pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เอดูอาร์ท เชินเฟ็ลท์

เอดูอาร์ท เชินเฟ็ลท์ (Eduard Schönfeld; 22 ธันวาคม 1828 – 1 มีนาคม 1891) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน เป็นที่รู้จักในฐานะที่เป็นผู้ช่วยของฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม อาร์เกลันเดอร์ ผู้สร้าง บ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุง ซึ่งเป็นสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์สมัยใหม่เล่มแรก เขาได้สังเกตวัตถุท้องฟ้ามากมาย และหลังจากที่อาร์เกลันเดอร์เสียชีวิตไปแล้วเขาก็ยังได้ต่อเติม บ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุง ต่ออีก
เชินเฟ็ลท์เกิดในฮิลท์บวร์คเฮาเซินในซัคเซิน-ไมนิงเงิน (ปัจจุบันคือรัฐทือริงเงิน) แม้ว่าเขาจะสนใจดาราศาสตร์แต่เขาก็เรียนสถาปัตยกรรมในฮันโนเฟอร์และคัสเซิลตามความประสงค์ของบิดา ในปี 1849 เมื่อเขาเรียนวิชาเคมีกับโรแบร์ท บุนเซิน ที่มหาวิทยาลัยมาร์บวร์ค เขาจึงได้เรียนดาราศาสตร์ตามที่เขาปรารถนาอีกครั้ง
ในปี 1851 เชินเฟ็ลท์ได้มาหาอาร์เกลันเดอร์ที่หอดูดาวบ็อน และในปี 1853 เขารับตำแหน่งผู้ช่วย ในปีต่อมาเขาเขียนศาสตรนิพนธ์ Nova elementa Thetidis และได้รับปริญญาที่หอดูดาวบ็อน เขาได้มีส่วนสำคัญในการจัดทำ บ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุง และวิจัยดาวแปรแสง ตั้งแต่ปี 1859 เขาเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยบ็อนอยู่ระยะหนึ่งก่อนที่จะมาเป็นผู้อำนวยการหอดูดาวมันไฮม์ซึ่งเป็นหอดูดาวที่มีแต่อุปกรณ์แบบเก่า แต่ก็มีการสังเกตการณ์เนบิวลา หลังจากอาร์เกลันเดอร์ถึงแก่กรรมในปี 1975 เชิงเฟ็ล์ทได้เข้ารับตำแหน่งผู้อำนวยการหอดูดาวบ็อน และพยายามแก้ไขและเพิ่มเติมดาวในซีกฟ้าใต้ลงใน บ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุง และได้รับการตีพิมพ์ในฉบับที่ 8 ฉบับแก้ไขในปี 1886
เชินเฟ็ลท์กลายเป็นสมาชิกของสมาคมดาราศาสตร์เยอรมันซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 1863 และเป็นสมาชิกของสภาจนถึงปี 1869 ในปี 1878 เขาได้กลายเป็นสมาชิกต่างชาติของสมาคมดาราศาสตร์หลวง
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2434
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2371
นักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน
บราซิล แอนิมาโด

บราซิล แอนิมาโด (Brasil Animado) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันตลกขับขันบราซิลที่ออกฉายใน ค.ศ. 2554 กำกับโดย มาเรียนา คัลตาบิอาโน และจัดจำหน่ายโดย อิมาเจนส ฟิลเมส
เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันของบราซิลผลิตกับเทคโนโลยี 3 มิติ แรก
== นักแสดง ==
เอดูอาร์โด จาร์ดิม เป็น รีแล็ค (Relax), หมาสีแทนสูง
* จาร์ดิม ยังให้เสียงเป็น สเตรส (Stress), หมาสีเทาเขียวเห็นแก่ตัว
== การตอบรับ ==
ในโอเมเลเต (Omelete) ให้คะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 2 จาก 5 ในอะโดโรซีนีม่า (AdoroCinema) ให้คะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 1,5 จาก 5
=== รางวัล ===
ในปี 2555, ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อ Grande Prêmio do Cinema Brasileiro สาขา Menção Honrosa
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2554
ภาพยนตร์บราซิล
ภาพยนตร์ภาษาโปรตุเกส
ภาพยนตร์แอนิเมชันบราซิล
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศบราซิล
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรีโอเดจาเนโร
เมื่อวานเจ๊ทานอะไร?

เมื่อวานเจ๊ทานอะไร?  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยฟูมิ โยชินางะ เป็นซีรีส์เสี้ยวชีวิตเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างคาเคย์ ชิโร่และยาบูกิ เคนจิ คู่เกย์วัยกลางคนที่อาศัยในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มังงะตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะมอร์นิงตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ มังงะได้รับการดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์คนแสดงโดยโชจิกุ ออกอากาศทางช่องทีวีโตเกียวในปี พ.ศ. 2562 ภาพยนตร์ภาคต่อของละครโทรทัศน์ออกฉายในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2564 มังงะและสื่อคนแสดงดัดแปลงได้รับเสียงชื่นชมในวงกว้าง ชนะเลิศรางวัลมังงะโคดันชะ รางวัลกาแล็กซี และรางวัลสถาบันละครโทรทัศน์หลายรายการ
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่มเติม ==
A. Cavcic, From Dashing to Delicious: The Gastrorgasmic Aesthetics of Contemporary BL Manga. The Asian Conference on Cultural Studies, 2013.
S. Suganuma, Queer Cooking and Dining: Expanding Queerness in Fumi Yoshinaga's What Did You Eat Yesterday?. Culture, Society and Masculinities, 2015.
X. B. Tran, Reading Food in Boys Love Manga: A Gastronomic Study of Food and Male Homosexuality in the Manga Work of Yoshinaga Fumi. Auckland University of Technology, 2018.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการของมังงะ 
บล็อกทางการของมังงะ 
เว็บไซต์ทางการของละครโทรทัศน์ 
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2550
การทำอาหารในอนิเมะและมังงะ
ความหลากหลายทางเพศในอนิเมะและมังงะ
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเสี้ยวชีวิต
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
มังงะของสำนักพิมพ์โคดันชะ
วิบูลย์กิจ
ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นที่เค้าโครงมาจากมังงะ
ภาพยนตร์ภาษาญี่ปุ่น
ภาพยนตร์โดยโตโฮ
บอบอสะแด๊ก

บอบอร์ซัณแดกเคียว (បបរសណ្តែកខៀវ, บบรฺสณฺแดกฺเขียว; ) ในประเทศไทยเรียก บอบอสะแด๊ก หรือ บอบอซาแด๊ก เป็นของหวานอย่างหนึ่งของประเทศกัมพูชา ทำจากมันสำปะหลัง ถั่วเขียว น้ำตาล และกะทิ นิยมบริโภคหลังอาหารกลางวันหรือหลังเลิกงานยามเย็น มีลักษณะคล้ายถั่วเขียวต้มน้ำตาล ในประเทศไทยมีอาหารชนิดนี้อยู่ในสำรับแขกจามบ้านครัว กรุงเทพมหานคร มีส่วนประกอบแตกต่างออกจากฝั่งกัมพูชาไปบ้าง ได้แก่ ถั่วเขียวผ่าซีก ข้าวเหนียว สาคูเม็ดเล็ก น้ำตาลปี๊บ และกะทิ มีลักษณะคล้ายกับข้าวเหนียวเปียก
มีวิธีการทำคือต้องนำถั่วเขียวผ่าซีกไปคั่วด้วยไฟอ่อน ๆ ในกระทะให้สุกจนเกือบไหม้ ก่อนนำไปต้มจนเปื่อย เติมข้าวเหนียว สาคูเม็ดเล็ก น้ำตาลปี๊บ เคี่ยวให้เข้ากัน เมื่อจะตักไปรับประทานก็จะราดด้วยน้ำกะทิ ให้มีรสชาติหวานมัน และมีกลิ่นจากการคั่วถั่วเขียวเป็นเอกลักษณ์
== อ้างอิง ==
อาหารกัมพูชา
ของหวาน
อาดัลแบร์ท ครือเกอร์

คาร์ล นิโคเลาส์ อาดัลแบร์ท ครือเกอร์ (Karl Nicolaus Adalbert Krueger, 9 ธันวาคม 1932 – 21 เมษายน 1896) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน
== ชีวประวัติ ==
เกิดในเมืองมาเรียนบวร์ค ราชอาณาจักรปรัสเซีย (ปัจจุบันคือ มัลบอร์กของประเทศโปแลนด์) ในปี1 1872 เขาค้นพบความแปรปรวนของดาวดาวยักษ์แดงแปรแสงที่อยู่ในกระจุกดาวแฝด
ตั้งแต่ปี 1881 เขาเป็นบรรณาธิการของ Astronomische Nachrichten และในปี 1896 เขาได้เสียชีวิตในเมืองคีล
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2439
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2375
บรรณาธิการนิตยสาร
นักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน
สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ของหอดูดาวสมิธโซเนียน

สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ของหอดูดาวสมิธโซเนียน (Smithsonian Astrophysical Observatory Star Catalog) เป็นสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ มักเรียกโดยย่อว่า SAO
เผยแพร่โดยหอดูดาวสมิธโซเนียนในปี 1966 โดยรวบรวมสมบัติต่าง ๆ ที่แม่นยำของดาวฤกษ์258,997 ดวงในต้นยุคอ้างอิง 1950.0 โดยสามารถรวบรวมได้ในระยะเวลาอันสั้นโดยใช้คอมพิวเตอร์
สารบัญแฟ้มนี้รวบรวมโดยยืนพื้นจากสารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์อีกหลายรายการ มีการระบุสมบัติต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับดาวฤกษ์ที่มีโชติมาตรปรากฏถึงอันดับ 9 และมีความโดดเด่นในการอธิบายการเคลื่อนที่เฉพาะที่ทราบจากการเคลื่อนตัวของดาวฤกษ์ระหว่าง ปี 1900 ถึง 1930 ด้วยเหตุนี้ จึงมักใช้ในงานที่ต้องการข้อมูลการเคลื่อนไหวเฉพาะ เนื่องจากครอบคลุมดาวฤกษ์ที่มีโชติมาตรถึงอันดับ 9 จึงมีดาวหลายดวงที่ทับซ้อนกับสารบัญแฟ้มเฮนรี เดรเปอร์
ชื่อดาวที่แสดงในสารบัญแฟ้มดาวนี้จะขึ้นต้นด้วยอักษร SAO และตามด้วยเลข 6 หลัก โดยหมายเลขเรียงตามเดคลิเนชันไล่จากเหนือ
ต้นยุคอ้างอิงในการวัดฉบับล่าสุดคือ J2000.0 ด้วยเหตุนี้ความเที่ยงตรงจึงแตกต่างจากข้อมูลในอดีตตั้งแต่ปี 1900 ถึง 1930 และคาดว่าอาจมีข้อผิดพลาดในความแม่นยำของการเคลื่อนฉพาะ เนื่องจากความพร้อมใช้งานของข้อมูลบนอินเทอร์เน็ต จึงถือเป็นสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ที่มีการใช้งานค่อนข้างมาก รุ่นล่าสุดมีการอ้างอิงข้ามไปมาระหว่างสารบัญแฟ้มเฮนรี เดรเปอร์ และบ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุงด้วย
== อ้างอิง ==
วิทยาศาสตร์ในปี พ.ศ. 2509
สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์
รุ่นพี่สุดสวยคนนี้เป็นผู้ชาย

รุ่นพี่สุดสวยคนนี้เป็นผู้ชาย  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนววีรคติ แต่งเรื่องและวาดภาพโดยปอม เผยแพร่ทางดิจิตอลผ่านไลน์มังงะในระหว่างปี พ.ศ. 2562 ถึง พ.ศ. 2564 ในฐานะซีรีส์รายสัปดาห์  และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) โดยสำนักพิมพ์อิจิจินชะตั้งแต่ พ.ศ. 2564 เรื่องราวเกี่ยวกับรักสามเส้าระหว่างฮานาโอกะ มาโคโตะ นักเรียนชายผู้แต่งกายข้ามเพศ, อาโออิ  ซากิ นักเรียนหญิงรุ่นน้องที่เป็นไบเซ็กชวล และไทงะ ริวจิ เพื่อนสมัยเด็กของมาโคโตะ  รุ่นพี่สุดสวยคนนี้เป็นผู้ชาย ได้รับการแปลเป็นภาษาไทยอย่างเป็นทางการโดยเว็บตูน เริ่มเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565  ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงมีการประกาศสร้าง
ปอมสร้างซีรีส์มังงะที่มีแก่นเรื่องเป็นความรักที่ไม่จำกัดสถานะเพศ และเดิมได้แนวคิดมาจากความยากลำบากในการวาดตัวละครชาย ซีรีส์มังงะได้รับความนิยมในหมู่นักอ่านและตอบรับดีจากนักวิจารณ์ในเรื่องเนื้อเรื่องและตัวละคร กลายเป็นเว็บมังงะที่ชนะเลิศอันดับ 3 ในงานรางวัลมังงะถัดไปในปี พ.ศ. 2564 และเป็นซีรีส์ไลน์มังงะที่มีการอ่านมากที่สุดเป็นอันดับ 3 ในปี พ.ศ. 2564
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ 
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2562
ซีรีส์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวก้าวผ่านวัย
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม
ความหลากหลายทางเพศในอนิเมะและมังงะ
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวชีวิตโรงเรียน
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวชีวิตโรงเรียน
เว็บคอมิกที่ได้รับการตีพิมพ์
SAO

SAO อาจหมายถึง
องค์การบริหารส่วนตำบล
ซอร์ดอาร์ตออนไลน์
สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ของหอดูดาวสมิธโซเนียน
แม่น้ำปัทมา

ปัทมา (পদ্মা|Padmā Pôdma) เป็นแม่น้ำสายหลักในประเทศบังกลาเทศ ถือเป็นลำน้ำแตกสาขาหลักของแม่น้ำคงคาที่ไหลไปทางตะวันออกเฉียงใต้  ถึงจุดบรรจบกับแม่น้ำเมฆนาใกล้อ่าวเบงกอล นครราชชาฮีตั้งอยู่ริมแม่น้ำสายนี้ นับตั้งแต่ ค.ศ. 1966 มีที่ดินถูกแม่น้ำปัทมากัดเซาะมากกว่า 66,000 เฮกตาร์
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ปัทมา
ปัทมา
ปัทมา
ปัทมา
ปัทมา
อ่าวเบงกอล
อำเภอราชชาฮี
ปัทมา
ปัทมา
ปัทมา
วัดเววน

วัดเววน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลป่าเว อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ตามประวัติวัดระบุว่าวัดเววนสร้างเมื่อ พ.ศ. 2025 ชื่อ วัดพระแจ้ง ต่อมาเป็นวัดร้างและมีการบูรณะในสมัยอยุธยาโดยตั้งชื่อใหม่ว่า "วัดเววน" และเปลี่ยนชื่อมาเป็น วัดมณฑล ตามชื่อหมู่บ้าน ในช่วงสมัยสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสเสด็จตรวจเยี่ยมคณะสงฆ์ทางใต้ ได้โปรดให้เปลี่ยนชื่อกลับมาเป็น "วัดเววน" ดังเดิม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2493
บริเวณวัดเววนรวมถึงบ้านมณฑลเป็นแหล่งที่พบโบราณวัตถุสมัยทวารวดี ศรีวิชัย อย่างหนาแน่น พบพระพุทธรูปประทับนั่งปางสมาธิกำหนดอายุราวพุทธศตวรรษที่ 12–16 ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานพระปฐมเจดีย์ พระพุทธรูปหินทรายแดงสมัยอยุธยาจำนวน 3 องค์ ปัจจุบันอยู่ภายในวิหาร เครื่องมือ เครื่องใช้โลหะและภาชนะเขียนสี อุโบสถของวัดสร้างใหม่เมื่อ พ.ศ. 2484
==อ้างอิง==
เววน
วัดเดิมเจ้า

วัดเดิมเจ้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลป่าเว อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี
วัดเดิมเจ้าไม่มีประวัติการสร้างวัดที่ชัดเจนว่าสร้างสมัยใด แต่จากตำนานพระประธานวัดพระประสพ ได้กล่าวถึงวัดเดิมเจ้าในฐานะทางผ่านการชักลากพระจากเขาเพลาไปยังพุมเรียง โดยคำว่า "เดิมเจ้า" เพี้ยนมาจากเชือกลากพระมาขาด (ภาษาถิ่นใต้เรียก ขาดเข้าเหย้า) จึงเรียกพื้นที่นี้ว่าดอนเหยา อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2025 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2529
ใน สารานุกรมภาคใต้ พิมพ์ พ.ศ. 2529 ระบุว่าแหล่งโบราณคดีวัดเดิมเจ้าเป็นแหล่งโบราณคดีก่อนพุทธศตวรรษที่ 19 พบโบราณวัตถุที่สำคัญได้แก่ พระพิมพ์อายุราวครึ่งแรกพุทธศตวรรษที่ 17 และเครื่องถ้วยต่าง ๆ สมัยราชวงศ์ซ่ง ราวปลายพุทธศตวรรษที่ 18 ถึงต้นพุทธศตวรรษที่ 19 ส่วนอุโบสถของวัดและใบเสมา ศิลปะรัตนโกสินทร์
==อ้างอิง==
เดิมเจ้า
เรือบรรทุกนักโทษ

"เรือบรรทุกนักโทษ"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ตีพิมพ์ครั้งแรกใน นิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนเมษายน ค.ศ. 1893 และในนิตยสารฮาเพอส์วีกลีในสหรัฐอเมริกาในวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1893  เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 5 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุในฉบับที่ตีพิมพ์ในอังกฤษ และเป็นลำดับที่ 4 จากทั้งหมด 11 เรื่องใน เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอเมริกา (เนื่องจากการตัดเรื่อง "ตามพิฆาต" ออกเพราะเนื้อเรื่องมีประเด็น "อื้อฉาว")
ตามลำดับเวลาแล้ว เรื่องราวที่เล่าใน "เรือบรรทุกนักโทษ" คือคดีแรกสุดในเนื้อเรื่องหลักของเชอร์ล็อก โฮมส์ เรื่องราวนี้มีความเกี่ยวข้องกับโฮมส์มากกว่าวัตสัน และเป็นคดีแรกที่โฮมส์ใช้ความสามารถในการอนุมาน โดยเวลานั้นโฮมส์ทำเป็นเพียงงานอดิเรก "เรือบรรทุกนักโทษ" เป็นหนึ่งในเรื่องราวของเชอร์ล็อก โฮมส์หลายเรื่องที่ตัวละครเอกของคดีถูกตามรังควานโดยเพื่อนเก่าจากอาชญากรรมครั้งเก่า เรื่องอื่น ๆ ได้แก่ "ความลับที่หุบเขาบอสคูมบ์", "ปีเตอร์ดำ", "จัตวาลักษณ์", "เมล็ดส้มห้าเมล็ด", "จองเวร" เป็นต้น และยังเป็นหนึ่งในหลายเรื่องที่เกี่ยวข้องกับชะตากรรมของตัวละครที่กลับมาอังกฤษหลังจากใช้เวลาอยู่ในอาณานิคมของจักรวรรดิอังกฤษในต่างแดน 
== ประวัติการตีพิมพ์ ==
"เรือบรรทุกนักโทษ" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1893 ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ตและ 2 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ตีพิมพ์ในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ  ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกา
== อ้างอิงและบรรณานุกรม ==
อ้างอิง
บรรณานุกรม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เชอร์ล็อก โฮมส์
สถานีรถไฟคาโงชิมะชูโอ

สถานีรถไฟคาโงชิมะชูโอ  เป็นสถานีรถไฟหลักในเมืองคาโงชิมะ ให้บริการโดยบริษัทรถไฟคีวชู (JR คีวชู) เป็นสถานีรถไฟของสายหลักคาโงชิมะ สายอิบูซูกิ มากูราซากิ และเป็นสถานีปลายทางทิศใต้ของคีวชูชิงกันเซ็ง โดยเป็นสถานีชิงกันเซ็งที่อยู่ใต้สุดของประเทศญี่ปุ่น จากข้อมูลปีงบประมาณ 2559 มีผู้ใช้บริการเฉลี่ยวันละ 19,842 คน นับเป็นสถานีรถไฟที่มีผู้โดยสารมากที่สุดเป็นอันดับ 3 ของ JR คีวชู

== ประวัติ ==
สถานีรถไฟคาโงชิมะชูโอเปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2456 ในชื่อสถานีทาเกะ  โดยอยู่ในสายเซ็นได และได้เปิดใช้งานสถานีรถรางทาเกะเอกิมาเอะ (武駅前停留所) ในวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2458 ซึ่งอยู่ติดกับสถานีรถไฟ
สถานีทาเกะได้เปลี่ยนชื่อเป็นสถานีนิชิคาโงชิมะ (西鹿児島駅) เมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2470 โดยสถานีรถรางทาเกะเอกิมาเอะก็ได้เปลี่ยนชื่อด้วย เป็นสถานีรถรางนิชิคาโงชิมะเอกิมาเอะ (西鹿児島駅前停留所) เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2471
วันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2547 ได้มีการเปิดให้บริการคีวชูชิงกันเซ็ง เชื่อมต่อระหว่างสถานีชินยัตสึฮิโระและคาโงชิมะ สถานีนิชิคาโงชิมะได้เปลี่ยนชื่อเป็นคาโงชิมะชูโอ (鹿児島中央駅) และสถานีรถรางได้เปลี่ยนชื่อเป็นสถานีรถรางคาโงชิมะเอกิมาเอะ (鹿児島中央駅前停留所)
== เส้นทางรถไฟ ==
สถานีรถไฟคาโงชิมะชูโอให้บริการโดย JR คีวชู ในเส้นทางต่อไปนี้
คีวชูชิงกันเซ็ง
สายหลักคาโงชิมะ
สายอิบูซูกิ มากูราซากิ
โดยการวางตัวของรางและชานชาลาของคิวชูชิงกันเซ็ง ตั้งฉากกับรางและชานชาลาของสายหลักคาโงชิมะและสายอิบูซูกิ มากูราซากิ

=== ชานชาลา ===
== ขบวนรถไฟ ==
=== รถไฟด่วนพิเศษ (Limited Express) ===
คิริชิมะ - สายหลักนิปโป
อิบูซูกิ โนะ ทามาเตบาโกะ - สายอิบูซูกิ มากูราซากิ
=== รถไฟระหว่างเมืองและรถไฟด่วน ===
นาโนฮานะ - สายอิบูซูกิ มากูราซากิ
โอเชียนไลเนอร์ ซัตสึมะ - สายหลักคาโงชิมะ
== สถานีถัดไป ==
== อ้างอิง ==
สถานีรถไฟในจังหวัดคาโงชิมะ
สถานีรถไฟของบริษัทรถไฟคีวชู
สารบัญแฟ้มทือโก

สารบัญแฟ้มทือโก (Tycho Catalogue) เป็นสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ที่สร้างขึ้นโดยใช้ผลการสังเกตการณ์ตั้งแต่ปี 1989 ถึง 1993 ที่ได้จากดาวเทียมฮิปปาร์โคส จัดพิมพ์ในปี 1997 โดย Hipparcos-Messergebnisse โดยถูกทำขึ้นมาในช่วงเวลาเดียวกับสารบัญแฟ้มฮิปปาร์โคส และได้รับการตีพิมพ์ในฐานะที่เป็นส่วนขยายของสารบัญแฟ้มฮิปปาร์โคส
เนื่องจากสารบัญแฟ้มดาวนี้ใช้ข้อมูลการสังเกตการณ์จากอุปกรณ์สังเกตการณ์เสริมสำหรับการยืนยันสภาพและการควบคุมดาวเทียมฮิปปาร์โคส ความแม่นยำของตำแหน่งดาวจึงต่ำกว่าสารบัญแฟ้มฮิปปาร์โคส และค่าเฉลี่ยความคลาดเคลื่อนโดยรวมคือ 25 มิลลิพิลิปดา โดยสำหรับดาวฤกษ์ที่โชติมาตรปรากฏสว่างกว่าอันดับ 9 จะมีความคลาดเคลื่อน 7 มิลลิพิลิปดา อย่างไรก็ตาม สารบัญแฟ้มดาวนี้มีดาวฤกษ์อันดับไม่เกิน 11.5 (รวมถึงดาวฤกษ์ประมาณ 90% ที่สว่างกว่าอันดับ 10.5) และจำนวนดาวฤกษ์ที่บันทึกไว้มีมากกว่า 1 ล้านดวง ซึ่งถือว่าสูงมากเมื่อเทียบกับสารบัญแฟ้มฮิปปาร์โคส
ต่อมา ด้วยการวิเคราะห์ใหม่ จึงมีการสร้างสารบัญแฟ้มทือโก 2 ซึ่งมีข้อมูลของดาวฤกษ์จำนวนมาก (มากกว่า 2.5 ล้านดวง) และมีความแม่นยำสูงกว่า
สารบัญแฟ้มทือโกเปิดให้สามารถเข้าถึงได้ทางอินเทอร์เน็ต
== อ้างอิง ==
สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์
สารบัญแฟ้มฮิปปาร์โคส

สารบัญแฟ้มฮิปปาร์โคส (Hipparcos Catalog) เป็นสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ที่มีดาวฤกษ์ 118,218 ดวง มักเรียกชื่อด้วยตัวย่อว่า HIP
== ภาพรวม ==
สารบัญแฟ้มนี้ได้รับการเผยแพร่ในเดือนมิถุนายน 1997 โดยรวบรวมผลจากการสังเกตการณ์ดาวฤกษ์ 4 ปีโดยดาวเทียมฮิปปาร์โคส ซึ่งเป็นดาวเทียมดาราศาสตร์ขององค์การอวกาศยุโรปที่ถูกส่งไปในปี 1988 มีลักษณะเฉพาะด้วยการรวมข้อมูลเช่น พารัลแลกซ์ดาวฤกษ์ที่มีความแม่นยำและครอบคลุมมากกว่าข้อมูลที่ได้รับจากการสังเกตการณ์ภาคพื้นดินในอดีตที่ผ่านมา โชติมาตรปรากฏจำกัดอยู่ที่อันดับ 12.4 แต่ดาวที่สว่างกว่าอันดับ 9 นั้นสังเกตได้ดีและมีความเที่ยงตรงสูง
ความเที่ยงตรงในการสังเกตการณ์ตำแหน่งของดาวฤกษ์ที่สว่างกว่าอันดับ 9 คือ 0.77 มิลลิพิลิปดา (ไรต์แอสเซนชัน) และ 0.64 มิลลิพิลิปดา (เดคลิเนชัน) โดยเฉลี่ย แม้ว่าจะแตกต่างกันไปตามตำแหน่งบนทรงกลมท้องฟ้า ความแม่นยำของพารัลแลกซ์ดาวฤกษ์สำหรับดาวฤกษ์ที่สว่างกว่าอันดับ 9 คือ 0.97 มิลลิพิลิปดาโดยเฉลี่ย ซึ่งสอดคล้องกับความสามารถในการวัดระยะทางของดาวฤกษ์ที่ระยะห่างประมาณ 100 พาร์เซกด้วยความแม่นยำ 10% มีดาว 20,853 ดวงที่มีความคลาดเคลื่อนของระยะทางน้อยกว่า 10% และดาว 49,399 ดวงที่มีความคลาดเคลื่อนน้อยกว่า 20% ความแม่นยำของการเคลื่อนที่ที่เหมาะสมคือ 0.88 มิลลิพิลิปดา/ปี และ 0.74 มิลลิพิลิปดา/ปี (ตามแนวเดคลิเนชัน) โดยเฉลี่ย หลังจากปี 1997 การวิเคราะห์สภาพของดาวเทียมและการปรับเทียบอุปกรณ์สังเกตการณ์ยังคงดำเนินต่อไป และทำการวิเคราะห์ซ้ำรวมถึงผลกระทบต่าง ๆ ผลลัพธ์ได้รับการตีพิมพ์ในชื่อในปี 2007
ในเวลาเดียวกันสารบัญแฟ้มทือโกก็ได้รับการรวบรวมขึ้นมาด้วย อย่างไรก็ตาม เนื่องจากสารบัญแฟ้มทือโกอิงตามข้อมูลการสังเกตจากอุปกรณ์ช่วยการสังเกตและยืนยันสภาพของดาวเทียมฮิปปาร์โคส สารบัญแฟ้มฮิปปาร์โคสจึงมีความเที่ยงตรงของตำแหน่งที่สูงกว่าสารบัญแฟ้มทือโกมาก อย่างไรก็ตามสารบัญแฟ้มทือโก และ สารบัญแฟ้มทือโก 2 ที่วิเคราะห์ใหม่มีดาวจำนวนมาก รวมถึงดาวที่จางกว่าในสารบัญแฟ้มของ ฮิปปาร์โคส ดังนั้นดาวเหล่านี้จึงมีประโยชน์มากสำหรับวัตถุประสงค์บางอย่าง
สารบัญแฟ้มฮิปปาร์โคสได้เพิ่มจำนวนดาวฤกษ์ที่มีการวัดระยะห่างจากโลกขึ้นมาอย่างมาก นอกจากนี้ข้อมูลยังเปิดเผยต่อสาธารณะและเข้าถึงได้ง่าย จึงถูกนำไปใช้ในลักษณะต่าง ๆ และมีมูลค่าสูง ได้มีการตีพิมพ์หนังสือที่รวบรวมโดยมิเชล เพอรีแมน ซึ่งเป็นผู้จัดการโครงการดาวเทียมฮิปปาร์โคส
== อ้างอิง ==
สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์
สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์สว่าง

สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์สว่าง (Bright Star Catalogue, BS) หรือบ้างก็เรียกว่า สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์สว่างของเยล (Yale Catalogue of Bright Stars หรือ Yale Bright Star Catalogue, YBS) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า สารบัญแฟ้มเยล (Yale Catalogue) เป็นสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์สำหรับดาวฤกษ์ที่สว่างกว่าโชติมาตรปรากฏ 6.5
มีการแสดงข้อมูลต่าง ๆ เช่น พิกัดของดาวฤกษ์ (ระบบพิกัดศูนย์สูตรที่วิษุวัตต้นยุคอ้างอิง 1900 และ 2000 และระบบพิกัดดาราจักร) การเคลื่อนที่เฉพาะ ข้อมูลการวัดแสง ประเภทสเปกตรัม หมายเลขในสารบัญแฟ้มหลัก ๆ ฯลฯ มีการแสดงหมายเหตุต่าง ๆ มากมาย สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์สว่างฉบับล่าสุดมีรายชื่อดาวฤกษ์ประมาณ 450 รายชื่อตอนท้ายของการพิมพ์ครั้งที่ 4 เป็นการพิมพ์ครั้งที่ 4 ฉบับแก้ไขที่ตีพิมพ์ในปี 1982 การตีพิมพ์ครั้งที่ 5 ซึ่งจัดพิมพ์ในปี 1991 มีวัตถุทั้งหมด 9,110 ชิ้น ได้แก่ ดวงดาว 9,096 ดวง และยังประกอบด้วยนวดาราหรือมหานวดารา 10 ดวง และวัตถุท้องฟ้าอื่น ๆ อีก 4 ชิ้น และมีการใช้กันอย่างแพร่หลายเนื่องจากมีในรูปแบบอิเล็กทรอนิกส์ให้ใช้งานออนไลน์ด้วย
สารบัญแฟ้มนี้ครอบคลุมดาวฤกษ์แทบทั้งหมดที่โชติมาตรปรากฏ 6.5 ซึ่งอยู่ในขอบเขตการมองเห็นด้วยตาเปล่า จึงสามารถใช้สำหรับทำท้องฟ้าจำลองหรือแผนที่ดาวสำหรับนักดาราศาสตร์สมัครเล่น อย่างไรก็ตาม เนื่องจากอันดับขีดจำกัดยังไม่สมบูรณ์ จึงมีการเผยแพร่ฉบับเพิ่มเติมในปี 1983 โดยเพิ่มดาวฤกษ์ครอบคลุมถึงอันดับ 7.1
ตัวย่อของสารบัญแฟ้มนี้คือ BS หรือ YBS แต่เนื่องจากได้มีการจัดทำ สารบัญแฟ้มการวัดแสงฉบับปรับปรุงของฮาร์วาร์ด (Harvard Revised Photometry Catalogue, HR) ขึ้นโดยหอดูดาวมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดในปี 1908 ดาวฤกษ์ที่อยู่ในสารบัญแฟ้มนี้จึงใช้ตัวย่อว่า HR เป็นหลัก
== อ้างอิง ==
สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์
YBS

YBS เป็นตัวย่อ อาจหมายถึง
สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์สว่างของเยล (Yale Catalogue of Bright Stars)
ระบบกระจายเสียงยามานาชิ (Yamanashi Broadcasting System, 山梨放送)
สารบัญแฟ้มเมล็อต

สารบัญแฟ้มเมล็อต (Melotte catalogue) เป็นสารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์ที่รวบรวมรายชื่อกระจุกดาวไว้ 245 รายการ รวบรวมโดยนักดาราศาสตร์ ฟีลิป ฌัก เมล็อต และได้แสดงไว้ใน A Catalogue of Star Clusters shown on Franklin-Adams Chart Plates ตีพิมพ์ในปี 1915 วัตถุในสารบัญแฟ้มระบุโดยขึ้นต้นด้วย Melotte แล้วตามด้วยหมายเลข เช่น Melotte 20 หรืออาจเขียนย่อเป็น Mel 20
== ภาพรวม ==
สารบัญแฟ้มนี้ประกอบด้วยวัตถุท้องฟ้า 245 ชิ้น ได้แก่ กระจุกดาวเปิด 161 รายการ กระจุกดาวทรงกลม 81 รายการ ดาวเรียงเด่น 2 รายการ และ ดาราจักร 1 รายการ
วัตถุที่มีในรายการกระจายอยู่ทั่วทรงกลมท้องฟ้า
Mel 2 ในกลุ่มดาวเซเฟอุสเป็นวัตถุที่อยู่เหนือสุดในรายการ เดคลิเนชัน +85º
Mel 129 ในกลุ่มดาวนกการเวกเป็นวัตถุที่อยู่ทางใต้สุดในรายการ เดคลิเนชัน -82º
== อ้างอิง ==
กระจุกดาว
สารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์
บันทึกว่าด้วยขนบธรรมเนียมประเพณีของเจนละ

บันทึกว่าด้วยขนบธรรมเนียมประเพณีของเจนละ หรือ เจินล่าเฟิงถูจี้ (真臘風土記) เป็นหนังสือที่เขียนโดยโจว ต๋ากวาน ขุนนางจีนสมัยราชวงศ์ยฺเหวียนซึ่งพำนักอยู่ในเมืองพระนครระหว่าง ค.ศ. 1296 ถึง ค.ศ. 1297 บันทึกของโจวมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์มากเพราะได้บันทึกเรื่องราวชีวิตประจำวันในอาณาจักรพระนครไว้ ข้อมูลที่เป็นลายลักษณ์อักษรอื่น ๆ หาได้จากจารึกบนกำแพงวัด
== งานต้นฉบับภาษาจีน ==
หนังสือเล่มนี้บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับกัมพูชาโดย โจว ต๋ากวาน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของคณะผู้แทนทางการทูตอย่างเป็นทางการที่โทโมร์ ข่าน (จักรพรรดิยฺเหวียนเฉิงจง) ส่งเข้ามาใน ค.ศ. 1296 เพื่อส่งมอบพระราชกฤษฎีกาจากจักรพรรดิเฉิงจงให้กับพระเจ้าศรีนทรวรมันที่ 1 กษัตริย์เขมรในเวลานั้น ไม่แน่ชัดว่าเขียนเสร็จเมื่อใด แต่เขียนขึ้นภายใน 15 ปีที่โจวกลับสู่จีนใน ค.ศ. 1297 อย่างไรก็ตาม งานที่หลงเหลืออยู่ในปัจจุบันเชื่อว่าเป็นฉบับตัดทอน ซึ่งอาจจะเป็นเพียงประมาณหนึ่งในสามของงานต้นฉบับเท่านั้น
== อ้างอิง ==
ตำราคลาสสิกจีน
ประวัติศาสตร์กัมพูชา
สารบัญแฟ้มทือโก 2

สารบัญแฟ้มทือโก 2 (Tycho-2 Catalogue) เป็นสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ที่รวบรวมดาวฤกษ์ไว้มากถึงกว่า 2.5 ล้านดวง สารบัญแฟ้มนี้รวบรวมข้อมูลทั้งตำแหน่ง การเคลื่อนที่เฉพาะ และโชติมาตรของดาวทั้งสิ้น 2,539,913 ดวง สำหรับดาวคู่นั้นโดยทั่วไปจะถูกบันทึกแยกจากกันชัดเจนถ้าระยะห่างจากกันมากกว่า 0.8 พิลิปดา ในขณะที่ในสารบัญแฟ้มทือโกเดิมจะแยกเฉพาะที่ห่างจากกันมากกว่า 2 พิลิปดา ในรายการนี้ประกอบด้วย 99% ของดาวฤกษ์ที่โชติมาตรปรากฏถึงอันดับ 11 และ 90% ของดาวฤกษ์ถึงอันดับ 11.5
ข้อมูลขนาดและตำแหน่งที่ใช้ในการสร้างสารบัญแฟ้มถูกรวบรวมโดยดาวเทียมฮิปปาร์โคสขององค์การอวกาศยุโรป โดยใช้ข้อมูลการสังเกตจากอุปกรณ์ยืนยันสภาพและควบคุมอุปกรณ์สังเกตการณ์เสริมของดาวเทียมฮิปปาร์โคส เช่นเดียวกับสารบัญแฟ้มทือโก แต่สารบัญแฟ้มทือโก 2 ใช้เทคโนโลยีการวิเคราะห์ภาพขั้นสูงกว่าและมีการทำการวิเคราะห์ซ้ำโดยเสริมด้วยข้อมูลจากสารบัญแฟ้มอื่น ๆ ด้วย จึงค่อนข้างเที่ยงตรงกว่าสารบัญแฟ้มทือโกเดิม และยังมีดาวเพิ่มอีกจำนวนมาก
ความเที่ยงตรงเฉลี่ยโดยรวมของตำแหน่งดาวอยู่ที่ความคลาดเคลื่อนประมาณ 60 มิลลิพิลิปดา เนื่องจากมีการครอบคลุมถึงดาวที่จางกว่าซึ่งสังเกตได้ยากกว่า ความเที่ยงตรงเฉลี่ยจึงแย่กว่าสารบัญแฟ้มทือโกเดิมซึ่งมีความคลาดเคลื่อนอยู่ที่ 25 มิลลิพิลิปดา สำหรับดาวฤกษ์ที่สว่างกว่าอันดับ 9 จะมีความเที่ยงตรง 7 มิลลิพิลิปดา ซึ่งพอ ๆ กับสารบัญแฟ้มทือโกเดิม แต่สำหรับดาวจาง ๆ จะมีความเที่ยงตรงมากกว่า
== อ้างอิง ==
สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์
ปริศนาลายแทง

"ปริศนาลายแทง"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ตีพิมพ์ครั้งแรกใน นิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1893 และในนิตยสารฮาเพอส์วีกลีในสหรัฐอเมริกาในวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1893 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 6 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุในฉบับที่ตีพิมพ์ในอังกฤษ และเป็นลำดับที่ 5 จากทั้งหมด 11 เรื่องใน เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอเมริกา (เนื่องจากการตัดเรื่อง "ตามพิฆาต" ออกเพราะเนื้อเรื่องมีประเด็น "อื้อฉาว")
"ปริศนาลายแทง" แตกต่างจากเรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ส่วนใหญ่ เนื่องด้วยผู้บรรยายหลักไม่ใช่หมอวัตสัน แต่เป็นตัวเชอร์ล็อก โฮมส์เอง เรื่องนี้เป็นหนึ่งในคดีช่วงแรก ๆ ที่สืบสวนโดยโฮมส์ และเสริมสร้างทักษะการไขปริศนาให้กับโฮมส์
"ปริศนาลายแทง" มีองค์ประกอบของเรื่องร่วมกับเรื่องสั้น 2 เรื่องของเอดการ์ แอลลัน โพ คือ "แมลงนำโชค" (The Gold-Bug) และ "ถังไวน์มรณะ" (The Cask of Amontillado)
ในปี ค.ศ. 1927 โคนัน ดอยล์จัดอันดับให้เรื่อง "ปริศนาลายแทง" อยู่ในอันดับที่ 11 ในรายการเรื่องสั้นของโฮมส์ 12 เรื่องที่ชอบที่สุด
== ประวัติการตีพิมพ์ ==
"ปริศนาลายแทง" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1893 ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 6 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ตและ 2 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ตีพิมพ์ในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกา
== อ้างอิงและบรรณานุกรม ==
อ้างอิง
บรรณานุกรม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เชอร์ล็อก โฮมส์
ตระกูลอภัยวงศ์

ตระกูลอภัยวงศ์ เป็นนามสกุลของขุนนางไทยที่ใช้โดยตระกูลที่เคยปกครองบางส่วนของกัมพูชาซึ่งขณะนั้นปกครองโดยสยาม แม้จะอยู่ในกัมพูชามานาน แต่ก็ไม่เคยถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของขุนนางเขมร
ตระกูลอภัยวงศ์ปกครองจังหวัดพระตะบอง ประเทศไทย (ปัจจุบันคือจังหวัดพระตะบอง ประเทศกัมพูชา) เป็นเวลา 6 ชั่วอายุคนตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 เมื่อสยามผนวกดินแดนเขมร จนถึง พ.ศ. 2450 เมื่อพื้นที่ดังกล่าวตกเป็นของอินโดจีนของฝรั่งเศส
==สมาชิกตระกูล==
สมาชิกตระกูลอภัยวงศ์ ได้แก่:
เจ้าพระยาอภัยภูเบศร (แบน): ผู้สำเร็จราชการเมืองพระตะบองคนแรก (ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2338–2352) และเป็นต้นตระกูลนี้
พระยาอภัยภูเบศร (แบน): ผู้สำเร็จราชการเมืองพระตะบองคนที่ 2 (ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2353–2357)
พระยาอภัยภูเบศร (รศ): ผู้สำเร็จราชการเมืองพระตะบองคนที่ 3 (ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2357–2370)
พระยาอภัยภูเบศร (เชด): ผู้สำเร็จราชการเมืองพระตะบองคนที่ 4 (ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2370–2377)
พระยาอภัยภูเบศร (นอง): ผู้สำเร็จราชการเมืองพระตะบองคนที่ 6 (ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2390–2403)
เจ้าพระยาคทาธรธรณินทร์ (เยีย อภัยวงศ์): ผู้สำเร็จราชการเมืองพระตะบองคนที่ 7 (ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2403–2435)
เจ้าพระยาอภัยภูเบศร (ชุ่ม อภัยวงศ์): ผู้สำเร็จราชการเมืองพระตะบองคนที่ 8 (ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2445–2450)
พระยาอภัยภูเบศร (เลื่อม อภัยวงศ์)
พระนางเจ้าสุวัทนา พระวรราชเทวี (เครือแก้ว อภัยวงศ์) พระวรราชเทวีในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเป็นพระภคินีในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุแห่งกัมพูชา
ควง อภัยวงศ์ นายกรัฐมนตรีไทย 3 สมัย เกิดที่พระตะบอง พ่อของเขาเป็นผู้สำเร็จราชการเมืองพระตะบองสยามคนสุดท้าย
== อ้างอิง ==
สกุลอภัยวงศ์
ชาวไทยเชื้อสายเขมร