pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดบุรีรัมย์

จังหวัดบุรีรัมย์ มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 5 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
== ประวัติศาสตร์ ==
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดบุรีรัมย์มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 5 คน คือ การุณ ใสงาม อุษณีย์ ชิดชอบ พันตำรวจเอก สุรพงศ์ ไผ่นวล พร เพ็ญพาส และ เพิ่มพูน ทองศรี
นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภามากครั้งที่สุด คือ 2 สมัย ได้แก่ นายทวีศักดิ์ คิดบรรจง
สมาชิกวุฒิสภาสตรีคนแรกของจังหวัดบุรีรัมย์ คือ นางสาวอุษณีย์ ชิดชอบ (จากการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2543)
ตระกูลการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งมากที่สุด คือ
*ทองศรี (3 คน) ได้แก่ เพิ่มพูน ทองศรี รุ่งโรจน์ ทองศรี และ เสริมศักดิ์ ทองศรี
== รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด ==
=== ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 8 พ.ศ. 2543 || width= 48% | ชุดที่ 9 พ.ศ. 2549
|-
| 1 || การุณ ใสงาม || ชัย ชิดชอบ
|-
| 2 || อุษณีย์ ชิดชอบ || วันรบ อิศรางกูร ณ อยุธยา
|-
| 3 || พันตำรวจเอก สุรพงศ์ ไผ่นวล || ทวีศักดิ์ คิดบรรจง
|-
| 4 || พร เพ็ญพาส || รุ่งโรจน์ ทองศรี
|-
| 5 || เพิ่มพูน ทองศรี || พัชรี เพชรสว่าง
|}
=== ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 10 พ.ศ. 2551 || width= 48% | ชุดที่ 11 พ.ศ. 2557
|-
| 1 || ทวีศักดิ์ คิดบรรจง || เสริมศักดิ์ ทองศรี
|}
==รูปภาพ==
ไฟล์:Karoon Sai-ngam.JPG|นายการุณ ใสงาม
ไฟล์:ชัย ชิดชอบ 2011.jpg|นายชัย ชิดชอบ
==อ้างอิง==
บุรีรัมย์
การเมืองจังหวัดบุรีรัมย์
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดมหาสารคาม

จังหวัดมหาสารคาม มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 3 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
== ประวัติศาสตร์ ==
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดอุดรธานีมีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 3 คน คือ ทองใบ ทองเปาด์ วิทยา มะเสนา และ ศรีเมือง เจริญศิริ
นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภามากครั้งที่สุด คือ 2 สมัย ได้แก่ นายศรีเมือง เจริญศิริ
สมาชิกวุฒิสภาสตรีชุดแรกของจังหวัดมหาสารคาม คือ นางรังสิมา เจริญศิริ และ นางคมคาย อุดรพิมพ์ (จากการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2543)
ตระกูลการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งมากที่สุด คือ
*เจริญศิริ (2 คน) ได้แก่ ศรีเมือง เจริญศิริ และ รังสิมา เจริญศิริ
== รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด ==
=== ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 8 พ.ศ. 2543 || width= 48% | ชุดที่ 9 พ.ศ. 2549
|-
| 1 || ทองใบ ทองเปาด์ || รังสิมา เจริญศิริ
|-
| 2 || วิทยา มะเสนา || คมคาย อุดรพิมพ์
|-
| 3 || ศรีเมือง เจริญศิริ || สุรจิตร ยนต์ตระกูล
|}
=== ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 10 พ.ศ. 2551 || width= 48% | ชุดที่ 11 พ.ศ. 2557
|-
| 1 || ประวัติ ทองสมบูรณ์ || ศรีเมือง เจริญศิริ
|}
==รูปภาพ==
ไฟล์:ThongbaiThongpao.jpg|นายทองใบ ทองเปาด์
ไฟล์:สุรจิตร ยนต์ตระกูล.jpg|นายสุรจิตร ยนต์ตระกูล
==อ้างอิง==
มหาสารคาม
การเมืองจังหวัดมหาสารคาม
วอกิชอ (รัฐวิสคอนซิน)

วอกิชอ (Waukesha, ) เป็นเมืองและที่ตั้งเทศมณฑลในเทศมณฑลวอกิชอ รัฐวิสคอนซิน ประเทศสหรัฐ จากสำมะโน ค.ศ. 2010 เมืองนี้มีประชากร 70,718 คน
==พื้นที่และภูมิอากาศ==
รายงานจากสำนักงานสถิติแห่งชาติสหรัฐ เมืองนี้มีพื้นที่รวม  ซึ่งมีพื้นดิน  และพื้นน้ำ 
ทางการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพินจัดให้เมืองนี้อยู่ในภูมิอากาศแบบไม่มีฤดูแล้งอบอุ่นชื้น (Dfa)
==ประชากร==
===สำมะโน ค.ศ. 2010===
จากสำมะโน ค.ศ.  2010 มีประชากรในเมือง 70,718 คนใน 28,295 ครัวเรือน และมี 17,506 ครอบครัวอาศัยอยู่ในเมือง ความหนาแน่นประชากรอยู่ที่  ในเมืองนี้มีชนผิวขาวร้อยละ 88.1, แอฟริกันอเมริกันร้อยละ 2.3, อเมริกันพื้นเมืองร้อยละ 0.4, เอเชียร้อยละ 3.5, ชาติพันธุ์อื่นร้อยละ 3.5 และจากสองชาติพันธุ์หรือมากกว่าร้อยละ 2.1 ประชากรฮิสแปนิกหรือลาติโนมีอยู่ร้อยละ 12.1
===สำมะโน ค.ศ. 2000===
จากสำมะโน ค.ศ. 2000 มีประชากรในเมือง 64,825 คนใน 25,663 ครัวเรือน และมี 16,296 ครอบครัวอาศัยอยู่ในเมือง ความหนาแน่นประชากรอยู่ที่ 3,000.5 คนต่อตารางไมล์ (1,158.8 คนต่อตารางกิโลเมตร) ในเมืองนี้มีชนผิวขาวร้อยละ 91.22, แอฟริกันอเมริกันร้อยละ 1.28, อเมริกันพื้นเมืองร้อยละ 0.33, เอเชียร้อยละ 2.17, หมู่เกาะแปซิฟิกร้อยละ 0.04, ชาติพันธุ์อื่นร้อยละ 3.31 และากสองชาติพันธุ์หรือมากกว่าร้อยละ 1.65 ประชากรฮิสแปนิกหรือลาติโนมีอยู่ร้อยละ 8.58
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการ
Waukesha County Chamber of Commerce
Sanborn fire insurance maps: 1884 1890 1895 1901 1911 1917 1922
 
เมืองในรัฐวิสคอนซิน
เมืองในเทศมณฑลวอกิชอ (รัฐวิสคอนซิน)
ที่ตั้งเทศมณฑลในรัฐวิสคอนซิน
ท่าอากาศยานภายในประเทศบีชะฮ์

ท่าอากาศยานภายในประเทศบีชะฮ์ (مطار بيشة المحلي, ) เป็นท่าอากาศยานในบีชะฮ์ แคว้นอะซีร ประเทศซาอุดีอาระเบีย โดยเปิดตัวในวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1976
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
บีชะฮ์
แคว้นอะซีร
สิ่งก่อสร้างในแคว้นอะซีร
อับดุลละฮ์ เออจาลัน

อับดุลละฮ์ เออจาลัน (Abdullah Öcalan ; เกิดวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1949) รู้จักกันในชื่อ อาโป (Apo) (ชื่อสั้นของอับดุลละฮ์และ "ลุง" ในภาษาเคิร์ด) เป็นนักโทษทางการเมืองชาวเคิร์ด และสมาชิกผู้ก่อตั้งพรรคแรงงานเคอร์ดิสถาน (PKK)
เออจาลันเคยอยู่ที่ซีเรียใน ค.ศ. 1979 ถึง 1998 เขาช่วยก่อตั้ง PKK ใน ค.ศ. 1978 และนำกลุ่มเข้าความขัดแย้งคิร์ด–ตุรกีใน ค.ศ. 1984 หลังถูกบังคับให้ออกจากประเทศ เออจาลันถูกลักพาตัวจากประเทศไนโรบีไปยังประเทศตุรกีใน ค.ศ. 1999 โดยองค์การข่าวกรองแห่งชาติตุรกี (ด้วยความช่วยเหลือจากสหรัฐ) โดยเขาถูกตัดสินประหารชีวิตตามมาตรา 125 ของประมวลกฎหมายอาญาของตุรกี ซึ่งสร้างความกังวลต่อการก่อตัวขององค์กรติดอาวุธ ต่อมาหลังประเทศตุรกียุบเลิกโทษประหารชีวิต ทำให้เปลี่ยนทลงโทษเป็นจำคุกตลอดชีวิต ตั้งแต่ ค.ศ. 1999 ถึง 2009 เขาเป็นนักโทษคนเดียวในเรือนจำอิมราลือบนทะเลมาร์มะรา
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่ม ==
Kurd Locked in Solitary Cell Holds Key to Turkish Peace 15 March 2013 The Wall Street Journal (archived copy)
Özcan, Ali Kemal (2005). Turkey's Kurds: A Theoretical Analysis of the PKK and Abdullah Ocalan. London & New York: Routledge. .
"Greece and the Middle East." Spiros Ch. Kaminaris, Middle East Review of International Affairs, Volume 3, Number 2 (June 1999).
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Books by Abdullah Öcalan
Special report: The Ocalan file, BBC News, 26 November 1999.
ศิษย์จากมหาวิทยาลัยอังการา คณะนิติศาสตร์
ศิษย์จากมหาวิทยาลัยอังการา ภาควิชาของคณะรัฐศาสตร์
นักสังคมนิยมแบบอิสรนิยม
สมาชิกพรรคแรงงานเคอร์ดิสถาน
บุคคลจากฮัลเฟตี
นักสังคมนิยมแบบสตรีนิยม
ชาวตุรกีเชื้อสายเคิร์ด
นักการเมืองชาวตุรกีเชื้อสายเคิร์ด
นักเขียนภาษาตุรกี
ผู้ก่อการร้าย
แซ็ง-พรีวา-เดอ-วาลงก์

แซ็ง-พรีวา-เดอ-วาลงก์ (Saint-Privat-de-Vallongue) เป็นเทศบาลในจังหวัดลอแซร์ ประเทศฝรั่งเศส
==อ้างอิง==
INSEE commune file
Department Web site
เทศบาลในจังหวัดลอแซร์
เวย์ (ประเทศอิหร่าน)

เวย์ (وی) เป็นหมู่บ้านในตำบลแจกดอน อำเภอกลาง เทศมณฑลแบชอแกร์ด จังหวัดโฮร์โมซกอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 249 คนใน 53 ครัวเรือน
== อ้างอิง ==
สถานที่ที่มีประชากรในเทศมณฑลแบชอแกร์ด
ร็อฏล์

ร็อฏล์ (رطل) เป้นหน่วยวัดในตะวันออกกลางสมัยกลางที่พบในตำรับบางส่วน คำนี้ใช้วัดทั้งของเหลวและของแข็ง (ประมาณ 1 ปอนด์กับ 1 พินต์ (pint) ในแบกแดดช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 10 แต่ในที่อื่นอาจเป็น 8 ออนซ์ถึง 8 ปอนด์ ขึ้นอยู่กับเวลาและพื้นที่)
แม้ว่าในอดีตจะมีชื่อเรียกแก้วขนาดต่าง ๆ ร็อฏล์มักมีค่าเท่ากับหน่วยพินต์ (pint) ของอังกฤษในเวลานั้น ซึ่งกล่าวโดยนัยถึงหน่วยมาตรฐานที่ตรงข้ามกับรูปร่างวัตถุ ทั้้งที่แบกแดดช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 10 และอันดาลูเซียในคริสต์ศตวรรษที่ 13 อย่างไรก็ตาม หน่วยมาตรฐานมีความหลากหลายทั้งเชิงภูมิภาคและจุดประสงค์: ร็อฏล์ที่ใช้วัดเครื่องเทศ, ร็อฏล์ที่ใช้วัดป่าน, ร็อฏล์ที่ใช้วัดน้ำมัน และร็อฏล์ที่ใช้วัดปรอท
ในตำราของอัลวัรรอกในคิสต์ศตวรรษที่ 10 บันทึกถึงหน่วยวัดที่แตกต่างกันตามภูมิภาค และความสัมพันธ์ระหว่างมัน ดังข้างล่างนี้
== อ้างอิง ==
หน่วยวัดตามจารีต
หน่วยวัด
ชั่งตวงวัดในการทำอาหาร
กองทุนมะลาละห์

กองทุนมะลาละห์ (Malala Fund) เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรนานาชาติที่สนับสนุนการศึกษาของเด็กผู้หญิง ร่วมก่อตั้งโดยมะลาละห์ ยูซัฟซัย นักเคลื่อนไหวเพื่อการศึกษาของสตรีและผู้ได้รับรางวัลโนเบลที่มีอายุน้อยที่สุด กับซิยาอุดดีน ยูซัฟซัย พ่อของเธอ กองทุนมีเป้าหมายให้เด็กผู้หญิงทุกคนได้รับการศึกษาฟรี ปลอดภัย และมีคุณภาพเป็นเวลา 12 ปี  องค์การนี้มีบุคลากร 48 คนและสนับสนุนผู้สนับสนุน 58 กลุ่มในประเทศอัฟกานิสถาน, บราซิล, เอธิโอเปีย, อินเดีย, เลบานอน, ไนจีเรีย, ปากีสถาน และตุรกี
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
มูลนิธิการศึกษานานาชาติ
มูลนิธิการศึกษาในสหรัฐ
มะลาละห์ ยูซัฟซัย
มงกาบรีเย (จังหวัดล็อต)

มงกาบรีเย (Montcabrier, ; Montcabrièr) เป็นเทศบาลในจังหวัดล็อต ประเทศฝรั่งเศส
==อ้างอิง==
เทศบาลในจังหวัดล็อต
ประเทศจอร์แดนในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศจอร์แดน จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศจอร์แดนได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 2 ชนิดกีฬา
== จำนวนผู้เข้าแข่งขัน==
== กรีฑา ==
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศจอร์แดนในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติจอร์แดนในพาราลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาจอร์แดนที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โตเกียว 2020 
โตเกียว 2020 (IOC)
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
ประเทศจอร์แดนในพาราลิมปิก
จอร์แดน
พาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
นักกีฬาพาราลิมปิกทีมชาติจอร์แดน
ประเทศคาซัคสถานในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศคาซัคสถาน จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศคาซัคสถานได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 7 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 2 ชนิดกีฬา
== จำนวนผู้เข้าแข่งขัน==
== เทควันโด ==
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศคาซัคสถานในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติคาซัคสถานในพาราลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาคาซัคสถานที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โตเกียว 2020 
โตเกียว 2020 (IOC)
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
ประเทศคาซัคสถานในพาราลิมปิก
คาซัคสถาน
พาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
นักกีฬาพาราลิมปิกทีมชาติคาซัคสถาน
แซ็ง-โซเวอร์-เดอ-ฌีแน็สตู

แซ็ง-โซเวอร์-เดอ-ฌีแน็สตู (Saint-Sauveur-de-Ginestoux; Sent Sauvador de Ginestós) เป็นเทศบาลในจังหวัดลอแซร์ ประเทศฝรั่งเศส
==ประชากร==
==อ้างอิง==
เทศบาลในจังหวัดลอแซร์
ประเทศเคนยาในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศเคนยา จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศเคนยาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 3 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 2 ชนิดกีฬา
== จำนวนผู้เข้าแข่งขัน==
== กรีฑา ==
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศเคนยาในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติเคนยาในพาราลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาเคนยาที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โตเกียว 2020 
โตเกียว 2020 (IOC)
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
ประเทศเคนยาในพาราลิมปิก
เคนยา
พาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
นักกีฬาพาราลิมปิกทีมชาติเคนยา
ประเทศคูเวตในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศคูเวต จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศคูเวตได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
== จำนวนผู้เข้าแข่งขัน==
== กรีฑา ==
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศคูเวตในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติคูเวตในพาราลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาคูเวตที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โตเกียว 2020 
โตเกียว 2020 (IOC)
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
ประเทศคูเวตในพาราลิมปิก
คูเวต
พาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
นักกีฬาพาราลิมปิกทีมชาติคูเวต
ประเทศลัตเวียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศลัตเวีย จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศลัตเวียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 4 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา
== จำนวนผู้เข้าแข่งขัน==
== กรีฑา ==
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศลัตเวียในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติลัตเวียในพาราลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาลัตเวียที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โตเกียว 2020 
โตเกียว 2020 (IOC)
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
ประเทศลัตเวียในพาราลิมปิก
ลัตเวีย
พาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
นักกีฬาพาราลิมปิกทีมชาติลัตเวีย
ตำบลโฆสโรว์ชีรีน

โฆสโรว์ชีรีน (خسروشيرين) เป็นตำบลในอำเภอกลาง เทศมณฑลออบอเด จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 2,894 คนใน 727 ครัวเรือน ตำบลนี้แบ่งออกเป็น 6 หมู่บ้าน และเคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอกลางของเทศมณฑลเอฆลีด ก่อนจะย้ายมาขึ้นกับอำเภอกลางของเทศมณฑลออบอเดในวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2550
== อ้างอิง ==
ตำบลในจังหวัดฟอร์ส
เทศมณฑลออบอเด
พระยาสุรเสนา (สวัสดิ์ ชูโต)

พระยาสุรเสนา (สวัสดิ์ ชูโต) เป็นขุนนางในสมัยรัชกาลที่ 4 และเป็นต้นสกุลสวัสดิ์-ชูโต
==ประวัติ==
พระยาสุรเสนา (สวัสดิ์ ชูโต) เป็นบุตรของพระยาสมบัติบาล (เสือ) กับคุณหญิงม่วง ธิดาเจ้าคุณชายชูโต พระเชษฐาในสมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 6 คน คือ
ท่านผู้หญิงน้อย สมรสกับสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิไชยญาติ (ทัด บุนนาค)
จมื่นศรีสรรักษณ์ (ถัด ชูโต)
เพ็ง ชูโต
เจ้าพระยาพลเทพ (เอี่ยม ชูโต)
หว้า ชูโต
เจ้าพระยาสุรเสนา (สวัสดิ์ ชูโต)
พระยาสมบัติยาธิบาล (นาค ชูโต)
พระยาสุรเสนา (สวัสดิ์ ชูโต) ได้สมรสกับคุณหญิงเปี่ยม บุนนาค ธิดาสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) มีบุตรธิดา 3 คน คือ
นิ่ม สวัสดิ์-ชูโต สมรสกับนายสุดจินดา (พลอย ชูโต) มีธิดาคือท่านผู้หญิงเปลี่ยน ภาสกรวงศ์
พระยาสุรศักดิ์มนตรี (แสง ชูโต) ต้นสกุลแสง-ชูโต
เขียน สวัสดิ์-ชูโต สมรสกับเอี่ยม มีบุตรคือพระยาสุรนารถเสนี (เป๋า สวัสดิ์-ชูโต)
สมรมกับ หลุบ มีธิดาคือ
แจ้ง สวัสดิ์-ชูโต
สมรสกับ ทับ มีบุตรคือ
นายราชมุทธาธร (หนู สวัสดิ์-ชูโต)
พระยาสุรเสนา (สวัสดิ์ ชูโต) เป็นต้นสกุลสวัสดิ์-ชูโต
==อ้างอิง==
สุรเสนา
*
วัดแก่นเหล็ก

วัดแก่นเหล็ก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 19 ไร่ 3 งาน 04 ตารางวา โฉนดที่ดิน  มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 5 แปลง เนื้อที่ 56 ไร่ 06 ตารางวา
วัดแก่นเหล็กตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2484
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 9 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างใหม่ในที่เดิมหลังเก่า อายุประมาณ 300 ปีเศษ ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 26 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 เป็นอาคารไม้ทรงไทย หอสวดมนต์ กว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นอาคารไม้ทรงไทย กุฏิสงฆ์ จำนวน 20 หลัง เป็นอาคารไม้ ศาลาอเนกประสงค์ ใช้เป็นหอสวดมนต์และหอฉัน ซึ่งเป็นหอกลาง มีกุฏิล้อมรอบเป็นหออเนกประสงค์ และหอระฆัง
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 6 ศอก 1 คืบ 9 นิ้ว สูง 8 ศอก 1 คืบ พระพุทธรูปยืนปางห้ามญาติ เนื้อทองสำริด สูง 4 ศอกเศษ เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ ตู้ลายรดน้ำ มีลวดลายสวยงามมาก กว้าง 2 ศอก สูง 4 ศอก จำนวน 3 ตู้ เจดีย์รอบอุโบสถ 18 องค์ และปรางค์อีก 4 องค์
==อ้างอิง==
แก่นเหล็ก
วัดข่อย (จังหวัดเพชรบุรี)

วัดข่อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ติดกับอุทยานประวัติศาสตร์พระนครคีรี ในตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 7 ไร่ 50 ตารางวา มีธรณีสงฆ์ จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 46 ไร่ 40 ตารางวา
วัดข่อยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2447 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 8 เมตร ยาว 17 เมตร
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 17 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2447 เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ศาลาการเปรียญ กว้าง 9 เมตร ยาว 17 เมตร เป็นอาคารทรงไทยครึ่งตึกครึ่งไม้ กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้ 1 หลัง นอกจากนี้มี ศาลาพักร้อน 2 หลัง หอระฆัง 1 หลัง โรงครัว 1 หลัง จำนวน 4 ห้อง  ต่อมาได้มีการสร้างพระธาตุฉิมพลี เป็นทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส ฐานกว้างด้านละ 18 เมตร สูง 27 เมตร มี 3 ชั้น ประกอบด้วยชั้นที่ 1 ภายในประดิษฐานพระพุทธรูป 3 องค์ คือพระพุทธเศรษฐีมิ่งมงคล พระประธาน เป็นพระพุทธรูปเนื้อเงินทั้งองค์ พระพุทธเศรษฐีนวโกฏิ และพระสีวลี ด้านนอกเป็นลวดลายปูนปั้นเทพนมรายรอบ 4 ทิศ ประตูและหน้าต่างเป็นไม้แกะสลักรูปนักษัตร ป่าหิมพานต์ และเทพประจำวันเกิด ฝาผนังเป็นภาพพุทธประวัติ
==อ้างอิง==
ข่อย
นาฬิกาช้าง

นาฬิกาช้าง (elephant clock) เป็นสิ่งประดิษฐ์ยุคกลางโดย อิสมาอีล อัลญะซะรี (1136–1206) วิศวกรและนักประดิษฐ์นาฬิกาหลายชนิด
กลไกเวลาของนาฬิกานั้นมาจากแอ่งน้ำที่ซ่อนไว้ในตัวช้าง ในถังน้ำมีถ้วยลึกลอยอยู่ ซึ่งมีรูเล็ก ๆ อยู่ตรงกลาง โดยถ้วยนี้จะใช้เวลาครึ่งชั่วโมงพอดีในการที่น้ำจะเติมเช้าจนเต็ม ทันใดเมื่อถ้วยจมลงก็จะดึงเส้นเชือกที่ติดกับกลไกแบบม้าโยกในหอคอยบนเหนือช้าง ปล่อยให้ลูกบอลหล่นลงมาในปากของงู ทำให้งูล้มไปด้านหน้าและดึงถ้วยขึ้นมาจากน้ำโดยใช้เชือก ในขณะเดียวกัน ระบบเส้นเชือกจะทำให้หุ่นในหอคอยยกหัวขึ้นทางซ้ายหรือขวา ส่วนควาญช้างจะตีกลอง ซึ่งจะบอกว่าครบครึ่งชั่วโมงหรือหนึ่งชั่วโมง ถัดมา งูจะหักกลับไปที่เดิม และวนเวียนวงจรนี้ใหม่อีกครั้ง
ในปัจจุบันมีการสร้างนาฬิกาช้างขึ้นจริงมากมายภายใต้องค์กร 1001 อินเวนชั่นส์ และนำไปจัดแสดงทั่วโลกตั้งแต่ปี 2006 ในปี 2010 ขณะที่จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ลอนดอน นักข่าวบีบีซี  นิค ฮิงงัมเคยชื่นชมว่าสิ่งประดิษฐ์ยักษ์นี้ "อลังการ"
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Article including a photograph of the Ibn Battuta Mall elephant clock.
Information from the Metropolitan Museum, New York.
Saudi Aramco World: The Third Dimension by Richard Covington, including Dr Fuat Sezgin, his museum of Arabic–Islamic science in Frankfurt, and in particular a model of the elephant clock.
นาฬิกา
เทคโนโลยีอิสลาม
ดูไบ
หุ่นยนต์โบราณ
พระยาสุรศักดิ์มนตรี (แสง ชูโต)

พระยาสุรศักดิ์มนตรี (แสง ชูโต) เป็นขุนนางในสมัยรัชกาลที่ 5 และเป็นต้นสกุลแสง-ชูโต
==ประวัติ==
พระยาสุรศักดิ์มนตรี (แสง ชูโต) เป็นบุตรพระยาสุรเสนา (สวัสดิ์ ชูโต)กับคุณหญิงเปี่ยม มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 3 คน คือ
นิ่ม สวัสดิ์-ชูโต สมรสกับนายสุดจินดา (พลอย ชูโต) มีธิดาคือท่านผู้หญิงเปลี่ยน ภาสกรวงศ์
พระยาสุรศักดิ์มนตรี (แสง ชูโต)
เขียน สวัสดิ์-ชูโต สมรสกับเอี่ยม มีบุตรคือพระยาสุรนารถเสนี (เป๋า สวัสดิ์-ชูโต)
และมีพี่น้องต่างมารดาอีก 2 คนคือ
แจ้ง สวัสดิ์-ชูโต
นายราชมุทธาธร (หนู สวัสดิ์-ชูโต)
ต่อมาได้เข้ารับราชการเป็นจางวางมหาดเล็กในรัชกาลที่ 5 มีบรรดาศักดิ์ที่นายพิจารณ์สรรพกิจ หุ้มแพร มหาดเล็กเวรเดช ต่อมารับราชการจนได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ที่ พระยาสุรศักดิ์มนตรี โปรดเกล้าฯ ให้เป็นกงสีซื้อจ่ายของใช้ในราชการทั่วไป และเป็นผู้เร่งรัดเงินภาษีอากรที่ค้างแก่เจ้าภาษี พ.ศ. 2413 โปรดเกล้าฯ ให้พระยาสุรศักดิ์มนตรี จัดตั้งกองทหารมหาดเล็กรักษาพระองค์ขึ้น และให้พระยาสุรศักดิ์มนตรีเป็นผู้บังคับการทหารมหาดเล็กรักษาพระองค์เป็นคนแรก
พ.ศ. 2416 พระยาสุรศักดิ์มนตรี ป่วยเป็นไข้หวัดใหญ่ โปรดเกล้าฯ ให้นายแพทย์หลวงมาพยาบาล เสด็จพระราชดำเนินมาเยี่ยมอาการป่วย และส่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์มาพระราชทานในวันเดียวกันนั้นด้วย ได้ประกอบการรักษาพยาบาลอย่างเต็มที่ อาการไข้มีแต่ทรงกับทรุด ถึงแก่กรรมดมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2416 พระราชทานเพลิงที่วัดประยุรวงศาวาสวรวิหาร
พระยาสุรศักดิ์มนตรี (แสง ชูโต) เป็นต้นสกุลแสง-ชูโต
==ครอบครัว==
พระยาสุรศักดิ์มนตรี (แสง ชูโต) สมรสกับคุณหญิงเดิม บุนนาค ธิดาพระสุริยภักดี (สนิท บุนนาค) กับคุณเอี่ยม มีบุตรธิดาด้วยกัน 11 คน เสียชีวิตตั้งแต่เด็ก 7 คน เหลือ 4 คน คือ
พระยาสุนทรสงคราม (จันทร์ แสง-ชูโต) ผู้ว่าราชการเมืองสุพรรณบุรี
เจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรี (เจิม แสง-ชูโต)
สังวาลย์ แสง-ชูโต
หญิง แสง-ชูโต
==อ้างอิง==
สุรศักดิ์มนตรี
*
เสียชีวิตจากไข้หวัดใหญ่
ไนต์ฮอกส์ (จิตรกรรม)

ไนต์ฮอกส์ (Nighthawks) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันบนผ้าใบ เขียนเสร็จในปี 1942 ผลงานของเอ็ดเวิร์ด ฮอปเปอร์ แสดงภาพคนสี่คนในไดเนอร์แห่งหนึ่งในย่านดาวน์ทาวน์ในช่วงกลางคืน ท่ามกลางถนนอันเงียบงันของเมือง
ผลงานชิ้นนี้มักได้รับการยอมรับว่าเป็นผลงานชิ้นที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดของฮอปเปอร์ และเป็นหนึ่งในผลงานที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดในบรรดาศิลปะของสหรัฐ ไม่กี่เดือนหลังผลงานเสร็จสมบูรณ์ งานนี้ถูกขายให้กับสถาบันศิลปะชิคาโกในวันที่ 13 พฤษภาคม 1942 ด้วยมูลค่า $3,000
== การเขียนภาพ ==
มีการเสนอว่าฮอปเปอร์ได้รับแรงบันดาลใจในการเขียนภาพนี้มาจากเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งของเออร์เนสต์ เฮมมิงเวย์ ซึ่งอาจจะเป็น "เดอะคิลเลอส์" ซึ่งฮอปเปอร์ชื่อชมอย่างมาก หรืออาจะเป็น "อะคลีน เวลไลเต็ดเพลซ" ซึ่งมีความเป็นปรัชญามากกว่า ฮอปเปอร์ตอบกลับความรู้สึกของผู้ชมจำนวนมากที่บอกว่าสัมผัสได้ถึงความว่างเปล่าและอ้างว้าง โดดเดี่ยว ว่า "ผมไม่เห็นว่ามันดูโดดเดี่ยวเป็นเฉพาะนะ" เขาระบุว่า "น่าจะจริงที่[ตอนนั้น] ผมกำลังเขียนภาพของความเหงาในเมืองใหญ่โดยไม่รู้ตัว"
== ประวัติผู้ถือครอง ==
ภายหลังฮอปเปอร์เขียนภาพนี้เสร็จในช่วงปลายฤดูหนาวของปี 1941–42 ฮอปเปอร์นำภาพนี้จัดแสดงไว้ที่หอศิลป์เรนส์ (Rehn's) ซึ่งเขามักนำภาพไปจัดแสดงเพื่อจำหน่ายเป็นปกติ ภาพตั้งอยู่อย่างนั้นเป็นเวลาราวเดือน จนกระทั่งเมื่อวันเซนต์แพทริก ฮอปเปอร์และโจเข้าร่วมงานเปิดนิทรรศการภาพเขียนของอองรี รุสโซ ที่โมมา จัดขึ้นโดย เดเนียล แคททัน ริช ผู้อำนวยการสถาบันศิลปะชิคาโก ในตอนนั้น ริชอยู่ในงานกับแอลเฟรด บาร์ ผู้อำนวยการของโมมา บาร์พูดถึงผลงานของฮอปเปอร์เมื่อปีก่อน แก๊ส อย่างกระตือรือร้น และ "โจบอกเขาว่าเขาแค่ต้องไปที่หอศิลป์เรนส์เพื่อไปดู ไนต์ฮอกส์ ต่อมา เมื่อริชได้เดินทางไปดูภาพเขียน เขาเอ่ยปากชื่นชม ไนต์ฮอกส์ ว่า 'งดงามเทียบเท่ากับ[งานของ] [วินสลาว์] ฮอเมอร์' และจัดการเตรียมซื้อเป็นของสะสมของชิคาโก" ราคาซื้ออยู่ที่ $3,000 
==ร้านอาหารในภาพ==
เชื่อกันว่าฉากของร้านอาหารได้รับแรงบันดาลใจมาจากไดเนอร์แห่งหนึ่งที่ถูกทุบไปแล้ว ในเกรนิชวิลเลจ ย่านที่อยู่ของฮอปเปอร์ในแมนฮัตตัน แต่เขา "ทำให้ร้านอาหารดูเรียบง่ายและใหญ่ขึ้นมาก ๆ"
ผู้ชื่นชอบฮอปเปอร์ได้ทำการค้นหาร้านอาหารในภาพ หนึ่งในร้านอาหารที่มีการเสนอว่าเป็นต้นแบบในภาพ คือร้านอาหารบิกเฟิร์ดส์ (Bickford's) ไม่ไกลจากถนนเกรนิชวิลเลจ
==อ้างอิง==
===บรรณานุกรม===
Cook, Greg, "Visions of Isolation: Edward Hopper at the MFA", Boston Phoenix, May 4, 2007, p.&nbsp;22, Arts and Entertainment.
Spring, Justin, The Essential Edward Hopper, Wonderland Press, 1998
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Nighthawks ที่สถาบันศิลปะแห่งชิคาโก
Sister Wendy's American Masterpieces discussion of Nighthawks ที่ The Artchive.
ผลงานในปี พ.ศ. 2485
จิตรกรรมอเมริกัน
จิตรกรรมสมัยใหม่
ผลงานโดยเอ็ดเวิร์ด ฮอปเปอร์
งานสะสมของสถาบันศิลปะแห่งชิคาโก
การนัดหยุดงานของสมาคมอาชีพนักเขียนแห่งอเมริกา ค.ศ. 2007–2008

ระหว่างวันที่ 5 พฤศจิกายน 2007 ถึง 12 กุมภาพันธ์ 2008 นักเขียนบทภาพยนตร์และโทรทัศน์จำนวนกว่า 12,000 คน สมาชิกสหภาพแรงงานสมาคมอาชีพนักเขียนแห่งอเมริกาตะวันออก (Writers Guild of America, East; WGAE) และสมาคมอาชีพนักเขียนแห่งอเมริกาตะวันตก (Writers Guild of America West; WGAW) นัดหยุดงานประท้วง
เพื่อเรียกร้องค่าตอบแทนเพิ่มให้กับนักเขียนเมื่อเทียบกับผลกำไรของสตูดิโอที่ใหญ่กว่า เป้าหมายของการประท้วงคือพันธมิตรผู้ผลิตภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์ (Alliance of Motion Picture and Television Producers; AMPTP) ซึ่งเป็นสมาคมการค้า (trade association) ที่ประกอบด้วยผู้ผลิตภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์จำนวน 397 ราย ในจำนวนนี้ประกอบด้วย 11 บริษัทยักษ์ใหญ่ในวงการ คือ: ซีบีเอส (เลส มูนเวส), เอ็มจีเอ็ม (แฮร์รี อี. ซโลน), เอ็นบีซียูนิเวอร์ซอล (เจฟ ซัคเกรอ์), เดอะไวน์สไตน์คัมปานี (ฮาร์วีย์ และ บ็อบ ไวน์สไตน์), ไลเอินสเกต (จอน เฟลไธเมอร์), นิวส์คอร์เปอเรชั่น (พีเทอร์ เชิร์นนิน), พาราเมาท์พิคเจอส์ (แบรด เกรย์), ลิเบอร์ทีมีเดีย/สตาร์ซ (คริส แม็คเกิร์ก), โซนีพิคเจอส์ (ไมเคิล ลินตัน), บริษัทวอล์ตดิสนีย์ (บ็อบ ไอเกอร์) และ วอร์เนอร์บราเตอส์ (แบร์รี ไมเยอร์)
ทีมเจรจาของกลุ่มนักเขียนได้ข้อตกลงที่เป็นไปได้ที่สุดในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2008 และคณะกรรมการของทั้งสองกีลด์ลงนามเอกฉันท์ในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2008 นักเขียนได้ลงคะแนนเสียงกันในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2008 โดย 92.5% ลงมติให้สิ้นสุดการนัดหยุดงานประท้วง ในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ WGA ประกาศว่าสัญญาจ้างได้รับการอนุมัติโดยการยอมรับของสมาชิก 93.6% ของ WGA
การนัดหยุดงานหระท้วงดำเนินไปสุทธิ 14 สัปดาห์ 2 วัน (100 วัน) อย่างไรก็ตาม ทางออกหลังการประท้วงยังไม่เป็นที่ทราบชัดเจน โดยทั่วไปคือนักเขียนได้รับค่าจ้างในร้อยละเทียบกับทุนของการผลิต ตามข้อตกลงที่กีลด์วางไว้
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Writers Guild of America West (WGAW) official site
Writers Guild of America, East (WGAE) official site
Alliance of Motion Picture and Television Producers (AMPTP) official site
พ.ศ. 2550
พ.ศ. 2551
ภาพยนตร์ในสหรัฐ
การประท้วงในสหรัฐ
การนัดหยุดงาน