แบร์ท เทราท์มัน

แบร์นฮาร์ท คาร์ล "แบร์ท" เทราท์มัน ผู้ซึ่งได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์กางเขนเหล็ก, เครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติช (โอบีอี) เป็นนักฟุตบอลมืออาชีพชาวเยอรมันที่ทำหน้าที่เป็นผู้รักษาประตูจากสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1949 ถึง ค.ศ. 1964
เขาเกิดและเติบโตในช่วงที่มีการต่อสู้ปะทะกันในช่วงระหว่างสงครามในเยอรมนี เทราท์มันได้เข้าร่วมลุฟท์วัฟเฟอ(กองทัพอากาศเยอรมัน)ในช่วงต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง ทำหน้าที่เป็นพลทหารโดดร่ม เขาได้ต่อสู้รบบนแนวรบด้านตะวันออกเป็นเวลาสามปี ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์มาห้าเหรียญ รวมทั้งกางเขนเหล็ก ต่อมาในสงคราม เขาได้ถูกย้ายไปประจำการที่แนวรบด้านตะวันตก ซึ่งเขาถูกจับกุมโดยทหารบริติชในช่วงสงครามใกล้จะยุติลง หนึ่งใน 90 นายจากกรมทหารหน่วยของเขาที่มีแต่แรกคือ 1,000 นาย ได้รอดชีวิตจากสงคราม เขาได้ถูกย้ายไปยังค่ายเชลยศึกใน Ashton-in-Makerfield แลงคาเชอร์ เทราท์มันได้ปฏิเสธข้อเสนอการส่งตัวกลับประเทศ และภายหลังจากที่ได้รับการปล่อยตัวในปี ค.ศ. 1948 ได้ตั้งรกรากอยู่ในแลงคาเชอร์ ซึ่งได้ทำงานในฟาร์มกับเล่นฟุตบอลในหน้าที่ผู้รักษาประตูให้กับทีมฟุตบอลท้องถิ่น ณ เมืองเซนต์ เฮเลนส์
การแสดงความสามารถในเมืองเซนต์ เฮเลนส์ ทำให้เทราท์มันได้มีชื่อเสียงว่า เป็นผู้รักษาประตูที่ยอดเยี่ยม ซึ่งได้รับความสนใจจากสโมรสรฟุตบอลลีก ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1949 เขาได้เซ็นสัญญาให้กับสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตีซึ่งเป็นสโมสรฟุตบอลที่อยู่ในลีกสูงสุดของประเทศ (First Division) การตัดสินใจของสโมสรที่ได้ให้เซ็นสัญญากับอดีตทหารโดดร่มนาซีเป็นเหตุทำให้เกิดการประท้วงและมีประชาชน 20,000 คน ได้เข้าร่วมขบวนประท้วง เวลาผ่านไป เขาได้รับการยอมรับจากการแสดงความสามารถของเขาในการรักษาประตูของแมนเชสเตอร์ซิตี ซึ่งเขาเล่นได้ทุกนัด แต่เพียงห้าใน 250 นัดรอบต่อไปของสโมสร
ในฐานะที่เป็นนักฟุตบอลแห่งปีของสมาคมผู้สื่อข่าวฟุตบอลจากปี ค.ศ. 1956 เทราท์มันได้เข้าสู่วงการฟุตบอลด้วยการแสดงความสามารถของเขาในการแข่งขันเอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศ ปี ค.ศ. 1956 ด้วยเวลาที่เหลืออยู่ 17 นาที่ในการแข่งขัน เทราท์มันได้รับบาดเจ็บสาหัสในขณะที่กำลังรักษาประตู ซึ่งโดนเท้าของปีเตอร์ เมอร์ฟี นักฟุตบอลจากสโมสรฟุตบอลเบอร์มิงแฮมซิตีเตะเข้าที่ศีรษะ แม้จะได้รับบาดเจ็บ แต่เขาก็ยังคงเล่นต่อไป ทำให้มีความสำคัญต่อการรักษาประตูเพื่อรักษาการนำของทีมจาก 3 ต่อ 1 คอของเขาได้คดงออย่างเห็นได้ชัดในขณะที่เขาได้รับเหรียญรางวัลชนะเลิศ สามวันต่อมา รังสีเอกซ์ได้เปิดเผยว่า กระดูกคอของเขาได้แตกหักเสียแล้ว
เทราท์มันได้เล่นฟุตบอลให้แมนเชสเตอร์ซิตีจนถึงปี ค.ศ. 1964 ได้ปรากฏตัว 545 ครั้ง ภายหลังจากอาชีพการเล่นฟุตบอล เขาได้ย้ายมาเป็นผู้จัดการฟุตบอล ครั้งแรกกับฝ่ายกองล่างในอังกฤษและเยอรมนี และต่อมาได้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการพัฒนาสมาคมฟุตบอลเยอรมันซึ่งได้พาเขาไปหลายประเทศ รวมทั้งพม่า แทนซาเนีย และปากีสถาน ในปี ค.ศ. 2004 เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าหน้าที่กิตติมศักดิ์แห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติช(OBE) เพื่อส่งเสริมความเข้าใจกันของอังกฤษ-เยอรมันผ่านทางฟุตบอล เทราท์มันได้เสียชีวิตลงที่บ้านใกล้กับเมืองบาเลนเซีย ประเทศสเปน เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 มีอายุ 89 ปี
==อ้างอิง==
===บรรณานุกรม===
===อ่านเพิ่ม===
Streppelhoff, R. (2009). Zwei Deutsche in England: Die Fußballkarrieren von Bernd Trautmann und Alois Eisenträger. In Peiffer, L. (Hrsg.), SportZeiten. Sport in Geschichte, Kultur und Gesellschaft. (S. 33–51). Göttingen: Werkstatt
==แหล่งข้อมูลอื่น==
บุคคลจากเบรเมิน
ทหารชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง
เชลยศึกสงครามโลกครั้งที่สองชาวเยอรมันที่ถูกจับโดยสหราชอาณาจักร
ผู้รักษาประตูฟุตบอล
ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวเยอรมัน
นักฟุตบอลชาวเยอรมัน
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี
ผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติพม่า
ผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติแทนซาเนีย
ผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติไลบีเรีย
ผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติปากีสถาน