pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
Coelostegia

Coelostegia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ชบา
มีพิสัยดั้งเดิมคือมาลีเซียตะวันตก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Coelostegia borneensis 
Coelostegia chartacea 
Coelostegia griffithii 
Coelostegia kostermansii 
Coelostegia montana 
Coelostegia neesiocarpa 
== อ้างอิง ==
Malvaceae
วงศ์ชบา
พืชดอก
Coenoemersa

Coenoemersa เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์กล้วยไม้
มีถิ่นกำเนิดในสหรัฐอเมริกาตอนใต้ไปจนถึงกัวเตมาลา
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Coenoemersa cualensis 
Coenoemersa limosa 
Coenoemersa volcanica 
== อ้างอิง ==
Orchidaceae
กล้วยไม้
พืชดอก
Cogniauxia

Cogniauxia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์แตง
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาเขตร้อนกลางตะวันตกไปจนถึงแองโกลา
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Cogniauxia podolaena 
Cogniauxia trilobata 
== อ้างอิง ==
Cucurbitaceae
วงศ์แตง
พืชดอก
Colea

Colea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์แคหางค่าง
ถิ่นกำเนิดของมันคือมหาสมุทรอินเดียตะวันตก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Colea alata 
Colea alba 
Colea ambrensis 
Colea asperrima 
Colea barbatula 
Colea bernieri 
Colea campenonii 
Colea colei 
Colea comorensis 
Colea concinna 
Colea darainensis 
Colea decaryi 
Colea delphinensis 
Colea floribunda 
Colea fusca 
Colea gentryi 
Colea hirsuta 
Colea labatii 
Colea lantziana 
Colea lutescens 
Colea muricata 
Colea myriaptera 
Colea nana 
Colea obtusifolia 
Colea pauciflora 
Colea purpurascens 
Colea ratovosonii 
Colea resupinata 
Colea rosea 
Colea rubra 
Colea seychellarum 
Colea sytsmae 
Colea tetragona 
Colea unifoliolata 
Colea velutina 
== อ้างอิง ==
Bignoniaceae
วงศ์แคหางค่าง
พืชดอก
วัดบางหลวง (จังหวัดปทุมธานี)

วัดบางหลวง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลบางหลวง อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีเนื้อที่ตั้งวัด 13 ไร่ 2 งาน 40 ตารางวา
==ประวัติ==
วัดบางหลวงสร้างเมื่อ พ.ศ. 2230 ส่วนข้อมูลของพระรามัญมุนี (สุทธิ์ ญาณรสี) อดีตเจ้าอาวาสวัดบางหลวงและอดีตเจ้าคณะจังหวัดปทุมธานี ได้บันทึกไว้เมื่อ พ.ศ. 2451 ว่า "พุทธศักราช 2246 หรือจุลศักราช 1065 สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 ทรงพระนามเดิมว่า "พระพุทธเจ้าเสือ" (ดอกเดื่อ) เป็นพระเจ้าแผ่นดินในพระนครศรีอยุธยาทวาราวดี คือกรุงเก่าได้ทรงสร้างวัดนี้ขึ้นที่ตำบลปากคลองบางหลวงฝั่งใต้ พระราชทานนามว่า วัดสิงห์" จากบันทึกนี้ มีวัดบางหลวงอยู่ 2 วัด คือ วัดบางหลวงนอก กับวัดบางหลวงใน วัดบางหลวงในคือวัดบางหลวงที่อยู่ปัจจุบันนี้ ส่วนวัดบางหลวงนอกได้ทรุดโทรมปรักหักพังร้างไปหมดแล้ว (สันนิษฐานว่าวัดบางหลวงนอกน่าจะสร้างมาก่อนสมัยสมเด็จพระเอกาทศรถขึ้นครองราชย์)
ชื่อของวัดนั้น แต่เดิมเมื่อแรกสร้างไม่ได้ชื่อบางหลวง เมื่อมีการขุดคลองลัดเตร็ดใหญ่ พบพระพุทธรูปสมัยเชียงแสน แล้วเอาหลบซ้อนไว้ในวัด เรียกว่าบังไว้ไม่ให้หลวงเห็น จึงพูดติดปากว่า บังหลวง เมื่อเวลาผ่านเลยมานานคำว่า บังหลวง จึงกลายเป็น บางหลวง
วัดบางหลวงได้รับการบูรณะในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระองค์ได้โปรดเกล้าให้พระมอญมาเป็นพระราชสมภารเจ้าวัดฝ่ายรามัญ
==อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ==
อุโบสถทรงไทยโบราณที่กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน อุโบสถสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา มีความพิเศษ คือ ไม่มีเสาและใช้วัสดุก่อสร้างแบบโบราณนอกจากนั้นกรมศิลปากรยังได้ขึ้นทะเบียนเจดีย์มุเตา เจดีย์ชเวดากอง จิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวพุทธประวัติในอุโบสถ อาคารและสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ของวัดได้แก่ กุฏิศิลปะผสม อาคารเรียนไม้ 2 ชั้นโรงเรียนรามัญมุนี สะพานโค้งศิลปะตะวันตกสร้างขึ้นสมัยรัชกาลที่ 5 วิหารสร้างขึ้นเมื่อสมัยรัชกาลที่ 5 วัดยังมีเสาหงส์ตั้งอยู่หน้าวัดหันออกสู่แม่น้ำเจ้าพระยา
วัดบางหลวงมีพระพุทธรูปโบราณที่สำคัญ คือ หลวงพ่อใหญ่ พระประธานปางมารวิชัยในอุโบสถ ถือเป็นพระประธานที่เก่าแก่และใหญ่ที่สุดในจังหวัดปทุมธานี หลวงพ่อเพชร เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยขัดสมาธิเพชร พระหัตถ์ซ้ายบิดไปมาได้ หล่อด้วยสัมฤทธิ์ตันทั้งองค์ สมัยเชียงแสน มีหน้าตักกว้าง 25 นิ้ว สูง 39 นิ้ว ที่ถูกค้นพบขณะที่ขุดคลองลัดเตร็ดใหญ่ ในสมัยสมเด็จพระเอกาทศรถ ประมาณ พ.ศ. 2151 พระปทุมธรรมราช พระพุทธรูปปางขัดสมาธิเพชร หล่อด้วยโลหะผสม หน้าตักกว้าง 3 คืบ พระสุคตประมาณ 40 นิ้ว สูง 50 นิ้ว ห่มจีวรสังฆาฏิพาด ตั้งอยู่บนฐานบัว สูง 8 นิ้ว ยาว 47 นิ้ว วัดความสูงถึงยอดพระเกตุมาลาได้ 65 นิ้ว เป็นพระประจำจังหวัดปทุมธานี สร้างในสมัยรัชกาลที่ 5 โดย พระศาสนโสภณ (อ่อน) และ พระงอก บนพระอังสามีลักษณะยื่นออกมา ประดิษฐานไว้ในกุฏิเก่าของท่านเจ้าคุณพระราชสุเมธาภรณ์
==อ้างอิง==
โบราณสถานในจังหวัดปทุมธานี
บางหลวง
บางหลวง
วัดสหกรณ์โฆสิตาราม

วัดสหกรณ์โฆสิตาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกขาม อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 7 ไร่ 1 งาน 53 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูสาครธรรมโฆสิต (สังวาลย์) ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาส
วัดสหกรณ์โฆสิตาราม เดิมเป็นสำนักสงฆ์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2492 เริ่มต้นจากการสร้างกุฏิหลังคามุงจากอยู่เพียง 1 หลัง เพื่อให้ชาวบ้านประกอบกิจทางศาสนา จนในสมัยหลวงจินดา อดีตอธิบดีกรมสหกรณ์ เมื่อ พ.ศ. 2490 ได้ร่วมกับประชาชนได้ไปอาราธนาหลวงพ่อขำให้มาจำพรรษา ต่อมาปี พ.ศ. 2492 ได้ขอตั้งวัด และท่านได้บูรณะวัดให้เจริญสืบมาจนทุกวันนี้ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2500 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร
อาคารเสนาสนะของวัด ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 5.34 เมตร ยาว 12.30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2502 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารไม้ 2 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง และตึก 6 หลัง ศาลาการเปรียญ กว้าง 11.60 เมตร ยาว 8.36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 9.75 เมตร ยาว 15.70 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 เป็นอาคารไม้ ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 17.50 เมตร ยาว 58 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 3 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
==อ้างอิง==
สหกรณ์โฆสิตาราม
พระเจ้าโจวฮุ่ย

พระเจ้าโจวฮุ่ย (; King Hui of Zhou; สิ้นพระชนม์ 652 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิมคือ จี ล่าง เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 17 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ พระองค์เป็นกษัตริย์พระองค์ที่ 5 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก เสวยราชย์ราว 676–652 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าโจวซี พระองค์มีพระมเหสีสองพระองค์ คือจักรพรรดินีเฉิน และจักรพรรดินีฮุ่ยโจว ครั้นเมือพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวเซียง พระราชบุตรก็ขึ้นครองราชย์ต่อ
==อ้างอิง==
ฮุ่ย
พระเจ้าโจวเซียง

พระเจ้าโจวเซียง (; King Xiang of Zhou; สิ้นพระชนม์ 677 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี เจิ้ง เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 18 แห่งราชวงศ์โจวและเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออกของจีนโบราณ เสวยราชย์ราว 651–619 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวฮุ่ย ครั้นเมื่อพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวฉิ่ง พระราชบุตรก็ขึ้นครองราชย์ต่อ
พระองค์ทรงสมรสกับพระราชินีจากแคว้นตี้ แต่แล้วก็พระองค์ก็เนรเทศพระนางไป
ในปีค. ศ. 635 พระองค์ถูกพระเชษฐาของพระองค์เองเนรเทศให้ต้องเดินทางออกจากเมืองหลวง แต่สุดท้ายก็ได้ จิ้นเหวินกง พาพระองค์กลับคืนพระราชสู่บัลลังก์ได้
==อ้างอิง==
เซียง
วัดใหญ่ (จังหวัดสมุทรสงคราม)

วัดใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่กลอง อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม ตั้งอยู่เหนือปากคลองแม่กลอง มีแม่น้ำและคลองขนาบอยู่ 2 ด้าน ด้านพื้นที่วัดจึงถูกน้ำเซาะหายไปมาก ไม่ตรงกับเนื้อที่ในโฉนด แม้แต่พื้นที่ดินที่เคยเป็นเกาะอยู่ปากคลองปัจจุบันก็หายไปหมดแล้ว
==ประวัติ==
วัดใหญ่สร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา ประมาณ พ.ศ. 2200 เดิมชื่อว่า วัดโคกเนิน บริเวณที่ตั้งวัดเดิมนั้นอยู่ทางด้านทิศเหนือของที่ตั้งวัดปัจจุบัน เข้าใจว่าผู้สร้างมี 3 พี่น้อง ชื่อ เนิน เดิม และ มี ภายหลังวัดมีสภาพทรุดโทรมจากภัยสงคราม ต่อมาเจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (กุน) สมุหนายกในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ที่เคยตั้งบ้านเรือนอยู่ข้างวัดนี้ ได้บูรณปฏิสังขรณ์ให้ใหม่ทั้งหมดโดยเป็นฝีมือช่างหลวง ประชาชนเรียก "วัดใหญ่" มาจนถึงทุกวันนี้
เมื่อ พ.ศ. 2521 ได้มีการปฏิสังขรณ์กำแพง เจดีย์ และอุโบสถ รวมถึงขยายขอบขัณฑสีมา ในการขุดพระเจดีย์เก่าแก่ซึ่งตั้งอยู่ในขอบขันฑสีมา ได้พบกรุพระจำนวนมาก มีพระโคนสมอ พระกวย และพระหน้าจั่ว
==อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ==
วิหารก่ออิฐถือปูนขนาดใหญ่รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องดินเผาลดชั้น หอกลองอาคารไม้สองชั้นสูง มีเสาไม้รองรับจำนวน 8 ต้น หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง เจดีย์บรรจุอัฐิของเจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (กุน ) อยู่ด้านหลังศาลาการเปรียญ เจดีย์รายตั้งอยู่ด้านหน้าอุโบสถลักษณะเป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองก่ออิฐถือปูนฐานเจดีย์เป็นฐานสิงห์ ศาลาการเปรียญและหมู่กุฏิสงฆ์อาคารไม้สักทรงไทยสร้างติดต่อกันเป็นหมู่ยาวหลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย หล่อด้วยปูน ลงรักปิดทอง ขนาดพระอุระกว้าง 1.10 เมตร ความสูงจากฐาน 4 เมตรเศษ พระพุทธรูปในอุโบสถเป็นพระพุทธรูปสำริดประทับนั่ง หลวงพ่อแก่นจันทร์ แกะสลักด้วยไม้จันทร์ ลงรักปิดทองปางห้ามสมุทรขนาดหน้าพระอุระกว้าง 40 เซนติเมตร ความสูง จากพระบาทถึงยอดพระเกตุ 2.10 เมตร วัดยังมีกลองใหญ่ขุดจากต้นซุงใหญ่ ขึงด้วยหนังวัวกระทิงจากป่าเมืองกาญจนบุรี
==อ้างอิง==
โบราณสถานในจังหวัดสมุทรสงคราม
ใหญ่
พระเจ้าโจวฉิ่ง

พระเจ้าโจวฉิ่ง (; King Qing of Zhou; สิ้นพระชนม์ 613 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี เหรินเฉิน เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 19 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ และเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก เสวยราชย์ราว 618–613 ปีก่อนคริสตกาล
พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวเซียงพระราชบิดา
พระองค์มีพระราชบุตรสามพระองค์ ไม่มีปรากฏว่าเกิดกับพระมเหสีพระองค์ใด พระราชโอรสทั้งสามพระองค์คือ เจ้าชายปัน, เจ้าชายอู่ และเจ้าชายจื่อสี ครั้นเมื่อพระเจ้าโจวฉิ่งสวรรคต เจ้าชายปัน ในปีที่ 613 ก่อนคริสตกาลพระราชบุตรพระองค์โตก็ขึ้นครองราชย์ต่อ
==อ้างอิง==
ฉิ่ง
พระเจ้าโจวควง

พระเจ้าโจวควง (; King Kuang of Zhou; สิ้นพระชนม์ 677 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี ปัน เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก นับรวมว่าเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 20 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เสวยราชย์ราว 612–607 ปีก่อนคริสตกาล
พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวฉิ่งพระราชบิดา ครั้นเมือพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวติ้งพระอนุชาพระองค์กลางก็ขึ้นครองราชย์ต่อ
==อ้างอิง==
ควง
พระเจ้าโจวติ้ง

พระเจ้าโจวติ้ง (; King Ding of Zhou; สิ้นพระชนม์ 586 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี ยฺหวี เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 21 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 9 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก เสวยราชย์ราว 606–586 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าโจวฉิง และเป็นพระอนุชาของพระเจ้าโจวควง ครั้นเมือพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวเจี่ยนพระราชโอรสก็ขึ้นครองราชย์ต่อ
ในรัชกาล พระองค์ทรงสั่งให้ขุนนาง หวังซุน เหมิน ไปมอบของกำนัลให้แก่กองทัพรัฐฉู่ ในครั้งนั้นทำให้เขาได้เข้าเฝ้า พระเจ้าฉู่จวง
==อ้างอิง==
ติ้ง
พระเจ้าโจวเจี่ยน

พระเจ้าโจวเจี่ยน (; King Jian of Zhou; สิ้นพระชนม์ 572 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี อี๋ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 22 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 10 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก เสวยราชย์ราว 585–572 ปีก่อนคริสตกาล
พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวติ้งพระราชบิดา ครั้นเมือพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวหลิงพระราชโอรสองค์โตก็ขึ้นครองราชย์ต่อ
==อ้างอิง==
เจี่ยน
พระเจ้าโจวหลิง

พระเจ้าโจวหลิง (; King Ling of Zhou; สิ้นพระชนม์ 545 ปีก่อนคริสตกาล ) พระนามเดิม จี เซี่ยซิน เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 23 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 11 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก เสวยราชย์ราว 571–545 ปีก่อนคริสตกาล
ปีที่ 21 ในรัชกาลของพระองค์ ได้มีนักปราชญ์คนหนึ่งถือกำเนิดขึ้นมาคือ ขงจื๊อ
ครั้นเมือพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวจิ่งพระราชโอรสองค์เล็กก็ขึ้นครองราชย์ต่อ ส่วนพระราชโอรสอีกองค์ก็คือ รัชทายาทจีจิน ในยุคราชวงศ์ต้าถัง พระนางบูเช็คเทียน อ้างว่าคนรักของพระนาง นั่นก็คือ จาง ชางซง คือรัชทายาทจีจินกลับชาติมาเกิด
==อ้างอิง==
หลิง
วัดสักใหญ่

วัดสักใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 บ้านบางโอ ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
ประวัติการสร้างวัดสักใหญ่ยังไม่เป็นที่แน่ชัด บางแหล่งข้อมูลระบุว่าสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชได้พระราชทานทรัพย์ส่วนพระองค์ร่วมกับบรรพบุรุษในถิ่นนี้สร้างวัดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2317 ในขณะที่บางแหล่งข้อมูลสันนิษฐานว่าวัดนี้สร้างขึ้นในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช โดยพิจารณาจากลักษณะพระประธานในอุโบสถที่มีชื่อว่า หลวงพ่อใหญ่ และเทียบเคียงจากหลักฐานทางราชการของวัดเพลง (ร้าง) ที่อยู่ใกล้เคียงกันตามลักษณะสถาปัตยกรรมและลายปูนปั้นที่เหลืออยู่ ต่อมาในสงครามคราวเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 พม่าได้ตั้งค่ายริมสองฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา ชาวบ้านและพระสงฆ์วัดสักใหญ่ต้องหลบหนีภัยสงครามหรือถูกเกณฑ์ไปรบ ทำให้วัดสักใหญ่ร้างไปช่วงหนึ่ง มีเรื่องเล่ากันว่า ก่อนที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชจะทรงยกทัพไปตีค่ายโพธิ์สามต้น ได้ทรงยกทัพมาจากจันทบุรีแล้วทรงพักทัพระหว่างทางในท้องที่บางกรวยรวมถึงวัดสักใหญ่ และหลังจากที่ทรงชนะศึกพม่าที่เมืองเชียงใหม่เมื่อ พ.ศ. 2317 ได้ทรงอัญเชิญพระพุทธรูปปางสุโขทัยหรือ หลวงพ่อสุโขทัย มาด้วยและโปรดเกล้าฯ ให้นำไปประดิษฐานที่วัดสักใหญ่พร้อมกับบูรณะฟื้นฟูวัดขึ้นมาใหม่ (แต่ยังมีเรื่องเล่าอีกว่าพระพุทธรูปองค์นี้ได้รับการอัญเชิญมาจากอุโบสถวัดยางป่าในสมัยที่เป็นวัดร้าง)
สันนิษฐานว่าหลวงพ่อสุโขทัยสร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 1900–2000 ในสมัยสุโขทัยตอนปลาย มีพุทธลักษณะงดงาม หน้านางหรือเทวดา ประทับนั่งขัดสมาธิราบปางมารวิชัย แต่เดิมองค์พระถูกห่อหุ้มด้วยปูน เมื่อคราวพม่ายกทัพมาตีกรุงศรีอยุธยา ชาวบ้านตลอดจนพระสงฆ์ได้ช่วยกันพอกปูนเพื่อให้พม่าคิดว่าเป็นพระพุทธรูปปูนปั้น ในเวลาต่อมาเมื่อปูนได้กะเทาะออกเผยให้เห็นเนื้อทองด้านใน จึงมีการกะเทาะปูนออกและลงรักปิดทองใหม่
==อ้างอิง==
สักใหญ่
พระเจ้าโจวเต้า

พระเจ้าโจวเต้า (; King Dao of Zhou; สิ้นพระชนม์ 520 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี เหมิ่ง เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 25 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 13 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก เสวยราชย์ราว 520 ปีก่อนคริสตกาล
พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวจิ่งพระราชบิดา พระเจ้าโจวเต้าเสวยราชย์ได้ไม่ถึงปี เจ้าชายจี เฉา พระเชษฐาได้สังหารพระองค์เพื่อชิงบัลลังก์ เพื่อพระองค์สวรรคตแล้ว พระราชบัลลังก์ก็ถูกถวายให้พระเจ้าโจวจิ้งขึ้นครองราชย์
==อ้างอิง==
จักรพรรดิราชวงศ์โจว
Clavija

Clavija เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Primulaceae
ถิ่นกำเนิดของมันคืออเมริกาเขตร้อน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Clavija biborrana 
Clavija caloneura 
Clavija cardenasii 
Clavija cauliflora 
Clavija clavata 
Clavija colombiana 
Clavija costaricana 
Clavija domingensis 
Clavija eggersiana 
Clavija elliptica 
Clavija engelsii 
Clavija euerganea 
Clavija fernandezii 
Clavija fusca 
Clavija grandis 
Clavija harlingii 
Clavija hookeri 
Clavija imatacae 
Clavija imazae 
Clavija jelskii 
Clavija kalbreyeri 
Clavija killipii 
Clavija lancifolia 
Clavija laplanadae 
Clavija latifolia 
Clavija lehmannii 
Clavija leucocraspeda 
Clavija longifolia 
Clavija macrocarpa 
Clavija macrophylla 
Clavija membranacea 
Clavija mezii 
Clavija minor 
Clavija myrmeciocarpa 
Clavija neglecta 
Clavija nutans 
Clavija obtusifolia 
Clavija ornata 
Clavija parvula 
Clavija peruviana 
Clavija plumbea 
Clavija poeppigii 
Clavija procera 
Clavija pubens 
Clavija pungens 
Clavija repanda 
Clavija rodekiana 
Clavija sanctae-martae 
Clavija serratifolia 
Clavija spinosa 
Clavija subandina 
Clavija tarapotana 
Clavija umbrosa 
Clavija venosa 
Clavija wallnoeferi 
Clavija weberbaueri 
== อ้างอิง ==
Primulaceae

พืชดอก
Clappertonia

Clappertonia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ชบา
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาเขตร้อน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Clappertonia ficifolia 
Clappertonia minor 
Clappertonia polyandra 
== อ้างอิง ==
Malvaceae
วงศ์ชบา
พืชดอก
Cladostigma

Cladostigma เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ผักบุ้ง
ถิ่นกำเนิดของมันคือตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันออกของแอฟริกาเขตร้อน, ตะวันตกเฉียงใต้ของคาบสมุทรอาหรับ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Cladostigma dioicum 
Cladostigma hildebrandtioides 
Cladostigma nigistiae 
== อ้างอิง ==
Convolvulaceae
วงศ์ผักบุ้ง
พืชดอก
Cladocolea

Cladocolea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์กาฝาก
ถิ่นกำเนิดของมันคือเม็กซิโกไปจนถึงอเมริกาเขตร้อนตอนใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Cladocolea alternifolia 
Cladocolea andrieuxii 
Cladocolea clandestina 
Cladocolea coriacea 
Cladocolea coyucae 
Cladocolea cupulata 
Cladocolea dimorpha 
Cladocolea diversifolia 
Cladocolea elliptica 
Cladocolea glauca 
Cladocolea gracilis 
Cladocolea grahamii 
Cladocolea harlingii 
Cladocolea hintonii 
Cladocolea hondurensis 
Cladocolea inconspicua 
Cladocolea intermedia 
Cladocolea × kuijtii 
Cladocolea loniceroides 
Cladocolea mcvaughii 
Cladocolea micrantha 
Cladocolea microphylla 
Cladocolea molotensis 
Cladocolea oligantha 
Cladocolea pedicellata 
Cladocolea pringlei 
Cladocolea racemosa 
Cladocolea rostrifolia 
Cladocolea sandwithii 
Cladocolea spathiflora 
Cladocolea stricta 
== อ้างอิง ==
Loranthaceae
วงศ์กาฝาก
พืชดอก
Cladopus

Cladopus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Podostemaceae
ถิ่นกำเนิดของมันคือเอเชียเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนจนถึงตอนเหนือของควีนส์แลนด์
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Cladopus austrosinensis 
Cladopus doianus 
Cladopus fallax 
Cladopus fukienensis 
Cladopus hookeriana 
Cladopus javanicus 
Cladopus nymanii 
Cladopus pierrei 
Cladopus queenslandicus 
Cladopus taiensis 
Cladopus yinggelingensis 
== อ้างอิง ==
Podostemaceae
พืชดอก
Cithareloma

Cithareloma เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ผักกาด
มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันตกและเอเชียกลางไปจนถึงปากีสถาน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Cithareloma lehmannii 
Cithareloma vernum 
== อ้างอิง ==
Brassicaceae
วงศ์ผักกาด
พืชดอก
Circandra

Circandra เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ผักเบี้ยทะเล
ถิ่นกำเนิดของมันคือสาธารณรัฐแอฟริกาใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Circandra serrata (L.) N.E.Br.
== อ้างอิง ==
Aizoaceae
วงศ์ผักเบี้ยทะเล
พืชดอก
พระเจ้าโจวจิ้ง

พระเจ้าโจวจิ้ง (; King Jìng of Zhou; สิ้นพระชนม์ 477 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี ไก้ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 26 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 14 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก เสวยราชย์ราว 519–477 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ในราชวงศ์โจวองค์สุดท้าย ที่ครองราชย์อยู่ในช่วงยุคชุนชิว
พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวเต้า ครั้นเมือพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวหยวนพระราชโอรสขึ้นครองราชย์ต่อ
==อ้างอิง==
จิ้ง
Cincinnobotrys

Cincinnobotrys เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์โคลงเคลง
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาเขตร้อน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Cincinnobotrys acaulis 
Cincinnobotrys burttianus 
Cincinnobotrys felicis 
Cincinnobotrys letouzeyi 
Cincinnobotrys malayanus 
Cincinnobotrys oreophilus 
Cincinnobotrys pauwelsianus 
Cincinnobotrys pulchellus 
Cincinnobotrys ranarum 
Cincinnobotrys speciosus 
== อ้างอิง ==
Melastomataceae
วงศ์โคลงเคลง
พืชดอก
Cipoia

Cipoia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Podostemaceae
ถิ่นกำเนิดของมันคือบราซิลตะวันออกเฉียงใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Cipoia inserta 
Cipoia ramosa 
== อ้างอิง ==
Podostemaceae
พืชดอก
Chytranthus

Chytranthus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์เงาะ
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาเขตร้อน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Chytranthus angustifolius 
Chytranthus atroviolaceus 
Chytranthus calophyllus 
Chytranthus carneus 
Chytranthus cauliflorus 
Chytranthus dasystachys 
Chytranthus dinklagei 
Chytranthus edulis 
Chytranthus ellipticus 
Chytranthus flavoviridis 
Chytranthus gilletii 
Chytranthus imenoensis 
Chytranthus klaineanus 
Chytranthus ledermannii 
Chytranthus longibracteatus 
Chytranthus macrobotrys 
Chytranthus macrophyllus 
Chytranthus mannii 
Chytranthus micranthus 
Chytranthus mortehanii 
Chytranthus obliquinervis 
Chytranthus prieurianus 
Chytranthus punctatus 
Chytranthus setosus 
Chytranthus sexlocularis 
Chytranthus stenophyllus 
Chytranthus strigosus 
Chytranthus subvilliger 
Chytranthus talbotii 
Chytranthus verecundus 
Chytranthus welwitschii 
Chytranthus xanthophyllus 
== อ้างอิง ==
Sapindaceae
วงศ์เงาะ
พืชดอก
วัดยางป่า

วัดยางป่า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านคลองวัดสัก ตำบลบางขนุน อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันพระอธิการอำนวย อาภากโร ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดยางป่าสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา แต่ไม่ปรากฏชัดเจนว่าสร้างในสมัยอยุธยาตอนใด หลักฐานที่ทำให้สันนิษฐานได้ว่าสร้างในสมัยอยุธยาได้แก่ ซากกระเบื้องหลังคาของอุโบสถหลังเก่าและพระพุทธรูปที่ขุดพบใต้ฐานพระประธานองค์เดิม (ชาวบ้านเรียกพระประธานองค์นี้ว่า หลวงพ่อเหลือ) โดยพระพุทธรูปที่ขุดพบนั้นเป็นพระบุหนังสมัยอยุธยา วัดถูกปล่อยรกร้างมานานจนกระทั่งพระอาจารย์อำนวย อาภากโร ได้มาพบเข้าและมีความคิดที่จะสร้างวัดขึ้นมาใหม่ ท่านได้เป็นผู้นำการบูรณะเมื่อราว พ.ศ. 2553 (ในขณะนั้นมีพระภิกษุจำพรรษา 9 รูป) โดยบูรณะหลวงพ่อเหลือ สร้างหอระฆัง 1 หลัง และกุฏิ 10 หลัง จากนั้นทางวัดก็ดำเนินการสร้างหอสวดมนต์และสร้างอุโบสถเมื่อ พ.ศ. 2555 วัดได้รับการยกฐานะจากวัดร้างขึ้นเป็นวัดมีพระภิกษุเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2558 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2560
ภายในวัดยางป่ามีพระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช เหตุที่สร้างพระบรมราชานุสาวรีย์ขึ้นเพราะเชื่อกันว่าที่นี่เคยเป็นสถานที่ที่พระองค์เคยเสด็จมาตั้งทัพอยู่และได้รับชัยชนะในเวลาต่อมา
==อ้างอิง==
ยางป่า
ตำบลออเบแชฮ์แมด

ออเบแชฮ์แมด (آبش احمد) เป็นตำบล (เดเฮสทอน) ในอำเภอออเบแชฮ์แมด เทศมณฑลแคเลย์แบร์ จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออก ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลมีประชากร 11,989 คน 2,536 ครัวเรือน และประกอบด้วย 45 หมู่บ้าน
== อ้างอิง ==
ออเบแชฮ์แมด
ออเบแชฮ์แมด
วัดหูช้าง (จังหวัดนนทบุรี)

วัดหูช้าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านบางคูเวียง ตำบลบางคูเวียง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
วัดหูช้างเดิมเป็นวัดร้าง เข้าใจว่าสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา แหล่งข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2329 วัดได้รับการปฏิสังขรณ์ในสมัยพระครูวิหารกิจจานุการ (ปาน โสนนฺโท) อดีตเจ้าอาวาสวัดบางนมโค พระนครศรีอยุธยา ท่านได้ออกธุดงค์มาเยี่ยมลูกหลานของท่านที่ย้ายจากจังหวัดพระนครศรีอยุธยามาอาศัยอยู่ที่ย่านนี้ และได้พบซากเจดีย์เก่าสมัยอยุธยา เห็นว่าที่นี่เหมาะแก่การสร้างวัดจึงได้บอกบุญเชิญชวนลูกหลานของท่านและชาวบ้านในละแวกใกล้เคียงให้ช่วยกันสร้างเป็นวัดขึ้นอีกครั้ง สิ่งก่อสร้างสมัยอยุธยาที่หลงเหลือ เช่น วิหาร เจดีย์ เป็นต้น
หลวงพ่อปานได้สร้างอุโบสถและกุฏิทรงไทย รวมถึงได้หล่อพระประธานเพื่อประดิษฐานในอุโบสถ มีนามว่า พระพุทธนิมิตรกิจจานุการ เมื่อสร้างวัดเสร็จ ท่านได้แต่งตั้งศิษย์ของท่านคือหลวงพ่อจวนและหลวงพ่อแจ่มขึ้นเป็นเจ้าอาวาสมาปกครองวัด ต่อมาในสมัยหลวงปู่กี๋เป็นเจ้าอาวาส วัดมีสภาพทรุดโทรมและขาดการพัฒนา ท่านจึงบูรณะวัดรวมถึงอุโบสถขึ้นใหม่โดยใช้เงินทำบุญของผู้ที่หมายปองปลัดขิก จนมีคำพูดว่า ปลัดขิกสร้างโบสถ์ ส่วนกุฏิและสิ่งก่อสร้างที่สร้างด้วยไม้เป็นไม้ที่ล่องซุงตามแม่น้ำมาจากจังหวัดตาก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515
วัดหูช้างมีเกจิอาจารย์ผู้เรืองปัญญาและอาคมต่อเนื่องกันมานานนับร้อยปี เริ่มตั้งแต่พระอุปัชฌาย์จวน (หลวงพ่อจวน) พระอธิการแจ่ม (หลวงพ่อแจ่ม) พระครูกิตตินนทคุณ (หลวงปู่กี๋) และพระครูสุวรรณโชติวุฒิ (ทองใบ ขนฺติโก หรือหลวงปู่ตี๋)
==อ้างอิง==
หูช้าง
วัดตะปอนน้อย

วัดตะปอนน้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตะปอน อำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี
วัดตะปอนน้อยสร้างขึ้นในปีใดและใครเป็นผู้สร้าง ยังไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัด เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดกะโพลงน้อย และต่อมาจึงได้แปลงเป็น "วัดตะปอนน้อย" บ้างว่าชื่อ วัดอินทราราม เป็นวัดหลวงในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2526
อุโบสถได้มีการบูรณะซ่อมแซมใหม่หลายครั้ง ที่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดในการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2125 โดยมีคุณหญิงเหล็งผู้มีเชื้อสายจีนเป็นผู้นำศรัทธาทั้งอุบาสกอุบาสิกาผู้มีจิตเลื่อมใสศรัทธา ร่วมบริจาคทรัพย์ทำการก่อสร้างบูรณะซึ่งทุนทรัพย์ในครั้งนั้น อุโบสถเป็นอาคารก่ออิฐถือปูนหลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง หน้าบันด้านหน้ารูปนารายณ์ทรงสุบรรณ ใต้ลงมาเรื่องรามเกียรติ์ เป็นท่าจับช่วงพญายักษ์รบกับลิง หน้าบันด้านหลังเป็นรูปพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ มีเสาไม้รับโครงหลังคา กรอบประตูหน้าต่างประดับลายปูนปั้น บานประตูหน้าต่างไม้สัก ภายในอุโบสถมีจิตรกรรมฝาผนังสมัยอยุธยาตอนกลาง ซึ่งเป็นภาพเขียนสีฝุ่นผสมกาวเรื่อง ทศชาติชาดก หอไตรอยู่กลางสระน้ำปัจจุบันพังลงมาทั้งหลังแล้ว ด้านข้างหอไตรเป็นศาลาการเปรียญ
เจดีย์ทรงระฆังสภาพชำรุด สร้างเมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัด ตามตำนานได้กล่าวไว้ว่า หลังจากบูรณะอุโบสถหลังเก่าเสร็จเรียบร้อยแล้ว ประมาณปี พ.ศ. 2229 ฐานเจดีย์ชั้นล่างสุดเป็นฐานหน้ากระดานแปดเหลี่ยม รองรับฐานบัวกลม ส่วนยอดชำรุดหักหาย ลักษณะเป็นเจดีย์สมัยอยุธยาตอนปลายราวสมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราช
==อ้างอิง==
โบราณสถานในจังหวัดจันทบุรี
ตะปอนน้อย
โยไควอทช์♪

โยไควอทช์♪  เป็นการ์ตูนอนิเมะ ที่มีพื้นฐานจากวิดีโอเกมโยไควอทช์ ที่ผลิตโดยเลเวลไฟฟ์
== ประวัติ ==
เป็นอนิเมะลำดับที่ 5 ของโยไควอทช์ และเป็นภาคต่อของโยไควอทช์! โดยเป็นเรื่องที่ 3 ของซีรีส์หลักนับตั้งแต่ โยไควอทช์ และ โยไควอทช์! และได้นำ อามาโนะ เคย์ตะ กลับมาเป็นตัวเอกอีกครั้งพร้อมกับนาฬิกาโยไควอทช์แบบแรก ทั้งนี้เพลงประกอบได้ทำเรียบเรียงใหม่อีกด้วย นอกจากนี้การนำเสนอเนื้อหาของเรื่องจะอ้างอิงสังคมปัจจุบันเข้ามาใช้อีกด้วยทั้ง การนัดพบออนไลน์, สังคมไร้เงินสด, ยูทูบเบอร์
ในวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2023 โยไควอทช์♪ได้สิ้นสุดการออกอากาศ โดยนำภาพยนตร์ชุดที่ 8 "จิบะเนียน VS โคมะซัง มงเก้ ไดเค็ทเซ็น ดะ เนียน" มาออกอากาศใน 2 สัปดาห์สุดท้าย รวมจำนวนตอนทั้งสิ้น 98 ตอน และอนิเมะชุดนี้เป็นชุดสุดท้ายของแฟรนไชส์โยไควอทช์ก่อนที่จะพักการออกอากาศอย่างไม่มีกำหนด 
== ช่วงย่อย ==
ประสบการณ์หาภาพจับผิดโยไค (妖怪ニャハ体験)
ประกาศ! งานแถลงข่าวภาพวาดการ์ตูนโยไค (発表！妖怪似顔絵記者会見)
การท้าทายของวิสเปอร์ (ウィスパーからの挑戦状)
== ตัวละคร ==
เคย์ตะ (ケータ) / อามาโนะ เคย์ตะ (天野景太)
วิสเปอร์ (ウィスパー)
จิบะเนียน (ジバニャン)
โคมะซัง (コマさん), โคมะจิโร่ (コマじろう)
== เพลงประกอบ ==
เพลงเปิดเรื่อง
"เกระเกระโป โนะ อุตะ"  (ตอนที่ 1 - 65)
ร้องโดย คิง ครีมโซดา
"เกียวโรริง♪"  (ตอนที่ 66 - 98)
ร้องโดย nanami
เพลงปิดเรื่อง
"โยไคไทโซ"  (ตอนที่ 1 - 74)
ร้องโดย จิบะเนียน โคมะซัง โยชิกิ ริสะ
"โยไคไทโซ♪"  (ตอนที่ 75 - 98)
ร้องโดย คาเนโกะ มิยุ & จิบะเนียน โคมะซัง
== รายชื่อตอน ==
== ดูเพิ่ม ==
โยไควอทช์ (อนิเมะ)
โยไควอทช์!
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
โยไควอทช์
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
โอแอลเอ็ม (บริษัท)
อำเภอออเบแชฮ์แมด

ออเบแชฮ์แมด (آبش‌احمد) เป็นอำเภอ (แบฆช์) ในเทศมณฑลแคเลย์แบร์ จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออก ประเทศอิหร่าน ในสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอมีประชากร 25,122 คน และ 5,308 ครอบครัว  อำเภอนี้ประกอบด้วย 1 เมือง คือ ออเบแชฮ์แมด และ 3 ตำบล (เดเฮสทอน) คือ ตำบลออเบแชฮ์แมด, ตำบลเกชลอฆ และตำบลเซย์เยดอน
== อ้างอิง ==
ออเบแชฮ์แมด
ออเบแชฮ์แมด