pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ดาวมวลอัดแน่น

ดาวมวลอัดแน่น (compact star) เป็นชื่อที่ใช้ในฟิสิกส์ดาราศาสตร์สำหรับเรียกดาวแคระขาว ดาวนิวตรอน และ หลุมดำ วัตถุเหล่านี้มีขนาดเล็กเมื่อเทียบกับขนาดต่อมวลของดาวฤกษ์ปกติ
ดาวแคระขาวและดาวนิวตรอนเรียกอีกอย่างว่า ดาวสถานะเสื่อม (degenerate star) เพราะดาวแคระขาวได้รับแรงค้ำจุนจากความดันสถานะเสื่อมของอิเล็กตรอน ส่วนดาวนิวตรอนได้รับแรงค้ำจุนจากความดันสถานะเสื่อมของนิวตรอน นอกจากนี้แล้ว ยังมีการเสนอทฤษฎีความเป็นไปได้เกี่ยวกับการมีอยู่ของ ดาวควาร์ก ซึ่งเป็นดาวที่ได้รับแรงค้ำจุนจากความดันสถานะเสื่อมของควาร์กด้วย
== จุดสิ้นสุดของวิวัฒนาการของดาวฤกษ์ ==
ดาวมวลอัดแน่นถือเป็นช่วงสุดท้ายของวิวัฒนาการของดาวฤกษ์
เมื่อดาวฤกษ์ส่องแสง มันจะสูญเสียพลังงานในตัวเองไปเรื่อย ๆ พลังงานที่สูญเสียไปจากพื้นผิวที่แผ่รังสีจะสมดุลกับพลังงานที่เกิดจากปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันภายในดาวฤกษ์ แต่การตายของดาวฤกษ์จะเริ่มขึ้นเมื่อดาวฤกษ์หมดพลังงาน ก๊าซร้อนภายในไม่สามารถรองรับน้ำหนักของดาวฤกษ์ได้ และถูกอัดเข้าไปภายในจนกลายเป็นดาวที่มีความหนาแน่นสูง นั่นก็คือดาวมวลอัดแน่น
ความแตกต่างระหว่างดาวแคระขาวหรือดาวนิวตรอนกับดาวฤกษ์เดิมนั้นอาจสามารถอธิบายได้โดยการเปรียบเทียบกับความแตกต่างระหว่างความหนาแน่นของแข็งและก๊าซ
เวลาที่ดาวแคระขาวต้องใช้เวลาในการเย็นตัวเพื่อกลายเป็นดาวแคระดำนั้นยาวนานกว่าอายุของเอกภพในปัจจุบันมาก
== อ้างอิง ==
ประเภทของดาวฤกษ์
ภาษามลายูนาตูนา

ภาษามลายูนาตูนา (Base Melayu Natuna) เป็นวิธภาษาของภาษามลายูที่พูดโดยผู้คนบนหมู่เกาะนาตูนาและพื้นที่โดยรอบ ภาษามลายูนาตูนามีความคล้ายคลึงกับภาษามลายูตรังกานู เนื่องจากกล่าวกันว่าดาตุก กายา ผู้ปกครองนาตูนาองค์แรก เป็นลูกหลานจากอาณาจักรปัตตานีที่เคยควบคุมคาบสมุทรมลายูตอนเหนือ (รัฐกลันตันและรัฐตรังกานู)
==ภาษาย่อย==
ภาษามลายูนาตูนาแบ่งออกเป็นภาษาย่อยได้ ดังนี้;
อารุงอายัม
เจอรุก
กัมปุงฮีลีร์
มีได
ปูเลาเลาต์
ราไน
ปูเลาตีกา
เซอดาเนา
เซอราซัน
ซูบีเบอซาร์
ซูบีเกอจิล
==อ้างอิง==
ตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน
นาตูนา
มลายูนาตูนา
อำเภอนาตูนา
ภาษามลายูสงขลา

ภาษามลายูสงขลา (หรือผู้พูดภาษานี้เรียกว่า Pasa Nayu Singgora) เป็นวิธภาษาของภาษามลายูที่พูดกันในจังหวัดสงขลา ประเทศไทย ภาษามลายูสงขลาเกิดขึ้นจากการผสมผสานระหว่างวัฒนธรรมมลายูกับภาษาและวัฒนธรรมไทย ภาษานี้ถือเป็นส่วนหนึ่งของภาษามลายู-ปัตตานีที่มีผู้พูดบริเวณชายแดนมาเลเซีย–ไทย
==บริเวณที่มีผู้พูด==
ภาษามลายูสงขลามีผู้พูดในบริเวณอำเภอทางตอนใต้ของจังหวัดสงขลา โดยผู้พูดเรียกภาษานี้ว่า Pasa Nayu Singgora หรือในภาษามลายูมาตรฐานเรียกเป็น Bahasa Melayu Singgora มีผู้พูดภาษานี้ในอำเภอสะบ้าย้อย อำเภอเทพา อำเภอนาทวี อำเภอจะนะ อำเภอสะเดา และยังมีผู้พูดในระดับเล็ก ๆ ที่อำเภอคลองหอยโข่ง อำเภอหาดใหญ่ อำเภอนาหม่อม อำเภอเมืองสงขลา และอำเภอสิงหนคร
== คำศัพท์ ==
ตัวอย่างข้างล่างเทียบคำศัพท์มลายูสงขลาบางส่วนกับคำแปลภาษาไทย
==อ้างอิง==
ตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน
สงขลา
มลายูสงขลา
จังหวัดสงขลา
ภาษามลายูดิลี

ภาษามลายูดิลี เป็นภาษาครีโอลฐานมลายูที่มีผู้พูดในดิลี ประเทศติมอร์-เลสเต โดยเฉพาะในกัมปุงอาโลร์ ผู้เชี่ยวชาญรายงานว่า ก่อนที่ภาษานี้จะกลายเป็นภาษาแม่ของประชากรหลายคน ภาษานี้เคยเป็นภาษาพิดจินมาก่อน (Bloomfield, 1933; Hall, 1966) จากนั้นจึงมีการพัฒนาภาษานี้จนกลายสถานะเป็นภาษาครีโอลที่ใช้ในการปฏิสัมพันธ์ทางสังคมในสังคมที่กว้างขึ้น (Todd, 1974:50)
==อ้างอิง==
มลายูดิลี
มลายูดิลี
ดิลี
ทะเลนาตูนา

ทะเลนาตูนา (Laut Natuna) เป็นทะเลน้ำตื้นที่กว้างขวาง ตั้งอยู่รอบอำเภอนาตูนาที่ทางใต้ติดกับหมู่เกาะรีเยา ทางตะวันออกติดกับอำเภอลิงกา และทางตะวันตกติดเกาะบอร์เนียวกับหมู่เกาะบังกาเบอลีตุง ส่วนตรงกลางทะเลคือหมู่เกาะบาดัซและกลุ่มเกาะตัมเบอลัน พื้นที่ทะเลส่วนใหญ่อยู่ในน่านน้ำอาณาเขตของประเทศอินโดนีเซีย โดยทะเลนี้เป็นบริเวณตอนใต้สุดของทะเลจีนใต้และในทางทางธรณีวิทยาถือเป็นส่วนหนึ่งของไหล่ทวีปซุนดา ขอบทะเลทางตะวันออกเฉียงใต้เชื่อมกับทะเลชวาผ่านช่องแคบการีมาตากับกัซปาร์ทางตะวันออก และทางตะวันตกของเบอลีตุง และเชื่อมกับช่องแคบมะละกาทางตะวันตกผ่านช่องแคบเบอร์ฮาลากับสิงคโปร์
ทางองค์การอุทกศาสตร์สากล (IHO) ไม่ได้ระบุทะเลนาตูนาใน Limits of Oceans and Seas พิมพ์ครั้งที่ 3 (1953) แต่พื้นที่ที่ล้อมรอบด้วยทะเลนาตูนาถือเป็นส่วนใต้ของทะเลจีนใต้ ฉบับร่าง Limits of Oceans and Seas ของ IHO ใน ค.ศ. 1986 เสนอทะเลนาตูนา ซึ่งทอดตัวไปจากเกาะนาตูนาและเกาะอานัมบัซทางใต้ไปจนถึงหมู่เกาะเบอลีตุง  อย่างไรก็ตาม ฉบับร่างใน ค.ศ. 1986 ไม่ได้รับการอนุมัติ
==อ้างอิง==
อำเภอนาตูนา
นาตูนา
ทะเลชายอาณาเขตของมหาสมุทรแปซิฟิก
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร
ราชวงศ์ของอียิปต์โบราณ

ในประวัติศาสตร์อียิปต์โบราณ ราชวงศ์เป็นกลุ่มผู้ปกครองที่มีชาติกำเนิดร่วมกัน โดยปกติแล้วผู้ปกครองแห่งอียิปต์จะแบ่งออกเป็นจำนวนสามสิบสามราชวงศ์ แต่ไม่จำเป็นต้องเป็นเช่นนั้นเสมอไป โดยปกติแล้ว ราชวงศ์ดังกล่าวจะถูกจัดกลุ่มโดยนักวิชาการสมัยใหม่เป็น "ช่วงสมัยราชอาณาจักร" และ "ช่วงสมัยระหว่างกลาง"
การแบ่งกลุ่มฟาโรห์ออกเป็นสามสิบราชวงศ์นั้นมาจากแมนิโธ ซึ่งเป็นนักบวชชาวอียิปต์ในช่วงศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล ซึ่งหนังสือ แอกิปเทียกา นั้นน่าจะเขียนขึ้นในช่วงที่มีผู้ปกครองอียิปต์ที่พูดภาษากรีกหรือราชวงศ์ทอเลมี แต่คงหลงเหลืออยู่เพียงเศษเสี้ยวและบทสรุปเท่านั้น ชื่อของสองราชวงศ์สุดท้ายคือ ราชวงศ์ที่สามสิบเอ็ดที่ปกครองในช่วงเวลาสั้นๆ และราชวงศ์ทอเลมีที่ปกครองอียิปต์ในช่วงเวลาที่ยาวนานกว่านั้นเป็นชื่อเรียกในช่วงเวลาภายหลัง
ถึงแม้ว่าจะมีการใช้กันอย่างแพร่หลายและมีประโยชน์ แต่ระบบการจัดกลุ่มนั้นก็ยังคงมีข้อบกพร่อง บางราชวงศ์ปกครองเพียงส่วนหนึ่งของอียิปต์และปกครองอยู่ในคาบเกี่ยวเวลาเดียวกันราชวงศ์อื่นในเมืองอื่น หรือราชวงศ์ที่เจ็ด ซึ่งอาจจะไม่มีอยู่เลย ส่วนราชวงศ์ที่สิบดูเหมือนจะเป็นการปกครองต่อของราชวงศ์ที่เก้า และอาจจะมีราชวงศ์ในบริเวณอียิปต์บนอีกหนึ่งหรือหลายราชวงศ์ก่อนหน้าช่วงการปกครองของราชวงศ์ที่หนึ่งแห่งอียิปต์
== รายชื่อราชวงศ์ในประวัติศาสตร์อียิปต์โบราณ ==
== เชิงอรรถ ==
== อ้างอิง ==
=== ผลงานอ้างอิง ===
ราชวงศ์อียิปต์โบราณ
โรแมนดีซี ไททานิก

{|
|}
โรแมนดีซี ไททานิก (อังกฤษ: Romandisea Titanic) เป็นแบบจำลองเท่าขนาดจริงของเรืออาร์เอ็มเอส ไททานิก ที่ยังสร้างไม่เสร็จ ตั้งอยู่ในมณฑลเสฉวน ประเทศจีน ซึ่งไม่มีทางออกสู่ทะเล โครงการได้รับการรายงานครั้งแรกในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2013 และเปิดตัวอย่างเป็นทางการในเดือนมกราคม ค.ศ. 2014 เรือมีขนาดเท่ากับเรืออาร์เอ็มเอส ไททานิก ลำดั้งเดิม ของเรือเดินสมุทรชั้นโอลิมปิก  เรือจำลองดังกล่าวคาดว่าจะเป็นจุดศูนย์กลางของรีสอร์ต Romandisea และจะรวมถึงโรงแรมที่พักค้างคืนด้วย  มันจะถูกเทียบท่าอย่างถาวรในอ่างเก็บน้ำในแม่น้ำฉีเจียง ซึ่งเป็นสาขาย่อยของแม่น้ำฝู ที่พิกัด  ในเทศมณฑลต้าอิง มณฑลเสฉวน 
== อ้างอิง ==
เรือที่อยู่ระหว่างเสนอ
อาร์เอ็มเอส ไททานิก
ฟาโรห์อานาต-เฮร์

อานาต-เฮร์ (หรือ อานาต-ฮาร์) อาจจะทรงเป็นผู้ปกครองพระองค์แรกของราชวงศ์ที่สิบหกแห่งอียิปต์ ทรงปกครองบางส่วนของอียิปต์ล่างในช่วงสมัยระหว่างกลางที่สองในฐานะข้าราชบริพารของฟาโรห์ชาวฮิกซอสจากราชวงศ์ที่สิบห้า อย่างไรก็ตาม ประเด็นดังกล่าวยังมีการโต้แย้งอยู่ โดยคิม ไรฮอลต์ และดาร์เรล เบเกอร์ นักไอยคุปต์วิทยา เชื่อว่า อานาต-เฮร์ ทรงเป็นหัวหน้าเผ่าจากคานาอันร่วมสมัยกับราชวงศ์ที่สิบสองที่เรืองอำนาจในขณะนั้น ส่วนคนอื่น ๆ เช่น เอ็น. จี. แอล. แฮมมอนด์ ได้ยืนยันว่าพระองค์ทรงเป็นเจ้าชายจากราชวงศ์ที่สิบห้า พระนามของพระองค์มีความหมายว่า หมายถึง "เทพีอานาตทรงพอพระทัย" และเทพีอานาต เป็นเทพีในศาสนาของกลุ่มชาวเซมิติก ซึ่งแสดงว่าพระองค์ทรงมีเชื้อสายคานาอัน
== หลักฐานยืนยัน ==
อานาต-เฮร์ ทรงได้รับการยืนยันด้วยตราประทับแมลงสคารับจำนวนสองชิ้น หนึ่งในนั้นทำจากหินสบู่และอาจจะมีต้นกำเนิดมาจากเมืองบูบาสทิสในบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ ไม่ปรากฏพระนามของพระองค์อยู่ในบันทึกพระนามแห่งตูริน ซึ่งเป็นบันทึกพระนามที่ปรับปรุงใหม่ในช่วงสมัยรามเสส และเป็นแหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์เบื้องต้นที่เกี่ยวข้องกับผู้ปกครองในช่วงสมัยระหว่างกลางที่สอง
== ผู้ปกครอง เจ้าชาย หรือหัวหน้าเผ่า ==
=== ผู้ปกครอง ===
ตราประทับดังกล่าวได้ระบุว่า พระองค์ทรงพระราชอิสริยยศเป็นเฮกา-คาซุต ซึ่งแปลว่า "ผู้ปกครองแห่งต่างแดน" ซึ่งถือเป็นพระราชอิสริยยศที่ใช้ในผูปกครองชาวฮิกซอสในช่วงแรก ดังนั้น เยือร์เกิน ฟ็อน เบ็คเคอราท จึงเสนอความเห็นว่า อานาต-เฮร์ ทรงเป็นสมาชิกราชวงศ์ของราชวงศ์ที่สิบหก และทรงเป็นข้าราชบริพารของผู้ปกครองชาวฮิกซอสแห่งราชวงศ์ที่สิบห้า แต่อย่างไรก็ตาม การตีความใหม่ราชวงศ์ที่สิบหกว่าเป็นการจัดกลุ่มของข้าหลวงของผู้ปกครองชาวฮิกซอวนั้นยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ นักไอยคุปต์วิทยาบางคนรวมถึง ไรฮอล์ท, ดาร์เรล เบเกอร์ และจานีน บูร์เรียว เชื่อว่าราชวงศ์ที่สิบหกได้ปกครองบริเวณธีบส์อย่างเป็นอิสระราวประมาณ 1650 – 1580 ปีก่อนคริสตกาล
=== เจ้าชาย ===
ตราประทับดังกล่าวไม่พบระนามของพระองค์อยู่วงคาร์ทูช และไม่ปรากฏหลักฐาน ดังนั้น พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์เป็นฟาโรห์ เอ็น. จี. แอล. แฮมมอนด์ จึงเสนอว่าพระองค์อาจจะทรงเป็นเจ้าชายชาวฮิกซอส ในช่วงการขึ้นมามีอำนาจของราชวงศ์ที่สิบห้าที่อะวาริส
=== หัวหน้าเผ่า ===
หลังจากหลักฐานที่ไม่ปรากฏพระนามในคาร์ทูช คิม ไรฮอล์ทยังให้เหตุผลว่า พระองค์ทรงไม่เคยขึ้นครองราชย์ในฐานะผู้ปกครองของอียิปต์ล่าง นอกจากนี้ ไรฮอล์ทยังชี้ให้เห็นถึงรูปแบบและการออกแบบของตราประทับของพระองค์ ซึ่งโดยทั่วไปแล้วจะเป็นตราประทับที่สร้างขึ้นในช่วงราชวงศ์ที่สิบสอง ดังนั้น ไรฮอล์ทจึงให้เหตุผลว่า พระองค์ทรงเป็นหัวหน้าเผ่าจากคานาอันร่วมสมัยกับราชวงศ์ดังกล่าวและผู้ที่อาจจะมีความสัมพันธ์ทางการค้ากับอียิปต์ ตามคำกล่าวของไรฮอล์ท พระนาม เฮกา-คาซุต ซึ่งเป็นข้อโต้เถียงหลักสำหรับช่วงเวลาของราชวงศ์ที่สิบห้า ซึ่งยังพบในตราประทับจากราชวงศ์ที่สิบสองและสิบสี่ และไม่สามารถใช้เพื่อระบุช่วงเวลาที่ทรงมีพระชนม์ชีพของพระองค์ได้อย่างแน่ชัด
== อ้างอิง ==
ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบหก
ซาวส์เฟกบัตโอเค

ซาวส์เฟกบัตโอเค (Sounds Fake but Okay) เป็นพอดแคสต์สุขนาฏกรรมรายสัปดาห์ที่เน้นในเรื่องเอเซ็กชวลและเอโรแมนติก พอดแคสต์ดำเนินรายการโดยซาราห์ คอสเทลโล (Sarah Costello) และเคย์ลา คาสไซกา (Kayla Kaszyca) ศิษย์เก่าของมหาวิทยาลัยมิชิแกน ทุก ๆ วันอาทิตย์ คอสเทลลาและคาสไซกา "พูดคุยเกี่ยวกับทุกสิ่งที่เกี่ยวข้องกับความรัก ความสัมพันธ์ เพศวิถี และเรื่องอื่น ๆ อีกมากมายที่พวกเขายังไม่เข้าใจ"
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2563 พอดแคสต์ได้รับรางวัลดิสคัฟเวอร์พอด 2020 ในสาขา "พอดแคสต์วัฒนธรรมแอลจีบีทียอดเยี่ยม"
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พอดแคสต์
เอเซ็กชวล
พิพิธภัณฑ์โบราณคดีอียิปต์พีทรี

พิพิธภัณฑ์โบราณคดีอียิปต์พีทรี เป็นส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑ์และคอลเล็กชันของยูนิเวอร์ซิตีคอลลิจลันเดินในลอนดอน เป็นพิพิธภัณฑ์ที่เก็บรักษาโบราณวัตถุมากกว่า 80,000 ชิ้นและจัดอยู่ในกลุ่มโบราณวัตถุชั้นนำของโลกจากอียิปต์และซูดาน
== ประวัติ ==

พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ก่อตั้งขึ้นเพื่อเป็นศูนย์ทรัพยากรการสอนสำหรับภาควิชาโบราณคดีอียิปต์และนิรุกติศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยคอลเลจ ในเวลาเดียวกันกับที่แผนกนี้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1892 ชุดสะสมในช่วงแรกเริ่มต้นได้รับการบริจาคโดยนักเขียนอะมีเลีย เอดเวิดส์ วิลเลียม แมตทิว ฟลินเดอส์ พีทรี ซึ่งเป็นศาสตราจารย์คนแรกได้ทำการขุดค้นที่สำคัญหลายครั้ง และในปี ค.ศ. 1913 พีทรีได้ขายชุดสะสมโบราณวัตถุของอียิปต์ให้กับมหาวิทยาลัยคอลเลจ สร้างชุดสะสมโบราณวัตถุอียิปต์ของฟลินเดอส์ พีทรี และเปลี่ยนพิพิธภัณฑ์ให้เป็นหนึ่งในคอลเล็กชันชั้นนำนอกประเทศอียิปต์ โดยชุดสะสมดังกล่าวจัดแสดงครั้งแรกในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1915 พีทรีได้ขุดค้นสถานที่สำคัญหลายสิบแห่งในเส้นทางอาชีพของเขา รวมถึงสุสานสมัยโรมันที่ฮาวารา ซึ่งมีชื่อเสียงจากภาพเหมือนมัมมี่ที่สวยงามในรูปแบบโรมันคลาสสิก อะมาร์นา ซึ่งเมืองของฟาโรห์อะเคนอาเตน และพีระมิดแท้แห่งแรกที่ไมดุม ซึ่งเขาได้ค้นพบหลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดเกี่ยวกับการทำมัมมี่
ของสะสมและห้องสมุดได้รับการจัดไว้ในห้องจัดแสดงภายในอาคารหลักของมหาวิทยาลัย และหนังสือนำเที่ยวได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1915 ในช่วงแรก ผู้เข้าชมคอลเลกชั่นเป็นนักศึกษาและนักวิชาการ ซึ่งไม่ได้เปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าชม พีทรีได้เกษียณจากมหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน (UCL) ในปี ค.ศ. 1933 ถึงแม้ว่าผู้สืบทอดของเขาจะยังคงเพิ่มชุดสะสมต่างๆ ต่อไป โดยขุดในส่วนอื่นๆ ของอียิปต์และซูดาน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 (ค.ศ. 1939–1945) ของสะสมได้รับการบรรจุและย้ายออกจากลอนดอนเพื่อความปลอดภัย และในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1950 ก็ได้มีการย้ายไปยังที่เป็นคอกม้าเก่า ซึ่งยังคงอยู่ติดกับห้องสมุดวิทยาศาสตร์ ดี.เอ็ม.เอส วัตสัน ของยูซีแอล
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
Open access pdf download.
พิพิธภัณฑ์ในลอนดอน
สเกนต์

สเกนต์ (; กรีก ψχέντ) เป็นมงกุฎคู่ที่ผู้ปกครองในอียิปต์โบราณทรงสวมใส่ ชาวอียิปต์โบราณเรียกโดยทั่วไปว่า เซเคมติ (sḫm.ty) ซึ่งแปลว่า ผู้ทรงอำนาจทั้งสอง เป็นมงกุฎที่เป็นการรวมมงกุฎขาว (เฮดเจต) ของอียิปต์บนและมงกุฎแดง (เดชเรต) ของอียิปต์ล่าง
มงกุฎสเกนต์เป็นตัวแทนของพระราชอำนาจของฟาโรห์เหนืออียิปต์ที่เป็นปึกแผ่นทั้งหมด ซึ่งมีสัญลักษณ์สัตว์สองตัว คือ งูเห่าอียิปต์หรือที่เรียกว่า อูเรอุส ที่พร้อมที่จะโจมตี โดยเป็นสัญลักษณ์ของเทพีวาดเจต ซึ่งเป็นเทพีแห่งอียิปต์ล่าง และอีแร้งอียิปต์ ซึ่งเป็นตัวแทนของเทพีเนคเบต ผู้ที่ทรงปกครองอียิปต์บน ซึ่งสัญลักษณ์ทั้งสองก็จะติดอยู่ที่ด้านหน้าของมงกุฎสเกนต์ และเรียกสิ่งนั้นว่า สองสตรี
== ประวัติ ==
การประดิษฐ์สร้างมงกุฎสเกนต์นั้น ซึ่งมีเกี่ยวข้องในช่วงสมัยราชวงศ์ที่หนึ่งของฟาโรห์เมเนส แต่ฟาโรห์พระองค์แรกที่ทรงเริ่มสวมมงกุฎคู่ คือ ฟาโรห์ดเจตจากราชวงศ์ที่หนึ่ง โดยปรากฏศิลาจารึกแสดงให้เห็นว่าเทพฮอรัสของพระองค์ทรงสวมมงกุฎดังกล่าว
รายพระนามผู้ปกครองบนศิลาปาแลร์โมนั้น ซึ่งขึ้นต้นด้วยพระนามของฟาโรห์จากอียิปต์ล่าง (ปัจจุบันคิดว่าเป็นตำนานผู้ปกครองครึ่งคนครึ่งเทพ) ซึ่งทรงสวมมงกุฏแดง แสดงถึงการรวมประเทศด้วยการมอบมงกุฎสเกนต์ให้กับราชวงศ์ที่หนึ่งและฟาโรห์ในสมัยต่อมาทั้งหมด ในทางกลับกัน ชิ้นส่วนของศิลาไคโรได้แสดงให้เห็นผู้ปกครองยุคก่อนประวัติศาสตร์ทรงสวมมงกุฎสเกนต์อยู่แล้ว
== ด้านโบราณคดี ==
เช่นเดียวกับ กรณีของมงกุฎเดชเรต และมงกุฏเฮดเจต ไม่ปรากฏว่ามีมงกุฎสเกนต์ใดหลงเหลือมาถึงปัจจุบัน และเป็นที่ทราบมาจากเฉพาะจากรูปสลัก ภาพสลัก จารึก และนิทานโบราณเท่านั้น
== ตำนานเทพปกรณัม ==
ในบรรดาเทพเจ้าที่บางครั้งก็สวมมงกุฏคู่ ได้แก่ เทพฮอรัส และเทพอาตุมหรือเทพรา ซึ่งทั้งสองเป็นทรงตัวแทนของฟาโรห์หรือทรงมีความสัมพันธ์พิเศษกับฟาโรห์
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Den_label.jpg|เศษป้ายงาช้างที่แสดงให้เห็นภาพฟาโรห์เดนทรงสวมมงกุฏคู่ของอียิปต์บนและอียิปต์ล่าง ค้นพบในหลุมฝังพระบรมศพของฟาโรห์ที่อุมมุลกะอับ ปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์อียิปต์
ไฟล์:Edfu_Tempel_42.jpg|ฟาโรห์ปโตเลมีที่ 8 ทรงยืนอยู่ระหว่างเทพีวาดเจต (สัญลักษณ์ของอียิปต์ล่าง) และเทพีเนคเบต (สัญลักษณ์ของอียิปต์บน) ปรากฏบนภาพสลักบนผนังวิหารเอ็ดฟู ประเทศอียิปต์
ไฟล์:Ring_with_engraved_portrait_of_Ptolemy_VI_Philometor_(3rd–2nd_century_BCE)_-_20080315.jpg|พระธำมรงค์ของ ฟาโรห์ปโตเลมีที่ 6 ฟิโลเมตอร์ ทรงสวมมงกุฎคู่สเกนต์ เมื่อศตวรรษที่ 3 ถึง 2 ก่อนคริสตกาล ผู้ปกครองปโตเลมีจะทรงสวมมงกุฎสเกนต์ในอียิปต์เท่านั้นและสวมมงกุฎกรีกในดินแดนอื่น ๆ
ไฟล์:GD-EG-Louxor-116.JPG|รูปสลักส่วนพระเศียรทรงมงกุฎสเกนต์ของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 3
ไฟล์:Horus_as_falcon-E_10659-IMG_0533-gradient.jpg|เหยี่ยวฮอรัสสวมมงกุฎคู่
ไฟล์:Granite_head_of_Amenhotep_III.jpg|รูปสลักแห่งอเมนโฮเทปที่ 3 ทรงสวมมงกุฎสเกนต์
== อ้างอิง ==
มงกุฎ
เฮดเจต

เฮดเจต (อียิปต์โบราณ: 𓌉𓏏𓋑, อักษรโรมัน: ḥuḏat, ความหมาย 'สีขาว') เป็นมงกุฏขาวแห่งฟาโรห์ของอียิปต์บน หลังจากการผนวกรวมอียิปต์บนและอียิปต์ล่างเข้าด้วยกัน มงกุฏเฮดเจตก็ได้รวมเข้ากับมงกุฎเดชเรต ซึ่งเป็นมงกุฎแดงแห่งอียิปต์ล่าง เพื่อสร้างเป็นมงกุฎสเกนต์ ซึ่งเป็นมงกุฎคู่ของอียิปต์ สัญลักษณ์ที่ใช้สำหรับมงกุฎขาวในบางครั้ง คือ เทพีแห่งนกแร้ง พระนามว่า เนคเบต ที่ปรากฏถัดจากหัวของเทพีแห่งงูเห่าพระนามว่า วาดเจต ซึ่งปรากฏเป็นอูเรอุสบนมงกุฎสเกนต์
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:NarmerPalette-CloseUpOfNarmer-ROM.png|ปรากฏการใช้มงกุฎขาวในสมัยยุคต้นราชวงศ์ ตามที่ปรากฏบนจานสีแห่งนาร์เมอร์ของฟาโรห์นาร์เมอร์
ไฟล์:Louvre_032008_23.jpg|เทวรูปสำริดขนาดเล็ก ที่ทรงมงกุฎเฮดเจตหรือมงกุฎขาว
ไฟล์:Bronze_statuette_of_a_Kushite_king_wearing_the_crown_of_Upper_Egypt._25th_Dynasty,_670_BCE._Neues_Museum.jpg|รูปหล่อทองสัมฤทธิ์ของกษัตริย์แห่งคูชทรงสวมมงกุฎขาวแห่งอียิปต์บน ในช่วงสมัยราชวงศ์ที่ยี่สิบห้า  670 ปีก่อนคริสตกาลในพิพิธภัณฑ์นิวเอส, กรุงเบอร์ลิน
ไฟล์:Mentuhotep_II_(detail).jpg|ภาพสลักลงสีของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 จากวิหารบูชาพระบรมศพของพระองค์ที่ดิร์ อัลบะฮะริ ในช่วงสมัยราชวงศ์ที่สิบเอ็ดราวประมาณ 2060 – 2009 ปีก่อนคริสตกาล
ไฟล์:Statuettes_Senusret_I_Petrie.jpg|รูปสลักไม้สองรูปที่แสดงถึงฟาโรห์แห่งราชอาณาจักรกลางในฐานะกษัตริย์แห่งอียิปต์บน (ด้านซ้าย ทรงสวมมงกุฎขาว) และกษัตริย์แห่งอียิปต์ล่าง (ด้านขวา ทรงสวมมงกุฎแดง) จากอัลลิชต์ ในช่วงสมัยราชวงศ์ที่สิบสองแห่งราชอาณาจักรกลาง (พิพิธภัณฑ์อียิปต์ ชั้นหลัก ห้อง 22 รหัส เจเจ 44951)
== อ้างอิง ==
มงกุฎ
เมซอน (ซอฟต์แวร์)

Meson (/ˈmɛ.sɒn/) เป็นซอฟต์แวร์สำหรับสร้างระบบอัตโนมัติ เป้าหมายโดยรวมของ Meson คือการปรับปรุงประสิทธิภาพการทำงานของโปรแกรมเมอร์  Meson เป็น FLOSS ที่เผยแพร่ภายใต้ Apache License 2.0 ถูกเขียนขึ้นด้วยภาษาไพธอน
== สภาพแวดล้อมที่รองรับ ==
เนื่องจาก Meson เขียนด้วยภาษาไพธอนจึงทำงานได้ทันทีบนระบบปฏิบัติการแบบยูนิกซ์ รวมถึง macOS และระบบปฏิบัติการอื่น ๆ เช่น Microsoft Windows
Meson รองรับภาษาโปรแกรม ต่าง ๆ เช่น C, C++, D, Objective-C, Objective-C++, Fortran, Java, C#, Vala และ Rust โดยมีกลไกจัดการความขึ้นต่อกันที่เรียกว่า Wrap
Meson รองรับ GNU Compiler Collection, Clang, Microsoft Visual Studio และอื่น ๆ
== อ้างอิง ==
ซอฟต์แวร์ใช้สัญญาอนุญาตอะแพชี
ดาวโบซอน

ดาวโบซอน (boson star) เป็นวัตถุทางดาราศาสตร์ที่อยู่ในสมมุติฐานว่าน่าจะมีตัวตนอยู่ ประกอบขึ้นจากอนุภาคโบซอน (ดาวฤกษ์ดั้งเดิมประกอบด้วยเฟอร์มิออน) การมีอยู่ของดาวฤกษ์ประเภทนี้จำเป็นต้องมีโบซอนที่เสถียรและมีมวลน้อย ปัจจุบันยังคงไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่าดาวในลักษณะดังกล่าวมีอยู่จริง อย่างไรก็ตาม มีความเป็นไปได้ที่จะตรวจจับการปลดปล่อยคลื่นความโน้มถ่วง จากระบบดาวคู่ ซึ่งดาวโบซอนโคจรรอบซึ่งกันและกันอยู่
เชื่อกันว่าดาวโบซอนก่อตัวขึ้นจากการยุบตัวจากความโน้มถ่วงในช่วงแรก ๆ ของบิกแบง อย่างน้อยในทางทฤษฎี ดาวโบซอนมวลมากสามารถมีอยู่ในบริเวณศูนย์กลางดาราจักร และสมมติฐานนี้สามารถอธิบายลักษณะต่าง ๆ ที่สังเกตได้ในนิวเคลียสดาราจักรกัมมันต์ นอกจากนี้แล้ว ดาวโบซอนยังได้รับการตั้งสมมุติฐานว่าอาจจะเป็นสสารมืดด้วย
== อ้างอิง ==
ประเภทของดาวฤกษ์
ดาวเหล็ก

ดาวเหล็ก (iron star) เป็นวัตถุท้องฟ้าในสมมุติฐานที่เชื่อว่าสามารถปรากฏขึ้นได้ในอนาคตอันไกลโพ้น เงื่อนไขเบื้องต้นสำหรับการที่ดาวแบบนี้จะเกิดขึ้นคือต้องไม่มีการสลายตัวของโปรตอน (ณ เดือนกุมภาพันธ์ 2020 ยังไม่ได้รับหลักฐานที่แน่ชัดเกี่ยวกับการสลายตัวของโปรตอน) แม้ว่าจะขัดต่อผลการคาดการณ์ทางทฤษฎี แต่เรายังไม่สามารถปฏิเสธความเป็นไปได้ว่าโปรตอนเป็นอนุภาคที่เสถียร
ตามข้อสันนิษฐานของทากาฮิโกะ มัตสึบาระ (松原隆彦) ศาสตราจารย์แห่งองค์การวิจัยเครื่องเร่งอนุภาคพลังงานสูง โปรตอนเป็นอนุภาคที่ไม่มีการสลายตัว และอะตอมทั้งหมดจะเปลี่ยนเป็นเหล็กอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ในที่สุด ธาตุที่มีเลขอะตอมต่ำกว่าเหล็กจะเกิดปฏิกิริยาฟิวชันเนื่องจากปรากฏการณ์ลอดอุโมงค์ แล้วในที่สุดก็เปลี่ยนเป็นธาตุเหล็ก-56 ที่เสถียรที่สุด ธาตุที่มีเลขอะตอมสูงกว่าธาตุเหล็กจะถูกเปลี่ยนเป็นธาตุเหล็กด้วยปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิชชัน หรือ การสลายให้อนุภาคอัลฟา ซึ่งในท้ายที่สุดจะก่อตัวเป็นก้อนเหล็กเย็นที่มีมวลเท่ากับดาวฤกษ์
ฟรีแมน ไดซอนได้คำนวณว่าดาวเหล็กจะปรากฏในอีก 101500 ปีข้างหน้า นอกจากนี้ไดซอนยังบอกว่าในอีก 10^{10^{76}} ปี ดาวเหล็กจะเปลี่ยนเป็นดาวนิวตรอนหรือหลุมดำซึ่งมีความเสถียรมากกว่า
== อ้างอิง ==
ประเภทของดาวฤกษ์
เหล็ก
ดาวเคราะห์ฮีเลียม

ดาวเคราะห์ฮีเลียม (helium planet) เป็น ดาวเคราะห์ในสมมุติฐานที่สามารถเกิดขึ้นได้โดยการที่ดาวแคระขาวมวลน้อยสูญเสียมวลไป
ปกติแล้วดาวเคราะห์ยักษ์โดยทั่วไป เช่น ดาวพฤหัสบดี และ ดาวเสาร์ ส่วนใหญ่ประกอบด้วยไฮโดรเจนเป็นหลัก และมีฮีเลียมมากเป็นอันดับ 2 แต่ในดาวเคราะห์ฮีเลียมนั้นไฮโดรเจนทั้งหมดได้ถูกเผาไหม้และเปลี่ยนเป็นฮีเลียมหรือธาตุที่หนักกว่านั้นไปจนหมดสิ้นแล้ว
== ต้นกำเนิด ==
ดาว AM CVn เป็นดาวแคระขาวที่มี จานพอกพูนมวลฮีเลียมเข้าสู่แกนฮีเลียม และเชื่อกันว่าเป็นระบบดาวคู่ที่อยู่ร่วมกันโดยมีการขนถ่ายมวลจากดาวฤกษ์มวลเบากว่าไปหาดาวฤกษ์มวลหนักกว่า หลังจากสูญเสียมวลส่วนใหญ่ไปแล้ว ดาวแคระขาวดวงที่เบากว่าก็จะมีมวลเข้าใกล้มวลดาวเคราะห์
== ลักษณะของดาว ==
ดาวเคราะห์ฮีเลียมมีรัศมีใกล้เคียงกับดาวเคราะห์ก๊าซทั่วไปที่มีมวลใกล้เคียงกัน ปกติแล้ววัตถุที่หนักกว่า 13 เท่าของมวลดาวพฤหัสบดีจะเกิดปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันของดิวเทอเรียมขึ้นมาได้จึงจัดว่าเป็นดาวแคระน้ำตาล แต่ดาวเคราะห์ฮีเลียมไม่หลงเหลือดิวเทอเรียมอยู่แล้ว ต่อให้มวลมากกว่า 13 เท่าของดาวพฤหัสบดีก็ไม่อาจเกิดปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันขึ้นมาได้ จึงถือว่าเป็นดาวเคราะห์แทนที่จะจัดเป็นดาวแคระน้ำตาล
== อ้างอิง ==
ประเภทของดาวเคราะห์
เดชเรต

เดชเรต (อียิปต์โบราณ: 𓂧𓈙𓂋𓏏𓋔, โรมัน: dašrat, แปลว่า 'สีแดง') เป็นมงกุฎแดงแห่งอียิปต์ล่าง เมื่อรวมกับมงกุฎเฮดเจต (มงกุฏขาว) ของอียิปต์บนก็จะกลายเป็นมงกุฎสเกนต์ (มงกุฎคู่) ซึ่งในภาษาอียิปต์โบราณเรียกว่า เซเคมติ
มงกุฎแดงในอักษรอียิปต์โบราณถูกใช้เป็นตัวอักษรแนวตั้ง "n" โดยอักษรอียิปต์โบราณ "n" ดั้งเดิมจากช่วงสมัยยุคก่อนราชวงศ์และสมัยราชอาณาจักรเก่าเป็นสัญลักษณ์ที่แสดงถึงระลอกคลื่นของน้ำ
คำว่า เดชเรต ยังหมายถึงทะเลทรายสีแดงที่ด้านใดด้านหนึ่งของเคเมต (ดินแดนสีดำ) ซึ่งเป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำไนล์อันอุดมสมบูรณ์
== ความสำคัญ ==
ในตำนานเทพเกบ ซึ่งเป็นเทพแห่งพื้นพิภพ โดยทรงเป็นผู้ปกครองดั้งเดิมของอียิปต์ที่ทรงให้เทพฮอรัสทรงปกครองอียิปต์ล่างฟาโรห์แห่งอียิปต์ซึ่งมองว่าพระองค์เองทรงเป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ของเทพฮอรัส และสวมมงกฎเดชเรตเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของพระราชอำนาจเหนืออียิปต์ล่าง เทพเจ้าพระองค์อื่น ๆ ก็สวมมงกุฎเดชเรตเช่นกันหรือถูกระบุว่าเป็นสัญลักษณ์ด้วย เช่น เทพีวาดเจต ซึ่งเป็นเทพีงูผู้ทรงคุ้มครองและเทพีผู้สร้างของเมืองซาอิสพระนามว่า นิอิธ ซึ่งมักจะทรงสวมมงกุฏแดง
ต่อมามงกุฎแดงจะถูกรวมเข้ากับมงกุฎขาวของอียิปต์บนเพื่อประกอบขึ้นเป็นมงกุฎคู่ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการปกครองทั่วทั้งดินแดนอียิปต์ "ดินแดนทั้งสอง" ตามที่ชาวอียิปต์แสดงไว้
== อ้างอิง ==
มงกุฎ
อียิปต์ล่าง
รายพระนามแห่งมะดีนะตุลฮาบู

อนุสรณ์วิหารแห่งราเมสเซสที่ 3 ที่มะดีนะตุลฮาบู ซึ่งปรากฏพระนามของฟาโรห์แห่งสมัยราชอาณาจักรใหม่ของอียิปต์เพียงไม่กี่พระองค์ คำจารึกดังกล่าวมีลักษณะใกล้เคียงกับบันทึกรายพระนามแห่งราเมสเซียม ซึ่งได้ใช้ฉากภาพสลักของฟาโรห์ราเมสเซสที่ 2 มาเป็นแม่แบบการสร้างภาพสลักภาพดังกล่าว
ภาพสลักดังกล่าวเป็นฉากที่ฟาโรห์ราเมสเซสที่ 3 ทรงเข้าร่วมในพิธีเทศกาลแห่งเทพมิน ซึ่งมีการอัญเชิญรูปสลักของบรรพกษัตริย์ในขบวนแห่อันงดงามเพื่อถวายแด่เทพมิน ประกอบด้วยภาพสลักจำนวน 16 ภาพที่ปรากฏพระนามของฟาโรห์จำนวนเก้าพระองค์ซึ่งแบ่งออกเป็นสองส่วน
โครงร่างคร่าวๆ ของฉากภาพสลักดังกล่าวจัดตีพิมพ์เผยแพร่โดยวีว็อง เดอนง ในปี ค.ศ. 1802 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการเดินทางของนโปเลียนไปยังอียิปต์ในปี ค.ศ. 1798 ถึง 1801 ซึ่งมีการตีพิมพ์ฉากภาพสลักที่มีรายละเอียดมากขึ้นเล็กน้อยในปี ค.ศ. 1809 ในอีกสามสิบปีต่อมา ฉากภาพสลักทั้งหมดรวมทั้งภาพแกะสลักของฟาโรห์ได้รับการตีพิมพ์ตีพิมพ์โดยจอห์น การ์ดเนอร์ วิลกินสันในปี ค.ศ. 1837 ตามมาด้วยฌ็อง-ฟร็องซัว ช็องปอลียง และเล็พซิอุส ภาพฉบับในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ทั้งหมดมีการละเว้นและมีข้อผิดพลาด แต่ในปี ค.ศ. 1940 การสำรวจเอพิกราฟิกได้เผยแพร่การแสดงฉากภาพสลักที่ชัดเจน (และสมบูรณ์)

== ฟาโรห์ที่ถูกกล่าวถึงในบันทึกพระนาม ==
ภาพสลักได้แบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือฉากภาพด้านซ้ายปรากฏขบวนแห่รูปสลักบรรพกษัตริย์จำนวน 7 พระองค์ ส่วนฉากด้านขวาปรากฏขบวนแห่รูปสลักบรรพกษัตริย์จำนวน 9 พระองค์
ปัจจุบันฉากภาพสลักดังกล่าวยังคงอยู่ในพื้นที่เดิมบนเสาต้นที่สองทางทิศตะวันออกในลานที่สอง ซึ่งภาพสลักแนวนอนอยู่บนกำแพงด้านตะวันออก
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
Dominique Vivant Denon: Voyage dans la Basse et la Haute Égypte, pendant les campagnes du général Bonaparte, plate 134 (Paris: 1802)
Description de l'Égypte, ou, Recueil des observations et des recherches qui ont été faites en Égypte pendant l'expédition de l'armée française, Vol. II, Planches: Antiquités. Plate 11. (Paris: Imprimerie impériale, 1809)
John Gardner Wilkinson: Manners and customs of the ancient Egyptians, including their private life, government, laws, art, manufactures, religions, and early history, plate 76, (London: 1837)
Jean François Champollion:  Monuments de l'Égypte et de la Nubie, Vol. III, plates 213-214 (Paris: 1845)
Carl Richard Lepsius:  Denkmaeler aus Aegypten und Aethiopien, III, plates 212-213, (Berlin: 1849)
The Epigraphic Survey: Medinet Habu: Volume IV, Festival Scenes of Ramses III, Oriental Institute Press 51, Plates 203-207 (Chicago: 1940)
Kenneth A. Kitchen: Ramesside Inscriptions, Vol V, pp.&nbsp;205:12-13; 209:11-12 (Oxford: 1983)
การค้นพบทางโบราณคดี
วัฒนธรรมญิรซะฮ์

วัฒนธรรมญิรซะฮ์ หรือที่เรียกว่า นะกอดะฮ์ที่ 2 หมายถึง ช่วงเวลาทางโบราณคดีที่ญิรซะฮ์ ซึ่งเป็นสุสานในช่วงสมัยอียิปต์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไนล์ สุสานแห่งนี้ตั้งชื่อตามญิรซะฮ์ ซึ่งเป็นเมืองร่วมสมัยที่อยู่ใกล้เคียงกันในอียิปต์ ญิรซะฮ์ตั้งอยู่ห่างจากโอเอซิสฟัยยูมไปทางตะวันออกเพียงไม่กี่ไมล์
นักโบราณคดีได้ระบุวัฒนธรรมญิรซะฮ์เป็นวัฒนธรรมทางวัตถุที่เป็นช่วงที่สองในสามของวัฒนธรรมนะกอดะฮ์ก่อนประวัติศาสตร์และเป็นที่รู้จักกันว่าช่วงนะกอดะฮ์ที่ 2 วัฒนธรรมญิรซะฮ์อยู่ถัดจากช่วงวัฒนธรรมอัลอัมเราะฮ์ ("นะกอดะฮ์ที่ 1") และตามด้วยช่วงสมัยนะกอดะฮ์ที่ 3 ("ช่วงก่อนสมัยราชวงศ์" หรือ "วัฒนธรรมเซไมเนียน")
== อ้างอิง ==
อียิปต์ก่อนยุคราชวงศ์