pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ฌาปนสถานโกลเดอส์กรีน

ฌาปนสถานโกลเดอส์กรีน (Golders Green Crematorium) เป็นฌาปนสถานและที่บรรจุอัฐิแห่งแรกของกรุงลอนดอน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2443 เสร็จเมื่อ พ.ศ. 2445 ตั้งในเขตบาร์เนต ที่ดินที่ตั้งฌาปนสถานซื้อมาด้วยเงินจำนวน 6,000 ปอนด์ทองคำ (เทียบเท่า 135,987 ปอนด์เมื่อ พ.ศ. 2564) ฌาปนสถานโกลเดอส์กรีน ประกอบด้วยโรงสวด ห้องเผา สวน และสุสานเก็บอัฐิ
ในอดีตก่อนปี พ.ศ. 2428 การเผาศพถือเป็นวิธีจัดการศพที่ผิดกฎหมายในสหราชอาณาจักร ต่อมาเมื่อมีความต้องการใช้ที่ดินเพื่อทำประโยชน์อื่นที่มิใช่การฝังศพ จึงได้จัดสร้างฌาปนสถานโวกิง ที่จังหวัดเซอร์รีย์ ใกล้นครหลวงลอนดอน  ต่อมาเมื่อมีความต้องการเผาศพแทนฝังศพมากขึ้น จึงได้จัดการให้มีฌาปนสถานขึ้นในเขตกรุงลอนดอน ฌาปนสถานโกลเดอส์กรีนออกแบบโดยเออร์เนสต์ จอร์จ และอัลเฟรด ยีตส์ ในรูปแบบลอมบาร์ดี และมีวิลเลียม โรบินสัน เป็นนักจัดสวน การก่อสร้างฌาปนสถานโกลเดอส์กรีนเป็นไปอย่างช้า ๆ ตามทุนทรัพย์ทีมี
ซิกมันด์ ฟรอยด์  นักประสาทวิทยาชาวออสเตรีย ถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 2482 ศพของฟรอยด์ถูกนำมาฌาปนกิจ ณ ฌาปนสถานแห่งนี้ก่อนนำอัฐิบรรจุไว้ในอนุสรณ์สถานพร้อมกับอัฐิของภรรยาของเขา
ครั้นพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2484 ได้นำประกอบพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ ณ ฌาปนสถานแห่งนี้ โดยมิได้ปฏิบัติตามโบราณราชประเพณี กล่าวคือ หลังจากประกอบพิธีเสร็จแล้ว เจ้าหน้าที่จึงเชิญพระบรมศพที่บรรจุหีบอยู่ไปเผาในห้องเผาซึ่งแยกต่างหากจากโรงสวด เมื่อเสร็จการแล้วจึงเชิญพระบรมอัฐิไปรักษาไว้ที่พระตำหนักคอมพ์ตัน ต่อมาในปี พ.ศ. 2492 สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี จึงทรงนำพระบรมอัฐิกลับประเทศไทยเพื่อเก็บรักษาไว้ที่พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท
== ดูเพิ่ม ==
พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
ซีคมุนท์ ฟร็อยท์ หรือซิกมันด์ ฟรอยด์
== อ้างอิง ==
ก
ก
ดีน เบร์ตา บิญญาเลส

ดีน เบร์ตา บิญญาเลส (Dean Berta Viñales; 20 เมษายน ค.ศ. 2006 – 25 กันยายน ค.ศ. 2021) เป็นนักแข่งรถมอเตอร์ไซค์มืออาชีพชาวสเปน เขาเข้าร่วมการแข่งขันซูเปอร์สปอร์ต 300 ชิงแชมป์โลก สำหรับทีมบิญญาเลสเรซซิงด้วยรถยามาฮา YZF-R3
เบร์ตา บิญญาเลสเป็นลูกพี่ลูกน้องของมาเวอร์ริก บิญญาเลส แชมป์โลกโมโต3 และอิซาอัก บิญญาเลส ผู้ลงแข่งขันในรุ่น 125 ซีซี, โมโต3, โมโต2 และซุเปอร์สปอร์ตชิงแชมป์โลก
== อ้างอิง ==
บุคคลจากแคว้นกาตาลุญญา
นักแข่งรถที่เสียชีวิตระหว่างการแข่งขัน
นักแข่งรถจักรยานยนต์
คัง ฮย็อง-ซ็อก

คัง ฮย็อง-ซ็อก (, Kang Hyung-seok; เกิด 1 มกราคม ค.ศ. 1992) เป็นนักแสดงละครเวที ภาพยนตร์ และโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ เขามีชื่อเสียงจากบทบาทของเขาในละครเรื่อง โด โด ซอล ซอล ลา ลา ซอล (2020), โฮมทาวน์ ชะชะช่า (2021), ลอสต์ (2021) และภาพยนตร์เรื่อง อาจุมม่า (2022)
== ผลงานการแสดง ==
=== ภาพยนตร์ ===
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Kang Hyung-seok at Daum Encyclopedia 
Kang Hyung-seok at PlayDB 
นักแสดงชายชาวเกาหลีใต้
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2535
ชเว อู-ซ็อง

ชเว อู-ซ็อง (최우성|Choi Woo-sung; เกิด 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1997) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขามีชื่อเสียงจากการรับบท อี ดัน ในละครโทรทัศน์เรื่อง รูมเมตฉันคือคุณชายจิ้งจอก (2021) ทางช่องทีวีเอ็น
== ผลงานการแสดง ==
=== ภาพยนตร์ ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักแสดงชายชาวเกาหลีใต้
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2540
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยทงกุก
วัดเทพเจริญ (จังหวัดชุมพร)

วัดเทพเจริญ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าข้าม อำเภอท่าแซะ จังหวัดชุมพร
วัดเทพเจริญ หรือ วัดถ้ำรับร่อ ตั้งอยู่บริเวณเขารับร่อหรือภูเขาพระ ซึ่งเป็นที่ตั้งของเมืองอุทุมพร ในอดีตเป็นเมืองท่ารักษาด่านทางข้ามคอคอดมลายู ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2470	ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2471
ภายในวัดมีถ้ำต่าง ๆ กว่า 8 แห่ง แต่ที่เหมาะสำหรับนักท่องเที่ยวมีอยู่ 3 ถ้ำ ได้แก่ ถ้ำอ้ายเตย์ ถ้ำพระ และถ้ำไทร ภายในก็ยังมีพระพุทธรูปให้ชมด้วย เด่นที่สุดคือ พระพุทธรูปปางมารวิชัยที่ว่ากันว่ามีอยู่ภายในถ้ำเหล่านี้ถึง 577 องค์ ภายในถ้ำอ้ายเตย์ดัดแปลงเพื่อใช้เป็นสถานที่วิปัสสนากรรมฐาน มีภาพเขียนสีพระพุทธรูปปางไสยาสน์อยู่บนผนังถ้ำ คาดว่าเป็นศิลปะอยุธยา แต่ยังวาดไม่เสร็จ และมีถ้ำไทร ซึ่งเดิมเป็นที่พำนักของเจ้านายชั้นผู้ใหญ่คราวสร้างศาลหลักเมือง มีหินงอกหินย้อย
บริเวณศาลาราษฎร์สามัคคีเป็นที่ตั้งสังขารของหลวงปู่ไสยซึ่งมรณภาพแล้วแต่ร่างกายไม่เน่าเปื่อย และมีรอยพระพุทธบาทหินทรายสลักภาพลายมงคล 108 ประการ ขอบสลักภาพการตั้งถิ่นฐานของชนกลุ่มน้อย
นอกจากนั้นวัดยังมีพิพิธภัณฑ์วัดเทพเจริญ โดยใช้ศาลาการเปรียญหลังเก่าจัดเป็นพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่น ของจัดแสดงหลากหลายมาก เช่น พระพุทธรูป เครื่องกระเบื้อง เครื่องทองเหลือง ของใช้ของเจ้าเมืองเก่า และดาบจำลองของพระยานคร เป็นต้น
==อ้างอิง==
เทพเจริญ
เกาะมะพร้าว (จังหวัดชุมพร)

เกาะมะพร้าว เป็นเกาะขนาดเล็กในพื้นที่อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะชุมพร ตำบลหาดทรายรี อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร ห่างฝั่งแผ่นดินใหญ่ 1 กิโลเมตร มองจากเขาเจ้าเมืองที่หาดทรายรี จะเห็นหาดทรายขาวยาวประมาณ 50 เมตร อยู่ทางตะวันตกของเกาะ เกาะมีพื้นที่ 0.209 ตารางกิโลเมตร
บนเกาะมีแนวปะการังอยู่ในสภาพสมบูรณ์ อยู่ทางตะวันตกของเกาะ นักท่องเที่ยวจึงสามารถลงเล่นน้ำและดำน้ำดูปะการังน้ำตื้นได้ แหล่งดำน้ำชมปะการังซึ่งมีแนวปะการังริมฝั่งประมาณ 100–200 เมตร พบปะการังตายประมาณร้อยละ 40–50 ชนิดที่พบได้แก่ ปะการังโขด ปะการังวงแหวน และปะการังเขากวาง อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเกาะมะพร้าวเป็นเกาะสัมปทานรังนกนางแอ่น นักท่องเที่ยวที่ต้องการขึ้นเกาะต้องแจ้งสำนักงานจังหวัดชุมพรทราบล่วงหน้าอย่างน้อย 1 สัปดาห์
==อ้างอิง==
มะพร้าว
อำเภอเมืองชุมพร
เกาะมะพร้าว (จังหวัดภูเก็ต)

เกาะมะพร้าว เป็นเกาะที่ตั้งอยู่ในตำบลเกาะแก้ว อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต มีพื้นที่ราว 2,620 ไร่ ส่วนใหญ่เป็นสวนมะพร้าวจึงชื่อว่า "เกาะมะพร้าว" ชาวบ้านบนเกาะส่วนใหญ่เป็นชาวมุสลิม
ชาวบ้านบนเกาะประกอบอาชีพทำการประมง สวนยาง และสวนมะพร้าวมาหลายชั่วอายุคน มีสัตว์ทะเลเช่น ปูม้า หอยลาย หอยแครง ปลานานาชนิด หอยแมลงภู่ชนิดต่าง ๆ และ ปูเสฉวน ที่อาศัยอยู่มากมายตามชายหาด บนเกาะมีท่าเรือ 2 แห่ง คือ ท่าเรือหน้าหาด อยู่ฝั่งตะวันตกของเกาะเป็นท่าเรือสำหรับนักท่องเที่ยวจากภูเก็ต และอีกแห่งคือ ท่าเรือหน้าบ้าน ตั้งอยู่ทางทิศเหนือ เป็นท่าเรือขนส่งสินค้าของชาวประมง
เกาะมะพร้าวยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวมี บังกะโล โรงแรม ศูนย์บริการอาหารต่าง ๆ  มีทั้งแพเลี้ยงหอยมุก แพร้านอาหาร ป่าโกงกาง ผาหินเล็กๆ รวมถึงต้นไทรอายุกว่า 100 ปี
==อ้างอิง==
มะพร้าว
ประเทศรัสเซียใน พ.ศ. 2565

ประเทศรัสเซียใน พ.ศ. 2565 เป็นปีที่ 31 ของสหพันธรัฐรัสเซีย
== ผู้นำ ==
ประธานาธิบดีรัสเซีย: วลาดิเมียร์ ปูติน
นายกรัฐมนตรีรัสเซีย: มิคาอิล มิชูสติน
ประธานแห่งสภาสหพันธ์: วาเลนติน่า มัตเวียงโก้
ประธานสภาดูมา: วาเชสลาฟ โวโลดิน
== ผู้เสียชีวิต ==
===มกราคม===
3 มกราคม – โอลก้า กาฟริโลวา อายุ 64 ปี นักพุ่งแหลนชาวรัสเซีย
5 มกราคม – ฟิลซา คามิดุลลิน, อายุ 86 ปี, นักเศรษฐศาสตร์และนักการเมืองชาวรัสเซีย, วุฒิสมาชิก (2003–2005)
6 มกราคม – วลาดิเมียร์ กูเดฟ, อายุ 81 ปี, นักการทูตรัสเซีย, เอกอัครราชทูตโซเวียตประจำอิหร่าน (1987–1993), อียิปต์ (1995–2000) และจอร์เจีย (2000–2002)
7 มกราคม –
* อนาโตลี ควัชนิน, อายุ 75 ปี, นายทหารรัสเซีย, เสนาธิการทั่วไป (1997–2004), โควิด-19
* อเล็กซานเดอร์ ทิโมฟีฟสกี, อายุ 88 ปี, นักเขียน นักแต่งเพลง และนักเขียนบทชาวรัสเซีย (เดอะสโตนฟลาวเออร์) 
8 มกราคม –
* อเล็กซานเดอร์ เลเบเดฟ-ฟรอนตอฟ อายุ 61 ปี จิตรกรชาวรัสเซีย นักคอลลาจ และนักดนตรี
* วิกเตอร์ มาซิน, อายุ 67 ปี, นักยกน้ำหนักชาวรัสเซีย, แชมป์โอลิมปิก (1980).
* นีน่า โรเชว่า อายุ 73 ปี นักสกีครอสคันทรีชาวรัสเซีย ผู้ชนะเลิศเหรียญเงินโอลิมปิก (1980)
===กุมภาพันธ์===
8 กุมภาพันธ์ – วาเลนติน่า โพลูคิน่า นักวิชาการวรรณกรรม (b. 1936)
===มีนาคม===
1 มีนาคม – อเลฟติน่า โคลชินา, อายุ 91 ปี, นักสกีครอสคันทรีชาวรัสเซีย, แชมป์โอลิมปิก (1964)
4 มีนาคม – วาเลนไทน์ คินส์, อายุ 84 ปี, นักการเมืองรัสเซีย, รอง (1995–2003)
7 มีนาคม – วาซิลี่ อัสตาฟาเยฟ, อายุ 102 ปี, ชาวรัสเซีย พันเอกกองทัพโซเวียต 
===เมษายน===
6 เมษายน – วลาดิเมียร์ ซีรินอฟสกี ผู้นำของพรรคชาตินิยมขวาสุด  พรรคเสรีประชาธิปไตยแห่งรัสเซีย (บี. 1946 )
===พฤษภาคม===
2 พฤษภาคม – ยูริ วาเซนิน, อายุ 73 ปี, นักฟุตบอลชาวรัสเซีย (ซาเรีย โวโรชิลอฟกราด, ทีมชาติสหภาพโซเวียต) และผู้จัดการ(บัลติกา คาลินินกราด)
4 พฤษภาคม – ยูลิยา โวเยโวดินา, อายุ 50 ปี, นักกีฬาโอลิมปิกชาวรัสเซีย (2004)
7 พฤษภาคม – ยูริ อาเวอร์บัค อายุ 100 ปี ปรมาจารย์หมากรุกและนักหมากรุกชาวรัสเซีย
===มิถุนายน===
1 มิถุนายน – อเล็กซานเดอร์ เบิร์กตอฟ อายุ 46 ปี นักฟุตบอลชาวรัสเซีย (Rotor Volgograd, CSKA Moscow)
2 มิถุนายน –
* อันเดรย์ กาโปนอฟ-เกรคอฟ อายุ 95 ปี, นักฟิสิกส์ชาวรัสเซีย
* อนาโตลี โพครอฟสกี อายุ 91 ปี, ศัลยแพทย์หลอดเลือดชาวรัสเซีย
===กรกฎาคม===
1 กรกฎาคม –
* ยูริ คาลิอัลลิน อายุ 78 ปี นาวิกโยธินรัสเซีย
* สตานิสลาฟ ลีโอโนวิช อายุ 63 ปี นักสเก็ตลีลาโอลิมปิกชาวรัสเซีย (1980)
2 กรกฎาคม –
* ดมิทรี โคลเกอร์ อายุ 54 ปี นักฟิสิกส์ชาวรัสเซีย มะเร็งตับอ่อน
* เลโอนิด ชวาร์ตสมัน อายุ 101 ปี, นักเคลื่อนไหวชาวรัสเซีย (เชบูราชกา, 38 แพรอตส์, ดอกไม้สีแดง')
===สิงหาคม===
1 สิงหาคม – มิคาอิล โกโลวาตอฟ อายุ 72 ปี เจ้าหน้าที่ข่าวกรองรัสเซีย (KGB)
2 สิงหาคม – นิโกเลย์ เยฟิมอฟ อายุ 89 ปี นักข่าวชาวรัสเซีย
30 สิงหาคม – มีฮาอิล กอร์บาชอฟ ผู้นำของสหภาพโซเวียตคนที่ 8 และคนสุดท้าย , ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ  (b. 1931) 
===กันยายน===
1 กันยายน – ราวิล มากานอฟ, อายุ 67 ปี, ผู้บริหารปิโตรเลียมของรัสเซีย (ลุกออยล์), ตกจากที่สูง
4 กันยายน – บอริส ลากูติน อายุ 84 ปี นักมวยชาวรัสเซีย แชมป์โอลิมปิก (1964, 1968 )
== อ้างอิง ==
ประเทศรัสเซียใน พ.ศ. 2566

ประเทศรัสเซียใน พ.ศ. 2566 เป็นปีที่ 32 ของสหพันธรัฐรัสเซีย
== ผู้นำ ==
== เหตุการณ์ ==
=== กำหนดการ ===
10 กันยายน
* การเลือกตั้งระดับภูมิภาคของรัสเซีย 2023
* การเลือกตั้งสภาดูมารัสเซียครั้งที่ 8
== อ้างอิง ==
ไอโหเฬ

ไอโหเฬ (อักษรโรมัน: Aihole) หรือ ไอหัฬ (ಐಹೊಳೆ) หรือชื่ออื่น ๆ ไอวัฬฬี, อารยปุระ, อหิโวฬาฬ  เป็นแหล่งโบราณสถานที่ประกอบด้วยหมู่ศานสถานของศาสนาพุทธ, ไชนะ และ ศาสนาฮินดู สร้างขึ้นในราวศตวรรษที่ 6-12 ซากของสิ่งปลูกสร้างที่พบในปัจจุบันส่วนใหญ่สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 7-10 หมู่สิ่งปลูกสร้างไอโหเฬประกอบด้วยวิหารหินและถ้ำวิหารมากกว่าหนึ่งร้อยยี่สิบแห่ง กระจายตัวไปทั่วที่ราบลุ่มแม่น้ำมัลลประภา ในอำเภอภคัลโกฏ โดยมีหมู่บ้านใกล้สุดคือหุนาคุณฑ์ ซึ่งห่างออกไป 35 กิโลเมตร
ไอโหเฬตั้งอยู่  ห่างจากพทามี และราย  จากปัฏฏทกัล ซึ่งล้วนเป็นแหล่งสำคัญของสถาปัตยกรรมจาลุกยะ ทั้งไอโหเฬและพทามีเฟื่องฟูขึ้นในศตวรรษที่ 6 ในบานะแหล่งปลูกสร้างสถาปัตยกรรมสำคัญของจาลุกยะ
ในบรรดาวิหารของไอโหเฬประกอบด้วยราวหนึ่งร้อยวิหารที่เป็นมนเทียรของศาสนาฮินดู, สองสามหลังเป็นของไชนะ และหนึ่งหลังเป็นของศาสนาพุทธ ทั้งหมดล้วนสร้างให้อยู่ร่วมกันและตั้งอยู่ใกล้เคียงกัน บนพื้นที่กว่า  มนเทียรของฮินดูประกอบด้วยมนเทียรบูชาพระศิวะ, พระวิษณุ, พระทุรคา, พระสูรยะ และเทพเจ้าฮินดูองค์อื่น ๆ ส่วนวิหารไชนะบูชามหาวีระ, ปารศวนาถ, เนมินาถ และตีรถังกรองค์อื่น ๆ ส่วนของพุทธเป็นอารามและวัดขนาดเล็ก นอกวิหารแล้วยังมีอาราม กุฏิ บ่อน้ำ บ่อน้ำขั้นบันได ที่ตั้งอยู่ประกอบกับวิหารสำคัญ ๆ
== อ้างอิง ==
===บรรณานุกรม===
สิ่งก่อสร้างในรัฐกรณาฏกะ
โบสถ์พราหมณ์ในรัฐกรณาฏกะ
ไชนมนเทียรในรัฐกรณาฏกะ
รายชื่อตัวละครในปรินเซส คอนเนค! รี: ไดฟ์

นี้คือรายชื่อตัวละครใน ไดฟ์
== ตัวละครหลัก ==
=== เรือนเลิศรส ===
/ 
/ 
/ 
/ 
=== ทวิงเคิลวิช ===
/ 
/ 
/ 
=== ลาบิรินธ์ ===
/ 
/ 
/ 
=== คาร์มินา ===
/ 
/ 
/ 
=== ลิตเติลริริคัล ===
/ 
/ 
/ 
=== ฟอเรสเทียร์ ===
/ 
/ 
/ 
=== กองทัพราชอาณาจักรปีศาจ (เดียโบลอส) ===
/ 
/ 
/ 
/ 
/ 
=== กองอัศวินแห่งวังหลวง (ไนต์แมร์) ===
/ 
/ 
/ 
/ 
=== สถานสงเคราะห์ซาเรนเดีย ===
/ 
/ 
/ 
/ 
=== หน่วยลาดตระเวน (คาออน) ===
/ 
/ 
/ 
/ 
=== ฟาร์มปศุสัตว์ ===
/ 
/ 
/ 
=== กลุ่มกองทุนเมอร์คิวเรียส ===
/ 
/ 
/ 
/ 
=== ทไวไลท์คาราวาน ===
/ 
/ 
/ 
/ 
/ 
=== วิทยาลัยลูเซนต์ ===
/ 
/ 
/ 
=== ไวซ์ฟลือเกล สาขาแลนด์โซล ===
/ 
/ 
/ 
=== ดรากอนส์ เนสต์ ===
/ 
/ 
/ 
=== สมาคมการค้าริชมอนด์ ===
/ 
=== เรจ เลกิออน ===
/ 
/ 
/ 
/ 
== ตัวละครอื่น ==
=== ไร้สังกัด ===
/ 
/ 
/ 
/ 
=== ตัวละครรับเชิญ ===
== อ้างอิง ==
เอเลนา ยาคอฟเลวา

เอเลนา อเลซีวา ยาโควเลวา (Еле́на Алексе́евна Я́ковлева) เป็นนักแสดงชาวโซเวียตและชาวรัสเซียที่บทบาทเธอรู้จักกันในชื่อหนังเช่นอินเตอร์เกิล, นาบิส, เยชเช่ราซนาบิส! เช่นเดียวกันกับหนังที่โด่งดังเช่น คาเมนสกายา
เธอเป็นนักแสดงหญิงที่อยู่ระยะยาวที่สุดในโรงละครซอฟเรเมนนิก ในปี 2002 ยาโควเลวาได้รับอิสริยาภรณ์ศิลปินประชาชนรัสเซีย  นอกจากนี้ยังได้รับรางวัลแห่งรัฐของรัสเซียในสาขาวรรณกรรมและศิลปะในปี 2000  ซึ่งเธอได้รับอิสริยาภรณ์ของเหรียญเกรียติยศในปี 2006
== ประวัติ ==
หลังจากจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยม ยาโควเลวาได้รับการยอมรับให้เป็นหนึ่งในโรงละครชั้นนำในโรงละครซอฟเรเมนนิก ซึ่งในปี 1986 เธอถูกเสนอให้ไปที่โรงละครมอสโกซึ่งเป็นโรงละครที่ตั้งอยู่ในมอสโก
== ผลงาน ==
== แหล่งอ้างอิง ==
== ลิ้งค์ภายนอก ==
Official Website 
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2504
นักแสดงรัสเซีย
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
เตลกุปิ

เตลกุปิ (তেলকুপি) เป็นแหล่งโบราณคดีจมน้ำในอำเภอปุรุลิยา รัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย พื้นที่และโบสถ์พราหมณ์ที่ตั้งอยู่ในบริเวณถูกจมน้ำในปี 1959 อันเป็นผลจากการสร้างเขื่อนกั้นแม่น้ำทโมทารที่ปันเจต อำเภอธานพาท ซึ่งในเวลานั้นอยู่ในรัฐพิหาร
ชื่อเดิมของเตลกุปิคือ ไตลกัมปิ (Tailakampi) เป็นราชธานีในรัชสมัยของรุทรศิขร กษัตริย์ท้องถิ่นที่ครองราชย์ในสมยัศตวรรษที่ 11 ผู้ทรงช่วยกษัตริย์แห่งปาละ รามปาละ สู้รบแย่งวเรนทร คืนมาจากภีมะ พระราชพงศาวดารปัญจโกฏราชของราชวงศ์ศิขรมีกล่าวถึงรุทรศิขรว่าขึ้นสู่อำนาจในปี 1098 นักประวัติศาสตร์ นิหารรันชัน ราย สันนิษฐานว่ารุทรศิขรครองราชย์ในปี 1070 ถึง 1120 สันธยกร นันทิ เขียนไว้ในบทกวี รามจริตัม ว่ารุทรศิขรเป็นผู้ปราดเปรื่องด้านการรบประดุจไฟป่าที่แผดเผา
ในปี 1878 นักโบราณคดีขาวอาร์มีเนีย-อินเดีย โยเซฟ เดวิด เบกลาร์ ได้เขียนบรรยายถึงโบสถ์พราหมณ์แห่งเตกุลปิเป็นครั้งแรกในรายงานให้กับกรมสำรวจโบราณคดีอินเดีย ในรายงานนี้เขาระบุว่าพื้นที่ของเตกุลปิเต็มไปด้วยวิหารมากมาย มากกว่าหลายที่ในแถบที่ราบสูงโจตนาคปุระ เขาแบ่งหมู่มนเทียรเหล่านี้ออกเป็นสามกลุ่ม กลุ่มใหญ่สุดอยู่ทางเหนือของหมู่บ้านเตลกุปิ ใกล้กับแม่น้ำทโมทาร กลุ่มที่สองอยู่ทางตะวันตก และกลุ่มที่สามอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของหมู่บ้าน
== อ้างอิง ==
สิ่งก่อสร้างในรัฐเบงกอลตะวันตก
เทอุฬะ

เทอุฬะ (ଦେଉଳ deuḷa) เป็นองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมในสถาปัตยกรรมโบสถ์พราหมณ์แบบกลิงคะ ที่พบได้ในโบสถ์พราหมณ์ของโอริศาในอินเดียตะวันตก คำว่า "เทอุฬะ" มาจากภาษาโอริยา เป็นคำเรียกเฉพาะของสิ่งปลูกสร้างรูปแบบเฉพาะที่พบได้ในวิหารส่วนใหญ่ในโอริศา
เทอุฬะสามารถแบ่งย่อยได้เป็นสามรูปแบบหลัก ๆ คือ เรขเทอุฬะ (Rekha Deula) โดยมาจากคำว่า เรข ในภาษาโอริยา ซึ่งแปลว่าเส้นตรง เรขเทอุฬะมีลักษณะเทียบเท่ากับศิขร ตั้งอยู่เหนือครรภคฤห์ในสถาปัตยกรรมของอินเดียเหนือ, ปีธเทอุฬะ (Pidha Deula) มีลักษณะเป็นรูปพิรามิด คลุมสิ่งปลูกสร้างรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส เทียบเท่าได้กับวิมานในวิหารแบบทราวิฑ และ กขารเทอุฬะ (Khakhara deula) มาจากคำโอริยาคำว่า กขารุ แปลว่า ผลน้ำเต้า มีลักษณะเป็นพิรามิดสูงชะลูด เทียบเท่ากับโคปุรัม
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
http://orissa.gov.in/e-magazine/Orissareview/nov2005/engpdf/Orissan_Temple_Architecture.pdf
http://www.indoarch.org/arch_glossary.php 
สถาปัตยกรรมโบสถ์พราหมณ์
องค์ประกอบทางสถาปัตยกรรม
รัฐโอริศา
แหล่งมาวากิ

แหล่งมาวากิ  เป็นแหล่งโบราณคดีที่ประกอบด้วยซากของนิคมจากยุคโจมง ตั้งอยู่ในเมืองโนโตะ จังหวัดอิชิกาวะ ในภูมิภาคโฮกูริกุ ประเทศญี่ปุ่น และได้รับการคุ้มครองเป็นแหล่งประวัติศาสตร์แห่งชาติในปี 1989
แหล่งมาวากิตั้งอยู่หลังส่วนเว้าของเขาเล็ก ๆ บนคาบสมุทรโนโตะ ล้อมรอบด้วยเขาทั้งสามด้าน และอีกด้านเป็นอ่าวโทยามะ มาวากิเป็นหนึ่งในแหล่งโบราณคดีที่ใหญ่ที่สุดของยุคโจมงในโฮกูริกุ และเป็นที่ตั้งของนิคมที่มีการอยู่อาศัยยาวนาน 4,000 ปี หรือตั้งแต่จุดเริ่มต้นจนสิ้นสุดสมัยโจมง การขุดค้นทางโบราณคดีมีขึ้นเป็นเวลาสี่ปีเริ่มต้นในปี 1987 พบโบราณวัตถุจำนวนมาก รวมถึงพื้นที่ยังพบว่ามีลักษณะแบ่งชั้นกันชัดเจน วัตถุที่พบมีทั้งกระดูกสัตว์ โดยเฉพาะกระดูกโลมา ซากพืช เสาแกะสลัก เชือก งานถักร้อย หน้ากาก ฐานสำหรับสร้างสิ่งปลูกสร้างยกถุน ไปจนถึงที่อยู่อาศัยในหลุม เครื่องปั้นดินเผายุคโจมงหลายรูปแบบจากที่พบได้ในพื้นที่และนอกพื้นที่ แหล่งมาวากิจึงถือว่ามีความสำคัญมากต่อการค้นคว้าเรื่องเครื่องปั้นดินเผาของยุคโจมง
ในปี 1991 โบราณวัตถุรวม 219 ชิ้นจากแหล่งมาวากิ เช่น เครื่องปั้นดินเผา เครื่องใช้หิน เครื่องใช้กระดูก รูปปั้นดินเหนียว หิน แท่งหิน และอุปกรณ์สำหรับศาสนพิธีอื่น ๆ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สมบัติสำคัญทางวัฒนธรรมของญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
โบราณสถานในประเทศญี่ปุ่น
ยุคโจมง
จังหวัดอิชิกาวะ
โนโตะ
ซาเวจ (อีพี)

ซาเวจ (Savage) เป็นอีพีแรกของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้เอสปา วางจำหน่ายโดย เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม 2021 และมีจำหน่ายสามเวอร์ชันได้แก่ P.O.S, Synk Dive และ Hallucination Quest ประกอบด้วยเพลงหกเพลง รวมทั้งเพลงนำในชื่อเดียวกัน
ส่วนใหญ่เป็นแนวเพลงป็อปที่มีองค์ประกอบของแดนซ์ป็อป ไฮเปอร์ป็อป และ อิเล็กโทรป็อป  อีพีนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อแสดงให้เห็นถึงแนวดนตรีของวง องค์ประกอบและการผลิตของเพลง ซาเวจ ได้รับการจัดการโดยนักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์มากมาย รวมถึง ยู ย็อง-จิน  Kenzie แบรนดอน กรีน  มาร์คัส โลแมกซ์ และ เฮย์ลีย์ คิโยโกะ โดยมี อี ซู-มัน ผู้ก่อตั้ง เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ เป็นผู้อำนวยการสร้าง เนื้อเพลง อัลบั้มนี้ยังเป็นส่วนขยายจักรวาลเสมือนจริงของเอสปา
== ผลการดําเนินงานการค้า ==
เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม มีรายงานว่ายอดสั่งจองล่วงหน้าของ ซาเวจ มียอดรวมมากกว่า 401,088 ชุด ตามมาด้วยชาร์ต ฮันทอ ของเกาหลีใต้ อีพีนี้เป็น "อัลบั้มเปิดตัวที่ขายดีที่สุดสำหรับเกิร์ลกรุ๊ปในชาร์ต" หลังจากที่ขายได้มากกว่า 200,000 ชุดในวันที่สองของการเปิดตัว ในเกาหลีใต้เปิดตัวบนชาร์ต แกออนอัลบั้มชาร์ต เมื่อวันที่ 3–9 ตุลาคม ค.ศ. 2021 นอกจากนี้ อีพี ยังติดอันดับชาร์ตอัลบั้มรายวันและรายสัปดาห์เช่น Hanteo Chart, Synnara Record, Kyobo Bookstore และ Gaon Retail Album Chart ภายใน 15 วัน หลังจากการปล่อยมีรายงานว่า ซาเวจ มียอดขายถึง 513,292 ชุด ในญี่ปุ่นขึ้นถึงอันดับที่ 18 บนชาร์ตของ บิลบอร์ดญี่ปุ่น ฮอต อัลบั้ม และขึ้นถึงอันดับที่ 7 ของชาร์ต ออริคอน อัลบั้มชาร์ต
ในสหรัฐอเมริกา เอสปา เปิดตัวบนชาร์ต บิลบอร์ด 200 โดย อีพี เข้าสู่อันดับที่ 20 และกลายเป็นอัลบั้มเปิดตัวที่มีอันดับสูงสุดของเกิร์ลกรุปเคป็อปในประวัติศาสตร์ บิลบอร์ด ซาเวจ ยังขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ต บิลบอร์ด เวิลด์อัลบั้ม และ อัลบั้มอิสระ และเปิดตัวที่อันดับสองในชาร์ต ยอดขายอัลบั้มยอดนิยม ด้วยยอดขาย 17,500 ชุด
== รายชื่อเพลง ==
== ชาร์ต ==
=== ชาร์ตประจำสัปดาห์ ===
=== ชาร์ตประจำเดือน ===
===ชาร์ตสิ้นปี===
==ประวัติการวางจำหน่าย==
==อ้างอิง==
อีพีเปิดตัวในปี พ.ศ. 2565
อีพีภาษาเกาหลี
อีพีของค่ายเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
Hyperpop albums
อีพีของเอสปา
โนโตะ (เมือง)

โนโตะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอโฮซุ (เดิมอยู่ในอำเภอฟูเงชิ) จังหวัดอิชิกาวะ ประเทศญี่ปุ่น  เมืองนี้มีประชากรประมาณ 17,840 คน 7,689 หลังคาเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 65 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 
== ภูมิศาสตร์ ==
เมืองโนโตะครอบคลุมพื้นที่บริเวณชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของคาบสมุทรโนโตะ ติดกับทะเลญี่ปุ่นทางทิศตะวันออกและทิศใต้ เมืองโนโตะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (เคิพเพิน Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่หนาวเย็นและมีหิมะตกหนัก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในโนโตะคือ 12.8&nbsp;°C ปริมาณน้ำฝนโดยเฉลี่ยแต่ละปีอยู่ที่&nbsp;2,282 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 25.2&nbsp;°C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 2.1&nbsp;°C
พื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองอยู่ในเขตกึ่งอุทยานแห่งชาติโนโตะฮันโต
=== เทศบาลข้างเคียง ===
จังหวัดอิชิกาวะ
* นครซูซุ
* นครวาจิมะ
* เมืองอานามิซุ
== ประชากร ==
ตามข้อมูลสำมะโนของญี่ปุ่น ประชากรของโนโตะได้ลดลงในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา
== ประวัติ ==
พื้นที่ที่เป็นเมืองโนโตะในปัจจุบันเดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโนโตะ ต่อมาหลังจากการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่แห่งนี้ได้อยู่ภายใต้การปกครองของอำเภอฟูเงชิ จังหวัดอิชิกาวะ
วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2005 เมืองโนโตะและหมู่บ้านยานางิดะ ที่อยู่ในอำเภอฟูเงชิ และเมืองอูจิอูระที่อยู่ในอำเภอซูซุ ได้ควบรวมกันกลายเป็นเมืองโนโตะ โดยหลังจากควบรวมได้มีการเปลี่ยนแปลงคันจิจาก 能都 เป็น 能登 แต่การออกเสียงยังคงเหมือนเดิม และนอกจากนี้ในวันเดียวกัน อำเภอฟูเงชิก็ได้รวมกับอำเภอซูซุ เพื่อตั้งเป็นอำเภอโฮซุ ทำให้เมืองโนโตะอยู่ภายใต้การปกครองของอำเภอโฮซุ
== เศรษฐกิจ ==
เศรษฐกิจหลักของเมืองโนโตะพึ่งพารายได้จากการประมงเชิงพาณิชย์และการเกษตรมาอย่างยาวนาน
คัมบูริ (ปลาหางเหลืองโตเต็มวัยที่จับในช่วงฤดูหนาว)
สตรอว์เบอร์รีอากาซากิ
แยมบลูเบอร์รี่/ไวน์บลูเบอร์รี่ยานางิดะ
== การศึกษา ==
เทศบาลเมืองโนโตะมีโรงเรียนในสังกัดประกอบด้วยโรงเรียนประถม 6 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 4 แห่ง และมีโรงเรียนมัธยมปลาย 1 แห่งที่อยู่ในสังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดอิชิกาวะ
== การขนส่ง ==
=== รถไฟ ===
เมืองโนโตะไม่มีรถไฟโดยสารให้บริการนับตั้งแต่ที่มีการปิดตัวลงของทางรถไฟสายโนโตะเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2005
=== ทางหลวง ===
== สิ่งที่น่าสนใจในท้องถิ่น ==
แหล่งมาวากิ - แหล่งโบราณคดีจากยุคโจมง
เทศกาลอาบาเระ (あばれ祭り)
รูปปั้นหมึกยักษ์ - รูปปั้นที่เป็นที่ถกเถียงจากการที่ผู้บริหารเมืองใช้เงินช่วยเหลือฉุกเฉินโควิด-19 มูลค่า 25 ล้านเยนเพื่อสร้างรูปปั้นดังกล่าว
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
เมืองในจังหวัดอิชิกาวะ
สถาบันการเงิน

สถาบันการเงิน หมายถึง หน่วยงานธุรกิจในระบบการเงิน ที่ทำหน้าที่เป็นตัวกลางให้บริการทางการเงินแก่ลูกค้า โดยการระดมทุนไปใช้ในการปล่อยกู้ หรือลงทุน และมีภาระต้องคืนเงินตามเงื่อนไขที่กำหนด รวมทั้งรับการชำระเงินและทำธุรกรรมทางการเงินประเภทต่างๆ โดยทั่วไปแล้ว สถาบันการเงินมี 2 ประเภทใหญ่ๆ ได้แก่
บริษัทรับฝากเงิน – ธนาคารพาณิชย์ บริษัทเงินทุน บริษัทเครดิตฟองซิเอร์ สถาบันการเงินเฉพาะกิจของรัฐ สหกรณ์ออมทรัพย์และสหกรณ์เครดิตยูเนี่ยน  กองทุนรวมประเภทตลาดเงิน
บริษัทไม่รับฝากเงิน – กองทุนรวมบริษัทประกันภัย กองทุนสำรองเลี้ยงชีพ กองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ บรรษัทบริหารสินทรัพย์ บริษัทหลักทรัพย์บริษัทประกันภัย บริษัทลิสซิ่ง บริษัทบัตรเครดิต บริษัทสินเชื่อบุคคล นาโนไฟแนนซ์ พิโกไฟแนนซ์ สหกรณ์ โรงรับจำนำ
== หน่วยงานที่กำกับสถาบันการเงินในประเทศไทย ==
== อ้างอิง ==
องค์การบริการทางการเงิน
รีไฟแนนซ์

การรีไฟแนนซ์ (refinancing) คือ การเปลี่ยนเจ้าหนี้ โดยเป็นกระบวนการปิดหนี้ที่มีอยู่ทั้งหมดด้วยเงินกู้จากเจ้าหนี้ใหม่ โดยมีเป้าหมายเพื่อให้เงินกู้ใหม่มีเงื่อนไขที่ดีกว่ารายการหนี้เดิม เช่น อัตราดอกเบี้ยที่ต่ำกว่าเดิม หรือการขยายระยะเวลาการชำระคืนเงินกู้ให้ยาวนานขึ้นเ พื่อลดจำนวนเงินที่ชำระคืน และการรีไฟแนนซ์จัดเป็นการปรับโครงสร้างหนี้รูปแบบหนึ่ง
== ความเสี่ยง ==
เงินกู้ที่มีระยะเวลาการกู้ที่คงที่ หากมีการชำระคืนเงินกู้ก่อนกำหนดเป็นบางส่วนหรือทั้งหมด ก่อนครบกำหนดอาจมีค่าปรับเกิดขึ้น หรือมีค่าธรรมเนียมสำหรับการรีไฟแนนซ์ โดยต้องคำนวณค่าธรรมเนียมเหล่านี้ก่อนเริ่มดำเนินการในการรีไฟแนนซ์เงินกู้ เนื่องจากการชำระคืนเงินกู้ก่อนกำหนดอาจมีค่าใช้จ่ายเพิ่ม และควรตรวจสอบเงื่อนไขของสัญญาเงินกู้ใหม่ว่ามีเป็นธรรมหรือไม่
ผู้กู้ควรคำนวณส่วนต่างของเจ้าหนี้ใหม่ และเจ้าหนี้เก่า เช่น ค่าปรับล่วงหน้า (ถ้ามี) ค่าจดจำนองจากกรมที่ดิน ค่าประเมินมูลค่าทรัพย์สินใหม่ ค่าธรรมเนียมการดำเนินการ ค่าอากรแสตมป์ ค่าประกันอัคคีภัย ค่าประกันชีวิต (บางบริษัทการเงินบังคับทำ) และอัตตราดอกเบี้ยที่ชำระตลอดอายุสัญญาของเงินกู้ใหม่ ซึ่งควรต่ำกว่าดอกเบี้ยที่เหลือที่จะจ่ายสำหรับเงินกู้เดิมเพื่อดูว่าเหมาะสมทางการเงินหรือไม่ที่จะรีไฟแนนซ์
== ประเภท ==
การรีไฟแนนซ์มีหลายประเภท โดยสามารถนำไปใช้กับการกู้เงินบางประเภท ซึ่งรวมถึงการจำนอง สินเชื่อรถยนต์ สินเชื่อบ้าน สินเชื่อส่วนบุคคล และภาระหนี้ประเภทอื่นที่คล้ายคลึงกัน
=== รีไฟแนนซ์บ้าน ===
การรีไฟแนนซ์บ้าน คือ การเปลี่ยนสินเชื่อบ้านที่เรากู้อยู่กับบริษัทการเงินเดิม ไปบริษัทการเงินใหม่ โดยจัดเป็นการรีไฟแนนซ์สินเชื่อที่อยู่อาศัย เช่น บ้าน คอนโด ซึ่งโดยปกติสินเชื่อที่อยู่อาศัยจะมีระยะเวลาสัญญา 15 ปี 20 ปี 30 ปี โดยขึ้นอยู่กับแต่ละบริษัทการเงิน ทั้งนี้รีไฟแนนซ์จะเกิดขึ้นได้จะต้องผ่อนสินทรัพย์มามากกว่า 3 ปี หรือครบกำหนดสัญญาขั้นต่ำในการปิดหนี้ ถึงสามารถรีไฟแนนซ์ได้
=== รีไฟแนนซ์รถยนต์ ===
การรีไฟแนนซ์รถยนต์ คือ การเปลี่ยนสินเชื่อรถยนต์ที่เรากู้อยู่กับบริษัทการเงินเดิม ไปบริษัทการเงินใหม่ โดยจัดเป็นการรีไฟแนนซ์รถยนต์ เช่น รถยนต์ 4 ล้อ เก๋ง รถกระบะ หรือรถมอเตอร์ไซค์ และเครื่องจักรทางการเกษตร ซึ่งโดยปกติสินเชื่อรถยนต์ หรือ การเช่าซื้อรถยนต์ จะมีระยะเวลาสัญญา 12-72 เดือน โดยปกติรถยนต์ที่นำมารีไฟแนนซ์ควรเป็นรถยนต์ที่คุณเป็นเจ้าของ หรือหากอยู่ระหว่างเช่าซื้อรถหรือผ่อนอยู่ ควรผ่อนชำระมามากกว่า 50% ของยอดหนี้รถยนต์ทั้งหมด ถึงสามารถรีไฟแนนซ์ได้
=== รีไฟแนนซ์บัตรเครดิต ===
การรีไฟแนนซ์บัตรเครดิต เป็นการรวมหนี้บัตรเครดิต หรือสินเชื่อส่วนบุคคลที่เรามี ไปหาสถาบันการเงินใหม่ โดยรวมหนี้ที่เหลือทั้งหมดรวมเป็นก้อนเดียว โดยเปลี่ยนจากการชำระขั้นต่ำแบบไม่มีระยะเวลาจำกัด เปลี่ยนเป็นสินเชื่อชำระแบบมีระยะเวลาจำกัด โดยปกติเริ่มที่ 12 เดือน ถึง 72 เดือน ซึ่งสามารถทำให้ยอดผ่อนชำระแต่ละเดือนลดลงได้ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับอัตราดอกเบี้ยสถาบันการเงินใหม่ว่ามีส่วนต่างลดลงหรือไม่ โดยคำนวณจากระยะเวลาที่ทำสัญญา
== อ้างอิง ==
เญิก เดิม

เญิก เดิม (ញឹក ឌឹម; Nhek Dim) (12 กุมภาพันธ์ 1934 - 16 ธันวาคม 1978) เป็นจิตรกร นักประพันธ์ และนักประพันธ์เพลงชาวกัมพูชา
==ประวัติ==
เญิก เดิม เกิดเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 1934 ในจังหวัดไพรแวง ประเทศกัมพูชา พ่อแม่คือ Nhek Pidaou และ Prom Pul เป็นชาวนาทั้งคู่ เญิกแสดงให้เห็นถึงพรสวรรค์ในการวาดรูปมาตั้งแต่ยังเด็ก เขาเรียนจบโรงเรียนประถมในปี 1949 และด้วยพรสวรรค์ทางศิลปะที่โดดเด่นของเขา พ่อแม่ได้ส่งเขาไปเรียนที่โรงเรียนศิลปะกัมพูชา (School of Cambodian Arts) ที่ซึ่งปัจจุบันคือแผนกศิลปะพลาสติก ราชมหาวิทยาลัยศิลปกรรม ในพนมเปญ เขาจบการศึกษาด้าน "จิตกรรมพื้นถิ่น" ในปี 1954 และเริ่มทำงานให้กับสถาทูตสหรัฐในพนมเปญ เขาสมรสกับ Mao Samen มีบุตรธิดาด้วยกันหกคน รอดชีวิตเพียงสามคน ทั้งหมดเป็นผู้ชาย เขามีโอกาสได้ทำงานรับใช้กษัตริย์แห่งกัมพูชา รวมถึงมีผลงานแสดงในหอศิลป์ และวาดภาพประกอบนิตยสารต่าง ๆ เญิก เสียชีวิตในวันที่ 16 ธันวาคม 1978 เป็นหนึ่งในศิลปินกัมพูชาที่เสียชีวิตในสมัยเขมรแดง
==รูปแบบ==
นักวิจารณ์ศิลปะบางส่วนระบุว่างานของเญิกเป็นภาพแทนภาพฝันในการพัฒนากัมพูชาสู่ความเป็นสมัยใหม่ที่หษัตริย์สีหนุสนับสนุนในทศวรรษ 1960 เขาใช้รูปแบบภาษาทางศิลปะที่เป็นสมัยใหม่ในการแสดงฉากกัมพูชาแบบท้องถิ่น นับตั้งแต่ทศวรรษ 1960 เขาเริ่มผันตัวมาเป็นศิลปิน-นักธุรกิจ งานเขียนของเขาถูกนำไปจัดแสดงในหอศิลป์และขายในร้านขายของหรูหรา
==อ้างอิง==
===บรรณานุกรม===
Lors, Chinda (2001). Nhek Dim. Phnom Penh, Cambodia: Lors Chinda Art Publishers.
Nelson, Roger (2018). “'The Work the Nation Depends On': Landscapes and Women in the Paintings of Nhek Dim,” in Ambitious Alignments: New Histories of Southeast Asian Art, 1945-1990, ed. by Stephen H Whiteman, Sarena Abdullah, Yvonne Low, and Phoebe Scott, Singapore and Sydney: National Gallery Singapore and Power Publications, 19–48.
Vachon, Michelle. "Painting by Famed Nhek Dim Returns Home". The Cambodia Daily, March 20, 2009.
ศิลปินชาวกัมพูชา
บุคตลที่เสียชีวิตจากการสังหารหมู่เขมรแดง