pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ประมวลรายวิชา

ประมวลรายวิชา (Syllabus ; พหูพจน์ syllabuses หรือ syllabi) เป็นเอกสารที่ให้ข้อมูลเกี่ยวกับรายวิชาใดวิชาหนึ่ง และระบุสิ่งที่คาดหวังและหน้าที่รับผิดชอบ โดยทั่วไปแล้วเอกสารดังกล่าวมีขอบเขตที่แคบกว่าหลักสูตร ประมวลรายวิชาอาจมีที่มาจากคณะกรรมการทดสอบทางการศึกษา หรืออาจมาจากการเตรียมขึ้นของผู้สอนที่สอนหรือควบคุมรายวิชา ประมวลรายวิชาจัดได้ว่าเป็นเอกสารที่มีความสำคัญต่อการจัดการศึกษา โดยมีส่วนสำคัญในการช่วยเหลือผู้เรียนให้สามารถสร้างชิ้นงานหรือบรรลุวัตถุประสงค์ทางการเรียนที่กำหนดได้ ซึ่งผู้เรียนมักได้รับเอกสารดังกล่าวเป็นวันแรก ๆ เมื่อเข้าศึกษาในรายวิชานั้น ๆ
==อ้างอิง==
วัสดุทางการศึกษา
หลักสูตร
การเรียนรู้ผ่านการเล่น

การเรียนรู้ผ่านการเล่น (learning through play) เป็นศัพท์ทางการศึกษาและจิตวิทยาที่อธิบายการเรียนรู้ของเด็กรูปแบบหนึ่งที่ใช้วิธีการเล่น ซึ่งการเรียนรู้ลักษณะนี้ทำให้เด็กสามารถพัฒนาทักษะทางสังคมและประชาน มีภาวะทางอารมณ์ที่มั่นคงขึ้น และเกิดความมั่นใจในตนเองอันจำเป็นต่อการพบปะประสบการณ์และสิ่งแวดล้อมใหม่ รวมไปถึงมีทักษะการแก้ไขปัญหา การเรียนรู้ในลักษณะนี้ยังมีผลต่อการเรียนรู้ในห้องเรียน โดยทำให้เด็กมีพฤติกรรมในห้องเรียนที่ดีขึ้น
==อ้างอิง==
การศึกษาทางเลือก
การเรียนรู้
การเล่น
วัดโพธิ์ประทับช้าง

วัดโพธิ์ประทับช้าง วัดราษฎร์ในสังกัดคณะสงฆ์ มหานิกาย ตั้งอยู่ที่ ตำบลโพธิ์ประทับช้าง อำเภอโพธิ์ประทับช้าง จังหวัดพิจิตร
วัดโพธิ์ประทับช้างปรากฏหลักฐานใน พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยาฉบับพระราชหัตถเลขา สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2242–2244 ในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ช่วงรัชสมัย สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 หรือ สมเด็จพระเจ้าเสือ บริเวณสถานที่ประสูติของพระองค์ ต่อมาวัดได้ถูกทิ้งร้างไปจากนั้นจึงได้มีการฟื้นฟูวัดขึ้นมาอีกครั้งหนึ่งและพัฒนามาจนถึงปัจจุบัน
ภายในวัดมี หลวงพ่อโต หรือ หลวงพ่อยิ้ม อายุกว่า 300 ปีซึ่งชาวบ้านแถบนั้นให้ความเคารพนับถือเป็นอย่างมากเป็นพระประธานในอุโบสถ มีอุโบสถหลังเก่าของวัดที่อยู่มาตั้งแต่แรกสร้างวัด อุโบสถเป็นอาคารก่ออิฐถือปูน หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง ตั้งอยู่บนฐานไพที มีมุขเด็จด้านหน้าและด้านหลัง ประตูตกแต่งสวยงามด้วยซุ้มยอดบุษบก นอกกำแพงแก้วด้านทิศใต้ มีเจดีย์รายอีก 1 องค์ สันนิษฐานกันว่าเป็นตำหนักพระเจ้าเสือ นอกจากนี้ยังมีศาลซึ่งประดิษฐานพระบรมรูปของสมเด็จพระเจ้าเสือ และรูปปั้นของพันท้ายนรสิงห์
== ลำดับเจ้าอาวาส ==
พระครูธรรมรูจีราชมุนี 2244 - ? หลังจากนั้นวัดได้ถูกทิ้งร้างไปจากนั้นจึงได้ปรากฏนามเจ้าอาวาสอีกครั้งหนึ่งคือ
หลวงปู่จันทร์ 2491 - 2496
พระบก 2496 - 2505
หลวงปู่เขียว 2505 - 2505
พระแสวง 2505 - 2514
หลวงปู่ก่าย 2514 - 2515
พระอธิการประสิทธิ์ 2516 - 2517
พระอธิการน้อย 2517 - 2518
พระครูวิบูลย์ธรรมาภรณ์ (ประยูร คุทฺตาทโร) 2518 - 2551
พระครูวิกรมสมาธิวัตร (จรัญ จนฺทสีโล) 2552 - ปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
โพธิ์ประทับช้าง
สิ่งก่อสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา
โบราณสถานในจังหวัดพิจิตร
อำเภอโพธิ์ประทับช้าง
พระเจ้าฉินฮุ่ยเหวิน

พระเจ้าฉินฮุ่ยเหวิน (秦惠文王; 356 - 311 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นกษัตริย์แห่ง รัฐฉิน ระหว่าง 338 ถึง 311 ปีก่อนคริสตกาล ระหว่าง ยุครณรัฐ ใน ประวัติศาสตร์จีน และเป็นบรรพชนของ จิ๋นซีฮ่องเต้ พระองค์เป็นกษัตริย์องค์แรกของรัฐฉินที่ใช้สรรพนามว่า "หวัง" หรือ "อ๋อง" (王; กษัตริย์) แทน "กง" (公; พระยา)
== พระราชประวัติ ==
== อ้างอิง ==
นอร์เทิร์นโรดีเชีย

นอร์เทิร์นโรดีเชีย (Northern Rhodesia) เป็นรัฐในอารักขา ตั้งอยูในตอนกลางของภูมิภาคแอฟริกาใต้ ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1911 โดยการควบรวมรัฐในอารักขาสองรัฐ คือ บารอตซิแลนด์-นอร์ทเวสเทิร์นโรดีเซีย และนอร์ทอีสเทิร์นโรดีเชีย โดยในช่วงแรก นอร์เทิร์นโรดีเชียอยู่ภายใต้การบริหารของบริษัทแอฟริกาใต้ของบริเตน (British South Africa Company; BSAC) ซึ่งเป็นบริษัทสัมปทาน ที่ได้รับอนุญาตจากรัฐบาลสหราชอาณาจักร เหมือนเช่นรัฐในอารักขาสองรัฐก่อนหน้า รัฐบาลสหราชอาณาจักรเข้ามาบริหารดินแดนแห่งนี้ตั้งแต่ ค.ศ. 1924 ในฐานะรัฐในอารักขา โดยอยู่ภายใต้เงื่อนไขที่คล้ายคลึงกับรัฐในอารักขาอื่น ๆ ของสหราชอาณาจักร และข้อกำหนดพิเศษที่บังคับใช้ขณะอยู่ภายใต้การปกครองของบริษัทเป็นอันยุติลง
แม้ว่าตอนที่อยู่ภายใต้สัมปทานของบริษัทแอฟริกาใต้ฯ นอร์เทิร์นโรดีเชียจะมีลักษณะเป็นอาณานิคมสัมปทานก็ตาม แต่สนธิสัญญาที่บริษัทแอฟริกาใต้ฯ ลงนามกับผู้ปกครองในท้องถิ่นและกฎหมายของบริเตน ทำให้นอร์เทิร์นโรดีเชียมีสถานะเป็นรัฐในอารักขา ดินแดนนี้ดึงดูดผู้ตั้งถิ่นฐานจากยุโรปได้ค่อนข้างน้อย แต่เมื่อพวกเขาเริ่มมีตัวแทนทางการเมือง พวกเขาก็เริ่มเรียกร้องให้อาณานิคมอยู่ภายใต้การปกครองของชาวผิวขาว ซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อย ในฐานะอาณานิคมแยกต่างหาก หรือรวมตัวกับเซาเทิร์นโรดีเชียและอาจรวมนยาซาแลนด์เข้าไปด้วย แร่ธาตุอันมั่งคั่งของนอร์เทิร์นโรดีเชียทำให้นักการเมืองเซาเทิร์นโรดีเชียสนับสนุนให้มีการการควบรวมกันเป็นประเทศเดียว แต่รัฐบาลสหราชอาณาจักรสนับสนุนการรวมตัวอย่างหลวม ๆ มากกว่า ซึ่งจะรวมไปถึงนยาซาแลนด์ด้วย เพื่อปกป้องชาวแอฟริกาในนอร์เทิร์นโรดีเชียและนยาซาแลนด์จากกฎหมายเลือกปฎิบัติของเซาเทิร์นโรดีเชีย สหพันธรัฐโรดีเชียและนยาซาแลนด์ ซึ่งได้รับการจัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1953 ถูกต่อต้านจากชาวแอฟริกา ซึ่งเป็นประชากรส่วนใหญ่อย่างรุนแรง และยังเร่งให้เกิดการเรียกร้องการปกครองโดยชาวแอฟริกา ด้วยแรงกดดันดังกล่าว นอร์เทิร์นโรดีเชียจึงได้รับเอกราช กลายเป็นประเทศแซมเบียในปัจจุบัน
ในทางภูมิศาสตร์ คำว่า "โรดีเซีย" หมายความถึงภูมิภาคที่โดยทั่วไปประกอบด้วยพื้นที่ที่ในปัจจุบันคือประเทศแซมเบียและประเทศซิมบับเว ตั้งแต่ ค.ศ. 1964 เป็นต้นไป ชื่อ "โรดีเชีย" จะหมายถึงเซาเทิร์นโรดีเชียในอดีตเท่านั้น
== อ้างอิง ==
รัฐสิ้นสภาพในประเทศแซมเบีย
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2454
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2507
อดีตอาณานิคมและรัฐในอารักขาของอังกฤษในทวีปแอฟริกา‎
กวิตา เทวี

กวิตา เทวี อาจหมายถึง:
กวิตา เทวี (นักข่าว)
กวิตา เทวี (กพัทที)
กวิตา เทวี (นักมวยปล้ำ)
ผู้มิใช่พลรบ

ผู้มิใช่พลรบ (Non-combatant) คือผู้ไม่มีหน้าที่ทำการรบ ตามกฎหมายสงครามและกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ หมายถึงบุคคลผู้ไม่เกี่ยวข้องโดยตรงในการรบพุ่ง โดยส่วนมากแล้วเป็นบุคลากรที่ปฏิบัติหน้าที่เป็นฝ่ายช่วยรบ อาทิ แพทย์ทหาร, อนุศาสนจารย์ทหาร เป็นต้น บุคคลเหล่านี้ได้รับความคุ้มครองจากการถูกทำร้ายทุกรูปแบบ, การตกเป็นเชลย, การละเมิดศักดิ์ศรีส่วนบุคคล
สถานภาพนี้ได้รับการคุ้มครองครั้งแรกโดยอนุสัญญาเจนีวาฉบับที่หนึ่ง ค.ศ. 1864
==อ้างอิง==
กฎหมายระหว่างประเทศ
วัดบางพูน

วัดบางพูน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางพูน อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินที่ตั้งวัดจำนวน 17 ไร่ 1 งาน 41 ตารางวา
วัดบางพูนสร้างขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 2384 โดยมีเจ้าพระยาจงจัยยุทธเป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัด และได้ตั้งชื่อวัดว่า "วัดบางพูน" ตามสภาพของท้องที่ซึ่งวัดนี้ตั้งอยู่ในตำบลบางพูนและติดคลองบางพูน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2435 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 15 เมตร ยาว 26 เมตร และได้ดำเนินการผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2435 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดการเรียนการสอนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมมาทุกปี นอกจากนี้แล้ว ยังให้ทางราชการใช้พื้นที่ดินของวัดสร้างโรงเรียนประชาบาล สอนระดับประถมศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการประถมศึกษาแห่งชาติ
สิ่งก่อสร้างและเสนาสนะภายใน ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6.95 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2493 ศาลาการเปรียญ 2 หลัง กุฏิสงฆ์สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็กหลังละ 4 ห้อง จำนวน 6 หลัง หอเจริญประพุทธมนต์ 2 หลัง หอฉันภัตตาหาร 1 หลัง หอพระไตรปิฎก 1 หลัง ศาลาท่าน้ำสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล 1 หลัง และฌาปนสถาน (เมรุ) 1 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญคือ พระพุทธรูปปางมารศรีวิชัย สมัยสุโขทัย
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระอธิการบี้ (ตั้งแต่ พ.ศ. 2384)
พรอธิการจ้ำ
พระอธิการกะตองออย
พระอธิการเนิด
พระอธิการจันทร์
พระอธิการแพ
พรอธิการเปิ๊ด
พระอธิการเปิง (ตั้งแต่ พ.ศ. 2466–2469)
พระอธิการบู๊ (ตั้งแต่ พ.ศ. 2469–2479)
พระอธิการผาด (ตั้งแต่ พ.ศ. 2479–2481)
พระครูถาวรการโกวิท (บุญรอด ชีวิโต) (ตั้งแต่ พ.ศ. 2482–2540)
พระอธิการสิทธิชัย กิตติญาโน (ตั้งแต่ พ.ศ. 2540–ปัจจุบัน)
== อ้างอิง ==
บางพูน
บางพูน
วัดบางขันแตก

วัดบางขันแตก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางขันแตก อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดบางขันแตกตั้งเป็นวัด เมื่อ พ.ศ. 2200 วัดมีจารึกชื่อของผู้สร้างไว้ คือ ธรรมาสน์หอสวดในวิหารเก่า ธรรมาสน์มีเสาตั้ง มีพื้นนั่ง ที่จั่วเขียนลายรดน้ำงดงามมากกว้างยาวขนาดพระนั่งสวดได้ 3 รูป มีข้อความจารึกไว้ว่า "ธรรมาสน์สวดนี้ประสกทับกับสีกาทองอิน สร้างไว้ในพระพุทธศาสนา.." และมีธรรมาสน์อีกแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่บนศาลาการเปรียญ มีข้อความจารึกไว้ว่า "ธรรมาสน์สีกาทองอินสร้างไว้ในพระพุทธศาสนา ข้าปรารถนาเป็นบุรุษชายทุกชาติไป กว่าจะถึงพระนิพานโน้นเถิด ข้าได้สร้างพระเงิน พระทอง พระทองเหลือง หนังสือเจ็ดคัมภีร์ อัฒจันทร์กฐิน รวมเบ็ดเสร็จเป็นเงินทั้งสิ้น 9 ชั่ง 2 ตำลึง 2 บาท" จารึกดังกล่าวมิได้ระบุศักราช แม้ว่าสีกาทองอิน จะไม่ได้สร้างทั้งหมด แต่ก็บริจาคทรัพย์บูรณะมากที่สุด จึงได้ชื่อว่า วัดอินประเสริฐ
สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ได้เสด็จมาที่วัดนี้เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458 ท่านเปลี่ยนชื่อวัดตามนามตำบลว่า "วัดบางขันแตก" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2412 การเสด็จมาครั้งนี้โปรดให้รวม "วัดหลวงญวณ" ซึ่งเป็นวัดร้างเข้าไว้ในวัดบางขันแตกด้วย
สิ่งสำคัญของวัด ได้แก่ หลวงพ่อหิน หรือ หลวงพ่อศิลา เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ นาคปรก สมัยลพพบุรี แกะสลักด้วยหินทรายแดง อัญเชิญมาจากสุพรรณบุรี ธรรมาสน์เก่าที่สีกาอินสร้างไว้ธรรมมาสน์หอสวดที่ประสกทับ และสีกาอินสร้างไว้ และกลองใหญ่ขุดจากต้นซุงใหญ่ ขึงด้วยหนังวัวกระทิงจากป่าเมืองกาญจนบุรี
==อ้างอิง==
บางขันแตก
เค็นตาโร มิอูระ

(11 กรกฎาคม ค.ศ. 1966 - 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2021) เป็นนักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่น มีชื่อเสียงจากผลงานมังงะแนวดาร์กแฟนตาซีเรื่องเบอร์เซิร์ก ซึ่งเริ่มตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1989 ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2016 เบอร์เซิร์กทำยอดจำหน่ายได้มากกว่า 40 ล้านเล่มทำให้กลายเป็นหนึ่งในซีรีส์มังงะขายดีตลอดกาล ในปี ค.ศ. 2002 มิอูระได้รับรางวัลวัฒนธรรมเทซูกะ โอซามุ
เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 สำนักพิมพ์ฮาคูเซ็นชะได้ประกาศว่ามิอูระเสียชีวิตเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 ด้วยสาเหตุจากการฉีกเซาะของเอออร์ตาเฉียบพลัน พิธีศพจัดเป็นการส่วนตัวภายในครอบครัว
==ผลงาน==
Futatabi (1985)
Berserk Prototype (1988)
จ้าวหมาป่า (1989)
เบอร์เซิร์ก (1989–2021)
ตำนนานจ้าวหมาป่า (1990)
Japan (1992)
ไกแกนท์มาเคีย (2013–2014)
Duranki (2019–2021)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2509
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2564
ศิลปินมังงะ
บุคคลจากชิบะ
วัดบุญชื่นชู

วัดบุญชื่นชู เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางพูน อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีเนื้อที่จำนวน 8 ไร่ 1 งาน ติดต่อกับที่ดินหมู่บ้านสินธร ทิศใต้ติดต่อกับที่ดินเอกชนและหมู่บ้านสินธร ทิศตะวันตกติดต่อถนนเรียบคลองซอยบ้านดาวเรื่อง
วัดบุญชื่นชู เดิมเป็นที่พักสงฆ์ในปี พ.ศ. 2537 มี นายสมพร ชื่นชู เป็นผู้ถวายที่ดินให้กับทางวัดบุญชื่น ต่อมาในปี พ.ศ. 2539 ขออนุญาตเป็นสำนักสงฆ์ด้วยความเห็นชอบของมหาเถรสมาคม จึงอนุญาตให้สร้างเป็นวัดขึ้นเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2541 และกระทรวงศึกษาธิการจึงตั้งให้เป็นพระพุทธศาสนาในวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 เป็นต้นมา สร้างศาลาการเปรียญในปี พ.ศ. 2540 สร้างเมรุในปี พ.ศ. 2545 สร้างอุโบสถในปี พ.ศ. 2542 สร้างกุฏิสงฆ์และศาลาอีกจำนวน 3 หลัง ในปี พ.ศ. 2554 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2556
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ วิหารพระแม่กวนอิม มหาเทพมหาเทวี และลานบุญพระประจำวันเกิด
== อ้างอิง ==
บุญชื่นชู
พีชบอยริเวอร์ไซด์

พีชบอยริเวอร์ไซด์  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยคูลเคียวชินจะ เผยแพร่ทางเว็บไซต์เว็บคอมิก Weekly Young VIP ของ Neetsha ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2561 เวอร์ชันรีเมกเขียนเรื่องโดยคูลเคียวชินจะ และวาดภาพโดย Johanne ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งแมกกาซีนอาร์ นิตยสารมังงะแนวโชเน็งของสำนักพิมพ์โคดันชะ และยังเผยแพร่ทางเว็บไซต์และแอปพลิเคชัน Magazine Pocket ตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2558 ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโกบง) แล้ว 12 เล่ม ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโออาซาฮิโปรดักชัน ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคมถึง 16 กันยายน พ.ศ. 2564
==ตัวละคร==
==รูปแบบต่าง ๆ==
===มังงะ===
===อนิเมะ===
ได้มีการประการสร้างซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยดัดแปลงจากมังงะเวอร์ชันรีเมกเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2563 ซีรีส์อนิเมะสร้างโดยสตูดิโออาซาฮิโปรดักชัน กำกับโดยชิเงรุ อูเอดะ เขียนบทโดยเคอิจิโร โอจิ ออกแบบตัวละครโดยซาโตมิ คูริตะและมาซาโตะ คาโต รับผิดชอบดนตรีประกอบโดยทากาอากิ นากาฮาชิ มีกำหนดออกอากาศในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ทางช่อง Tokyo MX และ BS NTV วง Q-MHz ร่วมกับยูโกะ ซูซูฮานะร้องเพลงเปิดชื่อเพลงว่า "Dark spiral journey" ส่วนวง Mitei no Hanashi ร้องเพลงปิดชื่อเพลงว่า 
===รายชื่อตอน===
{|class="plainrowheaders wikitable" style="width:100%; margin:auto; background:#FFF;
|- style="border-bottom: 3px solid #CCF;"
! style="width:4em;"  | ตอนที่
! ชื่อตอน
! style="width:8em;" | ผู้กำกับ
! style="width:8em;" | ผู้เขียนบท
! style="width:12em;" | วันที่ออกอากาศครั้งแรก
|-
|}
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการของมังงะ 
เว็บไซต์ทางการของมังงะเวอร์ชันรีเมก 
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ 
พีชบอยริเวอร์ไซด์  ที่ ปีลีปีลี
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2551
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2558
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
อาซาฮิโปรดักชัน
แทกติกส์โอเกอร์: เล็ตอัสคลิงทูเกตเตอร์

(Tactics Ogre: Let Us Cling Together) เป็นเกมเล่นตามบทบาททางยุทธวิธีของญี่ปุ่นที่สร้างโดยบริษัทเควสต์ เกมดังกล่าวเปิดตัวใน ค.ศ. 1995 บนเครื่องซูเปอร์แฟมิคอมที่ประเทศญี่ปุ่นในฐานะภาคต่อของ เดอะมาร์ชออฟเดอะแบล็กควีน โดยภาคเล็ตอัสคลิงทูเกตเตอร์เป็นผลงานที่สองที่เปิดตัวในแฟรนไชส์โอเกอร์แบตเทิล ซึ่งมีองค์ประกอบรูปแบบการเล่นที่แตกต่างกันอย่างมากจากภาคก่อน ในขณะที่ภาคเดอะมาร์ชออฟเดอะแบล็กควีนมีผู้เล่นจัดการกองทัพของหมู่โรมมิงอิสระแบบกึ่งเรียลไทม์ในพื้นที่ขนาดใหญ่ ภาคแทกติกส์โอเกอร์จะนำเสนอการต่อสู้แบบผลัดกันเล่น และให้การควบคุมตัวละครแต่ละตัวได้มากกว่า เกมดังกล่าวได้รับการเผยแพร่อีกครั้งสำหรับเซกา แซตเทิร์น ใน ค.ศ. 1996 และเพลย์สเตชันใน ค.ศ. 1997 ส่วนเกมรีเมคที่พัฒนาโดยทีมพัฒนาดั้งเดิมได้รับการเผยแพร่สำหรับเพลย์สเตชัน พอร์เทเบิล ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 โดยในประเทศญี่ปุ่น การรีเมคได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น
== รูปแบบการเล่น ==

รูปแบบการเล่นของแทกติกส์โอเกอร์นั้นคล้ายกับรูปแบบกลยุทธ์ผลัดกันเล่นของเกมเล่นตามบทบาททางยุทธวิธี ซึ่งมุ่งเน้นไปที่การต่อสู้อย่างประปรายในระดับหมู่, ผลัดกันเล่น, การเคลื่อนที่แบบกริด เช่นเดียวกับเกมเล่นตามบทบาททางยุทธวิธีอื่น ๆ ผู้เล่นจะสร้างทีมของตัวละครหลายตัวพร้อมคลาสที่เปลี่ยนแปลงได้ และต่อสู้กับยุทธการบนกริดแบบไอโซเมตริก ลำดับการเคลื่อนที่จะขึ้นอยู่กับความเร็วของตัวละครแต่ละตัว ซึ่งตรงกันข้ามกับเกมที่แต่ละฝ่ายเคลื่อนทีมทั้งหมดพร้อมกัน ตัวละครแต่ละตัวจะเคลื่อนที่ทีละตัวบนกริด และคำสั่งของการต่อสู้จะได้รับการคำนวณสำหรับตัวละครแต่ละตัวทีละตัว
รูปแบบการเล่นจะผสมกับคัตซีนที่แสดงให้เห็นถึงโครงเรื่อง ที่แสดงในมุมมองไอโซเมตริกแบบเดียวกับการต่อสู้ การเคลื่อนไหวและการจัดการทีมระหว่างการต่อสู้จะทำผ่านอินเทอร์เฟซแผนที่ ตัวละครของมนุษย์ส่วนใหญ่เริ่มต้นด้วยเหล่าแอมะซอนหรือทหาร โดยการอัปเลเวลให้ถูกต้อง พวกเขาสามารถก้าวไปสู่คลาสชายหรือหญิงอื่น ๆ ได้ในภายหลัง แม้ว่าคลาสขั้นสูงส่วนใหญ่จะจำกัดการจัดตำแหน่งบางอย่าง ได้แก่ ตามกฎ, ไม่เข้าข้างใด หรือโกลาหล คุณสมบัติอีกประการหนึ่งคือ "วอร์เรนรีพอร์ต" ซึ่งเป็นฐานข้อมูลประเภทหนึ่งในดินแดน, ผู้คน, การเผชิญหน้า และเผ่าพันธุ์ของวาเลเรีย
รูปแบบการเล่นแบบผลัดกันเล่นที่ได้แนะนำในภาคเล็ตอัสคลิงทูเกตเตอร์ ได้เปิดตัวซีรีส์ย่อยภายในแฟรนไชส์โอเกอร์แบตเทิล โดยมีแทกติกส์โอเกอร์ใช้เพื่อแยกแยะรูปแบบการเล่นทั้งสองรูปแบบในภาคต่อในภายหลัง เช่น  เดอะไนต์ออฟโลดิส
== โครงเรื่อง ==

=== ฉาก ===
ตามลำดับเหตุการณ์ คือตอนที่เจ็ดของโอเกอร์ซากา ซึ่งเป็นไปตามเหตุการณ์ที่นำเสนอในบทที่ห้าโดยตรงจากโอเกอร์แบตเทิล: เดอะมาร์ชออฟเดอะแบล็กควีน และดำเนินไปพร้อมกับบทที่หกอย่าง เพอร์เซินออฟลอร์ดรีคาลิเบอร์ แม้ว่าทั้งสองเกมจะเกิดขึ้นในส่วนต่างกันของโลกก็ตาม เหตุการณ์ในเนื้อเรื่องเสริมอย่างแทกติกส์โอเกอร์: เดอะไนต์ออฟโลดิส นั้นนำหน้าภาคเล็ตอัสคลิงทูเกตเตอร์ โดยมีตอนจบอีกแบบในอดีตที่อ้างอิงถึงเหตุการณ์ในตอนต้นของตอนหลังโดยตรง เรื่องราวนี้เกิดขึ้นในอาณาจักรวาเลเรีย ซึ่งเป็นบ้านเกิดของชาวกัลกาสถาน, วาลิสเตอร์ และบาครัม
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2538
โอเกอร์แบตเทิล
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน
เกมสำหรับเพลย์สเตชันแบบพกพา
เกมสำหรับเซกา แซตเทิร์น
เกมสำหรับซูเปอร์แฟมิคอม
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
กรอมา

กรอมา (ក្រមា) เป็นเครื่องแต่งกายดั้งเดิมของกัมพูชา สามารถใช้งานได้หลายรูปแบบ เช่น ใช้พันคอ โพกศีรษะ ต่างผ้าเช็ดหน้า เคียนเอว ห่มคลุมกันแดดฝน หรือใช้เป็นเปลสำหรับทารก นักกีฬาบุกกาเตาจะเคียนกรอมาที่หัว เอว และกำปั้น และใช้สีของกรอมาเพื่อแยกแยะระดับทักษะของนักกีฬา โดยกรอมาสีดำถือว่ามีระดับทักษะสูงสุด หากเป็นสีขาวจะหมายถึงระดับทักษะต่ำสุด กรอมาสวมใส่ได้ในทุกเพศทุกวัย โดยมากเป็นลายตารางสีแดงหรือสีน้ำเงิน ถือเป็นสัญลักษณ์ประจำชาติอย่างหนึ่งของกัมพูชา
ในยุคเขมรแดงเรืองอำนาจ รัฐบาลบังคับให้ชาวเขมรสวมชุดสีดำ และพันคอด้วยกรอมาลายตารางหมากรุก ซึ่งการแต่งกายเช่นนี้ ชาวไทยในเกาะกงจะเรียกว่า "กา", "เขมรดำ" หรือ "เขมรกาดำ" ด้วยเปรียบเปรยทั้งสีผิวกับสีชุด
ชาวไทยจะใช้กรอมาเช่นกัน แต่เรียกตามภาษาไทยว่าผ้าขาวม้า โดยผ้าขาวม้าในไทยได้รับอิทธิพลมาจากเปอร์เซีย และใช้กันอย่างแพร่หลายมาตั้งแต่สมัยอยุธยา ก่อนที่อิทธิพลทางวัฒนธรรมการใช้ผ้าขาวม้าจากไทยจะแพร่เข้าไปสู่กัมพูชา เรียกว่า "กรอมา" โดยชาวกัมพูชาไม่ทราบถึงที่มาดั้งเดิม
==อ้างอิง==
ผ้าพันคอ
หมวก
กระโปรง
เครื่องแต่งกายกัมพูชา
ท่าอากาศยานบัยฮาน

ท่าอากาศยานบัยฮาน  เป็นท่าอากาศยานที่รองรับเมืองบัยฮานในเขตผู้ว่าการชับวะฮ์ ประเทศเยเมน
==สิ่งอำนวยความสะดวก==
ท่าอากาศยานตั้งอยู่ที่ความสูง  เหนือระดับน้ำทะเลปานกลาง มีทางวิ่งเครื่องบินเดียวที่ปูด้วยยางมะตอยคิดเป็นเนื้อที่ 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
บัยฮาน
เขตผู้ว่าการชับวะฮ์
ตำบลท่าวังตาล

ท่าวังตาล เป็นตำบลของอำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้าน ใน พ.ศ. 2563 ตำบลนี้มีประชากร 11,039 คน
==อ้างอิง==
ท่าวังตาล
ท่าวังตาล
วัดหัวข่วง (จังหวัดแพร่)

วัดหัวข่วง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเวียง อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่
วัดหัวข่วง เชื่อกันว่าสร้างในสมัยเดียวกันกับพระธาตุช่อแฮ (พ.ศ. 1387) และวัดพระหลวงธาตุเนิ้ง คาดว่าสร้างขึ้นในสมัยท้าวพหุสิงห์ พระโอรสพ่อขุนหลวงพล เจ้าผู้ครองนครแพร่คนแรก เมื่อพ่อขุนหลวงพลอพยพมาจากเมืองสิบสองปันนา ทางตอนใต้ของจีน ท่านลงมาตั้งที่บริเวณอำเภอร้องกวาง แต่พบว่ามีผู้ปกครองอยู่แล้ว คือ เจ้าวงพระถางเฒ่า จึงย้ายมาบริเวณอำเภอเมืองแพร่ มาสร้างชุมชน ได้สร้างวัดแห่งหนึ่งขึ้นนั่นก็คือ วัดหลวง หลังจากปกครองเมืองแพร่มาเป็นเวลานานและอายุมากขึ้น จึงได้ยกเมืองให้แก่โอรสนามว่าท้าวพหุสิงห์ หลังจากขึ้นครองเมืองแล้ว ท้าวพหุสิงห์ได้บูรณะวัด โดยว่าจ้างช่างชาวเมืองเวียงพางคำเชียงแสน มาซ่อมแซมบูรณะวัดหลวง จากนั้นแม่เฒ่าจันคำวงศ์ ย่าของท้าวพหุสิงห์ได้เห็นฝีมือที่สวยงามของช่าง จึงคิดจะสร้างวัดขึ้นใหม่อีกแห่งหนึ่ง จึงเลือกเอาที่ดินว่างเป็นลานกว้างขวางกว่าเดิมใช้เป็น ข่วงเล่นกีฬาประจำเมือง เป็นที่สร้างวัด และใช้ช่างคนเดิมที่เคยมาบูรณะวัดหลวง วัดที่สร้างขึ้นใหม่ได้ชื่อว่า วัดหัวข่วงสิงห์ชัย
พระธาตุเจดีย์มีลักษณะเป็นแบบศิลปะล้านนา และมีขนาดใหญ่ที่สุดในเมืองแพร่ มีตำนานเล่าถึงการปรากฏของดวงแก้วออกมาจากยอดพระธาตุ มีขนาดเป็นรูปทรงกลมเท่าผมส้ม เปล่งรัศมีสุกใสสีส้มแกมสีเขียวมรกตดังสีพระจันทร์ ทรงกรด แสงสุกใสดังกล่าวมักจะมีปรากฏให้เห็นช่วงเวลาใกล้วันสำคัญของพระพุทธศาสนา พระธาตุเจดีย์มีฐานเป็นรูปสี่เหลี่ยม กว้างด้านละ 13.50 เมตร สูง 25.60 เมตร ภายใต้ฐานเจดีย์มีสำเภาเงิน สำเภาทอง บรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า
วิหารตกแต่งฐานพระประธานประดับด้วยมุก ประตูด้านหน้าแกะสลักเป็นภาพพุทธประวัติ ทำฉัตรเก้าชั้นด้วยเงินจากเมืองตะโก้ง หงสาวดีไว้ในวิหาร และภายหลังกรมศิลปากรได้เข้ามาบูรณะพระธาตุเจดีย์และอุโบสถซึ่งเป็นอุโบสถทรงล้านนา
== อ้างอิง ==
หัวข่วง
โบราณสถานในจังหวัดแพร่
ตำบลเซกา

เซกา เป็นตำบลในอำเภอเซกา จังหวัดบึงกาฬ ตั้งอยู่ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2026 แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 23 หมู่บ้าน ณ พ.ศ. 2563 ตำบลนี้มีประชากร 19,001 คน
==อ้างอิง==
เซกา
โร่วเปาปู้ชือโร่ว

โร่วเปาปู้ชือโร่ว (; "เปาเนื้อไม่กินเนื้อ") เป็นนามปากกาของนักเขียนนวนิยายชาวจีนในเว็บไซต์นิยายออนไลน์ Jinjiang Literature City  เธอมีชื่อเสียงโด่งดังจากผลงานนวนิยายหมื่นล้านวิว ฮัสกี้หน้าโง่กับอาจารย์เหมียวขาวของเขา ซึ่งกำลังสร้างเป็นซีรีส์โทรทัศน์ทาง Tencent Video
== ประวัติ ==
โร่วเปาปู้ชือโร่ว เป็นนามปากกาของนักเขียนนวนิยายหญิงชาวจีนที่ไม่เปิดเผยชื่อจริง เธอเป็นนักเขียนทำสัญญามีผลงานประจำบนเว็บไซต์นวนิยายออนไลน์ Jinjiang Literature City  โด่งดังอย่างมากจากเรื่อง ฮัสกี้หน้าโง่กับอาจารย์เหมียวขาวของเขา (二哈和他的白猫师尊) นวนิยายแนวบำเพ็ญเซียน ที่เธอเริ่มเขียนในปี 2017 และอวสานลงในปี 2019 มียอดผู้อ่าน(นับถึงพฤษภาคม 2021) มากกว่า 10,206 ล้านวิว ทันทีที่อวสานได้นำไปสร้างซีรีส์โทรทัศน์ทาง Tencent Video เรื่อง ฮัสกี้หน้าโง่กับอาจารย์เหมียวขาวของเขา นำแสดงโดย เฉิน เฟย์ยฺหวี่ และ หลัว ยฺหวินซี ที่กำลังจะออกอากาศทั้งในประเทศจีน และประเทศไทย   ผลงานของเธอเรื่องดังกล่าวตีพิมพ์เป็นภาษาไทยโดย ROSE Publishing
ผลงานของโร่วเปามีจุดเด่นเรื่องเนื้อหาอันเข้มข้น มีความพลิกผันและปมปริศนารอให้คลี่คลาย บนพื้นฐานความสัมพันธ์ตัวละครที่มีความสะเทือนอารมณ์ (Angst)  ฮัสกี้หน้าโง่ฯ เคยขึ้นอันดับถึง 1 ของเว็บไซต์จิ้นเจียง ฉบับนวนิยายของฮัสกี้หน้าโง่ฯ มีการตีพิมพ์ในหลายภาษา ได้แก่ จีนตัวย่อ จีนตัวเต็ม เวียดนาม เกาหลี ไทย อังกฤษ อิตาเลียน และ ฮังกาเรียน  ฉบับตีพิมพ์ภาษาจีนตัวย่อใช้ชื่อ ไห่ถังเวยอวี่กงกุยถู (海棠微雨共归途) เมษายน 2564 สำนักพิมพ์โรสเปิดเผยว่าฮัสกี้หน้าโง่ฯ เป็นนิยายที่มีกระแสตอบรับเป็นอันดับหนึ่งของสำนักพิมพ์  นิตยสาร Sarakadee Lite กล่าวว่า "ฮัสกี้หน้าโง่ฯ สอดแทรกประเด็นเชิงโครงสร้างสังคม การเมือง และสะท้อนความดำมืดของมนุษย์ออกมาได้อย่างแยบยล"  ปลายปี ฮัสกี้หน้าโง่ฯ ชนะผลโหวต นิยายในดวงใจแห่งปี 2021 ของ Rose Publishing ในขณะที่ตัวละครนำ โม่หราน และ ฉู่หว่านหนิง ชนะผลโหวต พระเอกในดวงใจแห่งปี 2021 และ นายเอกในดวงใจแห่งปี 2021 ตามลำดับ
ปี 2018 เธอเริ่มเขียนนวนิยายยาวเรื่อง อวี๋อู (余污) เป็นแนวย้อนยุคที่อยู่ในจักรวาลเดียวกับ ฮัสกี้หน้าโง่กับอาจารย์เหมียวขาวของเขา และอวสานเมื่อ ต.ค. 2019 ฉบับตีพิมพ์ภาษาจีนตัวย่อได้มีการรีไรท์และปรับชื่อเป็น เฟิงปัวทุนเทียนถงเจิ้งลู่ (风波吞天同征路)
ปี 2021 โร่วเปา เปิดตัวนิยายเรื่องใหม่ทางเว็บไซต์จิ้นเจียง เรื่อง ปิ้งอันเปิ่น (病案本) แปลว่า แฟ้มประวัติผู้ป่วย/สมุดเวชระเบียน เป็นนิยายแนวไซไฟและสืบคดีฆาตกรรม ซึ่งใช้เวลาเพียงเดือนเศษ (นับถึง 21 กันยายน 2021) ในการมียอดผู้อ่านมากกว่า 1 พันล้านวิว
ปี 2022 โร่วเปา ประกาศไว้ท้ายนิยาย ปิ้งอันเปิ่น ตอนที่ 154 แสดงความจำนงไม่ต่อสัญญานักเขียนประจำของจิ้นเจียงหลังจากสัญญาหมดลงในเดือนกุมภาพันธ์  เดือน ก.พ. ผลงาน ฮัสกี้หน้าโง่และอาจารย์เหมียวขาวของเขา ได้รับรางวัล Naiin Readers’ Awards 2021 เป็น อันดับ 1 สาขา รางวัลที่สุดของหนังสือนิยายวายแห่งปี   สมาคมผู้จัดพิมพ์และผู้จำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย ประกาศ "ที่สุดสิ่งพิมพ์ 2021" โดยมี ฮัสกี้หน้าโง่และอาจารย์เหมียวขาวของเขา เป็น อันดับ 5 ของหนังสือเล่มที่มียอดขายดีที่สุดในปี พ.ศ. 2564. เดือน ม.ค. ปี 2023 Rose Publishing ประกาศว่า ฮัสกี้หน้าโง่และอาจารย์เหมียวขาวของเขา ฉบับภาษาไทยขายไปแล้วมากกว่า 150,000 เล่ม
== ผลงาน ==
== ผลงานดัดแปลง==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักเขียนชาวจีน
นามปากกา
ตำบลแม่นาวาง

แม่นาวาง เป็นตำบลในอำเภอแม่อาย จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย ใน พ.ศ. 2563 ตำบลนี้มีประชากร 15,118 คน
== การแบ่งเขตการปกครอง==
ตำบลแม่นาวางแบ่งออกเป็น 17 หมู่บ้าน ได้แก่
===การปกครองส่วนท้องถิ่น===
พื้นที่ตำบลทั้งหมดอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลแม่นาวาง
==อ้างอิง==
แม่นาวาง
แม่นาวาง
สการ์เล็ต เน็กซัส

สการ์เล็ต เน็กซัส (SCARLET NEXUS) เป็นเกมแอ็กชันเล่นตามบทบาทที่กำลังจะวางจำหน่าย พัฒนาโดยบันไดนัมโคสตูดิโอส์และโทเซะ จัดจำหน่ายโดยบันไดนัมโคเอนเตอร์เทนเมนต์ มีกำหนดจำหน่ายในวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2564 สำหรับวินโดวส์, เพลย์สเตชัน 4, เพลย์สเตชัน 5, เอกซ์บอกซ์วัน และเอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอส
== อนิเมะดัดแปลง ==
เมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2564 ได้มีการประกาศดัดแปลงเกมเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ ผลิตโดยสตูดิโอซันไรส์ Funimation ถือครองลิขสิทธิ์เผยแพร่นอกทวีปเอเชียโดย  เมเดียลิงก์ถือครองลิขสิทธิ์เผยแพร่ในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้  ฮิโรยูกิ นิชิมูระเป็นผู้กำกับของซีรีส์ โยอิจิ คาโต, โทชิโซ เนโมโตะ และอากิโกะ อิโนอูเอะเป็นผู้เขียนบท ตัวนิชิมูระและยูจิ อิโตะเป็นผู้ออกแบบตัวละคร ฮิโรโนริ อานาซาวะรับผิดชอบดนตรีประกอบซีรีส์  ซีรีส์อนิเมะออกอากาศตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ถึงวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2564 เพลงเปิดของซีรีส์อนิเมะคือเพลง "Red Criminal" โดยวง The Oral Cigarettes
===ตัวละคร===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
สการ์เล็ต เน็กซัส  ที่ ปีลีปีลี
สการ์เล็ต เน็กซัส ที่ อนิ-วัน เอเชีย
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2564
วิดีโอเกมแอ็กชันเล่นตามบทบาท
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 4
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 5
วิดีโอเกมผู้เล่นเดี่ยว
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
วิดีโอเกมที่มีตัวละครเอกหญิง
เกมสำหรับวินโดวส์
เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์วัน
เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอส