pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วัดหลักสี่

วัดหลักสี่ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงตลาดบางเขน เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร ถือเป็นวัดแห่งเดียวในเขตหลักสี่ อาคารเสนาสนะในวัด ได้แก่ องค์พระเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ วิหารหลวงปู่ขาว
เหรียญหลวงปู่ขาว วัดหลักสี่ เป็นหนึ่งในพระเครื่องที่ได้รับความนิยมระดับต้น ๆ ของวงการพระเครื่องเมืองไทย ในบรรดาทำเนียบเหรียญเบญจภาคี
==ประวัติ==
วัดหลักสี่สร้างขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 2421 สร้างโดยชาวรามัญที่อพยพมาจากเมืองหงสาวดี มีนามว่า อาจารย์ดำ ต่อมาชาวรามัญได้อาราธนาอาจารย์ดำไปเป็นเจ้าอาวาสวัดหน้าโบสถ์ จังหวัดนนทบุรี พระอาจารย์เริ่มมาเป็นเจ้าอาวาสแทน ท่านได้ดำเนินก่อสร้างพระธรรม เจดีย์ และอุโบสถจนเสร็จเรียบร้อย ได้ตั้งชื่อวัดว่า วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม แต่ต่อมาพระอาจารย์เริ่มก็ย้ายไปเป็นเจ้าอาวาสวัดหน้าโบสถ์ หลวงปู่ขาว เขมาราโม มารับหน้าที่แทน ยุคของท่าน ได้มีการสร้างศาลาการเปรียญ สร้างมณฑป สถูปเจดีย์ประดิษฐานพระพุทธบาทจำลอง
ต่อมามีการตัดคลองเปรมประชากรตัดเนื้อที่วัด หลวงปู่ขาว เขมาราโม ได้ยกพื้นที่ของวัดให้ในการตัดคลอง มีการสร้างศาลาท่าน้ำ สร้างเสาหงส์รอบวัด ต่อมามีการสร้างทางรถไฟผ่านหน้าวัด วัดได้ยกที่ดินให้ทางรถไฟตัดผ่าน คงเหลือที่ดินดังในปัจจุบัน
วัดหลักสี่ได้รับคัดเลือกจากกรมการศาสนาให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างดีเด่นในเขตกรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2534
==อ้างอิง==
หลักสี่
หลักสี่
หลักสี่
วัดกระจับพินิจ

วัดกระจับพินิจ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบุคคโล เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร
วัดกระจับพินิจสร้างขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2367 ในสมัยรัชกาลที่ 3 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง เดิมชื่อ วัดใหม่กลางคลอง เนื่องจากวัดสร้างใหม่ระยะระหว่างกลางคลอง จนปี พ.ศ. 2467 คุณหลวงพินิจวิเทศภัณฑ์กับคุณนายกระจับได้ขอบูรณะซ่อมแซมอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ของวัด และได้ขนานนามวัดใหม่ว่า "วัดกระจับพินิจ" ตามนามของผู้บูรณปฏิสังขรณ์วัด
วัดกระจับพินิจได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2370 ได้ผูกพัทธสีมาราวปี พ.ศ. 2375 วัดได้มีการเปิดสอนพระปริยัติธรรม ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2489 นอกจากนี้ยังได้ให้ราชการเปิดโรงเรียนระดับประถมศึกษา สังกัดกรุงเทพมหานครภายในวัดด้วย
ปูชนียวัตถุที่สำคัญได้แก่ พระประธานสมัยสุโขทัย และพระพุทธรูปองค์อื่นได้แก่ พระพุทธรูปปูนปั้น หน้าตัก 2 ศอก 1 องค์ และพระอานนท์เถระหล่อด้วยทองเหลือง หน้าตัก 2 ศอก
==อ้างอิง==
กระจับพินิจ
โบราณสถานในเขตธนบุรี
วัดใหญ่ศรีสุพรรณ

วัดใหญ่ศรีสุพรรณ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงหิรัญรูจี เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือ พระศรีสุธรรมเมธี (อุ้น ปณฺฑิโต ป.ธ.9)
วัดใหญ่ศรีสุพรรณสร้างขึ้นในราว พ.ศ. 2290 สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ชาวบ้านเรียก วัดใหญ่ ที่เรียกว่าวัดใหญ่เพราะผู้พี่ได้สร้างขึ้นมีนามว่า เจ้าขรัวทอง ขณะที่ผู้น้องหรือเจ้าขรัวเงิน สร้างวัดน้อยหรือวัดหิรัญรูจีวรวิหาร คำว่า สุพรรณ ในชื่อวัดแปลว่า "ทอง" ซึ่งหมายถึงผู้สร้างวัด วัดได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์เริ่มในปี พ.ศ. 2498 ในสมัยพระครูประสาทธรรมกิจเป็นเจ้าอาวาส ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาประมาณ พ.ศ. 2298 ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2310
อาคารเสนาสนะในวัด ได้แก่ พระอุโบสถทรงไทยโบราณ เดิมไม่มีช่อฟ้า ต่อมาซ่อมแซมจึงได้มีช่อฟ้า หน้าบันลายดอกไม้ พระประธานในอุโบสถเป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ และพระพุทธศิลาแดงปางสมาธิฉาบปูนและปิดทอง มีศาลาการเปรียญ 2 ชั้น มุงกระเบื้องเคลือบ มีช่อฟ้าหน้าบันเป็นรูปเทพนม
==อ้างอิง==
ใหญ่ศรีสุพรรณ
การจลาจลในลอสแอนเจลิส พ.ศ. 2535

การจลาจลในลอสแอนเจลิส พ.ศ. 2535 หรือ การก่อการกำเริบในลอสแอนเจลิส พ.ศ. 2535 เป็นการก่อความไม่สงบที่เกิดขึ้นในเทศมณฑลลอสแอนเจลิส ระหว่างเดือนเมษายนถึงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2535 ความไม่สงบเริ่มขึ้นในวันที่ 29 เมษายน เมื่อมีคำพิพากษาให้ตำรวจ 4 นายพ้นผิดจากข้อหากระทำการเกินกว่าเหตุและทำร้ายร่างกายขณะจับกุมรอดนีย์ คิง ชายผิวสีที่ก่อเหตุเมาแล้วขับ การจลาจลดำเนินอยู่ 6 วันก่อนจะจบลงในวันที่ 4 พฤษภาคม มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 50 คน ทรัพย์สินเสียหายคิดเป็นมูลค่ามากกว่า 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
การจลาจลในลอสแอนเจลิสในปี พ.ศ. 2535 เป็นผลพวงมาจากหลายสาเหตุ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2534 ความขัดแย้งทางเชื้อชาติระหว่างชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกากับชาวอเมริกันเชื้อสายเกาหลีเพิ่มสูงขึ้นเมื่อซุน จาดู เจ้าของร้านค้าผู้มีเชื้อสายเกาหลียิงลาตาชา ฮาร์ลินส์ เด็กสาวผิวสีวัย 15 ปีจนเสียชีวิตหลังดูกล่าวหาว่าฮาร์ลินส์พยายามขโมยของในร้าน เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2534 คณะลูกขุนมีความเห็นให้ดูมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา (voluntary manslaughter) มีโทษสูงสุดคือจำคุก 16 ปี แต่จอยซ์ คาร์ลิน ผู้พิพากษาตัดสินให้ดูถูกคุมประพฤติ 5 ปี บำเพ็ญงานสาธารณประโยชน์ 400 ชั่วโมง และปรับ 500 ดอลลาร์สหรัฐ ในเดือนเดียวกับที่ดูก่อเหตุ รอดนีย์ คิงและเพื่อนอีก 2 คนถูกตำรวจจับกุมหลังเมาแล้วขับและพยายามหลบหนีการจับกุม คิงและเพื่อนถูกตำรวจรุมทำร้ายระหว่างการจับกุม ซึ่งมีผู้บันทึกวิดีโอเหตุการณ์ไว้ได้แล้วส่งไปให้สำนักข่าวท้องถิ่นเคทีแอลเอ เดือนเมษายน พ.ศ. 2535 หลังอัยการเขตเทศมณฑลลอสแอนเจลิสตั้งข้อหาตำรวจ 4 นายว่ากระทำการเกินกว่าเหตุและใช้กำลังประทุษร้าย คณะลูกขุนที่ส่วนใหญ่เป็นชาวอเมริกันผิวขาวมีความเห็นให้ตำรวจทั้ง 4 นายไม่มีความผิด หลังตีความเหตุการณ์ในวิดีโอว่าคิงพยายามขัดขืนการจับกุม
หลังประกาศคำพิพากษาในวันที่ 29 เมษายน เกิดการชุมนุมที่หน้ากรมตำรวจลอสแอนเจลิสและชาวผิวสีบางกลุ่มที่โกรธแค้นเริ่มไล่ทำร้ายชาวอเมริกันผิวขาวในลอสแอนเจลิสใต้ ก่อนที่วันต่อมามีการประกาศเคอร์ฟิว และความรุนแรงแผ่ขยายไปเป็นการวางเพลิงและปล้นทรัพย์ในลอสแอนเจลิสกลาง รวมถึงการปะทะกันระหว่างชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกากับชาวอเมริกันเชื้อสายเกาหลีเมื่อมีผู้ก่อการจลาจลบุกโคเรียทาวน์ วันที่ 1 พฤษภาคม รอดนีย์ คิงเรียกร้องให้มีการยุติการจลาจล มีการเคลื่อนกำลังจากรัฐบาลท้องถิ่นและรัฐบาลกลางรวมกว่า 10,000 นายเข้ามาในเมือง วันที่ 4 ของการจลาจล (2 พฤษภาคม) มีการเพิ่มกำลังเสริมรวมเป็น 13,500 นาย ทำให้ลอสแอนเจลิสกลายเป็นเมืองที่ถูกกองประจำการสหรัฐยึดครองมากที่สุดนับตั้งแต่การจลาจลในวอชิงตัน ดี.ซี. พ.ศ. 2511 การจลาจลจบลงในวันที่ 4 พฤษภาคม เมื่อกองกำลังรัฐบาลควบคุมสถานการณ์ไว้ได้และยกเลิกเคอร์ฟิว แต่ให้คงกำลังไว้จนถึงวันที่ 27 พฤษภาคม
หลังเหตุการณ์สงบ มีผู้เสียชีวิต 63 คน บาดเจ็บ 2,383 คน และถูกจับกุม 12,111 คน อาคารบ้านเรือนถูกเผาทำลายกว่า 3,767 แห่ง กรมตำรวจลอสแอนเจลิสถูกวิพากษ์วิจารณ์ถึงบทบาทในการควบคุมและจัดการสถานการณ์ที่ผิดพลาดจนแดริล เกตส์ ผู้บัญชาการตำรวจประกาศลาออก ด้านคดีรอดนีย์ คิงได้รับการพิจารณาใหม่ในปี พ.ศ. 2536 นำไปสู่การตัดสินโทษตำรวจ 4 นายที่เคยทำร้ายคิง โดย 2 นายได้รับโทษจำคุก 30 เดือนฐานละเมิดสิทธิพลเมือง ส่วนอีก 2 นายถูกไล่ออกจากกรมตำรวจลอสแอนเจลิส ส่วนคิงได้รับเงินชดเชย 3.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
== อ้างอิง ==
การจลาจล
ประวัติศาสตร์สหรัฐ
เทศบาลเมืองบางกะดี

เทศบาลเมืองบางกะดี เป็นเทศบาลเมืองซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางกะดีในอำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี จัดตั้งขึ้นครั้งแรกในฐานะองค์การบริหารส่วนตำบลบางกะดี ต่อมาจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลบางกะดีใน พ.ศ. 2546 และได้ยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลเมืองในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2563 บางกะดีเป็นหนึ่งในสามเทศบาลเมืองของอำเภอเมืองปทุมธานี ร่วมกับเทศบาลเมืองปทุมธานีและเทศบาลเมืองบางคูวัด ปัจจุบันเทศบาลเมืองบางกะดีมีประชากร 14,357 คน
สภาพภูมิประเทศตั้งอยู่บริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา มีลำคลองธรรมชาติ 21 สาย สภาพสังคม มีวัด 4 แห่งและโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพ 2 แห่ง การศึกษามีสถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร (ศูนย์บางกะดี) สภาพเศรษฐกิจส่วนใหญ่เป็นรูปแบบอุตสาหกรรม และมีศูนย์ราชการกรมปศุสัตว์ การขนส่งมีถนนสายหลักสองสาย ได้แก่ ถนนติวานนท์และถนนรังสิต-ปทุมธานี
== อาณาเขต ==
เขตเทศบาลเมืองบางกะดีมีอาณาเขตติดต่อกับเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตเทศบาลเมืองปทุมธานีและเขตเทศบาลตำบลบ้านกลาง (อำเภอเมืองปทุมธานี)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลบางพูน (อำเภอเมืองปทุมธานี)
ทิศใต้ ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลบ้านใหม่และเขตเทศบาลตำบลบางขะแยง (อำเภอเมืองปทุมธานี)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลบางเดื่อและเขตเทศบาลตำบลบางหลวง (อำเภอเมืองปทุมธานี)
== หมู่บ้าน ==
เทศบาลเมืองบางกะดีครอบคลุมพื้นที่ทั้งตำบลบางกะดีซึ่งแบ่งการปกครองออกเป็น 5 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านเกริน
หมู่ที่ 2 บ้านโคกชะพลู
หมู่ที่ 3 บ้านกางซอง
หมู่ที่ 4 บ้านลำพูหรือบ้านบางกะดี
หมู่ที่ 5 บ้านบางงิ้ว
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลเมืองบางกะดี
บางกะดี
บางกะดี
บางกะดี
อุทกภัยในประเทศซูดาน พ.ศ. 2563

เหตุอุทกภัยในประเทศซูดาน พ.ศ. 2563 เกิดขึ้นหลังฝนตกมากเป็นพิเศษอย่างต่อเนื่องในประเทศซูดานนับตั้งแต่ต้นเดือนกันยายน 2020 ซึ่งนำไปสู่อุทกภัยในพื้นที่อย่างน้อย 16 รัฐของซูดาน อุทกภัยนี้ส่งผลต่อประชากรกว่า 500,000 คน, ทำลายบ้านเรือนไปมากกว่า 100,000 หลังคาเรือน และส่งให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 102 ราย
== เหตุอุทกภัย ==
ระดับน้ำในแม่น้ำไนล์ในพื้นที่ของซูดานได้สูงเป็นประวัติการณ์ และไหลเข้าท่วมบ้านเรือนของผู้คนมากกว่า 60,000 หลังคาเรือน และมีผู้เสียชีวิตหลายสิบคน ระดับน้ำในแม่น้ำบลูไนล์สูงมากกว่า 17 เมตร สูงที่สุดนับตั้งแต่มีการวัดระดับมา ในประเทศเอธิโอเปียซึ่งตั้งอยู่ติดกันนั้น ระดับน้ำในแม่น้ำไนล์สูงขึ้นถึง  ในปลายเดือนสิงหาคม สูงสุดในรอบศตวรรษตามข้อมูลของกรมชลประทานประเทศซูดาน เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่แหล่งโบราณสถานหมู่ปีระมิดแห่งเมโรเอ (Pyramids of Meroë) ตกอยู่ภายใต้ความเสี่ยงที่จะถูกน้ำท่วม
อัตราฝนตกนั้นสูงสุดเป็นประวัติการณ์ สูงกว่าที่มีการบันทึกไว้ในปี 1946 และ 1988 ผู้เชี่ยวชาญบางส่วน รวมถึงอินเทอร์เนชั่นนอลริเวอส์คาดการณ์ว่าด้วยสภาวะภูมิอากาศที่เปลี่ยนแปลงเป็นผลให้เกิดอุทกภัยหนักสลับกับแล้งต่อไปในอนาคต
== การตอบสนอง ==

เจ้าหน้าที่ได้จัดการสร้างกำแพงจากกระสอบทรายและติดตั้งเครื่องสูบน้ำในพื้นที่รอบแหล่งโบราณสถานต่าง ๆ ทั่วประเทศที่เสี่ยงต่อการถูกน้ำท่วม โดยเฉพาะที่แหล่งโบราณสถาน Al-Bajrawiya เมืองเก่าแก่ของจักรวรรดิเมโอเร (Meroë) อายุสองพันกว่าปี และเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก แหล่งโบราณสถานนี้ไม่เคยถูกน้ำท่วมในอุทกภัยครั้งใดที่เคยเกิดขึ้นในซูดานมาก่อน
==ดูเพิ่ม==
อุทกภัยในประเทศซูดาน พ.ศ. 2550
อุทกภัยในประเทศซูดาน พ.ศ. 2556
อุทกภัยในประเทศซูดาน พ.ศ. 2561
==อ้างอิง==
ภัยพิบัติในปี พ.ศ. 2563
อุทกภัยในแอฟริกา
ประเทศซูดาน
ภาษาอังกฤษเพื่อการศึกษาแบบบูรณาการ

ภาษาอังกฤษเพื่อการศึกษาแบบบูรณาการ (English for Integrated Studies, EIS) เป็นรูปแบบการจัดการเรียนการสอนสองภาษารูปแบบหนึ่งในประเทศไทย โดยใช้ภาษาอังกฤษเป็นสื่อกลางในการจัดการเรียนการสอนจำนวน 4 รายวิชา ได้แก่ คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ คอมพิวเตอร์และภาษาอังกฤษ การจัดการเรียนการสอนรูปแบบนี้แตกต่างจากการจัดการเรียนการสอนสองภาษารูปแบบอื่นที่ใช้ครูชาวไทยเป็นผู้จัดการเรียนการสอน มีจุดมุ่งหมายสำคัญให้ผู้เรียนสามารถสื่อสารภาษาอังกฤษได้ การจัดการเรียนการสอนรูปแบบนี้เริ่มทดลองขึ้นที่โรงเรียนสุนทรภู่พิทยา ก่อนที่จะขยายไปตามโรงเรียนต่าง ๆ ทั่วประเทศมากกว่า 500 โรงเรียนด้วยการสนับสนุนจากกระทรวงศึกษาธิการ โดยให้เครือข่ายมหาวิทยาลัยราชภัฏจัดฝึกอบรมครูเพื่อเพิ่มพูนทักษะภาษาอังกฤษให้สูงขึ้น ใน พ.ศ. 2556 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานได้จัดให้มีการอบรมครูแกนนำเพื่อขยายผลการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการศึกษาแบบบูรณาการให้กับครูของโรงเรียนต่าง ๆ จนกระทั่ง พ.ศ. 2557 กระทรวงศึกษาธิการได้ร่างแนวทางปฏิบัตินโยบายปฏิรูปการเรียนการสอนภาษาอังกฤษในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานเพื่อส่งเสริมการยกระดับความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษ โดยจัดให้มีการขยายโครงการพิเศษด้านการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ ซึ่งหนึ่งในนั้นรวมถึงโครงการ EIS อีกด้วย
==อ้างอิง==
การศึกษาในประเทศไทย
การเรียนรู้ร่วมกัน

การเรียนรู้ร่วมกัน (Collaborative learning) เป็นสถานการณ์ที่คนมากกว่า 2 คนต้องการเรียนรู้บางอย่างร่วมกัน ซึ่งต่างจากการเรียนเพียงลำพังที่ผู้เรียนสามารถใช้ประโยชน์จากทักษะหรือทรัพยากรของผู้อื่นได้ ดังนั้นองค์ความรู้จึงเกิดได้ผ่านการที่สมาชิกมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างกันในการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ โดยมีความสำเร็จของกลุ่มและทุกคนเป็นเป้าหมายสำคัญของการเรียนรู้ กระบวนการเรียนรู้รูปแบบนี้ผู้เรียนจะเป็นผู้กำหนดเนื้อหาด้วยตนเอง ไม่ต้องมีการคละความสามารถของสมาชิกในกลุ่ม โดยผู้สอนมีหน้าที่เป็นเพียงแค่ที่ปรึกษาและอำนวยความสะดวกทางการเรียนให้กับผู้เรียนเท่านั้น
==อ้างอิง==
การร่วมมือ
จิตวิทยาการศึกษา
วิธีการเรียน
การเรียนการสอนแบบร่วมมือ

redirect การเรียนรู้แบบร่วมมือ
เซนาด มาโชวิช

เซนาด มาโชวิช (บอสเนีย: Senad Mašović) เป็นนายทหารชาวบอสเนียและประธานเสนาธิการร่วมแห่งกองทัพบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาคนปัจจุบัน
==ประวัติการทำงาน==
1997 - 2000: ดำรงตำแหน่งเป็นรองผู้บัญชาการกองพล (zamjenik Komandanta brigade) ประจำกองทัพบกสหพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา (VFBIH)
2000 - 2004: ดำรงตำแหน่งเป็นรองผู้บัญชาการกองพลหน่วยรบเคลื่อนที่เร็วแห่งกองทัพบกสหพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา (FSR VFBIH)
2004 - 2004: ดำรงตำแหน่งเป็นหัวหน้าแผนกฝึกอบรมและแผนงาน (Načelnik Odeljenja za obuku i planove) ประจำกองบัญชาการร่วมกองทัพบกสหพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา (ZK VFBiH)
2004 - 2007: ดำรงตำแหน่งเป็นเสนาธิการกองพลทหารช่างที่ 2 (Načelnik štaba 2. mbr) แห่งกองทัพบกสหพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา (VFBIH)
2007 - 2008: ดำรงตำแหน่งเป็นหัวหน้าฝ่ายปฏิบัติการ (Načelnik Odjeljenja za operacije)
2008 - 2009: รักษาการณ์ผู้บัญชาการกองทัพภาคที่ 5 (v.d. Komandant brigade, 5.pbr) แห่งกองทัพบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา (OSBIH)
2009 - 2013: ผู้บัญชาการกองทัพภาคที่ 5 (Komandant brigade, 5.pbr) แห่งกองทัพบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา (OSBIH)
2013 - 2018: รองเสนาธิการร่วมด้านการจัดการทรัพยากรแห่งกองทัพบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา (Zamjenik NZŠ OS BiH za resurse, ZŠ OSBiH)
2018 - ปัจจุบัน: ประธานเสนาธิการร่วมแห่งกองทัพบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา (Načelnik ZŠ OSBiH)
==ประวัติการเลื่อนตำแหน่ง==
1994 - พันตรี(major)
1995 - พันเอก(pukovnik)
2000 - พันเอกอาวุโส(brigadir)
2010 - พลจัตวา(brigadni general)
2014 - พลตรี(generalmajor)
2018 - พลเอกอาวุโส(generalpukovnik)
== อ้างอิง ==
ชาวบอสเนีย
ทหาร
ทหารบก
ทหารชาวบอสเนีย
พลเอกอาวุโส
นายพล
การท่องเที่ยวในประเทศกรีซ

การท่องเที่ยวในประเทศกรีซเป็นองค์ประกอบสำคัญของกิจกรรมทางเศรษฐกิจในประเทศ และเป็นหนึ่งในภาคส่วนที่สำคัญที่สุดของประเทศ ประเทศกรีซเป็นจุดหมายปลายทางสถานที่ท่องเที่ยวและแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญในทวีปยุโรปตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 เนื่องจากมีวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์อันยาวนาน ซึ่งสะท้อนให้เห็นเป็นส่วนใหญ่จากแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก 18 แห่ง ซึ่งมากที่สุดในยุโรปและทั่วโลก รวมทั้งชายฝั่งทะเลที่ยาว, เกาะ และชายหาดจำนวนมาก

ประเทศกรีซดึงดูดนักท่องเที่ยวมากถึง 33 ล้านคนในปี ค.ศ. 2018 โดยเพิ่มขึ้นจาก 24 ล้านคนในปี ค.ศ. 2015 ทำให้กรีซเป็นหนึ่งในประเทศที่มีผู้เยี่ยมชมมากที่สุดในทวีปยุโรปและของโลก ตลอดจนมีส่วนสนับสนุนประมาณ 25 เปอร์เซ็นต์ต่อผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ เมื่องหลวงของประเทศอย่างเอเธนส์ เช่นเดียวกับซันโดรีนี, ไมโคนอส, โรดส์, คอร์ฟู, ครีต และชาลกิดิกี ต่างก็เป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวที่สำคัญของประเทศ
ประเทศกรีซยังส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงศาสนาและการแสวงบุญไปยังภูมิภาคที่มีประวัติศาสตร์ทางศาสนาที่สำคัญ เช่น อารามของชาวคริสต์ในเมเทโอราและเขาแอทอส โดยร่วมมือกับประเทศอื่น ๆ
== ดูเพิ่ม ==
ประวัติศาสตร์กรีซ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official Greece tourism site
แผนการเดินทางของกรีซ
 
กรีซ
เชฟจ๋า

เชฟจ๋า (Chef) เป็นภาพยนตร์คอมเมดี้-ดราม่าสัญชาติอเมริกันที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2014 ที่เขียนบท ร่วมอำนวยการสร้าง กำกับและแสดงโดย จอน แฟฟโรว์ แฟฟโรว์รับบทเป็นเชฟที่หลังจากทะเลาะกับนักวิจารณ์อาหารในที่สาธารณะเขาก็ตกงานที่ร้านอาหารชื่อดังในลอสแอนเจลิสและเริ่มทำงานรถบรรทุกอาหารกับลูกชายคนเล็กของเขา ร่วมแสดงโดย โซเฟีย เวอร์การ่า, จอห์น เลอกิซาโม, สการ์เลตต์ โจแฮนส์สัน, โอลิเวอร์ แพลท, บ็อบบี คันนาวาเล และ ดัสติน ฮอฟแมน พร้อมด้วย รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ มาคามิโอด้วย
แฟฟโรว์เขียนบทหลังจากกำกับภาพยนตร์ทุนสร้างร้อยล้านมาแล้วหลายเรื่องโดยต้องการ "กลับไปสู่พื้นฐาน" และสร้างภาพยนตร์เกี่ยวกับการทำอาหาร เจ้าของรถขายอาหารและเชฟ รอยชอย รับหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้างและดูแลเมนูและอาหารที่เตรียมไว้สำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ การถ่ายภาพหลักเกิดขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2013 ในลอสแอนเจลิส ไมอามี ออสตินและนิวออร์ลีนส์
เชฟจ๋า เปิดตัวที่ เซาท์บายเซาท์เวสต์ เมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 2014 และเข้าฉายเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 จัดจำหน่ายโดย โอเพ่น โรด ฟิล์มส์ ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีจากนักวิจารณ์ที่ยกย่องทิศทางดนตรีการเขียนเรื่องราวและการแสดง ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ 46 ล้านดอลลาร์สหรัฐเทียบกับงบประมาณการสร้าง 11 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2557
กองทัพบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา

กองทัพบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา (OSBiH; Oružane snage Bosne i Hercegovine / Оружане снаге Босне и Херцеговине, ОСБИХ) เป็นกองทัพของประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา สถาปนาตามข้อตกลงทางชาติพันธุ์ในปี 2004 ระหว่างชาวบอสนีแอก ชาวโครแอต และ ชาวเซิร์บ ซึ่งได้ผนวกรวมกองทัพแห่งสหพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา กับ กองทัพแห่งสาธารณรัฐเซิร์ปสกา เข้าเป็นกองทัพหนึ่งเดียวในรัฐสมาพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ที่มีหน่วยการปกครองทั้งสองเป็นประเทศองค์ประกอบ
หลังการผนวกรวมกองทัพในปี 2004 กระทรวงกลาโหมแห่งประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ได้รับการจัดตั้งขึ้น แทนที่กระทรวงกลาโหมแห่งสหพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนากับกระทรวงกลาโหมแห่งสาธารณรัฐเซิร์ปสกา เพื่อประสานและจัดลำดับการบัญชาการของกองทัพของประเทศองค์ประกอบเป็นหนึ่งเดียว
== ธงประจำกองทัพ ==
ไฟล์:Flag of the Armed Forces of Bosnia and Herzegovina.jpg|ธงกองบัญชาการสูงสุด
ไฟล์:Flag of Bosnia and Herzegovina.svg|ธงชาติบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
== สัญลักษณ์ประจำกองทัพ ==
สัญลักษณ์กองพลทหารราบ
ไฟล์:Patch of 1. Infantry (Guard) Regiment.svg|กองพลทหารราบที่ 1 ชาวโครแอต
ไฟล์:II Pješadijski Puk (Rendžerski) Oružane Snage BIH.png|กองพลทหารราบที่2 ชาวบอสนีแอก
ไฟล์:III pješadijski puk (Republika Srpska) OS BiH.svg|กองพลทหารราบที่3 ชาวเซิร์บ
อดีตสัญลักษณ์และเครื่องหมาย
ไฟล์:Logo of the Army of the Republic of Bosnia and Herzegovina.svg|กองทัพสาธารณรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา(Army of the Republic of Bosnia and Herzegovina)
ไฟล์:Logo of Croatian Defence Council.svg|สภากลาโหมโครแอต( Croatian Defense Council )
ไฟล์:Patch of the Croatian Defence Forces in BiH.svg|กองกำลังป้องกันตนเองชาวโครแอต(Croatian Defence Forces)
ไฟล์:VRS helmet decal.png|กองกำลังสาธารณรัฐเซิร์ปสกา(Army of Republika Srpska)
ไฟล์:Shield of the Army of the Federation of Bosnia and Herzegovina.svg|กองทัพบกสหพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา(Army of the Federation of Bosnia and Herzegovina)
== สมุดภาพ ==
ไฟล์:Batalionul 7 arpr 01.jpg|เครื่องยิงขีปนาวุธรุ่นAPR-40 ดัดแปลงมาจากBM-21 Gradของรัสเซีย
ไฟล์:Twin Bosnian soldiers, both military police officers, pose for a photo during Saber Junction 2014 at the Hohenfels Training Area in Hohenfels, Germany, Sept 140902-A-ZG808-129.jpg|ทหารบอสเนียในเครื่องแบบ
ไฟล์:M84 of the VRS.JPG|รถถังหลักM-84ดัดแปลงมาจากรถถังT-72ของสหภาพโซเวียต
ไฟล์:HVO Army T-55 Glamoc firing MG.jpg|รถถังหลักM-55ดัดแปลงมาจากรถถังT-55ของสหภาพโซเวียต
ไฟล์:J-22 Orao 25207 V i PVO VS, april 7, 2012.jpg|เครื่องบินโจมตีภาคพื้นดินรุ่นSoko J-22 Orao
ไฟล์:M77 Oganj 1.jpg|เครื่องยิงขีปนาวุธรุ่นM77 Oganj
ไฟล์:UTVA-75.JPEG|เครื่องบินลาดตะเวนรุ่นUTVA-75
ไฟล์:G-2 Galeb N60 23252 TOC, september 01, 2012.jpg|เครื่องบินโจมตีภาคพื้นดินรุ่นSoko G-2 Galeb
ไฟล์:BVP M-60P Armored Personnel Carrier in Bosnia.jpg|รถเกราะรุ่นOT M-60
ไฟล์:BOV Sn.jpg|รถเกราะรุ่นBOV
ไฟล์:BVP M80A Vidra 2.jpg|รถเกราะรุ่นBVP M-80
ไฟล์:NORA M84 VS1.jpg|ปืนใหญ่รุ่นNORA
ไฟล์:SVLR M-87 Orkan.jpg|เครื่องยิงขีปนาวุธรุ่นM-87 Orkan
ไฟล์:Observation (7315634678).jpg|ทหารบอสเนียอำพรางตัว
ไฟล์:Mi-17 ARBiH.JPEG|เฮลิคอปเตอร์รุ่นMi-17
ไฟล์:Lead curtain (7315634228).jpg|พลปืนกลบอสเนีย
ไฟล์:BHAFPC 005 AFBiH.jpg|สมาชิกทหารบอสเนียในอัฟกานิสถาน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กระทรวงกลาโหมบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
กองทัพ
บ
บ
วัดพระยายัง

วัดพระยายัง เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในแขวงถนนเพชรบุรี เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร วัดมีเนื้อที่ 5 ไร่ 3 งาน 89 ตารางวา
==ประวัติ==
คาดว่าสร้างวัดพระยายังขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 3 ผู้สร้างคือ พระยามหานิเวศนานุรักษ์ (ยังรักตะประกิจ) ท่านเป็นแม่ทัพได้ยกทัพไปตีหัวเมืองเขมร และกวาดต้อนเขมรมาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร ตั้งบ้านเรือนอยู่ริมคลองแสนแสบ ที่รู้จักในชื่อ บ้านครัวแขก แล้วตั้งชื่อว่า "วัดพระยายัง" ตามชื่อผู้สร้างวัด
ในสมัยพระครูใบฎีกาเพ็งเป็นเจ้าอาวาส ท่านได้สร้างกุฏิก่ออิฐถือปูนด้วยทุนของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรลักษณาวดี เป็นจำนวน 4 หลัง ส่วนพระเจดีย์ด้านใต้ของอุโบสถ เดิมเป็นอุโบสถเก่า ที่ได้สร้างเจดีย์ครอบไว้ ในสมัยพระครูวิจารณ์ธุรกิจเป็นเจ้าอาวาส ได้สร้างกุฏิตึก 2 ชั้น 1 หลัง เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน สร้างด้วยทุนทรัพย์ของคุณยายขำ นุตกุล สมัยเจ้าอาวาสองค์ที่ 6 ก่อสร้างศาลา 1 หลัง มีชื่อว่า สุตาทิศนศาลา กับสร้างหอระฆัง ในปี พ.ศ. 2560 สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก เสด็จทรงเปิดศาลาวรลักษณาวดี
==อ้างอิง==
พระยายัง
โบราณสถานในเขตราชเทวี
วัดบางประทุนนอก

วัดบางประทุนนอก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองสนามชัย ในแขวงบางขุนเทียน เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร
==ประวัติ==
วัดบางประทุนนอกเป็นวัดที่สร้างประมาณ พ.ศ. 2394 ชื่อของวัดตั้งตามที่ตั้งของวัดที่ตั้งอยู่ในตำบลบางประทุน (ชื่อตำบลเดิม) และอยู่ปากคลองบางประทุน คำว่า ประทุน แปลว่า "หลังคา" ส่วนคำว่า นอก หมายความว่ายังมีวัดอีกวัดหนึ่งคือ "วัดบางประทุนใน" (แต่ปัจจุบันคือวัดแก้วไพฑูรย์) คาดว่าชาวบ้านละแวกนั้นร่วมกันสร้างวัด เดิมที่ดินของวัดมีพื้นที่ 7 ไร่ 3 งาน 90 ตารางวา ต่อมาได้รับถวายจากนางน้อย ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา เนื้อที่ 3 งาน 74 ตารางวา และนายบัญชา อยู่ถาวร ซื้อถวาย 2 งาน 24 ตารางวา
วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2521 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 35 เมตร
==อาคารเสนาสนะ==
อุโบสถวัดมีมุขหน้าเพียงด้านเดียว มีพื้นที่เพียง 1 ห้องหรือ 1 ช่วงเสา ส่วนพื้นที่ทำสังฆกรรมมี 5 ห้อง มีบันไดทางขึ้นเป็นมุข 2 บันได อุโบสถมีหลังคาซ้อน 2 ชั้น แต่ละซ้อนมีผืนหลังคาด้านละ 3 ตับ ด้านหน้ามีเสาหานจำนวน 4 ต้น เป็นเสาสี่เหลี่ยมย่อมุมไม้แปด มีบัวหัวเสาแบบบัวจงกล เสาเก็จหรือเสาติดผนังก็ย่อมุมและมีบัวหัวเสาแบบบัวจงกล หลังคามุงด้วยกระเบื้องดินเผาหางมนเครื่องปิดเครื่องมุงเป็นเครื่องลำยอง ซุ้มประตูมี 2 ซุ้ม เป็นแบบบันแถลงซ้อน 2 ชั้น ตัวซุ้มเป็นแบบรวยระกามีเสาบัวรองรับ เสาบัวตั้งอยู่บนฐานสิงห์ ทั้งเสาบัวและฐานสิงห์จะมีลายปั้นปูนประดับ ซุ้มหน้าต่างมีด้านละ 5 ซุ้ม มีลักษณะเป็นบันแถลงซ้อน 2 ชั้น ตัวซุ้มเป็นรวยระกามีเสาบัวรองรับ และเสาบัวตั้งอยู่บนฐานสิงห์
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระอธิการมงคล
พระอธิการฉุย
พระครูสาครธรรมกิจ
พระมงคลวราภรณ์ ดำรงตำเหน่งตั้งแต่ พ.ศ. 2521 จนถึงปัจจุบัน
==อ้างอิง==
บางประทุนนอก
โบราณสถานในเขตจอมทอง
วัดบวรมงคลราชวรวิหาร

วัดบวรมงคลราชวรวิหาร หรือ วัดลิงขบ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดราชวรวิหาร คณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย แต่เดิมเป็นรามัญนิกาย ตั้งอยู่ที่แขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร
==ประวัติ==
วัดบวรมงคลราชวรวิหารตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2300 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในปีเดียวกัน เดิมชื่อ วัดลิงขบ เนื่องจากบริเวณรอบวัดเป็นป่า มีฝูงลิงอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก สร้างโดยชาวรามัญที่อพยพมาจากเมืองหงสาวดี ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ได้โปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์เป็นผู้บูรณปฏิสังขรณ์วัดนี้ขึ้นใหม่เพื่ออนุเคราะห์แก่ชาวรามัญ มีพระสงฆ์รามัญอยู่มาก และมีพระผู้ใหญ่เป็นประธานสงฆ์อยู่ด้วย จึงบูรณะให้เป็นวัดส่วนกลางสำหรับพระสงฆ์รามัญนิกาย ได้พระราชทานนามใหม่ว่า วัดบวรมงคล ต่อมาสถาปนาเป็นพระอารามหลวง เมื่อ พ.ศ. 2352
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้สร้างตำหนักขึ้นหลังหนึ่ง เรียกกันว่า กุฏิพระจอม สำหรับประทับแรมชั่วคราวสำหรับพระองค์ในยามที่มาประทับเป็นเวลานาน ๆ เพื่อทรงเสวนาและศึกษาธรรมกับพระสุเมธมุนีซึ่งเป็นพระเถรานุเถระชาวรามัญที่น่าเลื่อมใส เป็นผู้ทรงภูมิรู้และภูมิธรรม ด้วยเหตุที่พระองค์ทรงมีพระราชศรัทธาในข้อวัตรปฏิบัติของพระสงฆ์รามัญนิกายดังกล่าวนี้ จึงทำให้พระองค์โปรดสถาปนาให้มีพระสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกายในกาลต่อมา
ปี พ.ศ. 2410 ได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ และได้มีการสร้างพระเจดีย์หงษาขึ้น เป็นพระเจดีย์หมู่ 9 องค์ ประกอบด้วยเจดีย์ใหญ่ 1 องค์ และเจดีย์บริวาร 8 องค์ เป็นศิลปกรรมแบบมอญ ล่วงเลยถึงสมัยรัชกาลที่ 6 วัดบวรมงคลได้รับพระราชทานให้โอนสังกัดเป็นวัดธรรมยุติกนิกาย
วันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2498 ก่อตั้งโรงเรียนวัดบวรมงคล หรือโรงเรียนวัดลิงขบ ในเขตธรณีสงฆ์ของวัดบวรมงคล ด้านทิศตะวันตก ผู้ก่อตั้งโรงเรียน คือ ท่านเจ้าคุณพระศรีวิสุทธิวงศ์ อดีตรองเจ้าอาวาสวัดบวรมงคล
ปี พ.ศ. 2560 ดำเนินการบูรณปฏิสังขรณ์ระเบียงคด จากนั้นปี พ.ศ. 2561 บูรณปฏิสังขรณ์พระเจดีย์
==อาคารเสนาสนะ==
พระอุโบสถ กว้าง 12.30 เมตร ยาว 35.20 เมตร หลังคาซ้อนชั้นแบบลดมุข 3 ชั้น ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หน้าต่างระหว่างเสาเป็นซุ้มทรงบันแถลงนาคสามเศียร 2 ชั้น หน้าบันจำหลักเป็นรูปตาลปัตรพัดยศ ล้อมรอบด้วยลายเครือเถา ด้านหน้าและด้านหลังพระอุโบสถมีมุขบนชานชาลา มีเสาสี่เหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสองรับชายคามุข ภายในประดิษฐาน พระพุทธรูปปูนปั้น ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 3.40 เมตร สูงจากฐานถึงพระรัศมี 7.45 เมตร สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นพร้อมกับการสถาปนาวัด วัดมีวิหารคด จากผนังแนวกำแพงด้านในของพระอุโบสถตลอดทั้งสี่ด้าน มีพระพุทธรูปปั้นปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 95ซม. สูง 1.39 เมตร จำนวน 108 องค์ ประดิษฐานอยู่บริเวณวิหารคด อุโบสถมีพระเจดีย์ประจำมุมทั้ง 4 ด้าน
พระเจดีย์มีลักษณะศิลปะมอญ เป็นพระเจดีย์หมู่ 9 องค์ มีนามว่า พระเจดีย์หงษา ประกอบด้วยเจดีย์ใหญ่ 1 องค์ และเจดีย์บริวาร 8 องค์ เจดีย์ประธานมีลักษณะย่อมุมไม้ยี่สิบ องค์เจดีย์ไม่มีเรือนธาตุ แต่ทำเป็นฐานลดระดับขึ้นไปรับองค์ระฆัง ปล้องไฉน ปลี และลูกแก้ว ตั้งซ้อนเป็นลำดับขึ้นไป
อาคารเสนาสนะอื่น เช่น หอระฆังเป็นอาคารก่ออิฐถือปูนสองชั้น รูปแบบผสมผสานระหว่างไทยกับตะวันตก อาคารอนุสรณ์สถาน รัชกาลที่ 4 ชาวบ้านเรียก กุฏิพระจอม ได้สร้างขึ้นใหม่เพราะของเดิมทรุดโทรม สร้างเป็นอาคารคอนกรีตสองชั้นเพื่อเป็นอนุสรณ์สถาน และอาคารพิพิธภัณฑ์ของวัด
==อ้างอิง==
บวรมงคลราชวรวิหาร
บวรมงคลราชวรวิหาร
บวรมงคลราชวรวิหาร
บวรมงคลราชวรวิหาร
โบราณสถานในเขตบางพลัด
วัดจวนดำรงค์ราชพลขันธ์

วัดจวนดำรงค์ราชพลขันธ์ หรือภาษามอญเรียกว่า เพี่ยอะม้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ในตำบลตลาด อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ วัดมีเนื้อที่ 3 ไร่ 2 งาน 36 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์เนื้อที่ 2 งาน 36 ตารางวา
วัดจวนดำรงค์ราชพลขันธ์สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2430 พระยาดำรงราชพลขันธ์ (จุ้ย คชเสนี) เจ้าเมืองนครเขื่อนขันธ์คนที่ 2 ได้อุทิศถวายจวนและดำเนินการสร้างเป็นวัดขึ้น จึงได้มีนามอย่างนั้น ชาวบ้านเรียกสั้น ๆ ว่า วัดจวน ต่อมาก็ได้รับการทำนุบำรุงจากตระกูลคชเสนี วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2445
ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ดังนี้ พระอุโบสถ กว้าง 6 เมตร ยาว 11.6 เมตร กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารทรงไทยโบราณ หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ สำหรับปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถและรูปเหมือนหลวงปูสุดใจอดีตเจ้าอาวาสรูปที่ 2 มีเสาหงส์ธงตะขาบอยู่หน้าวัด ยังมีเสาหงส์อนุสรณ์ตระกูลคชเสนี ศาลาอเนกประสงค์ และหอระฆังมีคันทวยรูปหงส์
==อ้างอิง==
จวนดำรงค์ราชพลขันธ์
จวนดำรงค์ราชพลขันธ์