pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สัปตปุรี

สัปตปุรี (Sanskrit सप्त-पुरी , "นครทั้งเจ็ด") เป็นกลุ่มนครเจ็ดแห่งที่ในศาสนาฮินดูถือว่าเป็นแหล่งจาริกแสวงบุญที่สำคัญ (ตีรถะ) ในประเทศอินเดีย เชื่อกันว่าการได้จาริกแสวงบุญไปยังสถานที่ทั้งเจ็ดจะให้พรโมกษะแก่ผู้นั้นให้ได้หลุดพ้นการเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏ
นครต่าง ๆ ในสัปตปุรีล้วนมีความสำคัญทางศาสนา เช่น อโยธยาเป็นชนมภูมิ (ที่เกิด) ของพระราม ส่วนพาราณสีกับหฤทวารเป็น "นิตยตีรถะ" หรือสถานที่ที่เต็มไปด้วยพลังงานทางจิตวิญญาณอยู่ตามธรรมชาติ กาญจีปุรัมเป็นที่รู้จักดีจากกามากษีอัมมันเทวาลัยบูชาเทวมารดา ในมหาภารตะระบุว่าพระกฤษณะมีพระชนม์ชีพช่วงเยาว์อยู่ในมถุรา ก่อนจะประทับทวารกาเป็นเวลาหนึ่งร้อยปี และเสด็จกลับไปประทับยังวิมานเดิม หฤทวารยังเป็นจุดที่แม่น้ำคงคาอันศักดิ์สิทธิ์เริ่มต้นไหลออกจากเทือกเขาสู่ที่ราบ และพาราณสียังเป็นนครที่มีความเกี่ยวเนื่องอย่างมากกับพระศิวะ อุชไชนะเป็นที่ตั้งของหนึ่งใน 12 ชโยติรลึงค์ ที่มหากาเลศวรมนเทียร ทั้งหฤทวารและอุชไชนะเป็นสถานที่ประกอบพิธีกุมภเมลาซึ่งมีขึ้นทุก 12 ปี ส่วนที่กาญจีปุรีมมีพิธี กามากษี และกฤษณชนมาษฏมี เฉลิมฉลองเป็นพิเศษในทวารกาและมถุรา
โศลกจากครุฑปุราณะบรรยายถึงสัปตปุรีเจ็ดแห่งไว้ว่า อโยธฺยา มถุรา มายา กาศี กาญฺจี อวนฺติกา ฯ ปุรี ทฺวาราวตี ไจว สปฺไตเต โมกฺษทายกะห์ อันแปลว่า "อโยธยา, มถุรา, คยา, กาศี, กาญจี, กวันติกา, ทวาราวตี - นครทั้งเจ็ดนี้ จักเป็นที่ทราบในฐานะผู้ประทานโมกษะ" ชื่อของนครทั้งเจ็ดในปัจจุบัน ได้แก่ อโยธยา, มถุรา, หฤทวาร (มายา หรือ คยา), พาราณสี (กาศี), กาญจีปุรัม (กาญจี), อุชไชนะ (อวันติกา), ทวารกา (ทวารวดี)
==อ้างอิง==
ศาสนาฮินดู
นครศักดิ์สิทธิ์
หมู่ถ้ำสสโปล

หมู่ถ้ำสสโปล (Saspol Caves) หรือหมู่ถ้ำโกน-นีลา-พูก (Gon-Nila-Phuk Cave Temples) เป็นถ้ำอารามในหุบเขาในสสโปล ลาดัก ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ราว 76 กิโลเมตรจากนครเลห์ หมู่ถ้ำสสโปลจำนวนห้าถ้ำมีงานจิตรกรรมฝาผนังประดับ ในจำนวนนี้ สองถ้ำมีจิตรกรรมที่ได้รับความเสียหายอย่างหนัก และมีถ้ำหลักซึ่งทาสีหินปูนเคลือบไว้ ในถ้ำนี้มีจิตรกรรมแสดงภาพอนุตตรโยคตันตระ (หรือ โยคานิรุตตรตันตระ) ถือเป็นรูปแบบงานที่หายากในยุคนั้น ปัจจุบันถ้ำทั้งหมดอยู่ภายใต้การบริหารของอารามลิกีร
ในลาดักพบถ้ำอารามที่จิตรกรรมฝาผนังภายในเช่นนี้ได้น้อยมาก ส่วนงานจิตรกรรมในถ้ำเหล่านี้อายุราวศตวรรษที่ 14-15 หมู่ถ้ำทั้งหมดมีรายงานว่าอยู่ในภาวะอันตราย เสี่ยงต่อการถล่มได้ทุกเมื่อ และได้รับการขึ้นทะเบียนของ World Monuments Watch ในปี 2016
มีโครงการอนุรักษ์ทางศิลปะและสถาปัตยกรรมโดย INTACH ในลาดัก ในปี 2015 ถึง 2016 ภายใต้ความร่วมมือกับ ACS นอยดา ภายใต้เงินทุนสนับสนุนในปี 2015 โดยกองทุน Prince Claus Fund และในปี 2016 กับ 2018 โดยกองทุน World Monuments Fund
==ระเบียงภาพ ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
The Painted Caves of Saspol February 7, 2017, World Monuments Fund
Saspol Caves C.P.R. Environmental Education Centre, Chennai, Ministry of Environment and Forests& Climate Change, Govt of India
ลาดัก
ถ้ำในประเทศอินเดีย
เดอะไคโร

เดอะไคโร (The Cairo) ตั้งอยู่ที่เลขที่ 1615 ถนนคิว นอร์ตเวสต์ (Q Street NW) ในวอชิงตัน ดี.ซี. เป็นตึกสำคัญในย่านดูพอนต์เซอร์เคิล และเป็นตึกที่อยู่อาศัยที่สูงที่สุดในเขตโคลัมเบีย ผลงานออกแบบโดยสถาปนิก ทอมัส แฟรงคลิน ชไนเดอร์ สร้างเสร็จในปี 1894 และถือเป็น "ตึกระฟ้าสำหรับการอยู่อาศัยแห่งแรกของนคร" เดอะไคโรมีความสูง  สร้างขึ้นจากอิฐ และมีส่วนผลักดันให้เกิดข้อบังคับและกฎหมายระดับประเทศที่กำหนดความสูงของสิ่งปลูกสร้างในเมือง กฎระเบียบเหล่านี้ยังคงมีอิทธิพลต่อทิวนครของวอชิงตันมาถึงปัจจุบัน
ในปัจจุบัน เดอะไคโรเป็นคอนโดมิเนียม มีห้องอะพาร์ตเมนต์ที่มีผู้อยู่อาศัยทั้งเช่าอยู่และซื้อขาด มีขนาดห้องเล็กไปจนถึงสูงหลายชั้นและมีมากถึงสามห้องนอน
==ประวัติศาสตร์==
เดอะไคโรมีความสูง 12 ชั้น ทำให้สูงเหนืออาคารโดยรอบทั้งหมด นับตั้งแต่เปิดให้บริการในปี 1894 ความสูงของตึกนี้ทำให้ชาวเมืองไม่พอใจอย่างมากจนเรียกตึกนี้ว่าเป็น "เรื่องโง่เง่าของไชนเดอร์" (Schneider's Folly) และทำการล็อบบี้ให้สภาคองเกรสทำการออกกฎจำกัดความสูงของตึกที่อยู่อาศัยในเขตโคลัมเบีย รัฐบัญญัติความสูงอาคาร ปี 1899 ยังคงมีบทชาทในการกำหนดความสูงของตึกสูงในวอชิงตันดีซีถึงปัจจุบัน
ในราวปี 1900 มีการเปลี่ยนชื่ออาคารเป็นไคโรโฮเท็ล ในยุคนั้น ไคโรโฮเท็ลกลายมาเป็นศูนย์กลางของชีวิตสังคมในดีซี ห้องเต้นรำ (ballroom) เป็นสถานที่พบปะทางสังคมและทางการเมืองอยู่บ่อยครั้ง ผู้อยู่อาศัยและแขกของไคโรในยุคนี้รวมถึงสก็อต ฟิตซ์เจอรอลด์, ทอมัส เอดิสัน และบุคคลที่ทรงอิทธิพลทางการเมืองอีกจำนวนมาก
ในวันที่ 15 มีนาคม 1897 ราชินีแห่งอาณาจักรฮาวายที่ถูกโค่นล้มบัลลังก์ Liliuokalani เสด็จมาพำนักที่เดอะไคโร ในระหว่างที่ทรงทำการล็อบบี้ให้ประธานาธิบดี กรัฟเวอร์ คลีฟแลนด์ จ่ายเงินชดเชยกรณีการล้มล้างราชาธิปไตยในฮาวายเมื่อมกราคม 1893 ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 1905 เดอะไคโรกลายเป็นเป้าของกลุ่มแรงงานหลังระหว่างการนัดประท้วงหยุดงานของแรงงาน คนงานทาสี เจ แฟรงก์ แอนบี (J. Frank Hanby) ร่วงลงมาเสียชีวิตเนื่องจากเชือกที่ผูกตัวขาด มีผู้ค้นพบว่าเชือกดังกล่าวเป็นไปได้ว่าถูกตัดโดยใช้กรด นำไปสู่การตรวจสอบหาสาเหตุการตายครั้งใหญ่ซึ่งมีรายงานอยู่ใน The Washington Post สมาชิกชนชั้นสูงในวอชิงตันนิยมจัดงานพบปะที่ไคโรโฮเท็ล ซึ่งรวมถึงที่สโมสรสตรีประชาธิปไตยแห่งชาติ (Woman's National Democratic League) พบปะกับผู้แทนรัฐจากรัฐนิวเม็กซิโกในปี 1913
ในปี 1906 สมาชิกรัฐสภา รูฟัส เอ เลสเตอร์ จากพรรคเดโมแครตในรัฐจอร์เจีย ร่วงผ่านสกายไลต์บนดาดฟ้าของเดอะไคโรลงมาถึงแก่ชีวิต ในเวลานั้นเลสเตอร์อาศัยอยู่ที่เดอะไคโร และปีนขึ้นไปบนดาดฟ้าเพื่อตามหาหลานสองคน ก่อนที่จะก้าวเท้าพลาดและร่วงลงมาจากความสูง 30 ฟุตผ่านสกายไลต์และกระแทกลงที่พื้นของชั้นสิบเอ็ดของตึก ผลการตรวจสอบพบว่าขาเขาหักทั้งสองข้างและอวัยวะภายในบาดเจ็บอย่างหนักจนถึงแก่ชีวิต
== อ้างอิง ==
สิ่งก่อสร้างในวอชิงตัน ดี.ซี.
ย็อชกอ กวาร์ดิออล

ย็อชกอ กวาร์ดิออล (Joško Gvardiol; เกิด 23 มกราคม ค.ศ. 2002) เป็นนักฟุตบอลชาวโครเอเชีย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหลังให้แก่แมนเชสเตอร์ซิตี สโมสรในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติโครเอเชีย
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2545
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักฟุตบอลชาวโครเอเชีย
นักฟุตบอลทีมชาติโครเอเชีย
ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
ผู้เล่นดินามอซาเกร็บ
ผู้เล่นแอร์เบ ไลพ์ซิช
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2022
อาสนวิหารโอแซร์

อาสนวิหารโอแซร์ (Cathédrale d'Auxerre) หรือชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญสเทเฟนแห่งโอแซร์ (Cathédrale Saint-Étienne d'Auxerre) เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิก และเป็นที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลซ็องส์และโอแซร์ ตั้งอยู่ในเขตเมืองโอแซร์ จังหวัดอียอน ในแคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญสเทเฟน
สร้างขึ้นในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 13 ถึง 16 แทนที่อาสนวิหารแบบโรมาเนสก์ที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ซึ่งยังหลงเหลือให้เห็นในปัจจุบันบริเวณใต้ดินใต้อาสนวิหาร โดยอาสนวิหารนี้มีชื่อเสียงด้านจิตรกรรมฝาผนังเฟรสโกสมัยราชวงศ์การอแล็งเฌียงซึ่งพบในบริเวณห้องใต้ดิน และยังมีชื่อเสียงด้านกระจกสีขนาดใหญ่ โดยตั้งแต่ ค.ศ. 1823 ได้เป็นที่ตั้งของมุขมณฑลซ็องส์และโอแซร์
==อ้างอิง==
โอแซร์
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 13
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 16
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดอียอน
ศาลาเผิงไหล

ศาลาเผิงไหล หรือ เจดีย์เผิงไหล  เป็นหอคอยที่มีชื่อเสียงในนครเผิงไหล มณฑลชานตง หนึ่งในหอคอยยิ่งใหญ่ทั้งสี่ของประเทศจีน เจดีย์เผิงไหลยังเป็นที่รู้จักในฐานะจุดขึ้นฝั่งของเทพเจ้าแปดเซียน และเป็นจุดที่สามารถเห็นเส้นแบ่งของทะเลเหลือง และ ทะเลป๋อไห่ พื้นที่การท่องเที่ยวในบริเวณนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนพื้นที่ทิวทัศน์สวยงามระดับห้าเอ โดยองค์การการท่องเที่ยวแห่งชาติจีน
ขุนศึก "นายพลเนื้อหมา" เคยนิพนธ์บทกวี "เยี่ยมเยียนศาลาเผิงไหล" ("Visiting Pengai Pavilion") ซึ่งชื่นชมความงามของศาลานี้ บทกวีดังกล่าวมีชื่อเสียงในแง่ของความหยาบคาย
==อ้างอิง==
หอคอยในประเทศจีน
มณฑลชานตง
หอคอยกระเรียนเหลือง

หอคอยกระเรียนเหลือง (Yellow Crane Tower) หรือ หอคอยหวงเฮ่อ  เป็นหอคอยแบบธรรมเนียมจีนตั้งอยู่ในนครอู่ฮั่น หอคอยหลังปัจจุบันสร้างขึ้นในระหว่างปี 1981-1985 แต่หอคอยนี้เคยมีอยู่มาก่อนในหลายรูปนับตั้งแต่ปี 223 หอคอยปัจจุบันมีความสูง  บนพื้นที่  ตั้งอยู่บนเขางู (蛇山) หนึ่งกิโลเมตรจากที่เคยตั้งหอคอยหลังเดิม ริมแม่น้ำแยงซี หอคอยนี้ยังเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ในลัทธิเต๋า ว่ากันว่า หลี่ว์ ต้งปิน ได้เดินทางสู่สวรรค์จากที่นี่
==ประวัติศาสตร์==
แผนที่และบันทึกว่าด้วยจังหวัดและมณฑลของหยวนเหอ เขียนขึ้นราว 600 ปี หลังการก่อสร้างหอคอย ระบุว่านับตั้งแต่ซุน กวน ปฐมกษัตริย์แห่งอู่ตะวันออก สร้างป้อม Xiakou ขึ้นในปี 223 และสร้างหอคอยขึ้นตรงจุดที่เป็นเขื่อนกระเรียนเหลือง ซึ่งกลายมาเป็นที่มาของชื่อหอคอย
หอคอยถูกทำลายไปรวม 12 ครั้ง ทั้งจากเพลิงไหม้และจากสงคราม ในสมัยราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง และได้รับการซ่อมแซมรวม 10 วาระ หอคอยหลังสุดท้ายที่จุดที่ตั้งหอคอยหลังเดิมสร้างขึ้นในปี 1868 และทำลายลงไปในปี 1884 ต่อมาในปี 1907 ได้มีการสร้างหอคอยหลังใหม่ขึ้นใกล้กับจุดที่ตั้งหอคอยหลังเดิม จาง จื้อตง เสนอชื่อ '奧略樓' (หอคอยเอ้าลี่ว์) สำหรับหอคอยหลังใหม่นี้ รวมถึงยังได้เขียนโคลงคู่ถึง ในปี 1957  สะพานอู่ฮั่นแยงซีได้สร้างขึ้นโดยที่โครงรับน้ำหนักข้างหนึ่งของสะพานสร้างอยู่บนจุดที่จะเป็นหอคอยกระเรียนเหลือง ในปี 1981 รัฐบาลนครอู่ฮั่นได้เริ่มก่อสร้างหอคอยขึ้นใหม่อีกครั้งที่จุดใหม่ ห่างไปราว  จากจุดเดิม หอคอยหลังใหม่นี้สร้างเสร็จในปี 1985
== อ้างอิง ==
หอคอยในประเทศจีน
สิ่งก่อสร้างในอู่ฮั่น
ศาลาเจ้าชายเถิง

ศาลาเจ้าชายเถิง (Pavilion of Prince Teng) หรือ ศาลาเถิงหวัง  เป็นสิ่งปลูกสร้างทางตอนเหนือของนครหนานชาง มณฑลเจียงซี ประเทศจีน บนชายฝั่งตะวันออกของแม่น้ำกั้น และเป็นหนึ่งในสี่หอคอยอันยิ่งใหญ่ของประเทศจีน ศาลานี้ถูกทำลายและสร้างขึ้นใหม่หลายครั้งตลอดในประวัติศาสตร์ อาคารหลังปัจจุบันสร้างขึ้นในปี 1989 บนจุดที่ตั้งเดิม ภายใต้การดูแลของสถาปนิก เหลียง ซือเฉิง ศาลามีความสูงเก้าชั้น สถาปัตยกรรมไม้แบบราชวงศ์ซ่ง
ศาลาเถิงหวังสร้างขึ้นครั้งแรกในปี 653 โดย ลี่ หยวนยิง (ได้รับบรรดาศักดิ์เป็น เจ้าชายเถิง ในปี 639) น้องชายของจักรพรรดิไท่ซงแห่งราชวงศ์ถัง และลุงของจักรพรรดิเกาจงแห่งราชวงศ์ถัง นับตั้งแต่การก่อสร้างเสร็จ หอคอยถูกทำลายรวม 29 ครั้ง มีการเปลี่ยนรูปทรงและการใช้สอยของอาคารหลายครั้งมาตลอดประวัติศาสตร์ อาคารหลังก่อนปัจจุบันสร้างขึ้นในรัชสมัยของจักรพรรดิถงจื้อแห่งราชวงศ์ชิง อาคารหลังนี้ถูกทำลายลงในเดือนตุลาคม 1926 ในยุคสมัยขุนศึก
ศาลาหลังปัจจุบันสร้างขึ้นตามการออกแบบของสถาปนิก เหลียง ขือเฉิง สร้างแล้วเสร็จเมื่อปี 1989 สร้างขึ้นจากคอนกรีตเสริมเหล็ก ตกแต่งอย่างราชวงศ์ซ่ง หอคอยมีความสูง  เก้าชั้น พื้นที่ใช้สอยรวม 
== อ้างอิง ==
===บรรณานุกรม===
Wang, Qiaolin  et al. 1996. Jiangnan Famous Site: The Pavilion of Prince Teng . Baihuazhou Literary Press . 247 pages. .
สิ่งก่อสร้างในหนานชาง
หอคอยในประเทศจีน
หอคอยเยว่หยาง

หอคอยเยว่หยาง  เป็นหอคอยแบบจีนโบราณ ตั้งอยู่ในเย่วหยาง มณฑลหูหนาน บนชายฝั่งของทะเลสาบต้งถิง หอคอยเยว่หยาง, หอคอยเจ้าชายเถิง และ หอคอยกระเรียนเหลือง เป็นสามหอคอยอันยิ่งใหญ่ของแคว้นเจียงหนาน หอคอยเยว่หยางเป็นที่รู้จักมาจากบทนิพนธ์ ระลึกถึงหอคอยเยว่หยาง  นิพนธ์โดยซีเหวิน ขุนนางคนสำคัญของราชวงศ์ซ่งเหนือ (960&ndash;1127) ของจีน หอคอยตั้งอยู่บนกำแพงเมืองนครโบราณเยว่หยาง มณฑลหูหนาน โดยหันหน้าออกสู่เกาะจุนชาน เหนือทะเลสาบต้งถิง
หลังคาของหอคอยประดับด้วยกระเบื้องเคลือบสีเหลือง  สีตัดกันกับป่าไม้สีเขียวโดยรอบ หลังคายอดสดของหอคอยเป็นทรงโค้งเรียบลักษณะคล้ายกับหมวกขุนพลในจีนโบราณ หอคอยเยว่หยางถือเป็นสิ่งปลูกสร้างในจีนโบราณแห่งเดียวที่มีลักษณะหลังคาทรงหมวกขุนพลเช่นนี้
== อ้างอิง ==
หอคอยในประเทศจีน
สิ่งก่อสร้างในมณฑลหูหนาน
โรงเรียนสตรีราชกุมารีรัตนาวตี

โรงเรียนสตรีราชกุมารีรัตนาวดี (Rajkumari Ratnavati Girls School) เป็นโรงเรียนสตรีในชนบทของทะเลทรายทาร์ในไชสัลเมร์ ประเทศอินเดีย โรงเรียนนี้โดดเด่นที่การออกแบบโดยสถาปนิกให้มีลักษณะเป็นรูปวงรีที่สามารถต้านทานอุณหภูมิกลางทะเลทรายที่สูงได้ถึง 50 องศาเซลเซียส โรงเรียนมีขนาด 400 คน เปิดสอนระดับอนุบาลถึงระดับสิบ (เทียบเท่ามัธยมสี่) เป้าหมายการศึกษาของโรงเรียนคือการเรียนการสอนและฝึกวิชาซึ่งรวมถึงทักษะงานศิลปหัตถกรรมแบบพื้นถิ่น เช่น การทอผ้า เย็บปักถักร้อย อาคารโรงเรียนนี้เป็นผลงานการออกแบบโดยบริษัทสถาปนิกจากนิวยอร์ก ไดแอนา เคลลอก อาร์คีเท็กส์ (Diana Kellogg Architects) ส่วนเครื่องแบบนักเรียนของโรงเรียนเป็นผลงานออกแบบโดยสพยสาจี มุขรจี โดยใช้อาร์จัก ซึ่งเป็นภาพพิมพ์ไม้อัดแบบท้องถิ่น
ชื่อของโรงเรียนตั้งตามเจ้าหญิง (ราชกุมารี) นามว่า รัตนาวตี (หรือ รัตนาวดี) ธิดาในมหาราวัลรตัน สิงห์ (Maharawal Ratan Singh)
== สถาปัตยกรรม ==
โรงเรียนตั้งอยู่ในภูมิภาคห่างไกลโดยรอบนครไชสัลเมร์ ใกล้กับหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่ชื่อ กาโนอี (Kanoi) สถาปัตยกรรมของโรงเรียนเป็นรูปวงรี โดดเด่นท่ามกลางทะเลทราย การออกแบบอาคารของโรงเรียนนั้นออกแบบเพื่อให้อากาศเย็นไหลเวียน และยังเป็นสัญลักษณ์แทนความเป็นสตรี อันเป็นเอธอส (ethos) ของโครงการ ช่างหินจากไชสัลเมร์สร้างอาคารขึ้นจากหินทรายสีเหลืองทองพรีคัต เคลล็อก ผู้ออกแบบสร้างโรงเรียนเรียกผลงานชิ้นนี้ของเธอว่าเป็น "อ้อมกอดใหญ่และเป็นกอดที่แน่น" ("a big, tight hug")
เพื่อให้ภายในอาคารของโรงเรียนมีอากาศเย็นสบาย เคลล็อกได้นำเอาวิธีแบบท้องถิ่นมาใช้ เช่น การฉาบผนังด้านในด้วยปูนขาว (lime plaster) ปูนขาวนี้มีฤทธิ์ในการคงความเย็นแก่อาคาร นอกจากนี้ เธอยังนำเอาหน้าต่างแบบจาฬีมาใช้ ซึ่งสร้างปรากฏการณ์เวนตูรี ทำให้ลมที่พัดผ่านเข้ามามีความเย็นขึ้น ความเย็นภายในอาคารเพียงพอที่จะไม่ต้องติดตั้งเครื่องปรับอากาศ
พระบรมวงศานุวงศ์ของมหาราชาแห่งไชสัลเมร์ และ มเวนทระ สิงห์ เศขวาต (Manvendra Singh Shekhawat) เป็นผู้บริจาคที่ดินสร้างโรงเรียนนี้
== อ้างอิง ==
โรงเรียนในรัฐราชสถาน
สิ่งก่อสร้างในรัฐราชสถาน
ปฏิบัติการเทอร์มินอล

ปฏิบัติการเทอร์มินอล เป็นหนึ่งในปฏิบัติการของฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ส่วนหนึ่งของปฏิบัติการคบเพลิง(ฝ่ายสัมพันธมิตรบุกครองฝรั่งเศสแอฟริกาเหนือ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942) มันเกี่ยวข้องกับการขึ้นบกโดยตรงของทหารราบเข้าสู่ท่าเรือแอลเจียร์ของวิชีฝรั่งเศสด้วยจุดมุ่งหมายในการเข้ายึดท่าเรือโดยสะดวกก่อนที่พวกเขาอาจจะถูกสังหารได้
==เบื้องหลัง==
กองกำลังที่เข้าโจมตีคือเรือพิฆาตสองลำของราชนาวี ได้แก่ เรือหลวงมัลคอล์ม และเรือหลวงโบรค (บัญชาการโดย เฮนรี่ แฟนคอร์ท) ซึ่งบรรจุทหารจำนวน 600 นายของกองพันที่ 3 ทหารราบที่ 135  (บัญชาการโดยพันเอก เอ็ดวิน สเวนสัน) ส่วนหนึ่งของกองพลทหารราบสหรัฐที่ 34 แผนการดังกล่าวคือกองทหารจะทำการขึ้นบกโดยตรงเข้าสู่ท่าเรือ มันเป็นการคาดหวังว่าไม่ว่าจะเข้าจู่โจมโดยไม่ทันได้ตั้งตัวอย่างสมบูรณ์อาจจะได้รับประสบผลสำเร็จหรือว่าฝ่ายป้องกันอาจจะให้การสนับสนุนการบุกครองดังกล่าวในขนาดที่อย่างน้อยก็ปฏิเสธที่จะยิงใส่ฝ่ายโจมตี อย่างไรก็ตาม กองกำลังวิชีได้เปิดฉากยิงใส่เรือ สร้างความเสียหายแก่พวกเขาอย่างหนัก
== ปฏิบัติการ ==
เวลา 4 นาฬิกา ช่วงเช้าของวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942 เรือมัลคอล์มและเรือโบรคได้แล่นเรือเข้าใกล้ท่าเรือแอลเจียร์ พวกเขาถูกมองว่าเป็นศัตรูโดยกองทหารวิชีที่คอยป้องกันอยู่ ได้เปิดฉากยิงในเวลา 4 นาฬิกา 6 นาที เรือมัลคอล์มได้พยายามแล่นเรือฝ่าดงระเบิดแต่ถูกยิงและได้รับความเสียหายอย่างหนักโดยกระสุนปืนใหญ่ที่ยิงมาจากชายฝั่ง ลูกเรือบนเรือสิบนายเสียชีวิต อีกหลายคนได้รับบาดเจ็บ และหม้อไอน้ำสามในสี่ของเรือได้ดับไป ตัดความเร็วของเรือที่ 4 น็อต เรือถูกบังคับให้ล่าถอยและไม่ได้มีส่วนร่วมในปฏิบัติการอีกต่อไป ในช่วงแรก เรือโบรคนั้นโชคดีกว่า ในความพยายามครั้งที่สามของเรือ เรือได้แล่นฝ่าดงระเบิดและได้ส่งกองทหารของเรือภายใต้การยิงไว้ที่ Quai de Fécamp และจากนั้นก็ล่าถอย นี่คือสี่ชั่วโมงหลังปฏิบัติการได้เริ่มขึ้น ความโชคดีของเรือโบรคได้หมดลง เรือถูกยิงโดยปืนใหญ่ชายฝั่งซึ่งประกอบกับความเสียหายก่อนหน้าและหลังจากถูกลากจูง เรือได้จมลงในวันที่ 10 พฤศจิกายน
ทหารราบที่ขึ้นบกถูกล้อมและถูกบีบบังคับให้ยอมจำนนในเจ็ดชั่วโมงต่อมา อย่างไรก็ตาม พวกเขาประสบความสำเร็จในการขัดขวางการทำลายท่าเรือก่อนที่ฝ่ายป้องกันได้ยอมจำนนต่อกองกำลังบุกรุกที่ใหญ่กว่า
== ผลผวง ==
ปฏิบัติการที่คล้ายกันได้ถูกดำเนินที่ออราน (ปฏิบัติการรีเซอร์วิสท์) แต่ด้วยความสำเร็จที่ค่อนข้างน้อย อย่างไรก็ตาม การขึ้นบกของคบเพลิงได้ประสบความสำเร็จโดยรวม ส่วนปฏิบัติการเทอร์มินอลและรีเซอร์วิสท์เป็นเพียงความล้มเหลวในปฏิบัติการทั้งหมด
==อ้างอิง==
การทัพแอฟริกาเหนือ
คอสมิกเกอริลลา

คอสมิกเกอริลลา (Cosmic Guerilla) เป็นวิดีโอเกมอาร์เคดเกมยิงที่ตายตัวที่พัฒนาโดยบริษัทยูนิเวอร์แซลและวางจำหน่ายใน ค.ศ. 1979 ส่วนพอร์ตแซดเอกซ์ สเปกตรัม เผยแพร่โดยบริษัทคริสตัลคอมพิวติงใน ค.ศ. 1983
== รูปแบบการเล่น ==

คอสมิกเกอริลลาเป็นเกมยิงที่ตายตัวสองมิติ โดยผู้เล่นควบคุมปืนใหญ่เลเซอร์ที่ด้านล่างของหน้าจอ ซึ่งการเคลื่อนไหวจะจำกัดไปทางซ้ายกับขวา และต้องยิงใส่เอเลียนด้านบน เกมนี้ตรงกันข้ามกับสเปซอินเวเดอส์ ซึ่งบรรดาเอเลียนจะถูกจัดเรียงเป็นเส้นแนวตั้งเดียวในแต่ละด้านของหน้าจอ โดยมีการเคลื่อนไหวไปที่ตรงกลางทีละหนึ่งตัวหรือมากกว่า เพื่อพยายามจับกุมและโยกย้ายฝ่ายกำบังของผู้เล่นออก ทั้งนี้ เหล่าเอเลียนไม่สามารถโดนกระสุนของผู้เล่นได้จนกว่าพวกมันจะเริ่มเคลื่อนไหว และผู้เล่นสามารถยิงโพรเจกไทล์ได้ครั้งละหนึ่งนัดเท่านั้น เมื่อฝ่ายกำบังแถวหนึ่งถูกโยกย้ายออก หนึ่งใน "ชีวิต" ของผู้เล่นจะถูกเปิดเผยและสามารถถูกจับกุมได้ ในบางครั้ง "ยานแม่" ที่รวดเร็วมากจะปรากฏขึ้น และเคลื่อนผ่านหน้าจอเหนือผู้เล่นโดยมีการทิ้งระเบิด
เกมนี้มีความยากหกระดับ พร้อมกับโหมดเกมสี่โหมด ที่ผสมระหว่างเกมปกติ, โบนัสศัตรู และเอเลียนที่เร็วกว่า นอกจากนี้ ยังมีโหมดผู้เล่นสองคนที่ผู้เล่นผลัดกันเล่น
== การตอบรับ ==
คอสมิกเกอริลลาได้รับการเปรียบเทียบกับสเปซอินเวเดอส์อย่างสม่ำเสมอ แม้ว่านิตยสารซินแคลร์ยูสเซอร์จะอธิบายว่าเกมนี้เป็น "ขั้นต่อไป" ด้วยสถานการณ์และการจัดเรียงวัตถุที่แตกต่างกัน ทั้งนี้ นิตยสารโฮมคอมพิวติงวีกลี, ซินแคลร์ยูสเซอร์ และแซดเอกซ์ คอมพิวติงต่างชื่นชมกราฟิกที่ลื่นไหลของเกม แม้ว่าโฮมคอมพิวติงวีกลีจะรู้สึกว่าเสียงน่าจะใช้งานได้ดีกว่า เกมนี้ได้รับการตอบรับที่ดีโดยทั่วไป ตลอดจนได้รับการอธิบายไปต่าง ๆ นานา ว่า "น่าเล่นอย่างไม่น่าเชื่อ" และ "น่าเล่นมาก" รวมถึง "แนะนำเป็นอย่างยิ่ง"
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2522
การบุกครองของเอเลียนในวิดีโอเกม
วิดีโอเกมอาร์เคด
เกมยิงที่ตายตัว
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
ผลงานเพลงของนิวจีนส์

เกิร์ลกรุปเกาหลีใต้นิวจีนส์ ได้เปิดตัวอีพี 2 อีพี ซิงเกิลอัลบั้ม 1 อัลบั้ม ซิงเกิล 8 ซิงเกิล และซิงเกิลโปรโมต 2 ซิงเกิล กลุ่มเปิดตัวด้วยอีพีแรกในชื่อ นิวจีนส์ ในปี 2022 ในเกาหลีใต้อีพีนี้ติดอันดับเซอร์เคิลอัลบั้มชาร์ต และขายได้มากกว่าล้านชุดที่ได้รับการรับรองกลายเป็นอัลบั้มเปิดตัวที่ขายดีที่สุดโดยศิลปินเคป็อปหญิง รวมถึงสามซิงเกิล: "อัตเทนชัน" ซึ่งติดอันดับเซอร์เคิลดิจิทัลชาร์ต "ไฮป์บอย" ซึ่งกลายเป็นเพลงที่ติดชาร์ตนานที่สุดในบิลบอร์ด โกลบอล 200โดยศิลปินหญิงเคป็อป เพลง "คุกกี้" "อัตเทนชัน" และ "ไฮป์บอย" ได้รับplatinum certificationสำหรับการสตรีม ซึ่งได้รับรางวัลจากสมาคมลิขสิทธิ์เพลงเกาหลี (KMCA)  โอเอ็มจีซิงเกิลอัลบั้มชุดแรกของนิวจีนส์ที่วางจำหน่ายในปี ค.ศ. 2023 ทำให้วงขึ้นอันดับหนึ่งเป็นอันดับสองใน Circle Album Chart และขายได้มากกว่าล้านแผ่นในเกาหลีใต้ และติดอันดับ 1 ใน 10 ในญี่ปุ่นและโปรตุเกส หนึ่งในสองซิงเกิลของพวกเธอ"ดิตโต" กลายเป็นเพลงอันดับหนึ่งที่ยาวนานที่สุดใน Circle Digital Chart และเป็นเพลงแรกของวงในชาร์ตต่างประเทศหลายแห่งรวมถึง แคนนาดา ฮอต 100 ชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร และ บิลบอร์ด ฮอต 100
อีพีที่สองของนิวจีนส์ เก็ตอัป ขึ้นถึง 10 อันดับแรกในชาร์ตในเกาหลีใต้ ออสเตรีย แคนาดา ฝรั่งเศส เยอรมนี ญี่ปุ่น นิวซีแลนด์ และสวีเดน และอื่นๆ ในสหรัฐอเมริกา อีพีนี้ทำให้นิวจีนส์มีผลงานแรกและเป็นอันดับหนึ่งในบิลบอร์ด 200 เก็ตอัปมีเพลงทั้งหมดสามเพลง: "ซูเปอร์ชาย" คูลวิธยู" และ "อีทีเอ" "ซูเปอร์ชาย"ทำให้นิวจีนส์ขึ้นเป็นอันดับสามใน Circle Digital Chart และกลายเป็นเพลงที่มีผลงานดีที่สุดในชาร์ตต่างประเทศ
== อีพี ==
== ซิงเกิลอัลบั้ม ==
== ซิงเกิล ==
== ซิงเกิลโปรโมต ==
== ชาร์ตเพลงอื่น ==
==หมายเหตุ==
== อ้างอิง ==
นิวจีนส์
ผลงานของศิลปินเกาหลีใต้
ผลงานกลุ่มเพลงป็อป
แซตเทิร์นสวาปามบุตรของตน

แซตเทิร์นสวาปามบุตรของตน (Saturn Devouring His Son; Saturno devorando a su hijo) เป็นจิตรกรรมโดยศิลปินชาวสเปน ฟรังซิสโก โกยา ตามธรรมเนียมแล้ว ภาพนี้ถูกตีความว่าเป็นภาพของปรัมปรากรีกแสดงตอนที่ยักษ์โครนุส (หรือในปรัมปราโรมันเรียก แซตเทิร์น) กำลังกินลูกของตัวเองคนหนึ่ง ตามปรัมปราในตอนนี้เล่าว่า หลังแซตเทิร์นรับทราบคำพยากรณ์ของเกอาว่าตนจะถูกโค่นล้มโดยลูกคนหนึ่งของตนเอง แซตเทิร์นจึงกินลูกแต่ละคนตั้งแต่แรกเกิด ภาพเขียนนี้เป็นหนึ่งสิบสี่ ภาพดำ ที่โกยาเขียนขึ้นบนผนังของบ้านตนเองโดยตรงในปี 1820-1823 ต่อมาภาพเขียนนี้ได้ถูกเคลื่อนย้ายออกมาไว้บนผ้าใบหลังโกยาเสียชีวิต ปัจจุบันเป็นสมบัติของพิพิธภัณฑ์ปราโดในมาดริด
ภาพเขียนนี้เป็นหนึ่งในหกชิ้นงานที่โกยาสร้างขึ้นในห้องอาหาร กระนั้น โกยาไม่เคยตั้งชื่อชิ้นงานที่เขาวาดไว้ในบ้านตนเอง ชื่อชิ้นงานนี้ถูกตั้งขึ้นให้หลังโกยาเสียชีวิต การตีความภาพนี้เป็นการคาดเดาจากภาพเขียนเท่านั้น นักวิชาการที่ศึกษาเรื่องราวของโกยา เฟร็ด ลิตช์ (Fred Licht) ได้แสดงความไม่วางใจในชื่อของชิ้นงานที่ถูกตั้งให้หลังโกยาเสียชีวิต โดยระบุว่าชื่อนี้อาจ "ชักนำไปในทางที่ผิดอย่างมาก" เขาชี้ให้เห็นว่าประติมานวิทยาโดยธรรมเนียมที่เกี่ยวข้องกับแซตเทิร์น (เช่น เคียวยาว หรือ นาฬิกาทราย) ไม่มีปรากฏในภาพ และร่างของมนุษย์ตัวเล็กดูแล้วไม่ได้คล้ายกันกับเด็กทารก หรือไม่แม้แต่เหมือนกายวิภาคของมนุษย์ด้วยซ้ำ เขาระบุว่า "ต้องเข้าใจชื่อเหล่านี้เป็นแค่ส่วนเล็ก ๆ ของชิ้นงานเท่านั้น" เช่นเดียวกับชิ้นงานภาพเขียนดำอื่น ๆ ของโกยา คำอธิบายแทนที่ของลิตช์เสนอว่าภาพเขียนนี้เป็นการตีกลับกระแสการต่อต้านยิวที่แสดงภาพชาวยิวกินเด็ก (ซึ่งเป็นการอ้างถึงเหตุการณ์บลัดไลเบิล) เมื่อตีความเช่นนี้แล้ว มนุษย์ตัวใหญ่กว่าในภาพกลับเป็นตัวแทนของความหวาดกลัวต่อชาวยิวแสดงออกมาในรูปของความรุนแรงแท้จริงต่อพวกต้านยิว ดังที่ว่า "ความกระหายแบบสัตว์ป่าแท้จริงเกิดขึ้นมาจากความกระหายแบบสัตว์ป่าที่จินตนาการขึ้น" ("bestiality is born of imagined bestiality") กระนั้น เขายังเสริมต่อว่าการตีความนี้เป็นไปไม่ได้ที่จะยืนยัน และเช่นเดียวกันกับการตีความว่าเป็นแซตเทิร์น แสดงให้เห็นถึงความตั้งใจอันหลากหลายของโกยาในการจัดวางองค์ประกอบของภาพ
==อ้างอิง==
===บรรณานุกรม===
==แหล่งข้อมูลอื่น==
จิตรกรรมสเปน
จิตรกรรมศตวรรษที่ 19
ไดสุเกะ สุกี้คาวา

ไดสุเกะ สุกี้คาวา (Daisuke Sukikawa) (ชื่อเล่น:ได) (เกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2530)เป็นนักแสดงอิสระชาวไทย เริ่มเข้าสู่ในวงการบันเทิงจากการเดินแบบและถ่ายโฆษณาแสดงมิวสิกวิดิโอต่างๆและผลงานภาพยนตร์เป็นที่รู้จักในบาท "โทรู" 
จากละครเรื่อง คนละโลก เป็นต้น
== ประวัติ ==
ไดสุเกะ เกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ 2530) จบการศึกษาปริญญาตรีจากประเทศญี่ปุ่น
ไดสุเกะเป็น(ลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น)และเป็นบุตรคนเดียวมีบิดาเป็นชาวประเทศญี่ปุ่นและมารดาเป็นชาวไทยปัจจุบันพักอาศัยอยู่กับมารดาที่กรุงเทพมหานคร
== วงการบันเทิง ==
ไดสุเกะเริ่มเข้าสู่ในวงการบันเทิงจากการเดินแบบและถ่ายโฆษณาแสดงมิวสิกวิดิโอต่างๆและผลงานภาพยนตร์เป็นที่รู้จักในบาท "โทรู" จากละครเรื่อง คนละโลกและ แฝดล่องหน
ในปัจจุบันไดสุเกะได้สิ้นสุดในการเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7 เอชดี ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระสามารถรับงานละครอื่นๆทางทุกสถานี
== ผลงานละครโทรทัศน์ ==
=== ละครโทรทัศน์ ===
== ผลงานมิวสิกวิดีโอ ==
(2558) เพลงคู่ชีวิต ศิลปิน Cocktail
=== ภาพยนตร์ ===
| rowspan="1" | 2557
| เพื่อนเฮี้ยน..โรงเรียนหลอน
| อาจารย์ธาดา
|}
== อ้างอิง ==
นักแสดงชาวไทย
สำนักงานใหญ่จอห์นสันแว็กซ์

สำนักงานใหญ่จอห์นสันแว็กซ์ (Johnson Wax Headquarters) เป็นสำนักงานใหญ่นานาชาติและอาคารบริหารของบริษัทเอส. ซี. จอห์นสัน แอนด์ ซัน ในราซีน รัฐวิสคอนซิน ผลงานออกแบบโดยสถาปนิกชาวอเมริกัน แฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ ให้กับประธานบริษัท แฮร์เบิร์ต เอฟ. "ฮิบ" จอห์นสัน (Herbert F. "Hib" Johnson) สร้างขึ้นในระหว่างปี 1936 ถึง 1939 เสาทรง "ใบบัว" ที่โดดเด่น และนวัตกรรมอื่น ๆ ที่ไรต์ออกแบบให้กับอาคารนี้ได้ช่วยฟื้นหน้าที่การงานของไรต์ขึ้นมาอีกครั้งจากช่วงที่เขากำลังเริ่มสูญเสียอิทธิพล ตัวอาคารสำนักงานและอีกอาคารที่อยู่ติดกัน คือหอค้นคว้าวิจัยความสูง 14 ชั้น (Johnson Wax Research Tower) สร้างขึ้นปี 1944–1950 ได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นแนชั่นนอลฮิสตอริกแลนด์มาร์กในปี 1976
==อ้างอิง==
สำนักงานในสหรัฐ
สิ่งก่อสร้างในรัฐวิสคอนซิน
สิ่งก่อสร้างโดยแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์
3 นักสู้ผู้ยิ่งใหญ่

3 นักสู้ผู้ยิ่งใหญ่ เป็นภาพยนตร์ไทยแนว โลดโผน, ตลก และอาชญากรรม โดยเป็นผลงานลำดับแรกของค่ายไทรทองภาพยนตร์ และจัดจำหน่ายโดยนิวไฟว์สตาร์ (ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น ในปัจจุบัน ต่อมาเมื่อค่ายไทรทองภาพยนตร์ปิดกิจการลงไปลิขสิทธิ์จึงตกมาอยู่กับไฟว์สตาร์โปรดักชั่น) จากการกำกับของผู้ที่ใช้นามแฝงว่า ทับทิมสยาม ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม 2519 นำแสดงโดย สรพงศ์ ชาตรี, อุเทน บุญยงค์, ไพโรจน์ ใจสิงห์, ภาวนา ชนะจิต, บู๊ วิบูลย์นันท์, แพน บอระเพ็ด, พิภพ ภู่ภิญโญ, ไกร ครรชิต, สุคนธ์ คิ้วเหลี่ยม และดวงใจ หทัยกาญจน์
== นักแสดง ==
สรพงศ์ ชาตรี รับบท จอม
อุเทน บุญยงค์ รับบท เฉียบ ชัยภูมิ
ไพโรจน์ ใจสิงห์ รับบท โรจน์
ภาวนา ชนะจิต รับบท ทับทิม
บู๊ วิบูลย์นันท์ รับบท เสี่ยเคี้ยง แซ่โค้ว
ไกร ครรชิต รับบท ไกร
แพน บอระเพ็ด รับบท โดม
พิภพ ภู่ภิญโญ รับบท สามภพ
สุคนธ์ คิ้วเหลี่ยม รับบท ตาเปา
ดวงใจ หทัยกาญจน์ รับบท เปรม
เมือง อพอลโล รับบท เมือง
== อ้างอิง ==
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ภาษาไทย
ภาพยนตร์โลดโผน
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2519
ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2519
สถานีรถไฟปอยเปต

สถานีรถไฟปอยเปต เดิมใช้ชื่อว่า สถานีรถไฟเสรีเริงฤทธิ์ คือสถานีรถไฟแห่งหนึ่งในปอยเปต จังหวัดบันทายมีชัย ประเทศกัมพูชา ห่างจากชายแดนไทย 850 เมตร เป็นจุดสิ้นสุดของทางรถไฟสายพนมเปญ–ปอยเปต และเชื่อมต่อกับทางรถไฟสายตะวันออกของการรถไฟแห่งประเทศไทย
==ประวัติ==
สถานีรถไฟปอยเปตถูกสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2473 ในช่วงที่กัมพูชาเป็นส่วนหนึ่งของอินโดจีนของฝรั่งเศส หลังการรับมอบดินแดนเขมรส่วนในจากจักรวรรดิญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเมื่อ พ.ศ. 2484 ในราชกิจจานุเบกษา ระบุถึงการเวนคืนที่ดินเพื่อสร้างทางรถไฟสายอรัญญประเทศ–มงคลบุรี เมื่อ พ.ศ. 2485-2487 ไทยได้ทำการสร้างรางรถไฟเชื่อมต่อกับทางรถไฟเดิมไปจนถึงสถานีรถไฟพระตะบองจนถึงสถานีรถไฟสวายโดนแก้ว ที่แม่น้ำเป็นพรมแดนกั้นไทยกับฝรั่งเศสในขณะนั้น เป็นระยะทาง 17 กิโลเมตร โดยในราชกิจจานุเบกษาได้กำหนดชื่อสถานีรถไฟที่ปอยเปตว่า สถานีรถไฟเสรีเริงฤทธิ์ กระทั่งสงครามโลกครั้งที่สองยุติลง ฝ่ายไทยได้ส่งมอบดินแดนเขมรส่วนในพร้อมกับทางรถไฟสายตะวันออกนี้คืนแก่ฝรั่งเศสเมื่อ พ.ศ. 2489
แต่การเดินรถไฟระหว่างประเทศ มักหยุดเดินรถและรื้อเส้นทางออกหลายครั้งด้วยเหตุผลทางการเมืองของประเทศกัมพูชา และไม่มีการเดินรถระหว่างกันนานกว่า 40 ปี กระทั่งรัฐบาลกัมพูชาบูรณะเส้นทางรถไฟขึ้นใหม่เพื่อผลประโยชน์ด้านการค้า โดยมีการสร้างทางรถไฟเชื่อมกับสถานีรถไฟด่านพรมแดนบ้านคลองลึกของประเทศไทยขึ้นใหม่เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2562 ทว่าการเดินรถระหว่างประเทศหยุกชะงักอีกครั้งช่วงเดือนเมษายน พ.ศ. 2563 จากการระบาดทั่วของโควิด-19
==อ้างอิง==
ปอยเปต
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดบันทายมีชัย