pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
กีฬาฟุตบอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 – รอบคัดเลือก

การแข่งขันกีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันฟุตบอลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ณ กรุงมอสโก สหภาพโซเวียต โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 16 ทีม แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 1 ทีม การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่
== การคัดเลือก ==
== อ้างอิง ==
ฟุตบอล
1980
กีฬาฟุตบอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 – รอบคัดเลือก

การแข่งขันกีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันฟุตบอลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ณ เมืองมอนทรีออล ประเทศแคนาดา โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 16 ทีม แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 1 ทีม การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่
== การคัดเลือก ==
== อ้างอิง ==
ฟุตบอล
1976
กีฬาฟุตบอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 – รอบคัดเลือก

การแข่งขันกีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันฟุตบอลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 ณ เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 16 ทีม แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 1 ทีม การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่
== การคัดเลือก ==
== อ้างอิง ==
ฟุตบอล
1972
กีฬาฟุตบอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 – รอบคัดเลือก

การแข่งขันกีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันฟุตบอลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 ณ กรุงเม็กซิโกซิตี้ ประเทศเม็กซิโก โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 16 ทีม แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 1 ทีม การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่
== การคัดเลือก ==
== อ้างอิง ==
ฟุตบอล
1968
กีฬาฟุตบอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 – รอบคัดเลือก

การแข่งขันกีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันฟุตบอลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 16 ทีม แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 1 ทีม การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่
== การคัดเลือก ==
== อ้างอิง ==
ฟุตบอล
1964
กีฬาฟุตบอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 – รอบคัดเลือก

การแข่งขันกีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันฟุตบอลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 ณ กรุงโรม ประเทศอิตาลี โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 16 ทีม แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 1 ทีม การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่
== การคัดเลือก ==
== อ้างอิง ==
ฟุตบอล
1960
กีฬาฟุตบอลสมาคมในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 – รอบคัดเลือก

การแข่งขันกีฬาฟุตบอลสมาคมในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันฟุตบอลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 ณ เมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 16 ทีม แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 1 ทีม การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่
== การคัดเลือก ==
== อ้างอิง ==
ฟุตบอล
1956
อีนีอิด

อีนีอิด (Aeneid, Aeneis) เป็นบทกวีมหากาพย์ภาษาละตินที่เขียนโดยเวอร์จิล ระหว่าง 29–19 ปีก่อนคริสตกาล บอกเล่าเรื่องราวของอีเนียส เจ้าชายแห่งกรุงทรอยผู้เดินทางลี้ภัยไปยังดินแดนอิตาลีและกลายเป็นบรรพบุรุษของชาวโรมัน เวอร์จิลประพันธ์มหากาพย์นี้ขึ้นในช่วงเวลาที่สังคมการเมืองโรมันผันผวนจากสงครามครั้งสุดท้ายของสาธารณรัฐโรมัน และตั้งใจให้เป็นตำนานการถือกำเนิดและมหากาพย์ประจำชนชาติโรมัน แต่เมื่อเวอร์จิลเสียชีวิตเมื่อ 19 ปีก่อนคริสตกาล เขายังประพันธ์ อีนีอิด ไม่เสร็จสมบูรณ์ดีและสั่งเสียให้เผาต้นฉบับทิ้ง อย่างไรก็ตาม จักรพรรดิเอากุสตุสมีรับสั่งให้ตีพิมพ์มหากาพย์นี้โดยให้มีการแก้ไขให้น้อยที่สุด จึงมีนักวิชาการบางส่วนเสนอว่าจักรพรรดิเอากุสตุสอาจใช้มหากาพย์นี้ในการเสริมสร้าง "ความยิ่งใหญ่ของโรม" ในรัชกาลของพระองค์ และสร้างความชอบธรรมในการปกครองให้แก่ราชวงศ์ยูลิอุส-เกลาดิอุส
บทกวี อีนีอิด ประพันธ์ด้วยฉันทลักษณ์มาตราหกคณะแด็กทิล (dactylic hexameter) มีความยาวทั้งสิ้น 9,896 บาท สามารถแบ่งออกได้เป็น 12 บท โดย 6 บทแรกมีเนื้อหาเกี่ยวกับการเดินทางของอีเนียสจากกรุงทรอยไปยังอิตาลี ส่วน 6 บทหลังเป็นเรื่องราวชัยชนะของอีเนียสเหนือชาวละติน อันเป็นกลุ่มชนดั้งเดิมที่อาศัยอยู่ที่กรุงโรม มีการยอมรับกันโดยทั่วไปว่าการแบ่งเนื้อหาเช่นนี้เป็นความพยายามของเวอร์จิลในการทำให้ อีนีอิด มีความทัดเทียมกับสองมหากาพย์ของโฮเมอร์ คือมีการเดินทางร่อนเร่แบบ โอดิสซีย์ และการสู้รบแบบ อีเลียด เรื่องราวของ อีนีอิด เริ่มตอนกลางเรื่องแบบเดียวกับโฮเมอร์เมื่ออีเนียสนำกองเรือทรอยเดินทางไปที่ดินแดนอิตาลีตามคำทำนายที่ได้รับ แต่ระหว่างทางถูกเทพเจ้าขัดขวางจนต้องหลบเข้าฝั่งแอฟริกาและพบกับราชินีไดโดแห่งคาร์เธจ ซึ่งอีเนียสได้เล่าเหตุการณ์ให้พระนางฟังว่าเมืองของตนถูกชาวกรีกตีแตกจึงต้องอพยพผู้คนเดินทางระหกระเหินไปตามเมืองในเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออกก่อนจะมาขึ้นฝั่งที่นี่ ระหว่างที่อาศัยอยู่ที่คาร์เธจ อีเนียสและไดโดตกหลุมรักกัน แต่เทพเจ้ามาเตือนอีเนียสถึงคำทำนายทำให้อีเนียสต้องจำยอมเดินทางต่อ เมื่อไดโดทราบเรื่องพระนางเสียใจมากและผูกพยาบาทกับอีเนียสก่อนตัดสินใจฆ่าตัวตาย (ความพยาบาทดังกล่าวปรากฏต่อมาในรูปสงครามพิวนิก ระหว่างชาวโรมันกับชาวคาร์เธจ) จากนั้นอีเนียสเดินทางลงไปยมโลกตามคำแนะนำของเทพยากรณ์เพื่อพบกับวิญญาณของแอนไคซีส บิดาของตนผู้บอกเล่าอนาคตของโรม ต่อมาอีเนียสนำชาวทรอยมาตั้งรกรากที่ลาติอุมและปะทะกับเทอร์นัส กษัตริย์ของชาวรูทูลีจนนำไปสู่การดวลกันตัวต่อตัวระหว่างอีเนียสกับเทอร์นัส บทกวีจบลงเมื่ออีเนียสสังหารเทอร์นัสได้สำเร็จ
บทกวี อีนีอิด ถือเป็นผลงานชิ้นเอกของเวอร์จิล และเป็นหนึ่งในผลงานสำคัญของวรรณกรรมละติน แก่นของเรื่องประกอบไปด้วยความขัดแย้ง โดยเริ่มต้นด้วยสงครามกรุงทรอย นำพาให้อีเนียสลี้ภัยไปที่คาร์เธจ ซึ่งการพรากจากราชินีไดโดทำให้พระนางสาปแช่งอีเนียส นำไปสู่ความขัดแย้งของชาวโรมันกับชาวคาร์เธจในเวลาต่อมา ก่อนจะจบลงด้วยสงครามระหว่างอีเนียสกับเทอร์นัส, pietas หรือการอุทิศตนเพื่อบรรลุเป้าหมาย อันเป็นคุณธรรมสำคัญของโรมโบราณ และ fatum หรือชะตาซึ่งมนุษย์และเทพเจ้าไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ถึงแม้ว่าเหล่าเทพเจ้าจะพยายามแทรกแซงก็ตาม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อีนีอิด ที่โครงการกูเทินแบร์ค
มหากาพย์
ราชวงศ์ยูลิอุส-เกลาดิอุส
น้ำเชื่อมข้าวโพดฟรักโทสสูง

น้ำเชื่อมข้าวโพดฟรุกโทสสูง ( High-fructose corn syrup; HFCS) หรือชื่ออื่น ๆ กลูโคส-ฟรุกโทส, ไอโซกลูโคส และ น้ำเชื่อมกลูโคส-ฟรุกโทส เป็นสารให้ความหวานที่ผลิตมาจากแป้งข้าวโพด ในการผลิตของน้ำเชิ่อมข้าวโพดทั่ว ๆ ไปนั้น แป้งจะถูกย่อยด้วยเอนไซม์ ในขณะที่กระบวนการผลิต HFCS นั้นจะถูกแปลงด้วยกระบวนการของกลูโคสไอโซเมอเรสเพื่อเปลี่ยนกลูโคสเป็นฟรุกโทส HFCS มีการผลิตเพื่อจำหน่ายครั้งแรกในต้นทศวรรษ  1970s โดยบริษัทอุตสาหกรรมข้าวโพดคลินตัน (Clinton Corn Processing Company) ร่วมกับ สำนักงานวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรมญี่ปุ่น (Japanese Agency of Industrial Science and Technology) ที่ซึ่งค้นพบเอนไซม์ดังกล่าวในปี 1965
สำหรับบทบาทในการให้ความหวานนั้น HFCS มักถูกเปรียบกับน้ำตาลเม็ด แต่ความได้เปรียบทางการผลิตนั้น HCFS มีมากกว่าน้ำตาลตรงที่ความสะดวกในการผลิตและคุ้มค่าต่อการลงทุนมากกว่า "HFCS 42" และ "HFCS 55" หมายถึงการมีฟรุกโทสเป็นองค์ประกอบอยู่ 42% และ 55% ตามลำดับ ส่วนที่เหลือขององค์ประกอบคือกลูโคสและน้ำ HFCS 42 นั้นพบใช้งานหลัก ๆ ในการผลิตอาหารแปรรูปและซีเรียลอาหารเช้า ในขณะที่ HFCS 55 นิยมใช้ในการผลิตน้ำหวานต่าง ๆ
สำนักงานควบคุมอาหารและยาของสหรัฐอเมริการะบุว่า HFCS เป็นวัตถุดิบปลอดภัยสำหรับการผลิตอาหารและเครื่องดื่ม การใช้และการส่งออก HFCS จากผู้ผลิตชาวอเมริกันนั้นเพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องในต้นศตวรรษที่ 21
== สุขภาพ ==
=== สารอาหาร ===
HFCS ประกอบด้วยคาร์โบไฮเดรต 76% และน้ำ 24% ไม่พบไขมัน, โปรตีน หรือสารอาหารจำเป็นในจำนวนที่มีนัยสำคัญ ในน้ำเขื่อม 100 กรัม ให้พลังงาน 281 กิโลแคลอรี ส่วนใน 1 ช้อนโต๊ะ ซึ่งมี 19 กรัม จะให้พลังงาน 53 แคลอรี
=== โรคอ้วนและความผิดปกติทางเมตาบอลิก ===
ในขณะนี้ยังไม่มีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ที่พิสูจน์ว่า HFCS โดยตัวมันเองจะนำไปสู่โรคอ้วนหรือกลุ่มอาการเมตาบอลิก แต่เป็นไปในทางว่าการบริโภคอาหารและเครื่องดื่มรสหวานต่าง ๆ เหล่านี้ก่อเกิดแคลอรีจำนวนมากที่อาจนำไปสู่โรคต่าง ๆ เหล่านี้มากกว่า งานวิจัยทางระบาดวิทยาพบว่าการเพิ่มจำนวนของกลุ่มอาการผิดปกติทางเมตาบอลิก เช่น โรคอ้วนหรือโรคไขมันพอกตับที่ไม่เกี่ยวกับแอลกอฮอล นั้นมีความเกี่ยวพันกับการบริโภคน้ำตาลและแคลอรีจำนวนมากโดยทั่วไป ผลการศึกษาในปี 2012 พบว่าฟรุกโทสไม่ได้มีผลต่อน้ำหนักกายเมื่อนำมาทดแทนคาร์โบไฮเดรตอื่น ๆ ในมื้ออาหารที่ปริมาณแคลอรีเท่ากัน งานศึกษาเชิงระบบในปี 2014 พบหลักฐานน้อยมากที่แสดงให้เห็นความสัมพันธ์ระหว่างการบริโภค HFCS กับโรคตับ, ระดับเอนไซม์ในตับ หรือปริมาณไขมัน
=== ความปลอดภัยและความกังวลในการผลิต ===
นับตั้งแต่ปี 2014 สำนักงานควบคุมอาหารและยา (FDA) ของสหรัฐอเมริกาได้ยืนยันว่า has HFCS นั้นปลอดภัยในฐานะวัตถุดิบสำหรับอุตสาหกรรมอาหารและเครื่องดื่ม และไม่พบหลักฐานว่าผลิตภัณฑ์ HFCS สำหรับค้าปลีกมีความแตกต่างในแง่ของความปลอดภัยจากสารให้ความหวานทดแทนอื่น ๆ ในคู่มือแนะนำการบริโภคสำหรับชาวอเมริกัน ปี 2010 ได้แนะนำว่าการเติมน้ำตาลควรมีการจำกัดในการบริโภค
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
น้ำเชื่อม
ข้าวโพด
วัตถุให้ความหวาน
แป้ง
การเมืองกสิกรรม
ฌ็อง กัสแต็กซ์

ฌ็อง กัสแต็กซ์ (Jean Castex, เกิด 25 มิถุนายน ค.ศ. 1965) เป็นนักการเมืองฝรั่งเศสและอดีตนายกรัฐมนตรีฝรั่งเศสคนที่ 24
นอกจากนั้น เขาเคยเป็นอดีตนายกเทศมนตรีของเมืองปราด จังหวัดปีเรเน-ออรีย็องตาล อดีตสมาชิกสภาภูมิภาคของแคว้นล็องก์ด็อก-รูซียง อดีตรองเลขาธิการประธานาธิบดีฝรั่งเศส ในสมัยของนีกอลา ซาร์กอซี อดีตสมาชิกสภาจังหวัดปีเรเน-ออรีย็องตาลด้วย
พรรคเดิมของกัสแต็กซ์ที่เข้าร่วมคือพรรคสหภาพเพื่อขบวนการประชาชน (หรือย่อในภาษาฝรั่งเศส: UMP) จนกระทั่งปีค.ศ. 2015 เมื่อพรรคได้เปลี่ยนชื่อเป็นพรรคเลเรปูว์บลีแก็ง (หรือย่อในภาษาฝรั่งเศส: LR) จากนั้นเมื่อเขาได้รับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีต่อจากเอดัวร์ ฟีลิป ซึ่งเป็นอดีตสมาชิกของพรรคเลเรปูว์บลีแก็งเช่นกัน เขาจึงลาออกจากพรรคเดิม
==อ้างอิง==
นายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส
บุคคลจากบาร์เซโลนา
ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายกาตาลา
ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายสวิส
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2504
นายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส
ผู้นำประเทศในปัจจุบัน
บุคคลจากปารีส
นักการเมืองฝรั่งเศส
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2508
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส
ผู้ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์
ผู้นำประเทศในปัจจุบัน
บุคคลจากจังหวัดแฌร์
ไซปรีออตซูเปอร์คัพ

ไซปรีออตซูเปอร์คัพ เป็นการแข่งขันฟุตบอลประจำปีของประเทศไซปรัส โดยเป็นการพบกันระหว่างทีมชนะเลิศไซปรีออตเฟิสต์ดิวิชันกับทีมชนะเลิศไซปรีออตคัพ ในกรณีที่มีทีมคว้าดับเบิลแชมป์ (ทีมชนะเลิศลีกกับฟุตบอลคัพเป็นทีมเดียวกัน) ทีมรองชนะเลิศฟุตบอลคัพจะได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันแทน ซูเปอร์คัพจัดขึ้นในช่วงก่อนเปิดฤดูกาล โดยจัดแข่งขันที่สนามในนิโคเซียเป็นระยะอันยาวนาน ยกเว้นในช่วงที่มีการก่อสร้างสนามกีฬาจีเอสพีคั่นกลาง
การแข่งขันจัดขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1951 ในชื่อ ปักกอสชีลด์ (Ασπίδα Πάκκου) และดำเนินการแข่งขันจนถึง ค.ศ. 1967 ก่อนที่จะยุติการแข่งขันชั่วคราว ต่อมาใน ค.ศ. 1979 ได้กลับมาจัดการแข่งขันอีกครั้งในชื่อ สไตเลียนากีสชีลด์ เพื่อเป็นเกียรติแก่อดีตประธานสมาคมฟุตบอลไซปรัส และใน ค.ศ. 1989 ไดเปลี่ยนชื่อการแข่งขันเป็นฟุตบอลชิงโล่สมาคมฟุตบอลไซปรัส
ในช่วง ค.ศ. 2008–2013 การแข่งขันมีชื่อตามผู้สนับสนุนคือ แอลทีวี ซูเปอร์คัพ และนับตั้งแต่ ค.ศ. 2014 เป็นต้นมา การแข่งขันเรียกชื่อเพียงสั้น ๆ ว่า ซูเปอร์คัพ สโมสรที่ประสบความสำเร็จในรายการนี้มากที่สุดคือ โอโมเนีย ซึ่งชนะเลิศถึง 16 สมัย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Cyprus - List of Super Cup Finals, RSSSF.com
ฟุตบอลในประเทศไซปรัส
ไซปรัส
สนามกีฬาจีเอสพี

สนามกีฬาสโมสรยิมนาสติก "เดอะแพนไซเปรียนส์" (สนามกีฬาจีเอสพี) (Στάδιο Γυμναστικός Σύλλογος "Τα Παγκύπρια") เป็นสนามฟุตบอลที่ตั้งอยู่ที่สโตรโวโลสในเขตนิโคเซีย ประเทศไซปรัส ถือเป็นสนามฟุตบอลที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศ มีความจุ 22,859 ที่นั่ง เปิดใช้งานใน ค.ศ. 1999 ใช้งานในฐานะสนามเหย้าของสองสโมสรจากนิโคเซียอย่างอาโปเอลและโอโมเนีย นอกจากนี้ ยังเป็นสนามเหย้าของฟุตบอลทีมชาติไซปรัส สนามแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อแทนที่สนามกีฬาจีเอสพีแห่งเก่า ซึ่งใช้งานในช่วง ค.ศ. 1902–1999 และมีความจุเพียง 12,000 ที่นั่ง
สถิติผู้ชมสูงสุดตลอดกาลของสนามแห่งนี้คือ 23,043 คน ในนัดที่อาโปเอลพบกับโอโมเนียในเฟิสต์ดิวิชัน ฤดูกาล 2002–03 เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 2002 ซึ่งสุดท้ายแล้ว ผลจบลงด้วยการเสมอกันแบบไม่มีประตู ส่วนสถิติผู้ชมสูงสุดในการแข่งขันระดับทวีปยุโรปคือ 22,701 คน ในนัดที่อาโปเอลพบกับออแล็งปิกลียอแนในรอบ 16 ทีมสุดท้ายของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2011–12 นัดนี้จัดการแข่งขันขึ้นเมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 2012 และอาโปเอลเป็นฝ่ายเอาชนะด้วยการยิงลูกโทษไปได้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official website
GSP Stadium on AllStadiums.ru
Theo. David Architects
จีเอสพี
กีฬาโปโลน้ำชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 – รอบคัดเลือก

การแข่งขันกีฬาโปโลน้ำชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันโปโลน้ำเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 12 ทีม แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 1 ทีม การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2000
== การแข่งขันรอบคัดเลือก ==
=== ทีม ===
GROUP A
GROUP B
GROUP C
GROUP D
=== อันดับการแข่งขัน ===
ยูโกสลาเวีย, รัสเซีย, กรีซ, สโลวาเกีย และเนเธอร์แลนด์ ผ่านคัดเลือกเข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย
== อ้างอิง ==
โปโลน้ำ
2000
กีฬาโปโลน้ำหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 – รอบคัดเลือก

การแข่งขันกีฬาโปโลน้ำหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันโปโลน้ำเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 12 ทีม แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 1 ทีม การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2000
== การแข่งขันรอบคัดเลือก ==
=== ทีม ===
GROUP A
GROUP B
GROUP C
GROUP D
=== อันดับการแข่งขัน ===
รัสเซีย, สหรัฐ, และคาซัคสถาน ผ่านคัดเลือกเข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย
== อ้างอิง ==
โปโลน้ำ
2000
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018 – รอบคัดเลือกยิมนาสติกสากลชาย

การแข่งขันกีฬายิมนาสติกสากลชายในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันยิมนาสติกสากลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018 ณ กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 18 คน ในรายการบุคคลรวมอุปกรณ์ และอุปกรณ์ 6 ชนิด ชนิดละ 8 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 3 คน การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2018
== ผลการแข่งขัน ==
=== รวมอุปกรณ์ ===
== อ้างอิง ==
ยิมนาสติก
2018
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018 – รอบคัดเลือกยิมนาสติกสากลหญิง

การแข่งขันกีฬายิมนาสติกสากลหญิงในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันยิมนาสติกสากลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018 ณ กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 18 คน ในรายการบุคคลรวมอุปกรณ์ และอุปกรณ์ 4 ชนิด ชนิดละ 8 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 3 คน การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2018
== ผลการแข่งขัน ==
=== รวมอุปกรณ์ ===
== อ้างอิง ==
ยิมนาสติก
2018
อิสรนิยม

อิสรนิยม หรือ อิสรเสรีนิยม (libertarianism) เดิมทีเป็นปรัชญาและขบวนการทางการเมืองซึ่งยึดถือเสรีภาพเป็นหลักศูนย์กลาง นักอิสรนิยมแสวงเสรีภาพทางการเมืองและอัตตาณัติสูงสุด เน้นย้ำปัจเจกนิยม เสรีภาพในการเลือก และการรวมกันเป็นสมาคมโดยสมัครใจ นักอิสรนิยมมีความกังขาอำนาจหน้าที่ (authority) และอำนาจรัฐเหมือนกัน แต่มีทัศนะต่างกันในขอบเขตการคัดค้านระบบเศรษฐกิจและการเมืองในปัจจุบัน อิสรนิยมหลายสำนักมีความเห็นต่างกันในเรื่องหน้าที่โดยชอบของรัฐและอำนาจของเอกชน โดยมักเรียกร้องให้จำกัดหรือยุบสถาบันทางสังคมแบบบีบบังคับ มีการแบ่งอิสรนิยมออกเป็นหมวดต่าง ๆ ตามทัศนะต่อสภาพของทรัพย์สินและทุน ปกติตามแนวซ้าย–ขวา หรือสังคมนิยม–ทุนนิยม
อิสรนิยมกำเนิดขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของการเมืองฝ่ายซ้าย เช่น คติต่อต้านอำนาจนิยม และนักสังคมนิยมต่อต้านรัฐอย่างนักอนาธิปไตย โดยเฉพาะอย่างยิ่งนักอนาธิปไตยสังคม แต่มักใช้กับนักคอมมิวนิสต์/นักลัทธิมากซ์อิสรนิยม และนักสังคมนิยมอิสรนิยมมากกว่า นักอิสรนิยมเหล่านี้มุ่งเลิกทุนนิยมและไม่ให้เอกชนเป็นเจ้าของปัจจัยการผลิต หรืออย่างอื่น เพื่อจำกัดขอบเขตหรือผลลัพธ์ให้เหลือบรรทัดฐานทรัพย์สินสิทธิเก็บกิน แล้วสถาปนาความเป็นเจ้าของและการจัดการร่วมกันหรือสหกรณ์ โดยมองทรัพย์สินส่วนบุคคลว่าเป็นปัจจัยขัดขวางอิสรภาพและเสรีภาพ
ในเวลาต่อมาคำว่า "อิสรนิยม" ถูกนำมาใช้สื่อถึงอุดมการณ์ที่เน้นเสรีภาพทั้งในทางสังคมและเศรษฐกิจ โดย Murray Rothbard เป็นผู้ริเริ่มนำมาใช้ในลักษณะนี้ ปัจจุบันคำว่าอิสรนิยมจึงมักถูกใช้สื่อถึงอุดมการณ์แบบเสรีนิยมดั้งเดิมหรืออุดมการณ์อื่นที่ใกล้เคียงกัน มากกว่าที่จะเป็นสังคมนิยมแบบอิสรนิยมหรืออนาธิปไตยสังคมนิยม
== เชิงอรรถ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
"Libertarianism". สารานุกรมบริแทนนิกา.
 
อุดมการณ์ทางเศรษฐศาสตร์
ความคิดทางเศรษฐกิจ
ขบวนการทางการเมือง
ขบวนการทางปรัชญา
ลัทธิอิสรนิยม
กลุ่มอาการผิดปกติทางเมแทบอลิก

กลุ่มอาการผิดปกติทางเมแทบอลิก, เมแทบอลิกซินโดรม (Metabolic syndrome) หรือ กลุ่มอาการอ้วนลงพุง หมายถึงการปรากฏของกลุ่มอาการทางการแพทย์อย่างน้อยสามประการจากห้าประการดังต่อไปนี้: ภาวะอ้วนลงพุง, ความดันเลือดสูง,
พรอดิวซ์ 101

พรอดิวซ์ 101 เป็นแฟรนไชส์การแข่งขันความสามารถทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดย บริษัท ซีเจ อีแอนด์เอ็ม รูปแบบดังกล่าวไม่มีคณะกรรมการตัดสิน แต่ใช้การมีส่วนร่วมของผู้ชมในการตัดสิน เริ่มการแข่งขันด้วยคู่แข่งจำนวน 101 คน และคัดเลือกเพียง 11 คนสุดท้าย แฟรนไชส์นี้เริ่มต้นในปี พ.ศ. 2559 และขยายไปยังประเทศอื่น ๆ ในเอเชียตะวันออก ได้แก่ จีน และ ญี่ปุ่น
ในปี พ.ศ. 2560 แฟรนไชส์ได้รับความสนใจอย่างกว้างขวาง มีผู้ชมร่วมโหวตมากกว่า 10 ล้านคน ในช่วงสุดท้ายของฤดูกาลที่ 2 เทียบเท่ากับหนึ่งในห้าของประชากรของเกาหลีใต้ และในปี พ.ศ. 2561 ตอนที่ 8 ของรายการ พรอดิวซ์ 101 ประเทศจีน มีผู้ชมกว่า 4.3 พันล้านครั้งในเทนเซ็นต์ วิดีโอ
หลังจากการสอบสวนการจัดการการโหวตของ เอ็มเน็ต เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 ในระหว่างการสอบสวนของตำรวจ โปรดิวเซอร์อัน จุนยอง ได้ยอมรับว่ามีการโกงการลงคะแนนเสียงในทุกฤดูกาลของ พรอดิวซ์ 101 และเขาถูกจับกุมโดยมีข้อกล่าวหา คือ การติดสินบนและการฉ้อโกงในแฟรนไชส์
== เวอร์ชัน ==
=== เกาหลีใต้ ===
พรอดิวซ์ 101 ผู้เข้าแข่งขันในรายการ เป็นเด็กฝึกหัดหญิงจากบริษัทในเกาหลีใต้ เริ่มฉายวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2559
พรอดิวซ์ 101 (ฤดูกาล 2) ผู้เข้าแข่งขันในรายการ เป็นเด็กฝึกหัดชายจากบริษัทในเกาหลีใต้ เริ่มฉายวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2560
พรอดิวซ์โฟร์ตีเอต ผู้เข้าแข่งขันในรายการ เป็นเด็กฝึกหัดหญิงจากบริษัทในเกาหลีใต้ และไอดอลจากเอเคบีโฟร์ตีเอตกรุ๊ปในญี่ปุ่น เริ่มฉายวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2561
พรอดิวซ์เอ็กซ์ 101 ผู้เข้าแข่งขันในรายการ เป็นเด็กฝึกหัดชายจากบริษัททั่วเอเชีย เริ่มฉายวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2562
=== จีน ===
พรอดิวซ์ 101 ไชนา ผู้เข้าแข่งขันในรายการ เป็นเด็กฝึกหัดหญิงจากบริษัทในจีน เริ่มฉายวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2561
พรอดิวซ์แคมป์ 2019 ผู้เข้าแข่งขันในรายการ เป็นเด็กฝึกหัดชายจากบริษัทในจีน เริ่มฉายวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2562
พรอดิวซ์แคมป์ 2020 ผู้เข้าแข่งขันในรายการ เป็นเด็กฝึกหัดหญิงจากบริษัทในจีน เริ่มฉายวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2563
พรอดิวซ์แคมป์ 2021 ผู้เข้าแข่งขันในรายการ เป็นเด็กฝึกหัดชายจากบริษัททั่วเอเชีย เริ่มฉายวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564
=== ญี่ปุ่น ===
พรอดิวซ์ 101 เจแปน (ฤดูกาล 1) ผู้เข้าแข่งขันในรายการ เป็นเด็กฝึกหัดชายไม่มีสังกัด เริ่มฉายวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2562
พรอดิวซ์ 101 เจแปน (ฤดูกาล 2) ผู้เข้าแข่งขันในรายการ เป็นเด็กฝึกหัดชายไม่มีสังกัด เริ่มฉายวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2564
== สรุปรายการตามประเทศ ==
ณ วันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 มีการเปิดตัวทั้งสิ้น 8 กลุ่ม
กำลังออกอากาศ
ฤดูกาลถัดไปที่จะมาถึง
ไม่ทราบสถานะ
ไม่ออกอากาศอีกต่อไป
{| class="wikitable sortable" style="font-size:90%; line-height:18px; width:100%;"
|+
|-
! rowspan="2" scope="col" width="10%" | ประเทศ
! rowspan="2" scope="col" width="11%" | ชื่อรายการ
! rowspan="2" scope="col" width="8%" | เครือข่าย
! rowspan="2" scope="col" width="16%" | ฤดูกาลและกลุ่มที่สร้างขึ้น
! colspan="3" scope="col" width="45%" | ที่ปรึกษา
! rowspan="2" scope="col" width="10%" | ผู้ดำเนินรายการ 
|-
! scope="col" width="12%" | ร้อง
! scope="col" width="12%" | เต้น
! scope="col" width="12%" | แร็ป
|-
|-
| style="background:pink;" |
| 
| 
|
|
| valign="" |
| valign="" |
| valign="" |
|-
| style="background:#E0E0E0;" |
| 
| 
| valign="" |
| valign="" |
| valign="" |
| valign="" |
| valign="" |
|-
| style="background:pink;" |
|
ทางพิเศษสายพระราม 3-ดาวคะนอง-วงแหวนรอบนอกตะวันตก

ทางพิเศษสายพระราม 3-ดาวคะนอง-วงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานครด้านตะวันตก เป็นโครงการทางพิเศษของการทางพิเศษแห่งประเทศไทย ซึ่งอยู่ในระหว่างการก่อสร้าง มีวัตถุประสงค์เพื่อขยายโครงข่ายทางพิเศษให้สามารถรองรับการเดินทางระหว่างพื้นที่ชั้นนอกและชั้นในของกรุงเทพมหานครได้อย่างมีประสิทธิภาพ และเป็นการบรรเทาปัญหาการจราจรติดขัดบนถนนพระรามที่ 2 ทางพิเศษเฉลิมมหานครช่วงสุขสวัสดิ์-ดาวคะนอง และสะพานพระราม 9 โดยมีแนวสายทางเริ่มต้นที่ทางแยกต่างระดับบางขุนเทียนบริเวณกิโลเมตรที่ 13 ของถนนพระรามที่ 2 ซึ่งเชื่อมต่อจากทางหลวงพิเศษหมายเลข 82 ยกระดับเหนือถนนพระรามที่ 2 และทางพิเศษเฉลิมมหานคร ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาที่สะพานคู่ขนานสะพานพระราม 9 และไปสิ้นสุดที่ทางแยกต่างระดับบางโคล่ โดยบรรจบเข้ากับทางพิเศษเฉลิมมหานคร และทางพิเศษศรีรัช รวมระยะทาง 18.7 กิโลเมตร
คาดว่าจะเปิดให้บริการได้ในปี พ.ศ. 2567
== รายละเอียดของเส้นทาง ==
มีจุดเริ่มต้นที่ต่างระดับบางขุนเทียนบริเวณกิโลเมตรที่ 13 ของถนนพระรามที่ 2 โดยมีแนวสายทางต่อเนื่องจากทางหลวงพิเศษหมายเลข 82 (บางขุนเทียน-บ้านแพ้ว) ของกรมทางหลวง ยกระดับไปตามแนวเกาะกลางของถนนพระรามที่ 2 จนถึงทางแยกต่างระดับดาวคะนอง จากนั้นจะเลี้ยวขวาเข้าซ้อนทับกับทางพิเศษเฉลิมมหานคร ไปจนถึงถนนสุขสวัสดิ์ แล้วเบี่ยงไปทางทิศใต้เพื่อข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาในแนวคู่ขนานกับสะพานพระราม 9 จากนั้นข้ามถนนพระรามที่ 3 แล้วเข้าบรรจบกับทางพิเศษเฉลิมมหานคร และทางพิเศษศรีรัช ที่ทางแยกต่างระดับบางโคล่ รวมระยะทางทั้งสิ้น 18.7 กิโลเมตร
ตลอดเส้นทางจะก่อสร้างเป็นทางยกระดับขนาด 6 ช่องจราจร ยกเว้นสะพานคู่ขนานสะพานพระราม 9 จะมีขนาด 8 ช่องจราจร
== การเก็บค่าผ่านทาง และตำแหน่งทางขึ้น-ลง ==
ทางพิเศษสายนี้เก็บค่าผ่านทางในระบบปิด คือรับบัตรที่ด่านทางเข้า แล้วคืนบัตรพร้อมชำระค่าผ่านทางที่ด่านทางออก ลักษณะเดียวกับทางพิเศษบูรพาวิถี ทางพิเศษกาญจนาภิเษก และทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 โดยตลอดเส้นทางมีทางขึ้น-ลงทั้งหมด 7 จุด และมีด่านเก็บค่าผ่านทาง 8 แห่ง ดังนี้
== รายชื่อทางแยก ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
การทางพิเศษแห่งประเทศไทย
ทางพิเศษในกรุงเทพมหานคร
ถนนในเขตบางขุนเทียน
ถนนในเขตจอมทอง
ถนนในเขตราษฎร์บูรณะ
ถนนในเขตยานนาวา
สถานีรถไฟเคแอลเซ็นทรัล

redirectสถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์
ชัง มย็อน

ชัง มย็อน (장면) เป็นรัฐบุรุษ นักการศึกษา นักการทูต นักหนังสือพิมพ์ และนักกิจกรรมทางสังคม รวมถึงนักกิจกรรมเยาวชนโรมันคาทอลิกชาวเกาหลีใต้ เขาเป็นรองประธานาธิบดีคนสุดท้ายของเกาหลีใต้และนายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐที่สอง
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2442
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2509
นายกรัฐมนตรีเกาหลีใต้
นักการทูตชาวเกาหลีใต้
รองประธานาธิบดีเกาหลีใต้
คณะกรรมาธิการระหว่างรัฐบาลอาเซียนว่าด้วยสิทธิมนุษยชน

คณะกรรมาธิการระหว่างรัฐบาลอาเซียนว่าด้วยสิทธิมนุษยชน (ASEAN Intergovernmental Commission on Human Rights; AICHR) ก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2552 ในฐานะส่วนหนึ่งของสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (อาเซียน) เป็นคณะกรรมาธิการด้านสิทธิมนุษยชนในการเผยแพร่และคุ้มครองในเรื่องของสิทธิมนุษยชน และเป็นความร่วมมือด้านสิทธิมนุษยชนของรัฐสมาชิก (บรูไน, กัมพูชา, อินโดนีเซีย, ลาว, มาเลเซีย, เมียนมา, ฟิลิปปินส์, สิงคโปร์, ไทย และเวียดนาม) ทุกปีจะมีการประชุมร่วมกันปีละสองครั้ง
ในเรื่องของสิทธิมนุษยชนได้ถูกอ้างถึงในกฎบัตรอาเซียน (หมวด 1.7, 2.2.i และ 14) และเอกสารสำคัญของอาเซียน คณะกรรมาธิการดำเนินงานโดยมีการประชุมร่วมเพื่อหาฉันทามติ โดยรัฐสมาชิก 10 รัฐมีอำนาจเต็มรูปแบบ โดยที่คณะกรรมาธิการไม่มีการบัญญัติสำหรับการรองรับกับการสังเกตการณ์อิสระ
คณะกรรมาธิการประกอบด้วยผู้แทนของรัฐสมาชิกหนึ่งคน โดยจะมีการเสนอชื่อและคัดเลือกโดยรัฐบาลของรัฐสมาชิก โดยกรรมาธิการจะมีวาระอยู่ทั้งหมดสามปี สามารถต่อวาระได้อีกหนึ่งครั้ง คณะกรรมาธิการมีบทบัญญัติทั้งหมด 14 หมวด แต่ละหมวดจะว่าด้วยเรื่องของการเผยแพร่และคุ้มครองเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชน การสร้างรากฐานให้กับสังคม การช่วยเหลือและให้คำแนะนำ และการร่วมมือในระดับประเทศ ภูมิภาค และนานาชาติ หนึ่งในหมวดของบทบัญญัติระบุว่า "เพื่อพัฒนาปฏิญญาว่าด้วยสิทธิมนุษยชนอาเซียน" แต่หลังจากได้ประกาศไว้ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ได้ถูกคณะสิทธิมนุษยชนออกมาท้วงติงว่าด้วยเรื่องของสิทธิมนุษยชนนั้นเป็นเรื่องของทุกคนในสังคมพึงที่จะได้รับในทุกชนชาติ คณะไม่แสวงหาผลกำไรในภูมิภาคได้นำเรื่องกรณีที่ถูกกล่าวหาเข้าสู่วาระการประชุมเป็นครั้งแรกในจาการ์ตา
คณะกรรมาธิการถูกเปรียบเป็นพวก "ฟันกุด" จากผู้สังเกตการณ์และเดอะวอลล์สตรีทเจอร์นัล ประธานอาเซียนในสมัยการก่อตั้งคณะกรรมาธิการ อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ได้กล่าวว่า "...คณะกรรมาธิการนี้เปรียบเสมือน "ฟัน" ที่จะมั่นคงได้ หากได้เริ่มลงสู่เส้นทางบนถนน" แต่หกปีที่ผ่านมาหลังจากการก่อตั้งคณะกรรมาธิการนั้น นักวิพากย์วิจารณ์ได้กล่าวว่า "...ตั้งแต่มีการก่อตั้ง...[คณะกรรมาธิการ] ยังไม่มีผลงานใดเป็นรูปธรรมในเรื่อการคุ้มครองสิทธิ์ตามพื้นฐาน อย่างที่ควรจะทำ"
== อ้างอิง ==
สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
อีฟว์ แซ็ง โลร็อง (ตราสินค้า)

อีฟว์ แซ็ง โลร็อง เอสเอเอส (Yves Saint Laurent SAS; YSL) มักนิยมเรียกสั้น ๆ ว่า แซ็ง โลร็อง เป็นการออกแบบแฟชั่นหรูหราของฝรั่งเศส ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1961 โดยอีฟว์ แซ็ง โลร็อง และหุ้นส่วนของเขาปีแยร์ เบิร์ก บริษัทเริ่มเป็นที่รู้จักกันมากขึ้นจาก คอลเลกชันโอตกูตูร์ในปี ค.ศ. 2015 อดีตภายใต้การนำของเอดี สลิมาน ต่อมาในเดือนเมษายน ค.ศ. 2016 Anthony Vaccarello ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์คนใหม่
แซ็ง โลร็อง ได้ทำการผลิตเสื้อผ้าสำเร็จรูปทั้งผู้หญิงและผู้ชาย เครื่องหนัง รองเท้า และอัญมณี นอกจากนี้อีฟว์ แซ็ง โลร็อง โบเต้ ยังเป็นที่รู้จักในตลาดความงามและน้ำหอม แม้ว่าจะเป็นเจ้าของโดยลอรีอัล
== ทูต ==
ในปี ค.ศ. 2020 โรเซ่จากวงแบล็กพิงก์ ได้รับเลือกให้เป็นทูตตราสินค้า (global ambassador) ของอีฟว์ แซ็ง โลร็อง ซึ่งเป็นทูตระดับนานาชาติคนแรกของบริษัทในรอบ 59 ปี
== บูติก ==

อีฟว์ แซ็ง โลร็อง มีสาขากระจายในเมืองใหญ่ของโลก โดยในทวีปอเมริกา อาทิ ลาสเวกัส และวอชิงตัน ดี.ซี. ในยุโรป เช่น บาร์เซโลนา มิวนิก เบอร์ลิน วอร์ซอ เคียฟ โบโลญญา โรม มอสโก มงเต-การ์โล และกาน สถานที่ในตะวันออกกลางและแอฟริกา เบรุต กาซาบล็องกา อาบูดาบี ดูไบ โดฮา คูเวตซิตี และญิดดะฮ์ ในเอเชียที่ จาการ์ตา กรุงเทพมหานคร ภูเก็ต มะนิลา โซล สิงคโปร์ มาเก๊า ไต้หวัน และฮ่องกง ร่วมถึงเมืองในญี่ปุ่นคือ เกียวโต โตเกียว และโอซากะ และจีนที่เมืองอู่ฮั่น เซี่ยงไฮ้ ปักกิ่ง และฉงชิ่ง สำหรับในประเทศไทยมีทั้งหมด 5 สาขา ได้แก่ ไอคอนสยาม สยามพารากอน เซ็นทรัล เอ็มบาสซี เอ็มควอเทียร์ และเซ็นทรัล ภูเก็ต ฟลอเรสต้า
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ตราสินค้าไฮแฟชั่น
ตราสินค้าฝรั่งเศส