pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สวนโอ๊คแอลีย์

สวนโอ๊คแอลีย์ (Oak Alley Plantation) เป็นที่ดินเพาะปลูกเก่าแก่บนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำมิสซิสซิปปี ในชุมชนวาเชอรี เซนต์เจมส์แพริช รัฐลุยเซียนา สหรัฐ ชื่อ โอ๊คแอลีย์ (Oak Alley; ตรอกต้นโอ๊ค) ตั้งตามลักษณะเด่นของที่แห่งนี้ซึ่งมีทางเดินตรอกไม้ต้น (tree alley) ที่ปกคลุมด้วยร่มไม้ของต้นโอ๊คเซาเทิร์นไลฟ์เป็นความยาว 240 เมตร ปลูกมาตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 18 และก่อนหน้าแมนชั่นหลังปัจจุบันจะสร้าง ตรอกไม้ต้นนี้วิ่งยาวจากหน้าแมนชั่นถึงริมแม่น้ำมิสซิสซิปปี สถานที่แห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ของชาติในปี 1974
==อ้างอิง==
===บรรณานุกรม===
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official website
Information by the National Park Service 
Images of the live-oak trees of Oak Alley
สิ่งก่อสร้างในรัฐลุยเซียนา
ถนนบูร์บง

ถนนบูร์บง (Bourbon Street, Rue Bourbon, Calle de Borbón) เป็นถนนสายประวัติศาสตร์ในใจกลางย่านเฟรนช์ควอร์เทอร์ของเมืองนิวออร์ลีนส์ ถนนมีความยาวสิบสามช่วงอาคาร (blocks) เขื่อมถนนคาแนลกับถนนเอสพลานาด ถนนบูร์บงเป็นที่รู้จักจากบาร์และคลับจำนวนมากตลอดสายถนน ถนนบูร์บงมีผู้เยี่ยมชมราว 17.74 ล้านคนเมื่อปี 2017 ถนนบูร์บงจึงถือว่าเป็นถนนสายสำคัญของเมืองนิวออร์ลีนส์โดยเฉพาะในทางการท่องเที่ยว จำนวนนักท่องเที่ยวต่อปีสูงขั้นมาตลอดนับตั้งแต่เมืองนิวออร์ลีนส์ถูกถล่มด้วยเฮอร์ริเคนแคทรินาในปี 2005 จึงถือไดว้าเมืองนิวออร์ลีนส์ประสบความสำเร็จในการเกิดขึ้นใหม่ในฐานะเมืองท่องเที่ยว ถนนบูร์บงเป็นถนนที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และเป็นตัวแทนของประวัติศาสตร์อันยาวนานของเมือง
==ดูเพิ่ม==
เฟรนช์ควอร์เทอร์
ตลาดฝรั่งเศส
จัตุรัสแจ็คสัน
ถนนรอยัล
ถนนแบซิน
ถนนคาแนล
โรงแรมและคาซิโนถนนบูร์บง
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Bourbon Street on neworleans.com
Bourbon Street on frenchquarter.com
สิ่งก่อสร้างในนิวออร์ลีนส์ (รัฐลุยเซียนา)
เฟรนช์ควอร์เทอร์
ตลาดฝรั่งเศส

ตลาดฝรั่งเศส (French Market; Marché français) เป็นตลาดและกลุ่มอาคารความยาวหกช่วงตึกในย่านเฟรนช์ควอร์เทอร์ เมืองนิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา แรกเริ่มตลาดนี้เป็นจุดแลกเปลี่ยนสินค้าของชาวพื้นเมืองอเมริกันมาก่อนการเช้ามาของชาวยุโรป และเป็นตลาดแบบเทรดดิงโพสท์ที่เก่าแก่ที่สุดในสหรัฐ ด้านหน้าสุดของตลาดคือคาเฟดูม็องด์ ตลาดนั้นถูกใช้เป็นพื้นที่แลกเปลี่ยนสินค้าเรื่อยมาในยุคอาณานิคมยุโรป โครงสร้างที่เก่าแก่ที่สุดของตลาดปัจจุบันมาจากปี 1813
ชื่อของตลาดแห่งเดิมคือ "ร้านเนื้อ" (the Meat Shops) และ "ตลาดเนื้อ" (Meat Market) เนื่องจากในขณะนั้นเป็นจุดเดียวในย่านเฟรนช์ควอร์เทอร์ที่มัเนื้อสัตว์จำหน่าย จนกระทั่งหลังมีการวื้อขายเนื้อสัตว์ที่อื่น ๆ ในย่านจึงเปลี่ยนชื่อตลาดเป็น "ตลาดฝรั่งเศส" (French Market)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
FrenchMarket.org เว็บทางการของตลาด
Notes and inventory of French Market records at New Orleans Public Library
French Market on FrenchQuarter.com
เฟรนช์ควอร์เทอร์
ตลาดในสหรัฐ
สิ่งก่อสร้างในนิวออร์ลีนส์ (รัฐลุยเซียนา)
เอหิปัสสิโก

เอหิปัสสิโก (Come and See) เป็นภาพยนตร์ไทยแนวสารคดี กำกับโดยณฐพล บุญประกอบ ผลิตโดย อันเดอร์ด็อค ฟิล์ม ว่าด้วยเรื่องราวคดีของพระธัมมชโย อดีตเจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย ที่เกิดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2560 กำหนดฉายเป็นการทั่วไปตั้งแต่วันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2564
ภาพยนตร์ประกอบด้วยบทสัมภาษณ์ของพระและศิษยานุศิษย์ของวัดพระธรรมกาย, อดีตพระและศิษยานุศิษย์, นักกิจกรรมด้านพุทธศาสนา เช่น ไพบูลย์ นิติตะวัน, อดีตพระผู้เคยมีตำแหน่งทางบริหารของธรรมกาย มโน เลาหวณิช  และนักวิชาการด้านศาสนา เช่น พระไพศาล วิสาโล และ นิธิ เอียวศรีวงศ์
==งานสร้าง==
งานวิทยานิพนธ์จบการศึกษาระดับปริญญาโทของณฐพล บุญประกอบ ด้าน Social Documentary Film ที่ School of Visual Arts นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เล่าเรื่องราวว่าด้วยความขัดแย้งระหว่างวัดธรรมกายกับฝ่ายรัฐ ที่เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2560 หลังจากมีการกล่าวหาว่าวัดมีส่วนเกี่ยวข้องในคดีฟอกเงินและรับของโจรจากสหกรณ์ยูเนี่ยนคลองจั่นมูลค่า 1,400 ล้านบาท นำมาซึ่งการถกเถียงอย่างกว้างขวางทั้งในเรื่องคดีความ คำสอน หลักการ รวมไปถึงเบื้องหลังความร่ำรวยมหาศาลของวัดพระธรรมกาย
ที่มาที่ณฐพล บุญประกอบ เลือกนำเรื่องราวของวัดธรรมกายมาเป็นงานวิทยานิพนธ์จบการศึกษา คือ มีเพื่อนของณฐพลไปบวชตอนมัธยม แล้วรู้สึกว่ามีความน่ากลัว เพราะวัดธรรมกายดูแปลก เหมือนซีรีส์หนังสือการ์ตูนญี่ปุ่น ทเวนตี้เซนจูรี่บอย รวมกับตอนทำงานวิทยานิพนธ์แล้วได้เห็นข่าวที่พระนั่งสมาธิเพื่อขัดขวางตำรวจที่จะเข้าไปตรวจสอบวัดธรรมกาย เลยตัดสินใจทำสารคดีเรื่องนี้
==การออกฉาย==
===โรงภาพยนตร์===
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการคัดเลือกให้เข้าฉายในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติในต่างประเทศ เมื่อปี พ.ศ. 2562 ณ เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติ ปูซาน ครั้งที่ 24 เมืองปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ ต่อมาได้ออกฉายในรายการภาพยนตร์สโมสร ณ หอภาพยนตร์ (องค์การมหาชน) ในวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2563 และภาพยนตร์เข้าฉายอย่างเป็นทางการในประเทศไทยในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2564
===โฮมมีเดีย===
เอหิปัสสิโก ได้กำหนดการเผยแพร่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2564 บน เน็ตฟลิกซ์ โดยสามารถรับชมได้เฉพาะใน เน็ตฟลิกซ์ ประเทศไทย
==รางวัล==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ภาษาไทย
ภาพยนตร์สารคดี
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2562
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
สายธรรมกาย
ภาพยนตร์ที่มีฉากในจังหวัดปทุมธานี
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในจังหวัดปทุมธานี
เกาะฮาฮาจิมะ

เกาะฮาฮาจิมะ (; 母島 แปลตรงตัวว่าแม่) เป็นเกาะขนาดใหญ่อัมดับที่ 2 ในหมู่เกาะโองาซาวาระ (หมู่เกาะโบนินชื่ออย่างไม่เป็นทางการ) ตั้งอยู่ห่างจากเกาะชิจิจิมะไปทางใต้ 50 กม. และห่างจากโตเกียว 287 กิโลเมตร  จุดที่สูงที่สุดคือชิบูซายามะหรือแปลว่า "ภูเขาเต้านม" มีความสูงประมาณ 462 เมตร (1,516 ฟุต) และยังมีภูเขาซาไกงาทาเกะมีความสูง 443 เมตร (1,453 ฟุต) เกาะฮาฮาจิมะมีกลุ่มเกาะขนาดเล็กอยู่ใกล้เคียงชื่อ อาเนจิมะ อิโมโตจิมะ และเกาะมูโกจิมะฮาฮาจิมะ ถูกตั้งชื่อเป็นฮาฮาจิมะ เร็ตโตะ (母島列島) หรือในอดีตชื่อไบลี่
เกาะฮาฮาจิมะนั้นเป็นเกาะเขตร้อนเช่นเดียวกับเกาะอื่นในหมู่เกาะโองาซาวาระ  มีสถานะเป็นกิ่งจังหวัดของมหานครโตเกียว มีประชากรราว 440 คน มีพื้นที่ประมาณ 20 ตารางกิโลเมตร มีระยะทางยาวประมาณ 15 กิโลเมตร กว้าง 2-3 กิโลเมตร ครึ่งทางทิศเหนือเป็นท่าเรือคิตะ จุดสูงสุดของเกาะฮาฮาจิมะคือยอดเขาชิบูซะเป็นภูเขาที่สูงที่สุดของเกาะ
==ประวัติ==
เกาะฮาฮาจิมะค้นพบครั้งแรกในปี 1543 โดยสำรวจชาวสเปน เบร์นาร์โดเดลาตอร์เร เดิมเรียกว่า เกาะคอฟฟิน เกาะฮิลส์โบโร หรือ หมู่เกาะโลงศพ และชาวยุโรปตั้งรกรากก่อนที่จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ในสงครามโลกครั้งที่สองรัฐบาลญี่ปุ่นได้ให้ชาวบ้านอพยพออกไปและเสริมกำลังบนเกาะ เกาะนี้เป็นเป้าหมายของการโจมตีหลายครั้งโดยกองกำลังสหรัฐในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง สิ่งที่เหลืออยู่จากการป้องกันของกองทัพได้กลายเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวของเกาะ
สามารถเดินทางไปเกาะได้โดยเรือข้ามฟากใช้เวลาประมาณสองชั่วโมงจากชิจิจิมะ เศรษฐกิจของฮาฮาจิมะอิงจากการประมงเชิงพาณิชย์กับโรงกลั่นรัมที่เป็นของรัฐ
ฮาฮาจิมะมีประชากร 450 คนซึ่งเคยมีประชากร 1,546 คนในปี 1904 และเคยมีถึง 1,905 คน ใน ปี 1940 มีถนนสายหนึ่งจากหมู่บ้านคิตามูระ (北村) อยู่ทางตอนเหนือของเกาะไปยังหมู่บ้านโอกิมูระ (沖村) ดิมชื่อ "นิวพอร์ต" ทางตอนใต้ของเกาะซึ่งเป็นที่ตั้งของท่าเรือ
== นิเวศวิทยา ==
ฮาฮาชิมะเป็นที่สนใจของนักสังขวิทยาเป็นอย่างมากเนื่องจากมีหอยทากเฉพาะถิ่นเช่นลัมโปรซิสติส ฮาฮาจิมานะซึ่งมีชื่อเสียงเป็นอย่างมาก แต่เนื่องจากการปรากฏพันธุ์ต่างถิ่นรุกรานย่างกว้างขวางรวมถึงแพะ (ซึ่งทำลายที่อยู่อาศัย) และหนอนตัวแบน หอยทากหมาป่าสีกุหลาบ (ซึ่งกินหอยทากพื้นเมือง) จึงมีการกังวลว่าสัตว์ถิ่นกำเนิดจำนวนมากจะสูญพันธุ์
แต่ส่วนใหญ่หอยทากเฉพาะถิ่นทั้งหมดยังคงอยู่บนคาบสมุทรฮิงาชิซากิซึ่งอยู่ห่างไกลบนชายฝั่งตะวันออก เป็นพื้นที่กว้างใหญ่ไพศาลที่สวยงาม แต่เข้าถึงได้ยากมาก  (ต้องปีนเขาชิบูสะก่อนที่จะลงไปยังคาบสมุทร) ประกอบด้วยโขดหินสูงชันล้อมรอบที่ราบสูงและมีต้นปาล์มจีน (Livistona chinensis) ใบเตยและใบกว้างเช่น เพอร์ซี โคบุ, อาโวคาโด และยังไม่ถูกเตะต้องจากพันธุ์ต่างถิ่นรุกรานในปัจจุบัน มีการเสนอว่าควรมีการตรวจสอบการเข้าถึงพื้นที่ เพื่อไม่ให้นักท่องเที่ยวมีส่วนในการทำลายพื้นที่พิเศษนี้โดยไม่ได้ตั้งใจ
==การเดินทาง==
วิธีที่เหมาะที่สุดในการไปเยือนฮาฮาจิมะ คือ อาศัยเรือเฟอร์รีฮาฮาจิมะมารุจากชิจิจิมะ หากต้องการเดินทางไปยังฮาฮาจิมะ ให้ขึ้นเรือเฟอร์รี่ค้างคืนโอะงะซาวาระมารุ จากโตเกียวทาเกะชิบะเทอร์มินัล ไปยังชิจิจิมะใช้เวลาประมาณ 24 ชั่วโมงและขึ้นเรือเฟอร์รี่ฮาฮาจิมะมารุไปยังฮาฮาจิมะ ซึ่งจะใช้เวลาเดินทางประมาณ 2 ชั่วโมง
==ภูมิอากาศ==
== อ้างอิง ==
ฮาฮาจิมะ
เบเร็ตตา 92

เบเร็ตตา 92 (Beretta 92) เป็นปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติชนิดหนึ่ง ผลิตโดยบริษัทเบเร็ตตาสัญชาติอิตาลี เริ่มออกแบบในปี พ.ศ. 2518 และผลิตออกมาในปี พ.ศ. 2519 เป็นปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติอีกชนิดหนึ่งที่นิยมใช้อย่างแพร่หลายในปัจจุบัน และยังมีหลายประเทศนำไปผลิตในลักษณะเดียวกันกับปืนสั้นรุ่นนี้ อาทิ ประเทศบราซิลผลิตในชื่อเทอร์ราส พีที92, สหรัฐผลิตในชื่อเบเร็ตตา เอ็ม9, ประเทศตุรกี ผลิตในชื่อวายุส16 เป็นต้น
ปืนสั้นชนิดนี้มีหลายรุ่น ได้แก่ 92, 92D, 92เอฟเอส, เซ็นทรัลนิออล, อีลีท แอลทีที ฯลฯ เบเร็ตตา 92 บรรจุกระสุนขนาด 9×19 มิลลิเมตร บรรจุในแม็กกาซีนได้ 13 นัด
==ประวัติ==
เบเร็ตตา 92 ได้แรงบันดาลใจมาจากปืนพกหลายชนิด โดยลำกล้อง ไกปืน และส่วนประกอบต่างๆ ได้แรงบันดาลใจมาจากวอลเทอร์ พี38 และมีการทำงานและตัวปืนบางส่วนที่ยังคล้ายคลึงกับบราวนิง ไฮ-พาวเวอร์ อีกด้วย
การ์โล บาเร็ตตา, กียูเซปเป เมซเซสตี และวิคตอริโอ วาเลได้ร่วมกันออกแบบปืนสั้นชนิดนี้ และออกแบบเสร็จสมบูรณ์ในปี พ.ศ. 2518
==ประเทศผู้ใช้งานและประเทศผู้ผลิตออกมาในลักษณะเดียวกัน==
ผลิตในชื่อ "เบเร็ตตา เอ็ม9" และใช้ในกองทัพสหรัฐ แทนปืนพกเอ็ม 1911
ผลิตออกมาในชื่อ "เทอร์ราส พีที92" (Taurus PT 92) โดยบริษัทเทอร์ราส และใช้กันในกองทัพบราซิล
ผลิตออกมาในชื่อ "วายุส 16" โดยบริษัทกรีซาน และใช้กันในกองทัพตุรกี
ผลิตออกมาในชื่อ "เวกตอร์ เอส16" โดยบริษัทเวกตอร์
ผลิตออกมาในชื่อ "เฮลวาน 920"
ใช้ประจำการในกองทัพบกไทย
ใช้ในกองทัพมาเลเซียและตำรวจมาเลเซีย
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official Beretta 92 page 
Beretta USA page
Diagram of beretta 92
Details on the Beretta 92
Free videos of Beretta 92/96 disassembly
How To Make The 92FS 9mm Shoot, Performance Shooter, October 1997
Beretta 92F exploded-view parts diagram from American Rifleman
ปืนสั้น
อาวุธตำรวจ
วัดหลักสองราษฎร์บำรุง

วัดหลักสองราษฎร์บำรุง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหลักสอง อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 23 ไร่ 1 งาน 24 ตาราง และมีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 42 ไร่ 2 งาน 34 ตารางวา
==ประวัติ==
วัดหลักสองราษฎร์บำรุง เดิมมีชื่อว่า วัดมอญราษฎร์บำรุง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2418 ผู้มอบที่ดินให้สร้างวัดนี้ คือ พระยาโชดกราชเศรษฐีกับพระยาไพบูลย์ราชรังสรรค์ ได้ชักชวนประชาชนสร้างวัด ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2438 ได้มีการย้ายวัดจากเดิมตั้งอยู่ติดกับคลองดำเนินสะดวก มาสร้างบริเวณฝั่งคลองดำเนินสะดวกทางด้านใต้ ได้ตั้งชื่อวัดว่า "วัดราษฎร์ศรัทธากะยาราม" ส่วนวัดมอญราษฎร์บำรุงจึงเป็นวัดร้างใช้เป็นสถานที่เก็บศพ ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2451 นายฉาย กำนันเบี้ยว วงศ์สวรรค์นายบุญ นายจีน และราษฎรบ้านแพ้วได้ร่วมกันสร้างวัดขึ้นมาใหม่ ในที่ดินของวัดมอญราษฎร์บำรุง และตั้งชื่อว่า "วัดหลักสองราษฎร์บำรุง" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2467 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 60 เมตร
==อาคารเสนาสนะ==
อุโบสถ กว้าง 15.69 เมตร ยาว 33.9 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กสองชั้น ภายในมีพระประธานพร้อมด้วยพระโมคคัลลานะและพระสารีบุตร ศาลาการเปรียญ กว้าง 24.59 เมตร ยาว 31.59 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2440 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงไทย หอสวดมนต์ กว้าง 14 เมตร ยาว 41.59 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2499 เป็นอาคารไม้ทรงไทย กุฏิสงฆ์ จำนวน 13 หลัง เป็นอาคารไม้ 10 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง และตึก 1 หลัง วิหาร กว้าง 9.09 เมตร ยาว 14.79 เมตร เป็นอาคารไม้ ศาลาอเนกประสงค์ 1 หลัง ศาลาพักร้อน 4 หลัง เป็นอาคารไม้ทรงไทย ศาลาสี่มุข 1 หลัง เป็นอาคารไม้และกุฏิอุบาสิกา 1 หลัง นอกจากนี้ในวัดยังมีศาลเจ้าแม่กวนอิม เป็นศาลาสถาปัตยกรรมจีนมีเสามังกร 4 เสา ตั้งอยู่ริมคลองดำเนินสะดวก
==อ้างอิง==
หลักสองราษฎร์บำรุง
หลักสองราษฎร์บำรุง
Chrysojasminum

Chrysojasminum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์มะลิ
ถิ่นกำเนิดของมันคือ มาคาโรนีเซีย, ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนไปจนถึงจีนตอนกลางและศรีลังกา, เอธิโอเปียจนถึงแซมเบีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Chrysojasminum bignoniaceum 
Chrysojasminum floridum 
Chrysojasminum fruticans 
Chrysojasminum goetzeanum 
Chrysojasminum humile 
Chrysojasminum leptophyllum 
Chrysojasminum odoratissimum 
Chrysojasminum parkeri 
Chrysojasminum stans 
Chrysojasminum subhumile 
== อ้างอิง ==
Oleaceae
วงศ์มะลิ
พืชดอก
Chrysochamela

Chrysochamela เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ผักกาด
ถิ่นกำเนิดของมันคือตุรกีไปจนถึงซีเรีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Chrysochamela draboides 
Chrysochamela elliptica 
Chrysochamela noeana 
Chrysochamela velutina 
== อ้างอิง ==
Brassicaceae
วงศ์ผักกาด
พืชดอก
Chryselium

Chryselium เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ทานตะวัน
ถิ่นกำเนิดของมันคืออเมริกาใต้ตะวันตกไปจนถึงเวเนซุเอลา
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Chryselium gnaphalioides (Kunth) Urtubey & S.E.Freire
== อ้างอิง ==
Asteraceae
วงศ์ทานตะวัน
พืชดอก
Chrysanthoglossum

Chrysanthoglossum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ทานตะวัน
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาเหนือ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Chrysanthoglossum deserticola 
Chrysanthoglossum trifurcatum 
== อ้างอิง ==
Asteraceae
วงศ์ทานตะวัน
พืชดอก
Chroesthes

Chroesthes เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์เหงือกปลาหมอ
ถิ่นกำเนิดของมันคือจีนตอนใต้, อินโดจีน, มาลีเซีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Chroesthes bracteata 
Chroesthes lanceolata 
Chroesthes longifolia 
== อ้างอิง ==
Acanthaceae
วงศ์เหงือกปลาหมอ
พืชดอก
วัดธัญญะผล

วัดธัญญะผล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลำลูกกา อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี
วัดธัญญะผลสร้างเมื่อ พ.ศ. 2410 โดยมีอำแดงพุก นางเอี่ยม และสมภารหลง เป็นผู้ดำเนินการสร้างวัดและได้ขนานนามว่า วัดพุทธนิมิตยาราม ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดธัญญะผล" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2449 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 11 เมตร ยาว 20 เมตร มีการบูรณะวัดในสมัยพระครูโกวิทอรรถวิบูลย์ เจ้าอาวาสรูปที่ 9 และต่อมาในสมัยพระครูโกวิทอรรถวิบูลย์ เป็นเจ้าอาวาส ปี พ.ศ. 2530 ได้สร้างอุโบสถหลังใหม่เนื่องจากเห็นว่าอุโบสถหลังเดิมมีสภาพทรุดโทรมมาก แต่พระครูโกวิทอรรถวิบูลย์มรณภาพไปก่อน อุโบสถได้พระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ในสมัยพระครูสุวรรณวรการเป็นผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส ต่อมาในสมัยพระมหากล้า กตปุญฺโญ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ได้ใช้อุโบสถหลังเก่าทำสังฆกรรมตลอดมาจนถึง พ.ศ. 2542 เมื่อได้สร้างอุโบสถหลังใหม่แล้วเสร็จ จึงได้มีการยกเลิกการใช้อุโบสถหลังเก่า จากนั้นมาไม่มีการใช้อุโบสถหลังเก่าอีกเลย
อาคารเสนาสนะอื่น ๆ นอกเหนือจากอุโบสถ ได้แก่ กุฎิ หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2502 ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูปนามว่า หลวงพ่อยิ้ม เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ มีประวัติคือ หลวงพ่อยิ้มลอยน้ำมาโผล่ที่ปากคลองแปดระหว่างเขตวัดกับบ้านเถ้าแก่พูน ประมาณ ต้น พ.ศ. 2410 โผล่แต่ส่วนเกศ ปู่โต๊ะเป็นคนอัญเชิญขึ้นมาประดิษฐานไว้หน้าโบสถ์หลังเก่า ต่อมานำไปไว้ที่ศาลาฤๅษีและต่อมาได้อัญเชิญมาประดิษฐานที่หน้าวัด ปัจจุบันได้อัญเชิญมาประดิษฐานอยู่หน้าศาลาการเปรียญของวัดธัญญะผล
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระหลง
พระอธิการภู่
พระอธิการแขก
พระชิต
พระอธิการเลียบ
พระเวก
พระจรูญ
พระอธิการแป้ง
พระครูโกวิทอรรถวิบูลย์
พระครูโสภิตปุญญากร
==อ้างอิง==
ธัญญะผล
Christopheria

Christopheria เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ว่านไก่แดง
ถิ่นกำเนิดของมันคือตอนเหนือของอเมริกาใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Christopheria xantha (Leeuwenb.) J.F.Sm. & J.L.Clark
== อ้างอิง ==
Gesneriaceae
วงศ์ว่านไก่แดง
พืชดอก
Christolea

Christolea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ผักกาด
ถิ่นกำเนิดของมันคืออัฟกานิสถานไปจนถึงเอเชียกลางและจีนตะวันตก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Christolea crassifolia 
Christolea niyaensis 
== อ้างอิง ==
Brassicaceae
วงศ์ผักกาด
พืชดอก
Christisonia

Christisonia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ดอกดิน
ถิ่นกำเนิดของมันคืออนุทวีปอินเดียจนถึงฟิลิปปินส์
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Christisonia albida 
Christisonia bicolor 
Christisonia calcarata 
Christisonia flammea 
Christisonia hookeri 
Christisonia indica 
Christisonia keralensis 
Christisonia kwangtungensis 
Christisonia legocia 
Christisonia mira 
Christisonia rodgeri 
Christisonia saulierei 
Christisonia scortechinii 
Christisonia siamensis 
Christisonia sinensis 
Christisonia subacaulis 
Christisonia thwaitesii 
Christisonia tomentosa 
Christisonia tricolor 
Christisonia tubulosa 
Christisonia unicolor 
Christisonia wightii 
== อ้างอิง ==
Orobanchaceae
วงศ์ดอกดิน
พืชดอก
Chouxia

Chouxia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์เงาะ
ถิ่นกำเนิดของมันคือมาดากัสการ์
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Chouxia bijugata 
Chouxia borealis 
Chouxia macrophylla 
Chouxia mollis 
Chouxia saboureaui 
Chouxia sorindeioides 
== อ้างอิง ==
Sapindaceae
วงศ์เงาะ
พืชดอก
Chorisochora

Chorisochora เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์เหงือกปลาหมอ
ถิ่นกำเนิดของมันคือโซโคตรา, แอฟริกาตอนใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Chorisochora chascanoides 
Chorisochora minor 
Chorisochora striata 
Chorisochora transvaalensis 
== อ้างอิง ==
Acanthaceae
วงศ์เหงือกปลาหมอ
พืชดอก
วัดอลงกรณ์

วัดอลงกรณ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางช้าง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดอลงกรณ์ เดิมมีชื่อว่า วัดใหม่ตากรณ์ สร้างวัดและอุทิศที่ดินโดยนายกรและนางจาด จึงตั้งชื่อวัดเช่นนั้น ขอตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2430 สองสามีภรรยาผู้สร้างวัด ได้สร้างโบสถ์และศาลาการเปรียญ หอกลอง 2 หลัง และกุฏิสงฆ์ 6 หลัง ต่อมาได้มีผู้มีจิตศรัทธาสร้างกุฏิสงฆ์ให้อีก 2 หลัง เมื่อสร้างเสร็จจึงอาราธนาพระอาจารย์แย้มจากวัดใหม่ท้องคุ้งมาเป็นเจ้าอาวาส วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2438 ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดอลงกรณ์"
เสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถไม้สักสร้างขึ้นพร้อมกับการสร้างวัดได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2513 ศาลาการเปรียญมีตู้พระไตรปิฏกที่ได้มาจากวัดเลียบ เจดีย์ทรงกลมตั้งอยู่หน้าอุโบสถ ลักษณะเป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนทรงกลม ฐานเจดีย์เป็นฐานกลมซ้อนกัน 7 ชั้น และวิหารหลวงปู่ฤทธิชัยรณฤทธิ์
โบราณวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปหล่อเนื้อทองเหลือง ปางสมาธิ สร้างมาคู่กับวัด พระพุทธรูปพระพุทธรูปสำริดประทับนั่งบนฐานบัว ขัดสมาธิราบ แสดงปางสมาธิ ห่มจีวรเฉียง มีลวดลายดอกพิกุลแบบผ้าจีน ศิลปะสมัยรัตนโกสินทร์ มณฑปไม้สำหรับประดิษฐานพระพุทธรูป มีลวดลายไม้เขียนสี
==อ้างอิง==
อลงกรณ์
โบราณสถานในจังหวัดสมุทรสงคราม
วัดโบสถ์ดอนพรหม

วัดโบสถ์ดอนพรหม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 10 บ้านวัดประชารังสรรค์ ตำบลบางกร่าง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 16 ไร่ 1 งาน 3 ตารางวา
วัดโบสถ์ดอนพรหมสร้างเมื่อ พ.ศ. 2310 ในสมัยอยุธยาตอนปลาย ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ต่อมาขาดการทำนุบำรุงจึงกลายเป็นวัดร้างอยู่ช่วงหนึ่งจนกระทั่งประชาชนได้ร่วมกันบูรณะให้เป็นวัดมีพระสงฆ์ขึ้นมาอีกครั้ง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2518 และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2518 นอกจากนั้นยังได้ให้ที่ธรณีสงฆ์สร้างโรงเรียนประจำอำเภอบางใหญ่ เนื้อที่ 60 ไร่ สนามกีฬาประจำจังหวัดนนทบุรี เนื้อที่ 50 ไร่ และค่ายลูกเสือประจำจังหวัดนนทบุรี เนื้อที่ 60 ไร่ อีกด้วย
วัดโบสถ์ดอนพรหมมีอาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 ภายในมีพระประธานเป็นพระพุทธรูปศิลาแลงปางมารวิชัยศิลปะสุโขทัย กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารทรงไทยโบราณ และศาลาการเปรียญ ได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2504
==อ้างอิง==
โบสถ์ดอนพรหม
วัดป่าเลไลยก์ (ตำบลบางตะไนย์)

วัดป่าเลไลยก์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านแหลมเหนือ ตำบลบางตะไนย์ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
วัดป่าเลไลยก์เป็นวัดที่สร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนปลาย เป็นวัดที่มีความเจริญมากและมีพระพุทธบาทประดิษฐานอยู่ในมณฑป เมื่อสร้างวัดบริเวณใกล้เคียงยังคงเป็นป่า จึงเรียกว่า วัดป่า และน่าจะเป็นวัดของพระสงฆ์ฝ่ายวิปัสสนาธุระ คลองที่เข้าถึงวัดเดิมเรียกว่า "คลองคูวัด" เมื่อเกิดสงครามพม่าเข้ายึดเมืองนนทบุรีและปากเกร็ดจึงกลายเป็นวัดร้าง เมื่อมีผู้คนมาตั้งชุมชนในสมัยธนบุรีและรัตนโกสินทร์ตอนต้นจึงมีพระสงฆ์มาจำพรรษาอยู่ จากทำเนียบสงฆ์ใน พ.ศ. 2448 ยังปรากฏชื่อวัดป่า มีพระอ่อนเป็นเจ้าอาวาส ตั้งอยู่ท้ายหมู่บ้านซึ่งมีวัดอินทารามเป็นวัดใหญ่ในชุมชน แต่คงมีชาวบ้านอยู่ใกล้วัดป่าจำนวนน้อย ขาดการอุปถัมภ์ จึงกลายเป็นวัดร้างอีกครั้ง
ต่อมาเมื่อราว พ.ศ. 2526–2527 หลวงพ่อสร้อย ธมฺมรโส ได้นำคณะลูกศิษย์และชาวบ้านแหลมเหนือช่วยกันบูรณปฏิสังขรณ์จากวัดร้าง และได้ตั้งเป็นวัดที่มีพระสงฆ์จำพรรษาอีกครั้งเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 จนได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2539 มีอาคารเสนาสนะประกอบไปด้วยอุโบสถ หอสวดมนต์ และกุฏิสงฆ์
==อ้างอิง==
ป่าเลไลยก์
โบราณสถานในจังหวัดนนทบุรี
วัดดงเกตุ

วัดดงเกตุ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสามพราน อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม
เมื่อ พ.ศ. 2521 พระชลอ ปิยปุตุโต ได้เดินธุดงค์มาปักกรดใต้ร่มไม้ใหญ่ในเกาะดงเกตุ เห็นว่าสถานที่นี้มีความเงียบสงบเหมาะแก่การปัฏิบัติธรรม ประกอบกับพื้นที่บริเวณนั้นหากญาติโยมและพุทธศาสนิกชนจะทำบุญทำทาน ถือศีล ปฏิบัติธรรม ก็ต้องเดินเท้าลัดทุ่งไปลงเรือข้ามฟากเพื่อไปวัดต่าง ๆ ยิ่งในฤดูฝนช่วงเข้าพรรษายิ่งทำได้ยากเป็นที่สุด ท่านและชาวบ้านจึงคิดจะสร้างวัดขึ้น แต่เนื่องด้วยขาดแคลนทุนทรัพย์ จึงสร้างเป็นสำนักสงฆ์ขึ้นก่อน มีชื่อว่า สำนักสงฆ์ปิยธรรมรัศมี จนสำนักสงฆ์มีความเจริญก้าวหน้าทั้งสิ่งก่อสร้างและจำนวนพุทธศาสนิกชน ผู้นำชุมชนและผู้มีจิตศรัทธาจึงร่วมกันบริจาคที่ดิน จนได้รับอนุญาตสร้างวัดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2525 มีนายบุญเพิ่ม โกพุฒห้อย เป็นผู้ขออนุญาต และได้พระราชทานนามจากสมเด็จพระสังฆราช ว่า "วัดดงเกตุ" ตามชื่อหมู่บ้านที่ตั้งวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2532 ปัจจุบันมีพระครูไพศาลธรรมสถิต (หริ่งรัตน์) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระครูปิยธรรมรักษ์ พ.ศ. 2526–2535
พระครูไพศาลธรรมสถิต (หริ่งรัตน์) พ.ศ. 2536–
==อ้างอิง==
ดงเกตุ
Chlorocrambe

Chlorocrambe เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ผักกาด
ถิ่นกำเนิดของมันคืออเมริกาเหนือตะวันตก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Chlorocrambe hastata (S.Watson) Rydb.
== อ้างอิง ==
Brassicaceae
วงศ์ผักกาด
พืชดอก
Chorisepalum

Chorisepalum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ดอกหรีดเขา
ถิ่นกำเนิดของมันคือที่ราบสูงกายอานา
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Chorisepalum carnosum 
Chorisepalum ovatum 
Chorisepalum psychotrioides 
Chorisepalum rotundifolium 
Chorisepalum sipapoanum 
== อ้างอิง ==
Gentianaceae
วงศ์ดอกหรีดเขา
พืชดอก
Choriantha

Choriantha เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์หญ้างวงช้าง
ถิ่นกำเนิดของมันคืออิรัก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Choriantha popoviana Riedl
== อ้างอิง ==
Boraginaceae
วงศ์หญ้างวงช้าง
พืชดอก
Chonopetalum

Chonopetalum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์เงาะ
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาเขตร้อนกลางตะวันตก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Chonopetalum stenodictyum Radlk.
== อ้างอิง ==
Sapindaceae
วงศ์เงาะ
พืชดอก
Chondrodendron

Chondrodendron เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์บอระเพ็ด
ถิ่นกำเนิดของมันคืออเมริกาเขตร้อนตอนกลางและตอนใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Chondrodendron microphyllum 
Chondrodendron platyphyllum 
Chondrodendron tomentosum 
== อ้างอิง ==
Menispermaceae
วงศ์บอระเพ็ด
พืชดอก
Chlorocarpa

Chlorocarpa เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Achariaceae
ถิ่นกำเนิดของมันคือศรีลังกา
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Chlorocarpa pentaschista Alston
== อ้างอิง ==
Achariaceae
พืชดอก
Chaetolimon

Chaetolimon เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์เจตมูลเพลิง
ถิ่นกำเนิดของมันคือเอเชียกลางไปจนถึงอัฟกานิสถาน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Chaetolimon limbatum 
Chaetolimon setiferum 
Chaetolimon sogdianum 
== อ้างอิง ==
Plumbaginaceae
วงศ์เจตมูลเพลิง
พืชดอก
Chaetolepis

Chaetolepis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์โคลงเคลง
ถิ่นกำเนิดของมันคือคอสตาริกาไปจนถึงกายอานา
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Chaetolepis alpina 
Chaetolepis anisandra 
Chaetolepis cufodontisii 
Chaetolepis lindeniana 
Chaetolepis loricarella 
Chaetolepis microphylla 
Chaetolepis perijensis 
Chaetolepis phelpsiae 
Chaetolepis santamartensis 
Chaetolepis sessilis 
== อ้างอิง ==
Melastomataceae
วงศ์โคลงเคลง
พืชดอก
Chaetogastra

Chaetogastra เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์โคลงเคลง
ถิ่นกำเนิดของมันคืออเมริกาใต้และอเมริกาเหนือ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Chaetogastra chamaecistus 
Chaetogastra chironioides 
Chaetogastra ciliaris 
Chaetogastra cistoides 
Chaetogastra clinopodifolia 
Chaetogastra cordeiroi 
Chaetogastra crassifolia 
Chaetogastra cristaensis 
Chaetogastra debilis 
Chaetogastra echinata 
Chaetogastra geitneriana 
Chaetogastra gracilis 
Chaetogastra hieracioides 
Chaetogastra longifolia 
Chaetogastra mollis 
Chaetogastra naudiniana 
Chaetogastra panicularis 
Chaetogastra riograndensis 
Chaetogastra rufipilis 
Chaetogastra schiedeana 
Chaetogastra tortuosa 
== อ้างอิง ==
Melastomataceae
วงศ์โคลงเคลง
พืชดอก
Cevallia

Cevallia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Loasaceae
มีถิ่นกำเนิดอยู่ทางภาคใต้ตอนกลางของสหรัฐถึงเม็กซิโกตอนเหนือ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Cevallia sinuata Lag.
== อ้างอิง ==
Loasaceae
พืชดอก
Cespedesia

Cespedesia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ตานเหลือง
ถิ่นกำเนิดของมันคืออเมริกากลางและอเมริกาใต้เขตร้อน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Cespedesia spathulata (Ruiz & Pav.) Planch.
== อ้างอิง ==
Ochnaceae
วงศ์ตานเหลือง
พืชดอก
Ceriosperma

Ceriosperma เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ผักกาด
ถิ่นกำเนิดของมันคือซีเรีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Ceriosperma macrocarpum (Boiss.) Greuter & Burdet
== อ้างอิง ==
Brassicaceae
วงศ์ผักกาด
พืชดอก
Cerdia

Cerdia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Caryophyllaceae
ถิ่นกำเนิดของมันคือเม็กซิโก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Cerdia virescens Moc. & Sessé ex DC.
== อ้างอิง ==
Caryophyllaceae
พืชดอก
Ceratosanthes

Ceratosanthes เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์แตง
ถิ่นกำเนิดของมันคืออเมริกาเขตร้อน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Ceratosanthes angustiloba 
Ceratosanthes cuneata 
Ceratosanthes hilariana 
Ceratosanthes humilis 
Ceratosanthes multiloba 
Ceratosanthes palmata 
Ceratosanthes parviflora 
Ceratosanthes rupicola 
Ceratosanthes tomentosa 
Ceratosanthes trifoliata 
Ceratosanthes warmingii 
== อ้างอิง ==
Cucurbitaceae
วงศ์แตง
พืชดอก
Ceratolacis

Ceratolacis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Podostemaceae
ถิ่นกำเนิดของมันคือบราซิล
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Ceratolacis erythrolichen 
Ceratolacis pedunculatum 
== อ้างอิง ==
Podostemaceae
พืชดอก