pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ประเทศอิตาลีในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศอิตาลี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอิตาลีเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 68 คน ใน 20 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอิตาลีได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 7 เหรียญทอง 8 เหรียญเงิน และ 6 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 21 เหรียญ
== นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล==
== นักกีฬาที่เข้าร่วม ==
== กรีฑา ==
ผลการแข่งขันดังนี้ :
{|class="wikitable" border="1" style="font-size:90%"
|-
!rowspan=2|นักกีฬา
!rowspan=2|รายการ
!colspan=2|รอบคัดเลือก
!colspan=2|ชิงชนะเลิศ
|-
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
|-
|-align=center
|align=left|Filippo Tortu
|align=left|200 m
|21.38 PB
|6 Q
|colspan=2|DNS
|-align=center
|align=left|Giacomo Brandi
|align=left|10 km walk
|colspan=2 
|colspan=2|DNF
|}
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศอิตาลีในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติอิตาลีในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาอิตาลีที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
 
อิตาลี
นักกีฬาโอลิมปิกเยาวชนทีมชาติอิตาลี
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศฮังการี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติฮังการีเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 57 คน ใน 16 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศฮังการีได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 6 เหรียญทอง 6 เหรียญเงิน และ 11 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 23 เหรียญ
== นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล==
== นักกีฬาที่เข้าร่วม ==
== กรีฑา ==
ผลการแข่งขันดังนี้ :
{|class="wikitable" border="1" style="font-size:90%"
|-
!rowspan=2|นักกีฬา
!rowspan=2|รายการ
!colspan=2|รอบคัดเลือก
!colspan=2|ชิงชนะเลิศ
|-
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
|-
|
|
|align=center|
|align=center|
|align=center|
|align=center|
|}
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศฮังการีในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติฮังการีในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาฮังการีที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
 
ฮังการี
นักกีฬาโอลิมปิกเยาวชนทีมชาติฮังการี
ประเทศบราซิลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศบราซิล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบราซิลเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 97 คน ใน 21 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบราซิลได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 6 เหรียญทอง 6 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 13 เหรียญ
== นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล==
== นักกีฬาที่เข้าร่วม ==
== กรีฑา ==
ผลการแข่งขันดังนี้ :
{|class="wikitable" border="1" style="font-size:90%"
|-
!rowspan=2|นักกีฬา
!rowspan=2|รายการ
!colspan=2|รอบคัดเลือก
!colspan=2|ชิงชนะเลิศ
|-
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
|-
|
|
|align=center|
|align=center|
|align=center|
|align=center|
|}
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศบราซิลในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติบราซิลในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาบราซิลที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
 
บราซิล
นักกีฬาโอลิมปิกเยาวชนทีมชาติบราซิล
ประเทศอาเซอร์ไบจานในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศอาเซอร์ไบจาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอาเซอร์ไบจานเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 21 คน ใน 9 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอาเซอร์ไบจานได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 5 เหรียญทอง 6 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 12 เหรียญ
== นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล==
== นักกีฬาที่เข้าร่วม ==
== กรีฑา ==
ผลการแข่งขันดังนี้ :
{|class="wikitable" border="1" style="font-size:90%"
|-
!rowspan=2|นักกีฬา
!rowspan=2|รายการ
!colspan=2|รอบคัดเลือก
!colspan=2|ชิงชนะเลิศ
|-
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
|-
|
|
|align=center|
|align=center|
|align=center|
|align=center|
|}
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศอาเซอร์ไบจานในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติอาเซอร์ไบจานในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาอาเซอร์ไบจานที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
 
อาเซอร์ไบจาน
นักกีฬาโอลิมปิกเยาวชนทีมชาติอาเซอร์ไบจาน
วัลเทอร์ แน็นสท์

วัลเทอร์ แฮร์มัน แน็นสท์ (Walther Hermann Nernst, 25 มิถุนายน ค.ศ. 1864 – 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1941) เป็นนักเคมีชาวเยอรมันที่รู้จักกันจากผลงานในสาขาอุณหพลศาสตร์ เคมีเชิงฟิสิกส์ เคมีไฟฟ้า และฟิสิกส์สถานะของแข็ง การกำหนดทฤษฎีบทความร้อนของแน็นสท์ช่วยปูทางสำหรับกฎข้อที่สามของอุณหพลศาสตร์ ทำให้เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมี ค.ศ. 1920 นอกจากนี้เขายังเป็นที่รู้จักกันในการพัฒนาสมการแน็นสท์ใน ค.ศ. 1887
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดกูยาวือ-ปอมอแช
ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมี
ชาวเยอรมันผู้ได้รับรางวัลโนเบล
นักเคมีชาวเยอรมัน
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยซือริช
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลิน
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยกราทซ์
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเวือทซ์บวร์ค
บุคคลจากมหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน
บุคคลจากมหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลิน
บุคคลจากมหาวิทยาลัยไลพ์ซิช
อุบัติการณ์อ่าวตังเกี๋ย

อุบัติการณ์อ่าวตังเกี๋ย (Gulf of Tonkin incident; Sự kiện Vịnh Bắc Bộ) หรือเรียกอุบัติการณ์ยูเอสเอส แม็ดด็อกซ์ เป็นการเผชิญหน้าระหว่างประเทศซึ่งนำไปสู่การเข้ามีส่วนโดยตรงมากขึ้นของสหรัฐในสงครามเวียดนาม เป็นการเผชิญหน้ายืนยันครั้งหนึ่ง และที่เป็นไปได้อีกครั้งหนึ่งระหว่างเรือรบของเวียดนามเหนือและสหรัฐในน่านน้ำอ่าวตังเกี๋ย รายงานเดิมของอเมริกันกล่าวโทษเวียดนามเหนือจากอุบัติการณ์ทั้งสองครั้ง แต่ตามเอกสารเพนตากอน บันทึกความทรงจำของโรเบิร์ต แม็กนามารา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมสหรัฐ และสิ่งพิมพ์เผยแพร่ของสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติหลังปี 2005 พิสูจน์ว่ารัฐบาลสหรัฐโกหกเพื่ออ้างเหตุก่อสงครามกับเวียดนาม
วันที่ 2 สิงหาคม 1964 เรือพิฆาตสหรัฐ ยูเอสเอส แม็ดด็อกซ์ (USS Maddox) ขณะกำลังปฏิบัติภารกิจลาดตระเวนข่าวกรองสัญญาณ ถูกเรือตอร์ปิโดจากกองเรือตอร์ปิโดที่ 135 ของกองทัพเรือเวียดนามเหนือสามลำเข้าหา แม็ดด็อกซ์ ยิงเตือนสามนัด และเรือรบเวียดนามเหนือโจมตีใส่ด้วยตอร์ปิโดและปืนกล แม็ดด็อกซ์ ยิงกระสุนขนาด 76 มม. และ 130 มม. รวมกว่า 280 นัดในการยุทธ์ครั้งนั้น อากาศยานสหรัฐได้รับความเสียหาย 1 ลำ เรือยิงตอร์ปิโดสามลำของเวียดนามเหนือได้รับความเสียหาย ลูกเรือเวียดนามเหนือเสียชีวิต 4 นาย และได้รับบาดเจ็บอีก 6 นาย ฝ่ายสหรัฐไม่มีกำลังพลสูญเสีย ส่วนเรือ แม็ดด็อกซ์ "ไร้รอยขีดข่วน ยกเว้นรูกระสุนรูเดียวจากปืนกลเวียดนามเหนือ"
สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติทีแรกอ้างว่าอุบัติการณ์อ่าวตังเกี๋ยครั้งที่สองเกิดขึ้นในวันที่ 4 สิงหาคม 1964 ว่าเป็นการยุทธ์ทางทะเลอีกหน แต่หลักฐานที่พบเป็น "ผีตังเกี๋ย" (ภาพเรดาร์เท็จ) ไม่ใช่เรือยิงตอร์ปิโดเวียดนามเหนือ ผลลัพธ์ทำให้รัฐสภาสหรัฐผ่านมติอ่าวตังเกี๋ย ให้อำนาจแก่ประธานาธิบดีสหรัฐ ลินดอน บี. จอห์นสัน ให้อำนาจในการสนับสนุนประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ถูกคุกคามจาก "การรุกรานคอมมิวนิสต์" จอห์นสันใช้มติดังกล่าวเป็นการอ้างเหตุผลทางกฎหมายในการวางกำลังตามแบบของสหรัฐและประกาศสงครามโดยเปิดเผยกับเวียดนามเหนือ
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
พ.ศ. 2507
เหตุการณ์ในน่านน้ำสากล
ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามเวียดนาม
สงครามเวียดนาม
ยุทธนาวีในสงครามเวียดนาม
อ่าวตังเกี๋ย
สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติ
กองทัพเรือประชาชนเวียดนาม
เหตุภาวะพิษแอลกอฮอล์ในรัฐปัญจาบ พ.ศ. 2563

ในช่วงปลายเดือนกรกฎาคมถึงต้นเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2563 ได้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 100 รายจากการดื่มสุราต้มเองที่ก่อให้เกิดภาวะพิษจากแอลกอฮล์ในพื้นที่ของรัฐปัญจาบ ประเทศอินเดีย ได้มีการบุกค้นบ้านเรือนต่าง ๆ โดยตำรวจในพื้นที่สามอำเภอที่ได้รับผลกระทบ คืออมฤตสระ, คุรทาสปุระ และ ตาร์น ตารัน รวมถึงพื้นที่บริเวณราชปุระและพรมแดนศามบู (Shambhu) มีผู้ถูกจับกุมรวมกว่าสี่สิบราย เจ้าหน้าที่สรรพสามิตเจ็ดนาย, เจ้าหน้าที่ตำรวจหกนาย ถูกพักงานเนื่องจากเหตุดังกล่าว
==ภาวะพิษ==
ได้มีการรายงานผู้เสียชีวิตราว 80 ราย ในพื้นที่อำเภอตาร์นตารัน, 12 รายในพื้นที่อมฤตสระ และ 11 รายในพื้นที่บาตาลาของคุรทาสปุระ ในรัฐปัญจาบ ประเทศอินเดีย อันเป็นผลมาจากภาวะพิษจากเมทานอล ผู้เสียชีวิตรายแรกมีรายงานจากพื้นที่หมู่บ้านมุจัล (Muchal) อำเภออมฤตสระ ในคืนของวันที่ 29 กรกฎาคม 2020 By 31 July 2020, the Punjab state had reported 39 deaths. ในวันที่ 3 สิงหาคม 2020 ยอดผู้เสียชีวิตสูงขึ้นถึง 105 ราย
==การตรวจสอบ==
การตรวจสอบเบื้อบต้นพบว่าสุรานั้นมีส่วนประกอบของเมทานอล ร้านค้าสีแห่งหนึ่งในลุธิยาณาเป็นผู้ต้องหาสำหรับการจัดขายเมทานอลที่ถูกนำมาผสมเป็นสุราที่ผิดกฎหมายและมีองค์ประกอบของเมทานอลเหล่านี้
==อ้างอิง==
รัฐปัญจาบ
ประเทศอินเดียในปี พ.ศ. 2563
ภัยพิบัติในประเทศอินเดีย
การพนันในประเทศไทย

การพนัน นอกเหนือจากการพนันม้าแข่งหรือสลากกินแบ่งรัฐบาลที่รัฐบาลให้การสนับสนุน เป็นสิ่งต้องห้ามในประเทศไทย ข้อห้ามดังกล่าวย้อนกลับไปถึงพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 พระราชบัญญัติไพ่ห้ามมิให้มีการครอบครองไพ่ส่วนตัวมากกว่า 120 ใบโดยไม่ได้รับอนุญาตจากรัฐบาล อย่างไรก็ตาม การพนันที่ผิดกฎหมายในบ่อนการพนัน และรูปแบบอื่น ๆ ของการพนันยังคงมีอยู่ในกรุงเทพมหานครและบางจังหวัด
== ประวัติ ==
การพนันเป็นลักษณะเฉพาะของสังคมไทยมายาวนาน ชาวไทยสยามในพื้นที่เข้าร่วมในเกมการพนันที่รู้จักกันดีกว่า 100 เกม รูปแบบการพนันบางรูปแบบ เช่น การเดิมพันในไก่ชน, วัวชน และการแข่งความเร็วเรือเป็นวัฒนธรรมของสยาม
ช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็นการเพิ่มระดับการพนันในสยามอย่างมีนัยสำคัญ ผู้คนเริ่มเล่นการพนันบ่อยขึ้นและมีการแนะนำเกมที่หลากหลายจากผู้ค้าชาวต่างชาติและผู้อพยพ รวมถึงการพนันเริ่มเข้าสู่กระแสหลัก โดยเป็นช่วงที่หวยลอตเตอรีได้รับการแนะนำจากประเทศจีนและเป็นที่นิยมในสยาม
ในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมารัฐบาลไทยอนุญาตให้มีบ่อนพนันที่ถูกกฎหมาย ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัฐบาลไทยได้ส่งเสริมการพนันอย่างถูกกฎหมายเพื่อเป็นแหล่งรายได้ จากนั้นบ่อนถูกกฎหมายเหล่านี้ก็ถูกปิดลงเพื่อลดกิจกรรมทางอาญาและการล้มละลายที่เกี่ยวข้องกับการพนัน ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวการพนันเป็นสิ่งต้องห้ามในภาคใต้และสถานที่เล่นการพนันที่เหลือทั้งหมดปิดให้บริการในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2460
มีการออกพระราชบัญญัติการพนันครั้งแรกใน พ.ศ. 2473 และแก้ไขใน พ.ศ. 2478 ในสมัยนายกรัฐมนตรี ควง อภัยวงศ์ โดยกระทรวงการคลังได้รับมอบหมายจากรัฐบาลให้ออกกฎหมายการพนันในอำเภอปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ และกลายเป็นผู้สนับสนุนการพนันอย่างเป็นทางการ อย่างไรก็ตาม ช่วงเวลาของการทำให้กาสิโนถูกต้องตามกฎหมายนี้อยู่ไม่นาน ตลอดจนภายใต้การโจมตีจากสื่อและโดยส่วนรวม รัฐบาลได้ละทิ้งความพยายามที่จะหารายได้เพิ่มเติมจากกาสิโนและการพนันที่ต้องห้ามอีกครั้ง
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่ม ==
Apinuntavech S (n.d.) เยาวชนกับการพนันในมุมมองของจิตแพทย์เด็กและวัยรุ่น Thailand:(n.p.).
Oxford Dictionary(2010) Manser, M.H., Yuan, Z., Liangbi, W., Yongchang, R., Jingrong, W. (Eds.): Pocket Oxford Chinese Dictionary. Oxford: OUP Oxford.
Apinuntavech S. (2012). Consequences and Associated Factors of Youth Gambling. Retrieved from http://www2.ph.mahidol.ac.th/research/thai/jmedassocthai/Vol95_Suppl6/S21-S29_MD31.pdf
Phongpaichit,P (1999). THAILAND'S ILLEGAL ECONOMY AND PUBLIC POLICY. Paper presented at Centre of Southeast Asian Studies: Kyoto University.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Government Lottery Office
 
วัฒนธรรมไทย
กฎหมายไทย
การระบาดของสมองอักเสบในรัฐพิหาร พ.ศ. 2562

ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2562 ได้มีการระบาดของภาวะสมองอักเสบเฉียบพลัน (AES) ในพื้นที่อำเภอมุซัฟฟัรปุระและอำเภอข้างเคียงในรัฐพิหาร ประเทศอินเดีย เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิตเป็นเด็กมากกว่า 150 ราย ส่วนมากเป็นผลมาจาก[และยังมีรายงานกรณีตามมาอีกในเดือนถัด ๆ มา ที่มาของการระบาดนั้นไม่สามารถระบุชัดเจนได้ ปัจจัยสำคัญที่พิจารณาว่าส่งผลให้เกิดการระบาดนี้ได้แก่ภาวะขาดสารอาหาร, สภาภูมิอากาศ, ความสะอาด, โครงสร้างสาธารณสุขที่ไม่เพียงพอ และการชาดการระมัดระวัง มีการอ้างว่าอาจเป็นผลมาจากพิษในผลไม้
ท่าเรือเบรุต

ท่าเรือเบรุต (مرفأ بيروت; Port de Beyrouth) เป็นท่าเรือหลักของประเทศเลบานอน ตั้งอยู่ทางตะวันออกของอ่าวเซนต์จอร์จบนชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตอนเหนือของกรุงเบรุต และอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเบรุต ที่นี่เป็นหนึ่งในท่าเรือที่ใหญ่ที่สุดและมีการใช้งานมากที่สุดในเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออก ท่าเรือเบรุตและสนามบินเบรุต–เราะฟีก อัลฮะรีรี ถือเป็นทางเข้าหลักของเลบานอน
ในวันที่ 4 สิงหาคม 2563 ได้เกิดการระเบิดครั้งใหญ่ที่ท่าเรือเบรุตนี้ ซึ่งมีสาเหตุจากการจัดเก็บแอมโมเนียมไนเตรตที่ไม่เหมาะสม ทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 221 คน บาดเจ็บมากกว่า 6,000 คน และไร้ที่อยู่อาศัย 300,000 คน พื้นที่ส่วนใหญ่ของท่าเรือและสิ่งก่อสร้างถูกทำลาย รวมถึงที่เก็บเมล็ดพืชสำรองส่วนใหญ่ของเบรุต และความเสียหายทั่วเมืองหลายพันล้านดอลลาร์สหรัฐ ท่าเรือเบรุตจึงต้องปิดตัวลงเนื่องจากความเสียหายจากระเบิด โดยโกดังสินค้าจะถูกส่งไปยังท่าที่เล็กกว่าอย่างตริโปลีและไทร์ ก่อนเหตุระเบิด S&P Global ประมาณการว่าประมาณร้อยละ 60 ของการนำเข้าของเลบานอนมาจากท่าเรือนี้
== ข้อมูล ==
ท่าเรือนี้ดำเนินการและจัดการโดย Gestion et exploitation du port de Beyrouth (GEPB) (ภาษาฝรั่งเศส แปลว่า "การท่าเรือแห่งเบรุต") ส่วนการขนส่งตู้คอนเทนเนอร์นั้นเป็นการบริหารและดำเนินการโดย Beirut Private Terminal Consortium (BCTC)
นับตั้งแต่สิ้นสุดสงครามกลางเมืองเลบานอนในปี 2533 ท่าเรือได้ผ่านโครงการปรับปรุงและขยายที่สำคัญด้วยการฟื้นฟูสถานที่ท่าเรือที่มีอยู่การก่อสร้างอาคารบริหารใหม่และการก่อสร้างท่าสำหรับรับ-ส่งตู้คอนเทนเนอร์ขึ้นใหม่
ที่นี่ถือเป็นประตูสำคัญสำหรับการขนส่งสินค้าไปยังซีเรีย จอร์แดน อิรัก และรัฐอ่าวเปอร์เซียอื่น ๆ
ท่าเรือเบรุตได้รับเลือกให้เป็นศูนย์กลางการขนส่งของบริษัทขนส่งคอนเทนเนอร์รายใหญ่อันดับสองและสามของโลก บริษัทขนส่งเมดิเตอร์เรเนียน (MSC) ของสวิตเซอร์แลนด์และ Compagnie Maritime d'Affrètement - Compagnie Générale Maritime (CMA-CGM) ที่ซึ่งสร้างอาคารสำนักงานใหญ่ระดับภูมิภาคมูลค่า 12 ล้านเหรียญตั้งอยู่ใกล้กับท่าเรือ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการท่าเรือเบรุต
กลุ่มอาคารคอนเทนเนอร์เบรุต 
เบรุต
ประเทศเลบานอน
ท่าเรือ
ทะเลอาหรับ
วัดบางอ้อยช้าง

วัดบางอ้อยช้าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ในหมู่ที่ 2 บ้านวัดบางอ้อยช้าง ตำบลบางสีทอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี ในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์วัดบางอ้อยช้าง รวบรวมของเก่าแก่ของสำคัญในชุมชน
==ประวัติ==
สันนิษฐานว่าวัดสร้างขึ้นมาตั้งแต่สมัยกรุงสุโขทัยหรือก่อนหน้านั้น เดิมที่ตั้งหมู่บ้านที่ปลูกต้น อ้อยช้าง สำหรับเลี้ยงช้าง และยังได้ส่งส่วยอ้อยไปเลี้ยงช้างหลวงที่กรุงศรีอยุธยา จึงเรียกหมู่บ้านว่า บ้านส่วยอ้อย ต่อมาเมื่อมีการสร้างวัดบางอ้อยช้างขึ้นมา จึงได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็น บ้านวัดบางอ้อยช้าง ตามชื่อวัด จากอีกแหล่งข้อมูลระบุว่าชาวบ้านก็ได้ร่วมใจกันสร้างวัดขึ้นในบริเวณชุมชน ราว พ.ศ. 2304 เป็นหนึ่งในสามชุมชนที่รวบรวมเสบียงเวลาเกิดศึกสงครามร่วมกับทัพหลวง รวมถึงส่งชายฉกรรจ์ในพื้นที่ไปร่วมรับใช้ชาติร่วมกับกองทัพของสมเด็จพระเจ้าตากสินในการกู้แผ่นดิน ทำให้วัดมีการสร้างอนุสาวรีย์พระเจ้าตากสิน ในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์วัดบางอ้อยช้าง รวบรวมของเก่าแก่ของสำคัญในชุมชน
==อาคารเสนาสนะ==
อุโบสถประดิษฐานพระประธาน พระพุทธรูปสลักด้วยศิลาแลงสมัยสุโขทัย และถอดได้เป็นท่อน ๆ อายุประมาณ 600 ปี สันนิษฐานว่าเอาแบบมาจากลังกา เดิมพระพุทธรูปองค์นี้ประดิษฐานในอุโบสถหลังเก่าที่มีลักษณะเป็นแบบมหาอุตย์จนถึง พ.ศ. 2495 จึงได้อันเชิญมายังอุโบสถหลังใหม่ ภายในพระอุโบสถหลังใหม่ยังมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง เขียนขึ้นมาใหม่ในปี พ.ศ. 2549 ด้วยสีอะครีลิก ลักษณะของภาพแบ่งเป็น 4 ผนังคือ ผนังด้านที่ 1 ตอนมหาสุบินนิมิต ตอนประสูติ ตอนมหาภิเษกรมณ์ ตอนตรัสรู้ ผนังด้านที่ 2 ตอนเสด็จโปรดปัญจวคีย์ ตอนแสดงปาฏิหาริย์ ตอนเสด็จลงจากดาวดึงส์ ตอนปรินิพพาน ผนังด้านที่ 3 (ผนังหุ้มกลองหลังพระประธาน) วาดเรื่องไตรภูมิ และผนังด้านสุดท้าย (ผนังหุ้มกลองด้านหน้าพระประธาน) วาดเป็นตอนมารผจญ นอกจากเนื้อหาพุทธประวัติยังสอดแทรกประวัติศาสตร์ของวัดบางอ้อยช้าง เช่น ภาพวาดตอนรัชกาลที่ 5 เสด็จมาบำเพ็ญพระราชกุศลทางชลมารค เป็นต้น
รอยพระพุทธบาทเบื้องซ้าย ประดิษฐานอยู่ภายในมณฑปที่สร้างปี พ.ศ. 2535 รอยพระพุทธบาท หล่อด้วยทองสำริดขนาด 54 นิ้ว กว้าง 19.5 นิ้ว หนัก 190 กิโลกรัม คาดว่ารอยพระพุทธบาทพบโดยท่านพระอธิการทองอยู่ เจ้าอาวาสวัดองค์แรก ที่ได้ธุดงด์ไปทางเหนือ เมื่อ พ.ศ. 2339
ศาลาการเปรียญ มีภาพจิตรกรรมลวดลายทองรอยพระพุทธบาทเบื้องขวาบนฝ้าเพดานไม้เหนือศีรษะ สันนิษฐานว่าน่าจะมีมานานแล้ว ภายในมีธรรมาสน์บุษบกยอดมหากฐินที่เป็นศิลปะสมัยอยุธยา
==พิพิธภัณฑ์วัดบางอ้อยช้าง ==
พิพิธภัณฑ์วัดบางอ้อยช้างโดยเปิดอย่างเป็นทางการ พ.ศ. 2541–2542 เป็นอาคาร 3 ชั้น รวบรวมของเก่า เช่น ตาลปัตรของรัชกาลที่ 5 ที่มีสัญลักษณ์นารายณ์ทรงครุฑตามศิลปะของรัชกาลที่ 5 ชุดของหลวงปู่ที่เย็บด้วยมือทั้งหมดหนังสือพระไตรปิฎก ตู้ไม้สักลายรดน้ำที่ยังไม่ปิดทองหีบทองที่ใช้บรรจุศพลายเทพพนมพิกุลและลายบัว ตะลุ่มหรือพานแว่นฟ้า ยังมีเครื่องถ้วยชามของจีนในสมัยราชวงศ์ชิง สมุดข่อยโบราณและชุดแสดงข้าวของเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันของชาวสวนเมืองนนท์ เช่น หม้อไว้เพาะทุเรียน หม้อหุงข้าว ไห โอ่งทำมือยุคแรกของจีนที่มีสีเขียวหยก
==อ้างอิง==
บางอ้อยช้าง
วัดชมภูเวก

วัดชมภูเวก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกายในตำบลท่าทราย อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
==ประวัติ==

สันนิษฐานชาวมอญ ที่ลี้ภัยจากพม่าในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลายประมาณ พ.ศ. 2300 โบราณสถานแห่งแรกคือ พระมุเตา (เจดีย์แบบมอญ) สร้างราว พ.ศ. 2225 ถัดมาใน พ.ศ. 2460 ได้ทำการบูรณะสร้างพระมุเตาให้สูงใหญ่กว่าเดิมและสร้างเจดีย์รายที่มุมพระมุเตาทั้งสี่ของฐาน ต่อมาได้มีการสร้างวัดขึ้นในชื่อ วัดชมภูเวก อันหมายถึง ขอสรรเสริญเนินสูงที่มีความวิเวก (เงียบสงบ) วัดแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของชาติเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2517
==อาคารเสนาสนะ==

อุโบสถหลังเดิมทรงมหาอุด จัดเป็นรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบวิลันดา อยู่หลังเจดีย์ที่มีรูปแบบเดียวกับเจดีย์ที่เมืองหงสาวดี ปลายผนังสอบเข้าเพื่อรับน้ำหนักแทนเสา ด้านหน้ามีพาไลหน้าบันประดับปูนปั้นลายดอกพุดตานกลางดอก เป็นเครื่องถ้วยลายครามและเบญจรงค์ ซุ้มประตูและหน้าต่างเป็นปูนปั้นลายพฤกษาบนผนังทั้งสี่ด้านมีภาพจิตรกรรมสีฝุ่นผสมกาวตามแบบอยุธยาตอนกลาง ฝีมือช่างสกุลนนทบุรีในยุคนั้นแสดงเรื่องราวทศชาติชาดกและพุทธประวัติโดยมีรูปพระแม่ธรณีบีบมวยผมในท่วงท่าที่อ่อนช้อยงดงามอยู่ในซุ้มเรือนแก้วยอดแหลม กรมศิลปากรยกย่องและรับรองว่าเป็นแบบอย่าง ภาพเขียนแม่พระธรณีที่งดงามที่สุดในโลก
อุโบสถหลังใหม่ ลักษณะเป็นทรงไทย สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2520 เป็นลักษณะทรงไทยใต้ถุนสูง 2 ชั้น หลังคาลดหลั่น 3 ชั้น มีช่อฟ้า ใบระกา และหางหงส์ หน้าบัน ซุ้มหน้าต่าง และประตูประดับด้วยกระจก จิตรกรรมฝาผนังภายในอุโบสถหลังใหม่นี้ เป็นภาพเขียนเกี่ยวกับเรื่องราวพุทธประวัติ ตามบานประตูหน้าต่างเขียนลายเทพพนม เป็นที่ประดิษฐานพระประธานศิลปะสุโขทัยและพระพุทธรูปยืนอีก 2 องค์
พระมุเตา หรือ เจดีย์ทรงมอญ มีเจดีย์รายที่มุมพระมุเตาทั้งสี่ของฐาน นอกจากนั้นได้สร้างเจดีย์อีกสององค์ด้านหลังพระมุเตาเพื่อบรรจุอัฐธาตุอดีตเจ้าอาวาส ส่วนพระมุเตาสันนิษฐานว่าสร้างเพื่อบรรจุพระบรมธาตุ
วิหาร ตั้งอยู่หลังอุโบสถเก่า มีลักษณะคล้ายอุโบสถหลังเก่ามีขนาดไล่เลี่ยกัน แต่ผนังวิหารเป็นแนวตั้งตรง หลังคาไม่มีกันสาด ไม่มีพาไล มีประตูทางด้านหน้าและหลัง หน้าบันและซุ้มประตูหน้าต่างประดับด้วยลวดลายปูนปั้นพันธ์พฤกษาแบบลายฝรั่ง ลายดอกพุดตานหรือดอกโบตั๋น
วัดมีเสาหงส์อันเป็นเอกลักษณ์ของวัดมอญ
==อ้างอิง==
ชมภูเวก
โบราณสถานในจังหวัดนนทบุรี
ชมภูเวก
วัดวิมุตยาราม

วัดวิมุตยาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางอ้อ เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร ติดแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งธนบุรี
ไม่มีหลักฐานการสร้างวัดว่า สร้างสมัยใด ใครเป็นผู้สร้าง แต่จากหลักฐานการสร้างพระประธานในอุโบสถ ที่จารึกไว้ว่า ยายมา กับ ท่านตาสน ชักชวนสัปบุรุษสร้างพระพุทธรูปองค์นี้ เมื่อวันอังคาร ขึ้น 3 ค่ำ เดือน 4 พุทธศักราช 2356 จึงสันนิษฐานว่าน่าจะสร้างวัดขึ้นในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดละมุดสีดา เพราะมีต้นละมุดสีดาใหญ่อยู่ในวัด หรือเรียกว่า วัดละมุดล่าง เพราะมีวัดทางทิศหนืออีกวัดคือ วัดละมุดไทย อาจเพราะมีชาวมอญสร้างวัดอยู่ข้าง ๆ พระอุปัชฌาย์เขียน พุทธรักขิโต เจ้าอาวาสในสมัยนั้น คงเห็นว่า คำว่า ละมุด ในชื่อของวัดนั้นมีเสียงคล้ายคำว่า วิมุติ ซึ่งแปลว่า "หลุดพ้น" ในภาษาบาลี อีกทั้งวัดละมุดในขณะนั้นรอดพ้นจากการถูกระเบิดในสงครามอย่างน่าอัศจรรย์ จึงได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดวิมุตยาราม"
ภายในวัดมีพระอุโบสถ สามารถมองเห็นได้ไกลจากอีกฝั่งของแม่น้ำเจ้าพระยา ส่วนภายในพระอุโบสถประดิษฐานพระประธานองค์ใหญ่ มีการเขียนภาพจิตรกรรมฝาผนังที่งดงาม
==อ้างอิง==
วิมุตยาราม
วิมุตยาราม
โบราณสถานในเขตบางพลัด
วัดอาวุธวิกสิตาราม

วัดอาวุธวิกสิตาราม [อา-วุด-วิ-กะ-สิ-ตา-ราม] เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางพลัด เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร ใน พ.ศ. 2532 กองทัพบกได้อนุญาตใช้สถานที่วัดเป็นฌาปนสถานกองทัพบกเพื่อบริการสมาชิกฌาปนสถานกิจสงเคราะห์กองทัพบกหรือข้าราชการทหารที่ตั้งอยู่ฝั่งธนบุรี วัดอาวุธวิกสิตารามเป็นสำนักเรียนโดยการจัดการการศึกษาพระปริยัติธรรมแก่พระภิกษุสามเณร ทั้งแผนกธรรมและบาลีมาตั้งแต่ พ.ศ. 2530
==ประวัติ==
เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดปากคลองบางพลัด หรือ วัดบางพลัดนอก มีเรื่องเล่าว่า มีพระและชาวบ้านจำนวนหนึ่งอพยพมาจากกรุงศรีอยุธยาเมื่อครั้งเสียกรุง พ.ศ. 2310 เข้ามาตั้งรกราก ต่อมา พ.ศ. 2422 จึงได้ตั้งเป็นวัดขึ้น พันเอก พระยาอาวุธภัณฑ์เผด็จ (ท้วม) เจ้ากรมคลังแสงในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้อุปถัมภ์วัดและบูรณปฏิสังขรณ์เสนาสนะสงฆ์แล้วขอพระราชทานนามวัดใหม่ พระองค์ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามวัดว่า "วัดอาวุธวิกสิตาราม" ใน พ.ศ. 2442 มีความหมายว่า "วัดพระยาอาวุธฯ และคุณหญิงแย้มฯ" ซึ่งเป็นผู้บูรณปฏิสังขรณ์
วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งที่ 1 เมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2441 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2511 วัดยกฐานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2539 ปัจจุบันเป็นที่ตั้งโรงเรียนวัดอาวุธวิกสิตาราม สังกัดกรุงเทพมหานคร และได้รับคัดเลือกจากกรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างประจ้าปี พ.ศ. 2539
==อาคารเสนาสนะ ==
พระอุโบสถเป็นทรงไทย หลังคาลดสามชั้นประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หน้าบันเจาะเป็นช่องเพื่อประดิษฐานพระพุทธรูปปางลีลาประกอบลายปูนปั้นกนกเปลวและกระจกสี บานหน้าต่างด้านนอกเป็นไม้แกะสลักรูปเทพนมประดับกระจก ส่วนบานประตูเป็นไม้แกะสลักรูปกินรียืนประนมมือและรูปดอกไม้ต่าง ๆ ประดับกระจก พระประธานคือ พระพุทธชินราชจำลอง และบนฐานชุกชีเดียวกันนั้นยังเป็นที่ประดิษฐานพระอัครสาวก 4 องค์ยืนประนมหัตถ์และพระพุทธรูปปางต่าง ๆ ภายนอกพระอุโบสถมีพระสยามเทวาธิราช เสาหินพระเจ้าอโศก และธรรมจักร
==อ้างอิง==
อาวุธวิกสิตาราม
อาวุธวิกสิตาราม
โบราณสถานในเขตบางพลัด
วัดบางกระสอบ

วัดบางกระสอบ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 10 บ้านบางกระสอบ ตำบลบางกระสอบ อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ
วัดสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2387 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว นายดวงและนางทรัพย์ สองสามีภรรยา ได้บริจาคทรัพย์สินสร้างวัดขึ้น วันหนึ่งได้ไปขุดค้นที่สะพานท้ายวัด จอบได้ฟันกระทบปากโอ่ง และขุดลงไปก็พบเงินพดด้วงจำนวนมาก ประมาณ 40–50 ปีบ โอ่งนี้มีอายุกว่า 700 ปี เมื่อสร้างเสร็จจึงได้ตั้งชื่อวัดว่า วัดใหม่ตาดวงยายทรัพย์ และต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นทางการว่า "วัดบางกระสอบ" ตามชื่อของตำบล
โบราณวัตถุอื่น คือ พระพุทธรูปประธานปางมารวิชัยในวิหาร (พระรัตนโภคะ) เป็นปูนปั้นติดที่เคลื่อนย้ายไม่ได้ อายุราว พ.ศ. 2000 ร่วมสมัยโคลงกำสรวลสมุทร ในอดีตวัดบางกระสอบเป็นชุมทางคมนาคมยุคต้นอยุธยา อยู่ฝั่งตรงข้าม เยื้องคลองสำโรง (เส้นทางหลักไปบางปะกง)
วัดบางกระสอบนี้เป็นสถานที่ให้กำเนิดพระปิดตาที่วงการพระเครื่องนิยมเล่นหากัน
==รายนามเจ้าอาวาส==
หลวงพ่อปาน
พระอธิการเชย ติสสโร
พระอธิการคำ
พระอธิการเชย อินทโชโต (หลวงพ่อเชย 2)
พระอธิการจำรูญ นันทิโย
==อ้างอิง==
บางกระสอบ
ความสัมพันธ์แคนาดา–ไทย

ประเทศแคนาดาได้สถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตกับราชอาณาจักรไทยในปี พ.ศ. 2504 ประเทศแคนาดามีสถานเอกอัครราชทูตในกรุงเทพมหานคร และประเทศไทยมีสถานเอกอัครราชทูตในออตตาวา เช่นเดียวกับสถานกงสุลใหญ่ในโทรอนโต, เอ็ดมันตัน, แวนคูเวอร์ และมอนทรีออล ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองประเทศได้เป็นมิตรกันตลอดมา ทั้งสองประเทศเป็นสมาชิกของความร่วมมือทางเศรษฐกิจเอเชีย-แปซิฟิก และแคนาดาอยู่ในการประชุมอาเซียนว่าด้วยความร่วมมือด้านการเมืองและความมั่นคงในภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิก
== ความสัมพันธ์ทางการทูตและการเยี่ยมเยือนทั้งสองฝ่าย ==
ความสัมพันธ์ทางการทูตได้รับการสถาปนาขึ้นในปี พ.ศ. 2504 โดยในปี พ.ศ. 2510 พระมหากษัตริย์และพระราชินีแห่งประเทศไทยได้เสด็จพระราชดำเนินเยือนแคนาดา ส่วนนายกรัฐมนตรี เปรม ติณสูลานนท์ ได้เดินทางเยือนประเทศแคนาดาในปี พ.ศ. 2527 และนายกรัฐมนตรี ชวน หลีกภัย ได้เดินทางเยือนประเทศดังกล่าวในปี พ.ศ. 2537 สำหรับนายกรัฐมนตรีแคนาดา ฌ็อง เครเตียง และพีเอร์ ทรูโด ได้เดินทางเยือนไทยในปี พ.ศ. 2526 และ 2540 ส่วนนายกรัฐมนตรี สตีเฟน ฮาร์เปอร์ ได้เดินทางเยือนไทยในปี พ.ศ. 2555 ด้วยเช่นกัน ในระหว่างการเยือน ความเป็นไปได้ของข้อตกลงการค้าเสรีระหว่างทั้งสองประเทศได้มีการหารือกัน
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงของแคนาดา ดีพัก ออบห์ไร เยือนไทยในปี พ.ศ. 2552 ส่วนในปี พ.ศ. 2556 แคนาดาแสดงความกังวลต่อเหตุการณ์ความไม่สงบในประเทศไทย
== การย้ายถิ่นเข้าประเทศ ==
การย้ายถิ่นฐานของไทยไปแคนาดาเริ่มต้นในปี พ.ศ. 2493 ส่วนในปี พ.ศ. 2559 มีรายงานว่าชาวแคนาดาประมาณ 19,005 คนมีรากฐานจากไทย ชาวแคนาดาเชื้อสายไทยส่วนใหญ่อาศัยอยู่ที่โทรอนโต, แวนคูเวอร์ และมอนทรีออล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
ไทย
แคนาดา
วัดบางน้ำผึ้งใน

วัดบางน้ำผึ้งใน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย เป็นวัดบนเกาะบางกะเจ้า ในหมู่ที่ 10 บ้านคลองบางน้ำผึ้ง ตำบลบางน้ำผึ้ง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ วัดอยู่ข้างตลาดน้ำบางน้ำผึ้ง ประชาชนมักมาสักการะพระบรมสารีริกธาตุ
เดิมชื่อ วัดดุสิฎาราม ไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครเป็นผู้สร้าง สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2450 ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดบางน้ำผึ้งใน" เมื่อ พ.ศ. 2460 ในสมัยพระครูวิบูลย์ธรรมคุต (ต่วน) และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2553
อาคารเสนาสนะของวัดมีอุโบสถสร้างแบบก่ออิฐถือปูน ประดิษฐาน หลวงพ่อใหญ่ ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารไม้ กุฎีสงฆ์ 11 หลัง เป็นกุฎีไม้ 8 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง และตึกอีก 1 หลัง หอระฆัง หอสวดมนต์ ห้องสมุด ศาลาหน้าอุโบสถ ศาลาท่าน้ำ 2 หลัง ฌาปนสถาน และสุสาน พระมณฑปเจดีย์และพระธาตุเจดีย์มีพระพุทธรูปปางพุทธลีลา พระนามว่า พระพุทธชัยมงคล มหาชนอภิปูชนีย์ สมเด็จพระพุฒาจารย์ วัดสระเกศ เป็นผู้พระราชทานนาม
==อ้างอิง==
บางน้ำผึ้งใน