pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เมดเจด

เมดเจด (Medjed) เป็นเทพเจ้าองค์หนึ่งในศาสนาอียิปต์โบราณ ปรากฏพระนามอยู่ใน คัมภีร์มรณะ ซึ่งเป็นเอกสารสำคัญทางศาสนาของอียิปต์โบราณ แต่ด้วยรูปร่างที่แปลกตา ละม้ายกับตัวละครหลักในอนิเมะ ผีน้อยคิวทาโร่ (オバケのQ太郎) ทำให้เมดเจดได้รับความนิยมในวัฒนธรรมญี่ปุ่นสมัยใหม่ โดยปรากฏอยู่ในอนิเมะหรือวิดีโอเกม คือเรื่อง คามิกามิโนะกิ (神々の記) ออกอากาศทางช่องฟูจิทีวี
== ในคัมภีร์มรณะ ==
ในคัมภีร์มรณะ คาถาที่ 17 ได้กล่าวถึงเทพเจ้าที่ยังคลุมเครือพระองค์อื่น ๆ หนึ่งในนั้นมีพระนามของ "เมดเจด" (แปลว่า ผู้โจมตี) รวมอยู่ด้วย โดยระบุไว้ ความว่า
อี. เอ. วอลลิส บัดจ์ (E.A. Wallis Budge) ทำการแปลเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับเมดเจดลงในหนังสือ นิวคิงดอมพาไพรี (New Kingdom Papyri) หรือรู้จักในชื่อ ทบทวนคัมภีร์มรณะของชาวทีบส์ (Theban Recension of the Book of the Dead) เอาไว้ว่า
จอห์น เทย์เลอร์ (John Taylor) แห่งพิพิธภัณฑ์บริติช ระบุว่า ไม่มีข้อมูลใด ๆ เกี่ยวกับเมดเจดอีก
== ในวัฒนธรรมร่วมสมัย ==
ในพาไพรัสกรีนฟิลด์แผ่นที่ 76 เผยให้เห็นภาพเทพเจ้าพระองค์หนึ่ง ถูกวาดในลักษณะที่ถูกครอบด้วยผ้ารูปทรงกรวย ปรากฏให้เห็นเพียงตาและเท้า เข้าใจว่าคือเทพเมดเจด หลังพาไพรัสดังกล่าวถูกจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะโมริ กรุงโตเกียว และพิพิธภัณฑ์ศิลปะฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น ใน พ.ศ. 2555 เมดเจดก็กลายเป็นที่นิยมในโซเชียลมีเดียของญี่ปุ่นอย่างรวดเร็ว เพราะมีรูปคล้ายภาพจำของผีน้อยคิวทาโร่ จนกลายเป็นมีมในอินเทอร์เน็ต ต่อมาได้เป็นตัวละครในวิดีโอเกม และเป็นตัวเอกของอนิเมะเรื่อง คามิกามิโนะกิ (神々の記) ออกอากาศทางช่องฟูจิทีวี เมื่อ พ.ศ. 2559
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Greenfield papyrus - sheet 12 - vignettes.png|พาไพรัสกรีนฟิลด์ แผ่นที่ 12
ไฟล์:Greenfield papyrus - sheet 76 - vignettes.png|พาไพรัสกรีนฟิลด์ แผ่นที่ 76
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เทพเจ้าอียิปต์โบราณ
อินเทอร์เน็ตมีม
คัมภีร์มรณะ
การแข่งขันสู่ทะเล

การแข่งขันสู่ทะเล (Course à la mer; Wettlauf zum Meer, Race naar de Zee) เกิดขึ้นตั้งแต่ประมาณวันที่ 17 กันยายน - 19 ตุลาคม ค.ศ. 1914 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ภายหลังจากยุทธการที่ชายแดน(Battle of the Frontiers) (7 สิงหาคม – 13 กันยายน) และเยอรมันรุกเข้าสู่ฝรั่งเศส การบุกครองได้ถูกหยุดชะงักในยุทธการที่มาร์นครั้งที่หนึ่ง (5–12 กันยายน) และตามมาด้วยยุทธการที่แอนครั้งที่หนึ่ง (13–28 กันยายน) การรุกตอบโต้กลับของฝรั่งเศสและอังกฤษ ชื่อนี้ได้อธิบายถึงความพยายามซึ่งกันและกันของกองทัพฝรั่งเศสและอังกฤษและกองทัพเยอรมันในการโอบล้อมปีกด้านเหนือของกองทัพฝ่ายข้าศึกผ่านทางจังหวัดปีการ์ดี อาร์ตัวส์ และฟลานเดอร์ มากกว่าความพยายามที่จะเข้ารุกไปทางเหนือสู่ทะเล คำว่า "การแข่งขัน" จะสิ้นสุดลงที่ชายฝั่งทะเลเหนือของเบลเยียม ประมาณวันที่ 19 ตุลาคม เมื่อพื้นที่เปิดโล่งล่าสุดจาก Diksmuide สู่ทะเลเหนือที่ถูกยึดครองโดยกองกำลังทหารเบลเยียมซึ่งได้ล่าถอยออกไป ภายหลังจากการล้อมที่แอนต์เวิร์ป (28 กันยายน – 10 ตุลาคม) ความพยายามที่จะโจมตีโอบล้อมด้านข้างได้ส่งผลทำให้เกิดการรบเผชิญหน้าหลายครั้ง แต่ทั้งสองฝ่ายไม่สามารถได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด
ภายหลังจากกองทัพข้าศึกได้มาถึงทะเลเหนือแล้ว ทั้งสองฝ่ายได้พยายามดำเนินการรุกที่นำไปสู่ยุทธการที่แม่น้ำอีแซร์ซึ่งทั้งสองฝ่ายต่างได้รับบทเรียนราคาแพงและยังตัดสินไม่เด็ดขาด ตั้งแต่ 16 ตุลาคม ถึง 2 พฤศจิกายน และยุทธการที่แม่น้ำอิพร์ครั้งที่หนึ่ง ตั้งแต่ 19 ตุลาคม ถึง 22 พฤศจิกายน ภายหลังกลางเดือนพฤศจิกายน ปฏิบัติการในท้องถิ่นได้ถูกดำเนินการโดยทั้งสองฝ่ายและเตรียมความพร้อมเพื่อรับมือกับการรุกในช่วงฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1915 เอริช ฟ็อน ฟัลเคินไฮน์ หัวหน้าคณะเสนาธิการใหญ่ (Oberste Heeresleitung OHL) นับตั้งแต่ 14 กันยายน ได้ให้ข้อสรุปว่าแนวรบด้านตะวันตกไม่สามารถบรรลุชัยชนะอย่างเด็ดขาดได้ และด้านตะวันออกก็ไม่น่าจะเป็นไปได้เช่นกัน ฟัลเคินไฮน์ได้ละทิ้ง Vernichtungsstrategie (ยุทธศาสตร์แห่งการทำลายล้าง) และพยายามสร้างเงื่อนไขเพื่อสันติภาพกับหนึ่งในศัตรูของเยอรมนี โดย Ermattungsstrategie (ยุทธศาสตร์แห่งความอ่อนล้า) เพื่อทำให้เยอรมนีสามารถรวบรวมทรัพยากรอย่างเด็ดขาดเพื่อเอาชนะศัตรูที่เหลืออยู่
ตลอดช่วงภาวะเงียบสงบในช่วงฤดูหนาว กองทัพฝรั่งเศสได้ก่อตั้งพื้นฐานทางทฤษฏีของการทำสงครามสนามเพลาะเชิงรุก ก่อให้วิธีการมากมายซึ่งกลายเป็นมาตรฐานสำหรับส่วนที่เหลือของสงคราม กลยุทธ์การแทรกซึ่ม(Infiltration tactics) ซึ่งการก่อตัวของทหารราบที่กระจัดกระจายกันไปตามมาด้วย nettoyeurs de tranchée (นักขจัดสนามเพลาะ) เพื่อเข้ายึดจุดแข็งที่เป็นทางผ่านได้ถูกประกาศใช้ การสังเกตการณ์ปืนใหญ่จากเครื่องบินและ creeping barrages ได้ถูกนำมาใช้เป็นครั้งแรกอย่างเป็นระบบในยุทธการที่อาร์ตัวส์ครั้งที่สอง ตั้งแต่วันที่ 9 พฤษภาคม ถึง 18 มิถุนายน ค.ศ. 1915  ฟัลเคินไฮน์ได้จัดทำบันทึกเหตุการณ์ เมื่อวันที่ 7 และ 25 มกราคม ค.ศ. 1915 เพื่อควบคุมดูแลการสู้รบป้องกันบนแนวรบด้านตะวันตก ซึ่งแนวหน้าที่ดำรงอยู่จะต้องได้รับการเสริมกำลังและถูกควบคุมอย่างไม่มีกำหนดด้วยกองกำลังทหารจำนวนน้อย เพื่อทำให้สามารถส่งกองพลไปยังแนวรบด้านตะวันออกได้มากขึ้น การป้องกันแห่งใหม่จะต้องถูกสร้างขึ้นหลังแนวหน้าเพื่อให้มีการบุกทะลวงจนกว่าตำแหน่งจะถูกกอบกู้กลับคืนมาโดยการโจมตีตอบโต้กลับ กองทัพเยอรมันตะวันตกได้ริเริ่มงานใหญ่ในการสร้างป้อมปราการภาคสนาม ซึ่งยังไม่เสร็จสมบูรณ์จนถึงฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1915
สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
แนวรบด้านตะวันตก (สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง)
สหพันธ์วอลเลย์บอลสาธารณรัฐโดมินิกัน

สหพันธ์วอลเลย์บอลสาธารณรัฐโดมินิกัน (Federación Dominicana de Voleibol หรือ FEDOVOLI; Dominican Republic Volleyball Federation) เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรซึ่งทำหน้าที่เป็นหน่วยงานกำกับดูแลวอลเลย์บอลระดับชาติในสาธารณรัฐโดมินิกัน
สหพันธ์แห่งชาติได้รับการยอมรับจากสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ (FIVB) และคณะกรรมการโอลิมปิกสาธารณรัฐโดมินิกัน (Comité Olímpico Dominicano หรือ COLIMDO)
== อ้างอิง ==
วอลเลย์บอล
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2498
สมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และแคริบเบียน
สหพันธ์วอลเลย์บอลปวยร์โตรีโก

สหพันธ์วอลเลย์บอลปวยร์โตรีโก (Federación Puertoriqueña de Voleibol; Puerto Rican Volleyball Federation) เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรซึ่งทำหน้าที่เป็นหน่วยงานกำกับดูแลวอลเลย์บอลระดับชาติในปวยร์โตรีโก สหพันธ์แห่งชาติได้รับการยอมรับจาก สหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ (FIVB) และคณะกรรมการโอลิมปิกปวยร์โตรีโก
== อ้างอิง ==
วอลเลย์บอล
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2501
สมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และแคริบเบียน
พีต (แก้ความกำกวม)

พีต หรือ พีท สามารถหมายถึง
พีต
ภาษาพีต
== บุคคล ==
พีต เบินส์
พีต พอเซิลธ์เวต
พีต ทาวน์เซนด์
พีระ เทศวิศาล
พีท ทองเจือ
พีท พล
พีรพล สุนทรญาณกิจ
== ตัวละครในบันเทิงคดี ==
พีต แมคกี - ตัวละครจากเรื่องเดอะ โกสต์ แอนด์ มอลลี่ แมคกี
วอลเลย์บอลสหรัฐ

วอลเลย์บอลสหรัฐ (USA Volleyball หรือ USAV) เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรซึ่งได้รับการยอมรับว่าเป็นองค์กรที่กำกับดูแลวอลเลย์บอลระดับประเทศในสหรัฐโดยได้รับการยอมรับจากสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ (FIVB) และคณะกรรมการโอลิมปิกและพาราลิมปิกสหรัฐ (USOC) มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองโคโลราโด สปริงส์ รัฐโคโลราโด และก่อตั้งโดยวายเอ็มซีเอของสหรัฐ องค์กรมีหน้าที่รับผิดชอบในการคัดเลือกและสนับสนุนทีมชาติสหรัฐที่เข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลและวอลเลย์บอลชายหาดระดับนานาชาติที่ FIVB อนุมัติ เช่น กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน วอลเลย์บอลสหรัฐยังสนับสนุนการพัฒนากีฬาวอลเลย์บอลภายในสหรัฐผ่านการมีส่วนร่วมกับสมาคมวอลเลย์บอลระดับภูมิภาค (RVAs) จำนวนสี่สิบแห่ง
== อ้างอิง ==
วอลเลย์บอล
สมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และแคริบเบียน
เขตปกครองกลาง

เขตปกครองกลาง (Central Administrative Okrug หรือ Tsentralny Administrativny Okrug; Центра́льный администрати́вный о́круг, Tsentralny administrativny okrug) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตปกครองของมอสโก มีประชากร 741,967 คน   เป็นแกนกลางของเมืองที่มีส่วนที่เก่าแก่ที่สุดและมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ ได้แก่ เครมลินและเบลีโกรอดในอดีต และเซมเลียนอยโกรอด กับโบสถ์และป้อมปราการบางแห่งเก่าแก่ตั้งแต่ศตวรรษที่ 14-15 นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของสถาบันการปกครองสูงสุดของประเทศรัสเซีย เช่น ทำเนียบรัฐบาล สภาดูมา สภาสหพันธ์ และกระทรวงต่าง ๆ พื้นที่ส่วนใหญ่ของอาณาเขตเป็นที่ตั้งอาคารสำนักงาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในย่านธุรกิจ "เมืองมอสโก" ทางฝั่งตะวันตกของเขต
== อ้างอิง ==
มอสโก
เขตปกครองเหนือ

เขตปกครองเหนือ (Се́верный администрати́вный о́круг, Severny administrativny okrug; Northern Administrative Okrug หรือ Severny Administrative Okrug) เป็นหนึ่งในสิบสองหน่วยงานระดับสูง (เขตปกครอง) ของนครสหพันธ์มอสโก ประเทศรัสเซีย จากการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553 มีประชากร 1,100,974 คน  ลดลงจาก 1,112,846 คนที่บันทึกไว้ระหว่างการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2545
== อ้างอิง ==
มอสโก
เขตปกครองตะวันออกเฉียงเหนือ

เขตการปกครองตะวันออกเฉียงเหนือ (Се́веро-Восто́чный администрати́вный о́круг - Severo-Vostochny administrativny okrug; North-Eastern Administrative Okrug หรือ Severo-Vostochny Administrative Okrug เป็นหนึ่งในสิบสองหน่วยงานระดับสูง (เขตปกครอง) ของนครสหพันธ์มอสโก ประเทศรัสเซีย จากการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553 มีประชากร 1,359,508 คน เพิ่มขึ้นจาก 1,240,062 คน ที่บันทึกไว้ระหว่างการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2545
== อ้างอิง ==
มอสโก
เขตปกครองตะวันออกเฉียงใต้

เขตปกครองตะวันออกเฉียงใต้ (Ю́го-Восто́чный администрати́вный о́круг, Yugo-Vostochny administrativny okrug; South-Eastern Administrative Okrug หรือ Yugo-Vostochny Administrative Okrug เป็นหนึ่งในสิบสองหน่วยงานระดับสูง (เขตปกครอง) ของนครสหพันธ์มอสโก ประเทศรัสเซีย จากการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553 มีประชากร 1,318,885 คน เพิ่มขึ้นจาก 1,109,121 คน ที่บันทึกไว้ระหว่างการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2545
== อ้างอิง ==
มอสโก
เขตปกครองใต้

เขตปกครองใต้ (Southern Administrative Okrug หรือ Yuzhny Administrative Okrug; link=no|Южный административный округ, Yuzhny administrativny okrug) เป็นหนึ่งในสิบสองหน่วยงานระดับสูง (เขตปกครอง) ของนครสหพันธ์มอสโก ประเทศรัสเซีย จากการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553 มีประชากร 1,716,808 คน เพิ่มขึ้นจาก 1,593,065 คน ที่บันทึกไว้ระหว่างการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2545
== อ้างอิง ==
มอสโก
เขตปกครองตะวันตกเฉียงใต้

เขตปกครองตะวันตกเฉียงใต้ (Ю́го-За́падный администрати́вный о́круг, Yugo-Zapadny administrativny okrug); South-Western Administrative Okrug หรือ Yugo-Zapadny Administrative Okrug) เป็นหนึ่งในสิบสองหน่วยงานระดับสูง (เขตปกครอง) ของนครสหพันธ์มอสโก ประเทศรัสเซีย จากการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553 มีประชากร 1,362,751 คน เพิ่มขึ้นจาก 1,179,211 คนที่บันทึกไว้ระหว่างการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2545
== อ้างอิง ==
มอสโก
เขตปกครองตะวันตก

เขตปกครองตะวันตก (За́падный администрати́вный о́круг, Zapadny administrativny okrug; Western Administrative Okrug หรือ Zapadny Administrative Okrug) เป็นหนึ่งในสิบสองหน่วยงานระดับสูง (เขตปกครอง) ของนครสหพันธ์มอสโก ประเทศรัสเซีย จากการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553 มีประชากร 1,285,914 คน เพิ่มขึ้นจาก 1,049,104 คนที่บันทึกไว้ระหว่างการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2545
== อ้างอิง ==
มอสโก
เขตปกครองตะวันตกเฉียงเหนือ

เขตปกครองตะวันตกเฉียงเหนือ (Се́веро-За́падный администрати́вный о́круг, Severo-Zapadny administrativny okrug; North-Western Administrative Okrug หรือ Severo-Zapadny Administrative Okrug) เป็นหนึ่งในสิบสองหน่วยงานระดับสูง (เขตปกครอง) ของนครสหพันธ์มอสโก ประเทศรัสเซีย จากการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553 มีประชากร 942,223 คน เพิ่มขึ้นจาก 779,965 คนที่บันทึกไว้ระหว่างการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2545
== อ้างอิง ==
มอสโก
เซเลโนกราด

เซเลโนกราด (Зеленогра́д|p=zʲɪlʲɪnɐˈgrat, lit. green city; Zelenograd) เป็นเมืองและเขตปกครองของมอสโก ประเทศรัสเซีย เมืองเซเลโนกราดและดินแดนภายใต้เขตปกครองของตนได้ก่อตั้งเป็น เขตปกครองเซเลโนกราดสกี (Zelenogradsky Administrative Okrug; ZelAO) ซึ่งเป็นดินแดนส่วนแยกที่ตั้งอยู่ในแคว้นมอสโก ทางตะวันตกเฉียงเหนือของใจกลางกรุงมอสโกไปตามทางหลวง Leningradskoye Shosse ด้วยระยะทาง 37 กิโลเมตร (23 ไมล์) เซเลโนกราดเป็นเขตปกครองที่มีขนาดพื้นที่เล็กที่สุดของมอสโก เป็นหนึ่งในเมืองที่มีประชากรน้อยที่สุดและเป็นดินแดนส่วนแยกของมอสโกที่มีพื้นที่และจำนวนประชากรมากที่สุดในแคว้นมอสโก
เซเลโนกราดก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1958 โดยเป็นเมืองใหม่ในสหภาพโซเวียต ได้รับการพัฒนาให้เป็นศูนย์กลางของอิเล็กทรอนิกส์ ไมโครอิเล็กทรอนิกส์ และอุตสาหกรรมคอมพิวเตอร์ ซึ่งที่รู้จักกันในชื่อ "โซเวียต/รัสเซียซิลิคอนวัลเลย์" และยังคงเป็นศูนย์กลางอิเล็กทรอนิกส์ที่สำคัญในรัสเซียสมัยใหม่อีกด้วย สีของเมืองคือสีเขียวและมีกระรอกเป็นสัตว์สัญลักษณ์
== อ้างอิง ==
เมืองหลวงในทวีปยุโรป
เมืองในประเทศรัสเซีย
ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 12
มอสโก
แคว้นมอสโก
เขตปกครองโนโวมอสคอฟสกี

เขตปกครองโนโวมอสคอฟสกี (Новомосковский административный округ; Novomoskovsky Administrative Okrug) เป็นหนึ่งในสิบสองหน่วยงานระดับสูง (เขตปกครอง) ของนครสหพันธ์มอสโก ประเทศรัสเซีย ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2012
ศูนย์กลางการบริหารของเขตปกครองโนโวมอสคอฟสกีคือเมืองมอสคอฟสกี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เมืองหลวงในทวีปยุโรป
เมืองในประเทศรัสเซีย
ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 12
มอสโก
แคว้นมอสโก
เขตปกครองโตรอิตสกี

เขตปกครองโตรอิตสกี (Troitsky Administrative Okrug; Троицкий административный округ) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตการปกครองของนครสหพันธ์มอสโก ประเทศรัสเซีย เขตนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2012
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
เขตการปกครองเป็นนิคมดังต่อไปนี้

นิคมโตรอิทสค์
นิคมกีเยฟสกี
นิคมคลีนอฟสกอย
นิคมครัสโนพาฮอร์สกอย
นิคมมิคายโลโว-ยาร์ตเซฟสกอย
นิคมโนวอฟโยโดรอฟสกอย
นิคมเปอร์โวมายสกอย
นิคมโรกอฟสกอย
นิคมชาปอฟสกอย
นิคมโนโรนอฟสกอย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เมืองหลวงในทวีปยุโรป
เมืองในประเทศรัสเซีย
ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 12
มอสโก
แคว้นมอสโก
ทัณฑ์นรก

ทัณฑ์นรก (; Hellbound) เป็นละครโทรทัศน์สตรีมมิงแนวดาร์กแฟนตาซี และดราม่าระทึกขวัญของเกาหลีใต้ กำกับโดยย็อน ซัง-โฮ สร้างจากเค้าโครงเว็บตูนในชื่อเดียวกันของเขาเอง ออกอากาศบนเน็ตฟลิกซ์ในปี พ.ศ. 2565 โดยเนื้อเรื่องกล่าวถึงอนาคตที่มีสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติ ปรากฏตัวขึ้นอย่างไม่มีเหตุผล เพื่อตัดสินผู้คนให้ตกนรก นำแสดงโดยยู อา-อิน, คิม ฮย็อน-จู, พัก จ็อง-มิน, ว็อน จิน-อา และยัง อิก-จุน
ตอนนำร่องของทัณฑ์นรกได้ฉายรอบปฐมทัศน์ที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตรอนโตปี 2564 ใน "รายการไพรม์ไทม์ของละครโทรทัศน์" เมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2564 และกลายเป็นละครเกาหลีเรื่องแรกที่เข้าสู่เทศกาล เปิดตัวบนเน็ตฟลิกซ์เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 และกลายเป็นละครเน็ตฟลิกซ์ที่มีคนดูมากที่สุดในโลกในวันถัดไป ซึ่งมากกว่าละคร สควิดเกม เล่นลุ้นตาย โดยเปิดตัวเมื่อสองเดือนก่อนวันฉายทั่วไปในประเทศสิงคโปร์ นักวิจารณ์ได้วิจารณ์ในแง่บวกของการแสดง แต่มองว่าเป็นละครที่พยายามเดินตามรอยเท้าของสควิดเกม เล่นลุ้นตาย; อย่างไรก็ตามพวกเขาคาดการณ์ว่าจะมีการอภิปรายอย่างหนักและมีผลกระทบยาวนาน และเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2565 เน็ตฟลิกซ์ได้ยืนยันว่าจะมีการสร้างฤดูกาลที่สอง
== นักแสดง ==
=== นักแสดงหลัก ===
ยู อา-อิน รับบทเป็น ช็อง จิน-ซู, ผู้นำลัทธิกลุ่มสัจธรรมใหม่
* พัก ซัง-ฮุน รับบทเป็น ช็อง จิน-ซู ในวัยเด็ก
คิม ฮย็อน-จู รับบทเป็น มิน ฮเย-จิน, ทนายความ
พัก จ็อง-มิน รับบทเป็น แพ ย็อง-แจ, ผู้อำนวยการสร้างสถานีโทรทัศน์
ว็อน จิน-อา รับบทเป็น ซง โซ-ฮย็อน, ภรรยาของแพ ย็อง-แจ
ยัง อิก-จุน รับบทเป็น จิน คย็อง-ฮุน, นักสืบ
== รางวัลและการเสนอชื่อ ==
== ดูเพิ่ม ==
กระชากลงหลุม ภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2552 ที่มีเนื้อเรื่องคล้ายคลึงกัน
โลกันตนรก ภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2559 ที่มีเนื้อเรื่องคล้ายคลึงกัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Hellbound at Daum 
Hellbound on WEBTOON
ผลงานต้นฉบับภาษาเกาหลีของเน็ตฟลิกซ์
ละครโทรทัศน์แนวระทึกขวัญเกาหลีใต้
รายการโทรทัศน์ที่สร้างจากเว็บตูนของเกาหลีใต้
เดอะแฟกต์มิวสิกอะวอดส์

เดอะแฟกต์มิวสิกอะวอดส์ (; The Fact Music Awards ย่อว่า TMA) เป็นพิธีมอบรางวัลที่จัดขึ้นโดย The Fact และจัดโดย Fan N Star ซึ่งเป็นที่ยอมรับของผู้สนับสนุนหลักในกระแสเกาหลี เดอะแฟกต์มิวสิกอะวอดส์ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2019 โดยจะตัดสินผู้ชนะผ่านข้อมูลที่เป็นกลางจากแกออน คณะกรรมการตัดสิน และคะแนนการสนับสนุนและการมีส่วนร่วมของแฟน ๆ ทั้งในและต่างประเทศ
พิธีมอบรางวัลออกอากาศทั่วเอเชียผ่านหลายช่องทางรวมทั้ง วีไลฟ์ และ ABS-CBN
พิธีเมื่อธันวาคม ค.ศ. 2020 ถูกแทนที่ด้วยพิธีออนไลน์สำหรับรางวัลทุกประเภทหลังจากการระบาดของโควิด-19 เพื่อป้องกันการแพร่กระจายของไวรัสเพิ่มเติมและเพื่อความปลอดภัยของทั้งแฟน ๆ และศิลปิน
==พิธี==
==รางวัลใหญ่ (แดซัง)==
==รางวัลศิลปินแห่งปี (บอนซัง)==
==รางวัลการแสดงยอดเยี่ยม==
==รางวัลเน็กซ์ลีดเดอร์==
==รางวัลเวิลด์ไวด์ไอคอน==
==รางวัลความนิยม==
== รางวัลลิสเทนเนอส์ชอยซ์ ==
==รางวัลโกลบอลฮอตเทสต์==
==รางวัลอื่น==
==Fan N Star Awards==
(ตัดสินจากการโหวตของแฟน ๆ)
===Fan N Star Angel N Star Award===
===Fan N Star Choice Award===
===Fan N Star Four N Star Award===
===Fan N Star Global Award===
===Fan N Star Most Votes Award===
===Fan N Star Trot Popularity Award===
===Fan N Star Best Ads. Award===
===Fan N Star Hall of Fame Award===
===Fan N Star Special Award===
==ชนะมากที่สุด==
==อ้างอิงทั่วไป==
24 เมษายน 2019 ผู้ชนะ
16 มีนาคม 2020 ผู้ชนะ
12 ธันวาคม 2020 ผู้ชนะ
2 ตุลาคม 2021 ผู้ชนะ
8 ตุลาคม 2022 ผู้ชนะ
==อ้างอิง==
รางวัลดนตรีเกาหลีใต้
เหตุการณ์ประจำปีในประเทศเกาหลีใต้
Awards established in 2019
พิชิตรัก พิทักษ์โลก เดอะมูฟวี่: คำพิพากษาของมายูริ

พิชิตรัก พิทักษ์โลก เดอะมูฟวี่: คำพิพากษาของมายูริ  เป็นภาพยนตร์อนิเมะญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2558 ที่สร้างจากเรื่องราวเดิมที่เขียนโดย Kōshi Tachibana อ้างอิงจากซีรีส์ไลต์โนเวลเรื่องพิชิตรัก พิทักษ์โลก ผลิตโดย Production IMS และจัดจำหน่ายโดย Kadokawa ภาพยนตร์กำกับโดย Keitaro Motonaga และเขียนบทโดย Hideki Shirane
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2557 ภาพยนตร์อนิเมะได้รับการประกาศ และมีการเปิดเผยชื่อเรื่องในเดือนธันวาคมปีเดียวกัน ต่อมาทีมงานของภาพยนตร์อนิเมะเรื่องนี้ได้รับการประกาศในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2558 Sora Amamiya ได้เข้าร่วมการกลับมาของอนิเมะซีรีส์เรื่องพิชิตรัก พิทักษ์โลก เพื่อพากย์เสียงตัวละครใหม่ที่มีชื่อว่า "มายูริ" ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2558
พิชิตรัก พิทักษ์โลก เดอะมูฟวี่: คำพิพากษาของมายูริ เข้าฉายที่ประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2558 โดยทำรายได้จากทั่วโลกไปมากกว่า 200,000 ดอลลาร์สหรัฐ
== ดูเพิ่ม ==
พิชิตรัก พิทักษ์โลก
กระสุนรักพิทักษ์โลก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
พิชิตรัก พิทักษ์โลก
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2558
ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2558
เดอะมิสซิงริง

เดอะมิสซิงริง (The Missing Ring) เป็นวิดีโอเกมเล่นตามบทบาทที่เขียนโดยเทร์รี โรมิเน สำหรับระบบแอปเปิล II และเผยแพร่ใน ค.ศ. 1982 โดยบริษัทเดตาโมสต์
เดอะมิสซิงริงเป็นเกมผจญภัยแฟนตาซีที่มีสถานที่คล้ายกับซีรีส์เกมเล่นตามบทบาทอย่างดันเจียนส์แอนด์ดรากอนส์: โดยเป็นกลุ่มนักผจญภัยซึ่งอาจรวมถึงมนุษย์, เอลฟ์, คนแคระ หรือพ่อมด เข้าไปในวังวิเศษเพื่อค้นหาสมบัติและสังหารศัตรู ส่วนเป้าหมายสูงสุดคือการหาแหวนโบราณของพ่อมด
== รูปแบบการเล่น ==
ก่อนเริ่มเล่น ผู้เล่นเลือกกลุ่มผจญภัยเพื่อส่งไปยังแผนที่ กลุ่มดังกล่าวอาจมีตัวละครสูงสุดห้าตัวจากเก้าคลาสต่อไปนี้:
นักรบกับดาบ
พ่อมด
เอลฟ์กับธนู
คนแคระกับขวาน
นักรบกับขวาน
เอลฟ์กับดาบ
คนแคระกับค้อน
นักรบกับธนู
ฝ่ายพระ
ผู้เล่นอาจไปพาพ่อค้าและใช้ทองคำเพื่อให้ตัวละครมียารักษา เมื่อจัดกลุ่มเสร็จแล้ว ผู้เล่นจะเลือกแผนที่หนึ่งในสิบแผนที่เพื่อสำรวจและเริ่มเล่น แม้ว่าผู้เล่นคนเดียวจะสามารถควบคุมตัวละครทั้งหมดได้ แต่เกมนี้ยังสามารถเล่นได้กับผู้เล่นหลายคน โดยแต่ละคนจะควบคุมตัวละครตัวเดียวในกลุ่มดังกล่าว
ตัวละครจะปรากฏเป็นเงาสีขาวขนาดเล็ก และเคลื่อนที่ผ่านห้องต่าง ๆ ที่แสดงผลเป็นภาพวาดเส้นเพอร์สเปกทีฟ ส่วนหัวที่ด้านบนของหน้าจอจะระบุถึงห้องที่กำลังแสดง และส่วนล่างจะให้รายละเอียดเกี่ยวกับตัวละครซึ่งปฏิบัติการ รวมถึงเลเวล, พลังชีวิต และประสบการณ์ของเขา
ทั้งนี้ ชุดควบคุมครบชุดสองชุดจัดเรียงไว้ที่ปลายด้านใดด้านหนึ่งของคีย์บอร์ด เพื่อให้คนสองคนเล่นพร้อมกันได้โดยไม่ต้องแลกเปลี่ยน
== การตอบรับ ==
ใน ค.ศ. 1984 ผู้อ่านซอฟต์ไลน์ยกให้เกมนี้เป็นโปรแกรมแอปเปิลที่แย่ที่สุดอันดับแปดของ ค.ศ. 1983
== อ้างอิง ==
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2525
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในสหรัฐ
สถาปัตยกรรมทรงลึงค์

สถาปัตยกรรมทรงลึงค์ (phallic architecture) คือสิ่งก่อสร้างที่มีรูปทรงคล้ายอวัยวะเพศชาย อาคารที่มีลักษณะดังกล่าว ไม่ว่าจะสร้างขึ้นโดยจงใจหรือไม่จงใจ มักเป็นจุดสนใจแก่คนท้องถิ่นและนักท่องเที่ยวจำนวนมาก
== อาคารและสิ่งก่อสร้าง ==
ตัวอย่างของอาคารและสิ่งก่อสร้างทรงลึงค์ เช่น
ตึกเอ็มไพร์สเตต
หอเอนปิซา
เสาเนลสัน
Colonna Mediterranea
Luxor Obelisks
หอไข่มุกตะวันออก
Doha Tower
Nebraska State Capitol
30 เซนท์แมรีอักซ์
Torre Glòries
อนุสาวรีย์วอชิงตัน
Ypsilanti Water Tower
Christian Science Dixon church
Hyde Park Obelisk
Pearl Bangkok
== อ้างอิง ==
รูปแบบสถาปัตยกรรม
อนุสาวรีย์
องคชาต
กรรณ สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา

กรรณ สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา (เกิด 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวไทย โด่งดังจากการรับบท ชายเล็ก หรือ ท่านชายดนัยวัฒนา จากละครพีเรียดเรื่อง รัตนาวดี และ วิน จากละครซีรีส์เรื่อง ไดอารีตุ๊ดซีส์ เดอะซีรีส์ ซีซั่น 2
== ประวัติและการศึกษา ==
กรรณเกิดเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 มีชื่อเล่นว่า ปืน เป็นบุตรคนที่ 2 ในบรรดาพี่น้อง 4 คนของ หม่อมหลวงเพิ่มวุทธ์ สวัสดิวัตน์ หรือคุณจิ๋ว ซึ่งเป็นบุตรชายของ หม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ ศิลปินแห่งชาติ และเป็นหลานลุงของ หม่อมหลวงศิริเฉลิม สวัสดิวัตน์ หรือ คุณหมึกแดง นักชิมอาหารชื่อดัง รวมถึงเป็นหลานอาของ หม่อมหลวงภาสันต์ สวัสดิวัตน์ หรือ คุณอิ๊งค์ นักชิมอาหารชื่อดังอีกเช่นกันเจ้าของนามปากกา ปิ่นโตเถาเล็ก จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนประจำในประเทศออสเตรเลีย และระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยศิลปากร ด้านชีวิตส่วนตัว กำลังคบหาดูใจอยู่กับนักแสดงสาว ดรีม ณัฐณิชา เหลืองอนันต์คุณ
== เข้าสู่วงการ ==
กรรณเริ่มต้นเข้าสู่วงการจากการถ่ายโฆษณาและมิวสิกวิดีโอเช่น ความจริง อย่าให้ฉันคิด ของ รูม 39 และ เจ็บที่ต้องรู้ ของ เดอะมูสส์ กระทั่งในปี พ.ศ. 2558 จึงได้เริ่มแสดงละครเรื่องแรกคือเรื่อง รัตนาวดี ออกอากาศทางช่องพีพีทีวีเอชดี ในบทของ ท่านชายดนัยวัฒนา จากนั้นในปี พ.ศ. 2560 เขาได้ร่วมแสดงในละครซีรีส์เรื่อง ไดอารีตุ๊ดซีส์ เดอะซีรีส์ ซีซั่น 2 ทางช่องวันโดยรับบทเป็น วินในปีเดียวกันเขาได้รับบทพระเอกในละครเรื่องยุทธการสลัดนอ ทางช่องเวิร์คพอยท์ โดยรับบทเป็น อิศรา หรือเล็ก ในปีถัดมา เขาได้มีโอกาสเป็นพระเอกมิวสิกวิดีโอเพลง ซ่อนกลิ่น ของ ปาล์มมี่ โดยแสดงคู่กับ เบลล่า ราณี แคมเปน ในปี พ.ศ. 2562 เขาได้ร่วมแสดงภาพยนตร์เป็นครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง ตุ๊ดซี่ส์ แอนด์ เดอะเฟค โดยได้กลับมารับบท วิน อีกครั้ง จากนั้นในปี พ.ศ. 2566 เขาได้มีโอกาสแสดงภาพยนตร์เรื่องที่ 2 คือเรื่อง คนหิว เกมกระหาย (Hunger) ซึ่งเป็นภาพยนตร์ไทยออริจินัลเรื่องแรกของ เน็ตฟลิกซ์ จากการกำกับของ สิทธิศิริ มงคลศิริ โดยแสดงร่วมกับ ออกแบบ ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง และ ปีเตอร์ นพชัย ชัยนาม ในบท โตน
== ผลงาน ==
=== ละครโทรทัศน์ ===
=== ภาพยนตร์ ===
== ลำดับสาแหรก ==
== อ้างอิง ==
ราชสกุลสวัสดิวัตน์
นักแสดงชายชาวไทย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยศิลปากร
วัดเขาลังพัฒนา

วัดเขาลังพัฒนา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองเกตุ อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี
วัดเขาลังพัฒนาตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 แต่ไม่มีสิ่งปลูกสร้างและสิ่งอำนวยความสะดวกใด ๆ จึงได้ถูกปล่อยทิ้งร้างมานานกว่าร้อยปี จนถึงเมื่อ พ.ศ. 2547 พระครูสุนทรปรีชากิจ (พระอาจารย์แดงหรือพระอธิการปรีชาทานุวโรในสมัยนั้น) ได้ออกธุดงค์แสวงหาสถานที่ที่สงบวิเวก เหมาะสำหรับปฏิบัติธรรม ด้วยการแนะนำของพระอาจารย์สนธนา ซึ่งเป็นพระผู้ใหญ่ในท้องที่อำเภอโคกสำโรง
ท่านจึงนำพระอาจารย์แดงมายังวัดเขาลังพัฒนาเป็นครั้งแรก พ.ศ. 2548 วัดได้รับการพัฒนาจนเริ่มมีพระภิกษุเข้ามาจำพรรษาที่วัด บริเวณวัดได้พบกับโครงกระดูกมนุษย์และชิ้นส่วนเครื่องปั้นดินเผากว่า 2,500 ปี ซึ่งขุดพบในบริเวณวัด
ภายในวัดมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ได้แก่ ท้าววิรูปักษ์โข วัดยังได้สร้างพญานาคองค์ใหญ่สีดำ เรียกกันว่า พญานาควังนาคะราชามหาเศรษฐี ด้านในทางเดินจะเป็นสระน้ำที่มีน้ำไหลอยู่ตลอดทั้งปี คล้ายกับว่าเป็นแหล่งน้ำที่อาศัยของเหล่าพญานาค
==อ้างอิง==
เขาลังพัฒนา
วัดบ้านแปะ

วัดบ้านแปะ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านแปะ อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ประมาณ 3 ไร่ 1 งาน 64 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน  3  แปลง  แปลงที่ 1  โฉนดที่ดินเลขที่  6640 เนื้อที่ประมาณ 2 งาน 40 ตารางวา แปลงที่  2 โฉนดที่ดินเลขที่  42891 เนื้อที่ประมาณ 2 ไร่ 52 ตารางวา และแปลงที่  3 โฉนดที่ดินเลขที่  42892 เนื้อที่ประมาณ 2 งาน 19 ตารางวา
วัดบ้านแปะ เดิมชื่อว่า วัดราชวิสุทธาราม สร้างเมื่อ พ.ศ.  2110 โดยพระนางวิสุทธิเทวี  เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 18 องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์มังราย ทรงโปรดเกล้าฯ สร้างพลับพลาใกล้กับเวียงหิน ที่ประทับ เสด็จไปและกลับกรุงหงสาวดี  และได้สร้างวัดประจำหมู่บ้านนี้ชื่อว่า "วัดราชวิสุทธาราม" ข้อมูลดังกล่าวปรากฏอยู่ในใบลานอักษรแบบสุโขทัย เมื่อปีเถาะ นพศก จุลศักราช 929 (ตรงกับ พ.ศ. 2110) เดือน 9 เหนือขึ้น 15 ค่ำ ว่าได้โปรดเกล้าฯ ให้ทำตราหลวงหลาบเงินนี้ไว้เพื่อคุ้มครองชาวบ้านแปะ อมขูด ฮากฮาน กองกูน ป่ารวก ทั้งคนลัวะ คนไทย ให้เขาเหล่านั้นเป็นข้าทาสวัด และได้ทรงหลั่งน้ำพระราชทานไว้ให้เฝ้าดูแลวัดราชวิสุทธารามให้เจริญมั่นคงสืบต่อไป พร้อมกับทรงสร้างหน้าจีตราชลัญจกรและสังฆราชลัญจกร  เพื่อพระราชทานแก่ชาววัดราชวิสุทธาราม เพื่อไม่ให้เดือดร้อนและเป็นข้าทาสวัดได้อย่างสมบูรณ์ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่  23  มิถุนายน พ.ศ. 2514 เขตวิสุงคามสีมากว้าง  40 เมตร  ยาว  80 เมตร
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ วิหาร เจดีย์ ศาลาการเปรียญ ศาลาอเนกประสงค์ กุฎิสงฆ์ หอสรงน้ำพระธาตุ หอไตร หอฉัน หอระฆัง ปูชนียวัตถุมี พระบรมสารีริกธาตุ
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระไชย
พระครูบากันทา
พระเกว๋ละ
พระตัสสนะ
พระตะนะ
พระชัยมงคล
พระคัมภีระ
พระมหาวรรณ
พระคำ
พระเตบิน
พระไจย
พระอุตตมะ
พระดวงคำ
พระเสาร์
พระทองคำ
พระอินตายศ
พระแก้ว
พระเป็ง
พระจันทร์
พระดวงตา ยาวิไชย
พระกันทะวัง
พระจันทร์
พระติ๊บ
พระต๋า
พระตั๋น
พระบุญเป็
พระจอม ขนฺติโก พ.ศ. 2495–2499
พระดวงตา ฐานิสฺสโร
พระชุมพล โชติโก
พระณรงค์  สุวโจ
พระนพดล สนฺตจิตฺโต พ.ศ. 2520–2523
พระสุรินทร์ วชิรญาโณ  พ.ศ. 2523–2528
พระสุธรรม  สุธมฺโม พ.ศ. 2528–2530
พระครูสุจิตปัญญารัตน์ (นิกร  จิตฺตปญฺโญ) พ.ศ. 2530–ปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
บ้านแปะ