pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ฮามีดีแยมาร์ชือ

ฮามีดีแยมาร์ชือ (Hamidiye Marşı) เป็นเพลงชาติของจักรวรรดิออตโตมันใน ค.ศ. 1876 ถึง ค.ศ. 1909 ซึ่งเนจิบ พาชาแต่งเพลงอุทิศแด่สุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 เพลงนี้เป็นเพลงมาร์ชสุลต่านออตโตมันเพลงแรกที่มีเนื้อร้อง
== เนื้อร้อง ==
Döşetti Hicaza demir yolları
Kuruldu Hamidiye Alayları
Hududlara koştu onbinlerce Can
Serdar-ı Hakan Abdulhamid Han
Cennet Mekan Sultan Abdulhamid Han
Haliçte yeni bir Tersane kurdu
Denizaltıları deryaya vurdu
Darul aceze ve kuraba kurdu
Serdar-ı Hakan Abdulhamid Han
Cennet Mekan Sultan Abdulhamid Han
Ezmedi ezdirmedi hiçbir kimseyi
Vermedi verdirmedi bir karış yeri
Halkının hizmetinde Hakk'ın bir eri
Serdar-ı Hakan Abdulhamid Han
Cennet Mekan Sultan Abdulhamid Han
İsterdi milleti hep yüce olsun
Osmanlı'nın Şanı dünyaya dolsun
Huzurunda cihan selama dursun
Serdar-ı Hakan Abdulhamid Han
Cennet Mekan Sultan Abdulhamid Han
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
nationalanthem.info
เพลงชาติ
เรชาดีแยมาร์ชือ

เรชาดีแยมาร์ชือ (Reşadiye Marşı) เป็นเพลงชาติของจักรวรรดิออตโตมันตั้งแต่ ค.ศ. 1909 ถึง ค.ศ. 1918 เมื่อรัชสมัยของสุลต่านเมห์เหม็ดที่ 5 เริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1909 ก็ได้มีการจัดการแข่งขันเพื่อค้นหาผู้ประพันธ์มาร์ชของสุลต่านองค์ใหม่ โดยผู้ชนะคือ อีตาโล เซลเวลลี (Italo Selvelli) ผู้สืบเชื้อสายจากอิตาลี เช่นเดียวกันกับเพลงที่แล้ว เพลงชาตินี้ก็มีเนื้อร้องด้วย
== อ้างอิง ==
เพลงชาติ
เหตุเพลิงไหม้โอโซนดิสโก

เหตุเพลิงไหม้โอโซนดิสโก (Ozone Disco fire) ในเมืองเกซอนซิตี ประเทศฟิลิปปินส์ เกิดขึ้นเมื่อเวลาราว 11:35&nbsp;pm ตามเวลาท้องถิ่น ของวันที่ 18 มีนาคม 1996 ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 162 ราย เหตุเพลิงไหม้นี้ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการว่าเป็นอัคคีภัยที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์ฟิลิปปินส์ และสำนักข่าวเอพีระบุให้เป็นหนึ่งในสิบอัคคีภัยในไนท์คลับที่ร้ายแรงที่สุดในโลก
==ประวัติ==
โอโซนดิสโกตั้งอยู่ใกล้กับวงเวียนอนุสรณ์การชุมนุมลูกเสือโลกครั้งที่สิบเอ็ดบนถนนติม็อก เกซอนซิตี เปิดให้บริการในปี 1991 โดย Segio Orgaoow ก่อนหน้านี้อาคารนี้เคยเป็นแจ๊สคลับชื่อ "Birdland" มาก่อนดิสโกเทคนี้ให้บริการโดยบริษัท Westwood Entertainment Company, Inc.
==เหตุเพลิงไหม้==
เกิดเหตุเพลิงไหม้ขึ้นในวันที่ 18 มีนาคม 1996 ไม่นานกือนถึงเที่ยงคืน ขณะนั้น เข้าใจกันว่ามีผู้เข้าใช้บริการมากกว่า 350 คน และมีเจ้าหน้าที่ของคลับอีก 40 คนอยู่ภายในอาคาร อย่างไรก็ตาม ความจุอาคารที่ได้ผ่านการตรวจสอบอยู่ที่ 35 คนเท่านั้น ผู้เข้าใช้บริการส่วนใหญ่ในค่ำคืนนั้นเป็นนักเรียนมัธยมและอุดมศึกษาที่เดินทางมาฉลองการสิ้นสุดภาคการศึกษาในคืนนั้น ผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์ระบุว่าเห็นสะเก็ดไฟกระเด็นอยู่ภายในบูธของดีเจไม่นานก่อนเที่ยงคืน ตามด้วยควันลอยคลุ้งออกมา ที่ซึ่งผู้ที่รอดชีวิตระบุว่าเข้าใจว่าเป็นส่วนหนึ่งของการแสดงที่ดีเจจัดขึ้นให้ปาร์ตี ผู้รอดชีวิตอีกคนหนึ่งระบุว่าเห็นควันพุ่งออกมาราว 15 วินาที ก่อนที่ระบบไฟฟ้าจะดับลง และเพลิงก็พวยพุ่งออกมา
หลังเหตุการณ์สงบ พบร่างผู้เสียชีวิตตามทางเดินไปทางออกซึ่งมีแค่ทางเดียว ศพกองกันเกลื่อนจนสูงระดับเอว เจ้าหน้าที่เมืองเกซอนซิตีระบุว่าทางออกของคลับถูกกั้นด้วยอาคารสร้างใหม่ที่อยู่ติดกัน และไม่พบว่ามีการติดตั้งทางหนีไฟที่ถูกต้อง นอกจากนี้ยังมีรายงานว่ายามเป็นผู้ล็อกประตูของคลับจากด้านนอกเพราะเข้าใจว่าเกิดการวิวาทขึ้นภายในคล้บ
==ดูเพิ่ม==
รายชื่ออัคคีภัยที่เกิดในไนท์คลับ
เหตุเพลิงไหม้ที่ลั่วหยางในงันคริสต์มาส ปี 2000
เหตุเพลิงไหม้โรงงานรองเท้าแตะเคนเทกซ์
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ภัยพิบัติในประเทศฟิลิปปินส์
มะนิลา
พ.ศ. 2539
ประเทศฟิลิปปินส์ในปี พ.ศ. 2539
ทางข้ามถนนนอร์ฟอล์คเซาเธิร์น–เกร็กซัน

ทางข้ามถนนนอร์ฟอล์กเซาเทิร์น–เกร็กซัน (Norfolk Southern–Gregson Street Overpass) หรือรู้จักในชื่อเล่น สะพาน 11 ฟุต 8 นิ้ว (11-foot-8 Bridge), สะพานที่เปิดกระป๋อง (The Can Opener) หรือ กิโยตินถนนเกร็กซัน (The Gregson Street Guillotine) เป็นสะพานทางรถไฟในเมืองเดอแรม รัฐนอร์ทแคโรไลนา สหรัฐ ออกแบบขึ้นในทศวรรษ 1920 และสร้างขึ้นในปี 1940 ข้ามเหนือถนนเซาธ์เกร็กซัน สะพานนี้สร้างด้วยความสูงรถผ่านที่  ซึ่งเป็นความสูงมาตรฐานในเวลานั้น ความสูงรถผ่านมาตรฐานในปี 1973 ปรับเป็น  ซึ่งสูงกว่าความสูงที่สะพานนี้มี 
ถึงแม้จะมีป้ายคำเตือนอยู่จำนวนมาก ได้มีรถบรรทุก รถบัส และรถบ้าน ชนเข้ากับทางข้ามนี้ด้วยความเร็วสูง ส่งผลให้เพดานของรถบรรทุกเหล่านี้หลุดออกอันนำมาสู่ชื่อเล่นต่าง ๆ ของสะพานนี้ ในเดือนตุลาคม 2019 การรถไฟนอร์ทแคโรไลนา เจ้าของสะพาน ได้เพิ่มความสูงขึ้น  เป็น  อย่างไรก็ตาม ยังคงเตี้ยกว่าความสูงมาตรฐานอยู่ดี
พนักงานออฟฟิศใกล้เคียง เยอร์เกน เฮนน์ (Jürgen Henn) ตั้งกล้องในปี 2008 เพื่ออัดวิดีโอการชนเข้ากับสะพาน เขามีวิดีโอของรถชนเข้ากับสะพานมากกว่า 150 ครั้งในเดือนตุลาคม 2020 ช่องยูทูบที่เขาตั้งขึ้นเพื่ออัปโหลดวิดีโอเหล่านี้มีผู้ติดตามมากกว่า 150,000 คนและยอดเข้าชมมากกว่า 50 ล้านคน อย่างไรก็ตาม ที่ผ่านมามีรายงานผู้บาดเจ็บเพียงสามรายเท่านั้น ประกอบกับป้ายเตือนและสัญญาณไฟเตือนจำนวนมากที่ทางการติดตั้งไว้ บวกกับค่าใช้จ่ายในการปรับปรุงที่จะสูง จึงทำให้การปรับความสูงสะพานนี้มีแนวโน้มต่ำที่จะเกิดขึ้น
== บนสื่อและอินเทอร์เน็ต ==
เยอร์เกน เฮนน์ (Jürgen Henn) ทำงานอยู่ในออฟฟิศใกล้ ๆ เขาได้ติดตั้งกล้องวิดีโอเพื่ออัดวิดีโอรถชนเข้ากับสะพาน นับตั้งแต่ปี 2008 เขาอัดวิดีโอการชนมากกว่า 150 ครั้งและโพสท์ลงบนยูทูบ และได้รับความสนใจจากสำนักข่าวท้องถิ่นจนถึงระดับนานาชาติรวมถึง เดอะวอลล์สตรีทเจอร์นอล และปรากฏในรายการบนคอเมดีเซนทรอล รายการ Tosh.0
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ไวรอลวิดีโอ
สิ่งก่อสร้างในรัฐนอร์ทแคโรไลนา
สะพานเหล็กในสหรัฐอเมริกา
ฮิกซอส

ในวิทยาอียิปต์สมัยใหม่ ฮิกซอส (Hyksos, ; ภาษาอียิปต์: ḥqꜣ(w)-ḫꜣswt, การสะกดภาษาอียิปต์: hekau khasut, "ผู้ปกครองดินแดนต่างชาติ"; Ὑκσώς, Ὑξώς) เป็นคำที่ใช้กล่าวถึงพระมหากษัตริย์จากราชวงศ์ที่สิบห้าแห่งอียิปต์ (ครองราชย์ประมาณ 1,650–1,550 ปีก่อน ค.ศ.)
ที่มีศูนย์รวมอำนาจอยู่ที่อวาริสบนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์
ใน Aegyptiaca ประวัติศาสตร์อียิปต์ที่เขียนโดยแมนิโธ นักบวชและนักประวัติศาสตร์ชาวกรีก-อียิปต์ในคริสต์ศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์กาล คำว่าฮิกซอสใช้กล่าวถึงผู้คนที่น่าจะมีต้นกำเนิดจากเซมิติกตะวันตกหรือลิแวนต์
ในขณะที่แมนิโธแสดงให้เห็นถึงพวกฮิกซอสว่าเป็นผู้บุกรุกและฝ่ายต่อต้าน การตีความนี้ก็ยังคงเป็นข้อสงสัยในอียิปต์วิทยาสมัยใหม่ ในทางกลับกัน การปกครองของพวกฮิกซอสอาจสืบต่อจากชาวคานาอันกลุ่มที่ตั้งรกรากในสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ตั้งแต่สิ้นสุดราชวงศ์ที่ 12 เป็นต้นมา และน่าจะแยกออกจากการควบคุมของชาวอียิปต์ที่กำลังระส่ำระสายในช่วงใดช่วงหนึ่งของราชวงศ์ที่ 13
พวกฮิกซอสเป็นชาวต่างชาติกลุ่มแรกที่ปกครองอียิปต์ ข้อมูลหลายอย่างของพวกเขา เช่น ขอบเขตที่แท้จริงของอาณาจักรหรือแม้แต่พระนามและลำดับกษัตริย์ก็ยังไม่เป็นที่ทราบอย่างแน่ชัด แม้ว่าพวกฮิกซอสนำขนบธรรมเนียมหลายอย่างจากลิแวนต์หรือคานาอัน พวกเขาก็นำขนบธรรมเนียมอียิปต์มาใช้ด้วย พวกเขายังได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้นำนวัตกรรมทางเทคโนโลยีหลายอย่างเข้าสู่อียิปต์ เช่น ม้า รถม้า เช่นเดียวกันกับโคเปชกับธนูประกอบ (composite bow) แต่ทฤษฎีนี้ยังคงเป็นที่โต้แย้ง
ใช่ว่าพวกฮิกซอสควบคุมทั้งอียิปต์ แต่พวกเขาร่วมปกครองกับราชวงศ์ที่สิบหกและราชวงศ์ที่สิบเจ็ดซึ่งมีศูนย์กลางอำนาจอยู่ในธีบส์ สงครามระหว่างพวกฮิกซอสกับฟาโรห์ราชวงศ์ที่ 17 ตอนปลายในรัชสมัยฟาโรห์อาโมสที่ 1 ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ที่สิบแปดแห่งอียิปต์ ทำให้พวกฮิกซอสพ่ายแพ้ไป หลายศตวรรษต่อมา ชาวอียิปต์มักพรรณนาถึงพวกฮิกซอสว่าเป็นผู้นำต่างชาติที่กระหายเลือดและเป็นศัตรู
==ชื่อ==
===ศัพทมูลวิทยา===
ศัพท์ "ฮิกซอส" แผลงมาจากคำภาษากรีกว่า Ὑκσώς|italics=yes (Hyksôs|italics=yes) ซึ่งมาจากวลีภาษาอียิปต์ว่า 𓋾𓈎𓈉 (ḥḳꜣ-ḫꜣswt|italics=yes หรือ ḥḳꜣw-ḫꜣswt|italics=yes, "hekau khasut") แปลว่า "ผู้ปกครองดินแดนต่างชาติ" รูปภาษากรีกน่าจะเพี้ยนมาจากรูป Ὑκουσσώς|italics=yes (Hykoussôs|italics=yes) อีกทอดหนึ่ง 
โยเซพุส นักประวัติศาสตร์ชาวยิวในคริสต์ศตวรรษที่ 1 ให้ความหมายว่า "กษัตริย์คนเลี้ยงแกะ" หรือ "กษัตริย์ที่ถูกจองจำ" ในผลงาน Contra Apion ที่ซึ่งเขาพรรณนาพวกฮิกซอสตามที่ปรากฏในงานของแมนิโธ นักประวัติศาสตร์กรีก-อียิปต์ การแปลความหมายของโยเซพุสอาจมาจากการออกเสียงวลี ḥḳꜣ-ḫꜣswt|italics=yes เป็น ḥḳꜣ-šꜣsw|italics=yes ซึ่งในสมัยนั้นเข้าใจกันว่าแปลว่า "เจ้าแห่งคนเลี้ยงแกะ" ยังไม่เป็นที่กระจ่างว่าคำแปลนี้เป็นของแมนิโธหรือไม่ การแปลผลงานชิ้นหนึ่งของแมนิโธเป็นภาษาอาร์มีเนียของยูซีเบียส นักประวัติศาสตร์ยุคโบราณตอนปลาย ได้ให้คำแปลที่ถูกต้องว่า "กษัตริย์ต่างชาติ"
==ดูเพิ่ม==
มิตันนี
แคไซต์
ชาวทะเล
ฮิตไทต์
ชาวฟิลิสตีน
มาร์ยันนุ
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
== บรรณานุกรม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
ราชวงศ์ที่สิบห้าแห่งอียิปต์
คานาอัน
กลุ่มชนที่พูดภาษากลุ่มเซมิติก
ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์
การรุกรานอียิปต์
วัดบางตะไนย์

วัดบางตะไนย์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านบางตะไนย์ ตำบลบางคูวัด อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ 2 งาน 12 ตารางวา
วัดบางตะไนย์ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2364 โดยชาวมอญที่อพยพมาจากเมืองหงสาวดีร่วมกันก่อสร้างและขนานนามว่า วัดตะไนย์ คำว่า ตะไนย์ เพี้ยนมาจากคำว่า คะไน ในภาษามอญซึ่งแปลว่า "ข่อย" จึงสอดคล้องกับบริเวณที่ตั้งวัดซึ่งเต็มไปด้วยต้นข่อย วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 ภายในประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 49 นิ้ว สูง 85 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทยประยุกต์ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางประทานพร หน้าตักกว้าง 53 นิ้ว สูง 85 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2547 วิหาร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ กว้าง 9.90 เมตร ยาว 18.50 เมตร กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และเจดีย์ทรงมอญ 1 องค์ ซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากพระเจดีย์ชเวดากองที่เมืองย่างกุ้ง เป็นเจดีย์ขนาดกลางฉาบปูนทาสีขาวทั้งองค์ มีขนาดความสูงประมาณ 14 เมตร องค์เจดีย์ตั้งอยู่บนฐานแปดเหลี่ยม วัดโดยรอบประมาณ 18.60 เมตร ตัวเจดีย์ตั้งอยู่บนพื้นปูนรูปสี่เหลี่ยมจตุรัส มีเจดีย์เล็กล้อมทั้ง 4 ด้าน
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระอธิการกริต
พระอธิการคืน อคฺคทีโป
พระอธิการทองสุข สิริปญฺโญ
พระครูปราโมทย์สารคุณ
พระครูปราโมทย์สารคุณ (ปราโมทย์ กิตฺติสาโร)
==อ้างอิง==
บางตะไนย์
บางตะไนย์
วัดประสาทสามัคคีธรรม

วัดประสาทสามัคคีธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางโทรัด อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 12 ไร่ 7 งาน 4 ตารางวา
วัดประสาทสามัคคีธรรมตั้งเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2510 แรกทีได้สร้างเป็นศาลากลางหมู่บ้าน มีพระพุทธรูปที่หล่อมาองค์แรก ในสมัยที่เป็นสำนักสงฆ์เรียกว่า หลวงพ่อดำ ส่วนสำนักสงฆ์มีชื่อว่า สำนักสงฆ์วัดใหม่คลองซื่อ ต่อมาเมื่อมีการก่อสร้าง มีความมั่นคงยิ่งขึ้นแล้ว จึงได้รับการยกขึ้นเป็นวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2512 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 26 เมตร ยาว 48 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงไทย ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า หลวงพ่อดำ ศาลาการเปรียญกว้าง 16.5 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 เป็นอาคารไม้ทรงไทย หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 เป็นอาคารไม้ ทรงไทย กุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 4 หลัง ศาลาอเนกประสงค์กว้าง ๑๖ เมตร ยาว 32 เมตร สร้าง พ.ศ. 2528 เป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 1 หลัง สร้างด้วยไม้ และยังมี หอกลอง หอระฆัง และศาลาท่าน้ำ 2 หลัง
==อ้างอิง==
ประสาทสามัคคีธรรม
วัดคู้สนามจันทร์

วัดคู้สนามจันทร์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านปรก อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดคู้สนามจันทร์ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2319 จากสิ่งก่อสร้างและโบราณวัตถุ เช่น พระพุทธรัตนโกสินทร์ รอยพระพุทธบาท และภาพเขียนจิตรกรรมฝาผนังในวิหาร ได้มีการประเมินความเก่าแก่ของงรอยพระพุทธบาทจำลองและภาพเขียนจิตรกรรมฝาผนังว่าสร้างมาประมาณ 400 กว่าปี คาดว่าสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา จนตั้งเป็นวัดในสมัยกรุงธนบุรี คงจะมีพระจำพรรษาอยู่ที่วัดนี้ต่อ ๆ กันมา จนกระทั่งมีพระภิกษุรูปหนึ่งชื่อ พระอาจารย์โต ได้มาอยู่ที่วัดนี้ได้ทำการซ่อมแซมถาวรวัตถุของวัดให้ดีขึ้น เช่น อุโบสถ ศาลาการเปรียญ และได้สร้างวิหาร
จนในพระครูสุวิมลสมุทรกิจ (บุญชู ยโสธโร) ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาสวัดคู้สนามจันทร์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2530 ได้พัฒนาวัดให้เจริญก้าวหน้าด้านถาวรวัตถุและด้านการศาสนา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 8.5 เมตร ยาว 16 เมตร
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ วิหารอาคารก่ออิฐถือปูนทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดใหญ่ หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องดินเผาลดชั้น เจดีย์รายตั้งอยู่ด้านหน้าอุโบสถจำนวน 2 องค์ องค์แรกเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองก่ออิฐถือปูน องค์ที่สอง เจดีย์ทรงปรางค์ย่อมุมไม้สิบหกก่ออิฐถือปูน อุโบสถอาคารก่ออิฐถือปูนขนาดใหญ่ ปัจจุบันได้รับการซ่อมแซมบูรณะใหม่ หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง หมู่กุฏิสงฆ์อาคารไม้ 3 หลังยกพื้นสองหลังแรกเป็นเรือนแฝดหลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องดินเผา
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระโต
พระเฟื่อง
พระชิ้น พ.ศ. 2470–2476
พระเจียม อชิโต พ.ศ. 2476–2518
พระเพี้ยน ภททฺธมฺโม พ.ศ. 2518–2529
พระครูสุวิมลสมุทรกิจ พ.ศ. 2530–ปัจจุบัน
==อ้างอิง==
โบราณสถานในจังหวัดสมุทรสงคราม
คู้สนามจันทร์
การเสื่อมถอยของศาสนาพุทธในอนุทวีปอินเดีย

ศาสนาพุทธซึ่งถือกำเนิดขึ้นในอนุทวีปอินเดียมีจำนวนผู้นับถือลดน้อยลงตามลำดับจนกระทั่งสูญไปเมื่อถึงประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 12 ลาร์ส โฟเกลิน นักมานุษยวิทยาชาวอเมริกัน กล่าวว่า "นี่ไม่ใช่เหตุการณ์เดียวที่มีสาเหตุเดียว แต่เป็นกระบวนการที่ดำเนินอยู่เป็นเวลาหลายศตวรรษ"
การเสื่อมถอยของศาสนาพุทธมีปัจจัยหลายประการ โดยเฉพาะกระบวนการภูมิภาคาภิวัตน์อินเดียหลังสมัยจักรวรรดิคุปตะ (ค.ศ. 320–650) ซึ่งนำไปสู่การขาดการอุปถัมภ์และการบริจาคเพราะราชวงศ์ต่าง ๆ ในอินเดียหันไปรับใช้พราหมณ์ฮินดู อีกปัจจัยหนึ่งคือการบุกรุกตอนเหนือของอินเดียโดยกลุ่มชนหลายกลุ่ม (เช่น ชาวฮันอินโด-อิเรเนียน, ชาวฮันขาว, ชาวเติร์ก-มองโกลมุสลิมซุนนี, ชาวอาหรับ และชาวเปอร์เซีย) และการทำลายสถาบันทางศาสนาพุทธในเวลาต่อมาอย่างนาลันทาและการข่มเหงทางศาสนาเป็นต้น การแข่งขันทางศาสนากับศาสนาฮินดูและกับศาสนาอิสลามในเวลาต่อมาก็เป็นปัจจัยสำคัญ เชื่อกันว่ากระบวนการทำให้เป็นอิสลามในเบงกอลตะวันตกและการทำลายนาลันทา, วิกรมศิลา และโอทันตบุรีโดยมุฮัมมัด อิบน์ บัคติยาร ค็อลญี นายพลแห่งรัฐสุลต่านเดลี ทำให้การประกอบพุทธศาสนกิจในอินเดียตะวันออกลดลงอย่างมาก
จำนวนผู้นับถือศาสนาพุทธเมื่อ ค.ศ. 2010 ในอนุทวีปอินเดีย (ไม่รวมศรีลังกา เนปาล และภูฏาน) อยู่ที่ประมาณ 10 ล้านคน โดยประมาณร้อยละ 7.2 อยู่ในบังกลาเทศ, ร้อยละ 92.5 อยู่ในอินเดีย และร้อยละ 0.2 อยู่ในปากีสถาน
== อ้างอิง ==
== ข้อมูล ==
Anand, Ashok Kumar (1996), "Buddhism in India", Gyan Books, 
Bhagwan, Das (1988), Revival of Buddhism in India and Role of Dr. Baba Saheb B.R. Ambedkar, Dalit Today Prakashan, Lucknow -226016, India. 
. (p. 219) (p. 223)
Wink, André (2004), "Al-Hind, the Making of the Indo-Islamic World", BRILL, 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Archaeology and Protestant Presuppositions in the Study of Indian Buddhism, Gregory Schopen (1991), History of Religions
Commerce and Culture in South Asia: Perspectives from Archaeology and History, Kathleen D. Morrison (1997), Annual Reviews
ประวัติศาสตร์อินเดีย
ประวัติศาสตร์ศาสนาพุทธ
ลักษณะประชากร
วัดท้องไทร

วัดท้องไทร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านท้องไทร ตำบลแหลมบัว อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
วัดท้องไทรตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2423 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2496 อุโบสถเป็นการสร้างเลียนแบบศิลปะในสมัยรัตนโกสินทร์ มีการตกแต่งประตูและหน้าบันด้วยงานปูนปั้นด้วยมือทาสีสัน หลังคามุงด้วยกระเบื้องเคลือบ
วัดท้องไทรมีเกจิอาจารย์ที่เป็นที่เคารพนับถือ คือ พระอธิการเกษม เขมจาโร (หลวงปู่อั๊บ) โดยในปี พ.ศ. 2509 ท่านได้ดำริสร้างศาลาการเปรียญ ลูกศิษย์จึงขออนุญาตจัดสร้างเหรียญซึ่งเป็นรุ่นแรกของหลวงปู่อั๊บ เป็นเหรียญรูปไข่ครึ่งองค์เนื้อทองแดง ท่านจึงสร้างตะกรุดกันงูขึ้นมาเพื่อแจกพร้อมกับเหรียญรูปไข่ด้วย ท่านยังนำวิชาต่าง ๆ ที่ได้ร่ำเรียนมาสงเคราะห์ผู้คนทั่วไป ได้แก่ วิชาการแพทย์แผนโบราณรักษาด้วยสมุนไพร วิชาการรักษาโรคเกี่ยวกับกระดูกและเส้นเอ็น วิชาการแช่น้ำมนต์ วิชาการถอนคุณไสย (ถอนของ) และวิชาการสักเสกอักขระเลขยันต์
==อ้างอิง==
ท้องไทร
ตำบลศรีดงเย็น

ศรีดงเย็น เป็นตำบลของอำเภอไชยปราการ จังหวัดเชียงใหม่ ใน พ.ศ. 2548 ตำบลนี้มีประชากร 15,842 คน แบ่งออกเป็น 18 หมู่บ้าน ตำบลศรีดงเย็นอยู่ในเขตเทศบาลตำบลไชยปราการ และองค์การบริหารส่วนตำบลศรีดงเย็น
== หมู่บ้าน ==
ตำบลศรีดงเย็นประกอบด้วย 18 หมู่บ้าน ดังนี้
หมู่ 1 บ้านแม่ขิ
หมู่ 2 บ้านแม่ขิหล่ายฝาง
หมู่ 3 บ้านศรีดงเย็น
หมู่ 4 บ้านอินทาราม
หมู่ 5 บ้านอ่าย
หมู่ 6 บ้านร้องธาร
หมู่ 7 บ้านทรายขาว
หมู่ 8 บ้านหนองป่าซาง
หมู่ 9 บ้านดงป่าสัก
หมู่ 10 บ้านหัวฝาย
หมู่ 11 บ้านกิ่วจำปี
หมู่ 12 บ้านสันทราย
หมู่ 13 บ้านถ้ำตับเตา
หมู่ 14 บ้านผาจม-ปางมะขามป้อม
หมู่ 15 บ้านเชียงหมั้น
หมู่ 16 บ้านแพะ
หมู่ 17 บ้านโด้ง
หมู่ 18 บ้านเวียงผาพัฒนา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลศรีดงเย็น
ศรีดงเย็น
อำเภอไชยปราการ
ตำบลสันต้นหมื้อ

สันต้นหมื้อ เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอแม่อาย จังหวัดเชียงใหม่ ใน พ.ศ. 2563 ตำบลนี้มีประชากร 6,287 คน
==ประวัติ==
ตำบลสันต้นหมื้อก่อตั้งขึ้นในวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2579 ด้วยการแยก 7 หมู่บ้านออกจากตำบลแม่นาวาง
==เขตการปกครอง==
ตำบลสันต้นหมื้อแบ่งออกเป็น 12 หมู่บ้าน
===องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น===
พื้นที่ตำบลสันต้นหมื้อทั้งตำบลได้รับการบริหารโดยองค์การบริหารส่วนตำบลสันต้นหมื้อ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ข้อมูลตำบลสันต้นหมื้อจากไทยตำบล 
สันต้นหมื้อ
สันต้นหมื้อ
วัดตำหนักเหนือ

วัดตำหนักเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านเตย (ตำหนัก) ตำบลบางตะไนย์ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
วัดตำหนักเหนือสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2300 เดิมมีชื่อว่า วัดโพธิ์ ต่อมากลายเป็นวัดร้างจนกระทั่งสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น บริเวณวัดได้เป็นที่ตั้งตำหนักที่ประทับของพระราชวงศ์ชั้นผู้ใหญ่เพื่อมารับเครื่องบรรณาการจากหัวเมืองฝ่ายเหนือ วัดโพธิ์จึงมีชื่อเรียกอีกชื่อว่า วัดตำหนัก จากนั้นได้มีชาวมอญกลุ่มหนึ่งเข้ามาตั้งถิ่นฐานใกล้วัดนี้เมื่อ พ.ศ. 2370 แล้วเริ่มบูรณะให้เป็นวัดมีพระภิกษุสงฆ์อยู่จำพรรษาเมื่อ พ.ศ. 2371 โดยใช้ชื่อว่า "วัดตำหนัก" แต่เพื่อให้ชื่อไม่ซ้ำกับวัดตำหนักอีกแห่ง (วัดตำหนักใต้) จึงเพิ่มคำระบุทิศต่อท้ายชื่อเป็น "วัดตำหนักเหนือ" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2514
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2314 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีพระประธานประจำอุโบสถปางมารวิชัย อัญเชิญมาจากจังหวัดตาก โดยล่องแพมาเมื่อ พ.ศ. 2375 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2502 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น ภายในมีพระประธานประจำศาลาการเปรียญปางนาคปรก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2545 เป็นอาคารไม้ ศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก และเจดีย์ทรงรามัญ 1 องค์
==อ้างอิง==
ตำหนักเหนือ
ตำหนักเหนือ
ตำบลเมืองงาย

เมืองงาย เป็นตำบลของอำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ ใน พ.ศ. 2563 ตำบลนี้มีประชากร 6,178 คน
== เขตการปกครอง ==
ตำบลนี้แบ่งออกเป็น 11 หมู่บ้าน
=== เขตการปกครองท้องถิ่น ===
ตำบลนี้อยู่ในเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง
เทศบาลตำบลเมืองงาย (เขตสุขาภิบาลเมืองงายเดิม)
เทศบาลตำบลพระธาตุปู่ก่ำ (เขตองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองงายเดิม)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Thaitambon.com on Mueang Ngai 
เมืองงาย
วัดมะสง

วัดมะสง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านคลองมะสง ตำบลทวีวัฒนา อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 27 ไร่ 2 งาน 12 ตารางวา และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 9 ไร่ ปัจจุบันมีพระปลัดสมหวัง ฉนฺทสีโล เป็นเจ้าอาวาส
วัดมะสงตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2458 โดยพ่ออ่วมและแม่อิ่ม ขันทอง ถวายที่ดิน 10 ไร่ และดำเนินการสร้างวัด ชาวบ้านเรียกว่า วัดปากคลองหนึ่ง เพราะอยู่ใกล้สามแยกคลองหนึ่ง ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดมะสง" ผู้เปลี่ยนคงจะให้เป็นไปตามชื่อคลองที่ผ่านหน้าวัดโดยตรง คือ คลองมะสง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2474 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 50 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2492
เสนาสนะและสิ่งก่อสร้างในวัดได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2509 ลักษณะทรงไทย มีช่อฟ้าใบระกา หน้าบันประดับด้วยกระจกและปิดทอง ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 ภายในประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ชาวบ้านเรียกว่าทรงเครื่องหรือเทวาว กุฏิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2546 ศาลาบำเพ็ญกุศล โรงเรียนพระปริยัติธรรม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 และศาลาปฏิบัติธรรม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543
==อ้างอิง==
มะสง
วัดเด่นสะหรีศรีเมืองแกน

วัดเด่นสะหรีศรีเมืองแกน หรือ วัดบ้านเด่น เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลอินทขิล อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ วัดมีเนื้อที่ 80 ไร่
วัดเด่นสะหลีศรีเมืองแกน เดิมชื่อ วัดหรีบุญเรือง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2437 ตั้งเด่นบนเนินเตี้ย ๆ  เห็นได้แต่ไกล ภายใต้เนินนั้นเป็นถ้ำศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวบ้านนับถือ จึงเรียกกันว่า "วัดบ้านเด่น" ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2437 ครูบาเทือง นาถสีโล เจ้าอาวาสได้ทำการบูรณะวัดขึ้นมาใหม่ ในลักษณะสถาปัตยกรรมไทยล้านนา จากอีกแหล่งข้อมูลระบุว่าชื่อ วัดเด่น แต่เมื่อครูบาเทืองมาอยู่ก็มีต้นโพธิ์ขึ้นมา ทางเหนือเรียกว่า "เก๊าสะหลี" ท่านเห็นว่าชื่อเป็นมงคลดี อีกทั้งที่ตั้งวัดอยู่ในเขตเมืองเก่าสมัยโบราณที่ชื่อว่า เมืองแกน จึงเป็นที่มาของชื่อวัด
ภายในวัดบ้านเด่นสะหรีศรีเมืองแกน มีเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ หอไตร หอกลอง วิหารเสาอินทขิล กุฏิไม้สักทองทรงล้านนา พระวิหาร พระสถูปเจดีย์ โดยครูบาเจ้าเทือง นาถสีโล (พระครูไพศาลพัฒนโกวิท) วัดหัวคง ตำบลขัวมุง อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ ได้รับนิมนต์จาก ครูบาไชยา วัดป่าป้อง อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ มาเป็นประธานในการก่อสร้างศาสนสถานและศาสนสมบัติทั้งหมด
==อ้างอิง==
เด่นสะหรีศรีเมืองแกน
อาเดรียน เอร์นันเดซ

อาเดรียน เอร์นันเดซ (Adrián Hernández) เป็นนักมวยสากลชาวเม็กซิโก อดีตแชมป์โลก WBC รุ่นไลท์ฟลายเวท 2 สมัย
==เกียรติประวัติ==
แชมป์ WBC Continental Americas รุ่นไลท์ฟลายเวท
*ชิง (ที่ว่าง), 15 ธันวาคม 2550 ชนะทีเคโอ โอสการ์ ซาตูร์นิโน  ยก 11 ที่เม็กซิโกซิตี, ประเทศเม็กซิโก
*ป้องกันครั้งที่ 1 และชิงแชมป์เงา WBC กับ NABF (ที่ว่าง) ในรุ่นเดียวกัน, 8 มีนาคม 2551 ชนะทีเคโอ ฆิลเบร์โต เกบ บาอัส  ยก 4 ที่กังกุน, ประเทศเม็กซิโก
แชมป์ NABF รุ่นฟลายเวท
*ชิง (ที่ว่าง), 8 พฤษภาคม 2553 ชนะคะแนน โฆเซ มาร์ติเนซ  ที่เม็กซิโกซิตี, ประเทศเม็กซิโก
แชมป์โลก WBC รุ่นไลท์ฟลายเวท
*ชิง, 30 เมษายน 2554 ชนะอาร์ทีดี ฆิลเบร์โต เกบ บาอัส  ยก 10 ที่เตกซ์โกโก เด โมรา, ประเทศเม็กซิโก
*ป้องกันครั้งที่ 1, 24 กันยายยน 2554 ชนะทีเคโอ กิเดียน บูเทเลซี  ยก 2 ที่เม็กซิโกซิตี, ประเทศเม็กซิโก
*เสียแชมป์, 23 ธันวาคม 2554 แพ้น็อก คมพยัคฆ์ ป.ประมุข  ยก 10 ที่กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
แชมป์โลก WBC รุ่นไลท์ฟลายเวท (สมัยที่ 2)
*ชิง, 6 ตุลาคม 2555 ชนะทีเคโอ คมพยัคฆ์ ป. ประมุข  ยก 6 ที่โตลูกา, ประเทศเม็กซิโก
*ป้องกันครั้งที่ 1, 12 มกราคม 2556 ชนะคะแนน ดีร์เซว กาบาร์กา  ที่โตลูกา, ประเทศเม็กซิโก
*ป้องกันครั้งที่ 2, 11 มีนาคม 2556 ชนะคะแนน ยาเดร์ การ์โดซา  ที่โตลูกา, ประเทศเม็กซิโก
*ป้องกันครั้งที่ 3, 31 สิงหาคม 2556 ชนะทีเคโอ อาสึชิ คากูตานิ  ยก 4 ที่เม็กซิโกซิตี, ประเทศเม็กซิโก
*ป้องกันครั้งที่ 4, 8 กุมภาพันธ์ 2557 ชนะทีเคโอ ฮานิเอล ริเบรา  ยก 3 ที่อุยซิลูกัน, ประเทศเม็กซิโก
*เสียแชมป์, 6 เมษายน 2557 ชนะทีเคโอ นาโอยะ อิโนอูเอะ  ยก 6 ที่มหานครโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
*ชิงแชมป์ NABF รุ่นฟลายเวท (ที่ว่าง), 14 มิถุนายน 2551 เสมอโดยเทคนิค เอริก โอติซ  ยก 5 ที่เม็กซิโกซิตี, ประเทศเม็กซิโก
*ชิงแชมป์ NABF รุ่นฟลายเวท (ที่ว่าง), 16 กรกฎาคม 2551 แพ้ทีเคโอ โอสการ์ อิบาร์รา  ยก 6 ที่เม็กซิโกซิตี, ประเทศเม็กซิโก
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วิดีโอการชกของอาเดรียน เอร์นันเดซ
นักมวยสากลชาวเม็กซิโก
แชมป์โลก WBC
แชมป์เงา WBC
บุคคลจากรัฐเมฮิโก
แชมป์ NABF
ตำบลอินทขิล

อินทขิล เป็นตำบลของอำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ ใน พ.ศ. 2557 ตำบลนี้มีประชากร 12,867 คน
== เขตการปกครอง ==
ตำบลนี้แบ่งออกเป็น 19 หมู่บ้าน
=== เขตการปกครองท้องถิ่น ===
ตำบลนี้อยู่ในเขตองค์กรปกครองท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองเมืองแกนพัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลช่อแลทั้งตำบลและบางส่วนของตำบลอินทขิล
เทศบาลตำบลอินทขิล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอินทขิล (เฉพาะนอกเขตเทศบาลเมืองเมืองแกนพัฒนา)
== อ้างอิง ==
อินทขิล
Synclinostyles

Synclinostyles เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ผักชี
ถิ่นกำเนิดของมันคือเทือกเขาหิมาลัย
สปีชีส์:
Synclinostyles denisjordanii 
Synclinostyles exadversum 
== อ้างอิง ==
Apiaceae
วงศ์ผักชี
พืชดอก
Synclisia

Synclisia เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์บอระเพ็ด
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกา
สปีชีส์:
Synclisia scabrida 
== อ้างอิง ==
Menispermaceae
วงศ์บอระเพ็ด
พืชดอก
Synstemon

Synstemon เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ผักกาด
ถิ่นกำเนิดของมันคือจีนตอนเหนือ
สปีชีส์:
Synstemon lulianlianus 
Synstemon petrovii 
== อ้างอิง ==
Brassicaceae
วงศ์ผักกาด
พืชดอก
Synthlipsis (พืช)

Synthlipsis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ผักกาด
ถิ่นกำเนิดของมันคือรัฐเท็กซัสถึงตะวันออกเฉียงเหนือของเม็กซิโก 
สปีชีส์:
== อ้างอิง ==
Brassicaceae
วงศ์ผักกาด
พืชดอก
Syntriandrium

Syntriandrium เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์บอระเพ็ด
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกา 
สปีชีส์:
Syntriandrium preussii 
== อ้างอิง ==
Menispermaceae
วงศ์บอระเพ็ด
พืชดอก
ชู ช่าง

ซู ช่าง  เป็นนักแสดงนักร้องหญิงชาวจีน
== ผลงานการแสดง ==
=== ละคร ===
Syringantha

Syringantha เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์เข็ม
ถิ่นกำเนิดของมันคือเม็กซิโกตะวันออกเฉียงเหนือ
สปีชีส์:
Syringantha coulteri 
== อ้างอิง ==
Rubiaceae
วงศ์เข็ม
พืชดอก
Ballyanthus

Ballyanthus เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ตีนเป็ด
ถิ่นกำเนิดของมันคือโซมาเลีย
สปีชีส์:
Ballyanthus major 
Ballyanthus prognathus 
== อ้างอิง ==
Apocynaceae
วงศ์ตีนเป็ด
พืชดอก
Syrrheonema

Syrrheonema เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์บอระเพ็ด
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกา
สปีชีส์:
Syrrheonema fasciculatum 
Syrrheonema hexastamineum 
Syrrheonema welwitschii 
== อ้างอิง ==
Menispermaceae
วงศ์บอระเพ็ด
พืชดอก