pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อีกอร์ โนวีคอฟ (นักปัญจกีฬา)

อีกอร์ โนวีคอฟ (И́горь Алекса́ндрович Но́виков; 19 ตุลาคม ค.ศ. 1929 – 30 สิงหาคม ค.ศ. 2007) เป็นนักปัญจกีฬาสมัยใหม่และแชมป์โอลิมปิกชาวโซเวียต เขาเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 ที่เมลเบิร์น ซึ่งเขาได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งประเภททีม (ร่วมกับอะเลคซันดร์ ทาราซอฟ และอีวาน เดรูฮิน) เขาได้รับรางวัลเหรียญเงินในการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 ที่โรม และเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 ที่โตเกียว ซึ่งเขาได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งประเภททีม (ร่วมกับอัลเบิร์ต โมเกเยฟ และวิกเตอร์ มีเนเยฟ) และเหรียญเงินในการแข่งประเภทบุคคล
หลังจากออกจากการแข่ง โนวีคอฟได้ทำงานในฐานะผู้ฝึกสอนและผู้ดูแลปัญจกีฬาสมัยใหม่ นอกจากนี้ ระหว่างปี ค.ศ. 1977 ถึง 1991 เขาได้เป็นประธานสหพันธ์ปัญจกีฬาสมัยใหม่ของสหภาพโซเวียต และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1988 ถึง 1992 เขาได้เป็นประธานของสหภาพปัญจกีฬาสมัยใหม่นานาชาติ
== อ้างอิง ==
นักปัญจกีฬาสมัยใหม่ชายชาวโซเวียต
นักกีฬาสหภาพโซเวียตที่ได้เหรียญทองโอลิมปิก
นักกีฬาสหภาพโซเวียตที่ได้เหรียญเงินโอลิมปิก
ผู้ฝึกสอนกีฬาชาวรัสเซีย
เพอร์เพิลฮาร์ต

เพอร์เพิลฮาร์ต (Purple Heart, PH) เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ทางทหารของสหรัฐที่ปูนบำเหน็จในนามของประธานาธิบดีให้แก่ผู้ที่ได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิตในขณะปฏิบัติหน้าที่ทั้งในและภายหลังจากวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1917 กับกองทัพสหรัฐ เมื่อนับรวมกับแบดจ์ออฟมิลิเทรีเมริต (ซึ่งมีรูปหัวใจที่ทำด้วยผ้าสีม่วง) ที่มีมาก่อน เพอร์เพิลฮาร์ตเป็นรางวัลปูนบำเหน็จแก่ทหารที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงมอบให้แก่สมาชิกกองทัพสหรัฐ รางวัลปูนบำเหน็จเพียงรางวัลเดียวก่อนหน้านี้คือฟิเดลิตีมิแดเลียนซึ่งปัจจุบันไม่มีแล้ว หอเกียรติยศเพอร์เพิลฮาร์ตแห่งชาติตั้งอยู่ที่นิววินด์เซอร์ รัฐนิวยอร์ก
==ประวัติ==
เพอร์เพิลฮาร์ตแบบเดิม ซึ่งทำหน้าที่เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ทหาร ได้รับการจัดตั้งโดยจอร์จ วอชิงตัน (ณ เวลานั้นดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารในกองทัพภาคพื้นทวีป) ตามคำสั่งที่นิวเบิร์ก ศูนย์บัญชาการนิวยอร์กเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 1782 วอชิงตันให้เครื่องอิสริยาภรณ์ทหารเฉพาะทหารในสงครามปฏิวัติเพียงสามคน เขาอนุญาตให้เจ้าหน้าที่ผู้ใต้บังคับบัญชาออกเครื่องอิสริยาภรณ์ตามความเหมาะสม ถึงแม้ว่าจะไม่ยุบเลิกรางวัลนี้ แต่ไม่มีการเสนอรางวัลนี้อย่างเป็นทางการอีกเลยจนกระทั่งหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
ณ ค.ศ. 2009 เนชั่นแนล จีโอกราฟิก ประมาณการจำนวนเพอร์เพิลฮาร์ตไว้ดังนี้:
สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง: 320,518
สงครามโลกครั้งที่สอง: 1,076,245
สงครามเกาหลี: 118,650
สงครามเวียดนาม: 351,794
สงครามอ่าวเปอร์เซีย: 607
สงครามในอัฟกานิสถาน: 12,534 (ณ วันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018)
สงครามอิรัก: 35,411 (ณ วันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018)
ความขัดแย้งทางการทหาร : 76 (ณ วันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2020)
ภารกิจการรักษาเสถียรภาพบูรณาการหลายมิติของสหประชาชาติในประเทศมาลี, MINUSMA super camp attack: 2 
ทุก ๆ วันที่ 7 สิงหาคมของทุกปี เป็น "วันเพอร์เพิลฮาร์ตแห่งชาติ"
==อ้างอิง==
===บรรณานุกรม===
Case Reference Guide regarding verification and issuance of the Purple Heart Medal, Military Personnel Records Center, St. Louis, Missouri
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Army Regulation 670-1: Wear and Appearance of Army Uniform and Insignia
Purple Heart History 
The Purple Heart: Background and Issues for Congress Congressional Research Service
เครื่องอิสริยาภรณ์สหรัฐ
วัดท่าเสา (จังหวัดสมุทรสาคร)

วัดท่าเสา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านเก่า ตำบลท่าเสา อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร มีเนื้อที่ 12 ไร่ 3 งาน 70 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูนิเทศก์สาครธรรมหรือหลวงพ่อลำเจียกเป็นเจ้าอาวาส
วัดท่าเสาสร้างเมื่อ พ.ศ. 2474 เดิมเคยเป็นวัดร้างเก่าแก่มาก่อน ถูกทอดทิ้งมานานมาก อุโบสถหลังเก่าผุพังหมด จนในสมัยพระครูอาทรธรรมนิเทศก์ (ทองอยู่ อตฺตทีโป) อดีตเจ้าอาวาส ได้มาบูรณะใหม่ แรกเริ่มมีเพียงกุฏิมุงจากเล็ก ๆ มีลิงอาศัยบริเวณวัด สาเหตุที่ตั้งชื่อว่าวัดท่าเสาเป็นเพราะเคยเป็นสถานที่นำเสามาขึ้นสำหรับนำไปปลูกสร้างบ้านเรือน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2481 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 6 เมตร ยาว 15 เมตร  ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2525
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง 6 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2480 ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารไม้ 2 ชั้น กว้าง 10 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 หอสวดมนต์ กว้าง 12 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2531 กุฏิสงฆ์ จำนวน 3 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 10 เมตร ยาว 29 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 2 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก อาคารเสนาสนะอื่น ๆ คือ หอกลอง หอระฆัง หอฉัน และศาลาธรรมสังเวช
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระครูอาทรธรรมนิเทศก์ พ.ศ. 2531
พระครูนิเทศก์สาครธรรม พ.ศ. 2532–ปัจจุบัน
==อ้างอิง==
ท่าเสา
วัดป่ากลางทุ่ง

วัดป่ากลางทุ่ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านบางขะแยง ตำบลบางขะแยง อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีพื้นที่ทั้งหมดราว 32 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา
วัดป่ากลางทุ่งเป็นวัดเก่าแก่ สันนิษฐานว่าอุโบสถเก่าที่มีภาพจิตรกรรมนั้นสร้างมาตั้งแต่ราวปี พ.ศ. 2385 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เดิมชื่อ วัดป่าใต้ จากนั้นมีอีกวัดหนึ่งมาสร้างติดคลองเรียกว่า "วัดกลางทุ่ง" เมื่อมีการรวมสองวัดเข้าด้วยกันจึงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดป่ากลางทุ่ง" วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งล่าสุดเมื่อ พ.ศ. 2533 หลังจากที่สร้างอุโบสถหลังใหม่เสร็จใน พ.ศ. 2530
==อาคารเสนาสนะ==
อุโบสถเป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ทรงโถง หลังคามุงกระเบื้อง ไม่มีช่อฟ้า ใบระกามีชายคากันฝนด้านหน้า หน้าบันเป็นรูปพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณประกอบลายช่อดอกไม้ ติดกระเบื้องถ้วยเบญจรงค์ประดับที่ดอก อันเป็นรูปแบบที่นิยมในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ประตูหน้าต่างเจาะเป็นช่องสี่เหลี่ยมตกแต่งอย่างเรียบง่าย ซุ้มประตูแต่งลายปูนปั้นเป็นรูปเทพนม ซุ้มหน้าต่างแต่ละบานตกแต่งลายปูนปั้นต่าง ๆ กัน สีมาเป็นปูนปั้นสลักลวดลายตั้งอยู่บนฐานบัว มีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง ทาสีทองอยู่ 2 องค์เบื้องหน้าอุโบสถ สันนิษฐานว่าคงจะบรรจุอัฐิธาตุผู้สร้างอารามแห่งนี้
พระพุทธรูปในอุโบสถที่เก่าแก่นั้นได้ถูกโจรขโมยไปนานแล้ว ภาพจิตรกรรมฝาผนังมีเรื่องราวทศชาติชาดก เขียนด้วยสีที่สกัดจากพืชและสารตามธรรมชาติ แต่มีสภาพชำรุดทรุดโทรม บริเวณผนังด้านหลังพระประธานเป็นภาพอดีตพระพุทธเจ้าประทับนั่งในซุ้มเรือนแก้วปางมารวิชัย ฐานชุกชีประดับด้วยกระหนกใบเทศ ผ้าทิพย์ปูลาดลง ด้านหน้าประดับด้วยดอกบัวและลายประจำยาม พื้นผนังลงด้วยสีแดง บางส่วนมีการลงรักปิดทอง ระหว่างหน้าต่างด้านข้างเป็นภาพพุทธประวัติเขียนเป็นตอน ๆ สลับกันไป ส่วนฝาผนังด้านสกัดไม่ปรากฏจิตรกรรม
อุโบสถหลังใหม่สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารทรงไทย หลังคามุงกระเบื้องซ้อน 2 ชั้น มีปีนกลาดลงด้านละ 2 ตับ ซุ้มประตูและหน้าต่างทรงมงกุฎ มีพระพุทธรูปปางห้ามสมุทรอยู่กลางซุ้ม ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปเป็นพระประธานลักษณะเช่นเดียวกับพระพุทธชินราช หน้าตัก 40 นิ้ว สูง 50 นิ้ว ระหว่างอุโบสถเก่ากับอุโบสถใหม่เป็นที่ตั้งของศาลาการเปรียญหลังใหญ่ 2 ชั้น ก่ออิฐถือปูนทรงไทย สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2545 วัดยังมีศาลเจ้า โดยมีรูปเจ้าแม่กวนอิมอยู่เพียงรูปเดียว
วัดเป็นที่ตั้งของโรงเรียนพระปริยัติธรรม สร้างด้วยไม้ในรูปแบบของวัดมอญทั้งหลาย มีเสาหงส์อยู่ระหว่างบันไดทางขึ้นและมีอักขระรามัญที่ซุ้มประตู บนอาสน์สงฆ์ด้านในสุดมีพระพุทธรูปตั้งเป็นประธาน ด้านซ้ายเป็นภาพพระเวสสันดร
==อ้างอิง==
ป่ากลางทุ่ง
ป่ากลางทุ่ง
โบราณสถานในจังหวัดปทุมธานี
วัดสิงห์ (จังหวัดนนทบุรี)

วัดสิงห์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางคูเวียง ในท้องที่หมู่ที่ 7 บ้านคลองบางนา ตำบลบางคูเวียง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
วัดสิงห์สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2320 ในสมัยกรุงธนบุรี ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง พระวิหาร หอระฆัง หอไตร ศาลาการเปรียญเก่า และศาลาท่าน้ำของวัดได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อ พ.ศ. 2536
พระอุโบสถมีฐานเป็นฐานสิงห์เช่นเดียวกับฐานส่วนเฉลียง ซุ้มประตูประดับซุ้มบันแถลง ส่วนหน้าต่างประดับซุ้มกรอบลายอย่างเทศ เป็นลวดลายดอกไม้และใบไม้ประสานกันเป็นตัวลาย หลังคาเป็นทรงจั่วแบบไขรา มีมุขลดใต้ขื่อด้านหน้าและด้านหลัง หลังคาอาคารและมุขซ้อน 3 ตับ ส่วนหน้าบันอาคารและมุขลดประดับลวดลายพุดตานล้อมกรอบ ที่หน้าบันชั้นลดมีประดับกรอบสาหร่าย รวงผึ้งสลักลวดลายพรรณพฤกษา
พระวิหารมีลักษณะทรงสูง ด้านหน้าและด้านหลังเป็นมุขเด็จ หน้าบันและสาหร่ายสร้างด้วยไม้สัก สลักลวดลายดอกไม้ บัวหัวเสา ฐานชุกชี ซุ้มประตู และหน้าต่างเป็นลวดลายปูนปั้นปิดทองประดับกระจก ฐานพระวิหารแอ่นโค้งเป็นรูปสำเภาแบบศิลปกรรมสมัยอยุธยาตอนปลาย หอไตรตั้งอยู่กลางน้ำ หน้าบันแกะเป็นรูปพระนารายณ์ทรงครุฑและลายกระหนกเปลว ออกช่อเป็นรูปเทพนมล้อมรูปพระนารายณ์ บานประตูหน้าต่างเป็นลายรดน้ำ หอระฆังประดับลายจำหลักประณีตตลอดทั้งหลัง หลังคาซ้อนทรงสูงเพรียว ซ้อนหนึ่งชั้น ลดหนึ่งชั้น และมีเฉลี่ยงล้อมรอบหนึ่งชั้น ศิลปกรรมสมัยอยุธยา
==อ้างอิง==
สิงห์
โบราณสถานในจังหวัดนนทบุรี
วัดสิงห์ (จังหวัดนครปฐม)

วัดสิงห์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางแก้วด้านทิศเหนือ ในหมู่ที่ 4 บ้านวัดสิงห์ ตำบลบางแก้ว อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม ภายในวัดมีแนวถนนแบ่งพื้นที่ออกเป็น 2 ส่วน คือ ทิศเหนือเป็นหมู่กุฏิและศาลาอเนกประสงค์ ส่วนทิศใต้มีสระน้ำขนาดใหญ่ อุโบสถ และเจดีย์โบราณ
วัดสิงห์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2342 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2516
วัดสิงห์เป็นที่ประดิษฐานเจดีย์ทรงสูงขนาดใหญ่ ทรงระฆังกลม ซึ่งบ่งชี้ว่าเป็นศิลปะสมัยทวารวดีตอนปลาย เจดีย์ตั้งอยู่บนชุดฐานสิงห์ซ้อนลดหลั่นสามชั้น ย่อมุมไม้สิบสอง องค์เจดีย์มีบัวปากระฆัง เหนือระฆังทำเป็นบัว แทนบัลลังก์รองรับส่วนป้องไฉน ปลียอดหักหายไป องค์เจดีย์ตั้งอยู่บนฐานหน้ากระดานยืดสูง มีลานประทักษิณและราวระเบียงโดยรอบ บริเวณมุมทั้งสี่ทำเป็นเสาบัวเม็ดทรงมัณฑ์ มีบันไดทางขึ้นด้านทิศตะวันตก
พระพุทธรูปในพระอุโบสถเป็นพระพุทธรูปศิลาแลงพอกด้วยปูน เดิมเป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ แต่ภายหลังได้รับการบูรณะใหม่มีลักษณะคล้ายปางมารวิชัย แต่พระหัตถ์หงายออกจีบพระอังคุฐและพระดัชนี
==อ้างอิง==
สิงห์
โบราณสถานในจังหวัดนครปฐม
Hepatitis B vaccine

redirect วัคซีนตับอักเสบบี
Family (biology)

redirect วงศ์ (ชีววิทยา)
Monomer

redirect มอนอเมอร์
Whooping cough

redirect โรคไอกรน
HIV-1

redirect เอชไอวี
สังเคราะห์โปรตีน

redirect ชีวสังเคราะห์โปรตีน
SCID

redirect ภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่องหลายอย่างรวมกันแบบรุนแรง
การฉายรังสี

redirect การแผ่รังสี
Cholera vaccine

redirect วัคซีนอหิวาตกโรค
ระบบภูมิคุ้มกันแต่กำเนิด

redirect ระบบภูมิคุ้มกันโดยกำเนิด
ระบบภูมิคุ้มกันแบบปรับตัวได้

redirect ระบบภูมิคุ้มกันแบบจำเพาะ
การตอบสนองทางภูมิคุ้มกันแบบจำเพาะ

redirect ระบบภูมิคุ้มกันแบบจำเพาะ
Measles vaccine

redirect วัคซีนโรคหัด
Yellow fever vaccine

redirect วัคซีนไข้เหลือง
Zoster

redirect งูสวัด
Zona

redirect งูสวัด
Edward Jenner

redirect เอดเวิร์ด เจนเนอร์
Protein biosynthesis

redirect ชีวสังเคราะห์โปรตีน
Coronary artery

redirect หลอดเลือดหัวใจ
วัดภาวนาราม (จังหวัดสมุทรปราการ)

วัดภาวนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านขุนสมุทรไทย (แพรกตะเข้) ตำบลนาเกลือ อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 18 ไร่ ปัจจุบันมีพระครูสมุห์ สมศักดิ์ ชวโน เป็นเจ้าอาวาส
วัดภาวนารามได้รับอนุญาตให้สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2518 กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 โดยมีนายประยงค์ เต่าทอง เป็นผู้ดำเนินการสร้างวัด นายจ้อยและนางอบเชย เต่าทอง ถวายที่ดินให้สร้างวัด ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2522 ได้ทำพิธียกวัดถวายแด่สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ (ช่วง วรปุญฺโญ) เจ้าอาวาสวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ วัดมีชื่อเดิมว่า วัดภาวณาสุวรรณาราม ต่อมาตัดคำว่า "สุวรรณา" ออก จึงเป็นชื่อ "วัดภาวนาราม" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2524 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
วัดภาวนารามมีถาวรวัตถุประกอบด้วยวิหารหลวงพ่อโต โบสถ์ไม้แดง หอระฆัง กุฏิพระภิกษุ 10 หลัง และเมรุ
==อ้างอิง==
ภาวนาราม
Dendritic cell

redirect เซลล์เดนไดรต์
Viral vector

redirect เวกเตอร์ไวรัส
ตัวนำโรคที่เป็นไวรัส

redirect เวกเตอร์ไวรัส
ไวรัสนำโรค

redirect เวกเตอร์ไวรัส
เว็กเตอร์ไวรัส

redirect เวกเตอร์ไวรัส
เวกเตอร์ที่เป็นไวรัส

redirect เวกเตอร์ไวรัส
เว็กเตอร์ที่เป็นไวรัส

redirect เวกเตอร์ไวรัส
ไวรัสเป็นเวกเตอร์

redirect เวกเตอร์ไวรัส
ไวรัสที่เป็นเวกเตอร์

redirect เวกเตอร์ไวรัส
วัคซีนที่ฆ่าเชื้อแล้ว

redirect วัคซีนเชื้อตาย
วัคซีนฆ่าเชื้อ

redirect วัคซีนเชื้อตาย
วัคซีนฆ่าเชื้อแล้ว

redirect วัคซีนเชื้อตาย
วัคซีนที่ฆ่าแล้ว

redirect วัคซีนเชื้อตาย
วัคซีนที่ฆ่าเชื้อ

redirect วัคซีนเชื้อตาย
Attenuated vaccine

redirect วัคซีนเชื้อลดฤทธิ์
Attenuated virus

redirect วัคซีนเชื้อลดฤทธิ์
วัคซีนที่ลดฤทธิ์แล้ว

redirect วัคซีนเชื้อลดฤทธิ์
วัคซีนลดฤทธิ์

redirect วัคซีนเชื้อลดฤทธิ์
วัคซีนลดฤทธิ์เชื้อ

redirect วัคซีนเชื้อลดฤทธิ์
วัคซีนลดฤทธิ์เชื้อแล้ว

redirect วัคซีนเชื้อลดฤทธิ์
วัคซีนที่ลดฤทธิ์

redirect วัคซีนเชื้อลดฤทธิ์
วัคซีนที่ลดฤทธิ์เชื้อ

redirect วัคซีนเชื้อลดฤทธิ์
วัคซีนลดฤทธิ์ที่ยังเป็น

redirect วัคซีนเชื้อลดฤทธิ์
วัคซีนลดฤทธิ์เชื้อที่ยังเป็น

redirect วัคซีนเชื้อลดฤทธิ์
ไวรัสที่ลดฤทธิ์แล้ว

redirect วัคซีนเชื้อลดฤทธิ์
วัคซีนที่ลดฤทธิ์เชื้อแล้ว

redirect วัคซีนเชื้อลดฤทธิ์
ModRNA

redirect เอ็มอาร์เอ็นเอที่ดัดแปลงนิวคลีโอไซด์
Nucleoside-modified messenger RNA

redirect เอ็มอาร์เอ็นเอที่ดัดแปลงนิวคลีโอไซด์
เอ็มอาร์เอ็นเอที่แปลงนิวคลีโอไซด์

redirect เอ็มอาร์เอ็นเอที่ดัดแปลงนิวคลีโอไซด์
เอ็มอาร์เอ็นเอแปลงนิวคลีโอไซด์

redirect เอ็มอาร์เอ็นเอที่ดัดแปลงนิวคลีโอไซด์
ม็อดอาร์เอ็นเอ

redirect เอ็มอาร์เอ็นเอที่ดัดแปลงนิวคลีโอไซด์
มอดอาร์เอ็นเอ

redirect เอ็มอาร์เอ็นเอที่ดัดแปลงนิวคลีโอไซด์
ลิโปโซม

redirect ไลโปโซม
Liposome

redirect ไลโปโซม
วัดปากน้ำ (จังหวัดสมุทรสงคราม)

วัดปากน้ำ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านปากน้ำ ตำบลแควอ้อม อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
==ประวัติ==
วัดปากน้ำหรือ วัดอมรวิมลจันทร์ เป็นวัดโบราณสมัยกรุงศรีอยุธยา โดยสันนิษฐานได้จากโบราณวัตถุที่ยังหลงเหลืออยู่ มีรอยพระพุทธบาทและพระพุทธไสยาสน์เป็นต้น ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง แต่เพิ่งขอตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2458 และได้รับวิสุงคามสีมาในปีเดียวกัน วัดมีความเจริญสูงสุดเมื่อพระครูวิมลศีลาจารย์เป็นเจ้าอาวาส และท่านเป็นเจ้าคณะอำเภออัมพวาด้วย มีความเจริญทางด้านการศึกษา ทั้งด้านศาสนาและการศึกษาสามัญ สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เสด็จมาทอดพระเนตรวัดนี้เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458
==อาคารเสนาสนะ==
อุโบสถเป็นอาคารก่ออิฐถือปูน หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องสี ลดชั้น 2 ชั้น ซ้อนกันชั้นละ 3 ตับ ด้านหน้าและด้านหลังมีประตูทางเข้าด้านละ 1 ประตู ซุ้มประตูปูนปั้นตกแต่งด้วยเศษเครื่องถ้วย เป็นรูปพระพุทธรูปปางปาลิไลยก์ มีมังกรดั้นเมฆเลื้อยอยู่ด้านบน และมีอักษรระบุศักราช 2458 ภายในประดิษฐานพระประธานเป็นพระปูนปั้นปางมารวิชัย และยังมีพระพุทธรูปหล่อด้วยโลหะปางอุ้มบาตรเป็นของเก่าคู่มากับวัด
กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนวิหารที่ประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์เป็นโบราณสถานแห่งชาติ มีภาพผนังนูนปูนปั้นประดับกระเบื้องเคลือบฝีมืองดงามมาก วิหารที่ประดิษฐานพระพุทธรูปจำลองหลวงพ่อบ้านแหลม พระพุทธฉาย ก่อสร้างด้วยไหโบราณ วิหารที่ประดิษฐานรอยพระพุทธบาท 4 รอย พระปรางค์ก่ออิฐถือปูนขนาดเล็ก ตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยมมีระเบียงล้อมรอบ ฐานพระปรางค์เป็นฐานสิงห์ซ้อนกัน 3 ชั้น เรือนธาตุมีซุ้มหน้านางซ้อนกันด้านละ 2 ซุ้มทั้งสี่ด้านยอดปรางค์ นอกจากนี้ยังมีอาคารอื่น ๆ ของวัดที่กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนโบราณสถานไว้ ได้แก่ ศาลาท่าน้ำเก่า วิหารน้อย เรือนไทยไม้สักทรงปั้นหยาขนมปังขิง ศาลาการเปรียญไม้สักทรงไทย และกุฏิเก๋งจีน วัดมีพระพุทธรูปหลวงพ่อทันใจประทับนั่งปางมารวิชัย สีเหลืองทององค์ใหญ่ ประดิษฐานอยู่ริมแม่น้ำแม่กลองหน้าวัด
==วัตถุมงคล==
วัตถุมงคลที่สร้างโดยเกจิอาจารย์ หลวงพ่อช่วงหรือพระครูวิมลศิลาจารย์ ที่ได้รับความนับถือมากคือตะกรุดและเหรียญ เมื่อปี พ.ศ. 2463 หลวงพ่อช่วงได้สร้างเหรียญหล่อเป็นรูปหลวงพ่อวัดบ้านแหลม และเมื่อปี พ.ศ 2471 ลูกศิษย์ลูกหาของหลวงพ่อช่วงได้ขออนุญาตหลวงพ่อช่วงสร้างเหรียญที่ระลึกในการทำบุญอายุหลวงพ่อช่วง อายุครบ 6 รอบ 72 ปี เป็นเหรียญปั๊มรูปหลวงพ่อครึ่งองค์ด้านหลัง เป็นรูปพระปิดตา และมียันต์ล้อมรอบ พุทธคุณเด่นทางด้านมหาอุด แคล้วคลาด และเมตตามหานิยม
==อ้างอิง==
ปากน้ำ
โบราณสถานในจังหวัดสมุทรสงคราม
วัดหลักสาม

วัดหลักสาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองภาษีเจริญ ในแขวงหนองแขม เขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร
วัดหลักสามเดิมชื่อ สำนักสงฆ์พระอาทิตย์ พระจันทร์ ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2515 นายชวลิต เงินล้าน และเพื่อนได้มีจิตศรัทธาตั้งสำนักสงฆ์ขึ้น มีเจ้าอาวาสองค์แรกคือ พระครูสังฆรักษ์แก้ว สัจจวโร ต่อมาเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2531 กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศตั้งเป็นวัดในพระพุทธศาสนา มีนามว่า "วัดหลักสาม" ผู้ขออนุญาตตั้งวัดคือ นายเล็ก สีเฟื่อง และดาบตำรวจ บุญช่วย ปิณฑะคุปต์ โดยมีพระครูสังฆรักษ์แก้ว สัจจวโร เป็นเจ้าอาวาส วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544
ปูชนียวัตถุในวัดได้แก่ หลวงพ่อใหญ่ เจ้าแม่กวนอิม ไอ้ไข่ บริเวณวัดหลักสามมีชุมชนข้างวัดหลักสามโดยมีจำนวนครัวเรือนทั้งหมดราว 80 ครัวเรือน
==อ้างอิง==
หลักสาม
บาเกโมโนะ โนะ เอะ

บาเกโมโนะ โนะ เอะ  หรืออีกชื่อหนึ่งว่า บาเกโมโนซูกูชิเอะ  เป็นม้วนภาพในประเทศญี่ปุ่นสมัยเอโดะที่มีภาพบาเกโมโนะ 35 ชนิดจากคติชนญี่ปุ่น ซึ่งวาดด้วยมือด้วยเม็ดสีที่สดใสบนกระดาษ บาเกโมโนะแต่ละชนิดมีชื่อที่เขียนด้วยพู่กัน และไม่มีอย่างอื้นเขียนลงในม้วนกระดาษ ไม่มีข้อมูลทางบรรณานุกรม และไม่มีลายเซ็นหรือตราของศิลปิน
== รายชื่อบาเกโมโนะ ==
นี่คือรายชื่อบาเกโมโนะใน บาเกโมโนะ โนะ เอะ พร้อมกับรายละเอียด.
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Bakemono no e at Brigham Young University Harold B. Lee Library
Bakemono no e at Archive.org
Bakemono no e at The Ten Thousand Rooms Project
คติชนญี่ปุ่น
ภาพวาดญี่ปุ่น
มหาวิทยาลัยบริกแฮมยัง
อัดนัน ออกทาร์

อัดนัน ออกทาร์ (Adnan Oktar; เกิดวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499) ซึ่งยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อ อัดนัน โฮจา (Adnan Hoca) และ ฮารุน ยาฮ์ยา (Harun Yahya) เป็นผู้นำลัทธิทางศาสนาเช่นเดียวกับนักรังสรรค์นิยมอิสลามชาวตุรกี ใน พ.ศ. 2550 เขาได้จัดส่งหนังสือ ดิแอตลัสออฟครีเอชัน (ซึ่งสนับสนุนรังสรรค์นิยมอิสลาม) กว่าพันเล่ม ไปให้แก่นักวิทยาศาสตร์ สมาชิกรัฐสภา และพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ต่าง ๆ ในสหรัฐโดยที่ไม่มีการสั่งซื้อ ออกทาร์บริหารองค์กร 2 องค์กรซึ่งเขาเป็นประธานกิตติมศักดิ์ คือ บีลิมอารัชทือร์มาวักฟือ (แปลตรงตัว "มูลนิธิวิจัยวิทยาศาสตร์" ก่อตั้งใน พ.ศ. 2533) ซึ่งส่งเสริมแนวคิดรังสรรค์นิยม และ มิลลีเดแอร์เลรีโครูมาวักฟือ (แปลตรงตัว "มูลนิธิอนุรักษ์ค่านิยมแห่งชาติ" ก่อตั้งใน พ.ศ. 2538) ซึ่งทำงานด้านความหลากหลายของประเด็นทางศีลธรรม
ในไม่กี่ปีที่ผ่านมา ออกทาร์ได้เทศนาเกี่ยวกับ "ศาสนาอิสลามที่แท้จริง" ตามอัลกุรอาน ทางช่องเอ9 ทีวี โดยทั่วไปองค์กรของเขาถูกเรียกว่าเป็นลัทธิ และนิตยสาร ไวซ์ ได้กล่าวถึงเขาว่าเป็น "ผู้นำลัทธิที่ฉาวโฉ่ที่สุดในตุรกี" ตั้งแต่ พ.ศ. 2548 ถึง 2558 ออกทาร์ยื่นฟ้องบุคคลต่าง ๆ ในความผิดฐานหมิ่นประมาทมากกว่า 5,000 คดี
ในวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 ออกทาร์กับผู้มีส่วนร่วมกว่า 160 คนถูกคุมตัวและต่อมาถูกจับในหลายข้อหาซึ่งรวมถึงการจัดตั้งองค์กรอาชญากรรม การทุจริตทางการบัญชี และการล่วงละเมิดทางเพศ ในวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 ได้มีการยอมรับคำฟ้อง ซึ่งมีกำหนดการไต่สวนครั้งแรกในวันที่ 17 กันยายน ในวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2564 เขาถูกพิพากษาลงโทษจำคุกเป็นเวลา 1,075 ปี
==ดูเพิ่ม==
รายชื่อผู้อ้างตนเองเป็นมะฮ์ดี
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Taner Edis: Harun Yahya and Islamic Creationism (2003)
บุคคลจากอังการา
มุสลิมชาวตุรกี
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักโทษชาวตุรกี
นักรังสรรค์นิยมชาวมุสลิม
นักทฤษฎีสมรู้ร่วมคิดชาวตุรกี
ชาวตุรกีที่ต่อต้านคอมมิวนิสต์
การต่อต้อนไซออนิสม์
นักเขียนชีวประวัติทางศาสนา
ผู้ปฏิเสธฮอโลคอสต์ชาวตุรกี
อำเภออัรมาอ์

อัรมาอ์ (عرماء) เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการชับวะฮ์ ประเทศเยเมน ณ พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 10,188 คน
==อ้างอิง==
อัรมาอ์
อำเภออะตัก

อะตัก (عتق) เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการชับวะฮ์ ประเทศเยเมน ณ พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 37,315 คน
==อ้างอิง==
อะตัก
จังหวัดฮัมกย็องใต้

จังหวัดฮัมกย็องใต้ (함경남도; South Hamgyong Province) เป็นจังหวัดของประเทศเกาหลีเหนือ จังหวัดนี้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1896 โดยแยกออกจากพื้นที่ทางใต้ของจังหวัดฮัมกย็องเดิม และยังคงเป็นจังหวัดของประเทศเกาหลีจนถึงปี ค.ศ. 1945 หลังจากนั้นก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของประเทศเกาหลีเหนือ มีเมืองเอกคือฮัมฮึง
== ภูมิศาสตร์ ==
จังหวัดนี้มีอาณาเขตทางทิศเหนือติดต่อกับจังหวัดรยังกัง ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดต่อกับจังหวัดฮัมกย็องเหนือ ทางทิศใต้ติดต่อกับจังหวัดคังว็อน และทางทิศตะวันตกติดต่อกับจังหวัดพย็องอันใต้ โดยทางตะวันออกของจังหวัดคือทะเลญี่ปุ่น (เรียกว่า "ทะเลเกาหลีตะวันออก" ในเกาหลีเหนือ)
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
จังหวัดฮัมกย็องใต้แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 3 เมือง 2 เขต และ 15 อำเภอ ดังนี้
=== เมือง ===
ฮัมฮึง (เมืองเอก) (함흥시 / )
ชินโพ (신포시 / )
ทันช็อน (단천시 / )
=== เขต ===
เขตซูดง (>수동구 / )
เขตคุนโฮ (금호지구 / )
=== อำเภอ ===
{|
|valign="top"|
อำเภอชังจิน (장진군 / )
อำเภอช็องพย็อง (정평군 / )
อำเภอฮัมจู (함주군 / )
อำเภอฮอช็อน (허천군 / )
|valign="top"|
อำเภอฮงว็อน (홍원군 / )
อำเภอโกว็อน (고원군 / )
อำเภอกึมยา (금야군 / )
อำเภอพูจ็อน (부전군 / )
|valign="top"|
อำเภอพุกช็อง (북청군 / )
อำเภอรักว็อน (락원군 / )
อำเภอรีว็อน (리원군 / )
อำเภอชินฮึง (신흥군 / )
|valign="top"|
อำเภอท็อกซ็อง (덕성군 / )
อำเภอย็องกวัง (영광군 / )
อำเภอโยด็อก (요덕군 / )
|}
== อ้างอิง ==
 
ฮัมกย็องใต้
ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา 2021 นัดชิงชนะเลิศ

ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา 2021 นัดชิงชนะเลิศ ตัดสินหาผู้ชนะของ ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา ฤดูกาล 2020–21, เป็นการแข่งขันฟุตบอลครั้งที่ 37 ของการแข่งขันฟุตบอลสเปน ซูเปอร์คัพ ประจำปี. นัดนี้ได้ลงเล่นเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 2021 ที่ สนามกีฬาลาการ์ตูฆา ใน เซบิยา, ประเทศสเปน. คู่นี้เป็นศึก กลาซิโก ระหว่าง บาร์เซโลนา และ อัตเลติกบิลบาโอ.
อัตเลติกบิลบาโอชนะนัดนี้ 3–2 หลังต่อเวลาพิเศษที่ทำให้พวกเขาชนะ ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา สมัยที่สาม.
==ทีม==
==เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ==
==แมตช์==
===รายละเอียด===
{| width=92%
|-
|
|
|}
{| width="100%"
|valign="top" width="40%"|
|valign="top"|300px
|valign="top" width="50%"|
|}
==Notes==
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา
ฟุตบอลถ้วยสเปนในฤดูกาล 2020–21
เกาะมอร์กิต

เกาะมอร์กิต (Margit-sziget ; Margaret Island; Margareteninsel; Kızadası) เป็นเกาะที่อยู่กลางแม่น้ำดานูบ ตั้งอยู่ในอาณาเขตของกรุงบูดาเปสต์ เมืองหลวงของประเทศฮังการี เกาะกลางแม่น้ำนี้มีขนาด 0.965 ตารางกิโลเมตร มีความยาว 2.5 กิโลเมตร และ ความกว้าง 500 เมตร เกาะนี้ทั้งเกาะถือเป็นสวนสาธารณะขนาดใหญ่ประจำกรุงบูดาเปสต์ เป็นสถานที่ยอดนิยมสำหรับการทำกิจกรรมสันทนาการต่าง ๆ ในกรุงบูดาเปสต์ ในสมัยยุคกลางของยุโรป เกาะมอร์กิตเคยมีความสำคัญทางด้านศาสนาในอดีต และยังมีซากปรักหักพักของสิ่งปลูกสร้างที่เคยตั้งอยู่บนเกาะมอร์กิต (ส่วนใหญ่เป็นโบสถ์คริสต์) เกาะนี้มีสะพานอยู่สองแห่งอยู่ทางด้านเหนือสุดและทางด้านใต้สุดของเกาะ ประกอบด้วย สะพานอาร์ปาด (Árpád-híd) และ สะพานมอร์กิต (Margit-híd) ตามลำดับ ซึ่งเชื่อมฝั่งตะวันตก (บูดอ) และฝั่งตะวันออก (แปชต์) ของกรุงบูดาเปสต์เข้าด้วยกัน ก่อนคริสตศตวรรษที่ 14 เกาะแห่งนี้มีชื่อว่า Insula leporum ซึ่งเป็นภาษาละตินแปลว่า เกาะแห่งกระต่าย เกาะมอร์กิตเคยอยู่ใต้การปกครองของเขต 13 ของกรุงบูดาเปสต์ แต่ได้มีการเปลี่ยนแปลงให้อยู่ภายใต้การปกครองของกรุงบูดาเปสต์โดยตรงโดยที่ไม่ขึ้นกับเขตไหนเลย ตั้งแต่วันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ.&thinsp;2013
เกาะที่ปรากฏในปัจจุบันเกิดจากการพัฒนาโดยการเชื่อมต่อเกาะสามเกาะที่แยกจากกันเข้าด้วยกัน ได้แก่เกาะเฟสตือ Festő (ชื่อจิตรกร), เกาะเฟอร์ดือ Fürdő (โรงอาบน้ำ) และเกาะญุลอก Nyulak (กระต่าย) ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เพื่อควบคุมการไหลของแม่น้ำดานูบ เดิมเกาะนี้อยู่สูงจากระดับน้ำทะเล 102.5 เมตร แต่ตอนนี้ถูกถมขึ้นให้สูงขึ้นถึงระดับ 104.85 เมตรจากระดับน้ำทะเล เพื่อควบคุมน้ำท่วม
เกาะนี้มีสิ่งปลูกสร้างตั้งอยู่เล็กน้อย มีโรงแรม 2 แห่ง ร้านขายอาหารและเครื่องดื่มจำนวนหนึ่ง สนามกีฬา สระว่ายน้ำ สปา เวทีจัดแสดงแบบเปิดโล่ง และ หอคอยเก็บน้ำแห่งเกาะมอร์กิต นอกจากนั้นเกาะแห่งนี้ยังมีซากปรักหักพังและโบสถ์ขนาดเล็กจากยุคกลาง รูปปั้นบุคคลสำคัญและอนุสาวรีย์ต่าง ๆ บ่อน้ำ สวนหย่อม สนามหญ้า น้ำพุ และ สวนสัตว์ขนาดเล็ก เกาะนี้รอบเกาะมีทางวิ่งสำหรับผู้ที่ต้องการวิ่ง บนเกาะนี้นอกจากแท็กซี่และรถบัสประจำทางแล้ว ห้ามไม่ให้ยานพาหนะส่วนบุคคลเข้ามาในพื้นที่ของเกาะมอร์กิต
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Margitsziget-1888-Meyers-Lexikon.jpg|ผังเมืองกรุงบูดาเปสต์ ในปี ค.ศ.&thinsp;1888: ไม่มีสะพานเชื่อมต่อกับเกาะมอร์กิต และมีถนนที่มีการวางแผนที่จะสร้างในผังเมืองนี้ ชื่อว่า ถนนอูยลิโปตวาโรช (Újlipótváros utca)
ไฟล์:Aerial photograph of Margaret Bridge and Budapest Chain-Bridge 01.jpg|เกาะมอร์กิตในปัจจุบัน
ไฟล์:Emberek a medencében, Palatinus Strandfürdő. Fortepan 12314.jpg|ฤดูร้อนบนเกาะมอร์กิตในปี ค.ศ.&thinsp;1939
ไฟล์:Margitsziget légifotó2.jpg|หอเก็บน้ำแห่งเกาะมอร์กิต สัญลักษณ์ประจำเกาะ และโรงละครแบบเปิดโล่ง
ไฟล์:Margitsziget légifotó3.jpg|โรงแรมทางด้านเหนือสุดของเกาะมอร์กิต
ไฟล์:Palatinus Strandfürdő. Fortepan 720.jpg|สวนน้ำปาลาตินุส (Palatinus water park) ออกแบบโดยสถาปนิกชาวฮังการี อิชต์วาน ยอนากี (István Janáky)
ไฟล์:Margitsziget légifotó1.jpg|สระว่ายน้ำฮอโยช ออลเฟรด 
ไฟล์:Margitsziget légifotó5.jpg|ต้นไม้และสระว่ายน้ำบนเกาะมอร์กิต
ไฟล์:Margitsziget légifotó4.jpg|ซากปรักหักพังของโบสถ์สมัย
ไฟล์:Díszvirágok a szigeten.jpg|ดอกไม้บนเกาะมอร์กิต
ไฟล์:Virágok a Margitszigeten.jpg|ดอกไม้บนเกาะมอร์กิต
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Margaret Island, visitBudapest.travel
ภาพชุดของหอเก็บน้ำสัญลักษณ์ประจำเกาะ
บูดาเปสต์
เกาะในแม่น้ำดานูบ
เกาะแม่น้ำในประเทศฮังการี
ซาเลห์ อะบาซารี

ซาเลห์ อะบาซารี (صالح اباذری; อักษรโรมัน: Saleh Abazari; 3 มีนาคม ค.ศ. 1998 – ) เป็นนักคาราเต้ชาวอิหร่าน โดยในการแข่งคาราเต้ชิงแชมป์เอเชีย 2018 ซึ่งจัดขึ้นที่อัมมาน ประเทศจอร์แดน เขาได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งคูมิเตะชายรุ่นน้ำหนัก 84 กก. ขึ้นไป และทีมอิหร่านของเขายังได้รับรางวัลเหรียญทองในการแข่งคูมิเตะทีมชาย
ทีมอิหร่านของเขาได้ทำผลงานซ้ำในปีถัดไปในรายการคูมิเตะทีมชายของการแข่งคาราเต้ชิงแชมป์เอเชีย 2019 ซึ่งจัดขึ้นที่ทาชเคนต์ ประเทศอุซเบกิสถาน
ส่วนในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2018 เขาได้รับรางวัลเหรียญทองในรายการคูมิเตะชายรุ่นน้ำหนัก 84 กก. ขึ้นไป ของการแข่งคาราเต้ชิงแชมป์มหาวิทยาลัยโลก 2018 ซึ่งจัดขึ้นที่โคเบะ ประเทศญี่ปุ่น รวมถึงเขายังได้รับรางวัลเหรียญเงินในการแข่งคูมิเตะประเภททีมชาย ไม่กี่เดือนต่อมา เขาได้เป็นส่วนหนึ่งของทีมอิหร่านที่ได้รับรางวัลเหรียญทองในรายการคูมิเตะทีมชายของการแข่งคาราเต้ชิงแชมป์โลก 2018 ซึ่งจัดขึ้นที่มาดริด ประเทศสเปน
== ความสำเร็จ ==
== อ้างอิง ==
นักคาราเต้ชายชาวอิหร่าน
บุคคลจากแอรอก