pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
รายชื่อจุดหมายปลายทางของการบินลาว

ณ เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2019 การบินลาวให้บริการจุดหมายปลายทาง 23 แห่งในเอเชีย ซึ่งไม่รวมเที่ยวบินระหว่างทาง
==จุดหมายปลายทาง==
{|class="sortable wikitable"
|-
!ประเทศ
!เมือง
!ท่าอากาศยาน
!หมายเหตุ
!อ้างอิง
|-
|rowspan="2"|||พนมเปญ||ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญ||||align=center|
|-
|เสียมราฐ||ท่าอากาศยานนานาชาติเสียมราฐ||align=center| ||align=center|
|-
|rowspan="12"|||ปักกิ่ง||ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่ง||align=center| ||align=center|
|-
|ฉางชา||ท่าอากาศยานนานาชาติฉางชาหฺวางฮฺวา||align=center| ||align=center|
|-
|เฉิงตู||ท่าอากาศยานนานาชาติเฉิงตูชวงหลิว||align=center| ||align=center|
|-
|ฉงชิ่ง||ท่าอากาศยานนานาชาติฉงชิ่งเจียงเป่ย์||||align=center|
|-
|ฉางโจว||ท่าอากาศยานนานาชาติฉางโจวเปินหนิว||align=center| ||align=center|
|-
|กว่างโจว||ท่าอากาศยานนานาชาติกว่างโจวไป๋-ยฺหวิน||align=center| ||align=center|
|-
|หางโจว||ท่าอากาศยานนานาชาติหางโจวเซียวชาน||align=center| ||align=center|
|-
|จิ่งหง||ท่าอากาศยานนานาชาติกาดทรายสิบสองปันนา||align=center| ||align=center|
|-
|rowspan="2"|คุนหมิง||ท่าอากาศยานนานาชาติคุนหมิงฉางฉุ่ย||align=center| ||align=center|
|-
|ท่าอากาศยานนานาชาติคุนหมิงอูเจียป้า||||align=center|
|-
|เซี่ยงไฮ้||ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่ผู่ตง||align=center| ||align=center|
|-
|เวินโจว||ท่าอากาศยานนานาชาติเวินโจวหลงวาน||align=center| ||align=center|
|-
|rowspan="2"|||ฟูกูโอกะ||ท่าอากาศยานฟูกูโอกะ||align=center| ||align=center|
|-
|มาชิกิ||ท่าอากาศยานคูมาโมโตะ|| ||align=center|
|-
|rowspan="14"|||อัตตะปือ||ท่าอากาศยานนานาชาติอัตตะปือ||||align=center|
|-
|บ้านห้วยทราย||ท่าอากาศยานบ่อแก้ว||||align=center|
|-
|หลวงน้ำทา||ท่าอากาศยานหลวงน้ำทา||align=center| ||align=center|
|-
|หลวงพระบาง||ท่าอากาศยานนานาชาติหลวงพระบาง||||align=center|
|-
|เมืองไซ||ท่าอากาศยานอุดมไซ||align=center| ||align=center|
|-
|ปากเซ||ท่าอากาศยานนานาชาติปากเซ||align=center| ||align=center|
|-
|พงสาลี||ท่าอากาศยานบุนเหนือ||||align=center|
|-
|โพนสะหวัน||ท่าอากาศยานเชียงขวาง||align=center| ||align=center|
|-
|สุวรรณเขต||ท่าอากาศยานสุวรรณเขต||align=center| ||align=center|
|-
|ไชยบุรี||ท่าอากาศยานไชยบุรี||||align=center|
|-
|ท่าแขก||ท่าอากาศยานท่าแขก||||align=center|
|-
|เวียงจันทน์||ท่าอากาศยานนานาชาติวัตไต||||align=center|
|-
|ซำเหนือ||ท่าอากาศยานนาทอง||||align=center|
|-
|เซโปน||ท่าอากาศนานเซโปน||||align=center|
|-
|||สิงคโปร์||ท่าอากาศยานชางงี||||align=center|
|-
|rowspan="3"|||ปูซาน||ท่าอากาศยานนานาชาติคิมแฮ||||align=center|
|-
|มูอัน||ท่าอากาศยานนานาชาติมูอัน||||align=center|
|-
|โซล||ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน||align=center| ||align=center|
|-
|rowspan="4"|||rowspan="2"|กรุงเทพมหานคร||ท่าอากาศยานดอนเมือง||||align=center|
|-
|ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ||align=center| ||align=center|
|-
|เชียงใหม่||ท่าอากาศยานนานาชาติเชียงใหม่||align=center| ||align=center|
|-
|อุดรธานี||ท่าอากาศยานนานาชาติอุดรธานี||||align=center|
|-
|rowspan="4"|||ดานัง||ท่าอากาศยานนานาชาติดานัง||||align=center|
|-
|rowspan="2"|ฮานอย||ท่าอากาศยานซาเลิม||||align=center|
|-
|ท่าอากาศยานนานาชาติโหน่ยบ่าย||align=center| ||align=center|
|-
|นครโฮจิมินห์||ท่าอากาศยานนานาชาติเตินเซินเญิ้ต||align=center| ||align=center|
|}
==อ้างอิง==
การบินลาว
การบินลาว
วัดโบสถ์ (ตำบลบ้านกระทุ่ม)

วัดโบสถ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านกระทุ่ม อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา  มีเนื้อที่ 34 ไร่ มีพระอาจารย์ชัยวัฒน์ ปภากโร เป็นเจ้าอาวาส
วัดโบสถ์หรือ วัดโบสถ์ (บน) ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2290 ในสมัยอยุธยาตอนปลาย บริเวณวัดมีต้นกระทุ่มมาก ชาวบ้านจึงเรียกว่า วัดโบสถ์บ้านกระทุ่ม ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2295 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 7 เมตร ยาว 13 เมตร บริเวณข้างอุโบสถมีเจดีย์เก่าแก่ก่ออิฐถือปูนสมัยอยุธยาตอนปลาย 1 องค์ ทุกวันที่ 14 เมษายนของทุกปีจะมีพิธีทำบุญเทศน์มหาชาติ
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2476 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2537 กุฏิสงฆ์จำนวน 12 หลัง ศาลาเอนกประสงค์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 หอระฆัง และหอกลอง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย และพระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางมารวิชัย
==อ้างอิง==
โบสถ์
ไครอน

ในเทวตำนานกรีก ไครอน (Chiron; Χείρων) คือพญาเซนทอร์ เขาได้รับการยกย่องว่า "ฉลาดและเป็นธรรมที่สุดในบรรดาเซนทอร์ทั้งปวง" ไครอนเป็นโอรสของท้าวโครนัสพญายักษ์ไททัน กับนางฟ้านามว่าฟีลีรา บุตรของทั้งสองเกิดเป็นเซนทอร์เพราะท้าวโครนัสแปลงกายเป็นม้าหนุ่มขณะเสพสม
ธรรมชาติของเซนทอร์จะมีความเกรี้ยวกราด โลภ หื่นกาม และขี้เมา ด้วยเหตุนี้จึงได้รับฉายาว่าเป็นอันธพาลแห่งสวรรค์ แต่ไครอนกลับแตกต่างจากเซนทอร์ตนอื่น เขามีความสุภาพ สุขุมเยือกเย็น ทั้งมีความรอบรู้ในศาสตร์หลากแขนง ทั้งการต่อสู้ เภสัชศาสตร์ แพทยศาสตร์ และพฤกษศาสตร์ เหตุนี้ทำให้ไครอนได้รับความไว้วางใจให้เป็นครูของผู้กล้าหลายคนในเทวตำนานกรีก มีอคิลลีส, เฮอร์คิวลีส, เจสัน และธีซีอัสเป็นอาทิ และได้รับพรแห่งความอมตะจากมหาเทพซูส
==อ้างอิง==
เซนทอร์
ลูกผสมปรัมปรา
นีวเซ็ง

นีวเซ็ง  เป็นเมืองในอำเภอชิโมนีกาวะ จังหวัดโทยามะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น   เมืองนี้มีประชากรประมาณ 25,007 คน 8,970 หลังคาเรือน และมีความหนาแน่นของประชากร 350 คนต่อตารางกิโลเมตร
== ภูมิศาสตร์ ==
นีวเซ็งตั้งอยู่กลางพื้นที่ตะกอนน้ำพารูปพัด ทางทิศเหนือติดกับทะเลญี่ปุ่น และทางทิศตะวันตกติดกับแม่น้ำคูโรเบะ เมืองนี้ขึ้นชื่อในเรื่องแตงโมขนาดยักษ์ เช่นเดียวกับดอกทิวลิปซึ่งเป็นดอกไม้ประจำเมืองอย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1983
สถานที่ที่น่าสนใจทางธรรมชาติในนีวเซ็งเช่นที่ ซูงิซาวะโนะซาวาซูงิ  ซึ่งเป็นป่าสนบนที่ราบน้ำผุดตั้งอยู่ใกล้ชายฝั่งทะเล ถือเป็นระบบนิเวศที่หายากในญี่ปุ่น และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์ทางธรรมชาติแห่งชาติ
=== เทศบาลโดยรอบ ===
จังหวัดโทยามะ
* นครคูโรเบะ
* เมืองอาซาฮิ
=== ภูมิอากาศ ===
เมืองนี้มีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (เคิพเพิน Cfa) มีลักษณะเป็นฤดูร้อนที่ร้อนและฤดูหนาวที่หนาวเย็นและมีหิมะตกหนัก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในนีวเซ็งอยู่ที่ 13.6&nbsp;°C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 2,225&nbsp;มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.3&nbsp;°C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 2.5&nbsp;°C
== ประชากร ==
จากข้อมูลสำมะโนของญี่ปุ่น ประชากรของนีวเซ็งลดลงในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา
== ประวัติศาสตร์ ==
บริเวณที่เป็นเมืองนีวเซ็งในปัจจุบันเดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นเอ็ตจู ต่อมาหลังจากการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่แห่งนี้ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอชิโมนีคาวะ จังหวัดโทยามะ เมืองนีวเซ็งก่อตั้งขึ้นโดยการควบรวม 7 หมู่บ้านในอำเภอชิโมนีคาวะ เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1953
== การศึกษา ==
นีวเซ็งมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 6 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 2 แห่ง และมีโรงเรียนมัธยมปลาย 1 แห่งที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดโทยามะ
== การขนส่ง ==
=== รถไฟ ===
22px สายไอโนคาเซะโทยามะ
*  – 
=== ทางหลวง ===
20px ทางด่วนโฮกูริกุ
== เมืองพี่น้อง ==
ฟอเรสต์กรูฟ รัฐออริกอน สหรัฐ ตั้งแต่ ค.ศ. 1989
ฮามี่ เขตปกครองตนเองซินเจียง ประเทศจีน เมืองมิตรภาพตั้งแต่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1997
== สถานที่ท่องเที่ยว ==
- ซากปรักหักพังของโชเอ็งในสมัยเฮอัง จัดเป็นโบราณสถานแห่งชาติ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
เมืองในจังหวัดโทยามะ
ทารกแรกเกิดน้ำหนักมากกว่าอายุครรภ์

ทารกแรกเกิดน้ำหนักมากกว่าอายุครรภ์ หรือ LGA (large for gestational age) หมายถึงทารกแรกเกิดที่มีน้ำหนักแรกเกิดมากผิดปกติ คือมากกว่าเปอร์เซนไทล์ที่ 90 เมื่อเทียบกับทารกคนอื่น ๆ ที่มีอายุครรภ์เท่ากัน อีกคำที่มีความหมายคล้ายคลึงกันคือ ทารกตัวโต (macrosomia) จะหมายถึงทารกแรกเกิดที่มีน้ำหนักมาก โดยไม่ได้ระบุถึงอายุครรภ์ โดยทั่วไปแล้วการจะถือว่าทารกมีภาวะตัวโตทารกนั้นจะต้องมีน้ำหนักแรกเกิดอยู่ระหว่าง 4,000–4,500 กรัม หรือมากกว่า แต่นิยามของภาวะนี้ที่เป็นที่ยอมรับกันทั่วไปยังไม่ชัดเจนนัก
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วิทยาทารกแรกเกิด
ความผิดปกติเกี่ยวกับอายุครรภ์และการเติบโตของทารกในครรภ์
มิยาเกะ (จังหวัดนาระ)

มิยาเกะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอชิกิ จังหวัดนาระ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2017 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 7,013&nbsp;คน มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 4.07&nbsp;ตารางกิโลเมตร จัดว่าเป็นเทศบาลที่มีพื้นที่เล็กที่สุดในจังหวัดนาระ
== การศึกษา ==
โรงเรียนประถม
* โรงเรียนประถมมิยาเกะ
โรงเรียนมัธยมต้น
* โรงเรียนมัธยมต้นชิกิเงะ
== การขนส่ง ==
=== รถไฟ ===
รถไฟคินเท็ตสึ
* สายคาชิฮาระ สถานีอิวามิ
* สายทาวาราโมโตะ สถานีทาจิมะ
=== ทางหลวง ===
25px ทางด่วนเคนาวะ ลงที่ทางแยกต่างระดับมิยาเกะ
ตอนทางเลี่ยงเมืองคาชิฮาระ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เมืองในจังหวัดนาระ
หน่วยอภิบาลผู้ป่วยวิกฤติทารกแรกเกิด

หน่วยอภิบาลผู้ป่วยวิกฤติทารกแรกเกิด หรือ NICU (neonatal intensive care unit) เห็นหอผู้ป่วยวิกฤติแบบเฉพาะทางชนิดหนึ่งซึ่งเน้นดูแลผู้ป่วยทารกแรกเกิดจนถึงอายุ 1 เดือน ที่ต้องการการดูแลใกล้ชิด
วิทยาทารกแรกเกิด
เวชบำบัดวิกฤต
การพยาบาล
การหยุดหายใจในทารกเกิดก่อนกำหนด

การหยุดหายใจในทารกเกิดก่อนกำหนด เป็นภาวะที่ทารกแรกเกิดหยุดหายใจนานกว่า 20 วินาที โดยอาจมีภาวะออกซิเจนในเลือดต่ำหรือหัวใจเต้นช้าร่วมด้วยหรือไม่ก็ได้ โดยทั่วไปแล้วจะจำแนกออกเป็นประเภทต่างๆ ได้แก่ แบบอุดกั้น (obstructive), แบบส่วนกลาง (central), และแบบผสม (mixed)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
การหายใจผิดปกติ
สิบรถ

สิบรถ หรือในรามเกียรติ์และเรียมเกร์ ประหัสตะ  (Prahasta: Sanskrit: प्रहस्त) ในรามายณะ เป็นรายชื่อตัวละครในรามเกียรติ์ในศาสนาฮินดู โดยเป็นหนึ่งในโอรสของท้าวราวณะ (ท้าวทศกัณฐ์) ในรามายณะ  ส่วนในรามเกียรติ์และเรียมเกร์ปรากฏชื่อมารดาคือนางสนมสิบตน และพี่น้องของเขาคือ เฆฆนาท ตริศิระ  นรานตกะ - เทวานตกะ อักษยกุมารและอติกายะ
== ในรามายณะ ==
ในรามายณะบางสำนวน ประหัสตะ เป็นหนึ่งในบุตรชายสิบคนของ ท้าวสุมาลี (Sumali) และ และนางเกตุมตี (Ketumati ) และยังมีพี่นางอีกสี่องค์ หนึ่งในนั้นคือนางไกกสี  มารดาของท้าวทศกัณฐ์ โดยเป็นหัวแม่ทัพขุนศึกของนครลงกา
== ในรามเกียรติ์==
สิบรถ เป็นโอรสท้าวทศกัณฐ์และนางสนมสิบตน
== อ้างอิง ==
อสูร
รากษสในรามายณะ
ตัวละครในรามเกียรติ์
ตัวละครที่เป็นยักษ์
วิทยาปอด

วิทยาปอด (pulmonology, pneumology, pneumonology, respirology, respiratory medicine, chest medicine) เป็นการแพทย์เฉพาะทางสาขาหนึ่งที่มุ่งให้การดูแลผู้ป่วยที่มีโรคของระบบหายใจ ถือเป็นแขนงหนึ่งของอายุรศาสตร์ และมีความเกี่ยวข้องกับวิชาเวชบำบัดวิกฤติ โดยมักเกี่ยวข้องกับการดูแลผู้ป่วยที่ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ แพทย์เฉพาะทางโรคปอด (pulmonologist) จะได้รับการฝึกฝนและเชี่ยวชาญในการดูแลโรคที่เกี่ยวข้องกับปอดและทรวงอก เช่น ปอดบวม โรคหืด วัณโรค ถุงลมโป่งพอง และโรคติดเชื้อในปอดที่มีความซับซ้อน
วิทยาปอด
มาลีวราช

ท้าวมาลียวัน  (ภาษาสันสกฤต: Malyavan) ในรามายณะ หรือ ท้าวมาลีวราช  หรือ ท้าวมาลีวัคคพรหม  ในรามเกียรติ์และเรียมเกร์เป็นรายชื่อตัวละครในรามเกียรติ์ในศาสนาฮินดู โดยมีศักดิ์เป็นตาของท้าวราวณะในรามายณะส่วนในรามเกียรติ์และเรียมเกร์มีศักดิ์เป็นปู่ของท้าวทศกัณฐ์
== ในรามายณะ ==
ในรามายณะคือท้าวมาลียวัน มีเชษฐาอีกสององค์ คือ ท้าวสุมาลี (Sumali) ท้าวมาลี (Mali) ซึ่งเคยเป็นพระเจ้านครลงกามาก่อนแต่รบแพ้และได้หลบหนีพระนารายณ์ไปอยู่ที่อื่น โดยท้าวสุมาลีมีภรรยาสองคนนามว่า นางเกษมาทรี (Ketumati) มีบุตรรวมสิบสี่ตน และมีบุตรกับ นางทัศทกา (Thataka) อีกสามตน โดยบุตรีสุดท้องของนางคือ นางไกยเกษี ซึ่งชายาองค์ที่สองของท้าววิสรวะ ผู้เป็นเหลนของพระพรหม เป็นพระเจ้านครลงกาใหม่ โดยนางไกยเกษีนี้ คือ มารดาของทศกัณฐ์ กุมภกรรณ พิเภก และสำมนักขา ท้าวมาลียวัน เป็นผู้ที่ทุกคนในลงกาเกรงใจและให้ความเคารพ เป็นที่ปรึกษาทั้งในและนอกสภาของทศกัณฐ์ ท้าวมาลียวันเป็นอีกผู้หนึ่งที่แนะนำให้ทศกัณฐ์ส่งคืนนางสีดาอยู่เสมอ ไม่สนับสนุนให้ทำการสงครามเพื่อสตรีเพียงนางเดียว 
== ในรามเกียรติ์และเรียมเกร์ ==
ท้าวมาลีวราช หรือมาลีวัคคพรหม เป็นพระพรหมมีสี่พักตร์แปดกร มีความยุติธรรมมากจึงได้รับพรจากพระอิศวรให้มีวาจาสิทธิ์ ท้าวมาลีวราช มีศักดิ์เป็นปู่ของทศกัณฐ์เนื่องจากเป็นเชษฐาของท้าวจตุรพักตร์ เมื่อทศกัณฐ์ทำสงครามกับพระรามต้องสูญเสียญาติมิตรและบริวารเป็นจำนวนมาก ทศกัณฐ์หวังจะให้ท้าวมาลีวราชสาปแช่งพระราม จึงฟ้องร้องต่อท้าวมาลีวราชใส่ร้ายพระรามมากมาย ท้าวมาลีวราชไม่ต้องการฟังความข้างเดียวจึงให้เชิญพระรามและนางสีดาไปสอบสวนจนได้ความจริง ท้าวมาลีวราชสั่งให้ทศกัณฐ์คืนนางสีดาไป แต่ทศกัณฐ์ไม่ยินยอม ท้าวมาลีวราชโกรธมากกล่าวคำสาปแช่งให้ทศกัณฐ์ต้องตายด้วยศรของพระราม
== หัวโขนสำหรับการแสดงโขนและละโคนโขล ==
หน้าพรหมสีขาวสี่พักตร์ ทำเป็นสองชั้นชั้นแรกมีสี่หน้า ชั้นที่สองทำเป็นหน้าเล็ก ๆ สามหน้าเรียงอยู่ด้านหลังท้ายทอย จะสวมมงกุฎน้ำเต้ากาบห้ายอดกายสีขาว
== อ้างอิง ==
อสูร
รากษสในรามายณะ
ตัวละครในรามเกียรติ์
ตัวละครที่เป็นยักษ์
ตัวละครที่เป็นผู้พิพากษา
บุคคลในตำนานไทย
คลองลำปลาทิว

คลองลำปลาทิว เป็นคลองสาขาหนึ่งของคลองแสนแสบที่ขุดแยกขึ้นมาทางทิศตะวันออกไปทางลำต้นกล้วยและลำผักชี ส่วนต้นคลองเรียกว่า "คลองลำปะทิว" ส่วนกลางคลองเรียกว่า คลองขุดใหม่ ส่วนปลายคลองก่อนเชื่อมกับคลองลำพระองค์เรียกว่า คลองลำผักชี แต่ชาวหนองจอกมักเรียกว่า "คลองขุดใหม่" แต่เดิมนั้นคลองลำปลาทิวเริ่มต้นตั้งแต่ลำผักชีไปถึงหัวตะเข้และมีการขุดคลองต่อจากลำผักชีมาถึงหนองจอก คลองแสนแสบ เรียกว่า "คลองขุดใหม่" ต่อมาเรียกเป็นคลองเส้นเดียวกันว่า "คลองลำปลาทิว" ตั้งแต่หนองจอกถึงหัวตะเข้
คลองลำปลาทิวตลอดทั้งสายมีความกว้างเฉลี่ย 35 เมตร ก้นคลองกว้างเฉลี่ย 12–15 เมตร และมีความยาวคลอง 17.5 กิโลเมตร จึงมีความจุน้ำสูงสุดอยู่ที่ 1,534,000 ลูกบาศก์เมตร
==ชื่อ==
สมัยก่อนเรียกชื่อว่า คลองลำปะทิว ซึ่งอาจมีความหมายว่า เส้นทาง (ลำ) ที่พบเห็น (ปะ) แมกไม้สองข้างตลอดทาง (ทิว) ส่วนคำว่า "ปลาทิว"  เป็นปลาที่ไม่มีอยู่จริง จึงอาจสันนิษฐานว่าคงเพี้ยนมาจาก "คลองลำปลาซิว"
อีกข้อสันนิษฐานหนึ่งมีเรื่องเล่าว่าบริเวณนี้มีชุมชนมอญอพยพมา มีผัวเมียคู่หนึ่งพายเรือตามกลุ่มเพื่อนไม่ทัน จนเพื่อน ๆ สงสัยและต้องพายเรือกลับมาดู พบว่าสองผัวเมียทะเลาะกันอยู่ ว่าจะพายไปเส้นทางไหน จึงตะโกนร้องว่า "ปะเทีย ปะเทีย" (แปลว่าอย่าทะเลาะกัน) ภายหลังจากเพี้ยนมาเป็นคลองลำปลาทิว
==สถานที่ริมคลอง==
บริเวณสี่แยกหัวตะเข้ เป็นจุดบรรจบกันของคลองลำปลาทิว คลองประเวศบุรีรมย์และคลองหัวตะเข้ บริเวณนี้เป็นที่ตั้งของชุมชนหัวตะเข้
ชุมชนลำปลาทิวในพื้นที่เขตลาดกระบัง ตั้งอยู่ริมคลอง พื้นที่มีลักษณะเป็นแอ่งกระทะ ทำให้ถูกน้ำท่วมขังเป็นประจำทุกปีโดยเฉพาะในฤดูฝนเมื่อน้ำเหนือไหลมาพื้นที่แห่งนี้จะได้รับผลกระทบเป็นแห่งแรก ๆ ของกรุงเทพมหานคร
วัดที่ตั้งอยู่ริมคลองคือ วัดสุทธาโภชน์ซึ่งเป็นวัดมอญ มีประเพณีที่สืบทอดยาวนานคือประเพณีตักบาตรพระร้อยทางเรือ โดยประชาชนจะนั่งคอยใส่บาตรพระเรียงรายอยู่ริมตลิ่งตามแนวคลองลำปลาทิว
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ลำปลาทิว
ลำปลาทิว
โทงิตสึ

โทงิตสึ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอนิชิโซโนงิ จังหวัดนางาซากิ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 20.73&nbsp;ตารางกิโลเมตร ณ 31 มีนาคม ค.ศ. 2017 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 30,084 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 1,500 คนต่อตารางกิโลเมตร
โทงิตสึมีความโดดเด่นเรื่องร้านค้าปลีกที่มีหลากหลาย และเป็นศูนย์กลางการค้าของอำเภอนิชิโซโนงิ จังหวัดนางาซากิ
== ภูมิศาสตร์ ==
โทงิตสึตั้งอยู่ติดกับเมืองนางาโยะทางทิศตะวันออก ติดกับนครนางาซากิทางทิศใต้และทิศตะวันตก ส่วนทางทิศเหนือติดกับอ่าวโอมูระ
=== เทศบาลโดยรอบ ===
จังหวัดนางาซากิ
* นครนางาซากิ
* เมืองนางาโยะ
== การศึกษา ==
โทงิตสึมีโรงเรียนมัธยมปลาย 1 แห่ง คือ โรงเรียนมัธยมเซอุงกากูเอ็ง, โรงเรียนมัธยมต้น 3 แห่ง (รวมเซอุงด้วย), และโรงเรียนประถม 4 แห่ง
== การขนส่ง ==
การขนส่งสาธารณะในโทงิตสึ ได้แก่ ระบบรถโดยสารท้องถิ่น มีทั้งสายที่วิ่งภายในเมือง และสายที่เชื่อมต่อกับนครนางาซากิ, ท่าอากาศยานนางาซากิ และเมืองนางาโยะ โทงิตสึไม่มีสถานีรถไฟและไม่มีทางรถไฟผ่าน สถานีที่ใกล้ที่สุดคือสถานีรถไฟมิจิโนโอะในนครนางาซากิ และสถานีรถไฟนางาโยะในเมืองนางาโยะ
=== ทางหลวง ===
ทางหลวงแผ่นดิน
* ทางหลวงญี่ปุ่นหมายเลข 206
* ทางหลวงญี่ปุ่นหมายเลข 207
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการเทศบาลเมืองโทงิตสึ 
เมืองในจังหวัดนางาซากิ
มิสซิสยูนิเวิร์ส

มิสซิสยูนิเวิร์ส เป็นงานระดับนานาชาติประจำปีสำหรับ "ผู้หญิงที่แต่งงานแล้วที่มีเกียรติที่สุด" ซึ่งจัดขึ้นครั้งแรกในเมืองโซเฟีย, บัลแกเรีย และซิดนีย์, ออสเตรเลีย
== ประวัติและรุ่นประกวด ==
มีการประกวดต่างๆ ที่เรียกว่า มิสทีนอินเตอร์เนชันแนล ย้อนกลับไปในปี 2007
=== บัลแกเรีย ===
==== 2007 ถึง ปัจจุบัน ====
มิสซิสยูนิเวิร์ส เป็นงานระดับนานาชาติประจำปีสำหรับ "ผู้หญิงที่แต่งงานแล้วที่มีเกียรติที่สุด" ซึ่งจัดขึ้นครั้งแรกในเมืองโซเฟีย, ประเทศบัลแกเรีย ในปี 2007 งานนี้เปิดให้สตรีที่แต่งงานแล้ว หย่าร้าง และเป็นหม้ายจากประเทศต่างๆ ในทุกทวีปทั่วโลก ซึ่งมีอายุระหว่าง อายุ 18 และ 55 ปี มีครอบครัวและอาชีพ และมีส่วนร่วมใน "สาเหตุสำคัญ". ตั้งอยู่ในเมืองโซเฟีย, ประเทศบัลแกเรีย
ผู้จัดงาน Mrs. Universe Ltd. ยังได้จัดงาน Mrs. Europe, Grandma Universe, และการประกวด Children of the Universe.
===== ผู้ถือกรรมสิทธิ์ — โซเฟีย, บัลแกเรีย =====
=== เรียงลำดับสัญชาติของผู้ชนะเลิศ ===
=== รองชนะเลิศ ===
=== ออสเตรเลีย ===
==== 2022 ถึง ปัจจุบัน ====
การประกวดมิสซิสยูนิเวิร์ส คือภารกิจเพื่อค้นหาผู้หญิงที่แต่งงานแล้วโดดเด่นที่สุดในโลก ผู้ซึ่งต้องการสร้างความแตกต่างและสร้างชื่อเสียงให้กับโลก ผู้เข้าแข่งขันจะต้องแต่งงาน ณ วันที่สมัคร มีอายุอย่างน้อย 18 ปี รวมทั้งเป็นผู้พำนักในประเทศที่คุณเข้าแข่งขัน
การประกวดมิสซิสยูนิเวิร์ส ยังมีเป้าหมายที่จะเชื่อมช่องว่างระหว่างแฟชั่น นางแบบ และการประกวด เป้าหมายของเราคือการสร้างมาตรฐานใหม่ในด้านแฟชั่น การสร้างแบบจำลอง และการประกวด - ถึงเวลาแล้วที่ออสเตรเลียจะต้องขึ้นเวทีระดับโลก! นี่คือโอกาสที่เปลี่ยนแปลงชีวิตสำหรับผู้หญิงที่แต่งงานแล้วด้วยรูปลักษณ์และท่วงท่าที่ไม่เหมือนใคร บุคลิกที่มีชีวิตชีวา และความหลงใหลในการประกวดนางงาม แฟชั่น และการสร้างแบบจำลอง นี่คือการแข่งขันที่ออกแบบมาเพื่อเปิดโอกาสให้ผู้หญิงที่มีความทะเยอทะยานได้เป็นส่วนหนึ่งของอุตสาหกรรมการสร้างแบบจำลองแฟชั่นระดับชาติและระดับนานาชาติ
มิสซิสยูนิเวิร์ส เป็นผลิตผลของ Maryrose Salubre ผู้ก่อตั้ง Salubre Models ในปี 2006 การเดินทางของ Maryrose จากการเริ่มต้นก่อตั้ง Salubre Models ในปี 2006 นำไปสู่โครงการที่มีชื่อเสียงมากมาย เช่น การประกวด Australasia Official ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 2014, International รางวัล Golden Sash Awards เครื่องแต่งกายยอดเยี่ยมของซิดนีย์ และในที่สุดมิสซิสยูนิเวิร์ส
นอกจากนี้มิสซิสยูนิเวิร์ส ยังตั้งเป้าที่จะเสริมพลัง มีส่วนร่วม และสร้างแรงบันดาลใจให้กับผู้หญิงทุกวัฒนธรรมและภูมิหลัง เป้าหมายของเราคือการสร้างความมั่นใจในตนเองให้พวกเขากลายเป็นทูตระดับโลกที่มีเป้าหมายเพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในโลก ผู้หญิงเหล่านี้เป็นผู้เปลี่ยนเกม ก้าวไปข้างหน้า และบุคคลที่มีแรงผลักดันสูง ซึ่งไม่เพียงแค่พูดถึงการเปลี่ยนแปลงโลกและการสร้างความแตกต่าง แต่ยังมีแรงบันดาลใจมากพอที่จะเริ่มลงมือทำ
===== ผู้ถือกรรมสิทธิ์ — ซิดนีย์, ออสเตรเลีย =====
=== เรียงลำดับสัญชาติของผู้ชนะเลิศ ===
=== รองชนะเลิศ ===
== ตัวแทนประเทศไทย ==
ผู้ถือกรรมสิทธิ์ — โซเฟีย, บัลแกเรีย
ผู้ถือกรรมสิทธิ์ — ซิดนีย์, ออสเตรเลีย
== ดูเพิ่ม ==
รายการประกวดความงาม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการ
เฟซบุ๊กหลักอย่างเป็นทางการ
การประกวดนางงาม
มิสซิสเวิลด์

มิสซิสเวิลด์ เป็นการประกวดความงามครั้งแรกสำหรับผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว เกิดขึ้นในปี 1984 แนวคิดของการประกวดนี้มีรากฐานมาจากมิสซิสอเมริกา. ตั้งแต่ปี 1984 ถึง 1987 การประกวดเป็นที่รู้จักในชื่อ Mrs. Woman of the World และได้เปลี่ยนเป็น Mrs. World ในปี 1988 ตลอดหลายปีที่ผ่านมา มิสซิสเวิลด์ ได้เข้าสู่การประกวดการสมรสที่ใหญ่ที่สุดในโลกและมีผู้กำกับใน 80 ประเทศ.
== ผู้ดำรงตำแหน่ง ==
=== เรียงลำดับสัญชาติของผู้ชนะเลิศ ===
== Runners-up ==
== ตัวแทนประเทศไทย ==
== ดูเพิ่ม ==
รายการประกวดความงาม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการ
เฟซบุ๊กหลักอย่างเป็นทางการ
การประกวดนางงาม
ริชาร์ด อาร์โนลด์

ริชาร์ด อาร์โนลด์ (Richard Arnold; เกิด 26 เมษายน 1971) เป็นนักบัญชีชาวอังกฤษ ซึ่งเขาเป็นอดีตประธานเจ้าหน้าที่บริหารของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ระหว่างปี ค.ศ. 2022–2023 โดยเขารับตำแหน่งต่อจาก เอ็ด วู้ดเวิร์ด เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022
== การศึกษา ==
อาร์โนลด์ได้รับการศึกษาที่ โรงเรียนคิงส์สคูล เชสเตอร์ และ มหาวิทยาลัยบริสตอล ในสหราชอาณาจักร โดยสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี วิทยาศาสตรบัณฑิต สาขา ชีววิทยา ในปี ค.ศ. 1993 เขาผ่านการรับรองเป็นนักบัญชีชาร์เตอร์ดในปี ค.ศ. 1996 ปัจจุบันเขาดำรงตำแหน่งผู้ว่าการโรงเรียนคิงส์สคูลเชสเตอร์
== การทำงาน ==
อาร์โนลด์ ร่วมงานกับบริษัท ไพรซ์วอเทอร์เฮาส์คูเปอส์ ในปี ค.ศ. 1993 โดยทำงานเป็นผู้จัดการอาวุโสด้านโทรคมนาคมและสื่อ ขณะอยู่ที่ PwC เขาทำงานเกี่ยวกับการแปรรูป บริษัทซาอุดิเทเลคอม และมีส่วนร่วมใน การเสนอขายหุ้นใหม่แก่ประชาชนทั่วไปเป็นครั้งแรก หรือ ไอพีโอ ของ ออเรนจ์ เทเลคอมมูนิเคชั่นส์ ในสหราชอาณาจักร
หลังจาก 6 ปีที่ PwC อาร์โนลด์ ได้ลาออกและร่วมงานกับ Global Crossing Europe Ltd. ซึ่งเป็นบริษัทโทรคมนาคมระดับโลก และช่วยเหลือพวกเขาในการปรับโครงสร้างธุรกิจระหว่างปี ค.ศ. 1999 ถึง ค.ศ. 2002 จากนั้นเขาก็ลาออก
อาร์โนลด์ ได้รับแต่งตั้งให้เป็นรองกรรมการผู้จัดการของ InterVoice Ltd. ในปี ค.ศ. 2002 โดยรับผิดชอบแผนกการขายและการตลาดช่องทางระหว่างประเทศของบริษัทเทคโนโลยี (InterVoice Inc.) ซึ่งจดทะเบียนใน ตลาดหลักทรัพย์ แนสแด็ก
ในปี ค.ศ. 2007 อาร์โนลด์ลาออกจากอินเตอร์วอยซ์และร่วมงานกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายการค้า เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นกรรมการผู้จัดการและกรรมการของ Manchester United PLC เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 โดยเข้าควบคุมการดำเนินธุรกิจของสโมสร หลังจากที่ เดวิด กิลล์ หัวหน้าผู้บริหารลาออกและแทนที่โดย เอ็ด วู้ดเวิร์ด รองประธานบริหาร อาร์โนลด์ นั่งเป็นกรรมการของ เอ็มยูทีวี ซึ่งเป็นสถานีโทรทัศน์ของสโมสรและ Manchester United Merchandising Limited ในช่วงเวลาที่เขาอยู่ที่สโมสร เขาได้มีส่วนสำคัญในการสร้างความน่าสนใจให้กับแบรนด์แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ไปทั่วโลก โดยเปิดสำนักงานการค้าใน เมย์แฟร์, นิวยอร์ก และ ฮ่องกง อาร์โนลด์ดูแลการลงนามในสัญญาสปอนเซอร์ที่ทำกำไรได้หลายฉบับ ซึ่งรวมถึงข้อตกลงการเป็นสปอนเซอร์ชุดแข่งมูลค่า 600 ล้านดอลลาร์สหรัฐที่ทำสถิติโลกเป็นเวลา 7 ปีกับ เจเนอรัลมอเตอร์ส/เชฟโรเลต (2014) และข้อตกลงอุปกรณ์กีฬามูลค่า 1.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐกับ อาดิดาส เป็นเวลา 10 ปี (2015) เป็นข้อตกลงที่มีมูลค่าทางการตลาดมากที่สุดในประวัติศาสตร์ธุรกิจกีฬาในขณะนั้น
อาร์โนลด์ได้รับการเสนอชื่อเข้ารอบสุดท้ายโดยสถาบันกรรมการในสาขา Young Director of the Year ในปี ค.ศ. 2004 และ 2005 สำหรับผลงานของเขาที่ InterVoice ในปี ค.ศ. 2011 เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักนวัตกรรมการกีฬาแห่งปีของนิตยสาร SportBusiness International จากความสำเร็จเชิงพาณิชย์ของเขากับแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด
== อ้างอิง ==
นักบัญชีชาวอังกฤษ
กรรมการและประธานสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 2

เนคทาเนโบที่ 2 (อียิปต์โบราณ: Nḫt-Ḥr-Ḥbt; Νεκτανεβώς ) เป็นผู้ปกครองชาวอียิปต์พระองค์สุดท้ายของอียิปต์ และเป็นฟาโรห์พระองค์ที่สามและพระองค์สุดท้ายจากราชวงศ์ที่สามสิบแห่งอียิปต์ ทรงครองราชย์ตั้งแต่ 358 ถึง 340 ปีก่อนคริสตกาล
ภายใต้รัชสมัยของฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 2 เป็นช่วงเวลาที่พระราชอาณาจักรเจริญรุ่งเรือง ศิลปินชาวอียิปต์ได้พัฒนารูปแบบเฉพาะที่ทิ้งร่องรอยที่โดดเด่นไว้บนภาพสลักนูนต่ำนูนสูงของราชอาณาจักรปโตเลมี เช่นเดียวกับฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 1 ผู้ปกครองก่อนหน้าของพระองค์ ฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 2 ทรงแสดงความศรัทธาอย่างแรงกล้าต่อลัทธิต่างๆ ของเหล่าทวยเทพในศาสนาอียิปต์โบราณ และมีสถานที่ในอียิปต์มากกว่าร้อยแห่งที่แสดงให้เห็นถึงความศรัทธาของพระองค์ อย่างไรก็ตาม พระองค์ทรงได้ดำเนินการก่อสร้างและการบูรณะปฏิสังขรณ์เหล่าศาสนาสถานได้มากกว่าฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 1 โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวิหารอียิปต์ขนาดมหึมาของเทพีไอซิสในฟิเล
เป็นระยะเวลาหลายปีที่พระองค์ทรงประสบความสำเร็จในการทำให้พระราชอาณาจักรอียิปต์ปลอดภัยจากการรุกรานจากจักรวรรดิอาเคเมนิด แต่อย่างไรก็ตามพระองค์ก็ทรงถูกทรยศโดยอดีตข้าราชบริพารของพระองค์คือ ที่ปรึกษาแห่งรอดส์ ในที่สุดฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 2 ก็ทรงพ่ายแพ้ต่อชาวเปอร์เซีย โดยชาวเปอร์เซียได้ยึดครองเมืองเมมฟิสและยึดส่วนที่เหลือของพระราชอาณาจักร และผนวกเข้ากับจักรวรรดิอาเคเมนิดภายใต้การปกครองของกษัตริย์อาร์ตาเซอร์ซีสที่ 3 และฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 2 ได้เสด็จลี้ภัยไปทางใต้และทรงรักษาพระราชอำนาจไว้ได้ช่วงระยะเวลาหนึ่ง และไม่ทราบถึงชะตากรรมของพระองค์เลยหลังจากนั้น
== พระนาม ==
พระนาม เนคทาเนโบ (Nectanebo) มีรากมาจากพระนามของพระองค์ในภาษากรีกคือ เนคทาเนโบส (Νεκτανεβώς หรือ Νεκτανεβός ในหลักฐานช่วงหลัง) พระนามในภาษาอียิปต์ของพระองค์คือ Nḫt-Ḥr-Ḥbt ซึ่งแปลว่า "ชัยชนะคือฮอรัสแห่งเฮบิต (victorious is Horus of Hebyt)" ถึงแม้ว่าในภาษาอังกฤษจะมีระบุพระนามพระองค์ให้เหมือนกันกับฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 1 แต่อันที่จริงแล้วในภายหลังเรียกว่า เนคทาเนบิส (Νεκτάνεβις)
== อ้างอิง ==
ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สามสิบ
เกาะหินงาม

เกาะหินงาม เป็นเกาะเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะอาดัง ส่วนหนึ่งของหมู่เกาะอาดัง-ราวี อุทยานแห่งชาติตะรุเตา ในตำบลเกาะสาหร่าย อำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล สามารถเดินทางด้วยเรือหางยาวจากเกาะหลีเป๊ะโดยใช้เวลาเดินทางประมาณ 20 นาที
จุดเด่นของเกาะคือไม่มีหาดทรายแต่เต็มไปด้วยหาดหินทั้งเกาะ บริเวณด้านหน้าหาดนั้นมีหินก้อนกลมมนขนาดเท่า ๆ กัน เชื่อกันว่าหินทุกก้อนที่หาดแห่งนี้มีคำสาปเจ้าพ่อตะรุเตา ห้ามนำเคลื่อนย้ายออกจากเกาะ สำหรับการเรียงหินที่เกาะหินงามนั้น มีความเชื่อกันว่า หากใครเรียงต่อกันขึ้นไปเป็นเจดีย์หิน เป็นคอนโดหินได้ 13 ชั้น 13 ก้อน บ้างก็ว่ายิ่งเรียงสูงเท่าไหร่ยิ่งดี แล้วอธิษฐานก็จะสำเร็จสมหวังดังปรารถนา
บริเวณท้ายเกาะหินงามยังมีจุดดำน้ำปะการังน้ำตื้น ได้แก่ ปะการังโขด ปะการังสมองร่องเล็ก ปะการังโต๊ะ ปะการังเขากวาง ปะการังลายดอกไม้ ฯลฯ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
หินงาม
อุทยานแห่งชาติตะรุเตา
เกาะมันใน

เกาะมันใน เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะมันซึ่งประกอบด้วย 3 เกาะ คือเกาะมันใน เกาะมันกลาง และเกาะมันนอก ในทะเลอ่าวไทยบริเวณนอกชายฝั่งตำบลกร่ำ อำเภอแกลง จังหวัดระยอง
เกาะมันในมีเนื้อที่ประมาณ 131 ไร่ อยู่ใกล้ฝั่งที่สุดในหมู่เกาะมัน เป็นที่ตั้งของศูนย์อนุรักษ์พันธุ์เต่าทะเลในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เป็นสถานที่อนุบาลลูกเต่าทะเลก่อนจะปล่อยลงสู่ทะเล นอกจากนั้นภายในโครงการฯ ก็ยังมีการเลี้ยงพ่อพันธุ์แม่พันธุ์เต่าทะเลเพื่อใช้ในการขยายพันธุ์ และมีส่วนจัดแสดงให้ความรู้เกี่ยวกับเต่าทะเล
เกาะไม่มีที่พัก ไม่สามารถค้างคืนได้ แต่มาเที่ยวชมได้ บางช่วงที่น้ำลดเกิดเป็นทะเลแหวก ไปจนถึงเกาะมันกลาง มีระยะทางประมาณ 200 เมตร อ่าวต่าง ๆ ของเกาะ ได้แก่อ่าวต้นมะขาม อ่าวหินโขดหญ้า อ่าวโกงกาง และอ่าวหน้าบ้าน แนวปะการังพบได้บริเวณเกาะมันในด้านตะวันตกและด้านใต้
==อ้างอิง==
มันใน