pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
คาวานิชิแอร์คราฟท์คอมปะนี

บริษัทอากาศยาน คาวานิชิ แอร์คราฟท์ คอมปานี (Kawanichi Aircraft Company) (川西航空機) เป็นบริษัทผู้ผลิตเครื่องบินของญี่ปุ่น (Japanese Aircraft )ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ก่อตั้งขึ้นโดยกลุ่มแรงงานวิศวกรรมคาวานิชิ (Kawanishi Engineering Works) ในปี 1920 ในจังหวัดเฮียวโงะ (Hyōgo) ซึ่งเป็นผลพลอยได้จากกลุ่มบริษัทKawanishi ที่ได้รับทุนจากบริษัท นากาจิม่า แอร์คราฟ( Nakajima Aircraft )คาวานิชิได้สร้างเครื่องบินลำแรกของตนคือเครื่องคือคาวานิชิ เค1 (Kawanishi K-1 Mail-carry Aircraft) ในปี 1921 และยังได้ก่อตั้งสายการบิน Nippon Koku K.K (Japan Aviation Co. Ltd) ในปี 1923 ออกแบบและสร้างเครื่องบินหลายลำสำหรับใช้งานในสายการบิน รัฐบาลญี่ปุ่นได้บังคับให้ปิดกิจการ Nippon Koku ในปี 1929 แต่สุดท้ายกิจการก็ถูกโอนไปยังสายการบิน Nippon Koku Yuso K.K ที่รัฐบาลเป็นเจ้าของ (บริษัท ขนส่งทางอากาศของญี่ปุ่น จำกัด ) จากนั้นคาวานิชิก็แยกตัวออกจากอดีต Kawanishi Engineering Works สร้าง Kawanishi Kokuki KK ในปี 1928 และยึดเอาสินทรัพย์ทั้งหมดของกลุ่มแรงงานวิศวกรรมคาวานิชิไป ในขณะที่ทางคาวานิชิก็เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในถานะผู้สร้างเครื่องบินให้กับกองทัพ เช่น คาวานิชิ เอช6เค (Kawanishi H6K) และ เอช8เค (H8K) เครื่องบินทะเล N1K-J มีพื้นฐานมาจากเครื่องบินขับไล่ติดทุ่นลอยน้ำรุ่นคาวานิชิ เอ็น1เค1 (Kawanishi N1K1 floatplane) ถือเป็นหนึ่งในเครื่องบินดีที่สุดในช่วงสงคราม หลังจากความพ่ายแพ้ของญี่ปุ่น บริษัทได้ก่อตั้งใหม่ในฐานะ Shin Meiwa Industries (ภายหลังคือ ShinMaywa) และยังคงมีการผลิตเครื่องบินทะเลเช่น  PS-1 และ US-2.
==การผลิต==

เครื่องบินโจมตีพลีชีพ Kawanishi Baika
เครื่องบินติดทุ่นลอยน้ำ Kawanishi H3K
เครื่องติดทุ่นลอยน้ำ Kawanishi H6K
เครื่องบินติดทุ่นลอยน้ำ Kawanishi H8K
เครื่องบินสอดแนมติดทุ่นลอยน้ำ Kawanishi E7K
เครื่องบินสอดแนม,เครื่องบินติดทุ่นลอยน้ำลำเลียง Kawanishi E10K
เครื่องบินติดทุ่นลอยน้ำสอดแนม Kawanishi E11K
เครื่องบินติดทุ่นลอยน้ำสอดแนม Kawanishi E15K Shiun
เครื่องบินทะเลลำเลียง Kawanishi K-7 Transport Seaplane
เครื่องบินทะเลลำเลียง Kawanishi K-8 Transport Seaplane
เครื่องบินทำลายสถิติพิสัยไกล Kawanishi K-12 Sakura
เครื่องบินประจำเรือบรรทุกเครื่องบิน Kawanishi K-11
เครื่องบินทะเลพิสัยไกล Kawanishi K-200
เครื่องบินขับไล่ติดทุ่นลอยน้ำ Kawanishi N1K1 Kyofu
เครื่องบินขับไล่ คาวานิชิ เอ็น1เค
เครื่องบินขับไล่ Kawanishi N1K2-J
== อ้างอิง ==
=== Notes ===
=== Bibliography ===
Francillon, Ph.D., René J. Japanese Aircraft of the Pacific War. London: Putnam & Company Ltd., 1979. .
Green, William. War Planes of the Second World War: Volume Five, Flying Boats. London: Macdonald & Co.(Publishers) Ltd., 1962. .
Green, William. War Planes of the Second World War: Volume Six, Floatplanes. London: Macdonald & Co.(Publishers) Ltd., 1962.
Mikesh, Robert C. and Shorzoe Abe. Japanese Aircraft, 1910–1941. London: Putnam & Company Ltd., 1990. .
Richards, M.C. "Kawanishi 4-Motor Flying-Boats (H6K 'Mavis' and H8K 'Emily')". Aircraft in Profile Volume 11. Windsor, Berkshire, UK: Profile Publications Ltd., 1972.
 
บริษัทของญี่ปุ่น
ไอลี

อี เย-จิน (이예진) หรือชื่อในวงการคือ ไอลี เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงเคป็อปชาวเกาหลีใต้
==ประวัติ==
เธอเกิดเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 ที่รัฐโคโลราโด ประเทศสหรัฐ และเติบโตที่รัฐนิวเจอร์ซีย์ จบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมสก็อตแพลนแฟนวูล์ด และศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก ก่อนเธอเข้าสู่วงการบันเทิง เธอเคยทำช่องยูทูบได้แก่ "mzamyx3" และ "aileemusic" และเธอได้แสดงความสามารถของเธอทำให้นี่เป็นจุดเริ่มต้นสำคัญในวงการบันเทิง ทั้งนี้ เธอยังเคยเป็นศิลปินสังกัดมูโซเอนเตอร์เทนเมนท์ของสหรัฐอีกด้วย
==วงการบันเทิง==
เธอย้ายเข้าประเทศเกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2553 เพื่อเข้าสู่วงการบันเทิงจากการชักชวนจากลุงของเธอ และเธอได้เป็นศิลปินสังกัดวายเอ็มซีเอ็นเตอร์เทนเมนต์ เธอเริ่มออกผลงานเพลงแรกในวงการบันเทิงคือ "They Are Coming" โดยร่วมงานกับวีซัง เธอเริ่มมีชื่อเสียงในปี พ.ศ. 2555 จากเพลง "Heaven"
==ผลงาน==
===สตูดิโออัลบัม===
Vivid (2558)
Butterfly (2562)
==อ้างอิง==
นักร้องหญิงชาวเกาหลีใต้
นักแต่งเพลงชาวเกาหลีใต้
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2532
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
ศิลปินสังกัดวอร์เนอร์มิวสิกเจแปน
ผู้ชนะมามาอะวอดส์
ผู้ชนะเมลอนมิวสิกอะวอดส์
มานกิบัต

มานกิบัต (ฮินดี:मन की बात; พูดจากใจ) หรือ "รายการจากใจนายกรัฐมนตรี"  เป็นรายการวิทยุประจำเดือนซึ่งนายกรัฐมนตรีนเรนทระ โมที จะสื่อสารกับประชาชนเกี่ยวกับนโยบาย การพัฒนาประเทศ ตลอดจนประเด็นต่างๆ ของประเทศอินเดีย โดยรายการนี้ออกอากาศทุกวันอาทิตย์สุดท้ายของเดือน เวลา 11:00 น. ตามเวลามาตรฐานอินเดีย (หรือเวลา 12:30 น. ตามเวลาประเทศไทย) ทางสถานีวิทยุแห่งชาติอินเดีย (All India Radio) และแพร่ภาพคู่ขนานผ่านสถานีโทรทัศน์ในเครือของดอร์ดาร์ชาน ทั้ง ดีดี เนชั่นแนล (ช่องหลัก) และ ดีดี นิวส์ (ช่องข่าว) ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2557
== ความเป็นมา ==
== ความนิยมของรายการ ==
รายการได้รับความนิยมจากประชาชนที่ติตดามรับฟัง โดยจากการสำรวจในปี พ.ศ. 2557 ซึ่งเป็นปีแรกที่รายการเริ่มออกอากาศ พบว่า มีผู้ติตดามรับฟังจำนวนมากในเมืองใหญ่ โดยเฉพาะมุมไบ และ เจนไน  ซึ่งจากการสำรวจพบว่า 66.7% ติดตามรับฟังรายการนี้ และเห็นว่ารายการนี้ีมีเนื้อหาที่เป็นประโยชน์ต่อผู้ฟัง 
นอกจากนี้ยังถือเป็นแหล่งรายได้ของสถานีวิทยุแห่งชาติอินเดียด้วย เนื่องจากโดยปกติ อัตราค่าโฆษณาในรายการจะอยู่ที่  500-1500 รูปี (ประมาณ 200-600 บาท)  แต่อัตราค่าโฆษณาในช่วงเวลาของรายการมานกิบัต จะอยู่ที่ 2 แสนรูปี (ประมาณ 85,000 บาท) 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูล ==
รายการย้อนหลัง 
รายการวิทยุอินเดีย
ตำบลบ้านบ่อ

บ้านบ่อ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร อยู่ห่างจากที่ตั้งอำเภอสมุทรสาครไปทางทิศตะวันตกประมาณ 11 กิโลเมตร
== ประวัติ ==
เดิมบ้านบ่อมีฐานะเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสมุทรสาคร เรียกว่า อำเภอบางโทรัด ซึ่งตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านบ่อ ต่อมาได้เปลี่ยนแปลงชื่ออำเภอบางโทรัด แขวงเมืองสมุทรสาคร เป็น อำเภอบ้านบ่อ ตามชื่อตำบลที่ตั้งที่ว่าการอำเภอ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2446 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 11 ตุลาคม ปีเดียวกัน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2468 อำเภอบ้านบ่อซึ่งตั้งอยู่บริเวณหมู่บ้านบ่อ เป็นตำบลลับ การไปมาค้าขายของราษฎรได้อยู่ที่คลองดำเนินสะดวก ตำบลบ้านแพ้ว ซึ่งเป็นตำบลสำคัญยิ่งกว่า และทั้งตำบลบ้านบ่อกับตำบลใกล้เคียงไปมากับอำเภอเมืองสมุทรสาครสะดวก สามารถไปกลับทางรถไฟในวันเดียว จึงย้ายอำเภอบ้านบ่อไปตั้งที่ตำบลบ้านแพ้ว และให้รวมท้องที่ตำบลดอนไผ่ ตำบลบ้านแพ้ว ตำบลเจ็ดริ้ว ตำบลคลองตันจากอำเภอสามพราน ตำบลอำแพงจากอำเภอเมืองสมุทรสาคร ตำบลดำเนินสะดวกจากอำเภอกระทุ่มแบน ตำบลโรงเข้และตำบลหลักสามจากอำเภอบ้านบ่อตั้งเป็นอำเภอใหม่ และตั้งที่ว่าการอำเภอที่ตำบลบ้านแพ้ว เรียกว่า "อำเภอบ้านแพ้ว" ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2468 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน ส่วนอำเภอบ้านบ่อเก่าซึ่งตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านบ่อ ให้รวมท้องที่ตำบลบ้านบ่อ ตำบลบางกระเจ้า ตำบลบางโทรัด ตำบลกาหลง และตำบลนาโคก ตั้งเป็นกิ่งอำเภอ เรียกว่า กิ่งอำเภอบ้านบ่อ ขึ้นกับอำเภอเมืองสมุทรสาคร
ต่อมาเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2469 สมุหเทศาภิบาลสำเร็จราชการมณฑลนครไชยศรีได้ไปตรวจราชการ พบว่ากิ่งอำเภอบ้านบ่อแผนกงานมีน้อย จึงให้รวมแผนกมหาดไทยและแผนกอัยการเข้าด้วยกันกับอำเภอเมืองสมุทรสาคร ส่วนกิ่งอำเภอบ้านบ่อให้มีเจ้าพนักงานสรรพากร 2 คน ตั้งด่านเก็บภาษีเท่านั้น และในวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2470 ก็ให้ยุบรวมกิ่งอำเภอบ้านบ่อเข้ากับอำเภอเมืองสมุทรสาคร
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
ตำบลบ้านบ่อมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลชัยมงคล
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบางกระเจ้า
ทิศใต้ ติดต่อกับจดอ่าวไทย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลบางโทรัด
== ประชากร ==
ตำบลบ้านบ่อมีจำนวนประชากร 8,724 คน แบ่งเป็นชาย 4,219 คน หญิง 4,505 คน (ปี 2562)
== อ้างอิง ==
บ้านบ่อ
บ้านบ่อ
อำเภอเมืองสมุทรสาคร
ไฮเนอเกิน (บริษัท)

บริษัทไฮเนอเกินจำกัด (Heineken N.V.) เป็นบริษัทผลิตเบียร์สัญชาติดัตช์ ก่อตั้งขึ้นโดยเคราร์ด อาดรียาน ไฮเนอเกิน ชาวดัตช์ที่กรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์เมื่อปี ค.ศ. 1864 เป็นเจ้าของโรงเบียร์กว่า 165 แห่งใน 70 ประเทศทั่วโลกในปี ค.ศ. 2017 ผลิตเบียร์และจัดจำหน่ายเบียร์และไซเดอร์กว่า 250 ประเภท มีพนักงานราว 73,000 คน
ในปี ค.ศ. 2015 บริษัทผลิตเบียร์กว่า 18,830 ล้านลิตรทำรายได้ทั่วโลกราว 20,511 พันล้านยูโร ถือเป็นบริษัทผู้ผลิตเบียร์รายใหญ่ที่สุดของยุโรปและเป็นบริษัทเบียร์ยักษ์ใหญ่ของโลกในด้านปริมาณการผลิต โรงเบียร์ของไฮเนอเกินตั้งอยู่ที่เมืองซูเตอร์เวาเดอในจังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์ เซร์โทเคนบอสในจังหวัดนอร์ทบราบรันต์ และไวล์เรอในจังหวัดลิมบูร์กของเนเธอร์แลนด์ ขณะที่โรงเบียร์ต้นกำเนิดในกรุงอัมสเตอร์ดัมนั้นปิดตัวลงไปในแล้วในปี ค.ศ. 1988 และเปิดเป็นพิพิธภัณฑ์ให้นักท่องเที่ยวได้เยี่ยมชม
== ประวัติ ==
=== เคราร์ด อาดรียาน ไฮเนอเกิน ===
บริษัทไฮเนอเกิน ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1864 เมื่อเคราร์ด อาดรียาน ไฮเนอเกิน วัย 22 ปีซื้อโรงเบียร์ที่มีชื่อว่า เดอ โฮยแบร์ก (แปลว่า กองหญ้าแห้ง) ในกรุงอัมสเตอร์ดัม ต่อมามีการใช้ยีสต์หมักนอนก้นมาใช้ในกระบวนการหมักเบียร์ในปี ค.ศ. 1869 และเปลี่ยนชื่อโรงเบียร์เป็น สมาคมโรงเบียร์ไฮเนอเกิน (Heineken's Bierbrouwerij Maatschappij หรือ HBM) เมือปี ค.ศ. 1873 แล้วเปิดโรงเบียร์แห่งที่สองที่รอตเตอร์ดามในปีถัดมา จากนั้นเมื่อปี ค.ศ. 1886 ดร.เอลิยง นักเรียนของหลุยส์ ปาสเตอร์ นักเคมีชาวฝรั่งเศสได้พัฒนายีสต์สายพันธุ์ใหม่ชื่อ ไฮเนเคิน A-ยีสต์ ขึ้นที่ห้องวิจัยไฮเนอเกิน ทำให้เบียร์มีลักษณะเฉพาะที่เป็นที่นิยม ยีสต์ชนิดนี้ยังถูกใช้เป็นส่วนผสมของเบียร์ไฮเนอเกินจนถึงปัจจุบัน
=== เฮนรี ปิแอร์ ไฮเนอเกิน ===
ต่อมา เฮนรี ปิแอร์ ไฮเนอเกิน บุตรชายของผู้ก่อตั้งเข้าบริหารบริษัทในช่วง ค.ศ. 1917 ถึง 1940 ในช่วงนี้ ไฮเนอเกินได้พัฒนาเทคนิคให้สามารถคงคุณภาพของเบียร์ไว้ได้แม้จะผลิตในปริมาณมาก
หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง บริษัทหันมาเน้นการผลิตเพื่อการส่งออกมากขึ้น ไฮเนอเกินเป็นบริษัทแรกที่ส่งออกเบียร์ไปสู่นิวยอร์กเพียงช่วงเวลาสามวันหลังการยกเลิกกฎหมายห้ามจำหน่ายเบียร์ในสหรัฐอเมริกา นับจากวันนั้น ไฮเนอเกินยังคงเป็นบริษัทเบียร์ต่างประเทศที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา
=== อัลเฟรด เฮนรี ไฮเนอเกิน ===
ต่อมา อัลเฟรด เฮนรี ไฮเนอเกิน บุตรชายของเฮนรี ปิแอร์ ไฮเนอเกิน เข้ารับช่วงบริหารต่อในปี ค.ศ. 1940 ถึง 1971ในตำแหน่งประธานของบอร์ดบริหาร อัลเฟรดเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการขยายกิจการของไฮเนอเกินไปสู่ตลาดโลก และยังคงทำงานกับบริษัทจนสิ้นวาระสุดท้ายของชีวิตในปี ค.ศ. 2002
ในยุคนี้ ไฮเนอเกินเข้าซื้อหุ้นจากบริษัทเบียร์คู่แข่งและทยอยปิดกิจการบริษัทเหล่านั้นไปโดยเฉพาะโรงเบียร์ขนาดเล็ก จากนั้นได้ควบรวมกิจการกับเบียร์อัมสเติล (Amstel) ในปี ค.ศ. 1975 และเปิดโรงเบียร์ใหม่ที่ซูเตอร์เวาเดอ โรงเบียร์ของอัมสเติลถูกปิดไปในปี ค.ศ. 1980 และย้ายฐานการผลิตไปที่ซูเตอร์เวาเดอและเซร์โทเคนบอส
=== ปัจจุบัน ===
ไฮเนอเกินยังคงเดินหน้าซื้อและควบรวมกิจการของบริษัทเบียร์ข้ามชาติในอีกหลายทวีป จนปัจจุบัน เป็นเจ้าของโรงเบียร์กว่า 165 แห่งใน 70 ประเทศ โดยในประเทศไทยนั้นมี บริษัทไทยเอเชียแปซิฟิกบริวเวอรี เป็นผู้ผลิตและจัดจำหน่าย
== อ้างอิง ==
บริษัทของเนเธอร์แลนด์
บริษัทจดทะเบียนในยูโรเน็กซต์
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2406
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สุมาหอง

สุมาหอง (司馬防/司馬芳; 692-762) หรือ ซือหม่า ฝาง ในภาษาจีนกลาง เป็นขุนนางที่อาศัยอยู่ในสมัย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ของจีน ซึ่งบุตรชายคนที่ 2 ของเขา, สุมาอี้ เป็นบรรพบุรุษของผู้ปกครองตระกูลสุมาแห่ง ราชวงศ์จิ้น ของจีน
== ชีวิต ==
บ้านเกิดของสุมาหองอยู่ที่ อำเภอเวิน (溫縣) (ปัจจุบันคือ อำเภอเวิน มณฑลเหอหนาน) เขาเป็นบุตรชายของ Sima Jun (司馬儁) ซึ่งรับราชการเป็นเจ้าเมืองอิ๋งชวนระหว่างยุค ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก.
สุมาหองเริ่มต้นรับราชการในตำแหน่งขุนนางเล็ก ๆ ในบ้านเกิด. ภายหลังเขาไต่เต้าจนกลายเป็นเจ้าเมือง ลกเอี๋ยง และข้าหลวงแห่งอิ๋งเจ้าภายใต้ราชสำนักฮั่น. ในวัยชราของเขา เขากลับเข้ารับราชการในตำแหน่งผู้บัญชาการทหารม้า. เขามีความสุขกับการอ่านประวัติของขุนนางผู้มีชื่อเสียงในหนังสือ Book of Han และสามารถท่องได้ถึง 100,000 สกุลจากหนังสือเล่มนี้. เขาถึงแก่กรรมเมื่ออายุได้ 71 ปี ใน พ.ศ. 762.
ในฤดูใบไม้ผลิของ พ.ศ. 785 ระหว่าง ยุคสามก๊ก โจฮอง จักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่ง วุยก๊ก ได้ปูนบำเหน็จย้อนหลังให้กับสุมาหองโดยได้พระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "Marquis Cheng of Wuyang".
=== ความสัมพันธ์กับโจโฉ ===
ใน Cao Man Zhuan (曹瞞傳) ซึ่งเป็นชีวประวัติอย่างไม่เป็นทางการของ โจโฉ ได้อ้างถึงสุมาหองเมื่อครั้งรับราชการเป็นขุนนางที่ปรึกษาในกรมราชเลขาธิการว่าเป็นผู้เสนอชื่อโจโฉให้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการเขตภาคเหนือใน ลกเอี๋ยง. ขณะเดียวกันในหนังสือ Sithisu Shixu (四體書勢序) กล่าวว่าโจโฉถูกเสนอชื่อโดย เหลียงหู.
== อ้างอิง ==
ขุนนางจีน
บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่น
บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
สถานีรถไฟนิเซโกะ

สถานีรถไฟนิเซโกะ (Niseko Station; ) เป็นสถานีรถไฟในเส้นทางรถไฟสายหลักฮาโกดาเตะ ตั้งอยู่ที่เมืองนิเซโกะ จังหวัดฮกไกโด รหัสประจำสถานีคือ S25
==ลำดับสถานี==
== อ้างอิง ==
สถานีรถไฟในจังหวัดฮกไกโด
ซือหมา หล่าง

ซือหมา หล่าง  (司馬朗, 714-760) ชื่อรอง ปั๋วต๋า เป็นขุนนางซึ่งอาศัยอยู่ในปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ของจีน เป็นบุตรคนโตในบรรดาบุตรชายทั้งแปดของ สุมาหอง ขุนนางผู้ใหญ่ระหว่างรัชสมัยของ พระเจ้าเลนเต้ เขาถูกอธิบายว่าเป็นชายร่างสูงใหญ่ (ประมาณ 1.91 เมตร) ในปี ค.ศ. 189 เมื่อขุนศึก ตั๋งโต๊ะ เข้าควบคุมราชสำนักฮั่น ซือหมา หล่างหนีไปพร้อมกับครอบครัวและเดินทางกลับบ้านเกิด
ต่อมาในปี ค.ศ. 202 ซือหมา หล่างกลับเข้ารับราชการและเข้ารับราชการในราชสำนัก จากนั้นอยู่ภายใต้การควบคุมของขุนศึกโจโฉ
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อจู้).
ขุนนางจีน
บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่น
บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
แซสคาทูน

แซสคาทูน (Saskatoon) เป็นเมืองใหญ่ที่สุดของรัฐซัสแคตเชวัน ประเทศแคนาดา เมืองมีแม่น้ำเซาท์ซัสแคตเชวันไหลผ่าน ตั้งอยู่ช่วงกลางของรัฐ เป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมและเศรษฐกิจตอนกลางของรัฐซัสแคตเชวันตั้งแต่ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1882
จากการสำรวจสำมะโนประชากรแคนาดาเมื่อปี ค.ศ. 2016 เมืองมีประชากร 246,376 คน ขณะที่เขตมหานครมีประชากร 295,095 คน เป็นเขตมหานครใหญ่เป็นอันดับ 17 ของประเทศ ข้อมูลประชากรเมื่อเดือนกรกฎาคม 2018 มีประชากร 278,500 คน ขณะที่ข้อมูลโดยประมาณของปี 2009 มีประชากร 330,674 คน
ชื่อเมือง แซสคาทูน ตั้งชื่อตาม แซสคาทูนเบอรรี เป็นพืชท้องถิ่น และเป็นชื่อจาก ภาษาครี ว่า misâskwatômina
==อ้างอิง==
เมืองในประเทศแคนาดา
เอริช เฮิพเนอร์

พลเอกอาวุโส เอริช เฮิพเนอร์ (Erich Hoepner) เป็นนายทหารบกและเป็นนายพลเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นบุคคลสำคัญต่อสาขาเครื่องกลทหารและสงครามยานเกราะในช่วงต้น
เฮิพเนอร์เป็นผู้บัญชาการกองทัพน้อยที่ 16 ในการบุกครองโปแลนด์และยุทธการที่ฝรั่งเศส และต่อมาได้เป็นผู้บัญชาการกลุ่มยานเกราะที่ 4 ในปฏิบัติการบาร์บาร็อสซาเพื่อรุกรานสหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1941 หน่วยทหารในบัญชาของเขาทำงานอย่างใกล้ชิดร่วมกับหน่วยไอน์ซัทซ์กรุพเพินเพื่อปฏิบัติคำสั่งคอมมิสซาร์ (Kommissarbefehl) ซึ่งสั่งการให้ทหารเยอรมันสามารถประหารผู้ตรวจการทางการเมืองของกองทัพแดงทันทีเมื่อจับกุมตัวได้ กลุ่มยานเกราะของเฮิพเนอร์พร้อมกลุ่มยานเกราะที่ 3 ได้เป็นหน่วยรุกนำไปยังกรุงมอสโกในปฏิบัติการไต้ฝุ่น แต่ก็ไม่สามารถยึดเมืองหลวงของโซเวียตได้
ค.ศ. 1942 หน่วยทหารของเฮิพเนอร์ประจำอยู่ในรัสเซียนานเกินไปแล้ว จึงได้ขออนุญาตถอนทัพจากผู้บัญชาการกลุ่มทัพกลางคนใหม่–จอมพลกึนเทอร์ ฟ็อน คลูเกอ จอมพลคลูเกอร์ขอนำเรื่องนี้ไปปรึกษากับฮิตเลอร์เสียก่อน อย่างไรก็ตาม เฮิพเนอร์รู้ว่าฮิตเลอร์คงไม่ยอมจึงชิงถอนทัพก่อนทราบผล ฮิตเลอร์โกรธเฮิพเนอร์มากจึงสั่งปลดเขาจากกองทัพ ริบเงินบำนาญ และสิทธิ์การประดับเครื่องยศและเหรียญตราทั้งหมด เฮิพเนอร์จึงฟ้องร้องเป็นคดีความต่อศาลและชนะคดี ต่อมาเฮิพเนอร์เข้าไปมีส่วนร่วมในแผนลับ 20 กรกฎาเพื่อล้มรัฐบาลฮิตเลอร์ และถูกพิพากษาประหารชีวิตในปี 1944
==อ้างอิง==
ทหารชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
ทหารชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง
พลเอกอาวุโสชาวเยอรมัน
ผู้ร่วมก่อการในแผนลับ 20 กรกฎาคม ที่ถูกประหารชีวิต
บุคคลจากแฟรงก์เฟิร์ต
มาเก๊าในพาราลิมปิก

มาเก๊า เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกครั้งแรกในพาราลิมปิกฤดูร้อน 1988 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมพาราลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา แต่ไม่เคยเข้าร่วมในกีฬาพาราลิมปิกฤดูหนาว คณะกรรมการพาราลิมปิกมาเก๊าก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2522 ทำหน้าที่ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ MAC
นับตั้งแต่มาเก๊าส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันพาราลิมปิกครั้งแรก นักกีฬามาเก๊าไม่เคยได้รับเหรียญรางวัล
มาเก๊าเป็นดินแดนที่เล็กที่สุดที่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิก 
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อผู้เชิญธงชาติมาเก๊าในพาราลิมปิก
 
มาเก๊า
นักกีฬาพาราลิมปิกทีมชาติมาเก๊า
หมู่เกาะแฟโรในพาราลิมปิก

หมู่เกาะแฟโร เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกครั้งแรกในพาราลิมปิกฤดูร้อน 1984 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมพาราลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา แต่ไม่เคยเข้าร่วมในกีฬาพาราลิมปิกฤดูหนาว
หมู่เกาะแฟโรมีคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติและคณะกรรมการโอลิมลิมปิกแห่งชาติเป็นของตนเอง  ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2523 ทำหน้าที่ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ FRO แต่เป็นหนึ่งในสองดินแดน (กับมาเก๊า) ที่แข่งขันกีฬาพาราลิมปิก แต่ไม่ได้แข่งกีฬาโอลิมปิก นักกีฬาแฟโรจะแข่งขันกีฬาโอลิมปิกในฐานะตัวแทนของประเทศเดนมาร์ก
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อผู้เชิญธงชาติหมู่เกาะแฟโรในพาราลิมปิก
 
หมู่เกาะแฟโร
นักกีฬาพาราลิมปิกทีมชาติหมู่เกาะแฟโร
ประเทศลักเซมเบิร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศลักเซมเบิร์ก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติลักเซมเบิร์กได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 10 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 5 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
== นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา ==
== กรีฑา ==
ผลการแข่งขัน 
{|class=wikitable style="font-size:90%"
|-
!rowspan="2"|นักกีฬา
!rowspan="2"|รายการ
!colspan="2"|ฮีท
!colspan="2"|รองฯ
!colspan="2"|ชิงชนะเลิศ
|-style="font-size:95%"
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
|-align=center
|align=left|Charles Grethen
|align=left|Men's 800 m
|1:48.93
|5
|colspan=4|Did not advance
|-align=center
|align=left|Charline Mathias
|align=left|Women's 800 m
|2:09.30
|8
|colspan=4|Did not advance
|}
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศลักเซมเบิร์กในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
== อ้างอิง ==
ลักเซมเบิร์ก
สาธารณรัฐมาซิโดเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศมาซิโดเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมาซิโดเนียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 6 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
== นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา ==
== กรีฑา ==
ผลการแข่งขัน 
{|class=wikitable style="font-size:90%"
|-
!rowspan="2"|นักกีฬา
!rowspan="2"|รายการ
!colspan="2"|ฮีท
!colspan="2"|ก่อนรองฯ
!colspan="2"|รองฯ
!colspan="2"|ชิงชนะเลิศ
|-style="font-size:95%"
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
|-align=center
|align=left|Riste Pandev
|align=left|Men's 100 m
|10.72
|1 Q
|10.71
|9
|colspan=4|Did not advance
|-align=center
|align=left|Drita Islami
|align=left|Women's 400 m hurdles
|1:01.18
|7
|colspan=2 
|colspan=4|Did not advance
|}
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศมาซิโดเนียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
== อ้างอิง ==
มาซิโดเนีย
ประเทศมาดากัสการ์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศมาดากัสการ์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมาดากัสการ์ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 6 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
== นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา ==
== กรีฑา ==
ผลการแข่งขัน 
{|class=wikitable style="font-size:90%"
|-
!rowspan="2"|นักกีฬา
!rowspan="2"|รายการ
!colspan="2"|ฮีท
!colspan="2"|รองฯ
!colspan="2"|ชิงชนะเลิศ
|-style="font-size:95%"
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
|-align=center
|align=left|Ali Kame
|align=left|Men's 110 m hurdles
|colspan=2|
|colspan=4|Did not advance
|-align=center
|align=left|Eliane Saholinirina
|align=left|Women's 3000 m steeplechase
|9:45.92
|11
|colspan=2 
|colspan="2"|Did not advance
|}
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศมาดากัสการ์ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
== อ้างอิง ==
มาดากัสการ์
ประเทศมาลาวีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศมาลาวี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมาลาวีได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 5 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
== นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา ==
== กรีฑา ==
ผลการแข่งขัน 
{|class=wikitable style="font-size:90%"
|-
!rowspan="2"|นักกีฬา
!rowspan="2"|รายการ
!colspan="2"|ฮีท
!colspan="2"|ชิงชนะเลิศ
|-style="font-size:95%"
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
|-align=center
|align=left|Kefasi Chitsala
|align=left|Men's 5000 m
|14:52.89
|23
|colspan=2|Did not advance
|-align=center
|align=left|Tereza Master
|align=left|Women's marathon
|colspan=2 
|2:48:34
|98
|}
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศมาลาวีในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
== อ้างอิง ==
มาลาวี
ประเทศมาเลเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศมาเลเซีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมาเลเซียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 32 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 10 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
== นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา ==
== กรีฑา ==
ผลการแข่งขัน 
{|class=wikitable style="font-size:90%"
|-
!rowspan="2"|นักกีฬา
!rowspan="2"|รายการ
!colspan="2"|คัดเลือก
!colspan="2"|ชิงชนะเลิศ
|-style="font-size:95%"
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
|-align=center
|align=left|Nauraj Singh Randhawa
|align=left|High jump
|2.26
|18
|colspan=2|ไม่ผ่าน
|}
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศมาเลเซียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
== อ้างอิง ==
มาเลเซีย
ประเทศมัลดีฟส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศมัลดีฟส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมัลดีฟส์ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 4 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 2 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
== นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา ==
== กรีฑา ==
ผลการแข่งขัน 
{|class=wikitable style="font-size:90%"
|-
!rowspan="2"|นักกีฬา
!rowspan="2"|รายการ
!colspan="2"|ฮีท
!colspan="2"|ก่อนรองฯ
!colspan="2"|รองฯ
!colspan="2"|ชิงชนะเลิศ
|-style="font-size:95%"
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
|- align=center
|align=left|Hassan Saaid
|align=left|Men's 100&nbsp;m
|10.43
|1 Q
|10.47
|8
|colspan=4|Did not advance
|- align=center
|align=left|Afa Ismail
|align=left|Women's 200&nbsp;m
|24.96 NR
|8
|colspan=2 
|colspan=4|Did not advance
|}
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศมัลดีฟส์ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
== อ้างอิง ==
มัลดีฟส์
ประเทศมาลีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศมาลี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมาลีได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 6 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
== นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา ==
== กรีฑา ==
ผลการแข่งขัน 
{|class=wikitable style="font-size:90%"
|-
!rowspan="2"|นักกีฬา
!rowspan="2"|รายการ
!colspan="2"|คัดเลือก
!colspan="2"|ชิงชนะเลิศ
|-style="font-size:95%"
!ระยะทาง
!อันดับ
!ระยะทาง
!อันดับ
|-align=center
|align=left|Mamadou Chérif Dia
|align=left|Triple jump
|16.47
|24
|colspan=2|ไม่ผ่าน
|}
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศมาลีในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
== อ้างอิง ==
มาลี
ประเทศมอลตาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศมอลตา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมอลตาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 7 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
== นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา ==
== กรีฑา ==
ผลการแข่งขัน 
{|class=wikitable style="font-size:90%"
|-
!rowspan="2"|นักกีฬา
!rowspan="2"|รายการ
!colspan="2"|ฮีท
!colspan="2"|ก่อนรองฯ
!colspan="2"|รองฯ
!colspan="2"|ชิงชนะเลิศ
|-style="font-size:95%"
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
|-align=center
|align=left|Luke Bezzina
|align=left|Men's 100 m
|11.04
|3
|colspan=6|Did not advance
|-align=center
|align=left|Charlotte Wingfield
|align=left|Women's 100 m
|11.86
|1 Q
|11.90
|8
|colspan=4|Did not advance
|}
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศมอลตาในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
== อ้างอิง ==
มอลตา
สาธารณรัฐหมู่เกาะมาร์แชลล์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศหมู่เกาะมาร์แชลล์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติหมู่เกาะมาร์แชลล์ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 5 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
== นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา ==
== กรีฑา ==
ผลการแข่งขัน 
{|class=wikitable style="font-size:90%"
|-
!rowspan="2"|นักกีฬา
!rowspan="2"|รายการ
!colspan="2"|ฮีท
!colspan="2"|ก่อนรองฯ
!colspan="2"|รองฯ
!colspan="2"|ชิงชนะเลิศ
|-style="font-size:95%"
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
|-align=center
|align=left|Richson Simeon
|align=left|Men's 100 m
|11.81
|8
|colspan=6|Did not advance
|-align=center
|align=left|Mariana Cress
|align=left|Women's 100 m
|13.20
|6
|colspan=6|Did not advance
|}
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศหมู่เกาะมาร์แชลล์ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
== อ้างอิง ==
หมู่เกาะมาร์แชลล์