pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ชาทัลเฮอยึค

ชาทัลเฮอยึค (Çatalhöyük, ; จากคำประสมภาษาตุรกี çatal "ส้อม" + höyük "เนินฝังศพ") เป็นที่อยู่อาศัยขนาดใหญ่มากสมัยยุคหินใหม่ถึงยุคทองแดงในอานาโตเลียตอนใต้ มีอายุอยู่ในช่วงประมาณ 7,500 ถึง 6,400 ปีก่อนคริสต์ศักราช และเจริญรุ่งเรืองประมาณ 7,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช ยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนสถานที่นี้เป็นแหล่งมรดกโลกในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2012
==อ้างอิง==
==ข้อมูล==
Bailey, Douglass. Prehistoric Figurines: Representation and Corporeality in the Neolithic. New York: Routledge, 2005 (hardcover, ; paperback, ).
Balter, Michael. The Goddess and the Bull: Çatalhöyük: An Archaeological Journey to the Dawn of Civilization. New York: Free Press, 2004 (hardcover, ); Walnut Creek, CA: Left Coast Press, 2006 (paperback, ). A highly condensed version was published in The Smithsonian Magazine, May 2005.
Dural, Sadrettin. "Protecting Catalhoyuk: Memoir of an Archaeological Site Guard." Contributions by Ian Hodder.  Translated by Duygu Camurcuoglu Cleere.  Walnut Creek, CA: Left Coast Press, 2007. .
Hodder, Ian. "Women and Men at Çatalhöyük," Scientific American Magazine, January 2004 (update V15:1, 2005).
Hodder, Ian. Twenty-Five Years of Research at Çatalhöyük, Near Eastern Archaeology; Chicago, vol. 83, iss. 2, pp.&nbsp;72–29, June 2020
Hodder, Ian. The Leopard's Tale: Revealing the Mysteries of Çatalhöyük. London; New York: Thames&nbsp;& Hudson, 2006 (hardcover, ). (The UK title of this work is Çatalhöyük: The Leopard's Tale.)
Mallett, Marla, "The Goddess from Anatolia:  An Updated View of the Catak Huyuk Controversy," in Oriental Rug Review, Vol. XIII, No. 2 (December 1992/January 1993).
Mellaart, James. Çatal Hüyük: A Neolithic Town in Anatolia. London: Thames&nbsp;& Hudson, 1967; New York: McGraw-Hill Book Company, 1967.
On the Surface: Çatalhöyük 1993–95, edited by Ian Hodder. Cambridge: McDonald Institute for Archaeological Research and British Institute of Archaeology at Ankara, 1996 .
Todd, Ian A. Çatal Hüyük in Perspective. Menlo Park, CA: Cummings Pub. Co., 1976 (; ).
==แหล่งข้อมูลอื่น==
What we learned from 25 Years of Research at Catalhoyuk - Ian Hodder - Oriental Institute lecture Dec 4, 2019
Çatalhöyük — Excavations of a Neolithic Anatolian Höyük, Çatalhöyük excavation official website
Çatalhöyük photos
The First Cities: Why Settle Down? The Mystery of Communities, by Michael Balter, Çatalhöyük excavation official biographer
Interview with Ian Hodder March 201 "Ian Hodder: Çatalhöyük, Religion & Templeton's 25%"
อานาโตเลีย
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดคอนยา
สถานที่ยุคทองแดงในเอเชีย
พิพิธภัณฑ์ในจังหวัดคอนยา
ที่อยู่อาศัยยุคหินใหม่
สถานที่ยุคหินใหม่ในเอเชีย
แหล่งมรดกโลกในประเทศตุรกี
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
พิชญสเตเดียม

พิชญสเตเดียม (Pitchaya Stadium) เป็นสนามกีฬาที่สร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลหนองบัว พิชญ ตั้งอยู่ที่ตำบลลำภู อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู มีความจุทั้งหมด 6,000 ที่นั่ง ซึ่งสร้างด้วยงบประมาณกว่า 50 ล้านบาท เริ่มก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2559 และเปิดใช้งานครั้งแรกในการแข่งขันไทยลีก 2 ฤดูกาล 2563–64 นัดที่ 11 คู่ระหว่างหนองบัว พิชญ พบกับ ชัยนาท ฮอร์นบิล เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2563
== อ้างอิง ==
สนามฟุตบอลในประเทศไทย
สนามฟุตบอลไทยลีก
สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2559
สนามกีฬาในจังหวัดหนองบัวลำภู
สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองหนองบัวลำภู
วัดเขาแดงตะวันออก

วัดเขาแดงตะวันออก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพญาขัน อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบเชิงภูเขา มีที่ดินตั้งวัด เนื้อที่ 18 ไร่ 2 งาน 70 ตารางวา มีธรณีสงฆ์ 1 แปลง เนื้อที่ 24 ไร่
วัดเขาแดงตะวันออกสร้างขึ้นเมื่อ วันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2319 ในสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ที่ได้มีนามวัดอย่างนั้นเพราะวัดตั้งอยู่เชิงภูเขามีหินสีแดง และทางทิศตะวันตกมีวัดเขาแดงตะวันตกตั้งอยู่จึงมีนามว่า "วัดเขาแดงตะวันออก" ชาวบ้านมักเรียกสั้น ๆ ว่า วัดเขาแดง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ วันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2487 ด้านการศึกษา ได้ให้ทางราชการจัดสร้างโรงเรียนวัดเขาแดงขึ้นในธรณีสงฆ์ของวัดเนื้อที่ 20 ไร่ และได้ใช้เป็นที่ป่าช้า 4 ไร่
อดีตเจ้าอาวาส เป็นเกจิอาจารย์มีความศักดิ์สิทธิ์ เป็นที่เคารพนับถือของชาวพัทลุงและทั่วไป ปัจจุบันพระมหาสมชาย อินทุสวณุโณ เป็นเจ้าอาวาส
==อ้างอิง==
เขาแดงตะวันออก
โบราณสถานในจังหวัดพัทลุง
วัดอินทาราม (จังหวัดชัยนาท)

วัดอินทาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งซ้ายของแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลตลุก อำเภอสรรพยา จังหวัดชัยนาท
สันนิษฐานว่าวัดอินทารามสร้างเมื่อ พ.ศ. 2390 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2400 แต่เดิมเคยเป็นสำนักเรียนภาษาบาลีที่มีชื่อเสียง
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ หอระฆังคู่ และหอพระไตรปิฏก เป็นศิลปะรัตนโกสินทร์ กว้าง 8 เมตร ยาว 9 เมตร อยู่กลางน้ำ ลักษณะเป็นทรงไทยโบราณ ประดับกระจกสี ไม้ฝาและเชิงชาย ช่อฟ้าหน้าบัน เป็นที่เก็บพระไตรปิฏกทำจากใบลาน จารึกอักษรขอมโบราณจำนวนมาก อุโบสถ มี 2 หลัง หลังเก่าชำรุดทรุดโทรมมาก หลังใหม่มีอายุประมาณ 100 ปี วิหารเก่า 3 หลัง ประดิษฐานพระพุทธรูปจำนวนมาก จดีย์มีลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสอง เหนือฐานเป็นซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูปแบบอู่ทองปางประทานพร มณฑปประดิษฐานรอยพระพุทธบาทจำลอง หอสวดมนต์ เสาหงส์ และศาลาการเปรียญ ซึ่งเป็นเสาไม้ขนาดใหญ่ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2461 วิหารพระเจ้าห้าพระองค์ และศาลาการเปรียญมีสังขารไม่เน่าเปื่อยของหลวงพ่อชมอยู่
==อ้างอิง==
อินทาราม
โบราณสถานในจังหวัดชัยนาท
สิ่งก่อสร้างในอำเภอสรรพยา
วัดสีตลาราม

วัดสีตลาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลระแหง อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก
วัดสีตลารามเป็นวัดมอญ เดิมเรียก วัดน้ำหัก ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2435 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2437 วัดสร้างโดย หลวงจิตรจำนง (บุญเย็น) หลวงบริรักษ์ประชากร (ทองอยู่) หลวงอุดรพันธ์พานิช (อากรเต็ง) และพระยาสุจริต รักษาผู้ว่าราชการ พร้อมด้วย พระพรหมเทพาจารย์ (เอี่ยม) เจ้าคณะใหญ่เมืองตาก ได้รับพระราชทานนามว่า "วัดสีตลาราม" จากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ในปี พ.ศ. 2448 ซึ่งคำว่า สีตลา ที่แปลว่า "เย็น" นั้นน่าจะหมายถึงผู้สร้างวัดที่มีชื่อว่าบุญเย็น เพื่อเป็นอนุสรณ์ระลึกถึงท่าน ส่วนชื่อ "วัดน้ำหัก" ที่ชาวบ้านเรียกกันเพราะในสมัยก่อนบริเวณด้านตะวันตกของวัด เป็นแม่น้ำปิงซึ่งมีกระแสน้ำไหลหักวนเนื่องจากเมื่อถึงหน้าน้ำหลาก น้ำไหลแรงมาก น้ำจากห้วยแม่ท้อได้ไหลตัดกระแสน้ำของแม่น้ำปิงให้เบนหักมายังท่าน้ำหน้าวัดนี้ ต่อมาได้มีการถมดินสองฝั่งแม่น้ำ ร่องน้ำเปลี่ยนไปจึงไม่มีคุ้งน้ำที่มีกระแสน้ำไหลวนให้เห็นอีก
อุโบสถเป็นอาคารเรือนไม้สร้างตามศิลปะยุโรป อุโบสถของวัดเคยถูกไฟไหม้แต่ได้มีการสร้างขึ้นใหม่ หน้าอุโบสถมีวิหารคด สร้างด้วยไม้แกะสลักลวดลาย ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปสมัยอยุธยา
==อ้างอิง==
สีตลาราม
สีตลาราม
วัดหนองคันจาม

วัดหนองคันจาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านพริก อำเภอบ้านนา จังหวัดนครนายก ปัจจุบันมี	พระครูโสภณอรรถสาร (สุชิน อตฺตสาโร) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดหนองคันจามสร้างเมื่อ พ.ศ. 2440 เดิมเป็นเพียงสำนักสงฆ์ ต่อมา พ.ศ. 2456 จึงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา มีเรื่องเล่าสืบต่อกันมาว่า ในสมัยก่อน บริเวณดังกล่าวมีโขลงช้างป่าจำนวนมากเข้ามาอาศัยแหล่งน้ำบริเวณทุ่งหลังวัด เนื่องจากมีหนองน้ำขนาดใหญ่ จึงมีการใช้บ่วงสำหรับดักช้างเรียกกันว่า คันจาม เมื่อช้างลงกินน้ำที่หนองน้ำจะสะดุดคันจามที่ดักไว้ นอกจากนั้นยังมีพิธีคล้องช้างที่บริเวณหนองคันจาม มีกรมโขลงช้างเป็นผู้ดูแลจาม
อุโบสถหลังเดิม เป็นแบบก่ออิฐถือปูน โครงสร้างหลังคาเป็นเครื่องไม้มุงกระเบื้อง กระเบื้องว่าวแบบทำจากแม่พิมพ์ ลักษณะโครงหลังคาแบบลดหรือซ้อนกัน 2 ชั้น มีมุขทั้งด้านหน้าและด้านหลัง วัดมีเสาหงส์ขนาดใหญ่ เป็นโบราณวัตถุตั้งแต่สมัยอยุธยาเมื่อตอนพม่าเข้าครอบครอง ภายหลังได้รื้อถอนออกไป ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปสำริดปางมารวิชัย ศิลปะรัตนโกสินทร์ พระพุทธรูปทรงเครื่องใหญ่ พระพุทธรูปทรงเครื่องน้อย ซุ้มเรือนแก้วสำหรับครอบพระพุทธรูป ตู้พระธรรม หีบพระธรรม เครื่องถ้วยเบญจรงค์ เครื่องถ้วยจีน เครื่องถ้วยญี่ปุ่น และเครื่องถ้วยพม่า
==อ้างอิง==
หนองคันจาม
หนองคันจาม
โบราณสถานในจังหวัดนครนายก
มนต์รักหนองผักกะแยง

มนต์รักหนองผักกะแยง เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโรแมนติก คอมเมดี้ ดราม่า ที่ผลิตโดยบริษัท ดู เอ็นเตอร์เทนเมนต์ จำกัดในเครือ บริษัท แอคอาร์ต เจเนอเรชั่น สร้างจากบทประพันธ์ของ ปุ๊ ชุติมณฑน์ ชินมาตร เรเชล ซึ่งได้ทำหน้าที่เขียนบทโทรทัศน์ให้กับละครเรื่องนี้ กำกับการแสดงโดย พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง นำแสดงโดยณเดชน์ คูกิมิยะ และเมลดา สุศรี ออกอากาศระหว่าง 14 พฤษภาคม ถึง 11 มิถุนายน ปี พ.ศ. 2564 
โดยได้มีการฟิตติ้งเสื้อผ้านักแสดงเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2563 และได้เปิดกล้องถ่ายทำเมื่อวันจันทร์ที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2563 ก่อนหน้านั้นทั้ง ณเดชน์ และ โบว์ เมลดา ได้ไปเวิร์คช็อปเรียนรู้วิถีเศรษฐกิจพอเพียง ที่ สวนล้อมศรีรินทร์ จังหวัดสระบุรี ก่อนเริ่มการถ่ายทำเมื่อวันศุกร์ที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2563
ละครได้รับรางวัลละครยอดเยี่ยมสำหรับประเทศผู้ผลิต (Best Asian Drama Made for a Local Asian Market) จากคอนเทนต์เอเชียอะวอดส์ 2021 (Content Asia Awards 2021)
== นักแสดง ==
== เพลงประกอบละคร ==
== รางวัล ==
คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 18 สาขา บทละครโทรทัศน์ยอดเยี่ยม - ปุ๊ ชุติมณฑน์ ชินมาตร เรเชล (ช. เรเชล)
คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 18 สาขา ละครโทรทัศน์/ภาพยนตร์ สืบทอด สร้างสรรค์ ศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย
คอนเทนต์เอเชียอะวอดส์ 2021 (Content Asia Awards 2021) สาขาละครได้รับรางวัลละครยอดเยี่ยมสำหรับประเทศผู้ผลิต (Best Asian Drama Made for a Local Asian Market)
โทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 36 สาขา นักแสดงนำหญิงดีเด่น - โบว์ เมลดา สุศรี
== อ้างอิง ==
ละครโทรทัศน์ไทย
รายการโทรทัศน์ช่อง 3
รีซิน

กษัตริย์รีซินแห่งอารัม (Rezin, ) หรือในไบเบิลดูเอ–รีมส์ว่า ราซินแห่งซีเรีย  (רְצִין; 𒊏𒄭𒀀𒉡/𒊏𒆥𒀀𒉡|Ra-ḫi-a-nu/Ra-qi-a-nu; น่าจะ Raḍyan; Rasin|link=no) เป็นกษัตริย์ที่ปกครองดามัสกัสในศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล ในรัชสมัยนั้น พระองค์เป็นกษัตริย์ประจำประเทศราชของกษัตริย์ติกลัต-ปิลเอเซร์ที่ 3 แห่งอัสซีเรีย
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
กษัตริย์ชาวแอราเมอัน
บุคคลในคัมภีร์ทานัค
กษัตริย์ซีเรีย
ราชวงศ์เปกาห์
วัดใหม่คูมอญ

วัดใหม่คูมอญ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวไทร อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา
วัดใหม่คูมอญ เดิมชื่อ วัดทุ่งสามัคคี ชาวบ้านเรียกว่า "วัดใหม่คูมอญ" ต่อมาเพื่อให้สอดคล้องกับชื่อหมู่บ้านจึงได้ขอเปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดใหม่คูมอญ" ตามประกาศสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ วันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2546 วัดสร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 ตั้งวัดเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2520 ผู้บริจาคที่ดิน คือนางบุญธรรม สารโภค และนางยี่ จันทร์ทอง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2522
วัดใหม่คูมอญ เป็นวัดประจำหมู่บ้าน เป็นวัดมอญใช้ประกอบพิธีกรรมทางศาสนาและกิจกรรมทางวัฒนธรรม ประเพณี เป็นวัดที่จัดบวชศีลจาริณีในโอกาสต่าง ๆ เป็นประจำตลอดปี และจัดบรรพชาอุปสมบทและบวชศีลจาริณีภาคฤดูร้อนเป็นประจำ
หอระฆังวัดใหม่คูมอญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน 2 ชั้น ทาสีขาวแดงและสีทอง หลังคาประดับช่อฟ้าใบระกา หางหงส์ปูนปั้น ยอดเป็นทรงระฆังคว่ำ เน้นสีทองเป็นหลัก
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระใบฎีกาจรัญ ธมฺมวิจาโร พ.ศ. 2516–2537
พระอธิการบุญสม จิรธมโม พ.ศ. 2538–2543
พระครูสุภาจารโสภิต พ.ศ. 2544 ถึงปัจจุบัน
==อ้างอิง==
ใหม่คูมอญ
ใหม่คูมอญ
เอเวอร์กิฟเวน

{|
|}
เอเวอร์กิฟเวน (Ever Given; ) เป็นหนึ่งในเรือคอนเทนเนอร์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก ถือครองโดยโชเอคิเซ็งไคชะ ซึ่งเช่าเหมาลำและดำเนินการขนส่งคอนเทนเนอร์โดยบริษัทเอเวอร์กรีนมารีนที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่อำเภอหลูจู๋ เถา-ยฺเหวียน ประเทศไต้หวัน
ในวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2021 ขณะเดินทางจากตันจุงเปอเลอปัซ ประเทศมาเลเซีย ไปยังรอตเทอร์ดาม ประเทศเนเธอร์แลนด์ เรือเกยตื้นที่คลองสุเอซเป็นเวลา 6 วันก่อนที่หน่วยกู้ภัยสามารถปล่อยมันได้ในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 2021 รัฐบาลอียิปต์ยึดเรือในวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 2021 จากการปฏิเสธที่จะจ่ายค่าธรรมเนียม 916 ล้านดอลลาร์สหรัฐตามที่รัฐบาลเรียกร้อง ซึ่งรวม 300 ล้านดอลลาร์สหรัฐในข้อหา"ทำลายชื่อเสียง" ต่อมามีการเรียกร้องลดค่าสินไหมทดแทนไปเป็น 600 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในช่วงต้นเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2021 หลังทำข้อตกลงค่าชดเชยแล้ว เจ้าหน้าที่อียิปต์ปล่อยเรือลำนี้ไป
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Image of grounded vessel from Airbus Space
Ever Given at MarineTraffic
Ever Given at Vessel Finder
Images of Ever Given aground in Suez Canal BBC News
Press Statement from Bernhard Schulte Shipmanagement
Vesseltracker animation of the allision in Hamburg
เรือคอนเทนเนอร์
กลุ่มเอเวอร์กรีน
เรือของประเทศญี่ปุ่น
เรือของประเทศปานามา
เรือของประเทศไต้หวัน
อินเทอร์เน็ตมีม
เรือที่สร้างในประเทศญี่ปุ่น
Buprestis octoguttata

Buprestis octoguttata เป็นสกุลของอันดับด้วงพื้นเมืองของยุโรป
== อ้างอิง ==
Buprestidae
Aconitum lasiostomum

Aconitum lasiostomum เป็นสปีชีส์ของพืชดอกที่อยู่ในสกุล Aconitum,มีถิ่นกำเนิดใน ยุโรปตะวันออก.
== อ้างอิง ==
lasiostomum
พืชที่พบในทวีปยุโรป
พืชดอก
ประเทศแอลจีเรียในพาราลิมปิก

ประเทศแอลจีเรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกครั้งแรกในพาราลิมปิกฤดูร้อน 1992 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมพาราลิมปิกทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอลจีเรียเป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศแอลจีเรีย ซึ่งทำหน้าที่เป็นตัวแทนประเทศในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ ALG
นับตั้งแต่ประเทศแอลจีเรียส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันพาราลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาทีมชาติแอลจีเรียได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 85 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 42 เหรียญทอง 27 เหรียญเงิน 22 เหรียญทองแดง
== สรุปเหรียญรางวัล ==
=== พาราลิมปิกฤดูร้อน ===
=== พาราลิมปิกฤดูหนาว ===
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศแอลจีเรียในโอลิมปิก
== อ้างอิง ==
 
พาราลิมปิก
แอลจีเรีย
แอลจีเรีย
กีฬาคนพิการ
เทสล่าโน้ต

เทสล่าโน้ต  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องโดยมาซาฟูมิ นิชิดะและทาดาโยชิ คูโบะ และวาดภาพโดยโคตะ ซันโนมิยะ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งแมกกาซีนรายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่เดือนมกราคมถึงกรกฎาคม พ.ศ. 2564 แล้วย้ายไปเผยแพร่ในแอปพลิเคชันแมกกาซีนพ็อกเก็ตในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2564 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Gambit ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2564
==ตัวละคร==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการของมังงะที่ พ็อกเก็ตโชเน็งแมกกาซีน 
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ 
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2564
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
มิสเอิร์ธไทยแลนด์ 2564

มิสเอิร์ธไทยแลนด์ 2564 (อังกฤษ: Miss Earth Thailand 2021) เป็นการจัดประกวดมิสเอิร์ธไทยแลนด์ครั้งที่ 2 หลังจากที่เดิมส่งตัวแทนเข้าประกวด มิสเอิร์ธ จากการแต่งตั้ง โดยผู้ชนะมิสเอิร์ธไทยแลนด์ 2564 จะได้ครองมงกุฎมูลค่ากว่า 10 ล้านบาท และได้เป็นตัวแทนประเทศไทย ในการประกวด มิสเอิร์ธ 2021
== ผลการประกวด ==
=== ลำดับ ===
หมายเหตุ:
§ ผ่านเข้ารอบ 10 คนสุดท้าย จากรางวัล มิสป๊อปปูล่าโหวต
$ ผ่านเข้ารอบ 10 คนสุดท้าย จากรางวัล ผู้ชนะชาเลนจ์
=== ลำดับการประกาศชื่อ ===
{|
|valign="top" width=10%|
18 คนสุดท้าย
MET08 – ณัฐพร รุ่งเรือง
MET20 – จรีรัตน์ เพชรโสม
MET19 – ณัฐชยา มีสม
MET02 – วัชราภรณ์ โพธิกสิกร
MET06 – กุลวดี มารุตวงษ์
MET18 – ธิดาพร เกตุทอง
MET01 – จิดาภา เจริญพงษ์
MET16 – กุลลับญา บุญปั้น
MET17 – ธัญภัส จินต์จันทรวงศ์
MET09 – เพชรวี การินทร์
MET14 – กิตติยา ภูมิสูง
MET12 – นัฏฐินี ทองอ่อน
MET07 – พัชริดา งอนกิ่ง
MET04 – พัณณิตา บุญพงษา
MET03 – ศศิปภา ปภณธีร์ธนาภูมิ
MET10 – ฐิติรัตน์ หาญณรงค์
MET11 – แคทลียา มะติยาภักดิ์
MET15 – วริตตา ไล้ประเสริฐ
|valign="top" width=10%|
10 คนสุดท้าย
MET08 – ณัฐพร รุ่งเรือง §
MET20 – จรีรัตน์ เพชรโสม $
MET19 – ณัฐชยา มีสม
MET02 – วัชราภรณ์ โพธิกสิกร
MET06 – กุลวดี มารุตวงษ์
MET18 – ธิดาพร เกตุทอง
MET17 – ธัญภัส จินต์จันทรวงศ์
MET14 – กิตติยา ภูมิสูง
MET07 – พัชริดา งอนกิ่ง
MET03 – ศศิปภา ปภณธีร์ธนาภูมิ
|valign="top" width=10%|
5 คนสุดท้าย
MET18 – ธิดาพร เกตุทอง
MET07 – พัชริดา งอนกิ่ง
MET20 – จรีรัตน์ เพชรโสม
MET03 – ศศิปภา ปภณธีร์ธนาภูมิ
MET14 – กิตติยา ภูมิสูง
|}
== รางวัลพิเศษ ==
===== การแข่งขัน Speech Challenge =====
การแข่งขันการสปีช รอบตัดสิน Speech Challenge ในรายการ Voice for the earth เสียงเปลี่ยนโลก ผู้ชนะจะเป็นผู้ผ่านเข้ารอบ 10 คนสุดท้ายโดยอัตโนมัติ
===== มิสป๊อปปูล่าโหวต =====
ร่วมโหวตให้สาวงามผ่าน SMS พิมพ์ METตามด้วยหมายเลข ส่งมาที่ 4141555 คิดเป็น 1 คะแนน หรือ Big Vote พิมพ์ METตามด้วยหมายเลข ส่งมาที่ 4141111 คิดเป็น 3 คะแนน ผู้ที่ได้รับผล Vote จากมหาชนมากที่สุดจะเป็นผู้ผ่านเข้ารอบ 10 คนสุดท้ายโดยอัตโนมัติ
== ผู้เข้าประกวด ==
ที่ผ่านรอบคัดเลือกเข้าสู่รอบ 20 คนสุดท้ายของการประกวดมิสเอิร์ธไทยแลนด์ 2021 มีรายชื่อดังต่อไปนี้:
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มิสเอิร์ธไทยแลนด์
แม่แบบการประกวดนางงาม
การประกวดนางงามในประเทศไทย
สัตว์มหัศจรรย์: ความลับของดัมเบิลดอร์

สัตว์มหัศจรรย์: ความลับของดัมเบิลดอร์ (Fantastic Beasts: The Secrets of Dumbledore|italic=yes) เป็นภาพยนตร์แฟนตาซีที่กำกับโดยเดวิด เยตส์ เขียนบทภาพยนตร์โดยเจ. เค. โรว์ลิงและสตีฟ โคลฟส์ จากเรื่องราวต้นฉบับโดยโรว์ลิง ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการร่วมผลิตของอเมริกาและอังกฤษ เป็นภาคต่อของภาพยนตร์เรื่อง  อาชญากรรมของกรินเดลวัลด์ (ค.ศ. 2018) นับเป็นภาคที่ 3 ในภาพยนตร์ชุด สัตว์มหัศจรรย์ และภาคที่ 11 ในชุดภาพยนตร์โลกเวทมนตร์ ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดย เอดดี เรดเมย์น, แคทเธอริน วอเตอร์สตัน, แดน ฟ็อกเลอร์, อลิสัน ซูดอล, เอซรา มิลเลอร์, คัลลัม เทอร์เนอร์, วิลเลียม นาดิแลม, ป๊อปปี้ คอร์บี้-ทูช, เจสสิกา วิลเลียมส์, จู๊ด ลอว์ และแมส มีเกิลเซิน นำเสนอเรื่องราวหลายปีหลังจาก อาชญากรรมของกรินเดลวัลด์ เป็นเรื่องราวของอัลบัส ดัมเบิลดอร์ได้มอบหมายให้นิวต์ สคาแมนเดอร์ และพันธมิตรของเขากับภารกิจที่นำพวกเขาไปสู่ใจกลางกองทัพของเกลเลิร์ต กรินเดลวัลด์ พ่อมดฝ่ายมืด
การถ่ายทำหลักมีกำหนดจะเริ่มในต้นปี ค.ศ. 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 และเริ่มถ่ายทำในเดือนกันยายน ค.ศ. 2020 หลังจากการควบคุมโรคระบาดและการเปลี่ยนตัวนักแสดงจากจอห์นนี เดปป์เป็นมีเกิลเซิน ภาพยนตร์เรื่องนี้จึงถูกเลื่อนฉายออกไปเป็นวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 ก่อนที่จะถูกกำหนดให้เป็นวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 2022 สัตว์มหัศจรรย์: ความลับของดัมเบิลดอร์ ทำเงิน 405 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก จากทุนสร้าง 200 ล้านดอลลาร์สหรัฐ กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดอันดับที่เก้าในปี ค.ศ. 2022 ภาพยนตร์ได้รับการตอบรับแบบผสมจากนักวิจารณ์ โดยชมในเรื่องการปรับปรุงที่ดีขึ้นจากภาคที่แล้วและการแสดงของมีเกิลเซิน
== นักแสดง ==
เอดดี เรดเมย์น รับบท นิวท์ สคามันเดอร์
แคทเธอริน วอเตอร์สตัน รับบท พอร์เพนทินา โกลด์สตีน
แดน ฟ็อกเลอร์ รับบท เจคอบ โควัลสกี
อลิสัน ซูดอล รับบท ควีนนี โกลด์สตีน
เอซรา มิลเลอร์ รับบท ครีเดนซ์ แบร์โบน/ออเรเลียส ดัมเบิลดอร์
คัลลัม เทอร์เนอร์ รับบท ธีซีอุส สคามันเดอร์
วิลเลียม นาดีแลม รับบท ยูซุฟ คามา
ป๊อบปี้ คอร์บี-ทูเอช รับบท วินดา โรซิเออร์
เจสสิกา วิลเลียมส์ รับบท ยูลาลี่ ฮิกส์
จู๊ด ลอว์ รับบท อัลบัส ดัมเบิลดอร์
แมส มีเกิลเซิน รับบท เกลเลิร์ต กรินเดลวัลด์
วิคตอเรีย ยีตส์ รับบท บันตี้
ริชาร์ด คอยล์ รับบท อาเบอร์ฟอร์ธ ดัมเบิลดอร์
ฟิโอน่า กลาสคอตต์ รับบท มิเนอร์ว่า มักกอนนากัล
== ดูเพิ่ม ==
แฮรี่ พอตเตอร์
สัตว์มหัศจรรย์และถิ่นที่อยู่
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
•11
ฮแฮร์รี่ พอตเตอร์11
ฮแฮร์รี่ พอตเตอร์11
ฮแฮร์รี่ พอตเตอร์11
ฮแฮร์รี่ พอตเตอร์11
ฮแฮร์รี่ พอตเตอร์11
ฮแฮร์รี่ พอตเตอร์11
ฮแฮร์รี่ พอตเตอร์11
ฮแฮร์รี่ พอตเตอร์11
ฮแฮร์รี่ พอตเตอร์11
ภาพยนตร์ภาคแยก
ภาพยนตร์ภาคต่ออเมริกัน
ภาพยนตร์โดยเฮย์เดย์ฟิล์มส์
Carex rhizina

Carex rhizina เป็นสปีชีส์ของ Carex.
มีถิ่นกำเนิดในเขตอบอุ่นทวีปยูเรเชีย
== อ้างอิง ==
rhizina
พืชที่พบในทวีปยุโรป
พืชที่พบในทวีปเอเชีย
วัดใหม่บางคล้า

วัดใหม่บางคล้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำบางปะกง ในตำบลบางสวน อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา มีที่ดินตั้งวัด เนื้อที่ 24 ไร่ 1 งาน 80 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือจรดแม่น้ำบางปะกง ทิศใต้และทิศตะวันออกจรดที่ดินเอกชน ทิศตะวันตกจรดทางสาธารณะประโยชน์
วัดใหม่บางคล้าประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2416 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ตระกูล แสงขำ เป็นผู้มาบูรณะ
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ คือ หอระฆัง หอกลอง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 โดยพระครูพิพัฒนวิกรม อดีตเจ้าอาวาสวัดใหม่บางคล้า ลักษณะเป็นหอ 3 ชั้น ก่ออิฐถือปูนหินล้าง ฐานกว้าง 6 เมตร ยอดเรียวลดหลั่นไป หลังคาทรงบุษบก 4 มุข ประดับช่อฟ้าใบระกา ยอดเป็นทรงระฆังคว่ำ และอุโบสถบูรณะช่อมแชม เมื่อ พ.ศ. 2547
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระพุทธรูปปางไสยาสน์ประดิษฐานอยู่ภายในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปทองเหลือง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2476 ยาวประมาณ 25 ฟุต ปางโปรดทรงพระสุบิน เป็นพระพุทธรูปอยู่ในอิริยาบถบรรทม (นอน) ตะแคงขวา พระหัตถ์ซ้ายทอดไปตามพระวรกาย พระพาหา (ต้นแขน) ขวาแนบกับพื้น ยกหลังพระหัตถ์ขึ้นแนบพระหนุ (คาง) งอนิ้วพระหัตถ์แนบกับพระปราง (แก้ม) หลับพระเนตร พระเศียรหนุนพระเขนย
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระครูไล้
พระอาจารย์ยอด
พระอาจารย์ภู่
พระอาจารย์เก๊า
พระครูกิจการีภิรมย์ พ.ศ. 2469–2512
พระครูพิพัฒนวิกรม พ.ศ. 2513–2541
พระครูนันทสิทธิกร (อนนท์) พ.ศ. 2542–ปัจจุบัน
==อ้างอิง==
โบราณสถานในจังหวัดฉะเชิงเทรา
ใหม่บางคล้า
วัดน้ำรอบ (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)

วัดน้ำรอบ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลน้ำรอบ อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี
==ประวัติ==
กรมการศาสนาระบุว่าวัดน้ำรอบตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1890 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 1901 ส่วนขอมูลจากหนังสือ บุดวัดน้ำรอบ ระบุว่าสร้างมาตั้งแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา มีตำนานเล่าว่าได้สร้างวัดน้ำรอบพร้อมกับวัดเขาพระอานนท์ วัดถ้ำสิงขร และเคยเป็นวัดหลวงมาก่อนแต่ถูกทิ้งร้างไปจนกระทั่งถึงสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงมีพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้หลวงวิจารธาวุธ กรมพระกลาโหมเป็นแม่กองเดินสำรวจรังวัดหัวเมืองปักษ์ใต้ จะยกพระพุทธศาสนาขึ้นหลวงวิจารธาวุธเป็นแม่กอง สืบถามเถ้าแก่ผู้ใหญ่บ้านให้รู้ว่าสมเด็จพระมหากษัตริย์แต่ก่อนสืบมาทรงพระราชศรัทธาอุทิศถวายที่ดินเป็นวัดปู่ย่าตายายได้บอกเล่าต่อ ๆ กันมาว่าเดิมวัดชื่อ วัดหัววังน้ำรอบ มีราชาคณะพระครูหาได้ขึ้นแก่ราชาคณะวัดหัวเมืองไชยาไม่แต่ขึ้นแก่ราชาคณะเมืองนครศรีธรรมราช พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระพุทธรูปหล่อทรงเครื่องให้แก่วัดน้ำรอบ 2 องค์ คือ พระพุทธรูปเงินสูง 2 ศอกหล่อหนักห้าชั่ง กับพระมณฑปสองยอดทรงกัลปนาที่ดินแก่วัดพร้อมถวายข้าพระ 500 คน บริเวณใกล้เคียงวัดเป็นที่ราบต่ำในฤดูฝนน้ำมักท่วมจึงเรียกว่า วัดน้ำรอบ
==อาคารเสนาสนะ==
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างด้วยไม้ตำเสาเป็นอาคารทรงไทยหลังคาจั่วมีช่อฟ้าใบระกาและปีกนกรองรับ 2 ชั้น ส่วนของหลังคามีลักษณะแอ่นโค้งคล้ายท้องสำเภา ผนังโบสถ์เป็นผนังเตี้ย ๆ ก่ออิฐฉาบปูนตำอิฐก่อขึ้นมาจากพื้นไม่มีฐานบัวรองรับเหมือนโบสถ์ทั่วไป ช่องรับแสงวางระหว่างหน้าบันกับผนังโบสถ์ซึ่งเปิดโล่งมีผนังทุกด้านเจาะช่องปูนปั้นประดับมองคล้ายเป็นซี่กรง ผนังด้านสกัดมีปูนปั้นรูปเทวดา เป็นซี่กรงส่วนผนังด้านข้างมีปูนปั้นเป็นรูปลายดอกไม้สี่กลีบ หน้าบันอุโบสถแกะสลักไม้หน้าบันด้านทิศตะวันออกแกะสลักเป็นรูปลายพันธ์ุพฤกษาตอนล่างแกะเป็นรูปหน้าอสูร (คงเลียนแบบมาจากลายหน้ากาล) อุโบสถเคยซ่อมบูรณะครั้งใหญ่ เมื่อ พ.ศ. 2493
เจดีย์รายอยู่ทางด้านหน้าอุโบสถทางทิศตะวันออกมีเจดีย์ก่ออิฐ 2 องค์ องค์องค์ซ้ายมือเป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองขนาดเล็กประกอบด้วยฐานเขียง 1 ชั้น รองรับฐานสิงห์และองค์ระฆังปล้องไฉนและปลียอดหักหายไป องค์ขวามือเป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง ประกอบด้วยฐานเขียง 1 ชั้นถัดขึ้นไปเป็นฐานสิงห์ที่ท้องไม้คาดลูกแก้วอกไก่รองรับองค์ระฆัง ส่วนยอดเป็นบัวถลาถัดขึ้นไปเป็นปล้องไฉนปลียอดและเม็ดน้ำค้างศิลปะอยุธยาตอนปลาย
วัดยังมีศิลาจารึกทำจากหินชนวนขนาดกว้าง 53 เซนติเมตรยาว 111 เซนติเมตรหนา 4.5 เซนติเมตร จารึกอักษรไทยภาษาไทย ใน พ.ศ. 2371 เล่าถึงประวัติวัด ปัจจุบันศิลาจารึกตั้งอยู่ด้านหน้าพระประธานในอุโบสถซึ่งเป็นพระพุทธรูปศิลาทรายแดง นอกจากนี้ภายในวัดยังเก็บรักษาพระโมคลานะแบบกษัตริย์ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 3 เป็นพระพุทธรูปทรงเครื่องประทับยืนปางประทานอภัยฉลองพระองค์แบบกษัตริย์ตกแต่งลวดลายไทยประดับกระจกสี ส่วนพระพุทธรูปเงินทางวัดน้ำรอบได้ให้วัดวิหารหมู่ 4 ตำบลน้ำรอบยืมไป
==อ้างอิง==
น้ำรอบ
โบราณสถานในจังหวัดสุราษฎร์ธานี
เขตปกครองตนเองชูคอตคา

เขตปกครองตนเองชูคอตคา (Chukotka Autonomous Okrug; Чуко́тский автоно́мный о́круг|r=Chukotsky avtonomny okrug|p=tɕʊˈkotskʲɪj ɐftɐˈnomnɨj ˈokrʊk; Чукоткакэн автономныкэн округ, Chukotkaken avtonomnyken okrug, ) หรือ Chukotka (Чуко́тка) เป็นหน่วยองค์ประกอบทิศตะวันออก (เขตปกครองตนเอง) ในสหพันธรัฐรัสเซีย มีที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ในภูมิภาคตะวันออกไกลของประเทศ และเป็นส่วนหนึ่งของเขตการปกครองของเขตสหพันธ์ตะวันออกไกล ชูคอตคาเป็นหน่วยองค์ประกอบที่มีประชากรน้อยที่สุดเป็นอันดับ 2 จำนวน 50,526 คน (สำมะโนประชากร ค.ศ. 2010) และมีประชากรหนาแน่นน้อยที่สุด
อนาดีร์เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเมืองหลวงของชูคอตคาและนิคมตะวันออกสุดที่มีสถานะเมืองในรัสเซีย
== อ้างอิง ==
ขเตการปกครอง
รัสซีเย
หน่วยการบริหารของประเทศรัสเซีย
เขตการปกครองของประเทศรัสเซีย
รัสเซียตะวันออกไกล

รัสเซียตะวันออกไกล (Russian Far East; Дальний Восток России|r=Dal'niy Vostok Rossii|p=ˈdalʲnʲɪj vɐˈstok rɐˈsʲiɪ) เป็นภูมิภาคในเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นพื้นที่ทางตะวันออกสุดของสหพันธรัฐรัสเซีย และบริหารโดยเป็นส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ตะวันออกไกล ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างทะเลสาบไบคาลและมหาสมุทรแปซิฟิก และมีพรมแดนติดกับมองโกเลีย จีน และทิศใต้ติดกับเกาหลีเหนือ อาณาเขตทางทะเลติดกับญี่ปุ่นไปทางตะวันออกเฉียงใต้ และติดกับสหรัฐตามช่องแคบแบริ่งไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ
แม้ว่าภูมิภาคนี้มักถูกต่างประเทศมองว่าเป็นส่วนหนึ่งของไซบีเรีย รัสเซียตะวันออกไกลได้รับการจัดหมวดหมู่ตามประวัติศาสตร์แยกจากไซบีเรียในรูปแบบภูมิภาคของรัสเซีย (และก่อนหน้านี้ในช่วงยุคโซเวียตมันถูกเรียกว่า โซเวียตตะวันออกไกล)
== ศัพท์บัญญัติ ==
ในรัสเซีย ภูมิภาคนี้มักเรียกกันว่า "ตะวันออกไกล" (Far East; Дальний Восток) สิ่งที่เป็นที่รู้จักกันในภาษาอังกฤษว่า ตะวันออกไกล มักเรียกกันว่า "ภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก" (Asia-Pacific Region; Азиатско-тихоокеанский регион อักษรย่อ АТР) หรือ "เอเชียตะวันออก" (East Asia; Восточная Азия) ขึ้นอยู่กับบริบท
== อ้างอิง ==
ขเตการปกครอง
รัสซีเย
หน่วยการบริหารของประเทศรัสเซีย
เขตการปกครองของประเทศรัสเซีย