pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วัดพลับพลาชัย (จังหวัดเพชรบุรี)

วัดพลับพลาชัย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 11 ไร่ 29 ตารางวา มีธรณีสงฆ์ จำนวน 4 แปลง เนื้อที่ 40 ไร่ 72 ตารางวา ทิศตะวันออกจดแม่น้ำเพชรบุรี
วัดพลับพลาชัยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2290 สร้างโดยบรรดาขุนนางพ่อค้าคหบดีและประชาชนรวมทุนกันสร้างขึ้น แต่เดิมที่ตั้งวัดเป็นที่ประชุมกองทัพเป็นที่ฝึกอาวุธเหล่าทหารทั้งปวงจึงเป็นที่หลวงได้เคยมีพลับพลา ที่ประทับของพระมหากษัตริย์ เมื่อได้สร้างวัดจึงชื่อว่า "วัดพลับพลาชัย" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2465 วัดเคยเกิดเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ เมื่อ พ.ศ. 2458 จนไม่เหลือถาวรวัตถุหลงเหลืออยู่ นอกจากวิหารเพียงหลังเดียว
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 12 เมตร ยาว 38 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2467 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย มีช่อฟ้าใบระกา 3 ชั้น ศาลาการเปรียญกว้าง 10 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2466 เป็นอาคารไม้ทรงไทย 2 ชั้น หอสวดมนต์ กว้าง 11 เมตร ยาว 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารไม้ 2 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง วิหารกว้าง 9.40 เมตร ยาว 27.40 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ด้านในวิหารเป็นพิพิธภัณฑ์หนังใหญ่ที่มีหนังใหญ่อายุกว่าร้อยปี และมีพระพุทธรูปและรูปจำลองของหลวงพ่อฤทธิ์ หลวงพ่อกร อดีตเจ้าอาวาสของวัด ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 2 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก บริเวณวัดพลับพลาชัยยังมีลานสุนทรภู่ เหตุเพราะสนุทรภู่ได้กล่าวไว้ในนิราศเมืองเพชร
==รายนามเจ้าอาวาส==
หลวงพ่อจีน
หลวงพ่อจุ้ย
หลวงพ่อทองคำ
หลวงพ่อคง
หลวงพ่อฤทธิ์ พ.ศ. 2412 – 2462
หลวงพ่อกร พ.ศ. 2462 – 2488
หลวงพ่อเชื่อม (พระครูอาทรวชิรธรรม) พ.ศ. 2488 – 2530
หลวงพ่อเรียน (พระครูสุนทรวชิรคุณ) พ.ศ. 2530 – ปัจจุบัน
==อ้างอิง==
พลับพลาชัย
คัลเลอร์ ทีวี เกม

คัลเลอร์ ทีวี เกม (; Color TV-Game) เป็นเครื่องเล่นวิดีโอเกม ผลิตโดยบริษัทนินเท็นโดเป็นเครื่องแรกของบริษัท พัฒนาเครื่องเกมความร่วมมือระหว่าง 2 บริษัทคือนินเท็นโดและมิตซูบิชิ อิเล็กทริค ออกวางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2520 นินเท็นโดปล่อยคัลเลอร์ ทีวี เกม ทั้งหมด 5 รุ่นได้แก่ คัลเลอร์ ทีวี เกม 6 คัลเลอร์ ทีวี เกม 15 คัลเลอร์ ทีวี เกม Blockbreaker คัลเลอร์ ทีวี เกม เรซซิ่ง 112 และ คอมพิวเตอร์ ทีวี เกม ยุติการวางจำหน่ายและเลิกผลิตเครื่องเล่นคัลเลอร์ ทีวี เกมในปี พ.ศ. 2526 โดยยอดจำหน่ายอยู่ที่ 3 ล้านเครื่อง
== ประวัติ ==
== อ้างอิง ==
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2526
เครื่องเล่นวิดีโอเกม
นินเท็นโด
พระยาสุนทรสงคราม (ปุย สุวรรณศร)

อำมาตย์โท พระยาสุนทรสงคราม (ปุย สุวรรณศร) (29 กรกฎาคม 2419 – 29 มีนาคม 2474) เป็นอดีตขุนนางชาวไทย อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี อดีตนาย อำเภอพระปฐมเจดีย์ อดีตนาย อำเภอบางปลาม้า
== ยศ ตำแหน่ง บรรดาศักดิ์ ==
10 มิถุนายน พ.ศ. 2446 - หลวงศรีราชรักษา ยกกระบัตรเมืองสุพรรณบุรี ถือศักดินา ๑๐๐๐
12 สิงหาคม พ.ศ. 2454 - นายอำเภอพระปฐมเจดีย์
20 สิงหาคม พ.ศ. 2454 - รองอำมาตย์เอก
19 กุมภาพันธ์ 2455 – นายหมู่ตรี
7 สิงหาคม พ.ศ. 2456 - พระศรีราชรักษา นายอำเภอเมืองสุพรรณบุรี คงถือศักดินา ๑๐๐๐
26 ตุลาคม 2458 – นายหมวดตรี
- ปลัดจังหวัดสุพรรณบุรี
20 ธันวาคม พ.ศ. 2461 - อำมาตย์ตรี
1 ตุลาคม 2463 – รั้งผู้บังคับกองพันเสือป่าที่ 4
8 ตุลาคม 2463 – นายหมวดโท
24 กันยายน พ.ศ. 2466 - พระยาสุนทรสงคราม ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ถือศักดินา ๓๐๐๐
5 ตุลาคม พ.ศ. 2466 - ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี
23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467 - อำมาตย์โท
13 พฤษภาคม พ.ศ. 2470 - ออกจากราชการ
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บรรดาศักดิ์ชั้นพระยา
พย็องกยุล

พย็องกยุล (병귤; [pʲʌŋ.ɡʲul]) หรือ เพนจุล ในภาษาเชจู (벤줄; [pen.dʑul])  เป็นส้มสายพันธุ์หนึ่งซึ่งมีถิ่นกำเนิดบนเกาะเชจู ประเทศเกาหลีใต้
== ประวัติ ==
มีการค้นพบต้นส้มพย็องกยุลเก่าแก่สองต้นในแขวงโทรย็อน (도련동) บนเกาะเชจูและถูกขึ้นทะเบียนให้เป็นสมบัติของเชจูเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2541 แต่ต่อมาต้นหนึ่งได้ตายลงเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ต้นที่ยังเหลืออยู่จึงได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสาวรีย์ทางธรรมชาติของเกาหลีใต้เมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2554 สันนิษฐานว่ามีอายุประมาณ 250 ปี ตำแหน่งของต้นดังกล่าวอยู่ที่ เลขที่ 21 ถนนโทรย็อน 6 เมืองเชจู จังหวัดเชจู 
ในปี พ.ศ.2553 มีการย้ายต้นส้มพย็องกยุลที่มีอายุ 80 ปีจำนวนหนึ่งมาปลูกยังสวนคามเวมุล (가뫼물) ซึ่งเป็นสวนผลไม้ที่ในอดีตเคยถูกกำหนดให้เป็นพื้นที่ปลูกส้มเพื่อบริโภคในราชสำนักราชวงศ์โชซอน เมื่อสิ้นราชวงศ์ต้นส้มได้สาบสูญไป จึงมีการฟื้นฟูปลูกส้มในสวนขึ้นใหม่ในปี 2553 โดยศูนย์เทคโนโลยีการเกษตรซอกวีโพ
== ศัพทมูลวิทยา ==
เพนจุล (벤줄) ในภาษาเชจู และพย็องกยุล (병귤) ในภาษาเกาหลี เป็นคำร่วมเชื้อสายกัน โดยเขียนด้วยอักษรฮันจาเหมือนกันคือ พย็อง (甁, "ขวด") และคยุล (橘, "ส้ม")
ทัมนาจี  ซึ่งเป็นพงศาวดารของเกาะเชจู เผยแพร่ในปี ค.ศ. 1653 โดยอีว็อนจิน  ผู้ว่าการและผู้นำศาสนาเขตของราชวงศ์โชซอน ได้กล่าวถึงพย็องกยุลโดยใช้ชื่อพย็อลกยุล (; "ส้มแปลก") และเขายังได้บันทึกว่าผลไม้นี้มักถูกเรียกว่า พย็องกยุล ซึ่งเป็นคำประกอบของคำว่าพย็อง (병, "ขวด") และคยุล (귤, "ส้ม") เนื่องจากรูปร่างของมันเรียวไปด้านบนและคล้ายกับถ้วยใบเล็ก (종지; ชงจี ; "ชามเล็ก") กลับหัว
== คำอธิบาย ==
หลักฐานทางพันธุกรรมชี้ให้เห็นว่าส้มพย็องกยุล, ส้มเขียวหวาน และมะนาวแป้นมีบรรพบุรุษร่วมกัน พย็องกยุลเป็นสายพันธุ์ที่สามารถต้านทานต่อความเย็น, โรคราน้ำค้าง และแมลงศัตรูพืช ได้ดีกว่าพืชในตระกูลส้มที่ใกล้เคียงชนิดอื่น ๆ
ลำต้นไม่มีหนามเติบโตได้สูง 4–5 เมตร (13–16 ฟุต) ทรงพุ่มกว้างประมาณ 2–2.5 เมตร (6 ฟุต 7 นิ้ว–8 ฟุต 2 นิ้ว) ใบหนาแน่น, กิ่งขนาดเล็กและแผ่ออกทางด้านล่างทำให้ต้นมีลักษณะเป็นพุ่ม ใบเป็นรูปไข่ปลายแหลม ยาวประมาณ 6.5 เซนติเมตร (2.6 นิ้ว) และกว้างประมาณ 2.5 เซนติเมตร (1 นิ้ว) ดอกประกอบด้วยกลีบรูปไข่สีขาวห้ากลีบ
เช่นเดียวกับผลไม้ตระกูลส้มชนิดอื่น ๆ พย็อนกยุลมีเปลือกขรุขระที่มีน้ำมันหอมระเหย ผลสีเหลืองถึงเหลืองส้มที่มีส่วนฐานยาวและปลายเป็นกระเปาะโดยยาวได้ถึง 72 มิลลิเมตร (2.8 นิ้ว) และกว้าง 60 มิลลิเมตร (2.4 นิ้ว) น้ำหนักประมาณ 105 กรัม (3.7 ออนซ์)
== การใช้ประโยชน์ ==
เนื้อผลใช้รับประทานสด เปลือกสามารถใช้ทั้งสดหรือแห้ง โดยใช้ทั้งหมดหรือเฉพาะส่วนผิวด้านนอกที่มีสีก็ได้ โดยผิวสดของส้มพย็อนกยุลใช้เป็นเครื่องเทศหรือเครื่องปรุงสำหรับทำต็อก (เค้กข้าว) และอาหารเกาหลีอื่น ๆ  ในขณะที่เปลือกแห้งมักใช้ทำชา ชาพย็องกยุลถูกใช้ประจำบ้านในการบรรเทาอาการของระบบทางเดินหายใจ, ภาวะเบื่ออาหาร หรือปัญหาเบื้องต้นของระบบย่อยอาหาร
== ดูเพิ่ม ==
ทังยูจา (당유자)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
19px วิกิพจนานุกรม มีความหมายของคำว่า: 병, 귤, 甁, 橘
สกุลส้ม
พืชเฉพาะถิ่นของเกาหลีใต้
จังหวัดเชจู
ผลไม้เกาหลีใต้
ภฤคุ

ฤาษีภฤคุ หรือ ภฤคุ (Bhṛgu) เป็นฤาษีในศาสนาฮินดู หนึ่งในเจ็ดสัปตฤษีผู้ยิ่งใหญ่ และหนึ่งในคณะประชาบดี (ผู้ช่วยสร้างเอกภพ) สร้างขึ้นมาโดยพระพรหม  ภฤคุเป็นผู้ประพันธ์ ภฤคุสังหิตา งานเขียนดาราศาสตร์ฮินดู (ชโยติษ) ถือกันว่าภฤคุเป็น มนัสบุตร ("ผู้เกิดจากความคิด") ของพระพรหม รูปคำเวษณ์ของชื่อภฤคุ ภารควะ เป็นคำที่ใช้เรียกลูกศิษย์ของภฤคุ ในมนูสมฺริติระบุว่าภฤคุเป็นผู้อาศัยร่วมชาติเดียวกับพระมณู ปฐมาจารย์ของมนุษยชาติในคติฮินดู ภฤคุตั้งอาศรมอยู่ริมแม่น้ำสาขาหนึ่งของแม่น้ำทฤษัทวตี ใกล้กับเขาโทศี ในรัฐพรหมวรรต ที่ซึ่งปัจจุบันคือแถบพรมแดนรัฐหรยาณากับรัฐราชสถาน ในประเทศอินเดีย ภฤคุมีภรรยาสามนาง โดยมีหนึ่งในผู้สืบเชื้อสายคือ ชมทัคนิ บิดาของฤษีปรศุราม หนึ่งในอวตารของพระวิษณุ
==ตำนาน==
ในภควัทคีตา พระกฤษณะเคยกล่าวว่าในบรรดาฤษีทั้งปวง ฤาษีภฤคุเป็นตัวแทนของความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า
=== การทดสอบความอดทนของตรีมูรติ ===
ในภาควตปุราณะ หนึ่งในคัมภีร์ของลัทธิไวษณวะซึ่งบูชาพระวิษณุเป็นใหญ่ ระบุไว้ว่า ครั้นหนึ่ง บรรดาฤษีผู้ยิ่งใหญ่ได้มารวมตัวกันริมแม่น้ำสรัสวตีเพื่อเข้าร่วมในมหายัญบูชา สันตะและฤษีทั้งปวงไม่สามารถตัดสินได้ว่าในบรรดาเทพสูงสุดสามองค์ (ตรีมูรติ ได้แก่ พระพรหม พระศิวะ และพระวิษณุ)  นั้น เทพองค์ใดยิ่งใหญ่ที่สุด และคู่ควรกับการถวายยัญ ("บูชายัญ") ที่ซึ่งเป็นประธานตา (Pradhanta; ยิ่งใหญ่สูงสุด) ในบรรดาเหล่าบรรดาสันตะและฤษีผู้ยิ่งใหญ่ ทั้งหมดได้ตัดสินใจให้ภฤคุเป็นผู้ทดสอบและตัดสินว่าเทพองค์ใดในสามองค์ยิ่งใหญ่ที่สุด
มหาฤษีภฤคุเริ่มจากการเดินทางไปพบพระพรหม (บิดาของภฤคุ) ผู้ซึ่งกำลังท่องสวดพระเวทและใช้เวลาอยู่กับพระสรัสวตี พระมเหสี จึงไม่ได้สนใจภฤคุ ภฤคุโกรธมากและเริ่มก่นด่าพระพรหม พระพรหมจึงโมโห ภฤคุเลยรีบเดินทางต่อไปยังเขาไกรลาศเพื่อพบพระศิวะ ผู้ซี่งกำลังสนทนากับพระปารวตี พระมเหสี พระศิวะรำคาญและโกรธมากแต่ก็มีพระปารวตีคอยปรามไว้ ภฤคุจึงหนีออกมาและเดินทางต่อไปยังไวกูณฐ์ ที่ประทับของพระวิษณุ
เมื่อไปถึง ปรากฏว่าพระวิษณุกำลังบรรทมอยู่บนอนันตนาคราช ภฤคุจึงเตะเข้าที่อกของพระวิษณุเพื่อปลุกให้ตื่นด้วยความโมโห พระวิษณุตื่นขึ้นจากบรรทม ทักทายฤษี และค่อย ๆ นวดเท้าของฤษีพร้อมทั้งถามอย่างห่วงใยว่าภฤคุเจ็บหรือไม่ที่เตะตนไปก่อนหน้า ขณะกำลังนวดเท้าให้ พระวิษณุทำลายตาที่สามซึ่งอยู่บนเท้าของภฤคุ อันเป็นตัวแทนของความเย่อหยิ่งยโสของฤษี ฤษีรับรู้ได้อย่างทรมานว่าตนได้พลั้งวางตนด้วยความยโสไป และได้ขอการอภัยจากพระวิษณุ พระวิษณุให้อภัย และในที่สุดฤษีภฤคุจึงประกาศให้พระวิษณุเป็นเทพเจ้าที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในสามตรีมูรติ
==อ้างอิง==
===บรรณานุกรม===
ฤๅษี
ประชาบดี
บุคคลในศาสนาฮินดู
มักดาเลียนา อันเดอช็อน

เอียวา มักดาเลียนา อันเดอช็อน (Eva Magdalena Andersson, ; เกิด 23 มกราคม 1967) เป็นนักการเมืองและนักเศรษฐศาสตร์ชาวสวีเดนที่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสวีเดนตั้งแต่วันที่ 30 พฤศจิกายน 2021 ถึงวันที่ 18 ตุลาคม 2022  และผู้นำพรรคประชาธิปไตยสังคมตั้งแต่วันที่ 4 พฤศจิกายน 2021
ในวันที่ 24 พฤศจิกายน 2021 รัฐสภาเลือกตั้งเธอขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีสวีเดน และจะเข้ารับตำแหน่งในวันที่ 26 พฤศจิกายน อย่างไรก็ตาม หลังความร่วมมือระหว่างพรรคของเธอกับพรรคกรีนล่ม อันเป็นผลจากการผ่านร่างงบประมาณแผ่นดินฉบับฝ่ายค้านซึ่งผ่านหลังร่างของพันธมิตรพรรคเธอกับพรรคกรีนไม่ผ่านสภา เธอลาออกจากการเป็นนายกรัฐมนตรีไม่กี่ชั่วโมงหลังได้รับเลือกตั้ง การลงคะแนนเสียงครั้งต่อมาในวันที่ 29 พฤศจิกายน 2021 ทำให้เธอได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรีอีกครั้ง เธอดำรงตำแหน่งในวันที่ 30 พฤศจิกายน และได้รับการยืนยันเป็นหัวหน้ารัฐบาลหญิงคนแรกของประเทศ
== ชีวิตส่วนตัว ==
อันเดอช็อนแต่งงานกับ Richard Friberg ศาสตราจารย์เศรษฐศาสตร์ที่ Stockholm School of Economics ตั้งแต่ ค.ศ. 1997 และมีลูก 2 คน เธอและสามีชอบออกไปข้างนอกมาก ทั้งคู่มักไปเดินเที่ยวระยะไกล, พายเรือคายัก และปีนเขา อันเดอช็อนอาศัยที่Nacka, สต็อกโฮล์ม
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
{| class="wikitable" style="border: 1px solid #aaa; margin: 0px auto; width:80%; border-collapse: collapse; font-size: 95%; background-color: #f7f8ff;"
|-
! style="width: 26%; | ก่อนหน้า
! style="width: 40%; | มักดาเลียนา อันเดอช็อน
! style="width: 26%; | ถัดไป
|-
บุคคลจากอุปซอลา
นักการเมืองสวีเดน
รัฐมนตรีสวีเดน
นักเศรษฐศาสตร์ชาวสวีเดน
ยัญ

ยัญ หรือ ยญ (यज्ञ|yajña|translit-std=IAST|บูชายัญ) ในศาสนาฮินดูหมายถึงพิธีกรรมที่กระทำต่อหน้ากองไฟ ส่วนใหญ่มีมนตร์ประกอบ ยัญเป็นพิธีกรรมแบบพระเวท มีอธิบายอยู่ในส่วนพราหมณัมของพระเวท และในยชุรเวท พิธีกรรมพัฒนาขึ้นมาจากการเซ่นไว้และบวงสรวงแก่กองไฟ มาเป็นพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นการถวายบูชาแด่พระอัคนี
เนื้อหาในอุปนิษัทพระเวทส่วนที่เกี่ยวข้องกับยัญจะเรียกว่า "กรรมกัณฑ์" (ส่วนทำงาน) เพื่อให้แตกต่างจากส่วน "ญาณกัณฑ์" (ส่วนความรู้) การประกอบพิธียัญที่สมบูรณ์เป็นส่วนสำคัญหนึ่งของสำนักมิมังสาในปรัชญาฮินดู นอกจากนี้ยัญยังมีบทบาทสำคัญในพิธีกรรมเปลี่ยนผ่านของฮินดู เช่นงานแต่งงาน
==ศัพทมูล==
"ยญ" (यज्ञ|yajña|translit-std=IAST) มีรากมาจากคำในภาษาสันสกฤต "ยช"  แปลว่า 'การยูชา ชื่นชม ยกย่อง เคารพ' ปรากฏในวรรณกรรมพระเวทยุคแรก อายุมากกว่า 2000 ปีก่อนริสต์กาล ในฤคเวท, ยชุรเวท (คำว่า "ยชุรเวท" ก็มาจากราก "ยช" เดียวกัน) และคัมภีร์อื่น ๆ ใช้คำว่ายัญหมายถึง "การบูชา การแสดงความเคารพ การสวดบูชา" ไปจนถึงความหมายเดียวกับ "การบูชายัญ" ในความหมายภาษาไทยปัจจุบัน ในวรรณกรรมยุคหลังพระเวท ยัญใช้เรียกพิธีกรรมใดก็ตามที่มีการประกอบพิธีในทางสัญลักษณ์
ในขณะที่ภาษาไทยปัจจุบัน "ยัญ" ดังที่ปรากฏในคำว่า "บูชายัญ" หมายถึง "การบูชาของพราหมณ์อย่างหนึ่ง การเซ่นสรวงด้วยวิธีฆ่าคนหรือสัตว์เป็นเครื่องบูชา"
== อ้างอิง ==
ศาสนาฮินดู
บวบเหลี่ยม

บวบเหลี่ยม เป็นพืชไม้เถาวงศ์แตง มีการปลูกในเชิงพาณิชย์ใช้ผลสุกเป็นผัก ผลสุกใช้เป็นฟองน้ำทำความสะอาดตามธรรมชาติ ผลเล็กคล้ายแตงกวา หรือ ซุกินี มีเหลี่ยมสัน มีตั้งแต่เอเชียกลางและตะวันออกไปจนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นอกจากนี้ยังปลูกเป็นไม้กระถางในที่ที่มีอากาศเย็น ชื่อสามัญในภาษาอังกฤษมีหลายชื่อ เช่น angled luffa, Chinese okra, dish cloth gourd, ridged gourd, sponge gourd, vegetable gourd, strainer vine, ribbed loofah,  silky gourd, silk gourd, และ sinkwa towelsponge
==ประโยชน์==
ผลอ่อนของบวบ บางชนิดใช้เป็นผักปรุงสุก ดอง หรือรับประทานสด และบางครั้งก็ใช้ยอดและดอกด้วย เช่นเดียวกับ บวบหอม ผลที่สุกแล้วจะถูกเก็บเกี่ยวเมื่อแห้งและเข้าขั้นตอนทำความสะอาดจนเหลือแต่ใยบวบ ซึ่งสามารถใช้เป็นฟองน้ำหรือเส้นใยสำหรับทำหมวกได้
==อ้างอิง==
วงศ์แตง
พืชที่รับประทานได้
ผัก
ลันจ์ไมน์

ลันจ์ไมน์ (lunge mine) คือ อาวุธต่อต้านรถถังแบบพลีชีพที่จักรวรรดิญี่ปุ่นพัฒนาและนำมาใช้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 มีลักษณะเป็นระเบิดต่อต้านรถถังความแรงสูงรูปทรงกรวยติดอยู่ตรงปลายด้ามจับที่เป็นไม้ ปกติมักใช้ในหน่วยต่อสู้ระยะประชิดของกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น อาวุธชนิดนี้ถูกนำมาใช้อย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1945 ในปีเดียวกันนั้นเองมันได้นำไปใช้ในเขตปฏิบัติการสงครามแปซิฟิกโดยมุ่งเป้าไปที่ยานเกราะของกองทัพสหรัฐ
==การออกแบบ==
อาวุธมีลักษณะเป็นดินโพรงระเบิดรูปทรงกรวยอยู่ตรงปลายด้ามจับที่เป็นไม้ ตัวระเบิดมีขาสามขายืนออกมาบริเวณฐานทรงกรวย ตัวจุดชนวนระเบิดอยู่ที่ส่วนยอดของรูปกรวย (บริเวณที่ติดกับด้านจับไม้) ระหว่างยอดของทรงกรวยกับด้านจับจะมีเข็มแทงชนวนอยู่ซึ่งเมื่อถอดสลักระเบิดออกแล้วบริเวณนี้จะสามารถเลือนได้ทำให้เข็มแทงฉนวนแทงเข้าไปที่ตัวจุดระเบิด
ตัวระเบิดแบ่งเป็นระเบิดรูปกรวยสูง 11.6 นิ้ว และเส้นผ่านศูนย์กลางที่ฐานกรวยยาว 8 นิ้ว และหนักประมาณ 11 ปอนด์ ขาโลหะสามขายาว 6 นิ้ว (15 ซม.) ส่วนด้ามจับมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 1.25 นิ้ว ยาว 59 นิ้ว และหนัก 3.3 ปอนด์ ทำให้โดยรวมแล้วมันยาวประมาณ 78 นิ้ว และหนัก 14.3 ปอนด์
==การทำงาน==
การใช้งานลันจ์ไมน์นั้นทหารหรือผู้ใช้งานจะทำการดึงสลักระเบิดออกแล้วทำการวิ่งพุ่งเข้าไปหายานเกราะหรือเป้าหมายด้วยความเร็ว คล้ายกับการวิ่งพุ่งเข้าไปแทงด้วยดาบปลายปืน ลักษณะการจับจะใช้มือข้างหนึ่งจับที่ตรงกลางด้ามจับส่วนอีกมือจับที่ปลายด้านจับที่ใกล้ตัวผู้ถือ เมื่อขาของระเบิดโดนเข้ากับเป้าหมายแล้วด้ามจับที่กำลังพุ่งไปข้างหน้าจะกดเข้าไปทำให้เข็มจุดชนวนระเบิดแทงเข้าไปที่ตัวจุดระเบิด ซึ่งเมื่อระเบิดแล้วจะทำให้ผู้ใช้และเป้าหมายได้รับความเสียหายจากระเบิด
==การใช้งาน==
กองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นนำอาวุธชนิดนี้มาใช้ในเขตปฏิบัติการสงครามแปซิฟิก โดยมีจุดประสงค์เพื่อใช้ต่อต้านและทำลายยานเกราะของกองทัพสหรัฐ
รายงานข่าวกรองในเดือนมีนาคม 1945 ระบุว่ากองทัพสหรัฐเจอเข้ากับอาวุธชิ้นนี้ครั้งแรกที่เกาะเลย์เต ประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นในช่วงยุทธนาวีที่อ่าวเลย์เต
ในประเทศเวียดนามมันเป็นสัญลักษณ์ของสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง โดยเฉพาะในยุทธการที่ฮานอยซึ่งมีภาพที่ เหงียน วัน เทียง (Nguyễn Văn Thiềng) พยายามที่จะใช้มันแต่ว่าระเบิดไม่ทำงาน ทำให้เขาถูกยิงตายไปพร้อมกับความกล้าหาญและเสียสละในท้ายที่สุด
== ระเบียงภาพ ==
==อ้างอิง==
อาวุธต่อสู้รถถัง
ระเบิดต่อต้านรถถัง
อาวุธฆ่าตัวตาย
อาวุธฆ่าตัวตายของญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
เซโนเบลดโครนิเคิลส์ (วิดีโอเกม)

เซโนเบลดโครนิเคิลส์ (Xenoblade Chronicles) เป็นวิดีโอเกมแนวโอเพนเวิลด์แอ็กชันเล่นตามบทบาท พัฒนาโดยมอนอลิธซอฟท์ และจัดจำหน่ายโดยนินเท็นโด สำหรับเครื่องวี วางจำหน่ายครั้งแรกในญี่ปุ่นในปี 2010 ต่อมาได้วางจำหน่ายในภูมิภาคแพลในปี 2011 และจากนั้นในอเมริกาเหนือในปี 2012 ตัวเกมถูกพอร์ตลงนิวนินเท็นโด 3ดีเอส ได้วางจำหน่ายในปี 2015 และตัวเกมรีมาสเตอร์แบบความละเอียดสูงสำหรับนินเท็นโด สวิตช์ ได้วางจำหน่ายในเดือนพฤษภาคม 2020 เซโนเบลดโครนิเคิลส์ เป็นเกมลำดับแรกในชุดเกม เซโนเบลดโครนิเคิลส์ ซึ่งเป็นชุดเกมย่อยซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเมตาซีรีส์ เซโน ที่ใหญ่กว่า แม้ว่าจะเนื้อเรื่องจะไม่มีการเชื่อมโยงกับเกม เซโน ก่อนหน้านี้โดยตรง แต่ได้รวมเอาองค์ประกอบที่สวยงามและเนื้อเรื่องจากทั้งแฟนตาซีและนิยายวิทยาศาสตร์ ตัวเกมมีการนำทางผ่านระบบโอเพนเวิลด์ที่แบ่งออกเป็นโซนต่าง ๆ ภารกิจย่อยที่เชื่อมโยงกับความสัมพันธ์ของสมาชิกในปาร์ตี้ และระบบการต่อสู้ตามเวลาจริงซึ่งรวมเอาความสามารถของตัวละครหลักในการมองแวบหนึ่งในอนาคต
แนวความคิดสำหรับเกม เซโนเบลดโครนิเคิลส์ เริ่มขึ้นในเดือนมิถุนายน 2006 เมื่อ Tetsuya Takahashi ผู้อำนวยการบริหารและผู้เขียนบทของเกม ได้นึกถึงแล้วสร้างแบบจำลองของไททันยักษ์สองตัวที่แช่แข็งซึ่งอยู่กับผู้คนที่อาศัยอยู่บนร่างกายของพวกเขา การพัฒนาเกมได้เริ่มขึ้นในปี 2007 ภายใต้ชื่อ Monado: The Beginning of the World แม้ว่าในที่สุดจะมีการรีแบรนด์ด้วยชื่อปัจจุบันเพื่อเป็นเกียรติแก่งานก่อนหน้าของ Takahashi สคริปต์เขียนโดย Takahashi, Yuichiro Takeda นักเขียนอนิเมะ และ Yurie Hattori นักเขียนจากนินเท็นโด ดนตรีได้รับการจัดการโดยนักประพันธ์เพลงที่แตกต่างกันถึง 6 คน รวมทั้ง Manami Kiyota  นักแต่งเพลงที่เริ่มเล่นครั้งแรกและเป็นผู้นำ และผู้มีประสบการณ์ในอุตสาหกรรมอย่าง Yoko Shimomura และ Yasunori Mitsuda โดยคนหลังจะประพันธ์ธีมปิด
ตัวเกมได้ประกาศเปิดตัวในปี 2009 ภายใต้ชื่อเดิมและวางจำหน่ายในโซนญี่ปุ่นในปีต่อมา ถึงแม้ตัวเกมจะวางจำหน่ายในโซนยุโรปและในโอเชียเนีย แต่การวางจำหน่ายในโซนอเมริกาเหนือยังไม่ได้รับการยืนยันจนถึงเดือนธันวาคม 2011 ในช่วงเวลานั้นแฟนแคมเปญที่ชื่อว่าโอเปอเรชันเรนฟอลล์ได้รับความสนใจอย่างมากต่อตัวเกม เมื่อตัวเกมวางจำหน่าย ตัวเกมได้รับเสียงวิจารณ์อย่างล้นหลามและถูกยกย่องว่าเป็นหนึ่งในเกมเล่นตามบทบาทที่ดีที่สุด ในขณะที่ตัวเกมเวอร์ชันพอร์ตลงนิวนินเท็นโด 3ดีเอส ก็ได้รับการยกย่องว่าประสบความสำเร็จในการสร้างเกมขึ้นใหม่ในรูปแบบพกพา การยกย่องเป็นพิเศษโดยเฉพาะโครงเรื่อง  นักวิจารณ์หลายคนเรียกว่าเป็นนวัตกรรมและซับซ้อนอย่างน่าประหลาดใจ นอกจากนี้ยังตัวเกมประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ทั้งในโซนญี่ปุ่นและตะวันตก เซโนเบลดโครนิเคิลส์ เอกซ์ เกมที่สืบทอดจิตวิญญาณของเกมนีถูกพัฒนาโดยทีมพัฒนาเดียวกันวางจำหน่ายในปี 2015 สำหรับวียู เกมภาคต่อ เซโนเบลดโครนิเคิลส์ 2 วางจำหน่ายสำหรับนินเท็นโด สวิตช์ในปี 2017
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2553
เกมสำหรับนินเท็นโดวี
เกมสำหรับนิวนินเท็นโด 3ดีเอส
เกมสำหรับนินเท็นโดสวิตช์
วิดีโอเกมโอเพนเวิลด์
วิดีโอเกมเล่นตามบทบาท
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
โมมิจิ นิชิยะ

โมมิจิ นิชิยะ  เป็นนักกีฬาสเกตบอร์ดชาวญี่ปุ่นซึ่งได้รับเหรียญทองจากการแข่งขันสเกตบอร์ดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และเป็นนักกีฬาคนแรกที่ได้รับเหรียญทองโอลิมปิกในกีฬาสเกตบอร์ดประเภทสตรีตหญิง เธอเป็นนักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติญี่ปุ่นอายุน้อยที่สุดที่ได้รับเหรียญทอง โดยในขณะนั้นเธออายุได้ 13 ปี 330 วัน ซึ่งทำให้เธอเป็นนักกีฬาที่อายุน้อยที่สุดเป็นอันดับที่สามที่ได้รับเหรียญทองกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน รองจากมาร์เจอรี เกสตริง (สหรัฐ, กระโดดน้ำ, เบอร์ลิน 1936, 13 ปี 268 วัน) และเคลาส์ แซร์ตา (ทีมรวมเยอรมนี, เรือพาย, โรม 1960, 13 ปี 283 วัน)
== ผลงาน ==
นิชิยะเข้าแข่งขันเอ็กซ์เกมส์ฤดูร้อน 2019 ในประเภทสตรีตหญิงที่มินนีแอโพลิส ซึ่งเธอทำคะแนนได้ 90.00 คะแนนและได้รับเหรียญเงิน โดยเหรียญทองในการแข่งขันครั้งนั้นเป็นของเพื่อนร่วมชาติ อาโอริ นิชิมูระ ซึ่งทำได้ 92.00 คะแนน
นิชิยะได้รับเหรียญเงินจากการแข่งขันสเกตบอร์ดชิงแชมป์โลก 2021 ที่โรมหลังจากทำคะแนนได้ 14.17 คะแนน ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2021 เธอสะสมคะแนนได้เป็นอันดับที่ 5 ในการจัดอันดับสำหรับการแข่งขันโอลิมปิก และทำให้เธอผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ในการแข่งขันประเภทสตรีตหญิง เธอทำคะแนนได้ 15.26 คะแนนและได้รับเหรียญทอง ซึ่งทำให้เธอเป็นนักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติญี่ปุ่นอายุน้อยที่สุดที่ได้รับเหรียญทอง และเป็นนักกีฬาที่อายุน้อยที่สุดเป็นอันดับที่สามที่ได้รับเหรียญทอง
== อ้างอิง ==
นักสเกตบอร์ดชาวญี่ปุ่น
นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติญี่ปุ่น
นักกีฬาเหรียญทองโอลิมปิก
นักกีฬาเอกซ์เกม
บุคคลจากจังหวัดโอซากะ
ผู้เข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ฮินด์ ซาซา

ฮินด์ ซาซา (هند ظاظا) เป็นนักกีฬาเทเบิลเทนนิสชาวซีเรียซึ่งเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 โดยผ่านการแข่งขันรอบคัดเลือกโซนเอเชียตะวันตกที่ประเทศจอร์แดน ซึ่งเธอเป็นนักกีฬาเทเบิลเทนนิสอายุน้อยที่สุดที่แข่งขันในโอลิมปิก (12 ปี) และเป็นนักกีฬาที่อายุน้อยที่สุดเป็นอันดับที่ห้าที่แข่งขันในโอลิมปิกสมัยใหม่ เธอเป็นนักกีฬาที่อายุน้อยที่สุดในการแข่งขันโอลิมปิกครั้งนี้ และอายุน้อยที่สุดตั้งแต่เบอาตริช ฮุชติว นักสเกตลีลาชาวโรมาเนียเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968 ที่เกรอนอบล์ ประเทศฝรั่งเศส
== ประวัติ ==
ซาซาเกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2009 ที่เมืองฮะมาฮ์ ทางตอนกลางของประเทศซีเรีย และเริ่มหัดเล่นเทเบิลเทนนิสตั้งแต่อายุได้ 5 ขวบ เธอเข้าแข่งขันในรายการ "Hopes Week and Challenge" ของสหพันธ์เทเบิลเทนนิสนานาชาติ (ไอทีทีเอฟ) ใน ค.ศ. 2016 ที่ประเทศกาตาร์พร้อมกับพี่ชายของเธอ และความสามารถของเธอเป็นที่สนใจจากรายการนั้น เธอเป็นสมาชิกของสโมสรเทเบิลเทนนิสอัลมุฮาฟะเซาะฮ์ในกรุงดามัสกัสและเคยได้รับรางวัลชนะเลิศระดับประเทศทุกรายการ
เธอมุ่งมั่นที่จะแข่งขันเทเบิลเทนนิสให้ถึงระดับโลก และตั้งใจจะเป็นเภสัชกรหรือทนายความ
== โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ==
ซาซาเป็นนักเทเบิลเทนนิสชาวซีเรียคนแรกที่ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันในโอลิมปิก แม้ว่าสื่อบางแห่งจะรายงานผิดว่าเธอเป็นชาวซีเรียคนแรกที่แข่งขันเทเบิลเทนนิสในโอลิมปิกก็ตาม (ฮิบาฮ์ อัลลิจญีเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 แต่เธอได้รับเชิญให้เข้าแข่งขัน ไม่ได้ผ่านการคัดเลือก) โดยในรอบชิงชนะเลิศของโซนเอเชียตะวันตกที่กรุงอัมมาน ประเทศจอร์แดน ซาซาวัย 11 ปีชนะมาเรียนา ซะฮาเกียน คู่แข่งขันวัย 42 ปีชาวเลบานอนและผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 หลังชนะรอบคัดเลือก คณะกรรมการโอลิมปิกจีนได้เชิญให้เธอเข้าฝึกซ้อมในประเทศจีน
ซาซาได้รับเกียรติให้เชิญธงชาติซีเรียเข้าสู่สนามในพิธีเปิดการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 คู่กับอะห์มัด ฮัมชุ นักกีฬาขี่ม้าชาย
ในการแข่งขันเทเบิลเทนนิสประเภทหญิงเดี่ยวรอบแรก เธอแพ้หลิว เจีย นักเทเบิลเทนนิสทีมชาติออสเตรียเชื้อสายจีนอายุ 39 ปีซึ่งเข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่โอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ซิดนีย์เป็นต้นมา ด้วยผล 4–0 เซต
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประวัตินักกีฬาในโอลิมปิก 2020 
นักเทเบิลเทนนิสชาวซีเรีย
นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติซีเรีย
บุคคลจากฮะมาฮ์
ผู้เข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
มูลนิธิวิจัยมะเร็งเต้านม

มูลนิธิวิจัยมะเร็งเต้านม (Breast Cancer Research Foundation; อักษรย่อ: BCRF) เป็นองค์การไม่แสวงหาผลกำไรอิสระ ซึ่งได้ระดมทุน 569.4 ล้านดอลลาร์เพื่อสนับสนุนการวิจัยทางคลินิกและการวิจัยต่อยอดเกี่ยวกับมะเร็งเต้านมในสหรัฐและต่างประเทศ ปัจจุบัน มูลนิธิวิจัยมะเร็งเต้านมให้ทุนสนับสนุนนักวิจัยกว่า 275 รายใน 15 ประเทศ
ผู้อำนวยการฝ่ายวิจัยของมูลนิธิวิจัยมะเร็งเต้านมคือ ดร. แลร์รี นอร์ตัน จากศูนย์มะเร็งอนุสรณ์สโลน เคตเทอริง ซึ่งมูลนิธิวิจัยมะเร็งเต้านมได้ให้ทุนสนับสนุนการวิจัยขั้นพื้นฐานเกี่ยวกับความเสี่ยงในการเกิดโรคที่แตกต่างกันค่อมะเร็งเต้านม, เซลล์ต้นกำเนิดมะเร็งเต้านม, ทราสทูซูแมบ (เฮอร์เซปติน), การรักษาด้วยการต่อต้านการสร้างเส้นเลือดใหม่ด้วยเบวาซิซูแมบ (อวาสติน), การสร้างภาพด้วยสนามแม่เหล็กไฟฟ้า, อะโรมาเทส อินฮิบิเตอร์, ทาม็อกซิเฟน และการทดลองทางคลินิกสำหรับการรักษาแบบใหม่กับเครือข่ายวิจัยมะเร็งเต้านมปริวรรต
มูลนิธิวิจัยมะเร็งเต้านมได้รับการก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1993 โดยอีฟลีน ลอเดอร์ รองประธานอาวุโสฝ่ายองค์การของดิ เอสเต ลอเดอร์ คัมพานีส์ ซึ่งความพยายามครั้งแรกของลอเดอร์ในการสร้างความตระหนักรู้เกี่ยวกับมะเร็งเต้านมคือการริเริ่มโดยตัวเธอเอง กับอเล็กซานดรา เพนนีย์ อดีตบรรณาธิการของนิตยสารเซลฟ์ เพื่อทำให้ริบบิ้นสีชมพูเป็นสัญลักษณ์ระดับสากลของการตระหนักรู้เกี่ยวกับมะเร็งเต้านม
== การจัดหาเงินทุนและการใช้จ่าย ==


ใน ค.ศ. 2014 มูลนิธิวิจัยมะเร็งเต้านมได้ควบคุมเงินมากกว่า 91 เซนต์ของทุก ๆ ดอลลาร์ที่ระดมได้เพื่อการวิจัยมะเร็งเต้านมและโครงการการสร้างความตระหนักรู้เกี่ยวกับมะเร็งเต้านม มูลนิธิวิจัยมะเร็งเต้านมได้รับการยอมรับเป็นพิเศษจากหลายองค์การที่ติดตาม รวมถึงให้ข้อมูลที่ครอบคลุมและเป็นกลางเกี่ยวกับการกุศล แชริทีวอตช์ซึ่งเดิมคือสถาบันการกุศลแห่งอเมริกายังคงให้คำตัดสินมูลนิธิวิจัยมะเร็งเต้านมในระดับ "เอบวก"
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
องค์การมะเร็งเต้านม
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2535
โคโกนะ ฮิรากิ

โคโกนะ ฮิรากิ (; Kokona Hiraki หรือ Cocona Hiraki) เป็นนักกีฬาสเกตบอร์ดชาวญี่ปุ่น เธอได้รับเหรียญเงินในการแข่งขันสเกตบอร์ดประเภทพาร์กหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และเป็นนักกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทีมชาติญี่ปุ่นที่อายุน้อยที่สุด
== ผลงาน ==
ฮิรากิเข้าแข่งขันสเกตบอร์ดชิงแชมป์โลกประเภทพาร์กหญิงหลายครั้ง โดยใน ค.ศ. 2018 เธอได้อันดับที่ 7 และใน ค.ศ. 2019 เธอได้อันดับที่ 11 นอกจากนี้เธอยังแข่งขันในเอ็กซ์เกมส์ ซึ่งเธอได้รับเหรียญเงินจากการแข่งขันที่บอยซี รัฐไอดาโฮ ใน ค.ศ. 2019 ซึ่งในปีเดียวกันเธอได้รางวัลชนะเลิศในรายการแวนส์พาร์กซีรีส์ 2019 ที่กรุงปารีส ใน ค.ศ. 2021 เธอได้อันดับที่ 5 ในการแข่งขันรายการดิวทัวร์ 2021 ที่ดิมอยน์ รัฐไอโอวา และผ่านเข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
== อ้างอิง ==
นักสเกตบอร์ดชาวญี่ปุ่น
นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติญี่ปุ่น
นักกีฬาเหรียญเงินโอลิมปิก
นักกีฬาเอกซ์เกม
ผู้เข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
บุคคลจากจังหวัดฮกไกโด
นิวโปเกมอน สแนป

นิวโปเกมอน สแนป (; New Pokémon Snap) เป็นวิดีโอเกมแนวยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งและถ่ายรูป พัฒนาโดยบันไดนัมโคสตูดิโอส์ จำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดและนินเท็นโด ตัวเกมเป็นภาคต่อของเกม โปเกมอน สแนป ที่วางจำหน่ายใน พ.ศ. 2542  ตัวเกมวางจำหน่ายทั่วโลกสำหรับนินเท็นโด สวิตช์ในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2564 ตัวเกมจะผู้เล่นท่องไปในภูมิภาค Lental โดยใช้เรือโฮเวอร์คราฟบนรางและวิจัยโปเกมอนด้วยการถ่ายภาพ โดยผู้เล่นจะรับบทบาทเป็นช่างภาพมือใหม่ เป็นครั้งแรกที่มีเลือกตัวละครผู้หญิง ซึ่งปกติเวอร์ชันดั้งเดิมของ โปเกมอน สแนป จะเล่นได้เฉพาะตัวละครผู้ชายเท่านั้น โดยในตัวเกมมีตัวละครอยู่ 2 คนคือ ศาสตราจารย์ Mirror กับผู้ช่วยศาสตราจารย์ Rita
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2564
เกมผลิตโดยบันไดนัมโคเอนสตูดิโอ
เกมสำหรับนินเท็นโดสวิตช์
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น