pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ลาไฮนา

ลาไฮนา (Lāhainā, อักษรโรมัน: Lahaina) เป็นสถานที่ซึ่งระบุในสำมะโน (CDP) ในเทศมณฑลเมาวี รัฐฮาวาย สหรัฐอเมริกา ซึ่งรวมถึงพื้นที่ของกาอานาปาลี และ กาปาลัว ข้อมูลตามสำมะโนปี 2020 มีประชากรอยู่อาศัยในลาไฮนาอยู่ที่ 12,702 คน ลาไฮนาครอบคลุมพื้นที่ของชายหาดตามทางหลวงฮาวายสาย 30 ตั้งแต่อุโมงค์ถึงปลายทิศใต้
เนื่องจากลาไฮนาตั้งอยู่บนเกาะเมาวี ซึ่งมีขนาดค่อนข้างเล็กและมีพื้นที่สำหรับพัฒนาน้อยกว่า อสังหาริมทรัพย์ในลาไฮนาจึงมีมูลค่าสูงกว่าหลายพื้นที่ในฮาวาย
ในเดือนสิงหาคม 2023 เหตุไฟป่าลามเข้าพื้นที่ลาไฮนา สร้างความเสียหายแก่พื้นที่และเป็นผลให้มีผู้เสียชีวิต 55 ราย มีสิ่งปลูกสร้างเสียหายราว 1,700 หลัง
== ประวัติศาสตร์ ==
เลเล (Lele) เป็นชื่อโบราณของลาไฮนา ส่วนชื่อลาไฮนามาจากภาษาฮาวาย Lā hainā แปลว่า "ดวงอาทิตย์ที่โหดร้าย" ซึ่งสื่อถึงภูมิอากาศแบบร้อนแห้งของฮาวาย โดยย่านประวัติศาสตร์ของลาไฮนามีปริมาณน้ำฝนเพรยง  ต่อปี
ในปี 1795 ก่อนการรวมเกาะในฮาวายเข้าด้วยกัน ลาไฮนาอยู่ภายใต้การปกครองของกาเมฮาเมฮามหาราช ลาไฮนาเคยเป็นราชธานีของราชอาณาจักรฮาวายในปี 1820 ถึง 1845 ต่อมา กาเมฮาเมฮาที่สาม ซึ่งชื่นชอบลาไฮนากว่าโฮโนลูลูซึ่งวุ่นวาย ได้สร้างเกาะขนาด  ชื่อว่า โมกุอุลา ล้อมรอบด้วยทะเลสาบ โมกุฮินา (Moku Hina) ว่ากันว่าเป็นที่ประทับของกีวาฮีเน (Kiwahine) เทพารักษ์ของเกาะเมาวีและราชสกุลปิอิลานี (Pi'ilani royal line) ขึ้นที่ใกล้กับใจกลางของลาไฮนา
ในปี 1824 เบ็ตซี สต็อกตัน ได้สร้างโรงเรียนมิสซังแห่งแรกที่เปิดสอนแก่สามัญชนในลาไฮนา หลังได้รับการร้องขอโดยผู้นำเผ่าในลาไฮนา
ในปี 1845 ได้ย้ายราชธานีแห่งฮาวายกลับไปยังโฮโนลูลู ต่อมาในศตวรรษที่ 19 ลาไฮนาเป็นศูนย์กลางของอุตสาหกรรม ล่าวาฬโลก มีเรือจอดมากมายที่ย่านริมน้ำของลาไฮนา ถนนริมน้ำของลาไฮนายังได้รับการขึ้นชื่อเป็นหนึ่งในสิบถนนที่เยี่ยมที่สุด ("Top Ten Greatest Streets") โดยองค์การวางแผนอเมริกัน
==อ้างอิง==
เกาะเมาวี
รัฐฮาวาย
ไฟป่าในรัฐฮาวาย พ.ศ. 2566

ในต้นเดือนสิงหาคม 2023 ได้เกิดระลอกไฟป่าขึ้นในรัฐฮาวาย สหรัฐอเมริกา โดยเกาะเมาวีได้รับผลกระทบเป็นหลัก และมีเกาะฮาไวอิหรือเกาะใหญ่ที่ได้รับผลกระทบรองลงมา ไฟป่าลุกลามจากลมพัดและนำไปสู่การอพยพของประชาชน, สร้างความเสียหายไปทั่ว และเป็นผลให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 80 รายในเมืองลาไฮนาบนเกาะเมาวี การลุกลามของไฟป่าในครั้งนี้มีเหตุมาจากสภาพอากาศที่แห้งซึ่งเป็นผลมาจาก[area|พื้นที่ความดันสูง]ทางเหนือของเกาะฮาไวอิ กับเฮอร์ริเคนดอราทางใต้
มีการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินในวันที่ 8 สิงหาคม ภายในวันที่ 9 รัฐบาลรัฐได้ขยายอาณาเขตของสถานการณ์ฉุกเฉินครอบคลุมทั้งรัฐฮาวาย ในวันที่ 10 ประธานาธิบดีโจ ไบเดิน ได้ออกประกาศสถานการณ์ภัยพิบัติใหญ่ระดับประเทศ (federal major disaster declaration)
==ผลกระทบ==
===ผู้เสียชีวิต===
 มีรายงานผู้เสียชีวิตแล้ว 55 ราย และยังสูญหายอีกมากกว่า 1,000 คนในลาไฮนา นายกเทศบาลของเทศมณฑลเมาวีระบุว่าจำนวนนี้อาจเปลี่ยนแปลงเนื่องจากการดำเนินการกู้ภัยและค้นหายังคงดำเนินอยู่ ยอกเสียชีวิตในเมาวีทำให้เหตุเพลิงไหม้นี้เป็นครั้งที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของรัฐฮาวาย ต่อมาในวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2566 มีรายงานผู้เสียชีวิตเพิ่มขึ้นเป็น 80 ราย และมีผู้สูญหายมากถึง 1,000 คนในเมืองลาไฮนา  ไฟป่าในครั้งนี้ถือเป็นภัยพิบัติไฟป่าที่ก่อให้เกิดความสูญเสียต่อชีวิตมากที่สุดนับแต่ฮาวายกลายเป็นมลรัฐของสหรัฐ 
===ความเสียหาย===
ไฟป่าใหญ่บนเกาะเมาวีเผาไหม้ส่วนใหญ่ของชุมชนลาไฮนา มีสิ่งปลูกสร้างกว่า 1,700 หลังที่เสียหายหรือถูกทำลาย ซึ่งรวมถึงส่วนใหญ่ของเขตประวัติศาสตร์ลาไฮนา ซึ่งได้รับสถานะเนชันนอลฮิสตอริกแลนด์มาร์กในปี 1962 และเป็นอดีตราชธานีของอาณาจักรฮาวายเป็นเวลา 35 ปี ได้รับความเสียหายจากเพลิงไหม้ในครั้งนี้อย่างหนัก สิ่งปลูกสร้างที่ถูกทำลายในไฟป่ารวมถึงโบสถ์ไวโอลา และ ไพออนเนียร์อินน์ ต้นจามจุรียักษ์แห่งลาไฮนา ซึ่งเป็นต้นจามจุรีที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐถูกเผาไหม้อย่างหรัก กระนั้นดูเหมือนจะยังคงยืนต้นอยู่หลังไฟสงบแล้ว
ทาแมรา แพลติน (Tamara Paltin) ผู้แทนเขตลาไฮนาในสภาเทศบาลนครเมาวีรายงานโบราณสถานสำคัญที่เสียหายหนักหรือถูกทำลายจากไฟป่าไว้ในบทสัมภาษณ์กับ Honolulu Star-Advertiser โดยคร่าว เช่น:
โบสถ์ไวโอลา ซึ่งพึ่งฉลองครบรอบ 200 ปีไปเมื่อเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา อารามหลัก, อาคารต่อขยาย และโถงสังคม (main sanctuary, annex, social hall) ถูกทำลาย Waiola Church's cemetery is the burial ground for members of the Hawaiian Royal Family, including Queen Keōpūolani, who founded the church in 1823.
โบสถ์คาทอลิกมาเรีย ลานากีลา ประกอบพิธีเสกในปี 1858 เสียหายบางส่วนที่หลังคาและทางเดินภายใน
ลาไฮนาโจโดมิชชั่น วัดพุทธที่ริเริ่มในปี 1912 ตัวอาคารตั้งอยู่ที่จุดนี้ตั้งแต่ปี 1932
ไพออนเนียร์ฮิลล์ โรงแรมสร้างขึ้นในปี 1901
ศูนย์วัฒนธรรม
ศาลลาไฮนาหลังเก่า ตัวอาคารใช้งานมาตั้งแต่ปี 1860 เป็นศุลกสถาน หลังคาเสียหายทั้งหมด และ พิพิธภัณฑ์มรดกลาไฮนา รวมถึงของสะสมของพิพิธภัณฑ์ ซึ่งจัดแสดงและเก็บสะสมในศาลหลังเก่า ถูกทำลาย
พิพิธภัณฑ์บ้านบอลด์วิน บ้านหลังแรกของเกาะเมาวี สร้างขึ้นระหว่างปี 1834 ถึง 1835 ใช้งานเป็นบ้านของมิชชันนารีชาวอเมริกัน ดไวต์ และ ชาร์ลอต บอลด์วิน ถูกไฟไหม้เสียหายทั้งหมด รวมถึงโบราณวัตถุในบ้าน
ศโถงสังคมวอฮิง สร้างในต้นศตวรรษที่ 1910 สำหรับประชากรชาวจีน
== อ้างอิง ==
ภัยพิบัติในปี พ.ศ. 2566
รัฐฮาวาย
สหรัฐในปี พ.ศ. 2566
เฟร์นันโด บิยาบิเซนซิโอ

เฟร์นันโด อัลซิเบียเดส บิยาบิเซนซิโอ บาเลนเซีย (Fernando Alcibiades Villavicencio Valencia; 11 ตุลาคม 1963 – 9 สิงหาคม 2023) เป็นนักการเมืองและนักข่าวชาวเอกวาดอร์ ผู้สมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดีเอกวาดอร์ในการเลือกตั้งทั่วไป ปี 2023 เขาเคยดำรงตำแหน่งสมาชิกรัฐสภาตั้งแต่ปี 2021 จนกระทั่งการยุบสภาในวันที่ 17 พฤษภาคม 2023
ก่อนจะเริ่มต้นชีวิตในสายงานการเมือง บิยาบิเซนซิโอเคยเป็นนักข่าวสอบสวนที่ทำข่าวเกี่ยวกับความรุนแรงและการฉ้อโกงในประเทศเอกวาดอร์ เขาวิพากษ์วิจารณ์อดีตประธานาธิบดีราฟาเอล กอร์เรอา และต้องลี้ภัยไปยังเปรูหลังถูกกฎหมายเล่นงานจากการวิพากษ์วิจารณ์การทำงานของกอร์เรอา เขาถูกคุมขังในเรือนจำในเอกวาดอร์อยู่หลายเดือนก่อนที่คดีที่เขาถูกดำเนินคดีจะถูกถอนไปในปี 2018
เขาเคยล้มเหลวในการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกรัฐสภาในการเลือกตั้งทั่วไปปี 2017 ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งทั่วไป ปี 2021 ตามด้วยการประกาศลงสมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดีในปี 2023 ก่อนที่เขาจะถูกลอบสังหารในวันที่ 9 สิงหาคม 2023 ขณะหาเสียงในกรุงกีโต ราวสิบเอ็ดวันก่อนการเลือกตั้ง
==อ้างอิง==
นักการเมืองเอกวาดอร์
นักข่าวชาวเอกวาดอร์
การลอบสังหารเฟร์นันโด บิยาบิเซนซิโอ

เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม 2023 สิบเอ็ดวันก่อนการเลือกตั้งทั่วไปในประเทศเอกวาดอร์ ปี 2023 เฟร์นันโด บิยาบิเซนซิโอ ผู้สมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีเอกวาดอร์ ถูกลอบสังหารหลังเดินทางออกจากการหาเสียงในวิทยาลัยในกรุงกีโต ผู้ก่อเหตุคนหนึ่งถูกสังหารระหว่างการโจมตีและมีคนมุงโดยรอบได้รับบาดเจ็บจำนวนหนึ่ง เดอะวอชิงตันโพสต์ ชี้ให้เห็นว่าการลอบสังหารนี้เกิดขึ้นท่ามกลางความรุนแรงจากกลุ่มอาชญากรรมที่สูงขึ้นในประเทศ หนึ่งเดือนก่อนหน้า อากุสติน อินเตรียโก นายกเทศมนตรีนครมันตาก็เพิ่งถูกลอบสังหาร
บิยาบิเซนซิโอกล่าวปราศรัยระหว่างการรณรงค์หาเสียงของพรรคโมบิมิเอนโตกอนส์ตรูเยในวิทยาลัยอันเดร์ซอน (Colegio Anderson) ในกีโต เขาเสร็จสิ้นการกล่าวปราศรัยเมื่อเวลาราว 18:20 น. (เวลาเอกวาดอร์) และออกจากวิทยาลัย ขณะกำลังก้าวขึ้นรถกระบะสีขาวที่มีองครักษ์รายล้อม เขาถูกยิงเข้าที่ศีรษะรวมสามครั้ง และถูกนำตัวส่งไปยังคลินิกใกล้เคียงทันที ที่ซึ่งเขาถูกยืนยันว่าเสียชีวิตแล้ว ในเหตุการณ์นี้ยังมีบุคคลอื่นอีกเก้าคนได้รับบาดเจ็บ รวมถึงผู้ลงสมัครเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภาหนึ่งคนและเจ้าหน้าที่ตำรวจสองคน ผู้ก่อเหตุยังได้ขว้างระเบิดมือใส่กลุ่มผู้ติดตามบิยาบิเซนซิโอ แต่ระเบิดนั้นไม่ทำงาน ในวันเดียวกัน พรรคยังรายงานว่ามีกลุ่มชายติดอาวุธเข้าโจมตีที่สำนักงานของพรรคด้วย
บิยาบิเซนซิโอเป็นผู้สมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดีเอกวาดอร์คนแรกที่ถูกลอบสังหารนับตั้งแต่อับดอน กัลเดรอน มุญโญซ เมื่อปี 1978
==อ้างอิง==
การลอบสังหาร
อาชญากรรมในประเทศเอกวาดอร์
พ.ศ. 2566
นายกรัฐมนตรีกาตาร์

นายกรัฐมนตรีกาตาร์ หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า นายกรัฐมนตรีแห่งรัฐกาตาร์ (رئیس الوزراء القطري) เป็นหัวหน้ารัฐบาลมีอำนาจเป็นลำดับสองของรัฐกาตาร์ Khalifa bin Hamad Al Thani เจ้าผู้ครองรัฐกาตาร์จากการรัฐประหารเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515 เป็นผู้ดำรงตำแหน่งนี้พระองค์แรกนับจากวันที่ก่อตั้งเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 พระองค์ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีจนถึงการรัฐประหารเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2538 เมื่อ Hamad bin Khalifa Al Thani พระราชโอรสของพระองค์ปลดพระองค์ออกจากตำแหน่ง
เมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2563 Khalid bin Khalifa bin Abdul Aziz Al Thani ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแทน หลังจาก Abdullah bin Nasser bin Khalifa Al Thani ลาออก
หลังจากการลาออกของ Khalid ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566 โมฮัมเหม็ด บิน อับดุลราห์มาน บิน จัสซิม อัล ธานี ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรีคนปัจจุบัน
==อ้างอิง==
ประเทศกาตาร์
กาตาร์
รักของผมกับเจ้าชาย

เรด ไวท์ & รอยัล บลู รักของผมกับเจ้าชาย (Red, White & Royal Blue) เป็นภาพยนตร์แนวรักตลก ที่ออกฉายใน ค.ศ. 2023 กำกับโดยแมทธิว โลเปซ เป็นผลงานการกำกับเรื่องแรกของเขา และร่วมเขียนบทภาพยนตร์กับเท็ด มาลาเวอร์ สร้างจากนวนิยายชื่อเดียวกันใน ค.ศ. 2019 ของเคซีย์ แมคควิสตัน นำแสดงโดยเทย์เลอร์ ซาคาร์ เปเรซ และนิโคลัส กาลิตซีน แสดงคู่กันในบทบาทฐานะลูกชายของประธานาธิบดีสหรัฐและเจ้าชายอังกฤษที่ตกหลุมรักกัน โดยมีอูมา เธอร์แมน, สตีเฟน ฟราย, ซาราห์ ชาฮิ, ราเชล ฮิลสัน และเอลลี แบมเบอร์ ปรากฏในบทบาทสมทบอีกด้วย
ใน ค.ศ. 2019 แอมะซอนสตูดิโอส์ได้ประกาศการพัฒนาบทภาพยนตร์โดยมีเกร็ก เบอร์ลันติ เป็นผู้อำนวยการสร้าง โลเปซได้รับการประกาศให้เป็นผู้กำกับและเขียนบทร่วมกับมาลาเวอร์ ใน ค.ศ. 2021 การประกาศคัดเลือกนักแสดงเริ่มขึ้นในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2022 โดยมีซาคาร์ เปเรซ, กาลิตซีน และเธอร์แมน ประกาศให้รับบทตามลำดับ นักแสดงที่เหลือส่วนใหญ่ได้รับการประกาศในเดือนถัดไป การถ่ายภาพหลักเกิดขึ้นในอังกฤษระหว่างเดือนมิถุนายนถึงสิงหาคม ค.ศ. 2022
รักของผมกับเจ้าชาย เข้าฉายรอบปฐมทัศน์ที่บีเอฟไอไอแมกซ์ที่ลอนดอนเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2023 และเผยแพร่ทางแอมะซอนไพรม์วิดีโอในวันที่ 11 สิงหาคม
== เรื่องย่อ ==
อเล็กซ์ แคลร์มอนต์-ดิแอซ (เทย์เลอร์ ซาคาร์ เปเรซ) เป็นบุตรชายของเอลเลน แคลร์มอนต์ ประธานาธิบดีหญิงคนแรกของสหรัฐ ซึ่งกำลังลงสมัครรับเลือกตั้งใหม่ ในระหว่างการเยือนสหราชอาณาจักรในพิธีอภิเษกสมรส ได้มีเรื่องทะเลาะวิวาทกับเจ้าชายเฮนรี เจ้าชายแห่งอังกฤษ (นิโคลัส กาลิตซีน) เหตุการณ์ในครั้งนี้ได้ถูกถ่ายภาพและถูกเผยแพร่ ทั้งสองฝ่ายจึงถูกบังคับให้แสร้งทำเป็นว่าเป็นเพื่อนกันโดยไม่เต็มใจ เพื่อป้องกันไม่ให้กลายเป็นวิกฤตทางการทูตและสื่อที่จะหันเหความสนใจจากการเลือกตั้งแม่ของอเล็กซ์ เมื่อเวลาผ่านไปทั้งสองสนิทสนมจนพัฒนากลายมาเป็นความสัมพันธ์แบบ 'เพื่อนที่มีเซ็กส์ด้วยกันได้' และตกหลุมรักในเวลาต่อมา
== นักแสดง ==
เทย์เลอร์ ซาคาร์ เปเรซ รับบทเป็น อเล็กซ์ แคลร์มอนต์-ดิแอซ
นิโคลัส กาลิตซีน รับบทเป็น เจ้าชายเฮนรี
อูมา เธอร์แมน รับบทเป็น เอลเลน แคลร์มอนต์ ประธานาธิบดีหญิงคนแรกของสหรัฐ และมารดาของอเล็กซ์
สตีเฟน ฟราย รับบทเป็น พระเจ้าเจมส์ที่ 3 กษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร และพระอัยกาธิราชของเจ้าชายเฮนรี
ซาราห์ ชาฮิ รับบทเป็น ซาห์รา แบงสตัน รองหัวหน้าเจ้าหน้าที่ทำเนียบขาว
ราเชล ฮิลสัน รับบทเป็น นอรา ฮอลเลอรัน หลานของรองประธานาธิบดีสหรัฐ เพื่อนสนิทของอเล็กซ์
เอลลี แบมเบอร์ รับบทเป็น เจ้าหญิงเบียทริซ พระขนิษฐาของเจ้าชายเฮนรี
มัลคอล์ม อโตบราห์ รับบทเป็น เพอร์ซี "เปซ" โอกอนโจ พระสหายสนิทของเจ้าชายเฮนรี
คลิฟตัน คอลลินส์ จูเนียร์ รับบทเป็น วุฒิสมาชิกออสการ์ ดิแอซ, พ่อของอเล็กซ์
อานีช เชธ รับบทเป็น เอมี, ตัวแทนหน่วยสืบราชการลับ
โทมัส ฟลินน์ รับบทเป็น เจ้าชายฟิลิป พระเชษฐาของเจ้าชายเฮนรี
นอกจากนี้ยังมีโปโล โมริน, ชารอน ดี. คลาร์ก, อักเช ขันนะ, อาเหม็ด เอลฮาจ และฮวน คาสตาโน มาร่วมในการแสดงภาพยนตร์ด้วย
== เพลง ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2566
ภาพยนตร์ที่มีฉากในลอนดอน
ภาพยนตร์ที่มีฉากในวอชิงตัน ดี.ซี.
ภาพยนตร์ที่มีฉากในทำเนียบขาว
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในสหราชอาณาจักร
ภาพยนตร์แอลจีบีทีอเมริกัน
ภาพยนตร์เกี่ยวกับเกย์
วันช้างโลก

วันช้างโลก (World Elephant Day) เป็นงานประจำปีสากลในวันที่ 12 สิงหาคม ซึ่งอุทิศให้กับการอนุรักษ์และคุ้มครองช้างของโลก เกิดขึ้นครั้งเเรกในปี พ.ศ. 2554 โดยผู้สร้างภาพยนตร์ชาวแคนาดา แพทริเซีย ซิมส์ และไมเคิล คลาร์ก จากคานาซเวสต์ พิคเจอร์ส และศิวพร ทรรทรานันท์ เลขาธิการมูลนิธิคืนช้างสู่ธรรมชาติในประเทศไทย มีการก่อตั้ง สนับสนุน และเปิดตัวอย่างเป็นทางการโดยแพทริเซีย ซิมส์ และมูลนิธิคืนช้างสู่ธรรมชาติเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา แพทริเซีย ซิมส์ยังคงเป็นผู้นำ สนับสนุน และชี้นำวันช้างโลก ซึ่งปัจจุบันได้รับการยอมรับและเฉลิมฉลองโดยองค์กรด้านสัตว์ป่ากว่า 100 องค์กรและบุคคลจำนวนมากในหลายประเทศทั่วโลก
== เป้าหมาย ==
เป้าหมายของวันช้างโลกคือการสร้างความตระหนักรู้ถึงสถานการณ์เร่งด่วนของช้าง แอฟริกา และ เอเชีย และเพื่อแบ่งปันความรู้และแนวทางแก้ไขในเชิงบวกสำหรับการดูแลและการจัดการช้างป่าและเชลยศึกที่ดีขึ้น ช้างแอฟริกาถูกระบุว่าเป็น "กลุ่มเปราะบาง" และช้างเอเชียอยู่ในสถานะ "ใกล้สูญพันธุ์" ใน รายชื่อสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ของ IUCN นักอนุรักษ์คนหนึ่งระบุว่าทั้งช้างแอฟริกาและเอเชียเผชิญกับการสูญพันธุ์ภายในสิบสองปี  ประมาณการประชากรในปัจจุบันประมาณ 400,000 ตัวสำหรับช้างแอฟริกา และ 40,000 ตัวสำหรับช้างเอเชีย แม้ว่าจะเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ว่าตัวเลขเหล่านี้สูงเกินไป
== ประวัติ ==
วันช้างโลกจัดขึ้นครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ภาพยนตร์เรื่อง Return to the Forest บรรยายโดยวิลเลียม แชตเนอร์ เป็นเรื่องเกี่ยวกับการนำช้างเอเชียที่ถูกจับกลับคืนสู่ธรรมชาติ และได้รับการปล่อยตัวในวันช้างโลกครั้งแรก ภาพยนตร์สารคดีภาคต่อเรื่อง When Elephants Were Young ซึ่งบรรยายโดยแชตเนอร์เช่นกัน บรรยายถึงชีวิตของชายหนุ่มและช้างหนุ่มในประเทศไทย
== อ้างอิง ==
== เเหล่งข้อมูลเพิ่มเติม ==
เว็บไซต์ทางการ
วันสำคัญ
เอ็กซ์เมน vs. สตรีทไฟเตอร์

เอ็กซ์เมน vs. สตรีทไฟเตอร์ (X-Men vs. Street Fighter) เป็นวิดีโอเกมต่อสู้ข้ามฝั่งที่พัฒนาและเผยแพร่โดยบริษัทแคปคอม โดยเป็นเกมต่อสู้เกมที่สามของแคปคอมที่มีตัวละครมาร์เวลคอมิกส์ ต่อจากเอ็กซ์เมน: ชิลเดรนออฟดิอะตอม และมาร์เวลซูเปอร์ฮีโรส์ รวมถึงเป็นภาคแรกในซีรีส์มาร์เวล vs. แคปคอม ซึ่งตามชื่อเกม เกมนี้มีตัวละครจากแฟรนไชส์เอ็กซ์เมนของมาร์เวล และการเลือกตัวละครจากซีรีส์สตรีทไฟเตอร์ของแคปคอม เดิมเกมนี้ได้รับการเปิดตัวในฐานะเกมอาร์เคดหยอดเหรียญเมื่อ ค.ศ. 1996 แล้วได้รับการพอร์ตสู่เซกา แซตเทิร์น ใน ค.ศ. 1997 และเพลย์สเตชันใน ค.ศ. 1998
เอ็กซ์เมน vs. สตรีทไฟเตอร์ มีรูปแบบการเล่นคล้ายกับสตรีทไฟเตอร์ แต่รวมการเลือกตัวละครคู่และการต่อสู้แบบแท็กทีม ผู้เล่นแต่ละคนเลือกตัวละครสองตัวเพื่อชิงชัยในการต่อสู้แบบตัวต่อตัว โดยพยายามเอาชนะทีมตรงข้าม และผู้เล่นจะได้รับความสามารถในการสลับไปมาระหว่างตัวละครของพวกเขาได้ทุกเมื่อในระหว่างการแข่ง นอกจากนี้ เกมดังกล่าวยังรวมองค์ประกอบจำนวนมากจากเอ็กซ์เมน: ชิลเดรนออฟดิอะตอม รวมถึงมาร์เวลซูเปอร์ฮีโรส์
เกมนี้ได้รับการวิจารณ์ในเชิงบวกโดยทั่วไป โดยนักวิจารณ์ยกย่องรูปแบบการเล่นและคุณภาพแอนิเมชันสไปรต์ ในขณะที่พอร์ตเซกา แซตเทิร์น ได้รับการยกย่องว่ายังคงรักษาประสบการณ์ของเวอร์ชันอาร์เคดดั้งเดิมไว้ได้ ส่วนพอร์ตเพลย์สเตชันก็พบกับการตอบรับที่สำคัญแบบผสมไปจนถึงเชิงลบสำหรับการลบคุณสมบัติหลายอย่าง เช่น การต่อสู้แบบแท็กทีม โดยการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวได้ทำขึ้นเพื่อตอบสนองต่อข้อจำกัดทางเทคนิคของเพลย์สเตชัน อนึ่ง มาร์เวลซูเปอร์ฮีโรส์ vs. สตรีทไฟเตอร์ ซึ่งเป็นภาคต่อของเกมนี้ได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 1997
== รูปแบบการเล่น ==

เกมนี้คล้ายกับเกมสตรีทไฟเตอร์ต่าง ๆ ของบริษัทแคปคอม เอ็กซ์เมน vs. สตรีทไฟเตอร์เป็นเกมต่อสู้แบบ 2 มิติ ที่ผู้เล่นควบคุมตัวละครต่าง ๆ เพื่อต่อสู้แบบตัวต่อตัว โดยพยายามน็อกเอาต์คู่ต่อสู้โดยทำให้พลังชีวิตของพวกเขาหมดลง เกมนี้ถือเป็นภาคอย่างเป็นทางการภาคแรกในซีรีส์มาร์เวล vs. แคปคอม รวมถึงมีการเลือกตัวละครคู่และการต่อสู้แบบแท็กทีม ซึ่งแทนที่จะเป็นรูปแบบชนะจากสองในสามยกโดยทั่วไป การแข่งแต่ละแมตช์จะประกอบด้วยยกเดียว ผู้เล่นเลือกตัวละครสองตัวเมื่อเริ่มการแข่ง โดยแต่ละตัวจะมีมาตรวัดชีวิตของตัวเอง ซึ่งผู้เล่นควบคุมตัวละครได้ทีละตัว ในขณะที่อีกตัวรออยู่นอกจอ โดยตัวละครเริ่มต้นสามารถแท็กตัวละครนอกจอได้ตลอดเวลาระหว่างการต่อสู้ ทั้งนี้ ตัวละครที่พักอยู่จะค่อย ๆ ฟื้นฟูพลังชีวิตส่วนหนึ่งในขณะที่ตัวละครปัจจุบันกำลังต่อสู้ หากตัวละครตัวหนึ่งสูญเสียพลังชีวิตทั้งหมด คู่หูแท็กจะเข้ามามีบทบาทโดยอัตโนมัติ แมตช์ดังกล่าวจะดำเนินต่อไปจนกว่าตัวละครทั้งสองของทีมจะพ่ายแพ้ หากหมดเวลาก่อนที่ทีมใดทีมหนึ่งจะถูกน็อก ผู้เล่นที่มีพลังชีวิตรวมกันมากที่สุดจะได้รับการประกาศให้เป็นฝ่ายชนะ
== อ้างอิง ==
หมายเหตุ
เชิงอรรถ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2539
วิดีโอเกมอาร์เคด
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน
เกมสำหรับเซกา แซตเทิร์น
เกมสตรีทไฟเตอร์
วิดีโอเกมต่อสู้
วิดีโอเกมแท็กทีม
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
วิดีโอเกมที่มีตัวละครเอกหญิง
วิดีโอเกมที่มีฉากในลอนดอน
วิดีโอเกมที่มีฉากในนครนิวยอร์ก
วิดีโอเกมที่มีฉากในสหรัฐ
เลดี้ฝรั่งดอง

เลดี้ฝรั่งดอง เป็นภาพยนตร์ไทยแนวโรแมนติก คอมเมดี้ ดรามา ถ่ายทำ ณ ประเทศออสเตรีย สร้างโดยสีบุญเรืองฟิล์ม นำแสดงโดย พร้อมพงศ์ นพฤทธิ์, จารุณี สุขสวัสดิ์, อรัญญา นามวงศ์, ภัทรา ทิวานนท์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ถือเป็นการรับบทพระเอกเต็มตัวครั้งแรกของพร้อมพงศ์ เข้าฉายเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527 โรงภาพยนตร์เอเธนส์ พาราไดซ์ วอร์เนอร์ กรุงเกษม รามา สิริรามา นครหลวงรามา ลาดพร้าวสะพาน 2
ต่อมาในปี พ.ศ. 2532 ทางสีบุญเรืองได้นำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ทางช่อง 9 นำแสดงโดย อนันต์ บุนนาค, แทมมี่ แอนด์ชูศรี
== นักแสดง ==
พร้อมพงศ์ นพฤทธิ์ รับบท จักรพันธ์
จารุณี สุขสวัสดิ์ รับบท ไดอาน่า / ไดแอน
อรัญญา นามวงศ์ รับบท วิกกี้
ภัทรา ทิวานนท์
สาวิตรี สามิภักดิ์
อำภา ภูษิต
อุทุมพร ศิลาพันธ์
ศรินทิพย์ ศิริวรรณ
เศรษฐา ศิระฉายา
แพททริก ดูนี่
ชอญ ริคดูนี่
== อ้างอิง ==
เลดี้ฝรั่งดอง (2527) | ไทยบันเทิง พ.ศ. 2527]
ตะหลิว

ตะหลิว เป็นเครื่องมือซึ่งประกอบไปด้วยด้ามจับและมีส่วนปลายเป็นแผ่นบางแบน โดยทั่วไปมักใช้สำหรับการประกอบอาหาร โดยเฉพาะในอาหารจีน และ อาหารญี่ปุ่น
ส่วนปลายของตะหลิวนั้นจะทำเป็นลักษณะแบนราบเป็นแผ่นกระดาน มีหน้าที่กวนและทาสารเหนียว หรือใช้ขูดออก และในบางทีก็อาจใช้ตัดเหมือนเป็นใบมีด นอกจากนี้แล้วตะหลิวที่มีความแข็งแรงในระดับหนึ่งสามารถใช้งัดเปิดออกโดยดันเข้าไปในช่องว่างแคบ ๆ หรือใช้เป็นคาน เพื่อดันขึ้น
== วัสดุ ==

วัสดุที่ใช้ทำตะหลิวนั้นอาจมีหลากหลายชนิด เช่น ไม้ หรือ ไม้ไผ่ ไปจนถึง โลหะ (โดยเฉพาะเหล็กกล้าที่ยืดหยุ่นได้) หรือ เรซินสังเคราะห์ หรือ พลาสติก ความแข็งของตะหลิวอาจแตกต่างกันไปตั้งแต่อ่อนเหมือนยาง ไปจนถึงแข็งเหมือนเซรามิก ขึ้นอยู่กับการใช้งาน
== รากศัพท์ ==
คำว่า "ตะหลิว" ที่ใช้ในภาษาไทยนั้นมีที่มาจากภาษาแต้จิ๋ว คำว่า 鼎溜 (เพ็งอิม: dian2 liu6, IPA: /tĩã³⁵ liu³⁵/) อ่านว่า "เตี๋ย*หลิว"
== อ้างอิง ==
อุปกรณ์ทำขนม
เครื่องครัว
คำและวลีภาษาแต้จิ๋ว
เดอะไนน์ทีนเอตตีไนน์เวิลด์ทัวร์

เดอะไนน์ทีนเอตตีไนน์เวิลด์ทัวร์ (The 1989 World Tour) เป็นคอนเสิร์ตทัวร์ครั้งที่ 4 ของนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ เพื่อสนับสนุนสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 5 1989 (2014) สวิฟต์ประกาศการทัวร์ครั้งแรกในอเมริกาเหนือ ยุโรป ญี่ปุ่น และโอเชียเนียในเดือนพฤศจิกายนและธันวาคม ค.ศ. 2014 เธอประกาศวันที่เพิ่มเติมสำหรับสิงคโปร์และจีนในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2015 และประกาศครั้งสุดท้ายของการแสดงรอบที่สามในเมลเบิร์นในเดือนถัดมา
ทัวร์ใช้เวลาเจ็ดเดือนในการวางแผนและสามเดือนในการซักซ้อม เช่นเดียวกับทัวร์ครั้งก่อน ๆ ของเธอ สวิฟต์มีส่วนอย่างมากในการวางแผนและการออกแบบเวทีของเดอะไนน์ทีนเอตตีไนน์เวิลด์ทัวร์ เธอมุ่งสร้างประสบการณ์ที่ใกล้ชิดกับผู้ชมคอนเสิร์ต ซึ่งเธอพบว่าความท้าทายคือการแสดงที่จัดขึ้นในสนามกีฬา เพลงส่วนใหญ่ในรายการมาจากอัลบั้ม 1989; เพลงเพิ่มเติมบางส่วนมาจากอัลบั้มเก่าของสวิฟต์ ได้รับการตีความใหม่ด้วยการผลิตที่เน้นการสังเคราะห์มากขึ้นเพื่อให้สอดคล้องกับซาวด์สเคปของอัลบั้ม 1989 ในรายการทัวร์ครั้งต่าง ๆ เธอแสดง "เพลงเซอร์ไพรส์" จากแคตตาล็อก ทัวร์เริ่มในวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 ในโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น และสิ้นสุดในวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 2015 ในเมลเบิร์น ออสเตรเลีย รวม 85 รอบการแสดง สำหรับการแสดงหลายรายการ สวิฟต์ได้เชิญแขกรับเชิญพิเศษบนเวทีร่วมกับเธอ รวมถึงนักดนตรี นักแสดง นักกีฬา และนางแบบ ซึ่งสื่อเรียกเธอว่า "ทีม"
เป็นทัวร์ที่ทำรายได้สูงสุดของโลกใน ค.ศ. 2015 เดอะไนน์ทีนเอตตีไนน์เวิลด์ทัวร์ขายตั๋วเข้าชมได้มากกว่า 2.278 ล้านใบและทำรายได้มากกว่า 250.7 ล้านดอลลาร์ ได้รับการยกย่องจากนักวิจารณ์ที่ยกย่องการแสดงบนเวทีและการเชื่อมต่อกับผู้ชมของสวิฟต์ ในขณะเดียวกันการปรากฏตัวของเธอพร้อมกับแขกรับเชิญพิเศษจำนวนมากได้ดึงดูดความคิดเห็นเกี่ยวกับภาพลักษณ์ใหม่ของเธอในฐานะป็อปสตาร์ ซึ่งก่อนหน้านี้เป็นที่รู้จักในฐานะนักร้องนักแต่งเพลงแนวคันทรี และความรู้สึกที่แท้จริงที่เธอยังคงรักษาไว้ เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2015 สวิฟต์เปิดตัวภาพยนตร์คอนเสิร์ตเดอะไนน์ทีนเอตตีไนน์เวิลด์ทัวร์ไลฟ์ร่วมกับแอปเปิลมิวสิก ถ่ายทำเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015 ที่สนามกีฬาออสเตรเลียในซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย ภาพยนตร์มีฟุตเทจเบื้องหลังฉากเพิ่มเติมของแขกรับเชิญพิเศษจากรายการอื่น ๆ ทั่วทั้งอเมริกาเหนือและยุโรป
== รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง ==
== รายการเพลง ==
รายการเพลงดังต่อไปนี้มาจากการแสดงในวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 ที่โตเกียว ซึ่งไม่ได้เป็นตัวแทนของการแสดงทั้งหมดตลอดทั้งทัวร์
"Welcome To New York"
"New Romantics"
"Blank Space"
"I Knew You Were Trouble"
"I Wish You Would"
"How You Get the Girl"
"I Know Places"
"All You Had to Do Was Stay"
"You Are in Love"
"Clean"
"Love Story"
"Style"
"This Love"
"Bad Blood"
"We Are Never Ever Getting Back Together"
"Enchanted" / "Wildest Dreams"
"Out of the Woods"
อองคอร์
"Shake It Off"
== รายการทัวร์ ==
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คอนเสิร์ตทัวร์ในปี พ.ศ. 2558
คอนเสิร์ตทัวร์ของเทย์เลอร์ สวิฟต์
คอนเสิร์ตทัวร์ในสหรัฐ
1989 (เทย์เลอร์เวอร์ชัน)

1989 (เทย์เลอร์เวอร์ชัน) (1989 (Taylor's Version)) เป็นอัลบั้มที่บันทึกเสียงใหม่ชุดที่ 4 ของนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ ซึ่งมีกำหนดวางจำหน่ายในวันที่ 27 ตุลาคม 2023 ผ่านสังกัดรีพับลิกเรเคิดส์ เป็นการบันทึกเสียงใหม่ของสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 5 ของสวิฟต์ 1989 (2014) ถัดจากอัลบั้มก่อนหน้าอย่าง สปีกนาว (เทย์เลอร์เวอร์ชัน) ซึ่งวางจำหน่ายในเดือนกรกฎาคม 2023 การบันทึกเสียงใหม่เป็นส่วนหนึ่งของการโต้ตอบของสวิฟต์ในกรณีข้อพิพาทเกี่ยวกับสิทธิ์ในการถือครองเพลงเมื่อปี 2019 ของเธอ อัลบั้มดังกล่าวได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม 2023 ณ ลอสแอนเจลิส ขณะทัวร์คอนเสิร์ตดิเอราส์ทัวร์
== รายชื่อเพลง ==
หมายเหตุ
เพลงทั้งหมดมีคำบรรยายว่า "เทย์เลอร์เวอร์ชัน" (Taylor's Version); แทร็ก 17–21 มีคำบรรยายเพิ่มเติมว่า "ฟรอมเดอะวอลต์" (From the Vault)
==ประวัติการวางจำหน่าย==
== อ้างอิง ==
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2566
อัลบั้มเพลงของเทย์เลอร์ สวิฟต์
อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์
อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยเชลล์แบ็ก
อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยแจ็ก แอนโตนอฟฟ์
อัลบั้มเพลงบันทึกที่อิเล็กทริกเลดีสตูดิโอส์
อัลบั้มเพลงของค่ายรีพับลิกเรเคิดส์
พิพิธภัณฑ์เปร์กาโมน

พิพิธภัณฑ์เปร์กาโมน (Pergamonmuseum, ) เป็นอาคารอนุรักษ์บนเกาะพิพิธภัณฑ์ในย่านมิทเทอ เบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี สร้างขึ้นในระหว่างปี 1910 ถึง 1930 ตามพระราชดำริของจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี ตามแปลนที่ออกแบบโดยอัลเฟรท เม็สเซิล และลูทวิช ฮ็อฟมัน ตามสถาปัตยกรรมแบบคลาสสิกลดทอน พิพิธภัณฑ์ในฐานะส่วนหนึ่งของหมู่พิพิธภัณฑ์บนเกาะพิพิธภัณฑ์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกยูเนสโกในปี 1999 สมบัติจัดแสดงชิ้นสำคัญของพิพิธภัณฑ์รวมถึงแท่นบูชาเปร์กาโมน, ประตูตลาดมีแลโตส, ประตูอิชตาร์และเส้นทางมุ่งสู่ประตูจากบาบิโลน, ฟาซาดมชัตตา, ห้องอะเลปโป และชิ้นส่วนประติมากรรมมหากาพย์กิลกาเมช
นับตั้งแต่ปี 2014 มา อาคารบางส่วนปิดปรับปรุง โดยส่วนของแท่นบูชาเปร์กาโมนคาดว่าจะแล้วเสร็จในปี 2025 กระนั้นมีประกาศในเดือนมีนาคมว่าจะปิดเข้าชมตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน 2023 เป็นต้นไปเพื่อการบำรุงรักษาในองค์รวมซึ่งจำเป็นอย่างมาก และคาดว่าจะเปิดอีกครั้งในปี 2027 เป็นอย่างเร็ว
==อ้างอิง==
===บรรณานุกรม===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Virtual tour
Virtual tour of the Pergamon Museum provided by Google Arts & Culture
พิพิธภัณฑ์ในเบอร์ลิน
เกาะพิพิธภัณฑ์
ประตูอิชทาร์

ประตูอิชทาร์ (Ishtar Gate) เป็นประตูลำดับที่แปดในนครบาบิโลนชั้นใน ปัจจุบันคือพื้นที่ฮิลละฮ์ แคว้นบาบิล ประเทศอิรัก สร้างขึ้นในราว 575 ปีก่อนคริสต์กาล โดยดำริของกษัตริย์เนบูชัดเนซซาร์ที่สองเพื่อเป็นประตูเมืองทางเหนือของนครชั้นใน ประตูนี้เป็นส่วนหนึ่งของกำแพงเมืองขนาดใหญ่ที่ประกอบด้วยทางเดินมุ่งหน้าสู่ตัวประตู
โครงสร้างเดิมมีลักษณะเป็นประตูสองชั้นโดยบานขนาดใหญ่อยู่ด้านหลัง ผนังประดับประดาด้วยเครื่องเคลือบดินเผาส่วนใหญ่เคลือบสีน้ำเงิน มีภาพของสัตว์และเทพเจ้าในลักษณะนูนต่ำประดับ ประตูมีความสูง  และมีฐานใต้ดินของเดินที่ลึก  อยู่ใต้ดิน นักโบราณคดีชาวเยอรมัน โรเบิร์ต โคลเดเวย์ เป็นผู้นำการขุดค้นพื้นที่นี้ระหว่างปี 1904 ถึง 1914 หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่งในปร 1918 ประตูชิ้นหน้าซึ่งมีขนาดเล็กกว่าได้ถูกนำมาก่อสร้างใหม่ที่พิพิธภัณฑ์แพร์กามอนในเบอร์ลิน
กษัตริย์เนบูชัดเนซซาร์ที่สอง (Nebuchadnezzar II) ครองราชย์ระหว่างปี 604–562 ปีก่อนคริสต์กาล ในรัชสมัยถือเป็นยุคทองของจักรวรรดิบาบิโลนใหม่ กษัตริย์เนบูชัดเนซซาร์ที่สองยังปรากฏในพระคัมภีร์ไบเบิลในฐานะผู้ยึดครองนครเยรูซาเลมได้ พระองค์มีพระราชดำริให้ก่อสร้างประตูขึ้น อุทิศแด่เทพีบาบิโลน นามว่า อิชทาร์ (Ishtar) ประตูสร้างขึ้นโดยใช้อิฐเคลือบและตกแต่งด้วยรูปนูนต่ำแสดง มูชยูชชู (มังกร), วัวป่าเอาโรช, สิงโต สับแถวกันไป สัตว์ทั้งสามชนิดนี้แทนเทพเจ้า มาร์ดุก, อาดัด และ อิชทาร์ ตามลำดับ
สถานทูตอิรักในปักกิ่งยังมีฟาซาดบางส่วนสร้างเลียนแบบจากประตูอิชทาร์ ฟาซาดของสถานทูตอิรักในอัมมัน ประเทศจอร์แดน มีลักษณะคล้ายกับประตูอิชทาร์เช่นกัน
==อ้างอิง==
บาบิโลน
พิพิธภัณฑ์ในเบอร์ลิน
ประตูเมือง
เอลีซา โบนาปาร์ต

มารี แอน เอลีซา โบนาปาร์ต (Marie Anne Elisa Bonaparte) เป็นเจ้าหญิงฝรั่งเศสและเป็นน้องสาวของนโปเลียน โบนาปาร์ต ซึ่งภายหลังการปราบดาภิเศษของพี่ชายเป็นจักรพรรดิแห่งฝรั่งเศส เธอก็ได้รับยศเป็นเจ้าหญิงผู้ครองลุคคาและปีอมบีโน (อันเป็นนครรัฐขนาดเล็กในอิตาลี) และเป็นแกรนด์ดัชเชสแห่งตอสคานา
เอลีซาถือเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวในบรรดาพี่น้องโบนาปาร์ตที่มีอำนาจทางการเมืองอย่างแท้จริง ในขณะที่น้องสาวคนอื่นได้รับยศที่ตั้งไว้เป็นเกียรติยศเท่านั้น เนื่องจากโดยปกติ นโปเลียนไม่ชอบให้สตรียุ่งเกี่ยวกับกิจการบ้านเมือง
เอลีซาเป็นบุตรคนที่สี่ และเป็นบุตรหญิงคนแรกของนายการ์โล บูโอนาปาร์เต กับนางเลตีเซีย ราโมลีโน เอลีซาป่วยเสียชีวิตในปี 1820 และถือเป็นคนเดียวในบรรดาพี่น้องที่ตายก่อนนโปเลียน
แกรนด์ดยุกแห่งตอสคานา
ราชวงศ์โบนาปาร์ต