pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
Thambematidae

Thambematidae เป็นสกุลของไอโซพอดที่อยู่ในวงศ์ Isopoda
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
Microthambema Birstein, 1961
Thambema Stebbing, 1912
== อ้างอิง ==
ไอโซพอด
วัดแสนภุมราวาส

วัดแสนภุมราวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเมืองใหม่ อำเภอราชสาส์น จังหวัดฉะเชิงเทรา อาณาเขตทิศเหนือและทิศตะวันตก จรดคลองกกสับ ทิศใต้จรดหนองลาดควาย ทิศตะวันออกจรดคลองชลประทาน เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือ พระครูสุทธิยติคุณ
วัดแสนภุมราวาส หรือ วัดกกสับนอก เริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2460 โดยหลวงพ่อทองภุมมปญโญ ร่วมกับนายแสน ใหม่ผึ้งและประชาชนในท้องถิ่น โดยนายแสน ใหม่ผึ้ง เป็นผู้บริจาคที่ดินให้จำนวน 25 ไร่ 3 งาน 96 ตารางวา เมื่อสร้างวัดเสร็จแล้วจึงสร้างอุโบสถ ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2465 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2482 ชื่อวัดแสนภุมราวาสมาตั้งชื่อตามผู้บริจาคที่ดินคือนายแสน ใหม่ผึ้งกับฉายาหลวงพ่อทอง คือ ภุมมปญโญ อย่างไรก็ตามแต่เดิมชาวบ้านเรียกวัดนี้ว่า วัดหนองคันบวย เพราะที่ตั้งวัดอยู่ติดกับหนองน้ำที่มีรูปร่างคล้ายกระบวยตักน้ำ ต่อมาหนองน้ำนี้เรียกว่า หนองลาดควาย วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2547
อาคารเสนาสนะภายในวัดได้แก่ วิหารหลวงพ่อทอง ภายในประดิษฐานรูปหล่อหลวงพ่อทอง (เจ้าอาวาสรูปแรก) และหลวงปู่เจิม
==อ้างอิง==
แสนภุมราวาส
นอว์ซอรี

นอว์ซอรี (Nausori, ) เป็นเมืองในประเทศฟีจี ตั้งอยู่ห่างจากซูวา เมืองหลวงของประเทศ 19 กิโลเมตร มีประชากรตามสำมะโน ค.ศ. 2017 ที่ 57,866 คน จึงทำให้เทศบาลมีประชากรมากเป็นอันดับที่ 4 ของประเทศ
สะพานเรวาซึ่งมีความยาว  และสร้างข้ามแม่น้ำเรวา เชื่อมต่อนอว์ซอรีเข้ากับซูวา โดยเปิดใช้งานใน ค.ศ. 2006 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Fiji Government page for Nausori
Nausori Town Council (official website) 
เมืองในประเทศฟีจี
จังหวัดไตเลวู
อาร์กไนต์

อาร์กไนต์  เป็นเกมมือถือเล่นตามบทบาทแนวยุทธวิธี/ป้องกันหอคอยที่เล่นฟรี พัฒนาโดย Hypergryph ผู้พัฒนาเกมของประเทศจีน ปล่อยเล่นในจีนในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 และประเทศอื่น ๆ ในวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2563 และในไต้หวันในวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2563 มีให้บริการในระบบปฏิการแอนดรอยด์และไอโอเอส และมีกลไกเกมกาชา
เกมภาคแยก อาร์กไนต์: เอนด์ฟีลด์   ประกาศปล่อยทางพีซีและมือถือในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2565 ซีรีส์อนิเมะดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอโยสตาร์พิกเชอส์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการภาษาอังกฤษ
เว็บไซต์ซาวด์แทร็ก
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2562
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
เกมสำหรับแอนดรอยด์
เกมสำหรับไอโอเอส
เกมกาชา
วิดีโอเกมโรกไลก์
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศจีน
หน้าร้อนที่ฮิคารุจากไป

หน้าร้อนที่ฮิคารุจากไป  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยโมกูโมกูเร็ง เผยแพร่ในเว็บไซต์ยังเอชอัพของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2564 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 2 ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์
โมกูโมกูเร็งเริ่มได้ความคิดเกี่ยวกับซีรีส์เรื่องนี้ระหว่างทบทวนหนังสือเพื่อเตรียมสอบ ภายหลังเริ่มโพสต์ภาพวาดบนทวิตเตอร์ ทำให้กองบรรณาธิการของยังเอชอัพติดต่อโมกูโมกูเร็งให้เผยแพร่มังงะผ่านเว็บไซต์ของยังเอชอัพ หลังวางจำหน่ายหนังสือมังงะเล่มแรก ซีรีส์ก็ประสบความสำเร็จทั้งในด้านรายได้และคำวิจารณ์ หนังสือมังงะเล่มแรกขายได้ 200,000 เล่มภายในสามเดือน แลได้รับคำวิจารณ์ชื่นชมทั้งในด้านเนื้อเรื่อง งานภาพ และตัวละคร
== ตัวละคร ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ที่ฟีนิกซ์
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2564
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเขย่าขวัญ
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเสี้ยวชีวิต
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
ฟีนิกซ์ (สำนักพิมพ์)
โอเกงาวะ

โอเกงาวะ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น  โอเกงาวะมีประชากรประมาณ 75,218 คน 33,119 หลังคาเรือน และมีความหนาแน่นของประชากร 3,000 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 
== ภูมิศาสตร์ ==
โอเกงาวะตั้งอยู่ทางตอนกลางเยื้องไปทางตะวันออกของจังหวัดไซตามะ พื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองอยู่บนที่ราบสูงโอมิยะ จุดสูงสุดสูงอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือที่ความสูง 25 เมตรจากระดับน้ำทะเล โอเกงาวะมีแม่น้ำอารากาวะไหลผ่าน และมีแม่น้ำโมโตอาระไหลผ่านทางด้านตะวันออกของเมือง ซึ่งเป็นเส้นแบ่งอาณาเขตกับนครคูกิ
=== อาณาเขตติดต่อ ===
จังหวัดไซตามะ
* ทิศเหนือ: นครคิตาโมโตะ, นครโคโนซุ, นครคูกิ, นครฮาซูดะ
* ทิศตะวันออก: เมืองอินะ
* ทิศใต้: นครอาเงโอะ
* ทิศตะวันตก: เมืองคาวาจิมะ
=== ภูมิอากาศ ===
โอเกงาวะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (เคิพเพิน Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่เย็นสบายโดยมีหิมะตกเล็กน้อยไปจนถึงไม่มีเลย อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในโอเกงาวะอยู่ที่ 14.7&nbsp;°C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 1,367&nbsp;มิลลิเมตร โดยมีเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.7&nbsp;°C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 3.7&nbsp;°C
== สถิติประชากร ==
ตามข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของโอเกงาวะได้เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในศตวรรษที่ผ่านมา
== ประวัติ ==
ในยุคเอโดะ โอเกงาวะชูกุเป็นสถานีพักสินค้าแห่งที่หกจากทั้งหมดหกสิบเก้าแห่งของเส้นทางสายนากะเซ็นโด โดยพื้นที่บริเวณนี้ขึ้นชื่อเรื่องการปลูกดอกเบนิฮานะ หรือดอกคำฝอย
วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการจัดตั้งเทศบาลเมืองโอเกงาวะภายในอำเภอคิตะอาดาจิ เมืองโอเกงาวะได้ผนวกรวมหมู่บ้านคาโนะเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1955 ตามด้วยหมู่บ้านคาวาตายะเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1955 และได้ยกฐานะเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970
== การเมืองการปกครอง ==
โอเกงาวะมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภานครที่เป็นสภาเดี่ยว มีสมาชิกจำนวน 19 คน  ในการเมืองระดับจังหวัด โอเกงาวะเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดไซตามะจำนวน 1 ที่นั่ง ในการเมืองระดับชาติ โอเกงาวะเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งไซตามะ เขต 6 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรญี่ปุ่น
== เศรษฐกิจ ==
โอเกงาวะถือว่าเป็นศูนย์กลางการปลูกดอกเบนิฮานะหรือดอกคำฝอยมาตั้งแต่สมัยโบราณ ในปัจจุบันโอเกงาวะมีเศรษฐกิจแบบผสมผสาน ประชากรส่วนใหญ่เดินทางไปทำงานในโตเกียวและนครไซตามะ
== การศึกษา ==
โรงเรียนที่สังกัดเทศบาลนครโอเกงาวะ เป็นโรงเรียนประถม 7 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 4 แห่ง ส่วนโรงเรียนที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดไซตามะ เป็นโรงเรียนมัธยมปลาย 2 แห่ง
== การขนส่ง ==
=== รถไฟ ===
20px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก: สายทากาซากิ
* สถานี: 
=== ทางหลวง ===
ทางแยกต่างระดับโอเกงาวะ-คิตะ, ทางแยกต่างระดับโอเกงาวะ-คาโนะ
== สิ่งที่น่าสนใจในท้องถิ่น ==

โอเกงาวะชูกุ
สนามบินฮนดะ
กลุ่มสุสานฝังศพโบราณคาวาตายะ
เทศกาลกิองโอเกงาวะ
== บุคคลที่มีชื่อเสียง ==
- นักแสดง
- นักชีวเคมีการเกษตร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ 
นครในจังหวัดไซตามะ
โอเกงาวะ
กาแฟไข่

กาแฟไข่ (Cà phê trứng) เป็นเครื่องดื่มเวียดนามที่ทำจากไข่แดง น้ำตาล นมข้น และกาแฟโรบัสตา เครื่องดื่มนี้ทำโดยการตีไข่แดงกับน้ำตาลและนมข้น จากนั้นสกัดกาแฟลงไปครึ่งแก้ว ตามด้วย "ครีมไข่" (ไข่แดงที่อุ่นและตีให้เข้ากัน⁠) ในปริมาณใกล้เคียงกัน
เครื่องดื่มนี้มีให้บริการในร้านกาแฟทั่วเวียดนาม มีต้นกำเนิดในกรุงฮานอย   The Giang Café  ( Cà Phê Giảng   ) ในกรุงฮานอยขึ้นชื่อเรื่องการเสิร์ฟเครื่องดื่มซึ่งทำจากไข่แดงของไข่ไก่ ผงกาแฟ นมข้น และชีสเป็นทางเลือก บางครั้งจะเสิร์ฟโดยวางถ้วยกาแฟในชามน้ำร้อนหรือวางไว้เหนือเทียนเล่มเล็กเพื่อรักษาอุณหภูมิ บุตรชายของ Nguyen Giang ผู้ก่อตั้งร้านกาแฟกล่าวอ้างว่าพ่อของเขาพัฒนาสูตรเครื่องดื่มในช่วงที่เวียดนามขาดแคลนนมในปลายทศวรรษ 1940 โดยแทนที่นมด้วยไข่แดง  
== ส่วนผสมและการเตรียม ==
ส่วนผสมในการชงกาแฟ ได้แก่ ไข่ไก่สด น้ำตาล นม และกาแฟ ตีไข่แดงตีกับนมและน้ำตาลแล้วต้ม เทกาแฟร้อนหรือเย็นลงในไข่ที่ตีซึ่งจะทำให้เกิดโฟมที่มีกลิ่นหอม ต้องใช้ช้อนชาตักฟองกินก่อนดื่มกาแฟที่ก้นแก้ว
กาแฟไข่บรรจุอยู่ในถ้วยขนาดเล็ก บริกรใส่ถ้วยกาแฟลงในชามน้ำอุ่นเพื่อรักษาอุณหภูมิให้กาแฟอุ่น หลังจากเทครีมที่ทำจากไข่ลงไปแล้ว กาแฟที่อยู่ด้านล่างของถ้วยจะมีรสชาติเข้มข้นยิ่งขึ้น
== "กาแฟไข่" ที่ไม่ใช่ของเวียดนาม ==
มีสูตรอื่น ๆ ที่แตกต่างกันสำหรับกาแฟที่มีไข่เป็นส่วนผสม
กาแฟสไตล์สแกนดิเนเวียต้มด้วยไข่จากสวีเดน ทำโดยการผสมกากกาแฟกับไข่และเคี่ยวเหมือนกาแฟคาวบอย ไข่จะทำให้กากกาแฟจมลง เหลือกาแฟที่นุ่มนวลไว้
กาแฟไข่บรั่นดีจากศรีลังกา
กาแฟไข่คิวบา
Kopi Talua จากอินโดนีเซีย
== คลังภาพ ==
ไฟล์:Egg Coffee (6923068614).jpg|
ไฟล์:Egg coffee at Café Giang.jpg|
ไฟล์:Vietnamese Egg Coffee (8704422450).jpg|
ไฟล์:Egg coffee in Hanoi.jpg|
== ดูเพิ่ม ==
ประเภทของกาแฟ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Tách cà phê trứng 'huyền thoại' của Hà Nội
Cà phê trứng Hà Nội lên CNN: Điều bí mật trong ly cà phê 70 năm tuổi
กาแฟ
ไข่ (อาหาร)
เครื่องดื่ม
อาหารเวียดนาม
ขนมปังยากิโซบะ

ขนมปังยากิโซบะ หรือ ยากิโซบะปัง  เป็นอาหารญี่ปุ่นยอดนิยม ทำโดยการนำยากิโซบะลงในช่องของขนมปังขาวรูปยาวรีที่ผ่าตามแนวยาวคล้ายขนมปังฮอตดอกแบบอเมริกันที่รู้จักกันในชื่อ คปเปะปัง  อาหารชนิดนี้โดยพื้นฐานแล้วคือแซนด์วิชที่มีไส้เป็นเส้นบะหมี่ข้าวสาลีผัด
การปรากฏของขนมปังยากิโซบะในอนิเมะหลายเรื่องแสดงให้เห็นว่าขนมปังยากิโซบะได้กลายเป็นส่วนสำคัญของวัฒนธรรม "อาหารจิตวิญญาณของญี่ปุ่น" นอกจากนี้ ฉากของคนวัยเยาว์ที่รับประทานขนมปังยากิโซบะในภาพยนตร์ญี่ปุ่น เช่น "ฮานาบาตะ มิไตนะ โคอิ โอะ ชิตะ " [ฉันตกหลุมรักเหมือนช่อดอกไม้] หรือ "ชิตสึเร็ง เมชิ" [ไร้รัก] ยิ่งเป็นเครื่องยืนยันถึงวัฒนธรรมที่แพร่หลายในญี่ปุ่นของขนมปังยากิโซบะ
== ประวัติและความหลากหลาย ==
มีทฤษฎีมากมายเกี่ยวกับที่มาของขนมปังยากิโซบะ ส่วนใหญ่เห็นพ้องกันว่ามีจุดเริ่มต้นในกรุงโตเกียวช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 ในร้านชื่อโนซาวะ-ยะ  ที่เดิมขายขนมปังคปเปะปังและยากิโซบะแยกกัน แต่ต่อมาลูกค้าเสนอให้นำทั้งสองอย่างรวมเข้าด้วยกัน ปัจจุบันขนมปังยากิโซบะมีจำหน่ายอย่างแพร่หลายในร้านสะดวกซื้อและร้านขนมปัง ไม่เพียงแต่ในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น แต่ยังจำหน่ายในต่างประเทศบางแห่ง รวมถึงโรงอาหารในโรงเรียนด้วย
ขนมปังยากิโซบะมีหลายรูปแบบทั้งในแง่ของเครื่องปรุงรส ความหนาและความยาวของเส้นยากิโซบะ ขนมปังยากิโซบะบางรูปแบบมาพร้อมกับขิงแดงดองและมายองเนส รูปแบบอื่น ๆ ส่วนน้อยมีผักชีฝรั่งหรือผักกาดหอม ขนมปังยากิโซบะเป็นอาหารที่โดยทั่วไปราคาไม่แพง เนื่องจากส่วนผสมมักมีราคาถูก
== อ้างอิง ==
ขนมปังญี่ปุ่น
อาหารญี่ปุ่น
อาหารจากเส้น
ขนมปังแกงกะหรี่

ขนมปังแกงกะหรี่ หรือ คาเรปัง  เป็นอาหารญี่ปุ่นยอดนิยม ประกอบด้วยแกงกะหรี่ญี่ปุ่นที่ถูกห่อด้วยโด จากนั้นคลุมด้วยเกล็ดขนมปังแล้วทอดแบบท่วมน้ำมัน ในบางครั้งก็ใช้วิธีการอบแทนที่การทอด แต่การทอดแบบท่วมน้ำมันเป็นวิธีการปรุงโดยทั่วไป ขนมปังแกงกะหรี่มักพบได้ในร้านขนมปังและร้านสะดวกซื้อ ขนมปังแกงกะหรี่คิดค้นขึ้นในช่วงต้นยุคโชวะ และเป็นหนึ่งในอาหารญี่ปุ่นที่ได้รับอิทธิพลจากตะวันตก (โยโชกุ)
== ในวัฒนธรรมประชานิยม ==
คาเรปังแมน ( ) เป็นหนึ่งในตัวละครซูเปอร์ฮีโรในเรื่องอันปังแมน มีหัวที่ทำจากขนมปังแกงกะหรี่
== ดูเพิ่ม ==
กะหรี่ปั๊บ - ขนมที่ใส่ใส้แกงกะหรี่
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
How to make curry bread
อาหารญี่ปุ่น
ขนมปัง
ขนมปังญี่ปุ่น
ซัมซา

ซัมซา (самса; самса; سامسا; somsa; somsa; самбӯса|sambüsa) คือขนมอบรสเผ็ดของภูมิภาคเอเชียกลาง สอดไส้ด้วยเนื้อสัตว์หรือผัก
ซัมซาพบได้ในประเทศต่าง ๆ ในภูมิภาคเอเชียกลาง ได้แก่ ประเทศคาซัคสถาน ประเทศคีร์กีซสถาน ประเทศทาจิกิสถาน ประเทศเติร์กเมนิสถาน ประเทศอุซเบกิสถาน และเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ของประเทศจีน โดยมากซัมซาจะถูกทำให้สุกด้วยการอบในเตาทันดูร์ซึ่งเตาดังกล่าวทำจากดินเหนียว ต่างจากซาโมซาของภูมิภาคเอเชียใต้ที่ทำให้สุกด้วยการทอด แผ่นแป้งทำจากแป้งโดสำหรับทำขนมปังธรรมดา หรือแป้งโดสำหรับพายชั้น นำมาห่อกับไส้ต่าง ๆ โดยไส้แบบดั้งเดิม คือ เนื้อแกะสับกับหัวหอม แต่เนื้อไก่สับ เนื้อวัวสับ และชีส ก็เป็นที่นิยมมีวางขายอยู่ทั่วไป นอกจากนี้ยังมีไส้มันฝรั่ง และฟักทอง ซึ่งจะมีขายเฉพาะฤดูกาล
ในเอเชียกลาง ซัมซาจะมีจำหน่ายตามคีออสก์ ซึ่งเป็นร้านค้าขนาดย่อมในวัฒนธรรมเปอร์เซียและตุรกี มีทั้งจำหน่ายเฉพาะซัมซา หรือจำหน่ายซัมซาร่วมกับอาหารจานด่วนอื่น ๆ และวางจำหน่ายในตามร้านขายของชำทั่วไป ซึ่งก็รับมาจากแหล่งผลิตเพื่อวางจำหน่ายอีกที
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Samsa or Somsa in Uzbekistan.jpg|การทำซัมซาในประเทศอุซเบกิสถาน
ไฟล์:Sambusa en Tajikistan.jpg|ซัมซาภายในเตาทันดูร์ของประเทศทาจิกิสถาน
ไฟล์:Uyghur samsa.jpg|ซัมซาของชาวอุยกูร์
== อ้างอิง ==
อาหารเอเชียกลาง
อาหารว่าง
อาหารข้างถนน
อาหารยัดไส้
อาหารอบจากโดและแป้งผสมเหลว
วิวาห์พารักในฝันร้าย

วิวาห์พารักในฝันร้าย  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยทาโร โนงิซากะ ตีพิมพ์ในนิตยสารบิกคอมิกซูเพียเรีย นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2562 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์
== การตีพิมพ์ ==
วิวาห์พารักในฝันร้าย แต่งเรื่องและวาดภาพโดยทาโร โนงิซากะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารบิกคอมิกซูเพียเรีย นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่วันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2562 สำนักพิมพ์โชงากูกังรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) เล่มแรกวางจำหน่ายในวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 วิดีโอส่งเสริมการขายสำหรับเล่มที่ 4 มียูกิ โอโนะมาพากย์เสียงเป็นนัตสึเมะ อาราตะ และอาการิ คิโตพากย์เสียงเป็นชินากาวะ ชินจุ โพสต์ในวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 หนังสือมังงะวางจำหน่ายถึงเล่มที่ 8 ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565
มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ประกาศลิขสิทธิ์เผยแพร่เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2564
=== หนังสือมังงะ ===
== การตอบรับ ==
วิวาห์พารักในฝันร้าย ได้รับรางวัล U-NEXT ของ Next Manga Award ปี พ.ศ. 2563 ซีรีส์ได้รับการแนะนำโดยสึบาซะ ยามางูจิ ผู้เขียนซีรีส์มังงะเรื่อง บลูพีเรียด
== ดูเพิ่ม ==
อิริว ทีมดราก้อน คุณหมอหัวใจแกร่ง — อีกหนึ่งซีรีส์มังงะโดยทาโร โนงิซากะ
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2562
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
มังงะของสำนักพิมพ์โชงากูกัง
คุกกี้โคลน

คุกกี้โคลน บ้างเรียก กาแล็ต (galette; ) หรือ บงบงแต (bonbon tè; ) เป็นอาหารสำหรับหญิงตั้งครรภ์ในประเทศเฮติ พบได้ตามสลัมต่าง ๆ ตามหัวเมือง เช่น ซีเตซอแลย์ (Cité Soleil) ดินสำหรับทำคุกกี้โคลนถูกรวบรวมมาจากที่ราบสูงทางตอนกลางของประเทศใกล้กับเมืองแอ็งช์ (Hinche) จากนั้นบรรทุกดินเหล่านี้ไปขายที่ตลาดลาซาลีน (La Saline) โดยมีสุภาพสตรีคอยรับซื้ออยู่ จากนั้นดินดังกล่าวจะถูกแปรรูปเป็นคุกกี้ที่เมืองฟอร์ดีม็องช์ (Fort Dimanche) ซึ่งเป็นเมืองที่เกิดจากการบุกรุกพื้นที่คุกเก่าเพื่อสร้างบ้านเรือนจากวัสดุชั่วคราวอย่างสลัม โดยขั้นแรกจะต้องกรองสิ่งสกปรกออกจากดิน (เช่น ก้อนกรวด หญ้า) ออกไป จากนั้นนำดินโคลนที่ผ่านการกรองดังกล่าว มาปรุงรสด้วยเกลือ เนยขาว หรือไขมัน ก่อนนำไปขึ้นรูปให้มีลักษณะเป็นแผ่นแบน ตากแดดให้แห้ง  คุกกี้ที่เสร็จแล้วจะบรรจุในถังสำหรับใช้วางจำหน่ายตามตลาดหรือร้านตามริมถนน
ชาวเฮติเชื่อว่าคุกกี้โคลนมีแคลเซียม สามารถใช้เป็นยาลดกรด และมีสารอาหาร คุกกี้โคลนจึงกลายเป็นอาหารเสริมสำหรับสตรีมีครรภ์และเด็ก แต่แพทย์ได้ออกมาเตือนว่า อาจก่อให้เกิดฟันผุ ท้องผูก หรืออะไรที่แย่กว่านั้น นอกจากนี้คุกกี้โคลนมีต้นทุนการผลิตที่ถูกมาก คุกกี้หนึ่งร้อยชิ้นจะมีราคา 5 ดอลลาร์สหรัฐ (เฉลี่ยราวชิ้นละ 5 เซ็นต์) เมื่อ พ.ศ. 2551 ก่อนหน้านี้เคยราคา 1.5 ดอลลาร์สหรัฐ เมื่อ พ.ศ. 2550 คุกกี้โคลนถูกมองว่าเป็นหนทางสำหรับป้องกันความอดอยาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงราคาอาหารโลกสูงขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2551
ส่วนรสชาติได้รับคำอธิบายกว่า มีสัมผัสนุ่มเหนียวแน่นทำให้ปากแห้งทันที พร้อมกับกลิ่นโคลนฉุน ๆ ติดอยู่ในปากเป็นเวลาหลายชั่วโมง
== ในประเทศไทย ==
ในประเทศไทยเองก็มีการรับประทานอาหารที่ทำจากดิน เรียกว่า ดินลิ่ม ซึ่งทำจากดินเหนียวสีขาว แต่งรสด้วยกะทิ เกลือ หรือผงชูรส นอกจากนั้ยังมีการรับประทานดินอื่น ๆ อีก เช่น ดินโป่ง เช่น ในกลุ่มชาวอาข่าบนดอยแม่มอญ จังหวัดเชียงราย จะขุดดินโป่งที่ขุดได้มาเติมน้ำแล้วปั้นเป็นก้อน อังไฟในครัวจนแห้งสนิทนำมารับประทาน และบางท้องที่มีการรับประทานดินสอพองก็มี
== อ้างอิง ==
อาหารเฮติ
มีตีเตย์

มีตีเตย์ (mititei, ) หรือ มิช (mici; ; ทั้งสองคำแปลว่า "อันเล็ก ๆ") เป็นอาหารโรมาเนีย ประกอบด้วยเนื้อบดปั้นเป็นก้อนทรงกระบอก ทำมาจากส่วนผสมระหว่างเนื้อวัวและเนื้อแกะกับเครื่องเทศ เช่น กระเทียม, พริกไทยดำ, ไทม์, ผักชี, เทียนสัตตบุษย์, เซเวอรี และบางครั้งก็ใส่ปาปริกา นอกจากนี้ยังใส่น้ำโซเดียมไบคาร์บอเนตหรือน้ำสต๊อกลงไปด้วย มีตีเตย์นี้คล้ายคลึงกันกับเชวาปี ซึ่งพบได้ในแถบบอลข่านและตะวันออกกลาง นิยมเสิร์ฟมีตีเตย์กับเฟรนช์ฟรายส์, มัสตาร์ด และผักดองที่เรียกว่า มูเรอตูร์
มีเรื่องเล่ากันว่ามีตีเตย์ได้รับการคิดค้นขึ้นในปลายศตวรรษที่ 14 โดยมีรากมาจากจักรวรรดิออตโตมัน โดยส่วนผสมบางอย่างได้เลือนหายไปตามกาลเวลา (เช่น เทียนตากบ, ออลสไปซ์) และยังเริ่มมีการนำเนื้อหมูมาใช้ทำด้วย ส่วนโซเดียมไบคาร์บอเนตหรือผงฟูนั้นเพิ่งมาเป็นที่นิยมมากในสูตรอาหารสมัยใหม่ เพื่อเพิ่มรสชาติและผิวสัมผัสของมีตีเตย์
มีตีเตย์เป็นอาหารที่นิยมไปทั่วทั้งโรมาเนีย มีการประมาณไว้ว่าในโรมาเนียบริโภคมีตีเตย์มากถึง 440 ล้านชิ้นต่อปี และเป็นอาหารที่กินกันทั่วไปทั้งในครัวเรือน ภัตตาคาร และผับบาร์ ในการเฉลิมฉลอง วันแรงงานสากล (1 พฤษภาคม) ของทุกปี ชาวโรมาเนียนิยมออกไปปิกนิกและปิ้งบาร์บีคิวกัน มิชมีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องเป็นพิเศษกับการปิ้งย่างเฉลิมฉลองในโอกาสนี้เป็นพิเศษ ในวันแรงงานสากลเมื่อปี 2019 มีรายงานว่ามีการบริโภคมิชไปถึง 30 ล้านชิ้นในวันนั้นวันเดียว
== อ้างอิง ==
อาหารโรมาเนีย
ไส้กรอก
ฟุตบอลทีมชาติมาลายา

ฟุตบอลทีมชาติมาลายา เป็นทีมชาติของสหพันธรัฐมาลายา โดยดำเนินการจนกระทั่ง ค.ศ. 1962 และแทนที่ด้วยฟุตบอลทีมชาติมาเลเซียนับตั้งแต่การแข่งขันเมอร์เดกา 1963
== บันทึกสถิติ ==
=== ฟุตบอลโลก ===
{|class="wikitable" style="text-align: center;"
! colspan="9" |สถิติฟุตบอลโลก
! width="1" rowspan="25" |
! colspan="6" |สถิติการเข้ารอบฟุตบอลโลก
|-
! width="140" |ปี
! width="80" |ผล
! width="80" |อันดับ
! width="20" |
! width="20" |
! width="20" |
! width="20" |
! width="20" |
! width="20" |
! width="20" |
! width="20" |
! width="20" |
! width="20" |
! width="20" |
! width="20" |
|-
| 1930 ถึง  1962
| colspan="8" |ไม่ได้เข้าร่วม
| colspan="6" |ไม่ได้เข้าร่วม
|-
!รวม
!0/0
!—
!–
!–
!–
!–
!–
!–
!–
!–
!–
!–
!–
!–
|}
=== กีฬาโอลิมปิก ===
=== เอเชียนคัพ ===
=== เอเชียนเกมส์ ===
=== ซีเกมส์ ===
==สถิติ==
== อ้างอิง ==
 
มาลายา
มาลายา
สหพันธรัฐมาลายา
โอเวอร์ลอร์ด

โอเวอร์ลอร์ด หรือ โอเวอร์ ลอร์ด จอมมารพิชิตโลก  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยคูงาเนะ มารูยามะ และวาภาพประกอบโดย so-bin เริ่มเผยแพร่ออนไลน์ในปี พ.ศ. 2553 ผ่านหลังสำนักพิมพ์เอ็นเตอร์เบรนได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์เป็นหนังสือไลต์โนเวลตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2555 วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 16 ซีรีส์มังงะดัดแปลง เขียนเรื่องโดยซาโตชิ โอชิโอะและวาดภาพโดยฮูงิง มิยามะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารคอมพ์เอชของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ทั้งไลต์โนเวลและมังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เดกซ์เพรส
ซีรีส์อนิเมะดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอแมดเฮาส์ มีทั้งหมด 4 ฤดูกาล ฤดูกาลละ 13 ตอน ฤดูกาลแรกออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2558 ภาพยนตร์ 2 ภาคที่เป็นการรีแคปเหตุการณ์ในอนิเมะฤดูกาลแรก ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นในเดือนกุมภาพันธ์และมีนาคม พ.ศ. 2560 ตามลำดับ ฤดูกาลที่สองออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงเมษายน พ.ศ. 2561 ฤดูกาลที่สามออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงตุลาคม พ.ศ. 2561 และฤดูกาลที่สี่ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2565 มีการประกาศสร้างภาพยนตร์อนิเมะเรื่องใหม่
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อนิเมะ โอเวอร์ ลอร์ด จอมมารพิชิตโลก ที่ปีลีปีลี
* ฤดูกาลที่ 1
* ฤดูกาลที่ 2
* ฤดูกาลที่ 3
* ฤดูกาลที่ 4
* ภาพยนตร์อนิเมะ โอเวอร์ ลอร์ด จอมมารพิชิตโลก เดอะ มูฟวี่ The Undead King
* ภาพยนตร์อนิเมะ โอเวอร์ ลอร์ด จอมมารพิชิตโลก เดอะ มูฟวี่ The Dark Hero
อนิเมะ  โอเวอร์ ลอร์ด จอมมารพิชิตโลก ที่อ้ายฉีอี้
* ฤดูกาลที่ 1
* ฤดูกาลที่ 2
* ฤดูกาลที่ 2 (พากย์ไทย)
* ฤดูกาลที่ 3
* ฤดูกาลที่ 4
อนิเมะ โอเวอร์ลอร์ด ที่ฟลิกเซอร์
* ฤดูกาลที่ 1
* ฤดูกาลที่ 1 (พากย์ไทย)
อนิเมะ โอเวอร์ ลอร์ด จอมมารพิชิตโลก ที่ดิสนีย์+ ฮอตสตาร์
* ฤดูกาลที่ 1-4
* ภาพยนตร์อนิเมะ โอเวอร์ ลอร์ด จอมมารพิชิตโลก เดอะ มูฟวี่ The Undead King
* ภาพยนตร์อนิเมะ โอเวอร์ ลอร์ด จอมมารพิชิตโลก เดอะ มูฟวี่ The Dark Hero
นิยายญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2555
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2557
อนิเมะทีวีซีรีส์ในปี พ.ศ. 2558
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวต่างโลก
ไลต์โนเวล
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
แมดเฮาส์
อนุสาวรีย์ปราบฮ่อ

อนุสาวรีย์ปราบฮ่อ เป็นอนุสรณ์สถานที่กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม ได้โปรดให้จัดสร้างขึ้นเพื่อบรรจุอัฐิของเหล่าทหารจากกรมกองต่าง ๆ ที่เสียสละชีวิต เพื่อป้องกันประเทศชาติในการปราบกบฎฮ่อในครั้งนั้น ประกอบด้วย  กรมทหารอาสาวิเศษ กรมแปดเหล่า กรมฝรั่งแม่นปืน  กรมทหารมาลา กรมสัสดี กรมเรือต้น กรมทหารมหาดเล็กและกรมการหัวเมือง โดยตั้งอยู่ที่ด้านข้างทางทิศตะวันตก ของสถานีตำรวจภูธรเมืองหนองคาย ในปัจจุบัน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2492 จังหวัดหนองคายได้รับงบประมาณทำการบูรณปฏิสังขรณ์อนุสาวรีย์ปราบฮ่อ โดยได้ย้ายมาก่อสร้างองค์ใหม่ ขึ้นที่บริเวณด้านหน้าศาลากลางจังหวัดหนองคาย (หลังเก่า) มีลักษณะเป็นศิลปะประยุกต์  แบบทรงสี่เหลี่ยม ก่ออิฐถือปูน มีฐานเป็นรูปทรงสี่เหลี่ยม กว้าง 4 เมตร สูง 10.10 เมตร ยอดทรงกรวยเหลี่ยมปลายแหลม และได้คัดลอกข้อความจากอนุสาวรีย์องค์เดิมมาไว้ทั้ง 4 ด้าน โดยในวันที่ 5 มีนาคม ของทุกปี จังหวัดหนองคาย จะประกอบพิธีบวงสรวง ขึ้นเพื่อความเป็นสิริมงคลแก่ชาวจังหวัดหนองคาย และเป็นการระลึกถึงวีรกรรมอันหาญกล้าของบรรพบุรุษ ที่ต่อสู้ปกป้องแผ่นดินให้พ้นจากการรุกรานของพวกฮ่อ
== ประวัติศาตร์ ==
อนุสาวรีย์ปราบฮ่อเป็นอนุสาวรีย์แห่งเดียวเท่านั้นในจังหวัดหนองคาย เป็นอนุสาวรีย์เทิดทูนความดีของผู้ที่ล่วงลับไปแล้วในการปราบฮ่อ ในปี ร.ศ. 105 (พ.ศ. 2429) เสด็จในกรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม รับสั่งให้สร้างอนุสาวรีย์ไว้ที่เมืองหนองคายเพื่อบรรจุอัฐิของผู้ที่เสียชีวิตในการปราบฮ่อ เดิมตั้งอยู่ที่หลังสถานีตำรวจภูธร จังหวัดหนองคาย ต่อมาในปี พ.ศ. 2492 ทางจังหวัดหนองคายได้รับงบประมาณให้เสริมสร้างอนุสาวรีย์ปราบฮ่อให้สง่างามสมกับเป็นอนุสาวรีย์ของผู้ที่ได้เสียสละเพื่อชาติบ้านเมืองให้เป็นศรีสง่าแก่เมืองหนองคายสืบไป จึงย้ายมาสร้างใหม่ที่บริเวณหน้าศาลากลางจังหวัด มีคำจารึกที่อนุสาวรีย์ทั้ง 4 ทิศ ทั้งภาษาไทย จีน ลาวและอังกฤษ ทางจังหวัดได้กำหนดให้มีการจัดงานบวงสรวงและฉลองอนุสาวรีย์เป็นประจำทุกวันที่ 5 มีนาคม ของทุกปี 
== อ้างอิง ==
ป
สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองหนองคาย
ประวัติศาสตร์ของจังหวัดหนองคาย
วัดไตรมารคสถิต

วัดไตรมารคสถิต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกกลอย อำเภอตะกั่วทุ่ง จังหวัดพังงา
วัดไตรมารคสถิตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2288 เดิมชื่อ วัดโคกกลอย ตามชื่อหมู่บ้าน สันนิษฐานว่ามีต้นกลอยอยู่มากในสมัยนั้น มีตำนานเล่าว่าหลวงพ่อวัดน้ำรอบเห็นว่าที่ตั้งวัดอยู่ในที่ลุ่มมีลำคลองล้อมรอบและต้นเขินขึ้นทุกปี ต่อไปน้ำจะท่วมในบริเวณนี้ หลวงพ่อจึงส่งสามเณรซึ่งชาวบ้านเรียกว่าหลวงพ่อเณรไปสร้างวัดใหม่ในที่ดอนห่างออกไปประมาณ 300 เมตร ชื่อว่า "วัดโคกกลอย" มีการปักปั้นเขตโดยเจ้าเมืองตะกั่วทุ่ง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2320 จนเปลี่ยนชื่อเมื่อ พ.ศ. 2480 เป็นชื่อ "วัดไตรมารคสถิต" เพราะตั้งอยู่ตรงสามแยกของถนนไปภูเก็ต พังงา และตะกั่วป่า
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถทรงเตี้ยและกว้าง เรียกว่า "ทรงตัวเมีย" หลังคาลาดต่ำตรงตลอดมาจากบนลงล่าง ไม่มีรอยต่อหรือหยัก หลังคาอุโบสถประดับด้วยกระเบื้องแผ่นเล็กละเอียดสีแดง หน้าจั่วประดับด้วยช่อฟ้าใบระกาติดกระจกสี หน้าบันประดับถ้วยชาม เครื่องสังคโลก และถ้วยเบญจรงค์ชุดนรสิงห์ ภายในอุโบสถประดิษฐานหมู่พระประธาน 3 องค์ เป็นพระพุทธรูปพระปูนปั้น องค์กลางเป็นพระพุทธรูปธรรมดา ส่วนสององค์ซ้ายขวาเป็นพระพุทธรูปทรงเครื่องลักษณะสายพระเนตรมองตรง ในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวพุทธประวัติ นอกจากนั้นยังมีรูปหล่อหลวงพ่อวัดน้ำรอบ เศียรพระพุทธรูปขนาดใหญ่ 2 เศียรจัดตั้งไว้บนพระแท่นด้านหลังพระประธาน
==อ้างอิง==
ไตรมารคสถิต
วัดตรีมิตร

วัดตรีมิตร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสะเตงนอก อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา
วัดตรีมิตรได้รับอนุญาตให้สร้างวัด เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2519 และได้รับประกาศตั้งวัด เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 โดยมีนายสุธี บุญสวัสดิ์ เป็นผู้ดำเนินการขออนุญาตสร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2553 ฝังลูกนิมิตผูกพัทธสีมาเมื่อวันจันทร์ที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
วัดตรีมิตร ได้รับการร่วมบริจาคทุนทรัพย์ซื้อที่ดินโดยนายสุธี บุญสวัสดิ์ จำนวน 3 แปลง มีเนื้อที่ 4 ไร่ 51.6/10 ตารางวา ของนายเอื้อน แก้วสังข์ไชย จำนวน 1 แปลง มีเนื่อที่ 1 ไร่ 1 งาน 29.9/10 ตารางวา ของนายไพรัตน์ พงษ์สุวรรณศิริ จำนวน 1 แปลง มีเนื้อที่ 1 ไร่ 3 งาน 20.4/10 ตารางวา รวมที่ดินของวัดทั้งหมด 8 ไร่ 1 งาน 9/3/10 ตารางวา เป็นจำนวนเงิน 200,000 บาท (สองแสนบาทถ้วน) โดยมีพระพิศิษฐ์วินัยการ (สุระ ภูริปญฺโญฺ)  เป็นผู้อำนวยการสร้าง มีเจ้าอาวาสรูปแรกคือ พระครูวุฒิธรรมาภรณ์ (วุฒิ ธม์มธโช) แต่งตั้งเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 ต่อมาเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 นางแฉล้ม จงศิริกุล ได้ถวายที่ดินให้แก่วัดตรีมิตร 1 แปลง จำนวน 1 ไร่ 98.8/10 ตารางวา มีเนื้อที่ดินติดกับที่ดินของวัดด้านหลัง
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือพระประธานในอุโบสถ หน้าตัก 99 นิ้ว สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราชประทานนามพระประธานว่า "พระพุทธไทยมงคลเฉลิมพระชนมพรรษา" สร้างในวโรกาศที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงเฉลิมพระชนมพรรษา ครบ 6 รอบ 72 พรรษา เมื่อปีพุทธศักราช 2542
==อ้างอิง==
ตรีมิตร
เข้าใจเรื่องอายุรกรรมทางจิตเวชด้วยมังงะ

เข้าใจเรื่องอายุรกรรมทางจิตเวชด้วยมังงะ ) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมมุกตลก  แต่งเรื่องโดยยู ยูกิ และวาดภาพโดยโซ ตีพิมพ์ในนิตยสารยังคิงของสำนักพิมพ์ โชเน็งกาโฮชะตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2553 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์บียอนด์มังงะ ออริจินอลเน็ตแอนิเมชันดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอฟอร์ออล ฉายตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ถึงมิถุนายน พ.ศ. 2558
== ตัวละคร ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ 
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2553
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2558
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรม
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง