ราชวงศ์บากราตีออนี

ราชวงศ์บากราตีออนี ( ბაგრატიონი|tr, ) เป็นราชวงศ์ชนชั้นเจ้าซึ่งปกครองจอร์เจียตั้งแต่สมัยกลางจนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็นหนึ่งในราชวงศ์ที่ปกครองด้วยศาสนาคริสต์ที่เก่าแก่ที่สุดราชวงศ์หนึ่งของโลก ในสมัยใหม่ ชื่อของราชวงศ์บางครั้งได้ผ่านการแปลงเป็นภาษากรีกในนามว่า บากราทิดจอร์เจีย (Georgian Bagratids) หรือในภาษาอังกฤษในนามว่า บาเกรชัน (Bagrations)
ต้นกำเนิดของราชวงศ์นี้ยังเป็นที่ถกเถียง พวกสมาชิกราชตระกูลบากราตีออนีช่วงแรกมีการการเสกสมรสระหว่างราชวงศ์และได้ปกครองราชรัฐไอบีเรียสืบต่อจากราชวงศ์ฆอสรอวีอาเนบีในช่วงสิ้นสุดคริสต์ศตวรรษที่ 8 ใน ค.ศ. 888 พระเจ้าอาดาร์นาเซที่ 4 แห่งไอบีเรีย ได้ฟื้นฟูระบอบกษัตริย์ของชาวจอร์เจีย ชนพื้นเมืองต่าง ๆ ได้รวมตัวกันเป็นราชอาณาจักรจอร์เจียซึ่งเจริญรุ่งเรืองในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยเฉพาะในรัชกาลของพระเจ้าดาวิทที่ 4 แห่งจอร์เจีย (ค.ศ. 1089–1125) และในรัชกาลของพระปนัดดาของพระองค์ คือ สมเด็จพระราชินีนาถทามาร์แห่งจอร์เจีย (ค.ศ. 1184–1213) ทำให้เกิดยุคทองของจอร์เจียในประวัติศาสตร์จอร์เจีย
หลังจากการแตกแยกของราชอาณาจักรจอร์เจียในช่วงหลังคริสต์ศตวรรษที่ 15 ราชวงศ์บากราตีออนีได้แตกแยกออกเป็นสามสาขาปกครองราชอาณาจักรจอร์เจียสามแห่ง ได้แก่ ราชอาณาจักรคาร์ทลี, ราชอาณาจักรกาเฆที และราชอาณาจักรอีเมเรที จนกระทั่งจักรวรรดิรัสเซียได้เข้ายึดครองในคริสต์ศตวรรษที่ 19 แม้ว่ามาตรา 3 ของสนธิสัญญาเกออร์กีเยฟสค์ ค.ศ. 1793 จะรับประกันอำนาจอธิปไตยที่ต่อเนื่องของราชวงศ์บากราตีออนีในการครองราชบัลลังก์จอร์เจีย แต่จักรวรรดิรัสเซียได้ละเมิดข้อสัญญาและการเข้าอารักขาจอร์เจียของรัสเซียจึงเป็นกลายเป็นการผนวกดินแดนอย่างไม่ชอบด้วยกฎหมาย
ราชวงศ์ยังคงประทับอยู่ในจักรวรรดิรัสเซียในฐานะตระกูลขุนนางของรัสเซียจนกระทั่งการปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1917 การจัดตั้งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจียใน ค.ศ. 1921 ทำให้สมาชิกพระราชวงศ์บางพระองค์ต้องยอมรับสถานะที่ถูกลดลงและสูญเสียทรัพย์สินในจอร์เจีย บางพระองค์ย้ายไปประทับยังยุโรปตะวันตก แต่บางพระองค์ได้กลับประเทศหลังจากจอร์เจียได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1991
==อ้างอิง==
===เชิงอรรถ===
===ข้อมูล===
Baddeley, JF, Gammer M (INT) (2003), The Russian Conquest of the Caucasus, Routledge (UK),  (First published in 1908; 1999 edition, reprinted in 2003)
Lang, DM (1957), The Last Years of the Georgian Monarchy: 1658-1832, New York: Columbia University Press.
Rapp, SH (2003), Studies In Medieval Georgian Historiography: Early Texts And Eurasian Contexts, Peeters Bvba .
===อ่านเพิ่มเติม===
A. Khakhanov. "Histoire de la Georgie", Paris, 1900 (in French)
A. Manvelichvili. "Histoire de la Georgie", Paris, 1951 (in French)
A. Manvelishvili. "Russia and Georgia. 1801-1951", Vol. I, Paris, 1951 (in Georgian)
K. Salia. "History of the Georgian Nation", Paris, 1983
Kartlis Tskhovreba, vol. I-IV, Tbilisi, 1955-1973 (in Georgian)
P. Ingorokva. Giorgi Merchule (a monograph), Tbilisi, 1954 (in Georgian)
E. Takaishvili. "Georgian chronology and the beginning of the Bagratid rule in Georgia".- Georgica, London, v. I, 1935
Sumbat Davitis dze. "Chronicle of the Bagration's of Tao-Klarjeti", with the investigation of Ekvtime Takaishvili, Tbilisi, 1949 (in Georgian)
"Das Leben Kartlis", ubers. und herausgegeben von Gertrud Patch, Leipzig, 1985 (in German)
V. Guchua, N. Shoshiashvili. "Bagration's".- Encyclopedia "Sakartvelo", vol. I, Tbilisi, 1997, pp.&nbsp;318–319 (in Georgian)
=== เว็บไซต์อ้างอิง ===
Official Site of the Royal House of Bagrationi of Georgia, Mukhrani Branch
Official Site of the Royal House of Bagrationi of Georgia, Gruzinsky Branch
ราชวงศ์เอเชีย
ประเทศจอร์เจีย