pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
การย้อมส้ม

การย้อมส้ม หรือ เกสราภิวัตน์ (saffronisation หรือ saffronization) เป็นคำเรียกนโยบายฝ่ายขวาที่สนับสนุนแนวคิดชาตินิยมฮินดูในประเทศอินเดีย นักวิจารณ์ทางการเมืองประดิษฐ์คำนี้ขึ้นมา เพื่อเรียกนโยบายของรัฐบาลชาตินิยมฮินดูในอินเดียที่พยายามเชิดชูบทบาทของศาสนาฮินดูในประวัติศาสตร์อินเดีย ในขณะเดียวกันก็ละทิ้งบทบาทของชุมชนศาสนาอื่น ๆ ผ่านทางการแก้ไขเนื้อหาในหนังสือเรียน โดยสีส้มหรือสีฝรั่น (saffron) เป็นสีที่ใช้แทนศาสนาฮินดู
ในสมัยอาณานิคมอังกฤษ ประวัติศาสตร์ของอินเดียส่วนใหญ่ถูกกำหนดโดยนักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษ ซึ่งมีเนื้อหาสนับสนุนว่าการปกครองอินเดียโดยอังกฤษนั้นเป็นไปเพื่อการพัฒนาและปรับปรุงความเป็นอยู่ของอินเดียให้ดียิ่งขึ้น วาทกรรมนี้ปรากฏทั่วไปในหนังสือเรียนยุคอาณานิคมอังกฤษ หลังอินเดียได้รับเอกราชในปี ค.ศ. 1947 มีความพยายามผลักดันการผลิตประวัติศาสตร์ที่เสนอแง่มุมของการกดขี่โดยอังกฤษ รัฐสภาจึงจัดตั้งสภาแห่งชาติว่าด้วยการฝึกและการวิจัยการศึกษา (National Council of Education Research and Training; NCERT) ขึ้นเพื่อร่างแบบเรียนประวัติศาสตร์อินเดียใหม่ NCERT ได้ว่าจ้างนักประวัติศาสตร์และนักจดหมายเหตุเพื่อสร้างหลังสูตรร่วมว่าด้วยเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ของอินเดีย โดยมีเป้าหมายหลักที่การลบล้างวาทกรรมยุคอาณานิคมออก และมีเป้าหมายหลักในการสร้างหลักสูตรที่เป็นฆราวาสนิยม แนวทางของ NCERT นี้สร้างความไม่พอใจเป็นอย่างมากในหมู่ฮินดูขวาจัด
พรรคภารตียชนตา (BJP) เคยกล่าวว่าแบบเรียนประวัติศาสตร์อินเดียหลายเล่มมีเนื้อหาแบบยุโรปเป็นศูนย์กลาง และเป็นมาร์กซิสต์อย่างเปิดเผย ในอดีต BJP มีความพยายามที่จะแก้ไขหลักสูตรประวัติศาสตร์นี้แต่ล้มเหลวโดยเฉพาะในรัฐที่พรรคไม่ได้อยู่ในอำนาจ นอกจากนี้ BJP ยังอ้างวาทกรรมแอบแฝงในการต้านฮินดู เพื่อเข้ามาจัดโครงสร้างองค์กร NCERT และสภาการศึกษาประวัติศาสตร์อินเดีย (Indian Council of Historical Research; ICHR) เพื่อให้ผลิตแบบเรียนประวัติศาสตร์ที่ตรงกับมุมมองชาตินิยมฮินดูของ BJP ส่วนในรัฐที่ BJP มีอำนาจในทางการเมืองอยู่นั้น แบบเรียนได้ถูกแก้ไขอย่างหนักเพื่อให้ชูวาทกรรมชาตินิยมฮินดู การเปลี่ยนแปลงที่ว่านี้ เช่น การลบล้างประเด็นเรื่องการยกเลิกระบบชนชั้นวรรณะ (caste-based exclusion) และความรุนแรงจากชนชั้นวรรณะ ออกจากประวัติศาสตร์ ไปจนถึงการลบหรือลดทอนบทบาทของชาวมุสลิมในการสร้างชาติอินเดีย
ฮินดูสตานไตมส์ รายงานผลการตรวจสอบเนื้อหาแบบเรียนที่ถูกย้อมส้มโดย BJP ในปี ค.ศ. 2014 ระบุว่าความพยายามของฝ่ายขวาในการเปลี่ยนแบบเรียนและแก้ไขประวัติศาสตร์นี้ต้องเจอกับ "การต่อต้านในระดับหนึ่ง เนื่องจากไม่มีนักประวัติศาสตร์ที่น่าเชื่อถือมาสนับสนุน"
ในกลางปี ค.ศ. 2015 เดอะไทมส์ออฟอินเดีย รายงานว่าสภาแห่งชาติว่าด้วยการฝึกและการวิจัยการศึกษาซึ่งรับผิดชอบด้านการจัดพิมพ์หนังสือเรียน ได้เข้าร่วมการประชุมที่จัดโดยกระทรวงการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ในระหว่างการประชุมครั้งนั้นได้มีการหารือเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงตำราเรียน เจ้าหน้าที่จากสภาวิจัยประวัติศาสตร์อินเดียกล่าวว่าหัวข้อเรื่องชาตินิยมไม่ได้รับการปฏิบัติอย่างเหมาะสมในตำราเรียน จึงเป็นจุดเริ่มต้นของการแก้ไขตำราเรียน
==ดูเพิ่ม==
ชุมชนนิยมในเอเชียใต้
ภัยสีฝรั่น
==อ้างอิง==
===บรรณานุกรม===
การเมืองขวาจัด
คำศัพท์ทางการเมือง
การเมืองอินเดีย
ฮินดูตวา
โฆษณาชวนเชื่อ
ข้อพิพาทกรณีแบบเรียน
การศึกษาในประเทศอินเดีย
ตอร์เรเดมะนิลา

ตอร์เรเดมานีลา (Torre de Manila; ; ฟิลิปิโน: Tore ng Maynila) เป็นอาคารสูงสำหรับที่อยู่อาศัยของดีเอ็มซีไอโฮมส์ ในย่านเอร์มีตา มะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ อาคารเมื่อสร้างเสร็จจะมีขนาด 46 ชั้นเหนือพื้นดิน ในจำนวนนี้ 41 ชั้นเป็นที่อยู่อาศัย, 4 ชั้นเป็นที่จอดรถ และชั้นหนึ่งเป็นสิ่งอำนวยความสะดวก รวมถึงยังมีมีอีกสามชั้นใต้ดิน
อาคารเป็นที่รู้จักจากข้อถกเถียงกรณีที่ตั้งของอาคารที่อยู่ใกล้กับอนุสรณ์สถานรีซัล จนทำให้อาคารปรากฏในพื้นหลังของภาพถ่ายอนุสรณ์ซึ่งทำให้เป็นที่เรียกขานในชื่อ "โฟโต้บอมเบอร์แห่งชาติ" (national photobomber; ฟิลิปิโน: Pambansang Fotobamer) และ "ความอัปยศของชาติต่อรีซัล" (a national disgrace to Rizal) มีความพยายามยับยั้งการก่อสร้างอาคารมาตลอดตั้งแต่ปี 2012 ถึง 2017 มีการหยุดการก่อสร้างเป็นพัก ๆ แต่ท้ายที่สุดก็ดำเนินต่อจนสำเร็จเนื่องจากไม่ปรากฏกฎหมายใด ๆ ที่ห้ามการก่อสร้างอาคารในทิวทัศน์ของอนุสรณ์สถานแห่งชาติอย่างอนุสรณ์สถานรีซัล ผู้พัฒนาโครงการแจงต่อศาลสูงโดยอ้างรัฐบัญญัติมรดกทางวัฒนธรรมของชาติ ปี 2009 ว่าไม่มีการระบุว่าจะพิทักษ์ทิวทัศน์โดยรอบของมรดกทางวัฒนธรรม ในปี 2017 ศาลสูงได้ตัดสินให้การก่อสร้างดำเนินต่อไปได้โดยไม่ผิดกฎหมาย ถือเป็นการสิ้นสุดความพยายามหยุดยั้งการก่อสร้าง
== อ้างอิง ==
สิ่งก่อสร้างในมะนิลา
ตำบลบึงอ้อ

ตำบลบึงอ้อ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอขามทะเลสอ จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลบึงอ้อ ตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณ 7 กิโลเมตร
== อาณาเขตติดต่อ ==
ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลหนองสรวง ตำบลพันดุง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลสีมุม (อำเภอเมืองนครราชสีมา) และตำบลพันดุง
ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลขามทะเลสอ
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลโป่งแดง
== การปกครอง ==
ตำบลบึงอ้อ แบ่งการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน คือ
หมู่ที่ 1 บึงอ้อ
หมู่ที่ 2 โนนตาล
หมู่ที่ 3 กุ่มพะยา
หมู่ที่ 4 บุระไหว
หมู่ที่ 5 หนองกระโดน
หมู่ที่ 6 ดอนมะเกลือ
หมู่ที่ 7 หนองกระทุ่ม
หมู่ที่ 8 โนนตาลใหญ่
หมู่ที่ 9 บึงสมบูรณ์
== สถานที่สำคัญ ==
การศึกษา
โรงเรียนประถมศึกษา
* โรงเรียนบ้านกุ่มพะยาหนองกระทุ่มวิทยา
* โรงเรียนบ้านโนนตาล
* โรงเรียนบ้านบึงอ้อ (ปุ่นอุปถัมภ์)
* โรงเรียนบ้านบุระไหว
* โรงเรียนบ้านหนองกระโดนดอนมะเกลือสามัคคี
การศาสนา
วัด/สำนักสงฆ์
* วัดกุ่มพะยา
* วัดดอนมะเกลือ
* วัดนิมิตรประชาราม
* วัดโนนตาล
* วัดบึงอ้อ
== อ้างอิง ==
บึงอ้อ
บึงอ้อ
วัดวังตะวันตก

วัดวังตะวันตก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลัง อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
==ประวัติ==
สถานที่ตั้งวัดวังตะวันตกแต่เดิมเป็นป่าขี้แรดใช้เป็นที่ค้างศพของคนในเมืองซึ่งนำออกมาทางประตูผี ซึ่งอยู่ด้านตะวันตกของตัวเมืองแล้วนำล่องเรือมาตามคลองท้ายวังเขาคลองทา แล้วเอาศพไว้ในที่ที่เป็นป่าขี้แรด ต่อมากลายเป็นที่รกร้างว่างเปล่าเพราะประเพณีการค้างศพได้เลิกนิยมไป ที่บริเวณนี้จึงกลายเป็นบ้านตากแดดคือปล่อยทิ้งไว้ให้แดดเผาเพื่อล้างสถานที่ที่เคยค้างศพและไม่มีผู้คนกล้าเข้ามาอาศัยอยู่ ต่อมาเจ้าจอมปรางซึ่งชาวบ้านเรียกว่า แม่นางเมืองหรือแม่วัง เห็นเป็นที่ว่างและอยู่ใกล้กับวังของท่านเพียงคนละฟาก จึงเกิดความคิดที่จะดัดแปลงที่ว่างนั้นให้เป็นอุทยานเพื่อเป็นที่พักผ่อนของบุตรชาย เจ้าพระยานคร (น้อย) ประกอบกับเจ้าพระยานครศรีธรรมราช (พัฒน์) ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นเจ้าเมืองนครศรีธรรมราช จึงได้ดัดแปลงป่าขี้แรดให้เป็นอุทยาน
ต่อมาถึงสมัยเจ้าพระยานคร (น้อย) ได้ตำแหน่งเจ้าเมืองนครศรีธรรมราช ต้องรับภาระจัดการพระศพเจ้าจอมมารดาปราง ได้เลือกเอาอุทยานแห่งนี้เป็นที่ฌาปนกิจศพและได้ปรับปรุงวังตะวันออกให้เป็นวัดวังตะวันออก พร้อม ๆ กันนี้ได้ได้แปรสภาพอุทยานแห่งนี้ให้เป็นวัดอีกวัดหนึ่ง เรียกว่า "วัดวังตะวันตก" เมื่อประมาณ พ.ศ. 2380 เจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย) ได้สร้างพระพุทธรูปสูงใหญ่ขึ้นองค์หนึ่งไว้ทางทิศใต้ของบริเวณวัด โดยสร้างไว้บนเนินดินซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอุทยาน ถวายชื่อว่า พระศรีธรรมโศกราช เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติยศของผู้เป็นเจ้าเมืองนครศรีธรรมราช คนทั่วไปนิยมเรียกว่า พระสูง เมื่อ พ.ศ. 2515 ประชาชนได้ร่วมกันสร้างวิหารคลุมไว้
วัดวังตะวันตกตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2370 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2509
==กุฏิทรงไทย==
ภายในวัดวังตะวันตกมีกุฏิทรงไทยหลังหนึ่งมีจารึกสลักบนไม้เหนือบนประตูหลังกลางทางด้านตะวันออก กล่าวถึงการสร้างกุฏิหลังนี้ว่าเริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2431 ใช้เวลาสร้าง 13 ปี เพื่อให้พระสงฆ์ได้อาศัยเรียนพระธรรมบำรุงพุทธศาสนา ผู้สร้างคือ พระอาจารย์ย่อง (พระครูกาชาด) คงเป็นพระสงฆ์ผู้เป็นแม่งานร่วมกับบรรดาญาติโยม สานุศิษย์
กุฏิมีลักษณะเป็นอาคารเรือนไทยภาคใต้ เป็นหมู่เรือนไทยสร้างด้วยไม้ เป็นเรือนฝากระดานแบบเรือนสร้างสับ 3 หลังหลังคาหน้าจั่วหันไปทางทิศตะวันออกทั้งหมด เรือนหลังกลางเป็นห้องโถงโล่งและเรือนอีก 2 หลังเป็นปีกยกพื้นสูงทั้ง 2 ข้าง มีฐานที่มีหลังคาคลุมต่อเชื่อมกันหลังคามุงกระเบื้องไม่เคลือบ ด้านทิศตะวันตกเป็นเรือนครัวซึ่งได้ย้ายมาประชิดกุฏิภายหลัง ปัจจุบันมีชานเรือนทำด้วยปูนซิเมนต์เชื่อมหมู่กุฏิและเรือนครัวเข้าด้วยกัน ตัวเรือนกุฏิไม้เป็นแบบเรือฝาประกน มีลวดลายแกะสลักไม้ ตกแต่งตามส่วนต่าง ๆ เป็นรูปบุคคลมีปีกประกอบลายพรรณพฤกษา ลายหัวบุคคลมีลำตัวเป็นก้านต้นไม้ กรอบหน้าต่างด้านล่างสลักเป็นลายเครือเถาและลายเรขาคณิตใต้กุฏิยกพื้นสูง
กุฏิทรงไทยที่ได้รับรางวัลอาคารอนุรักษ์ดีเด่นประเภทปูชนียสถานและวัดวาอาราม จากสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ เมื่อ พ.ศ. 2535
==อ้างอิง==
วัดวังตะวันตก
โบราณสถานในจังหวัดนครศรีธรรมราช
มิสแกรนด์เปรู

มิสแกรนด์เปรู (Miss Grand Peru; Miss Grand Perú) จัดขึ้นภายใต้องค์กรมิสแกรนด์เปรู เป็นการประกวดนางงามระดับประเทศของเปรู เพื่อคัดเลือกตัวแทนเข้าร่วมการประกวดในหลายๆเวที ซึ่งหนึ่งในนั้นคือมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล เริ่มจัดประกวดเพื่อคัดเลือกผู้ดำรงตำแหน่งเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2017
== ผู้ดำรงตำแหน่ง ==
== ผลงานการเข้าประกวดระดับนานาชาติ ==
สัญลักษณ์สี
=== มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลแบ่งตามประเทศ
บอลด์เกต

บอลด์เกต (Baldgate) หรือ โบตักเกต (botakgate; botak แปลว่า ศีรษะล้าน) หรือ บอลด์ 11 (อักษรโรมัน: bald 11) เป็นเรื่องอื้อฉาวในมาเลเซียที่เริ่มต้นเมื่อ 30 มกราคม 2006 เมื่อตำรวจมาเลเซียควบคุมตัวพลเมืองสูงอายุจำนวน 11 คนขณะกำลังเล่นมาห์ยอง ซึ่งเป็นเกมการพนัน และจับทั้งหมด[shaving|โกนศีรษะ] การพนันโดยใช้ชิปเช่นมาห์ยองนั้นพบได้ทั่วไปในชาวจีนมาเลเซีย แต่หากการพนันนั้นมีเงินมาเกี่ยวข้องโดยปราศจากใบอนุญาตจะผิดกฎหมายทันที เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นไม่กี่วันหลังคณะกรรมการอิสระเปิดเผยลชรายละเอียดจากการตรวจสอบกรณีอื้อฉาวการระรายผู้ถูกคุมขังในมาเลเซียจากปี 2005
ผู้ต้องสงสัยทั้งสิบเอ็ดคนที่ถูกควบคุมตัวได้แก่ Chee Kit Sing (65 ปี), Chi Kong Eng (31 ปี), Tee Boon Kiah (55 ปี), Lee Chu Heng (63 ปี), Lim Kee Swee (64 ปี), Lee Swee Fong (49 ปี) และ Lim Yew Bee (54 ปี) ถูกจับกุมขณะอยู่ในโกปี๊เตี่ยมแห่งหนึ่งในเมืองกาจัง รัฐเซอลาโงร์ ในัวนที่สองของเทศกาลตรุษจีน นอกจากนี้ยังมีผู้ถูกคุมขังในที่คุมขังเดียวกันอีก 103 คนที่ถูกจับโกนศีรษะเช่นกัน ทั้งสิบเอ็ดคนถูกปล่อยตัวในวันต่อมา
โฆษกตำรวจกาจังออกมาปกป้องว่าการจับโกนศีรษะนั้นเป็นไปในฐานะ "การดำเนินการขั้นมาตรฐาน" (standard procedure) ซึ่งเป็นเหตุผลเดียวกันกับที่ให้ในกรณีอื้อฉาวปี 2005 โดยอ้างมาตรา 9a ของกฎหมายว่าด้วยการกักขัง (Lock Up Rules) ผู้นำฝ่ายค้านรัฐสภามาเลเซีย ลิม กิต เซียง จากพรรคเดโมเครติกแอกชั่น (DAP) เรียกเหตุการณ์อื้อฉาวครั้งนี้ว่า "โบตักเกต" (botakgate)
==อ้างอิง==
สิทธิมนุษยชนในประเทศมาเลเซีย
เรื่องอื้อฉาวในประเทศมาเลเซีย
รัฐเซอลาโงร์
ชยเทพ

ชยเทพ หรือ ชยเทวะ (อักษรโรมัน: Jayadeva,  หรือ Jaideva; เกิด ) เป็นกวีภาษาสันสกฤตที่มีช่วงชีวิตอยู่ในศตวรรษที่ 12 เป็นที่รู้จักจากมหากาพย์ คีตโควินท์ ซึ่งเล่าเรื่องความรักของพระกฤษณะที่มีต่อโคปี พระราธา เนื้อหาในกวีนิพนธ์ที่เสนอความรักของพระราธาที่ยิ่งใหญ่กว่าพระกฤษณะ ทำให้งานเขียนนี้มีความสำคัญมากต่อขบวนการภักติในศาสนาฮินดู
ไม่ปรากฏหลักฐานมากนักเกี่ยวกับชีวประวัติของชยเพท ทราบเพียงแค่ว่าเป็นกวีที่ถือสันโดษ และดำรงชีพด้วยการเป็นขอทาน มีชีวิตอยู่ในพื้นที่อินเดียตะวันออก ชยเทพเป็นผู้นิพนธ์ที่เก่าแก่ที่สุดในบรรดาบทสวดของครุกรันถสาหิบของศาสนาซิกข์ที่นำเนื้อหาของชพเทพมาบรรจุหลายศตวรรษหลังเสียชีวิต
== อ้างอิง ==
===บรรณานุกรม===
กวีภาษาสันสกฤต
กวีชาวอินเดีย
กวีชาวฮินดู
บุคคลจากรัฐโอฑิศา
ขบวนการภักติ
ภคัทสิกข์
มิสแกรนด์ไนจีเรีย

เดอะไนจีเรียควีน (The Nigerian Queen) – ย่อว่า (TNQ) หรือที่รู้จักในชื่อ มิสแกรนด์ไนจีเรีย (Miss Grand Nigeria) – เป็นการประกวดประจำปีของไนจีเรียซึ่งมีจุดมุ่งหมายเพื่อค้นหาและส่งเสริมหญิงสาวที่มีคุณค่าและคุณธรรมที่ส่งผลกระทบในเชิงบวกต่อรุ่นและสิ่งแวดล้อมของเธอในขณะที่มีความสนใจอย่างมากในบริการด้านมนุษยธรรม. เป็นที่รู้จักกันก่อน ควีนออฟทรัส (Queen of Trust), TNQ จัดโดย 001 Entertainment. ตั้งแต่ 2021, ตัวแทน TNQ เข้าร่วมการแข่งขัน มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล.
==ผู้ดำรงตำแหน่ง==
==== เรียงลำดับจังหวัดของผู้ชนะ ====
== รองชนะเลิศ ==
== ผลงานการเข้าประกวดระดับนานาชาติ ==
สัญลักษณ์สี
=== มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ===
== การประกวดรอบระดับประเทศ ==
รายการต่อไปนี้คือผู้เข้ารอบสุดท้ายของการประกวด มิสแกรนด์ไนจีเรีย รวมถึงผลการประกวด
สัญลักษณ์สี
: ชนะเลิศ
: รองชนะเลิศหรืออันดับ 5/6
: เข้ารอบรองชนะเลิศ
: ผู้เข้าแข่งขันในรอบก่อนรอบสุดท้าย
: รางวัลพิเศษหรือเข้ารอบสุดท้ายรางวัลพิเศษ
: ไม่ได้เข้าร่วม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลแบ่งตามประเทศ
จัง ซอ-ฮี

จัง ซอ-ฮี (; เกิด 5 มกราคม ค.ศ. 1972) เป็นนักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้ เธอได้แสดงในละครโทรทัศน์หลายเรื่อง อาทิ รอยรักแรงแค้น (2002) และพิษรักแรงแค้น (2008) ซึ่งทั้ง 2 เรื่องเป็นละครที่ประสบความสำเร็จอย่างมากในด้านความนิยมและทำให้ จัง ได้รับรางวัลการแสดงสูงสุดในอาชีพของเธอจากเวที เอ็มบีซี ดรามา อวอร์ดส์ และเอสบีเอส ดรามา อวอร์ดส์ ในการสำรวจของจีนในปี ค.ศ. 2007 เกี่ยวกับนักแสดงเกาหลีที่ทรงอิทธิพลที่สุด จัง เป็นนักแสดงที่มีอันดับสูงสุดในฝ่ายหญิงและอยู่ในอันดับที่ 7 ในภาพรวม
จัง เปิดตัวในวงการบันเทิงเมื่อเธอชนะการประกวดนางงามเด็กในปี ค.ศ. 1981 และเริ่มอาชีพการแสดงของเธอในฐานะนักแสดงและนางแบบเด็ก ต่อมาเธอได้รับการแต่งตั้งให้เป็นทูตสันถวไมตรีสำหรับงาน Gwangju Design Biennale ประจำปี ค.ศ. 2009
== อ้างอิง ==
นักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้
เหตุเพลิงไหม้ห้องสมุดเซมินารีเทววิทยายิว

เหตุเพลิงไหม้ห้องสมุดเซมินารีเทววิทยายิวถูกพบเมื่อวันจันทร์ที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1966 เวลา 10:15 น. เมื่อพบเห็นควันไฟออกมาจากหน้าต่างบานเล็กด้านบนบานใดบานหนึ่งของหอห้องสมุดเซมินารีเทววิทยายิวที่บรอดเวย์ และถนนเส้นที่ 122 ในมอร์นิงไซด์ไฮส์ แมนแฮตตัน นครนิวยอร์ก
หอดังกล่าวที่มีหน้าต่างเล็ก ๆ เพียงไม่กี่บาน เป็นสภาพแวดล้อมที่สมบูรณ์แบบสำหรับการเกิดเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ ที่นั่นไม่มีชั้นใดแยกชั้นหนึ่งออกจากอีกชั้นหนึ่ง โดยมีเพียงหิ้งหนังสือห้องสมุดที่ทำด้วยเหล็กกล้าซึ่งล้อมรอบด้วยทางเดินแคบ ๆ หอนี้เป็นเหมือนเตาอบและไฟก็ลุกลามอย่างรวดเร็ว โดยการดับไฟเป็นเรื่องยากมาก โดยมีเพียงทางเข้าและบันไดทางเดียวจากด้านล่าง รวมทั้งทางเข้าหน้าต่างที่จำกัด
อัลเฟรด เอคเตอร์ต ผู้เป็นหัวหน้ากองดับเพลิงได้ส่งบรรดานักผจญเพลิงสวมหน้ากากไปยังชั้นสูงสุดที่สามารถเข้าถึงได้อย่างปลอดภัย ซึ่งนักผจญเพลิงได้เอาผ้าใบคลุมชั้นวางหนังสือให้มากที่สุดเท่าที่จะทําได้ ในขณะที่รถดับเพลิงที่มีตะขอและบันไดยาวได้พ่นน้ำผ่านช่องเปิดที่สูงที่สุดในหอ ซึ่งไหลลงสู่กองไฟเบื้องล่าง ทั้งนี้ เหตุเพลิงไหม้ดังกล่าวได้ถูกประกาศว่าอยู่ภายใต้การควบคุมเมื่อเวลาประมาณ 19:00 น. นับเป็นเวลาเก้าชั่วโมงหลังจากที่พบ
เมนาเฮิม ชเม็ลท์เซอร์ ผู้เป็นบรรณารักษ์ในขณะนั้น ได้ร่วมงานกับเจอร์สัน โคเฮน ผู้ที่จะเป็นอธิการบดีในอนาคตของเซมินารีเทววิทยายิวแห่งอเมริกา และหัวหน้ากองดับเพลิง สำหรับการเข้าครั้งแรกในที่เปียกหมาด ๆ และหิ้งหนังสือที่ไหม้เกรียม โดยพบว่าเหตุเพลิงไหม้ส่วนใหญ่จำกัดอยู่ที่หิ้งหนังสือชั้นบน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นสำเนาหนังสือชุดที่สองและสาม แม้ว่าจะมีการได้มาซึ่งการจัดหาทรัพยากรที่สำคัญบางฉบับเมื่อเร็ว ๆ นี้ด้วย แต่น้ำได้ก่อให้เกิดความเสียหายอย่างใหญ่หลวง และการเติบโตของเชื้อราก็คุกคามที่จะทำมากกว่านี้ หลังจากปฏิเสธหลายวิธีในการทำให้หนังสือที่เปียกน้ำแห้ง ข้อเสนอแนะดังกล่าวได้ส่งไปยังรับบี เดวิด โคเฮน ผู้เป็นรองอธิการบดีของเซมินารี โดยให้วางกระดาษชำระระหว่างหน้าหนังสือทุกเล่มเพื่อดูดซับความชื้น อาสาสมัครทุกวัยได้รับคัดเลือกจากในละแวกใกล้เคียงและนำนักเรียนโรงเรียนที่มีการเรียนเฉพาะกลางวันของชาวยิวเข้ามาช่วยเหลือ ส่วนกระดาษชำระจัดทำโดยผู้ค้าปลีกและผู้ผลิตในท้องถิ่น
หนังสือจำนวน 70,000 เล่มถูกผลาญเหตุเพลิงไหม้ดังกล่าว และอีกหลายเล่มได้รับความเสียหาย ส่วนหนังสือและต้นฉบับหายากของห้องสมุดซึ่งเก็บไว้ที่อื่นได้รับการสงวน
หนังสือของห้องสมุดได้รับการทำให้คืนสภาพเดิมด้วยความช่วยเหลือจากการบริจาคจากห้องสมุดเอกชนและของสถาบัน โดยบรรดาหนังสือดังกล่าวได้รับการย้ายไปที่อาคารซึ่งทำเตรียมไว้ก่อนในลานเซมินารีเทววิทยายิว ที่ยังคงเหลืออยู่จนกระทั่งอาคารห้องสมุดแห่งใหม่สร้างเสร็จใน ค.ศ. 1984
ปัจจุบัน ห้องสมุดนี้มีหนังสือมากกว่า 380,000 เล่ม ด้วยความช่วยเหลือจากมูลนิธิฮอเรซ ดับเบิลยู. โกลด์สมิธ หนังสือ 35,000 เล่มที่รอดพ้นจากเพลิงไหม้และเก็บไว้ในตู้เก็บเอกสารระบบรางเลื่อนกำลังได้รับการฟื้นฟูสภาพรวมถึงจัดหมวดหมู่
== อ้างอิง ==
เหตุเพลิงไหม้ห้องสมุด
มิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล ล่าพิกัดมรณะ ตอนที่สอง

มิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล ล่าพิกัดมรณะ ตอนที่สอง (Mission: Impossible – Dead Reckoning Part Two) เป็นภาพยนตร์โลดโผน/สายลับอเมริกันที่กำกับโดยคริสโตเฟอร์ แมคควอรี โดยเขียนบทร่วมกับเอริก เจนเดรเซน แมคควอรีอำนวยการสร้างร่วมกับทอม ครูซ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อของ อิมพอสซิเบิ้ล ล่าพิกัดมรณะ ตอนที่หนึ่ง (2023) และเป็นภาคที่แปดในซีรีส์ภาพยนตร์ มิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล
ครูซกลับมารับบทอีธาน ฮันท์ นักแสดงนำของซีรีส์เป็นครั้งที่แปด ซึ่งเขาจะรับบทนี้มาเป็นเวลากว่า 28 ปีเมื่อถึงเวลาที่ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉาย วิง ราเมส, เฮนรี แชร์นี, ไซมอน เพกก์, วาเนสซา เคอร์บี, เอไซ โมราเลส, เฮย์ลีย์ แอตเวลล์, เช วิกัม และ ปอม เกลม็องตีแย็ฟ กลับมารับบทเดิมของพวกเขาจากภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้าในซีรีส์
ภาพยนตร์เรื่องนี้มีกำหนดเข้าฉายโดยพาราเมาต์พิกเจอส์ในวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2568 หลังจากล่าช้าเนื่องจากการแพร่ระบาดของไวรัสโควิด-19
== นักแสดง ==
ทอม ครูซ รับบท อีธาน ฮันท์ สายลับ IMF และหัวหน้าทีมปฏิบัติการ
เฮย์ลีย์ แอตเวลล์ รับบท เกรซ โจรสาวข้ามชาติและพันธมิตรคนใหม่ของอีธาน
วิง ราเมส รับบท เป็น ลูเทอร์ สติกเคล ช่างเทคนิคคอมพิวเตอร์ของ IMF สมาชิกทีมฮันท์และเพื่อนสนิทเขา
ไซมอน เพกก์ รับบท เบนจิ ดันน์ เจ้าหน้าที่ภาคสนามด้านเทคนิคของ IMF และสมาชิกทีมฮันท์
วาเนสซา เคอร์บี รับบท อลันนา มิตโซโปลิส พ่อค้าอาวุธในตลาดมืดที่รู้จักกันในชื่อ แม่ม่ายขาว ลูกสาวของ "แม็กซ์" อริอีธานจากภาคแรก
เอไซ โมราเลส รับบท เกเบรียล ชายปริศนาผู้สามารถใช้เอไอ เอนทิตี้ ในการคุกคามโลก ตัวร้ายหลักของเรื่อง อดีตพันธมิตรของฮันท์ก่อนเขาเป็นสายลับ IMF
ปอม เกลม็องตีแย็ฟ รับบท ปารีส มือสังหารชาวฝรั่งเศสที่ทำงานให้เกเบรียล ผู้ไร้ประวัติที่พร้อมจะจัดการทุกคนที่ขวางทาง
เฮนรี แชร์นี รับบท ยูจีน คิตทริดจ์ อดีตผู้อำนวยการ IMF ปรากฏครั้งล่าสุดใน ผ่าปฏิบัติการสะท้านโลก เขามอบงานให้อีธานตามหากุญแจสองดอก
เช วิกัม รับบท แจสเปอร์ บริกส์ คนของเดอะคอมมิวนิตีที่ตามล่าฮันท์
รอล์ฟ แซกซัน รับบท วิลเลียม ดอนโล นักวิเคราะห์ของ CIA ผู้ถูกส่งไปยังอะแลสกาใน ผ่าปฏิบัติการสะท้านโลก
เกร็ก ทาร์ซาน เดวิส  รับบท เดกาส์ มือขวาของบริกส์ ผู้สงสัยในการกระทำของหัวหน้าและอีธาน ขณะที่ออกตามล่าทั่วทุกมุมโลก
มาเรียลา แกร์ริกา รับบท มารี ผู้หญิงในอดีตของฮันท์และเกเบรียล แกร์ริกากลับมารับบทเดิมจากภาคที่แล้ว
เฟรเดอริค ชมิดท์ รับบท โซลา มิตโซโปลิส พี่ชายของอลันนาและผู้บังคับบัญชา ผู้ทำตามคำสั่งโดยไม่ลังเล
โฮลต์ แมคคอลลานี รับบท เบิร์นสไตน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมสหรัฐ
นิก ออฟเฟอร์แมน รับบท ซิดนีย์ ประธานคณะเสนาธิการร่วม
สมทบด้วยชาลส์ พาร์เนลและมาร์ก เกติส ที่กลับมารับบทผู้อำนวยการ NSA และ NRO ตามลำดับ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2568
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
ภาพยนตร์โลดโผน
ภาพยนตร์ระทึกขวัญ
ภาพยนตร์ภาคต่อ
ภาพยนตร์ที่สร้างจากภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์
ภาพยนตร์โดยพาราเมาต์พิกเจอส์
บริการสุขภาพแห่งชาติ

บริการสุขภาพแห่งชาติ (National Health Service) หรือ เอ็นเอชเอส (NHS) เป็นคำกว้าง ๆ ใช้เรียกระบบบริการสุขภาพที่รัฐบาลเป็นผู้อุดหนุนในสหราชอาณาจักร นับตั้งแต่ปี 1948 ระบบเอ็นเอชเอสได้รับการอุดหนุนจากงบประมาณภาษี ปัจจุบันมีระบบสามระบบที่เรียกชื่อว่า "เอ็นเอชเอส" (เอ็นเอชเอส อังกฤษ, เอ็นเอชเอส สกอตแลนด์ และเอ็นเอชเอส เวลส์) ส่วนในไอร์แลนด์เหนือมีเอชเอสซี (HSC) แต่ยังคงเรียกกันในท้องถิ่นว่า "เอ็นเอชเอส" ระบบทั้งสี่ตั้งขึ้นในปี 1948 เพื่อเป็นการปฏิรูปสังคมครั้งใหญ่หลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุด หลักการในการก่อตั้ง NHS คือการเป็นระบบสุขภาพที่ครอบคลุม เป็นสากล และไม่มีค่าใช้จ่าย ให้บริการตามความจำเป็นทางการแพทย์ ไม่ใช่ตามอำนาจการจ่ายของบุคคล แต่ละระบบให้บริการ[services|สุขภาพ]ที่มีระดับไม่มีค่าใช้จ่ายแตกต่างกันไป ยกเว้นเพียงบริการทันตกรรมและบริการโดยจักษุแพทย์ ในประเทศอังกฤษ ผู้ป่วยของเอ็นเอชเอสจะต้องจ่ายค่ายา ยกเว้นผู้ป่วยที่อายุมากกว่า 60 ปี และผู้ได้รับประโยชน์พิเศษจากรัฐบาล
เอ็นเอชเอสในทั้งสี่ประเทศรวมกันว่าจ้างงานจำนวน 1.6 ล้านตำแหน่งในปี 2015–2016 ด้วยงบประมาณรวม 136,700 ล้านปอนด์ ในปี 2014 ผู้ให้บริการทางการแพทย์ทั้งสหราชอาณาจักรอยู่ที่ 2,165,043 คน คิดเป็นอังกฤษ 1,789,586 คน, สกอตแลนด์ 198,368 คน, เวลส์ 110,292 คน และไอร์แลนด์เหนือ 66,797 คน ในปี 2017 ในสหราชอาณาจักรมีพยาบาลขึ้นทะเบียนแล้วรวม 691,000 คน ลดลง 1,783 คนจากปีก่อน เป็นครั้งแรกที่จำนวนพยาบาลในระบบลดลงนับตั้งแต่ปี 2008 ทุก ๆ 24 ชั่วโมงจะมีผู้ป่วยเข้าสู่ระบบหนึ่งล้านคน และด้วยจำนวนผู้ให้บริการ 1.7 ล้านคน เอ็นเอชเอสเป็นผู้จ้างงานที่ใหญ่ที่สุดอันดับห้าของโลก และยังถือเป็นหน่วยงานรัฐบาลที่ไม่ใช่ทางการทหารที่ใหญ่ที่สุดในโลก
สำหรับการซื้อยา เอ็นเอชเอสทั้งสี่มีอำนาจทางตลาดที่สูงมากจนส่งผลต่อราคายาในระดับโลก และโดยทั่วไปแล้วจะพยายามคิดราคายาให้ต่ำ ระบบการประเมินยาของสหราชอาณาจักรยังถูกนำไปประบใช้หรือนำไปใช้ในอีกหลายประเทศทั่วโลก
==ผู้มีสิทธิเข้ารับการรักษา==
ทุกบุคคลที่อาศัยอยู่ในสหราชอาณาจักรสามารถใช้บริการของเอ็นเอชเอสได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าบริการเต็มจำนวน อย่างไรก็ตาม มีทันตกรรมเอ็นเอชเอส และบริการจักษุแพทย์ที่เรียกค่าบริการตามมาตรฐานที่ตั้งไว้แตกต่างกันไปตามสี่ระบบของสี่ประเทศ ผู้ป่วยส่วนใหญ่ต้องจ่ายค่ายาเอง ยกเว้นเพียงบางส่วนเท่านั้น
อะไนริน เบวัน เขียนเกี่ยวกับการครอบคลุมระบบเอ็นเอชเอสถึงผู้ที่เดินทางจากต่างประเทศมายังสหราชอาณาจักรไว้ในปี 1952 ว่า "ดูจะเป็นการไม่ฉลาดและใจแคบที่จะสงวนบริการไม่เสียค่าใช้จ่ายนี้ไว้ไม่ให้ผู้เดินทางมาบริเตนได้รับบริการ เราจะแยกผู้เดินทางเข้ามาออกจากทุกคนอย่างไรเล่า? พบเมืองบริเตนทุกคนต้องพกบัตรประชาชนติดตัวไปตลอดทุกที่ที่ไป เพื่อพิสูจน์ว่าตนไม่ใช่ผู้เดินทางมาบริเตนงั้นหรือ? ถ้าจะแยกแพะกับแกะออกจากกัน ทั้งคู่ [ทั้งแพะและแกะ] ก็ต้องระบุตัวตนของตนเองไว้ด้วย ความพยายามที่เริ่มต้นเป็นการเก็บเอ็นเอชเอสไว้กับแค่พวกเรา ในภายหลังจะกลายมาเป็นเหตุรำคาญใจสำหรับทุก ๆ คนแทน"
การขยายสิทธิรักษาโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายไปยังบุคคลที่ไม่ใช่พลเมืองสหราชอาณาจักรถูกจำกัดอย่างมาก และมีข้อกำหนดควบคุมการเก็บค่าบริการสุขภาพของผู้เดินทางมาจากต่างประเทศประกาศใช้ใหม่ในปี 2015
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official website of the NHS in England
Official website of NHS Scotland
Official website of NHS Wales 
Official website of Health and Social Care in Northern Ireland
 
องค์การแพทย์ในสหราชอาณาจักร
สุพรรณิการ์ จำเริญชัย

สุพรรณิการ์ จำเริญชัย (เกิด 2 มีนาคม พ.ศ. 2542) เป็นนักแสดงและนางงามชาวไทย โด่งดังจากการเป็นมิสแกรนด์อุดรธานี 2020
== ประวัติ ==
สุพรรณิการ์ จำเริญชัย มีชื่อเล่นว่า ฝ้าย เกิดเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2542 เป็นลูกคนโตในบรรดาพี่น้อง 5 คนโดยมีพ่อเป็นคนขอนแก่น แม่เป็นคนนครราชสีมา จบการศึกษาระดับประถมศึกษาจาก โรงเรียนสารสาสน์วิเทศบางบอน ระดับชั้นมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ ๔๗ จังหวัดเพชรบุรี ระดับปริญญาตรีจาก มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต โดยในช่วงเรียนมหาวิทยาลัยเธอได้ทำงานพาร์ทไทม์ตามห้างสรรพสินค้า
== เข้าสู่วงการ ==
ก่อนเข้าสู่วงการเธอได้เข้าประกวดนางงามเวที มิสแกรนด์ร้อยเอ็ด 2019 และในปีเดียวกันเธอก็ได้เข้าประกวดอีกครั้งในเวที มิสแกรนด์อำนาจเจริญ 2019 กระทั่งเข้าสู่วงการจากการเป็นแดนเซอร์ให้ศิลปินดารา และเป็นตัวประกอบในละครโทรทัศน์ ต่อมาเธอตัดสินใจไปคัดเลือกเป็นนักแสดงแทนของญาญ่าในละครเรื่อง กลิ่นกาสะลอง ซึ่งเปิดรับสมัครแต่ไม่ผ่าน หลังจากนั้นเธอจึงไปคัดเลือกเป็นตัวประกอบในละครอีกเรื่องหนึ่ง แต่ทีมงานของละครเรื่องกลิ่นกาสะลอง มาบังเอิญเห็นเธอตรงช่วงท้ายทอยพอดี จึงได้เรียกเธอให้กลับไปคัดเลือกบท ซ้องปีป และ กาสะลอง ซึ่งเธอก็ได้รับเลือกเป็นนักแสดงแทนของ ญาญ่า
หลังจากละครเรื่องนี้เธอก็เริ่มมีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จัก เธอก็ได้กลับไปประกวดเวที มิสแกรนด์ไทยแลนด์ อีกครั้งจนได้เป็น มิสแกรนด์อุดรธานี 2020 ในปี พ.ศ. 2565 สุพรรณิการ์ ได้เข้าประกวดในเวที นางสาวเชียงใหม่ 2565 โดยได้ตำแหน่ง รองอันดับ 2 นอกจากนี้เธอยังได้ร่วมแสดงรับเชิญในละครเรื่อง อ้ายข่อยฮักเจ้า ในบท ผีแม่ม่ายในเมืองผี
== ผลงาน ==
=== ละครโทรทัศน์ ===
== อ้างอิง ==
มิสแกรนด์ไทยแลนด์
บุคคลจากจังหวัดขอนแก่น
บุคคลจากโรงเรียนสารสาสน์วิเทศบางบอน
บุคคลจากโรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 47
บุคคลจากมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต
นักแสดงหญิงชาวไทย
นักแสดงหญิงจากกรุงเทพมหานคร
นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวไทย
นางงามไทย
นางแบบไทย
นักแสดงหญิงชาวไทยในศตวรรษที่ 21
วัดท่าช้าง (จังหวัดนครนายก)

วัดท่าช้าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าช้าง อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก มีเนื้อที่ 113 ไร่ 17 ตารางวา
วัดท่าช้าง เดิมชื่อ วัดท่าคเชนทร์ ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2310 คำว่า "คเชนทร์" มีความหมายตามบันทึกในพงศาวดารสมัยกรุงศรีอยุธยาว่าเมื่อ พ.ศ. 2264 จังหวัดนครนายกมีช้างชุกชุม จนถึงสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ณ บริเวณย่านซื่อ เคยเป็นท่าช้างของโขลงช้างจากทุ่งดงละคร ชื่อของวัดมีความหมายเกี่ยวข้องกับช้างมาตั้งแต่ต้นจึงได้ใช้สัญลักษณ์ช้างไว้ที่หน้าอุโบสถหลังเดิมเป็นช้างสามเศียรและตราประทับเป็นรูปช้าง
เดิมเป็นสำนักสงฆ์สร้างโดยชาวจีน ต่อมาในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานเงินจำนวน 80 ชั่ง เพื่อเป็นทุนในการก่อสร้างอุโบสถ อุโบสถหลังนี้มีลักษณะพิเศษคือเป็นอุโบสถที่มี 5 เสา
เมื่อ พ.ศ. 2462 อุโบสถวัดท่าช้างได้รับการบูรณะโดยพ่อรอกและแม่เฉยคหบดีแห่งเมืองนครนายกซึ่งเป็นอุบาสกอุบาสิกาผู้ศรัทธาในพระพุทธศาสนาอย่างแรงกล้า นายเมนู ฤทธิ์แดง อายุ 61 ปี ราษฎรบ้านท่าช้างเล่าว่าการบูรณะอุโบสถในครั้งนั้นใช้ช่างชาวจีนโดยใช้ดินจากหนองโสนที่อยู่ไม่ไกลจากวัดท่าช้างมาปั้นอิฐและสร้างเตาเผาในบริเวณใกล้เคียงกันแล้วจึงนำอิฐที่ได้มาบูรณะอุโบสถดังกล่าว วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2528
==อ้างอิง==
ท่าช้าง
โบราณสถานในจังหวัดนครนายก
วัดหนองยาวสูง

วัดหนองยาวสูง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองยาว อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 16 ไร่ 2 งาน
วัดหนองยาวสูงตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2343 โดยมีพระอาจารย์เกษมเป็นผู้มาดำเนินการสร้างขึ้นได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2350 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 5 เมตร ยาว 14 เมตร
ที่ตั้งวัดเป็นเนินสูงเชิงภูเขา อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 4 เมตร ยาว 6 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2350 สร้างด้วยคอนกรีตที่ฝาผนังมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเขียนด้วยสีฝุ่น เกี่ยวกับพุทธประวัติรวมถึงมีภาพชีวิตความเป็นอยู่ของชาวไทยวน หน้าบันลงรักประดับกระจกเช่นกันแต่เป็นกระจกสี ๆ ทำลวดลายด้านหนึ่งเป็นลายพระอาทิตย์ ด้านหนึ่งเป็นลายพระจันทร์ หลังคาอุโบสถมุงกระเบื้อง เครื่องลำยองทำจากไม้ลงรัก ประดับกระจกสีทอง
ศาลาการเปรียญกว้าง 15 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างด้วยไม้เมื่อ พ.ศ. 2505 หอสวดมนต์กว้าง 4 เมตร ยาว 12 เมตรสร้างด้วยไม้เมื่อ พ.ศ. 2512 กุฏิสงฆ์จำนวน 5 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ และเจดีย์รูปทรงที่นิยมสร้างในสมัยรัตนโกสินทร์ คาดว่าน่าจะสร้างขึ้นพร้อม ๆ กับวัด ว่ากันว่าภายในมีกรุวัตถุมงคลอยู่
==อ้างอิง==
โบราณสถานในจังหวัดสระบุรี
หนองยาวสูง