pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พัชรพร จันทรประดิษฐ์

พัชรพร จันทรประดิษฐ์ (เกิดวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2541; ชื่อเล่น: น้ำ หรือ น้ำฝน) เป็นนางงามชาวไทย ผู้ชนะการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2020 ภูมิลำเนาเป็นคนจังหวัดสงขลา เข้าร่วมประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2020 ในฐานะตัวแทนจากจังหวัดระนอง ซึ่งเป็นผู้ชนะการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์คนที่ 8 นับตั้งแต่ที่มีจัดการประกวดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2556 โดยเป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020 ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2564 ที่กรุงเทพมหานคร
==ประวัติ==
นํ้าเกิดเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 ที่จังหวัดสงขลา ประเทศไทย จบการศึกษาจากคณะศิลปศาสตร์และวิทยาการจัดการ สาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารทางธุรกิจ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี ด้วยเกียรตินิยมอันดับ 1
==การประกวด==
=== มิสแกรนด์สุราษฎร์ธานี 2019 ===
ในปี พ.ศ. 2562 พัชรพรได้รับการคัดเลือกให้เป็นผู้เข้าประกวด 14 คนสุดท้ายจากกองประกวดมิสแกรนด์สุราษฎร์ธานี 2019 ซึ่งในการประกวดครั้งนั้น กษมา ซื่อตรง เป็นผู้ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์สุราษฎร์ธานี 2019 ส่วนพัชรพรได้รับรางวัล Smart Lady แต่ไม่ผ่านเข้ารอบ 5 คนสุดท้าย
=== มิสแกรนด์ระนอง – ชุมพร 2019 ===
ในปี พ.ศ. 2562 พัชรพรได้รับการคัดเลือกให้เป็นผู้เข้าประกวด 8 คนสุดท้ายจากกองประกวดมิสแกรนด์ระนอง – ชุมพร 2019 ซึ่งในการประกวดครั้งนั้น จุฑามาศ เมฆเสรี เป็นผู้ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์ชุมพร 2019 และณัฐธิดา พึ่งนุ่ม ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์ระนอง 2019 ส่วนพัชรพรได้รับรางวัล First Impression แต่ไม่ผ่านเข้ารอบ 4 คนสุดท้าย
=== มิสแกรนด์สุราษฎร์ธานี – ระนอง 2020 ===
ในปี พ.ศ. 2563 พัชรพรได้รับการคัดเลือกให้เป็นผู้เข้าประกวด 11 คนสุดท้ายจากกองประกวดมิสแกรนด์สุราษฎร์ธานี – ระนอง 2020 ซึ่งในการประกวดครั้งนั้นชนะการประกวด เป็นผู้ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์ระนอง 2020 และสิมิลัน เหมทานนท์ ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์สุราษฎร์ธานี 2020 เพื่อเข้าร่วมประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2020
===มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2020===
หลังจากได้รับตำแหน่ง มิสแกรนด์ระนอง 2020 จากการประกวดมิสแกรนด์สุราษฎร์ธานี – ระนอง 2020 ทำให้พัชรพรได้รับสิทธิ์ในการเป็นตัวแทนของจังหวัดระนองในการเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2020 ที่กรุงเทพมหานคร และในการประกวดรอบสุดท้าย พัชรพรได้รับเลือกให้เป็น 1 ใน 5 คนสุดท้ายจากโควต้าบอสชอยส์ (boss choice) และสามารถคว้ารางวัลชนะเลิศไปได้ในที่สุด
=== มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020 ===
นํ้าเป็นตัวแทนประเทศไทยในการเข้าร่วมประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020 ที่กรุงเทพมหานครในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2564 และได้ผ่านเข้ารอบ 10 คนสุดท้าย พร้อมกับได้รับรางวัลชุดประจำชาติยอดเยี่ยมร่วมกับประเทศกัวเตมาลาและประเทศญี่ปุ่น
== รางวัลที่ได้รับ ==
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Miss Grand Thailand Official website
นางงามไทย
ผู้ชนะการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์
บุคคลจากจังหวัดสงขลา‎‎
นางงาม
ผู้เข้าประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
ผู้เข้าประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020
พระภรต

พระภรต (भरत|bharata|lit=The Cherished) เป็นบรรพบุรุษของทั้งฝ่ายเการพและปาณฑพ เรื่องราวของพระองค์ถูกเล่าอยู่ใน อาทิบรรพ ซึ่งเป็นบรรพแรกในคัมภีร์มหาภารตะ โดยเล่าถึงการกำเนิดของพระองค์ และเรื่องของ ท้าวทุษยันต์ และนางศกุนตลา.
ในมหากาพย์มหาภารตะ บรรพบุรุษของราชวงศ์กุรุนั้นเริ่มต้นจากพระองค์เป็นปฐม ในการครองราชย์ของพระองค์ และอาณาจักรของพระองค์ ทุกคนจึงเรียกว่า ภารตะ
==ประวัติของพระองค์ในโลกวรรณกรรม==
จากบันทึกใน มหาภารตะ (จับความจากตอน อาทิบรรพ) เล่าว่า พระองค์เป็นพระโอรสของ ท้าวทุษยันต์ กับนางศกุนตลา พระองค์เป็นรัชทายาทแห่ง จันทรวงศ์ แห่งวรรณะกษัตริย์ พระองค์มีพระนามเดิมว่า สรรวทมน์ สรรวทน์เติบโตขึ้นเป็นเด็กที่แข็งแรง อยู่ท่ามกลางเหล่าสัตว์ร้าย มักเล่นสนุกโดยการเปิดปากเสือหรือสิงโต แล้วนับจำนวนฟัน ต่อมาฤๅษีทุรวาสได้สาปให้ท้าวทุษยันต์ลืมนางศกุนตลา จนกว่าจะได้ทอดพระเนตรแหวนที่พระองค์ประทานให้นางศกุนตลา เมื่อท้าวทุษยันต์ทรงจำนางศกุนตลาได้แล้ว พระองค์ทรงยกราชบัลลังก์ให้แก่สรรวทมน์ และทรงตั้งชื่อให้ใหม่ว่าภรต
พระภรตได้ครองบัลลังก์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์ แต่ก็ทรงแผ่พระราชอำนาจไปทั่วชมพูทวีปในสมัยนั้น ชมพูทวีปจึงมีนามว่าภารตวรรษ แปลว่าดินแดนของภรต ในวิษณุปุราณะได้ระบุขอบเขตของดินแดนภารตวรรษว่า"วรรษที่ตั้งอยู่เหนือมหาสมุทรและทางใต้ของภูเขาหิมาลัยเรียกว่าภารตวรรษ" พระภรตเป็นกษัตริย์ที่ทรงคุณธรรม พระฤๅษีกัณวะเป็นราชปุโรหิตของพระองค์ พระองค์ได้ทรงประกอบพิธีอัศวเมธที่ริมฝั่งแม่น้ำยมุนา 100 ครั้ง ริมแม่น้ำสรัสวตี 300 ครั้ง ริมแม่น้ำคงคา 400 ครั้ง ทรงประกอบพิธีอัศวเมธอีกพันครั้ง อีกทั้งยังทรงประกอบพิธีราชสูยะ100ครั้ง และทรงทำพิธีอื่นๆอีกเช่นอัคนิโสม วิศวาชิต เป็นต้น พระภรตมีบุตรชื่อเภามันยุ โดยกำเนิดของเภามันยุมี2ตำนานคือ
1)เป็นบุตรของพระภรตกับพระนางสุนันทา ธิดาของท้าวสรรวเสนา พระราชาแคว้นกาสี
2)ประสูติจากพิธีกรรมของพระภรต
==อ้างอิง==
ตัวละครในมหาภารตะ
วิราฏบรรพ

วิราฏบรรพ (Virata Parva) แปลว่า "บรรพแห่งท้าววิราฏ" เป็นหนังสือบรรพที่ 4 ของ มหาภารตะ ซึ่งในเรื่องนี้ประกอบด้วย 4 บรรพย่อย รวมทั้งสิ้น 72 ตอน เป็นเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก วนบรรพ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับช่วงที่เหล่าปาณฑพพำนักในราชสำนักของท้าววิราฏในปีที่ 13 แห่งการเนรเทศ บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก วนบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ อุทโยคบรรพ
==เนื้อเรื่อง และบรรพย่อย==
ในบรรพใหญ่นี้มี 4 บรรพย่อย รวมทั้งสิ้น 72 ตอน ดังนี้
ปาณฑพประเวศบรรพ (ตอนที่ 1 - 13)
กิชกะวาตบรรพ (ตอนที่ 14 - 24)
โกหรานะบรรพ (ตอนที่ 25 - 69)
ไววหิกะบรรพ (ตอนที่ 70 - 72)
บรรพนี้กล่าวถึงเหตุการณ์เรื่องการลี้ภัยในป่าเป็นเวลาสิบสองปีของพี่น้องปาณฑพ ในที่สุดก็ครบกำหนด แต่ว่าตามเงื่อนไขที่ตกลงกันไว้ พวกปาณฑพจะต้องซ่อนตัวไม่ให้ใครจำได้อีกเป็นเวลาสิบสองเดือนถึงจะถือว่าทำครบถ้วนตามสัญญา
พวกปาณฑพเดินทางออกจากป่ามุ่งไปยังแคว้นมัสยะ แต่ก่อนจะถึงแคว้นมัสยะ ทั้งหมดได้เก็บซ่อนอาวุธไว้ในสุสานนอกเมือง และเข้าไปในแคว้นมัสยะเพื่อทำงานในราชสำนักของท้าววิราฎ โดยยุธิษฐิระทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาของท้าววิราฎ ภีมะเป็นคนทำครัว อรชุนเป็นครูสอนเต้นระบำ ส่วนนกุลไปเป็นคนเลี้ยงม้า ในขณะที่สหเทพเป็นคนเลี้ยงวัว สำหรับพระนางเทราปตีไปเป็นนางกำนัลให้กับพระมเหสีของท้าววิราฎ
ในระหว่างที่อยู่ในราชสำนักเกิดเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่ง เมื่อน้องชายของพระมเหสีท้าววิราฎมาล่วงเกินพระนางเทราปตี เดือดร้อนถึงภีมะซึ่งเป็นนักมวยปล้ำต้องเข้ามาช่วยสังหารน้องชายของพระมเหสีท้าววิราฎจนตายไป แต่ถึงกระนั้น การปลอมตัวของพวกปาณฑพในราชสำนักแคว้นมัสยะก็ยังไม่เป็นที่รู้กัน จนกระทั่งเกิดสงครามระหว่างแคว้นมัสยะกับแคว้นกุรุ พวกพี่น้องปาณฑพได้เข้าร่วมรบทำสงครามจนมีชัยชนะต่อกองทัพจากแคว้นตรีครรตะและแคว้นกุรุ ซึ่งมีทุรโยธน์พี่ชายคนโตของพี่น้องเการพนำทัพมาด้วยตนเอง เหตุการณ์นี้เป็นเหตุให้พวกปาณฑพต้องเปิดเผยตัวเอง เพราะเข้าร่วมทำสงคราม และบังเอิญว่าเกิดขึ้นในช่วงเกือบจะสิ้นปีที่สิบสามอันเป็นปีสุดท้ายของการซ่อนตัวอย่างยาวนาน ทำให้เกิดปมประเด็นปัญหาว่าได้ทำตามสัญญาครบถ้วนหรือเปล่า
การเปิดเผยตัวของพวกปาณฑพ ก็ทำให้ท้าววิราฎยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้คบหากับพวกปาณฑพ เพราะนอกเหนือจากมีส่วนร่วมช่วยรบจนสามารถป้องกันจากการโจมตีของข้าศึกได้ ถึงขนาดยกลูกสาวคือ เจ้าหญิงอุตตระ ให้แต่งงานกับเจ้าชายอภิมันยุซึ่งเป็นลูกชายของอรชุนด้วย
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Translation by Kisari Mohan Ganguli.
Virata Parva, Translation in English, by Manmatha Nath Dutt
Le Mahabharata, Translation in French, by H. Fauche (Paris, 1868)
Virata Parva in Sanskrit by Vyasadeva and commentary by Nilakantha (Editor: Kinjawadekar, 1929)
มหาภารตะ
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศเอธิโอเปีย

การระบาดทั่วของไวรัสโคโรนา พ.ศ. 2562–2563 โดยได้รับการยืนยันว่าเริ่มต้นขึ้นที่ประเทศเอธิโอเปีย เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2563 รัฐบาลแห่งชาตินำนายกรัฐมนตรีอาบีย์ อาห์เม็ด ประกาศภาวะฉุกเฉินเป็นเวลา 5 เดือนในเดือนเมษายนปี พ.ศ. 2563 แต่อนุญาตให้กิจกรรมทางเศรษฐกิจดำเนินต่อไปได้ในช่วงวิกฤตสาธารณสุข
==อ้างอิง==
การระบาดทั่วของโควิด-19 แบ่งตามประเทศ
เฉียว เจิ้นอวี่

เฉียว เจิ้นอวี่ (, ) เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 เป็นนักแสดงชาวจีนที่โด่งดังจากเรื่องมหัศจรรย์กระบี่เจ้าพิภพ ในบท โอวหยางเส้ากง และบทเจิ้งเค่อส่วง ในอุ้ยเสี่ยวป้อ ฉบับที่หวงเสี่ยวหมิงแสดงนำเมื่อปี 2006 โดยส่วนมากบทที่เขาเล่นนั้นจะเป็นตัวประกอบหรือตัวร้ายมากกว่า
== ผลงาน ==
=== ด้านภาพยนตร์ ===
== แหล่งข้อมูล ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2521
บทความที่มีข้อความภาษาจีนตัวเต็ม
บทความที่มีข้อความภาษาจีนตัวย่อ
บทความที่มีข้อความภาษาจีน
นักแสดงจีน
ไนลอน

{|style="border: 1px solid; float: right; width: 250px;"
!colspan="2" style="text-align: center; background: #CCC;"|  Nylon 6,6 
|-
|ความหนาแน่น
|1.15&nbsp;g/cm3
|- style="background:#eee;"
|สภาพนำไฟฟ้า (σ)
|10−12&nbsp;S/m
|-
|การนำความร้อน
|0.25&nbsp;W/(m·K)
|- style="background:#eee;"
|จุดหลอมเหลว
|463–624 K 190–350 °C 374–663 °F
|}
ไนลอน (nylon) หรือ พอลิเอไมด์ (polyamide, PA) เป็นชื่อเรียกทั่วไปสำหรับกลุ่มพอลิเมอร์สังเคราะห์ที่ได้จากพอลิเอไมด์ชนิดแอลิแฟติกหรือกึ่งอะโรมาติก ไนลอนเป็นเทอร์โมพลาสติกที่สามารถหลอมเป็นเส้นใย ฟิล์ม หรือขึ้นรูปได้ โครงสร้างประกอบด้วยพอลิเมอร์ซ้ำกันหลายหน่วยที่จับกันด้วยพันธะเอไมด์ คล้ายพันธะเปปไทด์ในโปรตีน ไนลอนในเชิงอุตสาหกรรมใช้ผลิตผ้า เส้นใย ฟิล์ม หล่อเป็นวัสดุ และสามารถผสมกับสารเติมแต่งอื่น ๆ เพื่อให้ได้คุณสมบัติที่ต้องการ
ไนลอนถือเป็นพอลิเมอร์เทอร์โมพลาสติกสังเคราะห์ชนิดแรกที่ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ เกิดจากดูปองท์ บริษัทเคมีภัณฑ์สัญชาติอเมริกันที่เคยพัฒนาเรยอน เส้นใยที่ได้จากเซลลูโลสเริ่มต้นโครงการในปี ค.ศ. 1927 โดยว่าจ้างวอลเลซ แคโรเธอส์ อาจารย์จากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดให้ทำการวิจัยเพื่อค้นหาวัสดุสังเคราะห์ ทีมของแคโรเธอส์ประสบความสำเร็จในการคิดค้นนีโอพรีน ยางสังเคราะห์ที่ได้จากคลอโรพรีนในปี ค.ศ. 1930 ก่อนแคโรเธอส์จะนำวิธีลากดึงด้วยความเย็นจากจูเลียน ดับเบิลยู ฮิลล์ เพื่อนร่วมงานมาใช้กับพอลิเอไมด์จนพัฒนาได้ไนลอน ตัวอย่างแรกของไนลอน (ไนลอน 6,6) ถูกผลิตขึ้นในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1935 ผลิตภัณฑ์แรกที่ใช้ไนลอนเป็นส่วนประกอบคือแปรงสีฟัน ก่อนจะได้รับความนิยมอย่างสูงในรูปแบบถุงน่องสตรีในงานนิทรรศการโลกที่นครนิวยอร์กในปี ค.ศ. 1939 อย่างไรก็ตามแม้ไนลอนจะสร้างกระแสตื่นตาตื่นใจในฐานะเส้นใยชนิดแรกที่มนุษย์คิดค้นได้และช่วยลดการนำเข้าเส้นไหมจากประเทศญี่ปุ่นซึ่งในขณะนั้นกำลังมีความสัมพันธ์ตึงเครียดกับสหรัฐ แต่มีประชาชนบางส่วนที่สงสัยและหวาดกลัวไนลอนจากข่าวลือต่าง ๆ นานา จนกระทั่งได้รับการยอมรับทั่วไปเมื่อล่วงเข้าหลังสงครามโลกครั้งที่สองที่ไนลอนได้รับการพัฒนาให้ทนทานและใช้งานได้หลากหลายขึ้น
ไนลอนเป็นพอลิเมอร์แบบควบแน่นหรือโคพอลิเมอร์ เกิดจากการทำปฏิกิริยาระหว่างมอนอเมอร์ที่มีหมู่เอมีนกับกรดคาร์บอกซิลิกอย่างละเท่า ๆ กัน ไนลอนส่วนใหญ่ผลิตได้จากปฏิกิริยาระหว่างไดเอมีนกับกรดไดคาร์บอกซิลิก หรือแลกแทมหรือกรดอะมิโนทำปฏิกิริยากับตัวมันเอง ไนลอนมีหลายประเภท เช่น ไนลอน 66, ไนลอน 6, ไนลอน 510 และไนลอน 1,6 โดยตัวเลขที่ตามท้ายชื่อบ่งชี้ถึงจำนวนอะตอมคาร์บอนในแต่ละหน่วยมอนอเมอร์ เช่น ไนลอน 6 เกิดจากคาโปรแลกแทมที่มีคาร์บอน 6 อะตอมทำปฏิกิริยาพอลิเมอไรเซชันแบบเปิดวงด้วยตัวเอง ขณะที่ไนลอน 66 เกิดจากปฏิกิริยาระหว่างเฮกซะเมทิลีนไดเอมีนกับกรดอะดิพิก ซึ่งทั้งสองมอนอเมอร์มีคาร์บอน 6 อะตอมเหมือนกัน คุณสมบัติทั่วไปของเส้นใยไนลอนได้แก่ มีความทนต่อแรงดึง ความต้านทานการขัดถู และความยืดหยุ่นสูง ผ้าไนลอนมีความไวไฟต่ำเมื่อเทียบกับผ้าฝ้ายและเรยอน แต่เมื่อติดไฟแล้วผ้าไนลอนจะหลอมละลายติดผิวหนังได้
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ไนลอนส่วนใหญ่ถูกนำไปผลิตเป็นร่มชูชีพ ยางรถยนต์ เต็นท์ ปอนโช และเชือก หลังสงครามดูปองท์ร่วมมือกับนักออกแบบที่มีชื่อเสียงอย่างโกโก ชาแนลและคริสตีย็อง ดียอร์ออกแบบเสื้อผ้าที่ทำจากไนลอนจนได้รับความนิยม ปัจจุบันไนลอนสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้หลากหลาย เช่น หล่อเป็นชิ้นส่วนรถยนต์ หรือสกรู เฟือง และปะเก็นที่รองรับความเค้นต่ำถึงปานกลาง ทำเป็นขนแปรงสีฟัน เอ็นตกปลา หรือเอ็นสำหรับเครื่องตัดหญ้า นอกจากนี้ยังทำเป็นฟิล์มบรรจุภัณฑ์และฟิล์มถนอมอาหาร
== อ้างอิง ==
พลาสติก
สิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ
ภีษมบรรพ

ภีษมบรรพ (Bhishma Parva) แปลว่า "บรรพแห่งภีษมะ" เป็นหนังสือบรรพที่ 6 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วยบรรพย่อย 4 บรรพ รวมทั้งสิ้น 122 ตอน เป็นเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก อุทโยคบรรพ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับช่วงแรกของมหาสงคราม มีภีษมะเป็นแม่ทัพฝ่ายเการพ ซึ่งในที่สุดแล้วภีษมะก็ต้องธนูของอรชุนจำนวนมากจนบาดเจ็บสาหัส ไม่อาจบัญชาการรบต่อไปได้ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ โทรณบรรพ
==เนื้อเรื่อง==
การต่อสู้ซึ่งดำเนินไปเป็นเวลา 10 วัน โดยมีนักรบวีรชนคนกล้าของฝ่ายต่างรบกันอย่างเอาเป็นเอาตาย ดำเนินไปจนถึงค่ำในวันที่ 9 ของสงครามเมื่อพวกพี่น้องปาณฑพแอบเข้าไปพบกับท้าวภีษมะ เพื่อขอแนะนำ และได้รับการบอกกล่าวจากท้าวภีษมะว่าตนจะยุติการสู้รบวางอาวุธด้วยเหตุเดียวคือเมื่อเผชิญหน้ากับ "ศิขัณฑิณ" สำหรับศิขัณฑิณนั้นเป็นลูกของท้าวทรุปัท ซึ่งตอนเกิดเป็นเด็กหญิง แต่ในภายหลังกลับแปรเปลี่ยนเป็นผู้ชาย แต่ภีษมะไม่สนใจการแปลงเพศของศิขัณฑิณและยังถือว่าเป็นผู้หญิงตามเดิม เพราะฉะนั้นภีษมะจึงปฏิเสธที่จะสู้กับศิขัณฑิณ สงครามจึงยุติไม่ได้
พวกปาณฑพอาศัยคำแนะนำของภีษมะดังกล่าว โดยพวกเขาดำเนินการให้ศิขัณฑิณเผชิญหน้ากับภีษมะโดยมีอรชุนซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังศิขัณฑิณ และฉวยโอกาสยิงธนูเพื่อสังหารภีษมะในจังหวะที่วางอาวุธไม่ยอมสู้รบ ภีษมะถูกลูกธนูของอรชุนได้รับบาดเจ็บสาหัสและล้มลงนอนบนเตียงที่ทำจากลูกศรที่อรชุนยิงถล่มเข้าใส่ทั่วร่างกายนั่นเอง เรื่องราวมาจบลงตรงที่นักรบฝ่ายปาณฑพและเการพต่างไปชุมนุมเพื่อแสดงความรพต่อท้าวภีษมะที่นอนรอความตายอยู่บนเตียงลูกศรกลางสมรภูมิ
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Translation by Kisari Mohan Ganguli.
Mahabharatham in Tamil
มหาภารตะ
โทรณบรรพ

โทรณบรรพ (Drona Parva, द्रोण पर्व) แปลว่า "บรรพแห่งความพยายาม" เป็นหนังสือบรรพที่ 7 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 8 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 204 ตอน เป็นเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก ภีษมบรรพ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับโทรณาจารย์ที่ได้รับเลือกให้เป็นแม่ทัพฝ่ายเการพแทนภีษมะ กระทั่งถูกธฤษฏะทยุมันจบชีวิตด้วยการตัดศีรษะ ในบรรพนี้ทั้งสองฝ่ายต่างสูญเสียทหารและแม่ทัพนายกองเกือบทั้งหมด ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ กรรณบรรพ
==เนื้อเรื่อง และบรรพย่อย==
โทรณบรรพ ประกอบไปด้วย 8 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 204 ตอนดังนี้
1. โทรณภิเษกบรรพ (บทที่ 1–16)
2. สัมสปตกบาทบรรพ (บทที่ 17–32)
3. อภิมันยุวาทบรรพ (บทที่ 33–71)
4. ประติชนบรรพ (บทที่ 72–84)
5. ชัยตราทะ วาทบรรพ (บทที่ 85–152)
6. ฆโตฎ์กัจวาทบรรพ (บทที่ 153–184)
7. โทรณวาทบรรพ (บทที่ 185–193)
8. นารายณัสตระ-โมกษณบรรพ (บทที่ 194–204)
บรรพนี้เล่าถึงเหตุการณ์เมื่อโทรณาจารย์รับช่วงต่อจากท้าวภีษมะเป็นผู้บัญชาการรบฝ่ายเการพ ในการทำศึกตอนหนึ่งท้าวชยัทรัถ ซึ่งเป็นน้องเขยของทุรโยธน์สามารถแยกเจ้าชายอภิมันยุลูกชายของอรชุนออกจากกองทัพฝ่ายปาณฑพทั้งหมดได้ และสามารถสังหารเจ้าชายอภิมันยุได้สำเร็จ ทำให้อรชุนโกรธและประกาศจะล้างแค้นด้วยการสังหารท้าวชยัทรัถให้ตกตายตามกัน ในขณะที่กรรณะได้ใช้หอกวิเศษที่พระอินทร์ประทานให้สังหารลูกชายภีษมะคือ ฆโตฏ์กัจ ทำให้กรรณะไม่มีอำนาจวิเศษเหลือที่จะสังหารพี่น้องปาณฑพคนใดคนหนึ่งได้อีกต่อไป
ในการสู้รบโทรณาจารย์สังหารท้าวทรุปัท และท้าววิราฏได้สำเร็จ ในขณะที่กฤษณะใช้กลล่อลวงโทรณาจารย์โดยให้ภีมะสังหารช้างที่ชื่ออัศวถามา ซึ่งเป็นชื่อเดียวกันกับชื่อของลูกชายโทรณาจารย์เพื่อหลอกว่าอัศวถามา ตายแล้ว ยุธิษฐิระซึ่งได้ชื่อว่าเป็นคนถือคำสัตย์เป็นสำคัญถูกกฤษณะเกลี้ยกล่อมให้โกหกโทรณาจารย์ด้วยคำพูดว่าอัศวถามาตายแล้ว และเมื่อโทรณาจารย์หลงผิดคิดว่าอัศวถามาตายแล้วจริง ๆ เพราะคิดว่ายุธิษฐิระไม่มีวันโหก ก็เสียขวัญหมดกำลังใจวางอาวุธและบำเพ็ญตบะโยคะเพื่อละสังขารไปจากโลกนี้ เป็นจังหวะให้ธฤตทยุมน์เข้าไปตัดหัวโทรณาจารย์แล้วโยนเข้าไปในกองทัพฝ่ายเการพได้ ซึ่งเหตุการณ์สงครามที่ทุ่งกุรุเกษตรที่ได้กล่าวมานี้ ดำเนินมาจนถึงวันที่ 15 แล้ว

==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Translation by Kisari Mohan Ganguli
มหาภารตะ
กรรณบรรพ

กรรณบรรพ (Karna Parva, कर्ण पर्व) แปลว่า "บรรพแห่งกรรณะ" เป็นหนังสือบรรพที่ 8 ของ มหาภารตะ มีเนื้อหารวมทั้งหมด 96 ตอน เป็นเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก โทรณบรรพ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับกรรณะที่ดำรงตำแหน่งแม่ทัพฝ่ายเการพต่อจากโทรณาจารย์จนกระทั่งถูกอรชุนสังหาร และทุหศาสันถูกภีมะฆ่าตายส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ ศัลยบรรพ
==เนื้อเรื่องในบรรพนี้==
กรรณะได้เข้ามาทำหน้าที่เป็นผู้บัชาการการรบฝ่ายเการพสืบต่อจากโทรณาจารย์ ในการทำศึกครั้งนี้ภายใต้การบัญชาการรบของกรรณะ กรรณะได้ขอให้ทุรโยธน์ไปขอร้องให้ท้าวศัลยะ ให้ทำหน้าที่เป็นสารถีรถม้าศึกของตน ในตอนนี้เองที่ภีมะสามารถล้างแค้นตามคำสาบานที่เคยให้ไว้ได้ ด้วยการจับทุหศาสันน้องทุรโยธน์ทุ่มลงจากรถม้าศึกและฉีกอกดื่มเลือดสด ๆ เพื่อล้างอายให้กับพระนางเทราปทีที่เคยถูกทุหศาสันย่ำยี หนำซ้ำยังใช้มือรองเลือดไปให้นางเทราปตีล้างมลทินบนเรือนร่างของพระนางด้วย การสู้รบดำเนินต่อไปและยุธิษฐิระได้รับบาดเจ็บจากการทำศึก ร้อนถึงอรชุนต้องไปเยี่ยมให้กำลังใจก่อนจะกลับสู่สนามรบและท้าให้กรรณะออกมาสู้กันแบบตัวต่อตัว
ในการสู้รบของสองคนนี้พระอินทร์เข้าข้างอรชุน ส่วนพระอาทิตย์เข้าข้างกรรณะ และเมื่อล้อรถม้าศึกของกรรณะจมลงไปในหล่มโคลน (เพราะก่อนหน้านี้ในคืนวันที่ 16 ของสงครามได้เกิดฝนตกลงมาอย่างหนัก) อรชุนไม่ยอมเสียโอกาสในการสังหารกรรณะ แม้ว่ากรรณะจะขอเวลาเพื่อรถม้าศึกที่ติดหล่มของตัวเองเสียก่อนก็ตามที
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Karna Parva, English translation by Kisari Mohan Ganguli
Karna Parva, English translation by Manmatha Nath Dutt
Le Mahabharata, Translation in French, by H. Fauche (Paris, 1868)
Karna Parva in Sanskrit by Vyasadeva and commentary by Nilakantha (Editor: Kinjawadekar, 1929)
Karna 
มหาภารตะ
ศัลยบรรพ

ศัลยบรรพ (Shalya Parva, शल्य पर्व) แปลว่า "บรรพแห่งท้าวศัลยะ" เป็นหนังสือบรรพที่ 9 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 4 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 65 ตอน เป็นเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก กรรณบรรพ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับสงครามที่ดำเนินมาถึงวันสุดท้าย ท้าวศัลยะ เจ้าเมืองมัทรเทศ เป็นผู้บัญชาการสูงสุดของฝ่ายเการพแทนกรรณะ ทุรโยธน์ดวลกระบองกับภีมะที่ริมแม่น้ำสรัสวดีและจบลงด้วยความพ่ายแพ้ กองทัพฝ่ายเการพพ่ายแพ้และพินาศสิ้น ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ เสาปติกบรรพ
==เนื้อเรื่อง และบรรพย่อย==
ศัลยบรรพ ประกอบไปด้วย 4 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 65 ตอน ดังนี้
ศัลยวาทบรรพ (ตอนที่ 1-22)
ศัลยบรรพ (ตอนที่ 23-27)
หราทประเวศบรรพ (ตอนที่ 28-29)
กธายุทธบรรพ (ตอนที่ 30-65)
ท้าวศัลยะถูกฆ่าตายด้วยน้ำมือของยุธิษฐิระในการสู้กันแบบตัวต่อตัว ส่วนสหเทพก็สามารถสังหารท้าวศกุนิได้สำเร็จ มาถึงบัดนี้ ฅความพ่ายแพ้บังเกิดกับฝ่ายเการพของทุรโยธน์ ทหารฝ่ายเการพตายหมดยกเว้นทุรโยธน์กับนักรบอีกสามคนคือ "อัศวถามา" "กฤปาจารย์" และ "กฤตวรมัน" รวมเป็นสี่คนเท่านั้น ทุรโยธน์หลบไปอาศัยอยู่ใต้หนองน้ำ และใช้อำนาจวิเศษกบดาลอยู่ใต้สระน้ำเพื่อนซ่อนตัว แต่ในที่สุดพวกปาณฑพก็ตามหาจนพบ และท้าทายให้ทุรโยธน์ขึ้นมารบเพื่อให้รู้แพ้รู้ชนะ ซึ่งก็เป็นภีมะเองที่เป็นคนท้าทุรโยธน์ให้มาสู้ตัวต่อตัวกันด้วยอาวุธที่สองคนถนัดเป็นพิเศษนั่นก็คือคทา ภีมะกับทุรโยธรน์สู้กันแบบตัวต่อตัวโดยมีนักรบคนอื่น ๆ ยืนดูอยู่ ภีมะอาศัยการแนะนำของกฤษณะใช้คทาฟาดไปที่หน้าขาของทุรโยธน์ และเตะด้วยเท้าซ้าย ทุรโยธน์ไม่สามารถเดินไปไหนได้นอกจากคลานและนอนรอความตายที่สระน้ำที่ซ่อนตัวนั่นเอง พวกปาณฑพทั้งหมดจึงทิ้งให้ทุรโยธน์นอนรอความตายอยู่ตรงนั้น
ทุรโยธน์ประณามพระกฤษณะที่ใช้เล่ห์เหลี่ยมบอกใบ้ให้ภีมะทำร้ายตน ด้วยความเคียดแค้น ในขณะที่พวกปาณฑพได้ส่งพระกฤษณะให้เดินทางไปปลอบโยนท้าวธฤตราษฎร์ และพระนางคานธารีให้คลายความโศกเศร้าจากการต้องสูญเสียทุรโยธน์ แต่ทุรโยธน์ยังไม่ตายและอาศัยช่วงเวลาในการมีชีวิตช่วงสุดท้ายแต่งตั้งอัศวถามาเป็นผู้บัญชาการรบฝ่ายเการพ แม้จะมีทหารเหลือยู่เพียงสามคนก็ตามทีและอัศวถามาก็รับปากจะช่วยแก้แค้นให้กับทุรโยธน์ให้จงได้
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Translation by Kisari Mohan Ganguli.
Shalya Parva, Translation by Manmatha Nath Dutt
Le Mahabharata, Translation in French, by H. Fauche (Paris, 1868)
Shalya Parva in Sanskrit by Vyasadeva and commentary by Nilakantha (Editor: Kinjawadekar, 1929)
มหาภารตะ
เสาปติกบรรพ

เสาปติกบรรพ (Sauptika Parva, सौप्तिक पर्व) แปลว่า "บรรพแห่งการหลับใหล" เป็นหนังสือบรรพที่ 10 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 18 ตอน เป็นเรื่องราวก่อนทุรโยชน์จะเสียชีวิต อัศวัตถามา กฤปาจารย์ และกฤตวรมัน กองกำลัง 3 คนสุดท้ายของฝ่ายเการพที่เหลืออยู่ ลอบทำลายกองทัพปาณฑพขณะกำลังนอนหลับ (เสาปติก แปลว่า การหลับใหล) ฝ่ายปาณฑพรอดชีวิตเพียง 7 คนเท่านั้น บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก ศัลยบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ สตรีบรรพ
==เนื้อเรื่อง และบรรพย่อย==
เสาปติกบรรพ  ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 18 ตอน ดังนี้
เสาปติกบรรพ
อิสิกบรรพ
นักรบฝ่ายเการพที่เหลืออยู่ 3 คน ลักลอบเข้าไปโจมตีพวกปาณฑพที่เหลืออยู่ในตอนกลางคืน มีเพียงพระกฤษณะและพี่น้องปาณฑพ 5 คนกับ "สาตยกี" เท่านั้นที่ไม่ได้นอนอยู่ค่ายที่พัก อัศวถามาสังหารธฤตทยุมันเพื่อแก้แค้นให้พ่อก่อนเป็นคนแรก และหลังจากนั้นก็เดินไปตามที่นอนของนักรบแต่ละคนเพื่อสังหารและฆ่าทหารทุกคนที่นอนหลับอยู่ในค่ายพักรวมทั้งศิขัณฑิณ และลูกชายทั้ง 5 คนของพระนางเทราปตี กับพี่น้องปาณฑพด้วย
พวกอสูรได้เข้ามาร่วมเฉลิมฉลองชัยชนะด้วยการกินเนื้อสด ๆ ของนักรบฝ่ายปาณฑพที่ถูกอัศวถามาฆ่าตายอย่างสยดสยอง แล้วอัศวถามาจึงกลับไปเล่าเรื่องให้ทุรโยธน์ที่นอนรอความตายฟังว่าได้ล้างแค้นให้แล้ว
ในขณะที่พระนางเทราปตีเสียใจจนแทบจะเป็นบ้า เพราะลูกชายถูกฆ่าตายทั้งหมดทั้ง 5 คนและนางได้เรียกร้องให้พี่น้องปาณฑพผู้เป็นสามีจัดการกับอัศวถามาเพื่อล้างแค้นให้ตนให้จงได้
บัดนี้สงครามที่ทุ่งเกษตรได้จบสิ้นลงแล้ว ด้วยความพ่ายแพ้ของฝ่ายเการพอย่างสิ้นเชิง ผู้ที่รอดตายในสงครามครั้งนี้ในฝ่ายเการพมีเพียงสามคนคือ "กฤปาจารย์" "อัศวถามา" และ "กฤตวรมัน" ส่วนทางฝ่ายปาณฑพเองก็รอดตายเพียงแค่ พี่น้องปาณฑพห้าคน คือ ยุธิษฐิระ ภีมะ อรชุน นกุล และสหเทพ รวมทั้งพระกฤษณะและสาตยกีเท่านั้นรวมกันเป็นเจ็ดคน ส่วนคนอื่นที่เหลือตายในสนามรบกันหมดทุกคน นี่คือสงครามล้างผลาญชีวิตผู้คนขนานใหญ่อย่างไม่เคยปรากฏมาก่อนในตำนานเรื่องใด
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Sauptika Parva, English Translation by Kisari Mohan Ganguli.
Sauptika Parva, English Translation by Manmatha Nath Dutt
Le Mahabharata, Translation in French, by H. Fauche (Paris, 1868)
Sauptika Parva in Sanskrit by Vyasadeva and commentary by Nilakantha (Editor: Kinjawadekar, 1929)
มหาภารตะ
สตรีบรรพ

สตรีบรรพ (Stri Parva, सौप्तिक पर्व) แปลว่า "บรรพแห่งผู้หญิง" เป็นหนังสือบรรพที่ 11 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 27 ตอน เป็นเรื่องราวของพระนางคานธารี นางกุนตี และหญิงคนอื่น ๆ ต่างโศกเศร้ากับความตายของเหล่านักรบทั้งสองฝ่าย บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก เสาปติกบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ ศานติบรรพ
==เนื้อเรื่อง และบรรพย่อย==
สตรีบรรพ แปลว่า "บรรพแห่งผู้หญิง" เป็นหนังสือบรรพที่ 11 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 27 ตอน ดังนี้
สตรีวิลาปบรรพ
ชราประตนิกาบรรพ
กล่าวถึงเรื่องราวหลังจากสงครามยุติลงพวกปาณฑพได้พบกับท้าวธฤตราษฎร์และพระนางคานธารี ซึ่งเป็นญาติผู้ใหญ่ฝ่ายเการพที่หลงเหลืออยู่เพียงสองคน ซึ่งทั้งสองก็ให้การต้อนรับเป็นอย่างดี และลืมความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นแต่หนหลังจนหมดสิ้น
หลังจากนั้นบรรดาสตรีจากราชสำนักก็เดินทางออกจากกรุงหัสตินาปุระ ไปยังสมรภูมิรบพร้อม ๆ กันในการเดินทางไปยังสมรภูมิรบนั้น พระนางคานธารี ซึ่งเป็นแม่ของพวกพี่น้องเการพทั้งหนึ่งร้อยคน ซึ่งผูกผ้าปิดตามองไม่เห็นอะไรได้ฟังคำอธิบายถึงภาพอันเลวร้ายที่ลูกชายทั้งหมดนอนตายกลางสนามรบโดยมีสุนัขจิ้งจอก และสัตว์กินเนื้ออื่น ๆ มาแทะศพจนแหลกเหลว บรรดาลูกสะใภ้ของพระนางคานธารีต่างก็ร้องไห้ระงมกับศพของสามีแต่ละคน สิ่งที่เกิดขึ้นสร้างความเสียใจให้กับพระนางคานธารีอย่างมากและถึงจุด ๆ หนึ่ง พระนางคานธารีก็หันมาทางพระกฤษณะพร้อมกับโทษว่ากฤษณะเป็นต้นตอของเรื่อง และโทษว่ากฤษณะไม่พยายามยุติความเลวร้ายที่เกิดขึ้นทั้ง ๆ ที่สามารถทำได้ พร้อมกับสาปแช่งพระกฤษณะว่านับจากนี้ไปเป็นเวลา 36 ปี พระกฤษณะกับบรรดาญาติพวกตระกูลยาทพจะต้องรบราฆ่าฟันกันเอง และสำหรับตัวพระกฤษณะนั้น พระนางคานธารีสาปให้ต้องรับกรรมด้วยการซัดเซพเนจรเข้าไปในป่าและจบชีวิตลงในป่าคนเดียวอย่างโดดเดี่ยว
เมื่อทุกคนคลายความเศร้าโศกตัดใจลงได้ การทำพิธีศพให้กับทุกคนก็ดำเนินไปอย่างเรียบร้อย ส่วนคนที่รอดตายจากสงครามก็พักผ่อนและล้างบาปกรรมของตัวเองด้วยการบำเพ็ญโยคะอยู่ที่ริมฝั่งแม่น้ำคงคาเป็นระยะเวลาหนึ่ง
พระนางกุนตีได้เปิดเผยความเป็นมาที่แท้จริงของกรรณะให้กับพี่น้องปาณฑพได้ทราบ ผลก็คือทำให้พวกปาณฑพเสียใจเป็นอันมากที่ต้องมาฆ่าพี่ชายร่วมสายเลือดของตัวเอง
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Stri Parva, English Translation by Kisari Mohan Ganguli.
Stri Parva, English Translation by Manmatha Nath Dutt
Stri Parva in Sanskrit by Vyasadeva and commentary by Nilakantha (Editor: Kinjawadekar, 1929)
Stri Parva in Sanskrit and Hindi by Ramnarayandutt Shastri, Volume 4
มหาภารตะ
ศานติบรรพ

ศานติบรรพ (Shanti Parva, शान्ति पर्व) แปลว่า "บรรพแห่งสันติ" เป็นหนังสือบรรพที่ 12 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 3 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 365 ตอน  นับว่าเป็นบรรพที่ยาวที่สุดในมหากาพย์มหาภารตะ เป็นเรื่องราวของท้าวธฤตราษฎร์สละราชสมบัติ ยุธิษฐิระขึ้นครองราชสมบัติเมืองหัสตินาปุระแทน และรับคำสอนจากภีษมะก่อนที่ภีษมะจะละสังขารบรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก สตรีบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ อนุศาสนบรรพ
==เนื้อเรื่องและบรรพย่อย==
ศานติบรรพ ประกอบไปด้วย 3 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 365 ตอน ดังนี้
ราชธรรมอนุศาสนบรรพ
อปัถธรรมอนุศาสนบรรพ
โมกษะธรรมบรรพ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Shanti Parva, English Translation by Kisari Mohan Ganguli
Shanti Parva, English Translation by Manmatha Nath Dutt
Shanti Parva - Volume 1 English Translation by Kisari Mohan Ganguli, scanned and archived at Princeton University
Shanti Parva - Volume 2 English Translation by Kisari Mohan Ganguli, scanned and archived at Princeton University
Shanti Parva in Sanskrit by Vyasadeva with commentary by Nilakantha - A large file in Adobe Acrobat PDF format
Shanti Parva in Sanskrit and Hindi by Ramnarayandutt Shastri, Volume 5
มหาภารตะ
อนุศาสนบรรพ

อนุศาสนบรรพ (Anushasana Parva, अनुशासन पर्व) แปลว่า "บรรพแห่งอนุศาสน์หรือคำสอน" เป็นหนังสือบรรพที่ 13 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 168 ตอนเป็นเรื่องราวของคำสอนครั้งสุดท้ายของภีษมะก่อนการละสังขาร ซึ่งเนื้อหาต่อเนื่องจากบรรพที่ 12 ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ อัศวเมธิกบรรพ
==เนื้อเรื่องและบรรพย่อย==
อนุศาสนบรรพ ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 168 ตอนดังนี้
ทานธรรมบรรพ
ภีษมะสวรรคโรหนะบรรพ
บรรพนี้กล่าวถึงภีษมะที่ได้สาธยายถึงเรื่องต่าง ๆ ครอบคลุมในหลายหัวข้อไม่ว่าจะเป็นเรื่อง กฎแห่งกรรม การให้ยกย่องพราหมณ์ การแต่งงานและการสืบทอดทายาท พิธีศพการอดอาหารและการบริจาค รวมถึงการยกย่องพระกฤษณะ
หลังจากให้แง่คิดที่จะนำไปใช้ปฏิบัติแล้ว ท้าวภีษมะก็ประกาศว่าถึงเวลาที่ตนพร้อมจะตายแล้วท่ามกลางผู้คนจำนวนมากที่ให้ความเคารพยกย่อง ในที่สุดวิญญาณของท้าวภีษมะก็หลุดลอยขึ้นสู่สวรรค์
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Anushasana Parva, English Translation by Kisari Mohan Ganguli
Anushasana Parva, English Translation by Manmatha Nath Dutt
Anushasana Parva in Sanskrit by Vyasadeva with commentary by Nilakantha - Worldcat OCLC link
Anushasana Parva in Sanskrit and Hindi by Ramnarayandutt Shastri, Volume 5
Anushasana Parva English Translation by Kisari Mohan Ganguli, another archive
Anushasana Parva, Critical Edition Prepared by Scholars at Bhandarkar Oriental Research Institute BORI
มหาภารตะ