pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ทำนอง สิงคาลวณิช

ศาสตราจารย์พิเศษ ทำนอง สิงคาลวณิช (15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2460 - 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2527) เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลของพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ เป็นอดีตอธิบดีกรมส่งเสริมการเกษตรคนแรก (ผู้ก่อตั้งกรมส่งเสริมการเกษตร)
== ประวัติ ==
ทำนอง สิงคาลวณิช เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2460 ที่ตำบลบางปลาสร้อย อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี เป็นบุตรหลวงบำรุงราชนิยม (สูญ สิงคาลวณิช) และนางเทียบ บำรุงราชนิยม มีพี่น้อง 9 คน
ทำนอง สิงคาลวณิช สมรสกับนางตระการ สิงคาลวณิช (สกุลเดิม มิลินทสูต) บุตรของพระยาโภชากร (ตริ มิลินทสูต) และคุณหญิงชิต โภชากร มีบุตร 3 คน
ทำนอง สิงคาลวณิช ได้รับปริญญาวิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (เกษตรศาสตร์)
== การทำงาน ==
ทำนอง สิงคาลวณิช รับราชการในสังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และเป็นอธิบดีกรมส่งเสริมการเกษตรคนแรก ระหว่างปี พ.ศ. 2514 - พ.ศ. 2518 จนกระทั่งได้รับการยกย่องโดยการสร้างอนุสาวรีย์บริเวณหน้ากรมส่งเสริมการเกษตร
ทำนอง เป็นอาจารย์พิเศษในการจัดทำเอกสารการสอนชุดวิชา ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับการส่งเสริมการเกษตร มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
ทำนอง ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลของพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอเมืองชลบุรี
ศาสตราจารย์พิเศษ
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
นักการเมืองไทย
บุคคลจากสาขาวิชาเกษตรศาสตร์และสหกรณ์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
Microfilaments

redirectไมโครฟิลาเมนท์
Microfilament

redirectไมโครฟิลาเมนท์
Mircrotubules

redirectไมโครทิวบูล
Microtubules

redirectไมโครทิวบูล
มาอามาดู อีซูฟู

มาอามาดู อีซูฟู (Mahamadou Issoufou) เป็นนักการเมืองชาวไนเจอร์ที่เป็นประธานาธิบดีไนเจอร์ตั้งแต่ 7 เมษายน ค.ศ. 2011 อีซูฟูเป็นนายกรัฐมนตรีไนเจอร์จากปี ค.ศ. 1993 ถึง ค.ศ. 1994
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2494
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
ประธานาธิบดีไนเจอร์
นายกรัฐมนตรีไนเจอร์
บรีกี ราฟีนี

บรีกี ราฟีนี (Brigi Rafini) เป็นนักการเมืองชาวไนเจอร์ที่เป็นนายกรัฐมนตรีไนเจอร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2011 มีเชื้อสายเป็นชาวทัวเรก เคยดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษ 1980 และรองประธานคนที่ 4 ของสมัชชาแห่งชาติไนเจอร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004–2009
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2496
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นายกรัฐมนตรีไนเจอร์
ทูตสันถวไมตรีกองทุนประชากรแห่งสหประชาชาติ

ทูตสันถวไมตรีกองทุนประชากรแห่งสหประชาชาติ (United Nations Population Fund Goodwill Ambassador) เป็นผู้มีชื่อเสียงที่สนับสนุนส่งเสริมกองทุนประชากรแห่งสหประชาชาติ หรือยูเอ็น เอฟพีเอ โดยใช้ความสามารถหรือชื่อเสียง เพื่อสนับสนุนสิทธิมนุษยชนของสุขภาพการเจริญพันธุ์
== ทูตสันถวไมตรีปัจจุบัน ==
ตารางต่อไปนี้เป็นรายชื่อทูตสันถวไมตรีในปัจจุบัน ประเทศ และปี่ที่ได้รับการแต่งตั้ง
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อทูตสันถวไมตรีของยูนิเซฟ
ทูตสันถวไมตรียูเนสโก
ทูตสันถวไมตรีสำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ
ทูตสันถวไมตรีองค์การพัฒนาอุตสาหกรรมแห่งสหประชาชาติ
ทูตสันถวไมตรีองค์การอนามัยโลก
ทูตสันถวไมตรีเอฟเอโอ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
UNFPA Goodwill Ambassadors 
องค์กรย่อยสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ
ทูตสันถวไมตรีองค์การพัฒนาอุตสาหกรรมแห่งสหประชาชาติ

ทูตสันถวไมตรีองค์การพัฒนาอุตสาหกรรมแห่งสหประชาชาติ (United Nations Industrial Development Organization Goodwill Ambassador) เป็นผู้เชี่ยวชาญสนับสนุนองค์การพัฒนาอุตสาหกรรมแห่งสหประชาชาติ หรือยูนิโดโดยใช้ความสามารถและประสบการณ์เพื่อสนับสนุนการพัฒนาอุตสาหกรรมอย่างยั่งยืนในประเทศกำลังพัฒนา
== ทูตสันถวไมตรีในปัจจุบัน ==
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อทูตสันถวไมตรีของยูนิเซฟ
ทูตสันถวไมตรียูเนสโก
ทูตสันถวไมตรีสำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ
ทูตสันถวไมตรีกองทุนประชากรแห่งสหประชาชาติ
ทูตสันถวไมตรีองค์การอนามัยโลก
ทูตสันถวไมตรีเอฟเอโอ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
UNIDO Goodwill Ambassadors 
องค์กรย่อยสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ
ทูตสันถวไมตรีองค์การอนามัยโลก

ทูตสันถวไมตรีองค์การอนามัยโลก (World Health Organization Goodwill Ambassador) เป็นผู้มีชื่อเสียงที่สนับสนุนส่งเสริมองค์การอนามัยโลก โดยใช้ความสามารถหรือชื่อเสียง เพื่อสนับสนุนสุขภาพและความเป็นอยู่ที่ดี
== ทูตสันถวไมตรีในปัจจุบัน ==
ตารางต่อไปนี้เป็นรายชื่อทูตสันถวไมตรีในปัจจุบัน ประเทศ และปี่ที่ได้รับการแต่งตั้ง
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อทูตสันถวไมตรีของยูนิเซฟ
ทูตสันถวไมตรียูเนสโก
ทูตสันถวไมตรีสำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ
ทูตสันถวไมตรีองค์การพัฒนาอุตสาหกรรมแห่งสหประชาชาติ
ทูตสันถวไมตรีกองทุนประชากรแห่งสหประชาชาติ
ทูตสันถวไมตรีเอฟเอโอ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
WHO Goodwill Ambassadors
องค์กรย่อยสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ
อัคบาร์ อิสมาตูลาเยฟ

อัคบาร์ อิสมาตูลาเยฟ (Akbar Ismatullaev; เกิดวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1990) นักฟุตบอลอาชีพชาวอุซเบกิสถานที่เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้กับทีมชาติอุซเบกิสถาน เขาเคยเล่นให้กับบุรีรัมย์ ยูไนเต็ดในช่วงเลกแรกของไทยลีก ฤดูกาล 2563–64
== สโมสรอาชีพ ==
=== บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ===
ในวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2020 อิสมาตูลาเยฟถูกตรวจพบว่าติดเชื้อโควิด–19 ทำให้เขาต้องถูกแยกกักตัว และการแข่งขันนัดที่บุรีรัมย์จะพบกับบีจี ปทุม ยูไนเต็ดในอีกสองวันถัดมา ต้องเลื่อนออกไป ต่อมาในวันที่ 14 กันยายน มีรายงานว่าเขาหายจากโควิด–19 เป็นที่เรียบร้อย ต่อมาในวันที่ 26 กันยายน เขาลงเล่นในไทยลีกครั้งแรกในนัดที่บุรีรัมย์เปิดบ้านเอาชนะสุพรรณบุรี 1–0
อิสมาตูลาเยฟลงเล่นให้กับสโมสรรวมทุกรายการ 12 นัด แต่ทำประตูไม่ได้เลย จึงไม่อยู่ในแผนการทำทีมของสโมสร เขาแยกทางกับสโมสรหลังจบเลกแรกของฤดูกาล 2563–64
== สถิติอาชีพ ==
== เกียรติประวัติ ==
=== สโมสร ===
Pakhtakor
อุซเบกลีก (2): 2012, 2014
อุซเบกคัพ (1): 2011
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูล ==
กองกลางฟุตบอล
ผู้เล่นในไทยลีก
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลปัคทาคอร์ ทาชเคนต์
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
นักฟุตบอลชาวอุซเบกิสถาน
นักฟุตบอลทีมชาติอุซเบกิสถาน
บุคคลจากทาชเคนต์
พระเจ้าลูทวิชที่ 3 แห่งบาวาเรีย

พระเจ้าลูทวิชที่ 3 (ลูทวิช ลูอิทพ็อลท์ โยเซฟ มารีอา อาโลอิส อัลฟรีท; 7 มกราคม ค.ศ. 1845 – 18 ตุลาคม ค.ศ. 1921) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งบาวาเรียองค์สุดท้าย ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 1913 ถึง 1918 ก่อนหน้าทรงเคยเป็นผู้สำเร็จราชการของพระเจ้าอ็อทโท ลูกพี่ลูกน้องของพระองค์ ต่อมาพระองค์ร่วมมือกับรัฐสภาบาวาเรียในการถอดถอนพระเจ้าอ็อทโทออกจากราชบัลลังก์ และขึ้นเป็นกษัตริย์เสียเอง พระเจ้าลูทวิชที่ 3 เป็นผู้นำบาวาเรียในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และภายหลังจักรวรรดิเยอรมันพ่ายแพ้สงครามในปี ค.ศ. 1918 เหล่ากษัตริย์เยอรมันน้อยใหญ่จำเป็นต้องสละราชบัลลังก์ ซึ่งรวมถึงพระองค์ด้วย
== พระราชประวัติ ==
พระเจ้าลูทวิชที่ 3 พระราชสมภพที่นครมิวนิก ราชอาณาจักรบาวาเรีย เป็นพระโอรสองค์ใหญ่ในเจ้าชายลูอิทพ็อลท์แห่งบาวาเรีย กับอาร์ชดัชเชสเอากุสเทอแห่งออสเตรีย (ธิดาในแกรนด์ดยุกเลโอพ็อลท์ที่ 2 แห่งตอสกานา) พระองค์มีเชื้อสายพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส และพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ เจ้าชายลูทวิชทรงเติบโตที่พระราชฐานมิวนิกและพระราชวังวิทเทิลส์บัค ต่อมาเมื่อมีอายุ 10 ชันษา ครอบครัวของพระองค์ทรงย้ายไปพำนักที่วังลอยช์เทินแบร์ค
ในปีค.ศ. 1861 ขณะมีอายุ 16 ชันษา เจ้าชายลูชวิทเริ่มรับราชการทหารเมื่อเสด็จลุง พระเจ้ามัคซีมีลีอานที่ 2 แห่งบาวาเรีย ทรงบรรจุพระองค์ในเป็นร้อยตรีประจำกองพันจู่โจมที่ 6 (6. Jägerbattalion) หนึ่งปีถัดมา ทรงเข้าศึกษาวิชากฎหมายและเศรษฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยลูทวิช-มัคซีมีลีอานแห่งมิวนิก และเมื่อมีอายุ 18 ชันษา ทรงเข้าเป็นวุฒิสมาชิกของสภานิติบัญญัติบาวาเรียโดยอัตโนมัติในฐานะที่ทรงเป็นเจ้าชายบาวาเรีย
ในปีค.ศ. 1866 ราชอาณาจักรบาวาเรียผูกมิตรกับจักรวรรดิออสเตรียในสงครามออสเตรีย-ปรัสเซีย พระองค์ในยศร้อยโทได้รับบาดเจ็บจากกระสุนปืนในยุทธการที่เฮ็ล์มชเต็ท เหตุการณ์ในครั้งนั้นทำให้พระองค์ทรงเขย็ดขยาดราชการทหาร
==แหล่งข้อมูลอื่น==
The King's photo
Ludwig III. von Bayern, 1845–1921, Ein König auf der Suche nach seinem Volk, by Alfons Beckenbauer (Regensburg: Friedrich Pustet, 1987). The standard modern biography.
Ludwig, Prinz von Bayern, Ein Lebens und Charakterbild, by Hans Reidelbach (München: Eduard Pohls, 1905). Particularly good for Ludwig's early life.
Von der Umsturznacht bis zur Totenbahre: Die letzte Leidenszeit König Ludwigs III., by Arthur Achleitner (Dillingen: Veduka, 1922). A detailed work about the last three years of Ludwig's life.
 
พระมหากษัตริย์บาวาเรีย
มกุฎราชกุมารแห่งบาวาเรีย
ราชวงศ์วิทเทิลส์บัค
บุคคลจากมิวนิก
พระมหากษัตริย์ผู้ทรงสละราชสมบัติ
ทิตาธร อักษรศรี

ทิตาธร อักษรศรี (; เกิด 8 พฤศจิกายน 2540) นักฟุตบอลอาชีพชาวไทยซึ่งเล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายให้กับการท่าเรือ ในไทยลีก
== อาชีพ ==
ทิตาธรเริ่มต้นเส้นทางการเป็นนักฟุตบอลอาชีพด้วยการเป็นนักฟุตบอลเยาวชนของสโมสร โปลิศ เทโร ซึ่งขณะนั้นใช้ชื่อว่า บีอีซี เทโรศาสน เมื่อปี พ.ศ. 2556 ขณะนั้นเขามีอายุเพียง 16 ปี
หลังจากลงเล่นในทีมเยาวชนนาน 3 ปีเขาจึงได้เซ็นสัญญาเป็นนักฟุตบอลอาชีพเมื่อปี พ.ศ. 2559 ก่อนจะก้าวขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ของสโมสรในปีถัดมาและถูกส่งไปอยู่กับทีมโดมด้วยสัญญายืมตัว
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2563 ทิตาธรตัดสินใจย้ายไปร่วมทีมสิงห์เจ้าท่า การท่าเรือ
== ระดับนานาชาติ ==
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2562 ทิตาธรถูก อากิระ นิชิโนะ กุนซือ ทีมชาติไทยชุดใหญ่ ซึ่งควบตำแหน่งกุนซือ ทีมชาติไทยชุด ยู-23 เรียกตัวไปติดทีมชาติในศึกฟุตบอลซีเกมส์ที่ ประเทศฟิลิปปินส์ ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2563 เขาลงเล่นในศึก ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี 2020 ให้กับทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
== เกียรติประวัติ ==
=== สโมสร ===
==== โปลิศ เทโร ====
ไทยลีก 2 (รองแชมป์) (1): 2562
== ชีวิตส่วนตัว ==
พี่ชายฝาแฝดของทิตาธรคือ ปาแปง ทิตาวีร์ อักษรศรี ซึ่งเป็นนักฟุตบอลเช่นเดียวกันในตำแหน่ง แบ็กขวา ปัจจุบันย้ายไปร่วมทีมการท่าเรือพร้อมกับน้องชายฝาแฝด
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูล ==
ผู้เล่นในไทยลีก
กองหลังฟุตบอล
นักฟุตบอลชาวไทย
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลโปลิศ เทโร
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลการท่าเรือ
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลประจวบ
บุคคลฝาแฝดจากประเทศไทย
บุคคลจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
ทองหลางน้ำ

ทองหลางน้ำ หรือ ทองโหลง  เป็นพืชในวงศ์ย่อยถั่ว (Faboideae) ลักษณะเป็นไม้ต้นผลัดใบ สูง 10–12 เมตร เรือนยอดเป็นพุ่มกลม โคนต้นเป็นพูพอน เปลือกต้นสีน้ำตาลอมเทา ใบเป็นใบประกอบมี 3 ใบย่อย รูปไข่หรือขอบขนาน ขนาด 5–8 × 10–15 เซนติเมตร ปลายใบแหลม โคนใบสอบ ดอกออกเป็นช่อกระจะที่ปลายกิ่ง สีแดง เมื่อบานจะกว้าง 8–10 เซนติเมตร ออกดอกเดือนมกราคม–กุมภาพันธ์ ผลเป็นฝักรูปทรงกระบอก เมื่อแก่แตกออก ภายในมีเมล็ดสีน้ำตาลรูปไต ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ดหรือปักชำกิ่ง
ทองหลางน้ำกระจายพันธุ์ในแอฟริกาตะวันออกถึงทวีปออสเตรเลีย และเขตร้อนในทวีปอเมริกา นิยมปลูกไว้ริมตลิ่งเนื่องจากทนน้ำท่วมขังได้ดี โดยปลูกบนดินร่วนหรือดินเหนียวชุ่มชื้น มีแสงแดดตลอดวัน ดอกและใบอ่อนกินเป็นผักได้ ในเมล็ดมีสารแอลคาลอยด์หลายชนิด เช่น อีริสโซดิน (erysodine), อีริสโซปีน (erysopine) และอีริสโซวีน (erysovine)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วงศ์ย่อยถั่ว
ไม้ประดับ
พืชที่รับประทานได้
รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม

== ผู้ได้รับรางวัลและผู้เข้าชิง ==
รางวัลตุ๊กตาทอง
รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี
รางวัลภาพยนตร์ไทย
ฟุตบอลในประเทศมอลตา

ฟุตบอลในประเทศมอลตา ปัจจุบันดำเนินการโดยสมาคมฟุตบอลมอลตา กีฬาชนิดนี้ถูกทำให้เป็นที่รู้จักบนหมู่เกาะมอลตาในยุคการปกครองของจักรวรรดิบริติชในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยในตอนนั้น ฟุตบอลเป็นสิ่งแปลกใหม่สำหรับประเทศอังกฤษ และเป็นสิ่งที่ให้ความบันเทิงสำหรับทหารที่ประจำบนเกาะมอลตา ใน ค.ศ. 1863 ได้มีการก่อตั้งสมาคมฟุตบอลเพื่อบริหารกีฬาฟุตบอลซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วในขณะนั้น ในอดีตการแข่งขันฟุตบอลในมอลตาเป็นแบบสมัครเล่นและแข่งขันโดยไม่มีกำหนดการที่แน่นอน จนกระทั่งใน ค.ศ. 1909 ได้มีการจัดตั้งการแข่งขันแบบลีกขึ้น
สมาคมฟุตบอลมอลตาในปัจจุบันทำหน้าที่ดูแลฟุตบอลทีมชาติมอลตา และการแข่งขันลีกกึ่งอาชีพอย่างมอลตีสพรีเมียร์ลีก กับฟุตบอลถ้วยอย่างมอลตีสเอฟเอโทรฟี
สโมสรในประเทศมอลตาในปัจจุบันมีทั้งหมด 53 สโมสร จากการแข่งขันลีก 4 ระดับ ได้แก่ มอลตีสพรีเมียร์ลีก, เฟิสต์ดิวิชัน, เซคันด์ดิวิชัน และเทิร์ดดิวิชัน ลีกทุกระดับได้รับการสนับสนุนโดยธนาคารแห่งวัลเลตตา ทุกสโมสรในลีกจะได้เข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลถ้วยอย่างมอลตีสเอฟเอโทรฟี ทีมชนะเลิศในรายการนี้จะได้พบกับทีมชนะเลิศพรีเมียร์ลีกในการแข่งขันมอลตีสซูเปอร์คัพ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
MaltaFootball.com 
RSSSF: Maltese football
League321.com - Maltese football league tables, records & statistics database.
== บรรณานุกรม ==
Armstrong and Mitchell, Global and Local Football: Politics and Europeanization on the fringes of the EU, Routledge, 2008,
ความรู้

ความรู้ เป็นความคุ้นเคย ความตระหนักหรือความเข้าใจในเกี่ยวกับบุคคลหรือสิ่งอื่น เช่น ข้อเท็จจริง (ความรู้ประพจน์) ทักษะ (ความรู้กระบวนการ) หรือวัตถุ (ความรู้โดยประจักษ์) วิธีหาความรู้มีหลายวิธีและมีแหล่งที่มาต่าง ๆ เช่น ประสบการณ์ การศึกษา เหตุผล ความทรงจำ วิธีการทางวิทยาศาสตร์ การสำรวจและการฝึกฝน เป็นต้น การศึกษาความรู้ในทางปรัชญา เรียก ญาณวิทยา
ความรู้สามารถหมายความถึงความเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องหนึ่งในทางทฤษฎีหรือปฏิบัติ อาจเป็นความรู้โดยปริยาย (เช่นทักษะหรือความชำนาญในการปฏิบัติ) หรือความรู้ชัดแจ้ง (เช่น ความเข้าใจทางทฤษฎี) ความรู้รูปนัยหรืออรูปนัย ความรู้เชิงระบบหรือโดยจำเพาะ นักปรัชญาเพลโตชี้ให้เห็นข้อแตกต่างระหว่างความรู้และความเชื่อที่จริงใน Theaetetus ทำให้มีหลายคนอ้างเขาโดยนิยามความรู้ว่าเป็น "ความเชื่อที่จริงและมีการอ้างเหตุผลสนับสนุน" (justified true belief)
== อ้างอิง ==
การจัดพิมพ์

การจัดพิมพ์ เป็นกิจกรรมการทำให้สารนิเทศ วรรณกรรม เพลง ซอฟต์แวร์และเนื้อหาอื่นเข้าถึงได้โดยสาธารณะสำหรับขายหรือแจก เดิมคำว่า publishing หมายถึงการจำหน่ายงานพิมพ์ เช่น หนังสือ หนังสือพิมพ์หรือนิตยสาร แต่เมื่อมีระบบสารสนเทศดิจิทัล ขอบเขตได้ขยายรวมไปถึงการจัดพิมพ์อิเล็กทรอนิกส์อย่างอีบุ๊ก วารสารวิชาการ เว็บไซต์ บล็อก วิดีโอเกม เป็นต้น
การจัดพิมพ์อาจผลิตสินค้าเอกชน สโมสร ส่วนร่วมหรือสาธารณะและอาจดำเนินการเป็นกิจกรรมพาณิชย์ สาธารณะ สังคมหรือชุมชน อุตสาหกรรมการจัดพิมพ์พาณิชย์มีตั้งแต่บรรษัทข้ามชาติขนาดใหญ่ เช่น RELX, Pearson และ Thomson Reuters ไปจนถึงบริษัทขนาดเล็กหลายพันบริษัท มีหลายประเภท เช่น การค้า/การจัดพิมพ์ขายปลีกซึ่งบันเทิงคดีและสารคดี การจัดพิมพ์เพื่อการศึกษาและการจัดพิมพ์วิชาการและวิทยาศาสตร์ การจัดพิมพ์อาจดำเนินการโดยรัฐบาล ประชาสังคมและบริษัทเอกชนสำหรับข้อกำหนดทางการปกครองหรือความร่วมมือ ธุรกิจ การวิจัย หรือวัตถุประสงค์ความสนใจสาธารณะ อาจรวมถึงรายงานประจำปี รายงานการวิจัย การวิจัยตลาด การสรุปนโยบายและรายงานเชิงเทคนิค การจัดพิมพ์ด้วยตนเองก็พบบ่อยขึ้นเช่นกัน
ผู้จัดพิมพ์ หรือ สำนักพิมพ์ อาจหมายความถึงบริษัทหรือองค์การที่จัดพิมพ์ ปัจเจกบุคคลซึ่งเป็นผู้นำบริษัทจัดพิมพ์ หรือปัจเจกบุคคลที่เป็นผู้นำวารสาร
== อ้างอิง ==
 
อุตสาหกรรมสื่อมวลชน
จอห์น มากูฟูลี

จอห์น ปอมเบ โจเซฟ มากูฟูลี (John Pombe Joseph Magufuli) เป็นอดีตนักการเมืองแทนซาเนียและประธานาธิบดีคนที่ 5 ของแทนซาเนียซึ่งดำรงตำแหน่งระหว่าง ค.ศ. 2015 – 2021
ประธานาธิบดีแทนซาเนีย
ตำนานมูลศาสนา

ตำนานมูลศาสนา หรือ มูลสาสนาวังสะ (มูลศาสนาวงศ์) เป็นวรรณกรรมพุทธศาสนาล้านนา แต่งโดยพระพุทธกามและพระพุทธญาณ ระหว่างปี พ.ศ. 1999–2053 ในช่วงรัชสมัยพระเจ้าติโลกราช (พ.ศ. 1985–2080) ถึงพญาแก้ว (พ.ศ. 2038–2068)  สถานที่รจนาคือวัดสวนดอก (จังหวัดเชียงใหม่)
เนื้อหาประกอบด้วย 2 ส่วน ส่วนแรกเกี่ยวกับพุทธประวัติ ส่วนที่สองเกี่ยวกับศาสนาพุทธในล้านนา มีจุดประสงค์การแต่งเพื่อเชื่อมวงศ์กษัตริย์ล้านนาเข้ากับวงศ์พระพุทธเจ้า เพื่อสรรเสริญพระเจ้าติโลกราชทั้งทางโลกและทางธรรม แต่งในรูปแบบร้อยแก้ว เขียนด้วยภาษาไทยถิ่นเหนือ ใช้อักษรธรรมล้านนา จารบนใบลาน มีความยาว 10 ผูก มักขึ้นต้นเนื้อหาด้วยคำเช่นเดียวกับนิทาน มีการแทรก ทัศนะของนักปราชญ์ร่วมสมัย ยกธรรมะ นิทานพื้นบ้าน ชาดก สรุปเหตุการณ์ในภาพรวมก่อนอธิบายรายละเอียด และสรุปเหตุการณ์ไว้ท้ายเรื่อง ตัวอย่างเนื้อหา เช่น การประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุในเมืองเชียงใหม่ และการผูกสีมาของวัดสวนดอก จำนวน 6 ครั้ง
ต้นฉบับในใบลาน ใช้ชื่อว่า มูลสาสนาวังสะ (มูลศาสนาวงศ์) และมาใช้ชื่อ ตำนานมูลศาสนา เมื่อกรมศิลปากรปริวรรต  ฉบับภาษาไทยกลาง พิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2480 โดยกรมศิลปากรมอบหมายให้ นายสุด ศรีสมวงศ์ และนายพรหม ขมาลา มหาเปรียญสองคนที่เป็นพนักงานในกองวรรณคดี หอสมุดแห่งชาติ เป็นผู้แปล
==ฉบับ==
===ใบลาน===
ใบลานจารด้วยอักษรธรรมล้านนา ซึ่งเก็บรักษาในรูปแบบไมโครฟิล์มที่สถาบันวิจัยสังคม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ว่ามีด้วยกัน 10 ฉบับ ดังนี้
ฉบับวัดพวกหงส์ จังหวัดเชียงใหม่ จาร พ.ศ. 2356 (รหัสไมโครฟิล์ม 87.019.01h.028-018)
ฉบับวัดศาลาหม้อ จังหวัดลำปาง จาร พ.ศ. 2368 (รหัสไมโครฟิล์ม 81.064.01k.070-055)
ฉบับวัดต๋อมดง จังหวัดพะเยา จาร พ.ศ. 2393 (รหัสไมโครฟิล์ม 80.044.01k.130-115)
ฉบับวัดเชียงมั่น จังหวัดเชียงใหม่ จาร พ.ศ. 2417 (รหัสไมโครฟิล์ม 78.010.01k.024-013)
ฉบับวัดผาแดงหลวง จังหวัดลำปาง จาร พ.ศ. 2462 (รหัสไมโครฟิล์ม 80.092.01k.028-025)
ฉบับวัดบวกครกหลวง จังหวัดเชียงใหม่ จาร พ.ศ. 2462 (รหัสไมโครฟิล์ม 78.010.01k.083-046)
ฉบับวัดนันทาราม จังหวัดเชียงใหม่ จาร  พ.ศ. 2470  (รหัสไมโครฟิล์ม 78.010.01k.036-025)
ฉบับวัดเหล่ายาว จังหวัดลำพูน จาร พ.ศ. 2471 (รหัสไมโครฟิล์ม 80.044.01l.114-095)
ฉบับวัดศรีเตี้ย จังหวัดเชียงใหม่ จาร พ.ศ. 2517 (รหัสไมโครฟิล์ม 80.044.01l.094-075)
ฉบับเชียงมั่น จังหวัดเชียงใหม่ ไม่ระบุปีที่จาร (รหัสไมโครฟิล์ม 88.162.01k.033-022)
===ตีพิมพ์===
มูลศาสนา (ฉบับวัดสวนดอก) ปริวรรตโดย สุด ศรีสมวงศ์ และพรหม ขมาลา (เปรียญ) (2492) จัดพิมพ์โดยกรมศิลปากร
มูลศาสนา วัดป่าแดง ปริวรรตโดย สมหมาย เปรมจิตต์ (2519) จัดพิมพ์โดยภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา  คณะสังคมศาสตร์  มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
มูลศาสนา เชียงใหม่ เชียงตุง ปริวรรตโดย ประเสริฐ ณ นคร และปวงคำ ตุ้ยเขียว (2537) จัดพิมพ์โดยสมาคมประวัติศาสตร์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี
มูลศาสนา ญาณคัมภีร์ และตำนานพระมหาญาณคัมภีร์ ปริวรรตโดยบำเพ็ญ ระวิน (2538ข) จัดพิมพ์โดย สถาบันวิจัยสังคม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ตำนานวัดป่าแดง ปริวรรตโดยบำเพ็ญ ระวิน (2538ค) จัดพิมพ์โดยสถาบันวิจัยสังคม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
มูลศาสนา สำนวนล้านนา ปริวรรตโดย บำเพ็ญ ระวิน (2538ก) จัดพิมพ์โดยภาควิชาภาษาไทย คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
==ดูเพิ่ม==
ชินกาลมาลีปกรณ์
จามเทวีวงศ์
==อ้างอิง==
บันทึกเหตุการณ์ล้านนา
วรรณกรรมศาสนาพุทธ
ศาสนาพุทธในประเทศไทย
กีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956

การแข่งขันขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 เป็นการแข่งขันกีฬาขี่ม้าในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 16 ที่สต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ระหว่างวันที่ 11-17 มิถุนายนพ.ศ. 2499 จัดขึ้นที่สนาม Stockholm Olympic Stadium ซึ่งการแข่งขันกีฬาขี่ม้าครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 6 รายการ คือ ประเภทเดี่ยว 3 รายการ และประเภททีม 3 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 158 คน จาก 39 ประเทศ
== ปฏิทินการแข่งขัน ==
== การคัดเลือก ==
== ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน ==
{|
|valign=top|
|width=20|
|valign=top|
|width=20|
|valign=top|
|}
Five nations competed in the equestrian events in Stockholm, but did not attend the Games in Melbourne:
== สรุปเหรียญรางวัล==
=== ตารางสรุปเหรียญ ===
Key
 Host nation (Sweden)
=== ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล ===
{| 
|-valign="top"
| Individual dressage
| 
| 
| 
|-valign="top"
| Team dressage
|Henri Saint Cyr  and Juli  Gehnäll Persson  and Knaust  Gustaf Adolf Boltenstern Jr.  and Krest
|Liselott Linsenhoff  and Adular  Hannelore Weygand  and Perkunos  Anneliese Küppers  and Afrika
|Gottfried Trachsel  and Kursus Henri Chammartin  and Wöhler  Gustav Fischer  and Vasello
|-valign="top"
| Individual eventing
| 
| 
| 
|-valign="top"
| Team eventing
| Francis Weldon  and Kilbarry  Arthur Rook  and Wild Venture  Bertie Hill  and Countryman III
| August Lütke-Westhues  and Trux von Kamax  Otto Rothe  and Sissi  Klaus Wagner  and Prinzeß
| John Rumble  and Cilroy  Jim Elder  and Colleen  Brian Herbinson  and Tara
|-valign="top"
| Individual jumping
| 
| 
| 
|-valign="top"
|Team jumping
| Hans Günter Winkler  and Halla  Fritz Thiedemann  and Meteor  Alfons Lütke-Westhues  and Ala
| Raimondo D'Inzeo  and Merano  Piero D'Inzeo  and Uruguay   Salvatore Oppes  and Pagoro
|valign=top| Wilfred White  and Nizefela  Pat Smythe  and Flanagan  Peter Robeson  and Scorchin
|-
|}
==อ้างอิง==
โอลิมปิกฤดูร้อน 1956
ขี่ม้า
1956
กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956

การแข่งขันฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 เป็นการแข่งขันกีฬาฟันดาบในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 16 ที่เมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย ระหว่างวันที่  พฤศจิกายน -  ธันวาคม พ.ศ. 2499 จัดขึ้นที่สนามซึ่งการแข่งขันกีฬาฟันดาบครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 7 รายการ คือ ประเภททีมชาย 6 รายการ และประเภททีมหญิง 4 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 165 คน จาก 23 ประเทศ
== ปฏิทินการแข่งขัน ==
== การคัดเลือก ==
== ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน ==
== สรุปเหรียญรางวัล==
=== ตารางสรุปเหรียญ ===
=== ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล ===
==== ชาย ====
{| 
|-
| individual épée
|
|
|
|-valign="top"
| team épée
|Giuseppe DelfinoFranco BertinettiAlberto PellegrinoGiorgio AnglesioCarlo PavesiEdoardo Mangiarotti
|Bela RerrichAmbrus NagyBarnabas BerzsenyiJozsef MarosiJozsef SakovicsLajos Balthazár
|valign=top|Yves DreyfusRene QueyrouxDaniel DagallierClaude NigonArmand Mouyal
|-
| individual foil
|
|
|
|-valign="top"
| team foil
|Vittorio LucarelliLuigi Arturo CarpanedaManlio Di RosaGiancarlo BergaminiAntonio SpallinoEdoardo Mangiarotti
|Bernard BaudouxRene CoicaudClaude NetterRoger ClossetChristian d'OriolaJacques Lataste
|Lajos SomodiJozsef GyuriczaEndre TilliJozsef MarosiMihaly FülöpJozsef Sakovics
|-
| individual sabre
|
|
|
|-valign="top"
| team sabre
|Attila KeresztesAladár GerevichRudolf KárpátiJenö HamoriPál KovácsDaniel Magay
|Zygmunt PawlasJerzy PawłowskiWojciech ZabłockiAndrzej Ryszard PiątkowskiMarian Zygmunt KuszewskiRyszard Zub
|valign=top|Yakov RylskyDavid TyshlerLev KuznetsovYevgeni CherepovskyLeonid Bogdanov
|-
|}
==== หญิง ====
{| 
|-
| individual foil
|
|
|
|}
==อ้างอิง==
โอลิมปิกฤดูร้อน 1956
ฟันดาบ
1956
ป่าใบกว้างชื้นในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน

ป่าใบกว้างชื้นในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน (Tropical and subtropical moist broadleaf forests; TSMF) เป็นป่าเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนซึ่งกำหนดโดยกองทุนสัตว์ป่าโลกสากล
== อ้างอิง ==
ป่า
สหพันธ์ฟุตบอลซานมารีโน

สหพันธ์ฟุตบอลซานมารีโน (FSGC) (Federazione Sammarinese Giuoco Calcio) เป็นหน่วยงานบริหารฟุตบอลในประเทศซานมารีโน โดยทำหน้าที่ควบคุมลีกฟุตบอล (กัมโปนาโตซัมมาริเนเซ), ฟุตบอลคัพ (โกปปาติตาโน), ซูเปอร์คัพ (ซูแปร์โกปปาซัมมาริเนเซ) และฟุตบอลทีมชาติซานมารีโน สำนักงานใหญ่ของสหพันธ์ตั้งอยู่ที่นครซานมารีโน
สหพันธ์ฟุตบอลซานมารีโนมีส่วนช่วยในการสร้างสโมสรซานมารีโนกัลโช ซึ่งปัจจุบันลงแข่งขันในเซเรียดี ลีกฟุตบอลระดับที่ 4 ของอิตาลี
== แหล่งข้อมูลอื่น==
Official site
San Marino  at FIFA site
San Marino at UEFA site
ซานมารีโน
ฟุตบอลในประเทศซานมารีโน
กัมปีโอนาโตซัมมารีเนเซดีกัลโช

กัมปีโอนาโตซัมมารีเนเซดีกัลโช (Campionato Sammarinese di Calcio) เป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกสมัครเล่นระดับสูงสุดของประเทศซานมารีโน เริ่มจัดการแข่งขันตั้งฤดูกาล 1985–1986 เป็นต้นมา ปัจจุบันลีกนี้รั้งอันดับสุดท้ายตามการจัดสัมประสิทธิ์ลีกของยูฟ่าซึ่งวัดจากผลงานของสโมสรในการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกและยูฟ่ายูโรปาลีก
== แชมป์จำแนกตามสโมสร ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Federazione Sammarinese Giuoco Calcio official site
San Marino - List of Champions, RSSSF.com
ฟุตบอลในประเทศซานมารีโน
ฟุตบอลลีกสูงสุด
โกปปาติตาโน

โกปปาติตาโน (Coppa Titano) เป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยประจำประเทศซานมารีโน โดยมีการจัดมอบรางวัลแก่ทีมชนะเลิศครั้งแรกใน ค.ศ. 1937 ตารางด้านล่างนี้คือตารางแสดงทีมชนะเลิศจำแนกตามสโมสร
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
San Marino - List of Cup Winners, RSSSF.com
ฟุตบอลคัพแห่งชาติ
ฟุตบอลในประเทศซานมารีโน
ซูแปร์โกปปาซัมมาริเนเซ

ซูแปร์โกปปาซัมมาริเนเซ (อังกฤษ: ซานมารีโนซูเปอร์คัพ) เป็นการแข่งขันฟุตบอลซูเปอร์คัพประจำปีของประเทศซานมารีโน เป็นการพบกันระหว่างแชมป์กัมโปนาโตซัมมาริเนเซดิกัลโชกับแชมป์โกปปาติตาโน จัดการแข่งขันขึ้นครั้งแรกในฤดูกาล 2012–13 เพื่อแทนที่ซูเปอร์คัพรายการเก่าอย่างโตรฟีโอเฟเดเรล
== ผลงานแบ่งตามสโมสร ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
San Marino - List of Cup Winners, RSSSF.com
ฟุตบอลซูเปอร์คัพแห่งชาติ
ฟุตบอลในประเทศซานมารีโน
สนามกีฬาซานมารีโน

สนามกีฬาซานมารีโน (San Marino Stadium) มีชื่อเดิมว่า สนามกีฬาโอลิมปิกแซร์ราวัลเล (Stadio Olimpico di Serravalle) เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ที่ตั้งอยู่ที่แซร์ราวัลเลในประเทศซานมารีโน เปิดใช้งานใน ค.ศ. 1969 ส่วนใหญ่มักใช้จัดการแข่งขันฟุตบอล โดยเป็นสนามกีฬาแห่งชาติของฟุตบอลทีมชาติซานมารีโน และยังใช้จัดการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศของโกปปาติตาโน สนามกีฬาแห่งนี้ติดตั้งเก้าอี้ครบทุกที่นั่งและจุคนได้ 6,664 ที่นั่ง
สนามแห่งนี้เคยใช้จัดการแข่งขันระหว่างประเทศอย่างเป็นทางการครั้งแรกของซานมาริโน ในนัดที่พวกเขาพบกับสวิตเซอร์แลนด์ ในเดือนพฟศจิกายน ค.ศ. 1990 โดยซานมาริโนพ่ายแพ้ด้วยคะแนน 4–0 สนามแห่งนี้เคยมีความจุสูงสุดในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008 รอบคัดเลือก ที่พวกเขาแพ้ให้กับทีมชาติเยอรมนี 13–0 โดยมีผู้ชน 5,019 คนเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันใน และยังเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2019 อีกด้วย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
World Stadium Article
ซานมารีโน
ซานมารีโน