pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
แดน แอชเวิร์ธ

แดน แอชเวิร์ธ (Dan Ashworth; เกิด 6 มีนาคม 1971) เป็นนักฟุตบอลและผู้อำนวยการกีฬาชาวอังกฤษ  ปัจจุบันเขาทำงานเป็นผู้อำนวยการกีฬาให้กับสโมสรในพรีเมียร์ลีก นิวคาสเซิลยูไนเต็ด ก่อนหน้านี้เขาทำงานเป็นผู้อำนวยการด้านเทคนิคของ ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน และเคยเป็นผู้อำนวยการด้านการพัฒนาระดับสูงของ สมาคมฟุตบอล
== อาชีพ ==
แอชเวิร์ธศึกษาที่ วิทยาลัยเวสต์แองเกลีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1987 ถึง 1989 จากนั้นจึงเข้าร่วมทีมเยาวชนของ นอริชซิตี ต่อมาแอชเวิร์ธเข้าร่วมสโมสรนอกลีก เซนต์ลีโอนาร์ด จากนั้น แอชเวิร์ธ ไปใช้ชีวิตอยู่ใน สหรัฐอเมริกา เป็นโค้ชให้กับ West Florida Fury ก่อนที่จะกลับมาอังกฤษเพื่อเล่นให้กับ Wisbech Town สโมสรนอกลีก แอชเวิร์ธ ออกจาก Wisbech ในฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 2000 หลังจากสโมสรประสบปัญหาทางการเงิน
แอชเวิร์ธ ยังคงมีส่วนร่วมกับฟุตบอลต่อไปหลังจากเกษียณอายุในฐานะผู้เล่น โดยได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการศูนย์ฝึกเยาวชนที่ ปีเตอร์โบโรยูไนเต็ด ในปี ค.ศ. 2000 ในปี ค.ศ. 2001 เขาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการศูนย์ความเป็นเลิศที่ เคมบริดจ์ยูไนเต็ด จนถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2004 เมื่อเขาย้ายไป เวสต์บรอมมิชอัลเบียน เป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมเยาวชน ไอดี บูธรอยด์ หลังจากการจากไปของ บูธรอยด์ ในเดือนกรกฎาคมของปีนั้น เขาได้เข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมเยาวชน จนกระทั่งเขาได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการด้านกีฬาและเทคนิคของสโมสรในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2007
เมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 2012 แอชเวิร์ธ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการด้านการพัฒนาระดับสูงของ สมาคมฟุตบอล เขาเป็นหนึ่งในผู้สร้าง "England DNA" ซึ่งเป็นแผนพัฒนาผู้เล่นชั้นยอด
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2018 มีรายงานว่า แอชเวิร์ธ อยู่ในรายชื่อที่ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด อยากให้เข้ามารับตำแหน่งผู้อำนวยการด้านเทคนิคคนแรกของสโมสร
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2018 หรือ 1 เดือนต่อมา มีการประกาศว่า แอชเวิร์ธ ได้ลาออกจาก เอฟเอ และจะเข้ารับตำแหน่งผู้อำนวยการด้านเทคนิคของสโมสรในพรีเมียร์ลีก ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน ในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 2019
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 ได้รับการยืนยันแล้วว่า แอชเวิร์ธ ได้ตกลงที่จะเข้าร่วมงานกับสโมสรในพรีเมียร์ลีก นิวคาสเซิลยูไนเต็ด โดยรับตำแหน่งผู้อำนวยการกีฬา
== อ้างอิง ==
นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
คลองด่าน (จังหวัดสมุทรปราการ)

คลองด่าน หรือเดิมเรียกว่า คลองบางเหี้ย เป็นคลองในท้องที่ตำบลบางบ่อ ตำบลบางเพรียงและตำบลคลองด่าน อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ไหลลงสู่อ่าวไทย มีความยาวประมาณ 14.7 กิโลเมตร มีความจุคลองประมาณ 2.97 ล้านลูกบาศก์เมตร
==ประวัติ==
บริเวณบางเหี้ยเป็นชุมชนเก่าแก่สร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ว่ากันว่าบรรพบุรุษของชาวชุมชนนี้ส่วนหนึ่งเป็นชาวมอญที่อพยพมาจากพม่าเมื่อคราวเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 เหตุที่เรียกว่า บางเหี้ย เพราะบริเวณนี้อุดมสมบูรณ์ไปด้วยกุ้ง หอย ปู ปลา จึงมีเหี้ยอาศัยอยู่มาก
สุนทรภู่ได้แต่ง นิราศเมืองแกลง ระหว่างการเดินทางไปเมืองแกลงเมื่อ พ.ศ. 2350 มีความตอนหนึ่งถึงคลองบางเหี้ยว่า
คลองบางเหี้ยเป็นเส้นทางสัญจรสายหลักของชาวบางบ่อ บางเพรียง และบางเหี้ย จนในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้มีการสร้างประตูน้ำกั้นคลองบางเหี้ย ชื่อประตูคลองด่าน เพื่อป้องกันน้ำเค็มล้นเข้ามาทำลายพืชผลทางการเกษตร
ส.พลายน้อย ได้เขียนเกี่ยวกับคลองบางเหี้ยไว้ว่า "แม่น้ำนี้เป็นแม่น้ำโบราณ คลองสำโรงมาบรรจบกับแม่น้ำนี้ตรงที่ว่าการอําเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ เพื่อความเข้าใจและเป็นหลักฐานว่าชื่อแม่น้ำบางเหี้ยเคยเป็นชื่ออําเภอจะขอกล่าวถึงความเป็นมาไว้ด้วย ในสมัยโบราณทั้งคลองสําโรงและแม่น้ำบางเหี้ย น้ำทะเลจะเข้าถึงตลอดทั้งปี ทําให้ประชาชนเดือดร้อน ต้องหาแหล่งน้ำจืดบริโภค…"
เนื่องจากคำว่า เหี้ย เป็นคำหยาบและดูอัปมงคล ภายหลังจึงมีการเปลี่ยนชื่อภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องอย่างคลองบางเหี้ยเป็นคลองด่าน และตำบลบางเหี้ยเป็นตำบลคลองด่านเป็นต้น ในสมัยรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม หากใครเรียกคลองด่านว่า บางเหี้ย และทางการได้ยินก็จะถูกปรับเงิน
เหตุที่ได้ชื่อว่า คลองด่าน น่าจะเกี่ยวข้องกับการที่พื้นที่บริเวณประตูน้ำบางเหี้ยนั้นมีด่านเก็บภาษีเรือที่ผ่านเข้าออกผ่านคลองที่ไหลจากทิศเหนือของตำบลลงสู่อ่าวไทย
==สถานที่สำคัญ==
ชุมชนริมคลองบางเหี้ยมีวัดอยู่ 2 วัด ได้แก่ วัดบางเหี้ยบนหรือวัดบางเหี้ยใน (ปัจจุบันคือวัดโคธาราม) เป็นวัดน้ำจืดเพราะอยู่เหนือประตูน้ำ และวัดบางเหี้ยล่างหรือวัดบางเหี้ยนอก (ปัจจุบันคือวัดมงคลโคธาวาส) เป็นวัดน้ำเค็มเพราะอยู่ใต้ประตูน้ำ วัดนี้มีหลวงพ่อปานเป็นเกจิอาจารย์ชื่อดัง ทั้ง 2 วัด ชาวคลองด่านมีประเพณีอัญเชิญรูปหล่อหลวงพ่อปานจากวัดมงคลโคธาวาส ลงเรือแห่ไปตามลำคลองคลองด่านออกไปทางปากอ่าว
วัดอื่นที่ตั้งอยู่ริมคลอง ได้แก่ วัดสว่างอารมณ์ซึ่งตั้งอยู่ปากคลอง และวัดสร่างโศก
==อ้างอิง==
ด่าน
อีเจฟสค์

อีเจฟสค์ (Izhevsk; Иже́вск|p=ɪˈʐɛfsk; Иж, Iž, หรือ Ижкар, Ižkar) เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐอุดมูร์ต ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ริมแม่น้อิช ทางตะวันตกของเทือกเขายูรัลในยุโรปตะวันออก อีเจฟสค์เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 19 ในประเทศรัสเซีย และเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในอุดมูร์ต มีประชากรกว่า 600,000 คน
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1984 ถึงปี 1987 ได้มีการตั้งชื่อเมืองนี้ว่า Ustinov (Усти́нов) ซึ่งตั้งชื่อตาม มิทรี อุสตินอฟ รัฐมนตรีกระทรวงกลาโหมของสหภาพโซเวียต เมืองนี้เป็นศูนย์กลางสำคัญของอุตสาหกรรม การพาณิชย์ การเมือง วัฒนธรรม และการศึกษาในภูมิภาควอลก้า มีชื่อเสียงในด้านอุตสาหกรรมการป้องกันประเทศ วิศวกรรม และโลหการ อีเจฟสค์มีฉายาว่าเมืองหลวงคลังแสงของรัสเซียและเมืองแห่งความรุ่งโรจน์ของแรงงาน
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศรัสเซีย
ซามาเนีย พลาซ่า

ซามาเนีย พลาซ่า ประเทศไทย ศูนย์กลางการค้าปลีก-ส่ง ตั้งอยู่บนถนนบางนา-ตราด กิโลเมตรที่ 26 ฝั่งขาเข้า ดำเนินการและพัฒนาโดย ซามาเนีย กรุ๊ป
== ประวัติความเป็นมา ==
มีนาคม 2019 เริ่มการก่อสร้าง ซามาเนียพลาซ่า ประเทศไทย เฟสที่ 1
29 สิงหาคม 2020 ซามาเนียพลาซ่า ประเทศไทยเปิดทอลองธุรกิจ
== ภาพรวม ==
ซามาเนีย ประเทศไทย ตั้งอยู่บนพื้นที่รวมกว่า 340,000 ตารางเมตร แผนการก่อสร้างทั้งหมด 962,000 ตารางเมตร โดยวางแผนการพัฒนาเป็น4เฟส ซามาเนียพลาซ่าปะเทศไทย เฟสที่ 1 พื้นที่ก่อสร้างรวม 86,400 ตารางเมตร จำนวนร้านค้ารวม &nbsp;618 ยูนิต
โครงการ เฟสที่ 2: ก่อสร้างตามแผนหลักของ ซามาเนีย พื้นที่ 75,000 ตารางเมตร มี 4 ชั้น จำนวนร้านค้า 2,382ร้านค้า
โครงการ เฟสที่ 3: ก่อสร้างตามแผนหลักของ ซามาเนีย พื้นที่ 78,000 ตารางเมตร 
โครงการ เฟสที่ 4: ก่อสร้างตามแผนหลักของ ซามาเนีย พื้นที่ 68,000 ตารางเมตร 
เพื่อตอบสนองความต้องการของลูกค้า ซามาเนีย พลาซ่า ประเทศไทย มีแผนที่จะสร้างรูปแบบการสนับสนุนที่หลากหลาย: อาคารสำนักงาน, โรงแรมเชิงพาณิชย์, คลังสินค้าโลจิสติกส์, โรงงานอุตสาหกรรมเบา และสิ่งอำนวยความสะดวกครบวงจรอื่น ๆ
== การเดินทาง ==
ซามาเนีย พลาซ่า ประเทศไทย อยู่ทางตะวันออกของกรุงเทพฯ &nbsp;บนถนนบางนา ตราด กิโลเมตรที่26 สามารถเดินทางโดยทางด่วนบางนาจากกรุงเทพฯ สู่ชลบุรี เชื่อมจากใจกลางเมืองกรุงเทพฯ ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ และท่าเรือแหลมฉบัง ถือเป็นาศูนย์กลางการค้า การขนส่งที่สะดวกแห่งหนึ่งของประเทศไทย ไม่ว่าจะเป็นทางทะเล ทางบก และทางอากาศ
เดินทางสะดวกสบายโดยขับรถจากซามาเนีย พลาซ่า ประเทศไทย ถึงใจกลางเมือง กรุงเทพมหานคร 40 กิโลเมตร อยู่ห่างจากสนามบินสุวรรณภูมิ 20 กิโลเมตร และห่างจากท่าเรื่อแหลมฉบังเพียง2ชั่วโมง 
== สินค้า ==
ซามาเนีย พลาซ่า ประเทศไทยสินค้าจากหลากหลายอุสาหกรรม รวมถึงผลิตภัณฑ์ยานยนต์ (รถยนต์ใหม่ รถยนต์มือสอง รถยนต์พลังงานใหม่ อุปกรณ์แต่งรถ ประดับยนต์) ไฟฟ้าอุสาหกรรม เครื่องมือช่าง อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า สินค้าแฟชั่น และสินค้าหลากหลายกว่า22 หมวดหมู่
== อ้างอิง ==
ศูนย์การค้าในจังหวัดสมุทรปราการ
อะบาคัน

อะบาคัน (Abakan; Абака́н|p=ɐbɐˈkan; Khakas: Ағбан or Абахан) เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐคาคัสเซีย ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่บริเวณจุดบรรจบกันของแม่น้ำเยนิเซและแม่น้ำอะบาคัน มีประชากร 165,214 คนจากสำมะโนปี ค.ศ. 2010—เพิ่มขึ้นเล็กน้อยจาก 165,197 คน ที่บันทึกไว้ระหว่างสำมะโนปี ค.ศ. 2002 และเพิ่มขึ้นอีกจาก 154,092 คน จากสำมะโนปี ค.ศ. 1989
== การทหาร ==
กองพลจู่โจมทางอากาศที่ 100 ของกองกำลังทางอากาศของรัสเซีย ตั้งอยู่ในเมืองจนกระทั่งประมาณปี ค.ศ. 1996
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศรัสเซีย
กรอซนืย

กรอซนืย หรือ กรอซนีย์ (Grozny หรือ Groznyy; Грозный|p=ˈgroznɨj; Соьлжа-ГӀала|translit=Sölƶa-Ġala) เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐเชเชน
เมืองนี้ตั้งอยู่บนแม่น้ำซุนจา จากการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553 มีประชากร 271,573 คน เพิ่มขึ้นจาก 210,720 คนในการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2545 แต่ยังมีเพียง 2 ใน 3 ของ 399,688 คนที่บันทึกไว้ในการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2532  เดิมชื่อ กรอซนายา Groznaya (จนถึง พ.ศ. 2413)
== ภูมิศาสตร์ ==
เมืองนี้ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำซํนซา ซึ่งเป็นสาขาหลักของแม่น้ำเทเร็ก เมืองตั้งอยู่ในหุบเขาประมาณ 80 กิโลเมตร (50 ไมล์) ทางเหนือของเทือกเขาหลักในเทือกเขาคอเคซัส
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศรัสเซีย
เชบอคซารย์

เชบอคซารย์' (Cheboksary; ; Чебокса́ры|r=Cheboksáry|p=tɕɪbɐˈksarɨ; Шупашкар,  Šupaškar) เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐชูวัช ประเทศรัสเซีย และเป็นท่าเรือริมแม่น้ำวอลกา
== ภูมิศาสตร์ ==
เมืองนี้ตั้งอยู่ในภูมิภาควอลกาอัพแลนด์ และตั้งอยู่บนชายฝั่งของอ่างเก็บน้ำเชบอคซารย์ มีพื้นที่ 250.9 ตารางกิโลเมตร (96.9 ตารางไมล์) มีโนโวเชบ็อกซาร์สค์เป็นเมืองบริวาร ตั้งอยู่ประมาณ 6 กิโลเมตร (3+1⁄2 ไมล์) ทางตะวันออกของเชบอคซารย์
== ข้อมูลประชากร ==
ประชากร: 
เมืองเชบอคซารย์ ร่วมกับเมืองบริวารโนโวเชบ็อกซาร์สค์ ก่อให้เกิดการรวมตัวแบบหลายจุดศูนย์กลางที่มีประชากรมากกว่า 680,000 คน
=== องค์ประกอบทางชาติพันธุ์ ===
ประชากรของเชบอคซารย์ประกอบด้วยกลุ่มชาติพันธุ์หลักสองกลุ่มดังนี้ ชาวชูวัช (62%) และชาวรัสเซีย (34%) การแต่งงานแบบผสมเชื้อชาติเป็นเรื่องปกติธรรมดา
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศรัสเซีย
บาร์นาอุล

บาร์นาอุล (Барнау́л|p=bərnɐˈul) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและศูนย์กลางการปกครองของดินแดนอัลไต ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ที่จุดบรรจบของแม่น้ำบาร์นอลก้าและอบบในที่ราบไซบีเรียตะวันตก จากการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2564 มีประชากร 630,877 คน ทำให้เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 21 ในประเทศรัสเซีย และใหญ่เป็นอันดับสี่ในเขตสหพันธ์ไซบีเรีย
บาร์นาอุลตั้งอยู่ทางใต้ของไซบีเรียตะวันตกบนฝั่งซ้ายของแม่น้ำออบ เป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่ง อุตสาหกรรม วัฒนธรรม การแพทย์ และการศึกษาของไซบีเรีย บาร์นาอุลก่อตั้งโดยตระกูลเดมิดอฟผู้มั่งคั่ง ซึ่งตั้งใจจะพัฒนาการผลิตทองแดงและเงิน ซึ่งดำเนินต่อไปหลังจากที่โรงงานต่าง ๆ ถูกยึดครองโดยพระมหากษัตริย์ บาร์นาอุลกลายเป็นศูนย์กลางการผลิตเงินรายใหญ่ในรัสเซีย บาร์นาอุลได้รับสถานะนครในปี พ.ศ. 2314
== เมืองพี่น้อง ==
บาร์นาอุลเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
ไป๋เฉิง ประเทศจีน
ชางจี๋ ประเทศจีน
แฟลกสแตฟฟ์ สหรัฐ
วึสเกียเมียน ประเทศคาซัคสถาน
ชูแม็น ประเทศบัลแกเรีย
== อ้างอิง ==
=== ข้อมูล ===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ 
Directory of organizations in Barnaul 
เมืองในประเทศรัสเซีย
วัดตะพงใน

วัดตะพงใน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตะพง อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง ปัจจุบันมีเจ้าอาวาสคือ พระครูพิทักษ์กิตตยานุวัตร (ละมัย)
วัดตะพงใน เดิมชื่อว่า วัดสุวรรณอินทร์คชรินทร์ธาราม ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2300 ประวัติความเป็นมาของวัดตะพงในไม่มีผู้ใดบันทึกไว้เป็นหลักฐาน ทราบเพียงว่าวัดนี้ผู้เป็นเจ้าอาวาสรูปแรกคือ ท่านพ่อกลั่นไม่ทราบฉายาและนามสกุล เป็นเจ้าอาวาสเมือใดไม่มีใครทราบ ทั้งไม่ทราบว่าต่อจากท่านพ่อกลั่นแล้วใครบ้างเป็นเจ้าอาวาสสืบแทน  จนกระทั่งถึงอาจารย์ป๊อก อุคมสุขเป็นเจ้าอาวาส ไม่มีหลักฐานว่าเมื่อใด แต่ปรากฏว่าวัดนี้ไม่เคยร้างจะมีพระภิกษุสามเณรจำพรรษาติดต่อกันเรื่อยมา ส่วนชื่อวัดตะพงในนั้นตั้งตามนามหมู่บ้าน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2524 กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 11 ตอนพิเศษ 124 ง ลงวันที่ 17 ธันวาคม 2544 พื้นที่ประมาณ 3 ไร่ 24 ตารางวา
อุโบสถหลังเก่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2475 เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ผังรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 8 เมตร ยาว 22 เมตร หลังคาเครื่องไม้ลดชั้น 2 ชั้น มุงกระเบื้องดินเผาซ้อนกันชั้นละ 2 ตับ มีช่อฟ้า ใบระกา และหางหงส์ ไม้แกะสลัก หน้าบันด้านหน้าและด้านหลังมีร่องรอยการประดับด้วยเครื่องถ้วย ด้านหน้าเป็นเฉลียงมีหลังคาจั่นหับมุงสังกะสีคลุมระหว่างเสาไม้ที่ตั้งรับโครงหลังคา ตกแต่งด้วยเสาหัวเม็ด มีประตูบริเวณกึ่งกลางของผนัง 1 ประตู ผนังด้านข้างมีหน้าต่างด้านละ 3 ช่อง เหนือกรอบประตูและหน้าต่างมีร่องรอยการประดับด้วยเครื่องถ้วย บานประตูและหน้าต่างไม้อกเลาแกะสลัก ภายในอุโบสถมีเฉพาะฐานปัทม์สำหรับประดิษฐานพระพุทธรูป
==อ้างอิง==
ตะพงใน
โบราณสถานในจังหวัดระยอง
วัดปากน้ำ (จังหวัดระยอง)

วัดปากน้ำ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง ที่ดินตั้งวัด มีเนื้อที่จำนวน 40 ไร่ 20 ตารางวา
วัดปากน้ำ ที่ป้ายวัดเขียนว่า วัดปากน้ำ (สมุทรคงคาราม) แต่เดิมสร้างอยู่ฝั่งปากน้ำริมทะเล ต่อมาเห็นว่าที่ดินมีเนื้อที่น้อยจึงย้ายข้ามแม่น้ำมาสร้างในที่ปัจจุบัน สำหรับที่ดินไม่ทราบว่าใครเป็นผู้ถวายให้วัด สันนิษฐานว่าคงเป็นที่ดินรกร้างว่างเปล่าไม่มีเจ้าของ ชาวบ้านจึงได้ร่วมกันจัดสร้างวัดในที่ดินเปล่าดังกล่าว ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2320 ในสมัยกรุงธนบุรี ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2360 และประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2437
วัดเป็นผู้ดูแลเจดีย์กลางน้ำซึ่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2416 โดยพระยาศรีสมุทโภคชัยโชคชิตสงคราม (เกตุ ยมจินดา) เจดีย์อยู่ห่างจากตัววัดประมาณ 1.5 กิโลเมตร
วัดมีเกจิอาจารย์คือ หลวงพ่อสอด มีข่าวใหญ่เมื่อศาลาการเปรียญอายุนับร้อยปีของวัดได้เกิดเพลิงไหม้เสียหายไปทั้งหลัง แต่ได้เกิดสิ่งมหัศจรรย์คือ รูปเหมือนท่านที่ตั้งเอาไว้ในศาลาการเปรียญหลังดังกล่าว ไม่ได้รับความเสียหายกันแต่อย่างใด
==อ้างอิง==
ปากน้ำ
วิถีไนโกรสไตรเอทอล

วิถีไนโกรสไตรเอทอล (nigrostriatal pathway) เป็นคู่วิถีโดพามีเนอร์จิกในสมองที่เชื่อมต่อสับสแตนเชียไนกรา พาส์คอมแพกตา (SNc) ในสมองส่วนกลางเข้ากับดอร์ซอลสไตรเอทัม (คือคอว์เดทนิวเคลียส กับ พูทาเมน) ในสมองส่วนหน้า เป็นหนึ่งในสี่วิถีโดพามีนของสมอง มีบทบาทสำคัญในการสร้างการขยับร่างกายในฐานะส่วนหนึ่งของระบบลูปมอเตอร์ของบาซัลแกงเกลีย เซลล์ประสาทโดพามีเนอร์จิกในวิถีจะหลั่งโดพามีนจากปลายอักซอนที่ไซแนปส์เข้าสู่เซลล์ประสาทแหลมตัวกลาง (medium spiny neurons; MSNs) หรือ เซลล์ประสาทแหลมส่งต่อ (spiny projection neurons; SPNs) ซึ่งเป็นกาบาเออร์จิก ซึ่งอยู่ในสไตรเอทา
การเสื่อมสลายของเซลล์ประสาทใน SNc เป็นหนึ่งในลักษณะทางพยาธิวิทยาหลักของโรคพาร์คินสัน ส่งผลให้เกิดการผลิตโดพามีนลดลงอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งนำไปสู่อาการผิดปกติในการเคลื่อนไหวที่ลดลงของโรค รวมถึง
สูรยะ เสน

สูรยะ กุมาร เสน (อักษรโรมัน: Surya Kumar Sen; 22 มีนาคม 189412 มกราคม 1934) เป็นนักปฏิวัติชาวอินเดียที่มีอิทธิพลอย่างมากต่อขบวนการเอกราชอินเดีย เขาเป็นที่รู้จักมากที่สุดในฐานะผู้นำการบุกจู่โจมคลังแสงจิตตะกองในปี 1930
เสนเป็นครูในโรงเรียน และเป็นที่รู้จักในชื่อ มาสเตอร์ดา (Master Da; "da" เป็นคำลงท้ายเชิงให้เกียรติในภาษาเบงกอล) เขาได้รับอิทธิพลชาตินิยมจากปี 1916 ขณะยังเป็นนักศึกษาที่วิทยาลัยเบอร์ฮัมโปร์ (Berhampore College; ปัจจุบันคือ วิทยาลัยกฤษนาถ) ในปี 1918 เขาได้รับเลือกเป็นประธานครองเกรสแห่งชาติอินเดีย สำนักจิตตะกอง เสนเป็นที่รู้จักจากการรวบรวมนักปฏิวัติรุ่นใหม่รวมกีนในชื่อกลุ่มจิตตะกอง ซึ่งมีทั้งอนันตะ สิงห์, คเณศ โฆษ และ โลเกนาถ บาล ซึ่งต่อสู้กับเจ้าหน้าที่อังกฤษที่ประจำในจิตตะกอง
เสนมีบทบาทมากในขบวนการดื้อแพ่งและต่อมาเขาถูกจับกุมและคุมขังเป็นเวลา 2 ปีจากปี 1926 ถึง 1928 จากกิจกรรมปฏิวัติของเขา เสนจึงเป็นนักบริหารจัดการที่มีฝืมือ เขามีคำขวัญที่เป็นที่นิยมว่า "มนุษยกรรมเป็นคุณธรรมพิเศษของการปฏิวัติ"
หลังการจู่โจมคลังแสงในปี 1930 และในการสู้รบครั้งรุนแรงที่มีเจ้าหน้าที่อังกฤษเสียชีวิต 80 ราย และนักปฏิวัติเสียชีวิต 12 ราย เสนและคนอื่น ๆ กระจายตัวเป็นกลุ่มเล็ก ๆ และหลบซ่อนในหมู่บ้านโดยรอบ ในขณะเดียวกันก็ก่อการโจมตีเจ้าหน้าที่รัฐของอังกฤษที่มายังหมู่บ้าน เวนถูกจับกุมเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ 1933 และถูกประหารชีวิตในวันที่ 12 มกราคม 1934
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Chittagong's Greatest Revolutionary Hero: Surjya Sen 
Surya Sen in Banglapedia
ชาวเบงกอล
ขบวนการเอกราชอินเดีย
นักปฏิวัติชางอินเดีย
บุคคลจากจิตตะกอง
บุคคลจากมหาวิทยาลัยกัลกัตตา
บีลีฟเวอส์

"บีลีฟเวอส์" (Believers; ビリーバーズ) เป็นซิงเกิลที่ 12 ของบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ซึ่งสมาชิกในแต่ละเพลงได้รับการเลือกจากงาน "การเลือกตั้งทั่วไปเซ็มบัตสึบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ประจำซิงเกิลที่ 12" โดยได้มีการประกาศเปิดตัวและทำการแสดงครั้งแรกอย่างเป็นทางการในวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2565 ซึ่งในซิงเกิลนี้ประกอบด้วยเพลงหลักคือเพลง "บีลีฟเวอส์" และเพลงรองอีก 2 เพลงคือ "เมกนอยซ์" และ "ชอบเธอมากกว่าเมื่อวาน" โดยซิงเกิลนี้นับเป็นเพลงหลักเพลงที่ 2 ต่อจาก "ดีอะ" ที่เป็นเพลงต้นฉบับ ไม่ได้ใช้เพลงแปลจากทางต้นสังกัด
"บีลีฟเวอส์" ซึ่งเป็นเพลงหลักของซิงเกิลนี้ รุ่นพี่วงเอเคบีโฟร์ตีเอต ได้เข้ามามีส่วนร่วมในการทำเพลงดังกล่าวในฐานะโปรดิวเซอร์เพลง โดย นานะ โอกาดะ รับผิดชอบในด้านเนื้อร้องและยุยริ มูรายามะ รับผิดชอบในการออกแบบท่าเต้น
== งานสร้าง ==
=== การประชาสัมพันธ์และการเผยแพร่ ===
วันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 ต้นสังกัดได้เผยแพร่คลิปวิดีโอประกาศชื่อเพลงสำหรับเพลงรองทั้งอันเดอร์เกิลส์ (เมกนอยซ์) และเน็กซต์เกิลส์ (ชอบเธอมากกว่าเมื่อวาน)
วันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 ต้นสังกัดได้มีการประกาศกำหนดการปล่อยเพลงในซิงเกิลที่ 12 โดยจะเริ่มต้นตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคม เป็นต้นไป ด้วยเพลง "ชอบเธอมากกว่าเมื่อวาน" ของเน็กซต์เกิลส์ จากนั้นเป็นเพลง "เมกนอยซ์" ของอันเดอร์เกิลส์ และจึงปิดท้ายด้วยเพลง "บีลีฟเวอส์" ซึ่งเป็นเพลงหลักของซิงเกิลนี้ ทั้งนี้ได้มีการประกาศชื่อเพลงหลักในวันที่ 19 เดือนและปีเดียวกัน
=== มิวสิกวิดีโอ ===
มิวสิกวิดีโอเพลง "บีลีฟเวอส์" ได้ไปถ่ายทำที่คิตะกีวชู จังหวัดฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น โดยถ่ายทำในสถานที่สำคัญต่าง ๆ เช่น ย่านโมจิโกะ, ภูเขาซารากูระ, ศาลาว่าการคิตะกีวชู เป็นต้น
== รายชื่อเพลง ==
== สมาชิก ==
หมายเหตุ: รายชื่อดังต่อไปนี้คือสมาชิกที่ร่วมแสดงในแต่ละเพลง สมาชิกที่ขึ้น "ตัวหนา" หมายถึงตำแหน่งเซ็นเตอร์ของเพลงนั้น ๆ (สถานะทีม ณ วันวางจำหน่ายซิงเกิล)
=== บีลีฟเวอส์ ===
ขับร้องและแสดงโดยสมาชิก 16 คน (เซ็มบัตสึ) ประกอบด้วย
ทีมบีทรี : รชยา ทัพพ์คุณานนต์, มิโอริ โอคุโบะ, กานต์ธีรา วัชรทัศนกุล, วีรยา จาง
ทีมเอ็นไฟว์ : ณัฐทิชา จันทรวารีเลขา, ณัฐกุล พิมพ์ธงชัยกุล, วรัทยา ดีสมเลิศ, พิมรภัส ผดุงวัฒนะโชค, แพรวา สุธรรมพงษ์, มิลิน ดอกเทียน, จิรดาภา อินทจักร, อิสราภา ธวัชภักดี
ซีจีเอ็มโฟร์ตีเอต ทีมซี : ปุณยวีร์ จึงเจริญ, วิทิตา สระศรีสม, มาณิฌา เอี่ยมดิลกวงศ์, พรวารินทร์ วงศ์ตระกูลกิจ
=== เมกนอยซ์ ===
ขับร้องและแสดงโดยสมาชิก 16 คน (อันเดอร์เกิลส์) ประกอบด้วย
ทีมบีทรี : วชิราพร พัฒนพานิช
ทีมบีทรี (ควบทีมเอ็นไฟว์) : ปาฏลี ประเสริฐธีระชัย
ทีมเอ็นไฟว์ : ณปภัช วรพฤทธานนท์, ชัญญาภัค นุ่มประสพ, สาริศา วรสุนทร, สิริการย์ ชินวัชร์สุวรรณ, พิณญาดา จึงกาญจนา, ตริษา ปรีชาตั้งกิจ
ทีมเอ็นไฟว์ (ควบทีมบีทรี) : นิพพิชฌาน์ พิพิธเดชา
เค็งคิวเซย์ : นันทภัค กิตติรัตนวิวัฒน์, ปณิศา ศรีละเลิง
ซีจีเอ็มโฟร์ตีเอต ทีมซี : กชพร ลีละทีป, ปัณฑิตา คูณทวี, รินะ อิซึตะ, มานิตา จันทร์ฉาย, สิตา ธีรเดชสกุล
=== ชอบเธอมากกว่าเมื่อวาน ===
ขับร้องและแสดงโดยสมาชิก 16 คน (เน็กซต์เกิลส์) ประกอบด้วย
ทีมบีทรี : วิรัลพัชร ธำรงค์พันธวนิช, สุชญา แสนโคต, ณัฐธันยา ดุลยพล, กวิสรา สิงห์ปลอด, วรินท์รัตน์ ยลประสงค์
ทีมเอ็นไฟว์ : ภัทรนรินทร์ เหมือนฤทธิ์, พิทยาภรณ์ เกียรติฐิตินันท์, รตา ชินกระจ่างกิจ, นพรดา เลิศวิริยะพร
เค็งคิวเซย์ : นภสรณ์ ศิริปาณี
ซีจีเอ็มโฟร์ตีเอต ทีมซี : นภัสนันท์ ธรรมบัวชา, พิชญาภา สุปัญญา, วัชรี ด่านผาสุกกุล
ซีจีเอ็มโฟร์ตีเอต เค็งคิวเซย์ : รวินดา อลัน, รพีพรรณ แช่มเจริญ, พิณพณา แสงบุญ
== อ้างอิง ==
เพลงของบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต
เพลงไทยสากล
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2565
ยูโกะ ทากาฮาชิ

ยูโกะ ทากาฮาชิ (高橋侑子; Yuko Takahashi; 27 สิงหาคม ค.ศ. 1991 – ) เป็นนักไตรกีฬาชาวญี่ปุ่น ซึ่งใน ค.ศ. 2018 เธอได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งไตรกีฬาหญิงในเอเชียนเกมส์ 2018 ที่จาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย
นอกจากนี้ เธอยังได้รับรางวัลเหรียญทองในการแข่งรายการผลัดผสม
กระทั่งใน ค.ศ. 2021 เธอได้เข้าร่วมการแข่งรายการหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น รวมถึงเธอยังได้แข่งในรายการผลัดผสมเช่นกัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักไตรกีฬาหญิงชาวญี่ปุ่น
นักกีฬาเหรียญทองเอเชียนเกมส์ชาวญี่ปุ่น
นักไตรกีฬาโอลิมปิกทีมชาติญี่ปุ่น
พระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ 70 ปี สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2

พระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ 70 ปี สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 (Platinum Jubilee of Elizabeth II) การฉลองมีขึ้นในปี ค.ศ. 2022 ในประเทศเครือจักรภพ เพื่อฉลองการครองราชย์ครบ 70 ปี ของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ซึ่งขึ้นครองราชย์ในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1952 แผนการฉลองเปิดเผยอย่างเป็นทางการโดยสำนักพระราชวังในวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 2022
== อ้างอิง ==
สหราชอาณาจักรในปี พ.ศ. 2565
สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
พระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติ
ตำบลโนนตาเถร

โนนตาเถร เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอโนนแดง จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลโนนตาเถร ตั้งอยู่ห่างจากอำเภอโนนแดงประมาณ 8 กิโลเมตร
== อาณาเขตติดต่อ ==
ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลดอนตะหนิน (อำเภอบัวใหญ่)
ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลเทพาลัย (อำเภอคง)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลดอนยาวใหญ่ (อำเภอโนนแดง)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลคูขาด (อำเภอคง)
== การปกครอง ==
ตำบลโนนตาเถร แบ่งการปกครองออกเป็น 12 หมู่บ้าน คือ
หมู่ที่ 1 โนนตาเถร
หมู่ที่ 2 โคกหนองแวง
หมู่ที่ 3 โกรก
หมู่ที่ 4 โนนไพรวัลย์
หมู่ที่ 5 ท่าวัด
หมู่ที่ 6 หนองม่วง
หมู่ที่ 7 หนองไผ่
หมู่ที่ 8 โสกแซง
หมู่ที่ 9 ตลาดโนนตาเถร
หมู่ที่ 10 โนนน้อย
หมู่ที่ 11 โคกใหญ่พัฒนา
หมู่ที่ 12 โนนสุวรรณพัฒนา
== สถานที่สำคัญ ==
การศึกษา
โรงเรียน
* โรงเรียนบ้านโนนตาเถร
* โรงเรียนวัดบ้านโคกหนองแวง (ขยายโอกาส)
* โรงเรียนบ้านหนองม่วง
การสาธารณสุข
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล โนนตาเถร
การศาสนา
วัด/สำนักสงฆ์
* วัดบ้านโนนตาเถร
* วัดบ้านโคกหนองแวง
* วัดบ้านโกรก
* ที่พักสงฆ์บ้านโนนไพวัลย์
* วัดบ้านหนองม่วง
* วัดบ้านหนองไผ่
* สำนักสงฆ์บ้านโสกแซง
== อ้างอิง ==
โนนตาเถร
โนนตาเถร
ตำบลสำพะเนียง (อำเภอโนนแดง)

สำพะเนียง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอโนนแดง จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลสำพะเนียง ตั้งอยู่ห่างจากอำเภอโนนแดงประมาณ 5 กิโลเมตร
== อาณาเขตติดต่อ ==
ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลวังหิน (อำเภอโนนแดง)
ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลโนนแดง (อำเภอโนนแดง)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลนางรำ (อำเภอประทาย)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลดอนยาวใหญ่ (อำเภอโนนแดง)
== การปกครอง ==
ตำบลสำพะเนียง แบ่งการปกครองออกเป็น 12 หมู่บ้าน คือ
หมู่ที่ 1 คู
หมู่ที่ 2 ฝาง
หมู่ที่ 3 สำพะเนียง
หมู่ที่ 4 หัวตลาด
หมู่ที่ 5 หนองหญ้าขาว
หมู่ที่ 6 ตะคร้อ
หมู่ที่ 7 สำพะเนียงใหม่
หมู่ที่ 8 ซาด
หมู่ที่ 9 หวาย
หมู่ที่ 10 โนนไผ่
หมู่ที่ 11 เก่า
หมู่ที่ 12 หนองบัวน้อย
== สถานที่สำคัญ ==
การศึกษา
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก
* ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านซาด
* ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กองค์การบริหารส่วนตำบลสำพะเนียง
* ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านคู
โรงเรียน
* โรงเรียนบ้านสำพะเนียง
* โรงเรียนหนองหญ้าขาว
* โรงเรียนบ้านฝาง
* โรงเรียนคูเตยราษฎ์รสามัคคี
การสาธารณสุข
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล สำพะเนียง
การศาสนา
วัด/สำนักสงฆ์
* วัดบ้านซาด
* วัดบ้านสำพะเนียง
* วัดป่าบ้านตะคร้อ
* วัดสระปทุมวนาราม
* วัดบ้านฝาง
* วัดบ้านคู
== อ้างอิง ==
สำพะเนียง
สำพะเนียง
ตำบลดอนยาวใหญ่

ดอนยาวใหญ่ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอโนนแดง จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลดอนยาวใหญ่ ตั้งอยู่ห่างจากอำเภอโนนแดงประมาณ 8 กิโลเมตร
== อาณาเขตติดต่อ ==
ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลดอนตะหนิน (อำเภอบัวใหญ่), ตำบลโนนประดู่ (อำเภอสีดา) และตำบลสำพะเนียง (อำเภอโนนแดง)
ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลเทพาลัย (อำเภอคง)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลสำพะเนียง และตำบลโนนแดง (อำเภอโนนแดง)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลโนนตาเถร  (อำเภอโนนแดง)
== การปกครอง ==
ตำบลดอนยาวใหญ่ แบ่งการปกครองออกเป็น 12 หมู่บ้าน คือ
หมู่ที่ 1 หนองระหาร
หมู่ที่ 2 หนองน้ำขาว
หมู่ที่ 3 ดอนยาว
หมู่ที่ 4 หนองจาน
หมู่ที่ 5 หินเงิ้ม
หมู่ที่ 6 ศรีวัฒนา
หมู่ที่ 7 หนองเดิ่น
หมู่ที่ 8 ป่าตะแบง
หมู่ที่ 9 สำโรง
หมู่ที่ 10 นาดี
หมู่ที่ 11 ดอนอุดม
== สถานที่สำคัญ ==
การศึกษา
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก 2 แห่ง
โรงเรียน
* โรงเรียนบ้านโกรกสำโรง
* โรงเรียนบ้านดอนยาว
* โรงเรียนบ้านนาดี
* โรงเรียนบ้านป่าตะแบง
โรงเรียนมัธยมศึกษา
* โรงเรียนมิตรภาพวิทยา
การศาสนา
วัด/สำนักสงฆ์
* วัดบ้านดอนยาว
* วัดบ้านป่าตะแบง
* วัดบ้านหนองนาดี
* ที่พักสงฆ์บ้านสำโรง
* สำนักสงฆ์บ้านหินเงิ้ม
== อ้างอิง ==
ดอนยาวใหญ่
ดอนยาวใหญ่
ตำบลสายออ

สายออ เป็นตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอโนนไทย จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลโคกสวาย และ องค์การบริหารส่วนตำบลสายออ
== อาณาเขตติดต่อ ==
ทิศเหนือ ติดต่อ ตำบลหนองหอย (อำเภอพระทองคำ)
ทิศใต้ ติดต่อ ตำบลโนนไทย (อำเภอโนนไทย)
ทิศตะวันออก ติดต่อ ตำบลมะค่า (อำเภอโนนไทย)
ทิศตะวันตก ติดต่อ ตำบลพังเทียม (อำเภอพระทองคำ)
== การปกครอง ==
=== หมู่บ้าน ===
หมู่ที่ 1 สายออ (เขต ทต. และ อบต.)
หมู่ที่ 2 โคกหนองไผ่ (เขต อบต.)
หมู่ที่ 3 บุ (เขต ทต. และ อบต.)
หมู่ที่ 4 โคก (เขต ทต.)
หมู่ที่ 5 สวาย (เขต ทต.)
หมู่ที่ 6 กุดจิก (เขต อบต.)
หมู่ที่ 7 โคกน้อย (เขต อบต.)
หมู่ที่ 8 ม่วง (เขต ทต.)
หมู่ที่ 9 สระตอง (เขต ทต. และ อบต.)
หมู่ที่ 10 ห้วย (เขต ทต. และ อบต.)
หมู่ที่ 11 หนองโสน  (เขต อบต.)
== การปกครองส่วนท้องถิ่น ==
พื้นที่ของตำบลสายออ อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ
สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลสายออ ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564
== อ้างอิง ==
สายออ
ตำบลด่านจาก

ด่านจาก เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอโนนไทย จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลด่านจาก ตั้งอยู่ห่างจากอำเภอโนนไทย ประมาณ 5 กิโลเมตร
== อาณาเขตติดต่อ ==
ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลมะค่า (อำเภอโนนไทย)
ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลโคกสูง (อำเภอเมืองนครราชสีมา)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลจันอัด (อำเภอโนนสูง)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลโนนไทย และตำบลกำปัง (อำเภอโนนไทย)
== การปกครอง ==
ตำบลด่านจาก แบ่งการปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้าน คือ
หมู่ที่ 1 หนองกระสัง
หมู่ที่ 2 โนนสูง
หมู่ที่ 3 ด่านจาก
หมู่ที่ 4 บุ
หมู่ที่ 5 ตะคร้อ
หมู่ที่ 6 โนนพุทรา
หมู่ที่ 7 หอกลอง
หมู่ที่ 8 ดอน
หมู่ที่ 9 หนองสะแก
หมู่ที่ 10 หนองกระสังเหนือ
หมู่ที่ 11 โคก
หมู่ที่ 12 โนนมะค่า
หมู่ที่ 13 ตะคร้อ 2
== สถานที่สำคัญ ==
การศึกษา
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก
* ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก บ้านบุ
* ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก บ้านตะคร้อ
* ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก บ้านหอกลอง
โรงเรียน
* โรงเรียนบ้านตะคร้อ
* โรงเรียนชุมชนบ้านด่านจาก
* โรงเรียนบ้านหอกลองกระสัง
การสาธารณสุข
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล ด่านจาก
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล ตะคร้อ
การศาสนา
วัด/สำนักสงฆ์
* วัดด่านจาก
* วัดตะคร้อ
* วัดโนนพุทรา
* วัดหนองกระสัง
* วัดหอกลอง
* วัดหนองสะแก
== อ้างอิง ==
ด่านจาก
ด่านจาก