pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กำหนดชื่อเอกสารและสิ่งพิมพ์ที่ห้ามผู้ใดมีไว้ครอบครอง/๔

ประกาศกระทรวงมหาดไทย
เรื่อง กำหนดชื่อเอกสารและสิ่งพิมพ์ที่ห้ามมิให้ผู้ใดมีไว้ในครอบครอง
_______________
อาศัยอำนาจตามคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ ๔๓ ลงวันที่ ๒๑ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๑๙ ข้อ ๒, ข้อ ๔ และข้อ ๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย กำหนดชื่อเอกสารและสิ่งพิมพ์ที่ห้ามมิให้ผู้ใดมีไว้ในครอบครอง ดังต่อไปนี้
ให้ยกเลิกประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องกำหนดชื่อเอกสารและสิ่งพิมพ์ในห้ามมิให้ผู้ใดมีไว้ในครอบครอง ฉบับลงวันที่ ๖ มิถุนายน ๒๕๒๓ และกำหนดรายชื่อเอกสารและสิ่งพิมพ์ ซึ่งเสนอข่าวสาร บทความ และข้อเขียน แสดงความคิดเห็นอันส่อไปในทางก่อให้เกิดความแตกแยกความสามัคคีในชาติ หรือชี้นำผู้อ่านให้เกิดความนิยมเลื่อมใสในลัทธิคอมมิวนิสต์ หรือให้เกิดความปั่นป่วน หรือกระด้างกระเดื่องในหมู่ประชาชน หรือให้ประชาชนล่วงละเมิดกฎหมายแผ่นดินไม่ว่าวิถีทางใด ห้ามมิให้ผู้ใดมีไว้ในครอบครอง โดยให้นำส่งมอบแก่เจ้าหน้าที่ตำรวจ ณ สถานีตำรวจทุกแห่งในราชอาณาจักร ภายใน ๓๐ วันนับแต่วันที่ได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ดังรายชื่อต่อไปนี้
๑. แนวทาง ๑๔ ตุลา จงเจริญ
๒. พระพิรุณฉบับพิเศษ "คุกรุ่น" 
๓. พิชิตเขาเวยหู่ซานด้วยกลยุทธ์
๔. ปฏิวัติ การปฏิวัติ
๕. รวมเรื่องสั้นปฏิวัติของสาธารณรัฐประชาชนจีน
๖. พิราบขาวฉบับที่ ๒
๗. ปฏิวัติวัฒนธรรม สามัคคีประชาชนเพื่อการปลดปล่อย
๘. ชาวนาไทยเขาถูกบังคับให้จับปืน 
๙. ใครสร้าง ใครทำ 
๑๐. รวมเรื่องสั้นปฏิวัติ
๑๑. ชาวนาปฏิวัติ เหมาเจ๋อตุง
๑๒. คติพจน์ เหมาเจ๋อตุง และพระเยซูคริสต์
๑๓. ชำแหละ กอ.รมน.
๑๔. บทกวี และเรื่องสั้นจารึกไว้ในแผ่นดิน
๑๕. เพลงเพื่อชีวิต
ประกาศ ณ วันที่ ๖ พฤศจิกายน ๒๕๒๓
ประเทือง กีรติบุตร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
เชิงอรรถ
เชิงอรรถ.
ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กำหนดชื่อเอกสารและสิ่งพิมพ์ที่ห้ามผู้ใดมีไว้ครอบครอง/๓

ประกาศกระทรวงมหาดไทย
เรื่อง กำหนดชื่อเอกสารและสิ่งพิมพ์ที่ห้ามมิให้ผู้ใดมีไว้ในครอบครอง
_______________
ด้วยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ได้พิจารณาแล้วเห็นว่า เอกสารและสิ่งพิมพ์ดังต่อไปนี้ เป็นเอกสารและสิ่งพิมพ์ซึ่งเสนอข่าวสาร บทความ และข้อเขียน แสดงความคิดเห็นอันส่อไปในทางก่อให้เกิดความแตกแยกความสามัคคีในชาติ หรือชี้นำผู้อ่านให้เกิดความนิยมเลื่อมใสในลัทธิคอมมิวนิสต์ หรือให้เกิดความปั่นป่วน หรือกระด้างกระเดื่องในหมู่ประชาชน หรือให้ประชาชนล่วงละเมิดกฎหมายแผ่นดิน ไม่ว่าวิถีทางใด อันจะเป็นการทำลายความมั่นคงของชาติ ตามบัญชีรายชื่อดังต่อไปนี้
อาศัยอำนาจตามคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ ๔๓ ลงวันที่ ๒๑ ตุลาคม ๒๕๑๙ ข้อ ๒. ข้อ ๔ และข้อ ๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย จึงขอประกาศให้ทราบทั่วกันว่าเอกสารและสิ่งพิมพ์ รวม ๙๖ ฉบับ ตามบัญชีรายชื่อข้างต้นนี้ เป็นเอกสารและสิ่งพิมพ์ซึ่งต้องห้ามมิให้ผู้ใดมีไว้ครอบครอง และให้เจ้าของผู้ครอบครองเอกสาร และสิ่งพิมพ์ตามบัญชีรายชื่อข้างต้นนี้ นำส่งมอบแก่เจ้าหน้าที่ตำรวจ ณ ท้องที่ที่ตนอาศัยอยู่ ภายในกำหนด ๓๐ วัน นับแต่บัดนี้เป็นต้นไป
ประกาศ ณ วันที่ ๖ มิถุนายน ๒๕๒๓
ประเทือง กีรติบุตร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
เชิงอรรถ
เชิงอรรถ.
พระราชกฤษฎีกายุบสภาผู้แทนราษฎร พุทธศักราช 2481

บรรณานุกรม
พระราชกฤษฎีกายุบสภานิติบัญญัติแห่งชาติ พ.ศ. 2516

บรรณานุกรม
พระราชกฤษฎีกายุบสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2519

บรรณานุกรม
พระราชกฤษฎีกายุบสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2526

บรรณานุกรม
พระราชกฤษฎีกายุบสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2529

บรรณานุกรม
พระราชกฤษฎีกายุบสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2531

บรรณานุกรม
พระราชกฤษฎีกายุบสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2535

บรรณานุกรม
พระราชกฤษฎีกายุบสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2538

บรรณานุกรม
พระราชกฤษฎีกายุบสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2539

บรรณานุกรม
พระราชกฤษฎีกายุบสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2543

บรรณานุกรม
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี ลงวันที่ 2 สิงหาคม 2482

บรรณานุกรม
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี ลงวันที่ 8 กันยายน 2482

บรรณานุกรม
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยรัฐนิยม

เปลี่ยนทาง
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยรัฐนิยมฉะบับที่ ๒ฯ ลงวันที่ ๑๐ กรกฎาคม ๒๔๘๒

เปลี่ยนทาง ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี ลงวันที่ 3 กรกฎาคม 2482
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยรัฐนิยม ฉะบับที่ ๔ฯ ลงวันที่ ๘ กันยายน ๒๔๘๒

เปลี่ยนทาง ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี ลงวันที่ 8 กันยายน 2482
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยรัฐนิยม ฉะบับที่ ๓ฯ ลงวันที่ ๒ สิงหาคม ๒๔๘๒

เปลี่ยนทาง ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี ลงวันที่ 2 สิงหาคม 2482
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี ลงวันที่ 1 พฤศจิกายน 2482

บรรณานุกรม
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี ลงวันที่ 10 ธันวาคม 2482

บรรณานุกรม
พระราชกฤษฎีกาให้ปิดประชุมสภาผู้แทนราษฎรฯ ลงวันที่ 1 เมษายน 2476

บรรณานุกรม
พระราชบัญญัติให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกาที่ได้ปิดประชุมสภาผู้แทนราษฎรฯ พุทธศักราช 2476

บรรณานุกรม
คำสั่งศาลรัฐธรรมนูญที่ 67–69/2555

บรรณานุกรม

ศาลรัฐธรรมนูญ. (2555). คำสั่งศาลรัฐธรรมนูญที่ 67–69/2555 ลงวันที่ 22 พฤศจิกายน 2555 ในคดีระหว่างนายเรืองไกร ลีกิจวัฒนะ ที่ 1 นายหนึ่งดิน วิมุตตินันท์ ที่ 2 นายสิงห์ทอง บัวชุม ที่ 3 ผู้ร้อง พลเอก บุญเลิศ แก้วประสิทธิ์ ที่ 1 นาวาอากาศตรี ประสงค์ สุ่นศิริ ที่ 2 ผู้ถูกร้อง เรื่อง คำร้องขอให้ศาลรัฐธรรมนูญพิจารณาวินิจฉัยตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 68. สืบค้นจาก http://www.constitutionalcourt.or.th/occ_web/download/article/article_20161129105352.pdf.
พระราชบัญญัติล้างมลทินฯ พ.ศ. ๒๕๕๐

M
K
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า
โดยที่เป็นการสมควรให้มีกฎหมายว่าด้วยการล้างมลทินในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระชนมพรรษา ๘๐ พรรษา
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ดังต่อไปนี้ 
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติล้างมลทินในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระชนมพรรษา ๘๐ พรรษา พ.ศ. ๒๕๕๐"
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ เป็นต้นไป
 
ในพระราชบัญญัตินี้
"ผู้ต้องโทษ" หมายความว่า ผู้ต้องคำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลให้ลงโทษหรือให้กักกันและให้หมายความรวมถึงผู้ถูกลงโทษโดยคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมายซึ่งมีผลเช่นเดียวกับการถูกลงโทษโดยคำพิพากษาหรือคำสั่งของศาล
"ผู้ถูกลงโทษทางวินัย" หมายความว่า ผู้ถูกลงโทษหรือลงทัณฑ์เพราะกระทำผิดวินัยตามกฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศ หรือคำสั่งของกระทรวง ทบวง กรม ราชการส่วนภูมิภาค ราชการส่วนท้องถิ่น หน่วยงานของรัฐ หรือรัฐวิสาหกิจ และให้หมายความรวมถึงผู้ถูกลงโทษหรือลงทัณฑ์โดยคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมายซึ่งมีผลเช่นเดียวกับการถูกลงโทษหรือลงทัณฑ์ทางวินัย
ให้ล้างมลทินให้แก่บรรดาผู้ต้องโทษในกรณีความผิดต่าง ๆ ซึ่งได้กระทำก่อนหรือในวันที่ ๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ และได้พ้นโทษไปแล้วก่อนหรือในวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ โดยให้ถือว่าผู้นั้นมิได้เคยถูกลงโทษในกรณีความผิดนั้น ๆ
ให้ล้างมลทินให้แก่บรรดาผู้ถูกลงโทษทางวินัยในกรณีซึ่งได้กระทำก่อนหรือในวันที่ ๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ และได้รับโทศหรือรับทัณฑ์ทั้งหมดหรือบางส่วนไปก่อนหรือในวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ โดยให้ถือว่าผู้นั้นมิได้เคยถูกลงโทษหรือลงทัณฑ์ทางวินัยในกรณีนั้น ๆ
บรรดาผู้ถูกสั่งให้ออกจากราชการอันมิใช่เป็นการลงโทษทางวินัยก่อนหรือในวันที่ ๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ และบรรดาผู้ถูกดำเนินการทางวินัยในกรณีกระทำความผิดวินัย ซึ่งผู้บังคับบัญชาได้สั่งยุติเรื่องหรืองดโทษก่อนหรือในวันที่ ๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ ให้ผู้นั้นไม่ต้องถูกพิจารณาเพิ่มโทษหรือถูกดำเนินการทางวินัยในกรณีนั้น ๆ ต่อไป
การล้างมลทินตามมาตรา ๔ และมาตรา ๕ ไม่ก่อให้เกิดสิทธิแก่ผู้ได้รับการล้างมลทินในอันที่จะเรียกร้องสิทธิหรือประโยชน์ใด ๆ ทั้งสิ้น
ให้นายกรัฐมนตรีรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระชนมพรรษา ๘๐ พรรษา ในวันที่ ๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ ซึ่งเป้นมหามงคลกาลอันสำคัญยิ่ง เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติและให้เกิดสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช สมควรล้างมลทินให้แก่ผู้ต้องโทษในกรณีความผิดต่าง ๆ ซึ่งได้พ้นโทษไปแล้ว และผู้ถูกลงโทษทางวินัยของกระทรวง ทบวง กรม หน่วยงานของรัฐและรัฐวิสาหกิจต่าง ๆ ซึ่งได้รับการลงโทษทางวินัยไปแล้ว และสมควรให้ผู้ถูกสั่งให้ออกจากราชการอันมิใช่เป็นการลงโทษทางวินัยก่อนหรือในวันที่ ๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ และบรรดาผู้ถูกดำเนินการทางวินัยในกรณีกระทำผิดวินัยซึ่งผู้บังคับบัญชาได้พิจารณาสั่งยุติเรื่องหรืองดโทษก่อนหรือในวันที่ ๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ ให้ผู้นั้นไม่ต้องถูกพิจารณาเพิ่มโทษหรือถูกดำเนินการทางวินัยในกรณีนั้น ๆ ต่อไปด้วย จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
เชิงอรรถ
คำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญที่ ๑๕/๒๕๕๕

คำวินิจฉัย
คำวินิจฉัยกลาง
ความเห็นในการวินิจฉัยคดีส่วนตน
เอกสารอื่น
ประกาศสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ เรื่อง ศาลรัฐธรรมนูญมีคำวินิจฉัยว่าบทบัญญัติแห่งกฎหมายขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ ลงวันที่ ๑๔ มิถุนายน ๒๕๕๕
ประกาศสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ ลงวันที่ ๑๔ มิถุนายน ๒๕๕๕

ด้วยศาลรัฐธรรมนูญได้มีคำวินิจฉัยที่ ๑๕/๒๕๕๕ ลงวันที่ ๑๓ มิถุนายน ๒๕๕๕ ว่า พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม พ.ศ. ๒๕๔๓ มาตรา ๒๖ (๑๐) เฉพาะส่วนที่บัญญัติว่า "มีกายหรือจิตใจไม่เหมาะสมที่จะเป็นข้าราชการตุลาการ" ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๕๐ มาตรา ๓๐ วรรคสาม ที่บัญญัติว่า "การเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมต่อบุคคลเพราะเหตุแห่งความแตกต่างในเรื่องความพิการ จะกระทำมิได้"
ดังนั้น พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม พ.ศ. ๒๕๔๓ มาตรา ๒๖ (๑๐) ที่บัญญัติว่า "มีกายหรือจิตใจไม่เหมาะสมที่จะเป็นข้าราชการตุลาการ" จึงเป็นอันใช้บังคับมิได้ตามรัฐธรรมนูญ มาตรา ๖
จึงประกาศให้ทราบทั่วกัน
เชิงอรรถ
คำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญที่ ๑๕/๒๕๕๕/วสันต์ สร้อยพิสุทธิ์

ประเด็นวินิจฉัย


ความเห็น

พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม พ.ศ. ๒๕๔๓ มาตรา ๒๖ วรรคหนึ่ง เป็นบทบัญญัติกำหนดหลักเกณฑ์คุณสมบัติของผู้ที่จะสมัครสอบเป็นผู้ช่วยผู้พิพากษาไว้ว่า ต้องไม่มีลักษณะต้องห้ามดังนี้ ...(๑๐) ไม่เป็นผู้ที่มีกายหรือจิตใจไม่เหมาะสมที่จะเป็นข้าราชการตุลาการ... และใน (๑๑) ต้องผ่านการตรวจร่างกายและจิตใจโดยคณะกรรมการแพทย์
แม้ตามรัฐธรรมนูญ มาตรา ๓๐ จะบัญญัติหลักการความเสมอภาคทางกฎหมายเกี่ยวกับความพิการและสภาพทางกายพิการไว้ โดยไม่มีขอบเขตของความพิการหรือสภาพทางกายพิการไว้ว่าต้องมีลักษณะอย่างใดบ้าง แต่เพื่อให้หลักเกณฑ์นั้นมีผลที่จะนำไปสู่การปฏิบัติได้ ก็ต้องคำนึงถึงสภาพของความพิการหรือสภาพทางกายพิการว่า เหมาะสมและสอดคล้องกับงานที่จะต้องปฏิบัติหรือไม่เพียงใดด้วย เช่น คนหูหนวก ตาบอดโดยสิ้นเชิง สภาพความพิการดังกล่าวย่อมไม่สอดคล้องกับสภาพการปฏิบัติหน้าที่ของผู้พิพากษาที่จะต้องใช้ตาดูและหูฟังคำเบิกความของพยาน หรือการตรวจวัตถุพยาน ตลอดจนการไปเดินเผชิญสืบตรวจดูสถานที่เกิดเหตุหรือที่ดินพิพาท และยังควรต้องมีบุคลิกภาพเป็นสง่าน่านับถือในขณะนั่งพิจารณาคดีท่ามกลางคู่ความและผู้เกี่ยวข้องด้วย แต่ถ้าเป็นเพียงตาเข หรือนิ้วขาดบางนิ้ว หรือขาเก ก็อาจไม่ถึงกับไม่เหมาะสมกับสภาพการปฏิบัติหน้าที่ของผู้พิพากษา นอกจากนี้ ข้อที่ต้องคำนึงถึงก็คือ ข้าราชการตุลาการโดยทั่วไปมีโอกาสสูงที่จะต้องย้ายไปรับราชการในต่างจังหวัด ซึ่งจะต้องไปร่วมในงานรัฐพิธีและพระราชพิธีต่าง ๆ รวมทั้งมีโอกาสที่จะต้องเข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทพระมหากษัตริย์ พระราชินี เข้าเฝ้าทูลละอองพระบาทพระบรมวงศานุวงศ์ เห็นได้ว่า สภาพความพิการทางร่างกายหลายประการต้องเป็นอุปสรรคในการปฏิบัติภารกิจดังกล่าว หากจะไม่แต่งตั้งไปดำรงตำแหน่งในต่างจังหวัด ก็จะเป็นการเลือกปฏิบัติ และไม่เป็นธรรมต่อผู้มีร่างกายปกติ ฉะนั้น การที่พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม พ.ศ. ๒๕๔๓ กำหนดหลักเกณฑ์ของบุคคลผู้ที่จะสมัครเข้าสอบเป็นผู้ช่วยผู้พิพากษาไว้ ซึ่งมีลักษณะเป็นการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลบ้าง ก็เป็นไปตามอำนาจที่รัฐธรรมนูญ มาตรา ๒๙ ให้กระทำได้ และคุณสมบัติและลักษณะต้องห้ามดังกล่าวเป็นการให้ดุลพินิจแก่คณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม หรือ ก.ต. ซึ่งเป็นผู้พิจารณาคุณสมบัติของผู้สมัครเป็นราย ๆ ไปว่า รายใดมีสภาพกายที่เหมาะสมกับสภาพของการปฏิบัติหน้าที่ในตำแหน่งผู้พิพากษาหรือไม่ บทบัญญัติดังกล่าวจึงเป็นเพียงการกำหนดหลักเกณฑ์ไว้อย่างกว้าง ๆ เท่านั้น ซึ่งไม่เป็นการขัดต่อหลักความเสมอภาคแต่อย่างใด การใช้ดุลพินิจของ ก.ต. ก็ต้องคำนึงถึงหลักเกณฑ์ที่รัฐธรรมนูญ มาตรา ๓๐ กำหนดไว้ด้วย มิใช่ใช้ดุลพินิจไปตามเดิมก่อนที่จะใช้รัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน ส่วนการใช้ดุลพินิจของ ก.ต. ในการวินิจฉัยจะชอบหรือไม่ชอบด้วยรัฐธรรมนูญ ไม่ใช่กรณีที่อยู่ในอำนาจของศาลรัฐธรรมนูญจะวินิจฉัยได้
อาศัยเหตุดังกล่าวมา จึงมีความเห็นว่า พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม พ.ศ. ๒๕๔๓ มาตรา ๒๖ วรรคหนึ่ง (๑๐) ไม่ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๕๐ มาตรา ๓๐
เชิงอรรถ
ประกาศแต่งตั้งประธานศาลรัฐธรรมนูญและตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ

ดูเพิ่ม

ประกาศ เรื่อง รายชื่อคณะตุลาการรัฐธรรมนูญตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๔๙ ลงวันที่ ๑ พฤศจิกายน ๒๕๔๙
ประกาศแต่งตั้งประธานศาลรัฐธรรมนูญ

REDIRECT ประกาศแต่งตั้งประธานศาลรัฐธรรมนูญและตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ
ประกาศแต่งตั้งตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ

REDIRECT ประกาศแต่งตั้งประธานศาลรัฐธรรมนูญและตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ
ประกาศประธานคณะตุลาการรัฐธรรมนูญ ลงวันที่ ๑ พฤศจิกายน ๒๕๔๙

โดยที่บทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๔๙ มาตรา ๓๕ วรรคหนึ่ง บัญญัติว่า บรรดาการใดที่มีกฎหมายกำหนดให้เป็นอำนาจของศาลรัฐธรรมนูญ หรือเมื่อมีปัญหาว่า กฎหมายใดขัดต่อรัฐธรรมนูญหรือไม่ ให้เป็นอำนาจของคณะตุลาการรัฐธรรมนูญซึ่งประกอบด้วย ประธานศาลฎีกา เป็นประธาน ประธานศาลปกครองสูงสุด เป็นรองประธาน ผู้พิพากษาในศาลฎีกาซึ่งดำรงตำแหน่งไม่ต่ำกว่าผู้พิพากษาศาลฎีกา ซึ่งได้รับเลือกโดยที่ประชุมใหญ่ของศาลฎีกาโดยวิธีลงคะแนนลับ จำนวนห้าคน เป็นตุลาการรัฐธรรมนูญ และตุลาการในศาลปกครองสูงสุด ซึ่งได้รับเลือกโดยที่ประชุมใหญ่ศาลปกครองสูงสุดโดยวิธีลงคะแนนลับ จำนวนสองคน เป็นตุลาการรัฐธรรมนูญ
บัดนี้ ที่ประชุมใหญ่ของศาลฎีกาและที่ประชุมใหญ่ศาลปกครองสูงสุดได้ประชุมใหญ่เพื่อดำเนินการให้เป็นไปตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญเมื่อวันศุกร์ที่ ๖ ตุลาคม ๒๕๔๙ โดยได้ดำเนินการเลือกตุลาการรัฐธรรมนูญครบถ้วนเรียบร้อยแล้ว ซึ่งคณะตุลาการรัฐธรรมนูญชุดนี้ประกอบด้วย
จึงประกาศให้ทราบทั่วกัน
เชิงอรรถ
ดูเพิ่ม

ประกาศแต่งตั้งประธานศาลรัฐธรรมนูญและตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ
ประกาศแต่งตั้งประธานศาลรัฐธรรมนูญและตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ลงวันที่ ๑๑ เมษายน ๒๕๔๑

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า
โดยที่ที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกาได้ดำเนินการเลือกผู้พิพากษาในศาลฎีกาซึ่งดำรงตำแหน่งไม่ต่ำกว่าผู้พิพากษาศาลฎีกาจำนวนห้าคน และวุฒิสภาได้ดำเนินการเลือกผู้ทรงคุณวุฒิสาขานิติศาสตร์จำนวนห้าคน สาขารัฐศาสตร์จำนวนสามคน ให้เป็นตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ซึ่งบุคคลทั้งสิบสามได้ประชุมเลือกกันเองให้เป็นประธานศาลรัฐธรรมนูญคนหนึ่งแล้ว
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๕๕ มาตรา ๒๕๗ และมาตรา ๓๒๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งประธานศาลรัฐธรรมนูญและตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ตามคำแนะนำของวุฒิสภา ดังต่อไปนี้
ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป
ประกาศ ณ วันที่ ๑๑ เมษายน พุทธศักราช ๒๕๔๑ เป็นปีที่ ๕๓ ในรัชกาลปัจจุบัน
เชิงอรรถ
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม

เปลี่ยนทาง
ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร

ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2502
ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2515
ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2520
ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2534
พระราชบัญญัติความร่วมมือฯ เกี่ยวกับการละเมิดสิทธิควบคุมดูแลเด็ก พ.ศ. 2555

บรรณานุกรม
การเทศมหาชาติ ๑๓ กัณฑ์

การเทศน์มหาชาติ หรือ เทศนาเวสสันดรชาดก เป็นบุญพิธีที่นิยมจัดให้มีกันมาแต่โบราณกาล มีทั้งหมด 13 กัณฑ์ ซึ่งกำหนดเอาเรื่องราวต่างๆ ของพระเวสสันดรมาประกอบเป็นบทเทศนา

การเทศมหาชาติ ๑๓ กัณฑ์/กัณฑ์ ๔ วนปเวสน์
การเทศมหาชาติ ๑๓ กัณฑ์/กัณฑ์ ๕ ชูชก
การเทศมหาชาติ ๑๓ กัณฑ์/กัณฑ์ ๖ จุลพน
การเทศมหาชาติ ๑๓ กัณฑ์/กัณฑ์ ๗ มหาพน
การเทศมหาชาติ ๑๓ กัณฑ์/กัณฑ์ ๘ กุมารปัพพ์
การเทศมหาชาติ ๑๓ กัณฑ์/กัณฑ์ ๙ มัทที
การเทศมหาชาติ ๑๓ กัณฑ์/กัณฑ์ ๑๐ สักกปัพพ์
การเทศมหาชาติ ๑๓ กัณฑ์/กัณฑ์ ๑๑ มหาราช
การเทศมหาชาติ ๑๓ กัณฑ์/กัณฑ์ ๑๒ สัคคติ
การเทศมหาชาติ ๑๓ กัณฑ์/กัณฑ์ ๑๓ นคร
พระราชบัญญัติว่าด้วยการใช้กฎหมายอิสลามในเขตจังหวัดปัตตานี นราธิวาส ยะลา และสตูล พ.ศ. ๒๔๘๙

โดยที่เป็นการสมควรให้ใช้กฎหมายอิสลามในการวินิจฉัยชี้ขาดคดีแพ่งเกี่ยวด้วยเรื่องครอบครัวและมรดกอิสลามศาสนิกของศาลชั้นต้นในจังหวัดปัตตานี นราธิวาส ยะลา และสตูล ซึ่งอิสลามศาสนิกเป็นทั้งโจทก์จำเลยหรือเป็นผู้เสนอคำขอในคดีที่ไม่มีข้อพิพาท
พระมหากษัตริย์ โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติว่าด้วยการใช้กฎหมายอิสลามในเขตจังหวัดปัตตานี นราธิวาส ยะลา และสตูล พ.ศ. ๒๔๘๙"
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
ในการวินิจฉัยชี้ขาดคดีแพ่งเกี่ยวด้วยเรื่องครอบครัวและมรดกอิสลามศาสนิกของศาลชั้นต้นในจังหวัดปัตตานี นราธิวาส ยะลา และสตูล ซึ่งอิสลามศาสนิกเป็นทั้งโจทก์จำเลยหรือเป็นผู้เสนอคำขอในคดีที่ไม่มีข้อพิพาท ให้ใช้กฎหมายอิสลามว่าด้วยครอบครัวและมรดกบังคับแทนบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยการนั้น เว้นแต่บทบัญญัติว่าด้วยอายุความมรดก ทั้งนี้ ไม่ว่ามูลคดีเกิดขึ้นก่อนหรือหลังวันใช้พระราชบัญญัตินี้
การพิจารณาคดีในศาลชั้นต้นตามความในมาตรา ๓ ให้ดะโต๊ะยุติธรรมหนึ่งนายนั่งพิจารณาพร้อมด้วยผู้พิพากษา
ให้ดะโต๊ะยุติธรรมมีอำนาจหน้าที่ในการวินิจฉัยชี้ขาดข้อกฎหมายอิสลาม และลงลายมือชื่อในคำพิพากษาที่พิพากษาตามคำวินิจฉัยชี้ขาดนั้นด้วย
คำวินิจฉัยชี้ขาดของดะโต๊ะยุติธรรมในข้อกฎหมายอิสลามให้เป็นอันเด็ดขาดในคดีนั้น
ให้นำบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งว่าด้วยการคัดค้านผู้พิพากษามาใช้บังคับแก่การคัดค้านดะโต๊ะยุติธรรมโดยอนุโลม
เมื่อมีเหตุที่ดะโต๊ะยุติธรรมปฏิบัติหน้าที่ไม่ได้ ให้คู่ความตกลงกันเลือกอิสลามศาสนิกหนึ่งนายปฏิบัติหน้าที่แทนดะโต๊ะยุติธรรมเฉพาะคดี ถ้าตกลงกันไม่ได้ ให้ต่างเสนอชื่ออิสลามศาสนิกที่สมควรต่อผู้พิพากษาหัวหน้าศาลฝ่ายละเท่า ๆ กัน แต่ไม่ให้เกินฝ่ายละสามนาย เมื่อผู้พิพากษาหัวหน้าศาลเลือกผู้ใดจากรายชื่อที่คู่ความเสนอนั้น ให้ผู้นั้นปฏิบัติหน้าที่แทนดะโต๊ะยุติธรรมเฉพาะคดีนั้นได้
บทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัตินี้ ไม่กระทบถึงคดีที่ค้างพิจารณาอยู่ในศาลในวันใช้พระราชบัญญัตินี้ เว้นแต่คดีนั้นเป็นคดีที่ค้างพิจารณาอยู่ในศาลชั้นต้น และคู่ความหรือผู้เสนอคำขอในคดีที่ไม่มีข้อพิพาท แล้วแต่กรณี ได้ร้องขอต่อศาลภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ใช้พระราชบัญญัตินี้ ให้ใช้บทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัตินี้บังคับ ในกรณีเช่นนี้ ให้ศาลสั่งให้มีการเสนอคำฟ้องหรือคำขอใหม่ และให้ดำเนินการพิจารณาพิพากษาต่อไปตามพระราชบัญญัตินี้
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
เชิงอรรถ
พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. 2550

บรรณานุกรม
ATFA

REDIRECT พระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการสนับสนุนทางการเงินแก่การก่อการร้าย พ.ศ. ๒๕๕๖
ไทยรบพม่า

ประชุมพงศาวดาร ภาคที่ 6
พงษาวดาร เรื่อง เรารบพม่า
พงศาวดารเรื่องไทยรบพม่า

เปลี่ยนทาง ประชุมพงศาวดาร/ภาคที่ 6
ประชุมพงศาวดารภาคที่ ๖

เปลี่ยนทาง ประชุมพงศาวดาร/ภาคที่ 6
ไทยรบพม่า ฉบับรวมเล่ม

เปลี่ยนทาง ประชุมพงศาวดาร/ภาคที่ 6
พระราชบัญญัติคุ้มครองการประชุมภาคีฯ ครั้งที่ 16 ในประเทศไทย พ.ศ. 2556

บรรณานุกรม
ประชุมโคลงโลกนิติ

เชิงอรรถ
ประชุมโคลงโลกนิติ/คำนำ

หนังสือ ประชุมโคลงโลกนิติ ซึ่งประกอบด้วย โคลงโลกนิติพระนิพนธ์ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร โคลงโลกนิติสำนวนเก่าไม่ปรากฏชื่อผู้แต่ง และคาถาบาลี เล่มนี้ เป็นหนังสือเล่มหนึ่งในชุดวรรณกรรมภาษิตและคำสอน ซึ่งคณะกรรมการคัดสรรและเผยแพร่วรรณกรรมของชาติได้จัดทำขึ้น และกรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ ได้พิมพ์เผยแพร่ไปยังสถานศึกษา หน่วยงาน และห้องสมุดต่าง ๆ เพื่อให้เยาวชนและประชาชนที่รักการศึกษาค้นคว้าได้ศึกษาเปรียบเทียบวรรณกรรมที่มีคุณค่าและนำแนวคิดข้อเตือนใจจากภาษิตคำสอนไปใช้ให้เกิดประโยชน์ในการดำเนินชีวิต
คณะกรรมการคัดสรรและเผยแพร่วรรณกรรมของชาตินี้ กระทรวงศึกษาธิการได้แต่งตั้งขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๓๙ ให้ทำหน้าที่พิจารณาคัดสรรวรรณกรรมที่มีคุณค่าและหาอ่านได้ยากนำมาจัดพิมพ์เผยแพร่เพื่ออนุรักษ์วรรณกรรมอันเป็นสมบัติของชาติให้คงอยู่สืบไป ใน พ.ศ. ๒๕๔๑-๒๕๔๒ คณะกรรมการฯ ซึ่งมีผู้ช่วยศาสตราจารย์วิพุธ โสภวงศ์ เป็นประธาน ได้ศึกษารวบรวมภาษิตคำสอนที่คุ้นเคยกันมาแต่เก่าก่อน รวมทั้งภาษิตคำสอนของคนไทยในท้องถิ่นภาคต่าง ๆ เพื่อนำมาจัดเป็นหนังสือชุดวรรณกรรมภาษิตและคำสอน หนังสือในชุดนี้ที่ได้จัดทำและพิมพ์เผยแพร่ไปแล้ว ได้แก่ ประชุมสุภาษิตพระร่วง และประชุมโคลงสุภาษิตพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
การจัดทำต้นฉบับ ประชุมโคลงโลกนิติ นี้ คณะกรรมการฯ ได้นำโคลงโลกนิติฉบับที่พิมพ์ครั้งต่าง ๆ เช่น โคลงโลกนิติในหนังสือประชุมจารึกวัดพระเชตุพน พ.ศ. ๒๕๑๗ โคลงโลกนิติฉบับหอพระสมุดวชิรญาณพิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. ๒๔๖๐ ฉบับกรมศึกษาธิการ ร.ศ. ๑๒๖ (ตรงกับ พ.ศ. ๒๔๕๐) และฉบับกรมศิลปากร พ.ศ. ๒๕๓๙ มาเทียบเคียงตรวจสอบและใช้เป็นต้นฉบับในการจัดพิมพ์ ส่วนการตรวจสอบคาถาของบทโคลงนั้น ได้ใช้หนังสือโคลงโลกนิติที่กล่าวมาข้างต้น พร้อมด้วยโลกนิติสำนวนอื่น ๆ อีกหลายฉบับ เช่น โลงนิติไตรพากย์ฉบับคารม พ.ศ. ๒๔๖๑ และโลกนีติ-สุตวัฑฒนนีติ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๓๙ เป็นต้น และเพื่อช่วยให้ผู้อ่านสามารถเข้าใจภาษิตคำสอนในประชุมโคลงโลกนิติได้ดียิ่งขึ้น คณะกรรมการฯ ได้มอบหมายให้นางสาวทรงสรรค์ นิลกำแหง รองประธานกรรมการ เป็นหัวหน้าคณะจัดทำคำอธิบายศัพท์ และเขียนเชิงอรรถชี้แจงเกี่ยวกับคาถาและคำศัพท์ที่ใช้ผิดแผกกันอย่างมีนัยสำคัญในโคลงนิติฉบับต่าง ๆ รวมทั้งให้เป็นผู้เขียนบทนำเสนอและพระประวัติของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศรด้วย นอกจากนี้ ศาสตราจารย์ประเสริฐ ณ นคร กรรมการที่ปรึกษา ยังได้กรุณาเป็นประธานตรวจสอบเนื้อหาในเชิงอรรถและคำอธิบายศัพท์ด้วย
กระทรวงศึกษาธิการได้คัดเลือกโคลงโลกนิติบางบทไปให้นักเรียนเรียนในวิชาภาษาไทย รวมทั้งใช้เป็นบทอาขยานด้วย หนังสือ ประชุมโคลงโลกนิติ ฉบับนี้ประกอบด้วยโคลงเก้าร้อยสองบท ถือได้ว่า เป็นฉบับสมบูรณ์ จึงมีความเหมาะสมอย่างยิ่งแก่นักเรียน นักศึกษา และประชาชนได้ใช้ประกอบการศึกษาค้นคว้าหรือเป็นหนังสืออ่านประกอบการเรียนการสอนเพื่อเพิ่มพูนความรู้ความคิดให้กว้างขวางลึกซึ้งยิ่งขึ้น
กรมวิชาการขอขอบคุณคณะกรรมการคัดสรรและเผยแพร่วรรณกรรมของชาติ ราชบัณฑิตยสถาน หอสมุดแห่งชาติ กรมศิลปากร และผู้มีส่วนให้เกิดหนังสือเล่มนี้ทุกท่าน กรมวิชาการหวังว่า เยาวชนผู้รักการศึกษาค้นคว้าและคนไทยทั่วไปจะได้ประโยชน์จากหนังสือ ประชุมโคลงโลกนิติ ฉบับนี้โดยทั่วกัน
คำประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินหลังการเลือกตั้ง 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500

คำประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินหลังการเลือกตั้ง 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 เป็นการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินหลังการชุมนุมประท้วงของนิสิตนักศึกษาและประชาชนหลังการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ซึ่งปรากฏว่าเป็นการเลือกตั้งที่เต็มไปด้วยการทุจริต และนำไปสู่การรัฐประหารในวันที่ 16 กันยายน ปีเดียวกัน ในเวลาต่อมา
อ้างอิง
สามก๊ก

/เล่ม 1/
/เล่ม 2/
/เล่ม 3/
/เล่ม 4/
บรรณานุกรม
หลัว กวั้นจง. (2449). สามก๊ก เล่ม 1–4 [พระคลัง (หน), เจ้าพระยา, และคณะ, ผู้แปล]. พระนคร: โรงพิมพ์บำรุงนุกูลกิจ.
ประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๖๗

ประชุมพงศาวดารภาคที่ ๖๗

จดหมายเหตุเกี่ยวกับเขมรและญวนในรัชกาลที่ ๓ ตอนที่ ๑
เล่าเรื่องไปชวาครั้งที่ ๓
ประชุมโคลงโลกนิติ/๐๐๒

เชิงอรรถ
เชิงอรรถ.
 โลกนิติ – สอนอ่าน (ร.ศ. ๑๒๖, ๒๔๖๕, ๒๔๗๕) ใช้ โลกนิติ์
 สุภสิต – ใช้ตาม สอนอ่าน (ร.ศ. ๑๒๖, ๒๔๖๕, ๒๔๗๕), วชิรญาณ (๒๔๖๐), วัดพระเชตุพน (๒๕๑๗) และ กรมศิลปากร (๒๕๓๙)
ประชุมโคลงโลกนิติ/๑

เปลี่ยนทาง ประชุมโคลงโลกนิติ/พระประวัติ
ประชุมโคลงโลกนิติ/๕๕

เปลี่ยนทาง ประชุมโคลงโลกนิติ/คำชี้แจง
ประชุมโคลงโลกนิติ/๐๐๓

เชิงอรรถ
เชิงอรรถ.
 คาถาหมายเลข ๓ ตรงกับใน โลกนีติ ร. แต่เขียนต่างไปบ้าง คือ
บทอธิบายศัพท์

ทัศนัข – สิบนิ้ว (ทัศ, ทศ คือ สิบ; นัข คือ เล็บ, นิ้วมือ)
กรรมพุ่ม – กระพุ่ม คือ ประนมมือไหว้
เวียด – แวด แวดล้อม ล้อมรอบ
ประชุมโคลงโลกนิติ/๐๐๔

เชิงอรรถ
เชิงอรรถ.
 คาถาหมายเลข ๔ เดิมไม่ปรากฏที่มา ได้อ้างตาม โลกนีติ ร. ซึ่งมีคาถาตรงกัน แต่เขียนต่างไปบ้าง คือ
 ทิศพ่อ – ไตรพากย์ (๒๔๖๑) ใช้ ทิศแฮ
บทอธิบายศัพท์

เจี่ยว – เจียว ทีเดียว อย่างนั้น แน่นอน
ประชุมโคลงโลกนิติ/๐๐๕

เชิงอรรถ
เชิงอรรถ.
 คาถาหมายเลข ๕ ไม่มีใน โลกนีติ ร. ส่วน ธรรมนีติ ร., สุตวัฑฒนนีติ ร. และ นิยะดา (๒๕๓๘) อ้าง พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย วีสตินิบาต สัตติคุมพชาดก ซึ่งมีคาถาตรงกัน แต่เขียนต่างกันไปบ้าง คือ
บทอธิบายศัพท์

ใบคา – ใบของพืชล้มลุก มีลักษณะระคาย ใบแข็ง มักนำมากรองเป็นตับ ใช้มุงหลังคา เหง้าใช้ทำยาได้
แปด – เปื้อน
ประชุมโคลงโลกนิติ/๐๐๖

เชิงอรรถ
เชิงอรรถ.
 คาถาหมายเลข ๖ ตรงกับใน โลกนีติ ร., ธรรมนีติ ร. และ สุตวัฑฒนนีติ ร. แต่เขียนต่างไปบ้าง คือ
บทอธิบายศัพท์

ใบพ้อ – ใบต้นกะพ้อ เป็นต้นปาล์มชนิดหนึ่ง แต่ในคาถา ปลาเสน แปลว่า ทองกวาว
กฤษณา – ส่วนของเนื้อไม้ซึ่งมีสีดำ เกิดเมื่อต้นไม้มีบาดแผล กลิ่นหอม ใช้ทำยาได้ แต่ในคาถา ตคฺครญฺจ คือ พุดจีบหรือพุดสวน (ดังนั้น บาทแรกหากแปลตามคาถาก็น่าจะเป็น ใบทองกวาวห่อดอกพุดจีบหรือพุดสวน)
คันธา – คันธะ คือ กลิ่นหอม
ฤๅม้วย – ไม่จาง ไม่หมด ไม่สิ้นไป
ประชุมโคลงโลกนิติ/๐๐๗

เชิงอรรถ
เชิงอรรถ.
 คาถาหมายเลข ๗ ตรงกับใน โลกนีติ ร. ส่วนฉบับอื่น ๆ เขียนต่างไปบ้าง คือ
 บ้าย – คือ ป้าย; จารึกวัดพระเชตุพน (๒๔๑๗), กรมศิลปากร (๒๔๙๐, ๒๕๓๙), นิยะดา (๒๕๓๘) ใช้ ป้าย
ประชุมโคลงโลกนิติ/ประกาศ

ด้วยกระทรวงศึกษาธิการได้แต่งตั้งคณะกรรมการคัดสรรและเผยแพร่วรรณกรรมของชาติให้ดำเนินการพิจารณาคัดสรรวรรณคดีและวรรณกรรมที่มีคุณค่าซึ่งเป็นสมบัติของชาติที่ควรอนุรักษ์ไว้นำมาจัดพิมพ์เผยแพร่ให้เกิดประโยชน์แก่เยาวชนและบุคคลทั่วไป
คณะกรรมการคัดสรรและเผยแพร่วรรณกรรมของชาติจึงได้ศึกษา รวบรวม และคัดสรรวรรณกรรมประเภทภาษิตคำสอนซึ่งบรรพบุรุษได้สร้างสรรค์สั่งสมไว้นำมาจัดทำเป็นหนังสือชุดวรรณกรรมภาษิตและคำสอน
ประชุมโคลงโลกนิติ นี้เป็นหนังสือเล่มหนึ่งในชุดวรรณกรรมภาษิตและคำสอนซึ่งกรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ ได้จัดพิมพ์เผยแพร่ไปยังสถานศึกษาและหน่วยงานต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องทั่วประเทศ เพื่ออนุรักษ์สืบทอดวรรณกรรมดีเด่นอันเป็นสมบัติของชาติและส่งเสริมให้เยาวชน บุคคลทั่วไป ตลอดจนผู้รักการศึกษาค้นคว้าได้อ่าน ศึกษา เปรียบเทียบ และใช้วิจารณญาณในการเลือกสรรภาษิตคำสอนไปใช้เป็นแนวทางประพฤติปฏิบัติเพื่อประโยชน์แก่ตนเองและสังคมสืบไป
ประชุมโคลงโลกนิติ/๐๐๘

เชิงอรรถ
เชิงอรรถ.
 คาถาหมายเลข ๘ ตรงกับใน โลกนีติ ร. ส่วน ธรรมนีติ ร. เขียนต่างไปบ้าง คือ
บทอธิบายศัพท์

ลาวรรณ – งาม
ประชุมโคลงโลกนิติ/๐๐๙

บทอธิบายศัพท์

นฤโทษ – ปราศจากความชั่ว ไม่มีความผิด (มาจาก นฤ + โทษ)