คิโน (วงดนตรี)

คิโน (Кино|lit=cinema, film, ) เป็นวงดนตรี โซเวียตร็อค ซึ่งก่อตั้งขึ้นใน เลนินกราด ในปี ค.ศ. 1982 ถือเป็นวงร็อคที่ยิ่งใหญ่ที่สุดวงหนึ่งในประวัติศาสตร์ดนตรีรัสเซียผู้ร่วมก่อตั้งและเป็นหัวหน้าวงคือ วิกเตอร์ ซอย ซึ่งเป็นผู้แต่งเพลงและเนื้อเพลงให้กับ เกือบทุกเพลงของวง ตลอดระยะเวลา 8 ปีที่ผ่านมา Kino ปล่อยเพลงมากกว่า 90 เพลงจากสตูดิโอ 7 อัลบั้ม รวมทั้งปล่อยผลงานรวมเพลงและอัลบั้มแสดงสดอีกสองสามชุด เพลงของวงยังเผยแพร่อย่างกว้างขวางในรูปแบบของ วิกเตอร์ ซอย เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ในปี ค.ศ. 1990 ไม่นานหลังจากที่เขาเสียชีวิต ทางวงก็ประกาศแยกวงหลังจากปล่อยอัลบั้ม สีดำ ซึ่งประกอบด้วยเพลงที่ วิกเตอร์ ซอย และกลุ่มกำลังทำในช่วงหลายเดือน ก่อนเสียชีวิต
ในปี ค.ศ. 2019 วงได้ประกาศการรวมตัวอีกครั้งพร้อมกับคอนเสิร์ตที่วางแผนไว้ในช่วงฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 2020 เป็นครั้งแรกในรอบ 30 ปี อย่างไรก็ตาม ภายหลังพวกเขาถูกเลื่อนออกไปเป็นปี ค.ศ. 2021 เนื่องจาก การระบาดทั่วของโควิด-19
==ประวัติ==
===ช่วงก่อตั้งวงKino===
Kino ก่อตั้งขึ้นในปี 1981 โดยสมาชิกของสองกลุ่มก่อนหน้านี้จากเลนินกราด (ปัจจุบันคือเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ) กลุ่ม Palata No. 6 และ Piligrimy ในตอนแรกพวกเขาเรียกตัวเองว่า Garin i giperboloidy (รัสเซีย: Гарин и гиперболоиды , lit.  'Garin and the Hyperboloids') หลังจากนวนิยายของอเล็กซี่ ตอลสตอย เรื่อง The Hyperboloid of Engineer Garin กลุ่มประกอบด้วยวิกเตอร์ซอย มือกีตาร์อเล็กซี่ ไรบิน และมือกลองโอเล็ก วาลินสกี้ พวกเขาเริ่มซ้อม แต่วาลินสกี้ถูกเกณฑ์ทหารและต้องออกจากวง ในฤดูใบไม้ผลิปี 1982 พวกเขาเริ่มแสดงที่เลนินร็อคคลับและได้พบกับนักดนตรีใต้ดินผู้มีอิทธิพล บอริส เกรเบนชิคอฟ ในช่วงเวลานี้เองที่พวกเขาเปลี่ยนชื่อวงเป็น Kino ชื่อนี้ถูกเลือกเพราะถือว่าสั้น และสมาชิกในวงก็ภูมิใจที่มีเพียงสองพยางค์และง่ายต่อการออกเสียงโดยผู้พูดทั่วโลก วิกเตอร์และ ไรบิน กล่าวในภายหลังว่าพวกเขามีความคิดสำหรับชื่อนี้หลังจากเห็นป้ายโรงหนัง
=== อัลบั้ม 45 และจุดเริ่มต้นของวง Kino ===
Kino ออกอัลบั้มเปิดตัว 45 ในปี พ.ศ. 2525 เนื่องจากวงมีสมาชิกเพียงสองคน ซึ่งมี Grebenshchikov กับตัววิกเตอร์ ซอง จึงแนะนำให้สมาชิกของวง Aquarium ช่วย Kino ในการบันทึกอัลบั้ม ซึ่งรวมถึงนักเล่นเชลโล Vsevolod Gakkel, นักเป่าขลุ่ย Andrei Romanov ru] และมือเบส Mikhail Faynshteyn-Vasilyev ru] เนื่องจากตอนนั้นพวกเขาไม่มีมือกลอง พวกเขาจึงใช้เครื่องตีกลอง การจัดเรียงที่เรียบง่ายนี้ทำให้อัลบั้มดูมีชีวิตชีวาและสดใส ในเชิงเนื้อเพลง มีลักษณะคล้ายกับดนตรีกวีของสหภาพโซเวียตในยุคก่อนๆ ในเรื่องความโรแมนติกของชีวิตในเมืองและการใช้ภาษากวี อัลบั้มประกอบด้วยเพลงสิบสามเพลงและมีชื่อว่า 45 ตามความยาวของเพลง ความนิยมของกลุ่มค่อนข้างจำกัดในขณะนั้น ดังนั้นอัลบั้มจึงไม่ถือว่าประสบความสำเร็จมากนัก ซอยระบุในภายหลังว่าบันทึกออกมาอย่างหยาบคายและเขาควรจะบันทึกมันแตกต่างออกไป
== สมาชิกวง ==
วิกเตอร์ ซอย (Виктор Цой) – นักร้องนำ ริธึมกีตาร์ กีตาร์อะคูสติก (พ.ศ. 2524–2533; เสียชีวิต พ.ศ. 2533)
อเล็กซี่ ไรบิน (Алексей Рыбин) – ลีดกีตาร์ (พ.ศ. 2524–2526)
โอเล็ก วาลินสกี้ (Олег Валинский) – มือกลอง (1981)
ยูริ คาสปาเรียน (Юрий Каспарян) – กีตาร์ลีด, ร้องประสาน (พ.ศ. 2526–2534)
อเล็กซานเดอร์ ติตอฟ (Александр Титов) – มือเบส, ร้องประสาน (2527–2528)
จอร์จี กูร์ยานอฟ (Георгий Гурьянов) – มือกลอง, เครื่องเคาะ, ร้องประสาน (พ.ศ. 2527–2534; เสียชีวิต พ.ศ. 2556)
อิกอร์ ทิโคมิรอฟ (Игорь Тихомиров) – มือเบส (1985–1991)
== รายชื่ออัลบั้ม ==
=== สตูดิโออัลบั้ม ===
45 (1982)
46 (1983)
นาชาลนิค คัมชัตกี (1984)
เอโต้ เน ลิวบอฟ... (1985)
โนช (1986)
กรุปปา โควี (1988)
ซเวซดา ปา อิเมนี่ ซอลนต์เซ่ (1989)
อัลบั้มไม่มีชื่อ (อัลบั้มสีดำ) (1990)
=== อัลบั้มรวบรวม ===
โปสเลดนี เกรอย (1989)
== อ้างอิง ==
กลุ่มดนตรีสัญชาติรัสเซีย