pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ไอซูจิ

ในภาษาญี่ปุ่น ไอซูจิ ( หรือ あいづち) คือคำอุทานระหว่างการสนทนาที่บ่งชี้ว่าผู้ฟังกำลังให้ความสนใจหรือเป็นส่วนหนึ่งของบทสนทนาใดบทหนึ่ง ในศัพท์ภาษาศาสตร์ คำอุทานนี้เป็นหนึ่งในรูปของข้อความเฉพาะทางภาษา (phatic expression)
ไอซูจิที่มักพบเห็นได้ทั่วไป เช่น ไฮ (はい, hai), เอ (ええ, ee), อึน (うん, un), โซเดซุเนะ (そうですね, sō desu ne, "อย่างนี้นี่เอง"), โซเดซุกะ (そうですか, sō desu ka, "เป็นเช่นนั้นหรือ") หรือ นารูโฮโดะ (なるほど, naruhodo) บางครั้งอาจมีการพยักหน้าร่วมด้วย
ผู้พูดภาษาญี่ปุ่นที่ไม่ใช่คนพื้นเมืองอาจตีความผิดว่าไอซูจินั้นบ่งบอกว่าผู้ฟังกำลังแสดงท่าทีเห็นด้วยหรือยอมรับ ความสัมพันธ์ทางธุรกิจอาจทำให้หยุดชะงักได้โดยผู้พูดที่ไม่ใช่คนพื้นเมืองสันนิษฐานว่าอีกฝั่งที่เป็นชาวญี่ปุ่นให้ความตกลงแก่พวกเขามาโดยตลอด โดยเฉพาะคำว่า ไฮ (はい, hai, "ใช่") ที่ผู้พูดชาวญี่ปุ่นพื้นเมืองต้องการเพียงจะสื่อว่าพวกเขาคล้อยตามหรือเข้าใจข้อเสนอเท่านั้น
== ดูเพิ่ม ==
ช่องทางสื่อสารย้อนกลับ (ภาษาศาสตร์)
== อ้างอิง ==
== หนังสืออ่านเพิ่ม ==
Boye De Mente (2011). Japan's Cultural Code Words: 233 Key Terms That Explain the Attitudes and Behavior of the Japanese. Rutland, Vermont: Tuttle Publishing.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Japanese art of aizuchi
Japanese Conversational Interjections - What is Aizuchi?
เกียรติยศในภาษาญี่ปุ่น
วัจนปฏิบัติศาสตร์
เรือประจัญบานชั้นฮาพส์บวร์ค

{| 
|+ เรือประจัญบานชั้นฮาพส์บวร์ค
|}
เรือประจัญบานชั้นฮาพส์บวร์ค (Habsburg-class battleship) เป็นเรือประจัญบานที่สร้างขึ้นสำหรับกองทัพเรือออสเตรีย-ฮังการี ซึ่งประกอบด้วยเรือสามลำคือ ฮาพส์บวร์ค, อาร์พาด และ บาเบนเบิร์ก
==เรือ==
{|class="wikitable plainrowheaders"
|+ Construction data
!scope="col"|ชื่อ
!scope="col"|อู่ต่อเรือ
!scope="col"|วางกระดูกงู
!scope="col"|ปล่อยลงน้ำ
!scope="col"|ประจำการ
!scope="col"|สถานะ
|-
! scope="row" | ฮาพส์บวร์ค
| rowspan=3 | Stabilimento Tecnico Triestino, ตรีเยสเต
| 13 มีนาคม 1899
| 9 กันยายน 1900
| 31 ธันวาคม 1902
| rowspan=3 | ขายต่อแยกส่วนในปี ค.ศ. 1921
|-
! scope="row" | อาร์พาด
| 10 มิถุนายน 1899
| 11 กันยายน 1901
| 15 มิถุนายน 1903
|-
! scope="row" | บาเบนเบิร์ก
| 19 มกราคม 1901
| 4 ตุลาคม 1902
| 15 เมษายน 1904
|}
==อ้างอิง==
 
ฮ
ฮ
เรือรบออสเตรีย-ฮังการีในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
เรือในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
เจ้าชายอาล็อยส์ที่ 2 เจ้าผู้ครองลีชเทินชไตน์

เจ้าชายอาล็อยส์ที่ 2 (Aloys) พระนามเต็ม อาล็อยส์ มารีอา โยเซฟ โยฮัน บับทิสทา โยอาคิม ฟิลิพ เนริอุส (Aloys Maria Josef Johann Baptista Joachim Philipp Nerius) เป็นเจ้าผู้ครองราชรัฐลีชเทินชไตน์ ระหว่าง ค.ศ. 1836 ถึง 1858 พระองค์เป็นโอรสในเจ้าชายโยฮันที่ 1 เจ้าผู้ครองลีชเทินชไตน์
เจ้าชายอาล็อยส์ที่ 2 ได้รับอิทธิพลจากระบบการเมืองอังกฤษ ส่งผลให้พระองค์มีแนวคิดโน้มเอียงทางอิสรนิยม ท่ามกลางสังคมแบบอนุรักษนิยมภายในจักรวรรดิออสเตรีย พระองค์ทรงเป็นเจ้าผู้ครองลีชเทินชไตน์องค์แรกที่เสด็จเยือนราชรัฐลีชเทินชไตน์ของตนเองในปี 1842 (เนื่องจากเจ้าผู้ครองหลายองค์ที่ผ่านมา จะประทับและบริหารราชจากในกรุงเวียนนา และไม่เคยเสด็จเยือนลีชเทินชไตน์) และเสด็จเยือนอีกครั้งในปี 1847
==อ้างอิง==
เจ้าชายลีชเทินชไตน์
จันลูกา กอนเต

จันลูกา กอนเต (Gianluca Conte; เกิด 28 พฤษภาคม 1972) เป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีม นักวิเคราะห์ และอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวอิตาลี
กอนเต เริ่มอาชีพของเขาที่สโมสรบ้านเกิดคือ เลชเช กอนเตอยู่ในม้านั่งสำรองและไม่สามารถยึดตำแหน่งตัวจริงในทีมชุดใหญ่ได้ ต่อมาเขาได้ศึกษาที่มหาวิทยาลัยฟอจจา ในสาขาวิทยาศาสตร์การกีฬา และติดตามพี่ชายของเขาเป็นเจ้าหน้าที่บริหาร อาชีพการบริหารของเขาเริ่มต้นในปี ค.ศ.2007 เขาช่วยพี่ชายของเขาเพื่อนำบารีไปสู่ตำแหน่งแชมป์เซเรีย บี ฤดูกาล 2008-09 และ เซียนา ได้เลื่อนชั้นจากดิวิชันเดียวกันในอีกสองปีต่อมา จากนั้นเขาก็มาถึงยูเวนตุสในปี ค.ศ. 2011 ในตำแหน่งผู้ช่วยผู้จัดการทีมเขาได้แชมป์ลีก 3 สมัยติดต่อกัน จากนั้นเขาก็ติดตามพี่ชายของเขาอีกครั้งในการรับหน้าที่ดูแลทีมชาติอิตาลีในปี ค.ศ. 2014 จนถึงยูโร 2016
== ระดับสโมสร ==
กอนเตเริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลกับทีมเยาวชนของสโมสรในบ้านเกิดอย่าง เลชเช่ กอนเตลงเล่นให้กับเลชเช่เพียง 9 นัดตลอดอาชีพของเขา หลังจากล้มเหลวในการแย่งชิงตำแหน่งในทีมชุดใหญ่ กอนเตก็จบอาชีพของเขาเพื่อศึกษาต่อในด้านวิทยาศาสตร์การกีฬา
== อ้างอิง ==
กองหลังฟุตบอล
นักฟุตบอลชาวอิตาลี
วัดจันทาราม (จังหวัดระนอง)

วัดจันทาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลน้ำจืด อำเภอกระบุรี จังหวัดระนอง ที่ตั้งอยู่ใกล้เขตแดนประเทศพม่า เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างของจังหวัดระนอง และทางราชการได้ใช้เป็นประชุมและอบรมข้าราชการประชาชน
วัดจันทาราม เดิมชื่อ วัดประทุมธาราเทพนิมิตร ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2433 ตามประวัติกล่าวว่าเมื่อพระยาอัษฎงคตทิศรักษา (คอซิมบี้ ณ ระนอง)  ย้ายที่ตั้งเมืองตระ จากตำบลปากจั่น มาตั้งที่ตำบลน้ำจืด เมื่อ พ.ศ. 2428 แล้ว ด้วยเหตุที่พระยาอัษฎงคตทิศรักษา (คอซิมบี้ ณ ระนอง) รู้จักชอบพอและเคารพนับถือ หลวงพ่อจันทรซึ่งจำพรรษาอยู่ที่วัดขี้ไฟ ซึ่งอยุ่ตรงข้ามตำบลน้ำจืด ห่างจากเมืองตระ ไปทางเหนือเล็กน้อย จึงได้นิมนต์หลวงพ่อจันทร์มาอยู่ที่ตำบลน้ำจืด โดยสร้างวัดให้ที่เชิงเขาชายคลองน้ำจืด ห่างจากตัวเมืองประมาณ 1 กิโลเมตร โดยสร้างเป็นกุฎิไม้หลังเล็ก ๆ มุงหลังคาจาก กั้นด้วยจากอยู่ได้เฉพาะรูปเดียว เรียกว่า "วัดปทุมธาราเทพนิมิตร" แต่ชาวบ้านเรียกว่า วัดน้ำจืด เริ่มแรกเป็นสำนักสงฆ์ มีการสร้างอุโบสถที่หลังเขา ทำด้วยไม้ หลังคามุงจาก พอเป็นที่ทำสังฆกรรมได้
หลังจากที่หลวงพ่อจันทร์มรณภาพเมื่อ พ.ศ. 2455 ชาวบ้านจึงนำนามท่านมาตั้งเป็นชื่อวัดเพื่อเป็นอนุสรณ์ว่า "วัดจันทาราม" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2451 ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง เป็นภาพวาดเกี่ยวกับพุทธประวัติของพระพุทธเจ้า และเรื่องเล่าจากวรรณคดีเรื่องต่าง ๆ โดยไม่ปรากฏว่าใครเป็นผู้เขียน
==อ้างอิง==
จันทาราม
อำเภอกระบุรี
วัดอนุภาษกฤษฎาราม

วัดอนุภาษกฤษฎาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลกะทู้ อำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่เนินเขาสูงสภาพแวดล้อมมีป่าไม้ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 21 ไร่ 2 งาน 50 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 1 แปลง เนื้อที่ 20 ไร่ 3 งาน 35 ตารางวา
วัดอนุภาษกฤษฎารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2444 ตามประวัติไม่ปรากฏนามผู้สร้าง เดิมมีนามว่า วัดเก็ตโฮ่ ตามชื่อหมู่บ้าน ตั้งอยู่ภายในโรงเรียนบ้านเก็ตโฮ่ เมื่อวัดชำรุดทรุดโทรม ประกอบกับที่ตั้งวัดเดิมเป็นที่ลุ่มถูกน้ำท่วม ต่อมาจึงย้ายวัดมาสร้างขึ้นใหม่ในที่ตั้งปัจจุบันและมีนามใหม่ว่า "วัดอนุภาษกฤษฎาราม" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2481 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 ในด้านการศึกษาทางวัดเปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2490
อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถหลังใหม่กว้าง 9.50 เมตร  ยาว 24.50 เมตร สำหรับหลังเดิมเป็นอุโบสถไม่ถาวร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2479 ศาลาการเปรียญกว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร  สร้างเมื่อ พ.ศ. 2489  กุฏิสงฆ์จำนวน 16 หลัง สำหรับปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถเป็นพระพุทธรูปโบราณสร้างมาพร้อมกับวัด ชาวบ้านเรียกว่า หลวงพ่อด้วน นอกจากนี้ยังจัดให้มีห้องสมุดไว้บริการประชาชนทั่วไปอีกด้วย
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระครูธรรมวุฒิ
พระใบฎีกาย่าน
หลวงพ่อหีด
หลวงพ่อกลัน
พระปลัดเชย
หลวงพ่อค้า
หลวงพ่อสมพุ่ม
หลวงพ่อจีน
พระครูปัญญาภิมณฑ์
==อ้างอิง==
อนุภาษกฤษฎาราม
วัดวชิรธรรมาวาส (กรุงเทพมหานคร)

วัดวชิรธรรมาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในแขวงขุมทอง เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่บนพื้นที่ ประมาณ 40 ไร่ วัดอยู่ติดกับคลองหลวงแพ่ง สุดเขตกรุงเทพมหานคร
วัดวชิรธรรมาวาส หรือ วัดเฉลิมพระเกียรติ พระบรมราชานุสรณ์ 200 ปี รัชกาลที่ 4 เป็นวัดสุดท้ายที่ได้รับอนุมัติให้สร้างในเขตกรุงเทพมหานครของคณะธรรมยุต ซึ่งเป็นวัดที่คณะสงฆ์ คณะกรรมการบริหารคณะธรรมยุตมีมติให้จัดสร้างเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  เนื่องในวโรกาส ครบรอบ 200 ปี แห่งวันพระราชสมภพ 18 ตุลาคม ตั้งวัดเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ผู้ขออนุญาตสร้างวัดคือนางแฉล้ม เครือคล้าย
พื้นที่เดิมเป็นทุ่งนา จากข้อมูลวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2564 วัดอยู่ระหว่างดำเนินการก่อสร้างศาลาปฏิบัติธรรม อุโบสถ เจดีย์ กุฏิสงฆ์ โรงเรียนพระปริยัติธรรม นอกจากนั้นยังดำเนินการปรับปรุงภูมิทัศน์ด้วยการขุดสระน้ำ ปลูกสวนป่า เพื่อให้เป็นสวนป่าร่มรื่นเหมาะกับเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม
==อ้างอิง==
วชิรธรรมาวาส
วัดไก่เตี้ย (อำเภอพระนครศรีอยุธยา)

วัดไก่เตี้ย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านรุน อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดไก่เตี้ยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2360 ราษฎรชาวมอญประมาณ 20,000 คน นำโดยสมิงฉอดเมาได้ส่งใบบอกมากราบทูลพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยให้ทรงทราบ มีราษฎรชาวมอญตั้งถิ่นฐานในอำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี และในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ราษฎรชาวมอญได้สร้างวัดขึ้นเพื่อเป็นที่บำเพ็ญศาสนกิจและตั้งชื่อ "วัดไก่เตี้ย" ซึ่งเป็นชื่อวัดในเมืองหงสาวดี
ต่อมาในสมัยพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีขุนนางชื่อ พระยาพฤฒาธิบดี ได้บูรณปฏิสังขรณ์วัดไก่เตี้ย และได้ให้ชื่อว่า วัดไก่เตี้ยพฤฒารามราษฎร์บำรุง แต่ต่อมาราษฎรในหมู่บ้านเรียกเพียง "วัดไก่เตี้ย" ได้รับการบูรณะและพัฒนามาโดยตลอด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 12 เมตร ยาว 24 เมตร
ปูชนียวัตถุทีสำคัญ ได้แก่พระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 84 นิ้ว สูง 129 นิ้ว สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย พระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตัก กว้าง 24 นิ้ว สูง 43 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2552 และยังมีรอยพระพุทธบาทจำลอง (สร้างด้วยไม้)
==อ้างอิง==
โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ไก่เตี้ย
ไก่เตี้ย
วัดตึก (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

วัดตึก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าวาสุกรี อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ตั้งอยู่ถนนอู่ทองห่างจากทางแยกไปวัดภูเขาทอง (ถนนสาย 309) ประมาณ 300 เมตร
วัดตึกสร้างขึ้นเป็นวัดมาตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2240 ในสมัยกรุงศรีอยุธยา พระเจ้าเสือ (สมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี) ทรงสถาปนาวัดนี้ขึ้นราว พ.ศ. 2240–2249 โดยมีพระตำหนักที่ประทับปรากฎอยู่ต่อมาได้แปลงเป็นวิหาร ครั้นถึง พ.ศ. 2310 ได้กลายสภาพเป็นวัดร้างไปช่วงระยะหนึ่งและได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ให้เป็นวัดมีพระสงฆ์สืบต่อมา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาประมาณ พ.ศ. 2249 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 14.50 เมตร ยาว 25 เมตร
สิ่งก่อสร้างภายในวัด ได้แก่อุโบสถเป็นอุโบสถมหาอุด ศาลพันท้ายนรสิงห์ซึ่งอยู่ด้านหน้าอุโบสถ เมื่อเลี้ยวรถเข้ามาในวัดย่อมได้เห็นศาลพันท้ายนรสิงห์วัดตึกนี้ก่อนเสมอ ภายในวัดที่ไม่กว้างขวางมากนักอย่างวัดตึก มีต้นไม้ร่มรื่น ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่องค์พระนอน ด้านหน้าวัดมีพระพุทธรูปปางมารวิชัย 2 องค์ตั้งเด่นอยู่หน้าทางเข้า
==อ้างอิง==
ตึก
โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดไก่เตี้ย

วัดไก่เตี้ย อาจหมายถึง
วัดไก่เตี้ย กรุงเทพมหานคร
วัดไก่เตี้ย จังหวัดปทุมธานี
วัดไก่เตี้ย อำเภอบ้านแพรก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดไก่เตี้ย อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดไก่เตี้ย จังหวัดสุพรรณบุรี
ไก่เตี้ย
จักรพรรดิแห่งชาวฝรั่งเศส

จักรพรรดิแห่งชาวฝรั่งเศส (Empereur des Français) เป็นพระอิสริยยศของพระมหากษัตริย์แห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่งและสอง
== รายพระนามจักรพรรดิ ==
=== จักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง ===
=== สมัยร้อยวัน ===
=== จักรวรรดิฝรั่งเศสที่สอง ===
== อ้างอิง ==
จักรพรรดิฝรั่งเศส
จังหวัดบายันคองกอร์

จังหวัดบายันคองกอร์ (Баянхонгор аймаг|Bayanhongor aimag, เสียงอ่าน: ) เป็นหนึ่งในยี่สิบเอ็ดจังหวัดของประเทศมองโกเลีย ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ มีเนื้อที่ 116,000 ตารางกิโลเมตร เป็นหนึ่งในจังหวัดที่ใหญ่ที่สุดของประเทศมองโกเลีย โดยมีเมืองหลักคือ บายันคองกอร์ ซึ่งอยู่ห่างจากอูลานบาตาร์เมืองหลวงของประเทศไปทางตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 620 กิโลเมตร
จังหวัดมีพรมแดนติดกับเขตปกครองตนเองมองโกเลียในของประเทศจีนทางทิศใต้ จังหวัดเอิมเนอโกวีและจังหวัดเออเวอร์คังไกทางทิศตะวันออก จังหวัดอาร์คังไกทางทิศเหนือ จังหวัดซัฟคังและจังหวัดโกวี-อัลไตทางทิศตะวันตก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
บายันคองกอร์
กาลอัจนา

นางอหัลยา (अहल्या; IAST: Ahalyā) ในรามายณะ หรือ นางกาลอัจนา ในรามเกียรติ์และเรียมเกร์เป็นตัวละครของรามายณะ รามเกียรติ์และเรียมเกร์ในศาสนาฮินดู นางคือภรรยาของพระฤๅษีโคดมและเป็นหนึ่งในสาวงามในคติฮินดู โดยทั่วไปเรื่องราวของนางมีชื่อเสียงจากการการลักลอบมีสัมพันธ์กับพระอินทร์
== ในรามเกียรติ์และเรียมเกร์ ==
นางเป็นภรรยาของฤๅษีโคดมซึ่งทำตบะสมาธิอยู่และได้ยินถึงการสนทนาของนกกระจาบป่าคู่หนึ่งสนทนาถึงบาปของการไม่มีบุตรจึงทำพิธีโหมกูณฑ์เนรมิตสตรีนางหนึ่งขึ้นมาและให้นามว่า  นางกาลอัจนา  และมีบุตรีหนึ่งคน คือ นางสวาหะ ต่อมาได้มีเหตุให้ต้องมีการลักลอบมีสัมพันธ์กับพระอินทร์และพระอาทิตย์คือ พาลีและสุครีพ โดยที่นางสวาหะก็รู้เห็นเรื่องนี้ด้วย และต่อมาฤๅษีโคดมดูแลเอ็นดูโอรสทั้งสองมาก ทำให้นางสวาหะ ธิดาคนโตไม่พอใจ จึงเปิดโปงเรื่องราวความจริง ทำให้ฤๅษีโคดมไม่พอใจในการประพฤติตนของนางกาลอัจนา โดยสาปให้นางนั้นเป็นหินให้พระรามในอนาคตใช้ถมเป็นถนนต่อไป และนางสวาหะก็โดนคำสาปจากมารดาเช่นกันไปยืนตีนเดียวเหนี่ยวกินลมอยู่ในป่าเชิงขอบเขาจักรวาลก่อนที่นางให้กำเนิดหนุมานในเวลาต่อมา
== อ้างอิง ==
ตัวละครในรามเกียรติ์
อัญชนา

นางอัญชนา  (สันสกฤต: अञ्जना) ในรามายณะ หรือ  นางสวาหะ  ในรามเกียรติ์และเรียมเกร์เป็นตัวละครของรามายณะ รามเกียรติ์และเรียมเกร์ในศาสนาฮินดู นางคือภรรยาของพญาวานรเกสรินในรามายณะและเป็นมารดรของหนุมาน
== ในรามายณะ ==
ในรามายณะตามตำนานเล่าว่า นางอัญชนาเป็นนางอัปสรมีนามว่า ปัญจิกัสตละ (Punjikastala) ซึ่งถือกำเนิดบนโลกในฐานะเจ้าหญิงแห่งวานรอันเนื่องมาจากด้วยเหตุที่ต้องคำสาป และนางได้อภิเษกเสกรสกับพญาวานรเกสริน ซึ่งเป็นบุตรของพระพฤหัสบดี
== ในรามเกียรติ์และเรียมเกร์ ==
นางเป็นธิดาของฤๅษีโคดมและนางกาลอัจนา ต่อมาได้มีเหตุให้มารดาของนางต้องมีการลักลอบมีสัมพันธ์กับพระอินทร์และพระอาทิตย์และมีบุตรคือ พาลีและสุครีพ โดยที่นางสวาหะก็รู้เห็นเรื่องนี้ด้วย และต่อมาฤๅษีโคดมดูแลเอ็นดูโอรสทั้งสองมาก ทำให้นางสวาหะ ธิดาคนโตไม่พอใจ จึงเปิดโปงเรื่องราวความจริง ทำให้ฤๅษีโคดมไม่พอใจในการประพฤติตนของนางกาลอัจนา โดยสาปให้นางนั้นเป็นหินให้พระรามในอนาคตใช้ถมเป็นถนนต่อไป และนางสวาหะก็โดนคำสาปจากมารดาเช่นกันไปยืนตีนเดียวเหนี่ยวกินลมอยู่ในป่าเชิงขอบเขาจักรวาลก่อนที่นางให้กำเนิดหนุมานในเวลาต่อมา
== อ้างอิง ==
รามเกียรติ์
เรียมเกร์
ศาสนาฮินดู
ฤๅษี
กี่ต๋อง

กี่ต๋อง (s=童乩|p=tóngjī) คือ คนทรงในความเชื่อของจีน โดยธรรมเนียมของร่างทรงของเทพเจ้าจีนซึ่งจะลงมาประทับร่างม้าทรงเฉพาะทุก ๆ เทศกาลกินเจหรือในโอกาสสำคัญต่าง ๆ ตามแต่เทพเจ้าที่ประจำร่างม้าทรงนั้นจะลงมาประทับร่าง (กี่ต๋อง) แต่ก็มิใช้ว่าจะลงมาประทับได้ทุกวัน  เชื่อกันว่าการเข้าทรงของพระจีนเป็นการแสดงอิทธิฤทธิ์ของพระจีนและสามารถปัด เป่าสิ่งชั่วร้าย บันดาลความสุขให้แก่ผู้เคารพเลื่อมใสพระจีน
และเชื่อกันว่าผู้ที่เป็นม้าทรง (กี่ต๋อง) ของพระจีนได้ เป็นผู้มีบุญที่เทพเจ้าเลือกแล้ว แม้จะอยู่ไกลเพียงใด แต่อาการของคนจะเป็นม้าทรงจะออกมาเอง ชีวิต ของคนที่เป็นม้าทรงจะเกี่ยวข้องกับศาลเจ้าไปโดยปริยาย ม้าทรงแต่ละคนจะต้องมีพี่เลี้ยงอย่าน้อยสองถึงสามคน คือคนดูแลในเรื่องต่าง ๆ เช่น การใส่ต้อ การนำไปทำพิธีต่าง ๆ ถืออาวุธหรือสิ่งของ และม้าทรงจะต้องถือศีลกินเจ ไปทำความสะอาดศาลเจ้า เวลาศาลเจ้ามีงานวันเกิด (แซยิด) เทพเจ้าต่าง ๆ ก็ต้องเข้าร่วมงานไม่จำเป็นต้องไปประทับทรงแค่เข้ารวมในงานก็พอ และที่สำคัญม้าทรงมีหน้าที่เป็นตัวแทนของเทพเจ้าในการช่วยเหลือมนุษย์ เช่น คนป่วย คนมีเคราะห์ คนที่มีปัญหาทางจิตใจ ชีวิต ครอบครัว โดยรวมการเข้าทรงของ พระจีน จะมาช่วยขจัดปัดเป่าทุกข์ร้อน รักษาโรคภัยไข้เจ็บ บันดาลความเจริญรุ่งเรืองในการประกอบอาชีพ และอำนวยความเป็นสิริมงคลให้แก่ผู้ที่เคารพเลื่อมใส
การแสดงอิทธิฤทธิ์ของพระจีน เมื่อพระจีนเข้าทรงแล้ว บางครั้งจะคว้าอาวุธ คู่มือ มีทั้งดาบจีน ง้าว ขวาน มีด เหล็กแหลม ลูกตุ้มเหล็ก เป็นต้น ออกมาร่ายรำ ฟาดฟัน ทิ่มแทงร่างกายตนเอง เช่น แก้ม ลิ้น แขน หน้าอก หลัง สีข้าง ตัดลิ้นออกมาเขียนยันต์เขียนฮู้ให้ผู้เคารพเลื่อมใสเก็บไว้เป็นสิริมงคล การกระทำของพระจีนม้าทรงจะไม่รู้สึกตัวไม่มีความเจ็บปวดซึ่งหลังจากพระ จีนออกจากการเข้าทรงแล้ว ร่างม้าทรงจะมีร่องรอยบาดแผลอยู่เพียงเล็กน้อย ซึ่งจะหายไปเองโดยใช้ยันต์ปิดไว้ ร่องรอยที่แก้มก็เพียงเอาเถ้าขี้ธูปอุดรูไว้ก็จะหายสนิท
การรับปรึกษาแก่ผู้เลื่อมใส โดยผู้ที่ต้องการความช่วยเหลือจะเล่าเรื่องของตนซึ่งพระจีนก็จะให้คำปรึกษา แนะนำ ชี้แนะวิธีปฏิบัติตามแก่กรณี ระหว่างทำพิธี จะมีการประโคม "ตัวก้อ" กลองใหญ่ "กิมก้อ" กลองเล็ก และโกก้อ "กลอง แห่ขบวน" และจุดประทัดอึกทึกเร้าใจอยู่ตลอดเวลา การออกจากร่างม้าทรง เมื่อเสร็จภารกิจ หรือตามเวลาอันสมควร พระจีนก็จะออกจากร่างม้าทรง โดยมีพี่เลี้ยงคอยช่วยเหลือ
== ดูเพิ่ม ==
เทวรูปจีน
ศาลเจ้าจีน
วัดจีน
== อ้างอิง ==
เทพเจ้าจีน
วัฒนธรรมจีน
เรือลาดตระเวนชั้นทาคาโอะ

{|
|}
เรือลาดตระเวนชั้นทาคาโอะ (Takao-class cruiser) เป็นเรือลาดตระเวนหนักสี่ลำของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น (IJN) ซึ่งเปิดตัวระหว่างเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1930 ถึงเมษายน ค.ศ. 1931 ซึ่งทั้งหมดได้ใช้ต่อสู้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
==ดูเพิ่ม==
เรือลาดตระเวนชั้นมัตสึชิมะ
==อ้างอิง==
 
ท
ท
ท
ท
ท
เรือในสงครามโลกครั้งที่สอง
โลปามุทรา

พระแม่โลปามุทรา (लोपामुद्रा) เป็นเทพธิดาในศาสนาฮินดู พระนางคือเทพธิดาแห่งน้ำที่รักษาแม่น้ำกาเวรีและเป็นภรรยาแห่งพระฤๅษีอคัสตยะ นามอื่นของพระนามที่เป็นที่รู้จักเช่น เกาศิตกิ (Kaushitaki) และ วรปปรท (Varaprada) 
== อ้างอิง ==
แม่น้ำในประเทศอินเดีย
เทวีในศาสนาฮินดู
โยชิโนริ โอซูมิ

โยชิโนริ โอซูมิ (大隅 良典|Yoshinori Ohsumi) เป็นนักชีววิทยาสาขาเซลล์และอาจารย์ชาวญี่ปุ่น ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ในปี 2016 จากการศึกษากลไกการกินตัวเองของเซลล์ (Autophagy) อันเป็นเป็นกลไกที่ทำลายและรีไซเคิลของเสียระดับเซลล์ภายในร่างกาย กลไกนี้จะทำงานเมื่อมนุษย์ทำการอดอาหารเป็นเวลาระยะเวลาหนึ่งแล้วแต่บุคคล ซึ่งทำให้ความเสี่ยงต่อโรคภัยลดลง
โอซูมิเกิดเมื่อปี 1945 ที่นครฟูกูโอกะ จังหวัดฟูกูโอกะ จบการศึกษาระดับปริญญาตรีวิทยาศาสตร์บัณฑิตเมื่อปี 1967 และจบการศึกษาระดับปริญญาเอกวิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิตเมื่อปี 1974 จากมหาวิทยาลัยโตเกียว จากนั้นทำงานวิจัยที่มหาวิทยาลัยร็อกเกอะเฟลเลอร์ นครนิวยอร์ก ระหว่างปี 1974–77 จากนั้น เขาเกินทางกลับญี่ปุ่นในปี 1977 แล้วทำงานที่มหาวิทยาลัยโตเกียวในฐานะนักวิจัย เขาได้รับแต่งตั้งเป็นอาจารย์ในปี 1986 และได้ตำแหน่งรองศาสตราจารย์ในปี 1988 ต่อมาเขาย้ายไปทำงานที่สถาบันชีววิทยาพื้นฐานแห่งชาติ และได้รับแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์
โยชิโนริ โอซูมิ เป็นชาวญี่ปุ่นคนที่ยี่สิบห้าที่ได้รับรางวัลโนเบล
==อ้างอิง==
บุคคลจากฟูกูโอกะ
นักชีววิทยาชาวญี่ปุ่น
ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์
ชาวญี่ปุ่นผู้ได้รับรางวัลโนเบล
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยโตเกียว
บุคคลจากสถาบันเทคโนโลยีโตเกียว
มัตสึไดระ ฮิโรตาดะ

มัตสึไดระ ฮิโรตาดะ  เป็นขุนนางผู้ครองปราสาทโอกาซากิ แคว้นมิกาวะ ในช่วงยุคเซ็งโงกุ เป็นที่รู้จักในฐานะบิดาของโทกูงาวะ อิเอยาซุ ผู้ก่อตั้งและโชกุนคนแรกของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะแห่งประเทศญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
ไดเมียว
ตระกูลโทกูงาวะ
สโมสรฟุตบอลกาญจนบุรี ซิตี้

สโมสรฟุตบอลกาญจนบุรี ซิตี้ เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย โดยเป็นสโมสรตัวแทนจากจังหวัดกาญจนบุรี ปัจจุบันเล่นในไทยลีก 3
== ผลงานของสโมสรในแต่ละฤดูกาล ==
== ผู้เล่น ==
=== ผู้เล่นชุดปัจจุบัน ===
== ผู้ฝึกสอน ==
== เกียรติประวัติ ==
ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก
* ชนะเลิศ โซนภาคตะวันตก : 2565
* ชนะเลิศ โซนภาคตะวันตกตอนล่าง : 2565
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สโมสรฟุตบอลในจังหวัดกาญจนบุรี
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2565
แคมโซดา

แคมโซดา (CamSoda) เป็นแพลตฟอร์มหนึ่งสำหรับถ่ายทอดสดเว็บแคม
แคมโซดาเริ่มดำเนินการโดยดารอน ลุนดีน (Daron Lundeen) ใน พ.ศ. 2557 แพลตฟอร์มนี้เป็นสถานที่สำหรับถ่ายทอดสื่อสด (livestream) ทั้งเนื้อหาสำหรับผู้ใหญ่และที่ไม่ใช่ แคมโซดาเป็นแพลตฟอร์มแรกที่ให้บริการถ่ายทอดสดความเป็นจริงเสมือนแบบ 360 องศา และมีบริการจัดหาผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับความจริงเสมือน เทคโนโลยีหน้าจอสัมผัส เซ็กส์ทอยแบบอินเตอร์แอคทีฟและผลิตภัณฑ์ที่ควบคุมด้วยบิทคอยน์และอีเธอเรียม
== อ้างอิง ==
เหตุกราดยิงในออสโล พ.ศ. 2565

ในวันที่ 25 มิถุนายน 2022 มีผู้เสียชีวิตสองราย บาดเจ็บ 21 คน ในเหตุกราดยิงหมู่ในสถานที่ต่าง ๆ สามจุดในเมืองออสโล ประเทศนอร์เวย์ ตำรวจเข้าใจว่าการกราดยิงพุ่งเป้าไปที่งานออสโลไพรด์ ซึ่งเป็นกิจกรรมแอลจีบีทีไพรด์ จัดโดยองค์การนอร์เวย์เพื่อความหลากหลายทางเสพและเพศสภาพ สาขาออสโล ตำรวจจับกุมชายชาวอิหร่าน ชื่อ ซาเนียร์ มาตาปูร์ (Zaniar Matapour) และถูกจับกุมด้วยฐานฆาตกรรม, พยายามฆ่า และก่อการร้าย ตำรวจจัดการกับเหตุกราดยิงนี้ในฐานะการก่อการร้ายอิสลาม ถือเป็นเหตุกราดยิงหมู่ครั้งแรกในนอร์เวย์นับตั้งแต่เหตุยิงกันที่อูเตอยาเมื่อปี 2011
== อ้างอิง ==
การสังหารหมู่ในปี พ.ศ. 2565
ประเทศนอร์เวย์ในปี พ.ศ. 2565
การก่อการร้ายในปี พ.ศ. 2565
ออสโล
อาชญากรรมในประเทศนอร์เวย์
การก่อการร้ายในประเทศนอร์เวย์
เหตุกราดยิงหมู่ในประเทศนอร์เวย์
ขอต้อนรับสู่ห้องเรียนนิยม (เฉพาะ) ยอดคน

ขอต้อนรับสู่ห้องเรียนนิยม (เฉพาะ) ยอดคน  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยโชโงะ คินุงาสะ และวาดภาพประกอบโดยโทโมเสะ ชุนซาคุ ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะ วาดภาพโดยยูยุ อิจิโนะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารคอมิกอไลฟ์รายเดือนของสำนักพิมพ์เมเดียแฟกทอรีเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2559 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Lerche ออกอากาศฤดูกาลแรกในปี พ.ศ. 2560 ฤดูกาลที่ 2 ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2565 และฤดูกาลที่ 3 จะออกอากาศในปี พ.ศ. 2566
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการของไลต์โนเวล 
เว็บไซต์ทางการของไลต์โนเวลปี 2 
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ 
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2559
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2564
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2560
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
ไลต์โนเวล
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
โรงเรียนในวรรณกรรม
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวชีวิตโรงเรียน
ฟีนิกซ์ (สำนักพิมพ์)
โกะโจ ซาโตรุ

โกะโจ ซาโตรุ  เป็นตัวละครจากมังงะเรื่อง มหาเวทย์ผนึกมาร ผลงานของเกเงะ อากูตามิ ปรากฏตัวครั้งแรกในซีรีส์มังงะเรื่องสั้นของอากูตามิเรื่อง โรงเรียนเฉพาะทางไสยศาสตร์นครโตเกียว  ในฐานะอาจารย์ของโรงเรียนไสยเวทผู้ฝึกสอนเด็กหนุ่มต้องสาป อคคตสึ ยูตะ ซีรีส์เรื่องนี้ได้กลายเป็นภาคย้อนอดีตของมหาเวทย์ผนึกมารในชื่อเรื่องว่า  โรงเรียนเฉพาะทางไสยศาสตร์นครโตเกียว ในมหาเวทย์ผนึกมาร โกะโจได้รับบทบาทเดิมจากซีรีส์ก่อน โดยครั้งนี้เป็นมาเป็นอาจารย์ของนักเรียนชื่ออิตาโดริ ยูจิ นักเรียนผู้ต้องสาปเช่นเดียวกัน และต้องการช่วยเหลือยูจิให้แข็งแกร่งขึ้นมา ในขณะที่ปกป้องตัวละครอื่น ๆ ในซีรีส์ด้วย
เกเงะ อากูตามิสร้างตัวละครโกะโจขึ้นมาให้เป็นตัวละครที่แข็งแกร่งแต่น่ารักและเอาใจใส่นักเรียนของตน ในรูปแบบอนิเมะดัดแปลงโดยสตูดิโอ MAPPA โกะโจให้เสียงพากย์ภาษาญี่ปุ่นโดยยูอิจิ นากามูระ ส่วนเสียงพากย์ภาษาไทยให้เสียงโดยอภิชิต ลิขิตลิ้มปรีชา (อ้ายฉีอี้และมหาเวทย์ผนึกมาร 0) และธวัช รัตตะชัย (ทรูไอดี)
== อ้างอิง ==
ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
ตัวละครที่เป็นนักล่าผี
ตัวละครที่เป็นนักล่าปีศาจ
ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความสามารถเกี่ยวกับการรักษา
ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความสามารถเกี่ยวกับความโน้มถ่วง
ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
ตัวละครในอนิเมะและมังงะที่มีพลังเหนือมนุษย์
เกาะแตน

เกาะแตน หรือ เกาะกระเต็น ตั้งอยู่หมู่ที่ 2 ตำบลตลิ่งงาม อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี อยู่ทางตอนใต้ของเกาะสมุย เกาะแตนมีรูปทรงสามเหลี่ยมยอดแหลมหรือคล้ายรูปเจดีย์ เกาะมีความกว้าง 3 กิโลเมตร ยาว 4.5 กิโลเมตร มีพื้นที่ประมาณ 7.5 กิโลเมตร
ฝั่งตะวันออกเป็นชายหาดยาวขนานกับแนวปะการังชายฝั่ง เรียกว่า อ่าวออก ฝั่งตะวันตกเป็นอ่าวปิด มีป่าชายเลนและหาดหิน เรียกว่า อ่าวตก มีแนวปะการังและชายฝั่งที่ค่อนข้างสมบูรณ์ เกาะแตนไม่มีสุนัขอยู่อาศัยเนื่องจากเป็นบริเวณที่มีคลื่นเสียงและสนามแม่เหล็ก ซึ่งรบกวนการได้ยินของสุนัข  บ้างก็ว่าเป็นเพราะเป็นเกาะศักดิ์สิทธิ์หรือเทพารักษ์ไม่ต้องการสุนัข มีภูเขา 3 ลูก คือเขาเคี่ยม ทางตอนใต้มียอดสูงสุด 218 เมตร จากระดับน้ำทะเล ด้านบนของจุดชมวิวเป็นที่ประดิษฐานองค์พระพุทธรูปทันใจ องค์ใหญ่ ลักษณะของพืชพรรณมีความแตกต่างตามสภาพพื้นที่ ได้แก่ป่าดิบแล้ง ป่าดิบแล้งแคระ ป่าชายเลน และป่าชายหาด
ในอดีตเกาะแตนเป็นหมู่บ้านที่มีประชากรอยู่อาศัยประมาณ 100 ครัวเรือน ชาวบ้านประกอบอาชีพทำการเกษตร ปลูกมะพร้าวและพืชยืนต้น และทำอาชีพประมงพื้นบ้าน บางครอบครัวมีอาชีพค้าขายภายในชุมชน แต่เมื่อมีแมลงด้วงระบาดอย่างหนัก ทำให้มะพร้าวตายลงเกือบหมด ชาวบ้านส่วนใหญ่จึงได้อพยพไปประกอบอาชีพต่างถิ่น
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
แตน
ลีวาย สเตราส์

ลีวาย สเตราส์ (Levi Strauss) ชื่อเกิดคือ เลิพ ชเตราส์ (Löb Strauß) เป็นนักธุรกิจชาวเยอรมัน ซึ่งต่อมาอพยพและแปลงสัญชาติเป็นชาวอเมริกัน เขาเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทผลิตกางเกงยีนส์สีน้ำเงินยี่ห้อลีวายในปี 1853 ที่นครซานฟรานซิสโก สหรัฐอเมริกา

ลีวายเกิดในครอบครัวชาวยิวอัชเกนัซที่เมืองบุทเทินไฮม์ ราชอาณาจักรบาวาเรีย ซึ่งขณะนั้นอยู่ในยุคสมาพันธรัฐเยอรมัน เมื่ออายุสิบแปดปี เขาเดินทางร่วมกับมารดาและพี่น้องสาวสองคนไปยังสหรัฐอเมริกา เพื่อไปอยู่กับลูอิสและโยฮัน สองพี่ชายคนโต ซึ่งประกอบกิจการจำหน่ายสินค้าแห้งอยู่ในนครนิวยอร์ก ลีวายช่วยกิจการครอบครัวโดยการเป็นพ่อค้าเร่ขายสินค้าของทางร้าน อาทิ กาน้ำ, ผ้าห่ม และสิ่งทอ
ต่อมา ฟันนีผู้เป็นน้องสาวของลีวาย อพยพไปยังรัฐมิสซูรีพร้อมกับสามีของหล่อน ในขณะที่ลีวายอพยพไปยังรัฐเคนทักกี และเป็นตัวแทนจำหน่ายสินค้าของร้านพี่ชาย และแล้วในปี 1853 ลีวายก็ได้สัญชาติอเมริกัน ต่อมาครอบครัวสเตราส์ตัดสินใจเปิดสาขาธุรกิจในซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ลีวายอาสาตัวไปเป็นผู้ดูแลรับผิดชอบสาขาดังกล่าว
ลีวายเดินทางถึงซานฟรานซิสโกในปี 1854 และจัดตั้งบริษัท Levi Strauss & Co. ซึ่งนำเข้าสินค้ามากมายจากบริษัทพี่ชายในนครนิวยอร์ก และแล้วเขาก็เริ่มผลิตผ้าเต็นท์และผ้ายีนส์ขายเอง จนได้รู้จักกับลูกค้าชาวลัตเวียคนหนึ่งนามว่า เจคอบ ดับเบิลยู. เดวิด (Jacob W. Davis) ซึ่งเป็นผู้คิดค้นกางเกงเดนิมตอกหมุด ในที่สุด ทั้งสองตัดสินใจทำธุรกิจร่วมกันเพื่อผลิตกางเกงบลูยีนส์ในปี 1871
==อ้างอิง==
นักธุรกิจชาวเยอรมัน
นักธุรกิจชาวอเมริกัน
เรือลาดตระเวนชั้นเอตนา (ค.ศ. 1941)

{|
|}
เรือลาดตระเวนชั้นเอตนา เป็นเรือลาดตระเวนเบาสองลำที่สั่งซื้อจากอิตาลีสำหรับกองทัพเรือไทยในปี ค.ศ. 1938 และต่อมาได้ถูกโอนมาสู่กองทัพเรืออิตาลีหลังการปะทุของสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งเรือยังไม่เสร็จสมบูรณ์และตัวเรือเกิดการชำรุดเสียหายหรือถูกทำลายจากสงคราม
==เรือ==
==ดูเพิ่ม==
เรือปืนยามฝั่งชั้นธนบุรี
==อ้างอิง==
 
ชั้นเรือของกองทัพเรือไทย
ชั้นเรือลาดตระเวน
เรือลาดตระเวนเบา
เรือรบไทยในสงครามโลกครั้งที่สอง
เรือรบอิตาลีในสงครามโลกครั้งที่สอง
เรือลาดตระเวนในสงครามโลกครั้งที่สอง
เรือลาดตระเวนของกองทัพเรือไทย
เรือลาดตระเวนของเรจามารีนา
เรือในสงครามโลกครั้งที่สอง
เรือที่ต่อในอิตาลี
ความสัมพันธ์ไทย–อิตาลี
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นกราฟเซ็พเพอลีน

{|
|}
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นกราฟเซ็พเพอลีน (Graf Zeppelin-class aircraft carrier) เป็นชั้นของเรือบรรทุกเครื่องบินจำนวนสี่ลำของครีคส์มารีเนอ ตั้งชื่อตามเรือบรรทุกเครื่องบินกราฟเซ็พเพอลีน แต่การสร้างได้ถูกระงับจนสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง
== เรือ ==
เรือบรรทุกเครื่องบินกราฟเซ็พเพอลีน
== ดูเพิ่ม ==
ครีคส์มารีเนอ
แฟร์ดีนันท์ ฟ็อน เซ็พเพอลีน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
"Graf Zeppelin Rediscovered—Hitler's Showpiece Aircraft Carrier Found." Spiegel Online International article dated 27-7-2006. Retrieved 20-9-2010.
A video with photos of the unfinished Graf Zeppelin
 
ก
*
ครีคส์มารีเนอ
เรือในสังกัดครีคส์มารีเนอ
ก
เรือในสงครามโลกครั้งที่สอง
ก
ก
แฟร์ดีนันท์ ฟ็อน เซ็พเพอลีน