pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
จ้าว จื่อหยาง

จ้าว จื่อหยาง (, 17 ตุลาคม 1919 – 17 มกราคม 2005) เป็นนักการเมืองระดับสูงในสาธารณรัฐประชาชนจีน เขาเป็นนายกรัฐมนตรีจีนระหว่างปี 1980 ถึง 1987 รองประธานพรรคคอมมิวนิสต์จีนตั้งแต่ปี 1981 ถึง 1982 และเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีนตั้งแต่ปี 1987 ถึง 1989 เขาเป็นผู้รับผิดชอบการปฏิรูปการเมืองในประเทศจีนตั้งแต่ปี 1986 แต่เสียอำนาจเนื่องจากความเชื่อมโยงกับกระแสอำนาจนิยมใหม่ปฏิรูปและการสนับสนุนการประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมินในปี 1989
ในตำแหน่งข้าราชการรัฐบาลอาวุโส จ้าววิจารณ์นโยบายลัทธิเหมาและมีส่วนสำคัญในการนำการปฏิรูปตลาดเสรีไปปฏิบัติ เริ่มต้นในมณฑลเสฉวนและต่อมาทั่วประเทศ เขาก้าวขึ้นสู่เวทีระดับชาติเนื่องจากการสนับสนุนจากเติ้ง เสี่ยวผิงหลังการปฏิวัติวัฒนธรรม ในฐานะผู้สนับสนุนการโอนกิจการของรัฐเป็นของเอกชน การแบ่งแยกพรรคกับรัฐออกจากกัน และการปฏิรูปตลาดเสรีทั่วไป เขามุ่งใช้มาตรการต่าง ๆ เพื่อปรับปรุงระบบข้าราชการประจำของจีนและต่อสู้กับการฉ้อราษฎร์บังหลวง ซึ่งเป็นประเด็นที่บั่นทอนความชอบธรรมของพรรคในคริสต์ทศวรรษ 1980 ซึ่งเลขาธิการหู ย่าวปังในขณะนั้นก็มีทัศนะทำนองเดียวกันด้วย
นโยบายการปฏิรูปเศรษฐกิจและความเห็นใจนักศึกษาผู้ประท้วงระหว่างการประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมินในปี 1989 ทำให้เขาเป็นศัตรูกับสมาชิกผู้นำพรรคบางคน รวมทั้งประธานคณะกรรมการที่ปรึกษากลางในขณะนั้น เฉิน หยุน, ประธานคณะกรรมการให้คำปรึกษาการเมืองฯ หลี่ เซียนเนี่ยน, และนายกรัฐมนตรี หลี่ เผิง จ้าวยังเริ่มเสียความนิยมกับประธานคณะกรรมการทหารกลาง เติ้ง เสี่ยวผิง ด้วย ในช่วงหลังเหตุการณ์ จ้าวถูกกวาดล้างทางการเมือง และถูกจับกุมให้อยู่แต่ในบ้านพักตลอดชีวิต
เขาเสียชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมองในกรุงปักกิ่งในเดือนมกราคม 2005 อัตชีวประวัติลับของเขามีการลักลอบนำออกนอกประเทศ และตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษและภาษาจีนในปี 2009 แต่รายละเอียดชีวิตเขาถูกตรวจพิจารณาในประเทศจีน
== อ้างอิง ==
นายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐประชาชนจีน
นักการเมืองจีน
เทียนอันเหมินเพเพอส์

เทียนอันเหมินเพเพอส์ (Tiananmen Papers) จัดพิมพ์ครั้งแรกเป็นภาษาอังกฤษในเดือนมกราคม 2001 โดยพับบลิกแอฟแฟส์ ฉบับภาษาจีนมีการจัดพิมพ์ในเดือนเมษายน ปีเดียวกัน ภายใต้ชื่อ 中國六四真相 (, แปลว่า "สี่มิถุนายน: เหตุการณ์จริง") โดยมิเรอร์บุ๊กส์ในฮ่องกง หนังสือนี้นำเสนอการรวบรวมเอกสารราชการลับของจีนจำนวนหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับการประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมินปี 1989 กล่าวกันว่าเอกสารที่ใช้ในหนังสือทั้งสองเล่มนั้นได้มาจากผู้รวบรวมชาวจีนภายใต้นามปากกา จางเหลียง ซึ่งมีการซ่อนรูปพรรณเพื่อคุ้มครองจากการถูกดำเนินคดี กระนั้น มีการตั้งข้อสังเกตเกี่ยวกับความจริงแท้ของหนังสืออยู่เนือง ๆ เพราะบรรณาธิการไม่เคยให้เอกสารจริง มีเพียงฉบับที่จัดรูปแบบใหม่เท่านั้น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
การประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน พ.ศ. 2532
ผลงานในปี พ.ศ. 2544
ตำบลบึงพระ

บึงพระ เป็นตำบลในอำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
==ภูมิศาสตร์==
ตำบลบึงพระตั้งอยู่ริมแม่น้ำน่านซึ่งเป็นลำน้ำสาขาของแม่น้ำเจ้าพระยา
==เขตการปกครอง==
นี่คือรายชื่อหมู่บ้านในตำบลบึงพระ:
==อ้างอิง==
บึงพระ
บึงพระ
อำเภอเมืองพิษณุโลก
ปฏิบัติการเยลโลเบิร์ด

ปฏิบัติการเยลโลเบิร์ด (Operation Yellowbird; 黄雀行动) เป็นปฏิบัติการในฮ่องกงเพื่อช่วยเหลือชาวจีนที่เข้าร่วมการประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน พ.ศ. 2532 เพื่อช่วยเหลือจากการถูกรัฐบาลจีนจับกุม โดยมีการอำนวยความสะดวกให้เดินทางออกนอกประเทศทางทะเลผ่านฮ่องกง หน่วยงานข่าวกรองตะวันตก เช่น ราชการข่าวกรองลับของบริเตน และสำนักข่าวกรองกลางของสหรัฐ ก็มีส่วนเกี่ยวข้องในปฏิบัติการนี้ด้วย บุคคลอื่นที่เข้าร่วมด้วยมีทั้งนักการเมือง ผู้มีชื่อเสียง นักธุรกิจ และสมาชิกสมาคมลับชาวจีนจากฮ่องกง ซึ่งดำเนินมาเกือบตลอดระยะเวลาของปฏิบัติการนี้
ปฏิบัติการเริ่มต้นในปลายเดือนมิถุนายน 2532 ให้หลังการออกคำสั่งของกรมความมั่นคงสาธารณะเทศบาลกรุงปักกิ่งในวันที่ 13 มิถุนายน 2532 ให้จับกุมผู้นำสหพันธ์ปกครองตนเองนักศึกษาปักกิ่งที่อยู่ระหว่างหลบหนี ปฏิบัติการนี้ดำเนินไปจนถึงปี 2540 เยลโลเบิร์ดช่วยเหลือผู้เห็นต่างจากรัฐบาลได้กว่า 400 คน ซึ่งได้มุ่งหน้าไปยังประเทศตะวันตก มีนักกิจกรรมในฮ่องกงสามคนถูกทางการจีนจับกุม แต่ภายหลังถูกปล่อยตัวเพราะรัฐบาลฮ่องกงเข้าสอด
== อ้างอิง ==
การประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน พ.ศ. 2532
ประวัติศาสตร์ฮ่องกง
วัดคูบางหลวงอนุกิจวิธูร

วัดคูบางหลวงอนุกิจวิธูร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคูบางหลวง อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 33 ไร่ 72 ตารางวา
วัดคูบางหลวงอนุกิจวิธูรตั้งวัดเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2527 ผู้สร้างวัดคือ คุณหญิงแฉล้ม อนุกิจวิธูร ณ อยุธยา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมเปิดเมื่อ พ.ศ. 2530 และโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกบาลี เปิดเมื่อ พ.ศ. 2534
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 10 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520
กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 7 หลัง ศิลปกรรมภายในมีพระพุทธรูปเก่าแก่ จำนวน 5 องค์ พระไตรปิฎกที่ทำจากใบลาน จำนวน 7 ชุด เป็นภาษาไทยและทำจากกระดาษ จำนวน 3 ชุด เป็นภาษาบาลี ภาพเขียนที่ผนังหรือเพดานองค์โบสถ์ วิหาร ศาลาการเปรียญเขียนเมื่อ พ.ศ. 2533 และภาพประเพณีลอยกระทง ปรากฏที่ผนังโบสถ์ เขียนเมื่อ พ.ศ. 2533
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระครูเกษมธรรมทัต (สุรศักดิ์ เขมรํสี)
พระมหาอำนาจ อจฺฉริยเมธี ป.ธ.7
==อ้างอิง==
คูบางหลวงอนุกิจวิธูร
วัดมงคล (จังหวัดเชียงใหม่)

วัดมงคล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าวังพร้าว อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่
วัดมงคลเดิมชื่อ วัดทุ่งแป้ง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2350 บูรณะครั้งล่าสุดเมื่อปี พ.ศ. 2494 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2538
เสนาสนะและสิ่งก่อสร้างที่สำคัญ ได้แก่ วิหารศิลปะล้านนาเป็นอาคารขนาดย่อม ตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยมก่ออิฐถือปูน เสาไม้แปดเหลี่ยมผนังก่ออิฐถือปูนหลังคา 3 ชั้น หน้าบันประดับด้วยไม้แกะสลักและกระจกสีมีช่อฟ้าและปั้นลม ปัจจุบันยังคงใช้งานอยู่ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย ซุ้มประตู (ซุ้มโขง) ขนาดเล็ก (สำหรับคนเดินผ่าน) ทางด้านทิศเหนือและทิศตะวันตก มีมุขยื่นทั้งสองด้านก่ออิฐถือปูน นอกจากนั้น ต่อมาได้นำโบราณวัตถุต่าง ๆ ที่พบในวัด ได้แก่ ข้าวของเครื่องใช้ของพระภิกษุสงฆ์แต่เดิม และวัตถุที่ชาวบ้านที่มีจิตศรัทธานำมาถวายในอดีต โดยนำมาจัดแสดงภายในตู้กระจกภายในวิหารของวัด
==อ้างอิง==
โบราณสถานในจังหวัดเชียงใหม่
มงคล
วัดชุมพลคีรี

วัดชุมพลคีรี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่สอด อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 6 ไร่ 1 งาน 75 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มมีลำห้วยแม่สอดอยู่ทางด้าน ทิศเหนือ สภาพแวดล้อมเป็นหมู่บ้านประชาชน
วัดชุมพลคีรีเดิมมีชื่อว่า วัดกลาง คงจะเรียกกันตามเหตุผลที่ว่าวัดนี้อยู่ในที่ชุมชน สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2314 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 25 เมตร ยาว 40 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2512
จุดเด่นของวัด คือ เจดีย์สีทอง ตามประวัติระบุว่า เจดีย์นี้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2314 โดยจำลองแบบมาจากเจดีย์ชเวดากองในพม่า เป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูน สูง 20 เมตร ฐานย่อมุม องค์ระฆังประดับด้วยกระเบื้องและลวดลายสีทองไปจนจรดยอดเจดีย์ซึ่งเป็นยอดฉัตร มีเจดีย์รายขาดเล็กทาสีทอง 20 องค์ ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระพุทธรูปประธานปางมารวิชัย เป็นพระประธานประดิษฐานภายในอุโบสถ และกลองโบราณอายุกว่า 200 ปีที่เก็บรักษาภายในวิหาร
==อ้างอิง==
ชุมพลคีรี
ราชสกุลสีสุวัตถิ์

ราชสกุลสีสุวัตถิ์ ( เขมร: រាជត្រកូលស៊ីសុវត្ថិ อักษรโรมัน: House of Sisowath ) แห่งราชวงศ์วรมัน เป็นหนึ่งในสองราชสกุลของกัมพูชาควบคู่ไปกับราชสกุลนโรดม เป็นราชสกุลปกครองตั้งแต่ พ.ศ. 2447 ถึง พ.ศ. 2484 โดยพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ ซึ่งเป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี มีพระมหากษัตริย์ของกัมพูชา 2 พระองค์และนายกรัฐมนตรีกัมพูชา 5 คน
==อ้างอิง==
ราชสกุลสีสุวัตถิ์
เซี่ย ชื่อกวง

เซี่ย ชื่อกวง (謝士光) เป็นบิชอปของคริสตจักรโรมันคาทอลิกใต้ดินในประเทศจีน เซี่ยเคยถูกรัฐบาลจีนจับกุมหลายครั้ง ครั้งแรกในปี 1955 หลังปฏิเสธการเข้าร่วมขบวนการคาทอลิกของรัฐ และอีกครั้งในปี 1958 ซึ่งครั้งนี้ถูกคุมขับเป็นเวลา 15 ปี ก่อนจะถูกจับกุมอีกครั้งในปี 1984 ปล่อยในปี 1987 และถูกจับกุมอีกทีในปี 1990 เซี่ยพยายามประกอบและดำเนินพิธีการทางศาสนาตามแบบฉบับวาติกันซึ่งถูกห้ามโดยทางการจีน เนื่องจากคริสตจักรโรมันคาทอลิกของจีนอยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาลซึ่งตัดขาดจากรัฐวาติกันและสมเด็จพระสันตะปาปา
เซี่ยบวชในวันที่ 3 พฤษภาคม 1949 และขึ้นสู่ตำแหน่งบิชอปในวันที่ 25 มกราคม 1984 เขาเสียชีวิตด้วยโรคลูคีเมียในวันที่ 25 สิงหาคม 2005 ด้วยวัย 88 ปี
ในปี 2021 นักกิจกรรมเปลี่ยนชื่อถนนสายหนึ่งในบูดาเปสต์ให้เป็นชื่อตามเขา ในฐานะสัญลักษณ์ต่อต้านรัฐบาลคอมมิวนิสต์จีนเช่นเดียวกับถนนสายอื่นที่ตั้งชื่อเกี่ยวกับประเด็นต่าง ๆ เช่น การประท้วงที่ฮ่องกง, การสังหารหมู่ที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน, ชาวอุยกูร์ และการประท้องในทิเบต เพื่อต่อต้านการสร้างมหาวิทยาลัยของรัฐบาลจีนในประเทศโดยรัฐบาลฮังการี
== อ้างอิง ==
ศาสนาคริสต์ในประเทศจีน
คริสต์ศาสนิกชนชาวจีน
กันโซะไซยูกิ: ซูเปอร์มังกีไดโบเก็ง

กันโซะไซยูกิ: ซูเปอร์มังกีไดโบเก็ง  เป็นวิดีโอเกมแนวแอกชันที่ผลิตให้กับแฟมิคอม ซึ่งเผยแพร่ในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้นในวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1986 ตัวเกมอิงจากวรรณกรรมไซอิ๋ว
==ข้อความลับ==
มีข้อความที่ชัดเจนซ่อนอยู่ในไทล์เซ็ตของเกม โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคลทางเพศของผู้พัฒนาเกม
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เกมสำหรับแฟมิคอม
วิดีโอเกมแพลตฟอร์ม
วิดีโอเกมแถบเลื่อนข้าง
วิดีโอเกมที่มีฐานจากวรรณกรรม
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
ผลงานที่มีฐานจากไซอิ๋ว
วิดีโอเกมที่มีฐานจากเทพปกรณัมจีน
วิดีโอเกมที่มีฉากในประเทศอินเดีย
ตำบลหารแก้ว

หารแก้ว เป็นตำบล 1 ใน 11 ของอำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นที่ตั้งของสำคัญ คือ วัดทุ่งอ้อ สันนิษฐานว่าวัดทุ่งอ้อเป็นศูนย์กลางร่วมสมัยในยุคของเวียงมโน ซึ่งเกิดขึ้นก่อนการสร้างเมืองเชียงใหม่กว่า 13 ปี บ้างสันนิษฐานว่าสมัยโบราณบริเวณแถบนี้ ได้มีการสู้รบกันระหว่างล้านนากับพม่า จึงทำให้บริเวณนี้ถูกพม่ายึดเอาอาณาเขตบริเวณพื้นที่โดยรวม พร้อมกับการสร้างวัดนี้ขึ้นมา วัดจึงผสมผสานศิลปะของพม่า
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
ตำบลหารแก้วมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลหางดง ตำบลหนองแก๋ว และตำบลขุนคง อำเภอหางดง
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลหนองตอง อำเภอหางดง และตำบลทุ่งต้อม ตำบลสันกลาง อำเภอสันป่าตอง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลสันทราย อำเภอสารภี
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลน้ำแพร่ อำเภอหางดง
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
ตำบลหารแก้วแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|หมู่ 1
|
|บ้านสันป่าสัก
|
|(Ban San Pa Sak)
|
|
|-
|หมู่ 2
|
|บ้านขันแก้ว
|
|(Ban Khan Kaeo)
|
|
|-
|หมู่ 3
|
|บ้านทุ่งอ้อหลวง
|
|(Ban Thung O Luang)
|
|
|-
|หมู่ 4
|
|บ้านป่าแงะ
|
|(Ban Pa Ngae)
|
|
|-
|หมู่ 5
|
|บ้านไร่
|
|(Ban Rai)
|
|
|-
|หมู่ 6
|
|บ้านกวน
|
|(Ban Kuan)
|
|
|-
|หมู่ 7
|
|บ้านวัวลาย
|
|(Ban Wua Lai)
|
|
|-
|หมู่ 8
|
|บ้านต้นแก
|
|(Ban Ton Kae)
|
|
|-
|หมู่ 9
|
|บ้านป่าเหียง
|
|(Ban Pa Hiang)
|
|
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่ตำบลหารแก้ว มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพียงแห่งเดียว คือ เทศบาลตำบลหารแก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหารแก้วทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลหารแก้วที่จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2516 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหารแก้วในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
เมื่อองค์การบริหารส่วนตำบลหารแก้ว จังหวัดเชียงใหม่ มีความเจริญก้าวหน้ามากขึ้น องค์การบริหารส่วนตำบลหารแก้วได้ยกฐานะขึ้นเป็น เทศบาลตำบลหารแก้ว ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2552 และมีผลในวันเดียวกัน
== ประชากร ==
พื้นที่ตำบลหารแก้วประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 9 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 5,851 คน แบ่งเป็นชาย 2,783 คน หญิง 3,068 คน (เดือนธันวาคม 2564) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับ 7 จาก 11 ตำบลในอำเภอหางดง
ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก
==อ้างอิง==
หารแก้ว
หารแก้ว
ซุ้มโขง

ซุ้มโขง ซุ้มประตูโขง หรือ ประตูโขง คือ ประตูทางเข้าวัดที่พบในศิลปะล้านนา รวมถึงศิลปะล้านช้างซึ่งได้รับอิทธิพลศิลปะล้านนา ที่ถือคติทางพุทธศาสนาเปรียบเสมือนดั่งป่าหิมพานต์ ทางผ่านระหว่างชมพูทวีปสู่เขาพระสุเมรุอันเป็นศูนย์กลางของจักรวาล
==ลักษณะ==
ซุ้มประตูโขงที่พบในล้านนา ส่วนใหญ่สร้างเป็นประตูวงโค้งต่อยอดขึ้นไป 5 ชั้น ประดับด้วยลวดลายพรรณพฤกษา รวมถึงรูปสัตว์ต่าง ๆ เช่น นาค มกร หงส์ กินรี มอม และตัวลวง เป็นต้น ส่วนยอดที่ซ้อนลดหลั่นกันเป็นชั้นได้จำลองซุ้มวิมานของเทพยดาในระดับภพภูมิต่าง ๆ ทำหน้าที่เป็นตัวกั้นระหว่างความไม่สงบภายนอกกับความสงบภายใน เป็นขอบเขตที่ทำให้ผู้ที่เข้าไปภายในต้องปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของตนให้มีความสำรวม องค์ประกอบของซุ้มโขงประกอบด้วยฐานสี่เหลี่ยมรับฐานปัทมยกเก็จ ตัวเรือนธาตุรูปสี่เหลี่ยมยกเก็จตามส่วนฐาน มีช่องเจาะทะลุเป็นทางเข้าสู่ภายในทั้งที่ฐานและตัวเรือนธาตุ ซุ้มทางเข้าเป็นซุ้มวงโค้ง ส่วนยอดเป็นหลังคาลาดและชั้นลดที่เลียนแบบจากเรือนธาตุด้านล่าง ยอดบนสุดมักเป็นรูปดอกบัวตูม
==ที่มา==
ซุ้มโขงน่าจะพัฒนาการมาจากสถาปัตยกรรมขอมโบราณ ที่มีประตูทางเข้าเขตบริเวณปราสาทหรือศาสนสถานใหญ่ เรียกว่า โคปุระ หรือในอินเดียโบราณเรียกประตูนี้ว่า โตรณะ บ้างก็คาดว่าน่าจะมีที่มาจากรูปแบบของซุ้มพระพิมพ์แบบหริภุญชัย บ้างก็ว่ามีที่มาจากรูปแบบซุ้มประตูที่ซ้อนกันเป็นชั้นซึ่งพบสลักบนใบเสมาสมัยทวารวดีจากเมืองฟ้าแดดสงยาง จังหวัดกาฬสินธุ์ และแนวคิดซุ้มโขงที่ล้อมรอบองค์เจดีย์แบบเจดีย์วัดสวนดอก เป็นลักษณะแผนผังที่เป็นที่นิยมของศิลปะพม่าที่พุกาม สำหรับหลักฐานทางเอกสาร มีการกล่าวถึงซุ้มโขงมาแล้วตั้งแต่สมัยพญากือนา ซุ้มโขงของล้านนาที่เก่าที่สุดที่พบในขณะนี้ไม่น่าจะมีอายุเก่าไปกว่า พุทธศตวรรษที่ 21
==ประเภท==
ซุ้มประตูโขงหน้าวัด เป็นประติมากรรมแบบลอยตัวก่ออิฐถือปูนที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นทางเข้าออกวัด และเป็นตัวแบ่งเขตแดนที่สําคัญของการก้าวข้ามจากแดนโลกภูมิผ่านเข้าสู่แดนพุทธภูมิ สันนิษฐานว่าในอดีตวัดที่สามารถสร้างซุ้มประตูโขงได้ต้องเป็นวัดที่มีความสำคัญหรือวัดที่มีครูบาแก่กล้าวิชา เนื่องจากผู้คนให้ความเคารพบูชาและลูกศิษย์มีความศรัทธาในครูบาอาจารย์ซึ่งจะสร้างตามผังที่เน้นเรื่องจักรวาล คติโดยใช้ซุ้มประตูโขงเป็นประตูทางเข้าของจักรวาล
ซุ้มประตูโขงเข้าพระธาตุ มีลักษณะคล้ายกับซุ้มประตูโขงหน้าวัดเกือบทุกประการ แต่มีขนาดเล็กกว่า ประดับตกแต่งน้อยกว่า และตำแหน่งที่ตั้งอยู่ข้างพระธาตุ โดยจะปรากฏเฉพาะวัดที่มีพระธาตุองค์สำคัญ และอีกประการหนึ่ง คือ อาจมีไว้สำหรับให้เจ้านายเสด็จผ่านเข้าไปในลานประทักษิณชั้นในเพื่อประกอบพิธีสำคัญ ๆ ทางพุทธศาสนา
ซุ้มประตูโขงทางเข้าวิหาร มีลักษณะเป็นโขงแบบติดกับผนัง เป็นประติมากรรมนูนสูงหน้าประตูทางเข้าวิหาร
โขงพระเจ้า หรือ กู่พระเจ้า มีลักษณะเป็นมณฑปปราสาทใช้สำหรับประดิษฐานพระประธานสำคัญภายในวิหาร
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:วัดโลกโมฬีDSC 0427.jpg|ซุ้มโขงวัดโลกโมฬี จังหวัดเชียงใหม่
ไฟล์:วัดราชคฤห์(2).JPG|ซุ้มโขงวัดราชคฤห์ จังหวัดพะเยา
ไฟล์:Wat Phra That Hariphunchai (V).jpg|ซุ้มโขงวัดพระธาตุหริภุญชัยวรมหาวิหาร
==อ้างอิง==
องค์ประกอบของพุทธศาสนสถาน
สถาปัตยกรรมไทย
ศิลปะล้านนา
อัลอัคฟะชุลอักบัร

อะบูลค็อฏฏอบ อับดุลฮะมีด อิบน์ อับดุลมะญีด (أبو الخطاب عبد الحميد بن عبد المجيد; เสียชีวิต ฮ.ศ. 177 / ค.ศ. 793) รู้จักกันทั่วไปในชื่อ อัลอัคฟะชุลอักบัร (الأخفش الأكبر) เป็นนักไวยากรณ์ชาวอาหรับ อาศัยอยู่ที่บัสรา และมีส่วนเกี่ยวข้องกับระเบียบไวยากรณ์ภาษาอาหรับของนักภาษาศาสตร์ และเป็นสมาชิกเผ่าก็อยส์
ลูกศิษย์คนสำคัญของเขา ได้แก่ ซีบะวัยฮ์, ยูนุส อิบน์ ฮะบีบ, อะบูอุบัยดะฮ์, อะบูซัยด์ อัลอันศอรี และอัลอัศมะอี อัลอัคฟัชปรับปรุง กิตาบ ซึ่งเป็นหนังสือเล่มแรกของซีบะวัยฮ์ที่เขียนถึงไวยากรณ์ภาษาอาหรับ และเป็นผู้เวียนส่งเอกสารตัวเขียนชุดแรกของหนังสือนี้หลังจากที่นักเรียนของเขาเสียชีวิตก่อนวัยอันควร อัลอัคฟัชเป็นหนึ่งในนักภาษาศาสตร์กลุ่มแรกที่มีส่วนสำคัญในการวิจารณ์และวิเคราะห์กวีนิพนธ์ภาษาอาหรับ ยิ่งไปกว่านั้น เขายังมีส่วนร่วมในนิรุกติศาสตร์และศัพทานุกรมศาสตร์อาหรับ โดยบันทึกศัพท์และสำนวนของเผ่าเบดูอินซึ่งไม่เคยได้รับการบันทึกมาก่อน
== อ้างอิง ==
นักไวยากรณ์ชาวอาหรับ
นักไวยากรณ์ภาษาอาหรับยุคกลาง
บุคคลที่ไม่ทราบปีเกิด
ชาวอาหรับในคริสต์ศตวรรษที่ 8
ตำบลหัวเวียง (อำเภอเมืองลำปาง)

หัวเวียง เป็นตำบลในอำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง ใน พ.ศ. 2563 ตำบลนี้มีประชากร 6,942 คน
==อ้างอิง==
หัวเวียง
นันทพร วีรกุลสุนทร

นันทพร วีรกุลสุนทร (เกิด 20 สิงหาคม พ.ศ. 2505) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร 2 สมัย
== ประวัติ ==
นันทพร วีรกุลสุนทร เกิดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2505 สำเร็จการศึกษา รัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช สมรสกับ นายสุทธิชัย วีรกุลสุนทร อดีตประธานสภากรุงเทพมหานคร อดีตสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร
== งานการเมือง==
นันทพร เข้าสู่งานการเมืองด้วยการเป็นผู้ช่วยสมาชิกสภากรุงเทพของนายสุทธิชัย ผู้เป็นสามี รวมไปถึงเคยดำรงตำแหน่งประธานสภาเขตจอมทอง ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ใน พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกติดต่อกันจนถึง พ.ศ. 2554 รวม 2 สมัย
นันทพร ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
นันทพร วีรกุลสุนทร  ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
นักการเมืองสตรีชาวไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
พรรคประชาธิปัตย์
บุคคลจากสาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
ท่าอากาศยานต้าหลี่

ท่าอากาศยานต้าหลี่ หรือ ท่าอากาศยานต้าหลี่ฮวงเฉ่าป้า   เป็นท่าอากาศยานในต้าหลี่ มณฑลยูนนาน ประเทศจีน โดยอยู่ชานเมืองเมืองเซี่ยกวานของนครระดับอำเภอต้าหลี่
== สายการบินและจุดหมายปลายทาง ==
==อ้างอิง==
Yunnan Airport Group - Reference
Airports in China from AirfieldMaps.co.uk
Dali Airport Departures, Arrivals, and Information 
ต้าหลี่
ตำบลป่งไฮ

ป่งไฮ เป็นตำบลในอำเภอเซกา จังหวัดบึงกาฬ ใน พ.ศ. 2563 ตำบลนี้มีประชากร 10,497 คน โดยแบ่งออกเป็น 18 หมู่บ้าน
==อ้างอิง==
ป่งไฮ
ป่งไฮ
ป่งไฮ
ป่งไฮ
ย้อนเวลา รีเมคชีวิต

ย้อนเวลา รีเมคชีวิต  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยนาจิ คิโอะ และวาดภาพประกอบโดยเอเร็ตโตะ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์เมเดียแฟกทอรี ตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2560 โดยเป็นหนังสือในเครือ MF Bunko J ปัจจุบันวางจำหน่ายถึงถึงเล่มที่ 9 และไลต์โนเวลภาคแยกถึงเล่มที่ 3 ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะ วาดภาพโดยบงจิน ฮิราเมกิ เผยแพร่ผ่านบริการมังงะ Suiyōbi no Sirius ของสำนักพิมพ์โคดันชะทาง Niconico ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 5 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอฟีล  ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2564
== ตัวละคร ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการของไลต์โนเวล 
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ 
ย้อนเวลา รีเมคชีวิต ใน อ้ายฉีอี้
ย้อนเวลา รีเมคชีวิต ใน ปีลีปีลี
ย้อนเวลา รีเมคชีวิต ใน อนิ-วัน เอเชีย
นิยายญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2562
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2561
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
ไลต์โนเวล
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
ฟีล (สตูดิโอแอนิเมชัน)
อนิแม็ก
เจ้าหญิงซิลเวีย ดัชเชสแห่งออสตา

เจ้าหญิงซิลเวีย ดัชเชสแห่งออสตา (Her Royal Highness Princess Silvia, Duchess of Aosta) ประสูติเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2496 เป็นธิดาใน วินด์เซนโล เปลโม เดอ ซิลิเบโต มาร์ควิสที่ 6 แห่งเรโกวิเนีย และ โรซานา เบนลาโด อี เฟร์ฟาริส พระบิดาของพระองค์สืบเชื้อสายมาจากขุนนางเก่าแก่ของประเทศอิตาลี ซึ่งก่อนจะเข้ามาเป็นสมาชิกพระราชวงศ์อิตาลี พระองค์ทรงมีพระนามเดิมว่า ดอนนา ซิลเวีย เปลโม เดอ ซิลิเบโต และเป็นพระชายาพระองค์ที่ 2 ใน เจ้าชายอะเมเดโอ ดยุกที่ 5 แห่งออสตา พระมารดาเลี้ยงใน เจ้าชายไอโมน ดยุกแห่งอาพูเลีย
== เสกสมรส ==
ดอนนา ซิลเวีย เปลโม เดอ ซิลิเบโต ได้เข้าพิธีเสกสมรสกับ เจ้าชายอะเมเดโอ ดยุกที่ 5 แห่งโอสตา พระประมุขแห่งราชสกุลซาวอย เมื่อวันที่ 30 มีนาคม 2530 ดอนนาซิลเวีย เปลโม เดอ ซิลิเบโต รับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงซิลเวีย ดัชเชสแห่งออสตา พระชายา พร้อมฐานันดร รอยัลไฮเนส โดยไม่มีพระบุตร ภายหลังวันที่ 1 มิถุนายน 2564 เจ้าชายอะเมเดโอ ดยุกที่ 5 แห่งออสตา สิ้นพระชนม์ลง ทำให้ เจ้าชายไอโมน ดยุกแห่งอาพูเลีย พระโอรสของพระสวามี สืบทอดตำแหน่ง ดยุกที่ 6 แห่งออสตา พระองค์จึงดำรงพระอิสริยยศ ดัชเชสหม้ายแห่งออสตา

== พระกรณียากิจ ==
ในฐานะ ดัขเชสแห่งออสตา พระชายา พระองค์ทรงมีพระกรณียากิจมากมาย อาทิ โครงการสนับสนุนสตรี และโครงการต่างประเทศใน เคนยา และ ประเทศในทวีปแอฟริกา ส่วนมากก็เป้นโครงการเกี่ยวกับสตรีเช่นกัน และยังทรงอุปถัมภ์โครงการเด็กของประเทศซาอุดีอาระเบีย ร่วมด้วยกับ เจ้าหญิงฟัตมาแห่งซาอุดิอาระเบีย
== อ้างอิง ==
Andrea Borella, "Annuario della Nobiltà Italiana", Edizione XXXII, Teglio (SO), 2014, S.A.G.I. Casa Editrice, pag. 5
^ Un mondo di Italiani, MEDIC, il Movimento per la Difesa del Crocifisso Archiviato il 5 marzo 2016 in Internet Archive.
^ Google Books
ราชวงศ์ซาวอย
เจ้าหญิงอิตาลี
ราชวงศ์อิตาลี
วัดพญาวัด

วัดพญาวัด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดู่ใต้ อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน
วัดพญาวัด ไม่มีประวัติการสร้างที่แน่ชัด แต่จากการเปรียบเทียบศิลปกรรมเจดีย์วัดพญาวัดและการขุดค้นทางโบราณคดีบริเวณวัดพญา เจดีย์วัดพญาวัดน่าจะสร้างขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ 21 อีกข้อสันนิษฐาน คือ พื้นที่ของวัดอยู่ภายในเขต เวียงวัดพญาวัด เป็นเวียงโบราณริมแม่น้ำน่านที่คงสร้างขึ้นก่อนการสร้างเมืองน่าน (พ.ศ. 1911) โดยย้ายเมืองมาจากบริเวณภูเวียงแช่แห้ง (บริเวณวัดพระธาตุแช่แห้งในปัจจุบัน) มาสร้างเมืองใหม่ ณ ริมฝั้งแม่น้ำน่านทางทิศตะวันตก จึงคาดว่า วัดพญาวัดคงสร้างพร้อมกันกับเวียงพญาวัด ยังปรากฏในเอกสารประวัติศาสตร์บางฉบับ เช่น พงศาวดารล้านนาและพงศาวดารเมืองน่าน เป็นต้น



พระธาตุวัดพญาวัดซึ่งมีรูปแบบเป็นเจดีย์ที่พบเฉพาะศิลปะล้านนาระยะแรก สันนิษฐานว่าจำลองแบบมาจากเจดีย์วัดกู่กุด เป็นเจดีย์ทรงซุ้มสี่เหลี่ยมซ้อนกัน 5 ชั้น แต่ละชั้นประดิษฐานพระพุทธรูปยืนที่ได้รับอิทธิพลจากศิลปะสุโขทัย ต่อมาได้รับการบูรณะอีกครั้งในสมัยพระเจ้าติโลกราช โดยได้สร้างยอดซุ้มก่ออิฐวงโค้งขึ้นอันเป็นศิลปะแบบเชียงใหม่ อุโบสถประดิษฐาน พระเจ้าฝนแสนห่า หรือ พระเจ้าสายฝน ที่ชาวเมืองน่านอัญเชิญมาในคราวที่ต้องการทำพิธีแห่ขอฝน รวมทั้งธรรมาสน์แกะสลักฝีมือช่างสกุลน่านที่มีความเก่าแก่ที่สุดที่เคยค้นพบ โดยสันนิษฐานว่าสร้างในสมัยเจ้าอัตถวรปัญโญในช่วงครึ่งแรกของพุทธศตวรรษที่ 24 และมีโขงพระเจ้า ซึ่งอยู่ภายในวิหาร
==อ้างอิง==
โบราณสถานในจังหวัดน่าน
พญาวัด
ฟังก์ชันการรอดชีวิต

ฟังก์ชันการรอดชีวิต (survival function) หรือ ฟังก์ชันผู้รอดชีวิต (survivor function) หรือ ฟังก์ชันความวางใจ (reliability function นิยมใช้ในทางวิศวกรรมศาสตร์มากกว่า) เป็นฟังก์ชันที่ให้ค่าความน่าจะเป็นว่าผู้ป่วย, อุปกรณ์ หรือวัตถุที่สนใจจะรอดชีวิตได้นานเกินเวลาที่กำหนดไว้เท่าใด
==นิยาม==
หากกำหนดให้ T เป็นตัวแปรใด ๆ ที่ต่อเนื่องกับฟังก์ชันการกระจายสะสม F(t) ในช่วง [0,∞) ค่าของฟังก์ชันการรอดชีวิตคือ:
S(t) = P(\{T > t\}) = \int_t^{\infty} f(u)\,du = 1-F(t).
==ดูเพิ่ม==
อัตราการล้มเหลว
ความถี่ของการเกิน
ตัวประมาณแคแพลน-ไมเออร์
ค่าเฉลี่ยถึงการล้ม
เวลาเรสซิเดนซ์
เส้นโค่งการรอดชีวิต
== อ้างอิง ==
ความน่าจะเป็นประยุกต์
สถิติศาสตร์
การวิเคราะห์เชิงฟังก์ชัน
ซง คัง

ซง คัง (송강|Song Kang; เกิด 23 เมษายน ค.ศ. 1994) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ บทบาทนำที่โดดเด่นของเขาในละครโทรทัศน์ ได้แก่ เลิฟอะลาร์ม (2019–21), สวีทโฮม (2020), ดั่งผีเสื้อร่ายระบำ (2021),  รักนี้ห้ามไม่ได้ (2021) และ พยากรณ์วันนี้ มีรักบางแห่ง (2022)
== ผลงานการแสดง ==
=== ภาพยนตร์ ===
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นักแสดงชายชาวเกาหลีใต้
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2537
ตัวประมาณค่าแคพแพลน–ไมเยอร์

ตัวประมาณค่าแคพแพลน-ไมเยอร์ (Kaplan–Meier estimator) หรือ ตัวประมาณค่าจำกัดผลลัพธ์ (product limit estimator) เป็นสถิติแบบนอน-พาราเมทริกใบ้พื่อประมาณฟังก์ชันการรอดชีวิตจากข้อมูลขณะชีวิต  ในการวิจัยทางการแพทย์มักใช้เพื่อวัดสัดส่วนของผู้ป่วยที่จะมีชีวิตอยู่เป็นเวลาช่วงหนึ่งหลังได้รับการรักษา ในสาขาอื่น ๆ อาจยกมาใช้ระยะเวลาของผู้คนที่ว่างงานหลังสูญเสียงาน, ค่าเวลาต่อการล้มเหลว (time-to-failure) ของชิ้นส่วนเครื่องกล หรือระยะเวลาที่ผลไม้จะคงอยู่บนต้นพืชก่อนถูกเด็ดออกโดยสัตว์กินผลไม้ ชื่อของตัวประมาณนี้ตั้งชื่อตาม เอ็ดเวิร์ด แอล แคพแพลน และ พอล ไมเยอร์ ผู้ส่งงานเขียนคล้ายกันให้กับ วารสารสมาคมสถิติอเมริกัน เพื่อตีพิมพ์ บรรณาธิการของวารสาร จอห์น ทิวคี ให้สัญญาว่าจะรวมงานของทั้งคู่เข้าด้วยกันเป็นชิ้นเดียว ในปัจจุบันงานชิ้นนี้ถูกอ้างถึงมากกว่า 59,000 ครั้งนับตั้งแต่ตีพิมพ์ในปี 1958
ตัวประมาณของฟังก์ชันการมีชีวิตรอด S(t) (ความน่าจะเป็นที่ชีวิตจะยืนยาวกว่า t) กำหนดโดย:
\widehat S(t) = \prod\limits_{i:\ t_i\le t} \left(1 - \frac{d_i}{n_i}\right),
โดย t_i เป็นเวลาที่อย่างน่อยหนึ่งเหตุการณ์เกิดขึ้น, di เป็น จำนวนเหตุการณ์ (number of events, เช่น แรเสียชีวิต) ที่เกิดขึ้นที่เวลา t_i และ  n_i เป็น จำนวนปัจเจกที่รอดชีวิต (individuals known to have survived, คือไม่เกิดเหตุการณ์ หรือถูกนำออกจากการคำนวณ) จนถึงเวลา t_i
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ตัวประมาณค่า
วิทยาศาสตร์ประกันภัย
การวิเคราะห์การมีชีวิตรอด
วิศวกรรมศาสตร์
โบคาชิกา (เท็กซัส)

โบคาชิกา (Boca Chica) เป็นพื้นที่ทางตะวันออกของคาบสมุทรซับเดลต้าของคาเมรอนเคาน์ตี ทางตอนใต้สุดของรัฐเท็กซัสของสหรัฐตามแนวชายฝั่งอ่าวโคสต์ มีพรมแดนทางทิศเหนือติดกับ Brownsville Ship Channel ทางทิศใต้ติดกับแม่น้ำรีโอแกรนด์และเม็กซิโก และทางทิศตะวันออกติดอ่าวเม็กซิโก พื้นที่นี้ขยายออกไปประมาณ 25 ไมล์ (40 กม.) ทางตะวันออกของเมืองบราวน์สวิลล์ คาบสมุทรให้บริการโดย ทางหลวงรัฐเท็กซัสหมายเลข 4 หรือที่รู้จักในชื่อ ทางหลวงโบคาชิกา หรือโบคาชิกาบูเลอร์วาร์ด ภายในเขตเมืองบราวน์สวิลล์ ซึ่งไหลไปทางทิศตะวันออก-ตะวันตก สิ้นสุดที่อ่าวและหาดโบคาชิกา
โบกาชิกา แปลว่า "ปากเล็ก" ในภาษาสเปน เนื่องจากแม่น้ำริโอแกรนด์ไหลผ่านเพียงเล็กน้อย และในฤดูแล้งปากแม่น้ำอาจหายไปโดยสิ้นเชิง
== อ้างอิง ==
การสงบของโรค

การทุเลา หรือ การสงบ (Remission) เป็นการลดลงหรือหายไปของอาการของโรค The term may also be used to refer to the period during which this diminution occurs. การทุเลาอาจแบ่งออกเป็น การทุเลาบางส่วน (partial remission) หรือ การทุเลาสมบูรณ์ (complete remission) โรคและการทดลองทางคลินิกแต่ละชนิดล้วนมีคำนิยามของการทุเลาบางส่วนที่แตกต่างกันไป
การทุเลาสมบูรณ์ หรือ การสงบทั้งหมด (full remission) เป็นการหายไปทั้งหมดของอาการของโรค อาจเรียกได้ว่าผู้ป่วยนั้นรักษาหายหรือหายจากอาการ โดยไม่คำนึงถึงการกลับมาแสดงใหม่ของอาการ ในการรักษาโรคมะเร็ง แพทย์จึงมักหลีกเลี่ยงคำว่า "รักษาหาย" (cured) แต่ใช้คำว่า "ไม่ปรากฏรอยโรค" (no evidence of disease; NED) เพื่อใช้เรียกการทุเลาสมบูรณ์ของมะเร็งซึ่งไม่ได้หมายความว่ามะเร็งจะไม่กลับมาอีก
==อ้างอิง==
การรักษาทางการแพทย์
การบำบัด