pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สภาแห่งชาติเพื่อการคุ้มกันบ้านเกิดเมืองนอน

สภาแห่งชาติเพื่อการคุ้มกันบ้านเกิดเมืองนอน (المجلس الوطني لحماية الوطن; Conseil national pour la sauvegarde de la patrie, CNSP) เป็นรัฐบาลทหารที่ปกครองประเทศไนเจอร์ หลังจากรัฐประหารในประเทศไนเจอร์ พ.ศ. 2566 ซึ่งโค่นล้มรัฐบาลของมุฮัมมัด บาซูม การยึดอำนาจรัฐบาลครั้งนี้นำไปสู่วิกฤตการณ์ไนเจอร์ พ.ศ. 2566
== การก่อตัว ==
ในตอนเย็นของวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 อามาดู อาบดรามาน ประกาศออกทางโทรทัศน์ช่องเตเลซาแอลของรัฐเพื่ออ้างว่าประธานาธิบดีมุฮัมมัด บาซูม (ซึ่งก่อนหน้านี้ถูกเจ้าหน้าที่อารักขาประธานาธิบดีควบคุมตัวที่บ้านพักอย่างเป็นทางการของเขาในกรุงนีอาเม) ถูกปลดออกจากอำนาจและประกาศการจัดตั้งรัฐบาลทหาร อาบดรามานซึ่งมีเจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบอีก 9 นายนั่งขนาบข้าง กล่าวว่ากองกำลังป้องกันและความมั่นคงได้ตัดสินใจที่จะโค่นล้มรัฐบาลของบาซูม "เนื่องจากสถานการณ์ด้านความมั่นคงที่เลวร้ายลงและการบริหารบ้านเมืองที่ไม่ดี" นอกจากนี้ เขายังประกาศยกเลิกรัฐธรรมนูญของประเทศ ระงับสถาบันของรัฐ ปิดพรมแดนของประเทศ และประกาศเคอร์ฟิวทั่วประเทศตั้งแต่เวลา 22.00 น. ถึง 05.00 น. ตามเวลาท้องถิ่นจนกว่าจะมีประกาศเพิ่มเติม พร้อมกับเตือนไม่ให้ต่างชาติเข้ามาแทรกแซง
เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม อาบดรามานประกาศทางโทรทัศน์ว่ากิจกรรมทั้งหมดของพรรคการเมืองในประเทศจะถูกระงับจนกว่าจะมีประกาศเพิ่มเติม ผู้นำของกองทัพไนเจอร์ออกแถลงการณ์ที่ลงนามโดยอาบดู ซีดีกู อีซา เสนาธิการกองทัพ ประกาศการสนับสนุนรัฐประหารโดยอ้างถึงความจำเป็นในการ "รักษาความสมบูรณ์ของร่างกาย" ของประธานาธิบดีและครอบครัวของเขา และหลีกเลี่ยง "การเผชิญหน้าที่รุนแรง ... ที่อาจก่อให้เกิดการนองเลือดและส่งผลกระทบต่อความมั่นคงของประชากร"
== ตำแหน่งผู้นำ ==
เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม อาบดูราอามาน ชียานี ผู้บัญชาการของทหารอารักขาประธานาธิบดีประกาศตนเป็นประธานสภาฯ ในการปราศรัยที่ช่องเตเลซาแอล เขากล่าวว่ารัฐประหารครั้งนี้เกิดขึ้นเพื่อหลีกเลี่ยง "จุดจบอย่างช้า ๆ และหลีกเลี่ยงไม่ได้" ของประเทศ และกล่าวว่าบาซูมพยายามซ่อน "ความจริงอันโหดร้าย" ของประเทศ ซึ่งเขาเรียกว่า "กองผู้เสียชีวิต ผู้พลัดถิ่น ความอัปยศอดสู และความคับข้องใจ" นอกจากนี้ เขายังวิพากษ์วิจารณ์ยุทธศาสตร์ด้านความมั่นคงของรัฐบาลว่าไร้ประสิทธิภาพ แต่ไม่ได้ระบุระยะเวลาสำหรับการกลับคืนสู่การปกครองของพลเรือน
==อ้างอิง==
ประเทศไนเจอร์
เผด็จการทหาร
คณะรัฐประหาร
ศิริมงคล จิตบรรจง

ศิริมงคล จิตบรรจง (8 สิงหาคม พ.ศ. 2540 – ) เป็นนักฟุตบอลระดับอาชีพชาวไทย ปัจจุบันทำหน้าที่ในตำแหน่งปีกหรือกองกลางตัวรุกให้แก่สโมสรราชนาวีในไทยลีก 3
== ผลงานระหว่างประเทศ ==
นอกจากนี้ เขายังเป็นตัวแทนฟุตบอลทีมชาติไทย ยู-19 ปี ในการแข่งฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี 2016 รอบคัดเลือก
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักฟุตบอลชายชาวไทย
กองหน้าฟุตบอลชาย
ผู้เล่นในไทยลีก
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลราชนาวี
ฟาซิลกือบี

ฟาซิลกือบี (ፋሲል ግቢ) เป็นป้อมปราการในเขตก็อนเดอร์ รัฐอามารา ประเทศเอธิโอเปีย สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 17 โดยจักรพรรดิฟาซีเลอเดิส และใช้งานเป็นที่พำนักของจักรพรรดิแห่งเอธิโอเปีย สถาปัตยกรรมของฟาซิลกือบีมีความโดดเด่นเป็นพิเศษ แสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของลักษณะสถาปัตยกรรมฮินดู, อาหรับ และบาโรก ป้อมปราการฟาซิลกือบีได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโกในปี 1979 กือบี (ግቢ) เป็นคำในภาษาอามารา แปลว่า "หมู่อาคารที่มีรั้วล้อม"
หมู่อาคารภายในฟาซิลกือบีประกอบด้วยปราสาทจักรพรรดิฟาซีเลอเดิส, วังจักรพรรดิอียาซูที่ 1, โถงจักรพรรดิดาวิทที่ 3, ปราสาทจักรพรรดินีมึนทือวับ, สถานเสนาบดีกับหอสมุดของจักรพรรดิโยฮันนึสที่ 1, โถงงานเลี้ยงของจักรพรรดิเบอคัฟฟา, โรงม้า และโบสถ์สามหลัง ได้แก่ อาซาซาเมเก็ดดุสมีกาเอ็ล (Asasame Qeddus Mikael), อึลฟึญกียอร์กิส (Elfign Giyorgis) และเก็มจาเบ็ตมารียัม (Gemjabet Mariyam)
== อ้างอิง ==
วังในประเทศเอธิโอเปีย
ป้อมปราการในประเทศเอธิโอเปีย
แหล่งมรดกโลกในประเทศเอธิโอเปีย
โบสถ์แม่พระแห่งลูกประคำ (โดฮา)

__NOTOC__
โบสถ์แม่พระแห่งลูกประคำคาทอลิก (Catholic Church of Our Lady of the Rosary;  كنيسة سيدة الوردية) เป็นโบสถ์โรมันคาทอลิกที่ตั้งอยู่ในโดฮา ประเทศกาตาร์ ถือเป็นโบสถ์แห่งแรกที่สร้างขึ้นในประเทศนับตั้งแต่การพิชิตโดยมุสลิมในคริสต์ศตวรรษที่ 7
ฌบสถฺนี้สร้างขึ้นด้วยงบประมาณ 20 ล้านดอลลาร์บนที่ดินที่ฮะมัด บิน เคาะลีฟะฮ์ อัษษานี เอมีร์แห่งกาตาร์ บริจาค โบสถ์นี้ไม่แสดงสัญลักษณ์ศาสนาคริสต์อย่างไม้กางเขน ระฆัง หรือยอดสูงที่ข้างนอกอาคาร เนื่องจากกฎหมายอิสลามในกาตาร์
โบสถ์นี้ตั้งอยู่ในเขตผู้แทนพระสันตะปาปาอาระเบียตอนเหนือและรองรับชาวคาทอลิกประมาณ 200,000 คน ส่วนใหญ่เป็นแรงงานข้ามชาติจากฟิลิปปินส์ อินเดีย ทวีปอเมริกาใต้ แอฟริกา เลบานอน และยุโรป
==อ้างอิง==
==อ่านเพิ่ม==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการ  
เว็บไซต์ภาษาอาหรับ 
Catholic Blog, Our Lady of the Rosary Parish Doha, Qatar
โบสถ์ในประเทศกาตาร์
โรมันคาทอลิกในประเทศกาตาร์
เขตผู้แทนพระสันตะปาปาอาระเบียตอนเหนือ
โรมันคาทอลิกในคาบสมุทรอาหรับ
สะพานปามปัน

สะพานปามปัน (pronounced: /pɑːmbən/ อักษรโรมัน: pāmban)  เป็นสะพานรถไฟที่เชื่อมต่อเมืองมัณฑปังในอินเดียแผ่นดินใหญ่ เข้ากับราเมศวรังบนเกาะปามปัน สะพานเปิดให้บริการครั้งแรกในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 1914 และเป็นสะพานทะเลแห่งแรกของอินเดีย และคงตำแหน่งเป็นสะพานทะเลที่ยาวที่สุดในประเทศอินเดียกระทั่งบานดรา-วารลี ซีลิงก์ในมุมไบเปิดให้บริการเมื่อปี 2010 สะพานรถไฟนี้ส่วนใหญ่มีลักษณะเป็นสะพานแบบทั่วไป สร้างขึ้นบนตอม่อคอนกรีต ตรงกลางของสะพานมีส่วนที่เป็นบัสคิวคู่ ซึ่งสามารถเปิดปิดให้เรือผ่านได้ สะพานปามปันเป็นเส้นทางเดินทางทางบกแบบเดียวที่เชื่อมต่อเกาะราเมศวรังเข้ากับแผ่นดินใหญ่อินเดียกระทั่งปี 1988 ส่วนบัสคิวของสะพานได้รับความเสียหายเนื่องมาจากการกัดกร่อนอย่างรุนแรงจนทำให้ เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม 2022 ตัวตรวจจับได้ปล่อยสัญญาณเตือนให้เปิดอยู่ตลอด เป็นผลให้การขนส่งบนสะพานถูกยกเลิกเป็นการถาวร โดยมีรถไฟขบวนสุดท้ายที่วิ่งบนสะพานอย่างเป็นทางการคือรถไฟหมายเลข 07695 สายด่วนพิเศษเซกุนเดอราบาด-ราเมศวรัง (Secunderabad - Rameswaram Special Express) ก่อนที่สะพานจะปิดบริการถาวร ในเดือนกุมภาพันธ์ 2023 เขตเดินรถภาคใต้ประกาศว่าการเดินทางทางรางไปยังเกาะราเมศวรังผ่านทางรถไฟจะหยุดไปจนกว่าสะพานนิวปามปันจะเปิดให้บริการ
ในปี 1988 มีการสร้างสะพานเดินรถคู่ขนานกับสะพารถไฟ ชื่อว่าสะพานอันไน อินทิรา คานธี (Annai Indira Gandhi Road Bridge) ซึ่งเชื่อมต่อเข้ากับทางหลวงแห่งชาติ NH 49 และถือเป็นทางเดินรถแรกที่เชื่อมต่อทางหลวงของอินเดียแผ่นดินใหญ่เข้ากับเกาะราเมศวรัง ตัวสะพานทอดผ่านช่องแคบพอล์ก (Palk Strait) ระหว่างชายฝั่งของเมืองมัณฑปังบนอินเดียแผ่นดินใหญ่และปามปัน เมืองชาวประมงบนเกาะราเมศวรัง สะพานนี้ประกอบพิธีเปิดโดยนายกรัฐมนตรีอินเดีย ราชีพ คานธี เมื่อ 2 ตุลาคม 1988 สะพานเดินรถนี้มีความยาว 2.345&nbsp;กิโลเมตร และใช้เวลาก่อสร้างเกือบ 14 ปี
==การออกแบบ==
สะพานรถไฟสร้างขึ้นที่ความสูง  เหนือระดับน้ำทะเล และยาว  มีตอม่อสะพานรวม 143 เสา และมีส่วนบัสคิวแบบคู่ (double-leaf bascule) ซึ่งมีตัวยกชนิดเชอร์เซอร์โรลลิงที่สามารถเปิดปิดสะพานให้เรือผ่านได้ แต่ละขาที่ยกมีน้ำหนัก 
==เหตุการณ์==
วันที่ 23 ธันวาคม 1964 คลื่นจากพายุขนาด  จากไซโคลนราเมศวรัง พัดเข้าถล่มเกาะและพัดรถไฟโดยสารสายปามปัน-ตนุษโกฏิ (Pamban-Dhanuskodi) ร่วงจากสะพานรถไฟ เป็นผลให้ผู้โดยสารมากกว่า 200 รายเสียชีวิต
วันที่ 13 มกราคม 2013 เรือขนส่งสินค้าขูดเข้ากับสะพาน ทำให้เกิดความเสียหายเล็กน้อย
==ในวัฒนธรรม==
ภาพยนตร์ภาษาทมิฬ Kannathil Muthamittal (2002) ถ่ายทำที่นี่
ภาพยนตร์บอลีวูด Chennai Express (2013) ถ่ายทำบางส่วนที่นี่
==อ้างอิง==
สะพานในประเทศอินเดีย
สิ่งก่อสร้างในรัฐทมิฬนาฑู
ประเทศไทยในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021

ประเทศไทย เข้าร่วมการแข่งขัน กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021 ที่เมืองเฉิงตู ประเทศจีน ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม ค.ศ. 2023
== สรุปเหรียญรางวัล ==
=== จำนวนเหรียญตามชนิดกีฬา ===
=== ผู้ได้รับเหรียญรางวัล ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์หลัก
Nations at the 2021 Summer World University Games
Summer U
2021
จาจา เจาธรี

จาจา เจาธรี (चाचा चौधरी; Chacha Chaudhary) เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนอินเดีย ที่สร้างโดยนักเขียนการ์ตูนชื่อปราณ กุมาร ศรมา การ์ตูนเรื่องนี้ได้รับการตีพิมพ์เป็นภาษาของอินเดียสิบภาษา รวมทั้งภาษาฮินดีกับภาษาอังกฤษ และมียอดขายมากกว่าสิบล้านเล่ม การ์ตูนดังกล่าวได้รับการสร้างเป็นละครโทรทัศน์ โดยมีรฆุพีร์ ยาทัพ รับบทเป็นจาจา เจาธรี
== ประวัติ ==
จาจา เจาธรี ได้รับการสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1971 สำหรับ โลฏโปฏ ซึ่งเป็นนิตยสารภาษาฮินดี ครั้นในไม่ช้าก็กลายเป็นที่นิยมในหมู่เด็กและผู้สูงอายุ โดยปราณได้รับแรงบันดาลใจจากปราชญ์โบราณที่ชื่อจาณักยะและผู้เฒ่าผู้แก่ทุกหมู่บ้านที่อาศัยอยู่ เพื่อช่วยเหลือและแก้ไขปัญหาจากประสบการณ์ของผู้เฒ่าผู้แก่
จากการแถลงข่าวของปราณส์ฟีเจอส์ เด็กอินเดียอายุ 10–13 ปีได้จัดอันดับให้จาจา เจาธรี เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด
นอกจากนี้ เขายังได้รับเลือกให้เป็นแขกรับเชิญในซีรีส์ของปราณส์ฟีเจอส์อื่น ๆ ร่วมกับพิลลู, ปิงกี และลักกี
== ชีวประวัติตัวละคร ==
จาจา เจาธรี เป็นชาวอินเดียชนชั้นกลาง ที่บอบบาง แต่เป็นผู้สูงอายุที่เฉลียวฉลาดมาก ซึ่งคำว่าจาจาหมายถึงลุงในภาษาฮินดี ในขณะที่เจาธรีเป็นคำที่ใช้เรียกเจ้าของที่ดิน โดยมีคำพูดทั่วไปเกี่ยวกับเขาคือ "จาจา เจาธรี กา ทิมาค คอมพิวเตอร์ เส ภี เตซ จลตา ไห" (สมองจาจา เจาธรี ทำงานเร็วกว่าคอมพิวเตอร์) ซึ่งเป็นข้อพิสูจน์ถึงสติปัญญาและไหวพริบอันหาตัวจับยากของเขา
เครื่องแต่งกายของจาจา เจาธรี ประกอบด้วยผ้าโพกหัวสีแดง, ไม้เท้าที่ทำด้วยไม้, เสื้อกั๊กที่มีกระเป๋าคู่ด้านใน และนาฬิกาพก ครอบครัวของเขาประกอบด้วยพีนี (จาจี ซึ่งหมายถึงป้า) ผู้เป็นภรรยาของเขา, สุนัขข้างถนนผู้ซื่อสัตย์ชื่อร็อกเก็ต และมนุษย์ยักษ์ต่างดาวจากดาวพฤหัสบดีชื่อซาบู รวมถึงบางครั้ง ก็มีการแสดงชายตัวเล็ก ๆ ที่เรียกว่า 'ฏิคุ มาสเตอร์' อาศัยอยู่กับพวกเขาด้วย ทั้งนี้ จาจา เจาธรี ชอบกินแตงโมอย่างเอร็ดอร่อย แต่มะม่วงคือสิ่งที่ชอบเป็นพิเศษของเขา ตลอดจนออกไปเดินเล่นกับซาบูและร็อกเก็ตทุกครั้งที่จาจีดุด่าเขา อนึ่ง เมื่อเขาถอดผ้าโพกหัวออก ก็จะแสดงว่าเขาหัวโล้น
== อ้างอิง ==
ตัวละครที่เป็นนักมวยสากล
ตัวละครชาวอินเดีย
ขบวนการสรรพสัตว์ กาโอเรนเจอร์ VS ซูเปอร์เซ็นไต

เฮียคุจูเซ็นไต กาโอเรนเจอร์ VS ซูเปอร์เซ็นไต  เป็นออริจินอลวิดีโอจากละครชุดโทรทัศน์ ขบวนการสรรพสัตว์ กาโอเรนเจอร์ และหนึ่งในผลงานของซูเปอร์เซ็นไต VS ซีรีส์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 2001
== ภาพรวม ==
เป็นหนึ่งในผลงานครบรอบผลงาน 25 เรื่องของละครโทรทัศน์ชุดซูเปอร์เซ็นไตและเป็นผลงานเรื่องที่ 8 ของ ซูเปอร์เซ็นไต วีซินีม่า โดยเป็นการนำตัวละครจากละครชุดซูเปอร์เซ็นไตในอดีตตั้งแต่ บิ๊กวัน, เรดฟอลคอน, กิงกะบลู, โกเยลโล่ และ เมกะพิงค์ โดยถูกเรียกว่า ดรีมเซ็นไต ร่วมสู้กับกาโอเรนเจอร์ ซึ่งในช่วงนั้นโชเอย์ได้กลับมารับบทเป็น โกคิ / กิงกะบลู ในช่วงที่กำลังจะเปิดตัวผลงานเปิดตัวอีกครั้ง และ ชิบาตะ เคนจิ ได้กลับมารับบทเป็น ทัตสึมิ ไดมน / โกเยลโล่ อีกครั้งในรอบที่ 4 ติดต่อกัน
นอกจากนี้ยังมีองค์ประกอบสรุปเรื่องราวของนักรบในอดีตในฉากแอ็คชั่น นักรบที่ต่อเนื่องกันจะไม่ถูกจัดแยกจากขบวนการ แต่เป็นรายบุคคลเพื่อให้แต่ละคนมีบทบาทอย่างแข็งขัน และเมื่อถึงช่วงไคลแม็กซ์ของเรื่อง นักรบสีแดงทั้ง 24 คนปรากฏตัวพร้อมกัน
ในฉากต่อสู้กับปีศาจร่างยักษ์หุ่นยนต์และยานรบทั้งหมดจะเข้าร่วมต่อสู้ โดยฉากการต่อสู้ของเด็นจิไฟเตอร์ของขบวนการไฟฟ้า เด็นจิแมนถูกแสดงเป็นครั้งแรกในเรื่องนี้
ทั้งนี้ เป็นผลงานซูเปอร์เซ็นไต วีซินีม่า VS ซีรีส์ ที่มีความยาวที่สุดถึง 72 นาที  นอกจากนี้ สมาชิกทุกคนแนะนำตัวเองว่า พวกเราคือ ซูเปอร์เซ็นไต! (我ら、スーパー戦隊!) ซึ่งเป็นวลีที่ใช้เป็นครั้งแรก
== เนื้อเรื่อง ==
== ตัวละคร ==
=== ดรีมเซ็นไต ===
บันบะ โซคิจิ (番場壮吉) / บิ๊กวัน (ビッグワン)
อามามิยะ ยูสึเกะ (天宮勇介) / เรดฟอลคอน (レッドファルコン)
โกคิ (ゴウキ) / กิงกะบลู (ギンガブルー)
ทัตสึมิ ไดมน (巽 大門) / โกเยลโล่ (ゴーイエロー)
อิมามุระ มิคุ (今村 みく) / เมกะพิงค์ (メガピンク)
=== ตัวละครเฉพาะในเรื่อง  ===
ฮากุเรไฮเนส ราคุชาสะ (はぐれハイネス・ラクシャーサ)
กองทัพออร์คที่ฟื้นคืนชีพ (再生オルグ軍団)
เหล่าออร์คในโลกแห่งจินตนาการ (幻想世界内のオルグたち)
เคียวคะออร์เก็ท (強化オルゲット)
== พลังต่อสู้ ==
แคปเจอร์สไนเปอร์ฟูลพาวเวอร์ (キャプチャースナイパーフルパワー)
กาโอเรนเจอร์สตอร์ม (ガオレンジャーストーム)
== อ้างอิง ==
=== หมายเหตุ ===
=== ข้อมูลที่มา ===
วิดีโอต้นฉบับซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์
กรรติก (มีด)

กรรติก หรือ ชีคูก (kartika; ,) หมายถึงมีดปอกหนังขนาดเล็กแบบถือมือ รูปจันทร์เสี้ยว สำหรับใช้ในพิธีกรรมของตันตระในพุทธศาสนานิกายวัชรยาน กรรติกเป็น "หนึ่งในคุณลักษณะอันสำคัญของเทพเจ้าตันตระปางดุร้าย" อีกชื่อหนึ่งของมีดกรรติกคือ "มีดของพระฑากิณี"
ในประติมานวิทยาวัชรยาน โดยทั่วไปมักปรากฏกรรติกนี้ถือในมือขวาของพระฑากิณี แต่ก็สามารถพบถือโดยเทพเจ้าชายบางองค์ที่ไม่ปรากฏบ่อย (esoteric) เช่นปางหนึ่งของพระยมันตกะ เช่นเดียวกับที่ฆัณฏากับวัชระมักปรากฏคู่กันเป็นวัตถุพิธีในวัตรและประติมานวิทยาของวัชรยาน กรรติกมักปรากฏคู่กับถ้วยกะโหลกกปาละ
รูปของมีกรรติกซึ่งเป็นรูปจันทร์เสี้ยวที่มีปายให้จับอีกฝั่งหนึ่งได้มาจากมีดแล่สัตว์โดยธรรมเนียมแบบอินเดีย
ประติมานวิทยาของพระวัชรโยคินีมักมีกรรติกปรากฏอยู่ด้วย ในประติมานวิทยาของพระฑากิณีและยิดัมมักปรากฏมีดกรรติกในมือขวา และกปาลในมือซ้าย ซึ่งแสดงถึง "ความเป็นหนึ่งระหว่างปัญญา กับ อุปายะ ที่แยกขาดจากกันมิได้"
==อ้างอิง==
===บรรณานุกรม===
ศาสนาพุทธแบบทิเบต
อาวุธ
วัชรยาน
ศาสนาในประเทศกาตาร์

ประเทศกาตาร์เป็นประเทศอิสลามที่มีชนกลุ่มน้อยหลายศาสนาเช่นเดียวกับประเทศแถบอ่าวเปอร์เซียส่วนใหญ่ที่เผชิญกับคลื่นผู้อพยพในช่วง 30 ปีที่ผ่านมา ศาสนาประจำชาติคือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี ชุมชนในประเทศประกอบด้วยมุสลิมนิกายซุนนีกับชีอะฮ์, ชาวคริสต์, ชาวฮินดู และชาวพุทธและบาไฮขนาดเล็ก มุสลิมมีจำนวน 65.5% ของประชากรทั้งหมด รองลงมาคือฮินดูที่ 15.4%, คริสต์ที่ 14.2%, พุทธที่ 3.3% และอื่น ๆ กับไม่นับถือที่ 1.9% กาตาร์ยังเป็นที่ตั้งของศาสนาอื่น ๆ อีกมากมายซึ่งส่วนใหญ่มาจากตะวันออกกลางและเอเชีย
ประเทศนี้ยังเป็นเจ้าภาพจัดการประชุมสนทนาระหว่างศาสนาหลายครั้ง
== อิสลาม ==
ศาสนาประจำชาติในประเทศกาตาร์คือศาสนาอิสลาม ชาวกาตาร์ส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี ส่วนนิกายชีอะฮ์มีประมาณ 10% ของประชากรมุสลิมในกาตาร์ทั้งหมด
==ฮินดู ==
ชาวฮินดูในกาตาร์มี 15.1% โดยประมาณการว่ามีผู้นับถือศาสนานี้ประมาณ 422,118 คน ชาวฮินดูส่วนใหญ่มาจากเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
== คริสต์ ==
ชุมชนชาวคริสต์ในกาตาร์นั้นผสมกันระหว่างชาวต่างชาติจากยุโรป อเมริกาเหนือและใต้ เอเชีย ตะวันออกกลาง และแอฟริกา ใน ค.ศ. 2023 มีประชากรในกลุ่มนี้ประมาณ 13.7% ส่วนใหญ่เป็นแรงงานต่างชาติจากฟิลิปปินส์ ยุโรป และอินเดีย
ไม่มีกลุ่มมิชชันนารีต่างชาติดำเนินการเผยแผ่อย่างเปิดเผยในประเทศ ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2005 รัฐบาลกาตาร์ได้ให้เช่าทรัพย์สินในเขตชานเมืองโดฮาให้กับตัวแทนของชาวคริสต์ในประเทศเพื่อสร้างอาคารแบบโบสถ์ งานวิจัยใน ค.ศ. 2015 ประมาณว่าว่ามีชาวคริสต์ประมาณ 200 คนมีพื้นเพจากมุสลิม แม้ว่าไม่ใช่ทั้งหมดที่เป็นพลเมืองในประเทศก็ตาม
==อ้างอิง==
มหาวีระ ปุน

มหาวีระ ปุน (महावीर पुन; Mahabir Pun, ) เป็นนักวิจัย อาจารย์ นักธุรกิจสังคม และนักกิจกรรมชาวเนปาล เป็นที่รู้จักจากผลงานในการนำเอาเทคโนโลยีไร้สายมาใช้ในพื้นที่ห่างไกลในแถบเทือกเขาหิมาลัย ภายใต้โครงการโครงข่ายไร้สายเนปาล ปุนได้รับการยอมรับโดยมูลนิธิอโศก ได้รับรางวัลจากมูลนิธิรามอน แมกไซไซ, มหาวิทยาลัยเนแบรสกา และ ธนาคารไอเดียโลก
มหาวีระ ปุน เกิดเมื่อวันที่ 22 มกราคม 1955 ในหมู่บ้านนังกี (Nangi) หมู่บ้านห่างไกลบนภูเขาในอำเภอมยาคฑีในเนปาลตะวันตก ปุนใช้ชีวิตในวัยเด็กเลี้ยงแกะและวัวควาย เข้าเรียนในโรงเรียนหมู่บ้านที่ไม่มีกระดาษา ดินสอ หนังสือ หรือครูที่ผ่านการฝึกครูมา ตามธรรมเนียมแล้ว คนที่ท้องถิ่นที่ไร้การศึกษาจะเข้าร่วมก่องทัพกูรข่าองอังกฤษ พ่อของปุนซึ่งเป็นอดีตทหารกูรข่าได้ทุ่มเงินเก็บทั้งหมดที่มีพาครอบครัวย้ายไปตั้งรกรากใหม่ในที่รายทางตอนใต้ของเนปาลและให้ปุนได้รับการศึกษา หลังจบชั้นมัธยม ปุนทำงานเป็นครูในสี่โรงเรียนเป็นเวลา 12 ปีเพื่อสนับสนุนให้พี่น้องได้รับการศึกษา ในปี 1989 หลังพยายามสมัครเข้าศึกษาในสถาบันทั้งในอังกฤษและอเมริกาจำนวนมาก เขาได้รับทุนการศึกษาบางส่วนจากมหาวิทยาลัยเนแบรสกาแอทเคียร์นีย์ เขาจบการศึกษาปริญญาตรีในปี 1992 ด้านศึกษาศาสตร์วิทยาศาสตร์ เขาเดินทางกลับไปยังหมู่บ้านที่เขาเกิดอีกครั้งในรอบยี่สิบสี่ปี ที่ซึ่งเขารับรู้ถึงความต้องการการศึกษาที่ยั่งยืนและเริ่มตั้งเป้าในการสร้างโรงเรียนมัธยมขึ้นเพื่อเป็นตัวอย่างในการพัฒนาการศึกษาและเศรษฐกิจของท้องถิ่น ปุนได้ก่อตั้งโรงเรียนมัธยมหิมาจัล (Himanchal High School) ขึ้น โดยตั้งเป้าไปที่การศึกษาคอมพิวเตอร์และโปรแกรมอื่น ๆ ที่มีความสามารถในการสร้างรายได้สูง จากนั้นเขาเดินทางกลับไปศึกษาต่อด้านการบริหารการศึกษาที่มหาวิทยาลัยเนแบรสกา จบการศึกษาในปี 2001 ต่อมาในปี 2002 เขาได้สร้างโครงการที่มีเป้าหมายในการสร้างเครือข่ายการสื่อสารท้องถิ่นโดยใช้เทคโนโลยีไร้สาย ช่วยเชื่อมต่อชุมชนในหิมาลัยกับโลกภายนอก ในปี 2006 โครงการของเขาประสบผลสำเร็จในการสร้างเครือข่ายไวไฟในหมู่บ้าน 13 แห่งบนภูเขาห่างไกลในเนปาลให้สามารถเชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ตได้ ในปี 2022 โครงการขยายอาณาเขตครอบคลุมมากกว่า 175 หมู่บ้านห่างไกลใน 15 อำเภอทั่วประเทศเนปาล
==อ้างอิง==
นักการศึกษาชาวเนปาล
นักเคลื่อนไหวชาวเนปาล
เตียวอี้ (จ๊กก๊ก)

เตียวอี้ หรือ เตียวฮี ( ค.ศ. 166 – 230) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า จาง อี้  ชื่อรอง จฺวินซื่อ  เป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน
== รับราชการในมณฑลเอ๊กจิ๋ว ==
== ในฐานะนักโทษของง่อก๊ก ==
== รับราชการในสำนักอัครมหาเสนาบดี ==
== คำวิจารณ์ ==
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อจู้).
ขุนนางของจ๊กก๊ก
ข้าราชการของเล่าเจี้ยง
เตียวอี้ (วุยก๊ก)

เตียวอี้ ( ค.ศ. 171 –  ค.ศ. 252) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เถียน ยฺวี่  ชื่อรอง กั๋วร่าง  เป็นขุนพลของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน
== ประวัติ ==
เตียวอี้เป็นชาวอำเภอยงหนู (雍奴縣 ยงหนูเซี่ยน) เมืองยีหยง (漁陽郡 ยฺหวีหยางจฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันคือเขตอูชิง นครเทียนจิน ในช่วงเวลาที่เล่าปี่อาศัยด้วยกองซุนจ้าน เตียวอี้ในวัยเยาว์เสนอตนให้อยู่ภายใต้การอุปการะของเล่าปี่ เล่าปี่เอ็นดูเตียวอี้อย่างมาก เมื่อเตียวอี้จากไปเพื่อไปดูแลมารดาที่ชรา เล่าปี่หลั่งน้ำตาแสดงความเสียใจที่ไม่สามารถร่วมงานกับเตียวอี้ได้
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อจู้).
ขุนพลของวุยก๊ก
ขุนนางของวุยก๊ก
ขุนพลของโจโฉ
ข้าราชการของเล่าปี่
เตียวอี้

เตียวอี้ อาจหมายถึง
เตียวอี้ (จ๊กก๊ก) (張裔 จาง อี้,  ค.ศ. 166 – 230) ชื่อรอง จฺวินซื่อ (君嗣) ขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊ก
เตียวอี้ (วุยก๊ก) (田豫 เถียน ยฺวี่,  ค.ศ. 171 –  ค.ศ. 252) ชื่อรอง กั๋วร่าง (國讓) ขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก
วัดเขาไกรลาศ (จังหวัดประจวบคีรีขันธ์)

วัดเขาไกรลาศ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองแก อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ตั้งอยู่บนเขาไกรลาสซึ่งอยู่ใกล้เคียงกับเขาตะเกียบ บนเขาไกรลาสมีจุดชมทิวทัศน์ ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 114 ไร่ 1 งาน 50 ตารางวา
วัดเขาไกรลาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2474 ผู้บริจาคที่ดินสร้างวัด คือ นายสุมิตร ราษฎรหมู่บ้านเขาตะเกียบร่วมกันก่อสร้างเสนาสนะต่าง ๆ โดยได้รับความอุปถัมภ์จากพระธรรมจินดาภรณ์ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2501 ต่อมา พ.ศ. 2502 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรได้เสด็จพระราชดำเนินตัดหวายลูกนิมิต
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง 4 เมตร ยาว 10 เมตร ผนังอุโบสถเป็นหินเรียงฉาบด้วยปูน ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2501 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุ มีพระประธานประจำอุโบสถ จำนวน 1 องค์ พร้อมด้วยพระอัครสาวก
==อ้างอิง==
เขาไกรลาศ
ประเทศแอลเบเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศแอลเบเนีย มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 มีคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอลเบเนีย (KOKSH) เป็นตัวแทน จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 8 ของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน นับตั้งแต่เปิดตัวอย่างเป็นทางการในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972
== นักกีฬา ==
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
== กรีฑา ==
ผลการแข่งขันดังนี้
รายการลู่และถนน
== อ้างอิง ==
ประเทศที่แข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
2024
หมู่เกาะบริติชเวอร์จินในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวติดต่อกันเป็นครั้งที่ 11 ของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน
== นักกีฬา ==
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
== กรีฑา ==
ผลการแข่งขันดังนี้
รายการลู่และถนน
== อ้างอิง ==
ประเทศที่แข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
2024
ประเทศอินโดนีเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศอินโดนีเซีย มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 17 ของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน
== นักกีฬา ==
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
== ยิงธนู ==
ผลการแข่งขันดังนี้
{|class="wikitable" style="font-size:90%; text-align:center"
|-
!rowspan=2|นักกีฬา
!rowspan=2|รายการ
!colspan="2"|รอบจัดอันดับ
!รอบ 64 คน
!รอบ 32 คน
!รอบ 16 คน
!รอบก่อนรองฯ
!รอบรองฯ
!colspan="2"|ชิงชนะเลิศ / 
|- style="font-size:95%"
!Score
!Seed
!คู่แข่งคะแนน
!คู่แข่งคะแนน
!คู่แข่งคะแนน
!คู่แข่งคะแนน
!คู่แข่งคะแนน
!คู่แข่งคะแนน
!อันดับ
|- align=center
|align=left|อารีฟ ดวี ปันเกสตู
|align=left|บุคคลชาย
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|}
== อ้างอิง ==
ประเทศที่แข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
2024
ประเทศกรีเนดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศกรีเนดา มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวติดต่อกันเป็นครั้งที่ 11 ของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน นับตั้งแต่เปิดตัวอย่างเป็นทางการที่โอลิมปิกฤดูร้อน 1984
== นักกีฬา ==
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
== กรีฑา ==
ผลการแข่งขันดังนี้
รายการลู่และถนน
== อ้างอิง ==
ประเทศที่แข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
2024
ประเทศไลบีเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศไลบีเรีย มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 นับเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 14 ของประเทศในกีฬาโอลิมปิกนับตั้งแต่เปิดตัวในปี ค.ศ. 1956 ยกเว้นสามครั้งคือ โอลิมปิกฤดูร้อน 1968 และ โอลิมปิกฤดูร้อน 1992 เป็นสองครั้งที่ไลบีเรียไม่สามารถลงทะเบียนนักกีฬาได้ ในขณะที่โอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ในมอนทรีออล ประเทศไลบีเรียได้เข้าร่วมกับชาติแอฟริกาที่เหลือเพื่อคว่ำบาตร
== นักกีฬา ==
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
== กรีฑา ==
ผลการแข่งขันดังนี้
รายการลู่และถนน
== อ้างอิง ==
ประเทศที่แข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
2024
ประเทศลัตเวียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศลัตเวีย มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นครั้งที่ 9 ติดต่อกันของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน
== นักกีฬา ==
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
== กรีฑา ==
ผลการแข่งขันดังนี้
รายการลาน
== อ้างอิง ==
ประเทศที่แข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
2024
ประเทศโกตดิวัวร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศโกตดิวัวร์ หรือที่รู้จักในชื่อ ไอวอรีโคสต์ ไอวอรีโคสต์ หรือที่รู้จักในชื่อโกตดิวัวร์และชื่ออย่างเป็นทางการว่า สาธารณรัฐโกตดิวัวร์ มีกำหนดจัดการแข่งขันใน โอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ใน ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคมถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 เป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 15 ของประเทศในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน
== นักกีฬา ==
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
== กรีฑา ==
ผลการแข่งขันดังนี้
รายการลู่และถนน
== อ้างอิง ==
ประเทศที่แข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
2024
หมู่เกาะเคย์แมนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

หมู่เกาะเคย์แมน มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 12 ของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน นับตั้งแต่เปิดตัวอย่างเป็นทางการในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
== นักกีฬา ==
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
== ว่ายน้ำ ==
ผลการแข่งขันดังนี้
== อ้างอิง ==
ประเทศที่แข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
2024
สามรูปรจนา

สามรูปรจนา (อักษรโรมัน: Samrup Rachna) เป็นชุดงานศิลปะอักษรวิจิตร 60 ชิ้น ที่สร้างขึ้นด้วยรูปแบบ pni boli ซึ่งประกอบทั้งอักษรเทวนาครีของภาษาฮินดีและอักษรนัสตะลีกของภาษาอูรดูเข้าด้วยกัน สร้างสรรค์โดยศิลปินชาวปากีสถาน ไซเยด โมฮัมเมด อานเวร์ (Syed Mohammed Anwer) คำว่า สามรูป เป็นคำสันสกฤตแปลว่าความสอดคล้องกัน ส่วน รจนา แปลว่า "งานสร้างสรรค์" ในภาษาฮินดูสถานนั้น สามารถเขียนได้ด้วยสองอักษร
อักษรวิจิตรนี้ผสมผสานอักษรเทวนาครีกับนัสตะลีกเข้าด้วยกัน โดยศิลปินเรียกรูปแบบการผสมผสานนี้ว่า apni boli เขาเรียนรู้การเขียนอักษรเทวนาครีจากมารดา ผู้สอนเขาว่าทั้งภาษาฮินดีและอูรดูนั้นเหมือนกัน เพียงแค่เขียนด้วยคนละอักษรกัน อักษรวิจิตรของเขาจะสร้างขึ้นโดยให้มีรูปเหมือนภาพหรือสัญลักษณ์ตามคำนั้น ๆ เช่นคำว่า surahi (สุรหี; แปลว่า "เหยือกน้ำ") เขียนออกมาในรูปที่ดูคล้าย
== อ้างอิง ==
ศิลปะปากีสถาน
อักษรวิจิตร