การเข้าเป็นทหารของกลุ่มคนแอลจีบีที

กลุ่มคนอย่างเกย์, เสลเบียน, รักร่วมสองเพศ, กะเทย, และเควียร์ (แอลจีบีทีคิว) สามารถเข้ารับการเป็นทหารได้ในกองทัพหลายที่ทั่วโลก: ประเทศอุตสาหกรรมส่วนใหญ่ ประเทศตะวันตก รวมทั้งบางประเทศในทวีปอเมริกาใต้ เช่น ประเทศอาร์เจนตินาและประเทศชิลีและอย่างประเทศแอฟริกาใต้, และประเทศอิสราเอล แต่สิทธิของกลุ่มอินเทอร์เซ็กซ์ยังคลุมเคลือ
อัตรานี้สอดคล้องกับอันดับโลกล่าสุดเกี่ยวกับการยอมรับรักร่วมเพศ ซึ่งชี้ให้เห็นว่าการยอมรับชุมชนแอลจีบีทีกำลังแพร่หลายมากเฉพาะในรัฐฆราวาสและรัฐมั่งคั่งเท่านั้น
อย่างไรก็ตาม นโยบายที่ยอมรับต่อทหารที่เป็นชายรักร่วมเพศและหญิงรักร่วมเพศไม่ได้รับประกันว่ากลุ่มคนแอลจีบีทีจะมีภูมิคุ้มกันต่อการเลือกปฏิบัติในสังคมนั้น แม้แต่ในประเทศที่บุคคลผู้มีความหลากหลายทางเพศมีอิสระที่จะรับราชการทหาร นักเคลื่อนไหวยังเรียกร้องว่ายังต้องปรับปรุง ประเทศอิสราเอล เป็นประเทศตัวอย่างที่ยังมีอคติต่อกลุ่มคนผู้มีความหลากหลายทางเพศ แต่ในกองทัพมีทหารที่เป็นชายรักร่วมเพศเข้ารับการเป็นทหารอย่างเปิดเผย
ประวัติศาสตร์แสดงให้เห็นสังคมที่ยอมรับกับหลีกเลี่ยงนายทหารที่เป็นชายรักร่วมเพศอย่างเปิดเผยภายในกองทัพ แต่ตอนนี้มีการเริ่มพิจารณาถึงความเหมาะสมของวลีที่มีชื่อเสียงในปี พ.ศ. 2553 ว่า "ห้ามถาม ห้ามบอก [ว่าเป็นนายทหารกองทัพเป็นชายรักร่วมเพศหรือหญิงรักร่วมเพศ]" ในสหรัฐกำลังเป็นที่สนใจในนานาชาติ โดยได้ให้ความกระจ่างเกี่ยวกับการเลือกปฏิบัติ ความรุนแรง และความยากลำบากของทหารที่ระบุว่าเป็นแอลจีบีทีต้องเผชิญ ตลอดจนข้อโต้แย้งและต่อต้านการห้ามเข้ารับเรียกเป็นทหาร
ในประเทศไทย การเกณฑ์ทหารจัดให้กลุ่มคนกะเทยหรือคนข้ามเพศจัดอยู่ในกลุ่มคนที่ไม่เรียกเข้ารับราชการทหาร โดยจัดอยู่จำพวกกลุ่มบุคคลที่เพศสภาพไม่ตรงกับเพศกำเนิด ทั้งนี้ ต้องมีการเปลี่ยนแปลงอัตลักษณ์ทางเพศด้วยการดัดแปลงร่างกายหรือมีใบรับรองแพทย์ยืนยันเท่านั้น
== อ้างอิง ==
== หนังสืออ่านเพิ่มเติม ==
Burg, B. R. (2002) Gay Warriors: A Documentary History from the Ancient World to the Present (New York University Press, 2002)
De Angelis, Karin, et al. (2013) "Sexuality in the military." in International Handbook on the Demography of Sexuality (Springer Netherlands, 2013) pp 363–381.
Frank, Nathaniel, ed. (2010) Gays in foreign militaries 2010: A global primer online
Frank, Nathaniel. (2013) "The President's Pleasant Surprise: How LGBT Advocates Ended Don't Ask, Don't Tell," Journal of homosexuality 60, no. 2-3 (2013): 159–213.
Frank, Nathaniel. (2009) Unfriendly Fire: How the Gay Ban Undermines the Military and Weakens America
Okros, Alan, and Denise Scott. (2014) "Gender Identity in the Canadian Forces A Review of Possible Impacts on Operational Effectiveness." Armed Forces & Society 0095327X14535371.
Polchar, Joshua, et al. (2014) LGBT Military: A Strategic Vision for Inclusion (The Hague Centre for Strategic Studies, 2014)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Palm Center, University of California, Santa Barbara. 
Center for Military Readiness, Livonia, MI, Non-profit educational organization focusing on traditionalist military personnel policy: see Center for Military Readiness
Military Culture: European
Center for the Study of Sexual Minorities in the Military of the University of California, Santa Barbara
ArmyLGBT.org.uk: Website of the British Army's LGBT Employee Network
Defence Gay and Lesbian Information Service - Australia
Modern Military Association of America, US Site for serving LGBTQ soldiers
Human Rights Watch report: Uniform Discrimination The Don't Ask, Don't Tell Policy of the U.S. Military 
Blue Alliance&nbsp;– LGBT Alumni of the US Air Force Academy
History of gay and lesbian discrimination in Canadian Military
Watch Open Secrets, a National Film Board of Canada documentary on homosexuals in the military during World War II
กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศกับสังคม
การเกณฑ์ทหาร