รัวยาแลร์มาร็อก

รัวยาแลร์มาร็อก (Royal Air Maroc, ; الخطوط الملكية المغربية|al-Khuṭūṭu l-Malakiyyatu l-Maghribiyyah|สาย [การบิน] หลวงโมร็อกโก; ⴰⵎⵓⵏⵉ ⴰⵢⵍⴰⵍ ⴰⴳⵍⴷⴰⵏ ⵏ ⴰⵎⵓⵔⴰⴽⵓⵛ|Amuni Aylal Ageldan n Amurakuc) เรียกโดยทั่วไปว่า ราม เป็นสายการบินประจำชาติและสายการบินที่ใหญ่ที่สุดของประเทศโมร็อกโก โดยมีฐานการบินที่ท่าอากาศยานนานาชาติมุฮัมมัดที่ 5 รัวยาแลร์มาร็อกให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทาง 103 แห่งในแอฟริกา ยุโรป เอเชีย อเมริกาเหนือ และอเมริกาใต้ และมีบริการเที่ยวบินพิเศษในช่วงฮัจญ์ รัวยาแลร์มาร็อกเป็นสมาชิกของกลุ่มพันธมิตรสายการบินวันเวิลด์และองค์การสายการบินอาหรับ
== ประวัติ ==
=== การก่อตั้ง ===



รัวยาแลร์มาร็อก — ก็องปาญนาซิยงนาลเดอทรานส์เปอร์อาเรียง ก่อตั้งขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1953 จากการควบรวมกิจการของ ก็องปาญเชอริเฟียนเดอแลร์ (แอร์แอตลาส) ซึ่งก่อตั้งในปี 1946 และ ก็องปาญเชอริเฟียนเดอทรานส์เปอร์อาเรียงแลร์มาร็อก ซึ่งก่อตั้งในปี 1947
เริ่มแรกรามมีเครื่องบินประจำการอยู่ 17 ลำ ประกอบด้วยซูว์-แว็สต์ เบรตาญจำนวน 6 ลำ เคอร์ติส ซี46 คอมมานโดจำนวน 4 ลำ ดักลาส ดีซี-3 จำนวน 5 ลำ และซูว์-แว็สต์ เอสอี.161 ล็องเกอด็อกจำนวน 2 ลำและมีเพิ่มเส้นทางบินสู่แฟรงก์เฟิร์ต เจนีวา และปารีส
=== ข่วงแรก ===
สายการบินเริ่มใช้ชื่อรัวยาแลร์มาร็อก (ราม) ในวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1957 โดยมีรัฐบาลโมร็อกโกถือหุ้น 67.73% ของสายการบิน เที่ยวบินฮัจญ์เริ่มขึ้นในปีเดียวกัน
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1958 ฝูงบินของรามเพิ่มขึ้นเป็น 16 ลำ ประกอบด้วยดักลาส ดีซี-4 จำนวนสี่ลำ ดีซี-3 จำนวนสามลำ ซูว์-แว็สต์ เบรตาญจำนวนเจ็ดลำ และเคอร์ติส ซี-46 จำนวนสองลำ ในเดือนพฤษภาคม  สายการบินได้สั่งซื้อเครื่องบินซูว์ดาวียาซียงการาแวลจำนวน 2 ลำ  ในเดือนกรกฎาคม มีการเปิดตัวเส้นทางบินระยะไกลโดยใช้เครื่องบินล็อคฮีด แอล-749 คอนสเตลเลชัน สี่ลำที่เช่าจากแอร์ฟรานซ์ และได้กลับมาให้บริการเส้นทางชายฝั่งออราน - วัจด้าที่ได้ยกเลิกไปก่อนหน้าในเดือนพฤษภาคม
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1965 บริษัทมีพนักงาน 758 คน และมีโมฮัมเหม็ด อัล ฟาสซี ดำรงตำแหน่งประธาน ในช่วงเวลานี้รามได้มีจุดหมายปลายทางหลายแห่งทั่วแอฟริกาเหนือ ฝรั่งเศส เยอรมนี อิตาลี สเปน และสวิตเซอร์แลนด์ สัดส่วนการถือหุ้นในรามถูกแบ่งระหว่างรัฐบาลโมร็อกโก (64%), แอร์ฟรานซ์ (21%), ก็องปาญเตเนราเลทรานส์แอตแลนติก (7.6%), อาวียาซียง ยา คอมแมร์ซิโอ (5%) และอื่นๆ (2.4%)
=== ทศวรรษที่ 1970 ===
ในปี 1969 รัวยาแลร์มาร็อกได้สั่งซื้อเครื่องบินโบอิงเป็นครั้งแรก โดยได้รับมอบโบอิง 727-200 ในปี 1970 ซึ่งจะถูกนำไปให้บริการในวันที่ 15 พฤษภาคมของปีเดียวกัน ในปี 1970 รามได้ก่อตั้งสายการบินลูก รัวยาแลร์อันแตร์  เป็นสายการบินระดับภูมิภาคที่ให้บริการเครื่องบินฟอกเกอร์ เอฟ-27 เฟรนด์ชิปสู่จุดหมายปลายทางภายในประเทศโมร็อกโก โดยเริ่มดำเนินการใน 2 เมษายน ค.ศ. 1997 และภายในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1971 รัวยาแลร์อันแตร์ได้ขยายเส้นทางบินไปมากมายทั้งกาซาบล็องกา แฟ็ส มาร์ราคิช วัจด้า ราบัต แทงเจียร์ ฯลฯ
== กิจการองค์กร ==
=== กรรมสิทธิ์บริษัท ===
รัฐบาลโมร็อกโกเป็นเจ้าของรัวยาแลร์มาร็อก ด้วยอัตราการถือหุ้น 53.94% โดยอีก 44.10% ถือผ่านกองทุนฮัสซันที่สองเพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม และอีก 2% เป็นของนักลงทุนเอกชน รวมถึงแอร์ฟรานซ์และไอบีเรีย
=== สำนักงานใหญ่ ===
รัวยาแลร์มาร็อกมีสำนักงานใหญ่ในบริเวณท่าอากาศยานกาซาบลองกา-อัลฟาในกาซาบลองกา ในปี 2004 สายการบินได้ประกาศว่าจะย้ายสำนักงานใหญ่จากกาซาบลองกาไปยังจังหวัดนูอาเซอร์ ใกล้กับท่าอากาศยานนานาชาติมุฮัมมัดที่ห้า
=== บริษัทลูก ===
รัวยาแลร์มาร็อกมีบริษัทลูก ดังนี้:
==== สายการบินลูก ====
รามคาร์โก -  สายการบินขนส่งสินค้า มีฐานการบินที่กาซาบล็องกา
รัวยาแลร์มาร็อกเอกซ์เพรส - สายการบินระดับภูมิภาค มีฐานการบินที่กาซาบล็องกา เป็นผู้ให้บริการเอทีอาร์ 72 ให้กับราม
==== บริษัทลูกอื่นๆ ====
แอตลัสอาเอโรเทกนิกอินดัสทรีส์
รามอะแคเดมี
==== บริษัทลูกในอดีต ====
แอร์กาบองอินเตอร์เนชันแนล - (2005) มีแผนจะเป็นสายการบินประจำชาติของประเทศกาบอง ก่อตั้งขึ้นในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2005 จากการทำกิจการร่วมค้ากับรัฐบาลกาบอง ซึ่งรามจะถือหุ้น 51%
แอร์เซเนกัลอินเตอร์เนชันแนล - ( 2000-2009 ถือหุ้นจนปี 2009) สายการบินสัญชาติเซเนกัล รามถือหุ้น 49% ร่วมกับรัฐบาลเซเนกัล ปิดกิจการในเดือนเมษายน ค.ศ. 2009
อะมาดิอุส โมร็อกโก
แอตลาส บลู - (2004-2009) เป็นสายการบินราคาประหยัดสัญชาติโมร็อกโก โดยรามถือหุ้นทั้งหมด สายการบินเริ่มดำเนินงานในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2004 และได้ผนวกกิจการกับรามในปี 2009 ฝูงบินทั้งหมดโอนย้ายสู่รามในปี 2011
แอตลาสเคเตอริงแอร์ไลน์เซอร์วิส
แอตลาสฮอสปิตาลลิตีโมร็อกโก - (1996 - ปัจจุบัน ถือหุ้นจนถึงปี 2010) เครือบริษัทด้านการโรงแรม
มาติส - บริษัทด้านปีกอากาศยาน
=== ผลประกอบการ ===
ผลประกอบการของรัวยาแลร์มาร็อก ในช่วงปี 2008-2018 มีดังนี้:
== จุดหมายปลายทาง ==
ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2023 รัวยาแลร์มาร็อกให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทาง 103 แห่ง
===ข้อตกลงการบินร่วม ===
ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2023 รัวยาแลร์มาร็อกได้ทำข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้:
แอร์เซเนกัล
อเมริกันแอร์ไลน์
บรัสเซลส์แอร์ไลน์
บริติชแอร์เวย์
สายการบินเอทิฮัด
ไอบีเรีย
อิตาแอร์เวย์
เจ็ตบลู
เคนยาแอร์เวย์
กาตาร์แอร์เวย์
เอสเซเว่นแอร์ไลน์
เซาเดีย
ตาอักแองโกลาแอร์ไลน์
เตอร์กิชแอร์ไลน์
== ฝูงบิน ==
=== ฝูงบินปัจจุบัน ===


ณ เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2023 รัวยาแลร์มาร็อกมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
รัวยาแลร์มาร็อกมีอายุฝูงบินเฉลี่ย 12.5 ปี
== บริการ ==
=== โปรแกรมสะสมไมล์ ===
รัวยาแลร์มาร็อกได้เริ่มใช้โปรแกรมสะสมไมล์ ซาฟาร์ ฟลายเยอร์ (Safar Flyer) ตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 2013 สมาชิกสามารถรับและแลกไมล์เดินทางได้โดยการบินรามโดยตรง หรือกับสายการบินพันธมิตร สมาชิกได้รับสิทธิประโยชน์ในการเข้าพักในโรงแรมและเช่ารถ
== อุบัติเหตุและอุบัติการณ์สำคัญ ==
14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1958 ล้อลงจอดของดักลาส ซี-47 ทรุดตัวลงขณะลงจอดที่ท่าอากาศยานแทนเจียร์
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
สายการบินสัญชาติโมร็อกโก
สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2496
สมาชิกองค์การสายการบินอาหรับ
สายการบินที่มีรัฐบาลเป็นเจ้าของ
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2496