pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วัดบ้านดี

วัดบ้านดี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบาราโหม อำเภอเมืองปัตตานี จังหวัดปัตตานี
วัดบ้านดี หรือ วัดกะดี มีชื่อเป็นทางการว่า วัดพุทธาวาส เป็นวัดเก่าแก่ในสมัยอยุธยา สร้างขึ้นในสมัยสุลต่านมูซัฟฟาร์ ชะฮ์ (Sultan Muzaffar Syah) เป็นเจ้าเมืองปัตตานี การสร้างวัดบ้านดีมีมูลเหตุเนื่องจากสุลต่านมูซัฟฟาร์เสด็จประพาสอยุธยาเพื่อสร้างสัมพันธไมตรีในรัชกาลสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ หลังจากพำนักอยู่ที่อยุธยาเป็นเวลา 2 เดือน ได้กลับมาพร้อมกับเชลยชาวพม่าและชาวลาวจากกรุงศรีอยุธยา ที่สมเด็จพระมหาจักพรรดิพระราชทาน มีทั้งผู้ใหญ่และเด็กรวมทั้งสิ้น 160 คน แบ่งเป็นชาวพม่า 60 คน และชาวลาวล้านช้างอีก 100 คน เพื่อเป็นกำลังของพลเมืองปัตตานีต่อไป โดยให้ตั้งชุมชนอยู่ริมคลองปาเระใกล้กับพระราชวังปัตตานี ทรงแบ่งให้เชลยพม่าเลี้ยงช้างทรงสองเชือก ชื่อ อาซิง กับอิกร็อบ ส่วนเชลยลาวล้านช้างให้ไปทำนาที่ทุ่งปาเระ และเนื่องจากชาวพม่าและชาวลาวในกลุ่มดังกล่าวนับถือศาสนาพุทธ สุลต่านมูซัฟฟาร์มีพระราชานุญาตให้สร้างวัดขึ้น
วัดบ้านดีเป็นวัดร้างมาระยะหนึ่ง ต่อมาจึงได้มีการฟื้นฟูและบูรณะ โดยการสร้างศาลาการเปรียญ กุฏิ และหอฉันเพิ่มเติม ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2548
ภายในวัดมีสิ่งก่อสร้างโบราณคือ เจดีย์ทรงระฆังคว่ำขนาดเล็ก 1 องค์ ส่วนเจดีย์ขนาดใหญ่ที่สร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยาได้ล้มพังไปนานแล้ว คงปรากฏเฉพาะส่วนฐานของเจดีย์ที่สร้างด้วยอิฐดินเผาหลงเหลืออยู่โดยบางส่วนยังคงถูกฝังอยู่ใต้ดิน บางส่วนแตกหักกระจายบริเวณผิวดิน เจดีย์องค์เล็กสร้างขึ้นภายหลังจากเจดีย์องค์ใหญ่ล้มลงไป โดยนำส่วนยอดของเจดีย์องค์ใหญ่มาสร้างบนฐานของเจดีย์องค์เดิม
ส่วนหมู่บ้านของเชลยพม่าและลาวล้านช้าง เรียกว่า บ้านดี หรือบ้านกะดี เช่นเดียวกับชื่อวัด ยังคงตั้งอยู่ริมคลองปาเระ สืบลูกหลานต่อมาจนถึงปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
บ้านดี
โบราณสถานในจังหวัดปัตตานี
ศาสนสถานในอำเภอเมืองปัตตานี
คลองกือเซะ

คลองกือเซะ หรือ คลองกรือเซะ เป็นคลองที่ไหลผ่านพื้นที่ด้านทิศเหนือของอำเภอยะรังและทิศตะวันออกของอำเภอเมืองปัตตานี จังหวัดปัตตานี โดยส่วนปลายของคลองนี้จะไปรวมกับคลองมานิงที่บ้านปาเระ ตำบลบาราโหม อำเภอเมืองปัตตานี คลองมีความยาวประมาณ 10.8 กิโลเมตร ประชาชนตามริมคลองกือเซะทำประมงประมาณ 50 กว่าครัวเรือน
==ประวัติศาสตร์==
ในสมัยรายาฮีเยาเป็นเจ้าเมืองเกิดปัญหาน้ำเค็มรุกเข้ามาในคลองกือเซะจนไม่สามารถอำนวยประโยชน์ในการเกษตรกรรมได้ รายาฮีเยาทรงรับสั่งให้ราษฎรพร้อมกันขุดคลอง โดยเริ่มจากรือเซะมุ่งไปทางทิศเหนือจนถึงแม่น้ำที่อ่าวเตอร์มางัน (ใกล้กับหมู่บ้านปรีกีปัจจุบัน) หลังขุดคลองเชื่อมกับแม่น้ำ น้ำจึงไหลมาตามคลองแห่งใหม่ผ่านคลองกือเซะ แล้วไหลออกทะเลตรงอ่าวรา
ต่อมาในสมัยรายาบีรู เกิดปัญหากับคลองกือเซะอีกครั้ง คือ กระแสน้ำไหลแรงเซาะริมฝั่งที่ติดต่อกับพระราชวังได้รับความเสียหาย และน้ำในคลองกือเซะกลายเป็นน้ำจืด จึงเป็นเหตุให้นาเกลือตรงชายทะเลไม่สามารถเป็นเกลือได้เพราะน้ำลดความเค็มลง รายาบีรูจึงมีกระแสรับสั่งให้สร้างเขื่อนกั้นน้ำที่ไหลมาจากด้านเหนือ โดยไหลเข้าคลองกือเซะและปิดคลองปาฟีรีด้วย เขื่อนดังกล่าวที่สร้างด้วยหิน ได้ตั้งนามหมู่บ้านนั้นว่าบ้านทำนบหิน (บ้านตาเนาะบาตู)
== อ้างอิง ==
กือเซะ
อำเภอยะรัง
อำเภอเมืองปัตตานี
มหาวิทยาลัยคนเพี้ยน

มหาวิทยาลัยคนเพี้ยน  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นผลิตโดย K Contents เผยแพร่ออนไลน์ผ่านยูทูบโดยมีเสียงพากย์และบทพูดตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2562 ซีรีส์อนิเมะดัดแปลงสร้างโดยสตูดิโอ ดีแอลอี ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565
== ตัวละคร ==
ศาสตราจารย์
== สื่อ ==
=== อนิเมะ ===
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอดีแอลอี ประกาสสร้างในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 ซีรีส์อนิเมะกำกับโดยสึกาซะ นิชิยามะ เขียนบทโดยนาโอโตชิ นากาจิมะ ออกแบบตัวละครโดยนิชิยามะ กำกับเสียงโดยมาซาคัตสึ โอมูโระ และแต่งดนตรีประกอบโดยโคซูเกะ ยามาชิตะ ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 5 ตุลาคมถึง 21 ธันวาคม พ.ศ. 2565 ทางช่อง Tokyo MX และช่องอื่น ๆ เพลงเปิดชื่อเพลงว่า "Catastrophe" ร้องโดยนาโนะ เพลงปิดชื่อเพลงว่า  "Bad City (Bug Human)" บรรเลงโดย Lowland Jazz. เมเดียลิงก์ได้ลิขสิทธิ์เผยแพร่ในภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อนิเมะ มหาวิทยาลัยคนเพี้ยน ทางอนิ-วัน เอเชีย
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2562
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
ช่องยูทูบ
ราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ดแห่งอียิปต์

ราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ดแห่งอียิปต์ (ราชวงศ์ที่ 21) มักถูกจัดเป็นราชวงศ์แรกของ ช่วงรอยต่อครั้งที่สามแห่งอียิปต์โบราณ  กินเวลาตั้งแต่ปี 1069 ถึง 945 ปีก่อนคริสตกาล
== ประวัติศาสตร์ ==
หลังจากสิ้นรัชกาลของ ฟาโรห์ราเมสเสสที่ 3 พระราชอำนาจของราชวงศ์ในอียิปต์ก็ค่อยๆ เสื่อมถอยลง ฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่ 21 มีอำนาจปกครองบริเวณอียิปต์ตอนล่าง ซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองทานิส ทำให้ราชวงศ์นี้มีอีกชื่อว่าราชวงศ์ 'ทานิส' ในขณะเดียวกัน นักบวชสูงสุดแห่งอามุนที่ทีบส์ ได้มีอำนาจปกครองอียิปต์ตอนกลางและตอนบนในทางพฤตินัย นักบวชชาวอียิปต์นามว่า มาเนโธ ได้กล่าวไว้ในตัวอย่างประวัติศาสตร์ของราชวงศ์อียิปต์ว่า "ราชวงศ์ที่ 21 แห่งอียิปต์มีอายุ 130 ปี" 
== รายพระนามฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่ 21 ==
== เส้นเวลาของราชวงศ์ที่ 21 ==
ImageSize = width:800 height:auto barincrement:12
PlotArea = top:100 bottom:100 right:100 left:100
AlignBars = early
DateFormat = yyyy
Period   = from:-1077 till:-925
TimeAxis  = orientation:horizontal
ScaleMajor = unit:year increment:10 start:-1077
Colors   =
id:canvas value:rgb(0.97,0.97,0.97)
id:PA  value:green
id:GP  value:red
Backgroundcolors = canvas:canvas
BarData =
barset:Rulers
PlotData=
width:5 align:left fontsize:S shift:(5,-4) anchor:till
barset:Rulers
from: -1077 till: -1051 color:PA text:"Smendes (1077 BC &ndash; 1051 BC)"
from: -1051 till: -1047 color:PA text:"Amenemnisu (1051 BC &ndash; 1047 BC)"
from: -1047 till: -1001 color:PA text:"Psusennes I (1047 BC &ndash; 1001 BC)"
from: -1001 till: -992 color:PA text:"Amenemope (1001 BC &ndash; 992 BC)"
from: -992 till: -986 color:PA text:"Osorkon the Elder (992 BC &ndash; 986 BC)"
from: -986 till: -967 color:PA text:"Siamun (986 BC &ndash; 967 BC)"
from: -967 till: -943 color:PA text:"Psusennes II (967 BC &ndash; 943 BC)"
barset:skip
== อ้างอิง ==
 
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในศตวรรษที่ 11 ก่อนคริสตกาล
รัฐและดินแดนที่สิ้นสุดในศตวรรษที่ 10 ก่อนคริสตกาล
21
ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์
ปูราเกอเฮิน

ปูราเกอเฮิน (อักษรโรมัน: Pura Kehen) เป็นปูราในเกิมปากา อำเภอบังกลี จังหวัดบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่บนเชิงเขา ราว  ทางเหนือของใจกลางเมือง สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 13 โดยราชวงศ์บังกลี
ปูราเกอเฮินเป็นโบสถ์พราหมณ์หลักของอำเภอบังกลี ซึ่งในอดีตเป็นศูนย์กลางของอาณาจักรบังกลี หนึ่งในเก้าอาณาจักรบนเกาะบาหลี ชื่อบังกลี (Bangli) มาจากคำว่า bang giri แปลว่า "เขาแดง" แคว้นบังกลีก่อตั้งขึ้นโดยอาณาจักรเกลเกลแห่งราชวงศ์มัชปาหิต
ปูราเกอเฮินปรากฏอยู่สามครั้งในจารึกทองแดงสามชิ้นที่อายุราวปลายศตวรรษที่ 9, ต้นศตวรรษที่ 11 และศตวรรษที่ 13 จารึกสามชิ้นเรียกชื่อปูราแตกต่างกันไป โดยในจารึกชิ้นศตวรรษที่ 9 ตอนปลาย ระบุชื่อว่า "ฮียังอาปี" (Hyang Api; "เจ้าแห้งไฟ") ซึ่งเรียกโดยพราหมณ์ที่ดูแลโบสถ์ ส่วนในจานึกยุคต้นศตวรรษที่ 11 เรียกชื่อว่า "ฮียังเกอเฮิน" (Hyang Kehen; โดย Kehen มาจากคำบาหลี keren แปลว่า "เปลวเพลิง") ในยุคเดียวกันนี้ ปูราฮียังเกอเฮินเป็นโบสถ์หลักที่ซึ่งพิธีกรรมสำคัญเช่นพิธีสาบานตนของข้าราชบริพารจัดขึ้นที่นี่ หากผู้ใดไม่ปฏิบัติตามที่สาบานตนจะต้องเจอกับ sapata ("คำสาป") ซึ่งกระทบแก่ตนเอง ครอบครัว และลูกหลาน พิธีนี้กระทำต่อหน้ารูปเคารพของฮียังอาปี (Hyang Api) หรือ ฮียังเกอเฮิน (Hyang Kehen) ซึ่งคือพระอัคนี เทพแห่งไฟ
ส่วนขื่อ "ปูราเกอเฮิน" ปรากฏในจารึกจากศตวรรษที่ 13 ในทุกจารึกที่กล่าวมานี้ระบุความสัมพันธ์ระหว่างปูราเกอเฮินกับหมู่บ้านบังกลี
พิธีกรรมอื่น ๆ ที่จัดที่ปูราเกอเฮิน ยังรวมถึงพิธีบูชาเทพเจ้าฮินดูองค์อื่น ๆ เช่น ซารัสวาตี (พระสรัสวตี), อูเลียนซูกีมานิก (Ulian Sugimanik), ปูร์นามา (Purnama), ตีเลิม (Tilem), กาเจิงกลีโวน (Kajeng Kliwon) และ บูดากลีโวน (Buda Kliwon)
== อ้างอิง ==
===บรรณานุกรม===
เกอเฮิน
ทะเลสาบตัมบลีงัน

ทะเลสาบตัมบลีงัน (Danu Tamblingan / ; Danau Tamblingan) เป็นทะเลสาบปล่องภูเขาไฟในอำเภอบูเลเล็ง จังหวัดบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่บนเชิงเขาเลอซุง (Lesung) ในหมู่บ้านมุนดุก ตำบลบันจาร์ อำเภอบูเลเล็ง ทะเลสาบนี้เป็นหนึ่งในสามทะเลสาบในพื้นที่เดียวกัน อีกสองแห่งคือทะเลสาบบูยัน (Buyan) และทะเลสาบบราตัน (Bratan) ทะเลสาบตัมบลีงันรายล้อมด้วยป่าดงดิบหนาทึบ ปรากฏหลักฐานทางโบราณคดีอายุศตวรรษที่ 10 ที่ชี้ให้เห็นว่ามีการดำรงอยู่ของอารยธรรมในแถบนี้ รัฐบาลได้กำหนดให้พื้นที่โดยรอบทะเลสาบเป็นพื้นที่คุ้มครองโดยไม่ให้มีการพัฒนาพื้นที่เนื่องจากเป็นสถานที่ที่มีความสำคัญทางนิเวศวิทยา และทางศาสนาและวัฒนธรรม
ในบรรดาสามทะเลสาบที่กล่าวมาข้างต้นนั้น ทะเลสาบตัมบลีงันเป็นทะเลสาบที่เล็กที่สุด ตั้งอยู่ที่ความสูงเกิน 1,000 เมตรจากระดับน้ำทะเล ทำให้ทะเลสาบมีสภาพอากาศแบบแอลป์ ในป่าดงดิบที่รายล้อมทะเลสาบนั้นสามารถพบสายพันธุ์กล้วยไม้และลิงมาคากบนชายฝั่งของทะเลสาบมีเพียงหมู่บ้านเดียวเท่านั้น คือหมู่บ้านกูบุก (Gubug) ซึ่งอยู่บนชายฝั่งทางใต้ของทะเลสาบ
ชายฝั่งของทะเลสาบยังเต็มไปด้วยโบสถ์พราหมณ์แบบบาหลีเก่าแก่กระจัดกระจายกันไป โบสถ์หลังหลักคือปูราดาเลิมตัมบลีงัน (Pura Dalem Tamblingan) บนชายฝั่งตะวันออก ปรากฏการกล่าวถึงปูรานี้เป็นครั้งแรกในศตวรรษที่ 10 ในจารึกทองแดงที่ค้นพบในโกเบล็ก (Gobleg)  โบสถ์หลังอื่น ๆ ที่น่าจะมีอายุพอ ๆ กัน คือ ปูราเอิมบัง (Pura Embang) และปูราตูกังติมบัง (Pura Tukang Timbang)  คำว่า ดาเลิม (dalem) ในชื่อของปูราดาเลิมตัมบลีงัน เป็นคำเรียกโบสถ์ชนิดที่ไว้ประกอบพิธีจำพวกพิธีศพและพิธีการเปลี่ยนผ่าน ในธรรมเนียมหมู่บ้านบาหลีนิยมสร้างโบสถ์ดาเลิมไว้อยู่ปลายทิศใต้ (kelod) ของตัวหมู่บ้าน
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
ทะเลสาบในประเทศอินโดนีเซีย
จังหวัดบาหลี
เกจัก

เกจัก (อักษรโรมัน: Kecak, ; หรือสะกดว่า kechak, keyjak หรือในtari kecakilolahhe) เป็นนาฏศิลป์ฮินดูแบบบาหลีพื้นถิ่นที่พัฒนาขึ้นในทศวรรษที่ 1930 ในเกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย นักแสดงหลักของเกจักเป็นผู้ชาย ส่วนการแสดงเกจักโดยผู้หญิงเพิ่งเริ่มมีในปี 2006 เป็นครั้งแรก นาฏศิลป์นี้มีพื้นฐานมาจากเรื่องราวของรามายณะและตามธรรมเนียมแล้วจะแสดงในปูราและหมู่บ้าน
การร่ายรำประกอบด้วยผู้แสดงที่อาจมากถึง 150 คน ล้อมวงเป็นวงกลม ร้องขานเสียง "จัก" ("chak") พร้อมทั้งขยับแขนกับขา การแสดงเป็นการแสดงถึงเหตุการณ์การสู้รบในรามายณะ ที่ซึ่งพวกลิงซึ่งนำโดยหนุมาน ไปช่วยพระรามต่อสู้กับทศกัณฑ์ เกจัก มีที่มาจากการร่ายรำ ซังฮียัง ที่ใช้ในการไล่วิญญาณชั่วร้าย
== อ้างอิง ==
นาฏศิลป์อินโดนีเซีย
วัฒนธรรมบาหลี
เอ็มสเฟียร์

เอ็มสเฟียร์ (Emsphere, เขียนในรูปแบบ EMSPHERE) เป็นโครงการพัฒนาพื้นที่พาณิชยกรรมแบบประสมในกลุ่มดิ เอ็มดิสทริค บริหารงานโดยกลุ่มเดอะมอลล์ โดยเน้นกลุ่มลูกค้าคนรุ่นใหม่ที่มีกำลังซื้อสูง กำหนดเปิดให้บริการบางส่วนในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2566 และส่วนของยูโอบีไลฟ์เปิดให้บริการภายในปี พ.ศ. 2567
== ประวัติ==
เอ็มสเฟียร์ เป็นโครงการพัฒนาพื้นที่พาณิชยกรรมแบบประสมแห่งที่สามในกลุ่มดิ เอ็มดิสทริค ซึ่งบริหารงานโดย บริษัท ซิตี้มอลล์ กรุ๊ป จำกัด ในกลุ่มเดอะมอลล์ สร้างบนที่ดินขนาดประมาณ 50 ไร่ ซึ่งเดิมเป็นโรงภาพยนตร์วอชิงตัน และวอชิงตันสแควร์ ริมถนนสุขุมวิท ติดกับแยกตัดซอยสุขุมวิท 31 (สวัสดี) ในพื้นที่แขวงคลองตัน เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร
กลุ่มเดอะมอลล์เริ่มมีการรื้อถอนสิ่งก่อสร้างเดิมในปี พ.ศ. 2556 ปีต่อมาได้มีการเปิดตัวโครงการครั้งแรกที่งาน "ดิ โอเวนเชอร์ ทู เดอะ นิว เอรา ออฟ เดอะมอลล์ กรุ๊ป" เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ณ ไบเทค บางนา โดยหลังจากงานเปิดตัวดังกล่าว กลุ่มเดอะมอลล์ได้นำพื้นที่ให้เช่าเป็นตลาด "อาร์ตบ็อกซ์ แอท ดิ เอ็มดิสทริค", สวนสนุก "ไดโนซอร์ แพลนเน็ต" และภัตตาคารลอยฟ้า "ดินเนอร์ อิน เดอะ สกาย ไทยแลนด์" ตามลำดับ
เมื่อสวนสนุกหมดสัญญาเช่า กลุ่มเดอะมอลล์จึงเริ่มการก่อสร้างเอ็มสเฟียร์ และต่อมาได้มีงานเปิดตัวครั้งที่สอง "ดิ เอ็มดิสทริค, เดอะ พัลส์ ออฟ แบงค็อก" ในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ณ ห้องเพลนนารีฮอลล์ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ โดยเอ็มสเฟียร์กำหนดเปิดให้บริการในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2566
== การจัดสรรพื้นที่==
เอ็มสเฟียร์ มีพื้นที่รวม 200,000 ตารางเมตร ใช้งบประมาณ 20,000 ล้านบาท ออกแบบโดยใช้แนวคิด "ธุรกิจค้าปลีกแห่งอนาคต" โดยมีเป้าหมายเน้นกลุ่มลูกค้าที่มีกำลังซื้อสูงเช่นเดียวกับเอ็มโพเรียมและเอ็มควอเทียร์ แต่จะให้ความสำคัญกับคนรุ่นใหม่มากกว่าสองศูนย์การค้าข้างต้น
ภายในโครงการเอ็มสเฟียร์ ประกอบด้วยอาคารค้าปลีกจำนวนสองอาคารเชื่อมต่อกัน ซึ่งเป็นที่ตั้งของร้านสินค้าหรูหรา, ร้านสินค้าแฟชัน, ร้านสินค้าดิจิทัล, ห้องแสดงรถยนต์, ร้านอาหาร และสถานบันเทิง โดยมีพื้นที่สำคัญ เช่น กูร์เมต์ มาร์เก็ต, อิเกียรูปแบบซิตีสโตร์แห่งแรกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, ไทรบ์ บีช คลับ, เอ็ม วันเดอร์, สเฟียร์ฮอลล์, และยูโอบีไลฟ์ โรงมหรสพและโถงกิจกรรมอเนกประสงค์ ความจุ 6,000 ที่นั่ง ซึ่งร่วมมือกับเออีจี กรุ๊ป และธนาคารยูโอบี ประเทศไทย เป็นต้น โดยมีทางเชื่อมไปยัง เอ็มโพเรียม, เอ็มควอเทียร์ และ สถานีพร้อมพงษ์
== การเดินทาง==
รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท สถานีพร้อมพงษ์ (มีทางเชื่อมมายังอาคารศูนย์การค้า)
รถโดยสารประจำทางสาย 2, 25, 38, 40, 48, 508, 511
==รางวัลที่ได้รับ==
พร็อพเพอร์ตี้กูรู ไทยแลนด์ พร็อพเพอร์ตี้ อวอดส์ 2023 สาขาการพัฒนาธุรกิจค้าปลีกยอดเยี่ยม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ศูนย์การค้าในเขตคลองเตย
กลุ่มเดอะมอลล์
วัดศรีดอนคำ

วัดศรีดอนคำ หรือ วัดพระธาตุศรีดอนคำ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยอ้อ อำเภอลอง จังหวัดแพร่
วัดศรีดอนคำ หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า วัดห้วยอ้อ  เนื่องจากภายในวัดมีพระธาตุห้วยอ้อหรือพระธาตุศรีดอนคำซึ่งเป็นพระธาตุเก่าแก่ เชื่อกันว่าภายในบรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า พระธาตุสร้างเมื่อคราวพระนางจามเทวีเสด็จจากเมืองละโว้ไปเมืองหริภุญชัยและผ่านบริเวณที่ตั้งพระธาตุจึงได้สร้างพระธาตุขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 1078 และบรรจุพระสารีริกธาตุส่วนพระอุระไว้ เมื่อ พ.ศ. 2198 ในสมัยพระยาจอมหัวคำเป็นเจ้าเมืองลอง พระมหาเถรจากวัดดอนชัยเมืองแพร่ ขออนุญาตบูรณปฏิสังขรณ์พระธาตุ และ พ.ศ. 2198 พระยานครลำปางและพระยานครแพร่ได้ร่วมกันบูรณะพระธาตุ จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2162	ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2477
พระธาตุศรีดอนคำเป็นเจดีย์ทรงแปดเหลี่ยม ฐานล่างเป็นฐานเขียงสูงรับฐานบัวลูกแก้วอกไก่ ถัดขึ้นไปเป็นชั้นบัวถลาแปดเหลี่ยม รองรับองค์ระฆัง ซึ่งมีลักษณะแปดเหลี่ยมเช่นกัน ถัดไปเป็นบัลลังค์ ปล้องไฉนและปลียอด วัดยังมี พระเจ้าพร้าโต้ พระพุทธรูปศิลปะพม่า มีความสูง 3 เมตร หน้าตักกว้าง 1.5 เมตร ปัจจุบันกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนไว้แล้ว และทางวัดได้สร้างศาลาให้ประดิษฐาน นอกจากนี้ในพิพิธภัณฑ์ยังมีพระไม้ขนาดเล็ก ที่สร้างด้วยมีดอีกจำนวน 1,000 องค์
== อ้างอิง ==
ศรีดอนคำ
ศรีดอนคำ
โบราณสถานในจังหวัดแพร่
จิม รัช

เจมส์ รัช (James Rash; เกิด 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2514) เป็นนักแสดง นักแสดงตลก และผู้สร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน เขามีชื่อเสียงจากการรับบทดีน เคร็ก เพลตันในซิทคอมเอ็นบีซีเรื่อง คอมมูนิตี้ (พ.ศ. 2552-2558) ซึ่งเขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลคริติกชอยส์เทเลวิชั่นอวอร์ด สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมในซีรีส์ตลกในปี พ.ศ. 2555 ในปีเดียวกันนั้น เขาได้รับรางวัลออสการ์สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยมและได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัลลูกโลกทองคำในฐานะหนึ่งในผู้เขียนบทเรื่อง เดอะเดสเซนแดนซ์.
== ชีวิตในวัยเด็ก ==
รัชเกิดที่เมืองชาร์ลอตต์ รัฐนอร์ทแคโรไลนา เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 ทั้งเขาและน้องสาวของเขาเป็นบุตรบุญธรรม เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนชาร์ลอตต์ละติน หลังจากจบการศึกษา เขาใช้เวลาหนึ่งปีหลังจบการศึกษาที่โรงเรียนลอว์เรนซ์วิล ในเมืองลอว์เรนซ์วิลล์ รัฐนิวเจอร์ซีย์ เขาเป็นสมาชิกคนหนึ่งของเดอะกราวด์ลิงซึ่งเป็นกลุ่มตลกอิมโพรฟที่อยู่ในลอสแองเจลิส
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2514
นักแสดงชาวอเมริกัน
ฮิมิโกะ

ฮิมิโกะ (; Himiko; ประสูติ ) หรือ ชิงงิวาโอ (親魏倭王; "กษัตริย์แห่งวะ", "สหายแห่งเวย์") เป็นคนทรงและราชินีแห่งยามาไตโคกุในวาโกกุ (倭国) ชุดพงศาวดารจีนตอนต้นบันทึกความสัมพันธ์เชิงเครื่องบรรณาการระหว่างราชินีฮิมิโกะและอาณาจักรเวย์ (ค.ศ. 200–265) และบันทึกว่า ชาวยาโยอิเลือกเธอเป็นผู้ปกครองหลังการสงครามกว่าทศวรรษระหว่างกษัตริย์แห่งวะ
มีการถกเถียงทางวิชาการอย่างหนักตั้งแต่ยุคเอโดะตอนปลายเกี่ยวกับอัตลักษณ์ของฮิมิโกะและตำแหน่งของนครที่เธอปกครองอยู่ (ยามาไต) โดยมีความคิดเห็นแบ่งออกเป็นระหว่างคีวชูตอนเหนือหรือแคว้นยามาโตะโบราณซึ่งคือคิงกิในปัจจุบัน เคอิจิ อิมามูระ กล่าวว่า "ปัญหายามาไต" (Yamatai controversy) เป็น "การถกเถียงประวัติศาสตร์โบราณที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น" มุมมองในปัจจุบันของนักวิชาการระบุว่าร่างของฮิมิโกะอาจถูกฝังอยู่ที่ฮาชิฮากะโคฟุงในจังหวัดนาระ
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 791
สมเด็จพระราชินีนาถ
บุคคลในยุคยาโยอิ
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 718
วัดกำแพง

วัดกำแพง อาจหมายถึง
วัดกำแพง เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร
วัดกำแพง เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร
วัดกำแพงบางจาก กรุงเทพมหานคร
วัดกำแพง จังหวัดชลบุรี
วัดกำแพง อำเภอสรรคบุรี จังหวัดชัยนาท
วัดกำแพง อำเภอสรรพยา จังหวัดชัยนาท
วัดกำแพง จังหวัดชัยภูมิ
วัดกำแพง จังหวัดนนทบุรี
วัดกำแพง จังหวัดนราธิวาส
วัดกำแพง จังหวัดปราจีนบุรี
วัดกำแพง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดกำแพง จังหวัดลพบุรี
วัดกำแพง จังหวัดสิงห์บุรี
วัดกำแพง อำเภอไชโย จังหวัดอ่างทอง
วัดกำแพง อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง
กำแพง
วัดกำแพง (อำเภอไชโย)

วัดกำแพง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหลักฟ้า อำเภอไชโย จังหวัดอ่างทอง
วัดกำแพงเป็นวัดเก่าครั้งสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี แต่ต่อมาคงถูกทิ้งร้างไว้ ตามประวัติของวัดกล่าวว่า สร้าง (บูรณะ) ใหม่เมื่อ พ.ศ. 2355 ซึ่งยกฐานะเป็นวัด มีเนื้อที่ 13 ไร่ 1 งาน 90 ตารางวา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2467 เขตวิสุงคามาสีมากว้าง 8.10 เมตร ยาว 14.70 เมตร แต่เดิมวัดนี้ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยามากกว่านี้ แต่ถูกน้ำกัดเซาะตลิ่งพังทลายเข้ามามากขึ้นทุกที ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2484 ทางวัดร่วมกับชาวบ้านร่วมกันย้ายเสนาสนะขยับเข้ามาในบริเวณที่ตั้งปัจจุบัน
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารกำหนดอายุราวครึ่งหลังของพุทธศตวรรษที่ 23 มีลักษณะก่ออิฐถือปูนขนาดใหญ่ หันหน้าไปทางด้านทิศตะวันออก ส่วนฐานทำเป็นฐานอ่อนแบบท้องสำเภา ด้านทิศตะวันออกมีประตูทางเข้า 1 ประตู มีซุ้มยื่นออกมาครอบประตูทางเข้าไว้ ส่วนด้านทิศตะวันตกมีประตูทางเข้าอีก 2 ประตู ตั้งอยู่ขวาและซ้ายสุดของผนังด้านนี้ ผนังด้านทิศตะวันออกและทิศตะวันตกนี้ก่อฉาบเรียบขึ้นไปเสมอเป็นเนื้อเดียวกันกับหน้าบัน ซึ่งไม่มีลวดลายเครื่องประดับ หลังคาทำเป็น 3 ซ้อน มุงด้วยกระเบื้องหางประหลาดินเผาไม่เคลือบ ภายในวิหารมีเสา 8 เหลี่ยมลอยตัวตั้งรับเครื่องบนอยู่ 2 แถว แถวละ 4 ต้น มีปูนปั้นเป็นรูปบัวแวงประดับอยู่ปลายยอดเสา เครื่องบนภายในของหลังคาไม่มีฝ้ามาปิด
นอกจากนั้นยังมีเจดีย์ตั้งอยู่ในบริเวณวัด เป็นเจดีย์สี่เหลี่ยมย่อมุมไม่สิบสอง ทำเป็นฐานสิงห์ซ้อนกัน 3 ชั้น องค์ระฆังสี่เหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสองบัลลังก์เหลี่ยม ยอดเป็นบัวกลุ่ม 5 ชั้น สมัยรัตนโกสินทร์
==อ้างอิง==
กำแพง
โบราณสถานในจังหวัดอ่างทอง
ยันฮี

ยันฮี อาจหมายถึง
โรงพยาบาลยันฮี กรุงเทพมหานคร
การไฟฟ้ายันฮี หรือ การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย
เขื่อนภูมิพล หรือ เขื่อนยันฮี จังหวัดตาก
จีฮุน

พัก จี-ฮุน (박지훈|Park Ji-hoon; เกิด 14 มีนาคม ค.ศ. 2000) หรือที่รู้จักกันในชื่อ จีฮุน เป็นนักร้องและนักเต้นชาวเกาหลีใต้ เป็นหนึ่งในสองหัวหน้าวงของเทรเชอร์ร่วมกันกับชเว ฮย็อน-ซ็อก สังกัดวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์
== ผลงานการแสดง ==
=== เว็บซีรีส์ ===
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นักร้องเคป็อป
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2543
ศิลปินสังกัดวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์
สมาชิกของเทรเชอร์
นักร้องชายชาวเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21
ไอดอลชายชาวเกาหลีใต้
กีฬามวยไทยในเวิลด์เกมส์ 2022

กีฬามวยไทย ในการแข่งขันเวิลด์เกมส์ 2022 ที่เมืองเบอร์มิงแฮม รัฐแอละแบมา สหรัฐ จัดขึ้นระหว่างวันที่ 15 ถึง 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 ที่หอประชุมอนุสรณ์บอตเวลล์ เดิมกำหนดจะจัดขึ้นในปี พ.ศ. 2564 แต่การแข่งขันถูกเลื่อนออกไปเป็นเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2565 อันเป็นผลมาจากการเลื่อนโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 เนื่องจากการแพร่ระบาดของโรคโควิด-19 นับเป็นครั้งที่ 2 ของมวยไทยที่มีการแข่งขันในเวิลด์เกมส์
== ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน ==
มีนักกีฬา 96 คน จาก 39 ประเทศ ดังนี้
== ตารางสรุปเหรียญ ==
== อ้างอิง ==
กีฬามวยไทยในเวิลด์เกมส์
การแข่งขันกีฬาที่เลื่อนออกไปเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
สมาคมวอลเลย์บอลญี่ปุ่น

สมาคมวอลเลย์บอลญี่ปุ่น (Japan Volleyball Association; JVA) เป็นหน่วยงานกำกับดูแลกีฬาวอลเลย์บอลในประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2470 และเป็นสมาชิกของสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2494 และยังเป็นสมาชิกสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชียอีกด้วย เจวีเอมีหน้าที่จัดการทีมวอลเลย์บอลชายทีมชาติญี่ปุ่นและวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
วอลเลย์บอล
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2470
สมาชิกสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย
วัดถนน

วัดถนน หรือ วัดถนนสุธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโผงเผง อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง
ตามประวัติของวัดระบุว่าวัดถนนสร้างขึ้นราว พ.ศ. 2323 ในสมัยกรุงธนบุรี แต่สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2275 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2280
ภายในวัดเป็นที่ประดิษฐาน หลวงพ่อพุทธรำพึง เป็นพระพุทธรูปแกะสลักด้วยไม้สูง 2 เมตรเศษ น่าจะแกะสลักจากไม้ต้นโพธิ์ เป็นพระพุทธรูปปางรำพึง โดยพระพุทธรูปปางรำพึง คือ พระพุทธรูปในอิริยาบถประทับยืน พระหัตถ์ทั้งสองประสานยกขึ้นประทับที่พระอุระ (อก) พระหัตถ์ขวาทับพระหัตถ์ซ้าย สันนิษฐานว่าลอยน้ำมาจากทางเหนือ หลวงพ่อพุทธรำพึงประดิษฐานอยู่ในวิหารข้าง ๆ อุโบสถ ทางด้านหลังวิหารมีศาลาการเปรียญหลังเก่าที่ได้รับการบูรณะแล้ว บนเพดานแกะสลักเป็นพระพุทธบาท มีขนาดโดยประมาณ กว้าง 30 นิ้ว ยาว 70 นิ้ว อายุนับ 100 ปี
==อ้างอิง==
ถนน
สมาคมวอลเลย์บอลเกาหลี

สมาคมวอลเลย์บอลเกาหลี (대한민국배구협회Korea Volleyball Association; KVA) เป็นหน่วยงานกำกับดูแลกีฬาวอลเลย์บอลในประเทศเกาหลีใต้ เป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาเกาหลี มีสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียวในการเป็นตัวแทนของเกาหลีใต้ต่อองค์การกีฬาระหว่างประเทศ เช่น เอฟไอวีบี และ เอวีซี  เควีเอมีหน้าที่จัดการทีมวอลเลย์บอลชายทีมชาติเกาหลีใต้และวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติเกาหลีใต้
ก่อตั้งในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2489 ในปี พ.ศ. 2550 ได้ควบรวมกลายเป็นบริษัท
== อ้างอิง ==
วอลเลย์บอล
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2489
สมาชิกสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย
ปฏิบัติการวินด์เซอร์

ปฏิบัติการวินด์เซอร์ (4–5 กรกฎาคม ค.ศ. 1944) เป็นการโจมตีของแคนาดา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของยุทธการที่นอร์ม็องดีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง การโจมตีครั้งนี้ได้รับมอบหมายโดยกองพลทหารราบแคนาดาที่ 3 เพื่อเข้ายึด Carpiquet และสนามบินที่ใกล้เคียง จากกองกำลังทหารของกองพลยานเกราะที่ 12 แห่งเอ็สเอ็ส ยุวชนฮิตเลอร์ จากพันเซอร์กรุพ์เพอเวสต์ (กลุ่มยานเกราะตะวันตก) การโจมตีครั้งนี้แต่เดิมนั้นมีจุดมุ่งหมายว่าจะเกิดขึ้นในช่วงท้ายของปฏิบัติการแอปซัม เพื่อปกป้องปีกตะวันออกของการจู่โจมหลักแต่กลับถูกเลื่อนออกไปเป็นสัปดาห์
เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม กองพลน้อยทหารราบแคนาดาที่ 8 และกองพันที่ติดตามมาด้วยของกองพลทหารราบแคนาดาที่ 3 ได้เข้าโจมตี Carpiquet ได้รับการสนับสนุนที่ปีกโดยกองพลยานเกราะแคนาดาที่ 2 หมู่บ้านได้ถูกเข้ายึดในช่วงกลางบ่ายแต่การต่อต้านของเยอรมันในทางใต้ได้เอาชนะการโจมตีสนามบินถึงสองครั้ง แม้ว่าจะได้รับการสนับสนุนด้วยรถถังและทางอากาศที่มีนัยสำคัญของฝ่ายสัมพันธมิตรก็ตาม วันต่อมา แคนาดาได้ขับไล่การโจมตีตอบโต้กลับของเยอรมันและครองหมู่บ้านไว้ได้ ซึ่งถูกใช้เป็นฐานสำหรับปฏิบัติการชาร์นวู๊ด กองทัพที่สองได้เข้าโจมตีเมืองก็อง รวมทั้งส่วนที่เหลือของกองพลทหารราบแคนาดาที่ 3 เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม และสนามบินถูกยึดโดยแคนาดา เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม
แนวรบด้านตะวันตก (สงครามโลกครั้งที่สอง)
ปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด
ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
วัดลัฎฐิวนาราม (จังหวัดภูเก็ต)

วัดลัฎฐิวนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลฉลอง อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 26  ไร่
วัดลัฏฐิวนารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2301 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ต่อมาได้โยกย้ายเสนาสนะไปสร้างวัดใหม่ขึ้นมาชื่อ วัดไชยธาราราม ทำให้ที่วัดเดิมต้องกลายสภาพเป็นวัดร้างชั่วระยะหนึ่ง ชาวบ้านได้ใช้ที่ในบริเวณนั้นเป็นป่าช้า ชาวบ้านเรียกบริเวณนั้นว่า โคกวัด จน พ.ศ. 2446 มีพระธุดงค์มาปักกลด ชาวบ้านเลื่อมใสจึงได้สร้างเสนาสนะถวาย และได้บูรณะพัฒนาขึ้นเป็นหลักฐานมั่นคงตามลำดับ จนกระทั่งได้รับการยกย่องให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างเมื่อ พ.ศ. 2507 ทางด้านการศึกษาทางวัดเปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2500 นอกจากนั้นภายในวัดยังมีโรงเรียนระดับประถมศึกษา พิพิธภัณฑ์และห้องสมุด
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 17 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 ศาลาการเปรียญกว้าง 10  เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2480 เป็นอาคารสองชั้นครึ่งตึกครึ่งไม้ หอสวดมนต์กว้าง 11  เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2482 เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน กุฏิสงฆ์ 4 หลัง ศาลาตั้งบำเพ็ญกุศลและฌาปนสถาน สำหรับปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 และพระประธานที่ศาลาการเปรียญมีผู้ถวายไว้เมื่อ พ.ศ. 2510
==อ้างอิง==
ลัฎฐิวนาราม
วัดพิกุลทอง (จังหวัดสิงห์บุรี)

วัดพิกุลทอง เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพิกุลทอง อำเภอท่าช้าง จังหวัดสิงห์บุรี มีเนื้อที่ จำนวน 103 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 15 แปลง มีเนื้อที่ทั้งหมด จำนวน 189 ไร่ 2 งาน 65 ตารางวา
วัดพิกุลทอง มีขุนสิทธิ์ สถิตย์บุตร (เสือ) นายกลับ สถิตย์บุตร และนายช่วง  เป็นหัวหน้าดำเนินการก่อสร้างวัดนี้ขึ้น โดยเดิมชื่อว่า วัดใหม่พิกุลทอง แต่ชาวบ้านมักเรียกว่า วัดใหม่ เพราะว่าเป็นวัดสร้างขึ้นใหม่ในเขตนี้ โดยมิได้เป็นวัดร้างมาก่อน ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2434	ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2483 จึงได้ขอเปลี่ยนนามวัดเป็น "วัดพิกุลทอง" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2515 อย่างไรก็ดีชาวบ้านในปัจจุบันเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า วัดหลวงพ่อแพ เพราะหลวงพ่อแพ อดีตเจ้าอาวาส เป็นพระที่ชาวบ้านเคารพรักมาก ท่านได้ทำประโยชน์ แก่พุทธศาสนาไว้มากมาย และเมื่อ พ.ศ.2535 ได้รับยกฐานะวัดขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี
ภายในวัดมีพิพิธภัณฑ์หลวงพ่อแพ จัดแสดงเรื่องราวเกี่ยวกับ ประวัติและเครื่อง อัฐบริขารของหลวงพ่อแพตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน วัดมีพระพุทธรูปปางประทานพรองค์ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย คือ พระพุทธสุวรรณมงคลมหามุนี หรือ หลวงพ่อใหญ่ องค์สีทอง ขนาดหน้าตักกว้าง 11 วา 2 ศอก 7 นิ้ว สูง 21 วา 1 คืบ 3 นิ้ว ภายในเป็นคอนกรีตเสริมเหล็กประดับด้วยโมเสกทองคำธรรมชาติชนิด 24 เค รอบ ๆ พระวิหารใหญ่มีวิหารคตซึ่ง ประดิษฐานพระพุทธรูปปางประจำวันต่าง ๆ และพระสังกัจจายน์องค์ใหญ่
==อ้างอิง==
พิกุลทอง
พิกุลทอง
อำเภอท่าช้าง