อาณาจักรแห่งกาลเวลา

ณาจักรแห่งกาลเวลา เป็นวรรณกรรมเยาวชนชุดหนึ่งของการ์ธ นิกซ์ นักเขียนชาวออสเตรเลีย ซื้อลิขสิทธิ์ประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เอ็นเธอร์บุ๊คส์ ในเครือของสำนักพิมพ์แจ่มใส แปลโดย แสงตะวัน เป็นวรรณกรรมอ้างอิงหลักธรรมคำสอนจากคริสต์ศาสนา ตำนานและเทวตำนานโบราณ รวมทั้งส่วนหนึ่งของวรรณกรรมอื่น ๆ เช่น โอลิเวอร์ ทวิสต์, นาร์เนีย เป็นต้น
คำคมที่มีการกล่าวในอาณาจักรแห่งกาลเวลา
จันทร์มหันตภัย

"แน่ใจเหมือนไข่ก็คือไข่นั่นแหละครับ แน่ใจยิ่งกว่านั้นอีกเพราะไข่ไม่ได้เป็นสิ่งที่เราจะคาดหวังได้เสมอไป..."


"คุกคามแปลว่ามีอันตราย และการคุกคามน้อยกว่าก็แปลว่ามันไม่ได้เลวร้ายเท่ากับอันตรายอื่น ๆ เท่านั้น เหมือนกับแผ่นดินไหวครั้งเล็กก็ดีกว่าครั้งใหญ่มาก ๆ เว้นเสียแต่เราไปอยู่ตรงนั้นเอง"


"ไม่หลงตัวเองไปหน่อยรื้อ กบเขียวตาถั่วตัวหนึ่ง แขกผู้รู้ตายอีกคนหนึ่ง แล้วก็คนเติมหมึกขั้นที่หกคนหนึ่งจะไปเทียบอะไรกับคุณวันจันทร์และแขนขาทั้งหมดของบ้านเบื้องล่างได้"


"ทำไมต้องเชื่อใจใครล่ะ ทำไมต้องเชื่อใจใครด้วย พินัยกรรมต้องการเป็นแบบของมัน คุณวันจันทร์ต้องการแบบของเขา พวกวันข้างหน้าก้เช่นกัน แต่ใครจะบอกได้ว่าแต่ละแบบนั้นจะนำไปสู่อะไร..."


"...อย่าพยายามโดยไม่มีความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญจะดีกว่า..."


อาเธอร์: ผมจะเชื่อใจใครได้บ้าง

คำคมที่มีการกล่าวในอาณาจักรแห่งกาลเวลา.
จันทร์มหันตภัย.
- จันทร์มหันตภัย หน้า 179

"...การใช้พลังอำนาจมีราคาที่ต้องจ่ายเสมอ..."


"...ความตายไม่รู้จักขอบเขตตำบลหรอก ข้าว่าอย่างนั้น ความตายเดินไปทุกที่ที่มันต้องการ ไม่ว่าจะเป็นเมืองหรือชนบท"


"แม้แต่เพื่อนก็ต้องสละเพื่อจุดหมาย..."


"...พินัยกรรมอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น..."


"ความใจดีเป็นคุณธรรมที่กินแรงมาก และเธอก็ไม่มีทางรู้ด้วยว่ามันจะไปจบลงที่ไหน..."


"...การหาผู้ถืออำนาจแทนที่ไว้ใจได้มันยากมาก"

อังคารอหังการ

"...ผมมองเห็นแต่ความสิ้นหวังและหวาดกลัวในหมู่พลเมืองที่นี่ แต่คุณทำให้ผมมีความหวัง คุณไม่ได้ถูกขึ้นบัญชี คุณมีพลังซ่อนอยู่ ผมจะลองเสี่ยงกับคุณ..."


"นายรออะไรอยู่น่ะ รออังคารเคร่งเชิญนายไปดื่มน้ำชารึไง"


"ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้นจนกว่าจะได้ประเมินสถานการณ์แล้ว การเคลื่อนไหวใด ๆ โดยปราศจากการพิจารณาถือว่าไม่รอบคอบอย่างที่สุด..."


อังคารเคร่ง: เอาแผนที่มาให้ข้า! ทำไมต้องมีคนขวางข้าทุกอย่างนะ?!

อังคารอหังการ.
- อังคารอหังการ หน้า 200

"ฉันไม่อยากทำผิดพลาด ไม่ตัดสินใจเสียเลยดีกว่าตัดสินใจผิดพลาด"


"นักอภิธานศัพท์มีประโยชน์เสมอ"

พุธเพชฌฆาต

"ถ้าฉันยังหายใจอยู่ก็แสดงว่ายังมีความหวัง"


" 'ระว้า' ฟังดูดีกว่า 'อาธ' น่าสงสาร บางทีชื่อแย่ ๆ ก็เป็นปัญหาใหญ่หลวง...'"

พุธเพชฌฆาต.
 

"การไล่กวดตามหลังคือการไล่ล่าที่ยาวนาน"


"ใช่แล้ว ศิลปะทำให้อะไรต่อมิอะไรเรียบร้อยและเป็นระเบียบขึ้น ทั้งยังเบาแรงคนซักล้างด้วย..."


"จริงๆ เลยน้า ช่างไม่รู้เสียจริงว่าการรักษามาตรฐานการแต่งกายมันยากลำบากแค่ไหน..."


"ตามที่สัญญาไว้ไงล่ะ ป้าพรีมัสไม่ยอมให้ฉันออกมาจนกว่าฉันจะสาบานว่าจะทำตัวเรียบร้อยเป็นสุภาพสตรีขณะที่อยู่ในทะเลกั้นอาณาเขต ฉันก็เลยสาบาน แต่ตอนนี้เราไม่ได้อยู่ในทะเลกั้นอาณาเขตแล้วนี่ ใช่มะ เราอยู่ใต้มันต่างหาก"


"ดีใจที่ได้เจอนายเช่นกันอาเธอร์ ยิ่งดีขึ้นไปอีกเมื่อฉันหลุดออกจากเสื้อผ้างี่เง่าพวกนี้ได้ อย่าว่าแต่ปีนกำแพงเลย ฉันว่าสวมไอ้นั่นแล้วคงวิ่งไม่ได้ด้วยซ้ำ"


"...การมีศรัทธามันก็ดี แต่ไม่ใช่ไม่ลงมือทำอะไรเลย..."


"เขามีชีวิตอยู่มานาน ฉันเชื่อว่าเขาได้ผ่านช่วงเวลาที่ดีมามากแล้ว...ถ้าเขายังอยู่ที่โลกเดิมของตัวเองล่ะก็ เขาคงตายไปนานแล้ว จำสิ่งที่เขาสอนเธอไว้เพราะมันจะทำให้เขาอยู่กับเธอตลอดไป นั่นแหละที่เราพูดกันเมื่อหนึ่งในพวกเราจากไป"

พฤหัสเจ้าศาสตรา

คุณหญิงพรีมัส: ไม่มีการแทรกแซง! อย่าลืมกฎดั้งเดิม! ผู้รู้ตายสามารถกลับไปยังที่ที่เธอมาได้ แต่คนอื่นห้ามทำให้ผลงานของมหาสถาปนิกแปดเปื้อน

พฤหัสเจ้าศาสตรา.
- พฤหัสเจ้าศาสตรา หน้า 32-33

"นายนี่เป็นหวายที่อ่อนแอจริงๆ นะ ทหารใหม่เขียว! หวายอ่อนแอทำให้เกิดตะกร้าสานที่ไม่ดี! หมวดนี้จะต้องไม่เป็นตะกร้าสานที่ไม่ดี!"


"...และหนูก็ไม่ใช่นักผจญภัย อย่างน้อยก็ไม่ได้เลือกที่จะเป็น หนูเคยเป็นมาแล้วและได้รับบทเรียนแล้ว จะไม่มีการผจญภัยอะไรอีกถ้าไม่รู้ว่ากำลังจะไปเจอกับอะไร"


"พี่ชายผมเป็นทหาร เป็นนายทหาร เขาเคยบอกผมไว้ครั้งหนึ่งว่ากองทัพทุกกองสู้สงครามตรงหน้าเหมือนกับเป็นสงครามครั้งที่แล้ว ไม่ได้เรียนรู้อะไรจากสิ่งที่เกิดขึ้นจริงเลย"


"ตามประสบการณ์ของฉัน ถ้าจำเป็นต้องมีการดำเนินการเพื่อความยุติธรรม ก็ควรดำเนินการอย่างรวดเร็วและให้ปรากฏชัดเจน"

ศุกร์รัตติกาล

"มุมเร้นย่อมนำสู่การทำร้าย"


"...น่าสนใจจริง ความกลัวนี่ มีอยู่มากมายในตัวพวกเธอ ในผู้รู้ตาย..."


"...การยอมแพ้ไม่เคยได้ผล และฉันจะยอมให้เธอใช้ฉันทำร้ายอาเธอร์ไม่ได้


"ฉันอาวุโสกว่าก็ต้องได้ของที่ดีทุกอย่างก่อน..."


โอเปอเรเตอร์: ว่าไงคะ

ศุกร์รัตติกาล.
โอเปอเรเตอร์: "พูดใส่โทรศัพท์อย่างนี้ก็คงเป็นอย่างอื่นไปไม่ได้หรอกค่ะ" 
- ศุกร์รัตติกาล หน้า 148

"...อย่างไรก็ตาม สิ่งสำคัญที่สุดคือเราเป็นเพื่อนกัน อย่างน้อยฉันก็หวังว่า..."


"...คิดว่าคงมีงานให้ต้องจัดการอีกเยอะ และแม้ว่าพวกมันจะมีมากจนทำให้ท้อ แต่ฉันเชื่อว่าเราสามารถค่อย ๆ สะสางทุกวัน ๆ ในจำนวนที่พอเหมาะได้"


"การเตรียมพร้อมคือสิ่งแรกของภารกิจ!"


"ชาวเรารู้ดีว่านายเหนือหัวหาได้รักเราไม่ หน้าที่เรามีเพียงรับใช้ แต่ท่านสร้างเราขึ้นมา นั่นคือหนี้บุญคุณอันยากทดแทน เรารับใช้ด้วยเกียรติอันจะพอรักษาไว้ได้..."


เฟรด (สั่นหัว): "ฉันไม่เข้าใจ"

- ศุกร์รัตติกาล หน้า 218

"ความรู้ก็เหมือนเช่นสิ่งอื่น ควรมีแต่พอประมาณ การรู้ทุกสิ่งหมายความว่าเธอไม่จำเป็นต้องคิด ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่อันตรายมาก"

เสาร์มนตรา

"พวกนั้นอาจขัดระหว่างหูเราได้ แต่คนทำงานที่ดีไม่มีวันลืมดูแลเครื่องมือ"


"มันไม่มีสิ่งที่ถูกต้องควรทำที่สุดเพียงสิ่งเดียวหรอก เท่าที่เีราทำได้คือให้เกียรติในสิ่งที่เราเชื่อ ยอมรับผลจากการกระทำของตัวเอง และรับมือกับสิ่งที่ตามมาให้ดีที่สุด"