pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วัดบางแก้ว (จังหวัดนครปฐม)

วัดบางแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางแก้ว อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม ปัจจุบันพระครูพิจิตรสรคุณ (พร ปภากโร) ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาส
วัดบางแก้วตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2340 ซึ่งตรงกับสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น แต่ยังไม่มีหลักฐานที่ปรากฏแน่ชัด โดยวัดบางแก้วอยู่ในบริเวณเดียวกันกับวัดไทร โดยอยู่กันคนละฝั่งคลองบางแก้วมีสะพานเชื่อมถึงกัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2513 ด้านการศึกษา ทางวัดสร้างโรงเรียนพระปริยัติธรรมโดยพระครูศีลกันตาภรณ์และศิษยานุศิษย์ ได้สร้างถวายเมื่อ พ.ศ. 2538 ใช้เป็นสถานที่ศึกษา การจัดการเรียนการสอน แต่ในปัจจุบันได้ย้ายไปสอนที่วัดไทร เพราะมีจำนวนผู้เรียนน้อยลง
อุโบสถวัดบางแก้ว ยังไม่มีการจารึกว่าสร้างขึ้นเมื่อใด แต่อุโบสถสร้างด้วยศิลปะรัตนโกสินทร์ หน้าบันมีการตกแต่งลงลวดลายอย่างเรียบง่าย หลังคามุงด้วยกระเบื้องดินเผา หน้าบันมีการประดับด้วยลายไทย
==อ้างอิง==
บางแก้ว
ฮอจจีออบอด (เทศมณฑลโกลแบฮอร์)

ฮอจจีออบอด (حاجي اباد) เป็นหมู่บ้านในตำบลบีแซคี อำเภอกลาง เทศมณฑลเชนอรอน จังหวัดโฆรอซอเนแรแซวี ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 58 คนใน 12 ครัวเรือน
== อ้างอิง ==
สถานที่ที่มีประชากรในเทศมณฑลเชนอรอน
วัดโพธาราม (อำเภอศรีประจันต์)

วัดโพธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางงาม อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 32 ไร่ อาณาเขต ทิศเหนือ จดที่ดินเอกชน ทิศใต้และทิศตะวันออก จดทางสาธารณะ ทิศตะวันตก จดแม่น้ำท่าคอย ในจังหวัดสุพรรณบุรียังมีวัดโพธารามอีกแห่ง อยู่ที่อำเภออู่ทอง
ประวัติของวัดโพธาราม  ไม่ปรากฏแน่ชัด แต่เมื่อพิจารณาจากโบราณสถานภายในวัด  สันนิษฐานว่า คงเป็นวัดเดิมมาตั้งแต่สมัยอยุธยา  ส่วนวัดในปัจจุบันนั้น  หนังสือ ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร ระบุว่า ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2345 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่  8  กันยายน  พ.ศ. 2487 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 54 เมตร ยาว 70 เมตร
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ วิหาร ศาลาการเปรียญ กว้าง 52 เมตร ยาว 98 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2345 หอสวดมนต์ กว้าง 34 เมตร ยาว 58 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2345 ปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถ อาคารที่เป็นโบราณสถาน คือ วิหารมีลักษณะเป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ขนาดกว้าง 6.50 เมตร ยาว 14 เมตร  มีโครงสร้างเป็นแบบผนังรับน้ำหนัก ด้านสกัดหน้ามีประตู 1 ช่อง สำหรับผนังด้านข้าง มีหน้าต่างด้านละ 1 บาน หลังคาของโบราณสถาน พังชำรุดเสียหายแล้ว
==อ้างอิง==
โบราณสถานในจังหวัดสุพรรณบุรี
โพธาราม
กูเวลาปิซ

กูเวลาปิซ (kue lapis) เป็นของหวานอินโดนีเซีย ทำจากแป้งข้าวเจ้านึ่งและประกอบด้วยชั้นสีต่าง ๆ คำ ลาปิซ ในภาษาอินโดนีเซียแปลว่า "ชั้น" ขนมชั้นนี้ค่อนข้างเป็นที่นิยมในประเทศอินโดนีเซีย และสามารถพบในประเทศเนเธอร์แลนด์ผ่านความเชื่อมโยงทางอาณานิคม กูเวลาปิซยังเป็นที่นิยมอย่างมากในประเทศมาเลเซีย สิงคโปร์ และบรูไน โดยมีชื่อเรียกว่า กูเวฮ์ลาปิซ นอกจากนี้ ชาวพม่าเชื้อสายจีนนำกูเวลาปิซไปยังพม่าตอนล่าง ที่ซึ่งขนมนี้มีชื่อเรียกว่า กเวลาเบ้  หรือ กเวลาเบ้ซะ 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Kue Lapis, steamed layered cake recipe
Kue Lapis Recipe 
Rainbow Kue Lapis Recipe
กูเว
อาหารนึ่ง
ของหวานอินโดนีเซีย
ของหวานมาเลเซีย
อาหารพม่า
พระนางศุภยาเล

พระนางศุภยาเล (စုဖုရားလေး; พ.ศ. 2406 – 25 มิถุนายน พ.ศ. 2455) เป็นพระมเหสีแห่งราชวงศ์โก้นบอง พระองค์อภิเษกสมรสกับพระเชษฐาต่างพระมารดา พระเจ้าธีบอ พระมหากษัตริย์พม่าพระองค์สุดท้าย พระองค์ทรงเป็นหนึ่งในสามพระราชินีของพระเจ้าธีบอ
==พระประวัติ==
พระนางศุภยาเล เสด็จพระราชสมภพใน พ.ศ. 2406 ที่พระราชวังหลวงในมัณฑะเลย์ ทรงมีพระนามแรกประสูติว่า อไท้ซุ ศุภยาเล เป็นพระราชธิดาพระองค์เล็กสุดของพระเจ้ามินดงและพระนางอเลนันดอ ทรงมีพระเชษฐภคินีร่วมพระมารดาคือพระนางศุภยาจีและพระนางศุภยาลัต ต่อมาพระนางได้รับการสถาปนาเป็นเจ้าหญิงแห่งยะแมสิน มีพระอิสริยยศศรีสุริยสิงหรัตนเทวี
=== เนรเทศ ===
รัชสมัยของพระราชวงศ์กินเวลาเพียงเจ็ดปี เมื่อพระเจ้าธีบอพ่ายแพ้ในสงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่สามและถูกบังคับให้สละราชสมบัติโดยอังกฤษในปีพ.ศ. 2428 เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2428 เหล่าพระราชวงศ์ทรงถูกเชิญออกจากพระราชวังมัณฑะเลย์ผ่านประตูทางทิศใต้ของเมืองที่มีกำแพงล้อมรอบ ตามถนนที่เรียงรายไปด้วยทหารอังกฤษและอาสาสมัครที่ร่ำไห้ไปยังแม่น้ำอิระวดีที่ซึ่งเรือกลไฟรอคอยอยู่ พระนางศุภยาจีและพระราชชนนีถูกส่งไปทวาย พระองค์สวรรคตในวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2455 ที่รัตนคีรี อินเดีย
==อ้างอิง==
พุทธศาสนิกชนชาวพม่า
พระอัครมเหสีราชวงศ์โก้นบอง
วัดบ้านทึง

วัดบ้านทึง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสามชุก อำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี
==ประวัติ==
วัดบ้านทึง เดิมทีวัดบ้านทึงมีอยู่ 2 วัดมีเขตติดต่อกัน คือวัดโพธิเงินและวัดโพธิ์ทอง วัดโพธิ์เงินเป็นที่ตั้งของวัดบ้านทึงในปัจจุบัน ส่วนวัดโพธิ์ทองปัจจุบันเป็นที่ตั้งของโรงเรียนประชาบาล
มีตำนานเล่าว่า วัดแห่งนี้สร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าอู่ทอง พระองค์ได้สร้างวัดให้แก่มเหสีฝ่ายซ้ายและฝ่ายขวาของพระองค์ คือ วัดโพธิ์เงินและวัดโพธิ์ทอง อีกตำนานหนึ่งเล่าว่า สมัยนั้นเกิดโรคห่าระบาดหนัก มีผู้คนล้มตายเป็นจำนวนมาก พระองค์จึงอพยพผู้คนหนีออกจากเมืองทางเกวียน จนมาถึงบ้านทึงแอกเกวียนได้หักลงจึงได้หยุดซ่อมและรอเป็นเวลาหลายวัน จากนั้นได้สั่งให้สร้างวัดขึ้นบริเวณนั้น 3 แห่ง คือ วัดบางแอก วัดรอ และวัดบ้านทึง กล่าวกันว่ามีผู้ติดตามพระองค์ได้ไปขอฟางจากชาวบ้านมาให้วัวกินแต่ชาวบ้านไม่ให้ ต่อมาก็ให้ไปขอหนังสำหรับผูกแอกเกวียน ชาวบ้านก็ไม่ให้ พระเจ้าอู่ทองจึงเรียกชาวบ้านแห่งนี้ว่า พวกบ้านขี้ทึ้ง (บ้านคนขี้เหนียว) ต่อมาได้เพี้ยนมาเป็นบ้านทึง วัดบ้านทึงยังปรากฏอยู่ในนิราศสุพรรณโดยสุนทรภู่
==เสนาสนะ==
ภายในบริเวณวัดบ้านทึงมีโบราณวัตถุและโบราณสถานที่สำคัญหลายอย่าง เช่น วิหารเป็นอาคารก่ออิฐถือปูนรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ากว้าง 8.5 เมตร ยาว 13 เมตร ผนังด้านหน้าเจาะช่องประตู 3 ช่อง เป็นแบบซุ้มประตูวงโค้ง ส่วนผนังด้านหลังทั้งสองเจาะช่องหน้าต่างวงโค้งด้านละ 3 ช่อง อาคารหลังนี้ส่วนของหลังคาได้พังทลายลงมาหมดแล้ว จากรูปแบบของอาคารสันนิษฐานว่าเป็นศิลปะอยุธยา
หอไตรอยู่ทางด้านทิศตะวันตกของวิหาร เป็นอาคาร 2 ชั้น มีผังเป็นทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 4.5 เมตร ยาว 7 เมตร อาคารชั้นล่างมีช่องประตูอยู่ทางด้านทิศตะวันตกและทิศใต้โดยทำเป็นช่องประตูจริง 1 ช่อง และมีช่องหน้าต่างรูปวงโค้งขนาบอยู่ด้านข้างส่วนผนังด้านทิศเหนือและทิศตะวันออกเจาะช่องหน้าต่างวงโค้ง 3 ช่องเรียงกัน อาคารชั้นบน มีพื้นเป็นไม้กระดาน ผนังด้านทิศตะวันตกทิศใต้และทิศตะวันตกทิศใต้และทิศตะวันออก เจาะเป็นช่องประตูวงโค้งอยู่ตรงกลางโดยมีซุ้มประตูหลอกขนาบอยู่ทั้งสองข้าง ส่วนผนังด้านทิศเหนือทำเป็นช่องหน้าต่างรูปวงโค้ง 3 บานเรียงกัน กุฏิไม้อายุกว่า 100 ปี ประมาณ 10 หลัง และพระพุทธรูปปางไสยาสน์หรือพระนอนสมัยอยุธยา
==อ้างอิง==
บ้านทึง
โบราณสถานในจังหวัดสุพรรณบุรี
กระทรวงมุรธาธร

กระทรวงมุรธาธร เป็นหน่วยงานราชการไทยประเภทกระทรวงในอดีต ได้รับการสถาปนาเมื่อ พ.ศ. 2435 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีอำนาจหน้าที่ดูแลรักษาพระราชลัญจกรและหนังสือราชการทั้งปวงที่เกี่ยวข้องกับพระมหากษัตริย์
== ประวัติ ==
เดิมกรมพระอาลักษณ์เป็นหน่วยงานราชเลขานุการด้านหนังสือของพระมหากษัตริย์ ต่อมานสมัยรัชกาลที่ 5 เมื่อ พ.ศ. 2435 โดยได้จัดตั้งกระทรวงมุรธาธรขึ้น และแบ่งส่วนราชการพร้อมทั้งกำหนดขอบเขตหน้าที่ใหม่ให้ชัดเจนดังนี้
กรมพระอาลักษณ์ ปฏิบัติงานด้านเอกสารและหนังสือ
กรมรัฐมนตรีสภา ปฏิบัติงานประชุมเสนาบดี
กรมราชเลขานุการ ปฏิบัติงานรับใช้พระมหากษัตริย์ในราชการส่วนพระองค์
ในพ.ศ. 2439 ได้มีการยุบกระทรวงมุรธาธรเข้ากับกระทรวงวัง และรวมเอากรมทั้งสามไว้ในความรับผิดชอบของราชเลขานุการ ในสมัยรัชกาลที่ 6 ได้มีการตั้งกระทรวงมุรธาธรขึ้นใหม่ใน พ.ศ. 2454 แต่ให้มีเฉพาะ กรมพระอาลักษณ์และกรมราชเลขานุการ ซึ่งภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นกรมราชเลขาธิการ ส่วนกรมรัฐมนตรีสภานั้นไม่ได้ตั้งขึ้นแต่ให้งานด้านนี้อยู่ในบังคับบัญชาของราชเลขาธิการ และกรมทั้งสองนี้ร่วมกันรับผิดชอบการประชุมเสนาบดีมาโดยตลอด เมื่อเปลี่ยนแปลงการปกครองใน พ.ศ. 2475 แล้วจึงมีการโอนกรมพระอาลักษณ์ไปอยู่กับคณะรัฐมนตรี (ปัจจุบันคือ กองอาลักษณ์และเครื่องราชอิสริยาภรณ์ สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี) เหลือแต่กรมราชเลขาธิการ (ปัจจุบันคือ กรมราชเลขานุการในพระองค์ สังกัดสำนักพระราชวัง)
==รายพระนามเสนาบดีกระทรวงมุรธาธร==
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
|- style="background:#cccccc"
| ลำดับ(สมัย) || รูป || รายนาม || เริ่มวาระ || สิ้นสุดวาระ
|-
| bgcolor="#E9E9E9"| 1 ||100px || พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดา || พ.ศ. 2436 || พ.ศ. 2440
|-
| bgcolor="#E9E9E9"| 2 ||100px || พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศรวรฤทธิ์ || พ.ศ. 2455 || 28 มิถุนายน พ.ศ. 2466
|-
| bgcolor="#E9E9E9"| 3 ||100px || สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ || 29 มิถุนายน พ.ศ. 2466 || 23 มีนาคม พ.ศ. 2468
|-
|}
==อ้างอิง==
==ดูเพิ่ม==
สำนักพระราชวัง
กรมราชเลขานุการในพระองค์
หน่วยงานของรัฐบาลไทยในอดีต
อูฐตัวเมียของอัลลอฮ์

อูฐตัวเมียของอัลลอฮ์ (نَـاقـة الله) ในศาสนาอิสลาม เป็นอูฐเพศเมียที่พระเป็นเจ้าส่งมาให้ชาวษะมูดที่อัลฮิจญร์ มีการบันทึกเรื่องราวของอูฐตัวเมียในอัลกุรอาน
== การกล่าวถึงในอัลกุรอาน ==
ในรายงานหลายส่วนจากอัลกุรอาน มีเรื่องราวของชาวษะมูด ผู้ที่อาศัยหลังจากชาวอ๊าดในอาระเบียก่อนการมาของศาสนาอิสลาม นอกจากปัญหาอื่น ๆ แล้ว ผู้คนยังหลงผิดกับการบูชาเทวรูปอย่างมาก ด้วยเหตุนี้ พระเจ้าจึงส่งศาสดาศอเลียะห์มาเพื่อเตือนถึงหายนะที่จะมาเยือนถ้าพวกเขายังไม่หยุดการหลอกลวง
== ดูเพิ่ม ==
คาบสมุทรอาหรับ
อูฐในศาสนาอิสลาม
อูฐหนอกเดียว
ฮิญาซ
== อ้างอิง ==
อูฐจำเพาะ
สิ่งมีชีวิตในตำนานอิสลาม
สิ่งที่มีในอัลกุรอาน
หอกทั้ง 7 แห่งชิซูงาตาเกะ

หอกทั้ง 7 แห่งชิซูงาตาเกะ  เป็นกลุ่มทหารประจำตัวของโทโยโตมิ ฮิเดโยชิที่ยุทธการที่ชิซูงาตาเกะใน ค.ศ. 1583 ในช่วงเวลาชี้ขาดในสงคราม ฮิเดโยชิสั่งให้พวกเขาละทิ้งตำแหน่งแล้วโจมตีฝ่ายศัตรูของชิบาตะ คัตสึอิเอะ หลังจากฮิเดโยชิควบคุมทั่งประเทศญี่ปุ่นแล้ว สมาชิกหลายคนได้เลื่อนขั้นเป็นไดเมียว
หอกทั้ง 7 แห่งชิซูงาตาเกะ เป็นซามูไร ตามรายชื่อนี้:
ฟูกูชิมะ มาซาโนริ (1561–1624)
ฮิราโนะ นางายาซุ (1559–1628)
คาซูยะ ทาเกโนริ (1562–1607)
คาตางิริ คัตสึโมโตะ (1556–1615)
คาโต คิโยมาซะ (1562–1611)
คาโต โยชิอากิ (1563–1631)
วากิซากะ ยาซูฮารุ (1554–1626)
==อ้างอิง==
รายชื่อซามูไร
หน่วยซามูไร
พระยาชาติเดชอุดม (หม่อมราชวงศ์โป๊ะ มาลากุล)

มหาเสวกตรี พระยาชาติเดชอุดม (หม่อมราชวงศ์โป๊ะ มาลากุล) (12 มกราคม พ.ศ. 2434 - 3 มกราคม พ.ศ. 2509) อดีตเลขาธิการพระราชวังในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทรและพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
== ประวัติ ==
พระยาชาติเดชอุดม (หม่อมราชวงศ์โป๊ะ มาลากุล) เกิดเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2434 เป็นโอรสในพระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นปราบปรปักษ์กับหม่อมกลิ่น มาลากุล ณ อยุธยา มีพี่น้องร่วมพระบิดาทั้งสิ้น 11 คน
ในสมัยรัชกาลที่ 6 หม่อมราชวงศ์โป๊ะ ขณะนั้นมีบรรดาศักดิ์เป็นนายวรการบัญชา ได้เข้าเป็นสมาชิกกองเสือป่า ได้รับพระราชทานยศเป็น นายหมู่โท ต่อมาหลังจากการปรับปรุงฐานะกระทรวงวังเป็นสำนักพระราชวัง เมื่อ พ.ศ. 2478 พระยาชาติเดชอุดมจึงได้รับการแต่งตั้งเป็นเลขาธิการพระราชวังคนแรกในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร และดำรงตำแหน่งถึงวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2490 ก่อนจะออกจากราชการฐานรับราชการมานาน โดยมีหม่อมทวีวงศ์ถวัลยศักดิ์ (หม่อมราชวงศ์เฉลิมลาภ ทวีวงศ์) อธิบดีกรมประชาสงเคราะห์ มาสืบตำแหน่งแทน
พระยาชาติเดชอุดม (หม่อมราชวงศ์โป๊ะ มาลากุล) ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2509 พระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุวัดธาตุทอง วันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2509
== ยศและตำแหน่ง ==
2 พฤศจิกายน 2457 – นายเวร
– หุ้มแพร
มกราคม 2461 – จ่า
17 มิถุนายน 2462 – เลขานุการผู้สำเร็จราชการมหาดเล็ก
– เจ้ากรมยานยนตร์หลวง
26 กันยายน 2472 – นายนาวาตรี ราชนาวีเสือป่า
1 มิถุนายน 2472 – จางวางกรมพระราชพาหนะ
== บรรดาศักดิ์ ==
– หม่อมชาติเดชอุดม ราชนิกูล
– นายวรการบัญชา
== ครอบครัว ==
พระยาชาติเดชอุดม (หม่อมราชวงศ์โป๊ะ มาลากุล) สมรสกับคุณหญิงเพี้ยง (สกุลเดิม:ประทีปเสน) ธิดาพระยาวิสูตรสาครดิษฐ์ (เทียน ประทีปะเสน) กับคุณหญิงผัน วิสูตรสาครดิษฐ์ มีบุตรธิดา 6 คน คือ
หม่อมหลวงหญิงปลื้มใจ บุนนาค สมรสกับ หลวงไพรัชพากย์ภักดี (จริง บุนนาค)
หม่อมหลวงปัทม์ มาลากุล
หม่อมหลวงหญิงปฤถา มาลากุล  สมรสกับ นายปราโมท ศิขรินทร์
หม่อมหลวงหญิงปิยา มาลากุล
หม่อมหลวงประกุล มาลากุล สมรสกับ นางชวนพิศ มาลากุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม นิมิหุต)
หม่อมหลวงหญิงประอร มาลากุล นางสนองพระโอษฐ์ในสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี ในรัชกาลที่ 7 สมรสกับ หม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ มีบุตร 2 คน และสมรสครั้งที่สองกับร้อยเอก หม่อมเจ้าการวิก จักรพันธุ์
สมรสกับจำนวน บุนนาค ธิดาพระยาวิสุทธิราชรังสรรค์ (ใหญ่ บุนนาค) กับคุณหญิงจำรัส วิสุทธิราชรังสรรค์ มีบุตรธิดา 3 คน คือ
หม่อมหลวงประสพศิลป์ มาลากุล สมรสกับ นางรัตนา มาลากุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม เสมาทอง)
หม่อมหลวงหญิงปลุกปลื้ม ศรีประเสริฐ สมรสกับ พลอากาศเอก วีระ ศรีประเสริฐ
หม่อมหลวงปราการ มาลากุล
สมรสกับคุณหญิงบัญญัติ บุนนาค ธิดาพระยาวิสุทธิราชรังสรรค์ (ใหญ่ บุนนาค) กับคุณหญิงจำรัส วิสุทธิราชรังสรรค์ มีบุตรธิดา 2 คน คือ
หม่อมหลวงหญิงปริญญา อัศวอารีย์ สมรสกับ นายสุรินทร์ อัศวอารีย์
หม่อมหลวงหญิงประกาย พิจารณ์จิตร สมรสกับ นาวาเอก อัมพร พิจารณ์จิตร
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== ลำดับสาแหรก ==
== อ้างอิง ==
หม่อมราชวงศ์
ราชสกุลมาลากุล
ชาติเดชอุดม
เลขาธิการพระราชวัง
ข้าราชการในพระองค์ชาวไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ร.ว.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ว.ป.ร.3
สมาชิกกองเสือป่า
ลันท์ทาคแห่งลิกเตนสไตน์

รัฐสภาแห่งราชรัฐลิกเตนสไตน์ หรือ ลันด์ทาคแห่งลิกเตนสไตน์ (Landtag des Fürstentums Liechtenstein, Landtag of Liechtenstein
) คือรัฐสภา (ลันด์ทาค) แห่งราชรัฐลิกเตนสไตน์ซึ่งใช้ระบบสภาเดี่ยว โดยมีสมาชิกรัฐสภามาจากการเลือกตั้งคราวละ 4 ปี ผ่านระบบการลงคะแนนแบบสัดส่วนบัญชีรายชื่อเปิด โดยมีเกณฑ์คะแนนเสียงขั้นต่ำต่อหนึ่งที่นั่งที่ร้อยละ 8 โดยมีประธานรัฐสภา และรองประธานมาจากการลงมติในสมัยประชุมสภานัดแรก
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
รัฐบาลลิกเตนสไตน์
ล
ล
ล
วัดประตูป่า

วัดประตูป่า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลประตูป่า อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน ที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 4 ไร่ และที่ดินของวัดจำนวน 8 แปลงอยู่รอบบริเวณวัด จำนวน 16.1 ไร่ เป็นที่ตั้งของโรงเรียนวัดประตูป่ารวมอยู่ด้วยในปัจจุบัน
==ประวัติ==
วัดประตูป่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2301 เป็นชุมชนชาวยองประตูป่าที่อพยพจากการที่พม่ายกทัพมาตีเมืองเหนือ นครหริภุญไชย เมื่อประมาณ พ.ศ.2300 โดยกลุ่มเจ้านายเมืองลำพูนที่อพยพหนีภัยสงครามไปหลบซ่อนตัวอยู่ที่บ้านประตูป่าต่อมาจึงมีการสร้างวัดและหอไตร
ชื่อของวัดตั้งตามที่หมู่บ้าน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2464 สมัยครูบาธรรมชัย เป็นเจ้าอาวาส
==อาคารเสนาสนะ==
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ คือ หอพระไตรปิฏกซึ่งกรมศิลปากรขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน เป็นอาคารไม้สักทั้งหลัง จำนวนเสาทั้งหมด 24 ต้น ยกพื้นเป็น 2 ชั้น ชั้นบนบริเวณที่เก็บ คัมภีร์ มีการยกขึ้นสูงอีกชั้น ด้านหน้าบันแกะสลักลวดลายดอกไม้ ฝังกระจกแก้วตะกั่ว อ่อนช้อยงดงาม ตามแบบฝีมือช่างชาวยอง ฝาผนังไม้ด้านใน และลูกฟักด้านนอกเขียนลายทองเป็นรูป นกยูง และเทวดา รอบทั้งหมด ด้านในห้องเก็บหีบธรรม มีหีบธรรม 9 หีบ
วิหารมีขนาดใหญ่ เป็นรูปทรงล้านนา หน้าบันแกะสลักไม้ปิดทองประดับกระจก เสาวิหารเป็นไม้ ลงลายรดน้ำปิดทอง มีจิตรกรรมฝาผนัง วิหารเดิมหลังเล็ก ไม่ทราบปีก่อสร้างแน่ชัด เคยบูรณะสมัยครูบาธรรมชัยเมื่อ พ.ศ. 2494 โดยก่อเสริมมุขด้านหน้าเพิ่มเติม บูรณะครั้งที่ 2 สมัยพระครูสถิตธรรมากร เมื่อ พ.ศ. 2537
เจดีย์เป็นศิลปะช่างชาวยอง ลักษณะคล้ายองค์พระธาตุหริภุญชัย มีฐานกว้าง 10 เมตร สูง 20 เมตร หุ้มทองจังโก๋ ภายในองค์เจดีย์บรรจุของมีค่า ยอดเจดีย์รูปหม้อคว่ำบรรจุพระตระกูลลำพูน ทั้ง 4 มุมมีเจดีย์เล็ก 4 องค์เสริมรับองค์เจดีย์ให้สูงเด่นเป็นสง่า ภายในรั้วมีกู่บรรจุอัฏฐิครูบาธรรมชัย และกู่พระครูสถิตธรรมากรปิดทองคำเปลว ไม่ทราบปีที่สร้างแน่ชัด บูรณะครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2437 สมัยครูบาอริยะ บูรณะครั้งที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2487 สมัยครูบาธรรมชัย ล่าสุดเมื่อ พ.ศ. 2542 สมัยพระครูสถิตธรรรมากรเป็นเจ้าอาวาส
==อ้างอิง==
ประตูป่า
โบราณสถานในจังหวัดลำพูน
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ทีมชาย – กลุ่มเอ

กลุ่มเอ ของ ฟุตบอลทีมชาย ใน โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่ประเทศญี่ปุ่น จะลงเล่นตั้งแต่วันที่ 22 ถึง 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 โดยในกลุ่มดังกล่าวนี้มี 4 ทีม ได้แก่ ฝรั่งเศส ญี่ปุ่น เม็กซิโก และ แอฟริกาใต้ แต่ละทีมจะได้ลงเล่น 3 นัด ทีมที่คะแนนมากที่สุด 2 อันดับแรกจะผ่านเข้าสู รอบแพ้คัดออก ต่อไป
==ทีม==
==ตารางคะแนน==
==แมตช์==
===เม็กซิโก พบ ฝรั่งเศส===
{| width=92%
|-
|
|
|}
{| width="100%"
|valign="top" width="40%"|
|valign="top"|
|valign="top" width="50%"|
|}
{| width=50% style="font-size:90%"
|
ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:
Anton Schetinin (ออสเตรเลีย)
George Lakrindis (ออสเตรเลีย)
ผู้ตัดสินที่สี่:
Bamlak Tessema Weyesa (เอธิโอเปีย)
ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ:
Fu Ming (จีน)
ผู้ช่วยผู้ตัดสินจากการช่วยวิดีโอตัดสิน:
Abdulkadir Bitigen (ตุรกี)
|}
===ญี่ปุ่น พบ แอฟริกาใต้===
{| width=92%
|-
|
|
|}
{| width="100%"
|valign="top" width="40%"|
|valign="top"|
|valign="top" width="50%"|
|}
{| width=50% style="font-size:90%"
|
ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:
Tulio Moreno (เวเนซุเอลา)
Lubin Torrealba (เวเนซุเอลา)
ผู้ตัดสินที่สี่:
Kevin Ortega (เปรู)
ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ:
Mauro Vigliano (อาร์เจนตินา)
ผู้ช่วยผู้ตัดสินจากการช่วยวิดีโอตัดสิน:
Edvin Jurisevic (สหรัฐ)
|}
===ฝรั่งเศส พบ แอฟริกาใต้===
{| width=92%
|-
|
|
|}
{| width="100%"
|valign="top" width="40%"|
|valign="top"|
|valign="top" width="50%"|
|}
{| width=50% style="font-size:90%"
|
ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:
Michael Orué (Peru)
Jesús Sánchez (Peru)
ผู้ตัดสินที่สี่:
Leodán González (Uruguay)
ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ:
Andrés Cunha (Uruguay)
Assistant video assistant referee:
Marco Guida (Italy)
|}
===ญี่ปุ่น พบ เม็กซิโก===
{| width=92%
|-
|
|
|}
{| width="100%"
|valign="top" width="40%"|
|valign="top"|
|valign="top" width="50%"|
|}
{| width=50% style="font-size:90%"
|
ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:
Rui Tavares (Portugal)
Paulo Santos (Portugal)
ผู้ตัดสินที่สี่:
Dahane Beida (Mauritania)
ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ:
Guillermo Cuadra Fernández (Spain)
Assistant video assistant referee:
Adil Zourak (Morocco)
|}
===ฝรั่งเศส พบ ญี่ปุ่น===
{| width=92%
|-
|
|
|}
{| width="100%"
|valign="top" width="40%"|
|valign="top"|
|valign="top" width="50%"|
|}
{| width=50% style="font-size:90%"
|
ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:
David Moran (El Salvador)
Zachari Zeegelaar (Suriname)
ผู้ตัดสินที่สี่:
Dahane Beida (Mauritania)
ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ:
Nicolás Gallo (Colombia)
Assistant video assistant referee:
Bibiana Steinhaus (Germany)
|}
===แอฟริกาใต้ พบ เม็กซิโก===
{| width=92%
|-
|
|
|}
{| width="100%"
|valign="top" width="40%"|
|valign="top"|
|valign="top" width="50%"|
|}
{| width=50% style="font-size:90%"
|
ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:
Mark Rule (New Zealand)
Tevita Makasini (Tahiti)
ผู้ตัดสินที่สี่:
Orel Grinfeld (Israel)
ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ:
Marco Guida (Italy)
Assistant video assistant referee:
Muhammad Taqi (Singapore)
|}
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน โตเกียว 2020 – ทีมชาย , ฟีฟ่า.คอม
กลุ่ม เอ
การแข่งขันฟุตบอล
ฟุตบอล
Yoshihide Suga

redirect โยชิฮิเดะ ซูงะ
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ทีมชาย – กลุ่มบี

กลุ่มบี ของ ฟุตบอลทีมชาย ใน โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่ประเทศญี่ปุ่น จะลงเล่นตั้งแต่วันที่ 22 ถึง 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 โดยในกลุ่มดังกล่าวนี้มี 4 ทีม ได้แก่ ฮอนดูรัส นิวซีแลนด์ โรมาเนีย และ เกาหลีใต้ แต่ละทีมจะได้ลงเล่น 3 นัด ทีมที่คะแนนมากที่สุด 2 อันดับแรกจะผ่านเข้าสู รอบแพ้คัดออก ต่อไป.
==ทีม==
==ตารางคะแนน==
==แมตช์==
===นิวซีแลนด์ พบ เกาหลีใต้===
{| width=92%
|-
|
|
|}
{| width="100%"
|valign="top" width="40%"|
|valign="top"|
|valign="top" width="50%"|
|}
{| width=50% style="font-size:90%"
|
ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:
Arsenio Marengula (โมซัมบิก)
Souru Phatsoane (เลโซโท)
ผู้ตัดสินที่สี่:
Artur Soares Dias (โปรตุเกส)
ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ:
Benoît Millot (ฝรั่งเศส)
ผู้ช่วยผู้ตัดสินจากการช่วยวิดีโอตัดสิน:
Guillermo Cuadra Fernández (สเปน)
|}
===ฮอนดูรัส พบ โรมาเนีย===
{| width=92%
|-
|
|
|}
{| width="100%"
|valign="top" width="40%"|
|valign="top"|
|valign="top" width="50%"|
|}
{| width=50% style="font-size:90%"
|
ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:
Nicolás Taran (อุรุกวัย)
Richard Trinidad (อุรุกวัย)
ผู้ตัดสินที่สี่:
Ismail Elfath (สหรัฐ)
ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ:
Andrés Cunha (อุรุกวัย)
ผู้ช่วยผู้ตัดสินจากการช่วยวิดีโอตัดสิน:
Bibiana Steinhaus (เยอรมนี)
|}
===นิวซีแลนด์ พบ ฮอนดูรัส===
{| width=92%
|-
|
|
|}
{| width="100%"
|valign="top" width="40%"|
|valign="top"|
|valign="top" width="50%"|
|}
{| width=50% style="font-size:90%"
|
Assistant referees:
Roy Hassan (Israel)
Idan Yarkoni (Israel)
Fourth official:
Chris Beath (Australia)
Video assistant referee:
Roi Reinshreiber (Israel)
Assistant video assistant referee:
Benoît Millot (France)
|}
===โรมาเนีย พบ เกาหลีใต้===
{| width=92%
|-
|
|
|}
{| width="100%"
|valign="top" width="40%"|
|valign="top"|
|valign="top" width="50%"|
|}
{| width=50% style="font-size:90%"
|
Assistant referees:
Tulio Moreno (Venezuela)
Lubin Torrealba (Venezuela)
Fourth official:
Iván Barton (El Salvador)
Video assistant referee:
Mauro Vigliano (Argentina)
Assistant video assistant referee:
Wagner Reway (Brazil)
|}
===โรมาเนีย พบ นิวซีแลนด์===
{| width=92%
|-
|
|
|}
{| width="100%"
|valign="top" width="40%"|
|valign="top"|
|valign="top" width="50%"|
|}
{| width=50% style="font-size:90%"
|
Assistant referees:
Michael Orué (Peru)
Jesús Sánchez (Peru)
Fourth official:
Hiroyuki Kimura (Japan)
Video assistant referee:
Andrés Cunha (Uruguay)
Assistant video assistant referee:
Erick Miranda (Mexico)
|}
===เกาหลีใต้ พบ ฮอนดูรัส===
{| width=92%
|-
|
|
|}
{| width="100%"
|valign="top" width="40%"|
|valign="top"|
|valign="top" width="50%"|
|}
{| width=50% style="font-size:90%"
|
Assistant referees:
Diyan Valkov (Bulgaria)
Martin Margaritov (Bulgaria)
Fourth official:
Victor Gomes (South Africa)
Video assistant referee:
Adil Zourak (Morocco)
Assistant video assistant referee:
Abdulkadir Bitigen (Turkey)
|}
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Men's Olympic Football Tournament Tokyo 2020 , FIFA.com
กลุ่ม บี
การแข่งขันฟุตบอล
ฟุตบอล
เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์แสง ในรัชกาลที่ 4

เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์แสง (24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2389 — 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2469) เป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีประสูติการพระราชธิดาสองพระองค์คือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประสานศรีใส และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประไพศรีสอาด
== ประวัติ ==
เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์แสง เกิดในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2389 เป็นธิดาของหม่อมเจ้านิ่ม ปาลกะวงศ์ โอรสในพระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนราเทเวศร์กับหม่อมน้อย พระธิดาเจ้านครหลวงพระบาง มารดาคือหม่อมฟัก ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา ธิดาพระยาสุเรนทร์ราชเสนา (กลีบ)
หม่อมราชวงศ์แสงอายุได้ 9 ปี หม่อมเจ้านิ่มสิ้นชีพิตักษัย หม่อมเจ้าทินกรในพระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหลวงเสนีบริรักษ์ ได้รับมาโกนจุกพร้อมหม่อมราชวงศ์ถนอม เสนีวงศ์ หม่อมราชวงศ์แสงได้อยู่กับหม่อมเจ้าฟักผู้เป็นอาบ้าง หม่อมเจ้าทินกรบ้าง จนอายุได้ 12 ปี หม่อมเจ้าฟักจึงได้นำตัวไปถวายเป็นละครหลวงอยู่ตำหนักพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดวงเดือน เมื่ออายุได้ 16 ปี ได้เข้ารับราชการเป็นเจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้รับพระราชทานเบี้ยหวัดปีละ 3 ชั่ง ต่อมาได้ประสูติการพระราชธิดาสองพระองค์จึงได้รับพระราชทานเบี้ยหวัดปีละ 4 ชั่ง กับได้รับพระราชหีบหมากทองคำ เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์แสงพำนักอยู่ในพระบรมหาราชวังตลอดในรัชกาลที่ 4 จนมาถึงรัชกาลที่ 5
เจ้าจอมมารดาแสงสนองพระเดชพระคุณประสูติการพระราชธิดาสองพระองค์คือ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประสานศรีใส (3 มีนาคม พ.ศ. 2408 — 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2450)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประไพศรีสอาด (24 พฤษภาคม พ.ศ. 2410 — 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2453)
เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์แสง เริ่มป่วยเป็นโรคท้องมารมาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 แต่คงยังรักษาตัวอยู่ในพระบรมมหาราชวัง ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 6 มีอาการทรุดลงจึงย้ายออกมาอยู่บ้านพระยาสากลกิจประมวญ สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงทรงพระราชทานหมอหลวงมารักษาโดยตลอด
เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2469 เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์แสง มีอาการทรุดหนักขึ้น และถึงแก่อนิจกรรมในวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2469 สิริอายุ 81 ปี ได้รับพระราชทานโกศแปดเหลี่ยม ในการนี้สมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้าทรงรับอุปการะบำเพ็ญพระกุศลโดยตลอด ได้รับพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2473
== อ้างอิง ==
พระภรรยาในรัชกาลที่ 4
เจ้าจอมมารดา
หม่อมราชวงศ์
ราชสกุลปาลกะวงศ์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ. (ฝ่ายใน)
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ม.ป.ร.3