pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
รัฐประหารในประเทศกาบอง พ.ศ. 2566

เกิดรัฐประหารขึ้นในประเทศกาบองเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2566 ไม่นานหลังจากที่มีการประกาศว่าอาลี บองโก ออนดิมบา ประธานาธิบดีที่กำลังดำรงตำแหน่ง ชนะการเลือกตั้งทั่วไปที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม
รัฐประหารในครั้งนี้ถือเป็นการสิ้นสุดสมัยการปกครองกาบองยาวนาน 56 ปีของตระกูลบองโก รวมถึงยังเป็นการก่อรัฐประหารสำเร็จเป็นครั้งที่แปดในภูมิภาคแอฟริกาตะวันตกและแอฟริกากลางนับตั้งแต่ปี 2020 ถัดจากประเทศมาลี (สองครั้งเมื่อปี 2020 และปี 2021), ชาด, กินี, บูร์กินาฟาโซ (สองครั้งเมื่อเดือนมกราคมและเดือนกันยายน 2022) และไนเจอร์
==ภูมิหลัง==
นับตั้งแต่ได้รับเอกราชจากเจ้าอาณานิคมฝรั่งเศสในปี 1960 ตระกูลบองโกเป็นผู้ปกครองกาบองเป็นหลักมาตลอด เริ่มต้นจากประธานาธิบดีโอมาร์ บองโก ในปี 1967 ตามด้วยอาลี บองโก ออนดิมบา บุตรชายซึ่งสืบทอดตำแหน่งหลังจากโอมาร์เสียชีวิตในปี 2009 และชนะเลือกตั้งอีกสมัยในการเลือกตั้งปี 2016 ซึ่งก่อให้เกิดการโต้แย้งและนำไปสู่ความพยายามก่อรัฐประหารในปี 2019 แต่ไม่สำเร็จ ภายใต้การปกครองของบองโก ประเทศกาบองถูกกล่าวหาว่าเต็มไปด้วยการทุจริตในตำแหน่งหน้าที่และการเอื้อผลประโยชน์แก่เครือญาติและพวกพ้อง การเลือกตั้งหลายครั้งได้รับรายงานการฉ้อโกงหรือสิ่งผิดปกติ และการเลือกตั้งปี 2016 ก็ถูกตั้งข้อสงสัยอย่างมากจนนำไปสู่การประท้วงในประเทศ ดังเช่นที่พบในผลการเลือกตั้งของจังหวัดโอโตกูเอบ้านเกิดของบองโก ซึ่งรายงานผลคะแนนของบองโกอยู่ที่ 95.5% ในการเลือกตั้งที่มีผู้มาใช้สิทธิ์ 99.9% ในขณะเดียวกัน รัฐธรรมนูญกาบองและกฎหมายการเลือกตั้งถูกเปลี่ยนไปมาหลายครั้งเพื่อยกเลิกการจำกัดวาระดำรงตำแหน่ง เปลี่ยนระบบการลงคะแนนเพื่อแสวงผลประโยชน์จากฝ่ายค้านที่แตกกลุ่ม และเปลี่ยนกำหนดเวลาการเลือกตั้งฝ่ายนิติบัญญัติและการเลือกตั้งท้องถิ่นเพื่อให้แน่ใจว่าพรรคฝ่ายค้านจะไม่สามารถผนึกกำลังกันได้ทันหลังจากที่พรรครัฐบาลชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดี
==อ้างอิง==
ประเทศกาบอง
กบง
พ.ศ. 2566
อาลี บองโก ออนดิมบา

อาลี บองโก ออนดิมบา (อักษรโรมัน: Ali Bongo Ondimba, ชื่อเมื่อเกิด อาแล็ง-แบร์นาร์ บองโก; Alain-Bernard Bongo; เกิด 9 กุมภาพันธ์ 1959) หรือรู้จักในชื่อ อาลี บองโก และ อาลี เบน บองโก (Ali Ben Bongo) เป็นนักการเมืองชาวกาบองผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีกาบองคนที่ 3 ระหว่างปี 2009–2023 เขาเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปไตยกาบอง และเป็นบุตรของโอมาร์ กาบอง ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีกาบองตั้งแต่ปี 1967 จนกระทั่งเสียชีวิตในปี 2009 ในสมัยที่บิดาเป็นประธานาธิบดี อาลีเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศระหว่างปี 1989–1991, เป็นผู้แทนเขตบ็องกอวีลในรัฐสภาระหว่างปี 1991–1999 และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมระหว่างปี 1999–2009 หลังโอมาร์เสียชีวิต เขาสืบตำแหน่งประธานาธิบดีต่อมาหลังจากที่ชนะการเลือกตั้งปี 2009 และได้รับเลือกอีกครั้งในการเลือกตั้งปี 2016 ซึ่งมีรอยด่างพร้อยจากความผิดปกติ การจับกุม การละเมิดสิทธิมนุษยชน และความรุนแรงและการประท้วงหลังการเลือกตั้ง ในวันที่ 30 สิงหาคม 2023 หลังการประกาศผลการเลือกตั้งทั่วไป กองทัพกาบองออกมาก่อรัฐประหารโค่นล้มรัฐบาลของเขาและจัดตั้งคณะรัฐประหารขึ้นปกครองแทน
== ชีวิตวัยเด็กและการทำงาน ==
อาลีตอนเกิดใช้ชื่อว่า อเลน เบอร์นาด บองโก เกิดที่บราซาวีล เป็นบุตรของ อัลเบิร์ต เบอร์นารโ บองโก (ภายหลังมีชื่อว่า โอมาร์ บองโก ออนดิมบา) และ โจเซฟ คามา (ภายหลังชื่อว่า เพเช่น ดาบานี่) มารดามีอายุ 18 ปี และเป็นเวลา 18 เดือนก่อนที่จะมีการสมรสกัน โดยมีข่าวลือว่าเขาเป็นบุตรบุญธรรมของบองโกแต่อาลีได้ปฎิเสธ
อเลินเปลี่ยนชื่อเป็นอาลีเมื่อปี ค.ศ. 1973 ภายหลังจากบิดาของเขาเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลามและปี ค.ศ. 2003 เขาและพ่อเปลี่ยนเป็นชื่อหลังซึ่งชื่อสำหรับบิดาเป็น "ออนดิมบา" เพื่อรำลึกถึงพ่อของโอมาร (ปู่ของอาลี) ที่มีนามว่า บาซิล ออนดิมบา 
== อ้างอิง ==
นักการเมืองกาบอง
ประธานาธิบดีกาบอง
บุคคลจากบราซาวีล
บุคคลจากลีเบรอวีล
ศานตินิเกตัน

ศานตินิเกตัน  (อักษรโรมัน: Shantiniketan) เป็นย่านในเมืองพลปุระ ตำบลพลปุระ อำเภอพีรภูม รัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ห่างไปทางเหนือราว 152&nbsp;กิโลเมตรจากโกลกาตา ศานตินิเกตันสถาปนาขึ้นโดยมหาฤษีเทเวนทรนาถ ฐากุร และต่อมาได้รับการขยับขยายโดยบุตรของเขา รพินทรนาถ ฐากุร ปัจจุบันศานตินิเกตันเป็นเมืองมหาวิทยาลัยสืบเนื่องมาจากการสถาปนาวิศวภารตี ซึ่งเป็นไปตามวิสัยทัศน์ของรพินทรนาถ ฐากุร
==ประวัติศาสตร์==

ในปี 1863 เทเวนทรนาถ ฐากุร ได้เช่าที่ดินขนาด  เป็นการถาวรด้วยค่าเช่าปีละ 5 รูปี จากภุวัน โมหัน สิงห์ (Bhuban Mohan Sinha) ตลุกทรจากรายปุระในพีรภูม บนที่ดินนี้มีต้นฉติม (; ต้นตีนเป็ด) สองต้นปลูกอยู่ ฐากุรสร้างเรือนรับรองขึ้นหนึ่งหลัง และตั้งชื่อให้กับที่ดินนี้ว่า "ศานตินิเกตัน" แปลว่า "ที่พำนักแห่งสันติ" เมื่อเวลาผ่านไป พื้นที่นี้โดยรวมค่อย ๆ ลายมาเป็นที่รู้จักในชื่อศานตินิเกตันเช่นกัน
พินัย โฆษ กล่าวว่าในกลางศตวรรษที่ 19 พลปุระยังเป็นเพียงสถานที่เล็ก ๆ หลังศานตินิเกตันเติบโตขึ้น พลปุระก็เติบโตไปเช่นกัน พื้นที่จำนวนหนึ่งของพลปุระถือเป็น ซามินดารี ของตระกูลสิงห์ (Sinha) แห่งรายปุระ ภุวัน โมหัน สิงห์ ได้พัฒนาหมู่บ้านเล็ก ๆ ขึ้นในแถบพลปุระ และตั้งชื่อว่า ภุวันทังคะ (Bhubandanga) ปัจจุบันหมู่บ้านนี้ตั้งอยู่ตรงข้ามกับศานตินิเกตันพอดี ภุวันทังคะเคยเป็นแหล่งมั่วสุมของกลุ่มอาชญากรรมต่าง ๆ ที่เลื่องชื่อ และไม่มีความชั่งใจในการจะสังหารคน ต่อมาจึงเกิดข้อพิพาทและการเผชิญหน้ากันระหว่างศานตินิเกตันกับกลุ่มอาชญากร แต่สุดท้ายหัวหน้ากลุ่มอาชญากรได้ศิโรราบแก่เทเวนทรนาถ และเริ่มเปลี่ยนมาช่วยเขาในการพัฒนาพื้นที่นี้แทน เทเวนทรนาถเคยนั่งสมาธิอยู่เบื้องใต้ต้นฉติม  ในศานตินิเกตันนี้  เทเวนทรนาถได้รับแรงบันดาลใจมาจากเดอะคริสตัลพาลิซ ซึ่งเดิมทีสร้างขึ้นที่ฮายด์พาร์กในลอนดอน เพื่อใช้จัดแสดงเกรตเอ็กซิบิชั่นเมื่อปี 1851 ก่อนที่ต่อมาจะถูกย้ายออกไป เขาได้สร้างโถงขนาด 60 คูณ 30 ฟุตขึ้น เพื่อใช้สำหรับการสวดภาวนาพราหโม หลังคาของโถงเป็นกาะเบื้อง ส่วนพื้นปูด้วยหินอ่อนสีขาว ส่วนที่เหลือของอาคารทำมาจากกระจกเช่นเดียวกับเดอะคริสตัลพาลิซที่ลอนดอน อาคารนี้ได้ดึงดูดผู้คนมรจากทุกสารทิศมานับตั้งแต่ช่วงแรกสุด รพินทรนาถ ฐากุร เดินทางมายังศานตินิเกตันเป็นครั้งแรกเมื่อ 27 มกราคม 1878 ขณะนั้นอายุ 17 ปี ในปี 1888 เทเวนทรนาถได้อุทิศอสังหาริมทรัพย์ทั้งหมดให้เพื่อการก่อตั้งพรหมวิทยาลัย (Brahmavidyalaya) ขึ้น ผ่านทางการตั้งทรัสต์ ในปี 1901 รพินทรนาถได้เริ่มต้นตั้งพรหมจารียาศรม (Brahmacharyaashrama) ขึ้น ที่ซึ่งต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อปถภาวนาตั้งแต่ปี 1925
ตระกูลฐากุรเป็นครอบครัวผู้นำการเพิ่มพูนคุณภาพชีวิตและสังคมในเบงกอลผ่านกิจกรรมในภาคส่วนต่าง ๆ มาอย่างยาวนาน สภาแวดล้อมที่โชรสังโก ฐากุรพารี หนึ่งในฐานของตระกูลฐากุรในโกลกาตา เต็มไปด้วยดนตรี วรรณกรรม จิตรกรรม และการละคร รพินทรนาถ ฐากุร ได้ก่อตั้งวิศวภารตีขึ้นที่ศานตินิเกตันในปี 1921 และวิทยาลัยได้รับสถานะมหาวิทยาลัยกลางและเป็นสถาบันที่มีความสำคัญระดับชาติในปี 1951
==อ้างอิง==
รัฐเบงกอลตะวันตก
ย่านในประเทศอินเดีย
แหล่งมรดกโลกในประเทศอินเดีย
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
หาสยะ

หาสยะ (สันสกฤต: हास्य, Hāsya) เป็นคำภาษาสันสกฤต เรียกหนึ่งในเก้ารส หรือ ภาวะ ของสุนทรียศาสตร์อินเดีย มักแปลว่า[หรือ
กาญจิปุรัม

กาญจิปุรัม (อักษรโรมัน: Kanchipuram, ; ) หรือชื่อเก่า คอนจีวาราม (อักษรโรมัน: Conjeevaram) เป็นนครในรัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย ตั้งอยูในภูมิภาคโตนไทมณฑลัม ห่างไปจากเจนไน  กาญจิปุรัมได้รับการขนานนามว่าเป็น "นครแห่งเทวสถานนับพัน" (City of Thousand Temples) เป็นที่รู้จักดีจากสถาปัตยกรรมโบสถ์พราหมณ์ ส่าหรีฝ้าย และเป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวที่สำคัญของภูมิภาค กาญจิปุรัมมีขนาดพื้นที่  และประชากรราว 300,000 เป็นอย่างน้อย (ปี 2021) กาญจิปุรัมเป็นศูนย์กลางการปกครองของอำเภอกาญจิปุรัมและมีการเชื่อมต่อทั้งทางรถและทางราง
กาญจิปุรัมเป็นคำภาษาสันสกฤตประกอบด้วย "กาญจิ" แปลว่าการบูชาพระพรหม และ "ปุรัม" แปลว่าสถานที่ กาญจิปุรัมตั้งอยู่บนฝั่งของแม่น้ำเวคาวตีและปาลาร์ ในประวัติศาสตร์ กาญจิปุรัมเคยเป็นนครภายใต้ปกครองของปัลลวะ, โจฬะยุคกลาง, โจฬะยุคหลัง, ปาณฑยะยุคหลัง, จักรวรรดิวิชัยนคร, อาณาจักรคาร์นาทิก และ เจ้าอาณานิคมอังกฤษซึ่งเรียกนครนี้ว่า "คอนจีวาราม" ("Conjeeveram") โบราณสถานสำคัญของเมือง เช่น ไกลาศนาถรรโกยิล และ ไวกูณฐเปรุมัลโกยิล ในอดีต กาญจิปุรัมเคยเป็นศูนย์กลางของการศึกษา และเคยมีชื่อว่า ghatikasthanam อันแปลว่า "สถานแห่งการเรียนรู้" รวมถึงเป็นศูนย์กลางการศึกษาขั้นสูงของศาสนาเชน และ ศาสนาพุทธ ในระหว่างศตวรรษที่ 1-5
ตามเทววิทยาลัทธิไวษณวะในศาสนาฮินดูถือว่ากาญจิปุรัมเป็นหนึ่งในเจ็ดตีรถะ (สถานที่แสวงบุญ) เพื่อการปลดปล่อยทางจิตวิญญาณ เทวสถานที่สำคัญในเมือง เช่น วรธราชเปรุมัล, เอกามพเรศวร, กามากษีอัมมัน และ กุมารโกฏฏัม ในบรรดาเทวสถานพระวิษณุอันศักดิ์สิทธิ์ทั้ง 108 มีอยู่ 15 แห่งที่ตั้งอยู่ในกาญจิปุรัม นครกาญจิปุรัมมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อลัทธิศรีไวษณวะ, ลัทธิศากติ และลัทธิไศวะ
ปัจจุบัน ประชากรส่วนใหญ่ของนครอยู่ในอุตสาหกรรมการทอผ้า
==อ้างอิง==
===บรรณานุกรม===
เมืองในรัฐทมิฬนาฑู
เมืองศักดิ์สิทธิ์ในศาสนาฮินดู
มัสยิดใหญ่เกามัน

มัสยิดใหญ่เกามัน (Kauman Great Mosque) หรือ มัสยิดเกเดเกามัน (ชวา: Mesjid Gedhe Kauman) เป็นมัสยิดใหญ่ประจำรัฐสุลต่านยกยาการ์ตาบนเกาะชวา ประเทศอินโดนีเซีย มัสยิดตั้งอยู่บน อาลุนอาลุน เหนือของยกยาการ์ตากราเติน (Yogyakarta Kraton)
มัสยิดใหญ่เกามันสร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมศาสนสถานแบบชวา หลังคาสามชั้น ไม่มีหออะษาน และมีเซอรัมบี (serambi) มัสยิดล้อมรอบอยู่หลังกำแพง ประตูทางเข้าหลักในพิธีการอยู่ทางตะวันออกและทางเหนือ มินบัรสามชั้นตั้งอยู่ทางทิศกิบละฮ์ เฉลียงใต้ชายคาหรือ เซอรัมบี (serambi) เป็นลักษณะพื้นฐานของสิ่งปลูกสร้างแบบชวา ส่วนเฉลียงนี้ยังล้อมรอบด้วยบ่อน้ำขนาดเล็กสำหรับใช้ล้างเท้าก่อนเข้าไปภายในมัสยิด
ลานด้านหน้ามัสยิดปลูกต้นไม้ที่ถือว่ามีคุณประโยชน์ในทางสัญลักษณ์วิทยาของชวา ทางเหนือและใต้ของลานมีศาลาทรงสูง เรียกว่า ปาโกงัน (pagongan) โดยอันทางเหนือเรีนกว่า ปาโกงันเลร์ (Pagongan Ler) อันทางใต้เรียก ปาโกงันกีดูล (Pagongan Kidul) ในระหว่างพิธีเซกาเติน ปาโกงันเลร์ จะเป็นที่สำหรับตั้งกาเมลันชุดกไยนากาวีลากา (Kyai Naga Wilaga) ส่วนปาโกงันกีดูลเป็นสำหรับชุดกันเจิงกไยกูนตูร์มาดู (Kangjeng Kyai Guntur Madu)
==อ้างอิง==
มัสยิดในยกยาการ์ตา
สุรพงษ์ ปิยะโชติ

สุรพงษ์ ปิยะโชติ (ชื่อเล่น: หนุ่ย) เป็นนักการเมืองชาวกาญจนบุรี เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาญจนบุรี ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลเศรษฐา ทวีสิน
== ประวัติ ==
สุรพงษ์ ปิยะโชติ ชื่อเล่น หนุ่ย หรือ หมอหนุ่ย เกิด 4 มีนาคม พ.ศ. 2510 จบการศึกษาอนุปริญญาจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ลำปาง จบปริญญาตรีเทคโนโลยีการเกษตรบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีสัตว์ จากคณะผลิตกรรมการเกษตร มหาวิทยาลัยแม่โจ้ และรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการเมืองการปกครอง สาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
== การทำงาน ==
สุรพงษ์ ปิยะโชติ เคยทำงานการเมืองท้องถิ่น โดยได้รับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนตำบลสนามแย้ อำเภอท่ามะกา และต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาญจนบุรี และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
กระทั่งเขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาญจนบุรี ในปี 2563 ต่อมาเขาได้ลาออกจากตำแหน่ง เพื่อรับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลเศรษฐา ทวีสิน ในปี 2566
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
สุรพงษ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร มาแล้ว 1 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดกาญจนบุรี สังกัด พรรคเพื่อไทย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดกาญจนบุรี
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี
นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาญจนบุรี
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลในประเทศไทย
พรรคเพื่อไทย
บุคคลจากคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา
บุคคลจากคณะผลิตกรรมการเกษตร มหาวิทยาลัยแม่โจ้
บุคคลจากสาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
พิธีสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน

พิธีสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน (จีนตัวย่อ: 中华人民共和国开国大典; จีนตัวเต็ม: 中華人民共和國開國大典; พินอิน: Zhōnghuá rénmín gònghéguó kāiguó dàdiǎn) ถูกจัดขึ้นในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2492 ณ จัตุรัสเทียนอันเหมิน กรุงปักกิ่ง, สาธารณรัฐประชาชนจีน ประกาศสถาปนาสาธารณรัฐโดยเหมา เจ๋อตง ประธานพรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) รัฐบาลใหม่ภายใต้พรรคคอมมิวนิสต์จีน หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า "รัฐบาลประชาชนกลาง" (中央人民政府) ได้รับการประกาศโดยเหมาในพิธีสถาปนา
เพลงชาติใหม่ของสาธารณรัฐประชาชนจีน มาร์ชทหารอาสา (อี้หย่งจฺวินจิ้นสิงฉฺวี่) ถูกบรรเลงเป็นครั้งแรก ธงแดงห้าดาว ธงชาติใหม่ของสาธารณรัฐประชาชนจีนได้รับการเปิดเผยอย่างเป็นทางการและถูกชักขึ้นเป็นครั้งแรก ในระหว่างการชักธงมีการยิงสลุต 21 นัด และการสวนสนามทางทหารครั้งแรกของกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน (中国人民解放军) เกิดขึ้นภายหลังการชักธงชาติ
สาธารณรัฐจีนได้ล่าถอยไปยังเกาะไต้หวัน ภายในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2492
== เบื้องหลัง ==
== คำประกาศ ==
เวลาประมาณ 15.00 น. ตามเวลากรุงปักกิ่ง ของวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2492 เหมา เจ๋อตง ได้ประกาศต่อสาธารณชนจากบนประตูเทียนอันเหมิน:
ต่อจากนั้น เหมาได้กดปุ่มชักธงชาติขึ้น เพลงชาติสาธารณรัฐประชาชนจีน (อี้หย่งจฺวินจิ้นสิงฉฺวี่) ถูกบรรเลงเป็นครั้งแรกโดยวงดนตรีทหารแห่งเขตทหารจีนตอนเหนือ (华北军区军乐队)
หลังจากชักธงชาติขึ้นสู่ยอดเสาแล้ว เหมาได้ประกาศสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน ความว่า:
== การเฉลิมฉลอง ==
การสวนสนามทางทหารเนื่องในวันชาติครั้งแรกเกิดขึ้นทันทีหลังจากเสร็จสิ้นการประกาศสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน
ผู้บัญชาการการสวนสนามในครั้งนี้คือ จอมพล เนี่ย หรงเจิ้น (聂荣臻) ผู้บัญชาการเขตทหารจีนตอนเหนือ และผู้ตรวจพลสวนสนามคือ จอมพล จู เต๋อ (朱德) ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน
การสวนสนามมีทหารจากทุกเหล่าทัพของกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีนเข้าร่วมประมาณ 16,000 คน
การสวนสนามดังกล่าวได้รับการอนุมัติในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2492 ถือเป็นการสวนสนามทางทหารขนาดใหญ่และทันสมัยครั้งแรกของจีน
จอมพล หลิว ป๋อเฉิง (刘伯承) ได้เสนอให้ พลเอก หยาง เฉิงอู่ (杨成武) และพลเอก ถัง เหยียนเจี๋ย (唐延杰) ผู้อำนวยการสวนสนามให้จัดการสวนสนามตามรูปแบบของโซเวียต โดยได้ชมการสวนสนามของทหารเป็นการส่วนตัวที่จัตุรัสแดง ในกรุงมอสโก
วงดนตรีเขตทหารภาคเหนือ (ปัจจุบันคือวงดนตรีทหารกลางของกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน) ได้จัดเตรียมและบรรเลงดนตรีประกอบ
== ผลพวง ==
สาธารณรัฐจีนล่าถอยไปยังเกาะไต้หวันในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2492 พรรคคอมมิวนิสต์จีนยังคงเป็นพรรคปกครองเพียงหนึ่งเดียวของจีน ซึ่งมีชื่ออย่างเป็นทางการว่าสาธารณรัฐประชาชนจีน (中华人民共和国) ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2492
สาธารณรัฐประชาชนจีนอ้างว่าไต้หวันเป็นมณฑลที่ 23 (มณฑลไต้หวัน) ของตนตามรัฐธรรมนูญ และรัฐบาลจีนบนแผ่นดินใหญ่และรัฐบาลจีนบนเกาะไต้หวันต่างก็อ้างว่าตนเป็นรัฐบาลที่ชอบด้วยกฎหมายของจีนทั้งหมด และทั้งสองชาติไม่เคยมีการลงนามสนธิสัญญาสงบศึกหรือสันติภาพนับตั้งแต่การสิ้นสุดของสงครามกลางเมืองจีน
== ปฏิกิริยา ==
เจียง ไคเชก ผู้นำพรรคก๊กมินตั๋งและรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐจีน ได้กล่าวถึงสาธารณรัฐประชาชนจีนในจดหมายของเขาเนื่องในวันชาติสาธารณรัฐจีนปีที่ 38 ว่าเป็น "รัฐหุ่นเชิดของสหภาพโซเวียต"
== ในวัฒนธรรมสมัยนิยม ==
ภาพยนตร์ที่บรรยายถึงพิธีสาธารณรัฐประชาชนจีน ได้แก่:
การกำเนิดจีนใหม่ (พ.ศ. 2532)
มังกรสร้างชาติ (พ.ศ. 2552)
ฉันและมาตุภูมิของฉัน (พ.ศ. 2562)
== ดูเพิ่ม ==
วันชาติสาธารณรัฐประชาชนจีน
การล่าถอยของก๊กมินตั๋งไปยังไต้หวัน
ผลพวงของสงครามโลกครั้งที่สอง
== อ้างอิง ==
ประวัติศาสตร์จีน
ประเทศจีนในปี พ.ศ. 2492
วัดนาเขื่อน

วัดนาเขื่อน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาป่า อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี มีเนื้อที่รวมทั้งสิ้น 38 ไร่ 1 งาน 71 ตารางวา
วัดนาเขื่อนสร้างตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2405 ต่อมา พ.ศ. 2500 ได้ร้างไประยะหนึ่ง ไม่มีพระจำพรรษา จนถึง พ.ศ. 2503 พระครูศรีสัตยาภิวัฒน์ ได้ส่งพระประกอบ สีตธมฺโม มารักษาการเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก วัดนาเขื่อนได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2452 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 6.50 เมตร ยาว 11.50 เมตร บูรณปฏิสังขรณ์ครั้งแรกเมื่อประมาณ พ.ศ. 2477 และครั้งที่สอง ประมาณ พ.ศ. 2512
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถหลังเดิม 1 หลัง มีกุฏิสงฆ์จำนวน 15 หลัง มีศาลาการเปรียญ วิหาร ศาลาฌาปนสถาน เมรุ และหอระฆัง วัดมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์คือท้าวเวสวัณ ประชาชนที่ได้มาทำบุญและกราบสักการะบูชาเพื่อขอโชคลาภ
==อ้างอิง==
นาเขื่อน
วัดราษฏร์ศรัทธาทำ

วัดราษฏร์ศรัทธาทำ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางขวัญ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบันมีพระปลัดประเทือง ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัด ที่ดินที่ตั้งวัด 14 ไร่ 2 งาน 16 ตารางวา
วัดราษฎร์ศรัทธาทำ หรือเดิมชื่อว่า วัดปากแยก เพราะที่ตั้งวัดอยู่บริเวณคลองเอาตะเข้ ซึ่งเป็นคลองธรรมชาติกับคลองบ้านใหม่มาบรรจบกันตรงบริเวณหน้าวัดพอดี ตามประวัติวัดระบุว่าได้รับอนุญาตให้สร้างและเริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2357 แต่สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2405 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2484 โดยมีนายใจ ลำเจียกเทศ ซึ่งมีภูมิลำเนาอยู่ในตำบลบางขวัญ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา ได้เป็นผู้มอบที่ดินถวายเพื่อสร้างวัด จำนวน 12 ไร่ 2 งาน 66 วา ได้เปลียนชื่อวัดมาเป็น "วัดราษฎร์ศรัทธาทำ" เมื่อ พ.ศ. 2480
เมื่อเริ่มสร้างวัด ได้นิมนต์หลวงพ่อทัด มาเป็นเจ้าอาวาส หลวงพ่อทัดได้ร่วมกับประชาชนบริเวณนั้นจัดสร้างอุโบสถ โดยใช้ไม้เรือนโบราณยอดแหลมจากผู้มีจิตศรัทธาให้แก่ทางวัดและสร้างกุฎิสงฆ์ ได้สร้างอุโบสถหลังใหม่เมื่อ พ.ศ. 2482 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2484 แต่ยังผูกพัทธสีมาไม่ได้ เพราะขณะนั้นอยู่ในระหว่างเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ทางการห้ามใช้แสงสว่างในเวลากลางคืน เมื่อสงครามสงบลง จนกระทั่ง พ.ศ. 2486 จึงได้ผูกพัทธสีมาและฝังลูกนิมิต วัดมีเจดีย์ใหญ่ทรงโอ่งคว่ำ มีคอระฆังยอดแหลมภายในเจดีย์ใหญ่บรรจุพระพุทธรูป พระธรรม ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2463 ลักษณะเป็นเรือนไม้ปั้นหยาเสากลมไม้แก่น หลังคามุมกระเบื้องเล็กสี่เหลี่ยมชั้นเดียว กว้าง 7 วา ยาว 10 วา ได้สร้างศาลาการเปรียญหลังใหม่แทนเรือนไม้ปั้นหยาเมื่อ พ.ศ. 2515 เป็นคอนกรีตเสริมเหล็กหลังคามุมกระเบื้องลอนคู่ 2 ชั้น กว้าง 9 วา ยาว 19 วา ภายในวัดได้ให้ราชกาลสร้างโรงเรียนในที่ดินของวัด
==อ้างอิง==
ราษฏร์ศรัทธาทำ
วัดเที่ยงพิมลมุข

วัดเที่ยงพิมลมุข เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางขวัญ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบันพระครูวิมลธรรมาภิรม (บุญเชิด จกฺกธมฺโม) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดเที่ยงพิมลมุข หรือ วัดใหม่บางขวัญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2454 ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2457 ซึ่งมีกำนันเที่ยง ศรีคชา (ขุนบางขวัญ) นายมุข ศรีคชา, นายมล  ศรีคชา, นางมาก มณฑาพงษ์ ได้พากันชักชวนชาวบ้านในท้องถิ่น ซื้อที่ตั้งวัดได้ประมาณ 20 ไร่ 2 งาน 70 ตารางวา หลังจากที่เมื่อ พ.ศ. 2452 มีพระภิกษุรูปหนึ่งชื่อ หลวงตาเอี่ยม ฉายา นามสกุล ไม่ปรากฎ ได้เดินธุดงค์ผ่านมา ชาวบ้านเกิดความศรัทธาจึงได้อาราธนาให้อยู่ แล้วจึงสร้างเพงที่พักอาศัย ต่อมา พ.ศ. 2455 ชาวบ้านร่วมกันขุดคูน้ำล้อมบริเวณสร้างเป็นสำนักสงฆ์ โดยมีหลวงตาเอี่ยมได้ดูแล ประมาณ 3 ปี และได้มรณะภาพลง
วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2472 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2528
==รายนามเจ้าอาวาส==
หลวงตาเอี่ยม พ.ศ. 2455
พระอาจารย์พราหมณ์ พ.ศ. 2456–2464
พระอาจารย์ยม เนียรมงคล ฉายาไม่ปรากฎ พ.ศ. 2464–2470
พระอาจารย์พรหม เรืองวัฒนา ฉายา ทนตาสโย พ.ศ. 2470
พระบุญเชิด สินเจริญ ฉายา จกกธมโม  พ.ศ. 2503
พระครูวิมลธรรมาภิรม (บุญเชิด จกฺกธมฺโม)
==อ้างอิง==
เที่ยงพิมลมุข
อะวีชีอะรีนา

อะวีชีอะรีนา (Avicii Arena) หรือชื่อเดิมว่า สต็อกโฮล์มโกลบอะรีนา (Stockholm Globe Arena) และ เอริกสันโกลบ (Ericsson Globe) ในภาษาสวีเดนนิยมเรียกโดยง่ายว่า กลูเบิน (Globen, ; "ลูกโลก") เป็นอะรีนาในร่ม ตั้งอยู่ในสต็อกโฮล์มโกลบซิตี ย่านโยฮันเนิสฮวฟในกรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน
อะวีชีอะรีนาเป็นส่วนหนึ่งในระบบสุริยะสวีเดน โดยสิ่งปลูกสร้างนี้แทนดวงอาทิตย์
เมื่อสร้างเสร็จ อะวีชีอะรีนาถือเป็นสิ่งปลูกสร้างทรงกลมที่ใหญ่ที่สุดในโลก ใช้เวลาก่อสร้างสองปีครึ่ง ปัจจุบันเสียตำแหน่งให้กับสเฟียร์แอตเดอเวนีเชียนรีสอร์ตในสหรัฐซึ่งเปิดตัวเมื่อปี 2023 อะวีชีอะรีนามีเส้นผ่านศูนย์กลาง  ความสูงภายใน  ปริมาตรอาคารอยู่ที่  และมีขีดจำกัดที่นั่งจำนวน 16,000 ที่สำหรับงานจัดแสดงดนตรี และ 13,850 ที่สำหรับการแข่งฮอกกี้น้ำแข็ง ในส่วนบนของอะรีนาประกอบด้วยกล่องวีไอพี 40 กล่อง และภัตตาคารหนึ่งแห่ง
นับตั้งแต่ปี 2009 สิทธิ์การตั้งชื่อของอะรีนาเป็นของบริษัทโทรคมนาคมอีริคสันซึ่งตั้งชื่อให้อะรีนาว่า "เอริกสันโกลบ" กระทั่งปี 2021 มีการประกาศเปลี่ยนชื่ออะรีนาเป็น "อะวีชีอะรีนา" เพื่อเป็นเกียรติแก่อะวีชี ดีเจชาวสวีเดนผู้เสียชีวิตไปในปี 2018 ในการเฉลิมฉลองชื่อใหม่ของอะรีนา วงออร์เคสตราฟิลฮาร์มอนิกหลวงสต็อกโฮล์มได้อัดเสียงการแสดงเพลง "ฟอระเบตเทอร์เดย์" ของอะวีชี โดยมีเอลลา ตีรีตีเอลโล (Ella Tiritiello) นักร้องหญิงวัย 14 ปี เป็นผู้ร้องนำ การเปลี่ยนชื่อนี้ยังเป็นการสร้างความตระหนักถือปัญหาสุขภาพจิตในเยาวชน เนื่องด้วยอะวีชีเสียชีวิตจากการฆ่าตัวตายหลังต่อสู้กับโรคทางจิตเวช
เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม 2009 ได้มีการนำกระท่อมอะลูมิเนียมขนาดเล็กบนฐานขนาด  ไปตั้งบนกลูเบิน กระท่อมนี้เป็นชิ้นงานศิลปะโดยมิคาเอล เยนแบร์ย (Mikael Genberg) สร้างขึ้นเพื่อเป็นภาพแทนสองสัญลักษณ์สำคัญของสวีเดน ตึกกลูเบิลอันเป็นตัวแทนของความนำสมัย และกระท่อมชนบทขนาดเล็ก ทาด้วยสีแดงฟาลู งานดังกล่าวติดตั้งจนถึงเดือนตุลาคม 2009
==อ้างอิง==
สิ่งก่อสร้างในสต็อกโฮล์ม
สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2532
ราชวงศ์ไศเลนทร์

ราชวงศ์ไศเลนทร์ (อักษรโรมัน: Shailendra dynasty ) ; (IAST: Śailēndra) ภาษาสันสกฤต Śaila หมายถึง "ราชาแห่งภูเขา" ราชวงศ์ไศเลนทร์สถาปนาโดย พระเจ้าศรีชยนาศแห่งศรีวิชัย (Jaya Sri Jayanasa) พระมหากษัตริย์แห่ง อาณาจักรศรีวิชัย ในศตวรรษที่ 8 ซึ่งการครองราชย์ของพระองค์สร้างความเจริญรุ่งเรืองทางวัฒนธรรมในภูมิภาคนี้  พระองค์เป็นผู้สนับสนุนพุทธศาสนานิกายมหายานและทรงสร้างศาสนสถานในชวากลางด้วยอนุสรณ์สถานทางพุทธศาสนา หนึ่งในนั้นคือมหาสถูปบุโรพุทโธ ซึ่งปัจจุบันได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกโลกโดย UNESCO
คำจารึกที่สร้างโดยกษัตริย์ราชวงศ์ไศเลนทร์มีสามภาษาคือภาษามลายูเก่า ชวาเก่า และสันสกฤต  เขียนด้วยอักษรกาวี (Kawi) หรืออักษรก่อนนาการี ( pre-Nāgarī )  การใช้ภาษามลายูเก่าได้จุดประกายให้เกิดการคาดเดาถึงต้นกำเนิดของชาวสุมาตราหรือความเชื่อมโยงแบบศรีวิจายันของราชวงศ์นี้แต่ในทางกลับกันการใช้ภาษาชวาเก่าบ่งบอกถึงการก่อตั้งทางการเมืองที่มั่นคงบนเกาะชวา  การใช้ภาษาสันสกฤตมักจะบ่งบอกถึงลักษณะที่เป็นทางการและความสำคัญทางศาสนา เหตุการณ์ที่อธิบายไว้ในจารึกที่พบในชวากลาง บาหลี สุมาตรา และศรีวิชัย
แม้ว่าหลักฐานจารึกของราชวงศ์ไศเลนทร์มีมากในที่ราบเคดู ( Kedu ) ในพื้นที่ของชวากลางแต่ต้นกำเนิดของราชวงศ์นี้ยังเป็นข้อถกเถียง  นอกเหนือจากชวากลางแล้วยังมีความเป็นไปได้ที่ต้นกำเนิดของราชวงศ์นี้อาจเริ่มต้นในสุมาตรา หรือในอินเดียจากการศึกษาล่าสุดเห็นได้ชัดว่าสนับสนุนต้นกำเนิดของราชวงศ์นี้ว่ามีการนับถือศาสนาฮินดูมาก่อนหันมานับถือพุทธศาสนา แม้หลักฐานจารึกต่างๆและร่องรอยโบราณสถาน โบราณวัตถุจะมีความเกี่ยวข้องกับศรีวิชัยในสุมาตราและคาบสมุทรไทย-มาเลย์ แต่ราชวงศ์ไศเลนทร์ก็มีแนวโน้มว่าจะมีต้นกำเนิดจากชวามากกว่าที่อื่นแล้วค่อยขยายดินแดนไปยังสุมาตรา บาหลี ศรีวิชัย และเจนละของกัมพูชา
ในปีค.ศ. 1025 พระเจ้าราเชนทราที่ 1 แห่ง ราชวงศ์โจฬะ ในอินเดียทรงริเริ่มการรุกรานทางทะเลต่ออาณาจักรศรีวิชัยดินแดนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร  การนำทัพทางทะเลของราเชนทราที่ 1 แห่งราชวงศ์โจฬะเพื่อรุกราน อาณาจักรศรีวิชัย และอาณาจักรชวาเพื่อขยายเส้นทางการค้าของพ่อค้าชาวทมิฬซึ่งทำการยึดครองเมืองท่าสำคัญหลายแห่ง การรุกรานนี้นำไปสู่การล่มสลายของราชวงศ์ไศเลนทร์ของศรีวิชัยในที่สุด
==อ้างอิง==
ประวัติศาสตร์อินโดนีเซีย
โบโรบูดูร์
เพิ่มพูน ชิดชอบ

พลตำรวจเอก เพิ่มพูน ชิดชอบ (เกิด 5 ตุลาคม พ.ศ. 2503)  เป็นตำรวจและนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาล เศรษฐา ทวีสิน เคยดำรงตำแหน่งผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ
== ประวัติ ==
พลตำรวจเอก เพิ่มพูน ชิดชอบ เกิดเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2503 ที่ตำบลเพี้ยราม อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์ เป็นบุตรของ ชัย ชิดชอบ อดีตประธานสภาผู้แทนราษฎรและประธานรัฐสภา กับ นางละออง ชิดชอบ เป็นพี่ชายของศักดิ์สยาม ชิดชอบ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม และเป็นน้องชายของ เนวิน ชิดชอบ ประธานสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง และ นางอุชษณีย์ ชิดชอบ สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 8
พลตำรวจเอก เพิ่มพูน ชิดชอบ จบการศึกษาปริญญาตรีในสาขานิติศาสตร์ จากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
== การทำงาน ==
=== ราชการตำรวจ ===
พล.ต.อ.เพิ่มพูน เริ่มทำงานในอาชีพตำรวจที่สำนักงานเลขานุการ กรมตำรวจ และได้เลื่อนตำแหน่งเรื่อยมาจนกระทั่งเป็นผู้บังคับการกองตรวจราชการ 2 จเรตำรวจ ในช่วงรัฐบาลสมัคร สุนทรเวช ต่อมาได้เลื่อนเป็นผู้บังคับการตรวจคนเข้าเมือง กทม. ก่อนขยับตำแหน่งเรื่อนมาจนได้มารับตำแหน่งผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ ในปี 2562 จนกระทั่งในปี 2564 พล.ต.อ.เพิ่มพูน เกษียณอายุราชการตำแหน่ง ที่ปรึกษาพิเศษ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
ทั้งนี้ พล.ต.อ.เพิ่มพูน เป็นที่รู้จักของสังคมจากกรณีที่อัยการสูงสุดสั่งไม่ฟ้องนายวรยุทธ อยู่วิทยา ในข้อหาเมาแล้วขับ ซึ่งส่งผลให้เขาขับรถชนดาบตำรวจวิเชียร กลั่นประเสริฐ จนเสียชีวิต โดย พล.ต.อ.เพิ่มพูน ลงนามแทน ผบ.ตร. ในการไม่เห็นแย้ง ทำให้คดียุติลงทันที
=== การเมือง ===
พล.ต.อ.เพิ่มพูน ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลเศรษฐา ทวีสิน ในปี 2566
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอเมืองสุรินทร์
ชาวไทยเชื้อสายเขมร
สกุลชิดชอบ
ตำรวจชาวไทย
นักการเมืองไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการไทย
พรรคภูมิใจไทย
บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
สุดาวรรณ หวังศุภกิจโกศล

สุดาวรรณ หวังศุภกิจโกศล (เกิด 8 สิงหาคม พ.ศ. 2525) เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ในรัฐบาล เศรษฐา ทวีสิน และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย
== ประวัติ ==
สุดาวรรณ หรือปุ๋ง เป็นบุตรสาวของ วีรศักดิ์ หวังศุภกิจโกศล อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม กับ นางยลดา หวังศุภกิจโกศล นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา เธอเป็นพี่สาวของ อาทิตย์ หวังศุภกิจโกศล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 26 จังหวัดนครราชสีมา เขต 11
สุดาวรรณ สำเร็จการศึกษาด้านเทคโนโลยีธรณี จากสำนักวิชาวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
== การทำงาน ==
สุดาวรรณ เคยเป็น กรรมการผู้จัดการ บริษัท แป้งมันเอี่ยมเฮงอุตสาหกรรม จำกัด ก่อนที่จะเข้าสู่การเมือง จากนั้น เธอลงรับสมัคร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 ในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับการเลือกตั้ง ในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 ต่อมาเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2566 เธอได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา โดยเป็นรัฐมนตรีอายุน้อยที่สุดในคณะรัฐมนตรีของเศรษฐา ทวีสิน
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
สุดาวรรณ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอพิมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
พรรคเพื่อไทย
บุคคลจากสำนักวิชาวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
สกุลหวังศุภกิจโกศล