pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ทองสัมฤทธิ์เบนิน

ทองสัมฤทธิ์เบนิน หรือ เบนินบรอนซ์ (Benin Bronzes) เป็นกลุ่มของแผ่นโลหะประดับบางและประติมากรรมโลหะจำนวนมากกว่าหนึ่งพันชิ้น ที่เคยประดับพระราชวังของราชอาณาจักรเบนินที่ซ่งปัจจุบันอยู่ในพื้นที่ของประเทศไนจีเรีย เบนินบรอนซ์เป็นหนึ่งในกลุ่มของตัวอย่างที่ดีที่สุดของศิลปะเบนิน สร้างขึ้นตั้งแต่ในศตวรรษที่สิบสามเป็นต้นมาโดยชาวเอโด
ในปี 1897 แผ่นโลหะเบนินและวัตถุอื่น ๆ ได้ถูกปล้นไปจากราชอาณาจักรเบนินโดยกองกำลังอังกฤษระหว่างการเดินทางลงโทษราชอาณาจักรเบนิน วัตถุจำนวนสองร้อยชิ้นได้ถูกนำไปส่งมอบให้กับบริติชมิวเซียมในกรุงลอนดอน ในขณะที่ที่เหลือถูกขโมยและอยู่ภายใต้ครอบครองของพิพิธภัณฑ์อื่น ๆ ในทวีปยุโรป ในปัจจุบันชิ้นงานส่วนใหญ่อยู่ภายใต้การดูแลของบริติชมิวเซียม เช่นเดียวกับพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ ในเยอรมนีและสหรัฐอเมริกา
เบนินบรอนซ์ได้นำไปสู่การยอมรับวัฒนธรรมแอฟริกาและศิลปะแอฟริกาในยุโรปที่มากขึ้น แรกเริ่มเดิมทีเป็นเรื่องที่ดูเป็นไปไม่ได้ที่จะค้นพบว่ากลุ่มคนที่ "ควรจะป่าเถื่อนและใช้ชีวิตแบบบรรพกาล" จะสามารถรังสรรค์ชิ้นงานที่มีความสวยงามและซับซ้อนเช่นนี้ได้ บางส่วนถึงกับเข้าใจผิดว่าการทำเหล็กในเบนินนั้นได้รับมาจากพ่อค้าชาวโปรตุเกสที่เดินทางเข้ามาติดต่อกับชาวเบนินในยุคสมัยใหม่ตอนต้น แต่ในความเป็นจริงแล้วอาณาจักรเบนินเคยเป็นศูนย์กลางของอารยธรรมแอฟริกามายาวนานก่อนการเข้ามาของชาวโปรตุเกสเสียอีก และเป็นที่ประจักษ์ว่างานบรอนซ์เหล่านี้สร้างสรรค์ขึ้นในเบนินด้วยวัฒนธรรมพื้นถิ่น ชิ้นงานหลายชิ้นมีอายุเก่าแก่ถึงศตวรรษที่ 13 ซึ่งเป็นช่วงเวลาก่อนการติดต่อกับชาวโปรตุเกส ส่วนชิ้นงานส่วนมากอายุราวศตวรรษที่สิบห้าและสิบหก เชื่อกันว่า "ยุคทอง" ของหัตถกรรมลมโลหะเบนินนั้นอยู่ในรัชสมัยของเอซีกี ( 1550) และเอเรโซเยน (1735–50) ที่ซึ่งงานหัตถกรรมเหล่านี้มีคุณภาพสูงสุด
ชิ้นงานโลหะเหล่านี้หล่อขึ้นด้วยวิธีลอสท์-แวกซ์ และยอมรับกันว่าเป็นหนึ่งในบรรดาประติมากรรมที่ดีที่สุดที่สร้างสรรค์ขึ้นด้วยวิธีนี้
== อ้างอิง ==
=== หมายเหตุ ===
=== อ้างอิง ===
=== บรรณานุกรม ===
Lundén, Staffan (2016). Displaying Loot. The Benin objects and the British Museum. Gotark Series B, Göteborgs Universitet.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Benin Plaques, Museum number Af1898,0115.23, Collection Online, British Museum
ศิลปะเบนิน
งานสะสมของพิพิธภัณฑ์บริติช
ประติมากรรมแอฟริกา
ประเทศไนจีเรีย
วัดบางนางเกรง

วัดบางนางเกรง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านบางนางเกรง ตำบลบางด้วน อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 7 ไร่
วัดบางนางเกรงสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2420 โดยมีนายเหลือ เศรษฐีคนหนึ่งเป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัด ตั้งชื่อว่า วัดเหลือราษฎร์ศรัทธาธรรม ตามนามผู้ถวายที่ดิน ต่อมาเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดบางนางเกรง" เพื่อให้สอดคล้องกับสถานที่ตั้งวัด วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516
อาคารเสนาสนะในวัดได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2516 สร้างแทนหลังเก่า ภายในมีพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ หน้าตักกว้าง 2.50 เมตร สูง 3 เมตร หอระฆัง สุสาน อาคารเรียนพระปริยัติธรรม นอกจากนี้ยังสร้างห้องสมุดสำหรับค้นคว้าและมีโรงเรียนประชาบาลตั้งอยู่ในวัดอีกด้วย มีศาลาทั้งหมด 6 ศาลา
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระอธิการแก้ว
พระอธิการจำปี ปภสฺโร
พระอธิการเนื่อง
พระครูอดุลสมุทรสาร (สำเภอ เหมือนเดช)
พระครูสมุทรคุณาภรณ์
พระปลัดเล็ก ปภาโส (ปั้นทอง) พ.ศ. 2543–2564
พระครูวินัยธรไมตรี ฐิตเปโม (เชาวน์สังเกตุ) พ.ศ. 2565 จนถึงปัจจุบัน
==อ้างอิง==
บางนางเกรง
ธีต้ารักษา

ธีต้ารักษา (ThetaHealing) เป็นวิธีบำบัดแบบช่วยเหลือตัวเองที่สร้างขึ้นโดย Vianna Stibal ในปี 1994 ซึ่งออกแบบมาเพื่อช่วยให้ผู้คนเปลี่ยนความเชื่อในจิตใต้สำนึกที่ขัดขวางไม่ให้พวกเขาบรรลุเป้าหมายด้านสุขภาพ ความมั่งคั่ง หรือความรัก
== การใช้งาน ==
ThetaHealing ถูกนำไปใช้ในรูปแบบของเซสชันแต่ละรอบเวลาที่เรียกว่า 'งานความเชื่อ' ซึ่งลูกค้าและผู้ให้การบำบัดจะนั่งตรงข้ามกันหรือพูดคุยทางโทรศัพท์ นอกจากนี้ยังสามารถใช้เป็นวิธีการทำสมาธิและวิปัสสนาประจำวันได้ด้วยตนเอง  แนวคิดคือผู้เข้าร่วมสามารถค้นหาและเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เรียกว่า 'ความเชื่อ' ซึ่งอาจอยู่ในจิตใต้สำนึกในระดับแกนหลัก พันธุกรรม ประวัติศาสตร์ และจิตวิญญาณ
เป้าหมายคือการปรับปรุงสุขภาพโดยทั่วไปและความเป็นอยู่ที่ดีดังที่ Vianna กล่าวว่า 'งานด้านความเชื่อช่วยให้เราสามารถลบและแทนที่รูปแบบความคิดเชิงลบด้วยรูปแบบที่เป็นบวกและเป็นประโยชน
== หลักปรัชญา ==
ตามแนวคิดของ Vianna Stibal ปรัชญาของ ThetaHealing มีศูนย์กลางอยู่ที่ ‘เจ็ดระดับชีวิต’ ที่ให้กรอบเพื่อแสดงความสำคัญของ ‘ผู้สร้างทุกสรรพสิ่งคือระดับชีวิตที่เจ็ด’ ซึ่งยังอธิบายอีกว่าเป็น ‘ระดับแห่งความรักที่สมบูรณ์แบบและสติปัญญา’
ระดับชีวิตทั้งเจ็ดอธิบายถึงโลกทางกายภาพและทางจิตวิญญาณเนื่องจากเกี่ยวข้องกับการเคลื่อนที่ของอะตอมและอนุภาค ซึ่งระดับที่เจ็ดเป็นพลังชีวิตที่สร้างทุกสรรพสิ่ง
นอกจากนี้แนวคิดของระดับชีวิตทั้งเจ็ดสามารถผสมผสานกับแนวคิดทางศาสนาส่วนใหญ่ได้
== บทวิจารณ์ ==
ปรัชญาของ ThetaHealing ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์เนื่องจากมีความลึกลับและมีพื้นฐานมาจากความเชื่อ
= ข้อมูลอ้างอิง =
การแพทย์ทางเลือก
ตำบลกระแสสินธุ์

กระแสสินธุ์ เป็นตำบลในอำเภอกระแสสินธุ์ จังหวัดสงขลา เป็นที่ตั้งของศูนย์ราชการของอำเภอกระแสสินธุ์ ปัจจุบันมีประชากร 2,850 คน และแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 4 หมู่บ้าน
พื้นที่ตำบลกระแสสินธุ์อยู่ห่างจากศูนย์ราชการจังหวัดสงขลาไปทางทิศใต้ตามถนน รพช.สงขลา 2001 เข้าถนนองค์การบริหารส่วนจังหวัดสงขลา 2065 และเข้าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 408 (สายนครศรีธรรมราช–ด่านประกอบ) เป็นระยะทางประมาณ 62 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 25 ตารางกิโลเมตร หรือ 15,625 ไร่ พื้นที่ตำบลส่วนใหญ่เป็นที่ราบ ดินเป็นดินเหนียวปนทราย ประชากรส่วนใหญ่พูดภาษาไทยถิ่นใต้ นับถือศาสนาพุทธ ส่วนสภาพสังคมมีโรงเรียนทั้งหมดหนึ่งแห่ง ด้านสาธารณสุขนั้นมีโรงพยาบาลกระแสสินธุ์ซึ่งตั้งอยู่ในเขตตำบลเชิงแส ไม่ห่างจากเขตตำบลมากนัก
ตำบลกระแสสินธุ์ทั้งตำบลอยู่ในเขตเทศบาลตำบลกระแสสินธุ์ เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลกระแสสินธุ์ ได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลหลังจากที่ตำบลนี้แยกตัวออกจากตำบลเกาะใหญ่ ก่อนที่จะได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลกระแสสินธุ์ใน พ.ศ. 2542 แล้วจึงได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2551 นับเป็นเทศบาลตำบลแห่งแรกของอำเภอกระแสสินธุ์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลตำบลกระแสสินธุ์
กระแสสินธุ์
กระแสสินธุ์
อำเภอกระแสสินธุ์
ตำบลเชิงแส

เชิงแส เป็นตำบลในอำเภอกระแสสินธุ์ จังหวัดสงขลา ปัจจุบันมีประชากร 2,850 คน และแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 4 หมู่บ้าน พื้นที่แผ่นดินใหญ่คิดเป็น 28.353 ตารางกิโลเมตร และพื้นที่ในทะเลสาบสงขลาคิดเป็น 37.484 ตารางกิโลเมตร
ตำบลเชิงแสมีขนาดตัวชุมชนใหญ่และมีความคึกคัก โดยเฉพาะชุมชนหมู่ที่ 3, 4 บ้านเชิงแส เป็นหมู่บ้านขนาดใหญ่ และเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจที่สำคัญแห่งหนึ่งของอำเภอกระแสสินธุ์ เป็นที่ตั้งของตลาดกระแสสินธุ์ สถานีตำรวจภูธรกระแสสินธุ์ สหกรณ์การเกษตรอำเภอกระแสสินธุ์ ศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอกระแสสินธุ์ นอกจากนี้ยังมีที่ทำการไปรษณีย์กระแสสินธุ์ตั้งอยู่ในพื้นที่ตำบล ส่วนสภาพสังคมมีโรงเรียนทั้งหมดสามแห่ง ได้แก่ โรงเรียนกระแสสินธุ์วิทยาซึ่งเป็นโรงเรียนประจำอำเภอ โรงเรียนชุมชนวัดเชิงแส และโรงเรียนบ้านรัดปูน ด้านสาธารณสุขนั้นมีโรงพยาบาลกระแสสินธุ์ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่เทศบาล
ตำบลเชิงแสทั้งตำบลอยู่ในเขตเทศบาลตำบลเชิงแส เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลเชิงแส ก่อนที่จะได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลใน พ.ศ. 2539 แล้วจึงได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2552 นับเป็นเทศบาลตำบลแห่งล่าสุดของอำเภอกระแสสินธุ์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลตำบลเชิงแส
เชิงแส
เชิงแส
อำเภอกระแสสินธุ์
พลาสติกแรป

พลาสติกแรป (plastic wrap) เป็นฟิล์มพลาสติกบางใสที่ใช้สำหรับห่อหุ้มอาหารเพื่อช่วยเก็บรักษาอาหารให้คงความสดเป็นเวลานานขึ้น
== วัสดุ ==
พลาสติกชนิดแรกที่นิยมใช้ทำพลาสติกแรปคือ เซลโลเฟน (cellophane) ค้นพบโดยนักเคมีชาวสวิตเซอร์แลนด์ชื่อ ฌัก บรานเดนแบร์เกอร์ ในปีค.ศ. 1911 และในราวต้นปีค.ศ. 1924 เซลโลเฟนเริ่มนำมาผลิตฟิล์มใสใช้งาน จุดเด่นของฟิล์มเซลโลเฟนคือ ความใส การใช้ฟิล์มชนิดนี้ห่อหุ้มอาหารดึงดูดผู้บริโภคอย่างมากเนื่องจากมองเห็นอาหาร ต่อมาในราวปีค.ศ. 1933 ได้ค้นพบพลาสติกที่ใช้ผลิตพลาสติกแรปอีกชนิดหนึ่งคือ พอลิเอทิลีน (polyethylene, PE) ผลิตเป็นพลาสติกแรปครั้งแรกเมื่อปีค.ศ. 1945 และพอลิไวนิลคลอไรด์ (polyvinyl chloride, PVC) เมื่อปีค.ศ. 1950 ปัจจุบันพีวีซียังเป็นที่นิยมในการผลิตพลาสติกแรปแม้ว่าจะไม่ปลอดภัย อย่างไรก็ตามมีแนวโน้มที่จะใช้พอลิเอทิลีน โดยเฉพาะพอลิเอทิลีนชนิดความหนาแน่นต่ำ (LDPE) มากขึ้น เนื่องจากไม่ต้องเติมพลาสติกไซเซอร์และมีราคาต่ำกว่า
== การใช้กับอาหาร ==


=== วัตถุประสงค์ ===
พลาสติกแรปที่มีบทบาทสำคัญในการบรรจุ การปกป้อง และการถนอมอาหาร พลาสติกแรปป้องกันอาหารไม่ให้เน่าเสียง่าย ยืดอายุการเก็บรักษา และรักษาคุณภาพของอาหาร
=== ความกังวลด้านสุขภาพ ===
วัสดุพลาสติกถูกใช้กันอย่างแพร่หลายในอุตสาหกรรมอาหารเนื่องจากราคาถูกและสะดวกสบาย อย่างไรก็ตามความกังวลด้านสุขภาพที่มีมากขึ้น เนื่องจากมีความเป็นไปได้ที่พลาสติกเหล่านี้ปล่อยสารเคมีลงในผลิตภัณฑ์อาหาร และมีผลต่อสุขภาพ แม้ว่าตัวพลาสติกมีคุณสมบัติในการสกัดกั้นการปล่อยสารต่าง ๆ แต่สารเคมีที่ไม่พึงปรารถนาอาจมีที่มาจากสารเติมแต่งเพื่อปรับปรุงคุณภาพและคุณสมบัติของพลาสติกในบรรจุภัณฑ์พลาสติก ได้แก่ สารหล่อลื่น พลาสติไซเซอร์ สารดูดกลืนแสงยูวี และสารต้านอนุมูลอิสระ รวมทั้งสารเคลือบเงา และหมึกพิมพ์ 
มีความกังวลเกี่ยวกับการสัมผัสไดเอทิลเฮกซิลอดิเปต (DEHA) ซึ่งเป็นพลาสติไซเซอร์ที่เติมลงในพลาสติกแรปบางชนิดเพื่อให้มีความยืดหยุ่น เช่น พลาสติกแรป PVC แม้ว่าการี้ปล่อยสารจะมีระดับต่ำกว่ามาตรฐานการเกิดพิษในการทดลองกับสัตว์ก็ตาม และกรณีหนึ่งคือเกี่ยวกับไดออกซินที่ระบุว่า "น่าจะเป็นสารก่อมะเร็งในมนุษย์" โดยสำนักงานคุ้มครองสิ่งแวดล้อมของสหรัฐอเมริกา แต่ปัจจุบันยังไม่พบหลักฐานว่าพลาสติกแรปมีไดออกซิน โดยรวมแล้วการใช้พลาสติกแรปในอุตสาหกรรมอาหารยังไม่ก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพของมนุษย์
=== ความกังวลด้านสิ่งแวดล้อม ===
พลาสติกแรปเป็นส่วนหนึ่งของขยะพลาสติก ที่มีผลทั้งทางตรงในการการสะสมตัวขยะพลาสติกทั้งในพื้นดินและแหล่งน้ำ และทางอ้อมจากการปล่อยสารประกอบที่เป็นพิษเข้าสู่ระบบนิเวศในระหว่างการย่อยสลาย ปัจจุบันมีความพยายามที่จะลดปริมาณการใช้งานพลาสติกแรปด้วยการใช้วัสดุอื่นห่ออาหาร เช่น ขี้ผึ้งห่ออาหาร และการพัฒนาพลาสติกที่สามารถย่อยสลายได้เพื่อนำมาผลิตพลาสติกแรป 
== การใช้ในทางการแพทย์ ==
ใช้ในการห่อตัวทารกที่คลอดก่อนกำหนด ทันทีหลังการคลอดจะช่วยป้องกันไม่ให้เกิดภาวะตัวเย็นเกินก่อนส่งไปถึงหน่วยอภิบาลทารกแรกเกิด และใช้เป็นเครื่องช่วยปฐมพยาบาลสำหรับแผลไฟไหม้
==อ้างอิง==
การทำอาหาร
การประยุกต์ใช้พลาสติก
วัสดุบรรจุภัณฑ์
วิง ราเมส

เออร์วิง ราเมเซส ราเมส (Irving Rameses Rhames; เกิด 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2502) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากบทบาทนักแสดงในบท Luther Stickell ในซีรีส์ภาพยนตร์ Mission: Impossible และบทบาทสนับสนุนของเขาในฐานะหัวหน้าแก๊ง Marsellus Wallace ใน Pulp Fiction นอกจากนี้เขายังปรากฏตัวใน Jacob's Ladder (1990), Striptease (1996), Con Air (1997), Out of Sight (1998), Entrapment (1999), Bringing Out The Dead (1999) และ Dawn of the Dead (2004) เขาพากย์เสียง Cobra Bubbles ในภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง Lilo & Stitch (2002)
== อ้างอิง ==
จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
มาร์เวลสตูดิโอส์
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2502
นักแสดงชาวอเมริกัน
สตีฟ เอจี

สตีเฟน ดักลาส เอจี (Steven Douglas Agee; ; เกิด 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512) เป็นนักแสดงตลก, นักแสดง, นักเขียน, ผู้กำกับ และนักดนตรีชาวอเมริกัน เอจีอาจเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางที่สุดจากบทบาทของเขาในบท สตีฟ ไมรอน ในซีรีส์ของ Comedy Central เรื่อง The Sarah Silverman Program
เอจีเกิดที่ริเวอร์ไซด์, แคลิฟอร์เนีย เอจีสัญญาว่าจะอ่านชื่อผู้ติดตามทวิตเตอร์ของเขาทุกคนหากเขามีผู้ติดตามถึง 5,000 คน ณ วันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 2009 เพื่อเป็นโปรโมชันสำหรับบัญชีทวิตเตอร์ของเขา และเขาได้รับผู้ติดตามมากกว่า 7,700 คนภายในวันนั้น และทำตามสัญญาบน Ustream.tv วันรุ่งขึ้น  Rich Fulcher, James Gunn, Rainn Wilson, Sarah Silverman และเพื่อน ๆ ของเอจีพูดคุยกันผ่านทางโทรศัพท์และอ่านชื่อ
== อ้างอิง ==
จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
มาร์เวลสตูดิโอส์
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2512
นักแสดงชาวอเมริกัน
ศีรษะจากเมโรเอ

ศีรษะจากเมโรเอ (Meroë Head) หรือ ศีรษะออกัสตัสจากเมโรเอ (Head of Augustus from Meroë) เป็นประติมากรรมบรอนซ์ขนาดใหญ่กว่าตัวคนที่แสดงศีรษะของออกัสตัส จักรพรรดิโรมันแรก ซึ่งค้นพบในแหล่งโบราณคดีเมโรเอในภูมิภาคนูเบีย (ปัจจุบันคือประเทศซูดาน) ในปี 1910 เป็นที่ชื่นชมด้วยรูปลักษณ์ที่มีความโดดเด่น และมีสัดส่วนที่สวยงาม ปัจจุบันอยู่ภายใต้ความดูแลของบริติชมิวเซียม ศีรษะนี้ได้ปล้นมาจากโรมันอียิปต์เมื่อ 24 ปีก่อนคริสต์กาล โดยกองกำลังของพระนางอะมานิเรนาสแห่งอาณาจักรกูช ก่อนที่จะนำมันกลับมายังเมโรเอที่ซึ่งถูกฝังไว้ใต้บันไดของวิหารแห่งหนึ่ง
==การขุดค้นและค้นพบ==
ศีรษะนี้ค้นพบโดยนักโบราณคดีชาวอังกฤษ จอห์น การ์สทังในเดือนธันวาคม ปี 1910 ที่เมโรเอ ซึ่งเคยเป็ยเมืองหลวงของราชอาณาจักรกูชอยู่หลายศตวรรษ ศีรษะนี้ถูกค้นพบใกล้กับเนินดินที่ซึ่งเคยเป็นบันไดทางขึ้นของวิหารแห่งหนึ่ง ถือเป็นการค้นพบที่ยิ่งใหญ่ โดยเฉพาะเมื่อพิจารณาระยะห่างระหว่างกรุงโรมและเมโรเอ รูปปั้นนี้ถูกฝังโดยจงใจเมื่อ 1900 ปีก่อน และถูกรักษาสภาพไว้อย่างดีในสภาวะที่ร้อนและแห้งเช่นนี้ ศีรษะนี้ได้บริจาคให้กับบริติชมิวเซียมโดยคณะกรรมการขุดค้นซูดาน (Sudan Excavation Committee) ภายใต้การสนับสนุนของกองทุนเนชั่นนอลอาร์ทคอลเลคชั่นในปี 1911
การขุดค้นนี้เป็นส่วนหนึ่งของการขุดค้นเมืองเมโรเอทั้งเมือง และการขุดค้นพบศีรษะนี้ได้มาจากการขุดค้นเมืองในรอบที่สอง
==การออกแบบ==
ศีรษะเมโรเอมีขนาดใหญ่กว่าตัวคนและเลียนแบบศิลปะกรีกโดยการสร้างรูปเหมือนของจักรพรรดิออกัสตัสด้วยสัดส่วนแบบคลาสสิก เป็นที่ชัดเจนว่าการออกแบบนี้ทำขึ้นเพื่อสร้างภาพอุดมคติ (idealize) และยกยอ (flatter) จักรพรรดิให้สูงส่ง เช่นเดียวกันกับงานภาพเหมือนของออกัสตัสชิ้นอื่น ๆ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสวยงามในการประดิษฐ์ประดอยภาพเหมือนของชายหนุ่มอย่างสวยงาม
==ดูเพิ่ม==
บลาคัสคาเมโอ
การสร้างรูปเหมือนบุคคลแบบโรมัน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูล==
D. E. L. Haynes, "The Date of the Bronze Head of Augustus from Meroe", in N. Bonacasa and A. Di Vita (eds), Alessandria e il mondo eltenistico- romano: studi in onore di Achille Adriani (Rome, 1983), pp.&nbsp;177–81 (bibl.)
D. Boschung, 'Die Bildnisse des Augustus' (Berlin, 1993], pp.&nbsp;160–61, no.122 (bibl.)
S. Walker, Greek and Roman Portraits (London, The British Museum Press, 1995)
S. Walker, Roman art (London, 1991)
L. Burn, The British Museum book of Greek and Roman Art, revised edition (London, The British Museum Press, 1999)
งานสะสมของพิพิธภัณฑ์บริติช
งานประติมากรรม
จักรพรรดิเอากุสตุส
จิมมี ยูรีน

เจมส์ ยูรินเจอร์ (James Euringer; เกิด 7 กันยายน พ.ศ. 2512) หรือที่รู้จักกันในชื่อ จิมมี ยูรีน เป็นนักร้อง, นักแต่งเพลง และนักดนตรีชาวอเมริกัน เขามีชื่อเสียงจากการเป็นนักร้องนำและโปรแกรมเมอร์ของวงดนตรีอิเล็กโทรพังค์ ไมด์เลส เซลฟ์ อินดูลเจนซ์
== ชีวิตวัยเด็ก ==
เจมส์ ยูรินเจอร์ เกิดและเติบโตในนครนิวยอร์ก เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมคาทอลิก เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนศิลปะ แต่ก็ลาออกในเวลาต่อมา 
== อาชีพ ==
=== ภาพยนตร์ ===
ยูรีนเป็นผู้ให้เสียงพากย์ The Body ในภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง ฮาร์ทสตริงมาเรียนเน็ตต์ ของ เอ็มดอทสเตรนจ์ ในปี ค.ศ. 2012  นอกจากนี้เขายังแสดงในเรื่อง แอลเลเลีย! เดอะเดวิลส์คาร์นิวัล ของ ดาร์เรน ลินน์ บอสแมน ร่วมกับภรรยาของเขาในบทนักแปล Batez ยูรีนรับบทเป็น ราเวเจอร์ ชื่อ ฮาล์ฟ-นัท ในเรื่อง รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล 2 ของผู้กำกับ เจมส์ กันน์ เขายังแต่งเพลงสำหรับภาพยนตร์เรื่อง "Un Deye Gon Hayd (The Unloved Song)" ซึ่งได้ยินในฉากบนดาว Contraxia เพลงนี้้ไม่ปรากฏในอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ แต่ได้รับเครดิต  ต่อมาในปี ค.ศ. 2017 มีการอัปโหลดวิดีโอ "อัน เดย์ กอน เฮยด์ (Un Deye Gon Hayd)" บนยูทูบ
== ชีวิตส่วนตัว ==
ยูรินเจอร์แต่งงานกับ แชนทัล คลาเร็ต นักร้องนำวง มอร์นิงวู้ด เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2551  ในปี พ.ศ. 2561 ทั้งคู่ย้ายจากลอสแองเจลิสไปนิวซีแลนด์  เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2562 ทั้งยูริงเจอร์และคลาเร็ตได้ประกาศผ่านอินสตาแกรมว่า คลาเร็ตตั้งครรภ์แฝดหญิง และให้กำเนิดในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2562
== อ้างอิง ==
จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
มาร์เวลสตูดิโอส์
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2512
นักแสดงชาวอเมริกัน
นักร้องชาวอเมริกัน
นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน
นักดนตรีชาวอเมริกัน
รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย S3

รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย S3 (; Nanjing Metro Line S3) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครหนานจิง เปิดให้บริการครั้งแรกวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2560 มีระยะทาง 36.22 กิโลเมตร จำนวน 19 สถานี
== รายชื่อสถานี ==
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:南京地铁S3宁和线列车驶离刘村站.jpg|รถไฟฟ้า
ไฟล์:
ไฟล์:S3油坊桥站.jpg|ยูฟางเฉียว(油坊橋站)
ไฟล์:
ไฟล์:Nanjing Metro S3 Jinmingjiayuan Station.jpg|จิ่งหมิงเจียย๋วน(景明佳園站)
ไฟล์:Outline view of Liucun Station, Nanjing Metro Line S3.jpg|เล่าชุน(劉村站)
== อ้างอิง ==
รถไฟใต้ดินหนานจิง
ไมเคิล โรเซนบัม

ไมเคิล โอเวน โรเซนบัม (Michael Owen Rosenbaum; เกิด 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2515) เป็นนักแสดง, โปรดิวเซอร์, นักร้อง และนักแสดงตลกชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักจากการแสดงใน Sorority Boys และรับบท Lex Luthor ในซีรีส์โทรทัศน์ Superman เรื่อง Smallville เป็นบทบาทที่รวมอยู่ในรายการ "The 60 Nastiest Villains of All Time" ของ TV Guide ในปี ค.ศ. 2013 
โรเซนบัมเป็นที่รู้จักจากการรับบท Dutch Nilbog ในเรื่อง Breaking In ของ Fox และงานพากย์เสียงในแอนิเมชันเช่น บทบาทของ Wally West / The Flash ในซีรีส์ DC Animated Universe เรื่อง Justice League (2001-04) และภาคต่อ Justice League Unlimited (2004-06) ระหว่างปี พ.ศ. 2558 ถึง 2559 เขารับบทนำในซีรีส์ตลกเรื่อง Impastor ของ TV Land
== อ้างอิง ==
จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
มาร์เวลสตูดิโอส์
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2515
นักแสดงชาวอเมริกัน
อีวาน โจนส์ (นักแสดง)

อีวาน โจนส์ (Evan Jones; เกิด 1 เมษายน พ.ศ. 2519) เป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่ทำงานในภาพยนตร์เช่น 8 Mile, Jarhead, Gangster Squad, The Book of Eli, Glory Road, และ A Million Ways to Die in the West โจนส์เป็นสมาชิกของซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง October Road และได้ปรากฏตัวเป็นแขกรับเชิญในซีรีส์เรื่อง Brothers & Sisters และ Going to California และเรื่องอื่น ๆ
== อ้างอิง ==
จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
มาร์เวลสตูดิโอส์
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2519
นักแสดงชาวอเมริกัน
แบบอักษรลูซี

ลูซี (Luxi) เป็นตระกูลไทป์เฟซที่ออกแบบให้กับเอ็กซ์วินโดวซิสเต็มโดยคริส โฮมส์กับชาร์ล บิเกโลว์จาก Bigelow & Holmes Inc ตัวแบบอักษรดูคล้ายกับลูซีดา – แบบอักษรก่อนหน้า
แบบอักษรลูซีเคยเป็นที่นิยมใช้ในระบบปฏิบัติการซอฟต์แวร์เสรี เช่น ลินุกซ์ ที่เผยแพร่ภายใต้ลิขสิทธิ์ในการใช้งานฟรีแต่ไม่สามารถแก้ไขได้ ทำให้แบบอักษรลูซีไม่ใช่ซอฟต์แวร์เสรี ซึ่งทำให้มีการถอดแบบอักษรนี้ออกในแพ็กเกจเดเบียนสำหรับ XFree86 เช่นเดียวกันกับเฟโดรา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Download the Luxi fonts
XFree86 Changelog
Announcement of availability
License
Discussion about inclusion in TeX Live 
== อ้างอิง ==
ตระกูลแบบอักษรเซรีฟกับแซนส์เซรีฟ
กลาฟูตี

กลาฟูตี (clafoutis) หรือ กลาฟูติส (clafotís) เป็นของหวานชนิดหนึ่งของฝรั่งเศส ได้จากการวางเรียงผลไม้ (สูตรดั้งเดิมใช้เชอร์รีดำ) ในภาชนะที่ทาเนยจนทั่ว ราดด้วยส่วนผสมที่ทำจากแป้ง นม และไข่ตีเข้าด้วยกัน จากนั้นนำไปอบจนสุก โรยหน้าด้วยน้ำตาลไอซิงและเสิร์ฟขณะอุ่น บางครั้งเสิร์ฟกับครีม
กลาฟูตีสูตรดั้งเดิมแบบลีมูแซ็งไม่เพียงแต่ใช้เนื้อของผลเชอร์รี แต่ยังใช้เนื้อในเมล็ดด้วย เนื้อในเมล็ดเชอร์รีมีเบ็นซัลดิไฮด์ซึ่งเป็นสารประกอบที่ทำให้เกิดกลิ่นอย่างกลิ่นอัลมอนด์ นอกจากนี้ยังมีอะมิกดาลินจำนวนเล็กน้อย อะมิกดาลินเป็นสารประกอบที่สามารถปล่อยไซยาไนด์ออกมาได้หากกินเข้าไป แต่ไม่เป็นอันตรายต่อร่างกายหากได้รับในปริมาณเล็กน้อย
== ต้นกำเนิด ==
กลาฟูตีมีต้นกำเนิดจากแคว้นลีมูแซ็งในฝรั่งเศส และแม้ว่าตามสูตรดั้งเดิมจะใช้เชอร์รีดำ แต่ก็มีการใช้ผลไม้อื่น ๆ แทน เช่น เชอร์รีแดง พลัม พรุน แอปเปิล แพร์ แครนเบอร์รี แบล็กเบอร์รี เป็นต้น เมื่อใช้ผลไม้ชนิดอื่นแทนเชอร์รี จะเรียกของหวานชนิดนี้ว่า โฟลญาร์ด
ชื่อ กลาฟูตี มาจากคำว่า clafotís ในภาษาอุตซิตา ซึ่งมาจากคำกริยา clafir หรือ claufir แปลว่า "เติม" (ความหมายโดยนัยคือ "เติมส่วนผสมที่ตีไว้ด้วยเชอร์รี") เป็นที่ปรากฏว่ากลาฟูตีได้แพร่ไปทั่วฝรั่งเศสระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 19
== ดูเพิ่ม ==
โฟลญาร์ด
== อ้างอิง ==
ของหวานฝรั่งเศส
ของหวานอุตซิตา
โฟลญาร์ด

โฟลญาร์ด (flaugnarde) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ฟลาญาร์ด (flagnarde), ฟลอญาร์ด (flognarde) และ ฟลูญาร์ด (flougnarde) เป็นของหวานชนิดหนึ่งของฝรั่งเศส ได้จากการวางเรียงผลไม้ในภาชนะที่ทาเนยไว้ ราดส่วนผสมที่ทำจากแป้ง นม และไข่ตีเข้าด้วยกัน จากนั้นนำไปอบ ผลไม้ที่ใช้ทำโฟลญาร์ดได้แก่ แอปเปิล ท้อ แพร์ พลัม และพรุนเป็นต้น (หากใช้เชอร์รีจะเรียกว่า กลาฟูตี) เมื่อสุก ของหวานชนิดนี้จะมีลักษณะคล้ายพุดดิงอบหรือแพนเค้กขนาดใหญ่ และสามารถเสิร์ฟได้ทั้งแบบอุ่นหรือแบบเย็น
ชื่อ โฟลญาร์ด มาจากคำในภาษาอุตซิตาว่า fleunhe และ flaunhard ซึ่งทั้งคู่แปลว่า "อ่อนนุ่ม" ของหวานชนิดนี้พบได้ทั่วไปในภูมิภาคโอแวร์ญ, ลีมูแซ็ง และเปรีกอร์ของฝรั่งเศส
== ดูเพิ่ม ==
กลาฟูตี
== อ้างอิง ==
ของหวานฝรั่งเศส
ของหวานอุตซิตา
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (อังกฤษ: Faculty of Public Health, Chiang Mai University) เป็นคณะในสังกัดมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จัดตั้งเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2560 ตั้งอยู่ที่ตำบลสุเทพ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
==ประวัติ==
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ได้รับการจัดตั้งโดยสภามหาวิทยาลัยเชียงใหม่มีมติเห็นสมควรให้จัดตั้งคณะสาธารณสุขศาสตร์ ขึ้นเป็นคณะใหม่ ตามประกาศ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เรื่อง การจัดตั้งส่วนงานของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2560 ลงวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2560 และได้ประกาศลงใน ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 134 ตอนพิเศษ 114ง เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2560 โดยกำหนดให้เป็นส่วนงานวิชาการที่จัดตั้งขึ้นเพื่อทำหน้าที่จัดการศึกษาทางด้านสาธารณสุขศาสตร์ เป็นองค์กรหลักในการสร้างองค์ความรู้ด้านการสาธารณสุข มีการพัฒนาวิชาการและงานวิจัยด้าน สาธารณสุขอย่างเป็นระบบ เพื่อให้สามารถบริหารจัดการหลักสูตรอย่างเป็นเอกภาพ และตอบสนองการเปลี่ยนแปลงปัญหาด้านสุขภาพที่มีความ ซับซ้อนมากขึ้นในยุคปัจจุบัน
==หลักสูตร==
{| class = "toccolours" width = 100%
|-
! colspan = "4" style = "background: #9e76b5; color:black; " | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
|-
! style = "background: #90ee90; color:black; "| ระดับปริญญาตรี
! style = "background: #90ee90; color:black; "| ระดับปริญญาโท
! style = "background: #90ee90; color:black; "| ระดับปริญญาเอก
|-
| valign = "top" |
ไม่มีการเรียนการสอน
| valign = "top" |
หลักสูตรสาธารณสุขศาสตร์มหาบัณฑิต (ส.ม.)
หลักสูตรภาษาไทย
หลักสูตรนานาชาติ
หลักสูตรนานาชาติ 2 ปริญญา
| valign = "top" |
หลักสูตรสาธารณสุขศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต (ส.ด.)
สาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์
|-
|}
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
https://www.ph.cmu.ac.th เว็บไซต์คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
https://www.cmu.ac.th/th เว็บไซต์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
เชียงใหม่
มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
คณะอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

คณะอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (อังกฤษ: Faculty of Agro-Industry, Chiang Mai University) เป็นคณะสังกัดมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จัดตั้งเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม 2535 เป็นคณะที่ 13 ของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
==ประวัติ==
คณะอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2535 ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา ลงวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2535 และต่อมาปีพ.ศ. 2542 ได้ย้ายที่ทำการคณะมาที่สถานีวิจัยและฝึกอบรมการเกษตรแม่เหียะ ต.แม่เหียะ อ.เมือง จ.เชียงใหม่ ในปี พ.ศ. 2536 คณะรัฐมนตรีมีมติกำหนดให้สาขาอุตสาหกรรมเกษตร เป็นสาขาขาดแคลน เนื่องจากรัฐบาลได้เห็นว่าอุตสาหกรรมเกษตรเป็นแนวทางที่สำคัญแนวทางหนึ่งที่จะช่วยพัฒนาคุณภาพชีวิตของเกษตรกร
==หลักสูตร==
หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ได้แก่
สาขาวิชาวิศวกรรมอาหาร
สาขาวิชาเทคโนโลยีชีวภาพ
สาขาวิชาเทคโนโลยีการบรรจุ
สาขาวิชาเทคโนโลยีผลิตภัณฑ์ทางทะเล
สาขาวิชาเทคโนโลยีการพัฒนาผลิตภัณฑ์
สาขาวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการอาหาร
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
https://www.agro.cmu.ac.th เว็บไซต์คณะอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ 
https://www.cmu.ac.th/th เว็บไซต์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
เชียงใหม่
มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
เจ้าหญิงราเซนดรานูรู

เจ้าหญิงราเซนดรานูรู (Rasendranoro; ค.ศ. 1860 – 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1901) เป็นเจ้าหญิงแห่งมาดากัสการ์ เป็นพระเชษฐภคินีในสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 3 พระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายของมาดากัสการ์ หลังจากมาดากัสการ์ตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส พระองค์เสด็จลี้ภัยในดินแดนของฝรั่งเศส และดำรงพระชนม์ในบั้นปลาย ณ อาณานิคมแอลจีเรียของฝรั่งเศส
== พระประวัติ ==
เจ้าหญิงราเซนดรานูรู เป็นพระธิดาพระองค์หนึ่งจากทั้งหมดเก้าพระองค์ของเจ้าหญิงราเกตากา (Raketaka) กับพระภัสดานามอันดรีอันซีมีอานาตรา (Andriantsimianatra) ซึ่งเป็นพระประยูรญาติ พระชนนีเป็นพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวที่ยังทรงพระชนม์ของพระเจ้าราดามาที่ 1 เจ้าหญิงราเซนดรานูรูเป็นพระเชษฐภคินีของสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 3 หลังพระขนิษฐภคินีเสด็จขึ้นเสวยราชสมบัติ เจ้าหญิงราเซนดรานูรูจึงย้ายไปประทับ ณ พระตำหนักภายในพระราชวังอันตานานาริโว
เจ้าหญิงราเซนดรานูรูเสกสมรสกับอันดรีอานาลี (Andrianaly) ซึ่งเป็นชายผู้ดี ใน ค.ศ. 1881 ประสูติการพระบุตรสามพระองค์คือ เจ้าชายรากาตูเมนา (Rakatomena), เจ้าหญิงราซูเฮรีนา (Rasoherina) และเจ้าหญิงราซาฟีนันดรีอามานีตรา (Razafinandriamanitra)
วันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1897 หลังระบอบกษัตริย์ของมาดากัสการ์ถูกยกเลิก และแทนที่ด้วยการปกครองของเจ้าอาณานิคมประเทศฝรั่งเศส เจ้าหญิงราเซนดรานูรู พร้อมด้วยเจ้าหญิงราซาฟีนันดรีอามานีตรา พระธิดา และเจ้าหญิงรามาซินดราซานา พระมาตุจฉา ทรงลี้ภัยออกจากพระราชวังไปประทับร่วมกับสมเด็จพระราชินีนาถ ณ โตมาซีนา (Toamasina) ต่อมาเจ้านายทั้งหมดเสด็จลงเรือ "ลาปีรุส" (La Peyrouse) ลี้ภัยไปเกาะเรอูว์นียง เมื่อประทับอยู่โรงแรมยุโรป (Hotel de l'Europe) ในแซ็ง-เดอนีได้ไม่นานนัก เจ้าหญิงราซาฟีนันดรีอามานีตรา พระธิดา ก็มีพระประสูติการ และสิ้นพระชนม์ลงจากพระอาการแทรกซ้อนหลังจากนั้นไม่กี่วัน หนึ่งเดือนต่อมาได้ตามเสด็จสมเด็จพระราชินีนาถและพระราชวงศ์ ไปประทับ ณ เรือนของมาดามเดอวีลเลนทรัว (Madame de Villentroy) ใกล้สถานที่ราชการของฝรั่งเศส พระองค์ดำรงพระชนม์ชีพที่นั่นได้สองปี ก็ถูกรัฐบาลฝรั่งเศสส่งไปประทับที่เมืองมาร์แซย์ ประเทศฝรั่งเศส และหลังจากนั้นไม่กี่เดือน สมเด็จพระราชินีนาถและเหล่าพระราชวงศ์ก็ถูกส่งไปประทับในวิลลาในเมืองแอลเจียร์ แอลจีเรียของฝรั่งเศส
==อ้างอิง ==
ราชวงศ์มาดากัสการ์
ชาวต่างชาติในประเทศฝรั่งเศส
มารงกลาเซ

มารงกลาเซ (marron glacé) เป็นขนมหวานชนิดหนึ่ง มีต้นกำเนิดอยู่ทางภาคเหนือของอิตาลีและภาคใต้ของฝรั่งเศส ได้จากการเชื่อมเกาลัดแล้วฉาบเกาลัดนั้นด้วยน้ำเชื่อมอีกทีหนึ่ง มารงกลาเซเป็นส่วนผสมในของหวานหลายชนิด หรือนำมาจะกินต่างหากก็ได้
== อ้างอิง ==
ของหวานฝรั่งเศส
ของหวานอิตาลี