pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ประเทศอุซเบกิสถานในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018

ประเทศอุซเบกิสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 23 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่เมืองพย็องชัง ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 9-25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกอุซเบกิสถานเป็นตัวแทนประเทศอุซเบกิสถานในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 2 คน ใน 2 ชนิดกีฬา
== นักกีฬาที่เข้าร่วม ==
== สกีลงเขา ==
ผลการแข่งขันดังนี้ :
{|class="wikitable" border="1" style="font-size:90%"
|-
!rowspan=2|นักกีฬา
!rowspan=2|รายการ
!colspan=2|ฮีท
!colspan=2|รอบก่อนรองฯ
!colspan=2|รอบรองฯ
!colspan=2|ชิงชนะเลิศ
|-
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
|-align=center
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|}
== สเกตลีลา ==
ผลการแข่งขันดังนี้ :
{|class="wikitable" border="1" style="font-size:90%"
|-
!rowspan=2|นักกีฬา
!rowspan=2|รายการ
!colspan=2|ฮีท
!colspan=2|รอบก่อนรองฯ
!colspan=2|รอบรองฯ
!colspan=2|ชิงชนะเลิศ
|-
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
|-align=center
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|}
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศอุซเบกิสถานในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติอุซเบกิสถานในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาอุซเบกิสถานที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
 
อุซเบกิสถาน
นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติอุซเบกิสถาน
Conchaspis

Conchaspis เป็นสกุลของผึ้งที่อยู่ในวงศ์ Conchaspididae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในอเมริกากลางและแอฟริกาตอนใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Conchaspis acaciae 
Conchaspis angraeci 
Conchaspis buchananiae 
Conchaspis capensis 
Conchaspis cordiae 
Conchaspis didiereae 
Conchaspis diplothemii 
Conchaspis ekebergiae 
Conchaspis euphorbiae 
Conchaspis fluminensis 
Conchaspis garciniae 
Conchaspis hainanensis 
Conchaspis insolitus 
Conchaspis lata 
Conchaspis lepagei 
Conchaspis madagascariensis 
Conchaspis mameti 
Conchaspis newsteadi 
Conchaspis orchidarum 
Conchaspis pauliani 
Conchaspis socialis 
Conchaspis tsaratananae 
Conchaspis tsinjoarivensis 
Conchaspis vaccinii 
Conchaspis vaughani 
Conchaspis vayssierei 
== อ้างอิง ==
ผึ้ง
สมิตา พัชราจารยะ

สมิตา พัชราจารยะ (समिता बज्राचार्य; เกิด พ.ศ. 2544) เป็นอดีตกุมารีแห่งปาฏัน ประเทศเนปาล หรือเป็นที่รู้จักในนาม "เทพีผู้มีลมหายใจ" ดำรงตำแหน่งใน พ.ศ. 2553 ถึง พ.ศ. 2557
สมิตาเกิดที่เมืองปาฏัน ประเทศเนปาล สมิตาได้รับการคัดเลือกให้เป็นกุมารีแห่งปาฏันหรือตัวแทนของเทพีตาเลชุ (तालेजु) เทพีที่มีลมหายใจตามธรรมเนียมฮินดูเนปาล เมื่อ พ.ศ. 2553 สืบตำแหน่งจากจนิรา พัชราจารยะ ขณะที่เป็นกุมารี เธอไม่ได้รับการศึกษา และไม่ได้รับอนุญาตให้เท้าแตะพื้นหรือเดินไปไหนเอง ครั้นต้น พ.ศ. 2557 สมิตามีประจำเดือนครั้งแรก เธอจึงถูกปลดจากกุมารี มีพิธีปลงผมและตัดดวงตาที่สามออก
หลังพ้นจากการเป็นกุมารี สมิตามีสภาพเป็นปุถุชนทั่วไป มีการฟื้นฟูความรู้ด้านการเข้าสังคม การเรียน การเดิน และการใช้เครื่องดนตรี ใน พ.ศ. 2557 นั้น สมิตาเข้าเรียนที่โรงเรียนเซนต์เซเวียร์ในเมืองปาฏัน เธอสามารถเข้ากับเพื่อน ๆ ในโรงเรียนได้เป็นอย่างดี แทบไม่เหลือร่องรอยว่าเธอเคยเป็นกุมารีมาก่อน
== อ้างอิง ==
ผู้หญิงเนปาล
กุมารี
บุคคลจากปาฏัน
ธนะ กุมารี พัชราจารยะ

ธนะ กุมารี พัชราจารยะ (धन कुमारी बज्राचार्य; เกิด พ.ศ. 2493) เป็นกุมารีแห่งปาฏัน ประเทศเนปาล หรือเป็นที่รู้จักในนาม "เทพีผู้มีลมหายใจ" ดำรงตำแหน่งเมื่อเธออายุเพียงสองขวบ เพื่อเป็นตัวแทนของเทพีตาเลชุ (तालेजु) เทพีที่มีลมหายใจตามธรรมเนียมฮินดูเนปาล ธนะ กุมารีดำรงตำแหน่งยาวนานกว่าสามทศวรรษเพราะเธอขาดระดูจากความผิดปรกติของร่างกาย จนกระทั่งมกุฎราชกุมารทิเปนทระ ทอดพระเนตรกุมารีแห่งปาฏันในเทศกาลแล้วตรัสว่า "ทำไมกุมารีองค์นี้ดูแก่จัง" จากนั้นเธอถูกราชสำนักเนปาลปลดลงจากตำแหน่งโดยที่เธอไม่ยินยอมเมื่อ พ.ศ. 2527 และทุกวันนี้เธอยังใช้ชีวิตอย่างกุมารีในบ้านของตัวเอง โดยมีสมาชิกในครอบครัวและหลานสาวคนหนึ่งคือจนิรา พัชราจารยะ อดีตกุมารีคอยดูแล
ธนะ กุมารี ไม่ได้เดินไปมาไหนด้วยตนเองมายาวนาน จนกระทั่งเกิดแผ่นดินไหวในประเทศเนปาล เมษายน พ.ศ. 2558 เธอต้องฝืนประเพณีเดินลงพื้นดินเพื่อหนีอันตราย
== อ้างอิง ==
ผู้หญิงเนปาล
กุมารี
บุคคลจากปาฏัน
เพลงประจำสาธารณรัฐโคมี

เพลงประจำสาธารณรัฐโคมี (Коми Республикаса кып อักษรโรมัน: Komi Respublikasa kyp) เป็นเพลงประจำสาธารณรัฐโคมีอย่างเป็นทางการ ซึ่งเป็นอำนาจของรัฐบาลกลางของรัสเซีย พร้อมด้วยธงชาติ และ ตราแผ่นดิน
== ต้นฉบับ ==
ทำนองของเพลงนี้มาจากทำนองเพลง "Varyš pos" ของ Viktor Savin (รังนกเหยี่ยว) เรียบเรียงโดย Mikhail Gertsman. ประธานสหภาพนักประพันธ์เพลงแห่งสาธารณรัฐโคมี แก้ไขโดย V. Timin เป็นชาวโคมี ซึ่งเรียบเรียงแก้ไขโดย Alexandra Shergina และ Alexander Suvorov ในภาษารัสเซีย
== ประวัติ ==
ข้อความบนเนื้อเพลงชาติปัจจุบัน ได้รับการคัดเลือกโดยพิจารณาจากการประกวดระหว่างปี ค.ศ. 2005 - ค.ศ. 2006 โดยที่ผู้เข้าร่วมต้องมีเพลง "Varyš pos" ของ Viktor Savin ในเวอร์ชันภาษาทางการของสาธารณรัฐโคมี และภาษารัสเซียที่ถูกต้อง ซึ่งผลงานของ Vladimir Timin ได้รับเลือกเป็นเนื้อเพลงสรรเสิรญในภาษาโคมี และผลงานของ Alexandra Shergina ได้รับเลือกเป็นเนื้อเพลงสรรเสริญภาษารัสเซีย อย่างไรก็ตาม เมื่อเพลงถูกบันทึกได้บันทกเสียงไว้แล้ว มีประโยคในเนื้อเพลงที่ว่า "Верим мы, твоя судьба" (เชื่อมั่นของเรา โชคชะตาเป็นของเธอ) กลายเป็นว่านักแสดงไม่สะดวกที่จะขับร้องเนื้อเพลงนี้ จึงได้เปลี่ยนเป็น "Коми край" (ดินแดนโคมี) หลังจากการประพันธ์เพลงร่วมในเวอร์ชันรัสเซียได้รับการยอมรับ ดังนั้น เพลงสรรเสริญจึงได้รับการรับรองโดยสภาแห่งสาธารณรัฐโคมีเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2006
เพลงเวอร์ชั่นใหม่ในทั้งสองภาษาได้ถูกจัดแสดงครั้งแรกเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2006 โดย State Song and Dance Ensemble ซึ่งตั้งชื่อตาม V. Morozova "Asya Kya"
== กฎหมายและระเบียบข้อบังคับ ==
ได้รับการรับรองในปี ค.ศ. 1994[6] ได้รับการอนุมัติโดยกฎหมายแห่งสาธารณรัฐโคมี ลงวันที่ 6 มิถุนายน 1994 ฉบับที่ XII-20/5 "ในเพลงชาติของสาธารณรัฐโคมี" มีการแสดงเนื้อเพลงในภาษาโคมี และภาษารัสเซีย ซึ่งเป็นภาษาราชการของสาธารณรัฐโคมี
== เนื้อร้อง ==
ในเนื้อเพลงสองบทแรกอยู่ในโคมี และสองบทสุดท้ายเป็นภาษารัสเซีย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูล ==
http://www.nationalanthems.us/forum/YaBB.pl?num=1182159965
สาธารณรัฐโคมี
โคมี
สร่ง

สร่ง เป็นอาหารว่างชนิดหนึ่งของไทย ทำจากเนื้อหมูหรือไก่สับละเอียดคลุกเคล้ากับเครื่องปรุงรสปั้นเป็นก้อนกลม พันด้วยเส้นมี่สั้ว แล้วนำไปทอดจนสีเหลือง หน้าตาคล้ายลูกตะกร้อ รับประทานคู่กับน้ำจิ้ม สร่งเกิดขึ้นในยุครัตนโกสินทร์ แต่เดิมเป็นอาหารชาววังเพราะขณะนั้นมี่สั้วมีราคาแพง โดยชาวบ้านแต่ก่อนจะทำสร่งโดยใช้เนื้อไก่แทนเนื้อหมู ใช้ไข่ไก่แทนมี่สั้ว ซึ่งหาได้ง่ายและราคาถูกกว่า บ้างก็ใช้เนื้อปลาสับด้วยแต่ไม่เป็นที่นิยม
สร่งประกอบไปด้วย เนื้อหมูหรือเนื้อไก่สับละเอียด กระเทียม รากผักชี น้ำปลา พริกไทย ไข่ไก่ และมี่สั้ว เบื้องต้นนำกระเทียม รากผักชี และพริกไทยโขลกจนละเอียด จากนั้นนำเครื่องที่โขลกไปคลุกเคล้ากับเนื้อสับละเอียด จากนั้นใส่ไข่ไก่และน้ำปลา (หรืออาจใส่แป้งข้าวโพดด้วย) ลงไปนวดผสมในเนื้อเหนียวหนืดสำหรับปั้นให้เป็นก้อนกลมขนาดน้อย แล้วใช้มี่สั้วที่ลวกและแช่น้ำเย็นมาแล้วมาพันโดยซ่อนปลายมี่สั้วไม่ให้เส้นแตกกระจายและเป็นทรงกลม จากนั้นจึงนำไปทอดจนสีเหลืองนวล รับประทานคู่กับน้ำจิ้มไก่, น้ำจิ้มบ๊วย หรือซอสมะเขือเทศ
== อ้างอิง ==
อาหารจากเนื้อหมู
อาหารจากเนื้อไก่
อาหารว่าง
อาหารไทย
ตัวเลขอียิปต์

ระบบตัวเลขอียิปต์ เคยมีการใช้งานในอียิปต์โบราณตั้งแต่ประมาณ 3000 ปีก่อนคริสตกาล จนถึงต้นคริสต์สหัสวรรษแรก เป็นระบบตัวเลขฐานสิบที่เขียนด้วยไฮเออโรกลีฟ ชาวอียิปต์ไม่มีแนวคิดในเรื่องระบบค่าประจำหลัก เช่นระบบทศนิยม
==หน่วยและตัวเลข==
ไฮเออร์โลกลิฟต์ต่อไปนี้ถูกใช้เป็นยกกำลัง 10:
จำนวนที่เป็นผลคูณเหล่านี้จะใช้วิธีการทำสัญลักษณ์ซ้ำได้เท่าที่ต้องการ ดังตัวอย่างในหินสลักจากคาร์นักเขียนเลข 4622 ดังนี้:
{| align="center"
|M12-M12-M12-M12-!-V1*V1*V1:V1*V1*V1-!-V20-V20-Z1-Z1
|}
==เลขศูนย์กับจำนวนติดลบ==
ใน 1740 ปีก่อนคริสตกาล ชาวอียิปต์เริ่มใช้สัญลักษณ์ศูนย์ในข้อความของตน สัญลักษณ์ nfr (𓄤) หมายถึงความงาม สามารถใช้บอกระดับฐานในภาพวาดสุสานกับพีรามิด และระยะทางที่ใชวัดเทียบกับเส้นฐาน เหมือนกับเส้นที่วาดจากข้างบนลงล่าง
==เศษส่วน==
สามารถแสดงจำนวนตรรกยะด้วยผลรวมของเศษส่วนหน่วย เช่น ผลรวมตัวผกผันการคูณของจำนวนเต็มบวก ยกเว้น  และ  สัญลักษณ์ไฮเออร์โรกลิฟต์จะแสดงเป็นรูปคล้ายปาก ซึ่งหมายถึง "ส่วน":
{| align="center"
|D21
|}
เศษส่วนสามารถเขียนด้วยเครื่องหมายทับ เช่น ตัวเศษ 1 กับตัวส่วนเต็มบวกข้างล่าง ดังนั้น  จึงถูกเขียนเป็น:
{| align="center"
|D21:Z1*Z1*Z1
| = \frac{1}{3}
|}
สัญลักษณ์พิเศษสามารถใช้เป็น  และเศษส่วนที่ไม่เป็นหน่วย  และน้อยครั้ง คือ :
{| align="center"
|Aa16
|= \frac{1}{2}
|&nbsp;
|D22
|= \frac{2}{3}
|&nbsp;
|D23
|= \frac{3}{4}
|}
ถ้าตัวส่วนมีจำนวนมากเกิน จึงจะใช้รูป "ปาก" ที่จุดเริ่มต้นของ "เศษส่วน":
{| align="center"
|D21:V1
|= \frac{1}{100}
|}
==การบวกและการลบ==
สำหรับเครื่องหมายบวกและลบจะใช้ไฮเออโรกลิฟต์ D54-และ-D55: ถ้ารูปเท้าชี้ไปทางด้านที่มีตัวเขียนฝั่งใดก็ตาม มันจะเป็นสัญลักษณ์การบวกหรือการลบ
==ตัวเลขแบบเขียน==
เหมือนกับภาษาส่วนใหญ่ในปัจจุบัน ภาษาอียิปต์โบราณสามารถเขียนตัวเลขเป็นตัวอักษรได้ เช่นการเขียนเป็นสามสิบแทนที่จะเป็น "30" ในภาษาไทย คำศัพท์ (สามสิบ) สามารถเขียนได้ ดังนี้
{| align="center"
|Aa15:D36-D58
|}
ในขณะที่ตัวเลข (30) เขียนเป็น
{| align="center"
|V20-V20-V20
|}
==คำศัพท์อียิปต์สำหรับตัวเลข==
ตารางข้างล่างนี้แสดงการสร้างรูปตัวเลขอียิปต์สมัยกลาง (ซึ่งกำหนดด้วยการนำหน้าเครื่องหมายดอกจัน) การทับศัพท์ไฮเออโรกลิฟต์ที่ใช้เขียนมัน และท้ายที่สุดคือตัวเลขคอปติกที่นักอียิปต์วิทยาใช้ในการทำรูปสระของตัวเลขอียิปต์ดั้งเดิม
==ดูเพิ่ม==
ภาษาอียิปต์
คณิตศาสตร์อียิปต์
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
Allen, James Paul (2000). Middle Egyptian: An Introduction to the Language and Culture of Hieroglyphs. Cambridge: Cambridge University Press. Numerals discussed in §§9.1–9.6.
Gardiner, Alan Henderson (1957). Egyptian Grammar; Being an Introduction to the Study of Hieroglyphs. 3rd ed. Oxford: Griffith Institute. For numerals, see §§259–266.
Goedicke, Hans (1988). Old Hieratic Paleography. Baltimore: Halgo, Inc.
Möller, Georg (1927). Hieratische Paläographie: Die aegyptische Buchschrift in ihrer Entwicklung von der Fünften Dynastie bis zur römischen Kaiserzeit. 3 vols. 2nd ed. Leipzig: J. C. Hinrichs'schen Buchhandlungen. (Reprinted Osnabrück: Otto Zeller Verlag, 1965)
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Introduction 
Egyptian numerals
Numbers and dates
Least Common Multiples, modern and ancient
ไฮเออโรกลิฟต์อียิปต์
อียิปต์
อียิปต์
คณิตศาสตร์อียิปต์
วัดเจริญเมือง

วัดเจริญเมือง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเจริญเมือง อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 17 ไร่ 3 งาน 26 ตารางวา
วัดเจริญเมือง แต่เดิมเป็นวัดร้าง จนเมื่อ พ.ศ. 2476 ได้มีนายใจยา อุ่นฟองอดีตผู้ใหญ่บ้านป่าก่อ นายอ้าย เทพธรรม นายสุข ใสคำฟู ร่วมกับคณะศรัทธาได้ไปอาราธนานิมนต์ พระครูบากั๋นชนะ จากจังหวัดลำปาง มาเป็นประธานฝ่ายสงฆ์ ได้ก่อสร้างวัดขึ้นใหม่ชื่อ วัดดอยเฒ่า โดยสร้างเจดีย์องค์ใหม่ครอบพระเจดีย์องค์เดิมเป็นทรงแบบเชียงแสน โดยมีพระครูบากั๋นชนะ เป็นผู้ออกแบบก่อสร้าง จากนั้นได้สร้างกุฎิขึ้น 1 หลัง มุงด้วยหญ้าคา ต่อมาในปี พ.ศ. 2477 ครูบาเจ้าศรีวิชัย สิริวิชะโย วัดบ้านปางได้เปลี่ยนชื่อจาก "วัดดอยเฒ่า" เป็นชื่อ "วัดเจริญเมือง" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2511
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย วิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2478 อุโบสถ ศาลาการเปรียญซึ่งเป็นที่ประดิษฐ์อัฐิครูบาเจ้าศรีวิชัย สิริวิชโย กุฏิสงฆ์ หอระฆัง หอกลอง ศาลายาวรอบเขตพุทธวาส ศาลาบาตร มณฑปซึ่งเป็นที่ประดิษฐ์ฐานอัฐิครูบาเจ้าศรีนวล ญาณสิริ หอไตรประดิษฐฐานรูปเหมือนครูบาเจ้าศรีนวล ปูชนีย์วัตถุ ได้แก่ พระพุทธรูปก่ออิฐถือปูน พระธาตุธรรมมาสไม้สักแบบล้านนา และพระบฏเก่าแก่
==อ้างอิง==
เจริญเมือง
โบราณสถานในจังหวัดเชียงราย
วัดปงสนุก (อำเภอเชียงแสน)

วัดปงสนุก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียง อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 3 ไร่ 3 งาน 37 ตารางวา ตั้งอยู่ในเขตกำแพงเมืองด้านทิศตะวันออกติดกับริมแม่น้ำโขง
วัดปงสนุก ไม่ปรากฏหลักฐานการสร้าง ชื่อวัดปงสนุกปรากฏในพงศาวดารภาคที่ 61 ที่กล่าวถึง ปงสนุกหรือปวงสนุก ได้รับการบูรณะก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2040 โดยพ่อกำนันแดง สุปัชยา เป็นผู้นำพัฒนาวัด กรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2040 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 วัดนี้ยังเป็นชื่อที่เรียกโบราณสถานที่เขลางค์นคร เมืองเก่าจังหวัดลำปาง อาจแสดงถึงการติดต่อกันของชุมชนดั้งเดิม สันนิษฐานจากรูปแบบทางสถาปัตยกรรมได้ว่า น่าจะมีการก่อสร้างเมื่อประมาณพุทธศตวรรษที่ 21
เจดีย์ประธานมีขนาดเล็กเป็นเจดีย์ทรงกลมพื้นเมืองแบบล้านนา อยู่ด้านหลังอุโบสถ ซึ่งเป็นวิหารที่มีการปฏิสังขรณ์ใหม่เป็นอุโบสถที่ใช้งานในปัจจุบันแต่เดิมส่วนของฐานบัวเป็นฐานบัวคว่ำบัวหงาย ชั้นเดียวที่ยืดท้องไม้สูงและประดับลูกแก้วอกไก่ 2 เส้น แต่ในสภาพปัจจุบันเป็นฐานบัวที่เปลี่ยนไป อาจมีการซ่อมแซมในชั้นหลังจึงทำให้รูปแบบเปลี่ยนไป คือ ที่ท้องไม้ได้เพิ่มบัวคว่ำบัวหงายซ้อมขึ้นมาอีก กลายเป็นบัวคว่ำ 2 ชั้น บัวหงาย 2 ชั้น และที่ท้องไม้ประดับลูกแก้วอกไก่ 2 เส้นเรือนธาตุ และฐานปัทม์ย่อเก็จ ถัดขึ้นไปเป็นฐานปัทม์กลางซ้อนลดหลั่นกันขึ้นไป 3 ชั้นองค์ระฆังทรงกลม มีลายดอกสี่เหลี่ยมระหว่างเส้นคู่ขนาน 4 ดอก บัลลังก์สี่เหลี่ยมย่อเก็จ ปลียอดมีกลีบบัวรองรับโดยรอบ
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระครูบาหมี พ.ศ. 2458–2480
พระนึ้ง พ.ศ. 2480–2491
พระอาจารย์อ้าย พ.ศ. 2491–2500
พระอธิการปัญญา พ.ศ. 2500–2508
พระอธิการสุทัศน์ พ.ศ. 2508–2509
พระอธิการกองแก้ว พ.ศ. 2509–2513
พระครูพินิตย์ พ.ศ. 2513–2516
พระครูประโชติสารธรรม พ.ศ. 2516–2519
พระเผ่าพันธ์ พ.ศ. 2519–2522
พระอธิการคำอ้าย ปภสฺสโร พ.ศ. 2522–2529
พระอธิการสุมิตร สุมํคโล พ.ศ. 2529–2543
พระอธิการวิชัย ชุติธมฺโม พ.ศ. 2543–2552
พระบุญศรี ติกขปญฺโญ พ.ศ. 2553–2555
พระครูปลัดอนุรักษ์ ฐิตสีโล พ.ศ. 2554-ปัจจุบันนี้
==อ้างอิง==
ปงสนุก
โบราณสถานในจังหวัดเชียงราย
วัดเชียงยืน (อำเภอเมืองเชียงราย)

วัดเชียงยืน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลงเนื้อที่ 5 ไร่ 3 งาน 69 ตารางวา
วัดเชียงยืนเริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2410  โดยพระครูจันต๊ะ ได้อนุญาตให้สร้างวัดที่ถูกต้องเมื่อ พ.ศ. 2422 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 เมื่อ พ.ศ.  2470 พระครูบาศรีวิชัย สิริวิชโย ได้เดินทางกลับจากการไปบูรณปฏิสังขรณ์ พระมหาธาตุเจ้าดอยตุงได้มาพักวัดเชียงยืน และได้บรรพชาให้แก่เด็กชาย คำหล้า สุภายศ ต่อมาสามเณรคำหล้าได้เริ่มสร้างถาวรวัตถุโดยชักชวนชาวบ้านสร้างเจดีขึ้น 1 องค์ ไว้หลังพระวิหาร ได้รับการคัดเลือกจาก สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ให้เป็นอุทยานการศึกษาในวัด พ.ศ. 2563 ปัจจุบันมีพระครูประพัฒน์รัตนพงศ์ เป็นเจ้าอาวาสรูปที่ 21
สถาปัตยกรรมของวัดมีความโดดเด่น คือ มีสีแดง วิหารศิลปะล้านนา มีปูชนียวัตถุคือ พระเจ้าสะเปาคำ เป็นพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์ หน้าตักกว้าง 14 นิ้ว มีความสูงจากฐานองค์พระถึงยอดโมลี 31 นิ้วครึ่ง เป็นพระพุทธรูปศิลปะยูนาน สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้มีผู้นำพระพุทธรูปสะเปามาถวายให้กับพระสงฆ์วัดเชียงยืนและเรียกชื่อพระพุทธรูปองค์นี้ว่า "พระเจ้าสะเปาคำ" ตามลักษณะของฐานพระที่คล้ายกับเรือสำเภา
==อ้างอิง==
เชียงยืน
ตำบลบ้องตี้

บ้องตี้ เป็น 1 ใน 7 ตำบลของอำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี ตั้งอยู่ในบริเวณเทือกเขาตะนาวศรีติดกับชายแดนประเทศพม่า มีประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวกะเหรี่ยง ตั้งขึ้นเป็นตำบลในปี พ.ศ. 2519
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
ตำบลบ้องตี้มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลวังกระแจะ
ทิศใต้  ติดต่อกับตำบลศรีมงคล
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลวังกระแจะ และตำบลลุ่มสุ่ม
ทิศตะวันตก ติดต่อกับสหภาพพม่า
== ประวัติ ==
บ้องตี้ เดิมเป็นพื้นที่หมู่ 3 ในเขตตำบลสิงห์ อำเภอไทรโยค ในปี พ.ศ. 2518 ทางราชการได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยโดยโอนพื้นที่หมู่ 3 บ้านบ้องตี้บน ตำบลสิงห์ มาขึ้นกับตำบลลุ่มสุ่ม และกำหนดให้ตั้งเป็นหมู่ 5 บ้านบ้องตี้บน ของตำบลลุ่มสุ่ม
ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2519 ทางราชการได้เห็นว่าพื้นที่ 3 หมู่บ้านของตำบลลุ่มสุ่มมีพื้นที่ห่างไกล และติดต่อกับชายแดนสหภาพพม่า สมควรจะจัดตั้งขึ้นเป็นตำบล จึงแยกพื้นที่หมู่ 5 บ้านบ้องตี้บน หมู่ 8 บ้านบ้องตี้ล่าง และหมู่ 9 บ้านท้ายเหมือง ของตำบลลุ่มสุ่ม จัดตั้งเป็น "ตำบลบ้องตี้"
บ้องตี้ เป็นภาษามอญที่แปลว่า "ขาอ่อน" เกิดจากการย้ายถิ่นโดยการเดินทางไกลจากสภาพการเดินทางด้วยเท้าความเมื่อยล้าจากการเดินทางไกลจนขาอ่อนแรง หรือ บ้องตี้ ซึ่งเป็นชื่อของตำบลบ้องตี้นั้นน่าจะเพี้ยนมาจากภาษากะเหรี่ยงโปบ่าว-ทิ  แปลว่า "น้ำเหลือง"
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
ตำบลบ้องตี้แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|หมู่ที่ 1
|
|บ้านบ้องตี้บน
|
|(Ban Bong Ti Bon)
|
|หมู่ 5 (เดิม) โอนมาจากตำบลลุ่มสุ่ม
|-
|หมู่ที่ 2
|
|บ้านบ้องตี้ล่าง
|
|(Ban Bong Ti Lang)
|
|หมู่ 8 (เดิม) โอนมาจากตำบลลุ่มสุ่ม
|-
|หมู่ที่ 3
|
|บ้านท้ายเหมือง
|
|(Ban Thai Mueang)
|
|หมู่ 9 (เดิม) โอนมาจากตำบลลุ่มสุ่ม
|-
|หมู่ที่ 4
|
|บ้านทุ่งมะเซอย่อ
|
|(Ban Thong Masoe Yo)
|
| -
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่ตำบลบ้องตี้มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลบ้องตี้ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้องตี้ทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลบ้องตี้ที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2519 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ้องตี้ในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539
== ประชากร ==
พื้นที่ตำบลบ้องตี้ประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 4 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 6,710 คน แบ่งเป็นชาย 3,500 คน หญิง 3,210 คน (เดือนธันวาคม 2565) เป็นตำบลที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 6 ในอำเภอไทรโยค
ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก
== อ้างอิง ==
บ้องตี้
บ้องตี้
อำเภอไทรโยค
วัดเดิมบาง

วัดเดิมบาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีนฝั่งตะวันออก ในตำบลเดิมบาง อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี
จากประวัติวัดระบุว่าวัดนี้สร้างเมื่อ พ.ศ. 2425 ต่อมาใน พ.ศ. 2451 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จประพาสคลองมะขามเฒ่าได้เสด็จประทับที่วัดเดิมบาง และพระราชทานนามว่า วัดคงคาราม
อาคารเสนาสนะของวัด ได้แก่ อุโบสถเก่า กว้าง 16 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2431 เป็นอุโบสถทรงโรงก่ออิฐถือปูน หลังคาทรงจั่วไม่ซ้อนชั้น 2 ตับ ด้านหน้าอุโบสถเป็นมุข คลุมด้วยหลังคาพาไลหรือจั่นหับ ภายในอุโบสถประดิษฐานพระปางป่าเลไลยก์ มีภาพจิตรกรรมภายในเขียนด้วยสีฝุ่นเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับพุทธประวัติ ฝีมือช่างท้องถิ่นชื่อ นายยา เขียนในสมัยรัชกาลที่ 7 มณฑปหลวงพ่อแจ่ม-หลวงพ่อแบน ภายในยอดมณฑป บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ และมีรอยพระพุทธบาทจำลองที่มีอายุนานกว่า 100 ปี และมีหอระฆัง
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ ธรรมาสน์ที่สร้างโดยช่างชาวจีน เป็นศิลปะไทยผสมจีน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2458 แกะสลักจากไม้ขนุน ปัจจุบันเก็บไว้บนศาลาการเปรียญ ต่อมา คือ หอสวดมนต์ซึ่งภายในมีการเก็บของมีค่าของวัดไว้ 3 ชิ้น ได้แก่ ฝาบาตรมุก ตาลปัตร และปิ่นโต ซึ่งรัชกาลที่ 5 พระราชทานแก่วัดและทางวัดได้เก็บรักษาไว้อยู่ในสภาพดีดังเดิม
==อ้างอิง==
เดิมบาง
โบราณสถานในจังหวัดสุพรรณบุรี
วัดพยัคฆอินทาราม

วัดพยัคฆอินทาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านใหม่ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา
วัดพยัคฆอินทารามสร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยพระเกรียงไกรขบวนยุทธ (เสือ) ปลัดเมืองฉะเชิงเทรากับภรรยาชื่อ อิน จากหลักฐานจารึกแผ่นเงินที่พบบริเวณรอยแตกตรงคอระฆังของเจดีย์องค์ใหญ่ภายในวัด ระบุว่าแรกเริ่มสร้างเจดีย์ก่อนเมื่อ พ.ศ.2416 แล้วเสร็จในปี พ.ศ.2418 ส่วนวัดนั้นสร้างเสร็จภายหลังในราวปี พ.ศ.2424 ชื่อของ วัดพยัคฆอินทร์ เรียกตามชื่อของผู้สร้าง แต่ชาวบ้านโดยทั่วไปจะเรียกกันว่า วัดเจดีย์ ต่อมาจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดพยัคฆอินทราราม" และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2424 วัดนี้เคยรุ่งเรืองระดับหนึ่ง แต่ต่อมาได้มีสภาพทรุดโทรมลงขาดการบูรณะปฏิสังขรณ์ จนปี พ.ศ. 2472 พระครูอรุณรัศมี (พิน) ได้ย้ายจากวัดสัมปทวนนอกมาเป็นเจ้าอาวาสวัดนี้ จึงได้บูรณะวัดใหม่ดังที่เห็นในปัจจุบัน กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานสำคัญของชาติเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2525
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ คือ เจดีย์องค์ใหญ่ 1 องค์ เจดีย์องค์เล็ก 2 องค์ วิหารพระพุทธบาท อุโบสถและหอระฆัง เจดีย์องค์ใหญ่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ และพระอรหันตธาตุ
==อ้างอิง==
โบราณสถานในจังหวัดฉะเชิงเทรา
พยัคฆอินทาราม
วัดช้างใหญ่ (อำเภอบางไทร)

วัดช้างใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลราชคราม อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา อยู่ห่างจากศูนย์ศิลปาชีพบางไทร ประมาณ 1 กิโลเมตร
วัดช้างใหญ่ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2319 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2360 เป็นวัดเก่าแก่สร้างก่อนสมัยกรุงศรีอยุธยา เดิมเรียกว่า วัดเสาธงหิน เพราะมีเสาธงเก่าแก่ตั้งอยู่ ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดช้างเฉย แล้วจึงเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดช้างใหญ่"  เพราะเคยเป็นที่ตั้งของเพนียดคล้องช้างสำหรับฝึกช้างป่า และเป็นที่อยู่ของช้างป่าจำนวนมาก
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อทอง ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น หลวงพ่อดำศักดิ์สิทธิ์ ประดิษฐานอยู่ในอุโบสถ เชื่อกันว่า หลวงพ่อสามารถหยั่งถึงจิตใจของผู้ที่เข้าไปสักการะได้ โดยจะรู้ว่ามีความสุขหรือทุกข์โดยสังเกตจากสีหน้าของหลวงพ่อ
==อ้างอิง==
ช้างใหญ่
วัดบ้านกล้วย (จังหวัดฉะเชิงเทรา)

วัดบ้านกล้วย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองเขื่อน อำเภอคลองเขื่อน จังหวัดฉะเชิงเทรา
วัดบ้านกล้วยสร้างขึ้นตั้งแต่สมัยธนบุรีถึงรัตนโกสินทร์ตอนต้น โดยช่างชาวจีนเป็นผู้สร้างบ้านกล้วย เรียกกันอีกชื่อว่า วัดเกาะแก้วชวารีย์ เนื่องจากมีแม่น้ำบางปะกงล้อมรอบโดยตลอด ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2350 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2520
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ มณฑปฐานสูงก่ออิฐถือปูนสันนิษฐานว่าสร้างเมื่อสมัยธนบุรีถึงรัตนโกสินทร์ตอนต้น โดยช่างชาวจีนเป็นผู้สร้าง เพราะบริเวณหลังคามีถ้วยชามสังคโลกประดับติดอยู่เป็นจำนวนมาก มีทางขึ้นลง 2 ทาง หลังคาเครื่องไม้ทรงจัตุรมุข 1 หลัง ภายในประดิษฐานพระพุทธชินศรี พระพุทธรูปเก่าและรอยพระพุทธบาท อุโบสถทรงจัตุรมุข
==อ้างอิง==
บ้านกล้วย
โบราณสถานในจังหวัดฉะเชิงเทรา
โอซูนา (นักร้อง)

ฮวน การ์โลส โอซูนา โรซาโด (Juan Carlos Ozuna Rosado; เกิด 13 มีนาคม ค.ศ. 1992) หรือชื่อในวงการคือ โอซูนา เป็นนักร้องชาวปวยร์โตรีโก มีสตูดิโออัลบั้มที่ขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ต บิลบอร์ด ท็อปละตินอัลบั้ม ถึงห้าครั้ง แนวเพลงส่วนใหญ่ของเขาเป็นแนวเรเกตอนและลาตินแทร็ป ขณะเดียวกันก็ได้ร่วมงานกับศิลปินแนวอื่น ๆ ทั้งเร็กเก, บาชาตา และมูมบาห์ตัน
โอซูนาริเริ่มอาชีพทางดนตรีในปี 2012 หลังจากออกซิงเกิลแรก "Imaginando" ซึ่งต่อมาเป็นที่สนใจของค่ายเพลง จนนำไปสู่การร่วมงานกับแดดดีแยงกี และอานูเอล โดเบลอา ในปี 2018 เขาออกสตูดิโออัลบั้มชุดที่สอง Aura ซึ่งเปิดตัวอันดับที่ 7 บนชาร์ต บิลบอร์ด 200 การร่วมงานกับดีเจสเนก, คาร์ดิ บี และเซลีนา โกเมซ ในเพลง "ตากีตากี" ทำให้เขาได้รับการรับรองระดับทองคำขาว 4 ครั้ง จากอาร์ไอเอเอ
ตลอดอาชีพนักร้องของเขา โอซูนาขายอัลบั้มได้มากกว่า 15 ล้านชุดทั่วโลก ทำให้เขากลายเป็นหนึ่งในศิลปินลาตินที่ทำยอดขายได้ดีที่สุดตลอดกาล เขาเป็นศิลปินที่มิวสิกวิดีโอมียอดผู้ชม 1 พันล้านครั้งบนยูทูบถึงเจ็ดเพลง ซึ่งมีการบันทึกว่าเป็นจำนวนมากกว่าศิลปินใด ๆ และได้รับรางวัลด้านดนตรีหลายรางวัล รวมถึงรางวัลลาตินแกรมมีสองครั้ง, บิลบอร์ดมิวสิกอะวอดส์ห้าครั้ง, บิลบอร์ดลาตินมิวสิกอะวอดส์สิบสองครั้ง และบันทึกไว้ในบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ 4 หัวข้อ ในปี 2019 นิตยสาร ไทม์ จัดให้เขาอยู่ในรายชื่อ 100 บุคคลที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลก เขายังปรากฏอยู่ในภาพยนตร์ลำดับที่เก้า ในแฟรนไชส์ เร็ว..แรงทะลุนรก ด้วย
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2535
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักร้องปวยร์โตรีโก
เจ้าหญิงเอากุสเทอแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน

เจ้าหญิงเอากุสทาแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน (Princess Augusta of Saxe-Meiningen) ประสูติเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม 2386 เป็นพระธิดาใน แบร์นฮาร์ดที่ 2 ดยุกแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน และ เจ้าหญิงมารี เฟอเดอริกาแห่งเฮ็สเซิน-คัสเซิล พระองค์เป็นพระปิยยิกา (ย่าทวด) ใน เอดูอาร์ท เจ้าชายแห่งอันฮัลท์ พระองค์เป็นพระน้องนางเพียงพระองค์เดียวใน จอร์จที่ 2 ดยุกแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน ซึ่งมีพระชันษาห่างกันราว 7 ปี แต่กระนั้นความสัมพันธ์ของทั้ง 2 สนิทสนมกันดี พระองค์เป็นคนที่รักการละครและการแสดงมาก ในปี พ.ศ. 2399 พระองค์ทรงเขียนจดหมายถึงพระบิดาและพระมารดาถึงความสุขพระทัยที่ได้รับประทานพระอนุญาตจากพระบิดาและพระมารดา ที่ประทานพระอนุญาตให้เสด็จไปโรงละคร
เจ้าหญิงเอากุสทาแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายโมริตส์แห่งซัคเซิน-อัลเทินบวร์ค เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม 2405 โดยพระสวามีทรงมีพระชันษามากกว่าพระองค์ราว 14 ปี พระองค์รับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงโมริตส์แห่งซัคเซิน-อัลเทินบวร์ค พระชายา มีพระบุตรดังนี้
เจ้าหญิงมารี แอนน์แห่งซัคเซิน-อัลเทินบวร์ค
เจ้าหญิงอีลีซาแบ็ตแห่งซัคเซิน-อัลเทินบวร์ค (2408 - 2470)
เจ้าหญิงมากาเรเธอแห่งซัคเซิน-อัลเทินบวร์ค
เจ้าชายแอนสท์ที่ 2 ดยุกแห่งซัคเซิน-อัลเทินบวร์ค
เจ้าหญิงลูอีเซอ ชาร์ล็อตต์แห่งซัคเซิน-อัลเทินบวร์ค
ชาวเยอรมัน
เจ้าหญิงเยอรมัน
ราชวงศ์เยอรมัน
Centrotypus

Centrotypus เป็นสกุลของมวนที่อยู่ในวงศ์ Membracidae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Centrotypus acuticornis 
Centrotypus aduncus 
Centrotypus amplicornis 
Centrotypus assamensis 
Centrotypus ater 
Centrotypus belus 
Centrotypus bowringi 
Centrotypus chrysopterus 
Centrotypus curvocornis 
Centrotypus erigens 
Centrotypus flavescens 
Centrotypus flexuosa 
Centrotypus folicornis 
Centrotypus forticornis 
Centrotypus heinrichsi 
Centrotypus javanensis 
Centrotypus laminifer 
Centrotypus langei 
Centrotypus laticornis 
Centrotypus latimargo 
Centrotypus longicornis 
Centrotypus malabaricus 
Centrotypus merinjakensis 
Centrotypus neocornis 
Centrotypus neuter 
Centrotypus nigris 
Centrotypus ortus 
Centrotypus oxyricornis 
Centrotypus pactolus 
Centrotypus perakensis 
Centrotypus pulniensis 
Centrotypus securis 
Centrotypus shelfordi 
Centrotypus siamensis 
Centrotypus tauriformis 
Centrotypus taurus 
== อ้างอิง ==
มวน
Sphecophaga

Sphecophaga เป็นสกุลของต่อที่อยู่ในวงศ์ Ichneumonidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในยุโรปและอเมริกาเหนือ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Sphecophaga orientalis 
Sphecophaga vesparum 
== อ้างอิง ==
ต่อ
Monellia

Monellia เป็นสกุลของมวนที่อยู่ในวงศ์ Aphididae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในอเมริกาเหนือ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Monellia caryella 
Monellia hispida 
Monellia maculella 
Monellia medina 
Monellia microsetosa 
== อ้างอิง ==
มวน
Pikonema

Pikonema เป็นสกุลของSawflyที่อยู่ในวงศ์ Tenthredinidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในยุโรปและอเมริกาเหนือ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Pikonema alaskensis 
Pikonema dimmockii 
Pikonema fujiense 
Pikonema insigne 
== อ้างอิง ==
Sawfly
Povilla

Povilla เป็นสกุลของแมลงชีปะขาวที่อยู่ในวงศ์ Polymitarcyidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในอัฟริกาใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Povilla adusta 
Povilla andamanensis 
Povilla cambodjensis 
Povilla heardi 
Povilla junki 
Povilla taprobanes 
Povilla ulmeri 
== อ้างอิง ==
แมลงชีปะขาว