pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วัดพราหมณี

วัดพราหมณี [พฺราม-มะ-นี] หรือ วัดหลวงพ่อปากแดง เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านใหญ่ อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก
วัดพราหมณีสร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 เมื่อ พ.ศ. 2439 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2446 วัดยังเป็นที่ตั้งของอนุสรณ์สถานกองพลทหารญี่ปุ่นที่ 37 สมัยสงครามมหาเอเชียบูรพา พ.ศ. 2482–2488 สมาคมทหารสหายสงครามกองพลญี่ปุ่นที่ 37 ได้สร้างอนุสรณ์สถานขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2535 เพื่อเป็นที่ระลึกถึงดวงวิญญาณของทหารจำนวน 7,920 นาย และนำอิฐที่ฝังอยู่ในบริเวณวัดมาบรรจุในแท่นที่จัดขึ้น
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ พระอุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 กุฏิสงฆ์ พระวิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 และศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 ยังมีวิหารเจ้าแม่กวนอิม ศาลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช และอุทยานการศึกษา ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อปากแดง เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ สร้างด้วยโลหะสัมฤทธิ์ หน้าตักกว้าง 49 นิ้ว สูง 1 เมตร เป็นศิลปะล้านช้าง จีวรเป็น ลายดอกพิกุล พระโอษฐ์แย้มทาสีแดงเห็นชัด มีตำนานเล่าว่า หลวงพ่อปากแดง เป็นพระพุทธรูปพี่น้องกับพระสุกและพระใส ซึ่งได้อัญเชิญมาจากนครเวียงจันทน์ พอมาถึงประเทศไทย ชาวบ้านได้แยกย้ายไปตามวัดต่าง ๆ ปัจจุบันอัญเชิญองค์หลวงพ่อขึ้น เป็นพระประธานในพระอุโบสถ
==อ้างอิง==
พราหมณี
พราหมณี
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดราชบุรี

จังหวัดราชบุรี มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 3 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
== ประวัติศาสตร์ ==
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดราชบุรีมีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 3 คน คือ ร้อยตำรวจโท เชาวริน ลัทธศักดิ์ศิริ นภินทร ศรีสรรพางค์ และ ปราโมทย์ ไพชนม์
สมาชิกวุฒิสภาสตรีคนแรกของจังหวัดราชบุรี คือ นางเพียงเพ็ญ ศักดิ์สมบูรณ์ (จากการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2557)
ตระกูลการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งมากที่สุด คือ
*ศักดิ์สมบูรณ์ (2 คน) ได้แก่ เกชา ศักดิ์สมบูรณ์ และ นางเพียงเพ็ญ ศักดิ์สมบูรณ์
== รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด ==
=== ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 8 พ.ศ. 2543 || width= 48% | ชุดที่ 9 พ.ศ. 2549
|-
| 1 || ร้อยตำรวจโท เชาวริน ลัทธศักดิ์ศิริ || วันชัย ธีระสัตยกุล
|-
| 2 || นภินทร ศรีสรรพางค์ || โกเมศ แดงทองดี
|-
| 3 || ปราโมทย์ ไพชนม์ || เกชา ศักดิ์สมบูรณ์
|}
=== ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 10 พ.ศ. 2551 || width= 48% | ชุดที่ 11 พ.ศ. 2557
|-
| 1 ||  เกชา ศักดิ์สมบูรณ์  || เพียงเพ็ญ ศักดิ์สมบูรณ์
|}
==อ้างอิง==
ราชบุรี
การเมืองจังหวัดราชบุรี
ไคโซกุ โอโจะ

ไคโซกุ โอโจะ  หรือ Fena: Pirate Princess เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออริจินัลที่กำลังจะฉาย สร้างสรรค์โดยสตูดิโอโปรดักชั่น ไอ.จี และคาซูโตะ นากาซาวะ อำนวยการผลิตร่วมโดย Crunchyroll และ Adult Swim ซีรีส์อนิเมะมีกำหนดฉายในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2564 ในทั้งสองแพลตฟอร์มก่อนจะออกอากาศในประเทศญี่ปุ่นในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2564
==ตัวละคร==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการ  
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
วัดยม

วัดยม อาจหมายถึง
วัดยม อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดยม อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดธรรมนิยม ชาวบ้านนิยมเรียก วัดยม อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
'''
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดกาญจนบุรี

จังหวัดกาญจนบุรี มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 2 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
== ประวัติศาสตร์ ==
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดกาญจนบุรีมีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 2 คน คือ พลเอก บัณฑิตย์ มลายอริศูนย์ และ พลเอก วัฒนา สรรพานิช
นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภามากครั้งที่สุด คือ 2 สมัย ได้แก่ นายสุรพงษ์ ตันธนศรีกุล
== รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด ==
=== ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 8 พ.ศ. 2543 || width= 48% | ชุดที่ 9 พ.ศ. 2549
|-
| 1 || พลเอก บัณฑิตย์ มลายอริศูนย์ || สุรพงษ์ ตันธนศรีกุล
|-
| 2 || พลเอก วัฒนา สรรพานิช || ธงชาติ รักษากุล
|-
| 3 || - || พลตำรวจตรี วีระ เข็มศักดิ์สิทธิ์
|}
=== ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 10 พ.ศ. 2551 || width= 48% | ชุดที่ 11 พ.ศ. 2557
|-
| 1 ||  สุรพงษ์ ตันธนศรีกุล  || พลเอก องอาจ พงษ์ศักดิ์
|}
==อ้างอิง==
กาญจนบุรี
การเมืองจังหวัดกาญจนบุรี
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดตาก

จังหวัดตาก มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 2 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
== ประวัติศาสตร์ ==
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดตากมีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 2 คน คือ อุดร ตันติสุนทร และ พนัส ทัศนียานนท์
ตระกูลการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งมากที่สุด คือ
*ตันติสุนทร (2 คน) ได้แก่ อุดร ตันติสุนทร และ รักษ์ ตันติสุนทร
== รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด ==
=== ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 8 พ.ศ. 2543 || width= 48% | ชุดที่ 9 พ.ศ. 2549
|-
| 1 || อุดร ตันติสุนทร || รักษ์ ตันติสุนทร
|-
| 2 || พนัส ทัศนียานนท์ || ชลธิศ สินรัชตานันท์
|}
=== ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 10 พ.ศ. 2551 || width= 48% | ชุดที่ 11 พ.ศ. 2557
|-
| 1 ||  ชรินทร์ หาญสืบสาย  || ชิงชัย ก่อประภากิจ
|}
==อ้างอิง==
ตาก
การเมืองจังหวัดตาก
วัดธรรมนิยม

วัดธรรมนิยม เป็นวัดราษฎร์ในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่ตำบลหัวรอ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ปัจจุบันเจ้าอาวาสคือ พระอธิการหวาน ฐิตสุโภ
วัดธรรมนิยม หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า วัดยมไทย ชาวบ้านนิยมเรียกสั้น ๆ ว่า วัดยม กรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1900 ต่อมาในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช เจ้าพระยายมราช (สังข์) หนึ่งในขุนศึกพระนารายณ์ ได้ปฏิสังขรณ์วัดนี้ จึงได้มีนามว่า วัดยม โดยเอาคำว่า ยม มาจากนามฐานันดรศักดิ์ คือ "ยมราช" แต่เดิมภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน คือ หลวงพ่อดำ เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่สมัยกรุงศรีอยุธยา แต่เนื่องจากเมื่อครั้งเสียกรุงศรีอยุธยา ถูกข้าศึกทำลายเสียหาย ครั้นสมัยบูรณะวัดธรรมนิยม จึงได้บูรณะองค์หลวงพ่อดำและนำมาประดิษฐานหน้าอุโบสถหลังใหม่ เพื่อให้ประชาชนได้สักการบูชา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2504
==อ้างอิง==
ธรรมนิยม
โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดยม (อำเภอบางบาล)

วัดยม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวัดยม อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ตั้งวัด 30 ไร่ ปัจจุบันมีหลวงพ่อพระมหาสายันต์ เตชวโร ชาวบางบาล เป็นเจ้าอาวาส
วัดยมสร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่สมัยอยุธยา ประมาณ พ.ศ. 2200 ต่อมาได้กลายสภาพเป็นวัดร้างในช่วงระยะประมาณ พ.ศ. 2310  จนถึง พ.ศ. 2480 ได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ขึ้นมาอีกครั้งหหนึ่ง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 มีเรื่องเล่าว่า พื้นที่บริเวณนี้เป็นที่ดอนน้ำไม่ท่วม จึงเกิดชุมชนและสร้างวัดขึ้น และยังเป็นสถานที่พักทัพในสมัยกรุงศรีอยุธยา เมื่อครั้งเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 จึงได้กลายเป็นวัดร้าง จนราว พ.ศ. 2474 พระครูภาวนารังสี (เปลื้อง วิสัฏโฐ) ท่านเป็นชาวบางบาล ได้ทำการบูรณะปฏิสังขรณ์ จนได้รับการยกให้เป็นวัดที่มีพระภิกษุจำพรรษส
วัดมีโบราณสถาน คือ ซากเจดีย์เก่าที่เหลืออยู่ เป็นเจดีย์ทรงระฆัง ไม่มียอด ก่ออิฐไม่สอปูน บนฐานแปดเหลี่ยม ข้างในกลวง คล้ายกับวัดกระซ้ายที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะเมืองอยุธยา ใบเสมาหินชนวน อุโบสถหลังใหม่สร้างแบบมหาอุดบนฐานอุโบสถหลังเก่า สันนิษฐานว่าเดิมน่าจะเป็นวิหารเพราะตั้งอยู่ด้านหน้าเจดีย์ประธานของวัด และบ่อน้ำโบราณก่ออิฐสมัยอยุธยา นอกจากนี้ยังมีต้นโพธิ์เก่าแก่ซึ่งคาดว่าจะมีอายุไม่น้อยกว่า 200 ปี
==อ้างอิง==
ยม
โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
มาซาโยชิ โซเก็ง

มาซาโยชิ โซเก็ง  เป็นนักประพันธ์ดนตรีประกอบวิดีโอเกมและนักตัดต่อเสียงชาวญี่ปุ่น ซึ่งได้ทำงานให้กับบริษัทสแควร์อีนิกซ์ตั้งแต่ ค.ศ. 2001 มีชื่อเสียงจากการเป็นผู้ประพันธ์หลักและผู้กำกับเสียงให้กับ ไฟนอลแฟนตาซี XIV และ ไฟนอลแฟนตาซี XVI
== อ้างอิง==
นักดนตรีชาวญี่ปุ่น
บุคลากรสแควร์เอนิกซ์
บุคคลจากรัฐบาฮากาลิฟอร์เนียซูร์
สุสานฮกเกี้ยน

สุสานฮกเกี้ยน หรือที่รู้จักกันในชื่อ สุสานจีนฮกเกี้ยน ซอยสีลม 9 (ตัวเต็ม: 亭山閩 อ่านในภาษาฮกเกี้ยนว่า "บั่นซั่นเต๋ง") เป็นสุสานสาธารณะของชาวฮกเกี้ยน และถือเป็น 1 ใน 3 สุสานสาธารณะจีนในกลุ่มย่านแยกเดโช ถนนสีลมที่ยังหลงเหลืออยู่ ประกอบด้วย สุสานฮกเกี้ยน สุสานจีนบาบ๋า และสุสานและฌาปนสถานสมาคมจีนแคะ ตั้งอยู่บนถนนซอยสีลม 9 แขวงสีลม เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร มีพื้นที่ประมาณ 4.34 ไร่ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2437 หรือประมาณสมัยรัชกาลที่ 5 ปัจจุบันสุสานแห่งนี้อยู่ในการดูแลรักษาของสมาคมฮกเกี้ยนแห่งประเทศไทย
เดิมที่ตั้งสุสานแห่งนี้อยู่นอกเขตศูนย์กลางชุมชนของแรงงานชาวจีนที่เข้ามาตั้งถิ่นอยู่อาศัยในกรุงเทพมหานคร โดยย่านที่ประกอบด้วยแหล่งโกดังและขนส่งสินค้าที่มีขนาดใหญ่ที่สุด คือบริเวณเขตบางรักในปัจจุบัน ทางตอนใต้ของเขตพระนครตลอดช่วงแม่น้ำเจ้าพระยา ด้วยเหตุนี้ชาวจีนส่วนใหญ่จึงมาตั้งถิ่นอยู่อาศัยทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำจำนวนมากโดยเฉพาะตลอดเส้นถนนเจริญกรุง ในอดีตบริเวณสามแยกเดโชที่มีถนนเดโชตัดเชื่อมกับถนนสีลมประกอบด้วยสุสานถึง 13 แห่งทั้งสุสานเอกชนและสุสานสาธารณะ ประกอบด้วยสุสานคริสต์นิกายคาทอลิก คริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ สุสานแขก และสุสานจีนในหลายกลุ่มเชื้อสาย แต่ในปัจจุบันเหลือเพียง 6 แห่ง จึงถือเป็นกลุ่มย่านสุสานที่มีความหลากหลายที่สุดแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร
ปัจจุบันสุสานฮกเกี้ยนมีสภาพค่อนข้างรกร้าง ทางสมาคมฮกเกี้ยนแห่งประเทศไทยได้มีการปรับพื้นที่ส่วนกลางบริเวณทางเข้าให้เป็นที่จอดรถยนต์ โดยพบว่าในช่วงวันธรรมดามีรถยนต์เข้ามาจอดเป็นจำนวนมาก นอกจากนี้ในช่วงเดือนกันยายน พ.ศ. 2560 ทางสมาคมฮกเกี้ยนแห่งประเทศไทยมีแนวคิดที่จะย้ายสุสานไปยังจังหวัดชลบุรี เพื่อสร้างอาคารสมาคมแห่งใหม่ในพื้นที่สุสานปัจจุบัน โดยจะมีการชดเชยเงินตอบแทนให้แก่ลูกหลานที่ยินยอม แต่เจ้าของหลุมศพภายในสุสานบางส่วนไม่เห็นด้วย และยังคงสถานะของการเป็นสุสานจีนในปัจจุบัน
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Hoklo Cemetery, Silom (II).jpg|หลุมฝังศพที่ผสมรูปแบบสถูป เจดีย์แบบพุทธและแขนเกือกม้าแบบจีนในการตกแต่งสร้างรูปแบบป้ายหลุมศพ
ไฟล์:Hoklo Cemetery, Silom (III).jpg|บริเวณหลุมฝังศพเก่าที่ถูกทิ้งร้าง
ไฟล์:Hoklo Cemetery, Silom (IV).jpg|บริเวณหลุมฝังศพเก่าที่ถูกทิ้งร้าง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ศาสนสถานในเขตบางรัก
สุสานในประเทศไทย
ไบออนเทค

ไบออนเทค (BioNTech) เป็นบริษัทเทคโนโลยีชีวภาพของประเทศเยอรมนี สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่นครไมนทซ์ รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ ไบออนเทคเป็นผู้ผลิตชีวเภสัชภัณฑ์ชนิดภูมิคุ้มกันบำบัดจาก mRNA สำหรับการรักษาโรคมะเร็งและโรคติดเชื้อต่างๆ
ไบออนเทคก่อตั้งในค.ศ. 2008 จากการรวมกลุ่มของนักวิจัยหลายคนด้วยเงินทุนตั้งต้น 150 ล้านยูโร โดยมุ่งเน้นพัฒนาชีวเภสัชภัณฑืชนิดภูมิคุ้มกันบำบัดและเทคโนโลยีสำหรับรักษาโรคมะเร็งเป็นหลัก ไบออนเทคเผยแผร่ผลวิจัยของกลไก mRNA โดยตลอดระหว่างค.ศ. 2014 ถึง 2018
ในค.ศ. 2019 บริษัทตั้งสำนักงานใหม่ที่นครเคมบริดจ์ สหรัฐอเมริกา และได้รับเงินลงทุนจากมูลนิธิเกตส์ จำนวน 55 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และระดมทุนผ่านการจำหน่ายหุ้นครั้งแรก (IPO) จากตลาดหลักทรัพย์แนสแด็กได้เงินจำนวน 150 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปีเดียวกัน ในค.ศ. 2020 ไบออนเทคร่วมทุนกับบริษัทไฟเซอร์ในการพัฒนาวัคซีน BNT162b2 ชนิด RNA ซึ่งมีประสิทธิภาพการป้องกันโรคโควิด-19 ถึง 95% หลังได้รับวัคซีนเข็มที่สองห่างจากเข็มแรกอย่างน้อยเจ็ดวัน
==อ้างอิง==
บริษัทของเยอรมนี
โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ 2019
โมแฮมแมด ฆอแทมี

เซย์เยด โมแฮมแมด ฆอแทมี (سید محمد خاتمی Sayyid Mohammad Khatami) เป็นนักการเมืองชาวอิหร่าน ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงวัฒนธรรมระหว่างค.ศ. 1982 ถึง 1992 และต่อมาเป็นประธานาธิบดีอิหร่านสองสมัยระหว่างค.ศ. 1997 ถึง 2005
โมแฮมแมดเป็นบุตรของรูฮุลลอฮ์ ฆอแทมี นักบวชระดับสูงในเมืองยาซิด โมแฮมแมดจบการศึกษาระดับปริญญาตรีในสาขาปรัชญาตะวันตกจากมหาวิทยาลัยอิสฟาฮาน และศึกษาต่อระดับปริญญาโทในสาขาศึกษาศาสตร์ แต่ลาออกกลางคันเพื่อศึกษาวิชาอิสลามที่เมืองโกม เขาศึกษาวิชาอิสลามที่นั่นเป็นเวลาเจ็ดปีและจบการศึกษาระดับสูงสุดที่เรียกว่า อิจญ์ติฮาด จากนั้นได้ดำรงตำแหน่งประธานศูนย์อิสลามที่นครฮัมบวร์คในเยอรมนีตะวันตกระหว่างปี 1978 ถึง 1980
ก่อนดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี ฆอแทมีเป็นผู้แทนราษฎรระหว่างปี 1980 ถึง 1982, เป็นผู้บริหารหนักสือพิมพ์เคย์แฮน, เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมและแนวทางอิสลามระหว่างปี 1989 ถึง 1992, เป็นผู้อำนวยการหอสมุดแห่งชาติอิหร่านระหว่างปี 1992 ถึง 1997 และเป็นสมาชิกคณะมนตรีการปฏิวัติวัฒนธรรม ฆอแทมีสามารถพูดภาษาเปอร์เซีย (ภาษาเกิด), ภาษาอาหรับ, ภาษาอังกฤษ และภาษาเยอรมัน
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1997 ฆอแทมีได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีคนที่ 5 ด้วยคะแนนเสียง 69.6% ของผู้ใช้สิทธิ์ออกเสียง เขาได้รับเลือกสมัยที่สองในปี 2001 ด้วยคะแนนเสียง 77.1% ของผู้ใช้สิทธิ์ออกเสียง เขาดำรงตำแหน่งครบวาระสูงสุดตามรัฐธรรมนูญในปี 2005
ตลอดช่วงที่เขาเป็นประธานาธิบดี เขาได้ผลักดันให้เกิดการปฏิรูปมากมายในประเทศ อาทิ เกิดการเลือกตั้งส่วนท้องถิ่นครั้งแรก, สนับสนุนภาคประชาสังคมและหลักนิติธรรม, ส่งเสริมให้ประชาชนวิพากษ์วิจารณ์ผู้มีอำนาจระดับสูง, อนุญาตให้สื่อสิ่งพิมพ์แสดงความเห็นทางการเมืองที่หลากหลาย, พื้นฟูความสัมพันธ์กับต่างชาติและผลักดันให้สถานทูตของชาติยุโรปในอิหร่านเปิดทำการอีกครั้ง เป็นต้น
==อ้างอิง==
ประธานาธิบดีอิหร่าน
มุสลิมนิกายชีอะฮ์
บุคคลจากจังหวัดแยซด์
คณะโลจิสติกส์ มหาวิทยาลัยบูรพา

คณะโลจิสติกส์ มหาวิทยาลัยบูรพา (Faculty of Logistics, Burapha University) เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยบูรพา จัดการเรียนการสอนด้านโลจิสติกส์ การเดินเรือ ธุรกิจทางทะเลและการขนส่งทางทะเล คณะโลจิสติกส์ มหาวิทยาลัยบูรพา เป็นคณะโลจิสติกส์แห่งแรกของประเทศไทย ตั้งอยู่ที่อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี
==ประวัติ==
ในปี พ.ศ. 2531 คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติให้ยกฐานะมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตบางแสน เป็นมหาวิทยาลัยเอกเทศ และในวันที่ 27 ธันวาคม 2531 คณะอนุกรรมการประสานงานการจัดตั้งมหาวิทยาลัยใหม่ในส่วนภูมิภาค และในปี พ.ศ. 2532 คณะรัฐมนตรีรับหลักการร่างพระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยบูรพา สภาผู้แทนราษฎรได้ประชุมพิจารณาร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยบูรพา ลงมติรับหลักการและส่งให้คณะกรรมาธิการการศึกษาสภาผู้แทนราษฎรดำเนินการจนกระทั่ง ในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 จึงได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยบูรพาโดยพระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2533 และประกาศลงในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 107 ตอนที่ 131
หลังจากแยกตัวเป็นมหาวิทยาลัยบูรพาแล้ว ในปี 2543 สภามหาวิทยาลัยบูรพาจึงได้ให้ความเห็นชอบในการจัดตั้ง “วิทยาลัยพาณิชย์นาวี” ขึ้นเป็นแห่งแรกของไทยในวันที่ 29 กรกฎาคม 2543
ต่อมา ในวันที่ 3 มิถุนายน 2548 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น “วิทยาลัยการขนส่งและโลจิสติกส์” และเปลี่ยนฐานะเป็น “คณะโลจิสติกส์” ดังปรากฎในปัจจุบันเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า "Faculty of Logistics, Burapha University"
==หน่วยงานภายใน==
คณะโลจิสติกส์ มหาวิทยาลัยบูรพา แบ่งส่วนงานภายในดังนี้
สำนักงานจัดการศึกษา
สำนักงานคณบดี
== หลักสูตร ==
== ทำเนียบคณบดี ==
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์มหาวิทยาลัยบูรพา
เว็บไซต์คณะโลจิสติกส์ มหาวิทยาลัยบูรพา
มหาวิทยาลัยบูรพา
เจ้าหญิงเวรอนิก เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งมอนเตเนโกร

เจ้าหญิงเวรอนิก เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งมอนเตเนโกร (Her Royal Highness Princess Véronique Hereditary Princess of Montenegro) (พระนามเดิม:เวรอนิก ไฮลอต กานาส ดา ซิลวา) ประสูติเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม 2519 เป็นบุตรีใน อันโตนิโอ มานูเอล มาร์ตินส์ กานาส ดา ซิลวา และ แอนน์-ฟรังซัว โดมินิก ไฮลอต เป็นช่างภาพและสถาปนิกชาวโปรตุเกส โดยพระบิดานั้น สืบเชื้อสายมาจากชนชั้นสูงของโปรตุเกส ซึ่งพระบิดาของพระองค์มีอาชีพเป็นวิศวกรและทหารเรือ ทรงมีพระพี่น้อง 2 ท่าน คือ อเล็กซานเดอร์-ไมเคิล ไฮลอต กานาส ดา ซิลวา และ ลอร่า-มาเรีย ไฮลอต กานาส ดา ซิลวา
ทรงจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยม António Arroio ซึ่งเป็นโรงเรียนด้านศิลปะใน ลิสบอน และต่อมาทรงเข้าเรียนที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบที่ Universidade เดออาวีโร อย่างไรก็ตามทรงพักการเรียน โดยทรงย้ายไปอยู่กับพระบิดาพระมารดา ณ ปารีส ที่ และทรงจบการศึกษามหาวิทยาลัที่มีชื่อเสียงในฝรั่งเศส
ด้านชีวิตสส่วนพระองค์ ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายบอริส เจ้าชายรัชทายาทแห่งมอนเตเนโกร พระโอรสใน เจ้าชายนิโคลัส มกุฎราชกุมารแห่งมอนเตเนโกร เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม 2550 โดยเธอรับพระราชทานพระอิสริยยศ เฮอร์รอยัลไฮเนส เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งมอนเตเนโกร พระชายา มีพระธิดา 2 พระองค์คือ
เจ้าหญิงเมลินา
เจ้าหญิงอันโตเนีย
== อ้างอิง ==
Boris Petrović-Njegoš
Černohorská královská rodina
Následnictví černohorského trůnu
เจ้าหญิงมอนเตเนโกร
ราชวงศ์มอนเตเรโกร
สถาปนิก
นักถ่ายภาพ
ชาวโปรตุเกส
บุคคลจากลิสบอน
มณฑลกรุงเทพ

มณฑลกรุงเทพ เป็นมณฑลที่ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2440 เดิมทีอยู่ภายใต้การปกครองบังคับบัญชาของเสนาบดีกระทรวงนครบาลตามลักษณะพระธรรมนุญกฎหมายเก่ามาแต่เดิม ได้จัดการปกครองท้องที่ในเขตที่ตั้งกรุงรัตนโกสินทร์กับจังหวัดธนบุรีอันเคยเป็นกรุงธนบุรีมาก่อนอีกจังหวัดหนึ่ง จากนั้นรวมหัวเมืองใกล้เคียง นนทบุรี ปทุมธานี นครเขื่อนขันธ์ สมุทรปราการ ธัญญบุรี และมีนบุรี รวมกันเป็นมณฑลกรุงเทพมหานครมีผู้บัญชาการมณฑลเทศาภิบาล
==ประวัติ==
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงให้ทดลองนำเอาระบบคณะกรรมการมาใช้กับรูปแบบการปกครองเมืองหลวงอยู่ชั่วขณะหนึ่ง แต่ไม่ประสบผลสำเร็จ จึงได้โปรดเกล้าให้ยกเลิก ต่อมาได้เปลี่ยนฐานะกรมเวียงมาเป็นกระทรวงเมือง จนเปลี่ยนมาเป็นกระทรวงนครบาลตามลำดับ โดยมีเสนาบดีเป็นผู้ทำหน้าที่รับผิดชอบในการปกครองกรุงเทพมหานครและธนบุรี รวมทั้งหัวเมืองใกล้เคียง ได้แก่ นนทบุรี ปทุมธานี นครเขื่อนขันธ์ สมุทรปราการ ธัญญบุรี และมีนบุรี ซึ่งรวมเรียกทั้งหมดว่า “มณฑลกรุงเทพมหานคร” มีผู้บัญชาการมณฑลเทศาภิบาล
การปกครองมณฑลนี้ได้ใช้พระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่และข้อบังคับปกครองหัวเมืองโดยอนุโลม แต่ยกเว้นบางอย่างสำหรับอำเภอชั้นในของจังหวัดพระนครและธนบุรีที่มีกฎหมายสำหรับการปกครองใช้มากอยู่แล้ว ที่บังคับบัญชามณฑลและจังหวัดพระนครกับธนบุรี แต่เดิมรวมอยู่กับศาลาว่าการนครบาล และหน้าที่ผู้บังคับบัญชามณฑลรวมอยู่กับเสนาบดีกระทรวงนครบาล โดยไม่ได้มีตำแหน่งข้าหลวงเทศาภิบาล ส่วนหน้าที่ตำแหน่งอื่นก็มีตำแหน่งประจำเช่นมณฑลอื่น ๆ มีกรมอำเภอซึ่งมีหน้าที่อำนวยการปกครอง
ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้กระทรวงนครบาลมารวมกับกระทรวงมหาดไทย และมีการแต่งตั้งตำแหน่ง "สมุหพระนครบาล" เป็นตำแหน่งที่ขึ้นตรงกับกษัตริย์ ทำหน้าที่ปกครองดูแลรับผิดชอบมณฑลกรุงเทพมหานคร ซึ่งขณะนั้นประกอบด้วยจังหวัดพระนครธนบุรี นนทบุรี และสมุทรปราการ ต่อมา พ.ศ. 2458 ยกเลิกมณฑลกรุงเทพมหานครกับกระทรวงนครบาลออกจากกันตาม "ประกาศกระทรวงนครบาล เรื่อง กำหนดเขตท้องที่การปกครองกรุงเทพมหานคร" (21 ตุลาคม พ.ศ. 2458) แยกจังหวัดพระนครธนบุรี เป็น จังหวัดพระนคร และจังหวัดธนบุรี
พ.ศ. 2476 ได้มีพระราชบัญญัติจัดระเบียบบริหารราชการแห่งราชอาณาจักรสยามขึ้น มีผลให้มณฑลเทศาภิบาลต้องยกเลิกไป การบริหารราชการของแต่ละจังหวัดจึงขึ้นกับกระทรวงมหาดไทยโดยตรงทุกจังหวัด
==อ้างอิง==
มณฑลเทศาภิบาล
ท่าอากาศยานนานาชาติแบกแดด

ท่าอากาศยานนานาชาติแบกแดด  อดีตมีชื่อว่า ท่าอากาศยานนานาชาติซัดดัม  (مطار بغداد الدولي) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่ใหญ่ที่สุดของประเทศอิรัก ตั้งอยู่ห่างจากชานเมืองแบกแดดไปทางตะวันตกประมาณ 
==การพัฒนาท่าอากาศยาน==
ณ วันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 มีการเปิดเผยแผนว่าจะขยายท่าอากาศยานนานาชาติแบกแดดให้รองรับผู้โดยสารมากกว่าเดิมสองเท่าถึง 15 ล้านคนต่อปี โดยมีนักลงทุนต่างชาติมาลงทุนการขยายนี้ ซึ่งจะเพิ่มอาคารผู้โดยสารสามแห่งและจะซ่อมแซมอีกสามแห่ง ทำให้แต่ละอาคารจะรับผู้โดยสาร 2.5 ล้านคนต่อปี
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Baghdad Airport Arrivals and Departures 
Globalsecurity.org profile
Christian Science Monitor article on reconstruction, October 2003
Extensive photographs of Baghdad Airport – 12.07.2004
สิ่งก่อสร้างในแบกแดด
ท่าอากาศยานในประเทศอิรัก
ซัดดัม ฮุสเซน
การเดินทางที่แบกแดด
แพร่เชื้อ

redirect การแพร่เชื้อ
ดาดาร์กูลุง

ดาดาร์กูลุง (dadar gulung, ) เป็น กูเว ("ขนม") ยอดนิยมที่มีลักษณะเป็นแพนเค้กม้วนสอดไส้มะพร้าวขูดปรุงรสหวาน ในประเทศมาเลเซีย ประเทศสิงคโปร์ และประเทศบรูไน มีชื่อเรียกว่า กูวิฮ์เกอตายัป กูวิฮ์เลิงกัง หรือ กูวิฮ์ดาดาร์ ในประเทศอินโดนีเซียมีชื่อเรียกว่า ดาดาร์กูลุง ในประเทศศรีลังกามีชื่อว่า จุรุฬอาปปัม และในประเทศฟิลิปปินส์มีชื่อเรียกว่า ดารัล
ในภาษามลายูและภาษาอินโดนีเซีย ดาดาร์ มีความหมายว่า "ไข่เจียว" หรือ "แพนเค้ก" ส่วน กูลุง หมายถึง "ห่อ" ตัวแพนเค้กมักมีสีเขียวซึ่งได้มาจาก เดาน์ซูจี หรือใบเตยหอม
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
RECIPE: Dadar Gulung (Indonesian Coconut Pancakes)
How to make dadar gulung video
กูเว
ของหวานอินโดนีเซีย
อาหารมาเลเซีย
อาหารศรีลังกา
แพนเค้กอินโดนีเซีย
อาหารจากมะพร้าว
กีฬายิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ปืนยาว 3 ท่า 50 เมตร บุคคลหญิง

การแข่งขันกีฬายิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ปืนยาว 3 ท่า 50 เมตร บุคคลหญิง เป็น 1 ใน 15 รายการแข่งขันยิงปืนที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่สนามยิงปืนอาซากะ การแข่งขันรายการปืนยาว 3 ท่า 50 เมตร บุคคลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 53 คน จาก 45 ประเทศโดยประมาณ
== การคัดเลือก ==
== สถิติ ==
ก่อนการแข่งขัน สถิติโลกและโอลิมปิกมีดังนี้
== ปฏิทินการแข่งขัน ==
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9)
== อ้างอิง ==
กีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
กีฬายิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อน
แรฟีอ์ (ประเทศอิหร่าน)

แรฟีอ์ (رفيع) เป็นเมืองและเมืองหลักในอำเภอเนย์ซอน เทศมณฑลโฮเวย์เซ จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 3,810 คนใน 631 ครัวเรือน
==อ้างอิง==
เมืองในจังหวัดฆูเซสถาน
เพลงยาวหม่อมพิมเสน

เพลงยาวหม่อมพิมเสน เป็นกลอนเพลงยาวที่มีลักษณะเป็นนิราศในสมัยกรุงศรีอยุธยา ถือเป็นนิราศในลักษณะกลอนสุภาพเรื่องเดียวในสมัยกรุงศรีอยุธยา แต่ก็รวมไว้ในพวกเพลงยาวสังวาศ หาได้แยกออกเป็นเรื่องต่างหากเหมือนอย่างนิราศที่แต่งกันในชั้นกรุงรัตนโกสินทร์ไม่ เพลงยาวหม่อมหม่อมพิมเสนถือเป็นต้นแบบนิราศ ส่งแรงบันดาลใจให้สุนทรภู่แต่งนิราศเรื่องต่าง ๆ
เพลงยาวหม่อมพิมเสนไม่ปรากฏหลักฐานว่าแต่งเมื่อใด บ้างว่าแต่งในสมัยพระเจ้าเอกทัศน์ พบต้นฉบับเป็นกลอนเพลงยาวจำนวน 18 เรื่อง รวมพิมพ์อยู่ในหนังสือ ชุมนุมเพลงยาวสมัยโบราณ ซึ่งจัดพิมพ์โดยศึกษานุมิตรสมาคม เมื่อ พ.ศ. 2504 ต่อมาใน พ.ศ. 2545 สำนักพิมพ์มติชนได้นำเพลงยาวเรื่องสุดท้ายซึ่งมีขนาดยาวที่สุด แล้วตรวจสอบกับต้นฉบับของวิทยาลัยวิชาการศึกษาปทุมวันให้ชื่อว่า นิราศเมืองเพชรบุรี รวมพิมพ์ในหนังสือ ประวัติศาสตร์สังคมและวัฒนธรรมจากวรรณคดี กวีสยามนำเที่ยวกรุงเทพฯ
==เนื้อหาและการเดินทาง==
กลอนเพลงยาวเป็นกลอนที่บังคับบทขึ้นต้นเพียง 3 วรรค ส่วนบทต่อ ๆ ไปคงมี 4 วรรคตลอด สัมผัสเป็นแบบกลอนสุภาพ และต้องลงด้วยคำว่า เอย จำนวนคำในวรรคอยู่ระหว่าง 7–9 คำ สาระในนิราศเรื่องนี้ก็เห็นชัดว่าใกล้ชิดกับเจ้านายและเป็นตัวชูโรงในการเล่นเพลงยาว ดอกสร้อยและสักวา หม่อมพิมเสนพรรณนาความคิดถึงและความห่วงใยที่มีต่อบุคคลซึ่งกวีกล่าวว่าเป็น "เชษฐาองค์อิศราราช ประเวศอาศน์เบื้องวังบวรสวรรค์" พรรณนาความรู้สึกที่มีต่อหญิงหม้ายซึ่งกวีเรียกว่า "พี่นาง"
โดยเรื่องสุดท้ายซึ่งมีขนาดยาวที่สุดเป็นการเดินทางจากหญิงคนรัก หม่อมพิมเสนจะเดินทางไปเพชรบุรี นั่งเรือจากอยุธยาล่องมาเรื่อย ๆ มานอนค้างคืนอยู่ที่กรุงธนบุรีตอนนั้น เมืองบางกอก แล้วถึงจะไปเมืองเพชร กวีออกเดินทางจากวัดพระศรีสรรเพชญ์ ผ่านบ้านดิน ไปลงเรือที่ประตูไชย ล่องผ่านเกาะพระ บางจีน (ท่าเตียน) ไปถึงท่าที่บุรีธน (ธนบุรี) พักเรือที่หน้าวัดแจ้ง (วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร) แล้วล่องเรือเข้าคลองบางกอกใหญ่ไปออกบางโทรัด เข้าคลองมหาชัย คลองโคกขาม พักแรมที่สาครบุรี (สมุทรสาคร) แล้วเดินทางต่อไปยังเมืองสมุทรสงคราม กวีได้ช่วยซ่อมศาลาวัดสมุทรสงคราม จากนั้นเดินทางต่อไปถึงปากน้ำบางตะเครา เข้าบางครก จังหวัดเพชรบุรี พอถึงคดอ้อยเรือเกยตื้นต้องพักแรมที่นั่น รุ่งเช้าจึงเปลี่ยนลงเรือเล็กเข้าเมืองเพชรบุรี
== อ้างอิง ==
นิราศ
วรรณคดีไทย
วรรณคดีประเภทกลอน