pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พระราชพิธีราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร

พระราชพิธีราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 และสถาปนาพระอัครมเหสี สมเด็จพระราชินีคามิลลา แห่งสหราชอาณาจักร จัดขึ้นเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 ณ เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ พระราชพิธีดังกล่าวจะใช้ระยะเวลาสั้นและงบประมาณน้อยกว่าพระราชพิธีราชาภิเษกก่อนหน้านี้ โดยมีการเตรียมงานมายาวนานตั้งแต่ในรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ซึ่งแผนของงานดังกล่าวมีการใช้รหัสว่า "ปฏิบัติการลูกโลกทองคำ"
ทั้งนี้ ในการสถาปนาคามิลลา แชนด์ เป็นสมเด็จพระราชินีคามิลลาอย่างเป็นทางการนั้น เป็นการสถาปนาสมเด็จพระราชินีครั้งแรกตั้งแต่การสถาปนาสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี เมื่อ พ.ศ. 2480 ส่วนกลุ่มต่อต้านสถาบันพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร ได้จัดการประท้วงระหว่างพระราชพิธีดังกล่าว อนึ่ง ดยุกแห่งซัสเซกซ์จะเสด็จเข้าร่วมพระราชพิธีราชาภิเษกของพระราชบิดา ในขณะที่ดัชเชสแห่งซัสเซกซ์จะมิได้ตามเสด็จพระสวามีเข้าร่วมพระราชพิธีราชาภิเษกและยังคงประทับอยู่ที่รัฐแคลิฟอร์เนียในสหรัฐ ร่วมกับพระโอรส-ธิดา เจ้าชายอาร์ชีและเจ้าหญิงลิลีเบ็ตแห่งซัสเซกซ์ เนื่องด้วยในวันเดียวกันเป็นวันคล้ายวันประสูติของเจ้าชายอาร์ชีผู้เป็นพระโอรส
พระราชพิธีราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 และสมเด็จพระราชินีคามิลลาเป็นพระราชพิธีราชาภิเษกของพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักรครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 21 อีกทั้งยังเป็นครั้งแรกที่มีการถ่ายทอดสดทั่วโลก นอกจากนี้ยังเป็นพระราชพิธีราชาภิเษกที่จัดขึ้นในเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ครั้งที่ 40 นับตั้งแต่พระราชพิธีราชาภิเษกของวิลเลียมผู้พิชิตใน พ.ศ. 1609
== แขก ==
มีแขกที่ได้รับเชิญประมาณ 2,200 คนจาก 203 ประเทศ ผู้ได้รับเชิญประกอบด้วยสมาชิกราชวงศ์ ผู้แทนจากนิกายคริสต์จักรแห่งอังกฤษและชุมชนผู้นับถือศาสนาอื่น ๆ ในอังกฤษ นักการเมืองที่มีชื่อเสียงจากสหราชอาณาจักรและเครือจักรภพ ตลอดจนประมุขแห่งรัฐและเชื้อพระวงศ์ต่างประเทศ
จำนวนผู้เข้าร่วมทางการเมืองลดลงอย่างมากจาก พ.ศ. 2496 ที่สมาชิกรัฐสภาทั้งหมดของสหราชอาณาจักรเข้าร่วมพิธี ทางสำนักพระราชวังบักกิงแฮมพิจารณาเชิญ ส.ส. เพียง 20 คนและขุนนางอีก 20 คน แต่การประท้วงจาก ส.ส. และขุนนางทำให้มีการเพิ่มจำนวนผู้เข้าร่วมมากกว่าสองเท่า โดยสำนักงานคณะรัฐมนตรีจะเป็นผู้ตัดสินใจขั้นสุดท้ายว่าใครได้รับเชิญ คู่สมรสของสมาชิกคณะรัฐมนตรีไม่ได้รับเชิญ ทำให้รัฐมนตรีบางคนรู้สึกโกรธ
==หมายเหตุ==
== อ้างอิง ==
สหราชอาณาจักรในปี พ.ศ. 2566
พิธีราชาภิเษก
ราชาธิปไตยสหราชอาณาจักร
สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
คิม แจวอน

คิม แจวอน (김재원; (เกิด 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1981) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขามีชื่อเสียงจากละครโทรทัศน์เรื่อง โรแมนซ์ (2002), ลิสซึนทูมายฮาร์ท (2011), เมย์ควีน (2012), และ เดอะสแกนดัล (2013)
== ผลงานเพลง ==
=== อัลบั้มเดี่ยว ===
=== ความร่วมมือ ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักแสดงชาวเกาหลีใต้
วัดราษฎร์สามัคคี (จังหวัดหนองบัวลำภู)

วัดราษฎร์สามัคคี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลอุทัยสวรรค์ อำเภอนากลาง จังหวัดหนองบัวลำภู ที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 18 ไร่ 3 งาน 23 ตารางวา
วัดราษฎร์สามัคคีสร้างเมื่อ พ.ศ. 2474 โดยชาวบ้านหนองกุงศรี และบ้านโพธิ์ศรีสมพรซึ่งเป็นชุมชนชาวพุทธ เป็นวัดของสองหมู่บ้านจึงใช้ชื่อว่า "วัดราษฎร์สามัคคี"  โดยมีพระแสวง สุวณฺโณ เป็นเจ้าอาวาส รูปแรก มีเจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือ พระครูอดิศัยกิจจานุวัตร เป็นเจ้าอาวาส และเจ้าคณะตำบลอุทัยสวรรค์ เขต 2 สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 วัดนี้เป็นสถานที่จัดงานบำเพ็ญกุศลผู้เสียชีวิตจากเหตุกราดยิงในศูนย์พัฒนาเด็กเล็กตำบลอุทัยสวรรค์ จังหวัดหนองบัวลำภู เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2565 จำนวน 19 ราย จากผู้เสียชีวิตทั้งหมด 37 ราย
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่  ศาลาการเปรียญ คอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง 14 เมตร ยาว 28 เมตร หอระฆัง ขนาดกว้าง 4 เมตร 2 ชั้น 1 หลัง หอพระประธาน 1 หลัง กว้าง 3 เมตร ยาว 6 เมตร และกุฏิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง ปูชนียวัตถุสำคัญ ได้แก่ พระเสี่ยงทาย เป็นพระพุทธรูปดินปั้นหน้าตักกว้าง 9 นิ้ว ซึ่งขุดค้นพบบริเวณวัด เมื่อ พ.ศ. 2474 และพระประธานในศาลาการเปรียญ หน้าตักกว้าง 69 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2545
==อ้างอิง==
ราษฎร์สามัคคี
สิ่งก่อสร้างในอำเภอนากลาง
ราชวงศ์ที่ยี่สิบห้าแห่งอียิปต์

ราชวงศ์ที่ยี่สิบห้าแห่งอียิปต์ หรือ ราชวงศ์นิวเบีย (Nubian Dynasty) จักรวรรดิคุช (Kushite Empire) ฟาโรห์ดำ (Black Pharaohs) เป็นราชวงศ์สุดท้ายของสมัยกลางที่สามของอียิปต์ สถาปนาขึ้นหลังการบุกครองของชาวนิวเบีย ราชวงศ์นี้ปกครองอียิปต์โบราณนานเกือบศตวรรษ ระหว่าง 744–656 ปีก่อนคริสตกาล
ราชวงศ์ที่ยี่สิบห้าเป็นสายตระกูลฟาโรห์ที่มีที่มาจากอาณาจักรคุชที่ตั้งอยู่ทางเหนือของซูดานและอียิปต์ตอนบนในปัจจุบัน บางครั้งราชวงศ์นี้เรียกว่าชาวนาปาทา (Napatans) ตามชื่อนาปาทาอันเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรคุช
ราชวงศ์ที่ยี่สิบห้ามีความเป็นอียิปต์สูงมาก พวกเขาใช้ภาษาอียิปต์เป็นสื่อกลางและปฏิบัติตนตามวัฒนธรรมอียิปต์อย่างยิ่ง นักวิชาการช่วงต้นลงความเห็นว่าราชวงศ์นี้อาจมีที่มาจากผู้ลี้ภัยจากอียิปต์ โดยเฉพาะกลุ่มนักบวชอาเมิน แนวคิดนี้ยังคงเป็นข้อสันนิษฐานหนึ่งเมื่อมีการพบอิทธิพลอียิปต์สมัยกลางที่สามในการขุดค้นสุสานหลวงเอล-คูร์รู ใกล้เคียงกับการกลายเป็นอียิปต์ของคุชในสมัยอาณาจักรใหม่ของอียิปต์
ราชวงศ์ที่ยี่สิบห้ารวมอียิปต์ตอนล่าง อียิปต์ตอนบนและคุช ก่อเกิดจักรวรรดิอียิปต์ที่ไพศาลที่สุดนับตั้งแต่สมัยอาณาจักรใหม่ พวกเขากลืนเข้ากับสังคมด้วยการรับธรรมเนียม ศาสนาและศิลปะอียิปต์ พร้อมกับเผยแพร่วัฒนธรรมคุช ราชวงศ์นี้ยังมีการสร้างพีระมิดอย่างแพร่หลายเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่สมัยอาณาจักรกลางของอียิปต์
หลังพระเจ้าซาร์กอนที่ 2 และพระเจ้าเซนนาเชริบแห่งจักรวรรดิอัสซีเรียใหม่ล้มเหลวในการพยายามตีอียิปต์เพื่อขยายอำนาจมายังตะวันออกใกล้ กษัตริย์องค์ต่อมาคือพระเจ้าอีซาร์ฮัดดอนและพระเจ้าอัชชูร์บานิพัลพิชิตราชวงศ์ที่ยี่สิบห้าได้สำเร็จ สงครามครั้งนี้ส่งผลให้ชาวนิวเบียสิ้นอำนาจในอียิปต์ตอนเหนือ และถูกแทนที่ด้วยราชวงศ์ที่ยี่สิบหกซึ่งเป็นบริวารของอัสซีเรีย ราชวงศ์นี้เริ่มต้นสมัยปลายของอียิปต์โบราณและเป็นราชวงศ์ท้องถิ่นสุดท้ายที่ปกครองอียิปต์ก่อนถูกจักรวรรดิอะคีเมนิดยึดครองในปี 525 ก่อนคริสตกาล
== ดูเพิ่ม ==
พระราชพงศาวลีราชวงศ์ที่ยี่สิบห้าแห่งอียิปต์
== อ้างอิง ==
 
25
ก่อตั้งในศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล
สิ้นสุดในศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล
อาณาจักรคุช
กษัตริย์แห่งคุช
ลูนาร์เกตเวย์

ลูนาร์เกตเวย์ (Lunar Gateway) หรือเรียกง่าย ๆ ว่า เกตเวย์ เป็นสถานีอวกาศขนาดเล็กที่วางแผนให้อยู่ในวงโคจรของดวงจันทร์ โดยมีจุดประสงค์เพื่อใช้เป็นศูนย์กลางการสื่อสารที่ขับเคลื่อนด้วยพลังงานแสงอาทิตย์ ห้องปฏิบัติการวิทยาศาสตร์ โมดูลที่อยู่อาศัยระยะสั้นสำหรับนักบินอวกาศของทางการ และพื้นที่สำหรับยานสำรวจ และหุ่นยนต์อื่น ๆ เป็นโครงการความร่วมมือข้ามชาติที่เกี่ยวข้องกับหน่วยงานพันธมิตรของสถานีอวกาศนานาชาติสี่แห่ง ได้แก่ นาซา, องค์การอวกาศยุโรป (ESA), องค์การสำรวจอวกาศญี่ปุ่น (JAXA) และ องค์การอวกาศแคนาดา (CSA) มีการวางแผนที่จะเป็นทั้งสถานีอวกาศแห่งแรกที่อยู่นอกวงโคจรระดับต่ำของโลกและเป็นสถานีอวกาศแห่งแรกที่โคจรรอบดวงจันทร์
เดิมชื่อ ดีฟสเปซเกตเวย์ (DSG) สถานีนี้เปลี่ยนชื่อเป็น ลูนาร์ออบิทัลแพลตฟอร์ม-เกตเวย์ (LOP-G) ในข้อเสนอปี ค.ศ. 2018 ของนาซาสำหรับงบประมาณของรัฐบาลกลางสหรัฐปี ค.ศ. 2019 เมื่อกระบวนการจัดทำงบประมาณเสร็จสิ้น สภาคองเกรสอนุมัติงบประมาณ 332 ล้านเหรียญสหรัฐในการศึกษาเบื้องต้น
สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ที่จะศึกษาบนเกตเวย์คาดว่าจะรวมถึงวิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์ ดาราศาสตร์ฟิสิกส์ การสังเกตโลก เฮลิโอฟิสิกส์ ชีววิทยาอวกาศขั้นพื้นฐาน สุขภาพและประสิทธิภาพของมนุษย์ มีการวางแผนการก่อสร้างในปี ค.ศ. 2020 Construction is planned to take place in the 2020s. กลุ่มประสานงานการสำรวจอวกาศนานาชาติ (ISECG) ซึ่งประกอบด้วยหน่วยงานด้านอวกาศมากกว่า 14 แห่งรวมถึงหน่วยงานหลักทั้งหมด สรุปว่า เกตเวย์จะมีความสำคัญในการขยายการดำรงชีวิตของมนุษย์ไปยังดวงจันทร์ ดาวอังคาร และลึกลงไปในระบบสุริยะ
โครงการนี้คาดว่าจะมีบทบาทสำคัญในโครงการอาร์ทิมิสของนาซาหลังปี ค.ศ. 2024 แม้ว่าโครงการนี้นำโดยนาซาแต่เกตเวย์มีขึ้นเพื่อพัฒนา ให้บริการ และใช้งานร่วมกับซ๊ซา, อีซา, แจ็กซา และพันธมิตรทางการค้า มันจะทำหน้าที่เป็นจุดจัดเตรียมสำหรับการสำรวจขั้วโลกใต้ของดวงจันทร์ทั้งโดยหุ่นยนต์และโดยมนุษย์ และเป็นจุดจัดเตรียมที่เสนอสำหรับแนวคิดดีพสเปซทรานสปอร์ตของนาซาสำหรับการขนส่งไปยังดาวอังคาร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Artemis-I at NASA
การสำรวจดวงจันทร์
เหนือสุด (รัสเซีย)

สุดขั้วเหนือ (Extreme North) หรือ เหนือสุด (Far North; Крайний Север, Дальний Север) เป็นพื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศรัสเซียที่ตั้งอยู่ทางเหนือของอาร์กติกเซอร์เคิลเป็นหลัก และมีแร่ธาตุและทรัพยากรธรรมชาติจำนวนมหาศาล พื้นที่ทั้งหมดประมาณ 5,500,000 ตารางกิโลเมตร (2,100,000 ตารางไมล์) ซึ่งประกอบด้วยประมาณหนึ่งในสามของพื้นที่ทั้งหมดของประเทศรัสเซีย  ภูมิภาคเหนือสุดอย่างเป็นทางการประกอบด้วย เขตปกครองตนเองชูคอตคา, ดินแดนคัมชัตคา, แคว้นมากาดัน, แคว้นมูร์มันสค์ และ สาธารณรัฐซาคา รวมถึงบางส่วนและเมืองของ แคว้นอาร์ฮันเกลสค์, แคว้นอีร์คุตสค์, ดินแดนฮาบารอฟสค์, สาธารณรัฐโคมี, ดินแดนครัสโนยาสค์, สาธารณรัฐคาเรเลีย, แคว้นซาฮาลิน, สาธารณรัฐตูวา, แคว้นตูย์เมน รวมถึงเกาะทั้งหมดในมหาสมุทรอาร์กติก ทะเลในบริเวณนี้ได้แก่ ทะเลเบริง และทะเลโอค็อตสค์
เนื่องจากสภาพที่ไม่เอื้ออำนวยของพื้นที่ ผู้คนที่ทำงานที่นี่ตามระเบียบของรัฐบาลรัสเซียจะได้รับค่าแรงที่สูงกว่าคนงานในภูมิภาคอื่น ๆ สืบเนื่องจากสภาพอากาศและสิ่งแวดล้อม ชนพื้นเมืองในพื้นที่ได้พัฒนาความแตกต่างทางพันธุกรรมบางอย่าง ซึ่งช่วยให้พวกเขาสามารถรับมือกับสภาพแวดล้อมของภูมิภาคได้ดียิ่งขึ้น เช่นเดียวกับวัฒนธรรมของพวกเขา

== เมืองที่ใหญ่ที่สุด ==
อาร์ฮันเกลสค์ (ประชากร 349,742 คน), ยาคุตสค์ (ประชากร 322,987 คน), มูร์มันสค์ (ประชากร 287,847 คน), เซเวรอดวินสค์ (ประชากร 181,990 คน), นอริลสค์ (ประชากร 181,830 คน), ปิตราปัฟลัฟสค์-คัมชัตสกี (ประชากร 181,216 คน), โนวี่ อูเรนกอย (ประชากร 118,033 คน), โนยาบรสค์ (110,620 คน) และมากาดาน (ประชากร 92,052 คน) เมืองเหล่านี้เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดภายในรัสเซียเหนือสุด เมืองซูร์กุทเป็นเมืองที่ใหญ่กว่าและอยู่ทางใต้มากกว่าเมืองข้างต้น (ประชากร 380,632 คน) แต่เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาเมืองและดินแดนที่ "เท่าเทียมกัน" กับดินแดนเหนือสุด
== อ้างอิง ==
ประเทศรัสเซีย
การแสดงช่วงพักครึ่งในซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 55

การแสดงช่วงพักครึ่งในซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 55 (Super Bowl LV halftime show) เป็นการแสดงช่วงพักครึ่งของซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 55 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 ที่สนามกีฬาเรย์มอนด์ เจมส์ ในเมืองแทมปา รัฐฟลอริดา ประเทศสหรัฐอเมริกา แสดงโดยนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวแคนาดา เดอะวีกเอนด์ ออกอากาศโทรทัศน์ช่องซีบีเอส
== การตอบรับ ==
การแสดงช่วงพักครึ่งได้รับการวิจารณ์ที่หลากหลาย การวิจารณ์ระบุว่าการแสดงนั้นไม่น่าตื่นเต้น ไม่มีนักแสดงรับเชิญ และมีปัญหาด้านเสียง นักวิจารณ์หลายคนมองว่าการแสดงนั้นไม่มีความหลากหลาย แต่หลายคนก็ชื่นชมในเรื่องการผลิต
จอน คารามานิกา จากเดอะนิวยอร์กไทมส์ เขียนว่าการแสดงนี้ "แข็งแกร่ง บางครั้งน่าประทับใจ" แพตริค ไรอัน จากยูเอสเอทูเดย์ เรียกการแสดงว่า "มีเสน่ห์" เขาเรียกมันว่า "การจากไป" จาก "การแสดงที่สนุกสนาน" ของปีที่แล้ว เขามีความเห็นว่าการแสดงนี้ไม่ได้เป็นไปตามช่วงพักครึ่งที่ผ่านมา เช่น การแสดงในปี 2007 โดยพรินซ์ และการแสดงในปี 2013 ที่นำโดยบียอนเซ่ อย่างไรก็ตามเขาเห็นว่ามันเป็น "การปรับปรุงอย่างมาก" มากกว่าการแสดงในปี 2011 ที่นำแสดงโดยแบล็กอายด์พีส์ และการแสดงในปี 2019 ที่นำแสดงโดยมารูนไฟฟ์ลารี ฟิตซ์เมาริซ์ จากจีคิว เขียนว่า การแสดงทั้ง "น่าตื่นตา" และ "ท่วมท้น" วิจารณ์เดอะวีกเอนด์ว่า "ไม่ได้เข้าใกล้การผู้บังคับบัญชาบนเวทีอย่างที่ศิลปินคนก่อนเคยทำ" บนซูเปอร์โบวล์
== ผลตอบรับเชิงพาณิชย์ ==
ในสหรัฐอเมริกาการแสดงช่วงพักครึ่งในซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 55 ดึงดูดผู้ชมได้ 96.7 ล้านคน ซึ่งสูงกว่าตัวเกมเล็กน้อย ซึ่งมีผู้ชมโทรทัศน์เฉลี่ย 96.4 ล้านคน ยอดขายเพลงของเดอะวีกเอนด์เพิ่มขึ้น 36,500 จากยอดขายเพลงและอัลบั้มรวมในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ซึ่งเป็นวันแข่งขันซูเปอร์โบวล์ ซึ่งเพิ่มขึ้น 385% จาก 7,500 ที่ขายในวันก่อนหน้า
== รายการเพลง ==
เดอะวีกเอนด์
"Call Out My Name"
"Starboy"
"The Hills"
"Can't Feel My Face"
"I Feel It Coming"
"Save Your Tears"
"Earned It"
"House of Balloons / Glass Table Girls"
"Blinding Lights"
== รางวัลและการเสนอชื่อ ==
== อ้างอิง ==
การแสดงช่วงพักครึ่งในซูเปอร์โบวล์
เดอะวีกเอนด์
เวิลด์พอพิวลาร์ซองเฟสติวัล

เวิลด์พอพิวลาร์ซองเฟสติวัล (World Popular Song Festival; ) หรือ ยามาฮ่ามิวสิกเฟสติวัล (Yamaha Music Festival) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อเล่น "ยูโรวิชันตะวันออก" เป็นเวทีประกวดเพลงนานาชาติที่จัดขึ้นตั้งแต่ปี 1970 ถึงปี 1989 จัดขึ้นโดยมูลนิธิดนตรียามาฮ่าในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยการประกวดมีจุดประสงค์ในการให้ความสุขแก่ผู้คนผ่านเสียงดนตรี อันเนื่องจากอิทธิพลของผู้คนในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ปัญหาทางการเมืองและภาวะเศรษฐกิจของญี่ปุ่นในช่วงทศวรรษที่ 1970
การประกวดถูกหยุดไปหนึ่งครั้งจากเหตุการณ์การสวรรคตขององค์จักรพรรดิฮิโรฮิโตะ ในปี 1988 ในปี 1989 เวทีการประกวดได้เปลี่ยนไปเป็นคอนเสิร์ตเพื่อการกุศลร่วมกับยูนิเซฟ ซึ่งเป็นครั้งสุดท้ายของเวทีนี้ และเวทีได้ยุติลง
ประเทศไทยเคยตัวส่งประกวด 3 ครั้ง ครั้งที่ 1 ปี 1981 เพลง Happiness ขับร้องโดย นัดดา วิยกาญจน์ ครั้งที่ 2 ปี 1982 เพลง Love Is The Answer ขับร้องโดย มณีนุช เสมรสุต และครั้งที่ 3 ปี 1985 เพลง Reality ขับร้องโดย โอสถ ประยูรเวช และ วิยะดา โกมารกุล ณ นคร
== การเข้าร่วมและผู้ชนะ ==
==จำนวนครั้งที่แต่ละประเทศชนะการประกวด==
==รายชื่อผู้ชนะ==
==ดูเพิ่มเติม==
การประกวดเพลงยูโรวิชัน
เทศกาลเพลงโอตี
เทศกาลเพลงนานาชาติโซพอต
การประกวดร้องเพลงสยามกลการ
==แหล่งอ้างอิง==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการโดยมูลนิธิดนตรียามาฮ่า
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการโดยมูลนิธิดนตรียามาฮ่า
ข้อมูลเกี่ยวกับการประกวด  บางส่วนเป็นภาษาอังกฤษ บางส่วนเป็นภาษาดัชต์
งานแสดงดนตรี
รางวัลดนตรี
ทวีปเอเชีย
ประเทศญี่ปุ่น
แม่น้ำประแสร์

แม่น้ำประแสร์ เดิมชื่อ แม่น้ำแกลง เป็นแม่น้ำสายสำคัญสายหนึ่งของจังหวัดระยอง มีต้นกำเนิดจากบริเวณเขาช่องลมในเขตอำเภอบ่อทอง จังหวัดชลบุรี ไหลไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือแล้ววกลงทิศใต้ จากนั้นไหลเป็นเส้นแบ่งเขตอำเภอบ่อทองกับอำเภอหนองใหญ่ก่อนเข้าเขตจังหวัดระยอง ผ่านอำเภอวังจันทร์ ไหลเป็นเส้นแบ่งเขตอำเภอวังจันทร์กับอำเภอแกลง ผ่านอำเภอแกลง แล้วไหลลงสู่อ่าวไทยที่ปากน้ำประแสร์ (ปากน้ำกระแส) มีความยาวประมาณ 117 กิโลเมตร มีชื่อเรียกเป็นตอน ๆ ตั้งแต่ต้นน้ำคือ คลองประแสร์ คลองกระแส คลองวังรี (บางตอน) คลองใหญ่ คลองประแสร์ คลองสะพานดำ คลองสามย่าน และแม่น้ำประแสร์ บริเวณใกล้กับปากแม่น้ำมีสะพานประแสสินทอดข้าม มีความยาว 2,090 เมตร
ชื่อแม่น้ำ "ประแสร์" บ้างว่าเพี้ยนมาจากคำว่า กระแส ซึ่งหมายถึงกระแสน้ำจืดที่ไหลมาปะทะน้ำเค็มที่ปากแม่น้ำ แต่บ้างก็ว่าเพี้ยนมาจากคำในภาษาชองว่า พรี่แซ|italic=yes ซึ่งแปลว่า "ป่านา" คือป่าที่ถางแล้วและใช้ปลูกข้าว
ชุมชนปากน้ำประแสร์มีความเป็นเมืองมาตั้งแต่สมัยอยุธยา ในสมัยนั้นได้ส่งส่วยเป็นของป่าและผลผลิตหัตถกรรมให้แก่เมืองหลวง บริเวณใกล้กับชุมชนยังเป็นเส้นทางการเดินทัพตลอดจนเป็นที่พักทัพของพระยาตาก ในปัจจุบันบริเวณปากน้ำประแสร์เป็นที่ตั้งของหมู่บ้านชาวประมง ฝั่งขวามีวัดสมมติเทพฐาปนาราม (วัดแหลมสน) ซึ่งมีเจดีย์เก่าแก่สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2416 และมีหาดแหลมสนเป็นหาดทรายที่ยื่นออกไปคล้ายแหลม ส่วนฝั่งซ้ายเป็นบ้านตลาดประแสร์ซึ่งเป็นชุมชนใหญ่ มีบ้านเรือนหนาแน่น และมีเรือรบหลวงประแสซึ่งเทศบาลตำบลปากน้ำประแสขอรับมาตั้งเป็นอนุสรณ์ที่หาดประแสร์ใน พ.ศ. 2546 ประชากรที่อาศัยในชุมชนมีทั้งชาวไทยและชาวจีน ชุมชนมีประเพณีลอยกระทง และยังมีประเพณีทอดผ้าป่ากลางน้ำซึ่งมีความสำคัญและมีความแปลกตากว่าพื้นที่อื่น โดยเป็นประเพณีที่มีมานานกว่า 100 ปีแต่หายไปช่วงหนึ่ง จนกระทั่งได้รับการฟื้นฟูขึ้นมาอีกครั้งตั้งแต่ พ.ศ. 2540
==อ้างอิง==
ประแสร์
ประแสร์
อำเภอบ่อทอง
อำเภอหนองใหญ่
อำเภอวังจันทร์
อำเภอแกลง
วัดสมมติเทพฐาปนาราม

วัดสมมติเทพฐาปนาราม ชาวบ้านทั่วไปนิยมเรียกสั้น ๆ ว่า วัดหลวง หรือ วัดแหลมสน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำประแสร์ ในตำบลปากน้ำกระแส อำเภอแกลง จังหวัดระยอง
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสเมืองชายทะเลฝั่งตะวันออก ขึ้นประทับที่ตำบลปากน้ำประแส เสด็จมาใกล้เจดียสถาน ทรงพระราชดำริว่า "ตำบลปากน้ำแหลมสนนี้สมควรเป็นที่สร้างอารามได้" จึงมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้พระแกลงแกล้วกล้า (มั่ง) ผู้ว่าราชการเมืองแกลงสร้างอารามขึ้นใกล้เจดีย์ และพระราชทานนามว่า "วัดสมมติเทพฐาปนาราม" พร้อมพระราชทานที่ดินสร้างวัดจำนวน 10 ไร่ 2 งาน ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2427 เริ่มจากการก่อสร้างกุฏิเจ้าอาวาสขึ้น 1 หลัง หอสวดมนต์ 1 หลัง หอฉัน 1 หลัง กุฏิสงฆ์ 1 หลัง และได้ทำการก่อสร้างอยู่ 2 ปี จึงแล้วเสร็จ ทางวัดได้ทำการผูกพัทธสีมาครั้งแรก (พ.ศ. 2445) กระทรวงธรรมการได้ส่งธรรมาสน์และพระบรมรูปหล่อรัชกาลที่ 5 มาไว้สำหรับพระอารามหลวงพระองค์ทรงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างไว้ และยังมีของพระราชทานอื่น ๆ อีก
ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2512 ได้มีการดำเนินการสร้างอุโบสถหลังใหม่ 1 หลัง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2520 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2521 ได้รับพระราชทานที่ดินซึ่งอยู่ติดกันทุกด้านเพิ่ม รวมเป็นเนื้อที่วัดทั้งสิ้น 131 ไร่ 1 งาน 59 ตารางวา
เจดีย์สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2416 ขนาดฐานกว้าง 6 วา สูง 8 วา ยาว 6 วา
==อ้างอิง==
สมมติเทพฐาปนาราม
สหพันธ์วอลเลย์บอลแอลจีเรีย

สหพันธ์วอลเลย์บอลแอลจีเรีย (Algerian Volleyball Federation; FAVB; الاتحادية الجزائرية للكرة الطائرةلاتحادية الجزائرية للكرة الطائرة) เป็นหน่วยงานกำกับดูแลวอลเลย์บอลในประเทศแอลจีเรียตั้งแต่ พ.ศ. 2505
== ประวัติศาสตร์ ==
สหพันธ์แอลจีเรียได้รับการยอมรับจากสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ ตั้งแต่ พ.ศ. 2505 และเป็นสมาชิกของสมาพันธ์วอลเลย์บอลแอฟริกา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
FAVB เว็บไซต์หลัก
วอลเลย์บอล
สมาพันธ์วอลเลย์บอลแอฟริกา
สหพันธ์วอลเลย์บอลอียิปต์

สหพันธ์วอลเลย์บอลอียิปต์ (Egyptian Volleyball Federation) เป็นหน่วยงานกำกับดูแลวอลเลย์บอลในประเทศอียิปต์และรับผิดชอบการบริหารทีมวอลเลย์บอลแห่งชาติอียิปต์ (ทั้งชายและหญิง) สำนักงานตั้งอยู่ในนัสร์ ซิตี้ กรุงไคโร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์หลัก 
วอลเลย์บอล
สมาพันธ์วอลเลย์บอลแอฟริกา
สหพันธ์วอลเลย์บอลลิเบีย

สหพันธ์วอลเลย์บอลลิเบีย (Libyan Volleyball Federation; الاتحاد الليبي للكرة الطائرة; LVBF) เป็นองค์กรปกครองของวอลเลย์บอลในประเทศลิเบีย ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2507 ร่วมกับ สมาพันธ์วอลเลย์บอลแอฟริกา (CAVB) ใน พ.ศ. 2511 และกับสมาคมวอลเลย์บอลอาหรับ (AVA) ใน พ.ศ. 2518
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์หลัก
วอลเลย์บอล
สมาพันธ์วอลเลย์บอลแอฟริกา
สหพันธ์วอลเลย์บอลโมร็อกโก

สหพันธ์วอลเลย์บอลแห่งโมร็อกโก (Moroccan Royal Volleyball Federation; FRMVB; الجامعة الملكية المغربية للكرة الطائرة) เป็นหน่วยงานกำกับดูแลกีฬาวอลเลย์บอลในประเทศโมร็อกโกตั้งแต่ พ.ศ. 2498
== ประวัติศาสตร์ ==
สหพันธ์โมร็อกโกได้รับการยอมรับจากสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ ใน ค.ศ. 1955 และเป็นสมาชิกของสมาพันธ์วอลเลย์บอลแอฟริกา
สหพันธ์วอลเลย์บอลแห่งโมร็อกโกจัดกิการแข่งขันวอลเลย์บอลทั้งหมดในประเทศโมร็อกโกสำหรับทั้งชายและหญิง ตลอดจนวอลเลย์บอลชายหาดสำหรับทั้งสองเพศ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์หลัก
วอลเลย์บอล
สมาพันธ์วอลเลย์บอลแอฟริกา
วอลเลย์บอลแอฟริกาใต้

วอลเลย์บอลแอฟริกาใต้ (Volleyball South Africa; VSA) เป็นองค์กรปกครองที่กำกับดูแลกีฬาวอลเลย์บอลในประเทศแอฟริกาใต้และรับผิดชอบการบริหารทีมวอลเลย์บอลแห่งชาติของแอฟริกาใต้ (ทั้งชายและหญิง) วอลเลย์บอลแอฟริกาใต้เป็นสมาชิกของสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศและ สมาพันธ์วอลเลย์บอลแอฟริกา ตั้งแต่ ค.ศ. 1992 สำนักงานตั้งอยู่ในโจฮันเนสเบิร์กและประธานคือ แอนโธนี่ โมโคเอน่า องค์กรจัดการเลือกตั้งประธานทุก 4 ปี การเลือกตั้งครั้งต่อไปจะมีขึ้นใน พ.ศ. 2567
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์หลัก
วอลเลย์บอล
สมาพันธ์วอลเลย์บอลแอฟริกา
สหพันธ์วอลเลย์บอลตูนิเซีย

สหพันธ์วอลเลย์บอลตูนิเซีย (Tunisian Volleyball Federation; link=no|Fédération tunisienne de volley-ball) (FTVB) (الجامعة التونسية للكرة الطائرة) เป็นองค์กรปกครองที่กำหับดูแลกีฬาวอลเลย์บอลในประเทศตูนิเซียตั้งแต่ พ.ศ. 2499 สหพันธ์เป็นสมาชิกของสมาคมวอลเลย์บอลอาหรับ สมาพันธ์วอลเลย์บอลเมดิเตอร์เรเนียน สมาพันธ์วอลเลย์บอลแอฟริกา (CAVB) และสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ (FIVB) ประธานของสหพันธ์วอลเลย์บอลตูนิเซียคือ โมเซ่น เบ็น ตาลับ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์หลัก 
วอลเลย์บอล
สมาพันธ์วอลเลย์บอลแอฟริกา
วัดสวนพริกไทย

วัดสวนพริกไทย สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2382 เป็นวัดราษฎร์ สังกัดมหานิกาย เดิมชื่อ วัดบ้านโคก และต่อมาได้เปลี่ยนวัดมาเป็น วัดสวนพริกไทย ในภายหลัง ตั้งอยู่ที่บ้านสวนพริกไทย ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา
ต่อมาเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 จึงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา
== ลำดับเจ้าอาวาสที่ปรากฏชื่อชัดเจน ==
== อ้างอิง ==
สวนพริกไทย
วัดสว่างอารมณ์ (อำเภอด่านขุนทด)

วัดสว่างอารมณ์ หรือ วัดบ้านจั่น สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2430 เป็นวัดราษฎร์ สังกัดมหานิกาย ตั้งอยู่ที่บ้านจั่น หมู่ที่ 3 ตำบลด่านขุนทด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา
ต่อมาเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 จึงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา
ภายในบริเวณวัดยังเป็นที่ตั้งของโรงเรียนประถมขยายโอกาสชื่อ โรงเรียนบ้านจั่นโคกรักษ์
== อาคารเสนาสนะ ==
ประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ หอกลอง-ระฆัง ศาลาบำเพ็ญกุศล และฌาปณสถาน
== อ้างอิง ==
สว่างอารมณ์
วัดถนนหักน้อย

วัดถนนหักน้อย หรือ วัดถนนหักน้อยดอนกลอย สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2450 เป็นวัดราษฎร์ สังกัดมหานิกาย โดยมีพระครูสังฆพงษ์พิสุทธิ์ เจ้าอาวาสรูปแรก ร่วมกับชาวบ้านถนนหักน้อยดอนกลอยสร้างขึ้น ตั้งอยู่ที่บ้านจั่น หมู่ที่ 3 ตำบลด่านขุนทด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา
ต่อมาในปี พ.ศ. 2465 ได้เริ่มก่อสร้างอุโบสถ และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อปี พ.ศ. 2468
== ลำดับเจ้าอาวาส ==
== อาคารเสนาสนะ ==
ประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ หอกลอง-ระฆัง ศาลาบำเพ็ญกุศล และฌาปนสถาน
== อ้างอิง ==
ถนนหักน้อย
สมาคมวิชาชีพครูสอนดำน้ำ

สมาคมวิชาชีพครูสอนดำน้ำ (Professional Association of Diving Instructors, อักษรย่อ: PADI) หรือแพดี/พาดี เป็นองค์กรเอกชนระหว่างประเทศ ตั้งที่รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ เพื่อส่งเสริมและให้การศึกษาด้านกิจกรรมดำน้ำเพื่อสันทนาการ ทั้งการดำน้ำลึก การดำน้ำตัวเปล่า และการดำน้ำที่ผิวน้ำ ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2509 โดยจอห์น โครนิน อดีตครูสอนดำน้ำสังกัดสมาคมครูสอนดำน้ำแห่งชาติ และราล์ฟ เอริกสัน สมาคมวิชาชีพครูสอนดำน้ำถูกจัดตั้งขึ้นเพื่อปรับให้การฝึกสอนดำน้ำจากที่เคยฝึกสอนเป็นหลักสูตรใหญ่หลักสูตรเดียวกลายเป็นชุดวิชาต่าง ๆ 
ตั้งแต่ก่อตั้ง สมาคมฯ ได้ให้ใบรับรองอนุญาตให้ดำน้ำได้ 29 ล้านใบ โดยส่วนมากผู้ได้รับรองจะมีอายุระหว่าง 30-39 ปี
ปัจจุบันสมาคมวิชาชีพครูสอนดำน้ำ เป็นบริษัทจำกัด ถือหุ้นโดยกิจการร่วมค้าแมนดารินฟิช ซึ่งเป็นกิจการร่วมค้าของบริษัทอัลตัสพาร์เนอส์และฟลอรัก
==หลักสูตรการศึกษา==
เช่นเดียวกับสมาคมวิชาชีพดำน้ำแห่งอื่น สมาคมวิชาชีพครูสอนดำน้ำ ให้การศึกษาในหลักสูตรต่าง ๆ อาทิ
=== หลักสูตรไม่มีบัตรรับรอง ===
การดำน้ำขั้นแนะนำ หรือ Discover Scuba Diving เป็นการให้นักดำน้ำที่มีเวลาน้อย ไม่มีประสบการณ์ หรือมีข้อจำกัดได้รับการฝึกศึกษาและดำน้ำภายใต้การดูแลของครูหรือผู้ช่วยครู (บางครั้ง มัคคุเทศก์ดำน้ำที่ได้รับการฝึกหรือควบคุม สามารถดูแลนักดำน้ำในขั้นนี้ด้วยก็ได้) โดยจะไม่ได้บัตรรับรองแต่จะได้ประกาศนียบัตรแทน
=== หลักสูตรมีบัตรรับรอง ===
การดำน้ำขั้นต้น หรือ Open Water Diver เป็นการฝึกศึกษานักดำน้ำสกูบาขั้นต้นให้สามารถดำน้ำกับคู่ซึ่งมีประสบการณ์ระดับเทียบเท่ากันหรือดีกว่าในระดับความลึกไม่เกิน 18 เมตร โดยต้องมีอายุตั้งแต่ 15 ปีขึ้นไป หากมีอายุระหว่าง 10-14 ปี จะได้บัตรรับรองระดับรุ่นเยาว์ ซึ่งจำกัดว่าต้องดำน้ำลึกไม่เกิน 12 เมตร กับครู ผู้ช่วยครู หรือผู้ปกครอง (Age 10 to 14) และหากมีข้อจำกัดไม่สามารถเรียนครบหลักสูตร อาจจะเรียนเพียง Scuba Diver ซึ่ง
การดำน้ำขั้นเสริมประสบการณ์ หรือ Advanced Open Water Diver ประกอบด้วยการดำน้ำลึกกว่า 18 เมตรแต่ไม่เกิน 30 เมตร การใช้เข็มทิศใต้น้ำ และการฝึกดำน้ำขั้นสูงแบบต่าง ๆ อาทิ เรือจม
การกู้ภัยในการดำน้ำ หรือ Rescue Diver ประกอบด้วยการฝึกให้สามารถช่วยชีวิตนักดำน้ำทั้งตนเองและผู้อื่น ตลอดจนปฐมพยาบาลที่จำเป็น
เมื่อฝึกศึกษาหลักสูตรในหมวดนี้จนครบ และศึกษาวิชาเลือกอีก 5 วิชา ประกอบกับการดำน้ำครบ 50 ครั้ง จะได้รับประกาศนียบัตรมาสเตอร์สกูบาไดฟ์เวอร์ หรือนักดำน้ำสมัครเล่นขั้นสูง
=== หลักสูตรเพื่ออาชีพ ===
ในหมวดนี้ เป็นหลักสูตรเพื่ออาชีพซึ่งจะมีการแบ่งเป็นชั้น ๆ เช่นเดียวกับสมาคมวิชาชีพดำน้ำแห่งอื่น ดังนี้
มัคคุเทศก์ดำน้ำ หรือไดฟ์มาสเตอร์ (Divemaster)
ผู้ช่วยครู (Assistant Instructor)
ครูดำน้ำระดับต้น (Open Water Scuba Instructor)
ครูดำน้ำหลักสูตรพิเศษ (Specialty Instructor)
ครูดำน้ำระดับกลาง (Master Scuba Diver Trainer)
ครูฝึกผู้ช่วยครู (IDC Staff Instructor)
ครูดำน้ำระดับสูง (Master Instructor)
ผู้อำนวยการหลักสูตร (Course Director)
== ดูเพิ่ม ==
สมาคมครูสอนดำน้ำแห่งชาติ หรือ นาวอี
สกูบาสกูส์อินเตอร์เนชันแนล หรือ เอสเอสไอ
== อ้างอิง ==
ค