pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วัดอ่าวน้อย

วัดอ่าวน้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลอ่าวน้อย อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
วัดอ่าวน้อย หรือ วัดถ้ำพระนอน ตั้งวัดเมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2530 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2553 ภายในวัดมีถ้ำพระนอน อายุ 300–500 ปี ที่ตั้งอยู่บนภูเขาฝั่งติดทะเลอ่าวน้อย ภายในถ้ำประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์ขนาดใหญ่ 2 องค์ ห่มจีวรสีเหลืองลักษณะเดียวกันทั้งสององค์ องค์แรกประดิษฐานอยู่บริเวณปากถ้ำ เป็นพระนอนตะแคงขวา มีความยาว 20 เมตร ส่วนอีกองค์หนึ่งอยู่ลึกเข้าไปภายใน เป็นพระนอนตะแคงซ้ายมีความยาว 14 เมตร กล่าวกันว่าในอดีตถ้ำพระนอนเคยเป็นสถานที่ที่ชาวเรือมักเข้ามาอาศัยเพื่อหลบพายุฝน
อีกจุดเด่นของวัดคืออุโบสถไม้สักทองทั้งหลัง ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปหินอ่อนและที่ผนังอุโบสถแกะสลักเป็นเรื่องราวพุทธประวัติ
==อ้างอิง==
อ่าวน้อย
นายน้อยจอมโกย ก้าวสู่เส้นทางแห่งวีรบุรุษ

นายน้อยจอมโกย ก้าวสู่เส้นทางแห่งวีรบุรุษ  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยยูเซ มัตสึอิ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2564 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 9 เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2566 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ มีการประกาศสร้างซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอโคลเวอร์เวิกส์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นายน้อยจอมโกย ก้าวสู่เส้นทางแห่งวีรบุรุษ ทาง มังงะพลัส
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2564
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวอิงประวัติศาสตร์
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
พีพีพีพีพีพี

พีพีพีพีพีพี (PPPPPP) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนวดนตรี แต่งเรื่องและวาดภาพโดย Mapollo 3 ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2564 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 4 เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2565 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พีพีพีพีพีพี ทาง มังงะพลัส
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2564
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
กล่องรักวัยใส

กล่องรักวัยใส  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยมและกีฬา แต่งเรื่องและวาดภาพโดยโคจิ มิอูระ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2564 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 7 เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์
==ตัวละคร==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2564
อนิเมะและมังงะเกี่ยวกับบาสเกตบอล
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
วิทช์วอทช์

วิทช์วอทช์  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยเค็นตะ ชิโนฮาระ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 7 เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2564
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวจินตนิมิต
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
ซากาโมโตะเดส์

ซากาโมโตะเดส์ (Sakamoto Days) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยยูโตะ ซูซูกิ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2563 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 13 เมื่อเดือน กันยายน พ.ศ. 2566 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2563
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรม
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
สมาคมกีฬาตะกร้อแห่งประเทศไทย

สมาคมกีฬาตะกร้อแห่งประเทศไทย เป็นองค์กรปกครองระดับชาติสำหรับกีฬาเซปักตะกร้อในประเทศไทย ก่อตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2526 บทบาทของสมาคม ได้แก่ การจัดการแข่งขันเซปักตะกร้อในประเทศไทย การสนับสนุนและประสานงานสโมสรเซปักตะกร้อ การบริหารทีมเซปักตะกร้อของไทย จัดการแข่งขันในประเทศตะกร้อไทยแลนด์ลีก ตลอดจนการแข่งขันเซปักตะกร้อชิงแชมป์โลก คิงส์คัพ ซึ่งเป็นการแข่งขันเซปักตะกร้อระดับนานาชาติอันทรงเกียรติที่สุดที่จัดขึ้นทุกปี นอกจากนี้ ในความร่วมมือกับสมาคมเซปักตะกร้อมาเลเซีย เมียนมาร์ และสิงคโปร์ สมาคมฯ ยังสร้างกฎเกณฑ์มาตรฐานสำหรับเซปักตะกร้อเพื่อส่งเสริมและพัฒนาการเติบโตในระดับสากล
นายกสมาคมตะกร้อแห่งประเทศไทยคนล่าสุดคือ นาย ธนา ไชยประสิทธิ์
== อ้างอิง ==
เซปักตะกร้อ
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2526
เซปักตะกร้อในประเทศไทย
อาคาเนะ พลิกตำนานวงการราคุโกะ

อาคาเนะ พลิกตำนานวงการราคุโกะ  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องโดยยูกิ ซูเอนางะ และวาดภาพโดยทากามาซะ โมเอะ เรื่องราวเกี่ยวกับเด็กสาวชื่อโอซากิ อาคาเนะ ผู้ตั้งเป้าจะไปถึงตำแหน่งสูงสุดของวงการรากูโงะ ส่วนหนึ่งก็เพื่อแก้แค้นให้พ่อที่ถูกไล่ออกจากวงการเมื่อหกปีก่อน รายละเอียดเกี่ยวกับรากูโงะในซีรีส์ดูแลโดยเคกิ ฮายาชิยะ นักแสดงรากูโงะ (รากูโงยะ) มืออาชีพ อาคาเนะ พลิกตำนานวงการราคุโกะตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 7 เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2566 ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์
อาคาเนะ พลิกตำนานวงการราคุโกะได้รับคำวิจารณ์ในทางบวกจากนักวิจารณ์และได้รับการเสนอชื่อในรางวัล Next Manga Award ประจำปี พ.ศ. 2565 ในสาขาสิ่งพิมพ์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2565
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
รากูโงะ
สยามอินเตอร์คอมิกส์
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวก้าวผ่านวัย
ไม มิยาชิตะ

ไม มิยาชิตะ (宮下まい; Mai Miyashita; 13 ธันวาคม ค.ศ. 1990 – ) เป็นนักแสดงเอวีชาวญี่ปุ่น ซึ่งเธอเกิดที่โตเกียว
== ชีวิตส่วนตัว ==
ไม มิยาชิตะ มีงานอดิเรกคือการชอปปิง, ชมภาพยนตร์ และการควบคุมอาหาร
ส่วนความสามารถพิเศษของเธอคือการคัดลายมือ, เล่นเปียโน, การนวดน้ำมันอโรมา, นวดเท้า, แต่งเพลง และการแสดง
== ผลงาน ==
=== วิดีโอสำหรับผู้ใหญ่ ===
ค.ศ. 2007
คาวาอีอาโนโกะ โนะ อูโงกิ โอะ โทเมะ ราเรตาระ อานาตะ วะ โซโนะ มูซูเมะ นิ นานิ โอะ ซูรุ? (可愛いあの娘の動きを止められたらあなたはその娘にナニをする?) (6 กันยายน โดยบริษัทเอสโอดี ครีเอต) ส่วนนักแสดงอื่นที่ปรากฏตัว ได้แก่ มิกะ นากาโจ, โคโนมิ ทากาฮาระ, มิกุ ทากาชิมะ และยูฮิ มากิโนะ
นักแสดงหนังโป๊หญิงชาวญี่ปุ่น
บุคคลจากมหานครโตเกียว
เขตเศรษฐกิจกลาง

เขตเศรษฐกิจกลาง (Центра́льный экономи́ческий райо́н, Tsentralny ekonomichesky rayon; Central Economic Region) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย
เขตเศรษฐกิจกลางตั้งอยู่ในภาคกลางของส่วนยุโรปของรัสเซีย มีรถยนต์และทางรถไฟจำนวนมากตัดกันในอาณาเขตของภูมิภาคนี้
พื้นที่ราบและเป็นศูนยืกลางของประเทศซึ่งมีมอสโกเป็นศูนย์กลาง ก่อให้เกิดภูมิภาคอุตสาหกรรมที่สำคัญ นอกจากมอสโกแล้ว เมืองใหญ่ๆ ยังรวมถึง สโมเลนสค์, ยาโรสลัฟล์, วลาดีมีร์, ตูลา, ดเซียร์ฌินสค์ และ รีบินสค์ โดยมีรถบรรทุก, เรือ, รางรถไฟ, เครื่องมือกล, อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์, ผ้าฝ้ายและผ้าขนสัตว์ และสารเคมีเป็นผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมหลัก แม่น้ำวอลกาและโอคาเป็นเส้นทางน้ำหลัก และคลองมอสโก–วอลกาและดอน–วอลกาเชื่อมโยงมอสโกกับทะเลแคสเปียนและทะเลบอลติก มีรถไฟหลายสายให้บริการในพื้นที่
== องค์ประกอบ ==
เขตเศรษฐกิจกลางประกอบด้วยหน่วยองค์ประกอบต่อไปนี้ ซึ่งทั้งหมดอยู่ในเขตสหพันธ์กลาง
แคว้นเบรียนสค์
แคว้นอีวาโนโว
แคว้นคาลูกา
แคว้นคอสโตรมา
แคว้นมอสโก
แคว้นโอริออล
แคว้นเรียซัน
แคว้นสโมเลนสค์
แคว้นตูลา
แคว้นตเวียร์
แคว้นวลาดีมีร์
แคว้นยาโรสลัฟล์
นครสหพันธ์แห่งมอสโก
== อ้างอิง ==
เขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย
เขตเศรษฐกิจไซบีเรียตะวันออก

เขตเศรษฐกิจไซบีเรียตะวันออก (Восто́чно-Сиби́рский экономи́ческий райо́н, Vostochno-Sibirsky ekonomichesky rayon; East Siberian economic region) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย
ในบริเวณนี้ประกอบด้วยที่ราบสูง ภูเขา และแอ่งแม่น้ำ เมืองใหญ่ๆ ได้แก่ ครัสโนยาสค์และอีร์คุตสค์ ตั้งอยู่ริมทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย มีสถานีไฟฟ้าพลังน้ำอยู่ที่ บราทสค์, ครัสโนยาสค์และอีร์คุตสค์ มีการขุดถ่านหิน ทองคำ กราไฟต์ แร่เหล็ก แร่อะลูมิเนียม สังกะสี และตะกั่วในพื้นที่ และมีการเลี้ยงปศุสัตว์
==องค์ประกอบ==
== อ้างอิง ==
เขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย
เขตเศรษฐกิจคาลินินกราด

เขตเศรษฐกิจคาลินินกราด (Калининградский экономический район; Kaliningrad economic region) เป็นหนึ่งใน 12 เขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย ประกอบด้วยแคว้นคาลินินกราดเพียงแห่งเดียว คาลินินกราดยังมีท่าเรือที่ปราศจากน้ำแข็งตลอดทั้งปีเพียงแห่งเดียวของทะเลบอลติก ทำให้เป็นเมืองท่าที่มีความสำคัญกับทั้งรัสเซียและกลุ่มประเทศบอลติกอย่างเอสโตเนีย ลัตเวีย และลิทัวเนีย ในการรับประกันการขนส่งและการค้าทั่วทั้งภูมิภาค
แคว้นคาลินินกราดเป็นหนึ่งในแคว้นที่มีการพัฒนาการท่องเที่ยวสูงที่สุดในประเทศรัสเซีย ด้วยความมีเอกลักษณ์ของเมือง มีอนุสรณ์สถานจากมรดกทางวัฒนธรรมมากมายที่สืบทอดมาจากปรัสเซียตะวันออก เช่น ปราสาทยุคกลาง โบสถ์ป้อมปราการ ที่มีมากถึง 63 แห่ง และวัตถุอื่น ๆ อีก 1,660 ชิ้นที่ได้รับการคุ้มครองให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมของรัฐบาล มีภูมิทัศน์ทาง
ธรรมชาติที่หลากหลาย มีรีสอร์ทอยู่นอกชายฝั่งทะเลบอลติก สิ่งเหล่านี้เป็นปัจจัยสำคัญในการแข่งขันด้านการท่องเที่ยวของแคว้นคาลินินกราดในภูมิภาคแถบบอลติก
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2022 เขตเศรษฐกิจคาลินินกราดมีการส่งออกอันดับที่ 35 และการนำเข้าอันดับที่ 4 ในรัสเซีย
== อ้างอิง ==
เขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย
เหตุกราดยิงที่กรมยุทธศึกษาทหารบก พ.ศ. 2565

เมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2565 เกิดเหตุกราดยิงภายในวิทยาลัยการทัพบก กรมยุทธศึกษาทหารบก โดยผู้ก่อเหตุได้ใช้อาวุธปืนประทุษร้าย ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 2 คน และบาดเจ็บ 1 ราย ก่อนที่ผู้ก่อเหตุจะยอมมอบตัว
== ภูมิหลัง ==
หลังจากเหตุการณ์กราดยิงที่นครราชสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2563 พลเอก อภิรัชต์ คงสมพงษ์ ผู้บัญชาการทหารบกในขณะนั้น สัญญาว่าจะ "ปฏิรูปกองทัพ" แต่จากการทบทวนเมื่อปี 2565 พบว่านอกจากการจ่ายเงินเยียวยาและการลงโทษผู้เกี่ยวข้องบางส่วน แต่การปฏิรูปด้านอื่น ๆ กลับไม่มีความคืบหน้า อย่างประเด็นเรื่องบ้านพักสวัสดิการที่นายทหารเกษียณอายุราชการยังพักอาศัยอยู่กันนั้น กองทัพปฏิเสธที่จะให้ข้อมูลอย่างต่อเนื่อง
นายแพทย์ วรตม์ โชติพิทยสุนนท์ โฆษกกรมสุขภาพจิต อธิบายว่า ปัจจัยสำคัญที่สุดที่อาจนำไปสู่เหตุทำร้ายผู้อื่นโดยใช้อาวุธ คือการอยู่ใกล้อุปกรณ์ เหตุกราดยิงในประเทศไทย มักจะพบเจอได้ในกลุ่มอาชีพที่ใกล้อาวุธ เช่น ทหาร และตำรวจ อาชีพที่มีความคาดหวังจากสังคมสูง ทำให้ความเครียดสูงตามไปด้วย ขณะที่อาชีพที่มีกฎระเบียบสูงในองค์กร เช่น นักกฎหมาย ถือเป็นอาชีพที่มีความเครียดสูงเช่นกัน เพราะต้องอยู่ในกฎเกณฑ์และกฎระเบียบ นอกจากนี้ ยังมีคนในกลุ่มอาชีพที่มีชั่วโมงการทำงานมาก พักผ่อนน้อย เช่น นักร้อง ศิลปิน หรือดารา สามารถก่อให้เกิดความเครียดสูง
== เหตุการณ์ ==
เมื่อเวลาประมาณ 8.45 นาฬิกา ผู้ก่อเหตุเข้าไปตึกวิทยาลัยการทัพบก กรมยุทธศึกษาทหารบก ได้ใช้อาวุธปืนขนาดกระสุน 9 มิลลิเมตร ยิงใส่เพื่อนร่วมงาน ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตในที่เกิดเหตุ 1 คน และบาดเจ็บสาหัส 2 คน ต่อมา เสียชีวิต 1 คนที่โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า เวลาประมาณ 9.50 นาฬิกา ผู้ก่อเหตุยืนอยู่บริเวณริมกำแพงด้านหน้ากรมยุทธศึกษาทหารบก เจ้าหน้าที่ชุดสายตรวจปราบปรามของสถานีตำรวจนครบาลดุสิตปิดกั้นถนนเทอดดำริพร้อมกับมีการเจรจา โดยใช้เวลาเจรจาประมาณ 30 นาที ผู้ก่อเหตุจึงลดอาวุธ นำเครื่องกระสุนออกจากปืน และมอบตัว
== ผู้ก่อเหตุ ==
จ่าสิบเอก ยงยุทธ มังกรกิม เป็นนายทหารเสมียนประจำวิทยาลัยการทัพบกอายุ 58 ปี ยงยุทธเคยมีประวัติรักษาอาการทางสมอง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2559 โดยหลังเหตุการณ์ถูกดำเนินคดีฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา, พยายามฆ่าผู้อื่น, พกพาอาวุธปืนไปในที่สาธารณะโดยไม่ได้รับอนุญาต และยิงปืนในที่สาธารณะตามประมวลกฎหมายอาญา
== เหยื่อ ==
เหตุกราดยิงส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 2 คน คือ
จ่าสิบเอก นพรัตน์ อินทสุนทร, เสมียนประจำวิทยาลัยการทัพบก อายุ 58 ปี
จ่าสิบเอก ประการ สินส่ง, เสมียนประจำวิทยาลัยการทัพบก อายุ 46 ปี
และบาดเจ็บ 1 คน คือ จ่าสิบเอก ยงยุทธ์ ปัญญานุวัฒน์ เสมียนประจำวิทยาลัยการทัพบก
== ปฏิกิริยา ==
อนุชา บูรพชัยศรี รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง ปฏิบัติหน้าที่โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี กล่าวว่า "รัฐบาลแสดงความเสียใจต่อครอบครัวผู้เสียชีวิต และผู้บาดเจ็บ" และกล่าวว่า พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ได้มอบหมายให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องดูแลรักษาผู้บาดเจ็บ ดำเนินการเกี่ยวกับการจัดการศพของผู้เสียชีวิตตามระเบียบราชการ เน้นย้ำให้ผู้บังคับบัญชาเอาใจใส่ดูแลผู้ใต้บังคับบัญชา กำชับเรื่องมาตรการรักษาความปลอดภัย
ประวิตร วงษ์สุวรรณ รองนายกรัฐมนตรี ตอบคำถามในประเด็นการป้องกันเหตุกราดยิงในอนาคตว่า "ป้องกันยังไง บอกมาซิ บอกมา จะให้ทำอะไรบอกมาเลย โธ่"
พันเอกหญิง ศิริจันทร์ งาทอง รองโฆษกกองทัพบก ชี้แจงถึงเหตุกราดยิง ผู้ก่อเหตุอาจเกิดความเครียดและปัญหาทางสุขภาพ โดยทางกองทัพบกได้แสดงความเสียใจและไม่คาดคิดว่าจะเกิดขึ้น
== อ้างอิง ==
ฆาตกรรมหมู่ในประเทศไทย
การสังหารหมู่ใน พ.ศ. 2565
ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2565
อาชญากรรมในกรุงเทพมหานคร
เขตเศรษฐกิจตะวันออกไกล

เขตเศรษฐกิจตะวันออกไกล (Дальневосто́чный экономи́ческий райо́н;
tr.: Dalnevostochny ekonomichesky rayon; Far Eastern economic region) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย
== องค์ประกอบ ==
จนถึงปี ค.ศ. 2018 เขตนี้ครอบคลุมพื้นที่เดียวกับเขตสหพันธ์ตะวันออกไกล ซึ่งต่อมาขยายโดยเพิ่ม สาธารณรัฐบูเรียเตีย และ ดินแดนซาไบคัลสกี
ในปี ค.ศ. 2019 เขตเศรษฐกิจขยายตัวโดยโดยเพิ่ม สาธารณรัฐบูเรียเตีย และ ดินแดนซาไบคัลสกี
หน่อยองค์ประกอบได้แก่
แคว้นอามูร์
สาธารณรัฐบูเรียเตีย
เขตปกครองตนเองชูคอตคา
แคว้นปกครองตนเองยิว
ดินแดนคัมชัตคา]
ดินแดนฮาบารอฟสค์
แคว้นมากาดัน
ดินแดนปรีมอร์เย
สาธารณรัฐซาคา
แคว้นซาฮาลิน
ดินแดนซาไบคัลสกี
== อ้างอิง ==
เขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย
เขตเศรษฐกิจไซบีเรียตะวันตก

เขตเศรษฐกิจไซบีเรียตะวันตก (За́падно-Сиби́рский экономи́ческий райо́н;
tr.: Zapadno-Sibirsky ekonomichesky rayon; West Siberian economic region) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย
ทางตอนเหนือที่ราบกว้างใหญ่ มีแอ่งน้ำและมีประชากรเบาบาง และทางตอนใต้เป็นเนินเขา มีความสำคัญทางเศรษฐกิจที่เติบโตมาจากทรัพยากรธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์เป็นส่วนใหญ่ ได้แก่ น้ำมัน ถ่านหิน ไม้ น้ำ โดยมีบ่อน้ำมันขนาดใหญ่ในแอ่งปิโตรเลียมของไซบีเรียตะวันตก และโรงกลั่นน้ำมันที่ใหญ่ที่สุดของรัสเซียอยู่ในออมสค์ ลุ่มน้ำคุซเนตสค์ รอบเคเมโรโว และ โนโวคุซเนตสค์ เป็นศูนย์กลางของการทำเหมืองถ่านหินและการผลิตเหล็ก เหล็กกล้า เครื่องจักร และสารเคมี การตัดไม้เป็นอุตสาหกรรมที่สำคัญทั่วทั้งภูมิภาค เขื่อนสถานีไฟฟ้าพลังน้ำแม่น้ำออบใกล้โนโวซีบีสค์ และ คาเมน-นา-โอบิ ลุ่มน้ำออบ-อิร์ตีช ที่สามารถเดินเรือได้ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ และทางตอนใต้ยังตัดกันโดยทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย ไซบีเรียใต้ และเติร์กสถาน-ไซบีเรีย ผลิตภัณฑ์ทางการเกษตร ได้แก่ ข้าวสาลี ข้าว ข้าวโอ๊ต หัวบีตน้ำตาล และปศุสัตว์
== องค์ประกอบ ==
ดินแดนอัลไต (ส่วนหนึ่งของ เขตสหพันธ์ไซบีเรีย)
สาธารณรัฐอัลไต (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ไซบีเรีย)
แคว้นเคเมโรโว (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ไซบีเรีย)
แคว้นโนโวซีบีสค์ (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ไซบีเรีย)
แคว้นออมสค์ (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ไซบีเรีย)
แคว้นตอมสค์ (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ไซบีเรีย)
เขตปกครองตนเองคันตี-มันซี–ยูกรา (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ยูรัล)
แคว้นตูย์เมน (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ยูรัล)
เขตปกครองตนเองยามาโล-เนเนตส์ (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ยูรัล)
== อ้างอิง ==
เขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย
สมาคมเซปักตะกร้อฟิลิปปินส์

สมาคมเซปักตะกร้อมือสมัครเล่นฟิลิปปินส์ เป็นองค์กรปกครองระดับชาติที่รับผิดชอบกีฬาเซปักตะกร้อในประเทศฟิลิปปินส์ ได้รับการรับรองจากสหพันธ์เซปักตะกร้อนานาชาติ ซึ่งเป็นหน่วยงานกำกับดูแลกีฬาเซปักตะกร้อระดับโลก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Philippine Amateur Sepak Takraw Association profile at the Philippine Olympic Committee website 
เซปักตะกร้อ
สหพันธ์เซปักตะกร้อสิงคโปร์

สหพันธ์เซปักตะกร้อแสิงคโปร์ (Persekutuan Sepaktakraw Singapura; ย่อ PERSES; Singapore Sepaktakraw Federation) เป็นองค์กรปกครองระดับชาติสำหรับกีฬาเซปักตะกร้อในสิงคโปร์ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2502 ที่อิสตานากัมปงกลาม และได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในสมาคมชุมชนในปี พ.ศ. 2542 โดยรัฐบาลสมาคมประชาชน  บทบาทของสหพันธ์เซปักตะกร้อสิงคโปร์คือดำเนินการจัดการแข่งขันในประเทศ ได้แก่ พรีเมียร์ลีกและลีกแห่งชาติ ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2534 ส่งเสริมและพัฒนาเซปักตะกร้อทั้งในประเทศและต่างประเทศ จัดทำแผนพัฒนานักกีฬาระยะยาวและพัฒนาหลักสูตรระดับชาติสำหรับเซปักตะกร้อด้วย มีหน้าที่คัดเลือกผู้เล่นสำหรับการแข่งขันระดับนานาชาติ ในปี พ.ศ. 2564 สหพันธ์เซปักตะกร้อสิงคโปร์ได้สร้างทีมชาติเซปักตะกร้อหญิงทีมแรกที่เข้าร่วมการแข่งขันซีเกมส์ 2021 ที่ประเทศเวียดนาม
== อ้างอิง ==
เซปักตะกร้อ
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2502
สมาคมเซปักตะกร้ออินโดนีเซีย

สมาคมเซปักตะกร้ออินโดนีเซีย (Persatuan Sepak takraw Indonesia; ตัวย่อ PSTI; Sepak Takraw Association of Indonesia) เป็นองค์กรปกครองระดับชาติสำหรับเซปักตะกร้อในประเทศอินโดนีเซีย ก่อตั้งอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1971 โดยก่อตั้งกลุ่มความร่วมมือระดับภูมิภาคสี่แห่ง  และได้เข้าเป็นสมาชิกของคณะกรรมการกีฬาแห่งชาติอินโดนีเซีย (KONI) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 เดิมสมาคมเซปักตะกร้ออินโดนีเซียจดทะเบียนอย่างเป็นทางการภายใต้ชื่อ 'Persatuan Sepak Raga Seluruh Indonesia' (PERSERAS) อย่างไรก็ตาม หลังจากการก่อตั้งสหพันธ์เซปักตะกร้อแห่งเอเชียในปี ค.ศ. 1982 ซึ่ง PERSERAS ถือเป็นหนึ่งในสมาชิกผู้ก่อตั้ง องค์กรได้เปลี่ยนชื่อเป็น 'Persatuan Sepak Takraw Seluruh Indonesia' (PERSETASI) และสุดท้ายที่รู้จักกันในปัจจุบันคือ 'Persatuan Sepak Takraw Indonesia' (PSTI)
บทบาทของสมาคมเซปักตะกร้ออินโดนีเซีย ได้แก่ การจัดการแข่งขันเซปักตะกร้อในประเทศอินโดนีเซีย การสนับสนุนและประสานงานสโมสรตะกร้อ และการจัดการทีมเซปักตะกร้อของชาวอินโดนีเซีย จัดการแข่งขันในประเทศ การแข่งขันเซปักตะกร้อระดับประเทศ ตลอดจนการคัดเลือกผู้เล่นสำหรับการแข่งขันระดับนานาชาติ
== อ้างอิง ==
เซปักตะกร้อ
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2514
สมาคมเซปักตะกร้อฝรั่งเศส

สมาคมเซปักตะกร้อฝรั่งเศส (Association Française de Sepak Takraw; AFST; French Association of Sepak Takraw) เป็นองค์กรปกครองระดับชาติสำหรับกีฬาเซปักตะกร้อในประเทศฝรั่งเศส ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2546 โดยแพทริค แลมเมล และฟรองค์ มิเชล ในเมืองชิลติงไฮม์ และในเวลาต่อมา ได้รับสถานะสมาชิกจากสหพันธ์เซปักตะกร้อแห่งยุโรป (FESTA) และสหพันธ์เซปักตะกร้อนานาชาติ (ISTAF) ในปี พ.ศ. 2551 สมาคมมีหน้าที่จัดการแข่งขันประจำปี เฟรนช์ โอเพ่น และ เซปักตะกร้อชิงแชมป์ยุโรป ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2546 ประสานงานสโมสรตะกร้อในประเทศ รวมถึงการคัดเลือกผู้เล่นสำหรับการแข่งขันระดับนานาชาติ
สมาคมเซปักตะกร้อฝรั่งเศสไม่ได้รับการยอมรับว่าเป็นองค์กรปกครองเซปักตะกร้ออย่างเป็นทางการจากกระทรวงศึกษาธิการ เยาวชน และกีฬาของฝรั่งเศส ซึ่งทำให้กิจกรรมของสมาคมทั้งหมดต้องอาศัยการสนับสนุนจากชุมชน ในปี ค.ศ. 2019 ทีมชาติฝรั่งเศสคาดว่าจะเข้าร่วมการแข่งขันเซปักตะกร้อชิงแชมป์โลก ครั้งที่ 34 ที่ประเทศไทย แต่น่าเสียดายที่ถอนตัวด้วยเหตุผลที่ไม่เปิดเผย
== อ้างอิง ==
เซปักตะกร้อ
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2546
สมาคมเซปักตะกร้อมาเลเซีย

สมาคมตะกร้อมาเลเซีย (Persatuan Sepaktakraw Malaysia ย่อ PSM; Sepaktakraw Association of Malaysia) เป็นองค์กรปกครองระดับชาติสำหรับกีฬาเซปักตะกร้อในประเทศมาเลเซีย ก่อตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1960 ที่ปีนัง รับผิดชอบในการจัดตั้งสันนิบาตเซปักตะกร้อแห่งชาติซึ่งจัดขึ้นทุกปีนับตั้งแต่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2557 ตลอดจนสนับสนุนและประสานงานความร่วมมือของรัฐ
ในปี ค.ศ. 2008 สมาคมเซปักตะกร้อมาเลเซียถูกระงับสถานะสมาชิกสหพันธ์ชั่วคราวโดยสหพันธ์เซปักตะกร้อนานาชาติ (ISTAF) หลังจากที่อาหมัด อิสมาอิล อดีตประธานสมาคมฯ พยายามโน้มน้าวประเทศสมาชิกบางประเทศให้ถอนตัวจากสหพันธ์ ส่งผลให้ทีมชาติไม่สามารถแข่งขันในรายการที่เกี่ยวข้องกับสหพันธ์เซปักตะกร้อนานาชาติได้ ในขณะเดียวกันอาหมัด อิสมาอิล ก็ถูกระงับสิทธิ์ในการมีส่วนร่วมในองค์กรที่เกี่ยวข้องกับสหพันธ์จนถึงปี ค.ศ. 2038 สำหรับความผิดทางวินัยดังกล่าว นอกจากนี้ สมาคมตะกร้อรัฐยะโฮร์อย่างน้อยห้าแห่งจึงถอนตัวออกจากสมาคมแห่งชาติเนื่องจากปัญหาดังกล่าว เช่น สมาคมเซปักตะกร้อสลังงอร์ (PSS) สหพันธ์เซปักตะกร้อกลันตัน (GASTAK) และสมาคมเซปักตะกร้อรัฐยะโฮร์ (PSTJ) คาดว่าจะมีการจัดตั้งองค์กรปกครองระดับชาติใหม่โดยอดีตหน่วยงานของรัฐเข้ามาแทนที่สมาคมเซปักตะกร้อมาเลเซีย
== อ้างอิง ==
เซปักตะกร้อ
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2503]]
รอยเลื่อนเนโอดานิ

รอยเลื่อนเนโอดานิ  เป็นรอยเลื่อนแบบตามแนวมุมเท ในภาคกลางของญี่ปุ่น บริเวณจังหวัดกิฟุ ก่อให้เกิดแผ่นดินไหวมิโนะ–โอวาริ ค.ศ. 1891 (หรือที่เรียกว่าแผ่นดินไหวครั้งใหญ่โนบิ) ใน ค.ศ. 1891 หลังแผ่นดินไหวมิโนะ–โอวาริ รอยเลื่อนเกิดการเปลี่ยนทางในแนวดิ่ง 6 เมตร และขยับไปทางซ้าย 8 เมตร และเกิดการแตกแยกเป็นระยะทาง 80 กิโลเมตร เป็นหนึ่งในรอยเลื่อนที่ก่อให้เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ครั้งหนึ่งที่เคยบันทึกไว้ในประเทศญี่ปุ่น
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อแผ่นดินไหวในประเทศญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Seismic Faults Observation & Experience House
Long-Term Seismic Behavior of a Fault Involved in a Multiple-Fault Rupture: Insights from Tectonic Geomorphology along the Neodani Fault, Central Japan 
เนโอดานิ
ภูมิศาสตร์จังหวัดกิฟุ
ตำนานแห่งมานากับผลึกหยาดน้ำตา

ตำนานแห่งมานากับผลึกหยาดน้ำตา  เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ญี่ปุ่น ผลิตโดยสตูดิโอโยโกฮามะแอนิเมชันแลบอราทอรีและกราฟินิกา อิงจาวิดีโอเกมตำนานแห่งมานา โดยบริษัทสแควร์เอนิกซ์ ซีรีส์อนิเมะออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565
== ตัวละคร ==
== การสร้าง ==
อนิเมะมีการประกาศสร้างในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2564 โดยบริษัทสแควร์เอนิกซ์ ระหว่างไลฟ์สตรีมเนื่องในโอกาสครบรอบ 30 ปีของซีรีส์วิดีโอเกมมานา อนิเมะผลิตโดยสตูดิโอโยโกฮามะแอนิเมชันแลบอราโทรีและกราฟินิกา  อำนวยการสร้างโดยบริษัทวอร์เนอร์บราเธอส์ ประเทศญี่ปุ่น โครงการมีจุดเริ่มต้นมาจากการที่พนักงานของบริษัทวอร์เนอร์บราเธอส์เข้าพบกับมาซารุ โอยามาดะ โปรดิวเซอร์ของซีรีส์วิดีโอเกมมานา  เสนอการดัดแปลงตำนานแห่งมานา ที่ตนชื่นชอบ นำไปสู่การพัฒนานำวิดีโอเกมตำนานแห่งมานามารีมาสเตอร์ ซีรีส์นอนิเมะเขียนบทและกำกับโดยมาซาโตะ จิมโบะ ออกแบบตัวละครโดยทาโร อิเกงามิโดยอิงจากดีไซน์ต้นฉบับโดย HACCAN และแต่งดนตรีประกอบโดยโยโกะ ชิโมมูระ ซีรีส์อนิเมะออกอากาศตั้งแต่วันที่ 8 ตุลาคม ถึง 24 ธันวาคม พ.ศ. 2565 ทางผังรายการ Super Animeism ของช่อง MBS, TBS และเครือข่ายอื่น ๆ  ซาโอริ ฮายามิ ร้องเพลงเปิดชื่อเพลงว่า "Tear of Will" ที่แต่งโดย Kevin Penkin
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อนิเมะ ตำนานแห่งมานากับผลึกหยาดน้ำตา ที่มิวส์ ไทยแลนด์
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
พรรคกลาง (ประเทศเยอรมนี)

พรรคกลางเยอรมนี (Deutsche Zentrumspartei) เป็นพรรคการเมืองนิกายคาทอลิกในประเทศเยอรมนี ซึ่งเคยมีอิทธิพลในสมัยจักรวรรดิเยอรมันและสาธารณรัฐไวมาร์
พรรคกลางเป็นพรรคการเมืองที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงทำการอยู่จนถึงในปัจจุบัน พรรคกลางถูกก่อตั้งเมื่อปี 1870 และได้รับชัยชนะเหนือปฏิบัติการของปรัสเซียที่เรียกว่า คุลทัวร์คัมพฟ์ (Kulturkampf) ซึ่งเกิดขึ้นโดยคำสั่งของอ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค มุขมนตรีปรัสเซีย เพื่อต่อต้านอำนาจของคริสตจักรคาทอลิก
ในเวลาไม่นาน พรรคกลางสามารถครองที่นั่งกว่าหนึ่งในสี่ของที่ประชุมใหญ่ไรชส์ทาค สมาชิกส่วนใหญ่เป็นคาทอลิกซึ่งจะนั่งเก้าอี้บริเวณส่วนกลางที่ประชุม คั่นระหว่างฝ่ายก้าวหน้ากับฝ่ายอนุรักษ์นิยม และเนื่องจากพรรคนี้เป็นกลุ่มสายกลาง ทำให้พรรคกลางมีบทบาทเป็นผู้ตัดสินใจประเด็นสำคัญที่ต้องอาศัยเสียงข้างมาก
ในช่วงเวลาส่วนใหญ่ของสาธารณรัฐไวมาร์ พรรคกลางเป็นพรรคที่ครองที่นั่งมากเป็นอันดับสามในไรชส์ทาค และถือเป็นกำแพงของสาธารณรัฐ ซึ่งมีส่วนร่วมในทุกรัฐบาลจนถึงปี 1932 ในเวลาต่อมาเมื่ออดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ขึ้นสู่อำนาจในต้นปี 1933 พรรคกลางเป็นหนึ่งในพรรคการเมืองที่ลงมติเห็นชอบรัฐบัญญัติมอบอำนาจ ซึ่งมอบอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาดแก่ฮิตเลอร์ แต่แล้วในกลางปีเดียวกันนั้นเอง พรรคกลางก็ถูกยุบโดยกฤษฎีกาของฮิตเลอร์
ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง พรรคกลางถูกฟื้นฟูใหม่อีกครั้ง แต่ก็ไม่สามารถมีบทบาทสำคัญเท่าแต่ก่อน เนื่องจากบรรดาอดีตสมาชิกส่วนใหญ่หันไปเข้าร่วมกับพรรคสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียน (CDU) และพรรคสหภาพสังคมคริสเตียน (CSU) สองพรรคการเมืองที่ก่อตั้งขึ้นใหม่ อย่างไรก็ตาม พรรคกลางก็ยังคงดำเนินกิจกรรมทางการเมืองต่อไปในฐานะพรรคขนาดเล็ก โดยมีฐานอยู่ในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
==อ้างอิง==
พรรคการเมืองเยอรมนี
รายชื่ออุทยานธรณีโลกในทวีปเอเชีย

อุทยานธรณีโลก คือสถานที่ที่องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) คัดเลือกเพื่อส่งเสริมและอนุรักษ์มรดกทางธรณีวิทยาของโลก ตลอดจนสนับสนุนการวิจัยและพัฒนาอย่างยั่งยืนของชุมชนที่เกี่ยวข้อง
==แผนที่ของอุทยานธรณีเอเชียแปซิฟิก==
== อุทยานธรณีโลกในทวีปเอเชีย ==
== ดูเพิ่ม ==
อุทยานธรณีโลกในประเทศไทย
เครือข่ายอุทยานธรณีเอเชียแปซิฟิก (Asia Pacific Geoparks Network, APGN)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Asia Pacific Geoparks Network (accessed 10 February 2020)
รายชื่ออุทยานธรณีโลก
อุทยานธรณีในทวีปเอเชีย
ทวีปเอเชีย
ศิลป์สงคราม

ศิลป์สงคราม (Dell'arte della guerra) เป็นพิชัยสงครามที่แต่งโดยนิกโกเลาะ มาเกียเวลลี นักปรัชญาการเมืองและนักประวัติศาสตร์ชาวอิตาลีแห่งยุคเรอแนซ็องส์ เขียนระหว่างปี 1519 ถึง 1520 และถูกตีพิมพ์ในปีถัดมา ถือเป็นงานเขียนฉบับเดียวของมาเกียเวลลีที่ถูกตีพิมพ์ในช่วงเวลาที่เขายังมีชีวิตอยู่
ตำราพิชัยชุดศิลป์สงคราม ประกอบด้วยอารัมภบทและเจ็ดเล่ม ศิลป์สงครามสะท้อนประเด็น, เรื่องราว, ความคิด และข้อเสนอ จากงานเขียนชิ้นก่อนหน้าของเขาอย่าง เจ้าผู้ปกครอง (Il Principe) และวจนิพนธ์ว่าด้วยสิบแรกของติตุส ลีวิอุส (Discorsi sopra la prima Deca di Tito Livio)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Notable Quotes and Aphorisms from Art Of War
The Art of War and other writings
Machiavelli's The Art Of War at Project Gutenberg
นิกโกเลาะ มาเกียเวลลี
ตำราพิชัยสงคราม
พระมุนีศวร

พระมุนีศวร (Lord Muneeswarar; முனீஸ்வரன்) เป็นเทพเจ้าในศาสนาฮินดูประเภทเทพอารักษ์พื้นเมือง (ครามเทวตา) ของชาวทมิฬในภาคใต้ของรัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย โดยมีเทวฐานะคือเทพอารักษ์ผู้คุ้มครองเทวสถานและหมู่บ้านของชาวทมิฬเช่นเดียวกับเทพารักษ์ท้องถิ่นของชาวทมิฬในรัฐทมิฬนาฑูองค์อื่น ๆ เช่น พระกัตตวรายัน พระมทุไร วีรัน พระอิราวัต พระกุรุปันสวามีฐานะและบทบาทหน้าที่ของพระองค์ตรงกับตรงกับกับคติของพระเสื้อวัด เทพอารักษ์ หรือมเหสักข์ (มเหศักดิ์)ในศาสนาพื้นเมืองดั้งเดิมของไทยก่อนการมาถึงของศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู ที่มาของเทพเจ้าองค์นี้และเทพเจ้าท้องถิ่นอื่น ๆ ส่วนใหญ่ในอินเดียภาคใต้มาจากการบูชาบรรพบุรุษ หรือ วีรชน ในอดีตและได้รับการผสานความเชื่อต่อมาด้วยตำนานเทพปกรณัมให้เข้ากับศาสนาพราหมณ์ ฮินดู
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
พระกัตตวรายัน
พระมทุไร วีรัน
พระอิราวัต
พระกุรุปันสวามี
นฤสิงหนาถ มณเฑียร
เทพเจ้าฮินดูท้องถิ่น