pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เขตเศรษฐกิจคอเคซัสเหนือ

เขตเศรษฐกิจคอเคซัสเหนือ (Се&#769;веро-Кавка&#769;зский экономи&#769;ческий райо&#769;н; tr.: Severo-Kavkazsky ekonomichesky rayon; North Caucasus economic region) เป็นหนึ่งใน 12 เขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย ประกอบด้วยเขตสหพันธ์คอเคซัสเหนือทั้งหมดและหน่วยองค์ประกอบทางตะวันตกของเขตสหพันธ์ใต้
ในบริเวณนี้ ไล่ขึ้นไปทางเหนือจากบริเวณแนวหลักของเทือกเขาคอเคซัสไปจนถึงที่ราบ จะพบแหล่งน้ำมัน ก๊าซธรรมชาติ และถ่านหินที่อุดมสมบูรณ์ เมืองใหญ่ ๆ ได้แก่ โดเนตสค์, รอสตอฟ-ออน-ดอน, ครัสโนดาร์, เซวาสโทพอล, เคอร์สัน, กรอซนี, ลูกันค์, วลาดีคาฟคาซ, ซาโปโรซีและโนโวรอสซีสค์ โซซีและยัลตาเป็นรีสอร์ทยอดนิยม เครื่องจักรการเกษตร ถ่านหิน ปิโตรเลียม และก๊าซธรรมชาติเป็นผลิตภัณฑ์หลัก ภูมิภาคริมแม่น้ำคูบัน ซึ่งเป็นพื้นที่ดินดำที่อุดมสมบูรณ์ เป็นหนึ่งในยุ้งฉางหลักของรัสเซีย มีการปลูกข้าวสาลี หัวบีตน้ำตาล ยาสูบ ข้าว และเมล็ดทานตะวัน และเลี้ยงโค แม่น้ำสายอื่น ๆ ได้แก่ ดอน, คูมา และ เตเรก และคลองวอลกา-ดอน เป็นเส้นทางคมนาคมหลัก
== องค์ประกอบ ==
สาธารณรัฐอะดีเกยา (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ใต้)
สาธารณรัฐเชเชน (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์คอเคซัสเหนือ)
สาธารณรัฐดาเกสถาน (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์คอเคซัสเหนือ)
สาธารณรัฐอินกูเชเตีย (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์คอเคซัสเหนือ)
สาธารณรัฐคาบาร์ดีโน-บัลคาเรีย (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์คอเคซัสเหนือ)
สาธารณรัฐคาราชาเยโว-ซีร์คัสเซีย (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์คอเคเชียนเหนือ)
ดินแดนครัสโนดาร์ (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ใต้)
สาธารณรัฐนอร์ทออสซีเชีย–อาลาเนีย (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์คอเคซัสเหนือ)
แคว้นรอสตอฟ (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ใต้)
สาธารณรัฐไครเมีย (เป็นที่ยอมรับในระดับสากลว่าเป็นส่วนหนึ่งของยูเครน) 
เซวัสโตปอล (เป็นที่ยอมรับในระดับสากลว่าเป็นส่วนหนึ่งของยูเครน) 
แคว้นแคร์ซอน (เป็นที่ยอมรับในระดับสากลว่าเป็นส่วนหนึ่งของยูเครน) 
แคว้นซาปอริฌเฌีย (เป็นที่ยอมรับในระดับสากลว่าเป็นส่วนหนึ่งของยูเครน) 
สาธารณรัฐประชาชนโดเนตสค์ (เป็นที่ยอมรับในระดับสากลว่าเป็นส่วนหนึ่งของยูเครน) 
สาธารณรัฐประชาชนลูกันสค์ (เป็นที่ยอมรับในระดับสากลว่าเป็นส่วนหนึ่งของยูเครน) 
== อ้างอิง ==
เขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย
เขตเศรษฐกิจเหนือ

เขตเศรษฐกิจเหนือ (Се́верный экономи́ческий райо́н;
tr.: Severny ekonomichesky rayon; Northern economic region) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย
==องค์ประกอบ==
แคว้นอาร์คันเกลสค์
สาธารณรัฐคาเรเลีย
สาธารณรัฐโคมิ
แคว้นมูร์มันสค์
เขตปกครองตนเองเนเนตส์
แคว้นโวล็อกดา
ทั้งหมดอยู่ใน เขตสหพันธ์ตะวันตกเฉียงเหนือ
== ตัวชี้วัดทางเศรษฐกิจและสังคม ==
เขตเศรษฐกิจเหนือคิดเป็นสัดส่วนเกือบ 4% ของ GRP ของประเทศในปี พ.ศ. 2551 ในเขตอาร์คติกบางส่วนของรัสเซีย ค่าจ้างรายเดือนดูสูงกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศมาก แต่สิ่งนี้ถูกชดเชยด้วยโอกาสที่การจ่ายเงินจะต่ำกว่ามาก สัดส่วนที่มากกว่าในภูมิภาคนั้นเป็นการจ้างงานในรัฐวิสาหกิจ และสัดส่วนที่ต่ำกว่ามีความมั่นคงในการทำงาน การว่างงานในภูมิภาคนี้สูงกว่าหนึ่งในห้าของทั้งประเทศ
แม้ว่าสภาพภูมิอากาศจะดูน่ากลัว แต่อายุขัยในภาคเหนือก็เกือบเท่ากับค่าเฉลี่ยของประเทศสำหรับทั้งชายและหญิง เยาวชนที่ต้องการการศึกษาที่สูงกว่ามักจะออกจากภูมิภาค อัตราส่วนของนักเรียนต่อประชากรต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศประมาณห้าเท่า และสำหรับผู้ที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคนี้ ความคาดหวังในการปรับปรุงคุณภาพชีวิตก็ต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศ 
== อ้างอิง ==
เขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย
เขตเศรษฐกิจยูรัล

เขตเศรษฐกิจยูรัล (Ура льский экономи ческий райо н|Uralsky ekonomichesky rayon; Ural economic region) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย เขตอุตสาหกรรมที่โดดเด่นประกอบด้วยเขตการปกครองต่อไปนี้ (กับศูนย์กลางการปกครอง) สาธารณรัฐบัชคอร์โตสตาน (อูฟา), แคว้นเชเลียบินสค์ (เชเลียบินสค์), แคว้นคูร์กัน ( คูร์กัน), แคว้นโอเรนบุร์ก (โอเรนบุร์ก), ดินแดนเปียร์ม (เปียร์ม), แคว้นสเวียร์ดลอฟสค์ (เยคาเตรินเบิร์ก) และ สาธารณรัฐอุดมูร์ต (อีเจฟสค์) ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในภาคกลาง และบางส่วนอยู่ในภาคใต้และตอนเหนือของยูรัล และยังรวมถึงบางส่วนของ ยุโรปตะวันออก และ ที่ราบไซบีเรียตะวันตก ขอบเขตของมันแตกต่างกันเริ่มจาก เขตสหพันธ์ยูรัล ได้แก่ สาธารณรัฐบัชคอร์โตสตาน, แคว้นโอเรนบุร์ก, ดินแดนเปียร์ม และ สาธารณรัฐอุดมูร์ต อยู่ใน เขตสหพันธ์วอลกา ในขณะที่อีกสามแห่งอยู่ในเขตสหพันธ์ยูรัล
== อ้างอิง ==
เขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย
จิล เอมอส

จิล เอ็ดวินา เอมอส ซีเอ็นแซดเอ็ม (Jill Edwina Amos) (คำเรียกตามหลังชื่อและนามสกุลของหญิงที่แต่งงานแล้ว เทอร์เนอร์, 26 สิงหาคม ค.ศ. 1927 – 19 เมษายน ค.ศ. 2017) เป็นนักการเมืองและผู้นำชุมชนชาวนิวซีแลนด์
== ประวัติ ==
เธอเกิดในย่านชานเมืองออกแลนด์ของเดวอนพอร์ตเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1927 เอมอสเป็นลูกสาวของชาลส์ เอ็ดวิน รอส เทอร์เนอร์ และลูซี แคโรไลน์ เทอร์เนอร์ (คำเรียกตามหลังชื่อและนามสกุลของหญิงที่แต่งงานแล้ว แมนส์ฟีลด์) เธอแต่งงานกับฟิล เอมอส ใน ค.ศ. 1949 และทั้งคู่เป็นครูโรงเรียน โดยสอนในชุมชนต่าง ๆ ในประเทศนิวซีแลนด์ที่ห่างไกลออกไป พวกเขามีลูกชายสองคน และลูกสาวบุญธรรมหนึ่งคน ซึ่งฟิล เอมอส เป็นสมาชิกสภาตั้งแต่ ค.ศ. 1963 ถึง 1975 และดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีรัฐบาลแรงงานที่สาม (ค.ศ. 1972–1975) ครั้นเมื่อ ค.ศ. 1977 จิล และฟิล เอมอส ได้ไปสอนที่ประเทศแทนซาเนีย แต่จิล เอมอส กลับมาที่นิวซีแลนด์ในปีต่อมา แล้วทั้งคู่ก็หย่ากัน โดยก่อนออกจากแทนซาเนีย เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงตำแหน่งผู้สมัครรับเลือกตั้งพรรคแรงงานสำหรับเขตเลือกตั้งพาพาโทโท และเธอได้ประกาศผ่านเทปที่เล่นในที่ประชุมคัดเลือกแทนเธอ โดยไม่ประสบความสำเร็จในการเสนอชื่อเข้าชิง
จิล เอมอส ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้พิพากษาแห่งสันติภาพใน ค.ศ. 1980 รวมถึงดำรงตำแหน่งประธานสมาคมพลเมืองเพื่อความเท่าเทียมทางเชื้อชาติระหว่าง ค.ศ. 1980 ถึง 1981 เธอเป็นสมาชิกพรรคแรงงานมาเป็นเวลานาน รวมถึงยังได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกสภานครมานูเกา (ค.ศ. 1974–1977; ค.ศ. 1980–1990) และสมาชิกสภาภูมิภาคออกแลนด์ (ค.ศ. 1980–1983) เธอเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งมูลนิธิโรคเอดส์แห่งประเทศนิวซีแลนด์ และระหว่างการเลือกตั้งในประเทศแอฟริกาใต้ ค.ศ. 1994 เธอเป็นผู้สังเกตการณ์ขององค์การสหประชาชาติ
เอมอสได้รับบำเหน็จเหรียญครบรอบร้อยปีแห่งสิทธิออกเสียงเลือกตั้งใน ค.ศ. 1993 ส่วนในเกียรติยศเนื่องในวันปีใหม่ 2001 เธอได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์กิตติคุณสหายแห่งนิวซีแลนด์สำหรับบริการแก่ชุมชน
เอมอสเสียชีวิตที่บ้านในคาติคาติเมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 2017 สิริอายุ 89 ปี โดยเธอเหลือลูกไว้สองคนจากสามคนของเวลาดังกล่าว
== อ้างอิง ==
ครูโรงเรียนชาวนิวซีแลนด์
เขตเศรษฐกิจตะวันตกเฉียงเหนือ

เขตเศรษฐกิจตะวันตกเฉียงเหนือ รู้จักกันในชื่อ เขตสหพันธ์ตะวันตกเฉียงเหนือ (Се́веро-За́падный экономи́ческий райо́н; tr.: Severo-Zapadny Ekonomichesky Rayon; Northwestern Economic Region) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย
== องค์ประกอบ ==
แคว้นเลนินกราด
แคว้นโนฟโกรอด
แคว้นปัสคอฟ
นครสหพันธ์เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
== ตัวชี้วัดทางเศรษฐกิจและสังคม ==
เขตเศรษฐกิจตะวันตกเฉียงเหนือคิดเป็น 5% ของ GRP ของประเทศในปี ค.ศ. 2008 ด้วยท่าเรือบอลติกอยู่ใกล้กับประเทศฟินแลนด์ ภูมิภาคนี้และเมืองใหญ่อย่างเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กจึงเป็นหน้าต่างของรัสเซียทางตะวันตกมาโดยตลอด ประวัติความเป็นมาแตกต่างจากมอสโกและส่วนอื่น ๆ ของสหพันธรัฐรัสเซียอย่างมาก สิ่งนี้สะท้อนให้เห็นในมุมมองเชิงบวกของผู้อยู่อาศัยจำนวนมาก การประเมินเศรษฐกิจในปัจจุบันนั้นสูงกว่าปกติตามมาตรฐานของรัสเซีย และความคาดหวังในการมีชีวิตที่ดีขึ้นก็เช่นกัน ภูมิภาคนี้ยังเป็นแม่เหล็กดึงดูดนักศึกษาที่ต้องการการศึกษาระดับสูงกว่าอีกด้วย
แม้ว่ารายได้จะต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศ แต่อยู่ในขอบเขตที่มีนัยสำคัญ รายได้นี้ได้รับการทดแทนด้วยข้อเท็จจริงที่ว่าโอกาสในการใช้จ่ายนั้นสูงกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศ ยิ่งไปกว่านั้น ประชากรที่มีชีวิตที่พึงพอใจกับการดำรงชีวิตนั้นยังสูงกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศอีกด้วย
== อ้างอิง ==
เขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย
เขตเศรษฐกิจวอลกา

เขตเศรษฐกิจวอลกา (Povolzhsky) (Пово&#769;лжский экономи&#769;ческий райо&#769;н; tr.: Povolzhsky ekonomichesky rayon; Volga economic region) เป็นหนึ่งใน 12 เขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย
==องค์ประกอบ==
แคว้นอัสตราฮัน (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ใต้)
สาธารณรัฐคัลมืยเคีย (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ใต้)
แคว้นเปนซา (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์วอลกา)
แคว้นซามารา (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์วอลกา)
แคว้นซาราตอฟ (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์วอลกา)
สาธารณรัฐตาตาร์สถาน (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์วอลกา)
แคว้นอุลยานอฟสค์ (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์วอลกา)
แคว้นวอลโกกราด (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ใต้)
== อ้างอิง ==
เขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย
เขตเศรษฐกิจวอลกา-เวียตคา

เขตเศรษฐกิจวอลกา-เวียตคา (Во&#769;лго-Вя&#769;тский экономи&#769;ческий райо&#769;н; tr.: Volgo-Vyatsky ekonomichesky rayon; Volga-Vyatka economic region) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย คิดเป็นเกือบร้อยละ 3 ของ GRP ระดับประเทศในปี ค.ศ. 2008 ทั้งหมดอยู่ในเขตสหพันธ์วอลกา
==องค์ประกอบ==
สาธารณรัฐชูวัช
แคว้นคีรอฟ
สาธารณรัฐมารีเอล
สาธารณรัฐมอร์โดเวีย
แคว้นนิจนีนอฟโกรอด
== อ้างอิง ==
เขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย
ซิปแอร์ โตเกียว

ซิปแอร์ โตเกียว (ZIPAIR Tokyo; ) เป็นสายการบินต้นทุนต่ำสัญชาติญี่ปุ่น ซึ่งมีฐานการบินที่ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ ซิปแอร์ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกในปีค.ศ. 2018 โดยเป็นบริษัทในเครือของเจแปนแอร์ไลน์ ซึ่งได้เช่าฝูงบินโบอิง 787 ดรีมไลเนอร์ ในช่วงแรกซิปแอร์ให้บริการขนส่งสินค้าเนื่องจากข้อจำกัดการเดินทางจากการระบาดทั่วของโควิด-19 แล้วจึงให้บริการขนส่งผู้โดยสารในเดือนตุลาคมของปีเดียวกัน
== ประวัติ ==
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018 เจแปนแอร์ไลน์ (เจเอแอล) ได้มีการประกาศเรื่องแผนการสร้างสายการบินราคาประหยัดขึ้นมาในช่วงปีค.ศ. 2022 เพื่อเป็นการแข่งขันกับสายการบินอื่น ๆ ในเอเชียที่ขยายเส้นทางเข้ามาในญี่ปุ่น เช่น แอร์เอเชียเอกซ์ เจเอแอลจึงได้จัดตั้งบริษัทลูกในชื่อ "T.B.L. Co., Ltd." โดยมีการคาดการณ์ว่าสายการบินจะเริ่มดำเนินงานทันเวลาสำหรับงานแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2019 สายการบินได้ถูกตั้งชื่อว่าซิปแอร์ โดยชื่อนี้มีการอ้างอิงถึงคำว่า "Zip" ซึ่งหมายถึงความเร็วและ "ZIP Code"  ต่อมา T.B.L. เปลี่ยนชื่อเป็น "ZIPAIR Tokyo Inc." โดยในช่วงแรกมีการวางแผนเที่ยวบินระหว่างประเทศไปยังกรุงเทพมหานครและกรุงโซลจากท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ โดยได้เริ่มดำเนินเที่ยวบินเหล่านี้ในวันที่ 14 พฤษภาคม และ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 ตามลำดับ ด้วยเครื่องบินโบอิง 787-8 ที่เช่ามาจากเจเอแอล ซิปแอร์ได้วางแผนสำหรับเที่ยวบินไปยังสหรัฐไว้ โดยจะเริ่มดำเนินเที่ยวบินในปีค.ศ. 2021
ในช่วงที่มีการระบาดทั่วของโควิด-19 ซิปแอร์ได้รับผลกระทบอย่างหนัก ด้วยการที่ประเทศไทยห้ามเที่ยวบินขาเข้าทั้งหมดตั้งแต่วันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 2020 และรัฐบาลญี่ปุ่นได้ออกมาตรการบังคับใช้ชายแดน แล้วจึงให้บริการขนส่งผู้โดยสารในเดือนตุลาคมของปีเดียวกัน ภายใต้สถานการณ์เหล่านี้ ซิปแอร์ได้ประกาศเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 2020 ว่าการเปิดให้บริการจะถูกเลื่อนออกไปจนกว่าจะมีประกาศเพิ่มเติม แม้ว่าในเดือนนั้นสายการบินได้ยื่นคำร้องกับกระทรวงคมนาคมของสหรัฐฯ เพื่อดำเนินการเส้นทางไปโฮโนลูลูเพื่อเริ่มต้นเส้นทางในวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2020 เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม ได้มีการประกาศว่าสายการบินได้ยื่นคำร้องต่อหน่วยงานญี่ปุ่นเพื่อเปิดเที่ยวบินขนส่งสินค้าระหว่างโตเกียวและกรุงเทพฯ เพื่อตอบสนองความต้องการขนส่งสินค้าทางอากาศในระหว่างการระงับเที่ยวบินโดยสาร ซิปแอร์เริ่มเปิดให้บริการในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2020 โดยให้บริการขนส่งสินค้าในช่วงแรก
ต่อมาในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2020 ซิปแอร์ก็เริ่มให้บริการขนส่งผู้โดยสารหลังจากให้บริการขนส่งผู้โดยสารมากว่า 4 เดือน และก็ได้เพิ่มเส้นทางบินไปยังโฮโนลูลูในหมู่เกาะฮาวาย รวมถึงเส้นทางอื่น ๆ ทั้งในเอเชียและสหรัฐ เช่น สิงคโปร์และลอสแอนเจลิส อีกทั้งยังได้รับโบอิง 787 เพิ่มเติมจากเจเอแอล

หลังจากการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 ซิปแอร์ได้ประกาศเปลี่ยนลวดลายบนบริเวณแพนหางของเครื่องบิน โดยลวดลาย ณ เวลานั้นมีตัวอักษร "Z" อยู่ในบริเวณหาง เนื่องจาก "Z" เป็นสัญลักษณ์ของกองทัพรัสเซีย ซิปแอร์จึงเปลี่ยนลวดลายเป็นลายรูปเรขาคณิตสีเขียวทดแทนในเดือนมิถุนายนของปีเดียวกัน นอกจากนี้ยังได้มีการวางแผนเส้นทางใหม่ไปยังแซนโฮเซ รัฐแคลิฟอร์เนีย
== จุดหมายปลายทาง ==
ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2022 ซิปแอร์ โตเกียวให้บริการเที่ยวบินไปยัง 6 จุดหมายปลายทางใน 5 ประเทศ ดังนี้:
== ฝูงบิน ==


ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2022 ซิปแอร์ โตเกียวมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
ซิปแอร์ โตเกียวมีอายุฝูงบินเฉลี่ย 8.6 ปี
== อ้างอิง ==
สายการบินสัญชาติญี่ปุ่น
สายการบินต้นทุนต่ำ
บริษัทของญี่ปุ่น
สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2561
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2561
วัดปราสาท (จังหวัดสิงห์บุรี)

วัดปราสาท เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลอินทร์บุรี อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี ตั้งอยู่บนเนื้อที่เกือบ 30 ไร่
วัดปราสาทตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2305 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2474 เดิมชื่อว่า วัดโกสิทประสาท ปรากฎตามหลักฐานในศิลาจารึกในการผูกพัทธสีมา โดยพระอินทประสิทธิษร (เอม) ผู้สำเร็จราชการเมืองอินทบุรีย์ (สมัยนั้น) ร่วมกับราษฎรได้ปฎิสังขรณ์อุโบสถขึ้นใหม่ ทั้งหมดโดยเจ้าอาวาสพระครูสุขันฑ์ กิตติญาโณ และชาวบ้านวัดปราสาทจนสำเร็จเมื่อ พ.ศ. 2514
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 13.80 เมตร ยาว 25.70 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2474 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 21 เมตร ยาว 22.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหารกว้าง 4.50 เมตร ยาว 11.50 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2552 หอสวดมนต์ กว้าง 9 เมตร ยาว 13.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ กุฎิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 5 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง อาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 4 เมตร ยาว 11 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ.2551 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง ศาลาเล็ก จำนวน 1 หลัง และฌาปนสถาน 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง หอกลอง 1 หลัง
ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 2 ศอก สูง 1 ศอก 50 เซนติเมตร เป็นพระพุทธรูปปั้น เป็นพระพุทธรูปปูนปั้น เป็นพระพุทธรูปสมัยอยุธยาตอนปลาย และพระพุทธรูปขนาดใหญ่ เรียกกันว่า หลวงพ่อขาว ประดิษฐานอยู่ที่วิหารริมน้ำ
==อ้างอิง==
ปราสาท
วัดหน้าพระธาตุ (จังหวัดสิงห์บุรี)

วัดหน้าพระธาตุ เป็นโบราณสถานร้างในตำบลจักรสีห์ อำเภอเมืองสิงห์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี
เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดหัวเมือง หรือ วัดศรีษะเมือง  เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดหน้าพระธาตุ" ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สันนิษฐานว่าสถานที่บริเวณนี้จะเป็นที่ตั้งของเมืองสิงห์บุรีเก่าและเชื่อกันว่าเป็นวัดที่ตั้งอยู่ริมลำน้ำจักรสีห์บริเวณเมืองสิงห์เก่า
กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478 เมื่อ พ.ศ. 2542–2543 รัฐบาลได้อนุมัติงบประมาณเพื่อดำเนินการขุดแต่งและบูรณะปรับปรุงสภาพแวดล้อมวัดหน้าพระธาตุ
พื้นที่ของวัดตั้งอยู่บนลานดินยกพื้นสูง มีแผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ขนาดประมาณ 43 x 116 เมตร ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว มีพระปรางค์สูงประมาณ 8 วา ทำเป็นรูปครุฑยุดนาคขนาบด้วยอสูรถือกระบองชั้นอัสดง ประดับอยู่เหนือชั้นเชิงบาตร มีการตกแต่งเป็นสถาปัตยกรรมแบบศิลปะอยุธยาตอนต้นราวพุทธศตวรรษที่ 21 จากรูปแบบรูปปั้นครุฑและอสูรที่ถือกระบอง โดยการก่ออิฐเพิ่มเติมเป็นซุ้มจรนัมทั้งสี่ด้าน ตั้งแต่ฐานศิลาแลงขึ้นไปก่อด้วยอิฐย่อมุมทรงปรางค์ กลีบขนุนปรางค์ก่อด้วยอิฐ ทิศตะวันออกของพระปรางค์มีพระวิหารหลวง ทิศตะวันตกเป็นพระอุโบสถ และมีเจดีย์กลมเรียงรายหลายองค์ ซึ่งมีลักษณะศิลปะอยุธยาตอนปลาย ศาลาโถง เตาเผาอิฐ และ โรงผสมบูน ตั้งอยู่ภายในอีกหลายแห่ง
==อ้างอิง==
หน้าพระธาตุ
โบราณสถานในจังหวัดสิงห์บุรี
อาเลียช เบียเลียตสกี

อาเลียช วิกตาราวิช เบียเลียตสกี (Але́сь Ві́ктаравіч Бяля́цкі|Alieś Viktaravič Bialiacki; เกิดวันที่ 25 กันยายน 1962) เป็นนักเคลื่อนไหวสนับสนุนประชาธิปไตยและนักโทษจากความคิดชาวเบลารุส เป็นที่รู้จักจากกิจกรรมที่ทำกับศูนย์สิทธิมนุษยชนเวียสนา เขาเป็นนักเคลื่อนไหวเพื่อเอกราชและประชาธิปไตยของเบลารุสมาตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 และเป็นผู้ก่อตั้งศูนย์เวียสนาและแนวหน้าประชาชนเบลารุสซึ่งเขาเป็นผู้นำระหว่างปี 1996 ถึง 1999 นอกจากนี้เขายังเป็นสมาชิกของสภาบริหารจัดการของฝ่ายค้านเบลารุส เขาได้รับการขนานนามจาก เดอะนิวยอร์กไทมส์ ว่าเป็น "เสาหลักแห่งการเคลื่อนไหวด้านสิทธิมนุษยชนในยุโรปตะวันออก" และได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติว่าเป็นหนึ่งในนักเคลื่อนไหวเรียกร้องประชาธิปไตยคนสำคัญที่สุดของเบลารุส
เบียเลียตสกีเป็นเลขานุการของแนวหน้าประชาชนเบลารุสระหว่างปี 1996–1999 และเป็นรองประธานของกลุ่มระหว่างปี 1999–2001 ในปี 1996 เขาได้ก่อตั้งศูนย์สิทธิมนุษยชนเวียสนาขึ้นเพื่อดำเนินการด้านประชาธิปไตยในเบลารุส ในช่วงการประท้วงใหญ่ทั่วประเทศในปี 2020 เขากลายมาเป็นสมาชิกของศูนย์บริหารจัดการที่ชเวียตลานา ชีคาโนว์สกายา จัดตั้งขึ้น
เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 2011 เบียเลียตสกีถูกจับกุมในข้อหาการหลีกหนีการจ่ายภาษีตามมาตรา 243 วรรค 2 และในวันที่ 24 ตุลาคม 2011 เขาถูกตัดสินจำคุกสี่ปีครึ่งและริบสินทรัพย์ เขายื่นอุทธรณ์โดยระบุว่าเงินจำนวนมากที่เขาได้รับในบัญชีส่วนตัวเป็นไปเพื่อทำกิจกรรมของศูนย์เวียสนา และได้รับการปล่อยตัวในวันที่ 21 มิถุนายน 2014 และเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม 2021 บ้านพักของพนักงานประจำศูนย์เวียสนาทั่วประเทศถูกตำรวจเบลารุสตรวจค้น ส่วนสำนักงานใหญ่ขอบศูนย์ก็ถูกตำรวจบุกเข้าตรวจค้น เบียเลียตสกีและเพื่อนร่วมงาน Vladimir Stephanovich กับ Vladimir Labkovich ถูกจับกุม ในวันที่ 6 ตุลาคม 2021 เบียเลียตสกีถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานหลีกเลี่ยงการจ่ายภาษีและต้องโทษจำคุกไม่เกิน 7 ปี ข้อมูล ณ วันที่ 7 ตุลาคม 2022 เขายังคงถูกคุมขังอยู่ในเรือนจำ
ในปี 2022 เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพร่วมกับองค์การเมมอเรียลของรัสเซีย และศูนย์เสรีภาพพลเมืองของยูเครน ก่อนหน้านี้เขาเคยได้รับการเสนอชื่อรับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพมาแล้วห้าครั้ง
==หมายเหตุ==
== อ้างอิง ==
นักเคลื่อนไหวชาวเบลารุส
นักเขียนชาวเบลารุส
ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ
ศูนย์เสรีภาพพลเมือง (องค์การด้านสิทธิมนุษยชน)

ศูนย์เสรีภาพลเมือง (Центр Громадянських Свобод|Tsentr Hromadyansʹkykh Svobod; Center for Civil Liberties) เป็น[rights organization|องค์การด้านสิทธิมนุษยชน]สัญชาติยูเครน นำโดยออแลกซันดรา มัตวีย์ชุก นักกฎหมายชาวยูเครน องค์การก่อตั้งขึ้นในปี 2007 โดยมีเป้าหมายเพื่อกดดันรัฐบาลของยูเครนให้นำพาประเทศให้เป็นประชาธิปไตยมากขึ้น องค์การได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพในปี 2022 ร่วมกับอาเลส เบียเลียตสกี ชาวเบลารุส และองค์การเมมมอเรียลสัญชาติรัสเซีย
ศูนย์ก่อตั้งขึ้นในเคียฟ ประเทศยูเครน เมื่อวนัมี่ 30 พฤษภาคม 2007 และมีบทบาทในการเสนอการแปรญัติกฎหมายเพื่อผลักดันยูเครนให้เป็นประชาธิปไตยมากขึ้น และปรับปรุงการควบคุมหน่วยงานบังคับใช้กฎหมาย และ หน่วยงานด้านยุติธรรมของรัฐบาลกลาง หนึ่งในเป้าหมายหลักของศูนย์คือการปรับปรุงประมวลกฎหมายอาญาของยูเครน
หลังรัสเซียผนวกไครเมียในปี 2014 และหลังสงครามในดอนบัสปะทุขึ้นในปีเดียวกันนั้น องค์การเริ่มหันมาทำการเก็บบันทึกการตัดสินลงโทษทางการเมืองต่าง ๆ ในไครเมีย และเขตแดนที่อยู่ภายใต้การควบคุมของสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์และสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์ซึ่งเป็นกลุ่มแบ่งแยกดินแดนรัสเซีย นอกจากนี้ องค์การยังเคลื่อนไหวเรียกร้องในระดับนานาชาติให้มีการปล่อยตัวนักโทษทางการเมืองของรัสเซีย, ไครเมีย และดอนบัส
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
องค์การในประเทศยูเครน
องค์การสิทธิมนุษยชน
องค์การที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ
รัสเซียตะวันตกเฉียงเหนือ

รัสเซียตะวันตกเฉียงเหนือ (Northwest Russia) หรือ รัสเซียเหนือ (Russian North) เป็นตอนเหนือของรัสเซียตะวันตกหรือรัสเซียยุโรป มีพรมแดนติดกับนอร์เวย์ ฟินแลนด์ มหาสมุทรอาร์คติก เทือกเขายูรัล และส่วนที่ทอดยาวไปทางตะวันออกของแม่น้ำวอลกา พื้นที่นี้มีความเกี่ยวพันกับเขตสหพันธ์ตะวันตกเฉียงเหนือบางส่วน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการปกครอง ในอดีตเคยเป็นพื้นที่ของสาธารณรัฐพ่อค้านอฟโกรอดและปัสคอฟ
แม้ว่าภาคตะวันตกเฉียงเหนือจะไม่เคยเป็นหน่วยการเมือง แต่ก็มีเหตุผลบางประการที่จะถือว่าภาคตะวันตกเฉียงเหนือเป็นภูมิภาคที่แตกต่างออกไป แม่น้ำวอลกาเป็นเขตแดนทางเหนือ มีการตั้งถิ่นฐานที่มีความหนาแน่นปานกลางโดยประมาณ พื้นที่ทางตอนเหนือถือเป็นแหล่งขนสัตว์เป็นหลัก ด้านตะวันตกเป็นแหล่งหลักของกระรอกซึ่งมีความต้องการสูงในช่วงยุคกลาง ขนหรูหราโดยเฉพาะเซเบิลส่วนใหญ่มาจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
== อ้างอิง ==
ประเทศรัสเซีย
รัสเซียเหนือ

รัสเซียเหนือ (Русский Север; Russian North) เป็นภูมิภาคทางชาติพันธุ์ที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของรัสเซีย ครอบคลุมพื้นที่ของ แคว้นอาร์ฮันเกลสค์, สาธารณรัฐคาเรเลีย, สาธารณรัฐโคมี, แคว้นโวลอกดา และ เขตปกครองตนเองเนเนตส์ มีชื่อเสียงจากจากประเพณีศิลปะพื้นบ้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สถาปัตยกรรมไม้ การแกะสลักไม้และกระดูก และการทาสี เนื่องจากความห่างไกล พื้นที่ชนบทของรัสเซียเหนือจึงรักษาลักษณะโบราณของวัฒนธรรมรัสเซียไว้มากในช่วงศตวรรษที่ 19 และ 20 ทำให้นักประวัติศาสตร์ นักวัฒนธรรม และนักชาติพันธุ์วิทยาสนใจเป็นพิเศษ
== อ้างอิง ==
ประเทศรัสเซีย
สหพันธ์วอลเลย์บอลอาร์เจนตินา

สหพันธ์วอลเลย์บอลอาร์เจนตินา (Federación del Voleibol Argentino, ซึ่งส่วนใหญ่รู้จักกันในชื่อ FeVA; Argentine Volleyball Federation) เป็นองค์กรที่ควบคุมกีฬาวอลเลย์บอลในประเทศอาร์เจนตินา สหพันธ์ควบคุมและจัดการแข่งขันระดับชาติในระดับอาวุโสและเยาวชน และรับผิดชอบทีมชาติชายและหญิง
สหพันธ์ยังควบคุมการดำเนินการของสาขากีฬาที่คล้ายคลึงกันเช่น วอลเลย์บอลชายหาด
== อ้างอิง ==
วอลเลย์บอล
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2547
สมาชิกสมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาใต้
สายพิณ มอร์

สายพิณ มอร์ (Saiphin Moore; ) เป็นเชฟชาวไทย–อังกฤษผู้เป็นเจ้าของร้านอาหารไทยซึ่งมีสาขาหลายแห่งในสหราชอาณาจักรร่วมกับสามี อเล็กซ์ มอร์
== ชีวิตวัยเด็ก ==
สายพิณเกิดและเติบโตที่อำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์ เธอเรียนรู้การทำอาหารจากแม่และป้าของเธอ เธอเติบโตในครอบครัวชาวไร่ที่ยังไม่มีไฟฟ้าใช้จนถึงเมื่อเธออายุได้ 13 ปี เธอเปิดร้านขายก๋วยเตี๋ยวให้กับชาวไร่และเพื่อนนักเรียนในหมู่บ้านขณะที่เธออายุได้ 14 ปี ก่อนจะย้ายไปอยู่ที่ฮ่องกงเพื่อไปทำงานเป็นพี่เลี้ยงเด็กเมื่อเธออายุได้ 18 ปี ซึ่งเป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นเครื่องใช้ไฟฟ้าต่าง ๆ เช่นหม้อหุงข้าว เครื่องดูดฝุ่น เธอทำอาหารให้แก่นายจ้างของเธอ ฝีมือของเธอเริ่มเป็นที่โจษจันในบรรดาครอบครัวที่เช่าอาศัยในอพาร์ตเมนต์เดียวกัน เธอจึงนำเงินเก็บสะสมจากการทำงานเปิดร้านขายของชำซึ่งจำหน่ายอาหารกล่องด้วย
== เดินทางสู่สหราชอาณาจักร ==
สายพิณขายกิจการของเธอที่ฮ่องกงก่อนจะย้ายไปยังเกาะเจอร์ซีย์ที่ซึ่งญาติของเธออาศัยอยู่ เธอยังคงปรุงอาหารไทยจำหน่ายแต่เฉพาะในแวดวงญาติมิตร และเดินทางเข้ากรุงลอนดอนเป็นบางครั้งเพื่อซื้อวัตถุดิบ สายพิณกลับมาที่ฮ่องกงอีกครั้งและพบกับอเล็กซ์ มอร์ ใน ค.ศ. 2001 เธอสมรสกับอเล็กซ์สี่ปีถัดมา ทั้งคู่ตัดสินใจเปิดร้านอาหารไทยแบบข้าวกล่อง ซึ่งเป็นร้านอาหารแห่งแรกของเธอด้วยชื่อว่าตุ๊กตุ๊กไทย (TukTuk Thai)
สายพิณและสามีย้ายไปอยู่ในกรุงลอนดอนใน ค.ศ. 2006 เธอเปิดแผงขายอาหารไทยในตลาดนัดสุดสัปดาห์ย่านบริคเลน ในขณะที่วันธรรมดาเธอใช้บ้านของเธอทำธุรกิจจัดเลี้ยง ใน ค.ศ. 2008 เธอเปิดร้านอาหารชื่อว่าโรซาส์ไทยคาเฟ่ (Rosa's Thai Cafe) ริมถนนฮันบรีในย่านสปิทัลฟีลส์ ชื่อโรซาเป็นชื่อของเจ้าของธุรกิจคนก่อนที่เปิดคาเฟ่ขายอาหารเช้า สายพิณให้เหตุผลในการรักษาชื่อเจ้าของธุรกิจเดิมว่า "ดูขลังดีและตัวอักษรชื่อร้านก็สวย" โรซาส์ไทยคาเฟ่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างดีและขยายสาขาไปทั่วกรุงลอนดอน เธอเปิดลาวคาเฟ่ (Lao Cafe) ในย่านคอเวินท์การ์เดินจำหน่ายอาหารลาว ใน ค.ศ. 2017 โรซาส์ไทยคาเฟ่ขยายสาขาออกไปเป็น 8 สาขาในกรุงลอนดอนก่อนที่จะขยายเป็น 22 สาขาทั่วสหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 2019
นอกจากนี้เธอยังเขียนคู่มือทำอาหารไทยสองเล่มจากเมนูที่จำหน่ายในร้านด้วย โดยเล่มหนึ่งเป็นเมนูมังสวิรัติทั้งหมด
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2020 สายพิณและสามีซื้อกิจการร้านอาหารเครือ Andina & Ceviche ในกรุงลอนดอนซึ่งกำลังจะล้มละลาย ซึ่งเป็นร้านอาหารร้านแรกของเธอที่ไม่ได้จำหน่ายอาหารไทยหรือลาว
== อ้างอิง ==
เชฟชาวไทย
นักธุรกิจชาวไทย
นักธุรกิจหญิง
บุคคลจากจังหวัดเพชรบูรณ์
ชาวไทยในสหราชอาณาจักร
สมาพันธ์วอลเลย์บอลบราซิล

สมาพันธ์วอลเลย์บอลบราซิล (Confederação Brasileira de Voleibol, CBV; Brazilian Volleyball Confederation) เป็นองค์กรปกครองของวอลเลย์บอลและวอลเลย์บอลชายหาดในประเทศบราซิล ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1954 โดยมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมือง บาร์รา ดา ติชูกา เมืองริโอเดจาเนโร สมาพันธ์เป็นสมาชิกของสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ (FIVB) และสมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาใต้ (CSV) และสังกัดอยู่ในคณะกรรมการโอลิมปิกบราซิล จัดการแข่งขันวอลเลย์บอลบราซิลซูเปอร์ลีกทั้งชายและหญิง ซึ่งเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับสูงสุดในประเทศบราซิล และยังจัดซาลอนปาสคัพซึ่งเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชิงแชมป์สโมสรหญิงระดับนานาชาติที่จัดขึ้นทุกปีในบราซิล องค์กรยังดูแลวอลเลย์บอลชายทีมชาติบราซิลและวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติบราซิล
== อ้างอิง ==
วอลเลย์บอล
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2497
สมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาใต้
สหพันธ์วอลเลย์บอลเปรู

สหพันธ์วอลเลย์บอลเปรู (Federación Peruana de Voleibol, FPV; Peruvian Volleyball Federation) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลวอลเลย์บอลและวอลเลย์บอลชายหาดในประเทศเปรู ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2485 โดยมีสำนักงานใหญ่อยู่ในเมืองหลวงลิมา สหพันธ์เป็นสมาชิกของสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ (FIVB) และสมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาใต้ (CSV) และสังกัดสถาบันกีฬาเปรู (IPD; Spanish for Peruvian Sports Institute) และคณะกรรมการโอลิมปิกเปรู
สหพันธ์จัดการแข่งขันทั้งชายและหญิงรายการ เนชั่นแนล ซูพีเรีย วอลเล่ย์บอลลีก (Spanish for Senior National Volleyball League) ซึ่งเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับสูงสุดในประเทศเปรู และยังจัดแข่งขันระดับนานาชาติที่จดทะเบียนกับเอฟไอวีบี เช่น โคปาลาตินา องค์กรยังดูแลวอลเลย์บอลชายทีมชาติเปรูและวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติเปรู
== อ้างอิง ==
วอลเลย์บอล
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2485
สมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาใต้
มิลเลียนแนร์: เดอะสตอกมาร์เกตซิมูเลชัน

มิลเลียนแนร์: เดอะสตอกมาร์เกตซิมูเลชัน (Millionaire: The Stock Market Simulation) เป็นวิดีโอเกม ค.ศ. 1982 ที่เผยแพร่โดยบลูชิปซอฟต์แวร์
== รูปแบบการเล่น ==
มิลเลียนแนร์เป็นเกมที่ผู้เล่นสามารถซื้อและขายหุ้นสิบห้าตัวในห้ากลุ่มอุตสาหกรรมที่แตกต่างกันใน 77 สัปดาห์
== การตอบรับ ==
จอห์นนี่ แอล. วิลสัน ได้วิจารณ์เกมดังกล่าวสำหรับนิตยสารคอมพิวเตอร์เกมมิงเวิลด์ และกล่าวว่า "มิลเลียนแนร์เป็นประสบการณ์ที่น่าตื่นเต้นสำหรับทุกคนที่ชอบการตัดสินใจเชิงกลยุทธ์ที่มีอยู่ในการเงินระดับสูง"
ส่วนนิตยสารอิเล็กทรอนิกเกมส์ได้มอบอาร์คีอะวอดส์ ค.ศ. 1985 แก่มิลเลียนแนร์สำหรับ "เกมเงินอิเล็กทรอนิกส์ยอดเยี่ยม"
== บทวิจารณ์ ==
พีซี แมกกาซีน - ธันวาคม ค.ศ. 1982
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Review in Compute!
Review in Softalk
1984 Software Encyclopedia from Electronic Games
Review in Antic
Article in Computer Games
Article in MacUser
Review in MacWorld
Article in Family Computing
Review in Electronic Games
Review in Peelings
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2525
เกมจำลองธุรกิจ
เกมสำหรับคอมโมดอร์ 64
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในสหรัฐ