pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พระราชพงศาวลีราชวงศ์มุฮัมมัด อะลี

ราชวงศ์มุฮัมมัด อะลี ปกครองอียิปต์ตั้งแต่ปีค.ศ.1805 จนถึงการประกาศเป็นสาธารณรัฐในปีค.ศ. 1953 กษัตริย์ทั้ง 11 องค์ (ทั้งหมดเป็นผู้ชาย) ปกครองอียิปต์เป็นเวลา 148 ปี เนื่องจากกษัตริย์ในศตวรรษที่ 19 บางพระองค์มีโอรสธิดาเป็นจำนวนมาก จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะเรียงลูกหลานของมุฮัมมัด อะลี แห่งอียิปต์ทั้งหมดในตารางเดียว พระราชพงศาวลีที่อยู่ข้างล่างนี้มีจุดประสงค์เพื่อแสดงความสัมพันธ์ระหว่างกษัตริย์ทั้งสิบเอ็ดของราชวงศ์กับอุปราชสองคน
{|
|-
| 
| สมรส
|-
| 
| โอรสธิดา
|-
| 
| พระมหากษัตริย์
|}
==แบบย่อ==
==ดูเพิ่ม==
รายพระนามพระมหากษัตริย์ราชวงศ์มูฮัมหมัดอาลี
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ราชวงศ์มุฮัมมัด อะลี
พงศาวลี
มิสซิสซอกา

มิสซิสซอกา (Mississauga) เป็นนครในรัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลสาบออนแทรีโอ ติดกับเมืองโทรอนโตทางทิศตะวันออก จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2016 มีประชากร 721,599 คน มิสซิสซอกาเป็นเทศบาลที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 6 ของแคนาดา และมากเป็นอันดับ 2 ในเกรเตอร์โทรอนโต
==อ้างอิง==
เมืองในรัฐออนแทรีโอ
เกาะอเล็กซานเดอร์

เกาะอเล็กซานเดอร์ (Alexander Island) เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในแอนตาร์กติกา ตั้งอยู่ในทะเลเบลลิงเชาเซน ทางทิศตะวันตกของพาล์มเมอร์แลนด์ คาบสมุทรแอนตาร์กติกา
เกาะอเล็กซานเดอร์มีความยาวจากทิศเหนือถึงทิศใต้ราว 390 กิโลเมตร และมีความกว้าง 80 กิโลเมตร ทางทิศเหนือ เกาะอเล็กซานเดอร์เป็นเกาะที่ไม่มีคนอยู่อาศัยที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของโลก รองจากเกาะเดวอน
==อ้างอิง==
อเล็กซานเดอร์
อเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย
เปอมาตังซียันตาร์

เปอมาตังซียันตาร์ (Pematangsiantar บางครั้งเขียน Pematang Siantar) เป็นเมืองอิสระในจังหวัดสุมาตราเหนือ ประเทศอินโดนีเซีย เขตเมืองถูกล้อมรอบด้วยอำเภอซีมาลูงุน แต่ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของอำเภอนี้
เมืองมีประชากร 229,525 คน (ค.ศ. 2005), 234,698 คน (ค.ศ. 2010), 234,698 คน (ค.ศ. 2015) และมีประชากรอย่างเป็นทางการประมาณ (กลางปี ค.ศ. 2018) 253,500 คน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของจังหวัด รองจากเมดัน
==อ้างอิง==
จังหวัดสุมาตราเหนือ
นครในประเทศอินโดนีเซีย
หมู่เกาะเวอร์จิน

หมู่เกาะเวอร์จิน (Virgin Islands; Islas Vírgenes) เป็นกลุ่มเกาะในทะเลแคริบเบียน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกสุดของเกรตเตอร์แอนทิลลีสทั้งในทางธรณีวิทยาและชีวภูมิศาสตร์ ตอนเหนือของหมู่เกาะ เป็นส่วนหนึ่งของร่องลึกปวยร์โตรีโก และเซนต์ครอยซึ่งไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งในโครงสร้างทางธรณีวิทยาเดียวกัน ส่วนทางด้านการเมือง หมู่เกาะบริติชเวอร์จินเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มเกาะของหมู่เกาะลีเวิร์ดซึ่งเป็นส่วนหนึ่งทางตอนเหนือของเลสเซอร์แอนทิลลีส สร้างเขตแดนแบ่งระหว่างทะเลแคริบเบียนกับมหาสมุทรแอตแลนติก หมู่เกาะนี้ได้แยกออกจากเลสเซอร์แอนทิลลีสโดยทางผ่านแอเนกาดา (Anegada Passage) และแยกออกจากเกาะใหญ่ของปวยร์โตรีโกโดยทางผ่านเวอร์จิน
หมู่เกาะนี้แบ่งออกเป็น 3 เขตอำนาจตามกฎหมาย คือ
หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน ดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร
หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ ดินแดนที่ยังไม่ปกครองตนเองแต่ขึ้นตรงต่อสหรัฐ
หมู่เกาะสแปนิชเวอร์จิน หมู่เกาะทางทิศตะวันออกสุดของปวยร์โตรีโก ดินแดนที่ยังไม่ปกครองตนเองแต่ขึ้นตรงต่อสหรัฐ
==อ้างอิง==
 
ว
ไคออส

ไคออส (Chios ; Χίος|Khíos ) เป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 5 ของประเทศกรีซ ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของทะเลอีเจียน เกาะมีช่องแคบไคออสคั่นกับประเทศตุรกี ไคออสเป็นที่รู้จักจากการเป็นผู้ส่งออกหมากฝรั่ง มีชื่อเล่นว่า "เกาะหมากฝรั่ง" และยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยว อาทิ มีหมู่บ้านยุคกลางและอารามในศตวรรษที่ 11 เรียกว่า Nea Moni ซึ่งเป็นแหล่งมรดกโลก
เกาะยังเคยเกิดการฆาตกรรมหมู่ไคออส ชาวกรีกนับหมื่นคนถูกสังหารหมู่ที่เกาะนี้โดยกองทัพจักรวรรดิออตโตมันในช่วงสงครามอิสรภาพกรีก ในปี ค.ศ. 1822
==อ้างอิง==
เกาะในประเทศกรีซ
ทางหลวงชนบท นย.3001

ทางหลวงชนบท นย.3001 สายแยกทางหลวงหมายเลข 305 (กม.ที่ 44) - บ้านบางน้ำเปรี้ยว เป็นถนนสายหนึ่งในจังหวัดนครนายก และจังหวัดฉะเชิงเทรา มีแนวสายทางเริ่มต้นที่แยกองครักษ์ จุดตัดถนนรังสิต-นครนายก อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก ข้ามคลองรังสิตประยูรศักดิ์ ผ่านตลาดองครักษ์ ตัวอำเภอองครักษ์ ผ่านทางแยกเข้าสถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) ผ่านท้องที่ตำบลบางลูกเสือ ตำบลบางสมบูรณ์ อำเภอองครักษ์ ผ่านบึงพระอาจารย์ ข้ามทางรถไฟสายชุมทางคลองสิบเก้า-ชุมทางแก่งคอย จากนั้นข้ามคลองหกวา เข้าเขตท้องที่ตำบลดอนเกาะกา ตำบลสิงโตทอง และตำบลหมอนทอง อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา โดยไปบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3481 และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3200 ที่แยกบางน้ำเปรี้ยว มีระยะทาง 33.050 กิโลเมตร ระยะทางส่วนใหญ่อยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวงชนบท ยกเว้นระยะทาง 215 เมตรจากแยกองครักษ์อยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวง มีฐานะเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3541 (ทางเข้าองครักษ์)
ถนนในจังหวัดนครนายก
นย.3001
นย
เฮนรี อาร์เทอร์ เบลก

เซอร์ เฮนรี อาเทอร์ เบลก( ; 8 มกราคม 1840 - 23 กุมภาพันธ์ 1918) ข้าหลวง ชาวบริติช ซึ่งดำรงตำแหน่งข้าหลวงแห่งฮ่องกง ระหว่าง ค.ศ. 1898 ถึง 1903 หรือตรงกับ พ.ศ. 2441 ถึง 2446 เป็นเวลาทั้งสิ้น 5 ปี
== ประวัติ ==
เซอร์ เฮนรี อาร์เทอร์ เบลก เกิดเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1840 หรือตรงกับ พ.ศ. 2383 ที่ ลิเมอริก ไอร์แลนด์ เป็นบุตรชายของ ปีเตอร์ เบลก สารวัตรแห่งกรมตำรวจหลวงไอร์แลนด์ และ เจน เลน
เขาเริ่มทำงานในตำแหน่งเสมียนของ ธนาคารแห่งชาติไอร์แลนด์ แต่ทำงานได้เพียง 18 เดือนก็ตัดสินใจลาออกและเริ่มต้นการเป็นนักเรียนนายร้อยตำรวจของกรมตำรวจหลวงไอร์แลนด์ ใน ค.ศ. 1857 หรือตรงกับ พ.ศ. 2400. และได้เป็นผู้ตรวจการพิเศษในอีก 2 ปีต่อมา. ใน ค.ศ. 1876 ตรงกับ พ.ศ. 2419 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้พิพากษาประจำเมือง Tuam ทางตะวันตกของไอร์แลนด์เขาได้รับการจดบันทึกว่าเป็นผู้ที่ ฉลาด สุขุม รอบคอบ และกระตือรือร้น. ใน ค.ศ. 1882 หรือตรงกับ พ.ศ. 2425 เขาได้เลื่อนขึ้นเป็นผู้พิพากษาพิเศษ
== พระราชนิพนธ์ไกลบ้าน ==
ในพระราชนิพนธ์ไกลบ้านซึ่งเป็นพระราชนิพนธ์ใน พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้กล่าวถึง เซอร์ เฮนรี อาร์เทอร์ เบลก เป็นครั้งแรกในพระราชหัตถเลขาฉบับที่ 3 คืนที่ 14 วันอังคารที่ 9 เมษายน ร.ศ. 126 ตรงกับ พ.ศ. 2450 ดังใจความตอนหนึ่งว่า
== อ้างอิง ==
บุคคลจากเทศมณฑลลิเมอริก
ผู้ว่าราชการฮ่องกง
นักการเมืองบริติช
ลูตัน

ลูตัน (Luton) เป็นเมืองในเบดฟอร์ดเชอร์ ประเทศอังกฤษ ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศอังกฤษ มีประชากร 214,109 คน (ค.ศ. 2018)  เป็นหนึ่งในเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของสหราชอาณาจักรที่ไม่ได้รับสถานะเป็นนคร เมืองตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำลี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของกรุงลอนดอน ห่างราว 30 ไมล์ (50 กิโลเมตร) เมืองก่อตั้งในศตวรรษที่ 6 ในฐานะด่านหน้าของชาวแซกซันบนฝั่งแม่น้ำลี ซึ่งชื่อเมืองก็ตั้งจากชื่อแม่น้ำนี้ มีการบันทึกชื่อเมืองในบันทึกดูมสเดย์ในชื่อ ลอยโทน (Loitone) และ ลินโทน (Lintone) เมืองยังมีโบสถ์ที่ใหญ่ที่สุดในเบดฟอร์ดเชียร์ คือ โบสถ์เซนต์แมรี ก่อสร้างในศตวรรษที่ 12
เมืองเคยมีชื่อเสียงทางด้านทำหมวก และมีโรงงานของวอกซ์ฮอลล์มอเตอส์ ผู้ผลิตรถยนต์ที่เริ่มมีโรงงานนี้ในปี ค.ศ. 1905 จนโรงงานปิดไปในปี 2002 ถึงกระนั้นก็ยังมีการผลิตยานพาหนะเพื่อการค้าอยู่ แต่สำนักงานใหญ่ของวอกซ์ฮอลล์มอเตอส์ยังคงตั้งอยู่ที่เมืองนี้ สนามบินลอนดอนลูตันซึ่งเปิดในปี 1938 ปัจจุบันเป็นหนึ่งในสนามบินที่สำคัญของอังกฤษ เมืองมีสามสถานีรถไฟ มีมหาวิทยาลัยเบดฟอร์ดเชียร์
สโมสรฟุตบอลลูตันทาวน์มีฉายาว่า "Hatters" เพื่อสื่อให้เห็นถึงการเป็นช่างทำหมวก สโมสรเคยติดอันดับหนึ่งของลีกอังกฤษ และเคยชนะในลีกคัพในปี 1988
==อ้างอิง==
เมืองในเทศมณฑลเบดฟอร์ดเชอร์
วิลเฟรด โอเวน

วิลเฟรด เอ็ดเวิร์ด ซอลเตอร์ โอเวน (Wilfred Edward Salter Owen, 18 มีนาคม ค.ศ. 1893 – 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918) เป็นกวีและทหารชาวอังกฤษ เป็นหนึ่งในกวีที่มีชื่อเสียงช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง บทกวีของเขามักสะท้อนภาพความน่ากลัวในสนามเพลาะและความโหดร้ายของสงคราม ตรงข้ามกับบทกวีในยุคนั้นที่มักปลุกใจและเชิดชูการทำสงคราม ผลงานเด่นของเขาที่ตีพิมพ์หลังเสียชีวิต ได้แก่ "Dulce et Decorum est" "Insensibility" และ "Anthem for Doomed Youth"
วิลเฟรด โอเวนเกิดในปี ค.ศ. 1893 ที่เมืองออสเวสตรี มณฑลชรอปเชอร์ เป็นบุตรคนโตจากทั้งหมด 4 คนของทอมัสกับซูซาน โอเวน (นามสกุลเดิม ชอว์) ต่อมาโอเวนย้ายตามครอบครัวไปอยู่ที่เมืองเบอร์เคนเฮดและชรูว์สบรี และเรียนที่โรงเรียนในเมืองนั้น โอเวนเริ่มสนใจการเขียนกลอนราวปี ค.ศ. 1904 หลังพักผ่อนในวันหยุดที่เชชเชอร์ ช่วงแรกเขาได้รับแรงบันดาลใจจากคัมภีร์ไบเบิล จอห์น คีตส์ และเพอร์ซี บีช เชลลีย์ หลังจากนั้นเขาทำงานเป็นผู้ช่วยมุขนายกแห่งดันส์เดน ใกล้เมืองเรดิง ในปี ค.ศ. 1913 โอเวนเรียนที่มหาวิทยาลัยเรดิง ก่อนจะทำงานเป็นครูกวดวิชาภาษาอังกฤษและฝรั่งเศสที่เมืองบอร์โด
ในปี ค.ศ. 1915 หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งอุบัติ โอเวนถูกเกณฑ์เข้าเป็นทหารในกำลังสำรองของกองทัพบกสหราชอาณาจักร ปีต่อมาเขาได้รับยศร้อยตรีประจำกรมทหารแมนเชสเตอร์ ระหว่างสงคราม โอเวนประสบความบาดเจ็บทางจิตใจที่เรียกว่า shell shock จนต้องเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลสงครามเคร็กล็อกฮาร์ต และพบกับกวี ซีกฟรีด แซสซูน ผู้ส่งผลต่องานของโอเวนในเวลาต่อมา ในปี ค.ศ. 1918 โอเวนกลับเข้ารับราชการทหารที่ฝรั่งเศส และได้รับกางเขน Military Cross หลังนำหมู่ทหารบุกโจมตีที่มั่นศัตรูในหมู่บ้านฌงกูร์ (Joncourt) วันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 โอเวนเสียชีวิตขณะนำทหารข้ามคลองซ็องบร์–อวซ ทางเหนือของฝรั่งเศส ข่าวการเสียชีวิตของเขาไปถึงครอบครัวในวันสงบศึก (11 พฤศจิกายน) ในปี ค.ศ. 1985 โอเวนเป็นหนึ่งในกวีสงคราม 16 คนที่ได้รับการรำลึกที่มุมกวีในเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กวีชาวอังกฤษ
ทหารในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
ชาวอังกฤษที่มีความหลากหลายทางเพศ
เสียชีวิตในสงคราม
บุคคลจากเทศมณฑลชรอปเชอร์
แบม

แบม  (بم) เป็นนครและเมืองหลักของเทศมณฑลแบม จังหวัดเคร์มอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2006 เมืองมีประชากร 73,823 คน จาก 19,572 ครอบครัว ก่อนเหตุแผ่นดินไหวปี ค.ศ. 2003 ข้อมูลประชากรอย่างเป็นทางการมีราว 43,000 คน เมืองเคยมีชื่อเสียงด้านสิ่งทอและเสื้อผ้า
ป้อมปราการของเมืองที่ชื่อแอร์เกแบม มีประวัติศาสตร์ย้อนไปถึงเมื่อ 2,000 ปีก่อนถึงจักรวรรดิพาร์เธีย (248 ปีก่อนคริสต์ศักราช–ค.ศ. 224) แต่สิ่งก่อสร้างส่วนใหญ่สร้างในสมัยราชวงศ์ซาฟาวิด แต่เมืองส่วนใหญ่ถูกปล่อยให้รกร้างเนื่องจากการรุกรานของชาวปาทานในปี ค.ศ. 1722 จากนั้นมีการเข้ามาตั้งถิ่นฐานใหม่ และถูกปล่อยร้างเป็นครั้งที่สองหลังการรุกรานจากชีรอซ
เมืองใหม่ของแบมได้รับการพัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ ในฐานะศูนย์กลางกสิกรรมและอุตสาหกรรม เมืองเติบโตอย่างรวดเร็วจนกระทั่งเกิดแผ่นดินไหวใน ค.ศ. 2003 เมืองมีชื่อเสียงเรื่องอินทผลัมและพืชสกุลส้มที่ปลูกโดยเครือข่ายทดน้ำจากกะนาต (qanat) เมืองยังมีรายได้จากการท่องเที่ยวที่เพิ่มมากขึ้นจากผู้ที่มาเที่ยวชมโบราณสถานในปีหลัง ๆ
==อ้างอิง==
เมืองในประเทศอิหร่าน
สถาปัตยกรรมอิหร่าน
แหล่งมรดกโลกในประเทศอิหร่าน
ลินคอล์น (ภาพยนตร์)

ลินคอล์น (Lincoln) เป็นภาพยนตร์ละครประวัติศาสตร์ ค.ศ. 2012 ที่กำกับและอำนวยการสร้างโดยสตีเวน สปีลเบิร์ก นำแสดงโดยแดเนียล เดย์-ลูวิส ในบทประธานาธิบดีสหรัฐ อับราฮัม ลินคอล์น ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังมีแซลลี ฟิลด์, เดวิด สตราเธิร์น, โจเซฟ กอร์ดอน-เลวิตต์, เจมส์ สเปเดอร์, ฮัล โฮลบรูก และทอมมี ลี โจนส์ ในบทสมทบ
เขียนบทโดยโทนี คัชเนอร์ โดยอิงแบบไม่เคร่งครัดจากผลงานชีวประวัติ  เดอะโพลิติคอลออฟอับราฮัม ลินคอล์น ของดอริส เคิร์นส กูดวิน และครอบคลุมสี่เดือนสุดท้ายของชีวิตลินคอล์น โดยเพ่งความสนใจไปที่ความพยายามของเขาในเดือนมกราคม ค.ศ. 1865 เพื่อให้มีการแก้ไขรัฐธรรมนูญของสหรัฐครั้งที่สิบสามผ่านสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐ
ภาพยนตร์เรื่องนี้อำนวยการสร้างโดยสตีเวน สปีลเบิร์ก และผู้ทำงานร่วมกันบ่อยครั้งอย่างแคธลีน เคนเนดี ผ่านบริษัทผู้ผลิตนั้น ๆ ได้แก่ แอมบลินเอนเตอร์เทนเมนต์ และเดอะเคนเนดี/มาร์แชลคอมพานี โดยเริ่มถ่ายทำเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 2011 และสิ้นสุดในวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2011 ลินคอล์นได้รับการฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 2012 ที่เทศกาลภาพยนตร์นิวยอร์ก ภาพยนตร์เรื่องนี้ร่วมผลิตโดยบริษัทอเมริกัน ดรีมเวิกส์พิกเจอส์, ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ และพาร์ทิซิแพนต์มีเดีย ร่วมกับบริษัทอินเดีย รีไลอันซ์เอนเตอร์เทนเมนต์ และเปิดตัวภาพยนตร์โดยทัชสโตนพิกเจอส์ในทวีปอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเผยแพร่โดยทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ในอาณาเขตทั่วโลก
ลินคอล์นได้รับการชื่นชมอย่างมากสำหรับการแสดงโดยเฉพาะการแสดงของเดย์-ลูวิส รวมถึงการกำกับของสปีลเบิร์ก และมูลค่าการผลิต ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2012 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงเจ็ดรางวัลลูกโลกทองคำ รวมถึงภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์ดรามา, ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยมสำหรับสปีลเบิร์ก และนักแสดงยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์ดรามา สำหรับเดย์-ลูวิส ส่วนที่งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 85 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงสิบสองอะแคเดมีอะวอร์ด รวมถึงภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม เรื่องนี้ชนะออกแบบงานสร้างยอดเยี่ยม และนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมสำหรับเดย์-ลูวิส ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์เช่นกัน โดยทำรายได้กว่า 275 ล้านดอลลาร์ที่บ็อกซ์ออฟฟิศ
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่ม ==
Mitchell, Mary Niall. "Seeing Lincoln: Spielberg's Film and the Visual Culture of the Nineteenth Century," Rethinking History 19 (Sept. 2015), 493-505.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Lincoln Learning Hub at Disney.com
Official production notes
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2555
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
ภาพยนตร์โดยทเวนตีธ์เซนจูรีฟอกซ์
ภาพยนตร์โดยแอมบลินเอ็นเตอร์เทนเมนต์
ภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับสงครามกลางเมืองอเมริกา
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์โดยดรีมเวิร์กส
ภาพยนตร์เกี่ยวกับประธานาธิบดีสหรัฐ
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย สตีเวน สปีลเบิร์ก
ภาพยนตร์ที่มีฉากในรัฐเวอร์จิเนีย
ภาพยนตร์ที่มีฉากในวอชิงตัน ดี.ซี.
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐเวอร์จิเนีย
ภาพยนตร์ที่มีฉากในทำเนียบขาว
ภาพยนตร์อินเดีย
ภาพยนตร์โดยทัชสโตนพิกเจอส์
ภาพยนตร์เกี่ยวกับกองทัพบกสหรัฐ
ภาพยนตร์สงครามที่สร้างจากเหตุการณ์จริง
หลวงบุรกรรมโกวิท (ล้อม บุรกรรมโกวิท)

พันเอก หลวงบุรกรรมโกวิท นามเดิม ล้อม บุรกรรมโกวิท เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลจอมพล แปลก พิบูลสงคราม เมื่อปี พ.ศ. 2500 อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปราจีนบุรี และอดีตเลขาธิการสมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์
== ประวัติ ==
ล้อม บุรกรรมโกวิท เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2439 เป็นบุตรของนายกรี กับนางแข เข้าเรียนที่โรงเรียนไตรมิตรวิทยาลัย แล้วไปเรียนต่อที่โรงเรียนอัสสัมชัญ ต่อมาในปี พ.ศ. 2454 ได้เข้าฝึกงานในกองก่อสร้างพระราชวังบ้านปืน จังหวัดเพชรบุรี สังกัดกระทรวงมหาดไทย จนได้บรรจุเข้ารับราชการในปี พ.ศ. 2460 ตำแหน่งช่างแบบ เป็นรองอำมาตย์ตรีในปี พ.ศ. 2462 และเป็นขุนบุรกรรมโกวิท ในปีถัดมา จนเจริญก้าวหน้าในหน้าที่ราชการกระทั่งเป็นอธิบดีกรมโยธาธิการ กระทรวงมหาดไทย
หลวงบุรกรรมโกวิท เป็นกรรมการชุดก่อตั้งของวิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2493
หลวงบุรกรรมโกวิท ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปราจีนบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 สังกัดพรรคเสรีมนังคศิลา และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก และหลังการเลือกตั้งเขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลจอมพล แปลก พิบูลสงคราม
ต่อมาได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 โดยไม่ได้สังกัดพรรคการเมืองใด
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
พ.ศ. 2475 – 80px เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
พ.ศ. 2500 – 80px เหรียญงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดปราจีนบุรี
บุรกรรมโกวิท
บุคคลจากโรงเรียนไตรมิตรวิทยาลัย
บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปราจีนบุรี
พรรคเสรีมนังคศิลา
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ. (ฝ่ายหน้า)
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ว.ป.ร.3
รางวัลไพรม์ไทม์เอมมี

รางวัลไพรม์ไทม์เอมมี (Primetime Emmy Award) เป็นงานแจกรางวัลที่จัดขึ้นโดยสถาบันศิลปะและวิชาการทางโทรทัศน์ (Academy of Television Arts & Sciences (ATAS)) ที่มอบให้รายการโทรทัศน์อเมริกันในช่วงไพรม์ไทม์ที่มีความเป็นเลิศ เริ่มมอบรางวัลในปี ค.ศ. 1949 เดิมทีเรียกสั้น ๆ ว่า รางวัลเอมมี (Emmy Awards) จนมีการมอบรางวัลเดย์ไทม์เอมมีในปี 1974 จึงได้เพิ่มคำว่า "ไพร์มไทม์" ให้สองรางวัลมีความแตกต่างกัน
โดยปกติแล้วรางวัลไพรม์ไทม์เอมมีออกอากาศในช่วงกลางเดือนกันยายน ในวันอาทิตย์ ก่อนที่จะเริ่มฤดูกาลทางโทรทัศน์ในช่วงฤดูใบไม้ร่วง โดยในปัจจุบันได้ผลัดกันออกอากาศทางเครือข่ายสถานีช่องใหญ่ ๆ (ABC, CBS, FOX, NBC) พิธีมอบรางวัลจะย้ายมาในช่วงปลายเดือนสิงหาคมหากออกอากาศทางเอ็นบีซี (เช่นปี 2006, 2010 และ 2014) เพื่อไม่ให้ขัดกับที่เอ็นบีซีต้องมาออกอากาศการแข่งขันเอ็นเอฟแอลในคืนวันอาทิตย์ (และในปี 2014 ได้ย้ายไปคืนวันจันทร์ เมื่อเวลาขัดกับเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์) อย่างไรก็ตาม พิธีในปี 2018 ออกอากาศทางเอ็นบีซี ได้ย้ายกลับมาเดือนกันยายน และออกอากาศในวันจันทร์
==อ้างอิง==
รางวัลเอมมี
ปุ่มแฮมเบอร์เกอร์

ปุ่มแฮมเบอร์เกอร์ หรือ แถบแฮมเบอร์เกอร์ (hamburger button) เป็นปุ่มที่มักวางไว้มุมบนของส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ (Graphical User Interface; GUI) ชื่อ “แฮมเบอร์เกอร์” นั้นได้มาจากลักษณะที่ดูคล้ายกับแฮมเบอร์เกอร์ซึ่งเกิดขึ้นอย่างไม่ได้ตั้งใจ หน้าที่ของปุ่มแฮมเบอร์เกอร์คือเป็นปุ่มท็อกเกิล (toggle) สำหรับเรียกเมนู (ซึ่งบางครั้งเรียกว่า เมนูแฮมเบอร์เกอร์; hamburger menu) หรือแถบนำทาง (navigation bar) ระหว่างซ่อน (collapsed) อยู่หลังปุ่มหรือแสดงผลบนหน้าจอ ไอคอนที่เกี่ยวข้องกับวิดเจ็ทนี้ประกอบด้วยเส้นแนวนอนสามเส้น หรืออีกชื่อหนึ่งเรียกว่า “ไอคอนเมนูขณะซ่อน” (collapsed menu icon)
==ประวัติ==
=== การออกแบบดั้งเดิม ===
ไอคอนนี้ดั้งเดิมแล้วออกบบโดย นอร์ม โค๊กซ์ (Norm Cox) เพื่อใช้ในอินเตอร์เฟซของ ซีรอกซ์สตาร์ (Xerox Star) ซึ่งเปิดตัวในปี 1981 ไอคอนนี้กลับมาสู่การใช้อย่างแพร่หลายเริ่มต้นในปี 2009 ซึ่งเริ่มจากความนิยมในการใช้มือถือสูงขึ้น และปัญหาเกิดเมื่อการออกแบบอินเตอร์เฟซนั้นต้องทำกับพื้นที่หน้าจอที่จำกัดขนาดการแสดงผลของแอพพลิเคชันมือถือ โค๊กซ์อธิบายการสร้างสรรค์ไอคอนนี้ของเขาว่า “กราฟิกนี้ต้ังใจจะให้มีลักษณะเรียบง่ายแบบ ‘ป้ายบอกทางบนท้องถนน’ กล่าวคือ เรียบง่าย จดจำการใช้งานได้ และเลียนแบบลักษณะของรายชื่อเมนูที่จะแสดงผลเมื่อกดปุ่มลงไป ด้วยความที่การออกแบบนั้นทำให้พื้นที่พิกเซลที่จำกัด มันเลยต้องโดดเด่นแต่เรียบง่าย ตอนนั้นผมรู้สึกว่าเราต้องออกแบบมันให้ได้ในพื้นที่แค่ 16x16 พิกเซลเองเท่านั้มั้ง (หรืออาจะเป็น13x13 พกเซลก็ได้นะ ผมจำตัวเลขเป๊ะ ๆ ไม่ได้)” (“Its graphic design was meant to be very “road sign” simple, functionally memorable, and mimic the look of the resulting displayed menu list. With so few pixels to work with, it had to be very distinct, yet simple. I think we only had 16×16 pixels to render the image. (or possibly 13×13… can’t remember exactly).”)
== อ้างอิง ==
วิจิท
2048 (วิดีโอเกม)

2048 เป็นเกมปริศนาเคลื่อนบล็อก (sliding block puzzle) แบบเล่นคนเดียว ซึ่งออกแบบโดยนักพัฒนาเว็บชาวอิตาลี Gabriele Cirulli เป้าหมายของเกมคือเพื่อให้ผู้เล่นเลื่อนกระเบื้องตัวเลขบนกริดไปรวมกันเพื่อให้เกิดจำนวน 2048 ขึ้น อย่างไรก็ตามผู้เล่นสามารถเล่นต่อได้ถึงแม้จะถึงเป้าหมายเกมที่เลข 2048 แล้วก็ตามเพื่อสร้างกระเบื้องตัวเลขที่จำนวนสูงขึ้นไปอีก
2048 ดั้งเดิมแล้วเขียนโดยใช้จาวาสคริปต์ และ CSS ระหว่างช่วงสุดสัปดาห์ของ Gabriele Cirulli ก่อนที่จะเปิดตัวเมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2014 ในรูปแบบซอฟต์แวร์ไม่เสียค่าใช้จ่ายและโอเพนซอร์ซ (free and open-source software) ตาม สัญญาอนุญาตของเอ็มไอที เกมแบบเดียวกันที่เขียนโดยใช้ C++ และ Vala ถูกปล่อยออกมาตามกันในภายหลัง There is also a version for the Linux terminal.
2048 นั้นถูกอธิบายว่าคล้ายคลึงกับแอปเกม Threes! ซึ่งปล่อยออกมาเมื่อเดือนก่อนหน้า แต่ Cirulli อธิบายด้วยตนเองว่า 2048 เป็นวิดีโอเกมโคลน (Video game clone) ของแอปเกม 1024 ที่ผลิตโดย Veewo Studios
==อ้างอิง==
เกมมือถือ
เกมไอโอเอส
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2557
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศอิตาลี
วิดีโอเกมอินดี
Passer

Passer เป็นสกุลนกกระจอก หรือที่รู้จักกันในชื่อ นกกระจอกแท้ ในสกุลประกอบด้วยนกกระจอกใหญ่และนกกระจอกบ้าน เป็นนกที่พบมากที่สุดในโลก พวกมันคือนกตัวเล็กที่มีท้องหนาสำหรับกินเมล็ดพืช และส่วนใหญ่มีสีเทาหรือสีน้ำตาล มีถิ่นกำเนิดในโลกเก่า บางชนิดกระจายพันธุ์ไปทั่วโลก
== ลักษณะ ==
นกกระจอกในสกุลนี้ชุดขนมีสีน้ำตาลอ่อนหรือสีเทา แต้มสีดำ เหลือง หรือขาว ทั่วไปยาว 10-20 เซนติเมต (3.9-7.9 นิ้ว) จากนกขนาดเล็กอย่างนกกระจอกสีน้ำตาลแดง (Passer eminibey) ที่ยาว 11.4 เซนติเมตร (4.5 นิ้ว) และหนัก 13.4 กรัม (0.47 ออนซ์) ไปจนถึงนกกระจอกปากนกแก้ว (Passer gongonensis) ที่ยาว 18 เซนติเมตร (7.1 นิ้ว) และ 42 กรัม (1.5 ออนซ์) จะงอยปากแข็งรูปกรวยสั้นทู่ สันปากบนโค้งลง ปลายทู่ ทุกชนิดร้องคล้ายนกกระจอกใหญ่ แต่บางชนิดมีความซับซ้อนกว่า
== การกระจายพันธุ์ ==
สมาชิกส่วนใหญ่ในสกุลพบในสิ่งแวดล้อมแบบเปิดตามธรรมชาติในภูมิอากาศอบอุ่นของทวีปแอฟริกาและตอนใต้ของทวีปยูเรเชีย การศึกษาการวิวัฒนาการแสดงว่าสกุลมีต้นกำเนิดในแอฟริกา มีหลายชนิดที่ปรับให้เข้ากับที่อยู่อาศัยของมนุษย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สิ่งนี้ทำให้นกกระจอกใหญ่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับมนุษย์ ขยายขอบเขตการกระจายพันธุ์ในทวีปยูเรเชียนอกเหนือจากถิ่นกำเนิดในตะวันออกกลาง นอกเหนือจากการขยายเขตการกระจายพันธุ์ตามธรรมชาติ นกกระจอกใหญ่ยังถูกนำไปในบางพื้นที่ของโลก ประกอบด้วย ทวีปอเมริกา, แอฟริกาใต้สะฮารา, และ ประเทศออสเตรเลีย นกกระจอกบ้านก็ถูกกระจายพันธุ์โดยกิจกรรมของมนุษย์เช่นกัน ในประเทศออสเตรเลีย รัฐมิสซูรีและรัฐอิลลินอยในสหรัฐ
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Passeridae on the Internet Bird Collection
นกกระจอก
เขตซ้าถิ่น

เขตซ้าถิ่น (, Sha Tin District) เป็นหนึ่งใน 18 เขตของฮ่องกง ตั้งอยู่ในเขตดินแดนใหม่ (New Territories) ทางตอนเหนือของเกาลูน ซ้าถิ่นเป็นที่ตั้งของเมืองใหม่ซ้าถิ่นและเหมืองใหม่หมาอ้นซั้น สร้างขึ้นริมแม่น้ำสิ่งหมุ่นเมือปี 1970
เขตซ้าถิ่นมีพื้นที่ 69.27 กม² มีประชากร 630,000 คนแยกเป็นชาย 295,000 คนและหญิง 335,000 คน คิดเป็น 8.9% ของประชากรทั้งหมดของฮ่องกง เขตซ้าถิ่นเป็นเขตที่มีประชากรมากที่สุดในฮ่องกง โดยผู้อยู่อาศัยเกือบทั้งหมดอาศัยอยู่ในหนึ่งในสองเมืองใหม่ โดยเมืองใหม่ทั้งสองถูกออกแบบสำหรับผู้อยู่อาศัยสูงสุด 735,000 คนในเขตเมืองที่ 35.91 กม²
== อ้างอิง ==
เขตของฮ่องกง
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศนิวซีแลนด์

การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศนิวซีแลนด์ เป็นส่วนหนึ่งของการแพร่ระบาดอย่างต่อเนื่อง ของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) ที่เกิดจากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง 2 (SARS-CoV-2) โดยพบผู้ป่วยรายแรกในประเทศนิวซีแลนด์เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 ประเทศนี้มีผู้ป่วยรวม 1,039 ราย (872 รายได้รับการยืนยันและ 167 รายที่เป็นไปได้; กรณีที่เป็นไปได้คือเมื่อผู้ป่วยมีผลทดสอบเป็นลบสำหรับโควิด-19 แต่ยังคงมีอาการของไวรัส) ตั้งแต่ 4 เมษายน พ.ศ. 2563 มีหนึ่งคนเสียชีวิตจากไวรัส และมีเคสเกิดขึ้นในพื้นที่คณะกรรมการพัฒนาคุณภาพชีวิตระดับเขตทั้งหมด 20 แห่งของประเทศ
วันที่ 21 มีนาคม มีการริเริ่มระบบเตือนภัยสี่ระดับในวันที่ 21 มีนาคมเพื่อจัดการการระบาดในประเทศ ทีแรกตั้งไว้ที่ระดับ 2 ที่ปรับขึ้นเป็นระดับ 3 และเป็นระดับ 4 เมื่อวันที่ 25 มีนาคมซึ่งทำให้รัฐบาลสั่งล็อกดาวน์ทั่วประเทศ ก่อนค่อย ๆ ปรับลดลงมาเป็นระดับ 3 เมื่อวันที่ 27 เมษายน ซึ่งทำให้ผ่อนปรนมาตรการล็อกดาวน์บางส่วน และเหลือระดับ 2 ในวันที่ 13 พฤษภาคม คงเหลือเพียงการเว้นระยะห่างทางสังคมและจำกัดการชุมนุมเท่านั้น ประเทศลดระดับการเตือนภัยเหลือระดับ 1 ในัวนที่ 8 มิถุนายน ซึ่งยกเลิกการจำกัดทุกอย่างยกเว้นการควบคุมชายแดน
== เส้นเวลา ==
ข้อมูลเกี่ยวกับวันก่อนหน้าได้รับการเปิดเผยในระหว่างการแถลงข่าวของกระทรวงสาธารณสุขซึ่งมักจะเกิดขึ้นเวลา 13.00 น. ของทุกวัน
วันที่และเวลาทั้งหมดต่อไปนี้เป็นเวลานิวซีแลนด์: เวลาออมแสงนิวซีแลนด์ (เวลาสากลเชิงพิกัด+13:00) จนถึง 5 เมษายน และเวลามาตรฐานนิวซีแลนด์ (เวลาสากลเชิงพิกัด+12:00) หลังจากนั้น
=== มกราคม พ.ศ. 2563 ===
เมื่อวันที่ 28 มกราคม กระทรวงสาธารณสุขได้จัดตั้งศูนย์ประสานงานสุขภาพแห่งชาติ (NHCC) ขึ้น เพื่อตอบสนองต่อการระบาดของโรค คำสั่งโรคติดเชื้อที่ต้องแจ้งการระบาดต่อทางการจะมีผลตั้งแต่วันที่ 30 มกราคม ซึ่งกำหนดให้ผู้ปฏิบัติงานด้านสุขภาพต้องรายงานกรณีที่น่าสงสัยตามพระราชบัญญัติสุขภาพ ค.ศ. 1956
=== มิถุนายน ===
สัปดาห์ที่ 8 มิถุนายน ไม่มีรายงานผู้ป่วยหรือผู้เสียชีวิตรายใหม่ และผู้ป่วยรายสุดท้ายที่กำลังรักษาได้รับการประกาศว่าหายแล้วในวันที่ 8 มิถุนายน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
covid19.govt.nz, Main New Zealand Government website
COVID-19 (novel coronavirus), New Zealand Ministry of Health
Coronavirus disease (COVID-19) situation reports by the World Health Organization (official numbers of confirmed cases by country)
Coronavirus COVID-19 Global Cases and historical data by Johns Hopkins University
นิวซีแลนด์
ประเทศนิวซีแลนด์ในปี พ.ศ. 2563
ประเทศนิวซีแลนด์ในปี พ.ศ. 2564
เซนทรัล (ฮ่องกง)

เซนทรัล (Central) เป็นย่านธุรกิจกลางของฮ่องกง ตั้งอยู่ในเขตเซนทรัลแอนด์เวสเทิร์นบนชายฝั่งทางเหนือของเกาะฮ่องกง ตรงข้ามท่าเรือวิคตอเรียจากจิ๊มซ้าโจ๋ย ซึ่งเป็นจุดใต้สุดของคาบสมุทรเกาลูน
ในฐานะย่านธุรกิจกลางของฮ่องกงเป็นพื้นที่ที่บริษัทให้บริการทางการเงินข้ามชาติจำนวนหลายบริษัทมีสำนักงานใหญ่อยู่ สถานกงสุลใหญ่และสถานกงสุลของอีกหลาย ๆ ประเทศก็ตั้งอยู่ในบริเวณนี้เช่นเดียวกัน เนินเขารัฐบาลซึ่งเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของรัฐบาลก็ตั้งอยู่ด้วยเช่นกัน พื้นที่ซึ่งอยู่ใกล้กับท่าเรือวิคตอเรียทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการค้าและกิจกรรมทางการเงินตั้งแต่วันแรกของยุคอาณานิคมอังกฤษในปี 1841 และยังคงทำหน้าที่เป็นสถานที่ของการบริหารหลังจากการโอนอำนาจอธิปไตยไปยังประเทศจีน ในปี 1997
เศรษฐกิจของฮ่องกง
ย่านศูนย์กลางธุรกิจ