pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
กีฬาซอฟท์เทนนิสในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 46

กีฬาซอฟท์เทนนิสในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 46 แข่งขันระหว่างวันที่ 19–27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ณ สนามกีฬากลางจังหวัดเชียงราย มีรายการชิงเหรียญทั้งหมด 7 รายการ ประกอบไปด้วยเหรียญทอง 20 เหรียญ, เหรียญเงิน 20 เหรียญ และเหรียญทองแดง 40 เหรียญ รวมเหรียญทั้งหมด 80 เหรียญ พร้อมกับเกียรติบัตรจำนวน 100 ใบ มีนักกีฬาและเจ้าหน้าที่รวม 185 คน
== ตารางการแข่งขัน ==
== ผลการแข่งขัน ==
{| 
|-
|rowspan=2|บุคคลชาย
|rowspan=2|ธนฤทธิ์  สุระรักษ์
|rowspan=2|ธีรภัทร  สุจริตพลี
|ชัยวิชญ์  เหลี่ยมไพรบูรณ์
|-
|กวิน  ญาณฤทธิ์
|-
|rowspan=2|ชายคู่
|rowspan=2|เฉลิมศักดิ์  แสนเสน่ห์ปองพล  คำสมาน
|rowspan=2|ธีรภัทร  สุจริตพลีสิรภพ  สุกใส
|วสันต์  ฉิมวัยสิรภพ  ทองวินิชศิลป
|-
|ธนฤทธิ์  สุระรักษ์สกรรจ์  ธารสิริโรจน์
|-
|rowspan=2|ทีมชาย
|rowspan=2|เฉลิมศักดิ์  แสนเสน่ห์ปองพล  คำสมานจิรวัฒน์  สงวนญาติธนกฤต  ชอยทำดีชัยวิชญ์  เหลี่ยมไพรบูรณ์
|rowspan=2|ธีรภัทร  สุจริตพลีพงษ์เพชร  พ่วงพันธ์สิรภพ  สุกใสเหมือนชนก  หลอดคำวิโรจน์  ตัณฑเศรณีวัฒน์
|ภรากร  อารีโกเศศพสธร  เฮงตระกูลสรเชษฐ์  อวยพรวรณัน  รัฐพบกรภัคศานติ  ปิงเมือง
|-
|วสันต์  ฉิมวัยฐิติวิทย์  รักยุติธรรมขจรศักดิ์  จันทมีสิรภพ  ทองวินิชศิลปจตุภูมิ  รักษธรรม
|-
|rowspan=2|บุคคลหญิง
|rowspan=2|สุณัฐชา  ไคร้ยะ
|rowspan=2|ณัฏฐ์ชัชจิรา  เกิดสมบูรณ์
|ดาเรศร์  ศรีรุ่งเรือง
|-
|สาวิตรี  นารี
|-
|rowspan=2|หญิงคู่
|rowspan=2|ณัฏฐ์ชัชจิรา  เกิดสมบูรณ์สาวิตรี  นารี
|rowspan=2|ดาเรศร์  ศรีรุ่งเรืองณัฐชนิตา  บุตรพรหม
|พิมลวรรณ  คชฤทธิ์พิรงรอง  คชฤทธิ์
|-
|ทัดดาว  บุญเต็งดลพร  น้อยประวัติ
|-
|rowspan=2|ทีมหญิง
|rowspan=2|เปมิกา  คุณาวิริยะสิริณัฏฐ์ชัชจิรา  เกิดสมบูรณ์ญาดา  วสุพงค์ไชยอักษราภัค  ธานีสาวิตรี  นารี
|rowspan=2|พิมลวรรณ  คชฤทธิ์กนกวรรณ  วัฒนศิริพหฤทัย  ขุนใหญ่พิรงรอง  คชฤทธิ์แพรพลอย  หลักกอ
|ทัดดาว  บุญเต็งอชิรญา  ศรีพรหมดลพร  น้อยประวัติณัฐณิชา  พิริยอารีกุลกนกพร  พรหมรักษ์
|-
|พิมพ์ชนก  เกอะประสิทธิ์ดาเรศร์  ศรีรุ่งเรืองพรรณภรรท  สุวรรณฉัยยาณัฐชลิยา  บุตรพรหมณัฐชนิตา  บุตรพรหม
|-
|rowspan=2|คู่ผสม
|rowspan=2|ปองพล  คำสมานสาวิตรี  นารี
|rowspan=2|ณัฏฐ์ชัชจิรา  เกิดสมบูรณ์ชัยวิชญ์  เหลี่ยมไพรบูรณ์
|สุขุม  กิจวิจารณ์ณัฐชนิตา  บุตรพรหม
|-
|ดาเรศร์  ศรีรุ่งเรืองวรวุฒิ  พิลึก
|}
== สรุปเหรียญรางวัล ==
{| 
|-
|1 ||align=left| || 5 || 2 || 2 || 9
|-
|2 ||align=left| || 1 ||  || 1 || 2
|-
| 3||align=left||| 1 ||  ||  || 1
|-
| 4||align=left| ||  || 3 || 2 || 5
|-
| 5||align=left| ||  || 1 || 4 || 5
|-
| 6||align=left| ||  || 1 || 2 || 3
|-
| 7||align=left| ||  ||  || 2 || 2
|-bgcolor="ccccff"
| 8||align=left| ||  ||  || 1 || 1
|-
| 9||align=left| ||  ||  ||  ||
|-
| 10||align=left|||  ||  ||  ||
|-
| 11 ||align=left|||  ||  ||  ||
|-
| 12 ||align=left|||  ||  ||  ||
|-
| 13 ||align=left|||  ||  ||  ||
|-
| 14 ||align=left|||  ||  ||  ||
|-
| 15 ||align=left|||  ||  ||  ||
|-
| 16 ||align=left|||  ||  ||  ||
|-
| 17 ||align=left|||  ||  ||  ||
|-
| 18 ||align=left|||  ||  ||  ||
|-
| 19 ||align=left|||  ||  ||  ||
|-
| 20 ||align=left|||  ||  ||  ||
|-
!colspan=2| รวม (20 จังหวัด) || 7 || 7 || 14 || 28
|}
== จังหวัดที่เข้าร่วม ==
มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งทั้งหมด 147 ราย จาก 19 จังหวัดและ 1 เขตการปกครองพิเศษในกีฬาซอฟท์เทนนิสในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 46:
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ตารางสรุปเหรียญ 
กีฬาในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 46
ลิลเลียน กิช

ลิลเลียน ไดแอนา กิช (Lillian Diana Gish; 14 ตุลาคม ค.ศ. 1893−27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993) เป็นนักแสดงรุ่นบุกเบิก ทั้งละครเวทีและภาพยนตร์ และยังเป็นผู้กำกับและนักเขียน เธอมีผลงานการแสดงภาพยนตร์ยาวนานร่วม 75 ปี ตั้งแต่หนังสั้นเงียบ ปี 1912 ถึงปี 1987 กิชได้รับขนานนามว่า "สตรีหมายเลขหนึ่งแห่งวงการภาพยนตร์อเมริกัน" และได้รับยกย่องในฐานะผู้ริเริ่มวางพื้นฐานเทคนิคการแสดงภาพยนตร์
กิชเป็นนักแสดงภาพยนตร์ที่โดดเด่นในช่วงปี 1912 จนถึงคริสต์ทศวรรษ 1920 มีผลงานการแสดงภาพยนตร์ส่วนใหญ่ในการกำกับของ ดี. ดับเบิลยู. กริฟฟิท รวมถึงได้แสดงนำในภาพยนตร์ทำรายได้สูงสุดในยุคหนังเงียบเรื่อง The Birth of a Nation (1915) จนยุคภาพยนตร์เสียงเข้ามา เธอหันแสดงละครเวที และมีผลงานแสดงาพยนตร์บ้าง เช่นในบทบาทภาพยนตร์ตะวันตกที่มีการโต้เถียง เรื่อง Duel in the Sun (1946) และภาพยนตร์ระทึกขวัญรูปแบบไม่ใช่ธรรมเนียมนิยมเรื่อง The Night of the Hunter (1955) ในบั้นปลายชีวิต กิชมีบทบาทการสนับสนุนการอนุรักษ์ภาพยนตร์เงียบ
==อ้างอิง==
นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวอเมริกัน
นักแสดงเด็กหญิงชาวอเมริกัน
นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวอเมริกัน
นักเขียนชาวอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน
กูนี่ส์ ขุมทรัพย์ดำดิน

กูนี่ส์ ขุมทรัพย์ดำดิน (The Goonies) เป็นภาพยนตร์สัญชาติอเมริกัน แนวผจญภัยและตลก ร่วมสร้างและกำกับโดย ริชาร์ด ดอนเนอร์ จากบทภาพยนตร์ของคริส โคลัมบัส สร้างจากเนื้อเรื่องของผู้อำนวยการสร้าง สตีเวน สปีลเบิร์ก มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับกลุ่มเด็กที่อาศัยอยู่ที่ "กูนดอกส์" ย่านหนึ่งในอัสตอเรีย เด็กกลุ่มนี้พยายามหาหนทางไม่ให้บ้านพวกเขาถูกยึด จนพวกเขาได้ค้นพบแผนที่สมบัติ ที่ได้นำพวกเขาผจญภัยเพื่อค้นหาสมบัติของวันอายด์วิลลี ผู้เป็นโจรสลัดในตำนานในศตวรรษที่ 17 ในการผจญภัยก็ถูกตามล่าจากครอบครัวเหล่าร้ายที่ต้องการสมบัติเช่นกัน
ภาพยนตร์สร้างโดยบริษัทแอมบลินเอนเตอร์เทนเมนต์ของสปีลเบิร์กและวอร์เนอร์บราเธอส์ ออกฉายตามโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1985 ในสหรัฐ ภาพยนตร์ทำรายได้ 124 ล้านเหรียญสหรัฐ จากทุนสร้าง 19 ล้านเหรียญสหรัฐ และถือได้ว่าเป็นภาพยนตร์เกินวิสัย ในปี 2017 ภาพยนตร์ได้รับเลือกให้เก็บไว้ที่หอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติโดยหอสมุดรัฐสภา
==อ้างอิง==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2528
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐออริกอน
ภาพยนตร์โดยวอร์เนอร์บราเธอร์ส
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์โดยแอมบลินเอ็นเตอร์เทนเมนต์
ภาพยนตร์อนุรักษ์หอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติสหรัฐ
ฌอร์ฌึ ซังไปยู

ฌอร์ฌึ เฟร์นันโด บลังโก เด ซังไปยู (Jorge Fernando Branco de Sampaio) เป็นนักกฎหมายและนักการเมืองชาวโปรตุเกส อดีตประธานาธิบดีคนที่ 18 ของโปรตุเกสในช่วง ค.ศ. 1996 ถึง 2006
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2482
ประธานาธิบดีโปรตุเกส
สุปัน พูลพัฒน์

สุปัน พูลพัฒน์ (26 กรกฎาคม พ.ศ. 2456 - 28 มกราคม พ.ศ. 2517) อดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่ 1 อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาฬสินธุ์ 3 สมัย และอดีตกรรมการอำนวยการพรรคอิสระ
== ประวัติ ==
สุปัน เกิดเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2456 ที่ตำบลกาฬสินธุ์ อำเภอเมือง จังหวัดกาฬสินธุ์ เป็นบุตรของนายมั่น กับนางบัง พูลพัฒน์ มีพี่น้อง 2 คน เขาสมรสกับนางยุ่น พูลพัฒน์ (สกุลเดิม ศรีบุญลือ) มีบุตรธิดา 6 คน
สุปัน เข้ารับการศึกษาชั้นมัธยมที่โรงเรียนกาฬสินธุ์พิทยาสรรพ์ ต่อมาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง จนจบประโยคครูพิเศษมูล (พ.) และปริญญาตรีธรรมศาสตรบัณฑิต (ธ.บ.) ในปี พ.ศ. 2485
== การทำงาน ==
สุปัน เริ่มรับราชการเป็นข้าราชการครูชั้นจัตวา ที่จังหวัดกาฬสินธุ์ เมื่อปี พ.ศ. 2472 ต่อมาในปี พ.ศ. 2474 ได้เปลี่ยนมาเป็นสารวัตรชั้นจัตวา อำเภอกมลาไสย และเป็นเสมียนมหาดไทยในเวลาต่อมา กระทั่งในปี พ.ศ. 2480 จึงกลับไปเป็นครูที่โรงเรียนกาฬสินธุ์พิทยาสรรพ์อีกครั้ง
ในปี พ.ศ. 2484 เขาได้โอนไปรับราชการเป็นรองจ่าศาลแพ่ง ที่จังหวัดมหาสารคาม จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2491 ได้ดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาศาลอาญา และลาออกจากราชการในปี พ.ศ. 2495 เพื่อลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.
สุปัน ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฏรจังหวัดกาฬสินธุ์ครั้งแรกใน การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2495 และอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 ต่อมาเมื่อพ้นจากการเป็น ส.ส. เหตุเพราะมีการยกเลิกรัฐธรรมนูญในปี พ.ศ. 2501 เขาจึงกลับเข้ารับราชการเป็นผู้พิพากษาประจำกระทรวง
เขาลาออกจากราชการอีกครั้ง เพื่อสมัคร ส.ส. ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 สังกัดพรรคอิสระ ซึ่งเขาร่วมจัดตั้งและเป็นกรรมการอำนวยการพรรค เมื่อปี พ.ศ. 2511
นอกจากนี้ สุปันได้รับเลือกเป็นรองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่ 1 ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 10 เมื่อ พ.ศ. 2512 - 2514 และได้รับแต่งตั้งเป็นหัวหน้าคณะผู้แทนไทย ในการไปเจรจาเชื่อมสัมพันธ์ไมตรีกับประเทศกัมพูชา
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
สุปัน พูลพัฒน์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 3 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2495 จังหวัดกาฬสินธุ์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 จังหวัดกาฬสินธุ์ ไม่สังกัดพรคการเมือง
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 จังหวัดกาฬสินธุ์ สังกัดพรรคอิสระ (พ.ศ. 2512)
== ถึงแก่อนิจกรรม ==
ในระหว่างที่ดำรงตำแหน่งรองประธานสภาผู้แทนราษฎร นายสุปัน จะใช้เวลาในการแต่งตำราเกี่ยวกับกฎหมาย จนกระทั่งเริ่มป่วยด้วยโรคหัวใจ และเข้ารับการรักษาตัวตั้งแต่ปี พ.ศ. 2513 จนกระทั่วถึงแก่กรรม ในวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2517 มีพิธีพระราชทานเพลิงเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 ณ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอเมืองกาฬสินธุ์
ครูชาวไทย
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
นักกฎหมายชาวไทย
นักการเมืองไทย
รองประธานสภาผู้แทนราษฎรไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาฬสินธุ์
พรรคอิสระ (พ.ศ. 2512)
บุคคลจากโรงเรียนกาฬสินธุ์พิทยาสรรพ์
บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ช.
มะมาลิกันนาร

มะมาลิกันนาร (Kingdoms of Fire; ممالك النار| Mamalik Al-Nar) เป็นรายการโทรทัศน์แนวละครอิงประวัติศาสตร์ในโลกอาหรับที่กล่าวถึงการครองราชของสุลต่านเซลิมที่ 1แห่งจักรวรรดิออตโตมันและตูมัน เบย์ที่ 2 แห่งรัฐสุลต่านมัมลูก สร้างโดยมุฮัมเหม็ด อับดุลมาลิก และกำกับโดยปีเตอร์ เวบเบอร์ ผู้กำกับชาวอังกฤษ
ซีรีส์ทั้งหมด 14 ตอนที่ผลิตโดยจีโนมีเดียด้วยทุน 40 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ออกทุนและสนับสนุนโดยสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์และซาอุดีอาระเบีย โดยถ่ายทำที่ตูนีเซีย และฉายบนช่อง MBC ในวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019
ซีซันที่สองอยู่ในระหว่างการดำเนินการ
== ภาพรวม ==
ซีรีส์นี้จัดขึ้นในพื้นที่ของอียิปต์, ซีเรีย และจักรวรรดิออตโตมันในช่วงศตวรรษที่ 15 ถึง 16 โดยกล่าวถึงการแข่งขันระหว่างมัมลูกกับออตโตมันเหนือพื้นที่ตะวันออกกลาง ผ่านการครองราชของสองตัวละครหลัก คือตูมัน เบย์ที่ 2 สุลต่านองค์สุดท้ายแห่งรัฐสุลต่านมัมลูกในไคโร กับสุลต่านเซลิมที่ 1 แห่งอิสตันบูล
== บทแสดง ==
ราฟิก อะลี อะฮ์มัด, สุลต่านเมห์เหม็ดผู้พิชิต
อับดุลโมเนม อามัยรีย์, สุลต่านบาเยซิดที่ 2
ระชีด อัสซัฟ, อัลอัชร็อฟ กอนศูฮ์ อัลฆูรี
นาดีเน ตะฮ์ซีร เบก, กึลบาฮาร์ ฮาตุน
คาลิด เอลนะบะวีย์, ตูมัน เบย์ที่ 2
มะฮ์มูด นัสร์, สุลต่านเซลิมที่ 1
ฮาละฮ์ เราะญับ, อัยเช ฮาตุน
โกซัย อัชโชฟี, สุลัยมานผู้เกรียงไกร
โซฮีร เบน อะมารา, ฮัฟซา สุลต่าน
อะลา อัซซุอาบี, เชฮ์ซาเด อะฮ์เม็ด
ราเมซ อัลอัสวัด, ฮาดึม ซีนาน ปาชา
ยาเมน ฟะยูมีย์, สุลต่าน เซม
เนดัล เนญีม, ฮายึร เบย์
ชาดี ซะฟดี, ยูนุส ปาชา
ซะอัด มีนะฮ์, ญานบิรดี อัลเฆาะซาลี
ฟารัซดัก ดยูบ, เชฮ์ซาเด โกรกุต
ญะวัด อัชชาเกิรชี
== คำวิจารณ์ ==
มีหลายความคิดเห็นทางฝั่งตุรกีหลังจากฉายละครนี้ว่า เป็นการคุกคามและมีเนื้อหาที่ต่อต้านออตโตมัน เนื่องจากสถานการณ์ความตึงเครียดระหว่างตุรกีต่อซาอุดีอาระเบียกับสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น ==
รายการโทรทัศน์ใน ค.ศ. 2019
รายการโทรทัศน์ภาษาอาหรับ
กัวลาดูงุน

กัวลาดูงุน (Kuala Dungun) เป็นทั้งมูกิมและเมืองหลวงของอำเภอดูงุน, รัฐตรังกานู, ประเทศมาเลเซียโดยตั้งอยู่บนเส้นทางระหว่าง ตันจุงจารา กับปากา
==อ้างอิง==
มูกิมของรัฐตรังกานู
บุญธรรม ชุมดวง

บุญธรรม ชุมดวง (29 ตุลาคม พ.ศ. 2469 - 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528) เจ้าของสัมปทานป่าไม้ภาคเหนือ อดีตสมาชิกวุฒิสภา และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุโขทัย 4 สมัย อดีตเลขาธิการพรรคอิสระ
== ประวัติ ==
บุญธรรม ชุมดวง เกิดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2469 ที่บ้านพระปรางค์ ตำบลศรีสัชนาลัย อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย เป็นบุตรนายหลู่ และนางจันทร์เป็ง ชุมดวง สมรสกับ นาง วิเวียน ชุมดวง มีบุตร-ธิดา รวม 4 คน คือ
สุพรรณวดี บุนนาค (สมรสกับ พล.ต.อ.สล้าง บุนนาค อดีตรองอธิบดีกรมตำรวจ และสมาชิวุฒิสภา)
ทิวาสุข ชุมดวง
ราตรีสุข ปุณฑริก
อารยะ ชุมดวง อดีต ส.ส.สุโขทัย
บุญธรรม ชุมดวง ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 สิริอายุรวม 59 ปี
== การศึกษา ==
เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2475 กำนันหลู่ ชุมดวง ได้ย้ายครอบครัวไปอยู่ที่อำเภอทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย เพื่อประกอบกิจการสัมปทานป่าไม้ และบุญธรรม ชุมดวง ก็ได้เรียนหนังสือชั้นประถมที่วัดกลางดง จนจบชั้นประถมปีที่ 4 ในปี พ.ศ. 2480 และได้เข้าเรียนต่อที่โรงเรียนสวรรควิทยา จังหวัดสุโขทัย จนกระทั่งมัธยมปีที่ 3 จากนั้นไปเรียนต่อที่โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อจบการศึกษาจึงได้กลับมาช่วยธุรกิจของครอบครัว
== การทำงาน ==
บุญธรรม ชุมดวง ได้ทำงานช่วยเหลือกิจการของครอบครัว คือ การเป็นตัวแทนบริษัท หลุยซ์ ที เลียวโนเวนส์ (Lois T. Leonowens) ซึ่งได้รับสัมปทานทำป่าไม้สักในภาคเหนือจากรัฐบาลไทย ทำการตัดชักลากไม้สักแทนในเขต 2 จังหวัด คือ สุโขทัยและลำปาง รวมถึงกิจการโรงบ่มใบยาสูบ ที่อำเภอแม่พริก อำเภอห้างฉัตร และอำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง
บุญธรรม ชุมดวง ดำเนินกิจการของตัวเองโดยได้รับแต่งตั้งเป็นผู้รับเหมาทำป่าไม้สักจากองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ มีกิจการกว้างขวางบริเวณจังหวัดลำปาง จังหวัดสุโขทัย และจังหวัดพิษณุโลก
บุญธรรม เริ่มทำงานการเมืองโดยการลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส. ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 สังกัดพรรคเสรีมนังคศิลา และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 โดยไม่สังกัดพรรคการเมือง
ในปี พ.ศ. 2512 เขาร่วมกับ โกศล ไกรฤกษ์ บุญเลิศ ชินวัตร และ สมพงษ์ อยู่หุ่น ก่อตั้งพรรคอิสระ ขึ้นโดยเขารับตำแหน่งเป็นเลขาธิการพรรค และนำสมาชิกลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 ได้ ส.ส. จำนวน 17 ที่นั่ง และเขาก็ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สุโขทัย เป็นสมัยที่ 3 เช่นเดียวกัน
หลังเกตุการณ์ 14 ตุลา บุญธรรมได้ย้ายเข้าสังกัดพรรคชาติไทย ของประมาณ อดิเรกสาร แต่ไม่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2518 ต่อมาเขาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย (บุญเท่ง ทองสวัสดิ์) และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 4
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอศรีสัชนาลัย
นักธุรกิจชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุโขทัย
พรรคเสรีมนังคศิลา
พรรคอิสระ (พ.ศ. 2512)
พรรคชาติไทย
บุคคลจากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
บูกิตปายง

บูกิตปายง (Bukit Payong; ประชากรจากสำมะโน ค.ศ. 2010: 26,790 คน) เป็นเมืองในอำเภอมารังของรัฐตรังกานูในบริเวณชายฝั่งตะวันออกของคาบสมุทรมลายูของประเทศมาเลเซีย
ประชากรในเมืองนี้ ร้อยละ 95.85 เป็นชาวมลายู, ร้อยละ 4 เป็นชาวจีน และร้อยละ 0.15 เป็นชนชาติอื่น ๆ ชายแดนของตัวเมืองอยู่ติดกับชายแดนของอำเภอในกัวลาเตอเริงกานู ทางด่วนฝั่งตะวันออกสิ้นสุดตรงนี้ และเป็นที่นั่งของเขตรัฐบาลกลางในชื่อเดียวกัน ปัจจุบัน ที่นั่งเป็นของพรรคอิสลามแห่งมาเลเซีย หรือพรรคปาส หลังจากการเลือกตั้งทั่วไปในประเทศมาเลเซีย พ.ศ. 2556
== อ้างอิง ==
เมืองในรัฐตรังกานู
ไขแสง สุกใส

ไขแสง สุกใส (10 กันยายน พ.ศ. 2472 - 20 มีนาคม พ.ศ. 2543) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม 3 สมัย อดีตคนเดือนตุลา เจ้าของวลีการเมือง “คิดอะไรคิดเถิด อย่าคิดคด คดอะไรคดเถิด อย่าคดมิตร” และอดีตรองหัวหน้าพรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทย
== ประวัติ ==
ไขแสง สุกใส เกิดที่อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี เมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2472 บิดาชื่อทิม สุกใส บิดามีอาชีพเป็นทนาย สืบเชื้อสายเจ้าราชบุตร มารดาชื่อแพงพันธ์ (สกุลเดิม ชัยนาม) ไขแสง เริ่มทำงานการเมืองเมื่ออายุได้ 22 ปี ในปี พ.ศ. 2493 เขาได้รับเลือกเข้าเป็นสมาชิกสภาเทศบาลเมืองนครพนม จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2497 เขาถูกจับในข้อหากบฏภายในภายนอกราชอาณาจักร และมีการกระทำเป็นคอมมิวนิสต์ ติดคุกด้วยคดีการเมืองอยู่ประมาณ 3 ปี เพราะในปี 2500 รัฐบาลจัดงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ จึงมีการนิรโทษกรรมนักโทษการเมือง
แต่อีกปีต่อมาหลังจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ยึดอำนาจซ้ำเป็นครั้งที่ 2 ที่เรียกว่า “ปฏิวัติ 20 ตุลาคม 2501” ได้มีการกวาดล้างนักการเมืองฝ่ายซ้าย ทำให้ไขแสงถูกจับเข้าคุกอีกครั้ง จนจอมพล สฤษดิ์ เสียชีวิตแล้วจึงได้ออกจากคุกในปี พ.ศ. 2508 สมัยรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร
ไขแสง เริ่มทำงานการเมืองระดับชาติ เมื่อมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2511 และจัดให้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคประชาชน ของเลียง ไชยกาล
ในเหตุการณ์ 14 ตุลา เขาถูกกล่าวหาว่าอยู่เบื้องหลังการแจกใบปลิวเรียกร้องรัฐธรรมนูญตามสถานที่ต่าง ๆ ในกรุงเทพมหานคร เช่น ประตูน้ำ สยามสแควร์ อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ โดยอ้างถึงใจความในพระราชหัตถเลขาของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ส่งถึงรัฐบาลเกี่ยวกับสาเหตุที่ทรงสละราชสมบัติ โดยบุคคลทั้ง 13 ที่ถูกจับกุม ถูกเรียกขานว่าเป็น "13 ขบถรัฐธรรมนูญ" เหตุการณ์เหล่านี้สร้างความไม่พอใจครั้งใหญ่แก่มวลนักศึกษาและประชาชนอย่างมาก นำไปสู่การชุมนุมใหญ่ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
การเมืองหลังเหตุการณ์ “14 ตุลาคม 2516” นักการเมืองรวมตัวกันตั้งพรรคการเมืองใหม่ ทั้งพรรคฝ่ายซ้ายและพรรคฝ่ายขวา ไขแสงได้เข้าร่วมกับพรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทยและได้เป็น “รองประธานพรรค” หรือตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค ตามกฎหมายว่าด้วยพรรคการเมือง เขาลงเลือกตั้งอีกที่จังหวัดนครพนมและชนะเลือกตั้ง แต่เมื่อเหตุการณ์ร้ายแรง “6 ตุลาคม 2519”  เกิดขึ้น ไขแสงก็เหมือนนักการเมืองและนักศึกษาที่ถูกหมายหัวหลายคนที่ต้องหลบเข้าป่า เข้าป่าคราวนี้ ไขแสงได้แต่งงานกับสตรีร่วมอุดมการณ์ คือ บุดดา กันยาเหมา ในปี 2520 ต่อมาไขแสงได้ออกจากป่าและลี้ภัยไปอยู่จีน และเดินทางกลับไทย ในการเลือกตั้งทั่วไปปี 2529 ไขแสงยังกลับมาลงเลือกตั้งในนามพรรคประชาธิปัตย์และชนะเลือกตั้งที่นครพนม ต่อมาเขาและสมาชิกกลุ่ม 10 มกรา ได้ย้ายออกจากพรรคประชาธิปัตย์และตั้งพรรคประชาชน แต่ในการเลือกตั้งครั้งต่อมาในปี พ.ศ. 2531 เขาแพ้ จากนั้นเขาจึงยุติบทบาททางการเมืองก่อนเกษียณอายุ
ไขแสง ถึงแก่กรรมในวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2543
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอวารินชำราบ
นักการเมืองไทย
นักเคลื่อนไหวชาวไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม
พรรคประชาชน (พ.ศ. 2490)
พรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทย
พรรคประชาธิปัตย์
พรรคประชาชน (พ.ศ. 2531)
บุคคลที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ 14 ตุลา
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ช.
บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงรัตนโกสินทร์
เปดรู ปาซุช กูเอลยู

เปดรู มานูแวล มาแมดึ ปาซุช กูเอลยู (Pedro Manuel Mamede Passos Coelho) เป็นนักการเมืองและอาจารย์มหาวิทยาลัยชาวโปรตุเกสซึ่งเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 118 ของโปรตุเกส อยู่ในตำแหน่งระหว่าง ค.ศ. 2011–2015
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นายกรัฐมนตรีโปรตุเกส
อิงวาร์ คัมปรัด

เฟโอดอร์ อิงวาร์ คัมปรัด (Feodor Ingvar Kamprad) เกิดเมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1926 เป็นนักธุรกิจชาวสวีเดน ผู้ก่อตั้งอิเกีย บริษัทผู้ผลิตเฟอร์นิเจอร์รายใหญ่ ประสบความสำเร็จจนมีมูลค่าทรัพย์สินสูงถึง 58.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในเดือนมกราคม ค.ศ. 2018 เมื่อเขาเสียชีวิตลง
==อ้างอิง==
นักธุรกิจชาวสวีเดน
สเตฟาน แพร์สัน

คาร์ล สเตฟาน เอร์ลิง แพร์สัน (Carl Stefan Erling Persson) เกิดเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1947 เป็นนักธุรกิจชาวสวีเดน ประธานและผู้ถือหุ้นใหญ่ของบริษัทแฟชันเอชแอนด์เอ็ม ที่ก่อตั้งโดยเอร์ลิง แพร์สัน บิดาของเขาในปี ค.ศ. 1947 สตีเฟนเข้ารับกิจการต่อจากบิดาในปี ค.ศ. 1982 และบริหารจนถึงปี ค.ศ. 1998 นิตยสารฟอบส์จัดให้สเตฟานเป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดอันดับ 17 ของโลกในปี ค.ศ. 2013 ด้วยมูลค่าทรัพย์สิน 28 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
== อ้างอิง ==
นักธุรกิจชาวสวีเดน
ราชวงศ์ศิศุนาค

ราชวงศ์ศิศุนาค (IAST: Śaiśunāga, อ่านว่า " Shishunaga") เชื่อกันว่าเป็นราชวงศ์ที่สามของแคว้นมคธ ซึ่งเป็นอาณาจักรของอินเดียโบราณ ตามบันทึกของชาวฮินดูโบราณระบุว่าเป็นราชวงศ์ที่ 2 ต่อจาก ราชวงศ์หารยังกะ
พระเจ้าศิศุนาค ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ศิศุนาค เป็นเพียงอำมาตย์เท่านั้น ราชวงศ์นี้สืบต่อจากราชวงศ์หริยังกะของกษัตริย์นคติสักกะ และขึ้นสู่บัลลังก์หลังจากการจลาจลใน 421 ปีก่อนคริสตศักราช เมืองหลวงของราชวงศ์นี้เริ่มแรกคือเมืองราชคฤห์ แต่ภายหลังเปลี่ยนมาเป็น ปาฏลีบุตร, ใกล้เคียงกับ ปัฏนะ ในปัจจุบัน ภายหลังราชวงศ์นี้ก็ล่มสลายให้กับ ราชวงศ์นันทะ ในปีที่ 345 ก่อนคริสตกาล
==อ้างอิง==
===แหล่งข้อมูลอื่น===
ประวัติศาสตร์อินเดีย
เจ้าชายชาร์ลแห่งลักเซมเบิร์ก (ประสูติ พ.ศ. 2563)

เจ้าชายชาร์ลแห่งลักเซมเบิร์ก (His Royal Highness Prince Charles of Luxembourg) ประสูติเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 เป็นพระโอรสพระองค์แรกในแกรนด์ดยุก และ แกรนด์ดัชเชสรัชทายาท เป็นพระนัดดาใน แกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์ก และแกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซาแห่งลักเซมเบิร์ก ทรงเป็นรัชทายาทลำดับที่ 2 ในการสืบราชบัลลังก์
== อ้างอิง ==
https://luxtimes.lu/luxembourg/40646-luxembourg-royal-baby-boy-born-on-sunday 
ชาวลักเซมเบิร์ก
ราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก
เจ้าชายลักเซมเบิร์ก
ราชวงศ์บูร์บง-ปาร์มา
เจ้าชายบูร์บง-ปาร์มา
อนิล อัมพานี

อนิล ธิรุภาอี อัมบานี (Anil Dhirubhai Ambani) เกิดเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2502 เป็นนักธุรกิจชาวอินเดีย ประธานกลุ่มรีไลแอนซ์กรุ๊ป ที่แยกตัวออกมาจากบริษัทรีไลแอนซ์อินดัสตรีส์ของมูเกช อัมบานี ผู้เป็นพี่ชายเมื่อปี พ.ศ. 2549 ทำธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับการลงทุน โครงสร้างพื้นฐาน พลังงาน และการสื่อสาร อัมบานีเป็นบุคคลที่ร่ำรวยอันดับ 6 ของโลกจากการจัดอันดับของนิตยสารฟอบส์ในปี พ.ศ. 2551 ก่อนที่จะเข้าสู่ขาลงจนเคยรายงานต่อศาลอังกฤษว่ามีมูลค่าทรัพย์สินเป็นศูนย์เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 เขาเป็นสมาชิกราชสภาซึ่งเป็นสภาสูงของรัฐสภาอินเดีย จากรัฐอุตตรประเทศโดยไม่สังกัดพรรคระหว่างปี พ.ศ. 2547 ถึง 2549
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Profile  ที่ Reliance ADAG
Profile ที่นิตยสารฟอบส์
Anil Ambani ที่เดอะนิวยอร์กไทมส์
Anil Ambani ที่เดอะการ์เดียน
Anil Ambani: ข่าวและบทวิจารณ์ที่ The Times of India
นักธุรกิจชาวอินเดีย
ชาวคุชราต
บุคคลจากมุมไบ
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

ประเทศสหราชอาณาจักร เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสหราชอาณาจักรเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 43 คน ใน 17 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศสหราชอาณาจักรได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 3 เหรียญทอง 4 เหรียญเงิน และ 5 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 12 เหรียญ
== แบดมินตัน ==
ผลการแข่งขันดังนี้ :
เดี่ยว
ทีม
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศสหราชอาณาจักรในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติสหราชอาณาจักรในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาสหราชอาณาจักรที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
 
สหราชอาณาจักร
นักกีฬาโอลิมปิกเยาวชนทีมชาติสหราชอาณาจักร
อัลวะลีด บิน เฏาะลาล

เจ้าชายอัลวะลีด บิน เฏาะลาล (الوليد بن طلال بن عبدالعزيز آل سعود; ประสูติเมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1955) เป็นพระบรมวงศานุวงศ์ของซาอุดีอาระเบีย นักธุรกิจ และนักลงทุนผู้มั่งคั่งจากการเป็นผู้ก่อตั้งและผู้ถือหุ้นใหญ่ (ร้อยละ 95) ของคิงดอมโฮลดิงคอมแพนี บริษัทที่มีการลงทุนในภาคการเงิน การท่องเที่ยว สื่อมวลชน บันเทิง ค้าปลีก เกษตรกรรม ปิโตรเคมี การบิน เทคโนโลยี และอสังหาริมทรัพย์ บริษัทมีมูลค่าทางการตลาดสูงถึง 18 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในปี ค.ศ. 2013 นิตยสาร ไทม์ เคยขนานพระนามของเจ้าชายว่าเป็น วอร์เรน บัฟเฟตต์ชาวอาหรับ นอกจากนี้ นิตยสาร ฟอบส์ ยังจัดให้เจ้าชายเป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดอันดับ 45 ของโลกในปี ค.ศ. 2017 ด้วยมูลค่าทรัพย์สินสุทธิ 18.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
== อ้างอิง ==
นักธุรกิจชาวซาอุดีอาระเบีย
ชาวซาอุดีอาระเบียเชื้อสายซีเรีย
ชาวซาอุดีอาระเบียเชื้อสายเลบานอน
ชาวซาอุดีอาระเบียเชื้อสายอาร์มีเนีย
บุคคลจากญิดดะฮ์
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยซีราคิวส์
ประเทศเยอรมนีในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

ประเทศเยอรมนี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเยอรมนีเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 75 คน ใน 23 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเยอรมนีได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 3 เหรียญทอง 4 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 9 เหรียญ
== นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล==
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศเยอรมนีในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติเยอรมนีในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาเยอรมนีที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
 
เยอรมนี
นักกีฬาโอลิมปิกเยาวชนทีมชาติเยอรมนี
เคนเนท ทอมสัน

เคนเนท รอย ทอมสัน บารอนทอมสันที่ 2 แห่งกองทัพเรือ (Kenneth Roy Thomson, 2nd Baron Thomson of Fleet) เกิดเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1923 เป็นนักธุรกิจชาวแคนาดา-สหราชอาณาจักร ผู้สร้างความมั่งคั่งจากธุรกิจสื่อมวลชน เคยได้รับการจัดอันดับจากนิตยสารฟอบส์ให้เป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดอันดับที่ 9 ของโลกในปี ค.ศ. 2006 ด้วยมูลค่าทรัพย์สินสุทธิประมาณ 19.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ก่อนจะเสียชีวิตในเดือนมิถุนายนของปีนั้น
== อ้างอิง ==
นักธุรกิจชาวแคนาดา
ประเทศเม็กซิโกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

ประเทศเม็กซิโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเม็กซิโกเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 93 คน ใน  ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเม็กซิโกได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 3 เหรียญทอง 3 เหรียญเงิน และ 6 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 12 เหรียญ
== ยิงธนู ==
ผลการแข่งขันดังนี้ :
เดี่ยว
{|class="wikitable" style="font-size:90%;"
|-
!rowspan="2"|นักกีฬา
!rowspan="2"|รายการ
!colspan="2"|Ranking round
!Round of 32
!Round of 16
!Quarterfinals
!Semifinals
!Final / 
!rowspan=2|อันดับ
|- style="font-size:95%"
!Score
!Seed
!OppositionScore
!OppositionScore
!OppositionScore
!OppositionScore
!OppositionScore
|- align=center
|align=left|Carlos Daniel Vaca Cordero
|Boys' Individual
|680
|4
|W 6–0
|W 6–0
|L 4–6
|colspan=2|Did not advance
|5
|- align=center
|align=left|Valentina Vázquez Cadena
|Girls' Individual
|659
|7
|W 6–2
|W 7–1
|W 6–0
|L 4–6
|L 3–7
|4
|}
ทีม
{|class="wikitable" style="font-size:90%;"
|-
!rowspan="2"|นักกีฬา
!rowspan="2"|รายการ
!colspan="2"|Ranking round
!Round of 32
!Round of 16
!Quarterfinals
!Semifinals
!Final / 
!rowspan=2|อันดับ
|- style="font-size:95%"
!Score
!Seed
!OppositionScore
!OppositionScore
!OppositionScore
!OppositionScore
!OppositionScore
|- align=center
|align=left|
|rowspan=2|Mixed team
|1288
|26
|W 6–0
|W 5–1
|L 2–6
|colspan=2|Did not advance
| 5
|- align=center
|align=left|
|1305
|2
|W 6–2
|L 2–6
|colspan=3|Did not advance
| 9
|}
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศเม็กซิโกในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติเม็กซิโกในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาเม็กซิโกที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
 
เม็กซิโก
นักกีฬาโอลิมปิกเยาวชนทีมชาติเม็กซิโก