pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ลามู ทรามวัยจากต่างดาว (ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ พ.ศ. 2565)

ลามู ทรามวัยจากต่างดาว  เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ญี่ปุ่น ผลิตโดยสตูดิโอเดวิดโปรดักชัน อิงจากซีรีส์มังงะชื่อเดียวกันโดยรูมิโกะ ทากาฮาชิ เป็นอนิเมะดัดแปลงของมังงะชุดที่สอง ถัดจากอนิเมะดัดแปลงปี พ.ศ. 2524 โดยบริษัทคิตตีฟิมส์ซึ่งออกอากาศถึงปี พ.ศ. 2529 ซีรีส์อนิเมะเริ่มออกอากาศทางผังรายการโนอิตามินะของช่องฟูจิทีวีในวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2565 และมีกำหนดจะออกอากาศทั้งหมด 46 ตอนตลอด 4 ไตรมาส
== การสร้างและการออกอากาศ ==
ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2565 มีการประกาศสร้างซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ชุดใหม่ และเริ่มออกอากาศทางผังรายการโนอิตามินะของช่องฟูจิทีวีในวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ซีรีส์อนิเมะผลิตโดยสตูดิโอเดวิดโปรดักชัน  กำกับโดยฮิเดยะ ทากาฮาชิและยาซูฮิโระ คิมูระ เขียนบทโดยยูโกะ คากิฮาระ ออกแบบตัวละครโดยนาโอยูกิ อาซาโนะ กำกับซีรีส์โดยทากาฮิโระ โคเม และแต่งดนตรีประกอบโดยมาซารุ โยโกยามะ ซีรีส์มีกำหนดจะออกอากาศทั้งหมด 46 ตอน ใน 4 ไตรมาส โดยอนิเมะของสองไตรมาสแรกมีกำหนดออกอากาศแล้ว ไตรมาสแรกจะมีทั้งหมด 12 ตอน MAISONdes ร้องเพลงเปิดชื่อเพลงว่า  ร่วมกับ Minami และ SAKURAmoti เช่นเดียวกับเพลงปิดชื่อเพลงว่า  ที่ร้องร่วมกับ Kaf และ Tsumiki สำหรับไตรมาสที่ 2 (ตอนที่ 12-23) เพลงเปิดชื่อเพลงว่า "Aiwanamchū" (アイワナムチュー) ร้องโดย Asmi และ Surii และเพลงปิดชื่อเพลงว่า "Aitarinai" (アイTAリナイ) ร้องโดย Yama และ Nito ซีรีส์ซีซันที่สองจะออกอากาศในเดือนมกราคม 2024
== รายชื่อตอน ==
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ 
อนิเมะลามู ทรามวัยจากต่างดาว (ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ พ.ศ. 2565) ทางปีลีปีลี
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
ลามู ทรามวัยจากต่างดาว (ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ พ.ศ. 2565)
มัสยิดเมอนารากูดุซ

มัสยิดเมอนารากูดุซ (Masjid Menara Kudus) เป็นมัสยิดในกูดุซ จังหวัดชวากลาง ประเทศอินโดนีเซีย มัสยิดสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1549 ระหว่างที่ศาสนาอิสลามเริ่มแผยแผ่มาในชวา มัสยิดยังเป็นที่ไว้ศพของซูนันกูดุซ หนึ่งในเก้าสันตะมุสลิมแห่งชวา (ที่เรียกว่า วาลีซางา) และเป็นจุดจาริกแสวงบุญที่สำคัญ
มัสยิดยังคงสิ่งปลูกสร้างเดิมจากยุคก่อนอิสลามไว้ ทั้งจันดีเบินตาร์หรือซุ้มประตูผ่าซีกและงานก่ออิฐแบบฮินดู-พุทธของมัชปาหิต ลักษณะที่โดดเด่นที่สุดของมัสยิดคือหออะษานที่ซึ่งเป็นที่ตั้งกลองหนังขนาดใหญ่ (เบอดุก) ที่ใช้เรียกละหมาด ปกติกลองนี้จะแขวนใต้ชายคาของมัสยิด แต่ในมัสยิดกูดุซ กลองนี้อยู่ในหอคอยที่มีโครงสร้างเหมือน กุลกุล ในโบสถ์พราหมณ์แบบบาหลี ไม่ปรากฏว่ามีมัสยิดอื่นอีกในชวาที่มีลักษณะของการตั้งกลองเรียกละหมาดในแบบเดียวกันนี้
ซุ้มประตูทางเข้า จันดีเบินตาร์ และ โกรีอากุง เก่าแก่เป็นจองเดิมจากสมัยมัชปาหิต นอกจากนี้ยังประดับด้วยงานสลักนูนต่ำแบบมันตีงัน และประตูชั้นนอกที่เหมือนกันมากกับบาจังราตูที่โตรวูลัน นอกจากนี้ยังมีองค์ประกอบยุคก่อนอิสลามอื่น ๆ ในมัสยิดอีก เช่น หัวปล่อยน้ำรูป กาละ 8 หัว ตรงจุดอาบน้ำละหมาด
องค์ประกอบจากยุคก่อนอิสลามเสนอว่าหมู่อาคารนี้มีส่วนประกอบที่เป็นศาสนสถานบองฮินดู-ชวา มัสยิดถูกสร้างใหม่และต่อเติมหลายต่อหลายครั้ง ในแต่ละครั้งก็จะถอดเอาองค์ประกอบเดิมบางชิ้นออก ในปัจจุบันที่หลงเหลืออยู่คือซุ้มประตู กำแพง และที่ปัจจุบันเป็นหออะษาน ล้วนเป็นของเดิมจากสมัยมัชปาหิต เข้าใจกันว่าเดิมทีน่าจะมีหลังคาแบบหอคอยเมรุบนเสาขนาดใหญ่ แบบที่พบในจีเรอบนและเดอมัก หลังคายอดแหลมเป็นของซ่อมแซมใหม่ในคริสต์ทศวรรษ 1920 ใช้งานกระเบื้องเคลือบมาแทนหลังคาเดิม บนยอดของหลังคาปิดไว้ด้วย มัซตากา จารึกบนเมียะห์รอบเขียนว่ามัสยิดตั้งขึ้นโดยยะฟาร์โชดิก (Ja'far Shodiq) ในฮิจเราะห์ศักราช 956 (ค.ศ. 1549) เข้าใจว่าท่านคือซูนันกูดุซ หรือสันตะอิสลามทั้งเก้าแห่งชวา (วาลีซางา) ผู้ซึ่งร่างได้ถูกตั้งไว้ที่มัสยิดนี้
==อ้างอิง==
มัสยิดในประเทศอินโดนีเซีย
จังหวัดชวากลาง
มัสยิดแวคีล

มัสยิดแวคีล ( مسجد وکیل  - Masjed-e Vakil) เป็นมัสยิดในชีรอซ ประเทศอิหร่าน ตั้งอยู่ทางตะวันตกของปสานแวคีล มัสยิดสร้างขึ้นในระหว่างปี 1751 ถึง 1773 ในสมัยแซนด์ และได้รับการทำนุบำรุงใหญ่ในศตวรรษที่ 19 ในสมัยกาจาร์ ชื่อ Vakil แปลว่า อุปราช ซึ่งหมายถึงแครีม ข่าน ฟ้ก่อตั้งจักรวรรดิแซนด์ ซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่ชีรอซนี้
มัสยิดมีขนาด 8,660 จารางเมตร มีเอย์วอนเพียงสองอัน ในขณะที่ที่อื่น ๆ มีสี่อัน อยู่ทางเหนือกับใต้ ประดับด้วยกระเบื้อง haft rangi แบบชีรอซ โถงละหมาดกลางคืน (Shabestan) มีขนาดพื้นที่ประมาณ 2,700 ตารางเมตร ประกอบด้วยเสาที่แกะจากหินก่ช้อยเดียว 48 เสา เป็นรูปเกลียว โดยมีหัวเสาเป็นอาคันตัส ส่วนของมินบัรแกะสลักมาจากหินอ่อนสีเชียว และมีบันได 14 ขั้น
==ระเบียงภาพ==
Image:Entrée_masjed-e-vakil_shiraz.jpg|ทางเข้า
Image:Vakil_mosque.jpg|เพดานเหนือทางเข้า
Image:Vakil_Entrance.jpg|ฟาซาดทางเข้า
Image:Shiraz_Vakil_mosque_columns.jpg|เสาใน Shabestan
Image:Vakil Mosque Shabestan.jpg|เพดานของ Shabestan
Image:Shiraz_Vakil_mosque_courtyard_view.jpg|เอย์วอนเหนือ
Image:Vakil Mosque 03.jpg|หนึ่งในหออะษาน
Image:Vakil Mosque 04.jpg|เอย์วอนเหนือ
Image:Vakil_Iwan.jpg|เพดานของเอย์วอนเหนือ
Image:Vakil Mosque 08.jpg|บันไดขึ้นมินบัร
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
360 Panoramic Image of Vakil Mosque
Vakil Mosque Pictures
3D Vakil Mosque : Monshizadeh
มัสยิดในประเทศอิหร่าน
สิ่งก่อสร้างในชีรอซ
วฏักกุนนาถกเษตรัง

วิหารวฏักกุนนาถัง (Vadakkumnathan Temple) หรือ วฏักกุนนาถกเษตรัง (വടക്കുന്നാഥ ക്ഷേത്രം) เป็นโบสถ์พราหมณ์บูชาพระศิวะ ตั้งอยู่ในเมืองตฤศศูร รัฐเกรละ ประเทศอินเดีย ถือเป็นตัวอย่างคลาสสิกของสถาปัตยกรรมแบบเกรละ ภายในประดับด้วยจิตรกรรมฝาผนังแสดงเรื่องราวจาก มหาภารตะ ตัววิหารและงานจิตรกรรมภายในได้รับการคุ้มครองเป็นอนุสรณ์แห่งชาติของรัฐบาลอินเดียภายใต้กฎหมาย อัมมาสร์ ตำนานพื้นถิ่นเล่าว่าวิหารหลังแรกสร้างขึ้นโดยปรศุราม อวตารของพระวิษณุ ถนนสายที่ตัดล้อมรอบวิหารคือเตกกินนาฑู ปัจจุบันเป็นที่จัดเทศกาลตฤศศูรปุรัง
วิหารได้รับการเสนอชื่อขั้นต้นในรายชื่อเบื้องต้นของแหล่งมรดกโลกยูเนสโกในปี 2012 เชื่อว่าวิหารนี้เป็นวิหารพระศิวะแห่งแรกในวิหารพระศิวะทั้ง 108 ในเกรละโบราณที่สร้างขึ้นโดยพระปรศุราม
ตำนานว่าด้วยการสร้างวิหารมีปรากฏอยู่คร่าว ๆ ใน พรหมานันทปุราณะ และในเอกสารอื่นที่อ้างข้อมูลนี้ต่อ ในแต่ละหลักฐานอาจมีข้อมูลบางส่วนที่มีรายละเอียดแตกต่างกันไป แต่ใจความหลักตรงกันที่ว่าวิหารนี้สร้างขึ้นโดยปรศุราม หลังทรงต้องกำจัดกษัตริย์เป็นจำนวนยี่สิบเอ็ดวัฏจักร เพื่อชำระล้างบาปกรรมนี้ ท่านจึงให้ที่ดินทั้งหมดของกษัตริย์นี้แก่พราหมณ์ในฐานะทักษิณะ เพื่อให้ใช้เป็นที่ปฏิบัติบำเพ็ญเพียร (ตบะ)
== อ้างอิง ==
โบสถ์พราหมณ์ในรัฐเกรละ
เจดีย์มอทีนซู่น

เจดีย์มอทีนซู่น (မော်တင်စွန်းဘုရား) เป็นพระเจดีย์ในศาสนาพุทธ ตั้งอยู่ในอำเภองะปุดอ จังหวัดพะสิม  ภาคอิรวดี ประเทศพม่า พระเจดีย์ตั้งอยู่ริมขอบของแหลมมอทีนที่ยื่นเข้าไปในทะเลอันดามัน ตลอดทั้งปี พระเจดีย์จะจมอยู่ใต้น้ำ ยกเว้นแต่เพียงในช่วงฤดูที่ตรงกับงานฉลองพระเจดีย์ซึ่งจัดขึ้นในเดือนดะบ้องของทุกปี มีรายงานว่าในปี 2015 มีคนเดินทางมาร่วมเทศกาลนี้มากกว่า 5,000 คน
== อ้างอิง ==
เจดีย์ในประเทศพม่า
สิ่งก่อสร้างในภาคอิรวดี
ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2022–23 รอบแพ้คัดออก

ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2022–23 รอบแพ้คัดออก จะเริ่มต้นในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ กับเพลย์ออฟ รอบแพ้คัดออก และจะสิ้นสุดในวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 กับ นัดชิงชนะเลิศ ที่ ปุชกาชออเรนอ ใน บูดาเปสต์, ประเทศฮังการี, ที่จะตัดสินหาทีมแชมเปียนส์ของ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2022–23. ทั้งหมด 24 ทีมจะเข้าร่วมในรอบแพ้คัดออก.
เวลาต่างๆ คือ CET/CEST, เป็นไปตามที่ระบุไว้โดยยูฟ่า (เวลาท้องถิ่น, ถ้าแตกต่าง, อยู่ในวงเล็บ).
==ทีมที่ผ่านเข้ารอบ==
รอบแพ้คัดออกประกอบไปด้วย 24 ทีม: 16 ทีมที่เข้ารอบในฐานะทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศของแต่ละทีมจาก 8 กลุ่มใน รอบแบ่งกลุ่ม, และแปดทีมอันดับที่สามจาก แชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม.
===ยูโรปาลีก รอบแบ่งกลุ่ม ชนะเลิศและรองชนะเลิศ===
===แชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม ทีมอันดับสาม===
==ตารางการแข่งขัน==
ตารางการแข่งขันเป็นไปดังนี้ (การจับสลากทั้งหมดจัดขึ้นที่สำนักงานใหญ่ยูฟ่าใน นียง, สวิตเซอร์แลนด์).
==สายการแข่งขัน==
==รอบแพ้คัดออก เพลย์ออฟ==
การจับสลากสำหรับรอบแพ้คัดออก เพลย์ออฟ ได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022, 13:00 CET.
===สรุปผลการแข่งขัน===
เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 16 กุมภาพันธ์, และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023.
|}
===แมตช์===
รวมผลสองนัด แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ชนะ 4–3.
----
รวมผลสองนัด ยูเวนตุส ชนะ 4–1.
----
รวมผลสองนัด สปอร์ติงลิสบอน ชนะ 5–1.
----
รวมผลสองนัด เสมอ 3–3. ชัคตาร์ดอแนตสก์ ชนะลูกโทษ 5–4.
----
รวมผลสองนัด อูนีโอนแบร์ลีน ชนะ 3–1.
----
รวมผลสองนัด เสมอ 5–5. ไบเออร์ เลเวอร์คูเซิน ชนะลูกโทษ 5–3.
----
รวมผลสองนัด เซบิยา ชนะ 3–2.
----
รวมผลสองนัด โรมา ชนะ 2–1.
==รอบ 16 ทีมสุดท้าย==
การจับสลากสำหรับรอบ 16 ทีมสุดท้ายจะจัดขึ้นในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023, 12:00 CET.
===สรุปผลการแข่งขัน===
เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 9 มีนาคม และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2023
|}
===แมตช์===
รวมผลสองนัด อูนิโอน แซ็ง-ฌิลลอยส์ ชนะ 6–3.
----
รวมผลสองนัด เซบิยา ชนะ 2–1.
----
รวมผลสองนัด ยูเวนตุส ชนะ 3–0.
----
รวมผลสองนัด ไบเออร์ เลเวอร์คูเซิน ชนะ 4–0.
----
รวมผลสองนัด เสมอ 3–3. สปอร์ติงลิสบอน ชนะลูกโทษ 5–3.
----
รวมผลสองนัด แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ชนะ 5–1.
----
รวมผลสองนัด โรมา ชนะ 2–0.
----
รวมผลสองนัด ไฟเยอโนร์ด ชนะ 8–2.
==รอบก่อนรองชนะเลิศ==
การจับสลากสำหรับรอบก่อนรองชนะเลิศจะจัดขึ้นในวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2023, 13:00 CET.
===สรุปผลการแข่งขัน===
เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 13 เมษายน, และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 2023.
|}
===แมตช์===
รวมผลสองนัด เซบิยา ชนะ 5–2.
----
รวมผลสองนัด ยูเวนตุส ชนะ 2–1.
----
รวมผลสองนัด ไบเออร์ เลเวอร์คูเซิน ชนะ 5–2.
----
รวมผลสองนัด โรมา ชนะ 4–2.
==รอบรองชนะเลิศ==
การจับสลากสำหรับรอบรองชนะเลิศจะจัดขึ้นในวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2023, 13:00 CET, หลังจากการจับสลากรอบก่อนรองชนะเลิศ.
===สรุปผลการแข่งขัน===
เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 11 พฤษภาคม, และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2023.
|}
===แมตช์===
รวมผลสองนัด เซบิยา ชนะ 3–2.
----
รวมผลสองนัด โรมา ชนะ 1–0.''
==รอบชิงชนะเลิศ==
นัดชิงชนะเลิศจะลงเล่นในวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 ที่ ปุชกาชออเรนอ ใน บูดาเปสต์ ประเทศฮังการี. การจับสลากได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2023, หลังการจับสลากรอบก่อนรองชนะเลิศและรอบรองชนะเลิศ, เพื่อกำหนดหาทีม "เจ้าบ้าน" เพื่อวัตถุประสงค์ในการบริหาร.
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
*3
วินสตัน เชอร์ชิล (แควาเลียร์)

วินสตัน เชอร์ชิล (Winston Churchill; 18 เมษายน 1620 - 26 มีนาคม 1688) เป็นนายทหาร นักประวัติศาสตร์ และนักการเมืองชาวอังกฤษ เขาเป็นบิดาของจอห์น เชอร์ชิล ดยุกแห่งมาร์ลบะระ และเป็นบรรพบุรุษสายตรงของวินสตัน เชอร์ชิล ซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอังกฤษในศตวรรษที่ 20 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
== อ้างอิง ==
นักการเมืองอังกฤษ
อะตอมส์ลาสต์ชอต

อะตอมส์ลาสต์ชอต (; ) เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น ที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ทีบีเอสทีวี จัดจำหน่ายโดยดิสนีย์+ นำแสดงโดย เค็นโตะ ยามาซากิ แสดงเป็น นายูตะ อาซูมิ ผู้สร้างเกมชื่อดังแต่เลือกที่จะไม่เปิดเผยตัวตนของเขาต้องเข้ามาพัวพันกับบริษัทเกมหน้าใหม่ที่กำลังอยู่ระหว่างการต่อสู้กับบริษัทเกมรายใหญ่
== นักแสดง ==
=== ตัวละครหลัก ===
เค็นโตะ ยามาซากิ แสดงเป็น นายูตะ อาซูมิ
โคเฮ มัตสึชิตะ แสดงเป็น ฮายาโตะ ซูโง
ยูกิโนะ คิชิอิ แสดงเป็น อูมิ โทมินางะ
โจ โอดางิริ แสดงเป็น อากิฮิโกะ โอกิสึ
=== ตัวละครสมทบ ===
โมริโอะ คาซามะ แสดงเป็น ชิเงโอะ โทมินางะ
เด็นเด็ง แสดงเป็น เค็งโงะ ยาเองาชิ
มูงะ สึกาจิ แสดงเป็น เอจิ คางามิ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น
ละครโทรทัศน์ของสถานีโทรทัศน์ทีบีเอสทีวี
รายชื่อนายกรัฐมนตรีอิหร่าน

ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอิหร่านได้รับการจัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1906 ระหว่างการปฏิวัติรัฐธรรมนูญเปอร์เซีย และดำรงอยู่จนถึง ค.ศ. 1989 เมื่อตำแหน่งถูกยกเลิกลงหลังจากการลงประชามติรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐอิสลามอิหร่าน
โมชีโรดโดว์แลตเป็นนายกรัฐมนตรีคนแรก และมีร์โฮเซย์น มูแซวี ฆอเมเน เป็นนายกรัฐมนตรีคนสุดท้าย ตำแหน่งหัวหน้ารัฐบาลก่อนการปฏิวัติรัฐธรรมนูญเปอร์เซียคือแกรนด์วิเซียร์แห่งอิหร่าน
== รายชื่อ ==
พรรคการเมือง
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
However, the birth year indicated there (1858) does not agree with his WorldCat entry and with his VIAF entry, both of which give 1857.
ร้านกาแฟอิรานี

ร้านกาแฟอิรานี (Irani cafés) เป็นร้านกาแฟแบบอิหร่านในอนุทวีปอินเดีย เดิมทีเป็นกิจการของชาวอิรานีโซโรอัสเตอร์ที่อพยพมายังบริติชอินเดียในศตวรรษที่ 19 เพื่อหลีกหนีการเบียดเบียนศาสนาจากจักรวรรดิซาฟาวิด และเพื่อออกมาหาโอกาสทางธุรกิจที่ดีกว่า เมืองใหญ่อย่างมุมไบ, ปูเณ และ ไฮเดอราบาด มีจำนวนร้านกาแฟอิรานีจำนวนมาก โดยมีสินค้ายอดนิยมคือ อิรานีจาย (Irani chai) หรือชาอิหร่าน ข้อมูลจากคริสต์ทศวรรษ 1950 ระบุว่ามีร้านกาแฟอิรานีจำนวน 350 แห่ง ในขณะที่ในปัจจุบันเหลือจำนวนเพียง 25 แห่งเท่านั้น เมืองใหญ่ที่ในอดีตมีร้านกาแฟอิรานีจำนวนมากคือการาจี ที่ปัจจุบันอยู่ในประเทศปากีสถาน
ในบทความบน Hindu Business Line ของสาริกา เมห์ตา (Sarika Mehta) เขียนถึงร้านกาแฟอิรานีในมุมไบว่ามีลักษณะคลาสสิกคือ "ความเป็นอาณานิคมจาง ๆ" (subtle colonial touch) ด้วยเพดานสูง เก้าอี้โค้งสีดำ โต๊ะไม้ที่ท็อปเป็นหินอ่อน และโหลแก้วใส่ของที่ขาย นอกจากนี้ "ผนังเป็นกระจกขนาดใหญ่เพื่อให้เกิดความรู้สึกกว้างขวาง ลูกค้าที่เดินเข้ามาในร้านจะเจอกับกลิ่นอบขนมปัง" และมี "ความเร็วในการบริการรวดเร็วอย่างไม่สะดุด"
ของกินที่จำหน่ายในร้านกาแฟอิรานี เช่น บุนมัสกา (bun maska; ขนมปังและเนย) หรือ บรุนมัสกา (brun-maska; ครัวซองเนยแบบแข็ง) บิสกิตทั้งคาวและหวาน  และ ปานิกัมจาย (paani kam chai; "ชาน้ำน้อย" ซึ่งหมายถึงชาอิหร่านแบบเข้มข้น) หรือ คารีจาย (khari chai; ชาอย่างเข้ม), ซาโมซ่าเนื้อแกะ และ คีมาปาว (kheema pav; เนื้อสับเสิร์ฟในโรลขนมปัง), อากูรี (ไข่คนใส่ผัก), ปูเลาเบอร์รี, พัฟฟ์ผัก, ธานซัก กับ บิรยานี, คัสตาร์ดครีมเชอร์รี, บิสกิตเนยแข็ง, แยม และเครื่องดื่มอื่น ๆ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
India's Iranian cafes fading out by Jayshree Bajoria for BBC News, Mumbai
Mumbai's Irani hotspots – Sarika Mehta in Hindu Business line
AOL News Blog - Sunanda Sudhir 
Irani Cafés and Bakeries: An Irani Zartoshti Tradition
ภัตตาคารในประเทศอินเดีย
ภัตตาคารในประเทศปากีสถาน
ร้านขนมปัง
ร้านกาแฟ
ลัทธิบูชาบุคคลของเฮย์แดร์ แอลีเยฟ

ลัทธิบูชาบุคคลของเฮย์แดร์ แอลีเยฟ หรือที่เรียกว่า ลัทธิเฮย์แดร์ (Heydarism) (heydərizm), เป็นส่วนสำคัญของการเมืองและวัฒนธรรมของอาเซอร์ไบจานนับตั้งแต่เขาขึ้นดำรงตำแหน่งในปี 1993 และยังคงอยู่เรื่อยมาแม้จะเสียชีวิตไปแล้วในปี 2003 ที่ซึ่งบุตรชาย อิลฮัม แอลีเยฟ ขึ้นสืบทอดตำแหน่งของเขา แอลีเยฟเป็นอดีตสมาชิกโปลิตบูโร และผู้นำสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจานตั้งแต่ปี 1969 ถึงปี 1987 และขึ้นมาเป็นประธานาธิบดีแห่งอาเซอร์ไบจานในปี 1993 จากนั้นมา เขาได้วางแผนออกแบบระบบอัตตาธิปไตยที่มีตนเองเป็นผู้กุมอำนาจเด็ดขาด และพึ่งพาคนในครอบครัว สมาชิกในตระกูล และรายได้จากน้ำมันเป็นหลัก แอลีเยฟถูกมองว่าเป็นผู้ละเมิดสิทธิมนุษยชน และเป็นผู้ตั้งระบบเผด็จการของตนเองขึ้นมา นักวิจารณ์บางส่วนถึงกับเรียกขานระบอบของเขาว่าเข้าข่ายเผด็จการเบ็ดเสร็จ
ในอาเซอร์ไบจาน แอลีเยฟได้รับการนำเสนอในรูปของ "ผู้นำแห่งชาติของชาวอาเซอร์ไบจาน" (national leader of the Azeri nation) ทุกเมืองใหญ่เล็กในประเทศอาเซอร์ไบจาน ต้องมีถนนอย่างน้อยหนึ่งเส้นที่ตั้งชื่อตามเฮย์แดร์ แอลีเยฟ รวมถึงถนนสายสำคัญในใจกลางเมืองบากู นอกจากนี้ ข้อมูลทางการยังระบุว่ามีศูนย์และพิพิธภัณฑ์รวม 60 แห่งในประเทศที่ใช้ชื่อเขา
ลัทธิบูชาบุคคลของเขาถูกนำไปเปรียบกับลัทธิบูชาบุคคลที่มีในสหภาพโซเวียต โดยมีลักษณะของความกลัวอยู่ตลอดในประชาชน และมีการเซนเซอร์สื่ออย่างหนัก และลัทธินี้ยังคงอยู่แม้เขาจะเสียชีวิตไปแล้ว Zafar Guliyev นักวิเคราะห์ชาวอาเซอร์ไบจาน ระบุว่าการแต่งตั้งอิลฮัม แอลีเยฟ บุตรชายของเขาขึ้นเป็นผู้สืบทอดในปี 2003 ยิ่งส่งเสริมลัทธิบูชาบุคคลของบิดาและยังเป็นการเขียนประวัติศาสตร์ยุคใหม่ของอาเซอร์ไบจานขึ้นใหม่
== อ้างอิง ==
เฮย์แดร์ แอลีเยฟ
ฮยดรอลยฟ
วัฒนธรรมอาเซอร์ไบจาน
โรงพยาบาลพีระ

โรงพยาบาลพีระ (बीर अस्पताल; Bir Hospital) เป็นโรงพยาบาลที่เก่าแก่ที่สุดและมีผู้ใช้บริการมากที่สุดในประเทศเนปาล ตั้งอยู่ที่ใจกลางกาฐมาณฑุ โรงพยาบาลอยู่ภายใต้การดำเนินงานโดยสถาบันวิทยาศาสตร์การแพทย์แห่งชาติของรัฐบาลเนปาล มาตั้งแต่ปี 2003 โรงพยาบาลยังเป็นโรงพยาบาลสอนสำหรับสาขาเฉพาะทางทางการแพทย์ เช่น ศัลยศาสตร์ทั่วไป อายุรศาสตร์ เป็นต้น
โรงพยาบาลพีระตั้งขึ้นในปี 1889 โดยมีชื่เดิมว่าโรงพยาบาลปฤถวี พีระ (Prithvi Bir Hospital) ตามชื่อของกษัตริย์แห่งเนปาลในเวลานั้น ปฤถวี พีระ วิกรม ชาห์ โดยมีขนาดเพียง 30 เตียงในตอนแรก
งบประมาณต่อปีของโรงพยาบาลอยู่ที่ NPR 27 กรอร์ (ประมาณ US$2.371 ล้าน) ในจำนวนนี้สองในสามมาจากการอุดหนุนโดยรัฐบาล โรงพยาบาลอยูในสภาวะลำบากทางการเงินมาอย่างยาวนาน เนื่องจากขาดแคลนงบประมาณ อุปกรณ์ไม่พร้อมใช้งาน โดยเป็นผลมาจากระบบการเมืองภายในและการบริหารที่ล้มเหลวของโรงพยาบาล
เพื่อที่จะหารายได้เพิ่มมาจ่ายค่าใช้จ่ายของโรงพยาบาล โรงพยาบาลได้เปิดโรงเรียนแพทย์ขึ้นเพื่อสอนและฝึกวิชาทางการแพทย์ในสายเฉพาะทาง และยังเปิดสอนปริญญาตรีด้านการพยาบาลเช่นกัน
==อ้างอิง==
โรงพยาบาลในประเทศเนปาล
สิ่งก่อสร้างในกาฐมาณฑุ
โรงพยาบาลเทพารักษ์

โรงพยาบาลเทพารักษ์ เป็นโรงพยาบาลหลักของอำเภอเทพารักษ์ จังหวัดนครราชสีมา ให้บริการรักษาทั่วผู้ป่วยในและผู้ป่วยนอก ใช้พื้นที่บริเวณที่ว่าการอำเภอเทพารักษ์มีขนาดพื้นที่ 27 ไร่ 3 งาน 62 ตารางวา
== ประวัติโรงพยาบาล ==
อำเภอเทพารักษ์ จัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอ ในชื่อกิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 แต่ยังไม่มีโรงพยาบาลประจำอำเภอ เมื่อมีความจำเป็นในด้านการรักษาพยาบาลต้องเดินทางไปใช้บริการโรงพยาบาลที่อำเภอข้างเคียง ชาวอำเภอเทพารักษ์จึงมีความต้องการให้มีโรงพยาบาลประจำอำเภอขึ้น
ปี พ.ศ. 2546 ท่านหลวงพ่อแช่ม (เจ้าอาวาสวัดสำนักตะคร้อ) หลวงพ่องาม และหลวงพ่อช้อย ได้บริจาคเงินรูปละ 100,000 บาท เพื่อเป็นกองทุนเริ่มต้นสำหรับการสร้างโรงพยาบาล
ปี พ.ศ. 2547 ทางบริษัทโอสถสภา และวงดนตรีเสียงอีสาน เปิดการแสดงสามครั้ง มอบเงินรายได้โดยไม่หักค่าใช้จ่ายได้ประมาณ 200,000 กว่าบาท ให้กับโรงพยาบาลเทพารักษ์
ปี พ.ศ. 2548 ชาวอำเภอเทพารักษ์ได้จัดให้มีการทอดผ้าป่าสามัคคี โดยมีท่านผู้ว่าราชการจังหวัดนายพงศ์โพยม วาศภูติ มาเป็นประธานได้เงินประมาณ 700,000 กว่าบาท
ปี พ.ศ. 2555 กระทรวงสาธารณสุข ได้อนุมัติงบประมาณก่อสร้างโรงพยาบาลขนาด 30 เตียงงบประมาณ 9,684,000 บาทโดย
วันที่ 1 เมษายน 2556 ได้เปิดให้บริการครั้งแรก โดยมี พญ. ต้องตา ชนยุทธ (ผู้อำนวยการโรงพยาบาลด่านขุนทดในขณะนั้น) เป็นผู้อำนวยการท่านแรก
== รายนามผู้อำนวยการโรงพยาบาลเทพารักษ์ ==
== อ้างอิง ==
เทพารักษ์
อำเภอเทพารักษ์
วัดมีชัยทุ่ง

วัดมีชัยทุ่ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมีชัย อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย มีเนื้อที่ทั้งหมด 8 ไร่ 1 งาน 25 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูปิยธรรมพาที (ไพร้อต) เป็นเจ้าอาวาส
วัดมีชัยทุ่งตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2483 เดิมเป็นป่าช้าเก่า ต่อมาหลวงพ่อปานและหลวงพ่อบุญจันทร์ ได้มาก่อตั้งวัดในบริเวณป่าช้าของชาวบ้านมีชัย ซึ่งได้รับความร่วมมือจากชาวบ้านช่วยกันสร้างและพัฒนาปรับปรุงเรื่อยมา เมื่อ พ.ศ. 2500 นายคำสี สุพันธมาตย์ ได้บริจาคที่ดินเพิ่มเติมจากเดิม 4 ไร่ เป็น 7 ไร่ 1 งาน 82 ตารางวา ต่อมาพระครูปิยธรรมพาที (ไพร้อต เตชธมฺโม) เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน ได้ซื้อที่ดินรอบ ๆ บริเวณวัดเพิ่มเติม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2545
อาคารและเสนาสนะภายในวัด ได้แก่ อุโบสถเป็นอาคารทรงไทยจัตุรมุข มีบันไดนาคทั้งสี่ทิศ เสาและโรงอุโบสถด้านนอก ประดับด้วยกระจกสี ซุ้มประตูโขง หลังคาจัตุรมุข มียอดมงกุฎบนหลังคา ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระพุทธชัยมงคลญาณ พระประธานในอุโบสถ ปางมารวิชัย ขัดสมาธิเพชร ศิลปะเชียงแสน (สิงห์ 1)
==อ้างอิง==
มีชัยทุ่ง
วัดจอมมณี (จังหวัดหนองคาย)

วัดจอมมณี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมีชัย อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย
ข้อมูลจาก หนังสือประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 10 ระบุว่า วัดจอมมณีตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2460 เดิมชื่อ วัดมณีเชษฐาราม สันนิษฐานว่าวัดมณีเชษฐารามนั้นคงร้างมานาน จนต่อมาชาวบ้านได้มาตั้งหมู่บ้านจอมมณี และบูรณะวัดขึ้นจึงให้นามตามชื่อหมู่บ้านว่า "วัดจอมมณี" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2533
ส่วนศิลาจารึกวัดจอมมณี ภาคที่ 1 พ.ศ. 2467 จารึกไว้ว่า "เป็นพระบรมราชโองการของสมเด็จพระบรมบพิตรเป็นเจ้าเหนือหัว (พระเจ้าไชยเชษฐาธิราช) และพระราชมารดา ให้พระยานครและขุนนางผู้ใหญ่สร้างศิลาจารึกหลักนี้ (ลงตำนาน) และช่วยกันทำนุบำรุงศาสนา รวมทั้งกำหนดเขตกัลปนาที่ดิน และอุทิศทาสโอกาสแก่วัด" ข้อความจารึกด้านที่ 1 บรรทัดที่ 1 ระบุ จ.ศ. 917 ซึ่งตรงกับ พ.ศ. 2098 ในสมัยพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชปกครองราชอาณาจักรล้านช้าง (พ.ศ. 2093–2115) อย่างไรก็ดียังไม่ชัดเจนว่าวัดจอมมณีจะเป็นวัดมณีเชษฐารามตามที่ปรากฏในจารึก เนื่องจากจารึกอาจถูกเคลื่อนย้ายมาจากที่อื่น
สิ่งสำคัญภายในวัด ได้แก่ จารึกตัวอักษรไทยน้อย 1 หลัก ภาษาไทย ทั้ง 2 ด้าน ซึ่งได้รับการประกาศขึ้นทะเบียนโบราณวัตถุแล้ว ปัจจุบันปักตั้งอยู่ที่แท่นปูนเบื้องหน้าด้านซ้ายของอุโบสถ ภายในกำแพงแก้ว มีการสร้างหลังคาขนาดเล็กคลุมจารึก จารึกทำจากหินทราย ลักษณะเป็นทรงใบเสมา กว้าง 70 เซนติเมตร สูง 110 เซนติเมตร หนา 8 เซนติเมตร
==อ้างอิง==
จอมมณี
โบราณสถานในจังหวัดหนองคาย
วัดธรรมรัตนากร

วัดธรรมรัตนากร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสีกาย อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 3 ไร่ 1 งาน 42 ตารางวา
วัดธรรมรัตนากรจัดตั้งวัดเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2470 เดิมขึ้นเขตปกครองตำบลหินโงม หมู่ 3 ปัจจุบันได้มีการแบ่งเขตการปกครองใหม่และอยู่
ในตำบลสีกาย หมู่ 1 บ้านจอมแจ้ง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2545
วัดธรรมรัตนากรเป็นสถานที่ประดิษฐานของ หลวงพ่อสมพาน (หลวงพ่อใหญ่) พระพุทธรูปเก่าแก่ที่อยู่ในอุโบสถเก่า ภายในวัดยังมีเรือโบราณ ซึ่งเป็นเรือไม้ตะเคียน กว้างประมาณ 1 เมตร ยาวประมาณ 3 เมตร นำขึ้นมาจากลำแม่น้ำโขง โดยพระอาจารย์อดิศักดิ์ มานิโต เจ้าอาวาสวัดธรรมรัตนากรได้ฝันว่ามีหญิงงาม 7 คน แต่งตัวแบบคนโบราณมาขออาศัยอยู่ด้วยแต่ได้ปฏิเสธไปเพราะเป็นพระ แต่หญิงสาวทั้ง 7 คนได้ขอร้องตนว่าขอทานบารมีโดยขออาศัยอยู่ส่วนหนึ่งส่วนใดภายในวัดตนจึงอนุญาต ต่อมาได้มีชาวบ้านได้พบซากเรือในแม่น้ำโขง ซึ่งเจ้าอาวาสคิดว่าน่าจะเกี่ยวข้องกับความฝันจึงอัญเชิญขึ้นมาไว้ภายในวัด
==อ้างอิง==
ธรรมรัตนากร
พระเทพวงศา (ท้าวก่ำ)

พระเทพวงศา หรือ เจ้าอุปราชก่ำ ซึ่งเป็นพระโอรสของ เจ้าพระวรราชภักดีพระนัดดาในเจ้าปางคำ ที่สืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์แสนทิพย์นาบัว ขึ้นเป็น พระเทพวงศา ( เจ้าก่ำ ) เจ้าผู้ครอง เมืองเขมราษฎร์ธานี พระองค์แรก
== พระประวัติ ==
พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งบ้านโคกก่งดงพะเนียง เป็นเมืองเขมราษฎร์ธานี มีฐานะเทียบเท่าหัวเมืองชั้นเอกขึ้นตรงต่อกรุงเทพมหานคร ตามที่ พระพรหมวรราชสิริยวงศากราบทูล และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้อุปฮาดก่ำ บุตรชายคนโตของพระวอจากเมืองอุบลราชธานี มาเป็นเจ้าเมืองเขมราษฎร์ธานี ได้รับสถาปนาเป็นพระเทพวงศา (ก่ำ) มีบุตร 4 คน คือ
1.พระเทพวงศา (บุญจันทร์)(2371-2395) มีบุตรชาย 2 คน คือ ท้าวบุญสิงห์ และท้าวบุญชัย ต่อมา ท้าวบุญสิงห์ได้เป็นเจ้าเมืองเขมราษฎร์ธานี ลำดับที่ 4 มียศเป็นพระเทพวงศา (บุญสิงห์)(2408-2428)(ต้นตระกูล อมรสิน และ อมรสิงห์) มีบุตรชาย 2 คน คือ ท้าวเสือและท้าวพ่วย ซึ่ง ท้าวพ่วย ได้รับแต่งตั้งเป็น ท้าวขัตติยะ และเป็นเจ้าเมืองเขมราษฎร์ธานี ลำดับที่ 5 ที่ตำแหน่ง พระเทพวงศา (พ่วย)(2428-2435) ส่วน ท้าวเสือ ได้รับยศเป็น ท้าวจันทบุฮมหรือจันทบรม และได้รับโปรดเกล้า เป็น พระอมรอำนาจ เจ้าเมืองอำนาจเจริญ ในปี พ.ศ. 2401
2.พระเทพวงศา (บุญเฮ้า)(2396-2408)
3. ท้าวชำนาญไพรสณฑ์ (แดง) มียศเป็นพระกำจรจาตุรงค์ ได้เป็นเจ้าเมืองวารินชำราบ(บ้านนากอนจอ)
4.เจ้านางหมาแพง
== อ้างอิง ==
https://www.thepwongsapattana.com/2021/05/blog-post_1.html
พระโพธิทรุมพฤกษเทวี

ผูถีชู่เฉิน   เป็นนางไม้ (รุกขเทวดา) ผู้สถิตย์และพิทักษ์รักษาในต้นโพธิ์ ซึ่งอันต้นโพธิ์นี้เป็นร่มไม้ที่สำคัญอันสมเด็จพระผู้มีพระภาคสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงประทับในการทรงสมาธิในการตรัสรู้ นางได้รับการสักการะบูชายกย่องในฐานะเทพีในพระพุทธศาสนาแบบจีนและเป็นหนึ่งในยี่สิบสี่ธรรมบาลจีน ในทางพระพุทธศาสนาแบบเถรวาทอธิบายว่านางนั้นคือบุคลาธิษฐานของต้นโพธิ์และพระคุณของของต้นโพธิ์อันมีคุณแด่สมเด็จพระผู้มีพระภาคสัมมาสัมพุทธเจ้านั้น คติของนางในในพระพุทธศาสนาแบบจีนในทางประวัติศาสตร์และโบราณคดี คือ การผสานความเชื่อศาสนาพื้นเมืองเดิมเข้ากับพระพุทธศาสนา เช่นเดียวกับพระพุทธศาสนาแบบพม่า พระพุทธศาสนาแบบกัมพูชาในคติความเชื่อ พระเสื้อวัด อารักษ์ มเหสักข์ (มเหศักดิ์) เทพารักษ์ เจ้าพ่อเจ้าแม่ต่าง ๆ อันมีหน้าที่รักษาศาสนสถานของศาสนาพุทธ

== บทบาท ==
ในพระบวรพุทธศาสนาสมเด็จพระผู้มีพระภาคสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสรู้อนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณพระธรรมอันประเสริฐแล้วในจักรวาล และในบุคลาธิษฐาน คือสัญลักษณ์แห่งการตรัสรู้และความรู้แจ้ง สติสัมปชัญญะ ปัญญา ในการตีความทางพุทธศาสนาเชิงปรัชญาอธิบายถึงคุณของต้นพระศรีมหาโพธิ์ซึ่งมีความงามและคุณเปรียบเสมือนดังบุคลาธิษฐานของเทวีนางไม้ตนนี้
ในพระพุทธศาสนาแบบจีนเทวีนางไม้องค์นี้ขนานนามในภาษาจีนว่าผูถีชู่เฉิน นางเป็นหนึ่งในคณะธรรมบาล สิบหกธรรมบาลจีน (十六諸天 Shíliù Zhūtiān) และ ยี่สิบธรรมบาลจีน (二十諸天 Èrshí Zhūtiān) และ ยี่สิบสี่ธรรมบาลจีน (二十四諸天 Èrshísì zhūtiān) ในประติมานวิทยาปรากฏเป็นรูปนางเทพธิดาแบบนางเทพีในคติพุทธมักมีสองหัตถ์โดยในหัตถ์ของนางนั้นถือกิ่งโพธิ์อันเป็นสัญลักษณ์ของต้นพระศรีมหาโพธิ์ของพระพุทธองค์
== อ้างอิง ==
พระโพธิสัตว์
เทวีจีน
มหายาน
ศาสนาพุทธ
เทวดาในศาสนาพุทธ
ราม วะรัณ ยาทวะ

ราม วะรัณ ยาทวะ (डा. राम वरण यादव; เกิด 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1948) เป็นนักการเมืองและแพทย์ชาวเนปาล ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเนปาลคนแรก ระหว่างวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 ถึง 29 ตุลาคม ค.ศ. 2015 หลังจากการประกาศจัดตั้งสาธารณรัฐในปี ค.ศ. 2008 ก่อนหน้านี้เขาเป็นรัฐมนตรีสาธารณสุขจากปี ค.ศ. 1999 ถึง 2001 และเป็นเลขาธิการพรรคคองเกรสเนปาล
== งานการเมือง ==
ยาทวะดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีกิจการรัฐและสาธารณสุข (Minister of State for Health) จากปี 1991 ถึง 1994 เขาได้รับเลือกตั้งเป็น