pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ภาษาถิ่นพรอว็องส์

ภาษาถิ่นพรอว็องส์ (provençal; พรอว็องส์: provençau หรือ prouvençau) คือวิธภาษาหนึ่งของภาษาอุตซิตาที่พูดโดยชนกลุ่มน้อยในภาคใต้ของประเทศฝรั่งเศส ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในภูมิภาคพรอว็องส์ ในอดีต พรอว็องส์ เป็นชื่อที่ใช้เรียกภาษาอุตซิตาทั้งมวล แต่ในปัจจุบันถือว่าเป็นการเหมาะสมกว่าที่จะนำชื่อนี้มาใช้เรียกเฉพาะวิธภาษาของภาษาอุตซิตาที่พูดในพรอว็องส์
พรอว็องส์ ยังเป็นชื่อตามธรรมเนียมเดิมที่ใช้เรียกภาษาอุตซิตารูปแบบเก่าที่ใช้โดยบรรดานักขับลำตรูบาดูในสมัยกลางในขณะที่ภาษาฝรั่งเศสเก่าหรือ ล็องก์ดอยล์ ยังมีขอบเขตการใช้จำกัดอยู่ทางตอนเหนือของฝรั่งเศส ดังนั้นรหัสไอเอสโอ 639-3 สำหรับภาษาอุตซิตาเก่าจึงเป็น [pro]
ใน พ.ศ. 2550 รหัสไอเอสโอ 639-3 สำหรับภาษาอุตซิตาถิ่นทั้งหมด (รวมถึง [prv] สำหรับภาษาถิ่นพรอว็องส์) ได้ถูกยกเลิกและรวมเข้ากับ [oci] ภาษาอุตซิตา รหัสเก่า ([prv], [auv], [gsc], [lms], [lnc]) ไม่มีการใช้งานอีกต่อไป แต่ยังคงความหมายตามที่เคยได้รับการกำหนดไว้ในมาตรฐานไอเอสโอ
== อ้างอิง ==
 
ภาษาอุตซิตา
พรอว็องส์
พรอว็องส์
ภาษากัสกอญ

ภาษากัสกอญ (ฝรั่งเศสและกัสกอญ: gascon) เป็นภาษากลุ่มโรมานซ์ภาษาหนึ่งที่พูดกันในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส แม้ว่าภาษากัสกอญมักถูกจัดให้เป็นภาษาถิ่นภาษาหนึ่งของภาษาอุตซิตา แต่นักวิชาการหลายคนก็ถือว่าภาษานี้เป็นภาษาแยกต่างหากโดยสิ้นเชิง
ภาษากัสกอญส่วนใหญ่ใช้พูดกันในภูมิภาคกัสกอญและเบอาร์นทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส (สอดคล้องกับพื้นที่บางส่วนของจังหวัดปีเรเน-อัตล็องติก, ล็องด์, ฌีรงด์, ลอเตการอน, แฌร์, โอต-ปีเรเน, โอต-การอน และอาเรียฌ) และในหุบเขาอารันทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสเปน
ภาษาถิ่นอารันซึ่งเป็นวิธภาษาตะวันออกเฉียงใต้ของภาษากัสกอญมีผู้พูดในแคว้นกาตาลุญญาของสเปนและได้รับอิทธิพลอย่างมากจากภาษากาตาลาและภาษาสเปนในสมัยหลังมานี้ อิทธิพลจากภาษาทั้งสองมีแนวโน้มที่จะทำให้ภาษาถิ่นอารันแตกต่างจากภาษากัสกอญถิ่นอื่น ๆ ที่พูดกันในฝรั่งเศสมากขึ้นเรื่อย ๆ นับตั้งแต่ที่แคว้นกาตาลุญญาใช้ธรรมนูญปกครองตนเองฉบับใหม่ใน พ.ศ. 2549 ภาษาถิ่นอารันก็มีฐานะเป็นภาษาทางการร่วมกับภาษากาตาลาและภาษาสเปนในแคว้นนี้ (ก่อนหน้านี้ฐานะนี้มีผลสมบูรณ์เฉพาะในหุบเขาอารันเท่านั้น)
== อ้างอิง ==
===ข้อมูล===
===แหล่งข้อมูลอื่น===
 
ภาษาอุตซิตา
กัสกอญ
กัสกอญ
กัสกอญ
วัคซีนพิษสุนัขบ้า

redirect วัคซีนโรคพิษสุนัขบ้า
Salman, Crown Prince of Bahrain

redirect เจ้าชายซัลมาน มกุฎราชกุมารแห่งบาห์เรน
Mohammed VI of Morocco

redirect สมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6 แห่งโมร็อกโก
ไวรัสโควิด-19

redirect ไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2)
วัดเกตการาม (จังหวัดสมุทรสงคราม)

วัดเกตการาม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านวัดเกต ตำบลโรงหีบ อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม
==ประวัติ==
วัดเกตุการามสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา แต่ต่อมาถูกทิ้งร้างไป เล่ากันสืบต่อมาว่าเศรษฐีเป็นผู้สร้างไว้ ประมาณปี พ.ศ. 2433 นายบุตร นางตะ จึงได้นิมนต์พระจากวัดบางคนทีนอกมาบูรณปฏิสังขรณ์ เดิมมีชื่อว่า วัดเกต สันนิษฐานกันว่าชื่อตามต้นเกดใหญ่ (พ.ศ. 2474 ขุดพบแก่นไม้เกดยาว 5 วา 2 นิ้ว จมดินลึก 2 ศอก 1 คืบ 3 นิ้ว) ต่อมาพระมหาสมณวงศ์ได้ต่อเติมนามวัดเป็น "วัดเกตราชยตนาราม" ในปี พ.ศ. 2456 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสได้เสด็จมาประทับแรมที่วัดนี้ ทรงปรารภว่าชื่อวัดยาวและเรียกยากจึงเปลี่ยนเป็น "วัดเกตการาม" กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของชาติและกำหนดเขตที่ดินโบราณสถานในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 113 ตอนพิเศษ 50 ง วันที่ 18 ธันวาคม 2539 มีพื้นที่โบราณสถานประมาณ 5 ไร่ 3 งาน 2.54 ตารางวา
==อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ==
พระอุโบสถก่ออิฐถือปูน หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องสี ลดชั้น มีช่อฟ้าใบระกา ปูนปั้นประดับกระจก พระอุโบสถนี้เป็นพระอุโบสถหลังที่ 3 สร้างขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2473 สมัยรัชกาลที่ 7 วิหารของวัดประดิษฐานพระพุทธรูปหินทรายแดงที่นำมาจากวัดร้างที่ตั้งอยู่เชิงสะพานท่าข้ามบางนกแขวกซึ่งปัจจุบันเป็นวัดคริสต์ หมู่กุฏิสงฆ์ทำด้วยไม้สัก เป็นอาคารไม้ใต้ถุนสูงมีระเบียงโดยรอบ หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง ฝาไม้ลูกปะกนทึบ เป็นอาคารที่สร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 5–6
ปูชนียวัตถุของวัด หลวงพ่อพระศรีสัพพัญญู เป็นพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่ในพระอุโบสถหลังปัจจุบัน แต่เดิมพระพุทธรูปองค์นี้อยู่กลางแจ้งนานเท่าไรไม่มีใครทราบได้ มีต้นไม้ปกคลุมองค์ท่านเป็นป่ารก คาดว่าเป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ที่ได้สร้างมาพร้อมกับวัดโบราณ ต่อมาประชาชนใกล้วัดได้ช่วยกันถางต้นไม้ออก แล้วเอาปูนขาวพอกหุ้มองค์ท่านไว้ คนสมัยนั้นจึงเรียกท่านว่า หลวงพ่อเผือก นอกจากนี้ยังมีพระบรมสารีริกธาตุประดิษฐานในอุโบสถ หลวงพ่อเกสมงคลพุทธพรหมบดี และพระพุทธนรสีห์ชินินทรมหามุนีศรีสมุทร
==อ้างอิง==
เกตการาม
เกตการาม
โบราณสถานในจังหวัดสมุทรสงคราม
โคโรนาแวก

redirect โคโรนาแว็ก
CoronaVac

redirect โคโรนาแว็ก
วัดปากน้ำ (จังหวัดนนทบุรี)

วัดปากน้ำ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
วัดปากน้ำสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2125 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2540
อุโบสถหลังเก่ามีลักษณะเป็นทรงไทยสมัยอยุธยาก่ออิฐตันที่สวยงาม ต่อมาปี พ.ศ. 2483 อุโบสถได้รับการบูรณะโดยเปลี่ยนลวดลายหน้าบันจากลายดอกไม้เป็นรูปธรรมจักร และเทปูนที่พื้นในอุโบสถแทนกระเบื้องดินเผา มีบันทึกไว้ที่หน้าบันว่าบูรณะโดยคณะสามัคคีธรรม ต่อมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง มีการทิ้งระเบิดบริเวณสะพานพระราม 6 ทำให้อุโบสถร้าว จึงได้รับการปฏิสังขรณ์อีกครั้งในปี พ.ศ. 2496
อุโบสถหลังเก่ามีขนาดกว้างประมาณ 10.2 เมตร ยาว 23.4 เมตร มีซุ้มประตูทางเข้าออกด้านหน้า 2 ประตู ด้านหลัง 2 ซุ้มเป็นซุ้มหน้าต่าง ซุ้มประตูหน้าต่างเป็นทรงบันแถลง ส่วนหลังคาเป็นทรงจั่วแบบกระเท่เซคลุมตัวอาคารหลัก มีปีกหลังคาขนาดเล็กรอบและมีพาไลหน้าคลุมเฉลียง หลังคามี 2 ตับ ส่วนหน้าบันเป็นแบบไทยประเพณียุคหลังการเปลี่ยนการปกครอง และเครื่องบนเป็นแบบป้านลม
วัดมีพระเครื่อง เครื่องรางของขลัง และวัตถุมงคลชื่อดังของหลวงปู่เก๋ ถาวโร เช่น พระสมเด็จเนื้องาแกะ ใต้ฐานตะกรุด 3 ดอก, เหรียญชุดสร้างศาลาการเปรียญปี 2518, เหรียญข้างกระหนกปี 2518 เนื้อเงินและนวโลหะ, พระรูปเหมือนซุ้มระฆัง เป็นต้น มีวัตถุมงคลอีกหลายรุ่น เช่น บาตรน้ำมนต์, พระปิดตา, ตะกรุด, พระรูปหล่อตั้งหน้ารถครึ่งนิ้ว, พระรูปหล่อตั้งหน้ารถ 1.5 นิ้ว, พระบูชา 5 นิ้ว, พระบูชา 9 นิ้ว, ผ้ายันต์ เป็นต้น
==อ้างอิง==
ปากน้ำ
โบราณสถานในจังหวัดนนทบุรี
วัดซองพลู

วัดซองพลู เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านวัดซองพลู ตำบลบางขุนกอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
วัดซองพลูสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2275 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2275 มีเจ้าอาวาสคือ พระครูวิสิฐกิตติญาณ (กิตฺติญาโณ จุฬาวัล แสงใส)
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 มีฐานปัทม์บัวลูกแก้วอกไก่ เฉลียงเป็นฐานบัวคว่ำอันเป็นชุดเดียวกับส่วนฐานบัวคว่ำของอาคารหลัก ซุ้มประตูหน้าต่างเป็นทรงบันแถลง หลังคาเป็นทรงจั่วซ้อนกัน 2 ชั้น แบบมีไขรา ซ้อน 2 ตับ โดยตับล่างสุดมีคันทวยรับคลุมอาคารหลักและมีพาไลคลุมเฉลียงหน้าหลัง ส่วนหน้าบันด้านหน้าเป็นไม้แกะสลักรูปนารายณ์ทรงครุฑล้อมกรอบด้วยลายกระหนกก้านขดและที่หน้าบันชั้นลดมีการเจาะช่องบัญชร 1 ช่อง หน้าบันด้านหลังเป็นรูปเทพนม ภายในประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 ศาลาการเปรียญประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระอธิการแย้ม
พระอธิการเชย
พระอธิการแต่ง
พระอธิการสา
พระอธิการเป้า พ.ศ. 2462–2471
พระครูสังฆวิทิต ฉ่ำ พุทฺธสโร พ.ศ. 2472–2522
พระอธิการนิพนธ์ พ.ศ. 2522–2527
พระครูวิสิฐกิตติญาณ พ.ศ. 2527–ปัจจุบัน
==อ้างอิง==
ซองพลู
วัดวิสุทธาราม

วัดวิสุทธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ในหมู่ที่ 4 บ้านบางสีคต ตำบลบางกระเจ้า อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินที่ตั้งวัดเนื้อที่จำนวน 18 ไร่  55 ตารางวา
วัดวิสุทธารามสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2320 มีมะปากำนันสามีเม้ยโหนดเป็นผู้มอบที่ดินและริเริ่มสร้างวัด ที่ตั้งเดิมติดกับคลองสุนัขหอนตรงคุ้งน้ำ ทำให้น้ำเซาะตลิ่งพังลง ไม่สามารถตั้งวัดอยู่ได้ สมัยกรุงธนบุรี นางแพ ไม่ทราบนามสกุล ได้ย้ายวัดมาสร้างใหม่ ใช้ชื่อวัดว่า วัดบางสีคต และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดวิสุทธาราม" ในปี พ.ศ. 2410 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2480 มีพระครูใบฎีกาสุเทพ วรเทโว เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน
ปูชนียวัตถุของวัดได้แก่ พระพุทธรูปในอุโบสถและพระพุทธรูปโสธรจำลองมาจากวัดโสธรวรารามวรวิหาร ประดิษฐานอยู่ที่วิหาร ต่อมาได้สร้างพระสีวลีขึ้น โดยมีความสูง 1.99 เมตร และได้รับความเมตตาจากหลวงปู่ทิม อตฺตสนฺโต วัดพระขาว จังหวัดพระนครศรีอยุธยา อธิษฐานจิตพุทธาภิเษก วัดจึงได้นำพระสีวลีมาประดิษฐานหน้าวัดเพื่อให้สาธุชนได้สักการะบูชา กระทั่งเมื่อปี พ.ศ. 2550 พระครูใบฎีกาสุเทพ วรเทโว ได้ดำเนินการสร้างพระสีวลีองค์ใหม่ที่ใหญ่กว่าเดิมขึ้นมาโดยมีความสูง 9 ศอก องค์พระทองเหลืองทั้งองค์ แทนองค์เดิมที่มีสภาพชำรุดทรุดโทรม
==อ้างอิง==
วิสุทธาราม
วิสุทธาราม
วัดสว่างอารมณ์ (จังหวัดสมุทรปราการ)

วัดสว่างอารมณ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 บ้านคลองด่านปากอ่าว ตำบลคลองด่าน อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ
ประชาชนมักเรียกวัดสว่างอารมณ์ว่า วัดล่าง และ วัดบ้านล่าง เพราะตั้งอยู่บริเวณป่าชายเลนตรงสุดปากอ่าว สร้างสมัยพระครูพิพัฒนิโรธกิจ (ปาน) พระเกจิอาจารย์ชื่อดังจากวัดบางเหี้ยนอก (วัดมงคลโคธาวาสในปัจจุบัน) ได้มาปักกลดเป็นประจำ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาประกาศตั้งวัดเมื่อ 25 มกราคม พ.ศ. 2452 วัดมีสภาพทรุดโทรมระยะหนึ่ง จนได้ซ่อมสร้างขึ้นใหม่ทั้งหมดเมื่อ พ.ศ. 2500 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2509
อุโบสถหลังที่หลวงพ่อปานสร้างไว้ถูกปล่อยร้างจากน้ำทะเลหนุนท่วมสูง ต้นแสมและต้นโกงกางปกคลุมแทบมองไม่เห็นตัวโบสถ์ สภาพพื้นล่างเต็มไปด้วยโคลนทะเล ตัวโบสถ์ที่สร้างนั้นพื้นต่ำกว่าปัจจุบันนี้ จวบจนปี พ.ศ. 2552 ทางวัดได้มีการจัดเตรียมงานสมโภชฉลองวาระที่วัดมีอายุครบ 100 ปี ได้ปรับภูมิทัศน์โบสถ์หลวงพ่อปาน ขุดลอกโคลนเลนและตัดต้นไม้ที่งอกพันดึงโบสถ์ให้ล้มลงเอาออกเสีย แล้วเทปูนหุ้มโคนเสาใช้เหล็กยึดตัวโบสถ์ถึงหลังคาช่อฟ้า และได้สร้างกุฏิจำลองไว้หน้าโบสถ์ ทั้งหล่อรูปเหมือนหลวงพ่อปาน
วัดได้ขุดพบเสือหินแกะโบราณซึ่งมีความเชื่อกันว่าน่าจะเป็นเสือต้นแบบของหลวงพ่อปาน ทางวัดจึงได้นำเสือหินที่พบมาวางบนหลังเสือ (ปูนปั้น) แล้วนำเสือหล่อโลหะที่สูง 100 นิ้ว ยกวางครอบเสือหิน เป็นอนุสาวรีย์เสือหลวงพ่อปานบางเหี้ย
==อ้างอิง==
วัดไทยในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
วัดในอำเภอบางบ่อ
มีดโกน (ปรัชญา)

ในสาขาปรัชญา มีดโกน (razor) เป็นหลักการช่วยให้คัด (โกน) เอาคำอธิบายปรากฏการณ์ที่ไม่น่าจะใช่ออก
ซึ่งอาจรวม
มีดโกนอ็อกคัม - เมื่อมีสมมติฐานที่สามารถอธิบายปรากฏการณ์ได้หลายอย่าง ให้เลือกที่มีข้อสมมุติน้อยสุด ไม่ควรตั้ง/สร้าง/สมมุติอะไรโดยไม่จำเป็น
Grice's razor เป็นหลักเลือกเอาความหมายที่คู่สนทนาบอกเป็นนัยหรือพูดพาดพิงแต่ไม่ได้กล่าวตรงๆ แทนที่จะเอาความหมายจากบทโดยตรง
ใบมีดของฮานลอน - ไม่ควรระบุว่าเป็นการมุ่งร้ายถ้าสามารถอธิบายได้ว่าเป็นความเขลา
Hume's razor - "ถ้าเหตุที่ยกเพื่อมุ่งอธิบายผลไม่พอก่อผล เราก็จะต้องปฏิเสธเหตุนั้น หรือเติมอะไรบางอย่างที่จะก่อผลนั้นได้อย่างสมสัดส่วน"
Hitchens's razor - "สิ่งที่อ้างโดยไร้หลักฐานก็สามารถทิ้งไปได้โดยไร้หลักฐาน"
Alder's razor หรือ Newton's flaming laser sword - ถ้าประเด็นไม่สามารถยุติได้โดยทำการทดลองหรือสังเกตการณ์ ก็ไม่มีค่าพอที่จะเอามาโต้แย้งกัน
Popper's falsifiability principle - ทฤษฎีจะเป็นวิทยาศาสตร์ได้ก็ต่อเมื่อพิสูจน์ว่าเป็นเท็จได้
== เชิงอรรถและอ้างอิง ==
มีดโกน (ปรัชญา)
อาร์กิวเมนต์
การอ้างเหตุผล
เทคนิกวาทศิลป์
Razor (philosophy)

redirect มีดโกน (ปรัชญา)
รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย 3

รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย 3 （อักษรจีนตัวเต็ม：南京地鐵三號線、อักษรจีนตัวย่อ：南京地铁三号线、ภาษาอังกฤษ：Nanjing Metro Line 3）เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครหนานจิง เปิดให้บริการครั้งแรกวันที่ 1เมษายน พ.ศ. 2558 มีระยะทาง 44.9 กิโลเมตร จำนวน 29 สถานี
== รายชื่อสถานี ==
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Nanjing Metro Line 3 033034.jpg|รถไฟฟ้า
ไฟล์:Electronic signage in train of Nanjing Metro Line 3.jpg|ภายในรถ
ไฟล์:201704 L3 Jimingsi Station.jpg|จีหมิงซื่อ(雞鳴寺站)
ไฟล์:南京地铁3号线大行宫站金陵十二钗.jpg|ต้าซิงก๋ง(大行宮站)
ไฟล์:Wudingmen station.jpg|อู่ติงเหมิน(武定門站)
ไฟล์:Jimingsi Station Nanjing.jpg|จีหมิงซื่อ(雞鳴寺站)
== อ้างอิง ==
รถไฟใต้ดินหนานจิง
สมุดข่อย

สมุดข่อย หรือ สมุดไทย เป็นสมุดเอกสารตัวเขียนแบบพับที่เคยนิยมใช้ในวัฒนธรรมพุทธ ได้แก่ ประเทศไทย, ประเทศกัมพูชา, ประเทศลาว, ประเทศพม่า และประเทศศรีลังกา เทคนิคในการผลิตน่าจะมาจากราชอาณาจักรซีลอนโบราณ (ปัจจุบันคือประเทศศรีลังกา) ส่วนใหญ่ทำมาจากข่อย โดยไม่เย็บเล่มเหมือนหนังสือตะวันตก แต่จะพับรวมกันแบบรอยพับ สมุดข่อยอาจทำมาจากกระดาษสีดำ (สมุดไทยดำ) หรือกระดาษขาว (สมุดไทยขาว) การใช้สมุดข่อยในประเทศไทยสามารถสืบไปได้ถึงสมัยสุโขทัย ส่วนใหญ่มักใช้เขียนตำราทางโลก เช่น พระราชพงศาวดาร เอกสารทางกฎหมาย และงานวรรณกรรม ในขณะที่เอกสารตัวเขียนใบลานมักใช้กับตำราทางศาสนา นอกจากนี้ สมุดนี้มีชื่อเรียกหลายแบบ เช่น ปะระไบ ในภาษาพม่า, สะหมุดข่อย ในภาษาลาว, พับสา ในภาษาไทยถิ่นเหนือและลาว และ ไกรง์ ในภาษาเขมร
==ไทย==
การใช้ สมุดข่อย ในประเทศไทยสามารถสืบได้ถึงสมัยอาณาจักรอยุธยา โดยใช้ในเอกสารฆราวาสเช่นพระราชพงศาวดาร, เอกสารทางกฎหมาย และผลงานวรรณกรรม เช่นเดียวกันกับคัมภีร์ศาสนาพุทธ ถึงแม้ว่าเอกสารทางศาสนาโดยทั่วไปจะใช้เอกสารตัวเขียนใบลานมากกว่า
==พม่า==
กระดาษที่ทำจากใบไผ่และใบลาน ปะระไบ เคยเป็นสื่อหลักในการเขียนและการวาดรูปในของพม่าสมัยใหม่ตอนต้น
มีปะระไบอยู่สองประเภท: ในอดีต ปะระไบดำ (ပုရပိုက်နက်) เคยใช้ในการเขียน ในขณะที่ ปะระไบขาว (ပုရပိုက်ဖြူ) เคยใช้ในการวาดรูป นอกจากนี้ ปะระไบดำมักใช้กับผลงานที่มีความสำคัญทางวิทยาศาสตร์และทางเทคนิค เช่น แพทยศาสตร์, คณิตศาสตร์, ดาราศาสตร์, โหราศาสตร์, ประวัติศาสตร์, สังคมและเศรษฐศาสตร์วิเคราะห์, ดนตรี, ลำนำประวัติศาสตร์, นิยาย, กวีนิพนธ์ เป็นต้น ส่วน ปะระไบขาว มักมีภาพสีของกิจกรรม, เรื่องราว, ประเพณีและมารยาททางสังคม, บ้าน, เครื่องแต่งกาย, ทรงผม, เครื่องประดับ เป็นต้น ของกษัตริย์และข้าราชสำนัก พงศาวดารพม่าส่วนใหญ่ได้รับการบันทึกลงไปในปะระไบ

== กัมพูชา ==
กระดาษที่ทำสมุดเขมร มีชื่อว่า ไกรง์ (kraing) ที่ทำมาจากเปลือกไม้ของต้นหม่อน เก็บไว้ในเจดีย์ทั่วประเทศ ในช่วงสงครามกลางเมืองกัมพูชาและต่อมาในสมัยของเขมรแดงในคริสต์ทศวรรษ 1960 ถึง 1970 เจดีย์กัมพูชารวมถึงห้องสมุดมากถึงร้อยละ 80 ถูกเผาทำลาย ในประเทศกัมพูชา มี ไกรง์ ตั้งแต่สมัยจักรวรรดิเขมรจำนวนน้อยมากที่ยังคงอยู่
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
===บรรณานุกรม===
.
ประเภทหนังสือ
วัฒนธรรมไทย
วรรณกรรมไทย
มัวะห์กัมและมุตะชาบิฮ์

มัวะห์กัม และ มุตะชาบิฮ์ (محکم و متشابه) เป็นคำศัพท์ภาษาอาหรับที่ใช้ในอัลกุรอาน โดย มัวะห์กัม หมายถึง "ชัดเจน" และ มุตะชาบิฮ์ คือ "เป็นนัย"
== โองการอัลกุรอาน ==
:"พระองค์คือผู้ทรงประทานคัมภีร์ลงมาแก่เจ้า โดยที่ส่วนหนึ่งจากคัมภีร์นั้นมีบรรดาโองการที่มีข้อความรัดกุมชัดเจน (มัวะห์กัม) ซึ่งโองการเหล่านั้น คือรากฐานของคัมภีร์ และมีโองการอื่นๆ อีกที่มีข้อความเป็นนัย (มุตะชาบิฮ์) ส่วนบรรดาผู้ที่ในหัวใจของพวกเขามีการเอนเอียงออกจากความจริงนั้น เขาจะติดตามโองการที่มีข้อความเป็นนัยจากคัมภีร์ ทั้งนี้ เพื่อแสวงหาความวุ่นวาย และเพื่อแสวงหาการตีความในโองการนั้น แลไม่มีใครรู้ในการตีความโองการนั้นได้นอกจากอัลลอฮฺ และบรรดาผู้ที่มั่นคงในความรู้เท่านั้น โดยที่พวกเขาจะกล่าวว่า พวกเราศรัทธาต่อโองการนั้น ทั้งหมดนั้นมาจากที่ที่พระผู้เป็นเจ้าของเราทั้งสิ้น และไม่มีใครที่จะรับคำตักเตือนนอกจากบรรดาผู้ที่มีสติปัญญาเท่านั้น"
==อ้างอิง==
คำและประโยคภาษาอาหรับ
นีโอ (เดอะเมทริกซ์)

นีโอ (Neo; เกิดในชื่อ โทมัส เอ. แอนเดอร์สัน (Thomas A. Anderson) หรือที่รู้จักกันในนาม The One, คำที่เกิดจากการสลับคำของ Neo) เป็นตัวละครและตัวเอกของแฟรนไชส์เมทริกซ์ เขาได้รับบทโดยคีอานู รีฟส์ ซึ่งเป็นอาชญากรไซเบอร์และโปรแกรมเมอร์คอมพิวเตอร์ใน The Matrix Trilogy รวมถึงมีผลงานแสดงในภาพยนตร์สั้นของเด็กเรื่อง The Animatrix  Andrew Bowen ให้เสียงของนีโอใน  Path of Neo ในปี ค.ศ. 2008 นีโอได้รับเลือกจากเอ็มไพร์ให้เป็นตัวละครภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลลำดับที่ 68  นีโอยังเป็นแอนนาแกรมของ "one" ซึ่งเป็นการอ้างอิงถึงชะตากรรมของเขาในฐานะ The One ซึ่งเป็นผู้ที่จะนำสันติสุขมาให้  มีการอ้างว่าไนต์คลับแห่งหนึ่งในชิคาโกสร้างแรงบันดาลใจให้กับชื่อของตัวละคร  นีโอถือได้ว่าเป็นซูเปอร์ฮีโร่ 
== อ้างอิง ==
เดอะ เมทริกซ์
ตัวละครที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ในภาพยนตร์
ตัวละครที่เป็นไซบอร์ก
ตัวละครที่เป็นวิศวกรซอฟต์แวร์
ตัวละครที่เป็นแฮกเกอร์
ตัวละครที่เป็นนักกังฟูเส้าหลิน
ตัวละครที่เป็นนักเจี๋ยฉวนเต้า
ตัวละครที่เป็นนักหย่งชุน
ตัวละครที่ตาบอด
ตัวละครที่ถูกทำให้เสียโฉม
ตัวละครที่เป็นนักล่าเครื่องจักร
ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีพลังเหนือมนุษย์
แบล็กอายด์พิลซึง

แบล็กอายด์พิลซึง (Black Eyed Pilseung; ) หรือรู้จักในชื่อ แบล็กอายด์วิกทรี เป็นโปรดิวเซอร์และนักแต่งเพลง ประกอบด้วยสมาชิก 2 คน คือ ลาโด (ซง จู-ย็อง) และ ชเว คยู-ซึง พวกเขาได้แต่งเพลงฮิตหลายเพลงให้กับกลุ่มวงดนตรีทั้งเกิร์ลกรุปและบอยแบนด์ เช่น ซิสตาร์, มิสเอ, ทีนท็อป, ทไวซ์, เอพิงก์ เป็นต้น และในปี ค.ศ. 2017 แบล็กอายด์พิลซึงร่วมมือกับบริษัทซีเจ อีแอนด์เอ็มก่อตั้งค่ายเพลงไฮอัปเอนเตอร์เทนเมนต์เปิดบริษัทอย่างเป็นทางการในปีค.ศ. 2018 และปีค.ศ. 2020 ทางค่ายได้เปิดตัวเกิร์ลกรุปวงแรกของค่ายในชื่อกลุ่ม สเตย์ซี
== ประวัติ ==
ก่อนหน้านี้ ลาโด และ ชเว คยู-ซึง ได้ร่วมมือกับนักแต่งเพลง ชินซาดง ไทเกอร์ โดยลาโดแต่งเพลงฮิตให้กับกลุ่มดนตรี อาทิ โฟร์มินิต เพลง "วอลลุม อัพ" , เอพิงก์ เพลง "มาย มาย" และ "ฮัช" , ทรับเบิลเมกเกอร์ เพลง "ทรับเบิลเมกเกอร์" และ "นาว" ในขณะที่ ชเว คยู-ซึง แต่งเพลงฮิตให้กับกลุ่มดนตรี อาทิ ที-อารา เพลง "โลรี-โพรี" , คิม ฮย็อน-อา เพลง "บับเบิล ป็อป" , บีสต์ เพลง "ฟิกชัน"
=== สมาชิก ===
ซง จู-ย็อง (Song Joo-young; ) หรือรู้จักในชื่อ ลาโด (Rado; ) เกิดเมื่อวันที่  ที่จังหวัดช็อลลา ประเทศเกาหลีใต้ ก่อนที่ลาโดจะมาเป็นโปรดิวเซอร์และนักแต่งเพลงเขาได้เป็นสมาชิกของกลุ่มบอยแบนด์ Someday (썸데이) ในปีค.ศ. 2009 นอกจากนี้ลาโดยังเป็นที่รู้จักจากการร่วมงานกับแร็ปเปอร์อย่าง ดอกกี ในเอ็กซ์เทนเดด เพลย์ 2010 "อิทซ์ วี" และเพลง "เกิร์ล เกิร์ล" (ร่วมกับ เดอะไควเอ็ทท์ จาก Thunderground Mixtape Vol.2) และ "เบบี้ เลทซ์ โก" (ร่วมกับ เดอะไควเอ็ทท์ และ บี-ฟรี จาก Rapsolute Mixtape Vol.1) ในปีค.ศ. 2011 "เบรค บีทซ์" (ร่วมกับ ดับเบิล เค จาก Flow 2 Flow) "แดทซ์ มี" (จาก Hustle Real Hard ) และ "คัม โคลเซอร์ / โฟลว์2ไนท์" (ร่วมกับ เดอะไควเอ็ทท์ จาก Hustle Real Hard) และเพลงปีค.ศ. 2012 "เลิฟ & ไลฟ์" (จาก Love & Life, The Album)
ชเว คยู-ซึง (Choi Kyu-sung; ) เกิดเมื่อวันที่  ที่โซล ประเทศเกาหลีใต้
== ผลงานการแต่งเพลง ==
=== ค.ศ. 2014 ===
=== ค.ศ. 2015 ===
=== ค.ศ. 2016 ===
=== ค.ศ. 2017 ===
=== ค.ศ. 2018 ===
=== ค.ศ. 2019 ===
=== ค.ศ. 2020 ===
== รางวัล ==
=== Gaon Chart K-Pop Awards ===
|-
| 2015
| rowspan="3"| Black Eyed Pilseung
| rowspan="3"| Composer of the Year
| 
|-
| 2016
| 
|-
|2019
| 
=== Mnet Asian Music Awards ===
|-
| 2016
| Black Eyed Pilseung
| Best Producer of the Year
| 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โปรดิวเซอร์เพลงชาวเกาหลีใต้
ผู้ชนะมามาอะวอดส์
พระกำพูฉัตร

พระกำพูฉัตร เป็นเทพยดาผู้รักษานพปฎลมหาเศวตฉัตร คอยอภิบาลรักษาพระมหากษัตริย์ และราชบัลลังก์ เชื่อว่าสิงสถิตอยู่ในกำพู ซึ่งเป็นส่วนที่ใช้ร้อยซี่ค้ำฉัตรรวมเป็นกำสู่คันของนพปฎลมหาเศวตฉัตร เดิมไม่มีรูปเคารพ แต่ต้นรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชดำริสร้างรูปเทพยดารับกำพูพระนพปฎลมหาเศวตฉัตรติดไว้ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
== ประวัติ ==
คติการนับถือเทพยดาประจำนพปฎลมหาเศวตฉัตร คอยอภิบาลพระมหากษัตริย์ และราชบัลลังก์ คาดว่าได้รับมาจากคติอินเดีย คือเชื่อว่าฉัตรเป็นของศักดิ์สิทธิ์ ตกทอดมาแต่ศาสนาพระเวทจนถึงศาสนาพุทธสำหรับบูชาศาสนสถานหรือศาสนวัตถุ หรืออาจมาจากการนับถือพระศรีหรือพระลักษมี เทพีแห่งความมั่งคั่งและโชคลาภ ซึ่งทรงสถิตอยู่ในเศวตฉัตร ใน อรรถกถาเตมียชาดก กล่าวถึงเทพธิดาประจำเศวตฉัตร ซึ่งเป็นมารดาของพระเตมีย์ในชาติก่อน เป็นผู้นำให้พระเตมีย์แสร้งเป็นง่อย หูหนวก และเป็นใบ้ ในพงศาวดาร มหาวงศ์ ของลังกา ระบุว่า พระเจ้าทุฏฐคามณีอภัยมีพระราชประสงค์จะสร้างเจดีย์เป็นพุทธบูชา แต่ไม่มีโอกาส เพราะบ้านเมืองทุกข์เข็ญจากการถูกชาวทมิฬรุกราน ครั้นเทพธิดาประจำเศวตฉัตรทราบเข้า จึงไปบอกกับเทวดาอื่น ๆ จนไปถึงสักกเทวราช สักกเทวราชจึงให้พระวิศวกรรมเนรมิตอิฐ หิน ทองแดง สำหรับก่อสร้างแก่พระเจ้าทุฏฐคามณีอภัย
เดิมพระกำพูฉัตรไม่มีรูปเคารพใด ๆ จนกระทั่ง พ.ศ. 2396 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงปรับปรุงนพปฎลมหาเศวตฉัตรใหม่ และจากคติการนับถือว่ามีเทวดาสิงสถิตประจำอยู่ในเศวตฉัตร พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงมีพระราชดำริสร้างรูปเทวดารับกำพูลักษณะเป็นเจว็ด มีรูปลักษณ์เป็นเทวดาในท่าเหาะ ทำจากทองคำลงยาราชาวดีประดับอัญมณี พระหัตถ์ข้างหนึ่งถือพระขรรค์ พระหัตถ์อีกข้างยกขึ้นเสมอพระเศียรกำก้านโลหะที่สอดตรึงไว้กับคันฉัตรใต้กำพู ในคราวเดียวกันนั้นทรงสร้างเทพยดาอีกสององค์คือ พระราชบันฦๅธารเชิญพระแสงขรรค์พิธี และพระราชมุทธาธรเชิญหีบพระราชมุทธา
ปัจจุบันรูปพระกำพูฉัตรยังถูกตรึงไว้ใต้นพปฎลมหาเศวตฉัตรในพระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัยองค์หนึ่ง และพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาทองค์หนึ่งตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว องค์หนึ่งตรึงไว้พระที่นั่งจักรีมหาปราสาทในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และอีกองค์หนึ่งเคยตรึงไว้ที่พระราชวังบวรสถานมงคล แต่ปัจจุบันถูกจัดแสดงในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร
== ความเชื่อ ==
ตามธรรมเนียมราชสำนักไทย พระมหากษัตริย์จะต้องหลั่งน้ำขอพรจากเทพยดาประจำเศวตฉัตรตามแบบแผน หากประกอบเรื่องอื้อฉาวในพระบรมมหาราชวังก็จะถือเป็นการล่วงเกินเทวดารักษาเศวตฉัตรด้วย อย่างกรณีที่พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยทรงมีความสัมพันธ์กับสมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินีจนตั้งพระครรภ์ ซึ่งถือเป็นดูถูกเทวดาในวังหลวงทำให้ประสูติการยาก ต้องแก้ไขด้วยการทำน้ำมนต์ที่จุ่มด้วยพระอังคุฐของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชในขันทองให้สมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินีดื่ม จึงประสูติการพระราชบุตรในที่สุด แต่พระราชโอรสพระองค์นั้นมีพระชนม์ชีพเพียงวันเดียวก็สิ้นพระชนม์
นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงพระกำพูฉัตรในนามเทพยบุตรเจ้าซึ่งรักษาเศวตฉัตรในการสบถสาบานของข้าราชการ
== อ้างอิง ==
เทวดาตามความเชื่อของไทย
โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยพะเยา

โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยพะเยา (University of Phayao  Hospital) เป็นโรงพยาบาลในสังกัดคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา ในเขตภาคเหนือ เป็นศูนย์กลางของการศึกษาและค้นคว้าวิจัยทางด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพ และเป็นศูนย์กลางการให้บริการทางการแพทย์และการสาธารณสุขประจำภูมิภาคล้านนาตะวันออก
== ประวัติ==
ศูนย์การแพทย์และโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยพะเยา เดิมเป็นศูนย์การแพทย์ ในสังกัดคณะแพทยศาสตร์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2557 มหาวิทยาลัยพะเยาได้มีโครงการก่อสร้างศูนย์การแพทย์และโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยพะเยา บนพื้นที่หน้ามหาวิทยาลัยพะเยา โดยได้รับงบประมาณก่อสร้างจำนวน 1,200 ล้านบาท และในวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2557 เวลา 14.21 น. สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เสด็จพระราชดำเนินทรงวางศิลาฤกษ์อาคารศูนย์การแพทย์ มหาวิทยาลัยพะเยา ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อใช้ในการจัดการเรียนการสอนและการฝึกปฏิบัติงานวิชาชีพของนิสิตหลักสูตรสาขาวิชาทางด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพ รวมทั้งเป็นศูนย์บริการด้านสุขภาพและการรักษาพยาบาลบุคลากร นิสิตและประชาชนจังหวัดพะเยา ตลอดจนพื้นที่ใกล้เคียง ครอบคลุมจังหวัดแพร่ น่าน เชียงรายและลำปาง ประกอบด้วย โรงพยาบาลขนาด 200 เตียง, โรงพยาบาลทันตกรรม, อาคารเรียน, อาคารที่พักแพทย์และหอพักนิสิต และแล้วเสร็จในปี 2560
ต่อมาในคราวประชุมสภามหาวิทยาลัยพะเยา ครั้งที่ 3/2558 เมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2558 ได้มีการอนุมัติให้ดำเนินการจัดตั้งศูนย์การแพทย์และโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยพะเยาขึ้น เป็นส่วนงานอื่นของมหาวิทยาลัยและประกาศลงในราชกิจานุเบกษา เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 มีผลบังคับใช้ในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2558 เป็นต้นไป และในวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2561 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้ทรงพระกรุนาโปรดเกล้าฯ เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดอาคารศูนย์การแพทย์และโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยพะเยา
ต่อมา มติสภามหาวิทยาลัยพะเยา ในคราวประชุมครั้งที่ ๗/๒๕๖๓ เมื่อวันที่ ๓๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๖๓ จึงออกประกาศไว้ดังนี้ ให้รวมยุบศูนย์การแพทย์และโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยพะเยากับคณะแพทยศาสตร์ โดยให้ศูนย์การแพทย์และโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยพะเยา เป็นหน่วยงานที่อยู่ภายใต้คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา และเปลี่ยนชื่อเป็น "โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยพะเยา" 
==หน่วยงานภายใน==
สำนักงานผู้อำนวยการ
สำนักงานสนับสนุนการบริการทางการแพทย์
สำนักงานสารสนเทศและระบบปฏิบัติการ
ฝ่ายการแพทย์แผนตะวันออก
ฝ่ายการแพทย์
ฝ่ายการพยาบาล
ฝ่ายการบริการเภสัชกรรม
ฝ่ายสหเวชกรรม
โรงพยาบาลทันตกรรม
สถาบันวิจัยและพัฒนาทางการแพทย์
พิพิธภัณฑ์ทางการแพทย์
ศูนย์ส่งเสริมสุขภาพและฟื้นฟูผู้สูงอายุ (เชียงราย)
== ทำเนียบผู้อำนวยการ ==
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
มหาวิทยาลัยพะเยา
รายชื่อคณะและวิทยาลัยแพทยศาสตร์ในประเทศไทย
การแพทย์แผนไทย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา
หน่วยงานในมหาวิทยาลัยพะเยา
มหาวิทยาลัยพะเยา
โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยในประเทศไทย
สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองพะเยา
สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2556
ชวาลาจี

ชวาลาจี (หิมาจัล: जवाला जी, ਜਵਾਲਾ ਜੀ, ज्वाला जी, : ) หรือ ชวาลา เป็นเทวีในศาสนาฮินดู การแสดงออกในรูปกายภาพ (physical manifestation) ของชวาลาจีจะแสดงออกในรูปของกลุ่มเปลวเพลิงที่เผาไหม้นิรันดร์ คำว่า ชวาลา แปลว่า เปลวเพลิง ในภาษาสันสกฤต (ตรงกับภาษาโปรโต-อินโด-ยูโรเปียน guelh, อังกฤษ: glow, ลิธัวเนีย: zvilti) ส่วน จี เป็นคำลงท้ายเพื่อสรรเสริญยกย่อง ใช้ทั่วไปในแถบอนุทวีปอินเดีย
==ศาสนสถาน==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Jwalaji/Jawalaji Website jawalajitemple.com
How to reach, about the region and more information about plan a yatran Nine Holy Flames at the Maa Jwalaji Temple [http://jawalaji.in/holy-flames/
Temples in Jwalaji/Jawalaji [https://jawalajitemple.com/nearby-temples/
Jwalaji/Jawalaji Temple contact about Jwalaji [https://templeknowledge.com/about-jawala-ji-temple-kangra/
โบสถ์ศักติ
เทพีฮินดู
ไฟในวัฒนธรรม
เทวีในศาสนาฮินดู