pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. ๒๕๕๘/หมวด ๕

รัฐมนตรีมีอํานาจหน้าที่กํากับและดูแลโดยทั่วไปซึ่งกิจการของมหาวิทยาลัยให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์ในมาตรา ๗ และให้สอดคล้องกับนโยบายของรัฐบาลหรือมติคณะรัฐมนตรีที่เกี่ยวกับมหาวิทยาลัยเป็นการเฉพาะ ในกรณีที่มีปัญหาข้อขัดแย้งในการดําเนินกิจการของมหาวิทยาลัยซึ่งอาจเกิดความเสียหายต่อส่วนรวม ให้รัฐมนตรีเสนอคณะรัฐมนตรีพิจารณา เมื่อคณะรัฐมนตรีวินิจฉัยเป็นประการใดแล้วให้ผู้เกี่ยวข้องมีหน้าที่ต้องปฏิบัติตามคําวินิจฉัยของคณะรัฐมนตรี
บรรดาเรื่องที่มหาวิทยาลัยจะต้องเสนอไปยังคณะรัฐมนตรีตามพระราชบัญญัตินี้ให้รัฐมนตรีเป็นผู้เสนอ
พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. ๒๕๕๘/หมวด ๖

คณาจารย์ประจําของมหาวิทยาลัยมีตําแหน่งทางวิชาการ ดังนี้
(๑) ศาสตราจารย์
(๒) รองศาสตราจารย์
(๓) ผู้ช่วยศาสตราจารย์
(๔) อาจารย์
ศาสตราจารย์นั้น จะได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งโดยคําแนะนําของสภามหาวิทยาลัย
สภามหาวิทยาลัยอาจกําหนดให้มีตําแหน่งทางวิชาการที่เรียกชื่ออย่างอื่นด้วยก็ได้ โดยทําเป็นประกาศของมหาวิทยาลัยและประกาศในราชกิจจานุเบกษา
คุณสมบัติ หลักเกณฑ์ และวิธีการแต่งตั้งและถอดถอนผู้ดํารงตําแหน่งทางวิชาการ ให้เป็นไปตามข้อบังคับของมหาวิทยาลัย
ศาสตราจารย์พิเศษนั้น จะได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งจากผู้ซึ่งมิได้เป็นผู้ปฏิบัติงานในมหาวิทยาลัยโดยคําแนะนําของสภามหาวิทยาลัย
คุณสมบัติ หลักเกณฑ์ วิธีการแต่งตั้งและถอดถอนศาสตราจารย์พิเศษ ให้เป็นไปตามข้อบังคับของมหาวิทยาลัย
ศาสตราจารย์ซึ่งมีความรู้ความสามารถและความชํานาญเป็นพิเศษและพ้นจากตําแหน่งไปโดยไม่มีความผิด สภามหาวิทยาลัยอาจแต่งตั้งให้เป็นศาสตราจารย์เกียรติคุณในสาขาที่ศาสตราจารย์ผู้นั้นมีความเชี่ยวชาญเพื่อเป็นเกียรติยศได้
คุณสมบัติ หลักเกณฑ์ วิธีการแต่งตั้งและถอดถอนศาสตราจารย์เกียรติคุณ ให้เป็นไปตามข้อบังคับของมหาวิทยาลัย
สภามหาวิทยาลัยอาจแต่งตั้งผู้ซึ่งมีคุณสมบัติเหมาะสมและมิได้เป็นผู้ปฏิบัติงานในมหาวิทยาลัยเป็นรองศาสตราจารย์พิเศษและผู้ช่วยศาสตราจารย์พิเศษได้ โดยคําแนะนําของคณะกรรมการวิชาการ
อธิการบดีอาจแต่งตั้งผู้ซึ่งมีคุณสมบัติเหมาะสมเป็นอาจารย์พิเศษได้ โดยคําแนะนําของหัวหน้าส่วนงาน
คุณสมบัติ หลักเกณฑ์ วิธีการแต่งตั้งและถอดถอนรองศาสตราจารย์พิเศษ ผู้ช่วยศาสตราจารย์พิเศษและอาจารย์พิเศษ ให้เป็นไปตามข้อบังคับของมหาวิทยาลัย
บุคคลใดได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดํารงตําแหน่งศาสตราจารย์ศาสตราจารย์พิเศษ หรือได้รับแต่งตั้งให้ดํารงตําแหน่งศาสตราจารย์เกียรติคุณ รองศาสตราจารย์ รองศาสตราจารย์พิเศษ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ หรือผู้ช่วยศาสตราจารย์พิเศษ ตามพระราชบัญญัตินี้ให้มีสิทธิใช้ตําแหน่งทางวิชาการดังกล่าวเป็นคํานําหน้านามเพื่อแสดงวิทยฐานะได้ตลอดไป
การใช้คํานําหน้านามตามความในวรรคหนึ่งให้ใช้อักษรย่อ ดังนี้
(๑) ศาสตราจารย์ ใช้อักษรย่อ ศ.
(๔) รองศาสตราจารย์ ใช้อักษรย่อ รศ.
(๖) ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ใช้อักษรย่อ ผศ.
การใช้คํานําหน้านามและการใช้อักษรย่อคํานําหน้านามสําหรับตําแหน่งทางวิชาการที่เรียกชื่ออย่างอื่นให้เป็นไปตามข้อบังคับของมหาวิทยาลัย
พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. ๒๕๕๘/หมวด ๗

ปริญญามีสามชั้น คือ
ปริญญาเอก เรียกว่า ดุษฎีบัณฑิต ใช้อักษรย่อ ด.
ปริญญาโท เรียกว่า มหาบัณฑิต ใช้อักษรย่อ ม.
ปริญญาตรี เรียกว่า บัณฑิต ใช้อักษรย่อ บ. 
มหาวิทยาลัยมีอํานาจให้ปริญญา อนุปริญญา หรือประกาศนียบัตรในสาขาวิชาที่มีการสอนในมหาวิทยาลัย และร่วมให้ปริญญาในสาขาวิชาที่มีการจัดการศึกษาร่วมกับสถานศึกษาชั้นสูงอื่นในประเทศหรือต่างประเทศหรือขององค์การระหว่างประเทศ
การกําหนดให้สาขาวิชาใดมีปริญญา อนุปริญญา หรือประกาศนียบัตรชั้นใด และจะใช้อักษรย่อสําหรับสาขาวิชานั้นอย่างไร ให้เป็นไปตามประกาศของมหาวิทยาลัยและประกาศในราชกิจจานุเบกษา
สภามหาวิทยาลัยอาจออกข้อบังคับกําหนดให้ผู้สําเร็จการศึกษาชั้นปริญญาตรีได้รับปริญญาตรีเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง หรือปริญญาตรีเกียรตินิยมอันดับสองก็ได้
สภามหาวิทยาลัยอาจออกข้อบังคับกําหนดให้มีประกาศนียบัตรชั้นต่าง ๆและอนุปริญญาก็ได้ ดังนี้
(๑) ประกาศนียบัตรบัณฑิตชั้นสูง ออกให้แก่ผู้สําเร็จการศึกษาในสาขาวิชาใดสาขาวิชาหนึ่งภายหลังที่ได้รับปริญญาโทหรือเทียบเท่าแล้ว
(๒) ประกาศนียบัตรบัณฑิต ออกให้แก่ผู้สําเร็จการศึกษาในสาขาวิชาใดสาขาวิชาหนึ่งภายหลังที่ได้รับปริญญาตรีหรือเทียบเท่าแล้ว
(๓) อนุปริญญา ออกให้แก่ผู้สําเร็จการศึกษาในสาขาวิชาใดสาขาวิชาหนึ่งก่อนถึงขั้นได้รับปริญญาตรี
(๔) ประกาศนียบัตรประเภทอื่น ออกให้แก่ผู้สําเร็จการศึกษาหรือวิจัยเฉพาะวิชา 
มหาวิทยาลัยมีอํานาจให้ปริญญากิตติมศักดิ์แก่ผู้ซึ่งสภามหาวิทยาลัยเห็นว่าทรงคุณวุฒิสมควรแก่ปริญญานั้น ๆ แต่จะให้ปริญญาดังกล่าวแก่คณาจารย์ประจํา ผู้ดํารงตําแหน่งต่างๆในมหาวิทยาลัย นายกสภามหาวิทยาลัย หรือกรรมการสภามหาวิทยาลัยในขณะดํารงตําแหน่งนั้นไม่ได้
ชั้น สาขาของปริญญา และหลักเกณฑ์การให้ปริญญากิตติมศักดิ์ ให้เป็นไปตามข้อบังคับของมหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยอาจกําหนดให้มีครุยวิทยฐานะหรือเข็มวิทยฐานะเป็นเครื่องหมายแสดงวิทยฐานะของผู้ได้รับปริญญา ประกาศนียบัตรบัณฑิตชั้นสูง ประกาศนียบัตรบัณฑิต อนุปริญญาและประกาศนียบัตร และอาจกําหนดให้มีครุยประจําตําแหน่งนายกสภามหาวิทยาลัย ครุยประจําตําแหน่งกรรมการสภามหาวิทยาลัย ครุยประจําตําแหน่งผู้บริหาร หรือครุยประจําตําแหน่งคณาจารย์ของมหาวิทยาลัยก็ได้
การกําหนดลักษณะ ชนิด ประเภท และส่วนประกอบของครุยวิทยฐานะ เข็มวิทยฐานะและครุยประจําตําแหน่ง ให้ทําเป็นประกาศของมหาวิทยาลัยและประกาศในราชกิจจานุเบกษา
ครุยวิทยฐานะ เข็มวิทยฐานะ และครุยประจําตําแหน่งจะใช้ในโอกาสใด โดยมีเงื่อนไขอย่างใดให้เป็นไปตามข้อบังคับของมหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยอาจกําหนดให้มีตรา เครื่องหมาย หรือสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยหรือส่วนงานของมหาวิทยาลัยก็ได้ โดยทําเป็นประกาศของมหาวิทยาลัยและประกาศในราชกิจจานุเบกษา
การใช้ตรา เครื่องหมาย หรือสัญลักษณ์ตามวรรคหนึ่งเพื่อการค้า หรือการใช้สิ่งดังกล่าวที่มิใช่เพื่อประโยชน์ของมหาวิทยาลัยหรือส่วนงานของมหาวิทยาลัย ต้องได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากมหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยอาจกําหนดให้มีเครื่องแบบ เครื่องหมาย หรือเครื่องแต่งกายของนิสิตหรือพนักงานมหาวิทยาลัยก็ได้ โดยทําเป็นข้อบังคับของมหาวิทยาลัยและประกาศในราชกิจจานุเบกษา
พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. ๒๕๕๘/หมวด ๘

ผู้ใดใช้ครุยวิทยฐานะ เข็มวิทยฐานะ ครุยประจําตําแหน่ง เครื่องแบบ เครื่องหมายหรือเครื่องแต่งกายของนิสิตและพนักงานมหาวิทยาลัย โดยไม่มีสิทธิที่จะใช้ หรือแสดงด้วยประการใดๆ ว่าตนมีปริญญา ประกาศนียบัตรบัณฑิตชั้นสูง ประกาศนียบัตรบัณฑิต อนุปริญญา ประกาศนียบัตรหรือมีตําแหน่งใดในมหาวิทยาลัยโดยที่ตนไม่มีสิทธิถ้าได้กระทําเพื่อให้บุคคลอื่นเชื่อว่าตนมีสิทธิที่จะใช้หรือมีวิทยฐานะหรือมีตําแหน่งเช่นนั้น ต้องระวางโทษจําคุกไม่เกินหกเดือน หรือปรับไม่เกินห้าหมื่นบาทหรือทั้งจําทั้งปรับ
ผู้ใดกระทําการอย่างหนึ่งอย่างใดดังต่อไปนี้ ต้องระวางโทษจําคุกไม่เกินหนึ่งปีหรือปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท หรือทั้งจําทั้งปรับ
(๑) ปลอม หรือทําเลียนแบบซึ่งตรา เครื่องหมาย หรือสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยหรือส่วนงานของมหาวิทยาลัย ไม่ว่าจะทําเป็นสีใดหรือทําด้วยวิธีใดๆ
(๒) ใช้ตรา เครื่องหมาย หรือสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยหรือส่วนงานของมหาวิทยาลัยปลอมหรือซึ่งทําเลียนแบบ
(๓) ใช้ หรือทําให้ปรากฏซึ่งตรา เครื่องหมาย หรือสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยหรือส่วนงานของมหาวิทยาลัย ที่วัตถุหรือสินค้าใดๆ โดยฝ่าฝืนมาตรา ๗๑ วรรคสอง
ถ้าผู้กระทำความผิดตาม (๑) เป็นผู้กระทําความผิดตาม (๒) ด้วย ให้ลงโทษตาม (๒) แต่กระทงเดียว
ความผิดตาม (๓) เป็นความผิดอันยอมความได้
พระราชกฤษฎีกาแก้ไขฯตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวงฯ พ.ศ. ๒๕๔๕/ฉบับที่ ๑

เปลี่ยนทาง พระราชกฤษฎีกาแก้ไขฯตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวงฯ พ.ศ. ๒๕๔๕/๘ ตุลาคม ๒๕๔๕
พระราชบัญญัติฯเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรฯ พ.ศ. ๒๕๕๐/ฉบับที่ ๑

เปลี่ยนทาง พระราชบัญญัติฯเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรฯ พ.ศ. ๒๕๕๐/๗ ตุลาคม ๒๕๕๐
พระราชบัญญัติฯเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรฯ พ.ศ. ๒๕๕๐/ปรับปรุง ๑๓ พฤษภาคม ๒๕๕๔

เปลี่ยนทาง พระราชบัญญัติฯเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรฯ พ.ศ. ๒๕๕๐/๑๓ พฤษภาคม ๒๕๕๔
ประกาศห้ามสูบฝิ่น ลงวันพฤหัสบดี ขึ้น 5 ค่ำ เดือน 6 จ.ศ. 1201

บรรณานุกรม

รัฐบาลสยาม. (2382). .
จดหมายเหตุเสด็จหว้ากอ ปีมะโรง พ.ศ. ๒๔๑๑

เปลี่ยนทาง ประชุมพงศาวดาร/ภาคที่ 19 (พิมพ์ครั้งที่ 1)/เรื่องที่ 2
คัมภีร์โหราศาสตร์ไทยมาตรฐานฉบับสมบูรณ์/ธชัคคสูตต์

๏ ยสฺสานุสฺสรเณนาปิอนฺตลิกเขปิ ตานิโน
ปติฏฺฐมธิคจฺฉนฺติภูมิยํ วิย สพฺพทา
สพฺพูปทฺทวช ลมฺหายกฺขโจราทิสมฺภวา
คณนา น จ มุตฺตานํปริตฺตนฺตมฺภณาม เห 
 ตำนานที่เจ็ด ธชัคคปริตต์ ธชัคคสูตต์
พระสูตรนี้สมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้า มีพระพุทธฎีกาตรัสเรื่องอสูรทำสงคราม
ประชิดอยู่กับเทวดา และพระอินทร์ผู้เป็นเจ้าของเทวดามีเทวบัญชาว่าถ้าหมู่เทวดามีความ
กลัว หวาด สะดุ้ง และขนพองสยองเกล้าเกิดขึ้น ก็ให้แลดูชายธงของพระองค์หรือของ
เทวราช ชื่อปชาบดี วรุณ และอีสาน เพื่อให้สำคัญว่าพระยาของตน ยืนอยู่ในที่นั้น
แล้วจะสะดุ้งหวาดกลัวอะไรกับอสูรสงคราม และว่าถ้าภิกษุทั้งหลายที่ไปในที่เจริญสมณธรรม
อยู่ในที่สงัด มีความหวาดกลัวสะดุ้งและขนพองสยองเกล้าขึ้น ก็ให้ระลึกถึงพระพุทธ
คุณ พระธรรมคุณ พระสงฆคุณ แต่อย่างไรอย่างหนึ่งก็จะระงับความหวาดกลัวนั้นเสีย
ได้ ข้อความพิศดารมีแจ้งอยู่ในพระสูตรนี้แล้ว ในที่นี้จะแสดงเนื้อความเบื้องต้นแห่งคำว่า
เทวาสุรสงฺคาโม ให้ได้ความชัดเสียก่อน ว่าทำไมพระอินทร์จึงต้องทำสงครามกับอสูร มี
เรื่องมาว่าเมื่อครั้งพระศาสดาเสด็จประทับอยู่ ณ นครเวสาลี ได้ทรงนำเรื่องอดีตนิทาน
ของท้าวสักกะมาแสดง ให้เจ้าลิจฉวีนามว่ามหาลีฟัง มีเรื่องเทวดาทำสงครามกับอสูรด้วย
ใจความว่ามีมาณพผู้หนึ่ง ชื่อมฆ อยู่ในอจลคามมคธรัฏฐ์ ได้ไปสู่สถานที่ทำการในบ้าน
แห่งหนึ่ง ทำที่นั้นให้เป็นรมณียสถานแล้วยืนอยู่ มีชายคนหนึ่งผลักไสนายมฆออกเสียจาก
ที่นั้น แล้วก็เข้ายืนแทนอยู่ในที่นั้น นายมฆหาโกรธนายคนนั้นไม่ และได้ไปทำรมณีย
สถานที่อื่นอีก ชายอีกคนหนึ่งก็ได้ผลักไสนายมฆมาณพออกเสียจากที่นั้นแล้วก็เข้ายืนแทนอยู่ใน
ที่นั้น นายมฆมาณพก็หาโกรธไม่ และได้ไปทำที่รื่นรมย์ที่อื่นต่อไปอีก คราวนี้มีหลายคนมาผลัก
ไสนายมฆออกจากที่แล้วก็เข้ายืนอยู่ในที่นั้น นายมฆก็หาโกรธคนเหล่านั้นไม่ และมาดำริ
ต่อไปว่า การที่ทำให้คนอื่นได้รับความสุขแล้วกรรมที่ทำนั้นก็เป็นบุญๆ ย่อมให้ความสุขแก่
เรา ภายหลังนายมฆจึงเอาจอบไปถากที่ทำลานให้ราบรื่น ปวงชนก็ได้พากันไปยืนอาศัย
อยู่ในที่นั้น นายมฆจึงคิดว่าที่ใดเป็นที่รื่นรมย์แล้วก็เป็นที่ชอบใจของคนทุกจำพวก คิด
ฉะนี้แล้วก็ได้ออกถากถางทำมรรคาให้ราบเสมอ รานกิ่งไม้ที่กีดขวางทางให้เป็นที่สะดวก
แก่การสัญจรไปมาของคนทั้งหลาย ภายหลังชายคนหนึ่งถามนายมฆว่า สหายทำการอะไร
พระราชบัญญัติยกเลิกกฎหมายบางฉบับที่หมดความจำเป็นหรือซ้ำซ้อนกับกฎหมายอื่นฯ พ.ศ. ๒๕๖๐

สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร มีพระราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า
โดยที่เป็นการสมควรยกเลิกกฎหมายบางฉบับที่หมดความจําเป็นหรือซ้ําซ้อนกับกฎหมายอื่นเป็นการเพิ่มเติม
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคําแนะนําและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติทําหน้าที่รัฐสภา ดังต่อไปนี้
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติยกเลิกกฎหมายบางฉบับที่หมดความจําเป็นหรือซ้ําซ้อนกับกฎหมายอื่น (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๐”
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
ให้ยกเลิกกฎหมายตามที่ระบุในบัญชีท้ายพระราชบัญญัตินี้
๑. พระราชบัญญัติปันส่วนน้ำมันเชื้อเพลิง พุทธศักราช ๒๔๘๓
๒. พระราชบัญญัติควบคุมแร่ดีบุก พ.ศ. ๒๕๑๔
๓. พระราชบัญญัติส่งเสริมสินค้าขาออก (ฉบุับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๙
๔. พระราชบัญญัติการประกอบอาชีพงานก่อสร้าง พ.ศ. ๒๕๒๒
๕. พระราชบัญญัติการประกอบอาชีพงานก่อสร้าง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๔
หมายเหตุ
หมายเหตุ.
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติยกเลิกกฎหมายบางฉบับที่หมดความจําเป็นหรือซ้ําซ้อนกับกฎหมายอื่น พ.ศ. ๒๕๕๘ แต่เนื่องจากปรากฏว่ายังมีกฎหมายบางฉบับที่หมดความจําเป็นและไม่มีการใช้บังคับในสภาวการณ์ปัจจุบัน หรือมีความซ้ําซ้อนกับกฎหมายอื่นที่ตราขึ้นในภายหลัง เพื่อให้การบังคับใช้กฎหมายเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ สมควรยกเลิกกฎหมายที่หมดความจําเป็นหรือซ้ําซ้อนกับกฎหมายอื่นเพิ่มเติม จึงจําเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
เชิงอรรถ
คัมภีร์โหราศาสตร์ไทยมาตรฐานฉบับสมบูรณ์/อัฏฐจักรพยากรณ์

ทิศทั้ง ๘ บางทีเรียกกันว่าเป็นที่เกิดของเทวดานพเคราะห์ คือ พระอาทิตย์เกิดทิศอีสาน พระจันทร์ทิศบูรพา พระอังคารทิศอาคเณย์ พระพุธทิศทักษิณ พระเสาร์ทิศหรดี พระพฤหัสบดีทิศประจิม พระราหูทิศพายัพ พระศุกร์ทิศอุดร ภูมิตากลางแห่งทิศทั้ง ๘ เป็นที่เกิดแห่งพระเกตุ แต่พระเกตุไม่ได้เสวยอายุ จึงใช้แต่อัฏฐทิศเป็นอัฏฐจักร พยากรณ์ ดังนี้



 นามกำเนิดก็ดี นามเกิดแต่กรรมก็ดี วันเกิดก็ดี ให้นับแต่ภูมิพระเคราะห์นั้น ไปตามลำดับแห่งทิศ คือ เวียนทางขวา ทิศที่ตั้งต้นนั้น ชื่อว่า บริวาร แล้วเรียงทิศต่อๆ ไปว่า อายุ เดช ศรี มูละ อุตสาหะ มนตรี กาลกรรณี ตัวอย่างเช่นว่าผู้เกิด วันพฤหัสบดีก็ดี นาม ๕ ก็ดี ชื่อขึ้นต้นด้วยอักษร ป ผ พ ภ ม ก็ดี ก็ให้นับแต่ภูมิพฤหัสบดีไปว่า ๕ บริวาร ๘ อายุ ๖ เดชะ ๑ ศรี ๒ มูละ ๓ อุตสาหะ ๔ มนตรี ๗ กาลกรรณี พระเคราะห์ทั้ง ๗ ตั้งต้นตั้งแต่บริวารจนถึงมนตรี ย่อมเป็นส่วนให้คุณกาลกรรณีตัวเดียวเป็นส่วนที่ให้โทษ คือทอนกำลังลง 
 อนึ่งพวกที่ให้คุณนั้น ถ้าเป็นเจ้าเรือน ราศีที่เป็น อริ มรณะ วินาสนแก่ลัคน์ หรือว่าไปสถิตอยู่ในราศีที่เป็น อริ มรณะ วินาสนแก่ลัคน์ก็ดี ท่านว่าให้โทษ ข้อความพิศดารตอนนี้จงดูได้ในจักรพยากรณ์ต่อไป
คัมภีร์โหราศาสตร์ไทยมาตรฐานฉบับสมบูรณ์/ศูนยพาหะ

พระเคราะห์ใดๆ เป็น ๒ กับลัคนา พระเคราะห์นั้นเรียกว่าศูนยพาห คำว่าศูนยพาหนี้ ต้องแยกออกเป็น ๒ ศัพท์ จึงจะเข้าใจเนื้อความได้ดี ศูนย์แปลว่าอากาศ หรือที่ว่าง พาห บางทีเราใช้ว่าพาห์ แปลว่าผู้พาไปหรือผู้นำไป เมื่อรวมกันเข้าทั้งสองศัพท์แล้ว ก็แปลว่าผู้นำไปในอากาศ คือหมายเอาพระเคราะห์ที่นำหน้าลัคน์ พระเคราะห์ที่นำหน้าลัคน์หรือศูนยพาหนี้ ย่อมให้คุณแก่เจ้าชะตาและบริษัทบริวารยิ่งนัก เหมือนอย่างดวงพระชะตาของสมเด็จพระปิยมหาราชเจ้า พระจันทร์เป็นอุจจาวิลาสและมหาจักรนำหน้าพระราชลัคนา ดังนี้ 
 พระองค์ก็ทรงนำประเทศไปสู่ความเจริญเหลือที่จะนับประมาณได้ ดังนั้นพระบรมรูปทรงม้าจึงเป็นที่สักการะของประชาชน หาวันเสื่อมมิได้ ส่วนการพยากรณ์ตามลำดับพระเคราะห์ท่านแสดงไว้ดังนี้
ประกาศเฉลิมพระปรมาภิไธยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล ลงวันที่ ๘ มิถุนายน ๒๕๓๙

เปลี่ยนทาง ประกาศเฉลิมพระปรมาภิไธยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล ลงวันที่ 8 มิถุนายน 2539
พระราชกำหนดจัดตั้งสภาวิจัยปรากฎการณ์ธรรมชาติ พุทธศักราช ๒๔๘๖

เปลี่ยนทาง พระราชกำหนดจัดตั้งสภาวิจัยปรากตการน์ธัมชาติ พุทธสักราช 2486
พระราชหัตถเลขาในพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ๑๑ กรกฎาคม รัตนโกสินทรศก ๑๐๘

เปลี่ยนทาง พระราชหัตถเลขาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ๑๑ กรกฎาคม รัตนโกสินทรศก ๑๐๘
พระราชบัญญัติศักดินาเจ้านายพระยาท้าวแสนเมืองประเทศราช

0
 
 76619
 2018-06-16T06:40:41Z
 
 Setawut
 
 
 wikitext
 text/x-wiki
อ้างอิง

ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๖ น่า ๑๙๗. วันที่ ๑๖ กรกฎาคม ๑๑๘
ประกาศเพิ่มเติม พระราชบัญญัติรักษาคลอง ร.ศ. ๑๒๑

ประกาศเพิ่มเติม
พระราชบัญญัติรักษาคลอง ร.ศ. ๑๒๑
 
มีพระบรมราชโองการดำรัสเหนือเกล้าฯ ให้ประกาศให้ทราบทั่วกันว่า แต่เดิมมากรมคลองซึ่งมีน่าที่ในการซ่อมทำแลรักษาทางน้ำลำคลองต่าง ๆ ได้ขึ้นอยู่ในกระทรวงเกษตราธิการ ครั้นเมื่อพระพุทธศักราช ๒๔๕๕ ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ยกกรมคลองมาขึ้นในกระทรวงคมนาคมเปนกรมทาง มีข้อความแจ้งในประกาศลงวันที่ ๒๗ มีนาคม พระพุทธศักราช ๒๔๕๔ นั้นแล้ว ส่วนพระราชบัญญัติรักษาคลอง ร.ศ. ๑๒๑ มาตรา ๑๓ ซึ่งได้มีกำหนดไว้ว่า ให้เสนาบดีกระทรวงเกษตราธิการ เปนเจ้าน่าที่รักษาและจัดการให้เปนไปตามพระราชบัญญัตินั้น ให้เติมคำว่า เสนาบดีกระทรวงคมนาคมขึ้นอีกผู้หนึ่งในพระราชบัญญัตินั้น
ประกาศมา ณวันที่ ๒๖ มีนาคม พระพุทธศักราช ๒๔๕๖ เปนวันที่ ๑๒๓๒ ในรัชกาลปัตยุบันนี้
พระราชกฤษฎีกากำหนดการแบ่งที่ดินในตำบลโคกโพธิ์หักให้แก่ราษฎร

พระราชกฤษฎีกา
กำหนดการแบ่งที่ดินในตำบลโคกโพธิ์หักให้แก่ราษฎร
 
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปก พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการดำรัสเหนือเกล้าฯ สั่งว่า
โดยที่การสงวนที่ดินในตำบลโคกโพธิ์หักไว้เป็นที่สำหรับเลี้ยงปศุสัตว์นั้น ไม่มีความจำเป็นต่อไปในเวลานี้ สมควรจะใช้ที่ดินซึ่งกล่าวนี้เพื่อการเพาะปลูก เป็นการบำรุงกสิกรรมส่งเสริมชาวนาผู้มีกำลังน้อยให้มีอุตสาหะตั้งตนเป็นหลักแหล่งในที่ดิน
และโดยที่วิธีอันสะดวกที่สุดซึ่งจะให้พระราชประสงค์นี้ถึงซึ่งความสำเร็จได้ ก็คือจัดแบ่งที่ดินดั่งกล่าวมาข้างต้นนั้นให้แก่ราษฎรผู้สามารถทำการเพาะปลูกได้เอง
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศพระราชกฤษฎีกาไว้ ดั่งต่อไปนี้
มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้ให้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดการแบ่งที่ดินในตำบลโคกโพธิ์หักให้แก่ราษฎร
มาตรา ๒[๑] ให้ใช้พระราชกฤษฎีกานี้ตั้งแต่วันที่ได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา ๓ ประกาศให้ที่ตำบลโคกโพธิ์หักเป็นที่สำหรับเลี้ยงและผสมโค ลงวันที่ ๒๑ เมษายน ร.ศ. ๑๒๓ นั้นให้ยกเลิกโดยพระราชกฤษฎีกานี้
มาตรา ๔ ที่ดินซึ่งสงวนไว้ในตำบลโคกโพธิ์หักนั้น ให้แบ่งให้แก่บุคคลผู้ขอ ตามที่ข้าหลวงพิเศษซึ่งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ตั้งโดยพระราชกฤษฎีกานี้จะเห็นสมควร แต่ว่าในการแบ่งที่ดินนั้นให้ข้าหลวงพิเศษแบ่งให้เฉพาะแก่ผู้ขอซึ่งสามารถและรับจะทำการเพาะปลูกเองในที่ดินนั้น แต่ในครัวหนึ่งจำนวนที่ดินซึ่งจะแบ่งให้นั้นไม่ให้เกิน ๕๐ ไร่
มาตรา ๕ ให้ผู้ขอยื่นเรื่องราวขอแบ่งที่ดินต่อข้าหลวงพิเศษ ในเรื่องราวนั้นต้องระบุชื่อ สำนักที่อยู่ จำนวนคนในครอบครัว และถ้ามีที่ดินของตนทำการเพาะปลูกอยู่แล้วเท่าใด ก็ให้แสดงจำนวนเนื้อที่มาด้วย เมื่อข้าหลวงพิเศษได้ไต่สวนข้อความที่กล่าวไว้ในเรื่องราวนั้นแล้ว เห็นว่าเป็นผู้ที่มีกำลังสมควรจะได้รับแบ่งที่ดินไปทำการเพาะปลูกตามความมุ่งหมายของพระราชกฤษฎีกานี้ ก็ให้กำหนดเนื้อที่ให้พอสมควร
มาตรา ๖ การจัดแบ่งที่ดินนั้น ถ้าได้มีผู้เข้ามาตั้งอยู่แล้วโดยละเมิดต่อประกาศปี ร.ศ. ๑๒๓ ท่านว่ามิต้องคำนึงถึงการที่ได้เข้ามาตั้งอยู่ก่อนนั้น แต่ว่าถ้าผู้ที่ได้เข้ามาตั้งอยู่แล้วแสดงให้เป็นที่พอใจข้าหลวงพิเศษว่า สามารถทำการเพาะปลูกในที่ดินนั้นได้ไซร้ ท่านว่าข้อที่ได้เข้ามาตั้งอยู่โดยละเมิดนั้นไม่เป็นเหตุตัดสิทธิที่จะได้แบ่งรับที่ดิน
มาตรา ๗ ที่ดินที่ได้จัดแบ่งให้แก่ราษฎรตามพระราชกฤษฎีกานี้ ท่านว่าภายในสามปีนับแต่ได้รับการแบ่งนั้น ห้ามมิให้โอนให้แก่ผู้อื่นในทางใด ๆ นอกจากในทางสืบมรดกหรือในทางพินัยกรรม
มาตรา ๘ ให้ข้าราชการผู้มีนามต่อไปนี้เป็นข้าหลวงพิเศษตามพระราชกฤษฎีกานี้ คือ
(๑) มหาอำมาตย์ตรี พระยาสุรเกษตรโศภน อธิบดีกรมทะเบียนที่ดิน
(๒) อำมาตย์เอก พระยาราชเสนา เจ้ากรมการปกครอง
(๓) อำมาตย์เอก พระยาวิภาคภูวดล เจ้ากรมรังวัดที่ดิน
มาตรา ๙ ให้ข้าหลวงพิเศษมีอำนาจและหน้าที่ดั่งจะกล่าวต่อไปนี้ คือ
(๑) รับเรื่องราวขอแบ่งที่ดินในมาตรา ๔
(๒) หมายเรียกผู้ยื่นเรื่องราวและผู้อื่นมาเป็นพยานเพื่อสอบข้อความที่กล่าวในเรื่องราว เพื่อให้ข้าหลวงพิเศษเห็นเป็นที่พอใจว่า ผู้นั้นสามารถทำการเพาะปลูกในที่ดินได้ และเพื่อให้การในข้ออื่น ๆ อันจะยังให้การจัดแบ่งที่ดินนั้นเป็นไปโดยยุติธรรมภายในความมุ่งหมายแห่งพระราชกฤษฎีกานี้
ในการใช้อำนาจและปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวมานี้ ท่านให้ใช้กฎหมายลักษณะวิธีพิจารณาความแพ่งและกฎหมายลักษณะพยานบังคับโดยอนุโลม
คำจัดสินแบ่งที่ดินตามพระราชกฤษฎีกานี้ ท่านว่าให้ใช้ได้ต่อเมื่อข้าหลวงพิเศษเห็นชอบพร้อมกันและลงชื่อทั้งสามนาย
ประกาศมา ณ วันที่ ๑๘ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๗๐ เป็นปีที่ ๓ ในราชการปัจจุบัน
คำแถลงการณ์ของรัฐบาล 7 มีนาคม 2477

REDIRECT คำแถลงการณ์ของรัฐบาล_ลงวันที่_๗_มีนาคม_๒๔๗๗
แถลงการณ์รัฐบาล 9 มิถุนายน 2489

แถลงการณ์รัฐบาล
 
เนื่องในการที่สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้เสด็จสวรรคตเสียแล้ว เมื่อวันที่ ๙ มิถุนายน ศกนี้ รัฐบาลได้รับทราบด้วยความโทรมนัสเป็นอย่างยิ่งและได้พิจารณาเห็นว่าในฐานะที่พระองค์ทรงเป็นที่เคารพสักการะ ทั้งได้ทรงบำเพ็ญพระราชกรณียกิจให้เป็นที่ร่มเย็นแก่ประชากรของพระองค์ตลอดมาสมควรที่ข้าราชการ ประชาชนจะได้มีการไว้ทุกข์ถวายความจงรักภักดีทั่วกัน ฉะนั้น จึงให้ไว้ทุกข์มีกำหนด ๑ ปี และให้ลดธงครึ่งเสาตามระเบียบ นับแต่บัดนี้เป็นต้นไป
 
สำนักนายกรัฐมนตรี
๙ มิถุนายน ๒๔๘๙
ข่าวราชการ 9 มิถุนายน 2489

ข่าวราชการ
 
ด้วยนับตั้งแต่วันที่ ๒ มิถุนายน ศกนี้ เป็นต้นมา สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ได้เริ่มทรงพระประชวรเกี่ยวกับพระนาภีไม่เป็นปรกติ และทรงเหน็ดเหนื่อยไม่มีพระกำลัง แม้กระนั้นก็ดี สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ก็ได้เสด็จประพาสเยี่ยมราษฎรเป็นพระราชกรณียกิจของพระองค์ ครั้นต่อมาพระอาการเกี่ยวกับพระนาภีก็ยังมิได้ทุเลาลง จึงต้องเสด็จประทับอยู่แต่บนพระที่นั่ง มิได้เสด็จออกงานตามหมายกำหนดการ ครั้นวันที่ ๙ มิถุนายน ศกนี้ เมื่อตื่นพระบรรธมตอนเช้าเวลา ๖.๐๐ นาฬิกา ได้เสวยพระโอสถน้ำมันละหุ่ง แล้วเข้าห้องสรงซึ่งเป็นพระราชกิจประจำวัน แล้วก็เสด็จเข้าพระที่ ครั้นเวลาประมาณ ๙.๐๐ นาฬิกา มหาดเล็กห้องพระบรรธมได้ยินเสียงปืนดังขึ้นในพระที่นั่ง จึงรีบวิ่งเข้าไปดู เห็นสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรรธมอยู่บนพระที่มีพระโลหิตไหลเปื้อนพระองค์และสวรรคตเสียแล้ว มหาดเล็กห้องพระบรรธมจึงได้ไปกราบทูลสมเด็จพระราชชนนีให้ทรงทราบ แล้วเสด็จไปถวายบังคมพระบรมศพ ต่อนั้นมามีพระบรมวงศ์ชั้นใหญ่ นายกรัฐมนตรี รัฐมนตรี ได้เข้าไปกราบถวายบังคม และอธิบดีกรมตำรวจ กับ อธิบดีกรมการแพทย์ได้ไปถวายตรวจพระบรมศพและสอบสวน ได้ความสันนิษฐานได้ว่า คงจะทรงจับคลำพระแสงปืนตามพระราชอัธยาศัยที่ทรงชอบแล้วเกิดอุปัทวเหตุขึ้น
 
สำนักพระราชวัง
วันที่ ๙ มิถุนายน ๒๔๘๙
ประกาศ รัชกาลที่ 6 สวรรคต

ประกาศ
พระบาทสมเด็จพระรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราวุธ
พระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จสวรรคคต
 
มีรับสั่งสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์ กรมหลวงสุโขทัยธรรมราชา ซึ่งได้ทรงรับรัชทายาทสำเร็จราชการแผ่นดิน ให้ประกาศจงทราบทั่วกันว่า สมเด็จพระบรมเชษฐาธิราช พระบาทสมเด็จพระรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราวุธ พระมงกุฎเจ้าอยู่หัว ทรงพระประชวร พระโรคพระโลหิตเปนพิษในพระอุทรมา แต่วันที่ ๑๒ พฤศจิกายน นายแพทย์ทั้งหลายทั้งฝ่ายอายุรแพทย์และศัลยแพทย์ได้ปฤกษาพร้อมกันรักษา แต่พระอาการหาคลายไม่ ถึง ณ วันพฤหัสบดีที่ ๒๖ พฤศจิกายนเสด็จสวรรคคต ณ พระที่นั่งจักรพรรดิพิมาน เวลาเช้า ๑ นาฬิกากับ ๔๕ นาที และจะได้เชิญพระบรมศพสู่พระโกษฐแห่จากพระมหามณเฑียรไปประดิษฐานไว้ ณ พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาทในพระบรมมหาราชวังในวันที่ ๒๖ พฤศจิกายน นั้น
ความเศร้าโศรกสาหัสอันบังเกิดขึ้นในพระบรมราชวงศ์ครั้งนี้ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงแน่ในพระหฤทัยว่า คงจะเปนความเศร้าโศรกแก่ประชาชน ซึ่งได้พึ่งพระบารมีในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวซึ่งเสด็จสวรรคคต ได้ทรงทนุบำรุงให้มีความสุขสำราญร่มเย็นมาตลอดทั่วทั้งพระราชอาณาเขตต์
ประกาศรัชกาลที่ 7 สละราชย์ ณ วันที่ 7 มีนาคม 2477

ประกาศ 
โดยที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปกพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงมีพระราชหัตถเลขาลงวันที่ ๒ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๗๗ เวลา ๑๓.๔๕ นาฬิกา (ในประเทศอังกฤษ) ทรงสละราชสมบัติแต่บัดนั้นเป็นต้นมา และสภาผู้แทนราษฎรได้รับทราบไว้แล้ว
โดยที่ตามความในรัฐธรรมนูญมาตรา ๙ การสืบราชสมบัติ ท่านว่าให้เป็นไปโดยนัยแห่งกฎมนเทียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ พ.ศ. ๒๔๖๗ และประกอบด้วยความเห็นชอบของสภาผู้แทนราษฎร
โดยที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงสละพระราชสิทธิ ที่จะทรงสมมตเจ้านายเชื้อพระบรมราชวงศ์พระองค์ใดพระองค์หนึ่งให้เป็นรัชชทายาท ตามความในมาตรา ๕ แห่งกฎมนเทียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ พ.ศ. ๒๔๖๗
โดยที่ พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอานันทมหิดล ทรงเป็นเจ้านายเชื้อพระบรมราชวงศ์ พระองค์ที่ ๑ ในลำดับพระราชสันตติวงศ์ ดั่งได้แถลงไว้ในมาตรา ๙ แห่งกฎมนเทียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ พ.ศ. ๒๔๖๗
โดยที่สภาผู้แทนราษฎรได้ลงมติ ณ วันที่ ๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๗๗ แสดงความเห็นชอบในการที่จะอัญเชิญพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอานันทมหิดล ขึ้นทรงราชย์สืบราชสันตติวงศ์ต่อไป ตามความในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม มาตรา ๙ และ
โดยที่คณะรัฐมนตรีได้อัญเชิญเสด็จ พระวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าอานันทมหิดล โดยทางโทรเลขลงวันที่ ๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๗๗ ให้ขึ้นทรงราชย์ตั้งแต่วันและเวลาที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงสละราชสมบัติ
จึ่งขอประกาศให้ทราบทั่วกันว่า สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอานันทมหิดล ได้ขึ้นทรงราชย์สืบราชสันตติวงศ์ตั้งแต่วันและเวลาที่ว่านี้เป็นต้นไป
 
ประกาศมา ณ วันที่ ๗ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๗๗
นายพันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา
นายกรัฐมนตรี
ประกาศตั้งคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ 7 มีนาคม 2477

ประกาศ
ตั้งคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
 
โดยที่สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอานันทมหิดล ยังทรงพระเยาว์อยู่ จะทรงบริหารพระราชภาระไม่ได้ สภาผู้แทนราษฎรอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๐ แห่งรัฐธรรมนูญ ได้ลงมติ ณ วันที่ ๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๗๗ ตั้งคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ประกอบด้วย
นายพันเอก พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอนุวัตน์จาตุรนต์ เป็นประธาน
นายนาวาตรี พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา ร.น.
เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม)
โดยมีข้อตกลงว่า ในการลงมติวินิจฉัยข้อปรึกษานั้น ให้ถือเอาเสียงข้างมากเป็นประมาณ และในการลงนามในเอกสารราชการนั้น ให้ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ อย่างน้อย ๒ ท่าน เป็นผู้ลงนาม
จึ่งขอประกาศให้ทราบทั่วกัน
 
ประกาศมา ณ วันที่ ๗ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๗๗
พระเรี่ยมวิรัชชพากย์
รองประธานที่ ๑
ลงนามแทนประธานสภาฯ
พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยที่ระโหฐานในพระราชสำนักนิ์ ๒๒ สิงหาคม พระพุทธศักราช ๒๔๕๖

พระราชกฤษฎีกา
ว่าด้วยการไว้ทุกข์ในพระราชสำนัก
 
พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาวชิราวุธ พระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชดำริห์ว่า ตามความนิยมที่เคยมีเปนพระราชประเพณีมาแต่ก่อน ๆ ถ้ามีเหตุพระบรมวงษานุวงษ์พระองค์หนึ่งพระองค์ใดสิ้นพระชนม์ลง ในพระราชสำนักได้ไว้ทุกข์เปนการแสดงความเคารพถวายแด่ผู้ที่สิ้นพระชนม์ บางพระองค์มีกำหนดถึง ๑๐๐ วันเศษ หรือบางพระองค์ก็น้อยกว่านั้นบ้าง บัดนี้ ทรงพระราชดำริห์เห็นว่า ในสมัยนี้มีราชการแผ่นดินเปลี่ยนแปลงเจริญรุ่งเรืองขึ้น จำเปนจะต้องแก้ไขพระราชประเพณีไว้ทุกข์ให้เหมาะแก่กาลสมัย เพื่อให้เปนการสดวกแก่ราชการที่ควรจะต้องจัดต้องประพฤติต่อไป จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราเปนพระราชกฤษฎีกาให้เปนแบบฉบับสำหรับราชการตั้งแต่นี้ต่อไป ให้พระบรมวงษานุวงษ์แลข้าราชการในพระราชสำนัก นับทั้งราชองครักษ์ด้วย มีกำหนดที่จะไว้ทุกข์ในเวลามีเหตุเมื่อพระบรมวงษานุวงษ์สิ้นพระชนม์ลง เปนกำหนดดังต่อไปนี้
สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ ๔ เดือน
พระเจ้าลูกยาเธอ ๒ เดือน
สมเด็จพระเจ้าพี่ยาเธอ ๒ เดือน
สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ ๒ เดือน
พระเจ้าพี่ยาเธอ ๑ เดือน
พระเจ้าน้องยาเธอ ๑ เดือน
สมเด็จพระเจ้าบรมวงษ์เธอทุกชั้น ๑ เดือน
พระเจ้าบรมวงษ์เธอทุกชั้น ๑๕ วัน
นอกจากนี้ พระบรมวงษานุวงษ์ที่นับเนื่องตามฐานว่าเปนพระญาติใกล้ชิด จะทรงไว้ทุกข์เพิ่มเติมส่วนพระองค์อย่างบุคคลสามัญให้ซึ่งกันแลกันอีกช้านานไปเท่าใด ย่อมไม่มีข้อห้าม
พระราชกฤษฎีกานี้ ให้ถือว่าเปนระเบียบสำหรับไว้ทุกข์แต่เฉภาะพระบรมวงษานุวงษ์เพียงที่กำหนดพระเกียรติยศไว้ข้างต้นเท่านั้น แลถ้าจะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เพิ่มวันขึ้นถวายเปนพระเกียรติยศพิเศษในคราวใดก็ได้ ตามแต่จะทรงพระราชดำริห์เห็นสมควร จะไม่เปนการขัดขวางแก่พระราชกฤษฎีกานี้โดยอย่างหนึ่งอย่างใด
พระบรมราชโองการดำรัสสั่งแต่วันที่ ๒๒ สิงหาคม พระพุทธศักราช ๒๔๕๖ เปนวันที่ ๑๐๑๖ ในรัชกาลปัตยุบันนี้