pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สายบิวาโกะ

สายบิวาโกะ  เป็นหนึ่งในสามสายย่อยที่ถูกตั้งชื่อขึ้นมาบนเส้นทางของรถไฟสายหลักโทไกโดที่ดำเนินการภายใต้บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก (JR West) ในพื้นที่มหานครเคฮันชิง ระหว่างสถานีไมบาระถึงเกียวโต ก่อนจะต่อด้วยเจอาร์ สายเกียวโต และเจอาร์ สายโคเบะ ตามลำดับ นอกจากนั้นยังเป็นส่วนหนึ่งของทางรถไฟสายหลักโฮกูริกุ ระหว่างสถานีไมบาระถึงนางาฮามะ
== ภาพรวม ==
สายบิวาโกะเป็นชื่อที่ตั้งตามทะเลสาบบิวะซึ่งทางรถไฟวิ่งขนานไปตามพื้นที่ของทะเลสาบ หลังจากการแปรรูปมาเป็นบริษัทเจอาร์ตะวันตก แต่ชื่อของสายนี้เป็นเพียงชื่อเล่นที่ตั้งขึ้นของบริษัทเจอาร์ตะวันตก ในขณะที่ชื่อหลักของทางรถไฟสายนี้ยังคงเป็นสายหลักโทไกโด (โตเกียว-โอซากะ) เช่นเดิม ซึ่งในเชิงเปรียบเทียบกับบริษัทเจอาร์ตอนกลาง ก็มีแนวเส้นทางที่เดินรถบนทางรถไฟสายหลักโทไกโดอยู่ในบางส่วน แต่บริษัทยังคงเลือกใช้ชื่อหลัก ไม่ได้มีการตั้งชื่อเล่นของสายเหมือนกับบริษัทเจอาร์ตะวันตก อย่างไรก็ตามแม้ว่าผู้ใช้บริการเป็นประจำเข้าใจว่าสายบิวาโกะ, เจอาร์ สายเกียวโต และเจอาร์ สายโคเบะ คือ สายเดียวกัน แต่ก็ทำให้เป็นที่ตั้งคำถามสำหรับคนทั่วไปถึงการตั้งชื่อเหล่านี้ขึ้นมา
== การให้บริการ ==
ขบวนรถด่วนพิเศษ (新快速):
* ขบวนรถไฟสิ้นสุดที่สถานีนางาฮามะ, ไมบาระ และยาสุ (บางขบวนอาจไปถึงโอมิ-ชิโอสึถึงสึรูกะ)
* ขบวนรถไฟจอดสถานีนางาฮามะ, ทามูระ, ซากาตะ, ไมบาระ, ฮิโกเนะ, โนโตงาวะ, โอมิ-ฮาจิมัง, ยาสุ, โมริยามะ, คูสัตสึ, มินามิ-คูสัตสึ, อิชิยามะ, โอสึ, ยามาชินะ และเกียวโต จากนั้นขบวนรถไฟจะเดินรถต่อไปตามเจอาร์ สายเกียวโต
ขบวนรถธรรมดา (普通)
* ให้บริการในรูปแบบรถด่วนเมื่อเป็นเวลาช่วงเช้า
** เมื่อให้บริการขบวนรถธรรมดา ขบวนรถไฟจะหยุดจอดทุกสถานีบนสายบิวาโกะ โดยสิ้นสุดการเดินรถที่สถานีไมบาระและยาสุ
* ในเวลาเร่งด่วนช่วงเช้า ขบวนรถธรรมดาจากเจอาร์ สายเกียวโต จะเดินรถมาจนถึงสถานียาสุ
== สถานี ==
●: รถไฟจอดทุกขบวน.
○: รถไฟขบวนด่วนพิเศษจอด, ช่วงเช้าและช่วงกลางคืนเท่านั้น
|: รถไฟวิ่งผ่านสถานี
ขบวนธรรมดา (ประเภทรถไฟชานเมือง 4 ประตู): เจอาร์ สายเกียวโต
ขบวนรถธรรมดา (ประเภทรถไฟชานเมือง 3 ประตู): ให้บริการแบบขบวนรถด่วนในช่วงเร่งด่วนตอนเช้า
== อ้างอิง ==
แกลม

แกลม (GLAM) เป็นอักษรย่อสำหรับหอศิลป์ (galleries), ห้องสมุด (libraries), หอจดหมายเหตุ (archives) และพิพิธภัณฑ์ (museums) และใช้หมายถึงสถาบันทางวัฒนธรรมที่มีพันธกิจในการให้การเข้าถึงความรู้ แกลมสะสมและดูแลรักษามรดกทางวัฒนธรรมเพื่อสาธารณประโยชน์ แกลมในฐานะสถาบันผู้สะสมมีหน้าที่รักษาและทำให้แหล่งข้อมูลปฐมภูมิเข้าถึงได้และมีคุณค่าสำหรับนักวิจัย
รูปแบบของอักษรย่อต่าง ๆ ได้แก่ GLAMR ซึ่งรวมถึงการจัดการระเบียน (records management) และรูปแบบก่อนหน้า LAM ซึ่งไม่ได้รวมถึง "หอศิลป์" (ซึ่งอาจถูกมองว่าเป็นพิพิธภัณฑ์รูปแบบหนึ่ง หรืออาจสับสนกับสถานประกอบการเชิงพาณิชย์ที่มีการซื้อและขายงานศิลปะ) หรืออีกรูปแบบหนึ่งคือ GLAMA ซึ่งรวมถึงสถานศึกษา (academia) หรืออาจเขียนเป็น GLEAM ซึ่งรวมถึง "การศึกษา" (education)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Library, Archive and Museum Collaboration, OCLC
พิพิธภัณฑ์วิทยา
มรดกทางวัฒนธรรม
การอนุรักษ์และบูรณะทรัพย์สินทางวัฒนธรรม

การอนุรักษ์และบูรณะทรัพย์สินทางวัฒนธรรม มุ่งเน้นไปที่การคุ้มครองและการดูแลทรัพย์สินทางวัฒนธรรม (มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้) ได้แก่ งานศิลปะ สถาปัตยกรรม โบราณคดี และสิ่งสะสมของพิพิธภัณฑ์ กิจกรรมการอนุรักษ์ ได้แก่ การอนุรักษ์เชิงป้องกัน การตรวจสอบ การเอกสาร การวิจัย การรักษา และการศึกษา สาขาวิชานี้มีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับวิทยาศาสตร์การอนุรักษ์ ภัณฑารักษ์ และนายทะเบียน
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่มเติม ==
Copies of this volume are available for free pdf download from the Smithsonian's digital library by clicking on the included link.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
BCIN, the Bibliographic Database of the Conservation Information Network
CAMEO: Conservation and Art Materials Encyclopedia OnLine
Conservation OnLine (CoOL) Resources for Conservation Professionals
DOCAM — Documentation and Conservation of the Media Arts Heritage
ICOMOS Open Archive: EPrints on Cultural Heritage
Publications & Resources at the Getty Conservation Institute
มรดกทางวัฒนธรรม
พิพิธภัณฑ์วิทยา
การอนุรักษ์ศิลปะ
บาร์คลีส์

บาร์คลีส์ (Barclays; ) เป็นธนาคารครบวงจร (universal bank) ซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ในลอนดอน ประเทศอังกฤษ ดำเนินงานเป็น 2 ส่วน คือ บาร์คลีส์สหราชอาณาจักร (Barclays UK) และบาร์คลีส์สากล (Barclays International)
กิจการของบาร์คลีส์สหราชอาณาจักรนั้น ประกอบด้วย การดำเนินกิจการธนาคารสาขาปลีกย่อยต่าง ๆ การดำเนินธุรกิจบัตรสินเชื่อสำหรับผู้บริโภค การดำเนินธุรกิจบริหารจัดการทรัพย์สิน และการดำเนินกิจการธนาคารสำหรับวิสาหกิจทุกขนาดในสหราชอาณาจักร ส่วนกิจการของบาร์คลีส์สากล ประกอบด้วย การดำเนินกิจการธนาคารบาร์คลีส์ คอร์เพอเรต แอนด์ อินเวสต์เมนต์ (Barclays Corporate and Investment Bank) และการดำเนินธุรกิจด้านผู้บริโภค บัตร และการชำระเงินต่าง ๆ
บาร์คลีส์กำเนิดจากธุรกิจธนาคารของกลุ่มช่างทองซึ่งก่อตั้งขึ้นในลอนดอนเมื่อ ค.ศ. 1690 จนกระทั่งเจมส์ บาร์คลี (James Barclay) ได้เข้ามาเป็นหุ้นส่วนเมื่อ ค.ศ. 1736 และใน ค.ศ. 1896 จึงรวมธนาคาร 12 แห่งในลอนดอนและมณฑลต่าง ๆ ของอังกฤษเข้าเป็นกลุ่มธนาคารซึ่งร่วมทุนกัน ใช้ชื่อว่า "บาร์คลีส์และคณะ" (Barclays and Co.) ในหลายทศวรรษต่อมา บาร์คลีส์ได้ขยายกิจการไปทั่วประเทศ และใน ค.ศ. 1967 บาร์คลีส์ก็เป็นธนาคารแห่งแรกในโลกที่ติดตั้งเครื่องรับจ่ายเงินอัตโนมัติ (ตู้เอทีเอ็ม) ซึ่งเวลานั้นเรียกว่า "เครื่องจ่ายเงินสด" (cash dispenser) ภายหลังบาร์คลีส์ยังได้เป็นเจ้าของบริษัทอีกหลายแห่ง ทำให้กิจการใหญ่โตขึ้นตามลำดับ
บาร์คลีส์เป็นผู้สนับสนุนฟุตบอลพรีเมียร์ลีก ตั้งแต่ฤดูกาล 2003–04
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ธนาคารในสหราชอาณาจักร
บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ลอนดอน
ทิพานัน ศิริชนะ

ทิพานัน ศิริชนะ (เกิด 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527) ชื่อเล่น อ้น เป็นนักการเมืองชาวไทย และอดีตรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา และอดีตรองโฆษกพรรคพลังประชารัฐ ปัจจุบันเป็นสมาชิกพรรครวมไทยสร้างชาติ
== ประวัติ ==
นางสาวทิพานัน ศิริชนะ เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527 เป็นบุตรสาวคนเล็กของ นางวรรณะ ศิริชนะ และ ศาสตราจารย์พิเศษ ดร.วันชัย ศิริชนะ อดีตปลัดทบวงมหาวิทยาลัย และอธิการบดีมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง
ทิพานันจบการศึกษาจากโรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และในปี พ.ศ. 2545 เข้าศึกษาต่อคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโทด้านกฎหมายธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยมินนิโซตา สหรัฐอเมริกา (University of Minnesota)
== การทำงาน ==
ทิพานันมีประสบการณ์การทำงานด้านกฎหมายให้กับองค์กรชั้นนำทั้งภาครัฐและเอกชนมากกว่า 10 ปี อาทิ เจ้าหน้าที่กฎหมายตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ที่ปรึกษากฎหมายบริษัทธุรกิจด้านพลังงาน และได้ทำหน้าที่เป็นอาจารย์พิเศษสอนนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง
ในช่วงปี พ.ศ. 2561–2562 ทิพานันได้ทำงานในคณะทำงานของ พุทธิพงษ์ ปุณณกันต์ ขณะที่ดำรงตำแหน่งโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี อีกทั้งเขาได้สมัครเป็นสมาชิกพรรคพลังประชารัฐตั้งแต่ปี พ.ศ. 2561 ด้วย ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในกรุงเทพมหานคร เขตที่ 23 (เขตจอมทองและเขตธนบุรี) สังกัดพรรคพลังประชารัฐ แต่ไม่ได้รับเลือก โดยได้รับคะแนนทั้งสิ้น 26,105 คะแนน เป็นอันดับที่ 2 ถึงอย่างนั้นทิพานันก็ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรองโฆษกพรรคพลังประชารัฐ และมักทำหน้าที่ตอบโต้กับพรรคฝ่ายค้าน ทิพานันดำรงตำแหน่งอยู่ 1 ปี (2563–2564)
จากนั้นในวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ทิพานันได้เข้ามาทำงานในทำเนียบรัฐบาลโดยรับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเป็นข้าราชการเมือง ตำแหน่งประจำเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ต่อมาได้ลาออกในวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2565 และได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเป็นรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีในวันรุ่งขึ้น ระหว่างการปฏิบัติหน้าที่ทิพานันได้ตอบโต้กับพรรคเพื่อไทยหลายครั้งเช่น ในการอภิปราย พ.ร.บ.งบประมาณ 2566 ครั้งที่ผ่านมา เมื่อ นางสาวธีรรัตน์ สำเร็จวาณิชย์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร และโฆษกพรรคเพื่อไทย อภิปรายโจมตี พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา ทิพานันทำหน้าที่ตอบโต้ว่า “สิ่งสำคัญ อยากให้พรรคเพื่อไทย และ นางสาวธีรรัตน์ ตระหนักคือ รัฐบาลที่ดี ต้องไม่โกงประชาชน รัฐที่ดีต้องไม่ฉวยโอกาสเข้าครอบครัวตัวเอง รัฐที่ดีต้องมีธรรมมาภิบาลซื่อสัตย์สุจริต สุดท้ายผู้นำที่ดีจะไม่ให้ลูกน้องติดคุกแทน ซึ่งรัฐบาลของนายทักษิณและ น.ส.ยิ่งลักษณ์ที่ผ่านไม่เคยมี เพราะหลักฐานปรากฏเด่นชัดว่ามีประวัติการโกงอย่างชัดเจนจนต้องหนีคดีไปต่างประเทศ สิ่งสำคัญ นางสาวธีรรัตน์ ไม่ควรเอารูปนักโทษชายทักษิณ-นักโทษหญิงยิ่งลักษณ์ มาโชว์ในสภาฯอันทรงเกียรติ เป็นเยี่ยงอย่างแบบไม่อายฟ้าอายดิน”
ทิพานันได้ลาออกจากพรรคพลังประชารัฐเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2566 ก่อนที่จะมาร่วมงานกับพรรครวมไทยสร้างชาติ ที่นำโดย พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา โดยลงสมัครแบบัญชีรายชื่อลำดับที่ 18 ทิพานันมักจะถูกเรียกว่าเป็นหนึ่งใน"ทีมองครักษ์ประยุทธ์"
== ชีวิตส่วนตัว ==
ทิพานันมีความชื่นชอบ ธงไชย แมคอินไตย์ และเคยเข้าแข่งขันแฟนพันธุ์แท้ จนได้ตำแหน่งชนะเลิศในหัวข้อดังกล่าวเมื่อปี พ.ศ. 2543
==อ้างอิง==
นักการเมืองไทย
ออกญาโกษาธิบดี (จีน)

ออกญาโกษาธิบดี (จีน) (?–2276) เป็นบุคคลที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ เป็นขุนนางคนสำคัญในตำแหน่งเสนาบดีกรมพระคลังในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าเสือถึงสมเด็จพระเจ้าท้ายสระ
เมื่อสมเด็จพระเจ้าท้ายสระขึ้นครองราชย์ใหม่ ๆ พระองค์มอบงานราชการบ้านเมืองส่วนใหญ่ให้ออกญาโกษาธิบดีเป็นคนจัดการ ออกญาโกษาธิบดีจึงใช้เส้นสายของตนแต่งตั้งคนจีนให้รับราชการในตำแหน่งที่สำคัญที่เกี่ยวข้องกับการค้า
ในปี 2260 ได้รับพระราชโองการเป็นแม่ทัพเรือเดินทางไปตีเมืองพุทไธมาศของกัมพูชา ที่กำลังเกิดความวุ่นวายขึ้น พร้อมกับออกญาจักรีบ้านโรงฆ้องที่เป็นแม่ทัพบก แต่ด้วยไม่ชำนาญการศึกสงคราม ออกญาโกษาธิบดีจึงถูกกองทัพญวนและเขมรตีแตกพ่ายกลับมา พระเจ้าท้ายสระลงโทษเพียงแค่ให้ชดใช้อาวุธปืน กระสุนปืน และดินประสิวเท่านั้น แสดงให้เห็นถึงอำนาจ บารมี อิทธิพล และการเป็นที่โปรดปรานของออกญาโกษาธิบดี ส่วนออกญาจักรีบ้านโรงฆ้องได้รับชัยชนะอย่างสวยงาม
ในปี 2262 ออกญาโกษาธิบดีได้รับพระราชทานเลื่อนยศบรรดาศักดิ์ตามหนังสือที่ส่งถึงผู้สำเร็จราชการเมืองปัตตาเวียได้ระบุบรรดาศักดิ์ของตนเองว่า "เจ้าพระยาศรีธรรมราชเดชะชาติอำมาตยานุชิตพิพิทรัตนราชโกษาธิบดีอภัยพิริยบรากรมภาหุ เจ้าพระยาพระคลัง"
ต่อมาในปี 2264 พระเจ้าท้ายสระมีรับสั่งให้ออกญาโกษาธิบดีต่อเรือกำปั่นทอดสมออยู่ ณ วัดมเหยงคณ์ โดยใช้เวลา 5 เดือนจึงแล้วเสร็จเพื่อบรรทุกช้างส่งไปขายที่อินเดียตามความในพระราชพงศาวดารว่า
เมื่อสมเด็จพระเจ้าท้ายสระเสด็จสวรรคตในเดือนมกราคม 2275 ออกญาโกษาธิบดีได้สนับสนุนเจ้าฟ้าอภัย พระราชโอรสองค์รองของสมเด็จพระเจ้าท้ายสระในสงครามกลางเมือง เมื่อเจ้าฟ้าอภัยและเจ้าฟ้าปรเมศร์ พระอนุชาเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ถูกจับสำเร็จโทษ ออกญาโกษาธิบดีจึงหนีราชภัยไปบวชแต่ก็ถูกจับสังหารคาผ้าเหลืองเนื่องจากไม่ยอมสึก
== ในวัฒนธรรมสมัยนิยม ==
ในละครพีเรียดอิงประวัติศาสตร์เรื่องพรหมลิขิต มีการกล่าวถึงออกญาโกษาธิบดี (จีน) ซึ่งผู้ที่รับบทนี้คือ ชาย-ชาตโยดม หิรัณยัษฐิติ
== อ้างอิง ==
ขุนนางไทย
ขุนนางในสมัยกรุงศรีอยุธยา
มาย ดีมอน

มาย ดีมอน  กำลังจะมาถึง ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ นำแสดงโดย คิม ยู-จ็อง, ซง คัง, และลี ซัง-ยี มีกำหนดฉายครั้งแรกทาง เอสบีเอสทีวี วันที่ 24 พฤศจิกายน 2566 และออกอากาศทุกวันศุกร์และวันเสาร์ เวลา 22:00 น. (KST) นอกจากนี้ยังสามารถใช้งานได้สำหรับ สตรีมมิ่ง บน Netflix ในบางภูมิภาค
==เรื่องย่อ==
ซีรีส์นี้ถ่ายทอดเรื่องราวของการแต่งงานตามสัญญาระหว่างโดโดฮี (คิม ยูจอง) ที่ทายาทผู้ชั่วร้ายของกลุ่มบริษัทและจุง กูวอน (ซง คัง) ปีศาจที่สูญเสียพลังของเขาชั่วคราว การสูญเสียชั่วขณะนี้ทำให้พวกเขามีความสุขชั่วขณะหนึ่ง แต่ท้ายที่สุดก็นำไปสู่นรก
==นักแสดง==
===หลัก===
คิม ยู-จ็อง โดโดฮี
ทายาทตระกูลแชโบลที่เป็นศัตรูของทุกคน
ซง คัง รับบทเป็น จุง กูวอน
ปีศาจที่สูญเสียพลังไปในชั่วข้ามคืน
ลี ซังอี รับบทเป็น จู ซอก-ฮุน
CEO ของ Mirae Investment ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของ Mirae Group
===นักแสดงสมทบ===
คิม แฮซุก รับบทเป็น จู ชอน ซุก
ป้าของซอกฮุนซึ่งเป็นผู้ก่อตั้ง Mirae Group.
คิม แท-ฮุนรับบทเป็น โน ซอก-มิน
ลูกชายคนแรกของ ชอนซุก ที่เป็น CEO ของ Mirae Electronics
ลี ยุน-จิ  รับบทเป็น โน ซูอัน: ลูกสาวคนที่สองของ ชอนซุก ซึ่งเป็น CEO ของ Mirae Apparel 
โจ ยอนฮี Kim Se-ra
ภรรยาของซอกมินซึ่งเป็นกรรมการผู้จัดการ Mirae Electronics.
โจ เฮจูรับบทเป็น Jin Ga-young
นักเต้นที่มีความพิเศษในด้านศิลปะการต่อสู้แบบดาบคู่แบบดั้งเดิม
Kang Seung-ho รับบทเป็น Noh Do-kyung
ลูกชายคนเดียวของ ซอกมิน และ เซรา ซึ่งเป็นหัวหน้าของ Mirae Electronics
ซอ จองยอน รับบทเป็น Shin Myeong-seo
เลขานุการของ โดฮี
Heo Jeong-do รับบทเป็น Park Bok-gyu
ผู้รับเหมาคนแรกของ กูวอน เมื่อ 200 ปีที่แล้ว
==การผลิต==
===การคัดเลือกนักแสดง===
เมื่อวันที่ 18 มกราคม 2566 มีรายงานว่าทั้งคู่ คิม ยู-จ็อง และ ซง คัง กำลังพิจารณาข้อเสนอเพื่อแสดงละคร
เมื่อวันที่ 14 เมษายน 2566 มีรายงานว่านักแสดงคนดังกล่าวลี ซัง-ยี ล่าสุดยืนยันการปรากฏตัวของเขาในละครและกำลังเตรียมถ่ายทำ
===กำลังถ่ายทำ===
การอ่านบทครั้งแรกจัดขึ้นในวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2566
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ที่เริ่มออกอากาศในปี พ.ศ. 2566
รายการโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
ละครโทรทัศน์ช่องเจทีบีซี
CS1 แหล่งที่มาภาษาเกาหลี (ko)
บทความที่มีข้อความภาษาเกาหลี
วันแพกต์

วันแพกต์ (원팩트|ONE PACT) เป็นวงบอยแบนด์สัญชาติเกาหลีใต้ที่เปิดตัวในปี ค.ศ. 2023 โดย ARMADA Entertainment กลุ่มประกอบด้วยสมาชิก 5 คนได้แก่ จงอู, เจย์ อี-ชัง, ซ็องมิน, แท็ก และเยดัม กลุ่มมีกำหนดเปิดตัวในวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2566 พร้อมด้วยการเปิดตัวอีพีชื่อ G.O.A.T
== สมาชิก ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2566
กลุ่มดนตรีเคป็อป
เคป็อป
นักร้องเกาหลีใต้
บอยแบนด์เกาหลีใต้
กลุ่มดนตรีป็อปสัญชาติเกาหลีใต้
กลุ่มดนตรีสัญชาติเกาหลี
ดัฟ

ดี.เอ.เอฟ. ทรัคส์ (DAF Trucks) เป็นบริษัทผู้ผลิตรถบรรทุกสัญชาติดัตช์-ฝรั่งเศส และบริษัทลูกของแพกคาร์ (Paccar) ดี.เอ.เอฟ. ย่อมาจาก "โรงงานรถพ่วงของฟาน ดอร์น" (van Doorne's Aanhangwagen Fabriek) สำนักงานใหญ่และโรงงานหลักตั้งอยู่ที่เมืองไอนด์โฮเวน ประเทศเนเธอร์แลนด์ ชุดหัวเก๋งและเพลา ผลิตที่โรงงานในเวสเตอร์โล ประเทศเบลเยียม รถบรรทุกบางรุ่นที่จำหน่ายพร้อมในตราสินค้าของ ดี.เอ.เอฟ. ได้รับการออกแบบและสร้างโดยเลย์แลนด์ ทรัคส์ (Leyland Trucks) ที่โรงงานในเลย์แลนด์ สหราชอาณาจักร
== ประวัติ ==
=== ธุรกิจรถยนต์ ===
== ธุรกิจรถบรรทุก ==
=== ทาทรา ===
== มอเตอร์สปอร์ต ==
=== รถยนต์ ===
=== รถบรรทุก ===
== รถรุ่นปัจจุบัน ==
ซีเอฟ ซีรีส์ (CF series)
เอกซ์เอฟ ซีรีส์ (XF series)
แอลเอฟ ซีรีส์ (LF series)
เอกซ์จี ซีรีส์ (XG series)
== อ้างอิง ==
กลุ่มบริษัทวอลโว่
นางงามนานาชาติ 2023

นางงามนานาชาติ 2023 (Miss International 2023) เป็นการจัดประกวดนางงามนานาชาติครั้งที่ 61 ณ สนามกีฬาแห่งชาติโยโยงิ, เขตชิบูยะ, โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น โดยยัสมิน เซลแบร์ค นางงามนานาชาติ 2022 สวมมงกุฎให้ อันเดรีย รูบิโอ จากเวเนซุเอลาให้เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งนางงามนานาชาติ 2023 โดยถือเป็นการประกวดมิสอินเตอร์เนชั่นแนล 2023 ครั้งที่9 ที่เวเนซุเอลาชนะการแข่งขัน - ชนะมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของการประกวด
==ผลการประกวด==
===ลำดับ===
§ – โหวตให้ติดอันดับ 15 ตามความนิยมจากการโหวตออนไลน์
=== ลำดับการประกาศชื่อ ===
{|
|valign="top" width=10%|
15 คนสุดท้าย
|valign="top" width=10%|
7 คนสุดท้าย
|}
==คอนติเนนทอลควีนส์==
==รางวัลพิเศษ==
=== ชุดราตรียอดเยี่ยม ===
=== ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม ===
=== มิสฟิตเนส (ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม) ===
==ผู้เข้าประกวด==
70 ผู้เข้าประกวดที่ได้รับการยืนยัน.
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
การประกวดนางงาม
นางงามนานาชาติ
นางงามนานาชาติแบ่งตามปี
สัญกรณ์ระดับเสียงทางวิทยาศาสตร์

สัญกรณ์ระดับเสียงทางวิทยาศาสตร์ (อังกฤษ: Scientific pitch notation (SPN) หรือ American standard pitch notation (ASPN) และ international pitch notation (IPN) คือวิธีการในการระบุระดับเสียงทางดนตรีโดยการผสมโน้ตดนตรี (รวมถึงเครื่องหมายเสียงจรหากจำเป็น) เข้ากับตัวเลขระบุช่วงคู่แปด

แม้ว่าสัญกรณ์ระดับเสียงทางวิทยาศาสตร์จะถูกออกแบบมาเพื่อใช้ควบคู่กับระดับเสียงทางวิทยาศาสตร์ (scientific pitch) แต่ทั้งคู่มิใช่สิ่งเดียวกัน กล่าวคือระดับเสียงทางวิทยาศาสตร์เป็นระบบของการระบุระดับเสียงมาตรฐาน ซึ่งเป็นการระบุความถี่เฉพาะของระดับเสียงนั้น ๆ ส่วนสัญกรณ์ระดับเสียงทางวิทยาศาสตร์นั้นจะเป็นตัวระบุเพียงแค่การจดบันทึกชื่อของระดับเสียงเท่านั้น ด้วยเหตุนี้ระบบนี้จึงจะถูกใช้เพียงแค่การระบุระดับเสียงในงานเขียนหรืองานพิมพ์เท่านั้น มิได้เกี่ยวข้องกับการระบุหรือกำหนดความถี่ของระดับเสียงโดยตรง ฉะนั้นแล้วการใช้สัญกรณ์ระดับเสียงทางวิทยาศาสตร์เพื่อแยกแยะช่วงคู่แปดนั้นย่อมมิได้ขึ้นอยู่กับการใช้ระบบของระดับเสียงมาตรฐาน
== ระบบการตั้งชื่อ ==
ระดับเสียง
พระเทพโมฬี (ผึ้ง)

พระเทพโมฬี (ผึ้ง) บ้างเขียน พระเทพย์โมฬี (ผึ้ง) เกิดเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2365 เป็นพระภิกษุจำพรรษาอยู่วัดราชบูรณะ จากคำอธิบายของกรมศิลปากรในหนังสือ ประถมมาลา ที่พระเทพโมฬีแต่ง กล่าวว่า พระเทพโมฬีคงจะเป็น "กวีผู้มีภูมิชั้นสูงและแต่งบทกลอนได้เป็นเยี่ยม"
==ประวัติ==
เดิมมีนามว่า ผึ้ง หรือ พึ่ง มีบิดา คือ พระมหาวิชาธรรม อธิบดีแม่กองสอบไล่หนังสือขอมปริยัติธรรม พระคัมภีร์ พระไตรปิฎก แผนกสอบไล่ฝ่ายในพระราชวังบวรสถานมงคล มารดา ชื่อนางผ่อง เป็นธิดาหลวงธรรมรักษา (บุญเกิด) เมื่อเจริญวัย ได้ไปเล่าเรียนอ่านหนังสือไทยและขอมกับพระญาณสมโภช ณ วัดมหาธาตุ ขณะเป็นสามเณรสอบไล่ได้ 5 ประโยค ครั้นอายุครบบวชเป็นพระ สอบไล่ได้อีก 3 ประโยครวมเป็นเปรียญ 8 ประโยค ได้รับพระราชทานนิตยภัตและตาลปัตรเลื่อนตามตำแหน่งยศเปรียญเอก
ในสมัยรัชกาลที่ 3 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งพระมหาผึ้งเปรียญเอกเป็นที่พระเทพโมฬี พระราชาคณะสามัญวัดราชบูรณะในพระนคร หลังจากที่ได้แต่ง ประถมมาลา ซึ่งเป็นตำราสั่งสอนวิชาหนังสือไทยให้ใช้อย่างถูกต้อง พระเทพโมฬีมีพรสวรรค์เป็นพิเศษในการเทศนา เป็นที่ถูกพระราชหฤทัยในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวยิ่งนัก
ต่อมามีพระอมรโมฬี (สา) วัดบวรนิเวศ อีกรูปหนึ่ง ซึ่งโปรดฯ ฝีปากเทศน์พอ ๆ กัน (ต่อมาพระอมรโมฬี (สา) เป็นสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (สา ปุสฺสเทโว)) จนเมื่อจะถึงกำหนดมหกรรมสมโภชพระอารามหลวง วัดพระเชตุพน รัชกาลที่ 3 ทรงจัดสรรเครื่องไทยทานสำหรับพระราชทานพระราชาคณะ รูปหนึ่งราคาไม่ต่ำกว่า 10 ชั่ง พระเทพโมฬีคิดจะลาสึกเกิดปมทางใจ ถ้าเทศน์ถวายในหลวง รับไทยทาน 10 ชั่ง แล้วก็ลาสึก เกรงจะมีข้อครหาเอาเงินไทยทานมาทำทุนในเพศฆราวาส จึงรีบเข้าเฝ้าฯ ถวายพระพรลาสึก รัชกาลที่ 3 ทรงพระพิโรธ ตัดพ้อ "เมื่อชีต้นจะสึก ไม่เทศน์ให้โยมฟัง ก็ตามแต่ใจเถิด" แล้วให้พระอมรโมฬี (สา) มาเทศน์แทน
แต่ก็มีปัญหาพระอมรโมฬี (สา) มีปัญหาเดียวกับพระเทพโมฬี  (ผึ้ง) เข้าถวายพระพรขอลาสึก เป็นรูปที่สอง รัชกาลที่ 3 ทรงพิโรธเพิ่มเป็นสองเท่า จึงได้นิมนต์ท่านเจ้าถึก พระธรรมวโรดม วัดโพธิ์ มาเทศน์แทน
หลังจากสึกแล้วได้เข้าถวายตัวเป็นข้าในพระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นอมเรนทรบดินทร์ ไม่นานถูกฟ้องว่าเมื่อครั้งยังผนวชอยู่ในเพศบรรพชิตนั้น ได้ทำปาราชิกกับเจ้าจอมมารดาม่วงแจ้ พระสนมเอกในกรมพระราชวังบวร จึงโปรดเกล้าฯ ให้พระพิเรนทรเทพ (กระต่าย) เป็นตุลาการชำระความ นายผึ้งรับสารภาพตามข้อกล่าวหา จึงโปรดฯ ให้เจ้าพนักงานนำตัวนายผึ้งไปสักหน้าผาก แล้วส่งไปเป็นตะพุ่นหญ้าช้างตามโทษานุโทษ
เมื่อถึงวันฉลองวัดโพธิ์ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดฯ ให้ช่างวาดรูปนายผึ้งขนาดเท่าตัวจริงบนกระดาษแผ่นใหญ่ เป็นรูปนายผึ้งนุ่งผ้าเขียวยืนหาบหญ้า หน้าผากมีรอยสัก มือถือเคียว มีอักษรบรรยายภาพไว้ว่า "นายผึ้ง เทพย์โมฬีหาบหญ้า" คนเที่ยวงาน หลายคนเป็นศิษย์เรียนหนังสือ ประถมมาลา มุงดูรูปนั้นก็ซุบซิบกันว่า นี่เป็นการประจานกันกลางเมือง
== อ้างอิง ==
กวีชาวไทย
นักเขียนชาวไทย
พระราชาคณะชั้นเทพ
อนุสรณ์สถานเหยื่อลัทธิคอมมิวนิสต์และการต่อต้าน

อนุสรณ์สถานเหยื่อลัทธิคอมมิวนิสต์และการต่อต้าน (Memorialul Victimelor Comunismului și al Rezistenței) ในประเทศโรมาเนียประกอบด้วยพิพิธภัณฑ์อนุสรณ์สถานซีกีเยตซึ่งตั้งอยู่ในเมืองซีกีเยตูมาร์มัตซีเยย์ เทศมณฑลมารามูเรช และศูนย์ระหว่างประเทศเพื่อการศึกษาว่าด้วยลัทธิคอมมิวนิสต์ซึ่งตั้งอยู่ในกรุงบูคาเรสต์
==ศูนย์ระหว่างประเทศเพื่อการศึกษาว่าด้วยลัทธิคอมมิวนิสต์==
ศูนย์ระหว่างประเทศเพื่อการศึกษาว่าด้วยลัทธิคอมมิวนิสต์ (Centrul Internațional de Studii asupra Comunismului) ก่อตั้งขึ้นในปี 1993 โดยอานา บลันดียานา และรอมูลุส รูซัน ภายใต้การบริหารดูแลของมูลนิธิสถาบันพลเรือน ศูนย์ระหว่างประเทศแห่งนี้เป็นศูนย์เพื่อการวิจัย การศึกษา และพิพิธภัณฑสถานวิทยา
==พิพิธภัณฑ์อนุสรณ์สถานซีกีเยต==
พิพิธภัณฑ์อนุสรณ์สถานซีกีเยต (Muzeul Memorial Sighet) เป็นพิพิธภัณฑ์ของศูนย์ระหว่างประเทศเพื่อการศึกษาว่าด้วยลัทธิคอมมิวนิสต์ โดยสร้างขึ้นจากซากของเรือนจำซีกีเยตในปี 1993 ตั้งอยู่ในใจกลางเมืองซีกีเยตูมาร์มัตซีเยย์ เทศมณฑลมารามูเรช
โครงการพิพิธภัณฑ์และอนุสรณ์สถานในเรือนจำเก่าแล้วเสร็จในปี 2000 โดยแปรสภาพห้องขังแต่ละห้องเป็นห้องจัดแสดงของพิพิธภัณฑ์ที่บอกเล่าเหตุการณ์ตามลำดับของระบบเผด็จการเบ็ดเสร็จและระบอบคอมมิวนิสต์ในโรมาเนีย ไปจนถึงการต่อสู้และเหยื่อของระบอบเผด็จการคอมมิวนิสต์ทั้งในโรมาเนียและในยุโรปตะวันออก
เมื่อปี 1998 สภายุโรประบุให้อนุสรณ์สถานซีกีเยตเป็นหนึ่งในสถานที่หลักของยุโรปเพื่อการอนุรักษ์ความทรงจำ ร่วมกับพิพิธภัณฑ์รัฐเอาช์วิทซ์-เบียร์เคอเนาและอนุสรณ์สถานก็อง
==อ้างอิง==
สถาบันวิจัยในประเทศโรมาเนีย
สิ่งก่อสร้างในเทศมณฑลมารามูเรช
พิพิธภัณฑ์ในประเทศโรมาเนีย
ซีกีเยตูมาร์มัตซีเยย์
พิพิธภัณฑ์แห่งชาติประวัติศาสตร์โรมาเนีย

พิพิธภัณฑ์แห่งชาติประวัติศาสตร์โรมาเนีย (Muzeul Național de Istorie a României; National History Museum of Romania) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่บนถนนกาเลอาวิกตออรีเยย์ บูคาเรสต์ ประเทศโรมาเนีย ภายในเก็บรักษาและจัดแสดงโบราณวัตถุจากโบราณถึงปัจจุบันของโรมาเนีย
พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ภายในอาคารที่อดีตเคยเป็นวังกิจการไปรษณีย์ซึ่งเคยเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ไปรษณียาการมาก่อนเช่นกัน พื้นที่ผิวของพิพิธภัณฑ์มีขนาดรวม 8,000 ตารางเมตร นิทรรศการถาวรของพิพิธภัณฑ์ประกอบด้วยปูนปลาสเตอร์หล่อขึ้นรูปจำลองเสาทรายันขนาดเท่าจริง, เครื่องราชกกุธภัณฑ์ของโรมาเนีย, สมบัติพีตโรอาเซเล และเหรียญรางวัลโนเบลอันจริงของจอร์เจ เอมิล ปาลาเด ซึ่งเป็นชาวโรมาเนียที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์
โครงการก่อสร้างตัวอาคารที่เป็นพิพิธภัณฑ์ในปัจจุบันได้รับการรับรองในปี 1892 โดยมีสถาปนิกอาเล็กซันดรู เซอวูเลสกู และผู้ว่าการกรมไปรษณีย์ เออร์เนสต์ ซตูร์ซา (Ernest Sturza) ได้ถูกส่งไปเดินทางเยี่ยมชมอาคารที่ทำการไปรษณีย์ต่าง ๆ ทั่วยุโรปเพื่อพิจารณาออกแบบอาคารหลังนี้ การออกแบบสุดท้ายได้รับอิทธิพลจากไปรษณียาคารในนครเจนีวาของสวิตเซอร์แลนด์ อาคารประกอบด้วยสามชั้นและชั้นใต้ดินยกสูง พอร์ทิโคด้านหน้ามีเสาดอริก 10 ต้นรองรับ และมีบันได 12 ขั้นเข้าไปสู่ตัวอาคาร ภายนอกยังมีประติมากรรมตกแต่งมากมาย
== ระเบียงภาพ ==
Image:Bucharest History Museum 1.jpg
Image:National Museum of Romanian History - arcades.JPG|ส่วนอาร์เขตของอาคาร
Image:Muzeul de Istorie - frontal.jpg
Image:Traj col exhibit 1.jpg|เสาทรายันหล่อจำลอง
Image:Elisabeth of Wied.jpg|ภาพเขียนบุคคลรูปเอลิซาเบธแห่งวีด
Image:Balasa Cantacuzino sarcophagus.jpg|โลงศพของเจ้าหญิงเบอลาชา กันตากูซิโน
Image:Helmet of Cotofenesti - Front by Radu Oltean.jpg|หมวกทองแห่งโกโซเฟเนชต์, 400 ปีก่อนคริสต์กาล
Image:Plevna objects.jpg|วัตถุจากการล้อมนครเปลฟนา
Image:Dacian_Gold_Bracelet_at_the_National_Museum_of_Romanian_History_2011_-_6.jpg|กำไลเดเกีย
Bucharest - The Thinker & The Sitting Woman of Cernavoda - no bg.png|นักคิดแห่งฮามันเยีย
Sofia Potocky's Sarcophagus - Bucharest IMG 01.jpg|โลงศพของโซเฟีย โปท็อกกี (Sofia Potocky's Sarcophagus)
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Friends Association (Romanian/English/French)
พิพิธภัณฑ์ในบูคาเรสต์
วังบาโรก (ตีมีชออารา)

วังบาโรก (Palatul Baroc) เป็นวังขนาดใหญ่ในย่านเซตาเตของนครตีมีชออารา ประเทศโรมาเนีย เป็นหนึ่งในอาคารตัวอย่างชิ้นสำคัญของตีมีชออาราในศตวรรษที่ 18 ในปัจจุบันอาคารเป็นที่ตั้งของ พิพิธภัณฑ์แห่งชาติศิลปะ ตีมีชออารา (Muzeul Național de Artă) อาคารนี้ประกอบด้วยสองชั้นและหลังคามังซาร์ด ประตูทางเข้าสองอันซึ่งออกแบบด้วยรูปแบบบาโรกแบบเวียนนา โถงบาโรกบนชั้นหนึ่งของอาคารเป็นสถานที่ใช้จัดเทศกาลและการเฉลิมฉลองต่าง ๆ ที่จัดขึ้นตามโอกาสการเดินทางเยือนของจักรพรรดิและกษัตริย์มากมาย เช่น โยเซฟที่สองแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์, ฟรังซ์ โยเซฟที่หนึ่ง แห่งออสเตรีย, เฟอร์ดีนันด์ที่หนึ่งแห่งโรมาเนีย เป็นต้น รวมถึงยังเป็นสถานที่ที่ศิลปินและนักดนตรีเลื่องชื่อมากมายเคยมาแสดง เช่น ฟรังซ์ ลีซต์, โยฮันเนส บราห์มส์, ปาโบล ซาราซาเต, จอร์เจ เอเนสกู เป็นต้น
พิพิธภัณฑ์ศิลปะเดิมทีเป็นหน่วยงานหนึ่งของพิพิธภัณฑ์แห่งชาติบานัต กระทั่งปี 2006 ได้แยกออกมาเป็นหน่วยงานเอกเทศ ของสะสมส่วนสำคัญของหอศิลป์ตีมีชออารานี้เป็นภาพเขียนของอิตาลี เฟลมิช เยอรมัน ออสเตรีย ฮังการี และโรมาเนีย ที่บริจาคมาในปี 1888–1895 โดย  ผู้ร่วมก่อตั้งและผู้มีบทบาทมากในแวดวงศิลปะของตีมีชออารา ต่อมา โยอาคิม มีโลเอีย ผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์บานัตในระหว่าง 1928–1940 ได้มีบทบาทในการตั้งของสะสมชุดที่เป็นงานศิลปะของโรมาเนียเก่าและบานัต ต่อมาศิลปิน เอาเรล ชูเป ผู้อำนวยการคนต่อมาจนปี 1948 ได้สืบต่อการรวบรวมงานศิลปะของบานัตและโรมาเนียโดยเฉพาะจากยุคร่วมสมัยและสมัยใหม่
== อ้างอิง ==
พิพิธภัณฑ์ในตีมีชออารา
สิ่งก่อสร้างในตีมีชออารา