pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
มากาดาน

มากาดาน (Magadan; Магадан|p=məɡɐˈdan) เป็นเมืองท่าและศูนย์กลางการปกครองของแคว้นมากาดัน ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่บนอ่าวนากาเยฟในทะเลโอค็อตสค์ (ภายในอ่าวเทาอิ) และเป็นเมืองที่เป็นเหมือนประตูสู่ภูมิภาคโคลีมา
== สภาพภูมิอากาศ ==
มากาดานมีภูมิอากาศแบบไม่มีฤดูแล้งหนาวภาคพื้นสมุทร (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Dfc) ฤดูหนาวจะยืดเยื้อและหนาวมาก โดยมีอุณหภูมิต่ำกว่าศูนย์ถึงหกเดือน ทำให้ดินยังคงแข็งอย่างถาวร อุณหภูมิเฉลี่ยบนชายฝั่งทะเลโอค็อตสค์อยู่ในช่วง −22 °C (−8 °F) ในเดือนมกราคม ถึง +12 °C (54 °F) ในเดือนกรกฎาคม และอุณหภูมิเฉลี่ยภายในแผ่นดินอยู่ในช่วงตั้งแต่ −38 °C (−36 °F) ในเดือนมกราคม ถึง +16 °C (61 °F) ในเดือนกรกฎาคม เนื่องจากสภาพอากาศที่ชื้นในเดือนตุลาคมและพฤศจิกายน ก้อนหิมะจึงก่อตัวเร็วขึ้น ซึ่งจะคงอยู่ตลอดฤดูหนาว แม้ว่าอิทธิพลจากที่สูงในไซบีเรียจะทำให้ปริมาณหยาดน้ำฟ้าลดลงตลอดหลายเดือนก็ตาม
อุณหภูมิสูงสุด: 27.2 °C (81.0 °F) เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2021
อุณหภูมิต่ำสุด: −37 °C (−35 °F) เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1995
เดือนที่อบอุ่นที่สุด: 14.1 °C (57.4 °F) ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009
เดือนที่หนาวที่สุด: −25.0 °C (-13.0 °F) ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1933
ปีที่ร้อนที่สุด: −1.3 °C (29.7 °F) ในปี ค.ศ. 2017
ปีที่หนาวที่สุด: −5.0 °C (23.0 °F) ในปี ค.ศ. 1967
ปริมาณน้ำฝนรายวันสูงสุด: 108 มิลลิเมตร (4.3 นิ้ว) ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2014
เดือนที่ฝนตกชุก: 306 มิลลิเมตร (12.0 นิ้ว) ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2014
ปีที่ฝนตกชุก: 1,004 มิลลิเมตร (39.5 นิ้ว) ในปี ค.ศ. 1950
ปีที่แห้งที่สุด: 226 มิลลิเมตร (8.9 นิ้ว) ในปี ค.ศ. 1947
== เศรษฐกิจและโครงสร้างพื้นฐาน ==
=== การขนส่ง ===
Kolyma_road01010038.jpg|ทางหลวงโคลีมา อาร์504 ใกล้มากาดัน
Russian route R-504 map.svg|ทางหลวงโคลีมา R504
Magadan-port.jpg|ท่าเรือมากาดัน
Весенний аэропорт Магадан.jpg|ท่าอากาศยานโซโกล
Магадан._Депо.jpg|สถานีรถไฟเดิมของสายมากาดัน-ปาลัตกา
== การศึกษา ==
มหาวิทยาลัยรัฐนอร์ธ-อีสเทิร์น (СВГУ เดิมชื่อ มหาวิทยาลัยนานาชาตินอร์ธเทิร์น)
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศรัสเซีย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญไมเคิลและจอร์จ

เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญไมเคิลและจอร์จ (The Most Distinguished Order of Saint Michael and Saint George) เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของสหราชอาณาจักร สถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2361 โดยสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร ชื่อเครื่องราชอิสริยาภรณ์ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่อัครทูตสวรรค์มีคาเอลและนักบุญจอร์จ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้เดิมถูกสร้างมาเพื่อมอบให้กับเจ้าหน้าที่ทางการทหารในสงครามนโปเลียนและส่วนมากสมาชิกแห่งอิสริยาภรณ์นี้มักเป็นบุรุษ แต่ปัจจุบันเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้พระมหากษัตริย์หรือสมเด็จพระราชินีนาถจะพระราชทานให้กับบุรุษและสตรีทั้งชาวอังกฤษและชาวต่างประเทศที่กระทำคุณประโยชน์อย่างยิ่งในราชการแห่งสหราชอาณาจักรรวมถึงเครือจักรภพ
== ประวัติ ==
สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 ซึ่งขณะนั้นกำลังเป็นเจ้าชายผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ได้ทรงสร้างเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้เพื่อรำลึกถึงเหล่าอารักขาในหมู่เกาะไอโอเนียนซึ่งขณะนั้นยังอยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษ และเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ถูกบรรจุลงในรัฐธรรมนูญเมื่อ พ.ศ. 2360 โดยพระราชทานให้แก่ชนพื้นเมืองและเจ้าหน้าที่ในหมู่เกาะไอโอเนียนและเกาะมอลตา รวมถึงเจ้าหน้าที่ทาการทหารในสงครามนโปเลียน ต่อมาใน พ.ศ. 2404 หมู่เกาะไอโอเนียนตกอยู่ภายใต้การปกครองของประเทศกรีซ เครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้จึงพระราชทานให้แก่ข้าราชการที่รับใช้เบื้องพระยุคลบาทของพระมหากษัตริย์หรือสมเด็จพระราชินีนาถ และสำหรับผู้กระทำคุณประโยชน์อย่างยิ่งยวดต่อองค์พระมหากษัตริย์หรือสมเด็จพระราชินีนาถ รวมถึงชาวต่างประเทศ ซึ่งผู้ว่าราชการเมืองในสหราชอาณาจักรคือสมาชิกแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ และโดยส่วนมากสมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้มักเป็นบุรุษ
ต่อมาใน พ.ศ. 2508 มีการแก้กฎหมายให้มีการพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ให้แก่สตรีเป็นครั้งแรก โดยพระราชทานให้แก่อีฟลิน บาร์ค ในชั้นตริตาภรณ์เมื่อ พ.ศ. 2510
==ลำดับชั้น==
เครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้มีทั้งสิ้นสามชั้น ดังตารางต่อไปนี้
== สมาชิกแห่งอิสริยาภรณ์ ==
=== ชาวไทย ===
จอมพล แปลก พิบูลสงคราม
บรรหาร ศิลปอาชา
แก้วขวัญ วัชโรทัย
จิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยา
หลวงประดิษฐ์มนูธรรม ปรีดีย์ พนมยงค์
จอมพล ถนอม กิตติขจร
=== ชาวต่างประเทศ ===
สมเด็จพระราชาธิบดีฮะมัด บิน อีซา อัลเคาะลีฟะฮ์
สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ที่ 2 แห่งจอร์แดน
สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัสซานัล โบลเกียห์
มุฮัมมัด บิน รอชิด อาล มักตูม
อัลเบร์โต ฟูฆิโมริ
== อ้างอิง ==
เครื่องราชอิสริยาภรณ์สหราชอาณาจักร
นิโคตินาไมด์ไรโบไซด์

นิโคตินาไมด์ไรโบไซด์ (Nicotinamide riboside, NR, SR647) เป็นสารประกอบเคมีกลุ่ม ไพริดีน-นิวคลีโอไซด์ ซึ่งเป็นโคเอนไซม์ที่ละลายน้ำได้ คล้ายกับวิตามินบี 3 ทำหน้าที่เป็นสารตั้งต้นของนิโคตินาไมด์อะดินีนไดนิวคลีโอไทด์ หรือ NAD+
== เคมี ==
นิโคตินาไมด์ไรโบไซด์ (nicotinamide β-riboside หรือ N-ribosylnicotinamide) เป็นไรโบไซด์ที่ถูกเปลี่ยนแปลงโดยเอนไซม์ไรโบซิลนิโคตินาไมด์ไคเนส (ribosylnicotinamide kinase; EC 2.7.1.22) ให้เป็นนิโคตินาไมด์อะดินีนไดนิวคลีโอไทด์ (NAD+) ผ่านทาง นิโคตินาไมด์โมโนนิวคลีโอไทด์ (nicotinamide mononucleotide, NMN):
ATP + N-ribosylnicotinamide → ADP + NMN
== ลักษณะเฉพาะ ==
นิโคตินาไมด์ไรโบไซด์ (NR) ได้รับการอธิบายครั้งแรกใน พ.ศ. 2487 ว่าเป็น	สารเร่งการเจริญเติบโต (Factor V) ของแบคทีเรีย Haemophilus influenzae มีการอธิบายแฟกเตอร์ V ที่ทำให้บริสุทธิ์จากโลหิตว่าประกอบด้วยสารสามชนิดคือ NAD+, NMN และ NR โดยที่ NR เป็นสารที่เร่งการเจริญเติบโตของเชื้อ H. influenzae ได้มากที่สุด ในทางตรงกันข้าม H. influenzae ไม่เติบโตในอาหารเลี้ยงเชื้อที่มีกรดนิโคตินิก, นิโคตินาไมด์, ทริปโตเฟน หรือกรดแอสปาร์ติก ซึ่งก่อนหน้านี้เคยอธิบายว่าเป็นสารตั้งต้นของ NAD+
ในปี พ.ศ. 2543 การทดสอบในยีสต์ Sir2 แสดงว่า NAD+ ขึ้นอยู่กับเอนไซม์ดีอะซิติเลสของโปรตีนไลซีน โดยการสังเคราะห์ NAD+ ในยีสต์อาจดำเนินการผ่านกรดนิโคตินิกโมโนนิวคลีโอไทด์ (NAMN) เท่านั้น ถ้าเอนไซม์สังเคราะห์ NAD+ จากการไฮโดรไลซ์กลูตามีนในยีสต์ถูกขจัดออก ยีสต์ยังคงสามารถเติบโตได้เมื่อมี NR
ในเวลาต่อมาได้มีการทดลองการแปลงนิโคตินาไมด์ไรโบไซด์เป็น NMN โดยเอนไซม์นิโคตินาไมด์ไรโบไซด์ไคเนส ให้ผลในหลอดทดลอง (in vitro) และในร่างกาย (in vivo)
== ศักยภาพการใช้งาน ==
จากการศึกษาของศูนย์ข้อมูลเทคโนโลยีชีวภาพแห่งชาติ (NCBI) ในหนูทดลองพบว่านิโคตินาไมด์ไรโบไซด์ สามารถเพิ่มความเข้มข้นของ NAD+ ในเนื้อเยื่อได้ การศึกษาอื่น ๆ แสดงให้เห็นว่าสารประกอบนี้อาจมีผลในการป้องกันโรคอัลไซเมอร์ ซึ่งอาจเนื่องมาจากการเพิ่มขึ้นของ NAD+ ในสมอง นอกจากนี้ยังแสดงให้เห็นว่าการเผาผลาญไขมันในหนูลดลง นอกจากนี้ยังช่วยลดความเสี่ยงของโรคเบาหวานและฟื้นฟูสภาพ อย่างไรก็ตาม ไม่มีผลการทดลองในมนุษย์
== ดูเพิ่ม ==
ไนอาซิน
== อ้างอิง ==
โมโนแซ็กคาไรด์
ไพริดีน
คาร์บอกซาไมด์
แคเรนซ์ เจ้าหนูจอมป่วน

แคเรนซ์ เจ้าหนูจอมป่วน (Clarence) เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศสหรัฐอเมริกา ออกอากาศทางช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์ค สร้างโดย สกายเลอร์ เพจ ฉายตอนแรกเมื่อวันที่ 14 เมษายน 2014 ถึงวันที่ 24 มิถุนายน 2018
== ตัวละคร ==
=== ตัวละครหลัก ===
แคเรนซ์ เวนเดิล (Clarence Wendle)
เจฟฟรีย์ "เจฟฟ์" แรนเดลล์ (Jeffrey "Jeff" Randell)
ไรอัน "ซูโม่" ซูมูกิ (Ryan "Sumo" Sumouski)
แมรี่ เวนเดิล (Mary Wendle)
ชาร์ลส "ชาด" แคสเวลล์ III (Charles "Chad" Caswell III)
=== ตัวละครอื่น ๆ ===
เชลซี คีชีโคนี่ (Chelsea Keezheekoni)
คุณเมลานี เบเกอร์ (Ms. Melanie Baker)
เบลสัน โนเลส (Belson Noles)
นาธาน สปริงเฟลโลว์ (Nathan Springfellow)
ดัสติน คอนเวย์ (Dustin Conway)
เพอร์ซี ดาห์เมอร์ (Percy Dahmer)
บรีน (Breehn)
คิมเบอร์ลี "คิมบี้" คนุตสัน (Kimberly "Kimby" Knutson)
มาเลสก้า (Malessica)
คอร์ทลิน (Courtlin)
โจชัว "จอช" ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด (Joshua "Josh" Maverick)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
การ์ตูนอเมริกัน
รายการโทรทัศน์ภาษาอังกฤษ
รายการโทรทัศน์ช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์ค
แอนิเมชันเกี่ยวกับความหลากหลายทางเพศ
รายการโทรทัศน์อเมริกันที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2557
รายการโทรทัศน์อเมริกันที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2561
โรงเรียนในวรรณกรรม
เดอะ ครู้ดส์: ตะลุยโลกใบใหม่

เดอะ ครู้ดส์: ตะลุยโลกใบใหม่ (The Croods: A New Age) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชัน 3 มิติ ของดรีมเวิร์กสแอนิเมชัน ปี ค.ศ. 2563 ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ภาคต่อจากภาพยนตร์ เดอะ ครู้ดส์ กำกับโดย โจเอล ครอว์ฟอร์ด ให้เสียงพากย์โดย นิโคลัส เคจ, เอมมา สโตน, ไรอัน เรย์โนลส์, แคทเธอรีน คีเนอร์, คลาร์ก ดุ๊ก และ คลอริส ลีชแมน สมทบด้วย ปีเตอร์ ดิงเคลจ, เลสลี่ แมน และ เคลลี่ มารี ทราน
== เนื้อเรื่อง ==
== ตัวละครและเสียงพากย์ ==
นิโคลัส เคจ รับบท กร๊าก ครู้ด (Grug Crood)
เอมมา สโตน รับบท อีป ครู้ด (Eep Crood)
ไรอัน เรย์โนลส์ รับบท กาย (Guy)
เคลลี่ มารี ทราน รับบท ดอว์น เบตเตอร์แมน (Dawn Betterman)
ปีเตอร์ ดิงเคลจ รับบท ฟิล เบตเตอร์แมน (Phil Betterman)
เลสลี่ แมน รับบท หวัง เบตเตอร์แมน (Hope Betterman)
แคทเธอรีน คีเนอร์ รับบท อุกก้า ครู้ด (Ugga Crood)
คลาร์ก ดุ๊ก รับบท ตุ๊ง ครู้ด (Thunk Crood)
คลอริส ลีชแมน รับบท แกรน (Gran)
เคลีย์ ครอว์ฟอร์ด รับบท แซนดี้ ครู้ด (Sandy Crood)
คริส แซนเดอร์ส รับบท เบลท์ (Belt)
เจมส์ ไรอัน รับบท ซาช (Sash)
เมลิสซ่า ดิสนีย์ รับบท แม่ของกาย (Guy's Mom)
โจเอล ครอว์ฟอร์ด รับบท พ่อของกาย (Guy's Dad)
ยานูเอล เมอร์คาโด รับบท ชาแมน มังกี้ (Shaman Monkey)
ไรอัน เนย์เลอร์ รับบท ครีโป มังกี้ (Creepo Monkey)
== การตอบรับ ==
รอตเทนโทเมโทส์รายงานว่าร้อยละ 77 ของผู้วิจารณ์ 151 คนได้ให้ความเห็นในเชิงบวก ขณะที่คะแนนเฉลี่ยของภาพยนตร์อยู่ที่ 6.5 เต็ม 10 คะแนน เมทาคริติกรายงานว่าภาพยนตร์มีคะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 56 เต็ม 100 คะแนน ซึ่งประเมินโดยผู้วิจารณ์ 26 คน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2563
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์อเมริกัน 3 มิติ
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
คลองบางนางเกรง

คลองบางนางเกรง บ้างเขียนว่า คลองบางนางเกร็ง เป็นคลองลัดทางฝั่งซ้ายของแม่น้ำเจ้าพระยา ในอำเภอพระประแดงและอำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ
==ประวัติ==
ตามประวัติกล่าวว่าคลองขุดขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา ในสมัยสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม (ครองราชย์ พ.ศ. 2154–2171) พระองค์ทรงเห็นว่าแผ่นดินตรงปากแม่น้ำเจ้าพระยามีตลิ่งงอกออกไปจึงโปรดให้ขุดคลองแยกจากแม่น้ำเจ้าพระยาเพื่อการสัญจรและขนส่ง ทั้งนี้ยังขุดคลองบางด้วนและคลองบางหมูด้วย โดยฝั่งขวาของแม่น้ำเจ้าพระยาโปรดให้ขุดคลองบางปลากด แผนที่โดยเอ็งเงิลแบร์ท เค็มพ์เฟอร์ พ.ศ. 2223 ปรากฏชื่อของ Bantianphia หรือ บางเจ้าพระยา เป็นชุมชนปากน้ำหน้าด่านตั้งอยู่ปากคลองบางนางเกรง และยังมีอาคารของทางราชการตั้งอยู่ด้วย
คลองบางนางเกรงมีปัญหาเรื่องมลพิษทางน้ำ เมื่อ่ พ.ศ. 2553 กรีนพีซเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ประจำประเทศไทย  รายงานว่าตัวอย่างน้ำที่เก็บจากคลองบางนางเกรงพบปนเปื้อนสารโนนิลฟีนอลและไตร-ไอโซ-บิวทิลฟอสเฟต (TiBP)  และยังพบทองแดงและนิกเกิลสูงกว่าค่ามาตรฐานน้ำผิวดินของไทยถึง 2 เท่า นอกจากนี้ตัวอย่างตะกอนดินจากคลองบางนางเกร็งยังปนเปื้อนโครเมียม ทองแดง สังกะสี และนิกเกิลสูงที่สุดในตัวอย่างตะกอนดินทั้งหมดที่เก็บในการศึกษาครั้งนี้ โดยค่าสังกะสีและนิกเกิลมีค่าสูงกว่าค่าความเข้มข้นพื้นฐานปกติถึง 30 และ 80 เท่า ตามลำดับ
เมื่อ พ.ศ. 2564 มีการสร้างสถานีสูบน้ำบริเวณคลองบางนางเกรง เป็นจุดที่รองรับน้ำในพื้นที่เทศบาลตำบลบางเมืองและเทศบาลตำบลสำโรงเหนือจากคลองขุดสายย่อยต่าง ๆ ก่อนจะระบายลงสู่แม่น้ำเจ้าพระยา และยังมีเครื่องสูบน้ำ เครื่องคัดแยกวัชพืชและขยะ พร้อมระบบสังเกตการณ์จากกล้องวงจรปิด มาตรวัดระดับน้ำและหอสำหรับเจ้าหน้าที่ โดยมีองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการได้ดำเนินการออกแบบก่อสร้างและควบคุมงานเอง แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2564
==สถานที่ริมคลอง==
บริเวณปากคลองเป็นที่ตั้งของวัดบางนางเกรง วัดอื่นที่ตั้งอยู่ริมคลองได้แก่ วัดบางด้วนใน และวัดสวนส้ม
==อ้างอิง==
บางนางเกรง
บางนางเกรง
คลองชายทะเล

คลองชายทะเล หรือ คลองใหม่ บางทีก็เรียก คลองชลประทาน เป็นคลองที่ขุดเชื่อมระหว่างคลองบางปิ้งที่อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ไหลขนานชายฝั่งทะเลและถนนสุขุมวิท ผ่านอำเภอบางบ่อไปบรรจบคลองสำโรงที่อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา ความยาวในเขตจังหวัดสมุทรปราการ 36.850 กิโลเมตร ปัจจุบันยังเป็นที่ตั้งของสถานีสูบน้ำขนาดใหญ่ 7 แห่ง
คลองชายทะเลมีบทบาทสำคัญช่วยป้องกันและแก้ไขปัญหาน้ำท่วม โดยเฉพาะในเขตพื้นที่นิคมอุตสาหกรรมและโรงงานในเขตจังหวัดฉะเชิงเทราและสมุทรปราการ รวมทั้งสนามบินสุวรรณภูมิ ทำหน้าที่เป็นบ่อพักน้ำหรือรับน้ำ กล่าวคือได้ใช้แนวถนนสุขุมวิทเป็นคันกั้นน้ำทะเลที่หนุนท่วมขึ้นมาบนชายฝั่งทะเล และใช้พื้นที่ด้านในของถนนสุขุมวิทเป็นพื้นที่พักน้ำที่ไหลมาจากตอนบน การก่อสร้างสถานีสูบน้ำตามคลองต่าง ๆ เลียบถนนสุขุมวิทตามแนวคลองชายทะเล สามารถระบายน้ำขังออกทะเล 267 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที ทำให้น้ำตามคลองต่าง ๆ ของพื้นที่ด้านบน ไหลลงสู่ด้านล่างได้สะดวกรวดเร็วขึ้น
คลองชายทะเลยังตัดกับสะพานน้ำยกระดับที่สร้างขึ้นจากแนวพระราชดำริของ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เมื่อ พ.ศ. 2546  เปิดใช้อย่างเป็นทางการ เมื่อ พ.ศ. 2553
==อ้างอิง==
ชายทะเล
ชายทะเล
ชายทะเล
รายชื่อผู้ถือธงชาติไลบีเรียในโอลิมปิก

รายชื่อผู้ถือธงที่ได้เป็นตัวแทนของประเทศไลบีเรียในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก
ผู้ถือธงจะถือธงประจำชาติของประเทศของตนในพิธีเปิดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก
{|class="wikitable sortable"
! # !! ปีแข่งขัน !! ฤดูกาล !! ผู้ถือธง !! กีฬา
|-
| 9 (ร่วม)|| 2020 || ฤดูร้อน || อีโบนี่ มอร์ริสัน || กรีฑา
|-
| 9 (ร่วม)|| 2020 || ฤดูร้อน || โจเซฟ ฟานบุลเลห์ || กรีฑา
|-
| 8 || 2016 || ฤดูร้อน || เอ็มมานูเอล มาตาดี || กรีฑา
|-
| 7 || 2012 || ฤดูร้อน || โพบาย กูตู-อากอย || กรีฑา
|-
| 6 || 2008 || ฤดูร้อน || จังกี้ แอดดี้ || กรีฑา
|-
| 5 || 2004 || ฤดูร้อน || กลาดิส ทอมป์สัน || กรีฑา
|-
| 4 || 2000 || ฤดูร้อน || คูตี้ มาเวน || กรีฑา
|-
| 3 || 1996 || ฤดูร้อน || คูตี้ มาเวน || กรีฑา
|-
| 2 || 1984 || ฤดูร้อน || วอลเลซ โอบีย์ || กรีฑา
|-
| 1 || 1972 || ฤดูร้อน || โทมัส ฮาว || กรีฑา
|}
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศไลบีเรียในโอลิมปิก
== อ้างอิง ==
 
ไลบีเรีย
นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติไลบีเรีย
ทวงคืน

ทวงคืน (Fearless Love) เป็นภาพยนตร์ไทยแนวโรแมนติกคอมเมดี-สยองขวัญ ของค่ายเอ็ม พิคเจอร์ส และเลเซอร์แคท เป็นผลงานกำกับภาพยนตร์เรื่องที่ 4 ของวรเวช ดานุวงศ์ ซึ่งยังได้นำแสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้ ร่วมด้วยอังศุมาลิน สิรภัทรศักดิ์เมธา, กวี ตันจรารักษ์, สมชาย เข็มกลัด, และ เศรษฐพงศ์ เพียงพอ เข้าฉายในวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2565
== นักแสดง ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
เรือบรรทุกเครื่องบินฮิริว

{|
|}
เรือบรรทุกเครื่องบินฮิริว  เป็นเรือบรรทุกอากาศยานที่กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นสร้างขึ้น โดยเธอมีส่วนร่วมในการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์, ยุทธการที่เกาะเวก และการทิ้งระเบิดดาร์วิน
เรือฮิริวเข้าร่วมกองทัพอากาศยานที่ 1 ในยุทธนาวีที่มิดเวย์เมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1942 ต่อมาเมื่อทิ้งระเบิดใส่กองทัพอเมริกันบนอะทอลล์แล้ว เรือฮิริวและเรืออื่น ๆ อีกสามลำถูกอากาศยานอเมริกันและเรือบรรทุกอื่น ๆ คือ เอนเทอร์ไพรซ์, ฮอร์เนต, และยอร์กทาวน์ เข้าโจมตีจากมิดเวย์  เครื่องบินดำดิ่งทิ้งระเบิดจากเรือยอร์กทาวน์และเอนเทอร์ไพรซ์ได้จมเรือฮิริว การสูญเสียของฮิริวและเรือบรรทุกเครื่องบินสามลำของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นที่มิดเวย์เป็นความพ่ายแพ้ทางยุทธศาสตร์ที่สำคัญสำหรับญี่ปุ่นและมีส่วนที่สำคัญต่อชัยชนะอย่างล้นหลามของฝ่ายสัมพันธมิตรในมหาสมุทรแปซิฟิก
== ดูเพิ่ม ==
เรือบรรทุกเครื่องบินคางะ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
WW2DB: Hiryu
Dutch Maritime Disasters in the Dutch East Indies, 1941–1942
Commissioning ceremony on Japanese navy aircraft carrier Hiryu, near Yokosuka, Ja...HD Stock Footage
เรือรบญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
เรือที่ต่อในญี่ปุ่น
ฮ
ฮ
เรือบรรทุกอากาศยาน
ฮ
เรืออับปางในสงครามโลกครั้งที่สอง
เรืออับปางในมหาสมุทรแปซิฟิกระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
เรือที่ถูกจมโดยเครื่องบินสหรัฐ
เรือบรรทุกอากาศยานที่ถูกจมโดยเครื่องบิน
ฮ
เรือในยุทธนาวีที่มิดเวย์
ฮ
ฮ
ตำบลโคกกลาง (อำเภอประทาย)

โคกกลาง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอประทาย จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลโคกกลาง
== อาณาเขตติดต่อ ==
ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลประทาย และตำบลทุงสว่าง (อำเภอประทาย)
ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลหนองหลัก (อำเภอชุมพวง)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลดอนมัน (อำเภอประทาย)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลทุ่งสว่าง (อำเภอประทาย) และตำบลกระชอน (อำเภอพิมาย)
== การปกครอง ==
ตำบลโคกกลาง แบ่งการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน คือ
หมู่ที่ 1 โคกกลาง
หมู่ที่ 2 หนองเรือ
หมู่ที่ 3 หนองแสง
หมู่ที่ 4 ละเลิงหิน
หมู่ที่ 5 หนองกรด
หมู่ที่ 6 ดอนมัน
หมู่ที่ 7 หนองเสา
หมู่ที่ 8 หนองกอก
หมู่ที่ 9 ใหม่โคกกลาง
== สถานที่สำคัญ ==
การศึกษา
โรงเรียน
* โรงเรียนดอนมัน
* โรงเรียนบ้านละเลิงหิน
* โรงเรียนบ้านหนองแสง
* โรงเรียนหนองกรดวิทยา
การศาสนา
วัด/สำนักสงฆ์
* วัดโคกกลาง
* วัดบ้านละเลิงหิน
* วัดสว่างศรีโพธยาราม
* วัดหนองกอก
* วัดหนองแสง
== อ้างอิง ==
โคกกลาง
โคกกลาง
ตำบลเมืองโดน

เมืองโดน เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอประทาย จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองโดน ตั้งอยู่ห่างจากอำเภอประทาย ประมาณ 17 กิโลเมตร
== อาณาเขตติดต่อ ==
ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลโนนเพ็ด (อำเภอประทาย), ตำบลโนนธาตุ และตำบลหนองสองห้อง (อำเภอหนองสองห้อง จังหวัดขอนแก่น)
ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลหนองค่าย และตำบลหนองพลวง (อำเภอประทาย)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลทองหลาง (อำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์ จังหวัดบุรีรัมย์)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลหันห้วยทราย (อำเภอประทาย)
== การปกครอง ==
ตำบลเมืองโดน แบ่งการปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน คือ
หมู่ที่ 1 เมืองโดน
หมู่ที่ 2 โนนเมือง
หมู่ที่ 3 ดอนวัว
หมู่ที่ 4 ดอนยาว
หมู่ที่ 5 หนองคู
หมู่ที่ 6 หนองม่วงน้อย
หมู่ที่ 7 หนองแวง
== สถานที่สำคัญ ==
การศึกษา
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก 1 แห่ง
โรงเรียน
* โรงเรียนบ้านดอนวัว
* โรงเรียนบ้านดอนสามัคคี
* โรงเรียนวัดบ้านหนองคู
* โรงเรียนหนองม่วงหนองแวง
* โรงเรียนเมืองโดนสำโรง (ขยายโอกาส)
การสาธารณสุข
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล หนองคู
การศาสนา
วัด/สำนักสงฆ์
* วัดบ้านเมืองโดน
* วัดบ้านดอนวัว
* วัดบ้านดอนยาว
* วัดบ้านหนองคู
* วัดบ้านหนองม่วงน้อย
* สำนักสงฆ์บ้านโนนเมือง
* สำนักสงฆ์วัดป่าเมตตา
* สำนักสงฆ์วัดป่าบ้านหนองคู
* สำนักสงฆ์บ้านหนองแวง
== อ้างอิง ==
เมืองโดน
เมืองโดน
ตำบลเมืองปัก

เมืองปัก เป็นตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลเมืองเมืองปัก และ เทศบาลตำบลปักธงชัย
== อาณาเขตติดต่อ ==
ทิศเหนือ ติดต่อ ตำบลโคกไทย และตำบลธงชัยเหนือ (อำเภอปักธงชัย)
ทิศใต้ ติดต่อ ตำบลโคกไทย (อำเภอปักธงชัย)
ทิศตะวันออก ติดต่อ ตำบลงิ้ว และตำบลนกออก (อำเภอปักธงชัย)
ทิศตะวันตก ติดต่อ ตำบลตะคุ (อำเภอปักธงชัย)
== การปกครอง ==
=== หมู่บ้าน ===
หมู่ที่ 1 เมืองปัก (เขต ทม.)
หมู่ที่ 2 ธงชัย (เขต ทม.)
หมู่ที่ 3 วังหมี (เขต ทม.)
หมู่ที่ 4 นาแค (เขต ทต.)
หมู่ที่ 5 โรงนา (เขต ทต.)
หมู่ที่ 6 ดู่ (เขต ทต.)
หมู่ที่ 7 หนองไผ่ (เขต ทต.)
หมู่ที่ 8 วังดู่ (เขต ทม.)
หมู่ที่ 9 ขอนขว้าง (เขต ทต.)
หมู่ที่ 10 โนนตูม (เขต ทต และ ทม.)
หมู่ที่ 11 ตลาดเก่า (เขต ทม.)
หมู่ที่ 12 บ่อปลา (เขต ทม.)
หมู่ที่ 13 ไชยโย (เขต ทม.)
หมู่ที่ 14 ชัยมงคล (เขต ทม.)
หมู่ที่ 15 หนองโสน (เขต ทต และ ทม.)
หมู่ที่ 16 ดู่ใน (เขต ทต.)
หมู่ที่ 17 ดำรงสุข (เขต ทม.)
หมู่ที่ 18 ใหม่โรงนา (เขต ทต.)
== การปกครองส่วนท้องถิ่น ==
พื้นที่ของตำบลเมืองปัก อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ
สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลเมืองปัก ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564
== สถานที่สำคัญ ==
การศึกษา
โรงเรียนประถมศึกษา
* โรงเรียนบ้านดู่ (สหราษฎร์วิทยา)
* โรงเรียนบ้านเมืองปักสามัคคี
* โรงเรียนปักธงชัยชุณหะวัณวิทยาคาร
* โรงเรียนโพธิ์ทองวิทยา
โรงเรียนเอกชน
* โรงเรียนมารีย์ธงชัย
* โรงเรียนสายมิตรปักธงชัย 7
* โรงเรียนอนุศาสน์วิทยา
โรงเรียนมัธยมศึกษา
* โรงเรียนปักธงชัยประชานิรมิต
การศาสนา
วัด/สำนักสงฆ์
* วัดกลางปักธงชัย
* วัดนาแค
* วัดโนนขุนชัย
* วัดโพธิ์ทอง
* วัดโพธิ์เมืองปัก
* วัดโพธิ์ศรี
* วัดใหม่รวมจิต
* วัดอัมพวัน
* วัดป่าเวฬุวัน (ธรรมยุติกนิกาย)
== อ้างอิง ==
เมืองปัก
ตำบลตะขบ

ตะขบ เป็นตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลตะขบ และ องค์การบริหารส่วนตำบลตะขบ
== อาณาเขตติดต่อ ==
ทิศเหนือ ติดต่อ ตำบลมะเกลือเก่า ตำบลมะเกลือใหม่ ตำบลหนองตะไก้ (อำเภอสูงเนิน) และตำบลตะคุ (อำเภอปักธงชัย)
ทิศใต้ ติดต่อ ตำบลระเริง ตำบลวังหมี และตำบลวังน้ำเขียว (อำเภอวังน้ำเขียว)
ทิศตะวันออก ติดต่อ ตำบลสุขเกษม และตำบลลำนางแก้ว (อำเภอปักธงชัย)
ทิศตะวันตก ติดต่อ ตำบลระเริง (อำเภอวังน้ำเขียว), ตำบลคลองม่วง (อำเภอปากช่อง) และตำบลมะเกลือใหม่ (อำเภอสูงเนิน)
== การปกครอง ==
=== หมู่บ้าน ===
หมู่ที่ 1 ตะขบ (เขต ทต. และ อบต.)
หมู่ที่ 2 ยางกระทุง (เขต อบต.)
หมู่ที่ 3 กุดคล้า (เขต อบต.)
หมู่ที่ 4 บุชะอม (เขต อบต.)
หมู่ที่ 5 คลองน้ำขาว (เขต อบต.)
หมู่ที่ 6 น้อย (เขต อบต.)
หมู่ที่ 7 หนองไผ่ (เขต อบต.)
หมู่ที่ 8 คลองสาริกา (เขต อบต.)
หมู่ที่ 9 บุหัวช้าง (เขต ทต. และ อบต.)
หมู่ที่ 10 โคกสำราญ (เขต อบต.)
หมู่ที่ 11 หนองปล้อง (เขต อบต.)
หมู่ที่ 12 โคกเหิบ (เขต อบต.)
หมู่ที่ 13 ตะเคียนคู่ (เขต อบต.)
หมู่ที่ 14 โคกตะกุด (เขต อบต.)
หมู่ที่ 15 เขาพญาปราบ (เขต อบต.)
หมู่ที่ 16 คลองน้ำซับ (เขต อบต.)
หมู่ที่ 17 หนองรังกา (เขต ทต. และ อบต.)
หมู่ที่ 18 หนองไทรงาม (เขต อบต.)
หมู่ที่ 19 ชุมชนพัฒนา (เขต อบต.)
หมู่ที่ 20 หนองบอน (เขต อบต.)
หมู่ที่ 21 โนนสมบูรณ์ (เขต อบต.)
หมู่ที่ 22 สวนพัฒนา (เขต อบต.)
== การปกครองส่วนท้องถิ่น ==
พื้นที่ของตำบลตะขบ อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ
สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลตะขบ ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564
== สถานที่สำคัญ ==
การศึกษา
โรงเรียนประถมศึกษา
* โรงเรียนชุมชนบ้านตะขบ
* โรงเรียนบ้านเขาพญาปราบ
* โรงเรียนบ้านคลองสาริกา
* โรงเรียนบ้านโคกสำราญ
* โรงเรียนบ้านน้อย
* โรงเรียนบ้านบุหัวช้าง
* โรงเรียนบ้านยางกระทุง
* โรงเรียนป่าไม้อุทิศ 2
* โรงเรียนอนุบาลเทศบาลตำบลตะขบ
โรงเรียนมัธยมศึกษา
* โรงเรียนลำพระเพลิงพิทยาคม
การศาสนา
วัด/สำนักสงฆ์
* วัดเขาพญาปราบ
* วัดโคกสำราญ
* วัดโคกสำราญ
* วัดตะขบ
* วัดบุหัวช้าง
* วัดยางกระทุง
* วัดสุกศรีงาม
* วัดหนองปล้อง
* วัดหนองไผ่
== อ้างอิง ==
ตะขบ
โอริออล

โอริออล หรือ โอเรล (Oryol หรือ Orel; Орёл|p=ɐˈrʲɵl, lit. eagle) หรือที่รู้จักในชื่อ โอริออล (Oriol) เป็นนครและศูนย์กลางการปกครองของแคว้นโอริออล ตั้งอยู่บนแม่น้ำโอกา ประมาณ 368 กิโลเมตร (229 ไมล์) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมอสโก เป็นส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์กลาง และ เขตเศรษฐกิจกลาง
== ภูมิศาสตร์ ==
=== เขตเวลา ===
โอริออลมีเขตเวลาเดียวกับมอสโก (เวลามอสโก) เวลาเทียบกับ UTC คือ +3.00 18
=== ที่ตั้ง ===
โอริออลตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโอคาและแม่น้ำสาขาออร์ลิก ในที่ราบสูงรัสเซียกลางของที่ราบยุโรปตะวันออก ห่างจากมอสโกไปทางตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 368 กิโลเมตร (229 ไมล์)
=== สภาพภูมิอากาศ ===
คีรอฟมีภูมิอากาศแบบไม่มีฤดูแล้งอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Dfb) ฤดูหนาวอากาศหนาวปานกลางและเปลี่ยนแปลงได้ ครึ่งแรกนุ่มนวลกว่า รองลงมามักจะอุ่นขึ้น ฤดูร้อนอากาศอบอุ่น ในปีที่แยกจากกัน อาจมีฝนตกหรือร้อนและแห้งแล้ง
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศรัสเซีย
เปนซา

เปนซา (Penza; Пе́нза|p=ˈpʲɛnzə) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและศูนย์กลางการปกครองของแคว้นเปนซา ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำซูรา เมืองตั้งอยู่ห่างจากมอสโกไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 625 กิโลเมตร (388 ไมล์) จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 เปนซามีประชากร 517,311 คน ถือเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 38 ของประเทศรัสเซีย
== สภาพภูมิอากาศ ==
เปนซามีภูมิอากาศชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Dfb) มีฤดูหนาวที่ยาวนานและฤดูร้อนที่อบอุ่น คลื่นความร้อนในเดือนมิถุนายน กรกฎาคม และสิงหาคม 2010 ทำให้อุณหภูมิจากมาตรฐานเดิมสูงขึ้น 15 °C (27 °F) ในเปนซา
== การขนส่ง ==
เปนซาเป็นชุมทางรถไฟสายสำคัญและตั้งอยู่บนทางหลวงหมายเลข M5 ที่เชื่อมระหว่างมอสโกและเชเลียบินสค์ สนามบินเปนซาให้บริการเที่ยวบินภายในประเทศ การขนส่งสาธารณะในพื้นที่ ได้แก่ รถโดยสาร รถเข็น และมาร์ชรุตคา (แท็กซี่แบบมีเส้นทาง)
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศรัสเซีย
ตำบลลำนางแก้ว

ลำนางแก้ว เป็นตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลตะขบ และ เทศบาลตำบลลำนางแก้ว
== อาณาเขตติดต่อ ==
ทิศเหนือ ติดต่อ ตำบลตะขบ และตําบลบ่อปลาทอง (อำเภอปักธงชัย)
ทิศใต้ ติดต่อ ตำบลวังน้ำเขียว (อำเภอวังน้ำเขียว)
ทิศตะวันออก ติดต่อ ตําบลบ่อปลาทอง และตําบลภูหลวง (อำเภอปักธงชัย)
ทิศตะวันตก ติดต่อ ตําบลตะขบ (อำเภอปักธงชัย)
== การปกครอง ==
=== หมู่บ้าน ===
หมู่ที่ 1 ลำนางแก้ว
หมู่ที่ 2 พัดทะเล
หมู่ที่ 3 ลำประโคน
หมู่ที่ 4 โนนสำโรง
หมู่ที่ 5 ลำประโคนเหนือ
หมู่ที่ 6 ซับยาง
หมู่ที่ 7 ซับน้อย
หมู่ที่ 8 วังตะเคียน
หมู่ที่ 9 โนนทอง
== การปกครองส่วนท้องถิ่น ==
พื้นที่ของตำบลลำนางแก้ว อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ
สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลลำนางแก้ว ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564
== สถานที่สำคัญ ==
การศึกษา
โรงเรียนประถมศึกษา
* โรงเรียนบ้านคลองซับน้อยสามัคคี
* โรงเรียนบ้านพัดทะเล
* โรงเรียนบ้านลำนางแก้ว
* โรงเรียนบ้านวังตะเคียน
การศาสนา
วัด/สำนักสงฆ์
* วัดซับน้อย
* วัดซับยาง
* วัดบ้านกลาง
* วัดบ้านลำประโคนเหนือ
* วัดบุญสถิตย์
* วัดพระบึง
* วัดพัดทะเล
* วัดลำประโคน
* วัดวังตะเคียน
* วัดห้วยแก้วสันติธรรม
== อ้างอิง ==
ลำนางแก้ว
เรียซัน

เรียซัน (Ryazan; Рязань|p=rʲɪˈzanʲ|a=ru-Ryazan.ogg) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและศูนย์กลางการปกครองของแคว้นเรียซัน ประเทศรัสเซีย เมืองนี้ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโอกา ในภาคกลางของรัสเซีย ห่างจากกรุงมอสโกไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 196 กิโลเมตร (122 ไมล์) เรียซันเป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดของรัสเซีย
จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 เรียซันมีประชากร 524,927 คน เพิ่มขึ้นจาก 521,560 ในปี พ.ศ. 2545 ทำให้เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 33 ของรัสเซีย และเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 4 ในภาคกลางของรัสเซีย รองจากมอสโกว โวโรเนจ และยาโรสลาฟล์
เมืองเก่าซึ่งปัจจุบันถูกตั้งชื่อว่า สตาปายาเรียซัน (Старая Рязань|lit=เรียซันเก่า) ตั้งอยู่ 50 กิโลเมตรทางตะวันออกของเรียซันสมัยใหม่ในช่วงปลายยุคกลาง และทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงของอาณาเขตของเรียซันจนถึงการรุกรานของมองโกลในจักรวรรดิรุสเคียฟในปี พ.ศ. 1237 ระหว่างการล้อมเรียซัน มันกลายเป็นหนึ่งในเมืองแรกในรัสเซียที่ถูกปิดล้อมและถูกทำลายจนหมดสิ้น ต่อมาเมืองหลวงถูกย้ายไปที่ เพอรีสลาฟล์-รีซานสกี (Переяславль-Рязанский) และต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น เรียซัน ตามคำสั่งของเยกาเจรีนามหาราชินี ในปี ค.ศ. 1778 อย่างไรก็ตาม โอลด์เรียซัน ไม่เคยสร้างขึ้นมาใหม่
เมืองนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ เรียซันเครมลิน ซึ่งเป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ พิพิธภัณฑ์พอซฮาโลสติน พิพิธภัณฑ์ศิลปะที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในรัสเซีย พิพิธภัณฑสถาน-มรดกนักวิชาการ ไอ.พี. พาฟลอฟ; และพิพิธภัณฑ์การบินระยะไกลเรียซัน
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศรัสเซีย