pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ความรู้เรื่องประชากรและชุมชนเมือง

ปกติจะเรียกกลุ่มคนจำนวนหนึ่งที่อยู่ร่วมกันว่าเป็นสังคม แต่ความจริงแล้วมีคำที่ใช้เรียกกลุ่มคนหลายแบบหลายประเภทด้วยกัน เช่น ครอบครัว ละแวกบ้าน หมู่บ้าน ชุมชน เมือง องค์กร พรรค สมาคม เป็นต้น ก่อนที่จะอธิบายความหมายของคำว่า ชุมชน เมือง และความเป็นเมือง จะอธิบายให้เห็นความแตกต่างของกลุ่มคนสองประเภทก่อน คือ สังคมกับชุมชน
ราชบัณฑิตยสถาน (2524 : 371) อธิบายว่า สังคม (Society) คือ คนจำนวนหนึ่งที่มีความสัมพันธ์ต่อเนื่องกันตามระเบียบ กฎเกณฑ์ โดยมีวัตถุประสงค์สำคัญร่วมกัน
ส่วนคำว่า ชุมชน (Community) พจนานุกรมศัพท์สังคมวิทยา (ราชบัณฑิตยสถาน 2524: 72) ได้ให้ความหมายไว้ 3 แนวดังนี้ คือ
1.กลุ่มย่อยที่มีลักษณะหลายประการเหมือนกับลักษณะสังคมแต่มีขนาดเล็กกว่า และมีความสนใจร่วมที่ประสานกันในวงแคบกว่า
2.เขตพื้นที่ ระดับของความคุ้นเคย และการติดต่อระหว่างบุคคล ตลอดจนพื้นฐานความยึดเหนี่ยวเฉพาะบางอย่างที่ทำให้ชุมชนต่างไปจากกลุ่มเพื่อนบ้าน ชุมชนมีลักษณะทางเศรษฐกิจเป็นแบบเลี้ยงตนเองที่จำกัดมากกว่าสังคม แต่ภายในวงจำกัดเหล่านั้นย่อมมีการสังสรรค์ใกล้ชิดกว่า และมีความเห็นอกเห็นใจลึกซึ้งกว่า อาจมีสิ่งเฉพาะบางประการที่ผูกพันเอกภาพ เช่น เชื้อชาติ ต้นกำเนิดเดิมของชาติหรือศาสนา
3.ความรู้สึกและทัศนคติทั้งมวลที่ผูกพันปัจเจกบุคคลให้รวมเข้าเป็นกลุ่มจากความหมายดังกล่าวมีความสอดคล้องกับ เดนนี่ส์ อี. บ็อปลิน (Dennies E. Poplin
1979 : 3) ที่กล่าวว่า ชุมชน เป็นคำที่ใช้เกี่ยวกับ การรวมตัวกันของหน่วยสังคมและที่อยู่อาศัย ที่ขึ้นอยู่กับขนาดของกลุ่ม โดยใช้คำเรียกที่แตกต่างกันออกไป เช่น ละแวกบ้าน หมู่บ้าน เมือง นคร และมหานคร
จากความหมายดังกล่าว จะเห็นว่าสังคมกับชุมชนมีความแตกต่างกันในด้านขนาดของกลุ่มคนมากกว่าด้านอื่น ๆ แต่บางครั้งมีการใช้คำว่า ชุมชนนำหน้าชื่อของกลุ่มคนเพื่อบงบอกถึงคุณลักษณะต่าง ๆ ของกลุ่มดังนี้
-บอกพื้นที่ เช่น ชุมชนหนองมน
-บอกเชื้อชาติ เช่น ชุมชนจีน
-บอกศาสนา เช่น ชุมชนมุสลิม
-บอกอาชีพ เช่น ชุมชนชาวประมง
ส่วนกลุ่มคนขนาดใหญ่ระดับภูมิภาค ระดับประเทศ หรือ การกล่าวถึงกลุ่มคนต่าง ๆ โดยทั่วไปเราจะใช้คำว่า สังคม นำหน้า เช่น สังคมไทย สังคมชนบท สังคมเมือง เป็นต้น
หน้า

ความหมายของประชากร
แหล่งของข้อมูลประชากร
องค์ประกอบของประชากร
องค์ประกอบของการเปลี่ยนแปลงทางประชากร
การเพิ่มและลดของประชากร
ประวัติศาสตร์และทฤษฎีการเปลี่ยนแปลงของประชากร
การวางแผนประชากร
ความรู้เรื่องประชากรและชุมชนเมือง
ประเภทของชุมชน
ชานเมือง
ความเป็นเมือง
วัฒนธรรมและชีวิตในเมือง
ชุมชน

เปลี่ยนทาง ความรู้เรื่องประชากรและชุมชนเมือง
ชุมชน/ประเภทของชุมชน

เปลี่ยนทาง ความรู้เรื่องประชากรและชุมชนเมือง/ประเภทของชุมชน
ชุมชน/ความเป็นเมือง

เปลี่ยนทาง ความรู้เรื่องประชากรและชุมชนเมือง/ความเป็นเมือง
ชุมชน/ชานเมือง

เปลี่ยนทาง ความรู้เรื่องประชากรและชุมชนเมือง/ชานเมือง
ความรู้เรื่องประชากรและชุมชนเมือง/ความหมายของประชากร

ก่อนที่นักสังคมวิทยาจะมาสนใจศึกษาเรื่องเกี่ยวกับประชากร (Population) นั้น นักคณิตศาสตร์ นักเศรษฐศาสตร์ และนักการเมืองให้ความสนใจเรื่องนี้มาก่อนแล้ว แต่เมื่อนักสังคมวิทยาเข้ามาศึกษาเรื่องของประชากร นักสังคมวิทยาจะให้ความสำคัญกับปัจจัยทางสังคม เช่น ขนาดของประชากร องค์ประกอบของประชากร การกระจายตัวของประชากร และการเปลี่ยนแปลงของประชากร สาเหตุที่นักสังคมวิทยาหันมาให้ความสนใจศึกษาเรื่องของประชากรเพราะนักสังคมวิทยาเห็นว่าการเปลี่ยนแปลงทางประชากรมีผลกระทบที่คัญต่อบุคคลิกภาพ โครงสร้างสังคม และวัฒนธรรม
ประชากรศาสตร์ (Demography) เป็นการศึกษาเชิงปริมาณเกี่ยวกับประชากร โดยใช้ข้อมูลจากการสำมะโนประชากร (Census) เพื่อศึกษาจำนวนของประชากร ความหนาแน่นของประชากร การกระจายตัวของประชากร
ราชบัณฑิตยสถาน (2524 : 272) ให้คำนิยามของคำว่า “ประชากร” ไว้ 2 ความหมายดังนี้
ในวิชาประชากรศาสตร์ (Demography) หมายถึง จำนวนคนทั้งหมดในพื้นที่แห่งหนึ่ง ในช่วงระยะเวลา หนึ่งหรือในขณะใดขณะหนึ่ง
ในวิชาสถิติ หมายถึง คน หรือ สัตว์ หรือ สิ่งของ ซึ่งอยู่ในข่ายที่จะได้รับการศึกษา หรือสุ่มตัวอย่าง
หน้า

ความหมายของประชากร
แหล่งของข้อมูลประชากร
องค์ประกอบของประชากร
องค์ประกอบของการเปลี่ยนแปลงทางประชากร
การเพิ่มและลดของประชากร
ประวัติศาสตร์และทฤษฎีการเปลี่ยนแปลงของประชากร
การวางแผนประชากร
ความรู้เรื่องประชากรและชุมชนเมือง
ประเภทของชุมชน
ชานเมือง
ความเป็นเมือง
วัฒนธรรมและชีวิตในเมือง
ความรู้เรื่องประชากรและชุมชนเมือง/แหล่งของข้อมูลประชากร

การสำมะโน (Census) เป็นการรวบรวบข้อมูลประชากรที่กระทำกันทุก ๆ 10 ปี โดยการสำรวจหรือ แจงนับข้อมูลของคนในแต่ละครัวเรือน (Household) เช่น อายุ เพศ และอาชีพ เป็นต้น ปัจจุบันประเทศต่าง ๆ มีหน่วยงานที่ทำหน้าที่เก็บรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับประชากรเพื่อทำการศึกษาการเคลื่อนไหวและการเปลี่ยนแปลงของประชากร สำหรับประเทศไทย กระทรวงมหาดไทยถือได้ว่าเป็นแหล่งข้อมูลของประชากรที่สำคัญแหล่งหนึ่ง เพราะกระทรวงมหาดไทยมีหน่วยงานตั้งแต่ระดับท้องถิ่นจนถึงระดับประเทศ คือ ที่ทำการผู้ใหญ่บ้าน ที่ทำการกำนัน อำเภอ จังหวัด และกระทรวง โดยเฉพาะปัจจุบันกระทรวงมหาดไทยมีสำนักทะเบียนราษฎร์ทำหน้าที่เก็บรวบรวมข้อมูลการเกิด การตาย และการย้ายถิ่นของคนไทยไว้ทั่วประเทศ นอกจากกระทรวงมหาดไทยแล้ว หน่วยงานอื่น ๆ ก็มีการเก็บรวบรวมข้อมูลของประชากรตามวัตถุประสงค์ที่แตกต่างกันออกไป นอกจากนี้ประเทศไทยยังมีสำนักงานสถิติแห่งชาติ ทำหน้าที่สำมะโนประชากร (Population census) ทุก ๆ 10 ปี เพื่อทำการศึกษาการเปลี่ยนแปลงของประชากรที่สำคัญ ๆ สำหรับประเทศสหรัฐอเมริกา หน่วยงานที่ทำหน้าที่เก็บรวบรวมข้อมูลประชากร คือ Bureau of the Census
หน้า

ความหมายของประชากร
แหล่งของข้อมูลประชากร
องค์ประกอบของประชากร
องค์ประกอบของการเปลี่ยนแปลงทางประชากร
การเพิ่มและลดของประชากร
ประวัติศาสตร์และทฤษฎีการเปลี่ยนแปลงของประชากร
การวางแผนประชากร
ความรู้เรื่องประชากรและชุมชนเมือง
ประเภทของชุมชน
ชานเมือง
ความเป็นเมือง
วัฒนธรรมและชีวิตในเมือง
ความรู้เรื่องประชากรและชุมชนเมือง/องค์ประกอบของประชากร

องค์ประกอบของประชากร (Population composition) หมายถึง ลักษณะที่สำคัญทางสังคมและชีวภาพของประชากร เช่น เพศ อายุ เชื้อชาติ ที่อยู่อาศัย สถานภาพสมรส ขนาดครัวเรือน อาชีพ และรายได้
1.สัดส่วนของเพศ (Sex ratio) เป็นข้อมูลสำมะโนประชากรเกี่ยวกับสัดส่วนของเพศชายและเพศหญิง โดยคำนวณจากการเปรียบเทียบจำนวนเพศชายต่อเพศหญิง 100 คน
-สัดส่วนของเพศเท่ากับ 100 หมายถึง จำนวนเพศชายเท่ากับเพศหญิง
-สัดส่วนของเพศมากกว่า 100 หมายถึงจำนวนเพศชายมากกว่าเพศหญิง
-สัดส่วนของเพศน้อยกว่า 100 หมายถึง จำนวนเพศชายน้อยกว่าเพศ หญิง
2.อายุ(age)
โครงสร้างอายุ (Age structure) เป็นสัดส่วนความสัมพันธ์ของประชากรในช่วงอายุต่าง ๆ โดยจะแสดงในรูปของกราฟปิรามิดทางประชากร (Population pyramid) โดยแต่ละแท่งกราฟปิรามิดจะแสดงถึงกลุ่มประชากร (Age cohort) เป็นจำนวนร้อยละ โดยกำหนดให้ด้านซ้ายเป็นข้อมูลอายุของเพศชายและด้านขวาเป็นข้อมูลอายุของเพศหญิง
หน้า

ความหมายของประชากร
แหล่งของข้อมูลประชากร
องค์ประกอบของประชากร
องค์ประกอบของการเปลี่ยนแปลงทางประชากร
การเพิ่มและลดของประชากร
ประวัติศาสตร์และทฤษฎีการเปลี่ยนแปลงของประชากร
การวางแผนประชากร
ความรู้เรื่องประชากรและชุมชนเมือง
ประเภทของชุมชน
ชานเมือง
ความเป็นเมือง
วัฒนธรรมและชีวิตในเมือง
ความรู้เรื่องประชากรและชุมชนเมือง/การเพิ่มและลดของประชากร

การเกิด การตาย และการย้ายถิ่น เป็นปัจจัยสำคัญที่มีอิทธิพลต่อการเพิ่มและการลดจำนวนประชากร เราสามารถที่จะศึกษาการเพิ่มและการลดของประชากรได้โดยใช้สูตรดังนี้ (Jones, Gallagher III and McFalls 1995 : 682)
การเพิ่มและลดของประชากร (Population growth) = (B-D) + (I-O)
B = จำนวนคนเกิด (The total number of births)
D = จำนวนคนตาย (The total number of deaths)
B-D = การเพิ่มของประชากรตามธรรมชาติ (Natural increase)
I = จำนวนของคนย้ายถิ่นเข้า (The total number of people migrating into)
O = จำนวนของคนย้ายถิ่นออก (The total number of people migrating out)
I-O = การย้ายถิ่นสุทธิ (Net migration)
จากสูตรดังกล่าวอาจกล่าวได้ว่า ถ้าผลบวกของการเพิ่มของประชากรตามธรรมชาติกับการย้ายถิ่นสุทธิได้ค่าเป็นบวกก็แสดงว่า จำนวนประชากรมีอัตราเพิ่มขึ้น ถ้าผลบวกของการเพิ่มของประชากรตามธรรมชาติกับการย้ายถิ่นสุทธิได้ค่าเป็นบวกก็แสดงว่า จำนวนประชากรมีอัตราลดลง และถ้าผลบวกของการเพิ่มของประชากรตามธรรมชาติกับการย้ายถิ่นสุทธิได้ค่าเป็นศูนย์ก็แสดงว่า จำนวนประชากรมีอัตราคงที่ (Zero Population Growth : ZPG)
หน้า

ความหมายของประชากร
แหล่งของข้อมูลประชากร
องค์ประกอบของประชากร
องค์ประกอบของการเปลี่ยนแปลงทางประชากร
การเพิ่มและลดของประชากร
ประวัติศาสตร์และทฤษฎีการเปลี่ยนแปลงของประชากร
การวางแผนประชากร
ความรู้เรื่องประชากรและชุมชนเมือง
ประเภทของชุมชน
ชานเมือง
ความเป็นเมือง
วัฒนธรรมและชีวิตในเมือง
ความรู้เรื่องประชากรและชุมชนเมือง/การวางแผนประชากร

หากสังคมใดไม่ได้ให้ความสนใจกับการเพิ่มหรือการลดของประชากรในสังคม ปัญหาด้านประชากรก็จะเกิดขึ้นตามมา กล่าวคือ หากมีจำนวนประชากรเพิ่มมากเกินไป ปัญหาด้านการผลิต การบริการ และการบริโภคของคนในสังคมจะเกิดความไม่เพียงพอตามมา หรือหากมีจำนวนประชากรลดลงอย่างต่อเนื่อง ปัญหาด้านจำนวนคนที่จะนำไปใช้ในการพัฒนาประเทศก็จะเกิดขึ้นตามมาได้เช่นกัน ดังนั้นรัฐจึงจำเป็นที่จะต้องทำการควบคุมปริมาณสมาชิกภายในสังคมให้มีขนาดที่เหมาะสม
การวางแผนครอบครัวถือได้ว่าเป็นวิธีการหนึ่งของรัฐที่ถูกนำมาใช้ในการวางแผนด้านประชากรของประเทศ โดยมีเป้าหมายในการลดจำนวนคนเกิดให้มีปริมาณที่เหมาะสมกับสภาพเศรษฐกิจและสังคมของประเทศ คู่สมรสสามารถเลี้ยงดูบุตรได้อย่างมีคุณภาพ ดังนั้นรัฐจึงต้องให้ความรู้และรณรงค์ในการวางแผนครอบครัวแก่คู่สมรส โดยให้คู่สมรสมีการคุมกำเนิด มีบุตรในจำนวนที่เหมาะสมกับสภาพเศรษฐกิจของครอบครัว
การคุมกำเนิดมิได้เป็นวิธีการควบคุมการเกิดในการวางแผนครอบครัวเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการควบคุมการเกิดของประชากรให้เกิดในเวลาที่เหมาะสม โดยมีพ่อและแม่ที่มีความพร้อมทั้งด้านร่างกาย จิตใจ เศรษฐกิจ และสังคม วิธีการคุมกำเนิดที่ใช้อยู่ในปัจจุบันมีหลายวิธี สามารถเลือกใช้ได้ทั้งผู้ชายและผู้หญิง เช่น การทำหมัน การนับวันตกไข่ของสตรี การกินยาคุมกำเนิด การใส่ห่วง การใช้ถุงยางอนามัย การฉีดยา การใช้โฟม ใช้เยล และใช้ครีมฆ่าเชื้อ เป็นต้น
ประชากรมนุษย์ถือได้ว่า เป็นทรัพยากรที่สำคัญประเภทหนึ่งของสังคม ดังนั้นการควบคุมจำนวนประชากรให้มีจำนวนที่เหมาะสมกับทรัพยากรธรรมชาติที่มีอยู่จึงเป็นสิ่งที่จำเป็น ปัจจุบันมนุษย์มีความสามารถในการควบคุมจำนวนประชากรมากกว่าให้ธรรมชาติเป็นตัวควบคุม หากเรามองย้อนไปในอดีตจนถึงปัจจุบันจะพบว่า มนุษย์พยายามทำการควบคุมจำนวนประชากรด้วยตัวเองมากกว่าที่จะให้ธรรมชาติเป็นผู้ควบคุม และหาทางเอาชนะธรรมชาติในการเพิ่มและลดจำนวนประชากรตลอดมา
หน้า

ความหมายของประชากร
แหล่งของข้อมูลประชากร
องค์ประกอบของประชากร
องค์ประกอบของการเปลี่ยนแปลงทางประชากร
การเพิ่มและลดของประชากร
ประวัติศาสตร์และทฤษฎีการเปลี่ยนแปลงของประชากร
การวางแผนประชากร
ความรู้เรื่องประชากรและชุมชนเมือง
ประเภทของชุมชน
ชานเมือง
ความเป็นเมือง
วัฒนธรรมและชีวิตในเมือง
ความรู้เรื่องประชากรและชุมชนเมือง/ความรู้เรื่องประชากรและชุมชนเมือง

ปกติจะเรียกกลุ่มคนจำนวนหนึ่งที่อยู่ร่วมกันว่าเป็นสังคม แต่ความจริงแล้วมีคำที่ใช้เรียกกลุ่มคนหลายแบบหลายประเภทด้วยกัน เช่น ครอบครัว ละแวกบ้าน หมู่บ้าน ชุมชน เมือง องค์กร พรรค สมาคม เป็นต้น ก่อนที่จะอธิบายความหมายของคำว่า ชุมชน เมือง และความเป็นเมือง จะอธิบายให้เห็นความแตกต่างของกลุ่มคนสองประเภทก่อน คือ สังคมกับชุมชน
ราชบัณฑิตยสถาน (2524 : 371) อธิบายว่า สังคม (Society) คือ คนจำนวนหนึ่งที่มีความสัมพันธ์ต่อเนื่องกันตามระเบียบ กฎเกณฑ์ โดยมีวัตถุประสงค์สำคัญร่วมกัน
ส่วนคำว่า ชุมชน (Community) พจนานุกรมศัพท์สังคมวิทยา (ราชบัณฑิตยสถาน 2524: 72) ได้ให้ความหมายไว้ 3 แนวดังนี้ คือ
1.กลุ่มย่อยที่มีลักษณะหลายประการเหมือนกับลักษณะสังคมแต่มีขนาดเล็กกว่า และมีความสนใจร่วมที่ประสานกันในวงแคบกว่า
2.เขตพื้นที่ ระดับของความคุ้นเคย และการติดต่อระหว่างบุคคล ตลอดจนพื้นฐานความยึดเหนี่ยวเฉพาะบางอย่างที่ทำให้ชุมชนต่างไปจากกลุ่มเพื่อนบ้าน ชุมชนมีลักษณะทางเศรษฐกิจเป็นแบบเลี้ยงตนเองที่จำกัดมากกว่าสังคม แต่ภายในวงจำกัดเหล่านั้นย่อมมีการสังสรรค์ใกล้ชิดกว่า และมีความเห็นอกเห็นใจลึกซึ้งกว่า อาจมีสิ่งเฉพาะบางประการที่ผูกพันเอกภาพ เช่น เชื้อชาติ ต้นกำเนิดเดิมของชาติหรือศาสนา
3.ความรู้สึกและทัศนคติทั้งมวลที่ผูกพันปัจเจกบุคคลให้รวมเข้าเป็นกลุ่มจากความหมายดังกล่าวมีความสอดคล้องกับ เดนนี่ส์ อี. บ็อปลิน (Dennies E. Poplin
1979 : 3) ที่กล่าวว่า ชุมชน เป็นคำที่ใช้เกี่ยวกับ การรวมตัวกันของหน่วยสังคมและที่อยู่อาศัย ที่ขึ้นอยู่กับขนาดของกลุ่ม โดยใช้คำเรียกที่แตกต่างกันออกไป เช่น ละแวกบ้าน หมู่บ้าน เมือง นคร และมหานคร
จากความหมายดังกล่าว จะเห็นว่าสังคมกับชุมชนมีความแตกต่างกันในด้านขนาดของกลุ่มคนมากกว่าด้านอื่น ๆ แต่บางครั้งมีการใช้คำว่า ชุมชนนำหน้าชื่อของกลุ่มคนเพื่อบงบอกถึงคุณลักษณะต่าง ๆ ของกลุ่มดังนี้
-บอกพื้นที่ เช่น ชุมชนหนองมน
-บอกเชื้อชาติ เช่น ชุมชนจีน
-บอกศาสนา เช่น ชุมชนมุสลิม
-บอกอาชีพ เช่น ชุมชนชาวประมง
ส่วนกลุ่มคนขนาดใหญ่ระดับภูมิภาค ระดับประเทศ หรือ การกล่าวถึงกลุ่มคนต่าง ๆ โดยทั่วไปเราจะใช้คำว่า สังคม นำหน้า เช่น สังคมไทย สังคมชนบท สังคมเมือง เป็นต้น
หน้า

ความหมายของประชากร
แหล่งของข้อมูลประชากร
องค์ประกอบของประชากร
องค์ประกอบของการเปลี่ยนแปลงทางประชากร
การเพิ่มและลดของประชากร
ประวัติศาสตร์และทฤษฎีการเปลี่ยนแปลงของประชากร
การวางแผนประชากร
ความรู้เรื่องประชากรและชุมชนเมือง
ประเภทของชุมชน
ชานเมือง
ความเป็นเมือง
วัฒนธรรมและชีวิตในเมือง
อารยธรรมตะวันออก

อารยธรรมตะวันออก หมายถึงอารยธรรมจีนและอารยธรรมอินเดีย ซึ่งเป็นอารยธรรมที่มีความเก่าแก่ มีความสืบเนื่องต่อกันมาหลายพันปีโดยไม่ขาดตอนจนถึงปัจจุบัน อารยธรรมทั้งสองเป็นพื้นฐานสำคัญของสังคมและวัฒนธรรมของชนชาติต่างๆในโลกตะวันออก โดยเฉพาะญี่ปุ่น เกาหลี อาเซียน และเอเชียใต้
หน้า

อารยธรรมจีน
อารยธรรมอินเดีย
อิทธิพลอารยธรรมตะวันออกที่มีต่อภูมิภาคต่างๆของโลก
อารยธรรมตะวันออก/อิทธิพลอารยธรรมตะวันออกที่มีต่อภูมิภาคต่างๆของโลก

การเผยแพร่และการถ่ายทอดอารยธรรมอินเดีย
พัฒนาการหลายพันปีของอารยธรรมอินเดียแพร่ขยายเข้าไปสู่ภูมิภาคต่างๆทั่วทวีปเอเชียโดยผ่านทางการค้า ศาสนา การเมือง การทหาร และได้ผสมผสานกับอารยธรรมแต่ละประเทศจนกลายเป็นส่วนหนึ่งของอารยธรรมนั้นๆ
        ในเอเชียตะวันออก พระพุทธศาสนานิกายมหายานของอินเดียมีอิทธิพลอย่างลึกซึ้งต่อชาวจีน ทั้งในฐานะศาสนาสำคัญและในฐานะที่มีอิทธิพลต่อการสร้างสรรค์ศิลปะจีน
        สำหรับภูมิภาคเอเชียกลางนั้น กลุ่มชนต่างๆในภูมิภาคนี้มีพัฒนาการทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมร่วมกับชาวอินเดียมาตั้งแต่ยุคสมัยแรกๆ อิทธิพลของอารยธรรมอินเดียที่ปรากฏชัดเจน คือ ศาสนสถาน สิ่งก่อสร้าง รวมทั้งศิลปวัตถุในพุทธศาสนานิกายมหายานแต่นับจากคริสต์ศตวรรษที่ 7 เป็นต้นมา เมื่ออำนาจทางการเมืองของพวกมุสลิมจากตะวันออกกลางขยายเข้ามาในเอเชียกลาง อารยธรรมอิสลามจึงเข้ามาแทนที่ และมีอิทธิพลเหนือกลุ่มชนต่างๆมาจนถึงปัจจุบัน
        ส่วนดินแดนในตะวันออกกลางมีการติดต่อกับอินเดียมาตั้งแต่อารยธรรมลุ่มน้ำสินธุจนกระทั่งถึงศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสต์ศักราช จักรวรรดิเปอร์เซียแผ่อำนาจทางการเมืองเข้ามาปกครองลุ่มน้ำสินธุ และพวกกรีกได้เข้ามามีอำนาจทางการเมืองสืบแทน ต่อมาอินเดียจึงได้รับอารยธรรมบางอย่างทั้งของเปอร์เซียและของกรีกโดยเฉพาะทางด้านศิลปกรรม ประติมากรรม เช่น พระพุทธรูปศิลปะคันธาระ แสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของกรีกอย่างชัดเจน นอกจากนี้ก็มีทางคณิตศาสตร์ ได้แก่ พีชคณิต ตรีโกณมิติ ซึ่งได้รับมาจากกรีก 
        ส่วนอิทธิพลของเปอร์เซียจะปรากฏในรูปของการแกครองและสถาปัตยกรรม เช่น พระราชวัง การเจอะภูเขาเป็นถ้ำเพื่อนสร้างศาสนาสถาน สำหรับอารยธรรมอินเดียที่ถ่ายทอดให้กับดินแดนในตะวันออกกลางนำเอาวิทยาการหลายอย่างของอินเดียไปใช้ ได้แก่ การแพทย์ คณิตศาสตร์ และดาราศาสตร์
         ภูมิภาคที่ปรากฏอิทธิพลของอารยธรรมอินเดียเด่นชัดมากที่สุด คือ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พ่อค้า พราหมณ์ และภิกษุสงฆ์ชาวอินเดียเดินทางมาสู่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และนำอารยธรรมอินเดียมาเผยแพร่ ขณะเดียวกันคนในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ก็เดินทางไปอินเดียด้วยจุดประสงค์ต่างๆ ทั้งการจาริกแสวงบุญและการค้า และได้นำอารยธรรมอินเดียกลับมาเผยแพร่ในดินแดนของตน
         อารยธรรมอินเดียปรากฏชัดอยู่ในวัฒนธรรมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้แทบทุกด้าน โดยเฉพาะในด้านศาสนา ความเชื่อ การปกครอง ศาสนาพราหมณ์-ฮินดูและพระพุทธศาสนาได้หล่อหลอมจนกลายเป็นรากฐานสำคัญที่สุดของประเทศต่างๆในภูมภาคนี้ ศิลปกรรมอินเดียทุกยุคสมัยไม่ว่าจะเป็นศิลปะอมราวดี มถุรา คุปตะ ปาละ และเสนะ ปรากฏชัดอยู่ตามศาสนสถานและศิลปวัตถุทั่วดินแดนเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และตัวอักษรอินเดียก็นับเป็นมรดกสำคัญที่ตกทอดมาถึงภูมิภาคนี้ด้วย
ความขัดแย้งและความร่วมมือของโลกในศตวรรษที่ 20

ในช่วงคริสตศตวรรษที่ 20 โลกได้เกิดสงครามโลกถึง 2 ครั้ง ทำให้ต้องสูญเสียชีวิตและทรัพย์สินเป็นจำนวนมหาศาล ทำให้มนุษย์ได้บทเรียนจากความขัดแย้งต่างๆ และพยายาามแสวงหาสันติภาพโดยมีความร่วมมือและประสานประโยชน์กัน เพื่อให้โลกเกิดความมั่นคงและสงบสุข
หน้า

ความขัดแย้งของโลกในศตวรรษที่ 20
ความร่วมมือของโลกในศตวรรษที่ 20
ความขัดแย้งและความร่วมมือของโลกในศตวรรษที่ 20/ความร่วมมือของโลกในศตวรรษที่ 20

ในการอยู่ร่วมกันของมนุษย์ ความขัดแย้งระหว่างกันเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงได้ยาก สำหรับสาเหตุของความขัดแย้งมีทั้งเหตุผลทางด้านเศรษฐกิจ การเมือง ศาสนาและความเชื่อ จะเห็นได้ว่า ตลอดเวลาในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ จะมีความขัดแย้งเกิดขึ้นอยู่เสมอ ไม่ว่า
จะเป็นความขัดแย้งในระดับที่ไม่รุนแรงนัก ไปจนกระทั่งความขัดแย้งในระดับที่รุนแรงจนก่อให้
เกิดสงคราม ตัวอย่างความขัดแย้งที่รุนแรงส่งผลกระทบต่อมวลมนุษยชาติ ได้แก่ สงครามโลกครั้งที่ 1 และ สงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งก่อให้เกิดความเสียหายทางด้านทรัพย์สินและชีวิตของ
มนุษย์อย่างมหาศาล ขณะเดียวกันมนุษย์ก็ตระหนักถึงผลเสียของความขัดแย้งที่เกิดขึ้น ทำให้ต้อง
คิดหาหนทางที่จะป้องกันและสร้างสันติภาพร่วมกัน จึงเห็นความสำคัญของความร่วมมือระหว่าง
ประเทศความร่วมมือระหว่างประเทศนั้น นอกจากเป็นหนทางในการสร้างสันติภาพแล้วยังเป็นการ
ประสานผลประโยชน์ร่วมกันทั้งทางด้านการค้า การทหาร ตลอดจนวัฒนธรรม จึงทำให้ประเทศ
ต่างๆ เห็นความสำคัญในการจัดตั้งองค์การระหว่างประเทศเพื่อประสานผลประโยชน์ในด้านต่างๆ
ของตน
ประเภทของความร่วมมือระหว่างประเทศ
ประเภทของความร่วมมือระหว่างประเทศ.
ความร่วมมือระหว่างประเทศมีหลายประเภท เช่น
1. ความร่วมมือระหว่างประเทศทางด้านเมือง เป็นความร่วมมือของประเทศต่างๆ ที่ปกครองในระบอบประชาธิปไตย
2. ความร่วมมือระหว่างประเทศทางด้านทหาร ในการให้ความช่วยเหลือทางด้านการ
ทหารต่อกัน เช่น องค์การสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือหรือนาโต เป็นต้น
3. ความร่วมมือระหว่างประเทศทางด้านเศรษฐกิจ เป็นการร่วมมือเพื่อให้เกิดความ เข้มแข็งทางเศรษฐกิจร่วมกัน ซึ่งหลายประเทศจะร่วมมือกันจัดตั้งเป็นกลุ่มเศรษฐกิจ เช่น สหภาพยุโรป เอเปก องค์การการค้าโลก เป็นต้น
4. ความร่วมมือระหว่างประเทศทางด้านการศึกษา วัฒนธรรม และอื่นๆ ในการให้ความช่วยเหลือ แลกเปลี่ยนความรู้และอื่นๆ เพื่อเกิดความเข้าใจอันดี ความก้าวหน้า การพิทักษ์
คุ้มครองในแต่ละด้านที่มีการตกลงร่วมมือกัน ความร่วมมือด้านนี้ เช่น องค์การยูเนสโก อาเซียน
เป็นต้น
5. ความร่วมมือระหว่างประเทศที่เป็นการให้ความช่วยเหลือแก่ผู้อื่นที่ได้รับความ
เดือดร้อน เช่น ผู้ได้รับภัยพิบัติ ผู้ที่ไม่สามารถช่วยเหลือตนเองไม่ได้ ผู้อพยพจากภัยสงคราม
เป็นต้น ความร่วมมือลักษณะนี้ เช่น กองทุนเด็กแห่งสหประชาชาติหรือยูนิเซฟ เป็นต้น
ภาษาเวียดนาม

บทเรียน
การออกเสียง

ตัวอักษร
สระ
พยัญชนะ
ฝึกการออกเสียง
คำควบกล้ำ
วิธีการอ่าน
คำศัพท์
คำศัพท์
ภาษาเวียดนาม/ตัวอักษร

ตัวอักษรเวียดนาม มี ทั้งหมด 2 ตัวอักษร
ภาษาเวียดนาม/พยัญชนะ

มี 17 พยัญชนะเดียวคือ
มี 11 พยัญชนะ
มี 8 พยัญชนะสุดท้ายคือ
สุนทรีย์ดนตรีไทยประยุกต์

สุนทรีย์ดนตรีไทยประยุกต์ คือการคิดนอกกรอบในรูปแบบที่สร้างสรรค์  ปรับปรุงวิธีการเล่น การรวมวง การผสมวง ในรูปแบบที่แตกต่างกันในปัจจุบันมีวิธีการดังนี้ ๑. นำเครื่องดนตรีไทยมาเล่นกับดนตรีสากลเลยโดยไม่ปรับเสียง ๒. นำเครื่องดนตรีไทยมาเล่นกับดนตรีสากลโดยปรับเสียงเป็นบันไดเสียงหนึ่งถ้าต้องเล่นโน้ตที่ดนตรีไทยไม่มีก็ให้เครื่องดนตรีอื่นเล่นแทน
การที่จะให้ดนตรีไทยเป็นที่ยอมรับของ นานาประเทศ  เรามีดาบเพียงเล่มเดียวไม่เป็นการเพียงพอที่จะเป็นที่ยอมรับเพราะระบบเสียงของไทยเราไม่เหมือนใครในโลกการที่เราจะต้องสื่อสาร กับโลกภายนอกเราจำเป็นจะต้องพูดภาษากลางเป็น   มิเช่นนั้นแล้วก็จะสื่อสารกันไม่รู้เรื่องจึงมีความจำเป็นที่ต้องสร้างเครื่องดนตรีไทยประยุกต์ขึ้นมา ภายใต้แนวคิดที่ว่า “ รักษาของเดิมไว้ให้มากที่สุดบนความแตกต่างที่สุด. ”
ในปัจจุบันนี้ เริ่มมีการนำมาทำเป็นดนตรีร่วมสมัยมากขึ้น อย่างที่เห็นได้กับวงดนตรีต่างๆ ซึ่งการเล่นดนตรีก็แตก ต่างกับเมื่อก่อน จากเครื่องดนตรีและนักดนตรีที่นั่งบรรเลงที่พื้น กลายมาเป็นเครื่องวางบนขาตั้งและนักดนตรีนั่งบนเก้าอี้ ถ้า ถามว่า "ทำไมถึงต้องปรับเปลี่ยนรูปแบบการเล่นด้วย ?" ก็เพื่อที่จะทำให้ดูออกมาทันสมัยเหมือนกับดนตรีสากลทั่วไป และถ้า ถามว่า "การบรรเลงดนตรีร่วมสมัยนี้ เล่นกับพื้นไม่ได้หรือ ?" ก็จะบอกว่า เล่นได้ แต่มันคงดูขัดกับแนวเพลงที่บรรเลง และการ นั่งกับพื้นก็ไม่สามารถแสดง อิริยาบท ร่วมได้มากมายนัก และถ้าถามต่อไปอีกว่า "ในสมัยก่อนนั้น การเล่นดนตรีไทย ทำไมจึงต้องเล่นบนพื้น ?" เพราะว่า ในสมัยก่อน การเล่นดนตรีเป็นการบรรเลงเฉพาะพระพักตร์ บรรเลงในวังจึงต้องมีกิริยาสำรวม เรียบร้อย แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเล่นแต่เพลงช้า เพลงหวาน ท่าทางก็เป็นส่วนประกอบที่ทำให้อารมณ์ของเพลงสมบูรณ์ยิ่ง ขึ้น "แล้วสำหรับคนที่มองไม่เห็นล่ะ เค้าจะสัมผัสความรู้สึกหรืออารมณ์ของเพลงได้อย่างไร ?" ก็เสียงเพลงที่นักดนตรี บรรเลงนั่นแหละ ที่จะเข้าไปสู่จิตใจของคนฟังได้ลึกที่สุด
หน้า

วิวัฒนาการดนตรีไทย
ดนตรีไทยประยุกต์เป็นแบบไหน
เครื่องดนตรีไทยประยุกต์มีอะไรบ้าง
ดนตรีไทยประยุกต์ในปัจจุบัน
ทำไมต้องสร้างดนตรีไทยประยุกต์
อย่างไรที่จะทำให้ดนตรีไทยวิบัติ
ทำอย่างไรให้ดนตรีไทยมีคุณค่าคงอยู่ได้ต่อไป
สุนทรีย์ดนตรีไทยประยุกต์/วิวัฒนาการดนตรีไทย

ดนตรีไทย ถือว่าเป็นดนตรีของชาติไทย ที่มีมาแต่โบราณและมีที่มาแตกต่างกันไป เริ่มจากสมัยสุโขทัย ซึ่งมีแต่เพียงเครื่องสาย ต่อมาสมัย อยุธยาเริ่มมีการนำ ระนาด เข้ามาผสมวงและมีการเพิ่มเครื่องดนตรีต่างๆอาทิเช่น ระนาดทุ้ม ระนาดเอกเหล็ก ระนาดทุ้มเหล็ก เป็นต้น แต่เป็นที่น่าสังเกตว่าสิ่งหนึ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของดนตรีไทย หรือเสียงไทยคือมี ๗ เสียงเท่า ซึ่งยังคงมีอยู่เดิมและในปัจจุบันนี้ก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ว่าเป็นการทำให้วิบัติหรือไม่.
เมื่อมีการติดต่อกับโลกตะวันตกมากขึ้น วัฒนธรรมทางดนตรีที่มีความแตกต่างกันนำมาซึ่งความคิดที่จะประสานทำนองกันได้อย่างลงตัว จึงเกิดดนตรีไทยในระบบเสียงสากลคือมี ๑๒ เสียง ภายใต้รูปแบบคงเดิมแต่แตกต่างกันที่โครงสร้างบันไดเสียงที่เป็นสำเนียงสากลแตกต่างจากแบบเก่าที่เป็นเสียงไทยเดิม
แบบไทย โด เร มี ฟา ซอล ล า ที
แบบสากล C C#/Db D D#/Eb E F F#/Gb GG#/Ab A A#/Bb B
ปัจจุบันมีหลายท่านพยายามปรับให้ดนตรีไทยสามารถเล่นกับโน้ตสากลให้ได้แต่ติดที่โครงสร้างของเครื่องดนตรี และวิธีการเล่นที่เปลี่ยนแปลงได้ยาก อย่างดีก็ทำได้เพียงปรับให้เล่นได้ในบันไดเสียงหนึ่งเท่านั้น ตัวอย่างเช่น ระนาด เทียบเสียง c ของสากลซึ่งก็ถือว่าไม่สมบูรณ์ในความเป็นสากลเพราะเล่นได้เพียงบันไดเสียงเดียว
การปรับเสียงทำให้ดนตรีไทยวิบัติหรือไม่
นี่เป็นคำถามที่ผู้เขียนถูกถามมากที่สุดและจะขออธิบายเป็นข้อๆ ดังนี้
๑. จากที่กล่าวข้างต้นเสียงไทยเดิมและเสียงสากล แตกต่างกันกันอย่างสิ้นเชิง เพียงแต่เราต้องพิจารณาถึงบทเพลงที่จะเล่นกับเครื่องดนตรีแต่ละชนิดว่า ถูกเพลงและถูก เครื่องมือหรือไม่
๒. มุมมองที่เห็นว่าดนตรีไทยจะวิบัติเป็นเพราะมองเห็นแค่เพียงความแตกต่างจากของเดิม ซึ่งลืมคิดไปว่าดนตรีไทยถูกพัฒนามาโดยตลอด และมีความคล้ายคลึงกับดนตรีเพื่อนบ้านจนบางครั้งอดคิดไม่ได้ว่า ใครลอกเลียนแบบใคร
๓. ของทุกอย่างต้องมีการปรับให้เข้ากับความเปลี่ยนแปลงเพื่อให้เกิดความคงอยู่ เพราะวันนั้นไม่ใช่วันนี้ มุมมอง หรือ องค์ความรู้มีมากขึ้น ย่อมก่อให้เกิดสิ่งใหม่แต่จะดีหรือแย่ลง กว่าเดิมหรือไม่ ไม่สามารถตอบได้เพราะเป็นคนละอย่างกัน
๔. ถ้าพูดว่าดนตรีไทยจะวิบัติ แสดงว่า ปัจจุบันดนตรีไทยเดิม เจริญงอกงามมีผู้ที่เล่นหรือฟังดนตรีไทยเดิมกันอย่างกว้างขวางใช่หรือไม่ มีวิธีการเรียนรู้ที่เป็นระบบ หรือมีวิธีการที่จูงใจให้คนรักดนตรีไทย จนไม่อยากไปหาดนตรีประเภทอื่นใช่หรือไม่
๕. คำว่าวิบัติ คือ การนำไปทำให้เกิดความเสื่อมเสีย น่าจะลองคิดกันดูว่า ของใหม่ไม่ใช่ของเก่า ไม่สามารถแทนกันได้เลยไม่รู้ว่าของเก่าจะเสียตรงไหน เพียงแต่นำไปปรับปรุงหรือพัฒนาในรูปแบบที่ของเดิมไม่มีหรือทำไม่ได้
หน้า

วิวัฒนาการดนตรีไทย
ดนตรีไทยประยุกต์เป็นแบบไหน
เครื่องดนตรีไทยประยุกต์มีอะไรบ้าง
ดนตรีไทยประยุกต์ในปัจจุบัน
ทำไมต้องสร้างดนตรีไทยประยุกต์
อย่างไรที่จะทำให้ดนตรีไทยวิบัติ
ทำอย่างไรให้ดนตรีไทยมีคุณค่าคงอยู่ได้ต่อไป
สุนทรีย์ดนตรีไทยประยุกต์/ดนตรีไทยประยุกต์เป็นแบบไหน

ปัจจุบันหลายคนพยายามคิดนอกกรอบในรูปแบบที่สร้างสรรค์ปรับปรุงวิธีการเล่น การรวมวง การผสมวง ในรูปแบบที่แตกต่างกันไป เท่าที่เห็นในปัจจุบันมีวิธีการดังนี้
๑. นำเครื่องดนตรีไทยมาเล่นกับดนตรีสากลเลยโดยไม่ปรับเสียง
๒. นำเครื่องดนตรีไทยมาเล่นกับดนตรีสากลโดยปรับเสียงเป็นบันไดเสียงหนึ่งถ้าต้องเล่นโน้ตที่ดนตรีไทยไม่มีก็ให้เครื่องดนตรีอื่นเล่นแทน
๓. การประยุกต์ส่วนใหญ่ประยุกต์กันที่บทเพลงหรือวิธีการเล่น ไม่เคยเห็นใคร ประยุกต์ที่ตัวเครื่องดนตรี
๔. เครื่องดนตรีไทยในปัจจุบันนำมาเล่นกับดนตรีสากลน่าจะพูดได้ว่าดนตรีผสมมากกว่าเป็นการประยุกต์
หน้า

วิวัฒนาการดนตรีไทย
ดนตรีไทยประยุกต์เป็นแบบไหน
เครื่องดนตรีไทยประยุกต์มีอะไรบ้าง
ดนตรีไทยประยุกต์ในปัจจุบัน
ทำไมต้องสร้างดนตรีไทยประยุกต์
อย่างไรที่จะทำให้ดนตรีไทยวิบัติ
ทำอย่างไรให้ดนตรีไทยมีคุณค่าคงอยู่ได้ต่อไป
สุนทรีย์ดนตรีไทยประยุกต์/เครื่องดนตรีไทยประยุกต์มีอะไรบ้าง

๑. ตะเลงเอก เปรียบได้กับระนาดเอกของไทยเดิม ทำไมต้องตั้งชื่อว่า ตะเลง เป็นเพราะเสียงของระนาดคือ เต็ง ๆ ตะเลง ๆ จึงใช้เสียงนำมาตั้งเป็นชื่อ การตีตะเลง เหมือนกับ การตีระนาดทุกอย่าง ต่างที่วิธีการ และองค์ความรู้ ซึ่งระนาดปัจจุบันมี ๒๒ ลูก แต่ ตะเลง มี ๓๗ ลูก แต่มีความยาวผืนเท่ากัน สามารถใช้รางเดียวกันได้เลย ระยะห่างของมือก็เท่ากัน คือ ห่าง ๘ ลูกระนาด เท่ากับห่าง ๑๓ ลูก ของตะเลง เราสามารถเรียนรู้วิธีการเล่นตะเลงได้ในแบบสากลสามารถอ่านโน้ตสากลได้ มีการประสานเสียงเป็นแบบสากลทั่วโลก
๒. ตะเลงทุ้ม เปรียบได้กับระนาดทุ้มของไทย ทำหน้าที่ ประสาน สอดทำนอง ความยาวผืนเท่ากับระนาดทุ้มไทยเช่นกันแต่มี ๒๙ ลูก
๓. ขิมโครมาติค เป็นเครื่องมือที่ผู้เขียนมีความภูมิใจเป็นอย่างมากเพราะเป็นเครื่องแรกที่ประยุกต์ขึ้นมาอีกทั้งมีเทคนิคและรูปแบบที่ไม่เหมือนใครในโลก สามารถเล่นโน้ตสากลได้ครบสมบูรณ์โดยไม่ต้องเสริมหลักเหมือนขิมทั่วไป มีขนาด ๑๘ หย่องที่เป็นมาตรฐานซึ่งมีขนาดเท่ากับขิม ๑๑ หย่องทั่วไป
๔. แข่ หรือ จะเข้สากล ขนาดเท่าจะเข้เดิมทุกอย่างต่างกันที่มี นม ๑๙ นม ของเดิมมี ๑๑ นม และแข่มีทั้ง ๓ สาย กับ ๔ สาย สามารถเล่นคอร์ดได้
๕. ฆ้องสากล เหมือนกับฆ้องไทย เป็นการรวม เอาฆ้องวงใหญ่ มารวม กันกับฆ้องวงเล็ก มีลูกฆ้อง ๒๖ ลูก สามารถเล่นได้ทั้งแนวทำนองและ แนวประสาน
๖. กระจับปี่ เป็นเครื่องดนตรีโบราณ มี ๔ สาย แต่เรานำมาแยกสายออกจากกัน วิธีการเล่นเหมือนกับการเล่นกีตาร์สากล
๗. ขลุ่ย เหมือนขลุ่ยทั่วไป มี๗ รูแต่มีเสียงสากลครบ
และยังมีอื่นๆอีกมากอาทิเช่น เปิงมางคอก ซึ่งเดิมมี ๗ ลูก แต่ประยุกต์แล้วมี ๑๓ ลูก ตั้งเสียงเป็นแบบสากลครบทุกเสียง
หน้า

วิวัฒนาการดนตรีไทย
ดนตรีไทยประยุกต์เป็นแบบไหน
เครื่องดนตรีไทยประยุกต์มีอะไรบ้าง
ดนตรีไทยประยุกต์ในปัจจุบัน
ทำไมต้องสร้างดนตรีไทยประยุกต์
อย่างไรที่จะทำให้ดนตรีไทยวิบัติ
ทำอย่างไรให้ดนตรีไทยมีคุณค่าคงอยู่ได้ต่อไป