pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เลี่ยว เฉิงหลาน

เลี่ยว เฉิงหลาน (s=廖城兰|t=廖城蘭|p=Liào Chéng Lán; Jacky Liew)  เกิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม เป็นที่รู้จักกันในชื่อ เลี่ยว เชิ่งหราน (จีน: 廖圣然; พินอิน: Liào Shèng Rán), นามปากกา ฉือกงจึ (จีน: 食公子; พินอิน: Shí gōngzǐ) เขาเป็นนักเขียนอาหารมืออาชีพชื่อดังจากประเทศมาเลเซีย, นักชิมอาหาร, กรรมการตัดสินการประกวดการทำอาหารระดับนานาชาติ และยังเป็นชาวมาเลเซียคนแรกที่มีชื่อเสียงโด่งในฐานะนักชิมอีกด้วย
== ประวัติ ==
เลี่ยว เฉิงหลาน (Liao Cheng Lan) เกิดในมาเลเซีย มีพื้นเพมาจากมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน เคยเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านธุรกิจระดับประเทศ อาจารย์วิทยาลัยเกษตร และที่ปรึกษาของหนังสือพิมพ์ธุรกิจหนันยางชางเป้า (Nanyang Siang Pau)
ในปี ค.ศ. 2008 ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จากสุลต่านแห่งมาเลเซีย ด้านการบริการดีเด่นต่อชุมชน และรางวัล "World Gourmet Master" จากสมาคม French World Gourmet Association
ในปี ค.ศ. 2011 ได้รับรางวัล Excellent Paper Award of China International Symposium (中国国际研讨会优秀论文奖)
ในปี ค.ศ. 2012 นามปากกา ฉือกงจึ (Shi Gong Zi) ได้ถูกบันทึกไว้ในนิตยสารที่ระลึก "Who's Who" จากสื่อบ้านเกิดของเขา
== ผลงาน ==
ในปี ค.ศ. 1996 ได้เขียนนิตยสารอาหารและการท่องเที่ยว โดยใช้นามปากกา เลี่ยว เชิ่งหราน (Liao Shen Ran)
ในปี ค.ศ. 2000 ได้มีการเขียนรีวิวอาหารในสไตล์ Feminine (风采) และ Oriental Cuisines (美味风采).
ในปี ค.ศ. 2007 ได้มีการเพิ่มองค์ประกอบทางการเมืองลงในคอลัมน์อาหารของเขา นอกจากนี้ ยังได้พบปะกับชาวมาเลเซีย นักการเมืองต่างชาติ และนักการทูต ทั้ง 119 คนอีกด้วย
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2013 จนถึงปัจจุบัน เขาได้ศึกษาวิทยาศาสตร์ข้อมูลและประยุกต์ใช้เทคโนโลยีอินเทอร์เน็ต เพื่อกำหนดเกณฑ์การประเมินอาหารของมาเลเซียใหม่
== งานเขียน ==
" Truly Nyonya Malacca" ( ปี ค.ศ. 2010, Haibin Press) ภายในหนังสือเล่มนี้ ได้มีการเสนอแนวคิดแรกที่ว่าอาหารมาเลเซียนั้นมีต้นกำเนิดมาจากหมู่เกาะมาเลย์ และมีการจำแนกอาหารมาเลเซียออกเป็น 3 ชนชั้นทางสังคม และ 5 กลุ่มชาติพันธุ์
== อ้างอิง ==
นามปากกา
นักเขียนตำราอาหาร
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014

สหราชอาณาจักร เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 22 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองโซชี ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7-23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกสหราชอาณาจักรเป็นตัวแทนสหราชอาณาจักรในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 56 คน ใน 10 ชนิดกีฬา
== นักกีฬาที่เข้าร่วม ==
== สกีลงเขา ==
ผลการแข่งขันดังนี้ :
{|class="wikitable" border="1" style="font-size:90%"
|-
!rowspan=2|นักกีฬา
!rowspan=2|รายการ
!colspan=2|ฮีท
!colspan=2|รอบก่อนรองฯ
!colspan=2|รอบรองฯ
!colspan=2|ชิงชนะเลิศ
|-
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
|-align=center
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|}
== สกีข้ามทุ่ง ==
ผลการแข่งขันดังนี้ :
{|class="wikitable" border="1" style="font-size:90%"
|-
!rowspan=2|นักกีฬา
!rowspan=2|รายการ
!colspan=2|ฮีท
!colspan=2|รอบก่อนรองฯ
!colspan=2|รอบรองฯ
!colspan=2|ชิงชนะเลิศ
|-
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
|-align=center
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|}
== ดูเพิ่ม ==
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติสหราชอาณาจักรในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาสหราชอาณาจักรที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
โอลิมปิกฤดูหนาว 2014
 
สหราชอาณาจักร
นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติสหราชอาณาจักร
ประเทศกรีซในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014

ประเทศกรีซ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 22 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองโซชี ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7-23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกกรีซเป็นตัวแทนประเทศกรีซในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 7 คน ใน 4 ชนิดกีฬา
== นักกีฬาที่เข้าร่วม ==
== สกีลงเขา ==
ผลการแข่งขันดังนี้ :
{|class="wikitable" border="1" style="font-size:90%"
|-
!rowspan=2|นักกีฬา
!rowspan=2|รายการ
!colspan=2|ฮีท
!colspan=2|รอบก่อนรองฯ
!colspan=2|รอบรองฯ
!colspan=2|ชิงชนะเลิศ
|-
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
|-align=center
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|}
== สกีข้ามทุ่ง ==
ผลการแข่งขันดังนี้ :
{|class="wikitable" border="1" style="font-size:90%"
|-
!rowspan=2|นักกีฬา
!rowspan=2|รายการ
!colspan=2|ฮีท
!colspan=2|รอบก่อนรองฯ
!colspan=2|รอบรองฯ
!colspan=2|ชิงชนะเลิศ
|-
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
|-align=center
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|}
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศกรีซในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติกรีซในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬากรีซที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
โอลิมปิกฤดูหนาว 2014
 
กรีซ
นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติกรีซ
ตำนานตระกูลไทระ

ตำนานตระกูลไทระ หรือ เรื่องของเฮเกะ  เป็นซีรีส์ออริจินอลเน็ตแอนิเมชันญี่ปุ่น ดัดแปลงจากตำนานเฮเกะ วรรณกรรมมหากาพย์อิงประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 13 เกี่ยวกับความรุ่งเรืองและการล่มสลายของตระกูลไทระ โดยอนิเมะดัดแปลงจากฉบับที่แปลเป็นภาษาญี่ปุ่นยุคปัจจุบันโดยฮิเดโอะ ฟูรูกาวะในปี ค.ศ. 2016 อนิเมะผลิตโดยสตูดิโอไซเอ็นซ์ซารุ และกำกับโดยนาโอกะ ยามาดะ ฉายตั้งแต่วันที่ 16 กันยายน ถึง 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 ทางบริการสตรีมมิงฟูจิทีวีออนดีมานด์ (ดำเนินการโดยฟูจิทีวี), ฟันนิเมชัน และ ปีลีปีลี ก่อนจะออกอากาศทางผังรายการ +Ultra ของช่องฟูจิทีวีตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2565
==เนื้อเรื่อง==
เรื่องราวอยู่ในช่วงสงครามเก็มเป (ค.ศ. 1180–1185) เล่าจากมุมมองของบิวะ เด็กสาวและนักดนตรีพเนจรผู้เล่นเครื่องดนตรีบิวะ เมื่อบิวะผู้สามารถมองเห็นอนาคตได้พบกับไทระ โนะ ชิเงโมริ ทายาทตระกูลไทระผู้ทรงอิทธิพลที่กำลังต่อสู้เพื่อความเป็นใหญ่ในสงคราม บิวะจึงรู้ว่าชิเงโมริมีดวงตาที่สามารถมองเห็นวิญญาณ บิวะได้ทำนายถึงการล่มสลายของตระกูลไทระ
== ตัวละคร ==
บุตรสาวของพระนักเล่นบิวะ (บิวะโฮชิ)
บุตรชายคนโตของคิโยโมริผู้นำตระกูลไทระ
น้องสาวต่างแม่ของชิเงโมริ
ผู้นำตระกูลไทระ
ภรรยาของคิโยโมริ
บุตรชายคนโดของชิเงโมริ
น้องชายต่างมารดาของชิเงโมริ
จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นพระองค์ที่ 77
จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นพระองค์ที่ 80 พระโอรสของอดีตจักรพรรดิโกชิรากาวะ
==การผลิต==
ซีรีส์อนิเมะกำกับโดยนาโอโกะ ยามาดะ เขียนบทโดยเรโกะ โยชิดะ และรับผิดชอบดนตรีประกอบโดยเค็นซูเกะ อูชิโอะ ทั้งสามเคยร่วมงานในภาพยนตร์อนิเมะ รักไร้เสียง และ ลิซแอนด์เดอะบลูเบิร์ด ที่สตูดิโอเกียวโตแอนิเมชัน ฮิตซึจิบุงงากุร้องเพลงเปิดชื่อเพลงว่า "ฮิคารุ โทกิ" ส่วน Agraph และ Ani จากวง Scha Dara Parr ร้องเพลงปิดชื่อเพลงว่า "unified perspective."
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการ 
ตำนานตระกูลไทระ หรือ เรื่องของเฮเกะ ที่ปีลีปีลี
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวอิงประวัติศาสตร์
ตรีพล เจาะจิตต์

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ตรีพล เจาะจิตต์ (เกิด 25 มิถุนายน พ.ศ. 2488) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช 5 สมัย และ อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนครศรีธรรมราช
== ประวัติ ==
ตรีพล เจาะจิตต์ เกิดเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2488 เป็นบุตรของ สิบตำรวจเอก ลาบ กับ นางเล็ก เจาะจิตต์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี กสิกรรมและสัตวบาลบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, ระดับปริญญาโท 2 สาขา คือ กสิกรรมและสัตวบาลมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และ สาขาวิทยาศาสตร์ทางด้านโคนม และการผลิตภัณฑ์นม จาก University of Tennessee ประเทศสหรัฐอเมริกา
==การทำงาน==
หลังจากจบการศึกษาในระดับปริญญาตรี ตรีพลได้รับคัดเลือกเป็นอาจารย์พิเศษของภาควิชาสัตวบาล คณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ควบคู่ไปกับการศึกษาในระดับปริญญาโทใบแรก จนเมื่อจบการศึกษา ตรีพลได้เข้ารับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการวิทยาเขตเกษตรศาสตร์ นครศรีธรรมราช รวมไปถึงรับราชการเป็นอาจารย์ โดยตำแหน่งสุดท้ายก่อนมาทำงานด้านการเมือง ในตำแหน่งผู้ช่วยศาสตราจารย์
== งานการเมือง ==
ตรีพล ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ก่อนที่จะได้รับเลือกติดต่อกันรวม 5 สมัย
พ.ศ. 2549 ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา และได้รับเลือกตั้ง แต่ทำหน้าที่ได้เพียง 5 เดือนเท่านั้นก็ต้องพ้นจากตำแหน่งด้วยการถูกรัฐประหาร
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
ตรีพล เจาะจิตต์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 5 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 จังหวัดนครศรีธรรมราช สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 จังหวัดนครศรีธรรมราช สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 จังหวัดนครศรีธรรมราช สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดนครศรีธรรมราช สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดนครศรีธรรมราช สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
=== สมาชิกวุฒิสภา ===
ตรีพล เจาะจิตต์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาทั้งหมด 1 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2549 จังหวัดนครศรีธรรมราช
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดนครศรีธรรมราช
อาจารย์คณะเกษตรศาสตร์
ผู้ช่วยศาสตราจารย์
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนครศรีธรรมราช
พรรคประชาธิปัตย์
บุคคลจากโรงเรียนเบญจมราชูทิศ นครศรีธรรมราช
บุคคลจากคณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
บุคคลจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ปฐมสมโพธิ

ปฐมสมโพธิ [ปะถมมะสมโพด, ปะถมสมโพด] เป็นคัมภีร์พุทธศาสนาหรือวรรณกรรมพุทธประวัติ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครแต่ง แต่งเมื่อใด และแต่งที่ไหน มีบันทึกไว้หลายภาษาทั้งภาษาบาลี ภาษามอญ ภาษาเขมร และกลุ่มภาษาไท ปฐมสมโพธิฉบับที่เก่าแก่ที่สุด คือ ภาษาบาลีอักษรธรรมล้านนา แต่งขึ้นที่เมืองท่าส้อยของอาณาจักรล้านนา จารเมื่อ พ.ศ. 2013 สำนวนฉบับนี้ยังเป็นที่มาของปฐมสมโพธิภาษาไทหลายภาษา อย่างไรก็ดีฉบับที่เก่าที่สุดอาจแต่งขึ้นในพม่าหรือลังกา ซึ่งต้นฉบับได้สูญหายไปแล้ว
เนื้อเรื่องดั้งเดิมเป็นประวัติของพระสิทธัตถโพธิสัตว์ เนื้อหามีความสอดคล้องกับวรรณกรรมพุทธประวัติสายบาลีและนอกสายบาลี ในสำนวนล้านนาแบ่งออกเป็น 4 ช่วง คือ ช่วงพระโพธิสัตว์ประทับอยู่บนสวรรค์ชั้นดุสิต แล้วเสด็จมาปฏิสนธิในพระครรภ์ของพระพุทธมารดา จนถึงประสูติ ช่วงเสวยความสุขในความเป็นฆราวาสจนอภิเษกสมรส รวมเป็นระยะเวลา 29 ปี ช่วงเสด็จออกบวช แสวงหาสัจธรรม บำเพ็ญเพียร ทุกรกิริยา จนถึงตรัสรู้พระอนุตรสัมมาสัมโพธิญาณ รวมเป็นระยะเวลา 6 ปี และช่วงเหตุการณ์หลังตรัสรู้พระอนุตรสัมมาสัมโพธิญาณ เนื้อเรื่องจบที่การแสดงพระธัมมจักกัปปวัตตนสูตรและผลเกิดจากการแสดงธรรมนั้น
ภายหลังเนื้อเรื่องปฐมสมโพธิได้วิวัฒนาการจนกลายเป็นวรรณกรรมที่มีทั้งพุทธประวัติและพุทธศาสนประวัติ จนมีความยาวมากกว่า 1 เท่าจากของเดิม แต่เนื้อเรื่องปฐมสมโพธิภาษาบาลีสำนวนล้านนายังคงเป็นแกนปฐมสมโพธิของทุกฉบับ โดยมีเพียง 9 ปริจเฉท นักปราชญ์ด้านภาษาและวรรณกรรมกรมศิลปากรสันนิษฐานว่า สมัยอยุธยามีคัมภีร์ที่เป็นต้นเค้าให้แก่ปฐมสมโพธิ์ยุครัตนโกสินทร์มาก่อนแล้ว ชื่อ ชินมหานิทานกถา เขียนเป็นตัวอักษรขอมบนใบลาน จนในสมัยรัตนโกสินทร์สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรสได้อาศัยคัมภีร์หลักในพระไตรปิฎกและอรรถกถาเป็นต้น เทียบเคียง แต่งขึ้นมากเป็น 29 ปริจเฉท โดยใช้ชื่อว่า ปฐมสมโพธิกถา เริ่มชำระเมื่อเดือนยี่ พ.ศ. 2387 เสร็จสมบูรณ์ในวันแรม 15 ค่ำ เดือน 7 ปีมะเส็ง พ.ศ. 2388 แม้คำว่า "ปฐมสมโพธิกถา" จะมีความหมายถึง "เรื่องราวเกี่ยวแก่การตรัสรู้โดยแจ่มแจ้งและเลิศล้ำของพระพุทธเจ้าซึ่งเพิ่งจะบังเกิดผ่านพ้นไป" แต่เนื้อเรื่องไม่ได้เน้นพุทธประวัติตอนตรัสรู้
==ฉบับ==
ปฐมสมโพธิภาษาบาลี นำมาจากหอสมุดแห่งชาติรัชมังคลาภิเษก เชียงใหม่ จารปีจุลศักราช 832 (พ.ศ. 2013) ของวัดศรีบุญเรืองท่าส้อย อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ปฐมสมโพธิภาษาบาลีสำนวนที่ 1 ฉบับภาษาบาลี ของวัดไหล่หิน จารปีจุลศักราช 936 (พ.ศ. 2117) จำนวน 3 ผูก 138 หน้าลาน
ปฐมสมโพธิ เป็นผลงานการรจนาของพระสุวรรณรังษี พระภิกษุชาวเชียงใหม่ (ต่อมาดำรงตำแหน่งพระสังฆราชที่เมืองเวียงจันทน์) แต่งในปี พ.ศ. 2128 พบที่วัดพระธาตุแก่งสร้อย จังหวัดตาก
ปฐมสมโพธิ ฉบับสำนวนภาษาล้านนา วัดขันแก้ว จังหวัดเชียงใหม่ จารปีจุลศักราช 1196–1197 (พ.ศ.2377–2378) จำนวน 7 ผูก 9 ปริจเฉท ปริวรรตโดย บำพ็ญ ระวิน จำนวน 104 หน้า
ปฐมสมโพธิ ฉบับภาษามอญ วัดคงคาราม จังหวัดราชบุรี เป็นภาษามอญที่ได้รับอิทธิพลพม่า จารมาตั้งแต่ชาวมอญอพยพตั้งถิ๋นฐานในราชบุรี
สำนวนสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส ทรงแปลชำระมี 29 ปริจเฉท
ปฐมสมโพธิฉบับ 10 กันฑ์ สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (สา ปุสฺสเทโว) วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร
ปฐมสมโพธิมหาปธานทุกกรกิริยา สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ฤทธิ์ ธมฺมสิริ) มีความเพียงพระมหาบุรุษทรงกระทําทุกรกิริยา
ปฐมสมโพธิ 30 ปริจเฉท พระเถระ 30 รูปแต่งเทศน์ในรัชกาลที่ 5 สำนวนแต่งตามปฐมสมโพธิสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส
==อ้างอิง==
วรรณกรรมศาสนาพุทธ
ชาวแอย์มอฆ

แอย์มอฆ (ایماق) หรือ แชฮอร์แอย์มอฆ (چهار ایماق) เป็นชนร่อนเร่และกึ่งร่อนเร่ ที่ส่วนใหญ่พูดภาษาเปอร์เซียและนับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในที่ราบสูงทางภาคกลางและตะวันตกของประเทศอัฟกานิสถาน เดิมทีชาวแอย์มอฆมีชื่อเรียกว่า "แอย์มอฆทั้งสี่" คือ ทอยแมนี (เป็นองค์ประกอบหลักของประชากรจังหวัดฆอร์), ฟีโรซโคฮี (ส่วนใหญ่อยู่ที่จังหวัดบาดฆีส), แจมชีดี และทีมูรี ข้อมูลบางส่วนบันทึกว่าแอย์มอฆแฮซอเรเป็นหนึ่งในแอย์มอฆทั้งสี่ โดยกลุ่มทีมูรีอยู่ในส่วน "แอย์มอฆน้อย" หรือ แอย์มอเฆดีกอร์ ("แอย์มอฆอื่น")
ชาวแอย์มอฆพูดภาษาเปอร์เซียแบบแอย์มอฆ แต่กลุ่มชนทอยแมนีกับฟีโรซโคฮีทางใต้บางส่วนกับชาวทีมูรีทางตะวันออกเฉียงเหนือหันมาใช้ภาษาปาทาน
== ประชากรศาสตร์ ==
มีการประมาณการว่ามีประชากรแอย์มอฆประมาณ 250,000 ถึง 500,000 คน ส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี (ยกเว้นกลุ่มแจมชีดีที่ส่วนใหญ่นับถือนิกายชีอะฮ์อิสมาอีลียะฮ์) ซึ่งตรงข้ามกับกลุ่มแฮซอเรที่ส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามนิกายชีอะฮ์
== ดูเพิ่ม ==
แอย์มอฆแฮซอเร
ฟอร์ซีวอน
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่ม ==
Macgregor, Central Asia, (Calcutta, 1871)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Aimaq Man with Children, Pal-Kotal-I-Guk, Ghor Province
Aimaq Nomad Camp Pal-Kotal-I-Guk Between Chakhcharan and Jam Afghanistan 
แอย์มอฆ
กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอัฟกานิสถาน
ชนร่อนเร่ในปัจจุบัน
วัดป่าเป้า (อำเภอเมืองเชียงใหม่)

วัดป่าเป้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมถนนมณีนพรัตน์ ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 10 ไร่ 81 ตารางวา และเขตภายนอกกำแพงวัดเป็นเขตธรณีสงฆ์อีก 1 ไร่ 2 งาน 73 ตารางวา เป็นวัดไทใหญ่แห่งแรกของเชียงใหม่
วัดป่าเป้าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2429 โดยเมื่อ พ.ศ. 2426 หม่อมบัวไหล (แม่นางไหล) พระสนมเชื้อสายไทใหญ่ในพระเจ้าอินทวิชยานนท์ ได้นำชาวไทใหญ่พัฒนาพื้นที่คุ้มเก่า ซึ่งเป็นวังเก่าของพระเจ้ากือนาธรรมิกราช ตั้งเป็นวัด และเมื่อ พ.ศ. 2432 พระเจ้าอินทวิชยานนท์ ได้เป็นองค์ประธานสร้างเจดีย์และวิหารไม้ ศิลปะแบบไทใหญ่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2449
ภายในวัดป่าเป้ามีพระธาตุที่มีลักษณะแบบไทใหญ่ และพิพิธภัณฑ์ชาวเงี้ยว วัดเป็นที่ร่ำลือกันมากกับประเพณีงานปอยส่างลองที่เริ่มจัดเมื่อ พ.ศ. 2537 เป็นงานประเพณีปีใหม่ของชาวไทใหญ่ ช่วง 26–27 พฤษภาคมของทุกปี โดยภายในงานจะมีการจำลองวัฒนธรรมไทใหญ่ในรูปแบบต่าง ๆ เช่น การแต่งกาย การฟ้อนดาบ ฟ้อนโต ฟ้อนกิ่งกะหล่า การสาธิตการทำอาหาร เป็นต้น และยังมีโรงเรียนสอนภาษาไทใหญ่ให้แก่เด็ก ๆ ในละแวกนั้นอีกด้วย
==อ้างอิง==
ป่าเป้า
วัดปลักคล้า

วัดปลักคล้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกม่วง อำเภอคลองหอยโข่ง จังหวัดสงขลา มีเนื้อที่ 10 ไร่ มีธรณีสงฆ์ 3 แปลง เนื้อที่  9 ไร่ 2 งาน ปัจจุบันมีพระครูวีระเขมคุณ (พ่อท่านกล่อม เขมวิโร) เป็นเจ้าอาวาส
วัดปลักคล้าสร้างเป็นวัด พ.ศ. 2429 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2442 อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2462 กว้าง 8 เมตร โครงสร้างไม้เนื้อแข็ง หลังคามุงด้วยกระเบื้องดินเผา ศาลาการเปรียญ กว้าง 17 เมตร ยาว 14 เมตร วิหารประธาน กว้าง 45 ยาว 35 เมตร ปูชนียวัตถุมี พระพุทธลาภดำรงค์ ที่เคารพบูชาของชาวพุทธ ศาสนิกชนทั้งชาวไทยและชาวมาเลเซีย ประเทศเพื่อนบ้านที่เดินทางแวะมาเป็นประจำต่างมากราบไหว้ขอพร พระพุทธลาภดำรงค์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 ขนาดองค์พระหน้าตักกว้าง 8 เมตร สูง 12 เมตร เครื่องรางของวัด คือ พระปิดตาหลวงพ่อกล่อม
==รายนามเจ้าอาวาส==
ท่านเอียด
พระอธิการนวน
พระอธิการสีแก้ว
พระใบฎีกาแช่ม เขมงคโร
พระอธิการเกลื่อน เตชบุญโญ
พระครูวีระเขมคุณ (พ่อท่านกล่อม เขมวิโร)
== อ้างอิง ==
ปลักคล้า
สิ่งก่อสร้างในอำเภอคลองหอยโข่ง
วัดเขารูปช้าง

วัดเขารูปช้าง อาจหมายถึง
วัดเขารูปช้าง จังหวัดจันทบุรี
วัดเขารูปช้าง จังหวัดพิจิตร
วัดเขารูปช้าง จังหวัดสงขลา
เขารูปช้าง
วัดเขารูปช้าง (จังหวัดสงขลา)

วัดเขารูปช้าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปาดังเบซาร์ อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา ห่างจากตลาดปาดังเบซาร์ประมาณ 13 กิโลเมตร ปัจจุบันมีพระอธิการโฮชี ฉนฺทโก เป็นเจ้าอาวาสวัด ซึ่งเป็นชาวสิงคโปร์
วัดเขารูปช้าง หรือ วัดถ้ำเขารูปช้าง เริ่มสร้างเมื่อต้นปี พ.ศ. 2511 โดยเจ้าอาวาสรูปแรกพระมงคลญาณคุณ หรือ จวงเจีย ยสโร และศิษย์ยานุศิษย์จากประเทศสิงคโปร์ ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2536 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2541
สถาปัตยกรรมภายในวัดมีลักษณะจีนและไทย ตั้งอยู่บนเชิงเขาเทือกเขาแก้ว โดยเป็นที่นิยมในหมู่นักท่องเที่ยว ทั้งชาวไทยและต่างประเทศ มีบรรยากาศร่มรื่น มีบริเวณกว้างขวาง และมีลำธารน้ำไหลผ่าน มีถ้ำซึ่งประดิษฐานพระพุทธรูปปางต่าง ๆ เช่น พระพุทธรูปปางไสยาสน์ เจ้าแม่กวนอิม
เจดีย์จำลองจากพุทธคยา ประเทศอินเดีย สร้างจากหินอ่อน วัดเขารูปช้างมี 2 ชั้น ชั้นที่ 1 มีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่ภายใน มีการปั้นเสาเป็นรูปมังกร ฝาผนังมีการวาดลวดลายงดงาม บริเวณรอบฝาผนังเจดีย์มีองค์พระขนาดไม่ใหญ่มากนักประดิษฐานเต็มทั้งสองฝั่งผนัง ชั้นที่ 2 มีบันไดขึ้นไป และด้านบนยังมีจุดชมวิว
== อ้างอิง ==
เขารูปช้าง
ตำบลวังกระแจะ (อำเภอไทรโยค)

วังกระแจะ เป็น 1 ใน 7 ตำบลของอำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี พื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติของอุทยานแห่งชาติไทรโยค และเป็นพื้นที่ภูเขาสูงสลับซับซ้อน ราษฎรส่วนใหญ่อยู่บริเวณที่ราบริมแม่น้ำแควน้อย ตั้งขึ้นเป็นตำบลในปี พ.ศ. 2518

== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
ตำบลวังกระแจะมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลไทรโยค
ทิศใต้  ติดต่อกับตำบลลุ่มสุ่ม และตำบลบ้องตี้
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลท่าเสา
ทิศตะวันตก ติดต่อกับสหภาพพม่า
== ประวัติ ==
วังกระแจะ เดิมเป็นพื้นที่หมู่บ้านในเขตตำบลลุ่มสุ่ม อำเภอไทรโยค ในปี พ.ศ. 2512 ทางราชการได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยแยกพื้นที่หมู่ 8 บ้านเขาพัง หมู่ 10 บ้านหาดงิ้ว รวมกับอีก 4 หมู่บ้านในเขตตำบลลุ่มสุ่ม ไปตั้งขึ้นเป็นตำบลท่าเสา
ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2518 ทางราชการได้เห็นว่าพื้นที่ 5 หมู่บ้านของตำบลท่าเสามีพื้นที่ห่างไกล และติดต่อกับชายแดนสหภาพพม่า สมควรจะจัดตั้งขึ้นเป็นตำบล จึงแยกพื้นที่หมู่ 4 บ้านเขาพัง หมู่ 6 บ้านหาดงิ้ว หมู่ 7 บ้านหนองปลา หมู่ 8 บ้านแก่งระเบิด และหมู่ 9 บ้านเขาช้าง ของตำบลท่าเสา จัดตั้งเป็น "ตำบลวังกระแจะ"
แต่เดิมพื้นที่ตำบลไม่มีถนนสัญจรไปมาภายในตำบล ประชาชนใช้การเดินทางโดยเรือ จึงมีท่าเรือ (ท่าเท้ง) ที่ประชาชนใช้ประจำซึ่งบริเวณดังกล่าวมี "ต้นกระแจะจันทร์"ขนาดใหญ่ ประกอบกับแม่น้ำแควน้อยบริเวณท่าเท้งมีความลึก ชาวบ้านเรียกกันว่า "วัง" เมื่อตั้งเป็นตำบลจึงใช้ชื่อว่า "วังกระแจะ"
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
ตำบลวังกระแจะแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|หมู่ที่ 1
|
|บ้านเขาช้าง
|
|(Ban Khao Chang)
|
|หมู่ 9 (เดิม) โอนมาจากตำบลท่าเสา
|-
|หมู่ที่ 2
|
|บ้านหนองปลา
|
|(Ban Nong Pla)
|
|หมู่ 7 (เดิม) โอนมาจากตำบลท่าเสา
|-
|หมู่ที่ 3
|
|บ้านเขาพัง
|
|(Ban Khao Phang)
|
|หมู่ 4 (เดิม) โอนมาจากตำบลท่าเสา
|-
|หมู่ที่ 4
|
|บ้านแก่งระเบิด
|
|(Ban Kaeng Raboet)
|
|หมู่ 8 (เดิม) โอนมาจากตำบลท่าเสา
|-
|หมู่ที่ 5
|
|บ้านหาดงิ้ว
|
|(Ban Hat Ngio)
|
|หมู่ 6 (เดิม) โอนมาจากตำบลท่าเสา
|-
|หมู่ที่ 6
|
|บ้านวังกระแจะ
|
|(Ban Wang Krachae)
|
| -
|-
|หมู่ที่ 7
|
|บ้านพุหว้า
|
|(Ban Phu Wa)
|
| -
|-
|หมู่ที่ 8
|
|บ้านบ้องตี้น้อย
|
|(Ban Bong Ti Noi)
|
| -
|-
|หมู่ที่ 9
|
|บ้านชายทุ่ง
|
|(Ban Chai Thung)
|
| -
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่ตำบลวังกระแจะมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลวังกระแจะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังกระแจะทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลวังกระแจะที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2518 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลวังกระแจะในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539
== ประชากร ==
พื้นที่ตำบลวังกระแจะประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 9 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 9,748 คน แบ่งเป็นชาย 5,114 คน หญิง 4,634 คน (เดือนธันวาคม 2565) เป็นตำบลที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 4 ในอำเภอไทรโยค
ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก
== อ้างอิง ==
วังกระแจะ
วังกระแจะ
อำเภอไทรโยค
นกตะขาบหัวหงอก

นกตะขาบหัวหงอก หรือ นกตะขาบทุ่งท้องสีน้ำเงิน (blue-bellied roller; ) เป็นนกในวงศ์นกตะขาบซึ่งกระจายพันธุ์ทั่วแอฟริกาในแถบละติจูดแคบ ๆ จากเซเนกัลไปจนถึงทางตะวันออกเฉียงเหนือของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก เป็นนกไม่อพยพตามฤดูกาลและมักอาศัยในท้องถิ่นที่มีทุ่งหญ้าสะวันนาในภูมิอากาศแบบชื้นโดยเฉพาะที่มีต้นไม้ในสกุล Isoberlinia ขึ้นหนาแน่น
== อนุกรมวิธาน ==
นกตะขาบหัวหงอกได้รับชื่อทวินาม Coracias cyanogaster ในปี ค.ศ. 1816 โดยจอร์จ คูวิเยร์ (Georges Cuvier) นักธรรมชาติวิทยาชาวฝรั่งเศสที่มีพื้นฐานมาจากภาพ "นกตะขาบทุ่งท้องสีน้ำเงิน (Le Rollier à ventre bleu)" ซึ่งฟรองซัวส์ เลอเวลลอง (François Levaillant) วาดและให้คำอธิบายไว้ในปี ค.ศ. 1806 ชื่อลักษณะเฉพาะเป็นภาษากรีกโบราณคือ kuanos แปลว่า "สีน้ำเงินเข้ม" กับ gastēr แปลว่า "ท้อง" ทั้งนี้เลอเวลลองเข้าใจผิดคิดว่าตัวอย่างดังกล่าวถูกเก็บได้จากเกาะชวา โดยความเป็นจริงแล้วนกชนิดนี้มีถิ่นที่อยู่ในแอฟริกาตะวันตก ซึ่งต่อมาได้ระบุพื้นที่เก็บตัวอย่างต้นแบบเป็นเซเนกัล นกตะขาบหัวหงอกเป็นแบบโมโนไทป์ (monotypic species) คือ ไม่มีการระบุชนิดย่อย
== ลักษณะ ==
เป็นนกขนาดใหญ่ ซึ่งมีขนาดเกือบเท่านกหัวขวาน ยาว 28–30 เซนติเมตร (11–12 นิ้ว) ขนหลังสีน้ำตาลเข้มหรือน้ำตาลดำ ขนหัว คอ และอกเป็นขนสีขาวนวลหรือน้ำตาลซีด (สีครีม) ขนส่วนที่เหลือส่วนใหญ่เป็นสีน้ำเงินเข้ม
ตัวเต็มวัยมีแถบหางยาว 6 เซนติเมตร (2.4 นิ้ว) ทั้งสองเพศมีความคล้ายคลึงกัน (แทบไม่มีภาวะทวิสัณฐานทางเพศ) ลูกนกและนกรุ่นเยาวชนมีสีคล้ายตัวเต็มวัยแต่สีอ่อนและมอ ๆ 
นกตะขาบหัวหงอกมีความโดดเด่นในขณะบินโดยเฉพาะการโฉบพุ่งตรง (ร่อนแบบไม่กระพือปีก) จากปีกสีน้ำเงินเข้มสด หลังสีน้ำตาลเข้ม ตัดกับหัวและอกสีขาวนวล และหางที่ยาวตรง
มักร้องเสียงดังแหบเป็นจังหวะคล้าย "กา-กา-กา"
== การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย ==
เป็นนกอาศัยทั่วไปในทุ่งโล่งเขตอบอุ่น อาจมีต้นไม้ประปราย นกตะขาบหัวหงอกมักชอบเกาะโดด ๆ นาน ๆ บนกิ่งไม้ เสา หรือสายไฟเหนือศีรษะ แบบเดียวกับนกอีเสือ เพื่อเฝ้าดูเหยื่อเช่น ตั๊กแตนและแมลงขนาดใหญ่อื่น ๆ
== พฤติกรรมและนิเวศวิทยา ==
นกตะขาบหัวหงอกมีพฤติกรรมการบินแบบนกกระต้อยตีวิด มักบินผาดแผลงโดยมีการบิดและหมุนตัว ซึ่งเป็นที่มาชองชื่อภาษาอังกฤษของนกชนิดนี้ว่า "roller"
มักทำรังอยู่ในโพรงต้นไม้
== สถานะ ==
มีเขตการแพร่กระจายพันธุ์ที่กว้าง และมักพบได้ทั่วไปในวงกว้าง ได้รับการประเมินว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงต่ำต่อการสูญพันธุ์ในบัญชีแดงไอยูซีเอ็น
== ในกรงเลี้ยง ==
สามารถเลี้ยงนกตะขาบหัวหงอกในกรงเลี้ยงได้ และบางครั้งพบเห็นได้ในสวนสัตว์ กรงเลี้ยงนกขนาดใหญ่ และอาคารทางการปักษีวิทยาที่คล้ายคลึงกัน
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Blue-bellied Roller - Gambia (32528717871).jpg|ในธรรมชาติ
ไฟล์:Blue-bellied Roller, Gambia (11207635225).jpg|ในธรรมชาติ ที่แกมเบีย
ไฟล์:Blue-Bellied Roller (3209723116).jpg|ในกรงเลี้ยง
ไฟล์:Big Trap -- Opalrake (25449510156).jpg|ขนรอบตาสีดำ
== อ้างอิง ==
หัวหงอก
ตะขาบหัวหงอก
มาโยนากะโนะโดอะ

มาโยนากะโนะโดอะ ~ สเตย์วิธมี (ญี่ปุ่น: 真夜中のドア〜Stay with Me หรือรู้จักในชื่อ Mayonaka no Door (Stay with Me)) เป็นซิงเกิลเดบิวต์ของนักร้องชาวญี่ปุ่น มิกิ มัตซูบาระ ปล่อยเมื่อ 5 พฤศจิกายน 1979 ก่อนจะได้รับความนิยมใหม่อีกครั้งในปี 2020 หรือ 41 ปีให้หลัง
== การประพันธ์และการปล่อย ==
มัตซูบาระอัดเพลง "มาโยนากะโนะโดอะ" ครั้งแรกเมื่อเธออายุ 19 ปี สองปีก่อนที่เธอจะเดบิวต์ เธอย้ายออกจากบ้านเกิดที่โอซากะ ไป โตเกียว ผู้ประพันธ์ดนตรี เท็ตซูจิ ฮายาชิ แต่งทำนองขึ้นโดยใช้รูปแบบ "แนวใหม่" (new music) ที่ได้รับอิทธิพลมาจากดนตรีตะวันตก แนวเพลงใหม่นี้ต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อ ซิตีป็อป ในบทสัมภาษณ์กับ เดอะเจแปนไตมส์ ฮายาชิชื่นชมเสียงร้องของนักร้องหน้าใหม่คนนี้ ระบุว่า: "เราไม่ได้คาดหวังว่าเธอจะร้องเพลงออกมาด้วยน้ำเสียงที่เป็นผู้ใหญ่อย่างมาก (a very mature voice) ไปไกลกว่าอายุของเธอ แต่ก็ยังคงความแจ๊ซ (jazzy)... และอาจถึงขั้นเซ็กซี (sexy)"
เพลงนี้ถือว่าประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ด้วยอันดับสูงสุดที่ 28 บนออริคอนซิงเกิลส์ชาร์ต รวมถึงช่วยสร้างความนิยมและชื่อเสียงให้กับทั้งมัตซูบาระและฮายาชิ ถึงแม้ต่อมามัตซูบาระจะมีผลงานเพลงอีกมากมายตลอดชีวิตในวงการดนตรีของเธอ แต่เพลง "มาโยนากะโนะโดอะ" ก็ได้รับการยกย่องให้เป็นผลงานชิ้นที่ดีที่สุดของเธอตลอดกาล
== ความนิยมระลอกใหม่ ==
ในปลายปี 2020 "มาโยะนากาโนะโดอะ" ได้รับความนิยมระลอกใหม่จากผู้ฟังนานาชาติ นิตยสาร บิลบอร์ด ระบุว่าคลื่นลูกใหม่นี้มาจากนักร้องชาวอินโดนีเซีย Rainych ผู้ทำดนตรีคัฟเวอร์เพลงญี่ปุ่นเป็นปกติอยู่แล้ว ได้ปล่อยคัฟเวอร์เพลง "มาโยนากะโนะโดอะ" บนช่องยูทูบเมื่อเดือนตุลาคม ทำให้เพลงกลับมาเป็นที่นิยมอีกครั้งในอินโดนีเซีย ก่อนจะแพร่กระจายไปทั่วโลก จากนั้นเพลงปรากฏบนชาร์ตยอดนิยมของบริการสตรีมดนตรี ทั้งสปอติฟาย และ แอปเปิลมิวสิก ในช่วงเวลาเดียวกัน เพลงนี้ยังถูกนำไปใช้ประกอบเทรนด์บนสื่อติ๊กต็อก ซึ่งแสดงวิดีโอผู้คนเปิดเพลงนี้ขึ้นและมีคุณแม่ชาวญี่ปุ่นร้องตามโดยทันทีเมื่อได้ยิน
== อันดับ ==
{|class="wikitable plainrowheaders"
!align="center"|ชาร์ต
!align="center"|ตำแหน่งสูงสุด
|-
!scope="row"|ญี่ปุ่น (ออริคอนซิงเกิลส์ชาร์ต)
|align="center"| 28
|}
== ดูเพิ่ม ==
พลาสติกเลิฟ เพลงแนวซิตีป็อปอีกเพลงที่ได้รับความนิยมระลอกใหม่ในปี 2017
== อ้างอิง ==
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2522
เพลงภาษาญี่ปุ่น
ไวรอลวิดีโอ
โภง

โภง (อูรดู และ ; Bhong) เป็นเมืองขนาดเล็กในอำเภอราฮีม ยาร์ ข่าน ในแคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน เป็นยูเนียนเคาน์ซประจำซาดีกาบาดเตหสิล เมืองตั้งอยู่ห่างไปราว 200 กิโลเมตรจากภวัลปุระ
==อ้างอิง==
เมืองในแคว้นปัญจาบ