pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
จอห์น แมคฟอล บารอนแมคฟอลแห่งอัลคลุยธ์

จอห์น ฟรานซิส แมคฟอล บารอนแมคฟอลแห่งอัลคลุยธ์ (John McFall, Baron McFall of Alcluith) เกิดเมื่อ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1944 เป็นนักการเมืองสกอต ในปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานสภาขุนนาง ตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2021 ต่อจากลอร์ดฟาวเลอร์ ในอดีตเคยดำรงตำแหน่งรองประธานอาวุโสแห่งสภาขุนนางตั้งแต่ 1 กันยายน ค.ศ. 2016 จนถึง 30 เมษายน ค.ศ. 2021 เคยเป็นสมาชิกรัฐสภาในช่วงปีค.ศ. 1987 จนถึงค.ศ. 2010 ในสังกัดพรรคแรงงานและสหกรณ์ในเขตเลือกตั้งดัมบาร์ตันก่อนและหลังจากปีค.ศ. 2005 ในเขตเลือกตั้งเวสต์ดันบาร์ตันเชียร์ บารอนแมคฟอลแห่งอัลคลุยธ์ยังเคยดำรงตำแหน่งเป็นประธานกรรมาธิการธนารักษ์ในสภาสามัญชนด้วย
เมื่อ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2010 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ตลอดชีพเป็นบารอนแมคฟอลแห่งอัลคลุยธ์ แห่งดัมบาร์ตันในเคาน์ตีดันบาร์ตันเชียร์ และได้เข้าเป็นสมาชิกสภาขุนนางเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2010
==อ้างอิง==
ประธานสภาขุนนาง
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยสแตรธไคลด์
บุคคลจากกลาสโกว์
จียามังชีนา

จียามังชีนา (Diamantina) เป็นเมืองและเทศบาลแห่งหนึ่งในรัฐมีนัชเจไรช์ ประเทศบราซิล ประมาณกันว่าเมืองนี้มีประชากร 47,825 คนในพื้นที่ 3,870 ตารางกิโลเมตร (ณ ค.ศ. 2020)
อารายัลดูตีฌูกู (ชื่อเรียกของจียามังชีนาในช่วงแรกเริ่ม) ก่อตั้งขึ้นในสมัยอาณานิคมในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 ตามที่ชื่อเมืองได้บ่งบอกไว้ จียามังชีนาเป็นศูนย์กลางของการทำเหมืองเพชรในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 ต่อมายูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนย่านเมืองเก่าของดียามังชีนาเป็นแหล่งมรดกโลกในฐานะตัวอย่างของสถาปัตยกรรมบาโรกแบบบราซิลที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดี
เมืองเก่าแก่อื่น ๆ ในรัฐมีนัชเจไรช์ได้แก่ โอรูเปรตู, เซาฌูเวาแดล-เรย์, ชีราเด็งชิส, กงโกญัส และซาบารา
== อ้างอิง ==
เมืองในรัฐมีนัชเจไรช์
แหล่งมรดกโลกในประเทศบราซิล
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
สมาชิกรัฐสภา (สหราชอาณาจักร)

ในสหราชอาณาจักร สมาชิกรัฐสภา (Member of Parliament, ย่อ: MP) หมายถึงบุคคลที่ได้รับการเลือกตั้งเพื่อเป็นผู้แทนในสภาสามัญชนในรัฐสภาสหราชอาณาจักร
==ระบบการลงคะแนน==
สมาชิกทั้งหมดจำนวน 650 รายในรัฐสภาสหราชอาณาจักรมาจากการเลือกตั้งในระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุดโดยมีผู้แทนเขตละหนึ่งคนจากทั่วทุกเขตเลือกตั้งในสหราชอาณาจักร ซึ่งในแต่ละเขตนั้นจะมีผู้แทนของตนเองเพียงคนเดียว
==การเลือกตั้ง==
ตำแหน่งสมาชิกรัฐสภาจะว่างลงโดยอัตโนมัติเพื่อจัดการเลือกตั้งในทุกๆ ห้าปี โดยตามพระราชบัญญัติวาระแบบกำหนดสำหรับรัฐสภา ค.ศ. 2011 ได้บัญญัติให้การเลือกตั้งทั่วไปนั้นมีขึ้นในวันพฤหัสบดีแรกของเดือนพฤษภาคมในทุกๆ ห้าปี อย่างไรก็ตามรัฐสภามีมติเห็นชอบในปีค.ศ. 2017 และค.ศ. 2019 ได้มีการเลือกตั้งก่อนกำหนดที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติ
หากตำแหน่งใดว่างลงในสมัยประชุมอันเนื่องมาจากการการเสียชีวิตหรือลาออกนั้นจะต้องมีการเลือกตั้งซ่อมสำหรับเขตเลือกตั้งนั้นๆ ตามพระราชบัญญัติผู้แทนปวงชน ค.ศ. 1981 หากสมาชิกรัฐสภารายใดได้รับโทษจำคุกเป็นระยะเวลาเกินกว่าหนึ่งปีจะถือว่าออกจากตำแหน่งโดยอัตโนมัติ หากกรณีที่เป็นคดีลหุโทษนั้นตามพระราชบัญญัติถอดถอนสมาชิกรัฐสภา ค.ศ. 2015 บัญญัติให้สามารถลงมติถอดถอนได้ โดยหากมีเสียงรับรองมากกว่าร้อยละ 10 ของผู้มีสิทธิลงคะแนนในเขตเลือกตั้งนั้นจะถือว่าพ้นจากตำแหน่ง
==การเรียกขาน==
สมาชิกรัฐสภาได้รับสิทธิในการใช้อักษรท้ายนามว่า "MP" โดยเมื่อออกนามถึงสมาชิกรัฐสภาจะเรียกว่า "ผู้ทรงเกียรติ" (honourable) ในระหว่างการอภิปรายในสภาสามัญชนหรือใช้ได้ในกรณีเป็นบุตรของขุนนาง สมาชิกรายใดที่เป็นสมาชิกในสภาองคมนตรีจะต้องใช้คำนำหน้าว่า เดอะไรต์ออนะระเบิล "Rt Hon." (แปลว่า ผู้มีเกียรติมาก) ตามด้วยชื่อ นามสกุล และอักษรย่อ MP ตามหลัง
==อ้างอิง==
สภาสามัญชนสหราชอาณาจักร
อุทยานแห่งชาติเล็งซอยส์มาราเญ็งซิส

อุทยานแห่งชาติเล็งซอยส์มาราเญ็งซิส (Parque Nacional dos Lençóis Maranhenses; ) เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอ่าวเซาโฌแซในรัฐมารันเญา ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศบราซิล อุทยานแห่งนี้ได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2524 มีเนื้อที่ 155,000 เฮกตาร์ (380,000 เอเคอร์) ครอบคลุมแนวชายฝั่ง 70 กิโลเมตร (43 ไมล์) และพื้นที่ตอนในซึ่งประกอบด้วยเนินทรายที่มีลักษณะเป็นลอนคลื่น ในฤดูฝน ร่องแอ่งระหว่างเนินทรายเหล่านี้จะกลายเป็นทะเลสาบน้ำจืดเนื่องจากน้ำฝนไม่สามารถซึมผ่านชั้นหินด้านล่างได้ อุทยานแห่งนี้เป็นที่อยู่อาศัยของพรรณพืช สัตว์ แมลง และปลานานาชนิด รวมถึงสัตว์สี่ชนิดที่ใกล้สูญพันธุ์ และได้กลายเป็นจุดหมายปลายทางยอดนิยมสำหรับนักท่องเที่ยวเชิงนิเวศ
== อ้างอิง ==
เล็งซอยส์มาราเญ็งซิส
ปังตานัล

ปังตานัล (Pantanal) เป็นภูมิภาคทางธรรมชาติที่ครอบคลุมพื้นที่ชุ่มน้ำเขตร้อนที่ใหญ่ที่สุดในโลกและทุ่งหญ้าน้ำท่วมขังที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีเนื้อที่ประมาณ 140,000 ถึง 160,000 ตารางกิโลเมตร (54,000 ถึง 62,000 ตารางไมล์) ส่วนใหญ่อยู่ในรัฐมาตูโกรสซูดูซูลของประเทศบราซิล แต่ยังกินพื้นที่เข้าไปในรัฐมาตูโกรสซูและบางส่วนของประเทศโบลิเวียและประเทศปารากวัยด้วย
ภูมิภาคนี้ประกอบไปด้วยระบบนิเวศย่อยหลายระบบ แต่ละระบบมีลักษณะทางอุทกวิทยา ธรณีวิทยา และนิเวศวิทยาที่แตกต่างกัน มีถึง 12 ระบบในจำนวนนี้ได้รับการกำหนดนิยามแล้ว ประมาณร้อยละ 80 ของที่ราบน้ำท่วมถึงในปังตานัลจะจมอยู่ใต้น้ำในฤดูฝน หล่อเลี้ยงพรรณพืชน้ำที่มีความหลากหลายทางชีวภาพและช่วยค้ำจุนพันธุ์สัตว์หลากชนิด
ชื่อ ปังตานัล มาจากคำภาษาโปรตุเกสว่า ปังตานู (pântano) ซึ่งแปลว่าพื้นที่ชุ่มน้ำ ที่ลุ่มน้ำขัง ที่ลุ่มชื้นแฉะ หรือพรุ ในขณะเดียวกัน คนท้องถิ่นจะเรียกเขตที่สูงของบราซิลว่า ปลานัลตู (planalto) ซึ่งแปลว่าที่ราบสูง
== อ้างอิง ==
 
ทุ่งหญ้าน้ำท่วมขัง
ภูมิภาคทางธรรมชาติ
ภูมิภาคของทวีปอเมริกาใต้
พื้นที่แรมซาร์ในประเทศบราซิล
พื้นที่แรมซาร์ในประเทศโบลิเวีย
พื้นที่แรมซาร์ในประเทศปารากวัย
แหล่งมรดกโลกในประเทศบราซิล
แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
ท่าเทียบเรือวาลงกู

ท่าเทียบเรือวาลงกู (Cais do Valongo) เป็นท่าเรือเก่าที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ท่าเรือรีโอเดจาเนโร ระหว่างถนนกูเวลยู อี กัสตรู กับถนนซากาดูรา กาบรัล ในปัจจุบัน
ท่าเทียบเรือนี้สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1811 และใช้เป็นสถานที่จอดเรือและค้าทาสชาวแอฟริกาจนกระทั่ง ค.ศ. 1831 เมื่อมีการปิดล้อมแอฟริกาโดยห้ามการส่งทาสข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกมายังบราซิล (แต่การลักลอบค้าทาสยังคงดำเนินต่อไปจนถึง ค.ศ. 1888) ตลอดช่วงยี่สิบปีของการเปิดทำการ มีทาสจำนวนระหว่าง 500,000–1,000,000 คนขึ้นฝั่งที่วาลงกู บราซิลได้รับทาสประมาณ 4,900,000 คนจากการค้าทาสข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก
ใน ค.ศ. 1843 มีการสร้างเขื่อนท่าเทียบเรือใหม่ทับบนท่าเทียบเรือวาลงกูเพื่อรับเสด็จเจ้าหญิงเตเรซา กริสตีนาแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสองซึ่งจะทรงเสกสมรสกับจักรพรรดิเปดรูที่ 2 แห่งบราซิล ท่าเทียบเรือนี้มีชื่อเรียกว่า "ท่าเทียบเรือจักรพรรดินี" (Cais da Imperatriz) แต่ในที่สุดท่าเทียบเรือก็ถูกถมระหว่างการปรับปรุงเมืองใน ค.ศ. 1911
ระหว่างการขุดเจาะพื้นที่ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของงานฟื้นฟูบริเวณท่าเรือรีโอเดจาเนโรใน ค.ศ. 2011 ได้มีการค้นพบท่าเทียบเรือจักรพรรดินีและท่าเทียบเรือวาลงกูพร้อมกับเครื่องรางและวัตถุบูชาจำนวนมากจากคองโก แองโกลา และโมซัมบิก สถาบันมรดกทางประวัติศาสตร์และศิลปะแห่งชาติบราซิลและนครรีโอเดจาเนโรบรรจุชื่อแหล่งโบราณคดีท่าเรือวาลงกูไว้ในรายชื่อเบื้องต้นเพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก จากนั้นยูเนสโกก็ขึ้นทะเบียนแหล่งโบราณคดีดังกล่าวเป็นแหล่งมรดกโลกอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 2017
ในช่วง ค.ศ. 1850 ถึง ค.ศ. 1920 บริเวณรอบ ๆ ท่าเทียบเรือเก่ากลายเป็นพื้นที่ที่ทาสผิวดำหรืออิสรชนจากชาติต่าง ๆ เข้าครอบครอง เอย์โตร์ ดุส ปราเซริส นักร้องและจิตรกรชาวบราซิล ขนานนามพื้นที่นี้ว่า "แอฟริกาน้อย" (Pequena África)
== อ้างอิง ==
สิ่งก่อสร้างในรีโอเดจาเนโร
แหล่งมรดกโลกในประเทศบราซิล
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
ขนมเนียล

ขนมเนียล เป็นขนมพื้นบ้านของชาวไทยเชื้อสายเขมรในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่างของประเทศไทย ขนมเนียลทำจากแป้งข้าวเหนียว ผสมกับน้ำตาลทรายแดง น้ำตาลอ้อย และมะพร้าวขูด นึ่งจนสุก ขนมจะมีสีน้ำตาลอ่อน เนื้อสัมผัสหนึบ และมีรสหวานมัน โดยชื่อขนม มาจากคำว่า  "เนียล" ซึ่งเป็นภาษาเขมรถิ่นไทย แปลว่า "ทะนาน" ซึ่งเป็นเครื่องมือตวงข้าวสารทำจากกะลานำมาผ่าครึ่ง เมื่อจะทำเป็นอุปกรณ์ทำขนมจึงนำ "เนียล" หรือทะนานมาเจาะรูสำหรับนึ่ง จึงได้ชื่อนี้มา
เบื้องต้นนำแป้งข้าวเหนียวมาผสมกับน้ำตาลทรายแดงหรือน้ำตาลอ้อยบดผง อาจตัดเกลือลงเล็กน้อย จากนั้นใส่เนื้อเนื้อมะพร้าวแก่ขูดขุยและมะพร้าวทึนทึกขูดหยาบคลุกเคล้าให้เข้ากันพร้อมนึ่งในเนียล ซึ่งเนียลหรือทะนานที่ใช้ ทำจากกะลามะพร้าวซีกล่างให้ขนาดพอดีกับปากหม้อนึ่งขัดจนเงางาม เริ่มต้นด้วยการตั้งเตาถ่านและหม้อนึ่งโดยนำเนียลหรือทะนานเจาะรูตรงกลางมาตั้งไว้ หลังจากนั้นใส่แป้งข้าวเหนียวที่ผสมใส่ลงเนียลปิดฝาพักไว้ราว 2-3 นาที บ้างว่า 3-5 นาที ความร้อนจากไอน้ำพุ่งผ่านรูกะลาที่เจาะไว้ทำให้ขนมสุก เมื่อสุกแล้วจึงนำขนมขึ้นใส่ด้วยใบตองแห้งหรือภาชนะที่เตรียมไว้
บางท้องที่เชื่อว่า มีการทำขนมชนิดนี้หลังฤดูกาลเก็บเกี่ยวเพื่อเซ่นไหว้ศาลปู่ตา เพื่อขอขมาและขอบคุณผีปู่ตาที่ช่วยให้ดินน้ำอุดมสมบูรณ์ รวมทั้งชาวไทยเชื้อสายเขมรนิยมปลูกต้นมะพร้าวบริเวณที่อยู่อาศัยเพื่อใช้ประโยชน์ต่าง ๆ
== อ้างอิง ==
ขนมไทย
อาหารจากข้าว
ฟาบีโอ ปาราตีชี

ฟาบีโอ ปาราตีชี (Fabio Paratici, เกิด 13 กรกฎาคม 1972) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวอิตาลี เขาเป็นผู้อำนวยการฟุตบอลให้กับสโมสรฟุตบอลของอังกฤษ ทอตนัมฮอตสเปอร์ โดยก่อนหน้านี้เขาทำงานเป็นผู้อำนวยการฟุตบอล ให้กับสโมสรยูเวนตุส ของอิตาลีเป็นเวลา 11 ปี เขาเริ่มบทบาทนี้เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2021
== นักฟุตบอล ==
ปาราตีชีเริ่มอาชีพของเขาในทีมเยาวชนของ ปิอาเชนซ่า ในปี ค.ศ. 1989 เขาเปิดตัวกับ ปิอาเชนซ่า ที่ลงแข่งใน เซเรีย ซี 1 ดิวิชั่น 3 ของ ฟุตบอลอิตาลี ในขณะนั้น ระหว่างเส้นทางอาชีพของเขา ปาราตีชีมักจะลงเล่นในลีกล่างของ ฟุตบอลอิตาลี เล่นให้กับสโมสรต่าง ๆ ในเซเรีย ซี 1 และเซเรีย ซี 2 เขาเกษียณจากการเป็นนักฟุตบอลในปี ค.ศ. 2004 เมื่ออายุ 31 ปี เล่นให้กับ 12 สโมสรที่แตกต่างกันใน 15 ปี
== การจัดการ ==
เมื่อเกษียณจากวงการฟุตบอล ปาราตีชี ได้รับการว่าจ้างให้เป็นหัวหน้าทีมแมวมองของซามพ์โดเรีย ในปี ค.ศ. 2004 ระหว่างทำงานที่ซามพ์โดเรีย ปาราตีชี ทำงานอย่างใกล้ชิดกับจูเซ็ปเป้ มาร็อตต้าผู้อำนวยการทั่วไปของสโมสร ต่อมาคือซีอีโอของสโมสร โดยสื่อมวลชนเรียกเขาว่า "มือขวาของมาร็อตต้า"
ในเดือนสิงหาคม ปี ค.ศ. 2008 ปาราตีชี ได้รับการติดต่อจาก เออร์บาโน ไคโร เจ้าของและประธานของโตริโน ซึ่งเสนอตำแหน่งผู้อำนวยการด้านกีฬาให้ทางซามพ์โดเรีย  แต่มาร็อตต้า รู้สึกโกรธจัดกับข่าวลือเหล่านี้ และกล่าวหาว่าไคโรว่าอยู่เบื้องหลังการหลอกล่อ ปาราตีชี ซึ่งยังอยู่ภายใต้สัญญากับซามพ์โดเรียจนถึงปี ค.ศ. 2009
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2515
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2515
กองหลังฟุตบอล
หมูกระทะ

หมูกระทะ คืออาหารของประเทศในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่มีต้นกำเนิดมาจากประเทศไทย ในประเทศฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ อินโดนีเซีย และมาเลเซียจะเรียกอาหารชนิดนี้ว่า มูกาตา
==ที่มา==
หมูกระทะคือกระบวนการทำอาหารที่ได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมการกินฮอตพอตจากจีน และวัฒนธรรมการกินปิ้งย่างจากเกาหลีแล้วนำมารวมกัน โดยมีข้อสันนิษฐานว่าหมูกระทะมีต้นกำเนิดมาจากการกินปิ้งย่างจากเกาหลี การกินในไทยนั้นจะนิยมใช้ถ่านในการให้ความร้อนสำหรับประกอบทำหมูกระทะ ซึ่งหมูกระทะก็ถือเป็นรูปแบบอาหารที่มีอิทธิพลในวัฒนธรรมการกินมากในไทย ก่อนที่จะแพร่ขยายไปยังมาเลเซีย อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ และสิงคโปร์
==การปรุงและการกิน==
เตาของหมูกระทะแบ่งออกเป็น 2 ส่วนคือส่วนตรงกลางเตาสำหรับการปิ้งย่าง และส่วนรอบนอกของตรงกลางเตาสำหรับการใส่น้ำซุปเพื่อต้ม อาหารที่นำมาประกอบใส่ในหมูกระทะส่วนใหญ่จะมีทั้งเนื้อสัตว์ อาหารทะเล ผัก ลูกชิ้น ไส้กรอก เส้น เป็นต้น สำหรับวิธีการปิ้งย่างนั้นโดยส่วนใหญ่จะนิยมใช้ก้อนไขมันสัตว์แทนน้ำมันเพื่อไม่ให้สิ่งที่ปิ้งย่างนั้นติดอยู่ที่เตา
คนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ส่วนใหญ่จะนิยมกินหมูกระทะร่วมกับน้ำจิ้มสุกียากี้หรือซอสเผ็ด แต่ในบางร้านอาหารก็จะมีน้ำจิ้มอาหารทะเลร่วมด้วย
==อ้างอิง ==
อาหารปิ้งย่าง
อาหารต้มแกง
อาหารไทย
อาหารฟิลิปปินส์
อาหารมาเลเซีย
อาหารสิงคโปร์
อาหารอินโดนีเซีย
ตะรอเวียะห์

ตะรอเวียะห์ (تراويح) เป็นคำศัพท์ภาษาอาหรับที่แปลว่า “เพื่อพักผ่อน” เป็นการละหมาดพิเศษที่จะมีการอ่านอัลกุรอานนาน เช่นเดียวกันกับการละหมาดหลายเราะกะอัต (วงจรการเคลื่อนไหวในการละหมาด) ตะรอเวียะห์เป็นพิธีที่เป็นซุนนะฮ์ (ส่งเสริม) ไม่ใช่วาญิบ (บังคับ)
==อ้างอิง==
==อ่านเพิ่ม==
John L. Esposito: The Oxford Dictionary of Islam. Oxford University Press US 2004, , p.&nbsp;276 
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Dua during Tarawih and other Ramadhan related information 
การถือศีลอดในศาสนาอิสลาม
การละหมาด
เราะมะฎอน
คำศัพท์ศาสนาอิสลาม
ลิเกบารัต

ลิเกบารัต (Dikir Barat; دكير بارت) เป็นรูปแบบดนตรีในคาบสมุทรมลายูที่มีการร้อเพลงเป็นกลุ่ม ลิเกบารัตมักแสดงพร้อมกับเพอร์คัชชัน หรือไม่มีเครื่องดนตรีเลย การเต้นมีความคล้ายกับเอินดัง ยกเว้นการตบมือที่ใช้เพื่อทำเสียงจังหวะ ต้นกำเนิดของลิเกบารัตยังไม่เป็นที่กระจ่าง เพราะการแสดงนี้พบทั้งประเทศมาเลเซียและประเทศไทย และปัจจุบันกรมวัฒนธรรมและศิลปะแห่งชาติมาเลเซียสนับสนุนลิเกบารัตในฐานะส่วนสำคัญของวัฒนธรรมประจำชาติมาเลเซีย
==รายละเอียด==
ลิเกบารัตมักแสดงด้วยสมาชิกกลุ่ม 10 - 15 คน สมาชิกกลุ่มมักนั่งไคว้ห้างบนเวที บางครั้งมีผู้ชมอยู่ด้านล่าง เมื่อมีการแข่งลิเกบารัต ทั้งสองกลุ่มจะต้องอยู่บนเวทีพร้อมกัน
==การเผยแพร่ของลิเกบารัต==
===ต้นกำเนิด===
มีข้อมูลหลากหลายว่าต้นกำเนิดของลิเกบารัตมาจากภาคใต้ของประเทศไทย หรือรัฐกลันตันของประเทศมาเลเซีย หรือแม้แต่มีงานระบำแต่งงานผสมกันระหว่างชาวไทยเชื้อสายมลายูกับชาวกลันตันเชื้อสายมลายู
ปัจจุบัน ลิเกบารัตได้กระจายไปทั่วคาบสมุทรมลายู ในบางรายงานในช่วงกลางคริสตทศวรรษ 1980 บันทึกว่าไปไกลถึงประเทศสิงคโปร์ โดยมีหน่วยงานรัฐบาลแค่แห่งเดียวที่สนับสนุนงานนี้
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
An excellent example of dikir barat, showing audience reaction to humour
ระบำมลายู
วัฒนธรรมมลายู
วุฒิสภาแคนาดา

วุฒิสภาแคนาดา (Senate of Canada; Sénat du Canada) คือสภาสูงในรัฐสภาแคนาดา โดยมีแบบแผนมาจากสภาขุนนางในสหราชอาณาจักร ประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 105 คนมาจากการแต่งตั้งโดยผู้สำเร็จราชการตามคำแนะนำของนายกรัฐมนตรี การจัดสรรที่นั่งแบ่งตามภูมิภาค ได้แก่ ภูมิภาคทั้งสี่ คือ ออนแทรีโอ ควิเบก ภูมิภาคริมทะเล และแคนาดาตะวันตก โดยแต่ละภูมิภาคมีวุฒิสภาภาคละ 24 คน โดยอีกเก้าที่นั่งจัดสรรให้แก่เมืองส่วนที่เหลือ ได้แก่ นิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์จำนวน 6 คน และดินแดนในแคนาดาเหนืออีกสามแห่ง แห่งละ 1 คน สมาชิกวุฒิสภามีวาระตลอดชีพโดยดำรงตำแหน่งจนเกษียณอายุราชการที่ 75 ปีบริบูรณ์
ในขณะที่วุฒิสภานั้นคือสภาสูง ส่วนสภาสามัญชนคือสภาล่าง แต่ไม่ได้หมายความว่าวุฒิสภาจะมีบทบาทอำนาจสูงกว่าแต่อย่างใด ถึงแม้ว่าตามพิธีการแล้วลำดับโปเจียมของสมาชิกวุฒิสภาจะมาก่อนสมาชิกสภาสามัญชน แต่ในทางปฏิบัติแล้วสภาสามัญชนมีบทบาทหลักที่สำคัญกว่า นายกรัฐมนตรีและคณะรัฐมนตรีจะต้องมีความรับผิดชอบต่อสภาสามัญชนเพียงแห่งเดียว และจะสามารถดำรงอยู่ในอำนาจได้เมื่อได้รับความไว้วางใจจางสภาสามัญชน รัฐสภาประกอบด้วยทั้งสองสภาและพระมหากษัตริย์ (ซึ่งมีผู้สำเร็จราชการเป็นอุปราชผู้แทนพระองค์โดยตำแหน่ง)
ในการนิติบัญญัตินั้น จะต้องได้รับเสียงลงมติเห็นชอบโดยทั้งสองสภาเพื่อสามารถจะผ่านร่างกฎหมายได้ และดังนั้นวุฒิสภาสามารถตีตกร่างกฎหมายที่ผ่านโดยสภาสามัญชนได้ ระหว่าง ค.ศ. 1867 ถึง ค.ศ. 1987 วุฒิสภาตีตกร่างกฎหมายน้อยกว่าสองฉบับต่อปี แต่ได้เพิ่มจำนวนสูงขึ้นในปีหลัง  ถึงแม้ว่าการนิติบัญญัติสามารถเสนอร่างได้โดยจากทั้งสองสภา แต่ร่างกฎหมายส่วนมากล้วนมาจากสภาสามัญชน โดยมีวุฒิสภาทำหน้าที่เป็นดั่งสภาที่ "พิจารณารอบสองในแบบที่สร่างเมาแล้ว" (ตามคำเรียกของจอห์น เอ. แม็กโดนัลด์ นายกรัฐมนตรีคนแรกของแคนาดา)
==อ้างอิง==
ค
เจ้าชายปอล-หลุยส์แห่งนัสเซา

เจ้าชายปอล-หลุยส์แห่งนัสเซา (His Royal Highness Prince Paul Louis of Nassau) ประสูติเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2541 เป็นพระโอรสองค์โตใน เจ้าชายกีโยมแห่งลักเซมเบิร์ก และ เจ้าหญิงซิบิลลาแห่งลักเซมเบิร์ก เป็นพระนัดดาใน แกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก พระภาติยะ ใน แกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์ก ทางฝ่ายพระบิดา และเป็นพระปนัดดาใน เจ้าหญิงเบียทริซแห่งสเปน พระราชธิดาใน พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 แห่งสเปน พระญาติใน สมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6 แห่งสเปน รัชกาลปัจจุบัน ทางฝ่ายพระมารดา
เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2563 เจ้าชายปอล-หลุยส์ ทรงสาบานพระองค์ เข้าเป็นเจ้าหน้าที่กองทัพลักเซมเบิร์ก ต่อหน้าพระพักตร์ แกรนด์ดยุกอ็องรีและแกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซา พร้อมด้วยสมาชิกพระราชวงศ์ และคณะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลา โดยถือเป็นธรรมเนียมของราชวงศ์ ที่เจ้าชายทุกพระองค์ ต้องดำรงพระเกียรติยศทางทหาร โดยทรงสำเร็จการฝึกที่ โรงเรียนนายร้อยทหารบกแซนด์เฮิสต์
เจ้าชายปอล-หลุยส์แห่งนัสเซา ทรงอยู่ในลำดับที่ 9 ในการสืบราชบัลลังก์
== อ้างอิง ==
Prince Paul-Louis Jean Marie Guillaume de Nassau. The Peerage
Prince Paul-Louis of Nassau sworn in as member of Luxembourg Army. Royal Central
Prince Paul-Louis de Nassau Joins Luxembourg Army. Eurohistory
Prince Paul-Louis at Bal des Débutantes. Luxarazzi
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2541
เจ้าชายลักเซมเบิร์ก
ราชวงศ์บูร์บง-ปาร์มา
วัดทุ่งสามัคคีธรรม

วัดทุ่งสามัคคีธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองผักนาก อำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา มีที่ดินธรณีสงฆ์ จำนวน 36 แปลง เนื้อที่ 189 ไร่ 1 งาน 80 ตารางวา
วัดทุ่งสามัคคีธรรม เดิมวัดชื่อ วัดทุ่ง เป็นวัดร้าง สันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนปลาย ต่อมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2499 หลวงพ่อสังวาลย์ เขมโก ได้ธุดงค์ออกจากป่าช้าวัดบ้านทึงและได้มาปักกลดอยู่ที่วัดทุ่งสามัคคีธรรม ท่านอาศัยอยู่ในวิหารร้าง ในครั้งแรกมีพระอยู่เพียงรูปเดียว หลวงปู่สังวาลย์ได้เริ่มพัฒนาวัดทุ่งให้เป็นสถานที่ปฏิบัติภาวนาแก่ญาติโยมผู้ศรัทธา จนเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ.2510 ได้ยกวัดร้างขึ้นเป็นวัดมีพระสงฆ์ และต่อมา พ.ศ. 2533 เปลี่ยนชื่อจาก "วัดทุ่ง" มาเป็น "วัดทุ่งสามัคคีธรรม" โดยหลวงพ่อสังวาลย์ได้พัฒนาด้านศาสนวัตถุอันได้แก่ โบสถ์ วิหาร ศาลาการเปรียญ และกุฏิอีกหลายหลัง รวมถึงการขยายที่ดินวัดออกไปอีกหลายร้อยไร่แล้ว วัดทุ่งสามัคคีธรรมได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ.2530 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 31.35 เมตร ยาว 40 เมตร
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสองชั้น กว้าง 31.35 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 ชั้นล่างใช้สำหรับเจริญกัมมัฏฐานวิปัสสนา ศาลาการเปรียญ กว้าง 20 เมตร ยาว 54 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 เป็นอาคารไม้ วิหาร กว้าง 4.30 เมตร ยาว 9.50 เมตร หอสวดมนต์ กว้าง 14 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2531 กุฏิสงฆ์ จำนวน 25 หลัง เป็นอาคารไม้ 10 หลัง และตึก 15 หลัง เป็นต้น
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระมาลัย ปญฺญาสโร พ.ศ. 2525–2536
พระสังวาล เขมโก พ.ศ. 2536–ปัจจุบัน
==อ้างอิง==
ทุ่งสามัคคีธรรม
โบราณสถานในจังหวัดสุพรรณบุรี
เจ้าชายเลออปอลแห่งนัสเซา

เจ้าชายเลออปอลแห่งนัสเซา (His Royal Highness Prince Léopold of Nassau) ประสูติเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 เป็นพระโอรสองค์รองใน เจ้าชายกีโยมแห่งลักเซมเบิร์ก และ เจ้าหญิงซิบิลลาแห่งลักเซมเบิร์ก เป็นพระนัดดาใน แกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก พระภาติยะ ใน แกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์ก ทางฝ่ายพระบิดา และเป็นพระปนัดดาใน เจ้าหญิงเบียทริซแห่งสเปน พระราชธิดาใน พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 แห่งสเปน พระญาติใน สมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6 แห่งสเปน รัชกาลปัจจุบัน ทางฝ่ายพระมารดา มีพระขนิษฐาฝาแฝด 1 พระองค์ คือ เจ้าหญิงชาร์ล็อตแห่งนัสเซา
เจ้าชายเลออปอลแห่งนัสเซา ทรงอยู่ในลำดับที่ 10 ในการสืบราชบัลลังก์
== อ้างอิง ==
Prince Léopold Guillaume Marie Joseph de Nassau. The Peerage
Royal Genealogical  in Facts 2000 (Part I). Angelfire
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2543
เจ้าชายลักเซมเบิร์ก
ราชวงศ์บูร์บง-ปาร์มา
วัดคงคารามวรวิหาร

วัดคงคารามวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นโท ชนิดวรวิหาร สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ 3 งาน 2 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 9 แปลง เนื้อที่ 118 ไร่ 25 ตารางวา
วัดคงคารามวรวิหารตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2370 จากจารึกที่หน้าหอสวดมนต์ระบุว่าพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงบูรณปฏิสังขรณ์ ระหว่าง พ.ศ. 2367–2394 พระองค์ทรงยกเงินพระคลังข้างที่จำนวนหมื่นชังกับทองร้อยชั่ง ไว้สำหรับการปฏิสังขรณ์พระอาราม วัดคงคารามวิหารได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2522 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 22.70 เมตร ยาว 41.30 เมตร
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 9.60 เมตร ยาว 26.70 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย มณฑปสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2458 มีหลังคาลดถึง 5 ชั้น เป็นทรงสูงสี่เหลี่ยมจัตุรัส ทรงจอมแหเหยียบมุขจตุรมุข มีเครื่องลำยอง ช่อฟ้า ใบระกา ก่ออิฐถือปูน ยกพื้นสูง มีระเบียงรอบ มีบันไดขึ้นสี่ทิศ เสาผนังก่ออิฐถือปูน ศาลาการเปรียญ กว้าง 9.90 เมตร ยาว 26.80 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารทรงไทย 2 ชั้น ครึ่งตึกครึ่งไม้ กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้ 5 หลัง หอสวดมนต์ กว้าง 9.30 เมตร ยาว 13.40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารไม้ทรงไทย าลาอเนกประสงค์ กว้าง 19.20 เมตร ยาว 13.10 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 เป็นอาคารทรงไทย 2 ชั้น ครึ่งตึกครึ่งไม้ และหอไตรกลางน้ำ วัดมีโบราณวัตถุ คือ ตู้เก็บพระไตรปิฎกโบราณ ใบเสมาโบราณ ช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์โบราณ
==อ้างอิง==
คงคารามวรวิหาร
คงคารามวรวิหาร
คณะกรรมการโอลิมปิกกาบูเวร์ดี

คณะกรรมการโอลิมปิกกาบูเวร์ดี (Comité Olímpico Cabo-verdiano; Cape Verdean Olympic Committee, รหัสไอโอซี: CPV) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศกาบูเวร์ดีสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2532 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศกาบูเวร์ดี เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากกาบูเวร์ดีเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (โอเอ็นโอซี)
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศกาบูเวร์ดีในโอลิมปิก
ประเทศกาบูเวร์ดีในแอฟริกันเกมส์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คณะกรรมการโอลิมปิกกาบูเวร์ดี
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2532
กาบูเวร์ดี
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแกมเบีย

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแกมเบีย (The Gambia National Olympic Committee, รหัสไอโอซี: GAM) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศแกมเบียสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2515 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศแกมเบีย เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากแกมเบียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (โอเอ็นโอซี)
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศแกมเบียในโอลิมปิก
ประเทศแกมเบียในแอฟริกันเกมส์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแกมเบีย
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2515
แกมเบีย
คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาแห่งชาติกินี

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติและกีฬากินี (Comité National Olympique et Sportif Guinéen; Guinean National Olympic and Sports Committee, รหัสไอโอซี: GUI) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศกินีสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2507 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศกินี เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากกินีเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (โอเอ็นโอซี)
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศกินีในโอลิมปิก
ประเทศกินีในแอฟริกันเกมส์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติและกีฬากินี
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2507
กินี
คณะกรรมการโอลิมปิกกินี-บิสเซา

คณะกรรมการโอลิมปิกกินีบิสเซา (Comité Olímpico da Guiné-Bissau; Guinea-Bissau Olympic Committee, รหัสไอโอซี: GBS) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศกินีบิสเซาสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2538 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศกินีบิสเซา เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากกินีบิสเซาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (โอเอ็นโอซี)
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศกินีบิสเซาในโอลิมปิก
ประเทศกินีบิสเซาในแอฟริกันเกมส์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คณะกรรมการโอลิมปิกกินีบิสเซา
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2538
กินีบิสเซา
คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาแห่งชาติมอริเตเนีย

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติและกีฬามอริเตเนีย (Comité National Olympique et Sportif Mauritanien; Mauritanian National Olympic and Sports Committee, รหัสไอโอซี: MTN) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศมอริเตเนียสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2522 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศมอริเตเนีย เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากมอริเตเนียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (โอเอ็นโอซี)
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศมอริเตเนียในโอลิมปิก
ประเทศมอริเตเนียในแอฟริกันเกมส์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติและกีฬามอริเตเนีย
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2522
มอริเตเนีย
คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาแห่งชาติเซเนกัล

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติและกีฬาเซเนกัล (Comité National Olympique et Sportif Sénégalais; Senegalese National Olympic and Sports Committee, รหัสไอโอซี: SEN) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศเซเนกัลสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2506 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศเซเนกัล เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากเซเนกัลเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (โอเอ็นโอซี)
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศเซเนกัลในโอลิมปิก
ประเทศเซเนกัลในแอฟริกันเกมส์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติและกีฬาเซเนกัล
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2506
เซเนกัล
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเซียร์ราลีโอน

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเซียร์ราลีโอน (National Olympic Committee of Sierra Leone, รหัสไอโอซี: SLE) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศเซียร์ราลีโอนสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2507 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศเซียร์ราลีโอน เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากเซียร์ราลีโอนเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (โอเอ็นโอซี)
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศเซียร์ราลีโอนในโอลิมปิก
ประเทศเซียร์ราลีโอนในแอฟริกันเกมส์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเซียร์ราลีโอน
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2507
เซียร์ราลีโอน