pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
คลองอัมพวา

คลองอัมพวา เป็นคลองในจังหวัดสมุทรสงคราม แยกจากคลองสำโรงที่แนวแบ่งเขต อำเภอบางคนที อำเภออัมพวาและอำเภอเมืองสมุทรสงคราม ไหลเป็นเส้นแบ่งเขตตำบลบ้านปรก อำเภอเมืองสมุทรสงครามกับตำบลบางช้าง อำเภออัมพวา ไปลงแม่น้ำแม่กลองฝั่งซ้ายที่ตำบลอัมพวา คลองมีความยาว 4.5 กิโลเมตร
==ประวัติ==
คลองอัมพวาเป็นคลองธรรมชาติ ริมคลองอัมพวามีชุมชนมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ริมคลองมีวัดสำคัญคือ วัดอัมพวันเจติยาราม เป็นเส้นทางคมนาคมทางน้ำสายหลักตั้งแต่อดีต ซึ่งในอดีตเป็นชุมชนค้าขายที่คับคั่งโดยเฉพาะบริเวณปากคลอง มีตลาดเป็นเรือนแพที่ถือเป็นตลาดริมน้ำที่สำคัญ ดังปรากฏใน นิราศพระแท่นดงรัง ของสามเณรกลั่น ความว่า
คลองอัมพวาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต ได้ทรงปลูกพระตำหนักเรือนไทยไว้ข้างคลองหลังหนึ่ง เรียกกันว่า "ตำหนักอัมพวา" เมื่อรัชกาลที่ 5 เสด็จมาประพาสต้น ก็ทรงเรือแจวเข้าไปในคลองนี้และทรงแวะประทับเสวยน้ำชาที่พระตำหนักนี้ ต่อมาพระตำหนักอัมพวา ได้รื้อไปปลูกไว้ ณ วังสวนผักกาด ในกรุงเทพมหานคร

ในสมัยปัจจุบันชุมชนคลองอัมพวา มีการตั้งบ้านเรือนของชุมชนเกษตรกรรม ภายหลังเกิดชุมชนตามแนวถนนเกิดเป็นร้านค้า ย่านการค้าริมน้ำเริ่มลดบทบาทลง อย่างไรก็ตามรูปแบบการตั้งถิ่นฐานของชุมชนยังคงเอกลักษณ์ของชุมชนริมน้ำดั้งเดิมไว้ มีห้องแถวไม้ที่ทอดยาวเป็นแนวบนตลิ่งริมคลองอัมพวา บางหลังอยู่ในช่วงรัชกาลที่ 6 ต่อมาในปี 2546–2547 มีการดำเนินการซ่อมแซมอาคารไม้ที่มีคุณค่าทางสถาปัตยกรรมร่วมกับเจ้าของอาคารรวม 17 ราย
บริเวณริมคลองยังมีตลาดน้ำอัมพวาใกล้วัดอัมพวันเจติยาราม ตลาดน้ำก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2547 บ้านเรือนสองฝั่งคลองอัมพวา ได้รับการอนุรักษ์ในโครงการอนุรักษ์ศิลปกรรมสิ่งแวดล้อมในประเทศไทย โดยหน่วยงานต่าง ๆ ร่วมกับชุมชนอัมพวา ได้รับรางวัลมรดกทางวัฒนธรรมจากองค์การยูเนสโกเมื่อ พ.ศ. 2551
==อ้างอิง==
อัมพวา
วัดพระเขี้ยวแก้วและพิพิธภัณฑ์

วัดพระเขี้ยวแก้วและพิพิธภัณฑ์ (新加坡佛牙寺龍華院) เป็นวัดพุทธและพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ในย่านไชนาทาวน์ของประเทศสิงคโปร์  ภิกษุและศาสนิกชนของวัดนับถือศาสนาพุทธแบบจีน
== ภาพรวม ==
วัดพระเขี้ยวแก้วสร้างโดยอิงจากรูปแบบสถาปัตยกรรมศาสนาพุทธแบบจีนของราชวงศ์ถัง (บางห้องได้รับอิทธิพลเล็กน้อยจากสถาปัตยกรรมศาสนาพุทธแบบทิเบต) เพื่อเป็นที่ประดิษฐานพระเขี้ยวแก้วของพระโคตมพุทธเจ้า  กล่าวกันว่าพระเขี้ยวแก้วที่เป็นที่มาของชื่อวัดถูกพบในสถูปที่พังทลายลง ขนาดของพระเขี้ยวแก้ววัดได้ 7.5 เซนติเมตรซึ่งยาวกว่าฟันของมนุษย์โดยทั่วไป บุคคลทั่วไปสามารถเข้าชมพระเขี้ยวแก้วที่ชั้น 4 ของวัด
ที่ชั้นใต้ดินของวัดมีโรงละครและโถงรับประทานอาหารอาหารเจที่บริการฟรี แม้จะรับเงินบริจาค
== คลังภาพ ==
== ดูเพิ่ม ==
ศาสนาพุทธในประเทศสิงคโปร์
พระเขี้ยวแก้ว
วัดพระเขี้ยวแก้ว
== อ้างอิง ==
วัดในประเทศสิงคโปร์
พิพิธภัณฑ์ในประเทศสิงคโปร์
พระธาตุเจดีย์
เจ้าหนูประกาศิต

เจ้าหนูประกาศิต  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยชิเงรุ มิซูกิ มังงะมีหลากหลายชุด ชุดหนึ่งได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์โทรทัศน์คนแสดง อีกชุดหนึ่งได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ และยังมีภาพยนตร์สองเรื่องที่ต่อยอดจากซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ ได้แก่ เจ้าหนูประกาศิต: เดอะมูฟวี ออกฉายในปี พ.ศ. 2532 และ เจ้าหนูประกาศิต: โยโกซะ อากูมะ แลนด์ เอะ!! ออกฉายในปี พ.ศ. 2533
ซีรีส์ออริจินอลเน็ตแอนิเมชัน (โอเอ็นเอ) มีการประกาศสร้างโดยโทเอแอนิเมชัน ผู้กำกับจุนอิจิ ซาโตกลับมาร่วมงานต่อจากซีรีส์ก่อนหน้า ซาโตทำหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้กำกับ โดยฟูมิโตชิ โออิซากิทำหน้าที่เป็นผู้กำกับของซีรีส์ และฮิโรชิ โอโนงิรับผิดชอบบทซีรีส์ ซีรีส์ออกฉายทั่วโลกทางเน็ตฟลิกซ์ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2566
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ซีรีส์ออริจินอลเน็ตแอนิเมชัน 
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2506
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2509
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2513
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2532
อนิเมะโอเอ็นเอในปี พ.ศ. 2566
ซีรีส์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
เกมจากค่ายบันได
เอ็นคอเรจฟิมส์
ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น
ผลงานต้นฉบับภาษาญี่ปุ่นของเน็ตฟลิกซ์
มังงะของสำนักพิมพ์โคดันชะ
อนิเมะออริจินอลของเน็ตฟลิกซ์
เกมสำหรับแฟมิคอม
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
มังงะของสำนักพิมพ์ชูเอชะ
รายการโชว์ของทีวีอาซาฮี
วิดีโอเกมการ์ตูนญี่ปุ่น
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
พิพิธภัณฑ์สุสานโบราณลั่วหยาง

พิพิธภัณฑ์สุสานโบราณลั่วหยาง  เป็นพิพิธภัณฑ์ที่นำเสนอสุสานโบราณของจีนในนครลั่วหยาง มณฑลเหอหนาน ประเทศจีน
พิพิธภัณฑ์ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2527 และเปิดให้บุคคลทั่วไปเข้าชมในปี พ.ศ. 2530 ตั้งอยู่บนเนินเขาหมางชาน   ทางด้านตะวันออกของหมู่บ้านจงโถว อยู่ทางเหนือของตัวเมืองลั่วหยางไปประมาณ  พิพิธภัณฑ์ครอบคลุมครอบคลุมพื้นที่ 3 เฮกตาร์  หมางชานซึ่งเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์เป็นเนินเขาสูงประมาณ 300 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ซึ่งในอดีตเคยเป็นสถานที่ฝังศพ
== สิ่งจัดแสดง ==
พิพิธภัณฑ์ประกอบด้วยสองส่วน คือส่วนใต้ดินและส่วนเหนือดิน ส่วนเหนือดินประกอบด้วยประตูแบบสมัยราชวงศ์ฮั่นและห้องโถงหลายห้อง แบบจำลองสุสานตั้งแต่ยุคหินถึงสมัยราชวงศ์ฮั่น วัตถุฝังศพที่ได้นำขึ้นมา และพิธีศพจัดแสดงอยู่ที่ห้องโถงด้านตะวันออก
ส่วนใต้ดินเป็นกลุ่มสุสานซึ่งอยู่ใต้ดินประมาณ 7 เมตร และประกอบด้วยสุสาน 22 หลุมจากมณฑลเหอหนาน แบ่งออกเป็น 3 ห้องโถง ได้แก่ ห้องโถงราชวงศ์เว่ย์และจิ้น ห้องโถงของราชวงศ์ฮั่นตะวันตกและฮั่นตะวันออก และห้องโถงของราชวงศ์ถังและซ่ง
สุสานของจักรพรรดิเว่ย์เซฺวียนอู่ (ค.ศ. 483-515) เป็นส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑ์ ลั่วหยางเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์เว่ย์เหนือระหว่างปี ค.ศ. 493 ถึง ค.ศ. 534
== ดูเพิ่ม ==
พิพิธภัณฑ์ลั่วหยาง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Pictures of Luoyang Ancient Tombs Museum
พิพิธภัณฑ์ในประเทศจีน
ที่เก็บศพ
ราชวงศ์เว่ย์เหนือ
การฟอกเงิน

การฟอกเงิน (money laundering) คือการนำเงินที่ได้มาจากการกระทำความผิดทางกฎหมายหรือได้มาอย่างผิดกฎหมายมาปิดบังที่มาหรือต้นทางให้กลายเป็นเงินที่ได้มาอย่างถูกกฎหมายโดยที่ไม่ถูกตรวจสอบหรือถูกจับ ซึ่งก็คือการนำเงินสกปรกมา "ฟอก" ให้ขาวสะอาด โดยมักทำเป็นขบวนการหรือองค์กร
การฟอกเงินถือเป็นความผิดอาชญากรรมในหลายประเทศ ซึ่งกฎหมายแต่ละประเทศจะให้นิยามเกี่ยวกับการฟอกเงินแตกต่างกันไป แต่กฎหมายในบางประเทศ เช่น กฎหมายไทย ไม่ได้ปรากฏการให้นิยามไว้
==ขั้นตอนการฟอกเงิน==
ขั้นตอนหลักของการฟอกเงินแบ่งเป็นสามขั้นตอนดังนี้
การยักย้าย (placement) เป็นการปิดบังเงินที่ได้มาอย่างผิดกฎหมายโดยใช้วิธีการต่าง ๆ เช่น นำเงินดังกล่าวไปฝากไว้ในธนาคารที่ถูกต้องตามกฎหมาย
การปกปิด (layering) เป็นการพยายามปกปิดซ่อนเร้นที่มาของเงินโดยการทำธุรกรรมที่ซับซ้อนเพื่อให้ติดตามตรวจสอบได้ยากขึ้น
การนำกลับมาใช้ (integration) เป็นการนำเงินดังกล่าวไปลงทุนประกอบกิจการที่ถูกต้องตามกฎหมาย คือทำให้เงินถูกนำกลับมาใช้ในระบบการเงินและเศรษฐกิจ โดยอาจนำเงินส่วนหนึ่งที่ได้มาอย่างถูกกฎหมายมาผสมด้วย ทำให้ยุ่งยากที่จะตรวจสอบ
==อ้างอิง==
การฟอกเงิน
อาชญากรรมทางการพาณิชย์
ฮีโน่ โปรเฟีย

ฮีโน่ โปรเฟีย (日野プロフィア; Hino Profia) เป็นรถบรรทุกหน้าสั้นขนาดใหญ่ (heavy duty cab-over truck) ที่ผลิตและพัฒนาโดยฮีโน่ ซึ่งเป็นบริษัทในเครือโตโยต้า เปิดตัวในปี พ.ศ. 2524 ในตลาดส่งออกส่วนใหญ่มีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ฮีโน่ 700 ส่วนชื่อ โปรเฟีย ถูกใช้อย่างเป็นทางการในญี่ปุ่น และก่อนหน้านี้รู้จักกันในชื่อ ซูเปอร์ดอลฟิน โปรเฟีย (Super Dolphin Profia) รหัสรุ่นรถบรรทุกฮีโน่ เอฟ-ซีรีส์ คือ FN, FP, FR, FS และ FW รหัสรุ่นหัวลากคือ SH และ SS
ฮีโน่ โปรเพีย มีคู่แข่งหลักในญี่ปุ่นได้แก่ อีซูซุ กิก้า, มิตซูบิชิ ฟูโซ่ ซูเปอร์เกรต และยูดี ควอน
== รุ่นที่ 1 (พ.ศ. 2524 – 2546) ==
=== ซูเปอร์ดอลฟิน (พ.ศ. 2521–2535) ===
เปิดตัวในปี พ.ศ. 2524 เป็นการเข้าสู่ตลาดรถบรรทุกขนาดใหญ่ในญี่ปุ่นของฮีโน่ และส่งออกไปยังต่างประเทศ
=== ซูเปอร์ดอลฟิน โปรเฟีย (พ.ศ. 2535–2546) ===
== รุ่นที่ 2 (พ.ศ. 2546 – 2560) ==
== รุ่นที่ 3 (พ.ศ. 2560 – ปัจจุบัน) ==
== รุ่นรถ ==
FH 4×2
XH 4×4
FR 6×2
GN 6×2/2
FN 6×2/4
FR-B 6×2*4
FS 6×4
FS-B 6×4*4
XS 6×6
FP 8×2
FP-B 8×2*6
FP-N 8×2/4
FP-T 8×2/6
FW 8×4
FW-N 8×4/4
FW-B 8×4*4
FW-B 8×6
XW 8×8
FX 10×4/6
FX-B 10×4*6
FB 10×6
FB-Z 10×8
XB 10×10
FQ 12×4/8
== เครื่องยนต์ ==
"รหัส" เป็นสัญลักษณ์ที่ติดอยู่กับเครื่องยนต์แต่ละตัว ช่วยให้สามารถระบุรุ่นเครื่องยนต์ที่ติดตั้งในรถรุ่นนั้น ๆ ได้ ตัวอย่างเช่น KC-SH4FDCA "4F" คือรถที่ติดตั้งเครื่องยนต์ F21C
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ฮีโย่ โปรเฟีย
โปรเฟีย
ยานพาหนะพื้นเรียบ
ยานพาหนะที่เปิดตัวในปี พ.ศ. 2524
ภูมิพัฒน์ เอี่ยมสำอาง

ภูมิพัฒน์ เอี่ยมสำอาง (เกิด 4 ธันวาคม 2537) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวไทย เขาเป็นที่รู้จักจากบท จีน นักแสดงนำในซีรีส์แนวยาโออิเรื่องนับสิบจะจูบ
== ประวัติ ==
ภูมิพัฒน์ เอี่ยมสำอาง เกิดที่กรุงเทพฯ เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2537 เขาจบการศึกษระดับปริญญาตรี สาขาวิชาการจัดการการสื่อสาร (หลักสูตรนานาชาติ) จากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เขายังแสดงละครเวทีของคณะและเป็นจุฬาคฑากรอีกด้วย หลังจากจบการศึกษาระดับปริญญาตรี เขาได้เดินทางไปประเทศอังกฤษเพื่อศึกษาต่อจนจบการศึกษาระดับปริญญาโท สาขาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศและการทูต จากคณะศิลปศาสตร์ วิทยาลัยบูรพคดีศึกษาและการศึกษาแอฟริกา มหาวิทยาลัยลอนดอน ปัจจุบัน เขากำลังศึกษาระดับปริญญาเอกที่คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
== เข้าสู่วงการ ==
ภูมิพัฒน์เข้าสู่วงการเมื่อปี 2558 จากการแสดงหนังสั้นของรุ่นพี่คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เรื่อง กิฟต์ โดยเขารับบทเป็น เวฟ เจษฎา โภคบุตร ตัวเอกของเรื่อง (ซึ่งในเวลาต่อมาเรื่อง กิฟต์ ได้พัฒนากลายมาเป็นละครซีรีส์เรื่องนักเรียนพลังกิฟต์) จากลุคเกาหลีของเขา ทำให้เขาได้รับข้อเสนอมากมายให้มาเป็นนายแบบให้กับแบรนด์เครื่องสำอางยอดนิยม ในปีถัดมา เขาเดินทางไปเกาหลีใต้เพื่อเข้าร่วมรายการเรียลลิตีทีวี Babel 250 ในฐานะผู้เข้าร่วมรายการ
ในปี 2561 ภูมิพัฒน์ได้แสดงในละครเกี่ยวกับกีฬาอีสปอร์ตเรื่อง GGEZ เกรียนเมพเทพศาสตร์ ในบท ซาบิ และในปีเดียวกันนั้น เขาแสดงเป็น ฮอก ดารารับเชิญในตอนที่ 2 ของซีรีส์ไทยที่มีผู้ชมจำนวนมากเรื่องเด็กใหม่
ในปี 2564 ภูมิพัฒน์แสดงในซีรีส์แนวยาโออิ ที่ดัดแปลงจากนวนิยายเรื่องนับสิบจะจูบ แสดงเป็น จีน ประกบ เก้า นพเก้า เดชาพัฒนคุณ ซีรีส์เรื่องนี้ออกอากาศทางช่อง 3 และทางยูทูบ ทำให้ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก
== ผลงานอื่น ๆ ==
ภูมิพัฒน์เป็นเจ้าของช่องยูทูบชื่อ uppoompat ซึ่งเขาโพสต์เนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับการโปรโมทสินค้าพร้อมกับวิดีโอบล็อกและการทำงานร่วมกับศิลปินคนอื่น ๆ
นอกจากจะมีอาชีพการแสดงแล้ว ภูมิพัฒน์ ยังเป็นเจ้าของร่วมบริษัทจัดการศิลปิน ชื่อ บริษัท จัสท์อัพ จำกัด ซึ่งจดทะเบียนเมื่อวันที่ 11 มกราคม 2564 ร่วมกับผู้จัดการส่วนตัวของเขาชื่อ จัสติน โสตังกูร
== อ้างอิง ==
นักแสดงชายชาวไทยในศตวรรษที่ 21
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
นักแสดงชายชาวไทย
นิสิตเก่าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ศิษย์เก่าจากวิทยาลัยบูรพคดีศึกษาและการศึกษาแอฟริกา มหาวิทยาลัยลอนดอน
พิพิธภัณฑ์ลั่วหยาง

พิพิธภัณฑ์ลั่วหยาง  เป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ในนครลั่วหยาง มณฑลเหอหนาน ประเทศจีน ตั้งอยู่ในหุบเขาแม่น้ำหวง  พิพิธภัณฑ์จัดแสดงมรดกทางวัฒนธรรมจำนวนมากของลั่วหยางซึ่งเป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรมของจีนที่สำคัญและยังเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์ในประวัติศาสตร์จีนหลายราชวงศ์รวมถึงราชวงศ์โจวตะวันออกและราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
พิพิธภัณฑ์สร้างขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2501 ในกวานหลิน ห่างจากนครลกเอี๋ยงไปทางใต้  ภายหลังย้ายขึ้นไปทางเหนือของถนนจงโจวในปี พ.ศ. 2516 ใกล้กับสวนสาธารณะหวางเฉิงซึ่งเป็นสวนสาธารณะที่ใหญ่ที่สุดในลั่วหยางด้วยพื้นที่  พิพิธภัณฑ์ใหม่เปิดทำการในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 เป็นที่เก็บรักษาโบราณวัตถุจากแหล่งขุดค้นในเขตชานเมืองลั่วหยางในส่วนเก่าของเมือง รวมถึงโบราณวัตถุจากพระราชวังและวัด วัตถุเหล่านี้เป็นตัวแทนของวัตถุของเมืองโบราณของเก้าเมืองหลวงในประวัติศาสตร์ของลั่วหยางตั้งแต่ยุคหินใหม่จนถึงปี ค.ศ. 937
== ดูเพิ่ม ==
พิพิธภัณฑ์สุสานโบราณลั่วหยาง
== อ้างอิง ==
พิพิธภัณฑ์ในประเทศจีน
สิ่งก่อสร้างในมณฑลเหอหนาน
กองทัพบกกองทัพปลดปล่อยประชาชน

กองทัพบกกองทัพปลดปล่อยประชาชน (s=中国人民解放军陆军|p=Zhōngguó Rénmín Jiěfàngjūn Lùjūn; People's Liberation Army Ground Force; PLAGF) เป็นส่วนหนึ่งของกองทัพปลดปล่อยประชาชนที่ดูแลปฏิบัติการภาคพื้นดินในจีน เป็นเหล่าทัพที่มีขนาดใหญ่ที่สุดและเก่าแก่ที่สุดของกองทัพจีน
กองทัพบกมีต้นกำเนิดมาจากกองทัพแดงจีนในปี พ.ศ. 2470 ต่อมาได้รับการสถาปนาอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2491
== หน้าที่ ภารกิจ และบทบาท ==
ไต้เหลง

ไต้เหลง หรือ ไต้เหลียง มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ไต้ หลิง  เป็นนายทหารของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน
== ประวัติ ==
ในปี ค.ศ. 220 ไต้เหลงผู้มีตำแหน่งเป็นนายพันฉางฉุ่ย (長水校尉 ฉางฉุ่ยเซี่ยวเว่ย์) มีส่วนร่วมกับขุนนางคนอื่น ๆ ในการเสนอโจผีให้สถาปนาตนเป็นจักรพรรดิ ในปีเดียวกันนั้น ไต้เหลงเตือนโจผีว่าไม่ควรออกไปล่าสัตว์บ่อยเกินไปเพราะโจผีชอบออกไปล่าสัตว์มาก โจผีโกรธจึงสั่งลงโทษไต้เหลงด้วยโทษสถานเบากว่าโทษประหารชีวิต ภายหลังได้ให้ไต้เหลงกลับมาดำรงตำแหน่งเดิม
ในปี ค.ศ. 231 เมื่อจูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีแห่งรัฐจ๊กก๊กนำทัพเข้าปิดล้อมเขากิสาน (祁山 ฉีชาน; พื้นที่ภูเขาบริเวณอำเภอหลี่ มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) ไต้เหลงซึ่งเวลานั้นมีตำแหน่งผู้พิทักษ์ทัพบุกจ๊ก (征蜀護軍 เจิงฉู่ฮู่จฺวิน) ติดตามเตียวคับขุนพลวุยก๊กใต้บังคับบัญชาของสุมาอี้ในการรบต้านทัพจ๊กก๊ก ไต้เหลงนำทหารชั้นดี 4,000 นายไปรักษาอำเภอเซียงเท้ง (上邽縣 ช่างกุยเซี่ยน; ปัจจุบันคือนครเทียนฉุ่ย มณฑลกานซู่) หลังจากนั้นก็มีไม่มีการบันทึกถึงไต้เหลงในหลักฐานทางประวัติศาสตร์อีก
== ในนิยายสามก๊ก ==
ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กในศตวรรษที่ 14 ระบุว่าไต้เหลงได้รับมอบหมายจากสุมาอี้ให้ทำหน้าที่เป็นรองขุนพลของเตียวคับในการยกไปปล้นค่ายของจูกัดเหลียง แต่ไต้เหลงกลับเป็นฝ่ายถูกทหารจูกัดเหลียงล้อมไว้ เตียวคับฝ่าวงล้อมไปช่วยไต้เหลงออกมาได้ ต่อมาในการรบระหว่างสุมาอี้และจูกัดเหลียงครั้งหนึ่ง ไต้เหลงถูกทหารจ๊กก๊กจับตัวได้ ขงเบ้งให้เอาหมึกดำทาหน้าของไต้เหลงและปล่อยตัวไป
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อ).
ฝาน เสฺวียนหลิง (648). พงศาวดารราชวงศ์จิ้น (จิ้นชู).
ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้).
ขุนพลของวุยก๊ก
เอดัวร์ มอร์ตีเย

อาดอลฟ์ เอดัวร์ กาซีมีร์ โฌแซ็ฟ มอร์ตีเย (Adolphe Édouard Casimir Joseph Mortier) เป็นผู้บัญชาการทหารชาวฝรั่งเศสในช่วงสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส ต่อมาได้รับยศจอมพลแห่งจักรวรรดิในช่วงสงครามนโปเลียน และได้รับยศขุนนางเป็น ดยุกแห่งเตรวีโซ (Duke of Treviso) ภายหลังนโปเลียนถูกโค่นล้ม จอมพลมอร์ตีเยรับใช้ราชวงศ์ถัดมา และได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการสงคราม และนายกรัฐมนตรีฝรั่งเศสในปี 1834 ภายใต้พระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส เขาเสียชีวิตในปีถัดจา ในเหตุพยายามปลงพระชนม์พระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1
มอร์ตีเยเกิดเมื่อปี 1768 ที่เทศบาลเลอกาโตในภาคเหนือของฝรั่งเศส เป็นบุตรของพ่อค้าผ้า เขาเข้าร่วมกองกำลังป้องกันชาติประจำเดิงแกร์กในปี 1789 ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการปฏิวัติฝรั่งเศส และได้รับเลือกเป็นผู้บังคับหน่วยทหารอาสาในปี 1791 และในปีถัดมา เมื่อเกิดสงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่หนึ่ง เขาถูกโยกย้ายไปสังกัดกองทัพภาคเหนือ และมีส่วนร่วมในหลายยุทธการในพื้นที่กลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ ต่อมาในปี 1794 เขาถูกโยกย้ายไปสังกัดกองทัพลุ่มน้ำซ็องบร์และเมิซ และมีผลงานโดดเด่นจากการเข้ายึดเมืองมาสทริชท์
ในปี 1799 มอร์ตีเยได้เลื่อนยศขึ้นเป็นนายพลในชั้นยศพลโท (général de brigade) บังคับบัญชากองพลที่ 4 เขาเข้าร่วมในยุทธการที่ซือริชครั้งที่สอง และในปลายปีนั้นก็ได้เลื่อนยศเป็นพลเอก (général de division)
==อ้างอิง==
นายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส
กองทัพจรวดกองทัพปลดปล่อยประชาชน

กองทัพจรวดกองทัพปลดปล่อยประชาชน (PLARF; People's Liberation Army Rocket Force; p=Zhōngguó Rénmín Jiěfàngjūn Huǒjiàn Jūn|s=中国人民解放军火箭军) เดิมคือ กองทัพน้อยปืนใหญ่ที่ 2 (s=第二炮兵; Second Artillery Corps) เป็นกองกำลังขีปนาวุธทางยุทธศาสตร์และยุทธวิธีของสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นเหล่าทัพที่ 4 ของกองทัพปลดปล่อยประชาชน และควบคุมคลังแสงขีปนาวุธทางบก ไฮเปอร์โซนิก และขีปนาวุธร่อนทั้งแบบนิวเคลียร์และแบบธรรมดาของจีน สถาปนาเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2509 ปรากฏตัวต่อสาธารณชนเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2527 โดยมีกองบัญชาการตั้งอยู่ในกรุงปักกิ่ง และอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาโดยตรงของคณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลางแห่งพรรคคอมมิวนิสต์จีน
กองทัพจรวดประกอบด้วยบุคลากรประมาณ 120,000 นาย และฐานขีปนาวุธนำวิถี 6 แห่ง (หน่วยระดับกองทัพน้อย หรือหมู่กองทัพโดยประมาณ) ฐานทั้ง 6 แห่งนี้กระจายอยู่ในยุทธบริเวณทั้ง 5 แห่งทั่วประเทศจีน
กองทัพจรวดเปลี่ยนชื่อจาก กองทัพน้อยปืนใหญ่ที่ 2 เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2559
จีนมีคลังแสงขีปนาวุธภาคพื้นดินที่ใหญ่ที่สุดในโลก ตามการประมาณการของเพนตากอน จีนมีขีปนาวุธทิ้งตัวพิสัยสั้นติดอาวุธแบบธรรมดา 1,200 ลูก ขีปนาวุธทิ้วตัวพิสัยกลางแบบธรรมดา 200–300 ลูก และขีปนาวุธพิสัยปานกลางแบบธรรมดาจำนวนหนึ่ง รวมทั้งขีปนาวุธร่อนแบบยิงจากพื้นดิน 200–300 ลูก หลายสิ่งเหล่านี้มีความแม่นยำอย่างยิ่ง ซึ่งจะทำให้พวกมันสามารถทำลายเป้าหมายได้แม้จะไม่มีหัวรบนิวเคลียร์ก็ตาม ในปี พ.ศ. 2565 จดหมายข่าวนักวิทยาศาสตร์นิวเคลียร์ และสหพันธ์นักวิทยาศาสตร์อเมริกัน (FAS) ประเมินว่าจีนมีหัวรบนิวเคลียร์สำรองอยู่ประมาณ 500 ลูก
== หน้าที่ ภารกิจ และบทบาท ==
== ประวัติ ==
== โครงสร้าง ==
== ขีปนาวุธประจำการ ==
== คำสั่งรบ ==
== การสั่งการ การควบคุม และการสื่อสาร ==
== ฐานยิงขีปนาวุธเคลื่อนที่ ==
== รถหัวลาก ==
== ปฏิบัติการในซาอุดิอาระเบีย ==
== ดูเพิ่ม ==
ตงเฟิง (ขีปนาวุธ)
รายชื่อประเทศที่มีอาวุธนิวเคลียร์
== อ้างอิง ==
เรือยอช์ต

เรือยอช์ต (yacht) เป็นเรือใบหรือเรือที่ใช้พลังงานที่ใช้เพื่อความเพลิดเพลิน เพื่อการล่องเรือหรือใช้ในการแข่งขัน ไม่มีคำจำกัดความที่เป็นมาตรฐาน แม้ว่าโดยทั่วไปคำนี้หมายถึงเรือที่มีห้องโดยสารไว้สำหรับค้างคืนก็ตาม เรือยอช์ตจะต่างจากเรือทั่วไปตรงที่เป็นเรือเพื่อความเพลิดเพลิน และมีความยาวอย่างน้อย  และอาจได้รับการพิจารณาว่ามีคุณสมบัติทางด้านสุนทรียะ
เรือยอช์ตสำหรับการแข่งขันได้รับการออกแบบมาเพื่อเน้นประสิทธิภาพมากกว่าความสะดวกสบาย
== อ้างอิง ==
สิ่งประดิษฐ์ของเนเธอร์แลนด์‎
เรือ
สลัต!

"สลัต!" (Slut!) เป็นเพลงของนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ จากอัลบั้มที่บันทึกเสียงใหม่ชุดที่สี่ของเธอ 1989 (เทย์เลอร์เวอร์ชัน) (2023) ประพันธ์และผลิตโดยสวิฟต์, แจ็ก แอนโตนอฟฟ์ และแพตริก เบอร์เกอร์ เพลง "สลัต!" เป็นหนึ่งในห้าเพลง "จากตู้นิรภัย" (From the Vault) ที่ยังไม่ได้เผยแพร่ก่อนหน้านี้ของอัลบั้ม ยูนิเวอร์แซลมิวสิกได้เผยแพร่เพลงนี้ไปยังสถานีวิทยุของอิตาลีเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 2023
เป็นเพลงช้าที่โดดเด่นด้วยการผลิตซินท์ป็อปที่นุ่มนวล ผสมผสานเครื่องสังเคราะห์เสียงที่แพรวพราวและเสียงขับร้องที่นุ่มนวล ในเนื้อหาของบทประพันธ์เพลง ได้รับการอธิบายว่าเป็นบทกวีแห่งความโรแมนติกแม้จะมีการตรวจสอบข้อเท็จจริงในที่สาธารณะก็ตาม ชื่อเพลงเป็นการกล่าวถึงสวิฟต์ที่เคยประสบการโดนประณามหยามเหยียด นักวิจารณ์กล่าวถึงเพลง "สลัต!" ในบทวิจารณ์เชิงบวกโดยทั่วไป หลายคนชื่นชมด้านการผลิตและบทประพันธ์เพลงที่ขี้เล่นซึ่งได้รับการเปรียบเทียบกับเพลง "แบลงก์สเปซ" (2014) ในด้านเชิงพาณิชย์ เพลงนี้ขึ้นสูงสุดที่อันดับสามในชาร์ตบิลบอร์ดโกลบอล 200 และขึ้นถึงสิบอันดับแรกในชาร์ตออสเตรเลีย แคนาดา ไอร์แลนด์ นิวซีแลนด์ สิงคโปร์ สหราชอาณาจักร และสหรัฐ
== ชาร์ต ==
== ประวัติการจำหน่าย ==
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
เพลงในปี พ.ศ. 2566
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2566
เพลงของเทย์เลอร์ สวิฟต์
ซิงเกิลในสังกัดรีพับลิกเรเคิดส์
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยแจ็ก แอนโตนอฟฟ์
เพลงบันทึกเสียงที่ผลิตโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์
เพลงบันทึกเสียงที่ผลิตโดยแจ็ก แอนโตนอฟฟ์
เพลงป็อปบัลลาด
เพลงป็อปอเมริกัน
ลาซาร์ การ์โน

ลาซาร์ นีกอลา มาร์เกอริต การ์โน (Lazare Nicolas Marguerite Carnot) เป็นนักคณิตศาสตร์ นักฟิสิกส์ และนักการเมืองชาวฝรั่งเศส เขาดำรงตำแหน่งกรรมาธิการความปลอดภัยสาธารณะในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส ต่อมาได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการสงคราม เขาเป็นผู้วางรากฐานคนสำคัญของกองทัพฝรั่งเศส เขาได้รับฉายาว่า "การ์โนผู้ยิ่งใหญ่" (Le Grand Carnot) และ "ผู้จัดเตรียมชัยชนะ" (L'organisateur de la Victoire)
การ์โนเคยเป็นนายทหารยุทธโยธา เขาได้รับเลือกเป็นสมาชิกที่ประชุมใหญ่แห่งชาติในปี 1792 และในอีกหนึ่งปีถัดมา เขาก็ได้รับเลือกเป็นกรรมาธิการความปลอดภัยสาธารณะ โดยได้รับหน้าที่กำกับดูแลกิจการทหาร ในช่วงนี้การ์โนยังคงมีความคิดนิยมการมีกองทัพขนาดใหญ่โต ซึ่งเป็นหลักนิยมเหมือนประเทศอื่น เขาริเริ่มการเกณฑ์ทหาร กองทัพฝรั่งเศสซึ่งมีกำลังพลหกแสนนายในปี 1793 ขยายใหญ่เป็นหนึ่งล้านห้าแสนนายในปี 1794 นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้เสนอให้มีการจัดการศึกษาถ้วนหน้าให้แก่ประชาชนทุกคน และให้กำหนดหน้าที่พลเมืองผู้อายุระหว่าง 20-25 ปีไว้ในรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ซึ่งเป็นข้อเสนอที่สอดรับกับความคิดของบรรดานักปฏิวัติในยุคนั้น
การ์โนในฐานะอดีตนายทหารยุทธโยธา ชื่นชอบกลยุทธ์เชิงป้องกันด้วยป้อมปราการและกำแพงเมือง เขาพัฒนากลยุทธ์แนวรับสำหรับป้อมปราการหลายแบบ ซึ่งต่อมาเรียกว่า "กำแพงการ์โน" อย่างไรก็ตาม เนื่องจากฝรั่งเศสถูกรุกรานต่อเนื่อง ทำให้ในที่สุด เขาจึงปรับเปลี่ยนไปใช้กลยุทธ์เชิงรุก โดยมีแนวคิดพื้นฐานคือการให้กองทัพขนาดใหญ่โตแบ่งกำลังออกเป็นหลายหน่วยย่อย ซึ่งจะเอื้อให้เดินทางเร็วกว่าข้าศึก แล้วใช้กำลังหลายหน่วยย่อยเข้าตีปีกทัพข้าศึกแทนที่จะเข้าตีตรงหน้า ยุทธวิธีดังกล่าวประสบความสำเร็จอย่างมากต่อกองทัพชาติยุโรปอื่นซึ่งยังยึดติดกับยุทธวิธีแบบเดิม เขาเริ่มดำริว่าการมีทหารชำนาญการในจำนวนที่พอเหมาะ คงจะดีกว่าการมีทหารเกณฑ์ด้อยทักษะในจำนวนมหาศาล
ในปี 1795 เมื่อมีการสถาปนาคณะดีแร็กตัวร์ฝรั่งเศส การ์โนได้รับเลือกเป็นดีแร็กตัวร์ชุดแรกซึ่งประกอบด้วยสมาชิกห้าคน ในช่วงแรก เขาปฏิบัติหน้าที่อย่างปรองดองร่วมกับสมาชิกคนอื่น แต่เมื่อเวลาผ่านไป เขาก็ขัดแย้งกับนักการเมืองคนอื่น โดยเฉพาะกลุ่มของปอล บารัส แต่แล้วในปี 1797 สภาห้าร้อยถูกนโปเลียน โบนาปาร์ต (ผู้ซึ่งการ์โนเคยส่งเสริม) และปีแยร์ โอเฌอโร ก่อรัฐประหาร การ์โนจึงลี้ภัยไปสาธารณรัฐเจนีวา
ในปี 1800 ภายหลังนโปเลียนขึ้นเป็นกงสุลเอก การ์โนเดินทางกลับฝรั่งเศสและได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการสงคราม อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการ์โนเป็นผู้ยึดมั่นในระบอบสาธารณรัฐ การ์โนจึงถอนตัวจากงานการเมืองภายหลังการสถาปนาจักรวรรดิ และหันไปให้ความสนใจวิชากลศาสตร์ของไหลกับเรขาคณิตเป็นเวลานับสิบปี แต่ในช่วงดังกล่าวเขาก็ยังเขียนจดหมายให้คำปรึกษาแก่นโปเลียนในการพัฒนาป้อมปราการ
การ์โนกลับเข้าสู่ราชการอีกครั้งในปี 1812 ระหว่างความหายนะในการรุกรานรัสเซีย ต่อมาในปี 1814 เขาบัญชาการป้องกันนครแอนต์เวิร์ปจากกองทัพผสมของข้าศึก ในศึกนี้ การ์โนยอมจำนนต่อข้าศึกเมื่อทราบข่าวว่านโปเลียนยอมสละราชสมบัติ ต่อมาในปี 1815 เมื่อนโปเลียนคืนสู่ราชสมบัติ เขาก็ได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย จนกระทั่งเมื่อนโปเลียนแพ้สงครามอีกครั้ง การ์โนก็ลี้ภัยไปมัคเดอบวร์ค ประเทศปรัสเซีย
==อ้างอิง==
นักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศส
นักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส
นักการทหารชาวฝรั่งเศส
แคว้นมูซาชิ

แคว้นมูซาชิ  หรือบางครั้งเรียกว่า บูชู  เป็นหนึ่งในแคว้นในอดีตของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งปัจจุบันเป็นพื้นที่ที่ประกอบด้วยมหานครโตเกียว ส่วนใหญ่ของจังหวัดไซตามะ และส่วนหนึ่งของจังหวัดคานางาวะ (นครคาวาซากิและนครโยโกฮามะ) แคว้นมูซาชิมีอาณาเขตติดกับแคว้นคาอิ แคว้นโคซูเกะ แคว้นซางามิ แคว้นชิโมซะ และแคว้นชิมตสึเกะ
แคว้นมูซาชิเป็นแคว้นที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคคันโต
== ประวัติศาสตร์ ==
แคว้นมูซาชิมีเมืองศูนย์กลางตั้งอยู่ในบริเวณที่ในปัจจุบันคือนครฟูจู โตเกียว และมีวัดประจำแคว้นตั้งอยู่ในบริเวณที่ในปัจจุบันคือนครโคกูบุนจิ โตเกียว ในช่วงปลายยุคเซ็งโงกุ พื้นที่แห่งนี้มีเมืองเอโดะอันเป็นเมืองที่มีอิทธิพลมากที่สุดในภาคตะวันออกของญี่ปุ่น มีปราสาทเอโดะเป็นฐานที่มั่นของโทกูงาวะ อิเอยาซุ หลังยุทธการที่เซกิงาฮาระ เข้าสู่ยุคเอโดะ เมืองเอโดะกลายเป็นเมืองศูนย์กลางของอำนาจทางการเมืองของญี่ปุ่น และถูกเปลี่ยนชื่อเป็นโตเกียวในช่วงการฟื้นฟูเมจิ
ศาลเจ้าฮิกาวะถูกกำหนดให้เป็นศาลเจ้าชินโตหลักประจำแคว้น (อิจิโนมิยะ) และมีศาลเจ้าที่เป็นสาขาอีกหลายแห่ง
ชื่อของแคว้นได้นำมาตั้งชื่อเรือประจัญบานมูซาชิ ซึ่งเป็นเรือประจัญบานของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Murdoch's map of provinces, 1903
Reproduction of Chōroku-Period Map of Edo, with Later Additions from 1804
มูซาชิ
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 7
ณราวิชญ์ เลิศรัตน์โกสุมภ์

ณราวิชญ์ เลิศรัตน์โกสุมภ์ (เกิด 1 กุมภาพันธ์ 2544) เป็นนักแสดงชายชาวไทยสังกัดจีเอ็มเอ็มทีวี เขาเริ่มต้นอาชีพเมื่อเขาชนะการประกวดรายการ "Go On Girl & Guy Star Search" โดย Clean & Clear ครั้งที่ 3 ในปี 2563 จากนั้นเขาก็เซ็นสัญญากับจีเอ็มเอ็มทีวี ณราวิชญ์ได้รับความนิยมเมื่อเขารับบทเป็น หมอก หนึ่งในนักแสดงนำในซีรีส์วายแนวตลกปี 2564 เรื่องปลาบนฟ้า
== ประวัติและการศึกษา ==
ณราวิชญ์เกิดที่กรุงเทพฯ เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2544 เขากลับมาศึกษาต่อสาขาวิศวกรรมชีวการแพทย์ที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง หลังจากหยุดพักเพื่อมุ่งความสนใจไปที่อาชีพการแสดงของเขา ในปี 2562 ขณะศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 1 ณราวิชญ์ได้ถูกรับเลือกให้เป็นชายหนุ่มรูปหล่อที่สุดในคณะวิศวกรรมศาสตร์ (เดือนประจำคณะ) และเป็นผู้สมัครแข่งขัน Hot Student ของสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
== อ้างอิง ==
นักแสดงชายชาวไทยในศตวรรษที่ 21
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวไทย
ศิลปินในสังกัดจีเอ็มเอ็มทีวี
บุคคลจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
หมู่บ้านประวัติศาสตร์ฮกไกโด

หมู่บ้านประวัติศาสตร์ฮกไกโด  เป็นพิพิธภัณฑ์กลางแจ้งในนครซัปโปโระ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น เปิดทำการภายในอุทยานแห่งชาติประจำจังหวัดนปโปโระ ชินริง โคเอ็งในปี พ.ศ. 2526 ประกอบด้วยสิ่งก่อสร้างทางประวัติศาสตร์ 52 แห่งตั้งแต่ยุคเมจิถึงยุคโชวะที่ถูกย้ายมาตั้งใหม่หรือสร้างขึ้นใหม่ ภายในแบ่งออกเป็น 4 เขต ได้แก่เขตเมือง (มีอาคาร 31 หลัง), หมู่บ้านประมง (มีอาคาร 4 หลัง), หมู่บ้านการเกษตร (มีอาคาร 14 หลัง) และหมู่บ้านภูเขา (มีอาคาร 3 หลัง)
== ดูเพิ่ม ==
เมจิ มูระ
ชิโกกุ มูระ
พิพิธภัณฑ์ฮกไกโด
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หมู่บ้านประวัติศาสตร์ฮกไกโด
หมู่บ้านประวัติศาสตร์ฮกไกโด
แนะนำสิ่งก่อสร้าง 52 แห่ง
พิพิธภัณฑ์ในซัปโปโระ
พิพิธภัณฑ์กลางแจ้งในประเทศญี่ปุ่น
ประวัติศาสตร์ของฮกไกโด
พิพิธภัณฑ์ที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2526
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2526 ในประเทศญี่ปุ่น
ลิตเติลเวิลด์

ลิตเติลเวิลด์  เป็นพิพิธภัณฑ์กลางแจ้งและสวนสนุก ตั้งอยู่ใกล้นครอินูยามะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น
== ประวัติ ==
ลิตเติลเวิลด์ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2526
== ลักษณะเด่น ==
ลิตเติลเวิลด์ประกอบด้วยอาคารต่าง ๆ จากมากกว่า 20 ประเทศ มีทั้งที่ย้ายมาจากประเทศบ้านเกิดหรือสร้างขึ้นในรูปแบบของของประเทศนั้น ๆ ประเทศที่เป็นตัวแทน ได้แก่ ฝรั่งเศส เยอรมนี อินเดีย อินโดนีเซีย อิตาลี ไมโครนีเซีย เปรู แทนซาเนีย ไทย ไต้หวัน ตุรกี และสหรัฐอเมริกา ผู้เยี่ยมชมสามารถสวมเครื่องแต่งกายประจำชาติพันธุ์ของฝรั่งเศส เยอรมนี เกาหลี และโอกินาวะ ลิตเติลเวิลด์มีพิื้นที่ 1.23 ล้านตารางเมตร ถือเป็นพื้นที่ในสวนสนุกญี่ปุนที่ใหญ่มากที่สุดเป็นอันดับสอง
พิพิธภัณฑ์จัดกิจกรรมและคอนเสิร์ตเป็นประจำซึ่งแสดงลักษณะเด่นของประเทศต่าง ๆ
== คลังภาพ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โฮมเพจของลิตเติลเวิลด์
พิพิธภัณฑ์ในจังหวัดไอจิ
พิพิธภัณฑ์กลางแจ้งในประเทศญี่ปุ่น
พิพิธภัณฑ์มานุษยวิทยา
พิพิธภัณฑ์ที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2526
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2526 ในประเทศญี่ปุ่น