pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เดอะเรดทัวร์

เดอะเรดทัวร์ (The Red Tour) เป็นคอนเสิร์ตทัวร์ครั้งที่ 3 ของนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ ซึ่งเปิดตัวเพื่อสนับสนุนสตูดิโออัลบั้มชุดที่สี่ เรด (2012) เริ่มทัวร์ในวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 2013 ที่เซ็นตูรีลิงก์เซ็นเตอร์ ในโอมาฮา รัฐเนแบรสกา และสิ้นสุดในวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 2014 ที่สนามกีฬาในร่มสิงคโปร์ ในสิงคโปร์ ทัวร์นี้มีผู้เข้าร่วม 1.7 ล้านคนและทำรายได้ 150.2 ล้านเหรียญสหรัฐ
เดอะเรดทัวร์ได้รับการวิจารณ์เชิงบวกจากนักวิจารณ์เพลง นอกจากจะเป็นทัวร์ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของสวิฟต์แล้ว ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง 4 รางวัล และได้รับ 1 รางวัล
== รางวัล ==
== รายการเพลง ==
รายการเพลงต่อไปนี้เป็นตัวอย่างของการแสดงในวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 2013 ในโอมาฮา รัฐเนแบรสกา ไม่ใช่ตัวแทนของคอนเสิร์ตทั้งหมดตลอดทั้งทัวร์
"State of Grace"
"Holy Ground"
"Red"
"You Belong with Me"
"The Lucky One"
"Mean"
"Stay Stay Stay" (มีข้อความที่ตัดตอนมาจาก "Ho Hey")
"22"
"I Almost Do"
"Everything Has Changed" (ร้องรับเชิญ เอ็ด ชีแรน)
"Begin Again"
"Sparks Fly"
"I Knew You Were Trouble"
"All Too Well"
"Love Story"
"Treacherous"
อองคอร์
"We Are Never Ever Getting Back Together"
== รายการทัวร์ ==
=== ยกเลิกการแสดง ===
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คอนเสิร์ตทัวร์ในปี พ.ศ. 2556
คอนเสิร์ตทัวร์ในปี พ.ศ. 2557
คอนเสิร์ตทัวร์ของเทย์เลอร์ สวิฟต์
คอนเสิร์ตทัวร์ในสหรัฐ
บาคุริวเซ็นไต อาบะเรนเจอร์ VS เฮอร์ริเคนเจอร์

บาคุริวเซ็นไต อาบะเรนเจอร์ VS เฮอร์ริเคนเจอร์  เป็นออริจินอลวิดีโอจาก ขบวนการนักรบไดโนเสาร์ อาบะเรนเจอร์ วางจำหน่ายและเผยแพร่เมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 2004 ความยาว 40 นาที
== ภาพรวม ==
เป็นออริจินอลวิดีโอจากละครชุดโทรทัศน์ ขบวนการนักรบไดโนเสาร์ อาบะเรนเจอร์ และ ขบวนการนินจาวายุ เฮอร์ริเคนเจอร์ และเป็นผลงานเรื่องที่ 10 ของ ซูเปอร์เซ็นไต วีซินีม่า
ในเรื่องนี้รูปแบบดีวีดีได้เพิ่มส่วนสเปเชียลฟีเจอร์เพิ่มเติมมาคือวิดีโอเบื้องหลังการถ่ายทำ
ใน โกโกเซ็นไต โบเคนเจอร์ VS ซูเปอร์เซ็นไต ได้ตั้งกำหนดเรื่องนี้ว่าเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเดือนกันยายน ปี ค.ศ. 2003 จากข้อมูลของอาสึกะ ในสมุดรายชื่อซูเปอร์เซ็นไต
== เนื้อเรื่อง ==
== ตัวละครจากต้นฉบับ ==
จะนิน อีกะ (邪忍イーガ)
== พลังการต่อสู้ ==
=== ท่าไม้ตายประสาน ===
=== หุ่นยนต์ ===
== อ้างอิง ==
=== ข้อมูลที่มา ===
วิดีโอต้นฉบับซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์
สะพานเวสต์มินสเตอร์

สะพานเวสต์มินสเตอร์ (อังกฤษ: Westminster Bridge) เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเทมส์ เชื่อมต่อระหว่างย่านเวสต์มินสเตอร์ในเซนทรัลลอนดอน  เข้ากับย่านแลมเบธในลอนดอนใต้
สะพานถูกทาด้วยสีเขียวเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งเป็นสีเดียวกับที่นั่งในสภาสามัญชนที่อยู่ในพระราชวังเวสต์มินสเตอร์ซึ่งอยู่ใกล้สะพานที่สุด ซึ่งตรงกันข้ามกับสะพานแลมเบธซึ่งเป็นสีแดง ซึ่งเป็นสีเดียวกับที่นั่งในสภาขุนนาง
สะพานเวสต์มินสเตอร์เดิมเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1750 ออกแบบโดยสถาปนิก ชาร์ลส์ ลาเบลลี (Charles Labelye) และวิศวกร จอร์จ แดนซ์ เดอะเอ็ลเดอร์ (George Dance the Elder) สร้างด้วยหินพอร์ตแลนด์และมีความยาวประมาณ 820 ฟุต (249 เมตร) มีซุ้มโค้งหิน 7 ซุ้ม มีการออกแบบที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะในยุคนั้น และถือเป็นความสำเร็จทางวิศวกรรมในยุคนั้น สีเขียวอันเป็นสัญลักษณ์ของสะพานได้รับเลือกให้เป็นสีที่เข้ากับอาคารรัฐสภาที่อยู่ใกล้เคียง
เนื่องจากการจราจรที่เพิ่มขึ้นและความจำเป็นในการใช้สะพานที่มากขึ้น สะพานเดิมจึงถูกแทนที่ด้วยโครงสร้างใหม่ในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 สะพานใหม่ออกแบบโดยสถาปนิกโทมัส เพจ (Thomas Page) เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1862
สะพานเวสต์มินสเตอร์ใหม่เป็นสะพานโครงเหล็กพร้อมตอม่อหินแกรนิต มีห้าซุ้มโค้งวงรี วัดความกว้างได้ 85 ฟุต (26 เมตร) งานเหล็กของสะพานถูกทาด้วยสีเขียวเพื่อให้เข้ากับสะพานรุ่นก่อนหน้า
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 สะพานเวสต์มินสเตอร์ได้รับความเสียหายอย่างหนักจากการทิ้งระเบิดของเยอรมัน อย่างไรก็ตาม มันถูกสร้างขึ้นใหม่และเปิดใช้งานอีกครั้งในปี ค.ศ. 1945 การสร้างขึ้นใหม่นั้นยังคงไว้ซึ่งการออกแบบและรูปลักษณ์ดั้งเดิม
ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา สะพานเวสต์มินสเตอร์ได้รับการบูรณะและปรับปรุงหลายครั้งเพื่อรองรับปริมาณการจราจรที่เพิ่มขึ้น ซึ่งรวมถึงการขยายถนนหลักและปรับปรุงทางเท้าและความปลอดภัย
ปัจจุบัน สะพานเวสต์มินสเตอร์ไม่ได้เป็นเพียงจุดเชื่อมโยงการขนส่งที่สำคัญเท่านั้น แต่ยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมอีกด้วย มีทัศนียภาพที่สวยงามของแม่น้ำเทมส์ พระราชวังเวสต์มินสเตอร์ และหอนาฬิกาเอลิซาเบธอันโดดเด่น ประวัติศาสตร์อันยาวนานและความงามทางสถาปัตยกรรมของสะพานทำให้สะพานเป็นส่วนสำคัญของมรดกของลอนดอน
== อ้างอิง ==
สะพานและอุโมงค์ในลอนดอน
สะพานข้ามแม่น้ำเทมส์
นครหลวงลอนดอน
วัดสบลี

วัดสบลี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแจ้ซ้อน อำเภอเมืองปาน จังหวัดลำปาง คำว่า "สบลี" หมายถึงการบรรจบกันของน้ำแม่มอญและน้ำแม่คำ (เพี้ยนเป็นน้ำแม่ลี)
วัดสบลีตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2436 โดยเจ้ากาวิละมาละกา เจ้าอาวาสรูปแรก ได้สร้างวิหารขึ้นประดิษฐานพระประธานศิลปะล้านนา วิหารวัดสบลีได้ฉลองในปี จ.ศ. 1261 (พ.ศ. 2442) เดิมอยู่ใกล้กับน้ำแม่ลี เสร็จจากงานฉลองสมโภชจึงเขียนภาพจิตรกรรมฝาผนังโดยช่างคำตาลซึ่งเป็นจิตรกรชาวเงี้ยว (ไทใหญ่) สีที่ใช้เขียนเป็นสีดินและหินสีต่าง ๆ จากน้ำแม่ลีซึ่งมักพบมากเวลาน้ำแห้ง เมื่อนำมาฝนกับน้ำแล้วใช้เขียนผนังเป็นสีต่าง ๆ วิหารเดิมก่อด้วยอิฐสอด้วยดินผสมปูนขาว ภายในวิหารยังมีภาพเขียนสีจิตรกรรมบนผนังไม้เรื่องราวนิทานพื้นบ้านเรื่อง บัวระวงศ์       หงส์อามาตย์ โดยสล่าคำตาน ต่อมาใน พ.ศ. 2528 ได้ทำการปฏิสังขรณ์โดยย้ายวัดจากเดิมที่อยู่ใกล้น้ำแม่ลีมายังตำแหน่งปัจจุบัน
วิหารหลังเก่าถูกรื้อแล้วจึงสร้างวิหารหลังใหม่ที่มีขนาดและรูปแบบเหมือนเดิมแต่เปลี่ยนเป็นอาคารก่ออิฐสอด้วยปูนซีเมนต์ ใช้เครื่องประดับไม้และแป้นเกล็ดของวิหารหลังเก่าทั้งหมด ส่วนช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์เปลี่ยนใหม่เกือบทั้งหมด มีของเก่าเพียง 4 ชิ้นซึ่งติดไว้ที่มุมผนังทั้ง 4 ด้าน พ.ศ. 2556 กรมศิลปากรโดยสำนักศิลปากรที่ 7 น่าน ได้ดำเนินการสำรวจเพื่อขึ้นทะเบียนและกำหนดขอบเขตที่ดินโบราณสถาน วัดสบลีได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2530 ในปีนั้นชาวบ้านได้ร่วมกันบริจาคทุนในการยกใบเสมารอบวิหาร จากนั้นจึงได้ใช้วิหารหลังนี้เป็นอุโบสถมาจนถึงปัจจุบัน
==อ้างอิง==
โบราณสถานในจังหวัดลำปาง
สบลี
อำเภอเมืองปาน
มหาเสวกแห่งสกอตแลนด์

มหาเสวกแห่งสกอตแลนด์ (Lord High Steward of Scotland หรือ Great Steward of Scotland) เป็นเจ้าพนักงานผู้ควบคุมกิจการภายในราชสำนัก ซึ่งในคริสตศตวรรษที่ 12 พระเจ้าเดวิดที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ ทรงมอบตำแหน่งนี้ให้แก่วอลเตอร์ ฟิตซ์ อลัน (Walter fitz Alan) ขุนนางจากบริตทานี ชื่อตำแหน่งนี้ในภาษาอังกฤษมาจากสกุลสวจต ซึ่งต่อมาได้สถาปนาเป็นราชวงศ์สจวตในปี 1371
ตั้งแต่ปี 1398 เป็นต้นมา ตำแหน่งมหาเสวกแห่งสกอตแลนด์ ถือเป็นตำแหน่งโดยอัตโนมัติของผู้ครองยศดยุกแห่งรอธซี ซึ่งเป็นยศรองของผู้ครองยศเจ้าชายแห่งเวลส์ ด้วยเหตุนี้ บางครั้งจึงมีการเอ่ยถึงผู้ครองยศนี้ว่า เจ้าชายและมหาเสวกแห่งสกอตแลนด์ (Prince and Great Steward of Scotland)
รัฐธรรมนูญแห่งสหราชอาณาจักร
ตำแหน่งในราชสำนักสหราชอาณาจักร
ปาปาย่าบูล

ปาปาย่าบูล (Papaya Bull) เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศบราซิล ผลิตโดย บูติค ฟิลเมส และเบิร์โด สตูดิโอ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2017 ในช่องนิคคาโลเดียนบราซิล
== ตัวละคร ==
คาคูเป (Cacupé, ) ตัวเอกในเรื่อง
โสกราตีส (Sócrates, ) เป็นวัวสีน้ำเงินเพศผู้
คูรี (Guri, ) เป็นเด็กชายดักอยู่ในฟองยักษ์
โจอากินา (Joaquina, ) เป็นเด็กหญิงสปอร์ตและน้องสาวของคูรี
โฟลเรียโน (Floriano, ) เป็นเด็กชายนักวิทยาศาสตร์และนักประดิษฐ์
เฮอร์มาโน (Hermano, ) เป็นผู้ชายอายุ 40 ปีและพ่อของคาคูเป
จูและเรเร (Ju e Rerê, ) เป็นเด็กหญิงผิวดำสองตัว
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการของบูติค ฟิลเมส
เว็บไซต์ทางการของเบิร์โด สตูดิโอ
การ์ตูนบราซิล
รายการโทรทัศน์ภาษาโปรตุเกส
รายการโทรทัศน์ช่องนิคคาโลเดียน
ตัวละครที่เป็นวัว
อุโมงค์เยอร์บาบเวนา

อุโมงค์เยอร์บาบเวนา (Yerba Buena Tunnel) หรือที่รู้จักกันในชื่อ อุโมงค์เกาะเยอร์บาบเวนา เป็นอุโมงค์ทางหลวงในเมืองซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ เป็นส่วนหนึ่งของสะพานซานฟรานซิสโก-โอ๊กแลนด์เบย์ช่วงที่ข้ามเกาะเยอร์บาบเวนา ในขณะที่เปิดใช้สะพานเบย์เมื่อ ค.ศ. 1936 อุโมงค์นี้กลายอุโมงค์แบบเจาะที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางใหญ่ที่สุดในโลก
อุโมงค์เยอร์บาบเวนาเป็นการผสมกันระหว่างรางรถไฟสองทิศทางกับทางเดินรถบรรทุกบนชั้นล่างกับรถยนต์ชั้นบน แต่ต่อมามีการเปลี่ยนเป็นการจราจรทางเดียวบนแต่ละชั้น
== อ้างอิง ==
อุโมงค์รถยนต์
ซานฟรานซิสโก (รัฐแคลิฟอร์เนีย)
ผลงานเพลงของเลเซราฟิม

เกิร์ลกรุปเกาหลีใต้เลเซราฟิม ได้วางจำหน่ายมาแล้ว 1 สตูดิโออัลบั้ม 2 อีพี 5 ซิงเกิล และ 3 ซิงเกิลโปรโมต กลุ่มเปิดตัวด้วยการวางจำหน่ายอีพีเฟียร์เลส ซึ่งขายได้มากกว่า 175,000 ชุดในวันแรกที่วางจำหน่าย ทำลายสถิติด้วยจำนวนยอดขายสูงสุดในวันเดียวสำหรับอัลบั้มเปิดตัวของศิลปินเคปอปหญิง อีพีมียอดขายมากกว่า 500,000 ชุด และได้รับการรับรองระดับแพลตินัมสองครั้งจากการขายอัลบั้มในเกาหลีใต้ เพลงไตเติลในชื่อเดียวกันได้รับการรับรองระดับแพลตินัมสำหรับการสตรีมในญี่ปุ่น ในขณะที่ซิงเกิลเวอร์ชันภาษาญี่ปุ่นที่วางจำหน่ายก็ได้รับการรับรองระดับแพลตินัมสองครั้งสำหรับการขายในญี่ปุ่น
อีพีที่สองของเลเซราฟิมแอนติแฟรไจล์ มียอดขายมากกว่าหนึ่งล้านชุดในเกาหลีใต้ และเพลงไตเติลที่มีชื่อเดียวกันได้รับการรับรองระดับแพลตินัมสำหรับการสตรีมในญี่ปุ่น
สตูดิโออัลบั้มชุดแรกของเลเซราฟิมอันฟอร์กิฟเวน ถือเป็นอัลบั้มแรกของกลุ่มที่ติดอันดับสูงสุดของเซอร์เคิลอัลบั้มชาร์ตและเป็นอัลบั้มที่สองที่มียอดขายมากกว่าล้านชุดในเกาหลีใต้ โดยอัลบั้มมีสองซิงเกิล คือ "อันฟอร์กิฟเวน" และ "อีฟไซคีแอนด์เดอะบลูเบียดส์ไวฟ์" ซึ่งทั้งสองซิงเกิลได้รับการรับรองระดับโกลด์สำหรับการสตรีมในญี่ปุ่น ซิงเกิล "อันฟอร์กิฟเวน" เวอร์ชันภาษาญี่ปุ่นก็ได้วางจำหน่ายในญี่ปุ่น และได้รับการรับรองระดับแพลตตินัม
== สตูดิโออัลบั้ม ==
== อีพี ==
== ซิงเกิล ==
== ซิงเกิลโปรโมต ==
== ชาร์ตเพลงอื่น ==
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
เลเซราฟิม
ผลงานของศิลปินเกาหลีใต้
ซูดานของฝรั่งเศส

ซูดานของฝรั่งเศส (Soudan français; السودان الفرنسي ) เป็นดินแดนอาณานิคมของฝรั่งเศสในสหพันธรัฐแอฟริกาตะวันตกของฝรั่งเศสตั้งแต่ราวปี 1880 ถึง 1959 เมื่อเข้าร่วมกับสหพันธรัฐมาลี และจากนั้นในปี 1960 ได้กลายเป็นรัฐเอกราชในชื่อมาลี อาณานิคมนี้ถูกเรียกอย่างเป็นทางการว่า ซูดานของฝรั่งเศส ตั้งแต่ปี 1890 ถึง 1899 และเรียกชื่อนี้อีกครั้งตั้งแต่ปี 1921 ถึง 1958 และมีชื่อต่างๆ มากมาย อาณานิคมนี้ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกโดยช่วงแรกเป็นโครงการทางทหารที่นำโดยกองทหารฝรั่งเศส แต่ในช่วงกลางทศวรรษที่ 1890 อาณานิคมแห่งนี้อยู่ภายใต้การบริหารของพลเรือน
การปฏิรูปการบริหารหลายครั้งในช่วงต้นทศวรรษ 1900 ทำให้การบริหารของฝรั่งเศสเพิ่มมากขึ้นในด้านต่างๆ เช่น เกษตรกรรม ศาสนา และการใช้แรงงานทาส หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ขบวนการชุมนุมเพื่อประชาธิปไตยแห่งแอฟริกา (RDA) ภายใต้การนำของ โมดิโบ เกอิต้า กลายเป็นพลังทางการเมืองที่สำคัญที่สุดในการผลักดันเพื่อเอกราช
ในตอนแรกซูดานของฝรั่งเศสยังคงมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับฝรั่งเศสและเข้าร่วมในสหพันธรัฐที่มีอายุสั้นกับเซเนกัลในปี 1959 แต่ความสัมพันธ์กับทั้งสองประเทศก็อ่อนลงอย่างรวดเร็ว ในปี 1960 ซูดานของฝรั่งเศสกลายเป็นสาธารณรัฐมาลีอย่างเป็นทางการ และเริ่มแยกตัวจากเซเนกัลและฝรั่งเศสในเวลาต่อมา
==อ้างอิง==
อดีตอาณานิคม
อดีตอาณานิคมของฝรั่งเศส
ประเทศมาลี
อดีตอาณานิคมในทวีปแอฟริกา
ชื่อที่สลักไว้ใต้หัวใจ

ชื่อที่สลักไว้ใต้หัวใจ (; Your Name Engraved Herein) เป็นภาพยนตร์แนวรักของไต้หวัน กำกับโดยแพตริก กวง-ฮุย หลิว นำแสดงโดยเอ็ดเวิร์ด เฉิน, เจิง ชิน-ฮัว และลีออน ได เข้าฉายในไต้หวันเมื่อวันที่ 30 กันยายน และเผยแพร่ทั่วโลกทางเน็ตฟลิกซ์ในวันที่ 23 ธันวาคม ชื่อที่สลักไว้ใต้หัวใจเป็นภาพยนตร์แอลจีบีทีที่ทำรายได้สูงสุดในประวัติศาสตร์ของไต้หวัน รวมถึงเป็นภาพยนตร์ที่มีความนิยมในไต้หวันในปี ค.ศ. 2020 และกลายเป็นภาพยนตร์แนวเกย์เรื่องแรกที่ทำรายได้เกิน 100 ล้านดอลลาร์ในบ็อกซ์ออฟฟิศของไต้หวัน
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลม้าทองคำ 5 รางวัล และสามารถคว้ารางวัลกำกับภาพยอดเยี่ยมและเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
== เรื่องย่อ ==
เมื่อกฎอัยการศึกสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1987 ในไต้หวัน นักเรียนชายสองคน ชาง เจีย-ฮั่น หรืออาฮั่น (เอ็ดเวิร์ด เฉิน) และหวัง ป๋อ-เต๋อ หรือเบอร์ดี้ (เจิง ชิน-ฮัว) ได้ตกหลุมรักกันท่ามกลางแรงกดดันจากครอบครัว โรคกลัวคนรักเพศเดียวกัน และการเปลี่ยนแปลงทางสังคม เบอร์ดี้ นักเรียนใหม่มาถึงโรงเรียนมัธยมคาทอลิกชายล้วน ที่ซึ่งเขาและอาฮั่นได้กลายเป็นเพื่อนซี้ในไม่ช้า ทั้งคู่เป็นนักดนตรีในวงดนตรีของโรงเรียน ทั้งสองได้เดินทางไปไทเป เพื่อไว้อาลัยให้กับการถึงแก่อสัญกรรมของประธานาธิบดีเจี่ยง จิงกั๋ว ทำให้อาฮั่นผูกพันกับเบอร์ดี้มากขึ้น แต่ทั้งคู่ก็ยังลังเลที่จะทำตามความปรารถนาของพวกเขา การเปิดโรงเรียนแบบสหศึกษาได้เพิ่มรอยร้าวให้กับความสัมพันธ์ของพวกเขามากขึ้น เบอร์ดี้ดึงดูดสายตาของเพื่อนร่วมชั้นหญิงคนหนึ่งซึ่งมอบความหวังในเรื่องรักต่างเพศที่สังคมยอมรับได้ แต่อาฮั่นยังคงยึดมั่นในความรักที่เขามีต่อเบอร์ดี้ เหตุการณ์ความขัดแย้งและการประนีประนอมซ้ำแล้วซ้ำเล่าดึงทั้งคู่มาพบกันและแยกทางกัน ก่อนที่โชคชะตาจะพาพวกเขาไปคนละทางในที่สุด
== นักแสดง ==
เอ็ดเวิร์ด เฉิน (陳昊森) รับบทเป็น ชาง เจีย-ฮั่น (張家漢) ชื่อเล่น "อาฮั่น" (阿漢)
* ลีออน ได (戴立忍) รับบทเป็น ชาง เจีย-ฮั่น ในวัยผู้ใหญ่
เจิง ชิน-ฮัว (曾敬驊) รับบทเป็น หวัง ป๋อ-เต๋อ (王柏德) ชื่อเล่น "เบอร์ดี้"
* เจสัน หวัง (王識賢) รับบทเป็น เบอร์ดี้ ในวัยผู้ใหญ่
ฟาบิโอ กรันเจียน (法比歐) รับบทเป็น คุณพ่อโอลิเวอร์
มิมิ เฉียว (邵奕玫) รับบทเป็น อู๋ รั่ว-เฟย (吳若非), ชื่อเล่น ปันปัน (班班)
* วา เว่ย (魏如萱) รับบทเป็น ปันปัน ในวัยผู้ใหญ่
== รางวัล ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2563
ภาพยนตร์เกี่ยวกับเกย์
ภาพยนตร์แอลจีบีทีไต้หวัน
เอมิเรตไซเรไนกา

เอมิเรตไซเรไนกา (إمارة برقة) เกิดขึ้นเมื่อซัยยิด อิดริส ประกาศให้ไซเรไนกาเป็นรัฐอิสระเพียงฝ่ายเดียวเมื่อวันที่ 1 มีนาคม 1949 โดยได้รับการสนับสนุนจากสหราชอาณาจักร ซัยยิด อิดรีสประกาศตนเป็นประมุขแห่งไซเรไนกาใน 'การประชุมระดับชาติ' ที่เมืองเบงกาซีการยอมรับโดยสหราชอาณาจักรไม่ได้มีอิทธิพลต่อทัศนคติของสหประชาชาติ และอังกฤษและฝรั่งเศสได้รับคำสั่งให้เตรียมรับมือการประกาศเอกราชของลิเบียในมติที่ผ่านเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 1949 มีการประกาศเอกราชของราชอาณาจักรลิเบียเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม 1951 และในวันที่ 27 ธันวาคม เอมีร์ ไอดริส ได้ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์อิดริสที่ 1
ธงสีดำที่มีสัญลักษณ์รูปดาวและจันทร์เสี้ยวสีขาวถูกนำมาใช้โดยอิดริสในขณะที่เขาได้รับการประกาศให้เป็นเอมีร์ในปี 1947 ธงนี้กลายเป็นธงชาติลิเบียในปี 1951 โดยมีการเพิ่มแถบสีแดงและสีเขียวซึ่งแสดงถึง ตรีโปลิเตเนีย และ เฟซซัน ตามลำดับ อิดริสในฐานะกษัตริย์แห่งลิเบียทรงใช้ธงของเอมิเรตไว้เป็นธงพระอิสริยยศส่วนพระองค์ โดยมีการเพิ่มมงกุฎสีขาวที่ด้านบน
เมื่อวันที่ 6 มีนาคม 2012 สะท้อนเหตุการณ์เมื่อ 63 ปีก่อน การประชุมลักษณะเดียวกันนี้จัดขึ้นที่เมืองเบงกาซี โดยเรียกร้องให้ไซเรไนกามีอำนาจปกครองตนเองและเป็นสหพันธรัฐมากขึ้น อาเหม็ด อัล-เซนุสซี พระญาติของอิดริส ได้รับการประกาศให้เป็นประธานสภาถ่ายโอนอำนาจแห่งไซเรไนกาที่ประกาศก่อตั้งขึ้น
== อ้างอิง ==
ประเทศลิเบีย
เอมิเรต
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2492
แอลจีเรียของฝรั่งเศส

แอลจีเรียของฝรั่งเศส (Alger (ถึงปี 1839) หรือ Algérie ; ชื่อไม่เป็นทางการในภาษาฝรั่งเศสคือ Algérie française, الجزائر المستعمرة), หรือที่เรียกว่า อาณานิคมแอลจีเรีย เป็นช่วงที่แอลจีเรียเป็นอาณานิคมและต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศส การปกครองของฝรั่งเศสในภูมิภาคนี้เริ่มขึ้นหลังจากการรุกรานแอลจีเรียของฝรั่งเศสที่ประสบชัยชนะ และดำเนินไปจนกระทั่งสิ้นสุดสงครามประกาศอิระภาพแอลจีเรียซึ่งนำไปสู่เอกราชในปี 1962 หลังจากตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสตั้งแต่ปี 1830 ถึง 1848 แอลจีเรียเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศสตั้งแต่วันที่ 4 พฤศจิกายน 1848 เมื่อรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐที่สองของฝรั่งเศสมีผลบังคับใช้จนกระทั่งได้รับเอกราชในวันที่ 5 กรกฎาคม 1962
ในฐานะส่วนหนึ่งของฝรั่งเศสในอดีต แอลจีเรียกลายเป็นจุดหมายปลายทางของผู้อพยพชาวยุโรปหลายแสนคนที่รู้จักกันในชื่อ โคลอน และต่อมาเรียกว่า ปีเย-นัวร์ อย่างไรก็ตาม ประชากรมุสลิมพื้นเมืองยังคงเป็นประชากรส่วนใหญ่ของดินแดนนี้ตลอดประวัติศาสตร์ มีการประเมินว่าประชากรแอลจีเรียพื้นเมืองลดลงถึงหนึ่งในสามระหว่างปี 1830 ถึง 1875 เนื่องจากสงคราม โรคภัยไข้เจ็บ และความอดอยาก ความไม่พอใจในหมู่ประชากรมุสลิมทีละน้อยเนื่องจากการไม่มีเสรีภาพทางการเมืองและเศรษฐกิจทำให้เกิดการเรียกร้องให้มีการปกครองตนเองทางการเมืองมากขึ้น และในที่สุดก็ได้รับเอกราชจากฝรั่งเศส ความตึงเครียดระหว่างสองกลุ่มมาถึงจุดสูงสุดในปี 1954 เมื่อเหตุการณ์ความรุนแรงครั้งแรกเริ่มขึ้นจากสิ่งที่เรียกภายหลังว่าสงครามแอลจีเรีย โดยมีลักษณะของสงครามกองโจรและอาชญากรรมต่อมนุษยชาติที่ชาวฝรั่งเศสใช้เพื่อหยุดการก่อจลาจล สงครามสิ้นสุดลงในปี 1962 เมื่อแอลจีเรียได้รับเอกราชตามข้อตกลงเอเวียงในเดือนมีนาคม 1962 และการลงประชามติในการตัดสินใจด้วยตนเองในเดือนกรกฎาคม 1962
ในช่วงปีสุดท้ายที่เป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศส แอลจีเรียเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งประชาคมถ่านหินและเหล็กกล้าแห่งยุโรปและประชาคมเศรษฐกิจยุโรป
== อ้างอิง ==
อดีตอาณานิคม
ประเทศแอลจีเรีย
เจมส์ อาร์. ชเลซิงเงอร์

เจมส์ ร็อดนีย์ ชเลซิงเงอร์ (James Rodney Schlesinger) เป็นนักเศรษฐศาสตร์และรัฐกรชาวอเมริกัน ซึ่งดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมคนที่ 12 ระหว่างปี 1973 ถึง 1975 ภายใต้ประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสัน และเจอรัลด์ ฟอร์ด ก่อนที่เขาจะเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม เขาเคยดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการพลังงานปรมาณูระหว่างปี 1971 ถึง 1973 และเคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองกลางคนที่ 9 เป็นระยะเวลาไม่นานในปี 1973 ไม่เท่านั้น ชเลซิงเงอร์ยังเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงานคนแรกภายใต้ประธานาธิบดีจิมมี คาร์เตอร์ ระหว่างปี 1977 ถึง 1979
ระหว่างที่เขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม เขาคัดค้านการนิรโทษกรรมผู้ต่อต้านร่างกฎหมายและกดดันให้มีการพัฒนาระบบอาวุธนิวเคลียร์ที่ซับซ้อนมากขึ้น นอกจากนี้ เขายังสนับสนุนโครงการอากาศยานรบ A-10 (ต่อมาคือ F-16) จนทำให้เกิดความมั่นใจว่าจะโครงการจะดำเนินจนเสร็จสิ้น
==อ้างอิง==
นักเศรษฐศาสตร์ชาวอเมริกัน
พรรคริพับลิกัน (สหรัฐ)
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมสหรัฐ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงานสหรัฐ
สะพานแลมเบธ

สะพานแลมเบธ (อังกฤษ: Lambeth Bridge) เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเทมส์ เชื่อมต่อระหว่างย่านเวสต์มินสเตอร์ในเซ็นทรัลลอนดอน เข้ากับย่านแลมเบธในลอนดอนใต้
สะพานถูกทาด้วยสีแดงเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งเป็นสีเดียวกับที่นั่งในสภาขุนนางที่อยู่ในพระราชวังเวสต์มินสเตอร์ ซึ่งตรงกันข้ามกับสะพานเวสต์มินสเตอร์ที่ถูกทาด้วยสีเขียว ซึ่งเป็นสีเดียวกับที่นั่งในสภาสามัญชน
สะพานแลมเบธเดิมเป็นสะพานแขวน เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1862 ออกแบบโดยปีเตอร์ ดับเบิลยู. บาร์โลว์ (Peter W. Barlow) และสร้างโดยบริษัทเซอร์ชาลส์ฟอกซ์แอนด์ซันส์ (Sir Charles Fox and Sons) สะพานทำด้วยเหล็กดัดและมีความยาว 828 ฟุต (252.4 เมตร) โดดเด่นด้วยงานโลหะที่หรูหราและหอคอยหินที่สง่างามที่ปลายสะพานแต่ละด้าน
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากปริมาณการจราจรที่เพิ่มขึ้นและสภาพที่ทรุดโทรมของสะพาน จึงมีการตัดสินใจเปลี่ยนสะพานใหม่ในปี ค.ศ. 1928 สะพานแลมเบธเดิมถูกปิดใช้งานและถูกรื้อถอนในปี ค.ศ. 1932
สะพานแลมเบธปัจจุบันซึ่งถูกสร้างเพื่อแทนที่สะพานเดิมเปิดใช้เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1932 ออกแบบโดยเซอร์เรจินัลด์ บลอมฟิลด์ (Sir Reginald Blomfield) สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็กและตกแต่งด้วยหินพอร์ตแลนด์ มีซุ้มโค้ง 5 ช่อง และมีการออกแบบที่เรียบง่ายกว่าอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเทียบกับสะพานรุ่นก่อน
ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา สะพานแลมเบธได้ผ่านการปรับปรุงและบำรุงรักษาหลายครั้งเพื่อให้มั่นใจถึงความสมบูรณ์ของโครงสร้างและรองรับปริมาณการจราจรที่เพิ่มขึ้น ทุกวันนี้ สะพานแห่งนี้ยังคงทำหน้าที่เป็นเส้นทางคมนาคมที่สำคัญ โดยเป็นจุดเชื่อมโยงที่สำคัญระหว่างแลมเบธและเวสต์มินสเตอร์
สะพานแลมเบธไม่เพียงแต่มีประโยชน์ในการใช้งานจริงเท่านั้น แต่ยังมองเห็นทิวทัศน์อันน่าทึ่งของแม่น้ำเทมส์และสถานที่สำคัญอันเป็นสัญลักษณ์ เช่น พระราชวังเวสต์มินสเตอร์และลอนดอนอาย มันได้กลายเป็นส่วนสำคัญของภูมิทัศน์ทางสถาปัตยกรรมและประวัติศาสตร์ของลอนดอน
== ประวัติ ==
== อ้างอิง ==
สะพานและอุโมงค์ในลอนดอน
โบสถ์ยิวใหม่ (เบอร์ลิน)

โบสถ์ยิวใหม่ (link=no|Neue Synagoge) เป็นโบสถ์ยิวสร้างขึ้นในกลางศตวรรษที่ 19 ตั้งอยู่บนโอราไนน์บูร์แฌร์สตราส ในเบอร์ลิน สร้างขึ้นเพื่อเป็นศูนย์กลางหนึ่งสำหรับศาสนพิธีของชุมชนชาวยิว แทนที่โบสถ์ยิวเก่าซึ่งมีขนาดเล็กเกินไปสำหรับชุมชนที่ขยายใหญ่ขึ้น โบสถ์ยิวใหม่สร้างด้วยอิฐพอลีโครม และประดับประดาฟาซาดด้วยอิฐแกะสลักและงานดินเผา และแต่งสีด้วยเครื่องเคลือบดินเผา โดมของโบสถ์ยิวซึ่งโดดเด่นทำให้อาคารนี้เป็นหนึ่งในจุดหมายตาของเบอร์ลิน
ในสมัยนาซีเยอรมนี ทั้งโบสถ์ยิวใหม่และโบสถ์ยิวถนนรีเกสถูกโจมตีแต่ก็มีการซ่อมแซมขึ้นใหม่และใช้ปฏิบัติศาสนกิจเรื่อยมาจนถึงปี 1940 นอกจากจะใช้งานทางศาสนาแล้ว โถงหลักของโลสถ์ยิวยังใช้งานเป็นที่แสดงดนตรีและคำสอนเนื่องมาจากในเวลานั้นชาวยิวไม่สามารถเช้าใช้งานสถานที่อื่นได้ กิจกรรมรวมตัวขนาดใหญ่ครั้งสุดท้ายในโถงหลักมีขึ้นเมื่อ 31 มีนาคม 1940 เพื่อจัดแสดงดนตรีในชุด Jüdisches Winterhilfswerk (สมทบทุนฤดูหนาวชาวยิว) เป็นครั้งสุดท้าย งานดังกล่าวจัดขึ้นเพื่อเรี่ยไรเงินช่วยเหลือชาวยิวยากไร้ที่ถูกกีดกันจากสวัสดิการของรัฐ เมื่อวันที่ 5 เมษายน 1940 Jüdisches Nachrichtenblatt ถูกบังคับให้ประกาศว่าศาสนกิจในโบสถ์ยิวใหม่ได้ถูกยกเลิกไปโดยไม่มีกำหนด วิธีการเช่นนี้เป็นวิธีที่พวกนาซีใช้เป็นปกติ และมีการประกาศให้ศาสนชนย้ายข้าวของของตนออกจากตู้และชั้นในโถงพิธีของโบสถ์ยิวภายในวันที่ 8 เมษายน จากนั้น โถงหลักถูก Heeresbekleidungsamt III (หน่วยเครื่องแบบที่สาม) ของกองทัพเยอรมนี เข้ายึดเพื่อใช้เป็นที่เก็บเครื่องแบบของกองทัพ
โบสถ์ยิวใหม่ได้รับการฟื้นฟูขึ้นมาอีกครั้งหลังการทุบกำแพงเบอร์ลิน ในปัจจุบัน โบสถ์ยิวใหม่เปิดประกอบศาสนพิธี และเป็นโบสถ์ยิวแห่งเดียวในเบอร์ลินของจารีตมาซอร์ตี (ยิวอนุรักษนิยม)
==อ้างอิง==
===บรรณานุกรม===
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Centrum Judaicum
Interior image c1870
2nd interior image c1870
โบสถ์ยิวในประเทศเยอรมนี
สิ่งก่อสร้างในเบอร์ลิน
วินโดวส์เอ็นที 3.1

วินโดวส์เอ็นที 3.1 (Windows NT 3.1, วินโดวส์เอ็นทีสามจุดหนึ่ง) เป็นระบบปฏิบัติการ วินโดวส์เอ็นที รุ่นแรกที่พัฒนาโดยไมโครซอฟท์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1993 เป็นระบบปฎิบัติการรุ่นแรกที่มีความสามารถในการรองรับระบบสถาปัตยกรรมทางคอมพิวเตอร์ได้หลายประเภท ผู้ใช้วินโดวส์เอ็นทีส่วนใหญ่มักเป็นลูกค้าที่ใช้คอมพิวเตอร์ในระดับสูงและกลุ่มนักธุรกิจ ส่วนผู้ใช้ทั่วไปในช่วงนั้นยังคงใช้ วินโดวส์ 3.1 ซึ่งยังพึ่งพาระบบปฏิบัติการดอสในฟังก์ชันที่จำเป็นอยู่ และมีสถาปัตยกรรมแบบ 16 บิตที่รัดกุม ขณะที่วินโดวส์เอ็นที เป็นระบบปฏิบัติการแบบ 32 บิตแบบเต็มตัว และคงไว้ซึ่ง Desktop Environment ที่ผู้ใช้วินโดวส์ 3.1 คุ้นเคย
วินโดวส์เอ็นที เริ่มจากการนำระบบปฏิบัติการโอเอส/2 ที่เคยพัฒนาไว้ระหว่างไมโครซอฟท์กับไอบีเอ็ม ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 มาเขียนใหม่ เนื่องจากความสำเร็จในการจำหน่ายวินโดวส์ 3.0 ในปี ค.ศ. 1990 วินโดวส์เอ็นที 3.1 ขายได้ประมาณ 300,000 ชุดก่อนที่ วินโดวส์เอ็นที 3.5 จะประสบความสำเร็จในปี ค.ศ. 1994
วินโดวส์เอ็นที 3.1 วางจำหน่าย 2 รุ่น ได้แก่ รุ่นเวิร์กสเตชัน และรุ่นแอดวานซ์เซิร์ฟเวอร์สำหรับเซิร์ฟเวอร์ อย่างไรก็ตาม ยอดขายของรุ่นเหล่านี้ก็มีอยู่อย่างจำกัด เนื่องจากความต้องการของระบบที่สูง
ไมโครซอฟท์ประกาศยุติการสนับสนุนวินโดวส์เอ็นที 3.1 เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2000
== ความต้องการของระบบ ==
วินโดวส์เอ็นที 3.1 รองรับหลายแพลตฟอร์ม นอกเหนือจากสถาปัตยกรรม x86 แล้ว ยังทำงานบนคอมพิวเตอร์ที่มีหน่วยประมวลผล DEC Alpha หรือ MIPS (R4000และ R4400)
ความต้องการขั้นต่ำของระบบ x86 รุ่นเวิร์กสเตชัน ได้แก่ หน่วยประมวลผลกลาง (ซีพียู) intel 80386 25 เมกะเฮริตซ์, แรม 12 เมกะไบต์, พื้นที่เก็บฮาร์ดดิสก์ 92 เมกะไบต์ และการ์ดแสดงผล ส่วนระบบ RISC ต้องการแรม 16 เมกะไบต์, พื้นที่เก็บฮาร์ดดิสก์ 92 เมกะไบต์ และไดรฟ์ซีดีรอม ในรุ่นแอดวานซ์เซิร์ฟเวอร์ ต้องการหน่วยประมวลผล intel 80386, แรม 16 เมกะไบต์, พื้นที่เก็บฮาร์ดดิสก์ 90 เมกะไบต์ ส่วนระบบ RISC ต้องการพื้นที่เก็บฮาร์ดดิสก์ 110 เมกะไบต์
วินโดวส์เอ็นที 3.1 รองรับระบบโปรเซสเซอร์คู่ (Dual core) ขณะที่ในรุ่นแอดวานซ์เซิร์ฟเวอร์ รองรับได้ถึง 4 ตัว (Quad core) นอกจากนี้วินโดวส์เอ็นที 3.1 ไม่สามารถใช้กับหน่วยประมวลผล Pentium II หรือรุ่นที่ใหม่กว่าได้เนื่องจากเกิดข้อผิดพลาดในรูทีนการตรวจหาโปรเซสเซอร์
== อ้างอิง ==
วินโดวส์เอ็นที
ระบบปฏิบัติการกรรมสิทธิ์
สงครามสโลวัก–ฮังการี

สงครามสโลวัก-ฮังการี หรือที่รู้จักกันในชื่อ สงครามน้อย (Malá vojna; Kis háború) เป็นการขัดกันทางอาวุธระหว่างสาธารณรัฐสโลวักและราชอาณาจักรฮังการีที่ดำเนินขึ้นตั้งแต่วันที่ 23 ถึงวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1939 ในทางตะวันออกของประเทศสโลวาเกียในปัจจุบัน
ความขัดแย้งนี้เกิดขึ้นจากการสลายตัวของสาธารณรัฐเชโกสโลวักที่หนึ่งในเดือนกันยายน ค.ศ. 1938 อันเป็นผลมาจากความตกลงมิวนิก หลังจากที่ฮังการีได้รับดินแดนราบลุ่มทางตอนใต้ของสโลวาเกียตามการอนุญาโตตุลาการเวียนนาครั้งที่หนึ่งในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1938 ราชอาณาจักรฮังการีจึงเปิดฉากการบุกครองคาร์เพเทียรูทีเนียเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1939 โดยอาศัยประโยชน์จากการบุกครองเชโกสโลวาเกียที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกัน ซึ่งการกระทำนี้นำไปสู่การล่มสลายของประเทศ หลังจากการยึดครองรูทีเนียอย่างสมบูรณ์เมื่อวันที่ 18 มีนาคม กองทัพฮังการีจึงได้ประกาศต่อต้านรัฐอิสระสโลวักที่พึ่งแยกตัวออกจากเชโกสโลวาเกีย โดยรัฐบาลบูดาเปสต์มีความหวังที่ครอบครองสัมปทานดินแดนเพิ่มเติมจากสโลวาเกีย
สงครามเปิดฉากขึ้นจากการเริ่มรุกรานของกองทัพฮังการีตามแนวชายแดนเก่าระหว่างรูทีเนียและสโลวาเกีย ซึ่งทางสโลวาเกียเองยังคงพยายามจัดตั้งกองกำลังทหารในช่วงความโกลาหลหลังประกาศเอกราช แม้ว่ารัฐใหม่จะมีปัญหาต่าง ๆ จำนวนมาก แต่ก็สามารถตอบโต้กองทัพฮังการีทางอาวุธและหยุดยั้งการรุกคืบได้ ทางนาซีเยอรมนี ผู้ซึ่งควบคุมอำนาจปกป้องสโลวาเกียประกาศหยุดยิงหลังจากสามวันของการต่อสู้; ข้อตกลงชายแดนที่ตามมาเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1939 ได้ให้ฮังการียึดครองดินแดนสโลวาเกียตะวันออกตามแนวของเมืองสตักชิน (Stakčín) และซอบรันเซ (Sobrance)
== บรรณานุกรม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
– brief overview of the historical context
สงครามเกี่ยวข้องกับฮังการี
กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตฮังการี
ปูม่วง

ปูม่วง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Scylla tranquebarica) เป็นปูในสกุลปูทะเลที่พบได้ยากในประเทศไทย  โดยจะพบได้ทางตอนใต้
== ลักษณะ ==
ลักษณะโดยทั่วไปเหมือนปูทะเล แตกต่างตรงที่กระดองและปากมีสีน้ำตาลอ่อนปนม่วง หนาม 4 อันบริเวณขอบระหว่างนัยน์ตาสูงปานกลางและปลายมน  ครึ่งบนด้านหน้าของก้ามไม่มีจุดสี ครึ่งล่างด้านหน้าของก้ามมีสีน้ำตาลหรือน้ำตาลม่วง มีลายล่างแห่ชัดเจนเฉพาะ 2 ขาคู่สุดท้าย ปล้องกลางของกล้ามมีหนามแหลมคมชัดเจนทั้งด้านในและด้านนอก 
== การกระจายพันธุ์ ==
พบกระจายพันธุ์อยู่ตามแถบชายฝั่งตั้งแต่ปากีสถานถึงไต้หวันไปจนถึงหมู่เกาะมลายู สำหรับในประเทศไทยสามารถพบได้ทางภาคใต้
== อ้างอิง ==
ม่วง