pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วอลเลย์บอลชายเอวีซีคัพ 2022

วอลเลย์บอลชายเอวีซีคัพ 2022 (2022 AVC Cup for Men) เป็นการแข่งขันครั้งที่ 7 ของวอลเลย์บอลชายเอวีซีคัพ จัดขึ้นโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย (เอวีซี) ร่วมกับสมาคมกีฬาวอลเลย์บอลแห่งประเทศไทย (ทีวีเอ) ซึ่งมีกำหนดจัดขึ้นที่ศูนย์กีฬาเทศบาลนครนครปฐม จังหวัดนครปฐม ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 7 ถึง 14 สิงหาคม ค.ศ. 2022
== การเลือกประเทศเจ้าภาพ ==
เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 2021 สมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย (เอวีซี) ประกาศว่าการแข่งขันจะจัดขึ้นที่ประเทศไต้หวัน อย่างไรก็ตาม เนื่องด้วยมาตรการควบคุมโรคโควิด-19 ที่เข้มงวด ทำให้ไม่สามารถจัดการแข่งขันได้ การแข่งขันจึงได้จัดขึ้นที่จังหวัดนครปฐม ประเทศไทยแทน
== การคัดเลือก ==
ในครั้งนี้ได้กำหนดให้มีทีมเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 12 ทีมสมาชิกของสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย โดยทีมชาติไทยได้สิทธิ์เข้าร่วมอัตโนมัติในฐานะเจ้าภาพ และอีก 11 ทีมได้สิทธิ์เข้าร่วมในฐานะทีมที่ดีที่สุดในวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2021และไวล์การ์ดจากโซน 5 โซน โดยสมาชิกเอวีซี 11 ทีมมาจาก 5 โซนสมาคม ได้แก่ เอเชียกลาง (3 ทีม), เอเชียตะวันออก (5 ทีม), โอเชียเนีย (1 ทีม), เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (1 ทีม) และเอเชียตะวันตก (1 ทีม)
=== ทีมที่ผ่านการคัดเลือก ===
== การแบ่งกลุ่ม ==
การแบ่งกลุ่มได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2022
* กาตาร์ได้ถอนตัวออกจากแข่งขันและจีนได้เข้าร่วมแข่งขันแทน
** คาซัคสถานได้ถอนตัวออกจากแข่งขัน
== สนามแข่งขัน ==
ศูนย์กีฬาเทศบาลนครนครปฐม – ฮอลล์ 1
อาคารศูนย์ปฏิบัติการกีฬาเฉลิมพระเกียรติ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ พื้นที่ศาลายา – ฮอลล์ 2
== รอบแรก ==
เวลาในตารางการแข่งขันเป็นเวลาท้องถิ่น (00)
===กลุ่มเอ===
|}
|}
===กลุ่มบี===
|}
|}
===กลุ่มซี===
|}
|}
===กลุ่มดี===
|}
|}
== รอบจัดอันดับ ==
เวลาในตารางการแข่งขันเป็นเวลาท้องถิ่น (00)
ผลการแข่งขันและคะแนนจากการแข่งขันกับทีมที่ผ่านเข้ามารอบจัดอันดับด้วยในรอบแรกจะถูกนำมารวมในการแข่งขันรอบจัดอันดับ
===กลุ่มอี===
|}
|}
===กลุ่มเอฟ===
|}
|}
===กลุ่มจี===
|}
|}
== รอบสุดท้าย ==
เวลาในตารางการแข่งขันเป็นเวลาท้องถิ่น (00)
===รอบจัดอันดับ 5–8===
====รอบจัดอันดับ 5–8====
|}
====รอบชิงอันดับที่ 7====
|}
====รอบชิงอันดับที่ 5====
|}
=== รอบ 4 ทีมสุดท้าย ===
====รอบรองชนะเลิศ====
|}
====รอบชิงอันดับที่ 3====
|}
====รอบชิงชนะเลิศ====
|}
== อันดับการแข่งขัน ==
== รางวัล ==
ผู้เล่นทรงคุณค่า:
จาง จิ่งอิ้น
ตัวเซตยอดเยี่ยม:
อากิฮิโระ ฟูกัตสึ
ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม:
จาง จิ่งอิ้น
มุฮัมมัด อับดุลลอฮ์
ตัวบล็อกกลางยอดเยี่ยม:
จาง เจ๋อเจีย
เผิง ซื่อคุน
ตัวตบตรงข้ามยอดเยี่ยม:
อิซเซะ โอตาเกะ
ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม:
ฮุซัยน์ ซุลตาน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Asian Volleyball Confederation – Official website
2022
เอเชียนคัพ
การแข่งขันวอลเลย์บอลนานาชาติที่ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพ
การแข่งขันกีฬาในจังหวัดนครปฐม
พระแม่คายตรี

คายตรี (Sanskrit: गायत्री, IAST:gāyatrī)เป็นเทวีในศาสนาฮินดูและเป็นบุคลาธิษฐานแห่งพระคาถาคายตรีของพระเวท อันเป็นมนตร์ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดจากพระเวท นามคำไวพจน์ของเจ้าแม่อันเป็นที่นิยมอื่น ๆ คือ สาวิตรี และ เวทมารดร (มารดรแห่งพระเวท) พระนางมีความเกี่ยวข้องกับพระสาวิตรี, พระสุริยเทพในพระเวท และตามในคัมภึร์ สกันทะปุราณะ, คายตรี เป็นคำไวพจน์นามหนึ่งของพระสุรัสวดี หรือ เป็นเทพีภริยาอีกองค์หนึ่งของท้าวมหาพรหมธาดา แต่ในลัทธิไศวะ, พระนางคือ พระเทพีมหาคายตรี อันเป็นเทพีภริยาศักติของพระศิวะ, ในภาคพระสทาศิวะอันมีห้าพักตร์สิบกรตามเทวประติมานวิทยาในบางท้องถิ่นพระนางคือเทพีภริยาศักติของพระวิษณุกรรม
== เทพปกรณัม ==
ในบางปุราณะ, คายตรีเป็นคำไวพจน์นามหนึ่งของพระสุรัสวดี, เทพีเอกภริยาของพระพรหม ตามคัมภีร์มัตยะปุราณะ, พลังของวรกายด้านซ้ายของพระพรหม คือ สตรี, ซึ่งคือพระสุรัสวดี, สาวิตรีและคายตรี ในคัมภีร์กูรมะปุราณะพระฤๅษีโคดมได้รับการประสิทธิ์ประสาทพรจากเทวีในศาสนาฮินดูคายตรีและสามารถขจัดอุปสรรคที่ท่านเผชิญในชีวิตได้ และตามคัมภีร์สกันทะปุราณะ กล่าวว่าพระนางคายตรีเป็นสตรีอันได้เสกสมรสกับพระพรหม, ซึ่งเป็นอนุภริยารองจากพระสุรัสวดี
คัมภีร์ปุราณะไม่กี่เล่มกล่าวว่าพระแม่คายตรีเป็นเทวีอีกองค์หนึ่งอันมิใช่องค์กับพระสุรัสวดีและเสกสมรสกับพระพรหม ตามคัมภีร์ปัทมะปุราณะ นางคยาตรีคือ สตรีสามัญชนอันเป็นมนุษย์ชนชาติอภิระ (Abhira tribe) อันได้ช่วยเหลือพระพรหมในพิธีกรรมยัญโหมกูณฑ์ ณ นครบุษปกรสมบูณ์สัมฤทธิผล
โดยเอกภรรยาองค์ของพระพรหมคือ สาวิตรีและ คายตรี คืออนุภรรยา เรื่องราวยังปรากฏต่อไปว่าพระแม่สาวิตรีทรงพิโรธและไม่พอพระทัยในการเสกสมรสของพระพรหมกับนางคายตรี และกล่าวคำสาปแด่เทพบุรุษและเทพีทั้งมวลที่มีส่วนร่วมในพิธีครั้งนี้
อย่างไรก็ตาม ปัทมะปุราณาได้กล่าวต่อไปว่า หลังจากที่พระเทพีสาวิตรีได้ทรงรับการขออภัยโทษจากพระพรหม พระวิษณุ และพระลักษมี ให้ทรงหายพิโรธแล้ว นางจึงยอมรับคยาตรี ซึ่งเป็นสตรีมุนษย์ชนชาติอภิระ โดยมีฐานะดังเช่นเป็นขนิษฐาของพระนางอย่างเกษมสันต์
เรื่องราวของพระแม่ได้รับการพัฒนาขนานนามต่อไปเป็นเทพีที่ทรงมีเทพลักษณะดุร้ายซึ่งสามารถสังหารปีศาจได้ ตามวราหะปุราณะ และ มหาภารตะ, พระแม่คายตรีได้ทรงปราบปรามปีศาจ เวตรสุระ (Vetrasura), บุตรชายของวฤตอสูร อันเกิดจากแม่น้ำเวตรวดี (Vetravati), อันตรงกับวันเทศกาลนวมี (Navami)
== ในคติลัทธิไศวะ ==
ในลัทธิไศวะ มองว่า คายตรี เป็นมเหสีของ Parashiva ผู้สมบูรณ์ที่มีความสุขชั่วนิรันดร์ซึ่งปรากฏในรูปแบบของ พระสทาศิวะ  มโนมณีมเหสีของพระสทาศิวะไม่ใช่ใครอื่นนอกจากรูปแบบมนต์ของคยาตรี ซึ่งครอบครองพลังของสามีของเธอ ภรกา ซึ่งอยู่ภายในตัวเธอ  รูปแบบยอดนิยมของคายตรีที่มีห้าเศียรสิบกรพบครั้งแรกในภาพสัญลักษณ์ Saivite ของมโนมณีในอินเดียตอนเหนือเริ่มตั้งแต่ศตวรรษที่ 10   ทัศนะของชาวไศวะเกี่ยวกับคายตรีดูเหมือนจะมีการพัฒนาในภายหลังจากการผสมผสานระหว่างการปฏิบัติพระเวทเกี่ยวกับความเคารพนับถือของคายตรีและการรวมชาวไศวะเข้าด้วยกันเป็นการสำแดงของ ศักติ  นี่อาจเป็นที่มาของแง่มุมอันประเสริฐของ คายตรี      ที่อธิบายไว้ในปุราณะในเวลาต่อมาว่านักฆ่าปีศาจ Vetra ระบุตัวเธอกับอาทิปราศักติ
== ดูเพิ่ม ==
พระคาถาคายตรี
พระสุรัสวดี
พระเทพี
พระสุนทรีวาณี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เทวีในศาสนาฮินดู
คายตรีมนตร์

คายตรีมนตร์ (เทวนาครี: गायत्री मन्त्र; Gāyatrī Mantra) หรือ สาวิตรีมนตร์ (เทวนาครี: सावित्री मन्त्र; Sāvitri Mantra) เป็นมนตร์ที่ได้รับการเคารพสูง มีที่มาจากฤคเวท (มณฑล 3.62.10) ซึ่งอุทิศแด่เทวีพระเวท สาวิตร คายตรีเป็นนามของเทวีที่ประจำจังหวะพระเวทของกวีบทที่มีมนตร์นี้ การสวดมนตร์นี้ตามธรรมเนียมจะเริ่มต้นด้วยคำว่า โอม และคำกล่าวตามพิธี ภูรฺ ภุวะ สฺวะ  ซึ่งรู้จักในชื่อ มหาวฺยาหฤติ  หรือ "เสียงเปล่งมนตร์อันยิ่งใหญ่" มีการกล่าวอ้างถึงคายตรีมนตร์อยู่อย่างแพร่หลายในเอกสารของศาสนาฮินดู เช่น รายชื่อมนตร์ในพิธีสวดเศราตะ และในเอกสารคลาสสิกของฮินดู เช่น ภควัทคีตา, หริวงศ์ และ มนูสมฤติ ทั้งมนตร์นี้และรูปจังหวะ (metric form) ที่เกี่ยวข้องยังปรากฏในศาสนาพุทธ มนตร์นี้เป็นส่วนสำคัญของพิธีอุปนยายนะ ขบวนการปฏิรูปศาสนาฮินดูยุคใหม่ได้เผยแพร่การปฏิบัติมนตร์นี้ไปสู่ทุกคน ปัจจุบันมนตร์นี้ถูกใช้อย่างแพร่หลาย
==เนื้อหา==
มนตร์หลักปรากฏอยู่ในเพลงสวด RV 3.62.10. ซึ่งขณะการสวด เพลงสวดนี้จะมีคำว่า โอม นำหน้า และมีคำกล่าวตามพิธีว่า ภูรฺ ภุวะ สฺวะ (, भूर् भुवः स्वः) ในไตตติริยอรัญกะ (2.11.1-8) ระบุยืนยันว่ามนตร์นี้ควรนำโดยคำว่า โอม ตามด้วยบท วยหฤตี (Vyahrtis) และคายตรี
คยาตรีมนตร์และสวารัส รูปอักษรเทวนาครี คือ
ॐ भूर्भुव॒ स्सुवः॑ तत्स॑ वि॒तुर्वरे᳚ण्यं॒ भर्गो॑ दे॒वस्य॑ धीमहि धियो॒ यो नः॑ प्रचो॒दया᳚त् ॥
หรือในรูป IAST ได้ว่า
และในรูปอักษรไทยได้ว่า
โอํ ภูรฺ ภุวะ สุวะ
ตตฺ สวิตุรฺ วเรณฺยํ
ภรฺโค เทวสฺย ธีมหิ
ธิโย โย นะ ปฺรโจทยาตฺ
== อ้างอิง ==
===บรรณานุกรม===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ศาสนาฮินดู
มนตร์ฮินดู
เทพเจ้าฮินดูท้องถิ่น
ศาสนพิธี
เทวีในศาสนาฮินดู
พระพุทธรูปแห่งเปรัมปลูร

พระพุทธรูปแห่งเปรัมปลูร (பெரம்பலூர் புத்தர் சிலைகள்; เปรัมปลูร ปุตตรร จิไลกัฬ, Perambalur Buddhas) หรือ วัดพุทธติยากนูร (புத்தர் கோயில் தியாகனூர்; ปุตตรร โกยิล ติยากนูร, Thiyaganur Buddha temple) หมายถึงหมู่พระพุทธรูปที่พบในหมู่บ้านติยากนูร อำเภอสาเลม ทมิฬนาฑู
ในจำนวนนี้มีองค์สำคัญอยู่สององค์ เป็นพระพุทธรูปประทับนั่งขนาด 6 ฟุต องค์หนึ่งประดิษฐานในศาลขนาดย่อม และอีกองค์หนึ่งอยู่ในพื้นที่ไร่นาส่วนบุคคล ซึ่งต่อมาในปี 2013 ได้พัฒนาขึ้นเป็นศูนย์วิปัสสนาในชื่อ พุทธญาณมณฑป (Buddhist Dhyana Mandap) ด้วยเงินบริจาครวม 5 ล้านรูปีอินเดีย โดยสร้างถอดแบบมณฑปจากพุทธสถานแห่งหนึ่งในราชคีรี รัฐพิหาร
==ประวัติศาสตร์==
ในราว 300 ปีก่อนคริสตกาล พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาที่ปฏิบัติทั่วไปในแถบที่ปัจจุบันคือทมิฬนาฑู ภายใต้การปกครองของพระเจ้าอโศกมหาราช พุทธศาสนาเจริญงอกงามเรื่อยมาจนถึงศตวรรษที่ 6-9 ที่ซึ่งเกิดแนวคิดภักติและการอุปถัมภ์พุทธศาสนาโดยเจ้าครองนครลดน้อยลง จักรพรรดิโจฬะ ราชาราชโจฬะเคยบริจาคเงินเพื่อสร้างวัดพุทธในนาคปัตตินัม ในราวศตวรรษที่ 11 พระพุทธรูปยุคไล่เลี่ยกันมาสามารถพบได้ในแถบนาคปัตตินัม และมีเอกสารทางศาสนาที่ยืนยันว่าในเวลานั้นมีการเจริญของพุทธศาสนาในช่วงเวลาเดียวกัน นักประวัติศาสตร์เชื่อว่าศาสนาพุทธยังคงแพร่หลายไปนอกเมืองใหญ่อย่างกาญจีปุรัม และ มทุราย แต่ในเมืองเล็กอย่างเปรัมปลูรก็ยังปรากฏหลักฐานการดำรงอยู่ของพุทธศาสนามาก่อนเช่นกัน พระพุทธรูปเหล่านี้ที่พบที่เปลัมูรอายุราวศตวรรษที่ 11
==วัฒนธรรม==
ชาวบ้านส่วนใหญ่ไม่รู้ถึงประวัติศาสตร์อันยาวนานของพระพุทธรูปเหล่านี้ และปฏิบัติต่อพระพุทธรูปเหล่านี้เช่นเดียวกับเทวรูปองค์อื่นในพื้นที่ ชื่อที่เรียกกันทั่วไปของพระพุทธรูปคือ พุทธสมี ซึ่งคือการเรียกในเชิงเป็นเทพเจ้าหรือเทวดา การปฏิบัติบูชาต่อพระพุทธรูปเป็นไปอย่างฮินดู ทั้งการประดับพระพุทธรูปด้วยผ้าและดอกไม้ ไปจนถึงการถวายตะเกียงและการใช้ผงเจิมที่พระนลาฏ (หน้าผาก) ของพระพุทธรูป พระพุทธรูปบางองค์มีการนำพวงมาลัยมาถวายประดับเป็นประจำ บางองค์ได้รับการถวายโปงคัล ในปี 2013 มีการสร้างศูนย์วิปัสสนาขึ้นด้วยแรงผลักดันจากพระพุทธรูปที่ปรากฏในพื้นที่นี้
== อ้างอิง ==
รูปปั้นในประเทศอินเดีย
วัดในประเทศอินเดีย
สิ่งก่อสร้างในรัฐทมิฬนาฑู
ผักชีล้อม

ผักชีล้อม  เป็นพืชในสกุล Oenanthe ที่มีต้นกำเนิดจากเอเชียตะวันออก สูงประมาณ 1 เมตร ใบแบนรีขอบจัก ดอกเป็นกระจุกสีขาว ผลกลมค่อนข้างยาว มักขึ้นในที่ชื้นแฉะ มีการกระจายพันธุ์ตามธรรมชาติอย่างแพร่หลายในเอเชียเขตร้อนและเขตกึ่งร้อน และยังเป็นพืชพื้นถิ่นของรัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย ในขณะเดียวกันก็ถือเป็นพืชต่างถิ่นที่รุกรานในรัฐหลายรัฐของสหรัฐ
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Oenanthe javanica iNat-84938464.jpg|ใบและดอกผักชีล้อม
ไฟล์:Oenanthe javanica.JPG|มัดผักชีล้อม
ไฟล์:Minari-muchim.jpg|ยำผักชีล้อมของเกาหลี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ผัก
วงศ์ผักชี
ฟาฏิมะ อัลบุเดรี

ฟาฏิมะ มุซา อัลบุเดรี (فاطمة موسى البديري; Fatima Musa Al-Budairi; ค.ศ. 1923 – มิถุนายน ค.ศ. 2009) เป็นผู้จัดรายการวิทยุและภัณฑารักษ์ชาวปาเลสไตน์ เธอเริ่มต้นอาชีพนักวิทยุที่สถานีวิทยุเยรูซาเลมคอลลิง ซึ่งออกอากาศและผลิตรายการ รวมถึงทำงานในฐานะผู้ช่วยรายการสตรี และการวิเคราะห์ความเกี่ยวพันทางวรรณกรรม ตลอดจนนักจัดรายการวิทยุ นอกจากนี้ อัลบุเดรียังทำงานในประเทศซีเรีย, จอร์แดน และปาเลสไตน์ เธอยังทำงานให้แก่สำนักงานบรรเทาทุกข์และจัดหางานของสหประชาชาติสำหรับผู้ลี้ภัยปาเลสไตน์ในตะวันออกใกล้ และที่หอสมุดมหาวิทยาลัยจอร์แดน ซึ่งอัลบุเดรีได้รับการยอมรับจากศูนย์นักข่าวสตรีอาหรับ
== ชีวิตในวัยเด็กและการศึกษา ==
เธอเกิดที่เยรูซาเลมใน ค.ศ. 1923 เชื้อสายของอัลบุเดรีสืบย้อนไปถึงตระกูลโบราณที่มีรากฐานมาจากเยรูซาเลม เธอเป็นลูกสาวของผู้พิพากษาชะรีอะฮ์ เชค มูซา อัลบุเดรี ซึ่งทำงานในเยรูซาเลม และถ่ายทอดความรู้ให้แก่นักเรียนที่มัสยิดอัลอักศอ ทั้งนี้ อัลบุเดรีได้รับการศึกษาที่วิทยาลัยครู เยรูซาเลม ซึ่งเธอสำเร็จการศึกษาใน ค.ศ. 1941 เธอได้รับการศึกษาครั้งแรกในเบธเลเฮม จากนั้น ได้ไปสอนที่บ้านครูชนบทในรอมัลลอฮ์
== อาชีพ ==
ในช่วงต้น ค.ศ. 1946 อัลบุเดรีได้ร่วมงานกับเจ้าหน้าที่สถานีวิทยุเยรูซาเลมคอลลิงในฐานะผู้ประกาศและโปรดิวเซอร์ โดยพ่อของเธอไม่ได้คัดค้านการเลือกอาชีพของเธอ อัลบุเดรีทำงานเป็นผู้ช่วยรายการสตรี และการวิเคราะห์ความเกี่ยวพันทางวรรณกรรม ตลอดจนการออกอากาศข่าว กระทั่งเธอออกจากการเป็นผู้ประกาศข่าวใน ค.ศ. 1947 ครั้นใน ค.ศ. 1949 อัลบุเดรีย้ายไปที่ดามัสกัสในลิแวนต์ และร่วมก่อตั้งเรดิโออัสซามกับสามีของเธอ แล้วเธอย้ายไปอยู่ที่รอมัลลอฮ์ใน ค.ศ. 1952 และได้รับการขอให้ออกอากาศข่าวทุกวันทางสถานีวิทยุในขณะที่ทำงานด้านการศึกษา ต่อมา อัลบุเดรีได้ย้ายไปอยู่ที่เบอร์ลินตะวันออกใน ค.ศ. 1957 โดยออกอากาศข่าวทางวิทยุเบอร์ลินอาหรับและวิทยุเยอรมันตะวันออกเป็นเวลาเจ็ดปี
เธอกลับมาที่รอมัลลอฮ์ใน ค.ศ. 1965 จากนั้น จึงย้ายไปอยู่ที่อัมมานในอีกสองปีต่อมา อัลบุเดรีทำหน้าที่เป็นภัณฑารักษ์ของห้องสมุดที่สำนักงานบรรเทาทุกข์และจัดหางานของสหประชาชาติสำหรับผู้ลี้ภัยปาเลสไตน์ในตะวันออกใกล้ระหว่าง ค.ศ. 1965 ถึง 1971 รวมทั้งต่อมาในแผนกการจำแนกหมวดหมู่ที่หอสมุดมหาวิทยาลัยจอร์แดนระหว่าง ค.ศ. 1978 ถึง 1983 เธอเข้าร่วมในการประชุมอาหรับและนานาชาติหลายครั้งด้วยประสบการณ์ทางวิชาชีพภายใต้การศึกษาที่หลากหลาย และเคยได้วิจัยเพื่อจุดประสงค์ของบทบาทสตรีอาหรับในสื่อ
== ชีวิตส่วนตัว ==
อัลบุเดรีแต่งงานกับอิศอม ฮัมมัด ซึ่งเป็นกวี, นักจัดรายการวิทยุ และนักเขียนชาวปาเลสไตน์ระหว่าง ค.ศ. 1948 ถึง 2006 พวกเขามีลูกด้วยกันสองคนของชีวิตการแต่งงาน ครั้นต้นเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 เธอได้เสียชีวิตที่อัมมาน ซึ่งแม้ว่าอัลบุเดรีจะฝันถึงพิธีฝังศพในเยรูซาเลม แต่เธอกลับได้รับการฝังในอัมมานแทน
== สิ่งสืบทอด ==
การประกาศข่าวมรณกรรมของหนังสือพิมพ์อัรรายระบุว่าเธอเป็น "สตรีชาวเยรูซาเลมที่น่ามหัศจรรย์" ส่วนไอดา อันนัจญาร์ ซึ่งเป็นนักเขียน กล่าวว่าอัลบุเดรีทำตัวเป็น “ผู้ประกาศข่าวการเมืองเพื่อเป็นผู้นำในหมู่สตรี รวมทั้งในงานนี้และเพื่อร่วมงานกับผู้ชาย” ขณะที่หนังสือพิมพ์อัดดัสตัวร์ตั้งข้อสังเกตว่าเธอเป็น "ผู้บุกเบิกสถานีวิทยุอาหรับ และเป็นกระแสเสียงผู้หญิงเพียงคนเดียวที่แข่งกับเสียงของผู้ชายทางวิทยุ" ตลอดจนอัลบุเดรีได้รับการยอมรับจากศูนย์นักข่าวสตรีอาหรับ
== อ้างอิง ==
บุคคลจากเยรูซาเลม
บรรณารักษ์หญิง
บีตเอ็มอัป

บีตเอ็มอัป (beat 'em up) เรียกอีกอย่างว่า บรอเลอร์ (brawler) และในบางตลาดคือ บีตเอ็มออล (beat 'em all) เป็นประเภทของวิดีโอเกมที่มีการต่อสู้แบบประชิดตัวระหว่างคู่ต่อสู้จำนวนมาก บีตเอ็มอัปแบบเดิม ๆ จะอุบัติในด่านเลื่อนแบบสองมิติ (2D) ในขณะที่เกมสมัยใหม่จำนวนหนึ่งมีสภาพแวดล้อมสามมิติ (3D) แบบเปิดมากขึ้นพร้อมจำนวนศัตรูที่มากกว่า ส่วนรูปแบบการเล่นมีแนวโน้มที่จะเป็นไปตามหลักการของประเภทอาร์เคด เช่น ง่ายต่อการเรียนรู้ แต่ยากที่จะเชี่ยวชาญ และระบบการต่อสู้มีแนวโน้มที่จะพัฒนามากกว่าเกมแอ็กชันเลื่อนด้านข้าง โดยรูปการเล่นแบบร่วมมือกันสองผู้เล่น และตัวละครผู้เล่นของผู้เล่นหลายคนเป็นจุดเด่นของประเภทนี้ เกมเหล่านี้ส่วนใหญ่มีฉากในเมือง และมีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับการต่อสู้กับอาชญากรรม ตลอดจนการแก้แค้น แม้ว่าบางเกมอาจใช้ธีมประวัติศาสตร์, นิยายวิทยาศาสตร์ หรือแฟนตาซี
บีตเอ็มอัปเกมแรกคือกังฟูมาสเตอร์ใน ค.ศ. 1984 ซึ่งอิงจากภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้ฮ่องกง ส่วนเน็คเคตสึ โคฮะ คุนิโอะ-คุง ใน ค.ศ. 1986 ได้แนะนำรูปแบบการเคลื่อนย้ายแนวระนาบที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในบรรดาเกมต่อมา ในขณะเดียวกันก็ทำให้พื้นฉากเมืองร่วมสมัยเป็นที่นิยม ขณะที่เรนอิเกดซึ่งเป็นเวอร์ชันแปลภาษาตะวันตกได้มุ่งเสนอธีมการแก้แค้นโลกมิจฉาชีพเพิ่มเติม จากนั้น เกมประเภทดังกล่าวก็ได้รับความนิยมอย่างสูงระหว่างการเปิดตัวดับเบิลดรากอนใน ค.ศ. 1987 ซึ่งกำหนดโหมดร่วมมือกันสำหรับผู้เล่นสองคน และรูปแบบการเคลื่อนย้ายแนวระนาบแบบต่อเนื่องซึ่งเป็นหัวใจของบีตเอ็มอัปแบบคลาสสิก และสตรีทไฟเตอร์ II ซึ่งดึงดูดนักเล่นเกมให้เข้ามาหาเกมต่อสู้แบบตัวต่อตัว ส่วนเกม เช่น สตรีตส์ออฟเรจ, ไฟนอลไฟต์, โกลเดนแอกซ์ และทีนเอจมิวแตนต์นินจาเทอร์เทิลส์เป็นเกมคลาสสิกอื่น ๆ ที่ปรากฏตัวออกมาจากช่วงเวลานี้ ครั้นช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 เกมประเภทดังกล่าวได้สูญเสียความนิยมไปพร้อมกับการเกิดขึ้นของเทคโนโลยีโพลีกอน 3 มิติ
ส่วนในคริสต์ทศวรรษ 2000 ประเภทย่อยของสับและเฉือน 3 มิติได้เกิดขึ้น (หรือที่รู้จักในชื่อ "เกมแอ็กชันตัวละคร") โดยปรับหลักเกณฑ์บีตเอ็มอัปเพื่อใช้สภาพแวดล้อม 3 มิติขนาดใหญ่ พร้อมแฟรนไชส์ที่ได้รับความนิยมอย่างเดวิลเมย์คราย, ไดนาสตีวอริเออส์, ก๊อดออฟวอร์ รวมถึงบาโยเน็ตตา และตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 2010 บีตเอ็มอัป 2 มิติแบบดั้งเดิมได้ฟื้นตัวขึ้นมา โดยมีเกมที่ได้รับความนิยมอย่างดันเจียนไฟเตอร์ออนไลน์, ดรากอนสคราวน์, สตรีตส์ออฟเรจ 4 และ ชเรดเดอส์รีเวนจ์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Genre: Beat 'em up / Brawler  at MobyGames
วิดีโอเกมแอ็กชัน
 
ประเภทของวิดีโอเกม
คำศัพท์วิดีโอเกม
หวิญล็อง

หวิญล็อง (Vĩnh Long, ) เป็นเมืองหลักของจังหวัดหวิญล็อง ประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่ในพื้นที่สามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง ครอบคลุมพื้นที่ 48.1 ตารางกิโลเมตร (29.89 ตารางไมล์) และมีประชากร 200,120 คน ชื่อของเมืองสะกดเป็นอักษรจื๋อฮ้านได้ว่า 永隆 ซึ่งมีความหมายว่า "ความรุ่งเรืองอันเป็นนิรันดร์"
== ภูมิศาสตร์ ==
เมืองหวิญล็องตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโก๋เจียน ซึ่งเป็นสาขาย่อยสายหนึ่งของแม่น้ำโขง ไกลจากนครโฮจิมินห์ประมาณ 135 กิโลเมตร และห่างจากนครเกิ่นเทอไปทางทิศเหนือประมาณ 33 กิโลเมตร และมีที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ติดกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ทิศตะวันตก และทิศใต้ ติดกับอำเภอล็องโห่
ทิศตะวันตก ติดกับอำเภอเจิวถั่ญ จังหวัดด่งท้าป
ทิศใต้ ติดกับอำเภอตามบิ่ญ
ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ติดกับอำเภอก๊ายแบ่ จังหวัดเตี่ยนซาง
== การปกครอง ==
เมืองหวิญล็องแบ่งการปกครองออกเป็น 11 แขวง คือแขวง 1–9, แขวงเตินฮหว่า, แขวงเตินโห่ย, แขวงเตินหงาย และแขวงเจื่องอาน
== อ้างอิง ==
นครในประเทศเวียดนาม
จังหวัดหวิญล็อง
แจมชีด ออมูซกอร์

แจมชีด ออมูซกอร์ (جمشید آموزگار‎; 25 มิถุนายน ค.ศ. 1923 – 27 กันยายน ค.ศ. 2016) เป็นนักการเมืองอิหร่านซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอิหร่านระหว่าง ค.ศ. 1977–1978 และนอกจากเขาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังในคณะรัฐมนตรีของแอมีร์แอบบอส โฮเวย์ดา แต่หลังจากนั้นไม่นานเขาหนีออกจากอิหร่านเพื่อไปสหรัฐ และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 2016 ขณะมีอายุ 93 ปี
== แหล่งอ้างอิง ==
นายกรัฐมนตรีอิหร่าน
นักการเมืองอิหร่าน
การปฏิวัติอิหร่าน
ราชวงศ์ปาห์ลาวี
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2022–23 รอบแบ่งกลุ่ม

ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2022–23 รอบแบ่งกลุ่ม จะเริ่มต้นในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2565 (ค.ศ. 2022) และจะสิ้นสุดในวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 (ค.ศ. 2022). ทั้งหมด 32 ทีมจะเข้าร่วมในรอบแบ่งกลุ่มที่จะตัดสินหา 16 พื้นที่ใน รอบแพ้คัดออก ของ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2022–23.
ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท จะเป็นการสร้างจำนวนการลงสนามครั้งแรกของพวกเขาในรอบแบ่งกลุ่มหลังจากชนะ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2021–22 และ, ผลที่ตามมา, นี่เป็นครั้งแรกที่สโมสรจากเยอรมันห้าทีมจะลงเล่นในรอบแบ่งกลุ่ม.
ทั้งหมด 15 ชาติสมาคมถูกเสนอชื่อให้เป็นตัวแทนในรอบแบ่งกลุ่ม. ฤดูกาลนี้เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ ฤดูกาล 1995–96 ที่ทีมจากตุรกีล้มเหลวที่จะผ่านเข้ารอบแบ่งกลุ่ม. นี่นับเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ ฤดูกาล 2007–08 ว่าสองฝั่งจากสก็อตติชได้เข้ารอบสำหรับรอบแบ่งกลุ่ม.
==การจับสลาก==
การจับสลากสำหรับรอบแบ่งกลุ่มจะจัดขึ้นในวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2565 (ค.ศ.2022), 18:00 CEST (19:00 TRT), ใน อิสตันบูล, ประเทศตุรกี. 32 ทีมจะถูกจับสลากอยู่ในแปดกลุ่มที่มีสี่ทีม. สำหรับการจับสลาก, แต่ละทีมจะเป็นทีมวางอยู่ในสี่โถ, แต่ละแปดทีม, ตามหลักการดังต่อไปนี้:
โถ 1 ประกอบไปด้วยแชมป์เก่าแชมเปียนส์ลีกและยูโรปาลีก, และทีมแชมเปียนส์ของหกสมาคมสูงสุดตามฤดูกาล 2021/22 ค่าสัมประสิทธิ์ประเทศยูฟ่า.
โถ 2, 3 และ 4 ประกอบไปด้วยทีมที่เหลือ, จัดเป็นทีมวางตามปี ค.ศ. 2022 ค่าสัมประสิทธิ์สโมสรยูฟ่า.
ทีมที่มาจากสมาคมเดียวกันจะไม่สามารถจับสลากมาอยู่ในกลุ่มเดียวกันได้. ก่อนการจับสลาก, ยูฟ่าจับคู่ของทีมที่มาจากสมาคมเดียวกัน (หนึ่งการจับคู่สำหรับสมาคมกับสองหรือสามทีม, สองการจับคู่สำหรับสมาคมกับสี่หรือห้าทีม) ขึ้นอยู่กับผู้ชมโทรทัศน์, โดยที่ทีมหนึ่งเข้าสู่กลุ่ม เอ–ดี และอีกทีมถูกดึงเข้าสู่ กลุ่ม อี–เอช, เพื่อให้ทั้งสองทีมได้ลงเล่นกันคนละวัน. การจับคู่ดังต่อไปนี้ได้รับการประกาศโดยยูฟ่าหลังจากที่ทีมรอบแบ่งกลุ่มที่ได้รับการยืนยัน:
เอ  เรอัลมาดริด และ บาร์เซโลนา
บี  ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท และ แอร์เบ ไลพ์ซิช
ซี  แมนเชสเตอร์ซิตี และ ลิเวอร์พูล
ดี  มิลาน และ นาโปลี
อี  ไบเอิร์นมิวนิก และ โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
เอฟ  ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง และ มาร์แซย์
จี  โปร์ตู และ ไบฟีกา
เอช  เชลซี และ ทอตนัมฮอตสเปอร์
ไอ  ยูเวนตุส และ อินเตอร์ มิลาน
เจ  อัตเลติโกเดมาดริด และ เซบิยา
เค  เรนเจอส์ และ เซลติก
==ทีม==
ด้านล่างนี้คือทีมที่เข้าร่วม (กับพวกเขาในปี ค.ศ. 2022 ค่าสัมประสิทธิ์สโมสรยูฟ่า), จัดกลุ่มโดยโถทีมวางของพวกเขา. ได้แก่:
26 ทีมที่เข้าสู่ในรอบนี้
6 ทีมชนะเลิศของ รอบเพลย์ออฟ (4 จาก ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก, 2 จาก ตัวแทนจากลีก)
{|
|-valign=top
|
|
|
|
|}
หมายเหตุ
==กลุ่ม==
โปรแกรมการแข่งขันได้ถูกประกาศไปเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 2022, วันที่มีหลังจากการจับสลาก. แต่ละนัดจะลงเล่นในวันที่ 6–7 กันยายน, 13–14 กันยายน, 4–5 ตุลาคม, 11–12 ตุลาคม, 25–26 ตุลาคม, และ 1–2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022. กำหนดการเวลาคิกออฟจะเป็น 18:45 (สองนัดในแต่ละวัน วันอังคารและวันพุธ) และ 21:00 (หกนัดที่เหลือ) CET/CEST.
เวลาคือ CET/CEST, เป็นไปตามที่ลิสต์ไว้โดยยูฟ่า (เวลาท้องถิ่น, ถ้าแตกต่าง, จะอยู่ในวงเล็บ).
===กลุ่ม เอ===
----
----
----
----
----
===กลุ่ม บี===
----
----
----
----
----
===กลุ่ม ซี===
----
----
----
----
----
===กลุ่ม ดี===
----
----
----
----
----
===กลุ่ม อี===
----
----
----
----
----
===กลุ่ม เอฟ===
----
----
----
----
----
===กลุ่ม จี===
----
----
----
----
----
===กลุ่ม เอช===
----
----
----
----
----
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รอบแบ่งกลุ่ม
2022–23
วัดพระมหาธาตุคีรีอินทรวิหาร

วัดพระมหาธาตุคีรีอินทรวิหาร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลกะเปา อำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎร์ธานี
วัดพระมหาธาตุคีรีอินทรวิหารตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2414 เดิมชื่อ วัดย่านมะปราง ผู้ดำเนินการก่อสร้างวัด ได้แก่ พระม่วง ขุนหลวงอิน และขุนหลวงวิเชียร ได้ชักชวนราษฎรที่มีจิตศรัทธาร่วมกันบริจาคทรัพย์สร้างเสนาสนะเพื่อใช้เป็นที่พักสงฆ์และบำเพ็ญกุศล ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อวัดเป็น วัดอินทราวาส ในช่วงพระเทพรัตนกวี ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะจังหวัดสุราษฎร์ธานี ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2465 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 80 เมตร ยาว 120 เมตร ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดพระมหาธาตุคีรีอินทรวิหาร" เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547
วัดมีพระมหาธาตุเจดีย์คีรีศรีวิชัยที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ซึ่งขึ้นประดิษฐานเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2554
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระอธิการคล้าย วิชิโต พ.ศ. 2469
พระใบฎีกา รื่น ปุณฺณจาโร พ.ศ. 2491 รักษาการเจ้าอาวาสวัดอินทราวาส
พระใบฎีกา รื่น ปุณฺณจาโร พ.ศ. 2493–2503
พระครูอินทธรรมวงศ์ (ธรรมศักดิ์ อคฺควํโส) พ.ศ. 2506 ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส
พระครูอินทธรรมวงศ์ (ธรรมศักดิ์ อคฺควํโส) พ.ศ. 2516–2519 ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส
พระครูอินทธรรมวงศ์ (ธรรมศักดิ์ อคฺควํโส) พ.ศ. 2519–
==อ้างอิง==
พระมหาธาตุคีรีอินทรวิหาร
พระมหาธาตุคีรีอินทรวิหาร
มัสยิดออฆอโบโซร์ก

มัสยิดออฆอโบโซร์ก (مسجد آقا بزرگ, Masjed-e Āghā Bozorg) เป็นมัสยิดโบราณในเมืองคอชอน ประเทศอิหร่าน สร้างขึ้นในปลายศตวรรษที่ 18 โดยเมอ์มอร์อูสตัด ฮัจย์ ซาบันอะลี (Ustad Haj Sa'ban-ali) และได้รับการกล่าวขานว่าเป็น "หมู่สิ่งปลูกสร้างอิสลามที่ดีที่สุดในคอชอน และหนึ่งในหมู่สิ่งปลูกสร้างอิสลามที่ดีที่สุดในช่วงกลางศตวรรษที่ 19" รวมถึงเป็นที่รู้จักจากการออกแบบแบบสมมาตร ประกอบด้วยเอย์วอนสองเอย์วอน เอย์วอนหนึ่งอยู่ที่เมียะห์รอบ และอีกเอย์วอนอยู่ที่ทางเข้าออก
== อ้างอิง ==
มัสยิดในประเทศอิหร่าน
16 จักรวรรดิเติร์กอันยิ่งใหญ่

16 จักรวรรดิเติร์กอันยิ่งใหญ่ (16 Büyük Türk Devleti, ; 16 Great Turkic Empires) เป็นแนวคิดชาตินิยมทางชาติพันธุ์เติร์กที่มีการเสนอโดยอากิบ เอิซเบก (Akib Özbek) เจ้าหน้าที่แผนที่ใน ค.ศ. 1969 และในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 ทางการตุรกีในสมัยรัฐบาลเคนัน เอฟแรนเรียกร้องอย่างกว้างขวาง ก่อนหน้าคำกล่าวอ้างนี้ ดาว 16 ดวงสื่อถึงสิบหกเบย์ลิกอานาโตเลียที่สืบทอดอำนาจต่อจากจักรวรรดิเซลจุค
== รายการ ==
รายการ "16 จักรวรรดิเติร์กอันยิ่งใหญ่" มีดังนี้:
== คำตอบรับ ==
อาคารเทศบาลและสวนสาธารณะบางส่วนในตุรกีมีชุดสะสมรูปปั้นครึ่งตัวหรือรูปปั้นของผู้ก่อตั้ง "16 จักรวรรดิ" ร่วมกับรูปปั้นมุสทาฟา เคมัล อาทาทืร์ค เช่น อาคารเทศบาลในKeçiören (อังการา), มามัก, Etimesgut, Niğde, Nevşehir, Pınarbaşı เป็นต้น
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2015 เรเจป ไตยิป เอร์โดอาน ประธานาธิบดีตุรกี ต้อนรับมาห์มูด อับบาส ประธานาธิบดีปาเลสไตน์ ในทำเนียบประธานาธิบดีตุรกีพร้อมกับทหาร"นักรบ" ทั้ง 16 คนที่เป็นนักแสดงสวมชุดเกราะและเครื่องแต่งกายย้อนยุคแบบหลวม ๆ เพื่อแสดงถึงจักรวรรดิทั้ง 16 เครื่องแต่งกายเหล่านี้ทำให้สื่อมวลชนตุรกีพากันล้อเลียน และหนึ่งในชุดเหล่านั้นถูกล้อเลียนในฐานะ "เสื้อคลุมอาบน้ำ" ทำให้กลายเป็นกระแสบนสื่อสังคมภายใต้ชื่อ Duşakabinoğulları 
== อ้างอิง==
สัญลักษณ์ของประเทศตุรกี
ชาตินิยมตุรกี
การรวมชาติตุรกี