pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เดอะโฟลตติงเพียร์

เดอะโฟลตติงเพียร์ (The Floating Piers) เป็นงานศิลปะจัดวางชั่วคราว โดยศิลปิน Christo และ Jeanne-Claude ประกอบด้วยผ้าสีเหลืองขนาดกว่า 70,000 ตารางเมตร ประกอบระบบทุ่นพอลีเอธีลีนความหนาแน่นสูงประกอบส่วนจำนวน 226,000 ชิ้น ผลงานนี้ติดตั้งในปี 2016 บนทะเลสาบอีเซโอใกล้นครเบรสเจีย ของประเทศอิตาลี ทุ่นและผ้านี้ประกอบกันเป็นทางเดินที่เขื่อมซุลซาโน, มอนเตอีโซลา และเกาะซานเปาโล เข้าด้วยกัน
Christo และ Jeanne-Claude ริเริ่มแนวคิดสำหรับชิ้นงาน The Floating Piers ครั้งแรกในปี 1970 โดยแรกเริ่มจะจัดแสดงบนรีโอเดลาปลาตา ระหว่างประเทศอาร์เจนตินา กับ อุรุกวัย รวมถึงยังมีแผนจะจัดแสดงบนอ่าวโตเกียว ก่อนที่ท้ายที่สุดจะพักแนวคิดไว้และไปทำงานอื่นแทน กระทั่งในปลายปี 2013 Christo ตัดสินใจเลือกทะเลสาบอีเซโอเป็นที่จัดแสดง The Floating Piers ผลงานใช้เวลาประกอบขึ้นกว่า 22 เดือน ผลงานชิ้นนี้มีค่าใช้จ่ายอยู่ที่ประมาณ 11 ล้านดอลล่าร์ และขึ้นสูงถึง 17 ล้านดอลล่าร์เมื่อติดตั้งเสร็จสิ้น และเปิดให้สาธารณะเข้าชมในเดือนมิถุนายน ปี 2016 ในห้าวันแรกมีผู้เข้าเยี่ยมชมถึง 270,000 คน จนทำให้ผู้จัดต้องปิดพื้นที่ในเวลาหลังเที่ยวคืนเพื่อทำความสะอาด ผลงานเปิดให้ชมเป็นเวลา 16 วันก่อนที่ผลงานปิดสู่สาธารณะในเดือนกรกฎาคม 2016 โดยมีการคาดการณ์ผู้เยี่ยมชมที่ 1.2 ล้านคน หรือคิดเป็นราว 72,000 คนต่อวัน ในขณะที่บางการคาดการณ์ประเมินผู้เข้าชมที่ 100,000 คนต่อวัน การรื้อถอนดำเนินขึ้นทันทีในวันรุ่งขึ้นถัดจากการปิดเข้าชม
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
The Floating Piers photos from Time magazine
Web cams list on The Floating Piers
Floating Piers the work behind the project
Google Maps Street View of The Floating Piers
ผลงานในปี พ.ศ. 2559
แคว้นลอมบาร์ดี
กอนซอนโน

กอนซอนโน (Consonno) เป็นเมืองร้างและอดีตหมู่บ้านในเทศบาลออลจีนาเต จังหวัดเลกโก แคว้นลอมบาร์เดีย ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี เดิมที่กอนซอนโนเป็นหมู่บ้าน ก่อนที่จะถูกซื้อ ทำลาย และสร้างใหม่ขึ้นเป็นสถานตากอากาศชื่อว่า ชิตตะเดย์บาลอกกี ("เมืองของเล่น/เมืองเด็ก") โดยนักธุรกิจชื่อมารีโอ บัญโญ (Mario Bagno) ในระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1960 ถึง 1970 กระทั่งในปี 1976 ถึง 1977 เกิดดินถล่มในกอนซอนโน ส่งผลให้สถานตากอากาศปิดตัวลง
พื้นที่กอนซอนโนถือว่ามีความเสี่ยงสูงหากเกิดพายุ ตามการประเมินทางธรณีวิทยา หมู่บ้านกอนซอนโนเป็นหมู่บ้านที่มีการตั้งรกรากมายาวนานตั้งแต่สมัยกลางและผลัดเปลี่ยนแผ่นดินหลายสมัยจนในปี 1861 ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรอิตาลี หมู่บ้านกอนซอนโนเป็นหมู่บ้านเกษตรกรรมขนาดเล็ก มีประชากร 267 คนในปี 1871, 283 คนในปี 1881; 269 คนในปี 1901; 265 คนในปี 1911 และ 282 คนในปี 1921 ชาวบ้านกอนซอนโนไม่ได้เป็นเจ้าของที่ดินเลย เนื่องจากตัวหมู่บ้านและพื้นที่เกษตรกรรมขนาด 170 เอเคอร์ของกอนซอนโนเป็นของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ อิมโมบีลีอาเรกอนซอนโนบรีอันซา ของตระกูลบรีอันซาแห่งแวร์กาและอังกีเอรี บริษัทขายต่อกอนซอนโนในเดือนมกราคม 1962 ให้กับนักธุรกิจมารีโอ บัญโญ ต่อมาชาวบ้านก็ย้ายออกไปประกอบอาชีพในโรงงานอุตสาหการมในเมืองใหญ่ที่ตั้งอยู่ใกล้กัน
บัญโญมีความฝันที่จะเปลี่ยนกอนซอนโนเป็น "ลาสเวกัสแห่งบรีอันซา" (Las Vegas of Brianza) โดยเขาก่อสร้างและพัฒนาพื้นที่เป็นสถานตากอากาศที่มีภัตตาคาร, โถงเต้นรำ, โรงแรมหรู, "เก๋งจีน" ที่มียอดเป็นปืนใหญ่ (Missile Bagno), ทางรถไฟที่วิ่งรอบหมู่อาคารของสถานตากอากาศ (Il Trenino Panoramico), ทางเข้าแบบ "ปราสาทสมัยกลาง" และหอมินาเร็ต (Il Minareto) นอกจากนี้เขายังมีแผนจะก่อสร้างสนามบาสเกตบอล, เทนนิส, ฟุตบอล, ลานกอล์ฟจิ๋ว, สวนสัตว์ และสนามแข่งรถ โครงการสถานตากอากาศซบเซาลงอย่างหนักจากทั้งการประท้วงและคำร้องเรียนว่าโครงการของบัญโญทำลายสิ่งแวดล้อมและทำลายภูมิทัศน์ทางธรรมชาติของพื้นที่ รวมถึงเขายังทำลายอาคารบ้านเรือนโบราณที่มีมาแต่สมัยกลางของหมู่บ้านเดิม แล้วแทนที่ด้วยสิ่งปลูกสร้างใหม่ที่ไม่สัมพันธ์กันกับประวัติศาสตร์ของพื้นที่ กระทั่งในปี 1976 และ 1977 เกิดพายุฝนหนักและดินถล่มปิดทางเข้าออกของสถานตากอากาศ ความพยายามเปิดทางไม่เป็นผลสำเร็จ และโครงการสถานตากอากาศนี้ก็มาถึงจุดจบ กระนั้นในปี 1980 บัญโญประกาศแผนจะเปลี่ยนโรงแรมเดิมเป็นบ้านพักคนชรา แต่สุดท้ายก็ล้มเลิกไปเนื่องจากบัญโญเสียชีวิตในปี 1981 สถานตากอากาศถูกทิ้งร้างและเสื่อมโทรมจากการขาดการดูแล ก่อนจะปิดตัวทางการในปี 2007 นับจากนั้นมากอนซอนโนถูกระรานและเต็มไปด้วยรอยขูดขีดเขียนกระจัดกระจายไปทั้ว
พื้นที่ของกอนซอนโนปิดไม่ให้สาธารณะเข้า ยกเว้นในกรณีที่มีกิจกรรมของสมาคมเพื่อนกอนซอนโน (Associazione Amici di Consonno) ซึ่งตั้งขึ้นในปี 2007 และเริ่มโครงการตั้งแต่ปี 2012 โดยเช่าพื้นที่จากทายาทของบัญโญ จัดเป็นตลาดนัดจำหน่ายสินค้า มีการแสดงต่าง ๆ ตามโอกาสเทศกาลที่สำคัญของท้องถิ่น
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Olginate ieri ed oggi, Comune di Olginate (a cura di), Oggiono, 1984
Polidoro, Massimo; Atlante dei luoghi misteriosi d'Italia, Milano, Bompiani, 2018
Scanzi, Andrea; Con i piedi ben piantati sulle nuvole. Viaggio sentimentale in un'Italia che resiste, Milano, Rizzoli, 2018
Comune di Olginate, Regione Lombardia
"Consonno, storia(ccia) di una speculazione" Lombardia in Rete
"Drone Video Of Italian Ghost Town Consonno", Al Jazeera, YouTube. Retrieved 20 October 2021
เมืองในแคว้นลอมบาร์เดีย
เมืองร้าง
ศานติ เทวี

ศานติ เทวี (อักษรโรมัน: Shanti Devi, 11 ธันวาคม 1926 – 27 ธันวาคม 1987) หรือที่อ้างว่าในชาติก่อนคือ ลุคฑี เทวี (อักษรโรมัน: Lugdi Devi; 18 มกราคม 1902 – 4 ตุลาคม 1925) เป็นสตรีชาวอินเดียที่อ้างว่าสามารถระลึกชาติได้และกลายมาเป็นประเด็นของการศึกษาการกลับชาติมาเกิด มหาตมา คานธี ผู้นำทางการเมืองของอินเดียเคยตั้งคณะกรรมการตรวจสอบข้อเท็จจริงที่เธอกล่าวอ้าง
== คำกล่าวอ้างเรื่องกลับขาติมาเกิด ==
ศานติ เทวี เกิดในนครเดลี ขณะเป็นเด็กหญิง ในทศวรรษ 1930s เธอเริ่มกล่าวอ้างว่าสามารถจดจำอดีตชาติได้ เมื่ออายุราวสี่ขวบ เธอเคยบอกกับพ่อแม่ว่าบ้านแท้จริงของเธอยู่ในมถุรา ราว 145 กิโลเมตรจากเดลี เธออ้างว่าเธออาศัยอยู่กับสามีของเธอที่นั่น
เธอหนีออกจากบ้านเมื่ออายุหกขวบเพื่อกลับไปตามหาบ้านแท้จริงในมถุรา เธอระบุว่าเธอเสียชีวิตขณะกำลังคลอดลูก และในการพูดคุยกับครูในโรงเรียนที่สัมภาษณ์เธอเกี่ยวกับคำกล่าวอ้างเหล่านี้ เธอพูดโดยใช้คำและสำเนียงแบบมถุรา รวมถึงระบุว่าสามีของเธอชื่อ "เกทาร นาถ" (Kedar Nath) ครูในโรงเรียนตามหาจนเจอพ่อค้าชื่อเดียวกันในมถุราที่พึ่งสูญเสียภรรยาที่ชื่อว่า ลุคฑี เทวี ไปเมื่อเก้าปีก่อน หลังเธอคลอดบุตรได้สิบวัน เกทาร นาถ เดินทางมายังเดลีเพื่อพบกับศานติโดยแกล้งหลอกว่าเป็นพี่น้องของเกทาร แต่ศานติจดจำเกทารและบุตรได้ทันที ข้อมูลส่วนบุคคลของทั้งเกทาร ลุคฑี และบุตรชายล้วนตรงกับที่เธออ้างทั้งหมด นำไปสู่ความเชื่อว่าเธอคือลุคฑี เทวี ที่กลับชาติมาเกิด
เรื่องนี้มาถึงหูของมหาตมา คานธี ซึ่งให้ความสนใจและตั้งคณะกรรมการตรวจสอบซึ่งเดินทางกับศานติไปหมู่บ้านเดิมของลุคฑีในมทุรา เธอจดจำสมาชิกในครอบครัวได้ทันที รวมถึงยังพบว่าเกทาร นาถ ไม่ทำตามคำสัญญาที่ให้ไว้ขณะลุคฑีเสียชีวิตหลายประการ คณะกรรมการตีพิมพ์รายงานในปี 1936 ว่าศานติ เทวี คือลุคฑี เทวี ที่กลับชาติมาเกิด
อย่างไรก็ตาม พาล จันท์ นหตา (Bal Chand Nahata) ได้ตีพิมพ์หลังสือเป็นภาษาฮินดีในชื่อ "ปุนารชันมะ กี ปรรยโลจนะ" (Punarjanma Ki Paryalochana) ซึ่งระบุว่าคำกล่าวอ้างและหลักฐานเหล่านี้ไม่พิสูจน์ได้ว่าลุคฑีกลับชาติมาเกิดเป็นศานติจริง ๆ ต่อมาอินทระ เสน ศิษยานุศิษย์ของศรีอรวินท์ โฆษ เขียนบทความออกมาโต้เถียงคำกล่าวอ้างของพาล
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
L. D. Gupta, N. R. Sharma, T. C. Mathur, An Inquiry into the Case of Shanti Devi, International Aryan League, Delhi, 1936
Nahata, Bal Chand, (undated). Punarjanma Ki Paryyalochana. Calcutta: Buddiwadi Songh (Undated.)
Sen, Indra. "Shantidevi Further Investigated". Proceedings of the India Philosophical Congress. 1938
Bose, Suskil C. A Case of Reincarnation , Calcutta: Satsang, 1952
Sture Lönnerstrand, Shanti Devi: En berättelse om reinkarnation. Stockholm 1994. ISBN91-514-0277-7
K. S. Rawat, T. Rivas (July 2005), ”The Life Beyond: Through the eyes of Children who Claim to Remember Previous Lives”, The Journal of Religion and Psychical Research 28 (3): 126-136, arkiverad från ursprungsadressen den 2012-05-25
การกลับชาติมาเกิด
โบสถ์นักบุญยอแซฟ (เลออาฟวร์)

โบสถ์นักบุญยอแซฟ (Église Saint-Joseph) เป็นโบสถ์โรมันคาทอลิกในเมืองเลออาฟวร์ ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างปี 1945 ถึง 1964 เทศบาลนครเลออาฟวร์ได้ว่าจ้างสถาปนิกและสตูดิโอของโอกุสต์ แปแร ในการสร้างนครขึ้นใหม่หลังอาคารสิ่งปลูกสร้างส่วนใหญ่ถูกกองทัพอังกฤษถล่มจนราบในสงครามโลกครั้งที่สอง โบสถ์นักบุญยอแซฟสร้างขึ้นในปี 1951 ถึง 1957/1958 ในฐานะส่วนหนึ่งของโครงการสร้างเมืองขึ้นใหม่นี้ และสร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ผู้เสียชีวิตที่เป็นพลเมืองของเลออาฟวร์กว่าห้าพันคน นักบุญองค์ประธานของโบสถ์คือนักบุญยอแซฟ ซึ่งได้รับเกียรติเนื่องจากท่านเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์แห่งกลความตายที่เป็นสุข, บิดา, คนงาน, นักเดินทาง และผู้อพยพ
โบสถ์นี้เป็นผลงานออกแบบของโอกุสต์ แปแร สถาปนิกหัวหน้าโครงการสร้างเมืองขึ้นใหม่และอาจารย์ที่ปรึกษาของเลอกอร์บูซีเย สถาปนิกชาวสวิส อาคารนี้ออกแบบมาเพื่อเป็นศูนย์กลางของเมือง มีหอคอยสูงใหญ่เด่นเป็นสง่าอยู่ใจกลางเมือง เป็นดั่ง "ตะเกียง" หรือ "ประภาคาร" ของเมือง ผลงานออกแบบและก่อสร้างด้วยคอนกรีตเป็นหลักของหอคอยโบสถ์นี้เป็นผลพวงจากสภาวะสมัยใหม่นิยมและสภาพของฝรั่งเศสในยุคหลังสงครามโลกครั้งที่สอง โดยหอคอยมีความสูง 107 เมตร
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
Andrew Saint, In Le Havre" (London Review of Books, 6 February 2003)
"Artists at Work during the Reconstruction." Le Havre, World Heritage Site. Accessed January 22, 2018. http://unesco.lehavre.fr/en/understand/artists-at-work-during-the-reconstruction.
David, Veronique. Marguerite Huré: Précurseur de l'Abstraction Dans le Vitrail Religieux. In Situ: Revue des Patrimoines, no. 3 (2003). Retrieved from http://www.culture.gouv.fr/culture/inventai/extranet/revue/insitu3/v5/text/v5.pdf. http://journals.openedition.org/insitu/1980.
“Le Havre, France.” Organization of World Heritage Cities. Accessed April 1, 2018. https://www.ovpm.org/en/france/le_havre .
"Marguerite Huré et Les Vitraux du Petit Séminaire de Voreppe." Association des Anciens du Sacré-Cœur, de la Jacquinière et des Portes de Chartreuse de Voreppe ASCV, Accessed January 22, 2018. https://www.semvoreppe.org/historique/marguerite-hur%C3%A9.html.
"Saint-Joseph's Church." Le Havre, World Heritage Site. Accessed January 20, 2018. http://unesco.lehavre.fr/en/understand/saint-josephs-church.
โบสถ์คริสต์ในประเทศฝรั่งเศส
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดแซน-มารีตีม
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 238

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 238 หรือ ถนนเลี่ยงเมืองมุกดาหาร เป็นทางหลวงแผ่นดินที่มีลักษณะเป็นถนนเลี่ยงเมืองเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาจราจรในเขตตัวจังหวัดมุกดาหาร เดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212
== รายชื่อทางแยก ==
== เขตควบคุม ==
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 238 แบ่งเขตการควบคุมออกเป็น 1 ตอน ได้แก่
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง 
== อ้างอิง ==
238
3-238
238
238
แยเนอ ล็อนด์แลร์

แยเนอ ล็อนด์แลร์ (Landler Jenő; 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1875 – 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1928) เป็นนักการเมืองชาวฮังการี และเป็นหนึ่งในผู้นำของสาธารณรัฐโซเวียตฮังการี
ล็อนด์แลร์เกิดในครอบครัวชาวยิว เขาได้รับการศึกษาในสาขาวิชากฎหมาย และต่อมาเขาได้เข้าร่วมกับพรรคประชาธิปไตยสังคมนิยมผ่านการมีส่วนร่วมในการเคลื่อนไหวของสหภาพแรงงานฝ่ายช่างตีเหล็ก แต่เขามีแนวคิดทางการเมืองเอนเอียงไปทางฝ่ายซ้ายและคอมมิวนิสต์ ภายหลังจากการปฏิวัติฮังการี ค.ศ. 1919 ตัวเขาได้ดำรงตำแหน่งเป็นกรรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายในประเทศ ของรัฐบาลคอมมิวนิสต์ชุดใหม่นี้ อีกทั้งยังเป็นผู้บังคับบัญชาแห่งกองทัพแดงฮังการีในการต่อสู้กับกองกำลังทหารต่างชาติที่พยายามเข้าแทรกแซงฮังการีอีกด้วย ภายหลังจากการล่มสลายของสาธารณรัฐโซเวียตฮังการี เขาได้ลี้ภัยไปที่ออสเตรีย ซึ่งตัวเขายังคงเป็นผู้นำของขบวนการคอมมิวนิสต์ฮังการีพลัดถิ่น
แยเนอ ล็อนด์แลร์ เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1928 ระหว่างการลี้ภัยในเมืองกาน ประเทศฝรั่งเศส ร่างของเขาถูกส่งตัวไปยังมอสโก และถูกเก็บไว้ที่กำแพงเครมลิน
== หมายเหตุ ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Great Soviet Encyclopedia (1979)
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2418
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2471
ชาวฮังการี
นักการเมืองฮังการี
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยฮังการี
นักปฏิวัติชาวฮังการี
สงครามฮังการี-โรมาเนีย
คอมมิวนิสต์ในฮังการี
วัดสระประสานสุข

วัดสระประสานสุข เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ตำบลไร่น้อย อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี
วัดสระประสานสุข หรือ วัดบ้านนาเมือง ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2473 โดยพระศาสนดิลก (เสน ชิตเสโน) เจ้าคณะมณฑลอุบลราชธานี เจ้าอาวาสวัดศรีอุบลรัตนารามและเป็นพระอุปัชฌาย์ของ หลวงปู่บุญมี โชติปาโล อดีตเจ้าอาวาสวัดสระประสานสุข เดิมที่ดินนี้เป็นสวนมะพร้าวของขุนประสารโทรกิจและท่านขุนประสารโทรกิจได้ถวายให้เป็นที่สร้างวัด ปัจจุบันมีพื้นที่ 75 ไร่ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2505
จุดเด่นของวัดคืออุโบสถรูปเรือสุพรรณหงส์ประดับตกแต่งด้วยเซรามิก นอกจากนี้ยังมีหอระฆังประดับเซรามิก พิพิธภัณฑ์หลวงปู่บุญมี และวิหารกลางน้ำเรือธรรมนาคราช หรือที่เรียกกันสั้น ๆ ว่าวิหารกลางน้ำที่สร้างไว้กลางน้ำบนพญานาคราชรูปร่างคล้ายเรือ ส่วนหัวเป็นพญานาคราช 5 เศียร ทางเดินเข้าวิหารกลางน้ำเป็นทางเดินด้านหางนาคราช และซุ้มประตูวัดเป็นซุ้มประตูพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ 3 เศียร
วัดยังมีเกจิอาจารย์ชื่อดัง เป็นที่เคารพศรัทธาของชาวอุบลและพุทธศาสนิกชนทั่วไป ได้แก่ หลวงปู่บุญมี โชติปาโล
==อ้างอิง==
สระประสานสุข
วัดอุทัยโพธาราม

วัดอุทัยโพธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าราบ อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี
วัดอุทัยโพธาราม หรือ วัดโพธาราม ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2390 มีบางช่วงที่เกือบเป็นวัดร้าง มีพระจำพรรษาอยู่น้อย ต่อมาในปี พ.ศ. 2492 จึงได้รวมกับวัดอุทัย ใช้ชื่อว่า "วัดอุทัยโพธาราม" เมื่อ พ.ศ. 2447 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จประพาสวัดนี้ รวมถึงเมื่อ พ.ศ. 2452 เมื่อครั้งเสด็จประพาสมณฑลราชบุรี ก็ได้เสด็จมาที่วัดนี้อีกครั้ง เพื่อทอดพระเนตรพระประธานที่ทำด้วยทองสำริด
วัดนี้ได้รับการอุปถัมภ์จากตระกูลบุนนาค  คือ ท่านผู้หญิงอู่ ภรรยาเจ้าพระยาสุรพันธ์พิสุทธิ์ (เทศ บุนนาค) ปรากฏในพระราชหัตถเลขา ในปีระกา ร.ศ.128 (พ.ศ. 2452) ว่า "วันนี้ฝนตกจนเวลาเย็น เมื่อฝนซาแล้ว ได้ขึ้นรถไปดูที่วัดอุทัย ซึ่งท่านผู้หญิงอู่เริ่มปฏิสังขรณ์ก่อนจะตาย ได้ให้เงินไว้สำหรับทำต่อแต่พอสำเร็จ" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2543
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถเป็นแบบมหาอุด ศิลปะรัตนโกสินทร์ ได้รับการซ่อมแซมแล้ว เป็นอาคารทรงไทย ก่ออิฐถือปูนภายในอุโบสถ เจดีย์ทรงกลม (ทรงระฆัง) องค์ระฆังได้ส่วน บัลลังก์สี่เหลี่ยมรองรับเสาหาน ปล้องไฉนเป็นมาลัยลูกแก้ว หอระฆัง เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ลักษณะทางสถาปัตยกรรมแบบประยุกต์ คล้ายป้อมทรงแปดเหลี่ยม เจดีย์รายตั้งอยู่ด้านหน้าอุโบสถ จำนวน 2 องค์ เป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองฐานสิงห์
==อ้างอิง==
อุทัยโพธาราม
โบราณสถานในจังหวัดเพชรบุรี
สโมสรฟุตบอลนครราชสีมา ในฤดูกาล 2542–43

การแข่งขันฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา ประจำปี พ.ศ. 2542–2543
== การแข่งขัน ==
=== โปรวินเชียลลีก ===
โปรวินเชียลลีก ฤดูกาล 2542–43 เป็นการจัดการแข่งขันฟุตบอลลีกอาชีพระดับภูมิภาคเป็นครั้งแรก  โดยเชิญสมาคมกีฬาจังหวัดต่างๆที่ได้รับการคัดสรร มาเข้าร่วมแข่งขันในระบบลีก
โดนเริ่มทำการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 7 พฤศจิกายน 2542 ถึง วันที่ 8 เมษายน 2543
==== ตารางคะแนน ====
สิ้นสุด ณ วันที่ 8 เมษายน 2543
{|class="wikitable" style="text-align:center;"
|-
! อันดับ || ทีม || แข่ง || ชนะ || เสมอ || แพ้ || ประตูได้ || ประตูเสีย || +/- || แต้ม
|- ! style="background:#D0F0C0;"
| 1 || style="text-align:left;" | ศรีสะเกษ|| 22 || 14 || 5 || 3 || 50 || 25 || +25 || 47
|-
| 2 || style="text-align:left;" | สุพรรณบุรี || 22 || 15 || 1 || 6 || 63 || 32 || +31 || 46
|-
| 3 || style="text-align:left;" | สตูล || 22 || 13 || 6 || 3 || 48 || 32 || +16 || 45
|-
| 4 || style="text-align:left;" | อุดรธานี || 22 || 12 || 2 || 8 || 35 || 26 || +9 || 38
|-
| 5 || style="text-align:left;" | นครสวรรค์ || 22 || 11 || 4 || 7 || 34 || 23 || +11 || 37
|-
| 6 || style="text-align:left;" | นครปฐม || 22 || 8 || 7 || 7 || 34 || 24 || +10 || 31
|-
| 7 || style="text-align:left;" |  กรุงเทพมหานคร || 22 || 6 || 6 || 10 || 32 || 37 || -5 || 24
|-
| 8 || style="text-align:left;" | สงขลา|| 22 || 6 || 6 || 10 || 30 || 36 || -6 || 24
|-
| 9 || style="text-align:left;" | สุราษฎร์ธานี || 22 || 5 || 8 || 9 || 28 || 37 || -9 || 23
|-
| 10 || style="text-align:left;" | นครราชสีมา || 22 || 5 || 7 || 10 || 30 || 37 || -7 || 22
|-
| 11 || style="text-align:left;" | เชียงใหม่ || 22 || 5 || 4 || 13 || 21 || 45 || -24 || 19
|-
|12 || style="text-align:left;" | ปัตตานี || 22 || 2 || 4 || 16 || 16 || 65 || -49 || 10
|}
== อ้างอิง ==
นครราชสีมา
42–43
โอนิปัง!

โอนิปัง!  เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออริจินัลญี่ปุ่น สร้างสรรค์โดยโนริฮิโระ นางานูมะ ผลิตโดยสตูดิโอวิตสตูดิโอ  และอำนวยการสร้างโดยโชงากูกัง-ชูเอชะโปรดักชัน กำกับโดยมาซาฮิโกะ โอตะ เขียนบทโดยทากาชิ อาโอชิมะ รับผิดชอบดนตรีประกอบโดยยาซูฮิโระ มิซาวะ  ออกอากาศระหว่างเดือนเมษายนถึงกรกฎาคม พ.ศ. 2565 ทางรายการวาไรตี้สำหรับเด็ก  โอฮา ซูตะ ทางช่องทีวีโตเกียว
==ตัวละคร==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ 
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
สโมสรฟุตบอลนครราชสีมา ในฤดูกาล 2543–44

การแข่งขันฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา ประจำปี พ.ศ. 2543–2544
== การแข่งขัน ==
=== โปรวินเชียลลีก ===
==== ตารางคะแนน ====
{|class="wikitable" style="text-align:center;"
|-
! อันดับ || ทีม || แข่ง || ชนะ || เสมอ || แพ้ || ประตูได้ || ประตูเสีย || +/- || แต้ม
|- ! style="background:#D0F0C0;"
| 1 || style="text-align:left;" | นครสวรรค์|| 22 || 14 || 5 || 3 || 46 || 17 || +29 || 47
|-
| 2 || style="text-align:left;" | สุพรรณบุรี || 22 || 15 || 2 || 5 || 51 || 24 || +27 || 47
|-
| 3 || style="text-align:left;" | ชลบุรี || 22 || 13 || 5 || 4 || 30 || 16 || +14 || 44
|-
| 4 || style="text-align:left;" | เชียงใหม่ || 22 || 12 || 1 || 9 || 29 || 22 || +7 || 37
|-
| 5 || style="text-align:left;" | อุดรธานี || 22 || 10 || 4 || 8 || 35 || 32 || +3 || 34
|-
| 6 || style="text-align:left;" | สตูล || 22 || 9 || 4 || 9 || 35 || 38 || -3 || 31
|-
| 7 || style="text-align:left;" |  นครปฐม || 22 || 7 || 7 || 8 || 29 || 27 || +2 || 28
|-
| 8 || style="text-align:left;" | ศรีสะเกษ|| 22 || 7 || 5 || 10 || 37 || 37 || 0 || 26
|-
| 9 || style="text-align:left;" | กรุงเทพมหานคร || 22 || 5 || 6 || 11 || 26 || 42 || -16 || 21
|-
| 10 || style="text-align:left;" | สุราษฎร์ธานี || 22 || 6 || 2 || 14 || 36 || 63 || -27 || 20
|-
| 11 || style="text-align:left;" | นครราชสีมา || 22 || 5 || 4 || 13 || 34 || 44 || -7 || 19
|-
|12 || style="text-align:left;" | สงขลา || 22 || 4 || 5 || 13 || 25 || 54 || -29 || 17
|}
== อ้างอิง ==
นครราชสีมา
43–44
สโมสรฟุตบอลนครราชสีมา ในฤดูกาล 2545

การแข่งขันฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา ประจำปี พ.ศ. 2545
== การแข่งขัน ==
=== โปรวินเชียลลีก ===
โปรวินเชียลลีก ฤดูกาล 2545 เป็นการจัดการแข่งขันฟุตบอลลีก จะการแข่งขันออกเป็น 2 รอบ โดยรอบแรกแบ่งการแข่งขันออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 6 ทีม จากนั้นจะนำลำดับทีมจังหวัดที่จบอันดับ 1-3 ของทั้ง 2 โซนมาแข่งขันเพื่อหาทีมจังหวัดชนะเลิศ ในรอบสุดท้าย
==== ตารางคะแนน ====
รอบแรก
{|class="wikitable" style="text-align:center;"
|-
! ลำดับ || ทีม || แข่ง || ชนะ || เสมอ || แพ้ || ประตูได้ || ประตูเสีย || +/- ||แต้ม
|-style="background: #ccffcc;"
| 1||style="text-align:left;" | นครสวรรค์ || 10 || 6 || 2 || 2 || 12 || 8 || +4 || 20
|-style="background: #ccffcc;"
| 2||style="text-align:left;" | ชลบุรี || 10 || 4 || 5 || 1 || 15 || 7 || +8 || 17
|-style="background: #ccffcc;"
| 3||style="text-align:left;" | เชียงใหม่ || 10 || 4 || 5 || 1 || 16 || 9 || +7 || 17
|-
| 4||style="text-align:left;" | นครราชสีมา || 10 || 2 || 5 || 3 || 8 || 12 || -4 || 11
|-
| 5||style="text-align:left;" | ศรีสะเกษ || 10 || 1 || 4 || 5 || 7 || 11 || -4 || 7
|-
| 6||style="text-align:left;" | อุดรธานี || 10 || 2 || 1 || 7 || 8 || 19 || -11 || 7
|}
รอบสุดท้าย
ไม่ผ่านเข้ารอบ
== อ้างอิง ==
นครราชสีมา
45
สโมสรฟุตบอลนครราชสีมา ในฤดูกาล 2546

การแข่งขันฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา สตริงเรย์ ประจำปี พ.ศ. 2546
== การแข่งขัน ==
=== โปรวินเชียลลีก ===
โปรวินเชียลลีก ฤดูกาล 2546 การแข่งขันได้ปรับรูปแบบการแข่งขันโดยกลับมาใช้ระบบลีกอีกครั้ง รวมไปถึงการกำหนดชื่อของทีมจังหวัดให้ดูเป็นสากลมากขึ้น และอีกตั้งยังเป็นปีแรกที่มีการเลื่อนชั้น-ตกชั้น
==== ตารางคะแนน ====
{|class="wikitable" style="text-align:center;"
|-
! ลำดับ || ทีม || แข่ง || ชนะ || เสมอ || แพ้ || ประตูได้ || ประตูเสีย || +/- || แต้ม
|-! style="background:#D0F0C0;"
| 1  || style="text-align:left;"|  นครสวรรค์ ไลอ้อน || 22 || 13 || 7 || 2 || 37 || 16 || +21 || 46
|-
| 2  || style="text-align:left;"|  สุพรรณบุรี วอร์ริเออร์ || 22 || 14 || 3 || 5 || 67 || 29 || +38 || 45
|-
| 3  || style="text-align:left;"|  ชลบุรี ชาร์ค || 22 || 12 || 5 || 5 || 62 || 30 || 41 || 32
|-
| 4  || style="text-align:left;"|  เชียงใหม่ คาร์ลิเบอร์ || 22 || 9 || 8 || 5 || 39 || 28 || +11 || 35
|-
| 5  || style="text-align:left;"|  ศรีสะเกษ สตีลร็อค || 22 || 10 || 2 || 10 || 54 || 43 || +11 || 32
|-
| 6  || style="text-align:left;"|  นครราชสีมา สติงเรย์ || 22 || 8 || 8 || 6 || 32 || 24 || +8 || 32
|-
| 7  || style="text-align:left;"|  นครปฐม ฮันเตอร์ || 22 || 8 || 6 || 8 || 44 || 34 || +10 || 30
|-
| 8  || style="text-align:left;"|  อุดรธานี ไจแอนท์ || 22 || 7 || 6 || 9 || 25 || 31 || -6 || 27
|-
| 9  || style="text-align:left;"|  บางกอก บราโว่ || 22 || 5 || 11 || 6 || 28 || 29 || -1 || 26
|-
| 10  || style="text-align:left;"|  สุราษฎร์ธานี สกอร์เรอร์ || 22 || 4 || 6 || 12 || 28 || 63 || -35 || 18
|-! style="background:#ffcccc;"
| 11  || style="text-align:left;"|  สงขลา เลเกอร์ส || 22 || 3 || 6 || 13 || 26 || 54 || -28 || 15
|-! style="background:#ffcccc;"
| 12  || style="text-align:left;"|  สตูล เอ็กซอร์ซิส || 22 || 4 || 2 || 16 || 16 || 77 || -61 || 14
|}
== อ้างอิง ==
นครราชสีมา
46
สโมสรฟุตบอลนครราชสีมา ในฤดูกาล 2547

การแข่งขันฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา สตริงเรย์ ประจำปี พ.ศ. 2547
== การแข่งขัน ==
=== โปรวินเชียลลีก ===
โปรวินเชียลลีก ฤดูกาล 2547 การแข่งขันได้ปรับรูปแบบการแข่งขันโดยกำหนดให้เหลือเพียง 10 ทีมจังหวัด แต่ยังคงกฎระเบียบเลื่อนชั้น-ตกชั้น คือทีมจังหวัดสองอันดับสุดท้ายจะตกชั้นไปเล่นใน โปรลีก 2
==== ตารางคะแนน ====
{|class="wikitable" style="text-align:center;"
|-
! ลำดับ || ทีม || แข่ง || ชนะ || เสมอ || แพ้ || ประตูได้ || ประตูเสีย || +/- || แต้ม
|-! style="background:#D0F0C0;"
| 1  || style="text-align:left;"|  สุพรรณบุรี วอร์ริเออร์ || 18 || 10 || 6 || 2 || 40 || 23 || +17 || 36
|-
| 2  || style="text-align:left;"|  นครสวรรค์ ไลอ้อน || 18 || 10 || 5 || 3 || 34 || 20 || +14 || 35
|-
| 3  || style="text-align:left;"|  นครปฐม ฮันเตอร์ || 18 || 9 || 4 || 5 || 34 || 20 || +14 || 31
|-
| 4  || style="text-align:left;"| ศรีสะเกษ สตีลร็อค || 18 || 7 || 7 || 4 || 34 || 27 || +7 || 28
|-
| 5  || style="text-align:left;"| บางกอก บราโว่ || 18 || 8 || 4 || 6 || 36 || 32 || +4 || 28
|-
| 6  || style="text-align:left;"| ชลบุรี ชาร์ค || 18 || 5 || 6 || 7 || 26 || 26 || 0 || 21
|-
| 7  || style="text-align:left;"| นครราชสีมา สติงเรย์ || 18 || 5 || 6 || 7 || 27 || 32 || -5 || 21
|-
| 8  || style="text-align:left;"| สุราษฎร์ธานี สกอร์เรอร์ || 18 || 4 || 5 || 9 || 24 || 40 || -16 || 17
|-! style="background:#CCCCCC;"
| 9  || style="text-align:left;"| อุดรธานี ไจแอนท์ || 18 || 2 || 10 || 6 || 18 || 29 || -11 || 16
|-! style="background:#ffcccc;"
| 10  || style="text-align:left;"| เชียงใหม่ คาร์ลิเบอร์ || 18 || 1 || 5 || 12 || 10 || 34 || -24 || 8
|}
== อ้างอิง ==
นครราชสีมา
47
สโมสรฟุตบอลนครราชสีมา ในฤดูกาล 2548

การแข่งขันฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา สตริงเรย์ ประจำปี พ.ศ. 2548
== การแข่งขัน ==
=== โปรวินเชียลลีก ===
โปรวินเชียลลีก ฤดูกาล 2548 การแข่งขันได้ปรับรูปแบบการแข่งขันโดยกำหนดให้มี 12 ทีมจังหวัด แต่ยังคงกฎระเบียบเลื่อนชั้น-ตกชั้น คือทีมจังหวัดสองอันดับสุดท้ายจะตกชั้นไปเล่นใน โปรลีก 2
นอกจากนี้ ทีมจังหวัดที่ชนะเลิศการแข่งขัน รองชนะเลิศ เลื่อนชั้นไปเล่นใน ไทยลีก เพื่อปรับโครงสร้างและการรวมลีกในฤดูกาลถัดไป
==== ตารางคะแนน ====
{|class="wikitable" style="text-align:center;"
|-
! ลำดับ || ทีม || แข่ง || ชนะ || เสมอ || แพ้ || ประตูได้ || ประตูเสีย || +/- || แต้ม
|-! style="background:#ACE1AF;"
| 1  || style="text-align:left;"|  ชลบุรี || 22 || 16 || 3 || 3 || 57 || 19 || +38 || 51
|-! style="background:#D0F0C0;"
| 2  || style="text-align:left;"|  สุพรรณบุรี || 22 || 15 || 4 || 3 || 65 || 23 || +42 || 49
|-
| 3  || style="text-align:left;"|  นครปฐม || 22 || 12 || 6 || 4 || 49 || 26 || +23 || 23
|-
| 4  || style="text-align:left;"|  นครสวรรค์ || 22 || 10 || 8 || 4 || 33 || 18 || +15 || 38
|-
| 5  || style="text-align:left;"| นครราชสีมา || 22 || 10 || 7 || 8 || 41 || 40 || +11 || 37
|-
| 6  || style="text-align:left;"|  ศรีสะเกษ || 22 || 9 || 5 || 8 || 37 || 39 || -2 || 32
|-
| 7  || style="text-align:left;"|  สตูล || 22 || 9 || 4 || 9 || 33 || 42 || -9 || 31
|-
| 8  || style="text-align:left;"|  กรุงเทพมหานคร || 22 || 5 || 8 || 9 || 25 || 27 || -2 || 23
|-
| 9  || style="text-align:left;"|  สุราษฎร์ธานี || 22 || 5 || 7 || 70 || 24 || 38 || -14 || 22
|-
| 10  || style="text-align:left;"| จันทบุรี || 22 || 5 || 5 || 12 || 30 || 47 || -13 || 20
|-! style="background:#ffcccc;"
| 11  || style="text-align:left;"|  พังงา || 22 || 3 || 4 || 15 || 24 || 65 || -41 || 13
|-! style="background:#ffcccc;"
| 12  || style="text-align:left;"|  พัทลุง || 22 || 2 || 1 || 19 || 13 || 57 || -44 || 7
|}
== อ้างอิง ==
นครราชสีมา
48