pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สุภาพร กำเนิดผล

นางสาวสุภาพร กำเนิดผล (เกิด 17 มกราคม พ.ศ. 2525) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา 2 สมัย
== ประวัติ ==
นางสาวสุภาพร กำเนิดผล (ชื่อเล่น : น้ำหอม) เกิดเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2525 เป็นบุตรีของนายวีระพนธ์ และ นางชนานาถ กำเนิดผล สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี บริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาบริหารธุรกิจ จาก มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา  สมรสกับนายเดชอิศม์ ขาวทอง มีธิดา 2 คน
== งานการเมือง ==
นางสาวสุภาพร เข้าสู่วงการการเมืองด้วยการเป็นเลขานุการของนายอนุมัติ อาหมัด ขณะดำรงตำแหน่งเป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสงขลา จากนั้นเข้ารับตำแหน่งเป็นรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสงขลา ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2563
ปลายปี พ.ศ. 2564 เมื่อนายถาวร เสนเนียม ต้องพ้นจากตำแหน่งตามคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญ นางสาวสุภาพร ได้รับคัดเลือกจากพรรคประชาธิปัตย์ ให้ลงสมัครรับเลือกตั้งซ่อมแทนนายถาวร ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา เขต 6 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2565 และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในครั้งดังกล่าว
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
นางสาวสุภาพร กำเนิดผล ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา เขต 6 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2565 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดสงขลา
นักการเมืองสตรีชาวไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา
พรรคประชาธิปัตย์
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา
หน่อย นวรัตน์

หน่อย นวรัตน์ เป็นนักร้องลูกทุ่งหญิงชื่อดังจากค่ายโฟร์เอส ด้วยความที่เพลงของเธอส่วนใหญ่จะร้องแก้กับนักร้องลูกทุ่งชายชื่อดังหลายท่าน จึงมีฉายาว่า เจ้าแม่เพลงแก้ และเธอเคยร้องเพลงแก้ของนักร้องลูกทุ่งชายชื่อดังหลายท่าน เช่น ชาย เมืองสิงห์ , ยอดรัก สลักใจ , สายัณห์ สัญญา เป็นต้น
== ผลงาน ==
=== อัลบั้ม ===
อมตะหน่อย-ชาย ชุด มะนาวไม่มีน้ำ
หมั่นไส้
บัวตูมบัวบาน
แฟน ต.ช.ด.
เมรีขี้เมา
พ่อพวงมะนาว
เสียงตอบจากไก่
เมียน้อยคอยเกื้อ
ร้องแก้ หยิบผิด
กินรีเล่นน้ำ
ปลอบใจคนเศร้า
แจ่มจริงหรือจ๊ะ
ไหนว่าไม่ลืม
จดหมายไม่เป็นหมัน
เข็ดแล้วความรัก
คู่บุญคู่บวช 3
รำวงชาวบ้าน
== อ้างอิง ==
นักร้องหญิงชาวไทย
นักร้องลูกทุ่งหญิงชาวไทย
เทศมณฑลออชทียอน

ออชทียอน (آشتیان) เป็นเทศมณฑลในจังหวัดแมร์แคซี ประเทศอิหร่าน โดยมีออชทียอนเป็นเมืองหลักاطلس گیتاشناسی استان‌های ایران จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เทศมณฑลนี้มีประชากร 19,011 คนใน 5,669 ครัวเรือน เทศมณฑลนี้มีอำเภอเพียงอำเภอเดียวคืออำเภอกลาง และมีเมืองเพียงเมืองเดียวคือออชทียอน
==อ้างอิง==
 
เทศมณฑลในประเทศอิหร่าน
ออชทียอน

ออชทียอน (آشتيان) เป็นเมืองและเมืองหลักของเทศมณฑลออชทียอน จังหวัดแมร์แคซี ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 8,324 คน ใน 2,597 ครัวเรือน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
"Ashtian" in Encyclopedia Iranica by C.E. Bosworth
"Ashtiyani, the dialect of Ashtiyan" in Encyclopedia Iranica by E. Yarshater
เมืองในประเทศอิหร่าน
สีไพร ไทยแท้

สีไพร ไทยแท้ ชื่อจริงคือ ปัญฑารีย์ บัวด้วง มีชื่อเล่นว่า อ้อย เกิดเมื่อปี 2506 เป็นนักร้องเพลงแหล่ชื่อดังจากค่ายโฟร์เอส ที่มีผลงานเพลงดังมากมายอย่าง มัทรี , สีกษัตริย์เดินดง , รจนา , นางสิบสอง , สีกาสั่งนาค เป็นต้น รวมถึงเคยร่วมงานกับนักร้องทีมีชื่อเสียงอย่าง ทศพล หิมพานต์ และ ไวพจน์ เพชรสุพรรณ เป็นต้น
== ผลงานเพลง ==
=== อัลบั้มเดี่ยว ===
มัทรี (2538) (โฟร์เอส) (ชุดแรกในชีวิต)
นางสิบสอง (2538) (โฟร์เอส)
รจนา (2538) (โฟร์เอส)
ตำนานบวชนาค (2538) (โฟร์เอส)
ก่องข้าวน้อยฆ่าแม่ (2538) (โฟร์เอส)
โมรา (2538) (โฟร์เอส)
บวชนาคจิ๊กโก๋ (2538) (โฟร์เอส)
ละบาปอายบุญ (2539) (โฟร์เอส)
สาวเครือฟ้า (2539) (โฟร์เอส)
สี่กษัตริย์เดินดง (2539) (โฟร์เอส)
รักคนหัวล้าน (2539) (โฟร์เอส)
เป็นกะตั๊กๆ (2539) (โฟร์เอส)
สามีขี้เมา (2540) (โฟร์เอส)
แหล่พระคุณพ่อแม่ (2546) (โฟร์เอส)
=== อัลบั้มที่ร่วมร้องกับศิลปินคนอื่นๆ ===
คู่บุญ คู่บวช 2 (ร่วมกับ ไวพจน์ เพชรสุพรรณ และ ทศพล หิมพานต์) (2549) (โฟร์เอส)
คู่ฮา คู่เฮง (ร่วมกับ ทศพล หิมพานต์) (2551) (โฟร์เอส)
คู่ฮา คู่เฮง 2 (ร่วมกับ ทศพล หิมพานต์) (2552) (โฟร์เอส)
ลำตัดโฟร์เอส (ร่วมกับ ขวัญจิต ศรีประจันต์,ทศพล หิมพานต์ และชาวคณะ) (2552) (โฟร์เอส)
คู่บุญ คู่บวช 4 (ร่วมกับ อ๊อด โฟร์เอส และ ทศพล หิมพานต์) (2553) (โฟร์เอส)
เทศกาลงานบุญ (ร่วมกับ ทศพล หิมพานต์) (2554) (โฟร์เอส)
คู่บุญ คู่บวช 5 (ร่วมกับ ไวพจน์ เพชรสุพรรณ และ ทศพล หิมพานต์) (2554) (โฟร์เอส)
นิทานอิงธรรม (ร่วมกับ ยายกวง ดวงดี) (2555) (โฟร์เอส)
คู่บุญ คู่บวช 6 (ร่วมกับ อ๊อด โฟร์เอส,ทศพล หิมพานต์,ยิปซี ศรีสาคร) (2555) (โฟร์เอส)
คู่บุญ คู่บวช 7 (ร่วมกับ ทศพล หิมพานต์ และ ยิปซี ศรีสาคร) (2556) (โฟร์เอส)
คู่บุญ คู่บวช 9 (ร่วมกับ ทศพล หิมพานต์ และ ยิปซี ศรีสาคร) (2559) (โฟร์เอส)
=== Single ===
เสน่ห์หนุ่มสุโขทัย (2563) (โฟร์เอส)
นักร้องหญิงชาวไทย
นักร้องลูกทุ่งหญิงชาวไทย
อำเภอกลาง (เทศมณฑลออชทียอน)

อำเภอกลางของเทศมณฑลออชทียอน (بخش مرکزی شهرستان آشتیان) เป็นอำเภอในเทศมณฑลออชทียอน จังหวัดแมร์แคซี ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 19,011 คนใน 5,669 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองเพียงเมืองเดียวคือออชทียอน และมีตำบล 3 ตำบล คือ ตำบลแกแรคอน, ตำบลแมซแรเอโนว์ และตำบลซียอแวชอน
== อ้างอิง ==
เทศมณฑลออชทียอน
กลาง
วัดประเดิม (จังหวัดชุมพร)

วัดประเดิม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตากแดด อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร
==ประวัติ==
เชื่อกันว่าตัวเมืองตั้งแต่เดิมของชุมพรอยู่แถบวัดประเดิม ฝั่งซ้ายของแม่น้ำชุมพรที่ตำบลตากแดด ต่อมาจึงได้ย้ายเมืองไปตั้งใหม่ที่ท่ายาง แล้วย้ายไปตั้งที่ตำบลตะเภา เชื่อว่าวัดประเดิมเป็นวัดประจำเมืองชุมพรเก่า และเป็นวัดแรกที่สร้างขึ้น อีกแหล่งข้อมูลระบุว่า เดิมมีวัดเก่า 2 วัด คู่กัน คือ วัดนอก กับ วัดใน ต่อมาจึงรวมมาเป็นวัดประเดิม สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่า ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2230 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2515
กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนสิ่งสำคัญในวัดประเดิม ได้แก่ พระปรางค์ สถานที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ กุฏิหลวงพ่อเวศน์ ภูริปญฺโญ เจดีย์ทรงระฆังก่ออิฐถือปูน อีกองค์หนึ่ง เป็นโบราณสถาน โดยประกาศลงในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2479
==เสนาสนะและโบราณวัตถุ==
พระปรางค์ก่อนบูรณะ ตั้งอยู่บนพื้นเรียบไม่ได้ยกพ้นสูงโดยรอบองค์พระปรางค์ไม่มีสิ่งก่อสร้างใด ๆ ที่เห็นอยู่ในปัจจุบันทุกอย่างของที่เพิ่งสร้างใหม่พระปรางค์ที่ปรากฏอยู่ทุกวันนี้ มีลักษณะรูปแบบศิลปกรรมเป็นปรางค์ฐานสี่เหลี่ยมจัตุรัสทำเป็นฐานบัวลดหลั่นกันขึ้นไปเป็นชั้น ๆ รูปทรงสูงชะลูด เรือนธาตุมีขนาดเล็กทรงสูงรับกับทุกส่วนขององค์ปรางค์ซึ่งมีลักษณะเป็นฐานซ้อนกันขึ้นไปรอบพระปรางค์ มีระเบียงคดล้อมรอบระหว่างระเบียงคดกับพระปรางค์เป็นลานทักษิณ
เจดีย์ราย ในบริเวณวัดมีเจดีย์รายขนาดเล็ก 1 องค์ ลักษณะเป็นเจดีย์ทรงกลมตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยมสภาพทรุดโทรม มีผู้เล่าว่าเดิมเจดีย์รายรอบวัดมีหลายองค์แต่ปัจจุบันเหลืออยู่องค์เดียว อาคารโรงเรียนปริยัติธรรมเป็นอาคารสถาปัตยกรรมท้องถิ่น ก่อสร้างขึ้นในระหว่าง พ.ศ. 2473–2480 เป็นอาคารไม้แบบเรือนปั้นหยา ยอดจั่วชายคาตกแต่งด้วยไม้ฉลุและไม้กลึงลวดลายแบบพื้นเมือง โบราณวัตถุที่พบ อาทิ ใบเสมาหินทรายเศียรพระพุทธรูปหินทรายและเศียรพระพุทธรูปปูนปั้นเกือบ 20 เศียรเป็นฝีมือช่างสมัยอยุธยา
==อ้างอิง==
ประเดิม
โบราณสถานในจังหวัดชุมพร
สึโตมุ ยามางูจิ

สึโตมุ ยามางูจิ (; 16 มีนาคม ค.ศ. 19164 มกราคม ค.ศ. 2010) เป็นวิศวกรทางทะเลชาวญี่ปุ่นและผู้รอดชีวิตจากการทิ้งระเบิดปรมาณูที่ฮิโรชิมะและนางาซากิในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ถึงแม้ว่ามีผู้ที่ได้รับผลกระทบจากระเบิดทั้งสองเท่าที่รู้จักอย่างน้อย 70 คน เขาเป็นบุคคลเดียวที่รัฐบาลญี่ปุ่นยอมรับอย่างเป็นทางการว่าเป็นผู้รอดชีวิตจากระเบิดทั้งสอง
เขาเป็นพลเมืองนางาซากิ แต่ตอนที่มีการทิ้งระเบิดลูกแรกที่ฮิโรชิมะในเวลา 8:15 น. ของวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ยามางูจิกำลังทำงานเป็นลูกจ้างที่มิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์ แล้วกลับไปที่นางาซากิในวันต่อมา และถึงแม้ว่าบาดแผลของเขายังไม่หายก็ตาม เขาก็กลับไปทำงานต่อในวันที่ 9 สิงหาคม ซึ่งเป็นวันที่ระเบิดลูกที่สองตกลงมา โดยในเช้าวันนั้น เขาถูกผู้ดูแลด่าว่า "เป็นบ้า" หลังจากอธิบายว่าระเบิดลูกหนึ่งสามารถทำลายทั้งเมืองได้อย่างไร ใน ค.ศ. 1957 เขาได้รับสถานะเป็น ฮิบากูชะ ("บุคคลที่ได้รับผลกระทบจากระเบิด") จากการทิ้งระเบิดที่นางาซากิ เขาเสียชีวิตในวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 2010 ด้วยอายุ 93 ปี
==ชีวิตช่วงต้น==
ยามางูจิเกิดในวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1916 ที่นางาซากิ เขาเข้าทำงานในมิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์ในคริสต์ทศวรรษ 1930 และทำงานเป็นช่างเขียนแบบไว้ออกแบบเรือบรรทุกน้ำมัน
==สงครามโลกครั้งที่สอง==
ยามางูจิกล่าวว่าเขา "ไม่คิดว่าญี่ปุ่นจะเป็นผู้เริ่มสงคราม" เขายังคงทำงานที่มิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์ แต่ภายหลังอุตสาหกรรมญี่ปุ่นเริ่มมีปัญหาเพราะทรัพยากรเริ่มขาดแคลนและเรือบรรทุกน้ำมันจมน้ำ
===การทิ้งระเบิดที่ฮิโรชิมะ===
ยามางูจิเติบโตและทำงานที่นางาซากิ แต่ในฤดูร้อน ค.ศ. 1945 เขาเดินทางเพื่อธุรกิจเป็นเวลา 3 เดือนที่ฮิโรชิมะ ในวันที่ 6 สิงหาคม เขากำลังเตรียมตัวออกจากเมืองพร้อมกับเพื่อนร่วมงานสองคน อากิระ อิวานางะ และคูนิโยชิ ซาโต และเดินทางไปที่สถานีรถไฟ ซึ่งรู้ตัวว่าตนลืมฮังโกะ (แสตมป์ที่พบได้ทั่วไปที่ญี่ปุ่น) และกลับไปที่ทำงานเพื่อหามัน จากนั้น ในเวลา 8:15 น. ตอนที่เขากำลังเดินทางไปที่ท่าเรือ โบอิง บี-29 อีโนลาเกย์ ของสหรัฐได้ทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ลิตเติลบอย ลงห่างจากใจกลางเมืองเพียง  ยามางูจิหวนนึกว่าตนเห็นเครื่องบินทิ้งระเบิดและร่มชูชีพสองอันก่อนที่จะมี "แสงวาบบนท้องฟ้า และตัวผมก็ปลิวไป" การระเบิดนี้ทำให้แก้วหูแตก, ตาบอดชั่วคราว และทำให้เขารับแผลไหม้จากรังสีอย่างรุนแรงในบริเวณท่อนซ้ายบนของร่างกาย หลังฟื้นตัวและพักผ่อนแล้ว เขาคลานไปที่หลบภัย และเดินทางหาเพื่อนร่วมงาน ทั้งคู่รอดชีวิตและใช้เวลาทั้งคืนในที่พักพิงสำหรับการจู่โจมทางอากาศก่อนกลับไปที่นางาซากิในวันถัดมา ที่นางาซากิ เขาได้รับการรักษาและไปทำงานต่อในวันที่ 9 สิงหาคม ถึงแม้ว่าตนจะเข้าเฝือกก็ตาม
===การทิ้งระเบิดที่นางาซากิ===
ในเวลา 11:00 น. ของวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ในขณะที่เครื่องบินทิ้งระเบิดสหรัฐบ็อกสการ์ได้ทิ้งระเบิดนิวเคลียร์แฟตแมนลงในเมือง เขากำลังอธิบายการระเบิดที่ฮิโรชิมะแก่ผู้ดูแล โดยอยู่ห่างจากกราวนด์ซีโร 3 กิโลเมตร แต่ครั้งนี้เขากลับไม่ได้รับบาดเจ็บจากแรงระเบิด ถึงกระนั้น เชาไม่สามารถหาเฝือกใหม่มาทดแทนและมีไข้สูงกับอาเจียนต่อเนื่องเป็นเวลามากกว่าหนึ่งสัปดาห์
==เสียชีวิต==
ใน ค.ศ. 2009 ยามางูจิรู้ว่าตนจะเสียชีวิตจากมะเร็งกระเพาะอาหาร เขาเสียชีวิตในวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 2010 ที่นางาซากิ ด้วยอายุ 93 ปี
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
http://naosite.lb.nagasaki-u.ac.jp/dspace/handle/10069/25531 
YAMAGUCHI, Tsutomu "Double A-Bomb Victim: My Life beneath the Atomic Clouds" 2007
ผู้ประท้วงต่อต้านอาวุธนิวเคลียร์ชาวญี่ปุ่น
บุคคลจากนางาซากิ
ฮิบากูชะ
บุคคลที่เสียชีวิตจากมะเร็งในประเทศญี่ปุ่น
เสียชีวิตจากมะเร็งกระเพาะอาหาร
ยุทธการที่เอเดรียโนเปิล

ยุทธการที่เอเดรียโนเปิล เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 378 บ้างรู้จักกันในชื่อ ยุทธการที่ฮาเดรียโนโปลิส เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของจักรวรรดิโรมันตะวันออก นำโดยจักรพรรดิวาเล็นส และชาวฮันที่นำโดยฟริตเกิร์น การสู้รบเกิดขึ้นในบริเวณใกล้เคียงกับเอเดรียโนเปิล ในจังหวัดเทรซของโรมัน (ปัจจุบันคือเมืองเอดีร์แนในประเทศตุรกี) ศึกครั้งนี้จบลงด้วยชัยชนะของชาวฮัน และจักรพรรดิวาเล็นสพระองค์ทรงสิ้นพระชนม์ในสมรภูมิครั้งนี้ และศึกนี้เป็นส่วนหนึ่งของสงครามกอทิก (ค.ศ. 376–ค.ศ. 382) การรบครั้งนี้เป็นสาเหตุหนึ่งของการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตกในศตวรรษที่ 5
== เบื้องหลัง ==
ในปีค.ศ. 376 ชาวกอทพลัดถิ่นและชาวฮันที่นำโดยฟริตเกิร์น เข้ามาตั้งถิ่นฐานบริเวณเหนือแม่น้ำดานูบและได้ขออนุญาตจักรวรรดิโรมันตะวันออกให้พวกเขาสามารถตั้งถิ่นฐานได้ ซึ่งจักรพรรดิวาเล็นสก็ได้ทรงอนุญาต และเป็นหนึ่งในพันธมิตรของตะวันออกได้ โดยชาวฮันต้องมาเป็นชาวนาและทหารให้กับทางจักรวรรดิ แต่เมื่อชาวฮันข้ามแม่น้ำดานูบเพื่อมาตั้งถิ่นฐาน ลูปิซินัสและแม็กซิมัส (ผู้ครองแคว้นบริเวณนั้น) ไม่พอใจที่ชาวฮันข้ามมาจึงก่อจลาจลต่อชาวฮันขึ้น
เมื่อจักรพรรดิวาเล็นสได้ทราบว่าลูปิซินัสและแม็กซิมัสก่อจลาจลต่อชาวฮัน จักรพรรดิวาเล็นสจึงติดต่อจักรพรรดิกราเชียนซึ่งเป็นจักรพรรดิของจักรวรรดิโรมันตะวันตก (เป็นพระราชนัดดาของพระองค์) ให้นำกำลังทหารมาเสริมกำลังที่ชายแดนทางตะวันออก จักรพรรดิกราเชียนจึงทรงส่งทหารพร้อมทั้งกำลังเสริมมาช่วยจักรพรรดิวาเล็นส ซึ่งใน ค.ศ. 378 สงครามจะอุบัติขึ้น
== จบสงคราม ==
หลังจากที่มีกำลังเสริมจากทางตะวันตกแล้ว จักรพรรดิวาเล็นสทรงมั่นใจว่าพระองค์จะชนะในการรบครั้งนี้ แต่พระองค์กลับประมาท เพราะนี่เป็นสงครามแรกที่พระองค์ทำการบัญชาการรบ สุดท้ายจักรวรรดิโรมันตะวันออกก็พ่ายแพ้ต่อชาวฮัน ทำให้ชาวฮันสามารถยึดเอเดรียโนเปิลไว้เป็นระยะเวลาสั้น ๆ ในยุทธการครั้งนี้จักรพรรดิวาเล็นสเสด็จสวรรคตในสนามรบ ต่อมาโรมันตะวันออกได้มีจักรพรรดิพระองค์ใหม่นามว่า จักรพรรดิเทออดอซิอุสที่ 1
== อ้างอิง ==
Delbrück, Hans, 1980 Renfroe translation, The Barbarian Invasions,  p. 276
^ Williams and Friell, p. 179
^ MacDowall, Simon, Adrianople AD 378, p. 59
^ Williams, S. Friell, G., Theodosius: The Empire at Bay. p. 177
^ Heather, Peter, 1999, The Goths,  p. 135
^ Williams and Friell, p. 18
^ Williams and Friell, p. 19
^ Jump up to:a b c Zosimus, Historia Nova, book 4.
^ Ammianus Marcellinus, Historiae, book 31, chapters 12–14.
^ Ammianus Marcellinus, Historiae, book 31, chapters 3–9.
^ Ammianus Marcellinus, Historiae, book 31, chapters 7–11.
^ Ammianus Marcellinus, Historiae, book 31, chapter 11.
^ Socrates Scholasticus, Church History, book 1, chapter 38.
^ Ammianus Marcellinus, Historiae, book 31, chapters 10–11.
^ Jump up to:a b c d Ammianus Marcellinus, Historiae, book 31, chapter 12.
^ Roman Empire – Adrianople Archived 29 March 2007 at the Wayback Machine roman-empire.net. Illustrated History of the Roman Empire. Retrieved 2 April 2007.
^ Jump up to:a b Eastern Notitia Dignitatum, parts 5, 6, & 8.
^ Ammianus Marcellinus, Historiae, book 31, chapters 7 & 11
สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปยุโรป
ประวัติศาสตร์ยุโรป
จักรวรรดิไบแซนไทน์
ยานไถ

ยานไถ หรือ เยียนไถ (s=烟台|p=Yāntái) เดิมชื่อ จือฝู เป็นนครระดับจังหวัดทางตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลชานตง สาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งอยู่บนคาบสมุทรชานตง และอยู่ทางฝั่งใต้ของช่องแคบปั๋วไห่ ยานไถมีอาณาเขตทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดกับชิงเต่า ทิศตะวันออกติดกับเวย์ไห่ มีทะเลเข้าถึงทั้งทะเลปั๋วไห่ (บริเวณอ่าวไหลโจวและช่องแคบปั๋วไห่) และทะเลเหลือง (ทั้งทางเหนือและทางใต้ของคาบสมุทรชานตง) ยานไถเป็นเมืองท่าเรือประมงที่ใหญ่ที่สุดในมณฑลชานตง จากการสำรวจสำมะโนปี 2010 ยานไถมีประชากร 6,968,202 คน โดยอาศัยอยู่ในตัวเมือง 2,227,733 คน
== เขตการปกครอง ==
นครระดับจังหวัดยานไถแบ่งออกเป็น 12 เขตการปกครองระดับอำเภอ ได้แก่ 5 เขต, 6 นครระดับอำเภอ, และ 1 เขตพัฒนา (开发区)
เขตจือฝู (芝罘区)
เขตฝูชาน (福山区)
เขตมู่ผิง (牟平区)
เขตไหลชาน (莱山区)
เขตเผิงไหล (蓬莱区)
นครไหลหยาง (莱阳市)
นครไหลโจว (莱州市)
นครเจายฺเหวี่ยน (招远市)
นครชีเสีย (栖霞市)
นครไห่หยาง (海阳市)
นครหลงโข่ว (龙口市)
เขตพัฒนาเศรษฐกิจและเทคโนโลยียานไถ
เขตพัฒนาอุตสาหกรรมไฮเทคยานไถ
เขตการปกครองระดับอำเภอแบ่งย่อยเป็น 148 เขตการปกครองระดับตำบล ได้แก่ 94 เมือง, 6 ตำบล, และ 48 แขวง
== อ้างอิง ==
=== แหล่งข้อมูล ===
.
.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์นครยานไถ 
ภาพถ่ายเก่าของยานไถ (จือฝู) 
แผนที่ของยานไถในอดีต (1912)
 
นครในมณฑลชานตง
เขตการปกครองระดับจังหวัดของมณฑลชานตง
เมืองท่าในประเทศจีน
เพื่อนซื่อ ชื่อ มาริ

เพื่อนซื่อ... ชื่อ มาริ  เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นในปี 2007 กำกับโดย เรียวอิจิ อิโนมาตะ ออกฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม 2007 ภาพยนตร์เรื่องนี้มีเค้าโครงมาจากเรื่องจริงของเหตุการณ์แผ่นดินไหวในชูเอ็ตสึ พ.ศ. 2547
== เนื้อเรื่อง ==
ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกดัดแปลงมาจากหนังสือ "Yamakoshi-mura no Mari to Sanbiki no Koinu" ต่อจากนั้นก็ได้มีการทำนิยายภาพชื่อ " Mari and the Three Puppies of Yamakoshi" และถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ในเวลาต่อมา
ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกสร้างจากเค้าโครงเรื่องจริงของเหตุการณ์แผ่นดินไหวในชูเอ็ตสึ พ.ศ. 2547 กล่าวถึงการรอดชีวิตอย่างปาฏิหาริย์ของแม่สุนัขและลูกของมันเป็นเวลา 16 วันในหมู่บ้านที่ผู้คนอพยพออกไป แผ่นดินไหววัดความรุนแรงได้ถึงชินโดะระดับ7 เมืองยามาโกชิซึ่งมีชื่อเสียงอย่างมากในเรื่องการชนวัวได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงจากแผ่นดินไหว หลังจากเกิดแผ่นดินไหวผู้คนถูกอพยพออกไปเพื่อความปลอดภัย เหลือแต่เพียงมาริและลูกของมันอีก 3 ตัว
== นักแสดง ==
เออิจิโร่ ฟูนาโคชิ
อากิโกะ มัตสึโมโตะ
เรียวเฮ ฮิโรตะ
มาโอะ ซาซากิ
เคน อูซูอิ
== ดูเพิ่ม ==
แผ่นดินไหวในชูเอ็ตสึ พ.ศ. 2547
== อ้างอิง ==
เตรชีเมดีลาวาเรโด

เตรชีเมดีลาวาเรโด (Tre Cime di Lavaredo, ; ) หรือ ไดรซินเนิน (Drei Zinnen, ; ) เป็นยอดเขาสามยอดในเทือกเขาเซกซ์เทนโดโลไมต์ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอิตาลี ยอดเขาทั้งสามได้แก่ "ยอดเล็ก" (Cima Piccola; Kleine Zinne), "ยอดใหญ่" (Cima Grande; Große Zinne) และ "ยอดตะวันตก" (Cima Ovest; Westliche Zinne)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Auronzo di Cadore
CAI Auronzo 
The Great War in the Dolomites (Italian)
360° Panorama view 
Homepage of the Tourism Authority
เทือกเขาแอลป์
ภูเขาในประเทศอิตาลี
แคว้นเตรนตีโน-อัลโตอาดีเจ
หฺวายอาน

หฺวายอาน (c=) เดิมเรียก หฺวายยิน (t=淮陰|s=淮阴|p=Huáiyīn) จนถึง ค.ศ. 2001 เป็นนครระดับจังหวัดทางตอนกลางของมณฑลเจียงซู ในภาคตะวันออกของประเทศจีน หฺวายอานตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเหลียนยฺหวินก่าง ทิศตะวันออกเฉียงใต้ของซู่เชียน ทิศตะวันตกเฉียงเหนือของหยานเฉิง ทิศเหนือของหยางโจวและหนานจิง และทิศตะวันออกเฉียงเหนือของฉูโจว (มณฑลอานฮุย)
หฺวายอานเป็นบ้านเกิดของหาน ซิ่น ขุนศึกที่มีส่วนสำคัญในการก่อตั้งราชวงศ์ฮั่น อู๋ เฉิงเอิน (1500–1582) นักกวีสมัยราชวงศ์หมิงที่เป็นผู้ประพันธ์ไซอิ๋ว และโจว เอินไหล (1898–1976) ผู้นำที่โดดเด่นของพรรคคอมมิวนิสต์จีน และนายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีนตั้งแต่ปี 1949 จนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมในปี 1976
จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2020 นครหฺวายอานมีประชากร 4,556,230 คน (4,801,662 คนในปี 2010) และจากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2010 มีประชากร 2,635,406 คนที่อาศัยอยู่ในตัวเมือง ซึ่งประกอบด้วยเขตเมือง 3 แห่ง (เขตทั้งหมดยกเว้นเขตหงเจ๋อ เนื่องจากตัวเมืองยังขยายไปไม่ถึง)
== เขตการปกครอง ==
นครระดับจังหวัดหฺวายอานแบ่งออกเป็น 7 เขตการปกครองระดับอำเภอ ได้แก่ 4 เขต และ 3 อำเภอ
และยังแบ่งย่อยลงไปอีกเป็น 127 เขตการปกครองระดับตำบล ได้แก่ 84 เมือง, 33 ตำบล และ 10 แขวง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์นครหฺวายอาน (อักษรจีนตัวย่อ)
Huai'an comprehensive guide with open directory, Jiangsu.net
Huaiyin Institute of Technology, ec.js.edu.cn
 
นครในมณฑลเจียงซู
เขตการปกครองระดับจังหวัดของมณฑลเจียงซู
กระท่อมอันโตนีโอ โลกาเตลลี

กระท่อมอันโตนีโอ โลกาเตลลี (Antonio Locatelli Hut) หรือ ไดรซิเนนฮุตเทอ (Dreizinnenhütte) เป็นที่พักพิงในอุทยานธรรมชาติเตรชีเม ในแคว้นเตรนตีโน-อัลโตอาดีเจ ตั้งอยู่ที่ความสูงจากระดับน้ำทะเล 2,450 เมตร ชื่อของอาคารตั้งตาอันโตนีโอ โลกาเตลลี นักบินมากฝีมือที่ถูกสังหารระหว่างสงครามกับเอธิโอเปีย
== ประวัติ ==
ในปี 1881 เจ้าของโปสต์โฮเต็ลใสเซกซ์เทน คาร์ล สเตมเบอร์เกอร์ (Karl Stemberger) มีแผนจะสร้างที่พักพิงให้กับสโมสรไต่เขาสัญชาติเยอรมัน-ออสเตรีย Deutscher und Österreichischer Alpenverein, ใกล้กับช่องเขาโตบลิน (Toblin pass) โครงการได้รับการอนุมัติก่อสร้างโดยสโมสรด้วยความตื่นตาตื่นใจที่ที่พักสามารถมองเห็นทิวทัศน์ของเตรชีเมและเขาโดยรอบ อาคารเปิดให้บริการในปี 1883 ก่อนจะถูกทำลายจากแรงระเบิดจากอิตาลีในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
ในปี 1922 สโมสรไต่เขาไทโรลใต้สร้างที่พักพิงใหม่ขนาดเล็กขึ้นที่จุดเดียวกัน และในปี 1923 ถูกเวนคืนไปโดย CAI สาขาปาดูวา ผู้ต่อมาได้ต่อเติมและก่อสร้างเพิ่มในปี 1935
== อ้างอิง ==
สิ่งก่อสร้างในแคว้นเตรนตีโน-อัลโตอาดีเจ
กอร์เจิส

กอร์เจิส (gorgeous ) อาจหมายถึง
กอร์เจิส (อัลบั้ม 808 สเตต)
กอร์เจิส (เพลงเทย์เลอร์ สวิฟต์)
เซอร์เคิลชาร์ตมิวสิกอะวอดส์

เซอร์เคิลชาร์ตมิวสิกอะวอดส์  หรือชื่อเดิม แกออนชาร์ตมิวสิกอะวอดส์ เป็นรางวัลด้านดนตรีที่สำคัญนำเสนอเป็นประจำทุกปีในเกาหลีใต้โดย Korea Music Content Association โดยอิงตามประสิทธิภาพเชิงพาณิชย์ของเพลงและอัลบั้มตามชาร์ตเพลงแห่งชาติ เซอร์เคิลชาร์ต
ตั้งแต่ปี 2017 พิธีมอบรางวัลได้ออกอากาศสดทั่วโลกผ่านเอ็มเน็ตและวีไลฟ์ นอกจากการเปลี่ยนชื่อจากแกออนชาร์ตเป็นเซอร์เคิลชาร์ตแล้ว ในวันที่ 7 กรกฎาคม 2022 มีการประกาศว่าแกออนชาร์ตมิวสิกอะวอดส์จะเปลี่ยนชื่อเป็นเซอร์เคิลชาร์ตมิวสิกอะวอดส์
==สถานที่จัดงาน==
==รางวัล==
===ศิลปินแห่งปี – อัลบั้ม===
===ศิลปินแห่งปี – ดิจิทัลมิวสิก===
===ศิลปินหน้าใหม่แห่งปี===
===รางวัลการค้นพบแห่งปี===
เพลงขายดีแห่งปี
===อัลบั้มค้าปลีกแห่งปี===
===สินค้าขายดีแห่งปี===
===นักร้องยอดนิยมแห่งปี===
===เพลงสากลแห่งปี===
===ทำนอง/เนื้อเพลงแห่งปี===
===นักแสดงแห่งปี===
===สไตล์แห่งปี===
การผลิตเพลงแห่งปี
===โซเชียลฮอตสตาร์แห่งปี===
===การเต้นยอดเยี่ยมแห่งปี===
===เวิลด์เคป็อปสตาร์===
===ศิลปินเคป็อปหน้าใหม่ระดับโลก===
===ดาวรุ่งนานาชาติแห่งปี===
===รางวัลมิวบีสชอยซ์===
== รางวัลที่ถูกยกเลิก ==
===รางวัลผลงานเคป็อป / ผลงานความสำเร็จตลอดกาล===
รางวัลความนิยมโหวตผ่านมือถือ
รางวัลพิเศษ
รางวัลฮอตเทรนด์
โปรดิวเซอร์แห่งปี
แพลตฟอร์มสื่อใหม่
ผู้จัดจำหน่ายดนตรี
วิศวกรเสียงแห่งปี
== บันทึก ==
รางวัล 'ศิลปินแห่งปี - อัลบั้ม' มากที่สุด
รางวัล 'ศิลปินแห่งปี – ดิจิทัล' มากที่สุด
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
รางวัลดนตรีเกาหลีใต้
Awards established in 2012
งานประจำปีในเกาหลีใต้
Recurring events established in 2012
กอร์โนกรันเด

กอร์โนกรันเด (Corno Grande; "เขาใหญ่"; great horn) เป็นจุดสูงสุดของเทือกเขาอัปเปนนีนี ตั้งอยู่ในอาบรุซโซ ทางตอนกลางของประเทศอิตาลี ส่วนหนึ่งของมาสซีฟกรันซัสโซ และเป็นจุดสูงสุดในคาบสมุทรอิตาลีด้วยความสูง  จากระดับน้ำทะเล และเป็นยอดเขาที่สูงสุดในอิตาลีภาคพื้นแผ่นดินที่ไม่ได้อยู่ในเทือกเขาแอลป์ และเป็นอันดับสองในประเทศอิตาลีที่ไม่ได้อยู่ในเทือกเขาแอลป์ รองมาจากเขาเอตนาบนเกาะซิซิลี
กอร์รีทางใต้ของกอร์โนกรันเดมีหนึ่งในธารน้ำแข็งที่ตั้งอยูทางใต้ที่สุดแห่งหนึ่งของยุโรป ชื่อว่า ธารน้ำแข็งกัลเดโรเน
==อ้างอิง==
ภูเขาในประเทศอิตาลี
จุดสูงสุดในทวีปยุโรป
เทือกเขาแอเพนไนน์
อารามวัตรมหายาน

อารามวัตรมหายาน มูลนิธิพุทธจักษุวิชชาลัย หรือที่คนส่วนใหญ่มักจะเรียกว่า วัดพระกษิติครรภ์ (จีน:大乘禪寺ヽ地藏道場ヽ佛眼弘法基金會) เป็นวัดพุทธในนิกายมหายาน ตั้งอยู่ เลขที่ 88 หมู่ที่ 1 บ้านพริก (ทางเข้าหมู่บ้านกฤษดา โครงการ27) ถ.ปื่นเกล้า-นครชัยศรี พุทธมณฑลสาย6 ตำบลหอมเกร็ด อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม 
== ประวัติ ==
หลวงจีนวิศวภัทร มณีปัทมเกตุ สือกว่างตู้ ชาวไทยผู้อุปสมบทเป็นพระภิกษุในนิกายมหายาน สังกัดสายสุขาวดี ที่ภูเขาจิ่วหัวซาน สาธารณรัฐประชาชนจีน ในปี พ.ศ.2548 ท่านเป็นผู้ก่อตั้งมูลนิธิพุทธจักษุวิชชาลัย อารามวัตรมหายาน (大乘禪寺：佛眼弘法基金會:地藏道場) พุทธมณฑลสาย 6 ได้สร้างวัดหรือธรรมสถาน เพื่ออุทิศแด่องค์พระกษิติครรภ์โพธิสัตว์โดยเฉพาะ โดยสร้างองค์พระกษิติครรภ์ ด้วยหินแกรนิตแกะสลักสูงรวมฐาน 13.99 เมตร และพระกษิติครรภ์ 6 ปาง ที่มีคติมาจากปุณฑริกสมาธิสูตร (蓮華三昩經) ที่ว่าพระกษิติครรภ์นิรมาณกายไปโปรดสัตว์ทั้ง 6 ภูมิ พร้อมพญายมราชทั้ง 10 ซึ่งในสูตรฝ่ายมหายานกล่าวว่า เป็นพระพุทธเจ้าและพระโพธิสัตว์องค์สำคัญ 10 พระองค์ นิรมาณกายมาโปรดสัตว์ และปฏิมากรรมหินแกะสลักนายนิรยบาล เป็นหินแกะสลักสูงใหญ่กว่าคนอีกรวมทั้งสิ้น 25 องค์โดยช่างฝีมือจากประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน ตามคติของพุทธมหายานแบบจีน และเผยแพร่กษิติครรภโพธิสัตว์มูลปณิธานสูตร (地藏本願經) และ กษิติครรภ์โพธิสัตว์ทศจักรสูตร （地藏十輪經) ซึ่งเป็นพระสูตรสำคัญของพระกษิติครรภ์ ซึ่งถือได้ว่าเป็นกษิติครรภมณฑล ที่มีอยู่ไม่กี่แห่งในโลก 
== อ้างอิง ==
วัดในอำเภอสามพราน
ศูนย์ภาพยนตร์มะนิลา

ศูนย์ภาพยนตร์มะนิลา (Manila Film Center) เป็นอาคารตั้งอยู่ปลายตะวันตกเฉียงใต้ของโครงการศูนย์วัฒนธรรมฟิลิปปินส์ในปาเซย์ ประเทศฟิลิปปินส์ ผลงานออกแบบโดยสถาปนิก Froilan Hong ด้วยสถาปัตยกรรมแบบบรูทัลลิสต์ สร้างอยู่บนโครงสร้างค่ำยันกว่า 900 เสา ศูนย์ภาพยนตร์เป็นโรงภาพยนตร์หลักในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติมะนิลาครั้งที่หนึ่ง (First Manila International Film Festival; MIFF) ระหว่างวันที่ 18–29 มกราคม 1982
อาคารยังเป็นที่รู้จักจากกรณีคนงานก่อสร้างเสียชีวิตในอุบัติเหตุเมื่อ 17 พฤศจิกายน 1981 มีรายงานว่ามีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 169 ราย ทั้งหมดเป็นคนงานก่อสร้างที่ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต และถูกฝังร่างไว้ในฐานอาคารโดยใช้ปูนซีเมนต์ชนิดแห้งเร็ว
==ประวัติศาสตร์==
=== ริเริ่มโครงการ ===
ก่อนหน้านี้ ประเทศฟิลิปปินส์ไม่เคยมีหอภาพยนตร์อย่างเป็นทางการ ในเดือนมกราคม 1981 สตรีหมายเลขหนึ่ง อีเมลดา มาร์กอส จึงเสนอโครงการก่อสร้างศูนย์ภาพยนตร์แรกขึ้นในมะนิลา ภายใต้การดูแลของเบตตี เบนิเตซ (Betty Benitez) คู่ครองของรองรัฐมนตรีกระทรวงที่อยู่อาศัย โฌเซ กอนราโด เบนิเตซ (Jose Conrado Benitez) และมีรามอน เอ็ม. อิกนาซีโอ (Ramon M. Ignacio) เจ้าหน้าที่ด้านเทคโนโลยีอาวุโสประจำศูนย์ทรัยากรเทคโนโลยีเป็นผู้วางแผนโครงการ
สถาปนิกผู้ออกแบบอาคาร Hong ระบุว่าฐานของอาคารสร้างอยู่บนที่ดินถมขึ้นมา ใกล้กับอ่าวมะนิลา เนื่องจากระยะเวลาการก่อสร้างมีอย่างจำกัด มีคนงานก่อสร้างมากถึง 4,000 คน ทำงานสลับกันใน 3 กะ ตลอด 24 ชั่วโมง โดยหนึ่งพันคนก่อสร้างโถงรับรอง ซึ่งสร้างเสร็จภายในเวลา 72 ชั่วโมง จากมาตรฐานการก่อสร้างปกติที่ใช้เวลาประมาณหกสัปดาห์ ศูนย์เปิดให้บริการในปี 1982 ด้วยงบประมาณก่อสร้างรวม 25 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ
อาคารนี้เป็นหนึ่งใน "เอดิไฟซ์คอมเพล็กซ์" (edifice complex) ของตระกูลมาร์กอส อันหมายถึง "ความเสพติดและความกระหายที่จะสร้างสิ่งปลูกสร้างขนาดใหญ่โตเพื่อแสดงถึงความยิ่งใหญ่ [ของมาร์กอส]"
===อุบัติเหตุเสียชีวิตในปี 1981===
เมื่อเวลาประมาณตีสามของวันที่ 17 พฤศจิกายน 1981 ขณะกำลังก่อสร้างอาคาร เกิดอุบัติเหตุนั่งร้านถล่ม  ส่งผลให้มีคนงานก่อสร้าง 169 คนหล่นลงมา และถูกฝังร่างภายใต้อาคารโดยใช้ปูนซีเมนต์เปียกชนิดแห้งเร็ว เจ้าหน้าที่รัฐภายใต้เฟอร์ดินันด์ มาร์กอส ได้มีคำสั่งห้ามไม่ให้ทีมกู้ภัยและรถพยาบาลเข้าในพื้นที่เกิดเหตุเด็ดขาด จนกว่าทางการจะจัดเตรียมแถลงการณ์เสร็จสิ้น ท้ายที่สุดทีมกู้ภัยและรถพยาบาลสามารถเข้าไปยังที่เกิดเหตุได้เก้าชั่วโมงถัดมา
นายกรัฐมนตรีเซซาร์ วีราตา ไม่อนุมัติทุนจำนวน 5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ที่จะอุดหนุนในการจัดเทศกาลภาพยนตร์ ส่งผลให้อิเมลดา มาร์กอสต้องเตรียมแผนพิเศษสำหรับหาเงินทุนเร่งด่วนต่อไป
===หลังทศวรรษ 1990s===
หลังเหตุแผ่นดินไหวปี 1990 ที่กระทบมะนิลาและลูซอน ศูนย์ถูกทิ้งร้าง หลังมีรายงานความเสียหายเชิงโครงสร้างในคานรับน้ำหนักทางตะวันตกของอาคาร
==ในวัฒนธรมสมัยนิยม==
เชื่อกันว่ามีผีสิงศูนย์ภาพยนตร์มะนิลา ซึ่งเป็นดวงวิญญาณของคนงานก่อสร้างที่เสียชีวิตในอุบัติเหตุขณะก่อสร้างศูนย์ ประเด็นนี้เคยถูกยกมาพูดคุยในปี 2005 บนรายการของจีเอ็มเอชื่อ i-Witness 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Unesco - The Manila National Film Centre
1st Manila International Film Festival (MIFF)
Cultural Center of the Philippines | The Manila Film Center Tragedy
ROGUE: The enduring nightmare of the Manila Film Center
เมโทรมะนิลา
สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศฟิลิปปินส์
วัฒนธรรมฟิลิปปินส์
สถาปัตยกรรมบรูทัลลิสต์
สถานที่อาถรรพณ์