pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
โรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัด

โรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัด คือโรงเรียนของรัฐที่เปิดให้มีการเรียนการสอนระดับอนุบาล ถึงระดับประถมศึกษา เพื่อเป็นต้นแบบในการจัดการเรียนการสอนระดับปฐมวัย สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ มีสัญลักษณ์คือเครื่องหมายดอกบัวสีชมพู บนอักษร อ. สีน้ำเงิน
==  ประวัติ ==
โรงเรียนอนุบาลแห่งแรกของรัฐ จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2483 คือ โรงเรียนอนุบาลละอออุทิส สังกัดกองฝึกหัดครู กระทรวงธรรมการ เปิดให้มีการเรียนการสอนในระดับอนุบาลเพื่อเป็นสถานที่ฝึกหัดครูของโรงเรียนการเรือนวังจันทร์เกษม มีที่มาจากแต่เดิมในปี พ.ศ. 2482 การเรียนการสอนในระดับอนุบาลนั้นยังไม่แพร่หลาย มีเพียงโรงเรียนเอกชนที่ทำการเรียนการสอนอยู่ 2 แห่ง คือ โรงเรียนมาแตร์เดอี และโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย อธิบดีกรมการศึกษาธิการ คือ ม.จ.รัชฎาภิเษก โสณกุล จึงจัดตั้ง คณะกรรมการจัดโครงการโรงเรียนอนุบาล โดยมีข้อตกลงว่า ให้รับเด็กอายุ 3 ปีครึ่ง เข้าเรียนแบบ มอสเตสเซอรี่ คือการเน้นการเรียนรู้จากการเล่น และสร้างนิสัยที่ดีให้กับเด็ก ๆ เพื่อพัฒนาทั้งร่างกายและจิตใจของเด็ก ซึ่งในการสร้างโรงเรียนอนุบาลดังกล่าว นางสาวละออ หลิมเซ่งไถ่ ได้มอบเงินทุนจำนวน 80,000 บาทเป็นเงินทุนในการสร้าง จึงใช้ชื่ออาคารเรียนว่า ละอออุทิส และใช้ชื่อว่า โรงเรียนอนุบาลละอออุทิส (ภายหลังเปลี่ยนเป็น ละอออุทิศ) โดยมี ม.ล.มานิจ ชุมสาย หัวหน้ากองฝึกหัดครู แต่งตำราเพื่อเป็นคู่มือในการสอนรวมถึควบคุมการก่อสร้าง และมีครูใหญ่คนแรก คือ นางจิตรา ทองแถม ณ อยุธยา ปัจจุบันคือ โรงเรียนสาธิตละอออุทิศ
จากนั้นได้มีการจัดตั้งโรงเรียนอนุบาลขึ้นตามจังหวัดต่าง ๆ ทั่วประเทศ อยู่ภายใต้สังกัด กองการศึกษาพิเศษ กรมสามัญศึกษา ซึ่งได้มีการกำหนดเครื่องแบบนักเรียนและเครื่องแต่งกาย ลงในระเบียบกระทรวงศึกษาธิการ ว่าด้วยเครื่องแบบนักเรียนโรงเรียนอนุบาลสังกัดกรมสามัญศึกษา พ.ศ. 2495 โดยมีเครื่องหมาย คือรูปดอกบัว ใช้ไหมสีชมพู ปักทับตัวอักษร อ. ใช้ไหมสีน้ำเงิน ปักบนกระเป๋าเสื้อเครื่องแต่งกายทั้งนักเรียนชายและนักเรียนหญิง กางเกงและกระโปรงสีกรมท่า โดยในเริ่มต้นมีการเรียนการสอนในระดับอนุบาล 1 - 2 เพียงอย่างเดียว ก่อนจะเพิ่มเติมการเรียนการสอนในระดับประถมศึกษาตามความพร้อมของอาคารสถานที่และห้องเรียนในแต่ละท้องที่และจังหวัด
ต่อมา วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2523 ได้มีการการประกาศใช้พระราชบัญญัติประถมศึกษา พ.ศ. 2523 ส่งผลให้ยกเลิกพระราชบัญญัติประถมศึกษา พ.ศ. 2478 ทำให้โรงเรียนอนุบาลในแต่ละจังหวัดที่มีอยู่เดิม ย้ายมาสังกัดกับ สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการ และย้ายมาสังกัดกับ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการในปี พ.ศ. 2546 จนถึงปัจจุบัน
== รายชื่อโรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัด และประจำเขตพื้นที่การศึกษา ==
ปัจจุบันมีโรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัดในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานจำนวน 77 จังหวัด  150 แห่ง ซึ่งตามหนังสือเวียนของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ลงวันที่ 13 กันยายน 2555 โรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัด และโรงเรียนอนุบาลประจำเขตพื้นที่การศึกษา และจากแหล่งข้อมูลแบบเปิดอื่น ๆ ประกอบไปด้วย
== โรงเรียนอนุบาลในวัฒนธรรมร่วมสมัย ==
โรงเรียนอนุบาลถูกใช้เป็นสถานศึกษาในภาพยนตร์เรื่อง แฟนฉัน (พ.ศ. 2546) โดยตัวละครภายในเรื่องนั้นต่างศึกษาอยู่ที่ โรงเรียนอนุบาลเพชรบุรี สังเกตได้จากเครื่องแบบนักเรียนที่มีสัญลักษณ์ของโรงเรียนอนุบาลอยู่บนกระเป๋าเสื้อ แต่ใช้สถานที่ถ่ายทำที่โรงเรียนเทพวิทยา อ.บ้านโป่ง จ.ราชบุรี
== อ้างอิง ==
โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา
เอสแฟนด์ (จังหวัดโฮร์โมซกอน)

เอสแฟนด์ (اسفند) เป็นหมู่บ้านในตำบลแดร์แพฮ์น อำเภอเซนเดร์ก เทศมณฑลมีนอบ จังหมัดโฮร์โมซกอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 144 คนใน 32 ครัวเรือน
== อ้างอิง ==
เอสแฟนด์
อะเลคซันดร์แห่งรัสเซีย

อะเลคซันดร์แห่งรัสเซีย อาจหมายถึง
จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย (ค.ศ. 1777–1825)
จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย (ค.ศ. 1818–1881)
จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย (ค.ศ. 1845–1894)
หน้าแก้ความกำกวมชื่อบุคคล
ไจอันตส์คอสเวย์

ไจอันตส์คอสเวย์ (Giant's Causeway) เป็นพื้นที่ที่มีเสาหินบะซอลต์ประสานกันประมาณ 40,000 เสา ซึ่งเป็นผลมาจากการปะทุตามรอยแยกของภูเขาไฟในสมัยโบราณ ตั้งอยู่ในเทศมณฑลแอนทริมบนชายฝั่งทางเหนือของไอร์แลนด์เหนือ ห่างจากเมืองบุชมิลส์ประมาณ  ทางตะวันออกเฉียงเหนือ
ไจอันตส์คอสเวย์ได้รับการประกาศให้เป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก ในปี 1986 และเป็นเขตอนุรักษ์ธรรมชาติแห่งชาติในปี 1987 โดยกรมสิ่งแวดล้อมของไอร์แลนด์เหนือ ในการสำรวจความคิดเห็นของผู้อ่าน Radio Times ในปี 2005 พบว่าไจอันตส์คอสเวย์เป็นสิ่งมหัศจรรย์ทางธรรมชาติที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสี่ในสหราชอาณาจักร ยอดของเสาก่อตัวเป็นบันไดหินที่ทอดลงมาจากตีนผาไปยังใต้ทะเล เสาส่วนใหญ่เป็นทรงหกเหลี่ยม แต่ก็มีบางเสาที่มีรูปร่างเป็น สี่ ห้า เจ็ด หรือแปดเหลี่ยมด้วย เสาที่สูงที่สุดมีความสูงประมาณ  และลาวาที่แข็งตัวในหน้าผามีความหนา 
องค์การอนุรักษ์แห่งชาติเป็นเจ้าของและจัดการแหล่งมรดกโลกไจอันตส์คอสเวย์และชายฝั่งคอสเวย์เป็นส่วนใหญ่ พื้นที่ส่วนที่เหลือเป็นของคราวน์เอสเตตและเจ้าของที่ดินเอกชนอีกหลายคน ไจอันตส์คอสเวย์เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในไอร์แลนด์เหนือและต้อนรับผู้เยี่ยมชมมากกว่า 998,000 ในปี 2019 นักท่องเที่ยวสามารถเข้าถึงไจอันตส์คอสเวย์โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย ไม่จำเป็นต้องผ่านศูนย์บริการนักท่องเที่ยวซึ่งคิดค่าธรรมเนียม
== อ้างอิง ==
ภูมิศาสตร์ไอร์แลนด์เหนือ
ชายฝั่งของประเทศไอร์แลนด์เหนือ
แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
แหล่งมรดกโลกในสหราชอาณาจักร
บอริสแห่งบัลแกเรีย

บอริสแห่งบัลแกเรีย (Boris of Bulgaria) อาจหมายถึง
เจ้าชายบอริสที่ 1 แห่งบัลแกเรีย
ซาร์บอริสที่ 2 แห่งบัลแกเรีย
พระเจ้าซาร์บอริสที่ 3 แห่งบัลแกเรีย
หน้าแก้ความกำกวมชื่อบุคคล
ชาวโลร์

โลร์ หรือ ลูร์ (لر) เป็นกลุ่มชนอิหร่านที่อาศัยอยู่ในบริเวณภูเขาทางตะวันตกของประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 4 สาขาย่อยคือแบฆทียอรี, แมแมแซนี, โคฮ์กีลูเย และโลร์ ซึ่งทั้งหมดเชื่อมกันด้วยภาษาโลร์
จังหวัดโลเรสถานตั้งชื่อตามชาวโลร์ แต่ก็ยังมีกลุ่มชาติพันธุ์นี้อาศัยอยู่ที่จังหวัดฟอร์ส, แชฮอร์แมฮอลและแบฆทียอรี, โคฮ์กีลูเยและบูเยแรฮ์แมด, ฆูเซสถาน, แฮแมดอน, เอสแฟฮอน, เตหะราน และอีลอมตอนใต้
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอิหร่าน
ชนพื้นเมืองในเอเชียตะวันตก
กลุ่มชนอิหร่าน
จังหวัดโลเรสถาน
จังหวัดแชฮอร์แมฮอลและแบฆทียอรี
จังหวัดโคฮ์กีลูเยและบูเยแรฮ์แมด
 
จังหวัดฆูเซสถาน
จังหวัดอีลอม
จังหวัดฟอร์ส
จังหวัดแฮเมดอน
จังหวัดเตหะราน
จังหวัดเอสแฟฮอน
กลุ่มชาติพันธุ์ในตะวันออกกลาง
เทศบาลตำบลหนองสูงเหนือ

เทศบาลตำบลหนองสูงเหนือ เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลหนองสูงและตำบลหนองสูงเหนือ ในอำเภอหนองสูง จังหวัดมุกดาหาร เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลหนองสูงเหนือ ใน พ.ศ. 2536 ก่อนที่ต่อมาสภาตำบลหนองสูงเหนือ ได้จัดตั้งขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลใน พ.ศ. 2542 ต่อมาในวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยได้ยุบสภาตำบลหนองสูงรวมกับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสูงเหนือ และได้ยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตำบลหนองสูงเหนือ ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ปัจจุบันเทศบาลตำบลหนองสูงเหนือมีประชากร 4,497 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอหนองสูง จังหวัดมุกดาหาร อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดมุกดาหารประมาณ 53.4 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 613 กิโลเมตร มีพื้นที่รับผิดชอบ 34.99 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ประมาณ 21,868.75 ไร่ แบ่งเป็นพื้นที่ตำบลหนองสูงเหนือ 16.12 ตารางกิโลเมตร และตำบลหนองสูง 18.87 ตารางกิโลเมตร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลตำบลหนองสูงเหนือ
หนองสูงเหนือ
หนองสูงเหนือ
อำเภอหนองสูง
ตะขาบน้ำตก

ตะขาบน้ำตก หรือเรียกว่า Scolopendra cataracta เป็นตะขาบสปีชีส์หนึ่งในวงศ์ Scolopendridae  เป็นตะขาบสะเทินน้ำสะเทินบกชนิดแรกของโลกที่ถูกค้นพบ สามารถเติบโตได้ยาวถึง  
== การค้นพบ ==
นายจอร์จ เบคคาโลนี นักกีฏวิทยาและภัณฑารักษ์ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติลอนดอน ค้นพบตะขาบน้ำตกครั้งแรกที่อุทยานแห่งชาติเขาสก จังหวัดสุราษฎร์ธานี  เมื่อ พ.ศ. 2544 ขณะที่เขามาพักผ่อนในประเทศไทย นายเบคคาโลนีบรรยายลักษณะของตะขาบว่า "มันดูน่าสยดสยอง มันมีขายาวมากและมีสีดำแกมเขียว" เขาพบตะขาบสายพันธุ์นี้เมื่อเขาไปพลิกหินก้อนหนึ่งริมลำธาร โดยสิ่งที่เขาสังเกตได้ก็คือ ตะขาบตัวนี้รีบวิ่งหนีไปยังลำธาร แทนที่จะวิ่งเข้าป่า ซึ่งพฤติกรรมนี้ถือว่าผิดปกติ เนื่องจากตะขาบทั่วไปนั้นจะพยายามหลีกเลี่ยงน้ำ จากนั้น ตะขาบตัวนี้ก็ว่ายน้ำเข้าไปหลบซ่อนอยู่ใต้ก้อนหินในลำธาร หลังจับตะขาบตัวนี้ได้ นายเบคคาโลนีก็พบว่า มันมีลักษณะการว่ายน้ำคล้ายกับปลาไหล นายเบคคาโลนีจึงได้เก็บตะขาบตัวนั้นกลับไปที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติลอนดอน เพื่อนำไปสอบถามผู้เชี่ยวชาญด้านตะขาบคนหนึ่งที่พิพิธภัณฑ์ ผู้เชี่ยวชาญคนนั้นมีข้อกังขาเกี่ยวกับการค้นพบของนายเบคคาโลนี เพราะตะขาบในกลุ่ม Scolopendra มักจะอาศัยอยู่ตามที่แห้ง และจนถึงตอนนั้นยังไม่เคยมีการค้นพบตะขาบสะเทินน้ำสะเทินบกมาก่อนเลย
ตัวอย่างตะขาบของนายเบคคาโลนีถูกจัดเก็บอยู่ในพิพิธภัณฑ์หลายปี โดยไม่มีการค้นพบข้อมูลเพิ่มเติม จนกระทั่งนายเกรกอรี เอดจ์คอมบ์ เพื่อนร่วมงานของนายเบคคาโลนี และนายวรุฒ ศิริวุฒิ นักเรียนชาวไทยของเขา ได้เก็บรวบรวมตะขาบอีกสองตัวใกล้น้ำตกในประเทศลาว จากการวิเคราะห์ดีเอ็นเอ พบว่าตะขาบสองตัวนี้เป็นตะขาบสายพันธุ์ใหม่ พวกเขาจึงได้ตั้งชื่อสายพันธุ์ว่า Scolopendra cataracta ซึ่งมาจากภาษาละติน แปลว่าน้ำตก 
จนถึงปัจจุบัน มีการเก็บตัวอย่างตะขาบน้ำตกไว้ได้เพียงสี่ตัวเท่านั้น ตะขาบตัวแรกถูกเก็บมาจากประเทศเวียดนามเมื่อปี พ.ศ. 2471 แต่ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นตะขาบธรรมดา จึงถูกเก็บไว้ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติลอนดอนโดยไม่มีการค้นหาเพิ่มเติม ตะขาบตัวที่สองคือตะขาบที่นายเบคคาโลนีพบที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี ส่วนตะขาบสองตัวสุดท้ายถูกเก็บได้โดยนายเอดจ์คอมบ์ที่ประเทศลาว
== ลักษณะ ==
ตะขาบน้ำตก จัดเป็นตะขาบยักษ์ เติบโตได้ยาวประมาณ  มีขายาวและมีสีดำแกมเขียว  และเมื่อถูกพบเห็นจะพยายามหลบหนีโดยการไปซ่อนตัวใต้น้ำ มีการพบเห็นตะขาบสายพันธุ์นี้วิ่งอยู่ตามริมลำธาร หรือบางครั้งก็ลงไปว่ายน้ำในท่าทางคล้ายกับปลาไหล เมื่อตะขาบชนิดนี้ขึ้นมาจากน้ำ น้ำบนผิวของมันจะไหลออกไปโดยไม่เกาะตัวอยู่บนผิว เนื่องจากผิวของมันนั้นมีสมบัติไฮโดรโฟบิก ทำให้ผิวของตะขาบชนิดนี้สามารถแห้งได้อย่างรวดเร็ว
== ที่อยู่อาศัย ==
ตะขาบน้ำตกมีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พบได้ในประเทศลาว ประเทศไทย และ ประเทศเวียดนาม 
== อ้างอิง ==
สัตว์ขาปล้อง
ตะขาบ
วิลเฮ็ล์มแห่งเยอรมนี

วิลเฮ็ล์มแห่งเยอรมนี (William of Germany; Wilhelm von Deutschland) อาจหมายถึง
พระเจ้าวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งฮอลแลนด์ (ค.ศ. 1247–1256)
จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งเยอรมนี หรือ วิลเฮ็ล์มหาราช (ค.ศ. 1871–1888)
จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี (ค.ศ. 1888–1918)
จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 3 แห่งเยอรมนี (อ้างสิทธิ)
== ดูเพิ่ม ==
พระราชาธิบดีวิลเลียม
เคอนิชวิลเฮ็ล์ม
ไคเซอร์วิลเฮ็ล์ม
ฟรีดริชแห่งเยอรมนี
ฟรีดริชแห่งปรัสเซีย
หน้าแก้ความกำกวมชื่อบุคคล
เทศบาลตำบลมุก

เทศบาลตำบลมุก เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 3–6 และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1–2 ตำบลมุกดาหาร (เฉพาะนอกเขตเทศบาลเมืองมุกดาหาร) ในอำเภอเมืองมุกดาหาร จังหวัดมุกดาหาร เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลมุกดาหาร ในปี พ.ศ. 2516 ก่อนที่ต่อมาสภาตำบลมุกดาหาร ได้จัดตั้งขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลใน พ.ศ. 2539
ในวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2552 กระทรวงมหาดไทยให้เปลี่ยนชื่อองค์การบริหารส่วนตำบลมุกดาหาร อำเภอเมืองมุกดาหาร จังหวัดมุกดาหาร ไปเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลมุก เพื่อความเหมาะสมและสอดคล้องตามเจตนารมณ์ของประชาชนในเขตองค์การบริหารส่วนตำบล และได้ยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตำบลมุก ภายในวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ปัจจุบันเขตเทศบาลตำบลมุกมีประชากร 6,694 คน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลตำบลมุก 
มุก
มุก
อำเภอเมืองมุกดาหาร
วิลเลียมแห่งอังกฤษ

วิลเลียมแห่งอังกฤษ (William of England) อาจหมายถึง
พระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าวิลเลียมที่ 2 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ
== ดูเพิ่ม ==
วิลเลียมแห่งสหราชอาณาจักร
หน้าแก้ความกำกวมชื่อบุคคล
วิลเลียมแห่งสหราชอาณาจักร

วิลเลียมแห่งสหราชอาณาจักร (William of the United Kingdom) อาจหมายถึง
สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร
เจ้าชายวิลเลียม ดยุกแห่งคอร์นวอลล์และเคมบริดจ์
== ดูเพิ่ม ==
วิลเลียมแห่งอังกฤษ
หน้าแก้ความกำกวมชื่อบุคคล
Roc

อาร์โอซี, Roc, ROC, or R.O.C. อาจหมายถึง
สาธารณรัฐจีน (Republic of China; ROC) ชื่อทางการของประเทศไต้หวัน
* สาธารณรัฐจีน (ค.ศ. 1912–1949) (Republic of China; ROC)  พรรคคอมมิวนิสต์นำโดย เหมา เจ๋อตง ได้จัดตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน ขับไล่รัฐบาลจีนคณะชาติออกจากจีนแผ่นดินใหญ่ ส่วนเจียง ไคเชกและพรรคก๊กมินตั๋งได้ถอยร่นไปยังเกาะไต้หวัน
สาธารณรัฐคองโก (Republic of the Congo; ROC) ตั้งอยู่ทางส่วนด้านตะวันตกของดินแดน โดยในอดีตได้เป็นอาณานิคมของประเทศเบลเยี่ยม เดิมชื่อว่า คองโก
สาธารณรัฐไซปรัส (Republic of Cyprus; ROC) ชื่อทางการของประเทศไซปรัส
คณะกรรมการโอลิมปิกรัสเซีย (Russian Olympic Committee)
* นักกีฬาคณะกรรมการโอลิมปิกรัสเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 (รหัสไอโอซี: ROC)
* นักกีฬาคณะกรรมการโอลิมปิกรัสเซียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 (รหัสไอโอซี: ROC)
สาธารณรัฐจีนในโอลิมปิก (Republic of China; รหัสไอโอซี: ROC) ไต้หวันใช้รหัสไอโอซีนี้ในช่วง ค.ศ. 1972–1976 ปัจจุบันยกเลิกไปแล้ว
ร็อกเนชัน (Roc Nation) เป็นบริษัทอเมริกัน จัดการด้านการทำซ้ำของดนตรีและความบันเทิง
ร็อก (Roc) เป็นนกยักษ์ในตำนานของชาวอาหรับ
วัดบุหัวแหวน

วัดบุหัวแหวน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีกะอาง อำเภอบ้านนา จังหวัดนครนายก พื้นที่ของวัดติดกับโรงเรียนเตรียมทหาร ปัจจุบันมีเจ้าอาวาส คือ พระครูปลัดกมล มหาปญฺโญ
วัดบุหัวแหวนตั้งวัดเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2531 ผู้ขออนุญาตให้สร้างวัดคือ นายบุตร์ วงศอาด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2559
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 2 หลัง อุโบสถเริ่มสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2553 ออกแบบโดยนายทรงธรรม เกิดแก่น มีลักษณะสถาปัตยกรรมไทยประยุกต์ ตามความต้องการของเจ้าอาวาสผนวกเข้ากับพระธาตุเจดีย์พระธาตุพนม ภายในอุโบสถประดิษฐาน พระพุทธมงคลนฤมิตรวิศิษฐ์ธินายก เป็นพระพุทธรูปทรงเครื่อง ปางมารวิชัย
==อ้างอิง==
บุหัวแหวน
วัดไทรย้อย (จังหวัดสุโขทัย)

วัดไทรย้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลย่านยาว อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 17 ไร่ 3 งำน 53 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบอยู่ริมแม่น้ำยม
วัดไทรย้อย เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดป่าแดด ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 เป็นวัดร้างอยู่ระยะหนึ่ง ต่อมาได้รับการบูรณะและได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2505 มีเจ้าอาวาสรูปแรกคือ พระปลัดแก้ว วัดมีพระพุทธรูปคู่วัดมายาวนาน คือ หลวงพ่อต้นมะปราง โดยชาวบ้านขุดพบเจออยู่ในซากสถูปเจดีย์โบราณ บริเวณใต้ต้นมะปรางขนาดใหญ่ภายในวัด จึงเรียกขานนามพระพุทธรูปองค์นี้ตามชื่อต้นไม้ กระทั่งมีการซ่อมแซมสถูปเจดีย์ใหม่ จึงได้อัญเชิญขึ้นมาประดิษฐาน
อุโบสถมีลักษณะสถาปัตยกรรมไทยประเพณี ก่อสร้างระหว่าง พ.ศ. 2548–2551 ผู้ออกแบบคือ ศุภวัฒน์ หิรัญธนวิวัฒน์ โดยสร้างทดแทนอุโบสถหลังเก่าที่ค่อนข้างเล็กและทรุดโทรม มีรูปแบบสถาปัตยกรรมสุโขทัย
==อ้างอิง==
ไทรย้อย
สถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินี

สถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินี (Queen Sirikit National Institute of Child Health) เป็นโรงพยาบาลของรัฐขนาดใหญ่ตั้งอยู่ในเขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ซึ่งทำหน้าที่เป็นโรงพยาบาลเพื่อการเรียนการสอนของวิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
== ประวัติ ==
ด้วยมีแผนที่จะขยายแผนกกุมารเวชศาสตร์ของโรงพยาบาลหญิง (ปัจจุบันคือโรงพยาบาลราชวิถี) คณะรัฐมนตรีของแปลก พิบูลสงคราม ได้อนุมัติให้ก่อสร้างอาคารกุมารเวชศาสตร์ขนาดความจุ 137 เตียง บนถนนราชวิถี ซึ่งโรงพยาบาลหญิงเป็นผู้ดำเนินการ โดยมีพิธีเปิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2497 โดยพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2516 ได้โอนกิจการไปยังกรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2517 และอาคารดังกล่าวได้กลายเป็นโรงพยาบาลเด็ก ในปี พ.ศ. 2539 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นสถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินี เพื่อฉลองแด่พระราชินี
สถาบันเป็นสถาบันการแพทย์แห่งแรกที่เปิดสอนหลักสูตรกุมารเวชศาสตร์ที่ไม่ได้อยู่ภายใต้การนำของมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยมหิดล) และจัดตั้งโดยคคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล กับคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
โรงพยาบาลราชวิถีเริ่มให้การศึกษาทางการแพทย์แก่นักศึกษาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2535 และนักศึกษาในกลุ่มนี้ได้รับการศึกษาที่โรงพยาบาลราชวิถีในฐานะโรงพยาบาลเพื่อการเรียนการสอนเช่นกัน
== ดูเพิ่ม ==
สาธารณสุขในประเทศไทย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยในประเทศไทย
โรงพยาบาลในเขตราชเทวี
มหาวิทยาลัยรังสิต
แม่น้ำอาดีเจ

แม่น้ำอาดีเจ (Adige, ; Etsch, ; Àdexe, ; ; Adesc; Athesis, Ἄθεσις|Áthesis; หรือ Ἄταγις, Átagis) เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดเป็นอันดับสองในอิตาลี (รองจากแม่น้ำโป) เริ่มต้นที่เทือกเขาแอลป์ในจังหวัดอัลโตอาดีเจ (ซืททีโรล) ใกล้ชายแดนอิตาลีกับออสเตรียและสวิตเซอร์แลนด์ และยาว  ไหลผ่านตะวันออกเฉียงเหนือของอิตาลีส่วนใหญ่ไปจนถึงทะเลเอเดรียติก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Encyclopædia Britannica
แม่น้ำในประเทศอิตาลี
ลิบราออฟฟิศ แคลก์

ลิบราออฟฟิศ แคลก์ (LibreOffice Calc) เป็นโปรแกรมจัดการแผ่นตารางทำการที่เสรีและโอเพนซอร์ซและเป็นส่วนหนึ่งของชุดโปรแกรมสำนักงานลิบราออฟฟิศ
หลังจากการแยกจากโอเพนออฟฟิศดอตอ็อกในปี 2010 ลิบราออฟฟิศ แคลก์ได้ทำการปรับปรุงการจัดการการอ้างอิงภายนอกครั้งใหญ่ เพื่อแก้ไขข้อบกพร่องจำนวนมากในการคำนวณสูตรที่ใช้การอ้างอิงจากภายนอก และเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการแคชข้อมูล โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออ้างอิงช่วงข้อมูลขนาดใหญ่
นอกจากนี้แคลก์ยังรองรับ 1 ล้านแถวในแผ่นตารางทำการ ด้วยการอ้างอิงมาโครไปยังแต่ละเซลล์
แคลก์สามารถเปิดและบันทึกสเปรดชีตส่วนใหญ่ในรูปแบบไฟล์ของไมโครซอฟต์ เอกซ์เซล นอกจากนี้แคลก์ยังสามารถบันทึกสเปรดชีตเป็นไฟล์ PDF ได้อีกด้วย
เช่นเดียวกับชุดโปรแกรมลิบราออฟฟิศทั้งหมด แคลก์สามารถใช้ได้กับหลากหลายแพลตฟอร์ม รวมถึง ลินุกซ์, ฟรีบีเอสดี, แมคโอเอส, และไมโครซอฟท์ วินโดวส์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ลิบราออฟฟิศ
ซอฟต์แวร์บนวินโดวส์
ซอฟต์แวร์บนแมคโอเอส
ซอฟต์แวร์บนลินุกซ์
ย่านพระโขนง

ย่านพระโขนง เป็นย่านบนถนนสุขุมวิท กรุงเทพมหานคร ในอดีตเป็นตลาดริมน้ำ ต่อมาพัฒนาเป็นตลาดบก และเคยเป็นย่านที่รุ่งเรืองมากเมื่อช่วงปี พ.ศ. 2519–2530 ปัจจุบันย่านพระโขนงกลับมาฟื้นฟูพัฒนาอีกครั้ง หลังสร้างรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท เกิดคอนโดมีเนียมทำให้คนย้ายเข้ามาอยู่มากขึ้น
==ประวัติ==
===ตลาดริมคลอง===
เมื่อ พ.ศ. 2400 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการขุดคลองถนนตรง (ถนนพระรามที่ 4 ในปัจจุบัน) เชื่อมต่อบางนากับคลองผดุงกรุงเกษม ทำให้เกิดย่านการค้าบริเวณปากคลองถนนตรง หรือย่านพระโขนงในปัจจุบัน มีลักษณะเป็นตลาดริมน้ำ มีตลาดสดตั้งอยู่ริมคลอง ผู้คนในตลาดเป็นคนไทยเชื้อสายจีน มีโรงเรียนจีนเป็นสถานศึกษา มีศาลเจ้าแม่ทับทิม พื้นที่รอบ ๆ ย่านพระโขนงเป็นที่สวนของชุมชนมุสลิมซึ่งตั้งรกรากมานานจนถึงปัจจุบัน
===ตัดถนนสุขุมวิท===
ต่อมาเมื่อมีการตัดถนนสุขุมวิท จึงได้พัฒนาจากตลาดน้ำมาเป็นตลาดบก โดยคลองที่มีอยู่ถูกถมทำเป็นถนนหลายคลอง เรือนแถวไม้และโรงเรียนจีนก็ถูกปิดไป สร้างเป็นตึกแถวแทน พัฒนาเป็นศูนย์กลางบันเทิง ศูนย์กลางแฟชั่น และศูนย์กลางเครื่องใช้ไฟฟ้า
ย่านพระโขนงเมื่อช่วงปี พ.ศ. 2519–2530 เคยรุ่งเรืองมาก มีโรงเรียนสอนตัดเสื้อและเสริมสวย ห้างขายเครื่องใช้ไฟฟ้าเอดิสัน และมีห้างสรรพสินค้าหลายแห่ง ได้แก่ ห้างเวลโก้ ห้างอาเชี่ยน ห้างไทยไดมารู มีโรงภาพยนตร์ชื่อดังถึง 6 แห่ง อย่าง พระโขนงเธียเตอร์ (บางข้อมูลระบุว่าเคยเป็นโรงภาพยนตร์ที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย จุคนได้ถึง 2,000–3,000 ที่นั่ง) พระโขนงรามา โรงหนังเอเชีย เจ้าพระยาเธียเตอร์ ฮอลิเดย์ และลอนดอน จนเหตุการณ์น้ำท่วมเมื่อ พ.ศ. 2526 ส่งผลทำให้เกิดการย้ายออกเป็นจำนวนมาก กิจการโรงหนังชั้นสองปิดตัว
===ปัจจุบัน===
ปัจจุบันย่านพระโขนงกลับมาฟื้นฟูพัฒนาอีกครั้ง เมื่อสถานีพระโขนง ของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท เปิดให้บริการ เกิดคอนโดมีเนียมทำให้คนย้ายเข้ามาอยู่มากขึ้น  มีทั้งออฟฟิศทำงานสร้างสรรค์ คอมมูนิตี้มอลล์ที่เป็นพื้นที่สนับสนุนการทำงาน เช่น ซัมเมอร์ฮิลล์ ซัมเมอร์ฮับ และดับเบิลยู ดิสทริค รวมถึงมี ตลาดสดพระโขนง หรือรู้จักกันในนาม ตลาดแสงทิพย์ ที่เริ่มสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2503 แต่เดิมตลาดพระโขนงตั้งอยู่ในเขตพระโขนง  ต่อมามีการแบ่งเขตการปกครองใหม่ทำให้ตลาดแห่งนี้มีพื้นที่อยู่ในเขตวัฒนา เจ้าของคือทายาทตระกูลตาปนานนท์ ตลาดพระโขนงยังประกอบด้วย ตลาดรุ่งอรุณ เจ้าของตลาดคือนายธัชชัย เทพหัสดิน ณ อยุธยา ตลาดพระโขนงมีสินค้าขายปลีกและส่งประกอบด้วยอาหารสด อาหารแห้ง สินค้าอุปโภคบริโภค ร้านอาหารที่มีชื่อเสียงภายในตลาดแห่งนี้ อาทิ ร้านข้าวหน้าเป็ด ร้านกาแฟโบราณ ร้านโรตีสายไหม ร้านขนมจีนแม่ชวน ฯลฯ
หลัง พ.ศ. 2550 เป็นต้นมา ย่านตลาดพระโขนงได้กลายเป็นแหล่งชุมชนของชาวต่างชาติหลายเชื้อชาติ ทั้งชาวเนปาล พม่า ไทใหญ่ กะเหรี่ยง ที่เข้ามาอยู่อาศัย ทำงานรับจ้างและค้าขาย โดยสัดส่วนประชากรพม่ามากกว่ากลุ่มชาติพันธุ์อื่น ๆ
==กรรมสิทธิ์ที่ดิน==
จากข้อมูลของสำนักผังเมืองกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2552 ย่านพระโขนงถือกรรมสิทธิ์ที่ดินโดยเอกชนทั้งรายย่อยและรายใหญ่ 780 ราย แบ่งเป็นกรรมสิทธิ์ที่ดินรายใหญ่ 40 ราย และรายย่อย 740 ราย ถือกรรมสิทธิ์โดยสำนักงานทรัพย์สินพระมหากษัตริย์บริเวณใต้สะพานพระโขนง
== อ้างอิง ==
ย่านในเขตวัฒนา
ย่านในเขตคลองเตย
ดินแดนแทรกทางชาติพันธุ์ในประเทศไทย
มีมอแล็ต

มีมอแล็ต (mimolette) เป็นชีสที่ผลิตดั้งเดิมในภูมิภาครอบเมืองลีล ประเทศฝรั่งเศส บางทีอาจเรียกชีสนี้ในภาษาฝรั่งเศสว่า บูลเดอลีล (Boule de Lille) ตามชื่อของเมืองลีล หรือ วีเยอ-ออล็องด์ (vieux Hollande) เพราะชีสนี้ได้รับการพัฒนามาจากเอดัมซึ่งเป็นชีสจากฮอลแลนด์ มีมอแล็ตสามารถบริโภคได้ตั้งแต่ที่บ่มสองเดือนถึงสองปี หากบ่มไม่นานจะมีรสชาติคล้ายคลึงกับปาร์มีจาโนเรจจาโน ในขณะที่แบบ "บ่มนานพิเศษ" (extra-vieille) ซึ่งเป็นที่นิยม มีความแข็งและให้กลิ่นรสคล้ายเฮเซลนัต
มีมอแล็ตเป็นชีสทรงกลมและมีรูปร่างภายนอกคล้ายกับผลแคนตาลูป น้ำหนักอยู่ที่ 2 กิโลกรัม ผลิตจากนมวัว ชื่อของชีสมาจากคำภาษาฝรั่งเศส mi-mou (รูปในเพศหญิงคือ mi-molle) แปลว่า "กึ่งนุ่ม" ซึ่งสื่อถึงผิวสัมผัสของชีสที่มีความมัน (oily) ทั้ง ๆ ที่เป็นชีสแข็ง (hard cheese) สีส้มของชีสมาจากสีธรรมชาติของอันนัตโต ซึ่งเมื่อใช้ในปริมาณน้อย ๆ เพื่อใส่เป็นสีจะไม่มีรสชาติที่รบกวนรส หรือกลิ่นของชีส เปลือกสีเทาของมีมอแล็ตแก่มาจากเห็บชีส ซึ่งใส่ลงไปบนผิวของชีสเพื่อเพิ่มรส
เป็นที่ทราบกันว่ามีมอแล็ตเป็นชีสโปรดของชาร์ล เดอ โกล ประธานาธิบดีฝรั่งเศส
== อ้างอิง ==
เนยแข็งฝรั่งเศส
ลีล
โฟว์เซีย คูฟี

โฟว์เซีย คูฟี (فوزیه کوفی, Fawzia Koofi; เกิดปี 1975) เป็นนักการเมืองและนักเคลื่อนไหวด้านสิทธิสตรีชาวอัฟกานิสถาน อดีตสมาชิกสภาผู้แทนรษฎรของอัฟกานิสถานจากเขตเลือกตั้งบาดาฆชาน และอดีตประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
== ชีวิตช่วงต้น ==
พ่อของคูฟีเป็นสมาชิกรัฐสภาเป็นเวลา 25 ปีก่อนจะเสียชีวิตหลังสิ้นสุดสงครามอัฟกานสิถาน-โซเวียดครั้งที่หนึ่ง (1979–1989) เขาถูกสังหารโดยกลุ่มมุจาฮิดีน เธอเติบโตมาในครอบครัวของที่มีหลายภรรยา (7 คน) คูฟีมักถูกละเลยจากพ่อแม่ของเธอเพราะเธอเป็นผู้หญิง ตอนที่เธอเกิด เธอถูกแม่นำไปทิ้งไว้กลางแดดเพื่อหวังให้ตาย
คูฟีโน้มน้าวให้พ่อแม่ส่งเธอไปเรียนหนังสือสำเร็จ เธอเป็นผู้หญิงคนเดียวในบ้านที่มีโอกาสทางการศึกษา เธอต้องการจะศึกษาต่อด้านแพทยศาสตร์แต่ก็ต้องล้มเลิกหลังตอลิบานขึ้นมาปกครองในปี 1996 และสั่งห้ามไม่ให้ผู้หญิงมีโอกาสในการเรียนหนังสือ หลังตอลิบานถูกโค่นไปในปี 2001 เธอกลับไปเรียนหนังสืออีกครั้ง และจบการศึกษาด้านบริหารธุรกิจจากมหาวิทยาลัยเปรสตันในประเทศปากีสถาน
==อาชีพทางการเมือง==
คูฟีเริ่มเข้าสู่การเมืองในปี 2001 หลังตอลิบานถูกโค่นล้ม เธอสนับสนุนและเรียกร้องการศึกษาในเด็กผู้หญิง นับตั้งแต่ปี 2002 ถึง 2004 คูฟีทำงานร่วมกับยูนิเซฟเป็นเข้าหน้าที่ปกป้องเด็ก (Child Protection Officer) จากความรุนแรง
ในการเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภาปี 2005 คูฟีได้รับเลือกตั้งเป็นสภาชิกสภาผู้แทนราษฎรของอัฟกานิสถาน สภาล่างของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ จากเขตเลือกตั้งบาดาฆชาน นอกจากนี้เธอยังเป็นรองประธานสภานิติบัญญัติ เช่นกัน เธอถือเป็นรองประธานสภานิติบัญญัติคนแรกของประเทศอัฟกานิสถานที่เป็นผู้หญิง และได้รับการเบือกตั้งเข้าสภาอีกครั้งในปี 2010
เธอมุ่งเน้นเป้าหมายไปที่การพัฒนาสิทธิสตรี รวมถึงร่างกฎหมายเพื่อให้มีการก่อสร้างถนนที่เชื่อมต่อหมู่บ้านห่างไกลต่าง ฟ เข้ากับสถาบันการศึกษาและหน่วยงานดูแลสุขภาพ ในปี 2009 เธอได้ร้างกฎหมายการกำจัดความรุนแรงต่อสตรี (Elimination of Violence Against Women; EVAW) ขึ้น และเข้าสู่สภาในปี 2013 แต่ถูกต่อต้านและคัดค้านโดยสภาชิกสภาที่เป็นอนุรักษนิยมซึ่งมองว่าเป็นกฎหมายที่ขัดกับหลักของศาสนาอิสลาม อย่างไรก็ตาม กฎหมายถูกบังคับใช้ทั่วประเทศ และถูกนำมาประกอบการตัดสินคดีความในศาลอยู่
เธอรอดชีวิตจากการถูกลอบสังหารหลายครั้ง และเคยถูกยิงอย่างน้อยหนึ่งครั้งในปี 2010 ใกล้กับเมืองตอราบอรา
คูฟีตั้งใจจะลงสมัครเลือกตั้งประธานาธิบดีปี 2014 โดยชูเรื่องการสันบสุนสิทธิเท่าเทียมในสตรี, การศึกษาแบบครอบคลุม และการต่อต้านการคอร์รัปชั่น อย่างไรก็ตาม คณะกรรมการเลือกตั้งขยับวันที่ปิดรับสมัครเป็นเดือนตุลาคม ปี 2013 ทำให้เธอลงสมัครไม่ได้เนื่องจากอายุยังไม่ถึง 40 ปีตามกฎหมายกำหนด
ในวันที่ 14 สิงหาคม 2020 เธอถูกยิงเข้าที่แขนจากความพยายามลอบสังหารใกล้กับคาบูลขณะเดินทางกลับจากปาร์วัน
ภายหลังการเข้ายึดครองของตอลิบานในปี 2021 เธอเคยให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับการที่สหรัฐถอนกำลังจากอัฟกานิสถาน เธอระบุว่าสิ่งที่สหรัฐทำคือการทอดทิ้งผู้หญิงในอัฟกานสิถาน และเธอผิดหวังกับการตัดสินใจของสหรัฐเป็นอย่างมาก
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Support Committee for Fawzia Koofi
นักสิทธิสตรี
นักการเมืองอัฟกานิสถาน
สมาชิกสภานิติบัญญัติอัฟกานิสถาน
100 สตรี (บีบีซี)
ชาวอัฟกานิสถานที่นับถือศาสนาอิสลาม
โรงแรมคอรินเธีย คาร์ทูม

โรงแรมคอรินเธีย คาร์ทูม (Corinthia Hotel Khartoum) เป็นโรงแรมห้าดาวในคาร์ทูม เมืองหลวงของประเทศซูดาน ตั้งอยู่ตรงจุดบรรจบกันของแม่น้ำไนล์น้ำเงินกับแม่น้ำไนล์ขาว ในย่านศูนย์กลางของเมือง ติดกับสะพานตูตี
โรงแรมเปิดให้บริการในวันที่ 17 สิงหาคม 2008 มีชั้นห้องพัก 18 ชั้น, ห้องพัก 173 ห้อง และห้องสวีท 57 ห้อง ภัตตาคารและร้านกาแฟ 6 ร้าน และสิ่งอำนวยความสะดวกอื่น ๆ
โรงแรมสร้างและสนับสนุนทางทุนทรัพย์โดยรัฐบาลลิเบียด้วยมูลค่ามากกว่า 80 ล้านยูโร โรงแรมจึงเป็นที่รู้จักในชื่อ "ไข่ของกัดดาฟี"
== อ้างอิง ==
สิ่งก่อสร้างในคาร์ทูม
โรงแรมในประเทศซูดาน