pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ฮันเต๊ก

ฮันเต๊ก มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หาน เต๋อ  เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนในศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊ก เป็นขุนพลของมณฑลเลียงจิ๋วแห่งรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก  เชี่ยวชาญการใช้ขวานใหญ่เป็นอาวุธ
ฮันเต๊กเป็นตัวละครสมมติในนวนิยายสามก๊ก ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ
== ในนิยายสามก๊ก ==
ฮันเต๊กปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยายสามก๊กตอนที่ 92 ตามความในนวนิยายสามก๊ก เมื่อจูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีแห่งรัฐจ๊กก๊กนำทัพบุกขึ้นเหนือครั้งแรกในปี ค.ศ. 228 ฮันเต๊กนำกองกำลังชนเผ่าเสเกี๋ยง (西羌 ซีเชียง) หรือเกี๋ยงตะวันตกแปดหมื่นนายยกมาสนับสุนนแฮหัวหลิมแม่ทัพวุยก๊กในการรบกับจ๊กก๊ก ฮันเต๊กมีบุตรชาย 4 คนที่ล้วนมีความสามารถในการรบ เชี่ยวชาญการขี่ม้าและยิงเกาทัณฑ์ และติดตามฮันเต๊กผู้บิดามาร่วมรบด้วย บุตรชายทั้ง 4 คนได้แก่ ฮันเอ๋ง (韓瑛 หาน อิง) บุตรชายคนโต ฮันเอี๋ยว (韓瑤 หาน เหยา) บุตรชายคนรอง ฮันเขง (韓瓊 หาน ฉฺยง) บุตรชายคนที่สาม และฮันกี๋ (韓琪 หาน ฉี) บุตรชายคนทีสี่
ฮันเต๊กและบุตรชายรวม 5 คนเข้ารบกับเตียวจูล่งขุนพลจ๊กก๊กที่เขาฮองเบงสัน (鳳鳴山 เฟิ่งหมิงชาน) ฮันเอ๋ง ฮันเขง และฮันกี๋ถูกเตียวจูล่งสังหารในที่รบ ส่วนฮันเอี๋ยวถูกเตียวจูล่งจับเป็น ฮันเต๊กไม่สามารถต้านทานการรบของเตียวจูล่งได้จึงล่าถอยแล้วไปร้องไห้แจ้งเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับแฮหัวหลิม แฮหัวหลิมจึงนำทัพไปยังแนวหน้าด้วยตนเอง ฮันเต๊กที่ติดตามแฮหัวหลิมมาด้วยขับม้าออกรบเป็นคนแรก และถูกเตียวจูล่งแทงตกจากหลังม้าเสียชีวิตภายในสามเพลงรบ
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
รายชื่อตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้), ตอนที่ 92.
ตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก
ฮวัง จ็อง-มิน

ฮวัง จ็อง-มิน (황정민; เกิด 1 กันยายน 1970) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาเป็น 1 ในนักแสดงที่ทำรายได้สูงสุดในเกาหลีใต้ และแสดงในภาพยนตร์ฮิตในบ็อกซ์ออฟฟิศหลายเรื่อง เช่น กี่หมื่นวัน..ไม่ลืมคำสัญญาพ่อ (2014), ขอโทษที! ปืนพี่มันลั่น! (2015), แด่มิตรภาพสุดขอบฟ้า  (2015), อัยการเลือดเดือด (2015) และ ฆาตกรรมอำปีศาจ (2016) ฮวังเป็นนักแสดงคนที่ 3 ของเกาหลีใต้ที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของ "100 Million Viewer Club" ในชุงมู-โร
== อาชีพ ==
=== 1995–2004: จุดเริ่มต้นและการเปลี่ยนผ่านเข้าสู่วงการภาพยนตร์ ===
ฮวัง จ็อง-มิน เริ่มต้นอาชีพการแสดงของเขาในละครเพลง โดยเปิดตัวการแสดงครั้งแรกในละครเพลงเรื่อง Line 1 ในปี 1995 จากนั้นเขาได้แสดงในละครเพลงและละครเวทีในแทฮังโน เช่น จีซัสไครสต์ซูเปอร์สตาร์ และ แคตส์
แม้จะมีอาชีพการแสดงละครเวที แต่ฮวังก็มีปัญหาในการเปลี่ยนไปแสดงภาพยนตร์ เขาผ่านการต่อสู้อันยาวนานเพื่อให้ได้รับการยอมรับ โดยผู้คนต่างบอกว่าเขา "ไม่มีบทที่เหมาะสม" เขาเคยคิดที่จะล้มเลิกความฝันของเขา แต่เขามีความเชื่อมั่นที่จะเดินบนเส้นทางการแสดง ฮวังกล่าวว่า "หลังจากเริ่มสนใจเกี่ยวกับละครเวทีและความรู้สึกที่ได้เป็นคนคนนั้นบนเวที ผมไม่เคยคิดเรื่องอื่นเลย ผมไม่เคยหวั่นไหว นั่นคือสิ่งหนึ่งที่ผมพูดได้อย่างมั่นใจ"
== อ้างอิง ==
นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวเกาหลีใต้
นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวเกาหลีใต้
นักแสดงชายชาวเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 20
นักแสดงชายชาวเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21
ลิลลีกฟรอมเอ็กไซล์ไทรบ์

ลิลลีกฟรอมเอ็กไซล์ไทรบ์ (ญี่ปุ่น: リル・リーグ・フロム・エグザイル・トライブ, อังกฤษ LIL LEAGUE from EXILE TRIBE หรือรู้จักในชื่อ ลิลลีก (LIL LEAGUE)) เป็นวงบอยแบนด์เต้นและร้องสัญชาติญี่ปุ่น มีสมาชิก 6 คน ก่อตั้งและบริหารโดยสังกัดแอลดีเอชเจแปน  และวงได้เป็นส่วนหนึ่งของวงเอ็กไซล์ไทรบ์ ก่อตั้งขึ้นจากการออดิชั่นใน ไอคอนแซด ~ดรีมส์ฟอร์ชิลเดรน~ (iCON Z ~Dreams For Children~) พวกเขาเปิดตัวอย่างเป็นทางการด้วยซิงเกิล "ฮันเตอร์" (Hunter)  เมื่อวันที่ 11 มกราคม 2023
==ประวัติ==
ในวันที่ 21 พฤษภาคม 2022 การคัดเลือกรอบสุดท้ายของการออดิชั่นของแอลดีเอช ไอคอนแซด ~ดรีมส์ฟอร์ชิลเดรน~ (iCON Z ~Dreams For Children~) จัดขึ้นที่นิปปอน บูโดคัง ลิลลีกได้เป็นผู้ชนะ ซึ่งประกอบด้วยสมาชิก 6 คน ได้แก่ เซนะ อิวากิ, ทัตสึฮิโระ นากามูระ, โคได ยามาดะ, มาโทระ โอคาโอะ, ไฮมะ โมโมดะ และโซระ นันบะ 
เมื่อวันที่ 11 มกราคม 2022 วงได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการด้วยซิงเกิล "ฮันเตอร์" (Hunter) และเปลี่ยนชื่อจาก "ลิลลีก" เป็น "ลิลลีกฟรอมเอ็กไซล์ไทรบ์" 
==สมาชิก==
==ผลงาน==
การจัดอันดับสูงสุดในการจัดอันดับรายสัปดาห์ของออริก้อน 
===ซิงเกิล===
===ซิงเกิลดิจิทัล===
===การทำงานร่วมกัน===
==การแสดงสด==
===ฐานะวงหลัก===
===ฐานะวงเข้าร่วม===
===ฐานะวงสนับสนุน===
==รางวัล==
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
LIL LEAGUE เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ - ริธึมโซน
LIL LEAGUE from EXILE TRIBE - แอลดีเอชเจแปน
LIL LEAGUE from EXILE TRIBE - เอเว็กซ์
LIL LEAGUE - LIL LEAGUE OFFICIAL FAN CLUB
LIL LEAGUE - EXILE TRIBE mobile
เอ็กไซล์ไทรบ์
บอยแบนด์ญี่ปุ่น
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2565
วงกลุ่มหก
พลยุทธ อังกินันทน์

พลยุทธ อังกินันทน์ (21 กันยายน พ.ศ. 2517) นักการเมืองและ นักธุรกิจชาวไทย อดีตรองนายกเทศมนตรีเมืองเพชรบุรีและ หัวหน้ากลุ่มผาด
== ประวัติ ==
พลยุทธ อังกินันทน์ ชื่อเล่น "เปี๊ยบ" เกิดเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2517 เป็นบุตรคนที่ 4 ของนายยุทธ อังกินันทน์ อดีตรัฐมนตรี (ส.ส.เพชรบุรี 7 สมัยติดต่อกัน) กับนางบุปผา รอบรู้ (อังกินันทน์) อดีตนายกเทศมนตรีเมืองเพชรบุรีหลายสมัยติดต่อกัน
== งานการเมือง ==
=== เข้าวงการ “การเมือง” ===
พลยุทธเริ่มเล่นการเมืองในปี พ.ศ. 2542 โดยได้รับเลือกตั้งเป็น สมาชิกสภาเทศบาลเมืองเพขรบุรี ในนามกลุ่มผาด
=== เลขานุการนายกเทศมนตรีเมืองเพชรบุรี ===
ในปี พ.ศ. 2546 พลยุทธได้รับการเลือกตั้งให้เป็นเลขานุการนายกเทศมนตรีเมืองเพชรบุรีจนถึงปี พ.ศ. 2552
=== รองนายกเทศมนตรีเมืองเพชรบุรี สมัยแรก ===
พลยุทธเริ่มดำรงตำแหน่งรองนายกเทศมนตรีเมืองเพชรบุรีเมื่อปี พ.ศ. 2552 ถึง 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 โดยมารับช่วงต่อจากพี่ชาย ยุทธพล อังกินันทน์ เนื่องจากได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในขณะนั้น
== หัวหน้ากลุ่มผาด ==
ในปี พ.ศ. 2564 พลยุทธได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้ากลุ่มผาดหลังจาก ยุทธ อังกินันทน์ ได้หมดวาระในยุคกลุ่มผาดภายใต้ทีมบริหารพลยุทธได้มีการเปลี่ยนแปลงหลายอย่างไม่ว่าจะเป็นสโลแกน โลโก้และ นโยบายเป็นต้น
=== การเลือกตั้งนายกเทศมนตรีเมืองเพชรบุรี พ.ศ. 2564 ===
หลังจาก ยุทธ อังกินันทน์ ผู้เป็นพ่อได้ว่างมือทางการเมือง พลยุทธได้ความไว้วางใจให้ลงเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีเมืองเพชรบุรีในนามกลุ่มผาด พลยุทธได้รับเป็นผู้สมัครหมายเลข 1 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้งโดยแพ้คู่แข่งอันดับ 1 ไปเพียง 206 คะแนน
== งานธุรกิจ ==
นอกจากการเป็นการเมืองแล้ว พลยุทธยังประกอบอาชีพธุรกิจโรงงานนำ้แข็งโดยเป็นประธานกรรม บจก.ชะอำธารทิพย์ และทำเกษตรกรนาเกลืออีกด้วย
== ชิวิตส่วนตัว ==
พลยุทธสมรสกับ สรินทร์ เวชโอสถ เมื่อปี พ.ศ. 2549 และมีบุตร 2 คนคือ ณัฐฌา อังกินันทน์ และ ภาวิศ อังกินันทน์
== ประสบการณ์ทำงาน ==
รองนายกฯเมืองเพชรบุรี ด้านสาธารณสุข
ประธานกรรมการ บริษัท ชะอำธารทิพย์ จำกัด
ประธานกรรมการ บริษัท พี.เอ. พรอสเพอร์ จำกัด
ประธานสหกรณ์เครดิตยูเนี่ยน ชุมชนเมืองเพชรบุรี
เลขานุการนายกฯเมืองเพชรบุรี
ประธานชุมชนจันทราวาส
== การศึกษา ==
โรงเรียนอรุณประดิษฐ
โรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย
โรงเรียนพรหมานุสรณ์
All Saint College
The Art Institute of Fort Lauderdale
สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (NIDA)
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
สกุลอังกินันทน์
นักการเมืองไทย
== อ้างอิง ==
สกุลอังกินันทน์
นักการเมืองไทย
นักธุรกิจชาวไทย
บุคคลจากอำเภอเมืองเพชรบุรี
บุคคลจากโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย
บุคคลจากโรงเรียนอรุณประดิษฐ
บุคคลจากโรงเรียนพรหมานุสรณ์จังหวัดเพชรบุรี
บุคคลจากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
นักธุรกิจ
นักการเมือง
สมาชิกกลุ่มผาด
โรงเรียนธนบุรีวรเทพีพลารักษ์

โรงเรียนธนบุรีวรเทพีพลารักษ์ (Thonbureeworatepeepalaruk School; อักษรย่อ : ธ.บ.ว./ TBW) เป็นโรงเรียนสหศึกษา ระดับชั้น มัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (ชื่อเดิม: กรมสามัญศึกษา) กระทรวงศึกษาธิการ ก่อตั้งโดย ขุนวรเทพีพลารักษ์ (แม้น จวบสินเอี่ยม) ได้รับการสถาปนาขึ้นในวันที่ 6 ธันวาคม 2525 โดยเป็นโรงเรียนรัฐบาลของประเทศไทย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1
โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2525
อองเลี้ยน

อองเลี้ยน (เสียชีวิต  ค.ศ. 223) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หวาง เหลียน  ชื่อรอง เหวินอี๋  เป็นขุนนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน
== ประวัติ ==
อองเลี้ยนเป็นชาวเมืองลำหยง (南陽郡 หนานหยางจฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันอยู่บริเวณนครหนานหยาง มณฑลเหอหนาน อองเลี้ยนเดินทางเข้ามณฑลเอ๊กจิ๋ว (ครอบคลุมพื้นทีของมณฑลเสฉวนและนครฉงชิ่งในปัจจุบัน) ในช่วงเวลาระหว่าง ค.ศ. 194 ถึง ค.ศ. 214 ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เมื่อเล่าเจี้ยงเป็นเจ้ามณฑลเอ๊กจิ๋ว อองเลี้ยนรับราชการเป็นนายอำเภอ (令 ลิ่ง) ของอำเภอจื่อถง (梓潼縣 จื่อถงเซี่ยน) ภายใต้เล่าเจี้ยงในเวลานั้น
ระหว่างปี ค.ศ. 212 ถึง ค.ศ. 214 ขุนศึกเล่าปี่รบกับเล่าเจี้ยงในสงครามแย่งชิงมณฑลเอ๊กจิ๋ว เมื่อทัพของเล่าปี่เข้าโจมตีอำเภอจื่อถง อองเลี้ยนสั่งให้ทหารซ่อนหลังกำแพงเมืองและปิดประตู ปฏิเสธที่จะยอมจำนนต่อเล่าปี่ เล่าปี่ประทับใจอองเลี้ยนที่จงรักภักดีต่อเล่าเจี้ยง จึงยกเลิกการโจมตีอำเภอจื่อถง
ในปี ค.ศ. 214 หลังเล่าปี่ยึดครองมณฑลเอ๊กจิ๋วสำเร็จ ได้รับอดีตผู้ใต้บังคับบัญชาของเล่าเจี้ยงส่วนใหญ่มารับราชการกับตน เวลานั้นเล่าปี่ตั้งให้อองเลี้ยนเป็นนายอำเภอของอำเภอฉือฟาง (什邡縣 ฉือฟางเซี่ยน) และภายหลังให้เป็นนายอำเภอของอำเภอกวางตู (廣都縣 กวางตูเซี่ยน; ปัจจุบันอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเขตชฺวางหลิว นครเฉิงตู มณฑลเสฉวน) อองเลี้ยนปฏิบัติหน้าที่ได้เป็นอย่างดีและภายหลังได้เลื่อนตำแหน่งเป็นนายกองสำนักเกลือ (司鹽校尉 ซือเหยียนเซี่ยวเว่ย์) ทำหน้าที่ดูแลและควบคุมการผลิตและการค้าเกลือและเหล็ก สำนักเกลือภายใต้การนำของอองเลี้ยนมีรายได้มหาศาลจากผลกำไรและภาษี  ในช่วงเวลาเดียวกันนั้นอองเลี้ยนยังเสนอชื่อผู้ใต้บังคับบัญชาบางคนที่มีศักยภาพสูง เช่น ลิหงี (呂乂 ลฺหวี่ อี้) ตอกี๋ (杜祺 ตู้ ฉี) และหลิว ก้าน (劉幹) แนะนำให้เลื่อนหรือแต่งตั้งในตำแหน่งที่สูงขึ้น ภายหลังอองเลี้ยนได้รับตำแหน่งเพิ่มเติมเป็นเจ้าเมือง (太守 ไท่โฉฺ่ว) ของเมืองจ๊ก (蜀郡 สู่จฺวิ้น; ปัจจุบันอยู่บริเวณใจกลางนครเฉิงตู มณฑลเสฉวน) และขุนพลผู้ฟื้นฟู (興業將軍 ซิงเย่เจียงจฺวิน)
ในปี ค.ศ.  223 หลังเล่าเสี้ยนขึ้นเป็นจักพรรดิแห่งรัฐจ๊กก๊ก อองเลี้ยนได้รับการแต่งตั้งเป็นนายกองทหารม้าประจำการ (屯騎校尉 ถุนฉีเซี่ยวเว่ย์) และเป็นหัวหน้าเลขานุการ (長史 จ๋างสื่อ) ของจูกัดเหลียงผู้เป็นอัครมหาเสนาบดี (丞相 เฉิงเซี่ยง) อองเลี้ยนยังได้รับบรรดาศักดิ์เป็นผิงหยางถิงโหฺว (平陽亭侯)
ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 223 และ ค.ศ. 224 เมื่อเกิดกบฏขึ้นในภูมิภาคหนานจงทางตอนใต้ของจ๊กก๊ก จูกัดเหลียงต้องการนำทัพจ๊กก๊กในการทัพปราบกบฏและสยบภูมิภาคหนานจงด้วยตนเอง อองเลี้ยนคัดค้านอย่างหนักแน่นกล่าวว่าจูกัดเหลียงมีสถานะที่สำคัญจึงไม่ควรเสี่ยงไปยังภูมิภาคหนานจงที่อันตราย แต่จูกัดเหลียงยืนกรานว่าจะนำการทัพด้วยตนเองเพราะกังวลว่าไม่มีขุนพลจ๊กก๊กคนใดที่มีความสามารถเพียงพอสำหรับภารกิจนี้  อย่างไรก็ตาม ความจริงใจของอองเลี้ยนก็ทำให้จูกัดเหลียงพิจารณาทบทวนอยู่หลายครั้ง ก่อนที่ในที่สุดจะตัดสินใจไปในการทัพเมื่อต้นปี ค.ศ. 225
อองเลี้ยนเสียชีวิตหลังจากนั้นอีกไม่นาน อาจจะเป็นราวปี ค.ศ. 223 หลังอองเลี้ยนเสียชีวิต หวาง ชาน (王山) บุตรชายของอองเลี้ยนสืบทอดบรรดาศักดิ์และศักดินาของบิดา หวาง ชานรับราชการเป็นขุนนางของจ๊กก๊กเช่นเดียวกับบิดา โดยมีตำแหน่งสูงสุดเป็นเจ้าเมืองเจียงหยาง (江陽郡 เจียงหยางจฺวิ้น; ปัจจุบันอยู่บริเวณนครเน่ย์เจียง มณฑลเสฉวน)
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อจู้).
ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 766
ขุนนางของจ๊กก๊ก
ข้าราชการของเล่าปี่
ข้าราชการของเล่าเจี้ยง
ไม่เป็นรอง

"ไม่เป็นรอง" เป็นซิงเกิลของวงดนตรีค็อกเทล ประพันธ์คำร้อง-แต่งทำนองโดย ปัณฑพล ประสารราชกิจ เรียบเรียงโดยวงค็อกเทล, ธิติวัฒน์ รองทอง และ กร มหาดำรงค์กุล ออกจำหน่ายในวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2565 โดยเดิมเป็นเพลงที่เผยแพร่เพื่อโปรโมทเกม "Nine Songs of Fantasy ตำนานเพลงรักเก้าสวรรค์" แต่ได้รับความนิยมตั้งแต่ช่วงหาเสียงของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 หลังจากมีแฟนคลับของพรรคก้าวไกล นำเพลงนี้ไปประกอบคลิปที่เกี่ยวข้องกับพรรคในสื่อสังคมต่าง ๆ จนเป็นที่นิยม
"ไม่เป็นรอง" มีแก่นเรื่องเกี่ยวกับความหลงใหลในความรักของคู่ที่ไม่สามารถเป็นคู่กันได้ มีเนื้อหาพูดถึงการทุ่มเทเพื่อความรัก เพื่อพิสูจน์ใจต่อคนที่ตัวเองรัก ซึ่งไม่ว่าจะมีความหวังอยู่แค่ไหน ตนจะสู้กับคนอื่นได้หรือไม่ แต่ก็พร้อมที่จะยอมทุ่มเทหมดหัวใจในการแข่งขันประลองหัวใจบนสมรภูมิแห่งความรักครั้งนี้ โดยใช้คำร้องที่เข้าใจง่ายและมีความอ่อนไหวต่ออารมณ์ของผู้ฟัง ส่วนดนตรี เป็นแนวเอเชียนป็อปร็อก เสริมเครื่องดนตรีของจีนเข้ามาทั้งในทำนองและดนตรี และบรรเลงออร์เคสตราโดย 28ORCHESTRA
== ผู้มีส่วนร่วมทำเพลง ==
ค็อกเทล – ศิลปิน, เรียบเรียง, โปรดิวเซอร์
ปัณฑพล ประสารราชกิจ (โอม) – ร้องนำ, คำร้อง, ทำนอง
ชวรัตน์ หรรษคุณาฒัย (เชา) – กีตาร์
เกริกเกียรติ สว่างวงศ์ (ปาร์ค) – กีตาร์เบส
ฟิลิปส์ เปรมสิริกรณ์ (ฟิลิปส์) – กลอง
ผู้มีส่วนร่วมอื่น ๆ
พณิช ฉ่ำวิเศษ – ผู้จัดการวง
ธิติวัฒน์ รองทอง – เรียบเรียง, เรียบเรียงออร์เคสตรา, คอรัส
กร มหาดำรงค์กุล – เรียบเรียง, วิศวกรบันทึกเสียง, แก้ไข, ผสมเสียง, ทำมาสเตอร์
ทฤษฎี ณ พัทลุง – เรียบเรียงออร์เคสตรา, วาทยกร
28ORCHESTRA – ออร์เคสตรา
ปรีดา เกศดี – เปียโน
ฐิติกร โรยมณี – วิศวกรบันทึกเสียง
สุทธิพัฒน์ คุณากร – วิศวกรบันทึกเสียง
จารุพันธ์ ศรีม่วงกลาง – วิศวกรบันทึกเสียง
ปุณยวีร์ ไกรลาศ – ผู้ช่วยวิศวกร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เพลงไทยสากล
เพลงของค็อกเทล (วงดนตรี)
เพลงในปี พ.ศ. 2566
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2566
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยปัณฑพล ประสารราชกิจ
ซิงเกิลในสังกัดยีนแล็บ
ซิงเกิลในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
เพลงป็อปร็อกไทย
เขตเซนต์แพทริก

เซนต์แพทริก (Saint Patrick) เป็นหนึ่งในสิบเขตของประเทศดอมินีกา มีอาณาเขตติดต่อกับเขตเซนต์มาร์ก เขตเซนต์ลู้ก  เขตเซนต์จอร์จ (ทางทิศตะวันตก) และเขตเซนต์เดวิด (ทางทิศเหนือ) มีพื้นที่ 84.4 ตารางกิโลเมตร (32.59 ตารางไมล์) และมีประชากร 8,383 คน
==อ้างอิง==
 
เซนต์แพทริก
เจ. บรูซ อิสเมย์

โจเซฟ บรูซ อิสเมย์ (อังกฤษ: Joseph Bruce Ismay; 12 ธันวาคม ค.ศ. 1862 – 17 ตุลาคม ค.ศ. 1937) หรือมีชื่อย่อว่า เจ. บรูซ อิสเมย์ เป็นนักธุรกิจชาวอังกฤษซึ่งดำรงตำแหน่งประธานและกรรมการผู้จัดการของสายการเดินเรือไวต์สตาร์ไลน์ (White Star Line) เขาถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงจากนานาชาติ เนื่องจากเป็นผู้บริหารระดับสูงสุดของไวต์สตาร์ไลน์ที่รอดชีวิตจากการอับปางของเรืออาร์เอ็มเอส ไททานิก ซึ่งเป็นเรือธงลำใหม่ของบริษัทในปี 1912
== ชีวิตส่วนตัว ==
อิสเมย์เกิดที่เมืองครอสบี้ เทศมณฑลแลงคาเชอร์ เป็นบุตรชายของโธมัส เฮนรี อิสเมย์ (7 มกราคม ค ศ. 1837 – 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1899) และนางมาร์กาเร็ต บรูซ (13 เมษายน ค.ศ. 1837 – 9 เมษายน ค.ศ. 1907) เข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนเอลสทรี และโรงเรียนแฮร์โรว์  จากนั้นไปเรียนพิเศษที่ฝรั่งเศสเป็นเวลา 1 ปี เขาฝึกงานที่สำนักงานของบิดาเป็นเวลา 4 ปี หลังจากนั้นเขาได้ไปเที่ยวรอบโลก
ในวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1888 อิสเมย์แต่งงานกับจูเลีย ฟลอเรนซ์ ชิฟเฟลิน (5 มีนาคม ค.ศ. 1867 – 31 ธันวาคม ค.ศ. 1963) มีบุตรด้วยกัน 5 คน: 
มาร์กาเร็ต บรูซ อิสเมย์ (Margaret Bruce Ismay; 29 ธันวาคม ค.ศ. 1889 – 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1967)
เฮนรี บรูซ อิสเมย์ (Henry Bruce Ismay; 3 เมษายน ค.ศ. 1891 – 1 ตุลาคม ค.ศ. 1891)
โทมัส บรูซ อิสเมย์ (Thomas Bruce Ismay; 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 – 27 เมษายน ค.ศ. 1954)
เอเวลิน คอนสแตนซ์ อิสเมย์ (Evelyn Constance Ismay; 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1897 – 9 สิงหาคม ค.ศ. 1940)
จอร์จ บรูซ อิสเมย์ (George Bruce Ismay; 6 มิถุนายน ค.ศ. 1902 – 30 เมษายน ค.ศ. 1943)
ในปี ค.ศ. 1891 อิสเมย์กลับมาพร้อมครอบครัวที่สหราชอาณาจักรและกลายเป็นหุ้นส่วนในบริษัทของบิดาชื่อ อิสเมย์ อิมรี แอนด์ คอมพานี (Ismay and Imrie and Company) ในปี 1899 โธมัส อิสเมย์เสียชีวิต และบรูซ อิสเมย์ก็เป็นหัวหน้าธุรกิจของครอบครัว อิสเมย์เป็นผู้นำด้านธุรกิจ และไวต์สตาร์ไลน์ก็รุ่งเรืองภายใต้การนำของเขา นอกเหนือจากการทำธุรกิจเรือแล้ว อิสเมย์ยังดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการของบริษัทอื่นๆ อีกหลายแห่ง ในปี 1901 เขาได้รับการทาบทามจากนักธุรกิจชาวอเมริกันที่ต้องการสร้างกลุ่มบริษัทเดินเรือระหว่างประเทศคือ บริษัทอินเตอร์เนชั่นแนล เมอร์แคนไทล์ มารีน (International Mercantile Marine Company) ซึ่งอิสเมย์ตกลงที่จะขายบริษัทของเขา
== ประธานของไวต์สตาร์ไลน์ ==
== ไททานิก ==
== ชีวิตในช่วงหลัง ==
== การเสียชีวิต ==
== การปรากฎตัวในภาพยนตร์ ==
== เชิงอรรถ ==
อ้างอิง
แหล่งข้อมูล
== อ่านเพิ่ม ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2405
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2480
นักธุรกิจชาวอังกฤษ
การรุกรานศรีวิชัยของโจฬะ

ใน ค.ศ. 1025 จักรพรรดิราเชนทราที่ 1 แห่งโจฬะ ทรงริเริ่มการรุกรานทางทะเลต่ออาณาจักรศรีวิชัยในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร การทัพโพ้นทะเลของราเชนทราต่อศรีวิชัยถือเป็นเหตุการณ์จำเพาะในประวัติศาสตร์อินเดีย พื้นที่บางแห่งในประเทศอินโดนีเซียและคาบสมุทรมลายูในปัจจุบันถูกราเชนทราที่ 1 แห่งโจฬะเข้ารุกราน การรุกรานของโจฬะขยายสมาคมพ่อค้าของชาวทมิฬอย่าง Manigramam, Ayyavole และ Ainnurruvar ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มากกว่าเดิม การรุกรานนี้นำไปสู่การล่มสลายของราชวงศ์ไศเลนทร์ของศรีวิชัย และยังตรงกับช่วงการเดินทางกลับมาของ Atiśa นักวิชาการชาวพุทธผู้ยิ่งใหญ่ จากเกาะสุมาตราไปยังอินเดียกับทิเบตใน ค.ศ. 1025
==อ้างอิง==
จักรวรรดิโจฬะ
อาณาจักรศรีวิชัย
ประวัติศาสตร์อินเดีย
จักรวรรดิโพ้นทะเล
การบุกครองโดยอินเดีย
คลองท่าแพ (จังหวัดสตูล)

คลองท่าแพ คลองบาราเกต หรือ คลองการะเก เป็นคลองสำคัญในจังหวัดสตูล มีต้นน้ำอยู่บริเวณเขาสามยอด ดอนสีเดน ไหลผ่านอำเภอควนกาหลงผ่านอำเภอท่าแพจากนั้นไหลออกสู่ทะเลที่ปากอ่าวเกาะแดง คลองมีความยาว 44.58 กิโลเมตร จากข้อมูลของแผนพัฒนาจังหวัดสตูล 4 ปี (พ.ศ. 2561–2564) คลองท่าแพมีพื้นที่รับน้ำฝน 452.16 ตารางกิโลเมตร ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 2,200 มิลลิเมตรต่อปี ปริมาณน้ำท่าเฉลี่ย 1,100 ล้านลูกบาศก์เมตรต่อปี
จากแผนที่วาด ชื่อ Map of Kingdom of siam and cochin china จัดทำขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2371 โดยชาวตะวันตก ปรากฏชื่อเมืองและท่าเรือในชื่อ เมราหิต (Meerahit) หรือ บาราเก็ต ซึ่งมีลักษณะเป็นท่าเรือและชุมชนใหญ่ที่พ่อค้าชาวตะวันตกแวะซื้อขายสินค้า ชื่อ บาราเก็ต หรือ เบอรากิต เป็นภาษามลายู แปลว่า "ท่าแพ"
==อ้างอิง==
ท่าแพ
เขตเซนต์จอห์น

เซนต์จอห์น (Saint John) เป็นหนึ่งในสิบเขตของประเทศดอมินีกา มีอาณาเขตติดต่อกับเขตเซนต์แอนดรูว์ (ทางทิศตะวันออก) และเขตเซนต์ปีเตอร์และแม่น้ำแอ็สปาญอล (ทางทิศใต้) มีพื้นที่ 59 ตารางกิโลเมตร (22.78 ตารางไมล์)
และมีประชากร 6,561 คน โดยเกือบครึ่งหนึ่งในจำนวนนี้ (2,977 คน) อาศัยอยู่ในเมืองหลักพอร์ตสมัท (หรือที่ชาวบ้านเรียกว่ากร็องต็องส์) ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองของประเทศ
==อ้างอิง==
 
เซนต์จอห์น
เขตเซนต์มาร์ก

เซนต์มาร์ก (Saint Mark) เป็นหนึ่งในสิบเขตของประเทศดอมินีกา มีอาณาเขตติดต่อกับเขตเซนต์ลู้ก (ทางทิศเหนือ) และเขตเซนต์แพทริก (ทางทิศตะวันออก)  มีพื้นที่เพียง 9.9 ตารางกิโลเมตร (2 ตารางไมล์) ทำให้เขตนี้เป็นเขตที่มีขนาดเล็กที่สุดในประเทศ และมีประชากร 1,834 คนจากการสำรวจสำมะโนประชากร ค.ศ. 2011
==อ้างอิง==
 
เซนต์มาร์ก
วัดใหญ่ชัยมงคล (จังหวัดสุโขทัย)

วัดใหญ่ชัยมงคล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านใหม่ไชยมงคล อำเภอทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย เป็นโบราณสถานขนาดใหญ่ที่สุดในเมืองบางขลังโดยอยู่นอกเมืองทางด้านทิศเหนือ มีเนื้อที่ 8 ไร่ 130 ตารางวา
วัดใหญ่ชัยมงคล หรือชาวบ้านเรียกว่า วัดใหญ่ หรือ วัดบางขลัง ตามหลักฐานทางโบราณคดี น่าจะเป็นโบราณสถานที่นิยมสร้างในสมัยพระมหาธรรมราชาลิไท ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2540
วัดใหญ่ชัยมงคลตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2529 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 กรมศิลปากรดำเนินการขุดแต่งโบราณสถานวัดใหญ่ชัยมงคล เมื่อ พ.ศ. 2544
ภายในเขตกำแพงแก้ว มีเจดีย์ประธานก่อด้วยศิลาแลงเป็นทรงพุ่มข้าวบิณฑ์หรือทรงดอกบัวตูม ปัจจุบันได้พังทลายลงมาปรากฏยอดทรงดอกบัวตูมตกอยู่ใกล้ ๆ เชื่อกันว่าเป็นที่ประดิษฐานพระบรมธาตุประจําเมือง ปัจจุบันได้รับการบูรณะให้เป็นองค์สมบูรณ์แล้ว มีวิหารหันหน้าไปทางทิศตะวันออกและมีเจดีย์รายกระจายอยู่อีกหลายองค์ วิหารที่ตั้งอยู่ทางด้านทิศเหนือของเจดีย์ประธาน น่าจะสร้างสมัยหลังเจดีย์ต่าง ๆ
==อ้างอิง==
โบราณสถานในจังหวัดสุโขทัย
ใหญ่ชัยมงคล
อำเภอทุ่งเสลี่ยม
คาสเซิลบรูซ

คาสเซิลบรูซ (Castle Bruce) เป็นเมืองชายฝั่งตะวันออกของประเทศดอมินีกา มีประชากร 1,339 คน ถือเป็นเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเขตเซนต์เดวิด และเป็นเมืองหลักของเขต
==อ้างอิง==
 
คาสเซิลบรูซ
อุทยานแห่งชาติมอร์นทรัวปีตง

อุทยานแห่งชาติมอร์นทรัวปีตง (Morne Trois Pitons National Park) เป็นอุทยานแห่งชาติในประเทศดอมินีกา จัดตั้งขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1975 โดยเป็นอุทยานแห่งชาติแห่งแรกที่จัดตั้งขึ้นอย่างถูกกฎหมายในประเทศ และกลายเป็นแหล่งมรดกโลกในปี 1997 อุทยานแห่งนี้ตั้งชื่อตามภูเขาที่สูงที่สุดมอร์นทรัวปีตง ซึ่งแปลว่าภูเขาที่มียอดเขาสามยอด ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีการระเบิดของภูเขาไฟที่สำคัญ ลักษณะเด่นภายในอุทยาน ได้แก่ หุบเขาแห่งความอ้างว้าง พื้นที่บ่อโคลนเดือดและน้ำพุร้อนขนาดเล็ก ทะเลสาบเดือด ช่องเขาตีโต และสระมรกต ภูเขานี้เป็นยอดเขาที่สูงเป็นอันดับสองในประเทศ รองจากมอร์นไดอะบลอติน ซึ่งสูงกว่า 1,447 เมตร (4,747 ฟุต)
==อ้างอิง==
 
มอร์นทรัวปีตง
มอร์นทรัวปีตง
เถียน ซีเวย

เถียน ซีเวย 田曦薇 (Tian Xiwei) เป็นนักแสดงชาวจีน เกิดเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม 1997 เข้าสู่วงการบันเทิงในปี 2017 โดยเป็นพวกงานถ่ายแบบแฟชั่น เดินแบบ และเริ่มมีผลงานการแสดงในปี 2018 ด้วยบทนำอย่าง Luo Xi ในละครเรื่อง Waiting for You in a Long Time
== ประวัติ ==
เถียน ซีเวย 田曦微 (Tian Xiwei) เกิดเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม 1997 ที่เมืองฉงชิ่ง ประเทศจีน ส่วนสูง 168 เซนติเมตร เธอจบการศึกษาจาก Shanghai Theatre Academy 
=== เข้าสู่วงการ ===
ในปี 2017 เข้าสู่วงการบันเทิงโดยเป็นพวกงานถ่ายแบบแฟชั่น เดินแบบ และเริ่มมีผลงานการแสดง
ในปี 2018 เริ่มมีผลงานการแสดง ด้วยบทนำในละครวัยรุ่นโรแมนติกเรื่อง Waiting for You in a Long Time ด้วยหน้าตาที่น่ารักทำให้ผู้ชมชาวจีนตั้งฉายาให้เธอว่า "นางฟ้าแห่งรักแรก" นอกจากนี้ยังมีผู้ชมหลายคนบอกว่าเธอหน้าตาคล้ายนางเอกอย่าง จ้าวเหว่ย (Zhao Wei)
ในปี 2021 เถียนซีเวยก็ได้มีโอกาสแสดงภาพยนตร์เรื่อง Farewell To My Long Past
ในปีค.ศ. 2022 ก็มีผลงานแสดงนำในละครเรื่อง Ms. Cupid in Love ตำนานรักแม่สื่อจอมวุ่น
== ผลงานการแสดง ==
=== ซีรีส์ ===
===ภาพยนตร์===
== อ้างอิง ==
นักแสดงชาวจีน
ลาสต์ไนต์ (เพลงมอร์แกน วอลเลน)

"ลาสต์ไนต์" (Last Night) เป็นเพลงที่แต่งโดยจอห์น ไบรอน แอชลีย์ กอร์ลีย์ เจคอบ แคเชอร์ ฮินดลิน และไรอัน โฟยทีแซก ขับร้องโดยมอร์แกน วอลเลน นักร้องเพลงคันทรีชาวอเมริกัน เป็นซิงเกิลที่สามจากอัลบัม วันทิงแอตอะไทม์ เพลงขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดเพลงคันทรีในเดือนกุมภาพันธ์ 2023
ในชาร์ตวันที่ 18 มีนาคม 2023 "ลาสต์ไนต์" ขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 เพลงแรกของวอลเลน กลายเป็นเพลงคันทรีเพลงแรกที่ขึ้นอันดับหนึ่งนับตั้งแต่เพลง "ออลทูเวล (เทย์เลอส์เวอร์ชัน)" ของเทย์เลอร์ สวิฟต์ เมื่อปี 2021 โดยเพลงคันทรีที่ร้องโดยนักร้องชายเดี่ยวที่เคยขึ้นอันดับหนึ่งล่าสุดคือ "ไอเลิฟอะเรนนีไนต์" ของเอดดี แรบบิตต์ เมื่อปี 1981 เพลงขึ้นดับหนึ่งถึง 14 สัปดาห์ นับถึงชาร์ตวันที่ 17 กรกฎาคม
== อ้างอิง ==
ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2566
เพลงในปี พ.ศ. 2566
ซิงเกิลอันดับ 1 ในคะเนเดียนฮอต 100
เพลงป็อปบัลลาด
ยงคี

ยงคี (เสียชีวิต ค.ศ. 225)  มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ยง ข่าย  เป็นผู้นำชนเผ่าในภูมิภาคหนานจง ทางตอนใต้ของมณฑลเอ๊กจิ๋ว รัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน
== ประวัติ ==
ยงคีสืบเชื้อสายจากยง ฉื่อ (雍齒) ขุนพลในรัชสมัยของจักรพรรดิฮั่นโกโจ (漢高祖 ฮั่นเกาจู่) จักรพรรดิผู้ก่อตั้งราชวงศ์ฮั่น
ในปี ค.ศ. 223 หลังเล่าเจี้ยงเสียชีวิต และเล่าปี่จักรพรรดิแห่งจ๊กก๊กสวรรคต ยงคีจึงก่อกบฏในภูมิภาคหนานจงต่อต้านจ๊กก๊ก ยงคีสังหารเจิ้ง อ๋าง (正昂) เจ้าเมืองเกียมเหลง (建寧郡 เจี้ยนหนิงจฺวิ้น; ปัจจุบันอยู่บริเวณนครฉฺวี่จิ้ง มณฑลยูนนาน) ที่จ๊กก๊กแต่งตั้ง และจับตัวเตียวอี้ (張裔 จาง อี้) เจ้าเมืองเกียมเหลงคนใหม่เป็นตัวประกัน ลิเงียมขุนพลจ๊กก๊กเขียนจดหมายถึงยงคีทั้งหมด 6 ฉบับเพื่อห้ามไม่ให้ยงคีก่อกบฏ แต่ยงคีตอบกลับด้วยความหยิ่งยโสว่า "ข้าได้ยินว่าฟ้าไม่อาจมีตะวันสองดวง ดินไม่อาจมีเจ้าผู้ปกครองสองคน บัดนี้แผ่นดินถูกแบ่งออกเป็นสาม ระบบปฏิทินมีอยู่สามระบบ ผู้อยู่ห่างไกลจึงสับสน ไม่รู้ว่าควรจะภักดีกับใคร"
ด้วยการเชิญชวนของชื่อ เซี่ยและขุนพลง่อก๊กเปาจิด【《吳志七·步騭傳》：……益州大姓雍闓等殺蜀所署太守正昂，與燮相聞，求欲內附。騭因承製遣使宣恩撫納……】 ยงคีจึงตกลงที่จะภักดีต่อง่อก๊ก แล้วส่งตัวเตียวอี้ไปเป็นเชลยของซุนกวนผู้ปกครอง่อก๊กเพื่อแสดงความจริงใจ  ซุนกวนจึงตั้งให้ยงคีเป็นเจ้าเมืองเองเฉียง (永昌郡 หย่งชางจฺวิ้น; ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนทางตะวันตกของมณฑลยูนนานในปัจจุบัน) ซึ่งเวลานั้นรักษาโดยขุนนางของจ๊กก๊กคือลิคี (呂凱 ลฺหลี่ ข่าย) และอ้องค้าง (王伉 หวาง ค่าง) เมื่อยงคีเดินทางเพื่ออ้างสิทธิ์ควบคุมเมืองเองเฉียง ลิคีและอ้องค้างปฏิเสธที่จะยอมรับความชอบธรรมของยงคี ทั้งคู่นำข้าราชการและราษฎรในท้องถิ่นต่อต้านยงคีและป้องกันไม่ให้ยงคีเข้าเมืองเองเฉียง ยงคีจึงเขียนจดหมายเข้าไปในเมืองเองเฉียงหลายครั้ง พยายามโน้มน้าวว่าตนเป็นเจ้าเมืองอย่างถูกต้อง แต่ลิคีหักล้างคำกล่าวอ้างของยงคี และสามารถควบคุมเมืองเองเฉียงได้อย่างมั่นคงเพราะผู้คนในเมืองเองเฉียงต่างยกย่องและไว้ใจลิคีเป็นอย่างสูง
หลังจากยึดเมืองเองเฉียงจากลิคีและอ้องค้างไม่สำเร็จ ยงคีจึงส่งเบ้งเฮ็กผู้นำท้องถิ่นที่มีอิทธิพลในภูมิภาคหนานจงให้ไปปลุกระดมชนเผ่าลำมัน (南蠻 หนานหมาน) ให้ร่วมก่อกบฏต่อต้านการปกครองของจ๊กก๊ก นอกจากนี้จูโพ เจ้าเมือง (太守 ไท่โฉฺ่ว) แห่งเมืองโคกุ้น (牂柯郡 จางเคอจฺวิ้น; ปัจจุบันอยู่บริเวณนครกุ้ยหยางหรือฝูเฉฺวียน มณฑลกุ้ยโจว) และโกเตง ผู้นำชนเผ่าโสฺ่ว (叟族 โสฺ่วจู๋) ในเมืองอวดจุ้น (越巂郡 เยฺว่ซีจฺวิ้น/เยฺว่สุ่ยจฺวิ้น; อยู่บริเวณนครซีชาง มณฑลเสฉวนในปัจจุบัน) ก็มาเข้าร่วมในการก่อกบฏด้วย
ในปี ค.ศ. 225 จูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีแห่งจ๊กก๊กนำทัพจ๊กก๊กปราบกบฏในภูมิภาคหนานจง ยงคีถูกสังหารในที่รบ กล่าวกันว่ายงคีถูกสังหารโดยผู้ใต้บังคับบัญชาของโกเตง
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
== อ้างอิง ==
ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อจู้).
ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 768
บุคคลจากจ๊กก๊ก