pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ชาวทะเล

ชาวทะเล หมายถึงกลุ่มคนเชื่อว่าเป็นสมาพันธรัฐชาวเรือที่โจมตีอียิปต์โบราณและภูมิภาคอื่น ๆ ในเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออกช่วงก่อนและระหว่างการล่มสลายปลายยุคสัมฤทธิ์ (1200–900 ปีก่อนคริสตกาล) แนวคิดเกี่ยวกับชาวทะเลเกิดขึ้นสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 และกลายเป็นหนึ่งในหัวข้อสำคัญในประวัติศาสตร์อียิปต์ ดังที่วิลเฮ็ล์ม มัคส์ มึลเลอร์ นักบูรพคดีศึกษาชาวเยอรมัน–อเมริกันกล่าวในค.ศ. 1888 ว่าชาวทะเลเป็น "คำถามสำคัญที่สุดในทางชาติพันธุ์วรรณนาและประวัติศาสตร์ยุคแรกเริ่มของชนชาติคลาสสิก" ไม่มีการบันทึกถึงที่มาของชาวทะเลและมีการเสนอแหล่งกำเนิดไว้หลายแห่ง เช่น อานาโตเลียตะวันตก ทะเลอีเจียน หมู่เกาะทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและยุโรปใต้ แม้ว่าหลักฐานทางโบราณคดีไม่ได้กล่าวถึงการอพยพ แต่คาดว่าชาวทะเลแล่นเรือไปรอบ ๆ ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออกและรุกรานอานาโตเลีย ซีเรีย ฟินิเชีย คานาอัน ไซปรัสและอียิปต์จนสิ้นยุคสัมฤทธิ์
แอมานุแอล เดอ รูเช นักอียิปต์วิทยาชาวฝรั่งเศสใช้คำว่า peuples de la mer (กลุ่มคนแห่งทะเล) เป็นครั้งแรกในค.ศ. 1855 เพื่อบรรยายถึงรูปนูนบนเสาที่สองของวิหารเมดิเน็ตฮาบูที่บันทึกปีที่ 8 ในรัชกาลฟาโรห์แรเมซีสที่ 3[Translation]: "For a long time Kefa has been identified, with verisimilitude, with Caphthorim of the Bible, to whom Gesenius, along with most interpreters, assigns as a residence the islands of Crete or Cyprus. The people of Cyprus had certainly to take sides in this war; perhaps they were then the allies of Egypt. In any case, our entry does not detail the names of these people, from the islands of the Mediterranean. Champollion noted that T'akkari [which he names Fekkaros; see appendix at the following entry] and Schartana, were recognizable, in enemy ships, with unique hairstyles. In addition, in the crests of the conquered peoples, the Schartana and the Touirasch bear the designation of the peoples of the sea. It is therefore likely that they belong to these nations from islands or coasts of the archipelago. The Rabou are still recognizable among the prisoners." ต่อมาปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 กัสตง มัสแปโร ผู้สืบทอดตำแหน่งเดอ รูเชที่กอแลเดอฟร็องส์ทำให้คำนี้เป็นที่นิยมและเชื่อมโยงเข้ากับทฤษฎีการอพยพ อย่างไรก็ตามนักวิชาการจำนวนหนึ่งตั้งคำถามถึงแนวคิดอพยพของมัสแปโรตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 เป็นต้นมา
นักวิชาการสมัยใหม่ส่วนใหญ่ยังไม่สามารถระบุตัวตนชาวทะเลและสมมติฐานเกี่ยวกับที่มาของชนกลุ่มนี้ยังเป็นเพียงการคาดเดา มีการเสนออย่างหลากหลายว่าชาวทะเลเป็นชนเผ่าอีเจียน ผู้รุกรานจากยุโรปกลาง ทหารแตกทัพที่ผันตัวเป็นโจรสลัดหรือผู้ลี้ภัย โดยโยงเข้ากับภัยธรรมชาติอย่างแผ่นดินไหวและภูมิอากาศเปลี่ยนแปลง
== อ้างอิง ==
กลุ่มชนโบราณ
อียิปต์โบราณ
ประวัติศาสตร์ภูมิภาคเมดิเตอเรเนียน
คัตสึรางิ (จังหวัดวากายามะ)

คัตสึรางิ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภออิโตะ จังหวัดวากายามะ ประเทศญี่ปุ่น  เมืองนี้มีประชากรประมาณ 16,170 คน 7,137 ครัวเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 110 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด  เมืองนี้ตั้งชื่อตามเทือกเขาคัตสึรางิ
== ภูมิศาสตร์ ==
คัตสึรางิตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดวากายามะ มีรูปร่างยาวและแคบตั้งแต่เหนือจรดใต้ มีแม่น้ำคิโนกาวะไหลจากตะวันออกไปตะวันตกในเขตเมืองคัตสึรางิเดิม และมีแม่น้ำคิชิไหลจากตะวันออกไปตะวันตกในพื้นที่ชินชิโระที่ปลายทางใต้สุดของเมืองคัตสึรางิเดิม นอกจากนี้ ยังมีแม่น้ำอาริตะที่ไหลผ่านพื้นที่ที่เดิมเป็นหมู่บ้านฮานาโซโนะอีกด้วย ภูมิประเทศของคัตสึรางิถูกประกบด้วยเทือกเขาคิอิและเทือกเขาอิซูมิ ก่อตัวเป็นแอ่งระหว่างกลาง
=== เทศบาลข้างเคียง ===
จังหวัดวากายามะ
* ฮาชิโมโตะ
* คิโนกาวะ
* คูโดยามะ
* โคยะ
* คิมิโนะ
* อาริดางาวะ
จังหวัดโอซากะ
* คาวาจินางาโนะ
* อิซูมิ
* คิชิวาดะ
จังหวัดนาระ
* โนเซงาวะ
=== ภูมิอากาศ ===
คัตสึรางิมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen Cfa) ลักษณะคือ มีฤดูร้อนที่อบอุ่น และฤดูหนาวที่เย็นสบายโดยมีหิมะตกน้อยไปจนถึงไม่มีหิมะตก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในคัตสึรางิอยู่ที่ 13.7&nbsp;°C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1,771&nbsp;มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 25.4&nbsp;°C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 2.3&nbsp;°C พื้นที่นี้อาจมีพายุไต้ฝุ่นในฤดูร้อน
== ประชากร ==
จากข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของคัตสึรางิลดลงอย่างต่อเนื่องในช่วง 70 ปีที่ผ่านมา
== ประวัติศาสตร์ ==
เมืองคัตสึรางิก่อตั้งขึ้นจากการควบรวมเมืองอิโตะ เมืองเมียวจิ และหมู่บ้านมิโยชิ (ทั้งหมดขึ้นกับอำเภออิโตะ) เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 1958 ต่อมาวันที่ 1 ตุลาคม 2005 หมู่บ้านฮานาโซโนะ ซึ่งขึ้นกับอำเภออิโตะ ได้ผนวกรวมเข้ากับเมืองคัตสึรางิ
== การเมืองการปกครอง ==

คัตสึรางิมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภาเทศบาลเมืองที่เป็นสภาเดี่ยวและมีสมาชิก 14 คน คัตสึรางิกับเทศบาลอื่น ๆ ในอำเภออิโตะ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดวากายามะจำนวน 1 ที่นั่ง ส่วนในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งวากายามะที่ 2 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
== เศรษฐกิจ ==
คัตสึรางิเป็นพื้นที่เกษตรกรรมที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในวากายามะ เศรษฐกิจในท้องถิ่นส่วนใหญ่จะเป็นเกษตรกรรม พืชสวน และการแปรรูปอาหาร
== การศึกษา ==
คัตสึรางิมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 5 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 2 แห่ง เมืองนี้มีโรงเรียนมัธยมปลาย 2 แห่ง ซึ่งดำเนินการโดยคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดวากายามะ
== การขนส่ง ==
=== รถไฟ ===
20px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก – สายวากายามะ
*  –  –  –  – 
=== ทางหลวง ===
 ทางด่วนเคนาวะ
== สถานที่ท่องเที่ยว ==
ศาลเจ้านิอุตสึฮิเมะ - โบราณสถานแห่งชาติและมรดกโลก
โคยาซัง โชอิชิ-มิจิ - โบราณสถานแห่งชาติและมรดกโลก
== บุคคลที่มีชื่อเสียง ==
ฮิโรฟูมิ ฮิราโนะ - นักการเมือง
เน็นจิ โคบายาชิ - นักแสดง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการเมืองคัตสึรางิ 
เมืองในจังหวัดวากายามะ
วัดดอนชัย (จังหวัดชุมพร)

วัดดอนชัย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพ้อแดง อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 13 ไร่ 4 งาน
วัดดอนชัยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2369 เดิมชื่อว่า วัดดอนยาง ไม่ปรากฏนามผู้สร้างและผู้บริจาคที่ดินวัด ได้รับการพัฒนาและบูรณะมาโดยตลอด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2501 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2553
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 13 หลัง กุฎิเจ้าอาวาสซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมพื้นถิ่น หลังคาทรงปั้นหยาใต้ถุนสูง ฝาทำด้วยไม้ เจาะช่องหน้าต่าง บานหน้าต่างเป็นบานประกบ หน้าอาคารมีบันไดทางขึ้น ต่อกับส่วนระเบียงที่มีซี่กรงฉลุ เป็นช่อง เหนือซี่กรงระเบียง เป็นตารางโปร่งจนถึงส่วนหลังคา บริเวณมุขยื่น ส่วนหลังคามีช่องแสงทำด้วยไม้ ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง ฌาปนสถาน หอระฆัง และโรงครัว ปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถ ปางสมาธิ พระพุทธรูปอีก 8 องค์ แบ่งเป็นปางห้ามญาติ ปางรำพึง และปางอุ้มบาตร นอกจากนั้นยังมีเรือมะเขือยำอายุกว่า 100 ปี เมื่อคราวพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสหลังสวน เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2432 เรือนี้เป็นเรือนำเสด็จ
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระไพ
พระหยด
พระสมห์มี
พระทอง
พระเพชร
พระครูธรรมรักจิตคุณ
พระอธิการไชยวัฒน์ พ.ศ. 2528–2534
พระชนะ สุจิณฺโณ พ.ศ. 2534–
พระสมุทัย
==อ้างอิง==
ดอนชัย
โบราณสถานในจังหวัดชุมพร
นิโคลัสแห่งรัสเซีย

นิโคลัสแห่งรัสเซีย (Nicholas of Russia) อาจหมายถึง
จักรพรรดินิโคลัสที่ 1 แห่งรัสเซีย (ค.ศ. 1796–ค.ศ. 1855)
จักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย (ค.ศ. 1868–ค.ศ. 1918)
== ดูเพิ่ม ==
ซาร์นิโคลัส
พระราชาธิบดีนิโคลัส
อุมแบร์โตแห่งอิตาลี
หน้าแก้ความกำกวมชื่อบุคคล
อุมแบร์โตแห่งอิตาลี

อุมแบร์โตแห่งอิตาลี (Umberto of Italy) อาจหมายถึง
พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 1 แห่งอิตาลี (ค.ศ. 1844–ค.ศ. 1900)
สมเด็จพระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2 แห่งอิตาลี (ค.ศ. 1904–ค.ศ. 1983)
== ดูเพิ่ม ==
อุมแบร์โต
นิโคลัสแห่งรัสเซีย
หน้าแก้ความกำกวมชื่อบุคคล
เซนต์นิโคลัส (แก้ความกำกวม)

เซนต์นิโคลัส หรือ นักบุญนิโคลัส อาจหมายถึง:
นักบุญนิโคลัส
ซานตาคลอส
ซินเตอร์คลาส
เซนต์นิโคลัส (นิทานพื้นบ้านยุโรป)
วันนักบุญนิโคลัส
== นักบุญอื่น ==
นิโคลัสแห่งญี่ปุ่น
จักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย
นีลส์แห่งออร์ฮูส
== สถานที่ ==
ยอดเขาเซนต์นิโคลัส
โบสถ์เซนต์นิโคลัส โบสถ์คาทอลิกในเมืองพัทยา
โรงเรียนเซนต์นิโกลาส พิษณุโลก โรงเรียนเอกชนในจังหวัดพิษณุโลก
หน้าแก้ความกำกวมชื่อสถานที่
น
น
ทะเลฮีวงะ

ทะเลฮีวงะ   เป็นทะเลในมหาสมุทรแปซิฟิกตั้งอยู่นอกชายฝั่งทางทิศตะวันออกของเกาะคีวชู และตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะฮนชู ชื่อของทะเลฮีวงะถูกตั้งตามแคว้นฮีวงะซึ่งในปัจุบันคือจังหวัดมิยาซากิ ทะเลแห่งนี้เป็นสถาที่เกิดแผ่นดินไหวบ่อยครั้งเช่น แผ่นดินไหวฮีวงะ-นาดะ พ.ศ. 2511
== อ้างอิง ==
ฮีวงะ
เลาดาแอร์

เลาดาแอร์ (Lauda Air) เป็นสายการบินสัญชาติออสเตรีย โดยมีสำนักงานใหญ่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติเวียนนา โดย นิกิ เลาดา อดีตแชมป์โลกฟอร์มูลาร์วัน ได้ก่อตั้งสายการบินนี้ขึ้นในปี ค.ศ. 1979 ในช่วงเวลาต่อมา เลาดาแอร์ได้กลายเป็นสายการบินเช่าเหมาลำในเครือของออสเตรียนแอร์ไลน์ ต่อมาในวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 2013 กิจการของเลาดาแอร์ได้ถูกโอนย้ายไปยังออสเตรียนเอ็มฮอลิเดย์
== ประวัติ ==
เลาดาแอร์ก่อตั้งขึ้นในเดือนเมษายน ค.ศ. 1979 โดยอดีตแชมป์แข่งรถฟอร์มูลาร์วัน นิกิ เลาดา และเริ่มดำเนินการในปีค.ศ. 1985 โดยเริ่มดำเนินการเป็นบริการเช่าเหมาลำ เครื่องบินเจ็ตประเภทแรกของเลาดาแอร์คือ บีเอซี 1-11 โดยเครื่องบินเหล่านี้เช่าจากทารอม เลาดาเปิดสำนักงานใหญ่ในชเวแชต ประเทศออสเตรีย
เลาดาแอร์กลายเป็นบริษัทในเครือของออสเตรียนแอร์ไลน์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2000 และมีพนักงาน 35 คนในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2007 ในปี 2005 เที่ยวบินของเลาดาแอร์ได้รวมเข้ากับสายการบินออสเตรียนแอร์ไลน์ และป้ายชื่อ "เลาดาแอร์" เป็นผู้ดำเนินการเที่ยวบินเช่าเหมาลำภายในกลุ่มสายการบินออสเตรียน
เลาดาแอร์ได้ผนวกเข้ากับออสเตรียนแอร์ไลน์อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 เครื่องบินทุกลำในฝูงบินของเลาดาแอร์นี้ถูกย้ายไปยังออสเตรียนแอร์ไลน์เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 เพื่อให้สามารถใช้ประโยชน์จากโครงสร้างสายการบินออสเตรียน
เลาดาร์แอร์เริ่มยกเลิกเที่ยวบินฤดูร้อนในวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2013 ก่อนถูกแทนที่ด้วย "ออสเตรียนเอ็มฮอลิเดย์" 
== จุดหมายปลายทาง ==
สายการบินออสเตรียนแอร์ไลน์ให้บริการเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลายทาง 38 แห่งภายใต้ชื่อเลาดาแอร์เป็นประจำจนถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2013
== ฝูงบิน ==
เลาดาแอร์เคยมีเครื่องบินในฝูงดังนี้:
ไฟล์:Lauda Air Airbus A320 Zammit.jpg|แอร์บัส เอ320-200
ไฟล์:OE-LNK.jpg|โบอิง 737-800
ไฟล์:Boeing 767-31A-ER, Lauda Air AN0192375.jpg|โบอิง 767-300อีอาร์
ไฟล์:Lauda Air Boeing 777-200ER SYD Gilbert-1.jpg|โบอิง 777-200อีอาร์
== เลาดาเอ็กซ์คลูทีฟ ==
เลาดาแอร์ให้บริการฝูงบินซึ่งประกอบด้วยเครื่องบินเจ็ตขนาดเล็ก 3 ลำ ได้แก่ เซสนา ไซเทชั่นทู (9 ที่นั่ง), บอมบาร์ดิเอร์ เลียร์ 60 (7 ที่นั่ง) และ แดสซอล์ท ฟอลคอน 20 (12 ที่นั่ง) เครื่องบินทุกลำใช้สำหรับเที่ยวบินเช่าเหมาลำส่วนตัว
== อุบัติเหตุและอุบัติการณ์สำคัญ ==
เที่ยวบินที่ 004 ในวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1991 โบอิง 767-300อีอาร์ ได้ดำเนินเที่ยวบินจากฮ่องกงไปยังเวียนนา โดยมีจุดแวะพักที่กรุงเทพมหานคร หลังจากขึ้นบินจากท่าอากาศยานดอนเมืองได้ไม่นาน เครื่องบินได้ตกลงสู่อุทยานแห่งชาติพุเตย สาเหตุเกิดจากการตัวย้อนกลับแรงขับตัวใดตัวหนึ่งได้เกิดกางออกขณะบิน ทุกคนบนเที่ยวบินเสียชีวิต
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
(Archive)
สายการบิน
สายการบินสัญชาติออสเตรีย
สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาในฤดูกาล 2021–22

สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาในฤดูกาล 2021–22 เป็นฤดูกาลที่ 122 ของสโมสรและเป็นฤดูกาลที่ 91 ที่ได้อยู่บนลีกสูงสุดของสเปน นอกเหนือไปจากลีกในประเทศ บาร์เซโลนาจะมีส่วนร่วมในแต่ละครั้งของฤดูกาลนี้ของโกปาเดลเรย์, ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา, ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก และ ยูฟ่ายูโรปาลีก.
นี่เป็นฤดูกาลแรกนับตั้งแต่ ฤดูกาล 2003–04 ที่จะไม่แสดงให้เห็น ลิโอเนล เมสซิ, ผู้ที่ย้ายไป ปารี แซ็ง-แฌร์แม็ง หลังจากสัญญาของเขาหมด.
==ชุดแข่งขัน==
{|
|
|
|
|
|}
==ภาพรวมฤดูกาล==
===พฤษภาคม===
ในวันที่ 31 พฤษภาคม, บาร์เซโลนาได้ประกาศเซ็นสัญญากับ เซร์ฆิโอ อาเกวโร มาจาก แมนเชสเตอร์ซิตี ด้วยการย้ายฟรี.
===มิถุนายน===
ในวันที่ 1 มิถุนายน, บาร์เซโลนาได้ประกาศจรดปากกาเซ็นสัญญากับ เอริก การ์ซิอา จากแมนเชสเตอร์ซิตีด้วยการย้ายฟรี.
ในวันที่ 2 มิถุนายน, บาร์เซโลนาได้ประกาศจรดปากกาเซ็นสัญญากับ อีเมร์ซง จาก เรอัลเบติส. บาร์ซาได้แจ้งเบติสว่าพวกเขาจะใช้ทางเลือกของพวกเขาเพื่อนำเอเมอร์สันกลับมาหลังจากถูกยืมตัวมาสองปีกับ เบร์ดิบลันโกส.
ในวันที่ 19 มิถุนายน, บาร์เซโลนาได้ประกาศจรดปากกาเซ็นสัญญากับ แม็มฟิส เดอไป จาก ออแล็งปิกลียอแน ด้วยการย้ายฟรี.
ในวันที่ 27 มิถุนายน, โอเฌเซ นิส เปิดใช้งานออปชั่นที่จะซื้อ ฌ็อง-แกลร์ โตดีโบ ถาวรจากการยืมตัวของเขา 8.5 ล้านยูโรบวกกับตัวแปร 7 ล้านยูโร.
ในวันที่ 29 มิถุนายน, บาร์เซโลนาและ ออแล็งปิกเดอมาร์แซย์ บรรลุข้อตกลงในการย้ายออกของ คอนราด เด ลา ฟูเอนเต ในราคา 3 ล้านยูโร. บาร์ซ่าจะได้รับเปอร์เซ็นต์ของค่าธรรมเนียมการโอนในอนาคตด้วย. Barça also terminated the contract of Matheus Fernandes.
===กรกฎาคม===
ในวันที่ 1 กรกฎาคม, สัญญาของ ลิโอเนล เมสซิ หมดสัญญาระหว่างการเจรจาเซ็นสัญญาฉบับใหม่, ส่งผลให้เมสซี่กลายเป็นนักเตะฟรีเอเจนต์หรือไร้สังกัด.
ในวันที่ 4 กรกฎาคม, บาร์เซโลนาและ วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ บรรลุข้อตกลงในการย้ายออกของ ฟรังซิชกู ตริงเกา ตลอดช่วงที่เหลือของฤดูกาลพร้อมออปชั่นซื้อขาดในราคา 29 ล้านยูโร.
ในวันที่ 6 กรกฎาคม, บาร์เซโลนาและ ลีดส์ยูไนเต็ด บรรลุข้อตกลงในการย้ายออกของ ยูนิออร์ ฟีร์โป สำหรับค่าตัว €15 ล้าน.
==การย้ายและยืมตัว==
===ผู้เล่นย้ายเข้า===
===ผู้เล่นย้ายออก===
===ภาพรวมการย้าย===
ค่าตัวที่ไม่เปิดเผยราคาจะไม่นับอยู่ในยอดรวม
รายจ่าย
ฤดูร้อน:  €10,500,000
ฤดูหนาว:  €55,000,000
รวม:  €65,500,000
รายรับ
ฤดูร้อน:  €95,800,000
ฤดูหนาว:  €0,000,000
รวม:  €95,800,000
ผลรวมสุทธิ
ฤดูร้อน:  €85,300,000
ฤดูหนาว:  €55,000,000
รวม:  €30,300,000
==การแข่งขัน==
===ภาพรวมทั้งหมด===
===ลาลิกา===
====ตารางคะแนน====
====ผลงานในลีกโดยรวม====
====ผลงานในลีกในแต่ละนัด====
====นัด====
โปรแกรมการแข่งขันลีกได้ประกาศไว้เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2021
===โกปาเดลเรย์===
===ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา===
===ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก===
====รอบแบ่งกลุ่ม====
การจับสลากสำหรับรอบแบ่งกลุ่มได้จัดขึ้นในวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2021.
===ยูฟ่ายูโรปาลีก===
====รอบแพ้คัดออก====
=====รอบแพ้คัดออก เพลย์ออฟ=====
การจับสลากสำหรับรอบแพ้คัดออก เพลย์ออฟ ได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 2021.
=====รอบ 16 ทีมสุดท้าย=====
การจับสลากสำหรับรอบ 16 ทีมสุดท้าย ได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022.
=====รอบก่อนรองชนะเลิศ=====
การจับสลากสำหรับรอบก่อนรองชนะเลิศได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2022.
==อ้างอิง==
ฤดูกาลของสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
ลาลิกา ฤดูกาล 2021–22
แป็นเช็นลามะ

แป็นเช็นลามะ  คือผู้นำในศาสนาพุทธนิกายเกลุก รองลงมาจากทะไลลามะ คำว่า "แป็นเช็น" (པན་ཆེན་) มาจากคำยืมภาษาสันสกฤต "ปัณฑิตะ" (पण्डित, paṇḍita) ซึ่งหมายถึง "บัณฑิต" ในภาษาทิเบตอ่านว่า "แป็นที"  กับภาษาทิเบตคำว่า "เช็นโป"  ซึ่งมีความหมายว่า "ยิ่งใหญ่"
== รายชื่อแป็นเช็นลามะ ==
พระพุทธเจ้า
ศาสนาพุทธแบบทิเบต
แป็นเช็นลามะ
ตำบลเฆร์กู

เฆร์กู (خيرگو) เป็นตำบลในอำเภอแอลอแมร์ฟแดชต์ เทศมณฑลลอเมร์ด จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 22 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 6,259 คนใน 1,314 ครัวเรือน
== อ้างอิง ==
เฆร์กู
วัดจาซีลวินโป

thumb

วัดจาซีลวินโป  หรือ วัดจาสือหลุนปู้ (扎什伦布寺) หรือ วัดจี๋เสียงซวีหมี (吉祥须弥寺) เป็นวัดที่ใหญ่ที่สุดในเมืองซีกาเจ ซึ่งเป็นเมืองใหญ่อันดับสองของเขตปกครองตนเองทิเบต ประเทศจีน เป็นที่พักของแป็นเช็นลามะตั้งแต่รุ่นที่สี่เป็นต้นมา มักเรียกรวมกับสามวัดใหญ่ในลาซ่าคือวัดกันแต็น วัดเซรา วัดแจปุง ว่าเป็น "สี่วัดใหญ่" และยังเรียกรวมพร้อมกับวัดกูปุม (塔尔寺) ในมณฑลชิงไห่ และวัดลาจัง (拉卜楞寺) ในมณฑลกานซู่ ว่าเป็น "หกวัดใหญ่" แห่งนิกายเกลุก
พุทธศาสนสถาน
สถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA ในประเทศจีน
Coordinates on Wikidata
พุทธารามในทิเบต
แชฮ์เรพีร์

แชฮ์เรพีร์ (شهرپير) เป็นเมืองและเมืองหลักในอำเภออีแซดฆวอสต์ เทศมณฑลแซร์รีนแดชต์ จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 7,161 คนใน 1,549 ครัวเรือน
==อ้างอิง==
เมืองในประเทศอิหร่าน
ระบบการถอดอักษรแบบไวลี

ระบบการถอดอักษรแบบไวลี (Wylie transliteration; 威利转写) เป็นหนึ่งในวิธีการถอดอักษรทิเบตเป็นอักษรโรมัน คิดค้นขึ้นโดยเทอเรล ไวลี (Turrell Wylie) ในปี ค.ศ. 1959 และได้กลายเป็นตัวช่วยสำคัญในการทับศัพท์ภาษาทิเบตแบบถอดตัวอักษรเพื่อการศึกษา
== ภาพรวม ==
อักษรทิเบตเป็นอักษรแสดงเสียงซึ่งได้รับการคิดขึ้นมาในคริสต์ศตวรรษที่ 7 เพื่อแสดงเสียงภาษาทิเบตในสมัยนั้น แต่เสียงอ่านภาษาทิเบตในปัจจุบันได้เปลี่ยนแปลงจากเดิมไปมาก ในขณะที่อักษรยังเขียนเหมือนเดิมอยู่ ดังนั้นเมื่อพยายามเขียนภาษาทิเบตโดยใช้อักษรโรมันจึงมีความแตกต่างอย่างมากระหว่างการถอดอักษรกับการถอดตามเสียง ระบบการถอดอักษรไวลีนี้เป็นวิธีทับศัพท์โดยการถอดอักษรทิเบตโดยตรง เน้นการถอดอักษรให้เห็นรากศัพท์มากกว่าที่จะแสดงเสียงอ่านจริง ต่างจากระบบพินอินทิเบตที่ถอดตามเสียงโดยอิงสำเนียงลาซ่าเป็นมาตรฐาน
== ประวัติศาสตร์ ==
ในปี ค.ศ. 1959 เทอเรล ไวลี ได้ชี้ให้เห็นว่าระบบการทับศัพท์ทิเบตที่ใช้กันมาก่อนหน้านั้นมีปัญหา จึงได้เรียบเรียงระบบการถอดอักษรนี้ขึ้น โดยเขาไม่ได้คิดขึ้นเองใหม่ทั้งหมดแต่ปรับปรุงจากระบบที่มีการใช้อยู่ในมหาวิทยาลัยวอชิงตัน
== พยัญชนะ ==
อักษรพยัญชนะแต่ละตัวถอดเป็นอักษรโรมันตามระบบไวลีได้ดังนี้
อักษรทิเบตตัวสุดท้ายคือ ཨ นั้นเป็นเสียง "อ" ซึ่งจะไม่แสดงในการเขียนระบบไวลี
== สระ ==
อักษรทิเบตมีรูปสระมีอยู่ 4 ตัวคือสระอี อู เอ โอ โดยสระอะจะไม่แสดงรูปในอักษรทิเบตแต่จะแทนด้วยตัว a ในระบบไวลี
== เพิ่มเติม ==
เครื่องหมาย (་) ที่วางต่อท้ายแต่ละพยางค์จะแทนด้วยการเว้นวรรค
การทับศัพท์
คั่ม

คัม  หรือ คัง (c=康|p=kāng) เป็นเขตหนึ่งในการแบ่งเขตของทิเบตสมัยก่อน ซึ่งมักจะแบ่งเป็น 3 ส่วน โดยที่เหลือคืออวีจังและอัมโต กินพื้นที่ตรงตอนตะวันออกของเขตปกครองตนเองทิเบต และตอนตะวันตกของมณฑลเสฉวน รวมถึงตอนเหนือของมณฑลยูนนาน
ในสมัยจักรวรรดิทิเบต อัมโตและคัมถูกเรียกรวมกันเรียกว่า "โตคัม" 
ผู้อยู่อาศัยหลักของพื้นที่คัมนี้เรียกว่า คัมปา (, 康巴)
มณฑลเสฉวน
มณฑลชิงไห่
ประวัติศาสตร์ทิเบต
ภูมิศาสตร์ทิเบต
อัมโต

อัมโต  หรือ อานตัว (安多) หนึ่งในเขตดั้งเดิมของชาวทิเบตจากการแบ่งเขตเป็นสามเขต โดยอีก 2 ส่วนคืออวีจังและคัม ตั้งอยู่บนที่ราบสูงทิเบต กินพื้นที่ส่วนใหญ่ของมณฑลชิงไห่ และบางส่วนของมณฑลกานซู่ ของสาธารณรัฐประชาชนจึน ในปัจจุบัน

== ถอดความ ==
อัมโตนั้นยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อว่า โตแม ( ) และในสมัยราชวงศ์หยวนยังถูกเรียกว่า "ตั่วซือหมา" (朵思麻) หรือ "ทัวซือหมา" (脫思麻)
ในสมัยจักรวรรดิทิเบต อัมโตและคัมได้ถูกเรียกรวมว่า "โตคัม" (ทิเบต: མདོ་ཁམས, ไวลี: mDo Khams, พินอินทิเบต: do kam)

ในอัมโตมีวัดที่มีชื่อเสียงที่สุดคือวัดลาจัง (拉卜楞寺) อยู่ในมณฑลกานซู่ และวัดกูปุม (塔尔寺) ในมณฑลชิงไห่
ภาษาที่ใช้ในพื้นที่นี้คือภาษาทิเบตสำเนียงอัมโต ซึ่งเป็นสำเนียงที่ยังคงอนุรักษ์การออกเสียงตามแบบภาษาทิเบตโบราณไว้ได้มากกว่าภาษาทิเบตมาตรฐานสำเนียงลาซ่า เนื่องจากไม่ได้รับผลกระทบจากภาษาถิ่นเหมือนดั่งในพื้นที่ส่วนอื่นของทิเบต
ภูมิศาสตร์ทิเบต
ชินะ

ชินะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่บนเกาะโอกิโนเอราราบุ ในอำเภอโอชิมะ จังหวัดคาโงชิมะ ประเทศญี่ปุ่น
ณ เดือนมิถุนายน 2013 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 6,506 คน มีความหนาแน่นของประชากร 122 คนต่อตารางกิโลเมตร (320 คนต่อตารางไมล์) มีพื้นที่ทั้งหมด 53.29&nbsp;ตารางกิโลเมตร (20.6 ตารางไมล์)
== ภูมิศาสตร์ ==
เมืองชินะตั้งอยู่ทางใต้สุดของเกาะโอกิโนเอราราบุ มีหาดยาโกโมะความยาว 1 กิโลเมตร ซึ่งใช้เวลาเดินทางจากท่าเรือประมาณ 5 นาทีโดยรถบัส เอ็นเอชเคได้ระบุว่าเป็นชายหาดที่สวยที่สุดแห่งหนึ่งบนเกาะ สถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติริมทะเลอื่น ๆ เช่น หาดอูชิชิ (ウシシ海岸) และแหลมทามินะ (田皆岬)
สถานที่ท่องเที่ยวอีกแห่งของเมืองนี้คือ ถ้ำโชรีว (昇竜洞) ความยาว 3,500 เมตร (11,483 ฟุต หรือ 2.2 ไมล์) ถูกค้นพบในปี 1963 และเริ่มเปิดให้สาธารณชนเข้าชมบางส่วนในปีเดียวกัน
=== เทศบาลข้างเคียง ===
วาโดมาริ
=== ภูมิอากาศ ===
เมืองชินะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นมากและฤดูหนาวที่ไม่รุนแรง ปริมาณน้ำฝนมีมากตลอดทั้งปี แต่จะสูงที่สุดในเดือนพฤษภาคม มิถุนายน และกันยายน พื้นที่นี้มีพายุไต้ฝุ่นบ่อยครั้ง
== ประวัติศาสตร์ ==
หมู่บ้านชินะก่อตั้งขึ้นในปี 1888 หมู่บ้านนี้รวมทั้งเกาะโอกิโนเอราบุทั้งเกาะอยู่ภายใต้การควบคุมของสหรัฐมาตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม 1946 จนถึงวันที่ 25 ธันวาคม 1953 หมู่บ้านชินะได้รับการยกฐานะจากหมู่บ้านเป็นเมืองในปี 1946
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ 
เมืองในจังหวัดคาโงชิมะ
วัดตะเคียนงาม (จังหวัดระยอง)

วัดตะเคียนงาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากน้ำกระแส อำเภอแกลง จังหวัดระยอง
วัดตะเคียนงามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2409 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2449 ภายในวัดมีต้นตะเคียนที่ได้รับการลงทะเบียนเป็นรุกข มรดกของแผ่นดิน อายุกว่า 400 ปี มีตำนานเล่าขานเกี่ยวกับตะเคียนใหญ่นั้นว่าต้นตะเคียนนั้นมีโอ่งน้ำอยู่ภายใน เนื่องจากเคยมีโอ่งน้ำตั้งอยู่ใต้ต้น เมื่อเวลาผ่านไป ต้นตะเคียนจึงได้โตโอบเอาโอ่งใบนั้น เป็นต้นตะเคียนคู่ ชาวบ้านเรียกว่าต้นตะเคียนเจ้าแม่และต้นตะเคียนเจ้าพ่อ จากจดหมายเหตุเมืองจันทบูรบันทึกไว้ว่า พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีรับสั่งให้นำไม้ตะเคียนจากปากน้ำประแส เพื่อไปทำเรือพระที่นั่งอนันตนาคราช จนเมื่อมีการสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2409 จึงได้ตั้งชื่อวัดว่า "วัดตะเคียนงาม"
ตะเคียนเจ้าแม่และต้นตะเคียนเจ้าพ่อ ต้นแม่ปัจจุบันวัดโดยรอบได้ 7.40 เมตร ส่วนต้นพ่อนั้นวัดรอบวงได้ 5.60 เมตร แต่สูงและแผ่กิ่งก้านไปเป็นวงราว ๆ 20 เมตร เมื่อชาวประมงจะออกไปหาปลากลางทะเล จะใช้พิกัดระหว่าง ยอดไม้ 2 ต้น ซึ่งมองเห็นแต่ไกลเป็นจุดนัดพบกันบนฝั่ง
==อ้างอิง==
ตะเคียนงาม
ทะเลฮาริมะ

ทะเลฮาริมะ  เป็นทะเลตั้งอยู่ทางตะวันออกของทะเลเซโตะในของประเทศญี่ปุ่น อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดเฮียวโงะ ทางทิศตะวันออกติดกับเกาะอาวาจิ ทางทิศตะวันตกติดกับเกาะโชโดชิมะ และทางทิศใต้ติดกับเกาะชิโกกุ โดยมีหมู่เกาะอิเอชิมะตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือ  
ทะเลฮาริมะมีพื้นที่ 2,500 ตารางกิโลเมตร (970 ตารางไมล์) และมีความลึกประมาณ 40 เมตร (130 ฟุต) ซึ่งในบางพื้นที่มีความลึกเกิน 100 เมตร (330 ฟุต) ทะเลแห่งนี้เป็นเส้นทางสําคัญในการเดินทางระหว่างภูมิภาคคันไซ ไปยังภูมิภาคชูโงกุ ชิโกกุ และคีวชู
ในทะเลฮาริมะมีแนวปะการังหินจํานวนมาก ซึ่งทำให้ทะเลแห่งนี้เป็นสถานที่มีวงศ์ปลาจาน ปลาแซนด์แลนซ์ และสึกุดานิซึ่งเคยมีการผลิตสูงมากในจังหวัดฮาริมะ (ปัจจุบันคือจังหวัดเฮียวโงะ) แต่ก็ได้ลดการผลิตลงเนื่องจากเกิดผลกระทบต่อที่อยู่อาศัยปลาแซนด์แลนซ์ 
== อ้างอิง ==
ฮาริมะ
ฮาริมะ
จัสติน แนปป์

จัสติน แอนโทนี แนปป์ (Justin Anthony Knapp; เกิดในวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1982) รู้จักกันในนามแฝงในโลกออนไลน์ว่า Koavf เป็นผู้ใช้วิกิพีเดียสัญชาติอเมริกันที่เป็นบุคคลแรกที่มีส่วนร่วมในการแก้ไขข้อมูลในวิกิพีเดียมากกว่าหนึ่งล้านครั้ง ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2021 จัสตินได้แก้ไขในวิกิพีเดียภาษาอังกฤษไปแล้วมากกว่า 2.1 ล้านครั้ง เขาเคยอยู่ในอับดับ 1 ของผู้มีส่วนร่วมในวิกิพีเดียมากที่สุดตลอดกาลในวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 2012 จนกระทั่งสตีเวน พริวอิตแซงเขาในวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
"Seven Years, One Million Edits, Zero Dollars: Wikipedia's Flat Broke Superstar"
"Justin Knapp Becomes Wikipedia Legend With One Million Edits"
"Justin Knapp: One man, one million Wikipedia edits"
"Week in Wiki out: Hoosier is top contributor to online encyclopedia"
Meet The Guy Who's Made 1.4 Million Wikipedia Edits And Counting
ชาววิกิพีเดียสัญชาติอเมริกัน
ชาววิกิพีเดีย
นักเขียนจากอินเดียแนโพลิส
ฟูจิซาโตะ

ฟูจิซาโตะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น  เมืองนี้มีประชากรประมาณ 3,180 คน 1,354 ครัวเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 11 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 
== ภูมิศาสตร์ ==
ฟูจิซาโตะตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือสุดของจังหวัดอากิตะ ทางทิศเหนือติดกับจังหวัดอาโอโมริ โดยมีเส้นแบ่งอาณาเขตคือเทือกเขาชิรากามิ ซึ่งเป็นแหล่งมรดกโลก ตัวเมืองตั้งอยู่ในหุบเขาเล็ก ๆ ที่บริเวณฐานของเทือกเขาชิรากามิ ในฤดูร้อนจะเต็มไปด้วยสีเขียวขจีของเนินเขา สีส้มในฤดูใบไม้ร่วง และปกคลุมด้วยหิมะสีขาวในฤดูหนาว และเนื่องจากตั้งอยู่กลางภูเขา อุณหภูมิในฟูจิซาโตะจึงอาจเย็นลงอย่างเห็นได้ชัดในตอนกลางคืน โดยมีปริมาณหิมะที่มีแนวโน้มที่ค่อนข้างสูงกว่าในเขตเทศบาลข้างเคียง
=== เทศบาลข้างเคียง ===
จังหวัดอากิตะ
* โนชิโระ
* โอดาเตะ
* คิตะอากิตะ
* ฮัปโป
จังหวัดอาโอโมริ
* อาจิงาซาวะ
* นิชิเมยะ
=== ภูมิอากาศ ===
ฟูจิซาโตะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cfa) มีความแตกต่างของอุณหภูมิระหว่างฤดูกาลอย่างมาก โดยในฤดูร้อนจะอบอุ่นจนถึงร้อน (และมักจะชื้น) และฤดูหนาวที่หนาวเย็น (บางครั้งอาจหนาวจัด) มีปริมาณน้ำฝนอย่างมีนัยสำคัญตลอดทั้งปี แต่จะมีฝนตกหนักสุดในตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงตุลาคม อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในฟูจิซาโตะอยู่ที่ 10.3&nbsp;°C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1471&nbsp;มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ 24.3&nbsp;°C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ -2.1&nbsp;°C
== ประวัติศาสตร์ ==
บริเวณที่เป็นฟูจิซาโตะในปัจจุบันเดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นเดวะในอดีต ซึ่งปกครองโดยตระกูลซาตาเกะในสมัยเอโดะ ซึ่งเป็นผู้ปกครองแคว้นศักดินาคูโบตะภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ เมื่อมีการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่ในวันที่ 1 เมษายน 1884 พื้นที่แห่งนี้ได้ถูกจัดระเบียบเป็นหมู่บ้านต่าง ๆ ขึ้นกับอำเภอยามาโมโตะ จังหวัดอากิตะ หมู่บ้านฟูจิซาโตะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 31 มีนาคม 1955 จากการควบรวมหมู่บ้านฟูจิโงโตะและหมู่บ้านคาซูเงะ ทั้งสองขึ้นกับอำเภอยามาโมโตะ ต่อมาหมู่บ้านฟูจิซาโตะก็ได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 1963
== ประชากร ==
จากข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของฟูจิซาโตะทำยอดสูงสุดประมาณปี 1950 และลดลงอย่างต่อเนื่องตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
== เศรษฐกิจ ==
เศรษฐกิจของฟูจิซาโตะมาจากการเกษตรเป็นหลัก
== การศึกษา ==
ฟูจิซาโตะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 1 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง และเมืองนี้ไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย
== การขนส่ง ==
ฟูจิซาโตะไม่มีรถไฟให้บริการ และไม่มีทางหลวงแผ่นดินผ่าน ถนนสายหลักในเมืองจะเป็นทางหลวงจังหวัดอากิตะหมายเลข 200 และ 317
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ 
เมืองในจังหวัดอากิตะ