pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
SERPINB3

เซอร์ปิน บี3 (Serpin B3 หรือ SERPINB3,  Squamous cell carcinoma antigen-1; SCCA1) เป็นโปรตีนของมนุษย์ และเป็นโปรตีนสมาชิกลำดับที่ 3 ในเคลดบีของมหาวงศ์เซอร์ปิน (Serpin family B member 3) ถูกถอดรหัสได้จากยีน SERPINB3 บนโครโมโซมคู่ที่ 18
==ดูเพิ่ม==
เซอร์ปิน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
* ฐานข้อมูลออนไลน์ MEROPS สำหรับเปปทิเดส และสารยับยั้งเปปทิเดส: I04.008
เซอร์ปิน
โกณารักสูรยมนเทียร

โกณารักสุรยมนเทียร (କୋଣାର୍କ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମନ୍ଦିର; Konark Surya Mandir) หรือ เทวสถานพระอาทิตย์โกณารัก (Konark Sun Temple) เป็นมนเทียรบูชาพระสูรยะ สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ตั้งอยู่ที่เมืองโกณารัก ราว  ทางนะวันออกเฉียงเหนือของปุรี บนชายฝั่งของรัฐโอฑิศา ประเทศอินเดีย ผู้มีดำรัสสร้างคือพระเจ้านรสิงหเทวะที่หนึ่งแห่งจักรวรรดิคงคาตะวันออก ในราวปี 1250
หนึ่งลงในสิ่งก่อสร้างที่ยังคงเหลือในหมู่อาคารคือสูรยรถ (ราชรถพระสูรยะ) ความสูง  ที่ซึ่งมีล้อและม้าสลักจากหินขนาดใหญ่ ที่ซึ่งในอดีตเคยมีความสูงถึง  ปัจจุบันส่วนใหญ่ของหมู่อาคารเหลือเพียงซากปรักหักพัง โดยเฉพาะศิขรเหนือมนเทียรหลัก ที่ซึ่งในอดีตเคยสูงกว่ามณฑปที่เหลืออยู่ สิ่งก่อสร้างและองค์ประกอบที่เหลืออยู่แสดงให้เห็นถึงงานศิลปะ ประติมานวิทยา และการแกะสลักที่วิจิตรตระการตา เช่นฉากที่แสดง กามะ และ มิถุน ในรูปอีโรติก อีกชื่อหนึ่งของมนเทียรนี้คือ สูรยเทวาลัย สถาปัตยกรรมของสูรยเทวาลัยนี้เป็นรูปแบบหนึ่งของแบบโอฑิศา ที่เรียกว่าสถาปัตยกรรมกลึงคะ
สิ่งที่ทำให้สูรยเทวาลัยถูกทำลายจนเหลือเพียงทุกวันนี้ยังไม่เป็นที่ประจักษ์และยังคงเป็นที่ถกเถียง มีผู้เสนอแนวคิดตั้งแต่ผลจากภัยพิบัติทางธรรมชาติไปจนถึงการทำลายของกองทัพมุสลิมในศตวรรษที่ 15 ถึง 17 นักเดินทางชาวยุโรปได้เรียกเทวาลัยนี้ว่า "เจดีย์ดำ" (Black Pagoda) มีหลักฐานเก่าแก่ถึงปี 1676 ด้วยหอหลักเป็นสีดำ ควบคู่ไปกับชคันนาถเทวาลัยที่ปุรีซึ่งถูกเรียกว่า "เจดีย์ขาว" (White Pagoda) เจดีย์ทั้งสองนี้เป็นจุดสังเกตสำคัญของผู้ล่องเรือมาตามอ่าวเบงกอล
หมู่เทวาลัยที่เห็นอยู่ในปัจจุบันนั้นได้รับการบูรณะบางส่วนโดยนักโบราณคดีชาวบริเตนในยุคอาณานิคม ในปี 1984 สูรยเทวาลัยโกณารักได้รับการยกย่องเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก ในปัจจุบันที่นี่ยังคงเป็นแหล่งจาริกแสวงบุญสำคัญของชาวฮินดูและเป็นหนึ่งในจุดหมายของเส้นทางจาริกที่มีขึ้นทุก ๆ ปีที่เรียกว่า จันทรภาคเมลา ในช่วงเดือนกุมภาพันธ์
== ศัพทมูล ==
คำว่า โกณารัก (Konark) มาจากการรวมคำภาษาสันสกฤตสองคำคือ โกณ (Kona; มุม/เทวดา) และ อารก (Arka; พระอาทิตย์) ความหมายของ โกณ ในที่นี้นั้นยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่อาจสื่อถึงตำแหน่งที่เป็นตะวันออกเฉียงใต้ของมนเทียรหรืออาจของสูรยมนเทียรอื่น ๆ ในอนุทวีป ส่วนคำว่า อรกะ หมายถึงเทพเจ้าแห่งพระอาทิตย์ของฮินดู พระสูรยะ
== อ้างอิง ==
===บรรณานุกรม===
Dehejia, V. (1997). Indian Art. Phaidon: London. .
Harle, J.C., The Art and Architecture of the Indian Subcontinent, 2nd edn. 1994, Yale University Press Pelican History of Art, 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Konark Sun Temple (Official Website), Tourism Department, Government of Odisha
Konark Sun Temple, World Heritage Site, UNESCO
Konark Sun Temple, Archaeological Survey of India
Konark Dance Festival, Government of Odisha
Iconography at Konark Temple, Rusav Kumar Sahu (2011)
แหล่งมรดกโลกในประเทศอินเดีย
โบสถ์พราหมณ์ในรัฐโอฑิศา
หัมปี

หัมปี (Hampi) หรือ หัมเป (Hampe) หรือเรียกว่า กลุ่มอนุสรณ์สถานที่หัมปี (Group of Monuments at Hampi) เป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก ตั้งอยู่ทางตะวันออกตอนกลางของรัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย
ในอดีต หัมปีเคยเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิวิชัยนคร ในศตววรณที่ 14 บันทึกเหตุการณ์ของนักเดินทางชาวเปอร์เซียและยุโรปโดยเฉพาะชาวโปรตุเกส ระบุว่าหัมปีเป็นเมืองที่เจริญรุ่งเรือง, มั่งคั่ง และยิ่งใหญ่ ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำตุงคภัทร ในเมืองเต็มไปด้วยวิหาร บ้านเรือน และตลาด ในช่วงปี 1500 หัมปีวิชัยคร เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลกเป็นอันดับสองในบรรดาเมืองยุคกลาง เป็นรองเพียงปักกิ่ง และเป็นไปได้ว่าเป็นเมืองที่ร่ำรวยที่สุดในอินเดียในยุคนั้น มีทั้งผู้ค้าจากเปอร์เซียและโปรตุเกสจักรวรรดิวิชัยนครสิ้นสุดลงหลังพ่ายแพ้ภายหลังการปะทะกับรัฐสุลต่านมุสลิม เมืองหลวงหัมปีถูกยึดครอง ทุบทำลายและลักเอาของมีค่าไปโดยกองทัพของสุลต่านในปี 1565 หลังจากนั้นหัมปีก็อยู่ในสภาพเป็นซากปรักหักพังมาโดยตลอด
ปัจจุบันหัมปีตั้งอยู่ในรัฐกรณาฏกะ ใกล้กับเมืองโหสปีตี ซากปรักหักพังของหัมปีกินพื้นที่มากกว่า  และยูเนสโกได้ยกย่องให้หัมปีเป็น "แหล่งที่ขึงขังและยิ่งใหญ่ (austere, grandiose site)" ที่มี 1,600 อาคารที่ยังหลงเหลือมาถึงในปัจจุบัน ของอาณาจักรฮินดูอันยิ่งใหญ่อาณาจักรสุดท้ายของอินเดียใต้ ประกอบไปด้วยทั้ง "ป้อมปราการ, พื้นที่ริมแม่น้ำ, หมู่อาคารหลวงและศาสนสถาน, เทวาลัย, ศาล, หอที่มีเสา, มณฑป, อนุสาวรีย์, สิ่งก่อสร้างเพื่อขนส่งน้ำและอื่น ๆ"
หัมปีมีอายุเก่าแก่กว่าอาณาจักรวิชัยนคร มีหลักฐานแสดงในจารึกยุคพระเจ้าอโศกมหาราชและมีปรากฏใน รามายณะ และบรรดาปุราณะในศาสนาฮินดูด้วยชื่อปัมปา (ปารวตี) เทวีตีรถะเกษตร ในปัจจุบัน หัมปียังคงมีความสำคัญในทางศาสนา เช่นวิรูปักษะมนเทียร ซึ่งเป็นเทวาลัยของอาทิศังการะ และยังคงมีผู้เข้ามาสักการะรวมถึงมีพิธีกรรมอยู่ตลอด
คำว่าหัมปีมาจากภาษากันนาดาเก่า ปัมปา (Pampaa) อันแปลว่าใหญ่หรือยิ่งใหญ่
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
S.Srinivasachar, T.S.Satyan, Hampi : The fabled capital of the Vijayanagara Empire, (Directorate of Archaeology and Museums), Govt. of Karnataka, 1995
A.N. Longhurst, Hampi Ruins Described and Illustrated, (Laurier Books Ltd., 1998) 
The Ruins of Hampi:Travel Guide 
Karnataka State Gazetteer 1983.
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Hampi Museum, Archaeological Survey of India
Group of Monuments at Hampi, UNESCO World Heritage List
Vijayanagara Research Project, Penn Museum
Fields of Victory: Vijayanagara , Kathleen Morrison, UC Berkeley
Hampi  - Exploring The Lost Empire
Hampi - Travel Guide
 
แหล่งมรดกโลกในประเทศอินเดีย
จักรวรรดิวิชัยนคร
อดีตเมืองหลวง
ป้อมในประเทศอินเดีย
โบสถ์พราหมณ์ในรัฐกรณาฏกะ
เมืองหลวงเก่า
เพลงชาติโบลิเวีย

เพลงชาติโบลิเวีย ( Himno Nacional de Bolivia ) หรือที่เรียกว่า Bolivianos, el Hado Propicio ('โบลิเวีย โชคชะตาอันเป็นมงคล') ถูกนำมาใช้ในปี พ.ศ. 2394 โฆเซ อิกนาซิโอ เดอ ซานฆีเนส (José Ignacio de Sanjinés) เป็นผู้ลงนามในคำประกาศอิสรภาพของโบลิเวีย และรัฐธรรมนูญฉบับแรกของโบลิเวียเขียนเนื้อเพลง เพลงนี้ประพันธ์โดย เลโอโปลโด เบเนเดทโต วินเซนตี (Leopoldo Benedetto Vincenti) นักแต่งเพลงชาวอิตาลี
== เนื้อเพลง ==
=== บทร้องภาษาพื้นเมือง ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูล ==
Bolivia: Himno Nacional de Bolivia - Audio of the national anthem of Bolivia, with information and lyrics
เพลงชาติ
เพลงภาษาสเปน
Articles with hAudio microformats
ไทใต้คง

ไทใต้คง อาจหมายถึง
ชาวไทใต้คง
ภาษาไทใต้คง
อักษรไทใต้คง
วัดบางไกรใน

วัดบางไกรใน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่บริเวณสามแยกคลองขวางบางขุนกองตัดกับคลองวัดบางไกรใน ในหมู่ที่ 4 บ้านบางนายไกร ตำบลบางขุนกอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูสถิตวิสุทธิวงศ์ (ศักดา ฐิตวํโส)
==ประวัติ==
วัดบางไกรในตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2310 เดิมชื่อ วัดนายไกร สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่นายไกรทอง ผู้ปราบชาละวัน อีกแหล่งข้อมูลระบุเดิมชื่อ วัดบางนายไกร ซึ่งที่ตั้งวัดบางนี้ชื่อ บางนายไกร มีเรื่องเล่าว่านายไกรทองเป็นชาวสวน เรียนวิชาอาคมต่างที่วัดลิงขบ นายไกรทองนำผลไม้ลงในเรือ ล่องเรือไปตามหัวเมืองต่าง ๆ ทั้งทางเหนือและทางใต้ จนไปถึงเมืองพิจิตร ได้พบประกาศการปราบจระเข้ ผู้ใดปราบได้จะได้รางวัลเป็นที่นา ได้ผู้หญิง ได้ทรัพย์สมบัติ เมื่อนายไกรทองปราบจระเข้ได้จึงตั้งหลักปักฐานอยู่ที่พิจิตรจนสิ้นบุญ ชาวนนทบุรีได้ทราบเรื่องราวว่าเป็นลูกหลานของนายไกรทองจึงได้ประกาศตามหาลูกหลานที่เมืองพิจิตรด้วยแต่ไม่พบ ลูกหลานที่นนทบุรีจึงได้สร้างวัดเพื่อเป็นอนุสรณ์ เดิมโครงสร้างวัดสร้างด้วยไม้สักทอง แกะสลักลายไม้สักทองเขียนด้วยจิตรกรรมสีลายต่าง ๆ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 ปัจจุบันใช้ชื่อว่า "วัดบางไกรใน" เพื่อไม่ให้สับสนกับ "วัดบางไกรนอก" ที่ตั้งอยู่ต้นคลองบางนายไกร
==อาคารเสนาสนะ==
อุโบสถหลังเก่ามีมุขพาไลโครงสร้างไม้ทั้งหน้าและหลัง หน้าบันเป็นไม้สักฉลุลวดลาย บานประตูด้านหน้ามีภาพเขียนสีรูปทวารบาลถืออาวุธด้ามยาว ภายในโบสถ์มีภาพฉากหลังเขียนภาพสีรูปทวารบาลถืออาวุธด้ามยาว ฉากหลังเขียนภาพช่อดอกพุดตานใบเทศ นอกจากนี้ยังเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธไกรรัตนนายก (หลวงพ่อโต) เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางสมาธิ มีพระอัครสาวกซ้ายขวาและพระพุทธรูปปางมารวิชัยข้างละองค์ กรมศิลปากรได้เข้ามาบูรณะวัดและขึ้นทะเบียนอุโบสถหลังนี้เป็นโบราณสถานเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2544
ข้างอุโบสถหลังเก่ามีศาลนายไกรทองและวิหารหลังเขียวซึ่งเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปหลวงพ่ออู่ทอง หลวงพ่อทอง หรือหลวงพ่อแหน ได้รับการอัญเชิญมาจากอุโบสถวัดตะระเก (ในขณะนั้นเป็นวัดร้าง) มีเรื่องเล่าว่าพระพุทธรูปองค์นี้สร้างขึ้นเมื่อครั้งที่พระเจ้าอู่ทองมาตั้งทัพไปรบเมืองราชบุรี เหตุที่มีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "หลวงพ่อแหน" เนื่องมาจากระหว่างที่อัญเชิญมาได้ตกลงไปในคลอง เมื่อนำขึ้นมาแหนก็ติดอยู่ตามองค์พระ
==อ้างอิง==
บางไกรใน
โบราณสถานในจังหวัดนนทบุรี
วัดเอนกดิษฐาราม

วัดเอนกดิษฐาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านเจ้า ตำบลบางใหญ่ อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี วัดมีเนื้อที่ 4 ไร่ 1 งาน
วัดเอนกดิษฐารามสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2240 ไม่ปรากฏนามผู้สร้าง เดิมชื่อ วัดบ้านใหม่ ต่อมาเกิดเพลิงไหม้อุโบสถและวิหาร ได้พระรูปหนึ่งที่มาจากสุพรรณบุรีมาบูรณะซ่อมแซมใหม่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2415 ในปี พ.ศ. 2450 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จมาทรงพักแรมที่วัดนี้ และได้พระราชทานนามวัดให้ใหม่ว่า "วัดเอนกดิษฐาราม"
พระอุโบสถกว้าง 8.67 เมตร ยาว 20.67 เมตร มีมุขพาไลทางด้านหน้าอุโบสถ ตัวอาคารเป็นฐานปัทม์ ฐานเฉลียงเป็นฐานเขียง หลังคาทรงจั่วแบบมีไขรา มีชั้นซ้อน 2 ชั้น และมุขลดด้านหน้า หลังคาซ้อน 2 ตับ หน้าบันประดับลวดลายซึ่งสันนิษฐานว่าบูรณะใหม่ ภายในไม่มีภาพจิตรกรรมฝาผนัง
==อ้างอิง==
โบราณสถานในจังหวัดนนทบุรี
เอนกดิษฐาราม
วัดละมุดใน

วัดละมุดใน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 1 บ้านบางคูเวียง ตำบลบางคูเวียง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
สันนิษฐานว่าวัดนี้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2329 (สมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช) แต่ไม่ปรากฏหลักฐานที่ระบุชื่อและประวัติผู้สร้าง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2345
อาคารเสนาสนะที่โดดเด่นของวัดละมุดใน คือ หอไตรกลางน้ำ มีลักษณะเป็นเรือนไม้กลางสระน้ำขนาดสองห้อง สัดส่วนสวยงาม บานประตูลงรักปิดทองลายพรรณพฤกษา หน้าบันจำหลักไม้ปิดทอง ประดับกระจกลายดอกพุดตาน เครื่องลำยองเป็นไม้จำหลักงดงาม ได้รับการบูรณะเมื่อปี พ.ศ. 2483 โดยเปลี่ยนเสาไม้ช่วงล่างเป็นเสาคอนกรีต อาคารเสนาสนะอื่น ได้แก่ เจดีย์รอบพระอุโบสถ ศาลาริมน้ำศิลปกรรมอยุธยา เป็นศาลาสองห้อง ระเบียงสองข้าง ลวยลายเครื่องประดับเป็นไม้จำหลักปิดทอง ประดับกระจกอย่างประณีต ศาลพ่อปู่มุจรินทร์ นาคราชมหาบารมี และศาลหลวงปู่วิง กรมศิลปากรได้เข้ามาบูรณะวัดและขึ้นทะเบียนหอไตร พระอุโบสถ เจดีย์ ศาลาริมน้ำ และศาลาการเปรียญเป็นโบราณสถานเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2540
==อ้างอิง==
โบราณสถานในจังหวัดนนทบุรี
ละมุดใน
กองรบพิเศษที่ 5 (สหรัฐ)

กองรบพิเศษที่ 5 (ส่งทางอากาศ) (5th Special Forces Group (Airborne); อักษรย่อ: 5th SFG(A)) เป็นหนึ่งในกลุ่มกองกำลังพิเศษกองบกทัพสหรัฐที่ปฏิบัติหน้าที่ประจำการที่ได้รับการประดับเครื่องอิสรยาภรณ์มากที่สุดในกองทัพสหรัฐ กองรบพิเศษที่ 5 ได้ปฏิบัติการรบอย่างกว้างขวางในสงครามเวียดนาม และมีบทบาทสำคัญในช่วงเดือนแรก ๆ ของปฏิบัติการเสรีภาพยั่งยืน กองที่ 5—ตามที่เรียกกันในบางครั้ง—ได้รับการออกแบบมาเพื่อกรีธาพลและปฏิบัติภารกิจทั้งเก้า ได้แก่ การสงครามนอกแบบ, การป้องกันภายในให้กับมิตรประเทศ, การปฏิบัติภารกิจโดยตรง, การปราบปรามการก่อกบฏ, การลาดตระเวนพิเศษ, การต่อต้านการก่อการร้าย, ยุทธการทางข้อมูลข่าวสาร, การต่อต้านการแพร่ขยายอาวุธอานุภาพทำลายล้างสูง และการสนับสนุนกองกำลังรักษาความมั่นคง ในปี ค.ศ. 2016 กองที่ 5 มีหน้าที่หลักในการปฏิบัติงานในพื้นที่รับผิดชอบของเซนต์คอมโดยเป็นส่วนหนึ่งของกองปฏิบัติการพิเศษกองบัญชาการกลาง (ซอกเซนต์) กองนี้เชี่ยวชาญในการปฏิบัติการในตะวันออกกลาง, อ่าวเปอร์เซีย, เอเชียกลาง และจะงอยแอฟริกา (HOA) ซึ่งกองที่ 5 และสองกองพันของหน่วยใช้เวลาประมาณหกเดือนจากทุก ๆ สิบสองเดือนที่กรีธาพลสู่ประเทศอิรักในฐานะหน่วยเฉพาะกิจปฏิบัติการพิเศษร่วม – คาบสมุทรอาหรับ
== ประวัติ ==
=== พื้นเพหน่วย ===
กองรบพิเศษที่ 5 (ส่งทางอากาศ) มีเค้าเดิมมาจากกองพันที่ 1 กรมที่ 3 กองกำลังปฏิบัติการพิเศษที่ 1 อันเป็นการจัดตั้งระหว่างแคนาดา-อเมริกัน โดยก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1942 และได้เคลื่อนพลสี่วันต่อมาในวันที่ 9 กรกฎาคม ณ ค่ายวิลเลียม เฮนรี แฮร์ริสัน รัฐมอนแทนา ซึ่งระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง กองกำลังปฏิบัติการพิเศษที่ 1 ถูกยุบเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1944 ในวิลเนิฟ-ลูเบต์ ประเทศฝรั่งเศส
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่ม ==
Gresham, John D. 7 July 2012. USASOC Year in Review: 2011–2012 (accessed 23 June 2013).
Maj. Olson, April N. 17 August 2009. 5th Special Forces Group welcomes new commander (accessed 23 June 2013).
Snow, David B. 17 August 2011. Mitchell relinquishes command to Brower (accessed 23 June 2013).
Stanton, Doug. Horse Soldiers: The Extraordinary Story of a Band of US Soldiers Who Rode to Victory in Afghanistan. New York: Scribner Publishing, 2010. 
The History Channel. 5th Special Forces Group is activated at Ft. Bragg (accessed 23 August 2013).
TIOH. 1st Special Forces: Coat of Arms (accessed 14 July 2014).
United States Army Special Operations Command. Special Forces Crest (accessed 14 July 2014).
US Army. 14 August 2012. 5th Special Forces Group (Airborne) (accessed 23 June 2013).
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
January and February 1966 – 1st Infantry Division, 101st Airborne Brigade, 1st Air Cavalry Division, and establishment of new Special Forces "A" Camp at Xom Cat, South Vietnam:
กองทัพบกสหรัฐ
กองรบพิเศษของกองทัพบกสหรัฐ
วัดจตุรมิตรประดิษฐาราม

วัดจตุรมิตรประดิษฐาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร วัดมีมีเนื้อที่ 9 ไร่
วัดสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2365 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เดิมชื่อ วัดสี่จีน เพราะผู้สร้างวัดเป็นชาวจีน 4 คนพี่น้อง แต่ในเอกสารบางฉบับเรียก วัดสามจีน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2370 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2482 ได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "วัดจตุรมิตรประดิษฐาราม"
อุโบสถกว้าง 6.88 เมตร ยาว 33 เมตร ลักษณะเป็นทรงจีน เป็นโบสถ์มหาอุด คือ มีแต่ประตูหน้า ไม่มีประตูหลัง มีหน้าบันปั้นเป็นรูปค้างคาวซึ่งคนจีนถือว่าเป็นสัตว์มงคล แสดงถึงความสุข สีมาอยู่ติดผนังอุโบสถ บานประตูหน้าต่างสลักลวดลายมังกรล่อแก้วทุกบาน ทาสีแดงและปิดทอง ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 40 นิ้ว สูง 58 นิ้ว เป็นพระประธาน ศาลาการเปรียญกว้าง 9 เมตร ยาว 22.50 เมตร มีพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตัก กว้าง 30 นิ้ว สูง 56 นิ้ว เป็นพระประธาน หอสวดมนต์กว้าง 15 เมตร ยาว 30 เมตร กุฏิสงฆ์สร้างแบบเรือนไทย
==อ้างอิง==
โบราณสถานในเขตบางพลัด
จตุรมิตรประดิษฐาราม
วัดโชติการาม (จังหวัดนนทบุรี)

วัดโชติการาม [โช-ติ-กา-ราม] เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านบางไผ่ใหญ่ ตำบลบางไผ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
วัดโชติการามเดิมมีชื่อว่า วัดสามจีน สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2350 สันนิษฐานว่าอาจเป็นพี่น้องชาวจีน 3 คน เป็นผู้สร้าง ต่อมาเจ้าพระยาโชฎึกราชเศรษฐี (ไม่ปรากฏหลักฐานว่าเป็นเจ้าพระยาโชฎึกฯ คนใด) เป็นผู้ดำเนินการบูรณะและก่อสร้างเพิ่มเติม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2460 ต่อมาใน พ.ศ. 2483 ได้เปลี่ยนนามวัดใหม่เป็น "วัดโชติการาม" ตามราชทินนามของเจ้าพระยาโชฎึกฯ ในด้านการศึกษา วัดได้จัดให้มีการสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2480 นอกจากนั้นยังให้ราชการเปิดโรงเรียนและสถานีอนามัยในวัด
พระอุโบสถของวัดมีฐานอ่อนโค้งทรงสำเภา ไม่มีช่อฟ้าใบระกา ด้านหน้ามีพาไล หน้าบันปั้นเป็นรูปภูริทัตชาดกท่ามกลางลายปูนปั้น ไม้ดอกไม้ประดับ เครื่องถ้วยชาม ซุ้มจระนำประดับถ้วยชามด้วยเช่นกัน วิหารทรงโรงก่ออิฐถือปูน 3 ห้อง ภายในมีพระประธานปางมารวิชัยประดิษฐานอยู่บนฐานชุกชี นามว่า หลวงพ่อสุโขทัย มีภาพจิตรกรรมฝาผนังเป็นภาพพุทธประวัติตอนต่าง ๆ ประตูด้านหน้าวิหารสลักเป็นภาพทวารบาลอย่างจีน วัดยังมีธรรมาสน์ คาดว่าน่าจะอยู่ในช่วงอยุธยาตอนต้น สันนิษฐานว่าเก่าแก่ที่สุดในย่านนี้ นอกวิหารมีกำแพงแก้วโดยปรางค์ขนาดเล็กประดับกระเบื้องเหลืองอยู่ที่มุมกำแพงทั้งสี่ มีเจดีย์ย่อมุมไม้ยี่สิบอยู่ระหว่างโบสถ์กับวิหาร กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนพระอุโบสถ วิหาร เจดีย์ และศาลาการเปรียญหลังเก่าของวัดเป็นโบราณสถานเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2540
==อ้างอิง==
โชติการาม
โบราณสถานในจังหวัดนนทบุรี
เซาท์ซูดานโอยี!

" South Sudan Oyee! " เป็นเพลงชาติของ ซูดานใต้ ได้รับเลือกจากคณะกรรมการเพลงชาติซูดานใต้ ของ ขบวนการปลดปล่อยประชาชนซูดาน หลังจากการเปิดตัวการประกวดเพื่อค้นหาเพลงชาติในเดือนสิงหาคม 2553 ก่อนหน้าการ ลงประชามติเอกราช ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2554 ซึ่งทำให้ซูดานใต้กลายเป็นรัฐอธิปไตย ในวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2554  “ Oyee!” เทียบเท่ากับ "Hurray!"
== เนื้อเพลง ==
اللهم نحمدك ونمجدك على نعمتك على جنوب السودان ، أرض الوفرة العظيمة ، اتحدنا بسلام ووئام ، يا وطن نرفع الراية مع النجم الهادي ، ونغني أغاني الحرية بفرح ، من أجل العدل والحرية والازدهار ، سيحكم إلى الأبد. يا أيها الوطنيون العظماء ، فلنقف في صمت واحترام ، ونحيي شهدائنا الذين رسخت دماؤهم مؤسستنا الوطنية ، ونتعهد بحماية أمتنا ، اللهم بارك في جنوب السودان.
== เพิ่มเติม ==
ธงชาติซูดานใต้
ตราแผ่นดินของซูดานใต้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูล ==
on live TV
on live TV
South Sudan's national anthem (MP3 audio file) played by the United States Navy Band
เพลงชาติ
Articles with hAudio microformats
คริสทีอัน ก็อทฟรีท เอเรินแบร์ค

คริสทีอัน ก็อทฟรีท เอเรินแบร์ค (Christian Gottfried Ehrenberg) เป็นนักธรรมชาติวิทยา, นักสัตววิทยา, นักธรณีวิทยา, นักกายวิภาคศาสตร์ และนักจุลทรรศน์วิทยาชาวเยอรมัน และเป็นหนึ่งในนักวิทยาศาสตร์แถวหน้าของโลกในยุคของเขา
เอเรินแบร์คเป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยฟรีดรีช-วิลเฮ็ล์มแห่งเบอร์ลิน เขาเป็นผู้ก่อตั้งวิชาจุลบรรพชีวินวิทยาและวิชาจุลชีววิทยา เขาเป็นคนแรกที่เริ่มใช้คำว่าแบคทีเรียในปี 1838 และได้จำแนกแบคทีเรียเป็นหมวดๆอย่างน้อย 16 สปีชีส์ใน 4 สกุล ตลอดชีวิตของเขาได้สะสมจุลินทรีย์หลายหมื่นสปีชีส์ งานของเขาจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยากรุงเบอร์ลิน
เอเรินแบร์คเกิดที่เมืองเดลิทช์ ใกล้กับนครไลพ์ซิช ตอนแรกเขาเรียนวิชาเทววิทยาที่มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช จากนั้นจึงย้ายมาเรียนแพทยศาสตร์และธรรมชาติวิทยาในเบอร์ลิน และได้กลายเป็นเพื่อนกับนักผจญภัยชื่อดังอย่างอเล็คซันเดอร์ ฟ็อน ฮุมบ็อลท์ เอเรินแบร์คในวัยหนุ่มเดินทางไปยังตะวันออกกลางระหว่างปี 1820–1825 และสามารถเก็บตัวอย่างพืชและสัตว์ได้หลายพันตัวอย่าง
==อ้างอิง==
นักธรรมชาติวิทยา
นักสัตววิทยา
นักธรณีวิทยาชาวเยอรมัน
นักกายวิภาคศาสตร์ชาวเยอรมัน
บุคคลจากรัฐซัคเซิน
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยไลพ์ซิช
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลิน
บุคคลจากมหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลิน
เศรษฐศาสตร์ครอบครัว

เศรษฐศาสตร์ครอบครัว (Family economics) ใช้แนวคิดทางเศรษฐกิจ เช่น การผลิต, การแบ่งแยกแรงงาน, การกระจาย และการตัดสินใจในการศึกษาของครอบครัว โดยพยายามอธิบายผลลัพธ์ที่มีลักษณะเฉพาะของครอบครัว เช่น การแต่งงาน, การตัดสินใจมีบุตร, ภาวะเจริญพันธุ์, การมีคู่ครองหลายคน, เวลาที่ทุ่มเทให้กับการผลิตในประเทศ และการจ่ายสินสอดโดยใช้การวิเคราะห์ทางเศรษฐศาสตร์
ครอบครัว แม้ว่าแม้ว่าจะได้รับการยอมรับว่าเป็นพื้นฐานจากอดัม สมิธ เป็นต้นไป แต่ก็ได้รับการปฏิบัติอย่างเป็นระบบเพียงเล็กน้อยในทางเศรษฐศาสตร์ก่อนคริสต์ทศวรรษ 1960 ข้อยกเว้นที่สำคัญคือแบบจำลองการเติบโตของประชากรของทอมัส โรเบิร์ต มาลธัส และงานบุกเบิกโครงสร้างของครอบครัวของฟรีดริช เอ็งเงิลส์ ซึ่งมักได้รับการกล่าวถึงในเศรษฐศาสตร์แนวมาร์กซ์และแนวสตรีศึกษา ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1960 เป็นต้นมา เศรษฐศาสตร์ครอบครัวได้พัฒนาขึ้นในเศรษฐศาสตร์กระแสหลัก โดยได้รับแรงหนุนจากคหเศรษฐศาสตร์แบบใหม่ที่เริ่มโดยแกรี เบกเกอร์, เจคอบ มินเซอร์ และนักเรียนของพวกเขา สาระสำคัญมาตรฐาน ได้แก่:
ปรัตถนิยมในครอบครัว รวมทั้งทฤษฎีเด็กมีปัญหา
สุขภาพเด็กและอัตราการตาย
องค์กรครอบครัว, ภูมิหลัง และโอกาสสำหรับเด็ก&nbsp;&nbsp; • &nbsp;&nbsp; • 
ภาวะเจริญพันธุ์ รวมถึงความต้องการเด็กในประเทศที่พัฒนาแล้วและกำลังพัฒนา
ทุนมนุษย์, การประกันสังคม รวมถึงการเพิ่มขึ้นและการลดลงของครอบครัว
การเลื่อนชั้นทางสังคมระหว่างรุ่นวัย และความไม่เท่าเทียมกัน รวมทั้งการออมเพื่อเป็นมรดกแก่บุตรหลาน
ความสัมพันธ์และการต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งของ 'ปริมาณ' และ 'คุณภาพ' ของเด็กผ่านการลงทุนเวลาและทรัพยากรอื่น ๆ ของผู้ปกครอง
เศรษฐศาสตร์มหภาคของครอบครัว
การเลือกคู่ครอง, ค่าใช้จ่ายในการค้นหา, การแต่งงาน, การหย่า และข้อมูลที่ไม่สมบูรณ์
การแบ่งงานทางเพศ, การเจรจาต่อรองภายในครัวเรือน และฟังก์ชันการผลิตในครัวเรือน
ซึ่งมีการสำรวจศาสตรนิพนธ์ และหนังสือคู่มือหลายเล่มในหัวข้อนี้&nbsp;&nbsp; • _____, 2003. An Economic Analysis of the Family, Princeton. Description, Chapter 1  "Introduction" (press +), chapter-preview links.&nbsp;&nbsp; • Mark R. Rosenzweig and Oded Stark, ed., 1997. Handbook of Population and Family Economics. lst-page ch. links, v. 1A, Elsevier. Description, v. 1A preview, and ch. 1 link.
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Family Facts Database
Family Platform
Social Policy and Development Policy
Family Research Laboratory
OECD Family Database
Journal of Family and Economic Issues
Women and The Economy
 
ครอบครัว
เวาบูลัน

เวาบูลัน, ว่าวบุหลัน, วาบูแล หรือ ว่าววงเดือน (wau bulan, واو بولن) เป็นว่าวรูปพระจันทร์เสี้ยวแบบมาเลเซีย (มักมีลายดอก) ที่เป็นหนึ่งในสัญลักษณ์แห่งชาติมาเลเซีย (สัญลักษณ์อีกอย่างคือชบา) ข้างหลังเหรียญ 50 เซนต์มาเลเซีย (รุ่น ค.ศ. 1989) แสดงภาพเวาบูลันที่มีฮัมมิงเบิร์ดอยู่ข้างบน ตราสัญลักษณ์ของมาเลเซียแอร์ไลน์มาจากเวากูจิง (ว่าวแมว)
==รูปลักษณ์==
เวาบูลันได้ชื่อมาจากส่วนล่างของตัวว่าวที่มีรูปร่างคล้ายพระจันทร์เสี้ยว (บูลัน ในภาษามลายูแปลว่า "พระจันทร์") ถ้าใส่สีถูก เวาบูลันจะดูเหมือนพระจันทร์เสี้ยวขณะลอยอยู่บนฟ้า ขนาดของเวาบูลันใหญ่กว่าว่าวมาเลเซียชนิดอื่น ๆ โดยมีความกว้าง 2.5 เมตร และมีความยาว 3.5 เมตร
==อ้างอิง==
วัฒนธรรมมาเลเซีย
ว่าว
สัญลักษณ์แห่งชาติมาเลเซีย
ทอมัส พาร์ทีย์

ทอมัส เทเย พาร์ทีย์ (เกิดวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลชาวกานาที่เล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับอาร์เซนอลในพรีเมียร์ลีกและเป็นรองกัปตันของทีมชาติกานา
ทอมัสเริ่มต้นอาชีพกับอัตเลติโกมาดริดในสเปนใน ค.ศ. 2013 และถูกปล่อยยืมตัวให้กับมายอร์กาและอัลเมริอา ก่อนที่จะกลับสู่ต้นสังกัดอย่างอัตเลติโกใน ค.ศ. 2015 เขาพาทีมชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีกและยูฟ่าซูเปอร์คัพใน ค.ศ. 2018 ต่อมาใน ค.ศ. 2020 เขาย้ายร่วมอาร์เซนอลด้วยค่าตัว 45 ล้านปอนด์ (50 ล้านยูโร) กลายเป็นผู้เล่นชาวกานาที่มีค่าตัวแพงที่สุดตลอดกาล
ทอมัสเล่นให้กับทีมชาติกานาในแอฟริกาคัพออฟเนชันส์สองครั้ง เขามีชื่อติดทีมยอดเยี่ยมของซีเอเอฟประจำปี 2018 และได้รับรางวัลผู้เล่นกานาประจำปี 2018 และ 2019
== เกียรติประวัติ ==
อัตเลติโกมาดริด
ยูฟ่ายูโรปาลีก: 2017–18
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: 2018
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รองชนะเลิศ: 2015–16
รางวัลส่วนตัว
ทีมยอดเยี่ยมแห่งปีของซีเอเอฟ: 2018
ผู้เล่นกานายอดเยี่ยมแห่งปี: 2018, 2019
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักฟุตบอลชาวกานา
กองกลางฟุตบอล
ผู้เล่นเอร์เรเซเด มายอร์กา
ผู้เล่นอูเด อัลเมริอา
ผู้เล่นอัตเลติโกเดมาดริด
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
ผู้เล่นในเซกุนดาดิบิซิออน
ผู้เล่นในลาลิกา
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
นักฟุตบอลทีมชาติกานา
ผู้เล่นในแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2017
ผู้เล่นในแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2019
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2022
การเรียนรู้แบบตั้งรับ

การเรียนรู้แบบตั้งรับ (passive learning) เป็นวิธีการจัดการเรียนรู้ที่ผู้เรียนได้รับข้อมูลจากผู้สอน โดยป็นวิธีที่ผู้เรียนไม่ได้รับการตอบกลับจากผู้สอน ศัพท์คำนี้มักใช้ร่วมกับคำว่าการสอนทางตรงและการบรรยาย ซึ่งการเรียนรู้แบบตั้งรับเป็นผลที่ได้จากกระบวนการสอนในลักษณะนั้น ลักษณะของการเรียนรู้นี้เน้นไปที่ครูเป็นศูนย์กลางและตรงกันข้ามกับการเรียนรู้เชิงรุก ซึ่งเน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง ที่ผู้เรียนมีบทบาทเชิงรุกหรือมีส่วนร่วมในกระบวนการจัดการเรียนการสอน รวมถึงต่างจากวิธีการโสกราตีสที่ผู้เรียนและผู้สอนมีส่วนร่วมในบทสนทนาเชิงโต้แย้งแบบร่วมมือกัน การเรียนรู้แบบตั้งรับเป็นวิธีการแบบดั้งเดิมที่ใช้ในโรงเรียนแบบโรงงานและโรงเรียนสมัยใหม่ รวมทั้งการให้บริการทางศาสนาทั้งในอดีตและร่วมสมัย
การเรียนรู้แบบตั้งรับไม่ได้เป็นผลลัพธ์ของรูปแบบการศึกษาเพียงเท่านั้น ผู้เรียนแบบตั้งรับอาจซึมซับข้อมูลและความรู้โดยไม่ต้องมีส่วนร่วมกับการได้รับข้อมูลหรือประสบการณ์การเรียนรู้ พวกเขาอาจไม่ต้องมีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น แบ่งปันความรู้หรือมีส่วนร่วมในการสนทนา คาดว่าประชากรประมาณร้อยละ 60 เป็นผู้เรียนแบบตั้งรับ
==อ้างอิง==
หลักสูตร
ปรัชญาการศึกษา
จิตวิทยาการศึกษา
ยุทธศิลป์

ในวิชาทฤษฎีทหาร ยุทธศิลป์ (operational art) คือกระบวนการการประยุกต์การใช้ความคิดของ ผู้บัญชาการรบและฝ่ายเสนาธิการในการวางแผนจากประสบการณ์ ความรู้ และทักษะ เป็นตัวเชื่อมสำคัญระหว่างกลยุทธ์ (strategy) กับยุทธวิธี (tactics) โดยทั่วไปแล้วเป็นการใช้วิจารณญาณของผู้บัญชาการรบ โดยอาศัยประสบการณ์ การศึกษาข้อมูล การตกลงตัดสินใจ คณะฝ่ายเสนาธิการ และผู้มีความรู้เกี่ยวกับการยุทธ์ที่จะเกิดขึ้น ยุทธศิลป์ประกอบด้วยปัจจัยทางยุทธการสี่ประการ ได้แก่ เวลา พื้นที่ กำลัง และจุดประสงค์
ในหลักนิยมทางทหารของกองทัพสหรัฐ ได้ระบุว่า "ยุทธศิลป์เปรียบเสมือนการใช้กำลังทหารเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ทางยุทธศาสตร์หรือทางยุทธการด้วยการวางแผนแบบ การจัดองค์กร การประสานเชื่อมต่อ และการดำเนินการทางยุทธศาสตร์ ด้วยการทำสงคราม ด้วยปฏิบัติการทางทหารขนาดใหญ่ และด้วยการยุทธย่อยประกอบกัน ยุทธศิลป์เป็นสิ่งที่แปลความหมายยุทธศาสตร์ของ ผบ.กำลังรบร่วมฯ ออกมาในรูปแบบการวางแผนแบบระดับยุทธการ"  และมีอีกคำนิยามคือ "ยุทธศิลป์เป็นส่วนประกอบที่เกี่ยวข้องกับการวางแผน การเตรียมการ การอำนวยการ และการดำรงสภาพกำลังทหารฝ่ายตนและฝ่ายเดียวกัน เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ทางยุทธการหรือทางยุทธศาสตร์ในเขตสงครามที่กำหนดให้ โดยการใช้ปฏิบัติการทางทหารขนาดใหญ่จนถึงการทำสงคราม"
องค์ประกอบของยุทธศิลป์มีขอบเขตกว้างมากและยังไม่มีการกำหนดตายตัว แต่เป็นที่ยอมรับว่ายุทธศิลป์มีความเกี่ยวพันกับทุกเรื่องที่เอื้ออำนวยให้สัมฤทธิ์เป้าหมายทางยุทธการทั้งทางตรงและทางอ้อม ซึ่งประกอบด้วยปัจจัยทางยุทธการ หน้าที่ทางยุทธการ, หลักการสงคราม องค์ประกอบของสงครามระดับยุทธการ วิธีใช้กำลังรบ การวางแผนและฝึกทางยุทธการ และภาวะผู้นำ
==อ้างอิง==
วิทยาศาสตร์การทหาร
ยุทธศาสตร์การทหาร
ทฤษฎีการทหาร