pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เทพมรณะ สงครามเลือดพันปี

เทพมรณะ สงครามเลือดพันปี หรือ บลีช เทพมรณะ สงครามเลือดพันปี  เป็นซีรีส์อนิเมะญี่ปุ่นอิงจากซีรีส์มังงะ เทพมรณะ โดยไทโตะ คูโบะ และเป็นภาคต่อโดยตรงของซีรีส์อนิเมะเทพมรณะ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2563 นิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์และ "Bleach 20th Anniversary Project & Tite Kubo New Project Presentation" ไลฟ์สตรีมประกาศว่าเนื้อเรื่องภาคสุดท้ายของมังงะ "สงครามเลือดพันปี" จะมีโครงการเป็นอนิเมะ ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2564 มีการประกาศว่าโครงการอนิเมะจะเป็นซีรีส์โทรทัศน์ ภาพยนตร์ตัวอย่างและภาพวิชวลของซีรีส์ได้เผยแพร่ในงานจัมป์เฟสตา '22 เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2564 ซีรีส์อนิเมะกำกับโดยโทโมฮิซะ ทางูจิและเริ่มออกอากาศทางช่องทีวีโตเกียวในวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ซีรีส์อนิเมะจะออกอากาศทั้งหมด 4 คอร์ โดยมีช่วงหยุดระหว่างคอร์ คอร์แรกมีทั้งหมด 13 ตอน และจบในวันที่ 27 ธันวาคมของปีเดียวกัน คอร์ที่สองชื่อว่า "The Separation" มีกำหนดออกอากาศในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2566
 ร้องเพลงเปิดชื่อเพลงว่า  ส่วนเซ็นนาริงร้องเพลงปิดชื่อเพลงว่า  นอกจากนี้ คิตานะยังเพลงปิดพิเศษของตอนแรกชื่อเพลงว่า "Rapport" ซึ่งเคยชื่อเป็นเพลงหลักของนิทรรศการครบรอบ 20 ปีของซีรีส์ Bleach EX.
== รายชื่อตอน ==
== การจำหน่ายสื่อชมในบ้าน ==
=== ญี่ปุ่น ===
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อนิเมะ เทพมรณะ สงครามเลือดพันปี ที่อ้ายฉีอี้
* พากย์ญี่ปุ่น
* พากย์ไทย
อนิเมะ เทพมรณะ สงครามเลือดพันปี ที่ปีลีปีลี
อนิเมะ เทพมรณะ สงครามเลือดพันปี ที่ทรูไอดี
อนิเมะ เทพมรณะ สงครามเลือดพันปี ที่แอมะซอน ไพรม์วิดีโอ
อนิเมะ เทพมรณะ สงครามเลือดพันปี ที่อนิ-วัน เอเชีย
เทพมรณะ
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
น้ำเกรปฟรูต

น้ำเกรปฟรูต (grapefruit juice) คือน้ำผลไม้ที่ทำจากเกรปฟรูต อุดมไปด้วยวิตามินซี มีรสชาติตั้งแต่รสเปรี้ยวไปจนถึงรสเปรี้ยวจัด น้ำเกรปฟรูตมีหลากหลายแบบ ได้แก่ น้ำเกรปฟรูตขาว น้ำเกรปฟรูตชมพู และน้ำเกรปฟรูตแดงทับทิม
น้ำเกรปฟรูตมีความสำคัญในทางการแพทย์เนื่องจากมีอันตรกิริยากับยาทั่วไปหลายชนิด เช่น กาเฟอีน ซึ่งสามารถเปลี่ยนแปลงสภาวะในร่างกายได้
น้ำเกรปฟรูตเป็นเครื่องดื่มอาหารเช้าทั่วไปในสหรัฐ
== อันตรกิริยาระหว่างยา ==
ผลเกรปฟรูตและน้ำเกรปฟรูตพบว่ามีอันตรกิริยากับยาหลายชนิด ในหลายกรณีทำให้เกิดอาการไม่พึงประสงค์ เกิดอันตรกิริยาได้สองทาง ทางหนึ่งคือเกรปฟรูตสามารถยับยั้งเอนไซม์ในกระบวนการเมแทบอลิซึมของยาได้ หากยาไม่ผ่านกระบวนการเมแทบอลิซึม ระดับของยาในเลือดจะสูงเกินไปซึ่งทำให้เกิดอาการไม่พึงประสงค์ อีกทางหนึ่งคือเกรปฟรูตสามารถขัดขวางการดูดซึมยาในลำไส้ หากยาไม่ถูกดูดซึม ก็จะมีปริมาณในเลือดไม่เพียงพอที่จะส่งผลรักษา
น้ำเกรปฟรูตที่ทำจากเกรปฟรูตหนึ่งผลหรือน้ำเกรปฟรูตหนึ่งแก้วขนาด 200 มิลลิตร (6.8 ออนซ์สหรัฐ)  อาจก่อให้เกิดพิษจากการใช้ยาเกินขนาด ยาที่ไม่สามารถใช้ร่วมกันได้กับเกรปฟรูตมักระบุบนฉลากของภาชนะบรรจุหรือเอกสารกำกับยา ผู้ที่รับประทานยาสามารถสอบถามผู้ให้บริการด้านสุขภาพหรือเภสัชกรเกี่ยวกับอันตรกิริยาระหว่างเกรปฟรูตกับยาได้
== ใช้ในค็อกเทล ==
น้ำเกรปฟรูตใช้ในค็อกเทลหลายชนิด เช่น ซีบรีซ (ประกอบด้วยน้ำเกรปฟรูต วอดก้า และน้ำแครนเบอร์รี) ซอลตีด็อก มิโมซาเกรปฟรูต และแรดเลอร์แกรปฟรูต
== ข้อบังคับของแคนาดา ==
ข้อบังคับของแคนาดาเกี่ยวกับการผลิตและจำหน่ายน้ำเกรปฟรูตในเชิงพาณิชย์คือต้องทำจากเกรปฟรูตสุกที่สะอาด และอาจมีน้ำตาล น้ำตาลอินเวิร์ต เดกซ์โทรส กลูโคส และสารกันบูดประเภท 2 เช่น กรดเบนโซอิก อะไมเลส เซลลูเลส และเพกติเนส ตามมาตรฐานของแคนาดา น้ำเกรปฟรูตควรมีกรดอะมิโนอิสระมากกว่า 1.15 มิลลิสมมูลต่อ 100 มิลลิลิตร (3.5 ออนซ์อังกฤษ; 3.4 ออนซ์สหรัฐ) โพแทสเซียมมากกว่า 70 มิลลิกรัมต่อ 100 มิลลิลิตร และมีค่าการดูดกลืนแสงของสารโพลีฟีนอล ทั้งหมดไม่ต่ำกว่า 0.310 ในระหว่างกระบวนการผลิต ปริมาณน้ำตาลในน้ำผลไม้ ก่อนการเติมน้ำตาล น้ำตาลอินเวิร์ต เดกซ์โทรส หรือกลูโคส ควรมีค่าบริกซ์ที่อ่านได้ไม่น้อยกว่า 9.3 ต้องมีกรดซิตริกปราศจากน้ำ ร้อยละ 0.7 ถึง 2.1 โดยน้ำหนัก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
น้ำผลไม้
วัดหอไตรเหล่าใหญ่

วัดหอไตรเหล่าใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเหล่าใหญ่ อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ ปัจจุบันมีพระครูสังวรสีลสาร (ไปล่ สญฺญโม) ดำรงตำแหน่งเจ้่าอาวาส
==ประวัติ==
วัดหอไตรเหล่าใหญ่ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2366 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2465 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2542
ภายในวัดมีสิม ซึ่งสันนิษฐานว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2438 ในสมัยหลวงปู่เหลาเป็นเจ้าอาวาสปกครองวัด โดยท่านได้เดินทางไปยังพระธาตุเชิงชุม จังหวัดสกลนคร ได้พบกับช่างนายช่างชื่อ แกวยอ เป็นชาวเวียดนาม จึงได้ชักชวนให้มาสร้างสิมที่วัดหอไตรเหล่าใหญ่ ใช้เวลาสร้างนาน 15 ปี ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2484 ช่างคำพัน แก้วปัญญา ชาวบ้านศรีฐาน อำเภอกมลาไสย จังหวัดกาฬสินธุ์ ได้มาปั้นสิงห์ตรงราวบันไดทางขึ้นสิมเพิ่ม
==เสนาสนะ==
สิมมีผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าบนฐานเอวขัน หันหน้าไปทิศตะวันตก ก่ออิฐฉาบปูนหลังคาทรงจั่วซ้อนกัน 2 ชั้น มีบันไดทางเข้าด้านหน้าตรงกับประตูทางเข้าสิม มีลวดลายสีกลีบ คีย์สโตนตรงซุ้มวงโค้ง ซึ่งเป็นงานที่ปรากฏในประเทศเวียดนาม
บริเวณหน้าหน้าวัดทางทิศเหนือมีหนองน้ำ เดิมเคยเป็นที่ตั้งของหอไตรกลางหนองน้ำ ในช่วงพระอาจารย์สมิธ แสงกล้า (หลวงปู่เพชร) เป็นเจ้าอาวาสปกครองวัด หอไตรได้พังทลายลง ชาวบ้านได้ช่วยกันจุดไฟเผาหอไตรเพื่อป้องกันการถล่มลงมา ปัจจุบันซากของหอไตรเหลือแต่เสา
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระโพธิ์
พระทุม
พระเหลา
พระสมศรี
พระอาจารย์สมิธ แสงกล้า (หลวงปู่เพชร)
พระครูสังวรสีลสาร (ไปล่ สญฺญโม)
==อ้างอิง==
โบราณสถานในจังหวัดกาฬสินธุ์
หอไตรเหล่าใหญ่
วัดบ้านน้ำคำ (สระเกตุ)

วัดบ้านน้ำคำ (สระเกตุ) เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลน้ำคำ อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด
==ประวัติ==
วัดบ้านน้ำคำ (สระเกตุ) ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2236 ในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย  ไม่ทราบนามผู้สร้างและไม่มีประวัติเป็นที่แน่ชัด มีเรื่องเล่าว่า ชาวข่าละแดเป็นผู้สร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2469 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร  ยาว 80 เมตร วิหารและอุโบสถ ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติ เขต 8  อุบลราชธานี เมื่อ พ.ศ. 2545
==อาคารเสนาสนะ==
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหาร (อาฮาม) และอุโบสถ (สิม) รูปแบบสถาปัตยกรรมแบบพื้นถิ่นอีสานที่สร้างขึ้นภายใต้อิทธิพลของศิลปะลาวและศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้น
วิหาร (อาฮาม) แต่เดิมเป็นอุโบสถ ต่อมาได้ถอดถอนพัทธสีมาออก แล้วใช้เป็นวิหารโดยชาวบ้านได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้นแทนตั้งอยู่คู่กันทางทิศเหนือ ขนาดของวิหารกว้าง 8.5 เมตร ยาว 9 เมตร หันหน้าทางทิศตะวันออก เป็นวิหารทึบ ฐานปัทม์ยกสูงแบบที่เรียกว่าฐานแอวขัน มีบันไดทางขึ้นทางด้านหน้า (ทิศตะวันออก) และบันไดสำหรับพระสงฆ์ทางด้านข้าง (ทิศใต้) ใกล้กับฐานชุกชีมีหน้าต่างบานเล็ก ๆ ที่ผนังด้านข้าง ด้านละ 1 บาน หลังคามุงด้วยไม้แป้นเกล็ดปัจจุบัน (พ.ศ. 2543) ชำรุดพัง ทางวัดจึงใช้สังกะสีมุงแทน หน้ามุขตกแต่งด้วยลายฮังผึ้ง (รวงผึ้ง) และไม้จำหลักลวดลายพรรณพฤกษา ภาพกลางเป็นภาพมาร (ราหู) อมจันทร์
อุโบสถ (สิม) ตั้งอยู่คู่กับวิหารสร้างขึ้นในภายหลังระหว่างปลายรัชสมัยรัชกาลที่ 4 หรือต้นรัชกาลที่ 5 ขนาดกว้าง 8 เมตร ยาว 10 เมตร เป็นสิมโปร่ง ฐานปัทม์ยกสูงแบบแอวขัน ด้านหน้าโล่ง ผนังด้านข้างและด้านหลังก่อด้วยอิฐ มีช่องหน้าต่างเล็ก ๆ ที่ผนังด้านข้างด้านละ 2 บ้าน หลังคาเดิมมุงด้วยไม้แป้นเกล็ด ปัจจุบัน (ข้อมูล พ.ศ. 2543) มีสภาพชำรุดเช่นเดียวกับวิหาร ทางวัดจึงใช้สังกะสีมุงคลุมอาคารเอาไว้ หน้ามุขสลักลวดลายเถาไม้ ลายพรรณพฤกษา และมาร (ราหู) อมจันทร์ ส่วนหน้าบันทำเป็นลายตาเวนหรือตะวัน สิมสร้างขึ้นภายหลังระหว่างปลายรัชกาลที่ 4 หรือต้นรัชกาลที่ 5
วัดมีธาตุเก่า 2 องค์ตั้งอยู่ทางนอกกำแพงรั้ววัดด้านทิศเหนือ และตั้งอยู่ข้างวิหาร อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ กว้าง 13 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 กุฏิสงฆ์ 2 หลัง เป็นอาคารไม้  1 หลัง  อาคารตึก 1 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร  สร้างเมื่อ พ.ศ. 2555 และศาลาบำเพ็ญกุศล กว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร  สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระขันตรี  พ.ศ. 2463–2465
พระปราโมทย์ พ.ศ. 2465–2479
พระวัน พ.ศ. 2480-2483
พระครูสุนทรสารกิจ พ.ศ. 2492–2529
พระกลม  สุกฺกธมฺโม พ.ศ. 2533–2534
พระชัง อายุวฒฺโก พ.ศ. 2536–2543
พระครูประทีปพัฒนคุณ พ.ศ. 2543 –
==อ้างอิง==
บ้านน้ำคำ
โบราณสถานในจังหวัดร้อยเอ็ด
สิ่งก่อสร้างในอำเภอสุวรรณภูมิ
ผัดขิง

ผัดขิง (ຜັດຂີງ) เป็นอาหารเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ได้รับอิทธิพลจากประเทศจีนซึ่งเป็นที่นิยมในประเทศไทยและประเทศลาว
ในประเทศไทย การผัดขิง สันนิษฐานว่าเป็นอาหารที่รังสรรค์ขึ้นใหม่ในช่วงหลังเทศกาลวันไหว้ของประเทศจีน มักจะรับประทานกันไม่ทัน หรืออาจรู้สึกจำเจกับการรับประทานอาหารประเภทต้ม จึงได้ลองทำเป็นอาหารประเภทผัดโดยใส่ขิงที่เป็นเครื่องสมุนไพรผสมลงไป
การผัดขิงนิยมใช้วัตถุดิบ อาทิ ไก่และหมู โดยไก่ผัดขิง ประกอบด้วยไก่ผัดและผัก อาทิ เห็ดและพริก ส่วนประกอบสำคัญคือ ขิง ซึ่งทำให้อาหารมีรสชาติที่โดดเด่นมาก ส่วนประกอบสำคัญในจานนี้ อาทิ ซอสถั่วเหลืองและหัวหอม รับประทานพร้อมข้าว ในสองประเทศ บางครั้งกึ๋นไก่ก็สามารถใช้แทนไก่ได้
== อ้างอิง ==
อาหารไทย
อาหารลาว
เรือคอร์เวตชั้นวีสบี

{|
|}
เรือคอร์เวตชั้นวีสบี (Visby-klass (korvett)) เป็นเรือรบที่กองทัพเรือสวีเดนใช้งาน โดยเป็นเรือคอร์เวตรุ่นใหม่ล่าสุดที่กองทัพเรือนำมาใช้ต่อจากเรือคอร์เวตชั้นกอเทนเบิร์ก และชั้นสต็อกโฮล์ม การออกแบบเรือเน้นพื้นที่หน้าตัดของเรดาร์ที่มองเห็นได้ต่ำและสัญญาณอินฟาเรด ตลดจนเรือชั้นนี้ได้รับความสนใจจากนานาชาติอย่างกว้างขวางเนื่องจากความสามารถในฐานะเรือรบล่องหน
เรือลำแรกในชั้นนี้ตั้งชื่อตามวีสบี ซึ่งเป็นเมืองหลักบนเกาะกอตแลนด์
เรือวีสบีได้รับการออกแบบโดยสำนักงานการจัดหายุทธภัณฑ์กลาโหมสวีเดน (FMV) และสร้างโดยบริษัทซ้าบคกกุมส์ ออเบีย ในคอลส์ครูนา เรือลำแรกของชั้นดังกล่าวเปิดตัวใน ค.ศ. 2000 แต่การผลิตประสบกับความล่าช้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า ส่วนเรือลำที่ห้าและลำสุดท้ายได้รับการส่งมอบใน ค.ศ. 2015
ครั้นใน ค.ศ. 2021 ได้มีคำสั่งให้พัฒนาบรรดาเรือคอร์เวตวีสบีรุ่นที่สองที่พัฒนาขึ้น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official builder's homepage (as of 2018)
Swedish navy page on the Visby trials 
Naval-Technology - www.naval-technology.com
วีสบี
 
 
วีสบี
ตำบลเพย์แรเจ

เพย์แรเจ (پي رجه) เป็นตำบลในอำเภอกลาง เทศมณฑลเนคอ จังหวัดมอแซนแดรอน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 22 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 11,805 คนใน 2,994 ครัวเรือน
== อ้างอิง ==
เพย์แรเจ
ตำบลแกเรฮ์โทฆอน

แกเรฮ์โทฆอน (قره طغان) เป็นตำบลในอำเภอกลาง เทศมณฑลเนคอ จังหวัดมอแซนแดรอน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 24 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 21,747 คนใน 5,667 ครัวเรือน
== อ้างอิง ==
แกเรฮ์โทฆอน
รัฐวิทย์ กิจวรลักษณ์

รัฐวิทย์ กิจวรลักษณ์ (เกิด 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540) เป็นนักแสดงซีรีส์ชาวไทย เริ่มต้นอาชีพนักแสดงเมื่ออายุ 19 ปีในซีรีส์เรื่องรักออกเดิน ในปี พ.ศ. 2559 เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากบท แคน ในซีรีส์เรื่องบังเอิญรัก ในปี พ.ศ. 2561
== ประวัติและการศึกษา ==
รัฐวิทย์ กิจวรลักษณ์ ชื่อเล่น แปลน เกิดเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 มีพี่สาวหนึ่งคน สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ปัจจุบัน เป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 4 วิทยาลัยดุสิตธานี สาขาวิชานวัตกรรมการบริการในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและโรงแรม
=== ไลฟ์สไตล์ ===
เขาเป็นคนรักฟุตบอลและทีมโปรดของเขาคือแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด แฟชั่นของเขาคือสไตล์มินิมอลด้วยเสื้อเชิ้ตกับกางเกงยีนส์ขาด ๆ และรองเท้าแตะ เขาสนใจในการทำอาหารและเขาฝันที่จะเป็นเจ้าของร้านอาหารเล็ก ๆ
=== อาชีพ ===
เขาได้รับการแนะนำให้แสดงในซีรีส์เรื่อง รักออกเดิน ในปี พ.ศ. 2559 โดยเขารับบทเป็นวิทย์ ในปี พ.ศ. 2561 เขาเป็นที่รู้จักจากบท แคน ซึ่งเป็นตัวละครในซีรีส์ BL เรื่อง บังเอิญรัก ที่ออกอากาศทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25 และทางไลน์ทีวี
== อ้างอิง ==
นักแสดงชายชาวไทย
แฟนธอม บลัด

แฟนธอม บลัด หรือ สายเลือดปีศาจ  เป็นซีรีส์มังงะในปี พ.ศ. 2530 แต่งเรื่องและวาดภาพโดยฮิโรฮิโกะ อารากิ เป็นภาคแรกของซีรีส์ขนาดยาว โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ มังงะตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์ชูเอชะในชื่อเดิมว่า โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ ภาค 1 โจนาธาน โจสตาร์: วัยเยาว์นั้น   รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 5 เล่ม ภาคนี้ตีพิมพ์ในนิตยสารเป็นเวลามากกว่า 10 เดือน ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2560 ถึงวันที่ 26 ตุลาคมปีเดียวกัน ต่อด้วยภาคถัดไปคือ กระแสสงคราม T
เนื้อเรื่องมีฉากเป็นประเทศอังกฤษช่วงต้นถึงปลายทศวรรษ 1880 เป็นเรื่องราวของโจนาธาน โจสตาร์ ทายาทของตระกูลโจสตาร์อันมั่งคั่ง และน้องชายบุญธรรมดีโอ บรันโด ซึ่งต้องการยึดสมบัติของตระกูลโจสตาร์มาเป็นของตน ดีโอใช้หน้ากากศิลาโบราณเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นผีดูดเลือด ฝ่ายโจนาธานได้เรียนรู้ศิลปะการต่อสู้ที่อิงจากแสงอาทิตย์เรียกว่า  เพื่อใช้ในการต่อสู้กับดีโอ
ซีรีส์มังงะได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะถึง 2 ครั้ง ในรูปแบบภาพยนตร์ผลิตโดยสตูดิโอเอพีพีพีในปี พ.ศ. 2550 และในฐานะส่วนหนึ่งของฤดูกาลแรกของซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ ผลิตโดยสตูดิโอเดวิดโปรดักชันในปี พ.ศ. 2555 และยังได้รับการดัดแปลงเป็นวิดีโอเกมในปี พ.ศ. 2549 โดยบริษัทบันได
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2530
ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
แวมไพร์ในการ์ตูนญี่ปุ่น
ครูโฮชิ ดาวในดงสาวป่วน

ครูโฮชิ ดาวในดงสาวป่วน  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยยามะ วายามะ ตีพิมพ์ในนิตยสารฟีลยัง นิตยสารมังงะแนวโจเซของสำนักพิมพ์โชเด็นชะตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2563 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 3 ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2565 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ ออริจินอลวิดีโอแอนิเมชันดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอลาแปงแทร็ก วางจำหน่ายในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2565
== เนื้อเรื่อง ==
เรื่องราวชีวิตประจำวันของโฮชิ อาจารย์ชายสอนวิชาภาษาญี่ปุ่นในโรงเรียนหญิงล้วน  เช่น การเลี้ยงหมาประจำห้องเรียน การให้คำปรึกษาแก่นักเรียน การออกไปดื่มกับเพื่อนร่วมงาน
== ตัวละคร ==
อาจารย์สอนวิชาภาษาญี่ปุ่นในโรงเรียนหญิงล้วน
อาจารย์ในที่ทำงานในโรงเรียนเดียวกับอาจารย์โฮชิ สนิทกับอาจารย์โฮชิ
นักเรียนในชั้นเรียนของอาจารย์โฮชิ
== สื่อ ==
=== มังงะ ===
ครูโฮชิ ดาวในดงสาวป่วน แต่งเรื่องและวาดภาพโดยยามะ วายามะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารฟีลยัง นิตยสารมังงะแนวโจเซของสำนักพิมพ์โชเด็นชะตั้งแต่วันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2563 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกกบง) ถึงเล่มที่ 3 ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2565 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ ประกาศลิขสิทธิ์เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2565
==== หนังสือมังงะ ====
===ออริจินอลวิดีโอแอนิเมชัน===
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 มีการประกาศว่ามังงะจะได้รับการดัดแปลงเป็น ออริจินอลวิดีโอแอนิเมชัน (โอวีเอ) ผลิตโดยสตูดิโอลาแปงแทร็ก กำกับโดยมาโมรุ มาตาเกยามะ เขียนบทโดยเทรูโกะ อุตสึมิ ออกแบบตัวละครโดยนาโฮะ โคโซโนะ ผู้รับหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้กำกับแอนิเมชันด้วย และแต่งดนตรีประกอบโดยเค ฮาเนโอกะ โอวีเอวางจำหน่ายในรูปแบบแผ่นบลูเรย์ซึ่งแถมมากับมังงะเล่มที่ 3 ฉบับพิเศษซึ่งวางจำหน่ายในวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2565
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ที่ฟีนิกซ์
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2563
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรม
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโจเซ
ฟีนิกซ์ (สำนักพิมพ์)
เพื่อนสมัยเด็กที่เคยคิดว่าเป็นผู้ชายดันกลายเป็นสาวสวยในโรงเรียนใหม่

เพื่อนสมัยเด็กที่เคยคิดว่าเป็นผู้ชายดันกลายเป็นสาวสวยในโรงเรียนใหม่  หรือชื่อเรียกอย่างย่อในภาษาญี่ปุ่นคือ เท็นบิง  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยฮิบาริยุ วาดภาพประกอบโดยชิโซะ เดิมเผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2563 ภายหลังได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็ง ตีพิมพ์เป็นหนังสือไลต์โนเวลในเครือคาโดกาวะสนีกเกอร์บุงโกะตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 6 เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2565 ไลต์โนเวลมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยคินะ โอยามะ  เผยแพร่ออนไลน์ทางเว็บไซต์นิโกะนิโกะเซงะ ในฐานะส่วนหนึ่งของแบรนด์ดราดราเฟลตตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2564 สำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 3 เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2566 และมีการประกาศสร้างเป็นอนิเมะโทรทัศน์เมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2566
== สื่อ ==
=== ไลต์โนเวล ===
===มังงะ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ที่โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร 
ที่ฟีนิกซ์
ไลต์โนเวล
นิยายญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2564
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2564
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวชีวิตโรงเรียน
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม
ฟีนิกซ์ (สำนักพิมพ์)
เรือคอร์เวตชั้นเบราน์ชไวค์

เรือคอร์เวตชั้นเบราน์ชไวค์ (Korvette K130) บางครั้งเรียกว่า เรือคอร์เวต 130 เป็นชั้นเรือคอร์เวตเดินทะเลรุ่นใหม่ล่าสุดของประเทศเยอรมนี โดยเรือรบห้าลำได้เข้ามาแทนที่เรือเร็วโจมตีชั้นเกพรัดของกองทัพเรือเยอรมัน
ส่วนในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2016 มีการประกาศว่าจะมีการจัดหาเรือคอร์เวตชุดที่สองจำนวนห้าลำ ซึ่งแต่เดิมจะจัดหาระหว่าง ค.ศ. 2022–2025 แต่ขณะนี้มีรายงานว่าล่าช้า การตัดสินใจดังกล่าวเป็นไปตามข้อกำหนดของเนโทที่คาดหวังว่าเยอรมนีจะจัดหาเรือคอร์เวตทั้งหมดสี่ลำในระดับความพร้อมสูงสุดสำหรับปฏิบัติการเขตชายฝั่งภายใน ค.ศ. 2018 และด้วยเรือคอร์เวตเพียงห้าลำสามารถจัดหาได้เพียงสองลำเท่านั้น
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Korvette Braunschweig-Klasse @ Marine (official homepage of the German Navy)
Manufacturer's website
เบราน์ชไวค์
เบราน์ชไวค์
แกงบอน

แกงบอน หรือชาวอีสานเรียกว่า แกงนางหวาน เป็นอาหารไทยประเภทแกงกะทิ ทำจากก้านของต้นบอน มาต้มกับพริกแกงคั่วและกะทิ ปรุงรสด้วยน้ำปลา น้ำปลาร้า น้ำมะขามเปียก น้ำตาลปี๊บ แล้วโรยหน้าด้วยใบมะกรูด เนื้อสัตว์ที่ใส่ เช่นหมูย่าง ปลาย่าง บางสูตรใส่ใบแมงลักลงไป
เนื่องจากบอนเป็นพืชที่มีพิษ หากนำมาปรุงอาหารโดยปฏิบัติไม่ถูกต้อง ผู้ที่กินจะเกิดอาการคันปากคันคอ รวมถึงผู้ปรุงอาหารจากบอนเองก็จะคันมือด้วย คนไทยมีความเชื่อว่าหากจะปรุงอาหารจากบอน ห้ามพูดคำว่า "คัน" เพราะจะทำให้บอนนั้นคันอย่างที่ปากพูด ในหนังสือ อาหารรสวิเศษของคนโบราณ (พ.ศ. 2531) ว่า "เคล็ดสำคัญมันอยู่ที่ว่า ต้องเลือกบอนที่ขึ้นชายตลิ่งริมท้องร่อง เมื่อปอกผิวบอนแล้วก็ให้เฉือนบอนลงไปในหม้อแกงที่กำลังเดือดอยู่นั่นแหละ จะไม่คัน"
==ประวัติ==
แกงบอนได้รับการกล่าวถึงในนิราศสุพรรณของสุนทรภู่ ความว่า
ในหนังสือ อักขราภิธานศรับท์ (พ.ศ. 2416) ของหมอบรัดเลย์ กล่าวถึงบอนไว้ว่า "กินดิบคันปาก ทำให้สุกกับไฟแล้วกินไม่คัน" ใน ตำรับอาหารวิทยาลัยในวัง (พ.ศ. 2536) และ อนุสรณ์งานพระราชทานเพลิงศพนางศักดิ์พลฤทธิ์ (พ.ศ. 2535) ให้ใช้พริกแกงแบบแกงคั่ว คือ ข่า ตะไคร้ ผิวมะกรูด เพิ่มในครกตำหอมแดง กระเทียม พริกแห้ง กะปิ ที่ต้องใส่มากคือรากกระชาย และต้องแกะเนื้อปลาต้มใส่ตำไปด้วย ในหนังสือ พลิกตำนานอาหารมอญพื้นบ้านไทย – รามัญ (พ.ศ. 2549) มีอาหารแกงบอนแบบมอญเมืองปทุมธานีที่เรียกว่า "ฟะกราว"
== อ้างอิง ==
แกง
อาหารไทย
แมงมุมทอด

แมงมุมทอด หรือ บึ้งทอด (រពីងបំពង, អាពីងបំពង) เป็นอาหารว่างของประเทศกัมพูชา พบได้ทั่วไปในเมืองสกุน อำเภอเชิงไพร จังหวัดกำปงจาม อาหารดังกล่าวเป็นที่นิยมสำหรับนักท่องเที่ยวที่ผ่านมายังเมืองนี้ นอกจากนี้ยังพบแมงมุมทอดได้ที่พนมเปญ แต่ที่เมืองสกุนซึ่งอยู่ทางตอนเหนือของพนมเปญราว 75 กิโลเมตร เป็นศูนย์กลางการบริโภคแมงมุมทอดและเป็นที่นิยมกว่า แมงมุมที่ใช้ประกอบอาหารดังกล่าว ส่วนหนึ่งมาจากหมู่บ้านทางตอนเหนือของเมืองสกุนด้วยการขุดรู และบางส่วนก็หาได้จากป่าแถวนั้น แล้วเอาแมงมุมไปทอดในน้ำมัน การบริโภคแมงมุมทอดเริ่มขึ้นเมื่อใดไม่เป็นที่ปรากฏ บางคนอธิบายว่าการบริโภคแมงมุมทอดเกิดจากความอดอยากในช่วงที่เขมรแดงครองเมือง ทำให้สินค้าสำหรับอุปโภคบริโภคขาดตลาด จึงบริโภคแมงมุมเพื่อประทังชีวิต
แมงมุมที่ใช้เป็นวัตถุดิบในการทำแมงมุมทอดคือ แมงมุมทารันทูลา หรือ บึ้ง ซึ่งในภาษาเขมรเรียกว่า อาปิง มีขนาดตัวประมาณฝ่ามือมนุษย์ ตัวหนึ่งมีราคา 300 เรียล เมื่อ พ.ศ. 2545 หรือราคาประมาณ 0.08 ดอลลาร์สหรัฐ หนังสือนำเที่ยวเล่มหนึ่ง ระบุว่าทารันทูลาชนิดนั้น คือ บึ้งลาย หรือ บึ้งม้าลาย (Haplopelma albostriatum) เป็นที่ทราบกันว่าเป็นแมงมุมที่สามารถบริโภคได้มากว่าร้อยปีแล้ว แต่ความนิยมแมงมุมทอดของชาวเขมรนี้ เพิ่งเกิดขึ้นช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 นี้เอง โดยในหนังสือเล่มเดียวกันนั้น ได้ระบุสูตรการทำแมงมุมทอดไว้ว่า "ปรุงรสด้วยผงชูรส น้ำตาล เกลือ กระเทียมทุบ ผัดในน้ำมันจนหอม จากนั้นจึงใส่แมงมุมลงไป ผัดจนกว่าขาของแมงมุมจะกรอบ และเนื้อในท้องของมันสุกดีไม่มีน้ำไหลออกมา"
รสชาติได้รับการอธิบายว่าจืดชืด "เหมือนจะเป็นลูกผสมระหว่างเนื้อไก่กับเนื้อปลาค็อด" ส่วนรสสัมผัส บริเวณส่วนนอกจะกรอบ แต่บริเวณลำตัวจะอ่อนนุ่ม บริเวณขาจะมีเนื้ออยู่เพียงเล็กน้อย ส่วนหัวและลำตัวจะมี "เนื้อสีขาวอ่อนนุ่มอยู่ภายใน" แต่ส่วนท้องมักจะไม่ถูกกิน เพราะภายในท้องจะมีก้อนสีน้ำตาล ๆ ซึ่งประกอบไปด้วยอวัยวะภายใน รวมทั้งไข่และขี้ของมัน บางคนว่านี่คือส่วนที่เลิศรสที่สุด ขณะที่บางคนแนะว่าอย่าไปบริโภคบริเวณดังกล่าวเลย
== ต่างประเทศ ==
ในประเทศไทย มีการบริโภคบึ้งเช่นกันในหลายภูมิภาคมาช้านาน
เคยมีร้านแห่งหนึ่งในประเทศเม็กซิโก บรรจุตาโกไส้แมงมุมทารันทูลาเสิร์ฟคู่กับกัวกาโมเลลงในเมนูของร้าน แต่ทางการเม็กซิโกมีกฎหมายห้ามขายทารันทูลาหลายสายพันธุ์เพื่อการบริโภคของมนุษย์ ด้วยเหตุนี้เมนูยังกล่าวจึงถูกยกเลิกออกไปเป็นการถาวร
== อ้างอิง ==
อาหารกัมพูชา
แมงมุมและมนุษย์
อาหารผัดหรือทอด
ออมไรซ์

ออมไรซ์ หรือ โอมูไรซุ   หรือ ข้าวห่อไข่ เป็นอาหารญี่ปุ่น  ประกอบด้วยไข่เจียวที่ทำจากข้าวผัดและไข่คนแผ่นบาง มักจะราดด้วยซอสมะเขือเทศ เป็นอาหารที่นิยมทำกินเองที่บ้าน เด็ก ๆ จะชอบรับประทานออมไรซ์เป็นพิเศษ ออมไรซ์มักปรากฏอยู่ในชุดอาหารกลางวันสำหรับคุณหนู  ของญี่ปุ่น
== ศัพทมูล ==
คำว่า โอมุ (ออม) และคำว่า ไรซุ (ไรซ์) มาจากการออกเสียงคำภาษาอังกฤษด้วยการออกเสียงแบบภาษาญี่ปุ่นของคำภาษาอังกฤษว่า omelette (ไข่เจียว) และ rice (ข้าว) ชื่อนี้เป็นตัวอย่างหนึ่งของ วาเซ-เอโงะ หรือคำในภาษาญี่ปุ่นที่สร้างจากคำในภาษาอังกฤษ
== ประวัติ ==
กล่าวกันว่าออมไรซ์มีต้นกำเนิดในช่วงเปลี่ยนของศตวรรษที่ 20 ที่ร้านอาหารสไตล์ตะวันตกในย่านกินซ่าของโตเกียวชื่อ เร็งงะ-เท ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจาก ชากิง-ซูชิ
== รูปแบบต่าง ๆ ==
ออมไรซ์มักจะประกอบด้วย ชิกเกงไรซ์ หรือ ชิกินไรซุ (ข้าวไก่: ข้าวผัดกับซอสมะเขือเทศและไก่) ห่อด้วยไข่คนแผ่นบาง ๆ ส่วนผสมที่ทำใช้แต่งกลิ่นข้าวมีความแตกต่างกันออกไป มักผัดข้าวกับเนื้อสัตว์ต่าง ๆ (โดยทั่วไปคือเนื้อไก่) หรือผัก และสามารถปรุงรสด้วยน้ำซุปเนื้อ ซอสมะเขือเทศ เดมีกลัส ซอสขาว หรือเกลือและพริกไทย บางครั้งใช้บะหมี่ผัด (ยากิโซบะ) แทนข้าวเพื่อทำเป็น ออมโซบะ (โอมูโซบะ) รูปแบบอื่น ๆ ที่แตกต่างออกไปในจังหวัดโอกินาวะ คือ ออมทาโก (โอมูตาโกะ) ซึ่งประกอบด้วยไข่เจียวบนทาโกไรซ์ ฮอตด็อกทอดและสแปมเป็นเนื้อสัตว์ยอดนิยม 2 ชนิดที่มักวางร่วมไว้ในจาน
== อาหารที่คล้ายกัน ==

อาหารที่คล้ายกันกับออมไรซ์มีอยู่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะในมาเลเซีย อินโดนีเซีย และสิงคโปร์ เรียกว่า นาซีโกเร็งปัตตายา เป็นข้าวผัดที่ทำจากข้าวผัดไก่ห่อด้วยไข่ดาวหรือไข่เจียวแผ่นบาง ๆ
วอลกาไรซ์ เป็นอาหารอีกชนิดที่คล้ายกันกับออมไรซ์
== ในวัฒนธรรมประชานิยม ==
ออมไรซ์รูปแบบใหม่ได้รับการพัฒนาสำหรับภาพยนตร์สุขนาฏกรรมเรื่อง ทัมโปโปะ ในปี ค.ศ. 1985 โดยความร่วมมือกับร้านไทเมเค็งซึ่งเป็นร้านอาหารชื่อดังในนิฮมบาชิ ออมไรซ์รูปแบบนี้มีข้าวที่ห่อด้วยไข่เจียวกึ่งสุกซึ่งถูกตัดเปิดออกเพื่อเปิดให้เห็นข้าวข้างใน ออมไรซ์รูปแบบนี้ได้รับความนิยมอย่างมากจนเป็นมาตรฐานร้านอาหารในปัจจุบัน การทำออมไรซ์เองที่บ้านมักเริ่มจากปรุงไข่เจียวแผ่นบาง ๆ ให้เสร็จ นำมาวางบนข้าวปรุงรสแล้วตกแต่งด้วยซอสมะเขือเทศ
ออมไรซ์แบบทำเองที่บ้าน เป็นอาหารที่พบได้บ่อยในรายการอาหารของเมดคาเฟ่ เนื่องจากขั้นตอนการใส่ซอสมะเขือเทศจะเปิดโอกาสให้เมดของร้านสามารถตกแต่งอาหารที่โต๊ะได้อย่างง่าย ๆ ในฐานะ "เซอร์วิส" รูปแบบหนึ่ง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
JunsKitchen. "Fluffy Omurice (Japanese Omelet Rice)", YouTube.com
Setsuko Yoshizuka. "Omu Rice", JapaneseFood.About.com
อาหารญี่ปุ่น
ข้าวผัด
อาหารจากไข่
กระแสสงคราม

กระแสสงคราม  เป็นภาคที่ 2 ของซีรีส์มังงะ โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ แต่งเรื่องและวาดภาพโดยฮิโรฮิโกะ อารากิ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่วันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 ถึง 27 มีนาคม พ.ศ. 2532 เป็นเวลา  ปี ด้วยจำนวนตอนทั้งหมด 69 ตอน ภายหลังรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 7 เล่ม  เมื่อตีพิมพ์ในนิตยสารเป็นครั้งแรกเคยใช้ชื่อภาคเดิมว่า  ภาคนี้ดำเนินเรื่องต่อจาก แฟนธอม บลัด (พ.ศ. 2530) และต่อด้วย นักรบประกายดาว (พ.ศ. 2532-2535)
เนื้อเรื่องมีฉากในทวีปอเมริกาเหนือและทวีปยุโรปในช่วงปี ค.ศ. 1938–39 ประมาณ 50 ปีหลังเรื่องราวในแฟนธอม บลัด เป็นเรื่องราวของโจเซฟ โจสตาร์และซีซาร์ อันโตนิโอ เซปเปลี ทายาทของโจนาธาน โจสตาร์และวิล เอ. เซปเปลีจากแฟนธอม บลัด ผู้สามารถใช้พลังงานอิงแสงอาทิตน์ที่เรียกว่าคลื่นมนตรา ทั้งคู่ร่วมกับอาจารย์คลื่นมนตราลิซาลิซา พยายามหาทางขัดขวางมนุษย์โบราณที่เรียกว่ามนุษย์เสาหิน ผู้ประดิษฐ์หน้ากากศิลาจากภาคแฟนธอม บลัด จากการได้รับศิลาทรงพลังที่เรียกว่าซูเปอร์อาจาซึ่งสามารถทำให้พวกมนุษย์เสาหินกลายเป็นสุดยอดสิ่งชีวิตและพิชิตจุดอ่อนต่อแสงอาทิตย์
กระแสสงครามได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะในฐานะส่วนหนึ่งของฤดูกาลแรกของซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ ผลิตโดยสตูดิโอเดวิดโปรดักชันในปี พ.ศ. 2555
== อ้างอิง ==
โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2530
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวจินตนิมิต
แวมไพร์ในการ์ตูนญี่ปุ่น
หน่วยบัญชาการทหารไซเบอร์สหรัฐ

หน่วยบัญชาการทหารไซเบอร์สหรัฐ (United States Cyber Command) เป็นหนึ่งในสิบเอ็ดหน่วยบัญชาการรบรวมของกระทรวงกลาโหมสหรัฐ มีหน้าที่รับผิดชอบยุทธการไซเบอร์สเปซ, การเสริมความปลอดภัยไซเบอร์สเปซของกระทรวงกลาโหม และเป็นส่วนประสานงานและส่วนสนับสนุนของผู้เชี่ยวชาญไซเบอร์ของกลาโหม
หน่วยนี้ได้รับการจัดตั้งเมื่อกลางปี 2009 ในฐานะส่วนหนึ่งของสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติ (NSA) โดยมีผู้อำนวยการสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติเป็นผู้บังคับบัญชาหน่วย ต่อมาในปี 2017 มีการประกาศว่าหน่วยนี้จะถูกยกฐานะขึ้นเป็นหน่วยบัญชาการรบรวม ซึ่งมีการบังคับบัญชาที่เป็นอิสระ
==อ้างอิง==
หน่วยบัญชาการรบรวมของกระทรวงกลาโหมสหรัฐ
แกงขนุน

แกงขนุน  หรือ แกงบ่าหนุน ภาษาไทยถิ่นเหนือเรียก แก๋งบ่าหนุน เป็นอาหารไทยประเภทแกงที่ได้รับความนิยมแพร่หลายทางภาคเหนือของประเทศไทย ทำจากขนุนอ่อน นิยมเติมเนื้อหมูหรือกระดูกอ่อน มะเขือเทศ ชะอม ชะพลู บางแห่งนิยมใส่ข่า ตะไคร้ทุบ และอาจมีจักข่าน (สะค้าน) บ่าแขว่น (ผลกำจัด) โขลกใส่ลงไปในแกงด้วย ส่วนพริกแกงประกอบด้วยพริกแห้ง กะปิ หอมแดง กระเทียม ข่า และตะไคร้
มักจะทำรับประทานในช่วงวันที่ 16 เมษายน ที่ถือว่าเป็นวันปากปี๋หรือวันแรกของปีใหม่ (วันพญาวัน) บางท่านนิยมแกงกินในงานแต่งงาน ถือว่าเป็นแกงที่มีชื่อเป็นมงคลด้วยความเชื่อว่าชื่อ "ขนุน" จะช่วยหนุนนำสิ่งดี ๆ ยางขนุนมียางเหนียวหมายถึงให้คู่แต่งงานอยู่ร่วมกันอย่างยาวนาน หากได้แกงใส่หมูการงานต่าง ๆ ก็จะทำสำเร็จโดยง่ายเหมือนเป็นเรื่องหมู ๆ
ด้านคุณค่าทางอาหาร ขนุนอ่อนมีแคลเซียม ฟอสฟอรัส เหล็ก วิตามินเอ วิตามินบีหนึ่ง วิตามินบีสอง วิตามินซี และมีโปรตีนจากซี่โครงหมู มีสรรพคุณในการบำรุงน้ำนม สมานแผลในกระเพาะ และลำไส้ ทำให้ระบบย่อยอาหารทำงานได้ดีขึ้น
== อ้างอิง ==
แกง
อาหารไทยภาคเหนือ