pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
Thismia kobensis

Thismia kobensis เป็นชนิดของพืชดอกจากสกุล Thismia ในวงศ์ Burmanniaceae
พืชชนิดนี้เคยเป็นตัวอย่างชนิดเดียวที่ค้นพบใน ค.ศ. 1992 ที่โคเบะ ประเทศญี่ปุ่น และเก็บรักษาไว้โดยไม่มีการระบุตัวตน แม้ว่าเดิมจะกำหนดให้เป็นสกุล Oxygyne ก็ตาม ในการสำรวจช่วง ค.ศ. 1993 ถึง 1999 ไม่มีตัวอย่างชนิดใหม่ที่พบเลย และที่อยู่อาศัยเดิมของพืชชนิดนี้ถูกทำลายจากการพัฒนาที่ดินใน ค.ศ. 1999 T. kobensis ได้รับการประกาศว่าสูญพันธุ์ใน ค.ศ. 2010 เนื่องจากการทำลายถิ่นฐานธรรมชาติและการทำลายป่า ภายหลังได้รับการระบุเป็นพืชในสกุล Thismia ใน ค.ศ. 2018
ต่อมาใน ค.ศ. 2021 มีผู้ค้นพบพืชชนิดนี้อีกครั้งห่างจากที่ตั้งเดิมประมาณ 30 กิโลเมตร โดยตัวอย่างพืชชนิดนี้ 20 ต้นพบในสวนต้นสน จากนั้นมีการตีพิมพ์ข่าวการค้นพบใหม่ใน ค.ศ. 2023
== อ้างอิง ==
Burmanniaceae
พืชปรสิต
ไอแวน หนึ่งเดียวตัวนี้

ไอแวน หนึ่งเดียวตัวนี้ (The One and Only Ivan) เป็นวรรณกรรมใน ค.ศ. 2012 ที่เขียนโดยแคทเธอรีน แอปเปิลเกต และวาดภาพโดยแพทรีเซีย แคสเทอเลา โดยมีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับกอริลลาหลังเงินชื่อไอแวนที่อาศัยอยู่ในกรงที่ห้าง และเขียนขึ้นตามมุมมองของไอแวน หนังสือนี้ชนะเลิศรางวัลนิวเบอรีใน ค.ศ. 2013 และได้รับรางวัลอื่น ๆ อีกหลายรางวัล และปัจจุบันได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงหลายรายการ จากนั้นใน ค.ศ. 2020 มีภาคต่อชื่อ เดอะวันแอนด์ออนลีบ๊อบ (The One and Only Bob) ที่มีเนื้อเรื่องจากมุมองของบ๊อบ สุนัขที่เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของไอแวน
==เนื่อเรื่อง==
==ตัวละคร==
ไอแวน (Ivan): กอริลลาที่มีชีวิตเรียบง่าย อาศัยอยู่ในห้างบิ๊กท็อปเป็นเวลา 27 ปี ไอแวนใช้ชีวิตส่วนใหญ่ภายใต้การถูกจองจำ ทั้งในบ้านมนุษย์หรือที่ทางออก 8 ห้างบิ๊กท็อป เขามีความจำเกี่ยวกับชีวิตก่อนถูกกุมขังน้อยนิด และพอใจกับชีวิตของเขาในห้างามากขึ้น เมื่อเรื่องราวดำเนินไป ไอแวนตัดสินใจว่าชีวิตของเขาไม่เป็นที่พอใจ และเขาทำงานเพื่อช่วยรูบีและตัวเขาเองด้วยการพาทั้งสองไปที่สวนสัตว์ที่ทั้งคู่จะใช้ชีวิตที่เหลือ
สเตลลา (Stella): ช้างอาวุโสที่เคยอาศัยอยู่ในคณะละครสัตว์เดินทาง ก่อนที่เธอจะได้รับบาดเจ็บและถูกขายให้กับแม็ก สเตลลามีความทรงจำที่ยาวนาน และอยากอยู่ในสวนสัตว์มากกว่า เธอให้คำสัญญาแก่ไอแวนว่าถ้าเธอดูแลรูบีไม่ได้ก็จะให้เขาดูแลรูบีต่อ เธอเสียชีวิตจากการติดเชื้อที่เท้า
บ๊อบ (Bob): สุนัขจรจัดที่อาศัยอยู่ในที่อยู่ของไอแวน บ๊อบพอใจที่เป็นสุนัขจรจัด และไม่มีความปรารถนาที่จะรับเลี้ยงในบ้านของมนุษย์ ในตอนท้ายของหนังสือ มีการกล่าวโดยนัยว่าครอบครัวของจูเลียรับเขา
แม็ก (Mack): เข้าของห้างและตัวตลกละครสัตว์นอกเวลา เขาซื่อไอแวนจากนักล่าสัตว์ที่จับเขาที่บ้านในแอฟริกา แม็กไม่ค่อยปรากฏในหนังสือนี้ โดยทั่วไปเขาดูเป็นคนดี อย่างไรก็ตาม ธุรกิจของเขากำลังประสบความล้มเหลวและไม่มีเงินพอที่จะรักษาห้างเหมือนเมื่อก่อนได้ การกระทำของเขาต่อสเตลลากับรูบีเป็นสิ่งที่กระตุ้นให้ไอแวนพยายามให้รูบีย้ายไปสวนสัตว์ในที่สุด
จอร์จ (George): ผู้ดูแลห้าง จอร์จเป็นคนดีที่ดูแลสัตว์และตัวห้าง อย่างไรก็ตาม เขามีความขัดแย้งในการช่วยเหลือทั้งสองเนื่องจากกลัวตกงาน
จูเลีย (Julia): ลูกสาวของจอร์จที่เป็นแรงบันดาลใจให้ไอแวนรักการวาดรูป จูเลียทำงานช่วยไอแวนให้ย้ายรุบีกับสัตว์ชนิดอื่นไปที่สวนสัตว์
รูบี (Ruby): ลูกช้างที่เพิ่งเข้าห้าง รูบีเพิ่งสูญเสียแม่ไปเมื่อไม่นานมานี้ และไม่เคยได้รับการฝึกฝนการแสดงละครสัตว์มาก่อน การปฏิบัติของรูบีด้วยน้ำมือของแม็กคือสิ่งที่ผลักดันให้ไอแวนพยายามหาทางช่วยชีวิตเธอในท้ายที่สุด เธอยังสามารถบอกได้ว่าบุคคลนั้นโกหกหรือไม่
เทลมา (Thelma): นกแก้วพูดซ้ำที่อาศัยอยู่ในห้าง
คินยานี (Kinyani): กอริลลาเพศเมียที่ไอแวนพบในสวนสัตว์
มายา (Maya): เจ้าของสวนสัตว์ที่นำไอแวนและรูบีกับสัตว์ทั้งหมดจากห้างบิ๊กท็อปไปยังสวนสัตว์
เมอร์ฟี (Murphy): กระต่ายขาวในละครสัตว์ที่ทำหน้าที่ขับรถดับเพลิงขนาดเล็กรอบ ๆ และฉีดผู้คนด้วยสายฉีดน้ำ
== แรงบันดาลใจ ==
แม้ว่า ไอแวน หนึ่งเดียวตัวนี้ เป็นเรื่องแต่งทั้งหมด เนื้อเรื่องนี้ได้แรงบันดาลใจจากเรื่องจริงของไอแวนที่ประสบกับชะตาเดียวกันเป็นเวลา 27 ปี ก่อนที่ทางสวนสัตว์แอตแลนตาจะนำไอแวนมารับเลี้ยงใน ค.ศ. 1994
== คำตอบรับ ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
The One and Only Ivan at Goodreads
Obituary of Ivan on npr.org blog
วรรณกรรมอเมริกันที่นำไปดัดแปลงเป็นภาพยนตร์
วรรณกรรมโดยเค. เอ. แอปเปิลเกต
ผลงานที่ชนะรางวัลนิวเบอรี
วรรณกรรมเด็กเกี่ยวกับสัตว์
กอริลลาในนิยาย
วรรณกรรมแบบเล่าเรื่องในมุมมองบุคคลที่หนึ่ง
หนังสือของฮาร์เปอร์คอลลินส์
จัว หลิน

จัว หลิน (จีน: 桌林; พินอิน: Zhuō Lín) (6 เมษายน พ.ศ. 2459 – 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2552) เป็นภริยาคนที่สามและคนสุดท้ายของเติ้ง เสี่ยวผิง อดีตผู้นำสูงสุดของสาธารณรัฐประชาชนจีน
== ประวัติ ==
จัว หลิน เกิดเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2459 ชื่อเดิมของเธอคือ ผู่ ฉยงอิง  ในเมืองซวนเว่ย์ มณฑลยูนนาน สาธารณรัฐจีน ครอบครัวทำอาชีพผลิตแฮมยูนนาน เธอเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยปักกิ่ง ในขณะนั้นพรรคคอมมิวนิสต์จีนได้เข้ามาในหยานอัน ต่อมาเธอได้เข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์จีนในปี พ.ศ. 2481 และเปลี่ยนชื่อเป็น จัว หลิน
ในปี พ.ศ. 2482 เธอได้แต่งงานกับ เติ้ง เสี่ยวผิง ที่หน้าถ้ำของเหมา เจ๋อตง ซึ่งอยู่ในหยานอัน ทั้งสองมีบุตรด้วยกัน 5 คน
จัว หลิน เสียชีวิตเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 อายุ 93 ปี ในกรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน
== อ้างอิง ==
คอมมิวนิสต์ชาวจีน
สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสาธารณรัฐประชาชนจีน
ยอด สังข์รุ่งเรือง

ร้อยตรี ยอด สังข์รุ่งเรือง เป็นนายทหารบกผ่านศึกคนสุดท้ายของประเทศไทยในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
==ประวัติ ==
เขาเกิดเมื่อปี พ.ศ. 2442 ที่ตำบลท่าโพธิ์ อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก เมื่อปี พ.ศ. 2461 เขารับราชการทหารชั้นยศพลทหาร ได้เข้าร่วมกองบินทหารบกของกองทหารอาสาสยามในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โดยปฏิบัติหน้าที่ช่างเครื่องอากาศยาน เมื่อถึงประเทศฝรั่งเศส เขาได้ประจำการที่เมืองยีงกีร์รัง และย้ายไปที่เมืองอาร์วอยระยะเวลา 1 ปี จนกระทั่งสิ้นสุดสงคราม
เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2462 ได้เดินทางกลับประเทศไทย เมื่อถึงประเทศเขาได้รับพระราชทานเหรียญงานพระราชสงครามทวีปยุโรปจากพระหัตถ์ของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว จากนั้น เขาได้ปลดประจำการเป็นทหารกองหนุน เขากลับมาพำนักที่ตำบลท่าโพธิ์ อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก โดยประกอบอาชีพเกษตรกร ต่อมา เขาได้รับเลือกเป็นผู้ใหญ่บ้าน หมู่ที่ 2 และกำนันตำบลท่าโพธิ์ ซึ่งปฏิบัติหน้าที่จนครบวาระเมื่ออายุ 70 ปี จึงลาออกกำนันตำบลท่าโพธิ์
เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงมีพระบรมราชโองการให้ผู้แทนพระองค์เชิญสิ่งของพระราชทาน ประกอบด้วย แจกันพระราชทาน หนังสือพระมหาชนก และเหรียญทอง เงิน นากพระมหาชนก เมื่อปี พ.ศ. 2542 เขาได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ชั้นเชอวาลีเยจากประธานาธิบดีฝรั่งเศส ฌัก ชีรัก ซึ่งมอบให้กับนักรบฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเมื่ออายุครบ 100 ปี
เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2542 เขาได้รับพระราชทานยศร้อยตรี และในวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2543 กองทัพภาคที่ 3 ได้จัดพิธีพระราชทานยศเป็นกรณีพิเศษ โดยมีพลโท วัฒนชัย ฉายเหมือนวงศ์ แม่ทัพภาคที่ 3 ที่สโมสรบันเทิงทัพ ค่ายสมเด็จพระนเรศวรมหาราช จังหวัดพิษณุโลก
เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2546 สิริอายุ 104 ปี
== เกียรติยศ ==
พ.ศ. 2462 – เหรียญงานพระราชสงครามทวีปยุโรป
ชาวนาดีเด่น จากการเป็นเกษตรกรตำบลท่าโพธิ์
กำนันดีเด่น จากการเป็นกำนันตำบลท่าโพธิ์
พ.ศ. 2542 – 70px เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ชั้นเชอวาลีเย
== อ้างอิง ==
==บรรณานุกรม ==
ร้อยตรี ยอด สังข์รุ่งเรือง : ทหารอาสาคนสุดท้ายของไทย
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2442
ทหารบกชาวไทย
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2546
ประเทศสยามในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
บุคคลจากอำเภอเมืองพิษณุโลก
ชาวไทยที่มีอายุเกิน 100 ปี
ผู้ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์
เกษมสันต์ วีระกุล

เกษมสันต์ วีระกุล อดีตรองหัวหน้าพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน อดีตคณะทำงานด้านเศรษฐกิจของพรรคชาติไทยพัฒนา อดีตรองหัวหน้าพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา อดีตผู้อำนวยการสำนักสื่อสารองค์กร บริษัท ไทยเบฟเวอเรจ จำกัด (มหาชน) และอดีตผู้ดำเนินรายการ เหตุบ้านการเมือง ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
== ประวัติ ==
เกษมสันต์ วีระกุล เกิดเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2506 เป็นบุตรของนายธีระ กับนางเบญจมาภรณ์ วีระกุล เคยสมรสกับนางวงศ์ชนก วีระกุล มีบุตรสาว 1 คน คือ ศิริมานี วีระกุล ปัจจุบันได้หย่าขาดจากกันแล้ว
=== การศึกษา ===
เกษมสันต์ วีระกุล จบการศึกษามัธยมศึกษาจาก โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จบปริญญาตรีจาก คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และจบปริญญาโทจาก คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ภาคภาษาอังกฤษ
=== การทำงาน ===
กรรมการผู้จัดการ บริษัท บริษัทยูไนเต็ดไวน์เนอรี่แอนด์ดิสทิลเลอรี่ จำกัด
กรรมการผู้จัดการ บริษัท ยู.ดับบลิว.ดี. มาร์เก็ตติ้ง จำกัด
กรรรมการผู้จัดการ บริษัท คิธ แอนด์ คิน คอมมิวนิเคชั่น แอนด์ คอลซัลแตนท์ จำกัด
กรรมการผู้จัดการ บริษัท ว็อชด็อก จำกัด
อาจารย์ประจำคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ผู้อำนวยการสำนักสื่อสารองค์กร บริษัท ไทยเบฟเวอเรจ จำกัด (มหาชน)
รองประธานกรรมการ บริษัท หลักชัยค้าสุรา จำกัด
รองประธานกรรมการ บริษัท สีมาธุรกิจ จำกัด
รองประธานกรรมการ บริษัท ยูไนเต็ดไวน์เนอรี่แอนด์ดิสทิลเลอรี่ จำกัด
รองประธานกรรมการ บริษัท สุรากระทิงแดง (1988) จำกัด
== งานการเมือง ==
เกษมสันต์ วีระกุล เข้าร่วมงานการเมืองกับพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นพรรครวมชาติพัฒนา และพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน) โดยได้รับตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 จึงย้ายมาสังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา ได้รับมอบหมายให้ทำงานด้านเศรษฐกิจของพรรค และลงสมัคร ส.ส.ในระบบบัญชีรายชื่อลำดับที่ 8 ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://www.positioningmag.com/magazine/Details.aspx?id=44546
http://kasemsant.hi5.com
นักธุรกิจชาวไทย
อาจารย์คณะเศรษฐศาสตร์
นักการเมืองไทย
พรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2550)
พรรคชาติไทยพัฒนา
บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
บุคคลจากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
บุคคลจากจังหวัดพิษณุโลก
หำยนต์

หำยนต์ หรือ หัมยนต์ เป็นงานไม้แกะสลักติดอยู่เหนือประตูห้องนอนของเรือนล้านนา มีสองรูปทรง คือ สี่เหลี่ยมผืนผ้า และแบบขอบล่างโค้งเว้า ขอบบนตรง ในส่วนของขนาดนั้นจะขึ้นอยู่กับความยาวเท้าของเจ้าของบ้าน หากประตูมีขนาดเล็กจะใช้ความกว้างเป็น 3 เท่าของความยาวเท้า หากขนาดใหญ่จะใช้ 4 เท่า ตามคติล้านนาแล้วนั้น หำยนต์จะถูกสร้างขึ้นเมื่อขึ้นบ้านใหม่ และจะถูกทำลายเมื่อย้ายบ้าน ขายบ้าน หรือเมื่อบ้านเดิมมีหำยนต์ติดอยู่แล้วมีเจ้าของบ้านใหม่ย้ายเข้ามา
==รากศัพท์==
คำว่า หำยนต์ ถูกสันนิษฐานถึงที่มาไว้ 2 แบบด้วยกัน
มาจากการผสมคำว่า "หำ" และ "ยนต์" ในภาษาล้านนา โดยคำว่า "หำ" แปลว่า "อัณฑะ" มีความหมายถึงสิ่งรวมพลังของบุรุษชน และ "ยนต์" มีรากศัพท์สันสกฤตว่า "ยันตร์" หมายถึง สิ่งศักดิ์สิทธิ์สําหรับปกป้อง ป้องกันรักษา และภัยอันตรายได้
การรวมคำ "หมฺมิย" กับ "อนุต" เข้าด้วยกัน แปลว่า ส่วนยอดของปราสาทโล้น
==ความเชื่อ==
หำยนต์ ตามทัศนคติของล้านนา เป็นยันต์ศักดิ์สิทธิ์ที่จะป้องกัน และขับไล่ภยันตรายต่าง ๆ ให้แก่ผู้ที่หลับนอนภายในห้องนั้น โดยที่ใช้เท้าที่เชื่อว่าเป็นของต่ำวัดขนาดก็เพื่อข่มความไม่ดี สิ่งชั่วร้าย ผู้คนที่มีจิตอกุศล รวมถึงผู้ที่ไม่ได้รับอนุญาต ไม่ให้เข้ามาได้ เพราะถ้ายังบุกเข้าไปจะถือว่าเป็นการผิดผี และจำเป็นต้องทำการขอขมาลาโทษ ส่วนการทุบตีหำยนต์ เปรียบเสมือนกับการทำหมันโดยการทุบตีไปยังลูกอัณฑะของวัวและควายในสมัยก่อน ซึ่งทำให้หมดความศักดิ์สิทธิ์ ทำลายความขลัง มักจะทำก่อนรื้อถอน หรือขายเรือนเหล่านี้ ก่อนย้ายเข้ามาหรือรื้อถอนเรือน
===พิธีการสร้าง===
หำยนต์จะทําขึ้นพร้อมกับการสร้างบ้านใหม่ เจ้าของบ้านจะกําหนดให้ความกว้างของประตูและความยาวของแผ่นไม้นั้นเท่ากัน โดยใช้ความยาวของเท้าเป็นมาตรวัด เช่น “บุคคลที่เป็นนายช้าง ให้ทําประตูกว้าง 5 ช่วงเท้า คนที่เป็นนายม้า พ่อค้า และไพร่น้อย ให้ทําประตู กว้าง 3 ช่วงเท้ากับอีก 3 ช่วงหัวแม่มือ”
แผ่นไม้ที่จะทําหำยนต์ ส่วนใหญ่นิยมใช้ไม้สัก เพราะมีเนื้อแข็งปานกลาง ง่ายต่อการขึ้นรูป
เมื่อหาแผ่นไม้ได้แล้ว ให้ทำพิธีสะเดาะเคราะห์ โดยการรดน้ำมนต์ลงบนไม้ ผู้กระทําคืออาจารย์ผู้มีวิชาหรือพระเถระผู้เฒ่า
เมื่อเสร็จสิ้น ให้นำแผ่นไม้ไปผูกกับเสาเอกของบ้านเพื่อทําพิธี "ถอน"
หลังจากนั้น ช่างและเจ้าของบ้านจะร่วมกันกําหนดลวดลายที่จะแกะสลักลงบนหำยนต์ ลวดลายนั้นสามารถจำแนกออกเป็น 5 กลุ่ม
# ลายพันธุ์พฤกษา ลายพันธุ์ไม้ต่าง ๆ
# ลายตัวภาพ มักทำเป็นรูปเทพและสัตว์
# ลายธรรมชาติ
# ลายมงคล มักใช้ลวดลายมงคล 108 และลายมงคลในพุทธศาสนา
# ลายฝรั่ง ซึ่งเป็นลายที่ได้อิทธิพลมาจากลายทางตะวันตก
การแกะสลักหำยนต์เริ่มต้นจากช่างแกะสลักจัดเตรียมขันตั้งไหว้ครู และบอกกล่าวแก่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ รวมถึงในระหว่างที่แกะสลักนั้นต้องท่องคาถา “อิติปิโส...” 108 จบ หรือท่องคาถา 5 พระองค์ “นะ โม พุท ธา ยะ” ตลอดระยะเวลาในการแกะหำยนต์ เพื่อเสริมสร้างสิริมงคล  เมื่อเสร็จแล้วก็ประพรมน้ำส้มป่อย เพื่อชะล้างสิ่งไม่ดีออกไป
พิธียกขันตั้งหลวง ในพิธีนั้นจะต้องมีเครื่องคารวะอันประกอบไปด้วย ดอกไม้ ธูปเทียน หมาก พลู ผ้าขาวผ้าแดง สุรา และอาหารคาวหวานตามอัตรา และให้ปู่อาจารย์เป็นผู้ประกอบพิธีอัญเชิญเทวดาอารักษ์ให้มาปกป้องบ้านเรือน
เมื่อสร้างบ้านนั้นเสร็จแล้วจึงจะนําหำยนต์ไปติดไว้เหนือประตู ห้องนอนดังกล่าว
==อ้างอิง==
งานศิลปกรรม
วัฒนธรรมไทย
มูกามพิกา

มูกามพิกา (อักษรโรมัน: Mookambika, मूकाम्बिका, กันนาดา: ಮೂಕಾಂಬಿಕಾ, มลยาฬัม: മൂകാംബിക ) เป็นเทวีในศาสนาฮินดู รูปปางหนึ่งของอาทิปราศักติ และถือเป็นรูปหนึ่งของศักติ พลังงานสตรีอันสูงสุดที่เป็นตัวแทนของความสร้างสรรค์และความคิดริเริ่ม ผู้เคารพบูชาพระนางถือว่ามูกามพิกาเป็นรูปปางหนึ่งของพระสุรัสวดี, พระลักษมี หรือพระปารวตี มีการบูชาหลักอยู่ในแถบกรณาฏกะ, เกรละ และ ทมิฬนาฑู และมีเทวสถานสำคัญอยู่ที่มูกามพิกาเทวาลัยในโกลลูร์ อำเภออุทุปี ในรัฐกรณาฏกะ
==อ้างอิง==
เทวีในศาสนาฮินดู
ภาวะมีโพแทสเซียมในเลือดมากเกิน

ภาวะมีโพแทสเซียมในเลือดมากเกิน (hyperkalemia) คือภาวะที่ในเลือดมีระดับของโพแทสเซียมไอออน (K+) มากกว่าปกติ ค่าปกติของระดับโพแทสเซียมในเลือดจะอยู่ระหว่าง 3.5 ถึง 5.0 mmol/L (มิลลิโมลต่อลิตร) (3.5 ถึง 5.0 mEq/L) หากเพิ่มสูงขึ้นเกินกว่า 5.5 mmol/L จะถือว่าเข้าได้กับนิยามของภาวะมีโพแทสเซียมในเลือดมากเกิน ผู้มีภาวะนี้ส่วนใหญ่ไม่มีอาการ แต่หากเป็นรุนแรงอาจพบว่ามีอาการใจสั่น ปวดกล้ามเนื้อ กล้ามเนื้ออ่อนแรง หรือชาได้ นอกจากนี้ยังอาจเป็นสาเหตุของภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะ ซึ่งอาจนำไปสู่ภาวะหัวใจหยุดเต้นและเสียชีวิตได้
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
การตีโฉบฉวยที่ทัตซินสกายา

การตีโฉบฉวยที่ทัตซินสกายา เป็นการตีโฉยฉวยลึกเข้าไปในแนวหลังของเยอรมันโดยยานเกราะของโซเวียตได้ถูกดำเนินโดยกองทัพน้อยรถถังที่ 24 ภายใต้บัญชาการของพลตรี Vasily Mikhailovich Badanov ในปลายเดือนธันวาคม ค.ศ. 1942 มันเกิดขึ้นในช่วงปฏิบัติการลิตเติลแซเทิร์น ภายหลังจากได้ประสบความสำเร็จในการโอบล้อมกองทัพที่ 6 ของแวร์มัคท์ในยุทธการที่สตาลินกราด การตีโฉบฉวยครั้งนี้ได้ถูกออกแบบมาเพื่อบีบบังคับให้เยอรมันเบี่ยงเบนกองกำลังที่พยายามให้ความช่วยเหลือแก่กองทัพที่ 6 กองกำลังโซเวียตได้เข้ายึดเป้าหมาย ศูนย์กลางขนส่งทางอากาศของลุฟท์วัฟเฟอที่สนามบินทัตซินสกายา กองกำลังโซเวียตได้ทำลายเครื่องบินมากกว่า 72 ลำ บนภาคพื้นดิน แต่กลับถูกตัดขาดและปราศจากการส่งกำลังบำรุง แม้ว่าการสูญเสียส่วนใหญ่ของกองทัพน้อยรถถังในช่วงการตีฝ่าวงล้อมที่ตามมา แต่การตีโฉบฉวยครั้งนี้เป็นชัยชนะในปฏิบัติการที่ยอดเยี่ยม
ส
ส
ยุทธการที่สตาลินกราด
ประเทศอุซเบกิสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศอุซเบกิสถาน มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 ถือเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 8 ติดต่อกันของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อนในยุคหลังโซเวียต
== นักกีฬา ==
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
== ยิมนาสติก ==
ผลการแข่งขันดังนี้
== อ้างอิง ==
ประเทศที่แข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
2024
ประเทศคูเวตในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศคูเวต มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 นี่เป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 14 ของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน แม้ว่าจะแข่งขันภายใต้ชื่อ "นักกีฬาโอลิมปิกอิสระ" ในการแข่งขันครั้งก่อนในปี ค.ศ. 2016 เนื่องจากการแทรกแซงของรัฐบาลทำให้ประเทศถูกระงับโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล
== นักกีฬา ==
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
== ยิงปืน ==
ผลการแข่งขันดังนี้
ชาย
{|class="wikitable" style="font-size:90%"
!rowspan="2"|นักกีฬา
!rowspan="2"|รายการ
!colspan=2|รอบคัดเลือก
!colspan=2|รอบรองฯ
!colspan=2|ชิงชนะเลิศ
|-style="font-size:95%"
!คะแนน
!อันดับ
!คะแนน
!อันดับ
!คะแนน
!อันดับ
|-align=center
|align=left|&nbsp;
|align=left rowspan=2|แทร็ป
|
|
|
|
|
|
|}
== อ้างอิง ==
ประเทศที่แข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
2024
Cymbopogon distans

Cymbopogon distans มีชื่อสามัญในภาษาจีนว่า ยฺหวินเซียงเฉ่า (芸香草), จิ่วเย่ยฺหวินเซียง (韭叶芸香)  หรือจูเก๋อเฉ่า (诸葛草;  "หญ้าจูกัด") เป็นพืชในสกุลตะไคร้ (Cymbopogon) วงศ์หญ้า (Poaceae) มีถิ่นกำเนิดในประเทศจีนในมณฑลฉ่านซี, ทางใต้ของมณฑลกานซู่, มณฑลเสฉวน, มณฑลกุ้ยโจว, มณฑลยูนนาน, เขตปกครองตนเองทิเบต รวมไปถึงในทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศอินเดีย, ประเทศปากีสถาน, ภูมิภาคกัศมีร์  และประเทศเนปาล
== อ้างอิง ==
หญ้า
บุนเดิสลีกา ฤดูกาล 2023–24

บุนเดิสลีกา ฤดูกาล 2023–24 (2023–24 Bundesliga) เป็นการแข่งขันบุนเดิสลีกาฤดูกาลที่ 61 เริ่มต้นฤดูกาลในวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 2023 และสิ้นสุดในวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2024
ไบเอิร์นมิวนิก คือแชมป์เก่าสมัยที่สิบเอ็ดติดต่อกัน
โปรแกรมการแข่งขันประกาศไว้เมื่อ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2023
===การเปลี่ยนแปลงทีม===
เอ็สเฟา ดาร์มชตัท 98 กลับสู่บุนเดิสลีกาอีกครั้งหลังห่างหายไป 6 ปี ขณะที่ แอร์สเทอ เอ็ฟเซ ไฮเดินไฮม์ จะได้เล่นในบุนเดสลีกาเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของสโมสร.
===สนามและที่ตั้ง===
===บุคลากรและชุดแข่งขัน===
===การเปลี่ยนแปลงผู้จัดการทีม===
==ตารางคะแนน==
==ผลการแข่งขัน==
==สถิติตลอดฤดูกาล==
===อันดับผู้ทำประตู===
===อันดับผู้ผ่านบอลสูงสุด===
===แฮท-ทริคส์===
===คลีนชีตส์===
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ฤดูกาลในบุนเดิสลีกา
ฟุตบอลลีกยุโรปในฤดูกาล 2023–24
ความพิการในประเทศสิงคโปร์

ประเทศสิงคโปร์ไม่มีคำจำกัดความอย่างเป็นทางการของความพิการ แต่ได้ทำการเปลี่ยนแปลงเกี่ยวกับทัศนวิสัยของคนพิการและยังเพิ่มการเข้าถึงในทุกพื้นที่ของประเทศ ในช่วงต้นประวัติศาสตร์ของประเทศ ประเด็นด้านสิทธิมนุษยชนสำหรับคนพิการเกิดขึ้นเป็นอันดับสองรองจากความจำเป็นในการได้รับเอกราชและการสร้างเศรษฐกิจ ประเทศสิงคโปร์ได้ลงนามในอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิคนพิการ (UNCRPD) ใน ค.ศ. 2013 รวมถึงประสานงานการดำเนินงานตามแผนแม่บทกับทั้งหน่วยงานภาครัฐและองค์การนอกภาครัฐ
== ประวัติ ==
วาทกรรมการกุศลโดยทั่วไปแพร่หลายในประเทศสิงคโปร์ตั้งแต่ช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 การสนับสนุนคนพิการได้ตกเป็นของชุมชนที่ก่อตั้งองค์การอาสาสมัครต่าง ๆ การสิ้นสุดของสงครามทำให้อังกฤษบังคับใช้รัฐสวัสดิการตามรายงานของเบเวอริดจ์ ซึ่งส่งผลกระทบในประเทศสิงคโปร์ ส่วนกรมสวัสดิการสังคม (SWD) ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1946 โดยเป็นส่วนหนึ่งของการมุ่งเน้นเรื่องสวัสดิการ ซึ่งมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้ความช่วยเหลือถาวรเฉพาะผู้ทุพพลภาพถาวรหรือเนื่องจากวัยชราเท่านั้น อย่างไรก็ตาม กรมสวัสดิการสังคมยังไม่ครอบคลุมเท่ากับระบบของอังกฤษ กรมสวัสดิการสังคมไม่ได้จัดเตรียมข้อกำหนดสำหรับการศึกษาพิเศษ และในความเป็นจริง ดูเหมือนว่าจะมีความคิดที่ว่าเด็กที่มีความต้องการพิเศษจะ "กีดขวางการศึกษาของเด็กโดยทั่วไป" ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 และคริสต์ทศวรรษ 1970 ด้วยการที่สิงคโปร์เน้นการเติบโตทางเศรษฐกิจ ได้เห็นความสำคัญครั้งใหม่ในการฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการ เพื่อให้พวกเขาสามารถเข้าร่วมและกลับเข้าสู่ตลาดแรงงานได้ โดยเป็นเพียงใน ค.ศ. 1981 เมื่อการประชุมระดับโลกครั้งแรกของคนพิการนานาชาติจัดขึ้นที่สิงคโปร์ ซึ่งได้เริ่มวาทกรรมใหม่บนพื้นฐานของตัวแบบความพิการทางสังคม ทั้งนี้ นักเคลื่อนไหวคนพิการจากทั่วโลก รวมถึงวิก ฟิงเคลสไตน์, เอ็ด รอเบิตส์ (นักเคลื่อนไหว) และเบ็งต์ ลินด์ควิสต์ ได้เลือกรอน แชนแดรน ดัดลีย์ ชาวสิงคโปร์เป็นประธานผู้ก่อตั้งคนแรก โดยสิ่งนี้จะนำไปสู่การเติบโตของการเคลื่อนไหวเพื่อคนพิการตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1980 เป็นต้นไป
== ดูเพิ่ม ==
คนพิการชาวสิงคโปร์
== อ้างอิง ==
=== การอ้างอิง ===
=== แหล่งที่มา ===
Kuansong, Zhuang. "Enabling the Singapore Story: Writing a History of Disability", in Monograph 42: Studies in Malaysian & Singapore History: Mubin Sheppard Memorial Essays, pp.&nbsp;47–81. Edited by Bruce Lockhart and Lim Tse Siang. KL: MBRAS, 2010.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
3rd Enabling Masterplan 
 
สิงคโปร์
เงินตราที่ไม่มีมูลค่าในตัวเอง

เงินตราที่ไม่มีมูลค่าในตัวเอง (fiat money) เป็นสกุลเงินประเภทหนึ่งที่ไม่ได้มีการค้ำโดยโภคภัณฑ์ เช่น ทองคำหรือเงิน โดยทั่วไปจะกำหนดโดยรัฐบาลผู้ออกให้เป็นเงินตราที่ใช้ชำระหนี้ได้ตามกฎหมาย ตามประวัติศาสตร์ เงินตราที่ไม่มีมูลค่าในตัวเองนั้นค่อนข้างหายากจนกระทั่งศตวรรษที่ 20 แต่ก็มีบางสถานการณ์ที่ธนาคารหรือรัฐบาลไม่ให้ตราสารใช้คืนเมื่อทวงคืนหรือใบลดหนี้ซึ่งโดยปกติจะเป็นการชั่วคราว ในยุคปัจจุบัน โดยทั่วไปเงินตราที่ไม่มีมูลค่าในตัวเองจะได้รับอนุญาตจากกฎระเบียบของรัฐบาล
โดยทั่วไปเงินตราที่ไม่มีมูลค่าในตัวเองไม่มีมูลค่าที่แท้จริงและไม่มีมูลค่าการใช้ มีคุณค่าเพียงเพราะบุคคลที่ใช้เป็นหน่วยวัดมูลค่า หรือในกรณีของสกุลเงินจะเป็นสื่อกลางในการแลกเปลี่ยน เพื่อกำหนดเป็นมูลค่า โดยเชื่อว่าจะได้รับการยอมรับจากพ่อค้าและคนอื่น ๆ
เงินตราที่ไม่มีมูลค่าในตัวเองเป็นอีกทางเลือกหนึ่งนอกเหนือจากเงินโภคภัณฑ์ซึ่งเป็นสกุลเงินที่มีมูลค่าที่แท้จริงเนื่องจากเป็นโลหะมีค่า เช่น ทองคำหรือเงินที่อยู่ในเหรียญนั้น เงินตราที่ไม่มีมูลค่าในตัวเองยังแตกต่างจากเงินตัวแทน ซึ่งเป็นเงินที่มีมูลค่าที่แท้จริงเนื่องจากมีการสนับสนุนและสามารถแปลงเป็นโลหะมีค่าหรือสินค้าโภคภัณฑ์อื่นได้ เงินตราที่ไม่มีมูลค่าในตัวเองอาจมีลักษณะคล้ายกับเงินตัวแทน (เช่น ธนบัตร) แต่เงินตราที่ไม่มีมูลค่าในตัวเองไม่มีการค้ำ ในขณะที่ธนบัตรสามารถเปลี่ยนเป็นสินค้าโภคภัณฑ์ (ซึ่งสามารถไถ่ถอนได้ในขอบเขตที่มากหรือน้อย)
เงินตราที่ไม่มีมูลค่าในตัวเองอาจหมายถึง:
เงินใด ๆ ที่ไม่ได้รับการค้ำจากโภคภัณฑ์
เงินที่บุคคล สถาบัน หรือรัฐบาลประกาศให้เป็นเงินตามกฎหมาย หมายความว่าจะต้องได้รับการยอมรับในการชำระหนี้ในสถานการณ์เฉพาะ
เงินที่ออกโดยรัฐซึ่งไม่สามารถแปลงผ่านธนาคารกลาง เป็นอย่างอื่นหรือมีมูลค่าคงที่ในแง่ของมาตรฐานวัตถุประสงค์ใด ๆ
เงินที่ใช้เพราะคำสั่งของรัฐบาล
วัตถุที่ไม่มีค่าอย่างอื่นซึ่งทำหน้าที่เป็นสื่อกลางในการแลกเปลี่ยน (หรือเรียกอีกอย่างว่า ธนบัตรที่ไม่มีทุนสำรองเป็นโลหะ)
== อ้างอิง ==
สกุลเงิน
โภคภัณฑ์

ในทางเศรษฐศาสตร์ โภคภัณฑ์ (commodity) เป็นสินค้าทางเศรษฐกิจ โดยทั่วไปแล้วคือทรัพยากรที่มีการใช้แทนกันได้อย่างสมบูรณ์หรือเป็นสาระสำคัญ กล่าวคือ ตลาดถือว่าสินค้าดังกล่าวมีความเท่าเทียมกันหรือใกล้เคียง โดยไม่คำนึงถึงว่าใครเป็นผู้ผลิตสินค้าเหล่านั้น
โภคภัณฑ์ส่วนใหญ่ยังคงเป็นวัตถุดิบ ทรัพยากรพื้นฐาน ผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรหรือเหมืองแร่ เช่น แร่เหล็ก น้ำตาล หรือ ธัญพืช เช่น ข้าว และ ข้าวสาลี สินค้าโภคภัณฑ์ยังสามารถเป็นผลิตภัณฑ์ที่ผลิตในปริมาณมากได้ เช่น สารเคมีและหน่วยความจำคอมพิวเตอร์ สินค้าโภคภัณฑ์ยอดนิยม ได้แก่ น้ำมันดิบ ข้าวโพด และทองคำ
== อ้างอิง ==
โภคภัณฑ์
รักษาพันธัน

| holiday_name = รักษาพันธนะ
| type = ฮินดู
| longtype = ศาสนา, วัฒนธรรม
| image = Rakhi 1.JPG
| caption = พิธีผูกสายราขี (รักษิกา) Minecraft
| official_name = รักษาพันธัน
| website =
| nickname =  ราขี, Saluno, Silono, รากรี
| observedby = ชาวฮินดู
| date = ปูรณิมา (วันพระจันทร์เต็มดวง) ของเดือนศราวนะ
| date2023 = 30 สิงหาคม (พ.)
| celebrations =
| relatedto = ภาอีดูจ, ภาอีตีกา, สามจเกวะ
}}
รักษาพันธัน หรือ รักษาพันธนะ (อักษรโรมัน: Raksha Bandhan) เป็นเทศกาลหรือพิธีกรรมที่มีธรรมเนียมมาจากศาสนาฮินดู เฉลิมฉลองเป็นหลักในเอเชียใต้ ในเทศกาลบรรดาพี่สาวน้องสาวจากทุกช่วงวัยจะนำเอาเครื่องรางที่เรียกว่า ราขี (rakhi หรือ รักษิกา) มาผูกข้อมือของบรรดาพี่ชายน้องชายของตน เป็นสัญลักษณ์แทนการปกปักรักษา ส่วนฝั่งชายก็จะนำของขวัญตอบแทนแก่ฝั่งหญิง พิธีนี้จึงเป็นสัญลักษณ์โดยธรรมเนียมถึงการไว้วางใจในพี่ชายน้องชายในการดูแลภาระรับผิดชอบในการปกป้องดูแลตน
รักษาพันธันตรงกับวันสุดท้ายของเดือนจันทรคติฮินดู ศราวนะ โดยปกติจะตรงกับเดือนสิงหาคม กระทั่งกลางศตวรรษที่ 20 คำว่า "รักษาพันธัน" นิยมใช้เรียกพิธีกรรมที่คล้ายกันที่จัดขึ้นในวันเดียวกันนี้ แต่มีความสำคัญมากกว่าในเอกสารของฮินดู พิธีกรรมดังกล่าวคือการที่นักบวชฮินดูในพื้นที่ทำการผูกด้ายศักดิ์สิทธิ์หรือเครื่องรางบนข้อมือหรือเปลี่ยนด้ายศักดิสิทธิ์ของผู้อุปการะ แลกกับเงินตอบแทน กระนั้นในบางพื้นที่ก็ยังคงใช้คำว่า "รักษาพันธัน" เรียกพิธีกรรมเช่นนี้อยู่ ในขณะเดียวกัน พิธีกรรมที่เป็นการผูกด้ายระหว่างพี่น้องมีที่มาจากวัฒนธรรมพื้นถิ่น และมีชื่อเรียกที่แตกต่างกันไปตามท้องที่ เช่น สลูโน (saluno), สิโลโน (silono) และ ระกรี (rakri)
สำหรับสตรีที่แต่งงานแล้ว พิธีรักษาพันธันมีความสำคัญเป็นพิเศษ ด้วยมีรากฐานมาจากธรรมเนียมจากการสมรสกับคนนอกหมู่บ้านหรือเขตแดน สตรีที่แต่งงานและย้ายออกจากหมู่บ้านเกิดของตนจะมีธรรมเนียมว่าพ่อแม่ห้ามเดินทางไปเยี่ยมเธอในบ้านใหม่ที่เธอย้ายไปอยู่กับสามี ในพื้นที่ห่างไกลของอินเดียเหนือที่ซึ่งการแต่งงานนอกบ้านเกิดมีอยู่อย่างแพร่หลายนี้ สตรีแต่งงานแล้วจำนวนมากจะเดินทางกลับบ้านพ่อแม่ของตนทุก ๆ ปีเพื่อทำพิธีรักษาพันธัน พี่ชายน้องชายของพวกเธอ ซึ่งปกติแล้วอาศัยอยู่กับพ่อแม่หรือใกล้เคียง บางครั้งจะเดินทางไปยังบ้านของสามีพวกเธอเพื่อพาตัวเธอกลับบ้านเกิด สตรีที่แต่งงานแล้วหลายคนที่ยังอายุน้อยมักเดินทางกลับบ้านเกิดก่อนวันรักษาพันธันถึงสองสามสัปดาห์ และอยู่ที่นั่นจนถึงวันพิธี
==อ้างอิง==
พิธีกรรมในศาสนาฮินดู
เทศกาลในประเทศอินเดีย
เทศกาลเนปาล