pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
รานี กี วาว

รานี กี วาว (રાણી કી વાવ, เทวนาครี: रानी की वाव, Rani ki Vav) หรือ รานกีวาว (રાણકી વાવ, Ranki vav) หรือเรียกตามความหมายว่า บ่อน้ำขั้นบันไดของพระราชินี (Queen’s stepwell) เป็นบ่อน้ำขั้นบันไดในเมืองปาฏัณ รัฐคุชราต ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นในสมัยจักรวรรดิจลุกยะ และตั้งอยู่บนริมฝั่งแม่น้ำสรัสวตี ใน ประพันธ-จินตมณี วรรณกรรมโดยภิกษุไชนะ  เมรุตุงคะในปี 1304 ระบุว่า "อุทยมตี (Udayamati) ธิดาแห่งนรวรหะ เขนคาร (Khengara) สร้างบ่อน้ำขั้นบันไดใหม่ขึ้นมาที่ศรีปาฏฏณา (ปาฏัณ) ยิ่งใหญ่อลังการยิ่งกว่าเขื่อนสหัสตรลึงค์" ในวรรณกรรมนี้ระบุว่าบ่อน้ำขั้นบันไดสร้างขึ้นในปี 1063 และก่อสร้างเสร็จใช้เวลา 20 ปี เป็นที่เข้าใจกันโดยทั่วไปว่าสร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงราชาภีมะที่หนึ่ง  โดยพระราชินีอุทยมตี ในขณะที่คณะผู้เชี่ยวชาญระบุปีก่อสร้างของบ่อน้ำขั้นบันไดอยู่ที่ปี 1032 โดยเปรียบเทียบความคล้ายคลึงทางสถาปัตยกรรมกับวิมลวสาหีมนเทียร
ในปี 1986 กรมสำรวจโบราณคดีอินเดีย (ASI) เริ่มการขุดค้นและสำรวจรานีกีวาวครั้งใหญ่ ที่ซึ่งมีการขุดพบรูปของพระนางอุทยมตี และมีการทำนุบำรุงซ่อมแซมใหญ่ระหว่างปี 1981 ถึงปี 1987 รานีกีวาวได้รับสถานะแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโกเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน 2014
รานีกีวาวได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในบ่อน้ำขั้นบันไดที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งและเป็นตัวอย่างชิ้นเอกของสถาปัตยกรรมบ่อย้ำขั้นบันไดในคุชราต โดยสร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมแบบมรู-คุรชร คล้ายคลึงกับวิมลสาหีมนเทียรแห่งเขาอาบู และ สุรยมนเทียรแห่งโมเธรา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
3D Model
บ่อน้ำขั้นบันไดในประเทศอินเดีย
สิ่งก่อสร้างในรัฐคุชราต
แหล่งมรดกโลกในประเทศอินเดีย
จันทบาวรี

จันทบาวรี (चाँद बावड़ी, Chand Baori) เป็นบ่อน้ำขั้นบันไดในหมู่บ้านอภาเนรี รัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย บาวรี แปลว่าบ่อน้ำขั้นบันได ส่วนชื่อ จันท นั้นเชื่อกันว่าเป็นชื่อของเจ้าเมืองท้องถิ่น ราชาจันท์ อย่างไรก็ตามไม่ปรากฏหลักฐานว่าด้วยการก่อสร้างจันทบาวรีรวมถึงหรศัทมาตามนเทียร ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กัน อย่างไรก็ตามมีการคาดการณ์โดยเปรียบเทียบจากสถาปัตยกรรมรูปแบบคล้ายกันที่พบที่ปรนคร (Paranagar) กับ มันดอร์ ว่าน่าจะสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 8 ถึง 9 และเป็นไปได้ว่ามนเทียรสร้างขึ้นหลังจากบ่อย้ำขั้นบันไดนี้
ชิ้นส่วนที่เก่าแก่ที่สุดของบ่อน้ำขั้นบันไดมีอายุเก่าแก่กว่าศตวรรษที่ 8 ส่วนอาคารสิ่งก่อสร้างทรงพระราชวังนั้นเข้าใจว่าสร้างขึ้นในภายหลัง ด้วยลักษณะของซุ้มโค้งแบบสถาปัตยกรรมโมกุลปรากฏใช้ในจักรวรรดิจาวหัน (Chauhan) ปัจจุบันห้องเหล่านี้ปิดไม่ให้เข้าชม ชั้นบน ๆ เชื่อว่าสร้างขึ้นในจักรวรรดิโมกุล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Homepage
สิ่งก่อสร้างในรัฐราชสถาน
บ่อน้ำขั้นบันไดในประเทศอินเดีย
มัสยิดหม่าเตียน

มัสยิดหม่าเตียน  เป็นมัสยิดที่หม่าเตียน เขตไห่เตี้ยน ปักกิ่ง ประเทศจีน
==ประวัติ==
มัสยิดนี้ก่อสร้างในระหว่างรัชสมัยจักรพรรดิคังซีแห่งราชวงศ์ชิง หลังจากนั้นในระหว่างการปฏิวัติทางวัฒนธรรม มัสยิดนี้ถูกเปลี่ยนไปเป็นโรงงาน และห้องละหมาดกลายเป็นห้องทำงาน ท้ายที่สุดใน ค.ศ. 1982 โรงงานนี้ได้เคลื่อนย้ายออกไป ทำให้อาคารนี้กลายเป็นมัสยิดอีกครั้ง
==สถาปัตยกรรม==
มัสยิดนี้มีความจุสำหรับผู้มาละหมาด 200 คน และกินพื้นที่ 3,800 ตารางเมตร มีโครงสร้างเป็นสถาปัตยกรรมจีน โดยอาคารหลักมีห้องละหมาด ห้องบรรยายทิศใต้ ห้องบรรยายทิศเหนือ และอาคารอื่น ๆ
==การเดินทาง==
มัสยิดนี้สามารถเข้าถึงได้ผ่านการเดินไปทางใต้ของสถานีเจี้ยนเต๋อเหมินในรถไฟใต้ดินปักกิ่ง
==อ้างอิง==
สิ่งก่อสร้างในเขตไห่เตี้ยน
หม่าเตียน
สายพันธุ์ของโควิด-19

redirect สายพันธุ์ของ SARS-CoV-2
สายพันธุ์ของเชื้อโควิด-19

redirect สายพันธุ์ของ SARS-CoV-2
สายพันธุ์ของไวรัสโควิด-19

redirect สายพันธุ์ของ SARS-CoV-2
โฮโซกาวะ คัตสึโมโตะ

โฮโซกาวะ คัตสึโมโตะ (; ค.ศ. 1430 – 6 มิถุนายน ค.ศ. 1473) เป็นหนึ่งในคันเร (ผู้แทนจากโชกุน ในยุคมูโรมาจิ เขาเป็นที่รู้จักจากการมีส่วนร่วมในการสร้างเรียวอันจิ วัดที่มีชื่อเสียงจากสวนหิน และการมีส่วนร่วมในสงครามโอนิง ชื่อในวัยเด็กของเขาคือ ซูมิอากามารุ (聡明丸)
ความขัดแย้งระหว่างเขากับพ่อตา ยามานะ โซเซ็น ผู้ขุ่นเคืองกับอำนาจที่โฮโซกาวะมีในฐานะคันเร เป็นหนึ่งในปัจจัยที่ก่อให้เกิดสงครามโอนิงใน ค.ศ. 1467 เมื่อโชกุนอาชิกางะ โยชิมาซะมีลูกชายใน ค.ศ. 1464 ยามานะใช้โอกาสนี้ในการต่อต้านโฮโซกาวะมากกว่าเดิม สนับสนุนลูกชายของตนให้เป็นผู้สืบทอดโชกุน โฮโซกาวะทำงานใกล้ชิดกับอาชิกางะ โยชิมิ พี่/น้องชายของโชกุนเสมอ และสนับสนุนข้ออ้างของเขาให้กับรัฐบาลโชกุน อย่างไรก็ตาม ใน ค.ศ. 1473 ทั้งโฮโซกาวะและยามานะเสียชีวิตไปแล้ว
==ครอบครัว==
พ่อ: โฮโซกาวะ โมจิยูกิ (ค.ศ. 1400-1442)
แม่: ลูกสาวของเคียวโงกุ ทากามิตสึ
ภรรยา: ยามานะ ฮารูโกะ
ลูก:
*โฮโซกาวะ มาซาโมโตะ จากฮารูโกะ
*โทโชอิง แต่งงานกับอากามัตสึ มาซาโนริ จากฮารูโกะ
==อ้างอิง==
ไดเมียว
ตระกูลเคโจ-โฮโซกาวะ
บุคคลในยุคมูโรมาจิ
E484K

redirect สายพันธุ์ของ SARS-CoV-2#E484K
B.1.351

redirect สายพันธุ์ของ SARS-CoV-2#B.1.351
P.1

redirect สายพันธุ์ของ SARS-CoV-2#P.1
สายพันธุ์เชื้อไวรัสโควิด-19

redirect สายพันธุ์ของ SARS-CoV-2
มาล์มเฟรดแห่งเคียฟ

มาล์มเฟรดแห่งเคียฟ (ระหว่างค.ศ. 1095 และ 1102 - สิ้นพระชนม์หลังค.ศ. 1137) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์และเดนมาร์กในช่วงสมัยกลาง โดยครั้งแรกทรงอภิเษกสมรสกับพระเจ้าซิเกิร์ดที่ 1 แห่งนอร์เวย์ และครั้งที่สองอภิเษกสมรสกับพระเจ้าอีริคที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
==พระชนม์ชีพ==
มาล์มเฟรดเป็นเจ้าหญิงแห่งเคียฟรุส เป็นพระราชธิดาในแกรนด์ปรินซ์มิสทิสลาฟที่ 1 แห่งเคียฟและเจ้าหญิงคริสตินา อิงเงอสด็อทเทอร์แห่งสวีเดน เจ้าหญิงมาล์มเฟรดเป็นหลานย่าในเจ้าหญิงไกธาแห่งเวสเซกซ์และเป็นหลานตาในพระเจ้าอิงเงอร์ ผู้อาวุโสแห่งสวีเดน พระนางประสูติในช่วงระหว่างปีค.ศ. 1095 และ 1102
สตอร์รี สตูร์ลูสัน นักประวัติศาสตร์ชาวไอซ์แลนด์ เขียนถึงพระนางว่า ชื่อ มาล์มเฟรด ฮารัลด์สด็อทเทอร์แห่งโฮล์มการ์ด (Malmfred Haraldsdotter of Holmgard) ซึ่งเป็นพระนามในภาษานอร์เวย์ พระเชษฐภคินีของพระนางคือ เจ้าหญิงอิงเงอร์บอร์กแห่งเคียฟเสกสมรสกับเจ้าชายเดนมาร์ก เจ้าชายคนุต ลาวาร์ด เจ้าหญิงมาล์มเฟรดอภิเษกสมรสกับพระเจ้าซิเกิร์ดที่ 1 แห่งนอร์เวย์ ระหว่างปีค.ศ. 1116 และ 1120 พระนางทรงมีพระราชธิดาหนึ่งพระองค์คือ เจ้าหญิงคริสทีน ซิเกิร์ดสแด็ทเทอร์แห่งนอร์เวย์ ซึ่งต่อมาเป็นพระชนนีในพระเจ้ามักนุสที่ 5 แห่งนอร์เวย์ ตามพงศาวดารระบุว่า ชีวิตสมรสของกษัตริย์ซิเกิร์ดและพระราชินีมาล์มเฟรดนั้นไม่มีความสุข กษัตริย์ซิเกิร์ดทรงปฏิเสธพระราชินี และอภิเษกสมรสใหม่กับพระสนมชื่อ เซซิเลีย
ในปีค.ศ. 1130 พระโอรสนอกสมรสของกษัตริย์ซิเกิร์ดได้ครองราชย์สืบต่อ อดีตพระราชินีมาล์มเฟรดจึงเสด็จออกจากนอร์เวย์ ไปยังเดนมาร์ก พระนางได้เสกสมรสใหม่กับอีริค โอรสนอกสมรสในกษัตริย์เดนมาร์ก ในปีค.ศ. 1131 พระนางทรงจัดพิธีหมั้นหมายระหว่างอดีตพระโอรสเสี้ยงของพระนางคือ พระเจ้ามักนุสที่ 4 แห่งนอร์เวย์ กับพระธิดาของพระเชษฐภคินีคือ  คริสตินาแห่งเดนมาร์ก และได้เสกสมรสในปีค.ศ. 1133 กษัตริย์มักนุสที่ 4 นั้นทรงสนับสนุนอดีตพระราชินีมาล์มเฟรด พระมารดาเลี้ยง และอีริค รวมถึงสนับสนุนพระบิดาของคริสตินาคือ เจ้าชายคนุด ลาวาร์ด ในการต่อต้านราชบัลลังก์ของพระเจ้านีลส์แห่งเดนมาร์ก ในปีค.ศ. 1133 อีริคและอดีตพระราชินีมาล์มเฟรดเสด็จหนีออกจากเดนมาร์กเพื่อขอพึ่งกษัตริย์นอร์เวย์ให้ช่วยคุ้มครอง แต่หลังจากเมื่อพระราชินีคริสตินาแห่งนอร์เวย์ทรงทราบว่า พระราชสวามีวางแผนจะทรยศ พระนางจึงรีบแจ้งอดีตพระราชินีมาล์มเฟรด ผู้เป็นสมเด็จน้า อีริคและอดีตสมเด็จพระราชินีมาล์มเฟรดทรงหันไปสนับสนุนพระเจ้าฮารัลด์ที่ 4 กิลลีแห่งนอร์เวย์ ศัตรูของกษัตริย์มักนุส กษัตริย์มักนุสจึงหย่าขาดจากพระราชินีคริสตินา
ในปีค.ศ. 1134 เมื่ออีริคกลายเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก พระนางจึงได้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก แต่ก็ไม่ทรงมีพระโอรสธิดาจากการอภิเษกสมรสครั้งนี้ ในปีค.ศ. 1137 เมื่อกษัตริย์อีริคที่ 2 ทรงถูกลอบปลงพระชนม์ ก็ไม่มีการกล่าวถึงสมเด็จพระราชินีมาล์มเฟรดในประวัติศาสตร์อีกเลย
==อ้างอิง==
"The Large Danish Encyclopedia" (1998 edition)
Norwegian Wikipedia Malmfrid Mstislavsdatter
Store norske leksikon
Norsk biografisk leksikon
Edvard Bull. »Magnus Blinde» I: Norsk biografisk leksikon, 1. utg. Bd 9. 1938
Nils Petter Thuesen. »Magnus 4 Sigurdsson Blinde» I: Norsk biografisk leksikon, 2. utg. Bd 6. 2003.
Knut Helle. Aschehougs Norgeshistorie. Bd 3. Under kirke og kongemakt. 1995
บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1100
บุคคลที่เสียชีวิตในคริสต์ทศวรรษ 1140
ม
ราชินีแห่งนอร์เวย์
อัครเสน กี บาวลี

อัครเสน กี บาวลี (अग्रसेन की बावली; Agrasen ki Baoli) เป็นบ่อน้ำขั้นบันไดเก่าแก่ ตั้งอยู่ใกล้กับย่านคอนน็อตเพลสในนิวเดลี ประเทศอินเดีย ปัจจุบันอยู่ภายใต้การดูแลของกรมสำรวจโบราณคดีอินเดีย (ASI) บ่อน้ำขั้นบันไดมีความยาว 60 เมตร และกว้าง 15 เมตร  ถึงแม้ว่าจะไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครเป็นผู้สร้างบ่อน้ำขั้นบันไดนี้ แต่เชื่อกันว่าสร้างขึ้นโดยราชาในตำนานพระนามว่า ราชาอัครเสน ส่วนลักษณะทางสถาปัตยกรรมที่ปรากฏนั้นเข้าใจว่าสร้างขึ้นใหม่ในศตวรรษที่ 14 ในสมัยตุฆลุกภายใต้รัฐสุลต่านเดลี
==ดูเพิ่ม==
จันทเบารี
ประวัติศาสตร์เดลี
โชหัท
รานีกีวาว
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สิ่งก่อสร้างในเดลี
บ่อน้ำขั้นบันไดในประเทศอินเดีย
ราชาอัครเสน
อทาลัชวาว

อทาลัชวาว (અડાલજની વાવ; Adalaj Stepwell) เป็นบ่อน้ำขั้นบันไดในหมู่บ้านอทาลัช อำเภอคานธีนคร รัฐคุชราต ใกล้กับนครอะห์เมดาบาด บ่อน้ำขั้นบันได (วาว) มีความลึกห้าชั้น สร้างขึ้นในปี 1498 ดังที่ปรากฏในจารึกหินอ่อนภาษาสันสกฤต ซึ่งค้นพบบนชั้นแรกของวาว บ่อน้ำขั้นบันไดนี้สร้างขึ้นโดยราณาวีรสิงห์ (Rana Veer Singh) แห่งจักรวรรดิวเฆละ (Vaghela dynasty) แห่งทันไทเทศ (Dandai Desh) แต่หลังราณาสิ้นพระชนม์ในสงคราม กษัตริย์มุสลิมจากเมืองข้างเคียง มะห์มุดเบกาดา จึงสร้างวาวขึ้นใหม่/สร้างต่อด้วยสถาปัตยกรรมอินโด-อิสลามในปี 1499
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Adalaj Vav – A beautiful stepwell with a tragic tale
Photo gallery
A Pictorial narration 
Adalaj Stepwell and around 
บ่อน้ำขั้นบันไดในประเทศอินเดีย
สิ่งก่อสร้างในอะห์มดาบาด
สิ่งก่อสร้างในรัฐคุชราต
ปัฏฏทกัลลุ

ปัฏทกัล หรือ ปัฏฏทกัลลุ หรือ รักตปุระ เป็นหมู่เทวสถานในศาสนาฮินดูและไชนะสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 7 และ 8 ในตอนเหนือของรัฐกรณาฏกะ บนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำมาลประภา ในอำเภอพคลโกฏ หมู่เทวสถานนี้ได้รับสถานะแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก  ตั้งอยู่ราว  จากพทามี และราว  จากไอโหเล ซึ่งล้วนเป็นศูนย์กลางสำคัญของจลุกยะ ปัจจุบันอยู่ภายใต้การดูแลของกรมสำรวจโบราณคดีอินเดีย (ASI)
ยูเนสกูระบุว่าหมู่โบราณสถานนี้เป็น "การผสมผสานอย่างลงตัวของรูปแบบสถาปัตยกรรมอินเดียเหนือและใต้" และเป็นผลงานชิ้นเอกของ "ศิลปะสรรหา" (eclectic art) ที่จุดสูงสุด หมู่มนเทียรฮินดูที่นี่สร้างขึ้นเพื่อบูชาพระศิวะ รวมถึงปรากฏลักษณะเทววิทยาและตำนานแบบลัทธิไวษณพ และ ลัทธิศักติ เช่นเดียวกัน งานแกะสลักปรากฏเรื่องราวจากพระเวทและปุราณะ รวมถึง รามายณะ, มหาภารตะ, ภควตาปุราณะ, ปัญจตันตระ และ กิราตารชุนียะ เทวสถานที่ประณีตที่สุดในบรรดาทั้งหมดปรากฏงานแกะสลักที่ผสมผสานแบบอินเดียเหนือและอินเดียใต้อย่างลงตัว เช่นในปาปนาถมนเทียร (Papanatha) และวิรูปักษมนเทียร (Virupaksha) วิรูปักษมนเทียรในปัจจุบันยังคงเป็นเทวสถานที่มีการบูชาและประกอบพิธีเป็นปกติอยู่
==อ้างอิง==
===บรรณานุกรม===
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Pattadakal World Heritage Site
Pattadakal Photo gallery
Pattadakal Karnataka Government of Tourism
แหล่งมรดกโลกในประเทศอินเดีย
โบสถ์พราหมณ์ในรัฐกรณาฏกะ
ไชนมนเทียรในประเทศอินเดีย
คาบสมุทรชิมาบาระ

คาบสมุทรชิมาบาระ  อยู่ทางตะวันออกของเมืองนางาซากิ จังหวัดนางาซากิ เกาะคีวชู ประเทศญี่ปุ่น ปลายด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือเป็นที่ตั้งของเมืองชิมาบาระ
บริเวณนี้เกิดเหตุการณ์กบฏชิมาบาระซึ่งเป็นการก่อกบฏของชาวไร่ชาวนาและโรนิงที่นำโดยชาวคริสต์ใน ค.ศ. 1637–1638 เหตุการณ์นี้ตอกย้ำความไม่ไว้วางใจชาวคริสต์และชาวต่างชาติของโชกุนอิเอมิตสึยิ่งขึ้น และเป็นปัจจัยที่นำไปสู่การตัดสินใจตัดขาดญี่ปุ่นจากโลกภายนอกใน ค.ศ. 1639 ตั้งแต่นั้นมามีเพียงชาวดัตช์และชาวจีนเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้เข้าญี่ปุ่นผ่านทางนางาซากิ จนกระทั่งญี่ปุ่นเปิดประเทศอีกครั้ง
{|
|-
|
|| 
|}
==อ้างอิง==
ชิมาบาระ
ภูมิศาสตร์จังหวัดนางาซากิ
ภาวะเมาไนโตรเจน

ภาวะเมาไนโตรเจน หรือ ภาวะเซื่องซึมเหตุไนโตรเจน (nitrogen narcosis) หรือ ภาวะเซื่องซึมเหตุก๊าซเฉื่อย (inert gas narcosis) หรือชื่ออื่น ๆ อาการเมาน้ำลึก (raptures of the deep) และ ปรากฏการณ์มาร์ทีนี (Martini effect) เป็นการลดลงของความรู้ตัวชนิดแก้ไขได้ อันเกิดจากการดำน้ำที่ความลึกสูง ซึ่งเกิดจากฤทธิ์กดประสาทของก๊าซเฉื่อยบางชนิดที่ความดันหนึ่ง ภาษาอังกฤษของคำว่าภาวะเซื่องซึม (Nacrosis) มาจากภาษากรีก νάρκωσις (narkōsis) แปลว่า "การทำให้ชา" ซึ่งมาจาก νάρκη (narkē) แปลว่า "ความชา ไร้ความรู้สึก" คำซึ่งปรากฏใช้โดยทั้งโฮเมอร์ และ ฮิปพอคราทีส ภาวะเซื่องซึมมีอาการคล้ายกับความเมา (ภาวะพิษเหตุแอลกอฮอล์) หรือการสูดเอาไนตรัสออกไซด์ ภาวะเมาไนโตรเจนอาจพบได้ในการดำน้ำที่ความตื้นแต่มักไม่ปรากฏชัดเจนเท่าการดำน้ำที่ความลึกมากกว่า 30 เมตร
นอกจากฮีเลียม (และอาจรวมถึงนีออน) อากาศที่หายใจล้วนมีผลกดประสาท ซึ่งแตกต่างกันไปตามความดันของก๊าซแต่ละชนิด  เข้าใจกันว่าเกิดจากความสามารถในการละลายในลิพิด อย่างไรก็ตามทฤษฎีนี้ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ แต่มีหลักฐานชัดเจนว่าลักษณะทั้งสองประการมีความเกี่ยวเนื่องกันในทางฟิสิกส์
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Undersea and Hyperbaric Medical Society Scientific body, publications about nitrogen narcosis.
Rubicon Research Repository Searchable repository of Diving and Environmental Physiology Research.
Diving Diseases Research Centre (DDRC) UK charity dedicated to treatment of diving diseases.
ScubaDoc's overview of marijuana and diving.
ScubaDoc's overview of alcohol and diving.
เวชศาสตร์ใต้น้ำ
การดำน้ำใต้น้ำ
ฟิรีญุลมะนาศีร

ฟิรีญุลมะนาศีร (فريج المناصير) เป็นอำเภอในประเทศกาตาร์ ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลอัรร็อยยาน จากสำมะโน 2015 อำเภอนี้มีประชากร 283,675 คน
==ภูมิศาสตร์==
ชายแดนทางใต้ติดกับบูซิดเราะฮ์ ทางตะวันออกติดกับอัลอะซีซียะฮ์ ทางเหนือติดกับบะอ์ยา และทางเหนือกับตะวันตกติดกับมุอัยษิร
==ภาพ==
Mosque on Bu Erayyen Street in Fereej Al Manaseer.jpg|มัสยิดริมถนนบูอิร็อยยีน
==อ้างอิง==
สถานที่ที่มีประชากรในอัรร็อยยาน
ปราสาทฮิโนเอะ

ปราสาทฮิโนเอะ  เป็นปราสาทญี่ปุ่นในมินามิชิมาบาระ จังหวัดนางาซากิ ประเทศญี่ปุ่น ตัวปราสาทเดิมสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยมีตระกูลอาริมะเป็นเจ้าของ และเป็นที่อยู่ของไดเมียวที่นับถือศาสนาคริสต์ ใน ค.ศ. 1637 ในระหว่างการก่อกบฏชิมาบาระ กองทัพโชกุนโทกูงาวะเผาปราสาทนี้ หลังจากมอดไหม้ไปแล้ว ก็ยังคงเห็นซากปราสาทอยู่
==ข้อมูล==
Nagasaki Prefectural Government: "Site of Hinoe Castle"
"Isahaya at Your Fingertips"  (see "Sites of Hara Castle and Hinoe Castle")
==อ้างอิง==
ฮิโนเอะ
ปารีสตะวันออก

สมญานาม ปารีสตะวันออก (Paris de l'Est, Paris of the East) ได้รับการนำไปใช้อย่างแพร่หลายกับสถานที่หลายแห่ง ได้แก่:
บากู  ประเทศอาเซอร์ไบจาน
เบรุต ประเทศเลบานอน
บูคาเรสต์ ประเทศโรมาเนีย
บูดาเปสต์ ประเทศฮังการี
เอสแฟฮอน ประเทศอิหร่าน
ฮานอย ประเทศเวียดนาม
อีร์คุตสค์ ประเทศรัสเซีย
อิสตันบูล ประเทศตุรกี
ชัยปุระ ประเทศอินเดีย
คาบูล ประเทศอัฟกานิสถาน
ลาฮอร์ ประเทศปากีสถาน
ไลพ์ซิช ประเทศเยอรมนี
มะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์
ปราก ประเทศเช็กเกีย
รีกา ประเทศลัตเวีย
เกาะรอสส์ ประเทศอินเดีย
ไซ่ง่อน ประเทศเวียดนาม
เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย
เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน
วอร์ซอ ประเทศโปแลนด์
ไฟล์:Nicolae Ionescu - Academy Boulevard in 1928.jpg|บูคาเรสต์ ประเทศโรมาเนีย
ไฟล์:Hanoï - Théâtre rue Paul Bert.jpg|ฮานอย ประเทศเวียดนาม
ไฟล์:Plaza Moraga old Manila.jpg|มะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์
ไฟล์:Ulica Marszałkowska w Warszawie przed 1939a.jpg|วอร์ซอ ประเทศโปแลนด์
==ดูเพิ่ม==
ปารีสตะวันตก
ปารีสเหนือ
ปารีสใต้
ปารีสแห่งที่ราบ
ปารีสแห่งทุ่งหญ้าแพรรี
ปารีสน้อย (แก้ความกำกวม)
==อ้างอิง==
ชื่อเล่นของเมือง
วัฒนธรรมปารีส
วัฒนธรรมเอเชีย
ปารีสตะวันตก

สมญานาม ปารีสตะวันตก (Paris de l'Ouest, Paris of the West) หรือ ปารีสแห่งอเมริกา (Paris d'Amérique, Paris of America) ในบางกรณี ได้รับการนำไปใช้อย่างแพร่หลายกับสถานที่หลายแห่ง ได้แก่:
อาบีจาน ประเทศโกตดิวัวร์
บัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา
ซินซินแนติ รัฐโอไฮโอ สหรัฐ
เดนเวอร์ รัฐโคโลราโด สหรัฐ
ดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน สหรัฐ
เมรีดา รัฐยูกาตัน ประเทศเม็กซิโก
มอนทรีออล รัฐควิเบก ประเทศแคนาดา
ซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
ไฟล์:Av. de Mayo y Lima (ca. 1915).JPG|บัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา
ไฟล์:Detroit Photographic Company (0610).jpg|ดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน สหรัฐ
ไฟล์:Montreal from Notre-Dame circa 1900.jpg|มอนทรีออล รัฐควิเบก ประเทศแคนาดา
ไฟล์:Grant Avenue at Market Street, San Francisco, 1915.jpg|ซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
==ดูเพิ่ม==
ปารีสตะวันออก
ปารีสเหนือ
ปารีสใต้
ปารีสแห่งที่ราบ
ปารีสแห่งทุ่งหญ้าแพรรี
ปารีสน้อย (แก้ความกำกวม)
==อ้างอิง==
ปารีสตะวันตก
วัดพระปรางค์ (จังหวัดสิงห์บุรี)

วัดพระปรางค์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชิงกลัด อำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี
ภายในบริเวณวัดมีพระปรางค์ศิลปะอยุธยาตอนต้น พุทธศตวรรษที่ 21 สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช องค์ปรางค์สูง 15 เมตร ก่อด้วยอิฐแบบปรางค์ไทยสูงชะลูดคล้ายฝักข้าวโพด ฐานเตี้ย ภายในกลวง มีคูหาสี่เหลี่ยมจตุรัสบนผนังคูหา และปัจจุบันร่องรอยภาพจิตรกรรมฝาผนังได้ลบเลือนไปแล้ว ด้านหลังมีวิหารเก่าแก่แบบอยุธยา หน้าบันเป็นลายแกะสลักไม้รูปตัวสิงห์และคันทวยต่าง ๆ มีภูเขาและรอยพระพุทธบาทจำลองบนยอดเขา อุโบสถมีลักษณะสถาปัตยกรรมแบบอยุธยาตอนปลาย วัดพระปรางค์ถูกขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478
นอกจากนั้นยังปรากฏร่องรอยของเตาเผาแม่น้ำน้อยประมาณ 3–4 เตา ซึ่งเป็นแหล่งผลิตเครื่องปั้นดินเผาขนาดใหญ่ที่สุดในสมัยกรุงศรีอยุธยา ตัวเตาเป็นแบบระบายความร้อนเฉียงขึ้นตั้งอยู่บนเนินขนาดใหญ่ตัวเตาบางตัวคล้ายเรือประทุนเรียกว่า เตาประทุน ผลิตภัณฑ์ที่พบมากคือไหไหสี่หู อ่าง ครก กระปุก ขวด ช่อฟ้า กาน้ำ ช่อฟ้า ประติมากรรมลอยตัวรูปสัตว์ต่าง ๆ และกระสุนปืนใหญ่ เป็นต้น
==อ้างอิง==
พระปรางค์
โบราณสถานในจังหวัดสิงห์บุรี
สิ่งก่อสร้างในอำเภอบางระจัน
วัดพระรูป (จังหวัดสุพรรณบุรี)

วัดพระรูป เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำสุพรรณบุรี ในตำบลท่าพี่เลี้ยง อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี
==ประวัติ==
วัดพระรูป สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างขึ้นมาแล้วตั้งแต่ก่อนสมัยอยุธยาเป็นราชธานี อาจเก่าแก่มาแต่สมัยทวารวดี และคงเป็นวัดร้างมาหลายครั้ง แล้วมีการสร้างใหม่ในที่เดิม ดังปรากฏเจดีย์เก่าแก่ทรงแปดเหลี่ยมยอดระฆังกลม ซึ่งเป็นเจดีย์ที่มีรูปแบบศิลปะแบบสุพรรณภูมิหรืออู่ทอง กำหนดอายุอยู่ในราวพุทธศตวรรษที่ 19 เจดีย์ได้พบซากฐานเดิมขององค์เจดีย์ที่สันนิษฐานว่ามีมาก่อนพุทธศตวรรษที่ 19 ส่วนเจดีย์ที่เห็นในปัจจุบันนั้นน่าจะสร้างขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ 19 บนฐานเจดีย์เดิม แล้วมีการบูรณะซ่อมแซม กรมศิลปากรได้ขุดแต่งและบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2534 โดยการฉาบปูนทับและปั้นลายปูนปั้นใหม่เมื่อราวครึ่งแรกของพุทธศตวรรษที่ 20
ในโคลงนิราศสุพรรณของสุนทรภู่ บรรยายไว้ว่า "ฝั่งซ้ายฝ่ายฟากโน้น พิสดาร มีวัดพระรูปบุราณ ท่านสร้าง ที่กัดวัดประตูลาน สงฆ์สู่ อยู่แฮ หย่อมย่านบ้านขุนช้าง ชิดข้างบัลลังค์" จากข้อมูลกรมการศาสนา ระบุว่าวัดพระรูปตั้งเมื่อ พ.ศ. 1800 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2512
==ปูชนียวัตถุและโบราณวัตถุ==
พระพุทธบาทไม้ ศิลปะอู่ทอง มีขนาดกว้างประมาณ 60 เซนติเมตร ยาวประมาณ 1 เมตร 80 เซนติเมตร สันนิษฐานได้ว่าถูกนำมาจากที่อื่น ด้านหน้าทำเป็นลวดลายมงคล 108 ในกรอบทรงกลมกลางฝ่าพระบาท และท้าวจตุโลกบาล ด้านหลังสลักเป็นรูปตอนมารผจญ ยังมีซากเจดีย์ที่ยังไม่ได้รับการขุดแต่งและบูรณะในบริเวณวัดอีกหลายองค์ ซากศาลาแบบเก๋งจีน และวิหารประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์องค์ใหญ่ ศิลปะอู่ทอง ซึ่งแต่เดิมเป็นวิหารขนาดเล็กพอดีกับองค์พระ แต่ปัจจุบันมีการซ่อมขยายวิหารให้มีขนาดใหญ่ขึ้น พระพุทธรูปปางไสยาสน์ หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า เณรแก้ว ซึ่งมีพระพักตร์กลมยาวคล้ายผลมะตูม ผินพระพักตร์สู่ทิศตะวันออก สันนิษฐานว่าสร้างในราว พ.ศ. 1800–1893 และถือว่าเป็นพระนอนที่มีพระพักตร์งามที่สุดในประเทศไทย
==กรุพระ==
นอกจากนี้ยังเป็นกรุของพระตระกูลขุนแผนที่มีชื่อเสียงโด่งดังในวงการพระเครื่องจำนวนมาก ที่พบได้ตามลานดิน กระจัดกระจายอยู่ภายในบริเวณวัดพระรูป เริ่มค้นพบกันมากในปี พ.ศ. 2508 ระหว่างการสร้างอุโบสถใหม่แทนหลังเก่า พระตระกูลขุนแผนที่พบ มีลักษณะเป็นเป็นเนื้อดินเผา โดยมีอยู่ทั้งหมด 5 พิมพ์ คือ พระขุนแผน พระขุนไกร พระพลายงาม พระพันวษา พระกุมารทอง หรือพระยุ่ง
==อ้างอิง==
พระรูป
โบราณสถานในจังหวัดสุพรรณบุรี
เส้นเมส

เส้นเมส (Mees' lines) หรือ เส้นอัลดริค-เมส (Aldrich–Mees lines) หรือ ลิวโคนัยเชียสไตรอาทา (leukonychia striata) เป็นเส้นสีขาวตามเล็บของนิ้วมือหรือนิ้วเท้า เส้นเมสเกิดจากภาวะพิษจากการถูกสารหนู, ธัลเลียม เซเลเนียม หรือโลหะหนักอื่น อย่างต่อเนื่อง และสามารถพบได้ในภาวะไตวาย และผู้ที่ได้รับการทำเคโมเทอราพี อาการนี้แตกต่างกับ Muehrcke's nails ซึ่งเส้นเกิดใต้เล็บและไม่ขยับไปตามการเจริญของเล็บ
ชื่อ เมส นั้นตั้งตามแพทย์ชาวดัตช์ R. A. Mees ผู้เขียนบรรยายความผิดปกตินี้ในปี 1919 อย่างไรก็ตามปรากฏการบรรยายอาการในลักษณะเดียวกันโดย E. S. Reynolds ชาวอังกฤษเมื่อปี 1901 และ C. J. Aldrich ชาวอเมริกันในปี 1904
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โรคผิวหนัง
วัดเกาะแก้วสุทธาราม

วัดเกาะแก้วสุทธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านลาด อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี มีที่ดินตั้งวัดประมาณ 17 ไร่ ทิศตะวันตกจรดแม่น้ำเพชรบุรี
วัดเกาะแก้วสุทธารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2200 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2295 ชาวบ้านทั่วไปเรียกกันว่า วัดเกาะ ในอดีตมีสายน้ำไหลผ่านรอบด้าน คือ ด้านทิศตะวันตกจรดแม่น้ำเพชรบุรี และมีสายน้ำแยกจากแม่น้ำเพชรบุรีย่านวัดเกาะ 2 สาย คือทางทิศเหนือของวัด สายน้ำแยกจากแม่น้ำสายใหญ่ไหลไปทางทิศตะวันออก สายน้ำอีกสายหนึ่งอยู่ทางทิศใต้ของวัดเป็นคลองคั่นระหว่างวัดเกาะกับวัดจันทราวาส เรียกว่า คลองวัดเกาะ ไหลไปทางทิศตะวันออกไปบรรจบกับสายน้ำทางทิศเหนือรวมตัวไปทางทิศตะวันออกทำให้อาณาเขตของวัดมีสภาพเป็นเกาะ
วัดมีโบราณสถานและโบราณวัตถุมากมายหลายอย่างเช่น เจดีย์รายด้านหน้าอุโบสถจำนวน 2 องค์ เป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง ฐานสิงห์ องค์ระฆังเหลี่ยมประดับลวดลายปูนปั้น มีบัวกลุ่มรองรับแว่นฟ้าที่รับองค์ระฆัง อีกชั้นหนึ่ง ส่วนยอดของเจดีย์ทั้งสององค์ ชำรุดหักหายไป ฐานบางส่วนอยู่ใต้พื้นซีเมนต์ที่ทางวัดทำขึ้นเมื่อปรับปรุงอุโบสถ ศาลาลักษณะเป็นศาลาโถง เครื่องไม้ เครื่องบนเป็นไม้ มุงกระเบื้องว่าวซีเมนต์ ใบเสมาหินแกรนิตสลักลวดลายส่วนยอดทำเป็นยอดพระเกี้ยวครอบ เอวเสมาคอดเล็ก ที่เอวมีลายนาคสามเศียรเป็นตัวเหงา ตัวเสมาตรงกลางสลักเป็นแถบยาว กลางแถบมีลายประจำยาม จากแถบตรงกลางมีแนวเส้นโค้งออกไปตามขอบจนถึงท้องเสมา ค่อนไปทางด้านบนมีลายดอกไม้รูปกลมประดับทั้ง 2 ซีก ทำให้ดูเหมือนตาจึงมักเรียกว่าเสมาแบบมีตา ตรงแนวรูปสามเหลี่ยมที่ท้องเสมาเป็นลายดอกไม้ ใบเทศครึ่งซีก ส่วนขอบสี่เหลี่ยมที่นิยมเรียกว่าแท่นเสมาสลักลายกลีบบัว
พระประธานในอุโบสถ ปัจจุบันถูกบูรณะแล้วพร้อมกับอุโบสถเป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย ฝาผนังอุโบสถมีจิตรกรรมฝาผนังเขียนเต็มผนังด้านข้างทั้ง 2 ด้าน เนื่องด้วยอุโบสถไม่มีช่องหน้าต่าง จดปีที่เขียนว่า พ.ศ. 2277 ตรงกับรัชกาลสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ สมัยอยุธยาตอนปลาย
==รายนามเจ้าอาวาส==
หลวงพ่อบุญ
พระอธิการใหม่ กิตฺติโก
หลวงพ่อเวกวฺฑฒปญฺโญ
หลวงพ่อยิ้ม
พระอธิการอุ่น
พระใบกีฎาสืบ ปญฺญาธโร
==อ้างอิง==
เกาะแก้วสุทธาราม
โบราณสถานในจังหวัดเพชรบุรี
วัดสมานรัตนาราม

วัดสมานรัตนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำบางปะกง ในตำบลบางแก้ว อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ ตามหน้าโฉนดที่ตั้งวัด 26 ไร่ 3 งาน 50 ตารางวา (ที่ดินนอกวัดไม่มี) วัดตั้งอยู่ในตำแหน่งฮวงจุ้ยมงคล (ถุงเงินถุงทอง)
ครอบครัวท่านขุนสมานจีนประชา (เดิมชื่อจ๋าย) เมื่อท่านขุนสมานจีนประชาถึงแก่กรรมแล้ว ภรรยาทั้ง 2 ของท่านขุนสมานจีนประชา นางทิม สืบสมาน และ นางผ่อง สืบสมาน (เพิ่มนคร) พร้อมด้วย นางยี่สุ่น มีความศรัทธาคิดจะสร้างวัดเพื่ออุทิศส่วนกุศลให้สามีผู้ล่วงลับ จึงได้ดำเนินการสร้างวัด ปรากฏตามหลักฐาน เมื่อ พ.ศ. 2422 เมื่อสร้างวัดเสร็จเรียบร้อยแล้ว จึงได้ตั้งชื่อวัดว่า วัดใหม่ขุนสมานเพิ่มนคร แต่เดิมเป็นฝ่ายมหานิกาย แต่ปกครองไม่นานนัก ผู้สร้างวัดได้ถวายพระในคณะธรรมยุตมีพระครูศิริปัญญามุนี (อ่อน เทวนิโพ) เป็นประธานสงฆ์ในการรับถวาย ต่อมาสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสเสด็จออกตรวจสังฆมณฑลทางเรือตามลำแม่น้ำบางปะกง พระองค์ทรงเห็นป้ายชื่อวัดว่าไม่สอดคล้องกับตำบลไผ่แสวก จึงทรงตั้งชื่อเสียใหม่ว่า วัดไผ่แสวก เพื่อให้สอดคล้องกับตำบล แต่เมื่อทางราชการได้ยุบตำบลไผ่แสวกไปรวมกับตำบลบางแก้ว พระเถระผู้ใหญ่พร้อมด้วยภิกษุสามเณรชาวบ้านอุบาสกอุบาสิกาต่างก็มีความเห็นพ้องกันว่าสมควรที่จะเปลี่ยนชื่อวัดเสียใหม่ เป็น "วัดสมานรัตนาราม" ให้มีชื่อคำว่า สมาน เพราะเป็นตระกูลที่สร้างวัดและคำว่าแก้ว เพื่อให้สอดคล้องกับตำบล
ภายในเป็นที่ประดิษฐานของพระพิฆเนศปางนอนเสวยสุข องค์ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย เจ้าแม่กวนอิมปางประทานบุตรที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย มีเทวรูปพระพรหม 4 หน้าขนาดใหญ่ พระราหู และยังมีศาลาปฏิบัติธรรม
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระสมุห์ทัด สุวัณโณ
พระสุชิต สุชิโต
พระครูอนันตธรรมรัต (อนันต์ อติลาโภ)
พระสมุห์เอี่ยม (เอี่ยมบุญเลอ)
พระครูสุทธาภิมุข (ผิน สุทธาภิมุโข สิทธิโกศล)
พระประชาธรรมนาถ (ไพรัตน์ ปญญาธโร) เจ้าคณะอำเภอท่าตะเกียบ-แปลงยาว (ธ) ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะจังหวัดฉะเชิงเทรา (ธ) ปัจจุบัน..
==อ้างอิง==
สมานรัตนาราม
โรคติดเชื้อบรูเซลลา

โรคติดเชื้อบรูเซลลา (Brucellosis) เป็นโรคติดเชื้อจากสัตว์ที่เกิดจากการทานนมที่ไม่ผ่านการพาสเจอไรส์หรือเนื้อสัตว์ที่ไม่ผ่านการปรุงให้สุกซึ่งได้จากสัตว์ที่มีเชื้อ หรือจากการสัมผัสใกล้ชิดกับสารคัดหลั่ง ชื่ออื่น ๆ ของโรคได้แก่ใไข้แบบเป็นระยะ (undulant fever), ไข้มอลตา (Malta fever) และ ไข้เมดิเตอร์เรเนียน (Mediterranean fever)
สปีชีส์ Brucella เป็นแบคทีเรียกรัมลบ, ไม่เคลื่อนที่, ไม่สร้างสปอร์ รูปร่างแท่ง (ค็อกโคบาซิลไล) เมื่อเข้าสู่ร่างกายจะกลายเป็นปรสิตในเซลล์ชนิดแฟกคับเททีฟก่อให้เกิดโรคเรื้อรังซึ่งอาจดำเนินไปตลอดชีวิต แบคทีเรียสปีชีส์ที่ก่อโรคในมนุษย์ได้แก่ B. abortus, B. canis, B. melitensis และ B. suis โดย B. abortus แพร่กระจายยากกว่า B. melitensis และมักปรากฏติดเชื้อในวัวหรือสัตว์, B. canis ติดเชื้อในสุนัข และ B. melitensis เป็นสายพันธุ์ที่แพร่กระจายง่ายที่สุดและมักติดเชื้อในแพะและแกะในบางครั้ง B. suis มีควาามสมารถแพร่กระจายกลาง ๆ และมักติดเชื้อในหมู อาการของโรคในมุนษย์ปนะกอบดเวยเหงื่ออกมากเกิน, อาการเจ็บปวดในข้อและกล้ามเนื้อ
สปีชีส์ Brucella เคนถูกนำมาใช้เป็นอาวุธในหลายประเทศพัฒนาแล้วในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 ในปี 1954 B. suis เป็นอาวุธชีวภาพตัวแรกของสหรัฐอเมริกาที่เก็บไว้ในคลังแสงไพน์บลัฟ ใกล้กับเมืองไพน์บลัฟ รัฐอาร์คันซอ สปีชีส์ Brucella เช่นเดียวกับอาวุธชีวภาพอื่น ๆ ต่อมาถูกทำลายทิ้งในปี 1971–72 ภายใต้คำสั่งของประธานาธิบดีริชาร์ด นิกซัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Fact sheet on Brucellosis from World Organisation for Animal Health
Brucella genomes and related information at    PATRIC, a Bioinformatics Resource Center funded by    NIAID
Prevention about Brucellosis from Centers for Disease Control
– re high rate of brucellosis in humans in ancient Pompeii
Brucellosis, factsheet from European Centre for Disease Prevention and Control
โรครับจากสัตว์
อาวุธชีวภาพ
โรคเหตุอาชีพ
ภาวะเกี่ยวกับผิวหนังซึ่งสัมพันธ์กับการติดเชื้อแบคทีเรีย
โรคติดเชื้อแบคทีเรียจากสัตว์