pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
รางวัลแกรมมี สาขาอัลบั้มเพลงป็อปยอดเยี่ยม

รางวัลแกรมมี สาขาอัลบั้มเพลงป็อปยอดเยี่ยม (Grammy Award for Best Pop Vocal Album) เป็นรางวัลเกียรติยศที่มอบให้ในงานประกาศผลรางวัลแกรมมี เป็นพิธีที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1958 และเดิมเรียกว่ารางวัลแกรมโมโฟน เป็นรางวัลสำหรับศิลปินบันทึกเสียงอัลบั้มเพลงป็อปที่มีเสียงร้องคุณภาพ รางวัลในหลายประเภทจัดเป็นประจำทุกปีโดยสถาบันบันทึกเสียงของสหรัฐอเมริกาเพื่อ "ยกย่องความสำเร็จทางศิลปะ ความสามารถทางเทคนิค และความเป็นเลิศโดยรวมในอุตสาหกรรมการบันทึกเสียง โดยไม่คำนึงถึงยอดขายอัลบั้มหรืออันดับชาร์ต"
เกียรติยศนี้ถูกนำเสนอครั้งแรกในปี ค.ศ. 1968 ในงานประกาศผลรางวัลแกรมมี ครั้งที่ 10 ในฐานะอัลบั้มร่วมสมัยยอดเยี่ยมของเดอะบีเทิลส์ ในซาร์เจินต์เปปเปอส์โลนลีฮาตส์คลับแบนด์ สาขานี้ถูกยกเลิกจนถึงปี ค.ศ. 1995 ซึ่งมีชื่อใหม่ว่า อัลบั้มป็อปยอดเยี่ยม (Best Pop Album) ในปี ค.ศ. 2001 หมวดนี้กลายเป็นที่รู้จักในชื่อ อัลบั้มเพลงป็อปยอดเยี่ยม (Best Pop Vocal Album) ตามคำอธิบายหมวดหมู่สำหรับรางวัลแกรมมี ครั้งที่ 52 รางวัลนี้มอบให้กับศิลปินที่แสดง "อัลบั้มที่มีเวลาเล่นอย่างน้อย 51% ของเพลงป็อปที่บันทึกใหม่"
รางวัลจะตกเป็นของศิลปิน โปรดิวเซอร์ และวิศวกร/มิกเซอร์ หากพวกเขาทำงานมากกว่า 50% ของเวลาในการเล่นในอัลบั้ม โปรดิวเซอร์หรือวิศวกร/มิกเซอร์ที่ทำงานน้อยกว่า 50% ของเวลาในการเล่น รวมถึงวิศวกรผู้เชี่ยวชาญ จะไม่ได้รับรางวัล แต่สามารถยื่นขอใบรับรองผู้ชนะได้
อะเดลและเคลลี คลาร์กสันเป็นผู้ชนะรางวัลนี้ถึงสองครั้ง และคลาร์กสันเป็นคนแรกที่ชนะสองครั้ง และคลาร์กสันยังเป็นศิลปินที่มีการเสนอชื่อเข้าชิงมากที่สุดจำนวน 5 ครั้ง ทิมเบอร์เลกได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงสามครั้งสำหรับอัลบั้มเดี่ยว และอีกสองครั้งในฐานะสมาชิกของเอ็นซิงก์
== ผู้รับ ==








 แต่ละปีเชื่อมโยงกับบทความเกี่ยวกับรางวัลแกรมมี่ที่จัดขึ้นในปีนั้น
== ศิลปินที่ได้รับรางวัลมากที่สุด ==
2 รางวัล
อะเดล
เคลลี คลาร์กสัน
== ศิลปินที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงมากที่สุด==
6 การเสนอชื่อ
เคลลี คลาร์กสัน
5 การเสนอชื่อ
อารีอานา กรานเด
เทย์เลอร์ สวิฟต์
จัสติน ทิมเบอร์เลก (รวม 2 ครั้งในฐานะเอ็นซิงก์)
4 การเสนอชื่อ
จัสติน บีเบอร์
เลดีกากา
พิงก์
เอ็ด ชีแรน
3 การเสนอชื่อ
อะเดล
โคลด์เพลย์
ดอน เฮนลีย์ (รวม 2 ครั้งกับอีเกิลส์)
มาดอนนา
พอล แม็กคาร์ตนีย์ (รวม 1 ครั้งกับเดอะบีเทิลส์)
ซาราห์ แมคลาชแลน
เจมส์ เทย์เลอร์
2 การเสนอชื่อ
คริสตินา อากีเลรา
เชอรีล โครว์
ไมลีย์ ไซรัส
ลานา เดล เรย์
เซลีน ดิออน
อีเกิลส์
บิลลี ไอลิช
ฟลอเรนซ์แอนด์เดอะแมชชีน
จอร์จ แฮร์ริสัน (รวม 1 ครั้งกับเดอะบีเทิลส์)
นอราห์ โจนส์
แอนนี เลนนิกซ์
มารูนไฟฟ์
บรูโน มาส์
จอห์น เมเยอร์
เอ็นซิงก์
เคที เพร์รี
โอลิเวีย โรดริโก
บริตนีย์ สเปียส์
เกว็น สเตฟานี (รวม 1 ครั้งกับโนเดาต์)
สติง
แฮร์รี สไตลส์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official site of the Grammy Awards
รางวัลแกรมมี สาขาอัลบั้มเพลงป็อปยอดเยี่ยม
หลังภาพแห่งความสุข

หลังภาพแห่งความสุข (; The World of the Married) เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ปี ค.ศ. 2020 นำแสดงโดยคิม ฮี-แอ, พัก แฮ-จุน และฮัน โซ-ฮี สร้างจากละครเรื่อง Doctor Foster ของบีบีซีวัน เขียนโดยไมค์ บาร์ตเลตต์ บอกเล่าเรื่องราวของคู่แต่งงานที่ทรยศต่อกันและกันนำไปสู่วังวนแห่งการแก้แค้น ความเศร้าโศก การให้อภัย และการเยียวยา ออกอากาศทางช่องเจทีบีซีในวันศุกร์และวันเสาร์ ตั้งแต่วันที่ 27 มีนาคม ถึง 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2020
ละครเรื่องนี้เป็นละครที่มีเรตติงสูงสุดในประวัติศาสตร์เคเบิลทีวีของเกาหลีแซงหน้าเรื่อง ตะกายฟ้า ไขว่คว้าฝัน ด้วยเรตติงตอนสุดท้ายทั่วประเทศที่ 28.371% นอกจากนี้ยังบันทึกเรตติงเฉลี่ยสูงสุดของละครทางเคเบิลทีวีด้วยเรตติงเฉลี่ย 18.829% แม้ว่าละครจะถูกวิพากษ์วิจารณ์เรื่องการแสดงภาพทางเพศและความรุนแรง แต่ก็ได้รับเสียงวิจารณ์ชื่นชมจากบทภาพยนตร์ การกำกับ และการแสดง โดยโม วาน-อิลได้รับรางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยม และคิม ฮี-แอได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากงานแบคซังอาร์ตส์อะวอดส์ ครั้งที่ 56
== เรื่องย่อ ==
จี ซ็อน-อู (คิม ฮี-แอ) แพทย์เวชศาสตร์ครอบครัว ผู้เป็นที่นับถือ และรองผู้อำนวยการของโรงพยาบาลสายใยรักแห่งครอบครัวในเมืองโกซาน ประเทศเกาหลีใต้ แต่งงานกับอี แท-โอ (พัก แฮ-จุน) ผู้อำนวยการที่มีความทะเยอทะยาน ซึ่งเธอมีลูกชายชื่อ อี จุน-ย็อง (ช็อน จิน-ซอ) ซ็อน-อูคิดว่าครอบครัวของเธอสมบูรณ์แบบจนกระทั่งเธอพบว่าแท-โอกำลังมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงอีกคนชื่อยอ ดา-คย็อง (ฮัน โซ-ฮี)
== นักแสดง ==
คิม ฮี-แอ รับบทเป็น จี ซ็อน-อู
พัก แฮ-จุน รับบทเป็น อี แท-โอ
ฮัน โซ-ฮี รับบทเป็น ยอ ดา-คย็อง
พัก ซุน-ย็อง รับบทเป็น โก เย-ริม
คิม ย็อง-มิน รับบทเป็น ซน เจ-ฮย็อก
แช กุก-ฮี รับบทเป็น ซ็อล มย็อง-ซ็อก
อี กึน-ยัง รับบทเป็น ยอ บย็อง-กยู
คิม ซุน-คย็อง รับบทเป็น ออม ฮโย-ช็อง
ช็อน จิน-ซอ รับบทเป็น อี จุน-ย็อง
ชิม อึน-อู รับบทเป็น มิน ฮย็อน-ซอ
ช็อง แจ-ซุน รับบทเป็น เบ ช็อง-ชิม
อี ฮัก-จู รับบทเป็น พัก อิน-กยู
อี มู-แซง รับบทเป็น คิม ยุน-กิ
ซอ อี-ซุก รับบทเป็น ภรรยาของประธานชเว
== เพลงประกอบ ==
เพลงประกอบของละครรวบรวมไว้ในอัลบั้มสองตอนที่วางจำหน่ายในวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2020. อัลบั้มประกอบด้วยเพลงประกอบต้นฉบับ 6 เพลง และเพลงประกอบ 28 เพลง รายการต่อไปนี้เป็นรายการเพลงสำหรับการสตรีมออนไลน์ของอัลบั้ม
== รางวัลและการเสนอชื่อ ==
== ผู้ชม ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ละครโทรทัศน์ช่องเจทีบีซี
รายการโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ที่เริ่มออกอากาศในปี พ.ศ. 2563
แม่ครัวคนใหม่

แม่ครัวคนใหม่ เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโรแมนติก-คอมเมดี้ บทประพันธ์ของ สุฟ้า บทโทรทัศน์โดย ประไพศรี ศรีนาทม ใน พ.ศ. 2550 สร้างเป็นละครครั้งแรกโดย บริษัท สเต็ป ออน เวิร์ด จำกัด กำกับการแสดงโดย ณรงค์ จารุจินดา นำแสดงโดย ณัฐรัฐ โมริส เลอกรอง และ ณปภา ตันตระกูล และล่าสุด พ.ศ. 2564 ได้นำกลับมารีเมค สร้างโดย บริษัท สเต็ปเพาเวอร์ทรี จำกัด กำกับการแสดงโดย ชาปุญญ์ จำเริญสาร  นำแสดงโดย วชิรวิชญ์ ไพศาลกุลวงศ์ และ ธัญญภัสร์ ภัทรธีรชัยเจริญ ออกอากาศทางช่อง 3 เอชดี เวลา 19.00 - 20.00 น. และล่าสุดในเดือนเมษายน พ.ศ. 2566 แม่ครัวคนใหม่ (สร้าง พ.ศ. 2564) ได้ออกอากาศในสาธารณรัฐประชาชนจีนแผ่นดินใหญ่ บนแพลตฟอร์มเทนเซ็นต์ วิดีโอ (Tencent Video) ได้รับผลตอบรับดีเกินความคาดหมาย
== นักแสดง ==
=== นักแสดงหลัก ===
=== นักแสดงรับเชิญ ===
== เพลงประกอบละคร ==
== รางวัล ==
== อ้างอิง ==
ละครโทรทัศน์ไทย
ละครโทรทัศน์ไทยที่ออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2564
บูโควีนา

บูโควีนา (Bukovina; Bukowina), บูกอวีนา (Bucovina; Bukowina), บูกอวือนา (Букови́на), บูเคินลันท์ (Buchenland) หรือ บูโกวินอ (Bukovina) เป็นภูมิภาคทางประวัติศาสตร์ที่มีการบรรยายไว้ว่าอยู่ในยุโรปกลางหรือยุโรปตะวันออก หรือทั้งคู่ ภูมิภาคนี้กินพื้นที่ชายเขาด้านเหนือของคาร์เพเทียนตะวันออกตอนกลาง ปัจจุบัน บูโควีนาเป็นส่วนหนึ่งของประเทศโรมาเนียและประเทศยูเครน
บูโควีนามีการตั้งรกรากจากผู้คนและวัฒนธรรมที่หลากหลายมายาวนานตั้งแต่ยุคหินเก่า เริ่มจากชาววลาค ตามด้วยชาวรูทีเนียในศตวรรษที่ 11 บูโควีนาได้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของรุสกือยิว และเปเชเนกในศตวรรษที่ 10 ที่ซึ่งวัฒนธรรมของรุสแพร่ขยายไปทั่วภูมิภาค ต่อมาในสมัยอนารยชนทองคำในศตวรรษที่ 14 บูโควีนากลายมาเป็นส่วนหนึ่งของมอลเดเวียภายใต้ปกครองฮังการี และมีประชากรโยกย้ายเข้ามาใหม่จากมารามูเรช ซึ่งรวมถึงชาวแซกซันและชาวฮังการี อาณาเขตที่ยอมรับในปัจจุบันว่าเป็นบูโควีนานั้นมีขึ้นในปี 1775 ถึง 1918 ในฐานะเขตการปกครองบูโควีนาภายใต้ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค, จักรวรรดิออสเตรีย และออสเตรีย-ฮังการีตามลำดับ ในปี 1940 บูโควีนาตอนเหนือได้ถูกผนวกเข้ากับสหภาพโซเวียตหลังการฉีกกติกาสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบินทร็อพ ต่อมาถูกโรมาเนียกู้คืนได้เป็นเวลาสั้น ๆ ในฐานะพันธมิตรของนาซีเยอรมนีหลังนาซีบุกรุกรานสหภาพโซเวียตในปี 1941 ก่อนจะถูกสหภาพโซเวียตยึดคืนในปี 1944 ประชากรของบูโควีนามีความหลากหลายมาตั้งแต่ในประวัติศาสตร์ ปัจจุบัน อาณาเขตครึ่งบนของบูโควีนาเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นแชร์นิวต์ซีในประเทศยูเครน และอาณาเขตตอนล่างเป็นส่วนหนึ่งของเทศมณฑลซูชาวาในประเทศโรมาเนีย
บ้างเรียกขานให้บูโควีนาเป็น "สวิตเซอร์แลนด์แห่งตะวันออก" จากกลุ่มชาติพันธุ์ที่หลากหลาย และภูมิประเทศที่เป็นภูเขาที่หนาแน่นไปด้วยป่าไม้
== อ้างอิง ==
ภูมิภาคในทวีปยุโรป
ภูมิศาสตร์โรมาเนีย
ภูมิศาสตร์ยูเครน
คานาโกะ ทาเตโนะ

คานาโกะ ทาเตโนะ (立野 香菜子たての かなこ, 4 มกราคม 1980 -) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองเซ็นได จังหวัดมิยางิ สังกัดอาโอนิโปรดักชัน
== ผลงานพากย์ ==
ครัชเกียร์ เทอร์โบ (อาซาโมริ ยุกิฮิโกะ)
นารุเอะ อลวนลุ้นรักสาวต่างดาว (คุโด เคียวโกะ)
Ergo Proxy (กัตตารี)
ลิป๊กโกะจัง ยอดเทวดาไร้เทียมทานสะท้านปฐพี (นามิ)
ดาวลูกไก่หลังเลิกเรียน (อิตสึกิ)
== อ้างอิง ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลจากเซ็นได
นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น
ซ่อนคมเวทเจ็ดดาบมาร

ซ่อนคมเวทเจ็ดดาบมาร  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยโบกูโตะ อูโนะ และวาดภาพประกอบโดยรูริอะ มิยูกิ  ตีพิมพ์เป็นหนังสือในเครือเด็งเงกิบุงโกะโดยสำนักพิมพ์แอสกีเมเดียเวิกส์ตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2561 ซีรีส์ไลต์โนเวลมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์
มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยซากาเอะ เอซูโนะ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งเอชรายเดือน นิตยสารมังงะแนวโชเน็งของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2562 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอเจซีสตาฟ ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2566
== ตัวละคร ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ที่ฟีนิกซ์
อนิเมะ ซ่อนคมเวทเจ็ดดาบมาร ที่ปีลีปีลี
นิยายญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2561
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2562
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2566
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่เปิดตัวในปี พ.ศ. 2566
อนิเมะและมังงะที่สร้างจากไลต์โนเวล
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวจินตนิมิต
แฟรนไชส์ของคาโดกาวะโดวังโงะ
มังงะของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็ง
ไลต์โนเวล
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
เจซีสตาฟ
ฟีนิกซ์ (สำนักพิมพ์)
แดร์เดวิล: บอร์นอะเกน

แดร์เดวิล: บอร์นอะเกน (Daredevil: Born Again) เป็นละครชุดทางโทรทัศน์ของอเมริกาที่สร้างโดย แมตต์ คอร์แมน และคริส ออร์ด สำหรับบริการสตรีมมิ่งทางดิสนีย์+ โดยสร้างจากตัวละครของมาร์เวลคอมิกชื่อ  แดร์เดวิล โดยจัดเป็นส่วนหนึ่งของจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล (MCU) ที่ผลิตโดยมาร์เวลสตูดิโอส์ ซึ่งใช้เนื้อเรื่องต่อเนื่องร่วมกับภาพยนตร์ของแฟรนไชส์ และจะเป็นซีรีส์เรื่องที่สองที่มีตัวละครหลักตัวเดียวกันต่อจากเรื่อง แดร์เดวิล (2015–2018) โดยมาร์เวลเทเลวิชัน คอร์แมนและออร์ดทำหน้าที่เป็นหัวหน้านักเขียนของซีรีส์นี้ ซีรีส์นี้ผลิตโดยเทว็นตี้เทเลวิชัน
ชาร์ลี ค็อกซ์ กลับมารับบทเป็น แมตต์ เมอร์ด็อก/แดร์เดวิล จากละครชุดทางทางโทรทัศน์ของมาร์เวลในเน็ตฟลิกซ์ และผลงานก่อนหน้าของมาร์เวลสตูดิโอ ร่วมกับ วินเซนต์ ดีโอโนฟริโอ และ จอน เบิร์นธัล ร่วมแสดงด้วย การพัฒนาซีรีส์เริ่มขึ้นในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2022 และการว่าจ้างคอร์แมนและออร์ดได้รับการเปิดเผยในเดือนพฤษภาคม ชื่อซีรีส์และจำนวนตอนได้รับการเปิดเผยในเดือนกรกฎาคม การถ่ายทำเริ่มขึ้นในต้นเดือนมีนาคม ค.ศ. 2023 ในนิวยอร์ก และมีกำหนดฉายไปจนถึงกลางเดือนพฤศจิกายน
แดร์เดวิล: บอร์นอะเกน มีกำหนดฉายทางดิสนีย์+ ในช่วงต้นปี ค.ศ. 2024 และจะประกอบด้วย 18 ตอนสำหรับซีซันแรก มันจะเป็นส่วนหนึ่งของเฟสห้าของจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
== นักแสดงและตัวละคร ==
ชาร์ลี ค็อกซ์ เป็น แมตต์ เมอร์ด็อก/แดร์เดวิล
วินเซนต์ โดนอฟรีโอ เป็น วิลสัน ฟิสก์/คิงพิน
จอน เบิร์นธัล เป็น แฟรงค์ คาสเซิล/พันนิชเชอร์
นอกจากนี้ ไมเคิล แกนดอลฟินี, มาร์การิต้า เลวีวา, แซนดรีน โฮลท์, และ นิกกี้ เอ็ม. เจมส์ ได้รับบทที่ยังไม่เปิดเผย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
มาร์เวลสตูดิโอส์
จักรวาลสมมติ
แขวงกัวลาเบอไลต์

กัวลาเบอไลต์ (Kuala Belait, อักษรยาวี: ) เป็นแขวงในเขตเบอไลต์, ประเทศบรูไน ใน ค.ศ. 2016 มีประชากรในเขตเมือง 4,259 คน เป็นที่ตั้งของกัวลาเบอไลต์ ซึ่งเป็นเมืองหลักของเขต แขวงกัวลาเบอไลต์ตั้งอยู่ทางตะวันตกสุดของเขตและประเทศ มีพรมแดนติดกับทะเลจีนใต้ทางทิศเหนือ แขวงเซอเรียทางทิศตะวันออก แขวงกัวลาบาไลทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ และรัฐซาราวักของประเทศมาเลเซียทางทิศใต้และทิศตะวันตก
== การปกครอง ==
=== เขตการปกครอง ===
พื้นที่ของกัวลาเบอไลต์ประกอบด้วยดินแดนซึ่งสามารถแบ่งอย่างไม่เป็นทางการออกเป็นสามส่วนหลัก ได้แก่ เปอกันกัวลาเบอไลต์ หรือเมืองกัวลาเบอไลต์ และส่วนชานเมืองคือ กัมปุงปันดัน และมูมง โดยสองพื้นที่หลังแบ่งออกเป็นสามและสองกัมปุงตามลำดับ เปอกันกัวลาเบอไลต์ ยังเป็นเขตการปกครองระดับกำปุงอย่างเป็นทางการอีกด้วย หมู่บ้านทั้งหมดประกอบเป็นมูกิมกัวลาเบอไลต์เกือบทั้งเขต ซึ่งเป็นแขวงหนึ่งของเขตเบอไลต์
=== หน่วยงานท้องถิ่นและคำจำกัดความของเมือง ===
เมืองกัวลาเบอไลต์บริหารงานภายใต้สำนักเทศบาลกัวลาเบอไลต์และเซอเรีย (Jabatan Bandaran Kuala Belait dan Seria) ซึ่งเป็นหน่วยงานรัฐบาลภายใต้กระทรวงมหาดไทย (Kementerian Hal Ehwal Dalam Negeri) สำนักเทศบาลประกอบด้วยคณะกรรมการเทศบาล (Lembaga Bandaran)  ซึ่งนำโดยประธานคณะกรรมการเทศบาล (Pengerusi Lembaga Bandaran) ประธานคนปัจจุบันคือ ริดซวน ฮัจญี อะห์มัด (Ridzuan Haji Ahmad)
==== เขตการปกครองทับซ้อน ====
พื้นที่ภายใต้อำนาจของสำนักเทศบาลทับซ้อนกับพื้นที่ภายใต้สำนักงานเขตเบอไลต์ (Jabatan Daerah Belait) พื้นที่เทศบาลประกอบด้วย เปอกันกัวลาเบอไลต์ กัมปุงปันดันทั้งหมด และบางส่วนของมูมง อย่างไรก็ตาม กัมปุงทั้งหมดยังอยู่ภายใต้การปกครองของสำนักงานเขตเบอไลต์ เนื่องมาจากการจัดตั้งเขตการปกครองระดับเขตและแขวง และภายหลังยังมีการตั้งหัวหน้าของกำปุงที่เรียกว่า เกอตัวกำปุง (ketua kampong) (ยกเว้นเปอกันกัวลาเบอไลต์ ซึ่งไม่มีการแต่งตั้ง) ขึ้นตรงกับผู้อำนวยการเขต (Pegawai Daerah)
== การศึกษา ==
มีสถาบันการศึกษาหลังมัธยมศึกษาสองแห่งในกัวลาเบอไลต์ คือ วิทยาเขตเจฟรีโบลเกียห์ (Jefri Bolkiah) ของ Brunei Technical Education Institute และสถาบันเกอมูดา (Kemuda Institute) ทั้งสองสถาบันจัดการศึกษาระดับหลังมัธยมศึกษาในด้านเทคนิคและอาชีวศึกษา
ปัจจุบันการศึกษาระดับ sixth form มีที่ Sekolah Menengah Sayyidina Ali ซึ่งแบ่งปันสิ่งอำนวยความสะดวกกับการศึกษาระดับมัธยมศึกษาร่วมกับโรงเรียนที่เกี่ยวข้อง เป็นโรงเรียนระดับ sixth form เพียงแห่งเดียวในเขตเบอไลต์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Kuala Belait Municipal Board 
KEMUDA Institute 
สถานที่ที่มีประชากรในประเทศบรูไน
เทศบาลในประเทศบรูไน
เขตไทฮากุ

เขตไทฮากุ (太白区, たいはくく, Taihaku-ku) เป็นหนึ่งในห้าเขตการปกครองของเมืองเซ็นได จังหวัดมิยางิ
เขตนี้เกิดขึ้นมาหลังการควบรวมเมืองเซ็นไดเข้ากับเมืองรอบข้างในปี 1989 พื้นที่ภายในเขตนี้ประกอบไปด้วยส่วนตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองเซ็นไดเดิม และบริเวณที่เคยเป็นเมืองอากิอุในอำเภอนาโตริ ก่อนการควบรวม
รูปร่างเขตเป็นแนวยาวตะวันตกตะวันออก โดยมีแม่น้ำฮิโรเสะและแม่น้ำนาโตริเป็นพรมแดนกั้น ทางตะวันตกติดกับจังหวัดยามางาตะ ทางใต้ติดกับเมืองคาวาซากิ, เมืองมูราตะ และเมืองนาโตริ ทางเหนือติดกับเขตอาโอบะ ทางตะวันออกติดกับเขตวากาบายาชิ
== รูปถ่าย ==
file:Akiu_spa_Hotel_zuiho_2008.jpg|อากิอุอนเซ็งกับไรไรเกียว
file:Nagamachi_North.jpg|ตัวเมืองในย่านนางามาจิ
file:JR-East Nagamachi-Station West2.JPG|สถานีนางามาจิ
file:Akiu Falls 2008.jpg|น้ำตกใหญ่อากิอุ
file:Banji 04nov07.jpg|บันจิอิวะ
ไทฮากุ
อุปกรณ์ลอยน้ำส่วนบุคคล

อุปกรณ์ลอยน้ำส่วนบุคคล หรือ อุปกรณ์ลอยตัวส่วนบุคคล (personal flotation device; อักษรย่อ: PFD) หรือเรียกว่า เสื้อชูชีพ (life jacket, life vest), ห่วงชูชีพ (life preserver), สายชูชีพ life belt), เสื้อชูชีพแบบเป่าลม (Mae West), เครื่องสวมช่วยคนตกน้ำ (life saver), เสื้อพยุงตัว (cork jacket, buoyancy aid) หรือ ชุดลอยน้ำ (flotation suit) เป็นอุปกรณ์ลอยตัวในรูปแบบของเสื้อกั๊ก หรือชุดที่ผู้ใช้สวมใส่เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้สวมใส่จมน้ำในแหล่งน้ำ อุปกรณ์นี้จะทำให้ผู้สวมใส่ลอยอยู่ด้วยศีรษะและปากเหนือพื้นผิว – ซึ่งพวกเขาไม่ต้องว่ายน้ำหรือลอยตัวในน้ำแนวดิ่งเพื่อที่จะอยู่ลอยไปและอาจหมดสติ
โดยมักจะมีการสวมใส่อุปกรณ์ลอยน้ำส่วนบุคคลบนพาหนะทางน้ำขนาดเล็กหรือสถานที่อื่น ๆ ที่อาจเกิดขึ้นโดยไม่ตั้งใจลงในน้ำลึกเพื่อให้การสนับสนุนทันทีสำหรับผู้สวมใส่หากพวกเขาต้องลงเอยในน้ำ นอกจากนี้ อุปกรณ์ลอยน้ำส่วนบุคคลยังได้รับการเก็บไว้ในเรือขนาดใหญ่เพื่อให้ผู้โดยสารสวมใส่ในกรณีฉุกเฉินเพื่อช่วยให้พวกเขาลอยอยู่ในน้ำได้หากถูกบังคับให้ลงน้ำหรือตกน้ำโดยไม่ตั้งใจระหว่างการอพยพ ซึ่งมักจะสวมใส่อุปกรณ์ลอยน้ำส่วนบุคคลสำหรับการว่ายน้ำและ/หรือกิจกรรมอื่น ๆ ที่ต้องให้บุคคลอยู่ในน้ำ ทั้งนี้ ด้วยเหตุผลต่าง ๆ เช่น เพื่อความปลอดภัย (เพื่อป้องกันการจมน้ำของผู้ว่ายน้ำที่อ่อน, ผู้ที่ว่ายน้ำในสภาวะอันตราย หรือผู้ที่ว่ายน้ำอยู่ห่างไกลจากความปลอดภัย), เพื่อให้การว่ายน้ำง่ายขึ้นและออกแรงน้อยลง, เพื่อให้ผู้ที่ว่ายน้ำไม่เป็นสามารถลงน้ำได้อย่างปลอดภัย หรือเพื่อความช่วยเหลือสำหรับกิจกรรมต่าง ๆ เช่น การเล่นสกีน้ำ
อุปกรณ์ลอยน้ำส่วนบุคคลมีให้เลือกหลายขนาดเพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงของน้ำหนักตัว ซึ่งการออกแบบจะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับความสะดวกในการสวมใส่, กิจกรรมและเงื่อนไขที่ออกแบบมาเพื่อใช้งาน ตลอดจนระดับการป้องกันที่ผู้สวมใส่ต้องการ ทั้งนี้ อุปกรณ์ลอยน้ำส่วนบุคคลมีสามประเภทหลัก ได้แก่: เสื้อชูชีพ, เสื้อพยุงตัว และชุดยังชีพ อุปกรณ์ลอยน้ำส่วนบุคคลส่วนใหญ่มักสร้างจากชิ้นโฟม ยกเว้นเสื้อชูชีพบางตัวที่พองลม ส่วนรูปแบบพิเศษอื่น ๆ ของอุปกรณ์ลอยน้ำส่วนบุคคล ได้แก่ ตัวชดเชยการลอยตัวที่ใช้สำหรับการดำน้ำสกูบา และอุปกรณ์หนีภัยใต้น้ำ
== ประวัติ ==

ตัวอย่างที่เก่าแก่ที่สุดของเสื้อชูชีพในยุคดึกดำบรรพ์สามารถย้อนไปถึงถุงที่พองตัว, หนังสัตว์ หรือน้ำเต้าที่ปิดเป็นโพรงเพื่อพยุงตัวเมื่อข้ามลำธารและแม่น้ำลึก ซึ่งบรรดาลูกเรือชาวนอร์เวย์ใช้อุปกรณ์ลอยตัวเพื่อความปลอดภัยซึ่งประกอบด้วยบล็อกไม้หรือไม้ก๊อกอย่างง่าย
ในจดหมายถึงเนเวิลโครนิเคิล ลงวันที่กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1802 อับราฮัม โบสเคต์ เสนอให้ออกเรือของราชนาวีร่วมกับ "ถุงผ้าใบแข็งแรงขนาดเมื่อใส่ไม้ก๊อกที่ถูกไสแล้วเท่ากับหมอนข้างเตียง ขดในลักษณะคล้ายปลอกคอ และกว้างพอให้ศีรษะและไหล่ผ่านได้"
ส่วนใน ค.ศ. 1804 เสื้อชูชีพไม้ก๊อกมีวางจำหน่ายในนิตยสารเดอะสปอร์ติงแมกกาซีน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
PFD Selection, Use, Wear & Care, United States Coast Guard official web page for personal flotation devices
Personal Flotation Device Manufacturers Association 
The Mae West: Giving Credit Where Credit is Due
Peter Markus: Inventor of the Mae West
Canada Small Vessel Regulations
All You Need to Know About Lifejackets
อุปกรณ์ความปลอดภัย
ผลิตภัณฑ์ที่พองตัวได้
ชิมะ โคซาคุ

ชิมะ โคซาคุ  เป็นซีรีส์มังงะจากประเทศญี่ปุ่น แต่งเรื่องและเขียนภาพโดยฮิโรคาเนะ เคนจิ เป็นเรื่องราวของการเติบโตและหน้าที่การงานของพนักงานเงินเดือนชื่อชิมะ โคซาคุ ตีพิมพ์เป็นตอนๆ ในนิตยสารมอร์นิ่งของสำนักพิมพ์โคดันฉะ ตั้งแต่ ค.ศ. 1983 โดยในช่วงแรกใช้ชื่อเรื่องว่า ชิมะ โคซาคุ ภาคหัวหน้าแผนก (Kachō Shima Kōsaku) หลังจากนั้นจึงมีภาคต่อมาเรื่อยๆ ตามการเติบโตทางหน้าที่การงานของชิมะ โคซาคุ โดยภาคล่าสุดคือ Shagai Torishimariyaku Shima Kōsaku (ภาคกรรมการบริหารภายนอก) เริ่มตีพิมพ์ตั้งแต่ ค.ศ. 2022 และภาคล่าสุดที่มีแปลเป็นภาษาไทยคือ ชิมะ โคซาคุ ภาคประธานบริษัท (Shachō Shima Kōsaku)
==อ้างอิง==
มังงะของสำนักพิมพ์โคดันชะ
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
ด้อมนี้มีเทพบุตร

ด้อมนี้มีเทพบุตร (성스러운 아이돌|lit=holy idol) เป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ นำแสดงโดยคิม มิน-กยู, โก โบ-กย็อล และอี ชัง-อู สร้างจากนิยายเว็บชื่อเดียวกันของชิน ฮวา-จิน ออกอากาศทางช่องทีวีเอ็น ตั้งแต่วันที่ 15 กุมภาพันธ์ ถึง 23 มีนาคม ค.ศ. 2023 และออกอากาศทุกวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 22:30 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) นอกจากนี้ยังมีการสตรีมบน Viki และวิว ในบางภูมิภาค
== เรื่องย่อ ==
ในอีกโลกหนึ่งที่เหนือธรรมชาติ Pontifex Rembrary (คิม มิน-กยู) และกองทหารของเขาต่อสู้กับอำนาจมืดเพื่อขัดขวางการกลับมามีอำนาจอีกครั้งของ Evil One หลังจากผ่านไปหนึ่งร้อยปี ขณะที่เขาถือไพ่เหนือกว่าในการต่อสู้กับ Evil One กองกำลังลึกลับก็ขัดขวางชัยชนะของ Rembrary และส่งเขามายังโลกปัจจุบัน เขาพบว่าตัวเองอยู่ในร่างของไอดอลเคป๊อปชื่อ อู ยอน-อู (คิม มิน-กยู) ซึ่งเป็นสมาชิกของวงบอยแบนด์ Wild Animal ในขณะที่ อู ยอน-อู ตัวจริงถูกส่งไปยังอีกโลกหนึ่งไปอยู่ในร่างของ Rembrary ซึ่งความไร้เดียงสาในการทำงานในโลกปัจจุบันทำให้ Rembrary ต้องดิ้นรนเพื่อใช้ชีวิตในฐานะไอดอลเคป๊อป ในขณะที่ต้องหาทางกลับไปสู่อีกโลกหนึ่งเพื่อคืนร่างและให้ ย็อน-อู กลับคืนสู่ร่างเดิมและกอบกู้โลกทั้งสองจาก Evil One
== นักแสดง ==
=== หลัก ===
คิม มิน-กยู รับบท เรมบรารี / อู ย็อน-อู
โก โบ-กย็อล รับบท คิม ดัล
อี ชัง-อู รับบท อีวิลวัน (มาวัง) / ชิน โจ-อุน
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
 ละครโทรทัศน์ช่องทีวีเอ็น‎ 
ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ที่เริ่มออกอากาศในปี พ.ศ. 2566
คิม จี-ฮุน (นักแสดงเกิด พ.ศ. 2524)

คิม จี-ฮุน (김지훈|Kim Ji-hoon; เกิด 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1981) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขามีชื่อเสียงจากละครโรแมนติกคอมเมดี้ทางโทรทัศน์ เช่น ยุคทองของลูกสะใภ้ (2007), เลิฟแมริจ (หรือที่รู้จักในชื่อเรื่อง แม่สื่อคู่รัก, 2008), สตาร์ฟอลลิงฟรอมเดอะสกาย (หรือที่เรียกว่า วิชอัพออนเดอะสตาร์, 2010) และ มายคิวท์กาย (2012) ในปี ค.ศ. 2010 เขายังปรากฏตัวในภาพยนตร์เรื่อง นาตาลี และซีรีส์ลึกลับทางเคเบิลเรื่อ
อันโซลฟ์ อีกด้วย
== ผลงานการแสดง ==
=== ภาพยนตร์ ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Kim Ji-hoon at Big Picture Entertainment
นักแสดงชายชาวเกาหลีใต้
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2524
MH370: เครื่องบินที่หายไป

MH370: เครื่องบินที่หายไป (MH370: The Plane That Disappeared) เป็นซีรีส์สารคดีของอังกฤษเล่าเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่คนต่างช็อกไปทั่วโลกเมื่อ มาเลเซียแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 370 (MH370) สูญหายเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ.2557 ระหว่างบินจากท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ไปท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง ประเทศจีน พร้อมผู้โดยสาร 239 คน หายไปจากจอเรดาร์อย่างไร้ร่องรอย กำกับโดย หลุยส์ มัลกินสัน ลงสตรีมมิงทางเน็ตฟลิกซ์เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2566
== นักแสดง ==
รายชื่อนักแสดง
เจฟฟ์ ไวส์ (นักข่าวการบิน)
ดานิก้า วีกส์
ไมค์ เอ็กซ์เนอร์
อินทนนท์ อุทมัน
เบลน กิ๊บสัน
ปีเตอร์ โฟลีย์
ฟลอเรนซ์ เดอ ชางจี้
อัซฮารุดดิน อับดุลเราะห์มาน
เจียงฮุ่ย
กิสเลน วัตเตรลอส
มาร์ค ดิกคินสัน
เกรซ นาธาน
ชารุจิ
มารี โดเซ่
ซินดี้ เฮนดรี้
== ตอน ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มาเลเซียแอร์ไลน์
อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับมาเลเซียแอร์ไลน์
สารคดี
โรงละครแกรมแมนส์ไชนิส

โรงละครแกรมแมนส์ไชนิส (Grauman's Chinese Theatre) (ตราเป็นโรงละครทีซีแอลไชนิส (TCL Chinese Theatre) ด้วยเหตุผลด้านสิทธิ์ในการตั้งชื่อ) เป็นโรงภาพยนตร์ตั้งอยู่บนฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟมอันเก่าแก่ที่ 6925 ฮอลลีวูดบูเลอวาร์ด ในฮอลลีวูด ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา
เป็นโรงละครจีนแบบดั้งเดิมได้รับการสร้างหลังจากความสำเร็จของโรงละครแกรมแมนส์อียิปต์ที่อยู่ใกล้เคียง ซึ่งเปิดในปี ค.ศ. 1922 ทั้งสองแห่งมีสถาปัตยกรรมสไตล์เอ็กซ์โซติกรีไววัล สร้างขึ้นโดยหุ้นส่วนที่นำโดยซิด เกรแมน เป็นเวลากว่า 18 เดือน เริ่มตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 1926 โรงละครเปิดทำการในวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1927 โดยมีรอบปฐมทัศน์เรื่อง The King of Kings ของเซซิล บี. เดอมิลล์ นับแต่นั้นเป็นต้นมามีการฉายรอบปฐมทัศน์หลายครั้ง รวมถึงการเปิดตัวสตาร์ วอร์ส ของจอร์จ ลูคัส ในปี ค.ศ. 1977 ตลอดจนงานเลี้ยงวันเกิด การท่องเที่ยวขององค์กร และรางวัลออสการ์สามครั้ง ลักษณะเด่นของโรงละคร ได้แก่ บล็อกคอนกรีตที่ลานด้านหน้า ซึ่งมีลายเซ็น รอยเท้า และรอยมือของบุคคลที่มีชื่อเสียงในภาพยนตร์ตั้งแต่ช่วงทศวรรษที่ 1920 จนถึงปัจจุบัน
เดิมชื่อโรงละครแกรมแมนส์ไชนิสและเปลี่ยนชื่อเป็นโรงละครแมนน์สไชนิสในปี ค.ศ. 1973; ชื่อนี้คงอยู่จนถึงปี ค.ศ. 2001 หลังจากนั้นก็เปลี่ยนกลับเป็นชื่อเดิม เมื่อวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 2013 บริษัททีซีแอลคอร์ปอร์เรชันผู้ผลิตอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ของจีน ได้ซื้อสิทธิ์ในการตั้งชื่อโรงงาน
ในปี ค.ศ. 2013 โรงละครจีนร่วมมือกับไอแมกซ์คอร์ปอเรชันเพื่อเปลี่ยนให้เป็นโรงภาพยนตร์ไอแมกซ์โดยออกแบบเอง โรงละครได้รับการปรับปรุงใหม่ สามารถจุคนได้ 932 คน และมีจอภาพยนตร์ที่ใหญ่ที่สุดจอหนึ่งในอเมริกาเหนือ
== นันทนาการ ==
การพักผ่อนหย่อนใจเต็มรูป แบบของอาคารภายนอกและล็อบบีของโรงละครแกรมแมนส์ไชนิส มีอยู่ในสวนสนุกดิสนีย์ฮอลลีวูดสตูดิโอส์ที่วอลต์ดิสนีย์เวิลด์รีสอร์ตในเบย์เลก รัฐฟลอริดา เดิมทีสถานที่พักผ่อนหย่อนใจนี้เป็นที่ตั้งของ The Great Movie Ride ซึ่งเปิดพร้อมกับสวนสนุกในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1989 และปิดในวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 2017 มีสถานที่ท่องเที่ยวแทนที่คือ Mickey & Minnie's Runaway Railway เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 2020 นอกจากนี้ยังมี รอยทาบคอนกรีตบนทางเท้าตั้งแต่ปี ค.ศ. 1988–1995
โรงละครจีนจำลองขนาดย่อส่วนทั้งภายในและภายนอกสร้างขึ้นที่สวนสนุก Parque Warner Madrid ในซานมาร์ตินเดลาเวกาใกล้กรุงมาดริด ประเทศสเปน อาคารนี้จัดแสดงภาพยนตร์ที่เกี่ยวข้องกับวอร์เนอร์บราเธอส์ซึ่งก่อนหน้านี้คือเดอะ เลโก้ มูฟวี่และบริการนกกระสา เบบี๋เดลิเวอรี่ ในช่วงวันฮาโลวีน มีการฉายภาพยนตร์สยองขวัญสำหรับผู้เข้าพักที่มีอายุมากกว่า 18 ปี เช่น ศุกร์ 13 ฝันหวาน
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:060807-001-ChineseTheater-INT.jpg|การตกแต่งภายในของโรงละครจีนก่อนการปรับปรุงใหม่
ไฟล์:Teatro Chino by Gustavo Gerdel.jpg|โรงละครจีนตอนกลางคืน
ไฟล์:Teatro Chino Techo by Gustavo Gerdel.jpg|เพดานโรงละครจีน
ไฟล์:Guardian Lion Outside Grauman's Chinese Theatre.jpg|รูปปั้นสิงโตผู้พิทักษ์ในสมัยราชวงศ์หมิง นอกโรงละครแกรมแมนส์ไชนิส
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Grauman's Chinese Theater "Trader Horn" program, MSS 2383 at L. Tom Perry Special Collections, Brigham Young University
Map and list of forecourt handprints at TCL Chinese Theatre
Grauman's Chinese Theatre Imprints at Classic Movie Hub
handprint & footprint Map
วอล์กส์ออฟเฟม
กีฬาสเกตลีลาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024

กีฬาสเกตลีลาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 จะจัดขึ้นที่คังนึงไอซ์อารีน่าในกังนึง, จังหวัดคังว็อน ประเทศเกาหลีใต้ ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2024
เอกลักษณ์เฉพาะของกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว คือการแข่งขันชิงถ้วยรางวัลประเภททีมผสมประเทศ
== จำนวนผู้เข้าแข่งขันต่อสาขา ==
อิงตามผลการแข่งขัน จูเนียร์เวิลด์ 2023 และ จูเนียร์กรังปรีซ์ 2023–24 ประเทศต่อไปนี้ได้รับโควตาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว
หมายเหตุ
1. ในฐานะเจ้าภาพ เกาหลีใต้มีสิทธิ์หนึ่งโควต้าต่อสาขา หากไม่ผ่านการคัดเลือกเยาวชนโลก 2023 หรือ จูเนียร์กรังปรีซ์ 2023–24
== อ้างอิง ==
โอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว
โอลิมปิกเยาวชนฤดููหนาว 2024
เขตอาโอบะ (เซ็นได)

เขตอาโอบะ  เป็นหนึ่งในห้าเขตที่ประกอบกันเป็นนครเซ็นได
บริเวณพื้นที่เขตนี้ตั้งอยู่ทางตอนเหนือและตอนกลางของอดีตนครเซ็นไดก่อนการควบรวม (มีผู้อยู่อาศัยประมาณ 230,000 คน อัตราส่วนพื้นที่ร้อยละ 14) และบริเวณที่เคยเป็นเมืองมิยางิ (ประมาณ 70,000 คนอาศัยอยู่ อัตราส่วนพื้นที่ร้อยละ 86)
จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2015 พบว่าประชากรกลางวันมี 412,812 คน เพิ่มขึ้น 102,629 คน เมื่อเทียบกับประชากรกลางคืน 310,183 คน ซึ่งเป็น 1.33 เท่าของประชากรกลางวัน
ส่วนตะวันออกเฉียงใต้ของเขตนี้เป็นศูนย์กลางของเซ็นไดมาตั้งแต่สมัยเอโดะ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อาโอบะ