pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สายเคฮิง-โทโฮกุ

สายเคฮิง-โทโฮกุ  เป็นเส้นทางรถไฟในประเทศญี่ปุ่น ระหว่างนครไซตามะ คาวางูจิ โตเกียว คาวาซากิ และโยโกฮามะ เป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายเส้นทางรถไฟบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก รวมระยะทาง 59.1 กิโลเมตร
ปกติแล้วเส้นทางสายนี้จะใช้เส้นทางเดียวกับสายสายหลักโทโฮกุและสายหลักโทไกโด แต่ระหว่างสถานีรถไฟอากาบาเนะถึงสถานีรถไฟอูเอโนะจะแยกเส้นทางวิ่งกันกับสายหลักโทโฮกุ
ปลายสายทางด้านทิศใต้ขบวนรถไฟจะให้บริการโดยวิ่งผ่านเข้าสู่เส้นทางของสายเนงิชิ ที่เชื่อมระหว่างสถานีรถไฟโยโกฮามะกับสถานีรถไฟโอฟูนะ เป็นผลให้เส้นทางรถไฟทั้งหมดตั้งแต่โอมิยะจนถึงโอฟูนะมักเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าสาย "เคฮิง-โทโฮกุ-เนงิชิ" (京浜東北線・根岸線) โดยในแผนที่ระบบการเดินรถไฟมักใช้สีฟ้าอ่อนร่วมกัน
== ความเป็นมา ==

เปิดให้บริการวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1914 ระหว่างสถานีรถไฟชินางาวะ กรุงโตเกียว กับสถานีรถไฟทาคาชิมาโจ นครโยโกฮามะ แรกเริ่มมีชื่อว่ารถไฟฟ้าสายโทไกโด (東海道電車線) ต่อมาวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1915 จึงเปลี่ยนชื่อเป็นสายเคฮิง (京浜線) และขยายเส้นทางไปทางทิศใต้ถึงสถานีรถไฟซากูระงิโจ
ส่วนทิศเหนือขยายเส้นทางผ่านเส้นทางสายหลักโทโฮกุถึงสถานีรถไฟอากาบาเนะ ใน ค.ศ. 1928 และสถานีรถไฟโอมิยะ ใน ค.ศ. 1932
ชื่อเส้นทางมาจากตัวอักษรหลังของคำว่าโตเกียว (東京) โยโกฮามะ (横浜) และเส้นทางรถไฟที่มีชื่อว่าสายหลักโทโฮกุ (東北本線)
== รูปแบบการเดินรถ ==

ในชั่วโมงเร่งด่วนจะมีระยะห่างระหว่างขบวน 2-3 นาที และทุก 5 นาทีในช่วงกลางวันในเวลาที่เหลือ โดยปกติแล้วขบวนรถไฟทุกขบวนกำหนดเป็นรถไฟท้องถิ่น (Local) (各駅停車, Kakueki-Teisha) หยุดทุกสถานีในเส้นทาง อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลา (10:30-15:30) ของทุกวันขบวนรถจะเปลี่ยนเป็นรถเร็ว (Rapid) (快速, kaisoku) โดยจะหยุดในบางสถานีในช่วงที่เส้นทางอยู่ในเขตโตเกียว ที่เส้นทางวิ่งคู่ขนานและทับซ้อนกับสายยามาโนเตะ
== รายชื่อสถานี ==
ขบวนรถไฟท้องถิ่นจะจอดทุกสถานี ส่วนขบวนรถเร็ว "Rapid" จะจอดในสถานีที่มีเครื่องหมาย "●" และ "■" ในวันธรรมดา (สถานีที่มีเครื่องหมาย "■" สามารถเปลี่ยนชานชาลาเพื่อเปลี่ยนไปสายยามาโนเตะได้) และสถานีที่มีเครื่องหมาย "▲" สำหรับรถเร็ว "Rapid" ที่จะจอดในวันหยุดสุดสัปดาห์และวันหยุดราชการเท่านั้น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Stations of the Keihin-Tōhoku Line (JR East) 
japan-guide.com: JR Keihin-Tōhoku Line
บริษัทรถไฟญี่ปุ่น
การขนส่งระบบรางในจังหวัดไซตามะ
การขนส่งระบบรางในจังหวัดคานางาวะ
การขนส่งระบบรางในโตเกียว
คลองบางซื่อ (กรุงเทพมหานคร)

คลองบางซื่อ เป็นลำน้ำสาขาของแม่น้ำเจ้าพระยา ในปัจจุบันแบ่งออกเป็น 2 ช่วง ช่วงแรกเริ่มจากแม่น้ำเจ้าพระยาทางทิศเหนือของวัดแก้วฟ้าจุฬามณีไปทางทิศตะวันออกจนบรรจบคลองเปรมประชากร (ลำน้ำที่ตรงต่อเนื่องไปคือคูข้างสโมสรนายทหารอากาศ) ส่วนช่วงที่ 2 เริ่มจากคลองเปรมประชากรทางทิศเหนือของคลองประปาไปทางทิศตะวันออกจนบรรจบคลองลาดพร้าวบริเวณชุมชนลาดพร้าว 45 คลองบางซื่อในเขตดุสิตมีความยาว 1,550 เมตร ในเขตบางซื่อมีความยาว 500 เมตร ในเขตพญาไทมีความยาว 2,600 เมตร ในเขตดินแดงมีความยาว 1,450 เมตร และในเขตห้วยขวางมีความยาว 1,800 เมตร คลองมีความกว้าง 6–18 เมตร
เมื่อ พ.ศ. 2557 มีการฟื้นฟูคลองบางซื่อขึ้นมา เช่น มีการจัดพิธีบวชคลอง มีการปลูกหญ้าแฝกลงในลำคลองเพื่อให้รากแฝกช่วยกรองน้ำเสีย และทำน้ำหมักจุลินทรีย์แล้วเทลงในคลองเพื่อให้จุลินทรีย์บำบัดน้ำเสีย จนถึงปัจจุบันนี้น้ำในคลองบางซื่อช่วงถนนรัชดาภิเษกถึงชุมชนริมคลองบางซื่อลาดพร้าว 46 น้ำในคลองใสขึ้น มีปลาแหวกว่ายให้เห็น จากข้อมูล พ.ศ. 2562 ริมคลองบางซื่อช่วงใกล้คลองลาดพร้าวมีบ้านรุกล้ำแนวเขื่อน ต่อมาทางภาครัฐได้สร้างบ้านใหม่ทดแทนบ้านรุกล้ำแนวคลอง
ในปัจจุบันใต้คลองบางซื่อมีอุโมงค์ระบายน้ำขนาดใหญ่ช่วยแก้ไขปัญหาน้ำท่วม มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 5 เมตร ยาวประมาณ 6.40 กิโลเมตร นอกจากนี้ สำนักการระบายน้ำ กรุงเทพมหานคร ยังมีโครงการก่อสร้างสถานีสูบน้ำตอนปลายอุโมงค์กำลังสูบ 60 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที และโครงการก่อสร้างเขื่อนคอนกรีตเพื่อป้องกันน้ำท่วมในคลอง
==อ้างอิง==
บางซื่อ
บางซื่อ
บางซื่อ
บางซื่อ
บางซื่อ
วอลเลย์บอลหญิง ถ้วย ก. 2565

วอลเลย์บอลหญิง ถ้วย ก. 2565 หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ วอลเลย์บอลซีเล็คทูน่า ประชาชนหญิง ถ้วย ก ชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ประจำปี 2565 ตามชื่อของผู้สนับสนุนหลัก เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงถ้วยพระราชทานสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มีทีมเข้าร่วมด้วยกันทั้งสิ้น 6 ทีม กำหนดจัดแข่งขันขึ้นที่จังหวัดศรีสะเกษ ระหว่างวันที่ 19–23 กรกฎาคม
== ทีมที่เข้าร่วมแข่งขัน ==
== การแบ่งกลุ่ม ==
== รอบแรก ==
=== กลุ่มเอ ===
|}
|}
===กลุ่มบี===
|}
|}
==รอบสุดท้าย==
=== รอบรองชนะเลิศ ===
|}
=== รอบชิงอันดับที่ 3 ===
|}
=== รอบชิงชนะเลิศ ===
|}
== อันดับการแข่งขัน ==
==รางวัลส่วนบุคคล==
ผู้เล่นทรงคุณค่า:
พรพรรณ เกิดปราชญ์ (PEA-ศรีสะเกษ)
ตัวเซตยอดเยี่ยม
พรพรรณ เกิดปราชญ์ (PEA-ศรีสะเกษ)
ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม
วิภาวี ศรีทอง (สุพรีม ชลบุรี)
ชัชชุอร โมกศรี (PEA-ศรีสะเกษ)
ตัวบล็อกกลางยอดเยี่ยม
ปลื้มจิตร์ ถินขาว (PEA-ศรีสะเกษ)
วัชรียา นวลแจ่ม (สุพรีม ชลบุรี)
ตัวตบตรงข้ามยอดเยี่ยม
หวัง ยินตี๋ (จีน ยู-18)
ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม
ซุ่น หว่านหยุน (จีน ยู-18)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สมาคมกีฬาวอลเลย์บอลแห่งประเทศไทย – เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
กีฬาในประเทศไทยปี พ.ศ. 2565
วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2565
การแข่งขันกีฬาในจังหวัดศรีสะเกษ
ศาลเจ้าชินโตศรีราชา

ศาลเจ้าชินโตศรีราชา  เป็นศาลเจ้าของลัทธิชินโต ตั้งอยู่ถนนสุรศักดิ์สงวน ตำบลศรีราชา อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี ภายในประดิษฐานสุริยเทวีอามาเตราซุ และอูกาโนมิตามะ เพื่อเป็นศูนย์รวมจิตใจของประชาคมญี่ปุ่นในศรีราชาซึ่งมีอยู่เป็นจำนวนมาก และถือเป็นศาลเจ้าชินโตแห่งที่สองในประเทศไทย
== ประวัติ ==
ก่อนหน้านี้เคยมีการก่อสร้างศาลเจ้าชินโตแห่งแรกในประเทศไทย ภายในมูลนิธิเพื่อการศึกษาและวัฒนธรรม จังหวัดกาญจนบุรี เพื่อรำลึกถึงความสูญเสียในสงครามโลกครั้งที่สอง ต่อมามาซาฮิโระ อาเบะ นายกสมาคมศาลเจ้าชินโต ศรีราชา มีแนวคิดที่จะสร้างศาลเจ้าชินโต ในท้องที่อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี เพราะเป็นแหล่งอาศัยของชาวญี่ปุ่นกลุ่มใหญ่ และทางสมาคมอยากเห็นเยาวชนญี่ปุ่นเข้าร่วมพิธีแห่มิโกชิ (神輿) หรือพระเกี้ยว รอบเมืองศรีราชา ซึ่งเป็นธรรมเนียมสำคัญของชาวญี่ปุ่น
ทางสมาคมได้เริ่มการก่อสร้างศาลตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2564 โดยใช้สถาปัตยกรรมญี่ปุ่น นำเข้าวัสดุการก่อสร้างและนำช่างก่อสร้างมาจากประเทศญี่ปุ่นทั้งหมด รวมถึงเชือกชิเมนาวะน้ำหนัก 130 กิโลกรัม ซึ่งแขวนไว้หน้าศาลเจ้าเพื่อป้องกันสิ่งชั่วร้าย ก็ถูกสร้างขึ้นจากความร่วมมือของสมาคมนักธุรกิจชิเมนาวะจากจังหวัดชิมาเนะ ศาลเจ้าก่อสร้างแล้วเสร็จในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 แต่พิธีเปิดศาลเจ้าถูกเลื่อนเรื่อยมาจากสถานการณ์การแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโควิด-19
วันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 มีการเชิญนักบวชชินโต คือกูชิและคันนูชิจากประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำพิธีเปิด และวันที่ 22 กรกฎาคมปีเดียวกัน ศาลเจ้าชินโตศรีราชาได้จัดพิธีอัญเชิญเทพเจ้ามาประดิษฐาน ณ ที่ตั้งใหม่ มีเทพเจ้าสำคัญสองพระองค์ คือ อามาเตราซุ สุริยเทวีแห่งแสงสว่าง และอูกาโนมิตามะ เทพแห่งความอุดมสมบูรณ์ โดยมีฉัตรชัย ทิมกระจ่าง นายกเทศมนตรีเทศบาลเมืองศรีราชาเป็นประธานในพิธี
== อ้างอิง ==
ศรีราชา
ศาสนสถานในอำเภอศรีราชา
ความสัมพันธ์ญี่ปุ่น–ไทย
การถ่ายภาพรังสีส่วนตัดอาศัยคอมพิวเตอร์แบบความละเอียดสูง

การถ่ายภาพรังสีส่วนตัดอาศัยคอมพิวเตอร์แบบความละเอียดสูง (high-resolution computed tomography) เป็นการถ่ายภาพรังสีส่วนตัดอาศัยคอมพิวเตอร์รูปแบบหนึ่งที่ใช้เทคนิกพิเศษเพื่อเพิ่มความละเอียดของภาพ ใช้ในการวินิจฉัยโรคได้หลายอย่าง ที่สำคัญ เช่น โรคปอด โดยสามารถประเมินเนื้อปอดได้
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
High-Resolution Computed Tomography in Interstitial Lung Disease
Hi-res chest CT diagnostic algorithm
Understanding High-Resolution Computed Tomography
การสร้างภาพทางการแพทย์
หลอดลมโป่งพอง

หลอดลมโป่งพอง (bronchiectasis) คือภาวะที่บางส่วนของทางหายใจในปอดขยายขนาดขึ้นอย่างถาวร ผู้ป่วยมักมีอาการไอเรื้อรังแบบมีเสมหะ อาการอื่นๆ เช่น หายใจลำบาก ไอเป็นเลือด และเจ็บหน้าอก อาจมีอาการหายใจมีเสียงหวีดหรือนิ้วปุ้มร่วมด้วยก็ได้ ผู้ป่วยโรคนี้อาจมีการติดเชื้อในปอดซ้ำได้บ่อยๆ
หลอดลมโป่งพองอาจเป็นผลจากโรคติดเชื้อหรือโรคที่ไม่ได้เป็นมาตั้งแต่กำเนิดได้หลายอย่าง เช่น ปอดอักเสบ วัณโรค ภูมิคุ้มกันผิดปกติ และอาจเป็นจากโรคทางพันธุกรรมตั้งแต่กำเนิด เช่น ซิสติกไฟโบรซิส ซึ่งผู้ป่วยซิสติกไฟโบรซิสแทบทุกคนในที่สุดแล้วจะมีภาวะหลอดลมโป่งพองรุนแรงตามมาได้ หากไม่นับรายที่เกิดจากซิสติกไฟโบรซิสแล้วผู้ป่วยหลอดลมโป่งพองร้อยละ 10-50 เกิดขึ้นโดยที่ไม่พบสาเหตุ กลไกของโรคนี้คือเกิดการอักเสบมากเกินไปจนทางหายใจถูกทำลาย หลอดลมที่ได้รับผลกระทบจะขยายใหญ่และสูญเสียความสามารถในการระบายสารคัดหลั่ง สารคัดหลั่งเหล่านี้จะทำให้มีเชื้อแบคทีเรียในเนื้อปอดมากขึ้น ทำให้เกิดการอุดตันทางหายใจ และทำลายทางหายใจให้แย่ลงไปอีก โรคนี้ถือเป็นโรคปอดอุดกั้นชนิดหนึ่ง โรคอื่นๆ ในกลุ่มนี้ เช่น โรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง (COPD) และโรคหืด การวินิจฉัยเริ่มจากการสงสัยจากอาการ และยืนยันการวินิจฉัยด้วยการทำซีทีสแกน การเพาะเชื้อจากเสมหะอาจมีประโยชน์สำหรับผู้ป่วยรายที่มีอาการแย่ลงโดยเฉียบพลัน และควรทำอย่างน้อยปีละครั้ง
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
โรคเรื้อรังของทางเดินหายใจส่วนล่าง
รูปผิดปกติแต่กำเนิดของระบบหายใจ
หลังคาเบงกอล

หลังคาเบงกอล (Bengal roof) หมายถึงหลังคาโค้งรูปโดมปลายโค้งลงที่มักพบในสถาปัตยกรรมโมกุลและราชปุตของอินเดียเหนือ เขาใจกันว่าหลังคาแบบนี้พึ่งมาปรากฏในสถาปัตยกรรมของอินเดียเหนือนับตั้งแต่ศตวรรษที่ 16 เป็นต้นมา และมีที่มาย้อนไปถึงหลังคาสานในชนทบทของเบงกอล
ลักษณะสำคัญของหลังคาเบงกอลคือรูปกว้างกึ่งโดม โค้งลงที่ปลายสองด้าน สามารถแบ่งชนิดหลังคาเบงกอลออกเป็นรูปแบบที่พบได้ทั่วไป คือ "โดจาลา" (do-chala), จารจาลา และ อัตจาลา
== อ้างอิง ==
สถาปัตยกรรมอินเดีย
หลังคา
สาวลับใช้

สาวลับใช้ (The Maid) เป็นภาพยนตร์ไทยสยองขวัญแนวไล่เชือด-เหนือธรรมชาติ ที่กำกับโดยลี ทองคำ เขียนโดยลี ทองคำ และปิยะลักษณ์ ตันติศรีสกุล นำแสดงโดยพลอย ศรนรินทร์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายทางเน็ตฟลิกซ์ ตั้งแต่วันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2563
== นักแสดง ==
พลอย ศรนรินทร์ รับบท จอย
ธีรภัทร์ สัจจกุล รับบท นิรัชต์
สาวิกา ไชยเดช รับบท คุณหญิงอุมา
คีตภัทร ป้องเรือ รับบท นิด
กรรณาภรณ์ พวงทอง รับบท พลอย
ณัฐนี สิทธิสมาน รับบท วรรณ
== อ้างอิง ==
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์สยองขวัญไทย
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2563
หุพพัฬฬิ

หุพฬิ (อักษรโรมัน: Hubli) หรือชื่อทางการ หุพพัฬฬิ (อักษรโรมัน: Hubballi) เป็นนครในรัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย เขตมหานครหุพฬิ-ธารวาท ซึ่งรวมกับธารวาท ถือเป็นเขตมหานครที่ใหญ่ที่สุดอันดับสองของรัฐ และใหญ่ที่สุดในกรณาฏกะเหนือ
== อ้างอิง ==
เมืองในรัฐกรณาฏกะ
ธารวาฑ

ธารวาฑ (อักษรโรมัน: Dharwad) หรือ ธารวาร (อักษรโรมัน: Dharwar) เป็นนครในทางเหนือของรัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย ศูนย์กลางการปกครองของอำเภอธารวาฑ ในปี 1962 ได้รวมเข้ากับหุพฬิตั้งเป็นเขตมหานครหุพฬิ-ธารวาฑ
ธารวฑมีสถาบันการศึกษามากมาย เช่น สถาบันไอทีอินเดียธารวาฑ หนึ่งใน 25 สถาบันของไอทีอินเดีย, ไอไอทีธารวาฑ หนึ่งใน 23 สถาบันไอไอทีในประเทศ และมหาวิทยาลัยกรณาฏก
== อ้างอิง ==
เมืองในรัฐกรณาฏกะ
หุพฬิ–ธารวาฑ

เขตมหานคร หุพฬิ (อักษรโรมัน: Hubli) และ ธารวาฑ (อักษรโรมัน: Dharwad) เป็นนครคู่ในรัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย ประกอบด้วยนครหุพฬิและธารวาฑ ถือเป็นเทศบาลที่ใหญ่ที่สุดอันดับสองของรัฐในแง่ของขนาดพื้นที่และประชากร รองจากเมืองหลวงรัฐ บังกาลอร์ หุพฬิ–ธารวาฑ เป็นเขตมหานครที่ใหญ่ที่สุดเป็นที่สองในรัฐ รองจากนครบังกาลอร์ ธารวาฑเป็นศูนย์กลางการปกครอง ส่วนหุพฬิซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ ห่างไป 20 กิโลเมตร เป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจสำคัญของกรณาฏกะเหนือ รัฐบาลส่วนท้องถิ่นที่ดูแลคือองค์การบริหารเทศบาลหุพฬิ-ธารวาฑ (HDMC)
== อ้างอิง ==
เมืองในรัฐกรณาฏกะ
โสลาปูร์

โสลาปูร์ (อักษรโรมัน: Solapur, ) เป็นนครในรัฐมหาราษฏระทางใต้ ใกล้กับพรมแดนรัฐกรณาฏกะ ในประเทศอินเดีย โสลาปูร์ตั้งอยู่บนเส้นทางทางรถและทางรางที่เชื่อมต่อระหว่างมุมไบ, ปูเณ, บังกาลอร์ และ ไฮเดอราบาด รวมถึงมีแขนงเชื่อมต่อไปยังอำเภอกาลพุราคี และ วิชัยปุระในรัฐกรณาฏกะ และนับตั้งแต่ปี 2015 ใีโครงการก่อสร้างท่าอากาศยานโสลาปูร์ขึ้นเพื่อรองรับการเจริญเติบโตของเมือง
โสลาปูร์เป็นผู้นำในการผลิตยาสูบของรัฐ และมีชื่อเสียงจากจาดาร์โสลาปูรี ซึ่งเป็นผ้าขนหนูที่มีชื่อเสียงในระดับโลก
== อ้างอิง ==
เมืองในรัฐมหาราษฏระ
โกฏา

โกฏา (อักษรโรมัน: Kota, ), เดิมสะกด Kotah) เป็นนครในแถบตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ราว  ทางใต้ของชัยปุระ เมืองหลวงรัฐ บนฝั่งของแม่น้ำจัมพัล มีประชากร 1.2 ล้านคน ถือเป็นเมืองใหญ่สุดอันดับสามของรัฐรองจากชัยปุระ และ โชธปุระ เป็นศูย์กลางการปกครองของอำเภอโกฏา และ มณฑลโกฏา โกฎาเป็นศูนย์กลางการสอนเสริมพิเศษและเตรียมตัวสอบเข้าสมาหวิทยาลัยโดยเฉพาะในสายวิศวกรรมศาสตร์และแพทยศาสตร์ของประเทศ
ในอดีต โกฏาเคยเป็นส่วนหนึ่งของรัฐมหาราชาพุนที และแยกออกมาเป็นรัฐมหาราชาของตนในศตวรรษที่ 16 พระราชวังและสวนจากสมัยรัฐมหาราชายังคงพบได้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวในโกฏาปัจจุบัน
โกฏาเป็นเมืองที่นิยมในวัยรุ่นอินเดียซึ่งเดินทางมาเพื่อเรียนเสริมเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัยในสายวิศวกรรมศาสตร์และแพทยศาสตร์ โดยเฉพาะเพื่อเตรียมการสอบเข้าอย่าง IIT JEE และ NEET
==เศรษฐกิจ==
โกฏเป็นแหล่งค้าขายและแหล่งปลูกฝ้าย, มิลเลต, แป้งสาลี, ผักชี และ เมล็ดน้ำมัน นอกจากนี้ยังมีอุตสาหกรรมทอผ้า สกัดน้ำมันเมล็ด นม และงานประดิษฐ์หัตถกรรมพวกโลหะ นอกจากนี้ยังเป็นที่รู้จักจากอุตสาหกรรมขัดเงาหินซึ่งรู้จักในชื่อ หินโกฏา ซึ่งใช้ในงานปูพื้น
นับตั้งแต่ราวปี 2000 เป็นต้นมา โกฏาเป็นแหล่งอุตสาหกรรมและธุรกิจติวเสริมพิเศษและผลิตนักเรียนที่ทำคะแนนสอบ IIT-JEE และสอบเข้าแพทย์ด้วยคะแนนสูงมาตลอด ธุรกิจสอนเสริมเพื่อสอบเข้ามหาวิทยาลัยในโกฏาสร้างรายได้กว่า 40,000 ล้านรูปี ซึ่งยังช่วยส่งเสริมเศรษฐกิจในภูมิภาคด้วย ธุรกิจนี้เติบโตสูงมากจนเริ่มส่งผลต่อธุรกิจและอุตสาหกรรมกลุ่มอื่น ๆ ในเมืองโกฏาเอง
== อ้างอิง ==
เมืองในรัฐราชสถาน
ฮิสแปนิคอเมริกันควีน

เรย์นา อิสปาโนอาเมริกานา (Reina Hispanoamericana, Hispanic American Queen) เป็นการประกวดความงามประจำปีเพื่อเฉลิมฉลองมรดก ภาษาและวัฒนธรรมของสเปน เริ่มต้นในปี 1991 ในชื่อ เรนา ซูดาเมริกานา (Reina Sudamericana, South American Queen), ตั้งอยู่ในเมืองซานตากรุซเดลาซิเอร์รา, ประเทศโบลิเวีย ผู้เข้าร่วมถึงปี 2003 ถูกจำกัดให้อยู่ใน 10 ประเทศในอเมริกาใต้ ในปี 2004 ผู้เข้าร่วมจาก ปานามาและคอสตาริกา ในอเมริกากลางได้รับเชิญในปี 2006 ผู้เข้าร่วมจากสาธารณรัฐโดมินิกัน, นิการากัว, เปอร์โตริโก, โปรตุเกส, และสเปน เข้าร่วมในปี 2007 มีการเพิ่มเม็กซิโก, กัวเตมาลา, ฮอนดูรัส และสหรัฐ และเปลี่ยนชื่อเป็น เรย์นา อิสปาโนอาเมริกานา (Reina Hispanoamericana) และในปี 2008 กูราเซาและเฮติถูกเพิ่มเข้ามาในปี 2017 เพิ่มฟิลิปปินส์, แคนาดา และออสเตรเลีย. การประกวดจัดโดย Promociones Gloria ซึ่งตั้งอยู่ในโบลิเวีย มีผู้เข้าแข่งขันมากกว่า 20 คนเข้าร่วมทุกปี
== ผู้ชนะการประกวด ==
== รองชนะเลิศ ==
== ตัวแทนประเทศไทย ==
== ดูเพิ่ม ==
รายการประกวดความงาม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
การประกวดนางงาม
หาวรา

หาวรา (อักษรโรมัน: Howrah, , ) หรือ หาโอรา (อักษรโรมัน: Haora) เป็นเมืองใหญ่สุดอันดับสองจองรัฐเบงกอลตะวันตก รองจากโกลกาตา หาวราตั้งอยู่บนฝั่งของแม่น้ำหูฆลี ตรงข้ามกันกับโกลกาตา หาวราเป็นศูนย์กลางการปกครองของอำเภอหาวราและตำบลหาวราสาทร
หาวราเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วและต้องเผชิญกับปัญหาเมืองใหญ่ อย่างการจราจรติดขัด ความหนาแน่นของประชากร และมลภาวะ 
นวนิยายเรื่อง City of Joy เล่าเรื่องในสลัมของกัลกัตตา และต่อมากลายเป็นชื่อเล่นของกัลกัตตา แท้จริงแล้วสลัมในเรื่องได้เค้ามาจากสลัมในหาวรา ไม่ใช่ในโกลกาตา
== อ้างอิง ==
เมืองในรัฐเบงกอลตะวันตก
นวีมุมไบ

นวีมุมไบ (อักษรโรมัน: Navi Mumbai, ), เป็นนครมีผัง ตั้งอยู่บนชายฝั่งทะเลอาหรับในมณฑลกงกัณ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย นวีมุมไบถือเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคมหานครมุมไบ และมีประชากร 1,119,477 คน
พื้นที่นี้เสนอขึ้นพัฒนาเป็นนครใหม่ในปี 1971 เพื่อเป็นนครวางผังใหม่ให้กับมุมไบ โดยรัฐบาลรัฐมหาราษฏระ องค์การรัฐบาล CIDCO จัดตั้งขึ้นใหม่เพื่อดูแล บริหาร และพัฒนานครนวีมุมไบขึ้นใหม่ นวีมุมไบมีพื้นที่อยู่ในสองอำเภอ ได้แก่ฐาเณ และ รายคท นวีมุมไบได้รับการจัดอันดับเป็นนครที่สะอาดที่สุดอันดับสามจาก 73 นคร โดยกระทรวงพัฒนานคร (MoUD) ส่วนหนึ่งของสวัฉภารตอภิยัน
== อ้างอิง ==
เมืองในรัฐมหาราษฏระ
ธนพาท

ธนพาท (อักษรโรมัน: Dhanbad) เป็นนครในรัฐฌารขัณฑ์ มีประชากรมากที่สุดในรัฐเป็นอันกับสองรองจากชมเศทปุระ ธนพาทมีพรมแดนติดกับอำเภอปัศจิมพรธมัน และ ปุรุลิยา ของรัฐเบงกอลตะวันตก ธนพาทได้รับสมญาว่าเป็น "เมืองหลวงถ่านหินของอินเดีย" เนื่องจากเป็นที่ตั้งของเหมืองขุดถ่านหินที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศ และเป็นที่ตั้งของสถาบันวิทยาขุดแร่ (ปัจจุบันเป็น ไอไอทีธนพาท) ธนพาทเป็นเมืองที่มีสัญญาณ 4G ครอบคลุมมากที่สุดในประเทศอินเดีย ตามรายงานของโอเพินซิกนัล
ธนพาทเป็นเมืองที่สะอาดที่สุดอันดับที่ 56 ของอินเดีย ตามผลสำรวจปี 2019 สวาฉสุรเวกศาน ถือว่าปรับปรุงขึ้นมากจากการเป็นเมืองที่สกปรกที่สุดในประเทศตามผลสำรวจเดียวกันของปี 2018
== อ้างอิง ==
เมืองในรัฐฌารขัณฑ์
เมรฐะ

เมรฐะ (อักษรโรมัน: Meerut, , IAST: Meraṭha) เป็นนครในอำเภอเมรฐะ รัฐอุตตรประเทศ เมรฐะมีประวัติการตั้งถิ่นฐานย้อนกลับไปได้ถึงอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ เมรฐะตั้งอยู่  ทางเหนือของนิวเดลี และเป็นส่วนหนึ่งอของภูมิภาคราชธานีแห่งชาติ และตั้งอยู่  จากเมืองหลวงรัฐ ลักเนา เมรฐะเป็นผู้ผลิตใหญ่ของผลิตภัณฑ์กีฬาและเครื่องดนตรี เป็นศูนย์กลางการศึกษาแห่งหนึ่งของรัฐ และเป็นที่รู้จักในฐานะเมืองที่เป็นจุดเริ่มต้นของกบฏปี 1857
== อ้างอิง ==
เมืองในรัฐอุตตรประเทศ
ไอคาร์ลี่

ไอคาร์ลี่ (ICarly) เป็นซีรีส์โทรทัศน์แนวตลกของสหรัฐอเมริกา ที่สร้างโดย แดน ชไนเดอร์ โดยออกอากาศทางช่องนิคคาโลเดียน ในวันที่ 8 กันยายน 2550 และจบลงในวันที่ 23 พฤศจิกายน 2555 ซีรีส์นำแสดงโดย เมอรานดา คอสโกรฟ, เจนเนตต์ แมคเคอร์ดี, นาธาน เครส, เจอร์รี่ เทรนเนอร์ และโนอาห์ มุงค์
== นักแสดง ==
เมอรานดา คอสโกรฟ รับบท คาร์ลี เชย์ (Carly Shay)
เจนเนตต์ แมคเคอร์ดี รับบท แซม พัคเคตต์ (Sam Puckett)
นาธาน เครส รับบท เฟรดดี้ เบนสัน (Freddie Benson)
เจอร์รี่ เทรนเนอร์ รับบท สเปนเซอร์ เชย์ (Spencer Shay)
โนอาห์ มุงค์ รับบท กิ๊บบี้ (Gibby)
แมรี่ เชียร์ รับบท มาริสา เบนสัน (Marissa Benson)
ดีน่า ดิลล์ รับบท ชาร์ลอตต์ (Charlotte)
เจเรมี โรว์ลีย์ รับบท ลิวเบิร์ต สไลน์ (Lewbert Sline)
รีด อเล็กซานเดอร์ รับบท เนเวล แพปเปอร์แมน (Nevel Papperman)
BooG!e รับบท ที-โบ (T-Bo)
อีธาน มุงค์ รับบท กั๊บปี้ (Guppy)
ไรอัน โอชัว รับบท ชัค แชมเบอร์ส (Chuck Chambers)
ทิม รัส รับบท อาจารย์ใหญ่เท็ดแฟรงคลิน (Principal Ted Franklin)
มินดี้ สเตอร์ลิง รับบท คุณฟรานซีน บริกส์ (Ms. Francine Briggs)
เดวิด เซนต์. เจมส์ รับบท นายฮาวเวิร์ด (Mr. Howard)
แดเนียล มอร์โรว์ รับบท นอร่า เดิร์ชลิท (Nora Dershlit)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รายการโทรทัศน์ภาษาอังกฤษ
ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน
รายการโทรทัศน์อเมริกันที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2550
รายการโทรทัศน์ช่องนิคคาโลเดียน
โรงเรียนในวรรณกรรม
ราชวงศ์ที่ยี่สิบเก้าแห่งอียิปต์

ราชวงศ์ที่ยี่สิบเก้าแห่งอียิปต์ โดยปกติแล้วจะจัดเป็นราชวงศ์ลำดับที่สี่ในช่วงยุคปลายของประวัติศาสตร์อียิปต์โบราณ เป็นราชวงศ์ที่สถาปนาขึ้นหลังจากการโค่นล้มพระราชบัลลังก์ฟาโรห์อมิร์เตอุส ซึ่งเป็นฟาโรห์เพียงพระองค์เดียวจากราชวงศ์ที่ยี่สิบแปดแห่งอียิปต์ โดยฟาโรห์เนฟอาอารุดที่ 1 ในช่วง 398 ปีก่อนคริสตกาล และสิ้นสุดหลังจากการโค่นล้มพระราชบัลลังก์ของฟาโรห์เนฟอาอารุดที่ 2 ในช่วง 380 ปีก่อนคริสตกาล
== ประวัติราชวงศ์ ==
ฟาโรห์เนฟอาอารุดที่ 1 ทรงสถาปนาราชวงศ์ที่ยี่สิบเก้าขึ้น (ตามเรื่องราวที่เปรากฏอยู่ในบันทึกกระดาษปาปิรัสจากพิพิธภัณฑ์บรูคลิน) โดยการเอาชนะฟาโรห์อมิร์เตอุสในการต่อสู้แบบเปิด และต่อมาก็ทรงสำเร็จโทษพระองค์ที่เมืองเมมฟิส จากนั้นฟาโรห์เนฟอาอารุดที่ 1 ก็จึงทรงสถาปนาเมืองเมนเดสขึ้นเป็นราชธานี
หลังจากการเสด็จสวรรคตของฟาโรห์เนฟอาอารุดที่ 1 ได้เกิดการแบ่งฝักแบ่งฝ่ายแก่งแย่งพระราชบัลลังก์ออกเป็นสองฝ่าย โดยฝ่ายหนึ่งได้หนุนหลังฟาโรห์มูธิส ผู้เป็นพระราชโอรสของฟาโรห์ผู้ล่วงลับ กับอีกฝ่ายหนึ่งที่สนับสนุนฟาโรห์พซัมมูธิส ผู้ที่จะพยายามพระราชอำนาจ ถึงแม้ว่าฟาโรห์พซัมมูธิสจะทรงประสบความสำเร็จในการยึดพระราชบัลลังก์ แต่พระองค์ก็ทรงสามารถครองราชย์ได้เพียงปีเดียวเท่านั้น
ฟาโรห์พซัมมูธิสได้ทรงถูกฟาโรห์ฮาคอร์โค่นพระราชบัลลังก์ โดยฟาโรห์ฮาคอร์ทรงอ้างพระอค์เองนั้นเป็นพระราชนัดดาของฟาโรห์เนฟอาอารุดที่ 1 ในรัชสมัยของฟาโรห์ฮาคอร์ พระองค์ทรงประสบความสำเร็จในการต่อต้านความพยายามของชาวเปอร์เซียที่จะพิชิตพระราชอาณาจักรอียิปต์อีกครั้ง โดยได้รับการสนับสนุนจากเอเธนส์ (จนถึงการทำสนธิสัญญาสงบศึกแห่งอันตัลซิดัสในช่วง 387 ปีก่อนคริสตกาล) และจากกษัตริย์อีวากอรัสที่ 1 แห่งไซปรัส ผู้ก่อกบฏต่อจักรวรรดิอะคีเมนิด ถึงแม้ว่าฟาโรห์เนฟอาอารุดที่ 2 ซึ่งเป็นพระราชโอรสของพระองค์จะทรงขึ้นเป็นฟาโรห์ต่อจากพระองค์เมื่อพระองค์เสด็จสวรรคต แต่ฟาโรห์เนฟอาอารุดที่ 2 ที่มีพระชนมพรราน้อยก็ทรงไม่สามารถรักษาพระราชบัลลังก์ของพระราชบิดาไว้ได้
== รายพระนามฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่ยี่สิบเก้า ==
== ลำดับเวลาของราชวงศ์ที่ยี่สิบเก้าแห่งอียิปต์ ==
ImageSize = width:800 height:auto barincrement:12
PlotArea  = top:100 bottom:100 right:100 left:100
AlignBars = early
DateFormat = yyyy
Period     = from:-398 till:-370
TimeAxis   = orientation:horizontal
ScaleMajor = unit:year increment:10 start:-398
Colors     =
id:canvas value:rgb(0.97,0.97,0.97)
id:PA   value:green
id:GP   value:red
Backgroundcolors = canvas:canvas
BarData =
barset:Rulers
PlotData=
width:5 align:left fontsize:S shift:(5,-4) anchor:till
barset:Rulers
from: -398 till: -393 color:PA text:"Nefaarud I (398 BC &ndash; 393 BC)"
from: -393 till: -393 color:PA text:"Psammuthes (393 BC &ndash; 393 BC)"
from: -393 till: -380 color:PA text:"Hakor (393 BC &ndash; 380 BC)"
from: -380 till: -380 color:PA text:"Nefaarud II (380 BC &ndash; 380 BC)"
barset:skip
== อ้างอิง ==
.
.
. Translated by David Lorton.
.
.
 
29
หลอดลมฝอยอักเสบอุดกั้น

หลอดลมฝอยอักเสบอุดกั้น เป็นโรคที่ทำให้มีการอุดกั้นของทางหายใจขนาดเล็กในปอด (หลอดลมฝอย) จากการอักเสบ ผู้ป่วยอาจมีอาการไอแห้ง หายใจลำบาก หายใจมีเสียงหวีด และรู้สึกเหนื่อยเพลียได้ มักมีอาการแย่ลงในช่วงเวลาหลักสัปดาห์ถึงหลักเดือน เป็นคนละโรคกันกับหลอดลมฝอยอักเสบอุดกั้นปอดอักเสบเรื้อรัง (bronchiolitis obliterans organizing pneumonia) ซึ่งปัจจุบันเปลี่ยนชื่อแล้วเป็นปอดอักเสบเรื้อรังไม่ทราบสาเหตุ (cryptogenic organizing pneumonia)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
โรคเหตุอาชีพ
โรคของหลอดลม
เมนเดส

เมนเดส (Μένδης, gen.: Μένδητος) ซึ่งเป็นชื่อภาษากรีกของเมืองดเจเดตในสมัยอียิปต์โบราณ หรือที่รู้จักในภาษาอียิปต์โบราณว่า เพร-บาเนบดเจเดต ("ดินแดนแห่งเทพแกะ เจ้าแห่งเจเดต") และอันเพต เป็นที่รู้จักในปัจจุบัน เช่น เทล เอล-รูบา (تل الربع)
เมืองแห่งนี้ตั้งอยู่บริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ฝั่งตะวันออก  และเป็นเมืองหลักของเขตปกครองคาลำดับที่ 16 (จังหวัด) บริเวณอียิปต์ล่างในสมัยอียิปต์โบราณ จนกระทั่งในช่วงการปกครองอียิปต์ของชาวกรีก-โรมัน เมืองหลักของเขตปกครองก็ย้ายไปยังเมืองธมูอิส ซึ่งทั้งสองเมืองอยู่ห่างกันเพียงไม่กี่ร้อยเมตร เมืองเมนเดสยังเป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรอียิปต์โบราณอีกด้วยในช่วงการปกครองของราชวงศ์ที่ยี่สิบเก้าแห่งอียิปต์ โดยตั้งอยู่บนสาขาแม่น้ำไนล์เมนเดส (ปัจจุบันได้ตื้นเขินไปเสียแล้ว) ห่างประมาณ 35 กิโลเมตร ไปทางทิศตะวันออกของอัล-มันซูเราะห์
== อ้างอิง ==
Redford, Donald Bruce. 2001. "Mendes". In The Oxford Encyclopedia of Ancient Egypt, edited by Donald Bruce Redford. Vol. 2 of 3 vols. Oxford, New York, and Cairo: Oxford University Press and The American University in Cairo Press. 376&#x2013;377.
&#x2014;&#x2014;&#x2014;. 2004. Excavations at Mendes. Volume 1: The Royal Necropolis. Culture and History of the Ancient Near East 20. Leiden, Boston, Köln: Brill. 
&#x2014;&#x2014;&#x2014;. 2005. "Mendes: City of the Ram God." Egyptian Archaeology: The Bulletin of the Egyptian Exploration Society 26:8&#x2013;12.
Baines & Malek 2000: Cultural Atlas of Ancient Egypt, Checkmarks Books.
ฟิเดล ซันเชซ เอร์นันเดซ

ฟิเดล ซันเชซ เอร์นันเดซ (Fidel Sánchez Hernández; 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2460 – 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546) เป็นนักการเมืองชาวเอลซัลวาดอร์และประธานาธิบดีเอลซัลวาดอร์ระหว่าง พ.ศ. 2510–2515 ในช่วงเวลาที่เขาเป็นประธานาธิบดี เขาต้องเผชิญกับสงครามฟุตบอลและความวุ่นวายทางเศรษฐกิจ
== อ้างอิง ==
ประธานาธิบดีเอลซัลวาดอร์
สงครามเย็น
วสอี

วสอี (อักษรโรมัน: Vasai, [ʋəsəi] ตามภาษามราฐีและกงกณี หรือเดิมทีสะกด Bajipur) หรือชื่อเดิม บาสเซน (Bassein, Baçaim) เป็นนครใกล้กับย่านชานเมืองของมุมไบ ตั้งอยู่ในอำเภอปาลฆาร วสอีและวิรารรวมกันเป็นเขตมหานครวสอี-วิราร
ในอดีต โปรตุเกสในกัวและดามาวน์สร้างป้อมบาสเซนขึ้นในวสอีเพื่อป้องกันอาณานิคมของตน จนกระทั่งบอมเบย์และบาสเซนของโปรตุเกสถูกยึดครองคืนโดยชาวมราฐาในสมัยจักรวรรดิเปศวะหลังสิ้นสุดการยุทธ์ที่วสอีในปี 1739 เจ้าอาณานิคมอังกฤษเข้ายึดครองวสอีจากจักรวรรดิมราฐาในปี 1780 หลังการรบในสงครามอังกฤษกับมราฐาครั้งที่ 1
== อ้างอิง ==
เมืองในรัฐมหาราษฏระ
วิราร

วิราร (อักษรโรมัน: Virar, ออกเสียง: [ʋiɾaɾ]) เป็นนครริมฝั่งในอำเภอปาลฆาร รัฐมหาราษฏระ วิรารและวสอีรวมกันเป็นเขตมหานครวสอี-วิรารภายใต้การดูแลขององค์การเทศบาลนครวสอี-วิราร เมืองตั้งอยู่ทางเหนือของมุมไบและเป็นส่วนชายขอบของภูมิภาคมหานครมุมไบ
สถานีรถไฟสำคัญของวิรารคือสถานีรถไฟวิราร และเป็นสถานีสำคัญหนึ่งของสายรถชานเมืองมุมไบ
==อ้างอิง==
เมืองในรัฐมหาราษฏระ
วสอี-วิราร

วสอี-วิราร (อักษรโรมัน: Vasai-Virar) เป็นการรวมกลุ่มของเทศบาลสี่เทศบาล ได้แก่ วสอี, วิราร, นาลาโสปารา และ นวคฤห์-มานิกปุระ เป็นเชตมหานครในมณฑลกงกัณ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย นครคู่นี้เป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคมหานครมุมไบ (MMR) และรวมกันเป็นเมือใหญ่สุดอันดับห้าของรัฐมหาราษฏระ
== อ้างอิง ==
เมืองในรัฐมหาราษฏระ
ฟะรีดาบาด

ฟะรีดาบาด (อักษรโรมัน: Faridabad) เป็นนครที่มีประชากรมากที่สุดในรัฐหรยาณา และเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคราชธานีเดลี ถือเป็นหนึ่งในเมืองปริมณฑลที่สำคัญของเดลี และตั้งอยู่ห่างไป 284 กิโลเมตรจากจัณฑีครห์ เมืองหลวงของรัฐ ทางตะวันออกมีแม่น้ำยมุนาไหลผ่านเป็นพรมแดนกับรัฐอุตตรประเทศ รัฐบาลอินเดียระบุให้ฟะรีดาบาดเป็นหนึ่งในเมืองที่เข้าร่วมโครงการสมาร์ตซิตีในปี 2016
ฟะรีดาบาดเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมที่สำคัญของหรยาณา โดย 50% ของภาษีที่รัฐเก็บมาจากฟะรีดาบาดและคุรุคราม
== อ้างอิง ==
เมืองในรัฐหรยาณา
รางจี

รางจี (राँची, ) เป็นเมืองหลวงของรัฐฌารขัณฑ์ ประเทศอินเดีย ในอดีตเคยเป็นศูนย์กลางของขบวนการฌารขัณฑ์ ที่เรียกร้องการแยกออกมาตั้งเป็นรัฐแยกจากพื้นที่ต่าง ๆ ในรัฐพิหาร, รัฐโอริศา, รัฐเบงกอลตะวันตก ท้ายที่สุดขบวนการสำเร็จในการตั้งรัฐฌารขัณฑ์ขึ้นใหม่ในปี 2000 โดยแยกออกจากอำเภอโจตนาคปุระและสานตาลปรคณะของรัฐพิหาร รางจีเป็นหนึ่งในเมืองภายใต้โครงการสมาร์ตซิตีของรัฐบาลอินเดีย
สมัยบริติชราช รางจีเป็นเมืองหลวงฤดูร้อนของรัฐพิหาร อันเนื่องมาจากในฤดูหนาว รางจีมีอากาศที่หนาวเย็นมาก รางจียังเป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดของรัฐฌารขัณฑ์ โดยมีสถานที่โบราณเช่นชคันนาถมนเทียร
== อ้างอิง ==
เมืองในรัฐฌารขัณฑ์
เมืองหลวงของรัฐและดินแดนสหภาพในประเทศอินเดีย