pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อรรถพล สนิทวงศ์ชัย

อรรถพล สนิทวงศ์ชัย (29 เมษายน พ.ศ. 2510 - 22 มิถุนายน พ.ศ. 2548) เป็นอดีตนักการเมืองชาวไทย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี 2 สมัย สังกัดพรรคไทยรักไทย และเป็นบุตรชายของ เฉลิมพล สนิทวงศ์ชัย อดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎร
==ประวัติ ==
อรรถพล สนิทวงศ์ชัย เป็นบุตรชายของเฉลิมพล สนิทวงศ์ชัย อดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎร กับ บังอร สนิทวงศ์ชัย และเป็นน้องชายของ ธิรดา สนิทวงศ์ชัย
อรรถพล สำเร็จการศึกษา บริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาการตลาด จากมหาวิทยาลัยเกริก
อรรถพล เสียชีวิตจากการพลัดตกอาคารคอนโดมีเนียม ชั้น 10 เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2548 ขณะพักอาศัยกับนางสาววาสนา สุนีย์ แฟนสาว ซึ่งเสียชีวิตจากการกระโดดตึกในห้องเดียวกันในวันต่อมา
== การทำงาน ==
อรรถพล สนิทวงศ์ชัย เข้าสู่งานการเมืองโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานีร่วมกับบิดา ในฐานะทายาททางการเมือง ในครั้งนั้นนายอรรถพล ลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคไทยรักไทย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก แต่บิดากลับไม่ได้รับเลือกตั้งและหันเหไปทำงานการเมืองท้องถิ่นโดยเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุดรธานี ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2547
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 เขาได้ลงสมัครเป็นครั้งที่ 2 และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.อีกสมัย แต่หลังจากนั้นอีกเพียงไม่กี่เดือน เขาก็เสียชีวิตจากการพลัดตกจากอาคารชั้น 10
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
สกุลสนิทวงศ์ชัย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี
พรรคไทยรักไทย
บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเกริก
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
เสียชีวิตจากการตก
เจ้าชายวูนา ตากีตากีมาโลฮี

เจ้าชายเซียโอซี วูนา ตากีตากีมาโลฮี (ประมาณปี 1844 – มกราคม 1862) เป็นเจ้าชายแห่งตองงา พระองค์ทรงพระราชสมภพในช่วงประมาณปี 1884 และเป็นพระราชโอรสตามกฎหมายที่มีพระชนม์ชีพเพียงพระองค์เดียวของสมเด็จพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 กับสมเด็จพระราชินีซาโลเต ลูเปเปาอู พระองค์มีพระเชษฐาคือเจ้าชายตูอูกีเตา ซึ่งสิ้นพระชนม์ในปี 1842 เมื่อมีพระชนมายุ 4 พรรษา พระนามของพระองค์ เซียโอซี หรือ จอร์จ เป็นการตั้งตามพระราชบิดา ที่ตั้งพระนามเพื่อเป็นเกียรติแด่สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร ขณะที่พระราชมารดาของพระองค์ตั้งพระนามว่า ซาโลเต หรือ ชาร์ล็อต ตามสมเด็จพระราชินีชาร์ล็อต ส่วนพระพี่น้องต่างพระมารดาของเจ้าชายวูนาอันได้แก่ เตวิตา อูงา และซาโลเต มาฟีเลโอ ปีโลเลวู ได้ถูกบอกตัดขาดจากพระราชบิดาของพระองค์ให้เป็นโอรสนอกกฎหมาย พร้อม ๆ ไปกับพระมารดาของพระพี่น้องดังกล่าว เนื่องจากมีสถานะเป็นมเหสีรอง ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นหลังจากที่พระราชบิดาอภิเษกสมรสตามประเพณีคริสต์กับพระราชมารดาของเจ้าชายวูนา  ซึ่งพระราชมารดาของพระองค์เคยเป็นพระมเหสีในพระเจ้าเลาฟีลีโตงา ตูอิโตงาพระองค์สุดท้าย นอกจากนี้พระมารดาของพระอัยยิกาของพระองค์ยังเคยมีสถานะสูงถึงตูอีโตงาเฟฟีเน
เมื่อมีพระชนมายุได้ 17 ถึง 18 พรรษา เจ้าชายวูนาสิ้นพระชนม์เมื่อเดือนมกราคม 1862 ไม่ได้อภิเษกสมรส ส่งผลให้พระราชบิดาไร้รัชทายาท การสิ้นพระชนม์ของพระองค์สร้างความโศกเศร้าให้กับพระชาชนตองงา โดยในพิธีพระศพ พระมหากษัตริย์ได้อนุญาตให้รื้อฟื้น ตูกูโอโฟ ซึ่งเป็นพิธีกรรมดั้งเดิมที่จะมีการมอบเสื่อและอาหารให้กับผู้วายชนม์ การกระทำดังกล่าวทำให้ผู้รับผิดชอบพิธีอย่างวิลเลียม จอร์จ ริชาร์ด สเตฟินสัน ตำหนิพระมหากษัตริย์อย่างเปิดเผยและอบรมผู้เข้าร่วมพิธีชาวพื้นเมือง อันนำไปสู่ความแตกแยกระหว่างพระมหากษัตริย์กับเวสเลยันเชิร์ช ลำดับการสืบสันตติวงศ์ว่างลงเป็นระยะเวลา 13 ปี จนกระทั่งมีการสถาปนารัฐธรรมนูญตองงาฉบับแรกขึ้นในปี 1875 ซึ่งทำให้สถานะของพระพี่น้องของเจ้าชายวูนาเป็นพระโอรสและธิดาตามกฎหมาย เจ้าชายเตวิตา อูงา พระเชษฐาต่างพระมารดาของพระองค์จึงขึ้นเป็นมกุฎราชกุมารตองงา ทว่าสมเด็จพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 มีพระชนมายุยืนยาวกว่าพระราชโอรสและพระราชนัดดาทั้งหมด ทำให้พระราชปนัดดาเป็นผู้สืบราชสมบัติเป็นสมเด็จพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 2
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
ราชวงศ์ตูโปอู
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2387
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2405
รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงที่ไม่เคยสืบราชสันตติวงศ์
บุคคลจากโตงาตาปู
ธิรดา สนิทวงศ์ชัย

ธิรดา สนิทวงศ์ชัย เป็นอดีตนักการเมืองชาวไทย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี 1 สมัย เป็นบุตรสาวคนโตของ เฉลิมพล สนิทวงศ์ชัย อดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎร อดีต ส.ส.อุดรธานี 7 สมัย
== ประวัติ ==
นางสาวธิรดา สนิทวงศ์ชัย เกิดเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2508 ที่อำเภอเพ็ญ จังหวัดอุดรธานี เป็นบุตรของเฉลิมพล สนิทวงศ์ชัย กับนางบังอร สนิทวงศ์ชัย นางสาวธิรดาจบการศึกษาปริญญาตรี ด้านบริหารการตลาด จากมหาวิทยาลัยเกริก
นางสาวธิรดา ถึงแก่อนิจกรรมที่โรงพยาบาลกรุงเทพ เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2550 หลังจากมีอาการอ่อนเพลีย เข้ารับการรักษาและอาการทรุดหนักลงอย่างรวดเร็ว จนต้องเข้ารับการรักษาในห้องไอ.ซี.ยู. ก่อนหน้านั้นน้องชายของเธอเปิดเผยว่าเธอป่วยด้วยโรคมะเร็ง
== การทำงาน ==
ธิรดา สนิทวงศ์ชัย เข้าสู่งานการเมืองโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี แทนนายอรรถพล สนิทวงศ์ชัย น้องชาย ที่เสียชีวิตจากอุบัติเหตุพลัดตกจากตึกสูง เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2548 โดยเธอลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคไทยรักไทยเช่นเดียวกับบิดา และน้องชาย ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2548 และการเลือกตั้งในเดือนเมษายน พ.ศ. 2549 แต่ศาลมีคำพิพากษาให้เลือกตั้งเป็นโมฆะ
นางสาวธิรดา มีประสบการณ์ทางการเมือง เป็นอดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (ประชา มาลีนนท์) ผู้ช่วยเลขานุการกรรมาธิการกระทรวงคมนาคม และกรรมาธิการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
ธิรดา สนิทวงศ์ชัย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 1 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานีแทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2548 จังหวัดอุดรธานี สังกัดพรรคไทยรักไทย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดอุดรธานี
สกุลสนิทวงศ์ชัย
นักการเมืองสตรีชาวไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี
พรรคไทยรักไทย
บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเกริก
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
เสียชีวิตจากมะเร็งตับ
ประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมันแห่งเบลเยียม

ประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมันแห่งเบลเยียม (German-speaking Community of Belgium; Deutschsprachige Gemeinschaft Belgiens, DG; Communauté germanophone de Belgique; Duitstalige Gemeenschap van België) หรือ เบลเยียมตะวันออก (Eastern Belgium; Ostbelgien; Belgique de l'est; Oost-België) เป็นหนึ่งในสามประชาคมตามรัฐธรรมนูญในราชอาณาจักรเบลเยียม มีพื้นที่ 854 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ภายในจังหวัดลีแยฌ (ลึททิช) ในแคว้นวอลลูน มีจำนวนเทศบาลทั้ง 9 แห่งจาก 11 แห่งในภูมิภาคอ็อยเพิน-มาลเมอดี และมีจำนวนประชากร 77,949 คน ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 7 ของประชากรในจังหวัดลีแยฌ และประมาณร้อยละ 0.6 ของประชากรในประเทศ
ประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมันแห่งเบลเยียมมีพรมแดนติดกับประเทศเนเธอร์แลนด์ เยอรมนี และลักเซมเบิร์ก โดยมีการปกครองโดยสภาและรัฐบาลเป็นของตัวเอง เมืองหลวงของประชาคมฯ ตั้งอยู่ที่อ็อยเพิน ประชาคมฯ ประกอบด้วยดินแดนของเยอรมนีในอดีตที่ถูกผนวกเข้ากับเบลเยียมใน ค.ศ. 1920
==บทบาทและหน้าที่==
ตามมาตรา 130 ในรัฐธรรมนูญเบลเยียม บทบาทและหน้าที่รับผิดชอบของประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมันมีดังนี้
ด้านวัฒนธรรม
ด้านประชากร (ครอบครัว สังคม และสุขภาพ)
ด้านการศึกษา ยกเว้นกรณีต่อไปนี้
* เกณฑ์ที่เกี่ยวกับการศึกษาภาคบังคับ
* ข้อกำหนดขั้นต่ำเกี่ยวกับการออกปริญญา
* ข้อบังคับด้านบำเหน็จบำนาญสำหรับพนักงานในสังกัดระบบการศึกษา
ด้านความร่วมมือระหว่างประชาคมและระหว่างประเทศ รวมถึงการยอมรับในข้อตกลงต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องในด้านนี้
ด้านความร่วมมือระหว่างประชาคมและระหว่างประเทศ รวมถึงสนธิสัญญาต่าง ๆ
การกำหนดภาษาที่ใช้ในการศึกษา
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หน่วยการบริหารของประเทศเบลเยียม
ประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมันแห่งเบลเยียม
ประชาคมในประเทศเบลเยียม
ยูเอ็นวีเอส

ยูเอ็นวีเอส (유엔브이에스|UNVS; ย่อมาจาก UNIVERSE) เป็นวงไอดอลที่อยู่ในเกาหลีใต้ มีสมาชิกดั้งเดิมประกอบด้วย ซีฮุน, อิล, จางกง, ยงยง และ มินโฮ วงได้เดบิวต์ในไต้หวันซึ่งพวกเขาปล่อยซิงเกิ้ลดิจิทัล "Uni-verse" และ "Hacker" ในปี 2559 และ 2560 ตามลำดับ ยูเอ็นวีเอสเซ็นสัญญากับ Chitwn Music ในประเทศบ้านเกิดโดยมีสมาชิกผู้ก่อตั้งได้แก่ ชางกยู (ชื่อเดิม ชางกง) และ วายวาย (ยงยง) และเพิ่มสมาชิกใหม่คือ จุน เอช. , อึนโฮ และ เจน พวกเขาปล่อยซิงเกิ้ลอัลบั้มเปิดตัว Debut Single: Timeless และซิงเกิลนำ "Timeless" ในประเทศเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2563
กลุ่มดนตรีเคป็อป
นักร้องเกาหลีใต้
บอยแบนด์เกาหลีใต้
กลุ่มดนตรีจากโซล
เกิทซ์ ฟ็อน แบร์ลิชชิงเงิน

ก็อทฟรีท "เกิทซ์" ฟ็อน แบร์ลิชชิงเงิน (Gottfried „Götz“  von Berlichingen) สมญา เกิทซ์กำปั้นเหล็ก (Götz mit der eisernen Hand) เป็นอัศวินจักรวรรดิ ทหารรับจ้าง และกวีชาวเยอรมันฟรังเคิน เกิดราวค.ศ. 1480 ในตระกูลขุนนางจากเมืองแบร์ลิชชิงเงิน (ปัจจุบันคือเมืองเชินทัลในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค)

เกิทซ์เป็นทหารที่เก่งกาจ ออกรบครั้งแรกขณะมีอายุเพียงสิบเจ็ดปี  เขาสูญเสียแขนข้างขวาจากกระสุนปืนใหญ่ในการทำศึกในฐานะทหารรับจ้างของดยุกแห่งบาวาเรียในค.ศ. 1504 ทำให้เขาต้องสวมมือเทียมที่ทำจากเหล็กแทน เป็นที่มาของสมญากำปั้นเหล็ก นอกจากนี้เขายังถูกเรียกว่า โรบินฮูดแห่งเยอรมนี เพราะในเวลาที่ปลอดสงคราม เขามักจะจับตัวชนชั้นสูงมาเรียกค่าไถ่หรือดักปล้นกองขบวนสินค้า
เกิทซ์เป็นผู้นำฝ่ายกบฏชาวนาในสงครามชาวนาเมื่อค.ศ. 1524 ถึง 1525 แต่เมื่อชาวนาเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ เกิทซ์อ้างว่าตนเองถูกบีบบังคับให้เป็นผู้นำ ศาลหลวงแห่งจักรวรรดิจึงตัดสินว่าเขาไม่มีความผิด อย่างไรก็ตาม ฝ่ายสันนิบาตชวาเบินยังคงต้องการเอาผิดกับเขา จึงล่อเขาไปยังเมืองเอาคส์บวร์คและอ้างข้อหาเก่าทำการคุมขังเขา เกิทซ์ถูกปล่อยตัวในค.ศ. 1530 โดยสาบานว่าตนเองจะกลับไปพำนักที่บริเวณฮอร์นแบร์คเท่านั้น
เกิทซ์ซื้อปราสาทฮอร์นแบร์คตั้งอยู่ริมแม่น้ำเน็คคาร์ และอาศัยอยู่ที่นั่น ต่อมาในค.ศ. 1540 จักรพรรดิคาร์ลที่ 5 ทรงปลดพันธนาการเขาจากคำสาบาน เกิทซ์เข้าร่วมรบ เพื่อต่อต้านจักรวรรดิออตโตมันของสุลัยมานผู้เกรียงไกรในค.ศ. 1542 และมีส่วนร่วมในการรุกรานฝรั่งเศสในค.ศ. 1544 หลังจากนั้นเขากลับไปพำนักอยู่ที่ปราสาทฮ็อร์นแบร์คจนเสียชีวิตในค.ศ. 1562 ขณะมีอายุ 81 ปี เขาแต่งงานสองครั้ง มีลูกสาวสามคนและลูกชายเจ็ดคน
==อ้างอิง==
ทหารรับจ้าง
อัศวินแห่งเยอรมนี
สนธยาประชาธิปไตย

สนธยาประชาธิปไตย: ทำไมคนดี ๆ ถึงกลายเป็นเผด็จการ (Twilight of Democracy: The Seductive Lure of Authoritarianism) เป็นหนังสือตีพิมพ์เมื่อปี 2020 (ฉบับภาษาไทยตีพิมพ์ปี 2021) โดยแอน แอพเพิลบอม พูดคุนเกี่ยวกับการถดถอยของประชาธิปไตย และการผงาดของการเมืองแบบประชานิยมฝั่งขวากับโอกาสเป็นเผด็จการเบ็ดเสร็จ โดยบอกเล่าผ่านสามกรณีหลัก ได้แก่ การเมืองในโปแลนด์, สหราชอาณาจักร และ สหรัฐ
การวิเคราะห์ของแอพเพิลบอมพุ่งเป้าไปที่กลุ่มปัญญาชน (intellectual) ซึ่งเธอเรียกว่า "ครูสอนศาสนา" (clercs) ผู้ให้เหตุผลแก้ต่างให้กับการกลายเป็นเผด็จการ.
==เนื้อหา==
แอพเพิลบอมเป็นนักข่าวชาวอเมริกันที่เดินทางอาศัยเข้าออกประเทศโปแลนด์ เธอเปิดเรื่องหนังสือโดยการเล่าปาร์ตีเมื่อปี 1999 ที่เธอจัดขึ้นในโปแลนด์และมีผู้เข้าร่วมเป็นผู้นิยมการเมืองประชาธิปไตยขวากลาง และ "เสรีนิยม, ผู้นิยมตลาดเสรี" และเธอได้ติดตามผู้เข้าร่วมปาร์ตีนั้นมาสู่ชีวิตของบุคคลเหล่านั้นในปัจจุบัน ที่ซึ่งจำนวนหนึ่งหันหน้าเข้าสู่ขั้วการเมืองแบบประชานิยมฝั่งขวา และ เผด็จการเบ็ดเสร็จ (และบางคน แม้แต่สนับสนุนทฤษฎีสมคบคิดต่อต้านชาวยิว) ส่วนอีกจำนวนหนึ่งยังคงเป็นผู้นิยมประชาธิปไตย เธอเรียกกลุ่มแรกว่าเป็นพวก ครูสอนศาสนา (clercs) โดยอ้างจากหนังสือ La Trahison des Clercs ของ จูเลียน เบนดา และพุ่งประเด็นของหนังสือส่วนใหญ่ไปที่การอธิบายการแปรผันของ ครูสอนศาสนา เหล่านี้ จากผู้สนับสนุนอุดมการณ์ประชาธิปไตยไปเป็นผู้นิยมเผด็จการ เธอมองว่าคนกลุ่ม ครูสอนศาสนา เป็นตัวการสำคัญที่ผลักดันสังคมให้ยอมรับเผด็จการ
ในบรรดา  ครูสอนศาสนา ที่เธออ้างถึงในหนังสือ มีทั้ง  (สเปน), Ania Bielecka (โปแลนด์), ซิมอน เฮฟเฟอร์ (สหราชอาณาจักร), ลอรา อิงกราแฮม (สหรัฐ), and Mária Schmidt (ฮังการี) ผู้ที่แอพเพิลบอมระบุว่า "[ท้ายที่สุดกลับ]มาบ่อนทำลายหน้าที่ของปัญญาชน ซึ่งคือการบอกความเป็นจริงแก่สาธารณะ" ในทางกลับกัน คนเหล่านี้กลับ "ปกป้องผู้นำของตน โดยไม่สนใจว่าการกระทำน้้นจะเลวร้าย ขัดต่อหลักการเหตุผล และบ่อนทำลายประเทศชาติเพียงใด"
==การตอบรับ==
เดอะนิวยอร์กไทมส์ โดย บิล เคลเลอร์ เขียนว่าหนังสือเล่มนี้เป็นการสืบทอดการพูดคุยที่มีไว้ในหนังสือ The Death of Democracy ของ เบนจามิน คาร์เทอร์ เฮทท์ ซึ่งเป็นหนังสือเกี่ยวกับว่าทำไมการล่มสลายของเยอรมนีไวมาร์นำไปสู่การเติบโตของลัทธินาซี, How Democracies Die หนังสือรัฐศาสตร์ของ Steven Levitsky และ Daniel Ziblatt ซึ่งพูดคุยเกี่ยวกับข้อผิดพลาดที่เกิดในรัฐที่ล้มเหลวทางประชาธิปไตย และหนังสือ Surviving Autocracy ของ Masha Gessen ซึ่งเนื้อหาเกี่ยวกับ ลัทธิทรัมป์
เดอะการ์เดียน โดย John Kampfner เรียกขานหนังสือเล่มนี้ว่าเป็นหนังสือการเมืองที่ "น่าสนใจจนวางไม่ลง" (engrossing) และ "เป็นส่วนตัวอย่างหนัก (intensely personal) ซึ่งยิ่งทำให้เล่มนี้ทรงพลังขึ้นไปอีก"
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
หนังสือเกี่ยวกับประชาธิปไตย
หนังสือเกี่ยวกับลัทธิเผด็จการ
หนังสือปี พ.ศ. 2564
หนังสือปี พ.ศ. 2563
เมื่อโลกไม่มีเรา

เมื่อโลกไม่มีเรา (The World Without Us) เป็นหนังสือภาษาอังกฤษ ตีพิมพ์ปี 2007 (ภาษาไทย ปี 2021) เกี่ยวกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับธรรมขาติและสิ่งแวดล้อมที่มนุษย์สร้างขึ้นหากมนุญ์ทั้งหมดหายไปโดยทันที เขียนโดยนักข่าวชาวอเมริกัน แอลัน ไวส์แมน ตีพิมพ์โดย เซนต์มาร์ตินส์เพรส ธอมัส ดุน บุกส์ หนังสือเป็นส่วนขยายเป็นเล่มของบทความของไวส์แมนที่ตีพิมพ์ในเดือนกุมภาพันธ์ 2005 ใน ดิสคัฟเวอร์ ในชื่อ "Earth Without People" เนื่อหาของหนังสือเป็นลักษณะการทดลองทางความคิด โดยในหนังสือ ไวส์แมนระบุว่าย่านที่อยู่อาศัยของมนุษย์จะกลายเป็นป่าโดยสมบูรณ์ใน 500 ปี ส่วนหลักฐานที่จะปรากฏถึงการดำรงอยู่ของมนุษย์ที่จะยังคงอยู่บนโลกนานที่สุดคือขยะกัมมันตรังสี, รูปปั้นบรอนซ์, พลาสติก และเขารัชมอร์
ไวส์แมนได้เดินทางไปสัมภาษณ์นักวิชาการ, นักวิทยาศาสตร์ และผู้เชี่ยวชาญในด้านต่าง ๆ จากนั้นเขาจึงนำคำกล่าวเหล่านี้มาประกอบขึ้นเป็นการทำนายสิ่งที่จะเกิดขึ้นในหนังสือ หนังสือประสบความสำเร็จอย่างมากในสหรัฐและขึ้นอันดับที่ 6 ชองหนังสือขายดีที่สุดของ นิวยอร์กไทมส์ กละเป็นหนังสือขายดีที่สุดอันดับหนึ่งของ ซานฟรานซิสโกครอนิเคิล สำหรับเดือนกันยายน 2007 รวมถึงเคยเป็นหนังสืออันดับหนึ่งของหนังสือสารคดีที่ดีที่สุดของปีโดย ไทม์ และ เอนเตอร์เทนเมนต์วีคลี ในปี 2007 หนังสือได้รับการตีพิมพ์หลายภาษา รวมถึงภาษาไทยซึ่งเป็นผลงานแปลโดย สรณรัชฎ์ กาญจนะวณิชย์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หนังสือปี พ.ศ. 2550
หนังสือภาษาอังกฤษ
หนังสือเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม
การสูญพันธ์ของมนุษย์
การทดลองทางความคิด
เพิ่มพูน ทองศรี

เพิ่มพูน ทองศรี เป็นนักการเมืองชาวไทย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบสัดส่วน กลุ่มจังหวัดที่ 4 สังกัดพรรคพลังประชาชน และเป็นอดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดบุรีรัมย์ รวมทั้งเป็นพี่ชายของ ทรงศักดิ์ ทองศรี รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา และ เศรษฐา ทวีสิน
== ประวัติ ==
เพิ่มพูน ทองศรี เกิดเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2491 เป็นพี่ชายของ ทรงศักดิ์ ทองศรี และ รุ่งโรจน์ ทองศรี เขาจบการศึกษาสาขาการพัฒนาชุมชน จากมหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์  และปริญญาโทด้านการบริหารทรัพยากรบุคคล จากมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
เพิ่มพูน ทองศรีมีบุตรชายเป็นนักการเมือง คือ จักรกฤษณ์ ทองศรี สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์
== การทำงาน ==
เพิ่มพูน ทองศรี เป็นนักการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดบุรีรัมย์ เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจังหวัด (สจ.) 4 สมัย ต่อมาในปี 2543 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดบุรีรัมย์ ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2543 ซึ่งเป็นการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน ต่อมาในปี 2550 จึงได้เข้าร่วมงานการเมืองกับพรรคพลังประชาชน ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบสัดส่วน กลุ่มจังหวัดที่ 4 ลำดับที่ 3 และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก ต่อมาปี 2554 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 7 พรรคภูมิใจไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคภูมิใจไทยได้เพียง 5 ที่นั่ง
ในปี 2557 นายเพิ่มพูน ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.จังหวัดบุรีรัมย์ เขต 7 แต่การเลือกตั้งเป็นโมฆะ แต่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 19 พรรคภูมิใจไทย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดบุรีรัมย์
สกุลทองศรี
นักการเมืองไทย
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดบุรีรัมย์
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบสัดส่วน
พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
พรรคภูมิใจไทย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
เศรษฐศาสตร์พฤติกรรม: เศรษฐศาสตร์แนวใหม่ที่มองคนไปไกลกว่าสัตว์เศรษฐกิจ

เศรษฐศาสตร์พฤติกรรม: เศรษฐศาสตร์แนวใหม่ที่มองคนไปไกลกว่าสัตว์เศรษฐกิจ (Misbehaving: The Making of Behavioral Economics) เป็หนนังสือโดยริชาร์ด เธเลอร์ นักเศรษฐศาสตร์แบะศาสตราจารย์ประจำวิทยาลัยธุรกิจบูธ มหาวิทยาลัยชิคาโก ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์เมื่อปี 2017
หนังสือมีเนื้อหาเกี่ยวกับงานของเธเลอร์ในฐานะนักเศรษฐศาสตร์พฤติกรรมในการพยายามนำเสนอมุมมองใหม่ว่ามนุษย์สามารถพกพาอคติทางพฤติกรรม (behavioral biases), ง่ายต่อการทำผิดพลาด (error prone) และไม่ได้มีเหตุผลตลอดเวลา มุมมองเหล่านี้ต่อยอดจากหนังสือเล่มก่อนหน้าของเขา Nudge ซึ่งตีพิมพ์ในปี 2008
ในหนังสือ เธเลอร์ยังได้อธิบายถึงการนำการวิเคราะห์เศรษฐศาสตร์พฤติกรรมมามองในสาขาต่าง ๆ ตั้งแต่การเงินครัวเรือน, รายการโทรทัศน์ ไปจนถึงการสุ่มลีกฟุตบอล และธุรกิจดิสรัปทีฟที่เกิดใหม่อย่างอูเบอร์
หนังสือตีพิมพ์เป็นภาษาไทยในปี 2019 ผลงานแปลโดยศรพล ตุลยะเสถียร และ พิมพัชรา กุศลวิทิตกุล
==อัางอิง==
หนังสือปี พ.ศ. 2558
หนังสือเศรษฐศาสตร์
หนังสือธุรกิจ
รุ่งโรจน์ ทองศรี

รุ่งโรจน์ ทองศรี เป็นนักการเมืองชาวไทย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ครั้งแรก ในปี 2550 สังกัดพรรคพลังประชาชน รวมทั้งเป็นน้องชายของ ทรงศักดิ์ ทองศรี รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา
== ประวัติ ==
รุ่งโรจน์ ทองศรี เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 เป็นน้องชายของ เพิ่มพูน ทองศรี และ ทรงศักดิ์ ทองศรี  เขาจบการศึกษาวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วิศวกรรมโยธา) จาก UNIVERSITY OF SAN JOSE-RECOLETOS ประเทศฟิลิปปินส์
== การทำงาน ==
รุ่งโรจน์ ทองศรี เป็นนักการเมืองในจังหวัดบุรีรัมย์ ในปี 2549 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดบุรีรัมย์ ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2549 ได้รับเลือกตั้ง ส.ว.บุรีรัมย์ แต่ต้องสิ้นสุดลงเนื่องจากเกิดรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 ต่อมาในปี 2550 จึงได้เข้าร่วมงานการเมืองกับพรรคพลังประชาชน ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 ชนะการเลือกตั้งทั้ง 3 คน แต่ในภายหลังประชุมคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) มีมติสั่งเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งของนายประกิจ พลเดช , นายพรชัย ศรีสุริยันโยธิน และนายรุ่งโรจน์ ทองศรี ว่าที่ ส.ส.เขต 1 จังหวัดบุรีรัมย์ พรรคพลังประชาชนเป็นเวลา 1 ปี (การแจกใบแดง) และมติดังกล่าวมีผลให้ กกต. ต้องสั่งเลือกตั้งใหม่ในเขตเลือกตั้งที่ 1 จังหวัดบุรีรัมย์ โดยกำหนดวันเลือกตั้งใหม่คือวันที่ 17 มกราคม 2551
รุ่งโรจน์ ทองศรี ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งในจังหวัดบุรีรัมย์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 เขตเลือกตั้งที่ 8 เอาชนะ ขจรธน จุดโต จากพรรคเพื่อไทย และในปี 2557 นายรุ่งโรจน์ ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.จังหวัดบุรีรัมย์ เขต 8 แต่การเลือกตั้งเป็นโมฆะ และลงสมัคร ส.ส.จังหวัดบุรีรัมย์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.อีกสมัย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดบุรีรัมย์
สกุลทองศรี
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดบุรีรัมย์
พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
พรรคภูมิใจไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
สนิท จันทรวงศ์

สนิท จันทรวงศ์ เป็นนักการเมืองชาวไทย เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี 3 สมัย และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชุดที่ดำรงตำแหน่งในขณะที่แยกจังหวัดอำนาจเจริญ
== ประวัติ ==
สนิท จันทรวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2485 จบการศึกษาคุรุศาสตรบัณฑิต สาขาอุตสาหกรรมศิลป์ จากวิทยาลัยครูอุบลราชธานี
== การทำงาน ==
สนิท จันทรวงศ์ เข้าสู่งานการเมืองโดยลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคกิจสังคม และได้รับเลือกตั้งยกทีม (สนิท จันทรวงศ์ ธีระชัย ศิริขันธ์ และธนา เมตตาริกานนท์) และได้รับเลือกตั้งอีกครั้ง ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 ในสังกัดพรรคกิจสังคม เช่นเดิม
สนิท จันทรวงศ์ อยู่ในกลุ่มพระพาย ซึ่งย้ายไปร่วมงานกับพรรคความหวังใหม่ ได้รับเลือกตั้งอีกครั้ง ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 ในนามพรรคความหวังใหม่ ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. เขตเลือกตั้งที่ 3 อำเภอม่วงสามสิบ, อำเภอเขื่องใน, อำเภออำนาจเจริญ, อำเภอพนา, อำเภอหัวตะพาน และ กิ่งอำเภอลืออำนาจ ต่อมาในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2536 ได้มีการจัดตั้งจังหวัดอำนาจเจริญขึ้น ส่งผลให้นายสุทัศน์ เงินหมื่น นายวิฑูรย์ นามบุตร และนายสนิท จันทรวงศ์ จึงเป็น ส.ส.ชุดแรกของจังหวัดอำนาจเจริญ
ในปี 2544 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งเป็นการเลือกตั้งใหม่ตามมติ กกต.
สนิท จันทรวงศ์ เคยดำรงตำแหน่งทางการเมือง อาทิ เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ที่ปรึกษารองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่ 1 และที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดอำนาจเจริญ
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอำนาจเจริญ
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดอุบลราชธานี
พรรคกิจสังคม
พรรคความหวังใหม่
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี
กีฬาระบำใต้น้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – หญิงคู่

การแข่งขันกีฬาระบำใต้น้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – หญิงคู่ เป็น 1 ใน 2 รายการแข่งขันระบำใต้น้ำที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้น ณ ศูนย์กีฬาทางน้ำโตเกียว ใน พ.ศ. 2564 จะเป็นครั้งที่ 9 ที่จัดแข่งขันรายการหญิงคู่ในโอลิมปิก
== การคัดเลือก ==
== ปฏิทินการแข่งขัน ==
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
== ผลการแข่งขัน ==
=== การคัดเลือก ===
=== ชิงชนะเลิศ ===
รอบชิงชนะเลิศจะแข่งขันโดยประเภทคู่ 12 อันดับแรกในรอบคัดเลือก คะแนนประจำทางเทคนิคจะนำมาใช้ตั้งแต่รอบคัดเลือกไปจนถึงรอบชิงชนะเลิศ แต่คะแนนฟรีจะให้คะแนนอีกครั้ง
== อ้างอิง ==
กีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
กีฬาระบำใต้น้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาระบำใต้น้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ทีมหญิง

การแข่งขันกีฬาระบำใต้น้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ทีมหญิง เป็น 1 ใน 2 รายการแข่งขันระบำใต้น้ำที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้น ณ ศูนย์กีฬาทางน้ำโตเกียว ใน พ.ศ. 2564 จะเป็นครั้งที่ 7 ที่จัดแข่งขันรายการทีมหญิงในโอลิมปิก
== การคัดเลือก ==
== ปฏิทินการแข่งขัน ==
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
== ผลการแข่งขัน ==
=== การคัดเลือก ===
== อ้างอิง ==
กีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
กีฬาระบำใต้น้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน
วัดวังน้ำเขียว (จังหวัดนครปฐม)

วัดวังน้ำเขียว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวังน้ำเขียว อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม
วัดวังน้ำเขียวตั้งวัด เมื่อ พ.ศ. 2464 ตามตำนานที่เล่าสืบต่อกันมา ก่อนนั้นหมู่บ้านวังน้ำเขียว เรียกว่า หมู่บ้านคลองแล้ง ตั้งอยู่ตำบลทุ่งกระพังโหม อำเภอสามแก้ว ต่อมาย้ายมาอยู่ที่บ้านยาง แล้วเปลี่ยนชื่อมาเป็นอำเภอกำแพงแสน ประชาชนประกอบด้วยคนหลายเชื้อชาติ ได้แก่ ไทย จีน ลาวครั่ง ไทยโซ่ง ประกอบอาชีพทำไร่ ทำนา เลี้ยงสัตว์ หมู่บ้านวังน้ำเขียวไม่มีวัด เมื่อมีงานบุญชาวบ้านต้องเดินทางไปทำบุญที่วัดลำเหย หรือวัดอื่น ๆ ซึ่งอยู่ไกลมาก ต่อมานายจอน สีสังข์ ซึ่งเป็นชาวบ้านหมู่บ้านวังน้ำเขียวได้บริจาคที่ดินสร้างวัดจำนวน 21 ไร่ เพื่อสร้างวัด ใช้ชื่อวัดว่า วัดคลองแล้ง  เมื่อ พ.ศ. 2464 มีพระอาจารย์คุ่ย เป็นเจ้าอาวาส ต่อมาเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดวังน้ำเขียว" เพราะมีคลองสายหนึ่งซึ่งแยกมาจากแม่น้ำแม่กลอง ชื่อ คลองท่าสารบางปลา ไหลผ่านหน้าวัด คลองนี้เมื่อถึงฤดูแล้ง น้ำจะแห้งขาดเป็นตอน ๆ เฉพาะที่บ้านคลองแล้ง น้ำในคลองจะมีสีเขียวลึกมาก ชาวบ้านจึงเรียกว่า วังน้ำเขียว และตั้งชื่อวัดให้สอดคล้องกับพื้นที่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2485 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระคุ่ย พ.ศ. 2452–2453
พระหยี่ พ.ศ. 2453–2454
พระพรหม พ.ศ. 2454–2469
พระทม พ.ศ. 2469–2474
พระอธิการคำปุ่น ปุณฺณศิริ พ.ศ. 2474–2482
พระเล้ง พ.ศ. 2482–2484
พระอธิการชัย ขตฺติปญฺโญ พ.ศ. 2484–2493
พระเหลียง พ.ศ. 2493–2496
พระไซ พ.ศ. 2496–2499
พระพันธ์ พ.ศ. 2499–2502
พระเด็ด พ.ศ. 2502–2503
พระอธิการจอน พ.ศ. 2503–2506
พระครูวิมลสิทธิการ (บุญรอด สิทธิการโร) พ.ศ. 2506–2549
พระครูโกศลธรรมรัตน์ (ประพันธ์ จิตฺตกโร) พ.ศ. 2549–
==อ้างอิง==
วังน้ำเขียว
วัดหนองจิก (จังหวัดนครปฐม)

วัดหนองจิก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งลูกนก อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ตั้งวัด 55 ไร่ 2 งาน 37 ตารางวา
เมื่อราว พ.ศ. 2460 ได้มีพระภิกษุชื่อ หลวงพ่อหงษ์ มาปักกลดและจำพรรษาบริเวณนี้ โดยนายแสง นิลธรรมเสน และ นายหงษ์ ยี่ชวน บริจาคที่ดินสร้างวัดประมาณ 40 ไร่ ได้รับอนุญาตสร้างวัดเมื่อ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2471 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2539 โดยได้ปลูกกุฏิทรงไทย 2 หลัง  10 ห้อง พร้อมหอฉัน หอสวดมนต์ และศาลามุงแฝก 1 หลัง เป็นวัดแรกของตำบล ตั้งชื่อว่า "วัดหนองจิก" ด้วยเหตุผลที่ว่าวัดนี้มีหนองน้ำขนาดใหญ่ มีต้นจิกขึ้นปกคลุมรอบบริเวณหนองน้ำเป็นจำนวนมาก ชื่อนี้จึงมีความเหมาะสมกับหมู่บ้านและวัด
==รายนามเจ้าอาวาส==
หลวงพ่อหงษ์
พระอาจารย์หลวง
พระอาจารย์นวม
พระอาจารย์ชื่น
พระอธิการจรัส เขมจาโร
พระอาจารย์เชื่อม
พระอาจารย์จำเนียร จตฺตมโร
พระอธิการท้อ
พระอธิการอุ่น
พระสมยศ
พระครูสุวิมลจิตตาภรณ์
พระอธิการบุญล้อม ตันติปาโล
==อ้างอิง==
หนองจิก