pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พระเจ้าฟาตาเฟฮี เปาลาโฮ

พระเจ้าฟาตาเฟฮี เปาลาโฮ หรือ พระเจ้าเปา (Fatafehi Paulaho หรือ Pau) เป็นตูอิโตงาที่ 36 แห่งจักรวรรดิตูอิโตงา พระองค์ทรงเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าฟาตาเฟฮี ตูอิปูโลตูที่ 2 ตูอิโตงารัชกาลก่อนหน้ากับเลามานากีลูเป หญิงที่กำเนิดในตระกูลตูอิกาโนกูโปลู พระองค์อภิเษกสมรสกับพระนางตูโปอูโมเฮโอโฟ ซึ่งต่อมาจะสถาปนาพระองค์เองขึ้นเป็นตูอิกาโนกูโปลู แม้ว่าตามสถานะทางตำแหน่งพระองค์จะเป็นพระมหากษัตริย์สูงสุดของจักรวรรดิตูอิโตงา ทว่าในด้านสถานะทางสังคม จากการที่ลำดับชั้นสังคมตองงายึดหลักมาตาธิปไตย ทำให้พระองค์มีสถานะที่ต่ำกว่าพระมเหสี จากการที่พระนางตูโปอูโมเฮโอโฟสืบเชื้อสายมาจากตามาฮาและตูอีโตงาเฟฟีเน
การที่พระองค์ได้ขึ้นครองราชย์เป็นตูอิโตงายังคงเป็นปริศนา เนื่องจากพระองค์ไม่ใช่พระราชโอรสองค์โตของพระบิดาหรือเป็นพระโอรสที่ประสูติจากโมเฮโอโฟที่ได้รับการยกย่อง โดยพระมารดาของพระองค์ถือว่าเป็นชนชั้นขุนนางระดับล่าง นักวิชาการตั้งข้อสันนิษฐานว่าการที่พระองค์ได้ราชสมบัติน่าจะมาจากการที่พระโอรสที่ประสูติแต่โมเฮโอโฟสิ้นพระชนม์เมื่อทรงพระเยาว์ ทำให้พระบิดาเลือกพระองค์ขึ้นเป็นรัชทายาท หรือพระขนิษฐาของพระบิดา (ตูอีโตงาเฟฟีเน) เลือกพระองค์ให้สืบราชสมบัติ หรืออาจมาจากความเป็นผู้นำและความสามารถในการรบของพระองค์ ซึ่งในเวลาต่อมาพระองค์จะพยายามแสวงหาอำนาจทางการเมืองเพิ่มขึ้น หลังจากที่ในระยะหลังตูอิโตงามีสถานะเป็นเพียงกษัตริย์นักบวชเท่านั้น
ในรัชสมัยของพระองค์ กัปตันเจมส์ คุกได้เดินทางมาเยี่ยมเยียนตองงาเป็นครั้งที่สองใน ค.ศ. 1777 ซึ่งในครั้งนี้คุกได้มีโอกาสเข้าพบพระเจ้าฟาตาเฟฮี เปาลาโฮ จากการที่เข้าพบกับพระเจ้าฟีเนา อูลูกาลาลาที่ 1 ที่ฮาอะไป ซึ่งในระยะแรกคุกเข้าใจว่าพระเจ้าฟีเนา อูลูกาลาลาที่ 1 เป็นพระมหากษัตริย์ของหมู่เกาะตองงาทั้งมวล ทว่าเมื่อพระเจ้าฟาตาเฟฮี เปาลาโฮเสด็จมายังฮาอะไป เขาก็ทราบทันทีว่าพระองค์เป็นพระมหากษัตริย์สูงสุดของหมู่เกาะแห่งนี้ ต่อมาคุกได้ติดตามพระเจ้าฟาตาเฟฮี เปาลาโฮไปยังโตงาตาปู ศูนย์กลางอำนาจของจักรวรรดิ และได้เข้าร่วมในพิธีการอีนาซี
ด้วยเหตุที่พระองค์ขึ้นครองราชย์ทั้งที่ไม่ใช่รัชทายาทลำดับต้น เพื่อเป็นการสร้างความมั่นคงในอนาคตของพระโอรสของพระองค์ พระองค์จึงให้เจ้าชายฟูอานูนูอีอาวาร่วมเสวยพระกระยาหารร่วมกันในพิธีการอีนาซี ซึ่งเท่ากับว่าพระองค์ยกเกียรติพระโอรสเทียบเท่ากับพระองค์ ซึ่งถือได้ว่าผิดธรรมเนียมเป็นอย่างมาก เนื่องจากไม่เพียงแต่ตูอิโตงายังมีพระชนม์ชีพอยู่ แต่ยังเป็นประธานหลักของงานอีกด้วย ซึ่งความแปลกประหลาดในครั้งนี้ นักวิชาการสันนิษฐานว่าอาจมาจากความพยายามของพระนางตูโปอูโมเฮโอโฟ หรืออาจจะมาจากพระองค์เองที่ต้องการแสดงเจตจำนงว่าได้เลือกรัชทายาทไว้แล้ว หากมีเหตุการณ์ไม่คาดคิดเกิดขึ้น
ความปรารถนาของพระองค์ที่ต้องการให้อำนาจทางการเมืองการปกครองกลับคืนสู่ตูอิโตงา ก่อให้เกิดความขัดแย้งกับตระกูลตูอิกาโนกูโปลู และนำไปสู่การสวรรคตของพระองค์ในสงครามที่วาวาอูซึ่งอาจเกิดเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1784 หรืออีกทศวรรษหลังจากนั้น พระองค์สวรรคตจากการสู้รบกับวูนา ซึ่งอยู่ในฝ่ายของตูอิกาโนกูโปลูที่มีพระนางตูโปอูโมเฮโอโฟ พระมเหสีของพระองค์เองเป็นผู้นำ พระศพของพระองค์ถูกหมิ่นพระเกียรติด้วยการฝังที่วาวาอูในฐานะหัวหน้าชุมชนไม่ใช่ตูอิโตงา ด้วยเหตุที่พระมารดามีชาติตระกูลต่ำ กลุ่มตูอิกาโนกูโปลูเลือกพระเชษฐาต่างพระมารดาของพระองค์เป็นตูอิโตงา โดยกีดกันพระโอรสของพระองค์ อย่างไรก็ตามในท้ายที่สุดพระโอรสของพระองค์จะได้ขึ้นเป็นตูอิโตงาในเวลาต่อมา
==อ้างอิง==
===อ้างอิง===
===บรรณานุกรม===
พระมหากษัตริย์ตองงา
ตูอีโตงา
แฮสเคิล (ภาษาโปรแกรม)

ภาษาแฮสเคิล (อังกฤษ: Haskell)  เป็นภาษาโปรแกรมที่มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้การใช้งานที่หลากหลาย (general-purpose) ที่มีการไทป์แบบคงที่ (statically typed) ภาษาแฮสเคิลเป็นภาษาโปรแกรมเชิงฟังก์ชั่นแบบบริสุทธ์ (purely functional programming language)  ที่มีลักษณะพิเศษคือการคาดคะเนไทป์ (type inference) และการประเมินผลแบบขี้เกียจ (lazy evaluation). ภาษาแฮสเคิลพัฒนาขึ้นเพื่อการเรียนการสอน การวิจัย รวมไปถึงการประยุกต์ใช้ในเชิงธุรกิจและอุตสาหกรรม ภาษาแฮสเคิลเป็นแรงบันดาลใจให้กับภาษาโปรแกรมอื่น ๆ ที่มีความซับซ้อนอีกหลายภาษาให้มีฟีเจอร์แบบไทป์คลาส (type classes) ซึ่งทำให้ป้องกันการเออเรอร์ของไทป์ ทำให้การโอเปอเรเตอร์โอเวอร์โหลดดิ้ง (operator overloading) มีความปลอดภัยในการใช้ไทป์ หรือ มีไทป์เซฟตี้ (type-safe) มากขึ้น คอมไพเลอร์หลักสำหรับภาษาแฮสเคิลคือ คอมไพเลอร์กลาสโกลว์แฮสเคิล (Glasgow Haskell Compiler หรือ GHC) ภาษาแฮสเคิลตั้งชื่อตามนักตรรกศาสตร์ชาวอเมริกัน แฮสเคิล เคอร์รี่ (Haskell Curry)
อรรถศาสตร์ (semantics) หรือ คำต่าง ๆ ที่ใช้โค้ดภาษาแฮสเคิลมีต้นกำเนิดทางประวัติศาสตร์จากภาษามิแรนด้า (Miranda) ซึ่งเป็นภาษาที่กลุ่มนักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ที่ร่วมกันสร้างภาษาแฮสเคิลใช้ในการต่อยอด การกำหนดคุณลักษณะอย่างเป็นทางการสำหรับภาษาแฮสเคิลครั้งสุดท้ายมีขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ.2010 (พ.ศ.2553) ส่วนการพัฒนาคอมไพเลอร์ GHC นั้นมีการปรับปรุงและพัฒนาอยู่เรื่อยมาและทำการขยายศักยภาพของภาษาแฮสเคิลขึ้นไปเรื่อย ๆ

มีการใช้ภาษาแฮสเคิลในการวิจัยเชิงวิชาการ และภาคธุรกิจอุตสาหกรรมต่าง ๆ ในเดือนกันยายน ค.ศ.2020 (พ.ศ.2563) แฮสเคิลเป็นภาษาที่ได้รับความนิยมในการค้นใน Google เป็นอันดับที่ 28 ในส่วนของผู้ใช้ที่ยังแอคทีฟอยู่บนแพลตฟอร์ม GitHub ในส่วนของ source code repository มี source code ภาษาแฮสเคิลเพียง 1% เท่านั้น
== ตัวอย่างโค้ด ==
การเขียนโปรแกรม "Hello, World!" program ใน Haskell (only the last line is strictly necessary):
module Main (main) where          -- not needed in interpreter, is the default in a module file
main :: IO                      -- the compiler can infer this type definition
main = putStrLn "Hello, World!"
การเขียนฟังก์ชั่นแฟกทอเรียล (factorial) ในแฮสเคิลสามารถเขียนได้หลายแบบ:
-- Type annotation (optional, same for each implementation)
factorial :: (Integral a) => a -> a
-- Using recursion (with the "ifthenelse" expression)
factorial n = if n 
== อ้างอิง ==
ภาษาโปรแกรม
ทางหลวงท้องถิ่น ชบ.ถ 9-0021

redirect ถนนข้าวหลาม (จังหวัดชลบุรี)
ทางหลวงชนบท ชบ.1073

redirect ถนนข้าวหลาม (จังหวัดชลบุรี)
โคแวกซ์

โคแวกซ์ (COVAX, เป็นตัวย่อของ COVID-19 Vaccines Global Access, ท. การเข้าถึงทั่วโลกซึ่งวัคซีนโควิด-19) เป็นการริเริ่มระดับโลกซึ่งมุ่งให้ทั่วโลกสามารถเข้าถึงวัคซีนโควิด-19 ได้อย่างเสมอภาค นำโดย องค์กรพันธมิตรทั่วโลกด้านวัคซีนและการสร้างภูมิคุ้มกันโรค (GAVI), องค์การอนามัยโลก และ กลุ่มพันธมิตรความร่วมมือด้านนวัตกรรมเพื่อรับมือโรคระบาด (Coalition for Epidemic Preparedness Innovations, CEPI) เป็นต้น ถือเป็นหนึ่งในสามเสาหลักของเครื่องมือเร่งการเข้าถึงเครื่องมือโควิด-19 (Access to COVID-19 Tools Accelerator) ซึ่งเป็นการริเริ่มตั้งแต่เดือนเมษายน 2563 โดยองค์การอนามัยโลก คณะกรรมาธิการยุโรป กับรัฐบาลฝรั่งเศส โคแวกซ์มุ่งประสานงานทรัพยากรระหว่างประเทศเพื่อให้เข้าถึงการวินิจฉัย การรักษาและวัคซีนโควิด-19 ได้อย่างเท่าเทียม
== ผู้มีสิทธิ์ได้รับวัคซีน ==
ประเทศผู้มีสิทธิ์ได้รับประโยชน์จากโคแวกซ์ส่วนใหญ่มี "สมรรถนะวางระเบียบจำกัด" และขึ้นอยู่กับการอนุญาตของ WHO ในต้นปี 2564 WHO กำลังทบทวนวัคซีน 11 ชนิดเพื่ออนุญาตให้ขึ้นบัญชีใช้ฉุกเฉิน ซึ่งวัคซีนตัวแรกที่อนุมัติคือ วัคซีนโควิด-19 ไฟเซอร์-ไบโอเอ็นเทค (ชื่อการค้า โคมีร์นาตี) ในเดือนธันวาคม 2563 โคแวกซ์สรุปการเจรจากับผู้ผลิตวัคซีนเพื่อให้โครงการเข้าถึงวัคซีน 2 พันล้านโดส
ในเดือนกรกฎาคม 2563 มี 165 ประเทศ (คิดเป็นร้อยละ 60 ของประชากรโลก) เข้าร่วมโคแวกซ์
== ผู้บริจาคและผู้ได้รับบริจาค ==
{|class="wikitable sortable"
|+ ผู้บริจาค COVAX-AMC ณ 18 ธันวาคม 2563 (ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
! ชื่อ !! ยอดบริจาค
|-
|||style="text-align:right;"|706
|-
|||style="text-align:right;"|246
|-
|Bill & Melinda Gates Foundation||style="text-align:right;"|156
|-
|||style="text-align:right;"|153
|-
|||style="text-align:right;"|134
|-
|||style="text-align:right;"|130
|-
| ||style="text-align:right;"|117
|-
|||style="text-align:right;"|117
|-
|||style="text-align:right;"|117
|-
|||style="text-align:right;"|103
|-
|Other Donors||style="text-align:right;"|94
|-
|||style="text-align:right;"|59
|-
|||style="text-align:right;"|58
|-
|Reed Hastings and Patty Quillin||style="text-align:right;"|30
|-
|||style="text-align:right;"|22
|-
|Anonymous Foundation||style="text-align:right;"|22
|-
|||style="text-align:right;"|11
|-
|||style="text-align:right;"|11
|-
|||style="text-align:right;"|10
|-
|||style="text-align:right;"|10
|-
|||style="text-align:right;"|10
|-
|TikTok||style="text-align:right;"|10
|-
|||style="text-align:right;"|8
|-
|Transferwise||style="text-align:right;"|7
|-
|||style="text-align:right;"|6
|-
|||style="text-align:right;"|5
|-
|Soccer Aid||style="text-align:right;"|4
|-
|||style="text-align:right;"|2
|-
|||style="text-align:right;"|2
|-
|||style="text-align:right;"|1
|-
|Mastercard||style="text-align:right;"|1
|-
|||style="text-align:right;"|0.1
|-
|||style="text-align:right;"|0.1
|-
|||style="text-align:right;"|0.01
|-
!Total ||style="text-align:right;"|2,361
|}
== อ้างอิง ==
องค์การอนามัยโลก
โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ 2019
แฟมิลีไพเรตปาร์ตี

แฟมิลีไพเรตปาร์ตี (Family Pirate Party) หรือ โอกิรากุซูโงโรกุ วี ในเวอร์ชันภาษาญี่ปุ่น เป็นวิดีโอเกมปาร์ตีธีมโจรสลัด ที่พัฒนาโดยอาร์กซิสเตมเวิกส์สำหรับวีแวร์ ซึ่งวางจำหน่ายในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 2009 และหลังจากนั้นได้วางจำหน่ายในทวีปอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 รวมถึงภูมิภาคแพลในวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 2010
== รูปแบบการเล่น ==
ผู้เล่นควบคุมสมาชิกในครอบครัว ซึ่งประกอบด้วยแม่, พ่อ, ลูกชาย (บิลลี) และลูกสาว (ซาราห์) ในขณะที่พวกเขาท่องไปรอบ ๆ หมู่เกาะกลุ่มหนึ่ง โดยแข่งกันเองเพื่อรวบรวมเหรียญทองคำให้ได้มากที่สุด นอกเหนือจากการเลือกการ์ดช่วยเหลือแบบสุ่มที่ช่วยให้พวกเขาได้รับทองมากขึ้นหรือขโมยเหรียญจากผู้เล่นคนอื่น ๆ แล้ว ผู้เล่นยังอาจพบกับมินิเกมสั้น ๆ ที่ต้องใช้วีรีโมต เพื่อต่อสู้กับปลาหมึกยักษ์ที่โกรธแค้น หรือยิงลูกปืนใหญ่หรือดาวเคราะห์น้อยที่มุ่งหน้ามาหาพวกเขา
เกมดังกล่าวมีเนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้เพิ่มเติมในรูปแบบของแผนที่ใหม่ รวมถึงชุดว่ายน้ำสำหรับตัวละครแต่ละตัว
== การตอบรับ ==
แฟมิลีไพเรตปาร์ตีได้รับคำวิจารณ์เชิงลบจากนักวิจารณ์เมื่อเปิดตัว ในเว็บไซต์เมทาคริติก เกมนี้มีคะแนน 46 เต็ม 100 จาก 4 บทวิจารณ์ ซึ่งระบุว่า "บทวิจารณ์โดยทั่วไปที่ไม่โปรดปราน" ส่วนในเว็บไซต์เกมแรงกิงส์ เกมนี้ได้คะแนน 36.83 เปอร์เซ็นต์ จาก 6 บทวิจารณ์
ขณะที่เว็บไซต์ไอจีเอ็นได้วิพากษ์วิจารณ์เกมที่ขาดการโต้ตอบ โดยสังเกตว่าการเล่นเกมส่วนใหญ่เท่ากับ "ไม่มีอะไรมากไปกว่าการสุ่มทอยลูกเต๋าซ้ำ ๆ" โดยคอมพิวเตอร์ และนินเท็นโดไลฟ์กล่าวถึงเกมนี้ว่าเป็น "มาริโอปาร์ตีของชายผู้น่าสงสาร" บทวิจารณ์ทั้งสองแหล่งดังกล่าวได้วิจารณ์มินิเกมบางเกมของแฟมิลีไพเรตปาร์ตี ซึ่งพวกเขาคิดว่าน่าจะเป็นจุดสนใจของเกมเช่นเดียวกับในเกมมาริโอ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2552
วิดีโอเกมปาร์ตี
วิดีโอเกมเกี่ยวกับโจรสลัด
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
เกมสำหรับนินเท็นโดวี
อำเภอบัยฮาน

บัยฮาน (بيحان) เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการชับวะฮ์ ประเทศเยเมน ใน พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 48,347 คน
==ประชากร==
อำเภอบัยฮานเป็นที่ตั้งของสองเผ่าหลัก คือ บัลฮาริษและมัสซะบัยน์
ใน พ.ศ. 2547 อำเภอนี้มี 5,348 ครัวเรือน กับ 5,481 ครอบครัว โดยมีชาย 24,863 คน และหญิง 23,476 คน รวมเป็น 48,347 คน ความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 78 คนต่อตารางกิโลเมตร
==อ้างอิง==
==ข้อมูล==
บัยฮาน
อำเภออัฏเฏาะวีละฮ์

อัฏเฏาะวีละฮ์ (الطويلة) เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการอัลมะฮ์วีต ประเทศเยเมน ณ พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 58,862 คน
==อ้างอิง==
อัฏเฏาะวีละฮ์
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พ.ศ. 2563

การเลือกตั้งนายกองค์บริหารส่วนจังหวัดและสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พ.ศ. 2563 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2563 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ประกอบไปด้วยการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 ที่นั่ง และการเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด 30 ที่นั่ง โดยแบ่งออกเป็นจำนวน 30 เขตเลือกตั้ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดได้เขตละ 1 คน
== ภาพรวม ==
=== ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด (รวมทั้งจังหวัดประจวบคีรีขันธ์) ===
=== ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด (รายเขตเลือกตั้ง) ===
=== ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด (รวมทั้งจังหวัดประจวบคีรีขันธ์) ===
=== ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด (รายเขตเลือกตั้ง) ===
== ผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด ==
มีผู้สมัครรับเลือกตั้ง 2 คน ดังนี้
=== หมายเลข 1 : นายสราวุธ ลิ้มอรุณรักษ์ ===
ประกอบธุรกิจส่วนตัว เป็นพี่ชายของนายทรงเกียรติ ลิ้มอรุณรักษ์ อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ 3 สมัย (พ.ศ. 2547 - 2563) ลงสมัครในนามกลุ่มประจวบโมเดล ได้รับการสนับสนุนจากพรรคประชาธิปัตย์ และมีสมาชิกพรรคภูมิใจไทยให้การสนับสนุนด้วย
=== หมายเลข 2 : นายวิชิต ปลั่งศรีสกุล ===
อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อพรรคไทยรักไทย 2 สมัย (พ.ศ. 2544 - 2549) และอดีตผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เขตเลือกตั้งที่ 1 ลงสมัครในนามพรรคเพื่อไทย
== ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด ==
ความสัมพันธ์ไทย–ฝรั่งเศส

ความสัมพันธ์ไทย–ฝรั่งเศส มีระยะเวลาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 จนถึงยุคปัจจุบัน โดยความสัมพันธ์เริ่มต้นอย่างจริงจังในรัชสมัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส กับสถานทูตซึ่งกันและกันหลายแห่ง และเป็นความพยายามครั้งสำคัญของฝรั่งเศสในการทำให้เป็นคริสเตียนในราชอาณาจักรไทย (หรือที่รู้จักในฐานะสยาม) ตลอดจนจัดตั้งรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส ซึ่งล้มเหลวเมื่อประเทศได้ลุกฮือต่อต้านการบุกรุกจากต่างชาติใน ค.ศ. 1688 ครั้นเพียงหนึ่งศตวรรษครึ่งต่อมา ฝรั่งเศสได้กลับมาอีกในฐานะมหาอำนาจอาณานิคมที่ทันสมัย โดยมีส่วนร่วมในการแย่งชิงดินแดนและมีอิทธิพลในการปะทะกับไทยในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้แผ่นดินใหญ่ ซึ่งจะคงอยู่จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 20
== ความสัมพันธ์คริสต์ศตวรรษที่ 16–17 ==
=== ภารกิจคาทอลิกฝรั่งเศสครั้งแรก ===

ตัวอย่างแรกของการติดต่อระหว่างฝรั่งเศส–ไทย ยังเป็นบันทึกประวัติศาสตร์ครั้งแรก ของความพยายามที่จะแนะนำศาสนาคริสต์สู่สยาม อ้างอิงจากโจวันนี ปีเอโตร มาเฟอี ระบุว่าประมาณ ค.ศ. 1550 คณะฟรันซิสกันฝรั่งเศสที่ชื่อบงแฟร์ ได้ยินถึงอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ของชาวพุกามและไทยในโลกตะวันออก จึงได้ขึ้นเรือโปรตุเกสจากรัฐกัวไปคอสเม (พะโค) ซึ่งเขาได้ประกาศพระกิตติคุณเป็นเวลาสามปีโดยที่ไม่มีผลใด ๆ
การติดต่อครั้งสำคัญระหว่างทั้งสองประเทศเกิดขึ้นหลังจากที่ประเทศไทยได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเขตผู้แทนพระสันตะปาปาโดยสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 7 เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1662 ซึ่งภารกิจนี้ได้มอบหมายให้คณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีสที่ก่อตั้งขึ้นใหม่เพื่อเผยแพร่ศาสนาในเอเชีย และสยามกลายเป็นประเทศแรกที่ได้รับรู้ความพยายามเหล่านี้ ตามด้วยภารกิจใหม่ในอีก 40 ปีต่อมาในโคชินไชนา, ตังเกี๋ย และบางส่วนของประเทศจีน เนื่องจากสยามมีความใจกว้างต่อศาสนาอื่น ๆ อย่างมาก และเป็นประเทศเดียวในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่คุณพ่อคาทอลิกสามารถสถาปนาได้อย่างปลอดภัย
พระคุณเจ้า ปีแยร์ ล็องแบร์ เดอ ลา ม็อต มุขนายกแห่งเบรุต เขตผู้แทนพระสันตะปาปาโคชินไชนา และสมาชิกคณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีส พร้อมด้วยบาทหลวง เดอ บูร์ฌ และเดดิเยร์ ได้ออกจาก
บทตั้งของซอร์น

บทตั้งของซอร์น (Zorn's lemma) หรือ บทตั้งของซอร์น-กูราตอฟสกี เป็นบทตั้งสำคัญบทหนึ่งในวิชาทฤษฎีเซต ซึ่งกล่าวว่า "เซตจัดอันดับบางส่วนที่ทุกโซ่มีขอบเขตบน จะมีสมาชิกใหญ่สุด" บทตั้งนี้มีชื่อตาม มักซ์ ซอร์น และ กาซีมีแยช กูราตอฟสกี
บทตั้งนี้สามารถใช้ในการพิสูจน์ทฤษฎีบทอื่น ๆ ที่มีความสำคัญในคณิตศาสตร์ในสาขาหลากหลาย เช่น บทพิสูจน์ที่ว่าทุกปริภูมิเวกเตอร์จะมีฐาน ทฤษฎีบทฮาห์น-บานาคในสาขาการวิเคราะห์เชิงฟังก์ชัน ทฤษฎีบทของไทโคนอฟในสาขาทอพอโลยี ทฤษฎีบทว่าทุกฟีลด์มีการปิดเชิงพีชคณิต และทฤษฎีบทที่ว่าทุกไอดีลแท้ของริงมีเอกลักษณ์จะเป็นสับเซตของไอดีลใหญ่สุด
บทตั้งของซอร์นสมมูลกันกับหลักการจัดอันดับดีและสัจพจน์ของการเลือก นั่นคือเพียงแค่ทฤษฎีเซตแซร์เมโล-แฟรงเคิลร่วมกับข้อความใดข้อความหนึ่งจากทั้งข้อความข้างต้น จะสามารถพิสูจน์ข้อความที่เหลือได้ นอกจากนี้ยังมีหลักการความใหญ่สุดของเฮาส์ดอร์ฟเป็นข้อความหนึ่งที่สมมูลกับบทตั้งของซอร์น
== ประวัติ ==
เฟลิกซ์ เฮาส์ดอร์ฟได้พิสูจน์หลักการความใหญ่สุดของเฮาส์ดอร์ฟในปี ค.ศ. 1914 ซึ่งถือว่าเป็นรูปแบบแรก ๆ ของบทตั้งของซอร์น
กาซีมีแยช กูราตอฟสกีได้เสนอรูปแบบหนึ่งของบทตั้งนี้ในปี ค.ศ. 1922 ที่ใกล้เคียงกับแบบที่เราใช้ในปัจจุบัน มักซ์ ซอร์นค้นพบบทตั้งนี้อีกครั้งหนึ่งแยกจากของกูราตอฟสกี และตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1935
== เนื้อความของบทตั้ง ==
โซ่ใน P คือสับเซตของ P ที่เป็นเซตอันดับทุกส่วน
== ข้อความที่สมมูลกัน ==
มีข้อความจำนวนมากที่สมมูลกับบทตั้งของซอร์น ข้อความที่เป็นที่รู้จักกันทั่วไปได้แก่
สัจพจน์การเลือก
หลักการจัดอันดับดี
หลักการความใหญ่สุดของเฮาส์ดอร์ฟ
นอกจากนี้บทตั้งของซอร์นยังใช้พิสูจน์ทฤษฎีบทสำคัญอื่น ๆ ในคณิตศาสตร์ บางครั้งผลลัพธ์ดังกล่าวยังสมมูลกับบทตั้งของซอร์นอีกด้วย ได้แก่
ทฤษฎีบทฮาห์น-บานาค 
ทุกปริภูมิเวกเตอร์มีฐาน (ซึ่งสมมูลกับบทตั้งของซอร์น)
ทุกริงสลับที่มีหนึ่งจะมีไอดีลใหญ่สุด
ทฤษฎีบทของไทโคนอฟในทอพอโลยี (สมมูลกับบทตั้งของซอร์น)
ทฤษฎีบทอุลตราฟิลเตอร์ ที่ว่าทุก ๆ ฟิลเตอร์แท้บทเซต X จะสามารถขยายไปเป็นอุลตราฟิลเตอร์บทเซต X  ได้ 
จากทฤษฎีบทอุลตราฟิลเตอร์ (นั่นคือจากบทตั้งของซอร์น) จะสามารถพิสูจน์ทฤษฎีบทความบริบูรณ์ของตรรกศาสตร์อันดับหนึ่งได้ 
== รายการอ้างอิง ==
==  ดูเพิ่ม ==
The Axiom of Choice ใน The Stanford Encyclopedia of Philosophy อธิบายประเด็นทางปรัชญาของสัจพจน์การเลือกและประวัติศาสตร์ของบทตั้งของซอร์น
บทตั้งของซอร์นใน nLab
ทฤษฎีเซต
บทตั้ง
รายากับมังกรตัวสุดท้าย

รายากับมังกรตัวสุดท้าย (Raya and the Last Dragon) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันแนวแฟนตาซีผจญภัยสัญชาติอเมริกันที่ผลิตโดยวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์และวอลต์ดิสนีย์แอนิเมชันสตูดิโอส์ จัดจำหน่ายโดยวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิกเชอส์ โดยเป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 59 ที่สร้างโดยสตูดิโอนี้ กำกับโดยดอน ฮอลล์และคาร์ลอส โลเปซ เอสตราดา โดยมีพอล บริกส์ และจอห์น ริปา ร่วมกำกับ อำนวยการสร้างโดยออสแนต ชูเรอร์และปีเตอร์ เดล เวโค เขียนบทโดยฉุย เหงียน และอะเดล ลิม และดนตรีประกอบแต่งโดยเจมส์ นิวตัน โฮเวิร์ด  ภาพยนตร์เรื่องนี้มีนักแสดงชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชียเกือบทั้งหมดรวมถึงเสียงพากย์ของเคลลี่ มารี ทราน ในบทรายา และอควาฟินา ในบทซีซู มังกรตัวสุดท้าย พร้อมด้วยเจมมา ชาน, แดเนียล แด คิม, ฉวนดรา โอห์, เบเนดิกต์ หว่อง, ไอแซค หวัง, ธาเลีย ทราน และอลัน ทูดิก
รายากับมังกรตัวสุดท้าย มีกำหนดเข้าฉายในประเทศไทยในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2564 และในสหรัฐในวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2564 นอกจากนี้ภาพยนตร์เรื่องนี้จะเข้าฉายพร้อมกันในดิสนีย์+ ด้วยพรีเมียร์แอคเซส จากผลกระทบของการระบาดทั่วของโควิด-19 ที่มีต่อโรงภาพยนตร์ทั่วสหรัฐซึ่งหลายแห่งยังคงปิดอยู่
== นักพากย์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
ภาพยนตร์ที่มีฉากในทวีปเอเชีย
แอนิเมชันตะวันตกที่ได้รับอิทธิพลจากสื่ออนิเมะ
ภาพยนตร์ที่เลื่อนการฉายเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
วัดทองสุทธาราม

วัดทองสุทธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงวงศ์สว่าง เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันพระอธิการสงวน ทินฺนโชโต ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดทองสุทธารามเดิมมีชื่อว่า วัดทองกลางทุ่ง หรือ วัดทอง สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2315 ในสมัยกรุงธนบุรี ไม่ทราบชื่อและประวัติผู้สร้าง ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดทองมหาเจริญ และเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดทองสุทธาราม" เมื่อ พ.ศ. 2483 วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2330 ในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น วัดเปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2389 และให้ทางราชการตั้งโรงเรียนระดับประถมศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร ในเนื้อที่ประมาณ 4 ไร่เศษ และโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในเนื้อที่ประมาณ 5 ไร่เศษ
เสนาสนะต่าง ๆ ในวัดได้แก่ พระอุโบสถทรงจีน มีลักษณะเรือสำเภา กว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร คาดว่าสร้างขึ้นในสมัยกรุงธนบุรีตอนต้น ต่อมาได้ทำการดัดแปลงทำช่อฟ้าขึ้นมา ศาลาธรรมสังเวช 6 หลัง อาคารพระปริยัติธรรม 2 ชั้น 1 หลัง ชั้นบนใช้เป็นห้องเรียน ชั้นล่างจัดเป็นห้องสมุดของวัด มีสังเวชนียสถาน 4 แห่ง ได้แก่ สถานที่ประสูติ ตรัสรู้ แสดงธรรมจักร และปรินิพพาน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 โดยปู่เปรื่อง สังข์แก้ว ด้วยเงิน 80,000 บาท และกุฏิสงฆ์ 25 หลัง
==รายนามเจ้าอาวาส==
หลวงปู่กรุด
หลวงปู่กร่ำ
หลวงปู่อินทร์
หลวงปู่หงษ์ กิตติสาโร (ดำขลับ)
พระครูสุวรรณสุทธารมย์ (ยั้ง ปสนฺโน ชูพลสัตย์)
พระอธิการสงวน ทินฺนโชโต
==อ้างอิง==
ทองสุทธาราม
โบราณสถานในเขตบางซื่อ
วัดบัวแก้วศรัทธาธรรม

วัดบัวแก้วศรัทธาธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงทรายกองดิน เขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 13 ไร่ และมีที่ธรณีสงฆ์ 1 แปลง มีเนื้อที่ทั้งสิ้น 12 ไร่ 2 งาน 60 ตารางวา
แต่เดิมนั้น หลวงภูมิ รัตนมังคละ ได้ถวายที่ดินและสร้างวัดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2422 แล้วขนานนามวัดว่า "วัดบัวแก้วศรัทธาธรรม" โดยนำเอานามบิดามารดาต่อเติมเป็นนามวัด (บิดาชื่อว่า "แก้ว" มารดาชื่อว่า "บัว") แต่ชาวบ้านบางคนเรียกว่า วัดคลองหนึ่ง เพราะตั้งอยู่ริมคลองที่หนึ่งนับจากที่ตั้งอำเภอมีนบุรีมาทางเหนือ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2434 และคงทำพิธีผูกพัทธสีมาในปีเดียวกัน ด้านการศึกษา วัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2415 และได้ให้ทางราชการเปิดโรงเรียนระดับประถมศึกษาภายในพื้นทีวัด เนื้อที่ประมาณ 4 ไร่ 3 งาน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2550
อาคารเสนาสนะสำคัญในวัดได้แก่ อุโบสถ กว้าง 10 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2434 ลักษณะเป็นโบสถ์โรงช้าง ไม่มีใบระกา มีจิตรกรรมฝาผนัง ภาพวาดเป็นเมืองมนุษย์และเมืองสวรรค์ กุฏิสงฆ์ จำนวน 13 หลัง เป็นทรงไทยสลับกับทรงปั้นหยา ศาลาการเปรียญ กว้าง 14 เมตร ยาว 19 เมตร เป็นศาลาทรงไทยไม่มีช่อฟ้าใบระกา และหอสวดมนต์ เป็นทรงปั้นหยา สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 ปูชนียวัตถุสำคัญได้แก่ พระพุทธรูปทรงเครื่องปางห้ามญาติ สูง 2 เมตร 1 องค์
==รายนามเจ้าอาวาส==
หลวงพ่อแก่
พระครูมีนนครธรรมภาณ
พระอาจารย์กรุต
พระอาจารย์เป้า
พระครูวิทยานุวัตร์
พระโสภณ โสภณสีโล
พระครูรัตนปทุมากร
พระครูอาทรปทุมกิจ
==อ้างอิง==
บัวแก้วศรัทธาธรรม
โบราณสถานในเขตคลองสามวา
วัดพรหมรังษี (เขตบางขุนเทียน)

วัดพรหมรังษี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงแสมดำ เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัด 14 ไร่ อาณาเขตทิศเหนือยาวประมาณ 5 เส้น ทิศตะวันออกยาว 3 เส้น ทิศใต้ยาว 1 เส้น 15 วา และทิศตะวันตกยาว 3 เส้น
วัดพรหมรังษีได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 โดยนายเชื่อมและนางหุ่น เหมือนวัดไทร เป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัด กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัดที่ถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2520 เนื่องจากวัดตั้งอยู่ที่บ้านพรมแดนซึ่งเป็นเขตติดต่อระหว่างกรุงเทพมหานครกับจังหวัดสมุทรสาครจึงได้นำส่วนหนึ่งของชื่อหมู่บ้านดังกล่าวมารวมในชื่อวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2522 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม อาคารเสนาสนะมีกุฏิสงฆ์จำนวน 5 หลัง เป็นอาคารไม้ 4 หลัง และอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง วิหารกว้าง 16 เมตร ยาว 36 เมตร เป็นอาคารไม้ ทางวัดยังได้จัดสร้างองค์ท้าวเวสสุวรรณโณ (เทพเจ้าไฉ่ซิงเอี๊ย) ปางท้าวจตุโลกบาล สูง 5.70 เมตร 1 องค์ (รวมฐาน) 4 เศียร พร้อมกับองค์ทวารบาล (ยักษ์รักษาประตูวัด) 2 องค์ สูง 2.90 เมตร (รวมฐาน) ประดิษฐานหน้าซุ้มประตู
==อ้างอิง==
พรหมรังษี
วัดโคธาราม

วัดโคธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านท้ายวัด ตำบลบางเพรียง อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ มีที่ดินที่ตั้งวัด 26 ไร่ 3 งาน 71 ตารางวา
วัดโคธารามสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2300 เดิมมีชื่อว่า วัดบางเหี้ย ต่อมาทางกรมชลประทานได้มาสร้างเขื่อนกั้นน้ำเค็มขึ้นทางด้านใต้ของวัด ทำให้วัดอยู่ตอนใน จึงมีชื่อว่า วัดบางเหี้ยใน ต่อมาในสมัยที่จอมพล ป. พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี หรือในสมัยของพระครูประภากรวิมล (หลวงพ่อแป้น) เป็นเจ้าอาวาส ได้มีการเปลี่ยนชื่อเสียใหม่เป็น "วัดโคธาราม" โดยยังคงความหมายเดิม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2554
อาคารและเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 30 เมตร ยาว 72 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2325 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปแบบพระพุทธชินราช หน้าตักกว้าง 2 ศอกเศษ กุฏิสงฆ์ จำนวน 11 หลัง ส่วนใหญ่เป็นอาคารไม้ทรงปั้นหยา หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2499 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 วิหาร และเจดีย์ 1 องค์
==รายนามเจ้าอาวาส==
การบริหาร และการปกครองมีเจ้าอาวาสเท่าที่สามารถสืบค้นได้
พระอธิการเฉย 2456–2460
พระอธิการท่วม 2460–2464
พระอธิการลิ 2464–2475
พระอธิการเส็ง 2475–2494
พระครูประภากรวิมล (หลวงพ่อแป้น) 2494–2518
พระมหาไพโรจน์ ฐิตปุญโญ 2520–2526
เจ้าอธิการอเนก สนุติกโร 2529–2545
พระครูสมุห์มาโนช สิริสุวณโณ 2546–2562
พระปลัดชาตรี สิริมงคโล 2562–ปัจจุบัน
==อ้างอิง==
โคธาราม
วัดแดงธรรมชาติ

วัดแดงธรรมชาติ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 1 บ้านวัดแดง ตำบลไทรม้า อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
วัดแดงธรรมชาติสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2400 แต่เดิมชาวบ้านนำวัวแดงมาเลี้ยงในบริเวณวัด จึงเรียกชื่อวัดว่า วัดวัวแดง ต่อมาคำว่า "วัว" ในชื่อวัดหายไปกลายเป็น วัดแดง แต่ชื่อไปซ้ำกับวัดอีกแห่งหนึ่งซึ่งภายหลังเรียกว่าวัดแดงประชาราษฎร์ ส่วนชื่อวัดแห่งนี้ไม่ปรากฏว่าผู้ใดเติมคำว่า "ธรรมชาติ" และเติมไปเมื่อใด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2428
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 11 เมตร ยาว 21 เมตร ภายในพระประธานประจำอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นศิลปะสมัยอยุธยา นามว่า หลวงพ่อโต ปัจจุบันอุโบสถอยู่ระหว่างการบูรณะด้วยการยกอุโบสถและฐานชุกชีศิลปะงานก่อสร้างยุคกรุงเก่า สูงจากเดิมประมาณ 2 เมตร เพื่อหนีน้ำสูงกว่า 2 เมตร เมื่อปลาย พ.ศ. 2554 ศาลาการเปรียญ จำนวน 1 หลัง หอสวดมนต์ จำนวน 1 หลัง กุฏิสงฆ์ จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารไม้ที่มีความสวยงาม ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง และพระเจดีย์ ส่วนปูชนียวัตถุอื่น ๆ ได้แก่ หลวงพ่อทันใจ พระปางนาคปรกใหญ่ที่สุดในนนทบุรี
==อ้างอิง==
แดงธรรมชาติ
วัดไทรม้าเหนือ

วัดไทรม้าเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านไทรม้าเหนือ ตำบลไทรม้า อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
วัดไทรม้าเหนือสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2300 ในสมัยอยุธยาตอนปลาย ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง บริเวณใกล้เคียงยังมีวัดอีกแห่งซึ่งสร้างภายหลังและมีชื่อว่าวัดไทรม้าใต้ จึงได้เรียกวัดนี้ว่า "วัดไทรม้าเหนือ" เพื่อไม่ให้ชื่อซ้ำกัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2514
อาคารเสนาสนะในวัด ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 นับเป็นหลังที่ 3 ลักษณะทรงไทย มีช่อฟ้า ใบระกา ซุ้มประตูหน้าต่างมีศิลปะลายกระหนกแบบอยุธยา ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2508 กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกทรงไทยอีก 6 หลัง บริเวณวัดมีต้นไทรขึ้นเรียงรายและแผ่กิ่งก้านปกคลุมไปทั่ว บริเวณท่าน้ำมีปลาจำนวนมากจนได้ชื่อว่า "วังมัจฉา" นักท่องเที่ยวจึงนิยมมาให้อาหารปลาและนก และนั่งพักผ่อนริมน้ำ
==อ้างอิง==
ไทรม้าเหนือ