pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พื้นที่คุ้มครองหมู่เกาะฟีนิกซ์

พื้นที่คุ้มครองหมู่เกาะฟีนิกซ์ (Phoenix Islands Protected Area หรือ PIPA) ตั้งอยู่ที่สาธารณรัฐคิริบาส ซึ่งเป็นชาติตั้งอยู่ทางตอนกลางแปซิฟิกโดยอยู่กึ่งกลางระหว่างออสเตรเลียและฮาวาย พื้นที่ของ PIPA คิดเป็นร้อยละ 11.34 ของเขตเศรษฐกิจจำเพาะประเทศคิริบาส โดยครอบคลุมพื้นที่  ส่งผลให้ PIPA เป็นหนึ่งในพื้นที่คุ้มครองทางทะเลที่ใหญ่ที่สุดและเป็นหนึ่งในพื้นที่คุ้มครอง (ไม่ว่าจะเป็นทางบกหรือทางทะเล) ที่ใหญ่ที่สุดในโลก นอกจากนี้ PIPA ยังถูกระบุในปี 2010 ว่าเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกที่ใหญ่ที่สุดและลึกที่สุดในโลก PIPA เป็นแหล่งอนุรักษ์ของระบบนิเวศกลุ่มเกาะปะการังที่สมบูรณ์ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ซึ่งรวมถึงภูเขาใต้ทะเล 14 แห่งที่ทราบ (สันนิษฐานว่าเป็นภูเขาไฟดับสนิท) และแหล่งที่อยู่ทะเลลึกอื่น พื้นที่แห่งนี้มีพันธุ์สัตว์ประมาณ 800 สายพันธุ์ อันรวมถึงปะการัง 200 สายพันธุ์ ปลา 500 สายพันธุ์ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเล 18 สายพันธุ์ และนก 44 สายพันธุ์ PIPA มีขนาดพื้นที่เทียบเท่ากับรัฐแคลิฟอร์เนียของสหรัฐ แต่มีขนาดพื้นที่บนดินเพียง  เท่านั้น ทางตอนเหนือของ PIPA เป็นที่ตั้งของอนุสาวรีย์แห่งชาติทางทะเลหมู่เกาะห่างไกลแปซิฟิก (Pacific Remote Islands Marine National Monument) ซึ่งเป็นพื้นที่คุ้มครองทางทะเลที่ใหญ่ที่สุดในโลก
==อ้างอิง==
แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
แหล่งมรดกโลกในประเทศคิริบาส
ความผิดปกติแบบท้าทายชอบทำตรงกันข้าม

ความผิดปกติชนิดท้าทายและชอบทำตรงกันข้าม (Oppositional defiant disorder; ODD) เป็นโรคใน DSM-5 ภายใต้กลุ่มความผิดปกติทางความประพฤติ และให้คำนิยามไว้ว่าเป็น "รูปแบบของอารมณ์โกรธและหงุดหงิด, พฤติกรรมเถียงหรือต่อต้าน หรือ  มีเจตนาอาฆาตแค้น" พฤติกรรมนี้มักกระทำลงกับเพื่อนร่วมชั้นเรียน, พ่อแม่, ครู หรือบุคคลใดๆที่อยู่ในสถานะที่เป็นผู้กุมอำนาจ โดยโรคนี้มีความแตกต่างกับ ความผิดปกติทางความประพฤติ (CD) ตรงที่โรคนี้ “จะไม่แสดงอาการเกรี้ยวกราดต่อสัตว์หรือกับบุคคลอื่น ๆ แต่ยกเว้นในกลุ่มที่ระบุข้างต้นที่จะเกรี้ยวกราดในฐานะเป็นคู่ขัดแย้งจากพฤติกรรมนี้ แต่กลุ่มนี้จะไม่มีพฤติกรรมระบายอารมณ์โดยการทำลายทรัพย์สินสาธารณะฯ สิ่งของต่างๆ ที่ไม่มีชีวิต รวมถึงจะไม่มีพฤติกรรมขโมยหรือลักทรัพย์เพื่อเรียกร้องความสนใจ รวมถึงจะไม่มีการสร้างสถานการณ์เท็จหรือการสร้างเรื่องหลอกลวง โรคนี้มีความเกี่ยวโยงกันกับโรคสมาธิสั้น (ADHD) ในระดับหนึ่ง และครึ่งหนึ่งของเด็กที่เป็น ODD เข้าข่ายการตรวจโรคเป็น ADHD
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่ม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ODD Resource Center&nbsp;– American Academy of Child and Adolescent Psychiatry
ความผิดปกติทางจิต
พฤติกรรมที่เป็นปัญหา
พราวด์บอยส์

พราวด์บอยส์ (Proud Boys) เป็นองค์การขวาจัดและฟาสซิสต์ใหม่ที่มีสมาชิกเป็นผู้ชายเป็นหลัก สนับสนุนและมีส่วนร่วมในความรุนแรงทางการเมืองในสหรัฐอเมริกา ผู้นำกลุ่มห้าคน รวมถึงอดีตประธานของกลุ่ม ถูกดำเนินคดีในระดับรัฐบาลกลางสหรัฐภายใต้โทษฐานก่อกบฏต่อต้านรัฐบาลในเดือนมิถุนายน 2022 จากการมีส่วนร่วมในการโจมตีรัฐสภาสหรัฐในปี 2021
กลุ่มมีที่มาจากนิตยสารขวาจัด ทากีส์แมกกาซีน ในปี 2016 ภายใต้การนำของผู้ร่วมก่อตั้งไวซ์มีเดียและอดีตนักวิจารณ์ แกวิน แมคคินนิส และตั้งชื่อโดยนำมาจากชื่อเพลง "พราวดอฟยัวร์บอย" จากมิวสิกคอลปี 2011 ของดิสนีย์ เรื่อง แอลัดดิน ถึงแม้จะแรกเริ่มปรากฏตัวในฐานะกลุ่มขวาจัด แมคคินนิสถอยตัวออกห่างจากขบวนการที่เขานำในต้นปี 2017 โดยระบุว่าพราวด์บอยส์นั้นเป็น "อัลท์ไลท์" ในขณะที่ประเด็นมุ่งหมายของกลุ่มขวาจัด (อัลท์ไรต์; alt-right) คือเรื่องสีผิว มีความพยายามรีแบรนด์องค์กรใหม่อย่างหนักหลังการเดินขบวนยูไนต์เดอะไรต์ของกลุ่มนิยมความสูงส่งของคนขาว เอนรีค แทรริโอเป็นประธานคนปัจจุบันของกลุ่ม นับตั้งแต่ปลายปี 2018
แซมานธา คัทเนอร์ (Samantha Kutner) จากศูนย์ต้านการก่อการร้ายสากล ระบุว่ากลุ่มพราวด์บอยส์เชื่อว่าเพศชายและวัฒนธรรมตะวันตกกำลังถูกยึดครอง ถึงแม้ว่ากลุ่มจะประกาศอย่างเป็นทางการว่าปฏิเสธคติผิวขาวเป็นใหญ่ แต่คัทเนอร์เชื่อว่า "ชาตินิยมคนขาว อย่างรุนแรง" ("Western chauvinism") เป็นรหัสสำหรับทฤษฎีสมคบคิดว่าด้วยการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์คนขาว นอกจากนี้ สมาชิกของกลุ่มยังเคยมีส่วนร่วมในกิจกรรมที่มีลักษณะเหยียดผิวอย่างหนัก และใช้ความรุนแรงเพื่อต่อต้านฝ่ายซ้าย, มีความเป็นฟาสซิสต์ และต่อต้านสังคมนิยม พราวด์บอยส์เชิดชูความรุนแรง ดังที่ศูนย์กฎหมายความยากจนภาคใต้ (SPLC) เรียกกลุ่มนี้ว่า "คลับชกต่อยขวาจัด" ("alt-right fight club") ที่ใช้เครื่องมือในการเปรียบเปรยมาบดบังเป้าหมายในการเคลื่อนไหวที่แท้จริงของกลุ่ม องค์การขึ้นชื่อว่าเป็น[group|กลุ่มสร้างความเกลียดชัง]โดย NPR ใน เดอะเทคคะเวย์ และโดย SPLC
กลุ่มถูกระงับการใข้งานบนสื่อสังคมจำนวนมาก รวมถึงเฟซบุ๊ก, อินสตาแกรม, ทวิตเตอร์ และ ยูทูบ ในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2021 กระทรวงยุติธรรมสหรัฐประกาศตัดสินความผิดสมาชิกของกลุ่มในฐานสมคบคิด จากการโจมตีรัฐสภาเมื่อปี 2021 และในวันเดียวกัน กลุ่มสาขาในแคนาดายุบเลิกไปหลังถูกขึ้นชื่อเป็นองค์การก่อการร้าย นับจากนั้นมา สมาชิกพราวด์บอยส์อย่างน้อยยี่สิบสี่คนถูกตัดสินความผิดดังกล่าวจากบทบาทในเหตุการณ์ที่รัฐสภา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Defunct website archived for historical viewing.
 
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2559
องค์การขวาจัด
ฟาสซิสต์
ดอนัลด์ ทรัมป์
มาโนสเฟียร์
การเมืองสหรัฐ
การเหยียดเพศในสหรัฐ
องค์การก่อการร้าย
เหตุฆาตกรรมชารีบูกีน อัลตันตูยา

ชารีบูกีน อัลตันตูยา (มองโกเลีย: Шаарийбуугийн Алтантуяа; Shaariibuugiin Altantuyaa; ชารีโบกีง อัลตันตุยา หรือ อัลตันตูยา ชารีบู; Altantuya Shaariibuu, 6 พฤษภาคม 1978 – 18 ตุลาคม 2006) เป็นสตรีชาวมองโกเลียและเหยื่อฆาตกรรมที่เสียชีวิตจากระเบิด PETN กับ RDX หรือไม่ก็จากการฆาตกรรมทางอื่นแล้วอำพรางศพทิ้งด้วยการระเบิด ในวันที่ 18 ตุลาคม 2006 พบศพของเธอมนพื้นที่รกร้างแห่งหนึ่งในเมืองชะฮ์อาลัม ประเทศมาเลเซีย กรณีการเสียชีวิตของเธอมีความสำคัญมากในการเมืองร่วมสมัยของมาเลเซียอันเป็นผลจากข้อกล่าวหาว่าผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในการฆาตกรรมนี้เป็นบุคคลใกล้ชิดของอดีตนายกรัฐมนตรีมาเลเซีย นาจิบ ราซัก
ในตอนแรก ศาลสูงชะฮ์อาลัมมีคำตัดสินให้ผู้ต้องหา อับดุล ราซัก บากินดา พ้นโทษ และลดหย่อนโทษประหารชีวิตให้กับผู้ถูกต้องหาอีกสองคน คือหัวหน้าสายตรวจ อาซีละฮ์ ฮาดรี (Chief Inspector Azilah Hadri) และ สิบโท ซีรุล อัซฮาร์ อูมาร์ (Corporal Sirul Azhar Umar) ในวันที่ 9 เมษายน 2009 หลังการตัดสินคดีความยาวนาน 159 วัน ต่อมา ในวันที่ 23 สิงหาคม 2013 ทั้ง ซีรุล และ ฮาซีละฮ์ ถูกตัดสินพ้นโทษโดยศาลอุทธรณ์ นำมาสู่การถกเถียงอย่างหนักไปทั่วมาเลเซีย ในวันที่ 13 มกราคม 2015 ศาลสหพันธรัฐมาเลเซีย ซึ่งเป็นศาลสูงสุดของประเทศ ได้ย้อนคำตัดสินพ้นโทษของทั้งสองบุคคล และตัดสินอีกครั้งว่าทั้งคู่มีผิดฐานฆาตกรรม ต้องโทษประหารชีวิต อย่างไรก็ตาม ซีรุลหลบหนีไปยังประเทศออสเตรเลีย และความพยายามของทางการมาเลเซียในการขอส่งตัวนักโทษข้ามแดนถูกระงับลงตากกฎหมายของออสเตรเลียที่ห้ามการส่งนักโทษข้ามแดนไปยังประเทศที่ยังมีโทษประหารชีวิตอยู่
หลังการเลือกตั้งทั่วไปในมาเลเซีย ปี 2018 ที่ซึ่งอดีตพรรคผู้นำ บารีซันเนซันนัลพ่ายแพ้เป็นครั้งประวัติศาสตร์ ผู้ชนะการเลือกตั้ง นายกรัฐมนตรี มาฮาตีร์ โมฮามัด และคณะ ซึ่งรวมบิดาของอัลคันตูยา มีความหวังว่าจะมีการตรวจสอบกรณีฆาตกรรมของเธอเพิ่มเติมอีกครั้งเพื่อหามูลเหตุจูงใจในการฆาตกรรม และเพื่อทวงคืนความยุติธรรมให้กับเธอ ซีรุลระบุว่าเขาจะยินยอมเปิดเผยว่ามีอะไรเกิดขึ้นจริงบ้างในการฆาตกรรม ก็ต่อเมื่อเขาได้รับการอภัยโทษโดยสมบูรณ์เพื่อให้เขาเดินทางกลับมาเลเซียได้ ในวันที่ 16 ธันวาคม 2019 ฆาตกร อาซีละฮ์ ฮาดรี ขณะถูกคุมขังรอโทษประหารชีวิตในเรือนจำกาจัง กล่าวหาว่าเขาได้รับคำสั่งฆ่าอัลตันตูยามาจากนายกรัฐมนตรีนาจิบ ราซัก และ อับดุล ราซัก บากินดา พรรคพวกของนาจิบ
== อ้างอิง ==
อาชญากรรมในประเทศมาเลเซีย
ชะฮ์อาลัม
ประเทศมาเลเซียในปี พ.ศ. 2549
นาจิบ ราซัก
วอลเลย์บอลเอวีซีคัพ

วอลเลย์บอลเอวีซีคัพ (Asian Volleyball Cup) อาจหมายถึง
วอลเลย์บอลชายเอวีซีคัพ เดิมชื่อ วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชียนคัพ จัดขึ้นโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย (เอวีซี)
วอลเลย์บอลหญิงเอวีซีคัพ เดิมชื่อ วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชียนคัพ จัดขึ้นโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย (เอวีซี)
วัดเชียงแสน (อำเภอสันกำแพง)

วัดเชียงแสน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลออนใต้ อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่
ในบริเวณใกล้ ๆ โบราณสถานมีเตาเผาเครื่องถ้วยสันกำแพงอยู่ห่างไม่เกิน 200 เมตร กล่าวกันว่าเป็นวัดเก่าแก่ที่สุดในอำเภอสันกำแพง เป็นแหล่งโบราณสถานที่รวมโบราณวัตถุเอาไว้มากมาย มีเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ศิลาจารึก และซากเตาเผาเครื่องถ้วยสันกำแพง รวมทั้ง วังจำป่าเฮี้ยบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ บ่อน้ำซึ่งมีน้ำแร่ไหลออกมาตามธรรมชาติ ชาวบ้านเชื่อว่าเป็นน้ำศักดิ์สิทธิ์ บรรเทาอาการเจ็บป่วยได้ ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2556
จากประวัติวัดเชียงแสนหรือ วัดสาลกัลญาณมหันตาราม กล่าวว่าหมื่นดาบเรือนเป็นผู้สร้างวัดแห่งนี้ ดังประวัติที่ปรากฏบนจารึกที่มีจากการค้นพบ จารึกเป็นจารึกของอักษรสุโขทัย ระบุว่าเมื่อ " สัมฤทธิศก (เปลิกสัน) จุลศักราช ๘๕๐ เดือน ๗ ขึ้น ๘ ค่ำ วันพุธ หมื่นดาบเรือนได้ชักชวนบรรดาทายกทายิกกาทั้งหลายเป็นต้นว่า ชาวพูเลาเป็นต้น มาประชุม เพื่อสร้างพระวิหาร พระเจดีย์ และหอพระไตรปิฎก เมื่อเสร็จแล้วขนานนามว่า สาลกัลญาณมหันตาราม"
สิ่งก่อสร้างในวัดได้แก่ เจดีย์ศิลปะล้านนาได้รับการบูรณะโดยช่างฝีมือแบบพม่า เป็นเจดีย์ย่อเก็จ 28 ฐานล่างเป็นสี่เหลี่ยมส่วนยอดกลม อุโบสถพื้นเมืองมีใบเสมาหินแปดเหลี่ยมฝังลึกแปดทิศ วิหารพื้นเมืองกำลังก่อสร้างยังไม่แล้วเสร็จ อาคารอื่น ๆ เป็นศาลาไม้แบบชั่วคราวมีแนวกำแพงเก่าก่อด้วยอิฐสองด้าน คือ ทิศตะวันตกของเจดีย์และทิศเหนือสภาพชำรุดสูงจากพื้นดินประมาณ 50 เซนติเมตร
== อ้างอิง ==
เชียงแสน
โบราณสถานในจังหวัดเชียงใหม่
เพลงรักมนุษย์ค้างคาว

เพลงรักมนุษย์ค้างคาว  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยโคโตยามะ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งซันเดย์รายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์โชกากูกังตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2562 มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์ ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอไลเดนฟิมส์ เริ่มออกอากาศในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2565 ทางผังรายการโนอิตามินะของช่องฟูจิทีวี
== ตัวละคร ==
=== ตัวละครหลัก ===
=== มนุษย์ ===
=== แวมไพร์ ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2562
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
มังงะของสำนักพิมพ์โชงากูกัง
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
แวมไพร์ในการ์ตูนญี่ปุ่น
ไลเดนฟิมส์
รักพิมพ์
เรือประจัญบานชั้นไอโอวา

{|
|}

เรือประจัญบานชั้นไอโอวา (Iowa-class battleship) แห่งกองทัพเรือสหรัฐเป็นชั้นเรือประจัญบาน จำวนว 6 ลำ
สหรัฐอเมริกาได้สร้างเรือชั้นไอโอวาได้ 4 ลำด้วยกันคือ ไอโอวา, นิวเจอร์ซีย์,  มิสซูรี และวิสคอนซิน จนแล้วเสร็จ ส่วนอีก 2 ลำคือ อิลลินอยส์ และเคนทักกี ได้ถูกยกเลิกก่อสร้าง
== ดูเพิ่ม ==
เรือประจัญบานชั้นเพนซิลเวเนีย
== อ้างอิง ==
 
อ
อ
อ
อ
อ
อ
อ
อ
อ
เรือในสงครามโลกครั้งที่สอง
เรือในสงครามเย็น
เรือในสงครามเกาหลี
เรือในสงครามเวียดนาม
เจ้าแม่จู๊แซเนี้ย

เจ้าแม่จูแซเนี้ย   หรือ เจ้าแม่ประทานบุตร เป็นเทพธิดาในศาสนาชาวบ้านจีนและลัทธิเต๋า โดยพระนางคือเทพธิดาผู้อุปถัมป์และดูแลการตั้งครรภ์ การคลอดบุตรของสตรีและความเป็นมารดร พระนางได้รับการนิยมบูชามากที่สุดในฮกเกี้ยนภาคใต้ ไต้หวัน และเขตเฉาซาน (潮汕) ประติมานวิทยาของเทวรูปส่วนมากตามประเพณีนิยมให้ทรงสมุดและปากกาอันหมายถึงทรงเป็นผู้คุ้มครองชะตาของทารกและเด็กทั้งหลาย โดยทั่วไปคนฮกเกี้ยนนิยมขนานนามท่านแบบลำลองว่า จูแซม่า  และพระนางได้รับการยกย่องบูชาในการที่ดูแลเรื่องการกำเนิดบุตรของชาวฮกเกี้ยน ไต้หวัน และ แต้จิ๋วเป็นอย่างมาก
== เทพปกรณัม ==
จากบันทึกเจี้ยน หนิงฝู่ ซึ่งได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย สมัยราชวงศ์ซ่ง สะใภ้ของสวีชิงซาว ตั้งครรภ์สิบเจ็ดเดือน แล้วก็ยังไม่คลอดในขณะที่สมาชิกในบ้านไม่สบายใจอย่างยิ่ง ก็มีสตรีผู้หนึ่งปรากฏตัวเดินเข้ามาโดยขนานนามตนเองว่า "เฉิน" เล่าว่านางนั้นมาจากอำเภอกู่เถียน มณฑลฮกเกี้ยน อาสามารับทำคลอดให้โดยเฉพาะ นางจึงให้สวีชิงซาวจัดห้องเฉพาะไว้ห้องหนึ่ง จากนั้นก็ให้ขุดรูตรงกลางห้องไว้รูหนึ่ง แล้วให้นำหญิงมีครรภ์วางไว้ข้างบน พร้อมทั้งสั่งให้คนใช้ให้ถือไม้คอยระวังป้องกัน ไม่นานหญิงผู้นั้นก็ได้คลอดงูขาวออกมาตัวหนึ่ง เมื่องูได้เลื้อยลงไปชั้นล่างก็ถูกคนใช้ตีตาย ส่วนหญิงครรภ์ผู้นั้นก็ปลอดภัย สวีชิงซาวได้ให้ของขวัญมากมายแก่หญิงผู้นั้นเป็นการ ตอบแทนคุณ หญิงผู้นั้นปฏิเสธแข็งขัน โดยไม่รับของใด ๆ ทั้งสิ้น แต่นางก็ขอผ้าเช็ดหน้าเพียงผืนเดียว และขอให้สวีชิงซาวเขียนอักษรจีนให้ว่า "สวีชิงซาวได้มอบให้แก่หญิงตระกูลเฉิน"
หลังจากนั้นนางก็จากไป ไม่นาน สวีชิงซาวย้ายตำแหน่งไปที่เมืองฝูโจว จึงหาคนไปสืบเสาะหาหญิงแซ่เฉินผู้นั้น แต่หาทั่วเมืองแล้วก็ไม่พบ ต่อมาได้ยินว่าที่นี่มีศาลเจ้าแม่เฉิน หญิงชาวบ้านเมื่อคลอดยาก เจ้าแม่ ก็มักจะแปลงร่างมาช่วยหญิงมีครรภ์บ่อย ๆ เมื่อสวีชิงซาวเดินเข้าไปในศาลเจ้าดู เห็นผ้าเช็ดหน้า ผืนหนึ่งอยู่บนเทวรูป ของเจ้าแม่และเป็นผืนที่ตนให้ เมื่อมองไปด้านบนของเทวรูป ก็มีคำที่ตนเขียนไว้ให้ แก่หญิงแซ่เฉินผู้นั้น ครั้นแล้วเพิ่งรู้ว่า หญิงแซ่เฉินผู้นั้นที่แท้ก็คือ เทพที่ทำหน้าที่ดูแลช่วยเหลือ ในการคลอด ซึ่งชาวบ้านเรียกกันว่า "เจ้าแม่กำเนิด" หรือเทพเจ้าประทานบุตร นั่นเอง
== ความเชื่อ ==
โดยทั่วไปในการบูชาเพื่อขอบุตร หากปารถนาบุตรชายมักเอาดอกไม้สีขาวไปถวาย หากปารถนาบุตรสาวมักนำดอกไม้สีแดงไปถวายแด่เทวรูปของพระนาง
== ดูเพิ่ม ==
เจ้าคงคา
เทวรูปจีน
ศาลเจ้าจีน
วัดจีน
== อ้างอิง ==
เทพเจ้าจีน
เทวีจีน
เทวี
ศาสนาชาวบ้านจีน
ลัทธิเต๋า
เซียน
ผู้หญิง
โอตานิ โยชิตสึงุ

โอตานิ โยชิตสึงุ (大谷 吉継, 1558 – 21 ตุลาคม 1600) เป็นซามูไร ในยุคเซ็งโงกุ จนถึงยุคอาซูจิ–โมโมยามะ เป็นหนึ่งในผู้ติดตามของโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ เสียชีวิตในยุทธการที่เซกิงาฮาระ
ซามูไร
บุคคลในยุคอาซูจิ–โมโมยามะ
เซ็ปปูกุ
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2143
องค์การบริหารส่วนตำบลยางน้ำกลัดใต้

องค์การบริหารส่วนตำบลยางน้ำกลัดใต้ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลยางน้ำกลัดเหนือและตำบลยางน้ำกลัดใต้ ในอำเภอหนองหญ้าปล้อง จังหวัดเพชรบุรี เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลยางน้ำกลัดใต้ใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลยางน้ำกลัดใต้เมื่อ พ.ศ. 2540 ในปี พ.ศ. 2565 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลมีประชากรทั้งหมด 5,194 คน โดยเป็นประชากรในสองส่วนตำบล คือ เขตตำบลยางน้ำกลัดเหนือ 2,246 คน และเขตตำบลยางน้ำกลัดใต้ 2,948 คน
ต่อมาในวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลยางน้ำกลัดเหนือ รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลยางน้ำกลัดใต้ ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลยางน้ำกลัดใต้ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยางน้ำกลัดเหนือและตำบลยางน้ำกลัดใต้ทั้งหมด
เขตองค์การบริหารส่วนตำบลเกือบทั้งหมดอยู่ในพื้นที่ของป่าสงวนแห่งชาติป่ายางน้ำกลัดเหนือ–ป่ายางน้ำกลัดใต้ และป่ายางหัก ของอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน ซึ่งเป็นพื้นที่ป่าต้นน้ำลำธารของแม่น้ำเพชรบุรี เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2523 เห็นสมควรให้ออกพระราชกฤษฎีกากำหนดที่ดินบริเวณพื้นที่ป่ายางน้ำกลัดเหนือ และป่ายางน้ำกลัดใต้ให้เป็นอุทยานแห่งชาติ นับเป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 28 ของประเทศ เป็นการรักษาสภาพป่าให้คงอยู่เป็นสมบัติของชาติถาวรสืบไปดังพระราชประสงค์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว องค์การบริหารส่วนตำบลมีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 1,086.0 ตารางกิโลเมตร โดยเป็นพื้นที่ในสองส่วนตำบล คือ เขตตำบลยางน้ำกลัดเหนือ 667.0 ตารางกิโลเมตร และเขตตำบลยางน้ำกลัดใต้ 419.0 ตารางกิโลเมตร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลยางน้ำกลัดใต้
ยางน้ำกลัดใต้
อำเภอหนองหญ้าปล้อง
วันโยคะสากล

วันโยคะสากล (International Day of Yoga) เป็นวันเฉลิมฉอลงโยคะสากลประจำปีที่มีขึ้นในทุกวันที่ 21 มิถุนายน นับตั้งแต่ปี 2015 เป็นต้นมา โดยประกาศของที่ประชุมใหญ่สหประชาชาติในปี 2014 โยคะ เป็นการปฏิบัติเพื่อออกกำลังะกาย, ฝึกจิตใจ และ กิจกรรมทางจิตวิญญาณที่มีที่มาจากประเทศอินเดีย นายกรัฐมนตรีอินเดีย นเรนทระ โมที กล่าวต่อที่ประชุมสหประชาชาติในปี 2014 เสนอให้วันที่ 21 มิถุนายน ซึ่งเป็นวันที่กลางวันยาวนานที่สุดของปีในซีกโลกเหนือฉลองเป็นวันโยคะสากล
== อ้างอิง ==
วันสำคัญของสหประชาชาติ
โยคะ
มิถุนายน
เกาะแม่เกาะ

เกาะแม่เกาะ เป็นเกาะในอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะอ่างทอง ในตำบลอ่างทอง อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี
จุดเด่นของเกาะแม่เกาะคือ ทะเลใน หรือ ทะเลสาบกลางภูเขา เป็นแอ่งน้ำธรรมชาติขนาดใหญ่ที่ถูกโอบล้อมไปด้วยเทือกเขาหินปูนที่สูงสลับซับซ้อน มีอุโมงค์ใต้น้ำที่เชื่อมต่อกับทะเล ด้วยเหตุนี้จึงชื่อว่า "ทะเลใน"
ทะเลในเกิดจากแอ่งหินปูนยุบตัวลงในทะเล เป็นวงรี ลักษณะการเกิดของทะเลในมีกำเนิดมาจากเขาหินปูนซึ่งสะสมตัวจากการตกตะกอนของสารละลายหินปูนหรือแคลเซียมคาร์บอเนต (CaCO3) ร่วมกับการทับถมของซากสัตว์ หลังจากที่หินปูนทับถมจนกลายเป็นหินแข็งแล้ว เกิดการเปลี่ยนแปลงของเปลือกโลก หินปูนยกตัวจนกลายเป็นเขาสูง จนเมื่อหินปูนถูกน้ำเซาะไปเรื่อย ๆ ทำให้เกิดลักษณะธรณีสัณฐานแบบคาสต์ซึ่งเต็มไปด้วยหลุมบ่อ ถ้ำ และทางน้ำใต้ดิน จนเมื่อน้ำละลายเอาหินปูนที่อยู่ข้างใต้หลุมบ่อหรือถ้ำ จนเป็นหลุมหรือถ้ำมีขนาดใหญ่และผนังถ้ำบางลง ผนังถ้ำส่วนบนจึงได้พังทะลายลง ทำให้พื้นดินตอนบนยุบลงกลายเป็นหลุมใหญ่ มีสภาพเป็นหลุมยุบที่ปากหลุมมีลักษณะค่อนข้างกลม หลุมยุบนี้จึงค่อย ๆ ลึกลงเรื่อยมา จนทะลุติดต่อถึงทางน้ำด้านล่าง เมื่อเปลือกโลกเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง ทำให้เขาหินปูนเหล่านี้จมลงใต้ทะเล เกิดเป็นหมู่เกาะที่น้ำทะเลไหลทะลักเข้าไปภายในโดยช่องทางน้ำใต้ดินมาสะสมขังตัวอยู่ในหลุมยุบ ทำให้เกิดเป็นทะเลใน
ทะเลในกว้างกว่า 250 เมตร ยาว 350 เมตร ลึก 7 เมตร มีเนื้อที่ประมาณ 30 ไร่ สีของน้ำเป็นสีเขียวมรกต มีโขดเขา และต้นไม้รอบ ๆ
บนเกาะยังมีถ้ำบัวโบก ภายในมีหินงอกหินย้อยคล้ายดอกบัวบาน ถัดไปมีทางเดินขึ้นไปยังจุดชมวิวบนยอดเขา ซึ่งมองเห็นทิวทัศน์โดยรวมของหมู่เกาะอ่างทอง
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
แม่เกาะ
อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะอ่างทอง
คลองทับนาง

คลองทับนาง เป็นคลองที่ไหลแยกจากคลองสำโรง เป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองบางส่วนระหว่างตำบลเทพารักษ์ และตำบลแพรกษาใหม่ อำเภอเมืองสมุทรปราการ กับตำบลบางพลีใหญ่ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ สภาพในปัจจุบันไม่ได้เป็นคลองยาวต่อเนื่อง บางส่วนตื้นเขิน ถูกบ่อขยะทับถม ช่วงท้ายคลองเป็นเพียงท้องร่องเล็กๆ ไหลลงสู่คลองชลประทานเลียบถนนสุขุมวิท ไม่ได้ต่อถึงคลองปากน้ำไหลลงอ่าวไทยเช่นในอดีต คลองทับนางจึงกลายสภาพมาเป็นเพียงคลองทดน้ำสู่ไร่นาเท่านั้น จากข้อมูลขององค์การบริหารส่วนตำบลบางพลีใหญ่ ระบุว่าคลองทับนาง มีความกว้าง 10 เมตร ยาว 5,100 เมตร
คลองทับนางเป็นคลองโบราณ ราว พ.ศ. 2041 สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 โปรดให้ขุดลอกชำระคลองสำโรงกับคลองทับนางให้กว้างขึ้น ในพงศาวดารกรุงศรีอยุธยาระบุว่า "ในศักราช 860 (พ.ศ. 2041) ปีมะเมียสัมฤทธิศก สมเด็จพระรามาธิปดีที่ 2 มีรับสั่งให้ขุดซ่อมคลองสำโรงและคลองทับนางเพื่อให้เรือใหญ่ไปมาได้ ทั้งนี้ เพราะเดิมคลองสำโรงซึ่งอยู่ตำบลศรีษะจระเข้กับคลองทับนางตื้นเขินจะต้องชำระใหม่"
บริเวณทางแยกระหว่างสองคลองมีการค้นพบเทวรูปสัมฤทธิ์ 2 องค์ เรียกภายหลังว่า พระยาแสนตา องค์หนึ่ง กับ บาทสังขกร อีกองค์หนึ่ง
ในพงศาวดารยังกล่าวว่ามีการขุดลอกคลองทับนางต่อไปทางใต้จนถึงคลองปากน้ำ (สมัยที่ยังไม่ได้สร้างเมืองสมุทรปราการ)
สุนทรภู่ได้แต่ง นิราศเมืองแกลง ระหว่างการเดินทางไปเมืองแกลงเมื่อ พ.ศ. 2350 กล่าวถึงคลองทับนางว่า
==อ้างอิง==
คลองในอำเภอเมืองสมุทรปราการ
คลองในอำเภอบางพลี
อิเกดะ เทรูมาซะ

อิเกดะ เทรูมาซะ (池田 輝政, 31 มกราคม 1565 – 16 มีนาคม 1613) เป็นไดเมียวชาวญี่ปุ่นในช่วงต้นยุคเอโดะ หรือรู้จักในอีกนามว่า "โชกุนแห่งญี่ปุ่นตะวันตก" (saigoku no shōgun) เขาผ่านศึกมามากมายในยุคอาซูจิ–โมโมยามะ ตลอดจนการเข้าร่วมยุทธการที่เซกิงาฮาระ จนได้รับแต่งตั้งเป็นไดเมียวแห่งฮิเมจิ เป็นบุตรของอิเกดะ สึเนโอกิ
ไดเมียว
บุคคลในยุคเอโดะ
บุคคลในยุคอาซูจิ–โมโมยามะ
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2156
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2108
ราชิสม์

ราชิสม์ (рашизм|rashizm,  คือการรวมคำระหว่าง "รัสเซีย" และ "ฟาสซิสม์"; рашизм|translit=rashyzm) คือคำเรียกใช้กับอุดมการณ์ทางการเมือง และการปฏิบัติทางสังคมของรัสเซีย ในช่วงสมัยต้นศตรวรรษที่ 21 โดยมีการพูดถึงเกี่ยวกับอุดมการณ์ชาตินิยมและการทหารของรัสเซีย โดยตั้งให้คำเรียกดังกล่าวสามารถขยายถึงระบอบการปกคองแบบลัทธิอำนาจนิยมสุดโต่งได้
คำนี้มีการใช้อย่างกว้างขวางในยูเครนทั้งสื่อและองค์กรภาครัฐ เพื่อไว้ใช้เรียกกลุ่มกองกำลังจากกองทัพรัสเซีย และผู้ที่สนับสนุนการทหารของรัสเซีย และเป็นที่รู้จักแพร่หลายทั่วโลก หลังจากเกิดเหตุการณ์สงครามรัสเซีย-ยูเครน
คำว่า рашизм (รัสซิสม์/ราซีสม์) เริ่มแพร่หลายมากขึ้นในแวดวงที่ไม่เป็นทางการในปี 2008 ระหว่าง สงครามรัสเซีย-จอร์เจีย   ความนิยมในสื่อมวลชนของยูเครนเพิ่มขึ้นหลังจากการ ผนวกคาบสมุทรไครเมียยูเครนโดยสหพันธรัฐรัสเซีย  การตกของ โบอิ้ง 777 ใกล้เมือง โดเนตสค์ เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 2014 และการเริ่มต้น สงครามรัสเซีย-ยูเครน ในปี 2014
นอกจากนี้ ราชิสม์ยังสามารถใช้ได้อย่างแพร่หลาย ทั้งการทหาร และการเคลื่อนไหวทางการเมือง ทั้งจากรัฐบาลและประชาชน รวมทั้งการแสดงความภาคภูมิใจในชาติมาตุภูมิของตนเอง
สัญลักษณ์ที่พบบ่อยนั้น มักจะเป็นริบบิ้นนักบุญจอร์จ ทำเป็นตัวอักษร Z (โดย Z สามารถแบ่งความหมายได้สองแบบ คือ Za pobedu หรือ เพื่อชัยชนะ หรือ Zapad ที่แปลว่าตะวันตกในภาษารัสเซีย)โดยปรากฎแพร่หลายทั่วทั้งประเทศรัสเซีย และพื้นที่ที่รัสเซียเข้ายึดครองในยูเครน ทั้งสื่อสิ่งพิมพ์ ใบปลิว จนถึงสื่อสังคมออนไลน์
== อ้างอิง ==
อุดมการณ์ทางการเมือง
การรุกรานยูเครนของรัสเซีย พ.ศ. 2565
สถานีรถโดยสารประจำทางลวิว

สถานีรถโดยสารประจำทางลวิว (Автовокза́л «Львів»|translit=Avtovokzal "Lviv") เป็นสถานีรถโดยสารประจำทางหลักประจำเมืองลวิว ในประเทศยูเครน สถานีตั้งอยู่บน ในย่าน ห่างจากสถานีรถไฟลวิวไปทางทิศใต้ราว 6 กิโลเมตร (4 ไมล์) อาคารสถานีมีแปลนพื้นที่ใช้สอยเป็นรูปสามเหลี่ยม และสร้างขึ้นตามสถาปัตยกรรมสมัยใหม่
แผนของรัฐบาลในการสร้างสถานีรถโดยสารประจำทางแห่งใหม่ให้แก่ลวิวเริ่มมีในปี 1969 เริ่มต้นแผนในปี 1971 เริ่มก่อสร้างในปี 1976 และเปิดให้บริการในปี 1980
อาคารแบ่งออกเป็นสามโซน หันหน้าออกไปสามด้าน ได้แก่ ด้านหน้าด้านหลักของอาคารหันหน้าออกถนนใหญ่ ด้านสำหรับรถขาเข้า และด้านสำหรับรถขาออก ในปัจจุบันโซนขาเข้าและขาออกใช้งานร่วมกัน ในขณะที่โซนที่เดิมกำหนดเป็นขาออกใช้เป็นที่จอดรถ
== ดูเพิ่ม ==
โรงงานรถยนต์ลวิว
สถานีรถโดยสารประจำทางกลางเคียฟ
== อ้างอิง ==
สิ่งก่อสร้างในลวิว
สถานีรถโดยสารประจำทางในประเทศยูเครน
เกาะหวาย

เกาะหวาย เป็นเกาะในเขตพื้นที่อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง ตำบลเกาะช้างใต้ อำเภอเกาะช้าง จังหวัดตราด อยู่ทางใต้ของเกาะช้าง ใกล้กับเกาะเหลายา
อ่าวด้านเหนือของเกาะหวาย เป็นแหล่งที่มีแนวปะการังสมบูรณ์ เช่นเดียวกับทางด้านตะวันตกของอ่าวใหญ่ที่มีปะการังที่สมบูรณ์ ปะการังส่วนมากที่พบ ได้แก่ ปะการังก้อน ปะการังเขากวาง ปะการังแผ่น ปะการังพุ่ม และหอยมือเสือ
สถานที่ที่ได้รับความนิยมบนเกาะคือ อ่าวโรแมนติก เป็นอ่าวเล็ก ๆ ระยะทางประมาณ 100 เมตร มีหาดทรายขาว บนเกาะหวายมีที่พัก 3–4 แห่ง ได้แก่  เกาะหวายกรีนรีสอร์ท กูดฟีลลิง (Good Feeling) เกาะหวายพาราไดซ์ และเกาะหวายบีชรีสอร์ท ฤดูกาลท่องเที่ยวระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงปลายเดือนเมษายน กิจกรรมของนักท่องเที่ยวได้แก่ พายเรือคายัก การดำน้ำลึก การตกปลา และการดำน้ำดูปะการังน้ำตื้น เป็นต้น
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
หวาย
หวาย
เกาะมันนอก

เกาะมันนอก เป็นเกาะเล็ก ๆ เกาะหนึ่งในหมู่เกาะมันซึ่งประกอบด้วย 3 เกาะ คือเกาะมันใน เกาะมันกลาง และเกาะมันนอก ห่างจากท่าเรืออ่าวมะขามป้อม (ท่าเรืออ่าวไข่) ใกล้ ๆ กับแหลมแม่พิมพ์ราว ๆ 5 กิโลเมตร เกาะมันนอกตั้งอยู่ในพื้นที่ตำบลกร่ำ อำเภอแกลง จังหวัดระยอง
เกาะมันนอกอยู่ในความดูแลของกองทัพเรือไทย มีเนื้อที่ประมาณ 95 ไร่ เป็นเกาะที่เล็กที่สุดในบรรดาหมู่เกาะมัน มีหาดทรายอยู่ทางตอนเหนือของเกาะ เนื้อทรายขาวเนียนละเอียด ทางด้านหน้าของตัวเกาะมันนอกซึ่งเป็นทิศใต้และทิศตะวันออก มีโค้งหาดทรายเล็ก ๆ  แนวปะการังส่วนใหญ่มีสภาพสมบูรณ์ปานกลาง พบทางด้านใต้และด้านเหนือบางจุด บนเกาะมันนอกมีที่พัก 1 แห่ง ซึ่งมีพื้นที่เป็น 1 ใน 4 ของเนื้อที่เกาะทั้งหมด ชื่อว่า เกาะมันนอกไพรเวตไอแลนด์
==อ้างอิง==
มันนอก
แหลมแม่พิมพ์

แหลมแม่พิมพ์  หาดแหลมแม่พิมพ์ หรือ หาดแม่พิมพ์ เป็นชายหาดที่มีนักท่องเที่ยวนิยมมาเที่ยวพักผ่อนกันมากตลอดทั้งปี หาดทรายมีความยาวราว  4 กิโลเมตร ตั้งอยู่ที่ถนนเพ-แกลง-กร่ำ ตำบลกร่ำ อำเภอแกลง จังหวัดระยอง อยู่ห่างจากตัวเมืองระยอง 48 กิโลเมตร จากถนนสุขุมวิทมีทางแยกขวาไปแหลมแม่พิมพ์ถึง 3 แห่งด้วยกัน คือ กิโลเมตรที่ 259.5 กิโลเมตรที่ 263 และกิโลเมตรที่ 268
บริเวณชายหาดมีบ้านพัก รีสอร์ต ร้านอาหาร ศาลเจ้าแม่พิมพ์ รูปปั้นเจ้าแม่กวนอิม มีทางเดินเล็ก ๆ ทอดตัวขึ้นสู่วัดบนยอดเขาอันเป็นจุดที่สามารถชมวิวหาดแม่พิมพ์จากมุมสูง ช่วงต้นของหาดติดต่อกับหาดวังแก้วค่อนข้างเงียบสงบ หาดทรายกว้าง ร่มรื่นด้วยทิวสนและต้นหูกวาง มีศาลาพักผ่อนชมวิวตั้งอยู่เป็นระยะ ๆ นอกจากนี้ยังมีกลุ่มประมงพื้นบ้านใช้เป็นที่จอดเรือประมาณ 80 ลำ
หาดแม่พิมพ์เป็นหนึ่งในพื้นที่ที่ประสบปัญหาจากขยะทะเลที่ลอยเข้ามาติดหาด จากการเก็บตัวอย่างขยะทะเลตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2558 พบปริมาณขยะทะเลทั้งหมด 30,261 ชิ้น สามารถแบ่งขยะออกได้เป็น 10 ประเภท ได้แก่ โฟม พลาสติกแข็ง ผ้าและไฟเบอร์พลาสติกบาง สารประกอบโพลิเมอร์โลหะ แก้วและเซรามิก ไม้กระดาษ และอื่น ๆ
==อ้างอิง==
สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดระยอง
แม่พิมพ์
ชายหาดในประเทศไทย
ปาทริส ลูมูมบา

ปาทริส เอเมอรี ลูมูมบา (Patrice Émery Lumumba; 2 กรกฎาคม 1925 – 17 มกราคม 1961) เป็นนักการเมืองและผู้นำขบวนการเอกราชคองโก เขาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก (ในเวลานั้นคือสาธารณรัฐคองโก) ตั้งแต่เดือนมิถุนายนถึงกันยายน 1960 และเป็นผู้นำของขบวนการแห่งชาติคองโก (แอมแอนเซ) นับตั้งแต่ปี 1958 จนกระทั่งเสียชีวิตในเดือนมกราคม 1961 เขาเชื่อมั่นในชาตินิยมแอฟริกาและอุดมการณ์รวมกลุ่มแอฟริกา ลูมูมบาเป็นบุคคลที่มีบทบาทสำคัญในการเปลี่ยนผ่านคองโกจากอาณานิคมของเบลเยียมสู่การเป็นรัฐเอกราช
ไม่นานหลังคองโกได้รับเอกราชในปี 1960 ได้เกิดการก่อการกำเริบขึ้นในกองทัพ ถือเป็นจุดเริ่มต้นของวิกฤตการณ์คองโก ลูมูมบาได้ร้องขอให้สหรัฐและสหประชาชาติช่วยปราบปรามกลุ่มแบ่งแยกดินแดนกาต็องกาซึ่งมีเบลเยียมหนุนหลังและนำโดยมออีซ ชอมเบ คำร้องขอของลูมูมบาถูกปฏิเสธเนื่องจากความแคลงใจในโลกตะวันตกว่าลูมูบามีแนวคิดสนับสนุนลัทธิคอมมิวนิสต์ ความแคลงใจนี้เพิ่มขึ้นอีกเมื่อลูมูมบาหันไปขอความช่วยเหลือจากสหภาพโซเวียต ซีไอเอเรียกการขอความช่วยเหลือจากสหภาพโซเวียตนี้ว่า "การยึดครองตามแบบฉบับของลัทธิคอมมิวนิสต์"
หลังลูมูมบาถูกโค่นล้มจากการรัฐประหารที่นำโดยโมบูตู เซเซ เซโก เขาพยายามหลบหนีไปยังสตานเลวีลเพื่อร่วมกับกลุ่มผู้สนับสนุนในการจัดตั้งรัฐต่อต้านโมบูตูที่ชื่อสาธารณรัฐเสรีคองโก ลูมูมบาถูกเจ้าหน้าที่รัฐของโมบูตูจับกุมระหว่างทางไปสตานเลวีล เขาถูกเจ้าหน้าที่กาต็องกาประหารชีวิตต่อหน้าเจ้าหน้าที่และนายทหารจากกาต็องกาและเบลเยียม ศพเขาถูกโยนลงไปในหลุมตื้น ๆ แต่ต่อมาถูกขุดขึ้นและนำไปทำลายทิ้ง หลังจากถูกสังหาร ลูมูมบาได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้พลีชีพเพื่อขบวนการรวมกลุ่มแอฟริกาอย่างกว้างขวาง ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา การสอบสวนได้ให้ความกระจ่างเกี่ยวกับเหตุการณ์แวดล้อมการเสียชีวิตของลูมูมบา โดยเฉพาะอย่างยิ่งบทบาทของเบลเยียมและสหรัฐ ในปี 2002 เบลเยียมได้กล่าวคำขอโทษอย่างเป็นทางการจากส่วนร่วมในการสังหารลูมูมบา
== อ้างอิง ==
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
Mwakikagile, Godfrey (2014), Congo in the Sixties, 
นักปฏิวัติ
นักการเมืองที่ถูกลอบสังหาร
เสียชีวิตจากอาวุธปืน
ผู้นำที่พ้นตำแหน่งจากรัฐประหาร