pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ประเทศอาเซอร์ไบจานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศอาเซอร์ไบจาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอาเซอร์ไบจานได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 56 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 18 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 1 เหรียญทอง 7 เหรียญเงิน และ 10 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 18 เหรียญ
== สรุปเหรียญรางวัล ==
| width=78% align=left valign=top |
| width=22% align=left valign=top |
== นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา ==
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศอาเซอร์ไบจานในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
== อ้างอิง ==
อาเซอร์ไบจาน
ประเทศบาฮามาสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศบาฮามาส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบาฮามาสได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 28 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 1 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 2 เหรียญ
== สรุปเหรียญรางวัล ==
== นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา ==
== ว่ายน้ำ ==
ผลการแข่งขัน
{|class=wikitable style="font-size:90%"
|-
!rowspan="2"|นักกีฬา
!rowspan="2"|รายการ
!colspan="2"|ฮีท
!colspan="2"|รองฯ
!colspan="2"|ชิงชนะเลิศ
|-style="font-size:95%"
!เวลา
!อันดับ
!เวลา
!อันดับ
!เวลา
!อันดับ
|- align="center"
|align=left|Dustin Tynes
|align=left|Men's 100 m breaststroke
|1:03.71
|44
|colspan=4|Did not advance
|-align=center
|align=left rowspan=3|Joanna Evans
|align=left|Women's 200 m freestyle
|2:01.27
|37
|colspan=4|Did not advance
|-align=center
|align=left|Women's 400 m freestyle
|4:07.60
|13
|colspan=2 
|colspan=2|Did not advance
|-align=center
|align=left|Women's 800 m freestyle
|8:42.93
|23
|colspan=2 
|colspan=2|Did not advance
|-align=center
|align=left rowspan=2|Arianna Vanderpool-Wallace
|align=left|Women's 50 m freestyle
|24.77
|=13 Q
|24.60
|9
|colspan=2|Did not advance
|-align=center
|align=left|Women's 100 m freestyle
|54.56
|18
|colspan=4|Did not advance
|}
== อ้างอิง ==
บาฮามาส
ประเทศบาห์เรนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศบาห์เรน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบาห์เรนได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 35 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 1 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 2 เหรียญ
== สรุปเหรียญรางวัล ==
| width=78% align=left valign=top |
== นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา ==
== ว่ายน้ำ ==
ผลการแข่งขัน
{|class=wikitable style="font-size:90%"
|-
!rowspan="2"|นักกีฬา
!rowspan="2"|รายการ
!colspan="2"|ฮีท
!colspan="2"|รองฯ
!colspan="2"|ชิงชนะเลิศ
|-style="font-size:95%"
!เวลา
!อันดับ
!เวลา
!อันดับ
!เวลา
!อันดับ
|-align=center
|align=left|Farhan Saleh
|align=left|Men's 50 m freestyle
|24.61
|58
|colspan=4|Did not advance
|-align=center
|align=left|Fatema Almahmeed
|align=left|Women's 50 m freestyle
|32.28
|74
|colspan=4|Did not advance
|}
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศบาห์เรนในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
== อ้างอิง ==
บาห์เรน
ประเทศบังกลาเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศบังกลาเทศ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบังกลาเทศได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 7 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 5 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
== นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา ==
== ว่ายน้ำ ==
ผลการแข่งขัน
{|class=wikitable style="font-size:90%"
|-
!rowspan="2"|นักกีฬา
!rowspan="2"|รายการ
!colspan="2"|ฮีท
!colspan="2"|รองฯ
!colspan="2"|ชิงชนะเลิศ
|-style="font-size:95%"
!เวลา
!อันดับ
!เวลา
!อันดับ
!เวลา
!อันดับ
|-align=center
|align=left|Mahfizur Rahman Sagor
|align=left|Men's 50 m freestyle
|23.92
|54
|colspan=4|Did not advance
|-align=center
|align=left|Sonia Aktar
|align=left|Women's 50 m freestyle
|29.99
|69
|colspan=4|Did not advance
|}
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศบังกลาเทศในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
== อ้างอิง ==
บังกลาเทศ
เสียวหมี่

บริษัทเสียวหมี่ (; Xiaomi Corporation) เป็นบริษัทจีน ก่อตั้งในเดือนเมษายน พ.ศ. 2553 มีสำนักงานใหญ่ในปักกิ่ง ประเทศจีน ผลิตและลงทุนเกี่ยวกับสินค้าอิเล็กทรอนิกส์ เช่น สมาร์ตโฟน โมบายล์แอป แล็ปท็อป เอียร์โฟน ฯลฯ ตลอดจนสินค้าอื่น ๆ เช่น กระเป๋า รองเท้า ฯลฯ
เสียวหมี่ออกผลิตภัณฑ์สมาร์ตโฟนของตนเองในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 และได้ส่วนแบ่งในตลาดจีนอย่างรวดเร็ว จนกลายเป็นบริษัทสมาร์ตโฟนรายใหญ่ที่สุดของประเทศจีนใน พ.ศ. 2557 และกลายเป็นบริษัทผลิตสมาร์ตโฟนรายใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 4 ของโลกเมื่อเริ่มครึ่งหลังของปี พ.ศ. 2561 มีตลาดใหญ่ที่สุดอยู่ในประเทศจีน และตลาดใหญ่เป็นอันดับ 2 อยู่ในประเทศอินเดีย
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
บริษัทของจีน
กรมปฏิบัติการพิเศษ หน่วยบัญชาการอากาศโยธิน

กรมปฏิบัติการพิเศษ หน่วยบัญชาการอากาศโยธิน (Royal Thai Air Force Special Operations Regiment) หรือ คอมมานโด กองทัพอากาศไทย (Air Force Commando) เป็นหน่วยในฝูงบินปฏิบัติการรบพิเศษของหน่วยบัญชาการอากาศโยธิน ซึ่งมีอยู่ตั้งแต่ปลาย พ.ศ. 2519 โดยเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพอากาศไทย ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับท่าอากาศยานนานาชาติดอนเมือง และเตรียมความสามารถในการต่อต้านการจี้เครื่องบิน
== ประวัติ ==
กรมปฏิบัติการพิเศษ มีจุดเริ่มต้นในปี พ.ศ. 2519 จากหลักสูตรที่กองทัพอากาศได้ตั้งขึ้นเป็นพิเศษ เพื่อช่วยเหลือนักบินและผู้ปฏิบัติงานในอากาศที่ถูกยิงตกโดยศัตรู หรือต้องร่อนลงฉุกเฉินด้วยเหตุต่าง ๆ รวมไปถึงการตอบสนองเหตุการณ์การปล้นยึดอากาศยานทั้งของรัฐและเอกชน และการก่อการร้ายสากล จึงได้ก่อตั้งหน่วยงานขึ้นมาครั้งแรกในระดับกองร้อย ชื่อว่า กองร้อยปฏิบัติการพิเศษ สังกัดกองพันสารวัตรทหารอากาศที่ 2 สำนักงานผู้บังคับทหารอากาศดอนเมือง และบรรจุเจ้าหน้าที่ที่ปฏิบัติงานในด้านของการค้นหาและช่วยชีวิตเข้าในหน่วย ต่อมาในวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2520 ได้มีการชื่อหน่วยเป็น เจ้าหน้าที่ปฏิบัติการพิเศษ ประกอบด้วยกำลังชุดแรกจำนวน 17 นาย
จากนั้นวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2520 ได้มีคำสั่งกองทัพอากาศ ให้จัดตั้ง กองร้อยปฏิบัติการพิเศษ ขึ้นมาอย่างเป็นทางการ จึงถือว่าวันนี้เป็นวันสถาปนาหน่วย โดยได้บรรจุข้าราชการทหารอากาศที่ผ่านหลักสูตรการจู่โจม การโดดร่ม การดำรงชีพในป่า และการปฐมพยาบาลเข้าทำงานในกองร้อยนี้
ด้วยความต้องการกำลังพลเจ้าหน้าที่ที่มากขึ้น ทำให้ในปี พ.ศ. 2521 ได้มีการเปิดฝึก หลักสูตรปฏิบัติการพิเศษ ขึ้นเป็นครั้งแรก เพื่อฝึกเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการพิเศษให้มีศัพยภาพมากขึ้น และมีมาตรฐานเดี่ยวกับระดับสากล และปรับหลักสูตรการฝึกเพื่อสอดรับกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนไปอยู่ตลอด
ในปี พ.ศ. 2528 กองร้อยปฏิบัติการพิเศษ ซึ่งเดิมอัตรานาวาอากาศตรี ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น กองปฏิบัติการพิเศษ เป็นอัตรานาวาอากาศโท ขึ้นตรงกับกรมอากาศโยธิน ประกอบด้วยหน่วยงานภายในคือ กองบังคับการ กองร้อยปฏิบัติการพิเศษ กองร้อยรถเกราะ กองร้อยสุนัขทหาร กองร้อยสนับสนุน และมีการปรับอัตราขึ้นอีกครั้งในปี พ.ศ. 2534 ขึ้นเป็น นาวาอากาศเอกพิเศษ ขึ้นตรงต่อหน่วยบัญชาการอากาศโยธิน มีหน่วยงานภายในประกอบไปด้วย กองบังคับการ กองร้อยปฏิบัติการพิเศษ กองร้อยค้นหาช่วยชีวิตและควบคุมการรบ กองร้อยรถเกราะ กองร้อยส่งทางอากาศ กองร้อยสุนัขทหาร และแผนกสนับสนุน
ในปี พ.ศ. 2539 ได้มีการปรับฐานะ จากกองปฏิบัติการพิเศษ เป็น กรมปฏิบัติการพิเศษ ขึ้นตรงต่อหน่วยบัญชาการอากาศโยธิน กองบัญชาการยุทธทางอากาศ มีหน่วยงานภายในประกอบไปด้วย กองบังคับการ, กองพันปฏิบัติการพิเศษ 1, กองพันปฏิบัติการพิเศษ 2, กองร้อยรถเกราะ กองร้อยสุนัขทหาร, แผนกสนับสนุน และฝ่ายส่งทางอากาศ และเปลี่ยนมาขึ้นตร่งต่อหน่วยบัญชาการอากาศโยธินในปี พ.ศ. 2552
ต่อมาในปี พ.ศ. 2553 กรมปฏิบัติการพิเศษได้ขยายอัตรากำลังภายใน แบ่งการบังคับบัญชาออกเป็น 4 หน่วย ประกอบไปด้วย กองบังคับการ, กองพันปฏิบัติการพิเศษ 1, กองพันปฏิบัติการพิเศษ 2, กองพันปฏิบัติการพิเศษ 3 และใช้งานจนถึงปัจจุบัน
== องค์กร ==


=== กรมปฏิบัติการพิเศษ หน่วยบัญชาการอากาศโยธิน กองทัพอากาศไทย ===
ศูนย์บัญชาการกองทัพอากาศไทย
* กองพันปฏิบัติการพิเศษ 1
**กองร้อยปฏิบัติการพิเศษ 1 (คอมมานโด)
* กองพันปฏิบัติการพิเศษ 2 (พลร่มกู้ภัย)
* กองพันปฏิบัติการพิเศษ 3 (ชุดควบคุมการรบ CCT)
กองร้อยสนับสนุนการส่งทางอากาศ 
ศูนย์การค้นหาและกู้ภัยในพื้นที่การรบ (พลร่มกู้ภัย) กองทัพอากาศไทย (CSAR)
== ยานพาหนะภาคพื้นดิน ==
== อ้างอิง ==
หน่วยงานในสังกัดกองทัพอากาศไทย
หน่วยและรูปขบวนหน่วยรบพิเศษ
องค์การต่อต้านการก่อการร้าย
หยวนเสี่ยวชี

หยวนเสี่ยวชี (จีนตัวเต็ม : 阮小七 / อังกฤษ : Ruan Xiaoqi) สำเนียงแต้จิ๋วคือ อวนเซียวชิด เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง และเป็นผู้กล้าอันดับที่ 31 ของเหลียงซาน มีฉายาคือ พญายม (จีน : 活閻羅 / อังกฤษ : Living King Yama)
เขาเป็นน้องชายของหยวนเสี่ยวเอ้อกับหยวนเสี่ยวอู่ เขากับพี่ชายอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านสื่อเจี๋ย (石碣村 ท.เจียกัด ; ปัจจุบันคือเขตเหลียงซาน มณฑลซานตง) และทำอาชีพเป็นชาวประมง ต่อมาได้ร่วมมือกับเฉาไก้ ไปปล้นของขวัญวันเกิดราชครูไช่จิง และได้ขึ้นเขาเหลียงซาน ต่อมาเขาได้รับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการกองเรือรบพร้อมกับพี่ชาย มีช่วงหนึ่งที่เขากับจางเหิงเสียทีให้กับกลยุทธ์ของกวนเซิ่งจนถูกจับ แต่ก็ได้เป็นอิสระ หลังจากที่กวนเซิ่งขอยอมแพ้และเข้าร่วมกับเหลียงซาน
เขาเป็นหนึ่งในผู้กล้าที่รอดตายในช่วงศึกฟางล่า แต่ไม่ได้รับการแต่งตั้งจากทางการ เนื่องจากมีกรณีที่เขาไปใส่ชุดของฟางล่า เขาจึงตัดสินใจกลับไปใช้ชีวิตอย่างสงบสุขที่บ้านเกิด
== อ้างอิง ==
Keffer, David. "Outlaws of the Marsh: A Somewhat Less Than Critical Commentary". Poison Pie Publishing House. Retrieved 19 December 2016.
Miyamoto, Yoko (2011). "Water Margin: Chinese Robin Hood and His Bandits" . Demystifying Confucianism. Retrieved 19 December 2016.
ตัวละครในซ้องกั๋ง
ตัวละครที่เป็นนักตกปลา
ดินแดนอัลไต

ดินแดนอัลไต (Алта́йский край|r=Altaysky kray|p=ɐlˈtajskʲɪj kraj; Altai Krai) เป็นหนึ่งหน่วยองค์ประกอบของประเทศรัสเซีย (ดินแดน) มีเขตแดนติดกับ (หมุนตามเข็มนาฬิกาจากทางทิศตะวันตก) ประเทศคาซัคสถาน (จังหวัดอีสต์คาซัคสถานและจังหวัดปัฟโลดาร์), แคว้นโนโวซีบีสค์และแคว้นเคเมโรโว และสาธารณรัฐอัลไต เมืองหลวงของดินแดน คือ บาร์นาอุล จากข้อมูลสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 ดินแดนมีประชากร 2,419,755 คน
==อ้างอิง==
อัลไต
ดินแดนอัลไต
สุรจิต จารุเศรนี

พลเอก สุรจิต จารุเศรนี (1 กรกฎาคม พ.ศ. 2449 – 2 ตุลาคม พ.ศ. 2511) เป็นอดีต รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร ในรัฐบาลจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ และรัฐบาลจอมพล ถนอม กิตติขจร และเป็นรัฐมนตรีที่ถูกศาลตัดสินจำคุกในคดีรับสินบนสัมปทานป่าไม้ ในขณะดำรงตำแหน่ง
== ประวัติ ==
พลเอก สุรจิต รับราชการทหารในสังกัดกองทัพบก เคยโอนไปเป็นอธิบดีกรมโฆษณาการ (ชื่อในขณะนั้น) ในปี พ.ศ. 2493 และกลับมาดำรงตำแหน่งเจ้ากรมส่งกำลังบำรุงทหารบก ในปี พ.ศ. 2495 - 2497 จากนั้นกลับไปเป็นอธิบดีกรมประชาสัมพันธ์ ในปี พ.ศ. 2500-2506
พลเอก สุรจิต ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร ในรัฐบาลจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ในปี พ.ศ. 2502 แทนนายสวัสดิ์ มหาผล ซึ่งถึงแก่อนิจกรรม และได้รับแต่งตั้งต่อเนื่องอีกวาระหนึ่ง ในรัฐบาลจอมพล ถนอม กิตติขจร ซึ่งเข้ามาทำหน้าที่หลังการถึงแก่อสัญกรรมของจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ในปี พ.ศ. 2506 แต่เขาก็ได้ลาออกจากตำแหน่งในเวลาต่อมา
== คดีความ ==
ต่อมาเขาถูกตัดสินจำคุกในคดีเกี่ยวกับการรับสินบนการสัมปทานป่าไม้ โดยถูกนายสมฤกษ์ กิตติสุวรรณ พ่อค้าเพชรย่านสะพานหัน ฟ้องร้องว่า "เรียกสินบน" เพื่อแลกกับการได้รับอนุญาตให้เช่าที่ดินป่าสงวนแห่งชาติในจังหวัดยะลากว่า 100,000 ไร่ โดยเรียกรับผลประโยชน์ตอบแทนไร่ละ 25 บาทให้แก่ พล.อ.สุรจิต และค่าตอบแทนไร่ละ 15 บาท ให้แก่นางจำรูญ ศศิประภา แต่นายสมฤกษ์กลับไม่ได้รับอนุญาต จนทำให้พลเอก สุรจิต ต้องลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรี ศาลฎีกาพิพากษาให้พลเอกสุรจิต จำคุก 15 ปี จนกระทั่งเสียชีวิตในเรือนจำ และจำคุกภรรยาของเขาคือ คุณหญิงน้อมจิตร จารุเศรนี และเพื่อนภรรยาคือ นางจำรูญ ศศิประภา จำนวน 10 ปี
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
พลเอก  ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่างๆ ดังนี้
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย ===
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ ===
* พ.ศ. 2503 – 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณฝ่ายทหาร ชั้นที่ 2 ประดับดาวทอง
* พ.ศ. 2505 – 80x80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์แดนเนอโบร ชั้นที่ 1
* พ.ศ. 2505 – 80x80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์เลออปอล ชั้นที่ 1
== อ้างอิง ==
ทหารบกชาวไทย
นักการเมืองไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ไทย
นักโทษของประเทศไทย
บุคคลจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
อธิบดีกรมประชาสัมพันธ์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายหน้า)
ซ่งชิง

ซ่งชิง (จีนตัวเต็ม : 宋清 / อังกฤษ : Song Qing) สำเนียงแต้จิ๋วคือ ซ้องเช็ง เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง เป็นผู้กล้าลำดับที่ 76 ของเขาเหลียงซาน และเป็นคนที่ 40 ในตำแหน่ง 72 สหายดิน มีฉายาว่า พัดเหล็ก (จีน : 鐵扇子 / อังกฤษ : Iron Fan)
เขาเป็นน้องชายของซ่งเจียง ถูกบรรยายว่าเป็นคนเก็บตัวและเป็นคนเรียบง่าย ในช่วงที่ซ่งเจียงกำลังหนีคดีฆาตกรรมนางเหยียนผอซี ไปอยู่กับเยี่ยนชุนและฮัวหยงที่เขาชิงฟงนั้น ซ่งชิงได้เขียนจดหมายไปถึงพี่ชายว่าบิดานั้นตายเสียแล้ว อยากให้กลับมาสวดกงเต๊กที่บ้าน ครั้นซ่งเจียงกลับมาถึงบ้าน ก็ยังพบว่าซ่งไท่กง ผู้เป็นบิดานั้น ยังสบายดี แต่ที่ทำเช่นนั้น เพียงเพราะอยากให้มามอบตัวกับทางการ
ซ่งชิงเข้าร่วมกับเขาเหลียงซาน หลังจากที่ซ่งเจียงได้พบกับเจ้าแม่เฮียนหนึง และได้ตำแหน่งเป็นผู้จัดงานเลี้ยง เขาเป็นหนึ่งในผู้กล้าที่รอดตายจากศึกฟางล่า หลังจากที่ซ่งเจียงเสียชีวิต เขาก็ไปใช้ชีวิตอย่างสงบที่อำเภอยิ้นเฉิงซึ่งเป็นบ้านเกิด
== อ้างอิง ==
Keffer, David. "Outlaws of the Marsh: A Somewhat Less Than Critical Commentary". Poison Pie Publishing House. Retrieved 19 December 2016.
Miyamoto, Yoko (2011). "Water Margin: Chinese Robin Hood and His Bandits" . Demystifying Confucianism. Retrieved 19 December 2016.
ตัวละครในซ้องกั๋ง
หยวนเสี่ยวเอ้อ

หยวนเสี่ยวเอ้อ (จีนตัวเต็ม : 阮小二 / อังกฤษ : Ruan Xiao'er) สำเนียงแต้จิ๋วคือ อวนเซียวยี่ เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง และเป็นผู้กล้าลำดับที่ 27 แห่งเขาเหลียงซาน มีฉายาว่า ยักษ์เฝ้าศาล (จีน : 立地太歲 / อังกฤษ : Tai Sui Who Stands His Ground) เขาเป็นพี่ชายของหยวนเสี่ยวอู่กับหยวนเสี่ยวชี อาศัยอยู่ที่หมู่บ้านสื่อเจี๋ย (石碣村 ท.เจียกัด ; ปัจจุบันคือเขตเหลียงซาน มณฑลซานตง)
ต่อมา เขาและน้องชาย ได้เข้าร่วมกับเฉาไก้ ไปปล้นของขวัญวันเกิดราชครูไช่จิง และได้ขึ้นเขาเหลียงซาน ต่อมาเขาได้รับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการกองเรือรบ ในช่วงการศึกกับฟางล่า เขาได้รับคำสั่งจากซ่งเจียง ให้ไปรบกับกองเรือรบของฝ่ายศัตรูที่ริมน้ำใกล้เนินเขามังกรดำ (烏龍嶺 ท.โอวเล่งเนีย ; ปัจจุบันอยู่ในแถวเจ้อเจียง) โดยมี ถงเวย ถงเหมิ่ง และ เมิ่งคัง เป็นผู้ช่วย แต่เสียทีให้กับฝ่ายศัตรู และเขาก็ตายในการรบพร้อมกับเมิ่งคัง
== อ้างอิง ==
Keffer, David. "Outlaws of the Marsh: A Somewhat Less Than Critical Commentary". Poison Pie Publishing House. Retrieved 19 December 2016.
Miyamoto, Yoko (2011). "Water Margin: Chinese Robin Hood and His Bandits" . Demystifying Confucianism. Retrieved 19 December 2016.
ตัวละครในซ้องกั๋ง
ตัวละครที่เป็นนักตกปลา
หยวนเสี่ยวอู่

หยวนเสี่ยวอู่ (จีนตัวเต็ม : 阮小五 / อังกฤษ : Ruan Xiaowu) สำเนียงแต้จิ๋วคือ อวนเซียวเหงา เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง และเป็นผู้กล้าอันดับที่ 29 ของเหลียงซาน มีฉายาคือ ผู้เสี่ยงชีวิต (จีน : 短命二郎 / อังกฤษ : Short-lived Second Brother / บางครั้งก็แปลเป็น น้องสองผู้อายุสั้น กับ เพชรฆาตไร้น้ำใจ) เขาเป็นน้องชายของหยวนเสี่ยวเอ้อและเป็นพี่ชายของหยวนเสี่ยวชี อาศัยอยู่ที่หมู่บ้านสื่อเจี๋ย (石碣村 ท.เจียกัด ; ปัจจุบันคือเขตเหลียงซาน มณฑลซานตง)
ต่อมาได้ร่วมมือกับเฉาไก้ ไปปล้นของขวัญวันเกิดราชครูไช่จิง และได้ขึ้นเขาเหลียงซาน ต่อมาได้รับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการกองเรือรบ ในช่วงศึกฟางล่า เขาได้เป็นสายลับเพื่อคอยดูความเคลื่อนไหวของศัตรูที่เมืองกังหนำ โดยมี หยวนเสี่ยวชี หลี่จุ้น ถงเวย ถงเหมิ่ง เป็นผู้ช่วย ครั้นเมืองกังหนำถูกซ่งเจียงกับหลูจุ้นอี้เข้าตีแตก หยวนเสี่ยวอู่และอีก 4 คน ก็พยายามที่จะออกจากเมืองเพื่อไปพบกับทัพหลักของซ่งเจียง แต่หยวนเสี่ยวอู่หนีไม่ทัน ถูกโหลวหมิ่นจง (婁敏中 ท.ลูเมี้ยนตง) ฆ่าตาย
== อ้างอิง ==
Keffer, David. "Outlaws of the Marsh: A Somewhat Less Than Critical Commentary". Poison Pie Publishing House. Retrieved 19 December 2016.
Miyamoto, Yoko (2011). "Water Margin: Chinese Robin Hood and His Bandits" . Demystifying Confucianism. Retrieved 19 December 2016.
ตัวละครในซ้องกั๋ง
ตัวละครที่เป็นนักตกปลา
กู้ต้าเส่า

กู้ต้าเส่า (; แต้จิ๋ว: โกวตั่วซ้อ; แปลว่า "ซ้อใหญ่กู้/โกว") ฉายา หมู่ต้าฉง (; "แม่เสือ") เป็นตัวละครในนวนิยายจีน เรื่อง ซ้องกั๋ง (ฮกเกี้ยน; จีนมาตรฐาน: ซ่งเจียง; ) จัดเป็นผู้กล้าลำดับที่ 101 ในกลุ่ม 108 ผู้กล้า (一百單八將)
==ภูมิหลัง==
นวนิยาย ซ้องกั๋ง พรรณนาว่า ซ้อใหญ่กู้เป็นสตรีมีคิ้วหนา ตาโต หน้ากลม เอวใหญ่ ที่ศีรษะและข้อมือสวมเครื่องประดับหลายอย่าง แต่นางต่างจากสตรีทั่วไปในยุคของนางตรงที่นางไม่ใฝ่ใจงานบ้าน แต่สนใจทำเรื่องดิบเถื่อนและอาชญากรรม ชำนาญการใช้อาวุธยาว เช่น หอก และพลอง ทั้งสามารถรับมือคู่ต่อสู้ 20–30 คนพร้อมกัน และนางยังมักโบยตีสามี คือ ซุน ซิน (孫新) ทำให้นางได้ฉายา "แม่เสือ"
นางกับสามีเปิดโรงเตี๊ยมที่เติงโจว (登州) ในภาคตะวันออกของชานตง (山东) ปัจจุบัน
สามีของนางมีน้องชายคนหนึ่ง ชื่อ ซุน ลี่ (孫立) เป็นทหารอยู่ที่เติงโจว และซุน ลี่ มีน้องเขย ชื่อ เยฺว่ เหอ (樂和) เป็นผู้คุมคุกอยู่ที่เติงโจวเช่นกัน
==การปล้นคุกเติงโจว==
วันหนึ่ง ซ้อใหญ่กู้ได้ข่าวจากเยฺว่ เหอ ว่า พี่น้องเซี่ย เจิน (解珍) กับเซี่ย เป่า (解寶) ถูกพิพากษาประหารชีวิตด้วยข้อหาเท็จ และถูกขังระหว่างรอประหาร นาง พร้อมด้วยสามี และเยฺว่ เหอ กับโจรพี่น้องนาม โจว ยฺเวียน (鄒淵) กับโจว รุ่น (鄒潤) จึงวางแผนปล้นคุกช่วยพี่น้องสกุลเซี่ย แต่นางวิตกว่า ซุน ลี่ ซึ่งเป็นทหาร จะขัดขวาง จึงลวงซุน ลี่ มาคุยด้วย แล้วบีบให้เขาเข้าร่วม ซุน ลี่ เดิมทีอิดเอื้อน แต่เมื่อเห็นว่า เรื่องนี้แม้ไม่ชอบด้วยกฎหมาย แต่ชอบด้วยคุณธรรม จึงเข้าด้วย
แผนการเริ่มโดยเยฺว่ เหอ แอบเปิดประตูคุกไว้ให้คนอื่น ๆ เข้ามาชิงตัวโทษ และเยฺว่ เหอ คอยเบี่ยงเบนความสนใจของผู้คุมคนอื่น ๆ เมื่อช่วยพี่น้องสกุลเซี่ยได้แล้ว ทั้งหมดหนีไปกบดานอยู่ที่บึงริมภูเขาเหลียง (梁山) ก่อนจะเข้าร่วมกลุ่มกับโจรคนอื่น ๆ ที่นั่น
==การรบที่หมู่บ้านสกุลจู้==
ในคราวที่กลุ่มโจรแห่งภูเขาเหลียงต้องต่อสู้กับชาวหมู่มู่บ้านสกุลจู้ (祝家村) ซุน ลี่ อาสาจะเข้าไปเป็นไส้ศึกในหมู่บ้านโดยอาศัยความสัมพันธ์กับลฺหวาน ถิง-ยฺวี่ (欒廷玉) ซึ่งเป็นครูฝึกยุทธ์อยู่ในหมู่บ้าน และเคยเป็นศิษย์สำนักเดียวกัน เมื่อโจรคนอื่น ๆ เห็นด้วย ซุน ลี่ กับพวก ซึ่งรวมถึงซ้อใหญ่กู้ จึงดำเนินตามแผน โดยลวง ลฺหวาน ถิง-ยฺวี่ และสกุลจู้ ว่า พาคนมาช่วยรับมือกับกลุ่มโจรภูเขาเหลียง ลฺหวาน ถิง-ยฺวี่ และสกุลจู้ ยินดีให้ซุน ลี่ กับพวกเข้าพำนักในหมู่บ้าน แต่ไม่เชื่อว่า ซุน ลี่ กับพวกจะมาช่วยเหลือโดยน้ำใสใจจริงดังว่า
จนกระทั่งซุน ลี่ แสร้งเอาชนะและจับตัวฉือ ซิ่ว (石秀) หนึ่งในสมาชิกโจรภูเขาเหลียง ซุน ลี่ จึงได้รับความไว้วางใจเต็มที่จากชาวหมู่บ้านสกุลจู้
เมื่อซุน ลี่ กับพวกสบช่อง ก็สร้างความปั่นป่วนในหมู่บ้านสกุลจู้ และเปิดโอกาสให้กลุ่มโจรภูเขาเหลียงบุกเข้ายึดหมู่บ้านได้โดยราบคาบ
==ชีวิตภายหลัง==
เมื่อราชสำนักของจักรพรรดิซ่งฮุ่ยจง (宋徽宗) จะใช้กลุ่มโจรภูเขาเหลียงไปรบกับราชวงศ์เหลียว (遼朝) โดยแลกกับการอภัยโทษความผิดทั้งหลายที่เคยก่อไว้ ซ้อใหญ่กู้กับสามีรับหน้าที่เตรียมการต้อนรับราชทูตของราชสำนักที่จะมายังภูเขาเหลียง และซ้อใหญ่กู้ก็ได้ออกรบด้วย แม้การรบจะทำให้โจรภูเขาเหลียงล้มตายลงมาก แต่ซ้อใหญ่กู้อยู่ในกลุ่มที่รอดชีวิตกลับไปเมืองหลวงทูลถวายรายงานถึงชัยชนะ ราชสำนักประทานบรรดาศักดิ์ "ตง-ยฺเหวียนเซี่ยน-จฺวิน" (東源縣君) ให้แก่นาง และในบั้นปลายชีวิต นางกลับไปอาศัยอยู่กลับครอบครัวที่เติงโจวดังเดิม
==อ้างอิง==
ตัวละครในซ้องกั๋ง
เหริน เจียหลุน

เหริน เจียหลุน (; Ren Jialun, เกิด 11 เมษายน ค.ศ. 1989), หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ อัลเลน เหริน เป็นนักแสดง นักร้องชาวจีน  เขามีชื่อเสียงจากละครอิงประวัติศาสตร์เรื่อง ศึกชิงบัลลังก์ราชวงศ์ถัง (2017) และประสบความสำเร็จอย่างมากกับบท สวี่เซวียน ใน ลิขิตรักนางพญางูขาว (2018) และบท ลู่อี้ ใน องครักษ์เสื้อแพร (2019) ทุกชาติภพกระดูกงาม ภาคอดีต , ภาคปัจจุบัน (2021) ทาสรักปีศาจ (2022)
==ประวัติก่อนเข้าวงการ==
เหรินเจียหลุนเคยเป็นนักกีฬาปิงปองอาชีพ ที่เทรนมาพร้อมกับนักกีฬาปิงปองชื่อดัง โจว หยู และ จ้างจี้เคอ เขาเข้าทีมนักกีฬาปิงปองจังหวัดชานตงเมื่ออายุ 9 ปี และฝึกฝนอย่างหนักมาตลอด จนกระทั่งเมื่ออายุ 16 ปี เขาต้องเลิกเล่นกีฬาไปเพราะอาการบาดเจ็บ
ตั้งแต่ปี 2009 เขาเข้าร่วมรายการประกวดสตาร์หลายรายการ รวมถึงรายการ Super Boy และ Korean Star ทางช่องหูหนาน  แต่เดิมเขามีแผนจะเดบิวเป็นบอยแบนด์จีน-เกาหลี แต่ล้มเลิกในปี 2014 ด้วยสาเหตุที่ไม่เปิดเผย
==ชีวิตการทำงาน==
ในปี 2014 เหรินเจียหลุนถ่ายทำละครโทรทัศน์เรื่องแรก Detective Dee โดยรับบทนำ  ละครออกอากาศล่าช้าโดยไปออกอากาศในปี 2017  ในปี 2016 เขารับบทในละครแอคชั่นแฟนตาซี Noble Aspirations และละครอาชญากรรมเรื่อง Memory Lost
เหรินเจียหลุนเริ่มมีชื่อเสียงโด่งดังในปี 2017 หลังจากเขารับบทในละครย้อนยุค ศึกชิงบัลลังก์ราชวงศ์ถัง  การถ่ายทอดบท หลี่ชู ของเขาสร้างความประทับใจให้ผู้ชมเป็นอันมากและการแสดงของเขาได้รับคำวิจารณ์ที่ดีมาก เขาได้รับรางวัลนักแสดงยอดเยี่ยมจาก the 4th Hengdian Film and TV Festival of China
ในปี 2018 เหรินเจียหลุนนำแสดงในละครโรแมนติกแฟนตาซีเรื่อง ลิขิตรักนางพญางูขาว สร้างจาก ตำนานนางพญางูขาว รับบทเป็น สวี่เซวียน
ในปี 2019 เขารับบทในละครกำลังภายใน องครักษ์เสื้อแพร การรับบทคู่ ถานซงยวิ้น ได้รับชื่นชมเรื่องเคมีที่ลงตัวและการแสดงทางสายตาของเหรินเจียหลุน ทำให้เป็นที่กล่าวขวัญถึงและทำให้ละครประสบความสำเร็จเป็นอันมาก
==ผลงานแสดง==
===ละครโทรทัศน์===
==ผลงานเพลง==
===ซิงเกิ้ล===
== รางวัลและการได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล ==
== ชีวิตส่วนตัว ==
เหรินเจียหลุน เผยแพร่ภาพเขากับแฟนสาวทางเว่ยป๋อทางการเมื่อวันที่ 7 มีนาคม 2017  และประกาศทางเว่ยป๋อว่าเขาได้เป็นคุณพ่อแล้วโดยโพสต์ภาพทารกเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ 2018
== อ้างอิง ==
นักร้องเพลงภาษาจีนกลาง
นักแสดงละครโทรทัศน์ชาวจีน
นักแสดงชายชาวจีน
นักแสดงภาพยนตร์ชาวจีน
บุคคลจากชิงเต่า
กาลีญาอาปูร์ตูเกซา

กาลีญาอาปูร์ตูเกซา (galinha à portuguesa, "ไก่แบบโปรตุเกส", ) เป็นอาหารมาเก๊าชนิดหนึ่ง แม้จะชื่อไก่แบบโปรตุเกสแต่ไม่ได้มีที่มาจากประเทศโปรตุเกส แต่เป็นอาหารจากอาณานิคมมาเก๊า และไม่พบในอาหารโปรตุเกส
อาหารชนิดนี้ประกอบด้วยเนื้อไก่ราดด้วยซอสโมญูปูร์ตูเกช (Molho português, 葡汁) ลักษณะคล้ายแกงกะหรี่ข้นใส่นม ซึ่งพบได้ในอาหารมาเก๊าเท่านั้น
== อ้างอิง ==
อาหารมาเก๊า
อาหารจากเนื้อไก่
สวัสดิ์ มหาผล

สวัสดิ์ มหาผล เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร ในรัฐบาลจอมพล สฤษดิ์  ธนะรัชต์ เมื่อปี พ.ศ. 2502 และอดีตนายกสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
== ประวัติ ==
สวัสดิ์ มหาผล เกิดเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2454 ที่จังหวัดศรีสะเกษ เข้ารับการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล ระดับเตรียมอุดมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ ต่อมาได้เข้าศึกษาต่อเป็นนักเรียนทุนที่โรงเรียนป่าไม้ เมืองปินมานา ประเทศพม่า ได้รับประกาศนียบัตรวิชาการป่าไม้ชั้นสูง (เทียบเท่าปริญญาตรี)
สวัสดิ์ มหาผล สมรสกับนางมณีพรรณ (บัณฑุวงศ์) มหาผล
== การทำงาน ==
สวัสดิ์ มหาผล เข้ารับราชการในสังกัดกรมป่าไม้ กระทรวงเกษตร เมื่อปี พ.ศ. 2475 ในตำแหน่งผู้ช่วยนายด่านป่าไม้อำเภอปากน้ำโพ จังหวัดนครสวรรค์ ในปีต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นป่าไม้จังหวัดสุโขทัย และเป็นอาจารย์สอนในโรงเรียนการป่าไม้ จังหวัดแพร่ ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นป่าไม้เขตปราจีนบุรี (พ.ศ. 2485 - พ.ศ. 2486) ป่าไม้เขตลำปาง (พ.ศ. 2486 - พ.ศ. 2493) ประจำกรมป่าไม้ (พ.ศ. 2493 - พ.ศ. 2496) เป็นข้าหลวงตรวจการป่าไม้ภาคเหนือ (พ.ศ. 2496) และลาออกจากราชการกรมป่าไม้ในปีเดียวกัน เพื่อไปปฏิบัติงานในองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ เป็นผู้จัดการแผนกไม้สัก ปฏิบัติงานที่จังหวัดลำปาง (พ.ศ. 2496 - พ.ศ. 2502)
สวัสดิ์ มหาผล เป็นนายกสมาคมศิษย์เก่าเซนต์คาเบรียล ระหว่างปี พ.ศ. 2499 จนถึงปี พ.ศ. 2502
ในปี พ.ศ. 2502 เขาได้ออกจากองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ และเข้ารับตำแหน่งทางการเมืองในรัฐบาลจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็นนายกรัฐมนตรี โดยได้รับแต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร ตั้งแต่วันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 และในระหว่างที่ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร เขาจึงเป็นนายกสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์โดยตำแหน่งอีกด้วย
สวัสดิ์ มหาผล ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2502 ในขณะที่ยังดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดศรีสะเกษ
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
นักการเมืองไทย
บุคคลจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล
บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
บุคคลจากโรงเรียนการป่าไม้
นายกสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
กีฬายิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900

กีฬายิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900 เป็นการแข่งขันกีฬายิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 2 ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 15 กรกฎาคม - 14 สิงหาคม พ.ศ. 2443 แข่งขันทั้งหมด 7 รายการ มีนักกีฬาเข้าร่วม 153 คน เป็นผู้ชายทั้งหมด จาก 3 ประเทศ การแข่งขันจัดที่ 
==สรุปเหรียญรางวัล==

== อ้างอิง ==
1900
การแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลกับสโมสรฟุตบอลเชลซี

การแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลกับสโมสรฟุตบอลเชลซี (Arsenal F.C.–Chelsea F.C. rivalry) หรือเรียกว่า ดาร์บีลอนดอนตะวันตกเฉียงเหนือ (North West London derby) เป็นการแข่งขันฟุตบอลระหว่างอาร์เซนอลกับเชลซี โดยแข่งขันปีละ 2 ครั้งในพรีเมียร์ลีก
== ประวัติ ==
==เกียรติประวัติ==
== สถิติ ==
ณ วันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2020
==สถิติยอดผู้ชมสูงสุด==
อาร์เซนอล 2–1 เชลซี: 89,472 (27 พฤษภาคม 2017), เวมบลีย์ (สนามกลาง)
เชลซี 2–1 อาร์เซนอล: 88,103 (18 เมษายน 2009), เวมบลีย์ (สนามกลาง)
อาร์เซนอล 1–0 เชลซี: 85,437 (2 สิงหาคม 2015), เวมบลีย์ (สนามกลาง)
อาร์เซนอล 1–1 เชลซี: 83,325 (6 สิงหาคม 2017), เวมบลีย์ (สนามกลาง)
เชลซี 1–1 อาร์เซนอล: 82,905 (12 ตุลาคม 1935), สแตมฟอร์ดบริดจ์ (บ้านเชลซี)
อาร์เซนอล 2–0 เชลซี: 73,963 (4 พฤษภาคม 2002), มิลเลนเนียม (สนามกลาง)
อาร์เซนอล 1–1 เชลซี: 68,084 (5 เมษายน 1952), ไวต์ฮาร์ตเลน (บ้าน ทอตนัมฮอตสเปอร์)
เชลซี 2–1 วูลิชอาร์เซนอล: 65,000 (9 พฤศจิกายน 1907), สแตมฟอร์ดบริดจ์ (บ้านเชลซี)
อาร์เซนอล 2–1 เชลซี: 62,642 (20 มีนาคม 1973), ไฮบิวรี (บ้านอาร์เซนอล)
อาร์เซนอล 1–2 เชลซี: 60,309 (29 ธันวาคม 2019), เอมิเรตส์ (บ้านอาร์เซนอล)
== ดูเพิ่ม ==
การแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลเชลซีกับสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Soccerbase
สโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
สโมสรฟุตบอลเชลซี
อ
คู่แข่งฟุตบอล