pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เจ้าพระยาอัครมหาเสนา (สังข์)

เจ้าพระยาอัครมหาเสนา (สังข์) เป็นสมุหพระกลาโหมในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
==ประวัติ==
เจ้าพระยาอัครมหาเสนา (สังข์) เป็นบุตรของเจ้าขุนทองและเจ้าคุณทองอยู่พระพี่นางของสมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี มีน้องสาว 1 คน คือ หงส์ เป็นเจ้าจอมในรัชกาลที่ 1
เจ้าพระยาอัครมหาเสนา เดิมรับราชการในตำแหน่งจางวางมหาดเล็ก จนมีบรรดาศักดิ์เป็น พระยาศรีสุริยวงษ์ เจ้าพระยาพระคลัง (กร) เสนาบดีกรมท่าถึงแก่กรรม พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยจึงทรงโปรดเกล้าฯ ให้พระยาศรีสุริยวงษ์ (สังข์) เป็นเจ้าพระยาพระคลัง ว่าราชการกรมท่าแทน ต่อมาเจ้าพระยาวงศาสุรศักดิ์ (แสง วงศาโรจน์) ถึงแก่กรรม จึงทรงตั้งเจ้าพระยาพระคลัง (สังข์) เปนเจ้าพระยาอัครมหาเสนา สมุหพระกลาโหมแทน
ในวันงานพระราชทานเพลิงพระศพสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าประไพวดี กรมหลวงเทพยวดี เจ้าพระยาอัครมหาเสนา (สังข์) ได้เกิดเหตุทะเลาะวิวาทกับเจ้าพระยาอภัยภูธร (น้อย บุณยรัตพันธุ์) รัชกาลที่ 2 จึงโปรดเกล้าฯ ให้พระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์และพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นศักดิพลเสพเป็นตระลาการชำระความในครั้งนี้
หลวงอาวุธวิเศษประเทศพานิช (โรเบิร์ต ฮันเตอร์) หรือนายหันแตร ได้บันทึกถึงอุปนิสัยของเจ้าพระยาอัครมหาเสนา (สังข์) ไว้ว่า
"...ในเย็นวันที่ 5 มกราคม พวกเราได้ไปพบเจ้าพระยามหาเสนา หรือ กลาโหม ซึ่งเป็นเสนาบดีที่ 2 ของไทย... ท่านผู้นี้เป็นคนสูงอายุ กะประมาณเกือบ 70 ปี เป็นคนสุภาพ อารมณ์ดีที่สุดที่ข้าพเจ้าเคยพบมา..."
เจ้าพระยาอัครมหาเสนา (สังข์) ถึงแก่อสัญกรรมในปี พ.ศ. 2370 ไม่มีบุตรธิดา
== อ้างอิง ==
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมไทย
อัครมหาเสนา
สนธิสัญญาเบอร์นี
บุคคลในประวัติศาสตร์ไทย พ.ศ. 2325–2411
ฉัตรี

ฉัตรี เป็นคำเรียกศาลาทรงสูงที่เป็นองค์ประกอบสำหรับตกแต่งในสถาปัตยกรรมอินเดีย-อิสลาม และสถาปัตยกรรมอินเดีย ฉัตรีที่เก่าแก่ที่สุดในอนุทวีปอินเดียค้นพบที่ศาลอิบราฮิมในภเทรศวร สร้างขึ้นในปี 1159 ถึง 1175
==ดูเพิ่ม==
เซโนทาฟ
ยัสวันต์ กี ฉัตรี
ชาหาร์ตาค
คัพพอลา
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ArchNet Dictionary of Islamic Architecture: Chatri
Images of old chhatris Columbia University
รัฐราชสถาน
สถาปัตยกรรมอินเดีย
สถาปัตยกรรมมราฐา
สถาปัตยกรรมโมกุล
องค์ประกอบของสิ่งก่อสร้าง
คำและวลีภาษาฮินดี
สถาปัตยกรรมฮินดู
สถาปัตยกรรมอิสลาม
อนุสรณ์สถานในประเทศอินเดีย
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสกลนคร

จังหวัดสกลนคร มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 3 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
== ประวัติศาสตร์ ==
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดสกลนครมีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 3 คน คือ มาลีรัตน์ แก้วก่า เพ็ญศักดิ์ จักษุจินดา และ วิญญู อุฬารกุล
นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภามากครั้งที่สุด คือ 2 สมัย ได้แก่ นายดำเกิง วงศ์กาฬสินธุ์
สมาชิกวุฒิสภาสตรีชุดแรกของจังหวัดสกลนคร คือ นางสาวมาลีรัตน์ แก้วก่า และ นางเพ็ญศักดิ์ จักษุจินดา (จากการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2543)
== รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด ==
=== ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 8 พ.ศ. 2543 || width= 48% | ชุดที่ 9 พ.ศ. 2549
|-
| 1 || มาลีรัตน์ แก้วก่า || ดำเกิง วงศ์กาฬสินธุ์
|-
| 2 || เพ็ญศักดิ์ จักษุจินดา || สิทธิรัตน์ รัตนวิจารณ์
|-
| 3 || วิญญู อุฬารกุล || นริศร ทองธิราช
|}
=== ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 10 พ.ศ. 2551 || width= 48% | ชุดที่ 11 พ.ศ. 2557
|-
| 1 || ประดิษฐ์ ตันวัฒนะพงษ์ || ดำเกิง วงศ์กาฬสินธุ์
|}
==อ้างอิง==
สกลนคร
การเมืองจังหวัดสกลนคร
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดกาฬสินธุ์

จังหวัดกาฬสินธุ์ มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 3 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
== ประวัติศาสตร์ ==
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดกาฬสินธุ์มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 3 คน คือ ประศักดิ์ ณ กาฬสินธุ์ สมบัติ วรามิตร และ วิบูลย์ แช่มชื่น
สมาชิกวุฒิสภาสตรีคนแรกของจังหวัดกาฬสินธุ์ คือ นางชะม้อย วรามิตร (จากการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2549)
ตระกูลการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งมากที่สุด คือ
*วรามิตร (2 คน) ได้แก่ สมบัติ วรามิตร และ ชะม้อย วรามิตร
== รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด ==
=== ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 8 พ.ศ. 2543 || width= 48% | ชุดที่ 9 พ.ศ. 2549
|-
| rowspan=2 | 1 || ประศักดิ์ ณ กาฬสินธุ์ (เสียชีวิต) || rowspan=2 | ชะม้อย วรามิตร
|-
| เกรียงไกร ภูมิเหล่าแจ้ง (แทนนายประศักดิ์)
|-
| 2 || สมบัติ วรามิตร || นิพนธ์ ศรีธเรศ
|-
| 3 || วิบูลย์ แช่มชื่น || จำปี โยธารินทร์
|}
=== ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 10 พ.ศ. 2551 || width= 48% | ชุดที่ 11 พ.ศ. 2557
|-
| 1 || สิทธิศักดิ์ ยนต์ตระกูล || วิรัช พิมพะนิตย์
|}
==รูปภาพ==
ไฟล์:นิพนธ์ ศรีธเรศ.jpg|นายนิพนธ์ ศรีธเรศ
ไฟล์:สิทธิศักดิ์ ยนต์ตระกูล.JPG|นายสิทธิศักดิ์ ยนต์ตระกูล
==อ้างอิง==
กาฬสินธุ์
การเมืองจังหวัดกาฬสินธุ์
บรรพพฤกษศาสตร์

บรรพพฤกษศาสตร์ เป็นพฤกษศาสตร์และบรรพชีวินวิทยาแขนงหนึ่งที่มุ่งเน้นการกู้และระบุซากพืชจากชั้นหิน บรรพพฤกษศาสตร์ศึกษาฟอสซิลพืชบก รวมถึงโฟโตออโตทรอพทะเลในสมัยก่อนประวัติศาสตร์ เช่น สาหร่ายและเคลป์ สาขาวิชาที่เกี่ยวข้องกับบรรพพฤกษศาสตร์ ได้แก่ เรณูวิทยา ซึ่งศึกษาสปอร์และละอองเรณูทั้งจากชนิดที่ยังหลงเหลือและจากฟอสซิล
บรรพพฤกษศาสตร์มีส่วนสำคัญในการจำลองระบบนิเวศและภูมิอากาศสมัยดึกดำบรรพ์ รวมถึงความเข้าใจในวิวัฒนาการของพืช ซึ่งเกี่ยวข้องกับวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิต นอกจากนี้การหาอายุเปรียบเทียบหินพืช (phytoliths) อันเป็นโครงสร้างแข็งเกิดจากซิลิกาในซากพืชโบราณของบรรพพฤกษศาสตร์ยังมีส่วนในการเสริมสร้างองค์ความรู้เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และพืชในอดีตเรียกว่า บรรพพฤกษศาสตร์พื้นบ้าน (paleoethnobotany)
การศึกษาบรรพพฤกษศาสตร์ปรากฏชัดช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 จากงานของแอ็นสท์ ฟรีดริช ฟ็อน ชโลไธม์ นักบรรพชีวินวิทยาชาวเยอรมัน, คัสพาร์ มาเรีย ฟ็อน สเติร์นแบร์ก นักวิชาการชาวเช็ก และอาดอลฟ์-เตออดอร์ บรงญาร์ นักพฤกษศาสตร์ชาวฝรั่งเศส คำว่าบรรพพฤกษศาสตร์ตรงกับคำในภาษาอังกฤษคือ paleobotany ซึ่งมีรากศัพท์มาจากภาษากรีกโบราณสองคำคือ παλαιός (palaiós, เก่าแก่) และ βοτάνη (botánē, “พืช”)
== ภาพรวมของฟอสซิลพืช ==
ซากพืชมีท่อลำเลียงแท้ถูกพบครั้งแรกในฟอสซิลยุคไซลูเรียนในมหายุคพาลีโอโซอิก ขณะที่บางส่วนพบเป็นสปอร์หรือผิวเคลือบคิวทินกระจัดกระจายอยู่ในชั้นหินยุคออร์โดวิเชียน และเชื่อว่ามาจากพืชกลุ่มลิเวอร์เวิร์ตและมอสส์
ฟอสซิลขนาดใหญ่ของพืชพบมากในยุคดีโวเนียนตอนปลาย เช่น ลำต้น ใบของเฟิร์นและราก เชื่อกันว่าไม้ต้นยุคแรกสุดคือ Archaeopteris จากปลายยุคดีโวเนียนที่มีลำต้นคล้ายสนและใบคล้ายเฟิร์นที่เรียงตัวเป็นเกลียวบนกิ่งก้าน จนกระทั่งในค.ศ. 2007 มีการค้นพบฟอสซิลของ Wattieza จากยุคดีโวเนียนตอนกลาง ซึ่งปัจจุบันเชื่อว่าเป็นไม้ต้นยุคแรกสุด
พืชดอกพัฒนาในช่วงมหายุคมีโซโซอิก เรณูและใบของพืชดอกปรากฏครั้งแรกในยุคครีเทเชียสตอนต้น ประมาณ 130 ล้านปีที่แล้ว
== การคงสภาพฟอสซิลพืช ==
ฟอสซิลพืชถูกคงสภาพในหลายวิธี แต่ละวิธีจะบ่งบอกถึงข้อมูลพืชต้นทางต่างกัน โดยประเภทของการคงสภาพฟอสซิลพืช ได้แก่
แบบกดทับ (adpressions) เป็นประเภทที่พบได้ทั่วไป ฟอสซิลประเภทนี้จะให้รายละเอียดทางสัณฐานวิทยาที่ดี โดยเฉพาะส่วนของพืชที่มีด้านบน-ด้านล่างต่างกัน เช่น ใบ หากผิวเคลือบคิวทินถูกรักษาไว้จะทราบถึงรายละเอียดของอีพิเดอร์มิสของพืช
แบบกลายเป็นหิน (petrifactions) จะให้ข้อมูลเกี่ยวกับกายวิภาคของเซลล์เนื้อเยื่อพืชที่ละเอียด แบบกลายเป็นหินให้ข้อมูลทางสัณฐานวิทยาเช่นกัน แต่ต้องใช้การตัดเรียงลำดับ ซึ่งเป็นกระบวนการที่ยากและใช้เวลานาน
แบบพิมพ์หล่อ (moulds and casts) ฟอสซิลประเภทนี้มักคงสภาพส่วนที่แข็งของพืช เช่น ลำต้น เมล็ด มักให้ข้อมูลแบบสามมิติ ในกรณีที่เป็นซากลำต้นจะให้รายละเอียดความหนาแน่นของพืชต้นทาง อย่างไรก็ตามฟอสซิลประเภทนี้มักไม่คงรายละเอียดทางสัณฐานวิทยาหรือกายวิภาคของเซลล์
แบบกลายเป็นแร่เกิดกับที่ (authigenic mineralisations) ฟอสซิลประเภทนี้มักให้ข้อมูลทางสัณฐานวิทยาแบบสามมิติที่ละเอียดมาก และมีความสำคัญต่อการศึกษาโครงสร้างสืบพันธุ์ซึ่งในแบบกดทับจะพบผิดรูป อย่างไรก็ตามเนื่องจากมีลักษณะเป็นก้อนแร่ จะไม่ค่อยพบเป็นชิ้นขนาดใหญ่
แบบฟิวเซน (fusain) ฟอสซิลประเภทนี้มีลักษณะเป็นถ่านจากการถูกไฟเผา ซึ่งจะให้รายละเอียดทางสัณฐานวิทยาที่ดี ฟอสซิลของดอกไม้ยุคแรก ๆ พบเป็นแบบฟิวเซน
== อ้างอิง ==
บรรพชีวินวิทยา
พฤกษศาสตร์
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดร้อยเอ็ด

จังหวัดร้อยเอ็ด มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 4 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
== ประวัติศาสตร์ ==
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดร้อยเอ็ดมีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 4 คน คือ เกษม มาลัยศรี สุรชัย ดนัยตั้งตระกูล วิจิตร มโนสิทธิ์ศักดิ์ และ ประเกียรติ นาสิมมา
นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภามากครั้งที่สุด คือ 2 สมัย ได้แก่ นายจตุรงค์ ธีระกนก
ตระกูลการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งมากที่สุด คือ
*ดนัยตั้งตระกูล (2 คน) ได้แก่ สุรชัย ดนัยตั้งตระกูล และ สุรพร ดนัยตั้งตระกูล
== รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด ==
=== ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 8 พ.ศ. 2543 || width= 48% | ชุดที่ 9 พ.ศ. 2549
|-
| 1 || เกษม มาลัยศรี || วิรัช ประราศรี
|-
| 2 || สุรชัย ดนัยตั้งตระกูล || สานิต ว่องสันธพงษ์
|-
| 3 || วิจิตร มโนสิทธิ์ศักดิ์ || สุรพร ดนัยตั้งตระกูล
|-
| 4 || ประเกียรติ นาสิมมา || จตุรงค์ ธีระกนก
|}
=== ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 10 พ.ศ. 2551 || width= 48% | ชุดที่ 11 พ.ศ. 2557
|-
| 1 || จตุรงค์ ธีระกนก || สมเกียรติ พื้นแสน
|}
==รูปภาพ==
ไฟล์:สุรพร ดนัยตั้งตระกูล.jpg|นายสุรพร ดนัยตั้งตระกูล
==อ้างอิง==
ร้อยเอ็ด
การเมืองจังหวัดร้อยเอ็ด
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสุรินทร์

จังหวัดสุรินทร์ มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 4 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
== ประวัติศาสตร์ ==
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดสุรินทร์มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 4 คน คือ สมสิทธิ์ ศิริเจริญไชย อำนาจ เธียรประมุข เกษม รุ่งธนเกียรติ และ อุทัยพันธุ์ สงวนเสริมศรี
นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภามากครั้งที่สุด คือ 2 สมัย ได้แก่ นายอนันต์ อริยะชัยพาณิชย์
สมาชิกวุฒิสภาสตรีคนแรกของจังหวัดสุรินทร์ คือ นางกนกกาญจน์ ควรหา (จากการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2549)
== รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด ==
=== ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 8 พ.ศ. 2543 || width= 48% | ชุดที่ 9 พ.ศ. 2549
|-
| 1 || สมสิทธิ์ ศิริเจริญไชย || เกษมศักดิ์ แสนโภชน์
|-
| rowspan=2| 2 || อำนาจ เธียรประมุข (เสียชีวิต) || rowspan=2| อนันต์ อริยะชัยพาณิชย์
|-
| สรรพกิจ ปรีชาชนะชัย (แทนนายอำนาจ)
|-
| rowspan=2| 3 || เกษม รุ่งธนเกียรติ (ลาออก) || rowspan=2| ยรรยง ร่วมพัฒนา
|-
| ปริญญา กรวยทอง (แทนนายเกษม)
|-
| 4 || อุทัยพันธุ์ สงวนเสริมศรี || กนกกาญจน์ ควรหา
|}
=== ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 10 พ.ศ. 2551 || width= 48% | ชุดที่ 11 พ.ศ. 2557
|-
| 1 || อนันต์ อริยะชัยพาณิชย์ || นุรุทธิ์ เจริญพันธ์
|}
==อ้างอิง==
สุรินทร์
การเมืองจังหวัดสุรินทร์
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดศรีสะเกษ

จังหวัดศรีสะเกษ มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 5 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
== ประวัติศาสตร์ ==
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดศรีสะเกษมีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 5 คน คือ ชวาล มหาสุวีระชัย ชิต เจริญประเสริฐ ณรงค์สิทธิ์ เครือรัตน์ จิโรจน์ โชติพันธุ์ และ กรองกาญจน์ วีสมหมาย
นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภามากครั้งที่สุด คือ 2 สมัย ได้แก่ นายจิตติพจน์ วิริยะโรจน์ และ นางสาววิลัดดา อินฉัตร
สมาชิกวุฒิสภาสตรีคนแรกของจังหวัดศรีสะเกษ คือ นางกรองกาญจน์ วีสมหมาย (จากการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2543)
ตระกูลการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งมากที่สุด คือ
*อินฉัตร (2 คน) ได้แก่ สุนีย์ อินฉัตร และ วิลัดดา อินฉัตร
== รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด ==
=== ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 8 พ.ศ. 2543 || width= 48% | ชุดที่ 9 พ.ศ. 2549
|-
| rowspan=2 | 1 || ชวาล มหาสุวีระชัย (ถูกคัดค้าน) || rowspan=2 | ผ่องศรี แซ่จึง
|-
| สุนีย์ อินฉัตร (แทนนายชวาล)
|-
| 2 || ชิต เจริญประเสริฐ (ถูกคัดค้าน/ได้รับเลือกตั้งใหม่) || ไพโรจน์ วงศ์พรหม
|-
| 3 || ณรงค์สิทธิ์ เครือรัตน์ || วิลัดดา อินฉัตร
|-
| 4 || จิโรจน์ โชติพันธุ์ || จิตติพจน์ วิริยะโรจน์
|-
| 5 || กรองกาญจน์ วีสมหมาย || กรีศักดิ์ ไพบูลย์
|}
=== ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 10 พ.ศ. 2551 || width= 48% | ชุดที่ 11 พ.ศ. 2557
|-
| 1 || จิตติพจน์ วิริยะโรจน์ || วิลัดดา อินฉัตร
|}
==อ้างอิง==
ศรีสะเกษ
การเมืองจังหวัดศรีสะเกษ
เจ้าฟ้าอภัย

เจ้าฟ้าอภัย เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 กับกรมหลวงราชานุรักษ์ ภายหลังได้ทำสงครามแย่งชิงราชบัลลังก์กับกรมพระราชวังบวรสถานมงคล (สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ) ที่สุดกรมพระราชวังบวรสถานมงคลเป็นฝ่ายชนะ ทรงถูกสำเร็จโทษ
==พระประวัติ==
เจ้าฟ้าอภัย เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 กับกรมหลวงราชานุรักษ์ มีพระเชษฐภคินี พระเชษฐา พระอนุชาร่วมพระมารดา 6 พระองค์ คือ
เจ้าฟ้าหญิงเทพ
เจ้าฟ้าหญิงประทุม
เจ้าฟ้านเรนทร กรมขุนสุเรนทรพิทักษ์
เจ้าฟ้าอภัย
เจ้าฟ้าปรเมศร์
เจ้าฟ้าชายทับ
ในขณะที่สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 ทรงพระประชวรหนักนั้น พระองค์ตัดสินพระทัยยกราชสมบัติให้แก่เจ้าฟ้านเรนทร พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ แต่เจ้าฟ้านเรนทรไม่รับสืบราชสมบัติเพราะเห็นว่ามีกรมพระราชวังบวรฯ ซึ่งสมควรได้สืบราชสมบัติมากกว่าจึงทรงผนวช พระเจ้าท้ายสระจึงยกราชสมบัติให้แก่เจ้าฟ้าอภัย พระราชโอรสองค์รอง ภายหลังการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 จึงได้เกิดการสู้รบกันระหว่างกรมพระราชวังบวรสถานมงคลกับพระราชโอรสของพระเจ้าท้ายสระคือเจ้าฟ้าอภัยและเจ้าฟ้าปรเมศร์ อันเนื่องมาจากพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศในขณะนั้นทรงดำรงพระอิสริยยศที่กรมพระราชวังบวรสถานมงคล มีสิทธิที่จะขึ้นครองราชสมบัติสืบต่อพระเชษฐาอย่างถูกต้อง แต่เมื่อพระเจ้าท้ายสระใกล้สวรรคตกลับยกราชสมบัติให้แก่เจ้าฟ้าอภัย เป็นเหตุให้เกิดการต่อสู้แย่งชิงราชบัลลังก์จนกลายเป็นสงครามกลางเมือง กินระยะเวลาไม่ต่ำกว่า 1 ปี
คำให้การชาวกรุงเก่า ระบุว่าภายหลังเหตุการณ์สงบแล้ว กรมพระราชวังบวรสถานมงคลจึงได้ขึ้นครองราชย์เฉลิมพระนามว่าพระมหาธรรมราชา (แต่ในบัญชีพระนามเจ้านายว่าพระเจ้าบรมราชา) และสำเร็จโทษเจ้าฟ้าอภัย และ เจ้าฟ้าปรเมศร์
== พงศาวลี ==
==อ้างอิง==
ราชวงศ์บ้านพลูหลวง
เจ้าฟ้า
ผู้ถูกสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดอุบลราชธานี

จังหวัดอุบลราชธานี มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 6 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
== ประวัติศาสตร์ ==
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดอุบลราชธานีมีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 6 คน คือ นิรันดร์ พิทักษ์วัชระ วีระศักดิ์ จินารัตน์ วิชัย ครองยุติ อมร นิลเปรม มลิวัลย์ เงินหมื่น และ วิลาวัลย์ ตันวัฒนะพงษ์
สมาชิกวุฒิสภาสตรีชุดแรกของจังหวัดอุบลราชธานี คือ นางมลิวัลย์ เงินหมื่น และ นางวิลาวัลย์ ตันวัฒนะพงษ์ (จากการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2543)
== รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด ==
=== ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 8 พ.ศ. 2543 || width= 48% | ชุดที่ 9 พ.ศ. 2549
|-
| 1 || นิรันดร์ พิทักษ์วัชระ (ถูกคัดค้าน/ได้รับเลือกตั้งใหม่) || กานต์ กัลป์ตินันท์
|-
| rowspan=2 | 2 || วีระศักดิ์ จินารัตน์ (ถูกคัดค้าน) || rowspan=2 | ยอดยุทธ เดชรุ่งเรือง
|-
| สนิท จันทรวงศ์ (แทนนายวีระศักดิ์)
|-
| 3 || วิชัย ครองยุติ || เรืองยศ โภคกุลกานนท์
|-
| 4 || อมร นิลเปรม || นิทรา เทียมสุวรรณ
|-
| 5 || มลิวัลย์ เงินหมื่น || เพ็ญพักตร์ ศรีทอง
|-
| 6 || วิลาวัลย์ ตันวัฒนะพงษ์ || วิจิตร ศรีแสง
|}
=== ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 10 พ.ศ. 2551 || width= 48% | ชุดที่ 11 พ.ศ. 2557
|-
| 1 || ถนอม ส่งเสริม || สมชาย เหล่าสายเชื้อ
|}
==อ้างอิง==
อุบลราชธานี
การเมืองจังหวัดอุบลราชธานี
เจ้าฟ้าปรเมศร์

เจ้าฟ้าปรเมศร์ เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 กับกรมหลวงราชานุรักษ์ ภายหลังได้ช่วยพระเชษฐาคือ เจ้าฟ้าอภัย ทำสงครามแย่งชิงราชบัลลังก์กับกรมพระราชวังบวรสถานมงคล (สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ) ที่สุดกรมพระราชวังบวรสถานมงคลเป็นฝ่ายชนะ ทรงถูกสำเร็จโทษ
==พระประวัติ==
เจ้าฟ้าปรเมศร์ เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 กับกรมหลวงราชานุรักษ์ มีพระเชษฐภคินี พระเชษฐา พระอนุชาร่วมพระมารดา 6 พระองค์ คือ
เจ้าฟ้าหญิงเทพ
เจ้าฟ้าหญิงประทุม
เจ้าฟ้านเรนทร กรมขุนสุเรนทรพิทักษ์
เจ้าฟ้าอภัย
เจ้าฟ้าปรเมศร์
เจ้าฟ้าชายทับ
ในขณะที่สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 ทรงพระประชวรหนักนั้น พระองค์ตัดสินพระทัยยกราชสมบัติให้แก่เจ้าฟ้านเรนทร พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ แต่เจ้าฟ้านเรนทรไม่รับสืบราชสมบัติเพราะเห็นว่ามีกรมพระราชวังบวรฯ ซึ่งสมควรได้สืบราชสมบัติมากกว่าจึงทรงผนวช พระเจ้าท้ายสระจึงยกราชสมบัติให้แก่เจ้าฟ้าอภัย พระราชโอรสองค์รอง ภายหลังการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 จึงได้เกิดการสู้รบกันระหว่างกรมพระราชวังบวรสถานมงคลกับพระราชโอรสของพระเจ้าท้ายสระคือเจ้าฟ้าอภัยและเจ้าฟ้าปรเมศร์ อันเนื่องมาจากพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศในขณะนั้นทรงดำรงพระอิสริยยศที่กรมพระราชวังบวรสถานมงคล มีสิทธิที่จะขึ้นครองราชสมบัติสืบต่อพระเชษฐาอย่างถูกต้อง แต่เมื่อพระเจ้าท้ายสระใกล้สวรรคตกลับยกราชสมบัติให้แก่เจ้าฟ้าอภัย เป็นเหตุให้เกิดการต่อสู้แย่งชิงราชบัลลังก์จนกลายเป็นสงครามกลางเมือง กินระยะเวลาไม่ต่ำกว่า 1 ปี
คำให้การชาวกรุงเก่า ระบุว่าภายหลังเหตุการณ์สงบแล้ว กรมพระราชวังบวรสถานมงคลจึงได้ขึ้นครองราชย์เฉลิมพระนามว่าพระมหาธรรมราชา (แต่ในบัญชีพระนามเจ้านายว่าพระเจ้าบรมราชา) และสำเร็จโทษเจ้าฟ้าอภัย และ เจ้าฟ้าปรเมศร์
== พงศาวลี ==
==อ้างอิง==
ราชวงศ์บ้านพลูหลวง
เจ้าฟ้า
ผู้ถูกสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์
พระองค์เจ้าชื่น

พระองค์เจ้าชื่น เป็นพระราชธิดาในเจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์ ประสูติแต่หม่อมเจ้าหญิงสวย
==พระประวัติ==
พระองค์เจ้าชื่น เป็นพระราชธิดาในเจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์ ประสูติแต่หม่อมเจ้าหญิงสวย มีพระเชษฐภคินีร่วมพระมารดา 3 พระองค์ คือ
พระองค์เจ้าหญิงมิตร
พระองค์เจ้าหญิงทับ
พระองค์เจ้าหญิงชื่น
พ.ศ. 2278 ในต้นรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ขณะที่ทรงพระประชวรอยู่นั้น กรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ซึ่งทรงผนวชอยู่ที่วัดยอดเกาะ ได้เสด็จย้ายมาอยู่ที่วัดโคกแสง ภายในพระนคร เมื่อได้ทราบว่าพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศประชวรจึงได้มาเข้าเฝ้าอยู่เนือง ๆ เนื่องจากกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ ทรงสนิทกับสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศอย่างมาก ทำให้เจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์เกิดความระแวงขึ้น พระองค์จึงตรัสให้พระองค์เจ้าชื่นและพระองค์เจ้าเกิดไปนิมนต์เจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์เข้ามายังพระราชวังหน้าเพื่อมาเยี่ยมพระราชบิดา เมื่อเจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์เสด็จมาถึง พระองค์ได้ใช้พระแสงดาบฟันเจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ แต่ไม่ทรงได้รับบาดเจ็บเพียงถูกแต่ผ้าจีวรขาดเท่านั้น เมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเห็นดังนั้นจึงเกรงพระราชอาญาแล้วจึงเสด็จไปยังตำหนักกรมหลวงอภัยนุชิต
หลังจากนั้น เจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์เสด็จเข้าเฝ้าสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ และพระองค์ตรัสถามว่า เหตุใดผ้าจีวรจึงขาด เจ้าฟ้าพระฯ กรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ถวายพระพรว่ากรมขุนเสนาพิทักษ์หยอกท่าน เมื่อเจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ถวายพระพรลาสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศแล้ว กรมหลวงอภัยนุชิตได้เสด็จมาอ้อนวอนและตรัสว่าถ้าท่านไม่ช่วยในคราวนี้เห็นทีกรมขุนเสนาพิทักษ์คงสิ้น เจ้าฟ้าพระฯ กรมขุนสุเรนทรพิทักษ์จึงตรัสว่าคงมีแต่ร่มกาสาวพัตรเท่านั้นที่จะช่วยได้ กรมหลวงอภัยนุชิตจึงพากรมขุนเสนาพิทักษ์เสด็จออกผนวชทันทีที่วัดโคกแสง มีพระนามฉายาว่า "สิริปาโล"
ในครั้งนั้นสมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวทรงพระพิโรธกรมขุนเสนาพิทักษ์มาก มีพระราชดำรัสให้ค้นหาตัวจนทั่วพระราชวัง แต่พบเพียงพระองค์เจ้าชื่นและพระองค์เจ้าเกิดที่สมรู้ร่วมคิดเท่านั้น จึงมีพระราชดำรัสให้นำตัวทั้ง 2 พระองค์ไปสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์
==อ้างอิง==
ราชวงศ์บ้านพลูหลวง
พระองค์เจ้า
ผู้ถูกสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์
พระองค์เจ้าเกิด

พระองค์เจ้าเกิด หรือ พระองค์เจ้าฉาย หรือ พระองค์เจ้าฉัตร เป็นพระราชธิดาในเจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์ ประสูติแต่หม่อมเหม
==พระประวัติ==
พระองค์เจ้าเกิด เป็นพระราชธิดาในเจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์ ประสูติแต่หม่อมเหม ทรงมีพระนามอื่นอีกว่า พระองค์เจ้าฉาย หรือ พระองค์เจ้าฉัตร
พ.ศ. 2278 ในต้นรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ขณะที่ทรงพระประชวรอยู่นั้น กรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ซึ่งทรงผนวชอยู่ที่วัดยอดเกาะ ได้เสด็จย้ายมาอยู่ที่วัดโคกแสง ภายในพระนคร เมื่อได้ทราบว่าพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศประชวรจึงได้มาเข้าเฝ้าอยู่เนือง ๆ เนื่องจากกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ ทรงสนิทกับสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศอย่างมาก ทำให้เจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์เกิดความระแวงขึ้น พระองค์จึงตรัสให้พระองค์เจ้าชื่นและพระองค์เจ้าเกิดไปนิมนต์เจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์เข้ามายังพระราชวังหน้าเพื่อมาเยี่ยมพระราชบิดา เมื่อเจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์เสด็จมาถึง พระองค์ได้ใช้พระแสงดาบฟันเจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ แต่ไม่ทรงได้รับบาดเจ็บเพียงถูกแต่ผ้าจีวรขาดเท่านั้น เมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเห็นดังนั้นจึงเกรงพระราชอาญาแล้วจึงเสด็จไปยังตำหนักกรมหลวงอภัยนุชิต
หลังจากนั้น เจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์เสด็จเข้าเฝ้าสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ และพระองค์ตรัสถามว่า เหตุใดผ้าจีวรจึงขาด เจ้าฟ้าพระฯ กรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ถวายพระพรว่ากรมขุนเสนาพิทักษ์หยอกท่าน เมื่อเจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ถวายพระพรลาสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศแล้ว กรมหลวงอภัยนุชิตได้เสด็จมาอ้อนวอนและตรัสว่าถ้าท่านไม่ช่วยในคราวนี้เห็นทีกรมขุนเสนาพิทักษ์คงสิ้น เจ้าฟ้าพระฯ กรมขุนสุเรนทรพิทักษ์จึงตรัสว่าคงมีแต่ร่มกาสาวพัตรเท่านั้นที่จะช่วยได้ กรมหลวงอภัยนุชิตจึงพากรมขุนเสนาพิทักษ์เสด็จออกผนวชทันทีที่วัดโคกแสง มีพระนามฉายาว่า "สิริปาโล"
ในครั้งนั้นสมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวทรงพระพิโรธกรมขุนเสนาพิทักษ์มาก มีพระราชดำรัสให้ค้นหาตัวจนทั่วพระราชวัง แต่พบเพียงพระองค์เจ้าชื่นและพระองค์เจ้าเกิดที่สมรู้ร่วมคิดเท่านั้น จึงมีพระราชดำรัสให้นำตัวทั้ง 2 พระองค์ไปสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์
==อ้างอิง==
ราชวงศ์บ้านพลูหลวง
พระองค์เจ้า
ผู้ถูกสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์