pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ดารุลฮะญัร

ดารุลฮะญัร (دار الحجر, Dar al-Hajar; "บ้านหิน" หรือ "วังบนหิน") เป็นวังเก่าตั้งอยู่ในวาดีซะฮร์ ราว  จากซานา เมืองหลวงของประเทศเยเมน สร้างขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1920 เพื่อเป็นบ้านพักฤดูร้อนสำหรับยะห์ยา มุฮัมมัด ฮะมีด อัดดีน ผู้ปกครองเยเมนจาก ค.ศ. 1904 ถึง ค.ศ. 1948 โดยสร้างครอบโครงสร้างดั้งเดิมจาก ค.ศ. 1786 ที่สร้างโดยอัลอิมาม มันศูร วังนี้เป็นของสืบทอดในราชวงศ์จนกระทั่งการปฏิวัติเยเมน ค.ศ. 1962 ในปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์ ใน ค.ศ. 1974 ปีแยร์ ปาโอโล ปาโซลีนี ใช้วังแห่งนี้เป็นที่พักของเจ้าหญิงดุนยาในภาพยนตร์ ดิอาระเบียนไนตส์ ของเขา
== ดูเพิ่ม ==
ดารุลบะชาอิร
ดารุสซะอด์
ดารุชชุกร์
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สิ่งก่อสร้างในประเทศเยเมน
วัง
มุรเทศวร

มุรเทศวร (Murdeshwar) เป็นเมืองในภัตกัลเตห์สิล ในอำเภออุตตรกันนาดา รัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย เมืองตั้งอยู่บนฝั่งทะเลอาหรับ และเป็นที่รู้จักจากมุรเทศวรมนเทียร
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เมืองในรัฐกรณาฏกะ
รูปปั้นในประเทศอินเดีย
โบสถ์พราหมณ์ในรัฐกรณาฏกะ
เคลลี่ มารี ทราน

เคลลี มารี ทราน (Kelly Marie Tran) เกิดเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1989 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เริ่มงานแสดงตั้งแต่ ค.ศ. 2011 ส่วนใหญ่รับบทแสดงในภาพยนตร์สั้นและผลงานโทรทัศน์ เป็นที่รู้จักจากการรับบทตัวละครโรส ทิโค ในภาพยนตร์  ปัจฉิมบทแห่งเจได (2017) และ  กำเนิดใหม่สกายวอล์คเกอร์ (2019)
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2532
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน
บุคคลจากแซนดีเอโก
นิยามสภามันทิรัม

นิยามสภามันทิรัม (Niyamasabha Mandiram) หรือ นิยามสภามนเทียร ตั้งอยู่ในปลยัม, ติรุวนันตปุรัม เป็นอาคารที่ทำการของสภานิติบัญญัติรัฐเกรละ หรือที่เรียกว่า นิยามสภา สร้างหลัก ๆ ด้วยสถาปัตยกรรมแบบเกรละ ผสมผสานกับสถาปัตยกรรมร่วมสมัย เปิดอย่างเป็นทางการเมื่อ 22 พฤษภาคม 1998 โดยประธานาธิบดีอินเดีย เค อาร์ นารายณัน
== อ้างอิง ==
สิ่งก่อสร้างในติรุวนันตปุรัม
อาคารสภานิติบัญญัติในประเทศอินเดีย
พฤติการณ์ที่ตาย

พฤติการณ์ที่ตาย (Manner of Death) เป็น ละครชุดแนว สืบสวนสอบสวน ผลิตโดย WeTV ภายใต้ความร่วมมือกับ ทีวี ธันเดอร์ บทดัดแปลงมาจากนิยาย เขียนโดย อิสรีย์ ศิริวรรณกุลธร(Sammon) ซีรีส์กำกับโดย ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล ซึ่งเป็นหนึ่งในผลงาน WeTV Originals โดยเป็นเรื่องราวของหมอบรรณ แพทย์นิติเวชที่ย้ายมาประจำที่เวียงผาหมอก ออกอากาศให้ชมทุกวันจันทร์เวลา 20.00 น. ทางแอปพลิเคชัน WeTV เริ่มตอนแรก วันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 และออกอากาศซ้ำทางช่องอมรินทร์ทีวี ทุกวันอาทิตย์ เวลา 22.30-23.30 น. เริ่มตอนแรก วันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2566 ต่อจาก หนังสือรุ่น (รีรัน)
== การผลิต ==
พฤติการณ์ที่ตาย เป็นซีรีส์วายแนวสืบสวนสอบสวนเรื่องแรก โดยดัดแปลงมาจากนิยายเรื่อง พฤติการณ์ที่ตาย ของ อิสรีย์ ศิริวรรณกุลธร หรือนามปากกา Sammon
ในส่วนของสถานที่ ได้มีการถ่ายทำที่จังหวัดเชียงใหม่เป็นหลักใช้เวลาถ่ายทำ 2 เดือนโดยประมาณ
== โครงเรื่อง ==
เรื่องราวทั้งหมดเริ่มต้นขึ้นจากการที่ หมอบรรณ (ภากร ธนศรีวนิชชัย) แพทย์นิติเวชย้ายจากกรุงเทพฯมาประจำที่เวียงผาหมอก หลังหมอบรรณมาถึงไม่นานก็ต้องเข้าไปชันสูตรศพร่วมกับ สารวัตรเอ็ม (สพล อัศวมั่นคง) ที่สันนิษฐานว่าเป็นคดีฆาตกรรมเริ่มจาก แนตตี้ และต่อมาเป็น เจนจิรา เพื่อนสนิทในสมัยเด็กของหมอบรรณ โดยมีผู้ต้องสงสัยมากมายทั้ง ครูแทน (ณัฐพล ดิลกนวฤทธิ์) ผู้พบศพเจนจิราเป็นคนแรก อัยการปื๊ด (ภัทร เอกแสงกุล) แฟนเก่าของเจนจิรา และคนอื่นๆอีกมากมาย
==รายชื่อนักแสดงและการสร้าง==
== กระแสการตอบรับ ==
มีการกล่าวถึงในเครือข่ายสังคมอย่างมาก ทั้งการขึ้นแฮชแท็กซีรีส์ในเทรนทวิตเตอร์ และ ได้รับคำชมเป็นจำนวนมากตั้งแต่อีพีแรก รวมถึงทาง Rakuten TV ได้มีการติดต่อนำซีรีส์ไปออกอากาศที่ประเทศญี่ปุ่นช่องเวลาเดียวกับที่ฉายที่ไทย 
== สถานที่ถ่ายทำ ==
สถานที่ถ่ายทำทั้งหมดอยู่ที่เชียงใหม่ประกอบไปด้วย คุ้มสะเมิง, โรงแรมศิริปันนา, โรงแรมครอสทูไวบ์เชียงใหม่ดีเซ็ม, ชุมชนท่องเที่ยวเชิงนิเวศน์บ้านโปง, ตลาดคำเที่ยง, ตลาดสดเทศบาลสะเมิงใต้, ค่ายแทนคุณ, น้องน้ำโฮมสเตย์ สะเมิง, มหาวิทยาลัยพายัพ, มหาวิทยาลัยแม่โจ้, ร้านอาหารชาววัง, โรงเรียนสันป่าตองวิทยาคม, สถาบันผู้สูงอายุแมคเคน, สวนคุณช้าง แม่โจ้, สะเมิงรีสอร์ท และ อ่างเก็บน้ำห้วยโจ้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ละครโทรทัศน์ไทย
ละครชุด
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2563
ละครโทรทัศน์ไทยที่ออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2563
ละครที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2563
รายการโทรทัศน์ช่องอมรินทร์ทีวี
สุทัตตาภักดิ์ บริรักษ์ภูมินทร์

พลตรีหญิง  คุณหญิงสุทัตตาภักดิ์ บริรักษ์ภูมินทร์ หรือเดิม สุทัตตาภักดิ์ ยุวราชบริรักษ์ นายทหาร ข้าราชการในพระองค์และ บาทบริจาริกา  ในสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร โดยทรงพระราชทานยศทหาร ซึ่งรวมถึงชื่อสกุล สุทัตตาภักดิ์ บริรักษ์ภูมินทร์  โดยสังกัดกรมทหารรักษาวังมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์กองบัญชาการทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ หน่วยบัญชาการถวายความปลอดภัยรักษาพระองค์
== ประวัติ ==
พลตรีหญิง สุทัตตาภักดิ์ บริรักษ์ภูมินทร์ เป็นอดีตข้าราชการทหารในสังกัดกองทัพเรือ  ต่อมาได้รับพระบรมราชโองการให้โอนเข้ามาเป็นข้าราชการในพระองค์ฝ่ายพลเรือน และโอนเข้ามาเป็นข้าราชการในพระองค์ฝ่ายทหาร สังกัดกรมทหารรักษาวังมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์
== ยศและตำแหน่ง ==
นาวาตรีหญิง
2 เมษายน 2557 เจ้าพนักงานในพระองค์ ตำแหน่งประเภททั่วไป ระดับอาวุโส งานมหาดเล็ก ฝ่ายพระราชวัง กองกิจการในพระองค์สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช ฯ สยามมกุฎราชกุมาร ดำรงตำแหน่ง ประจำสำนักพระราชวังพิเศษ ตำแหน่งประเภทบริหาร ระดับต้น ราชการบริหารส่วนกลาง
16 กันยายน 2557 กลับเข้ารับราชการเป็นข้าราชการพลเรือนในพระองค์และแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง ประจำสำนักพระราชวังพิเศษ ตำแหน่งประเภทบริหารระดับต้น ราชการบริหารส่วนกลาง สำนักพระราชวัง
1 กรกฎาคม 2558 โปรดเกล้า ฯ พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ถอด นาวาตรีหญิง สุทัตตาภักดิ์ ยุวราชบริรักษ์ ออกจากยศทหาร เนื่องจากมีทัศนคติไม่ดีต่อสถาบัน ไม่มีวินัย ประพฤติตนไม่เหมาะสมกับ การเป็นข้าราชการ อันเป็นการกระทำผิดวินัยฐานกระทำการอันได้ชื่อว่าเป็นผู้ประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง 
พันตรีหญิง
20 มกราคม 2563 โปรดเกล้า ฯ โอน พ.ต.หญิง สุทัตตาภักดิ์ บริรักษ์ภูมินทร์ ตำแหน่ง ประจำสำนักพระราชวังพิเศษ ระดับ 9 ดำรงตำแหน่ง นายทหารปฏิบัติการ กรมทหารรักษาวังมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ กองบัญชาการทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ หน่วยบัญชาการถวายความปลอดภัยรักษาพระองค์ (อัตรา พ.อ.พิเศษ) และพระราชทานยศ พ.อ.หญิง แต่งกายทหารบก เหล่าทหารราบ
26 มกราคม 2564 โปรดเกล้าฯ พระราชทานยศทหารชั้นนายพล และแต่งตั้งข้าราชการในพระองค์ฝ่ายทหารให้ดำรงตำแหน่ง พันเอกหญิง สุทัตตาภักดิ์ บริรักษ์ภูมินทร์  ดำรงตำแหน่ง นายทหารปฏิบัติการประจำสำนักงานผู้บัญชาการทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ หน่วยบัญชาการถวายความปลอดภัยรักษาพระองค์ พลตรีหญิง 
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ข้าราชการในพระองค์ชาวไทย
ทหารบกชาวไทย
คุณหญิง
อำเภอมิอูระ

อำเภอมิอูระ  เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ในจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น
ในปี 2009 อำเภอนี้มีประชากรประมาณ 32,333 คน ความหนาแน่น 1,900 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 17.06 ตารางกิโลเมตร
ปัจจุบันประกอบด้วยเมืองเพียง 1 เมือง คือ ฮายามะ โดยในสมัยก่อน นครโยโกซูกะ ซูชิ และมิอูระ เคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอมิอูระมาก่อน
== เมืองและหมู่บ้าน ==
เมืองฮายามะ
== ประวัติศาสตร์ ==

อำเภอมิอูระเป็นหนึ่งในเขตการปกครองย่อยของแคว้นซางามิ ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของคาบสมุทรมิอูระ พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การควบคุมของตระกูลมิอูระตั้งแต่ปลายยุคเฮอังจนถึงยุคเซ็งโงกุ และเป็นดินแดนเท็นเรียวที่ปกครองโดยโชกุนภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในยุคเอโดะ หลังจากการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่นี้ได้ก่อตั้งขึ้นเป็นอำเภอภายใต้การปฏิรูปที่ดินในปี 1878 โดยมีที่ว่าการอำเภอที่สร้างขึ้นใกล้กับบริเวณที่ซึ่งในปัจจุบันคือสถานีรถไฟชิโออิริ
=== ลำดับเวลา ===
1 เมษายน 1889: อำเภอมิอูระแบ่งการปกครองออกเป็นเทศบาลดังต่อไปนี้ในยุคเมจิ
* 3 เมือง (โยโกซูกะ อูรางะ และมิซากิ)
* 12 หมู่บ้าน (โทโยชิมะ คินูงาซะ อูราโงะ คูริฮามะ นางาอิ ทาเกยามะ คิตาชิตาอูระ นากานิชิอูระ ทาโงเอะ ฮายามะ มินามิชิตาอูระ และฮัซเซะ)
1 ตุลาคม 1903: หมู่บ้านโทโยชิมะได้รับยกฐานะขึ้นเป็นเมือง แต่ยุบรวมเข้ากับเมืองโยโกซูกะเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 1906 (ซึ่งเมืองโยโกซูกะยกฐานะเป็นนครเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 1907)
1 กรกฎาคม 1911: หมู่บ้านนากานิชิอูระเปลี่ยนชื่อเป็นหมู่บ้านนิชิอูระ
1 มิถุนายน 1914: หมู่บ้านอูราโงะยกฐานะเป็นเมือง และเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองทาอูระ
1 เมษายน 1924: หมู่บ้านทาโงเอะยกฐานะเป็นเมือง และเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองซูชิ
1 มกราคม 1925: หมู่บ้านฮายามะยกฐานะเป็นเมือง
2 กุมภาพันธ์ 1925: หมู่บ้านนางาอิ ยกฐานะเป็นเมือง
15 กุมภาพันธ์ 1933: หมู่บ้านคินูงาซะยุบรวมเข้ากับนครโยโกซูกะ
1 เมษายน 1933: เมืองทาอูระยุบรวมเข้ากับนครโยโกซูกะ
1 กรกฎาคม 1935: หมู่บ้านนิชิอูระยกฐานะเป็นเมือง และเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองโอกูซุ
1 เมษายน 1937: หมู่บ้านคูริฮามะยุบรวมเข้ากับนครโยโกซูกะ
1 เมษายน 1940: หมู่บ้านมินามิชิตาอูระยกฐานะเป็นเมือง
อย่างไรก็ตามในปี 1943: นครโยโกซูกะได้ขยายเขตโดยการยุบรวมเมืองและหมู่บ้านดังต่อไปนี้ ได้แก่ เมืองอูรางะ ซูชิ นางาอิ และโอกูซุ และหมู่บ้านทาเกยามะ และคิตาชิตาอูระ
1 กรกฎาคม 1950: เมืองซูชิได้แยกออกมาจากนครโยโกซูกะ (กลับมาเป็นเทศบาลอิสระอีกครั้ง และยกฐานะเป็นนครเมื่อ 1 กรกฎาคม 1954)
1 มกราคม 1955: เมืองมินามิชิตาอูระ เมืองมิซากิ และหมู่บ้านฮัซเซะ รวมกันเพื่อก่อตั้งนครมิอูระ
ในปี 2009 เหลือเมืองฮายามะเพียงเมืองเดียวที่ยังเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอมิอูระ
=== ตารางการควบรวมเทศบาล ===
มิอูระ
มัดเราะซะฮ์ซ็องกอเร

มัดเราะซะฮ์ซ็องกอเร (madrasah de Sankoré; سنكوري مدرسة) หรือที่เรียกว่า มหาวิทยาลัยซ็องกอเร (université de Sankoré) และ มัสยิดซ็องกอเร (mosquée de Sankoré) เป็นศูนย์กลางแห่งการศึกษาโบราณหนึ่งในสามแห่ง ตั้งอยู่ในเมืองทิมบักตู ประเทศมาลี เชื่อกันว่าก่อสร้างขึ้นโดยราชามันซามูซา ผู้ครองจักรวรรดิมาลีในเวลานั้น
มัสยิดสามแห่ง ได้แก่ มัสยิดซ็องกอเร, มัสยิดจีงกาแรแบร์ และมัสยิดซีดี ยะห์ยา รวมกันเป็นมหาวิทยาลัยทิมบักตู คำว่า มัดเราะซะฮ์ (مدرسة) แปลว่าโรงเรียนหรือมหาวิทยาลัยในภาษาอาหรับและภาษาอื่นที่ได้รับอิทธิพลจากอิสลาม
==ประวัติศาสตร์==
มัสยิดซ็องกอเรสร้างขึ้นในราวปี ค.ศ. 989 โดย Al-Qadi Aqib ibn Mahmud ibn Umar ตุลาการสูงสุดแห่งทิมบักตู ก่อนจะพัฒนามาเป็นมหาวิทยาลัยซ็องกอเร ซึ่งเจริญรุ่งเรืองอย่างมาก เป็นศูนย์กลางการศึกษาของอิสลาม โดยเฉพาะในรัชสมัยของมันซา มูซา (ค.ศ. 1307–1332) และสมัยจักรวรรดิ Askia (ค.ศ. 1493–1591)
==ดูเพิ่ม==
มหาวิทยาลัยโบราณ
รายชื่อมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในโลกที่มีเปิดทำการต่อเนื่อง
มหาวิทยาลัยสมัยกลาง
จักรวรรดิซองไฮ
โครงการทิมบักตูแมนูสคริปต์
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Ancient Manuscripts from the Desert Libraries of Timbuktu, Library of Congress — exhibition of manuscripts from the Mamma Haidara Commemorative Library
จักรวรรดิมาลี
สถาปัตยกรรมแอฟริกา
สิ่งก่อสร้างในประเทศมาลี
มัสยิดในประเทศมาลี
ทิมบักตู
สถาบันการศึกษาในทวีปแอฟริกา
ปัญจปรเมษฐี

ปัญจปรเมษฐี (สันสกฤต: पञ्च परमेष्ठी ; Pañca-Parameṣṭhi, "สิ่งมีชีวิตยิ่งใหญ่สุดห้าประการ")  ในศาสนาเชนเป็นลำดับขั้นห้าลำดับทางศาสนาที่ควรแก่การเคารพบูชา อันได้แก่:
อริหันต์: วิญญาณที่ตรัสรู้และเข้าถึงเกวลญาณ ตีรถังกรทั้ง 24 องค์ ล้วนเป็นอริหันต์
สิทธะ: วิญญาณที่หลุดพ้นจากการเวียนว่ายตายเกิด (สังสาระ)
อาจารยะ
อุปัชฌายะ
มุณี คือ นักบวชในศาสนาเชน
อักษรแรกของทั้งห้าชื่อ A+A+A+U+M รวมกันเกิดเป็นเสียงโอม
==อ้างอิง==
=== บรรณานุกรม ===
ศาสนาเชน
ทอมสกา

ทอมัส เจมส์ ริดจ์เวลล์ (Thomas James Ridgewell; เกิด 27 มิถุนายน 1990) หรือที่รู้จักในโลกออนไลน์ในชื่อ ทอมสกา (TomSka) เป็นยูทูเบอร์, ผู้สร้างภาพยนตร์, ผู้กำกับ, นักแสดง, นักพากย์, โปรดิวเซอร์, นักดนตรีและตลกชาวอังกฤษ ผู้ก่อตั้งบริษัทผลิตสื่อเทอร์โบพันช์ ลิมิเต็ด (Turbopunch Ltd.) เขาเป็นที่รู้จักจากเว็บซีรีส์แอนิเมชั่นชุด asdfmovie (อาสดัฟมูฟวี่), เอ็ดดส์เวิลด์ และ Crash Zoom (แครชซูม)  ช่องยูทูบของเขามีผู้ติดตามมากว่า 6.69 ล้านคน และมียอดเข้าชมมากกว่า 1.7 พันล้านครั้ง
==ชีวิตส่วนตัว==
น้อง/พี่สาวฝาแฝดของริดจ์เวลล์ เอมีเลีย (Amelia) เสียชีวิตในครรภ์หลังมารดาได้รับบาดเจ็บจากอุบัติเหตุทางรถยนต์
เขาเติบโตมาในครอบครัวนิกายพยานพระยะโฮวา แต่เขาไม่ได้เชื่อในศาสนานี้ในปัจจุบัน
ถึงแม้เขาจะไม่ใช่คนที่ทำมาหากินกับการเล่นดนตรี แต่ริดจ์เวลล์ปรากฏเล่นกีตาร์เบสในหลายวิดีโอของเขา เช่น "Guitar Warfare" (กีตาร์วอร์แฟร์) และ "Mine Turtle" (ไมน์เทอร์เทิล) ในฐานะศิลปินรับเชิญคู่กับ LilDeuceDeuce
เขานิยมพรรคแรงงานในการเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2560 และแสดงออกอย่างชัดเจนว่าต่อต้านทั้งเบร็กซิต และพรรคอนุรักษนิยม
== หนังสือ ==
Art is Dead: the asdf book (2015, Little Brown Book Group, )
Sam Kills Christmas (2018, Little Brown Book Group, )
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยลิงคอล์น
บุคคลมีชื่อเสียงบนอินเตอร์เน็ตชาวอังกฤษ
ยูทูเบอร์ชาวอังกฤษ
บุคคลจากเทศมณฑลเอสเซกซ์
มีลเฟย

มีลเฟย (millefeuille, mille feuille) หรือ มีล-เฟย (mille-feuille; ) เป็นขนมอบชนิดหนึ่ง โดยทั่วไปประกอบขึ้นจากแป้งพายสามชั้นเรียงสลับกับคัสตาร์ดสองชั้น ด้านบนมักโรยด้วยน้ำตาลไอซิง คลุมด้วยฟงด็อง ตกแต่งด้วยผลไม้ หรือทาด้วยแยมหรือครีมที่มีส่วนผสมแตกต่างกันไปตามสูตร
องค์ประกอบทั้งหมดของสูตรมีลเฟยปรากฏในตำราอาหารจำนวนมากอย่างน้อยตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 แต่ต้นกำเนิดของขนมชนิดนี้ยังไม่เป็นที่ทราบอย่างแน่ชัด
แป้งพายชั้น
ของหวานฝรั่งเศส
ของหวานอิตาลี
อาหารสโลวีเนีย
อาหารโครเอเชีย
อาหารบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
อาหารเซอร์เบีย
อาหารฮังการี
อาหารโปแลนด์
อาหารลิทัวเนีย
อาหารรัสเซีย
อาหารโซเวียต
อาหารกรีก
อาหารโมร็อกโก
อาหารแอฟริกาใต้
อาหารฮ่องกง
อาหารออสเตรเลีย
อาหารแคนาดา
อาหารสหราชอาณาจักร
อาหารสวีเดน
ม็องดีย็อง

ม็องดีย็อง (mendiant; ) หรือ ม็องดีย็องอ็องชอกอลา (mendiant en chocolat;  ) เป็นขนมฝรั่งเศสดั้งเดิมชนิดหนึ่ง ทำจากแผ่นช็อกโกแลตกลม โรยหน้าด้วยถั่วและผลไม้แห้งสี่ชนิดซึ่งธรรมเนียมคริสต์มาสในภูมิภาคพรอว็องส์ถือว่าเป็นตัวแทนของคณะนักบวชภิกขาจารทั้งสี่ ส่วนผสมแต่ละอย่างสื่อถึงสีของชุดนักบวชแต่ละคณะ ธรรมเนียมดั้งเดิมกำหนดให้ลูกเกดเป็นตัวแทนของคณะนักบุญออกัสติน เฮเซลนัตเป็นตัวแทนของคณะคาร์เมไลท์ มะเดื่ออบแห้งเป็นตัวแทนของคณะฟรันซิสกัน และอัลมอนด์เป็นตัวแทนของคณะดอมินิกัน อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันมีการดัดแปลงสูตรของขนมนี้จากการผสมผสานระหว่างถั่วกับผลไม้ดั้งเดิมมาเป็นการใช้เมล็ดพืช ผิวผลไม้ และส่วนผสมอื่น ๆ
== อ้างอิง ==
ของหวานฝรั่งเศส
วัดธรรมศาลา

วัดธรรมศาลา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 7 บ้านสามง่าม ตำบลธรรมศาลา อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม
==ประวัติ==
วัดธรรมศาลามีเรื่องเล่าที่เกี่ยวข้องกับตำนานพญากง พญาพาน คือ หลังจากที่พญาพานทำปิตุฆาตพระราชบิดากับยายหอม ได้ทรงสำนึกในบาปบุญคุณโทษของตนที่ทำไว้และทรงวิตกว่าจะได้รับสนองกรรมอย่างหนัก จึงโปรดให้ประชุมพระอรหันต์และพระสงฆ์จากอารามต่าง ๆ โดยได้ปลูกสร้างโรงธรรมขนาดใหญ่ไว้ใกล้เนินหรือถ้ำเพื่อใช้เป็นที่ประชุมสงฆ์ ผู้คนบริเวณนี้เรียกว่า ธรรมศาลา ชื่อนี้เองจึงเป็นที่มาของชื่อวัด
คาดว่าแต่เดิมมีเนินหรือถ้ำในวัดธรรมศาลา สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นสมัยแรกสร้างพระปฐมเจดีย์เมื่อประมาณ พ.ศ. 306 เชื่อว่ามีขุมทรัพย์อยู่ แต่นำออกมาไม่ได้เนื่องจากมีปู่โสมเฝ้าอยู่ แต่บางท่านเล่าลือว่าเป็นถ้ำที่ปรึกษาของผู้มีบุญและเจ้าผู้ครองนครสมัยเก่า และยังมีถ้วยโถโอชามมากมาย เนินนี้ตั้งอยู่หลังวิหารของวัดธรรมศาลา สภาพในปัจจุบันเป็นเนินดินโบราณ ด้านในเป็นโพรง เชื่อกันว่าเป็นอุโมงค์เชื่อมจากวัดพระเมรุมาถึงวัดธรรมศาลา แต่ปัจจุบันถูกปิดตายไปแล้ว
ประวัติการตั้งวัดระบุว่าตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2396 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2553 กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2476 โดยไม่ได้ลงระวางแนวเขต
==รายนามเจ้าอาวาส==
หลวงพ่อแจ้ง
พระครูปุริมานุรักษ์ (นวม)
พระครูภาวนากิตติคุณ (น้อย)
พระอธิการบำเพ็ญ ปุญฺญาโภ
พระครูสันติธรรมรัตน์ (สมศักดิ์)
พระครูปลัดสุวัฒนพรหมวิหารคุณ (สุชิน ธมฺเมสโก)
==อ้างอิง==
ธรรมศาลา
โบราณสถานในจังหวัดนครปฐม
วัดเสนหา

วัดเสนหา [สะ-เน-หา] เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระปฐมเจดีย์ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ประมาณ 36 ไร่ 2 งาน 40 ตารางวา ปัจจุบันมีพระวินัยโกศล (ธัญญวัฒน์ เขมธโร) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
== ประวัติ ==
วัดเสนหาสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2452 โดยนายเพิ่มเสนหา บุญนาค บุตรพระยาศรีสรราชภักดี (วัน บุญนาค) กับเปี่ยม ได้ถวายที่ดินแปลงหนึ่ง เนื้อที่ประมาณ 45 ไร่ อยู่ใกล้เขตพระราชวังสนามจันทร์ สร้างเป็นวัดเมื่อเดือนอ้าย ปีระกา ตรงกับเดือนธันวาคม พ.ศ. 2452 โดยมีพระเถระผู้ใหญ่ 2 รูป คือ พระเดชพระคุณพระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (จันทร์ สิริจนฺโท) วัดบรมนิวาสราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร กับพระพุทธวิริยากร (จิตร ฉนฺโน) วัดสัตตนารถปริวัตร จังหวัดราชบุรี เป็นผู้รับที่ดินแทนคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ได้เป็นประธานช่วยอุปการะตั้งเป็นสำนักสงฆ์ขึ้น และยังจัดส่งพระภิกษุสามเณรจากวัดบรมนิวาสมาอยู่จำพรรษาอยู่บ้าง
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานทรัพย์ส่วนพระองค์เป็นทุนเริ่มแรกสร้างพระอุโบสถกับหล่อพระประธานอีกส่วนหนึ่ง เป็นพระประธานหล่อด้วยทองเหลือง พระเพลากว้าง 3 ศอก และสูงตลอดถึงพระรัศมี 4 ศอก โดยจำลองแบบพระพุทธชินสีห์ แล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2466
วัดเสนหาตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2452 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2462  เขตวิสุงคามสีมากว้าง 2 เส้น ยาว 3 เส้น ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระอารามหลวงเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2487 วัดยังได้ตั้งโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษาเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2535 โดยเรียนควบคู่ไปกับนักธรรมและบาลี ยังมีโรงเรียนเทศบาล 2 วัดเสนหา (สมัครพลผดุง) ซึ่งเปิดทำการเรียนการสอนเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2465
วัดมีการก่อสร้าง พระพุทธมงกุฎหิรัญเทวาธิราช ซึ่งเป็นพระพุทธรูปทรงเครื่องมหาจักรพรรดิปางนาคปรก ขณะกำลังอยู่ระหว่างก่อสร้างวิหารเพื่อประดิษฐานองค์พระ เกิดเรื่องแปลกประหลาดขึ้น มีมาณพหนุ่มรูปงามในมือถือบ่วงนาคบาศมาเข้านิมิตพระครูโชติธรรมาทร ผู้ช่วยเจ้าอาวาส แจ้งว่าตนเป็นเทพนาคราชอยู่ในนาคพิภพ ประสงค์จะช่วยในการสร้างพระวิหารเพื่อประดิษฐานองค์พระพุทธรูป จึงขอให้พระครูโชติตั้งศาลเทพนาคราชขึ้นในบริเวณวัด แล้วการสร้างวิหารจะสำเร็จ วัดจึงดำเนินการจัดตั้งศาลเทพนาคราชขึ้น
==อ้างอิง==
เสนหา
เสนหา
วัดพิชัย (กรุงเทพมหานคร)

วัดพิชัย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองกุ่ม เขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่รวมประมาณ 6 ไร่ 71 ตารางวา อาณาเขตทิศเหนือจรดชุมชนวัดพิชัย ทิศตะวันออกจรดคลองสาธารณะวัดพิชัย ทิศใต้จรดคลองแสนแสบ และทิศตะวันตกจรดชุมชนวัดพิชัย
วัดพิชัยสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2410 โดยนายแก่นและนางน้อย คงบำรุง เป็นผู้บริจาคที่ดินเพื่อสร้างวัด ผู้ดำเนินการก่อสร้างได้แก่พระอธิการหนูและราษฎรที่มีจิตศรัทธาร่วมกันบริจาคทรัพย์สร้างเสนาสนะ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2425  พื้นที่เขตวิสุงคามสีมากว้าง 15.21 เมตร ยาว 24 เมตร
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์เป็นอาคาร 2 ชั้น จำนวน 3 แถว กุฏิเจ้าอาวาส ศาลาอเนกประสงค์ 2 หลัง หอระฆัง หอกลอง โรงครัว เรือนเก็บพัสดุ ศาลาบำเพ็ญกุศล 6 หลัง ฌาปนสถาน โรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม และอุโบสถหลังเก่า ภายในมีพระประธานประจำอุโบสถเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 41 นิ้ว สูง 59 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2410 อุโบสถหลังเก่ากว้าง 11.30 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2425 มีสภาพเก่าชำรุดทรุดโทรม จึงได้มีโครงการที่จะดำเนินการก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่ โดยใช้วิธีการสร้างแบบครอบทับหลังเดิม
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระอธิการหนู พ.ศ. 2410–2418
พระอธิการอ้วน พ.ศ. 2418–2435
พระอธิการนุช พ.ศ. 2435–2456
พระอธิการพลัด พ.ศ. 2456–2461
พระอธิการเขียว พ.ศ. 2461–2476
พระอธิการเงิน พ.ศ. 2476–2483
พระอธิการเถิ่ง พ.ศ. 2483–2485
พระอธิการป๊อก พ.ศ. 2485–2501
พระอธิการปลิว พ.ศ. 2501–2502
พระอธิการยัง พ.ศ. 2502–2505
พระอธิการสุเมธ อภิธมฺโม พ.ศ. 2505–2522
พระราชรัตนเมธี พ.ศ. 2522–2526
พระครูวิชัยกิจจานุรักษ์ พ.ศ. 2526–2545
พระครูสุภัทรสีลคุณ พ.ศ. 2545–ปัจจุบัน
==อ้างอิง==
พิชัย
โบราณสถานในเขตบึงกุ่ม
ถนนมหาจักร

ถนนมหาจักร (Thanon Maha Chak) เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่เขตป้อมปราบศัตรูพ่ายและเขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร เป็นถนนในลักษณะที่เป็นถนนตัดขวางกับพื้นที่เขตและถนนสายหลักสายอื่น ๆ
ถนนมหาจักรเกิดขึ้นหลังจากการถมคลองสำเพ็งหรือคลองวัดจักรวรรดิ ที่เคยไหลผ่านบริเวณนี้ด้วยขยะเพื่อแปรสภาพเป็นถนน ตามนโยบายลดจำนวนคลอง ในสมัยรัชกาลที่ 7 ก่อนการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 ไม่นาน ซึ่งเป็นคลองที่เชื่อมระหว่างแม่น้ำเจ้าพระยากับคลองมหานาค เมื่อถมสร้างเป็นถนนตามแนวคลองวัดจักรวรรดิ จึงให้ชื่อว่า "ถนนมหาจักร"
ถนนมหาจักรมีจุดเริ่มต้นจากถนนหลวงในพื้นที่แขวงป้อมปราบ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย และทอดผ่านลงทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ตัดกับถนนเจริญกรุง และเข้าสู่พื้นที่แขวงสัมพันธวงศ์ เขตสัมพันธวงศ์ ผ่านหน้าวัดชัยชนะสงคราม และต่อเนื่องไปตัดกับถนนเยาวราช เข้าสู่แขวงจักรวรรดิ เขตสัมพันธวงศ์ และไปสิ้นสุดลงที่ถนนอนุวงศ์
สองฝั่งถนนมหาจักรตลอดทั้งสายถือเป็นย่านการค้าที่คึกคักมาก ในช่วงพื้นที่เขตป้อมปราบศัตรูพ่ายและต่อเนื่องไปถึงแขวงสัมพันธวงศ์ในเขตสัมพันธวงศ์เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อคลองถม และในช่วงพื้นที่แขวงจักรวรรดิในเขตสัมพันธวงศ์คือสำเพ็ง
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
มหาจักร
มหาจักร
มหาจักร
ตำบลกำพวน

กำพวน เป็นหนึ่งในสองตำบลของอำเภอสุขสำราญ จังหวัดระนอง เป็นที่ตั้งของหมู่เกาะกำและเกาะค้างคาวในอุทยานแห่งชาติแหลมสน และบ้านทะเลนอกที่เป็นชุมชนที่มีผลกระทบจากแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547 เป็นส่วนหนึ่งในการฟื้นฟูหมู่บ้านได้ทำการอนุรักษ์ป่าโกงกาง ป่าฝน และสัตว์น้ำ นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของพื้นที่ศูนย์ราชการทั้งหมดของอำเภอสุขสำราญ

== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
ตำบลกำพวนมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลนาคา (อำเภอสุขสำราญ)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลเขาพัง (อำเภอบ้านตาขุน จังหวัดสุราษฎร์ธานี)
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลคุระ (อำเภอคุระบุรี จังหวัดพังงา)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับทะเลอันดามัน
== ประวัติ ==
ชื่อตำบลกำพวนมาจากชื่อหวายชนิดหนึ่งซึ่งมีในเขตพื้นที่เป็นจำนวนมาก ชาวบ้านจึงเรียกขานพื้นที่บ้านแห่งนี้ว่า "บ้านกำพวน" เนื่องจากตำบลกำพวนมีท้องที่กว้างขวาง ในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2490 กระทรวงมหาดไทยจึงได้แยกท้องที่หมู่ที่ 5–7 (ในขณะนั้น) ของตำบลกำพวน ไปจัดตั้งเป็นตำบลนาคา ขณะนั้นขึ้นการปกครองอยู่กับกิ่งอำเภอกะเปอร์ อำเภอเมืองระนอง และย้ายมาขึ้นกับอำเภอกะเปอร์ใน พ.ศ. 2508 ต่อมามีการจัดตั้งกิ่งอำเภอสุขสำราญขึ้นใน พ.ศ. 2535 จึงย้ายการปกครองมาขึ้นกับทางกิ่งอำเภอ และยกฐานะเป็นอำเภอใน พ.ศ. 2550ตามโครงการเฉลิมพระเกียรติเนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ตำบลกำพวนจึงกลายเป็นตำบลลำดับที่ 2 ของอำเภอสุขสำราญจนถึงปัจจุบัน
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
ตำบลกำพวนแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|หมู่ที่ 1
|
|บ้านทะเลนอก
|
|(Ban Thale Nok)
|
|
|-
|หมู่ที่ 2
|
|บ้านเหนือ
|
|(Ban Nuea)
|
|
|-
|หมู่ที่ 3
|
|บ้านกำพวน
|
|(Ban Kamphuan)
|
|
|-
|หมู่ที่ 4
|
|บ้านภูเขาทอง
|
|(Ban Phu Khao Thong)
|
|
|-
|หมู่ที่ 5
|
|บ้านสุขสำราญ
|
|(Ban Suk Samran)
|
|
|-
|หมู่ที่ 6
|
|บ้านโตนกลอย
|
|(Ban Ton Kloi)
|
|
|-
|หมู่ที่ 7
|
|บ้านหาดทรายขาว
|
|(Ban Hat Sai Khao)
|
|
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่ตำบลกำพวนมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพียงแห่งเดียว คือ เทศบาลตำบลกำพวน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกำพวนทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลกำพวนที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2516 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลกำพวนใน พ.ศ. 2539
เมื่อองค์การบริหารส่วนตำบลกำพวนมีความเจริญก้าวหน้ามากขึ้น องค์การบริหารส่วนตำบลกำพวนได้ยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตำบลกำพวน ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2555 และมีผลในวันที่ 31 สิงหาคม ปีเดียวกัน
== ประชากร ==
พื้นที่ตำบลกำพวนประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 7 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 6,974 คน แบ่งเป็นชาย 3,539 คน หญิง 3,435 คน (เดือนธันวาคม 2564) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรน้อยที่สุดในอำเภอสุขสำราญ
ใน พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลตำบลกำพวน
กำพวน
กำพวน
อำเภอสุขสำราญ
โทรทัศน์ความละเอียดสูงระบบแอนะล็อก

โทรทัศน์ความละเอียดสูงระบบแอนะล็อก (Analog high-definition television system) เป็นการออกอากาศโทรทัศน์ระบบแอนะล็อกที่พัฒนาขึ้นในทศวรรษที่ 1930 เพื่อแทนที่ระบบทดลองในยุคแรก ๆ โดยมีเพียง 12 เส้นเท่านั้น เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1936 บีบีซีได้เริ่มให้บริการโทรทัศน์สาธารณะความละเอียดสูงระบบแอนะล็อกเป็นครั้งแรกของโลกจากโรงละครวิกตอเรีย พระราชวังอเล็กซานดรา ทางตอนเหนือของลอนดอน จึงอ้างว่าเป็นต้นกำเนิดของการแพร่ภาพโทรทัศน์อย่างที่เรารู้จักกันในปัจจุบัน จอห์น โลจี เบร์ด, ฟิโล ฟาร์นสเวิร์ธ และวลาดิเมียร์ สวอไรคิน มีการแข่งขันกันพัฒนาระบบโทรทัศน์แต่ละระบบ แต่ความละเอียดไม่ได้เป็นปัญหาที่แยกเทคโนโลยีที่แตกต่างกัน แต่เป็นคดีข้อพิพาทเรื่องสิทธิบัตรและปัญหาการปรับใช้เนื่องจากภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ในช่วงปลายทศวรรษ 1920 และ 1930
สิทธิบัตรส่วนใหญ่หมดอายุเมื่อสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง ทำให้ทั่วโลกไม่มีมาตรฐานโทรทัศน์ มาตรฐานที่นำมาใช้ในช่วงต้นทศวรรษ 1950 ได้ถูกใช้อยู่นานกว่าครึ่งศตวรรษ
ระบบ 405 เส้น ของสหราชอาณาจักรที่นำมาใช้ในปี ค.ศ. 1936 ถูกอธิบายว่าเป็น "ความละเอียดสูง" อย่างไรก็ตาม นี่เป็นเพียงการเปรียบเทียบกับระบบการทดลอง 30 เส้น (ส่วนใหญ่) ในช่วงต้นทศวรรษ 1920 และจะไม่ถือว่าเป็นความละเอียดสูงตามมาตรฐานสมัยใหม่
== ดูเพิ่ม ==
ระบบทีวีแอนะล็อกระบบเหล่านี้มีขึ้นเพื่อแทนที่
เซกาม
เอ็นทีเอสซี
แพล
มาตรฐานที่เกี่ยวข้อง
ไนแคม หรือการเข้ารหัสเสียงที่เหมือน ใช้ในระบบ HD-MAC
การสุ่มตัวอย่างโครมา ในทีวีระบุเป็น 4:2:2, 4:1:1 เป็นต้น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูล ==
819lignes กู้คืนการทำงานบนเครื่องทีวีฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1951 (ภาษาฝรั่งเศสเท่านั้น)
การรายงานข่าว HDTV ของการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกบาร์เซโลนา โดย M. Romero และ E.Gavilan ( EBU )
การสาธิต HDTV ในงาน Expo 92 โดย JL Tejerina และ F.Visintin ( EBU )
สหภาพการกระจายเสียงแห่งยุโรป
COUNCIL DIRECTIVE 92/38 / EEC วันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1992
สิ่งประดิษฐ์ของญี่ปุ่น
ประวัติศาสตร์โทรทัศน์
โทรทัศน์ความละเอียดสูง
เทคโนโลยีโทรทัศน์