pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
กษัตริย์ผู้ศักดิ์สิทธิ์

ในสังคมประวัติศาสตร์หลายแห่ง ตำแหน่งของกษัตริย์มีความหมายศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเหมือนกับมหาปุโรหิตและผู้พิพากษา แนวคิดของเทวาธิปไตยนั้นมีความเกี่ยวข้องกัน ถึงแม้ว่ากษัตริย์ผู้ศักดิ์สิทธิ์ไม่จำเป็นต้องปกครองผ่านผู้มีอำนาจทางศาสนา แต่ตำแหน่งทางโลกนั้นมีความสำคัญทางศาสนาอยู่เบื้องหลัง
== ประวัติกษัตริย์ผู้ศักดิ์สิทธิ์ ==
เซอร์เจมส์ จอร์จ เฟรเซอร์ใช้แนวคิดเรื่องกษัตริย์ผู้ศักดิ์สิทธิ์ในการศึกษาเรื่อง คาคบทองคำ (The Golden Bough) (ค.ศ. 1890 – 1915) ซึ่งเป็นเรื่องที่อ้างถึงตำนานของเร็กซ์ เนโมเรนซิส เฟรเซอร์ได้ยกตัวอย่างจำนวนมากที่อ้างถึงข้างด้านล่าง และเป็นแรงบันดาลใจให้กับการศึกษาตำนานและพิธีกรรม อย่างไรก็ตาม "ตำนานและพิธีกรรม หรือตำนาน-ผู้ประกอบพิธีกรรม, ทฤษฎี" ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ ปัจจุบัน นักวิชาการหลายคนเชื่อว่าตำนานและพิธีกรรมมีกระบวนทัศน์ร่วมกัน แต่ไม่ใช่สิ่งที่พัฒนามาจากอีกสิ่งหนึ่ง
จากข้อมูลของเฟรเซอร์ แนวคิดดังกล่าวมีรากฐานมาจากสมัยยุคก่อนประวัติศาสตร์และเกิดขึ้นทั่วโลกบนเกาะชวาและในแอฟริกาตอนใต้ของทะเลทรายซาฮารา โดยมีกษัตริย์นักบวชมีความเกี่ยวข้องกับการขอฝนและรับประกันความอุดมสมบูรณ์และความโชคดี กษัตริย์อาจจะทรงได้รับมอบหมายให้ทนทุกข์และชดใช้ให้กับประชาชนของพระองค์ ซึ่งหมายความว่ากษัตริย์อันศักดิ์สิทธิ์สามารถทรงเป็นเหยื่อที่กำหนดไว้ล่วงหน้าในการสังเวยมนุษย์ ไม่ว่าจะถูกสังหารเมื่อสิ้นสุดตำแหน่งหรือบูชายัญพระองค์เองในช่วงเวลาวิกฤต (เช่น บล็อตแห่งโดมัลเด)
ชนเผ่าอะซันติทรงเฆี่ยนตีกษัตริย์ที่ทรงได้รับเลือกใหม่ (อะซันเตเฮเน) ก่อนที่จะทรงขึ้นครองราชย์ เพื่อที่พระองค์จะทรงจดจำได้ว่ารู้สึกอย่างไรที่ต้องทนทุกข์ทรมานในฐานะบุรุษ เพื่อยับยั้งพระองค์ไว้ หลังจากนั้นพระองค์จึงได้รับพลังที่เหมือนเทพเจ้า ขณะที่เอาริกาเตือนให้นึกถึงวีรบุรุษผู้พิชิตที่กลับมายังกรุงโรมในชัยชนะของเขา เสียงชื่นชมยินดีของฝูงชนที่หลั่งไหลเข้ามากระทบอัตตาของเขา ว่าเขายังคงอยู่เป็นเพียงมนุษย์และต้องตาย
ตั้งแต่สมัยสัมฤทธิ์ในบริเวณตะวันออกใกล้ การขึ้นครองราชย์และการเจิมของพระมหากษัตริย์เป็นพิธีกรรมทางศาสนาที่สำคัญ ซึ่งสะท้อนให้เห็นในพระนาม "พระเมสสิยาห์" หรือ "พระคริสต์" ซึ่งแยกออกจากการเป็นกษัตริย์ทางโลก ดังนั้น กษัตริย์ซาร์กอนแห่งแอกแคดจึงเรียกตัวพระองค์เองว่าเป็น "ผู้แทนแห่งอิชตาร์" เช่นเดียวกับที่สมเด็จพระสันตะปาปาคาทอลิกสมัยใหม่รับบทบาทเป็น "ตัวแทนของพระคริสต์"
กษัตริย์ทรงได้รับการขนานนามว่าเป็นผู้เลี้ยงแกะตั้งแต่ช่วงสมัยแรกๆ เช่น คำที่ใช้กับผู้ปกครองแห่งสุเมเรียน เช่น ลูกัลบันดา ในสหัสวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล ภาพลักษณ์ของผู้เลี้ยงแกะได้รวมเอาประเด็นของการเป็นผู้นำและความรับผิดชอบในการจัดหาอาหารและการคุ้มครอง ตลอดจนความเหนือกว่า
ในฐานะผู้ไกล่เกลี่ยระหว่างประชาชนและเทพเจ้า กษัตริย์อันศักดิ์สิทธิ์ได้รับการยกย่องด้วยภูมิปัญญาพิเศษ (เช่น โซโลมอนหรือกิลกาเมช) หรือการมองเห็น (เช่น ผ่านการหยั่งรู้หรือทำนายจากความฝัน)
== อ้างอิง ==
มานุษยวิทยาศาสนา
ปรัมปราวิทยาเปรียบเทียบ
ลัทธิเพเกิน
พระมหากษัตริย์ในตำนาน
ต้นแบบดั้งเดิมเชิงปรัมปราวิทยา
ปากส์บริตันนิกา

ปากส์บริตันนิกา (Pax Britannica; , ดัดแปลงจาก ปากส์โรมานา (Pax Romana)) เป็นช่วงเวลาแห่งความสงบสุขระหว่างชาติมหาอำนาจ ซึ่งเป็นช่วงที่จักรวรรดิบริติชกลายเป็นชาติที่มีอำนาจของโลกและรับบทบาท "ตำรวจโลก"
ในช่วง ค.ศ. 1815 ถึง 1914 เป็นสมัยที่เรียกเป็น "ศตวรรษจักรวรรดิ" ของบริติช มีการเพิ่มดินแดนประมาณ  และประชากรเกือบ 400 ล้านคนเข้าในจักรวรรดิบริติช ชัยชนะเหนือฝรั่งเศสสมัยนโปเลียนทำให้บริเตนไม่มีคู่แข่งระหว่างประเทศที่จริงจัง นอกเหนือจากรัสเซียในเอเชียกลาง เมื่อรัสเซียพยายามขยายอิทธิพลเข้าในบอลข่าน บริเตนและฝรั่งเศสเอาชนะรัสเซียในสงครามไครเมีย (1853–1856) ซึ่งทำให้ช่วยปกป้องจักรวรรดิออตโตมัน
ราชนาวีของบริเตนควบคุมเส้นทางการค้าทางทะเลที่สำคัญส่วนใหญ่และไม่มีใครขัดขวางอำนาจทางทะเลของตน นอกเหนือจากการควบคุมอาณานิคมของตนเองอย่างเป็นทางการแล้ว สถานะที่โดดเด่นในการค้าโลกของบริเตนหมายความว่าจักรวรรดินี้สามารถควบคุมการเข้าถึงภูมิภาคต่าง ๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพ เช่น เอเชีย, อเมริกาเหนือ, โอเชียเนีย และแอฟริกา พ่อค้า ผู้ส่งของ และนายธนาคารชาวบริติชมีข้อได้เปรียบเหนือจักรวรรดิอื่น ๆ อย่างล้นหลาม ซึ่งนอกเหนือไปจากอาณานิคมของตนแล้วยังมีจักรวรรดิไม่เป็นทางการด้วย
== อ้างอิง ==
===ข้อมูล===
ข้อมูลปฐมภูมิ
ศัพท์และวลีภาษาละติน
จักรวรรดิบริติช
บริตันนิกา
กูลเยลโม วีการีโอ

กูลเยลโม วีการีโอ (Guglielmo Vicario; เกิด 7 ตุลาคม ค.ศ. 1996) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอิตาลี ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์
== ระดับสโมสร ==
วีการีโอเปิดตัวในเซเรียซีกับเวเนเซียเมื่อวันที่ 5 มีนาคม 2017 ในเกมกับเตราโม
=== คัลยารี ===
เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 2019 เขาเซ็นสัญญา 5 ปีกับคัลยารี ในวันที่ 25 กรกฎาคม 2019 เขาย้ายไปร่วมทีมเปรูจาแบบยืมตัวจนจบฤดูกาล
=== เอมโปลี ===
ในวันพฤหัสบดีที่ 9 กรกฎาคม 2021 เขาย้ายไปร่วมทีมเอมโปลีแบบยืมตัวพร้อมออปชั่นซื้อขาด ในวันเสาร์ที่ 18 มิถุนายน 2022 เอ็มโปลีใช้ออปชั่นซื้อขาด ในวันเสาร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2023 วีการีโอทำการเซฟสามครั้งในลีกนัดที่พบกับโรมาซึ่งพวกเขาพ่ายแพ้ ในขณะที่การเซฟติดต่อกันของเขาได้รับเสียงปรบมือจากผู้ชมจำนวนมาก
== อ้างอิง ==
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์
นักฟุตบอลชาวอิตาลี
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเอมโปลี
ผู้เล่นในเซเรียอา
ผู้เล่นในเซเรียบี
เหตุโจมตีด้วยขีปนาวุธในกรามาตอสก์ เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2566

เมื่อเวลาประมาณ 19:30 น. (ตามเวลาท้องถิ่น) ของวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2566 ระหว่างการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย รัสเซียได้ยิงขีปนาวุธทิ้งตัวอิสคันเดียร์จำนวน 2 ลูกใส่อาคารพลเรือนในเมืองกรามาตอสก์ ทางตอนเหนือของแคว้นดอแนตสก์ ประเทศยูเครน ขีปนาวุธลูกหนึ่งตกใส่ร้าน "รีอาพิซซา" ซึ่งในเวลานั้นมีลูกค้าและพนักงานอยู่มากถึง 80 คน มีผู้เสียชีวิต 13 คน รวมถึงวิกตอรียา อาแมลีนา นักเขียนชาวยูเครน, เยาวชนหญิงอายุ 17 ปี, สองพี่น้องฝาแฝดหญิงอายุ 14 ปี และอดีตนาวิกโยธินสหรัฐคนหนึ่ง ขีปนาวุธอีกลูกตกใส่หมู่บ้านบีแลญแกซึ่งตั้งอยู่ชานเมืองกรามาตอสก์ เป็นเหตุให้มีผู้บาดเจ็บอีก 5 คน
ร้านอาหารดังกล่าวเป็นที่นิยมในหมู่ชาวเมือง ทหาร ผู้สื่อข่าวต่างประเทศ และผู้ปฏิบัติงานช่วยเหลือจากองค์การต่าง ๆ ในบรรดาผู้บาดเจ็บนั้นยังมีเอกตอร์ อาบัด ฟาซิโอลินเซ นักเขียนและนักข่าวชาวโคลอมเบีย, เซร์ฮิโอ ฮารามิโย กาโร เพื่อนของเขา กรามาตอสก์ตั้งอยู่ห่างจากแนวรบประมาณ 30 กิโลเมตร (18 ไมล์) ในขณะนั้น
การโจมตีครั้งนี้เกิดขึ้นไม่นานหลังจากบทสรุปของกบฏกลุ่มวากเนอร์ในรัสเซียซึ่งคุกคามอำนาจของวลาดีมีร์ ปูติน ถึงแม้รัสเซียจะอ้างว่าไม่ได้โจมตีพลเรือนและมุ่งเป้าไปที่ "ผู้ฝึกสอนของเนโท" เท่านั้น และอ้างว่าฝ่ายตนได้ "บรรลุเป้าหมาย" แล้ว แต่ก็ไม่มีรายงานว่ามีผู้เสียชีวิตที่เป็นทหารประจำการ และช่องข่าวหลายช่องมองว่าคำอธิบายดังกล่าวเป็นการให้ข้อมูลเท็จของรัสเซีย ต่อมากองทัพยูเครนจับกุมชายผู้ต้องสงสัยว่าแอบถ่ายวิดีโอร้านพิซซาและยานพาหนะที่จอดอยู่ใกล้ ๆ เพื่อส่งวิดีโอดังกล่าวไปให้แก่หน่วยข่าวกรองของกองทัพรัสเซีย
== ปฏิกิริยา ==
ฌูแซ็ป บูร์เร็ลย์ ผู้แทนระดับสูงของสหภาพยุโรปด้านการต่างประเทศและนโยบายความมั่นคง และวอลอดือมือร์ แซแลนสกึย ประธานาธิบดียูเครน ประณามการโจมตีครั้งนี้ว่าเป็น "การก่อการร้ายของรัสเซียต่อพลเรือนยูเครน"
เดนีส บราวน์ ผู้ประสานงานด้านมนุษยธรรมของสหประชาชาติประจำยูเครน ออกแถลงการณ์บรรยายการโจมตีครั้งนี้ว่าเป็น "อีกตัวอย่างหนึ่งของความทุกข์ทรมานที่การรุกรานของรัสเซียก่อขึ้นต่อชาวยูเครนในระดับที่ไม่อาจให้อภัยได้"
กระทรวงการต่างประเทศฝรั่งเศสประณามการโจมตีของรัสเซีย โดยกล่าวในถ้อยแถลงว่า "นับเป็นอีกครั้งที่รัสเซียจงใจยิงใส่โครงสร้างพื้นฐานของพลเรือนในการละเมิดกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศอย่างโจ่งแจ้ง ด้วยการกำหนดเป้าหมายไปยังสถานที่หย่อนใจที่ซึ่งชาวยูเครนแสวงหาความผ่อนคลายจากความทุกข์ที่เกิดจากการรุกรานของรัสเซีย"
กุสตาโบ เปโตร ประธานาธิบดีโคลอมเบีย กล่าวทางทวิตเตอร์ว่า "รัสเซียได้โจมตีพลเรือนชาวโคลอมเบีย 3 คนที่ไม่มีทางสู้ ดังนั้นจึงเป็นการละเมิดหลักปฏิบัติของสงคราม กระทรวงการต่างประเทศต้องส่งหนังสือประท้วงทางการทูต เราจะรอคอยการกลับบ้านอย่างปลอดภัยของเซร์ฮิโอ, เอกตอร์ และกาตาลินา" จากนั้นสถานทูตรัสเซียประจำโคลอมเบียก็กล่าวทางทวิตเตอร์ว่าเมืองกรามาตอสก์ "ไม่ใช่สถานที่ที่เหมาะสมสำหรับการลิ้มลองอาหารยูเครน" โดยเสริมว่า "แน่นอนว่าเรายินดีที่การเดินทางโดยประมาทครั้งนี้ไม่ได้กลายเป็นโศกนาฏกรรมที่แก้ไขไม่ได้สำหรับพลเมืองโคลอมเบียผู้บาดเจ็บเล็กน้อยเหล่านั้น แต่เราขอเรียกร้องให้ตัวแทนของเพื่อนมิตรโคลอมเบียงดเว้นจากการไปเยือนดินแดนและสถานที่ที่อยู่ระหว่างการสู้รบเสีย"
== ดูเพิ่ม ==
เหตุโจมตีสถานีรถไฟกรามาตอสก์ (8 เมษายน พ.ศ. 2565)
== อ้างอิง ==
การสังหารหมู่ใน พ.ศ. 2566
การรุกรานยูเครนของรัสเซีย พ.ศ. 2565
แคว้นดอแนตสก์
วัตถุมวลต่ำกว่าดาวฤกษ์

วัตถุมวลต่ำกว่าดาวฤกษ์ (substellar object หรือ substar) เป็นวัตถุทางดาราศาสตร์ที่มีมวลต่ำกว่าประมาณ 0.08 เท่าของมวลดวงอาทิตย์ ซึ่งต่ำกว่าขีดจำกัดของมวลที่ของดาวฤกษ์ที่จะทำให้เกิดปฏิกิริยาการหลอมนิวเคลียสของไฮโดรเจนได้ คำนิยามนี้ไม่คำนึงถึงว่าก่อตัวอย่างไร จะโคจรรอบดาวฤกษ์อื่นอยู่หรือไม่ ซึ่งอาจรวมถึงวัตถุมวลเท่าดาวเคราะห์ และ ดาวแคระน้ำตาล ซึ่งเคยจัดว่าเป็นดาวฤกษ์ เช่น EF Eridani B ในกลุ่มดาวแม่น้ำ
สมมติว่าวัตถุมวลต่ำกว่าดาวฤกษ์มีองค์ประกอบคล้ายกับดวงอาทิตย์ และมีขนาดใหญ่เท่ากับมวลดาวพฤหัสบดี (ประมาณ 10 -3 เท่าของมวลดวงอาทิตย์) เป็นอย่างน้อย รัศมีของวัตถุนั้นจะมีขนาดเท่ากับรัศมีดาวพฤหัสบดี (ประมาณ 0.1 เท่าของรัศมีดวงอาทิตย์) แกนกลางของวัตถุมวลต่ำกว่าดาวฤกษ์ซึ่งมีมวลต่ำกว่าขีดจำกัดการเผาไหม้ของไฮโดรเจนเล็กน้อยคือสสารสถานะเสื่อมซึ่งมีความหนาแน่น ≈103 g/cm3 แต่ระดับการบีบอัดนี้จะยิ่งเกิดขึ้นน้อยถ้ามวลน้อยลง จนอาจมีความหนาแน่นแค่ 10 g/cm3 ยิ่งมวลน้อยก็จยิ่งมีความหนาแน่นน้อย ทำให้รัศมีถูกดึงไว้ให้คงโดยประมาณ
วัตถุมวลต่ำกว่าดาวฤกษ์ที่มีมวลต่ำกว่าขีดจำกัดการเผาไหม้ของไฮโดรเจนแค่เพียงเล็กน้อยสามารถเริ่มการหลอมนิวเคลียสไฮโดรเจนที่แกนกลางได้ชั่วคราว แต่ถึงแม้ว่าจะผลิตพลังงานได้บ้าง ก็จะไม่เพียงพอที่จะเอาชนะกลไกเคลวิน–เฮ็ล์มฮ็อลทซ์ของวัตถุได้ วัตถุที่มีมวลมากกว่า 0.013 เท่าของมวลดวงอาทิตย์สามารถเกิดการหลอมรวมดิวเทอเรียมได้ชั่วคราว แต่ดิวเทอเรียมจะหมดลงใน 106 ถึง 108 ปี นอกจากนั้นแล้ว การแผ่รังสีเพียงอย่างเดียวจากวัตถุมวลต่ำกว่าดาวฤกษ์ดวงเดียวคือเกิดจากการปลดปล่อยพลังงานศักย์โน้มถ่วงซึ่งจะทำให้วัตถุค่อย ๆ เย็นลงและหดตัวลง วัตถุมวลต่ำกว่าดาวฤกษ์ที่โคจรรอบดาวฤกษ์จะค่อย ๆ หดตัวลง และได้รับความณ้อนจากดาวฤกษ์ เข้าสู่ สมดุลรังสี และปล่อยพลังงานออกมามากกว่าที่ได้รับจากดาวฤกษ์
== ดูเพิ่มเติม ==
ดาวแคระน้ำตาล
ดาวแคระน้ำตาลเล็ก
วัตถุมวลเท่าดาวเคราะห์
พลาเนทาร์
== อ้างอิง ==
ประเภทของดาวฤกษ์
ประเภทของดาวเคราะห์
จังหวะหัวใจ

จังหวะหัวใจ (가슴이 뛴다) เป็นซีรีส์โทรทัศน์ของเกาหลีใต้ที่กำลังออกอากาศอยู่ นำแสดงโดย อก แท็ก-ย็อน, ว็อน จี-อัน, พัก คัง-ฮย็อน และยุน โซ-ฮี ออกอากาศตอนแรกทางช่อง KBS2 ในวันที่ 26 มิถุนายน 2023 และออกอากาศทุกวันจันทร์และวันอังคาร เวลา 21:45 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) นอกจากนี้ยังมีการสตรีมบนแอมะซอนไพรม์วิดีโอ ในบางภูมิภาค
== เรื่องย่อ ==
ลูกครึ่งมนุษย์ครึ่งแวมไพร์ ซ็อน อู-ฮย็อล (อก แท็ก-ย็อน) เริ่มใช้ชีวิตร่วมกับหญิงสาวผู้เย็นชา จู อิน-แฮ (ว็อน จี-อัน) ทั้งสองตกหลุมรักกันนำความอบอุ่นเข้ามาในชีวิตของพวกเขา
== อ้างอิง ==
ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้
ละครโทรทัศน์ช่องเคบีเอส
ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ที่เริ่มออกอากาศในปี พ.ศ. 2566
วัตถุมวลเท่าดาวเคราะห์

วัตถุมวลของดาวเคราะห์ (planetary-mass object) หรือเรียกย่อว่า พลาเนโม (planemo) เป็นคำทั่วไปสำหรับวัตถุที่มีมวลมากกว่าวัตถุขนาดเล็กในระบบสุริยะ แต่เล็กกว่าของ ดาวแคระน้ำตาล หรือ ดาวฤกษ์ ซึ่งมีแกนกลางที่มีความร้อนอยู่ วัตถุขนาดนี้ไม่สามารถกลายเป็นดาวฤกษ์ได้ และล่องลอยอยู่ในอวกาศ วัตถุมวลเท่าดาวเคราะห์หลายดวงที่โคจรรอบดาวฤกษ์คือ ดาวเคราะห์ แต่คำนี้หมายความรวมถึงวัตถุทั้งหมดภายในช่วงขนาดนี้ด้วย ชื่อเรียกย่อว่า "พลาเนโม" นั้นยังไม่ได้ถูกนำมาใช้ทั่วไปในบริบททางวิทยาศาสตร์
== ที่มาของชื่อเรียก ==
คำอธิบายคำว่า "พลาเนโม" สำหรับใช้เรียกวัตถุที่มีมวลประมาณเท่าดาวเคราะห์นี้ถูกเสนอต่อสหพันธ์ดาราศาสตร์สากลโดยกิบร์ บัสรี (Gibor Basri) ศาสตราจารย์ด้านดาราศาสตร์แห่งมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ โดยในตอนนั้นในหมู่นักดาราศาสตร์กำลังโต้เถียงเกี่ยวกับคำจำกัดความของดาวเคราะห์ ตามคำนิยามของเขาแล้ว พลาเนโมคือ "วัตถุท้องฟ้าที่ไม่ผ่านปฏิกิริยาการหลอมนิวเคลียสในช่วงอายุของมัน (คงรูปทรงกลม เนื่องจากความโน้มถ่วง)" ไม่ว่าจะอยู่ในวงโคจรหรือไม่ก็ตาม
== การค้นพบ ==
วัตถุมวลเท่าดาวเคราะห์ชิ้นแรกที่ถูกพบนอกระบบสุริยะถูกพบโคจรรอบพัลซาร์ PSR B1257+12 ถูกพบในปี 1992 โดยอเล็กซานเดร์ โวลส์ชาน จากที่ก่อนหน้านี้เคยเชื่อกันว่าน่าจะมีแค่ดาวฤกษ์ในแถบลำดับหลักเท่านั้นที่มีดาวเคราะห์โคจรได้ จึงสร้างความประหลาดใจให้นักดาราศาสตร์เป็นอย่างมาก
ในปี 2005 Cha 110913-773444 ถูกค้นพบโดย กล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์ วัตถุนี้มีขนาดประมาณ 8 เท่าของดาวพฤหัสบดี และคาดว่ามีอายุประมาณ 50-1 ล้านปี ล้อมรอบด้วยจานฝุ่น อยู่ห่างจากโลกประมาณ 500 ปีแสง
== อ่านเพิ่มเติม ==
ดาวเคราะห์แคระ
ดาวเคราะห์นอกระบบ
ดาวเคราะห์พเนจร
ดาวเคราะห์น้อย
== อ้างอิง ==
วัตถุทางดาราศาสตร์
อะมาร์นา

อะมาร์นา (Amarna) หรือ อัลอะมารนะฮ์ (العمارنة) เป็นโบราณสถานของอียิปต์ที่เป็นที่ตั้งซากเมืองหลวงในช่วงปลายราชวงศ์ที่สิบแปด เมืองแห่งนี้เริ่มสร้างขึ้นเมื่อ 1346 ปีก่อนคริสต์ศักราช โดยสร้างขึ้นตามพระราชประสงค์ของฟาโรห์อะเคนอาเตน และถูกทิ้งร้างไม่นานหลังจากที่พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อ 1332 ปีก่อนคริสต์ศักราช ชื่อที่ชาวอียิปต์โบราณได้เรียกเมืองนั้นทับศัพท์มาเป็นภาษาอังกฤษว่า อะเคตอาเตน หรือ อะคิตอาตอน ซึ่งแปลว่า "ขอบฟ้าแห่งอาเตน"
สถานที่ดังกล่าวอยู่บนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำไนล์ ซึ่งปัจจุบันคือเขตผู้ว่าการอัลมินยาของประเทศอียิปต์ อยู่ห่างจากเมืองอัลมินยาไปทางใต้ประมาณ 58 กิโลเมตร (36 ไมล์) ห่างจากกรุงไคโร เมืองหลวงของอียิปต์ ไปทางใต้ 312 กิโลเมตร (194 ไมล์) และห่างจากเมืองลักซอร์ (ซึ่งเป็นที่ตั้งของเมืองหลวงเก่าอย่างเมืองทีบส์ไปทางเหนือ 402 กิโลเมตร (250 ไมล์)) เมืองดีรมะวาส ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกตรงข้ามกับเมืองอะมาร์นา ทางฝั่งตะวันออกของเมืองอะมาร์นามีหมู่บ้านในช่วงสมัยใหม่หลายหมู่บ้าน ซึ่งมีหมู่บ้านหลักคือ อิ-ติลล์ ในทางเหนือและอัลฮักก์กันดิล ในทางใต้
บริเวณดังกล่าวมีกิจกรรมที่รุ่งเรืองตั้งแต่สมัยอะมาร์นาจนถึงยุคโรมันในภายหลัง
== อ้างอิง ==
เมืองหลวงเก่าของอียิปต์
เมืองในอียิปต์โบราณ
พี-ราเมส

พี-ราเมส (Pi-Ramesses, ; อียิปต์โบราณ:  แปลว่า "บ้านของราเมสเซส") เป็นเมืองหลวงใหม่ที่สถาปนาขึ้นในช่วงสมัยราชวงศ์ที่สิบเก้าโดยฟาโรห์ราเมสเซสที่ 2 (1279–1213 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ที่หมู่บ้านกันติร์ ซึ่งอยู่ใกล้กับโบราณสถานเมืองอะวาริส เมืองพี-ราเมสเป็นสถานที่ของพระราชวังฤดูร้อนในช่วงรัชสมัยฟาโรห์เซติที่ 1 (ประมาณ 1290–1279 ปีก่อนคริสต์ศักราช) และอาจจะถูกสร้างขึ้นโดยฟาโรห์ราเมสเซสที่ 1 (ประมาณ 1292–1290 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ในช่วงที่พระองค์ทรงเป็นขุนนางในช่วงการปกครองของฟาโรห์ฮอร์เอมเฮบ
== การค้นพบ ==

ในปี ค.ศ. 1884 ฟลินเดอรส์ เพตรีได้เดินทางมาถึงอียิปต์เพื่อเริ่มการขุดค้น โดยการขุดค้นครั้งแรกของเพตรีอยู่ที่เมืองทานิส ซึ่งเดินทางมาพร้อมกับคนงานจำนวน 170 คน ซึ่งต่อมาในคริสต์ทศวรรษ 1930 ซากปรักหักพังที่เมืองทานิสถูกสำรวจโดยปีแยร์ ม็องแต กองเศษหินจากสมัยรามเสสที่แตกหักจำนวนมากที่เมืองทานิส เป็นหลักฐานให้นักโบราณคดีระบุว่าเป็นเศษหินมาจากเมืองพี-ราเมส แต่ในที่สุดแล้วก็ได้รับการพิสูจน์ว่าไม่ปรากฏอนุสาวรีย์และจารึกเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นบริเวณดังกล่าว
ในปี ค.ศ. 1960 มันเฟรด เบียตัคทราบได้ว่า เมืองพี-ราเมส ซึ่งเป็นที่รู้กันดีว่าตั้งอยู่ที่แม่น้ำสาขาตะวันออกสุดของแม่น้ำไนล์ เบียตัคจึงพยายามทำแผนที่แม่น้ำสาขาทั้งหมดของบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์โบราณอย่างระมัดระวังและพบว่าแม่น้ำสาขาเปลูเซีย ซึ่งอยู่ทางตะวันออกสุดในรัชสมัยของฟาโรห์ราเมสเซส ในขณะที่แม่น้ำสาขาทานิส (เช่น แม่น้ำสาขาที่เมืองทานิสตั้งอยู่) นั้นไม่มีอยู่จริง ดังนั้น การขุดค้นจึงเริ่มขึ้นที่บริเวณที่ค้นพบเครื่องปั้นดินเผาจากสมัยราเมสเซสมากที่สุด ซึ่งก็คือบริเวณเตลล์ อัลดับอะฮ์ และกันติร์ ถึงแม้ว่าจะไม่ปรากฏร่องรอยของที่อยู่อาศัยก่อนหน้านี้ที่ปรากฏให้เห็นบนพื้นผิว แต่ในไม่ช้าการค้นพบก็ระบุว่า เตลล์ อัลดับอะฮ์ เป็นเมืองหลวงอะวาริสของผู้ปกครองฮิกซอส ส่วนหมู่บ้านกันติร์ได้รับการยอมรับว่าเป็นที่ตั้งของเมืองหลวงพี-ราเมสจากช่วงสมัยราเมสเซส หมู่บ้านกันติร์หรือเมืองพี-ราเมส ตั้งอยู่ห่างออกไปประมาณ 30 กิโลเมตร (19 ไมล์) ไปทางใต้ของเมืองทานิส ส่วนเตลล์ อัลดับอะฮ์ ซึ่งเป็นที่ตั้งของเมืองอะวาริส ซึ่งตั้งอยู่ทางใต้ของหมู่บ้านกันติร์ ประมาณ 2 กิโลเมตร (1.2 ไมล์)
ในปี ค.ศ. 2017 นักโบราณคดีจากพิพิธภัณฑ์รอยเมอร์และเพลิไซอุสได้ขุดพบรอยเท้าเด็กที่ก้นครก และชิ้นส่วนของผนังทาสี ซึ่งอาจจะเป็นปูนเปียกเฟรสโกที่รอการศึกษาเพิ่มเติม โดยเชื่อกันว่าใช้เป็นของตกแต่งที่สถานที่อย่างพระราชวังหรือวิหาร
== อ้างอิง ==
เมืองในอียิปต์โบราณ
แหล่งโบราณคดีในประเทศอียิปต์
ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์
ฟาโรห์แรเมซีสที่ 2
เมืองหลวงเก่าของอียิปต์
หนังสือปฐมกาล
ความฝันของเมียชาวประมง

ความฝันของเมียชาวประมง (; , "หมึกยักษ์และนักดำน้ำงมหอย") เป็นภาพพิมพ์แผ่นไม้โดยโฮกูไซ ศิลปินชาวญี่ปุ่น ภาพพิมพ์นี้เป็นส่วนหนึ่งของคิโนเอะโนะโคมัตสึ ('ต้นสนต้นอ่อน') ชุดหนังสือสามเล่มในชุงงะ ศิลปะเร้ากามารมณ์แนวภาพอูกิโยะที่ตีพิมพ์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1814 และกลายเป็นผลงานชุงงะที่มีชื่อเสียงที่สุดของโฮกูไซ โดยใช้แนวเรื่องที่มักพบได้บ่อยในศิลปะญี่ปุ่น ภาพนี้ปรากฏอามะ (นักดำน้ำงมหอยหญิง) ล้อมไปด้วยแขนของปลาหมึกยักษ์สองตัว ตัวที่ใหญ่กว่าเลียอวัยวะเพศหญิงของเธอ ขณะที่ตัวที่เล็กกว่าซึ่งเป็นลูกของมันดื่มด่ำกับปากและหัวนมข้างซ้ายของฝ่ายหญิง
ภาพนี้มักได้รับการอ้างว่าเป็นตัวบุกเบิกผลงานแบบกามารมณ์หนวดรยางค์ (tentacle erotica) ซึ่งได้รับความนิยมในแอนิเมชันญี่ปุ่นสมัยใหม่และมังงะนับตั้งแต่ช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 เป็นต้นมา อย่างไรก็ดี ผลงานกามารมณ์หนวดรยางค์สมัยใหม่ให้ความสนใจที่การถูกฝืนบังคับให้ร่วมเพศมากกว่าการมีปฏิสัมพันธ์อย่างพึงพอใจระหว่างกันในแบบของโฮกูไซ ศิลปินหลายคนรวมถึงปาโบล ปิกาโซ ได้รับอิทธิพลจากภาพนี้ ใน ค.ศ. 1903 เขาวาดภาพนี้ในแบบของตนเอง ซึ่งต่อมานำมาจัดแสดงในนิทรรศการพิพิธภัณฑ์ปิกาโซ ค.ศ. 2009 ภายใต้ชื่อSecret Images ร่วมกับภาพวาดและพิมพ์แกะลายอื่นอีก 26 ชิ้น จัดแสดงถัดจากภาพต้นฉบับของโฮกูไซอีก 16 ชิ้น ซึ่งชี้ให้เห็นถึงอิทธิพลของศิลปะญี่ปุ่นช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่มีต่อผลงานของปิกาโซ มาซามิ เทราโอกะ ศิลปินชาวญี่ปุ่น–อเมริกัน ยังได้รับอิทธิพลจากความฝันของเมียชาวประมง โดยสร้างภาพตัวละครหญิงที่เป็นนักดำน้ำงมไข่มุกกำลังสมสู่กับหมึกเป็นตัวแทนของพลังสตรีปรากฏอยู่ในผลงานอยู่บ่อยครั้ง
== อ้างอิง ==
=== รายการอ้างอิง ===
Retrieved 9 November 2010.
Forrer, Mathi (1992). Hokusai: Prints and Drawings.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สัตว์ในศิลปะ
ชุงงะ
โฮกูไซ
แนปาตา

แนปาตา  (อียิปต์โบราณ Npt, Npy; เมโรอิติก Napa; Νάπατα และ Ναπάται) เป็นเมืองของราชอาณาจักรคูชโบราณ ซึ่งตั้งอยู่ที่บริเวณแก่งน้ำตกที่สี่ของแม่น้ำไนล์ โดยตั้งอยู่ประมาณ 1.5 กิโลเมตรจากฝั่งตะวันออกของแม่น้ำที่ที่ตั้งของเมืองการิมาในประเทศซูดานปัจจุบัน เมืองแนปาตาเคยเป็นที่ตั้งถิ่นฐานถาวรทางตอนใต้สุดของราชอาณาจักรใหม่ของอียิปต์ (ระหว่างศตวรรษที่ 16-11 ก่อนคริสตกาล) และเป็นที่ตั้งของเจเบล บาร์คาล ซึ่งเป็นศูนย์กลางชองลัทธิบูชาเทพอามุนในราชอาณาจักรคูช และเมืองแนปนาตาเคยเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์ที่ยี่สิบห้าแห่งอียิปต์ และหลังจากราชอาณาจักรคูชล่มสลายใน 663 ปีก่อนคริสตกาล และเมื่อ 593 ปีก่อนคริสตกาล เมืองแนปาตาถูกชาวอียิปต์บุกเข้าและได้ย้ายเมืองหลวงของราชอาณาจักรคูชไปยังที่เมืองเมโรวี ถึงแม้หลังจากการย้ายเมืองหลวงในครั้งดังกล่าว เมืองแนปาตาก็ยังคงเป็นศูนย์กลางทางศาสนาหลักของราชอาณาจักรต่อไป เมืองนี้ถูกบุกเข้ายึดเป็นครั้งที่สองโดยชาวโรมันเมื่อ 23 ปีก่อนคริสตกาล แต่ได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์และยังคงเป็นศูนย์กลางที่สำคัญของลัทธิบูชาเทพอามุน
คำว่า "แนปาตา" หรือ "สมัยแนปาตา" ยังสามารถหมายถึงการปกครองของชาวคูชตั้งแต่ช่วง 750 ปีก่อนคริสตกาลจนถึง 270 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อแนปาตาสูญเสียความสำคัญเชิงสัญลักษณ์ในฐานะสถานที่ฝังพระศพของราชวงศ์ ซึ่งราชวงศ์ได้ย้ายไปฝังพระศพที่เมโรวีแทน โดยช่วงเวลาต่อมาของประวัติศาสตร์ราชอาณาจักรคูชเรียกว่า สมัยเมโรวี ซึ่งจะดำเนินต่อไปจนถึงการล่มสลายของราชอาณาจักร
== อ้างอิง ==
เมืองในอียิปต์โบราณ
อาณาจักรคุช
ยุคเหล็ก
ไอศวรรยา อริยะวัฒนา

ไอศวรรยา อริยะวัฒนา (เกิด: 18 สิงหาคม พ.ศ. 2526; ชื่อเล่น: แอม) เป็นนักแสดงหญิงข้ามเพศชาวไทย มีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เรื่อง เพลงสุดท้าย (พ.ศ. 2549) และป่าตองเกิร์ล (พ.ศ. 2557)
เธอจบการศึกษาปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา เมื่อปี พ.ศ. 2549 เธอได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง เพลงสุดท้าย ที่กำกับโดยพิศาล อัครเศรณี ในภาพยนตร์เป็นหญิงข้ามเพศที่มีความสามารถในการแสดงและตกหลุมรักกับนักร้อง ซึ่งขัดกับเจตนารมณ์ของเธอ
ในปี พ.ศ. 2557 เธอได้แสดงภาพยนต์ฉายในประเทศเยอรมนีเรื่อง ป่าตองเกิร์ล ที่กำกับโดยซูซาน ซาโลเนน ในเรื่องเป็นหญิงลึกลับชาวไทยที่ตกหลุมรักนักท่องเที่ยวหญิงชาวเยอรมนี แต่อัตลักษณ์ทางเพศเป็นกะเทย การเปลี่ยนแปลงทางร่างกายของเธอเป็นจุดเด่นในภาพยนตร์เรื่องนี้
จากการแสดงภาพยนตร์ ในปี พ.ศ. 2559 เธอได้รับรางวัลกริมมี–พริส สาขาดารานำหญิง ถือเป็นครั้งแรกที่หญิงข้ามเพศได้รับรางวัลดารานำหญิงจากเวทีประกาศในประเทศเยอรมนี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2528
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักแสดงไทยที่มีความหลากหลายทางเพศ
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
หญิงข้ามเพศชาวไทย
ไททานิก: แอดเวนเจอร์เอาต์ออฟไทม์

ไททานิก: แอดเวนเจอร์เอาต์ออฟไทม์ (Titanic: Adventure Out of Time) เป็นเกมผจญภัยแบบชี้แล้วคลิก ค.ศ. 1996 ที่ได้รับการพัฒนาโดยบริษัทไซเบอร์ฟลิกซ์ และเผยแพร่ในสหรัฐ รวมถึงสหราชอาณาจักร โดยบริษัทจีทีอี เอนเตอร์เทนเมนต์ และยูโรเพรส ตามลำดับ สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ และแมคอินทอช เกมนี้อุบัติขึ้นในรูปแทนเสมือนจริงของอาร์เอ็มเอส ไททานิก โดยผู้เล่นสวมบทบาทเป็นสายลับอังกฤษที่ถูกส่งย้อนเวลากลับไปในคืนสุดท้ายของไททานิก และต้องทำภารกิจที่ล้มเหลวก่อนหน้าเพื่อป้องกันสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง, การปฏิวัติรัสเซีย และสงครามโลกครั้งที่สองเกิดขึ้น ส่วนรูปแบบการเล่นเกี่ยวข้องกับการสำรวจเรือและการไขปริศนา เกมนี้มีหลายผลลัพธ์ และตอนจบของเกมขึ้นอยู่กับปฏิสัมพันธ์ของผู้เล่นกับตัวละครและการใช้ไอเทม
เกมดังกล่าวสร้างขึ้นด้วยเอนจินดรีมแฟกทอรีซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์ของบริษัทไซเบอร์ฟลิกซ์ ที่ใช้ในการสร้างเกม อะเทลอฟเดอะไวเออร์ดเวสต์ ส่วนทีมพัฒนาได้ทำการวิจัยอย่างครอบคลุมเพื่อให้แน่ใจว่ามีความถูกต้องทางประวัติศาสตร์ รวมถึงสร้างสภาพแวดล้อม 3 มิติภายในและภายนอกของเรือนี้ขึ้นมาใหม่อย่างแม่นยำ เช่นเดียวกับเกมดัสต์ แอนิเมชันของเกมไททานิกได้ทำโดยการซ้อนภาพนิ่งของนักแสดงหลายภาพเพื่อสร้างการเคลื่อนไหวของปากและใบหน้า ด้วยยอดการจัดจำหน่ายที่สูงกว่า 1.5 ล้านหน่วย ทำให้เกมไททานิกประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ เกมนี้ได้รับคำวิจารณ์โดยทั่วไปในแง่บวกจากนักวิจารณ์ ซึ่งยกย่องเรื่องราว, บรรยากาศ และสันทนาการของเรือ แม้ว่าจะมีการติเตียนเกี่ยวกับแอนิเมชันของตัวละครและปริศนาบางส่วน
== อ้างอิง ==
การอ้างอิง
บรรณานุกรม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official website (archived)
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2539
เกมสำหรับวินโดวส์
วิดีโอเกมผู้เล่นเดี่ยว
วิดีโอเกมประวัติศาสตร์ประยุกต์
วิดีโอเกมเกี่ยวกับการเดินทางข้ามเวลา
วิดีโอเกมที่มีฉากในลอนดอน
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในสหรัฐ
กุหลาบดำ ส.จ.เปี๊ยกอุทัย

กุหลาบดำ ส.จ.เปี๊ยกอุทัย มีชื่อจริงว่า สมบูรณ์ มีสิทธิ์ดี (ชื่อเล่น เขียว) เกิดเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2541 เป็นนักมวยไทยชาวไทย
== ประวัติ ==
กุหลาบดำเป็นลูกชาวนา บิดาชื่อจำเริญ มารดาชื่อนางเหียด บ้านเกิดอยู่ที่อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ เป็นบุตรคนโตในบรรดาพี่น้อง 5 คน มีน้องชายเป็นนักมวยไทยเช่นกันชื่อ ไท ส.จ.เปี๊ยกอุทัย และน้องสาวอีก 3 คน ชื่อ หิรัญญา, หิรัญ และเบญจพร
กุหลาบดำชื่นชอบมวยมาตั้งแต่เด็ก ได้ชกมวยครั้งแรกเมื่ออายุ 8 ปี ที่งานฝังลูกนิมิตที่วัดบ้านจาน บิดาเห็นว่ามีแววจึงทำค่ายมวยเล็ก ๆ ชื่อว่า "ส.กัลยาณี" และด้วยมีชื่อเล่นว่า "เขียว" จึงใช้ชื่อขึ้นชกว่า เขียวมรกต ส.กัลยาณี ชกมวยในแถบภาคอีสาน จนมีรายได้จากการชกมวยเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
กุหลาบดำเมื่ออายุราว 15-16 ปี ตัดสินใจเดินทางเข้ากรุงเทพตามคำชักชวนของเพื่อนพ่อที่เป็นเทรนเนอร์อยู่ในค่ายสมรักษ์ คำสิงห์ แต่เมื่ออยู่ได้สักพักประมาณ 6 เดือน เห็นว่าปรับตัวได้ยาก จึงกลับไปสุรินทร์บ้านเกิดเช่นเดิม ภายหลังสมรักษ์ได้ฝากกุหลาบดำให้ไปอยู่กับค่าย สจ.เปี๊ยกอุทัย ในราว พ.ศ. 2557 ได้ชื่อว่ากุหลาบดำที่นี่ และได้ อาจารย์สมพร แก้วกัณหา อดีตนักมวยฝีมือดีจากจังหวัดนครสวรรค์ มาเป็นเทรนเนอร์ซ้อมเรื่อยมา
ระหว่าง พ.ศ. 2559-2560 กุหลาบดำประสบความสำเร็จอย่างมาก ไม่แพ้ใคร 7 ไฟต์ติดต่อกันที่สนามมวยเวทีช่อง 7 สี จนได้เสื้อสามารถ หลังจากนั้นได้ครองแชมป์สนามมวยเวทีลุมพินีและแชมป์ประเทศไทย  ได้เซ็นสัญญากับวันแชมเปียนชิพเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2562  และได้ประเดิมสนามแข่งขันเมื่อ 6 กันยายน พ.ศ. 2562 ที่นครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม
== ชีวิตส่วนตัว ==
กุหลาบดำได้ศึกษา กศน.ชั้นมัธยมปลาย มีภรรยาชื่อ วนิดา เข็มเพชร (ใหม่) เป็นชาวสุรินทร์เช่นกัน มีบุตรชายชื่อ จักรภัทร มีสิทธิ์ดี (แชมป์)
== อ้างอิง ==
นักมวยไทยชาวไทย
บุคคลจากจังหวัดสุรินทร์
พระนางจันทรวรเทวี

พระนางจันทรวรเทวี (เขมร : ព្រះនាងច័ន្ទតារាវត្តី, โรมัน : Chantraworadevi) พระองค์เป็นพระมเหสีของพระเจ้าตระซ็อกประแอม (พ.ศ.1879-1883) เป็นพระราชมารดาในพระบรมนิพพานบทและพระสิทธานราชา
== พระราชประวัติ ==
พระองค์เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าชัยวรมันที่ 9 และพระนางองค์ราชเทวี
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับพระองค์ชัย พระราชปนัดดาในพระเจ้าชัยอินทรวรมันที่ 4 แห่งจามปา และเป็นพระญาติทางพระราชมารดาในปี พ.ศ. 1833 หลังจากอภิเษกสมรส (พระเจ้าชัยวรมันที่ 9) ทรงพระราชทานเมืองทางตอนใต้ใกล้เมืองจตุมุขให้ปกครอง ครั้นถึงปี พ.ศ.1879 ใด้เกิดการจลาจลขึ้นในเมืองพระนครหลวงทำให้พระเจ้าชัยปรเมศวรถูกลอบปลงพระชนม์เสด็จสวรรคตบรรดาขุนนางสรรพมุขมนตรีทั้งหลายจึงอัญเชิญพระองค์ชัยผู้เป็นพระราชบุตรเขยขึ้นเสวยราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรุงศรียโศธรปุระเฉลิมพระนาม พระบาทศรีสุริโยพันธุ์ จากนั้นจึงสถาปนาพระนางจันทรวรเทวีขึ้นเป็นพระอัครมเหสี หลังจากอภิเษกสมรสได้ 45 ปีและสถาปนา พระบรมนิพพานบท พระราชโอรสองค์โตขึ้นเป็นพระอุปราชขณะมีพระชนม์มายุ 44 พรรษา ซึ่งเหตุการณ์นี้เองที่นักวิชาการกัมพูชามองว่าพระองค์ชัยหรือพระศรีสุริโยพันธุ์ที่ 1 กับพระเจ้าแตงหวานไม่ใช่บุคคลคนเดียวกัน ซึ่งสรุปได้ว่าพระเจ้าแตงหวานเป็นเพียงบุคคลในตำนานนิทานพื้นบ้าน นักวิชาการให้น้ำหนักว่าพระบาทศรีสุริโยพันธุ์นั้นทรงเป็นเชื้อพระวงศ์มาก่อนแน่นอน เพราะในขณะนั้นราชวงศ์มหิธรปุระ ยึดถือระบบชนชั้นวรรณะแบบอินเดียอย่างเข้มข้น การที่พระนางจันทรวรเทวีซึ่งมีวรรณะกษัตริย์จะไปสมรสกับชนชั้นศูทร (ไพร่) ย่อมขัดแย้งกับประเพณีของบ้านเมืองในขณะนั้น 
พระเจ้าตระซ็อกประแอมได้ลอบปลงพระชนม์พระเจ้าชัยวรมันที่ 9 ด้วยพระแสงหอกลำแพงจนสวรรคตเมื่อ พ.ศ.1879 ต่อมาบรรดานาหมื่นสรรพมุขมนตรีทั้งหลายจึงพร้อมใจกันถวายราชสมบัติให้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นพระมหากษัตริย์อาณาจักรพระนคร และทรงรับพระนางจันทรวรเทวี พระราชธิดาในพระเจ้าชัยวรมันที่ 9 เป็นสมเด็จพระอัครมเหสี ขณะนั้นพระเจ้าตระซ็อกประแอมมีพระชนมายุ 70 ปี ได้สถาปนาพระนางเป็น สมเด็จพระภัควดี ศรีจันทรวรเทวี พระอรรคมเหษี
พระองค์ทรงประสูติพระราชโอรส 2 พระองค์ คือ พระบรมนิพพานบทและพระสิทธานราชา
== อ้างอิง ==
ราชินีแห่งกัมพูชา