pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
จังหวัดของประเทศเติร์กเมนิสถาน

ประเทศเติร์กเมนิสถานแบ่งออกเป็น 5 จังหวัด (welaýat) และ 1 เมืองหลวง (şäher) ได้แก่ จังหวัดอาฮัล, บัลกัน, ดาโชกุซ, เลบัป และมารือ บวกเมืองหลวงอาชกาบัต แต่ละจังหวัดแบ่งออกเป็นอำเภอ ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2020 ประเทศเติร์กเมนิสถานประกอบด้วย 43 อำเภอ (etrap), 51 นคร (şäher) ซึ่งรวมถึง 11 นครที่มีสถานะอำเภอ (etrap hukukly), 62 เมือง (şäherçe), 504 สภาชนบท (หน่วยเทศบาลชนบท; geňeşlik) และ 1,717 หมู่บ้าน (นิคมชนบท; oba ilatly ýer)
== เมืองหลวง ==
เมืองหลวงของประเทศเติร์กเมนิสถานคืออาชกาบัต ซึ่งเป็นหน่วยการปกครองและหน่วยดินแดนที่มีหน่วยงานบริหารอย่างจังหวัด
ดูเพิ่ม Map of the Boroughs of Ashgabat
ณ วันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 2018 อาชกาบัตแบ่งออกเป็น 4 เขต (uly etrap) แต่ละเขตปกครองโดยนายกเขตที่ประธานาธิบดีเป็นผู้แต่งตั้ง (häkim):
เขตบักตึยาร์ลัก (เดิมคือเขตประธานาธิบดีนือยาซอว์และเขตเลนิน รวมเขตรูฮาบัตเดิม)
เขตเบอร์การาร์ลึก (เดิมคือเขตอาซัตลึกและเขตโซเวตสกีย์)
เขตบืซเมยิน (เดิมคือเขตอาบาดัน รวมเขตอาร์ชาบิลและเขตชันดึบิลเดิม)
เขตเกอเป็ตดัก (เดิมคือเขตโปรเลตาร์สกีย์)
นี่เป็นการลดจำนวนเขตจากในอดีต โดยเขตอาร์ชาบิลและเขตชันดึบิลถูกยุบรวมกันในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 และมีเขตใหม่ชื่อว่าอาร์ชาบิล ซึ่งต่อมาถูกเปลี่ยนชื่อเป็นบืซเมยินในเดือนมกราคม ค.ศ. 2018 ในขณะนั้นเขตอาบาดันแห่งอาชกาบัตซึ่งจัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2013 จากการผนวกเมืองอาบาดันเข้ากับหมู่บ้านรอบ ๆ ถึงทางใต้ของอาบาดัน ถูกยุบและโอนพื้นที่ไปรวมกับเขตบืซเมยินที่เปลี่ยนชื่อใหม่ เขตรูฮาบัตเดิมถูกยุบในเวลาเดียวกันและโดยโอนพื้นที่ไปรวมกับเขตบักตึยาร์ลึก
ในวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2020 กูร์บันกูลือ เบร์ดือมูฮาเมดอว์ ประธานาธิบดีเติร์กเมนิสถาน ประกาศเจตนารมณ์ในการจัดตั้งเขตที่ห้าของอาชกาบัตซึ่งจะมีชื่อว่า เขตอัลตึน โดยมีศูนย์กลางอยู่บริเวณสถานตากอากาศใหม่ริมฝั่งอ่างเก็บน้ำกูร์ตลือซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็น "ทะเลสาบทอง" (Altyn köl) เมื่อไม่นานมานี้
== รายชื่อจังหวัด ==
ตามมาตรา 80–81 แห่งรัฐธรรมนูญเติร์กเมนิสถาน ประธานาธิบดีเติร์กเมนิสถานเป็นผู้แต่งตั้งหัวหน้าจังหวัด (häkim; "ผู้นำ")
==ดูเพิ่ม==
อำเภอของประเทศเติร์กเมนิสถาน
TM
==อ้างอิง==
 
เขตการปกครองของประเทศเติร์กเมนิสถาน
เติร์กเมนิสถาน 1
เติร์กเมนิสถาน 1
จังหวัด, เติร์กเมนิสถาน
พระมาลัย

พระมาลัย หรือ พระมาลิยเทวะ  (Maliyadeva; มาเลยฺยเทว) เป็นพระภิกษุที่เชื่อว่าอาศัยอยู่ที่ประเทศศรีลังกาในศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล และได้บรรลุนิพพาน
ตามคัมภีร์มหาวงศ์ พระมาลัยเป็นพระอรหันต์อภิญญาลาภี (Abigngnalabhi: අභිඥ්ඥාලාභී අරහතුන් වහන්සේ) รูปสุดท้ายที่เป็นที่รู้จักในประเทศศรีลังกา และศาสนาพุทธในประเทศศรีลังกาเริ่มเสื่อมลงหลังสมัยนี้ ตำนานกล่าวว่า ท่านนำพระพุทธรูป 4 องค์จากอินเดียมาที่ศรีลังกา
ห้องทำสมาธิของท่านอาจพบได้ที่อารันกาเล (Arankale)
และที่อยู่อาศัยของท่านอยู่ที่คูหารามัย (Guharamaya)
==ดูเพิ่ม==
วิทยาลัยมาลิยเทวะ
วิทยาลัยสตรีมาลิยเทวะ
พระมาลัยคำหลวง
==อ้างอิง==
พระอรหันต์
ภิกษุชาวศรีลังกา
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ยิมนาสติกสากล รวมอุปกรณ์ บุคคลชาย

การแข่งขันกีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ยิมนาสติกสากล รวมอุปกรณ์ บุคคลชาย เป็น 1 ใน 18 รายการแข่งขันยิมนาสติกที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24-28 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่ศูนย์ยิมนาสติกอาริอาเกะ ครั้งนี้จัดการแข่งขันกีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกเป็นครั้งที่ 24 ในโอลิมปิกฤดูร้อน
== การคัดเลือก ==
== ปฏิทินการแข่งขัน ==
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
== อ้างอิง ==
กีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน
ทรับซอน

ทรับซอน (Trabzon, ; Τραπεζούντα) หรือที่ในอดีตเรียกเป็นภาษาอังกฤษว่า เทรบิซอนด์ (Trebizond)  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่บนชายฝั่งทะเลดำ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศตุรกี และเป็นเมืองหลักของจังหวัดทรับซอน ตามประวัติศาสตร์ ทรับซอนตั้งอยู่บนเส้นทางสายไหม ซึ่งได้กลายเป็นแหล่งหลอมรวมของหลายศาสนา ภาษาและวัฒนธรรมที่มีอยู่มาช้านานหลายชั่วศตวรรษ และเป็นประตูการค้าที่นำไปสู่เปอร์เซีย ทางตะวันออกเฉียงใต้ และคอเคซัส ทางตะวันออกเฉียงเหนือ พ่อค้าชาวเวนิส และชาวเจนัว ได้มาแวะชม และค้าขายในเมืองทรับซอน ในช่วงยุคกลาง รวมทั้งขายผ้าไหม ผ้าลินิน และผ้าขนสัตว์
สาธารณรัฐทั้งสองมีอาณานิคมเกี่ยวกับการค้าอยู่ภายในเมือง - เลออนคาสตรอน และ"ปราสาทเวนิส" ในอดีต มีบทบาทเกี่ยวกับทรับซอน ที่คล้ายคลึงกับที่ กาลาตา ที่มีบทบาทเกี่ยวกับคอนสแตนติโนเปิล (ในปัจจุบันนี้คืออิสตันบูล) ทรับซอนกลายเป็นรากฐานของหลากหลายรัฐ ภายใต้ประวัติศาสตร์อันยาวนาน และเคยเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิเทรบิซอนด์ ระหว่าง ค.ศ. 1204 ถึง ค.ศ. 1461 ในสมัยใหม่ช่วงตอนต้น ทรับซอนได้กลับมามีบทบาทอีกครั้งหนึ่ง เนื่องจากท่าเรือได้มีความสำคัญ จึงกลายเป็นศูนย์รวมการค้าไปยังเปอร์เซียและคอเคซัส
== ภูมิอากาศ ==
== อ้างอิง ==
== หนังสืออ่านเพิ่ม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Trabzon Travel Guide
Governorship of Trabzon
Photos of Trabzon city 
History of Trabzon in Karalahana.com
โบราณสถานกรีกในประเทศตุรกี
เมืองหลวงของรัฐสิ้นสภาพ
เมืองในประเทศตุรกี
เฮียบี

เฮียบี (Heby) เป็นเขตเมืองและที่ตั้งของเทศบาลเฮียบีในเทศมณฑลอุปซอลา ประเทศสวีเดน ใน ค.ศ. 2010 ตัวเมืองมีประชากร 2,550 คน
== อ้างอิง ==
ที่ตั้งเทศบาลเทศมณฑลอุปซอลา
ที่ตั้งเทศบาลประเทศสวีเดน
แซ็งต์-กอลงบ์-เดอ-แปอีร์

แซ็งต์-กอลงบ์-เดอ-แปอีร์ (Sainte-Colombe-de-Peyre; Santa Colomba de Peire) เป็นอดีตเทศบาลในจังหวัดลอแซร์ในภาคใต้ของประเทศฝรั่งเศส ในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2017 เทศบาลนี้ถูกรวมเข้ากับแปอีร็องโนบรัก เทศบาลใหม่ ใน ค.ศ. 2017 อดีตเทศบาลนี้มีประชากร 190 คน
==อ้างอิง==
INSEE commune file
แซ็งต์-กอลงบ์-เดอ-แปอีร์
วัดโคก (จังหวัดเพชรบุรี)

วัดโคก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 14 ไร่ 80 ตารางวา มีทีธรณีสงฆ์ จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 13 ไร่ 3 งาน 40 ตารางวา
วัดโคกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2170  คำว่าโคก คือทางด้านทิศตะวันออกของวัดมีแม่น้ำคลองกระแชงไหลผ่าน น้ำจะท่วมวัดที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำ แต่น้ำไม่ท่วมวัดโคก เพราะเป็นที่สูง ผู้สร้างจึงให้ชื่อว่า "วัดโคก" อุโบสถหลังเก่าน่าจะสร้างในสมัยอยุธยา อุโบสถหลังนี้ได้ทำการบูรณะซ่อมแซมมาหลายครั้งแล้ว จนกระทั่งในสมัยพระอธิการลำไย ปทีโป เป็นเจ้าอาวาส ได้ทำการก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่แทนหลังเก่าและได้ประกอบพิธีผูกพัทธสีมา เมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2518 โดยได้รับความอุปถัมภ์จากหลวงจบกระบวนยุทธ และคุณหญิงจงกล กิตติขจร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร และมีศูนย์พัฒนาเด็กเล็กเทศบาลเมืองเพชรบุรี ตั้งอยู่ในบริเวณวัด
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 18 เมตร ยาว 30.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 เป็นอาคารทรงไทย 2 ชั้น หอสวดมนต์ กว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารไม้ ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก นอกจากนี้มี โรงครัว 1 หลัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 ปูชนียวัตถุ มีพระประธานประจำอุโบสถ ขนาดหน้าตักกว้าง 1.75 เมตร สูง 2 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ.2515 ผู้สร้างคือ คุณแม่ทวี ทัศพันธ์ พระยืนปางห้ามญาติ สูง 1.30 เมตร สมัยอยุธยาตอนปลาย จำนวน 2 องค์ นายเขลง นางยิ้ม ดีฉ่ำ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 พระพุทธรูปปางสมาธิ หน้าตักกว้าง 10 นิ้ว สูง 19 นิ้ว นายเขลง นางยิ้ม ดีฉ่ำ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 และพระพุทธรูปปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 10 นิ้ว สูง 19 นิ้ว นายเขลง นางยิ้ม ดีฉ่ำ สร้างถวายเมื่อ พ.ศ. 2470
==รายนามเจ้าอาวาส ==
พระตั้ว
พระทิม
พระเปี่ยม พ.ศ. 2487–2488
พระน้อย พ.ศ. 2489–2513
พระครูประทีปพัชรคุณ พ.ศ. 2514–2537
พระใบฎีกายิ่ง ธมมปาโล พ.ศ. 2538 –
==อ้างอิง==
โคก
โบราณสถานในจังหวัดเพชรบุรี
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ยิมนาสติกสากล ม้ากระโดด บุคคลชาย

การแข่งขันกีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ยิมนาสติกสากล ม้ากระโดด บุคคลชาย เป็น 1 ใน 18 รายการแข่งขันยิมนาสติกที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 2 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่ศูนย์ยิมนาสติกอาริอาเกะ ครั้งนี้จัดการแข่งขันกีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกเป็นครั้งที่ 24 ในโอลิมปิกฤดูร้อน
== การคัดเลือก ==
== ปฏิทินการแข่งขัน ==
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
== อ้างอิง ==
กีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ยิมนาสติกสากล ม้าหู บุคคลชาย

การแข่งขันกีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ยิมนาสติกสากล ม้าหู บุคคลชาย เป็น 1 ใน 18 รายการแข่งขันยิมนาสติกที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 1 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่ศูนย์ยิมนาสติกอาริอาเกะ ครั้งนี้จัดการแข่งขันกีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกเป็นครั้งที่ 24 ในโอลิมปิกฤดูร้อน
== การคัดเลือก ==
== ปฏิทินการแข่งขัน ==
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
== อ้างอิง ==
กีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ยิมนาสติกสากล ห่วง บุคคลชาย

การแข่งขันกีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ยิมนาสติกสากล ห่วง บุคคลชาย เป็น 1 ใน 18 รายการแข่งขันยิมนาสติกที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 2 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่ศูนย์ยิมนาสติกอาริอาเกะ ครั้งนี้จัดการแข่งขันกีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกเป็นครั้งที่ 24 ในโอลิมปิกฤดูร้อน
== การคัดเลือก ==
== ปฏิทินการแข่งขัน ==
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
== อ้างอิง ==
กีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ยิมนาสติกสากล บาร์คู่ บุคคลชาย

การแข่งขันกีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ยิมนาสติกสากล บาร์คู่ บุคคลชาย เป็น 1 ใน 18 รายการแข่งขันยิมนาสติกที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 3 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่ศูนย์ยิมนาสติกอาริอาเกะ ครั้งนี้จัดการแข่งขันกีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกเป็นครั้งที่ 24 ในโอลิมปิกฤดูร้อน
== การคัดเลือก ==
== ปฏิทินการแข่งขัน ==
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
== อ้างอิง ==
กีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน
อุตตราคณภพัน

อุตตราคณภพัน (উত্তরা গণভবন|Uttora Gonobhobon|บ้านชาวอุดร; Uttara Ganabhaban) หรือ พระราชวังทิฆาปติยา (দিঘাপতিয়া রাজবাড়ী|Dighapotiya Rajbari) เป็นพระราชวังเก่าแก่ตั้งอยู่ในอำเภอนาตอร์ ภาคราชชาฮี ประเทศบังกลาเทศ เป็นอดีตที่พำนักของทิฆาปติยาราช วังนี้เป็นตัวอย่างชิ้นเอกของชมิดาร์บารี (บ้านคันทรี) ในปัจจุบันที่นี่เป็นที่พำนักหลักในภาคเหนือสำหรับนายกรัฐมนตรีแห่งประเทศบังกลาเทศ รวมถึงใช้ในการต้อนรับอาคันตุกะของรัฐ
ภายในยังเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์อุตตราคณภพัน ซึ่งตั้งขึ้นเมื่อ 9 มีนาคม 2018 มีของสะสมอยู่อย่างน้อยหนึ่งร้อยชิ้นจากในพื้นที่ของอาคาร
==อ้างอิง==
ทำเนียบนายกรัฐมนตรี
สิ่งก่อสร้างในประเทศบังกลาเทศ
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ยิมนาสติกสากล บาร์เดี่ยว บุคคลชาย

การแข่งขันกีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ยิมนาสติกสากล บาร์เดี่ยว บุคคลชาย เป็น 1 ใน 18 รายการแข่งขันยิมนาสติกที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 3 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่ศูนย์ยิมนาสติกอาริอาเกะ ครั้งนี้จัดการแข่งขันกีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกเป็นครั้งที่ 24 ในโอลิมปิกฤดูร้อน
== การคัดเลือก ==
== ปฏิทินการแข่งขัน ==
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
== อ้างอิง ==
กีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน
ชาวยิวแห่งซันนีกันโดร

ชาวยิวแห่งซันนีกันโดร หรือ ชาวยิวซันนีกันโดร เป็นชุมชนผู้เปลี่ยนศาสนาขนาดน้อยในเมืองซันนีกันโดรการ์กานีโก ประเทศอิตาลี พวกเขานับถือศาสนายูดาห์ หากแต่สืบเชื้อสายพื้นเมืองและไม่มีเชื้อสายยิวเลย จอห์น เอ. เดวิส ศาสตราจารย์ประวัติศาสตร์อิตาลี มหาวิทยาลัยคอนเนตทิคัต กล่าวว่า "ชาวยิวแห่งซันนีกันโดรเป็นชนในยุโรปยุคปัจจุบันกลุ่มเดียวที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนายูดาห์"
== ประวัติ ==
ปลายคริสต์ทศวรรษ 1920 ชาวเมืองซันนีกันโดรการ์กานีโก (San Nicandro Garganico) เริ่มทิ้งศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกและไปเข้ารีตศาสนายูดาห์ตามโดนาโต มันดูซีโอ (Donato Manduzio, ค.ศ. 1885-1948) อดีตทหารผ่านศึกช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โดยได้แรงบันดาลใจจากคัมภีร์ไบเบิล โดนาโตเป็นบุตรของจูเซปเป มันดูซีโอ (Giuseppe Manduzio) กับกอนเกตตา ฟรัสการีอา (Concetta Frascaria) เกษตรกรคริสตังผู้ยากจนในเมืองซันนีกันโดร เพราะความยากไร้นี้เองทำให้โดนาโตไม่ได้เข้าโรงเรียน แต่เขาเริ่มต้นอ่านและเขียนในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเมื่อเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลทหารเมืองปีซา หลังสิ้นสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาอ่านหนังสือเรื่องศาสนา และวรรณคดีอิตาลีด้วยตนเองจนแตกฉาน และกลายเป็นหมอพื้นบ้าน นอกจากนี้เขาเคยพบปะกับชาวโปรเตสแตนต์ (ทั้งกลุ่มเพนเทคอสต์และแอดเวนทิตส์) ใกล้บ้านเกิดของเขา
กระทั่ง ค.ศ. 1930 เขาอ่านพระคัมภีร์และอ้างว่าตนเกิดนิมิต หลังจากนั้นก็ละจากศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก และเผยแผ่ข้อความของเขาแก่ชาวบ้านในซันนีกันโดร ชี้ชวนให้พวกเขาปฏิบัติตนตามกฎของโมเสส และปฏิบัติตนอย่างธรรมเนียมยิว หลังจากนั้นไม่นาน เพื่อนบ้านจำนวนหลายสิบคนเปลี่ยนศาสนาตามเขา รวมกันเป็นกลุ่มชาวยิวสะบาโตขนาดเล็ก ๆ ต่อมาโดนาโตติดต่อไปยังหัวหน้ารับบีแห่งชุมชนยิวในโรม ให้มาเปลี่ยนศาสนิกชนใหม่นี้เข้านิกายออร์ทอดอกซ์ ครั้น ค.ศ. 1949 ชาวยิวในซันนีกันโดรส่วนใหญ่อพยพไปประเทศอิสราเอล โดยมากตั้งรกรากในเมืองบีร์ยา (בִּירִיָּה)  และซาเฟด (צְפַת) ปัจจุบันชาวยิวซันนีกันโดรที่หลงเหลืออยู่เข้านมัสการพระเจ้าที่ศาลาธรรมสโกลาโนวา (Sinagoga Scolanova) เมืองตรานี (Trani) แคว้นปุลยา
== อ้างอิง ==
== เอกสารประกอบ ==
Cassin, Elena: San Nicandro. Un paese del Gargano si converte all'ebraismo. Corbaccio, Milan (1995), .
Colafemmina, Cesare: Mosè nelle nostre terre. Schena Editore, Fasano (2006).
Davis, John A.: The Jews of San Nicandro, Yale University Press (October 26, 2010), .
Lapide, Pinchas: The Prophet of San Nicandro. NY: Beechurst Press, 1953.
Serfaty, Viviane: Donato Manduzio’s Diary, from Church to Synagogue. Cambridge Scholars Publishing, Newcastle upon Tyne (2017), .
Bell Broadcast and New Media Fund 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }} press release regarding the funding of
วิราฏรามายัณมนเทียร

วิราฏรามายัณมนเทียร (विराट रामायण मंदिर; Viraat Ramayan Mandir) เป็นโครงการก่อสร้างโบสถ์พราหมณ์ขนาดใหญ่ ในเมืองเกสริยา รัฐพิหาร ประเทศอินเดีย ด้วยงบประมาณกว่า  และจะกลายเป็นศาสนสถานที่ใหญ่ที่สุดในโลกหากก่อสร้างเสร็จตามแผน ยอดสูงสุดจะสูงราวสองเท่าของนครวัดในประเทศกัมพูชา และมีโถงที่สามารถรองรับได้ 20,000 คน แผนการก่อสร้างเดิมตั้งไว้ที่เดือนมิถุนายน ปี 2015 แต่ถูกเลื่อนออกไปไม่มีกำหนดหลังถูกรัฐบาลของกัมพูชาประท้วงการก่อสร้างสิ่งก่อสร้างเลียนแบบนครวัดซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของประเทศตน
== โครงร่าง ==
มนเทียรนี้จะสร้างขึ้นด้วยการออกแบบเหมือนนครวัดในประเทศกัมพูชา และผสมผสานรูปแบบของราเมศวรัมมนเทียร และ มีนาฏจิโกยิล ในประเทศอินเดีย และจะประกอบด้วยวิมาน 18 แห่งที่ประทับของเทพเจ้าฮินดู โดยเน้นที่พระรามกับนางสีดา
โครงการเสนอเริ่มแรกโดยทรัสต์มหาวีรมนเทียร (Mahavir Mandir Trust) จากปัฏนา ภายใต้ชื่อวิราฏนครวัดรามมนเทียร (Viraat Angkor Wat Ram Mandir) ในเมืองฮะญีปุระ แต่สุดท้ายทรัสต์สามารถสรรหาที่ดินขนาด 161 เอเคอร์ได้ในอำเภอจัมปารานในรัฐพิหารแทน และโครงการที่จะสร้างที่ฮะญีปุระได้ถูกยกเลิกไป
ในเดือนสิงหาคม 2012 รัฐบาลกัมพูชา เรียกร้องแต่รัฐบาลอินเดียไม่ให้สร้างสิ่งปลูกสร้างที่เป็นการเลียนแบบนครวัดเหมือนเป๊ะ โครงการจึงเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นวิราษรามายัณมนเทียร
เมื่อเดือนพฤศจิกายน 2013 นิตีศ กุมาร ผู้ว่าการรัฐพิหารเข้าร่วมพิธีเปิดตัวโมเดลของโครงการ
==ที่ตั้ง==
ที่ตั้งของโครงการอยู่ที่ราว 60&nbsp;กิโลเมตรจากไวศาลี, 120&nbsp;กิโลเมตรจากปัฏนา เมืองหลวงของรัฐ, 13&nbsp;กิโลเมตรจากจากิยา และ 96&nbsp;กิโลเมตรจากรัษสุอัล ที่ตั้งอขงโครงการมีชื่อว่า ชนกีนคร (Janaki Nagar) ใกล้กับเกสริยาในตอนเหนือของรัฐพิหาร และมีพื้นที่กว่า 200 เอเคอร์ ในอำเภออีสต์จัมปารัน ความกว้าง 2800&nbsp;ฟุต และยาว 1400&nbsp;ฟุต สูง 405&nbsp;ฟุต
==ดูเพิ่ม==
วริทาวันจันโทรทยมนเทียร
มหาวีรมนเทียร
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official website of Mahavir Mandir Trust
โบสถ์พระราม
โบสถ์พราหมณ์ในรัฐพิหาร
โบสถ์นักบุญอันนา (ทรับซอน)

โบสถ์นักบุญอันนา (Ἁγία Άννα, Azize Anna Kilisesi) หรือ โบสถ์อัยวาซึลน้อย (Küçük Ayvasıl Kilisesi) เป็นโบสถ์คริสต์ที่เก่าแก่ที่สุดของเมืองทรับซอน ประเทศตุรกี
== สถาปัตยกรรม ==
อาคารสร้างด้วยสถาปัตยกรรมไบแซนไทน์ สันนิษฐานว่าถูกสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 6 หรือ 7 แผ่นหน้าบันเหนือประตูทางทิศใต้ระบุว่าโบสถ์นี้ได้รับการบูรณะโดยจักรพรรดิบาซิลที่ 1, จักรพรรดิเลโอที่ 6 ผู้ชาญฉลาด และจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์แห่งไบแซนไทน์ที่เสวยราชย์ร่วมกันใน ค.ศ. 884–885 โบสถ์มีการนำของเก่ามาใช้ใหม่ เช่น มีการนำโลงหินยุคคลาสสิกตั้งไว้เหนือประตูทางเข้าหลัก เป็นภาพนักรบยืนและปีกเทพไนกี
== อ้างอิง ==
โบสถ์ไบแซนไทน์ในประเทศตุรกี
สถาปัตยกรรมไบแซนไทน์ในทรับซอน
ภุเลศวรมนเทียร

ภุเลศวรมนเทียร (भुलेश्वर मंदिर; Bhuleshwar Temple) เป็นมนเทียรพระศิวะ ตั้งอยู่ในอำเภอปูเณ ราว 45 กิโลเมตรจากเมืองปูเณ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 8 และปัจจุบันอยู่ภายใต้สถานะการอนุรักษ์ของกรมสำรวจโบราณคดีอินเดีย
มนเทียรนี้เป็นที่รู้จักจากตำนานที่ว่าเมื่อใดก็ตามที่มีการถวายถ้วยขนม (เปธะ) ให้แก่ศิวลึงค์ในมนเทียร ต่อมาจะพบว่าขนมหายไป นักแสดงและนักเขียนเชิงท่องเที่ยว มิลินท์ คุณาจี เคยเล่าถึงประสบการณ์นี้ไว้ในหนังสือท่องเที่ยวรัฐมหาราษฏระของเขา นอกจากนี้ในมนเทียรยังประดิษฐานพระคเณศ ในปางสตรี หรือรู้จักในพระนาม พระแม่วินายกี
== อ้างอิง  ==
โบสถ์พราหมณ์ในรัฐมหาราษฏระ
ป้อมรายครห์

รายครห์ (रायगड किल्ला; Raigad) เป็นป้อมปราการในเมืองมหัท อำเภอรายครห์ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย เป็นหนึ่งในป่อมปรากการที่แน่นหนาที่สุดในที่ราบสูงเดกกัน
==อ้างอิง==
ป้อมในประเทศอินเดีย
สิ่งก่อสร้างในรัฐมหาราษฏระ
นักล่านาซี

นักล่านาซี (Hunters) เป็นละครชุดแนวดรามาระทึกขวัญของสหรัฐ เผยแพร่ผ่านระบบสตรีมมิง ทาง แอมะซอนไพรม์วิดีโอ นำแสดงโดย อัล ปาชิโน, โลแกน เลอร์แมน, เลนา โอลิน โดยเริ่มออกเผยแพร่ครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2020  ปัจจุบันออกเผยแพร่ทั้งสิ้น 2 ฤดูกาล
ละครชุดเรื่องนี้ เป็นเรื่องราวของนักล่านาซี ที่มีหน้าที่ติดตามสมาชิกของพรรคนาซีและชุทซ์ชตัฟเฟิลที่ยังเหลือรอดและแฝงตัวอยู่ในนครนิวยอร์กในปี 1977
==เนื้อเรื่อง==
เนื้อเรื่องสร้างจากกลุ่มนักล่านาซี ซึ่งเป็นกลุ่มบุคคลที่มีอยู่จริงในหน้าประวัติศาสตร์ ซึ่งคอยตามล่าอดีตสมาชิกของพรรคนาซีที่ยังเหลือรอดจากการกวาดล้างและหลบหนีการดำเนินคดีในฐานะอาชญากรสงคราม โดยพวกนาซีที่ยังเหลือรอดได้เข้ามาแฝงตัวอยู่ในนครนิวยอร์ก และวางแผนจะสร้างไรช์ที่สี่ในสหรัฐ โดยเนื้อเรื่องบางส่วนดัดแปลงมาจากปฏิบัติการหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ที่ชื่อว่า ปฏิบัติการคลิปหนีบกระดาษ ซึ่งสหรัฐได้พาเหล่านักวิทยาศาสตร์ วิศวกร และช่างเทคนิคจากพรรคนาซี เข้ามาในประเทศ โดยมอบสัญชาติอเมริกันและทำเอกสารปลอมพื่อตบตาไม่ให้ประธานาธิบดีสหรัฐ, นักการเมือง หรือสาธารณชนชาวอเมริการับรู้ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อนำเทคโนโลยีที่ทันสมัยของนาซีมาใช้ประโยชน์
==รายชื่อตอน==
==อ้างอิง==
ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน
รายการโทรทัศน์ภาษาอังกฤษ
รายการโทรทัศน์อเมริกันที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2563
รายการโทรทัศน์อเมริกันที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2566
ป้อมสินธุทุรค

ป้อมสินธุทุรค (सिंधुदुर्ग; Sindhudurg Fort) เป็นป้อมปราการเก่าแก่บนเกาะในทะเลอาหรับ นอกชายฝั่งของรัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นโดยจักรพรรดิฉัตรบดีศิวาจีมหาราช ตั้งอยู่นอกชายฝั่งของเมืองมัลวันในอำเภอสินธุทุรค ราว  ทางใต้ของมุมไบ ปัจจุบันอยู่ภายใต้การอนุรักษ์โดยกร สำรวจโบราณคดีอินเดีย
ป้อมเกาะสินธุทุรคสร้างขึ้นโดยจักรพรรดิศิวาจีแห่งจักรวรรดิมราฐาในศตวรรษที่ 17 เพื่อตอบรับกับอำนาจทางทะเลของพ่อค้าจากตะวันตกและอำนาจของสิทธิแห่งชนชิรา เกาะขนาดเล็กที่ป้อมตั้งอยู่นั้นชื่อว่าเกาะขูรเต (Khurte)
==อ้างอิง==
สิ่งก่อสร้างในรัฐมหาราษฏระ
ป้อมในประเทศอินเดีย
เจ้าชายดานิลอ มกุฎราชกุมารแห่งมอนเตเนโกร

เจ้าชายดานิลอ มกุฎราชกุมารแห่งมอนเตเนโกร (His Royal Highness Danilo, Crown Prince of Montenegro) ประสูติเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1872 ณ เซติเญ ราชรัฐมอนเตเนโกร ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 5 และพระองค์แรกใน พระเจ้านิกอลาที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร กับ สมเด็จพระราชินีมิเลนาแห่งมเนเตเนโกร ทรงมีพระภคินี พระขนิษฐาและพระอนุชาร่วมพระอุทรถึง 11 พระองค์ โดย 1 ในนั้นคือ เอเลนาแห่งมอนเตเนโกร สมเด็จพระราชินีแห่งอิตาลี ทรงเป็นพระราชมาตุลาา (น้าฝ่ายแม่ใน) พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2 พระองค์ทรงเป็นกองกำลังสำคัญใน สงครามบอลข่าน และ สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง พร้อมด้วยสมเด็จพระบรมชนกนาถ และเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1921 จันโก วูโคติช ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งมอนเตเนโกร ให้เป็นพระมหากษัตริย์มอนเตเนโกรโดยชอบธรรม ภายหลังการเสด็จสวรรคตลงของ พระเจ้านิกอลาที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร สมเด็จพระบรมชนกนาถ ทรงพระบรมนามาภิไธย พระเจ้าดานิลอที่ 2 แห่งมอนเตเนโกร แต่พระองค์ทรงดำรงพระราชอิสริยยสได้มินาน เพียง 6 วันเท่านั้น โดยวันที่ 7 มีนาคม ปีเดียวกัน พระองค์ทรงประกาศราชสมบัติโดยสำนักพระราชวังมิได้ออกแถลงการณ์ใดๆ และโดยปกติแล้ว ตำแหน่งนี้จึงตกเป็นของ เจ้าชายไมเคิล เจ้าชายแห่งมอนเตเนโกร พระโอรสใน เจ้าชายเมียร์โคแห่งมอนเตเนโกร พระอนุชาในพระองค์
พระองค์ทรงเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับ ดัชเชสจัตตาแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ พระธิดาใน อดอลฟัส เฟรเดอริก แกรนด์ดยุกที่ 5 แห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ แต่ไม่มีพระบุตร ต่อมาพระองค์ได้เสด็จพระราชดำเนินไปประทับ ณ ประเทศออสเตรีย และเสด็จทิวงคตเมื่อวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 1939 สิริพระชนมายุ 67 พรรษา
ไฟล์:Crown Prince Danilo of Montenegro.jpg|พระฉายาลักษณ์ เจ้าฟ้าชายดานิลอ มกุฎราชกุมารแห่งมอนเตเนโกร
ไฟล์:Representatives of Montenegro at the coronation of Nicholas II.png|พระบรมฉายาลักษณ์ พระเจ้านิกอลาที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร พร้อมด้วย เจ้าฟ้าชายดานิลอ มกุฎราชกุมารแห่งมอนเตเนโกร และ เจ้าชายเมียร์โคแห่งมอนเตเนโกร
ไฟล์:Blue_palace.jpg|พระราชวังสีน้ำเงิน ที่ประทับของพระองค์ ปัจจุบันเป็นทำเนียบประธานาธิบดีแห่งมอนเตเนโกร
ไฟล์:Duchess Jutta and Prince Danilo leading their wedding procession.jpg|พระฉายาลักษณ์ เจ้าฟ้าชายดานิลอ มกุฎราชกุมารแห่งมอนเตเนโกร พร้อมด้วย ดัชเชสจัตตาแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ พระวรชายา ได้งานพระราชพิธีอภิเษกสมรส
== อ้างอิง ==
Family of King Nikola Petrovic Njegos
The New Pictures , Time Magazine 
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2415
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2482
มกุฎราชกุมาร
เจ้าชายมอนเตเนโกร
ราชวงศ์มอนเตเนโกร 
พระเจ้านิกอลาที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร
พระมหากษัตริย์มอนเตเนโกร
พระมหากษัตริย์ยุโรป
บุคคลจากเซติเญ
เจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยว

ลิ้มกอเหนี่ยว  หรือ ลิ้มโกวเนี้ย ตามสำเนียงแต้จิ๋ว เป็นเทพที่ชาวจีนในภาคใต้ของประเทศไทยสักการะ กล่าวกันว่า เธอเป็นน้องสาวของลิ้มโต๊ะเคี่ยม โดยเธอฆ่าตัวตายหลังไม่สามารถเกลี้ยกล่อมให้พี่ชายกลับบ้านได้ และต่อมาถูกบูชาเป็นเทพีของชุมชนจีนในภาคใต้ของประเทศไทย เพื่อแสดงถึงความกตัญญูและความรู้สึกรักชาติต่อประเทศจีน ในจังหวัดปัตตานีมีศาลเจ้าเล่งจูเกียงและพิพิธภัณฑ์ที่อุทิศแด่ตัวเธอ
==ตำนาน==
กล่าวกันว่า ลิ้มกอเหนี่ยวเป็นน้องสาวของลิ้มโต๊ะเคี่ยม ผู้เป็นโจรสลัดในจีนราชวงศ์หมิงที่ตั้งถิ่นฐานในอาณาจักรปาตานีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ไม่มีใครรู้ว่าเธอมีตัวตนจริงหรือไม่ และชื่อเธอก็ไม่กระจ่างพอ (กอเหนี่ยว แปลว่า "พรหมจารี" หรือ "หญิงสาว") ข้อมูลบางส่วนอ้างว่า เธอมีชื่อว่าสี่เจิน  (慈貞) แต่อีกเรื่องหนึ่งที่ลิ้มโต๊ะเคี่ยมออกจากไต้หวันบันทึกชื่อเธอเป็นจินเหลี่ยน (金蓮) ตามตำนาน เมื่อแม่เธอป่วย ลิ้มกอเหนี่ยวจึงตามหาลิ้มโต๊ะเคี่ยม โดยสาบานว่าจะไม่กลับมาจนกว่าจะนำเขากลับมา เธอพบลิ้มโต๊ะเคี่ยมที่ปาตานี โดยเขาแต่งงานกับพระราชธิดาของสุลต่าน เข้ารับอิสลาม และกำลังสร้างมัสยิดให้ราชินี แต่เขาไม่ยอมกลับบ้าน นั่นทำให้เธอฆ่าตัวตายโดยการแขวนคอบนต้นมะม่วงหิมพานต์ ก่อนที่เธอจะเสียชีวิต เธอสาปให้มัสยิดที่พี่สร้าง (เชื่อว่าเป็นมัสยิดกรือเซะ) ไม่มีวันเสร็จ ด้วยความอาลัย ชาวจีนท้องถิ่นยุคหลังได้สร้างรูปสลักจากต้นไม้ที่เธอแขวนคอ สร้างศาลเจ้าขนาดเล็ก และสักการะเธอเพื่อแสดงถึงความกตัญญูและความรู้สึกรักชาติต่อประเทศจีน
กล่าวกันว่า พี่ชายของเธอสร้างสุสานใกล้กับมัสยิดกรือเซะใน ค.ศ. 1574 แต่จริง ๆ มันอาจถูกสร้างในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เชื่อกันว่า ที่ฝังศพของเธอจริง ๆ อยู่ริมท่าเรือ ซึ่งถูกน้ำทะเลท่วมแล้ว ทำให้ต้องย้ายสุสานไปตั้งข้างมัสยิดกรือเซะในช่วง ค.ศ. 1919
==การสักการะ==

เดิมทีรูปเคารพเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยวตั้งอยู่ในศาลเจ้าขนาดเล็กใกล้มัสยิดกรือเซะ ก่อนเคลื่อนย้ายไปที่ศาลเจ้าเล่งจูเกียง (靈慈宮) ซึ่งศาลเจ้านี้เคยมีชื่อว่าศาลเจ้าจ้อซูก้ง (祖師公祠) ที่อุทิศแด่เฉ่งจุ้ยจ้อซู มีบันทึกในศาลเจ้าว่า มีศาลเจ้านี้ในกัวลาเบอกะฮ์แห่งปาตานีใน ค.ศ. 1547 ด้วย โดยเป็นศาลเจ้าเก่าแก่ที่สุดที่อุทิศให้กับปรมาจารย์เฉ่งจุ้ยเท่าที่รู้จักในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กล่าวกันว่า ผู้นำจีนชื่อว่า หลวงจีนคณานุรักษ์ ตกแต่งศาลเจ้าใหม่และย้ายรูปแกะสลักของลิ้มกอเหนี่ยวมาที่นี่ใน ค.ศ. 1879 หลังย้ายรูปเคารพมาแล้ว ศาลเจ้านี้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นเล่งจูเกียง แต่คนทั่วไปเรียกว่าศาลเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยว ในศาลเจ้านี้ยังมีเทพเจ้าองค์อื่นที่ได้รับสักการะด้วย เช่นม่าจ้อโป๋และฝูเต๋อเจิ้งเชิน ต่อมามีการปรับปรุงศาลเจ้านี้บางส่วนใน ค.ศ. 1912 และ ค.ศ. 1969
ศาลเจ้าอื่นที่อุทิศแด่ลิ้มกอเหนี่ยวมีอยู่ในย่านจังหวัดสงขลาและจังหวัดยะลา และมีการสักการะตัวเธอในบางเมืองในภาคกลางและภาคใต้ตอนบน การสักการะลิ้มกอเหนี่ยวเริ่มเผยแผ่นอกพื้นที่ปัตตานีในคริสต์ทศวรรษ 1950 และศาลเจ้าในปัตตานีกลายเป็นจุดดึงดูดนักท่องเที่ยวสำหรับผู้ที่มาจากประเทศมาเลเซียและสิงคโปร์มาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1960 เป็นต้นมา
===เทศกาล===
งานสมโภชเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยวจัดขึ้นทุกปีที่จังหวัดปัตตานี โดยเริ่มต้นในวันปีใหม่จีนในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ของทุกปี ต่อมาในวันที่ 15 ชาวบ้านจะยกภาพไม้ของลิ้มกอเหนี่ยวกับเทวรูปอื่น ๆ 17 รูปในศาลเจ้าเป็นขบวนใหญ่ ให้ผู้คนในย่านต่าง ๆ สักการะ ภาพเหล่านี้จะถูกยกข้ามแม่น้ำปัตตานีผ่านการแช่ในน้ำ และในวันต่อมา ผู้ที่ถือก็จะเดินลุยไฟ
==อ้างอิง==
เทพีจีน
ชาวจีนที่กลายเป็นเทพ
บุคคลจากราชวงศ์หมิง
วัฒนธรรมของจังหวัดปัตตานี
วัฒนธรรมจีน-ไทย
ประวัติศาสตร์ปัตตานี
อำเภอก็อฟล์ชะมัร

ก็อฟล์ชะมัร (قفل شمر) เป็นอำเภอในเขตผู้ว่าการฮัจญะฮ์ ประเทศเยเมน ใน พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 50,439 คน
==อ้างอิง==
ก็อฟล์ชะมัร
ตำบลโสกก่าม

โสกก่าม เป็นตำบลในอำเภอเซกา จังหวัดบึงกาฬ ใน พ.ศ. 2563 ตำบลนี้มีประชากร 6,304 คน
==ประวัติ==
ตำบลโสกก่ามได้รับการจัดตั้งขึ้นในวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2532 โดยการแบ่งพื้นที่ 7 หมู่บ้านจากตำบลบ้านต้อง
==เขตการปกครอง==
ตำบลโสกก่ามแบ่งออกเป็น 12 หมู่บ้าน ดังนี้
===การปกครองส่วนท้องถิ่น===
ตำบลโสกก่ามทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโสกก่าม
==อ้างอิง==
โสกก่าม
โสกก่าม