pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
Schizopathidae

Schizopathidae เป็นวงศ์ของปะการังที่อยู่ในอันดับ Antipatharia
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
Abyssopathes Opresko, 2002
Alternatipathes Molodtsova & Opresko, 2017
Bathypathes Brook, 1889
== อ้างอิง ==
ปะการัง
Stylopathidae

Stylopathidae เป็นวงศ์ของปะการังที่อยู่ในอันดับ Antipatharia
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
Stylopathes Opresko, 2006
Triadopathes Opresko, 2006
Tylopathes Brook, 1889
== อ้างอิง ==
ปะการัง
Stachyptilidae

Stachyptilidae เป็นวงศ์ของปะการังที่อยู่ในอันดับปากกาทะเล
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
Gilibelemnon Lopez Gonzalez & Williams, 2002
Stachyptilum Kölliker, 1880
== อ้างอิง ==
ปะการัง
อินญีล

อินญีล (إنجيل|ʾInjīl, การสะกดทางเลือก: อินกีล หรือ อินจีล) เป็นชื่อภาษาอาหรับสำหรับ พระกิตติคุณของอีซา (เยซู) คัมภีร์อัลกุรอานอธิบาย อินญีล นี้ว่าเป็นหนึ่งในสี่คัมภีร์ในศาสนาอิสลาม ที่วะฮีย์โดย อัลลอฮ์ ส่วนเล่มอื่นๆ คือ ซะบูร (อาจเป็น บทสดุดี) เตารอฮ์ (โตราห์) และอัลกุรอานเอง คำว่า อินญีล ยังใช้ในคัมภีร์อัลกุรอาน, อัลหะดีษ และเอกสารของชาวมุสลิมยุคแรกๆ เพื่ออ้างถึงคัมภีร์และการวะฮีย์ที่อัลลอฮ์ทรงประทานแก่นบีอีซา
== นิรุกติศาสตร์ ==
คำภาษาอาหรับ อินญีล (إنجيل) ที่พบในตำราอิสลาม และตอนนี้ใช้โดยชาวมุสลิมที่ไม่ใช่ชาวอาหรับและผู้ที่ไม่ใช่ชาวอาหรับ มาจากคำภาษาซีรีแอก อาราเมข awongaleeyoon (ܐܘܢܓܠܝܘܢ) ที่พบในเพชิตตา (การแปลภาษาซีเรียของพระคัมภีร์),  ซึ่งมาจากคำภาษากรีก ยวนเกเลียน (Εὐαγγέλιον)  ของภาษากรีกดั้งเดิม พันธสัญญาใหม่ ซึ่งแปลว่า "ข่าวดี" (จากภาษากรีก "Εὐ αγγέλιον"; ภาษาอังกฤษแบบเก่า "กอดสเปล"; ภาษาอังกฤษสมัยใหม่ "กอสเปล" หรือ "อีแวนเจิล" เป็น archaism เปรียบเทียบ เช่น ภาษาสเปน "อีแวนเกลีโอ") คำว่า อินญีล ปรากฏสิบสองครั้งในอัลกุรอาน
== ทั่วไป ==
โดยไม่คำนึงถึงความขัดแย้งทางวิชาการ ชาวมุสลิมมักเชื่อว่า อินญีล หมายถึงพระกิตติคุณที่แท้จริงซึ่งอัลลอฮ์ทรงมอบให้กับนบีอีซา ชาวมุสลิมหลายคนเชื่อว่า อินญีล ถูกวะฮีย์โดยอัลลอฮ์ต่อนบีอีซาในลักษณะที่เทียบได้กับวิธีที่อัลกุรอานถูกวะฮีย์แก่ นบีมุฮัมมัด ตามที่สันนิษฐานจากข้อความในอัลกุรอานที่ระบุว่าอินญีลเป็นสาส์นที่ได้รับเช่น (แปลโดย มาร์มาดูก พิกทอลล์):ชาวมุสลิมปฏิเสธมุมมองที่ว่านบีอีซาหรือบุคคลอื่นใดเขียนอินญีล แทนที่จะให้เครดิตการประพันธ์แก่อัลลอฮ์ นักวิชาการมุสลิมหลายคนยังคงเชื่อว่าอินญีล (พระกิตติคุณ) ในพระคัมภีร์ไบเบิลได้ผ่านการเปลี่ยนแปลง ถ้อยคำและความหมายของคำถูกบิดเบือน โดยมีข้อความบางตอนถูกตัดออกและบางตอนเพิ่มเข้ามา หลักการสำคัญของอิสลามเกี่ยวกับความเป็นหนึ่งเดียว (เตาฮีด) และความสมบูรณ์ของความเป็นพระเจ้าของอัลลอฮ์หมายความว่าในมุมมองของพวกเขา เป็นไปไม่ได้ที่นบีอีซาจะเป็นพระเจ้าที่บังเกิดใหม่ หรือ พระบุตรของพระเจ้า และการกล่าวอ้างที่ตรงกันข้ามในพระกิตติคุณในคัมภีร์ไบเบิลจะต้องเกิดจากการเพิ่มเติมในภายหลัง อย่างไรก็ตาม ชาวมุสลิมใช้คัมภีร์ไบเบิลเป็นแหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์  มันถูกกล่าวไว้ในอัลกุรอาน (การตีความความหมาย):ตามหะดีษที่รวบรวมโดย อัลบุคอรี:
== ดูเพิ่ม ==
เรื่องเล่าในพระคัมภีร์ไบเบิลและอัลกุรอาน
ศาสนาคริสต์และศาสนาอิสลาม
คัมภีร์ในศาสนาอิสลาม
มุมมองของอิสลามต่อพระคัมภีร์ของคริสเตียน
รายการคำศัพท์คริสเตียนในภาษาอาหรับ
ศุฮุฟของอิบรอฮีม
==อ้างอิง==
คัมภีร์ของศาสนาอิสลาม
คัมภีร์ไบเบิล
Pseudogorgia

Pseudogorgia เป็นสกุลของยูโรคอร์ดาตาที่อยู่ในวงศ์ Pseudogorgiidae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Pseudogorgia godeffroyi
สปีชีส์ในสกุลนี้พบในออสเตรเลียตอนใต้
== อ้างอิง ==
ยูโรคอร์ดาตา
Scleroptilidae

Scleroptilidae เป็นวงศ์ของปะการังที่อยู่ในอันดับ Pennatulacea
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
Calibelemnon Nutting, 1908
Scleroptilum Kölliker, 1880
== อ้างอิง ==
ปะการัง
Kophobelemnidae

Kophobelemnidae เป็นวงศ์ของปะการังที่อยู่ในอันดับปากกาทะเล
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
Kophobelemnon Asbjørnsen, 1856
Malacobelemnon Tixier-Durivault, 1965
Sclerobelemnon Kölliker, 1872
== อ้างอิง ==
ปะการัง
Ifalukellidae

Ifalukellidae เป็นวงศ์ของปะการังที่อยู่ในอันดับ Alcyonacea
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
Ifalukella Bayer, 1955
Plumigorgia Nutting, 1910
Speirogorgia Williams, 2019
== อ้างอิง ==
ปะการัง
Gardineriidae

Gardineriidae เป็นวงศ์ของปะการังที่อยู่ในอันดับ Scleractinia
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
Adkinsella Wells, 1933
Gardineria Vaughan, 1907
Stolarskicyathus Cairns, 2004
== อ้างอิง ==
ปะการัง
Halipteridae

Halipteridae เป็นวงศ์ของปะการังที่อยู่ในอันดับ Pennatulacea
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
Halipteris Kölliker, 1869
== อ้างอิง ==
ปะการัง
Anthoptilidae

Anthoptilidae เป็นวงศ์ของปะการังที่อยู่ในอันดับ Pennatulacea
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
Anthoptilum Kölliker, 1880
Benthoptillum Verrill, 1885
== อ้างอิง ==
ปะการัง
Anthemiphylliidae

Anthemiphylliidae เป็นวงศ์ของปะการังที่อยู่ในอันดับ Scleractinia
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
Anthemiphyllia Pourtalès, 1878
== อ้างอิง ==
ปะการัง
เจ้าแม่ทอหูก

เจ้าแม่ทอหูก สามารถหมายถึง
เจ้าแม่ทอหูก  - นามของเทพารักษ์สตรีหรือนางไม้อารักษ์มเหศักดิ์(มเหสักข์)นารีตามศาสนาพื้นเมืองดั้งเดิมของไทย ซึ่งมักใช้เรียกเทพารักษ์สตรีหรือนางไม้ที่ทรงเกี่ยวข้องกับการทอผ้าหรือมีตำนานที่เกี่ยวข้องในการทอผ้ากับท้องถิ่นนั้นๆ ซึ่งมีมากมายหลายองค์ตามพื้นถิ่นนั้นๆ ที่มีชื่อเสียงเช่น เจ้าแม่ทอหูก ตำบลวังแขม อำเภอคลองขลุง จังหวัดกำแพงเพชร หรือ ศาลเจ้าแม่ทอหูก อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา เป็นต้น
จือนฺหวี่(ชิดแชเหนียว) ในลัทธิเต๋าและศาสนาชาวบ้านจีนรวมถึงชินโต ซึ่งมักทับเป็นภาษาไทยว่า เจ้าแม่ทอหูก
ชื่อของตัวละครในละครโทรทัศน์ไทยเรื่อง ภูตแม่น้ำโขง ซึ่งดัดแปลงมาจากตำนานเจ้าแม่สองนางและตำนานผีเงือกของศาสนาผีและวิญญาณนิยมของไทยภาคอีสาน ซึ่งสร้างมาแล้วสามภาครับบทโดย อังคณา ทิมดีในปีพุทธศักราช2536 มรกต แสงทวีปในปีพุทธศักราช2551 และปรียากานต์ ใจกันทะ ในปีพุทธศักราช2565
== ดูเพิ่ม ==
เจ้าแม่ทับทิม
เจ้าพ่อเสือ
เจ้าพ่อเขาตก
เจ้าแม่สาวิตรี
เจ้าแม่นารายณี
== อ้างอิง ==
ความเชื่อไทย
ศาสนาชาวบ้านจีน
การแก้ความกำกวม
เทวดาตามความเชื่อของไทย
แปซิฟิกเกมส์ 2011

แปซิฟิกเกมส์ 2011 (2011 Pacific Games) หรือรู้จักกันอย่างเป็นทางการว่า NC 2011 เป็นการจัดการแข่งขันแปซิฟิกเกมส์ ครั้งที่ 14 จัดขึ้นที่ นูเมอา, นิวแคลิโดเนีย ตั้งแต่วันที่ 27 สิงหาคมถึง 10 กันยายน 2011 เมื่อปิดการลงทะเบียนสำหรับการแข่งขัน "นักกีฬาประมาณ 4,300 คน" ได้ลงทะเบียนจากประเทศที่แข่งขันกัน 22 ประเทศ แม้ว่า จะถูกคาดการณ์ว่าไม่ใช่ทุกคนที่จะเข้าร่วมแข่งขัน
== ประเทศที่เข้าร่วม ==
ประเทศและดินแดนที่เข้าร่วม: 22 แห่งเป็นสมาชิกของสมาคมแปซิฟิกเกมส์ (PGA)
(เจ้าภาพ)
== ตารางสรุปเหรียญรางวัล ==
ประเทศเจ้าภาพได้รับเหรียญรางวัลสูงสุด
คำอธิบาย
 ประเทศเจ้าภาพ (นิวแคลิโดเนีย)
==อ้างอิง==
การแข่งขันกีฬาระหว่างประเทศ
2011
ยำสะนัด

ยำสะนัด หรือ ยำสะนับ เป็นอาหารไทยภาคเหนือประเภทยำแต่ออกไปทางคั่วเสียมากกว่า และไม่ได้ปรุงน้ำยำแบบยำชนิดอื่น โดยนำผักหลายชนิดซึ่งลวกหรือนึ่งมายำรวมกัน ได้แก่ ผักชะอม กระถิน ถั่วฝักยาว มะเขือเปราะ บางสูตรใช้ผักบุ้ง มะเขือเปราะ ถั่วฝักยาว มะเขือพวง นำมาหั่นหยาบ
ส่วนเครื่องแกงประกอบด้วยพริกแห้ง กระเทียม หอมแดง ข่า ตะไคร้ กะปิ ปลาร้า แล้วนำเครื่องแกงไปผัดกับน้ำมันหอมหรือกระเทียมในกระทะ ใส่หมูสับหรืออาจจะปรับมาใช้กุ้งสับก็ได้ แล้วใส่ผักโดยนำไปผัดให้เข้ากัน โรยด้วยหอมแดงซอยและผักชีต้นหอมหรือโรยงาคั่ว กินคู่กับข้าวเหนียวและมีเครื่องเคียงเป็นแคบหมูหรืออาจจะใส่เนื้อสัตว์ลงไปในยำ
ยำสะนัดเป็นหนึ่งในอาหารที่นิยมทำกันในการจัดงานทำบุญบ้าน
== อ้างอิง ==
อาหารประเภทยำ
อาหารไทยภาคเหนือ
เคเลบ แบรดแฮม

เคเลบ เดวิส แบรดแฮม (Caleb Davis Bradham; 27 พฤษภาคม 1867 - 19 กุมภาพันธ์ 1934) เป็นเภสัชกรชาวอเมริกัน รู้จักกันดีในฐานะผู้คิดค้นน้ำอัดลมเป๊ปซี่
== ประวัติและการศึกษา ==
เคเลบ เดวิส แบรดแฮมเกิดเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1867 ที่เมืองชินควอพิน รัฐนอร์ทแคโรไลนา เป็นบุตรชายของจอร์จ วอชิงตัน แบรดแฮม และจูเลีย แม็คแคนน์ แบรดแฮม โดยแบรดแฮมมีเชื้อสายอังกฤษและไอริช
เขาจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนา แชเปิลฮิลล์ และเขาเป็นสมาชิกของ Philanthropic Society ซึ่งเป็นชมรมเพื่อการโต้วาทีและวรรณกรรม และเข้าศึกษาที่คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยแมริแลนด์
ประมาณ ค.ศ. 1890 เขาลาออกจากคณะแพทยศาสตร์มหาวิทยาลัยแมริแลนด์ เนื่องจากธุรกิจของพ่อของเขาล้มละลาย หลังจากกลับมายังนอร์ทแคโรไลนา เขาเป็นครูในโรงเรียนรัฐบาลประมาณหนึ่งปี และหลังจากนั้นไม่นานก็เปิดร้านขายยาในนิวเบิร์นชื่อ Bradham Drug Company ซึ่งก็เหมือนกับร้านขายยาอื่นๆ หลายแห่งในสมัยนั้น ที่ให้บริการน้ำพุโซดาเช่นกัน แบรดแฮมคิดค้นสูตรเครื่องดื่มในปี ค.ศ. 1893 ซึ่งเป็นส่วนผสมของสารสกัดจากถั่วโคล่า วานิลลา และ "น้ำมันหายาก" สำหรับสิ่งที่รู้จักกันในขั้นต้นในชื่อ "Brad's Drink" แต่ในวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1898 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น เป๊ปซี่-โคล่า แบรดแฮมตั้งชื่อเครื่องดื่มของเขาจากการผสมคำว่า "เพปซิน" และ "โคล่า" เนื่องจากเขาเชื่อว่าเครื่องดื่มของเขาช่วยย่อยอาหารได้เหมือนกับที่เอนไซม์เป๊ปซินทำ แม้ว่าจะไม่ได้ใช้เป็นส่วนผสมก็ตาม ซึ่งผู้ช่วยของเขา เจมส์ เฮนรี คิง เป็นคนแรกที่ชิมเครื่องดื่มใหม่นี้
เมื่อวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1902 บริษัท เป๊ปซี่-โคล่า ได้ถูกก่อตั้งขึ้นในนอร์ทแคโรไลนา โดยมีแบรดแฮมเป็นประธานบริษัท และในวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1903 ได้มีการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า เป๊ปซี่-โคล่า เป็นครั้งแรก นอกจากนี้ ในปี ค.ศ. 1903 เขาได้ย้ายการผลิตเป๊ปซี่-โคล่าออกจากร้านขายยาและไปยังอาคารให้เช่าในบริเวณใกล้เคียง ในปี ค.ศ. 1905 แบรดแฮมเริ่มขายเป๊ปซี่-โคลาในขวดขนาดหกออนซ์ (จนถึงเวลานี้เขาขายเป๊ปซี่-โคลาในรูปแบบน้ำเชื่อมเท่านั้น) และขายแฟรนไชส์ให้กับผู้ผลิตขวดในนอร์ทแคโรไลนาสองราย
วันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 1901 แบรดแฮมแต่งงานกับ แชริตี้ เครเดิล ในนิวเบิร์น รัฐนอร์ทแคโรไลนา เขาเป็นเจ้าของ Slover-Bradham House ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1908 ถึง ค.ศ. 1934 บ้านหลังนี้มีชื่ออยู่ในทะเบียนสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติในปี ค.ศ. 1973
ในช่วงที่ประสบความสำเร็จสูงสุด แบรดแฮมขายแฟรนไชส์เป๊ปซี่-โคล่าใน 24 รัฐ; อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1923 แบรดแฮมและบริษัทเป๊ปซี่-โคล่าของเขาได้ประกาศล้มละลาย ปัจจัยสำคัญที่ทำให้ธุรกิจของแบรดแฮมล้มเหลวคือราคาน้ำตาลหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 เมื่อราคาขึ้นไปถึง 28 เซนต์ต่อปอนด์ (เท่ากับ 3 เซนต์ต่อปอนด์ก่อนสงคราม) และแบรดแฮมได้ซื้อน้ำตาลจำนวนมาก ทรัพย์สินของบริษัทของเขาถูกขายให้กับบริษัทคราเวนโฮลดิง ในราคา 30,000 ดอลลาร์ หลังจากประกาศล้มละลายแบรดแฮมก็กลับไปเปิดร้านขายยาของเขา เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1934 ที่นิวเบิร์น คราเวนเคาน์ตี้ รัฐนอร์ทแคโรไลนา
== อ้างอิง ==
นักประดิษฐ์ชาวอเมริกัน
แจ็ก แชมเปียน

แจ็ก แชมเปียน (Jack Champion) เป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงจากการรับบท สไปเดอร์ มนุษย์วัยรุ่นที่อาศัยอยู่ในแพนดอร่า ซึ่งปรากฏตัวครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง  วิถีแห่งสายน้ำ (2022) 
== ผลงานการแสดง ==
=== ภาพยนตร์ ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักแสดงชายชาวอเมริกัน
วัดเขาวงจินดาราม

วัดเขาวงจินดาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ่อพลอย อำเภอบ่อพลอย จังหวัดกาญจนบุรี  ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 79 ไร่ 1 งาน 30 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 4 แปลงเนื้อที่ 74 ไร่ 3 งาน 89 ตารางวา
วัดเขาวงจินดารามเดิมชื่อ วัดบ่อพลอย ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2303 เหตุที่ชื่อว่าวัดเขาวงจินดารามเพราะเป็นชื่อภูเขาที่สถานที่ตั้งวัดล้อมด้วยภูเขาเป็นวงโค้ง เป็นวัดที่มีเพชร นิล จินดามณี จำพวกไพลิน จึงรวมชื่อเป็น "วัดเขาวงจินดาราม"
วัดเขาวงจินดารามเป็นวัดโบราณสมัยสงคราม 9 ทัพ สันนิษฐานว่า ชาวพม่าน่าจะเป็นผู้สร้าง เพราะเป็นช่วงปลายกรุงศรีอยุธยาที่มีพม่ามาอยู่บริเวณทางสามแยกไปอำเภออู่ทอง มีเจ้าอาวาสชื่อ อูฬกีฬา หลังจากที่พม่าพ่ายแพ้สงคราม ชาวพม่าอพยพกลับประเทศยกสิ่งของที่มีค่าให้กับวัด เช่นพระพุทธรูป ระฆัง เป็นต้น นับแต่ พ.ศ. 2303–2475 ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดเพราะวัตถุโบราณสถานเก่าแก่ชำรุด ถูกทำลายไม่หลงเหลืออยู่ให้เห็น จนเมื่อ พ.ศ. 2475 ในสมัยหลวงปู่อ๊อด เป็นเจ้าอาวาส ได้สร้างอุโบสถและได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 ต่อมาเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในการสร้างอุโบสถหลังใหม่ปัจจุบันนี้ โดยเริ่มสร้างเมื่อ       พ.ศ. 2525 มีพระครูกาญจนกิตติคุณ (ประพันธ์ สังขาร) เป็นผู้ริเริ่มสร้าง
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 12 เมตร ยาว 34 เมตร เป็นอาคารคอนกรีต เสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 20 เมตร ยาว 39 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 กุฎิสงฆ์จำนวน 24 หลัง เป็นอาคารไม้ 2 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 3 หลัง ห้องแถว 2 หลัง กูฎิปูน 17 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศลกว้าง 20 เมตร ยาว 29 เมตรเป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 และโรงเรียนพระปริยัติธรรม 15 เมตร ยาว 35 เมตร เป็นอาคาร 2 ชั้น คอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 วัดมีการก่อสร้างบันไดขึ้นเขาวงจินดาราม แต่เดิมบนเขาหลวงพ่อนิล มีมณฑปรอยพระพุทธบาทจำลองไม่ปรากฎว่าสร้างไว้เมื่อไร รวมถึงได้สร้างพระพุทธรูปซึ่งสร้างด้วยนิล คือพระหลวงพ่อนิลหน้าตักกว้าง 9 เมตร สูงจากพื้นถึงพระเศียร 19 เมตร
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระอ๊อด พ.ศ. 2475–2486
พระมอญ พ.ศ. 2486–2488
พระกิมซา พ.ศ. 2488–2492
พระเอื้อน พ.ศ. 2492–2494
พระสนั่น พ.ศ. 2494–2498
พระสมัย พ.ศ. 2494–2500
พระขัย พ.ศ. 2500–2508
พระครูกาญจนกิติคุณ (ประพันธ์) พ.ศ. 2540
พระครูปริยัติกาญจนสังวร (ทิพย์ สืบดา) พ.ศ. 2528–2540
พระครูศรีกาญจนารักษ ์(สมคบ นกดำ) พ.ศ. 2542–
==อ้างอิง==
เขาวงจินดาราม
วัดมูลเหล็ก (จังหวัดปราจีนบุรี)

วัดมูลเหล็ก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำปราจีนบุรีในตำบลบ้านสร้าง อำเภอบ้านสร้าง จังหวัดปราจีนบุรี ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 7 ไร่ 7 ตารางวา มีธรณีสงฆ์จำนวน 3 แปลง
วัดมูลเหล็ก เดิมชื่อ  วัดสโมสร ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2460 เริ่มตั้งวัดโดยพระยิ่ง และชาวบ้านในละแวกนี้ที่มีศรัทธาในตัวท่าน โดยเริ่มสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2452 แต่หนังสือราชการออกว่าวัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2460 ได้รบพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2467 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2457 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เมื่อครั้งเสด็จตรวจการณ์คณะสงฆ์ ได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดมูลเหล็ก" เพื่อให้พ้องกับชื่อหมู่บ้านนับตั้งแต่นั้นมา
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 13.5 เมตร ยาว 23 เมตรสร้างเมื่อ พ.ศ. 2467 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 20.35 เมตร ยาว 31.5 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2475 เป็นอาคารไม้ วิหาร กว้าง 4.9 เมตร ยาว 7.25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 20 เมตร ยาว 35 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 เป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล กว้าง 46.25 เมตร ยาว 19.25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และกุฏิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง ส่วนปูชนียวัตถุได้ด้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ กว้าง 1 นิ้ว สูง 1.75 นิ้ว ปางมารวิชัย พระประธานประจำศาลาการเปรียญ กว้าง 1.25 นิ้ว สูง 2.15 นิ้ว ปางมารวิชัย หลวงพ่อขาว (ในมณฑป) กว้าง 0.7 ม. สูง 0.95 ม. สร้างเมื่อ พ.ศ. 2509
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระยิ่ง
พระปลัดเยียม
พระกันต์
พระครูธรรมธรผล
พระครูธรรมทีปาจารย์ ฮมฺมทีโป
พระครูธรรมทีปาจารย์ วีรปฺปญฺญาโณ
==อ้างอิง==
มูลเหล็ก
พิชิตรัก พิทักษ์โลก (ฤดูกาลที่ 3)

ซีรีส์อนิเมะฤดูกาลที่ 3 ของพิชิตรัก พิทักษ์โลก ที่ผลิตโดยสตูดิโอเจซีสตาฟ และกำกับซีรีส์อนิเมะโดย Keitaro Motonaga โดยเรื่องราวของฤดูกาลที่ 3 จะอยู่เล่มที่ 8 ถึงเล่มที่ 12 ของไลต์โนเวลที่เขียนโดย Kōshi Tachibana และวาดภาพประกอบโดย Tsunako พิชิตรัก พิทักษ์โลก III ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 11 มกราคม ถึง 29 มีนาคม พ.ศ. 2562 ทางโตเกียวเอ็มเอกซ์ ในญี่ปุ่น ชื่อเพลงเปิด "I Swear" ร้องโดย sweet ARMS และเพลงปิดชื่อ "Last Promise" ร้องโดย Eri Yamazaki
__TOC__
== รายชื่อตอน ==
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
3
ลบกกะตาว

ลบกกะตาว (ល្បុក្កតោ, ลฺบุกฺกโต, ) หรือ โบกาตอร์ (bokator) เป็นศิลปะการต่อสู้ของประเทศกัมพูชา
== ภาพรวม ==
"ลบกกะ" (ល្បុក្ក, ลฺบุกฺก) แปลว่า "ต่อยอย่างแรง"  ส่วน "ตาว" (តោ, โต) แปลว่า "สิงโต" รวมคำว่า "ลบกกะตาว" จึงแปลว่า "ต่อยสิงโตอย่างแรง" ตามคำบอกเล่าของสาน เกิมเสียน (សាន គឹម ស៊ាន) นักศิลปะการต่อสู้ชาวเขมร ชื่อเรียกนี้มาจากตำนานที่ว่าเมื่อกอนมีสิงโตโจมตีหมู่บ้านเมื่อ 2,000 ปีที่แล้ว นักรบคนหนึ่งได้ล้มสิงโตลงโดยการโจมตีด้วยหัวเข่า
ลบกกะตาวเป็นศิลปะการป้องกันตัวที่สืบทอดมาตั้งแต่สมัยสร้างนครวัด และกล่าวกันว่าครั้งหนึ่งเคยฝึกโดยกองทัพของอาณาจักรพระนคร เชื่อว่าส่วนหนึ่งของความแข็งแกร่งของอาณาจักรนครวัดที่ได้ปกครองเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มาและได้รับการสนับสนุนจากกษัตริย์อังกอร์ พระเจ้าชัยวรมันที่ 7 ในปลายศตวรรษที่ 12 อย่างไรก็ตาม เนื่องจากความเสื่อมโทรมของอาณาจักรนครวัด ลบกกะตาวก็ได้เสื่อมถอยลง ยิ่งไปกว่านั้นแล้วชะตากรรมของลบกกะตาวก็ยังได้ถูกคุกคามจากการปกครองอาณานิคมของฝรั่งเศส และการกดขี่ในยุคของพล พต และเขมรแดง
สาน เกิมเสียน ได้พยายามฟื้นฟูศิลปะการต่อสู้แบบดั้งเดิมที่สูญหายนี้ โดยเขาได้ศึกษาศิลปะการต่อสู้มือเปล่า วิชาหอก วิชาไม้ ฯลฯ แต่ได้หลบหนีมายังประเทศไทยในช่วงยุคพล พต และจากนั้นก็อาศัยอยู่ในสหรัฐอเมริกา ในฐานะผู้สอนฮับกีโด ถึงอย่างนั้นก็ตามเขามีความปรารถนาที่จะฟื้นฟูศิลปะการต่อสู้ในประเทศของเขาและกลับประเทศไปใน ค.ศ. 2001 เมื่อสถานการณ์ในประเทศมีเสถียรภาพ
ใน ค.ศ. 2022 ลบกกะตาวได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของยูเนสโก
== ดูเพิ่ม ==
กุนเขมร ศิลปะการต่อสู้ของกัมพูชา
มวยคาดเชือก ศิลปะการต่อสู้ของไทยโบราณ
== อ้างอิง ==
มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของมนุษยชาติ
กีฬาการต่อสู้
ศิลปะการต่อสู้ของกัมพูชา
วัฒนธรรมเขมร
กุนเขมร

กุนเขมร บ้างสะกดเป็น กุนขแมร์ (Kun Khmer) หรือ คุนขแมร (គុនខ្មែរ, , กุนคมาย) หรือเรียกในอีกชื่อว่า ปรฏาลเสรี (ប្រដាល់សេរី, , เปราะดาลเสเร็ย) เป็นศิลปะการป้องกันตัวของกัมพูชา มีลักษณะคล้ายกับมวยไทยในไทย และและเหว่ในพม่า
== ประวัติ ==
กล่าวกันว่าศิลปะการต่อสู้ที่ไม่ใช้อาวุธมีอยู่ในกัมพูชาตั้งแต่ศตวรรษที่ 12 เพื่อเป็นวิธีการตอบโต้ภัยคุกคามจากประเทศเพื่อนบ้านและมีประวัติยาวนาน
เมื่อกัมพูชาเป็นรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส ชาวอาณานิคมจากฝรั่งเศสได้กำหนดกฎเกณฑ์ต่าง ๆ เช่น ระบบสังเวียนมวยเหลี่ยม การใช้นวมชกมวย และการห้ามใช้ท่าโหดร้าย ทำให้เกิดรูปแบบที่ทันสมัยของกุนเขมร
ในทศวรรษ 1970 เมื่อสมัยเขมรแดงนำโดยพล พต กุนเขมรได้ถูกสั่งห้าม และนักกีฬาถูกบังคับให้ไปทำงาน หรือประหารชีวิตเพื่อสร้างสังคมคอมมิวนิสต์ อย่างไรก็ตามกุนเขมรได้รับการฟื้นฟูโดยลอกแบบมาจากมวยไทยหลังจากการล่มสลายของระบอบการปกครองของ พล พต และยังคงอยู่จนถึงทุกวันนี้
=== ความพยายามทำให้รูปแบบมวยรวมเข้ากัน ===
ประเทศใกล้เคียงในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีศิลปะการต่อสู้แบบมวยคล้ายกัน 
== รูปแบบและกติกา ==
รูปแบบกติกาปัจจุบันที่ กุน เขมร ใช้ในการปัจจุบันจึงใช้กติกาที่ลอกแบบมาจากกติกาของมวยไทย เช่น การแข่งแบ่งเป็น 5 ยก ยกละ 3 นาที การต่อสู้จะทำกันบนเวทีที่เป็นสี่เหลี่ยมจตุรัสขนาด 6.1 เมตร ก่อนเริ่มการแข่งจะมีการรำที่คล้ายกับการไหว้ครูรำมวยของไทย ระหว่างการแข่งจะบรรเลงดนตรีมี ปี่และกลองเช่นเดียวกันกับมวยไทย และผู้แข่งขันจะต้องสวมนวมและกางเกงมวย
เช่นเดียวกับมวยไทย สามารถจบการแข่งขันทันทีด้วยการชนะน็อกโดยเทคนิค หรือในมวยไทยจะเรียกว่า แม่ไม้มวยไทย
การโจมตีใส่ในขณะที่คู่ต่อสู้ไม่ได้ยืน คว้าเชือก โจมตีจุดอ่อนหรือกระดูกสันหลัง หรือใช้ฟันกัด ถือว่าผิดกฎ
== คลังภาพ ==
ไฟล์:Bas-reliefs_du_Bayon_(Angkor)_(6912560519).jpg|ภาพการต่อสู้ที่นครวัด
ไฟล์:Angkor_Wat_bas-reliefs_(9730508282).jpg|ตีศอก นครวัด (ศตวรรษที่ 12) กัมพูชา
ไฟล์:ProdalKhmer.JPG|นักกีฬากุนเขมร
== ภาพรวม ==
มีการถ่ายทอดสดการแข่งขันและเป็นศิลปะการป้องกันตัวที่ได้รับความนิยมในกัมพูชา เช่นเดียวกับมวยไทยในประเทศไทย
== ดูเพิ่ม ==
ลบกกะตาว
มวยไทย
== อ้างอิง ==
กีฬาการต่อสู้
ศิลปะการต่อสู้ของกัมพูชา
วัฒนธรรมเขมร
เป๊ปซี่โค

เป๊ปซี่โค (PepsiCo) เป็นบริษัทอาหาร ขนมขบเคี้ยว และเครื่องดื่มข้ามชาติสัญชาติอเมริกัน มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองแฮร์ริสัน รัฐนิวยอร์ก ในหมู่บ้านเล็ก ๆ ชื่อ เพอร์เชส ธุรกิจของเป๊ปซี่โคครอบคลุมทุกด้านของตลาดอาหารและเครื่องดื่มทั้ง ดูแลการผลิต การจัดจำหน่าย และการตลาด เป๊ปซี่โคก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1965 จากการควบรวมกิจการของบริษัท เป๊ปซี่-โคล่า และบริษัทฟริโต-เลย์ เป๊ปซี่โคได้ขยายธุรกิจไปยังแบรนด์อาหารและเครื่องดื่มที่มีความหลากหลายอย่างมาก การเข้าซื้อกิจการที่ใหญ่ที่สุดคือ Pioneer Foods ในปี ค.ศ. 2020 ด้วยมูลค่า 1.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และก่อนหน้านี้เคยซื้อบริษัท Quaker Oats ในปี ค.ศ. 2001 ซึ่งเป็นการเพิ่มแบรนด์เกเตอเรดเข้ามาอยู่ในเป๊ปซี่โค และ Tropicana Products ในปี ค.ศ. 1998
ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2021 บริษัทมีแบรนด์ 23 แบรนด์ที่มียอดขายมากกว่า 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี เป๊ปซี่โคมีการดำเนินธุรกิจอยู่ทั่วโลก และมีการจำหน่ายผลิตภัณฑ์ของบริษัทในกว่า 200 ประเทศ ทำให้มีรายได้สุทธิต่อปีมากกว่า 70,000 ล้านเหรียญดอลลาร์สหรัฐ เป๊ปซี่โคเป็นธุรกิจอาหารและเครื่องดื่มที่ใหญ่เป็นอันดับสองของโลก โดยพิจารณาจากรายได้สุทธิ กำไร และมูลค่าหลักทรัพย์ตามราคาตลาด รองจากเนสท์เล่ ผลิตภัณฑ์เรือธงของเป๊ปซี่โคคือเป๊ปซี่มีส่วนร่วมในการแข่งขันกับโคคา-โคล่ามาหลายชั่วอายุคน เรียกกันทั่วไปว่าสงครามโคล่า แม้ว่าโคคา-โคล่าจะขายได้ดีกว่าเป๊ปซี่ในสหรัฐอเมริกา แต่เป๊ปซี่โคในตลาดอเมริกาเหนือก็เป็นบริษัทอาหารและเครื่องดื่มที่ใหญ่ที่สุดเมื่อพิจารณาจากรายได้สุทธิ รามอน ลาการ์ตาดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารของเป๊ปซี่โค ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2018 การจัดจำหน่ายและการบรรจุขวดดำเนินการโดยเป๊ปซี่โค
== ประวัติบริษัท ==
=== ต้นกำเนิด ===
เครื่องดื่มเป๊ปซี่ได้รับการพัฒนาโดยเคเลบ แบรดแฮม เภสัชกรและนักธุรกิจจากเขตดับลิน, รัฐนอร์ทแคโรไลนา เขาตั้งชื่อว่า "เป๊ปซี่-โคล่า" ในปี ค.ศ. 1898 เพื่อจำหน่ายเครื่องดื่มจากร้านขายยาของเขาในนิวเบิร์น รัฐนอร์ทแคโรไลนา เมื่อเครื่องดื่มของเขาได้รับความนิยม แบรดแฮมก่อตั้งบริษัทเป๊ปซี่-โคล่าในปี ค.ศ. 1902 และจดสิทธิบัตรสำหรับสูตรเครื่องดื่มของเขาในปี ค.ศ. 1903 บริษัทได้จดทะเบียนในรัฐเดลาแวร์ในปี ค.ศ. 1919 บริษัทของแบรดแฮมประสบความสำเร็จหลายปีจนถึงช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 อย่างไรก็ตาม การปันส่วนน้ำตาลระหว่างสงครามและตลาดน้ำตาลที่ผันผวนหลังสงครามได้ทำลายฐานะทางการเงินของบริษัทจนถึงระดับที่ในปี ค.ศ. 1923 แบรดแฮมประกาศล้มละลายและกลับไปเปิดกิจการร้านขายยาในนอร์ทแคโรไลนา
เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1923 คราเวนโฮลดิง คอร์ปอเรชั่น ได้ซื้อเครื่องหมายการค้าและสูตรลับของบริษัท ในปี ค.ศ. 1931 รอย เมการ์เกล นายหน้าในตลาดหุ้นวอลล์สตรีทได้ซื้อเครื่องหมายการค้าและกิจการของเป๊ปซี่จากคราเวนโฮลดิงร่วมกับชาร์ลส์ กูธ กูธยังเป็นประธานของ Loft, incorporated ซึ่งเป็นผู้ผลิตขนมชั้นนำในลองไอส์แลนด์, รัฐนิวยอร์ก ลอฟท์มีเครือข่ายร้านค้า 115 แห่งทั่วมหาสมุทรแอตแลนติกตอนกลาง ณ เวลาที่ กูธเข้าซื้อกิจการ กูธใช้ห้องทดลองและนักเคมีของลอฟท์เพื่อปรับสูตรของเป๊ปซี่เสียใหม่ และเขาใช้ตำแหน่งประธานบริษัทแทนที่โคคา-โคล่าด้วยเป๊ปซี่ โคล่าที่ร้านค้าและร้านอาหารของลอฟท์ กูธยังใช้ทรัพยากรของลอฟท์เพื่อโปรโมตเป๊ปซี่และย้ายบริษัทไปยังสถานที่ใกล้กับโรงงานของลอฟท์ในนิวยอร์ก
==มาสคอต==
===มิรินด้า/เป๊ปซี่===
ตัวมาสคอตในประเทศไทยจะเป็นยอดมนุษย์สายรุ้งมิรินด้าแมน แต่จะมี 3 สี 4 สี ตามลำดับยุค ซึ่งมีมาเมื่อระหว่างยุค 1980 ถึง ปลายยุค1990
ตัวมาสคอตในต่างประเทศจะเป็นเป็ปซี่แมน และจะมี 1 สี 2 สี ตามลำดับยุค ซึ่งมีมาเมื่อระหว่างกลางยุค 1960 ถึง ยุค 2000
== อ้างอิง ==
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2508
บริษัทของสหรัฐ
วาจิมะ

วาจิมะ  เป็นนครในจังหวัดอิชิกาวะ ประเทศญี่ปุ่น  วาจิมะมีจำนวนประชากรประมาณ 27,698 คน 12,768 หลังคาเรือน ความหนาแน่นของประชากร 65 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 
== ภูมิศาสตร์ ==
นครวาจิมะกินพื้นที่ครอบคลุมชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของคาบสมุทรโนโตะ และล้อมรอบด้วยทะเลญี่ปุ่นทางทิศเหนือและทิศตะวันตก พื้นที่บางส่วนอยู่ภายในเขต เกาะเฮกูราจิมะซึ่งอยู่ห่างจากชายฝั่งทางเหนือของคาบสมุทรโนโตะ 47 กิโลเมตร ก็เป็นส่วนหนึ่งของนครวาจิมะ
=== อาณาเขตติดต่อ ===
จังหวัดอิชิกาวะ
* ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ: นครซูซุ
* ทิศตะวันออก: เมืองโนโตะ
* ทิศตะวันออกเฉียงใต้: เมืองอานามิซุ
* ทิศใต้: เมืองชิกะ
=== ภูมิอากาศ ===
วาจิมะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (เคิพเพิน Cfa) โดยมีลักษณะเฉพาะคือฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่หนาวเย็นและมีหิมะตกหนัก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในวาจิมะอยู่ที่  ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีคือ  โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิเฉลี่ยสูงสุดจะอยู่ในช่วงเดือนสิงหาคมที่ประมาณ  และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 
== ประชากร ==
จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของวาจิมะลดลงประมาณร้อยละ 50 ในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา
== ประวัติศาสตร์ ==
พื้นที่บริเวณวาจิมะเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโนโตะในสมัยโบราณ และเป็นเมืองท่าที่มีชื่อเสียงในด้านการค้าภายในทวีปเอเชีย ในช่วงยุคเซ็งโงกุ (ค.ศ. 1467–1568) พื้นที่แห่งนี้เป็นที่โต้แย้งกันระหว่างตระกูลฮาตาเกยามะ ตระกูลอูเอซูงิ และตระกูลมาเอดะ ต่อมาในยุคเอโดะ พื้นที่นี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นศักดินาคางะ ภายใต้การปกครองของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ พื้นที่แห่งนี้นับว่ายังคงเป็นเมืองท่าที่มีชื่อเสียงในเส้นทางเดินเรือตามชายฝั่งที่มีชื่อว่า คิตามาเอบูเนะ ระหว่างโอซากะกับฮกไกโด
หลังจากการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่แห่งนี้ถูกจัดแบ่งเป็นอำเภอโฮซุและอำเภอฟูเงชิ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการจัดตั้งเมืองวาจิมะขึ้นพร้อมกับการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่ เมืองวาจิมะได้รับการยกฐานะเป็นนครเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1954 หลังจากผนวกเอาหมู่บ้านใกล้เคียงเข้ามาเป็นส่วนหนึ่ง ได้แก่ หมู่บ้านโอยะ คาวาราดะ โคโนซุ นิชิโฮะ มิอิ และนาจิมิ และเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 เมืองมนเซ็งได้รวมเข้ากับนครวาจิมะ
เมื่อวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2007 ได้เกิดแผ่นดินไหวในคาบสมุทรโนโตะ ทำให้มีผู้เสียชีวิต 1 ราย บาดเจ็บ 279–356 ราย (ในจำนวนนี้สาหัส 26 ราย) และสร้างความเสียหายต่อทรัพย์สินทั้งในนครวาจิมะและส่วนอื่น ๆ ของจังหวัดอิชิกาวะ บ้านเรือนราว 6,056 หลังได้รับผลกระทบจากแผ่นดินไหว โดยในจำนวนนี้มีบ้านที่เสียหายโดยสมบูรณ์ 476 หลัง
== การเมืองการปกครอง ==

วาจิมะมีรูปแบบการปกครองแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภานครซึ่งเป็นสภาเดี่ยวมีสมาชิกจำนวน 20 คน
== เศรษฐกิจ ==
เศรษฐกิจหลักในท้องถิ่น ได้แก่ การประมงเชิงพาณิชย์ การท่องเที่ยว การเกษตร และการผลิตภาชนะไม้ขัดเงา
== การศึกษา ==
วาจิมะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลนคร ได้แก่ โรงเรียนประถม 10 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 3 แห่ง โรงเรียนที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดอิชิกาวะ ได้แก่ โรงเรียนมัธยมปลาย 2 แห่ง และยังมีโรงเรียนมัธยมปลายเอกชนอีก 1 แห่ง
== การขนส่ง ==
การขนส่งในวาจิมะ ได้แก่
ทางถนน: มี  วิ่งผ่าน
ทางอากาศ: วาจิมะเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานโนโตะ
ทางรถไฟ: ไม่มีรถไฟโดยสารให้บริการในพื้นที่
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
นครในจังหวัดอิชิกาวะ
Paralemnalia

Paralemnalia เป็นสกุลของปะการังที่อยู่ในวงศ์ Nephtheidae
สปีชีส์ในสกุลนี้พบในแอฟริกา มาเลเซีย และออสเตรเลีย
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
Paralemnalia clavata 
Paralemnalia digitiformis 
Paralemnalia eburnea 
Paralemnalia flabella 
Paralemnalia pichoni 
Paralemnalia thyrsoides 
== อ้างอิง ==
ปะการัง
Scleronephthya

Scleronephthya เป็นสกุลของปะการังที่อยู่ในวงศ์ Nephtheidae
สปีชีส์ในสกุลนี้พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ออสเตรเลีย
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
Paraspongodes candida 
Paraspongodes islandica 
Paraspongodes sarsii 
Scleronephthya corymbosa 
Scleronephthya crassa 
Scleronephthya flexilis 
Scleronephthya gracillimum 
Scleronephthya lewinsohni 
Scleronephthya pallida 
Scleronephthya pustulosa 
Scleronephthya spiculosa 
== อ้างอิง ==
ปะการัง