pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
Neoatractosomatidae

Neoatractosomatidae เป็นสกุลของกิ้งกือที่อยู่ในวงศ์ Chordeumatida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Brentomeron Verhoeff, 1934
Cyrnosoma Mauriès, 2015
Epirosomella Strasser, 1976
Mesotrimeron Verhoeff, 1912
Microbrachysoma Verhoeff, 1897
Neoatractosoma Silvestri, 1898
Osellasoma Mauriès, 1984
Pseudocraspedosoma Silvestri, 1898
Schizmohetera Mršić, 1987
Trimerophorella Verhoeff, 1902
Trimerophoron Rothenbühler, 1900
== อ้างอิง ==
กิ้งกือ
Golovatchiidae

Golovatchiidae เป็นสกุลของกิ้งกือที่อยู่ในวงศ์ Chordeumatida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Golovatchia Shear, 1992
== อ้างอิง ==
กิ้งกือ
Adritylidae

Adritylidae เป็นสกุลของกิ้งกือที่อยู่ในวงศ์ Chordeumatida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Adrityla Causey, 1961
== อ้างอิง ==
กิ้งกือ
Altajellidae

Altajellidae เป็นสกุลของกิ้งกือที่อยู่ในวงศ์ Chordeumatida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Altajella Gulička, 1972
Elongeuma Golovatch, 1982
== อ้างอิง ==
กิ้งกือ
Haaseidae

Haaseidae เป็นสกุลของกิ้งกือที่อยู่ในวงศ์ Chordeumatida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Deuterohaasea Verhoeff, 1898
Haasea Verhoeff, 1895
Heterohaasea
Hylebainosoma Verhoeff, 1899
Rhopalogona Silvestri, 1898
Romanosoma Ceuca, 1967
Xiphogona Cook & Collins, 1895
Xylophageuma Verhoeff, 1911
== อ้างอิง ==
กิ้งกือ
Diplomaragnidae

Diplomaragnidae เป็นสกุลของกิ้งกือที่อยู่ในวงศ์ Chordeumatida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Altajosoma Gulička, 1972
Ancestreuma Golovatch, 1977
Asiatyla Mikhaljova, 1999
== อ้างอิง ==
กิ้งกือ
Eudigonidae

Eudigonidae เป็นสกุลของกิ้งกือที่อยู่ในวงศ์ Chordeumatida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Ancudia Shear, 1988
Eudigona Silvestri, 1903
== อ้างอิง ==
กิ้งกือ
Heterochordeumatidae

Heterochordeumatidae เป็นสกุลของกิ้งกือที่อยู่ในวงศ์ Chordeumatida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Heterochordeuma Pocock, 1893
Infulathrix Shear, 2000
Pyrgeuma Shear, 2013
Sumatreuma Hoffman, 1963
== อ้างอิง ==
กิ้งกือ
Megalotylidae

Megalotylidae เป็นสกุลของกิ้งกือที่อยู่ในวงศ์ Chordeumatida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Megalotyla Golovatch, 1978
== อ้างอิง ==
กิ้งกือ
Peterjohnsiidae

Peterjohnsiidae เป็นสกุลของกิ้งกือที่อยู่ในวงศ์ Chordeumatida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Peterjohnsia Mauriès, 1987
== อ้างอิง ==
กิ้งกือ
Pygmaeosomatidae

Pygmaeosomatidae เป็นสกุลของกิ้งกือที่อยู่ในวงศ์ Chordeumatida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Betscheuma Mauriès, 1994
Hendersonula Pocock, 1903
Pygmaeosoma Carl, 1941
== อ้างอิง ==
กิ้งกือ
Apterouridae

Apterouridae เป็นสกุลของกิ้งกือที่อยู่ในวงศ์ Chordeumatida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Apterourus Loomis, 1966
== อ้างอิง ==
กิ้งกือ
Buotidae

Buotidae เป็นสกุลของกิ้งกือที่อยู่ในวงศ์ Chordeumatida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Buotus Chamberlin, 1940
== อ้างอิง ==
กิ้งกือ
Chamaesomatidae

Chamaesomatidae เป็นสกุลของกิ้งกือที่อยู่ในวงศ์ Chordeumatida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Asturasoma Mauriès, 1982
Chamaesoma Ribaut & Verhoeff, 1913
Krauseuma Mauriès & Barraqueta, 1985
Marboreuma Mauriès, 1988
Meinerteuma Mauriès, 1982
Speudosoma Ribaut, 1927
Xystrosoma Ribaut, 1927
== อ้างอิง ==
กิ้งกือ
Vandeleumatidae

Vandeleumatidae เป็นสกุลของกิ้งกือที่อยู่ในวงศ์ Chordeumatida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Cyclothyrophorus Pocock, 1908
Guipuzcosoma Vicente & Mauriès, 1980
Hypnosoma Ribaut, 1952
== อ้างอิง ==
กิ้งกือ
Origmatogonidae

Origmatogonidae เป็นสกุลของกิ้งกือที่อยู่ในวงศ์ Chordeumatida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Alavasoma Mauriès & Vicente, 1977
Origmatogona Ribaut, 1913
Vascosoma Mauriès, 1966
== อ้างอิง ==
กิ้งกือ
Isophelliidae

Isophelliidae เป็นสกุลของดอกไม้ทะเลที่อยู่ในวงศ์ Actiniaria.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Isophellia Carlgren, 1900
== อ้างอิง ==
ดอกไม้ทะเล
Galatheanthemidae

Galatheanthemidae เป็นสกุลของดอกไม้ทะเลที่อยู่ในวงศ์ Actiniaria.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Galatheanthemum Carlgren, 1956
== อ้างอิง ==
ดอกไม้ทะเล
Exocoelactiidae

Exocoelactiidae เป็นสกุลของดอกไม้ทะเลที่อยู่ในวงศ์ Actiniaria.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Exocoelactis Carlgren, 1925
== อ้างอิง ==
ดอกไม้ทะเล
Phymanthidae

Phymanthidae เป็นสกุลของดอกไม้ทะเลที่อยู่ในวงศ์ Actiniaria.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Epicystes Ehrenberg, 1834
Heteranthus Klunzinger, 1877
Phymanthus Milne Edwards & Haime, 1851
== อ้างอิง ==
ดอกไม้ทะเล
Oractiidae

Oractiidae เป็นสกุลของดอกไม้ทะเลที่อยู่ในวงศ์ Actiniaria.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Oceanactis Moseley, 1877 (synonym Oractis McMurrich, 1893)
== อ้างอิง ==
ดอกไม้ทะเล
Minyadidae

Minyadidae เป็นสกุลของดอกไม้ทะเลที่อยู่ในวงศ์ Actiniaria.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Actinecta de Blainville, 1830
Echinactis Milne-Edwards & Haime, 1851
Nautactis Milne-Edwards & Haime, 1857
Oceanactis Moseley, 1877
Phlyctaenominyas Andres, 1883
Phyllominyas Andres, 1883
== อ้างอิง ==
ดอกไม้ทะเล
Limnactiniidae

Limnactiniidae เป็นสกุลของดอกไม้ทะเลที่อยู่ในวงศ์ Actiniaria.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Limnactinia Carlgren, 1921
== อ้างอิง ==
ดอกไม้ทะเล
Iosactinidae

Iosactinidae เป็นสกุลของดอกไม้ทะเลที่อยู่ในวงศ์ Actiniaria.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Iosactis Riemann-Zürneck, 1997
== อ้างอิง ==
ดอกไม้ทะเล
Homostichanthidae

Homostichanthidae เป็นสกุลของดอกไม้ทะเลที่อยู่ในวงศ์ Actiniaria.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Homostichanthus
== อ้างอิง ==
ดอกไม้ทะเล
Condylanthidae

Condylanthidae เป็นสกุลของดอกไม้ทะเลที่อยู่ในวงศ์ Actiniaria.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Cadetactis Fautin, 2016
Charisactis Ocaña & Çinar, 2018
Charisea Torrey, 1902
Charisella Carlgren, 1949
Condylanthus Carlgren, 1899
Macrocnema Carlgren, 1928
Pseudhormathia Carlgren, 1943
Riactis Fautin, 2016
Segonzactis Riemann-Zürneck, 1979
== อ้างอิง ==
ดอกไม้ทะเล
วัดยางมณี (อำเภอโพธิ์ทอง)

วัดยางมณี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำน้อย ในตำบลองครักษ์ อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง
วัดยางทองตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2472 แต่เดิมเป็นวัดร้าง ต่อมาขุนเชื้อประศาสน์ได้ทำการบูรณปฏิสังขรณ์และมีพระอินเป็นเจ้าอาวาสรูปแรกหลังบูรณะในระยะแรก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 ด้านการศึกษาทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมเมื่อ พ.ศ. 2510 และให้ทางราชการตั้งโรงเรียนประถมศึกษาในที่ดินของวัดจำนวน 4 ไร่ และได้สร้างศาลาการเปรียญขึ้นอีก 1 หลัง
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ วิหารหลวงพ่อขาว-หลวงพ่อดำ กุฏิสงฆ์ วิหาร ศาลาบำเพ็ญกุศล ศาลาอเนกประสงค์ หอระฆัง หอกลอง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางมาวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2509 พระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500
วัดมีวัตถุมงคลที่สร้างโดยหลวงปู่เชื้อ ตุฏฐสีโล เช่น สิงห์แกะ พระสมเด็จตาผ้าขาวลอยน้ำ มีดหมอขนาดต่าง ๆ
==อ้างอิง==
ยางมณี
Opheliida

Opheliida เป็นสกุลของโพลีคีทาที่อยู่ในวงศ์ Polychaeta.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Opheliidae Malmgren, 1867
Scalibregmatidae Malmgren, 1867
== อ้างอิง ==
โพลีคีทา
Scalibregmatidae

Scalibregmatidae เป็นสกุลของโพลีคีทาที่อยู่ในวงศ์ Opheliida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Asclerocheilus Ashworth, 1901
Axiokebuita Pocklington & Fournier, 1987
Axiokebutia
== อ้างอิง ==
โพลีคีทา
Psammodrilidae

Psammodrilidae เป็นสกุลของโพลีคีทาที่อยู่ในวงศ์ Spionida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Psammodrilus Swedmark, 1952
== อ้างอิง ==
โพลีคีทา
Cirratulida

Cirratulida เป็นอันดับของโพลีคีทาที่อยู่ในชั้น Polychaeta.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Cirratulidae Carus, 1863
Paraonidae Cerruti, 1909
== อ้างอิง ==
โพลีคีทา
Paraonidae

Paraonidae เป็นสกุลของโพลีคีทาที่อยู่ในวงศ์ Cirratulida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Aedicira Hartman, 1957
Aparaonis Hartman, 1965
Aricidea Webster, 1879
== อ้างอิง ==
โพลีคีทา
Maldanidae

Maldanidae เป็นสกุลของโพลีคีทาที่อยู่ในวงศ์ Capitellida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Abyssoclymene Hartman, 1967
Aclymeme Buzhinskaja, 1995
Aclymene Buzhinskaja, 1995
Asychis Kinberg, 1867
== อ้างอิง ==
โพลีคีทา
Pontodoridae

Pontodoridae เป็นสกุลของโพลีคีทาที่อยู่ในวงศ์ Phyllodocida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Epitoka Treadwell, 1943
Pontodora Greeff, 1879
== อ้างอิง ==
โพลีคีทา
Paralacydoniidae

Paralacydoniidae เป็นสกุลของโพลีคีทาที่อยู่ในวงศ์ Phyllodocida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Paralacydonia Fauvel, 1913
== อ้างอิง ==
โพลีคีทา
Sphaerodoridae

Sphaerodoridae เป็นสกุลของโพลีคีทาที่อยู่ในวงศ์ Phyllodocida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Amocrodorum Kudenov, 1987
Clavodorum Hartman & Fauchald, 1971
== อ้างอิง ==
โพลีคีทา
Nautiliniellidae

Nautiliniellidae เป็นสกุลของโพลีคีทาที่อยู่ในวงศ์ Phyllodocida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
lascarpia
Iheyomytilidicola
Laubierus
== อ้างอิง ==
โพลีคีทา
วัดโพธิ์ราม

วัดโพธิ์ราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางระมาด เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่อยู่ราว 6 ไร่เศษ
วัดโพธิ์รามหรือเดิมเรียกว่า วัดโคกโพธิ์ราม เคยพบหลักฐานทางโบราณคดีที่เก่าถึงสมัยอยุธยาจำพวกเครื่องปั้นดินเผาจากแหล่งเตาบ้านบางปูน-แม่น้ำน้อยสมัยอยุธยา ผู้สูงวัยเล่าว่า บริเวณที่ตั้งวัดเรียกว่า โคกวัด เพราะแถวนี้พื้นสูงกว่าบริเวณรอบ ๆ กับมีต้นตาลขึ้นอยู่กลางต้นโพธิ์ใหญ่ จนราว พ.ศ. 2500 นายแช่มและนางแช่ม (สองสามีภรรยาชื่อเดียวกัน) เข้ามาใช้เป็นพื้นที่ทำนาอยู่หลายปี ชาวบ้านมักนิมนต์พระมาฉันเพลที่โคกวัดแห่งนี้ จนราว พ.ศ. 2535 ชาวบ้านขอให้พระอาจารย์ทองใบ ถานฑตฺโต จากวัดอินทราวาส (วัดประดู่) มาอยู่ที่วัดร้างแห่งนี้ ต่อมาท่านและชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างเป็นสำนักสงฆ์เมื่อราว พ.ศ. 2536 เมื่อจะตั้งเป็นวัดจึงทราบจากสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติและสอบถามคนเฒ่าคนแก่เพิ่มเติมว่า เดิมบริเวณนี้เป็นที่ตั้งของ "วัดโพธิราม" ซึ่งสร้างขึ้นในสมัยปลายกรุงศรีอยุธยาหรือต้นกรุงธนบุรี และเชื่อว่าพระเจ้าตากสินมหาราชทรงนำทัพผ่านมาพัก ณ ลานโพธิ์บริเวณนี้และได้สร้างเป็นวัดขึ้น ต่อมาเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2539 กระทรวงศึกษาธิการประกาศยุบเลิกวัดโพธิ์ราม
ต่อมาได้ตั้งเป็นสำนักสงฆ์อีกครั้ง โดยสร้างศาลาการเปรียญคอนกรีตสองชั้น (สร้างเสร็จใน พ.ศ. 2549) กุฏิสงฆ์ เรือนไม้สองชั้นอีก 3 หลัง ในช่วงที่เป็นวัดร้าง ที่ดินของวัดได้กลายเป็นสาธารณสมบัติกลางซึ่งมีกรมการศาสนาเป็นผู้ดูแลผลประโยชน์ และสมัยหนึ่งได้ให้กรรมสิทธิ์บุคคลครอบครอง ทำให้เกิดปัญหาความขัดแย้งด้านที่ดิน อีกทั้งทางเข้าวัดยังต้องผ่านที่ดินส่วนบุคคลอีกสามราย คือ หมู่บ้านเบลวีเดียร์ หมู่บ้านอบอุ่น และที่ดินของเอกชน อย่างไรก็ตาม พระครูปลัดสุชิน ฐิตปุญฺโญ ก็ได้รับอนุญาตให้สร้างวัดขึ้นใหม่บนที่ดินนั้น และเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติได้ประกาศตั้งเป็นวัดโดยใช้ชื่อว่า "วัดโพธิ์ราม"
ภายในวัดมีศาลตาปู่ยายปู่ที่โคนโพธิ์ใหญ่ สร้างเมื่อ 2 กันยายน พ.ศ. 2536 ด้านในมีรูปปั้นตายาย ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นวิญญาณที่สิงสถิตอยู่ในบริเวณนี้และเคยติดต่อกับพระอาจารย์ทองใบทางญาณ
==อ้างอิง==
โพธิ์ราม
มี่นกู้น

มี่นกู้น (မင်းကွန်း) เป็นเมืองหนึ่งในจังหวัดซะไกง์ของภาคซะไกง์ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศพม่า ตั้งอยู่ห่างจากมัณฑะเลย์ไปทางทิศเหนือตามแม่น้ำอิรวดีประมาณ 11 กิโลเมตร แหล่งท่องเที่ยวหลักของเมืองได้แก่ โบราณสถานมี่นกู้นปะโท่ดอจี้และเจดีย์ซีน-พยูแม
เมืองในภาคซะไกง์
อับดุลมุอ์มิน

อับดุลมุอ์มิน (عبد المؤمن بن علي หรือ عبد المومن الــكـومي; พระนามเต็ม: อะบูมุฮัมมัด อับดุลมุอ์มิน อิบน์ อะลี อิบน์ อัลวี อิบน์ ยะอ์ลา อัลกูมี; ประมาณ ค.ศ. 1094–1163) เป็นสมาชิกคนสำคัญของขบวนการอัลโมฮาด ถึงแม้ว่าขบวนการนี้ก่อตั้งโดยอิบน์ ตูมัรต์ อับดุลมุอ์มินเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์อัลโมฮาดและสร้างอาณาจักรนี้ขึ้น พระองค์กลายเป็นเคาะลีฟะฮ์องค์แรกแห่งรัฐเคาะลีฟะฮ์อัลโมฮาดใน ค.ศ. 1133 หลังอิบน์ ตูมัรต์ ผู้ก่อตั้งขบวนการเสียชีวิตใน ค.ศ. 1130 และครองราชย์จนสวรรคตใน ค.ศ. 1163 อับดุลมุอ์มินนำหลักคำสอนลัทธิอัลโมฮาดมาใช้และเอาชนะอัลโมราวิดที่โมร็อกโกในปัจจุบัน และขยายอำนาจไปทั่วอัลอันดะลุส (ในคาบสมุทรไอบีเรีย) และไปไกลถึงตูนิสในอิฟรีกียะฮ์ (ปัจจุบันอยู่ในประเทศตูนีเซีย) ทำให้อัลมัฆริบในแอฟริกาเหนือและอัลอันดะลุสในยุโรปอยู่ภายใต้ลัทธิและรัฐบาลเดียวกัน
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1090
บุคคลจากตแลมแซน
บุคคลจากจังหวัดตแลมแซน
ผู้นำชาวเบอร์เบอร์
วัดคลองน้ำเจ็ด

วัดคลองน้ำเจ็ด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทับเที่ยง อำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มมีคลองล้อมรอบ มีเนื้อที่ 7 ไร่ 3.6 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูธรรมจักรศีลคุณ เป็นเจ้าอาวาส
วัดคลองน้ำเจ็ดสร้างเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2320 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2450 เจ้าอาวาสรูปแรกคือ พระขาว วัดยังเป็นที่ตั้งศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ในวัด ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระพุทธรูปหินอ่อน จากประเทศพม่า ขนาดพระเพลากว้าง 1 ศอก 2 องค์ ประดิษฐานอยู่ในศาลาการเปรียญ
พระครูโอภาสวุฒิคุณ (หลวงพ่อแสง) เป็นพระเกจิอาจารย์ชื่อดังสายปักษ์ใต้ที่ชาวเมืองตรังให้ความเลื่อมใสศรัทธาทั้งชาวไทย มาเลเซีย และสิงคโปร์ มากราบนมัสการไม่เคยขาด ในสมัยที่ท่านยังมีชีวิตอยู่นั้น ชาวบ้านและลูกศิษย์ที่เคารพนับถือมักจะมาขอปิดทองที่ตัวท่านอยู่เสมอ ผู้มาขอเอาทองที่ปิดที่ตัวท่านนำไปเก็บไว้เพื่อสักการบูชา
==อ้างอิง==
คลองน้ำเจ็ด
ตำบลบ้านเก่า (อำเภอเมืองกาญจนบุรี)

บ้านเก่า เป็นตำบลในอำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี เดิมเป็นหมู่บ้านที่ 4–5, 8–10 ในเขตตำบลจรเข้เผือก (ปัจจุบันขึ้นกับอำเภอด่านมะขามเตี้ย) แยกออกมาตั้งเป็นตำบลในปี พ.ศ. 2516 แบ่งออกเป็น 15 หมู่บ้าน ใน พ.ศ. 2564 ตำบลนี้มีประชากร 16,158 คน
==ภูมิศาสตร์==
ตำบลบ้านเก่าตั้งอยู่ในพื้นที่ภูเขาของเทือกเขาตะนาวศรีใกล้กับชายแดนประเทศพม่า คาดกันว่าด่านพุน้ำร้อนจะมีความสำคัญมากขึ้นถ้าแผนโครงการท่าเรือน้ำลึกทวายยังคงดำเนินการต่อ ซึ่งครอบคลุมถึงทางหลวงที่เชื่อมระหว่างกรุงเทพมหานครกับท่าเรือดังกล่าว
==ประวัติ==
มีหลักฐานทางโบราณคดียุคหินใหม่หลายแห่งพบบนเนินบ้านเก่า โดยพบที่ฝังศพมนุษย์หลายคน และสิ่งประดิษฐ์ที่สร้างขึ้นระหว่าง 200 ถึง 1300 ปีก่อนคริสต์ศักราช ของบางส่วนถูกรักษาในพิพิธภัณฑ์ขนาดเล็กที่หมู่บ้านบ้านเก่า
== เขตการปกครอง ==
=== หมู่บ้าน ===
ตำบลบ้านเก่าแบ่งการปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้าน ดังนี้
=== องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ===
พื้นที่ทั้งหมดของตำบลบริหารโดย องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเก่า
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Human remains from archaeological sites in Thailand: legislative and ethical issues (in Thai), Muang Boran Journal 
บ้านเก่า
เขตแดนพม่า–ไทย
เทือกเขาตะนาวศรี
อำเภอเมืองกาญจนบุรี
บ้านเก่า
ตำบลป่าซาง (อำเภอเวียงเชียงรุ้ง)

ป่าซาง เป็นหมู่บ้านและตำบลในอำเภอเวียงเชียงรุ้ง จังหวัดเชียงราย แบ่งออกเป็น 16 หมู่บ้าน ใน พ.ศ. 2563 ตำบลนี้มีประชากร 9,836 คน
==อ้างอิง==
ป่าซาง
วัดถ้ำปลา (จังหวัดเชียงราย)

วัดถ้ำปลา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโป่งงาม อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย อยู่ติดกับถ้ำเสาหินพญานาค อ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่
วัดถ้ำปลา หรือ วัดพุทธสถานถ้ำปลา สร้างเมื่อ พ.ศ. 2482 วัดมีถ้ำปลามีลักษณะเป็นนลำธารเล็ก ๆ ไหลออกจากใต้ภูเขาหินปูน ไหลทะลุผ่านภูเขาหลายเส้นทางโดยไหลออกทางหน้าปากถ้ำด้านทิศตะวันออกสายน้ำ ถ้ำมีความกว้างระมาณ 2.50 เมตร สูงประมาณ 1.50 เมตร น้ำลึกประมาณ 0.50 เมตร ภายในมีพระพุทธรูปศิลปะพม่า สร้างขึ้นโดยพระภิกษุชาวพม่า ประชาชนทั่วไปเรียกว่า พระทรงเครื่อง ปากถ้ำมีก้อนหินขนาดใหญ่ 3 ก้อน และลำธารที่น้ำไหลออกมานี้มีความลึก ประมาณ 3 เมตร
ต่อมาประมาณ พ.ศ 2526 พระสงฆ์ที่จำพรรษา ชื่อ พระสาม ซึ่งตาบอดทั้ง 2 ข้าง ได้ปรับปรุงและบูรณะปฏิสังขรณ์ โดยขุดลอกขยายบริเวณปากถ้ำและปรับก้อนหินให้เป็นบันไดทางเข้าถ้ำ บริเวณที่ต่อเนื่องกับเปลวปล่องฟ้าซึ่งอยู่ทางด้านทิศใต้
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย วิหาร กุฎิสงฆ์ ศาลา และโรงครัว ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูป 2 องค์ และเจดีย์ 1 องค์
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระนิรมล สุทธิญาโณ
พระข่าย จิตฺตคุตโต
พระสม จิตตธมฺโม
พระชาญ กิตฺติสาโร
พระเมืองใจ จิตตกาโร
พระเครื่อง อตฺตจิตโต
พระประเสริฐสํวโร
พระแสง ทองแดง
พระเกษม ติกขปญฺโฌ
พระมหาหล้า ภูริวฑฺโน
==อ้างอิง==
ถ้ำปลา
วัดพระบวช

วัดพระบวช เป็นโบราณสถานตั้งอยู่ตรงข้ามวัดมุงเมืองในตำบลเวียง อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย สันนิษฐานว่าแต่เดิมเป็นวัดเดียวกันกับวัดมุงเมือง
==ประวัติ==
วัดพระบวชปรากฏอยู่ในพงศาวดารภาคที่ 61 ระบุว่าสร้างโดยพญากือนา เมื่อประมาณ พ.ศ. 1889 กล่าวว่า "....ส่วนว่าพระยาผายูตนพ่อนั้น ท่านก็ลงไปกินเมืองเชียงใหม่ ในศักราช 708 ตัวปีเมิงไค้ เดือน 6 เพ็ญ วันพุธ มหามูลศรัทธาพระราชเจ้ากือนาสร้างเจดีย์และวิหารพระพุทธรูปพระบวช กลางเวียงไชยบุรีเชียงแสนที่นั่นแล้ว ก็ฉลองทำบุญให้ทานบริบูรณ์ในวันนั้นแล" ส่วนในพงศาวดารโยนกระบุว่า "ราว พ.ศ. 2260 ได้เกิดน้ำท่วมเมืองเชียงแสนครั้งใหญ่ วัดพระบวชจึงทรุดจมดินลงไปตั้งแต่บัดนี้"
ชื่อวัดพระบวชได้รับการตั้งชื่อขึ้งภายหลังสมัยที่มีการกำหนดชื่อโบราณสถานเมืองเชียงแสน ได้ชื่อมาจาก ประชุมพงศาวดารภาคที่ 61
==สิ่งก่อสร้าง==
สิ่งก่อสร้างได้แก่ วิหารกว้าง 13 เมตร ยาว 20 เมตร หันหน้าไปทางทิศตะวันออก ภายในมีฐานชุกชีประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้น
เจดีย์ทรงกลมแบบพุกาม ก่ออิฐถือปูนน่าจะสร้างราวพุทธศตวรรษที่ 20 เจดีย์องค์นี้ก่อหุ้มเจดีย์อีกองค์หนึ่งไว้ภายใน เจดีย์องค์นอกสร้างหุ้มเจดีย์องค์เดิมราวปลายพุทธศตวรรษที่ 20 หรือต้นพุทธศตวรรษที่ 21 ฐานเป็นฐานเขียง 3 ฐานรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ชั้นล่างสุดกว้างด้านละ 8 เมตร รองรับชุดฐานบัว 2 ฐานซ้อนกันในผังยกเก็จแบบล้านนา เหนือขึ้นไปเป็นส่วนรองรับองค์ระฆังเป็นชุดฐานบัว 3 ฐาน ประดับลูกแก้วอกไก่ฐานละ 2 เส้น องค์ระฆังทรงกลมขนาดเล็ก มีบัลลังก์สี่เหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสอง ก้านฉัตร บัวฝาละมรรองรับปล้องไฉนแต่ปลียอดหายไป เจดีย์องค์ในเป็นเจดีย์ทรงปราสาทยอด มีเรือนธาตุตั้งอยู่ค่อนข้างต่ำ รองรับไว้ด้วยฐานเขียงเตี้ย ๆ มีซุ้มจระนำประดิษฐานพระพุทธรูปทั้ง 4 ด้าน
==อ้างอิง==
พระบวช
โบราณสถานในจังหวัดเชียงราย
กระทรวงยุติธรรม (ญี่ปุ่น)

กระทรวงยุติธรรม  เป็นกระทรวงที่ระดับคณะรัฐมนตรีในรัฐบาลญี่ปุ่น มีอำนาจหน้าที่เกี่ยวข้องกับระบบตุลาการ การให้บริการด้านราชทัณฑ์ และการจดทะเบียนครัวเรือน ทรัพย์สิน และบรรษัท นอกจากนี้ยังเป็นผู้แทนตามกฎหมายของรัฐบาล

กระทรวงยุติธรรมตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1871 ในชื่อ กระทรวงตุลาการ  ชื่อในปัจจุบันได้รับมาจากรัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่นช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สองใน ค.ศ. 1952 มีอำนาจหน้าที่บริหารระบบตุลาการและระบบการลงโทษในญี่ปุ่น นอกจากนี้ยังเป็นตัวแทนของรัฐบาลญี่ปุ่นในการฟ้องร้องคดี อีกทั้งยังมีหน้าที่ในการจดทะเบียนครัวเรือน คนต่างด้าวที่พำนักในประเทศ อสังหาริมทรัพย์ และบรรษัท
== โครงสร้าง ==
กระทรวงยุติธรรมมีเขตอำนาจในการควบคุมคณะกรรมการการสอบเนติบัณฑิตแห่งชาติ คณะกรรมการตรวจสอบความปลอดภัยสาธารณะ และสำนักข่าวกรองความมั่นคงสาธารณะ ถึงแม้ว่าสำนักงานอัยการเป็นส่วนราชการหนึ่งของกระทรวงยุติธรรม แต่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมไม่มีเขตอำนาจในสำนักงานอัยการแต่อย่างใด
วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2019 มีการจัดตั้งสำนักงานบริการการเข้าเมือง (; อังกฤษ: Immigration Services Agency) โดยมีกระทรวงยุติธรรมเป็นหน่วยงานกำกับดูแล
== ส่วนราชการ ==
กระทรวงยุติธรรม 
สำนักงานเลขาธิการรัฐมนตรี (ญี่ปุ่น: 大臣官房 โรมาจิ: Daijin Kanbō)
สำนักงานกิจการพลเรือน 
สำนักงานกิจการอาญา 
สำนักงานราชทัณฑ์ 
สำนักงานพัฒนาพฤตินิสัย 
สำนักงานปกป้องสิทธิมนุษยชน 
สำนักงานการฟ้องร้องคดี 
== อ้างอิง ==
กระทรวงในประเทศญี่ปุ่น
บทความที่มีข้อความภาษาญี่ปุ่น
นักดนตรีตาบอด

นักดนตรีตาบอด เป็นนักร้องหรือนักบรรเลง หรือในบางกรณีเป็นนักร้อง-ผู้ร้องร่วม ที่ตาบอดโดยนิตินัย
== แหล่งที่มา ==
ในอดีต นักดนตรีตาบอดหลายคน รวมทั้งนักดนตรีที่มีชื่อเสียงที่สุดบางคน ได้แสดงโดยไม่ได้รับประโยชน์จากการสอนอย่างเป็นทางการ เนื่องจากการสอนดังกล่าวอาศัยโน้ตดนตรีที่เขียนสำหรับคนที่มองเห็นได้อย่างกว้างขวาง อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันมีแหล่งข้อมูลจำนวนมากสำหรับนักดนตรีตาบอดที่ต้องการเรียนรู้ทฤษฎีดนตรีตะวันตกและโน้ตคลาสสิก ทั้งนี้ หลุยส์ เบรลล์ ชายผู้สร้างอักษรเบรลล์สำหรับคนตาบอด ได้สร้างระบบโน้ตคลาสสิกสำหรับคนตาบอดที่เรียกว่าดนตรีอักษรเบรลล์ ระบบนี้ช่วยให้คนตาบอดสามารถอ่านและเขียนเพลงได้อย่างที่ตาเห็น ซึ่งการเก็บรวบรวมโน้ตดนตรีอักษรเบรลล์ที่ใหญ่ที่สุดตั้งอยู่ที่หอสมุดรัฐสภา ในวอชิงตัน ดี.ซี. ส่วนนอกสหรัฐ การเก็บรวบรวมโน้ตดนตรีอักษรเบรลล์ที่ใหญ่ที่สุดจะได้รับการเก็บไว้ที่หอสมุดแห่งชาติเพื่อคนตาบอดในประเทศอังกฤษ
เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์และอินเทอร์เน็ตทำให้เป็นไปได้ในทางทฤษฎีสำหรับนักดนตรีตาบอดที่จะมีอิสระมากขึ้นในการแต่งและเรียนดนตรี อย่างไรก็ตาม ในทางปฏิบัติ โปรแกรมส่วนใหญ่ใช้ส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ ซึ่งยากสำหรับคนตาบอดในการนำทาง และได้มีความคืบหน้าในการสร้างส่วนต่อประสานสำหรับอ่านหน้าจอสำหรับคนตาบอดโดยเฉพาะสำหรับระบบปฏิบัติการวินโดวส์
ปัจจุบันนี้ยังมีองค์การหลายแห่งที่อุทิศให้กับการสนับสนุนนักดนตรีตาบอด ซึ่งศูนย์แหล่งข้อมูลแห่งชาติเพื่อนักดนตรีตาบอดและเครือข่ายการศึกษาดนตรีสำหรับผู้พิการทางสายตา ได้อุทิศตนเพื่อการศึกษาดนตรีสำหรับคนตาบอด
== อ้างอิง ==
วัดท่าโพธิ์วรวิหาร

วัดท่าโพธิ์วรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดวรวิหาร สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าวัง อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
==ประวัติ==
วัดท่าโพธิ์สร้างขึ้นในสองยุคสมัย วัดท่าโพธิ์เดิมสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา บริเวณชุมชนท่าโพธิ์ซึ่งเป็นท่าน้ำที่มีต้นโพธิ์ขึ้นอยู่ สร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2181 ในสมัยที่พระรามราชท้ายน้ำดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองนครศรีธรรมราช เมื่อโจรสลัดที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ ณ เกาะสิงคโปร์ยกพวกเข้าปล้นเมืองนครจนทำให้พระรามราชท้ายน้ำเสียชีวิต โจรสลัดเข้าถึงวัดท่าโพธิ์ และเผาทำลายบ้านเรือนราษฎร รวมถึงวัดต่าง ๆ จนเสียหายทั้งหมด ภายหลังทหารเมืองนครได้ขับไล่โจรสลัดออกจากเมืองได้ ปัจจุบันวัดท่าโพธิ์เดิมตั้งอยู่ที่โรงเรียนเทศบาลวัดท่าโพธิ์ ด้านหน้าโรงเรียนยังมีร่อยรอยของวัดเดิมคือ ซากพระอุโบสถก่อด้วยอิฐ 1 หลัง ภายในมีพระพุทธรูปประธานปูนปั้นปางมารวิชัย 1 องค์และเศียรพระพุทธรูปศิลาทรายขาวสมัยอยุธยา 3 เศียร
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก เจ้าพระยานครศรีธรรมราช (พัฒน์) ได้ย้ายไปสร้างวังใหม่ในเขตกำแพงเมือง (ปัจจุบันเป็นที่ตั้งศาลากลางและศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช) และอุทิศที่ตั้งวังเดิมถวายวัดสร้างพระอารามวัดท่าโพธิ์ขึ้นใหม่ ไม่มีหลักฐานที่แน่นอนว่าสร้างเมื่อใดแต่สันนิษฐานว่าประมาณ พ.ศ. 2327 หรือหลังจากนี้ไม่นานนัก เพราะเป็นช่วงเวลาที่ท่านได้สถาปนาเป็นเจ้าพระยานครศรีธรรมราช ที่ตั้งวัดท่าโพธิ์ใหม่ แต่เดิมเรียกว่า ท่าวัง เพราะเป็นย่านมีท่าเรือใกล้วังเจ้าเมือง
วัดท่าโพธิ์มีความเจริญรุ่งเรืองมากที่สุดในสมัยพระรัตนธัชมุนี (ม่วง รตนทฺธโช) เป็นเจ้าอาวาสระหว่าง พ.ศ. 2427-2477 ท่านได้บูรณะปฏิสังขรณ์และสร้างสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ รวมทั้งก่อตั้งโรงเรียนสามัญ โรงเรียนช่างถม และตึกรัตนธัชมุนี ขึ้นภายในวัด ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2460 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว วัดท่าโพธิ์ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นพระอารามหลวง ชั้นตรีชนิดวรวิหารมีชื่อทางราชการว่า "วัดท่าโพธิ์วรวิหาร"
==อาคารเสนาสนะ==
อาคารที่ได้รับขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน คือ ตึกรัตนธัชมุนี เป็นตึกก่อด้วยอิฐถือปูน พระรัตนธัชมุนี (ม่วง) ครั้งดำรงสมณศักดิ์เป็นพระธรรมโกศาจารย์ ได้ใช้ช่างก่อสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2459 ด้วยทุนส่วนตัว สร้างตามแบบจากรูปถ่ายบ้านพักของผู้สำเร็จราชการรัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย เมื่อครั้งพระรัตนธัชมุนี (ม่วง) ไปตรวจการศึกษามณฑลภูเก็ต พระธรรมปาลจารย์ (เอี่ยม) เจ้าคณะมณฑลภูเก็ตได้นิมนต์พระรัตนธัชมุนีไปเยี่ยมคณะสงฆ์ไทยในรัฐปีนัง พระยารัษฎานุประดิษฐ์มหิศรภักดี (คอซิมบี๊ ณ ระนอง) สมุหเทศาภิบาลมณฑลภูเก็ตเป็นผู้จัดเรือพาหนะและอำนวยความสะดวกในการเดินทางไปและกลับ พระรัตนธัชมุนี (ม่วง) พอใจในแบบบ้านพักผู้สำเร็จราชการรัฐปีนังเป็นอันมากจึงได้ให้ช่างถ่ายภาพไว้แล้วนำมาก่อสร้างขึ้นในวัดท่าโพธิ์
พระอุโบสถสร้างในสมัยเจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย ณ นคร) พระประธานในพระอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปทรงเครื่ององค์ใหญ่ สร้างคู่กับพระอุโบสถ พระวิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2494 สิ่งก่อสร้างอื่น เช่น หอรัตนานุสรณ์ ตึกสว่างวิทยา และมีสระน้ำซึ่งสร้างมาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 2 แล้วสร้างหอไตรกลางสระ
==อ้างอิง==
ท่าโพธิ์วรวิหาร
ท่าโพธิ์วรวิหาร
โบราณสถานในจังหวัดนครศรีธรรมราช
วัดหัวเนิน

วัดหัวเนิน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำบางปะกงในตำบลลาดขวาง อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา
วัดหัวเนินน่าจะสร้างในสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์ เดิมวัดไม่ได้อยู่ ณ ที่ตั้งปัจจุบัน เนื่องจากในสมัย พ.ศ. 2461 สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (เจริญ ญาณวโร) วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร ได้เดินทางมาทางเรือเพื่อจะไปธุระที่วัดแสนภูดาษ ได้ล่องเรือผ่านวัดหัวเนินและเห็นว่าที่ตั้งเดิมของวัดอยู่ในที่อับ ไม่เหมาะในการเดินทางมาทำบุญของชาวบ้าน จึงได้หารือกับนายแป๊ะ ศรนารายณ์ ซึ่งเป็นมัคทายกวัด ว่าควรหาที่ตั้งวัดใหม่ ประกอบกับนางเข็ม หมุดธรรม มีจิตศรัทธาถวายที่ดินให้ จำนวน 11 ไร่ 2 งาน และซื้อที่ดินเพิ่มเป็น 120 ไร่ ในที่ตั้งปัจจุบันของวัด จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2459 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2557
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2463 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2472 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์จํานวน 2 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบําเพ็ญกุศลจํานวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก โรงครัว 2 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจจำอุโบสถ ปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2463 พระศรีอริยเมตไตรย 1 องค์ พระนาคปรก 1 องค์ ศิลปวัตถุ มีธรรมาสน์บุษบก สร้างด้วยไม้สัก เมื่อ พ.ศ. 2486 และตู้ไม้สักแกะลาย 1 ตู้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2446
==อ้างอิง==
หัวเนิน
โบราณสถานในจังหวัดฉะเชิงเทรา