pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
จอร์จ สุทรรศน์

เอนนากกัล จานฑี จอร์จ สุทรรศน์ (എണ്ണക്കൽ ചാണ്ടി ജോർജ് സുദർശൻ, एन्नाक्कल चांडी जॉर्ज सुदर्शन, Ennackal Chandy George Sudarshan, 16 กันยายน 1931 – 13 พฤษภาคม 2018) เป็น นักฟิสิกส์ทฤษฎี เกิดที่อินเดีย และเป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยเทกซัส
สุทรรศน์ได้สร้างคุณูปการมากมายในสาขาฟิสิกส์เชิงทฤษฎี เช่น แสงอาพันธ์, , ทฤษฎี VA, แทคีออน, ปรากฏการณ์ควอนตัมซีนอน,  และ , ทฤษฎีบทสปิน–สถิติ, เมทริกซ์ความหนาแน่น เป็นต้น ผลงานของเขายังรวมไปถึงด้านความสัมพันธ์ตะวันออก–ตะวันตก ปรัชญา และศาสนา อีกด้วย
== ชีวประวัติ ==
สุทรรศน์เกิดที่ อาณาจักรติรุวิตางกูร์ (ปัจจุบันคือรัฐเกรละ ประเทศอินเดีย) เขาเติบโตในครอบครัวคริสเตียน นิกายโทมัส แต่ละทิ้งศาสนาคริสต์ในปี 1954 เมื่อเขาแต่งงานกับลลิถา เพื่อนร่วมชั้นซึ่งนับถือศาสนาฮินดู สุทรรศน์ถือว่าตนเองเป็นฮินดูนิกายเวทานตะ เขาอ้างถึงความไม่ลงรอยกันเกี่ยวกับมุมมองของเขาที่มีต่อพระเจ้าและการขาดประสบการณ์ทางวิญญาณเป็นเหตุผลในการออกจากศาสนาคริสต์ ลลิถาภรรยาของเขาเสียชีวิตในปี 1990 ทั้งสองมีบุตรชายด้วยกันสามคน
เขาได้เข้าศึกษาที่วิทยาลัยโกฏฏายัม และสำเร็จการศึกษาด้วยเกียรตินิยมจาก มหาวิทยาลัยคริสเตียนมัทราส ในปี 1951 และในปี 1952 เขาได้รับปริญญาโท จากมหาวิทยาลัยมัทราส เขาย้ายไปที่สถาบันวิจัยพื้นฐานฏาฏา (TIFR) ซึ่งเขาทำงานร่วมกับโหมี ชหางคีร์ ภาภา เป็นเวลาช่วงสั้น ๆ จากนั้นเขาจึงได้เข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยโรเชสเตอร์ ในนิวยอร์ก ซึ่งเขาได้เป็นนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาภายใต้ รอเบิร์ต มาร์ชัก เขาได้รับปริญญาเอก จากมหาวิทยาลัยโรเชสเตอร์ในปี 1958 จากนั้นจึงย้ายไปที่ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ซึ่งเขาได้ทำงานเป็นเพื่อนร่วมงานหลังปริญญาเอกร่วมกับจูเลียน ชวิงเงอร์
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2561
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2474
บุคคลจากรัฐเกรละ
ชาวอินเดียในสหรัฐ
อู๋ ปังกั๋ว

อู๋ ปังกั๋ว (จีนตัวย่อ: 吴邦国; จีนตัวเต็ม: 吳邦國; พินอิน: Wú bāngguó; 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2484 –) เป็นอดีตนักการเมืองระดับสูงในสาธารณรัฐประชาชนจีน เขาเป็นประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ และเลขาธิการคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์จีน ของคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ ระหว่างปี พ.ศ. 2546 ถึง 2556 เขาอยู่ในอันดับที่สองในการจัดอันดับของผู้นำรัฐและพรรคอย่างเป็นทางการของจีน
อู๋เป็นวิศวกรไฟฟ้าโดยอาชีพ และมีชื่อเสียงระดับประเทศจากงานระดับภูมิภาคในฐานะ เลขาธิการคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์จีน ของเซี่ยงไฮ้ และในฐานะรองนายกรัฐมนตรี
== ชีวิตในวัยเยาว์ ==
อู่เกิดในเขตผิงป้า, เมืองอันชุ่น, มณฑลกุ้ยโจว, มีรากเหง้ามาจากบรรพบุรุษในเฟยตง, มณฑลอานฮุย เข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยชิงหฺวาในปี 2503 เอกวิศวกรรมหลอดอิเล็กตรอนที่ภาควิชาวิทยุอิเล็กทรอนิกส์ และสำเร็จการศึกษาในปี 2510
ต่อมาเขาได้รับการว่าจ้างเป็นคนงานและช่างเทคนิคที่โรงงานหลอดอิเล็กตรอนหมายเลข 3 ของเซี่ยงไฮ้ จากนั้นได้เป็นรองหัวหน้าและหัวหน้าฝ่ายเทคนิคตั้งแต่ปี พ.ศ. 2519 ถึง 2521
ในปี 2521 เขาได้รับมอบหมายให้เป็นรองผู้จัดการของบริษัท Shanghai Electronic Elements และระหว่างปี พ.ศ. 2521 และ 2524 เขาเป็นรองผู้จัดการของบริษัท Shanghai Electron Tube
ระหว่างปี พ.ศ. 2524 ถึง 2526 เขาทำงานเป็นรองเลขาธิการของ Shanghai Meters, Instruments and Telecommunications Bureau
== ชีวิตทางการเมือง ==
== ดูเพิ่ม ==
แก๊งเซี่ยงไฮ้
== อ้างอิง ==
รองนายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐประชาชนจีน
บัณฑิต (แก้ความกำกวม)

บัณฑิต อาจหมายถึง
บัณฑิต
ผู้สำเร็จการศึกษาขั้นปริญญาตรี
นักปราชญ์
บัณฑิต (ศาสนาฮินดู) - ตำแหน่งของนักบวชในศาสนาฮินดู
ชื่อบุคคลชาวไทย
* บัณฑิต กันตะบุตร - ผู้บุกเบิกด้านคอมพิวเตอร์
* บัณฑิต จุลาสัย - คณบดีและนักเขียนรางวัลซีไรต์
* บัณฑิต ทองดี - ผู้กำกับภาพยนตร์
* บัณฑิต นิจถาวร - รองผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย
* บัณฑิต ฤทธิ์ถกล - ผู้กำกับภาพยนตร์และนักเขียน
* บัณฑิต ศิริพันธุ์ - ทนายความและนักกฎหมาย
* บัณฑิต อึ้งรังษี - วาทยากร
ซากยาบัณฑิต - ผู้นำนิกายซากยาชาวทิเบต
== ดูเพิ่ม ==
บัณฑิตวิทยาลัย
ชื่อบุคคลไทย
เฉิน ยฺหวิน

เฉิน ยฺหวิน (จีนตัวย่อ: 陈云; จีนตัวเต็ม: 陳雲; พินอิน: Chén Yún; 13 มิถุนายน พ.ศ. 2448 &#x2013; 10 เมษายน พ.ศ. 2538) เป็นหนึ่งในผู้นำที่มีอิทธิพลมากที่สุดของสาธารณรัฐประชาชนจีน ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 และ 1990 และเป็นหนึ่งในผู้กำหนดนโยบายสำคัญสำหรับการปฏิรูปและการเปิดประเทศ ร่วมกับเติ้ง เสี่ยวผิง เขายังเป็นที่รู้จักในชื่อ เลี่ยว เฉินยฺหวิน (廖陈云) เนื่องจากลุงของเขา เลี่ยว เหวินกวาง (廖文光) ได้รับเขาเป็นบุตรบุญธรรมหลังจากบิดามารดาเสียชีวิต
เขาเป็นหนึ่งในผู้นำทางการเมืองที่สำคัญของจีนทั้งในระหว่างและหลังสงครามกลางเมืองจีน ร่วมกับเหมา เจ๋อตง, หลิว เช่าฉี, โจว เอินไหล, จูเต๋อ และ เหริน บิชิ และต่อมาได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในแปดผู้อาวุโสของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 และ 1990 เฉิน ยฺหวินได้รับการยกย่องว่าเป็นบุคคลที่มีอำนาจมากที่สุดเป็นอันดับที่ 2 ของจีน รองจากเติ้ง เสี่ยวผิง 
== ประวัติ ==
== มรดก ==
== อ้างอิง ==
รองนายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐประชาชนจีน
หลี่ หลานชิง

หลี่ หลานชิง (จีนตัวย่อ: 李岚清; จีนตัวเต็ม: 李嵐清; พินอิน: Lǐ Lánqīng; 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2475 – )  เป็นอดีตนักการเมืองชาวจีน เคยดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีลำดับที่ 1 แห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างปี พ.ศ. 2541–2546, สมาชิกคณะกรรมการกรมการเมืองถาวรแห่งพรรคคอมมิวนิสต์จีนระหว่างปี พ.ศ. 2540–2545 และเป็นสมาชิกคณะกรรมการประจำกรมการเมืองแห่งพรรคคอมมิวนิสต์จีนระหว่างปี พ.ศ. 2535–2540
==ประวัติ==
หลี่ หลานชิง เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2475 ในเมืองเจิ้นเจียง, มณฑลเจียงซู จบการศึกษาจากแผนกการจัดการธุรกิจของมหาวิทยาลัยฟู่ตั้น (复旦大学) ในเซี่ยงไฮ้ในปี 2495 จากนั้นในปี 2499 เขาถูกส่งไปศึกษาต่อที่สหภาพโซเวียต ซึ่งเขาทำงานเป็นนักศึกษาฝึกงานในโรงงานผลิตรถยนต์ 2 แห่งในมอสโก ในปี 2502 เขาทำงานเป็นเลขานุการที่กระทรวงอุตสาหกรรมเครื่องจักร ในปี 2505 เขาทำงานเป็นเลขานุการที่สำนักงานคณะกรรมการเศรษฐกิจแห่งชาติ หลังจากการปฏิวัติวัฒนธรรมในปี 2509 เขาถูกส่งไปทำงานที่โรงเรียนนายทหารฝ่ายเสนาธิการในวันที่ 7 พฤษภาคม  ในปี พ.ศ. 2515 เขากลับมาทำงานที่ตงเฟิง มอเตอร์ คอร์ปอเรชั่น ในปี 2521 เขามีส่วนร่วมในการวางแผนสำหรับ "ไชน่า เอฟเอดับเบิ้ลยู กรุป คอร์ปอเรชั่น" ในปี 2524 หลังจากการปฏิรูปเศรษฐกิจเริ่มต้นขึ้น หลี่ถูกส่งไปทำงานกับรัฐบาลในกรุงปักกิ่ง โดยเป็นหัวหน้าสำนักงานหนี้ของรัฐบาลต่างประเทศ ที่คณะกรรมาธิการการลงทุนต่างประเทศของรัฐ ในปี 2526 เขาถูกย้ายไปที่เทียนจิน ซึ่งเขาทำงานภายใต้นายกเทศมนตรีหลี่ รุ่ยหวน ในตำแหน่งรองนายกเทศมนตรี  ต่อมาหลี่ได้ดำรงตำแหน่งในกระทรวงอุตสาหกรรมเครื่องจักรและคณะกรรมาธิการเศรษฐกิจแห่งรัฐ นอกจากนี้ หลี่ยังดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการใหญ่ของฝ่ายการบริหารการลงทุนต่างประเทศ ของกระทรวงความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจและการค้าต่างประเทศ หลี่ยังเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการและจากนั้นเป็นรัฐมนตรีกระทรวงความสัมพันธ์เศรษฐกิจและการค้าต่างประเทศ เขาเป็นสมาชิกของโบลิตบูโรของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ระหว่างปี 2540 ถึง 2545 ซึ่งเป็นจุดสูงสุดของอำนาจในการเมืองจีน ขณะอยู่ในรัฐบาล เขาเป็นรองนายกรัฐมนตรีอันดับที่ 1 ซึ่งบางครั้งเรียกว่า "รองนายกรัฐมนตรีใหญ่" ในฐานะรองนายกรัฐมนตรี หลี่รับผิดชอบนโยบายการศึกษาของชาติ  เขาเป็นผู้เขียนหนังสือ "การศึกษา 1.3 พันล้านคน: 10 ปีแห่งการปฏิรูปและพัฒนาการศึกษา" หนังสือเล่มนี้ขายได้มากกว่า 750,000 เล่มในจีน และได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษ
หลังจากเกษียณ หลี่ได้ฝึกฝนการเขียนพู่กัน นอกจากนี้เขายังพยายามหางานเป็นเจ้าของร้านสะดวกซื้อในท้องถิ่น แต่ท้ายที่สุดก็ไม่ได้รับการว่าจ้างหลังจากที่เจ้าของรู้จักเขา เขาเพิ่งเข้าร่วมการประชุมใหญ่ของพรรคครั้งที่ 20 เมื่ออายุ 90 ปี 
==อ้างอิง==
รองนายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐประชาชนจีน
ชัตเตอร์เป็นหลัก

ชัตเตอร์เป็นหลัก (shutter priority) เป็นโหมดการเปิดรับแสงแบบหนึ่งสำหรับการถ่ายภาพด้วยกล้องดิจิทัล เช่น กล้องดีเอสแอลอาร์ บนแป้นปรับโหมดของกล้องนิคอนจะแทนโหมดนี้ด้วยตัวอักษร S ส่วนในกล้องแคนนอนจะแทนตัวอักษร Tv ในโหมดชัตเตอร์เป็นหลัก ช่างภาพสามารถกำหนดความเร็วชัตเตอร์ (เวลาการเปิดรับแสง) ได้ด้วยตนเอง และระบบวัดแสงอัตโนมัติของเครื่องจะคำนวณค่าเปิดรับแสง จากนั้นจึงกำหนดค่ารูรับแสง (ค่าเอฟ) โดยอัตโนมัติเพื่อให้สอดคล้องตามความเร็วชัตเตอร์ที่ผู้ใช้เลือก
== วัตถุประสงค์ ==
จุดประสงค์ของการใช้โหมด ชัตเตอร์เป็นหลัก คือผู้ใช้สามารถกำหนดว่าจะสร้างภาพคมชัดหรือภาพเบลอก็ได้โดยการควบคุมความเร็วชัตเตอร์ ตัวอย่างเช่น ในการถ่ายภาพกีฬา ผู้ใช้สามารถเลือกความเร็วชัตเตอร์สูงเพื่อหยุดการเคลื่อนไหวของนักกีฬาที่เคลื่อนไหวด้วยความเร็วสูง
การใช้ความเร็วชัตเตอร์สูงช่วยให้ถ่ายภาพชั่วพริบตาที่วัตถุกำลังเคลื่อนไหวอยู่ได้ และการใช้ความเร็วชัตเตอร์ต่ำช่วยให้บันทึกเส้นทางการเคลื่อนที่ของวัตถุได้ หากต้องการถ่ายภาพรถที่กำลังเร่งความเร็ว ก็ควรใช้ความเร็วชัตเตอร์สูงที่เวลาการเปิดรับแสงไม่ต่ำกว่า 1/1000 วินาที และหากต้องการบันทึกภาพแถบแสงของรถยนต์ที่วิ่งในเวลากลางคืนหรือเส้นทางดาวตกก็ควรใช้ความเร็วชัตเตอร์ต่ำ โดยเวลาการเปิดรับแสงมากกว่า 10 วินาที
== ดูเพิ่ม ==
รูรับแสงเป็นหลัก
== อ้างอิง ==
中关村在线：快门优先还是光圈优先
PCHome：DC扫盲班 什么是光圈/快门优先
การถ่ายภาพ
โมโต2 ฤดูกาล 2014

โมโต 2 เวิร์ล แชมเปี้ยนชิพ ปี ค.ศ.2014 / พ.ศ.2557 เป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันฤดูกาลที่ 66 ในหมวด F.I.M. Road Racing World Championship Grand Prix

== รายชื่อทีมและนักแข่ง ==
ทุกทีมใช้ยางยี่ห้อ Dunlop และใช้เครื่องยนต์ Honda Inline-4 ความจุ 600 ซีซี
แถบสีเขียว คือ นักแข่ง Wildcard
*แถบสีแดง คือ นักแข่งสำรอง
== สนามแข่ง ==
ในฤดูกาล ค.ศ.2014 / พ.ศ.2557 มีการแข่งขันทั้งหมด 18 สนาม ได้แก่
‡ = แข่งขันตอนกลางคืน
†† = แข่งขันในวันเสาร์
== ผลการแข่งขัน ==
== ระบบคะแนน ==
== คะแนนสะสม ==
=== ประเภทนักแข่ง ===
=== ประเภทผู้ผลิต ===
== อ้างอิง ==
หลี่ เซียนเนี่ยน

หลี่ เซียนเนี่ยน (จีน: 李先念; พินอิน: Lǐ xiānniàn; 23 มิถุนายน พ.ศ. 2452 – 21 มิถุนายน พ.ศ. 2535) เป็นผู้นำทางทหารและการเมืองของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526–2531 ภายใต้การนำของผู้นำสูงสุดเติ้ง เสี่ยวผิง  และดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการแห่งชาติของสภาที่ปรึกษาทางการเมืองประชาชนจีน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 จนกระทั่งเสียชีวิต เขาเป็นสมาชิกคณะกรรมาธิการประจำกรมการเมือง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2499–2530 และเป็นสมาชิกของคณะกรรมาธิการถาวรประจำกรมการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์จีน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2520–2530  
หลี่ทำงานเป็นช่างไม้ฝึกหัดในช่วงวัยรุ่นเพื่อหาเลี้ยงครอบครัว เขาเข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2470 และเข้าเป็นทหารในกองทัพแดงของจีน หลังจากศึกษาที่มหาวิทยาลัยการทหารและการเมืองของจีนต่อต้านญี่ปุ่น และโรงเรียนพรรคกลาง เขากลายเป็นผู้บัญชาการทหารที่มีอิทธิพลและประสบความสำเร็จในช่วงสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง และสงครามกลางเมืองจีน โดยสร้างชื่อเสียงให้กับตัวเองในการต่อสู้ในหวยไห่  หลังจากการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน เขาได้ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการและเลขาธิการพรรคฯ ในมณฑลหูเป่ย์ บ้านเกิดของเขาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2492 ถึง 2497 จากนั้นได้เข้าร่วมกับรัฐบาลกลางในกรุงปักกิ่ง โดยดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง (พ.ศ. 2497–2513) และรองนายกรัฐมนตรี (พ.ศ. 2497–2525) เขาสนับสนุนฮั่ว กั๋วเฟิง ผู้สืบทอดตำแหน่งของเหมา เจ๋อตง และได้รับตำแหน่งรองประธานพรรคฯ (พ.ศ. 2520–2525)
เขาเป็นหนึ่งในแปดผู้อาวุโส ของพรรคคอมมิวนิสต์จีน เขาถือว่าเป็นฝ่ายซ้ายมากที่สุดในหมู่พวกเขา ทั้งทางการเมืองและเศรษฐกิจ หลี่มีบทบาทสำคัญในการสกัดกั้นการโอนธุรกิจของรัฐให้เป็นของเอกชนและรักษาการควบคุมของรัฐในหลายภาคส่วนของเศรษฐกิจ ส่งเสริมค่านิยมทางการเมืองและวัฒนธรรมแบบคอมมิวนิสต์ดั้งเดิมผ่านการอุปถัมภ์ของนักทฤษฎีเช่น หู เฉียวมู่ และเติ้ง ลี่คุน และมีส่วนสำคัญในการกำจัด หู เย่าปัง และจ้าว จื่อหยาง เขาสนับสนุนให้ทหารเข้าปราบปรามผู้ชุมนุมในการประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน ในปี พ.ศ. 2532   
== ประวัติ ==
== ครอบครัว ==
== มรณกรรมและอนุสรณ์ ==
== เครื่องอิสริยาภรณ์ ==
เครื่องอิสริยาภรณ์ดาราแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมโรมาเนีย ชั้น 1 (โรมาเนีย พ.ศ. 2527)
== อ้างอิง ==
ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน
รองนายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐประชาชนจีน
วอลโว่ เอกซ์ซี60

วอลโว่ เอกซ์ซี60 (Volvo XC60) เป็นรถสปอร์ตอเนกประสงค์ครอสโอเวอร์หรูหราขนาดคอมแพกต์และจำหน่ายโดยบริษัทวอลโว่ ซึ่งเป็นผู้ผลิตรถยนต์สัญชาติสวีเดนตั้งแต่ ค.ศ. 2008
เอกซ์ซี60 เป็นส่วนหนึ่งของรถยนต์ซีรีส์ 60 ของวอลโว่ ที่รวมไปถึงเอส60, เอส60 ครอสคันทรี, วี60 และวี60 ครอสคันทรี โดยรุ่นแรกนำเสนอรูปแบบใหม่สำหรับโมเดลซีรีส์ 60 ซึ่งเอกซ์ซี60 รุ่นแรกได้รับการทำให้ใหม่ขึ้นใน ค.ศ. 2013 รวมไปถึงไลน์อัปที่เหลือ ในทำนองเดียวกัน โมเดลรุ่นที่สองซึ่งเปิดตัวใน ค.ศ. 2017 เป็นรุ่นแรกในซีรีส์ดังกล่าว และรถคันนี้ได้รับรางวัลรถยนต์ยอดเยี่ยมแห่งปีจากประเทศญี่ปุ่น ประจำ ค.ศ. 2017–2018
== เอกซ์ซี60 คอนเซปต์ (ค.ศ. 2007) ==
เอกซ์ซี60 คอนเซปต์ เปิดตัวที่งานดีทรอยต์ออโตโชว์ ค.ศ. 2007 รวมถึงหลังคากระจกและกระจังหน้ารูปแบบใหม่ โมเดลนี้นำเสนอรูปแบบสไตล์ใหม่ของวอลโว่ ซึ่งค่อย ๆ นำไปใช้ในรุ่นต่าง ๆ เอกซ์ซี60 คอนเซปต์ ยังรวมถึงกลไกการเปลี่ยนเกียร์ใหม่, ฝากระโปรงท้ายแบบอิเล็กทรอนิกส์ และล้อขนาด 20 นิ้ว
ไฟล์:Volvo-XC60-DC.jpg|วอลโว่ เอกซ์ซี60 คอนเซปต์
ไฟล์:Volvo xc60-2007washauto.jpg|วอลโว่ เอกซ์ซี60 คอนเซปต์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
(International)
เอกซ์ซี60
วัดยอดลำธาร (จังหวัดสกลนคร)

วัดยอดลำธาร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาแก้ว อำเภอโพนนาแก้ว จังหวัดสกลนคร ปัจจุบัน พระครูอัครธรรมสาร เป็นเจ้าอาวาส
วัดยอดลำธารตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2450 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2463 เชื่อกันว่าวัดเป็นที่เก็บรักษาลูกแก้วที่เทวดาประทานมาให้ซึ่งชาวบ้านพบเห็นในที่นาและเป็นที่มาของชื่อตำบลนาแก้ว
อุโบสถสร้างเมี่อ ร.ศ. 129 (พ.ศ. 2454) และต่อมารื้อสร้างอุโบสถปัจจุบันครอบทับหลังเดิมไว้ อุโบสถหลังปัจจุบันกว้าง 12 เมตร ยาว 19 เมตร เป็นสถาปัตยกรรมท้องถิ่น ศิลปะอีสานประยุกต์กับศิลปะเวียดนาม ซึ่งมีนายช่างใหญ่เป็นชาวเวียดนามชื่อองค์เด่ ชาวบ้านท่าแร่ เป็นผู้ออกแบบในการก่อสร้าง ดำเนินการก่อสร้างโดยพระอุปัชฌาย์พา พุทธสโร เจ้าอาวาสวัดยอดลำธารรูปที่ 1 ถวายการอุปถัมภ์การก่อสร้างโดยพระอนุบาลสกลเขตร์ (เมฆ พรหมสาขา ณ สกลนคร) เจ้าเมืองสกลนคร มีรูปปั้นองค์ท้าวเวสสุวรรณ และรูปปั้นนางยักษ์ ซึ่งเป็นบริวาร ยืนเฝ้าหน้าอุโบสถซ้ายขวา สันนิษฐานว่ารูปปั้นสร้างขึ้นพร้อมกับอุโบสถ เมื่อ พ.ศ. 2454
==อ้างอิง==
ยอดลำธาร
อำเภอโพนนาแก้ว
ซอ อี-ซุก

ซอ อี-ซุก (; เกิดวันที่ 6 ธันวาคม 1966) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ มีผลงานการแสดงส่วนใหญ่ในบทบาทสมทบทางละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ เธอเป็นที่รู้จักจากละครเรื่อง กีซึงนัง จอมนางสองแผ่นดิน (2013–2014), ฮงกิลดอง จอมโจรโดนใจ (2017), รอรักโรงแรมพันปี (2019), หลังภาพแห่งความสุข (2020), สตาร์ทอัพ (2020), ฉันจะปั้นราชินี (2023) และ แม่ดี แม่ร้าย (2023)
ซอ อี-ซุก เริ่มต้นอาชีพนักแสดงในปี ค.ศ.1986 จากการเป็นนักแสดงละครเวทีในโรงละครแห่งหนึ่งในเมืองซูว็อน และได้รับรางวัลนักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยมจากเทศกาลละครเวทีเกาหลีในปีดังกล่าว ต่อมาเธอได้รับรางวัลการแสดงยอดเยี่ยมจากเทศกาลโรงละครนานาชาติ ในปี ค.ศ. 1987 ก่อนจะย้ายไปแสดงให้กับโรงละครมีชู ในปี ค.ศ. 1989 และมีโอกาสได้แสดงละครเพลงในปี ค.ศ. 1990
หลังจากสร้างชื่อจากการแสดงละครเวที เธอจึงได้มีโอกาสแสดงละครโทรทัศน์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2010 ด้วยการรับบทเป็นจักรพรรดินีมย็องซ็อง ในละครเรื่อง เจจุงวอน ตำนานแพทย์แห่งโชซอน ตามมาด้วย คู่ฟัด สะบัดแผ่นดิน (2011), ยอดเชฟสาว หัวใจทรนง (2012) โดยในปี 2013 เธอมีผลงานการแสดงละครโทรทัศน์มากถึง 7 เรื่อง รวมถึงเรื่อง โซยง จอมนางสะท้านแผ่นดิน, วุ่นรักทายาทพันล้าน และ การรับบท นางกำนัลของจักรพรรดินีต๋าน่าชื่อหลี่ ในเรื่อง กีซึงนัง จอมนางสองแผ่นดิน
==ผลงานการแสดง==
=== ละครโทรทัศน์ ===
=== ซีรีย์ ระบบสตรีมมิง ===
==อ้างอิง==
นักแสดงเกาหลีใต้
นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวเกาหลีใต้
นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวเกาหลีใต้
อีเอฟแอลแชมเปียนชิป เพลย์ออฟ 2023 นัดชิงชนะเลิศ

การแข่งขัน อีเอฟแอลแชมเปียนชิป เพลย์ออฟ 2023 นัดชิงชนะเลิศ จะลงเล่นกันในวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 ที่ สนามกีฬาเวมบลีย์, ลอนดอน. ผู้ชนะจะได้รับการเลื่อนชั้นสู่ พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2023–24. สองทีมที่ดีที่สุดของ อีเอฟแอลแชมเปียนชิป ฤดูกาล 2022–23 จะได้รับการเลื่อนชั้นโดยอัตโนมัติขึ้นสู่ พรีเมียร์ลีก, ในขณะที่ทีมวางระหว่างทีมอันดับที่สามและทีมอันดับที่หกในตารางคะแนนลีกจะลงเล่นสองนัดขั้นแรกใน ฟุตบอลลีกเพลย์ออฟ ฤดูกาล 2023. เบิร์นลีย์ และ เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด เข้าร่วมสำหรับพื้นที่สุดท้ายสำหรับพรีเมียร์ลีก. ความสำเร็จในรอบชิงชนะเลิศได้รับการประเมินแล้ว, โดยบริษัทรับทำบัญชี เดอโลอิตเต, จะมีมูลค่าถึง 170 ล้านปอนด์สำหรับทีมที่ชนะในอีกสามฤดูกาลข้างหน้า.
รอบชิงชนะเลิศเป็นการตัดสินโดย ลูตันทาวน์ และ คอเวนทรีซิตี, ผู้ที่จบอันดับที่สามและห้า ตามลำดับในฤดูกาลลีก. แมตช์ที่โดดเด่นสำหรับการขึ้นอย่างรวดเร็วของทั้งสองฝ่ายผ่านระบบลีกอังกฤษ, กับทั้งสองทีมที่ได้รับการเลื่อนชั้นจาก ลีกทู ในฤดูกาล 2017/18.
กับสกอร์ 1–1 หลังต่อเวลาพิเศษ กับประตูจาก จอร์แดน คลาร์ก และ กุสตาโว ฮาเมอร์, ลูตันชนะรอบชิงชนะเลิศด้วยการดวลลูกโทษ เพื่อรักษาสถานะกลับขึ้นสู่ลีกสูงสุดหลังจากผ่านไป 31 ฤดูกาล.
==เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ==
==แมตช์==
===สรุปผลการแข่งขัน===
===รายละเอียด===
|valign="top"|
|valign="top" width="50%"|
|}
==อ้างอิง==
2023
ฟุตบอลลีกเพลย์ออฟ ฤดูกาล 2023
หู เย่าปัง

หู เย่าปัง (จีน: 胡耀邦; พินอิน: Hú yàobāng; 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458 – 15 เมษายน พ.ศ. 2532) เป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงของสาธารณรัฐประชาชนจีน เขาดำรงตำแหน่งระดับสูงของพรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524 ถึง 2530 โดยดำรงตำแหน่งประธานพรรคฯ ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2524 ถึง 2525 จากนั้นดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคฯ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2525 ถึง 2530 หูเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์จีน ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930 และมีชื่อเสียงโด่งดังในฐานะสหายของเติ้ง เสี่ยวผิง ในช่วงการปฏิวัติวัฒนธรรม (พ.ศ. 2509–2519) หูถูกเหมา เจ๋อตงกวาดล้าง กลับมา และถูกกวาดล้างอีกครั้ง สุสานของเขาอยู่ในกงชิงเฉิง ซึ่งเป็นเมืองระดับเขตภายใต้เขตอำนาจศาลจิ่วเจียง
หลังจากที่เติ้งก้าวขึ้นสู่อำนาจหลังจากการอสัญกรรมของเหมา เจ๋อตง หูก็มีบทบาทในโครงการ "ปัวล่วน ฝ่านเจิ้ง" (拨乱反正) ตลอดช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 หูดำเนินการปฏิรูปเศรษฐกิจและการเมืองหลายครั้งภายใต้การนำของเติ้ง การปฏิรูปทางการเมืองและเศรษฐกิจของหูทำให้เขากลายเป็นศัตรูของผู้อาวุโสของพรรค ที่มีอำนาจหลายคน ซึ่งต่อต้านการปฏิรูปตลาดเสรีและการปฏิรูปรัฐบาลจีนของหู เมื่อการประท้วงของนักศึกษาเกิดขึ้นทั่วประเทศจีนในปี 2530 ฝ่ายตรงข้ามทางการเมืองของหูกล่าวโทษหูว่าเป็นผู้ก่อความไม่สงบ โดยอ้างว่าเกิดจาก "ความหละหลวม" และ " การเปิดเสรีของชนชั้นนายทุน " ของหูทำให้นำไปสู่การประท้วงหรือแย่ลง หูถูกบีบบังคับให้ลาออกจากตำแหน่งเลขาธิการพรรคฯ ในปี 2530 แต่ยังได้รับอนุญาตให้รักษาที่นั่งในโปลิตบูโร
จ้าว จื่อหยาง ได้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคฯ แทนหู และสานต่อการปฏิรูปเศรษฐกิจและการเมืองของหูอย่างต่อเนื่อง หนึ่งวันหลังจากการเสียชีวิตของหูในปี 2532 ก็เกิดการประท้วงขนาดเล็กเพื่อรำลึกถึงเขาและเรียกร้องให้รัฐบาลประเมินมรดกของเขาอีกครั้ง หนึ่งสัปดาห์ต่อมา หนึ่งวันก่อนพิธีศพของหู นักศึกษาประมาณ 100,000 คน มาชุมนุมที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน นำไปสู่เหตุการณ์การประท้วงและการสังหารหมู่ที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน ในปี พ.ศ. 2532 หลังจากการประท้วงในปี 2532 รัฐบาลจีนได้เซ็นเซอร์รายละเอียดเกี่ยวกับชีวิตของหูในจีนแผ่นดินใหญ่ แต่รัฐบาลจีนได้ฟื้นฟูภาพลักษณ์ของเขาอย่างเป็นทางการและยกเลิกข้อจำกัดในการเซ็นเซอร์ในวันครบรอบ 90 ปีวันเกิดของหูในปี 2548
== อ้างอิง ==
เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน
คอมมิวนิสต์ชาวจีน
ฟุตซอลไทยลีก ฤดูกาล 2566

ฟุตซอลไทยลีก ฤดูกาล 2566 เป็นการแข่งขันฟุตซอลอาชีพระดับสูงสุดของประเทศไทยภายใต้การจัดการของสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย และการกีฬาแห่งประเทศไทย จัดขึ้นเป็นครั้งที่ 15 ในปี พ.ศ. 2566 ซึ่งในฤดูกาลนี้มี 14 ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน โดยจะแข่งขันในระบบเหย้า-เยือน
== สโมสร ==
=== สโมสรที่เข้าและออกจากไทยลีก ===
==== ตกชั้นสู่ไทยลีก 2 ====
เชสส์ มหาสารคาม
==== เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก ====
มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
== ตารางคะแนน ==
== สถิติประจำฤดูกาล ==
=== ผู้ทำประตูสูงสุด ===
== รางวัล ==
=== รางวัลประจำฤดูกาล ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ฟุตซอลไทยลีกแบ่งตามฤดูกาล
การแข่งขันฟุตซอลในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2566
กีฬาในประเทศไทยปี พ.ศ. 2566
การแข่งขันกีฬาในกรุงเทพมหานคร
การแข่งขันกีฬาในจังหวัดนนทบุรี
การแข่งขันกีฬาในจังหวัดปทุมธานี
การแข่งขันกีฬาในจังหวัดสมุทรสาคร
การแข่งขันกีฬาในจังหวัดชลบุรี
การแข่งขันกีฬาในจังหวัดเพชรบุรี
การแข่งขันกีฬาในจังหวัดกาญจนบุรี
การแข่งขันกีฬาในจังหวัดขอนแก่น
การแข่งขันกีฬาในจังหวัดสุราษฎร์ธานี
ครัชเดอะคาสเซิล

ครัชเดอะคาสเซิล (Crush the Castle) เป็นเกมฟิสิกส์ในแฟลชที่พัฒนาโดยอาร์เมอร์เกมส์ โดยรุ่นแฟลชเผยแพร่ในวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2009 และรุ่นสำหรับไอโฟนและไอพอด ทัชเผยแพร่ในวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 2010 เกมนี้โดดเด่นในเรื่องกลไก "เหวี่ยง" ซึ่งมีอิทธิพลต่อเกมโทรศัพท์ แอ็งกรีเบิดส์ เป้าหมายของ ครัชเดอะคาสเซิล คือฆ่าผู้อยู่อาศัยในปราสาทหลายแบบด้วยการใช้เทรบูเชตเหวี่ยงหินขนาดใหญ่หรือระเบิด ส่วนเกมภาคต่อชื่อ ครัชเดอะคาสเซิล 2 มีวิธีเล่นคล้ายกัน แต่มีแผนที่และพาเวอร์อัปใหม่
==วิธีเล่น==
เป้าหมายของเกมนี้คือฆ่าผู้อยู่อาศัยในปราสาทหลายแบบด้วยการใช้เทรบูเชตเหวี่ยงหินขนาดใหญ่หรือระเบิด ผู้เล่นสามารถสร้างและทำลายปราสาทของตนเองได้ด้วย
===ครัชเดอะคาสเซิล 2===
ครัชเดอะคาสเซิล 2 มีวิธีเล่นคล้ายกัน แต่มีแผนที่ใหม่ พาวเวอร์อัปใหม่ และตัวสร้างด่านที่ปรับปรุงใหม่ สิ่งขิงใหม่ที่ใช้เหวี่ยงในเทรบูเชตได้แก่ไฟกรีก, ระเบิดมือน้ำแข็ง, ไหที่เต็มไปด้วยปลาไหลไฟฟ้า และขวดสีม่วงลึกลับที่สร้างหลุมดำขนาดเล็ก นอกจากนี้ ส่วนประกอบโครงสร้างสามารถพังทลายได้
==การพัฒนา==
บรรดาผู้พัฒนาอ้างถึงเกม Castle Clout โดย Liam Bowmers ที่เผยแพร่ในวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 2008 เป็นแรงบันดาลใจ ทางอาร์เมอร์เกมส์ได้ร้องขอและได้รับอนุญาตจาก Bowmers ให้ใช้แนวคิดของเขาในการพัฒนาเกม ครัชเดอะคาสเซิล
==คำตอบรับ==
Jeffrey Haynes จาก IGN เรียกเกมนี้ว่า "ลึกซึ้งและสนุกอย่างน่าประหลาดใจสำหรับเกมที่เรียบง่ายเช่นนี้" Justin McElroy จาก Joystiq ระบุว่า "เป็นกลไกที่เรียบง่าย แต่ก็ยากที่จะปฏิเสธว่าน่าพอใจ" Stephen Greenwell จาก GameZebo ให้ดาวไป 2/5 ดาว แล้วระบุว่าเกมนี้ "ง่ายต่อการเล่น" แต่มี "รูปแบบการเล่นที่ซ้ำซาก" และ "ภาพและเสียงน่าเบื่อ" Levi Buchanan จาก IGN ให้คะแนนไป 7/10 โดยระบุว่า "ถ้าคุณชอบเกมปริศนาอิงฟิสิกส์ เกมนี้ถือเป็นหนึ่งในเกมที่ดีที่สุด"  Brian Crecente จาก Kotaku กล่าวว่า "ผมเริ่มชอบครัชเดอะคาสเซิลจริง ๆ" Christopher Hyde จากGamasutra จัดให้เกมนี้อยู่ในรายการ "99 เกมฟรีดีเด่นประจำปี 2009"
==อ้างอิง==
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2552
เกมสำหรับแอนดรอยด์ (ระบบปฏิบัติการ)
เกมแฟลช
เกมสำหรับไอโอเอส
เกมออนไลน์
วิดีโอเกมปริศนา
วิดีโอเกมที่พัฒนาในสหรัฐ
วิดีโอเกมทีมีฉากในปราสาท
เกมของอาร์เมอร์เกมส์
วิดีโอเกมผู้เล่นเดี่ยว
ถนนโชคชัย 4

ถนนโชคชัย 4 เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่เขตวังทองหลางและเขตลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร มีลักษณะเป็นถนนคอนกรีตเสริมเหล็ก ไม่มีเกาะกลาง ระยะทางยาวประมาณ 4 กิโลเมตร เริ่มต้นจากทางแยกโชคชัย 4 ซึ่งเป็นจุดตัดกับถนนลาดพร้าวในพื้นที่แขวงสะพานสอง เขตวังทองหลาง ไปทางทิศตะวันออกและทิศเหนือ ตัดกับถนนสังคมสงเคราะห์ ข้ามคลองทรงกระเทียมและเข้าพื้นที่แขวงลาดพร้าว เขตลาดพร้าว ตัดกับถนนลาดพร้าววังหิน ตัดกับถนนสตรีวิทยา 2 ข้ามคลองเสือน้อย เมื่อถึงปากซอยโชคชัย 4 ซอย 84 จึงวกไปทางทิศตะวันตก ก่อนจะไปสิ้นสุดที่ทางแยกบ่อปลาซึ่งเป็นจุดตัดกับถนนลาดพร้าววังหินและซอยลาดพร้าววังหิน 79
บริเวณปากถนนโชคชัย 4 ที่แยกจากถนนลาดพร้าว ในอดีตเป็นที่ตั้งของตลาดโชคชัย 4 ซึ่งมีเนื้อที่ 16 ไร่ 66 ตารางวา และมีตึกแถวจำนวนกว่า 100 คูหา บริษัท ลาดพร้าวโชคชัยพัฒนา จำกัด ได้เช่าที่ดินนี้นานกว่า 30 ปี แต่หลังจากหมดสัญญาลงเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 จึงได้รื้อถอนตึกแถวเหล่านั้น บริเวณนั้นยังเป็นที่ตั้งของสถานีโชคชัย 4 ในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายสีเหลือง ด้านหน้าของตลาดโชคชัย 4 (เดิม) เป็นบันไดขึ้นลงสถานี
ในอดีตถนนโชคชัย 4 มีฐานะเป็นซอยแยกย่อยของถนนลาดพร้าวโดยได้รับการกำหนดเป็น ซอยลาดพร้าว 53  สภาพโดยรอบมีลักษณะเป็นทุ่ง ตลาดโชคชัย 4 เมื่อแรกเริ่มเป็นป่าบอน ต่อมาได้รับการพัฒนาเป็นอาคารพาณิชย์และที่พักอาศัย จนในปัจจุบันกลายเป็นแหล่งชุมชนที่อยู่อาศัยขนาดใหญ่ มีร้านค้าและร้านอาหารจำนวนมาก มีโรงพยาบาลเปาโล โชคชัย 4 (เดิมชื่อโรงพยาบาลเปาโล สยาม) เปิดรักษาผู้ป่วยครั้งแรกในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2513 ในซอยโชคชัย 4 ซอย 39 ยังเป็นที่ตั้งของตำหนักพระแม่กวนอิมซึ่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 ภายในประดิษฐานเจ้าแม่กวนอิมพันเนตรพันกรองค์
== อ้างอิง ==
โชคชัย 4
โชคชัย 4
โชคชัย 4
ปัญจมุขีหนุมานมนเทียร

ศรีปัญจมุขีหนุมานมนเทียร เป็นโบสถ์พราหมณ์อายุ 1,500 ปีที่ตั้งอยู่ในโซลเจอร์บะซาร์ การาจี แคว้นสินธ์ ประเทศปากีสถาน โดยเป็นโบสถ์พราหมณ์เดียวของโลกที่มีรูปปั้นตามธรรมชาติของหนุมาน โบสถ์พราหมณ์นี้ได้รับการประกาศเป็นมรดกของชาติตามพระราชบัญญัติมรดกวัฒนธรรมแคว้นสินธ์ (การอนุรักษ์) ค.ศ. 1994
==ความสำคัญทางศาสนา==
เชื่อกันว่าในช่วงที่ถูกเนรเทศ พระรามเสด็จไปยังบริเวณที่โบสถ์นี้ตั้งอยู่ หลังจากนั้นไม่นาน ได้มีการขุดพบรูปปั้นของปัญจมุขีหนุมานจากสถานที่นั้นและสร้างโบสถ์พราหมณ์ขึ้นในจุดนั้น เชื่อกันว่าผู้ศรัทธาคนใดที่เดินวนรอบรูปปั้นปัญจมุขีหนุมานครบ 11 หรือ 21 รอบ คำขอก็จะสำเร็จตามความปรารถนา
==อ้างอิง==
โบสถ์พราหมณ์ในแคว้นสินธ์
โบสถ์พราหมณ์ในการาจี
แหล่งมรดกในการาจี
โบสถ์พระหนุมาน
วันวิบัติ

วันวิบัติ  เป็นละครชุดทางโทรทัศน์ญี่ปุ่นแนวดรามา–ระทึกขวัญ ความยาว 8 ตอน เผยแพร่เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2023 ทางเน็ตฟลิกซ์
== โครงเรื่อง ==
ซีรีย์เล่าเรื่องราวของผู้ปฏิบัติงานในภัยพิบัตินิวเคลียร์ครั้งสำคัญของญี่ปุ่น คือเจ้าหน้าที่รัฐของญี่ปุ่น พนักงานบริษัทพลังงานไฟฟ้าโตเกียว (เทปโก้) และพนักงานในโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟุกุชิมะ ไดอิจิ ในเมืองโอกูมะ ประเทศญี่ปุ่น หลังจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิโทโฮกุ ค.ศ. 2011 ซึ่งคลื่นยักษ์ก่อความเสียหายให้กับโครงสร้างของโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ซึ่งนำไปสู่ภัยพิบัตินิวเคลียร์ฟูกูชิมะแห่งที่หนึ่ง โดยซีรีย์ได้บอกเล่าถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงที่โรงไฟฟ้าขณะประสบเหตุ ซึ่งประชาชนบางส่วนมองว่าเป็นผู้ป้องกันไม่ให้เกิดหายนะทางนิวเคลียร์ที่เกินการควบคุมไปกว่านี้ ในขณะที่ประชาชนอีกส่วนก็มองว่าพวกเขาคือสาเหตุของเหตุการณ์นี้จากการหล่ะหลวมในการป้องกันเหตุการณ์นี้
== นักแสดง ==
โคจิ ยากูโชะ รับบทผู้อำนวยการโรงงานไฟฟ้านิวเคลียร์
ยูตากะ ทาเกโนอูจิ รับบทหัวหน้ากะหน่วยปฏิกรณ์ที่ 1 และ 2
ฟูมิโยะ โคฮินาตะ รับบทนายกรัฐมนตรีชินจิ อะซูมะ (อ้างอิงจาก นาโอโตะ คัง)
คาโอรุ โคบายาชิ รับบทอดีตพนักงานหน่วยปฏิกรณ์ที่ 1 และ 2
ทะคุมะ โอะโต
เคน มิตซุอิชิ
เคนอิจิ เอนโดะ
ยูริโกะ อิชิดะ
ยูกิ อิซุมิซาวะ
โอจิ ซูซุกะ
มิตสึรุ ฟูกิโคชิ
โทโมมิ มารุยามะ
ฮาจิเมะ อิโนะอุเอะ รับบทเลขาธิการคณะรัฐมนตรี (อ้างอิงจาก ยูกิโอะ เอะดาโนะ)
ชิเกมิตสึ โอกิ รับบทรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐกิจ การค้า และอุตสาหกรรมญี่ปุ่น (อ้างอิงจาก บันริ คาเอดะ)
== ตอน ==
รายชื่อตอนที่ออกอากาศทาง ผู้กำกับในแต่ละตอน และวันที่เผยแพร่ออนไลน์ให้รับชมทางเน็ตฟลิกซ์ มีดังนี้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ผลงานต้นฉบับของเน็ตฟลิกซ์
ผลงานต้นฉบับภาษาญี่ปุ่นของเน็ตฟลิกซ์