pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ประเทศฟิลิปปินส์ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศฟิลิปปินส์ จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศฟิลิปปินส์ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 5 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา
== จำนวนผู้เข้าแข่งขัน==
== กรีฑา ==
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศฟิลิปปินส์ในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติฟิลิปปินส์ในพาราลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาฟิลิปปินส์ที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โตเกียว 2020 
โตเกียว 2020 (IOC)
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
ประเทศฟิลิปปินส์ในพาราลิมปิก
ฟิลิปปินส์
พาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
นักกีฬาพาราลิมปิกทีมชาติฟิลิปปินส์
ดาบิด รายา

ดาบิด รายา มาร์ติน (David Raya Martín; เกิด 15 กันยายน ค.ศ. 1995) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปนที่เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้แก่เบรนต์ฟอร์ดในพรีเมียร์ลีก เขาเริ่มต้นอาชีพกับแบล็กเบิร์นโรเวอส์และย้ายมาเบรนต์ฟอร์ดใน ค.ศ. 2019
== สโมสรอาชีพ ==
=== แบล็กเบิร์นโรเวอส์ ===
รายาเริ่มเล่นให้แก่ทีมเยาวชนของกอร์เนลญาในสเปน ก่อนที่จะได้รับทุนการศึกษาและย้ายมาแบล็กเบิร์นโรเวอส์ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2012 เขาเล่นให้แก่ทีมเยาวชนของสโมสรและได้เซ็นสัญญาอาชีพฉบับแรกเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 เขาถูกปล่อยยืมตัวเป็นระยะเวลาสี่เดือนให้แก่เซาท์พอร์ตในคอนเฟอเรนซ์พรีเมียร์ในช่วงครึ่งแรกของฤดูกาล 2014–15 เขาได้ลงเล่นให้แก่เซาท์พอร์ตทั้งสิ้น 24 นัด ต่อมาเมื่อหมดสัญญายืมตัว เขาได้ลงเล่นให้แก่แบล็กเบิร์นทั้งสิ้นสองนัดในช่วงครึ่งฤดูกาลหลังของแชมเปียนชิป เดือนเมษายน ค.ศ. 2015 เขาตัดสินใจขยายสัญญากับสโมสรไปอีกสามปี
แม้ว่าจะได้ลงเล่นรวม 13 นัดจากในฤดูกาล 2015–16 และ 2016–17 แต่รายายังคงเป็นเพียงผู้รักษาประตูมือสองของทีมรองจากเจสัน สตีล รายาได้กลายเป็นผู้รักษาประตูมือหนึ่งหลังจากที่ทีมตกชั้นสู่ลีกวันหลังจบฤดูกาล 2016–17 ต่อมาในฤดูกาล 2017–18 เขาลงเล่นให้แก่สโมสร 47 นัดและช่วยให้ทีมเลื่อนชั้นกลับสู่แชมเปียนชิปได้สำเร็จ และในฤดูกาล 2018–19 เขาได้ลงเล่นในแชมเปียนชิปครบ 46 นัด รายาออกจากสโมสรในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2019 เขาลงเล่นให้แก่สโมสรทั้งสิ้น 108 นัด
=== เบรนต์ฟอร์ด ===
วันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 รายาเซ็นสัญญาสี่ปีกับเบรนต์ฟอร์ดในแชมเปียนชิปแบบไม่เปิดเผยค่าตัว อย่างไรก็ตาม มีการรายงานค่าตัวอยู่ที่ 3 ล้านปอนด์ ผลงานของเขาในครึ่งแรกของฤดูกาล 2019–20 ทำให้เขาได้รับรางวัลผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมแห่งปีจากงานประกาศรางวัลฟุตบอลลอนดอน 2020 นอกจากนี้ เขาเก็บคลีนชีตส์ 16 นัดตลอดฤดูกาล ทำให้เขาได้รับรางวัลถุงมือทองคำจากอีเอฟแอลร่วมกับ Bartosz Białkowski จบฤดูกาล รายาลงเล่นให้แก่สโมสร 49 นัด ซึ่งนัดสุดท้ายคือการแพ้ฟูลัมในนัดชิงชนะเลิศเพลย์ออฟแชมเปียนชิป 2–1
รายาได้รับบาดเจ็บจนไม่ได้ลงเล่นในเกมกระชับมิตรก่อนเปิดฤดูกาลและช่วงต้นของฤดูกาล เขากลับมาลงเล่นในอีเอฟแอลคัพสองนัดและทำหน้าที่เป็นกัปตันในทั้งสองนัดนั้นด้วย เขาตัดสินใจขยายสัญญากับสโมสรอีกสี่ปีเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 2020 จบฤดูกาล 2020–21 รายาลงเล่นให้แก่สโมสร 48 นัด เก็บได้ 17 คลีนชีตส์ และมีส่วนช่วยให้ทีมเลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีก หลังจากที่เอาชนะสวอนซีซิตีในรอบเพลย์ออฟ 2–0
== ชีวิตส่วนตัว ==
รายาเป็นแฟนบอลเรอัลมาดริด
== เกียรติประวัติ ==
เบรนต์ฟอร์ด
อีเอฟแอลแชมเปียนชิป เพลย์ออฟ: 2021
รางวัลส่วนตัว
ถุงเท้าทองคำของอิงกลิชฟุตบอลลีก: 2019–20 (ชนะร่วม)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
David Raya at brentfordfc.com
บุคคลจากบาร์เซโลนา
นักฟุตบอลชาวสเปน
ผู้รักษาประตูฟุตบอล
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแบล็กเบิร์นโรเวอส์
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเบรนต์ฟอร์ด
ผู้เล่นในฟุตบอลลีกอังกฤษ
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
อาสนวิหารพระหฤทัย (ซาราเยโว)

อาสนวิหารพระหฤทัย (ภาษาเซอร์เบีย-โครเอเชีย: Katedrala Srca Isusova/Катедрала Срца Исусова) หรือ อาสนวิหารซาราเยโว (Sarajevska katedrala/Сарајевска катедрала) เป็นอาสนวิหารของโรมันคาทอลิกในซาราเยโว ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และเป็นอาสนวิหารที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ อาสนวิหารประจำอัครสังฆมณฑลเวอร์ฮบอสนา และศูนย์กลางของคาทอลิกในซาราเยโว อาสนวิฟารตั้งอยู่ในย่านเมืองเก่าซาราเยโว
==ร่างที่ฝังภายใน==
อีวาน ชาริช
โยซิป สตัดเลอร์
มาร์โก โจซีโนวิช
==ระเบียงภาพ==
==อ้างอิง==
Msgr. Ante Meštrović: A short guide to the cathedral in Sarajevo (2011), booklet on sale in the cathedral.
โบสถ์โรมันคาทอลิกในซาราเยโว
อาสนวิหารในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
สิ่งก่อสร้างในซาราเยโว
บลูพีเรียด

บลูพีเรียด  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยสึบาซะ ยามางุจิ ซีรีส์ตีพิมพ์ในนิตยสารอาฟเตอร์นูนรายเดือนของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2560 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 11 เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2564 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Seven Arcs ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2564
==ตัวละคร==
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการของมังงะที่ Afternoon 
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ 
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2560
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
ศิลปะในการ์ตูนญี่ปุ่น
อนิเมะออริจินอลของเน็ตฟลิกซ์
รักพิมพ์
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวก้าวผ่านวัย
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวชีวิตโรงเรียน
ศาสนาอิสลามในประเทศอิรัก

ประวัติศาสตร์ของศาสนาอิสลามในประเทศอิรักสืบไปถึงเกือบ 1,400 ปีถึงสมัยของศาสดามุฮัมมัด (เสียชีวิตใน ค.ศ. 632) มุสลิมอิรักนับถือตาม 2 นิกาย คือ ชีอะฮ์ (ส่วนใหญ่) และซุนนี (ส่วนน้อย)
==ประชากรศาสตร์==
ข้อมูลผู้นับถือศาสนาในประชากรอิรักยังคงคลุมเครือ โดยร้อยละ 95–99 ของประชากรเป็นมุสลิม เดอะเวิลด์แฟกต์บุ๊กใน ค.ศ. 2015 ประมาณการว่าร้อยละ 29–34 นับถือนิกายซุนนี และร้อยละ 64–69 นับถือนิกายชีอะฮ์ รายงานจากผลสำรวจของสำนักวิจัยพิวใน ค.ศ. 2011 ร้อยละ 51 บอกว่าตนนับถือชีอะฮ์ และร้อยละ 42 นับถือซุนนี
==ภาพ==
==อ้างอิง==
 
อิรัก
กัวลาเปอญู

กัวลาเปอญู (Kuala Penyu) เป็นเมืองหลักในอำเภอกัวลาเปอญู เขตภายใน รัฐซาบะฮ์ ประเทศมาเลเซีย ใน พ.ศ. 2553 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 659 คน
==ภูมิอากาศ==
กัวลาเปอญูมีภูมิอากาศแบบป่าดิบชื้น (Af) โดยมีฝนตกหนักถึงหนักมากตลอดทั้งปี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เมืองในรัฐซาบะฮ์
พระราชพิธีโสกันต์

พระราชพิธีโสกันต์ เป็นพระราชพิธีสำคัญในประเทศสยาม (ปัจจุบันคือประเทศไทย) รวมถึงกัมพูชา เป็นพิธีหลวงของพิธีโกนจุก โดยมีไว้เฉพาะเชื้อพระวงศ์ชั้นพระองค์เจ้าขึ้นไป เจ้านายชั้นรอง ๆ ลงมา เรียกว่า เกศากันต์ ซึ่งต่างกันที่การแต่งองค์ทรงเครื่อง ตลอดจนพิธีแห่บางอย่างอาจเพิ่มลดตามลำดับพระเกียรติยศของเจ้านายพระองค์นั้น ๆ
พิธีโสกันต์ในยุครัตนโกสินทร์ได้สืบทอดแบบแผนมาจากกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย โดยมีเจ้าฟ้าพินทวดี ซึ่งเป็นพระเจ้าลูกเธอชั้นเจ้าฟ้าในพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศเพียงพระองค์เดียวที่ยังทรงมีพระชนม์อยู่เมื่อแรกตั้งกรุงรัตนโกสินทร์และทรงทราบขนบธรรมเนียมในวัง พระองค์เกรงว่าพิธีโสกันต์ตามแบบโบราณราชประเพณีจะสูญหายไป จึงได้ทรงบันทึกและทรงแจกแจงรายละเอียดไว้เป็นตำรา โดยมีเจ้านายพระองค์แรกที่ทรงเข้าพิธีโสกันต์ตรงตามตำราที่เจ้าฟ้าพินทวดีทรงบันทึกไว้คือ เจ้าฟ้ากุณฑลทิพยวดี ส่วนพระราชพิธีโสกันต์พระองค์เจ้าอินทุรัตนาเมื่อ พ.ศ. 2474 นับเป็นองค์สุดท้ายของประเทศไทย
ฤกษ์ยามพระราชพิธีโสกันต์จะมีโหรหลวงกำหนดวันเวลาที่จะเริ่มพระราชพิธีโสกันต์ ซึ่งจะมีพิธีสงฆ์และพิธีพราหมณ์พร้อมกัน ส่วนใหญ่มักจะประกอบ ณ พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้นมักจะประกอบพิธีนี้ร่วมกับพระราชพิธีสัมพัจฉรฉินท์ (พิธีตรุษไทย พระราชพิธีเดือน 4) ซึ่งต่อมาจะประกอบร่วมกับพระราชพิธีตรียัมปวาย (โล้ชิงช้า)
==อ้างอิง==
พิธีในประเทศไทย
พระมหากษัตริย์ไทย
ประเทศอัฟกานิสถานในพาราลิมปิก

ประเทศอัฟกานิสถาน ได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกครั้งแรกในพาราลิมปิกฤดูร้อน 1996 ที่แอตแลนตา โดยนักปั่นจักรยาน Gul Afzal และ Zabet Khan เป็นตัวแทน
ประเทศอัฟกานิสถานไม่ได้เข้าร่วมในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ซิดนีย์ โดยถูกแบนจากการแข่งขันเนื่องจากการปฏิบัติต่อผู้หญิงภายใต้การปกครองของกลุ่มตอลิบาน
สองนักกีฬาตัวแทนของประเทศอัฟกานิสถานในการแข่งขันที่เอเธนส์ในปี ค.ศ. 2004 คือนักกรีฑาหญิง Mareena Karim และนักปั่นจักรยานชาย Qaher Hazrat แต่ไม่ได้เหรียญรางวัล
ประเทศอัฟกานิสถานเข้าแข่งขันในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ปักกิ่ง ซึ่งมีตัวแทนเพียงผู้เดียวคือนักกีฬายกน้ำหนัก โมฮัมหมัด ฟาฮิม ราฮิมี จากนั้นราฮิมีได้กลับมาแข่งอีกครั้งในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน ราฮิมีจึงเป็นเป็นนักกีฬาเพียงคนเดียวอีกครั้งที่ส่งเข้าร่วม
อัฟกานิสถานมีกำหนดจะแข่งขันในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 โดยมีนักกีฬาเทควันโด ซาเกีย คุดาดาดี และผู้ติดตาม ฮอสเซน ราซูลี เป็นตัวแทน อย่างไรก็ตาม ประเทศอัฟกานิสถานถูกบังคับให้ถอนตัวหลังจากการยึดกรุงคาบูลของกลุ่มตอลิบาน คุดาดาดีจะกลายเป็นนักกีฬาหญิงคนแรกในพาราลิมปิกของอัฟกานิสถาน
ปัจจุบัน ประเทศอัฟกานิสถานยังไม่เคยได้รับเหรียญพาราลิมปิก และยังไม่เคยเข้าร่วมในพาราลิมปิกฤดูหนาว
== ตารางเหรียญรางวัล ==
=== เหรียญรางวัลในการแข่งขันฤดูร้อน ===
อัฟกานิสถานเข้าร่วมพาราลิมปิกฤดูร้อนมาแล้ว 5 ครั้ง ซึ่งมีเพียงการแข่งขันการแข่งขันที่ซิดนีย์เท่านั้นที่ถูกแบนโดยไอโอซี
=== เหรียญรางวัลในการแข่งขันฤดหนาว ===
อัฟกานิสถานยังไม่เคยเข้าร่วมพาราลิมปิกฤดูหนาว
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศอัฟกานิสถานในโอลิมปิก
ประเทศอัฟกานิสถานในเอเชียนเกมส์
== อ้างอิง ==
 
ชาติในพาราลิมปิก
พาราลิมปิก
วัดกลางบางปะกง

วัดกลางบางปะกง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางปะกง อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ตั้งวัด 39 ไร่ 3 งาน
วัดกลางบางปะกงตั้งวัด เมื่อ พ.ศ. 2436 โดยมีคหบดี 3 ท่าน ได้แก่ นายสมศักดิ์ นายหนู และนายตี๋ ได้ร่วมกันสร้งวัดบริเวณกลางหมู่บ้าน จึงเป็นเหตุให้ชื่อว่า "วัดกลางบางปะกง" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาและผูกพัทธสีมาฝังลูกนิมิตในปี พ.ศ. 2436 สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (แพ ติสฺสเทโว) วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร เป็นประธานในพิธี วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2528
วัดมีอุโบสถสร้างใหม่ และอุโบสถเก่าสร้างด้วยไม้ทั้งหลัง หน้าบันไม้แกะสลัก ลวดลายวิจิตร มีวิหารจัตุรมุข มีเจดีย์เก่าย่อมุมสององค์อยู่หน้าอุโบสถด้านทิศตะวันตก มีจารึกระบุว่า สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2442 ซุ้มกำแพงโบสถ์ด้านทิศตะวันออก มีข้อความระบุว่า สร้างมาเมื่อ พ.ศ. 2471 มีพระพุทธบาทจำลอง กว้าง 4 เมตร ประดิษฐานอยู่ที่มณฑปในวันเพ็ญกลางเดือนสี่ของทุกปีจะมีงานเทศกาลนมัสการพระพุทธบาทเป็นงานประจำปี  มีโรงเรียนพระปริยัติธรร แผนกธรรม เปิดสอน เมื่อ พ.ศ. 2449
==อ้างอิง==
กลางบางปะกง
วัดเชิงเลน (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

วัดเชิงเลน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลราชคราม อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา  มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 29 ไร่ 3 งาน 80 ตารางวา
ที่ตั้งเดิมของวัดตั้งอยู่ที่คลองโรงช้าง ชื่อว่า วัดสะแก้วป่าใหญ่ หรือ วัดสะแก้ว ต่อมา พ.ศ. 2370 ได้ย้ายมายังที่ตั้งปัจจุบัน เป็นที่ดินชายเลนตื้นเขินห่างจากที่ตั้งเดิมประมาณ 2 กิโลเมตร ใช้ชื่อว่า วัดชายเลน หรือ วัดตีนเลน ตามสภาพที่ตั้งวัด และได้รับอนุญาตตั้งวัดในปีนั้น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2375 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 15.20 เมตร ยาว 24.50 เมตร ทางวัดได้จัดสอนพระปริยัติธรรมตลอดมา โดย วัฒนธรรมอำเภอบางไทร สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถก่ออิฐถือปูน กว้าง 4.50 เมตร ยาว 13.75 เมตร วิหารก่ออิฐถือปูน กว้าง3.15 เมตร ยาว 6.20 เมตร ศาลาการเปรียญสร้างด้วยคอนกรีต กว้าง 0.50 เมตร ยาว 19.50 เมตร กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 7 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง หอระฆัง ฌาปนสถานและสุสาน ปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถ พร้อมกับพระพุทธรูปอื่น ๆ จำนวน 4 องค์ ที่วิหารมีพระพุทธรูปศิลาแลงจำนวน 4 องค์ และมีเจดีย์ใหญ่ 4 องค์ ตั้งอยู่ด้านหน้าอุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2370
==อ้างอิง==
เชิงเลน
ชานจาแผ่น

ชานจาแผ่น หรือ เซียงจา (; haw flakes) เป็นขนมจีนที่ทำจากผลชานจาของจีน เป็นแท่งและตัดเป็นแผ่น ๆ สีน้ำตาลอ่อนอมชมพูอ่อน หรือน้ำตาลแดง หนา 2 มิลลิเมตร และบรรจุในหลอดกระดาษทรงกระบอกในแบบดั้งเดิมสีแดง โดยปกติแล้วใช้กินเป็นของว่างรสหวานอมเปรี้ยวพร้อมกับชาหรือเป็นของว่างสำหรับเด็ก บางคนกินเพื่อลดรสขมของยาสมุนไพรจีน
== การจัดจำหน่าย ==
ชานจาแผ่น (เซียงจา) มีจำหน่ายทั่วไปในประเทศจีน ตลาดย่านคนเชื้อสายจีนทั้งในเอเชียและประเทศทางตะวันตก มีขนาดที่หลากหลายโดยทั่วไปที่ขายในประเทศไทยมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 25 มิลลิเมตร ในขณะที่บางยี่ห้อมีขนาด 35–40 มิลลิเมตร ความหนาโดยทั่วไป 2 มิลลิเมตร
ปัจจุบันชานจาแผ่นเพิ่มประเภทน้ำตาลต่ำและไร้สารเติมแต่งซึ่งมักมีสีที่ซีดอ่อนกว่าแบบธรรมดา เพื่อมุ่งเป้าไปที่ผู้ใส่ใจสุขภาพ สามารถซื้อได้ในประเทศจีน แต่มีปริมาณไม่มากในต่างประเทศ
รูปแบบอื่นที่พบได้แก่ แบบตัดเป็นแท่งหรือเป็นก้อนทรงลูกบาศก์ ซึ่งเป็นชั้นคล้ายขนมชั้น
== ในประเทศไทย ==
มักเรียก "ชานจาแผ่น" ในชื่อ "เซียงจา" บางครั้งยังเรียก "เซียงจาบ๊วยแผ่น" หรือ "บ๊วยแผ่นเซียงจา" ซึ่งเป็นเพียงการอ้างอิงขนมที่มีรสเปรี้ยวแบบบ๊วย ทั้งที่ไม่มีส่วนประกอบของบ๊วย ต่างจาก"บ๊วยแผ่น" ที่ทำจากบ๊วยโดยตรงและมักผลิตเป็นแผ่นยาวบาง
รวมทั้งบางครั้งมีการเข้าใจผิดว่า ชานจา คือพุทราจีนชนิดหนึ่งด้วย
== ระเบียบข้อบังคับด้านสุขภาพ ==
=== สีผสมอาหาร ===
สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาแห่งสหรัฐอเมริกา (US FDA) ได้ตรวจยึดชานจาแผ่นหลายครั้ง เนื่องจากตรวจพบ Ponceau 4R (E124, Acid Red 18) ซึ่งเป็นสีผสมอาหารที่ไม่ผ่านการอนุมัติ Ponceau 4R ยังอนุญาตใช้ในยุโรป เอเชีย และออสเตรเลีย แต่ไม่ผ่านการรับรองจาก US FDA ในปี พ.ศ. 2549 คณะกรรมการอาหารและยาแห่งประเทศจีนได้ประกาศอาหารที่ไม่ได้มาตรฐานซึ่งรวมชานจาแผ่นจาก 3 บริษัทมีการผสมสารเพิ่มสีแดงที่เป็นสารก่อมะเร็งผสมอยู่ เมื่อปี พ.ศ. 2557 ในประเทศไทยคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) ได้ระบุว่ามีการขึ้นทะเบียนการนำเข้าชานจาแผ่น จาก 8–9 บริษัทแต่ยังไม่พบว่าเป็น 3 บริษัทดังกล่าว
ปัจจุบัน ชานจาแผ่นบางยี่ห้อมีสีผสมอาหาร Allura Red AC (FD& C #40) (สีแดง) ซึ่งในยุโรปเป็นสีผสมอาหารที่ไม่แนะนำให้เด็กบริโภค และมีระเบียบข้อบังคับการห้ามใช้สีผสมอาหารในเดนมาร์ก เบลเยียม ฝรั่งเศส และสวิตเซอร์แลนด์
=== น้ำตาล ===
โดยทั่วไปผลชานจาสด อาจช่วยในการควบคุมและรักษาสมดุลภาวะเมแทบอลิกซินโดรม (Metabolic Syndrome) ให้ดีขึ้นและการไหลเวียนของเลือด อย่างไรก็ตามชานจาแผ่นแบบทั่วไปทำขึ้นการเติมน้ำตาลจำนวนมาก ทำให้ไม่มีผลที่ดีในทางสุขภาพ
== อ้างอิง ==
ขนมหวาน
ขนมของชาวจีน
วัดเชิงท่า (อำเภอบางปะอิน)

วัดเชิงท่า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะเกิด อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ตั้งวัด 42 ไร่ 57 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 16 ไร่ 32 ตารางวา ทางทิศตะวันออก ติดต่อกับแม่น้ำเจ้าพระยา ปัจจุบันมี พระอธิการวิเชียร อภิวณฺโท
วัดเชิงท่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2225 ในสมัยอยุธยา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2230 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตรยาว 80 เมตร วในสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี มีพ่อค้าชาวจีนให้เรือสำเภาล่มกลางน้ำแม่น้ำตรงบริเวณหน้าวัดเชิงท่าปัจจุบัน
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7.50 เมตร ยาว 19.70 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2225 ศาลาการเปรียญ กว้าง 11.85 เมตร ยาว 20.45 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2490 หอสวดมนต์ กว้าง 3.55 เมตรยาว 12.90 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2490 กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 7 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง วิหาร กว้าง 4.50 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นอาคารไม้ ศาลาธรรมสังเวช 1 หลัง และหอระฆัง 1 หลัง ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางพุทธชินราชจำลอง ขนาดหน้าตักกว้าง 59 นิ้ว สูง 79 นิ้ว พระประธานประจำศาลาการเปรียญปางมารวิชัย ขัดสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 37 นิ้ว สูง 49 นิ้ว สร้างเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2500 และระพุทธรูปเก่าแก่อายุกว่า 100 ปี เนื้อสัมฤทธิ์ ศิลปะขอม ปางห้ามสมุทร ทรงยืน สูง 18 นิ้ว กว้าง 5 นิ้ว ผิวพระเป็นสนิมเขียว พบพระพุทธรูปนี้ขึ้นจากน้ำหน้าวัดเชิงท่า
==อ้างอิง==
เชิงท่า
วัดสิงห์คูยาง

วัดสิงห์คูยาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกสำโรง อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 23 ไร่ 3 งาน 72 ตารางวา
วัดสงห์คูยาง สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2365 ชาวบ้านเรียก วัดบ้านโคกสำโรง มีเรื่องเล่าว่า วัดสิงห์คูยางได้รกร้าง กลายเป็นป่ารกร้าง ด้านหลังของวัดมีสระน้ำ 4 สระ คือ สระบัว สระยาง มีต้นยางใหญ่อยู่ที่คันคูสระ 2 ต้น และสระหน้าโบสถ์ ต่อมามีภิกษุเดินธุดงค์มาปักกรดที่บริเวณนี้ ท่านมีอาคมทางไสยศาสตร์แก่กล้า เมื่อชาวบ้านเกิดเจ็บป่วย ท่านได้ทำน้ำมนต์แจกชาวบ้านให้นำไปอาบและดื่มกิน จนหาย อาการป่วยก็บรรเทา เมื่อเจ็บป่วยกันทั้งบ้านเพราะโรคลุกรามระบาด รักษาไม่ทัน ท่านจึงทำน้ำมนต์ลงในสระกลางวัด แล้วชาวบ้านตักน้ำนั้นไปอาบ ดื่มกินก็หายจากอาการป่วยไข้หมดสิ้น ทำให้ชาวบ้านเลื่อมใส ท่านก็ได้จำพรรษาอยู่ที่วัดร้างนี้ และได้ตั้งวัดขึ้นเรียกว่า วัดบ้านสามโรง ต่อมา พ.ศ. 2381 ผู้มีจิตศรัทธานามว่า "สิงห์" ได้บูรณะวัดครั้งใหญ่ และประกอบกับสระลูกหนึ่งในวัดที่มีต้นยางใหญ่อยู่ที่คันคู จึงเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดสิงห์คูยาง" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในราว พ.ศ. 2400
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ วิหาร ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาบำเพ็ญกุศล พระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปหินสลัก ชาวบ้านเรียก หลวงพ่อตากแดด ประดิษฐานอยู่ในวิหารเก่า
==อ้างอิง==
โบราณสถานในจังหวัดลพบุรี
สิงห์คูยาง
เตสเลอวิม รอมือนีเย!

เตสเลอวิม รอมือนีเย! (Te slăvim, Românie!) เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐประชาชนโรมาเนียซึ่งภายหลังเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมโรมาเนีย ใช้งานในช่วง ค.ศ. 1953–1975 ผู้แต่งเนื้อเพลง คือ เอวเจน ฟรุนเซอ (Eugen Frunză) และดัน เดชลิว (Dan Deșliu) ผู้แต่งทำนองเพลง คือ มาเตย์ ซอกอร์ (Matei Socor) เนื้อหาว่าด้วยความเป็นพี่เป็นน้องของโรมาเนียกับสหภาพโซเวียต และสรรเสริญอุดมการณ์ลัทธิเลนิน
ในคริสต์ทศวรรษ 1960 มีการตัดข้อความที่อ้างถึง "ผู้ปลดแอกโซเวียต" ออกไปตามนโยบาย กำจัดอิทธิพลคอมมิวนิสต์ ของโรมาเนีย
ใน ค.ศ. 1975 มีการนำเพลง "เอสกริสเปตรีกอลอร์อูนีเร" (E scris pe tricolor unire) มาใช้แทน โดยเพลงนี้ได้เป็นเพลงชาติของโรมาเนียจนถึงเพียง ค.ศ. 1977
== เนื้อร้อง ==
(*) หมายถึง ร้องซ้ำ 2 เที่ยว
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น==
กรู ฮาเล็ม บรึนต์ลันน์

กรู ฮาเล็ม บรึนต์ลันน์ (Gro Harlem Brundtland, ; ชื่อเมื่อเกิด กรู ฮาเล็ม; Gro Harlem, 20 เมษายน 1939) เป็นนักการเมืองชาวนอร์เวย์ อดีตนายกรัฐมนตรีนอร์เวย์สามสมัย (1981, 1986–1989 และ 1990–1996) และอดีตผู้อำนวยการใหญ่องค์การอนามัยโลกจากปี 1998 ถึง 2003 ประธานคณะกรรมการบรึนต์ลันน์ผู้ทำรายงานบรึนต์ลันน์เกี่ยวกับการพัฒนาอย่างยั่งยืน
บรึนต์ลันน์ศึกษาในสาขาวิชาแพทยศาสตร์ เธอเป็นสมาชิกของพรรคแรงงาน และเข้าร่วมคณะรัฐบาลในปี 1974 ในฐานะรัฐมนตรีกระทรวงสิ่งแวดล้อม เธอเป็นนายกรัฐมนตรีหญิงคนแรกของนอร์เวย์ ในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 1981 และออกจากตำแหน่งเมื่อ 14 ตุลาคม 1981 ก่อนจะกลับมาดำรงตำแหน่งเมื่อ 9 พฤษภาคม 1986 ถึง 16 ตุลาคม 1989 ก่อนจะกลับมาดำรงตำแหน่งในสมัยที่สามเมื่อ 3 พฤศจิกายน 1990 เธอเป็นหัวหน้าพรรคแรงงานนับตั้งแต่ปี 1981 ถึง 1992 หลังจากเธอลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีโดยฉับพลันในปี 1996 ก่อนจะเข้าสู่ฐานะผู้นำระดับนานาชาติด้านการพัฒนาอย่างยั่งยืนและสาธารณสุข เธอขึ้นเป็นอธิบดีองค์การอนามัยโลก และเป็นทูตพิเศษเรื่องการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศของสหประชาชาติในปี 2007 ถึง 2010 นอกจากนี้ยังเป็นรองประธานดิเอลเดอส์ และอดีตรองประธานของกลุ่มสังคมนิยมสากล
บรึนต์ลันน์มีมุมมองทางการเมืองอยู่ในปีกกลางของพรรค เธอสนับสนุนการเป็นสมาชิกของนอร์เวย์ในสหภาพยุโรปในประชามติปี 1994 ระหว่างดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เธอได้รับการเรียกขานเป็น "มารดาของชาติ"
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
บน C-SPAN
|-
|-
|-
|-
|-
นักการเมืองชาวนอร์เวย์
ทูตชาวนอร์เวย์
สมาชิกรัฐบาลนอร์เวย์
พรรคแรงงาน (ประเทศนอร์เวย์)
แพทย์ชาวนอร์เวย์
บุคคลจากออสโล
นายกรัฐมนตรีนอร์เวย์
เจ้าหน้าที่องค์การอนามัยโลก
นายกรัฐมนตรีหญิง
เจ้าหน้าที่สหประชาชาติ
ชาวนอร์เวย์เชื้อสายสวีเดน
ผู้อำนวยการใหญ่องค์การอนามัยโลก

ผู้อำนวยการใหญ่องค์การอนามัยโลก (director-general of the World Health Organization) เป็นผู้นำองค์การอนามัยโลก แต่งตั้งและมีหน้าที่รับผิดชอบต่อสภาอนามัยโลก (WHA) ผู้อำนวยการใหญ่คนปัจจุบันคือ เตโวโดรส อัดฮาโนม แต่งตั้งเมื่อ 1 กรกฎาคม 2017
==รายชื่อผู้อำนวยการใหญ่องค์การอนามัยโลก==
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อของผู้อำนวยการใหญ่องค์การอนามัยโลก
{|class="sortable wikitable" style="width: 700px"
|-
!width=8px | ที่
!class="unsortable" width=70px | ภาพ
!width=200px | ชื่อ และ ชนชาติ
! วาระ
|-
|1 || || บร็อค ชิสซอล์ม ||1948–1953
|-
|2 || || มาร์โคลิโน โกเมส คานดาว ||1953–1973
|-
|3 || || ฮัล์ฟดัน ที. มาห์เลอร์ ||1973–1988
|-
|4 || || ฮิโรชิ นาคาจิมะ ||1988–1998
|-
|5 || || กรู ฮาร์เลม บรึนดท์ลันด์ ||1998–2004
|-
|6 || || ลี จงวุก ||2004–2006
|-
|– || || อานเดอส์ นอร์ดสโตรม* ||2006–2007
|-
|7 || || มากาเรต ชาน ||2007–2017
|-
|8 || || เตโวโดรส อัดฮาโนม||2017–ปัจจุบัน
|-
|colspan=4|*รักษาการผู้อำนวยการใหญ่ ภายหลังลี จงวุก เสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง
|}
==อัางอิง==
องค์การอนามัยโลก
เจ้าหน้าที่องค์การอนามัยโลก
วัดสารนาถธรรมาราม

วัดสารนาถธรรมาราม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทางเกวียน อำเภอแกลง จังหวัดระยอง ปัจจุบันมีเนื้อที่ตั้งวัด 61 ไร่ 3 งาน 56 ตารางวา
วัดสารนาถธรรมารามสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2487 โดยพระมหารัชชมังคลาจารย์ เจ้าอาวาสวัดสัมพันธวงศ์ กรุงเทพ เริ่มแรกมีเนื้อที่ 56 ไร่ 49 ตารางวา หลังได้วางศิลาฤกษ์รากฐานเสร็จ ก็เกิดสงครามเอเชียบูรพาขึ้น ทำให้การก่อสร้างต้องหยุดไป แต่ได้มีการสร้างต่อภายหลัง มีงานสมโภชอุโบสถ เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2506 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2557 ได้รับการยกสถานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ
อุโบสถ กว้าง 32 เมตร ยาว 46 เมตร ยอดโบสถ์เป็นบรมธาตุเจดีย์กว้าง 7 เมตร หลังคาลาดลด 4 ชั้น ประดับช่อฟ้าใบระกา พร้อมกระดิ่ง 16 ใบ ทำพิธีฉลองพระประธานเมื่อ พ.ศ. 2499 พระประธานนามว่า พระพุทธโธ ภายในอุโบสถเป็นสถานที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุและพระพุทธรูป องค์พระประธานจำลองมาจากพระพุทธชินราช จากนั้นได้สร้างกำแพงแก้วรอบอุโบสถ เจดีย์เล็ก ทรงระฆังแบบลังกา 38 องค์ เท่ากับมงคล 38 ประการ ที่ 4 มุมของกำแพงแก้ว มีการจำลองพระปฐมเจดีย์ พระธาตุพนม พุทธคยา ประเทศอินเดีย และพระบรมธาตุไชยา
==อ้างอิง==
สารนาถธรรมาราม
สารนาถธรรมาราม
บัชชาร์ชิยา

บัชชาร์ชิยา (Baščaršija / Башчаршија, ) เป็นตลาดเก่าแก่ในซาราเยโว และศูนย์กลางด้านประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของเมือง บัชชาร์ชิยาสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 15 เมื่ออีซาเบก อีซาโกวิช ตั้งเมืองซาราเยโว
บัชชาร์ชิยาตั้งอยู่บนฝั่งทางเหนือของแม่น้ำมิลยัตสกาในเทศบาลเมืองเก่าซาราเยโว อาคารสำคัญบริเวณรอบบัชชาร์ชิยา เช่น มัสยิดกาซี ฮุสเรฟเบก, มัสยิดจักรพรรดิ, โมรีชาฮาน, โบสถ์เก่าซาราเยโว, วิเยชนิตซา, หอนาฬิกา และเซบิลย์
== อ้างอิง ==
ซาราเยโว
ปสาน
เจสัน โมโมอา

โจเซฟ เจสัน นามาแคฮา โมโมอา (Joseph Jason Namakaeha Momoa; เกิด 1 สิงหาคม พ.ศ. 2522) เป็นนักแสดงและผู้อำนวยการผลิตชาวอเมริกัน เขาเปิดตัวด้านการแสดงในในบทเจสัน ไอโอแอนในซีรีส์ดราม่าแอคชั่นรวมเรื่อง เบย์วอช: ฮาวาย (1999–2001) ซึ่งตามมาด้วยการรับบทโรนอน เดกซ์ในซีรีส์นิยายวิทยาศาสตร์ของซายฟายเรื่อง สตาร์เกตแอตแลนทิส (2005–2009), คัล โครโก ในสองซีซันแรกของซีรีส์ดราม่าแฟนตาซีของเอชบีโอเรื่อง มหาศึกชิงบัลลังก์ (2011–2012), Declan Harp จากซีรี่ส์ดราม่าประวัติศาสตร์ของ ดิสคอเวอร์รีแชนแนล เรื่อง ฟรอนเทียร์ (2016–2018) และ Baba Voss ในซีรีส์นิยายวิทยาศาสตร์ของแอปเปิลทีวี+ เรื่อง ซี (2019–ปัจจุบัน) โมโมอาได้รับเลือกให้เป็นนักแสดงนำในซีรีส์สองชุดหลังสุด
นอกวงการโทรทัศน์โมโมอาได้แสดงเป็น อาร์เธอร์ เคอร์รี / อควาแมน ในจักรวาลขยายดีซี (DCEU) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2559 เขาแสดงนำในภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2561 ในชื่อเดียวกัน และจะรับบทเดิมในเรื่อง  Aquaman and the Lost Kingdom (2022) โมโมอาจะรับบท ดันคัน ไอดาโฮ ในภาพยนตร์ดัดแปลงจากนิยายวิทยาศาสตร์เรื่อง ดูน ในปี พ.ศ. 2564 และเขารับบทเป็นตัวละคร ดังเต เรเยส วายร้ายในภาพยนตร์เรื่อง เร็ว..แรงทะลุนรก 10
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น==
นักแสดงอเมริกัน
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2522
มัสยิดจักรพรรดิ

มัสยิดจักรพรรดิ (บอสเนีย: Careva džamija; ตุรกี: Hünkâr Camii; Emperor's Mosque) เป็นสถานที่สำคัญในซาราเยโว ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา, สร้างขึ้นในปี 1457 เป็นมัสยิดแรกนับตั้งแต่บอสเนียถูกออตโตมันปกครอง และเป็นมัสยิดโดมย่อยเดี่ยวที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ มัสยิดสร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมแบบออตโตมัน มัสยิดสร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงจักรพรรดิสุลต่านเมห์เม็ดแห่งคอนสแตนติโนเปิล
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการ
มัสยิดในซาราเยโว
เอ็นร้อยหวาย

เอ็นร้อยหวาย (Achilles tendon, heel cord) หรือ เอ็นส้นเท้า (calcaneal tendon) เป็นเอ็นกล้ามเนื้อด้านหลังขาส่วนล่าง เอ็นร้อยหวายเป็นเอ็นกล้ามเนื้อที่หนาที่สุดในร่างกายมนุษย์ ทำหน้าที่ยึดกล้ามเนื้อแพลนทาริส กล้ามเนื้อแกสตรอคนีเมียส (น่อง) และกล้ามเนื้อโซเลียสเข้ากับกระดูกส้นเท้า เอ็นร้อยหวายทำงานร่วมกับกล้ามเนื้อเหล่านี้ในการเหยียดข้อเท้า (plantar flexion) และการงอเข่า (ไม่รวมกล้ามเนื้อโซเลียส)
ความผิดปกติของเอ็นร้อยหวายรวมถึงเอ็นร้อยหวายอักเสบ เอ็นร้อยหวายเสื่อม เอ็นร้อยหวายฉีกขาด หรือมีคอเลสเตอรอลสะสมจนเป็นกระเหลืองที่ผิวหนัง
คำว่า Achilles tendon ปรากฏในค.ศ. 1693 ตามชื่ออคิลลีส วีรบุรุษในเทพปกรณัมกรีก
== โครงสร้าง ==
เอ็นร้อยหวายเชื่อมกล้ามเนื้อเข้ากับกระดูกเช่นเดียวกับเอ็นกล้ามเนื้ออื่น ๆ มีตำแหน่งอยู่ที่ด้านหลังขาส่วนล่าง เอ็นร้อยหวายเชื่อมกล้ามเนื้อแกสตรอคนีเมียสและกล้ามเนื้อโซเลียสเข้ากับปุ่มกระดูกส้นเท้า โดยมีจุดเริ่มใกล้ส่วนกลางของน่อง ก่อนจะสอดเข้าส่วนกลางหลังกระดูกส้นเท้า และมีส่วนปลายล่างของเอ็นที่แผ่ออก
เอ็นร้อยหวายคลุมด้วยพังผืดและผิวหนัง มองเห็นได้ชัดที่ด้านหลังกระดูกขาส่วนล่าง บริเวณที่เป็นช่องว่างประกอบด้วยเนื้อเยื่อเกี่ยวพันชนิดโปร่งบางและเนื้อเยื่อไขมัน มีถุงน้ำไขข้อ (synovial bursa) วางตัวระหว่างเอ็นกับส่วนบนของกระดูกส้นเท้า เอ็นร้อยหวายเป็นเอ็นกล้ามเนื้อที่หนาที่สุดในร่างกายมนุษย์ สามารถรองรับความเค้นภาระ (load stress) ได้ 3.9 เท่าของน้ำหนักตัวขณะเดิน และ 7.7 เท่าของน้ำหนักตัวขณะวิ่ง
== หน้าที่ ==
เอ็นร้อยหวายทำงานร่วมกับกล้ามเนื้อแกสตรอคนีเมียสและกล้ามเนื้อโซเลียสในการเหยียดข้อเท้าผ่านเส้นประสาททิเบียล นอกจากนี้เอ็นร้อยหวายและกล้ามเนื้อแกสตรอคนีเมียสยังทำงานร่วมกับกล้ามเนื้ออื่น เช่น แฮมสตริง กล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ ฟีเมอริส และกล้ามเนื้อป็อปลิเทียสในการงอเข่า
เนื่องจากเส้นใยเอ็นร้อยหวายขดเป็นเกลียวประมาณ 90 องศา เส้นใยจากกล้ามเนื้อแกสตรอคนีเมียสจึงโน้มไปยึดกับส่วนนอกของกระดูก ขณะที่เส้นใยจากกล้ามเนื้อโซเลียสเอนไปยึดใกล้กับแนวกลางของกระดูก
== ที่มา ==
ฟิลิป เวอร์เฮเยน นักกายวิภาคศาสตร์ชาวเฟลมิชบันทึกถึงเอ็นร้อยหวายในชื่อ "the cord of Achilles" ในตำรา Corporis Humani Anatomia (ค.ศ. 1693) โดยอิงจากตำนานของอคิลลีส วีรบุรุษที่เมื่อครั้งยังเป็นทารกถูกธิทีส ผู้เป็นมารดาจุ่มในแม่น้ำสติกซ์เพื่อให้ร่างกายแข็งแกร่ง แต่ส้นเท้าไม่ได้สัมผัสน้ำ จึงกลายเป็นจุดอ่อนที่ทำให้เขาถูกสังหารในสงครามกรุงทรอย อย่างไรก็ตามฮิปพอคราทีส แพทย์ชาวกรีก กล่าวถึงเอ็นร้อยหวายเป็นครั้งแรกในชื่อ "tendo magnus" (เอ็นใหญ่) และนักกายวิภาคศาสตร์ก่อนเวอร์เฮเยนเรียกเอ็นนี้ว่า "เอ็นฮิปพอคราทีส" (chorda Hippocratis)
เอ็นร้อยหวายรู้จักอีกชื่อคือเอ็นส้นเท้า (calcaneal tendon) ซึ่งเป็นชื่อที่บรรยายในเชิงวิทยาศาสตร์ โดยคำว่า calcaneal มาจาก calcaneus ที่หมายถึงกระดูกส้นเท้า
== อ้างอิง ==
กายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์
กายวิภาคศาสตร์ของรยางค์ล่าง
เอ็นกล้ามเนื้อ