pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
โกลเดนดิสก์อะวอดส์ ครั้งที่ 37

โกลเดนดิสก์อะวอดส์ ครั้งที่ 37  เป็นพิธีมอบรางวัลที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 2023 และออกอากาศผ่านเครือข่ายโทรทัศน์และแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งต่าง ๆ ในประเทศต่าง ๆ พิธีกรประจำพิธี ได้แก่ ซ็อง ซี-กย็อง, ฮี ดา-ฮี, นิชคุณ และ พัก โซ-ดัม
==เกณฑ์==
เพลงและอัลบั้มทั้งหมดที่มีสิทธิ์ได้รับการเสนอชื่อจะต้องวางจำหน่ายระหว่างต้นเดือนพฤศจิกายน 2021 ถึงกลางเดือนพฤศจิกายน 2022 เพลงและอัลบั้มที่ไม่ได้รับการเสนอชื่อในครั้งที่ 36 เนื่องจากคาบเกี่ยวกับช่วงการนับจะถูกรวมอยู่ในครั้งนี้
==ผู้ชนะและผู้ได้รับการเสนอชื่อ==
===รางวัลหลัก===
รายชื่อผู้เข้าชิงยกเว้นดิจิทัลแดซัง (เพลงแห่งปี) และดิสก์แดซัง (อัลบั้มแห่งปี) ได้ประกาศเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 2022 ผ่านทางเว็บไซต์ทางการ ผู้เข้าชิงดิจิทัลแดซัง (เพลงแห่งปี) และดิสก์แดซัง (อัลบั้มแห่งปี) จะถูกเลือกจากผู้ชนะเพลงดิจิทัลบอนซัง และอัลบั้มบอนซัง รายชื่อผู้เข้าชิงรางวัล Most Popular Artist Award ประกาศผ่านติ๊กต็อกเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม
=== รางวัลอื่น ๆ ===
===หลายรางวัล===
ศิลปินที่ได้รับสามรางวัล
==นักแสดง==
นักแสดงชุดแรกได้รับการประกาศในวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 2022 นักแสดงชุดที่สองและสามประกาศในวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2022 และ 5 มกราคม ค.ศ. 2023 ตามลำดับ
==การออกอากาศ==
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ดนตรีเกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2566
รางวัลดนตรีในปี พ.ศ. 2566
โซลมิวสิกอะวอดส์ ครั้งที่ 32

โซลมิวสิกอะวอดส์ ครั้งที่ 32  เป็นพิธีมอบรางวัลที่จะมีขึ้นในวันที่ 19 มกราคม 2023 จัดโดยสปอตส์โซลและจะออกอากาศผ่าน U+Idol Live พิธีกรของพิธี คือ ชเว มิน-โฮ, มิจู และคิม อิล-จุง
==เกณฑ์==
เพลงและอัลบั้มทั้งหมดที่มีสิทธิ์ได้รับการเสนอชื่อจะต้องเผยแพร่ตั้งแต่เดือนมกราคมถึงธันวาคม 2022
==ผู้ชนะและผู้ได้รับการเสนอชื่อ==
รายชื่อผู้ชนะและผู้ได้รับการเสนอชื่อตามลำดับตัวอักษรภาษาอังกฤษ ผู้ชนะจะถูกระบุเป็นอันดับแรกและเน้นด้วยตัวหนา
รายชื่อผู้ได้รับการเสนอชื่อได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม 2022 ผ่านทางเว็บไซต์ทางการ เปิดโหวตทางแอปพลิเคชันมือถือโซลมิวสิกอะวอดส์ในวันที่ 6 ธันวาคม 2022 และมีกำหนดปิดในวันที่ 15 มกราคม 2023
===รางวัลหลัก===
===รางวัลตามแนวเพลง===
===รางวัลอื่น ๆ===
===หลายรางวัล===
ศิลปินต่อไปนี้ได้รับรางวัลตั้งแต่สามรางวัลขึ้นไป
==ผู้นำเสนอ==
ประกาศรายชื่อผู้นำเสนอในวันที่ 9 มกราคม 2023
==นักแสดง==
==ออกอากาศ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ดนตรีเกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2566
รางวัลดนตรีในปี พ.ศ. 2566
มินคินซุพะยา

สิริสุรัตนเทวี (သီရိသုရတနာဒေဝီ, Sīrisuratanadevi) เป็นที่รู้จักจากพระราชทินนาม มินคินซุพะยา  (မင်းခင်းစုဖုရား) เป็นพระราชธิดาในพระเจ้ามินดง ประสูติแต่มะเกวมิบะยา และเป็นพระบรมวงศานุวงศ์ชั้นสูงของราชวงศ์โก้นบอง
== พระประวัติ ==
=== พระชนม์ชีพช่วงต้น ===
มินคินซุพะยาประสูติในพระราชวังมัณฑะเลย์ เป็นพระราชธิดาในพระเจ้ามินดง ประสูติแต่มะเกวมิบะยา เดิมมีพระราชทินนามกินเมืองเลไกง์  ก่อนเปลี่ยนไปกินเมืองมินคิน  ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1861 พระองค์เข้าพระราชพิธีเจาะพระกรรณ  เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1868 ตามธรรมเนียมพม่า
ต่อมาเมื่อพระเจ้าสีป่อขึ้นเสวยราชสมบัติกรุงพม่าแล้วสืบพระราชชนกแล้ว มินคินซุพะยาพร้อมด้วยเจ้านายฝ่ายในพระองค์อื่นเข้าร่วมในพระราชพิธีเพื่อแสดงความความจงรักภักดีต่อพระมหากษัตริย์ เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1878 และทรงร่วมในพระราชพิธีขึ้นพระอู่  ของเจ้าหญิงเมียะพะยาจี พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าสีป่อ กับพระนางศุภยาลัต เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1883
=== สิ้นพระชนม์ ===
22 เมษายน ค.ศ. 1883 มินคินซุพะยาทรงละเมิดกฎมนเทียรบาลฐานมีความสัมพันธ์ทางเพศกับงะตู  หรือ ไอ้ตู ซึ่งเป็นชายสามัญชน ในวันถัดมาสมาชิกในครอบครัวของมินคินซุพะยาและบ่าวรับใช้ส่วนพระองค์ถูกส่งไปเป็นทาส ใช้แรงงานที่เจดีย์มานอองวาคินโกน (Man Aung Yadana Wakhingone Pagoda) ต่อมาในวันที่ 25 เมษายนปีเดียวกันนั้น หลวงพ่อได้เรียกร้องให้ปล่อยตัวบ่าวของมินคินซุพะยาเป็นอิสระ ส่วนมินคินซุพะยายังถูกจำสนมอยู่ในเขตพระตำหนักเพื่อรอคำพิพากษาต่อไป
มินคินซุพะยาถูกประหารชีวิตเมื่อเวลา 18.00 น. ของวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1884
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
เจ้าหญิงพม่า
บุคคลในยุคราชวงศ์โก้นบอง
บุคคลจากมัณฑะเลย์
ชาวพม่าที่ถูกประหารชีวิต
จิ้งจอกอหังการ

จิ้งจอกอหังการ เป็นนิยายกำลังภายในของกิมย้ง โดยนิยายเรื่องนี้ได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในฮ่องกงในปี ค.ศ. 1960 ในนิตยสาร Wuxia and History (武侠與歷史) นิยายเรื่องนี้เป็นปฐมบทของจิ้งจอกภูเขาหิมะ ซึ่งเขียนขึ้นหนึ่งปีก่อนจิ้งจอกอหังการ
== เนื้อเรื่อง ==
เรื่องราวเกิดขึ้นในสมัยจักรพรรดิเฉียนหลงแห่งราชวงศ์ชิง พระเอกของเรื่อง หูเฟย เป็นจอมยุทธหนุ่มที่ได้รับการเลี้ยงดูโดย พ่อบ้านผิง ซึ่งเป็นพ่อบ้านของตระกูลหูหลังจากการตายของ หูอี้เตา พ่อของเขา ขณะที่เดินทางผจญภัยไปทั่วดินแดน หูเฟยได้พบกับ เฟิ่งเทียนหนาน วายร้ายผู้โหดเหี้ยม และต้องการฆ่าเพื่อทวงความยุติธรรมให้กับผู้ที่ตกเป็นเหยื่อ เขายังได้พบกับหญิงสาวชื่อ ยฺเหวียนจื่ออี้ ซึ่งแสดงความรักต่อเขา เธอห้ามไม่ให้หูเฟยฆ่าเฟิ่งเทียนหนานทุกครั้งที่เขาใกล้จะฆ่าเฟิ่งเทียนหนาน
จากสิ่งที่พ่อบ้านผิงบอกเขาก่อนตาย หูเฟย เชื่อว่า เหมียวเหรินเฟิ่ง ต้องรับผิดชอบต่อการตายของพ่อของเขา เขาละเว้นจากการฆ่าเหมียวเหรินเฟิ่ง หลังจากพบเขาเพราะเหมียวเหรินเฟิ่งถูกศัตรูหลอกและทำให้ตาบอดด้วยพิษร้ายแรง เขาประทับใจมากกับความกล้าหาญของเหมียวเหรินเฟิ่ง จนเริ่มสงสัยว่าพ่อบ้านผิงเข้าใจผิดเกี่ยวกับเหมียวเหรินเฟิ่งหรือไม่ เขาตัดสินใจช่วยเหมียวเหรินเฟิ่งและออกเดินทางเพื่อค้นหาวิธีรักษาดวงตาของเขา เขาได้พบกับ เฉิงหลิงซู่ ลูกศิษย์ของปรมาจารย์ด้านการแพทย์ผู้ล่วงลับที่รู้จักกันในนาม "ราชาโอสถ" หูเฟยเป็นพยานในการที่เฉิงหลิงซู่เอาชนะศิษย์พี่ที่ชั่วร้ายทั้งสามคนของเธอด้วยความสงบและไหวพริบ เธอตกลงที่จะช่วยเขารักษาดวงตาของเหมียวเหรินเฟิ่ง
เมื่อเหมียวเหรินเฟิ่งมองเห็นได้อีกครั้ง เขาสารภาพว่าเขาฆ่าหูอี้เตาโดยไม่ได้ตั้งใจเมื่อหลายปีก่อน  หูเฟยเต็มไปด้วยความเศร้าเมื่อได้ยินความจริงและจากไปพร้อมกับเฉิงหลิงซู่ เฉิงหลิงซู่และหูเฟยกลายเป็นพี่น้องร่วมสาบาน ระหว่างที่เดินทางด้วยกัน พวกเขามีโอกาสเลือกตั้งประมุขคนใหม่ของบู๊ลิ้ม (ชุมชนจอมยุทธ) ซึ่งมีขุนพลฟู่คังอัน เป็นเจ้าภาพ การเลือกตั้งประมุขเป็นส่วนหนึ่งของแผนการของฟู่คังอัน ที่จะก่อความวุ่นวายในบู๊ลิ้มให้อยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาลชิง หูเฟยและเฉิงหลิงซู่ปลอมตัวเข้าร่วมในงาน ด้วยความช่วยเหลือจากยฺเหวียนจื่ออี้ ทั้งสามคนพยายามเปิดโปงแผนการของฟู่คังอัน และขัดขวางการเลือกตั้งประมุข
พวกเขาถูกศัตรูโจมตีและหูเฟยถูกพิษในขณะที่ปกป้องเฉิงหลิงซู่ด้วยร่างกายของเขา หลิงซู่เสียชีวิตระหว่างพยายามช่วยหูเฟย และเธอเปิดเผยให้เขาฟังก่อนตายว่าเธอรักเขา หูเฟยเต็มไปด้วยความปวดร้าวหลังจากได้ยินเช่นนั้น หลังจากงานศพของหลิงซู่ เขาได้พบกับยฺเหวียนจื่ออี้ ซึ่งบอกเขาว่าเธอได้สาบานว่าจะเป็นแม่ชีตั้งแต่เด็ก และด้วยเหตุนี้เธอจึงไม่สามารถอยู่ด้วยกันกับเขาได้แม้ว่าเธอจะรักเขาก็ตาม
== อ้างอิง ==
นิยายกำลังภายใน
นอร์ทธรอปกรัมแมน บี-21 ไรเดอร์

{|
|}
นอร์ทธรอปกรัมแมน บี-21 ไรเดอร์ (Northrop Grumman B-21 Raider) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์อเมริกัน ภายใต้การพัฒนาสำหรับกองทัพอากาศสหรัฐ (USAF) โดยนอร์ธรอป กรัมแมน เป็นส่วนหนึ่งของโครงการเครื่องบินทิ้งระเบิดพิสัยไกล (LRS-B) มันเป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์ข้ามทวีปล่องหนพิสัยไกล สำหรับ USAF สามารถส่งขีปนาวุธธรรมดา และ อาวุธเทอร์โมนิวเคลียร์ เป็นการเสริมและทดแทนรุ่นนอร์ทธรอปกรัมแมน บี-2 สปิริต ในท้ายที่สุดและจะเข้ามาแทนที่เครื่องบินรุ่นโบอิ้ง บี-52 สตาโตฟอร์เทรส
กองทัพอากาศเริ่มวางแผนสำหรับ บี-21 ในปี ค.ศ. 2011 และได้รับสัญญาการพัฒนาหลักในปี ค.ศ. 2015 ณ ปี ค.ศ. 2022 บี-21 ถูกคาดการณ์ว่าจะทำการบินครั้งแรกในปี ค.ศ. 2023 ในปี ค.ศ. 2021 เครื่องบินทิ้งระเบิดถูกคาดการณ์ว่าจะเข้าประจำการภายในปี ค.ศ. 2027
ในหลายแง่มุมของโครงการ บี-21 นั้น จัดอยู่ในระดับสูง โดยโครงการถูกกำหนดให้เป็นโครงการการเข้าถึงพิเศษ หน่วยบริการวิจัยรัฐสภาระบุไว้ในปี ค.ศ. 2021 ว่ารายละเอียดทางเทคนิคและข้อมูลจำเพาะของ บี-21 เช่น ความเร็ว การเปิดใช้งานระบบ "ขนาด การพรางตัวที่จำเป็น โครงสร้าง จำนวนและประเภทของเครื่องยนต์ วิถีอาวุธ และเซ็นเซอร์บนเครื่องบินยังคงถูกจัดระดับ" แม้ว่าข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับแง่มุมอื่น ๆ ของโครงการจะเปิดเผยต่อสาธารณะตั้งแต่ปี ค.ศ. 2015 ภาพถ่ายแรกของเครื่องบินได้รับการเผยแพร่เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2565 ถ่ายระหว่างพิธีเปิดตัวที่โรงงานผลิตของนอร์ธรอปกรัมแมน ในเมืองปาล์มเดล รัฐแคลิฟอร์เนีย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หน้าเว็บทางการของ บี-21 ไรเดอร์ จากนอร์ธรอปกรัมแมน
เอกสารข้อมูล บี-21 ไรเดอร์ อย่างเป็นทางการ จากกองทัพอากาศสหรัฐ
เครื่องบินล่องหน
สปริกกัน

เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องโดยฮิโรชิ ทากาชิเงะ และวาดภาพโดยเรียวจิ มินางาวะ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งซันเดย์รายสัปดาห์และโชเน็งซันเดย์โซคัง นิตยสารมังงะแนวโชเน็งของสำนักพิมพ์โชงากูกัง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2532 ถึง พ.ศ. 2539 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 11 เล่ม มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์
สปริกกันเป็นเรื่องราวในช่วงท้ายของสงครามเย็น เมื่อมีการค้นพบสิ่งประดิษฐ์ลึกลับที่เรียกว่า out-of-place artifacts (OOPArt) ในส่วนต่าง ๆ ของโลก ซึ่งนำไปสู่สงครามลับระหว่างกองกำลังต่าง ๆ ที่ต่อต้านองค์กรอาร์คัม ซึ่งเป็นองค์กรที่วางตัวเองเป็นผู้พิทักษ์ของ OOPArts เพื่อป้องกันไม่ให้ถูกใช้เป็นอาวุธ
มังงะได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์อนิเมะโดย Studio 4°C ในปี พ.ศ. 2541 คัตสึฮิโระ โอโตเมะร่วมในทีมผู้สร้าง ซีรีส์อนิเมะออริจินอลเน็ตแอนิเมชัน (โอเอ็นเอ) สร้างโดยสตูดิโอเดวิดโปรดักชัน ปล่อยฉายในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565 ทางเน็ตฟลิกซ์
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Entry in The Encyclopedia of Science Fiction
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2532
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
อนิเมะที่เลื่อนการฉายเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
ผลงานต้นฉบับภาษาญี่ปุ่นของเน็ตฟลิกซ์
อนิเมะออริจินอลของเน็ตฟลิกซ์
การ์ตูนญี่ปุ่นประเภทบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
มังงะของสำนักพิมพ์โชงากูกัง
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
สยามอินเตอร์คอมิกส์
โกสต์ อิน เดอะ เชลล์: SAC 2045

เป็นซีรีส์อนิเมะออริจนอลเน็ตแอนิเมชัน (โอเอ็นเอ) ญี่ปุ่น อิงจากซีรีส์มังงะญี่ปุ่นในทศวรรษ 1980 โกสต์อินเดอะเชลล์ โดยมาซามูเนะ ชิโร  ฤดูกาลแรกปล่อยฉายทั่วโลกทางเน็ตฟลิกซ์ในวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2563 ฤดูกาลที่สองปล่อยฉายในวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2565
== นักพากย์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ 
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2563
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
ผลงานต้นฉบับภาษาญี่ปุ่นของเน็ตฟลิกซ์
อนิเมะออริจินอลของเน็ตฟลิกซ์
แผนรัฐประหารเยอรมนี พ.ศ. 2565

ในวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2565 สมาชิก 25 คนของกลุ่มก่อการร้ายขวาจัดถูกจับกุมในข้อหาวางแผนก่อรัฐประหารในประเทศเยอรมนี กลุ่มที่เรียกว่า "สหภาพปิตุภูมิ" (Patriotische Union) หรือ "แดร์ร็ค" (Der Rat) เป็นกลุ่ม ไรช์สบวร์เกอร์ หัวรุนแรงขวาจัดของเยอรมัน กลุ่มมีเป้าหมายที่จะฟื้นฟูระบอบกษัตริย์ในเยอรมนีอีกครั้งตามแบบจักรวรรดิเยอรมัน กลุ่มนี้ถูกกล่าวหาว่าต้องการยั่วยุให้เกิดความวุ่นวายและสงครามกลางเมืองในเยอรมนีเพื่อชิงอำนาจ
ตำรวจและหน่วยรบพิเศษกว่า 3,000 นายเข้าตรวจค้นสถานที่ต่าง ๆ 130 แห่งทั่วประเทศเยอรมนี และทำการจับกุมหลายครั้ง รวมถึงไฮน์ริช ร็อยส์ ผู้สืบเชื้อสายจากตระกูลร็อยส์ และเบอร์กิต มัลแซค-วินเคอมันน์ อดีตสมาชิกพรรคทางเลือกเพื่อเยอรมนี กลุ่มนี้ยังรวมถึงเจ้าหน้าที่ทหารและตำรวจ ปฏิบัติการต่อต้านกลุ่มดังกล่าวถือเป็นปฏิบัติการครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์เยอรมนี และ ปีเตอร์ ฟรังค์ อัยการสูงสุดได้ประกาศให้กลุ่มดังกล่าวเป็นองค์กรก่อการร้าย
== อ้างอิง ==
การเมืองขวาจัดในประเทศเยอรมนี
ความพยายามรัฐประหาร
ราชาธิปไตยนิยมในประเทศเยอรมนี
เจ้าหญิงเทะตินมะละ

เจ้าหญิงเทะตินมะละ (ထိပ်တင်မလတ်; 13 ตุลาคม ค.ศ. 1894–1965) หรือ ทินทินมะละ เป็นพระธิดาของลิมบินมินตา และเป็นพระนัดดาของกะนองมินตา นับเป็นเจ้านายชั้นอนุวงศ์ของราชวงศ์โก้นบอง
== พระประวัติ ==
=== พระชนม์ชีพช่วงต้น ===
เจ้าหญิงเทะตินมะละประสูติเมื่อวันที่  13 ตุลาคม ค.ศ. 1894 ณ กัลกัตตา อินเดียของบริเตน เป็นพระธิดาลำดับที่สองของลิมบินมินตา ประสูติแต่คีนแม (หรือ เยนาตาคีนคีนจี) พระชายา โดยเทะตินมะละเป็นพระนัดดาของกะนองมินตา เป็นพระปนัดดาของพระเจ้าแสรกแมง และเป็นพระญาติวงศ์ของพระเจ้าสีป่อ พระองค์สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมศึกษาสำหรับสตรีในอลาหาบาด นับว่าเป็นเจ้าฝ่ายในผู้มีการศึกษาดีและตรัสภาษาอังกฤษได้คล่องพระองค์หนึ่ง
มอริซ คอลลิส (Maurice Collis) ผู้พิพากษาและนักประพันธ์ชาวสหราชอาณาจักร กล่าวถึงเทะตินมะละในหนังสือ Trials in Burma (1928) ระบุว่า "...พระองค์ประทับบนโซฟา เธอเป็นเจ้าหญิงผู้ทรงสิริโฉม สวมฉลองพระองค์กระโปรงทำจากผ้าไหมสีน้ำเงินละเสื้อแจ็กเก็ตผ้าลินินสีขาว พระฉวีผ่องพรรณราวกับสีของข้าวโพด พระเนตรกลมโตเป็นประกาย และมีพระกรเรียวงาม..." ส่วนมกุฎราชกุมารวิลเฮ็ล์มแห่งปรัสเซีย ทรงกล่าวถึงเทะตินมะละหลังทรงพบกับเจ้าหญิงพระองค์นี้เมื่อทรงร่วมงานสมาคมที่อลาหาบาด ว่าเป็นสุภาพสตรีที่ "โดดเด่น" ที่สุดที่พระองค์เคยพบเห็นระหว่างเสด็จประพาสตะวันออกไกล
=== ว่าที่พระราชินีแห่งสิกขิม ===

เจ้าหญิงเทะตินมะละในวัยดรุณีแรกรุ่น ทรงเริ่มติดต่อกับซิดก็อง ทูร์กู นามคยาล (Sidkeong Tulku Namgyal) พระโอรสของพระเจ้าทูต็อบ นามคยาล (Thutob Namgyal) กษัตริย์แห่งสิกขิม ครั้นเมื่อครอบครัวของของลิมบินมินตานิวัตกรุงย่างกุ้งไปแล้ว เจ้าชายซิดก็องก็ยังเสด็จไปเยี่ยมที่พม่าเมื่อ ค.ศ. 1912 จากนั้นทั้งสองพระองค์จึงวางแผนที่จะจัดพระราชพิธีเสกสมรส โดยได้รับการอนุญาตจากทั้งฝ่ายสหราชอาณาจักรและลิมบินมินตา โดยกำหนดการการจัดพระราชพิธีดังกล่าวใน ค.ศ. 1913 ทว่าพระราชพิธีเสกสมรสถูกเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนดเนื่องจากพระอาการประชวรของพระเจ้าทูต็อบ นามคยาล
ครั้นทูต็อบ นามคยาล พิราลัยเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1914 ซิดก็อง ทูร์กู นามคยาลขึ้นเสวยราชสมบัติสืบพระบิดาทันที และวางแผนที่จะอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงเทะตินมะละในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1915 ซึ่งทั้งสองพระองค์มีพระราชหัตถเลขาติดต่อกันไปมาเพื่อแสดงถึงความรัก และความยินดีกับชีวิตคู่ที่กำลังจะมาถึง
พระเจ้าซิดก็องถึงแก่พิราลัยในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1914 เนื่องจากพระหทัยพิการในห้องบรรทม ขณะพระชนมายุ 35 พรรษา ในเอกสารของสหราชอาณาจักรอธิบายไว้ว่า "เป็นเหตุการณ์ลึกลับ" (mysterious circumstances)
=== เสกสมรส ===
เจ้าหญิงเทะตินมะละเสกสมรสกับเฮอร์เบิร์ต เบลลามี (Herbert Bellamy) นักเพาะพันธุ์ม้าและเจ้ามือรับแทงม้าในบอมเบย์ กัลกัตตา ปัตตาเวีย และสิงคโปร์ นอกจากนี้เขายังเป็นเจ้าของสนามม้าเมเมียว และนักสะสมกล้วยไม้ชาวออสเตรเลีย เมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1921 ทั้งสองมีบุตรสาวด้วยกันเพียงคนเดียวคือ จูน โรส เบลลามี หรือยะดะหน่านะเม เกิดใน ค.ศ. 1932
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The British Library Board : A Royal Proposal of Marriage
เจ้าหญิงพม่า
ราชวงศ์โก้นบอง
บุคคลจากโกลกาตา
บุคคลจากอลาหาบาด
บุคคลจากย่างกุ้ง
เลตส์กรูฟ

"เลตส์กรูฟ" (Let's Groove) เป็นเพลงของวงดนตรีอเมริกัน เอิร์ธ, วินด์แอนด์ไฟร์ วางจำหน่ายเป็นซิงเกิลแรกจากสตูดิโออัลบั้มลำดับที่สิบเอ็ด เรสต์! (1981) เพลงเขียนโดยมอริส ไวต์ และเวย์น วอห์น และผลิตโดยไวต์ เพลงประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์และเป็นซิงเกิลที่ขึ้นชาร์ตได้สูงในหลายประเทศ โดยขึ้นถึง 20 อันดับแรกในสหรัฐ นิวซีแลนด์ สหราชอาณาจักร และแคนาดา
"เลตส์กรูฟ" เป็นเพลงแนวโพสต์ดิสโก้, ป็อป และฟังก์ ดนตรีประกอบด้วยเครื่องสังเคราะห์เสียง คีย์บอร์ด บรรเลงพร้อมกับกีตาร์ไฟฟ้า
== การตอบรับ ==
นิตยสาร เอ็นเอ็มอี จัดให้เพลงอยู่อันดับที่ 16 ในรายชื่อ "ซิงเกิลแห่งปี 1981" เพลงยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี สาขาการแสดงเพลงอาร์แอนด์บียอดเยี่ยมโดยศิลปินคู่หรือกลุ่ม ด้วย
== อ้างอิง ==
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2524
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2538
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2558
ซิงเกิลในสังกัดโคลัมเบียเรเคิดส์
ซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศนิวซีแลนด์
วันนั้น วันไหน หัวใจบรรเลง

วันนั้น วันไหน หัวใจบรรเลง  เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นแนวนาฏกรรมวีรคติในปี พ.ศ. 2565 อิงจากมังงะในปี พ.ศ. 2532 เรื่อง วันนั้น...วันไหน หัวใจจะเป็นสีชมพู ที่แต่งเรื่องและวาดภาพโดยอาโออิ ฮีรางิ ภาพยนตร์กำกับและเขียนบทโดย ยูอิจิโร ฮิรากาวะ จัดจำหน่ายร่วมโดย โซนี่พิคเจอร์สเอ็นเตอร์เทนเมนต์ และโชจิกุ นำแสดงโดย นานะ เซโนะ และโทริ มัตสึซากะ ภาพยนตร์ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ออกฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2565
ภาพยนตร์มีเนื้อเรื่องหลังจากเนื้อเรื่องในมังงะต้นฉบับ 10 ปี (เช่นเดียวกับภาพยนตร์อนิเมะดัดแปลงในปี พ.ศ. 2538) และนับเป็นภาพยนตร์คนแสดงเรื่องแรกที่ดัดแปลงจากมังงะเรื่องนี้
== เนื้อเรื่อง ==
ชิซึคุวัย 24 ปี ทิ้งความฝันในการเป็นนักเขียนนิยาย แต่ยังขยันทำงานที่บริษัทสำนักพิมพ์หนังสือเด็กในฐานะบรรณาธิการ อีกด้านหนึ่ง เซอิจิยังคงเดินตามความฝันของเขาในต่างประเทศ แม้ว่าระยะห่างระหว่างเขากับชิซึคุจะเพิ่มมากขึ้นก็ตาม
== นักแสดง ==
นานะ เซโนะ รับบทเป็น ซึกิชิมะ ชิซึคุ
* รูนะ ยาซูฮาระ รับบทเป็น ชิซึคุวัยเด็ก
โทริ มัตสึซากะ รับบทเป็น อามาซาวะ เซอิจิ
* สึบาซะ นากางาวะ รับบทเป็น เซอิจิวัยเด็ก
ริโอะ อูจิดะ รับบทเป็น ฮาราดะ ยูโกะ
* ซาระ ซูมิโตโมะ รับบทเป็น ยูโกะวัยเด็ก
ยูกิ ยามาดะ  แสดงเป็น ซึงิมูระ ทัตสึยะ
* โทวะ อารากิ พากย์เป็น ทัตสึยะวัยเด็ก
== การผลิต ==
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2563 มีการประกาศว่าภาพยนตร์คนแสดงดัดแปลงจากมังงะเรื่อง วันนั้น...วันไหน หัวใจจะเป็นสีชมพู ที่แต่งเรื่องและวาดภาพโดยอาโออิ ฮีรางิ กำลังอยู่ในระหว่างการสร้าง ยูอิจิโร ฮิรากาวะเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ โซนี่พิคเจอร์สเอ็นเตอร์เทนเมนต์และโชจิกุร่วมอำนวยการสร้างและจัดจำหน่าย นานะ เซโนะและโทริ มัตสึซากะ รับบทแสดงเป็นซึกิชิมะ ชิซึคุ และ อามาซาวะ เซอิจิตามลำดับ ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากภาพยนตร์อนิเมะดัดแปลงในปี พ.ศ. 2538 ที่ผลิตโดยสตูดิโอจิบลิ อาโออิ ฮีรางินักเขียนการ์ตูนเจ้าของผลงานมังงะต้นฉบับแสดงความรู้สึกขอบคุณและตื่นเต้นที่มีต่อภาพยนตร์คนแสดง ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565 ยูกิ ยามาดะ และ ริโอะ อูจิดะ ได้รับเลือกให้มารับบทเป็นซึงิมูระ ทัตสึยะ และฮาราดะ ยูโกะ ตามลำดับ ในขณะที่โทวะ อารากิ และ ซาระ ซูมิโตโมะ ได้มารับบทเป็นทั้งสองตัวละครในวัยเด็ก 
อัง วาตานาเบะ เป็นผู้แต่งเพลงประกอบภาพยนตร์ชื่อเพลงว่า "สึบาซะ โอะ คูดาไซ" 
== การฉาย ==
ภาพยนตร์เดิมมีกำหนดฉายในวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2563 แต่เลื่อนออกไปเป็นวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2565 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 
ภาพยนตร์ออกฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2565
== การตอบรับ ==
=== บ็อกซ์ออฟฟิศ ===
ภาพยนตร์เรื่องนี้เปิดตัวที่อันดับ 4 จาก 10 อันดับแรกของบ็อกซ์ออฟฟิศญี่ปุ่นในช่วงสุดสัปดาห์เปิดตัว
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศญี่ปุ่น
ภาพยนตร์ที่เลื่อนการฉายเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
ซน กี-จ็อง

ซน กี-จ็อง (손기정, ; ; 29 สิงหาคม ค.ศ. 1912 – 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2002) เป็นนักกีฬาโอลิมปิกและนักวิ่งทางไกล เขาเป็นชาวเกาหลีชาติพันธุ์ที่ได้รับเหรียญในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนคนแรก โดยได้รับเหรียญทองในกีฬามาราธอนที่โอลิมปิกฤดูร้อน 1936 เขาเป็นชาวเกาหลี แต่ต้องแข่งขันในฐานะผู้แทนประเทศญี่ปุ่น เพราะ ณ ขณะนั้น ประเทศเกาหลีตกอยู่ภายใต้อาณานิคมของญี่ปุ่น โดยใช้ชื่อญี่ปุ่น คิเต ซง ซนตั้งสถิติการแข่งขันมาราธอนโอลิมปิกใหม่ที่เวลา 2 ชั่วโมง 29 นาที 19.2 วินาที
เขาได้รับหมวกคอรินเทียนที่สร้างขึ้นเมื่อ 8 ปีก่อนคริสต์ศตวรรษ จากการชนะการแข่งขันมาราธอน อย่างไรก็ตาม คณะกรรมการโอลิมปิกสากลเชื่อว่า การมอบรางวัลอันทรงคุณค่าแก่เขาอาจละเมิดกฎนักกีฬาสมัครเล่น หมวกคอรินเทียนถูกวางไว้ที่พิพิธภัณฑ์รัฐเบอร์ลินเป็นระยะเวลา 50 ปี จากนั้นจึงส่งมอบแก่ซนใน ค.ศ. 1986 ซนบริจาคหมวกให้พิพิธภัณฑ์แห่งชาติเกาหลีซึ่งเป็นสมบัติแห่งชาติลำดับที่ 904 และสมบัติแห่งชาติเกาหลีจากตะวันตกเพียงหนึ่งเดียว ในการแข่งขันมาราธอน ซน กี-จ็อง ค.ศ. 2006 มีแผนที่จะมอบหมวกจำลองเป็นรางวัลแก่ผู้ชนะ แต่พวกเขาได้รับโอกาสเพียงแค่สวมมันเท่านั้น

ซนใช้ชีวิตที่เหลือจากอาชีพของเขาที่ประเทศเกาหลีใต้โดยฝึกสอนนักวิ่งที่มีชื่อเสียงอย่าง ซู ยุน-บ็อก ผู้ชนะการแข่งขันบอสตันมาราธอน ค.ศ. 1947 ฮัม กี-ย็อง ผู้ชนะการแข่งขันเดียวกันใน ค.ศ. 1950 และ ฮวัง ย็อง-โจ ผู้ชนะเหรียญทองการแข่งขันมาราธอนโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 ซึ่งซนเดินทางไปถึงบาร์เซโลนาเพื่อเข้าชมการแข่งขันของเขา ต่อมาซนเป็นประธานคณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาเกาหลี ที่โอลิมปิกฤดูร้อน 1988 ในกรุงโซล เขาได้รับเกียรติให้ถือเพลิงโอลิมปิกในสนามกีฬาระหว่างพิธีเปิดงาน
ซนเสียชีวิตเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022 ด้วยอายุ 90 ปี จากปอดบวม ร่างของเขาฝังอยู่ที่สุสานแห่งชาติแทจ็อง สวนสาธารณะรำลึก ซน กี-จ็อง ถูกสร้างขึ้นในโซลเพื่อให้เกียรติแก่เขา หลังการเสียชีวิต เขาได้รับเหรียญราชอิสริยาภรณ์กีฬาชั้นประถมาภรณ์ (Grand Cordon)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Profile on www.olympic.org
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2455
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2545
บุคคลจากชินอึยจู
นักกรีฑาชาวเกาหลี
นักกรีฑาชาวเกาหลีใต้
นักกรีฑาชาวญี่ปุ่น
นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติญี่ปุ่น
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเกาหลี
เสียชีวิตจากโรคปอดบวม
เอนูมาเอลิช

เอนูมาเอลิช (อักษรรูปลิ่มแอกแคด: , Enūma Eliš, Enuma Elish) เป็นมหากาพย์ที่เล่าถึงการกำเนิดจักรวาลของบาบิโลเนีย ถูกค้นพบในสภาพชิ้นส่วนโดยออสเตน เฮนรี เลอาร์ด นักโบราณคดีชาวอังกฤษจากซากหอสมุดอาชูร์บานิพัลที่เมืองนิเนเวห์ (เมืองโมซูล ประเทศอิรักปัจจุบัน) ในปี ค.ศ. 1849 ต่อมาจอร์จ สมิธ นักอัสซีเรียวิทยาชาวอังกฤษแปลและตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1876 คำว่า "เอนูมาเอลิช" เป็นวลีเปิดเรื่องหมายถึง "เมื่อบนสวรรค์..."
เอนูมาเอลิช มีเนื้อหาประมาณ 1 พันบาท บันทึกเป็นภาษาแอกแคดบนแผ่นดินเหนียว 7 แผ่น แต่ละแผ่นมีเนื้อหาระหว่าง 115–170 บาท จารด้วยอักษรรูปลิ่มซูเมอร์-แอกแคด ลักษณะไม่มีคำคล้องจองและฉันทลักษณ์ แต่เป็นสัมผัสคู่ที่อยู่ในบรรทัดเดียวกันและบางครั้งเป็นบทสี่บาท แม้ว่าจารึกแผ่นที่ 5 ส่วนใหญ่จะยังสูญหาย แต่นักวิชาการสามารถปะติดปะต่อเรื่องราวจน เอนูมาเอลิช มีเนื้อหาเกือบสมบูรณ์ มหากาพย์นี้เป็นหนึ่งในแหล่งข้อมูลสำคัญที่เปิดเผยโลกทัศน์ของบาบิโลเนีย จารึกทั้ง 7 แผ่นบรรยายถึงการกำเนิดเทพเจ้า สงครามระหว่างเทพที่จบลงด้วยชัยชนะของมาร์ดุก การก่อเกิดของจักรวาลและโลก การสร้างมนุษย์เพื่อรับใช้เหล่าทวยเทพและบทสรรเสริญมาร์ดุกขนาดยาว ยังไม่ทราบจุดประสงค์เดิมของ เอนูมาเอลิช แต่พบฉบับที่ใช้ในเทศกาลอะกิตูสมัยซิลูซิด มหากาพย์นี้ยังใช้ในการสร้างความชอบธรรมหรืออำนาจสูงสุดของบาบิโลเนียเหนือเมโสโปเตเมียทั้งหมด เอนูมาเอลิช ฉบับหลังมีการเปลี่ยนมาร์ดุกเป็นอัชชูร์ เทพเจ้าหลักของอัสซีเรีย
พบ เอนูมาเอลิช หลายฉบับจากบาบิโลนและอัสซีเรีย ฉบับที่พบที่หอสมุดอาชูร์บานิพัลมาจากสมัยศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล แต่องค์ประกอบเรื่องอาจย้อนไปไกลถึงสหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาลหรือรัชสมัยพระเจ้าฮัมมูราบีแห่งจักรวรรดิบาบิโลเนียเก่า (1900–1600 ปีก่อนคริสตกาล) ภาพประกอบจากเนื้อหาบางส่วนของ เอนูมาเอลิช มีอายุอย่างน้อยในยุคแคสไซต์ (ประมาณศตวรรษที่ 16–12 ก่อนคริสตกาล)
== อ้างอิง ==
มหากาพย์
บาบิโลเนีย
เฆาะดามิส

เฆาะดามิส (เบอร์เบอร์: ʕadémis; غدامس; Cidamus, Cydamus; Gadames) เป็นเมืองโอเอซิสของชนเบอร์เบอร์ในอำเภอนาลูต ภูมิภาคตริโปลิเตเนีย ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศลิเบีย
เฆาะดามิมีฉายาว่า 'ไข่มุกแห่งทะเลทราย' ที่อยู่ในโอเอซิส ถือเป็นหนึ่งในเมืองก่อนสะฮาราที่เก่าแก่ที่สุดและเป็นตัวอย่างสำคัญของที่อยู่อาศัยแบบดั้งเดิม สถาปัตยกรรมที่อยู่อาศัยแบ่งพื้นที่การใช้งานตามแนวตั้ง: ชั้นล่างใช้เก็บเสบียง ชั้นถัดมาสำหรับครอบครัว โดยตรอกซอกซอยที่ยื่นออกมาสร้างสิ่งที่เกือบเป็นเครือข่ายทางเดินใต้ดิน และชั้นบนเป็นระเบียงเปิดโล่งสำหรับผู้หญิง
==ภูมิอากาศ==
==อ้างอิง==
==อ่านเพิ่ม==
Lafi (Nora) "Ghadamès cité-oasis entre empire ottoman et colonisation"" in Federico Cresti (ed.), La Libia tra Mediterraneo e mondo islamico, Giuffrè, pp.&nbsp;55–70, 2006
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Falling Rain Genomics, Inc.: "Ghadamis, Libya"
Azzouz, Intisar (1980) "Ghadames, Libya" In Safran, Linda (ed) (1980) Places of Public Gathering in Islam: proceedings of seminar five in the series Architectural transformations in the Islamic world, held in Amman, Jordan, May 4–7 Aga Khan Award for Architecture, Philadelphia, ; photographs of Ghadames.
 
โอเอซิสในประเทศลิเบีย
แหล่งมรดกโลกในประเทศลิเบีย
ทัวเร็ก
การท่องเที่ยวในประเทศลิเบีย
อนิเมะในปี พ.ศ. 2559

เหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับ อนิเมะในปี พ.ศ. 2559
== รางวัล ==
รางวัลเซยูอวอดส์ครั้งที่ 10
== การเผยแพร่ ==
=== ภาพยนตร์ ===
รายชื่อภาพยนตร์อนิเมะที่เข้าฉายเปิดตัวในโรงภาพยนตร์ระหว่างวันที่ 1 มกราคม ถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2559
=== ซีรีส์โทรทัศน์ ===
รายชื่อซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่ออกอากาศเปิดตัวระหว่างวันที่ 1 มกราคมถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2559
=== ออริจินอลวิดีโอแอนิเมชัน/ออริจินอลเน็ตแอนิเมชัน ===
รายชื่อออริจินอลเน็ตแอนิเมชันและออริจินอลวิดีโอแอนิเมชันที่เผยแพร่เปิดตัวครั้งแรกระหว่างวันที่ 1 มกราคมถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2559
== ภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุด ==
ต่อไปนี้เปนรายชื่อภาพยนตร์อนิเมะในปี พ.ศ. 2559 ที่ทำรายได้สูงที่สุด 10 อันดับแรก
== อ้างอิง ==
อนิเมะตามปี
อำเภอฮูลูเปรัก

ฮูลูเปรัก (Hulu Perak) เป็นอำเภอในรัฐเประ ประเทศมาเลเซีย ถือเป็นอำเภอที่ใหญ่ที่สุดของรัฐ โดยทิศตะวันออกติดกับอำเภอในรัฐกลันตัน ทิศตะวันตกติดกับรัฐเกอดะฮ์ ทิศใต้ติดกับอำเภอกัวลากังซาร์ ส่วนทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดกับอำเภอลารุต มาตัง และเซอลามา และยังมีชายแดนติดกับอำเภอเบตงของประเทศไทย เมืองหลักและเมืองใหญ่สุดของอำเภอนี้คือเกอริก
จุดสูงสุดของอำเภอตั้งอยู่ที่ยอดเขาฮูลูติติปาซาในทิวเขาตีตีวังซาที่มีความสูง 1,533 เมตร ใกล้ชายแดนไทย/มาเลเซียกับทะเลสาบเตอเมิงโกร์
==เขตบริหาร==
อำเภอฮูลูเปรักแบ่งออกเป็น 10 ตำบลและ 3 สภาอำเภอ ดังนี้:
ในสภาอำเภอเปิงกาลันฮูลู
* เปิงกาลันฮูลู (กับกีลันอินตัน)
* เบอลูการ์เซอมัง
ในสภาอำเภอเกอริก
* เกอริก (กับกัวลารูอี)
* เบอลุม
* เกอเนอริง (กับลาวิน)
* เกอรูไน
* เตอเมิงโกร์ (กับเกาะบันดิง)
ในสภาอำเภอเลิงกง
* เลิงกง
* ดูเรียนปีปิต (กับตาซิกราบัน)
* เตอเมอลง (กับโกตาตัมปัน)
เทศบาลลเปิงกาลันฮูลูและเลิงกงเป็นตำบลปกครองตนเอง (daerah kecil)
== ประชากร ==
ข้อมูลข้างล่างนี้มาจากสำมะโน ค.ศ. 2010 ของสำนักงานสถิติมาเลเซีย
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Rancangan Tempatan Daerah Hulu Perak 2030 
ฮูลูเปรัก