พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติจีน

พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติจีน (จีน&#x3A; 中国国家博物馆; พินอิน&#x3A; Zhōngguó Guójiā Bówùguǎn; อังกฤษ: National Museum of China) ตั้งอยู่ที่เลขที่ 16 ถนนฉางอานตะวันออก เขตตงเฉิง กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน ทางฝั่งตะวันออกของจัตุรัสเทียนอันเหมิน ด้วยพื้นที่รวมเกือบ 200,000 ตร.ม. รวบรวมผลงานกว่า 1.4 ล้านชิ้น และห้องจัดแสดงถึง 48 ห้อง จึงเป็นพิพิธภัณฑ์อาคารเดี่ยวที่ใหญ่ที่สุดในโลกและเป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ที่รวบรวมวัฒนธรรมจีนไว้มากที่สุด ภารกิจของพิพิธภัณฑ์คือการให้ความรู้เกี่ยวกับศิลปะและประวัติศาสตร์ของจีน กำกับโดยกระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน
ปัจจุบันพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติจีนมีของสะสมมากกว่า 1.4 ล้านรายการ ครอบคลุมโบราณวัตถุทางวัฒนธรรมโบราณ โบราณวัตถุทางวัฒนธรรมสมัยใหม่ หนังสือและหนังสือหายาก งานศิลปะ และหมวดอื่น ๆ ในจำนวนนี้มีโบราณวัตถุทางวัฒนธรรม 815,000 ชิ้น (ชุด) โบราณวัตถุทางวัฒนธรรมสมัยใหม่ 340,000 ชิ้น (ชุด) หนังสือหายากและหนังสือโบราณมากกว่า 240,000 ชิ้น (ชุด) มีโบราณวัตถุทางวัฒนธรรมชั้นหนึ่งเกือบ 6,000 ชิ้น (ชุด) นิทรรศการประกอบด้วยนิทรรศการพื้นฐาน นิทรรศการพิเศษ และนิทรรศการชั่วคราว 3 ชุด เป็นระบบนิทรรศการสามมิติที่ครอบคลุมนิทรรศการตามธีม นิทรรศการพื้นฐาน นิทรรศการพิเศษ และนิทรรศการชั่วคราว ในปี พ.ศ. 2555 พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติจีนมีผู้เข้าชมประมาณ 5.37 ล้านคน และประมาณ 7.55 ล้านคนในปี พ.ศ. 2559
== ประวัติศาตร์ ==


พิพิธภัณฑ์ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2546 โดยการรวมเอาพิพิธภัณฑ์ 2 แห่งที่แยกจากกันแต่อยู่ในอาคารเดียวกันมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2502 คือ พิพิธภัณฑ์การปฏิวัติจีน ในปีกเหนือ และพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ชาติจีน ในปีกใต้
ตัวอาคารสร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2501 โดยเป็นหนึ่งในอาคารของโครงการสิบสิ่งก่อสร้างอันยิ่งใหญ่ (十大建筑) ที่สร้างขึ้นเนื่องในวาระครบรอบ 10 ปีของการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน และมีการก่อสร้างพร้อมกันกับอาคารมหาศาลาประชาชน (人民大会堂) ที่อยู่ฝั่งตรงข้าม
โครงสร้างอาคารตั้งอยู่บนพื้นที่ 6.5 เฮกตาร์ (16 เอเคอร์) และมีความยาวด้านหน้า 313 เมตร (1,027 ฟุต) ความสูง 4 ชั้น รวม 40 เมตร (130 ฟุต) และความกว้าง 149 เมตร (489 ฟุต)
หลังจาก 4 ปีของการปรับปรุง พิพิธภัณฑ์ได้เปิดใช้งานอีกครั้งในวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2554 โดยมีห้องโถงนิทรรศการใหม่ 28 ห้อง พื้นที่จัดแสดงมากกว่า 3 เท่าจากครั้งก่อน และสถานที่จัดแสดงนิทรรศการและห้องเก็บของที่ทันสมัย มีพื้นที่ทั้งหมดเกือบ 200,000 ตารางเมตร ( 2.2 ล้านตารางฟุต) ที่จะแสดง การปรับปรุงใหม่ได้รับการออกแบบโดยบริษัท Gerkan, Marg and Partners จากประเทศเยอรมนี
เนื่องจากการแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 พิพิธภัณฑ์จึงถูกปิดไปบางส่วนในปี พ.ศ. 2563 และจำนวนผู้เข้าชมลดลงถึง 78% เหลือเพียง 1,600,000 คน อย่างไรก็ตาม ในปี พ.ศ. 2564 พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ถูกจัดให้อยู่ในอันดับที่สองในการจัดอันดับพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่มีผู้เข้าชมมากที่สุด รองจากพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ที่ประเทศฝรั่งเศส
== นิทรรศการ ==
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติจีนได้จัดนิทรรศการถาวรและชั่วคราวมากกว่า 10 รายการตลอดทั้งปี ไม่เพียงแต่มุ่งเน้นไปที่การพัฒนาของจีนในสมัยโบราณและสมัยใหม่เท่านั้น แต่ยังพยายามที่จะเป็นหน้าต่างแสดงอารยธรรมโลกอีกด้วย
นิทรรศการถาวร
* จีนโบราณ
* ถนนสู่การปฏิวัติ
* ผลงานศิลปะคลาสสิกสมัยใหม่
นิทรรศการเฉพาะเรื่องถาวร
* ศิลปะสำริดจีนโบราณ
* พระพุทธรูปศิลปะจีนโบราณ
* ศิลปะเครื่องลายครามจีนโบราณ
* ศิลปะหยกจีนโบราณ
* เหรียญจีนโบราณ
* ศิลปะประติมากรรมแอฟริกัน
* ราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง
* การออกแบบสถาปัตยกรรมพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติจีน
* ประวัติโดยย่อและความสำเร็จของพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติจีน
นิทรรศการพิเศษ (เปิดเป็นครั้งคราว)
* ศิลปะเมโทรโพลิแทน
* ฟลอเรนซ์และยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา: นิทรรศการผลงานชิ้นเอก
== คอลเลกชัน ==
พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ครอบคลุมประวัติศาสตร์จีนตั้งแต่ยุคมนุษย์หยวนโมวเมื่อ 1.7 ล้านปีก่อนจนถึงปลายราชวงศ์ชิง (ราชวงศ์สุดท้ายในประวัติศาสตร์จีน) มีของสะสมถาวรกว่า 1,050,000 ชิ้น ด้วยโบราณวัตถุล้ำค่าและหายากมากมายที่ไม่สามารถพบเจอได้ในพิพิธภัณฑ์แห่งใดในจีนหรือที่อื่น ๆ ในโลก
หนึ่งในสิ่งของที่สำคัญที่สุดในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติจีน ได้แก่ "โฮ่วหมู่อู้ติ่ง" (后母戊鼎) สมัยราชวงศ์ชาง ซึ่งเป็นเครื่องสำริดโบราณที่มีน้ำหนักมากที่สุดในโลก หนักประมาณ 832.84 กิโลกรัม, ซุนบรอนซ์ทรงสี่เหลี่ยมประดับด้วยหัวแกะสี่ตัวสมัยราชวงศ์ชาง, กระทะน้ำสำริดขนาดใหญ่สมัยราชวงศ์โจวตะวันตก, เหรียญสำริดเลี่ยมทองเป็นรูปเสือสมัยราชวงศ์ฉิน, ชุดหยกฝังศพเย็บด้วยด้ายสีทองสมัยราชวงศ์ฮั่น, และคอลเลกชันซันฉ่ายเคลือบสามสีสมัยราชวงศ์ถังและเซรามิกสมัยราชวงศ์ซ่ง
นอกจากนี้ยังมีของสะสมเกี่ยวกับเหรียญที่สำคัญ ซึ่งรวมถึงเหรียญ 15,000 เหรียญที่บริจาคโดย หลัว ป๋อจ้าว (羅伯昭)
พิพิธภัณฑ์มีนิทรรศการถาวรชื่อ ถนนสู่การปฏิวัติ (The Road to Rejuvenation) ซึ่งนำเสนอประวัติศาสตร์ล่าสุดของจีนตั้งแต่จุดเริ่มต้นของสงครามฝิ่นครั้งที่หนึ่ง โดยเน้นที่ประวัติศาสตร์ของพรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) และความสำเร็จทางการเมืองของพรรค
===แกลเลอรี===
== นาฬิกานับถอยหลัง ==
ตั้งแต่ทศวรรษที่ 1990 มีการติดตั้งนาฬิกานับถอยหลังที่เกี่ยวข้องกับโอกาสสำคัญระดับชาติ เช่น การโอนอำนาจอธิปไตยของฮ่องกงในปี พ.ศ. 2540 การโอนอำนาจอธิปไตยของมาเก๊าในปี พ.ศ. 2542 การเริ่มต้นของโอลิมปิกฤดูร้อนที่ปักกิ่ง พ.ศ. 2551 และการเปิดงานเอ็กซ์โป 2010 ที่เซี่ยงไฮ้
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่มีผู้เข้าชมมากที่สุด
รายชื่อพิพิธภัณฑสถานในประเทศจีน
พิพิธภัณฑ์พระราชวัง (พระราชวังต้องห้าม)
กระทรวงวัฒนธรรมแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน
== อ้างอิง ==
พิพิธภัณฑ์ในปักกิ่ง