ษิมมี

ษิมมี (ذمي, , ; โดยรวมเรียกว่า أهل الذمة, อะฮ์ลุษษิมมะฮ์, "ชาว ษิมมะฮ์") เป็นคำเรียกสมัยก่อน ที่ใช้หมายถึงผู้ที่ไม่ใช่มุสลิมที่อาศัยอยู่ในรัฐอิสลามและได้รับการคุ้มครองตามกฎหมาย คำนี้แปลตรงตัวได้ว่า "ผู้ที่ได้รับการคุ้มครอง" หมายถึงข้อผูกพันของรัฐตามกฎหมาย ชะรีอะฮ์ ที่จะต้องคุ้มครองชีวิต ทรัพย์สิน และเสรีภาพทางศาสนาของปัจเจกบุคคลโดยแลกเปลี่ยนกับความภักดีต่อรัฐและการชำระเงิน ญิซยะฮ์ ซึ่งเป็นส่วนเติมเต็มของ ซะกาต ที่มุสลิมจ่าย ษิมมี จะได้รับการยกเว้นหน้าที่บางอย่างที่มอบหมายไว้เฉพาะสำหรับมุสลิม และไม่ได้รับสิทธิพิเศษและเสรีภาพบางอย่างที่สงวนไว้เฉพาะแก่มุสลิม แต่นอกเหนือจากนั้นยังคงมีความเท่าเทียมภายใต้กฎหมายทรัพย์สิน สัญญา และข้อผูกมัด
ภายใต้กฎหมาย ชะรีอะฮ์ ชุมชน ษิมมี มักได้รับการบริหารด้วยกฎหมายของตนแทนกฎหมายบางประการที่บังคับใช้แก่ชุมชนมุสลิม เช่น ชุมชนยิวในมะดีนะฮ์เคยได้รับอนุญาตให้มีสภาฮาลาคาเป็นของตนเอง และระบบมิลเลตของจักรวรรดิออตโตมันอนุญาตให้ชุมชนษิมมีหลายแห่งปกครองตนเองภายใต้ศาลกฎหมายแยกต่างหาก นอกจากนี้ ชุมชน ษิมมี สามารถกระทำกิจบางอย่างที่ชุมชนมุสลิมห้ามได้ เช่น การบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และเนื้อสุกร
ในอดีต สถานะษิมมีเคยนำไปใช้กับชาวยิว, คริสต์ศาสนิกชน และอัศศอบิอะฮ์ซึ่งถือว่าเป็น "ชาวคัมภีร์" ตามเทววิทยาอิสลาม ต่อมาสถานะนี้ได้รับการนำไปใช้กับผู้นับถือศาสนาโซโรอัสเตอร์, ซิกข์, ฮินดู, เชน และพุทธ
มุสลิมสายกลาง (Moderate Muslim) โดยทั่วไปปฏิเสธระบบ ษิมมี เพราะมองว่าไม่เหมาะสมต่อสมัยรัฐชาติและประชาธิปไตย
==ดูเพิ่ม==
ดิมมีทูด (Dhimmitude) คำศัพท์ทางการเมืองเชิงดูหมิ่นเกี่ยวกับสถานะของษิมมี
เจนไทล์
เกร์โตชัฟ (Ger toshav) ในศาสนายูดาห์ คือผู้อยู่อาศัยที่ไม่ใช่ชาวยิวในรัฐเทวาธิปไตยยิว
ญิซยะฮ์
มุสตะอ์มิน
ซุนาร
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
Bosworth, C. E. (1982). The Concept of Dhimma in Early Islam In Benjamin Braude and B. Lewis, eds., Christians and Jews in the Ottoman Empire: The Functioning of a Plural Society 2 vols., New York: Holmes & Meier Publishing. 
==อ่านเพิ่ม==
Nabil Luka Babawi: Les droits et les devoirs des chrétiens dans l'état islamique et leurs conséquences sur la sécurité nationale, thèse de doctorat.
Mark. R. Cohen: Under Crescent and Cross: The Jews in the Middle Ages. Princeton University Press, 1994.
Maribel Fierro and John Tolan, eds, The legal status of ḏimmī-s in the Islamic West (second/eighth-ninth/fifteenth centuries) (Turnhoult, 2013).
Nicola Melis, "Il concetto di ğihād", in P. Manduchi (a cura di), Dalla penna al mouse. Gli strumenti di diffusione del concetto di ğihād, Angeli, Milano 2006, pp.&nbsp;23–54.
Nicola Melis, "Lo statuto giuridico degli ebrei dell'Impero Ottomano", in M. Contu – N. Melis – G. Pinna (a cura di), Ebraismo e rapporti con le culture del Mediterraneo nei secoli XVIII–XX, Giuntina, Firenze 2003.
Nicola Melis, Trattato sulla guerra. Il Kitāb al-ğihād di Molla Hüsrev, Aipsa, Cagliari 2002.
Mohammad Amin Al-Midani: "La question des minorités et le statut des non-musulmans en Islam." In: La religion est-elle un obstacle à l'application des droits de l'homme?. colloque tenu les 10–11 décembre 2004 à Lyon.
M. Levy-Rubin: "Shurut 'Umar and its alternatives: the legal debate on the status of the dhimmis." In: Jerusalem Studies in Arabic and Islam. 30/2005
Pessah Shinar: "Some remarks regarding the colours of male Jewish dress in North Africa and their Arabic-Islamic context." In: Jerusalem Studies in Arabic and Islam. 24/2000, pp.&nbsp;380–395
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Islamic and Christian Spain in the early Middle Ages. Thomas F. Glick: Chapter 5: Ethnic relations
Islam and its tolerance level 
Islamic Teaching On Dhimmi Status Creates An Atmosphere Of Intolerance from the Religious Freedom Packet of the Order of Saint Andrew the Apostle
Bernard Lewis, Race and Slavery in the Middle East 
Jihad, the Arab Conquests and the Position of Non-Muslim Subjects
ศาสนาอิสลามและศาสนาอื่น
คำศัพท์ศาสนาอิสลาม
คำและวลีภาษาอาหรับ
ศาสนากับการเมือง
การเลือกปฏิบัติทางศาสนา
การเมืองในจักรวรรดิออตโตมัน
ประวัติศาสตร์สังคม