pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เมืองกะปังปาสู

เมืองกะปังปาสู หรือ ราชอาณาจักรกูบังปาซูดารุลกียัม (کراجاءن کوبڠ ڤاسو دار القيام, Kerajaan Kubang Pasu Darul Qiyam) เป็นอดีตอาณาจักรมลายูที่ตั้งอยู่ในคาบสมุทรมลายูตอนเหนือ อาณาจักรนี้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1839 เพื่อเป็นเกียรติแก่ตุนกู อานุม สมาชิกขุนนางไทรบุรี (เกอดะฮ์) หลังรื้อฟื้นความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างไทรบุรีกับสยามในช่วง เปอรังมูซุฮ์บีซิก ("สงครามศัตรูกระซิบ") ใน ค.ศ. 1821 ตัวอาณาจักรมีกษัตริย์ปกครองสองพระองค์ ก่อนที่จะกลับไปรวมกับไทรบุรีใน ค.ศ. 1864
==ดูเพิ่ม==
เมืองสตูล อาณาจักรมลายูอีกแห่งที่เกิดในช่วงการแบ่งแยกเมืองไทรบุรี (เกอดะฮ์)
รายชื่อราชวงศ์มุสลิมนิกายซุนนี
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
อดีตประเทศในประวัติศาสตร์มาเลเซีย
อดีตประเทศในประวัติศาสตร์ไทย
อดีตรัฐสุลต่าน
คาบสมุทรมลายู
มาเลเซียตะวันตก
ภาคใต้
ราชวงศ์มุสลิม
คติชนมลายู
เจ้านายฝ่ายใต้
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1810
รัฐและดินแดนที่ถูกยุบในปี ค.ศ. 1902
ซูพรีม (ตราสินค้า)

ซูพรีม (Supreme) เป็นแบรนด์ไลฟ์สไตล์สเก็ตบอร์ดสัญชาติอเมริกัน ก่อตั้งในเมืองนิวยอร์กซิตีเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1994 โดยแบรนด์มีเป้าหมายหลักที่วัฒนธรรมสเก็ตบอร์ดและฮิปฮอป รวมถึงวัฒนธรรมวัยรุ่นโดยรวม ปัจจุบัน ซูพรีมเป็นบริษัทของวีเอฟคอร์ปอเรชั่น
แบรนด์ซูพรีมก่อตั้งขึ้นโดย เจมส์ เจบเบียในปี 1994 และมีร้านแห่งแรกตั้งอยู่ในอาคารสำนักงานเก่าบนถนนลาฟาแยตต์ในย่านดาวน์ทาวน์แมนฮัตตัน  ตราสินค้ารูปกล่องสี่เหลี่ยมสีแดงพร้อมตัวอักษร "Supreme" สีขาวด้วยฟอนต์ฟูชูรา เฮฟวี ออบลิก อันเป็นเอกลักษณ์นั้นได้รับแรงบันดาลใจมาจากงานศิลปะโฆษณาชวนเชื่อของบาร์เบรา ครูเกอร์
== อ้างอิง ==
บริษัทของสหรัฐ
นครนิวยอร์ก
ตราสินค้าอเมริกัน
ตราสินค้าเสื้อผ้า
รองเท้า
ตำบลดอนทราย (อำเภอปากพะยูน)

ดอนทราย เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลดอนทราย ในอำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลดอนทราย จัดตั้งเป็นสภาตำบลหลังจากที่แยกตัวออกจากตำบลดอนประดู่ ก่อนที่จะยกฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลดอนทรายใน พ.ศ. 2539 แล้วจึงยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2552 นับเป็นเทศบาลตำบลแห่งที่ 4 ของอำเภอปากพะยูน ปัจจุบันเทศบาลตำบลดอนทรายมีประชากร 2,344 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลดอนทราย มีระยะทางห่างจากที่ว่าการอำเภอปากพะยูน ประมาณ 16 กิโลเมตร ห่างจากศาลากลางจังหวัดพัทลุงระยะทาง 75 กิโลเมตร เป็นที่ตั้งของสถานีรถไฟโคกทราย เป็นสถานีรถไฟชั้น 2 ตั้งอยู่ที่ตำบลดอนทราย อำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง ซึ่งเป็นสถานีรถไฟในเขตพื้นที่ชุมชน อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 896.24 กิโลเมตร มีขบวนรถให้บริการทั้งหมด 10 ขบวนต่อวัน ให้บริการด้านการโดยสารและรับ-ส่งสินค้าห่อวัตถุ ไปยังสถานีที่ขบวนรถหยุดในเส้นทางสายใต้ และรับจองตั๋วรถไฟทุกสายทุกขบวนล่วงหน้าได้ไม่เกิน 60 วัน สภาพสังคมมีโรงเรียนทั้งหมดหนึ่งแห่งและมีโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลหนึ่งแห่ง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลตำบลดอนทราย
ดอนทราย
ดอนทราย
ดอนทราย
ท่าอากาศยานนานาชาติเอเดน

ท่าอากาศยานนานาชาติเอเดน (Aden International Airport) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติในเมืองเอเดน ประเทศเยเมน รหัสท่าอากาศยาน  ปัจจุบันเปิดให้บริการในฐานะท่าอากาศยานของรัฐบาลและเพื่อใช้ประโยชน์ทางการทหารโดยกองทัพอากาศเยเมน ท่าอากาศยานนานาชาติเอเดนเป็นฮับการบินของสายการบินสัญชาติเยเมน เยเมเนีย
==สายการบินและจุดหมายปลายทาง==
== อุบัติเหตุและเหตุการณ์ ==
10 เมษายน 1969 เครื่องบินของสายการบินเอธิโอเปียน Douglas C-47A ลงจอดที่เอเดนหลังถูกปล้นเครื่องบินโดยชายจากกองกำลังปลดแอกเอริเทรีย ผู้ก่อการหนึ่งรายถูกยิงโดยตำรวจอากาศก่อนถูกนำส่งตำรวจเยเมน
22 กุมภาพันธ์ 1972 ลัฟธันซา เที่ยวบินที่ 649 เครื่อง Boeing 747-200 ถูกปล้นเครื่องบินและบังคับให้ลงจอดที่เอเดน หลังค่าไถ่ตัวประกันจำนวน $5 ล้าน ถูกส่งมอบ ตัวประกันรวม 187 คนจึงได้รับการปล่อยตัวในวันถัดมา
19 มีนาคม 1972 อียิปต์แอร์ เที่ยวบินที่ 763 ชนขณะลงจอดที่เอเดน ส่งผลให้ผู้โดยสารและเจ้าหน้าที่รวม 30 รายเสียชีวิตทั้งหมด
16 ตุลาคม 1977 ลัฟธันซา เที่ยวบินที่ 181 ถูกปล้นเครื่องบินและถูกบังคับจอดเพื่อเติมน้ำมันที่เอเดนก่อนบังคับไปลงจอดที่โมกาดิชู กัปตันเครื่องบินถูกฆาตกรรมขณะลงจอดที่เอเดน
1 มีนาคม 1977 เครื่องบิน Douglas C-47A 7O-ABF ของ อัลเยมดา ตกในทะเลแดง ไม่นานหลังออกตัวจากเอเดน มีผู้เสียชีวิต 19 รายทั้งหมดบนเครื่อง
1 เมษายน 1992 เอธิโอเปียนแอร์ไลส์ เที่ยวบินที่ 637 ถูกปล้นเครื่องบินและบังคับลงจอดที่เอเดน ผู้ก่อการเป็นชาวเอธิโอเปียอพยพ ปล่อยตัวประกันทั้งหมดหลังลงจอด
19 มีนาคม 2015 ผู้โดยสารและเจ้าหน้าที่รวมมากกว่า 100 คน ถูกอพยพออกจากเครื่องบินของเยเมเนีย ซึ่งมีกำหนดเดินทางไปยังไคโร หลังเกิดการปะทะกันที่ท่าอากาศยาน ระหว่างกองทัพเยเมนกับคู่กรณี ส่งผลให้ท่าอากาศยานต้องระงับการให้บริการ
30 ธันวาคม 2020 เครื่องบินพร้อมผู้โดยสารเป็นคณะรัฐมนตรีจัดตั้งใหม่แห่งเยเมนลงจอดที่เอเดนจากซาอุดีอาระเบีย ขณะลงจอดได้เกิดเหตุระเบิดและกราดยิง ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตรวม 25 ราย และ 110 ได้รับบาดเจ็บ ส่วนคณะรัฐมนตรีจัดตั้งและเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลได้รับการส่งตัวไปยังสถานที่ปลอดภัยโดยทันที ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สิ่งก่อสร้างในเอเดน
เอเดน
ตำบลดอนประดู่

ดอนประดู่ เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลดอนประดู่ ในอำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลดอนประดู่ ก่อนที่จะยกฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลดอนประดู่ใน พ.ศ. 2539 แล้วจึงยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2555 นับเป็นเทศบาลตำบลแห่งล่าสุดของอำเภอปากพะยูน ปัจจุบันเทศบาลตำบลดอนประดู่มีประชากร 6,396 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลดอนประดู่เป็นพื้นที่ราบและที่ราบลุ่ม ชาวบ้านส่วนใหญ่ในตำบลประมาณ 80% จะยึดอาชีพทำนาเป็นอาชีพหลัก สำหรับพื้นที่บางส่วนของตำบลจะเป็นเนินสูงพื้นที่บริเวณนี้ชาวบ้านจะปลูกยางพารา สำหรับบริการขั้นพื้นฐานในเขตพื้นที่เทศบาลมีรถประจำทางวิ่งผ่านสายหาดใหญ่ - ปากพะยูน โดยวิ่งผ่านหมู่ที่ 3,4,6,7,11 นอกเหนือจากนั้นยังมีรถไฟวิ่งผ่าน หมู่ที่ 9,10 โดยมีจุดหยุดรับ - ส่งผู้โดยสาร ตรงที่หยุดรถไฟวัดควนเผยอ สภาพสังคมมีโรงเรียนทั้งหมดห้าแห่งและมีโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลสามแห่ง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลตำบลดอนประดู่
ดอนประดู่
ดอนประดู่
ดอนประดู่
เทศบาลตำบลดอนทราย

เทศบาลตำบลดอนทราย สามารถหมายถึง
เทศบาลตำบลดอนทราย อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี
เทศบาลตำบลดอนทราย อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง
เทศบาลตำบลดอนทราย อำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง
ดอนทราย
ฮัจญี (แก้ความกำกวม)

ฮัจญี เป็นคำนำหน้าสำหรับมุสลิมที่ไปทำพิธีฮัจญ์ที่มักกะฮ์อย่างเสร็จสมบูรณ์
ฮัจญี หรือ ฮายี  อาจหมายถึง:
== บุคคล ==
ฮาจิ (นักแสดง) นักแสดงสาวในวงการภาพยนตร์
ฮาญี (ชื่อ)
== อื่น ๆ ==
ฮาญี (ประเทศอิหร่าน) หมู่บ้านในจังหวัดซีสถานและบาโลชิสถาน ประเทศอิหร่าน
มัสยิดฮาจิอาลี มัสยิดริมชายฝั่งของเมือง Worli ที่มุมไบใต้
ฮาญีฟัยรุสเตเป บริเวณในยุคหินใหม่
ฮาจิ ตัวละครในอนิเมะ บลัดพลัส
ฮาจี ตัวละครใน ไอดรีมออฟจีนี รายการโทรทัศน์ยุค 1960
ฮาจิ ในภาษาญี่ปุ่นแปลว่า ความอัปยศ
การทำพิธีฮัจญ์ที่กะอ์บะฮ์
== ดูเพิ่ม ==
ฮาจี (แก้ความกำกวม)
ฮัจญ์ (แก้ความกำกวม)
อัรริยาฎ (หนังสือพิมพ์)

อัรริยาฎ (الرياض) เป็นหนังสือพิมพ์รายวันที่สนับสนุนรัฐบาลซาอุดีอาระเบีย ซึ่งตั้งอยู่ที่ริยาด ในอดีต เคยมีหนังสือพิมพ์ ริยาฎเดลี ที่ตีพิมพ์ด้วยกัน แต่เลิกการตีพิมพ์ไปในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2004 อัรริยาฎ เป็นหนึ่งในหนังสือพิมพ์ที่แพร่หลายที่สุดในนัจญ์
==ดูเพิ่ม==
รายชื่อหนังสือพิมพ์ในประเทศซาอุดีอาระเบีย
สื่อในประเทศซาอุดีอาระเบีย
==อ้างอง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
หนังสือพิมพ์ภาษาอาหรับ
สื่อมวลชนที่ริยาด
หนังสือพิมพ์ที่เผยแพร่ในประเทศซาอุดีอาระเบีย
สิ่งพิมพ์เผยแพร่ที่ก่อตั้งใน ค.ศ. 1965
ศาสนาพุทธกับศาสนาเชน

ศาสนาพุทธและศาสนาเชน เป็นศาสนาอินเดียเก่าแก่ที่มีวิวัฒนาการขึ้นในมคธ (รัฐพิหารในปัจจุบัน) และมีผู้นับถือปฏิบัติรวมถึงได้รับการศึกษาในสมัยปัจจุบัน การศึกษาเชิงเปรียบเทียบระหว่างพระมหาวีระ และ พระโคตมพุทธเจ้า ถือว่าศาสดาทั้งสองพระองค์ทรงมีพระชนม์ชีพอยู่ในช่วงเวลาร่วมสมัยกัน ศาสนาพุทธ และ ศาสนาเชน มีลักษณะ, อภิธานศัพท์ และหลักการทางจริยธรรมหลายประการที่คล้ายคลึงกัน แต่ทั้งสองเลือกเน้นความสำคัญในประเด็นที่ต่างกัน ทั้งสองศาสนามีธรรมเนียมเกี่ยวข้องกับนักบวชที่เป็นรูปแบบสมณะ ซึ่งเชื่อว่าบุคคลหนึ่ง ๆ สามารถหลุดพ้นจากวัฏจักรการเวียนว่ายตายเกิด (สังสาระ) ได้ด้วยการปฏิบัติตนตามแนวทางจริยธรรมและจิตวิญญาณ ทั้งสองศาสนามีหลักกลางสำคัญของศาสนาที่ต่างกัน เช่น มุมมองต่อพรตนิยม ที่ซึ่งพุทธยึดถือทางสายกลาง ส่วนเชนยึดถือ อเนกานตวาท และระหว่าง ชีวา กับ อัตตา-อนัตตา
== อ้างอิง ==
ไชนะ
พุทธะ
ประตูเยเมน

ประตูเยเมน (Yemen Gate หรือ Gate of Yemen) หรือ บาบุลยะมัน (باب اليمن|Bāb al-Yaman) เป็นประตูหลักในกำแพงเมืองเก่าของซานาทางใต้สุดของเมืองในกำแพง โครงสร้างปัจจุบันนั้นสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 17 โดยซาม บุตรของโนอา (Sam the son of Noah) ในปัจจุบัน ประตูเยเมนเป็นประตูที่มีการประดับประดาวิจิตรที่สุดในบรรดาประตูเมืองของเมืองเก่าซานา
มัสยิดใหญ่ซานาตั้งอยู่ภายใน ห่างไป 300 ยาร์ดจากประตูเยเมน ประตูเยเมนเป็นส่วนหนึ่งของแหล่งมรดกโลก ยูเนสโก ในนามเมืองเก่าซานา
==ระเบียงภาพ==
== อ้างอิง ==
ทางเข้าออก
สิ่งก่อสร้างในซานา
วงแหวนทองคำ (ไอซ์แลนด์)

วงแหวนทองคำ (Gullni hringurinn; Golden Circle) เป็นเส้นทางท่องเที่ยวทางตอนใต้ของประเทศไอซ์แลนด์ ครอบคลุมระยะทางประมาณ 300 กิโลเมตร (190 ไมล์) โดยวนจากเรคยาวิกไปยังพื้นที่สูงทางตอนใต้ของไอซ์แลนด์และย้อนกลับ โดยเป็นพื้นที่ที่มีทัวร์และกิจกรรมเกี่ยวกับการเดินทางส่วนใหญ่ในไอซ์แลนด์
จุดแวะพักหลักสามแห่งบนเส้นทาง ได้แก่ อุทยานแห่งชาติซิงเวลลีร์, น้ำตกกูลฟอส และพื้นที่ความร้อนใต้พิภพในเฮาคาดาลูร์ ซึ่งมีน้ำพุร้อนเกซีร์และสตรอกเกอร์ แม้ว่าเกซีร์ส่วนใหญ่จะอยู่เฉย ๆ มาหลายปีแล้ว แต่สตรอกเกอร์ก็ยังคงปะทุทุก ๆ 5–10 นาที ส่วนจุดแวะอื่น ๆ ได้แก่ ปล่องภูเขาไฟเคริ, เมืองเฮเวอเรเจอรี, วิหารสกัลฮอลต์ ตลอดจนโรงไฟฟ้าพลังงานความร้อนใต้พิภพเนสยาเวลีร์ และเฮลิสเฮอาวิจุน
ชื่อวงแหวนทองคำเป็นคำทางการตลาดสำหรับเส้นทาง ซึ่งมาจากชื่อกูลฟอส ที่แปลว่า "น้ำตกทองคำ" ในภาษาไอซ์แลนด์
== ดูเพิ่ม ==
วงแหวนเพชร
== อ้างอิง ==
การท่องเที่ยวในประเทศไอซ์แลนด์
ถนนแก้วเงินทอง

ถนนแก้วเงินทอง (อักษรโรมัน: Thanon Kaeo Ngoen Thong) เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่แขวงคลองชักพระ แขวงบางพรม แขวงบางระมาด และแขวงฉิมพลี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร เป็นถนนขนาดเล็กมีเพียง 2 ช่องจราจร โดยเป็นถนนที่ต่อเนื่องจากซอยจรัญสนิทวงศ์ 35 ในพื้นที่แขวงบางขุนศรี เขตบางกอกน้อย มีจุดเริ่มต้นที่เชิงสะพานวัดแก้วซึ่งเป็นสะพานข้ามคลองชักพระ ไปทางทิศตะวันตก ตัดกับถนนปากน้ำฝั่งเหนือ จากนั้นโค้งไปทางทิศเหนือ ตัดกับถนนบางพรมที่ทางแยกวัดแก้ว ข้ามคลองบางพรม และวิ่งต่อเนื่องไปข้ามคลองบางระมาด จนกระทั่งไปสิ้นสุดที่จุดตัดกับถนนฉิมพลีในแขวงฉิมพลี ใกล้กับทางตัดทางรถไฟสายใต้และที่หยุดรถไฟบางระมาด
ชื่อของถนนมาจากการที่ตัดผ่านหน้าวัดสำคัญ 3 แห่ง คือ วัดแก้ว, วัดรัชฎาธิษฐานราชวรวิหาร (วัดเงิน) และวัดกาญจนสิงหาสน์วรวิหาร (วัดทอง) ตามลำดับ โดยมีชื่อเดิมว่า "ถนนฉิมพลี–วัดรัชฎาธิษฐาน"
ถนนแก้วเงินทองไม่มีรถโดยสารประจำทางผ่านโดยตรง แต่ก็สามารถเข้าถึงได้ทางฝั่งถนนฉิมพลี โดยรถโดยสารปรับอากาศขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ (ขสมก.) สาย 79 อีกทั้งยังสามารถเข้าถึงได้ง่ายกว่าโดยรถสองแถวในท้องถิ่นและรถมอเตอร์ไซด์รับจ้าง
นอกจากวัดแก้ว วัดรัชฎาธิษฐานราชวรวิหาร และวัดกาญจนสิงหาสน์วรวิหารแล้ว ถนนแก้วเงินทองยังผ่านหน้าวัดแห่งอื่น ๆ อีก ได้แก่ วัดเรไร ที่อยู่ลึกเข้าไปในซอยแก้วเงินทอง 36, วัดอังกุลา ซึ่งเป็นวัดร้างที่เหลือเพียงพระพุทธรูปสำคัญและโบราณวัตถุบางส่วน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
แก้วเงินทอง
แก้วเงินทอง
เดอะคาซากรานเด้ส์

เดอะคาซากรานเด้ส์ หรือ บ้านใหญ่ (The Casagrandes) เป็นการ์ตูนทางช่องนิคคาโลเดียน และเป็นภาคแยกของเดอะลาวด์เฮาส์ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2562
== เนื้อเรื่องย่อ ==
เรื่องราวสุดวุ่นของสาวน้อย รอนนี แอนน์ ที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ในเมืองที่ซึ่งเธอ พี่ชาย และแม่ได้พบกับครอบครัวใหญ่ของเธออีกครั้ง
== ตอน ==
== ตัวละคร ==
รอนนี แอนน์ ซานติอาโก (Ronnie Anne Santiago)
บ็อบบี ซานติอาโก (Bobby Santiago)
มาเรีย คาซากรานเด้-ซานติอาโก (Maria Casagrande-Santiago)
อาร์ทูโร่ ซานติอาโก (Arturo Santiago)
เฮกเตอร์ คาซากรานเด้ (Hector Casagrande)
โรซ่า คาซากรานเด้ (Rosa Casagrande)
คาร์ลอส คาซากรานเด้ (Carlos Casagrande)
ฟรีด้า พูก้า-คาซากรานเด้ (Frida Puga-Casagrande)
คาร์ลอตต้า คาซากรานเด้ (Carlota Casagrande)
คาร์ลอส "ซีเจ" คาซากรานเด้ จูเนียร์ (Carlos "CJ" Casagrande Jr.)
คาร์ลิโน่ "คาร์ล" คาซากรานเด้ (Carlino "Carl" Casagrande)
คาร์ลิโต้ คาซากรานเด้ (Carlitos Casagrande)
เซอร์จิโอ้ (Sergio)
ลาโล่ (Lalo)
ซิด ชาง (Sid Chang)
สแตนลี่ย์ ชาง (Stanley Chang)
เบคก้า ชาง (Becca Chang)
อาดิเลด ชาง (Adelaide Chang)
ฟรอกกี้ 2 (Froggy 2)
ลินคอล์น ลาวด์ (Lincoln Loud)
ลอริ ลาวด์ (Lori Loud)
== เพลงประกอบ ==
เพลงเปิดเดอะคาซากรานเด้ส์ = "ลอสคาซากรานเด้ส์"
== ดูเพิ่ม ==
เดอะลาวด์เฮาส์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official website
การ์ตูน
การ์ตูนอเมริกัน
การ์ตูนทีวีแอนิเมชัน
การ์ตูนทีวีแอนิเมชันภาคแยก
การ์ตูนทีวีแอนิเมชันเกี่ยวกับตระกูล
รายการโทรทัศน์ภาษาอังกฤษ
โทรทัศน์อเมริกันเชื้อสายฮิสแปนิกและลาติโน
แอนิเมชันเกี่ยวกับความหลากหลายทางเพศ
ตัวละครกลุ่มสิบเอ็ด
รายการโทรทัศน์ช่อง‎นิคคาโลเดียน
เดอะลาวด์เฮาส์
โรงเรียนในวรรณกรรม
รายการโทรทัศน์ที่มีฉากในภาคตะวันตกกลางของสหรัฐ
รายการโทรทัศน์อเมริกันที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2562
รายการโทรทัศน์อเมริกันที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2565
มาซามูเนะ

มาซามูเนะ (正宗) หรือที่เรียกว่า โกโร นิวโด มาซามูเนะ (五郎入道正宗, นักบวช โกโร มาซามูเนะ, ประมาณ ค.ศ. 1264–ค.ศ. 1343) ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นช่างตีดาบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น เขาสร้างดาบและมีดสั้น ซึ่งเป็นที่รู้จักในภาษาญี่ปุ่นว่าทาจิและทันโตตามลำดับในสำนักโซชู อย่างไรก็ตาม ทาจิที่หลอมโลหะของเขาหลายเล่มถูกทำให้เป็นคาตานะโดยการตัดโคนมีดที่ฝังเข้าไปในด้าม (นากาโกะ) ในเวลาต่อมา ด้วยเหตุนี้ ผลงานที่มีอยู่เพียงชิ้นเดียวของเขาคือคาตานะและทันโต ทั้งนี้ ไม่มีวันที่แน่นอนสำหรับช่วงชีวิตของมาซามูเนะ ซึ่งเป็นที่ตกลงกันโดยทั่วไปว่าเขาได้ทำดาบส่วนใหญ่ระหว่างปี ค.ศ. 1288 ถึง ค.ศ. 1328 และบางเรื่องราวระบุชื่อสกุลของเขาว่าโอกาซากี แต่ผู้เชี่ยวชาญบางคนเชื่อว่านี่เป็นเรื่องที่เสกสรรขึ้นมาเพื่อยกระดับฐานะของตระกูลโทกูงาวะ
เชื่อกันว่ามาซามูเนะทำงานในจังหวัดซางามิในช่วงสุดท้ายของยุคคามากูระ (ค.ศ. 1288–1328) และคิดว่าเขาได้รับการฝึกโดยช่างตีดาบจากจังหวัดบิเซ็งและยามาชิโระ เช่น ซาบูโระ คูนิมูเนะ, อาวาทางูจิ คูนิตสึนะ และชินโตโงะ คูนิมิตสึ เขาเป็นพ่อของฮิโกชิโระ ซาดามูเนะ ซึ่งเป็นปรมาจารย์โซชูที่มีชื่อเสียงเช่นกัน
รางวัลสำหรับช่างตีดาบที่เรียกว่ารางวัลมาซามูเนะ เป็นรางวัลที่มอบให้ในการแข่งการทำดาบญี่ปุ่น แม้ว่าจะไม่ได้มีการมอบรางวัลทุกปี แต่ก็มีการนำเสนอให้แก่ช่างตีดาบที่สร้างผลงานยอดเยี่ยม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Nuttall, Zelia. "The Earliest Historical Relations between Mexico and Japan, from original documents preserved in Spain and Japan". (1906) https://archive.org/details/earliesthistoric00nuttrich
ช่างตีดาบชาวญี่ปุ่น
ศิขรจี

ศิขรจี  ตั้งอยู่ในอำเภอคีรีทีหะ รัฐฌารขัณฑ์ ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่บนเขาปารศนาถ เขาที่สูงที่สุดในรัฐฌารขัณฑ์ ศิขรจีเป็นไชนะตีรถะ (แหล่งแสวงบุญ) ที่สำคัญของศาสนาไชนะ เชื่อกันว่าเป็นสถานที่ที่ตีรถังกรยี่สิบองค์จากทั้งหมดยี่สิบสี่องค์ รวมถึงสาธุองค์อื่น ๆ ได้เข้าถึงโมกษะ ดังที่ระบุไว้ใน นิรวาณกันฑ์ และคัมภีร์เล่มอื่น ๆ เส้นทางเดินทั้งหมดในศิขรจีมีความยาวรวม 44 กิโลเมตร สำหรับเส้นทางสั้นที่สุดอาจใช้เวลาเดินเท้ารวมกว่า 12 ชั่วโมง
== ศัพทมูล ==
ศิขรจี แปลว่า "ยอดเขาอันเป็นที่เคารพ" โดย ศิขร เป็นภาษาสันสกฤตแปลว่า ยอดเขา และ จี เป็นคำลงท้ายนามแบบอินเดียเพื่อยกย่อง นอกจากนี้ยังมีเรียกว่าสัมเมทศิขร (Sammed Śikhar) อันแปลว่า "ยอดเขาแห่งศูนย์รวมสมาธิ" อันมาจากความเชื่อว่าตีรถังกรยี่สิบองค์จากยี่สิบสี่องค์ได้ทำสมาธิจนบรรลุโมกษะที่นี่ ส่วนชื่อยอดเขา "ปารศนาถ" นั้นมาจากพระนามของพระปารศวนาถ ตีรถังกรองค์ที่ยี่สิบสาม และเป็นหนึ่งในยี่สิบองค์ที่เข้าถึงโมกษะที่นี่
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
ไชนมนเทียร
สิ่งก่อสร้างในรัฐฌารขัณฑ์
เมืองในรัฐฌารขัณฑ์
เมืองศักดิ์สิทธิ์
พระอชิตนาถ

พระอชิตนาถ เป็น ตีรถังกร องค์ที่สองของห้วงเวลาปัจจุบัน อวสรรปิณี (ครึ่งวัฏจักร) ในศาสนาเขน พระอชิตนาถเป็นบุตรจองพระเจ้าชิตศัตรูและพระนางวิชัยเทวีแห่งอโยธยา ในราชวงศ์อิศวกุในวัน มาฆ-ศุกล-ทษมี (วันที่สิบของคืนพระจันทร์ครึ่งดวงของเดือน มาฆะ) พระอชิตนาถสูง 450 ธนุศ (1350 เมตร) และมีชีวิตอยู่ในช่วง 508.032 x 1018 ปีก่อน และมีอายุ 72 x 105 ปูราวะ
ท่าเข้าถึง เกวลญาณ ใต้ต้นสาละ และเข้าถึง โมกษะ ที่ศิขรจี และมีพระสิงหเสนเป็น คณธร ของท่าน
==ไชนมนเทียร==
ตรังคไชนมนเทียร, วไสไชนมนเทียร ใน ภเทรสร, พันธจี
==อ้างอิง==
===บรรณานุกรม===
===อ่านเพิ่มเติม===
ตีรถังกร
ราชวงศ์อิศวกุ
พระมาลลีนาถ

พระมาลลีนาถ (Māllīnātha; ประกิต: มาลลินาถ Mālliṇātha; "จ้าวแห่งมะลิ") เป็นตีรถังกรองค์ที่สิบเก้าของยุค อวสรรปิณี ตามความเชื่อของศาสนาเชน เชื่อกันว่าพระมาลลินาถเกิดที่เมืองมิถิลานคร ในราชวงศ์อิศวากุ แก่พระเจ้ากุมภะและพระนางปรชาวตี พระมาลลีนาถมีอายุ 56,000 ปี ซึ่งในช่วงเวลานี้มี 54,800 ปีที่อยู่ในภาวะสัพพัญญู (เกวลญาณ)
ศาสนาเชนนิกายเศวตามพรเชื่อว่าพระมาลลีนาถเป็นสตรีนามว่า มาลลี ไภ ในขณะที่นิกายทิคัมพรเชื่อว่าตีรถังกรทั้ง 24 องค์เป็นบุรุษ รวมถึงพระมัลลีนาถด้วย ทิคัมพรเชื่อว่าสตรีสามารถไต่เต้าได้สูงสุดถึงสวรรค์ชั้นที่ 16 และหากจะหลุดพ้นจากสังสารวัฏได้ ต้องเกิดใหม่เป็นบุรุษก่อนเท่านั้น
== อ้างอิง ==
===บรรณานุกรม===
ตีรถังกร
สงครามพันวัน

สงครามพันวัน (Guerra de los Mil Días) เป็นสงครามกลางเมืองที่สู้รบในประเทศโคลอมเบียระหว่างปีค.ศ. 1899–1902 ช่วงแรกเป็นความขัดแย้งระหว่างพรรคเสรีนิยมกับรัฐบาลนำโดยพรรคชาตินิยม ซึ่งต่อมาถูกแทนที่ด้วยพรรคอนุรักษนิยม สงครามพันวันมีสาเหตุมาจากการขัดกันทางอุดมการณ์ระบอบสหพันธรัฐกับรัฐเดี่ยวระหว่างฝ่ายเสรีนิยม อนุรักษนิยม และชาตินิยม ในปี ค.ศ. 1884 ประธานาธิบดีราฟาแอล นูเญซดำเนินการปฏิรูปทางการเมืองที่เรียกว่า เรเกเนราซิยอน (Regeneración) ซึ่งแทนที่รัฐบาลท้องถิ่นด้วยรัฐบาลกลางและฟื้นฟูอำนาจคริสตจักรโรมันคาทอลิก หลังจากนั้นมีการปรับแก้รัฐธรรมนูญแห่งโคลอมเบีย ค.ศ. 1886 ที่เปลี่ยนสหรัฐโคลอมเบียเป็นสาธารณรัฐโคลอมเบีย และยุติการครอบงำของฝ่ายเสรีนิยมหัวรุนแรงที่ครองอำนาจมาตั้งแต่ ค.ศ. 1863
ความตึงเครียดมาถึงขีดสุดเมื่อมานูเอ็ล อันโตนิโอ แซนเกลเมนตีจากพรรคชาตินิยมชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีในปี ค.ศ. 1898 ต่อมาวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1899 ฝ่ายเสรีนิยมก่อการจลาจลต่อต้านรัฐบาลชาตินิยมในจังหวัดซันตันเดร์ ก่อนจะลุกลามไปเป็นสงครามเมื่อฝ่ายเสรีนิยมพยายามเข้ายึดเมืองบูการามังกาในเดือนพฤศจิกายน เวเนซุเอลาเข้าช่วยเหลือฝ่ายเสรีนิยมหลังฝ่ายเสรีนิยมพ่ายแพ้ในยุทธการที่ปาโลเนโกรในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1900 หลังจากนั้นความขัดแย้งแปรสภาพเป็นสงครามกองโจรตามเขตชนบทที่ยืดเยื้อ หลังตระหนักว่าไม่สามารถชนะสงครามได้ ฝ่ายเสรีนิยมตัดสินใจเจรจาและลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพกับฝ่ายรัฐบาล บนเรือรบ วิสคอนซิน ของสหรัฐที่เป็นคนกลางในวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1902 เป็นอันสิ้นสุดสงครามพันวัน
สงครามพันวันเป็นหนึ่งในสงครามที่นองเลือดที่สุดในประวัติศาสตร์โคลอมเบีย มีผู้เสียชีวิตประมาณ 120,000 คน และทำให้ภาคสังคมเศรษฐกิจโคลอมเบียเสียหายอย่างมาก สงครามนี้ยังส่งผลต่อเสถียรภาพของรัฐบาล และเป็นปัจจัยหนึ่งที่นำไปสู่การเสียปานามาในปี ค.ศ. 1903 โดยมีสหรัฐอยู่เบื้องหลัง
== อ้างอิง ==
สงครามกลางเมือง
ประวัติศาสตร์โคลอมเบีย
ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2564

ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2564 คือช่วงของฤดูกาลในอดีตที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในซีกโลกเหนือของมหาสมุทรแอตแลนติก ฤดูกาลอย่างเป็นทางการนั้นเริ่มนับในวันที่ 1 มิถุนายน และสิ้นสุดในวันที่ 30 พฤศจิกายน วันเหล่านี้เป็นขอบระยะเวลาตามประวัติศาสตร์ที่จะมีพายุก่อตัวขึ้นมากที่สุดในแอ่งแอตแลนติก อย่างไรก็ตามการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนสามารถก่อตัวได้ทุกเวลาในปี
นับแต่ฤดูกาลนี้เป็นต้นไป ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ (NHC) จะเริ่มออกภาพรวมลมฟ้าอากาศเขตร้อน (Tropical Weather Outlooks) ทั่วไปในวันที่ 15 พฤษภาคม นับว่าเร็วขึ้นกว่าฤดูกาลที่ผ่าน ๆ มาสองสัปดาห์ ขณะที่ NHC, บริการลมฟ้าอากาศแห่งชาติ (NWS) และองค์การอุตุนิยมวิทยาโลก (WMO) ได้เริ่มหารือกันว่าจะเลื่อนการเริ่มต้นฤดูพายุเฮอริเคนอย่างเป็นทางการไปเป็นเดือนพฤษภาคม
__TOC__
== การพยากรณ์ฤดูกาล ==
การพยากรณ์กิจกรรมพายุหมุนเขตร้อนถูกเผยแพร่ก่อนฤดูกาลเริ่มต้นขึ้นโดยฟิลิป เจ. คลอตซ์แบช, วิลเลียม เอ็ม เกรย์ ผู้เชี่ยวชาญด้านเฮอริเคน และผู้เกี่ยวข้องจากมหาวิทยาลัยรัฐโคโลราโด ซึ่งแยกจากนักพยากรณ์ของ NOAA
== พายุ ==
=== พายุโซนร้อนอานา ===
=== พายุโซนร้อนบิลล์ ===
=== พายุโซนร้อนคลอเดตต์ ===
=== พายุโซนร้อนแดนนี ===
=== พายุเฮอริเคนเอลซา ===
===พายุโซนร้อนเฟรด===
===พายุเฮอริเคนเกรซ===
===พายุเฮอริเคนเฮนรี===
===พายุเฮอริเคนไอดา===
===พายุโซนร้อนเคต===
===พายุโซนร้อนจูเลียน===
===พายุเฮอริเคนแลร์รี===
===พายุโซนร้อนมินดี===
===พายุเฮอริเคนนิโคลัส===
===พายุโซนร้อนโอเดตต์===
===พายุโซนร้อนปีเตอร์===
===พายุโซนร้อนโรส===
===พายุเฮอริเคนแซม===
===พายุกึ่งโซนร้อนเทรีซา===
===พายุโซนร้อนวิกเตอร์===
===พายุโซนร้อนแวนดา===
==รายชื่อพายุ==
ชุดรายชื่อต่อไปนี้ใช้เป็นชื่อสำหรับพายุที่ก่อตัวขึ้นในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือในปี พ.ศ. 2564 มีจำนวนทั้งสิ้น 21 รายชื่อ หากมีรายชื่อใดถูกถอนจากชุด จะได้รับการประกาศในช่วยฤดูใบไม้ผลิปี พ.ศ. 2565 ระหว่างการประชุมในฤดูใบไม้ผลิของคณะกรรมการเฮอริเคนโดยองค์การอุตุนิยมวิทยาโลก ส่วนชื่อที่ไม่ถูกถอนจากชุดรายชื่อดังกล่าวนี้ จะถูกนำมาใช้อีกครั้งในฤดูกาล 2570 โดยรายชื่อชุดนี้เป็นรายชื่อชุดเดียวกับที่เคยใช้ในฤดูกาล พ.ศ. 2558 ยกเว้น ชื่อเอลซา และ จูเลียน ซึ่งมาแทนที่ เอริกา และ วาคีน ตามลำดับ
ในฤดูกาล 2564 ชื่อในชุดรายชื่อถูกนำมาใช้ทั้งหมด 21 ชื่อ
== ดูเพิ่ม ==
พายุหมุนเขตร้อนใน พ.ศ. 2564
พายุเฮอริเคนแอตแลนติก
ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2564
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2564
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2564
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้: 2563–2564, 2564–2565
ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย: 2563–2564, 2564–2565
ฤดูพายุไซโคลนแปซิฟิกใต้: 2563–2564, 2564–2565
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ 
การคาดหมายลมฟ้าอากาศเขตร้อนเขตแอตแลนติกของศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ 
แนวทางการวิเคราะห์ความเป็นไปได้ของการก่อกำเนิดพายุหมุนเขตร้อน 
ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก
ภัยธรรมชาติในปี พ.ศ. 2564
อำเภอโคซะ

อำเภอโคซะ  เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ปัจจุบันประกอบด้วยเมืองเพียง 1 เมือง คือ ซามูกาวะ พื้นที่ทั้งหมดของนครชิงาซากิ ฟูจิซาวะ ยามาโตะ อายาเซะ เอบินะ ซามะ และส่วนหนึ่งของนครซางามิฮาระ เคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอโคซะมาก่อน
ในปี 2009 อำเภอโคซะมีประชากรประมาณ 47,812 คน ความหนาแน่น 3,560 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 13.42 ตารางกิโลเมตร
== เมืองและหมู่บ้าน ==
เมืองซามูกาวะ
== ประวัติศาสตร์ ==

อำเภอโคซะเป็นหนึ่งในเขตการปกครองย่อยของแคว้นซางามิ อำเภอโคซะมีอาณาเขตจากอ่าวซางามิไปยังทิศเหนือจนถึงอาณาเขตของแคว้นมูซาชิ ระหว่างแม่น้ำซางามิและแม่น้ำซาไก มีการกล่าวถึงในบันทึกนิฮนโชกิเมื่อปี ค.ศ. 675 ในยุคนาระโดยเรียกว่าอำเภอทากากูระ  เมืองเอกของแคว้นซางามิ และโคกูบุนจิ (หรือวัดประจำแคว้น) ตั้งอยู่ในอำเภอโคซะ ซึ่งไม่ทราบตำแหน่งที่แน่นอนในปัจจุบัน
พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การควบคุมของโชเอ็งต่าง ๆ ตั้งแต่ยุคเฮอังมาจนถึงยุคเซ็งโงกุ และเป็นดินแดนเท็นเรียวที่ปกครองโดยโชกุนภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในยุคเอโดะ
=== ลำดับเหตุการณ์ ===
หลังจากการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่นี้ก็ถูกก่อตั้งเป็นอำเภอภายใต้การปฏิรูปที่ดินในปี 1878 โดยมีที่ว่าการอำเภอที่สร้างขึ้นในบริเวณที่ซึ่งในปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของชิงาซากิ ต่อมาได้ย้ายไปยังเมืองฟูจิซาวะ-โอซากะ (ปัจจุบันคือฟูจิซาวะ) ในปี 1906
วันที่ 1 เมษายน 1889 อำเภอโคซะถูกแบ่งออกเป็น 1 เมือง (เมืองฟูจิซาวะ-โอซากะ) กับอีก 22 หมู่บ้าน หมู่บ้านชิงาซากิได้ยกฐานะขึ้นเป็นเมืองในปี 1908 เช่นเดียวกับหมู่บ้านคามิมิโซะในปี 1928 และหมู่บ้านซามะในปี 1937 ฟูจิซาวะยกฐานะขึ้นเป็นนครในปี 1940 หมู่บ้านซามูกางะและเอบินะได้ยกฐานะขึ้นเป็นเมืองในปีเดียวกัน ต่อมาในปี 1941 เมืองซามะ คามิมิโซะ และอีก 6 หมู่บ้านใกล้เคียงได้ควบรวมกันเป็นเมืองซางามิฮาระ หมู่บ้านยามาโตะได้ยกฐานะขึ้นเป็นเมืองในปี 1943 เช่นเดียวกับหมู่บ้านชิบูยะในปี 1944 และหมู่บ้านอายาเซะในปี 1945 และเมืองชิงาซากิก็ได้ยกฐานะขึ้นเป็นนครในปี 1947
ปี 1948 เมืองซามะได้แยกออกมาจากเมืองซางามิฮาระ ซึ่งซางามิฮาระยกฐานะขึ้นเป็นนครในปี 1954
เมืองชิบูยะถูกยุบในปี 1955 โดยส่วนทางใต้ไปรวมกับนครฟูจิซาวะ และส่วนทางเหนือถูกลดฐานะไปเป็นหมู่บ้านจนกระทั่งไปรวมกับเมืองยามาโตะในปี 1956 เมืองยามาโตะยกฐานะขึ้นเป็นนครในปี 1959 เมืองเอบินะและเมืองซามะยกฐานะขึ้นเป็นนครในปี 1971 เช่นเดียวกัยเมืองอายาเซะในปี 1978 เหลือเพียงเมืองซามูกาวะเมืองเดียวที่ยังเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอโคซะ
อำเภอในจังหวัดคานางาวะ
ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2564

ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2564 คือช่วงของฤดูกาลในอดีตที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนภายในมหาสมุทรแปซิฟิกด้านตะวันออก โดยฤดูกาลนี้เริ่มต้นอย่างเป็นทางการในวันที่ 15 พฤษภาคม ในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออก และวันที่ 1 มิถุนายน ในมหาสมุทรแปซิฟิกกลาง และไปจบลงพร้อมกันในวันที่ 30 พฤศจิกายน โดยขอบเขตดังกล่าวเป็นระยะเวลาที่มีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวมากที่สุดในแอ่งแปซิฟิก อย่างไรก็ตาม เป็นไปได้ที่พายุหมุนเขตร้อนสามารถก่อตัวขึ้นได้ตลอดเวลา
__TOC__
== พายุ ==
=== พายุโซนร้อนแอนเดรส ===
=== พายุโซนร้อนบลังกา ===
=== พายุโซนร้อนการ์โลส ===
=== พายุโซนร้อนโดโลเรส ===
=== พายุเฮอริเคนเอนริเก ===
=== พายุเฮอริเคนเฟลิเซีย ===
=== พายุโซนร้อนกิเยร์โม ===
=== พายุเฮอริเคนฮิลดา ===
=== พายุโซนร้อนฆิเมนา ===
=== พายุโซนร้อนอิกนาซิโอ ===
=== พายุโซนร้อนเควิน ===
=== พายุเฮอริเคนลินดา ===
=== พายุโซนร้อนมาร์ตี ===
=== พายุเฮอริเคนนอรา ===
=== พายุเฮอริเคนโอลาฟ ===
=== พายุเฮอริเคนพาเมลา ===
=== พายุเฮอริเคนริก ===
=== พายุโซนร้อนเทร์รี ===
=== พายุโซนร้อนแซนดรา ===
== รายชื่อพายุ ==
รายชื่อต่อไปนี้ ใช้สำหรับการตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อนที่ก่อตัวในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออกเฉียงเหนือในปี พ.ศ. 2564 ถ้ามีชื่อที่ถูกถอนจะได้รับการประกาศโดยองค์การอุตุนิยมวิทยาโลกในฤดูใบไม้ผลิของปี พ.ศ. 2565 โดยชื่อที่ไม่ถูกปลด จะถูกนำกลับมาใช้อีกครั้งในปีฤดูกาล พ.ศ. 2570 รายชื่อชุดนี้เป็นชุดเดียวกันกับที่เคยใช้ไปในฤดูกาล พ.ศ. 2559 ยกเว้น พาเมลา ซึ่งถูกแทนที่ด้วย แพทริเซีย
ในฤดูกาล 2564 ชื่อในชุดรายชื่อถูกนำมาใช้ทั้งหมด 18 ชื่อ
สำหรับพายุที่ก่อตัวภายในพื้นที่รับผิดชอบของศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลาง ครอบคลุมพื้นที่ระหว่างเส้น 140 องศาตะวันตกถึงเส้นแบ่งวันสากล ชื่อที่จะใช้จะเป็นชื่อในชุดหมุนเวียนสี่ชุด โดยในฤดูนี้ ไม่มีพายุหมุนเขตร้อนใดได้รับชื่อจากชุดรายชื่อนี้เลย
== ดูเพิ่ม ==
พายุหมุนเขตร้อนใน พ.ศ. 2564
รายชื่อฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2564
ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2564
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2564
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้: 2563–2564, 2564–2565
ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย: 2563–2564, 2564–2565
ฤดูพายุไซโคลนแปซิฟิกใต้: 2563–2564, 2564–2565
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ 
การคาดหมายลมฟ้าอากาศเขตร้อนเขตแปซิฟิกตะวันออกของศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ 
เว็บไซต์ของศูนย์บริการอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติเม็กซิโก 
ศูนย์ร่วมเตือนไต้ฝุ่น  
ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก
ภัยธรรมชาติในปี พ.ศ. 2564