pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วัดแจ้งแสงอรุณ (อำเภอเมืองสกลนคร)

วัดแจ้งแสงอรุณ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลธาตุเชิงชุม อำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร  ที่ดินตั้ววัดมีเนื้อที่ 6 ไร่ 3 งาน 52 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูศรีปริยัตยาลังการ (สุวรรณ อาจารสุโภ) เป็นเจ้าอาวาส
วัดแจ้งแสงอรุณ หรือชาวบ้านเรียกว่า วัดแจ้ง เพราะตั้งอยู่ใกล้เมืองมีอากาศโปร่ง เป็นที่โล่ง ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2422 โดยพระยาประจันตประเทศธานี (โง่นคำ พรหมสาขา ณ สกลนคร) เป็นผู้สร้าง  สมัยที่ท่านดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองสกลนคร (คนที่ 3) ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 การศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรม  แผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2529 และโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกบาลี เปิดสอน เมื่อ พ.ศ. 2530 เดิมที่ดินวัดมีเนื้อที่มากกว่านี้ โดยมีเนื้อที่ 8 ไร่ 3 งาน 52 ตารางวา ภายหลังได้แบ่งที่ดินทางทิศตะวันตกสร้างถนน วัดจึงเหลือพื้นที่ 6 ไร่เศษ ได้รับฐานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญตั้งแต่วันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2545
==รายนามเจ้าอาวาส==
{|class="wikitable"
|-
!ลำดับ !!นาม !!ดำรงตำแหน่ง  (พ.ศ.)
|-
| 1. || พระครูสี || 2422
|-
| 2. ||พระอธิการกาสินธิ์ ติณฺณปงฺโก || 2492–2504
|-
| 3.|| พระมหาสนธิ์ สุปญฺโญ || 2504–2508
|-
| 4. || พระเทพสิทธิโสภณ (สุรสีห์ กิตฺติโสภโณ) || 2508–2553
|-
| รักษาการ || พระสิริพัฒนาภรณ์ (วินัย สจฺจวํโส) || 2553–2557
|-
| 5. || พระพิศาลวชิราภรณ์ (สุวรรณ อาจารสุโภ) || 2557–2565
|-
| 6. || พระครูศรีสกลกิจจาภรณ์ (มีชัย ชินปุตฺโต) || 2566-ปัจจุบัน
|}
==อ้างอิง==
แจ้งแสงอรุณ
แจ้งแสงอรุณ
รายชื่อลูกฟุตบอลในฟุตบอลโลกอย่างเป็นทางการ

รายชื่อนี้เป็นรายการลูกฟุตบอลอย่างเป็นทางการสำหรับการแข่งขันรอบสุดท้ายฟุตบอลโลก
ตั้งแต่ฟุตบอลโลก 1970 มีการใช้ลูกฟุตบอลอย่างเป็นทางการโดยฟีฟ่า ดังนี้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ลูกฟุตบอลโลกลูกแรก
ประวัติการแข่งขันฟุตบอลโลกอย่างเป็นทางการที่ soccerball.com
ฟุตบอลโลก
มือเพลิง (ภาพยนตร์)

มือเพลิง (Burning, 버닝) เป็นภาพยนตร์แนวระทึกขวัญจิตวิทยาจากประเทศเกาหลีใต้ เป็นผลงานการเขียนบท อำนวยการสร้าง และกำกับโดย Lee Chang-dong ดัดแปลงจากเรื่องสั้น มือเพลิง (Barn Burning) ของฮารูกิ มูราคามิ ซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากเรื่องสั้น Barn Burning ของ William Faulker อีกทีหนึ่ง นำแสดงโดย ยู อา-อิน, Steven Yeun, และ Jeon Jong-seo เล่าเรื่องของจองซู ชายหนุ่มผู้รับจ้างส่งของทั่วไป ซึ่งบังเอิญได้เจอกับแฮมี เพื่อนสาวสมัยเด็ก ก่อนที่ทั้งสองจะได้พบกับเบน ชายหนุ่มผู้ลึกลับ ซึ่งจองซูเห็นว่าเป็นคนน่าสงสัย และเป็นห่วงว่าแฮมีจะตกอยู่ในอันตราย
ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายครั้งแรกเมื่อ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 ที่เทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ครั้งที่ 71 สายรางวัล และได้รับรางวัล FIPRESCI International Critics' Prize เป็นการทิ้งช่วงจากภาพยนตร์เรื่องก่อนของ Lee นานถึง 8 ปี
มือเพลิงได้รับคำวิจารณ์ในทางบวกอย่างล้นหลาม โดยเฉพาะในแง่การสร้างบรรยากาศไม่น่าไว้ใจ การดำเนินเรื่องที่เปิดช่องว่างให้ตีความ และการแสดง ได้รับคัดเลือกให้เป็นตัวแทนภาพยนตร์จากประเทศเกาหลีใต้เพื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม แม้สุดท้ายจะไม่ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลในขั้นตอนสุดท้ายแต่ก็เป็นภาพยนตร์จากประเทศเกาหลีเรื่องแรกที่เข้าไปถึงรอบ 9 เรื่องสุดท้าย ก่อนที่ภาพยนตร์ชนชั้นปรสิต (2019) จะได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมในปีถัดมา นอกจากนี้แล้วภาพยนตร์เรื่องนี้ยังได้รับรางวัลหลายรางวัลด้วยกัน และได้รับการจัดอันดับให้เป็นภาพยนตร์ที่ดีที่สุด 10 อันดับแรก จากนักวิจารณ์หลายคน เช่น นักวิจารณ์จากเดอะนิวยอร์กไทมส์, ลอสแอนเจลิสไทมส์ เป็นต้น นักวิจารณ์บางคนยกให้เป็นภาพยนตร์ที่ดีที่สุดเรื่องหนึ่งในคริสต์ศตวรรษที่ 21 และได้รับการลงคะแนนเสียงให้เป็นภาพยนตร์เกาหลีที่ดีที่สุดตลอดกาล จากการลงคะแนนของนักวิจารณ์ 150 คน จาก 28 ประเทศ
==อ้างอิง==
วัดเพชรวราราม

วัดเพชรวราราม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ ต่อมาได้รับฐานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ เมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
==อ้างอิง==
เพชรวราราม
เพชรวราราม
ฟาวาด ข่าน

ฟาวาด อัฟซาล ข่าน (; Fawad Afzal Khan; เกิด 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524) เป็นนักแสดง, ผู้อำนวยการสร้าง, คนเขียนบท, นายแบบ และนักร้องชาวปากีสถาน ที่ได้รับรางวัลมากมาย ได้แก่ ฟิล์มแฟร์อวอร์ด 1 รางวัล, ลักซ์สไตล์อวอร์ด 2 รางวัล และฮัมอวอร์ด 6 รางวัล
ข่านเริ่มอาชีพนักแสดงจากละครซิทคอมเรื่อง จัตต์แอนด์บอนด์ เขาก่อตั้งวงดนตรีอัลเทอร์เนทีฟร็อกชื่อ เอนทิตีพาราดิม กับนักแสดงร่วมของรายการ และเริ่มอาชีพนักดนตรีในฐานะนักร้องนำ วงนี้ปรากฏตัวในตอนจบของรายการ เป๊ปซี่แบตเทิลออฟเดอะแบนด์ ในปี พ.ศ. 2545 และข่านกลายเป็นที่รู้จักจากอัลบั้มเปิดตัวในปี พ.ศ. 2546 ชื่อ อิร์ติกา หลังจากการแสดงประมาณ 250 ครั้ง เขาก็ออกจากวงเพื่อไปแสดงภาพยนตร์ ข่านเปิดตัวภาพยนตร์ด้วยบทสมทบในภาพยนตร์ดราม่าสังคมของ ชออิบ มานซูร์ เรื่อง คูดา เคย์ ลีเย (2007) ซึ่งเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดของปากีสถาน
เขาประสบความสำเร็จเป็นครั้งแรกในละครย้อนยุคทางโทรทัศน์เรื่อง ดาสตาน (2010) ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากรางวัลสื่อปากีสถาน ข่านรับบทนำในซีรีส์โทรทัศน์ของปากีสถานเรื่อง ฮัมซาฟาร์ (2011) และปรากฏตัวในละครครอบครัวของ ซัลตานา ซิดดิกี เรื่อง ซินดากิ กุลซาร์ ไฮ (2012) สำหรับการแสดงทั้งสองเรื่อง เขาได้รับรางวัลลักซ์สไตล์อวอร์ด สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม-แซทเทิลไลท์ ข่านเปิดตัวในภาพยนตร์บอลลีวูด โดยแสดงนำในภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดี้เรื่อง คู้บสุรัต (2014) ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลภาพยนตร์แฟร์อวอร์ดสาขานักแสดงชายหน้าใหม่ยอดเยี่ยม เขาได้รับการยกย่องจากการรับบทชายรักร่วมเพศที่ต้องปกปิด ในละครครอบครัวที่ประสบความสำเร็จทั้งในเชิงเสียงวิจารณ์และเชิงพาณิชย์เรื่อง กะปูร์แอนด์ซัน (2016) ซึ่งทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลฟิล์มแฟร์อวอร์ด สาขาภาพยนตร์สมทบยอดเยี่ยม
นอกเหนือจากการแสดงแล้ว ข่านยังได้ระดมเงินเพื่อองค์กรการกุศลทั่วปากีสถาน เขาได้รับความวางใจจากแบรนด์และผลิตภัณฑ์ยอดนิยมมากมาย ข่านได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งใน "ผู้ชายเอเชียที่เซ็กซี่ที่สุด" โดยนิตยสารอังกฤษ อีสเทิร์นอาย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น==
นักแสดงชาวปากีสถาน
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2524
ฟาร์ฮาน อัคตาร์

ฟาร์ฮาน อัคตาร์ (Farhan Akhtar; เกิด 9 มกราคม พ.ศ. 2517) เป็นนักแสดง ผู้กำกับ นักเขียนบท นักร้อง โปรดิวเซอร์ และพิธีกรรายการโทรทัศน์ชาวอินเดียที่ทำงานในภาพยนตร์ภาษาฮินดี เกิดที่เมืองมุมไบ เป็นทายาทของนักเขียนบท จาเวด อัคตาร์ และ ฮันนี่ อิรานิ เขาเติบโตขึ้นมาภายใต้อิทธิพลของอุตสาหกรรมภาพยนตร์อินเดีย
อัคตาร์หลังจากก่อตั้งบริษัทผลิตภาพยนตร์ชื่อ เอ็กเซลเอนเตอร์เทนเมนต์ ร่วมกับ รีเตช ซิดวานี ในปี ค.ศ. 1999 เปิดตัวผลงานกำกับเรื่องแรกด้วยเรื่อง ดิล ชาห์ตา ไฮ (2001) และได้รับเสียงวิจารณ์ชื่นชมอย่างกว้างขวางสำหรับการแสดงเป็นเยาวชนอินเดียยุคใหม่ในภาพยนตร์เรื่องนี้ ซึ่งได้รับรางวัลภาพยนตร์ภาษาฮินดียอดเยี่ยมแห่งชาติ และ รางวัลฟิล์มแฟร์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (นักวิจารณ์) ต่อจากนี้ เขาได้กำกับภาพยนตร์สงครามลัทธิเรื่อง ลักชยา (2004) และเปิดตัวใน ฮอลลีวู้ดผ่านเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง บริดจ์แอนด์พรีจูไดซ์ (2004) ซึ่งเขาและน้องสาว โซยา อัคตาร์ ทำหน้าที่เป็นนักแต่งเพลง ถัดมาคือเรื่อง ดอน ที่ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ (2006) ซึ่งเป็นผลงานการกำกับเรื่องที่สามของเขา หลังจากนั้นเขาได้กำกับภาพยนตร์สั้นเรื่อง โพสซิทิฟ (2007) เพื่อเผยแพร่ความรู้เรื่อง เอชไอวี-เอดส์
แม้ว่าเขาจะเริ่มต้นอาชีพนักแสดงด้วยการเลื่อนฉายในละครเรื่อง เฟคีร์แห่งเวนิส แต่การเปิดตัวทางภาพยนตร์อย่างเป็นทางการของอัคตาร์ก็มาพร้อมกับละครเพลงเรื่อง ร็อกออน!! (2008) ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลเนชันแนลอวอร์ด เป็นครั้งที่สองสำหรับภาพยนตร์ยอดเยี่ยมในภาษาฮินดี ในฐานะผู้อำนวยการสร้าง จากนั้นเขาได้เขียนบทสนทนาและอำนวยการสร้างเรื่อง ซินดากิ นา มิเลกี โดบารา (2011) ซึ่งประสบความสำเร็จเชิงวิจารณ์และเชิงพานิชย์ ทำให้เขาได้รับรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม; ในปีเดียวกัน เขากำกับภาคต่อของ ดอน ชื่อเรื่อง ดอน 2 (2011) ซึ่งยังคงเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดจนถึงปัจจุบัน
จากนั้นอัคตาร์แสดงเป็น มิลคา ซิงห์ ในภาพยนตร์ชีวประวัติเรือ่ง บัก มิลคา บัก ทำให้เขาได้รับรางวัลฟิล์มแฟร์อวอร์ด สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากนั้นเขาได้รับคำชมจากการแสดงในละครคอมเมดี้สำหรับครอบครัวเรื่อง ดิล ธาดักเน โด (2015) และอาชญากรรมเขย่าขวัญเรื่อง วาซีร์ (2016) เขาได้แสดงนำในละครเรื่อง ลักนาวเซ็นทรัล (2017), เดอะสกายอิสพิงค์ (2019) และ ทูฟาอัน (2021)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น==
นักแสดงชาวอินเดีย
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2517
บายา มาลี กนินจา

มือร์กอ ปราจชิน (Мирко Пајчин, 13 ตุลาคม พ.ศ. 2509 –) หรือที่รู้จักกันในนาม บายา มาลี กนินจา (Баја Мали Книнџа) เป็นนักร้องที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งของประเทศเซอร์เบีย เขาเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะนักร้องแนวเทอร์โบโฟล์คและมีเนื้อหาที่ปลุกใจในช่วงสงครามยูโกสลาเวีย โดยเพลงของเขาที่มีชื่อเสียง ได้แก่ มอเยตาตาซลอซินาชิสราตา (Moj je tata zločinac iz rata, บิดรของข้าเป็นอาชญากรสงคราม) ซึ่งถูกนำไปเผยแพร่และล้อเลียนโดยนักอินเทอร์เน็ตมีมอย่างกว้างขวาง
== ประวัติและเส้นทางในวงการเพลง ==
บายาเป็นชาวบอสเนียเซิร์บ เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2509 ในหมู่บ้านแห่งหนึ่งที่ลีฟโบ ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ต่อมาเขาย้ายไปอาศัยที่ประเทศเซอร์เบียในสมัยที่ยังเป็นสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวียและเริ่มเข้าสู่วงการเพลงใน พ.ศ. 2527 ต่อมาเขาชนะการประกวดร้องเพลงที่เมืองลีฟโบใน พ.ศ. 2532 และเริ่มมีอัลบั้มเพลงเป็นของตัวเองใน พ.ศ. 2533 ซึ่งอยู่ในช่วงที่กำลังเกิดสงครามยูโกสลาเวีย เขาเป็นที่รู้จักในฐานะนักร้องที่เพลงมีเนื้อหาปลุกใจและสนับสนุนชาวเซิร์บในช่วงสงคราม และเป็นสัญลักษณ์ความเป็นชาตินิยมของเซอร์เบีย ร่วมกับลอกี บูโลวิชซึ่งเป็นนักร้องแนวชาตินิยมชาวเซิร์บเช่นกัน เนื้อหาเพลงของเขาส่วนใหญ่มักจะมีเนื้อหาต่อต้านการประกาศเอกราชของบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาและมีเนื้อหาเพลงที่พาดพิงอาลียา อีเซตเบกอวิช ประธานาธิบดีคนแรกของประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาอยู่บ่อยครั้ง เพลงที่มีชื่อเสียงของเขาได้แก่ กนีนเยกรายีซนีซี, เนวอลีมเตอาลียา, มอเยตาตาซลอซินาชิสราตา เป็นต้น อย่างไรก็ตาม เขาก็มีเพลงที่เนื้อหาไม่เกี่ยวกับช่วงสงครามยูโกสลาเวีย ได้แก่ "อูมรีบาบา" และ "พอเกออะพารัต"
== ชีวิตส่วนตัว ==
เขาสมรสแล้วและมีบุตรและธิดารวมหกคน ปัจจุบันอาศัยอยู่ที่เซมุน เขาสามารถพูดภาษาอังกฤษและภาษารัสเซียได้ ทั้งนี้ เขายังเป็นผู้สนับสนุนหลักของพรรคก้าวหน้าของประเทศเซอร์เบียอีกด้วย นอกจากนี้ เขายังมีญาติซึ่งเป็นนักร้องเช่นกัน คือ กเซนียา ปราจชินซึ่งถูกฆาตกรรมโดยสามีของกเซนียาเองเมื่อ พ.ศ. 2553
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Discography at Discogs
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2509
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักร้องเซอร์เบีย
อินเทอร์เน็ตมีม
แพตตี กุกเกนไฮม์

แพตตี กุกเกนไฮม์ (Patty Guggenheim) เป็นนักแสดงตลก นักเขียน และนักแสดงชาวอเมริกัน สมาชิกของคณะตลกเดอะกราวด์ลิง ในฐานะนักแสดง เธอมีชื่อเสียงที่สุดจากบทบาท เมดิซินน์ คิง ในเรื่อง  ทนายสายลุย
== ชีวิตส่วนตัว ==
กุกเกนไฮม์บอกกับสื่อว่าเธออาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์เก่าของเพื่อนนักแสดงเอ็มซียู คริส เฮมส์เวิร์ธ ในลอสแอนเจลิส และยังคงได้รับจดหมายตามที่อยู่ของเขาเป็นครั้งคราว เธอจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยอินเดียนา
== อาชีพ ==
ในฐานะนักแสดงตลก กุกเกนไฮม์เป็นส่วนหนึ่งของคณะละครตลกเดอะกราวด์ลิงที่เป็นบริษัทหลัก เธอปรากฏตัวในรายการ เคิร์บยัวร์เอนธูซิแอสซึม ในปี ค.ศ. 2021 เธอมีบทบาทเล็กน้อยในฐานะนักแสดงในเรื่อง เรโน 911!, มิสเตอร์. เมเยอร์, ซุปเปอร์สโตร์, เดอะมิดเดิล, โมเดิร์นแฟมลี, และ สปลิตติงอัพทูเกเตอร์ เธอมีบทบาทประจำในซีรีส์คอมเมดี้เรื่อง ฟลอริดาเกิร์ลส์ ของ ป็อปทีวี และเรื่อง แมรี+เจน ของเอ็มทีวี กุกเกนไฮม์ยังเขียนบทและแสดงในเรื่อง แบร์ลีเฟมัส และยังพากย์เสียงเป็นแพตตี มีมในเรื่อง ซูเปอร์แมนชั่น อีกด้วย
กุกเกนไฮม์ปรากฏตัวในปี ค.ศ. 2022 ในเรื่อง  ทนายสายลุย ทางดิสนีย์+ ซึ่งรับบทเป็น เมดิซินน์ คิง สาวนักปาร์ตี้และผู้ช่วยของนักมายากล ผู้ซึ่งสร้างความสัมพันธ์ที่ไม่น่าเป็นไปได้กับกับหว่อง, ที่แสดงโดย เบเนดิกต์ หว่อง ตัวละครนี้กลายเป็นที่ชื่นชอบของแฟน ๆ และมีการเรียกร้องให้กุกเกนไฮม์และหว่องมีภาคแยกของตัวเอง หรือภาคแยกของกุกเกนไฮม์กับจามีลา จามิล ผู้แสดงเป็นทิทาเนียในซีรีส์ แคต โคอิโร ผู้กำกับเรื่อง ฟลอริดาเกิร์ลส์ และ ชี-ฮัลค์: ทนายสายลุย แสดงความคิดเห็นว่ากุกเกนไฮม์และหว่องกำลังล้อเลียนเรื่องต่าง ๆ เช่น เดอะโวปรานอส และ ค็อกเทล เป็นการแสดงสดและไม่มีสคริปต์ โดยโคอิโรอ้างว่า "นั่นมาจากเคมีที่ตลกขบขันของนักแสดงล้วน ๆ และเราจะพูดว่า เราพร้อมที่จะโยนกล้องไปที่สองคนนี้เพราะมันตลกมาก” โคอิโรยังแสดงความคิดเห็นว่าเธอทำงานกับกุกเกนไฮม์บ่อยแค่ไหนและทำไม โดยกล่าวว่า "ฉันจะไม่ไปไหนเลยถ้าไม่มีผู้หญิงคนนั้น เธอเป็นอัจฉริยะด้านตลก เธอเข้ามาคัดเลือกเพื่อเรา และทุกคน [ที่กำลังดูการออดิชั่นนั้น] ก็เป็นจริง ทุกคนร้องไห้หัวเราะน้ำตาไหล" การแสดงของกุกเกนไฮม์ได้รับการยกย่องว่ามี 'ความฉลาดที่เงียบสงบ' และ'เมดิซินน์ของกุกเกนไฮม์เป็นหนึ่งในตัวละครร่วมสมัยอย่างแท้จริงตัวแรกที่เข้าสู่เอ็มซียูในไม่ช้า — บางคนที่ดีกว่าหรือรู้สึกแย่ในความเป็นจริง' กล่าวโดย ทีวีไลน์ ผู้มอบรางวัล ทีวีไลน์ นักแสดงประจำสัปดาห์ให้กุกเกนไฮม์ 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น==
นักแสดงอเมริกัน
สมเด็จพระราชินีดามิดแห่งบรูไน

สมเด็จพระราชินีดามิดแห่งบรูไน (Queen Damit of Brunei) เสด็จพระราขสมภพเมื่อปี 2467 ณ บันดาร์เซอรีเบอกาวัน เป็นธิดาใน เปงงีรัน บันดาฮารา เปงงิรัน อานะก์ อับดุล ราห์มัน และ เปงงีรัน ฮาจาห์ ฟาติมา พระราชบิดาของพระองค์ เป็นพระราชนัดดาใน สุลต่าน อาชิม จาลิลุล อาลัม อกามัลดิน การศึกษาของพระองค์ จึงถือว่าค่อนข้างดี
พระองค์ทรงเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับลูกพี่ลูกน้องของพระองค์ สุลต่านโอมาร์ อาลี ไซฟุดดีนที่ 3 โดยพระราชพิธีอภิเษกสมรสมีขึ้นในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2484 เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2494 พระนางได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น ปาดูกา เซรี บากินดา ราจา อิสตรี หลังจากที่พระสวามีได้ขึ้นครองบัลลังก์แห่งบรูไน พระองค์จึงกลายเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งบรูไน พระองค์และพระราชสวามี มีพระราชบุตร 10 พระองค์ คือ
สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัสซานัล โบลเกียห์
เจ้าชายโมฮาเหม็ด โบลเกียห์แห่งบรูไน
เจ้าชายซูไฟ โบลเกียห์
เจ้าชายเจฟรี โบลเกียห์แห่งบรูไน
เจ้าหญิงมัสนา โบลเกียห์แห่งบรูไน
เจ้าหญิงนอริน
เจ้าหญิงอูมิ คอนตูม อัล อิสลัม
เจ้าหญิงอามัล ลาเกียห์
เจ้าหญิงอามัล นิสบา
เจ้าหญิงอามัล จิฟฟรา
ในปี 2515 สุลต่านโอมาร์ อาลี ไซฟุดดินที่ 3 และ สมเด็จพระราชินีดามิด ได้ทรงต้อนรับ เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ ในโอกาสที่พระองค์เสด็จพระราชดำเนินเยือน ประเทศบรูไน
 
ราชวงศ์บรูไน
สมเด็จพระราชินี
มุสลิมชาวบรูไน
สาญฌี

สาญฌี (อักษรโรมัน: Sanjhi) เป็นเทพีและชื่อเทศกาลบูชาพระนาง โดยมากฉลองโดยเด็กหญิงในพื้นที่เดลี, ปัญจาบ, หรยาณา และอุตตรประเทศ รูปเคารพสาญฌีจะสร้างขึ้นในวันแรกของเก้าวันในทุรคาบูชาหรือนวราตรี ทุก ๆ วัน เด็กหญิงและสตรีในพื้นที่จะได้รับเชิญไปขับร้องภชันและทำพิธีอารตี ในวันสุดท้ายของนวราตรี หรือ ทุสเสหระ เทวรูปเทพีสาญฌีจะถูกนำลงละลายในแหล่งน้ำ
ในภูมิภาคพรัช มักสร้างรูปสาญฌีเป็นพระกฤษณะและพระนางราธา สัญลักษณ์ของความรัก ตามตำนานทางเทววิทยาเชื่อว่าสาญฌีถูกสร้างขึ้นโดยเทพีราธาเพื่อเรียกพระกฤษณะให้มาปรากฏพระองค์ ตำนานพื้นถิ่นยังบอกเล่าถึงลีลาตอนที่พระกฤษณะจัดดอกไม้เป็นรูปพระนางราธาอย่างสวยงามเพื่อให้พระนางประทับใจ ธรรมเนียมของพรัชในยุคแรกยังมีลักษณะของการทำสาญฌีมาจากมูลวัวและดอกไม้ แต่นับตั้งแต่ศตวรรษที่ 15-16 มา ก็ได้ถูกนำไปปฏิบัติในโบสถ์ของนิกายไวษณวะ และกลายมาเป็นรูปแบบของศิลปะที่มีความสลับซับซ้อน มีเพียงนักบวชพราหมณ์ที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีถึงจะสร้างสรรค์สาญฌีได้
== อ้างอิง ==
เทศกาลในประเทศอินเดีย
วัฒนธรรมปัญจาบ
แฮแซนแอลี แมนซูร์

แฮแซนแอลี แมนซูร์ (حسنعلی منصور; 13 เมษายน พ.ศ. 2466–26 มกราคม พ.ศ. 2508) เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 69 ของอิหร่านในรัชสมัยของพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี
นายกรัฐมนตรีอิหร่าน
นักการเมืองอิหร่าน
นักการเมืองที่ถูกลอบสังหาร
รายชื่อเขตมหานครในประเทศญี่ปุ่น

นี่คือ รายชื่อเขตมหานคร  ในประเทศญี่ปุ่นตามจำนวนประชากรที่กำหนดโดยสำนักงานสถิติแห่งประเทศญี่ปุ่น (SBJ) และศูนย์บริการข้อมูลเชิงพื้นที่ของมหาวิทยาลัยโตเกียว ภูมิภาคที่มีประชากรส่วนใหญ่ในญี่ปุ่นระหว่างโตเกียวและฟุกุโอกะมักเรียกว่า เข็มขัดไทเฮโย
==สำมะโนประชากร==
Statistics Bureau of Japan สำนักงานสถิติแห่งประเทศญี่ปุ่น หรือ SBJ กำหนดพื้นที่มหานครว่าเป็นเมืองศูนย์กลางตั้งแต่หนึ่งเมืองขึ้นไปและเทศบาลรอบนอกที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้มีคุณสมบัติเป็นเทศบาลรอบนอก เทศบาลต้องมีประชากรอย่างน้อย 1.5% ของประชากรที่มีอายุ 15 ปีขึ้นไปที่เดินทางไปโรงเรียนหรือทำงานในศูนย์กลางเมืองใดเมืองหนึ่ง เพื่อให้มีคุณสมบัติเป็นเมืองศูนย์กลาง เมืองต้องเป็นนครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาลญี่ปุ่นซึ่งจะมีประชากรขนาดเท่าใดก็ได้ หรือนครอื่น (นอกเหนือจากนครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาลญี่ปุ่น) ซึ่งมีประชากรอย่างน้อย 500,000 คน พื้นที่มหานครของเมืองที่เป็น "นครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาลญี่ปุ่น" จะเรียกว่าเป็น "เขตอภิมหานคร"  ในขณะที่พื้นที่มหานครของเมืองที่ไม่ใช่ "นครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาลญี่ปุ่น" จะเรียกว่าเป็น "เขตมหานคร"  หากเมืองศูนย์กลางหลายเมืองอยู่ใกล้กันมากพอจนเมืองรอบนอกทับซ้อนกัน เมืองเหล่านั้นจะถูกรวมเข้าด้วยกันและกำหนดพื้นที่เมืองใหญ่เพียงแห่งเดียวแทนที่จะเป็นอิสระต่อกัน
===สำมะโนประชากร ปี 2015===
เขตมหานครที่เขียนด้วยตัวหนาคือเขตอภิมหานคร 11 แห่งของญี่ปุ่น
{| border="1" cellpadding="2"  cellspacing="0"
|- bgcolor="#FFD700"
!ที่!!เขตมหานคร!!จังหวัด!!เมืองหลัก!!ประชากร
|-
|align="center"|1||เขตอภิมหานครโตเกียว (บ้างเรียกแถบคันโต)||โตเกียว, จังหวัดคานากาวะ, จังหวัดไซตามะ, จังหวัดชิบะ, จังหวัดอิบารากิ, จังหวัดโทจิงิ, จังหวัดกุมมะ, จังหวัดยามานาชิ||23 เขตพิเศษโตเกียว, นครโยโกฮามะ, นครซางามิฮาระ, นครคาวาซากิ, นครชิบะ, นครไซตามะ||37,273,866
|-
|align="center"|2||เขตอภิมหานครเคฮันชิง (บ้างเรียกแถบคิงกิ)||จังหวัดโอซากะ, จังหวัดเกียวโต, จังหวัดเฮียวโงะ, จังหวัดนาระ, จังหวัดชิงะ, จังหวัดวากายามะ||นครโอซากะ, นครซาไก, นครโกเบ, นครเกียวโต||19,302,746
|-
|align="center"|3||เขตอภิมหานครชูเกียว||จังหวัดไอจิ, จังหวัดกิฟุ, จังหวัดมิเอะ||นครนาโงยะ||9,363,221
|-
|align="center"|4||เขตอภิมหานครฟูกูโอกะ-คิตะกีวชู||จังหวัดฟูกูโอกะ||นครฟูกูโอกะ, นครคิตะกีวชู||5,538,142
|-
|align="center"|5||เขตอภิมหานครชิซูโอกะ-ฮามามัตสึ||จังหวัดชิซูโอกะ||นครชิซูโอกะ, นครฮามามัตสึ||2,842,151
|-
|align="center"|6||เขตอภิมหานครซัปโปโระ||กิ่งจังหวัดอิชิการิ ใน ฮกไกโด||นครซัปโปโระ||2,636,254
|-
|align="center"|7||เขตอภิมหานครเซ็นได||จังหวัดมิยางิ||นครเซ็นได||2,256,964
|-
|align="center"|8||เขตอภิมหานครฮิโรชิมะ||จังหวัดฮิโรชิมะ||นครฮิโรชิมะ||2,096,745
|-
|align="center"|9||เขตมหานครอุตสึโนมิยะ||จังหวัดโทจิงิ||นครอุตสึโนมิยะ||1,655,673
|-
|align="center"|10||เขตอภิมหานครโอกายามะ||จังหวัดโอกายามะ||นครโอกายามะ||1,639,414
|-
|align="center"|11||เขตอภิมหานครคูมาโมโตะ||จังหวัดคูมาโมโตะ||นครคูมาโมโตะ||1,492,975
|-
|align="center"|12||เขตอภิมหานครนีงาตะ||จังหวัดนีงาตะ||นครนีงาตะ||1,395,612
|-
|align="center"|13||เขตมหานครคาโงชิมะ||จังหวัดคาโงชิมะ||นครคาโงชิมะ||1,126,639
|-
|align="center"|14||เขตมหานครมัตสึยามะ||จังหวัดเอฮิเมะ||นครมัตสึยามะ||706,883
|}
== ดูเพิ่ม ==
มหานคร
รายชื่อนครในประเทศญี่ปุ่น
รายชื่อนครที่ใหญ่ที่สุดในโลก
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Population Census of Japan
Metropolitan Employment Area Map
เขตมหานครในประเทศญี่ปุ่น
แค่ขายโพชั่นไปวันวันไม่ได้เหรอคะ!

เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยฟูนะ เดิมเผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558 ภายหลังได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โคดันชะ  วาดภาพประกอบโดยซูกิมะ ตีพิมพ์เป็นหนังสือไลต์โนเวลตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2560 จำหน่ายถึงเล่มที่ 8 เมื่อเดิอนสิงหาคม พ.ศ. 2565 ไลต์โนเวลมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เฟิร์ส เพจ โปร  มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยฮิบิกิ โคโกโนเอะ เผยแพร่ทางแพลตฟอร์มซูอิโยบิ โนะ ซิริอุสทางนิโกะนิโกะในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2560 ถึงมกราคม พ.ศ. 2565 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) โดยสำนักพิมพ์โคดันชะทั้งหมด 9 เล่ม มังงะภาคต่อวาดภาพโดยฟุตซือ อนชิง เริ่มเผยแพร่ในแพลตฟอร์มเดียวกันในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 ซีรีส์อนิเมะดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอจูมนโด ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมปี พ.ศ. 2566
== ตัวละคร ==
/ 
== ดูเพิ่ม ==
ก็บอกว่าขอแค่ค่าเฉลี่ยไงล่ะคะ! — อีกซีรีส์หนึ่งไลต์โนเวลโดยผู้เขียนเดียวกัน
เก็บเงินต่างโลก 8 หมื่นเหรียญ ไว้ใช้ยามเกษียณไงคะ — อีกซีรีส์หนึ่งไลต์โนเวลโดยผู้เขียนเดียวกัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อนิเมะ แค่ขายโพชั่นไปวันวันไม่ได้เหรอคะ! ที่ปีลีปีลี
นิยายญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2560
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2560
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2566
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่เปิดตัวในปี พ.ศ. 2566
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวต่างโลก
มังงะของสำนักพิมพ์โคดันชะ
ไลต์โนเวล
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
ชัมปุเกจุวรรรโกยิล ติรุวไนโกวิล

ชัมปุเกจุวรรรโกยิล ติรุวไนโกวิล (Jambukeswarar Temple, Thiruvanaikaval) เป็นโบสถ์พราหมณ์ (โกยิล) บูชาพระศิวะในติรุจิรปัลลี รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย โดยตั้งอยู่บนเกาะศรีรังคัม ซึ่งเป็นเกาะเดียวกับที่ตั้งของรังคนาถสวามีโกยิลที่โด่งดัง ติรุวไนกัลเป็นหนึ่งห้าโบสถ์พระศิวะสำคัญของทมิฬนาฑู ที่เรียกรวมกันว่าปัญจภูตสถลม) ซึ่งแทนมหาภูต หรือธาตุอันยิ่งใหญ่ห้าประการ โดยโบสถ์นี้แทนธาตุน้ำ ซึ่งในภาษาทมิฬเรียกว่า "นีร" (neer)  ภายในเขตบูชาของโบสถ์มีธารน้ำใต้ดินไหลอยู่ และแม้จะพยายามปั๊มน้ำออกเท่าใด ภายในก็จะเต็มไปด้วยน้ำตลอดเวลา
ผนังกำแพงด้านนอกของโบสถ์มีขนาดมหึมา และล้อมอาณาเขตของมณฑลที่ห้าของโบสถ์ เรีกยว่า วิภูติปราการ (Vibudi Prakara) ซึ่งยาวราวหนึ่งไมล์กว่า และสูงกว่า 25 ฟุต ตำนานว่ากันว่าพระศิวะทรงช่วยก่อสร้างผนังกำแพงนี้ขึ้น มณฑลที่สี่ประกอบดเวยโถงขนาด 2436 คูณ 1493 ฟุต ซึ่งมีเสาอยู่ในโถงถึง 796 เสา  และสระน้ำ  ส่วนมณฑลที่สามเป็นพื้นที่ปิดภายใน มีขนาด 745 คูณ 197 ฟุต ล้อมรอบด้วยกำแพงสูง 30 ฟุต ประกอบด้วยโคปุรัมสองหอ สูงหอละ 73 และ 100 ฟุต, มี thoppu (สวน) มะพร้าว และสระน้ำขนาดเล็ก มณฑลที่สองมีศาลขนาดเล็กมากมาย มีโคปรุมัสงู 65 ฟุตหนึ่งหอ และมีขนาดของมณฑลที่ 306 คูณ 197 ฟุต และในมณฑลในสุดเป็นที่ตั้งของครรภคฤหัม มณฑลมีขนาด 126 ฟุต คูณ 123 ฟุต
ในมณฑลที่สามซึ่งมีสวนมะพร้าวนั้น เป็นจุดที่รูปเคารพจากศรีรังคัมจะถูกนำมาประดิษฐานในศาสนิกชนของลัทธิไวษณวะมาเคารพปีละครั้ง นอกจากนี้ เนื่องจากโบสถ์นี้สร้างขึ้นเพื่อเคารพรูปของเทวี Akilandeswari บูชาพระศิวะ นักบวช ('Archakar') จะแต่งกายเป็นสตรีและเดินทางไปประกอบพิธีบูชาองค์พระศิวะทุกวันตอนเที่ยง
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
โบสถ์พราหมณ์ในรัฐทมิฬนาฑู
โบสถ์พระศิวะ
ก็บอกว่าขอแค่ค่าเฉลี่ยไงล่ะคะ!

เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยฟูนะ วาดภาพประกอบโดยอิตสึกิ อากาตะ เริ่มตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์เอิร์ทสตาร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ในปี พ.ศ. 2559 ไลต์โนเวลมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เฟิร์ส เพจ โปร ซีรีส์มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยเนโกะ มินต์ เริ่มตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2559 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอ โปรเจกต์นัมเบอร์ไนน์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2562
== ดูเพิ่ม ==
แค่ขายโพชั่นไปวันวันไม่ได้เหรอคะ! — อีกซีรีส์หนึ่งไลต์โนเวลโดยผู้เขียนเดียวกัน
เก็บเงินต่างโลก 8 หมื่นเหรียญ ไว้ใช้ยามเกษียณไงคะ — อีกซีรีส์หนึ่งไลต์โนเวลโดยผู้เขียนเดียวกัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ที่โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร 
มังงะภาคแยกสี่ช่องโดยยูกิ โมริตากะ 
นิยายญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2559
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2559
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2562
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2562
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรม
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวต่างโลก
ไลต์โนเวล
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
โปรเจกต์นัมเบอร์ไนน์
วัดขุ่ม

วัดขุ่ม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลขุนยวม อำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอน ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 2 ไร่ 3 งาน 85 ตารางวา
หนังสือ ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 9 ระบุว่าวัดขุ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2367 แต่ตามประวัติวัดแจ้งว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2334 โดยมีแม่เฒ่าจองยอด ร่วมกับศรัทธาชาวบ้านได้ร่วมกันบริจาคทรัพย์สร้างขึ้น ชาวบ้านได้เรียกติดปากว่า วัดจองขุ่ม  ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2442 ได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์ถาวรวัตถุและเสนาสนะภายในวัดเนื่องจากวัดมีสถาพทรุด โดยเฉพาะศาลาการเปรียญ เสา พื้น และหลังคา โดยมี พ่อจองจันละ แม่จองนุ อุ๊เมืองนาย ซึ่งเป็นคหบดีในสมัยนั้น และเป็นบุตรของแม่เฒ่าจองยอด เป็นประธานร่วมกับคณะศรัทธาชาวบ้าน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2556
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ ศาลาจำศีล อุโบสถกลางน้ำ สถูปและปูชนียวัตถุที่สำคัญมี หีบธรรมโบราณประดับกระจก ศิลปะพม่า พระพุทธรูปไม้แกะโบราณ ธรรมมาสฝังทับทิม ศิลปะพม่าและอื่น ๆ (กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนไว้แล้ว) ในอดีตวัดขุ่มมีพระพุทธรูปมากมายจำนวนนับร้อยองค์ เป็นพระพุทธรูปไม้แกะสลักศิลปะพม่า แต่ปัจจุบันเหลือเพียง 10 กว่าองค์
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระต่องสู้ พ.ศ. 2334–2385
พระมาจากประเทศพม่าไม่ทราบชื่อ พ.ศ. 2385–2442
พระสุจ่าต๊ะ (นามสกุลบุญพิทักษ์) พ.ศ. 2442–2501
พระก่าเหม่น๊ะ พ.ศ. 2501–2510
พระอูปัติยะ (หลวงปู่ครูบาผ้าลาย ภัททิโย) พ.ศ. 2510–2534
พระอธิการประสิทธิ์ ภัททปัญโญ พ.ศ. 2534–2538
พระอธิการเกษม ปิยธัมโม พ.ศ. 2538–
==อ้างอิง==
ขุ่ม
ศาลเจ้าโทโก

ศาลเจ้าโทโก  เป็นศาลเจ้าที่ตั้งอยู่ในย่านฮาราจูกุ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ถูกสร้างขึ้นในปี 1940 สร้างเพื่ออุทิศให้แด่ เก็นซุย (หรือ จอมพล-พลเรือเอก) มาร์ควิส โทโก เฮฮาจิโร หลังจากที่เขาเสียชีวิตได้ไม่นาน ต่อมาในการทิ้งระเบิดโตเกียวในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ศาลเจ้าถูกระเบิดทำลาย อย่างไรก็ตามตัวศาลเจ้าก็ถูกสร้างขึ้นมาใหม่ในปี 1964
ในศาลเจ้า มาร์ควิส โทโก เฮฮาจิโร ได้ถูกยกย่องดั่งเทพเจ้าชินโตองค์หนึ่ง
มีพิพิธภัณฑ์ขนาดเล็กและร้านหนังสือกเกี่ยวกับ มาร์ควิส โทโก เฮฮาจิโร ตั้งอยู่ในบริเวณรอบ ๆ โดยศาลเจ้านั้น ตั้งอยู่ใกล้ทางแยกของถนนทาเกชิตะและถนนเมจิ และยังสามารถนั่งมาลงสถานีรถไฟฮาราจูกุได้เช่นกัน
ร่างของเก็นซุยถูกถูกฝังไว้ที่สุสานทามะในโตเกียว อ้างอิงจากเดอะเทลิกราฟ ในปี 2005 ศาลเจ้าโทโกได้ครอบครองธงศึกดั้งเดิมของ พลเรือเอก โทโก ไว้ ซึ่งก่อนหน้านั้น อังกฤษเป็นผู้ครอบครองธงไว้ตั้งแต่ปี 1911
==ศาลเจ้าอื่น==
ดังเช่น พลเอก โนกิ มาเรซุเกะ ผู้ที่ถูกนำชื่อไปตั้งเป็นชื่อศาลเจ้าอย่าง ศาลเจ้าโนกิ ทั่วประเทศญี่ปุ่น ศาลเจ้าโทโกก็มีอยู่หลากหลายแห่งเช่นกัน เช่น ในเมืองซึยาซากิ จังหวัดฟูกูโอกะ ที่ซึ่ง มาร์ควิส โทโก ไปสู้รบในยุทธนาวีที่ช่องแคบสึชิมะและได้รับชัยชนะกลับมา เป็นต้น
==อ้างอิง==
Togo Heihachiro in images (図説東郷平八郎、目で見る明治の海軍), Tōgō Shrine and Tōgō Association (東郷神社・東郷会), (Japanese)
ศาลเจ้าชินโตในประเทศญี่ปุ่น