pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ไลฟ์อิสสเตรนจ์: ทรูคัลเลอส์

ไลฟ์อิสสเตรนจ์: ทรูคัลเลอส์ (Life Is Strange: True Colors) เป็นวิดีโอเกมแนวกราฟิกส์แอดแวนเจอร์ พัฒนาโดย Deck Nine และจัดจำหน่ายโดยบริษัทย่อยส่วนยุโรปของสแควร์เอนิกซ์ ตัวเกมวางจำหน่ายในวันที่ 10 กันยายน 2021 สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เพลย์สเตชัน 4 เอกซ์บอกซ์วัน เพลย์สเตชัน 5 เอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอส และ สตาเดีย ตัวเกมเวอร์ชันนินเท็นโด สวิตช์ วางจำหน่ายในวันที่ 7 ธันวาคม 2021 โดยตัวเกมเป็นเกมภาคที่ห้าของชุดเกม ไลฟ์อิสสเตรนจ์ และเกมภาคหลักลำดับที่สามต่อจากเกม ไลฟ์อิสสเตรนจ์ 2 เนื้อเรื่องของตัวเกมจะเน้นไปที่อเล็กซ์ เฉิน หญิงสาวที่สามารถสัมผัสกับอารมณ์ของผู้อื่นได้ขณะที่เธอพยายามไขปริศนาเบื้องหลังการตายของพี่ชายของเธอ
สแควร์เอนิกซ์เอทานอลสตูดิโอทำงานร่วมกับ Deck Nine ในการพัฒนา ไม่เหมือนกับเกมก่อนหน้าในชุดเกม ตัวเกมถูกปล่อยออกมาทั้งหมดในขณะที่ยังคงจัดโครงสร้างเป็นตอน ๆ ตัวเกมได้รับกระแสในเชิงบวกจากนักวิจารณ์ โดยนักวิจารณ์ชื่นชมตัวละคร การเขียนบท ธีมของเรื่องราว การแสดงด้วยเสียง และแอนิเมชั่นบนใบหน้าของเกม แต่ถูกวิจารณ์ว่าความยาวของเนี้อเรื่องที่สั้น จังหวะ สภาพแวดล้อมที่ซ้ำซากจำเจ และขาดทางเลือกที่ส่งผลกระทบ
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2564
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 4‎
เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์วัน
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 5‎
เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอส
เกมสำหรับวินโดวส์‎
เกมสำหรับสตาเดีย
เกมสำหรับนินเท็นโดสวิตช์
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในสหรัฐ
วิดีโอเกมที่มีฉากในสหรัฐ
วิดีโอเกมที่มีฉากในทวีปอเมริกาเหนือ
Szovitsia

Szovitsia เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ผักชี
ถิ่นกำเนิดของมันคือตุรกีตะวันออกไปจนถึงอิหร่านตะวันตกเฉียงเหนือ
สปีชีส์:
Szovitsia callicarpa 
== อ้างอิง ==
Apiaceae
วงศ์ผักชี
พืชดอก
Systellantha

Systellantha เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Primulaceae
ถิ่นกำเนิดของมันคือเกาะบอร์เนียว
สปีชีส์:
Systellantha brookeae 
Systellantha fruticosa 
Systellantha serratifolia 
== อ้างอิง ==
Primulaceae
พืชดอก
แดนนี รามิเรซ

แดนนี รามิเรซ (Danny Ramirez; เกิดเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2535 ในชิคาโก) เป็นนักแสดงชาวอเมริกันเชื้อสายโคลอมเบียและเม็กซิกัน
== อาชีพ ==
แดนนี รามิเรซ เปิดตัวทางโทรทัศน์ในรายการของช่อง โชว์ไทม์ เรื่อง ดิแอฟแฟร์ ตามด้วยการแสดงในเรื่อง ไบลด์สปอต ของเอ็นบีซีและภาพยนตเรื่อง Rapid Eye Movement ขณะเข้าเรียนที่ Tisch School of the Arts ของมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก
== อ้างอิง ==
นักแสดงอเมริกัน
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2535
จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
คาปริชโช

คาปริชโช (Capriccio) หรือ คาปริช (Caprice) คือคีตกรรมที่มีรูปแบบนอกกฎเกณฑ์และมีชีวิตชีวา คาปริชโชโดยทั่วไปมักมีท่วงทำนองเร็วและรุนแรง
==ตัวอย่างของคาปริชโช==
โยฮัน เซบัสทีอัน บัค: Capriccio on the departure of a beloved brother. Partita no. 2 in C minor BWV 826, mvt. 6
โยฮันเนิส บรามส์: Capriccio in B minor (1878)
จอร์จ ฟริดริก แฮนเดิล: Capriccio in G minor (HWV 483)
เฟลิคส์ เม็นเดิลส์โซน: Rondo Capriccioso (1830), Capriccio Brillant (1832)
นิกโกเลาะ ปากานีนี: 24 Caprices for Solo Violin (1802–17)
ปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี: Capriccio Italien (1880)
พระเจ้าฟากานาอะนาอา

พระเจ้าฟากานาอะนาอา (Fakana’ana’a) เป็นตูอีโตงาพระองค์ที่ 34 แห่งจักรวรรดิตูอีโตงา พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าฟาตาเฟฮี ตูอิปูโลตูที่ 1 ตูอีโตงารัชกาลก่อนหน้ากับพระนางมานูนาซึ่งมีสถานะเป็นพระมเหสีรอง พระองค์ได้รับราชสมบัติจากการสนับสนุนของพระนางฮาลาเอวาลูโมเฮโอโฟ ซึ่งเป็นพระมเหสีหลักของพระราชบิดา ซึ่งพระนางฮาลาเอวาลูได้รับพระองค์เป็นพระราชบุตรบุญธรรม เพื่อหลีกเลี่ยงที่จะต้องสิ้นพระชนม์ตามพระสวามี หากมีสภาวะเป็นหมันและไม่มีพระราชบุตรดูแลพระองค์ต่อ และโมเฮโอโฟจากอภิเษกสมรสใหม่ไม่ได้ พระองค์ทราบข่าวการได้รับราชสมบัติขณะประทับอยู่และรับการสักที่โมอูงาโอเน ฮาอะไปกับพระอัยกา (บิดาของพระมารดา) ผู้มีศักดิ์เป็นหัวหน้าชุมชนของที่แห่งนั้น พระองค์อภิเษกสมรสกับโตโงเตอา ซึ่งมีศักดิ์เป็นพระขนิษฐาของพระมารดาเลี้ยง โดยนักวิชาการคาดว่าเป็นไปเพื่อสร้างหลักประกันให้ตูอีโตงาพระองค์ต่อไปสืบสายจากราชตระกูลของตน และเสริมสร้างสร้างอิทธิพลของตูอิกาโนกูโปลูให้สูงขึ้น เมื่อพระองค์สวรรคต พระเจ้าฟาตาเฟฮี ตูอิปูโลตูที่ 2 พระราชโอรสของพระองค์เป็นผู้สืบตำแหน่งตูอีโตงา
==อ้างอิง==
===อ้างอิง===
===แหล่งข้อมูล===
ตูอีโตงา
พระมหากษัตริย์ตองงา
อาสนวิหารพนมเปญ

อาสนวิหารคริสตราชา พนมเปญ (Cathédrale du Christ-Roi de Phnom Penh) หรือโดยย่อว่า อาสนวิหารพนมเปญ (រាជធានីភ្នំពេញវិហារ) เป็นโบสถ์คริสต์ชนิดอาสนวิหารในกรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา อาสนวิหารแห่งนี้เริ่มก่อสร้างเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในยุคที่กัมพูชาเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส โดยมีสถาปัตยกรรมใกล้เคียงกับอาสนวิหารแร็งส์ในประเทศฝรั่งเศส อาสนวิหารถูกทำลายลงในช่วงสงครามกลางเมืองกัมพูชา
== ประวัติ ==


อาสนวิหารคริสตราชา พนมเปญ น่าจะถูกสร้างในช่วงเวลาที่กัมพูชาตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสช่วง พ.ศ. 2406 ตัวโบสถ์ตั้งอยู่ถนนพระมุนีวงศ์ เขตรึฮ์เซ็ยแกว ใจกลางกรุงพนมเปญ ด้านหลังของอาสนวิหารใกล้ชายฝั่งแม่น้ำโขง และอยู่ไม่ไกลจากวัดพนมมากนัก ในเขตของอาสนวิหารนี้ประกอบด้วยวังของมุขนายก และหอสมุดประจำโบสถ์ เดอะนิวยอร์กไทมส์ ยกย่องอาสนวิหารพนมเปญว่าเป็น "มรดกทางสถาปัตยกรรมของฝรั่งเศส"
อาสนวิหารพนมเปญแปรสภาพเป็นค่ายผู้ลี้ภัยรึฮ์เซ็ยแกวตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2513 เพื่อรองรับผู้ลี้ภัยชาวเวียดนามเหนือจำนวน 10,000 คน ที่อพยพเข้ามาในช่วงสงครามเวียดนาม ครั้นเดือนตุลาคม พ.ศ. 2515 เกิดสงครามกลางเมืองกัมพูชา มีการสู้รบกันระหว่างสาธารณรัฐเขมรกับเขมรแดง ครั้งหนึ่งมีจรวดของเขมรแดงสองลูกตกที่หลังอาสนวิหาร แต่ไม่มีผู้ใดได้รับบาดเจ็บ และถูกโจมตีด้วยจรวดอีกครั้งในเดือนมกราคม พ.ศ. 2517 ซึ่งครั้งนี้ตัวอาสนวิหารได้รับความเสียหาย
ที่สุดฝ่ายเขมรแดงกลายเป็นผู้ชนะสงครามกลางเมือง และเข้าครองกรุงพนมเปญเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2518 โดยเปลี่ยนประเทศเป็นรัฐอเทวนิยม มีการประกาศว่าจะย้อนให้ประเทศกลับไปสู่ปีศูนย์ ต่อต้านและทำลายระบอบทุนนิยม ศาสนา หรือสิ่งที่ทำให้หวนคำนึงถึงการตกเป็นอาณานิคม ด้วยเหตุนี้อาสนวิหารพนมเปญจึงกลายเป็นสิ่งก่อสร้างแห่งแรกที่รัฐบาลเขมรแดงทำลายลง ตัวอาคารถูกทำลายลงด้วยหิน คงเหลือแต่ลานกว้าง ไม่เหลือร่องรอยของอาสนวิหารอยู่เลย ป่าช้าคาทอลิกซึ่งอยู่ใกล้ ๆ กัน ก็ถูกเปลี่ยนเป็นสวนกล้วย ส่วนหนังสือในหอสมุดประจำโบสถ์ ถูกนำออกมาเผากลางสนามหญ้า อาสนวิหารพนมเปญนี้ถือเป็นโบสถ์คริสต์หนึ่งในเจ็ดสิบสามแห่งจากทั่วประเทศ ที่ถูกเขมรแดงทำลายใน พ.ศ. 2518
หลังเขมรแดงสิ้นอำนาจ มีการจัดงานคริสต์มาสขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2522 บนลานกว้างซึ่งในอดีตเคยเป็นที่ตั้งอาสนวิหารพนมเปญ  ปัจจุบันพื้นที่บริเวณดังกล่าวแปรสภาพเป็นที่ตั้งของศาลากลางกรุงพนมเปญ
== สถาปัตยกรรม ==
อาสนวิหารพนมเปญสร้างด้วยสถาปัตยกรรมกอทิกแบบฝรั่งเศส ผนังด้านนอกทาด้วยสีเหลืองสด ก่อด้วยอิฐแดง เหนือประตูเข้าอาสนวิหารมีรูปพระนางมารีย์พรหมจารี ทำจากหินทราย มีข้อความจารึกไว้ว่า "ราชินีแห่งความยุติธรรม ความรัก และสันติ"  สิ่งเดียวที่ยังหลงเหลือจากการทำลายอาสนวิหารของพวกเขมรแดงคือระฆังภายในอาสนวิหาร ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติกัมพูชา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พนมเปญ
ศาสนสถานในพนมเปญ
อดีตสิ่งก่อสร้างในพนมเปญ
สิ่งก่อสร้างในเขตรึฮ์เซ็ยแกว
รายชื่อหมู่บ้านในประเทศญี่ปุ่น

หมู่บ้าน  เป็นหน่วยการปกครองส่วนท้องถิ่นในประเทศญี่ปุ่น
หมู่บ้านเป็นหน่วยงานของรัฐในท้องถิ่นเช่นเดียวกับจังหวัด  นคร  และเมือง  ในทางภูมิศาสตร์ ขอบเขตของหมู่บ้านจะอยู่ภายในจังหวัด
อาณาเขตของหมู่บ้านมีขนาดใหญ่กว่าขนาดที่แท้จริงของหมู่บ้าน หมู่บ้านเป็นหน่วยย่อยของอำเภอ  ซึ่งอำเภอจะแบ่งออกเป็น เมือง และหมู่บ้าน โดยจะครอบคลุมทุกพื้นที่ของอำเภอ และไม่มีพื้นที่ทับซ้อนกัน
เนื่องด้วยการควบรวมและการยกฐานะของเทศบาล ทำให้หมู่บ้านในประเทศญี่ปุ่นมีจำนวนลดลง
ปัจจุบัน จังหวัดที่ไม่มีหมู่บ้านแล้วมีจำนวน 13 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดโทจิงิ (ตั้งแต่ 20 มีนาคม 2006), จังหวัดฟูกูอิ (ตั้งแต่ 3 มีนาคม 2006), จังหวัดอิชิกาวะ (ตั้งแต่ 1 มีนาคม 2005), จังหวัดชิซูโอกะ (ตั้งแต่ 1 กรกฎาคม 2005), จังหวัดเฮียวโงะ (ตั้งแต่ 1 เมษายน 1999), จังหวัดมิเอะ (ตั้งแต่ 1 พฤศจิกายน 2005), จังหวัดชิงะ (ตั้งแต่ 1 มกราคม 2005), จังหวัดฮิโรชิมะ (ตั้งแต่ 5 พฤศจิกายน 2004), จังหวัดยามางูจิ (ตั้งแต่ 20 มีนาคม 2006), จังหวัดเอฮิเมะ (ตั้งแต่ 16 มกราคม 2005), จังหวัดคางาวะ (ตั้งแต่ 1 เมษายน 1999), จังหวัดนางาซากิ (ตั้งแต่ 1 ตุลาคม 2005), จังหวัดซางะ (ตั้งแต่ 20 มีนาคม 2006)
หมู่บ้านที่อยู่ในพื้นที่พิพาททางตอนเหนือจำนวน 6 แห่ง จะไม่รวมอยู่ในรายชื่อด้านล่าง
== รายชื่อหมู่บ้าน ==
== หมายเหตุ ==
== ดูเพิ่ม ==
เทศบาลของญี่ปุ่น
หน่วยการบริหารของประเทศญี่ปุ่น
ทตสึกาวะ

ทตสึกาวะ  เป็นหมู่บ้านที่ตั้งอยู่ในอำเภอโยชิโนะ จังหวัดนาระ ประเทศญี่ปุ่น เป็นหมู่บ้านที่ใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่นในแง่ของขนาดพื้นที่
ณ เดือนมกราคม 2017 หมู่บ้านนี้มีประชากรประมาณ 3,488 คน ความหนาแน่น 5.2 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 672.35 ตารางกิโลเมตร
== ประวัติศาสตร์ ==
ในปี 1889 เกิดอุทกภัยครั้งใหญ่ในทตสึกาวะ ทำให้เกิดความเสียหายอย่างกว้างขวาง ส่งผลให้ประชาชนจำนวนมากย้ายไปอยู่ที่ฮกไกโดและพัฒนาหมู่บ้านใหม่ที่นั่น โดยมีชื่อว่า “ชินตตสึกาวะ” ซึ่งหมายถึง “ทตสึกาวะใหม่”
== ภูมิอากาศ ==
ทตสึกาวะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (เขตภูมิอากาศเคิพเพิน Cfa) ซึ่งร้อนและชื้นในฤดูร้อน โดยมีอุณหภูมิสูงกว่า  และค่อนข้างหนาวเย็นในฤดูหนาว โดยมีอุณหภูมิลดลงถึงประมาณจุดเยือกแข็ง 
== สถานที่สำคัญ ==

สะพานแขวนทานิเซะ (谷瀬の吊り橋): สะพานแขวนที่เป็นที่รู้จักจากเทศกาล ยูเรไดโกะ ซึ่งเป็นเทศกาลตีกลองบนสะพานประจำปี
ซาซะโนะทากิ (笹の滝): น้ำตกที่ติดอันดับ 100 น้ำตกที่ดีที่สุดในญี่ปุ่น
ศาลเจ้าทามากิ (玉置神社): ศาลเจ้าชินโตที่ตั้งอยู่บนเขาทามากิ สร้างขึ้นโดยจักรพรรดิซูจิงเมื่อ 37 ปีก่อนคริสตกาล เป็นศาลเจ้าที่ล้อมรอบด้วยต้นสนซีดาร์ขนาดใหญ่จำนวนมาก ศาลเจ้าทามากิได้รับการขึ้นทะเบียนกับศูนย์มรดกโลกของยูเนสโก โดยเป็นส่วนหนึ่งของ "แหล่งศักดิ์สิทธิ์และเส้นทางจาริกแสวงบุญในทิวเขาคิอิ"
โทเซ็นจิ อนเซ็ง (湯泉地温泉): บ่อน้ำร้อนที่ติดอันดับ 100 บ่อน้ำร้อนที่ดีที่สุดในญี่ปุ่น
== การขนส่ง ==
ทางหลวงแห่งชาติที่ผ่านทตสึกาวะ ได้แก่ ทางหลวงแห่งชาติหมายเลข 168 และ 425 และสถานีรถไฟหลักที่ใกล้ที่สุดคือ สถานีรถไฟฮาชิโมโตะ ในจังหวัดวากายามะ
== เมืองพี่น้อง ==
ยัตสึชิโระ จังหวัดคูมาโมโตะ
มิโยชิ จังหวัดโทกูชิมะ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์หมู่บ้านทตสึกาวะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
หมู่บ้านในจังหวัดนาระ
เดวิด วอร์เรน

เดวิด รอนัลด์ เดอ เมย์ วอร์เรน (David Ronald de Mey Warren, 20 มีนาคม 192519 กรกฎาคม 2010) เป็นนักวิทยาศาสตร์ชาวออสเตรเลีย ผู้คิดค้นและพัฒนาเครื่องบันทึกข้อมูลการบิน (flight data recorder หรือ FDR) และเครื่องบันทึกเสียงภายในห้องนักบิน (cockpit voice recorder หรือ CVR) หรือที่เรียกว่า "กล่องดำ"
== ชีวิตช่วงแรก ==
วอร์เรนเป็นลูกของเรฟ ฮิวเบิร์ต (Rev Hubert) กับเอลลี วอร์เรน (Ellie Warren) และมีพี่น้องสามคน เขาได้รับการศึกษาที่ลอนเซสตันเชิร์ชแกรมมาร์สกูล (Launceston Church Grammar School) และทรินิตีแกรมมาร์สกูล (Trinity Grammar School) รัฐนิวเซาท์เวลส์ พ่อของเขา ฮิวเบิร์ต เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางอากาศบริเวณเหนือช่องแคบแบสส์เมื่อปี 1934
เขาได้รับปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิตเกียรตินิยมจากมหาวิทยาลัยซิดนีย์, ปริญญาเอกด้านเชื้อเพลิงและพลังงานจากอิมพิเรียลคอลเลจลอนดอน, อนุปริญญาอิมพิเรียลคอลเลจ, และอนุปริญญาด้านการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเมลเบิร์น
== อาชีพ ==
วอร์เรนทำงานที่ห้องปฏิบัติการวิจัยการบินขององค์การวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีกลาโหมในเมลเบิร์นตั้งแต่ปี 1952 ถึง 1983 โดยได้ไต่เต้าขึ้นเป็นนักวิทยาศาสตร์ระดับนักวิจัยหลัก ในขณะนั้น เขาได้เกิดความคิดเกี่ยวกับเครื่องบันทึกเสียงในห้องนักบินในขณะที่กำลังสืบสวนการตกของเครื่องบินไอพ่นโดยสารเชิงพาณิชย์ลำแรกของโลก คอเม็ท ในปี 1953 หลังจากที่เขาได้ไปเห็นเครื่องบันทึกเสียงขนาดเล็กในงานแสดงสินค้า "ถ้ามีนักธุรกิจคนหนึ่งใช้งานสิ่งนี้บนเครื่องบินและก็พบมันในซากปรักหักพัง แล้วเรามาย้อนเปิดฟัง เราก็จะพูดได้ว่า 'เรารู้ว่าอะไรเป็นสาเหตุของสิ่งนี้'" วอร์เรนเล่าในภายหลัง "เสียงใด ๆ ก็ตามที่เกี่ยวข้องกับสิ่งที่เกิดขึ้นจะถูกบันทึกเก็บไว้ และคุณก็สามารถนำมันออกมาจากซากปรักหักพังได้"
แม้ว่าก่อนหน้านี้จะเคยมีอุปกรณ์ที่ใช้ในการบันทึกตัวแปรระหว่างการบินหลายอย่าง แต่นั่นก็ไม่ได้รวมถึงการบันทึกเสียง อีกทั้งไม่สามารถใช้ซ้ำได้ ดังนั้นจึงไม่สามารถใช้งานได้จริงในเที่ยวบินเชิงพาณิชย์แบบประจำ สิ่งประดิษฐ์ของวอร์เรนนั้นอาศัยสื่อบันทึกข้อมูลแบบแม่เหล็ก ช่วยให้สามารถลบและบันทึกซ้ำได้ง่าย ซึ่งทำให้สามารถใช้งานได้จริงสำหรับการให้บริการเส้นทางประจำ แนวคิดของวอร์เรนเกี่ยวกับเครื่องบันทึกเสียงในห้องนักบินได้เพิ่มมิติใหม่ให้กับเครื่องมือในการบันทึกข้อมูลการบิน และได้พิสูจน์แล้วว่ามีคุณค่าอย่างยิ่งในการสืบสวนอุบัติเหตุ ในบางอุบัติเหตุที่เครื่อง CVR มีบทบาทสำคัญนั้น เบาะแสที่สำคัญในการหาสาเหตุของอุบัติเหตุไม่ได้มาจากเสียงที่บันทึกได้จากลูกเรือ แต่ได้จากเสียงอื่น ๆ ที่บันทึกไว้ได้โดยบังเอิญ
ในวันที่ 20 มีนาคม 2021 กูเกิลได้แสดงดูเดิลบนหน้าแรกในบางประเทศ เนื่องในวันเกิดปีที่ 96 ของเดวิด วอร์เรน
== หมายเหตุและอ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Biography at Defence Science and Technology Organisation
This little-known inventor has probably saved your life. BBC News, 18 July 2019
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2468
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2553
นักวิทยาศาสตร์ชาวออสเตรเลีย
นักประดิษฐ์ชาวออสเตรเลีย
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยซิดนีย์
ศิษย์เก่าจากอิมพิเรียลคอลเลจลอนดอน
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเมลเบิร์น
เรือนอาญารัก

The Little Foxes หรือ เรือนอาญารัก เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวดราม่า ปี พ.ศ. 2484  กำกับการแสดงโดย William Wyler
==เนื้อเรื่องโดยย่อ==
คุณนาย Regina Hubbard Giddens ( Bette Davis ) ผู้ดีทางตอนใต้ต้องต่อสู้เพื่อความมั่งคั่งของตนเองให้อยู่ในสังคม ในช่วงตอนต้นศตวรรษที่ 20 ที่บิดาถือว่าบุตรชายเท่านั้นเป็นทายาทตามกฎหมาย ผลก็คือเบนจามิน ( ชาร์ลส์ดิงเกิล ) และออสการ์ ( คาร์ลเบนตันเรด ) พวกเขาได้สมบัติโดยชอบธรรม พวกเขาสองพี่น้องนี้ ไม่ค่อยชอบคุณนายเรจิน่าเนื่องจากเธอเป็นคนหน้าไหว้หลังหลอก เธอนั้นต้องพึ่งพาทางการเงินกับสามีที่ป่วยของเธอที่ชื่อฮอเรซ ( เฮอร์เบิร์ตมาร์แชล ) สร้างความแค้นใจให้แก่เธอเป็นอย่างมาก
ต่อมาลูกสาวของคุณนายเรจิน่าต้องแต่งงานกับลูกของออสการ์ เนื่องจากเรจิน่าต้องการหวังสมบัติของพ่อเธอที่มอบให้แก่ออสการ์ อย่างเช่นไร่ฝ้ายของออสการ์ ในขณะที่ตอนนี้ออสการ์ต้องการที่จะวางแผนกับเบนจามินและลูกน้องที่จะสร้างโรงงานฝ้าย
พวกเขาก็เลยเข้าหาพี่สาวโดยต้องการเงินเพิ่มอีก 75,000 ดอลลาร์เพื่อลงทุนในโครงการ ตอนแรกออสการ์จะเสนอการแต่งงานระหว่างลูกชายของเขาลีโอ ( แดนดูรียา ) และอเล็กซานดราลูกสาวของคุณนายเรจิน่า ( เทเรซาไรท์ )
เรจิน่าเถียงกับฮอเรซสามีของเธอเกี่ยวกับสมบัติเมื่อเขาเกิดอาการหัวใจวาย เธอก็ไม่สนใจใยดีเขา เพราะว่าเธอนั่นแหละเป็นคนโลภมาก ฮอเรซเดินโซซัดโซเซขึ้นบันไดเพื่อไป แต่ล้มลงครึ่งทาง ถึงตอนนั้นเรจิน่ารีบไปพยุงร่างเขาและเรียกให้คนรับใช้พาเขาไปที่ห้องของเขาและไปหาหมอ ฉากนี้ตัดไปที่ฮอเรซบนเตียงพร้อมกับหมดลมหายใจซึ่งรายล้อมไปด้วยครอบครัว หมอและคนรับใช้ ฮอเรซตายโดยไม่มีใครที่จะขัดแย้งหรือมีปัญหา กับเรจิน่าว่าเธอกล่าวหาว่าพี่น้องของเธอขโมยทรัพย์สมบัติ ดังนั้นเธอจึงแบล็กเมล์พี่น้องของเธอโดยเรียกร้องความเป็นเจ้าของธุรกิจโรงสี 75% บังคับให้พวกเขายอมรับข้อเรียกร้องของเธอ
Alexandra ได้ยินเรื่องนี้ หลังจากที่พ่อของเธอจากไป เธอได้เผชิญหน้ากับแม่ของเธออย่างคุณนายเรจิน่า เกี่ยวกับการตายของพ่อของเธอ เรจิน่าปฏิเสธการกระทำผิดใด ๆ เรจิน่าบอกลูกสาวให้เธอออกจากบ้านในขณะที่หวังว่าอเล็กซานดราจะอยู่ อเล็กซานดราหนีไปกับนักข่าว แฟนหนุ่มเดวิดเฮวิตต์ ( ริชาร์ดคาร์ลสัน ) ทำให้คุณนายเรจิน่าถูกทอดทิ้งให้ร่ำรวย แต่อยู่คนเดียวโดยลำพังจนหมดลมหายใจ
==อ้างอิง==
พรหมลิขิตเอย

พรหมลิขิตเอย (Now, Voyager) เป็นภาพยนตร์เเนวโรเเมนติกดราม่า ออกฉายปี1942ที่ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์หลายรางวัล อาทิสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
ภาพยนตร์ที่ดัดแปลงมาจากนวนิยายของOlive Higgins Proutyซึ่งกำกับโดยIrving RapperและนำแสดงโดยBette DavisและPaul Henreid
ประโยคเด็ดในภาพยนตร์เรื่องนี้คือ "โอ้เจอร์รี่ที่รักอย่าเรียกขอพระจันทร์หน่อยเลย พวกเรามีดวงดาวเเล้ว" คือAFIได้รับเลือกให้เป็นภาพยนตร์อเมริกันที่ดีที่สุด 100 เรื่องในอันดับที่ 46
== อ้างอิง ==
โตเกียว รีเวนเจอร์ส

โตเกียว รีเวนเจอร์ส  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยเค็น วากูอิ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งแมกกาซีนรายสัปดาห์ ของสำนักพิมโคดันชะตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2560 ถึงพฤศจิกายน พ.ศ. 2565 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโดยสตูดิโอไลเดนฟิมส์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงกันยายน พ.ศ. 2564 ฤดูกาลที่สองเริ่มออกอากาศในเดือนมกราคม พ.ศ. 2566 ภาพยนตร์ไลฟ์แอ็กชันดัดแปลงออกฉายที่ประเทศญี่ปุ่นในเดือนกรฎาคม พ.ศ. 2564 ภาพยนตร์ภาคต่อมีกำหนดออกฉายในปี พ.ศ. 2566
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 หนังสือการ์ตูนโตเกียว รีเวนเจอร์สจำหน่ายได้มากกว่า 3 ล้านเล่ม มังงะได้ชนะรางวัลมังงะโคดันชะครั้งที่ 44 ในสาขาการ์ตูนโชเน็งในปี พ.ศ. 2563 ด้วยความสำเร็จของมังงะจึงได้มีการสร้างอนิเมะในเวลาต่อมาซึ่งก็ได้รับความนิยมไม่แพ้กัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการของมังงะ 
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ 
เว็บไซต์ทางการของภาพยนตร์ไลฟ์แอกชัน 
โตเกียว รีเวนเจอร์ส ที่ Kodansha Comics
อนิเมะ โตเกียว รีเวนเจอร์ส ที่มิวส์ไทยแลนด์
* ฤดูกาลที่ 1
* ฤดูกาลที่ 1 (พากย์ไทย)
อนิเมะ โตเกียว รีเวนเจอร์ส ที่ปีลีปีลี
* ฤดูกาลที่ 1
* ฤดูกาลที่ 1 (พากย์ไทย)
อนิเมะ โตเกียว รีเวนเจอร์ส ที่อ้ายฉีอี้
* ฤดูกาลที่ 1
* ฤดูกาลที่ 1 (พากย์ไทย)
อนิเมะ โตเกียว รีเวนเจอร์ส ที่วีทีวี
* ฤดูกาลที่ 1
* ฤดูกาลที่ 1 (พากย์ไทย)
อนิเมะ 
อนิเมะ โตเกียว รีเวนเจอร์ส ที่ทรูไอดี
อนิเมะ โตเกียว รีเวนเจอร์ส ที่แอมะซอน ไพรม์วิดีโอ
อนิเมะ โตเกียว รีเวนเจอร์ส (ฤดูกาลที่ 2) ที่ดิสนีย์+ ฮอตสตาร์
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2560
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2566
การ์ตูนญี่ปุ่นประเภทบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
ตัวละครที่เป็นพวกนักเลง
ตัวละครที่เป็นสมาชิกแก๊ง
โรงเรียนในวรรณกรรม
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวชีวิตโรงเรียน
ไลเดนฟิมส์
วิบูลย์กิจ
มา เรนีย์ ตำนานเพลงบลูส์

มา เรนีย์ ตำนานเพลงบลูส์ เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวดรามา ปี ค.ศ. 2020 ของเน็ตฟลิกซ์ กำกับการแสดงโดยจอร์จ ซี โวล์ฟ เขียนบทภาพยนตร์โดยรูเบน ซานตีอาโก-ฮัดสัน โดยสร้างมาจากละครเวทีเรื่อง Ma Rainey's Black Bottom ที่เขียนบทละครโดย ออกัส วิลสัน เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในชิคาโก ระหว่างการบันทึกแผ่นเสียงของมา เรย์นีย์ นักร้องเพลงบลูส์ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกันที่ทรงอิทธิพลคนหนึ่งของวงการเพลง ในปี ค.ศ. 1920 โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลออสการ์ 2 สาขา ได้แก่สาขาแต่งหน้ายอดเยี่ยมและ สาขาออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม จากการถูกเสนอชื่อเข้าชิงออสการ์ถึง 5 สาขารางวัล
ภาพยนตร์ผลิตโดยเดนเซล วอชิงตัน, ท็อดด์ แบล็ค และ ดานี โวล์ฟ โดยได้นักแสดงชื่อดังอย่างไวโอลา เดวิสและแชดวิก โบสแมนมาเป็นนักแสดงนำ ร่วมด้วยกลินน์ เทอร์แมน, โคลแมน โดมิงโก และ ไมเคิล พ็อตส์ ในบทบาทนักแสดงสมทบ เดิมทีภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ เดนเซล วอชิงตัน จะผลิตให้กับเอชบีโอ ก่อนที่จะเปลี่ยนมาผลิตให้กับเน็ตฟลิกซ์แทน โดยเริ่มถ่ายทำในปี ค.ศ. 2019 ที่เมืองพิตต์สเบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย ต่อมาแชดวิค โบสแมน ได้เสียชีวิตลงด้วยโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่ในปี ค.ศ. 2020 โดยนับเป็นการแสดงภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายในชีวิตของเขา
มา เรนีย์ ตำนานเพลงบลูส์ ออกฉายแบบจำกัดโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 ที่สหรัฐอเมริกา ก่อนจะเริ่มเผยแพร่แบบสตรีมมิงทางเน็ตฟลิกซ์ และได้รับผลตอบรับที่ดีตลอดจนได้รับคำชื่นชมจากนักวิจารณ์ภาพยนตร์ โดยเฉพาะกับการแสดงของวิโอลา เดวิส และ แชดวิด โบสแมนรวมถึงความสวยงามของเครื่องแต่งกายและมูลค่าของการออกแบบงานสร้าง ทำให้ได้รับการจัดให้เป็น 1 ใน 10 ภาพยนตร์ที่ดีที่สุดในปี ค.ศ. 2020 โดยสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ 2 สาขา โดยแชดวิก โบสแมน นักแสดงนำได้รับรางวัลลูกโลกทองคำสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์ดรามา นอกจากนี้ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ถึง 5 สาขา ได้แก่สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม, สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม, สาขาแต่งหน้ายอดเยี่ยม, สาขาออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม, สาขาออกแบบงานสร้างยอดเยี่ยม และได้รับรางวัลแซกอวอร์ด อีก 2 สาขาได้แก่นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม (แชดวิก โบสแมน) และนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม (ไวโอลา เดวิส)
==การเผยแพร่==
เน็ตฟลิกซ์ได้นำภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายแบบจำกัดโรงภาพยนตร์เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน 2020 จากนั้นเปิดให้รับชมผ่านทางระบบสตรีมมิงเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม และได้มีการนำสารคดีเบื้องหลังการถ่ายทำที่ชื่อว่า Ma Rainey's Black Bottom: A Legacy Brought to Screen - มา เรนีย์ ตำนานเพลลงบลูส์สู่จอ ความยาว 31 นาทีให้เลือกรับชมควบคู่กันไปด้วย โดยภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ที่มีผู้รับชมมากที่สุดของเน็ตฟลิกซ์ในสัปดาห์แรกที่เปิดให้รับชม
==อ้างอิง==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2563
ภาพยนตร์อเมริกัน
ผลงานต้นฉบับของเน็ตฟลิกซ์
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
ลูทวิช ชตุบเบินดอร์ฟ

ลูทวิช ชตุบเบินดอร์ฟ (Ludwig Stubbendorf; เกิดวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1906 ณ ทัวร์ล็อฟ เมคเลินบวร์ค-ชเวรีน – เสียชีวิตวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1941) เป็นนักกีฬาขี่ม้าชาวเยอรมันที่เข้าร่วมการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 โดยในปี ค.ศ. 1936 เขาและม้าที่ชื่อ นูร์มี ได้ชนะรางวัลเหรียญทองในการแข่งอีเวนติง ทั้งในประเภทบุคคลและในประเภททีม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
profile
นักกีฬาขี่ม้าชายชาวเยอรมัน
นักกีฬาเยอรมนีที่ได้เหรียญทองโอลิมปิก
ทหารชาวเยอรมันที่เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่สอง
บุคคลจากรัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์น
เหตุฆาตกรรมวิชา รัตนภักดี

วิชา รัตนภักดี (5 ธันวาคม พ.ศ. 2479 – 30 มกราคม พ.ศ. 2564) เป็นชายชาวไทยที่อาศัยอยู่ในสหรัฐ เขาเสียชีวิตหลังถูกโจมตีด้วยการผลักลงชนกับพื้นอย่างจังในเวลากลางวันที่ซานฟรานซิสโก
== วิชา รัตนภักดี ==
วิชา รัตนภักดี เกิดที่ประเทศไทย ในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2479 เขาทำงานที่ธนาคารกสิกรไทย สำนักงานใหญ่ ก่อนที่จะโยกย้ายมาอาศัยอยู่ในสหรัฐ
กงสุลใหญ่ไทย ณ นครลอสแองเจลิส นาย มังกร ประทุมแก้ว เดินทางไปเป็นประธานในพิธีฝ่ายคฤหัสถ์ใน พิธีณาปนกิจที่จัดขึ้นที่ซานฟรานซิสโก ผู้เข้าร่วมพิธีณาปนกิจ อาทิ นาย วัลลภ คชินทร นายกสมาคมไทยแคลิฟอร์เนียภาคเหนือ พิธีจัดขึ้นในวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564
== การโจมตี ==
เช้าวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2564 วิชา รัตนภักดี ชายชาวไทยในอเมริกาวัย 84 ปี กำลังเดินอยู่ในย่านแอนซาวิสทา ซานฟรานซิสโก ก่อนที่จะถูกชายชาวแอฟริกัน-อเมริกันวิ่งข้ามถนนและชนเข้ากับเขาอย่างแรงจนวิชาล้มฟาดพื้น ศีรษะของวิชากระทบเข้ากับพื้นอย่างจังตอนล้มและเสียชีวิตในอีกสองวัน ภายหลังนำส่งโรงพยาบาล
== ผู้ต้องสงสัย ==
สองวันหลังเกิดเหตุ เจ้าหน้าที่จับกุมตัวชายผิวดำวัย 19 ปี อังตวน วัตสัน (Antoine Watson) จากแดลีซิที เข้าถูกดำเนินคดีด้วยข้อหาใช้อาวุธถึงแก่ชีวิต, ทำร้ายผู้สูงอายุ และฆาตกรรม วัตสันไม่ให้การรับสารภาพว่ากระทำความผิด
== ดูเพิ่ม ==
เหตุฆาตกรรมอี ลี
เหตุฆาตกรรมวิเซนท์ ชิน
สตอปเอเอพีไอเฮท
== อ้างอิง ==
ซานฟรานซิสโก (รัฐแคลิฟอร์เนีย)
ฆาตกรรมในสหรัฐ
สังคมชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชีย
สหรัฐในปี พ.ศ. 2564
อาชญากรรมในสหรัฐ
วิชา รัตนภักดี
วิชา รัตนภักดี
วิชา รัตนภักดี
อาสนวิหารพระตะบอง

อาสนวิหารแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์ (Cathédrale de Notre Dame de l'Assomption) หรือโดยย่อว่า อาสนวิหารพระตะบอง (ក្រុងបាត់ដំបងវិហារ) เป็นโบสถ์คริสต์ชนิดอาสนวิหารในเมืองพระตะบอง จังหวัดพระตะบอง ประเทศกัมพูชา อาสนวิหารแห่งนี้เริ่มก่อสร้างเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในยุคที่กัมพูชาเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส ครั้นสิ้นสงครามกลางเมืองกัมพูชา อาสนวิหารพระตะบองถูกเขมรแดงทำลายลงเมื่อ พ.ศ. 2518
== อ้างอิง ==
พระตะบอง
ศาสนสถานในพระตะบอง
บิชอปสเกท

บิชอปสเกท หรือ บิเชิพสเกท (Bishopsgate) เป็นอดีตหนึ่งในประตูเมืองเก่าทางตะวันออกในอดีตกำแพงเมืองลอนดอนเดิม ชื่อนี้ในปัจจุบันเป็นขื่อเรียกเขต (ward) หนึ่งในซิทีออฟลอนดอน เขตดั้งเดิมแล้วแบ่งออกเป็น บิเชิพสเกทวิทธิน (Bishopsgate Within) คือพื้นที่ภายในเส้นกำแพง และ บิเชิพสเกทวิทเธาท์ (Bishopsgate Without) คือด้านนอก พื้นที่ของ บิเชิพสเกทวิทเธาท์ เป็นส่วนหนึ่งของอีสท์เอนด์ของลอนดอน
==ดูเพิ่ม==
กำแพงเมืองลอนดอน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Ward map from the Corporation of London
Bishopsgate ward newsletter
Map of Early Modern London, with scholarly commentary. Bishopsgate is in grid square B6, right side.
Pubs within the City of London
Bishopsgate Ward Club
Michael Wood (2003) In Search of Shakespeare. London: BBC Worldwide.
ปรากฏในเพลง Being for the Benefit of Mr. Kite! ของเดอะบีเทิลส์ในท่อน: "The celebrated Mr. K. performs his feat on Saturday at Bishopsgate."
St Helen's Bishopsgate
นครหลวงลอนดอน
กำแพงเมืองลอนดอน
Bishopsgate

Redirect  บิชอปสเกท