pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เอวา อะห์ติซาริ

เอวา อิร์เมลิ อะห์ติซาริ (Eeva Irmeli Ahtisaari; คำเรียกตามหลังชื่อและนามสกุลหลังแต่งงาน: Hyvärinen; 18 มิถุนายน ค.ศ. 1936 – ) เป็นครูและนักประวัติศาสตร์ชาวฟินแลนด์ ซึ่งเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของฟินแลนด์ระหว่าง ค.ศ. 1994 ถึง 2000 เธอแต่งงานกับมาร์ตติ อะห์ติซาริ ผู้เป็นประธานาธิบดีฟินแลนด์คนที่ 10 บุตรชายของพวกเขาคือนักดนตรีชื่อมาร์โก อะห์ติซาริ
== ชีวิต ==
เอวา อะห์ติซาริ สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเฮลซิงกิใน ค.ศ. 1962 และทำงานเป็นครูสอนประวัติศาสตร์ในโกเปียว, โรวาเนียมิ และเอสโป อะห์ติซาริอาศัยอยู่ในประเทศแทนซาเนีย และประเทศนามิเบีย ขณะที่มาร์ตติ อะห์ติซาริ ซึ่งเป็นสามีของเธอทำงานเป็นนักการทูตและผู้แทนพิเศษของสหประชาชาติ ส่วนอัตชีวประวัติของอะห์ติซาริที่ชื่อยูเรตยาซีเวต (รากและปีก) ได้รับการตีพิมพ์ใน ค.ศ. 2002
เมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 2020 มีการประกาศว่าเอวา อะห์ติซาริ ได้รับผลตรวจเป็นบวกสำหรับไวรัสโคโรนา ซึ่งเธอเข้าร่วมคอนเสิร์ตวันสตรีสากลเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ณ ศูนย์ดนตรีเฮลซิงกิขณะติดเชื้อ ส่วนตารยา ฮาโลเนน ผู้เป็นอดีตประธานาธิบดีแห่งฟินแลนด์ก็เข้าร่วมคอนเสิร์ตดังกล่าวเช่นกัน แต่เธอไม่ติดเชื้อ
== เกียรติยศ ==
=== เกียรติยศแห่งชาติ ===
มหากางเขนแห่งเครื่องอิสริยาภรณ์กุหลาบขาวฟินแลนด์ (ค.ศ. 1994)
=== เกียรติยศต่างประเทศ ===
เครื่องราชอิสริยาภรณ์แดนเนอโบร
* 70px เครื่องอิสริยาภรณ์กางเขนแห่งเตร์รามาเรียนาชั้นที่หนึ่ง (ค.ศ. 1995)
* 70px มหากางเขนแห่งเครื่องอิสริยาภรณ์เหยี่ยว (26 กันยายน ค.ศ. 1995)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาวขั้วโลกชั้นประถมาภรณ์ (ค.ศ. 1994)
พลเมืองกิตติมศักดิ์ (ค.ศ. 1992)
== งานอักษร ==
อิกซี กามารี – กักซิซูกูปูโอลตา: ซูโวเม็นเอดูสกุนนันเอนซิมไมเซตนายเซต (Yksi kamari – kaksi sukupuolta: Suomen eduskunnan ensimmäiset naiset), เฮลซิงกิ; รัฐสภาฟินแลนด์, ค.ศ. 1997. 
ยูเรตยาซีเวต (Juuret ja siivet), เฮลซิงกิ; กักซอยส์เวะแอสเอาะอึ, ค.ศ. 2002. 
เอวา อะห์ติซาริ, ไมยา เกาป์ปิเนน, เอารา กอร์ปปิ-ตอมโมลา: ตาวอยแตนาตาซา-อาร์วอ: ซูโวเม็นนายซิห์ดิสติส 125 วูโอตตา (Tavoitteena tasa-arvo: Suomen Naisyhdistys 125 vuotta), เฮลซิงกิ; สมาคมวรรณคดีฟินแลนด์, ค.ศ. 2009. 
== อ้างอิง ==
ครูโรงเรียนชาวฟินแลนด์
นักประวัติศาสตร์หญิงชาวฟินแลนด์
เทศบาลตำบลจอมทอง (จังหวัดหนองบัวลำภู)

เทศบาลตำบลจอมทอง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 11 และบางส่วนของหมู่ 1–2, 8–10, 13 ตำบลศรีบุญเรือง ในอำเภอศรีบุญเรือง จังหวัดหนองบัวลำภู เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลจอมทองที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2512 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลตำบลจอมทองมีประชากรทั้งหมด 5,012 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณทิศใต้ของอำเภอศรีบุญเรือง พื้นที่อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอศรีบุญเรือง 5.1 กิโลเมตร อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดหนองบัวลำภูประมาณ 40.5 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 489 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 13.50 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 8,437.5 ไร่ มีลักษณะเป็นชุมชนชนบท คือ ประชาชนส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรมเป็นหลัก เช่น ทำนา ทำสวน ทำไร่ เลี้ยงสัตว์ นอกจากนี้ยังมีการประกอบอาชีพอุตสาหกรรมในครัวเรือน คือ การเจียระไนพลอยและทำการจักสาน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลตำบลจอมทอง
จอมทอง
จอมทอง
อำเภอศรีบุญเรือง
มิสแกรนด์แอฟริกาใต้

มิสแกรนด์แอฟริกาใต้ (Miss Grand South Africa จัดขึ้นภายใต้องค์กรมิสแกรนด์แอฟริกาใต้ เป็นการประกวดนางงามระดับประเทศของแอฟริกาใต้ เพื่อคัดเลือกตัวแทนเข้าร่วมการประกวดในหลายๆเวที ซึ่งหนึ่งในนั้นคือมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล เริ่มจัดประกวดเพื่อคัดเลือกผู้ดำรงตำแหน่งเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2015
== ผู้ดำรงตำแหน่ง ==
==== เรียงลำดับจังหวัดของผู้ชนะ ====
== รองชนะเลิศ ==
== ผลงานการเข้าประกวดระดับนานาชาติ ==
สัญลักษณ์สี
=== มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ===
== การประกวดรอบระดับประเทศ ==
รายการต่อไปนี้คือผู้เข้ารอบสุดท้ายของการประกวด มิสแกรนด์แอฟริกาใต้ รวมถึงผลการประกวด
สัญลักษณ์สี
: ชนะเลิศ
: รองชนะเลิศหรืออันดับ 5/6
: เข้ารอบรองชนะเลิศ
: ผู้เข้าแข่งขันในรอบก่อนรอบสุดท้าย
: รางวัลพิเศษหรือเข้ารอบสุดท้ายรางวัลพิเศษ
: ไม่ได้เข้าร่วม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลแบ่งตามประเทศ
|}
เอ็มลีน ฮิวส์

เอ็มลีน วอลเตอร์ ฮิวส์ (Emlyn Walter Hughes; 28 สิงหาคม ค.ศ. 1947 - 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004)  เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษ เขาเริ่มต้นอาชีพในปี ค.ศ. 1964 ที่แบล็กพูล ก่อนจะย้ายไปลิเวอร์พูลในปี ค.ศ. 1967 เขาลงเล่นให้กับลิเวอร์พูล 665 นัด และเป็นกัปตันทีมคว้าแชมป์ลีก 3 สมัย และแชมป์เอฟเอคัพ ในทศวรรษที่ 1970 ต่อมาเขาคว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพ 2 สมัย ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1977 และแชมป์ยูฟ่าคัพ 2 สมัย ฮิวส์ได้รับรางวัลนักฟุตบอลแห่งปีของสมาคมผู้สื่อข่าวฟุตบอล ในปี ค.ศ. 1977 ฮิวส์คว้าแชมป์ทุกถ้วยภายในประเทศด้วยการคว้าแชมป์ลีกคัพกับวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ ในปี ค.ศ. 1980 นอกเหนือจากวูล์ฟส์แล้ว เขายังเล่นให้กับ รอเทอรัมยูไนเต็ด, ฮัลล์ซิตี, แมนส์ฟีลด์ทาวน์ และ สวอนซีซิตี ฮิวส์ติดทีมชาติอังกฤษ 62 นัด ยิงได้ 1 ประตูซึ่งเขาเป็นกัปตันทีม
หลังจากเกษียณจากวงการฟุตบอล เขาทำงานเป็นสื่อ ส่วนใหญ่กับบีบีซี โดยเขาได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้น OBE ในปี ค.ศ. 1980 ในฐานะที่เขาทำคุณประโยชน์ทางด้านกีฬา ฮิวส์เสียชีวิตด้วยโรคเนื้องอกในสมอง เมื่ออายุ 57 ปี ในปี ค.ศ. 2004
== ชีวิตวัยเด็ก ==
เอ็มลิน ฮิวส์ เป็นลูกชายของ เฟร็ด ฮิวส์ อดีตนักรักบี้มืออาชีพ
== อ้างอิง ==
นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
บุคคลจากเทศมณฑลคัมเบรีย
คิม ค็อน-ฮี

คิม ค็อน-ฮี (; เกิด 2 กันยายน พ.ศ. 2515) เป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศเกาหลีใต้ ด้วยเป็นภริยาของยุน ซ็อก-ย็อล ประธานาธิบดีคนที่ 20 ของประเทศ นอกจากนี้เธอยังเป็นประธานและกรรมการผู้จัดการของโควานาคอนเทนต์ ซึ่งเป็นบริษัทจัดนิทรรศการศิลปะ
== ประวัติ ==
คิม ค็อน-ฮี เกิดเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2515 ที่อำเภอยังพย็อง จังหวัดคย็องกี ประเทศเกาหลีใต้ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนมัธยมหญิงมย็องกิล และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยคย็องกี
== การทำงาน ==
คิม ค็อน-ฮีได้ก่อตั้งบริษัทโควานาคอนเทนต์ (Covana Contents) ซึ่งเป็นบริษัทที่เชี่ยวชาญด้านการจัดนิทรรศการศิลปะตั้งแต่ พ.ศ. 2552 โดยควบตำแหน่งประธานและกรรมการผู้จัดการมาตั้งแต่ตอนนั้น ใน พ.ศ. 2562 สื่อท้องถิ่นรายงานว่าเธอไม่จ่ายภาษี และถูกสอบสวนฐานรับสินบนการจัดนิทรรศการศิลปะ
พ.ศ. 2564 เธอเพิ่มประวัติการทำงานด้วยการเชื่อมโยงเข้ากับวิทยาลัยธุรกิจสเติร์น มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก ในการแถลงข่าว คิมออกมากล่าวขอโทษต่อสาธารณชน และให้คำมั่นสัญญาว่า "จะมุ่งเน้นบทบาทในการเป็นคู่สมรสของนายยุน หากนายยุนได้รับเลือก" หลังได้รับเลือก ยุน ซ็อก-ย็อลยุบสำนักสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งภายในสำนักประธานาธิบดีตามคำสัญญาเมื่อคราวหาเสียง
== ชีวิตส่วนตัว ==
คิม ค็อน-ฮี สมรสกับยุน ซ็อก-ย็อล เมื่อ พ.ศ. 2555 ครั้นสามีขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีของเกาหลีใต้ใน พ.ศ. 2565 คิมกล่าวว่า เธอชอบคำว่าคู่สมรสของประธานาธิบดีมากกว่าสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง
== อ้างอิง ==
สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศเกาหลีใต้
บุคคลจากจังหวัดคย็องกี
นักธุรกิจชาวเกาหลีใต้
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล
สถาบันเพื่อการศึกษาชีววิทยาซอล์ก

สถาบันเพื่อการศึกษาชีววิทยาซอล์ก (Salk Institute for Biological Studies) เป็นสถาบันการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ ตั้งอยู่ในชุมชนลาฮอลาของเมืองซานดิเอโก รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ สถาบันเป็นองค์การอิสระไม่แสวงผลกำไร ตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1960 โดยโจนัส ซอล์ก ผู้พัฒนาวัคซีนโรคโปลิโอ ร่วมกับที่ปรึกษายุคบุกเบิกหลายคน เช่น เจเคิบ โบรนาวสกี และ แฟรนซิส คริก อาคารสถาบันเริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1962 ปัจจุบันสถาบันซอล์กได้รับการจัดอันดับเป็นสถาบันอันดับต้น ๆ ของสหรัฐในด้านผลงานวิจัยและคุณภาพในสาขาวิทยาศาสตร์ชีวิต ในปี ค.ศ. 2004 Times Higher Education Supplement จัดอันดับสถาบันซอล์กให้เป็นสถาบันวิจัยแพทยศาสตร์ชีวภาพอันดับหนึ่งของโลก และในปี ค.ศ. 2009 ได้รับการจัดอันดับเป็นที่หนึ่งของโลกโดย ScienceWatch ในสาขาประสาทวิทยา และพฤติกรรมศาสตร์
สถาบันซอล์กเป็นผู้ว่าจ้างนักวิจัยจำนวน 850 คน แบ่งย่อยเป็นกลุ่มวิจัย 60 กลุ่ม ประเด็นการวิจัยของสถาบันมีทั้งความชรา, มะเร็ง, เบาหวาน, ความผิดปกติแรกเกิด, โรคอัลไซเมอร์, โรคพาร์คินสัน, เอดส์ และชีววิทยา-ประสาทวิทยาของภาษามืออเมริกัน  มาร์ชออฟไดมส์เป็นผู้สนับสนุนเงินทุนตั้งแต่แรกเริ่มตั้งสถาบัน นอกจากนี้ยังมีแหล่งทุนอื่น ๆ ทั้งจากรัฐบาล เช่น เอ็นไอเอชและรัฐแคลิฟอร์เนีย และจากเอกชน เช่น อีปเซินจากปารีส, สถาบันแพทยศาสตร์ฮอเวิร์ด ฮูจจิส และสมาคมตระกูลเวต (Waitt Family Foundation)
==สถาปัตยกรรม==
วิทยาเขตของสถาบันเป็นผลงานออกแบบโดยหลุยส์ คาห์น วิทยาเขตของสถาบันตั้งอยู่ในย่านลาฮอลา แรกเริ่มตั้งใจว่าจะประกอบด้วยสามส่วน คือ ส่วนพบปะและประชุม, ส่วนอยู่อาศัย และส่วนห้องทดลอง ท้ายที่สุดมีเพียงส่วนห้องทดลองเท่านั้นที่ถูกสร้าง โดยมีลักษณะเป็นอาคารบล็อกขนานกัน ตรงกลางเป็นสวนน้ำ (water garden) สองอาคารประกบกันทำให้เกิดทิวทัศน์มองไปยังมหาสมุทรแปซิฟิก และถือกันว่าลักษณะของอาคารนี้ "พูดได้ว่าเป็นผลงานแทนตัว" (arguably the defining work) ของหลุยส์ คาห์น
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Salk Institute เว็บไซต์ทางการ
สิ่งก่อสร้างโดยหลุยส์ คาห์น
สถาบันวิจัยในสหรัฐ
สิ่งก่อสร้างในรัฐแคลิฟอร์เนีย
เฮอร์เบิร์ต แชปแมน

เฮอร์เบิร์ต แชปแมน (19 มกราคม 1878 - 6 มกราคม 1934) เป็นอดีตนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวอังกฤษ แม้ว่าเขาจะเป็นนักฟุตบอลที่ไม่โดดเด่น แต่เขาก็กลายเป็นหนึ่งในผู้จัดการทีมที่ทรงอิทธิพลและประสบความสำเร็จมากที่สุดในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตอย่างกะทันหันในปี ค.ศ. 1934 เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในผู้คิดค้นแทคติกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในวงการฟุตบอล นั่นคือ การโต้กลับ หรือ Counter-Attack
ในฐานะผู้เล่น แชปแมนเล่นให้กับสโมสรต่าง ๆ ทั้งระดับฟุตบอลลีกและนอกลีก ในฐานะผู้เล่น เขาลงเล่นในลีกมากกว่า 40 นัด และไม่เคยคว้าแชมป์รายการใหญ่ใด ๆ แต่เขาประสบความสำเร็จในฐานะผู้จัดการทีม ครั้งแรกที่ นอร์แทมป์ตันทาวน์ ระหว่างปี ค.ศ. 1908 ถึง 1912 ซึ่งเขานำทีมเป็นแชมป์ลีกทางใต้ สิ่งนี้ทำให้เขาได้รับความสนใจจากสโมสรขนาดใหญ่และเขาย้ายไปที่ ลีดส์ซิตี ซึ่งเขาเริ่มพัฒนาทีมก่อนที่ สงครามโลกครั้งที่ 1 จะเริ่มต้นขึ้น หลังสงครามยุติ ลีดส์ซิตี มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องอื้อฉาวการจ่ายเงินที่ผิดกฎหมาย และในที่สุด ลีดส์ซิตี ก็ถูกยุบ แชปแมนถูกแบนจากฟุตบอลในขั้นต้น แต่สามารถอุทธรณ์ได้สำเร็จ เขาเข้ามาคุมทีม ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ คว้าแชมป์เอฟเอ คัพ 1 สมัยและคว้าแชมป์ดิวิชั่น 1 ได้ 2 สมัยติดต่อกันในระยะเวลา 4 ปี
== เชิงอรรถ ==
== อ้างอิง ==
ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวอังกฤษ
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสวินดันทาวน์
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนอร์แทมป์ตันทาวน์
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเชฟฟีลด์ยูไนเต็ด
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนอตส์เคาน์ตี
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลลีดส์ซิตี
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลนอร์แทมป์ตันทาวน์
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์
เหตุเพลิงไหม้หอสมุดสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งสหภาพโซเวียต พ.ศ. 2531

เหตุเพลิงไหม้หอสมุดสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งสหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1988 (ปัจจุบันคือหอสมุดสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งประเทศรัสเซีย) ได้ปะทุขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988 ในส่วนหนังสือพิมพ์บนชั้นสามของหอสมุด ซึ่งยังไม่ทราบสาเหตุ โดยวาเลรี ลีโอนอฟ ที่รักษาการผู้อำนวยการห้องสมุด ได้กล่าวว่าสัญญาณเตือนไฟไหม้ดังขึ้นเมื่อเวลา 20:13 น. ซึ่งเป็นช่วงที่ห้องสมุดปิดให้บริการสำหรับผู้มาเยี่ยมเยียน เมื่อไฟดับในบ่ายวันรุ่งขึ้น พบว่าหนังสือได้ถูกทำลายจำนวน 298,000 เล่ม จากทั้งหมด 12 ล้านเล่มในตัวอาคาร รวมถึงอีกสองถึงสามล้านเล่มได้รับความเสียหายจากความร้อนและควัน ส่วนปริมาณสำเนาประมาณ 734,465 เล่มแรกเริ่มเดิมทีเริ่มชื้นเนื่องจากโฟมดับเพลิง ปริมาณที่เสียไปจำนวนมากเป็นส่วนหนึ่งของงานเขียนวิทยาศาสตร์ต่างประเทศของแบร์คอลเลกชัน โดยเสียไป 152,000 เล่ม ส่วนที่เหลือ 146,000 เล่มเป็นหนังสือของรัสเซีย
หนังสือที่เสียไปได้รับการบูรณะบางส่วน โดยมีหนังสือจำนวนมากและฉบับหายากแต่ละฉบับมาจากห้องสมุดในประเทศมากกว่า 700 แห่งเพื่อเติมเต็มหนังสือที่สูญเสียไป
ทั้งนี้ หนังสือที่เสียไปหลายเล่มเป็นงานเขียนวิทยาศาสตร์ต่างประเทศ
== การดับเพลิง ==
รถดับเพลิงคันแรกมาถึงแปดนาทีหลังจากสัญญาณเตือนไฟไหม้หยุดลง อย่างไรก็ตาม นักผจญเพลิงใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงกว่าจะไปถึงกองไฟ เบื้องต้น เหตุเพลิงไหม้ดังกล่าวได้รับการจัดการโดยไนธ์ไฟร์คัมปานีซึ่งได้ร่วมกับทีมงานของรถดับเพลิงอีกเจ็ดคัน
== การกอบกู้หนังสือ ==
หนังสือชื้นที่ได้รับความเสียหายจากการดับเพลิงได้รับการแช่แข็งในขั้นต้น จากนั้นจึงได้ออกอากาศเรียกร้องทางวิทยุเพื่อให้ประชาชนได้ตากหนังสือที่เปียกชื้นในบ้านของตน ซึ่งปลายเดือนมีนาคม ค.ศ. 1988 หนังสือชื้น 93 เปอร์เซ็นต์ได้รับการทำให้แห้งในลักษณะนั้นและพวนคืนไปที่ห้องสมุด อย่างไรก็ตาม หนังสือประมาณ 10,000 เล่มเริ่มขึ้นรา
== อ้างอิง ==
เหตุเพลิงไหม้ห้องสมุด
เดเอ็ฟเบ-โพคาล 2022 รอบชิงชนะเลิศ

การแข่งขัน เดเอ็ฟเบ-โพคาล 2022 รอบชิงชนะเลิศ เป็นการตัดสินหาผู้ชนะของ เดเอ็ฟเบ-โพคาล ฤดูกาล 2021–22, ฤดูกาลที่ 79 ของฟุตบอลถ้วยหลักของเยอรมนี. นัดนี้ลงเล่นไปเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 ที่สนาม โอลึมเพียชตาดิโยน ใน เบอร์ลิน.
แมตช์นี้เป็นการพบกันระหว่าง เอ็สเซ ไฟรบวร์ค และ แอร์เบ ไลพ์ซิช, โดยที่ทั้งสองฝ่ายยังไม่เคยชนะการแข่งขันมาก่อน.
แอร์เบ ไลพ์ซิช ชนะ ลูกโทษ 4–2, ในเวลา 90 นาที เสมอ 1–1 หลัง ต่อเวลาพิเศษ, สำหรับแชมป์ เดเอ็ฟเบ-โพคาลครั้งแรกของพวกเขา. ในฐานะผู้ชนะเลิศ, พวกเขาจะได้เป็นเจ้าภาพ ครั้งในปี ค.ศ. 2022 ของ เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ ที่ช่วงเริ่มต้นของฤดูกาลหน้า, และจะเผชิญหน้ากับทีมแชมเปียนของ ฉบับฤดูกาล 2021–22 ของ บุนเดิสลีกา, ไบเอิร์นมิวนิก. เนื่องจากไลป์ซิกได้เข้ารอบสำหรับ ฉบับฤดูกาล 2022–23 ของ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ผ่านอันดับของพวกเขาในบุนเดสลีกา, พื้นที่ ยูฟ่ายูโรปาลีก รอบแบ่งกลุ่ม ที่สงวนสิทธิ์ไว้สำหรับผู้ชนะบอลถ้วยจะตกไปยังทีมอันดับที่หก, และของลีกพื้นที่ ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก รอบเพลย์ออฟ จะไปสู่ทีมในอันดับที่เจ็ด.
==ทีม==
ในตารางด้านล่างนี้, คู่ชิงชนะเลิศนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1943 จะเป็นยุคทสชัมเมอร์โพคาล, ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1953 จะเป็นยุค เดเอ็ฟเบ-โพคาล.
==ภูมิหลัง==
==เส้นทางสู่รอบชิงชนะเลิศ==
เดเอ็ฟเบ-โพคาล เริ่มต้นกับ 64 ทีมในการแข่งขันรูปแบบถ้วยน็อคเอาต์ตกรอบเดียว. มีทั้งหมดห้ารอบนำหน้าก่อนถึงนัดชิงชนะเลิศ. แต่ละทีมถูกจับสลากพบกับทีมอื่น, และผู้ชนะหลังจบ 90 นาทีจะได้ผ่านเข้ารอบ. ถ้าเสมอกัน, 30 นาทีของ การต่อเวลาพิเศษ จะได้ลงเล่น. ถ้าผลการแข่งขันยังคงระดับอยู่, การดวลลูกโทษ จะเป็นวิธีที่นำมาใช้ในการตัดสินหาทีมชนะเลิศ.
หมายเหตุ: ผลการแข่งขันด้านล่างนี้, ผลของทีมที่เข้าชิงชนะเลิศจะขึ้นเป็นตัวเลขแรก (H: เหย้า; A: เยือน).
==แมตช์==
===รายละเอียด===
{| width=92%
|-
|
|
|}
{| width="100%"
|valign="top" width="40%"|
|valign="top"|300px
|valign="top" width="50%"|
|}
==ดูเพิ่ม==
เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ 2022
ฟุตบอลในเบอร์ลิน
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
2022
ฟุตบอลถ้วยเยอรมันในฤดูกาล 2021–22
บุญเรือง บัวจันทร์

บุญเรือง บัวจันทร์ (พ.ศ. 2512 – 18 มีนาคม พ.ศ. 2547) เป็นผู้ครองสถิติโลกกินเนสส์ จากการใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่กับงูมากที่สุดในปี พ.ศ. 2541 โดยอยู่ในกล่องแก้วกับงูเป็นเวลาเจ็ดวัน
ในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2547 บุญเรืองถูกงูเห่ากัดในระหว่างการแสดงประจำวันต่อหน้าสตรีสามคนที่ อำเภอไพรบึง จังหวัดศรีสะเกษ เนื่องจากงูไม่เคยชินต่อกลิ่นน้ำหอมของผู้ชมดังกล่าว แต่บุญเรืองก็ยังคงแสดงต่อไป หลังจากดื่มยาสมุนไพรและวิสกี้หนึ่งช็อต จนกระทั่งเขาทรุดตัวลงในอาการที่ดูเหมือนโรคลมบ้าหมู เขาถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลไพรบึงขณะหมดสติ และเสียชีวิตในที่สุด
ต่อมาบุญเรืองได้รับรางวัลดาร์วิน และทางครอบครัวได้สร้างศาลาพิพิธภัณฑ์พร้อมรูปปั้นเพื่อเป็นอนุสรณ์ที่บ้านของบุญเรืองเอง
== อ้างอิง ==
เสียชีวิตจากการถูกงูกัด
บุคคลจากจังหวัดศรีสะเกษ
Adenia globosa

Adenia globosa เป็นชนิดของของพืชมีดอกในวงศ์กะทกรก ถิ่นกำเนิดอยู่บริเวณเขตร้อนของแอฟริกา ในประเทศเอธิโอเปีย เคนยา โซมาเลีย และแทนซาเนียมีชื่อเรียกว่า mpaga ใน ภาษาสวาฮีลี.
==ลักษณะทางพฤกษศาสตร์==
ลักษณะเป็นไม้พุ่มกิ่งเป็นเถาเลื้อยยาวสูงได้ถึง 8 เมตร มีหนามยาวได้ถึง 8 เซนติเมตร ลำต้นมีลักษณะอวบอ้วนเป็นทรงกลมกว้างได้ถึง 2 เมตร จัดเป็นพืชอวบน้ำ
ลักษณะใบเรียงสลับ รูปทรงสามเหลี่ยมแยกเป็น 3 พู ยาวไม่เกิน 7 มิลิเมตร มี 1 ปมอยู่บริเวรฐานใบ
ดอกมีสีเขียวเป็นดอกเดี่ยว หรือเป็นช่อกระจุกมากถึง 5 ดอกที่บริเวณซอกใบ พืชชนิดนี้เป็นพืชแยกเพศต่างต้นกันคือ ดอกเพศผู้ และดอกเพศเมียอยู่คนละต้น ดอกเพศผู้ยาวถึง 2 เซนติเมตรมีเกสรเพศผู้ 5 อัน ส่วนดอกเพศเมียยาว 1 เซนติเมตรมีเกสรเพศเมีย 3 อัน
ผลมีสีเขียวอมเหลือง ลักษณะทรงกลม หรือทรงไข่ ยาว 3 เซนติเมตร มีขน
==นิเวศวิทยา==
พบที่ เอธิโอเปีย แทนซาเนีย เคนยา และทางตอนใต้ของโซมาเลีย ในเคนยาพบได้ทุ่งหญ้าสะวันนา ส่วนชนิดย่อย pseudoglobosa พบได้เฉพาะในหุบเขาทรุดที่ระดับความสูง 850-1650 เมตร แต่ชนิดธรรมดาไม่พบในหุบเขาทรุด พบได้ในความสูง 1 - 1500 เมตร。
==ประโยชน์และการนำไปใช้==
=== ไม้ประดับ ===
เป็นที่นิยมเลี้ยงกันในหมู่นักเล่นและนักสะสมพันธุ์ไม้แปลกหายากทั่งในประเทศไทยและต่างประเทศทั่วโลก ส่วนใหญ่นิยมเป็นไม้ขุดจากป่าธรรมชาติเนื่องจากเป็นไม้โตช้าการเพาะจากเมล็ดใช้เวลานานกว่าจะได้รูปทรงที่สวยงามตามความนิยม การเลี้ยงในประเทศไทยทำได้ไม่ยาก มีข้อควรระวังคือไม่ควรชื้นหรือแฉะเพราะจะทำให้เน่า และควรพรางแสงไม่ให้ส่วนลำต้นหรือในภาษาวงการต้นไม้เรียกว่าโขดนั้นโดนแดดจัดโดยตรงเพราะจะทำให้ไหม้ได้
การขยายพันธุ์ทำได้โดยการเพาะเมล็ด และการปักชำกิ่ง ในประเทศไทยอาศัยการนำเข้าเมล็ดจากต่างประเทศมาเพาะ ยังไม่มีรายงานว่าสามารถผลิตเมล็ดได้ในประเทศไทย ส่วนการปักชำกิ่งนั้นสามารถทำได้ไม่ยาก แต่ข้อจำกัดคือกิ่งชำจะไม่มีส่วนของลำต้นหรือโขดเหมือนไม้เพาะเมล็ด กิ่งชำเมื่อเลี้ยงไปนาน ๆ อาจเกิดการสะสมอาหารที่กิ่งทำให้ดูอวบอ้วนคล้ายโขดขึ้นมาได้บ้าง แต่ใช้เวลานานและรูปทรงไม่สวยงามเหมือนไม้เพาะเมล็ด
=== ยา ===
พืชชนิดนี้ถูกใช้เป็นยาพื้นบ้านแอฟริกาสำหรับแก้ปวดท้อง และแก้คัน ชนเผ่ามาซายใช้พืชชนิดนี้เป็นยาสำหรับรักษาปศุสัตว์
== อ้างอิง ==
ไม้ดอกไม้ประดับ
พืชดอก
วงศ์กะทกรก
วัดสมุหนิมิต

วัดสมุหนิมิต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพุมเรียง อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี
วัดสมุหนิมิต หรือชาวบ้านเรียกว่า วัดล่าง คล้ายกับเป็นวัดคู่แฝดกับวัดเหนือ (วัดโพธาราม) เพราะเป็นวัดใหญ่ซึ่งในอดีตมีความเจริญรุ่งเรืองและมีขุนนางอุปถัมภ์เหมือนกัน ในศิลาจารึกที่ฝังไว้กับผนังอุโบสถระบุว่า วัดสมุหนิมิตเดิมชื่อ วัดรอ เจ้าพระยาพระคลังเสนาบดีว่าที่กรมพระกลาโหมซึ่งเป็นต้นตระกูลของพระอภิรมย์สินนารักษ์ บุนนาค ออกมาสักเลกหัวเมืองปักษ์ใต้ เมื่อ พ.ศ. 2392 เห็นว่าเป็นวัดร้างจึงได้สร้างขึ้นใหม่และสร้างเสร็จภายในเวลาเพียง 4 เดือนขนานนามใหม่ว่า "วัดสมุหนิมิต" ตั้งเป็นวัดและได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2392
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถก่ออิฐถือปูนศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้น ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้วมีบันใดทางขึ้น 2 ทาง ฐานอุโบสถเป็นฐานประทักษิณหรือฐานไพทีสามารถเดินได้รอบ มีเสาสี่เหลี่ยมเรียงรายรอบอุโบสถรองรับปีกนกหลังคา หน้าบันตกแต่งด้วยลายปูนปั้นรูปดอกไม้ประดับกระจกสี หน้าต่างและบานประตูเขียนลายดอกไม้ร่วงและผีเสื้อลงรักปิดทอง และเจดีย์ใหญ่ที่น่าประตูนอกวัดหักพังลงมาเหลือแต่ฐาน สูงจากพื้นดินประมาณ 1 เมตร มีบันไดทางขึ้นทั้ง 4 ทิศ มีการประดับด้วยลูกกรงดินเผาเคลือบแบบจีน เจดีย์มีสภาพทรุดโทรมมีต้นโพธิ์ขึ้นปกคลุม ที่ฐานเจดีย์มีหลักศิลาจารึกภาษาจีนตั้งอยู่ 1 หลัก ยังคงตั้งอยู่ ณ ที่เดิม
โบราณวัตถุภายในวัด ได้แก่ ศิลาจารึกจำนวน 2 หลัก อักษรไทย ภาษาไทย สลักบนแผ่นหินชนวน และศิลาจารึก สฎ.6 รูปร่างเหมือนใบเสมา ทำด้วยหินทรายแดง จารึกด้วยอักษรขอม ภาษาไทย ตู้พระไตรปิฎกลายรดน้ำศิลปะรัตนโกสินทร์จำนวน 2 ตู้ คัมภีร์ใบลานต่าง ๆ และพระพุทธรูปประทับยืน 2 องค์ ศิลปะรัตนโกสินทร์
==อ้างอิง==
สมุหนิมิต
โบราณสถานในจังหวัดสุราษฎร์ธานี
วัดบางมะเดื่อ

วัดบางมะเดื่อ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางมะเดื่อ อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี ปัจจุบันมีพระครูปลัด คำรณ กตปุญฺโญ เป็นเจ้าอาวาส
วัดบางมะเดื่อไม่ปรากฏหลักฐานการสร้างวัดที่แน่ชัด ตามที่เล่าต่อกันมาเชื่อว่าในสมัยสงครามเก้าทัพ พม่ายกทัพมาตีหัวเมืองฝ่ายใต้และได้เผาทำลายวัดวาอารามจำนวนมาก ในครั้งนั้นวัดบางมะเดื่อก็ถูกเผาทำลายไปด้วย แต่เมื่อสงครามจบลงวัดบางมะเดื่อก็ได้รับการบูรณะขึ้นใหม่ ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2420 โดยครั้งหลังสุดได้ทำการบูรณะเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2501 โดยพระครูพร้อม อินฺทสุวณฺโณ เจ้าอาวาสวัดบางมะเดื่อในขณะนั้น ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2503
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถก่ออิฐถือปูน หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง มีประตูทางเข้าด้านทิศตะวันออกและทิศตะวันตกด้านละสองประตู ผนังอาคารก่อทึบไม่มีช่องหน้าต่าง แต่เจาะเป็นช่องแสงรูปลูกมะหวดตลอดแนวผนัง หน้าบันทิศตะวันออกเป็นไม้แกะสลักรูปครุฑ มีเทวดาเหาะอยู่ด้านบนล้อมรอบด้วยลายพันธุ์พฤกษา หน้าบันทิศตะวันตกลายพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ ล้อมรอบด้วยลายพันธุ์พฤกษา ด้านหน้าและด้านหลังมีรูปยักษ์ปูนปั้นเป็นทวารบาลประจำอยู่ด้านละสองตน ภายในอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัยทาสีทองเป็นพระประธาน ล้อมรอบด้วยพระพุทธรูปขนาดย่อมและพระสาวก นอกจากนั้นยังมีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง 2 องค์
==อ้างอิง==
บางมะเดื่อ
โบราณสถานในจังหวัดสุราษฎร์ธานี
วัดโรง

วัดโรง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโรง อำเภอกระแสสินธุ์ จังหวัดสงขลา
วัดโรงมีชื่อปรากฏอยู่ในแผนที่ภาพกัลปนาวัดพะโคะซึ่งเป็นเอกสารเก่าแก่สมัยอยุธยา ในชื่อ "วัดโรงน้อยขึ้นพะโคะ" โดยปรากฏอยู่ทางทิศใต้ของวัดโรงใหญ่และอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองไชยา สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2300 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2370
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถก่ออิฐถือปูน แผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า อุโบสถหันหน้าไปทางทิศตะวันตก มีประตูทางเข้าทางเดียว ภายในอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปตั้งอยู่บนฐานชุกชี เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นลงรักปิดทองมีขนาดหน้าตักกว้าง 1.1 เมตร สูง 1.74 เมตร ชายสังฆาฏิตัดสั้น พื้นอุโบสถปูด้วยกระเบื้องหินอ่อน นอกจากนั้นในวัดยังมีเจดีย์ 2 องค์ และศาลาการเปรียญ
== อ้างอิง ==
โรง
โบราณสถานในจังหวัดสงขลา
เทศบาลตำบลโนนสูงเปลือย

เศบาลตำบลโนนสูงเปลือย เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 1, 13 และบางส่วนของหมู่ 2, 7–8, 14–15 ตำบลเมืองใหม่ ในอำเภอศรีบุญเรือง จังหวัดหนองบัวลำภู เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลโนนสูงเปลือยที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2509 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลตำบลโนนสูงเปลือยมีประชากรทั้งหมด 4,689 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอศรีบุญเรือง อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดหนองบัวลำภูประมาณ 35.8 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 494 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 3.48 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 2,180.0 ไร่
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลตำบลโนนสูงเปลือย
โนนสูงเปลือย
โนนสูงเปลือย
อำเภอศรีบุญเรือง
นัลชิค

นัลชิค (Нальчик|p=ˈnalʲtɕɪk; Kabardian: НалщӀэч //; Нальчик //; Nalchik) เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐคาบาร์ดีโน-บัลคาเรีย ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่บริเวณเชิงเขาที่ระดับความสูง 550 เมตร (1,800 ฟุต) ของเทือกเขาคอเคซัส; ประมาณ 100 กิโลเมตร (62 ไมล์) ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเบสลัน (เบสลันอยู่ในสาธารณรัฐนอร์ทออสซีเชีย–อะลาเนีย) ครอบคลุมพื้นที่ 131 ตารางกิโลเมตร (51 ตารางไมล์) ประชากรมีความผันผวนตลอดหลายปีที่ผ่านมา โดยมีตัวเลขดังต่อไปนี้: 
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศรัสเซีย
เทศบาลตำบลหัวนา

เทศบาลตำบลหัวนา เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 1, 5, 9, 13 และบางส่วนของหมู่ 4 ตำบลหัวนา ในอำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลหัวนาที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2537 ซึ่งนับว่าเป็นสุขาภิบาลที่จัดตั้งเป็นลำดับสุดท้ายของจังหวัดหนองบัวลำภู แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลตำบลหัวนามีประชากรทั้งหมด 3,601 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณทิศใต้ของอำเภอเมืองหนองบัวลำภู พื้นที่อยู่ห่างจากที่ว่าการเมืองหนองบัวลำภู 21.7 กิโลเมตร อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดหนองบัวลำภูประมาณ 24.7 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 509 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 9.15 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 5,718.75 ไร่ ครอบคลุมชุมชน 5 ชุมชน ประกอบด้วย หมู่ 1 บ้านหัวนา หมู่ 4 บ้านโนนสวรรค์ (บางส่วน) หมู่ 5 บ้านหนองแก หมู่ 9 บ้านโนนม่วง และหมู่ 13 บ้านโพธิ์ศรีสําราญ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลตำบลหัวนา
หัวนา
หัวนา
หัวนา
นักพรตเต๋า

เต้าชื่อ  คือ คำภาษาจีนเรียกนักบวชหรือนักพรตของลัทธิเต๋า รวมถึงผู้ประกอบพิธีกรรมในลัทธิเต๋าทั้งบุรุษและสตรี ส่วนภาษาอังกฤษอาจจะเขียนได้หลายรูปแบบแต่ความหมายโดยรวมเหมือนกัน เช่น Taoist priest, Taoist monk, Taoist master, หรือ Professional Taoist วัตรปฏิบัติของนักพรตเหล่านี้ แต่ละนิกายมีวัตรและข้อปฏิบัติแตกต่างกันเช่น นิกายฉวนเจิน (Quanzhen orders) จะใช้ชีวิตอารามวาสี หรือนิกายเจิ้งอี้ (Zhengyi orders) จะใช้ชีวิตอย่างฆราวาส
== อ้างอิง ==
นักบวช
ลัทธิเต๋า
เทพนิยายจีน
เทพเจ้าแห่งสุขภาพ
นักพรต
เทพเจ้าจีน
ตำบลทองหลาง (อำเภอจักราช)

ทองหลาง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอจักราช จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลทองหลาง
== การปกครอง ==
ตำบลทองหลาง แบ่งการปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน คือ
หมู่ที่ 1 เหมสูง
หมู่ที่ 2 โนนนางฝ้าย
หมู่ที่ 3 เหมต่ำ
หมู่ที่ 4 ทองหลาง
หมู่ที่ 5 หนองบัวตะแบง
หมู่ที่ 6 หนองตาโยย
หมู่ที่ 7 หนองมโนรมย์
หมู่ที่ 8 ตูม
หมู่ที่ 9 ตูม
หมู่ที่ 10 เหมราษฎร์
== สถานที่สำคัญ ==
การศึกษา
โรงเรียน
* โรงเรียนบ้านตูมราษฎร์บูรณะ
* โรงเรียนบ้านทองหลาง
* โรงเรียนรัฐการุณวิทยา
* โรงเรียนวัดเหมสูง
การศาสนา
วัด/สำนักสงฆ์
* วัดบ้านตูม
* วัดมหาอิสิวนาราม
* วัดหนองบัวตะแบง
* วัดหนองมโนรมย์
* วัดเหมต่ำ
== อ้างอิง ==
ทองหลาง
ทองหลาง
ตำบลทองหลาง

ตำบลทองหลาง อาจหมายถึง
ตำบลทองหลาง อำเภอจักราช จังหวัดนครราชสีมา
ตำบลทองหลาง อำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์ จังหวัดบุรีรัมย์
ตำบลทองหลาง อำเภอห้วยคต จังหวัดอุทัยธานี
หน้าแก้ความกำกวมชื่อสถานที่
ตำบลคลองเมือง

คลองเมือง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอจักราช จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลคลองเมือง
== อาณาเขตติดต่อ ==
ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลศรีละกอ และตำบลหนองขาม
ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลโคกสูง ตำบลโคกสว่าง (อำเภอหนองกี่ จังหวัดบุรีรัมย์)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลหนองขาม (อำเภอจักราช) และตำบลห้วยหิน (อำเภอหนองหงส์ จังหวัดบุรีรัมย์)
ทิศตะวันตก ตำบลสารภี (อำเภอหนองบุญมาก) และตำบลสีสุก (อำเภอจักราช)
== การปกครอง ==
ตำบลคลองเมือง แบ่งการปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน คือ
หมู่ที่ 1 โจดกระทิง
หมู่ที่ 2 คลองเมือง
หมู่ที่ 3 พระนารายณ์
หมู่ที่ 4 หนองขามน้อย
หมู่ที่ 5 ดงพลอง
หมู่ที่ 6 หนองหญ้าปล้อง
หมู่ที่ 7 หนองเต็ง
หมู่ที่ 8 ทรัพย์เจริญ
หมู่ที่ 9 น้อยหัวนาคำ
หมู่ที่ 10 สายธาร
หมู่ที่ 11 โคกไม้งาม
== สถานที่สำคัญ ==
การศึกษา
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก
* ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านโจดกระทิง
* ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านคลองเมือง
* ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านพระนารายณ์
* ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านหนองขามน้อย
* ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านดงพลอง
โรงเรียน
* โรงเรียนวัดหนองบัวยอดแก้ว
* โรงเรียนไทรทอง
* โรงเรียนบ้านพระนารายณ์
* โรงเรียนบ้านหนองขามน้อย
* โรงเรียนบ้านทรัพย์เจริญ
* โรงเรียนบ้านดงพลอง
โรงเรียนมัธยมศึกษา
* โรงเรียนคลองเมืองพิทยาคม
การสาธารณสุข
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล บ้านดงพลอง
== อ้างอิง ==
คลองเมือง
คลองเมือง