pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พระเจ้าโอลาฟที่ 2 แห่งเดนมาร์ก

พระเจ้าโอลาฟที่ 2 แห่งเดนมาร์ก (ธันวาคม ค.ศ. 1370 - 3 สิงหาคม ค.ศ. 1387) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก ในพระนาม กษัตริย์โอลาฟที่ 2 (บางครั้งทรงถูกเรียกเป็น โอลาฟที่ 3)  ตั้งแต่ปีค.ศ. 1376 และทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์ ในพระนาม พระเจ้าโอลาฟที่ 4 แห่งนอร์เวย์ จนกระทั่งสวรรคต พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์เดียวในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 แห่งเดนมาร์กและพระเจ้าโฮกุนที่ 6 แห่งนอร์เวย์ และยังเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้ามักนุสที่ 4 แห่งสวีเดนและพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 4 แห่งเดนมาร์ก
==รัชกาล==
เมื่อพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 4 แห่งเดนมาร์ก พระอัยกาฝ่ายพระมารดาเสด็จสวรรคต เจ้าชายโอลาฟยังทรงมีพระชนมายุ 5 พรรษา พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กโดยสภาเดนฮอฟที่เมืองสลาเกลเซอในปีถัดมา พระราชมารดาของพระองค์คือ สมเด็จพระราชินีมาร์เกรเธอแห่งนอร์เวย์ ได้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในช่วงที่ทรงพระเยาว์ พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็น "รัชทายาทที่แท้จริงแห่งสวีเดน" ซึ่งเป็นคำยืนกรานของพระราชมารดาของพระองค์ เนื่องจากพระเจ้ามักนุสที่ 4 แห่งสวีเดน พระอัยกาฝ่ายพระบิดาของพระองค์ถูกบีบบังคับให้สละราชสมบัติ กษัตริย์โอลาฟได้รับการสรรเสริญในฐานะกษัตริย์ที่แคว้นสคาเนีย รวมถึงเมืองที่ถูกยึดครองโดยสันนิบาตฮันเซอนับตั้งแต่สนธิสัญญาสตราลซุนด์ (ค.ศ. 1370) สมเด็จพระราชินีมาร์เกรเธอทรงลงพระปรมาภิไธยในกฎบัตรฮานเฟสเนงแทนพระองค์กษัตริย์โอลาฟ ซึ่งยังทรงพระเยาว์เกินกว่าจะบรรลุนิติภาวะด้วยพระชนมายุ 15 พรรษา ในกฎบัตร กษัตริย์โอลาฟต้องทรงร่วมประชุมสภาเดนฮอฟอย่างน้อยปีละหนึ่งครั้ง และต้องส่งคืนทรัพย์สินที่กษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 4 สมเด็จตาของพระองค์ทรงยึดจากเหล่าขุนนางไปในช่วงรัชกาลก่อนหน้า
กษัตริย์โอลาฟที่ 2 แห่งเดนมาร์กได้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์หลังจากพระราชบิดาเสด็จวรรคตในปีค.ศ. 1380 เมื่อกษัตริย์โอลาฟทรงบรรลุนิติภาวะในปีค.ศ. 1385 พระราชมารดาก็ยังทรงปกครองประเทศผ่านพระองค์ ด้วยพระองค์ทรงครองราชบัลลังก์นอร์เวย์ เดนมาร์กและนอร์เวย์จึงรวมตัวกันเป็นสหภาพร่วมและปกครองโดยเดนมาร์ก เดนมาร์กและนอร์เวย์มีพระมหากษัตริย์พระองค์เดียวกัน มีเพียงสมัยไร้กษัตริย์เป็นช่วงสั้นๆ เท่านั้น จนกระทั่งนอร์เวย์ประกาศเอกราชจากเดนมาร์กในปีค.ศ. 1814
==สวรรคตและหลังจากนั้น==
กษัตริย์โอลาฟที่ 2 แห่งเดนมาร์กเสด็จสวรรคตอย่างไม่มีใครคาดคิดที่ปราสาทฟาสเตอโบ ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1387 ด้วยพระชนมายุเพียง 16 พรรษา พระบรมศพถูกฝังที่โบสถ์ซอรือบนเกาะเชลลันด์ ซึ่งเป็นที่เดียวกับที่ฝังพระบรมศพของพระอัยกา และหลังจากนั้นมีการฝังพระบรมศพของพระราชมารดา ณ ที่แห่งนี้เช่นกัน มีข่าวลือหนาหูว่า กษัตริย์โอลาฟทรงถูกลอบวางยาพิษจนสวรรคต หลังจากนั้น สมเด็จพระราชินีมาร์เกรเธอ พระราชมารดาของพระองค์ได้รวมสามราชอาณาจักรของสแกนดิเนเวียเป็นหนึ่งเดียวในฐานะรัฐร่วมประมุข หลังจากรัชสมัยกษัตริย์โอลาฟ ไม่มีพระมหากษัตริย์นอร์เวย์พระองค์อื่นใดที่ประสูติบนแผ่นดินนอร์เวย์มากว่า 500 ปี จนกระทั่งสมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ พระมหากษัตริย์พระองค์ปัจจุบัน ทรงประสูติบนแผ่นดินนอร์เวย์ในปีค.ศ. 1937 การสวรรคตของกษัตริย์โอลาฟที่ 2 ถือเป็นการสิ้นสุดทายาทสายบุรุษของราชวงศ์ยาลโบในสวีเดน
ในปีค.ศ. 1402 มีเรื่องราวของโอลาฟตัวปลอมเกิดขึ้น ซึ่งอ้างตนว่าเป็นพระองค์ ก่อนที่เขาจะถูกสั่งประหารชีวิตด้วยการเผาทั้งเป็น
==อ้างอิง==
===แหล่งอ้างอิงอื่น===
Albrectsen, Esben Danmark-Norge 1380–1814. B. 1 Fællesskabet bliver til : 1380–1536  (Danske historiske forening. 1981)
พระมหากษัตริย์เดนมาร์ก
พระมหากษัตริย์นอร์เวย์
พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์
มหายุทธศาสตร์

มหายุทธศาสตร์ (grand strategy) คือแนวคิดในภาพรวมเพื่อผลประโยชน์สูงสุดของประเทศหนึ่งหรือกลุ่มประเทศหนึ่งทั้งในยามปกติและในยามสงคราม เป็นการวางแผนในระยะยาวเกินกว่าสิบปี ครอบคลุมด้านความมั่นคง, ด้านการทหาร, ด้านเศรษฐกิจ และด้านการต่างประเทศ
เซอร์แบซิล เฮนรี ลิดเดลล์ ฮาร์ต นักยุทธศาสตร์ทหารชาวอังกฤษเคยกล่าวถึงมหายุทธศาสตร์ไว้ว่า:
"มหายุทธศาสตร์เป็นการผสมผสานและกำหนดทิศทางต่อทรัพยากรทั้งปวงของประเทศหรือกลุ่มประเทศ เพื่อการบรรลุวัตถุประสงค์ทางการเมืองหรือการสงคราม"
"มหายุทธศาสตร์ควรจะมีทั้งการคำนวณและการพัฒนาพลังอำนาจทางเศรษฐกิจและพลังอำนาจแห่งชาติด้านประชากร เพื่อที่จะให้มีประชากรที่เพียงพอทั้งด้านปริมาณและคุณภาพ เพื่อนำไปใช้ในการสู้รบในสงคราม เช่นเดียวกันกับพลังอำนาจด้านขวัญกำลังใจในการสู้รบในอันที่จะกระตุ้นพลังอำนาจทางด้านจิตใจของประชาชนในชาติ เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งของพลังอำนาจของชาติโดยรวม"
สหราชอาณาจักรนิยามคำว่ามหายุทธศาสตร์ว่ามีความหมายเดียวกับ ยุทธศาสตร์ชาติ (national strategy) สหรัฐอเมริกากำหนดให้มหายุทธศาสตร์เป็น ยุทธศาสตร์ความมั่นคงแห่งชาติ (national security strategy) และถือเป็นยุทธศาสตร์ชาติในเวลาเดียวกัน
มหายุทธศาสตร์มีองค์ประกอบสำคัญห้าส่วนได้แก่: เป้าหมาย (end), วิธีการ (way), ทรัพยากร (mean), การทดสอบยุทศาสตร์ (strategic test), การประเมินและจัดการความเสี่ยง (assessment/management) ดังนั้น การจะตั้งมหายุทธศาสตร์จำเป็นต้องกำหนดเป้าหมายหรือความมุ่งประสงของชาติเสียก่อน
==อ้างอิง==
ยุทธศาสตร์การทหาร
สมุดภาพระบายสี

สมุดภาพระบายสี (colouring-in book, colouring book, หรือ colouring page) เป็นประเภทของสมุดที่มีภาพวาดลายเส้น มีจุดมุ่งหมายให้เพิ่มสีลงไปโดยใช้สีเทียน ดินสอสี ปากกาเคมี การทาสี หรืออื่น ๆ สมุดภาพระบายสีแบบดั้งเดิมจะพิมพ์ลงในกระดาษหรือการ์ด บางเล่มอาจมีปรุรู เพื่อให้สามารถแยกหน้านั้นออกจากสมุดภาพได้ นอกจากนี้บางเล่มอาจมีเรื่องเล่าเพิ่มเติมเข้ามาด้วย ในทุกวันนี้สมุดภาพระบายสีสำหรับเด็กจำนวนมากจะมีการนำตัวการ์ตูนที่เป็นที่นิยมเข้ามาภายในเล่ม ซึ่งสมุดภาพระบายสีเหล่านี้มักถูกใช้ในฐานะสินค้าส่งเสริมความนิยมของการ์ตูนเรื่องนั้น ๆ สมุดภาพระบายสีอาจรวมกิจกรรมอื่นเข้ามา เช่น การเชื่อมต่อจุด วงกต และปริศนาอื่น ๆ บางเล่มอาจมีการใช้สติกเกอร์ร่วมด้วย
เดิมทีกิจกรรมการระบายสีลงในสมุดภาพเป็นกิจกรรมของชนชั้นขุนนางในคริสต์ศตวรรษที่ 17 และเริ่มแพร่หลายสำหรับเด็กเมื่อมีการพัฒนาเทคโนโลยีการพิมพ์โดยใช้ภาพพิมพ์หิน ซึ่งเริ่มที่แรกในเยอรมนีในคริสต์ทศวรรษ 1790
==อ้างอิง==
วัสดุทางการศึกษา
จิตรกรรม
สมเด็จพระภัควดี พระศรีสุชาดา

สมเด็จพระภัควดี พระศรีสุชาดา มหากระษัตรี บรมบพิตร พระนามเดิม นักนางอี เป็นพระธิดาในสมเด็จพระแก้วฟ้า (นักองค์ด้วง) ประสูติแต่นักนางทา ต่อมารับราชการเป็นพระอัครมเหสีในพระนารายน์ราชารามาธิบดี มีพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวคือนักองค์เภา บาทบริจาริกาในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท
== พระประวัติ ==
สมเด็จพระภัควดี พระศรีสุชาดา เป็นพระธิดาในสมเด็จพระแก้วฟ้า (นักองค์ด้วง) ประสูติแต่นักนางทา ธิดาพระยากระลาโหม (เมี้ยน) และทรงมีเชื้อสายไทยจากพระอัยยิกาฝ่ายพระชนกชื่อนักนางรอด เป็นหญิงจากกรุงศรีอยุธยา มีพระอนุชาร่วมบิดามารดาชื่อนักองค์ธม และพระเชษฐาต่างมารดาไม่มีพระนามอีกพระองค์ เมื่อจำเริญชันษาขึ้นได้ถวายตัวเข้ารับราชการเป็นฝ่ายใน พระนารายน์ราชารามาธิบดีทรงยกนักนางอีขึ้นเป็นพระอัครมเหสีทรงพระนาม สมเด็จพระภัควดี พระศรีสุชาดา มหากระษัตรี บรมบพิตร เมื่อ พ.ศ. 2311 คู่กับสมเด็จพระภัควดี พระเอกกระษัตรี ซึ่งเป็นอัครมเหสีอีกพระองค์โปรดที่แต่งตั้งไว้ตั้งแต่ พ.ศ. 2308 หลังจากนั้นสมเด็จพระภัควดี พระศรีสุชาดาประสูติการพระราชธิดาพระองค์เดียว มีพระนามว่านักองค์เภา และด้วยความที่พระองค์เป็นพระอัครมเหสี จึงมีฐานะเป็นพระมารดาเลี้ยงหรือสมเด็จพระท้าวของนักองค์เองด้วย
เมื่อกรุงกัมพูชาเกิดจลาจล พระยายมราช (แบน) และพระยากลาโหม (ปก) พาเจ้านายเขมรและเขมรเข้ารีตประมาณ 500 คน เข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชเมื่อ พ.ศ. 2325 เจ้านายเขมรที่เสด็จลี้ภัยในคราวนั้น ได้แก่ สมเด็จพระภัควดี พระศรีสุชาดา, นักนางแม้น, นักองค์อี, นักองค์เภา และนักองค์เอง แต่นักองค์เม็ญป่วย ถึงแก่พิราลัยเสีย สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทกราบทูลขอนักองค์อีและนักองค์เภาไปเป็นพระสนมเอกในวังหน้าสองพระองค์ ส่วนนักองค์เอง พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงชุบเลี้ยงเป็นพระราชโอรสบุญธรรม เข้าใจว่าสมเด็จพระภัควดีคงประทับอยู่ร่วมกับนักองค์เองในวังเจ้าเขมรหรือในวังหน้าร่วมกับนักองค์เภา ส่วนนักนางแม้นบวชเป็นชีที่วัดหลวงชี (ปัจจุบันคือวัดบวรสถานสุทธาวาส) ในวังหน้า
ราชพงษาวดารกรุงกัมพูชา ระบุว่า สมเด็จพระภัควดี พระศรีสุชาดา และนักองค์เภา เดินทางออกจากสยามเข้ากัมพูชาทางเมืองพระตะบอง แล้วเดินทางออกจากพระตะบองพร้อมกับเจ้าพระยาอภัยธิเบศร์ (แบน) เสด็จไปประทับที่พระตำหนักตำบลโพธิกำโบ (แปลว่า "โพธิปูน") ตั้งแต่ พ.ศ. 2349 และ พ.ศ. 2350 สมเด็จพระอุไทยราชาธิราชรามาธิบดี ตรัสใช้พระองค์แก้ว (ด้วง) และออกญาจักรี (แกบ) นำเครื่องราชบรรณาการไปถวายพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชที่กรุงเทพมหานคร เพื่อขอรับสมเด็จพระปิตุจฉาคือนักองค์อีและนักองค์เภาที่ประทับอยู่กรุงสยามกลับคืนกรุงกัมพูชา เอกสารไทยระบุว่าพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชไม่โปรดพระราชทาน เพราะ "มีพระองค์เจ้าอยู่ จะให้ออกไปมิได้มารดากับบุตรจะพลัดกัน" กล่าวคือมิทรงอนุญาตให้ทั้งนักองค์อีและนักองค์เภากลับกรุงกัมพูชา ขณะที่เอกสารเขมรระบุว่า พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชโปรดเกล้าพระราชทานให้ นักองค์เม็ญ นักองค์เภา และสมเด็จพระภัควดีพระเอกกระษัตรี (น่าจะเป็น สมเด็จพระภัควดี พระศรีสุชาดา) กลับคืนเมืองเขมร เว้นแต่นักองค์อีที่คงให้อยู่กรุงเทพมหานครทั้งมารดาและพระราชบุตร
== อ้างอิง ==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
บาทบริจาริกาในราชสำนักกัมพูชา
เจ้าหญิงกัมพูชา
ชาวกัมพูชาเชื้อสายไทย
ราชินีแห่งกัมพูชา
ชาวกัมพูชาในประเทศไทย
สมเด็จพระภัควดี พระเอกกระษัตรี

สมเด็จพระภัควดี พระเอกกระษัตรี ศรีจักรพรรดิราช วรลักษณ อรรคกัลยาณี วุฒิอุดมบรมบพิตร พระนามเดิม วงษ์ เป็นพระอัครมเหสีในพระนารายน์ราชารามาธิบดี มีพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวคือนักองค์เม็ญ
== พระประวัติ ==
สมเด็จพระภัควดี พระเอกกระษัตรี มีพระชนม์ชีพช่วงต้นอย่างไรไม่เป็นที่ปรากฏ ทราบเพียงว่ามีพระนามเดิมว่า วงษ์ เป็นหญิงสามัญชนที่เข้ารับราชการเป็นบาทบริจาริกาตำแหน่งพระสนมโทในพระนารายน์ราชารามาธิบดี ทรงพระเมตตานักนางวงษ์มาก จึงโปรดเกล้าพระราชทานนามให้ใหม่ว่า นักนางบุบผาวดี เมื่อ พ.ศ. 2303 ในช่วงเวลานั้นพระศรีไชยเชษฐ์ (กวัน) เจ้าลาวเมืองสตึงแตรงถวายนางแก้วประทุมามารับราชการฝ่ายในได้สามเดือน ก็ไม่โปรดปรานส่งนางแก้วประทุมาคืนเมืองลาว
หลังนักนางบุบผาวดีตั้งพระหน่อเจ้าได้สิบเดือน จึงประสูติการพระราชธิดา มีพระนามว่า นักองค์เม็ญ (หรือมิน) เมื่อ พ.ศ. 2308 พระนารายน์ราชารามาธิบดีปีติโสมนัสมาก ทรงโปรดเกล้าสถาปนานักนางบุบผาวดีขึ้นเป็น สมเด็จพระภัควดี พระเอกกระษัตรี ศรีจักรพรรดิราช วรลักษณ อรรคกัลยาณี วุฒิอุดมบรมบพิตร เป็นพระอัครมเหสี ขุนนางทั้งหลายให้เพ็ดทูลขานรับว่า "พระกรุณาพิเศษ" ส่วนคุณหญิงและข้าราชการฝ่ายในให้เพ็ดทูลขานรับว่า "แม่" ต่อมาพระนารายน์ราชารามาธิบดี ทรงโปรดเกล้าสถาปนานักนางอี ขึ้นเป็นสมเด็จพระภัควดี พระศรีสุชาดา เป็นอัครมเหสีอีกพระองค์คู่กันใน พ.ศ. 2311 และด้วยความที่พระองค์เป็นพระอัครมเหสี จึงมีฐานะเป็นพระมารดาเลี้ยงหรือสมเด็จพระท้าวของนักองค์เองด้วย
เมื่อกรุงกัมพูชาเกิดจลาจลใน พ.ศ. 2325 สมเด็จพระภัควดี พระเอกกระษัตรีไม่ได้เสด็จลี้ภัยไปสยามพร้อมกับพระบรมวงศานุวงศ์อื่น ๆ ด้วย ส่วนนักองค์เม็ญ พระราชธิดา สิ้นพระชนม์ขณะเสด็จลี้ภัยไปกรุงสยาม
== อ้างอิง ==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
บาทบริจาริกาในราชสำนักกัมพูชา
ราชินีแห่งกัมพูชา
วัดช้าง (อำเภอเมืองอ่างทอง)

วัดช้าง วัดโบราณประเภทวัดราษฎร์ในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกายตั้งอยู่ที่ ตำบลบ้านอิฐ อำเภอเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง
วัดแห่งนี้สร้างในสมัย กรุงสุโขทัย เป็นราชธานีเมื่อประมาณปี พ.ศ. 1845 ต่อมาในสมัยกรุงศรีอยุธยาใน ยุทธการที่ทุ่งบางแก้ว เมื่อปี พ.ศ. 2128 สมเด็จพระนเรศวรโปรดเกล้าฯ ให้ พระราชมนู เป็นแม่ทัพหน้าซึ่งพระราชมนูได้ใช้วัดช้างซึ่งขณะนั้นไม่ปรากฏหลักฐานว่าเป็นวัดที่มีพระสงฆ์จำพรรษาหรือเป็นวัดร้างเป็นที่ตั้งทัพทหารจำนวน 10,000 นาย
หลังจากมีชัยชนะเหนือกองทัพพม่าสมเด็จพระนเรศวรก็โปรดเกล้าฯ ให้มีการบูรณะปฏิสังขรณ์วัดจนกระทั่งสิ้นรัชสมัยของ สมเด็จพระนเรศวรมหาราช พระราชมนูซึ่งขณะนั้นมีบรรดาศักดิ์เป็น เจ้าพระยาอัครมหาเสนาธิบดี ที่สมุหพระกลาโหมได้ลาออกจากราชการและออกบวชจนสิ้นอายุขัยโดยได้สร้างพระวิหารเพื่อถวายเป็นพระราชกุศลแด่สมเด็จพระนเรศวรมหาราชและได้มีการสร้างเจดีย์บรรจุอัฐิขึ้นหลังจากนั้นก็ไม่ปรากฏหลักฐานอีก จนกระทั่งเสียกรุงศรีอยุธยาจึงถูกทิ้งเป็นวัดร้าง
ต่อมาในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์จึงได้มีการฟื้นฟูวัดช้างขึ้นมาอีกครั้งหนึ่งโดยวัดช้างได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2403 
== ลำดับเจ้าอาวาสเท่าที่ปรากฏหลักฐาน ==
1. หลวงพ่อเพชร (พระราชมนู)
2. หลวงปู่รอด
3. หลวงพ่อพ่วง
4. หลวงพ่อเพ็ง (ลำดับที่ 2-4 เป็นพ่อลูกกัน)
หลังจากนั้นก็ไม่ปรากฏนามเจ้าอาวาสอีกจนกระทั่งเสียกรุงศรีอยุธยา
5. พระพ่วง
6. พระเปรื่อง
7. พระโห (พ.ศ. 2466) รักษาการเจ้าอาวาส
- พระรอด (พ.ศ. 2478) รักษาการเจ้าอาวาส
8. พระเฉื่อย
9. พระนา
10. พระศิริ (พิทักษ์สาลี)
11. พระฮวด
12. พระปุ่น (อนนท์พันธ์)
13. พระกลั่น (วัฒนศิริ)
14. พระใบฎีกาช้อย วิสารโท (เขม้นจันทร์) 2509-2534
15. พระครูสุวัฒน์วรกิจ (สุพจน์ สุวจฺจโน) 2534-ปัจจุบัน
== โบราณสถานและโบราณวัตถุในวัด ==
พระเจดีย์บรรจุอัฐิของ เจ้าพระยาอัครมหาเสนาธิบดี หรือ พระราชมนู หรือ หลวงพ่อเพชร
พระอุโบสถมหาอุตม์ สมัยสุโขทัย
หลวงพ่อทอง พระประธานในพระอุโบสถ
วิหารพระราชมนู
ธรรมาสน์บุษบก
== อ้างอิง ==
ช้าง
โบราณสถานในจังหวัดอ่างทอง
สิ่งก่อสร้างในสมัยกรุงสุโขทัย
มาดามญู

เจิ่น เหละ ซวน (Trần Lệ Xuân; 22 สิงหาคม ค.ศ. 1924 – 24 เมษายน ค.ศ. 2011) เป็นที่รู้จักในนาม มาดามญู เป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง "โดยพฤตินัย" ของเวียดนามใต้ช่วง ค.ศ. 1955–1963 เป็นภรรยาของโง ดิ่ญ ญู น้องชายและหัวหน้าที่ปรึกษาของโง ดิ่ญ เสี่ยม ประธานาธิบดีประเทศเวียดนามใต้
เจิ่น เหละ ซวน เกิดในครอบครัวชนชั้นสูงในฮานอย ในช่วงที่ตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส ปู่ของเธอทำงานใกล้ชิดกับผู้ปกครองอาณานิคม ส่วนบิดาชื่อเจิ่น วัน เจือง สำเร็จการศึกษาด้านกฎหมายจากฝรั่งเศส และดำรงตำแหน่งเลขานุการต่างประเทศคนแรกของดินแดนอินโดจีนในอาณัติของญี่ปุ่น ส่วนมารดาชื่อเทิน ถิ นาม เจิน เป็นเชื้อพระวงศ์ เธอเข้าเรียนที่วิทยาลัยอาลแบร์ ซาร์โร ซึ่งเป็นโรงเรียนภาษาฝรั่งเศสในฮานอย เธอสนใจในประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส ชอบการขับร้องเพลงบรรยายธรรมชาติป่าเขาของฝรั่งเศส ต่อมาเธอตั้งเป้าประสงค์ในการเรียนนี้เพื่อขจัดความเป็นเวียดนามและทำให้ตนเป็นหญิงสาวชาวฝรั่งเศสที่เพรียบพร้อม ซึ่งนโยบายของโรงเรียนฝรั่งเศสในเวียดนามคือการอ้างตัวเป็นผู้เจริญแล้ว (คือเป็นอารยะ) มาพัฒนาคนเวียดนามให้เป็น "คนฝรั่งเศสผิวเหลือง" เพราะการเป็นคนเวียดนามนั้นเป็น "อนารยชน" หลังเธอหยุดเรียนและออกจากโรงเรียน เหละ ซวนพูดภาษาฝรั่งเศสในบ้านและเขียนภาษาเวียดนามไม่ได้เลย จนเธอโตขึ้นจึงเริ่มร่างสุนทรพจน์ฝรั่งเศสและแปลออกเป็นภาษาเวียดนาม
ครั้นจำเริญวัยขึ้น มารดาก็แนะนำชายหนุ่มที่มีคุณสมบัติดีหลายคนแก่เธอ แต่เหละ ซวนชอบโง ดิ่ญ ญู ชายผู้มีอายุมากกว่าเธอ 14 ปี และเรียกเธอว่า "หลานสาว" ตามธรรมเนียมเวียดนาม ทั้งสองหมั้นหมายกันใน ค.ศ. 1940 และสมรสกันใน ค.ศ. 1943 เมื่ออายุได้ 18 ปี เดิมเคยนับถือศาสนาพุทธนิกายมหายาน ก่อนเปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกหลังการสมรสกับสามี เธอมีบทบาททางการเมืองอยู่เนือง ๆ หลังโง ดิ่ญ เสี่ยม ขึ้นเป็นประธานาธิบดีซึ่งครองโสด และรายล้อมไปด้วยองครักษ์ "มีแต่คนหล่อ ๆ รอบตัวเขา" เหละ ซวน หรือมาดามญูในฐานะน้องสะใภ้ผู้มีทักษะทางสังคมต่ำ จึงดำรงตำแหน่งเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศอย่างไม่เป็นทางการ เธอมักผสานความเชื่อคาทอลิกที่เธอนับถือกับลัทธิพื้นบ้านเพื่อสร้างเรื่องราวแก่ตนเอง เช่น เธออ้างตัวว่าเป็นพี่น้องตระกูลจึง ซึ่งเป็นวีรสตรีเวียดนามผู้ต่อต้านการรุกรานของจีน กลับชาติมาเกิด และโดยเฉพาะในช่วงวิกฤตศาสนาพุทธ มาดามญูเป็นที่รู้จักจากการแสดงความคิดเห็นที่รุนแรงและไม่เหมาะสมกับผู้ประท้วงต่อต้านรัฐบาลโดยกลุ่มชาวพุทธหลายครั้ง เช่น "หากพระรูปไหนทำบาร์บีคิวให้เห็นอีก ฉันจะปรบมือให้ พร้อมถวายไฟแช็กและน้ำมันให้" ที่กล่าวถึงกรณีพระทิก กว๋าง ดึ๊ก และ "ช่างน่าอายเสียเหลือเกินที่เห็นคน [ผู้นำชาวพุทธ] ไร้มารยาท อ้างตัวว่าจะเป็นผู้นำ" แต่หลังโง ดิ่ญ ญู สามี และโง ดิ่ญ เสี่ยม พี่เขย ถูกลอบสังหารใน ค.ศ. 1963 เธอจึงลี้ภัยไปประเทศฝรั่งเศส และเสียชีวิตที่ประเทศอิตาลี
== อ้างอิง ==
=== ข้อมูล ===
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Interview with Madame Nhu, 1982
Madame Ngô Đình Nhu, sister-in-law of President Diệm speaking after the assassination of husband and brother-in-law (audio file)
Madame Nhu  speaking of "barbecued monks" (download mp3 or mpg file)
นักการเมืองเวียดนาม
คู่สมรสของผู้นำประเทศ
สกุลโง
บุคคลจากฮานอย
การเบียดเบียนพุทธศาสนิกชน
คริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกชาวเวียดนาม
บุคคลจากศาสนาพุทธที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์
กองภารกิจพิเศษที่ 707

กองภารกิจพิเศษที่ 707 (제707특수임무단, ฮันจา: 第707特殊任務團)  เป็นหน่วยต่อต้านการก่อการร้ายชั้นยอด ของหน่วยบัญชาการสงครามพิเศษกองทัพบกสาธารณรัฐเกาหลี
==ประวัติ==
==การฝึก==
==ยุทโธปกรณ์==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Specialoperations.com
องค์การต่อต้านการก่อการร้าย
หน่วยและรูปขบวนหน่วยรบพิเศษ
หน่วยรบพิเศษ
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2524
กองทัพบกสาธารณรัฐเกาหลี
หน่วยชิงตัวประกัน
ยุคทองของอิสลาม

ยุคทองของอิสลาม (العصر الذهبي للإسلام) เป็นยุครุ่งเรืองทางวัฒนธรรม เศรษฐกิจ และวิทยาศาสตร์ในประวัติศาสตร์อิสลาม ตามธรรมเนียมถือว่าเริ่มตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 8 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 14 และเป็นที่เข้าใจกันว่าเริ่มขึ้นในรัชสมัยของเคาะลีฟะฮ์ฮารูน อัรเราะชีด (ค.ศ. 786–809) แห่งราชวงศ์อับบาซียะฮ์ ด้วยการเปิดบัยตุลฮิกมะฮ์ในแบกแดด เมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลกในขณะนั้น ที่นั่น นักวิชาการอิสลามและผู้รู้รอบด้านจากทั่วสารทิศซึ่งมีภูมิหลังทางวัฒนธรรมที่แตกต่างกันได้รับคำสั่งให้รวบรวมและแปลความรู้สมัยคลาสสิกของโลกเป็นภาษาซีรีแอกและภาษาอาหรับ
ตามธรรมเนียมถือกันว่ายุคทองของอิสลามสิ้นสุดลงพร้อมกับการล่มสลายของรัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์เนื่องจากการโจมตีของชาวมองโกลและการล้อมแบกแดดใน ค.ศ. 1258 นักวิชาการจำนวนหนึ่งกำหนดจุดสิ้นสุดของยุคทองไว้ในราว ค.ศ. 1350 โดยเชื่อมกับสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาของตีมูร์ ในขณะที่นักประวัติศาสตร์และนักวิชาการสมัยใหม่จำนวนมากกำหนดจุดสิ้นสุดของยุคทองไว้ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 ต่อคริสต์ศตวรรษที่ 16 โดยเชื่อมกับสมัยดินปืนอิสลาม (สมัยกลางของอิสลามอยู่ในช่วงคาบเกี่ยวกับยุคทองของอิสลาม โดยแหล่งข้อมูลหนึ่งกำหนดระยะเวลาไว้ระหว่าง ค.ศ. 900–1300)
==อ้างอิง==
==อ่านเพิ่ม==
George Makdisi "Scholasticism and Humanism in Classical Islam and the Christian West". Journal of the American Oriental Society 109, no.2 (1982)
Josef W. Meri (2005).  An Encyclopedia. Routledge. . p.&nbsp;1088.
Tamara Sonn: Islam: A Brief History. Wiley 2011, , pp.&nbsp;39–79 
Maurice Lombard: The Golden Age of Islam. American Elsevier 1975
George Nicholas Atiyeh; John Richard Hayes (1992). [ The Genius of Arab Civilization]. New York University Press. . p.&nbsp;306.
Dario Fernandez-Morera (2015) The Myth of the Andalusian Paradise. Muslims, Christians, and Jews under Islamic Rule in Medieval Spain. ISI Books  (hardback)
Joel Epstein (2019) The Language of the Heart Juwal Publications 
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Islamicweb.com: History of the Golden Age
Khamush.com: Baghdad: Metropolis of the Abbasid Caliphate – Chapter 5 , by Gaston Wiet.
U.S. Library of Congress.gov: The Kirkor Minassian Collection – contains examples of Islamic book bindings.
 
ประวัติศาสตร์ของวิทยาศาสตร์อิสลาม
วัฒนธรรมอิสลาม
ศาสนาอิสลามในสมัยกลาง
การศึกษาในยุโรปสมัยกลาง
ศาสนาในสมัยกลาง
วิทยาศาสตร์ในสมัยกลาง
ยุคทอง (อุปลักษณ์)
ท่าอากาศยานอาคือเรย์รี

ท่าอากาศยานอาคือเรย์รี (Akureyrarflugvöllur)  เป็นท่าอากาศยานทางวิ่งเดียวในเมืองอาคือเรย์รี ประเทศไอซ์แลนด์ อยู่ห่างจากใจกลางเมืองไปทางทิศใต้ประมาณ 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
OurAirports – Akureyri
OpenStreetMap – Akureyri
อาคือเรย์รี
อาคือเรย์รี
ตำบลแม่คะ

แม่คะ เป็นตำบลของอำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้าน ณ พ.ศ. 2563 ตำบลนี้มีประชากร 14,692 คน
==อ้างอิง==
แม่คะ
แม่คะ
อำเภอฝาง
อำเภอเราะดาอ์

เราะดาอ์ (رداع)  เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการอัลบัยฎออ์ ประเทศเยเมน ใน ค.ศ. 2003 อำเภอนี้มีประชากร 56,382 คน โดยมีเมืองเราะดาอ์เป็นเมืองใหญ่ที่สุด อยู่ห่างจากเมืองษะมารไปทางตะวันออก  ตัวเมืองเป็นที่รู้จักจากมัสยิดและมัดเราะซะฮ์อัลอามิรียะฮ์ซึ่งสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 16
==ภูมิอากาศ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เราะดาอ์
โฟกัส (อีพี)

Focus เป็นอีพีเปิดตัวของศิลปินดูโอจากประเทศเกาหลีใต้ จัสทู ถูกเผยแพร่โดย เจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ เมื่อวันที่ 5 มีนาคม 2019 โดยมีเพลง "Focus On Me" เป็นเพลงไตเติ้ล และอัลบั้มในภาษาญี่ปุ่นเผยแพร่เมื่อวันที่ 10 เมษายน 2019
==รายชื่อเพลง==
เครดิตดัดแปลงมาจาก Naver Music
==มิวสิกวิดีโอ==
มิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงไตเติ้ลถูกเผยแพร่เมื่อวันที่ 4 มีนาคม 2019 โดยภายใน 24 ชั่วโมงหลังเผยแพร่ มิวสิกวิดีโอมีจำนวนผู้เข้าชมมากกว่า 8 ล้านคนบนยูทูบ และมีมากกว่า 32 ล้านคน 0.7 ล้านคนถูกใจในเดือนมิถุนายน นอกจากนี้ยังมี 4 ล้านสตรีมบนสปอทิฟาย
ในวันที่ 8 มีนาคม วิดีโอการซ้อมเต้นของเพลง Focus On Me ได้ถูกเผยแพร่ในช่องยูทูบทางการของก็อตเซเวน หลังจากนั้นในเดือนมิถุนายน วิดีโอซ้อมเต้นมียอดผู้ชมมากกว่า 0.5 ล้านคน
==ชาร์ต==
===อัลบั้ม===
====ชาร์ตรายสัปดาห์====
===ซิงเกิล===
===="Focus On Me" ชาร์ตรายสัปดาห์====
==ยอดขาย==
== ประวัติการเผยแพร่ ==
==อ้างอิง==
อีพีในปี พ.ศ. 2562
อีพีภาษาเกาหลี
วัดช้าง (ตำบลหันตรา)

วัดช้าง โบราณสถานประเภทวัดร้างที่ตั้งอยู่ที่ตำบลหันตรา อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยตั้งอยู่ทางใต้ของ วัดมเหยงคณ์
สันนิษฐานว่าวัดนี้สร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้นโดยมีเจดีย์ช้างล้อมเป็นประธานของวัด มีการสร้างเจดีย์รายประจำที่มุมทั้งสี่โดยรอบเจดีย์ประธาน และทำกำแพงวัดล้อมรอบ อุโบสถอยู่ถัดออกมาทางด้านหน้าของเจดีย์ ยังพบหลักฐานประติมากรรมรูปช้างปูนปั้นจำนวนมาก
สันนิษฐานว่าน่าจะอยู่ในช่วงการบูรณะปฏิสังขรณ์วัดครั้งที่ 2 ประมาณรัชสมัย สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ เฉกเช่นเดียวกันกับวัดมเหยงคณ์ที่ สมเด็จพระที่นั่งท้ายสระ สมเด็จพระบรมเชษฐาธิราชของพระองค์ที่ได้บูรณะปฏิสังขรณ์ไปก่อนแล้ว
== อ้างอิง ==
สิ่งก่อสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา
ช้าง
รายพระนามผู้ปกครองซัคเซิน

== เจ้าผู้คัดเลือกแห่งซัคเซิน ==
== ราชอาณาจักรซัคเซิน ==
=== ราชวงศ์เวททิน ===
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์สลายตัวในค.ศ. 1806 อิเล็กเตอร์แห่งซัคเซิน, พันธมิตรของนโปเลียน, จึงจัดตั้งราชอาณาจักรซัคเซินในค.ศ. 1806.
== ประมุขราชวงศ์เวททินหลังค.ศ. 1918 ==
ฟรีดริช เอากุสท์ที่ 3 , 1918–1932
มาร์กราฟฟรีดริช คริสเตียน, 1932–1968
มาร์กราฟมาเรีย เอมานูเอล, 1968–2012
มาร์กราฟอัลเบรช, 2012 (เป็นที่ถกเถียง)
มาร์กราฟอเล็กซานเดอร์, ตั้งแต่ 2012 (เป็นที่ถกเถียง)
มาร์กราฟรือดิเกร์, 2012-2022 (เป็นที่ถกเถียง)
เจ้าชายดาเนียล, ตั้งแต่ 2022
เจ้าชายไมเคิลแห่งแซ็กซ์-ไวมาร์, ตั้งแต่ 2012 (เป็นที่ถกเถียง (ตั้งแต่พระบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1988,เจ้าชายไมเคิลกลายเป็นพระกุลเชษฐ์แห่งราชวงศ์เวททิน)
== อ้างอิง ==
พระมหากษัตริย์ซัคเซิน
*
ซ
ท่าอากาศยานอัลบุกอ์

อัลบุกอ์  เป็นทางวิ่งในหมู่บ้านอัลบุกอ์ ประเทศเยเมน
==อ้างอิง==
OurAirports - Yemen
Great Circle Mapper - Albuq
Albuq
กูเกิลเอิร์ธ
==แหล่งข้อมูลอื่น==
อัลบุกอ์
แอ็กเซียม

คาร์ลอส รุยซ์ (Carlos Ruiz; 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1997) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวสเปนที่รู้จักในนาม แอ็กเซียม (Axiom) หรือชื่อเดิม เอ-คิด (A-Kid) เซ็นสัญญากับ WWE เป็นแชมป์ NXT UK Heritage Cup Champion คนแรกใน NXT UK เขาเคยแข่งขันในสมาคมอิสระของอเมริกาและยุโรปโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับ Pro Wrestling Guerrilla (PWG), Progress Wrestling, Chikara, Defiant Wrestling และ White Wolf Wrestling (Triple W) ในเดือนเมษายน 2018, เขากลายเป็นชาวสเปนคนแรกและเมื่ออายุ 20 ปีเป็นนักมวยปล้ำที่อายุน้อยที่สุดที่เคยแข่งขันในการแข่งขันเดี่ยวที่ได้รับการจัดอันดับห้าดาวโดย the Wrestling Observer Newsletter
==ผลงาน==
ATTACK! Pro Wrestling 
* ATTACK! Tag Team Championship (1 time) - with Adam Chase
Westside Xtreme Wrestling
*Ambition: Wildcard Edition (2019)
White Wolf Wrestling
* Triple W Absolute Championship (3 times)
* Triple W Extreme Championship (1 time)
* Triple W Heavyweight Championship (1 time)
WWE
* NXT UK Heritage Cup (1 time)
*NXT UK Heritage Cup Inaugural Tournament
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นักมวยปล้ำชาวสเปน
วิกทอเรีย คอเริน มิตเชลล์

วิกทอเรีย เอลิซาเบธ คอเริน มิตเชลล์ (Victoria Elizabeth Coren Mitchell;  คอเริน; เกิด ) เป็นนักเขียน, ผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์ และนักเล่นโป๊กเกอร์อาชีพ เธอเป็นที่รู้จักจากการดำเนินรายการตอบคำถามทางช่องบีบีซีโฟร์ ออนลีคอนเน็กต์ ตั้งแต่ปี 2008
เธอเกิดในย่านฮัมเมอสมิธในเวสท์ลอนดอน และเป็นลูกสาวคนเดียวของนักข่าวและตลกอาชีพ อลัน คอเริน กับภรรยา แอน คัสเรียล (Anne Kasriel) เธอมีพี่ชายหนึ่งคนคือ นักข่าว ไกลส์ คอเริน และเธอเป็นญาติกับนักข่าวชาวแคนาดา ไมเคิล คอเริน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บทางการ
พิธีกรชาวอังกฤษ
นักข่าวชาวอังกฤษ
นักโป๊กเกอร์ชาวอังกฤษ
บุคคลจากแฮมเมอร์สมิท
นักข่าวของเดอะการ์เดียน
บุคคลจากดิออบเซิร์ฟเวอร์
บุคคลจากคริกเคิลวุด
นักหนังสือพิมพ์ชาวอังกฤษ
บุคคลจากบีบีซี
ติมอร์ของโปรตุเกส

ติมอร์ของโปรตุเกส (Timor Português) หมายถึงช่วงเวลาทางประวัติศาสตร์ของประเทศติมอร์ตะวันออก ขณะเป็นอาณานิคมของโปรตุเกส ระหว่าง ค.ศ. 1702 ถึง ค.ศ. 1975 ในช่วงเวลาส่วนใหญ่ของยุคสมัยนี้ เกาะติมอร์ ถูกแบ่งระหว่างโปรตุเกสและหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์
ชาวโปรตุเกสถือเป็นชนชาติยุโรปกลุ่มแรกในบริเวณนี้ โดยเดินทางมาถึงใน ค.ศ. 1515 นักบวชคณะดอมินิกัน เดินทางมาถึงเกาะติมอร์ใน ค.ศ. 1556 และตัวเกาะก็ถูกประกาศเป็นอาณานิคมของโปรตุเกสใน ค.ศ. 1702 ภายหลังจากการปฏิวัติคาร์เนชัน (ถือเป็นจุดเริ่มต้นของกระบวนการปลดปล่อยอาณานิคมโดยรัฐบาลลิสบอน) ใน ค.ศ. 1975 ติมอร์ตะวันออกถูกบุกครองโดยอินโดนีเซีย กระนั้น การบุกครองดังกล่าวก็ไม่ได้ถูกยอมรับว่าชอบด้วยกฎหมายจากสหประชาชาติ ซึ่งยังคงรับรองว่าติมอร์ตะวันออกยังคงอยู่ภายใต้การปกครองของโปรตุเกส ท้ายที่สุดแล้วติมอร์ตะวันออกจึงได้รับเอกราชใน ค.ศ. 2002 หลังจากอยู่ภายใต้ การบริหารช่วงเปลี่ยนผ่านโดยสหประชาชาติ
== อ้างอิง ==
 
รัฐสิ้นสภาพในประเทศติมอร์-เลสเต
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2245
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2518
อดีตอาณานิคมของโปรตุเกส
อดีตอาณานิคมในทวีปเอเชีย
อดีตอาณานิคมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้