pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ธวัชสรรค์ เปล่งศิริวัธน์

ธวัชสรรค์ เปล่งศิริวัธน์   (23 พฤษภาคม พ.ศ. 2526)เป็นนักแสดงและนายแบบชาวไทยเกิดที่กรุงเทพมหานครอดีตเคยเป็นนักแสดงในสังกัดโพลีพลัสและช่อง 7 เริ่มเข้าสู่ในวงการเป็นนักแสดงและพิธีกรมีผลงานการแสดงเรื่อง ทะเลสาปสีเลือด, ดั่งดวงหฤทัย และ คู่กิ๊กพริกกะเกลือ และผลงานละครหลายเรื่องเป็นต้นออกอากาศทางช่อง 7 เป็นต้น
== ประวัติ ==
ธวัชสรรค์ ชื่อเดิม "(คเชนทร์ เปล่งศิริวัธน์)", "(ณัฐวัฒน์ เปล่งศิริวัธน์)" ตามลำดับ เกิดเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2526)เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทยเกิดที่กรุงเทพมหานครจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนบดินทรเดชา(สิงห์ สิงหเสนี)และระดับอุดมศึกษาปริญาตรี คณะบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
=== การทำงาน ===
ธวัชสรรค์ (ชื่อเดิม) ณัฐวัฒน์ เริ่มเข้าสู่ในวงการบันเทิงสู่นักแสดงในสังกัดโพลีพลัส  มีผลงานการแสดงเรื่อง ทะเลสาปสีเลือด, และ ดั่งดวงหฤทัย 
ในปี พ.ศ. 2551 เชน ณัฐวัฒน์ มีผลงานละครซิทคอมเรื่อง คู่กิ๊กพริกกะเกลือ รับบทเป็น "สมรักษ์" แสดงคู่กับ แซมมี่ เคาวเวลล์  และมีผลงานละครหลายเรื่องออกอากาศทาง ช่อง 7
เป็นต้น
และเป็นพระเอกละครก่อนข่าวเรื่องแรกจากละครเรื่อง ทีมซ่าท้าฝัน แสดงคู่กับ แพร เอมเมอรี่ ในปี พ.ศ. 2553
ปัจจุบัน เชน ณัฐวัฒน์ ได้เป็นนักแสดง อิสระรับงานละครได้ทุกสถานีแล้วแต่บทบาทที่ได้รับจากการแสดงเป็นต้น
=== ในชีวิตส่วนตัว ===
เชน ธวัชสรรค์ หรือชื่อเดิม เชน ณัฐวัฒน์ ได้คบหาดูใจกับ แพร ชัญญพัชร์ สิริสุรีภัสร์ หรือชื่อเดิม พรรัมภา สุขได้พึ่ง จากเพื่อนร่วมในวงการบันเทิงมานาน 22 ปี ปัจจุบันได้คบหาดูมานานกว่า 5 ปี 
ในปี พ.ศ. 2565เชน ธวัชสรรค์ หรือชื่อเดิม เชน ณัฐวัฒน์ ได้เข้าสู่พิธีวิาห์มงคลสมรสกับ แพร ชัญญพัชร์ สิริสุรีภัสร์ หรือชื่อเดิม พรรัมภา สุขได้พึ่ง จัดขึ้นเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2565 ที่ จังหวัดภูเก็ต 
== ผลงานการแสดง ==
=== ละครโทรทัศน์ ===
== ผลงานรางวัล ==
(2555) เข้าชิงรางวัล Asian Television Awards สาขา นักแสดงสมทบชายดีเยี่ยม จากละคร ขุนเดช 
== อ้างอิง ==
ตำบลศรีมงคล (อำเภอไทรโยค)

ศรีมงคล เป็น 1 ใน 7 ตำบลของอำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี เป็นพื้นที่ภูเขาสูงสลับซับซ้อน ราษฎรส่วนใหญ่อยู่บริเวณที่ราบริมแม่น้ำแควน้อย และราบลุ่มห้วยแม่กระบาล ตั้งขึ้นเป็นตำบลในปี พ.ศ. 2518
==  ที่ตั้งและอาณาเขต ==
ตำบลศรีมงคลมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลบ้องตี้ และตำบลลุ่มสุ่ม
ทิศใต้  ติดต่อกับตำบลบ้านเก่า (อำเภอเมืองกาญจนบุรี)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลสิงห์
ทิศตะวันตก ติดต่อกับสหภาพพม่า
== ประวัติ ==
ศรีมงคล เดิมเป็นพื้นที่หมู่บ้านในเขตตำบลสิงห์ อำเภอไทรโยค ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2518 ทางราชการได้เห็นว่าพื้นที่ 4 หมู่บ้านของตำบลสิงห์มีพื้นที่ห่างไกล และติดต่อกับชายแดนสหภาพพม่า สมควรจะจัดตั้งขึ้นเป็นตำบล จึงแยกพื้นที่หมู่ 2 บ้านท่ามะเดื่อ หมู่ 3 บ้านยางโทน หมู่ 5 บ้านหินดาด และหมู่ 10 บ้านหนองศรีมงคล ของตำบลสิงห์ จัดตั้งเป็น "ตำบลศรีมงคล"
เมื่อสมัยก่อนมีการเล่าขานกันว่ามีคน 4 คน 2 ครอบครัว อาศัยอยู่ที่หนองน้ำของหมู่บ้านแห่งนี้ จึงได้เรียกหมู่บ้านนี้ตาม 2 ครอบครัวนี้ว่า "หมู่บ้านหนองสี่คน" เรื่อยมา แล้วต่อมาเห็นว่าชื่อหมู่บ้านนี้เป็นชื่อที่เรียกยาก จึงเปลี่ยนให้เป็นศิริมงคลแก่หมู่บ้าน ชาวบ้านจึงได้เปลี่ยนจาก "หนองสี่คน" มาเป็นหมู่บ้าน "หนองศรีมงคล" แต่ต่อมามีชาวบ้านบางส่วนไม่ชอบคำว่า "หนอง" เพราะเห็นว่าเป็นคำที่ฟังแล้วไม่ค่อยดี จึงได้ตัดคำว่า "หนอง" ออกให้เหลือแต่คำว่า "ศรีมงคล" และเห็นว่าเป็นคำศิริมงคล จึงได้เรียกชื่อหมู่บ้านศรีมงคลนี้กันมาตลอด
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
ตำบลศรีมงคลแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|หมู่ที่ 1
|
|บ้านหินดาด
|
|(Ban Hin Dat)
|
|หมู่ 2 (เดิม) โอนมาจากตำบลสิงห์
|-
|หมู่ที่ 2
|
|บ้านท่ามะเดื่อ
|
|(Ban Tha Maduea)
|
|หมู่ 3 (เดิม) โอนมาจากตำบลสิงห์
|-
|หมู่ที่ 3
|
|บ้านยางโทน
|
|(Ban Yang Thon)
|
|หมู่ 5 (เดิม) โอนมาจากตำบลสิงห์
|-
|หมู่ที่ 4
|
|บ้านหนองศรีมงคล
|
|(Ban Nong Si Mongkhon)
|
|หมู่ 10 (เดิม) โอนมาจากตำบลสิงห์
|-
|หมู่ที่ 5
|
|บ้านวังน้ำเขียว (ห้วยกะทะทอง)
|
|(Ban Wang Nam Khiao)
|
| -
|-
|หมู่ที่ 6
|
|บ้านหนองปลาซิว
|
|(Ban Nong Pla Sio)
|
| -
|-
|หมู่ที่ 7
|
|บ้านทุ่งเรือโกลน
|
|(Ban Thung Ruea Klon)
|
| -
|-
|หมู่ที่ 8
|
|บ้านท่าข้ามสุด
|
|(Ban Tha Kham Sut)
|
| -
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่ตำบลศรีมงคลมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลศรีมงคล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีมงคลทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลศรีมงคลที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2518 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลศรีมงคลในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539
== ประชากร ==
พื้นที่ตำบลศรีมงคลประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 8 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 8,070 คน แบ่งเป็นชาย 4,068 คน หญิง 4,002 คน (เดือนธันวาคม 2565) เป็นตำบลที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 5 ในอำเภอไทรโยค
ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก
== อ้างอิง ==
ศรีมงคล
ศรีมงคล
อำเภอไทรโยค
อธิวัฒน์ แพงเหนือ

อธิวัฒน์ แพงเหนือ (เกิด 20 ตุลาคม พ.ศ. 2545) เป็น นักกีฬาวีลแชร์เรซซิ่งชาวไทย ประเภท T54 เขาเป็นตัวแทนของประเทศไทยในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 และได้เหรียญทองจากการแข่งขันประเภท 100 เมตร และเหรียญเงินจากการแข่งขันประเภท 400 เมตร 
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดสกลนคร
ชาวไทยในคริสต์ศตวรรษที่ 21
นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญเงินพาราลิมปิก
นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญทองพาราลิมปิก
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2545
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ฉ่านซี

พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ฉ่านซี เป็นพิพิธภัณฑ์ขนาดใหญ่ในนครโบราณซีอาน ตั้งอยู่ทางเหนือของเจดีย์ห่านใหญ่ มณฑลฉ่านซี ประเทศจีน พิพิธภัณฑ์นี้เป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์รัฐขนาดใหญ่ในจีนแห่งแรก ๆ ที่มีสิ่งอำนวยความสะดวกสมัยใหม่ และเป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุด ของสะสมของพิพิธภัณฑ์มีจำนวนราย 370,000 ชิ้น ซึ่งรวมถึงภาพจิตรกรรมฝาผนัง จิตรกรรม เครื่องปั้นดินเผา เหรียญ และวัตถุจากโลหะ พิพิธภัณฑ์หลังปัจจุบันสร้างขึ้นในระหว่างปี 1983 ถึง 2001 ด้วยสถาปัตยกรรมที่ถอดแบบมาจากของราชวงศ์ถัง
== ประวัติศาสตร์ ==
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ฉ่านซีสร้างขึ้นตั้งแต่ปี 1983 ก่อนจะเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการเมื่อเดือนมิถุนายน 1991 ด้วยพื้นที่ที่ดินของพิพิธภัณฑ์ขนาด  ประกอบด้วยพื้นที่ตัวอาคารขนาด  ห้องเก็บโบราณวัตถุขนาด , โถงจัดแสดงขนาด 11,000 ตารางเมตร และวัตถุในสะสมรวมกว่า 370,000 ชิ้น
== ของสะสม ==
ของสะสมชิ้นสำคัญของพิพิพิธภัณฑ์ เช่น:
ซากฟอสซิลของมนุษย์หลันเถียน ซึ่งมีชีวิตอยู่ก่อนมนุษย์ปักกิ่ง
วัตถุจากกรุสมบัติหมู่บ้านเหอเจียจากสมัยราชวงศ์ถังซึ่งค้นพบในปี 1970
พลธนูคุกเข่า ขนาด  จากสุสานจักรรพดิจิ๋นซีฮ่องเต้
ภาพปูนเปียกและตุ๊กตาเครื่องปั้นดินเผาจากสุสานของเจ้าหญิงหลี่ เซียนฮุย จากสมัยราชวงศ์ถัง
ตราประทับของจักรพรรดิ ทำจากมรกต มาจากจักรวรรดิฮั่นตะวันตก ค้นพบใกล้กับสุสานของจักรพรรดิฮั่นเกาซู่
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Shaanxi History Museum website
Shanxi History Museum information
สิ่งก่อสร้างในซีอาน
พิพิธภัณฑ์ในประเทศจีน
พระอัยยนาร์

พระอัยยนาร์ (IAST: Aiyaṉār, ஐயனார்) เป็นเทพารักษ์พื้นเมืองของทราวิฑหรือดราวิเดียนที่ได้รับการนับถือสักการะบูชาในอินเดียภาคใต้และศรีลังกา พระองค์เป็นที่นับถืออย่างแพร่หลายในหมู่ชาวทราวิฑ จากการศึกษาทางด้านคติชนบางชิ้นชี้ให้เห็นว่าพระอัยยนาร์อาจได้รับการบูชาในประเทศแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในอดีตด้วยเช่นกันโดยทั่วไปแล้วพระองค์ได้รับการเคารพสักการะว่าเป็นหนึ่งในเทพารักษ์ประจำชุมชนชาวทมิฬนาฑูศาสนสถานของพระองค์ในชนบทมักจะประดิษฐานด้วยเทวปฏิมาสีสันสดใสขนาดใหญ่ของพระองค์และเทพบริวารในขณะกำลังขี่ม้าหรือช้าง
ในประเทศไทยมีเทวรูปของพระองค์ประดิษฐานอยู่ในวัดพระศรีมหาอุมาเทวี(วัดแขกสีลม)ในฐานะเสื้อวัดผู้รักษาเทวสถานร่วมกับเทพท้องถิ่นของชาวทราวิฑองค์อื่นๆ
== ดูเพิ่ม ==
พระศาสตา
พระอัยยัปปัน
เทพพิ้นเมือง/เทพารักษ์ในศาสนาฮินดู
เทพ/ผีบรรพชนในศาสนาฮินดู
== อ้างอิง ==
เทพเจ้าฮินดูท้องถิ่น
บทความเกี่ยวกับ ความเชื่อ ที่ยังไม่สมบูรณ์
สุลต่านอิบราฮิม อิซมาอิลแห่งยะโฮร์

สุลต่านอิบราฮิม อิบนี อัลมาร์ฮุม ซุลตัน อิซกันดาร์ (Sultan Ibrahim ibni Almarhum Sultan Iskandar, سلطان إبراهيم ابن المرحوم سلطان إسکندر; เกิด 22 พฤศจิกายน 1958) เป็นสุลต่านแห่งรัฐยะโฮร์พระองค์ที่ 25 และพระองค์ที่ 5 ของรัฐยะโฮร์ยุคใหม่ เสด็จขึ้นครองราชสมบัติเมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 2010 เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีอิซกันดาร์ พระองค์โปรดและทรงมีความคลั่งไคล้ในรถจักรยานยนต์ และทรงเป็นผู้ก่อตั้งกิจกรรมทัวร์มอเตอร์ไซค์ประจำปี เรียกว่า Kembara Mahkota Johor
== พระราชประวัติ ==
=== พระชนม์ชีพช่วงต้น ===
ตุนกูอิบราฮิม อิซมาอิล เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1958 ณ โรงพยาบาลสุลตานะฮ์อามีนะฮ์ โจโฮร์บะฮ์รู รัฐยะโฮร์ สหพันธรัฐมาลายา ในรัชกาลของสุลต่านอิบราฮิมพระบรมราชปัยกา เป็นพระราชบุตรพระองค์ที่ 3 และพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชาธิบดีอิซกันดาร์ พระราชสมภพแต่ เอนเช เบซาร์ ยาฮาห์ กัลซอม บิลติ อับดุลลาห์ (พระนามเดิม : โจเซฟิน รูบี้ เทรเวอร์โรล ชาวอังกฤษ)  ซึ่งสมเด็จพระราชาธิบดีอิซกันดาร์ (ขณะนั้นคือ ตุนกู มะฮ์มูด) ทรงพบกับโจเซฟีนขณะทรงศึกษาอยู่ในประเทศอังกฤษ โจเซฟีนเลือกใช้ชื่อ "Kalsom binti Abdullah" สำหรับพิธีอภิเษกสมรสกับ ตุนกู อิซกันดาร์ ต่อมาโจเซฟีนแต่งงานใหม่และพำนักอยู่ที่อังกฤษ
=== สุลต่านแห่งยะโฮร์ ===
ไม่นานก่อนการสวรรคตของสมเด็จพระราชาธิบดีอิซกันดาร์ ในวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 2010 ตุนกูอิบราฮิม ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งยะโฮร์ เนื่องจากรายงานของคณะแพทย์ ระบุว่า สมเด็จพระราชาธิบดีอิซกันดาร์ คงมีพระชนม์ชีพได้อีกไม่นาน กระทั่งเสด็จสวรรคตในคืนวันนั้นเอง ตุนกูอิมราฮิม ได้รับการอัญเชิญเสด็จขึ้นครองราชสมบัติเป็นสุลต่านแห่งรัฐยะโฮร์ ในเช้าวันต่อมา อับดุล กานิ โอตมัน เมินเตอรีเบอร์ซาร์แห่งยะโฮร์ (มุขนายก) ประกาศว่าสุลต่านอิบราฮิมและพระบรมวงศานุวงศ์จะทรงไว้ทุกข์เป็นเวลา 40 วัน ในช่วงการไว้ทุกข์ สุลต่านอิบราฮิมได้ปรากฏพระองค์ครั้งแรกในฐานะสุลต่านแห่งยะโฮร์ในที่ประชุมราชสภาผู้ปกครองแห่งมาเลเซียเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 
สุลต่านอิบราฮิม อิซมาอิล มีพระราชโองการประกาศให้เมืองมัวร์เป็นเมืองหลวงใหม่ของรัฐยะโฮร์แทนโจโฮร์บะฮ์รู เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 ในโอกาสงานเฉลิมฉลองเมาลิด
ทรงประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกเป็นสุลต่านแห่งรัฐยะโฮร์อย่างสมบูรณ์เมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2015 รัฐบาลยะโฮร์ประกาศให้วันที่ 23 มีนาคม เป็นวันหยุดนักขัตฤกษ์ประจำปี ในฐานะวันเฉลิมพระชนมพรรษาอย่างเป็นทางการ แทนวันที่ 22 พฤศจิกายน เดิม ซึ่งเป็นวันคล้ายวันพระราชสมภพของสุลต่านที่แท้จริง
=== ยังดีเปอร์ตวนอากง ===
เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 2023 ที่ประชุมราชสภาผู้ปกครองแห่งมาเลเซีย มีมติเลือกให้ สุลต่านอิบราฮิม อิซมาอิล ขึ้นดำรงพระบรมราชอิสริยยศเป็น ยังดีเปอร์ตวนอากง หรือ "สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งมาเลเซีย" พระองค์ที่ 17 สืบต่อจากสมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลละห์แห่งปะหัง  โดยจะขึ้นครองราชสมบัติในวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2024
==อ้างอิง==
สุลต่านรัฐยะโฮร์
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2501
พิพิธภัณฑ์ญิฮาด

พิพิธภัณฑ์ญิฮาด (Jihad Museum) เป็นพิพิธภัณฑ์ในนครเฮราต ประเทศอัฟกานิสถาน สร้างขึ้นในปี 2010 เพื่อให้ชาวอัฟกันเข้าใจข้อพิพาทในอดีตและประวัติศาสตร์ของอัฟกานิสถาน นับตั้งแต่เปิดให้บริการ พิพิธภัณฑ์ญิฮาดมีผู้เข้ามาเยี่ยมชมจำนวนมากซึ่งรวมถึงสมาชิกรัฐสภาของสหรัฐ และรองผู้บังคับบัญชาของกองกำลังเนโทในประเทศอัฟกานิสถาน  เป้าหมายของพิพิธภัณฑ์คือเพื่อให้ความรู้เกี่ยวกับเป้าหมายของมุญาฮิดีน และให้ความรู้แก่ชาวอัฟกานิสถาน พิพิธภัณฑ์ญิฮาดยังเป็นอนุสรณ์สถานที่ระลึกถึงวีรชนมุญาฮิดีนที่ต่อสู้กับกองกำลังของโซเวียตในทศวรรษ 70 และ 80
ชาวอัฟกานิสถานจำนวนมากไม่ได้รับการศึกษาในระบบ ทำให้ไม่ทราบว่าบรรพชนของตนได้ต่อสู้เพื่อขับไล่พวกโซเวียต นดกจากนี้ หนังสือเรียนในโรงเรียนมักจะสอนประวัติศาสตร์ถึงแค่ทศวรรษ 1970 เพื่อที่จะได้ไม่กระตุ้นให้เกิดความตึงเครียดในความสัมพันธ์ระหส่างประเทศขึ้น นิทรรศการต่าง ๆ ภายในพิพิธภัณฑ์แสดงให้เห็นถึงความโหดร้ายทารุณและผลกระทบต่อผู้คนจากสงคราม ข้อความของพิพิธภัณฑ์จึงยังเป็นการส่งต่อให้เห็นความน่ากลัวของสงคราม ผู้สร้างพิพิธภัณฑ์จงใจจำกัดเนื้อหาบางส่วนออกเพื่อลดความเป็นการเมืองลง โดยเฉพาะการสู้รบของกลุ่มญิฮาดหลังสงครามกับโซเวียตสิ้นสุด นับตั้งแต่เนโทยุติการปฏิบัติการในอัฟกานิสถานในปี 2014 ผู้เข้าชมยังมีโอกาสได้ครุ่นคิดถึงเส้นทางอนาคตที่ต้องการจะเห็นอัฟกานิสถานเป็นต่อไป
== สถาปัตยกรรม ==
พิพิธภัณฑ์ออกแบบเป็นโรทันดาสีน้ำเงิน เขียว และขาว ด้านนอกของอาคารมีจารึกชื่อบางส่วนของเหยื่อสงคราม โดยรอบตัวโรทันดายังมีบทกวีจำนวนมากที่ระลึกถึงผู้พลีชีพ  ตัวพิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ในสวนสาธารณะบนยอดเขาในเฮราต รายล้อมโดยรอบด้วยสวนดอกไม้และน้ำพุ
== นิทรรศการ ==
นิทรรศการภายในพิพิธภัณฑ์มีอยู่จำนวนมาก และมีเนื้อหาหลักอยู่ที่การต่อสู้ของกลุ่มมุญาฮิดีนต่อต้านกองทัพของโซเวียต
อาวุธ: ภายในพิพิธภัณฑ์จัดแสดงอาวุธโซเวียตที่ใช้งานในระหว่างสงคราม เช่น รถถัง เครื่องบินเจ็ต เฮลิคอปเตอร์ และตัวยิงจรวดมวลเบา นอกจากนี้ยังมีของสะสมที่ประกอบด้วยปืนไรเฟิล ระเบิด และกับระเบิดพลาสติกจำนวนมากที่ตั้งจัดแสดง
หอเกียรติยศภาพบุคคล: จัดแสดงภาพบุคคลของผู้นำทัพมากกว่า 60 คนในการต่อสู้กับโซเวียต
แบบจำลอง: ห้องแบบจำลองเหตุการณ์ขนาดย่อส่วน (ไดโอรามา) แสดงให้เห็นเหตุการณ์และการยุทธ์ของชาวบ้านและกลุ่มมุญาฮิดีนต่อโซเวียต
ภาพเขียนฝาผนัง: ในห้องโถงกลมขนาดใหญ่ของพิพิธภัณฑ์แสดงภาพเขียนฝาผนังที่บอกเล่าเรื่องราวของเหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์อัฟกานิสถาน ซึ่งรวมถึงระยะต่าง ๆ ของการก่อการกำเริบของอัฟกานิสถานต่อโซเวียตในปี 1979 ในบริเวณของเฮราต
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
The Jihad Museum: Afghanistan Remembers the Soviet Invasion โดย The Atlantic, 5 มีนาคม 2014
พิพิธภัณฑ์ในประเทศอัฟกานิสถาน
สิ่งก่อสร้างในเฮราต
พิพิธภัณฑ์สงครามลัตเวีย

พิพิธภัณฑ์สงครามลัตเวีย (Latvijas Kara muzejs) เป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์การทหาร ตั้งอยู่ที่กรุงรีกา ประเทศลัตเวีย
พิพิธภัณฑ์สงครามลัตเวียก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2459 ในชื่อพิพิธภัณฑ์กองพันทหารปืนไรเฟิลลัตเวีย เดิมทีพิพิธภัณฑ์มีสถานที่ตั้งอยู่ที่ถนน Tērbatas 1/3 พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ได้รวบรวมเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับพลปืนไรเฟิลลัตเวียและสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ใน พ.ศ. 2460 เมื่อริกาถูกโจมตี ข้าวของในพิพิธภัณฑ์ถูกอพยพออกไป ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2462 พิพิธภัณฑ์ได้รับการบูรณะและดำเนินงานที่หอคอยเพาเดอร์ในเมืองเก่าริกา พิพิธภัณฑ์เปิดให้ประชาชนเข้าชมในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2464
ใน พ.ศ. 2479 รัฐบาลได้เข้าซื้อที่ดินบริเวณข้างเคียง การก่อสร้างอาคารพิพิธภัณฑ์ใหม่เริ่มขึ้นใน พ.ศ. 2480 ตามโครงการของสถาปนิก Artūrs Galindoms งานตกแต่งภายในได้รับการออกแบบเพิ่มเติมโดยสถาปนิก R. Legzdiņš สิ่งของในพิพิธภัณฑ์ทั้งหมดถูกเก็บไว้ชั่วคราวที่ห้องเครื่องของพิพิธภัณฑ์บนถนน Torņa อาคารพิพิธภัณฑ์แห่งใหม่สร้างเสร็จในฤดูร้อน พ.ศ. 2483 แต่พิพิธภัณฑ์ไม่สามารถจัดนิทรรศการได้ก่อนที่โซเวียตจะยึดครองลัตเวียใน พ.ศ. 2483 พิพิธภัณฑ์สงครามลัตเวียอยู่ภายใต้เขตอำนาจของคณะกรรมการเก็บกวาดของกองทัพประชาชนลัตเวียซึ่งได้ส่งมอบสิ่งของจากพิพิธภัณฑ์ให้กับกรรมการราษฎรฝ่ายการศึกษาและถูกเก็บไว้ที่อาคารตลาดหลักทรัพย์ริกาเดิม และส่งมอบที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ให้กับกองทัพแดง พิพิธภัณฑ์สงครามลัตเวียได้ปิดตัวลงในวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2484  อาคารหลังนี้เป็นที่ตั้งของโรงเรียนทหารเรือริกานาฮีมอฟตั้งแต่ต้น พ.ศ. 2488 และยังคงเป็นที่ตั้งของโรงเรียนนี้ต่อไปจนถึง พ.ศ. 2496
ตั้งแต่ พ.ศ. 2500 ถึง พ.ศ. 2533 สถานที่ดังกล่าวถูกครอบครองโดยพิพิธภัณฑ์การปฏิวัติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลัตเวีย ซึ่งตีความประวัติศาสตร์ลัตเวียในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ผ่านมุมมองของอุดมการณ์โซเวียต อย่างไรก็ตาม พิพิธภัณฑ์ได้รวบรวมโบราณวัตถุอันล้ำค่าที่เป็นตัวแทนของสหภาพโซเวียตไว้เป็นคอลเล็กชันในช่วงที่ดำรงอยู่
ในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2533 รัฐบาลลัตเวียได้บูรณะพิพิธภัณฑ์สงครามลัตเวียขึ้นอีกครั้ง
== ส่วนจัดแสดง ==
พิพิธภัณฑ์มีการจัดแสดงต่าง ๆ ที่เน้นไปที่สงครามต่าง ๆ ที่ลัตเวียมีส่วนเกี่ยวข้อง มีการจัดแสดงเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของลัตเวียและริกาก่อนยุคปัจจุบัน และอีกหนึ่งนิทรรศการเน้นไปที่คริสต์ศตวรรษที่ 18-19 มีการจัดแสดงนิทรรศการสำคัญเกี่ยวกับการมีส่วนร่วมของลัตเวียในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและครั้งที่สองซึ่งครอบคลุมการรบหลายครั้งโดยละเอียด มีการสำรวจกิจกรรมทางทหารล่าสุดของลัตเวีย รวมถึงการมีส่วนร่วมในภารกิจรักษาสันติภาพของสหประชาชาติ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พิพิธภัณฑ์ในประเทศลัตเวีย
พิพิธภัณฑ์ความโหดร้ายป่าเถื่อนในสงครามของอเมริกา ซินช็อน

พิพิธภัณฑ์ความโหดร้ายป่าเถื่อนในในสงครามของอเมริกา ซินช็อน (เกาหลี: 신천박물관; Sinchon Museum of American War Atrocities) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ระลึกถึงเหตุการสังหารหมู่ซินช็อน ซึ่งเป็นการสังหารหมู่ชาวเกาหลีเหนือในระหว่างสงครามเกาหลีที่ซึ่งรัฐบาลเกาหลีเหนืออ้างว่าก่อการโดยกองทัพของสหรัฐและเกาหลีใต้ พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ในแคว้นซินช็อน ประเทศเกาหลีเหนือ ในเดือนกรกฎาคม 2015 มีการสร้างพิพิธภัณฑ์หลังใหม่ขึ้นและย้ายที่ตั้งพิพิธภัณฑ์ไปอีกจุดหนึ่ง
==ประวัติศาสตร์==
พิพิธภัณฑ์จัดแสดงเรื่องราวของการสังหารหมู่ซินช็อน ที่ซึ่งเกาหลีเหนืออ้างจำนวนผู้เสียชีวิตอยู่ที่มากกว่า 35,000 ราย การสังหารหมู่นี้เกิดขึ้นในช่วงปลายปี 1950 ในเวลานั้น เมืองสำคัญของเกาหลีเหนือ ซึ่งรวมถึงเมืองหลวง เปียงยาง ได้ถูกยึดครองโดยเกาหลีใต้ สหรัฐ และกองกำลังของสหประชาชาชาติ
สถาบันการค้นคว้าทางประวัติศาสตร์ของเกาหลี (Institute for Korean Historical Studies) จากประเทศเกาหลีใต้ให้ข้อสรุปว่ากลุ่มศาลเตี้ยจากทั้งฝั่งคอมมิวนิสต์และฝั่งต่อต้านคอมมิวนิสต์ ล้วนมีส่วนร่วมในการฆาตกรรมหมู่ผู้คนในพื้นที่ซินช็อน และกองพันทหารราบที่ 19 ของสหรัฐ เข้าครอบครองซินช็อนได้ แต่ไม่สามารป้องกันการฆาตกรรมพลเมืองโดยตำรวจลับที่ติดตามมาด้วย กระนั้น กองพันทหารราบไม่ได้มีส่วนในการสังหารหมู่โดยตรง และหลังซินช็อนถูกฝั่งคอมมิวนิสต์ยึดคืนได้ ก็มีการสังหารหมู่เกิดขึ้นต่ออีก แหล่งข้อมูลอื่น ๆ ให้ข้อสรุปว่า "การสังหารหมู่" นี้เกิดขึ้นโดยคู่ต่อสู้ในท้องถิ่นที่ใช้ความอลหม่านของสงครามมาบังหน้า
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Sinchon Calls for Revenge at Naenara
Sinchon Museum picture album at Naenara
Another picture album at Naenara
Photo gallery of museum artifacts on Flickr
Traveller's blog about North Korea, with webpage dedicated to Sinchon
พิพิธภัณฑ์ในประเทศเกาหลีเหนือ
รูมอะโลน 2

รูมอะโลน 2 (Room Alone 2) เป็นละครโทรทัศน์ไทยปี 2558–2559 เป็นภาคต่อของ รูมอะโลน ที่ออกอากาศในปี 2557
กำกับโดย ณัฐพงษ์ มงคลสวัสดิ์ ผู้กำกับจากภาคแรกและสร้างโดยจีเอ็มเอ็มทีวี ซีรีส์เรื่องนี้เป็น 1 ใน 2 เรื่องที่ทางจีเอ็มเอ็มทีวีประกาศเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม 2558 พร้อมกับ อัศจรรย์คุณครูเทวดา ออกอากาศตอนแรกทางช่องวัน 31, Bang Channel และไลน์ทีวี เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม 2558 ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 14.00 น. 15.00 น. และ 21.00 น. (เวลามาตรฐานไทย) ตามลำดับ ซีรีส์เรื่องนี้จบลงเมื่อวันที่ 24 มกราคม 2559
== นักแสดงและตัวละคร ==
ด้านล่างนี้คือรายชื่อนักแสดงในซีรีส์นี้
=== นักแสดงหลัก ===
อัญชสา มงคลสมัย แสดงเป็น แจกัน
อชิรวิชย์ สาลิวรรธนะ แสดงเป็น เอิง
มริภา ศิริพูล แสดงเป็น ใบเตย
ภัคจิรา กรรรัตนสูตร แสดงเป็น มิน
ปริยวิศว์ สุวิทยาวัฒน์ แสดงเป็น เม่น
จิรกิตติ์ คูอาริยะกุล แสดงเป็น ตุลย์
ชัชชวิศ เตชะรักษ์พงศ์ แสดงเป็น เติร์ก
จิรกิตติ์ ถาวรวงศ์ แสดงเป็น วิว
วรนิษฐ์ ถาวรวงศ์ แสดงเป็น สโนว์
จุมพล อดุลกิตติพร แสดงเป็น ปืน
ฐิติภูมิ เตชะอภัยคุณ แสดงเป็น เรย์
ภูริกูลกฤษฎ์ ชูศักดิ์สกุลวิบูล แสดงเป็น แก๊งค์
เศรษฐพงศ์ เพียงพอ แสดงเป็น เต็นท์
=== นักแสดงสมทบ ===
ณัฐวัฒน์ ชัยณรงค์โสภณ แสดงเป็น แคมป์
กรวิชญ์ สูงกิจบูลย์ แสดงเป็น ธนู
ตะวัน วิหครัตน์ แสดงเป็น วอร์ม
== อ้างอิง ==
ละครโทรทัศน์ของจีเอ็มเอ็มทีวี
รายการโทรทัศน์ช่องวัน
ศรีญาดา ปาลิมาพันธ์

ทันตแพทย์หญิงศรีญาดา ปาลิมาพันธ์ (เกิด 7 มิถุนายน 2511) เป็นรองเลขาธิการพรรคเพื่อไทย อดีตเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาล ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย  และเป็นสะใภ้ตระกูลชินวัตร
== ประวัติ ==
ศรีญาดา ปาลิมาพันธ์ เป็นสะใภ้ตระกูลชินวัตร สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนสตรีวิทยา ถนนราชดำเนิน กรุงเทพมหานคร ทันตแพทยศาสตร์บัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนาบริหารศาสตร์ (NIDA)
== การทำงาน ==
=== ประสบการณ์ ===
ทันตแพทย์โรงพยาบาลมิชชั่น ภูเก็ต ปี 2534-2536
=== งานสังคม ===
ทันตแพทย์อาสาสมเด็จพระศรีนครินทร์ทรา บรมราชชนนี (พ.อ.ส.ว.)
นายกก่อตั้งสมาคมสตรีนักธุรกิจ และวิชาชีพ จังหวัดภูเก็ต
ที่ปรึกษาสมาคมสตรี จังหวัดภูเก็ต
ประธานจัดงานสมาคมศิษย์เก่าจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปี 2538 และ 2543 จังหวัดภูเก็ต
คณะกรรมการอำนวยการโรงเรียนวิทยาสาธิต จังหวัดภูเก็ต
ที่ปรึกษาชมรมกำนันผู้ใหญ่บ้าน ปี 2542
ที่ปรึกษาชมรมคนพิการจังหวัดภูเก็ต
กรรมการสมาคมพิทักษ์เด็กภูเก็ต
ที่ปรึกษาชมรมชาวเหนือภูเก็ต - อันดามัน
ที่ปรึกษากิตติมศักดิ์ยุวสมาคมแห่งประเทศไทย ภูเก็ต
คณะกรรมการที่ปรึกษาสมาคมคนพิการทุกประเภท จังหวัดภูเก็ต
ผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการคุ้มครองและพัฒนาอาชีพจังหวัดภูเก็ต (ก.ค.อ.)
เลขานุการคณะกรรมการติดตามร่าง พ.ร.บ. สภาสตรีแห่งชาติในพระบรมราชินูปถัมภ์
คณะกรรมการรณรงค์เพิ่มผู้บริจาคโลหิต
คณะกรรมการอำนวยการ สภาสตรีแห่งชาติในพระบรมราชินูปภัมภ์
อดีตรองเลขาธิการสภาสตรีแห่งชาติในพระบรมราชินูปถัมภ์
คณะกรรมการการศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม เขตพื้นที่นำร่องปฏิรูปการศึกษาภูเก็ต
คณะทำงานติดตามนโยบายกองทุนหมู่บ้านแห่งชาติ ประจำจังหวัดภูเก็ต
ประธานคณะกรรมการสตรี เด็ก เยาวชน คนชรา และผู้พิการ องค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ต
=== งานการเมือง ===
ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข (สุดารัตน์ เกยุราพันธุ์)
ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยแรงงานและสวัสดิการสังคม (ลดาวัลลิ์ วงศ์ศรีวงศ์)
ประธานคณะทำงานติดตามการปฏิบัติราชการประจำพื้นที่เขต 11 จังหวัด
สมาชิกองค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ต 2 สมัย
ที่ปรึกษาผู้ว่าราชการจังหวัดภูเก็ตในการบริหารงานตามโครงการจังหวัดCEO
คณะกรรมการอำนวยการโครงการหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้า 30 บาทรักษาทุกโรค
คณะอนุกรรมการ หนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์ อำเภอ (นตผ. อำเภอ)
คณะกรรมการดำเนินงานโครงการหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้า เครือข่ายโรงพยาบาลวชิระภูเก็ต
เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม (อนุสรณ์ วงศ์วรรณ)
เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม (สมศักดิ์ เกียรติสุรนนท์)
เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม (วรวัจน์ เอื้ออภิญญกุล )
เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
(สันติ พร้อมพัฒน์)
เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (สุชาติ ธาดาธำรงเวช)
ที่ปรึกษารัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (ศันสนีย์ นาคพงศ์)
เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
(ปวีณา หงสกุล)
===  สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 บัญชีรายชื่อ สังกัด พรรคเพื่อไทย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รายละเอียดผู้สมัครพรรคไทยรักไทย 
บุคคลจากอำเภอกะทู้
สกุลชินวัตร
ทันตแพทย์ชาวไทย
นักการเมืองสตรีชาวไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
พรรคไทยรักไทย
พรรคเพื่อไทย
พิพิธภัณฑ์แห่งชาติอัฟกานิสถาน

พิพิธภัณฑ์แห่งชาติอัฟกานิสถาน (موزیم ملی افغانستان, Mūzīyam-e mellī-ye Afghānestān; د افغانستان ملی موزیم, Də Afghānistān Millī Mūzīyəm) เป็นอาคารความสูงสองชั้น ตั้งอยู่ตรงข้ามถนนกับวังดารุลอามาน ในย่านดารุลอามาน นครคาบูล ประเทศอัฟกานิสถาน ในอดีต พิพิธภัณฑ์นี้เคยถือว่าเป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ที่ดีที่สุดของโลก และเคยมีรายงานเกี่ยวกับการขยายอาคารพิพิธภัณฑ์และการสร้างพิพิธภัณฑ์หลังใหม่อยู่
ของสะสมของพิพิธภัณฑ์ในอดีตถือว่าเป็นโบราณวัตถุที่สำคัญที่สุดชุดหนึ่งในเอเชียกลาง ด้วยของสะสมมากกว่า 100,000 ชิ้นที่มีอายุเก่าแก่ที่สุดถึงหลายพันปีก่อน และมีวัตถุจากวัฒนธรรมต่าง ๆ ทั้ง เปอร์เซีย พุทธ อิสลาม เป็นต้น อย่างไรก็ตาม นับตั้งแต่สงครามกลางเมืองที่เริ่มต้นในปี 1992 ได้ถูกปล้นหลายครั้งและถูกจรวดโจมตีอีกจำนวนหนึ่ง เป็นผลให้ของสะสมกว่า 70% ที่จัดแสดงสูญหายโดยถาวร นับตั้งแต่ปี 2007 ได้มีองค์การนานาชาติจำนวนหนึ่งร่วมกันช่วยกู้คืนโบราณวัตถุราว 8,000 ชิ้น ซึ่งรวมถึงรูปปั้นแกะสลักหินทรายที่ได้คืนมาจากเยอรมนี ในปี 2012 ได้มีโบราณวัตถุ 843 ชิ้นที่สหราชอาณาจักรส่งมอบคืน ซึ่งรวมถึงงาช้างเบกรามอันมีชื่อเสียง
==ประวัติศาสตร์==
พิพิธภัณฑ์แห่งชาติอัฟกานิถสานเปิดให้บริการในปี 1919 ในรัชสมัยของกษัตริย์อามานุลลอฮ์ ข่าน ของสะสมเดิมทีจัดแสดงภายในพระราชวังบาเฆบาลา และในปี 1922 ได้ย้ายออกมาพรีอมใช้ชื่อของสะสมว่า "ของสะสมแห่งความน่ารู้" ('Cabinet of Curiosities') อาคารหลังปัจจุบันของพิพิธภัณฑ์ได้ย้ายมาเริ่มต้นใช้งานในปี 1931 ในปี 1973 สถาปนิกชาวเดนมาร์กได้ถูกว่าจ้างให้ออกแบบอาคารใหม่ของพิพิธภัณฑ์ อย่างไรก็ตามไม่มีความคืบหน้าในการก่อสร้างอาคารใหม่นี้ ในปี 1989 ทองคำบักเตรียได้ถูกเคลื่อนย้ายไปยังคลังใต้ดินของธนาคารกลางอัฟกานิสถาน
หลังการล่มสลายของรัฐบาลของโมฮาเมด นาญีบุลลอฮ์ และการเริ่มต้นของสงครามกลางเมืองในต้นทศวรรษ 1990s พิพิธภัณฑ์ถูกปล้นหลายรอบ เป็นผลให้ของสะสมมากกว่า 70% สูญหาย ในเดือนพฤษภาคม 1993 มีการโจมตีทางจรวดลงที่พิพิธภัณฑ์ ซากของอาคารได้ถล่มลงมาทับโบราณวัตถุภายใน ซึ่งรวมถึงเครื่องปั้นดินเผาโบราณ ในเดือนมีนาคม 1994 พิพิธภัณฑ์ในตอนนั้นใช้งานเป็นฐานบัญชาการของกองทัพ ได้ถูกจรวดโจมตีและเสียหายอย่างหนัก รัฐมนตรีกระทรวงวัฒนธรรมและข้อมูล ในสมัยของประธานาธิบดี บูร์ฮานูดดีน รับบานี มีคำสั่งให้เจ้าหน้าที่ของพิพิธภัณฑ์ 71 คนเริ่มทำการเคลื่อนย้ายโกดังวัตถุของพิพิธภัณฑ์ไปไว้ยังโรงแรมคาบูล (ปัจจุบันคือ โรงแรมเซรีนา คาบูล) เพื่อป้องกันความเสียหายจากการโจมตีด้วยจรวดและระเบิดในอนาคต การขนย้ายเสร็จสิ้นในเดือนกันยายน 1996 ในระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ถึงมีนาคม 2001 กลุ่มตอลิบานได้เข้าทำลายโบราณวัตถุจำนวนมากเนื่องด้วยเหตุผลทางศาสนา โดยมีรายงานในช่วงปลายปีเดียวกันว่าตอลิบานทำลายโบราณวัตถุมากกว่า 2,750 ชิ้นในปีนั้น
ในการโจมตีของตอลิบานปี 2021 และหลัง การยึดนครคาบูลสำเร็จ โมฮามัด ฟาฮีม รอฮีมี (Mohammad Fahim Rahimi) ผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์ซึ่งอยู่ในตำแหน่งตั้งแต่ปี 2016 ประกาศสัญญาว่าตนจะคงตำแหน่งนี้เพื่อพิทักษ์ของสะสมของพิพิธภัณฑ์ หลังเกิดความกังวลอย่างมากไปทั่วว่าตอลิบานอาจจะเข้ามาทำลายโบราณวัตถุอีกครั้ง ดังเช่นที่เคยเกิดขึ้นไปแล้วในทศวรรษที่ 1990 ข้อมูลจากเดือนมีนาคม 2023 ผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์ (แทน) คือ โมฮามัด ซูบัยร์ อาเบดี (Mohammad Zubair Abedi)
==อ้างอิง==
พิพิธภัณฑ์ในประเทศอัฟกานิสถาน
สิ่งก่อสร้างในคาบูล