พระราชบัญญัติองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๕๑

พระราชบัญญัติ
องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย
พ.ศ. ๒๕๕๑
ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๕ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๑
เป็นปีที่ ๖๓ ในรัชกาลปัจจุบัน
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ
ให้ประกาศว่า
โดยที่เป็นการสมควรมีกฎหมายว่าด้วยองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะ
แห่งประเทศไทย
พระราชบัญญัตินี้มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจํากัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๓ และมาตรา ๔๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทําได้โดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคําแนะนําและยินยอมของ
สภานิติบัญญัติแห่งชาติ ดังต่อไปนี้
มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพ
สาธารณะแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๕๑”
มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา
เป็นต้นไป
มาตรา ๓ ในพระราชบัญญัตินี้
“รายการ” หมายความว่า เนื้อหาที่ผลิตขึ้นเพื่อเผยแพร่ทางวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์
ที่มิใช่โฆษณา
“ผังรายการ” หมายความว่า ข้อมูลรายละเอียดเกี่ยวกับรายการทั้งหมดที่จะเผยแพร่ ช่วงเวลา
เผยแพร่ของแต่ละรายการ และประชาชนที่เป็นกลุ่มเป้าหมายของแต่ละรายการ
“ผู้ผลิตรายการ” หมายความว่า ผู้ผลิตรายการเพื่อการเผยแพร่ทางวิทยุกระจายเสียงและ
วิทยุโทรทัศน์
“ผู้ผลิตรายการอิสระ” หมายความว่า ผู้ผลิตรายการที่มิได้สังกัดหรือเป็นพนักงานหรือลูกจ้าง
ของสถานีวิทยุหรือสถานีโทรทัศน์หรือบริษัทในเครือของสถานีวิทยุหรือสถานีโทรทัศน์แห่งใดหรือ
องค์การสื่อสาธารณะใด และให้หมายความรวมถึงผู้ผลิตรายการอิสระที่ดําเนินกิจการในลักษณะธุรกิจ
ขนาดย่อมและผู้ผลิตรายการระดับชุมชนด้วย
“ผู้สนับสนุนองค์การ” หมายความว่า ผู้ให้การสนับสนุนทางการเงิน ทรัพย์สิน หรือสิ่งอื่นใด
แก่องค์การเพื่อประโยชน์ขององค์การ
“เงินบํารุงองค์การ” หมายความว่า เงินที่เรียกเก็บจากผู้มีหน้าที่เสียภาษีตามกฎหมายว่าด้วย
สุราและกฎหมายว่าด้วยยาสูบตามที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัตินี้
“องค์การ” หมายความว่า องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย
“คณะกรรมการนโยบาย” หมายความว่า คณะกรรมการนโยบายองค์การกระจายเสียงและ
แพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย
“กรรมการนโยบาย” หมายความว่า กรรมการนโยบายองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพ
สาธารณะแห่งประเทศไทย
“คณะกรรมการบริหาร” หมายความว่า คณะกรรมการบริหารองค์การกระจายเสียงและแพร่
ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย
“กรรมการบริหาร” หมายความว่า กรรมการบริหารองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพ
สาธารณะแห่งประเทศไทย
“ผู้อํานวยการ” หมายความว่า ผู้อํานวยการองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะ
แห่งประเทศไทย
มาตรา ๔ ให้นายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตาม
พระราชบัญญัตินี้
หมวด ๑
การจัดตั้งและเงินทุน
มาตรา ๕ ให้จัดตั้งองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทยเป็น
นิติบุคคล เรียกโดยย่อว่า “ส.ส.ท.” และให้ใช้ชื่อเป็นภาษาอังกฤษว่า “Thai Public Broadcasting
Service” เรียกโดยย่อว่า “TPBS” ทําหน้าที่เป็นองค์การสื่อสาธารณะด้านวิทยุกระจายเสียงและวิทยุ
โทรทัศน์ มีฐานะเป็นหน่วยงานของรัฐ ที่ไม่ใช่ส่วนราชการหรือรัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการ
งบประมาณ แต่ดําเนินการภายใต้ทุน ทรัพย์สิน และรายได้ขององค์การ
มาตรา ๖ ให้องค์การมีสํานักงานใหญ่อยู่ในกรุงเทพมหานครหรือจังหวัดใกล้เคียง และ
จะจัดตั้งสํานักงานสาขาขึ้น ณ ที่อื่นใดก็ได้
มาตรา ๗ ให้องค์การมีวัตถุประสงค์ดังต่อไปนี้
(๑) ดําเนินกิจการวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ที่จะสนับสนุนการพัฒนาสังคมที่มี
คุณภาพและคุณธรรม บนพื้นฐานของความเป็นไทย โดยผ่านทางบริการข่าวสารที่เที่ยงตรง รอบด้าน
สมดุล และซื่อตรงต่อจรรยาบรรณ
(๒) ผลิตรายการทางด้านข่าวสาร สารประโยชน์ทางด้านการศึกษา และสาระบันเทิง ที่มี
สัดส่วนอย่างเหมาะสมและมีคุณภาพสูง เน้นความหลากหลายในมิติต่าง ๆ โดยมุ่งดําเนินการอย่าง
ปราศจากอคติทางการเมืองและผลประโยชน์เชิงพาณิชย์ และยึดถือผลประโยชน์สาธารณะเป็นสําคัญ
(๓) ส่งเสริมให้ความรู้แก่ประชาชนให้ก้าวหน้าทันการเปลี่ยนแปลงของโลกเพื่อประโยชน์
ทั้งระดับชาติและระดับท้องถิ่นผ่านทางการให้บริการข่าวสารและสารประโยชน์อื่น
(๔) ส่งเสริมเสรีภาพในการรับรู้ข่าวสารเพื่อสร้างสังคมประชาธิปไตยที่ประชาชนได้รับ
ข่าวสารอย่างเท่าเทียมกัน
(๕) สนับสนุนการมีส่วนร่วมของประชาชนทั้งทางตรงและทางอ้อมในการกําหนดทิศทาง
การให้บริการขององค์การเพื่อประโยชน์สาธารณะ
(๖) สนับสนุนกิจกรรมสาธารณประโยชน์อื่น
การดําเนินการตาม (๒) (๓) (๔) และ (๕) ให้คํานึงถึงการเข้าถึงและการใช้ประโยชน์ได้
อย่างทั่วถึงและเป็นธรรมของประชาชน
มาตรา ๘ เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ตามที่กําหนดไว้ในมาตรา ๗ ให้องค์การมีอํานาจ
หน้าที่หลัก ดังต่อไปนี้
(๑) จัดให้มีสถานีวิทยุกระจายเสียงและสถานีวิทยุโทรทัศน์ หรือเผยแพร่รายการในระบบอื่น
หรือเทคโนโลยีทันสมัยอื่น โดยมีเครือข่ายให้บริการครอบคลุมพื้นที่ทั่วประเทศหรือให้มีสถานี
วิทยุกระจายเสียงและสถานีวิทยุโทรทัศน์เพิ่มเติมเป็นเครือข่าย ไม่เก็บค่าสมาชิกและไม่หารายได้จาก
การโฆษณา เว้นแต่เป็นการสนับสนุนจากผู้สนับสนุนองค์การ
(๒) ให้บริการผลิตสื่อโสตทัศน์ หรือบริการระบบเครือข่ายสารสนเทศอื่น หรือบริการอื่นใด
ที่เกี่ยวข้องหรือเป็นประโยชน์ต่อการเผยแพร่รายการ
(๓) ให้การสนับสนุนและพัฒนาศักยภาพและการสร้างสรรค์การผลิตรายการของผู้ผลิต
รายการอิสระ
(๔) ร่วมมือกับหน่วยงานของรัฐ องค์กรภาคเอกชน ชุมชน หรือหน่วยงานต่างประเทศหรือ
องค์การระหว่างประเทศ หรือสถานีวิทยุหรือสถานีโทรทัศน์ขององค์การสื่อสารสาธารณะของ
ต่างประเทศ ในการผลิตรายการอันเป็นการส่งเสริมความรู้ที่เป็นประโยชน์ต่อสาธารณะหรือสร้างความ
ร่วมมือทางวัฒนธรรมระหว่างกัน
(๕) กระทําการอื่นบรรดาที่เกี่ยวกับหรือเนื่องในการจัดการให้สําเร็จตามวัตถุประสงค์ของ
องค์การ
มาตรา ๙ นอกจากอํานาจหน้าที่ตามมาตรา ๘ ให้องค์การมีอํานาจทํากิจการ ดังต่อไปนี้ด้วย
(๑) ถือกรรมสิทธิ์ มีสิทธิครอบครอง และมีทรัพยสิทธิต่าง ๆ
(๒) ก่อตั้งสิทธิ หรือกระทํานิติกรรมใด ๆ ทั้งในและนอกราชอาณาจักรเพื่อประโยชน์ในการ
ดําเนินกิจการขององค์การ
(๓) เข้าร่วมทุนกับบุคคลหรือนิติบุคคลอื่นทั้งในประเทศและต่างประเทศในกิจการที่เกี่ยวกับ
วัตถุประสงค์ขององค์การ
(๔) เรียกเก็บค่าธรรมเนียม ค่าบํารุง ค่าบริการ หรือค่าตอบแทนอื่นใดในการให้บริการ
(๕) ดําเนินการอื่นใดที่จําเป็นหรือต่อเนื่องเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ขององค์การ
มาตรา ๑๐ กิจการขององค์การไม่อยู่ภายใต้บังคับแห่งกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงาน
กฎหมายว่าด้วยแรงงานสัมพันธ์ กฎหมายว่าด้วยการประกันสังคม และกฎหมายว่าด้วยเงินทดแทน
ทั้งนี้ ผู้อํานวยการ พนักงาน และลูกจ้างขององค์การต้องได้รับประโยชน์ตอบแทนไม่น้อยกว่าที่กําหนดไว้
ในกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงาน กฎหมายว่าด้วยการประกันสังคม และกฎหมายว่าด้วยเงินทดแทน
มาตรา ๑๑ ทุน ทรัพย์สิน และรายได้ขององค์การ ประกอบด้วย
(๑) เงินบํารุงองค์การที่จัดเก็บตามมาตรา ๑๒
(๒) เงินและทรัพย์สินที่ได้รับโอนมาตามมาตรา ๕๗ หรือตามกฎหมายอื่น
(๓) ทุนประเดิมที่รัฐจ่ายให้เป็นการอุดหนุนตามมาตรา ๖๐
(๔) ค่าธรรมเนียม ค่าบํารุง ค่าบริการ หรือค่าตอบแทนอื่นใดในการให้บริการ
(๕) เงินหรือทรัพย์สินอื่นใดที่ได้รับจากผู้สนับสนุนองค์การ
(๖) รายได้หรือการหาประโยชน์จากทรัพย์สินทางปัญญาขององค์การ
(๗) ดอกผลที่เกิดจากเงินหรือทรัพย์สินขององค์การ
การรับเงินตาม (๕) ต้องไม่เป็นการกระทําที่ทําให้องค์การขาดความเป็นอิสระในการ
ดําเนินงาน หรือให้กระทําการอันขัดหรือแย้งต่อวัตถุประสงค์ขององค์การ
รายได้ในการดําเนินกิจการขององค์การนอกจาก (๒) และ (๓) ต้องนําไปใช้ในการ
สนับสนุนพัฒนาศักยภาพและให้โอกาสสร้างสรรค์แก่ผู้ผลิตรายการอิสระในอัตราที่คณะกรรมการ
นโยบายกําหนด แต่ต้องไม่เกินร้อยละสิบของรายได้ดังกล่าว
รายได้ขององค์การตามวรรคหนึ่งไม่ต้องนําส่งเป็นรายได้ของแผ่นดินตามกฎหมายว่าด้วย
เงินคงคลังและกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณ
มาตรา ๑๒ ให้องค์การมีอํานาจจัดเก็บเงินบํารุงองค์การจากผู้มีหน้าที่เสียภาษีตามกฎหมาย
ว่าด้วยสุราและกฎหมายว่าด้วยยาสูบ ในอัตราร้อยละหนึ่งจุดห้าของภาษีที่เก็บจากสุราและยาสูบตาม
กฎหมายว่าด้วยสุราและกฎหมายว่าด้วยยาสูบ และจัดสรรให้เป็นรายได้ขององค์การ โดยให้มีรายได้
สูงสุดปีงบประมาณละไม่เกินสองพันล้านบาท และให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังมีอํานาจในการ
ปรับเพิ่มรายได้สูงสุดตามมาตรานี้ทุกสามปี เพื่อให้องค์การมีรายได้เพียงพอต่อการดําเนินการตาม
วัตถุประสงค์ โดยให้พิจารณาถึงอัตราเงินเฟ้อของปีที่ผ่านมาประกอบกับขอบเขตการดําเนินงานของ
องค์การที่เปลี่ยนแปลงไปและผลการประเมินการดําเนินงานขององค์การตามมาตรา ๕๐
รายได้ขององค์การตามวรรคหนึ่งส่วนที่เกินจากรายได้สูงสุดที่กําหนดไว้ ให้องค์การนําส่งเป็น
รายได้แผ่นดิน
การคํานวณเงินบํารุงองค์การตามอัตราที่กําหนดในวรรคหนึ่ง หากมีเศษของสตางค์ ให้ปัดทิ้ง
มาตรา ๑๓ เพื่อประโยชน์ในการจัดเก็บและส่งเงินบํารุงองค์การ
(๑) ให้กรมสรรพสามิตและกรมศุลกากรเป็นผู้เรียกเก็บเงินบํารุงองค์การเพื่อนําส่งเป็นรายได้
ขององค์การ โดยส่วนที่ไม่เกินจากรายได้สูงสุดที่กําหนดในมาตรา ๑๒ ไม่ต้องนําส่งเป็นรายได้
แผ่นดิน ทั้งนี้ ตามระเบียบที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังกําหนด
(๒) เงินบํารุงองค์การ ให้ถือเป็นภาษี แต่ไม่ให้นําไปรวมคํานวณเป็นมูลค่าของภาษี
ในการนําส่งเงินบํารุงองค์การ ให้กรมสรรพสามิตและกรมศุลกากรหักค่าใช้จ่ายไว้ในอัตรา
ตามที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังประกาศกําหนด แต่ไม่เกินร้อยละหนึ่งจุดห้าของเงินบํารุง
องค์การที่เก็บได้
มาตรา ๑๔ ให้ผู้มีหน้าที่เสียภาษีตามกฎหมายว่าด้วยสุราและกฎหมายว่าด้วยยาสูบ มีหน้าที่
ส่งเงินบํารุงองค์การตามอัตราที่กําหนดตามมาตรา ๑๒ วรรคหนึ่ง พร้อมกับการชําระภาษีตามระเบียบที่
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังกําหนด
มาตรา ๑๕ ในกรณีที่ผู้มีหน้าที่เสียภาษีตามกฎหมายว่าด้วยสุราและกฎหมายว่าด้วยยาสูบ
ได้รับการงดเว้น ยกเว้น ลดหย่อน หรือคืนภาษี ให้ได้รับการงดเว้น ยกเว้น ลดหย่อน หรือคืนเงิน
บํารุงองค์การด้วย ตามระเบียบที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังกําหนด
มาตรา ๑๖ ในกรณีที่ผู้มีหน้าที่ส่งเงินบํารุงองค์การไม่ส่งเงินบํารุงองค์การ หรือส่งภายหลัง
ระยะเวลาที่กําหนดหรือส่งเงินบํารุงองค์การไม่ครบตามจํานวนที่ต้องส่ง นอกจากจะมีความผิดตาม
พระราชบัญญัตินี้แล้ว ให้เสียเงินเพิ่มในอัตราร้อยละหนึ่งจุดห้าต่อเดือนของจํานวนเงินที่ไม่ส่งหรือส่ง
ภายหลังระยะเวลาที่กําหนดหรือจํานวนที่ส่งขาดไป แล้วแต่กรณี นับแต่วันครบกําหนดส่งจนถึงวันที่ส่ง
เงินบํารุงองค์การ แต่เงินเพิ่มที่คํานวณได้มิให้เกินจํานวนเงินบํารุงองค์การ และให้ถือว่าเงินเพิ่มนี้เป็น
เงินบํารุงองค์การด้วย
ในการคํานวณระยะเวลาตามวรรคหนึ่ง เศษของเดือนให้นับเป็นหนึ่งเดือน
หมวด ๒
การบริหารและการดําเนินกิจการ
ส่วนที่ ๑
คณะกรรมการนโยบาย
มาตรา ๑๗ ให้มีคณะกรรมการนโยบายองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะ
แห่งประเทศไทย ประกอบด้วยประธานกรรมการนโยบายคนหนึ่ง และกรรมการนโยบายอื่นอีกแปดคน
ซึ่งสรรหาและแต่งตั้งจากผู้ทรงคุณวุฒิซึ่งเป็นบุคคลผู้มีความรู้ ประสบการณ์ และเป็นผู้ที่มีผลงานหรือ
เคยปฏิบัติงานที่แสดงให้เห็นถึงการเป็นผู้มีความรู้หรือความเชี่ยวชาญ ดังต่อไปนี้
(๑) ด้านกิจการสื่อสารมวลชน จํานวนสองคน
(๒) ด้านการบริหารจัดการองค์กร จํานวนสามคน
(๓) ด้านการส่งเสริมประชาธิปไตย การพัฒนาชุมชนหรือท้องถิ่น การเรียนรู้และศึกษา
การคุ้มครองและพัฒนาเด็ก เยาวชนหรือครอบครัว หรือการส่งเสริมสิทธิของผู้ด้อยโอกาสทางสังคม
จํานวนสี่คน
ให้ผู้อํานวยการเป็นเลขานุการของคณะกรรมการนโยบาย
มาตรา ๑๘ ให้มีคณะกรรมการสรรหาคณะหนึ่งจํานวนสิบห้าคน ทําหน้าที่คัดเลือกบุคคลที่
สมควรได้รับการแต่งตั้งเป็นกรรมการนโยบาย ประกอบด้วย
(๑) ประธานสภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติ
(๒) นายกสมาคมนักข่าววิทยุและโทรทัศน์ไทย
(๓) นายกสมาพันธ์สมาคมวิชาชีพวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์
(๔) ประธานสภาสถาบันนักวิชาการด้านสื่อสารมวลชนแห่งประเทศไทย
(๕) ประธานคณะกรรมการประสานงานองค์กรพัฒนาเอกชน
(๖) ประธานสหพันธ์องค์กรผู้บริโภค
(๗) ประธานสภาองค์การพัฒนาเด็กและเยาวชนในพระบรมราชูปถัมภ์
(๘) ประธานสภาคนพิการทุกประเภทแห่งประเทศไทย
(๙) นายกสภาทนายความ
(๑๐) ประธานสถาบันสิ่งแวดล้อมไทย
(๑๑) ผู้จัดการกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ
(๑๒) ปลัดสํานักนายกรัฐมนตรี
(๑๓) ปลัดกระทรวงการคลัง
(๑๔) ปลัดกระทรวงวัฒนธรรม
(๑๕) ปลัดกระทรวงศึกษาธิการ
ในกรณีที่ผู้ดํารงตําแหน่งตาม (๑) (๒) (๓) (๔) (๕) (๖) (๗) (๘) (๙) หรือ (๑๐)
ไม่สามารถเข้าประชุมได้ ผู้ที่เข้าประชุมแทนต้องเป็นผู้ที่ได้รับมอบหมายจากที่ประชุมของสภา
คณะกรรมการหรือสถาบันขององค์การนั้นให้เข้าประชุมแทน
ในกรณีที่ไม่มีกรรมการสรรหาครบตามที่กําหนดตามวรรคหนึ่ง หรือมีแต่ไม่สามารถปฏิบัติ
หน้าที่ได้ภายในเวลาสามสิบวันนับแต่เมื่อมีเหตุให้ทําการสรรหา ให้คณะกรรมการสรรหาประกอบด้วย
กรรมการสรรหาที่เหลืออยู่ แต่ต้องไม่น้อยกว่าสิบคน
กรรมการสรรหาไม่มีสิทธิได้รับการเสนอชื่อเป็นกรรมการนโยบาย
ให้คณะกรรมการสรรหาเลือกกรรมการสรรหาคนหนึ่งเป็นประธานกรรมการสรรหา และ
เลือกกรรมการสรรหาอีกคนหนึ่งเป็นเลขานุการกรรมการสรรหา
หลักเกณฑ์และวิธีการสรรหา ให้เป็นไปตามที่คณะกรรมการสรรหากําหนด ทั้งนี้ ต้องคํานึงถึง
ความโปร่งใสและความเป็นธรรมในการสรรหา
ให้องค์การทําหน้าที่เป็นหน่วยงานธุรการในการดําเนินการสรรหา
มาตรา ๑๙ ผู้ได้รับการเสนอชื่อเป็นกรรมการนโยบายต้องมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะ
ต้องห้าม ดังต่อไปนี้
(๑) มีสัญชาติไทย
(๒) มีอายุไม่ต่ํากว่าสามสิบห้าปีบริบูรณ์
(๓) สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ด้วยความเป็นอิสระ เป็นกลาง และสุจริต
(๔) ไม่เป็นบุคคลล้มละลาย คนไร้ความสามารถ หรือคนเสมือนไร้ความสามารถ
(๕) ไม่เป็นบุคคลที่เคยต้องคําพิพากษาให้จําคุกตั้งแต่สองปีขึ้นไปโดยได้พ้นโทษมายังไม่ถึง
ห้าปีในวันที่ได้รับการเสนอชื่อ เว้นแต่ในความผิดอันได้กระทําโดยประมาท
(๖) ไม่เคยถูกไล่ออก ปลดออก หรือให้ออกจากราชการ หน่วยงานของรัฐ หรือรัฐวิสาหกิจ
เพราะทุจริตต่อหน้าที่หรือประพฤติชั่วอย่างร้ายแรงหรือถือว่ากระทําการทุจริตและประพฤติมิชอบในวง
ราชการ
(๗) ไม่เคยถูกไล่ออก ปลดออก หรือให้ออกจากงาน เพราะทุจริตต่อหน้าที่หรือถือว่ากระทํา
การทุจริตและประพฤติมิชอบในการปฏิบัติงาน
(๘) ไม่เคยต้องคําพิพากษาหรือคําสั่งของศาลให้ทรัพย์สินตกเป็นของแผ่นดินเพราะร่ํารวย
ผิดปกติหรือมีทรัพย์สินเพิ่มขึ้นผิดปกติ
มาตรา ๒๐ ในการสรรหากรรมการนโยบาย ให้คณะกรรมการสรรหาพิจารณาคัดเลือก
บุคคลผู้มีคุณสมบัติตามมาตรา ๑๗ รวมทั้งมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๑๙ และ
ยินยอมให้เสนอชื่อเข้ารับเลือก จํานวนเท่ากับจํานวนกรรมการนโยบายที่จะได้รับแต่งตั้ง
เมื่อได้คัดเลือกบุคคลเป็นกรรมการนโยบายครบจํานวนแล้ว ให้ผู้ที่ได้รับเลือกทั้งหมดประชุม
ร่วมกันเพื่อเลือกกันเองให้คนหนึ่งเป็นประธานกรรมการนโยบาย
ให้คณะกรรมการสรรหาแจ้งรายชื่อประธานกรรมการนโยบายและกรรมการนโยบายพร้อม
หลักฐานแสดงคุณสมบัติและการไม่มีลักษณะต้องห้ามตลอดจนความยินยอมของบุคคลดังกล่าว
ต่อนายกรัฐมนตรี เพื่อแต่งตั้งเป็นคณะกรรมการนโยบาย
ให้นายกรัฐมนตรีประกาศรายชื่อคณะกรรมการนโยบายในราชกิจจานุเบกษา
มาตรา ๒๑ ในขณะดํารงตําแหน่ง กรรมการนโยบายต้อง
(๑) ไม่เป็นข้าราชการซึ่งมีตําแหน่งหรือเงินเดือนประจํา พนักงานหรือลูกจ้างของรัฐวิสาหกิจ
หรือหน่วยงานอื่นของรัฐ เว้นแต่อาจารย์ผู้สอนในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐ
(๒) ไม่เป็นผู้ดํารงตําแหน่งในทางการเมือง สมาชิกสภาท้องถิ่น ผู้บริหารท้องถิ่น กรรมการ
หรือผู้ดํารงตําแหน่งที่รับผิดชอบในการบริหารพรรคการเมือง หรือเจ้าหน้าที่ในพรรคการเมือง
(๓) ไม่เป็นกรรมการในรัฐวิสาหกิจหรือหน่วยงานอื่นของรัฐ
(๔) ไม่เป็นหุ้นส่วน กรรมการ พนักงานในห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทที่ประกอบกิจการ
วิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ หรือกิจการโทรคมนาคม หรือในห้างหุ้นส่วนบริษัทที่ประกอบกิจการ
เป็นผู้ผลิตรายการให้องค์การ
ผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากนายกรัฐมนตรีเป็นกรรมการนโยบายผู้ใดมีลักษณะต้องห้ามตาม
วรรคหนึ่งต้องลาออกจากการที่เป็นบุคคลซึ่งมีลักษณะต้องห้ามตั้งแต่วันที่มีเหตุดังกล่าว ในกรณีที่ผู้นั้นมิได้
ลาออกภายในเวลาที่กําหนด ให้ถือว่าผู้นั้นไม่เคยได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกรรมการนโยบาย และให้
ดําเนินการสรรหากรรมการนโยบายใหม่แทน
มาตรา ๒๒ ประธานกรรมการนโยบายและกรรมการนโยบายจะต้องไม่เป็นผู้มีส่วนได้เสีย
ในกิจการที่กระทํากับองค์การ หรือในกิจการที่เป็นการแข่งขันกับกิจการขององค์การ ทั้งนี้ ไม่ว่าโดย
ทางตรงหรือทางอ้อม เว้นแต่การเข้าบริหารหรือเข้าร่วมดําเนินกิจการร่วมทุนกับบุคคลหรือนิติบุคคลอื่น
ตามที่คณะกรรมการนโยบายมอบหมาย
มาตรา ๒๓ กรรมการนโยบายมีวาระการดํารงตําแหน่งคราวละสี่ปี
ในวาระเริ่มแรกเมื่อครบกําหนดสองปี ให้กรรมการนโยบายออกจากตําแหน่งจํานวนสี่คนโดย
วิธีการจับสลาก และให้ถือว่าการออกจากตําแหน่งโดยการจับสลากดังกล่าวเป็นการพ้นจากตําแหน่งตามวาระ
เมื่อครบกําหนดตามวาระดังกล่าวในวรรคหนึ่ง หากยังมิได้แต่งตั้งกรรมการนโยบายขึ้นใหม่
ให้กรรมการนโยบายซึ่งพ้นจากตําแหน่งตามวาระนั้น อยู่ในตําแหน่งเพื่อดําเนินงานต่อไปจนกว่า
กรรมการนโยบายซึ่งได้รับแต่งตั้งใหม่เข้ารับหน้าที่
กรรมการนโยบายซึ่งพ้นจากตําแหน่งตามวาระอาจได้รับแต่งตั้งอีกได้ แต่ไม่เกินสองวาระติดต่อกัน
มาตรา ๒๔ นอกจากการพ้นจากตําแหน่งตามวาระ กรรมการนโยบายพ้นจากตําแหน่งเมื่อ
(๑) ตาย
(๒) ลาออก
(๓) ขาดคุณสมบัติหรือมีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๑๙
(๔) กระทําการอันเป็นการฝ่าฝืนมาตรา ๒๑ หรือมาตรา ๒๒
(๕) ต้องคําพิพากษาให้จําคุก แม้คดีนั้นจะยังไม่ถึงที่สุดหรือมีการรอการลงโทษ เว้นแต่เป็น
กรณีที่คดียังไม่ถึงที่สุดหรือมีการรอการลงโทษในความผิดอันได้กระทําโดยประมาท ความผิดลหุโทษ
หรือความผิดฐานหมิ่นประมาท
เมื่อมีกรณีตามวรรคหนึ่ง ให้ดําเนินการสรรหาผู้ดํารงตําแหน่งแทน เว้นแต่ผู้นั้นมีวาระ
เหลืออยู่ไม่ถึงเก้าสิบวัน และให้นํามาตรา ๑๗ มาตรา ๑๘ มาตรา ๑๙ มาตรา ๒๐ และมาตรา ๒๑
มาใช้บังคับโดยอนุโลม และให้ผู้ได้รับแต่งตั้งให้ดํารงตําแหน่งแทนอยู่ในตําแหน่งเท่ากับวาระที่
เหลืออยู่ของกรรมการนโยบายผู้ซึ่งตนแทน
ในระหว่างดําเนินการสรรหากรรมการนโยบายตามวรรคสอง ให้กรรมการนโยบายเท่าที่
เหลืออยู่ปฏิบัติหน้าที่ต่อไปได้ โดยให้ถือว่าคณะกรรมการนโยบายประกอบด้วยกรรมการนโยบายเท่าที่
เหลืออยู่ เว้นแต่มีกรรมการนโยบายเหลืออยู่ไม่ถึงห้าคน
มาตรา ๒๕ ในกรณีที่ประธานกรรมการนโยบายพ้นจากตําแหน่งด้วยเหตุตามมาตรา ๒๓
วรรคสอง หรือมาตรา ๒๔ ให้ที่ประชุมกรรมการนโยบายเลือกกรรมการนโยบายคนหนึ่งปฏิบัติหน้าที่
ประธานกรรมการนโยบายไปพลางก่อน จนกว่าจะมีกรรมการนโยบายครบจํานวน จึงให้กรรมการ
นโยบายทั้งคณะเลือกผู้ที่ทําหน้าที่ประธานกรรมการนโยบายต่อไป
มาตรา ๒๖ การประชุมคณะกรรมการนโยบายต้องมีกรรมการนโยบายมาประชุม
ไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของจํานวนกรรมการทั้งหมด จึงจะเป็นองค์ประชุม
ถ้าประธานกรรมการนโยบายไม่อยู่ในที่ประชุมหรือไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ ให้กรรมการ
นโยบายเลือกกรรมการนโยบายคนหนึ่งทําหน้าที่ประธานในที่ประชุม
มาตรา ๒๗ การวินิจฉัยชี้ขาดของที่ประชุมให้ถือเสียงข้างมาก กรรมการนโยบายคนหนึ่ง
ให้มีเสียงหนึ่งในการลงคะแนน ถ้าคะแนนเสียงเท่ากันให้ประธานในที่ประชุมออกเสียงเพิ่มขึ้นอีก
เสียงหนึ่งเป็นเสียงชี้ขาด
มาตรา ๒๘ คณะกรรมการนโยบายมีอํานาจหน้าที่ดังต่อไปนี้
(๑) กําหนดนโยบายโดยทั่วไปขององค์การ
(๒) คุ้มครองรักษาความเป็นอิสระของคณะกรรมการบริหาร ผู้อํานวยการ และพนักงานให้
ปลอดจากการแทรกแซงใด ๆ
(๓) ให้ความเห็นชอบแผนการบริหารกิจการและแผนการจัดทํารายการขององค์การ
ให้สอดคล้องกับวัตถุประสงค์ตามมาตรา ๗
(๔) ให้ความเห็นชอบงบประมาณขององค์การ
(๕) ควบคุมการดําเนินงานของคณะกรรมการบริหารให้เป็นไปตามนโยบายของ
คณะกรรมการนโยบาย
(๖) กําหนดให้มีการวิจัยเพื่อพัฒนาคุณภาพของรายการ
(๗) กําหนดข้อบังคับด้านจริยธรรมของกรรมการบริหาร ผู้อํานวยการ ผู้บริหารของ
องค์การ พนักงานและลูกจ้างขององค์การ และบทลงโทษ
(๘) กํากับดูแลเพื่อให้ความคิดเห็น ข้อเสนอแนะและคําติชม ตลอดจนข้อร้องเรียนของ
ประชาชนต่อองค์การ ได้รับการพิจารณาอย่างเหมาะสมและรวดเร็ว
(๙) กําหนดระเบียบกลางเกี่ยวกับการบริหารงานบุคคล การเงิน การงบประมาณและ
ทรัพย์สิน การมอบอํานาจให้คณะกรรมการบริหารดําเนินการต่าง ๆ และการดําเนินกิจการโดยทั่วไป
(๑๐) แต่งตั้งคณะกรรมการบริหารตามมาตรา ๒๙
(๑๑) แต่งตั้งและถอดถอนผู้อํานวยการตามมาตรา ๓๑
(๑๒) กําหนดค่าตอบแทนและประโยชน์ตอบแทนอื่นของผู้อํานวยการ และรองผู้อํานวยการ
ตามมาตรา ๓๗
(๑๓) กําหนดข้อบังคับด้านจริยธรรมของวิชาชีพเกี่ยวกับการผลิต และการเผยแพร่รายการ
ขององค์การตามมาตรา ๔๒
(๑๔) แต่งตั้งคณะอนุกรรมการรับและพิจารณาเรื่องร้องเรียนจากประชาชนตามมาตรา ๔๖
(๑๕) จัดทํารายงานผลการปฏิบัติงานประจําปีเพื่อเสนอต่อคณะรัฐมนตรี สภาผู้แทนราษฎร
และวุฒิสภา และเผยแพร่ต่อสาธารณชนตามมาตรา ๕๒
(๑๖) ปฏิบัติการอื่นตามที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัตินี้หรือกฎหมายอื่น
ส่วนที่ ๒
คณะกรรมการบริหาร
มาตรา ๒๙ ให้คณะกรรมการนโยบายแต่งตั้งคณะกรรมการบริหารคณะหนึ่งประกอบด้วย
ผู้อํานวยการเป็นประธานกรรมการโดยตําแหน่ง ผู้ดํารงตําแหน่งระดับบริหารขององค์การจํานวนไม่
เกินหกคนเป็นกรรมการ และกรรมการบริหารอื่นอีกไม่เกินสี่คน
กรรมการบริหารอื่นตามวรรคหนึ่งต้องมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๑๙
และมาตรา ๒๑ และเป็นผู้มีความรู้หรือความเชี่ยวชาญและมีผลงานปรากฏแก่สาธารณะทางด้าน
สื่อสารมวลชน การบริหารจัดการ สังคม วัฒนธรรม หรือนิติศาสตร์
กรรมการบริหารต้องไม่เป็นผู้มีส่วนได้เสียในกิจการที่กระทํากับองค์การหรือในกิจการที่เป็น
การแข่งขันกับกิจการขององค์การ ทั้งนี้ ไม่ว่าโดยทางตรงหรือทางอ้อม เว้นแต่การเข้าบริหารหรือเข้า
ร่วมดําเนินกิจการร่วมทุนกับบุคคลหรือนิติบุคคลอื่นตามที่คณะกรรมการนโยบายหรือคณะ
กรรมการบริหาร แล้วแต่กรณี มอบหมาย
ในกรณีที่ผู้อํานวยการพ้นจากตําแหน่งให้กรรมการบริหารตามวรรคหนึ่งพ้นจากตําแหน่งด้วย
ให้นําความในมาตรา ๒๔ วรรคหนึ่ง มาใช้บังคับกับการพ้นจากตําแหน่งของกรรมการบริหาร
ด้วยโดยอนุโลม
ให้คณะกรรมการบริหารปฏิบัติหน้าที่ให้เป็นไปตามกรอบนโยบายที่คณะกรรมการนโยบาย
กําหนด และมีอํานาจหน้าที่ดังต่อไปนี้
(๑) ควบคุมดูแลการผลิตรายการหรือการสร้างสรรค์รายการขององค์การให้เป็นไปตาม
นโยบายของคณะกรรมการนโยบาย
(๒) กํากับดูแลการปฏิบัติงานขององค์การให้เป็นไปตามกฎหมายหรือระเบียบ ข้อบังคับ
ขององค์การในกรณีที่มีการร้องเรียนของประชาชน
(๓) จัดทําแผนการบริหารกิจการและแผนการจัดทํารายการขององค์การเสนอต่อ
คณะกรรมการนโยบายเพื่อให้ความเห็นชอบ
(๔) จัดทําแผนพัฒนาองค์การ แผนพัฒนาบุคลากร และแผนการเงินเสนอต่อ
คณะกรรมการนโยบาย
(๕) จัดทําแผนแม่บทพัฒนาเครือข่าย
(๖) ประเมินคุณภาพของรายการที่มีการเผยแพร่
(๗) ดําเนินการอื่นใดตามที่คณะกรรมการนโยบายมอบหมาย
มาตรา ๓๐ ให้ประธานกรรมการนโยบาย กรรมการนโยบาย และกรรมการบริหารอื่นตาม
มาตรา ๒๙ ได้รับประโยชน์ตอบแทนตามที่กําหนดในพระราชกฤษฎีกา
ส่วนที่ ๓
ผู้อํานวยการ
มาตรา ๓๑ ให้องค์การมีผู้อํานวยการคนหนึ่ง และรองผู้อํานวยการตามจํานวนที่
คณะกรรมการนโยบายกําหนด
คณะกรรมการนโยบายเป็นผู้มีอํานาจแต่งตั้งและถอดถอนผู้อํานวยการ
หลักเกณฑ์และวิธีการสรรหาผู้อํานวยการให้เป็นไปตามข้อบังคับของคณะกรรมการนโยบาย
ในกรณีที่ไม่มีผู้อํานวยการหรือผู้อํานวยการไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้ ให้รองผู้อํานวยการที่มี
อาวุโสตามลําดับปฏิบัติหน้าที่แทน ถ้าไม่มีรองผู้อํานวยการ ให้คณะกรรมการนโยบายแต่งตั้ง
กรรมการบริหารคนหนึ่งเป็นผู้ปฏิบัติหน้าที่แทน
มาตรา ๓๒ ผู้อํานวยการต้องเป็นผู้สามารถทํางานให้แก่องค์การได้เต็มเวลาและเป็นผู้นํา
และรับผิดชอบในการบริหารกิจการขององค์การและการผลิตรายการตามนโยบายของคณะกรรมการ
นโยบาย และต้องเป็นผู้ที่มีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้าม ดังต่อไปนี้
(๑) มีสัญชาติไทย
(๒) มีอายุไม่เกินหกสิบห้าปีบริบูรณ์ในวันที่ได้รับการแต่งตั้ง
(๓) มีความรู้ความเข้าใจและมีความเชี่ยวชาญหรือมีประสบการณ์ในกิจการวิทยุกระจายเสียง
กิจการวิทยุโทรทัศน์ หรือการสื่อสารมวลชน
(๕) ไม่เป็นผู้ดํารงตําแหน่งทางการเมือง สมาชิกสภาท้องถิ่น หรือผู้บริหารท้องถิ่น กรรมการ
หรือผู้ดํารงตําแหน่งซึ่งรับผิดชอบการบริหารพรรคการเมือง ที่ปรึกษาพรรคการเมืองหรือเจ้าหน้าที่
พรรคการเมือง
(๖) ไม่เป็นกรรมการในรัฐวิสาหกิจหรือหน่วยงานอื่นของรัฐ เจ้าหน้าที่ หรือลูกจ้างของ
องค์การ หรือที่ปรึกษาหรือผู้เชี่ยวชาญที่มีสัญญาจ้างกับองค์การ
(๗) ไม่เป็นผู้มีส่วนได้เสียในกิจการที่กระทํากับองค์การ หรือในกิจการที่เป็นการแข่งขันกับ
กิจการขององค์การ ทั้งนี้ ไม่ว่าโดยทางตรงหรือทางอ้อม เว้นแต่การเข้าบริหารหรือเข้าร่วมดําเนิน
กิจการร่วมทุนกับบุคคลหรือนิติบุคคลอื่นตามที่คณะกรรมการนโยบาย หรือคณะกรรมการบริหารมอบหมาย
ในการบริหารกิจการขององค์การ ผู้อํานวยการต้องรับผิดชอบต่อคณะกรรมการนโยบาย
มาตรา ๓๓ การแต่งตั้งผู้อํานวยการต้องทําเป็นสัญญาจ้างตามแบบที่คณะกรรมการนโยบาย
กําหนด โดยประธานกรรมการนโยบายเป็นผู้ลงนามในสัญญาจ้าง
สัญญาจ้างตามวรรคหนึ่งอย่างน้อยต้องมีข้อกําหนดเกี่ยวกับการดํารงตําแหน่ง เงื่อนไขการทํางาน
การประเมินผลงาน การพ้นจากตําแหน่ง การเลิกจ้าง ค่าจ้าง และผลประโยชน์อื่นของผู้อํานวยการ
มาตรา ๓๔ ผู้อํานวยการโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการนโยบายจะแต่งตั้งรอง
ผู้อํานวยการจากผู้ซึ่งมีคุณสมบัติตามมาตรา ๓๒ (๑) (๒) (๔) (๕) (๖) และ (๗) ไม่เกินจํานวนที่
คณะกรรมการนโยบายกําหนด เพื่อช่วยเหลือผู้อํานวยการในการปฏิบัติหน้าที่ก็ได้
การแต่งตั้งรองผู้อํานวยการให้ทําเป็นสัญญาจ้างกับองค์การตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่ได้รับ
ความเห็นชอบจากคณะกรรมการนโยบาย โดยให้ผู้อํานวยการเป็นผู้ลงนามในสัญญาจ้าง
ให้นําความในมาตรา ๓๓ วรรคสอง มาใช้บังคับกับสัญญาจ้างรองผู้อํานวยการโดยอนุโลม
มาตรา ๓๕ ผู้อํานวยการและรองผู้อํานวยการอยู่ในตําแหน่งตามระยะเวลาที่กําหนดไว้ใน
สัญญาจ้าง ซึ่งต้องไม่เกินคราวละสี่ปี แต่อาจได้รับแต่งตั้งอีกได้
มาตรา ๓๖ นอกจากการพ้นจากตําแหน่งตามระยะเวลาที่กําหนดไว้ในสัญญาจ้าง
ผู้อํานวยการและรองผู้อํานวยการพ้นจากตําแหน่งเมื่อ
(๑) ตาย
(๒) ลาออก
(๓) ขาดคุณสมบัติหรือมีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๓๒ หรือมาตรา ๓๔ แล้วแต่กรณี
(๔) ไม่ผ่านการประเมินผลการปฏิบัติงาน
(๕) คณะกรรมการนโยบายมีมติให้ถอดถอนด้วยคะแนนเสียงไม่น้อยกว่าสองในสามของ
จํานวนคณะกรรมการนโยบายทั้งหมดในขณะนั้น มติให้ถอดถอนนี้ต้องแสดงเหตุผลซึ่งอย่างน้อยต้อง
ประกอบด้วยข้อเท็จจริงอันเป็นสาระสําคัญ ข้อพิจารณา และข้อสนับสนุนการใช้ดุลพินิจ ทั้งนี้ เว้นแต่
กรณีของรองผู้อํานวยการ ให้ผู้อํานวยการเป็นผู้ถอดถอน โดยแสดงข้อเท็จจริงและให้เหตุผลของการ
ถอดถอนด้วย
(๖) ถูกเลิกจ้างตามเงื่อนไขที่กําหนดไว้ในสัญญาจ้าง
มาตรา ๓๗ ค่าตอบแทนและประโยชน์ตอบแทนอื่นของผู้อํานวยการ และรองผู้อํานวยการ
ให้เป็นไปตามที่คณะกรรมการนโยบายกําหนด โดยคํานึงถึงความรู้ความสามารถ ประสบการณ์ และ
ภาระของงาน และเทียบเคียงกับอัตราค่าตอบแทนของผู้บริหารในตําแหน่งลักษณะเดียวกันหรือ
ใกล้เคียงกันของภาคเอกชน
มาตรา ๓๘ ในการปฏิบัติหน้าที่ ให้ผู้อํานวยการมีอํานาจ
(๑) ออกระเบียบในการบริหารกิจการขององค์การ รวมทั้งระเบียบและวิธีปฏิบัติงานของ
พนักงานหรือลูกจ้างขององค์การ ทั้งนี้ โดยไม่ขัดหรือแย้งกับระเบียบกลางที่คณะกรรมการนโยบายกําหนด
(๒) ทําสัญญาจ้าง เลิกจ้าง เลื่อน ลด หรือตัดเงินเดือนหรือค่าจ้าง ตลอดจนลงโทษทาง
วินัยแก่พนักงานและลูกจ้างขององค์การตามระเบียบที่คณะกรรมการบริหารกําหนด
(๓) แต่งตั้งนายสถานีและคณะกรรมการบริหารสถานี
มาตรา ๓๙ ในกิจการที่เกี่ยวกับบุคคลภายนอก ให้ผู้อํานวยการเป็นผู้แทนองค์การ
เพื่อการนี้ ผู้อํานวยการจะมอบอํานาจให้บุคคลใดกระทํากิจการแทนก็ได้ตามระเบียบที่คณะกรรมการ
นโยบายกําหนด
นิติกรรมที่ผู้อํานวยการกระทําโดยฝ่าฝืนระเบียบที่ออกตามมาตรา ๒๘ (๙) หรือมาตรา ๓๘
(๑) และ (๒) ย่อมไม่ผูกพันองค์การ เว้นแต่คณะกรรมการนโยบายหรือคณะกรรมการบริหาร แล้วแต่กรณี
จะได้ให้สัตยาบัน
มาตรา ๔๐ ในกรณีที่ไม่มีผู้อํานวยการและรองผู้อํานวยการพร้อมกัน ให้คณะกรรมการนโยบาย
แต่งตั้งกรรมการบริหารหรือพนักงานขององค์การคนหนึ่งเป็นผู้รักษาการในตําแหน่งผู้อํานวยการ
ให้ผู้รักษาการในตําแหน่งผู้อํานวยการมีอํานาจและหน้าที่เช่นเดียวกับผู้อํานวยการ
มาตรา ๔๑ ให้ประธานกรรมการนโยบาย กรรมการนโยบาย กรรมการบริหาร
ผู้อํานวยการ รองผู้อํานวยการ และพนักงานขององค์การ เป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐตามกฎหมายประกอบ
รัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต
ให้ประธานกรรมการนโยบาย กรรมการนโยบาย กรรมการบริหาร ผู้อํานวยการและ
รองผู้อํานวยการ เป็นผู้ดํารงตําแหน่งระดับสูงตามกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและ
ปราบปรามการทุจริต
หมวด ๓
ข้อบังคับด้านจริยธรรมของวิชาชีพ
มาตรา ๔๒ ให้คณะกรรมการนโยบายจัดทําข้อบังคับด้านจริยธรรมของวิชาชีพเกี่ยวกับการ
ผลิตและการเผยแพร่รายการ โดยคํานึงถึงความเห็นของตัวแทนพนักงานและลูกจ้างขององค์การ ผู้ผลิต
รายการ ผู้รับชมและรับฟังรายการ และผู้ทรงคุณวุฒิ ด้านนิเทศศาสตร์ วารสารศาสตร์ และ
สื่อสารมวลชน เพื่อใช้เป็นแนวทางในการปฏิบัติงาน การผลิต การจัดหาและการเผยแพร่รายการของ
องค์การ
ข้อบังคับด้านจริยธรรมของวิชาชีพตามวรรคหนึ่ง อย่างน้อยต้องครอบคลุมเนื้อหาสาระใน
เรื่องดังต่อไปนี้
(๑) ความเที่ยงตรง ความเป็นกลาง และความเป็นธรรม
(๒) ความเป็นอิสระของวิชาชีพ และความรับผิดชอบต่อสาธารณชน
(๓) การเคารพศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ ความเป็นส่วนตัว และการคุ้มครองสิทธิส่วนบุคคล
(๔) การคุ้มครองเด็กและเยาวชนจากรายการที่แสดงออกถึงความรุนแรง การกระทํา
อันผิดกฎหมายหรือศีลธรรม อบายมุข และภาษาอันหยาบคาย
(๕) การปฏิบัติต่อเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายและผู้ที่อยู่ในภาวะเศร้าโศก
(๖) การจ่ายเงินแก่แหล่งข่าว การรับรางวัลหรือผลประโยชน์ตอบแทนเพื่อให้เสนอข่าว หรือ
มีส่วนร่วมในการกระทําใดอันกระทําให้ขาดความเป็นธรรมและความเป็นอิสระของวิชาชีพ
(๗) การปกป้องและปฏิบัติต่อแหล่งข่าวอย่างเป็นธรรม
ให้คณะกรรมการนโยบายเผยแพร่ข้อบังคับด้านจริยธรรมที่จัดทําขึ้นตามวรรคหนึ่งต่อสาธารณชน
หมวด ๔
การเผยแพร่รายการ
มาตรา ๔๓ รายการที่ให้บริการผ่านสถานีวิทยุกระจายเสียงหรือสถานีวิทยุโทรทัศน์ของ
องค์การต้องมีเนื้อหาและคุณค่า ดังนี้
(๑) ข่าวสารที่มีผลกระทบต่อสาธารณะที่เสนออย่างเที่ยงตรง รวดเร็ว ทันต่อเหตุการณ์
รอบด้าน และเป็นธรรม ในสัดส่วนที่พอเพียงในช่วงที่มีผู้รับชมและรับฟังมาก
(๒) รายการที่ส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนในการอภิปรายหรือแสดงความคิดเห็น
ต่อประเด็นที่สําคัญต่อสาธารณะซึ่งมีความคิดเห็นแตกต่างกันในสังคม บนพื้นฐานของข้อมูลที่ถูกต้อง
มีสมดุลของความคิดเห็นฝ่ายต่าง ๆ และมีการวิเคราะห์อย่างมีเหตุผล
(๓) รายการที่ส่งเสริมการเรียนรู้และการพัฒนาคุณภาพชีวิตของประชาชนและรายการที่
ส่งเสริมการศึกษาในวิทยาการสาขาต่าง ๆ และการเรียนรู้ของเด็กและเยาวชนอย่างเพียงพอ โดยคํานึง
ถึงเวลาที่สะดวกต่อการรับชมและรับฟัง
(๔) รายการกีฬา นันทนาการ และรายการที่ส่งเสริมสุขภาพและคุณภาพชีวิตของประชาชน
(๕) รายการที่ส่งเสริมเอกลักษณ์ของความเป็นไทย ความหลากหลายทางวัฒนธรรมและ
ความสมานฉันท์ในสังคม ตลอดจนสนับสนุนให้ผู้ด้อยโอกาสในสังคมมีโอกาสแสดงความคิดเห็นหรือ
นําเสนอข้อมูลของตน
(๖) รายการบันเทิงที่สร้างสรรค์ ส่งเสริมคุณค่าที่ดีงามของสังคม หรือยกระดับสุนทรียภาพ
ของประชาชน
(๗) รายการที่เป็นการสนับสนุนผู้ผลิตรายการอิสระ ซึ่งต้องจัดสรรเวลาให้อย่างเพียงพอ
การจัดทําผังรายการเป็นดุลยพินิจขององค์การ และต้องไม่มีลักษณะที่เอื้อประโยชน์หรือตอบแทน
ในเชิงพาณิชย์
ผู้อํานวยการต้องจัดทําผังรายการเสนอต่อคณะกรรมการบริหารเพื่ออนุมัติทุกสามเดือน
ในกรณีที่มีการเปลี่ยนแปลงผังรายการอย่างมีนัยสําคัญ ให้ผู้อํานวยการจัดทําผังรายการที่มีการ
เปลี่ยนแปลงเสนอต่อคณะกรรมการบริหารเพื่ออนุมัติ
ในการจัดทํารายการตามวรรคหนึ่ง ให้คณะกรรมการนโยบายกําหนดมาตรการโดยรับฟัง
ความคิดเห็นของผู้ที่เกี่ยวข้องเพื่อให้มีบริการที่เหมาะสมในการส่งเสริมให้คนพิการสามารถเข้าถึงหรือ
ใช้ประโยชน์รายการในกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์ขององค์การได้
มาตรา ๔๔ ให้องค์การจัดเก็บวัสดุที่บันทึกรายการที่มีการเผยแพร่อันเป็นที่สนใจของ
ประชาชนเพื่อประโยชน์ในทางประวัติศาสตร์
ให้องค์การให้บริการแก่ประชาชนในการรับฟังและรับชมรายการที่บันทึกในวัสดุตามวรรคหนึ่ง
โดยเก็บค่าบริการได้
หมวด ๕
สภาผู้ชมและผู้ฟังรายการ และการรับเรื่องร้องเรียน
มาตรา ๔๕ เพื่อประโยชน์ในการพัฒนาการให้บริการและการผลิตรายการขององค์การให้มี
คุณภาพสอดคล้องกับประโยชน์สาธารณะและสังคม และสะท้อนความต้องการของผู้ใช้บริการ รวมทั้ง
ส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนในการกําหนดนโยบาย ให้มีสภาผู้ชมและผู้ฟังรายการ
ซึ่งคณะกรรมการนโยบายแต่งตั้งจํานวนไม่เกินห้าสิบคน ประกอบไปด้วยตัวแทนของประชาชนในภูมิภาค
และกลุ่มต่าง ๆ ที่หลากหลาย และมีความสมดุล เพื่อรับฟังความคิดเห็นและคําแนะนําจากประชาชนใน
วงกว้างต่อการผลิตรายการขององค์การ โดยให้มีการประชุมอย่างน้อยปีละหนึ่งครั้ง ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์
และวิธีการที่คณะกรรมการนโยบายกําหนด
คณะกรรมการนโยบายอาจกําหนดให้มีสภาผู้ชมและผู้ฟังรายการแยกย่อยตามภูมิภาคก็ได้
โดยคํานึงถึงความต้องการของภูมิภาคและความหลากหลายของสังคม
ให้คณะกรรมการบริหารดําเนินการรวบรวมความเห็นและคําแนะนําที่ได้รับจากสภาผู้ชมและ
ผู้ฟังรายการตามวรรคหนึ่ง เสนอต่อคณะกรรมการนโยบายพร้อมทั้งเสนอแนวทางในการพัฒนาบริการ
และการผลิตรายการขององค์การ หรือการปรับปรุงแผนแม่บทการบริหารกิจการและรายการของ
องค์การให้สอดคล้องกับความเป็นจริงที่มีการเปลี่ยนแปลงไป
มาตรา ๔๖ ให้คณะกรรมการนโยบายจัดให้มีคณะอนุกรรมการรับและพิจารณาเรื่อง
ร้องเรียนจากประชาชนในกรณีที่องค์การ ผู้ผลิตรายการ หรือพนักงานหรือลูกจ้างขององค์การกระทํา
การหรือผลิตรายการที่ขัดต่อข้อบังคับด้านจริยธรรมของวิชาชีพตามมาตรา ๔๒ ทั้งนี้ โดยคณะอนุกรรมการ
รับและพิจารณาเรื่องร้องเรียนจากประชาชนต้องพิจารณา และตรวจสอบเรื่องร้องเรียนดังกล่าว
อย่างรวดเร็ว ถูกต้อง และเป็นธรรม
กระบวนการพิจารณาของคณะอนุกรรมการตามวรรคหนึ่งจะต้องครอบคลุมถึงวิธีการแก้ไข
หรือเยียวยาในกรณีที่มีการผลิตรายการที่ขัดต่อข้อบังคับด้านจริยธรรมของวิชาชีพ รวมทั้งมีวิธีการแก้ไข
ข้อความที่เป็นเท็จ สิทธิการโต้แย้ง และการขออภัยในกรณีที่เกิดความผิดพลาด
การร้องเรียนตามกระบวนการตามมาตรานี้ไม่เป็นการลิดรอนสิทธิของประชาชนในการที่จะ
ใช้ช่องทางอื่นตามกฎหมายเพื่อแก้ไขหรือเยียวยาต่อกรณีที่มีการร้องเรียนนั้น
มาตรา ๔๗ องค์การต้องจัดเก็บบันทึกต้นฉบับของทุกรายการเป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน
นับแต่วันที่เผยแพร่รายการนั้น
เมื่อรายการใดที่เป็นเหตุให้เกิดกรณีพิพาทหรือร้องเรียน ให้องค์การเก็บบันทึกต้นฉบับของ
รายการนั้นไว้จนกว่ากรณีนั้นจะได้รับการพิจารณาจนเสร็จสิ้น
หมวด ๖
การบัญชี การตรวจสอบ และการประเมินผล
มาตรา ๔๘ ให้องค์การจัดทําบัญชีตามหลักการบัญชีสากลและตามหลักเกณฑ์ที่
คณะกรรมการบริหารกําหนด และต้องจัดให้มีการตรวจสอบภายในเกี่ยวกับการเงิน การบัญชีและ
การพัสดุขององค์การ และให้รายงานผลการตรวจสอบต่อคณะกรรมการนโยบายอย่างน้อยปีละหนึ่งครั้ง
ในการตรวจสอบภายใน ให้องค์การแต่งตั้งพนักงานเพื่อทําหน้าที่ผู้ตรวจสอบภายใน
โดยเฉพาะ และให้รับผิดชอบขึ้นตรงต่อคณะกรรมการนโยบายตามระเบียบที่คณะกรรมการนโยบาย
กําหนด
มาตรา ๔๙ ให้องค์การจัดทํางบการเงิน ซึ่งอย่างน้อยต้องประกอบด้วยงบแสดงฐานะทาง
การเงิน งบรายได้และค่าใช้จ่าย และงบกระแสเงินสด ส่งผู้สอบบัญชีภายในหนึ่งร้อยยี่สิบวันนับแต่วัน
สิ้นปีบัญชีทุกปี
ให้สํานักงานการตรวจเงินแผ่นดินหรือผู้สอบบัญชีรับอนุญาตที่คณะกรรมการนโยบายแต่งตั้ง
ด้วยความเห็นชอบของสํานักงานการตรวจเงินแผ่นดินเป็นผู้สอบบัญชีและประเมินผลการใช้จ่ายเงินและ
ทรัพย์สินขององค์การ ในรายงานผลการสอบบัญชีให้แสดงความคิดเห็นเป็นข้อวิเคราะห์ว่าการใช้จ่าย
ดังกล่าวเป็นไปตามวัตถุประสงค์ ประหยัด คุ้มค่าและได้ผลตามเป้าหมายเพียงใด แล้วทําบันทึก
รายงานผลการสอบบัญชีต่อคณะกรรมการนโยบาย
ให้คณะกรรมการนโยบายประสานงานกับสํานักงานการตรวจเงินแผ่นดินอย่างสม่ําเสมอ
เกี่ยวกับแผนการตรวจสอบการเงินและการปรับปรุงทบทวนเพื่อให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์มาตรฐาน
เกี่ยวกับการตรวจเงินแผ่นดิน
มาตรา ๕๐ เพื่อประโยชน์ในการส่งเสริมการดําเนินการขององค์การให้เกิดประสิทธิภาพ
เกิดผลสัมฤทธิ์ สร้างความรับผิดชอบและความเชื่อถือแก่สาธารณชนในกิจการขององค์การ ตลอดจนมี
การติดตามความก้าวหน้าและการตรวจสอบการดําเนินงานขององค์การให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์
โครงการ และแผนงานที่ได้จัดทําไว้ ให้คณะกรรมการนโยบายจัดให้มีการประเมินผลการดําเนินงาน
ประจําปี โดยคณะกรรมการประเมินผลซึ่งเป็นบุคคลภายนอกองค์การ
การประเมินผลการดําเนินงานจะต้องแสดงข้อเท็จจริงให้ปรากฏทั้งในด้านประสิทธิผล
ในด้านประสิทธิภาพ ในด้านการพัฒนาองค์การ ในด้านการสนับสนุนจากประชาชน จํานวนและ
ความพึงพอใจของผู้รับชมหรือรับฟังรายการ และในรายละเอียดอื่นตามที่คณะกรรมการนโยบายจะได้
กําหนดเพิ่มเติมขึ้น
มาตรา ๕๑ อย่างน้อยทุก ๆ สิบปีนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับให้องค์การเสนอ
ให้มีการทบทวนที่มาของรายได้และสัดส่วนของเงินบํารุงองค์การให้มีความเหมาะสมกับความจําเป็นใน
การดําเนินภารกิจขององค์การ ทบทวนถึงความเหมาะสมในการให้องค์การนําส่งเงินสะสมส่วนที่เกิน
จากความจําเป็นกลับคืนเพื่อเป็นรายได้แผ่นดินหรือจัดสรรคืนเพื่อเป็นประโยชน์ต่อสังคม และทบทวน
การสร้างและส่งเสริมการสื่อสารสาธารณะของประชาชนผ่านการดําเนินภารกิจขององค์การ รวมทั้ง
เสนอให้มีการแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
หมวด ๗
การตรวจสอบและควบคุม
มาตรา ๕๒ เพื่อเป็นการตรวจสอบและควบคุมให้ผู้ชมและผู้ฟังรายการได้รับบริการที่มี
คุณภาพและประสิทธิภาพ และแสดงถึงความเป็นกลางขององค์การ ให้องค์การทํารายงานผลการ
ปฏิบัติงานประจําปีเสนอต่อคณะรัฐมนตรี สภาผู้แทนราษฎร และวุฒิสภาภายในหกเดือนนับแต่วันสิ้น
ปีบัญชี และให้เผยแพร่ต่อสาธารณชนด้วย
รายงานตามวรรคหนึ่งอย่างน้อยต้องกล่าวถึง
(๑) ผลงานขององค์การในปีที่ผ่านมาเมื่อเปรียบเทียบกับเป้าหมายที่ตั้งไว้
(๒) โครงการ แผนงาน และแผนงบประมาณสําหรับปีถัดไป
(๓) ผังรายการในปีที่ผ่านมา และแผนการที่จะเปลี่ยนแปลงผังรายการสําหรับปีถัดไป
(๔) งบการเงินและรายงานของผู้สอบบัญชี รายงานการตรวจสอบภายในและรายงานของ
คณะกรรมการประเมินผล
(๕) ข้อมูลนิติบุคคลที่องค์การเป็นเจ้าของหรือถือหุ้นโดยตรงหรือโดยอ้อมและข้อมูลของ
บุคคลที่องค์การเข้าร่วมกิจการหรือร่วมลงทุน
(๖) รายการที่องค์การให้การสนับสนุนการผลิตแก่ผู้ผลิตรายการอิสระ วิธีว่าจ้างการผลิต
รายการ พร้อมชื่อของผู้ผลิตรายการเหล่านั้น และรายละเอียดในการเผยแพร่รายการที่สนับสนุน
(๗) ความคิดเห็นที่ได้รับจากสภาผู้ชมและผู้ฟังรายการตามมาตรา ๔๕ และจากประชาชน
ทั่วไปและการปรับปรุงที่ดําเนินการตามความคิดเห็นที่ได้รับ
(๘) ข้อมูลร้องเรียนจากผู้ชมและผู้ฟังรายการ และผลและวิธีการการแก้ไข
หมวด ๘
บทกําหนดโทษ
มาตรา ๕๓ ผู้มีหน้าที่ส่งเงินบํารุงองค์การผู้ใดไม่ส่งเงินบํารุงองค์การ หรือส่งเงินบํารุง
องค์การไม่ครบถ้วนตามจํานวนที่ต้องส่ง ต้องระวางโทษจําคุกไม่เกินหนึ่งปีหรือปรับตั้งแต่ห้าถึงยี่สิบ
เท่าของเงินบํารุงองค์การที่จะต้องนําส่ง หรือทั้งจําทั้งปรับ
มาตรา ๕๔ ในกรณีผู้กระทําความผิดซึ่งต้องรับโทษตามพระราชบัญญัตินี้เป็นนิติบุคคล
ให้กรรมการผู้จัดการ ผู้จัดการ หรือบุคคลใดซึ่งรับผิดชอบในการดําเนินงานของนิติบุคคลนั้น
ต้องระวางโทษตามที่บัญญัติไว้สําหรับความผิดนั้นๆ ด้วย เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าการกระทํานั้นได้กระทํา
โดยตนมิได้รู้เห็นยินยอมด้วย
มาตรา ๕๕ บรรดาความผิดตามพระราชบัญญัตินี้ ให้อธิบดีกรมสรรพสามิตหรือผู้ได้รับ
มอบหมายจากอธิบดีกรมสรรพสามิตมีอํานาจเปรียบเทียบได้
มาตรา ๕๖ การกระทําใด ๆ ของผู้ดํารงตําแหน่งทางการเมืองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐไม่ว่า
ทางตรงหรือทางอ้อมอันมีลักษณะเป็นการขัดขวางหรือแทรกแซงองค์การให้เผยแพร่รายการที่ขัดหรือ
แย้งต่อวัตถุประสงค์ตามมาตรา ๗ หรือดําเนินการตามอํานาจหน้าที่ตามมาตรา ๘ และมาตรา ๙ หรือ
ข้อบังคับด้านจริยธรรมของวิชาชีพที่ได้จัดทําขึ้นตามมาตรา ๔๒ ให้ถือเป็นการจงใจใช้อํานาจหน้าที่
โดยมิชอบและไม่มีผลบังคับใช้ เว้นแต่เป็นการกระทําเพื่อให้เป็นไปตามกฎหมาย
บทเฉพาะกาล
มาตรา ๕๗ ให้โอนบรรดากิจการ อํานาจหน้าที่ ทรัพย์สิน งบประมาณ หนี้ สิทธิ
คลื่นความถี่ และภาระผูกพัน ของสํานักงานปลัดสํานักนายกรัฐมนตรี ที่เกี่ยวกับการดําเนินงานสถานี
วิทยุโทรทัศน์ระบบ ยู เอชเอฟ และของสํานักงานบริหารกิจการสถานีวิทยุโทรทัศน์ระบบ ยู เอช เอฟ
เฉพาะกิจ (หน่วยบริการรูปแบบพิเศษ) ที่อยู่ในความดูแลของสํานักงานปลัดสํานักนายกรัฐมนตรีและ
กรมประชาสัมพันธ์ในวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับไปเป็นขององค์การ แต่ทั้งนี้ไม่รวมถึงข้อโต้แย้ง
หรือข้อพิพาทบรรดาที่มีอยู่หรือที่อาจจะมีขึ้นระหว่างสํานักงานปลัดสํานักนายกรัฐมนตรีกับบริษัท
ไอทีวี จํากัด (มหาชน) หรือบุคคลอื่นใดอันเนื่องจากหรือเพราะเหตุแห่งสัญญาเข้าร่วมงานและดําเนินการ
สถานีวิทยุโทรทัศน์ระบบ ยู เอช เอฟ และระหว่างสํานักงานปลัดสํานักนายกรัฐมนตรีกับบริษัทสยาม
อินโฟเทนเมนท์ จํากัด ฉบับลงวันที่ ๓ กรกฎาคม ๒๕๓๘ ไม่ว่าจะเป็นการดําเนินการในชั้น
อนุญาโตตุลาการหรือชั้นศาล แต่ให้องค์การสนับสนุนค่าใช้จ่ายอันเนื่องจากการดําเนินการเกี่ยวกับ
ข้อโต้แย้งหรือข้อพิพาทดังกล่าวให้แก่สํานักงานปลัดสํานักนายกรัฐมนตรี ตามหลักเกณฑ์ที่คณะรัฐมนตรี
กําหนด
มาตรา ๕๘ ในวาระเริ่มแรก ให้คณะรัฐมนตรีแต่งตั้งคณะกรรมการจํานวนไม่เกินห้าคน
เพื่อปฏิบัติหน้าที่คณะกรรมการนโยบายเป็นการชั่วคราวตามพระราชบัญญัตินี้ไปพลางก่อนจนกว่าจะมี
คณะกรรมการนโยบายตามพระราชบัญญัตินี้ และมิให้นํามาตรา ๑๗ มาใช้บังคับ
ให้คณะกรรมการที่ปฏิบัติหน้าที่คณะกรรมการนโยบายตามวรรคหนึ่งแต่งตั้งผู้ทําหน้าที่
ผู้อํานวยการไปพลางก่อนจนกว่าจะมีผู้อํานวยการตามพระราชบัญญัตินี้ และมิให้นํามาตรา ๓๒ มาใช้
บังคับ
ให้สํานักงานปลัดสํานักนายกรัฐมนตรีทําหน้าที่หน่วยงานธุรการของคณะกรรมการตามวรรคหนึ่ง
และปฏิบัติหน้าที่อื่นตามที่ประธานกรรมการมอบหมายไปจนกว่าคณะกรรมการตามวรรคหนึ่งเห็นว่า
องค์การสามารถปฏิบัติหน้าที่ได้
มาตรา ๕๙ ในวาระเริ่มแรก ให้ดําเนินการสรรหาคณะกรรมการนโยบายภายในหนึ่งร้อย
แปดสิบวันนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ โดยให้สํานักงานปลัดสํานักนายกรัฐมนตรีทําหน้าที่
เป็นหน่วยงานธุรการในการสรรหา และให้คณะกรรมการนโยบายสรรหาผู้อํานวยการโดยเปิดกว้างจาก
ผู้ที่มีความรู้ความสามารถตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่คณะกรรมการนโยบายกําหนด
การสรรหาผู้อํานวยการตามวรรคหนึ่งต้องดําเนินการให้เสร็จสิ้นภายในหนึ่งร้อยยี่สิบวันนับแต่
วันที่คณะกรรมการนโยบายได้รับการแต่งตั้ง
มาตรา ๖๐ ให้รัฐบาลจัดสรรทุนประเดิมให้แก่องค์การตามจํานวนไม่เกินที่กําหนดไว้ใน
มาตรา ๑๒
มาตรา ๖๑ ในระหว่างที่ยังไม่มีคณะกรรมการกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์
แห่งชาติตามกฎหมายว่าด้วยองค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกํากับกิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์
และกิจการโทรคมนาคม ให้องค์การใช้คลื่นความถี่ตามที่ได้รับโอนมาตามมาตรา ๕๗ และได้รับยกเว้น
ไม่ต้องขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ตามกฎหมายว่าด้วย
วิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ไพบูลย์ วัฒนศิริธรรม
รองนายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรให้มีองค์การสื่อสาธารณะ
ซึ่งทําหน้าที่เป็นผู้นําในการผลิตและสร้างสรรค์รายการข่าวสารคุณภาพสูงที่จะเป็นประโยชน์ต่อสาธารณะ
และส่วนรวม โดยเน้นการมีส่วนร่วมของประชาชน เพื่อส่งเสริมให้มีการให้ข้อมูลที่ถูกต้องแท้จริงและสมดุล
และมุ่งยกระดับการเรียนรู้ของประชาชนทุกภาคส่วนให้ก้าวหน้าทันการเปลี่ยนแปลงของโลก รวมทั้ง
พัฒนาคุณภาพชีวิตของประชาชนและประเทศ และสร้างความยั่งยืนให้แก่ความเป็นพลเมืองและสังคมส่วนรวม
ผ่านทางบริการข่าวสารและสาระความรู้ นอกจากนี้เพื่อให้องค์การเป็นผู้นําความรู้ในทางวิทยาการต่าง ๆ
ขนบธรรมเนียมประเพณี และวัฒนธรรมอันดีงามของชาติที่ส่งเสริมให้คนในชาติมีความเป็นน้ําหนึ่งใจเดียวกัน
และเกิดความรักชาติ ภูมิใจในภาษา วัฒนธรรม และท้องถิ่นของตนเอง และกระตุ้นและส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์
การผลิตรายการของผู้ผลิตรายการอิสระ จึงจําเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
ต้นฉบับ: http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2551/A/008/1.PDF