pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พารัลแลกซ์ดาวฤกษ์

พารัลแลกซ์ดาวฤกษ์ (stellar parallax) เป็นปรากฏการณ์ที่ตำแหน่งของวัตถุทางดาราศาสตร์บนทรงกลมท้องฟ้าดูเหมือนจะเปลี่ยนไปตามตำแหน่งของโลกเนื่องจากพารัลแลกซ์ โดยทั่วไปตำแหน่งของโลกขึ้นอยู่กับตำแหน่งในวงโคจร ซึ่งมีคาบการเปลี่ยนแปลงเท่ากับคาบการโคจรของโลก นั่นคือประมาณ 1 ปี จึงมักเรียกว่าเป็น พารัลแลกซ์ประจำปี (annual parallax)
== ภาพรวม ==
การเคลื่อนที่ของตำแหน่งปรากฏของวัตถุท้องฟ้าเนื่องจากพารัลแลกซ์ประจำปีจะแปรผันตามละติจูดสุริยวิถีของวัตถุท้องฟ้าบนทรงกลมท้องฟ้า ที่บริเวณละติจูดสุริยวิถี ±90 องศา (ขั้วสุริยวิถี) การเคลื่อนที่จะดูเหมือนว่าเป็นวงกลม เมื่อละติจูดสุริยวิถีลดลงจะปรากฏเป็นการเคลื่อนที่แบบวงรี โดยมีแนวละติจูดสุริยวิถีเป็นแกนเอก และที่ละติจูดสุริยวิถี 0 องศา (บนระนาบสุริยวิถี) จะปรากฏเหมือนว่าเคลื่อนที่ไปกลับในแนวเส้นตรง ขนาดของพารัลแลกซ์ประจำปีแสดงด้วยระยะเชิงมุมครึ่งหนึ่งของความยาวของแกนเอกของการเคลื่อนที่เป็นวงรี
ขนาดของพารัลแลกซ์ประจำปีจะแปรผกผันกับระยะทางของวัตถุท้องฟ้าจากโลก ดังนั้น หากสามารถวัดพารัลแลกซ์ประจำปีได้ ระยะทางจากโลกถึงวัตถุสามารถกำหนดได้โดยใช้ตรีโกณมิติ เมื่อวัตถุอยู่ห่างจากโลก 3.26 ปีแสง พารัลแลกซ์ต่อปีจะเท่ากับ 1 พิลิปดาพอดี นี่คือที่มาของ พาร์เซก หน่วยวัดระยะทางของวัตถุท้องฟ้า
การมีอยู่ของพารัลแลกซ์ประจำปีได้รับการทำนายมานานแล้วตามทฤษฎีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง แต่การสังเกตนั้นทำได้ยากมากเนื่องจากขนาดของพารัลแลกซ์ประจำปีมีขนาดเล็กมาก แม้แต่พารัลแลกซ์ประจำปีของดาวฤกษ์ที่อยู่ใกล้โลกที่สุดอย่างอัลฟาคนครึ่งม้าก็มีพารัลแลกซ์ประจำปีเพียง 0.76 พิลิปดาเท่านั้น ซึ่งเทียบเท่ากับการตรวจจับพารัลแลกซ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวัตถุที่อยู่ห่างออกไป 271 เมตร ขยับไปเพียง 1 มิลลิเมตร
ทือโก ปราเออได้ใช้ข้อเท็จจริงที่ว่าไม่สามารถสังเกตพารัลแลกซ์ประจำปีได้มาเป็นเหตุผลในการปฏิเสธทฤษฎีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางและสนับสนุนทฤษฎีโลกเป็นศูนย์กลาง อย่างไรก็ตาม โยฮันเนิส เค็พเพลอร์สามารถอธิบายการเคลื่อนที่ของวัตถุท้องฟ้าได้ง่ายกว่าทฤษฎีโลกเป็นศูนย์กลางแบบเดิมมาก โดยถือว่าดาวเคราะห์อยู่ในการเคลื่อนที่แบบวงรี
หลักฐานโดยตรงสำหรับทฤษฎีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางมาจากการสังเกตการณ์เกี่ยวกับความคลาดทางดาราศาสตร์ของเจมส์ แบรดลีย์ ซึ่งเกิดขึ้นมากกว่า 100 ปีหลังจากการค้นพบกฎการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์ของเค็พเพลอร์ โดยที่จริงแล้วจุดประสงค์ดั้งเดิมของแบรดลีย์คือการสังเกตพารัลแลกซ์ประจำปี แต่เขาไม่ประสบความสำเร็จในเรื่องนี้ กว่า 100 ปีต่อมา ฟรีดริช เบ็สเซิล ยืนยันว่าพารัลแลกซ์ประจำปีของ 61 Cygni ในปี 1838เท่ากับ 0.314 วินาที หลังจากนั้นไม่นาน ฟรีดริช ฟ็อน ชตรูเวอ ได้คำนวณพารัลแลกซ์ประจำปีของดาวเวกาได้ที่ 0.26 พิลิปดา และทอมัส เฮนเดอร์สันได้คำนวณพารัลแลกซ์ประจำปีของอัลฟาคนครึ่งม้าได้ที่ 0.76 พิลิปดา
เป็นการยากที่จะวัดค่าพารัลแลกซ์ประจำปีที่แม่นยำจากพื้นโลก เนื่องจากความผันผวนของชั้นบรรยากาศโลก ดังนั้นดาวเทียมฮิปปาร์โคสจึงถูกส่งขึ้นสู่อวกาศในปี 1989 เพื่อวัดพารัลแลกซ์ประจำปีจากอวกาศ เป็นผลให้พารัลแลกซ์ประจำปีของดาว 118,274 ดวงที่อยู่ภายในระยะประมาณ 150 พาร์เซกจากโลกถูกวัดด้วยความแม่นยำโดยมีความคลาดเคลื่อนเพียง 1/1,000 พิลิปดา ซึ่งช่วยปรับปรุงความแม่นยำของระยะทางของดาวเหล่านี้อย่างมาก ในโครงการ VERA ได้ใช้กล้องโทรทรรศน์วิทยุ ในการสังเกตการณ์ด้วยความแม่นยำที่ความคลาดเคลื่อน 10 ไมโครพิลิปดา
== อ้างอิง ==
มุม
มาตรดาราศาสตร์
หับ โห้ หิ้น บางกอก

บริษัท หับ โห้ หิ้น บางกอก จำกัด (Hub Ho Hin Bangkok) เป็นบริษัทสื่อของไทยที่ทำงานด้านโฆษณาและการสร้างภาพยนตร์ เป็น 1 ใน 3 บริษัทผู้ร่วมก่อตั้งจีทีเอชร่วมกับจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่และไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ซึ่งเลิกกิจการไปในปี 2558 และเป็น 1 ใน 2 บริษัทผู้ร่วมก่อตั้งจีดีเอชร่วมกับจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
หับ โห้ หิ้น ก่อตั้งขึ้นในปี 2534 โดย จิระ มะลิกุล, ยงยุทธ ทองกองทุน, จินา โอสถศิลป์ และ ประเสริฐ วิวัฒนานันท์พงษ์ นิสิตเก่าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยเริ่มแรกบริษัททำธุรกิจด้านการผลิตโฆษณาและเริ่มแตกแขนงไปสู่การผลิตภาพยนตร์ด้วยภาพยนตร์เรื่องแรกในปี 2543 เรื่องสตรีเหล็ก ซึ่งกำกับโดย ยงยุทธ และร่วมผลิตกับ ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ และภาพยนตร์ของ จิระ ในปี 2545 เรื่อง 15 ค่ำ เดือน 11 ที่ผลิตร่วมกับบริษัท จีเอ็มเอ็ม พิคเจอร์ ผ่านบริษัทร่วมทุน หับ โห้ หิ้น ฟิล์มส์ (2545–2551) หลังจากความสำเร็จของภาพยนตร์เรื่องแฟนฉัน ที่ทั้ง 3 บริษัทร่วมสร้างในปี 2546 จีทีเอชจึงได้ก่อตั้งขึ้นในฐานะบริษัทร่วมทุนซึ่งดำเนินมาจนถึงปี 2558 ปัจจุบัน หับ โห้ หิ้น ถือหุ้น 15% ในจีดีเอช โดย GMM Grammy ถือหุ้น 51% และศิลปินในสังกัดถือหุ้น 34%
== อ้างอิง ==
บริษัทของไทย
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2534
บริษัทสื่อของประเทศไทย
สายล่อฟ้า (ภาพยนตร์)

สายล่อฟ้า เป็นภาพยนตร์แนวอาชญากรรม-คอมเมดี้สัญชาติไทย ปี 2547 เขียนบทและกำกับโดย ต้อม-ยุทธเลิศ สิปปภาค สถานที่ถ่ายทำทั้งหมดถ่ายทำที่พัทยา เป็นเรื่องราวของ 2 เพื่อนสนิทที่ก่อเรื่องวุ่นวายจนกลายเป็นอาชญากรรม
== เนื้อเรื่อง ==
ตุ่น (โหน่ง ชะชะช่า) และ เต่า (สมชาย เข็มกลัด) เพื่อนสนิทที่ชอบใช้เวลาด้วยกันที่ร้านคาราโอเกะในพัทยา อย่างไรก็ตาม เต่ามีนิสัยเสียคือชอบร้องเพลงเสียงดังอยู่เสมอ โดยเฉพาะเพลง สายล่อฟ้า ของ 2 พี่น้องร็อกเกอร์ชื่อดัง อัสนี-วสันต์ ซึ่งส่งผลให้ เต่า ตุ่น และเพื่อน ๆ โดนไล่ออกจากร้านอยู่เสมอ โดยพี่ช้างซึ่งเป็นเจ้าของร้าน
เต่าเป็นพ่อค้าขายแผ่นดีวีดีและวีซีดีปลอม แต่เขาชอบเล่นการพนันและเขามักจะเดิมพันฟุตบอลพรีเมียร์ลีก ในที่สุดเขาก็ชนะและได้เงินมาจำนวนหนึ่งทำให้เขาตัดสินใจคืนเงิน 100,000 บาทที่ยืมมาจากตุ่นและเลี้ยงตุ่นที่ร้านคาราโอเกะของพี่ช้าง
ที่ร้าน ตุ่น ผู้ขี้อาย และนิสัยดี ได้พบกับหญิงสาวชื่อ นก (พิชญ์นาฏ สาขากร) เขาร้องเพลง ฉันอยู่ตรงนี้ ของวงแบล็คเฮดคู่กับเธอ และลงเอยด้วยการพาเธอกลับไปที่บ้าน เช้าวันต่อมา นกก็หายตัวไป ปรากฎว่าเธอเป็นเด็กของผู้ใหญ่หมี (แบล็ค ผมทอง) ผู้มีอิทธิพลในท้องถิ่น และเต่าจ่ายเงินให้เธอเพื่อไปนอนค้างคืนกับตุ่นเพื่อนของเขา ตุ่น เซียนพระเครื่องชื่อดังหมกมุ่นกับการตามหานก
== นักแสดง ==
โหน่ง ชะชะช่า รับบท เซียนตุ่น
สมชาย เข็มกลัด รับบท เต่า
พิชญ์นาฏ สาขากร รับบท นก
อรจิรา แหลมวิไล รับบท หนู
สมชาย ศักดิกุล รับบท กำนันหมู
แบล็ค ผมทอง รับบท ผู้ใหญ่หมี
เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ รับบท แมว
พงศ์เทพ อนุรัตน์ รับบท เป็ด
ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
วสันต์ อุตตมะโยธิน
== อ้างอิง ==
Williamson, Rob. September 2005. "Take it easy chicken: Yuthlert Sippapak interviewed ", Firecracker.
=== หมายเหตุ ===
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2547
ภาพยนตร์โดยจีทีเอช
ภาพยนตร์ที่มีฉากในเมืองพัทยา
ภาพยนตร์ไทย
ซาซากิกับมิยาโนะ เดอะมูฟวี่ -ภาคจบการศึกษา-

ซาซากิกับมิยาโนะ เดอะมูฟวี่ -ภาคจบการศึกษา-  เป็นภาพยนตร์อนิเมะญี่ปุ่นแนววีรคติในปี พ.ศ. 2566  สร้างจากซีรีส์มังงะ ซาซากิกับมิยาโนะ  ที่แต่งเรื่องและวาดภาพโดยโช ฮารูโซโนะ ภาพยนตร์กำกับโดยชินจิ อิชิฮิระ เขียนบทโดยโยชิโกะ นากามูระ  และผลิตโดยสตูดิโอดีน ภาพยนตร์ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 โดยฉายควบคู่ไปกับภาพยนตร์สั้นเรื่อง ฮิราโนะกับคางิอุระ  ภาพยนตร์ฉายในประเทศไทยในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2566
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2566
ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2566
ภาพยนตร์แอนิเมชันเกี่ยวกับความหลากหลายทางเพศ
ความหลากหลายทางเพศในอนิเมะและมังงะ
ชินจัง เดอะมูฟวี่ ตอน นินจาคาถาวายุอลเวง

ชินจัง เดอะมูฟวี่ ตอน นินจาคาถาวายุอลเวง  เป็นภาพยตร์อนิเมะญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2564 ผลิตโดยสตูดิโอชินเอแอนิเมชัน เป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 30 ของซีรีส์อนิเมะเครยอนชินจัง ภาพยนตร์กำกับโดยมาซากาซุ ฮาชิโมโตะ และเขียนบทภาพยนตร์โดยมาซากาซุ ฮาชิโมโตะและคิมิโกะ อูเอโนะ ภาพยนตร์ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2565 และออกฉายในประเทศไทยในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2566
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
นินจาคาถาวายุอลเวง
ภาพยนตร์แอนิเมชันโตโฮ
ลิลี-โรส เดปป์

ลิลี-โรส เมโลดี เดปป์ (Lily-Rose Melody Depp; เกิด 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1999) เป็นนักแสดงชาวฝรั่งเศสและอเมริกัน เป็นบุตรของจอห์นนี เดปป์ และวาเนสซา พาราดีส เธอเริ่มต้นอาชีพด้วยการแสดงในบทบาทรองจากภาพยนตร์ จับคนมาทำวอรัส (2014) และประกอบอาชีพเป็นนางแบบ เธอได้แสดงในละครย้อนยุค เดอะแดนซ์เซอร์ (2016) แพลเนแทเรียม (2016) และเดอะคิง (2019) และภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดีในเรื่อง รักเดียวขอเลี้ยวหาอีกคน (2018) จากนั้นใน ค.ศ. 2023 เธอได้แสดงในละครโทรทัศน์เรื่อง ดิไอดอล ออกฉายทางช่องเอชบีโอ
== ผลงาน ==
=== ภาพยนตร์ ===
=== ละครโทรทัศน์ ===
=== มิวสิกวิดีโอ ===
== ผลงานเพลง ==
== รางวัลและการเสนอชื่อ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2542
นักแสดงหญิงชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
นักแสดงเด็กหญิงชาวอเมริกัน
นางแบบอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายฝรั่งเศส
ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
ชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช
นางแบบจากแคลิฟอร์เนีย
นางแบบฝรั่งเศส
ดีลีต (ละครชุด)

ดีลีต (; เขียนเป็น DELETE) เป็นละครชุดทางโทรทัศน์ไทยแนวระทึกขวัญ ผลิตโดยความร่วมมือระหว่างเน็ตฟลิกซ์และจีดีเอช ละครชุดกำกับโดย ภาคภูมิ วงศ์ภูมิ นำแสดงโดย ณัฐรัตน์ นพรัตยาภรณ์, ณัฏฐ์ กิจจริต, ษริกา สารทศิลป์ศุภา,ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง,จินเจษฎ์ วรรธนะสิน, วาศิตา แฮเมเนา เผยแพร่ทางเน็ตฟลิกซ์เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2566 ดีลีต เล่าปัญหาความสัมพันธ์ที่รุมเร้ากลุ่มตัวละครก่อนพวกเขาจะพบกับมือถือที่สามารถ "ลบ" คนให้หายไปได้ และเป็นฉนวนเหตุของอาชญากรรมที่ตามมา
== นักแสดง ==
ษริกา สารทศิลป์ศุภา รับบท ลิลลี่
ณัฐรัตน์ นพรัตยาภรณ์ รับบท ทู
ณัฏฐ์ กิจจริต  รับบท เอม
นพชัย ชัยนาม รับบท 	ยุทธชัย
ศุภวัลย์ พูลเจริญ
จินเจษฎ์ วรรธนะสิน รับบท โต้ง
วาศิตา แฮเมเนา
ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง รับบท อร
== งานสร้าง ==
การสร้างละครชุดดีลีต ได้รับการประกาศครั้งแรกในงานเน็ตฟลิกซ์ ทีไทย ทีมันส์ ที่สยามสแควร์ โดยเป็นความร่วมมือร่วมครั้งแรกกับจีดีเอช และเป็นผลงานกำกับละครชุดเรื่องแรกของ ภาคภูมิ วงศ์ภูมิ ซึ่งเคยผ่านการกำกับภาพยนตร์แนวระทึกขวัญอย่างชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ (พ.ศ. 2547) ภาคภูมิกล่าวว่าแนวเรื่องดีลีต เป็นการผสมผสานของระทึกขวัญ–ดรามา ไปจนถึงลึกลับและอาชญากรรม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ผลงานต้นฉบับของเน็ตฟลิกซ์
ผลงานต้นฉบับภาษาไทยของเน็ตฟลิกซ์
ลิลี เอลบี

ลิลี อิลเซ เอลวีนส์ (Lili Ilse Elvenes; 28 ธันวาคม ค.ศ. 1882 – 13 กันยายน ค.ศ. 1931) หรือรู้จักกันในนาม ลิลี เอลบี (Lili Elbe) เป็นจิตรกรหญิงข้ามเพศชาวเดนมาร์กและเป็นหนึ่งในผู้เข้ารับการผ่าตัดแปลงเพศในยุคแรก ๆ
เธอเป็นจิตรกรภายใต้ชื่อเกิดของเธอ หลังผ่าตัดแปลงเพศในปี 1930 เธอเลิกเป็นจิตรกรและเปลี่ยนชื่อทางกฎหมายเป็น ลิลี อิลเซ เอลวีนส์ และใช้นามสกุลว่า เอลบี ในเวลาต่อมา เธอถือเป็นผู้เข้ารับการปลูกถ่ายมดลูกคนแรกที่พยายามจะตั้งครรภ์ แต่ภายหลังเสียชีวิตเนื่องจากภาวะแทรกซ้อนดังกล่าวตามมา
เรื่องเล่ากึ่งอัตชีวประวัติฉบับสหราชอาณาจักรและสหรัฐได้รับการตีพิมพ์หลังจากเธอเสียชีวิตในปี 1933 ภายใต้ชื่อ Man into Woman: An Authentic Record of a Change of Sex นอกจากนี้ ภาพยนตร์เรื่อง The Danish Girl (2015) ยังได้รับแรงบันดาลใจมาจากชีวิตของเธอด้วย
== ในวัฒนธรรมสมัยนิยม ==
เทศกาลภาพยนตร์แอลจีบีทีคิว+ มิกซ์โคเปนเฮเกนได้มอบรางวัลชื่อ "ลิลี" จำนวนสี่รางวัลตามชื่อของเอลบี
ในปี 2000 เดวิด อีเบอร์ชอฟฟ์ ได้เขียนหนังสือเรื่อง The Danish Girl ซึ่งเป็นเรื่องราวสมมติเกี่ยวกับชีวิตของเอลบี หนังสือเล่มนี้กลายเป็นหนังสือขายดีระดับนานาชาติและได้รับการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ มากมาย และยังเป็นหนึ่งในนวนิยายเรื่องแรกที่เกี่ยวข้องกับการผ่าตัดแปลงเพศ อีกทั้งยังถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ในชื่อเดียว ซึ่งออกฉายในปี 2015
วันที่ 28 ธันวาคม 2022 กูเกิล ดูเดิล ฉลองครบรอบ 140 ปีของลิลี เอลบี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Lili Elbe on Biography.com
Lili Elbe on LGBT History Month
Lili Elbe Digital Archive
From the doll's pram into normative femininity. Lili Elbe and the journalistic staging of transsexuality in Denmark German journal article. NORDEUROPAforum 20 (2010:1–2), 33–61
Represented in ARKEN Museum of Modern Art's Gerda Wegener exhibition November 2015 – January 2017
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2425
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2474
หญิงข้ามเพศ
เพปเพอโรนี

เพปเพอโรนี (pepperoni) เป็นซาลามีรสเผ็ดแบบอเมริกันที่ทำจากเนื้อหมูและเนื้อวัวหมัก ปรุงรสด้วยพริกปาปริกาหรือพริกชนิดอื่น ๆ
ก่อนปรุง เพปเพอโรนีจะมีลักษณะพิเศษคือมีความนุ่ม มีกลิ่นรมควันเล็กน้อย และมีสีแดงสด เพปเพอโรนีฝานบางเป็นหนึ่งในเครื่องโรยหน้าพิซซ่าที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในร้านพิซซ่าในสหรัฐ
== ศัพทมูลวิทยา ==
ศัพท์ เพปเพอโรนี (pepperoni) เป็นรูปคำยืมของคำในภาษาอิตาลีว่า peperoni ซึ่งเป็นรูปพหูพจน์ของคำว่า peperone แปลว่าพริกหวาน การใช้คำว่า "เพปเพอโรนี" เพื่อเรียกไส้กรอกชนิดหนึ่งมีขึ้นใน ค.ศ. 1919
== ประวัติ ==
เพปเพอโรนีมีต้นกำเนิดมาจากชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลีในสหรัฐ เป็นไส้กรอกบ่มแห้ง มีความคล้ายคลึงกับซาลามีรสเผ็ดจากทางตอนใต้ของอิตาลี เช่น ซัลซิชชา (salsiccia) หรือโซปเปรสซาตา (soppressata) ความแตกต่างที่สำคัญคือเพปเพอโรนีมีรสเผ็ดน้อยกว่า มีเมล็ดที่ละเอียดกว่า (คล้ายกับซาลามีที่ไม่ใส่เครื่องเทศจากมิลาน) มักจะมีเนื้อสัมผัสที่นุ่มกว่า และมักจะผลิตโดยการกรอกเทียม
== การผลิต ==
เพปเพอโรนีทำมาจากเนื้อหมูหรือส่วนผสมของเนื้อหมูและเนื้อวัว โดยทั่วไปจะใช้เนื้อไก่งวงแทน แต่การใช้เนื้อไก่ในเพปเพอโรนีจะต้องมีการติดฉลากอย่างเหมาะสมในสหรัฐ
การบ่มด้วยไนเตรตหรือไนไตรต์ (โดยปกติจะใช้ในสารบ่มสมัยใหม่เพื่อป้องกันโรคโบทูลิซึม และการสลายตัวทางจุลชีววิทยาในรูปแบบอื่น ๆ) ก็มีส่วนทำให้เพปเพอโรนีมีสีแดง โดยทำปฏิกิริยากับฮีมในไมโยโกลบินของส่วนประกอบที่เป็นโปรตีนของเนื้อสัตว์
== การบริโภค ==
ชาวอเมริกันบริโภคเพปเพอโรนี 251.7 ล้านปอนด์ต่อปี หรือคิดเป็น 36% ของพิซซ่าทั้งหมดที่ผลิตในประเทศ เพปเพอโรนีมีโอกาสที่จะขดตัวจากขอบจากความร้อนของเตาอบพิซซ่า เพปเพอโรนีบางชนิดได้รับการผลิตเป็นชิ้นหนาเพื่อให้ขอบโค้งงอโดยเจตนา
เพปเพอโรนียังใช้เป็นไส้ของเพปเพอโรนีโรล ซึ่งเป็นของว่างประจำภูมิภาคที่ได้รับความนิยมในเวสต์เวอร์จิเนียและพื้นที่ใกล้เคียง
ในรัฐโนวาสโกเชียของแคนาดา เพปเพอโรนีทอดราดซอสฮันนีมัสตาร์ด เป็นที่พบได้ทั่วไปในผับ
== อ้างอิง ==
ไส้กรอก
เนื้อตัดเย็น
แนวระทึกขวัญ

แนวระทึกขวัญ เป็นประเภทของบันเทิงคดีที่ปรากฏอารมณ์หรือความรู้สึกระทึกใจ, กระสับกระส่ายวุ่นวาย, ประหลาดใจ, คาดหวัง หรือวิตกกังวล โดยปกติ ภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ หรือสื่อบันเทิงคดีใดที่ดำเนินเรื่องด้วยประเภทนี้ มีจุดประสงค์ให้ผู้ชม "นั่งไม่ติดเก้าอี้" พัฒนาไปจนสู่จุดสุดยอด (climax) การปกปิดข้อมูลสำคัญของเรื่องเป็นหนึ่งในองค์ประกอบที่พบเจอได้ทั่วไปของแนวระทึกขวัญ กลวิธีทางวรรณกรรม เช่น การให้ข้อมูลเท็จ (red herring), เนื้อเรื่องหักมุม, ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ และตอนจบค้างใจ (cliffhanger) ถูกนำมาใช้อย่างมาก โดยปกติแนวระทึกขวัญจะมีตัวโกง (villian) เป็นผู้ดำเนินเรื่อง ซึ่งตัวเอก (protagonist) หรือวีรบุรุษ (hero) ต้องผ่านอุปสรรคขวางทางให้ได้ ตัวอย่างบางส่วนของภาพยนตร์แนวระทึกขวัญสามารถพบได้จากภาพยนตร์โดยอัลเฟรด ฮิตช์ค็อก ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20
== อ้างอิง ==
วรรณกรรม
ประเภทของภาพยนตร์
ประเภทของรายการโทรทัศน์
ยัน ออร์ต

ยัน แฮ็นดริก ออร์ต (Jan Hendrik Oort, 28 เมษายน 1900 – 5 พฤศจิกายน 1992) เป็นนักดาราศาสตร์ และ นักฟิสิกส์ดาราศาสตร์ ชาวเนเธอร์แลนด์
เขาได้ศึกษาทางสถิติเกี่ยวกับการเคลื่อนที่ของดาวฤกษ์ แล้วพบว่าดาวฤกษ์ในดาราจักรทางช้างเผือกกำลังโคจรรอบจุดหนึ่งในกลุ่มดาวคนยิงธนู และเขายังได้เปิดเผยโครงสร้างเกลียวของดาราจักรโดยใช้กล้องโทรทรรศน์วิทยุ ถือเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกสาขาดาราศาสตร์วิทยุ เขายังเป็นที่รู้จักจากการเสนอการมีอยู่ของเมฆออร์ต ซึ่งเป็นแหล่งที่มาของดาวหางคาบยาว และกลดดาราจักร ซึ่งเป็นกลุ่มของดาวฤกษ์ที่โคจรรอบดาราจักรทางช้างเผือก
== ชีวประวัติ ==
ออร์ตเกิดที่เมืองฟราเนเกอร์ จังหวัดฟรีสลันด์ ประเทศเนเธอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 28 เมษายน1900 เป็น บุตรชายของนายแพทย์ เขาได้ทำการศึกษาภายใต้ยาโกบึส กัปไตน์ที่มหาวิทยาลัยโกรนิงเงิน และได้รับปริญญาเอกใน ปี 1926 ด้วยวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับดาวเร็ว หลังจากนั้นเขาได้ไปอยู่สหรัฐอเมริกาในช่วงระยะเวลาหนึ่งเพื่อทำการวิจัยที่มหาวิทยาลัยเยล และหลังจากกลับมาเนเธอร์แลนด์ เขาได้มาทำงานร่วมกับไอนาร์ แฮร์ตสปรองที่มหาวิทยาลัยไลเดิน และได้กลายเป็นศาสตราจารย์ด้านดาราศาสตร์ นอกจากนี้เขายังดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ การหอดูดาวไลเดิน ผู้อำนวยการหอดูดาววิทยุแห่งชาติเนเธอร์แลนด์ และประธานสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2535
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2443
บุคคลจากจังหวัดฟรีสลันด์
นักฟิสิกส์ชาวดัตช์
นักดาราศาสตร์ชาวดัตช์
ระบบพิกัดสุริยวิถี

ระบบพิกัดสุริยวิถี (ecliptic coordinate system) เป็นระบบพิกัดทรงกลมท้องฟ้ารูปแบบหนึ่งสำหรับแสดงตำแหน่งของวัตถุทางดาราศาสตร์บนทรงกลมท้องฟ้า โดยยืนพื้นตามแนวสุริยวิถี
== ภาพรวม ==
ระบบพิกัดสุริยวิถีใช้ ละติจูดสุริยวิถี (β) และลองจิจูดสุริยวิถี (λ) บนทรงกลมท้องฟ้า ในทำนองเดียวกันกับที่ใช้ละติจูดและลองจิจูดแสดงตำแหน่งพิกัดบนพื้นโลก
ละติจูดสุริยวิถีจะมีค่าเป็น 0 องศาที่ระนาบสุริยวิถี (หรือก็คือระนาบการโคจรของโลก) และจะมีค่าเป็น 90 องศาเมื่ออยู่ในทิศทางตั้งฉากกับสุริยวิถี ค่าจะเป็น + ในด้านที่มองเห็นการโคจรของโลกปรากฏเป็นทวนเข็มนาฬิกา และจะเป็น - ถ้าเห็นเป็นตามเข็มนาฬิกา ตำแหน่งที่ละติจูดสุริยวิถีอยู่ที่ +90 องศาเรียกว่า ขั้วสุริยวิถีเหนือ และตำแหน่งที่ละติจูดสุริยวิถีอยู่ที่ -90 องศาเรียกว่า ขั้วสุริยวิถีใต้ ขั้วสุริยวิถีเหนืออยู่ในกลุ่มดาวมังกร (ใกล้กับเนบิวลาตาแมว) และขั้วสุริยวิถีใต้อยู่ในกลุ่มดาวปลากระโทงแทง
การเคลื่อนที่ของขั้วท้องฟ้าเหนือ และขั้วท้องฟ้าใต้เนื่องจากการหมุนควงของโลกบนทรงกลมท้องฟ้าสามารถมองได้ว่าเป็นการเคลื่อนที่วงกลมโดยมีศูนย์กลางอยู่ที่ขั้วสุริยวิถีเหนือและขั้วสุริยวิถีใต้
ลองจิจูดสุริยวิถีเริ่มต้นที่ 0 องศาที่จุดวสันตวิษุวัต และค่าเพิ่มขึ้นในทิศทางเดียวกับการเคลื่อนที่ปรากฏของดวงอาทิตย์บนสุริยวิถี โดยนับถึง 360 องศาเมื่อกลับเข้าสู่จุดวสันตวิษุวัตอีกครั้ง ดังนั้นจุดครีษมายันอยู่ที่ลองจิจูดสุริยวิถี 90 องศา ส่วนจุดศารทวิษุวัตอยู่ที่ 180 องศา และจุดเหมายันคือ 270 องศา เมื่อการหมุนควงของโลกทำให้ตำแหน่งของจุดวสันตวิษุวัตเคลื่อนไปตามสุริยวิถี ค่าของลองจิจูดสุริยวิถีจะเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา
ระบบพิกัดสุริยวิถีเป็นพิกัดสัมพัทธ์กับระนาบการหมุนรอบดวงอาทิตย์ของโลก ดังนั้นจึงมักใช้เพื่อแสดงการเคลื่อนที่ของวัตถุท้องฟ้าในระบบสุริยะ
== ศูนย์กลางของระบบพิกัด ==
ศูนย์กลางของระบบพิกัดสุริยวิถีอาจอยู่ที่โลกหรือที่ดวงอาทิตย์ก็ได้ ระบบพิกัดสุริยวิถีเมื่อมองจากบนโลกเรียกว่าระบบพิกัดสุริยวิถีแบบโลกเป็นศูนย์กลาง (geocentric) และพิกัดสุริยวิถีเมื่อมองจากดวงอาทิตย์เรียกว่า ระบบพิกัดสุริยวิถีแบบดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง (heliocentric)
พิกัดสุริยวิถีของวัตถุท้องฟ้าที่เห็นจากพื้นโลกและพิกัดสุริยวิถีของวัตถุท้องฟ้าที่เห็นจากดวงอาทิตย์จะมีความต่างกัน ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดเช่นในกรณีของจันทร์แรม ดวงจันทร์ในข้างแรมนั้นจะอยู่ในตำแหน่งระหว่างโลกกับดวงอาทิตย์ แต่ตำแหน่งที่ของดวงจันทร์บนทรงกลมท้องฟ้าเมื่อมองจากโลกและตำแหน่งของดวงจันทร์บนทรงกลมท้องฟ้าเมื่อมองจากดวงอาทิตย์นั้นจะอยู่ตรงข้ามกัน 180 องศา
ดังนั้นแล้ว เมื่อแสดงวัตถุท้องฟ้าในระบบสุริยะด้วยพิกัดสุริยวิถี จึงจำเป็นต้องระบุให้ชัดเจนว่าพิกัดสุริยวิถีมองจากโลกหรือดวงอาทิตย์ ระบบพิกัดสุริยวิถีแบบโลกเป็นศูนย์กลางมักใช้เพื่ออธิบายตำแหน่งของดาวเทียมที่โคจรรอบโลก ในขณะที่พิกัดสุริยวิถีแบบดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางมักใช้เพื่ออธิบายตำแหน่งของวัตถุท้องฟ้าเช่นดาวเคราะห์ ดาวเคราะห์น้อย ดาวหาง รวมถึงดาวเคราะห์เทียม ที่หมุนรอบดวงอาทิตย์
== อ้างอิง ==
ระบบพิกัดทรงกลมท้องฟ้า
ระบบพิกัด
ฮิมาเลีย

ฮิมาเลีย (Himalia; Ἱμαλία) อาจหมายถึง
ฮิมาเลีย (เทพปกรณัม) - นิมฟ์ในประมวลเรื่องปรัมปรากรีก
ฮิมาเลีย (ดาวบริวาร) - ดาวบริวารของดาวพฤหัสบดี
วัดแหลมตะลุมพุก

วัดแหลมตะลุมพุก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแหลมตะลุมพุก อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช
วัดแหลมตะลุมพุกตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2469 ปรากฏหลักฐานว่าวัดแหลมตะลุมพุกเคยมีที่ดินประมาณ 84 ไร่ จนเมื่อ พ.ศ. 2505 เกิดวาตภัยครั้งใหญ่ในประวัติศาสตร์ มีผู้เสียชีวิตกว่า 1,300 คน ทำให้เนื้อที่ของวัดขณะนี้เหลือประมาณ 36–37 ไร่เท่านั้น อุโบสถหลังเดิมที่อยู่ติดกับทะเลจะถูกคลื่นซัดจมหายไป จนเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2550 อุโบสถหลังดังกล่าวโผล่พ้นน้ำให้เห็นในช่วงที่น้ำลด เป็นรูป 4 เหลี่ยมปริมน้ำ กว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร แบบมหาอุด ปรากฏว่าพบลูกนิมิต 4 ลูก จากคำบอกเล่าภายในอุโบสถมีพระพุทธรูปปูนปั้นขนาดใหญ่ เมื่อ พ.ศ. 2550 ขณะเตรียมสร้างอุโบสถใหม่ ได้พบลูกนิมิตในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวด้วย
ภายในวัดมีศาลาพ่อท่านลาภ มีรูปปั้นของท่านซึ่งเป็นอดีตเจ้าอาวาสที่ชาวบ้านเคารพนับถือ
==อ้างอิง==
แหลมตะลุมพุก
สิ่งก่อสร้างในอำเภอปากพนัง
My Engineer มีช็อป มีเกียร์ มีเมียรึยังวะ

My Engineer มีช็อป มีเกียร์ มีเมียรึยังวะ เป็นละครชุดโทรทัศน์ชายรักชายไทย พ.ศ. 2563 นำแสดงโดยภัทรพสิษฐ์ ณ สงขลา (คูเปอร์) และกฤษณพงศ์ สุนทรชัชเวช (ปอย) ซีรีส์ชุดเรื่องนี้กำกับโดยผดุง สมาจาร ซึ่งได้กำกับละครชุดเรื่องพี่ว้ากตัวร้ายกับนายปีหนึ่งมาก่อน ละครชุดนี้เปิดตัวในประเทศไทยและออกอากาศตั้งแต่วันที่ 14 มีนาคม 2563 ถึง 30 พฤษภาคม 2563 โดยฉายรอบต่อมาสำหรับภาคต่อที่จะออกฉายในบางครั้ง มีการเผยแพร่วล็อกของนักแสดงสามตอนผ่านยูทูบตั้งแต่วันที่ 13 มิถุนายนพ.ศ. 2563 ถึง 27 มิถุนายน พ.ศ. 2563 โดยใช้ชื่อว่า มายเอ็นจีเนียร์ซัมเมอร์ทริป
== นักแสดง ==
ภัทรพสิษฐ์ ณ สงขลา รับบท บ่น
กฤษณพงศ์ สุนทรชัชเวช รับบท เดือนหนาว
ทะเล สงวนดีกุล รับบท คิง
นคุณ สเกร รับบท ราม
ณภัทร เฉลิมพรภักดี รับบท บอส
ไรอัน เผิง รับบท เมฆ
ณัชพล ชีวะปัญญาโรจน์ รับบท ฟรองก์
ณัฐพงศ์ พิบูลธนเกียรติ รับบท ธารา
กัญญ์กุลณัช ปัญญากิตตินันท์ รับบท ถิง
== อ้างอิง ==
ละครชายรักชายของไทย
ภาพยนตร์ชุดกลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศ
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2563
ศูนย์กลางดาราจักร

ศูนย์กลางดาราจักร (Galactic Center) คือจุดที่เป็นศูนย์กลางของดาราจักร รวมถึงใจกลางของดาราจักรทางช้างเผือกของเรา ใจกลางดาราจักรทางช้างเผือกอยู่ตรงส่วนที่สว่างที่สุดในทิศทางของกลุ่มดาวคนยิงธนู อยู่ไกลจากโลกประมาณ 7-8 กิโลพาร์เซก ก๊าซและฝุ่นระหว่างดวงดาวทำให้ไม่สามารถมองเห็นใจกลางดาราจักรหรือวิเคราะห์ด้วย รังสีอัลตราไวโอเลต หรือ รังสีเอกซ์แบบนุ่มได้ อย่างไรก็ตาม สามารถใช้รังสีแกมมา รังสีเอกซ์แบบแข็ง อินฟราเรด และ คลื่นวิทยุความยาวคลื่น 0.1~1 มิลลิเมตร เพื่อสังเกตใจกลางดาราจักร
วัตถุท้องฟ้าในกลุ่มดาวคนยิงธนูที่ชื่อว่า คนยิงธนูเอ* ซึ่งมีการแผ่รังสีคลื่นวิทยุที่ซับซ้อนอยู่เกือบใจกลางดาราจักร ปล่อยคลื่นวิทยุที่ทรงพลังและหลากหลายรูปแบบ นักดาราศาสตร์หลายคนเชื่อว่านั่นเป็นหลุมดำมวลยวดยิ่ง
== อ้างอิง ==
ดาราจักร
รายชื่อเมืองหลวงทางประวัติศาสตร์ของอียิปต์

ในปัจจุบันเมืองหลวงแห่งอียิปต์ คือ กรุงไคโร แต่อย่างไรก็ตามในประวัติศาสตร์ มีการย้ายเมืองหลวงของอียิปต์จำนวนหลายครั้ง
== รายชื่อเมืองหลวงของอียิปต์ ==
ธินิส (3150 ปีก่อนคริสตกาล – 2686 ปีก่อนคริสตกาล) – ราชวงศ์ที่หนึ่งและสอง
เมมฟิส (2686 ปีก่อนคริสตกาล – 2160 ปีก่อนคริสตกาล) – ราชวงศ์ที่สามถึงแปด
เฮราคลีโอโพลิส มักนา (2160 ปีก่อนคริสตกาล – 2040 ปีก่อนคริสตกาล) – ราชวงศ์ที่เก้าและสิบ
ธีบส์ (2135 ปีก่อนคริสตกาล – 1985 ปีก่อนคริสตกาล) – ราชวงศ์ที่สิบเอ็ด
อิทจ์ทาวี (1985 ปีก่อนคริสตกาล –  1700 ปีก่อนคริสตกาล) – ราชวงศ์ที่สิบสองและสิบสาม
อะวาริส (1725 ปีก่อนคริสตกาล – 1550 ปีก่อนคริสตกาล) – ราชวงศ์ที่สิบสี่และสิบห้า (ฮิกซอส)
ธีบส์ ( 1700 ปีก่อนคริสตกาล –  1353 ปีก่อนคริสตกาล) – ราชวงศ์ที่สิบหกและราชวงศ์ที่สิบแปดก่อนหน้ารัชสมัยฟาโรห์อะเคนอาเตน
อะเคตอาเตน ( 1353 ปีก่อนคริสตกาล –  1332 ปีก่อนคริสตกาล) – ฟาโรห์อะเคนอาเตนแห่งราชวงศ์ที่สิบแปด
ธีบส์ ( 1332 ปีก่อนคริสตกาล – 1279 ปีก่อนคริสตกาล) – ราชวงศ์ที่สิบแปดและราชวงศ์ที่สิบเก้าจนถึงรัชสมัยฟาโรห์เซติที่ 1
ไพ-ราเมสเซส (1279 ปีก่อนคริสตกาล – 1078 ปีก่อนคริสตกาล) – ราชวงศ์ที่สิบเก้าจนถึงรัชสมัยฟาโรห์ราเมสเซสที่ 2 และราชวงศ์ที่ยี่สิบ
ทานิส (1078 ปีก่อนคริสตกาล – 945 ปีก่อนคริสตกาล) – ราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ด
บูบาสทิส/ทานิส (945 ปีก่อนคริสตกาล – 715 ปีก่อนคริสตกาล) – ราชวงศ์ที่ยี่สิบสอง
ลีออนโทโพลิส/ธีบส์ (818 ปีก่อนคริสตกาล – 715 ปีก่อนคริสตกาล) – ราชวงศ์ที่ยี่สิบสาม
ซาอิส (725 ปีก่อนคริสตกาล – 715 ปีก่อนคริสตกาล) – ราชวงศ์ที่ยี่สิบสี่
เมมฟิส (715 ปีก่อนคริสตกาล – 664 ปีก่อนคริสตกาล) – ราชวงศ์ที่ยี่สิบห้า (ผู้ปกครองชาวคูชมีศูนย์กลางอำนาจอยู่ที่เมืองแนปาตา ประเทศซูดาน แต่ทรงปกครองอียิปต์จากเมืองเมมฟิส)
ซาอิส (664 ปีก่อนคริสตกาล – 525 ปีก่อนคริสตกาล) – ราชวงศ์ที่ยี่สิบหก
เมมฟิส (525 ปีก่อนคริสตกาล – 404 ปีก่อนคริสตกาล) – ราชวงศ์ที่ยี่สิบเจ็ด (มณฑลอียิปต์ครั้งที่หนึ่งของจักรวรรดิอะคีเมนิด)
ซาอิส (404 ปีก่อนคริสตกาล – 399 ปีก่อนคริสตกาล) – ราชวงศ์ที่ยี่สิบแปด
เมนเดส (399 ปีก่อนคริสตกาล – 380 ปีก่อนคริสตกาล) – ราชวงศ์ที่ยี่สิบเก้า
เซเบนนิตอส (380 ปีก่อนคริสตกาล – 343 ปีก่อนคริสตกาล) – ราชวงศ์ที่สามสิบ
เมมฟิส (343 ปีก่อนคริสตกาล – 332 ปีก่อนคริสตกาล) – ราชวงศ์ที่สามสิบเอ็ด (มณฑลอียิปต์ครั้งที่สองของจักรวรรดิอะคีเมนิด)
อะเล็กซานเดรีย (332 ปีก่อนคริสตกาล – ค.ศ. 641) – สมัยกรีก-โรมัน
นับตั้งแต่การพิชิตอียิปต์ของชาวมุสลิมในปี ค.ศ. 641 อียิปต์ก็ถูกปกครองจากการตั้งถิ่นฐานที่ตั้งอยู่ในบริเวณกรุงไคโรเก่าในปัจจุบัน ดังต่อไปนี้
ฟุสฏ็อฏ (ค.ศ. 641 – ค.ศ. 750)
อัลอัสคัร (ค.ศ. 750 – ค.ศ. 868)
อัลเกาะฏออิ (ค.ศ. 868 – ค.ศ. 905)
ฟุสฏ็อฏ (ค.ศ. 905 – ค.ศ. 972)
ไคโร เมืองหลวงปัจจุบันตั้งแต่ปี ค.ศ. 972
ประวัติศาสตร์อียิปต์
รายชื่อเกี่ยวกับประเทศอียิปต์
บ้านร้าง

"บ้านร้าง"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารคอลเลียร์ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1903 และตีพิมพ์ใน นิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1903 เป็นเรื่องสั้นลำดับแรกจากทั้งหมด 13 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ
แรงกดดันจากสาธารณชนบีบให้โคนัน ดอยล์ต้องชุบชีวิตเชอร์ล็อก โฮมส์ขึ้นมา และอธิบายการรอดชีวิตอย่างน่าอัศจรรย์ของโฮมส์หลังจากการต่อสู้สุดอันตรายกับศาสตราจารย์มอริอาร์ตีใน "ปัจฉิมปัญหา" เรื่องสั้นเรื่อง "บ้านร้าง" เป็นเรื่องราวของโฮมส์เรื่องแรกที่เกิดขึ้นหลังจากที่โฮมส์น่าจะเสียชีวิตที่น้ำตกไรเชินบัค ตามที่เล่าไว้ใน "ปัจฉิมปัญหา" ในขณะที่นวนิยายเรื่อง หมาผลาญตระกูล ซึ่งดอยล์เขียนขึ้นหลัง "ปัจฉิมปัญหา" เป็นเรื่องราวของเชอร์ล็อก โฮมส์ก่อนหน้าเหตุการณ์ที่น้ำตกไรเชินบัค
ดอยล์จัดอันดับให้ "บ้านร้าง" อยู่ในอันดับที่ 6 ในรายการเรื่องสั้นของโฮมส์ 12 เรื่องที่ชื่นชอบ
== ประวัติการตีพิมพ์ ==
"บ้านร้าง" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารคอลเลียร์เมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1903 และตีพิมพ์ในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์เมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1903 ในนิตยสารคอลเลียร์มีภาพวาดประกอบ 7 ภาพวาดโดยเฟรดเดอริก ดอร์ สตีล ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ ซึ่งตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1905 และในสหราชอาณาจักรในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1905
== อ้างอิงและบรรณานุกรม ==
อ้างอิง
บรรณานุกรม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เชอร์ล็อก โฮมส์