pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วัคซีนรวม DPT

วัคซีนรวม DPT เป็นวัคซีนรวมชนิดหนึ่ง ใช้สำหรับป้องกันโรคคอตีบ โรคไอกรน และบาดทะยัก
หากเป็นชนิดที่ใช้เชื้อไอกรนชนิดเต็มเซลล์ อาจเรียกว่าวัคซีนรวม DTwP โดย w หมายถึงวัคซีนนี้ใช้เชื้อไอกรนที่ถูกทำให้อ่อนแรงแล้วแบบเต็มเซลล์ (whole-cell) ส่วนแบบใช้ส่วนประกอบของเชื้อไอกรนแบบไม่เป็นเซลล์ (acellular) จะมีตัวย่อว่า DTaP
วัคซีน
หมู่เกาะคูริล

หมู่เกาะคูริล (Kuril Islands หรือ Kurile Islands  ; ; Кури́льские острова́|r=Kurilskiye ostrova|p=kʊˈrʲilʲskʲɪjə ɐstrɐˈva หรือ островá Тисима|r=ostrova Tisima; ญี่ปุ่น:  หรือ ) เป็นกลุ่มเกาะในแคว้นซาฮาลิน ของประเทศรัสเซีย มีความยาวราว  ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ยาวจนไปถึงคาบสมุทรคัมชัตคาของรัสเซีย เกาะได้คั่นกลางระหว่างทะเลโอค็อตสค์กับมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ หมู่เกาะมีอยู่ 56 เกาะ และมีเกาะหินเล็กน้อยอีกหลายเกาะ หมู่เกาะประกอบด้วยห่วงโซ่เกรเตอร์คูริล (Greater Kuril Chain) และห่วงโซ่เลสเซอร์คูริล (Lesser Kuril Chain) มีพื้นที่รวม 10,503.2 กม² และมีประชากรรวม 19,434 คน
เกาะทั้งหมดตกอยู่ภายใต้การปกครองของรัสเซีย แต่มีสี่เกาะใต้สุดทีญี่ปุ่นอ้างสิทธิ์ รวมถึงสองในสามเกาะใหญ่ที่สุด คือ เกาะอีตูรุป และเกาะคูนาชีร์ รวมถึงเกาะชิโกตัน และเกาะฮาโบไม ในปี ค.ศ. 2018 รัสเซียและญี่ปุ่นได้กลับมาเจรจาเรื่องจะให้หมู่เกาะดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของญี่ปุ่น
==ดูเพิ่ม==
กรณีพิพาทหมู่เกาะคูริล
==อ้างอิง==
== อ่านเพิ่ม ==
Gorshkov, G. S. Volcanism and the Upper Mantle Investigations in the Kurile Island Arc. Monographs in geoscience. New York: Plenum Press, 1970. 
Krasheninnikov, Stepan Petrovich, and James Greive. The History of Kamtschatka and the Kurilski Islands, with the Countries Adjacent. Chicago: Quadrangle Books, 1963.
Rees, David. The Soviet Seizure of the Kuriles. New York: Praeger, 1985. 
Takahashi, Hideki, and Masahiro Ōhara. Biodiversity and Biogeography of the Kuril Islands and Sakhalin. Bulletin of the Hokkaido University Museum, no. 2-. Sapporo, Japan: Hokkaido University Museum, 2004.
Hasegawa, Tsuyoshi. Racing the Enemy: Stalin, Truman, and the Surrender of Japan. 2006. .
Alan Catharine and Denis Cleary. Unwelcome Company. A fiction thriller novel set in 1984 Tokyo and the Kuriles featuring a light aircraft crash and escape from Russian-held territory. On Kindle.
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Southern Kuriles / Northern Territories: A Stumbling-block in Russia-Japan Relationship, history and analysis by Andrew Andersen, Department of Political Science, University of Victoria, May 2001
http://depts.washington.edu/ikip/index.shtml (Kuril Island Biocomplexity Project)
(includes space imagery)
Kuril Islands at Natural Heritage Protection Fund
The International Kuril Island Project
http://www.mofa.go.jp/region/europe/russia/territory/index.html
Chishima: Frontiers of San Francisco Treaty in Hokkaido Short film on the disputed islands from a Japanese perspective
USGS Map showing location of Magnitude 8.3 Earthquake 46.616°N, 153.224°E Kuril Islands region, November 15, 2006 11:14:16 UTC
Pictures of Cats – Kurilian Bobtail
Pictures of Kuril Islands
Kuril Islands at Encyclopædia Britannica
 
คูริล
คูริล
คูริล
อดีตอาณานิคมของญี่ปุ่น
คูริล
หมู่เกาะโอกิ

หมู่เกาะโอกิ ( หรือ 隠岐の島 Oki-no-shima, 隠岐群島 Oki-guntō) เป็นกลุ่มเกาะในทะเลญี่ปุ่น หมู่เกาะอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอโอกิ จังหวัดชิมาเนะ ประเทศญี่ปุ่น หมู่เกาะมีพื้นที่รวม 346.1 ตารางกิโลเมตร หมู่เกาะมีเกาะ 180 เกาะ แต่มีเพียง 4 เกาะที่มีคนอยู่อาศัยถาวร เกาะต่าง ๆ ส่วนใหญ่อยู่ในอุทยานแห่งชาติไดเซน-โอกิ หมู่เกาะเป็นอุทยานธรณีโลกของยูเนสโก เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2013
==เกาะหลัก==
==อ้างอิง==
National Geospatial Intelligence Agency (NGIA). Prostar Sailing Directions 2005 Japan Enroute. Prostar Publications (2005). 
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Map of the Oki Islands
View of the Oki Islands
Oki Islands Tourism Association
Japan National Tourist Organization site
Daisen-Oki National Park
Oki Islands UNESCO Global Geopark
Sightseeing Navigation in Shimane 
 
โอกิ
โอกิ
โอกิ
โอกิ
โอกิ
ภูมิศาสตร์จังหวัดชิมาเนะ
โอกิ
มหาวิทยาลัยเสรีอัมสเตอร์ดัม

มหาวิทยาลัยเสรีอัมสเตอร์ดัม (Vrije Universiteit Amsterdam หรือย่อว่า VU Amsterdam) เป็นมหาวิทยาลัยขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในกรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1880 ความหมายของชื่อมหาวิทยาลัย Vrije Universiteit ในภาษาดัตช์หมายถึง มหาวิทยาลัยเสรี (คำว่า Vrije ในที่นี้แปลว่า "เสรี") กล่าวคือ เป็นอิสระจากทั้งภาครัฐและคริสตจักรดัตช์ปฏิรูป มักเป็นที่รู้จักกันในอักษรย่อ VU (เฟอู) แม้มหาวิทยาลัยจะถูกก่อตั้งขึ้นโดยสถาบันเอกชน แต่ก็ได้รับการสนับสนุนงบประมาณจากรัฐบาลเช่นกันนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1970 เป็นต้นมา มหาวิทยาลัยตั้งอยู่ทางตอนใต้ของอัมสเตอร์ดัม ถัดจากย่านธุรกิจเซาดัส
เมื่อปี ค.ศ. 2014 มีนักศึกษาลงทะเบียนในระบบทั้งสิ้น 23,656 คน มีบุคลากรฝ่ายวิชาการและนักวิจัย 2,263 คน และบุคลากรฝ่ายสนับสนุนอีก 1,410 คน งบประมาณสามในสี่มาจากการจัดสรรของรัฐบาล และอีกหนึ่งในสี่มาจาการเก็บค่าเล่าเรียน ทุนวิจัย และทุนเอกชน
ตราประจำมหาวิทยาลัยอย่างเป็นทางการคือตรา หญิงพรหมจรรย์ในสวน โดยมีอาบราฮัม เกาเปอร์ หัวหน้าคณะโปรเตสแตนต์ปฏิรูปและผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยเป็นผู้คัดเลือก เป็นภาพของหญิงพรหมจรรย์นั่งอยู่ในส่วนและผายมือไปยังพระเจ้า มีความหมายถึงการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ในเนเธอร์แลนด์ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึง 17 แต่ต่อมาได้เปลี่ยนมาใช้กริฟฟอนเป็นสัญลักษณ์มหาวิทยาลัยในการทั่วไปแทนในปี ค.ศ. 1990
== อ้างอิง ==
เสรีอัมสเตอร์ดัม
สิ่งก่อสร้างในอัมสเตอร์ดัม
โดจา แคต

อามาลา รัตนา ซันดีเล ซามีนี  (Amala Ratna Zandile Dlamini; เกิด 21 ตุลาคม ค.ศ. 1995) หรือชื่อในวงการคือ โดจา แคต (Doja Cat,  ) เป็นแร็ปเปอร์ นักร้อง นักแต่งเพลง และโปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกัน เกิดและเติบโตในลอสแอนเจลิส เธอเริ่มทำผลงานเพลงบนซาวด์คลาวด์ขณะเป็นวัยรุ่น โดยเพลง "โซไฮ" ของเธอเป็นที่ต้องตาต้องใจของเคโมซาบีและอาร์ซีเอเรเคิดส์ ซึ่งเธอได้เซ็นสัญญาเมื่ออายุ 17 ปี แล้วออกอีพีชุดแรก เพอร์!  ในปี 2014 
โดจา แคต ออกสตูดิโออัลบั้มแรกในชื่อ อามาลา (2018) ต่อมาประสบความสำเร็จในระดับไวรอล หลังจากซิงเกิล "มู!" ในปี 2018 กลายเป็นอินเทอร์เน็ตมีม ปีถัดมา เธอออกอัลบั้มที่สอง ฮอตพิงก์ ซึ่งต่อมาอยู่ในสิบอันดับแรกบนชาร์ตบิลบอร์ด 200 และมีซิงเกิลอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 อย่าง "เซย์โซ" ในเพลงฉบับรีมิกซ์ที่ร้องรับเชิญโดยนิกกี มินาจ เธอยังออกอัลบั้มที่สาม แพลนเน็ตเฮอร์ (2021) ซึ่งอยู่อันดับที่สองบนชาร์ต บิลบอร์ด 200 นานสามสัปดาห์ติดต่อกัน และมีซิงเกิล 10 อันดับแรกอย่าง "คิสมีมอร์" (ร้องรับเชิญโดยซีซา), "นีดทูโนว์" และ "วูแมน"
โดจา แคต ได้รับรางวัลแกรมมีหนึ่งครั้ง, อเมริกันมิวสิกอะวอร์ดห้าครั้ง และเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์อีกสี่ครั้ง เธออยู่ในรายชื่อ "หนึ่งในดาวรุ่งพุ่งแรงแห่งปี 2020" จัดโดยนิตยสารฟอบส์ และรายชื่อผู้ทรงอิทธิพลที่มีอายุไม่เกิน 30 ปีของฟอบส์
== ผลงานเพลง ==
อามาลา (2018)
ฮอตพิงก์ (2019)
แพลนเน็ตเฮอร์ (2021)
สการ์เล็ต (2023)
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2538
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลที่เคยนับถือศาสนาฮินดู
ชาวแอฟริกาใต้เชื้อสายซูลู
นักร้องอเมริกัน
นักร้องเด็กชาวอเมริกัน
นักร้องหญิงชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
ศิลปินสังกัดอาร์ซีเอเรเคิดส์
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
แร็ปเปอร์ชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
โปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
มหาวิทยาลัยติลบืร์ค

มหาวิทยาลัยติลบืร์ค (Tilburg University) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐที่ตั้งอยู่ในเมืองติลบืร์ค ประเทศเนเธอร์แลนด์ มีความเชี่ยวชาญด้านสังคมและพฤติกรรมศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ นิติศาสตร์ ธุรกิจ เทววิทยา และมนุษยศาสตร์ มีนักเรียนประมาณ 14,300 คนโดยในจำนวนนี้มีนักเรียนต่างชาติราวร้อยละ 15 เมื่อปี ค.ศ. 2018 มหาวิทยาลัยมีการจัดการเรียนการสอนเป็นหลักสูตรในภาษาดัตช์ 35 หลักสูตรและหลักสูตรในภาษาอังกฤษ 45 หลักสูตร หรือหากแบ่งตามระดับการศึกษา จะมีหลักสูตรปริญญาตรี 22 หลักสูตร และหลักสูตรปริญญาโท 48 หลักสูตร
มหาวิทยาลัยมักได้รับการจัดอันดับให้อยู่ใน 500 อันดับแรกของมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในโลกอยู่เสมอ ๆ โดยมีจุดเด่นด้านการวิจัยและการเรียนการสอน โดยเฉพาะในสาขาเศรษฐศาสตร์ บริหารธุรกิจ และนิติศาสตร์
== ประวัติ ==
เมื่อปี ค.ศ. 1927 ได้มีการก่อตั้งวิทยาลัยพาณิชยการโรมันคาทอลิก (Roomsch Katholieke Handelshoogeschool) ที่ติลบืร์คขึ้น โดยเมืองนี้อยู่ในส่วนใต้ของประเทศเนเธอร์แลนด์ที่ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิก ต่อมาในปี ค.ศ. 1938 มีการเปลี่ยนชื่อเป็นวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์คาทอลิก (Katholieke Economische Hogeschool) และในปี ค.ศ. 1963 มีการเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็นวิทยาลัยคาทอลิกติลบืร์ค ก่อนจะมาเป็นมหาวิทยาลัยคาทอลิกบราแบนต์ (Katholieke Universiteit Brabant) และเป็นมหาวิทยาลัยติลบืร์ค (Tilburg University) ในปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ติลบืร์ค
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดนอร์ทบราแบนต์
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเดลฟท์

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเดลฟท์ (Technische Universiteit Delft หรือย่อว่าTU Delft) เป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีของรัฐที่เก่าแก่ที่สุดในเนเธอร์แลนด์ ตั้งอยู่ที่เมืองเดลฟท์ จังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์ มักได้รับการจัดอันดับให้เป็นมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในประเทศเสมอ และเมื่อปี ค.ศ. 2020 ได้รับการจัดอันดับให้ติดอันดับ 15 มหาวิทยาลัยด้านวิศวกรรมศาสตร์ที่ดีที่สุดในโลก มหาวิทยาลัยมี 8 คณะและมีสถาบันวิจัยอีกมากมาย  มีนักศึกษากว่า 19,000 คน (รวมระดับปริญญาตรีและบัณฑิตวิทยาลัย) บุคลากรฝ่ายวิชาการกว่า 2,900 คนและฝ่ายสนับสนุนอีกกว่า 2,100 คน
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเดลฟท์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1848 โดยพระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์ในฐานะราชบัณฑิตวิทยาลัย โดยมีพระราชประสงค์จัดตั้งเป็นโรงเรียนฝึกอบรมข้าราชการเพื่อประจำการในหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์(ปัจจุบันคือประเทศอินโดนีเซีย) โรงเรียนข้าราชการนี้ได้ขยายหลักสูตรและงานวิจัยเรื่อยมา จนกลายเป็นวิทยาลัยเทคนิคในปี ค.ศ. 1864 และเลื่อนฐานะเป็นสถาบันเทคโนโลยีเมื่อปี ค.ศ. 1905 ก่อนจะเปลี่ยนชื่อมาเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเดลฟท์เมื่อปี ค.ศ. 1986และมีผู้ได้รับรางวัลโนเบลมาแล้วหลายคน เช่น ยาโกบึส แฮ็นรีกึส วันต์โฮฟฟ์ ไฮเกอ กาเมอร์ลิง โอนเนิส และ ไซมอน ฟานเดอร์เมร์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการในภาษาดัตช์
เทคโนโลยีเดลฟท์
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีไอนด์โฮเฟิน

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีไอนด์โฮเฟิน (Technische Universiteit Eindhoven หรือย่อเป็น TU/e) เป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีในเมืองไอนด์โฮเฟน ประเทศเนเธอร์แลนด์ มักได้รับการจัดอันดับให้อยู่ใน 400 อันดับมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในโลกอยู่เสมอ  ปัจจุบันมีนักศึกษา 11,295 คน และบุคลากร 3,200 คน
มหาวิทยาลัยก่อตั้งเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1956 โดยรัฐบาลเนเธอร์แลนด์ เริ่มจากการเป็นวิทยาลัยเทคนิคไอนด์โฮเฟิน (Technische Hogeschool Eindhoven) มาก่อน นับเป็นวิทยาลัยที่มุ่งเน้นเฉพาะสาขาเทคโนโลยีเป็นแห่งที่สองของเนเธอร์แลนด์ต่อจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเดลฟท์ และได้ยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีไอนด์โฮเฟินเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1986
ในอดีต นักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยจะได้รับอักษรหน้าชื่อ ir. ซึ่งมาจากคำว่า ingenieur หรือวิศวกร อันเป็นระบบเดียวกับระบบเยอรมัน เพื่อให้แตกต่างกับผู้ที่สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยเทคนิคที่จะได้รับอักษรนำหน้าชื่อ ing. โดยหลักสูตรปริญญาตรีจะมีระยะเวลาถึง 4-5 ปี อย่างไรก็ตาม ระบบนี้คงอยู่มาจนถึงปี ค.ศ. 2002 เมื่อได้มีการปรับหลักสูตรตามกระบวนการโบโลญญ่า ทำให้หลักสูตรถูกแบ่งเป็นระดับปริญญาตรีใน 3 ปีแรก และปริญญาโทอีก 2 ปีหลัง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ภาษาดัตช์)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ภาษาอังกฤษ)
เทคโนโลยีไอนด์โฮเฟิน
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดนอร์ทบราแบนต์
อู่ต่อเรือ

อู่ต่อเรือ (shipyard) เรียกอีกอย่างว่า อู่เรือ (dockyard) เป็นสถานที่ที่สร้างและซ่อมแซมเรือกำปั่น สิ่งเหล่านี้อาจเป็นเรือยอชท์, เรือทหาร, เรือท่องเที่ยว หรือเรือบรรทุกสินค้า หรือเรือโดยสารอื่น ๆ บางครั้งอู่เรือมีส่วนเกี่ยวข้องกับการบำรุงรักษาและกิจกรรมการทำฐานมากกว่าอู่ต่อเรือ ซึ่งบางครั้งเกี่ยวข้องมากกว่ากับการเริ่มต้นก่อสร้าง คำศัพท์นี้ใช้สับเปลี่ยนกันได้อย่างสม่ำเสมอ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะวิวัฒนาการของอู่ต่อเรือและอู่เรือมักทำให้พวกมันเปลี่ยนหรือรวมบทบาท
ประเทศที่มีอุตสาหกรรมต่อเรือขนาดใหญ่ ได้แก่ ออสเตรเลีย, บราซิล, จีน, โครเอเชีย, เดนมาร์ก, ฟินแลนด์, ฝรั่งเศส, เยอรมนี, อินเดีย, ไอร์แลนด์, อิตาลี, ญี่ปุ่น, เนเธอร์แลนด์, นอร์เวย์, ฟิลิปปินส์, โปแลนด์, โรมาเนีย, รัสเซีย, สิงคโปร์, เกาหลีใต้, สวีเดน, ไต้หวัน, ยูเครน, สหราชอาณาจักร, สหรัฐ และเวียดนาม อุตสาหกรรมการต่อเรือนั้นมีการแยกส่วนในยุโรปมากกว่าในเอเชียที่ซึ่งประเทศต่าง ๆ มักจะมีบริษัทที่ใหญ่กว่า แต่จำนวนน้อยกว่า ส่วนเรือรบหลายลำได้รับการสร้างหรือบำรุงรักษาในที่อู่ต่อเรือเป็นเจ้าของ หรือดำเนินการโดยรัฐบาลแห่งชาติหรือกองทัพเรือ
อู่ต่อเรือสร้างขึ้นใกล้ทะเลหรือแม่น้ำที่มีน้ำขึ้นน้ำลงเพื่อให้สามารถเข้าถึงเรือของพวกเขาได้ง่าย ยกตัวอย่างเช่น สหราชอาณาจักร ซึ่งมีอู่ต่อเรือในแม่น้ำหลายสาย
สถานที่ตั้งของอู่ต่อเรือขนาดใหญ่จะมีปั้นจั่นเฉพาะทางจำนวนมาก, อู่แห้ง, ลาดกว้านเรือขึ้นลง, คลังสินค้าปลอดฝุ่น, เครื่องอำนวยความสะดวกในการทาสี และพื้นที่ขนาดใหญ่มากสำหรับการผลิตเรือ หลังจากช่วงชีวิตที่มีประโยชน์ของเรือได้สิ้นสุดลง มันก็จะทำการแล่นครั้งสุดท้ายไปยังลานทำลายเรือเก่า ซึ่งมักจะเกิดขึ้นที่หาดในเอเชียใต้ การต่อเรือในอดีตเกิดขึ้นที่อู่เแห้งในประเทศที่พัฒนาแล้ว แต่ด้วยค่าจ้างที่สูงและกฎระเบียบด้านสิ่งแวดล้อม จึงมีผลต่อการเคลื่อนที่ของอุตสาหกรรมไปยังภูมิภาคที่กำลังพัฒนา
== ประวัติ ==
อู่ต่อเรือที่เก่าแก่ที่สุดในโลกได้รับการสร้างขึ้นในเมืองท่าฮารับปาของโลถล เมื่อประมาณศตวรรษที่ 26 ก่อนคริสตกาล ในรัฐคุชราต ประเทศอินเดีย อู่เรือโลถลเชื่อมต่อกับเส้นทางโบราณของแม่น้ำสาพรมตีบนเส้นทางการค้าระหว่างเมืองฮารับปาในแคว้นสินธ์ และคาบสมุทรเสาราษฏร เมื่อทะเลทรายกัจฉ์โดยรอบเป็นส่วนหนึ่งของทะเลอาหรับ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Shipbuilding History – extensive collection of information about North American shipyards, including over 500 pages of US shipyard construction records
Shipyards United States – from GlobalSecurity.org
 
สิ่งก่อสร้างชายฝั่ง
มหาวิทยาลัยโกรนิงเงิน

มหาวิทยาลัยโกรนิงเงิน (Rijksuniversiteit Groningen หรือย่อเป็น RUG) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐในเมืองโกรนิงเงิน ประเทศเนเธอร์แลนด์ ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1614 โดยสมัชชาท้องถิ่นแห่งนครโกรนิงเงิน เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่เป็นอันดับ 2 ของเนเธอร์แลนด์  ปัจจุบันมีนักศึกษาทั้งหมด 30,041 คน และบุคลากรฝ่ายวิชาการ 5,608 คน มีการจัดการเรียนการสอนใน 11 คณะ และ 9 บัณฑิตวิทยาลัย มีศูนย์วิจัยและสถาบันวิจัยทั้งหมด 27 แห่ง และมีหลักสูตรรวมกันกว่า 175 หลักสูตร มีผู้ได้รับรางวัลโนเบลมาแล้ว 4 คน และรางวัลสปิโนซา 5 คน ได้รับการจัดอันดับให้อยู่ใน 100 อันดับแรกของมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในโลกอยู่เสมอๆ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ภาษาอังกฤษ)
 
โกรนิงเงิน
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดโกรนิงเงิน
มหาวิทยาลัยมาสทริชท์

มหาวิทยาลัยมาสทริชท์ (Universiteit Maastricht หรือย่อเป็น UM) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐในเมืองมาสทริชท์ จังหวัดลิมบืร์ค ทางภาคใต้ของประเทศเนเธอร์แลนด์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1976 เป็นมหาวิทยาลัยที่อายุน้อยที่สุดเป็นอันดับ 2 ของเนเธอร์แลนด์ เมื่อปี ค.ศ. 2018 มีนักศึกษา 18,000 คนโดยในจำนวนนี้มีนักเรียนต่างชาติสูงถึงร้อยละ 53 และมีบุคลากรอีก 4,000 คน ครึ่งหนึ่งของหลักสูตรปริญญาตรีเป็นหลักสูตรภาษาอังกฤษและอีกครึ่งเป็นภาษาดัตช์ ส่วนหลักสูตรระดับปริญญาโทและปริญญาเอกส่วนใหญ่เป็นภาษาอังกฤษ
มหาวิทยาลัยมาสทริชท์มักได้รับการจัดอันดับให้อยู่ใน 300 อันดับแรกของมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในโลกอยู่เสมอ  มีชื่อเสียงด้านการจัดการเรียนการสอนแบบ "เรียนจากปัญหา" (Problem-based learning) โดยคณะแพทยศาสตร์เริ่มนำวิธีนี้มาใช้นำร่องก่อนเมื่อปี ค.ศ. 1974 ก่อนที่คณะอื่นๆจะนำไปประยุกต์ตาม ปัจจุบัน มหาวิทยาลัยมี 6 คณะด้วยกัน ได้แก่ คณะสุขภาพแพทยศาสตร์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ คณะจิตวิทยาและประสาทวิทยา วิทยาลัยธุรกิจและเศรษฐศาสตร์ คณะนิติศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์และสังคมวิทยา และคณะวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ  (ภาษาดัตช์และภาษาอังกฤษ)
มาสทริชท์
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดลิมบืร์ค (ประเทศเนเธอร์แลนด์)
มหาวิทยาลัยรัดเบาด์ไนเมเคิน

มหาวิทยาลัยรัดเบาด์ไนเมเคิน (Radboud Universiteit Nijmegen) เป็นมหาวิทยาลัยโรมันคาทอลิกที่ตั้งอยู่ในเมืองไนเมเคิน ประเทศเนเธอร์แลนด์ โดยได้รับการสนับสนุนงบประมาณจากรัฐ ปัจจุบันมีนักศึกษา 22,976 คน (ตุลาคม ค.ศ. 2019) ศึกษาอยู่ตามคณะต่าง ๆ 7 คณะได้แก่ คณะศิลปศาสตร์ คณะนิติศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ (ศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยรัดเบาด์) วิทยาลัยการจัดการไนเมเคิน คณะปรัชญา เทววิทยา และศาสนศึกษา คณะวิทยาศาสตร์ และคณะสังคมศาสตร์
แต่เดิม มีการก่อตั้งมหาวิทยาลัยไนเมเคิน เมื่อ ค.ศ. 1655 แต่ได้มีการยุบเลิกไปอย่างรวดเร็วใน ค.ศ. 1680 ต่อมา มหาวิทยาลัยรัดเบาด์ไนเมเคินถูกตั้งขึ้นใหม่ใน ค.ศ. 1923 โดยใช้ชื่อแรกก่อตั้งว่า มหาวิทยาลัยคาทอลิกไนเมเคิน (Katholieke Universiteit Nijmegen) ในช่วงแรกมีนักเรียนเพียง 189 คนและคณาจารย์เพียง 27 คน ตั้งขึ้นตามความต้องการของชุมชนโรมันคาทอลิกที่ต้องการให้มีมหาวิทยาลัยขึ้นเป็นของตัวเอง เพราะนิกายคาทอลิกมักถูกกีดกันจากทางรัฐบาลเนเธอร์แลนด์ที่ให้การสนับสนุนนิกายโปรเตสแตนท์ จากนั้น สงครามโลกครั้งที่สองได้สร้างความเสียหายให้กับมหาวิทยาลัยอย่างหนักจากการทิ้งระเบิดและการสู้รบ หลังสงครามสงบ มหาวิทยาลัยกลับมาจัดการเรียนการสอนอีกครั้งเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1945 และจำนวนนักเรียนได้เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ นับจากนั้น จาก 3,000 คนใน ค.ศ. 1960 เป็น 15,000 คน ใน ค.ศ. 1980 และมีมากกว่า 22,000 คนในปัจจุบัน ในจำนวนนี้มีนักเรียนต่างชาติคิดเป็นสัดส่วนประมาณ 10.7 เปอร์เซ็นต์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รัดเบาด์ไนเมเคิน
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดเกลเดอร์ลันด์
มหาวิทยาลัยเอรัสมุสรอตเทอร์ดาม

มหาวิทยาลัยเอรัสมุสรอตเทอร์ดาม หรือ เอรัสมุสอูนิเวอร์ซิไตท์รอตเทอร์ดาม (Erasmus Universiteit Rotterdam) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐที่ตั้งอยู่ในเมืองรอตเทอร์ดาม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ใช้ชื่อตามเดซีเดริอุส เอรัสมุส นักมนุษยนิยมและนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ชาวดัตช์ สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 15 มหาวิทยาลัยประกอบด้วย 7 คณะซึ่งสามารถจำแนกได้เป็น 4 กลุ่มสาขาได้ดังนี้
สาขาสุขภาพ - มีคณะแพทยศาสตร์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ(ศูนย์การแพทย์เอรัสมุส) และคณะนโยบายและการจัดการสุขภาพเอรัสมุส
สาขาการเงิน - มีคณะเศรษฐศาสตร์เอรัสมุสและการจัดการรอตเทอร์ดาม
สาขาบริหาร - มีคณะนิติศาสตร์เอรัสมุส และคณะสังคมศาสตร์และพฤติกรรมศาสตร์เอรัสมุส
สาขาวัฒนธรรม - มีคณะประวัติศาสตร์วัฒนธรรมและการสื่อสาร และคณะปรัชญาเอรัสมุส
มหาวิทยาลัยก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1913 ปัจจุบันมีนักศึกษา 29,790 คน และบุคลากร 3,089 คน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Erasmus University Rotterdam datasets
 
เอรัสมุสรอตเทอร์ดาม
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์
ปฏิบัติการคอลลาร์ (การตีโฉบฉวยของคอมมานโด)

ปฏิบัติการคอลลาร์ เป็นรหัสนามสำหรับการตีโฉบฉวยของหน่วยคอมมานโดเป็นครั้งแรก ดำเนินการโดยกองทัพบริติช ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง พื้นที่ที่ได้เลือกสำหรับการตีโฉบฉวยคือจังหวัดปาดกาแลบนชายฝั่งฝรั่งเศส หน่วยคอมมานโดบริติชไม่ได้ถูกก่อตั้งมานานและยังไม่ได้รับการฝึกแต่อย่างใด ดังนั้นปฏิบัติการได้ถูกมอบให้กับกองร้อยอิสระที่ 11 ภายใต้บัญชาการของพันตรี รอนนี ท็อด
เป้าหมายของการตีโฉบฉวบครั้งนี้คือการลาดตระเวนพื้นที่ทั้งสี่แห่งและจับกุมเชลย ในช่วงคืนวันที่ 24/25 มิถุนายน ค.ศ. 1940 ทหาร 115 นายของกองร้อยอิสระที่ 11 ได้ดำเนินปฏิบัติการ แต่พวกเขาไม่สามารถรวบรวมข่าวกรองหรือทำให้อุปกรณ์เครื่องมือของเยอรมันเกิดความเสียหาย ความสำเร็จเพียงอย่างเดียวของพวกเขาคือการสังหารทหารยามเยอรมันสองนาย
==อ้างอิง==
ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
แนวรบด้านตะวันตก (สงครามโลกครั้งที่สอง)
ปฏิบัติการแอมบาเซเดอร์

ปฏิบัติการแอมบาเซเดอร์ เป็นปฏิบัติการที่ดำเนินการโดยคอมมานโดบริติช เมื่อวันที่ 14-15 กรกฎาคม ค.ศ. 1940 ในช่วงบริบทของสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นการตีโฉบฉวยครั้งที่สองโดยหน่วยคอมมานโดบริติชที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นมาใหม่และได้มุ่งความสนใจไปที่เกาะเกิร์นซีย์ในบริเวณช่องแคบที่อยู่ภายใต้การยึดครองของเยอรมัน
การตีโฉบฉวยของเหล่าพรรคพวกประกอบด้วยทหาร 40 นายจากหน่วยคอมมานโดที่ 3 ที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นมาใหม่ ภายใต้บัญชาการของพันโท จอห์น เดิร์นฟอร์ด-สเลเทอร์ และทหาร 100 นายของกองร้อยอิสระที่ 11 ภายใต้การบัญชาการของพันตรี รอนนี ท็อด
เนื่องจากมีการเกิดอุบัติเหตุหลายครั้ง โชคไม่ค่อยดี และรีบเร่งที่จะวางแผนและนำไปใช้ ผลลัพธ์ของการตีโฉบฉวยไม่ก่อประโยชน์ทางทหารแต่อย่างใดสำหรับบริติช แม้ว่าประสบการณ์ที่ได้รับจากการก่อตั้งและดำเนินการของปฏิบัติการครั้งนี้เพื่อพิสูจน์ว่ามีค่าสำหรับความเร็จของการปฏิบัติการคอมมานโดที่ตามมา
==อ้างอิง==
ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
แนวรบด้านตะวันตก (สงครามโลกครั้งที่สอง)
ไชย ประทีปะเสน

พลตรี ไชย ประทีปะเสน (พ.ศ. 2449 - พ.ศ. 2504) นักการเมืองชาวไทย เป็นอดีตเลขาธิการนายกรัฐมนตรี (จอมพล แปลก พิบูลสงคราม) อดีตเลขาธิการคณะรัฐมนตรี อดีตสมาชิกพฤฒสภา และเป็นสมาชิกคณะราษฎรสายทหารบก
== ประวัติ ==
ไชย ประทีปะเสน เป็นหนึ่งในสมาชิกคณะราษฎร ซึ่งเป็นกลุ่มบุคคลที่ดำเนินการการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 ยึดอำนาจจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองของประเทศสยาม จากสมบูรณาญาสิทธิราชย์มาเป็นราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ
ไชย ประทีปะเสน ได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในสมัยของจอมพล แปลก พิบูลสงคราม ในปี พ.ศ. 2485 นับเป็นเลขาธิการนายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศไทย และต่อมาในปี พ.ศ. 2486 ก็ได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการคณะรัฐมนตรีอีกหน้าที่หนึ่ง จนถึงเดือนกุมภาพัฯธ์ พ.ศ. 2487 จึงพ้นจากตำแหน่งเลขาธิการนายกรัฐมนตรี เหลือเพียงดำรงตำแหน่งเลขาธิการคณะรัฐมนตรีเพียงตำแหน่งเดียว ต่ออีกจนถึงเดือนกันยายนของปีเดียวกัน
ในปี พ.ศ. 2489 ไชย ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกพฤฒสภา ในวุฒิสภาไทย ชุดที่ 1 จนถึงปี พ.ศ. 2490
ต่อมาในปี พ.ศ. 2496 เกิดแนวความคิดในการปรับปรุงพัฒนาบ้านเมือง หลังภัยสงครามโลกครั้งที่สอง ในรัฐบาลของจอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี ซึ่งในขณะนั้น พลโท ประยูร ภมรมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ได้เสนอให้มีการก่อสร้างโรงแรมขนาดใหญ่ในกรุงเทพมหานคร เมื่อปี พ.ศ. 2495 เพื่อเตรียมรองรับการประชุมสหภาพรัฐสภา สมัยที่ 45 ในปี พ.ศ. 2499 คณะรัฐมนตรี จึงมีมติเห็นชอบให้จัดตั้งบริษัทจำกัดขึ้น เพื่อเป็นองค์กรดำเนินการจัดตั้งโรงแรมดังกล่าว โดยมีชื่อว่า "บริษัทสหโรงแรมไทยและการท่องเที่ยว จำกัด" มีชื่อภาษาอังกฤษว่า "The Syndicate of Thai Hotels and Tourists Enterprises Limited" จดทะเบียนเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2496 โดยมีเขา และผู้เริ่มการตั้งบริษัท จำนวนรวม 8 คน คือ พลตำรวจเอก เผ่า ศรียานนท์ พลโท ประยูร ภมรมนตรี โชติ คุณะเกษม สัญญา ยมะสมิต พันตรี รักษ์ ปันยารชุน พลตรี ไชย ประทีปะเสน ศุจิน ลพานุกรม และหม่อมทวีวงศ์ถวัลยศักดิ์ (หม่อมราชวงศ์เฉลิมลาภ ทวีวงศ์)
==  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
สมาชิกคณะราษฎร
ทหารบกชาวไทย
เลขาธิการคณะรัฐมนตรีไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบแต่งตั้ง
เลขาธิการนายกรัฐมนตรีไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ซูม

ซูม วิดีโอคอมมิวนิเคชันส์ (Zoom Video Communications) หรือเรียกย่อว่า ซูม เป็นบริษัทอเมริกันที่ให้บริการซอฟต์แวร์ด้านการประชุมทางไกล และการประชุมออนไลน์ สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่แซนโฮเซ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ โดยให้บริการ การประชุมทางไกล การประชุมออนไลน์ แช็ต ความร่วมมือออนไลน์ ผ่านทางคอมพิวเตอร์ระบบปฏิบัติการวินโดว์และแมคโอเอส และมีบริการผ่านสมาร์ตโฟนและแท็บเลตผ่านทาง ระบบปฏิบัติการไอโอเอสและแอนดรอยด์
ซูมได้ถูกเรียกว่าเป็นซอฟต์แวร์ที่นิยมมากที่สุดในหลายประเทศในด้านประชุมทางไกล โดยมีลักษณะเด่นที่การใช้งานที่ง่ายเมื่อเทียบกับซอฟต์แวร์ประเภทเดียวกัน ตั้งแต่ต้น ค.ศ. 2020 มีการใช้งานซอฟต์แวร์ของซูมเพิ่มขึ้นทั่วโลกหลังจากมีการใช้มาตรการการกักด่านเพื่อหยุดการระบาดทั่วของโควิด-19 และมีข้อวิจารณ์หลายอย่างในด้านความปลอดภัยทางคอมพิวเตอร์และความเป็นส่วนตัว
== ประวัติ ==
ซูมก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2554 โดยเอริก ยวน วิศวกรจากบริษัทซิสโกหนึ่งในทีมงานที่พัฒนาซอฟต์แวร์ WebEx โดยซูมเปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อ มกราคม พ.ศ. 2556 และในปีเดียวกันเดือนพฤษภาคม มีผู้ใช้งานมากกว่าหนึ่งล้านคน
== ผลิตภัณฑ์ ==

ซูมให้บริการซอฟต์แวร์สำหรับประชุมออนไลน์ โดยแบ่งเป็นหลายรูปแบบ เช่น
Zoom Basic ให้บริการฟรี จำนวนเวลาใช้งานครั้งละ 40 นาที และผู้เข้าร่วม 100 คน
Zoom Pro จำนวนเวลาใช้งานไม่เกิน 24 ชั่วโมง และผู้เข้าร่วม 300 คน
และบริการอื่น
== การวิพากษ์วิจารณ์ ==
=== การห้ามใช้งาน ===
จากปัญหาเรื่องความปลอดภัยและความเป็นส่วนตัว หลายหน่วยงานได้มีการประกาศอย่างเป็นทางการในการห้ามใช้งาน อาทิ
กูเกิล
นาซา
สเปซเอ็กซ์
ประเทศแคนาดา (การใช้งานภาครัฐ) 
กระทรวงต่างประเทศ (ประเทศเยอรมนี)
โรงเรียนรัฐของนครนิวยอร์ก 
ไต้หวัน (การใช้งานภาครัฐ)
== ดูเพิ่ม ==
สไกป์
== รายการอ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ซอฟต์แวร์
การสื่อสาร
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2021

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2021 สายดงไร่–บ้านผือ เป็นทางหลวงแผ่นดินสายหนึ่งในจังหวัดอุดรธานี โดยเริ่มต้นบนถนนมิตรภาพ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2) ที่บ้านดงไร่ อำเภอเมืองอุดรธานี และสิ้นสุดที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2098 ในอำเภอบ้านผือ ระยะทางทั้งสิ้น 47.543 กิโลเมตร
== รายละเอียดเส้นทาง ==
ตำบลนาข่า
* บ้านดงไร่
ตำบลบ้านขาว
* บ้านโนนงาม
* บ้านพรานเหมือน
* บ้านหัวบึง
* บ้านขาว
* บ้านดู่เหนือ
ตำบลเขือน้ำ
* บ้านเทื่อม
ตำบลหนองหัวคู
* บ้านหนองหัวคู
ตำบลคำบง
* บ้านเจริญสุข
* บ้านคำบง
* บ้านดงหมู
* บ้านชัยเจริญ
ตำบลหายโศก
* บ้านหนองกุง
* บ้านวังแสง
* บ้านหนองนกเขียน
ตำบลบ้านผือ
* บ้านศรีสะอาด
* บ้านศรีสำราญ
===เริ่มต้นและสิ้นสุด===
เริ่มต้น บ้านดงไร่ ม.11 ตำบลนาข่า อำเภอเมืองอุดรธานี
สิ้นสุด บ้านศรีสะอาด ม.10 ตำบลบ้านผือ อำเภอบ้านผือ
==สถานที่สำคัญ==
===ตำบลนาข่า===
วิทยาลัยเทคโนโลยีอีสานเหนือ
===ตำบลบ้านขาว===
โรงเรียนบ้านพรานเหมือน
วัดโนนสวรรค์
วัดธาตุนิมิต
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านขาว
===ตำบลเขือน้ำ===
วัดทุ่งสว่าง
วัดป่าดงบ้านดูน
โรงเรียนบ้านเทื่อม
องค์การบริหารส่วนตำบลเขือน้ำ
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านเทื่อม
โรงเรียนบ้านเทื่อม
สถานีตำรวจภูธรบ้านเทื่อม
===ตำบลหนองหัวคู===
วัดทรายโทงทอง
โรงเรียนบ้านหนองหัวคู
===ตำบลคำบง===
โรงเรียนคำบงเจริญสุข
วัดสุขธรรมมาราม
เทศบาลตำบลคำบง
โรงเรียนบ้านดงหมูชัยเจริญ
วัดป่าชัยเจริญ
===ตำบลหายโศก===
โรงเรียนหนองกุงวังแสง
===ตำบลบ้านผือ===
โรงเรียนบ้านผือพิทยาสรรค์
โรงเรียนอนุบาลบ้านผือพิทยาภูมิ
ศูนย์ราชการอำเภอบ้านผือ
สถานีตำรวจภูธรบ้านผือ
== อ้างอิง ==
2021
4-2021
ถนนในจังหวัดอุดรธานี