pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วัดโกมุทพุทธรังสี

วัดโกมุทพุทธรังสี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงศาลาธรรมสพน์ เขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันมีพระครูโกมุทสิทธิการ (พิทักษ์ เกสโร) เป็นเจ้าอาวาส
วัดโกมุทพุทธรังสีเริ่มสร้างในปี พ.ศ. 2540 ในครั้งแรกนางสาวนฤมล โกมุท คหบดีชาวบางขุนนนท์ ได้ถวายที่ดิน 15 ไร่ แด่พระราชพิพัฒน์โกศล (หลวงพ่อเณร) เจ้าอาวาสวัดศรีสุดารามวรวิหาร จากนั้นมีการนิมนต์พระราชพิพัฒน์โกศลเป็นประธานก่อสร้างฝ่ายพระสงฆ์ และเชิญนางสาวนฤมลเป็นประธานฝ่ายฆราวาส แล้วจึงได้รับอนุญาตให้ตั้งเป็นวัดในศาสนาพุทธเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540
อุโบสถประดิษฐานหลวงพ่อโกมุทสุขาภิบาลซึ่งสร้างคู่มากับวัดเป็นพระพุทธรูปประจำวัด ได้ทำการหล่อที่ประเทศอินเดีย และมีรูปหล่อเหมือนเกจิอาจารย์ เช่น หลวงพ่อโต หลวงปู่มั่น หลวงปู่ทิม และยังมีปู่ฤๅษีบดยา ฤๅษีตาไฟ ฤๅษีตาวัด ฤๅษี 108 และยังมีราหู ที่มีการบูชาราหูทุกค่ำวันพุธ นอกจากยังเป็นศูนย์ปฏิบัติธรรมวิปัสสนากรรมฐาน มีการจัดพิธีสวดมนต์ทุกวันพระ วันเสาร์ และวันอาทิตย์ สวดนพเคราะห์
==อ้างอิง==
โกมุทพุทธรังสี
วัดบางนมโค

วัดบางนมโค เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านหัวไผ่ ตำบลบางนมโค อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ทั้งหมด 24 ไร่ 21 วา 3 งาน
วัดบางนมโคสร้างขึ้นมาตั้งแต่เมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐานชัดเจน บางท่านก็ว่ามีในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย เดิมชื่อ วัดนมโค ครั้นเมื่อ พ.ศ. 2310 พม่าข้าศึกล้อมกรุงศรีอยุธยา ได้มาตั้งค่ายหนึ่งขึ้นที่ตำบลสีกุก ห่างจากวัดบางนมโค ย่านนั้นมีการเลี้ยงวัวมากกว่าที่อื่น พม่าได้ถือโอกาสกวาดต้อนเอาวัวควายจากย่านนี้ไปเป็นเสบียง ในที่สุดกรุงศรีอยุธยาก็เสียแก่พม่า วัดบางนมโคจึงทรุดโทรมไปบ้างตามกาลเวลา ต่อมาก็ได้มีการซ่อมแซมขึ้นใหม่ก็ยังมีการเลี้ยงวัวกันอยู่อีกมากมาย ชาวบ้านจึงเรียกติดปากว่า "วัดบางนมโค"
วัดบางนมโคเป็นที่เลื่อมใสศรัทธาของผู้คนทั่วประเทศ ด้วยความเมตตาของพระครูวิหารกิจจานุการ (ปาน โสนนฺโท) ท่านมีความรู้รอบด้านอย่างลึกซึ้ง ตั้งแต่พระธรรม กัมมัฏฐาน การแพทย์แผนโบราณ รวมถึงได้สร้างวัตถุมงคลต่าง ๆ เช่น เกราะยันต์ พระเครื่องเนื้อดินเผา อุดด้วยผงอิทธิเจของหลวงพ่อปาน ซึ่งเป็นรุ่นเดียวที่ท่านสร้างขึ้นและปลุกเสกเอง ท่านได้วิชาการสร้างพระพิมพ์ต่าง ๆ เหล่านี้มาจากชีปะขาว ซึ่งเป็นพระพิมพ์ที่ไม่เหมือนพระพิมพ์ใด
วัดมีมณฑปหลวงพ่อปานซึ่งมีรูปหล่อ อัฐิ และหุ่นขี้ผึ้งของหลวงพ่อตั้งอยู่ภายใน อุโบสถที่หลวงพ่อปานที่สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2467 รายล้อมด้วยใบเสมาทอง ด้านหน้าคือรูปหล่อหลวงพ่อปาน มีภาพจิตรกรรมฝาผนังบันทึกเหตุการณ์เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชพร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิรินธรเทพรัตนสุดา เสด็จพระราชดำเนินมายังวัดบางนมโคเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2517 ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า พระพุทธโสนันทะ ด้านหลังพระอุโบสถคือพระธาตุเจดีย์ซึ่งหลวงพ่อปานสร้างขึ้นใหม่แทนองค์เดิมที่ชำรุดทรุดโทรม เป็นที่มาของการสร้างพระรุ่นแรก รูปพระพุทธเจ้าประทับบนบัลลังก์เหนือสัตว์ต่าง ๆ ทั้งเจ็ด เมื่อ พ.ศ. 2450 ซึ่งมีชื่อเสียงมาก วัดบางนมโคมีจัดงานพิธีสักการะรำลึกพระเดชพระคุณหลวงพ่อปานทุกวันที่ 26 กรกฎาคม
==อ้างอิง==
บางนมโค
โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดสัมมาชัญญาวาส

วัดสัมมาชัญญาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางชัน เขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร
วัดสัมมาชัญญาวาสมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า วัดใหม่คลองสอง ตามชื่อคลองที่มีอยู่เดิม นายนิ่ม เกตุหิรัญ, นายม่วม นันวิชัย, กำนันสง่า ศรีอำพันธ์ ได้นำที่ดินจำนวน 6 ไร่ ซึ่งเป็นที่ดินของนางพริ้ง เกตุหิรัญ น้อมเกล้าถวายสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงชินวราลงกรณ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม เมื่อราวปี พ.ศ. 2516 พระองค์ก็มีพระเมตตารับไว้และทรงดำเนินการสร้างวัดเป็นลำดับต่อมา จากนั้นกระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2521 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2535
ในปี พ.ศ. 2528 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินมาทรงเป็นประธานเททองหล่อพระประธาน ในปี พ.ศ. 2538 สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี เสด็จมาทรงประกอบพิธีตัดหวายลูกนิมิต
เจ้าภาพได้สร้างศาลาการเปรียญไม้ขึ้นมา 1 หลัง กุฏิเล็ก 4 เสา ประมาณ 20 หลัง พระอุโบสถ 2 ชั้น ก่อฉาบปิดด้วยกระเบื้องเคลือบดินเผาทั้งหลัง ทรงไทยประยุกต์กับลวดลายแบบขอมโบราณ ดำเนินการสร้างโดยพระครูอุทัยธรรมโสภิต (จันทร์ลี อุทคฺโค) อดีตเจ้าอาวาส ร่วมกับประชาชนในชุมชนและใกล้เคียง บริเวณชั้นหนึ่งของพระอุโบสถเป็นที่สำหรับถวายสังฆทาน กราบไหว้บูชาองค์พระพุทธรูปปางต่าง ๆ และรอบบริเวณวัดยังมีศาลากาแฟฟรีและศาลาไถ่ชีวิตโคกระบือ
==อ้างอิง==
สัมมาชัญญาวาส
วัดกระโจมทอง (จังหวัดสมุทรสาคร)

วัดกระโจมทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านกระโจมทอง ตำบลหลักสอง อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 43 ไร่ 1 งาน 94 ตารางวา
วัดกระโจมทองตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2442 เดิมชื่อ วัดโพธิ์ศรีราษฎร์ศรัทธาธรรม นายหรั่ง กำนันยิ้ม และนางฟัก ธูปทอง เป็นผู้ถวายที่ดินเพื่อเป็นที่สร้างวัด โดยได้สร้างกุฏิขึ้น 3 หลัง เพื่อเป็นที่อยู่ของพระภิกษุสงฆ์ และมีพระอธิการธูปเป็นเจ้าอาวาสดูแลปกครองเป็นรูปแรก ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดกระโจมทอง" เนื่องจากชาวบ้านแถบติดกับเขตวัดได้สร้างโรงกระโจมเพื่อใช้นวดข้าว ประชาชนในแถบนี้จึงนิยมเรียกชื่อว่า วัดโรงกระโจม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2481
อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 ภายในประดิษฐาน หลวงพ่อศักดิ์สิทธิ์พุทธนิมิตร์อมรเมธ เป็นพระพุทธรูปปางสุโขทัย เนื้อโลหะ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2506 ศาลาการเปรียญกว้าง 16 เมตร ยาว 35 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นอาคารไม้ มีพระพุทธสิหิงค์เป็นพระประธานประจำ หอสวดมนต์กว้าง 14 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2492 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 11 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 3 หลัง และตึก 8 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระอธิการธูป
พระอธิการถึก
พระอธิการบุญเกิด
พระครูสาครสุวรรณคุณ พ.ศ. 2483–2512
พระครูสาครคุณาธาร พ.ศ. 2514–ปัจจุบัน
==อ้างอิง==
กระโจมทอง
กระโจมทอง
ภูมิมาตรศาสตร์

ภูมิมาตรศาสตร์ หรือ ยีออเดซี (geodesy, ) เป็นวิชาที่ต้องการที่จะวัดและทำความเข้าใจรูปทรงเรขาคณิตและสัณฐานของโลก ตำแหน่งในอวกาศ และสนามโน้มถ่วง พร้อมทั้งศึกษาการเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติของโลกเหล่านี้เมื่อเวลาผ่านไปหรืออาจวัดเพื่อเทียบเคียงกับดาวเคราะห์ดวงอื่น ๆ
ปรากฏการณ์ทางธรณีพลศาสตร์ไม่ว่าจะเป็นการเคลื่อนที่ของเปลือกดาว, น้ำขึ้นลง หรือการเคลื่อนที่ของขั้วโลกนั้นสามารถศึกษาได้โดยการออกแบบโครงข่ายหมุดควบคุมระดับประเทศหรือระดับโลก การใช้เทคนิคการสำรวจจากอวกาศและการสำรวจภาคพื้นดิน และการอาศัยข้อมูลมูลฐานทางภูมิมาตรศาสตร์และระบบพิกัด
==หน่วยและมาตราส่วนบนทรงรี==
การบอกตำแหน่งบนทรงรีอ้างอิงนั้นจะใช้ระบบละติจูดและลองจิจูดที่มีหน่วยเป็นองศา ลิปดา และพิลิปดาซึ่งเป็นหน่วยวัดมุม ไม่ใช่การวัดแบบเมตริก
==อ้างอิง==
วัดแก้วฟ้า (จังหวัดสมุทรสงคราม)

วัดแก้วฟ้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 10 บ้านแก้วฟ้า ตำบลบ้านปรก อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม ด้านใต้ของวัดติดกับแม่น้ำแม่กลอง ด้านเหนือติดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 325 ปัจจุบันเจ้าอาวาสคือ พระครูนิเทศสมุทรคุณ
วัดแก้วฟ้าเดิมเป็นวัดเก่าแก่ร้างมานานหลายปี ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2426 จากหลักฐานปรากฏว่า เจ้าพระยาภาสกรวงศ์ (พร บุนนาค) ได้มาปฏิสังขรณ์และสร้างขึ้นใหม่ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระปลัดทองดี มาเป็นเจ้าอาวาส วัดเจริญรุ่งเรืองมากในระยะเริ่มต้น ต่อมาเมื่อสิ้นบุญของท่านเจ้าพระยาและพระปลัดทองดีแล้ว วัดก็ทรุดโทรมลง เพียงแต่คงสภาพอยู่ได้ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2540
อาคารเสนาสนะของวัด ได้แก่ เจดีย์องค์ใหญ่ริมแม่น้ำแม่กลอง มีทรวดทรงค่อนข้างแปลกตาและสวยงาม อุโบสถหลังใหม่ที่มีสระบัวล้อมรอบและมีใบเสมาอยู่กลางสระ
==อ้างอิง==
แก้วฟ้า
วัดหัวลำภูทอง

วัดหัวลำภูทอง หรือ วัด 12 ธันวาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านหัวลำภู ตำบลบางปูใหม่ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มชายทะเล มีโรงงานอุตสาหกรรมและบ้านเรือนประชาชนหนาแน่น ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 6 ไร่ 1 งาน 30 ตารางวา ปัจจุบันมีเจ้าอาวาสคือ พระครูวิมลญาณโสภิต (ประทวน ญาณธโร)
วัดหัวลำภูทองได้รับอนุญาตให้สร้างเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2482 โดยนายรุณและนางบุญเป็นผู้บริจาคที่ดินเนื้อที่ 2 ไร่ เดิมสร้างเป็นที่พักสงฆ์ มีพระแก๊บมาอยู่เป็นรูปแรก ต่อมาชาวบ้านก็ได้ร่วมมือกันสร้างเสนาสนะเพิ่มขึ้นตามลำดับ และมีนามวัดว่า วัดหัวลำภูลาย จากนั้นจึงเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดหัวลำภูทอง" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2518 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ด้านการศึกษา มีโรงเรียนสอนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2522 วัดมีการจัดงานประจำปีปิดทองหลวงพ่อทอง จนฺทโก อดีตเจ้าอาวาสวัดหัวลำภูทอง ช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์ถึงต้นเดือนมีนาคม
==อ้างอิง==
หัวลำภูทอง
กลีบเลี้ยง

กลีบเลี้ยง (sepal) เป็นส่วนหนึ่งของดอก กลีบเลี้ยงทำหน้าที่ปกป้องดอกขณะที่ยังตูม และประคองกลีบดอกเมื่อดอกบาน คำว่า sepal ใช้ครั้งแรกโดยนอแอล มาร์แต็ง โฌแซ็ฟ เดอ เน็กเกอร์ แพทย์และนักพฤกษศาสตร์ชาวเบลเยียมในปี ค.ศ. 1790 โดยมาจากคำภาษากรีก σκέπη (skepē) แปลว่า ห่อหุ้ม เมื่อกลีบเลี้ยงอยู่รวมกันจะเรียกว่า วงกลีบเลี้ยง (calyx)
ในทางสัณฐานวิทยา กลีบเลี้ยงเจริญมาจากใบที่เปลี่ยนรูป กลีบเลี้ยงเป็นส่วนที่อยู่นอกสุดของวงดอก ส่วนใหญ่มีสีเขียว มีส่วนช่วยในการสังเคราะห์ด้วยแสง หลังออกดอกกลีบเลี้ยงมักโรยหรือแห้ง แต่พืชบางชนิด เช่น สกุล Acaena, โทมาทิลโล (Physalis philadelphica) และกระจับเขาควาย (Trapa natans) มีกลีบเลี้ยงเป็นหนามไว้ปกป้องผล โทงเทงฝรั่ง (Physalis peruviana) และ Hibiscus trionum พัฒนากลีบเลี้ยงเป็นถุงครอบป้องกันผลจากแมลงและนก ขณะที่กลีบเลี้ยงของกระเจี๊ยบเปรี้ยว (Hibiscus sabdariffa) เจริญไปเป็นผลวิสามัญหลังออกดอก
กลีบเลี้ยงมีหลายรูปแบบ กลีบเลี้ยงทั่วไปมีลักษณะแยก พืชใบเลี้ยงคู่แท้จะมีกลีบเลี้ยง 4–5 กลีบ ส่วนพืชใบเลี้ยงเดี่ยวมีกลีบเลี้ยง 3 กลีบ พืชวงศ์ตะแบกและวงศ์ถั่วมีกลีบเลี้ยงที่โคนติดกันเป็นหลอด ขณะที่พืชในอันดับกุหลาบและอันดับชมพู่ ฐานวงกลีบเลี้ยง วงกลีบดอกและเกสรตัวผู้จะก่อตัวร่วมกันเป็นฐานดอกรูปถ้วย
ในบางกรณี มีการใช้คำว่ากลีบรวม (tepal) เพื่ออธิบายดอกที่ยากต่อการจำแนกส่วน เช่น กลีบเลี้ยงและกลีบดอกมีสีเดียวกัน หรือไม่มีกลีบดอกแต่กลีบเลี้ยงมีสีสัน เมื่อกลีบรวมอยู่รวมกันจะเรียกว่า วงกลีบรวม (perianth)
== อ้างอิง ==
ดอกไม้
ตำบลท่าโพธิ์ (อำเภอเมืองพิษณุโลก)

ท่าโพธิ์ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก เป็นตำบลที่ตั้งของมหาวิทยาลัยนเรศวร
== ภูมิศาสตร์ ==
ภูมิประเทศของตำบลท่าโพธิ์เป็นที่ราบลุ่ม มีอาณาเขตทางทิศเหนือติดกับตำบลท่าทอง ทิศตะวันออกติดกับตำบลบึงพระ ทิศใต้ติดกับตำบลวัดพริก และทิศตะวันตกติดกับอำเภอบางระกำ ตำบลท่าโพธิ์อยู่ในลุ่มน้ำน่านซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของลุ่มน้ำเจ้าพระยา และมีแม่น้ำน่านไหลผ่านตำบล บริเวณโดยรวมของตำบลมีพื้นที่ทำการเกษตรประมาณร้อยละ 70 ส่วนอีกร้อยละ 30 เป็นชุมชนเมืองที่ติดกับมหาวิทยาลัยนเรศวร
== หมู่บ้าน ==
ตำบลท่าโพธิ์แบ่งออกเป็น 11 หมู่บ้าน มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น คือ องค์การบริหารส่วนตำบลท่าโพธิ์ ซึ่งมีพื้นที่ครอบคลุมตำบลท่าโพธิ์ทั้งตำบล
== การศึกษา ==
=== มหาวิทยาลัย ===
มหาวิทยาลัยนเรศวร
=== โรงเรียนประถมศึกษา ===
โรงเรียนวัดสะกัดน้ำมัน
โรงเรียนวัดยางเอน
โรงเรียนวัดคุ้งวารี
โรงเรียนบ้านคลองหนองเหล็ก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลท่าโพธิ์
ท่าโพธิ์
ท่าโพธิ์
อำเภอเมืองพิษณุโลก
เปลือกดาว

เปลือกดาว (crust) คือเปลือกแข็งชั้นนอกสุดของโครงสร้างดาวเคราะห์หิน ดาวเคราะห์ ดาวเคราะห์แคระและดาวบริวาร ซึ่งมักจะถูกสร้างขึ้นมาจากเนื้อดาวที่อยู่ภายใต้ตามกระบวนการทางเคมี อย่างไรก็ตามกรณีเปลือกดาวของดาวจันทร์น้ำแข็งนั้นจะเป็นการก่อตัวขึ้นในอีกรูปแบบหนึ่ง
เปลือกดาวของโลก, ดาวพุธ, ดาวศุกร์, ดาวอังคาร, ไอโอ, ดวงจันทร์และดาวเคราะห์ดวงอื่น ๆ เกิดขึ้นจากกระบวนการก่อตัวของหินอัคนี ต่อมาก็เกิดการเปลี่ยนแปลงของพื้นผิวโดยกระบวนการการกร่อนและการพุ่งชนของอุกกาบาต การปะทุของภูเขาไฟและการตกตะกอน
ดาวเคราะห์หินส่วนใหญ่มีเปลือกโลกที่ค่อนข้างสม่ำเสมอ แต่สำหรับโลกนั้นมีเปลือกโลก 2 แบบคือเปลือกโลกภาคพื้นทวีปและเปลือกโลกภาคพื้นสมุทร ซึ่งทั้งสองประเภทนี้มีองค์ประกอบทางเคมีและคุณสมบัติทางกายภาพที่แตกต่างกันนอกจากนั้นยังก่อตัวขึ้นจากกระบวนการทางธรณีวิทยาที่แตกต่างกันด้วย
==ชนิด==
นักธรณีวิทยาดาวเคราะห์แบ่งเปลือกโลกออกเป็นสามประเภทโดยพิจารณาจากวิธีการและเวลาที่ก่อตัว
===เปลือกดาวปฐมภูมิ===
โดยเริ่มแรงดาวเคราะห์หลังการก่อกำเนิดนั้นจะปกคลุมด้วยมหาสมุทรลาวาทั่วทั้งดาว เมื่อผิวดาวที่เป็นมหาสมุทรลาวาเริ่มเย็นและแข็งตัวก็จะกลายเป็นเปลือกดาวปฐมภูมิ ดังนั้นเปลือกดาวปฐมภูมิคือเปลือกดาวดังเดิมของดาวเคราะห์ เปลิอกดาวชนิดนี้น่าจะถูกทำลายจากผลกระทบขนาดใหญ่ อย่างการก่อตัวขึ้นของเปลือกดาวใหม่และการพุ่งชนอย่างหนักของอุกกาบาตในแต่ละสมัย
ธรรมชาติของเปลือกดาวปฐมภูมิยังคงเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ เพราะเราไม่ทราบคุณสมบัติทางเคมี แร่ธาตุ ลักษณะทางกายภาพเพราะเป็นการยากมากที่จะศึกษาเนื่องจากไม่มีตัวอย่างเปลือกดาวปฐมภูมิของโลกหลงเหลืออยู่เลย การก่อเกิดเปลือกโลกใหม่ทำให้เกิดการทำลายหินทั้งหมดที่มีอายุมากกว่า 4 พันล้านปีร่วมถึงเปลือโลกปฐมภูมิที่เคยมี
อย่างไรก้ตามนักธรณีวิทยาสามารถศึกษาข้อมูลของเปลือกดาวปฐมภูมิโดยการศึกษาบนดาวเคราะห์หินดวงอื่น พื้นที่ภูเขาบนดาวพุธอาจเป็นตัวแทนของเปลือกดาวปฐมภูมิแม้ว่าจะมีการถกเถียงกันอยู่ก็ตาม ภูเขาหินอะนอร์โทไซต์บนดวงจันทร์เป็นเปลือกดาวปฐมภูมิซึ่งก่อตัวจากแพลจิโอเคลสตกผลึกจากมหาสมุทรหินหนืดของดวงจันทร์และลอยขึ้นมาด้านบน แต่ถึงอย่างนั้นรูปแบบของโลกและดวงจันทร์ก็ไม่เหมือนกันอยู่ดีเนื่องจากโลกมีน้ำ อุกกาบาตจากดางอังคาร เอแอลเอช 84001อาจเป็นตัวอย่างของเปลือกดาวปฐมภูมิของดาวอังคาร แต่เรื่องนี้ก็ยังเป้นที่ถกเถียงกันอยู่เช่นกัน และเหมือนกันกับโลกดาวศุกร์มีการเปลี่ยนแปลงเปลือกดาวตลอดเวลา 
===เปลือกดาวทุติยภูมิ===
เปลือกดาวทุติยภูมิเกิดจากการหลอมเหลวบางส่วนของวัสดุซิลิเกตในเนื้อดาวและมักจะมีหินบะซอลต์เป็นองค์ประกอบ
เปลือกโลกประเภทนี้พบมากที่สุดในระบบสุริยะ พื้นผิวส่วนใหญ่ของดาวพุธ ดาวศุกร์ โลก ดาวอังคารและบนจันทรสมุทรจะเป็นเปลือกโลกประเภททุติยภูมิ โดยบนโลกของเรานั้นเปลือกโลกทุติยภูมิส่วนใหญ่ก่อตัวที่เทือกเขากลางสมุทรที่ ๆ ซึ่งมีหินหนืดจากเนื้อโลกซึมออกมา
===เปลือกดาวตติยภูมิ===
เปลือกโลกแบบตติยภูมิมีการปรับปรุงทางเคมีมากกว่าทั้งเปลือกดาวแบบปฐมภูมิและเปลือกดาวแบบทุติยภูมิ สามารถก่อตัวได้หลายวิธี:
กระบวนการเกิดหินอัคนี: การหลอมบางส่วนของเปลือกโลกทุติยภูมิควบคู่ไปกับการเปลี่ยนสภาพหรือการคายน้ำ
การกร่อนและการตกตะกอน เป็นตะกรอนที่มาจากปลือดาวแบบปฐมภูมิ เปลือกดาวแบบทุติยภูมิและเปลือกดาวแบบตติยภูมิ
==เปลือกโลก==

เป็นเปลือกบาง ๆ ที่อยู่ชั้นนอกสุดของโครงสร้างโลก มีมวลน้อยกว่า 1% ของมวลโลกทั้งหมด มันเป็นชั้นนอกสุดของธรณีภาค
==เปลือกดวงจันทร์==
==อ้างอิง==
โครงสร้างของโลก
แผ่นเปลือกโลก
เปลือกโลก
ธรณีวิทยาดาวเคราะห์
จังหวัดฮัมกย็องเหนือ

จังหวัดฮัมกย็องเหนือ (함경북도; North Hamgyong Province) เป็นจังหวัดเหนือสุดของประเทศเกาหลีเหนือ จังหวัดนี้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1896 โดยแยกออกจากพื้นที่ทางหนือของจังหวัดฮัมกย็องเดิม และยังคงเป็นจังหวัดของประเทศเกาหลีจนถึงปี ค.ศ. 1945 หลังจากนั้นก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของประเทศเกาหลีเหนือ มีเมืองหลวงคือช็องจิน
== ภูมิศาสตร์ ==
จังหวัดนี้มีพรมแดนติดกับมณฑลจี๋หลินของประเทศจีนทางทิศเหนือ จังหวัดฮัมกย็องใต้ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และจังหวัดรยังกังทางทิศตะวันตก ส่วนทางทิศตะวันออกของจังหวัดคือทะเลญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 2004 เมืองราซ็อนได้เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดฮัมกย็องเหนือ และตั้งแต่ปี ค.ศ. 2010 เมืองราซ็อนได้เปลี่ยนสถานะเป็น นครพิเศษ นอกจากนี้จังหวัดนี้เป็นที่ตั้งของปล่อยจรวดมูซูดัน-รีของรัฐบาลเกาหลีเหนือและค่ายกักกันฮเวรย็อง
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
จังหวัดฮัมกย็องเหนือแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 3 นคร และ 12 อำเภอ ดังนี้
=== นคร ===
ช็องจิน (เมืองหลวง)청진시/
ฮเวรย็อง회령시/
คิมแช็ก김책시/
=== อำเภอ ===
{|
|valign="top"|
อำเภอฮวาแด화대군/
อำเภอคิลจู길주군/
อำเภอคย็องฮึง경흥군/
|valign="top"|
อำเภอคย็องซ็อง경성군/
อำเภอคย็องว็อน경원군/
อำเภอมูซัน무산군/
|valign="top"|
อำเภอมย็องช็อง명천군/
อำเภอมย็องกัน명간군/
อำเภออนซ็อง온성군/
|valign="top"|
อำเภอออรัง어랑군/
อำเภอพูรย็อง부령군/
อำเภอย็อนซา연사군/
|}
== อ้างอิง ==
 
ฮัมกย็องเหนือ
สหรัฐ (แก้ความกำกวม)

สหรัฐ (United States) อาจหมายถึง
สหรัฐ หรือชื่อเต็มว่า สหรัฐอเมริกา (United States of America), ประเทศในทวีปอเมริกาเหนือ ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1776
เม็กซิโก หรือชื่อเต็มว่า สหรัฐเม็กซิโก (United Mexican States), รัฐเอกราชในทวีปอเมริกาเหนือ ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1821
ยูเออี หรือชื่อเต็มว่า สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (United Arab Emirates), รัฐเอกราชในทวีปเอเชียดินแดนตะวันออกกลาง ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1971
=== ประเทศในอดีต ===
สหรัฐเบลเยียม (United States of Belgium), สมาพันธรัฐซึ่งมีอยู่ใน ค.ศ. 1790
สาธารณรัฐสหรัฐบราซิล (Republic of the United States of Brazil), ชื่ออย่างเป็นทางการของประเทศบราซิลระหว่าง ค.ศ. 1889 และ 1937
สหรัฐอเมริกากลาง (United States of Central America) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า สหจังหวัดอเมริกากลางและสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง มีอยู่ระหว่าง ค.ศ. 1823 ถึง 1841
สหรัฐโคลอมเบีย (United States of Colombia), ชื่อที่ประเทศโคลอมเบียใช้ระหว่าง ค.ศ. 1863 และ 1886
สหรัฐอินโดนีเซีย (United States of Indonesia), ชื่อที่ประเทศอินโดนีเซียใช้ระหว่าง ค.ศ. 1949 และ 1950
สหรัฐหมู่เกาะไอโอเนียน (United States of the Ionian Islands), อดีตรัฐในอารักขาบริเตนระหว่าง ค.ศ. 1815 และ 1864
สหรัฐเสาราษฏระ (United State of Saurashtra), รัฐหนึ่งของอินเดียระหว่าง ค.ศ. 1948 และ 1956
สหรัฐสเตลลาแลนด์ (United States of Stellaland), สหภาพช่วงสั้น ๆ ในแอฟริกาตอนใต้ระหว่าง ค.ศ. 1883 และ 1885
สหรัฐตรวันโกเลและโกจีน (United State of Travancore and Cochin), อดีตรัฐของอินเดียระหว่าง ค.ศ. 1949 และ 1950
สหรัฐเวเนซุเอลา (United States of Venezuela), ระหว่าง ค.ศ. 1864 ถึง 1953
== ดูเพิ่ม ==
สหพันธรัฐ (federal state), รัฐเอกราชซึ่งประกอบด้วยหน่วยเป็นรัฐย่อยหลายรัฐ
3D (แก้ความกำกวม)

3D หรือ 3-D อาจหมายถึง:
ปริภูมิสามมิติ
ระบบภาพสามมิติ
การสร้างแบบจำลองสามมิติ
คอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ
ภาพยนตร์สามมิติ
โทรทัศน์สามมิติ
== ดูเพิ่ม ==
3DS (แก้ความกำกวม)
มิติ
รายชื่อของตัวเลขกำกวม
วัดทุ่งสนุ่นรัตนาราม

วัดทุ่งสนุ่นรัตนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีเนื้อที่ 27 ไร่ 2 งาน 36 ตารางวา ตั้งอยู่ที่บ้านทุ่งสนุ่น หมู่ที่ 4 ตำบลระหาน อำเภอบึงสามัคคี จังหวัดกำแพงเพชร เริ่มสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2495 โดยชาวบ้านซึ่งมีเชื้อสายลาวเวียง ได้อพยพจากจังหวัดราชบุรี มาตั้งถิ่นฐานเป็นกลุ่มแรก ตามด้วยลาวครั่งจากจังหวัดนครปฐม และชาวอีสาน จากจังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดขอนแก่น เป็นต้น อพยพมาสมทบกันจับจองที่ดินเพื่อทำมาหากินที่บริเวณอำเภอขาณุวรลักษบุรี (บริเวณ อำเภอบึงสามัคคีในปัจจุบัน) ซึ่งในขณะนั้นบริเวณนี้ยังเป็นป่าดงดิบเต็มไปด้วยสัตว์ป่า อุดมสมบูรณ์ด้วยแหล่งน้ำ และมีต้นสนุ่น (ใคร้นุ่น) เกิดอยู่เต็มท้องทุ่งนา ชาวบ้านจึงเรียกขานบ้านตนเองว่า บ้านทุ่งสนุ่น
เมื่อมีประชาชนอพยพเข้ามากขึ้น จนกลายเป็นชุมชนใหญ่พอสมควรแล้ว ชาวบ้านจึงร่วมใจกันสร้างวัดขึ้นไว้ประจำหมู่บ้าน ได้รับอนุญาตให้สร้างวัด เมื่อวันที่ 12 เมษายน 2513 มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า วัดทุ่งสนุ่นรัตนาราม ซึ่งแปลว่า วัดที่เปรียบเหมือนแก้วอันล้ำค่าของชาวบ้านทุ่งสนุ่น เปิดทำการเรียนการสอนนักธรรม ตั้งแต่ พ.ศ. 2508 เป็นต้นมา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2523 และได้ทำการผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2525
วัดเป็นที่ประดิษฐาน พระพุทธมหาลาโภ พระพุทธรูปศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้น ขุดพบที่อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี และ หลวงพ่อพระเจ้าบุญล้าน พระพุทธปฏิมาศิลปะล้านนาและเวียงจันทน์ พระธาตุข้าวเปลือกที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ประดับด้วยรวงข้าวเปลือก นับหมื่นรวง และธัญญาหารต่าง ๆ รวมถึงรูปปั้นพญานาคราชแห่งลุ่มแม่น้ำปิง คือ พญาวิรูปักโขนาคาธิราช และ พญานพเกตุนาคินีเทวี
วัดทุ่งสนุ่นรัตนาราม มีงานประเพณีบุญตามจารีต ฮีตสิบสอง คลองสิบสี่ ครบทั้ง 12 เดือน เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดกำแพงเพชร มีจุดเด่นคือ สะพานบุญโญรส เป็นทางเดินจงกรมของผู้ปฏิบัติธรรม และเป็นที่จัดกิจกรรม เช่น ลงแขก เกี่ยวข้าว ดำนา ฯลฯ ถือเป็นทางเดินยาวที่สุดในภาคเหนือตอนล่าง มีความยาวรวม 356 เมตร
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระอาจารย์เบี้ยว ถาวริโก (หัวหน้าที่พักสงฆ์) พ.ศ. 2492
พระอาจารย์พิมพ์ (หัวหน้าที่พักสงฆ์) พ.ศ. 2498
เจ้าอธิการเหรียญ ปภสฺสโร พ.ศ. 2505
พระครูแกะ สิริสาโร พ.ศ. 2512
พระอธิการเบี้ยว ถาวริโก  พ.ศ. 2526
พระครูสุนทรวชิโรภาส (เดือน สมิงฺคิโก น.ธ.โท)  พ.ศ. 2533
พระมหาอภิชาติ กิตฺติวรญฺญู  พ.ศ. 2548-ปัจจุบัน
==อ้างอิง==
ทุ่งสนุ่นรัตนาราม
วัดโมลี

วัดโมลี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านคลองบางไผ่ ตำบลบางรักใหญ่ อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี มีเนื้อที่ประมาณ 12 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 6 แปลง รวมเนื้อที่ 118 ไร่ 2 งาน 35 ตารางวา
==ประวัติ==
วัดโมลีสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2375 ในสมัยรัตนโกสินทร์ เดิมชื่อว่า วัดใหม่สุวรรณโมลี มีผู้ศรัทธาท่านหนึ่งได้สลักปิ่นปักมวยผมออกขาย นำเงินมาสร้างวัด และใช้ปิ่นปักมวยผมเป็นสัญลักษณ์ของวัดมาตลอดจนทุกวันนี้ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งก่อนเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2461 (เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร) ได้ผูกพัทธสีมาประมาณ พ.ศ. 2467 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาใหม่ในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2544 (เขตวิสุงคามสีมากว้าง 23.50 เมตร ยาว 41.50 เมตร) เมื่อครั้งสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เสด็จตรวจการคณะสงฆ์ในถิ่นนี้ ทรงเห็นว่าชื่อวัดยาวเกินไปจึงประทานชื่อใหม่ว่า "วัดโมลี"
==อาคารเสนาสนะ==
อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 ลักษณะทรงไทย หลังคาสามชั้นมุงกระเบื้องเคลือบ บานประตูหน้าต่างสลักลายไทย ทาทองล่องชาด ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า หลวงพ่อพุทธวิหาร บุทองทั้งองค์ ศาลาการเปรียญกว้าง 13.60 เมตร ยาว 32 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กสองชั้น ทรงไทย มีช่อฟ้า ใบระกา หน้าบันปิดทอง ประดับกระจกสี หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2460 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์เป็นอาคารไม้ อาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2493 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศลสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
==อ้างอิง==
โมลี
วัดไทรใหญ่

วัดไทรใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านคลองพระพิมลราชา ตำบลไทรน้อย อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี บริเวณที่ตั้งอยู่ใกล้กับที่ว่าการอำเภอไทรน้อย และยังอยู่ริมคลองพระพิมลซึ่งเป็นที่ตั้งตลาดน้ำไทรน้อย ปัจจุบันเจ้าอาวาสคือ พระครูวิสุทธินนทคุณ
วัดไทรใหญ่สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2410 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยนางเง็ก แสงประภา เป็นผู้ถวายที่ดินเพื่อสร้างวัด เดิมชื่อ วัดมหานิโครธาราม มีความหมายว่า ไทรต้นใหญ่ ต่อมาได้เปลี่ยนมาเป็น "วัดไทรใหญ่" เพราะชาวบ้านเรียกได้ง่ายกว่า นอกจากนั้นนางเง็กยังได้ถวายที่ดินเป็นที่ธรณีสงฆ์อีกจำนวน 77 ไร่ 72 ตารางวา และนางผัน คำจงจิต ได้ถวายที่ดินเป็นที่ธรณีสงฆ์ 15 ไร่ 96 ตารางวา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2491 ได้ทำพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2498 ลักษณะทรงไทยหลังคามุงกระเบื้อง มีช่อฟ้าใบระกา หน้าบันปิดทอง ที่ฝาผนังมีจิตรกรรมเรื่องพระเจ้าสิบชาติ ภายในประดิษฐาน หลวงพ่อทองคำ ซึ่งเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยสมัยอู่ทอง ฝีมือช่างหลวง กุฏิสงฆ์ จำนวน 10 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตและไม้ทรงไทย หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาท่าน้ำ ศาลาบำเพ็ญกุศล ฌาปนสถาน หอระฆัง หอปริยัติธรรม และโรงครัว
==อ้างอิง==
ไทรใหญ่
วัดเจดีย์หอย

วัดเจดีย์หอย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านคลองบางหลวง ตำบลบ่อเงิน อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี มีพื้นที่ทั้งหมด 113 ไร่ 3 งาน 8 ตารางวา
พระครูสุนทร คุณธาดา หรือหลวงพ่อทองกลึง สุนทโร ได้ออกธุดงค์ในประเทศพม่าและพบกับพระอาจารย์ศิลบันตะเป็นเวลาหนึ่งพรรษา ท่านได้ศึกษาวิชาอาคมจนแตกฉานจึงธุดงค์กลับมาที่ถ้ำโอ่งจุก อำเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี ที่นั่นท่านมีนิมิตเห็นว่าบริเวณที่ตั้งวัดเจดีย์หอยในปัจจุบัน เมื่อ 8 ล้านปีก่อนเป็นเมืองใหญ่ชื่อเมืองรัตนาวดี ท่านจึงเดินทางตามนิมิตจนพบ หลังจากนั้นโยมบิดาของท่านได้ซื้อที่ดินถวาย ท่านก็เริ่มสร้างเป็นสำนักสงฆ์ก่อน โดยสร้างเป็นกระต๊อบเล็ก ๆ เพื่อเอาไว้ต้อนรับญาติโยมที่มาทำบุญ วัดเจดีย์หอยตั้งวัดเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2531 ได้มีการขุดพบซากหอยนางรมยักษ์อายุนับล้านปีจำนวนมาก หลวงพ่อทองกลึงจึงนำซากหอยโบราณมาก่อเป็นเจดีย์ขึ้นที่ด้านหน้าทางเข้าและในวัด สร้างเป็นเจดีย์ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2538 จึงเป็นที่มาของชื่อวัด
ในอุโบสถ ประดิษฐานพระประธาน หลวงพ่อพระพุทธนิมิต รัตนชนะมาร หรือ หลวงพ่อชนะมาร นอกจากนี้ภายในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์ที่รวบรวมพระพุทธรูป ศิลปวัตถุ โบราณวัตถุ ข้าวของเครื่องใช้เก่า ๆ จำนวนมาก ไม่ว่าจะเป็นหอยมือเสือยักษ์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกซึ่งหลวงพ่อทองกลึงได้นำมาจากจังหวัดระนอง ตุ่มสามโคก ถ้วยชามดินเผา ไม้แกะสลัก เครื่องคิดเลข เป็นต้น
==อ้างอิง==
เจดีย์หอย
เจดีย์หอย
โบราณสถานในจังหวัดปทุมธานี
การล้างแค้นของผู้กล้าสายฮีล

การล้างแค้นของผู้กล้าสายฮีล  หรือที่รู้จักในประเทศญี่ปุ่นในชื่อย่อว่า ไคยาริ เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่นแนวดาร์กแฟนตาซี เขียนเรื่องโดยรูอิ สึกิโยะ วาดภาพโดยชิโอคมบุ เริ่มเผยแพร่ออนไลน์ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2559 บนเว็บไซต์นิยายออนไลน์ โชเซตสึกะ นิ นาโร ภายหลังสำนักพิมพ์คาโดกาวะ โชเตงได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์เป็นหนังสือในเครือ Kadokawa Sneaker Bunko ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2560 ปัจจุบันตีพิมพ์แล้ว 9 เล่ม ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะ วาดภาพโดยโชเกง ฮางะ เผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์ Young Ace Up ของสำนักพิมพ์คาโดกาวะ โชเตงตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2560 ได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่มแล้ว 4 เล่ม ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดสตูดิโอ TNK ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2564
== ตัวละคร ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นิยายออนไลน์ ที่ โชเซตสึกะ นิ นาโร 
เว็บไซต์ทางการของไลต์โนเวล 
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ 
ทวิตเตอร์ทางการของอนิเมะ 
ไลต์โนเวล
นิยายญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2560
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2560
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
มังงะและอนิเมะอิงจากไลต์โนเวล
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวดาร์กแฟนตาซี
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง