pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
มิเชล ลี

มิเชล ลี (Michelle Lee; เกิด 2 สิงหาคม พ.ศ. 2521) (หรือที่รู้จักในชื่อ มิเชล ชาร์ลีน ลี และมิเชล ซี. ลี) เป็นศิลปินด้านศิลปะการต่อสู้ สตันท์หญิง และนักแสดงชาวอเมริกัน ตั้งแต่ช่วงต้นทศวรรษ 2000 ลีได้จัดเตรียมงานสตันท์และการจับภาพเคลื่อนไหวให้กับภาพยนตร์ ละครชุดทางโทรทัศน์ และวิดีโอเกมหลายสิบเรื่อง และยังแสดงบทบาทของ เอดา วอง ในเรื่อง เรซิเดนต์อีวิล 6 และ Mileena ในฤดูกาลที่สองของ  Legacy
== บทบาท ==
=== ภาพยนตร์ ===
{| class = "wikitable sortable"
|+ บทบาทการแสดง
|-
!ปี
!เรื่อง
!บทบาท
!หมายเหตุ
|-
|2004
|50 เฟิร์สเดท
|Woman
|Uncredited
|-
|2004
|ชิกส์วิธสติกส์, พาร์ท 3
|Demon Queen, Green Demon
|ภาพยนตร์สั้น
|-
|2005
|ชิกส์วิธสติกส์: ไลฟ์แอทเดอะแกรนด์แสลม
|White Warrior
|ภาพยนตร์สั้น
|-
|2006
|เกิร์ลวิธกัน
|Ninja Girl
|ภาพยนตร์สั้น
|-
|2006
|ยู, มีแอนด์ดูปรี
|Hawaiian Air Ticketing Agent
|Uncredited
|-
|2006
|เดอะสเตรนจ์เคสออฟ ดร. เจคีลล์ แอนด์มิสเตอร์ไฮด์
|Kim Li
|
|-
|2006
|ตวนชวน
|Liu Xi
|ภาพยนตร์สั้น
|-
|2007
|ผจญภัยล่าโจรสลัดสุดขอบโลก
|Lian
|Uncredited
|-
|2007
|เดอะเดลิเวอรีแมน
|
|ภาพยนตร์สั้น
|-
|2008
|เทรลเลอร์พาร์กออฟเทอเรอร์
|Miss China
|
|-
|2008
|สติเลตโต
|Geisha #1
|Also choreographer
|-
|2008
|เดอะลิฟวิ่งสวอร์ด
|Madison
|ภาพยนตร์สั้น
|-
|2008
|คลีนเนอร์
|The Cleaner
|ภาพยนตร์สั้น
|-
|2008
|Life at the Trailer Park of Terror
|Miss China
|ภาพยนตร์สั้น
|-
|2009
|สลีพพิงดรากอน
|Kaya
|ภาพยนตร์สั้น
|-
|2009
|บลัดแอนด์โบน
|Sherry
|
|-
|2010
|ซูพรีมแชมเปียน
|Ming
|
|-
|2011
|โคลด์ฟิวชัน
|Ekaterina Demidrova
|
|-
|2012
|The Girl from the Naked Eye
|Cop
|
|-
|2015
|เดอะฮันเตด
|Serena
|
|-
|2014
|แบล็กซอลต์
|Horse Ripper
|ภาพยนตร์สั้น
|-
|2017
|เชคพอยท์
|Suzie
|Also associate producer
|-
|2017
|Zambo Dende: Predictable night
|
|ภาพยนตร์สั้น
|-
|2018
|ไบลด์ไซด์: เดอะเกม
|Emily
|
|-
|2018
|วีนอม
|Riot/Corinne Wan
|Credited as "Malaysia EMT / Riot Host"
|-
|2018
|เดอะกรีนโกสต์
|Song Shijin
|
|-
|2019
|แคลิฟอร์เนียเลิฟ
|Lisa Yuen
|
|-
|2021
|แบล็กวิโดว
|Oksana
|
|}
== อ้างอิง ==
นักแสดงอเมริกัน
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2521
จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
จอสก์

จอสก์ (جاسک; جاشک) หรือ แบนแดเรจอสก์ (بَندَرِ جاسک; بندن ءِ جاشک) เป็นเมืองหลักของเทศมณฑลจอสก์ จังหวัดโฮร์โมซกอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 11,133 คนใน 2,406 ครัวเรือน
จอสก์เป็นเมืองท่าที่ตั้งอยู่ที่ริมอ่าวโอมาน ห่างจากเตหะรานไปทางทิศใต้ประมาณ  ทำหน้าที่เป็นเมืองหลักของเทศมณฑลจอสก์ และเป็นที่ตั้งฐานทัพแห่งหนึ่งของกองทัพเรืออิหร่านซึ่งตั้งขึ้นในวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2551
ฐานทัพนี้ทำให้กองทัพเรืออิหร่านสามารถควบคุมช่องแคบฮอร์มุซเพื่อไม่ให้ "ศัตรู" ผ่านเข้าไปในอ่าวเปอร์เซียได้
==ภูมิอากาศ==
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เมืองในประเทศอิหร่าน
ตำบลจอสก์

จอสก์ (جاسک) เป็นตำบลในอำเภอกลาง เทศมณฑลจอสก์ จังหวัดโฮร์โมซกอน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 23 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 6,392 คนใน 1,239 ครัวเรือน
== อ้างอิง ==
จอสก์
จอสก์
จอสเคโคฮ์เน

จอสเคโคฮ์เน (جاسک کهنه) เป็นหมู่บ้านในตำบลจอสก์ อำเภอกลาง เทศมณฑลจอสก์ จังหวัดโฮร์โมซกอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 899 คนใน 200 ครัวเรือน
== อ้างอิง ==
สถานที่ที่มีประชากรในเทศมณฑลจอสก์
คิม ย็อง-แด

คิม ย็อง-แด (김영대|Kim Young-dae; เกิด 2 มีนาคม พ.ศ. 2539) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขามีชื่อเสียงจากละครมัธยมปลายเรื่อง เอ็กตราออดินารียู ทางช่อง เอ็มบีซี (2019) ไม่นานมานี้ เขาได้แสดงในซีรีส์ทาง SBS เรื่อง เดอะเพนเฮาส์:วอร์อินไลฟ์ (2020) และละครโทรทัศน์เรื่อง ชีทออนมีอิฟยูแคน ทางช่อง KBS2 (2020)
== ผลงานการแสดง ==
=== ละครโทรทัศน์ ===
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นักแสดงชายชาวเกาหลีใต้
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2539
วัดบุญบางสิงห์

วัดบุญบางสิงห์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนพริกไทย อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี
วัดบุญบางสิงห์ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2535 ผู้ขออนุญาตให้สร้างวัดคือ นางสมบุญ นิลกร มีเจ้าอาวาสรูปแรกคือ  	พระครูบุญมังคลาจาร (สมศักดิ์ มงฺคโล) ท่านยังเป็นผู้ออกแบบและดำเนินการก่อสร้างอุโบสถด้วยตัวท่านเอง นอกจากนั้นท่านยังได้สร้างวัตถุมงคล เช่น ตะกรุดมหารูด ตำรา อาจารย์เที่ยง น่วมมานา เบี้ยแก้ ตำราอาจารย์เที่ยง น่วมมานา ตุ๊กแก 2 หาง และนางกวักพลังสอง เป็นต้น จากนั้นเมื่อท่านอาพาธเจ้าคณะจังหวัดปทุมธานี มีการแต่งตั้งเจ้าอาวาสรูปใหม่ คือ พระครูมหาสุริยัน ธมฺมทสฺสี ป.ธ.6 จากวัดเขียนเขต
==อ้างอิง==
บุญบางสิงห์
เอตเทลอออต

เอตเทลอออต (اطلاعات|Ettelâ'ât; ) เป็นหนังสือพิมพ์รายวันภาษาเปอร์เซียที่ตีพิมพ์ในประเทศอิหร่าน โดยเป็นหนึ่งในสิ่งตีพิมพ์ที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศ และเป็นหนังสือพิมพ์ภาษาเปอร์เซียที่เก่าแก่ที่สุดในโลกที่ยังดำเนินการอยู่ โดยมีจุดยืนอนุรักษนิยม และเน้นด้านการเมือง วัฒนธรรม สังคม และเศรษฐกิจ ก่อนการปฏิวัติใน ค.ศ. 1979 หนังสือพิมพ์นี้มีความเกี่ยวข้องกับ Abbas Masoudi (ค.ศ. 1895–1974) ผู้ก่อตั้งคนสำคัญ
==อ้างอิง==
==ข้อมูล==
หนังสือพิมพ์ที่ตีพิมพ์ในประเทศอิหร่าน
สื่อสังคมในเตหะราน
หนังสือพิมพ์ภาษาเปอร์เซีย
โคเมฮร์

โคเมฮร์ (کمهر) เป็นหมู่บ้านในตำบลโคเมฮร์ เทศมณฑลเซพีดอน จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 1,722 คนใน 379 ครัวเรือน
==ประวัติ==
ในช่วงพายุหิมะในประเทศอิหร่าน ค.ศ. 1972 หมู่บ้านนี้ถูกฝังในหิมะ โดยไม่มีผู้รอดชีวิต
== อ้างอิง ==
สถานที่ที่มีประชากรในเทศมณฑลเซพีดอน
วัดสุวรรณจินดาราม

วัดสุวรรณจินดาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคูบางหลวง อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 11 ไร่ 3 งาน 18 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 4 ไร่ 3 งาน 52 ตารางวา มีสะพานจากที่ตั้งวัดออกไปสู่ถนนสาธารณะ สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2503
วัดสุวรรณจินดารามเริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2489 โดยมีนายทองคำ เนินกร่าง เป็นผู้รายงานขอสร้างวัด พร้อมกับมีผู้ร่วมดำเนินการอีก 5 คน คือ นายเลื่อน โพธิ์เขียว นายปุ้ม ธัญญวิกัย นายอยู่ ใจมั่น นายโป๊ะ กล้าหาญ นายทรง ธัญญวิกัย โดยที่ดินสร้างวัด นายเทียบและนางจ่าง สมประสงค์ บริจาคเนื้อที่ 6 ไร่ ได้ซื้อเพิ่มเติมอีก 5 ไร่เศษ กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2490 ตั้งนามวัดว่า "วัดสุวรรณจินดาราม" เพื่อเป็นเกียรติแก่นายทองคำ เนินกร่าง ผู้เป็นหัวหน้าที่คิดริเริ่มสร้างวัด แรกเดิมชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดใหม่ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 50 เมตร ทางวัดยังได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2515
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2506 ภายในมีพระประธาน 2 องค์ หน้าตักกว้าง 1.02 เมตร เป็นพระพุทธรูปแบบสุโขทัย อีกองค์หนึ่งเป็นแบบเชียงแสน หน้าตักกว้าง 1.08 เมตร จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์และท่านผู้หญิงวิจิตรา ธนะรัชต์สร้างถวายไว้ กุฏิสงฆ์จำนวน 7 หลัง เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้ หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ และศาลาท่าน้ำ
==อ้างอิง==
สุวรรณจินดาราม
สุวรรณจินดาราม
ตำบลคอคอน

คอคอน (کاکان) เป็นตำบลในอำเภอกลาง เทศมณฑลโบเยร์แอฮ์แมด จังหวัดโคฮ์กีลูเยและบูเยแรฮ์แมด ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 16 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 2,281 คนใน 497 ครัวเรือน
==ประวัติ==
ในช่วงพายุหิมะในประเทศอิหร่าน ค.ศ. 1972 หลายหมู่บ้านในตำบลนี้ถูกฝังในหิมะ โดยไม่มีผู้รอดชีวิต
== อ้างอิง ==
คอคอน
คอคอน
วัดรางกำหยาด

วัดรางกำหยาด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางภาษี อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม เนื้อที่ตั้งวัด 17 ไร่ ที่ธรณีสงฆ์ 46 ไร่ 56 ตารางวา
ชื่อรางกำหยาด หมายถึง ร่องน้ำฝนที่ไหลตามธรรมชาติ เพราะในปัจจุบัน คลองรางกำหยาดซึ่งเป็นรางน้ำ ไหลตามธรรมชาติ ยังปรากฏอยู่หลังโรงเรียนวัดรางกำหยาด ห่างไปทางทิศเหนือประมาณ 300 เมตร มูลเหตุที่จะสร้างวัดรางกำหยาด เนื่องจากประชาชนที่อาศัยอยู่ในแถบถิ่นนั้น มีความเลื่อมใสศรัทธาในบวรพุทธศาสนา พิจารณาเห็นว่าในท้องถิ่นนี้น่าจะได้มีวัดไว้สักแห่งหนึ่ง นายตาล สุพรรณไพ กับนายฟ้ง ท่านทั้งสองได้ อุทิศที่ดินของตนให้เป็นที่สำหรับสร้างวัดคนละครึ่ง เป็นเนื้อที่ 16 ไร่ 26 ตารางวา พร้อมทั้งได้ชักชวนประชาชนมาประชุมปรึกษาหารือ ในการสร้างวัดขึ้น เริ่มแรก ได้ช่วยกันหักร้างถางพงสร้างเป็นสำนักสงฆ์ขึ้นก่อน โดยสร้างกุฏิหลังเล็กๆ ขึ้น เป็นที่สำหรับ พระสงฆ์ได้พักอาศัย หลังคามุงด้วยแฝกเริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2435 เมื่อแรกตั้งเป็นสำนักสงฆ์ มีชื่อว่า สำนักสงฆ์รางกำหยาด หรือสำนักสงฆ์อะไรหลักฐานไม่ปรากฏ เมื่อได่หักร้างถางพงและสร้างกุฏิสงฆ์เสร็จแล้วก็ได้นิมนต์ให้ หลวงพ่อแฉ่ง มาเป็นเจ้าอาวาสและจำพรรษาอยู่ที่สำนักสงฆ์แห่งนี้พร้อมด้วย หลวงตาเดื่อย
วัดรางกำหยาดตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2459 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2544 มีปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อบางว้าอัญเชิญมาจากวัดอมรินทรารามวรวิหาร
==รายนามเจ้าอาวาส==
หลวงตาแฉ่ง
หลวงตาเตื่อย
หลวงตาอ่วม
หลวงพ่อบุญ จนฺโท พ.ศ. 2453–2467
หลวงพ่อเจริญ ปริปุณฺโณ พ.ศ. 2467–2495
พระครูวิสุทธิ์คุณาธาร (ชุติมา) พ.ศ. 2496–2529
พระมหาเพลิน ธมฺมกาโม ป.ธ.7 พ.ศ. 2531–2542
พระมหาสมชัย ฐิติธมฺโม ป.ธ.7 พ.ศ. 2543–2552
พระครูวินัยธร ทวีป ปสนฺโน พ.ศ. 2556
==อ้างอิง==
รางกำหยาด
รางกำหยาด
วัดบึงลาดสวาย

วัดบึงลาดสวาย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางภาษี อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ตั้งวัด 37 ไร่ 2 งาน ที่ธรณีสงฆ์ 9 ไร่ 3 งาน
วัดบึงลาดสวายประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2457 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467
วัดบึงลาดสวายเป็นวัดของชุมชนชาวมอญ เป็นหนึ่งใน 7 วัดที่ชุมชนมอญกระทุ่มมืดสร้างไว้ มีเสาหงส์แสดงสัญลักษณ์วัดมอญ นับเป็นวัดที่ยึดถือขนบประเพณีแบบมอญไว้อย่างค่อนข้างสมบูรณ์ เช่น การสวดมนต์ ทำวัตรของพระภิกษุสามเณร จะสวดเป็นภาษามอญทั้งหมด มีประเพณีชาวมอญ เช่น ประเพณีการเผาศพพระมอญ ประเพณีตักบาตรน้ำผึ้ง ประเพณีตักบาตรดอกไม้ (ชอนกาว) ประเพณีสงกรานต์ไทยรามัญมีพิธีสรงน้ำพระแบบไทยรามัญ
==รายนามเจ้าอาวาส ==
พระอธิการเกร็ป จนฺทสิริ พ.ศ. 2447–2494
พระครูวงค์ เขมเทโว พ.ศ. 2494–2514
พระสุเมธมุนี (ลำพวน ธมฺมธโร ป.ธ.๗) พ.ศ. 2516
==อ้างอิง==
บึงลาดสวาย
บึงลาดสวาย
แขวง (ประเทศเวียดนาม)

แขวง (phường; เฝื่อง; จื๋อโนม: 坊; Ward) เป็นเขตการปกครองระดับที่สามของประเทศเวียดนาม ซึ่งอยู่ในระดับเดียวกับเมืองระดับตำบล (thị trấn) และตำบล (xã)
แขวงอยู่ภายใต้เขตการปกครองระดับที่สองซึ่งได้แก่ เมืองระดับอำเภอ หรือนครภายใต้จังหวัด หรือเขตของนครภายใต้ส่วนกลาง
เมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 2023 ประเทศเวียดนามมีแขวงทั้งสิ้น 1,771 แขวง  ซึ่งในนครโฮจิมินห์มี 249 แขวง และฮานอยมี 175 แขวง
== อ้างอิง ==
หน่วยการบริหารของประเทศเวียดนาม
วัดทัพหลวง (จังหวัดนครปฐม)

วัดทัพหลวง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทัพหลวง อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม
วัดทัพหลวง เดิมชื่อ วัดแปดโรง ตามชื่อของหมู่บ้านซึ่งมีชาวบ้านมาปลูกสร้างเป็นแบบบ้านหลังคามุงแฝกอยู่ 8 หลัง ส่วนชื่อวัดทัพหลวงตามชื่อตำบลที่ฝ่ายบ้านเมืองตั้งให้ สันนิษฐานว่าในสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช (พ.ศ. 2310-2315) ได้ยกกองทัพมาถึง ณ ที่ตำบลทัพหลวง และคงได้หยุดไพร่พล ณ ที่แห่งนี้ ซึ่งใกล้กับบริเวณวัด สภาพพื้นที่ของวัดทัพหลวงในขณะนั้น เป็นพื้นที่แห้งแล้ง ไม่มีระบบชลประทานเหมือนในปัจจุบันนี้ การเพาะปลูกในขณะนั้นจึงไม่ได้ผลผลิต เป็นเหตุให้ประชาชนยากจน พระภิกษุที่จำพรรษาในวัดทัพหลวงต้องทนลำบากเพราะขาดแคลนน้ำ อยู่ในสภาพอดยาก อันเนื่องมาจากการทำบุญใส่บาตรของประชาชนน้อยลงเพราะความยากจนของชาวบ้าน เป็นเหตุให้พระภิกษุในวัดทัพหลวงย้ายไปจำพรรษาวัดอื่น
วัดทัพหลวงเริ่มก่อสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2460 โดยมีนายอ่อน แป้นห้วยไผ่ อุทิศที่ดินถวายประมาณ 15 ไร่ ในระยะแรกได้สร้างศาลาการเปรียญขึ้น 1 หลัง ต่อมาถูกไฟไหม้ ต่อมาพระภิกษุนาค ได้ชักชวนชาวบ้านดำเนินการก่อสร้างศาลาการเปรียญขึ้นใหม่และได้ปกครองวัดมาอีก 1 ปี ต่อมา พ.ศ. 2461 วัดนี้ต้องถูกยุบ เนื่องจากไม่ได้ขออนุญาตสร้างวัดต่อคณะสงฆ์อย่างถูกต้อง จน พ.ศ. 2462 นายอ่อน แป้นห้วยไผ่ ได้เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงชักชวนประชาชนดำเนินการก่อสร้างวัดขื้นใหม่อีกครั้งหนึ่ง และได้ขออนุญาตตั้งวัดอย่างถูกต้องต่อคณะสงฆ์ซึ่งก็ได้รับอนุญาตให้จัดตั้งได้ ชาวบ้านได้นิมนต์ พระภิกษุเรียบ จากวัดหนองปลาหมอ อำเภอบ้านโปร่ง จังหวัดราชบุรี มาเป็นผู้ปกครองวัด ในสมัยพระภิกษุเกิด จนฺทสโร เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้เริ่มก่อสร้าง ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ หอฉัน ศาสนสถานและศาสนวัตถุต่าง ๆ ยังเป็นผู้ริเริ่มสร้างโรงเรียนประชาบาลวัดทัพหลวงในปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2471
==อ้างอิง==
ทัพหลวง
มะเค็ด

มะเค็ด ก๊กม่วน เพชฌฆาตสีทอง  เป็นพืชสกุล Gelsemium ลักษณะเป็นไม้เถาหรือไม้รอเลื้อย ใบเดี่ยวออกตรงข้าม แผ่นใบรูปไข่แกมรูปใบหอก กว้าง 1–5 เซนติเมตร ยาว 5–6 เซนติเมตร ปลายใบแหลม โคนใบสอบหรือมน ขอบใบเรียบ ดอกออกเป็นช่อกระจุกแยกแขนงตามปลายกิ่ง ยาวได้ถึง 12 เซนติเมตร โคนช่อดอกและโคนดอกมีใบประดับเล็ก  ๆ  ดอกสีเหลืองหรือสีเหลืองอมส้ม กลีบเลี้ยงรูปไข่ 5 กลีบ กว้าง 1–1.5 มิลลิเมตร ยาว 2–2.5 มิลลิเมตร กลีบดอกโคนติดกันเป็นหลอดยาว 7–9 มิลลิเมตร ปลายแยก 5 กลีบ กว้าง 3–5 มิลลิเมตร ยาว 4–6 มิลลิเมตร เกสรตัวผู้ 5 อัน ก้านชูอับเรณูยาว 3–14 มิลลิเมตร รังไข่อยู่เหนือชั้นกลีบดอก มี 2 ช่อง ก้านเกสรตัวเมียยาว 8–12 มิลลิเมตร ผลแบบแห้งแตก รูปรีแกมขอบขนาน กว้าง 3–4 มิลลิเมตร ยาว 4–10 มิลลิเมตร ภายในมีเมล็ดรูปรีขนาดเล็กมาก 8–10 เมล็ด
มะเค็ดกระจายพันธุ์ในเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในประเทศไทยพบตามป่าดิบเขาและป่าดิบชื้น ความสูง 600–1500 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล น้ำยางของมะเค็ดมีสารแอลคาลอยด์พิษ เช่น เจลเซมีน เจลเซมิซีน เจลเซวิรีน คูมีนและคูมินีน ทำให้สมองมึนงง รู้สึกสับสน กระตุ้นระบบประสาทส่วนกลาง สั่นและชัก ในค.ศ. 2012 มีรายงานผู้เสียชีวิตจากภาวะหัวใจหยุดเต้นหลังได้รับพิษชนิดนี้ในประเทศจีน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พืชมีพิษ
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ทีมชาย – รอบชิงชนะเลิศ

ฟุตบอลโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบชิงชนะเลิศ เป็นการแข่งขันฟุตบอลทีมชายรอบชิงชนะเลิศในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020ที่กำลังจะมีขึ้นเพื่อตัดสินผู้ชนะการแข่งขันฟุตบอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่ประเทศญี่ปุ่น การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นรอบชิงชนะเลิศครั้งที่ 25 ของการแข่งขันฟุตบอลชายในโอลิมปิก ซึ่งเป็นการแข่งขันทุกสี่ปีที่แข่งขันโดยฟุตบอลทีมชาติชายของสมาคมสมาชิกของฟีฟาเพื่อตัดสินเหรียญทองโอลิมปิก การแข่งขันจะจัดขึ้นที่สนามกีฬานานาชาติโยโกฮามะในเมืองโยโกฮามะ ประเทศญี่ปุ่น ในวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2564 การแข่งขันรอบชิงชนะเลิศครั้งนี้เป็นการพบกันระหว่างแชมป์เก่า บราซิล กับสเปน
นับตั้งแต่ที่กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกเปลี่ยนมาจำกัดอายุผู้เล่นไม่เกิน 23 ปีในปี 1992 บราซิลได้เข้าชิงเหรียญทองมาแล้วสองครั้งติดต่อกัน พวกเขาพ่ายแพ้ต่อเม็กซิโกในปี 2012 ก่อนที่จะกลับมาคว้าเหรียญทองได้ในปี 2016 สเปนได้ลงเล่นในรอบชิงชนะเลิศรายการนี้สองครั้ง หนึ่งในนั้นคือครั้งที่พวกเขาคว้าเหรียญทองในปี 1992 ที่พวกเขาเป็นเจ้าภาพ อีกครั้งคือครั้งที่พ่ายแพ้ต่อแคเมอรูนในปี 2000
นี่เป็นครั้งแรกที่ทั้งสองทีมพบกันในรอบชิงเหรียญทองของโอลิมปิกฤดูร้อน ก่อนหน้านี้ ทีมชุดใหญ่ของทั้งคู่พบกันมาแล้วในฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2013 นัดชิงชนะเลิศ ซึ่งบราซิลเอาชนะแชมป์โลกเก่าอย่างสเปนไปได้ 3–0 นอกจากนี้ ทั้งคู่ยังเคยพบกันในนัดชิงชนะเลิศฟุตบอลเยาวชนชิงแชมป์โลกปี 1985 และ 2003 และฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี 2003 โดยบราซิลเป็นฝ่ายเอาชนะไปได้ทั้งหมด
== สนามแข่งขัน ==
การแข่งขันจะจัดขึ้นที่สนามกีฬานานาชาติโยโกฮามะในโยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ สนามแห่งนี้เคยใช้จัดการแข่งขันฟุตบอลระหว่างประเทศมาแล้ว ได้แก่ รอบรองชนะเลิศและรอบชิงชนะเลิศในฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2001 และการแข่งขันสามนัดในฟุตบอลโลก 2002 ซึ่งรวมถึงรอบชิงชนะเลิศที่ทีมชาติบราซิลชุดใหญ่ชนะเลิศในบั้นปลาย
== เส้นทางสู่รอบชิงชนะเลิศ ==
== การแข่งขัน ==
{| width=92%
|-
|
|
|}
{| width="100%"
|valign="top" width="40%"|
|valign="top"|
|valign="top" width="50%"|
|}
{| width=50% style="font-size:90%"
|
ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:
Anton Schetinin (ออสเตรเลีย)
George Lakrindis (ออสเตรเลีย)
ผู้ตัดสินที่สี่:
Artur Soares Dias (โปรตุเกส)
ผู้ช่วยผู้ตัดสินสำรอง:
Rui Tavares (โปรตุเกส)
ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ:
Abdulla Al-Marri (กาตาร์)
ผู้ช่วยผู้ตัดสินจากการช่วยตัดสินวิดีโอ:
Muhammad Taqi (สิงคโปร์)
Chris Penso (สหรัฐ)
|}
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Men's Olympic Football Tournament Tokyo 2020 , FIFA.com
ชิงชนะเลิศ
การก่อความไม่สงบในประเทศแอฟริกาใต้ พ.ศ. 2564

การจลาจลและประท้วงที่ดำเนินอยูในประเทศแอฟริกาใต้เกิดจากการจับกุมอดีตประธานาธิบดี จาค็อบ ซูมา และการจลาจลได้กระจายวงกว้างขึ้นอันเป็นผลจากการว่างงานและความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจซึ่งย่ำแย่ลงจากการระบาดทั่วของโรคโควิด-19 การประท้วงเริ่มต้นในจังหวัดควาซูลู-นาตาล ตั้งแต่ช่วงเย็นของวันที่ 9 กรกฎาคม 2021 ก่อนจะกระจายไปยังจังหวัดเคาเต็ง ในช่วงเย็นของวันที่ 11 กรกฎาคม จาค็อบ ซูมา ถูกจับกุมเป็นผลจากกรณีซอนโดคอมมิชชัน การจลาจลเกิดขึ้นหลังผู้ประท้วงในจังหวัดควาซูลู-นาตาล เริ่มทวีความรุนแรงขึ้นเป็นการปล้นและทำลายข้าวของ
==อ้างอิง==
การเมืองแอฟริกาใต้
การประท้วงในปี พ.ศ. 2564
อาชญากรรมในปี พ.ศ. 2564
การประท้วงในประเทศแอฟริกาใต้
คณะกรรมการจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกและพาราลิมปิกแห่งโตเกียว

คณะกรรมการจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกและพาราลิมปิกแห่งโตเกียว (; TOCOG) เป็นองค์กรที่รับผิดชอบดูแลการวางแผนและพัฒนาการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020และพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
== การก่อรูป ==
คณะกรรมการจัดการแข่งขันเปิดตัวเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2557 และประกอบด้วยสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกญี่ปุ่น คณะกรรมการพาราลิมปิกของญี่ปุ่น รัฐบาลกรุงโตเกียว รัฐบาลญี่ปุ่น ตลอดจนสมาชิกขององค์กรและบุคคลจากหลากหลายสาขา รัฐบาลนำโดยอดีตนายกรัฐมนตรีโยชิโร โมริ จนกระทั่งเขาลาออกในปี พ.ศ. 2564 โดยมีโทชิโร มูโตเป็นผู้อำนวยการใหญ่ (ซีอีโอ) และอดีตนายกรัฐมนตรีชินโซ อาเบะ เป็นที่ปรึกษาสูงสุด
โมริยื่นหนังสือขอลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าคณะกรรมการเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ตามคำพูดที่เขากล่าวระหว่างการประชุมเมื่อสัปดาห์ก่อนซึ่งถูกมองว่าเป็นการเหยียดเพศ  เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ Seiko Hashimoto ผู้ร่างกฎหมายพรรค LDP และนักกีฬาโอลิมปิกเจ็ดสมัย ได้รับการแนะนำในฐานะประธานคนใหม่ของคณะกรรมการ ฮาชิโมโตะเป็นผู้หญิงคนแรกที่เป็นหัวหน้า TOCOG
ก่อนเข้ารับตำแหน่งประธานคณะกรรมการ ฮาชิโมโตะเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงมาตุภูมิในคณะรัฐมนตรีของญี่ปุ่นสำหรับกีฬาโอลิมปิกและพาราลิมปิกเกมส์ของกรุงโตเกียว ผู้ร่างกฎหมายของ LDP Tamayo Marukawa ได้รับเลือกให้รับตำแหน่งแทน Hashimoto ในคณะรัฐมนตรี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 อย่างเป็นทางการ
โอลิมปิกฤดูร้อน 2020
การประท้วงในประเทศคิวบา พ.ศ. 2564

การประท้วงต่อต้านรัฐบาลคิวบาและพรรคคอมมิวนิสต์คิวบากำลังดำเนินอยู่ในประเทศคิวบานับตั้งแต่ 11 กรกฎาคม 2021 เกิดจากการขาดแคลนอาหารและยา ประกอบกับความล้มเหลวของรัฐบาลในการรับมือต่อการระบาดของโรคโควิด-19 ถือกันว่าการประท้วงนี้เป็นการประท้วงต่อต้านรัฐบาลที่ใหญ่ที่สุดในคิวบานับตั้งแต่มาเลกอนนาโซเมื่อปี 1994 ข้อมูลจาก 14 กรกฎาคม พบว่ามีผู้ประท้วงเสียชีวิต 1 รายระหว่างการปะทะกับตำรวจ ในขณะที่บางสื่อรายงานประมาณผู้เสียชีวิตอยู่ที่ 5 ราย
== อ้างอิง ==
ประวัติศาสตร์คิวบา
การประท้วงในปี พ.ศ. 2564
การประท้วงในประเทศคิวบา
ตำบลเมืองพาน (อำเภอบ้านผือ)

ตำบลเมืองพาน เป็นตำบลหนึ่งในสิบสามตำบลของอำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี ทั้งพื้นที่ของตำบลเมืองพานบริหารโดยองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองพาน
==ประวัติ==
ชุมชนที่เมืองพาน ได้ตั้งขึ้นอย่างน้อยประมาณ 150 ปีมาแล้ว โดยมีผู้นำเข้ามาตั้งหมู่บ้านได้แก่ พ่อตู้ใหญ่โย พานคำ , ตู้ทองใบ  พานคำ , ตู้โจ ใหม่วงษ์ ,ตู้ต้น  นันทะทอง ตู้สีดา ตู้หมอน ตู้วันดี คำพา ตู้ปา  และ ตู้เกสร  พูดเพราะ ซึ่งในครั้งแรกมีประมาณ 10 หลังคา  ครัวเรือน โดยมีตู้โจเป็นผู้นำกลุ่ม แต่สำหรับชื่อหมู่บ้าน เมืองพาน นั้น เมื่อเกิดศึกฮ่อ พ่อแม่ ปู่ยา ตายาย อพยพมาจากเมืองแมด เมืองกาสี มาจากเมืองพวนฟากเวียงจันทร์ มาอยู่บ้านเมืองพานโดยเดินทางมาจากอำเภอศรีเชียงใหม่ ผ่านบ้านโพธิ์ตาก(กิ่งอำเภอโพธิ์ตาก) บ้านกลางใหญ่(ตำบลกลางใหญ่)บ้านติ้ว เข้าไปอยู่บ้านเมืองพาน มาในตอนหลังมีพวกลาวมาจากเมืองเลย(จังหวัดเลย) ซึ่งอพยพมาจากอำเภอเชียงคานบ้าง อำเภอวังสะพุงบ้าง เข้ามาหาที่ทำกิน เพราะทางเมืองเลยแห้งแล้งมาก จึงเกิดการประสมกลมกลืน ทางภาษาและวัฒนธรรม เพราะเป็นชาติพันธ์เดียวกันคือ ไทย – ลาว
==อาณาเขต(ตำบล)==
ทิศเหนือ  ติดต่อกับตำบลกลางใหญ่ (อำเภอบ้านผือ)
ทิศตะวันออก  ติดต่อกับ ตำบลจำปาโมง  ตำบลบ้านผือ (อำเภอบ้านผือ)
ทิศตะวันตก  ติดต่อกับ ตำบลสามัคคี   (อำเภอน้ำโสม)
ทิศใต้  ติดต่อกับ ตำบลจำปาโมง  (อำเภอบ้านผือ) ตำบลนาสี (อำเภอสุวรรณคูหา)
== การปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
ตำบลเมืองพานแบ่งการปกครองออกเป็น 16 หมู่บ้านได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านจอมศรี
หมู่ที่ 2 บ้านใหม่
หมู่ที่ 3 บ้านโก่ม
หมู่ที่ 4 บ้านหนองกบ
หมู่ที่ 5 บ้านกาลึม
หมู่ที่ 6 บ้านติ้ว
หมู่ที่ 7 บ้านเมืองพาน
หมู่ที่ 8 บ้านนาแมน
หมู่ที่ 9 บ้านหนองกาลึม
หมู่ที่ 10 บ้านไผ่ล้อม
หมู่ที่ 11 บ้านโคกก่อง
หมุ่ที่ 12 บ้านดอนขี้เหล็ก
หมู่ที่ 13 บ้านใหม่
หมู่ที่ 14 บ้านใหม่
หมู่ที่ 15 บ้านเมืองพาน
หมู่ที่ 16 บ้านติ้ว
=== การปครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่ตำบลเมืองพาน ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 1 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองพาน  ครอบคลุมพื้นที่ทั้งตำบลเมืองพาน
== สถานศึกษา ==
โรงเรียนบ้านเมืองพาน
== สถานที่สำคัญ ==
วัดเกษศิริวิหาร บ้านจอมศรี ม.1
วัดดอนบ้านใหม่ บ้านใหม่ ม.2
วัดตาลก่อง บ้านกาลึม ม.5
== การคมนาคม ==
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2348
== อ้างอิง ==
เมืองพาน
เมืองพาน
ตำบลนางัว (อำเภอน้ำโสม)

ตำบลนางัว เป็นตำบลหนึ่งในเจ็ดตำบลของอำเภอน้ำโสม จังหวัดอุดรธานี เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลน้ำโสม เป็นที่ตั้งของโรงเรียนน้ำโสมพิทยาคม ซึ่งเป็นโรงเรียนประจำอำเภอน้ำโสม
== ประวัติ ==
วันที่ 6 ตุลาคม 2513 ตั้งตำบลนางัว แยกออกจากตำบลหนองแวง และตำบลน้ำโสม
วันที่ 16 มกราคม 2516 จัดตั้งสุขาภิบาลนางัว ในท้องที่บางส่วนของตำบลนางัว
วันที่ 27 พฤศจิกายน 2522 ตั้งตำบลบ้านหยวก แยกออกจากตำบลนางัว
วันที่ 31 มีนาคม 2524 ตั้งตำบลโสมเยี่ยม แยกออกจากตำบลนางัว
วันที่ 28 กันยายน 2525 จัดตั้งสุขาภิบาลน้ำโสม ในท้องที่บางส่วนของตำบลน้ำโสม และตำบลนางัว
วันที่ 23 ตุลาคม 2527 ตั้งตำบลโนนทอง แยกออกจากตำบลนายูง
วันที่ 15 กันยายน 2532 ตั้งตำบลศรีสำราญ แยกออกจากตำบลนางัว
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลนางัว และสุขาภิบาลน้ำโสม เป็นเทศบาลตำบลนางัว และเทศบาลตำบลน้ำโสม ตามลำดับ ด้วยผลของกฎหมาย
== อาณาเขต ==
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลโสมเยี่ยม (อำเภอน้ำโสม)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลหนองแวง ตำบลสามัคคี (อำเภอน้ำโสม)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลศรีสำราญ (อำเภอน้ำโสม)
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลบ้านหยวก (อำเภอน้ำโสม)
== การปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
ตำบลนางัวแบ่งการปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้านได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านนางัว
หมู่ที่ 2 บ้านเจริญสุข
หมู่ที่ 3 บ้านสันติสุข
หมู่ที่ 4 บ้านดงต้อง
หมู่ที่ 5 บ้านดงพัฒนา
หมู่ที่ 6 บ้านเจริญสุข
หมู่ที่ 7 บ้านไทยรุ่งเรือง
หมู่ที่ 8 บ้านศิริชัย
หมู่ที่ 9 บ้านโนนผาแดง
หมู่ที่ 10 บ้านดงพัฒนา
หมู่ที่ 11 บ้านสันติสุข
=== การปครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่ตำบลนางัว ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลนางัว ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลนางัว และบางส่วนของตำบลศรีสำราญ
องค์การบริหารส่วนตำบลนางัว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนางัว (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลนางัว)
== สถานศึกษา ==
โรงเรียนน้ำโสมพิทยาคม
== สถานที่สำคัญ ==
วัดโขเขตตาราม บ้านนางัว หมู่ 1
== อ้างอิง ==
นางัว
ประเทศมอริเตเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

สาธารณรัฐมอริเตเนีย จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เดิมกำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 การแข่งขันได้เลื่อนออกไปเป็น 23 กรกฎาคม - 8 สิงหาคม พ.ศ. 2564 เนื่องจากการระบาดของไวรัสโควิด -19 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศมอริเตเนียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
== จำนวนผู้เข้าแข่งขัน==
== กรีฑา ==
สาธารณรัฐมอริเตเนียได้รับโควต้าความเป็นสากลจาก IAAF ให้ส่งนักกีฬาสองคน (ชาย 1 คนและหญิง 1 คน) เพื่อแข่งขันโอลิมปิก
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศมอริเตเนียในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติมอริเตเนียในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬามอริเตเนียที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โตเกียว 2020 
โตเกียว 2020 (IOC)
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
ประเทศมอริเตเนียในโอลิมปิก
มอริเตเนีย
โอลิมปิกฤดูร้อน 2020
นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติมอริเตเนีย
ตำบลน้ำโสม

ตำบลน้ำโสม เป็นตำบลหนึ่งในเจ็ดตำบลของอำเภอน้ำโสม จังหวัดอุดรธานี เดิมครอบคลุมทุกตำบลของอำเภอน้ำโสมและอำเภอนายูง ขึ้นกับอำเภอบ้านผือ
==ประวัติ==
วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2496 ตั้งตำบลนายูง แยกออกจากตำบลน้ำโสม
วันที่ 4 ตุลาคม 2509 ตั้งตำบลหนองแวง แยกออกจากตำบลน้ำโสม
วันที่ 12 พฤษภาคม 2512 แยกพื้นที่ตำบลน้ำโสม ตำบลหนองแวง และตำบลนายูง อำเภอบ้านผือ มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอน้ำโสม และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอบ้านผือ
วันที่ 6 ตุลาคม 2513 ตั้งตำบลนางัว แยกออกจากตำบลหนองแวง และตำบลน้ำโสม
วันที่ 16 มกราคม 2516 จัดตั้งสุขาภิบาลนางัว ในท้องที่บางส่วนของตำบลนางัว
วันที่ 28 มีนาคม 2517 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอน้ำโสม อำเภอบ้านผือ เป็น อำเภอน้ำโสม
วันที่ 28 กันยายน 2525 จัดตั้งสุขาภิบาลน้ำโสม ในท้องที่บางส่วนของตำบลน้ำโสม และตำบลนางัว
วันที่ 10 ตุลาคม 2529 ตั้งตำบลบ้านก้อง แยกออกจากตำบลน้ำโสม และตำบลนาแค
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลนางัว และสุขาภิบาลน้ำโสม เป็นเทศบาลตำบลนางัว และเทศบาลตำบลน้ำโสม ตามลำดับ ด้วยผลของกฎหมาย
วันที่ 17 ตุลาคม 2562 แยกพื้นที่บ้านนาเมืองไทย หมู่ที่ 7 ตำบลน้ำโสม ตั้งเป็นหมู่ที่ 18 บ้านเทพภูเงิน
==อาณาเขต(ตำบล)==
ทิศเหนือ  ติดต่อกับตำบลบ้านก้อง (อำเภอนายูง)
ทิศตะวันออก  ติดต่อกับ ตำบลศรีสำราญ  ตำบลบ้านหยวก (อำเภอน้ำโสม)
ทิศตะวันตก  ติดต่อกับ ตำบลห้วยบ่อซืน   (อำเภอปากชม)
ทิศใต้  ติดต่อกับ ตำบลบุญทัน  (อำเภอสุวรรณคูหา) ตำบลนาดอกคำ (อำเภอนาด้วง)
== การปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
ตำบลน้ำโสมแบ่งการปกครองออกเป็น 18 หมู่บ้านได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านน้ำโสม
หมู่ที่ 2 บ้านม่วง
หมู่ที่ 3 บ้านน้ำปด
หมู่ที่ 4 บ้านโพน
หมู่ที่ 5 บ้านเทพประทาน
หมู่ที่ 6 บ้านโนนสวรรค์
หมู่ที่ 7 บ้านนาเมืองไทยเหนือ
หมู่ที่ 8 บ้านโคกน้อย
หมู่ที่ 9 บ้านโนนสมบูรณ์
หมู่ที่ 10 บ้านนาเมืองไทย
หมู่ที่ 11 บ้านกุดนาคำ
หมู่ที่ 12 บ้านแสงทองพัฒนา
หมู่ที่ 13 บ้านโนนสมบูรณ์
หมู่ที่ 14 บ้านโนนบก
หมู่ที่ 15 บ้านโนนภูทอง
หมู่ที่ 16 บ้านราชดำริ
หมู่ที่ 17 บ้านนาเมืองไทย
หมู่ที่ 18 บ้านเทพภูเงิน
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่ตำบลน้ำโสม ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลน้ำโสม ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลน้ำโสม และบางส่วนของตำบลศรีสำราญ
องค์การบริหารส่วนตำบลน้ำโสม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลน้ำโสม (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลน้ำโสม)
== สถานศึกษา ==
โรงเรียนเทศบาลตำบลน้ำโสม
== อ้างอิง ==
น้ำโสม