pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ชายหลังค่อม

"ชายหลังค่อม"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ตีพิมพ์ครั้งแรกใน นิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1893 และในนิตยสารฮาเพอส์วีกลีในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1893 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 8 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุในฉบับที่ตีพิมพ์ในอังกฤษ และเป็นลำดับที่ 7 จากทั้งหมด 11 เรื่องใน เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอเมริกา (เนื่องจากการตัดเรื่อง "ตามพิฆาต" ออกเพราะเนื้อเรื่องมีประเด็น "อื้อฉาว")
ดอยล์จัดอันดับให้ "ชายหลังค่อม" อยู่ในอันดับที่ 15 ในรายการเรื่องสั้นของโฮมส์ 19 เรื่องที่ชื่นชอบ
== ประวัติการตีพิมพ์ ==
"ชายหลังค่อม" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1893   ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต และ 2 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ตีพิมพ์ในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกา
== อ้างอิงและบรรณานุกรม ==
อ้างอิง
บรรณานุกรม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เชอร์ล็อก โฮมส์
มอสโกไพรด์

มอสโกไพรด์ (รัสเซีย: Московский Гей-Прайд) เป็นการเดินขบวนของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศซึ่งตั้งใจว่าจะจัดขึ้นในเดือนพฤษภาคมเป็นประจำทุกปีนับตั้งแต่ปี 2006 ในมอสโก เมืองหลวงของประเทศรัสเซีย กระนั้น มอสโกไพรด์ถูกสั่งห้ามจัดโดยศาลาว่าการนครมอสโก นำโดยยูรี ลูจคอฟ เป็นประจำเรื่อยมาถึงปี 2010 การเดินขบวนในปี 2006, 2007 และ 2008 ล้วนเผชิญหน้ากับความรุนแรงจากกลุ่มต่อต้านเกย์ ส่วนในปี 2009 รอดมาได้เรื่องจากมีการย้ายสถานที่จัดในนาทีสุดท้าย ผู้จัดมอสโกไพรด์ในทุก ๆ ปี คือนิโกไล อาเลกเซเยฟ และเกย์รัสเซียดอตอาร์ยู ในเดือนมิถุนายน 2012 ศาลของรัสเซียได้ประกาศภายใต้กฎหมายให้ห้ามมีการจัดขบวนพาเรดไพรด์ไปเป็นระยะเวลาหนึ่งร้อยปี ศาลสิทธิมนุษยชนยุโรปได้มีคำสั่งให้การสั่งห้ามเช่นนี้เป็นการละเมิดซึ่งเสรีภาพของการรวมตัวซึ่งอนุสัญญาสิทธิมนุษยชนในยุโรปได้รับประกันไว้
มอสโกไพรด์ครั้งแรกจัดขึ้นในปี 2006 และถูกสั่งห้ามจัดโดยรัฐ หัวหน้าฝ่ายความปลอดภัยของนายกเทศมนตรีนครมอสโก นิโกไล กูลีคอฟ (Nikolai Kulikov) ระบุในการสัมภาษณ์ทางวิทยุว่าเทศกาลเกย์ไพรด์จะถูกสั่งห้ามเนื่องจากมุมมองทางลบของประชาชนรัสเซียต่อพวกรักร่วมเพศ และระบุว่า "[พวกรักร่วมเพศ]ละเมิดสิทธิของพวกเรา เรามีขนบธรรมเนียมของเรา กลุ่มศาสนาจำนวนมากบอกกับเราว่าพวกเขาต่อต้านเกย์ไพรด์" ผู้นำมุฟตีขององค์การปกครองด้านจิตวิญญาณกลางของมุสลิมในรัสเซีย ตัลกัด ตัดจูดดีน สนับสนุนให้มีการก่อความรุนแรงต่อผู้ประท้วงที่จะมาเดินขบวนเกย์ไพรด์
== อ้างอิง ==
สิทธิมนุษยชนในประเทศรัสเซีย
กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศในประเทศรัสเซีย
มอสโก
บาชาบูช

บาชาบูช (باشا بوش|basha bewsh; , بچہ پوش, بچه‌پوشی|becheh‌pewesha หรือในวรรณกรรมภาษาอังกฤษนิยมสะกดอักษรโรมัน: Bacha posh) เป็นการปฏิบัติในประเทศอัฟกานิสถานและบางส่วนของปากีสถานที่บางครอบครัวที่ไม่มีบุตรชายจะให้ลูกสาวใช้ชีวิตและปฏิบัติตนเป็นผู้ชาย ทำไปเพื่อให้ลูกสาวนั้นสามารถปฏิบัติตนได้อย่างอิสระขึ้นในสังคม เช่น เข้าเรียนในโรงเรียน หรือดูแลลูกสาวคนอื่นของครอบครัวในสาธารณะ
==ที่มา==
ธรรมเนียมปฏิบัตินี้มีปรากฏบันทึกไว้อย่างน้อยหนึ่งร้อยปีมาแล้ว เป็นไปได้ว่าธรรมเนียมนี้อาจมีปฏิบัติมาอย่างยาวนานกว่านั้น บาชาบูชอาจเริ่มต้นจากการที่สตรีปลอมตัวเป็นชายเพื่อสู้รบในช่วงเวลาแห่งสงคราม
นักประวัติศาสตร์ Nancy Dupree ระบุกับ เดอะนิวยอร์กไทมส์ ว่าเธอเคยเห็นภาพถ่ายที่อายุย้อนไปได้ถึงทศวรรษ 1900 ตอนต้น ในสมัยของฮะบีบุลละฮ์ ข่าน ที่แสดงภาพของสตรีแต่งตัวเป็นชาย พิทักษ์ฮาเร็มของกษัตริย์ เนื่องจากโดยทางการแล้ว ฮาเร็มจะสามารถมีผู้พิทักษ์ได้ ต้องไม่เป็นหญิงและไม่เป็นชาย
==ภาพรวม==
ในประเทศอัฟกานิสถาน ความกดดันทางสังคมส่งผลให้ครอบครัวต้องการมีลูกชายเพื่อสืบวงศ์ตระกูลและสืบทอดสมบัติของบิดา หากไม่มีลูกชาย ครอบครัวจะให้ลูกสาวแต่งตัวเป็นชาย บ้างยังมีความเชื่อว่าหากลูกสาวคนหนึ่งแต่งชายเป็นบาชาบูชแล้วจะทำให้โอกาสที่มารดามีลูกคนต่อไปเป็นลูกชายมีมากขึ้น
เด็กหญิงที่ปฏิบัติตามธรรมเนียมบาชาบูชจะแต่งกายด้วยเครื่องแต่งกายลักษณะแบบเพศชาย ตัดผมสั้นเหมือนผู้ชาย และใช้ชื่อที่เป็นผู้ชาย ในครอบครัวจะปฏิบัติต่อบาชาบูชในสถานะก้ำกึ่ง ไม่ใช่ทั้งหญิงและชายเต็มตัว ไม่ต้องเรียนที่จะทำอาหารหรือทำความสะอาดบ้านแบบผู้หญิง เมื่อเด็กหญิงเป็นบาชาบูชแล้ว มักจะมีโอกาสมากกว่าในการเข้าเรียน เดินทางไปมาในสาธารณะโดยอิสระ คุ้มครองพี่สาวน้องสาวของตนในที่สาธารณะในฐานะผู้ชาย เล่นกีฬา และหางาน
สถานะบาชาบูชของเด็กหญิงมักสิ้นสุดลงเมื่อเด็กหญิงเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ ผู้หญิงที่ถูกเลี้ยงดูในวัยเด็กมาให้เป็นบาชาบูชมักจะประสบปัญหาในการเปลี่ยนผ่านชีวิตจากเด็กผู้ชายมาเป็นสตรีซึ่งเต็มไปด้วยข้อจำกัดของสังคมอัฟกัน
อาซีตา ราฟาต (Azita Rafaat) สมาชิกสภานิติบัญญัติของอัฟกานิสถาน ผู้แทนแคว้นบัดกีส ไม่มีลูกชาย และเลี้ยงดูลูกสาวคนหนึ่งของตนให้เป็นบาชาบูช พร้อมระบุว่า "นี่เป็นสิ่งที่ชาวตะวันตกแทบจะจินตนาการไม่ออกด้วยซ้ำ"
==การยอมรับในสังคม==
เดิมที บาชาบูชไม่เป็นที่ทราบในสาธารณชนนอกตะวันออกกลาง กระทั่งเรื่องราวเริ่มถูกเผยแพร่ออกมาโดยสื่อต่าง ๆ ไม่มีสถิติแน่ชัดว่ามีที่ครอบครัวที่ปฏิบัติให้ลูกสาวแต่งชายเช่นนี้ เนื่องจากลักษณะโดยธรรมชาติของบาชาบูชเป็นธรรมเนียมลับอยู่แล้ว มีเพียงแค่สมาชิกหลักของครอบครัว มิตรสหายของครอบครัว และเจ้าหน้าที่การศึกษากับการแพทย์ที่จำเป็นเท่านั้นที่จะทราบถึงเพศทางชีววิทยาของบาชาบูชคนหนึ่ง ๆ โดยทั่วไปในสังคม ผู้คนรับรู้และมีความอดกลั้นต่อบาชาบูช แต่กระนั้น บาชาบูชก็ยังถูกล้อเลียนและกลั่นแกล้งหากถูกพบว่าเป็นบาชาบูชจริงเพราะถือเป็นการทำขัดต่อหลักศาสนาอิสลาม เมื่อถูกเปิดเผยแล้ว บาชาบูชอาจถูกสังคมตีตราบาปในลักษณะแอลจีบีทีในสังคมมุสลิม แม้จะไม่ได้ระบุตัวตนเป็นแอลจีบีทีก็ตาม
ในขบวนการสิทธิสตรีอัฟกันนั้นเป็นที่ถกเถียงว่าบาชาบูชเป็นธรรมเนียมซึ่งสร้างพลังแก่ผู้หญิงและช่วยให้พวกเธอสามารถประสบความสำเร็จได้ หรือว่าธรรมเนียมถือว่าทำร้ายผู้หญิง โดยเฉพาะในทางจิตวิทยา ผู้หญิงหลายคนที่ผ่านการเป็นบาชาบูชมาก่อนระบุว่าพวกเธอรู้สึกว่าบาชาบูชเป็นการสร้างพลัง แต่ก็น่าอึดอัด นักเคลื่อนไหวส่วนใหญ่มองว่าปัญหาแท้จริงเบื้องหลังธรรมเนียมบาชาบูชอยู่ที่สิทธิสตรีในสังคมมากกว่าที่ตัวธรรมเนียมบาชาบูชเอง
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Women's View on News
วัฒนธรรมอัฟกานิสถาน
คนข้ามเพศ
ระบบเพศ
วัฒนธรรมปากีสถาน
ปัญจนันทะ

ปัญจนันทะ (পঞ্চানন্দ বাবা|Pañcānanda bābā) หรือ ปันชูฐากูร (পাঁচু ঠাকুর|Pām̐cu ṭhākura) เป็นเทพบุรุษท้องถิ่นจำพวกครามเทวดา(เทพารักษ์ในศาสนาฮินดู)หรือกุลเทวดา(ผีบรรพบุรุษในศาสนาฮินดู)ของรัฐเบงกอลตะวันตก โดยถูกรวมไว้ในศาสนาฮินดูแบบท้องถิ่น เทพบุรุษองค์ถูกอธิบายตามคติการผสานความเชื่อแบบคติพหุเทวนิยมให้เป็นส่วนหนึ่งของอวตารภาคหนึ่งของพระอิศวรหรือเป็นบุตรของพระอิศวร โดยทั่วไปเจ้าพ่อปัญจนันทะ ได้รับการบูชาเป็นหลักในฐานะผู้พิทักษ์หมู่บ้านและเป็นผู้พิทักษ์เด็ก อย่างไรก็ตามนอกจากนี้ยังได้รับการบูชาในฐานะผู้ให้กำเนิดบุตรและเทพเจ้าแห่งธัญพืชในสังคมฮินดูชาวบังกลาเทศ
== ดูเพิ่ม ==
เจ้าแม่พระธรณี
เจ้าแม่ปฤถวี
พระแม่คงคา
เจ้าแม่พระโพสพ
เจ้าแม่พระเพลิง
แม่พระพาย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ศาสนาฮินดู
เทพารักษ์
เทพเจ้าฮินดูท้องถิ่น
เทวดาในศาสนาฮินดู
ไมโครวินาที

ไมโครวินาที (microsecond, สัญลักษณ์: µs) เป็นหน่วยวัดเวลา มีค่าเท่ากับหนึ่งในล้านของวินาที (10 s, 1/1,000,000 s)
คำว่า "ไมโครวินาที" ประกอบขึ้นมาจากคำอุปสรรคเอสไอ "ไมโคร" และ หน่วยฐานเอสไอ "วินาที" สัญลักษณ์ย่อที่ใช้คือ µs
1 ไมโครวินาที เท่ากับ 1000 นาโนวินาที และ  มิลลิวินาที อันดับ 10 และ 10 วินาทีมักจะแสดงเป็นสิบหรือร้อยไมโครวินาที เนื่องจากหน่วย SI ถัดไปมีขนาดใหญ่กว่า 1,000 เท่า
== ดูเพิ่ม ==
อันดับของขนาด (เวลา)
หน่วยเวลา
นาโนวินาที

นาโนวินาที (nanosecond, สัญลักษณ์: ns) เป็นหน่วยวัดเวลา มีค่าเท่ากับหนึ่งในพันล้านวินาที (10 s,  s)
คำว่า "นาโนวินาที" ประกอบขึ้นจากคำอุปสรรคเอสไอ "นาโน" และ หน่วยฐานเอสไอ "วินาที" สัญลักษณ์ที่ใช้คือ ns
1 นาโนวินาทีมีค่าเท่ากับ 1,000 พิโกวินาที และ  ไมโครวินาที เนื่องจากหน่วยเอสไอถัดขึ้นไปมีขนาดใหญ่กว่า 1,000 เท่า เวลาตามลำดับ 10 และ 10 วินาทีจึงมักแสดงเป็นสิบหรือร้อยนาโนวินาที
เวลาขนาดนี้มักใช้ในด้าน โทรคมนาคม พัลส์เลเซอร์ และ อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์
== ประวัติศาสตร์ ==
คำนี้ถูกใช้ครั้งแรกโดยจอร์จ กามอฟ นักฟิสิกส์ชาวรัสเซีย
อ้างอิงจากเอกสารยุคแรกที่รู้จักกันทั่วไป คนแรกที่ใช้คือเกรซ ฮอปเปอร์ เธอยื่นสายไฟยาวประมาณ 1 ฟุต เพื่อแสดงให้เห็นปัญหาขั้นสุดท้ายของการสร้างคอมพิวเตอร์ที่เร็วมาก แสงเดินทางประมาณ 1 ฟุตใน 1 นาโนวินาที (ในสุญญากาศ ในสายทองแดงจะช้ากว่า) ดังนั้นคอมพิวเตอร์ที่สร้างโดยเชื่อมต่อชิ้นส่วนในระยะทางครึ่งหนึ่งนี้ (15 เซนติเมตร) จะใช้เวลาอย่างน้อย 1 นาโนวินาทีในการส่งข้อมูลไปยังชิ้นส่วนเพื่อรับการตอบสนอง ทางแก้ที่พัฒนาขึ้นในช่วงอายุการใช้งานของฮอปเปอร์ได้นำไปสู่วงจรรวม และต่อมาคือโปรเซสเซอร์แบบมัลติคอร์
== ความเร็วของแสง ==
แสงเดินทางได้ 29.9792458 เซนติเมตรในหนึ่งนาโนวินาทีพอดี เนื่องจากค่านี้ใกล้เคียงฟุต (30.48 เซนติเมตร) มากบางครั้ง 1 นาโนวินาทีจึงเรียกว่า ฟุตแสง (light foot) ซึ่งหมายถึงเวลาที่แสงใช้ในการเดินทาง 1 ฟุต เวลาจริงที่แสงใช้ในการเดินทางหนึ่งฟุตคือประมาณ 1.0167033621639674471063578257196 นาโนวินาที
== ดูเพิ่ม ==
อันดับของขนาด (เวลา)
== อ้างอิง ==
หน่วยเวลา
ปราสาทฮาพส์บวร์ค

ปราสาทฮาพส์บวร์ค (Schloss Habsburg) เป็นป้อมปราการยุคกลางที่ตั้งอยู่ในฮาพส์บวร์ค ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในปัจจุบัน ในรัฐอาร์เกา ใกล้กับแม่น้ำอาเรอ ในช่วงเวลาของการก่อสร้าง สถานที่ตั้งเป็นส่วนหนึ่งของดัชชีแห่งสวาเบีย ปราสาทฮาพส์บวร์คเป็นฐานที่มั่นเดิมของราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค ซึ่งกลายเป็นหนึ่งในราชวงศ์ชั้นนำในยุโรป นอกจากนี้ยังได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ที่มีความสำคัญระดับชาติ
== อ้างอิง ==
ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค
จองเวร

"จองเวร"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ตีพิมพ์ครั้งแรกใน นิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1893 และในนิตยสารฮาเพอส์วีกลีในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1893 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 9 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุในฉบับที่ตีพิมพ์ในอังกฤษ และเป็นลำดับที่ 8 จากทั้งหมด 11 เรื่องใน เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอเมริกา (เนื่องจากการตัดเรื่อง "ตามพิฆาต" ออกเพราะเนื้อเรื่องมีประเด็น "อื้อฉาว")
ดอยล์จัดอันดับให้ "ชายหลังค่อม" อยู่ในอันดับที่ 18 ในรายการเรื่องสั้นของโฮมส์ 19 เรื่องที่ชื่นชอบ
== ประวัติการตีพิมพ์ ==
"จองเวร" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1893  ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต และ 2 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ตีพิมพ์ในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกา
ในหลายการตีพิมพ์ เรื่องสั้นเรื่อง "จองเวร" เริ่มต้นด้วยฉากที่โฮมส์ "อ่านใจ" จากเรื่องสั้นเรื่อง "ตามพิฆาต" ซึ่งถูกเพิ่มเข้ามาในเรื่อง "จองเวร" หลังดอยล์ตัดสินใจว่าเรื่อง "ตามพิฆาต" ไม่ควรรวมอยู่ในเรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ
== อ้างอิงและบรรณานุกรม ==
อ้างอิง
บรรณานุกรม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เชอร์ล็อก โฮมส์
พิโกวินาที

พิโกวินาที (picosecond, สัญลักษณ์: ps) เป็นหน่วยวัดเวลา มีค่าเท่ากับหนึ่งในล้านล้านของวินาที (10 s, 1/1,000,000,000,000 s)
คำว่า "พิโกวินาที" ประกอบขึ้นมาจากคำอุปสรรคเอสไอ "พิโก" และ หน่วยฐานเอสไอ "วินาที" สัญลักษณ์ย่อที่ใช้คือ ps
1 พิโกวินาที เท่ากับ 1000 เฟมโตวินาที และ  นาโนวินาที อันดับ 10 และ 10 วินาทีมักจะแสดงเป็นสิบหรือร้อยพิโกวินาที เนื่องจากหน่วย SI ถัดไปมีขนาดใหญ่กว่า 1,000 เท่า
== ดูเพิ่ม ==
อันดับของขนาด (เวลา)
หน่วยเวลา
มาร์ค วีนส์

มาร์ค วีนส์ (Mark Wiens) เป็นบล็อกเกอร์ วล็อกเกอร์และยูทูบเบอร์ด้านการท่องเที่ยวและอาหารชาวอเมริกัน พิธีกรรายการโทรทัศน์ และเจ้าของร้านอาหารในกรุงเทพฯ ประเทศไทย
== ชีวิตส่วนตัว ==
วีนส์เกิดที่เมืองฟีนิกซ์ รัฐแอริโซนาในครอบครัวมิชชันนารี เขามีเชื้อสายเยอรมันและจีน
== อ้างอิง ==
ยูทูบเบอร์ชาวไทย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยแอริโซนาสเตต
ชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายจีน
รายนามบุคคลที่อยู่ในสเปกตรัมเอเซ็กชวล

ต่อไปนี้เป็นรายนามของบุคคลที่มีชื่อเสียงที่มีการยืนยันว่าเป็นบุคคลที่อยู่ในสเปกตรัมของเอเซ็กชวล ซึ่งมีทั้งการที่บุคคลนั้น ๆ เปิดเผยเพศวิถีของตน หรือมีแหล่งข้อมูลที่เชื่อถือได้ จำนวนของบุคคลที่เป็นเอเซ็กชวลที่มีชื่อเสียงมีแนวโน้มที่จะสูงกว่าจำนวนบุคคลที่ปรากฏในรายชื่อนี้หลายเท่า เนื่องจากบุคคลที่มีชื่อเสียงหลายคนปกปิดรสนิยมทางเพศของตน บุคคลที่มีชื่อเสียงที่มีข่าวลือหรือเพียงนึกกันว่าน่าจะเป็นเอเซ็กชวลไม่รวมอยู่ในรายชื่อนี้
บุคคลที่อยู่ในสเปกตรัมเอเซ็กชวลคือผู้ที่ขาดการดึงดูดทางเพศกับผู้อื่น มีความสนใจหรือความต้องการกิจกรรมทางเพศต่ำหรือไม่มี สเปกตรัมหมายรวมถึงอัตลักษณ์ย่อย ได้แก่ เกรย์เอเซ็กชวลและเดมิเซ็กชวล บุคคลที่เป็นเอเซ็กชวลอาจมีจำนวนประมาณร้อยละ 1 ของประชากร
หลายคนที่ระบุตนเป็นเอเซ็กชวลก็อาจระบุอัตลักษณ์ตนด้วยคำอื่น ๆ กำกับ อัตลักษณ์อื่น ๆ รวมถึงการระบุสถานะเพศและรสนิยมทางโรแมนติก โดยมักจะรวมลักษณะเหล่านี้ในคำกำกับโดยรวมที่ใช้ระบุตนเอง ในเรื่องแง่โรแมนติกหรือแง่อารมณ์ของรสนิยมทางเพศหรืออัตลักษณ์ทางเพศ ตัวอย่างเช่นเอเซ็กชวลอาจจะระบุตัวเองว่าเป็นเฮเทโรเซ็กชวล, เลสเบียน, เกย์, ไบเซ็กชวล หรือเควียร์ หรือใช้คำต่อไปนี้เพื่อระบุความเชื่อมโยงกับแง่โรแมนติกมากกว่าแง่เพศของรสนิยมทางเพศ:
เอโรแมนติก การขาดการดึงดูดทางโรแมนติกกับบุคคลอื่นใด ๆ
ไบโรแมนติก โดยเทียบกับไบเซ็กชวล
เฮเทโรโรแมนติก โดยเทียบกับเฮเทโรเซ็กชวล
โฮโมโรแมนติก โดยเทียบกับโฮโมเซ็กชวล
แพนโรแมนติก โดยเทียบกับแพนเซ็กชวล
== รายนาม ==
== อ้างอิง ==
เอเซ็กชวล
เขาสามมุข

เขาสามมุข เป็นเนินเขาที่มีความสูงประมาณ 45 เมตร อยู่กึ่งกลางระหว่างบ้านอ่างศิลาและหาดบางแสน ในอำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี  เชิงเขาเป็นที่ตั้งศาลเจ้าแม่เขาสามมุข เขาสามมุขปรากฏเป็นสัญลักษณ์ในดวงตราประจำจังหวัดชลบุรี
ชื่อ "สามมุข" ปรากฏในตำนานเล่าว่าในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย มีหญิงสาวชื่อว่า สาวมุข เป็นหญิงสาวสวยชาวเมืองบางปลาสร้อย ผู้กำพร้าบิดามารดา อาศัยอยู่กับยายที่กระท่อมเชิงเขาสามมุขแห่งนี้ ต่อมาสาวมุขได้พบรักกับแสน บุตรกำนันบ่าย เศรษฐีแห่งบ้านหิน (อ่างศิลา) ทั้งสองต่างสัญญาว่าจะรักกันชั่วนิรันดร แต่ฝ่ายกำนันบ่ายได้กีดกันความรัก สาวมุขจึงได้ตัดสินใจกระโดดหน้าผา ภายหลังชื่อสาวมุขได้เพี้ยนมาเป็น "สามมุข"
ด้านธรณีวิทยา เขาสามมุขเป็นแนวรอยเลื่อนตัวของเปลือกโลกและประกอบด้วยหินรอยเลื่อนชนิดหินบด (cataclasite) มากที่สุดเกือบทั้งเขา
==อ้างอิง==
ภูเขาในประเทศไทย
ภูมิศาสตร์ของจังหวัดชลบุรี
สถานีรถไฟชินโทซุ

สถานีรถไฟชินโทซุ  เป็นสถานีรถไฟในเมืองโทซุ จังหวัดซางะ ให้บริการโดยบริษัทรถไฟคีวชู (JR คีวชู) เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 2011 โดยเป็นสถานีเชื่อมต่อระหว่างรถไฟธรรมดาสายหลักนางาซากิและคีวชูชิงกันเซ็ง
รถไฟธรรมดารวมถึงลิมิเต็ด เอ็กซเพรสทุกขบวน และคีวชูชิงกันเซ็งขบวนสึบาเมะและขบวนซากูระจอดที่สถานีนี้ ส่วนขบวนมิซุโฮะซึ่งเป็นขบวนที่เร็วที่สุดไม่จอดที่สถานีนี้
== ชานชาลา ==
{| border="1" cellpadding="3" cellspacing="0" frame="hsides" style="margin-top:.4em;"
|+ style="font-weight:bold; text-align:left" |ชานชาลา
! rowspan="2" | 1
| ■ ลิมิเต็ด เอ็กซเพรส : คาโมเมะ, มิโดริ, เฮาส์เทนบอช
| สู่ โทซุ, ฮากาตะ
|-
| ■ สายหลักนางาซากิ
| สู่ โทซุ
|-
! rowspan="2" | 2
| ■ ลิมิเต็ด เอ็กซเพรส : คาโมเมะ, มิโดริ, เฮาส์เทนบอช
| สู่ ซางะ, โคโฮกุ, นางาซากิ, ซาเซโบะ, เฮาส์เทนบอช
|-
| ■ สายหลักนางาซากิ
| สู่ ซางะ, โคโฮกุ, อิซาฮายะ
|-
! rowspan="1" | 11, 12
| คีวชูชิงกันเซ็ง
| สู่ ฮากาตะ, ชินโอซากะ
|-
! rowspan="1" | 13, 14
| คีวชูชิงกันเซ็ง
| สู่ คูมาโมโตะ, คาโงชิมะชูโอ
|-
|}
== สถานีถัดไป ==
สถานีรถไฟในจังหวัดซางะ
สถานีรถไฟของบริษัทรถไฟคีวชู
ล่ามภาษากรีก

"ล่ามภาษากรีก"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ตีพิมพ์ครั้งแรกใน นิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนกันยายน ค.ศ. 1893 และในนิตยสารฮาเพอส์วีกลีในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1893 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 10 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุในฉบับที่ตีพิมพ์ในอังกฤษ และเป็นลำดับที่ 9 จากทั้งหมด 11 เรื่องใน เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอเมริกา (เนื่องจากการตัดเรื่อง "ตามพิฆาต" ออกเพราะเนื้อเรื่องมีประเด็น "อื้อฉาว") เรื่องสั้นเรื่อง "ล่ามภาษากรีก" เป็นเรื่องที่เป็นการเปิดตัวตัวละครไมครอฟต์ โฮมส์ที่เป็นพี่ชายของเชอร์ล็อก โฮมส์ ดอยล์จัดอันดับให้ "ล่ามภาษากรีก" อยู่ในอันดับที่ 17 ในรายการเรื่องสั้นของโฮมส์ 19 เรื่องที่ชื่นชอบ
== ประวัติการตีพิมพ์ ==
"ล่ามภาษากรีก" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี (ในชื่อเรื่องภาษาอังกฤษว่า "The Greek Interpreter")  เมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1893  ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 8 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต และ 2 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ตีพิมพ์ในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกา
== อ้างอิงและบรรณานุกรม ==
อ้างอิง
บรรณานุกรม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เชอร์ล็อก โฮมส์
คำนำ

คำนำ (preface หรือ proem) เป็นบทนำหนังสือหรืองานวรรณกรรมต่าง ๆ ที่เขียนโดยผู้เขียนงาน หากเป็นเรียงความเบื้องต้นที่เขียนโดยบุคคลอื่นเรียกว่า คำนิยม ซึ่งจะอยู่หน้าก่อนหน้าคำนำของผู้แต่ง คำนำมักจะลงท้ายด้วยคำกล่าวขอบคุณผู้ที่ช่วยเหลือในงานวรรณกรรม
คำนำมักมีเนื้อหาเรื่องราวกล่าวถึงที่มาของหนังสือหรือแนวคิดของหนังสือเล่มนี้ได้รับการพัฒนาอย่างไร อาจตามด้วยการขอบคุณผู้ที่มีส่วนร่วมช่วยเหลือผู้แต่ง
คำนำมักจะมีการเซ็นชื่อกำกับ (และวันที่และสถานที่ที่เขียนมักจะตามหลังลายเซ็นเรียงพิมพ์) ส่วนคำนิยมของบุคคลอื่นจะต้องลงนามเสมอ
การออกแบบหนังสือ
คำศัพท์หนังสือ
ลีเจียนออฟออเนอร์

ลีเจียนออฟออเนอร์ (Philippine Legion of Honor, ) หรือ เครื่องอิสริยาภรณ์เกียรติยศแห่งฟิลิปปินส์ เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ของประเทศฟิลิปปินส์ มีศักดิ์เสมอกับเครื่องอิสริยาภรณ์ลากันดูลาและเครื่องอิสริยาภรณ์ซิกาตูนา สร้างขึ้นในสมัยของประธานาธิบดีมานูเอล โรฮัส และออกคำสั่งโดยกองทัพบกฟิลิปปินส์เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 โดยดวงตราและดาราได้แบบอย่างมาจากลีเจียนออฟเมอริตของสหรัฐ และมีทั้งสิ้นสี่ชั้นเช่นเดียวกันกับลีเจียนออฟเมอริต ก่อนจะมีการเพิ่มลำดับชั้นเป็นหกชั้นในปี พ.ศ. 2546 มอบให้แก่ทหารและพลเรือนทั้งชาวฟิลิปปินส์และชาวต่างชาติที่กระทำคุณประโยชน์ที่เกี่ยวข้องกับกองทัพฟิลิปปินส์และเป็นไปเพื่อรักษาเกียรติภูมิของประเทศฟิลิปปินส์ โดยจะมอบให้กับบุคคลอันสมควรจะได้รับในวันชาติฟิลิปปินส์ (12 มิถุนายน) ของทุกปี
== ลำดับชั้น ==
=== แพรแถบย่อ พ.ศ. 2490 - 2546 ===
{|align=center class=wikitable width=60%
! colspan="4" |แพรแถบย่อและลำดับชั้น
|-
|width=17% valign=top align=center|ชั้นเลฮิโยนาริโย
|width=17% valign=top align=center|ชั้นปินูโน
|width=17% valign=top align=center|ชั้นโกมันดัน
|width=17% valign=top align=center|ชั้นปุนอง โกมันดัน
|}
=== แพรแถบย่อ ตั้งแต่ พ.ศ. 2546 ===
{|align=center class=wikitable width=60%
!colspan=6|แพรแถบย่อและลำดับชั้น
|-
|width=17% valign=top align=center|ชั้นเลฮิโยนาริโย
|width=17% valign=top align=center|ชั้นปินูโน
|width=17% valign=top align=center|ชั้นโกมันดัน
|width=17% valign=top align=center|ชั้นมารังกัล นา ปินูโน
|width=17% valign=top align=center|ชั้นมารังกัล นา โกมันดัน
|width=17% valign=top align=center|ชั้นปุนอง โกมันดัน
|}
== สมาชิกแห่งอิสริยาภรณ์ที่มีชื่อเสียง ==
=== ชาวฟิลิปปินส์ ===
เฟอร์ดินานด์ มาร์กอส - อดีตประธานาธิบดีคนที่ 10, อดีตนายกรัฐมนตรีคนที่ 3
ฟิเดล รามอส - อดีตประธานาธิบดีคนที่ 12
อีเมลดา มาร์กอส - ภรรยาเฟอร์ดินานด์
เบนิกโน อากีโน จูเนียร์ - อดีตผู้นำฝ่ายค้าน
แมนนี ปาเกียว - นักมวย, นักการเมือง
=== ชาวไทย ===
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร (ทรงได้รับการทูลเกล้าฯ ถวายเมื่อปี พ.ศ. 2511)
จอมพล ถนอม กิตติขจร
พล.อ. ชวลิต ยงใจยุทธ
พล.อ. จิร วิชิตสงคราม
พล.อ. กฤษณ์ สีวะรา
พล.อ.อ. ทวี จุลละทรัพย์
พล.อ. มงคล อัมพรพิสิฏฐ์
เกษม ศรีพยัคฆ์
=== ชาวต่างประเทศอื่น ๆ ===
สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัสซานัล โบลเกียห์
เจียง ไคเช็ก
ซูการ์โน
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
สมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน
ฟรันซิสโก ฟรังโก
ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์
ดักลาส แมกอาเธอร์
ฮิลลารี คลินตัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The AFP Adjutant General, AFP Awards and Decorations Handbook, 1995, 1997, 2014 OTAG.
เครื่องอิสริยาภรณ์ฟิลิปปินส์
หัวใจทรนง

หัวใจทรนง (The Adventure of Iron Pussy) เป็นภาพยนตร์แนวตลกบรรยายเพลง พ.ศ. 2546 เขียนบทและกำกับโดยอภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล และไมเคิล เชาวนาศัย และนำแสดงโดยไมเคิล เชาวนาศัย ตัวเอกเป็นสายลับคนข้ามเพศของไทยซึ่งต้องปลอมตัวเป็นสาวใช้เพื่อสืบหาข้อมูลตามคำสั่งของรัฐบาลไทย ภาพยนตร์มีแนวคิดและเลียนแบบภาพยนตร์แนวแอคชัน พากย์เสียง และเมโลดรามาช่วงทศวรรษ 1970 นำแสดงโดยมิตร ชัยบัญชาและเพชรา เชาวราษฎร์, ภาพยนต์ได้เสนอในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตเกียว เมื่อปี ค.ศ. 2003 และได้แสดงในเทศกาลภาพยนตร์เบอร์ลิน, เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติร็อตเตอร์ดัม และอีกหลายเทศกาลภาพยนตร์ เป็นภาพยนตร์เกินวิสัย และได้ฉายในเทศกาลภาพยนตร์ชายรักร่วมเพศและหญิงรักร่วมเพศหลายครั้งด้วย
== นักแสดง ==
ไมเคิล เชาวนาศัย รับบท ไอรอนพุซซี
กฤษดา สุโกศล แคลปป์ รับบท คุณชายแทง
สิริยากร พุกกะเวส รับบท รุ่งราณี
ธีรวัฒน์ ทองจิตติ รับบท แป๋ว
ดารุณี กฤตบุญญาลัย รับบท มาดามปอมปาดอย
กรุง ศรีวิไล รับบท มิสเตอร์เฮนรี
เจนจิรา พงศ์พัศ รับบท หัวหน้าแม่บ้านสมจินตนา
== การเผยแพร่ ==
มีรายงานว่าภาพยนตร์จะออกในรูปแบบดีวีดีในปี พ.ศ. 2546 โดยจีเอ็มเอ็มแกรมมี ร่วมกับแมงป่อง อย่างไรก็ตาม ดีวีดีไม่มีคำบรรยายภาษาอังกฤษและคุณภาพค่อนข้างไม่เสถียร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2546
ภาพยนตร์กลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2546
ภาพยนตร์กลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศของไทย
ภาพยนตร์แอลจีบีทีไทย
อเทลิเยร์ ไรซ่า: ราชินีแห่งรัตติกาลและที่ซ่อนลับ

อเทลิเยร์ ไรซ่า: ราชินีแห่งรัตติกาลและที่ซ่อนลับ  หรือ อเทลิเยร์ ไรซ่า: เอเวอร์ดาร์กเนสแอนด์เดอะซีเครตไฮด์เอาต์ (Atelier Ryza: Ever Darkness & the Secret Hideout) เป็นวิดีโอเกมเล่นตามบทบาทพัฒนาโดยบริษัท กัสต์ จำกัด และจำหน่ายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นสำหรับเพลย์สเตชัน 4, นินเท็นโด สวิตช์ และไมโครซอฟท์ วินโดวส์ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2562 จำหน่ายในอเมริกาเหนือในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2562 และพื้นที่อื่น ๆ ของโลกในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2562 ในเครื่องเล่นเดียวกัน เป็นเกมภาคหลักลำดับที่ 21 ในซีรีส์อเทลิเยร์
เกมภาคต่อชื่อว่า  ลอสต์เลเจนต์แอนด์เดอะซีเคร็ตแฟร์รี (Atelier Ryza 2: Lost Legends & the Secret Fairy)  จำหน่ายในวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ในประเทศญี่ปุ่น และมกราคม พ.ศ. 2564 ในอเมริกาเหนือและยุโรป สำหรับเพลย์สเตชัน 4, เพลย์สเตชัน 5 และนินเท็นโด สวิตช์ โดยรูปแบบทางไมโครซอฟท์ วินโดวส์จำหน่ายในเดือนเดียวกันในทุกภูมิภาค ภาคต่อลำดับที่ 2 ชื่อว่า  อัลเคมิสต์ออฟดิเอนด์แอนด์เดอะซีเคร็ตคีย์ (Atelier Ryza 3: Alchemist of the End & the Secret Key) จำหน่ายสำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์, นินเท็นโด สวิตช์, เพลย์สเตชัน 4, และเพลย์สเตชัน 5 ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงที่สร้างจากเกมผลิตโดยสตูดิโอไลเดนฟิมส์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2566
== การจำหน่าย ==
เกมจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2562 ในอเมริกาเหนือในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2562 และพื้นที่อื่น ๆ ในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562
== สื่ออื่น ๆ ==
มังงะดัดแปลงของเกมวาดภาพโดยริอิจู ตีพิมพ์ในนิตยสารชูกัง ฟามิตสึของคาโดกาวะเกมลิงเกจเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2563
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงของเกมมีการประกาศสร้างในวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2566  ผลิตแอนิเมชันโดยสตูดิโอไลเดนฟิมส์ กำกับโดยเอมะ ยูซูฮิระ   โดยยาชิจิโระ ทากาฮาชิและคาซูกิ ยานางาวะกลับมารับหน้าที่เช่นเดียวกับเกมต้นฉบับในฐานะผู้เขียนบทและผู้แต่งดนตรีประกอบ มีกำหนดออกอากาศในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และเครือข่ายอื่น ๆ เพลงเปิดชื่อเพลงว่า  ร้องโดยวงซังงัตสึ โนะ ฟานตาเซีย ส่วนเพลงปิดชื่อเพลงว่า่  ร้องโดย Awkmiu อนิพลัส เอเซียได้ลิขสิทธิ์เผยแพร่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ครันชีโรลได้ลิขสิทธิ์เผยแพร่นอกทวีปเอเชีย
=== รายชื่อตอน ===
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อนิเมะ อเทลิเยร์ ไรซ่า: ราชินีแห่งรัตติกาลและที่ซ่อนลับ ที่เอไอเอสเพลย์
อนิเมะ อเทลิเยร์ ไรซ่า: ราชินีแห่งรัตติกาลและที่ซ่อนลับ ที่ปีลีปีลี
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2562
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2563
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่เปิดตัวในปี พ.ศ. 2566
ไลเดนฟิมส์
เกมสำหรับนินเท็นโดสวิตช์
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 4
เกมสำหรับวินโดวส์
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
วิดีโอเกมที่มีตัวละครเอกหญิง
แยกนางเลิ้ง

แยกนางเลิ้ง หรือ แยกสนามม้า เป็นสามแยกในพื้นที่แขวงสวนจิตรลดาและแขวงสี่แยกมหานาค เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร เป็นจุดตัดระหว่างถนนพิษณุโลกและถนนนครสวรรค์ โดยชื่อ แยกนางเลิ้ง มาจากย่านการค้าและตลาดในละแวกใกล้เคียง ซึ่งในอดีตมีตึกแถวสองชั้นตั้งอยู่ตั้งแต่หัวมุมของแยกไปจนถึงตลาด ส่วนชื่อ แยกสนามม้า มาจากที่ตั้งของแยกซึ่งในอดีตอยู่หน้าประตูทางเข้าหลักของราชตฤณมัยสมาคมแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ หรือสนามม้านางเลิ้ง ปัจจุบันแยกนางเลิ้งตั้งอยู่หน้าทางเข้าฝั่งทิศใต้ของอุทยานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
== สถานที่สำคัญบริเวณทางแยก ==
ตลาดนางเลิ้ง
อุทยานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
โรงเรียนราชวินิต มัธยม
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร ศูนย์พณิชยการพระนคร
วังไชยา (กรมการปกครอง)
== ดูเพิ่ม ==
ตลาดนางเลิ้ง
ราชตฤณมัยสมาคมแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สี่แยกในกรุงเทพมหานคร
ทางแยกในเขตดุสิต