ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2020

ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2020 เป็นการแข่งขันฟุตบอลนัดชิงชนะเลิศของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2019–20 ฤดูกาลที่ 65 ของการแข่งขันฟุตบอลสโมสรลำดับแรกของยุโรป จัดขึ้นโดยยูฟ่า และเป็นฤดูกาลที่ 28 นับตั้งแต่เปลี่ยนชื่อจากยูโรเปียนแชมเปียนคลับส์คัพมาเป็นยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดนี้จะลงเล่นในวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 2020 ที่ อิชตาดีอูดาลุช ใน ลิสบอน, ประเทศโปรตุเกส, ระหว่างสโมสรจากฝรั่งเศส ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง, ในนัดชิงชนะเลิศยูโรเปียนคัพครั้งแรกของพวกเขา, และสโมสรจากเยอรมัน ไบเอิร์นมิวนิก. แมตช์นี้ไม่แน่นอนที่จะลงเล่นในรูปแบบ หลังปิดประตู, ถึงแม้ว่าผู้ชมจะได้รับอนุญาตขึ้นอยู่กับการทบทวนสถานการณ์และการตัดสินใจของรัฐบาลระดับชาติและระดับท้องถิ่น.
นัดชิงชนะเลิศตามโปรแกรมเดิมจะต้อลงเล่นที่ สนามกีฬาโอลิมปิกอาทาทืร์ค ใน อิสตันบูล, ประเทศตุรกี ในวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 2020. อย่างไรก็ตาม, ยูฟ่าได้ประกาศไปเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2020 ว่านัดชิงชนะเลิศได้ถูกเลื่อนการแข่งขันเนื่องจาก การระบาดทั่วของโควิด-19 ในทวีปยุโรป. เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2563 คณะกรรมการบริหารของยูฟ่าเลือกที่จะย้ายที่ตั้งของรอบชิงชนะเลิศไปเป็นลิสบอน. แมตช์นี้จะเป็นครั้งแรกสำหรับนัดชิงชนะเลิศยูโรเปียนคัพ/แชมเปียนส์ลีก ที่จะลงเล่นในวันอาทิตย์, และเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ 2009 ที่ไม่ได้ลงเล่นในวันเสาร์. นอกจากนี้จะเป็นครั้งแรกสำหรับนัดชิงชนะเลิศของการแข่งขันที่จะลงเล่นหลังเดือนมิถุนายน.
ทีมชนะเลิศจะได้รับสิทธิ์ที่จะเล่นพบกับทีมชนะเลิศของ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2019–20 ใน ยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2020. พวกเขายังมีสิทธิ์ได้เข้าสู่รอบแบ่งกลุ่มของ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2020–21.
==ทีม==
ในตารางด้านล่างนี้, นัดชิงชนะเลิศจนถึงปี ค.ศ. 1992 จะเป็นยุคสมัยยูโรเปียนคัพ, นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1993 จะเป็นในยุคยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก.
==สนามแข่งขัน==

คณะกรรมการบริหารยูฟ่าได้เลือกสนามแข่งขัน – รู้จักอย่างเป็นทางการในชื่อ อิชตาดีอู ดู สปอร์ต ลิสโบอา อี เบนฟิกา – ที่การประชุมของพวกเขาเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2020. นี่เป็นนัดชิงชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกครั้งที่สองที่เป็นเจ้าภาพที่สนามกีฬาแห่งนี้; ครั้งแรกเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 2014, ในขณะที่ เรอัลมาดริด สามารถรักษาแชมป์สมัยที่ 10 ของพวกเขาโดยการเอาชนะ อัตเลติโกเดมาดริด 4–1 ในนัดชิงชนะเลิศครั้งแรกระหว่างทีมจากเมืองเดียวกัน.
สนามเหย้าของทีมจากโปรตุกีส พรีไมรา ลีกา ไบฟีกา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2003, ได้ถูกสร้างขึ้นมาใหม่เพื่อเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันถึงห้านัดของ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004, รวมไปถึง นัดชิงชนะเลิศ. ก่อนการรื้อถอนในปี ค.ศ. 2003, เพื่อหาหนทางสำหรับเพิ่มความจุสนามใหม่อยู่ที่ 65,000 คน, ดั้งเดิม อิชตาดีอูดาลุช เป็นเจ้าภาพใน ยูโรเปียนคัพวินเนอร์สคัพ 1992 นัดชิงชนะเลิศ, แวร์เดอร์เบรเมิน ชนะ มอนาโก 2–0, และเลกที่สองของ ยูฟ่าคัพ นัดชิงชนะเลิศ 1983, อันเดอร์เลคต์ รักษาผลเสมอ 1–1 กับไบฟีกาเพื่อยกถ้วยรางวัล.
ลิสบอนเคยผ่านการจัดรอบชิงชนะเลิศยูโรเปียนคัพมาแล้วในปี ค.ศ. 1967, เมื่อทีมจากสกอตแลนด์ เซลติก ชนะ อินเตอร์มิลาน จากอิตาลี 2–1 ที่ อิชตาดีอู นาซิโอนัล. เมืองหลวงของโปรตุเกสยังเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน ยูฟ่าคัพ นัดชิงชนะเลิศ 2005 ที่ อิชตาจีอูโชเซอัลวาลาเด, บ้านของคู่ปรับท้องถิ่นของทีมไบฟีกาและคู่ชิงชนะเลิศ สปอร์ติงลิสบอน, พ่ายแพ้ต่อ 3–1 ให้กับ ซีเอสเคเอ มอสโก.
==เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ==
หมายเหตุ: ในผลการแข่งขันทั้งหมดด้านล่างนี้, ผลของทีมที่ได้เข้าชิงชนะเลิศจะเป็นชื่อแรก (H: เหย้า; A: เยือน; N: กลาง).
==ก่อนการแข่งขัน==

===ทูต===
ทูตสำหรับนัดชิงชนะเลิศเดิมที่อิสตันบูลเป็นอดีตนักเตะทีมชาติตุรกี ฮามิท อัลทึนโทพ, ผู้ที่เคยประสบความสำเร็จในฐานะทีมรองชนะเลิศใน ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2009–10 กับ ไบเอิร์นมิวนิก เช่นเดียวกับการชนะ 2003 และ ยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ 2004 กับ ชัลเคอ 04.
===ผู้ตัดสิน===
เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 2020, ยูฟ่าได้เปิดเผยชื่อ ดานิเอเล โอร์ซาโต ในฐานะผู้ตัดสินสำหรับนัดชิงชนะเลิศ. โอร์ซาโตเคยเป็น ผู้ตัดสินฟีฟ่า ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2010, และก่อนหน้านี้เขาเคยทำหน้าที่เป็นผู้ตัดสินที่สี่ใน ยูฟ่ายูโรปาลีก นัดชิงชนะเลิศ 2019.เขายังเคยเป็นผู้ช่วยของผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอใน ฟุตบอลโลก 2018 รอบชิงชนะเลิศ. เขาเคยทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้ตัดสินเพิ่มเติม ที่ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 และ ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ ที่ ฟุตบอลโลก 2018. เขามีส่วนร่วมโดยเพื่อนร่วมชาติของเขาสี่คน, กับ โลเรนโซ มันกาเนลลี และ อาเลสซันโดร จิอัลลาตินี ในฐานะผู้ช่วยผู้ตัดสิน, มัสซิมิเลียโน เอียร์ราติ ในฐานะผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ และ มาร์โค กุยดา ในฐานะผู้ช่วยผู้ตัดสินวีเออาร์. ผู้ตัดสินที่สี่เป็น โอวิดิอู ฮาเทกัน ของโรมาเนีย, ในขณะที่สแปนิช โรเบร์โต ดิอัซ เปเรซ เดล ปาโลมาร์ และ อาเลฆันโดร เอร์นันเดซ เอร์นันเดซ รับหน้าที่ในฐานะล้ำหน้าวีเออาร์ และทีมผู้ตัดสินสนับสนุนวีเออาร์, ตามลำดับ.
==นัด==
===รายละเอียด===
ทีม "เจ้าบ้าน" (สำหรับวัตถุประสงค์ในการจัดการ) จะได้รับการกำหนดขึ้นโดยการจับสลากเพิ่มเติมเกิดขึ้นในวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 (หลังจากเสร็จสิ้นการจับสลากรอบก่อนรองชนะเลิศและรอบรองชนะเลิศ) ที่สำนักงานใหญ่ยูฟ่าในเมืองนียง ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
{| width=92%
|-
|
|
|}
{| width="100%"
|valign="top" width="40%"|
|valign="top"|300px
|valign="top" width="50%"|
|}
{| width=100% style="font-size:90%"
|
ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำนัด:
กีงส์แล กอมาน (ไบเอิร์นมิวนิก)
ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:
โลเรนโซ มันกาเนลลี (อิตาลี)
อาเลสซันโดร จิอัลลาตินี (อิตาลี)
ผู้ตัดสินที่สี่:
โอวิดิอู ฮาเทกัน (โรมาเนีย)
ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ:
มัสซิมิเลียโน เอียร์ราติ (อิตาลี)
ผู้ช่วยของผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ:
มาร์โค กุยดา (อิตาลี)
ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอล้ำหน้า:
โรเบร์โต ดิอัซ เปเรซ เดล ปาโลมาร์ (สเปน)
ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอสนับสนุน:
อาเลฆันโดร เอร์นันเดซ เอร์นันเดซ (สเปน)
|style="width:60%; vertical-align:top;"|
ข้อมูลในการแข่งขัน
แข่งขันเวลาปกติ 90 นาที
ต่อเวลาพิเศษไปอีก 30 นาที เมื่อทั้งสองทีมเสมอกันในเวลาปกติ
ตัดสินด้วยการดวลลูกจุดโทษ เพื่อหาผู้ชนะ
มีชื่อรายชื่อผู้เล่นสำรอง 12 คน
การเปลี่ยนตัวผู้เล่นสูงสุดห้าคน, กับอนุญาตเปลี่ยนผู้เล่นคนที่หกได้ในช่วงต่อเวลาพิเศษ
|}
===สถิติ===
==ดูเพิ่ม==
ยูฟ่ายูโรปาลีก นัดชิงชนะเลิศ 2020
ยูฟ่าวีเมนส์แชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2020
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2020
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
2020
รอบชิงชนะเลิศ
การแข่งขันฟุตบอลสโมสรนานาชาติที่เป็นเจ้าภาพโดยโปรตุเกส
การแข่งขันกีฬาที่เลื่อนออกไปเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19