pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วัดบางแพรกใต้

วัดบางแพรกใต้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ด้านหลังของวัดติดกับเรือนจำกลางบางขวางบริเวณแดน 9 และแดน 11 (นักโทษประหาร) โดยศพนักโทษที่ถูกประหารแล้วจะถูกนำออกมาทาง ประตูแดง หรือเรียกอีกชื่อว่า ประตูผี มีลักษณะเป็นประตูเล็กเตี้ยทรงคล้ายสี่เหลี่ยมจัตุรัส ทาสีแดงสด ปัจจุบันประตูแดงนี้คล้ายปิดตาย เพราะมีนักโทษประหาร 2 รายสุดท้ายเมื่อปี พ.ศ. 2552
==ประวัติ==
วัดบางแพรกใต้ตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2315 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ในช่วงหลังเสียกรุงศรีอยุธยาแก่พม่าเมื่อ พ.ศ. 2310 ประชาชนพร้อมด้วยพระสงฆ์ต่างอพยพล่องมาตามแม่น้ำเจ้าพระยา มีพระรูปหนึ่งขึ้นจากเรือที่ปากคลองบางแพรก จังหวัดนนทบุรี มาพักที่สวนซึ่งต่อมาได้สร้างวัด ประชาชนท้องถิ่นได้ร่วมอุปถัมภ์สร้างวัดและตั้งชื่อวัดตามชื่อคลอง แต่เพื่อไม่ให้ชื่อซ้ำกับวัดอีกแห่ง (คือวัดบางแพรกเหนือ) จึงเรียกว่า "วัดบางแพรกใต้" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2438
==อาคารเสนาสนะ==
อุโบสถลักษณะทรงไทยคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคาลด 2 ชั้น หน้าต่างบัวปลายเสา ปิดทองปิดกระจก ภายในประดิษฐานพระประธานปางสะดุ้งมาร ถัดไปจากอุโบสถมีมณฑปจตุรมุข ประดิษฐานพระพุทธรูปทั้ง 4 ทิศ ศาลาการเปรียญอาคารทรงไทย 2 ชั้น หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 กุฏิสงฆ์ส่วนมากเป็นอาคารทรงไทยประยุกต์ คอนกรีตเสริมเหล็ก
==อ้างอิง==
บางแพรกใต้
วัดทินกรนิมิต

วัดทินกรนิมิต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
==ประวัติ==
วัดทินกรนิมิตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2394 สันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาแต่ได้ชำรุดทรุดโทรมจนกลายสภาพเป็นวัดร้าง เพราะทางวัดได้ขุดพบอิฐมอญฐานกำแพงแก้วรอบอุโบสถเก่า เป็นอิฐสมัยกรุงศรีอยุธยา ต่อมาพระองค์เจ้าทินกรได้ทรงบูรณปฏิสังขรณ์เป็นครั้งใหญ่เปรียบเสมือนได้สร้างขึ้นมาใหม่ ตั้งชื่อว่า วัดบางด้วน เนื่องจากบริเวณวัดเป็นคลองด้วนที่มาสิ้นสุดตรงบริเวณวัด แต่ชาวบ้านมักเรียกสถานที่ที่เป็นย่านว่า บาง จึงเรียกว่า "บางด้วน"
ต่อมาเมื่อสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสได้เสด็จมาตรวจเยี่ยมวัดต่าง ๆ ในเขตจังหวัดนนทบุรี เมื่อทอดพระเนตรสถานที่ตั้งวัดบางด้วนแล้ว ได้ทรงปรารภกับเจ้าคณะพระสังฆาธิการจังหวัดนนทบุรีในสมัยนั้นว่า ชื่อวัดบางด้วนไม่ตรงกับสภาพความเป็นจริง ควรจะใช้ชื่อว่า วัดคลองด้วน จึงได้เปลี่ยนชื่อมาชื่อนี้ ต่อมาในสมัยพระเทพเมธี (บุนนาค ชินว้โส ป.ธ.๙) เมื่อครั้งดำรงสมณศักดิ์ที่พระศรีวิสุทธิเมธี เป็นเจ้าอาวาสวัด ได้เสนอเปลี่ยนชื่อว่ามาเป็น "วัดทินกรนิมิต" เพราะเห็นว่าพระองค์เจ้าทินกรเป็นผู้ทรงสร้าง ในครั้งที่ตามเสด็จพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวมาวัดเฉลิมพระเกียรติวรวิหาร ชื่อวัด ทินกรนิมิต มีความหมายดังนี้ ทินกร มาจากพระนามของพระองค์เจ้าทินกร ส่วน นิมิต หรือ เนรมิต ซึ่งแปลว่า "สร้าง" เมื่อรวมกันแล้วจึงแปลว่า "วัดที่พระองค์เจ้าทินกรทรงสร้าง'" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2550
==อาคารเสนาสนะ==
อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย มีนามว่า หลวงพ่อเพชร ศาลาการเปรียญมีพระประธานเป็นพระพุทธชินราชจำลอง อุโบสถหลังเก่าภายในมีพระพุทธรูปปางมารวิชัยและพระพุทธรูปปูนปั้น สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ กุฏิสงฆ์เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร ศาลาบำเพ็ญกุศลสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
==อ้างอิง==
ทินกรนิมิต
ทินกรนิมิต
วัดโพธิ์แก้ว (กรุงเทพมหานคร)

วัดโพธิ์แก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางมด เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร
==ประวัติ==
วัดโพธิ์แก้ว เดิมชื่อ วัดโพธิ์แก้วสร้อยฟ้าศรัทธาธรรม โดยตาโพธิ์กับยายแก้วได้ยกที่ดินถวายให้สร้างวัดเป็นเนื้อที่ 4 ไร่ 76 ตารางวา เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2349 ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น วัดกลางบางปะแก้ว เนื่องจากอยู่บริเวณกลางชุมชนบางปะแก้ว ต่อมาเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น "วัดโพธิ์แก้ว" เพื่อเป็นเกียรติให้แก่ผู้บริจาคที่ดินสร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2521 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 12 เมตร ยาว 21 เมตร ด้านการศึกษาวัดได้เปิดโรงเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2475
==อาคารเสนาสนะ==
อุโบสถวัดเป็นแบบจีน มีหลังคา 2 ชั้น หน้าบันตอนบนประดิษฐานเครื่องบูชา ตรงกลางมีแจกัน สองข้างของแจกันมีมังกรดั้นเมฆสองตัวหันหน้าเข้าหาแจกัน และประดับด้วยถ้วยชามโบราณโดยรอบอุโบสถ ซึ่งกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย นามว่า พระพุทธรัตนโพธิวรญาณ เนื่องจากอุโบสถมีการเทยกพื้น ทำให้อุโบสถต่ำลง จึงได้ทำอุโบสถเป็น 2 ชั้น นอกจากนั้นวัดยังมีพระพุทธรูปนามว่า หลวงพ่อโพธิ์นิมิต สร้างด้วยไม้แก่นจันทน์ ปางสมาธิ ประดิษฐานอยู่ที่ศาลบัวคลุ้งริมคลอง ปัจจุบันย้ายมาที่ศาลาภายในวัด
==อ้างอิง==
โพธิ์แก้ว
โบราณสถานในเขตจอมทอง
ปฏิบัติการเวริเทเบิล

ปฏิบัติการเวริเทเบิล(ยังเป็นที่รู้จักกันคือ ยุทธการที่ไรชวัลด์) เป็นส่วนทางเหนือของเคลื่อนขบวนแบบก้ามปูของฝ่ายสัมพันธมิตรที่เกิดขึ้นในช่วงระหว่างวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ถึง 11 มีนาคม ค.ศ. 1945 ในช่วงสุดท้ายของสงครามโลกครั้งที่สอง ปฏิบัติการครั้งนี้ได้ถูกดำเนินการโดยกลุ่มกองทัพที่ 21 ของอังกฤษและแคนาดาของจอมพล เบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี ส่วนใหญ่ประกอบไปด้วยกองทัพแคนาดาที่หนึ่งภายใต้บัญชาการของพลโท Harry Crerar และกองทัพน้อยที่ 30 ของบริติชภายใต้บัญชาการของพลโท Brian Horrock
เวริเทเบิลเป็นการเคลื่อนขบวนแบบก้ามปูจากทางเหนือและเริ่มต้นด้วยกองทัพน้อยที่ 30 จะทำการรุกคืบผ่านไรชวัลด์(ป่าจักรวรรดิ) ในขณะที่กองพลทหารราบแคนาดาที่ 3 ซึ่งอยู่ในยานพาหนะสะเทิ้นน้ำสะเทิ้นบก เข้าเคลียร์ตำแหน่งของเยอรมันในที่ราบลุ่มแม่น้ำไรน์ที่ถูกน้ำท่วม การรุกคืบของฝ่ายสัมพันธมิตรดำเนินไปได้ช้ากว่าที่คาดการณ์ไว้และสูญเสียมากขึ้น สิ่งนี้ทำให้การรุกที่ล่าของสหรัฐอย่างปฏิบัติการเกรเนด การเคลื่อนขบวนแบบก้ามปูจากทางใต้ และในเวลาเดียวกันได้อนุญาตให้กองทัพเยอรมันภายใต้ผู้บัญชาการเยอรมันท้องถิ่น Alfred Schlemm ทำการรวบรวมกำลังเพื่อต่อกรกับการรุกคืบของเครือจักรภพ
การต่อสู้รบเป็นไปอย่างยากลำบาก แต่ฝ่ายสัมพันธมิตรยังคงรุกต่อไป ในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ครั้งหนึ่งได้เคลียร์ที่ไรชวัลด์และเมือง Kleve และ Goch อยู่ภายใต้การควบคุมของพวกเขา การรุกได้ถูกเปลี่ยนใหม่เป็นปฏิบัติการบล็อกบัสเตอร์และเข้าสมทบกับกองทัพสหรัฐที่เก้าใกล้กับ Geldern  เมื่อวันที่ 4 มีนาคม หลังจากความสำเร็จของปฏิบัติการเกรเนด การต่อสู้รบยังคงดำเนินต่อไป ในขณะที่เยอรมันพยายามที่จะรักษาหัวสะพานบนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไรน์ที่เวเซิลและอพยพผู้คนและอุปกรณ์ให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ในที่สุด เมื่อวันที่ 10 มีนาคม การถอนกำลังของเยอรมันได้สิ้นสุดลงและสะพานแห่งสุดท้ายได้ถูกทำลายลง
== อ้างอิง ==
แนวรบด้านตะวันตก (สงครามโลกครั้งที่สอง)
ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
แคว้นมัตสยะ

แคว้นมัตสยะ (Matsya Kingdom มัจฉะ หรือ มัตสยะ แปลว่า "ปลา") คือหนึ่งแคว้นใน มหาชนบท 16 แคว้น ที่ปรากฏอยู่ใน ยุคพระเวท ถูกกลาวถึงในมหากาพย์ มหาภารตะ และในพระไตรปิฎก อังคุตตรนิกาย ว่าแคว้นมัจฉะ หรือ มัตสยะ ตั้งอยู่ทางทิศใต้ หรือตะวันตกเฉียงใต้ของแคว้นกุรุ ทางใต้ของแคว้นสุรเสนะ และทางตะวันตกของแม่น้ำยมุนา อันเป็นแดนแบ่งเขตกับปัญจาละใต้ เทียบกับปัจจุบันแคว้นมัจฉะได้แก่ อาณาเขตของจังหวัดชัยปูร์อัลวาร์ และ ภารัตปูร์ ของรัฐราชสถาน รวมทั้งบริเวณใกล้เคียงโดยรอบเมืองหลวงของแคว้นมัจฉะ ชื่อ ไวราฏ หรือ วิราฏนคร และบางครั้งก็เรียกว่ามัตสยานครบ้าง เรียกว่ามัตสยาสัยนครบ้าง ปัจจุบันเรียกว่า ไพราฏ อยู่ห่างจากชัยปูร์ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของรัฐราชสถานในปัจจุบัน ขึ้นไปทางเหนือ 64 กิโลเมตร หรือ 41 ไมล์ และอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของกรุงเดลี ระยะทาง 168 กิโลเมตร หรือ 105 ไมล์ 
เรื่องราวเกี่ยวกับแคว้นมัจฉะ ที่เกี่ยวกับพระพุทธศาสนามีน้อยมาก ที่ตั้งของแคว้นและชื่อเมืองหลวงเช่นที่ปรากฏก็ได้จากคัมภีร์และเรื่องราวของฮินดูแทบทั้งหมด แสดงว่าในสมัยของพระพุทธองค์ การพระศาสนายังไม่แพร่หลายในแคว้นมัจฉะ แต่จากการขุดค้นพบศิลาจารึกของพระเจ้าอโศกมหาราชที่ไพราฏนี้ ซึ่งมีข้อความเป็นคำเผดียงสงฆ์ ถึงความเคารพเลื่อมใสของพระองค์ ซึ่งมีต่อพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ลงท้ายด้วยทรงระบุหมวดธรรมต่าง ๆ ที่ทรงมีพระราชประสงค์ให้พระภิกษุ สามเณรและอุบาสกอุบาสิกาทั้งปวงสนใจ ท่องบ่นศึกษาและสดับฟัง แสดงให้เห็นว่าในรัชสมัยของพระองค์นั้น แคว้นมัจฉะหรือที่นครไวราฏนี้ คงจะมีวัดและพระสงฆ์อยู่มาก
ในสมัยของพระถังซัมจั๋ง การพระศาสนาในแคว้นมัจฉะหรือโดยเฉพาะที่ไวราฏนี้ได้ทรุดโทรมลงแล้ว ท่านบันทึกไว้ว่า ได้พบวัดรวม 8 วัดด้วยกัน แต่อยู่ในสภาพที่ถูกทอดทิ้งและหักพังทรุดโทรมมาก มีพระภิกษุอยู่เป็นจำนวนน้อย
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Hindu Mythology
เมืองสำคัญทางศาสนาพุทธ
มหาชนบท
วอลเลเซีย

วอลเลเซีย (Wallacea) เป็นการกำหนดทางชีวภูมิศาสตร์สำหรับกลุ่มของเกาะของอินโดนีเซียเป็นส่วนใหญ่ แยกจากกันโดยช่องแคบน้ำลึกจากไหล่ทวีปเอเชียและออสเตรเลีย วอลเลเซียประกอบด้วยเกาะซูลาเวซีซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่ม รวมถึง ลมบก ซุมบาวา โฟลเร็ซ ซุมบา ติมอร์ ฮัลมาเฮรา บูรู เซรัม และเกาะเล็ก ๆ อีกมากมาย
เกาะของวอลเลเซียอยู่ระหว่างซุนดาแลนด์ (คาบสมุทรมลายู สุมาตรา บอร์เนียว ชวา และบาหลี) ทางตะวันตก และเนียร์โอเชียเนียซึ่งได้แก่ ออสเตรเลีย และนิวกินี ทางทิศใต้และตะวันออก พื้นที่ทั้งหมดของวอลเลเซียคือ 

== อ้างอิง ==
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร
ชีวภูมิศาสตร์
ศูรเสน

แคว้นศูรเสน (Kingdom of Surasena; शूरसेन, ) หรือ สุรเสน/สุรเสนะ ในภาษาบาลี เป็นอาณาจักรโบราณในอินเดีย มีมถุราเป็นเมืองหลวง เป็นหนึ่งในมหาชนบท 16 แคว้น มีปรากฎในมหากาพย์ รามายณะ and Cleisobra.
แคว้นศูรเสน อาณาเขตของแคว้นไม่มีบอกไว้ชัดเจนมากนัก แคว้นนี้มักได้รับการกล่าวถึงร่วมกับแคว้นกุรุ และแคว้นมัจฉะเสมอ ๆ สันนิษฐานว่าอาจจะเป็นประเทศเพื่อนบ้านที่มีอาณาเขตติดต่อกัน โดยพระเจ้าแผ่นดินของแคว้นศูรเสนในสมัยพุทธกาล ในบันทึกปรากฏพระนามว่า พระเจ้ามธุรราชอวันตีบุตร ซึ่งสันนิษฐานตามพระนามนี้ว่า พระราชมารดาอาจจะเป็นเจ้าหญิงจากแคว้นอวันตี โดยมถุรา  (หรือ มธุรา) เมืองหลวงของแคว้นศูรเสน ตั้งอยู่ทางฝั่งขวา หรือฝั่งตะวันตกของแม่น้ำยมุนา และอยู่กึ่งกลางของเส้นทางติดต่อระหว่างกรุงอินทรปรัสถ์ เมืองหลวงของแคว้นกุรุ กับโกสัมพี เมืองหลวงของแคว้นวังสะในสมัยนั้น ซึ่งในปัจจุบันเมืองนี้ เมืองต่างๆนี้ก็ยังคงชื่อเดิมอยู่ อยู่ในรัฐอุตตรประเทศ เหนืออัคระ เมืองแห่งทัชมาฮาลขึ้นไปประมาณ 56 กิโลเมตร หรือ 35 ไมล์ อยู่ใต้กรุงเดลีลงมาประมาณ 141 กิโลเมตร หรือ 88 ไมล์ แต่ตัวเมืองมถุราปัจจุบัน ไม่ได้อยู่ ณ ที่เดิมเลยเสียทีเดียว พื้นที่เมืองมถุราแต่เดิมนั้น บัดนี้เป็นซากเรียกกันว่า มโหลิ อยู่ห่างจากตัวเมืองปัจจุบันออกไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 8 กิโลเมตร หรือ 5 ไมล์
==อ้างอิง==
เมืองสำคัญทางศาสนาพุทธ
มหาชนบท
ท็อปเพลเยอส์เทนนิส

ท็อปเพลเยอส์เทนนิส (Top Players' Tennis) หรือที่เรียกว่า เวิลด์ซูเปอร์เทนนิส (ワールドスーパーテニス; ทับศัพท์: Wārudo Sūpā Tenisu) ในประเทศญี่ปุ่น และ โฟร์เพลเยอส์เทนนิส (Four Players' Tennis) ในทวีปยุโรป เป็นวิดีโอเกมเทนนิสที่พัฒนาโดยโฮมดาตา สำหรับนินเท็นโดเอนเตอร์เทนเมนต์ซิสเตมหรือแฟมิคอม
ภาพปกเกมมีจุดเด่นที่แชมป์เทนนิสอย่างคริส เอเวิร์ต และอิวาน เลนเดิล ซึ่งทั้งคู่เป็นอดีตผู้เล่นเดี่ยวอันดับ 1 ของสมาคมเทนนิสอาชีพ
== รูปแบบการเล่น ==
ในโหมดผู้เล่นเดี่ยว ผู้เล่นสามารถแข่งขันในแกรนด์สแลมสี่รายการ ได้แก่ ออสเตรเลียนโอเพน, เฟรนช์โอเพน, วิมเบิลดัน และยูเอสโอเพน ในการแข่งขันแกรนด์สแลม ผู้เล่นจะต้องชนะการแข่งขันรอบคัดเลือกของแอสมิกโอเพนก่อน
ด้วยอุปกรณ์เสริมเครื่องเล่นที่หลายผู้เล่น เช่น เอ็นอีเอส แซตเทลไลต์ หรือเอ็นอีเอส โฟร์สกอร์ ท็อปเพลเยอส์เทนนิสรองรับผู้เล่นพร้อมกันได้ถึงสี่คน ซึ่งประเภทเดี่ยว, คู่ หรือคู่ผสมมีให้เล่นทั้งหมด
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2532
เกมสำหรับแฟมิคอม
วิดีโอเกมเทนนิส
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
วิดีโอเกมที่มีฉากในลอนดอน
วิดีโอเกมที่มีฉากในประเทศออสเตรเลีย
วิดีโอเกมที่มีฉากในปารีส
วิดีโอเกมที่มีฉากในนครนิวยอร์ก
อำเภอมุมไบซับเออร์บัน

อำเภอมุมไบซับเออร์บัน (Mumbai Suburban District) เป็นอำเภอในรัฐมหาราษฏระในมณฑลโกนกาน สำนักงานอำเภออยู่ในบานดรา ประกอบด้วยสามตำบล (administrative subdivisions) คือ กุรลา, อาณเธรี, โพริวาลี อำเภอนี้รวมกับอำเภอมุมไบซิตี และท้องถิ่นย่อย ๆ รวมกันเป็นมุมไบและปริมณฑล บนเกาะซัลเซตต์
อำเภอนี้เป็นหนึ่งในอำเภอที่มีประชากรมากที่สุดในอินเดีย ด้วยประชากร 9,356,962, คนในปี 2011 เป็นอันดับห้าจาก 672 อำเภอของอินเดีย แม่น้ำหลักในอำเภอคือ แม่น้ำมิถี
== อ้างอิง ==
มุมไบ
อำเภอในรัฐมหาราษฏระ
รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินมุมไบ

รายชื่อสถานีของรถไฟมุมไบซึ่งเป็นระบบขนส่งทางเร็วของมุมไบ รัฐมหาราษฏระ ปัจจุบันเปิดให้บริการ 1 สายคือสาย 1 ซึ่งเปิดให้บริการเมื่อ 8 มิถุนายน 2014 อีกสี่สายกำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง
==สาย 1: วรโสวา - อันเธรี - ฆาฏโกปร==
{| cellpadding="2" style="margin:0 auto; text-align:center;" class="wikitable"
|-
! rowspan="3" |#
! colspan="2" rowspan="2" |สถานี
! colspan="3"|ระยะทาง (กม)
! rowspan="3" |ระดับ
! rowspan="3" |จุดเชื่อมต่อ
|-
! rowspan="2" | ระหว่างสถานี || rowspan="2" | จากวรโสวา || rowspan="2" | จากฆาฏโปกร
|-
!ชื่อสถานี
!ภาษามราฐี
|-
|1 ||วรโสวา
|वर्सोवा
| 0 || 0 || 10.821 || ยกระดับ || ไม่มี
|-
|2 ||ดี.เอ็น.นคร
|डी. एन. नगर
| 0.955 || 0.955 || 9.866 || ยกระดับ ||สาย 2 (ตามแผน)
|-
|3 ||อาซาดนคร
|आझाद नगर
| 0.796 || 1.751 || 9.07 || ยกระดับ || ไม่มี
|-
|4 ||อันเธรี
|अंधेरी
| 1.36 || 3.111 || 7.71 || ยกระดับ ||สถานีรถไฟอันเธรี(สายตะวันตก, สายฮาเบอร์, รถไฟอินเดีย)
|-
|5 ||ทางด่วนสายตะวันตก
|वेस्टर्न एक्सप्रेस हायवे
| 1.007 || 4.118 || 6.703 || ยกระดับ ||สาย 7 (ตามแผน)
|-
|6 ||เจ.บี.นคร
|जे.बी. नगर
| 1.264 || 5.382 || 5.439 || ยกระดับ || ไม่มี
|-
|7 ||ถนนสนามบิน
|विमानतळ मार्ग
| 0.725 || 6.107 || 4.714 || ยกระดับ || ไม่มี
|-
|8 ||มาโรลนากา
|मारोल नाका
| 0.598 || 6.705 || 4.116 || ยกระดับ ||สาย 3 (ตามแผน)
|-
|9 ||สากีนากา
|साकी नाका
| 1.075 || 7.78 || 3.041 || ยกระดับ || ไม่มี
|-
|10 ||อสัลผา
|असल्फा
| 1.123 || 8.903 || 1.918 || ยกระดับ || ไม่มี
|-
|11 ||ชาครุตีนคร
|जागृती नगर
| 0.862 || 9.765 || 1.056 || ยกระดับ || ไม่มี
|-
|12 ||ฆาฏโกปร
|घाटकोपर
| 1.056 || 10.821 || 0 || Elevated ||สถานีรถไฟฆาฏโปกร (สายภาคกลาง)
|}
==สาย 2 (กำลังก่อสร้าง): ทหีสาร - จารโกป - บานดรา - มันทขูร์ด==
== อ้างอิง ==
รถไฟใต้ดินมุมไบ
รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินในประเทศอินเดีย
อำเภอนิฮม์

นิฮม์ (نهم) เป็นอำเภอหนึ่งในเขตผู้ว่าการซานา ประเทศเยเมน ใน พ.ศ. 2546 ตัวอำเภอมีประชากร 41,502 คน
==ภูมิอากาศ==
==อ้างอิง==
นิฮม์
โกลาบา

โกลาบา (Colaba;  หรือ กุลาบา (ISO: Kulābā) เป็นส่วนหนึ่งของเมืองมุมไบ ประเทศอินเดีย เป็นหนึ่งในสองแหลมที่ยื่นออกไปในทะลของเมืองมุมไบ อีกแหลมหนึ่งคือโวรลี ขณะอยู่ภายใต้การปกครองของโปรตุเกสในศตวรรษที่ 16 เกาะนี้รู้จักในชื่อกานดิล (Candil) ภายหลังบริเตนเข้ายึดครองเกาะในศตวรรษที่ 17 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น โกลิโอ (Colio)
ชื่อโกลาบามาจากคำว่า โกลาภาต (Kolabhat) ในภาษาของชาวโกลี ชนพื้นเมืองท้องถิ่นของเกาะก่อโปรตุเกสเข้ามายึดครอง โกลาบาในปัจจุบันประกอบขึ้นจากสองเกาะ: โกลาบา กะบ โกลาบาน้อย (Little Colaba หรือ เกาะโอลด์วูแมนส์) และเกาะโกลาบาเคยเป็นหนึ่งในเจ็ดเกาะของบอมเบย์ ภายใต้การปกครองของโปรตุเกส
==สถานที่ท่องเที่ยว==
ถนนโกลาบา
หอดูดาวโกลาบา
หอประชุมโกวาสจี ชะฮันคีร์
บัลลาร์ดเอสเตต
อาสนวิหารพระนามศักดิ์สิทธิ์
ประภาคารโปรงส์
เกตเวย์ออฟอินเดีย
ท่าเรือซาสซูน
หอสมุดเดวิด ซาสซูน
เลโอโปลด์คาเฟ่
โรงแรมทัชมาฮาลพาเลซ
==ระเบียงภาพ==
Image:Cafe_Mondegar,_on_Colaba_Causeway.jpg|คาเฟ่โมนเดการ์ (Cafe Mondegar)
Image:Colaba_apartments.jpg|อะพาร์ตเมนต์โกลาบา
Image:Colaba Causeway construction, view from Colaba island, 1826.jpg|ภาพจากปี 1826
== ดูเพิ่ม==
ป่าโกลาบา
ย่านธุรกิจอื่นในมุมไบ: ฟอร์ต, นริมาณพอยต์, วะษี, ซีบีดีเบลาปุระ, โวรลี, บานดรากุรลา, อาณเธรี, ปาเรลใต้
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
History of Colaba
ย่านในมุมไบ
ธนบัตร 10 รูปีอินเดีย

ธนบัตร 10 รูปีอินเดีย (10) เป็นธนบัตรที่พบได้ทั่วไปในรูปีอินเดีย และเป็นหนึ่งในธนบัตรแรก ๆ ที่ธนาคารคลังอินเดียเปิดตัวในธนบัตรชุดมหาตมะ คานธี ในปี 1996 ในปัจจุบันยังคงพบหมุนเวียนอยู่ควบคู่กับชุดมหาตมะ คานธีใหม่ ที่เปิดตัวในเดือนมกราคม 2018 และใช้ควบคู่ไปกับเหรียญ 10 รูปี
== อ้างอิง ==
รูปีอินเดีย
มัสยิดอันนูร (ไครสต์เชิร์ช)

มัสยิดอันนูร (مسجد النور) เป็นมัสยิดซุนนีในไครสต์เชิร์ช ชานเมืองริคคาร์ตัน ประเทศนิวซีแลนด์ โดยเป็นเป้าหมายหลักของเหตุกราดยิงมัสยิดในไครสต์เชิร์ชในวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 2019
== ประวัติ ==
มัสยิดอันนูร ถูกสร้างในปีค.ศ. 1984–1985 โดยสมาคมมุสลิมแห่งแคนเทอร์เบอร์รี  รัฐบาลซาอุดีอาระเบียบริจาคเงินก่อสร้างไป 460,000 ดอลลาร์นิวซีแลนด์
ใน ค.ศ. 2003 ประชาคมมุสลิมไครสต์เชิร์ชได้จัดงาน "วันชาติมุสลิมเมารี" (National Māori Muslim Day) ที่มัสยิด ใน ค.ศ. 2015 ตัวมัสยิดมีสมาชิกถึง 550 คน
== การก่อการร้าย ==

ในวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 2019 บริเวณนี้เป็นเป้าหมายของเหตุกราดยิงมัสยิดในไครสต์เชิร์ช มีผู้ได้รับเคราะห์ร้ายรวม 51 คน โดย 44 คนเสียชีวิตในตัวมัสยิด และมีการเปิดมัสยิดอีกครั้งในวันที่ 23 มีนาคม
== ข้อโต้แย้ง ==
ใน ค.ศ. 2003 สมาชิกใหม่ที่มีต้นกำเนิดจากอาหรับและโซมาเลียก่อให้เกิดความตึงเครียดกับสมาชิกรุ่นก่อนที่มีต้นกำเนิดจากเอเชียใต้ ซึ่งมีวัฒนธรรมและการตีความศาสนาอิสลามที่แตกต่างกัน
ใน ค.ศ. 2014 ชาวออสเตรเลียที่เข้ารับอิสลามถูกแม่และพ่อเลี้ยงอ้างว่าเขาได้เข้าร่วมกลุ่มอิสลามหัวรุนแรงที่อันนูรก่อนที่จะไปเยเมนเพื่อเข้าร่วมกลุ่มอัลกออิดะฮ์ แต่อิหม่ามมัสยิด ฮิชาม เอลเซนี ปฏิเสธคำกล่าวอ้าง
== ดูเพิ่ม ==
ศาสนาอิสลามในประเทศนิวซีแลนด์
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Muslim Association of Canterbury 
เหตุกราดยิงมัสยิดในไครสต์เชิร์ช
มัสยิดที่สร้างเสร็จใน ค.ศ. 1985
มัสยิดในประเทศนิวซีแลนด์
ศาสนสถานในไครสต์เชิร์ช
มัสยิดที่มีโดม
มัสยิดซุนนี
ไครสต์เชิร์ช
บานดรา

บานดรา (Bandra) เป็นย่านชานเมือง (suburb) มีระดับริมชายฝั่งในมุมไบ บนเกาะซัลเซตต์ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของแม่น้ำมิถีซึ่งใช้แบ่งย่านบานดราออกจากอำเภอมุมไบซิตี บานดราเป็นศูนย์กลางด้านการค้าที่ใหญ่เป็นอันดับสามของมหาราษฏระ เป็นรองจากมุมไบซิตี และ ปูเน โดยมีศูนย์กลางที่บานดรา-กุรลาคอมเพลกซ์
เชื่อกันว่าชื่อ "บานดรา" น่าจะมาจากภาษาเปอร์เซีย "bandar" แปลว่าท่าเรือ ดันแคน ฟอบส์ระบุไว้ใน A Dictionary, Hindustani and English'(1848) ว่าแปลว่า "เมือง; วัง; ท่าเรือ, อ่าว; เมืองค้าขายที่มีพ่อค้าจากต่างชาติมากมาย" ในภาษามราฐีเรียกบานดราว่า Vandre (วานเดร / วานดรา)
== อ้างอิง ==
ย่านในมุมไบ
หนานชาง

หนานชาง  เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของมณฑลเจียงซี สาธารณรัฐประชาชนจีน ประชากรทั้งหมดในเดือนพฤศจิกายน 2017 มีจำนวน 5,246,600 คน ขณะที่ประชากรในเขตเมืองมีจำนวน 2,887,800 คน หนานชางตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางเหนือของมณฑล และตั้งอยู่บนที่ราบทะเลสาบผัวหยาง อาณาเขตทางทิศตะวันตกติดกับภูเขาจิ๋วหลิ่ง ทิศตะวันออกติดกับทะเลสาบผัวหยาง เนื่องจากมีจุดยุทธศาสตร์ที่เชื่อมระหว่างจีนตะวันออกและจีนตอนใต้ที่เจริญรุ่งเรือง จึงกลายเป็นศูนย์กลางการขนส่งทางรางที่สำคัญในจีนตอนใต้ในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมา
== อ้างอิง ==
247 pages
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์หน่วยงานบริหารนครหนานชาง
แผนที่นครหนานชาง
นครในมณฑลเจียงซี
เมืองหลวงของมณฑลในประเทศจีน
นรีมันพอยต์

นรีมันพอยต์ (Nariman Point) เป็นย่านธุรกิจในมุมไบ และเคยเป็นย่านธุรกิจหลักของอินเดียชายฝั่งตะวันตก ก่อนที่จะเสียสถานะนั้นให้กับบานดรากุรลาคอมเพลกซ์ในย่านบานดรา ในปี 2010 และก่อนการพัฒนาย่านธุรกิจนรีมันพอยต์ ย่านธุรกิจกลางของมุมไบอยู่ที่บัลลาร์ดเอสเตต ซึ่งสร้างบนที่ดินถมเช่นเดียวกับนรีมันพอยต์
นรีมันพอยต์กินพื้นที่บนแหลมตอนใต้ของมุมไบ ปลายของถนนมารีนไดรฟ์ ชื่อนรีมันนั้นตั้งตามชื่ของกูรชีด ฟรามจี นรีมัน นายกเทศมนตรีผู้ริเริ่มการพัฒนาย่านนี้ในฐานะส่วนต่อขยายของแบกเบย์ สำนักงานใหญ่ของบริษัทที่ใหญ่ที่สุดบางแห่งของอินเดียตั้งอยู่ที่นรีมันพอยต์ และถึงแม้ว่านรีมันพอยต์จะถึงจุดตกต่ำลงแต่ก็ยังคงเป็นพื้นที่ที่เป็นเขตธุรกิจที่แพงที่สุดในอินเดีย เป็นรองเพียงคอนนอตเพลสในเดลี และในปี 2012 ซึ่งถูกแซงหน้าโดยบานดรากุรลาคอมเพลกซ์ในย่านบานดราของมุมไบเอง
== อ้างอิง ==
ย่านในมุมไบ
ม้าฮ่อ

ม้าฮ่อ หรือ ม้าห้อ เป็นอาหารว่างของไทยอย่างโบราณชนิดหนึ่ง ลักษณะเป็นไส้รสหวานเค็มรสชาติคล้ายไส้สาคูจับกับผลไม้รสเปรี้ยวจัด โดยมากเป็นสับปะรด หากไม่มีสับปะรดก็ใช้ผลส้มเขียวหวานแทนได้ แต่จะเรียกว่า มังกรคาบแก้ว นอกจากนี้ยังมีการใช้มะยงชิดหรือกีวีที่มีรสชาติเปรี้ยวได้ นิยมทำเนื่องในเทศกาลงานบุญหรือพิธีกรรมสำคัญต่าง ๆ โดยเฉพาะในชุมชนเชื้อสายมอญ เข้าใจว่าชาวไทยสมัยก่อนคงนึกเสียดายผลไม้ที่มีรสเปรี้ยวแต่ไม่สามารถกินเปล่าได้ จึงทำไส้รสหวานเค็มที่สามารถรับประทานคู่กันได้อย่างกลมกล่อม ปัจจุบันหารับประทานได้ค่อนข้างยาก
ม้าฮ่อประกอบไปด้วยสองส่วนคือตัวผลไม้ และตัวไส้ ตัวผลไม้ส่วนใหญ่เป็นสับปะรดหั่นชิ้นขนาดพอคำ หากเป็นส้มจะนำกลีบส้มที่ลอกใยส้มออกแล้วไปผ่ากลาง สำหรับนำไส้ไปใส่ ส่วนตัวไส้ทำจากกระเทียม รากผักชี พริกไทยโขลกแล้วนำไปผัดกับน้ำมันให้หอม ใส่น้ำตาลปี๊บ (หรือน้ำตาลทราย) หมูสับ (และ/หรือกุ้งสับ) เกลือ (หรือน้ำปลา) ถั่วลิสงคั่วบด ผัดจนเหนียวเข้ากันให้ได้รสหวานเค็ม ก่อนนำไปปั้นเป็นก้อนกลมแล้ววางลงบนผลไม้ที่เตรียมไว้ เสร็จสรรพจึงนำใบผักชีและพริกชี้ฟ้าซอยตกแต่งให้สวยงาม
== อ้างอิง ==
อาหารยัดไส้
อาหารจากเนื้อหมู
อาหารว่าง
อาหารไทย
ทเวลฟ์ (อัลบั้ม)

ทเวลฟ์ เป็นสตูดิโออัลบั้มภาษาญี่ปุ่นชุดแรก โดยกลุ่มศิลปินชาวเกาหลีใต้-ญี่ปุ่นไอซ์วัน โดยวางจำหน่ายในวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2563 อัลบั้มมีทั้งหมด 3 รูปแบบ โดยมีปกที่แตกต่างกัน 7 แบบ นอกจากนี้ยังมีเพลงที่เลือกจากภาษาเกาหลีที่เคยเผยแพร่ก่อนหน้า มาทำเป็นภาษาญี่ปุ่น และมีเพลงบีแวร์ เป็นเพลงหลัก
==รายชื่อเพลง==
==ชาร์ต==
===ชาร์ตประจำสัปดาห์===
===ชาร์ตสิ้นปี===
==การรับรองและยอดขาย==
==อ้างอิง==
อัลบั้มเพลงของไอซ์วัน
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2563
เพลงภาษาญี่ปุ่น
เพลงในปี พ.ศ. 2563
ความขัดแย้งนากอร์โน-คาราบัค

ความขัดแย้งนากอร์โน-คาราบัค เป็นความขัดแย้งทางชาติพันธุ์ และทางดินแดน ระหว่างอาร์มีเนียกับอาเซอร์ไบจานเกี่ยวกับพื้นที่พิพาทนากอร์โน-คาราบัคและเขตโดยรอบ 7 เขตซึ่งในทางพฤตินัยถูกสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัค (อาร์ทซัค) ซึ่งประกาศตัวเป็นเอกราชควบคุม แต่ในทางนิตินัยได้รับการรับรองจากนานาชาติว่าเป็นส่วนหนึ่งของอาเซอร์ไบจาน ความขัดแย้งมีจุดเริ่มต้นในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ภายใต้สหภาพโซเวียต โจเซฟ สตาลิน ตัดสินใจกำหนดให้ภูมิภาคนากอร์โน-คาราบัคเป็นแคว้นปกครองตนเองของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน ความขัดแย้งในปัจจุบันเริ่มขึ้นใน พ.ศ. 2531 เมื่อชาวอาร์มีเนียในนากอร์โน-คาราบัคเรียกร้องให้มีการโอนนากอร์โน-คาราบัคจากสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจานไปขึ้นกับสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาร์มีเนียแทน ความขัดแย้งดังกล่าวลุกลามกลายเป็นสงครามเต็มรูปแบบในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990
ข้อตกลงหยุดยิงที่ได้รับการลงนามใน พ.ศ. 2537 สร้างเสถียรภาพในระดับหนึ่งเป็นเวลาสองทศวรรษ แต่สถานการณ์ก็แย่ลงอย่างมีนัยสำคัญร่วมกับความไม่พอใจกับสภาพที่เป็นอยู่มากขึ้นเรื่อย ๆ ของอาเซอร์ไบจาน ตรงข้ามกับความพยายามทำให้สภาพนั้นมั่นคงถาวรของอาร์มีเนีย ความขัดแย้งที่เพิ่มระดับความรุนแรงเป็นเวลาสี่วันในเดือนเมษายน พ.ศ. 2559 กลายเป็นการละเมิดข้อตกลงหยุดยิงที่ทำให้มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดจนกระทั่งวิกฤตการณ์ใน พ.ศ. 2563
== อ้างอิง ==
หมายเหตุ
อ้างอิง
==บรรณานุกรม==
 
สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปเอเชีย
ความสัมพันธ์อาร์มีเนีย–อาเซอร์ไบจาน
สงครามเกี่ยวข้องกับอาเซอร์ไบจาน
สงครามเกี่ยวข้องกับอาร์มีเนีย
สงครามตัวแทน
การศึกษาธุรกิจ

การศึกษาธุรกิจ (business education) เป็นสาขาการศึกษาที่เกี่ยวข้องกับการสอนทักษะและการดำเนินงานของอุตสาหกรรมธุรกิจ สาขาการศึกษานี้เกิดขึ้นในหลายระดับ รวมถึงสถาบันการศึกษาระดับมัธยมศึกษาและอุดมศึกษา การศึกษาในธุรกิจมีหลายรูปแบบ โดยส่วนใหญ่เกิดขึ้นภายในห้องเรียนของโรงเรียน และการฝึกงานก็เป็นอีกวิธีหนึ่งในการรับการศึกษาประเภทนี้ การศึกษาด้านธุรกิจมีองค์ประกอบหลายประการ เนื่องจากอุตสาหกรรมธุรกิจโดยรวมมีหลายด้านที่แตกต่างกัน การศึกษาด้านธุรกิจแตกต่างกันไปตามหลักสูตรและความนิยมทั่วโลก การพัฒนาอาชีพมักเป็นส่วนสำคัญของการศึกษาในธุรกิจ
== มัธยมศึกษา ==
ธุรกิจได้รับการสอนในฐานะวิชาทางวิชาการในระดับมัธยมศึกษาในหลายประเทศ รวมทั้งออสเตรเลีย, แคนาดา, ฮ่องกง, อินเดีย, ไอร์แลนด์, เลโซโท, เนปาล, นิวซีแลนด์, ปากีสถาน, ไนจีเรีย, แอฟริกาใต้, ศรีลังกา, ซิมบับเว, อาร์เจนตินา, สวีเดน, แทนซาเนีย, มาเลเซีย และสหราชอาณาจักร ซึ่งในระดับก่อนอุดมศึกษามักเรียกว่าธุรกิจศึกษา และโดยปกติจะรวมองค์ประกอบของการบัญชี, การเงิน, การตลาด, การศึกษาองค์การ, การจัดการทรัพยากรมนุษย์ และเศรษฐศาสตร์
== การศึกษาระดับปริญญาตรี ==

ในระดับมหาวิทยาลัย นักศึกษามีโอกาสที่จะเรียนในระดับปริญญาตรี โดยปกติจะเป็นปริญญาตรีในสาขาธุรกิจและการจัดการ ซึ่งหลักสูตรเฉพาะและขั้นตอนการให้ปริญญาแตกต่างกันไปตามโปรแกรมและตามภูมิภาค โดยทั่วไปแล้ว โปรแกรมจะประกอบด้วยการเตรียมการสำหรับการจัดการและธุรกิจทั่วไป หรือรายละเอียด - เชิงวิชาการมากขึ้น - โดยมุ่งเน้นไปที่สาขาวิชาเฉพาะ ไม่ว่าโดยทั่วไปแล้วทั้งหมดจะรวมถึงการเลือกพื้นฐาน เช่น การบัญชี, การตลาด, การเงิน, การจัดการการดำเนินงาน และเศรษฐศาสตร์สำหรับธุรกิจ ซึ่งตัวอย่างของความเข้มข้นเหล่านี้และบางหัวข้อที่พวกเขามักจะกล่าวถึงจะถูกแยกออก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รัฐข่านซูงการ์

รัฐข่านซูงการ์ (มองโกเลีย: : Зүүнгарын хаант улс: jegün γar-un qaγan-tu ulus: ཇུན་གར།; ทิเบต: جوڭغار) แต่เขียนเป็นรัฐข่านซูงฮาร์คือรัฐข่านเอเชียในที่มีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่ตั้งแต่ไซบีเรียตอนใต้ทางตอนเหนือจนถึงคีร์กีซสถานในปัจจุบันทางตอนใต้และจากกำแพงเมืองจีนทางตะวันออกถึงคาซัคสถานในปัจจุบันทางตะวันตก หลักของรัฐข่านซูงการ์ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของภาคเหนือของซินเจียงเรียกว่าซูงกาเนีย
ในปี ค.ศ. 1755 จนถึง ค.ศ. 1758 เมื่อรัฐข่านซูงการ์ถูกราชวงศ์ชิงได้ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์จนไม่เหลือและไปสู่การล่มสลาย
== ดูเพิ่ม ==
ซูงการ์ (กลุ่มชาติพันธุ์)
สิบการทัพใหญ่
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
รัฐสิ้นสภาพในประวัติศาสตร์จีน
รัฐสิ้นสภาพในประเทศมองโกเลีย
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 17
สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 18
ด้านมืดของจักรพรรดิเฉียนหลง