pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ราอูซุ

ราอูซุ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในกิ่งจังหวัดเนมูโระ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2016 เมืองราอูซุมีประชากรประมาณ 5,395 คน และมีพื้นที่ 397.88 ตารางกิโลเมตร
เมืองนี้กินพื้นที่ครึ่งหนึ่งทางฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของคาบสมุทรชิเรโตโกะ โดยสามารถมองเห็นเกาะคูนาชีร์จากในเมืองได้ ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่ของหมู่เกาะคูริลที่ยังเป็นกรณีพิพาทกับรัสเซีย
== ภูมิศาสตร์ ==
=== เทศบาลข้างเคียง ===
กิ่งจังหวัดเนมูโระ
* อำเภอชิเบ็ตสึ: ชิเบ็ตสึ
กิ่งจังหวัดโอค็อตสค์
* อำเภอชาริ: ชาริ
=== ภูมิอากาศ ===
== ประวัติศาสตร์ ==
ค.ศ. 1901 (ปีเมจิที่ 34) — หมู่บ้านอูเอเบ็ตสึแยกออกจากหมู่บ้านชิเบ็ตสึ (ปัจจุบันเป็นเมืองชิเบ็ตสิ)
ค.ศ. 1923 (ปีไทโชที่ 12) — หมู่บ้านอูเอเบ็ตสึกลายเป็นเทศบาลชั้น 2
ค.ศ. 1930 (ปีโชวะที่ 5) — หมู่บ้านอูเอเบ็ตสึเปลี่ยนชื่อเป็นหมู่บ้านราอูซุ
ค.ศ. 1961 (ปีโชวะที่ 36) — หมู่บ้านราอูซุได้รับการยกฐานะเป็นเมืองราอูซุ
ใน ค.ศ. 2004 ที่เมืองนากะชิเบ็ตสึ ได้มีการเจรจากันระหว่างเทศบาลในพื้นที่เพื่อรวมกันจัดตั้งเป็นเมืองขนาดใหญ่เรียกว่า ชิเรโตโกะตะวันออก หลังจากนั้นไม่นาน ก็ได้มีการสำรวจความเห็นของประชาชนในท้องถิ่นเกี่ยวกับข้อเสนอนี้ ผลคือฝ่ายที่เห็นชอบกับการเปลี่ยนแปลงนี้ไม่ได้รับการสนับสนุน และได้ยกเลิกความพยายามในการผลักดันข้อเสนอดังกล่าว
== เศรษฐกิจ ==
เศรษฐกิจท้องถิ่นของราอูซุประกอบด้วย 3 แหล่งหลัก คือ อุตสาหกรรมการประมง การท่องเที่ยวชิเรโตโกะ และธุรกิจในท้องถิ่น
== สถานที่ท่องเที่ยว ==
อุทยานแห่งชาติชิเรโตโกะ
ภูเขาราอูซุ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ 
เว็บไซต์ท่องเที่ยว ชิเรโตโกะ-ราอูซุ 
 
เมืองในจังหวัดฮกไกโด
กิ่งจังหวัดเนมูโระ
ตับอักเสบไม่ทราบสาเหตุในเด็ก พ.ศ. 2565

ปี พ.ศ. 2565 องค์การอนามัยโลกได้รับรายงานพบผู้ป่วยโรคตับอักเสบเฉียบพลันรุนแรงไม่ทราบสาเหตุในเด็กจากหลายประเทศ โดยก่อนหน้านี้ในช่วงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2564 ก็มีกลุ่ม (cluster) ของผู้ป่วยเด็กที่มีตับอักเสบรุนแรงรายงานจากโรงพยาบาลเด็กในรัฐอลาบามา สหรัฐอเมริกา
==อาการ==
ผู้ป่วยเด็กที่มีตับอักเสบรุนแรงไม่ทราบสาเหตุมีอาการทางระบบย่อยอาหาร คือ คลื่นไส้ อาเจียน และถ่ายเหลว
==สาเหตุ==
สาเหตุของภาวะนี้ยังอยู่ระหว่างการสอบสวนโรค โดย director of clinical and emerging infection ของอังกฤษได้ให้สัมภาษณ์ไว้เมื่อ 25 เมษายน ว่า การพบผู้ป่วยเด็กมีตับอักเสบเฉียบพลันเพิ่มขึ้นจากปกตินี้ มีความเชื่อมโยงกับการติดเชื้ออะดีโนไวรัส
==อ้างอิง==
ภัยพิบัติทางการแพทย์
ดาริน กรสกุล

ดาริน กรสกุล (ชื่อเล่น น้อย) เกิดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2508 เป็นนักแสดง นางแบบ มีภาพลักษณ์เป็นดาราเซ็กซี่
ดาริน กรสกุล เกิดที่โรงพยาบาลพุทธชินราช จังหวัดพิษณุโลก มีชื่อจริงว่า ประภาพรรณ บำรุงไทย เป็นบุตรคนที่ 3 จากบรรดาบุตรทั้ง 4 คนของลัดดาและส่วน บำรุงไทย มีพี่น้องร่วมบิดาและมารดา 3 คน ได้แก่ หน่อง รังสรรค์, หน่อย นวรัตน์ และเกรียงไกร บำรุงไทย บิดาของเธอได้ถูกรถไฟชนเสียชีวิตตั้งแต่ดารินอายุ 2 ปี
ดารินจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่จังหวัดระยอง สำเร็จการศึกษาระดับชั้น ปวช. ที่เซนต์จอห์นและไทยโปลีเทคนิค หลังเรียนจบเป็นนางแบบในสังกัดของสมชาย นิลวรรณ กระทั่งเข้าประกวดเวทีนางสาวไทยประจำปี พ.ศ. 2530ปีเดียวกับชุติมา นัยนาซึ่งเป็นนางสาวไทยปีนั้น ได้ตำแหน่งรองนางสาวไทยอันดับ 4 และเป็นตัวแทนสาวไทยไปประกวดนางงามนานาชาติ 1987 ที่ ญี่ปุ่น ไม่ผ่านเข้ารอบหลังเสร็จสิ้นสัญญากับทางกองประกวดได้พบกับทรนง ศรีเชื้อ ผู้กำกับภาพยนตร์ ทรนงตัดสินใจเลือกคุณน้อยเป็นนักแสดงนำ กลกามแห่งความรัก ภาพยนตร์เรื่องอื้อฉาวที่แตกต่างจากภาพลักษณ์รองนางสาวไทย เพราะเป็นบทในลักษณะโป๊เปลือย หลังจากเรื่องนี้ได้เปลี่ยนชื่อในวงการบันเทิงจากที่เคยใช้ชื่อประภาพรรณ บำรุงไทย มาเป็น "ดาริน กรสกุล" ภายหลังยังได้ถ่ายปฏิทินแม่โขง เมื่อปี พ.ศ. 2533
เธอได้มีผลงานภาพยนตร์เรื่อง มาม่าซัง, ตัญหาพระจันทร์, สวรรค์ 7 ชั้น, สัตว์เลือดเย็น, ชะตาคน, อสูรกาย ฯลฯ และนอกจากยังเคยรับบทเป็นแม่นาคพระโขนงในภาพยนตร์เรื่อง แม่นาคพระโขนง ฉบับภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2537 อีกด้วย โดยในครั้งนี้เธอได้ร่วมแสดงกับพระเอกรอน บรรจงสร้าง ทางด้านละครโทรทัศน์แสดงละครเป็นครั้งแรกกับละครแนวดรามา เรื่อง สุดถนนบนทางเปลี่ยว ทางช่อง 3 ออกฉายช่วงต้นปี พ.ศ. 2534 ต่อจากละครดังเรื่อง รอยมาร อีกทั้งเธอยังมีผลงานละครเรื่อง รักร้อน ทางช่อง 9 และ นาฏกกรมอำลา ทางช่อง 3 หลังจากนั้นเริ่มหายไปจากวงการ มีผลงานในระยะหลังอย่าง เรือนมยุรา ฉบับภาพยนตร์ฉายโรงช่วงปี พ.ศ. 2539 ถึง 2540
==ผลงานภาพยนตร์==
กลกามแห่งความรัก (2532)
มันลุกขึ้นมาอ้อน (2533)
ตัณหาพระจันทร์ (2533)
ดอกฟ้าในมือมาร (2533)
สัตว์เลือดเย็น (2533)
ชะตาคน (2533)
สวรรค์ชั้น 7 (2533)
มาม่าซัง (2533)
ซี้แบบผีผี (2534)
อสูรกาย (2534)
เลือดเข้าตา (2534)
แม่นาคพระโขนง (2537) คู่กับ รอน บรรจงสร้าง
สามสาวตะวันเพลิง (2539)
เรือนมยุรา (2540)
==ผลงานละครโทรทัศน์==
ไทรโศก (2534) ช่อง 7 *ไม่ได้ฉาย*
สุดถนนบนทางเปลี่ยว (2534) ช่อง 3
รักร้อน (2534) ช่อง 9
บ้านเล็ก (2535) ช่อง 3
นาฏกรรมอำลา (2534) ช่อง 3
เพื่อนรัก (2536) ช่อง 3
เพื่อนกำลังสาม (2536) ช่อง 3
ไปไม่ถึงดวงดาว (2537) ช่อง 9
==อ้างอิง==
นักแสดงชาวไทย
บุคคลจากจังหวัดพิษณุโลก
ทีเอ็นเอ็กซ์

ทีเอ็นเอ็กซ์ (티엔엑스|Ti-en-ekseu, TNX อ่านว่า T-N-X ย่อมาจาก The New Six) เป็นวงบอยแบนด์ชาวเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งจากรายการการเรียลลิตี้เอาชีวิตรอด ลาวด์ โดย พีเนชั่น กลุ่มประกอบด้วยสมาชิกหกคนได้แก่ คย็องจุน แทฮุน ฮย็อนซู จุนฮย็อก ฮวี และซ็องจุน กลุ่มมีกำหนดจะเปิดในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 โดยมีการเปิดตัวอีพีชื่อ เวย์อัพ
== ชื่อ ==
ชื่อ TNX ย่อมาจาก "The New Six" ซึ่งหมายถึงสมาชิกทั้งหกในกลุ่มที่เปิดตัว
== สมาชิก ==
คย็องจุน 
แทฮุน 
ฮย็อนซู 
จุนฮย็อก 
ฮวี 
ซ็องจุน 
== ผลงานเพลง ==
=== อีพี ===
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2565
กลุ่มดนตรีเคป็อป
กลุ่มดนตรีแดนซ์สัญชาติเกาหลีใต้
บอยแบนด์เกาหลีใต้
กลุ่มดนตรีป็อปสัญชาติเกาหลีใต้
กลุ่มดนตรีจากโซล
ก่อตั้งในประเทศเกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2565
ยูไนต์

ยูไนต์ (유나이트|Yunaiteu, Younite) เป็นวงบอยแบนด์ชาวเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งโดย แบรนด์นิวมิวสิค ปัจจุบันกลุ่มประกอบด้วยสมาชิกเก้าคนได้แก่ อึนโฮ, สตีฟ, ฮย็อนซึง, อึนซัง, ฮย็องซ็อก, อูโน, เดย์, คย็องมุน และซิออน กลุ่มได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2565 โดยมีอีพีแรกชื่อว่า Youni-Birth
== ชื่อ ==
Younite หมายถึง "คุณและฉัน: เราเชื่อมต่อกัน"
== สมาชิก ==
ดัดแปลงจากเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของพวกเขา
อึนโฮ (은호)
สตีฟ (스티브)
ฮย็อนซึง (현승)
อึนซัง (은상)
ฮย็องซ็อก (형석)
อูโน (우노)
เดย์ (데이)
คย็องมุน (경문)
ซิออน (시온)
== ผลงานเพลง ==
=== อีพี ===
=== ซิงเกิล ===
== อ้างอิง ==
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2565
กลุ่มดนตรีเคป็อป
ศิลปินสังกัดแบรนด์นิวมิวสิก
บอยแบนด์เกาหลีใต้
กลุ่มดนตรีแดนซ์สัญชาติเกาหลีใต้
ก่อตั้งในประเทศเกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2565
โลกทั้งใบให้นายคนเดียว (ละครโทรทัศน์)

โลกทั้งใบให้นายคนเดียว (Romantic Blue The Series) เป็นละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2563 ที่สร้างจากภาพยนตร์ไทยในชื่อเดียวกัน ในปี พ.ศ. 2538 นำแสดงโดย ฐิติวัฒน์ ฤทธิ์ประเสริฐ รับบทเป็น ไม้, ปราชญา เรืองโรจน์ รับบทเป็น เม่น และ ทิพนารี วีรวัฒโนดม รับบทเป็น ป้อน
กำกับการแสดงโดย องอาจ สิงห์ลำพอง และได้สามนักแสดงนำจากเวอร์ชันต้นฉบับมาร่วมแสดงในเวอร์ชั่นนี้คือ สมชาย เข็มกลัด ที่รับบทเป็น ไม้, ปราโมทย์ แสงศร ที่รับบทเป็น เม่น และ สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา ที่รับบทเป็น ป้อน โดยซีรีส์ออกอากาศทางช่อง 8 และย้อนหลังทางอ้ายฉีอี้ ทุกวันเสาร์และอาทิตย์ เวลา 21:40 น. ตั้งแต่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2563 – 17 มกราคม พ.ศ. 2564
== เรื่องย่อ ==
ไม้ เด็กหนุ่มที่เติบโตมาพร้อมกับภาระหน้าที่ ที่ต้องช่วยงานพ่อเพื่อหาเงินรักษา เม่น น้องชายที่ป่วยเป็นโรคร่างกายผลิตเกล็ดเลือดต่ำ ซึ่งกินเวลายาวนานเป็นสิบปี นอกจากเรื่องเงินแล้ว ไม้ยังแอบบริจาคเกล็ดเลือดให้เม่นทุกครั้ง โดยที่ไม่มีใครรู้ แม้แต่เม่นเองก็ตาม ด้วยความรับผิดชอบภาระในครอบครัว ทำให้ไม้เป็นคนเก็บความรู้สึกเก่ง ไม่แสดงออกและไม่ค่อยพูดอะไร ต่างกับเม่นที่เรียกร้องสิ่งที่ตัวเองต้องการ แสดงออกอย่างชัดเจนและติดจะเอาแต่ใจทุกเรื่อง
ไม้เรียนอยู่ในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยี เกี่ยวกับด้านอิเล็กทรอนิกส์ ในขณะที่เม่นเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษา ความใฝ่ฝันของเม่นคือการเดินทางรอบโลก ซึ่งไม้ตั้งใจเอาไว้แล้วว่าเขาจะต้องช่วยให้เม่นไปให้ถึงฝั่งฝันนั้นให้ได้ ไม้ไปที่ร้านเครื่องเขียนเพื่อซื้อลูกโลกให้กับเม่น ที่นั่นเขาได้พบกับ ป้อน นักเรียนสาวหน้าตาน่ารัก ทั้งคู่ยื้อแย่งลูกโลกใบเดียวกัน แต่เพราะป้อนหยิบก่อน ไม้จึงต้องยอมแพ้ไป ป้อนหวังใจว่าหากวันใดที่ได้พบกับเขาอีก เธอจะมอบลูกโลกใบนี้ให้กับเขา
หลังจากนั้นไม่นาน ป้อนก็ได้พบกับไม้อีกครั้ง เธอเห็นไม้กำลังงัดแงะรถของพ่อเธออยู่ เธอรีบโวยวายทันทีเพราะเข้าใจว่าไม้กำลังจะขโมยรถเธอ จนเมื่อ เจ็กซ้ง พ่อของเธอต้องรีบเข้ามาห้ามและบอกให้รู้ว่า ไม้กำลังช่วยปลดล็อกรถให้อยู่เพราะเขาดันลืมกุญแจเอาไว้ในรถ แต่เพราะไม่ยอมหน้าแตก ป้อนจึงต้องแกล้งโว้ยวายกลบเกลื่อน ทำให้ไม้ประทับใจในความแก่นแก้วของป้อน และป้อนเองก็ประทับใจไม้มากขึ้นเช่นกัน
เม่นที่แอบมองป้อนที่หน้าโรงเรียนเป็นประจำ ได้มีโอกาสทำความรู้จักกับป้อน เขาแสดงออกอย่างชัดเจนว่าชอบป้อนเข้าเต็ม ๆ พยายามหาโอกาสที่จะได้อยู่ด้วยกัน และป้อนก็ได้รู้ว่าเม่นกับไม้เป็นพี่น้องกัน ทำให้เธอสบโอกาสที่จะได้เข้าใกล้ไม้
แต่เมื่อไม้รู้ว่าผู้หญิงที่น้องชอบคือป้อน เขาจึงพยายามตัดใจจากป้อน ขณะที่เขาเองเริ่มเลือกทางเดินสายมืด ด้วยการเข้าร่วมแก๊งขโมยรถกับ โต จากการชักชวนของ โบ้ คนงานที่อู่ของพ่อเขา ด้วยเหตุที่ว่าไม้ต้องการเงินเพื่อเอามารักษาพ่อ ในขณะที่ไม้กำลังถลำลึกไปกับการทำผิด ป้อนก็พยายามที่จะเข้าใกล้และช่วยให้ไม้กลับมาเดินทางที่ถูกต้อง เป็นจังหวะที่เม่นได้รู้ว่า ป้อนกับไม้มีใจให้กัน เขารู้สึกว่าถูกพี่ชายตัวเองหักหลัง บรรยากาศของความรักที่ต้องหักห้าม และความรักที่เจ็บปวดของทั้งสามคน จุดจบจะเป็นเช่นไร
== นักแสดง ==
=== นักแสดงหลัก ===
ฐิติวัฒน์ ฤทธิ์ประเสริฐ รับบท ไม้
ปราชญา เรืองโรจน์ รับบท เม่น
ทิพนารี วีรวัฒโนดม รับบท ป้อน
=== นักแสดงสมทบ ===
สมชาย เข็มกลัด รับบท โต
ปราโมทย์ แสงศร รับบท โบ้
สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา รับบท อนงค์
ทนงศักดิ์ ศุภการ รับบท ทิว
ปริญญ์ วิกรานต์ รับบท เจ็กซ้ง
กฤษฎี พวงประยงค์ รับบท เข้ม
ราตรี จันเทวี รับบท หมวย
แพรพลอย เลิศฐิติวีรกานต์ รับบท มิว
ณัฐชา เจกะ รับบท เจน (รับเชิญ)
== อ้างอิง ==
ละครโทรทัศน์ไทย
ละครโทรทัศน์ไทยที่ออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2563
รายการโทรทัศน์ช่อง 8
มลพิษทางสายตา

มลพิษทางสายตา หรือ มลพิษทางทัศนียภาพ บ้างก็เรียก มลทัศน์ เป็นการเสื่อมสภาพในทัศนียภาพที่สามารถมองเห็น และคุณภาพเชิงลบทางสุนทรียภาพของทัศนียภาพที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติและที่มนุษย์สร้างขึ้นรอบ ๆ ตัวผู้คน มลพิษทางสายตาสร้างผลกระทบหลายประการทางมลภาวะที่มีต่อการลดทอนคุณภาพของทัศนียภาพซึ่งเกิดจากแหล่งของมลพิษที่หลากหลายรวมกัน มลพิษทางสายตารบกวนคุณภาพอันเหมาะสมในการใช้งานและความรื่นรมย์ที่มีของบริเวณนั้น ๆ จำกัดความสามารถในการขยายระบบนิเวศตั้งแต่มนุษย์สู่สัตว์ อีกทั้งยังรบกวนไม่ให้ใช้ชีวิตหรือเข้าถึงที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติหรือที่มนุษย์สร้างขึ้น แม้ว่ามลพิษทางสายตามีสาเหตุมาจากแหล่งธรรมชาติ (เช่น ไฟป่า) แต่สาเหตุสำคัญนั้นเกิดจากมนุษย์
มลพิษทางสายตาสามารถรับรู้ได้ผ่านระดับการวิเคราะห์ตั้งแต่ปัญหาเล็ก ๆ ที่ส่งผลกระทบเพียงปัจเจกบุคคลจนถึงปัญหาใหญ่ที่ส่งผลกระทบต่อสังคมในภาพรวม ปัญหาของมลพิษทางสายตาอาจอยู่ในรูปแบบของถุงพลาสติกติดอยู่บนต้นไม้ ป้ายโฆษณาที่มีสีและเนื้อหาที่ขัดแย้งกันอันก่อให้เกิดการอิ่มตัวเกิน (oversaturation) ของข้อมูลทางสายตามนุษย์ในทัศนียภาพ จนถึงผลกระทบในภาคชุมชนโดยรวม เช่น ความแออัดยัดเยียด (overcrowding), สายไฟเหนือศีรษะ หรือ การจราจรแออัด เป็นต้น การวางผังเมืองที่ไม่ดีและสภาพแวดล้อมที่สร้างขึ้นขัดแย้งกับพื้นที่ธรรมชาติอาจส่งผลให้สร้างความเหินห่างออกจากภูมิทัศน์โดยรอบ
ผลกระทบของมลพิษทางสายตานั้นก่อให้เกิดอาการแสดงหลัก เช่น ภาวะใจวอกแวก, อาการตาเพลีย, การลดลงของความหลากหลายทางความคิด และการสูญเสียอัตลักษณ์ส่วนบุคคล นอกจากนี้ยังทำให้การตอบสนองทางสรีรวิทยาต่อความเครียด (biological stress responses) นั้นเพิ่มขึ้นและทำให้เสื่อมเสียการกำหนดรู้การทรงตัว ขณะที่แหล่งที่มารองของมลพิษนั้นเป็นการผสมรวมกับผลกระทบที่มีของแหล่งที่มาหลักของมลพิษ เช่น แสง หรือมลภาวะทางเสียงสามารถสร้างข้อกังวลและวิกฤติทางสาธารณสุขหลายประการ
== อ้างอิง ==
มลพิษ
การโฆษณา
ปางอุ๋ง

ปางอุ๋ง หรือมีชื่อเต็มว่า โครงการพระราชดำริปางตอง 2 ตั้งอยู่ในพื้นที่หมู่บ้านรวมไทย ตำบลหมอกจำแป่ อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน เป็นสถานที่ท่องเที่ยวมีสภาพแวดล้อมเป็นป่าสนขึ้นเรียงรายอยู่รอบ ๆ อ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่บนยอดเขา ในช่วงฤดูหนาวระหว่างเดือนธันวาคม–มกราคม ในตอนเช้าจะมีลมหนาวพัดมาพร้อมกับไอหมอกที่ลอยอยู่เหนือผืนน้ำ ได้รับการขนานนามว่าเป็น "สวิตเซอร์แลนด์แห่งเมืองไทย"
ปางอุ๋งเป็นหนึ่งในโครงการพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ที่ทรงพัฒนาขึ้นเพื่อให้ราษฎรชนกลุ่มน้อยบริเวณนั้นเลิกปลูกพืชเสพติดและบุกรุกพื้นที่ป่า ฯลฯ คำว่า ปาง แปลว่าที่พักของคนทำงานในป่า ส่วน อุ๋ง หมายถึงที่ลุ่มต่ำ เมื่อรวมกันจึงแปลว่า "ที่พักริมอ่างเก็บน้ำ"
ในบริเวณนั้นมีศาลาประทับทรงงานตั้งอยู่ที่ริมทะเลสาบปางอุ๋ง กรมป่าไม้ได้สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2539 เพื่อใช้เป็นสถานที่ประทับทรงงานของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง พระองค์ได้เสด็จมาประทับเพื่อทรงงานด้านศิลปาชีพ ณ อาคารแห่งนี้เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 พร้อมทั้งได้ทรงปลูกต้นนางพญาเสือโคร่งที่ด้านหลังอาคารแห่งนี้และเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2545 ทรงปล่อยหงส์ดำ 2 คู่ และหงส์ขาว 1 คู่ที่อ่างเก็บน้ำปางตอง
==อ้างอิง==
ทะเลสาบในประเทศไทย
สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
ภูมิศาสตร์ของจังหวัดแม่ฮ่องสอน
อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน
พีระวิทย์ เรื่องลือดลภาค

พีระวิทย์ เรื่องลือดลภาค เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตหัวหน้าพรรคไทรักธรรม และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทรักธรรม
== ประวัติ ==
พีระวิทย์ เรื่องลือดลภาค เดิมชื่อ นายนราวิชญ์ ซะยะ เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2521 สำเร็จการศึกษารัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต (รัฐประศาสนศาสตร์) จากมหาวิทยาลัยพิษณุโลก ปัจจุบันอาศัยอยู่ที่อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี
== การทำงาน ==
พีระวิทย์ หรือ "ส.ส.เอ๋พระบาท" ได้เริ่มก่อตั้งพรรคการเมืองขึ้นในปี พ.ศ. 2556 ในชื่อพรรคไทรักธรรม ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 1 และจากการประกาศผลการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 ปรากฏว่าพรรคไทรักธรรมมีคะแนนที่ 33,754 คะแนน เขาจึงได้รับเลือกตั้ง ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ ต่อมาคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) ประกาศให้เขาพ้นจากสภาพ ส.ส. เนื่องจากมีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ เขต 8 (เลือกตั้งใหม่) ส่งผลให้มีการคำนวณคะแนนใหม่ ทำให้เขาได้พ้นสภาการเป็น ส.ส. หลังจากได้ปฏิบัติหน้าที่ในสภาได้เพียง 3 วันเท่านั้น จึงได้รับฉายาว่า "ส.ส. 3 วัน"
หลังจากนั้นวันที่ 28 มกราคม 2563 ภายหลังกกต.ปรับผลการคำนวณจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรใหม่ ภายหลังนายชาติชาย วรพิพัฒน์ ผู้สมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคประชาธิปัตย์ ถูกศาลฎีกาแผนกคดีเลือกตั้งพิพากษาให้โดนใบดำ ทำให้จำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อของพรรคประชาธิปัตย์ ลดลง 1 ที่นั่ง ส่วนของพรรคไทรักธรรมเพิ่มขึ้น 1 ที่นั่ง เขาจึงกลับเข้าสภาอีกครั้ง ต่อมาศาลรัฐธรรมนูญมีคำตัดสินให้ยุบพรรคไทรักธรรมและตัดสิทธิ์ทางการเมืองกรรมการบริหารพรรค ทำให้เขาพ้นจากสมาชิกภาพ ส.ส.ในทันที
พีระวิทย์ เป็นหัวหน้าพรรคการเลือกขนาดเล็กในสภาผู้แทนราษฎรที่มีบทบาทในการเป็นผู้ประสานงานของกลุ่มพรรคเล็กกับรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอพระพุทธบาท
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
พรรคไทรักธรรม
บุคคลจากมหาวิทยาลัยพิษณุโลก
หัวหน้าพรรคการเมืองในประเทศไทย
เขตผู้ว่าการเทาริดา

เขตผู้ว่าการเทาริดา (Тавріическая губернія, label=ตัวสะกดแบบใหม่|Таврическая губерния|Tavricheskaya guberniya; script=Latn|Tavrida guberniyası, Таврида губерниясы) เป็นเขตผู้ว่าการในประวัติศาสตร์ของจักรวรรดิรัสเซีย ซึ่งได้รวมเอาพื้นที่ของคาบสมุทรไครเมียทั้งหมดกับแผ่นดินใหญ่ ที่ตั้งอยู่ระหว่างพื้นที่ตอนล่างของแม่น้ำนีเปอร์กับพื้นที่ชายฝั่งทะเลดำและทะเลอะซอฟ เขตผู้ว่าการเทาริดาได้รับการก่อตั้งขึ้นภายหลังจากที่แคว้นเทาริดาถูกยุบใน ค.ศ. 1802 ในระหว่างการปฏิรูปการปกครองของจักรพรรดิพอลที่ 1 ในดินแดนทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ซึ่งได้มาจากการผนวกรัฐข่านไครเมีย โดยมีศูนย์กลางการปกครองของเขตผู้ว่าการอยู่ที่ซิมเฟโรปอล เขตผู้ว่าการตั้งชื่อตามชื่อในภาษากรีกโบราณคำว่า เทาริดา ซึ่งเป็นชื่อเรียกคาบสมุทรไครเมีย
== ศัพทมูล ==
ในตอนต้นนั้น เทาริดา ถูกเรียกโดยชาวชาวไกรซีอาผู้ซึ่งอาศัยอยู่บริเวณชายฝั่งทางตอนใต้ของคาบสมุทรไครเมีย และในสมัยกลางตอนต้น (จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 15) ชื่อเทาริดาได้กลายเป็นชื่อสำหรับเรียกพื้นที่คาบสุมทรไครเมียทั้งหมด
== ภูมิศาสตร์ ==
เขตผู้ว่าการเทาริดามีพรมแดนทางทิศเหนือติดกับเขตผู้ว่าการเยคาเตรีโนสลัฟและเฮียร์ซอน ทางช่องแคบเคียร์ชติดกับดินแดนเสรีคอสแซคดอน โดยมีพรมแดนทางธรรมชาติ ซึ่งตัวเขตผู้ว่าการถูกล้อมรอบด้วยน่านน้ำของทะเลดำและทะเลอะซอฟ
พื้นที่บนแผ่นดินใหญ่และพื้นที่บนคาบสมุทรมีความแตกต่างที่สำคัญเป็นอย่างมาก โดยที่พื้นที่ทั้งหมดของเขตผู้ว่าการคือ  ซึ่งประกอบด้วยพื้นที่บนแผ่นดินใหญ่  โดยส่วนใหญ่จะเป็นที่ราบลุ่มสเตปป์ที่มีดินสีดำ (Chernozem) ประชากรของเขตผู้ว่าการทั้งหมด ใน ค.ศ. 1906 มีจำนวน 1,634,700 คน โดยในขณะนั้น ประชากรบนพื้นที่แผ่นดินใหญ่ของเขตผู้ว่าการเป็นชาวยูเครนและชาวรัสเซียเป็นส่วนใหญ่ แต่มีชนกลุ่มน้อยที่สำคัญ เช่น ชาวเยอรมัน, ชาวบัลแกเรีย, ชาวอาร์มีเนีย และชาวยิว ในขณะที่กลุ่มชาติพันธุ์หลัก ๆ บนคาบสมุทรไครเมียเป็นชาวตาตาร์ไครเมียและชาวรัสเซีย โดยมีชนกลุ่มน้อยชาวเยอรมัน, ชาวกรีก, ชาวโปแลนด์, ชาวอาร์เมเนีย และชาวคาราอิม โดยมีเมืองศูนย์กลางที่สำคัญ ได้แก่ ซิมเฟโรปอล, เซวัสโตปอล, ฟีโอโดซียา, บาฮ์ชีซาไร และยัลตา ซี่งอยู่บนคาบสมุทรไครเมีย และเมืองศูนย์กลางที่อยู่บนแผ่นดินใหญ่ ได้แก่ อะเลชกี, เบียร์เดียนสค์ และเมลีโตปอล
== เขตการปกครอง ==
ก่อน ค.ศ. 1820 เขตผู้ว่าการเทาริดาประกอบไปด้วยเทศมณฑล 7 เขต ซึ่งรวมไปถึงเทศมณฑลตมูตาราคันที่อยู่บนคาบสมุทรตามัน ซึ่งตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของช่องแคบเคียร์ช ส่วนเทศมณฑลยัลตาและเบียร์เดียนสค์ถูกก่อตั้งขึ้นมาในภายหลัง นับตั้งแต่ ค.ศ. 1804 จนถึง ค.ศ. 1829 เขตผู้ว่าการเทาริดายังมีนครปกครองตนเอง (Gradonachalstvo) อยู่ 1 แห่ง นั้นคือ นครปกครองตนเองฟีโอโดซียา และใน ค.ศ. 1914 เทศมณฑลยัลตาได้กลายสภาพเป็นนครปกครองตนเองยัลตา
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1917 เขตผู้ว่าการเทาริดาถูกแยกออกเป็นสองส่วน โดยที่พื้นที่ในคาบสมุทรไครเมียส่วนใหญ่ได้ก่อตัวเป็นสาธารณรัฐประชาชนไครเมีย (ค.ศ. 1917–1918) ในขณะที่พื้นที่ที่เหลือยังคงอยู่ในตำแหน่งที่ยังไม่ได้กำหนดเอาไว้ว่าเป็นของรัฐไหน ซึ่งรวมไปถึงเมืองเซวัสโตปอลที่ทำหน้าที่เป็นฐานทัพเรือหลักของกองเรือทะเลดำของสาธารณรัฐรัสเซีย ส่วนเทศมณฑลที่อยู่บนแผ่นดินใหญ่นั้นก็ได้รับการประกาศว่าให้เป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐประชาชนยูเครน กระนั้นก็ยังคงอยู่ภายใต้เขตอำนาจศาลของเขตผู้ว่าการเทาริดา
== อ้างอิง ==
== หนังสืออ่านเพิ่ม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Map of Taurida (1882)
ท
หัวใจไม่มีกรอบ

หัวใจไม่มีกรอบ  เป็นละครโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ปี ค.ศ. 2017 ที่นำแสดงโดย ชเว ชี-ว็อน คัง โซ-รา และ กง มย็อง โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับความท้าทายของคนหนุ่มสาวในขณะที่พวกเขาก้าวไปข้างหน้าในสังคม ซีรีส์นี้เป็นผลงานการแสดงชิ้นแรกของ ชเว ชี-ว็อน หลังปลดประจำการ ออกอากาศทางช่องทีวีเอ็น ทุกวันเสาร์และอาทิตย์ เวลา 21:00 น. ตามเวลามาตรฐานเกาหลี ตั้งแต่วันที่ 14 ตุลาคม – 3 ธันวาคม ค.ศ. 2017
== เรื่องย่อ ==
บย็อน ฮย็อก (ชเว ชี-ว็อน) เป็นลูกชายคนที่สองที่แสนจะโชคดีของ บย็อน คัง-ซู (ชเว แจ-ซ็อง) ประธานคังซูกรุ๊ป เพราะทำอะไรไม่เป็นแถมไม่ได้ทำงานผลาญเงินไปวัน ๆ ขณะที่ บย็อน อู-ซ็อง (อี แจ-ยุน) ลูกชายคนโตของ บย็อน คัง-ซู อิจฉาน้องชายของเขาและทำทุกวิถีทางที่จะขัดขวางเขา
คว็อน แจ-ฮุน (กง มย็อง) เป็นเพื่อนเก่าแก่ของ ฮย็อก และเป็นพนักงานของ คังซูกรุ๊ป พ่อของ แจ-ฮุน เป็นคนขับรถที่ซื่อสัตย์ต่อ คัง-ซู และยังต้องติดคุกเพราะความผิดพลาดของ ฮย็อก ซึ่งเป็นสาเหตุของความเกลียดชังของ แจ-ฮุน ที่มีต่อ ฮย็อก และเขาแอบตกหลุมรัก แพ็ก จุน ที่เช่าบ้านอยู่ที่เดียวกัน แต่เขาไม่กล้าบอกความรู้สึกภายในใจของเขาที่มีต่อเธอ ในขณะที่ ฮย็อก ตกหลุมรัก แพ็ก จุน อย่างชัดเจน เขาทำทุกอย่างและทุก ๆ ทางที่ทำให้เธอมีความสุขและมีรอยยิ้ม
แพ็ก จุน (คัง โซ-รา) เป็นสาวฉลาดและสู้ชีวิตที่มีงานพาร์ทไทม์หลายงานและปฏิเสธที่จะทำงานประจำเต็มเวลา พ่อของเธอเคยเป็นพนักงานของ คังซูกรุ๊ป และถูก คังซูกรุ๊ป ไล่ออกด้วยข้อกล่าวหาว่ารับสินบนจนต้องฆ่าตัวตาย เธอแอบชอบ แจ-ฮุน ผู้ชายในอพาร์ตเมนต์เดียวกันและเขาเย็นชากับเธอมาก
== งานสร้าง ==
การอ่านบทละครครั้งแรกของนักแสดงเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 2017
== อ้างอิง ==
ละครโทรทัศน์ช่องทีวีเอ็น‎
แขวงดินแดง

ดินแดง เป็นแขวงหนึ่งในเขตดินแดง กรุงเทพมหานคร
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
แขวงดินแดงตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเขตดินแดง มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงรัชดาภิเษก (เขตดินแดง) มีถนนมิตรไมตรี ถนนประชาสงเคราะห์ และถนนประชาราษฎร์บำเพ็ญเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงห้วยขวาง (เขตห้วยขวาง) มีถนนรัชดาภิเษกและถนนอโศก-ดินแดงเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงมักกะสัน  (เขตราชเทวี) มีคลองสามเสนเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงสามเสนใน (เขตพญาไท) มีถนนดินแดงฟากใต้และถนนวิภาวดีรังสิตฟากตะวันออกเป็นเส้นแบ่งเขต
== อ้างอิง ==
ดินแดง
แขวงรัชดาภิเษก

รัชดาภิเษก เป็นแขวงหนึ่งในเขตดินแดง กรุงเทพมหานคร เป็น 1 ใน 13 แขวงที่ตั้งขึ้นใหม่ล่าสุดตามประกาศการเปลี่ยนแปลงพื้นที่แขวงของกรุงเทพมหานครเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ตั้งชื่อตามถนนในพื้นที่
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
แขวงรัชดาภิเษกตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเขตดินแดง มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงจอมพล (เขตจตุจักร) มีคลองบางซื่อ คลองพระยาเวิก และคลองน้ำแก้วเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงสามเสนนอกและแขวงห้วยขวาง (เขตห้วยขวาง) มีถนนรัชดาภิเษกเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงดินแดง (เขตดินแดง) มีถนนประชาราษฎร์บำเพ็ญ ถนนประชาสงเคราะห์ และถนนมิตรไมตรีเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงสามเสนใน (เขตพญาไท) มีถนนวิภาวดีรังสิตฟากตะวันออกเป็นเส้นแบ่งเขต
== อ้างอิง ==
รัชดาภิเษก
มัสยิดขาว (อัรร็อมละฮ์)

มัสยิดขาว (المسجد الأبيض|al-Masjid al-Abyad; המסגד הלבן|HaMisgad HaLavan) เป็นมัสยิดสมัยอุมัยยะฮ์ในอัรร็อมละฮ์ ประเทศอิสราเอล ซึ่งปัจจุบันเหลือเพียงหออะซาน ธรรมเนียมอิสลามท้องถิ่นระบุว่า บริเวรตะวันตกเฉียงเหนือของมัสยิดมีมะกอมของนบีศอเลียะห์อยู่
หออะซานนี้ยังมีอีกชื่อว่า หอผู้พลีชีพทั้งสี่สิบ ตามธรรมเนียมอิสลามที่สืบต้นตอถึง ค.ศ. 1467 อ้างว่ามีผู้ติดตามของศาสดามุฮัมมัด 40 คนถูกฝังในมัสยิดนี้ เรื่องราวนี้ส่งอิทธิพลแบบผิด ๆเข้าไปในธรรมเนียมคริสเตียนตะวันตกในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ว่ามัสยิดขาวเคยเป็นโบสถ์ที่อุทิศแด่ผู้พลีชีพทั้งสี่สิบแห่งเซบัสเต
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
, London,
==อ่านเพิ่ม==
Conder, Claude Reignier and H.H. Kitchener (1881): The Survey of Western Palestine: memoirs of the topography, orography, hydrography, and archaeology. London:Committee of the Palestine Exploration Fund. vol 2 (p.270, ff)
ประวัติศาสตร์อิสราเอล
มัสยิดในประเทศอิสราเอล‎
สถาปัตยกรรมอาหรับ
บัญชีรายชื่อเบื้องต้นของมรดกโลก
วัดกลางทุ่ง (จังหวัดแม่ฮ่องสอน)

วัดกลางทุ่ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลจองคำ อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน
==ประวัติ==
วัดกลางทุ่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2448 สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2333
แรกเริ่มมีการสร้างเจดีย์ขึ้น ผู้สร้าง คือ จองอูพะก่าแวง กวีวัฒน์ บริเวณที่สร้างเป็นสวนกล้วย ก่อนสร้างอูพะก่าแวง กวีวัฒน์ ได้ฝันถึงภรรยาที่เสียชีวิต (นางจิ่ง) ฝันว่านางต้องการให้สร้างเจดีย์บริเวณสวนกล้วยแห่งนี้ อูพะก่าแวง กวีวัฒน์ จึงนิมนต์พระที่วัดนาบอน (ปัจจุบันไม่มีแล้ว) มาจำพรรษา
เมื่อสร้างกูฎีแล้วตั้งชื่อว่า จองปุ๊กป่าโหย่ง หรือวัดบุพพารามซึ่งสอดคล้องกับความเชื่อเรื่องจองแปดหลังในพระพุทธศาสนา ต่อมามีการขยายวัดให้ใหญ่ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2458 นายอูป่อและนางส่วย วิมาละ มีศรัทธาได้สร้างพระพุทธรูป (เจ้าพาราเหม่ป้อก) ปัจจุบันเป็นพระประธานของศาลาการเปรียญ หลังมีการเปลี่ยนแปลงการปกครองยกแม่ฮ่องสอนขึ้นเป็นจังหวัด "จองปุ๊กป่าโหย่ง" ได้เปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดกลางทุ่ง" เนื่องจากวัดตั้งอยู่กลางทุ่งนา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2516 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
==ปูชนียวัตถุ==
พระพุทธรูปประธาน เจ้าพาราเหม่ป้อก เป็นพระพุทธรูปศิลปะมัณฑะเลย์ ปางมารวิชัย ในพระหัตถ์ซ้ายถือลูกสมอ ขนาดหน้าตักกว้าง 70 นิ้ว องค์พระส่วนที่เป็นพระวรกายทาสีขาว จีวรนิ้วลงรักปิดทอง ชายจีวรประดับกระจก พระเศียรทางด้วยรักสีดำ เบื้องซ้ายและขวามีพระพุทธรูปลักษณ์เดียวกันขนาดหน้าตัก 30 นิ้ว เบื้องหน้าองค์พระมีรูปปั้นพระอัครสาวก
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระครูวิริยมงคล พ.ศ. 2456–2482
พระต่าย พ.ศ. 2482–2484
พระยุ้น พ.ศ. 2484–2485
พระครูสุมนวรคุณ พ.ศ. 2486–2538
พระสมุห์ทองสุข สทธาธิโก พ.ศ. 2538–2542
พระใบฎีกาสมพงษ์ ปภากโร พ.ศ. 2542–2550
พระอธิการเสรี ธีรปญโญ พ.ศ. 2550–
==อ้างอิง==
กลางทุ่ง
วัดแม่สะงา

วัดแม่สะงา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหมอกจำแป่ อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน
วัดแม่สะงาสร้างเมื่อ พ.ศ. 2399 ชาวบ้านเรียกว่า วัดจองแม่งา ตามประวัติวัดแจ้งว่าสร้างขึ้นมาพร้อมกับหมู่บ้านแม่สะงา โดยมีพ่อจองตะก่า จองสิ่ง ซึ่งเป็นคหบดีในหมู่บ้านเป็นผู้นำในการสร้าง เริ่มแรกสร้างเป็นโรงไม้สักทั้งหลัง ต่อมาได้ทรุดโทรมลง จนเมื่อ พ.ศ. 2521 ชาวบ้านได้รื้อหลังเก่าและสร้างหลังใหม่ขึ้น สำหรับศาลาหลังนี้ นายทุนแหล่ง เชาว์พิกุลอดีตผู้ใหญ่บ้านแม่สะงาเป็นผู้สร้างขึ้น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2535
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ ปูชนียวัตถุมี พระพุทธรูปพระประธาน ปางมารวิชัย ศิลปะมัณฑะเลย์ หน้าตักกว้างประมาณ 50 นิ้ว และกว้าง 30 นิ้ว จำนวน 2 องค์ สร้างด้วยวิธีใช้ไม้ไผ่สาน จารึกฐานพระประธานองค์ใหญ่ระบุว่า ผู้สร้างคือพ่อเฒ่าสึ่งโหลง แต่ไม่ปรากฏปีที่สร้าง
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระอาจารย์ปุก
พระอาจารย์หยอม
พระอ่าริยะ
พระอธิการเล็ก
พระสุข
พระวัน
พระบุญรัต
พระวิริยะ
พระน้อย ธัมมนนโท
==อ้างอิง==
แม่สะงา
ชาริ (เมือง)

ชาริ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในกิ่งจังหวัดโอค็อตสค์ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ณ เดือนกันยายน ค.ศ. 2016 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 11,897 คน มีความหนาแน่นของประชากร 16 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 736.97 ตารางกิโลเมตร อุทยานแห่งชาติชิเรโตโกะตั้งอยู่ภายในชาริ
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1945 ชาริถูกโจมตีจากเรือดำน้ำยูเอสเอส บาร์บ (USS Barb) การโจมตีครั้งนี้มีความโดดเด่นเนื่องจากเป็นการโจมตีเป้าหมายที่อยู่บนพื้นดินด้วยจรวดจากเรือดำน้ำครั้งแรก
== บุคคลที่มีชื่อเสียง ==
- อดีตนักซูโม่
- นักการเมือง
== ภูมิอากาศ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ 
เมืองในจังหวัดฮกไกโด
กิ่งจังหวัดโอค็อตสค์