pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ขนมปังเมลอน

ขนมปังเมลอน หรือ เมลอนปัง  เป็น ขนมปังหวานชนิดหนึ่งที่มีต้นกำเนิดและเป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น เช่นเดียวกับในไต้หวันและจีน
ขนมปังเมลอนทำจากแป้งโดเนื้อหนาที่หุ้มด้วยแป้งคุกกี้โดกรอบบาง  ๆ มีรูปร่างคล้ายกับผลไม้จำพวกเมลอน เช่น แคนตาลูป โดยทั่วไปขนมปังเมลอนไม่ได้แต่งรสเมลอน แต่เมื่อไม่นานมานี้ผู้ผลิตนิยมเพิ่มรสเมลอนให้กับขนมปังเมลอน
ขนมปังมีรูปแบบที่หลากหลากหลาย เช่น แบบที่มีช็อคโกแลตชิพเล็กน้อยระหว่างชั้นคุกกี้กับชั้นแป้งโดเนื้อหนา และแบบที่ไม่ใช่รสเมลอนที่ปรุงรสด้วยคาราเมล น้ำเชื่อมเมเปิล ช็อคโกแลต หรือรสชาติอื่น ๆ บางครั้งก็มีน้ำเชื่อม วิปครีม ครีมแต่งกลิ่น หรือคัสตาร์ดเป็นไส้ใน ในกรณีที่เป็นรูปแบบดังกล่าว ชื่ออาจตัดคำว่า "เมลอน" ออก แทนที่ด้วยชื่อของส่วนผสม (เช่น "ขนมปังเมเปิล" หรือ "เมเปิลปัง" สำหรับขนมปังรสน้ำเชื่อมเมเปิล) หรืออาจคงคำว่า "เมลอน" ไว้แม้ไม่มีรสเมลอน (เช่น "ขนมปังเมลอนช็อกโกแลต" หรือ "ช็อกโกแลตเมลอนปัง")
ชื่อ "ขนมปังเมลอน" หรือ "เมลอนปัง" นี้มีศัพทมูลมาจากสองภาษา เนื่องจากคำว่า "เมลอน" (melon) เป็นคำยืมจากภาษาอังกฤษ ขณะที่ "ปัง" (pan)  มาจากคำในภาษาโปรตุเกสที่มีความหมายว่าขนมปัง
ในบางส่วนของภูมิภาคคันไซ ชูโงกุ และชิโกกุ มีขนมปังเมลอนในรูปแบบที่มีลายเส้นบนขนมปังคล้ายการแผ่รังสีเรียกว่า "ซันไรส์"   แปลว่า "อาทิตย์ขึ้น"  และชาวภูมิภาคเหล่านี้จำนวนมากก็เรียกขนมปังเมลอนที่มีลายเส้นตัดกันว่า "ซันไรส์" เช่นกัน
ขนมปังเมลอนและขนมปังสับปะรดจากฮ่องกงมีความคล้ายคลึงกันมาก เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว ขนมปังเมลอนของญี่ปุ่นจะมีน้ำหนักและรสชาติที่เบากว่า แห้งกว่าเล็กน้อย และมีชั้นนอกที่แน่นกว่า (รวมถึงคุกกี้กรอบด้านบน) ซึ่งป้องกันการหลุดล่อน แตกต่างจากขนมปังสับปะรดของฮ่องกงที่เปลือกคุกกี้ด้านบนมักจะหลุดล่อนได้ง่าย ขนมปังสับปะรดของฮ่องกงมีความชุ่มกว่า และโดยทั่วไปจะนุ่มทั้งด้านนอกและด้านใน พร้อมรสเนยที่เข้มข้นกว่า
== ประวัติ ==
หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 โอกูระ คิฮาจิโรได้นำช่างทำขนมปังชาวอาร์เมเนีย ชื่อ Hovhannes Ghevenian หรือที่รู้จักในชื่อ Ivan Sagoyan มาที่กรุงโตเกียว Sagoyan ทำงานที่โรงแรมอิมพีเรียลในกรุงโตเกียวและคิดค้นขนมปังเมลอนขึ้น
== คลังภาพ ==
ไฟล์:Melonbuns1.jpg|ขนมปังเมลอนทำมือ
ไฟล์:Chocochips melonpan.jpg|ขนมปังเมลอนรูปแบบที่มีช็อคโกแลตชิพ
ไฟล์:ジャンボめろんぱん 2014 (16137071829).jpg|ขนมปังเมลอนขนาดใหญ่ที่ขายที่อาซากูซะ
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
Melon Pan Recipe
ขนมญี่ปุ่น
ขนมปังญี่ปุ่น
เล้งแซ่บ

เล้งแซ่บ หรือ เล้งต้มแซ่บ เป็นอาหารไทยประเภทต้มแซ่บ โดยใช้ส่วนที่เรียกว่า เอียเล้ง คือกระดูกสันหลังของหมู ที่เลาะเนื้อส่วนเต็ม ๆ ออกไป เหลือเพียงเนื้อติดกระดูกบ้างเล็กน้อย นำมาเคี่ยว ปรุงรสด้วยน้ำมะนาว น้ำปลา และพริกขี้หนูจำนวนมาก (โดยมากใช้พริกขี้หนูสีเขียว) จากนั้นโรยผักชีก่อนเสิร์ฟ
แต่เดิมเอียเล้งเป็นเพียงส่วนประกอบหนึ่งของน้ำก๋วยเตี๋ยวเท่านั้น ร้านก๋วยเตี๋ยวจะนำกระดูกส่วนนี้มาต้มเพื่อให้น้ำก๋วยเตี๋ยวมีรสชาติหวาน หอม และกลมกล่อม พอขายก๋วยเตี๋ยวหมดในแต่ละวันก็จะทิ้งกระดูกส่วนนี้ไป ภายหลังมีผู้นำมาขายเป็นเล้งแซ่บ จึงตัดคำว่า เอียเล้ง ให้สั้นลงเหลือเพียง เล้ง บ้างสันนิษฐานว่าอาหารจานนี้อาจประยุกต์มาจากอาหารที่เรียกว่า "ขาไก่ซุปเปอร์" ซึ่งแพร่หลายตามร้านข้าวต้มในกรุงเทพมหานครมาไม่ต่ำกว่า 4–5 ทศวรรษก่อนจะมีเล้งแซ่บ
ความนิยมของเล้งแซ่บทำให้มีตราสินค้าบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปออกสินค้ารสชาติใหม่คือ "เส้นเล็กรสเล้งแซบ" นอกจากนี้เล้งแซ่บยังได้กลายเป็นอาหารอย่างหนึ่งที่เสิร์ฟในร้านอาหารไทยในต่างประเทศ เช่น จีน เกาหลีใต้ เป็นต้น ในไทเปมีผู้เปิดร้านอาหารไทยและขายอาหารจานนี้โดยตั้งชื่อเป็นภาษาจีนว่า หั่วชานผายกู่ แปลว่า "ซี่โครงหมูภูเขาไฟ"
== อ้างอิง ==
ซุป
อาหารจากเนื้อหมู
อาหารไทย
ไข่ตุ๋นจีน

ไข่ตุ๋นจีน หรือ เจิงฉุ่ยต้าน  หรือ จีต้านเกิง  เป็นอาหารจีนแบบดั้งเดิม พบได้ทั่วประเทศจีน ปรุงโดยการตีไข่ให้เข้ากันอย่างสม่ำเสมอคล้ายกับที่ใช้ทำไข่เจียว แล้วนำไปนึ่ง หากรับประทานแบบเย็นจะมีรสชาติและเนื้อสัมผัสเหมือนเจลาตินที่ไม่มีน้ำตาล (เว้นแต่จะใส่น้ำตาลเป็นส่วนผสม)
== การเตรียม ==
ตีไข่และเติมน้ำเพื่อสร้างเนื้อสัมผัสที่นุ่มยิ่งขึ้น อัตราส่วนน้ำต่อไข่ที่ดีคือ 1.5:1 อาจใช้น้ำมันงา ซอสถั่วเหลือง หรือน้ำซุปไก่เพื่อเพิ่มรสชาติ
ส่วนผสมอื่น ๆ (เช่น เห็ด หอย หรือเนื้อปู) อาจเพิ่มลงในส่วนผสมด้วย นำส่วนผสมของไข่เทลงในชาม วางชามวางในลังถึงและนึ่งจนสุก ไข่ควรนึ่งจนเนื้อแน่นเพื่อให้เนื้อไข่ยังคงเนียน โดยปกติจะวางจานไว้ด้านบนของชามที่มีส่วนผสมของไข่และวางทิ้งไว้ในขณะที่ไข่กำลังนึ่ง ไข่ตุ๋นที่ไม่ปิดฝาขณะนึ่งจะมีส่วนน้ำที่ส่วนบนของชาม
เมื่อใช้ไข่ 4 ฟอง เวลาทำปรุงโดยเฉลี่ยคือ 10 นาทีเมื่อปรุงด้วยน้ำ 7 นาทีเมื่อปรุงด้วยน้ำซุปไก่ แต่ก็มีเวลาเพิ่มเติมสำหรับการต้มน้ำสำหรับนึ่งล่วงหน้า
=== วิธีการปรุงแบบอื่น ๆ ===
ไข่ตุ๋นสามารถปรุงได้ในไมโครเวฟหรือในหม้อความดัน ทั้งสองวิธีนี้ใช้เวลาน้อยกว่า แม้ว่าไข่ตุ๋นที่ได้อาจมีคุณภาพไม่ดีเท่าการปรุงด้วยลังถึง
== รูปแบบต่างๆ ==
ไข่ตุ๋นแบบทำมืออาจใส่ต้นหอม ไข่เยี่ยวม้า หรือกุ้งแห้ง ส่วนผสมเพิ่มเติมเหล่านี้จะถูกเพิ่มลงในส่วนผสมของไข่ก่อนนำไปนึ่ง นอกจากนี้ยังสามารถปรุงรสด้วยซอสถั่วเหลืองให้มีรสเค็ม
== ดูเพิ่ม ==
ไข่ตุ๋นญี่ปุ่น (ชาวันมูชิ)
ไข่ตุ๋นเกาหลี (คเยรันจิม)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Chinese Steamed Egg. Chinasichuanfood.com.
อาหารนึ่ง
อาหารจากไข่
ภาษามลายูซียัก

ภาษามลายูซียัก (Bahase Melayu Siak) เป็นภาษาถิ่นของภาษามลายูรีเยา มีผุ้พูดภาษานี้ในอำเภอซียักและนครเปอกันบารู กับบริเวณชายฝั่งรีเยาโดยทั่วไป ภาษานี้เป็นภาษาเอกภาพของนครเปอกันบารูด้วย
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Malay Online Web Application with 40 Interactive Free Lessons
Malay–English Online Dictionary (from Malay to English only) from Webster's Dictionary
Malay–English Online Dictionary
ภาษามลายู
อำเภอซียัก
จังหวัดรีเยา
ไข่มดแดง

ไข่มดแดง หมายถึงไข่และดักแด้ของมดแดง (Oecophylla smaragdina) โดยจะนำมาเป็นวัตถุดิบสำหรับประกอบอาหารในภาคพื้นเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะในประเทศไทย และประเทศลาว เพราะให้โปรตีนสูง ให้รสชาติมันและเปรี้ยว สัมผัสแตกดังเป๊าะในปาก นิยมใช้เป็นส่วนประกอบของแกง ไข่เจียว ยำ หรือนำไปคั่ว
นอกจากนี้ยังมีไข่มดอีกชนิดหนึ่งที่สามารถบริโภคได้ เรียกว่า แมงมัน โดยไข่ของแมงมันนี้จะอยู่ใต้พื้นดิน และเป็นที่นิยมในแถบภาคเหนือของประเทศไทย
== สารอาหาร ==
ไข่มดแดงนั้นให้โปรตีนสูง ไข่มดแดง 100 กรัม มีโปรตีนมากถึง 8.2 กรัม มีไขมันและแคลอรีน้อยกว่าไข่ไก่ เพราะมีแคลอรีเพียง 2.6 กรัม ขณะที่ไข่ไก่มีมากถึง 11.7 กรัม นอกจากนี้ยังมีแร่ธาตุอื่น ๆ อีก เช่น แคลเซียม ฟอสฟอรัส เหล็ก โซเดียม โพแทสเซียม วิตามินบี 1 วิตามินบี 2 และไนอะซีน
== การบริโภค ==
ไข่มดแดงสามารถนำมาประกอบเป็นอาหารได้หลายอย่าง มีกรดแอซีติกให้รสเปรี้ยวแทนมะนาวหรือน้ำส้มสายชู ในประเทศไทยจะนำไข่มดแดง มาทำแกงผักหวานไข่มดแดง แกงเห็ดไข่มดแดง ต้มยำปลาช่อนไข่มดแดง แกงขี้เหล็กไข่มดแดง ห่อหมกไข่มดแดง ไข่เจียวไข่มดแดง และยำไข่มดแดง เป็นอาทิ ส่วนภาคเหนือ จะมีตำไข่มดแดง ซึ่งประกอบด้วยพริก กระเทียม ดีปลี สะระแหน่ ผักไผ่ และเกลือ
แกงไข่มดแดงเป็นที่นิยมในประชากรผู้สูงวัยในประเทศลาว แต่คนรุ่นใหม่ไม่นิยมรับประทานเท่าใด
นายแพทย์สุวรรณชัย วัฒนายิ่งเจริญชัย อธิบดีกรมอนามัย ให้ข้อมูลว่า ควรนำไข่มดแดงมาล้างสะอาดอย่างน้อยสามครั้งด้วยน้ำสะอาด หรือการเปิดน้ำไหลอย่างน้อยสองนาที หรือแช่น้ำเกลือ น้ำส้มสายชู เบกกิ้งโซดาหรือผงฟู แล้วค่อยล้างด้วยน้ำสะอาด และนำมาปรุงให้สุกทุกครั้ง ไม่ควรกินแบบสุก ๆ ดิบ ๆ เพราะอาจปนเปื้อนเชื้อโรคได้ รวมทั้งไม่ควรเก็บไว้ค้างมื้อ เพราะบูดเสียได้ง่าย อาจทำให้ผู้บริโภคเสี่ยงต่อการปวดท้องและโรคอุจจาระร่วง
ไฟล์:Pam khai mot.jpg|ไข่ป่ามใส่ไข่มดแดง
ไฟล์:Yam kai mot daeng omelette kai mot daeng pak kad soi sakon nakhon, thailand.jpg|ยำไข่มดแดงและไข่เจียวใส่ไข่มดแดง
ไฟล์:Ants Eggs Market Thailand.jpg|ไข่มดแดงที่วางจำหน่ายในตลาด
== การเพาะเลี้ยง ==
การเพาะเลี้ยงไข่มดแดง ถือเป็นธุรกิจที่สร้างรายได้ดี และมีต้นทุนต่ำ สำหรับผู้คนที่ขาดทุนทรัพย์ มดแดงหลายรังอาศัยอยู่บนต้นไม้ต้นเดียว เช่น ต้นมะม่วง หรือต้นปาล์ม โดยมดแดงเหล่านี้จะได้รับน้ำหวานและอาหารเสริมจนกว่าจะถึงช่วงเวลาเก็บไข่ได้ ฤดูวางไข่จะเริ่มตั้งแต่เดือนกันยายนจนถึงเดือนธันวาคม และอีกช่วงคือเดือนมกราคมจนถึงเดือนเมษายน จากนั้นจะสามารถเก็บไข่ได้ในเดือนพฤษภาคมและมิถุนายน แต่ต้องระมัดระวังไม่ให้รังที่เหลือเสียหาย หรือฆ่ามดที่เหลือ
ปัจจุบันมีผลิตภัณฑ์ไข่มดแดงบรรจุกระป๋องวางจำหน่าย
== อ้างอิง ==
อาหารอีสาน
อาหารลาว
อาหารจากแมลง
ไข่ (อาหาร)
บันทึกพระนามแห่งแรเมสเซียม

อนุสรณ์วิหารแห่งแรเมซีสที่ 2 หรือที่เรียกโดยทั่วไปว่า แรเมสเซียม ซึ่งที่นี้ปรากฏรายพระนามของฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณเพียงไม่กี่พระนาม โดยส่วนที่ปรากฏพระนามดังกล่าวได้ตีพิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกโดยฌอง-ฟร็องซัวส์ ช็องโปลลียงในปี ค.ศ. 1845 และโดยคาร์ล ริชาร์ด เลปซีอุสในอีกสี่ปีต่อมา
บริเวณภาพสลักส่วนบนของประตูของวิหารชั้นที่สองด้านทิศตะวันตกแสดงภาพขบวนแห่บูชาบรรพกษัตริย์ของฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 ในเทศกาลแห่งเทพมิน ประกอบด้วยภาพสลักจำนวน 19 ภาพที่มีพระนามของฟาโรห์จำนวน 14 พระองค์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มีการละพระนามของฟาโรห์ฮัตเชปสุตและเหล่าฟาโรห์แห่งอาร์มานา
== รายพระนาม ==
ภาพสลักดังกล่าวได้แบ่งออกเป็น 2 ส่วน ส่วนหนึ่งมีภาพสลักของบรรพกษัตริย์จำนวน 14 พระองค์ในขบวนทางด้านซ้าย  ส่วนที่สองเป็นขบวนที่ปรากฏบรรพกษัตริย์อีกจำนวน 6 พระองค์ แต่หลงเหลือเพียงพระนามของฟาโรห์จำนวน 5 พระองค์เท่านั้น
ในปัจจุบัน ภาพสลักดังกล่าวยังปรากฏอยู่บริเวณส่วนบนของประตูของวิหารชั้นที่สองด้านทิศตะวันตก ซึ่งมีลักษณะโครงสร้างภาพสลักที่คล้ายกันกับบันทึกพระนามแห่งเมดิเนต ฮาบูที่ถูกสร้างขึ้นมาในภายหลัง ซึ่งปรากฏพระนามของฟาโรห์เพียงจำนวน 9 พระองค์เท่านั้น
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
Jean François Champollion:  Monuments de l'Égypte et de la Nubie, II, plates 149bis-150 (Paris: 1845)
Carl Richard Lepsius:  Denkmaeler aus Aegypten und Aethiopien, III, plate 163, (Berlin: 1849)
The Epigraphic Survey: Medinet Habu: Volume IV, OIP 51, Plate 213 (Chicago: 1940)
Kenneth A. Kitchen: Ramesside Inscriptions, Vol V, pp. 205:9-11; 209:9-10 (Oxford: 1983)
ศตวรรษที่ 13 ก่อนคริสตกาล
การค้นพบทางโบราณคดี
วรรณกรรมอียิปต์โบราณ
อัมปัง

ขนมปังถั่วแดง หรือ อัมปัง  เป็นขนมปังหวานของญี่ปุ่นที่โดยทั่วไปใส่ไส้ถั่วแดงกวน ขนมปังถั่วแดงอาจเตรียมโดยใช้ไส้อื่น เช่น ถั่วขาว (ชิโรอัง) ถั่วเขียว (อูงูอิซูอัง) งา (โกมาอัง) และเกาลัด (คูริอัง)
== ประวัติ ==
ขนมปังถั่วแดงถูกทำขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1875 ในยุคเมจิ โดยชายที่ชื่อ  ซามูไรที่ตกงานในช่วงการเถลิงอำนาจของกองทัพจักรวรรดิและการล่มสลายของชนชั้นซามูไร ยุคเมจิเป็นช่วงเวลาที่ญี่ปุ่นมีความทันสมัยมากขึ้นเรื่อย ๆ และซามูไรจำนวนมากที่ตกงานได้รับงานที่แปลกใหม่ไปจากเดิม บทบาทของคนทำขนมปังคืองานประเภทหนึ่ง
วันหนึ่ง ขณะที่เดินเตร็ดเตร่ไปทั่วบริเวณที่คนงานจำนวนมากทำงานใหม่อยู่ ยาซูเบ คิมูระได้พบชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังทำขนมปัง จึงเกิดความคิดขึ้น กลายเป็นจุดเริ่มต้นของร้านขนมปัง ชื่อ บุนเอโด (文英堂) ในปี ค.ศ. 1874 เขาย้ายร้านไปย่านกินซะ และเปลี่ยนชื่อร้านขนมปังเป็น คิมูรายะ (木村屋) ปัจจุบันคือคือร้าน คิมูรายะ โซโฮเต็ง ( 木村屋總本店) อย่างไรก็ตาม สูตรของขนมปังที่รู้จักในประเทศญี่ปุ่นในเวลานั้นมีเพียงการทำขนมปังที่มีรสเค็มและเปรี้ยว ซึ่งไม่เหมาะกับรสนิยมของชาวญี่ปุ่นในขณะนั้น ยาซูเบอยากทำขนมปังที่มีรสชาติแบบญี่ปุ่นมากขึ้น ในที่สุดก็ค้นพบวิธีการทำขนมปังตามแบบฉบับมันจูของญี่ปุ่น คือการขึ้นแป้งโดด้วยยีสต์เหลวซากาดาเนะแบบดั้งเดิม จากนั้นเขาก็ยัดไส้ขนมปังด้วยถั่วกวนวางาชิ แล้วขายขนมปังถั่วแดงในฐานะของว่าง ขนมปังถั่วแดงเป็นที่นิยมอย่างมาก ไม่เพียงแต่เพราะรสชาติของมันเท่านั้น แต่ยังเป็นเพราะชาวญี่ปุ่นสนใจสิ่งใหม่ ๆ และเรื่องราวต่างประเทศในเวลานั้นด้วย
ต่อมา ชายคนหนึ่งชื่อยามาโอกะ เท็ชชู มหาดเล็กของจักรพรรดิเมจิซึ่งโปรดการเสวยขนมปังถั่วแดง ได้ขอให้ตระกูลโทกูงาวะ อดีตตระกูลผู้นำรัฐบาลญี่ปุ่นก่อนยุคเมจิ นำขนมปังถั่วแดงไปถวายจักรพรรดิเมื่อเข้าเฝ้าพระองค์ ตระกูลโทกูงาวะขอให้ยาซูเบทำขนมปังถั่วแดงจำนวนหนึ่งถวายจักรพรรดิ ยาซูเบตั้งใจทำขนมปังถั่วแดงอย่างหนัก และเนื่องจากเขาใส่ใจกับรูปร่างหน้าตาของขนมปัง จึงตกแต่งด้วยซากูระดองเกลือตรงกลางขนมปังแต่ละก้อน ขนมปังถั่วแดงนี้ถูกมาถวายแก่จักรพรรดิเมจิเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1875 จักรพรรดิตรัสให้ยาซูเบะถวายขนมปังถั่งแดงให้พระองค์ทุกวัน และเนื่องจากข่าวลือที่ว่าจักรพรรดิเสวยขนมปังถั่วแดง ความนิยมของขนมปังโดยเฉพาะขนมปังถั่วแดงจึงเริ่มแพร่หลายไปทั่วประเทศ
== อ้างอิง ==
.
.
ขนมญี่ปุ่น
ขนมปังญี่ปุ่น
ขาไก่ซุปเปอร์

ขาไก่ซุปเปอร์ เป็นอาหารไทยที่มีรูปแบบและรสชาติแตกต่างกันไปตามสูตร ทั้งแบบที่คล้ายต้มยำน้ำใส คล้ายต้มยำน้ำข้น หรือแบบอาหารตุ๋นยาจีน แบบที่คล้ายต้มยำจะใช้น้ำซุปใส่พวกข่า ตะไคร้ ใบ มะกรูด วัตถุดิบที่สำคัญคือ ขาไก่ (ตีนไก่) ที่นำมาเคี่ยวจนเปื่อยนุ่ม ปรุงน้ำซุปให้มีรสเปรี้ยวนำด้วยน้ำมะนาว ตามด้วยรสเผ็ดและเค็มจากพริกขี้หนูและน้ำปลา ส่วนแบบอาหารตุ๋นยาจีนจะใส่ชุดตุ๋นสมุนไพรจีนแบบน้ำใส โดยอาจผสมเครื่องพะโล้บางอย่าง เช่น อบเชย โป๊ยกั้กได้บ้าง ส่วนรสหวานซึ่งแต่ละร้านมีระดับมากน้อยต่างกันนั้น ใช้น้ำตาลปีกเคี่ยวทําน้ำตาลไหม้ ตักใส่ชามแล้วโรยผักชีก่อนเสิร์ฟ บางร้านนำสูตรอาหารนี้ไปดัดแปลงกับขาหมู ไส้เป็ด และห่านพะโล้ด้วย
ขาไก่ซุปเปอร์เป็นกับข้าวยอดนิยมในร้านข้าวต้มรอบดึกในเมืองใหญ่ ๆ กล่าวกันว่าสาเหตุที่เรียกอาหารชนิดนี้ว่า "ขาไก่ซุปเปอร์" มาจากการที่มีคนไปกินต้มยําขาไก่ของร้านข้าวต้มไม่มีชื่อร้านหนึ่งในซอยร่วมศิริมิตร ถนนวิภาวดีรังสิต กรุงเทพมหานคร เมื่อราว 40–50 ปีที่แล้ว (ข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2561) ตรงข้ามร้านดังกล่าวเป็นที่ตั้งของ "โรงแรมซุปเปอร์" ผู้คนจึงพลอยเรียกอาหารนี้ว่าขาไก่ซุปเปอร์ตามไปด้วย
== อ้างอิง ==
ซุป
อาหารจากเนื้อไก่
อาหารไทย
ต้มโคล้ง

ต้มโคล้ง เป็นอาหารไทยประเภทต้มรสจัด ใช้ปลาแห้งหรือหัวปลาแห้งเป็นต้น ต้มกับหัวหอม ส้มมะขามหรือใบมะขามอ่อน แล้วเติมเกลือ ให้ออกรสเปรี้ยวเค็ม บ้างก็ว่าเป็นสำรับเดียวกับ โฮกอือ ซึ่งมักทำเป็นสำรับที่เรียกว่า ปลาช่อนโฮกอือ ที่ใช้ปลาช่อนเป็น รสชาติคล้ายต้มยำแต่ต่างกันที่ต้มโคล้งจะใช้รสเปรี้ยวของน้ำมะขามเปียก และรสชาติต้มโคล้งออกไปทางเค็มและเปรี้ยวเป็นหลัก ซึ่งต่างจากต้มยำที่จะครบรสมากกว่า
ส่วนใหญ่จะเน้นรับประทานคู่กับเนื้อปลาเพราะรสชาติของน้ำแกงจะเหมาะสมต่อการรับประทานกับเนื้อปลาหรืออาหารทะเลมากกว่าการรับประทานกับเนื้อสัตว์ชนิดอื่น ส่วนเนื้อปลาที่นิยมนำมาทำต้มโคล้งจะเป็นปลากะพง ปลาเค็ม และปลานิล เป็นต้น
==ที่มา==
คำว่า "โคล้ง" อาจจะมาจากชื่อแกงโบราณที่เรียกว่า "โพล้ง" ซึ่งใช้วัตถุดิบใกล้เคียงกับต้มโคล้งในปัจจุบัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการใส่มะขามเปียก บ้างสันนิษฐานว่า ชื่ออาหารว่า "ต้มโคล้ง" และ "ต้มโพล้ง" เป็นแกงชนิดเดียวกัน
ในหนังสือ ประติทินบัตร แล จดหมายเหตุ เล่ม 1 ฉบับที่ 6 ร.ศ. 108 ได้ระบุไว้ว่า "ต้มโคล้ง" มีการตำหัวหอม เยื่อเคย เกลือ พริกไทย ในการทำแกงชนิดหนึ่ง รสเปรี้ยว เค็ม เช่น แกงหัวปลาแห้งต้มกับใบมะขาม เป็นต้น ส่วนในหนังสือ ตำรากับเข้า ร.ศ. 109 ปรากฏสำรับ "ต้มโพล้งกุ้ง" ในตำรา แม่ครัวหัวป่าก์ ของท่านผู้หญิงเปลี่ยน ภาสกรวงศ์ มีสำรับที่ชื่อ "ต้มโพล้งปลาสลิด" ดูแตกต่างจากต้มโคล้งในปัจจุบันคือ ทั้งสี กลิ่น รสชาตินั้นต่างไป รสเผ็ดร้อนจะได้จากพริกไทยขาว เปรี้ยวจากน้ำมะขามเปียก เค็มจากน้ำปลา หวานจากน้ำเชื้อหรือน้ำสต๊อก หอมแดง และเนื้อสัตว์ที่ใส่ถึง 3 ชนิดด้วยกัน ทั้งหมูสามชั้น เนื้อกุ้งและปลาสลิดแห้ง
ที่มาของต้มโคล้งเกิดจากความต้องการถนอมอาหาร เช่น การใส่เกลือตากแดด ทำปลาเค็ม ปลาร้า และอื่น ๆ รวมถึงปลาย่าง ภายหลังจึงดัดแปลงปลาย่างมาทำเป็นแกง ใส่พริกชี้ฟ้าแห้งที่ฉีกเป็นชิ้น ๆ ลงไป กลายเป็นต้มโคล้งในที่สุด ซึ่งสะดวกกว่าต้มยำเพราะ ส่วนใหญ่จะใช้ของแห้งที่สามารถตุนไว้ในครัวได้ ไม่ว่าจะเป็นปลากรอบ มะขามเปียก พริกชี้ฟ้าแห้ง หัวหอมแดง รวมถึงพืชผักสวนครัวที่ปลูกกันในบ้านเช่น ข่า ตะไคร้ ใบมะกรูด และพริกขี้หนู
ตำรับดั้งเดิมของต้มโคล้ง ความหวานมาจากหอมแดงห่อใบตอง แต่ในปัจจุบันมักใช้น้ำตาลปี๊บแทน
== อ้างอิง ==
อาหารไทย
ซุป
อาหารจากเนื้อปลา
บาบาฆ็อนนูจญ์

บาบาฆ็อนนูจญ์ (بَابَا غَنُّوج‎|bābā ġannūj) หรือ บาบากานูช (baba ghanoush, baba ganoush หรือ baba ghanouj, , ) เป็นอาหารเรียกน้ำย่อยอย่างหนึ่งจากลิแวนต์ ประกอบด้วยเนื้อมะเขือม่วงสุกสับละเอียด ผสมกับน้ำมันมะกอก น้ำเลมอน เครื่องปรุงรส และทาฮีนี ตามธรรมเนียมดั้งเดิมจะนำมะเขือม่วงไปอบหรือย่างไฟก่อนนำมาลอกเปลือกออก ทำให้เนื้อมะเขือม่วงมีลักษณะนุ่มและมีกลิ่นรสควัน บาบาฆ็อนนูจญ์ถือเป็น เมเซ ("จานเริ่ม") แบบฉบับของอาหารในภูมิภาค บ่อยครั้งยังเสิร์ฟเป็นเครื่องเคียงและเป็นเครื่องจิ้มสำหรับแผ่นแป้งพีตา
มุตับบัล (links=no|مُتَبَّل|mutabbal; ) เป็นอาหารที่มีลักษณะคล้ายกับบาบาฆ็อนนูจญ์ บ้างว่าเป็นบาบาฆ็อนนูจญ์รูปแบบที่เผ็ดกว่า มุตับบัลประกอบด้วยมะเขือม่วงย่างแล้วนำไปบด ผสมกับทาฮีนี เกลือ พริกไทยดำ กระเทียม น้ำเลมอน และมักใส่โยเกิร์ตลงไปด้วย
== ศัพทมูล ==
คำว่า บาบา (بَابَا‎) เป็นคำภาษาอาหรับที่แปลว่า "บิดา" และเป็นศัพท์แสดงความรัก ส่วน ฆ็อนนูจญ์ (غَنُّوج‎) อาจเป็นชื่อบุคคล นอกจากนี้ยังมีการตีความชื่อที่ประกอบขึ้นจากสองคำนี้ว่าหมายถึง "บิดาแห่งการเกี้ยวพาราสี" หรือ "คุณพ่อที่ถูกตามใจ/คุณพ่อเจ้าชู้" หรือ "คุณพ่อแก่ ๆ ที่ถูกโอ๋จนเสียนิสัย" นอกจากนี้ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่า บาบา หมายถึงมะเขือม่วงหรือหมายถึงคนจริง ๆ ที่หมกมุ่นกับอาหารจานนี้กันแน่
==รูปแบบ==
บาบาฆ็อนนูจญ์ในตำรับอาหรับตะวันออกแตกต่างกับในลิแวนต์เล็กน้อย ตรงที่การปรุงด้วยผักชีและยี่หร่า ส่วนแบบลิแวนต์อาจโรยหน้าด้วยพาร์สลีย์หรือผักชีซอยละเอียดเท่านั้น
กิล มากส์ นักเขียนและนักประวัติศาสตร์อาหาร เขียนไว้ว่า "ชาวอิสราเอลเรียนรู้วิธีการทำบาบาฆ็อนนูจญ์มาจากชาวอาหรับ" ตำรับอาหารอิสราเอลเรียกอาหารจานนี้ว่า salat ḥatzilim และทำมาจากมะเขือม่วงย่างหรือผัด ผสมกับมายองเนส เกลือ เลมอน และหอมใหญ่สับละเอียด และมักราดด้วยน้ำมันมะกอกก่อนเสิร์ฟ
== อ้างอิง ==
===บรรณานุกรม===
มะเขือม่วง
อาหารกาตาร์
อาหารจอร์แดน
อาหารซีเรีย
อาหารตะวันออกกลาง
อาหารเยเมน
อาหารเลบานอน
อาหารอาร์มีเนีย
อาหารอาหรับ
อาหารอิรัก
อาหารอิสราเอล
อาหารอียิปต์
พระราชบัญญัติปาปัวและนิวกินี พ.ศ. 2492

พระราชบัญญัติปาปัวและนิวกินี พ.ศ. 2492 (Papua and New Guinea Act 1949) เป็นพระราชบัญญัติที่ผ่านโดยรัฐสภาแห่งออสเตรเลีย มาแทนที่พระราชบัญญัติปาปัว พ.ศ. 2448 และพระราชบัญญัตินิวกินี พ.ศ. 2463 และเปลี่ยนสถานะของดินแดนปาปัว และนิวกินี โดยการรวมการปกครองเข้าด้วยกันเป็นปาปัว และนิวกินี พระราชบัญญัตินี้กำหนดการปกครองท้องถิ่น แม้ว่าดินแดนจะยังคงอยู่ภายใต้การควบคุมของออสเตรเลีย พระราชบัญญัตินี้ถูกยกเลิกโดยพระราชบัญญัติเอกราชปาปัวนิวกินี พ.ศ. 2518 ซึ่งอนุญาตให้ปาปัวนิวกินี เป็นอิสระจากออสเตรเลีย
== อ้างอิง ==
แซนโม

แซนโม หรือ ซัลโม เป็นอาหารประเภทตุ๋นอย่างหนึ่งของไทย พบได้ในชุมชนกุฎีจีน เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นชุมชนของผู้มีเชื้อสายโปรตุเกสในไทย เป็นอาหารพิเศษที่จะทำให้ช่วงเทศกาลคริสต์มาส วันขึ้นปีใหม่ หรือเทศกาลสำคัญอื่น ๆ ทางศาสนาของชุมชน เพราะมีกรรมวิธียุ่งยาก ทั้งนี้แซนโมจะมีรูปลักษณ์และรสชาติเข้มข้นหรือหวานฉ่ำไปตามความนิยมของแต่ละบ้าน อย่างไรก็ตามแซนโมถือเป็นอาหารที่ยังมีเค้าของอาหารยุโรปมากที่สุด
แซนโมจะใช้เนื้อวัวหรือเนื้อหมูเป็นส่วนประกอบหลักก็ได้ตามความชอบ โดยมากนิยมใช้เนื้อสะโพก บ้างใช้เนื้อสัน หากใช้เนื้อสะโพกจะตัดแบ่งเป็นชิ้น ๆ ชิ้นหนึ่งมีความหนา 2 นิ้ว และความกว้าง 16 นิ้ว แล้วนำมีดแหลมแทงไปในเนื้อเพื่อที่จะเอามันหมูที่หั่นเป็นเส้นยาวซึ่งคลุกเคล้าเข้ากับพริกไทย เกลือ และหอมแดงบุบยัดเข้าไป เพื่อทำให้เนื้อนิ่มขึ้น จากนั้นนำเนื้อดังกล่าวไปคลุกเคล้ากับพริกไทย เกลือ และหอมแดงบุบ ไปทอดในน้ำมันพอหอมแต่ไม่ถึงกับสุก แล้วนำเนื้อดังกล่าวไปต้มในน้ำแกงที่ผสมหัวหอม เกลือ ซอส และซีอิ๊วดำ เพียงเล็กน้อยเพื่อแต่งสีให้สวยงาม จากนั้นใส่ซอสที่หมักเนื้อก่อนหน้าลงไป พร้อมกับนำลูกกระวาน กานพลู พริกไทย และอบเชย ห่อใส่ผ้าขาวใส่ลงในหม้อ เมื่อเนื้อนุ่มดีแล้ว ก็เสิร์ฟด้วยการหั่นเป็นแว่น แลเห็นมันหมูเป็นไส้ข้างใน ส่วนน้ำมันที่ใช้ทอดจะนำไปเคี่ยวให้ข้นเป็นซอสไว้ราดบนเนื้อก่อนเสิร์ฟ โดยรับประทานกับข้าวสวย ขนมปัง หรือรับประทานกับซอสพริก รับประทานเคียงกับมันฝรั่ง แคร์รอต และถั่วลันเตาต้ม
== ดูเพิ่ม ==
เซอมูร์ – สตูว์อย่างหนึ่งในอาหารอินโดนีเซีย
== อ้างอิง ==
อาหารไทยภาคกลาง
อาหารจากเนื้อวัว
อาหารจากเนื้อหมู
อาหารคริสต์มาส
Bothriocephalidae

Bothriocephalidae เป็นวงศ์ของหนอนตัวแบนที่อยู่ในอันดับ Bothriocephalidea
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
Anantrum Overstreet, 1968
Andycestus Kuchta, Scholz & Bray, 2008
Bothriocephalus Rudolphi, 1808
== อ้างอิง ==
หนอนตัวแบน
Bothitrematidae

Bothitrematidae เป็นวงศ์ของหนอนตัวแบนที่อยู่ในอันดับGyrodactylidea.
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
Bothitrema Price, 1936
== อ้างอิง ==
หนอนตัวแบน
เดอะ มาร์จินอล เซอร์วิส

เดอะ มาร์จินอล เซอร์วิส (The Marginal Service) เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออริจินอลญี่ปุ่น ผลิตโดยสตูดิโอ 3Hz และอำนวยการผลิตโดยไซเกมส์ กำกับโดยมาซายูกิ ซาโกอิ เขียนบทโดยเค็นตะ อิฮาระ และออกแบบตัวละครโดยโยชิโอะ โคซาไก ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2566 เพลงเปิดชื่อเพลงว่า "Quiet explosion" ร้องโดยมาโมรุ มิยาโนะ
== ตัวละคร ==
== รายชื่อตอน ==
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ 
อนิเมะ เดอะ มาร์จินอล เซอร์วิส ที่เอไอเอสเพลย์
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2566
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่เปิดตัวในปี พ.ศ. 2566
อลิสในแดนมรณะ

อลิสในแดนมรณะ (; ) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนวระทึกใจ เขียนและวาดโดย ฮาโระ อาโซ ตีพิมพ์ครั้งแรกในโชเน็งซันเดย์เอส นิตยสารโชเน็งมังงะของโชงากูกัง ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2010 ถึง มีนาคม ค.ศ. 2015 และย้ายไปที่โชเน็งซันเดย์รายสัปดาห์ ออกเล่มตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2015 ถึง มีนาคม ค.ศ. 2016 บทต่าง ๆ ของมังงะถูกรวบรวมเป็นหนังสือรวมเล่มทังโกบง 18 เล่ม มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ อลิสในแดนมรณะ ได้รับการดัดแปลงเป็นโอวีเอ 3 ตอน เผยแพร่ระหว่างเดือนตุลาคม ค.ศ. 2014 ถึง กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 ละครชุดภาคคนแสดง ผลิตโดยเน็ตฟลิกซ์ และกำกับโดยชินซูเกะ ซาโต เผยแพร่ทั่วโลกตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 2020 ถึง ธันวาคม ค.ศ. 2022
จนถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2016 อลิสในแดนมรณะ สามารถจำหน่ายได้กว่า 1.3 ล้านเล่ม เล่มที่ 11 ขึ้นอันดับที่ 48 บนชาร์ตมังงะออริคอนประจำสัปดาห์ และ จนถึงวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2014 สามารถขายได้ 21,496 เล่ม
== เรื่องย่อ ==
อาริซุ, คารูเบะ และโชตะ กลุ่มเพื่อนและนักเรียนมัธยมศึกษาปลาย เบื่อหน่ายกับชีวิตปัจจุบันของพวกเขา ระหว่างเทศกาลดอกไม้ไฟ อาริซุภาวนาว่าเขาสามารถใช้ชีวิตในอีกโลกหนึ่งที่น่าตื่นเต้นกว่านี้ เช่นนั้น คำขอของเขาเป็นจริง และทั้งสามถูกส่งไปยังโลกคู่ขนานที่ดูเหมือนพึ่งผ่านพ้นความหายนะ หลังจากที่เข้าไปสู่งานเทศกาลที่ว่างเปล่า พวกเขาได้รับการต้อนรับโดยผู้หญิงที่บอกว่าพวกเขา "ได้เข้าร่วมเกมแล้ว" หลังจากผ่านเกมได้สำเร็จ เธอเปิดเผยต่อพวกเขาว่า ในบอเดอร์แลนด์ พวกเขาต้องเล่นเกมเพื่อเอาตัวรอด
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มังงะชุด
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2553
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2555
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2558
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2563
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
มังงะของสำนักพิมพ์โชงากูกัง
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
สโมสรฟุตบอลเชียงราย ล้านนา

สโมสรฟุตบอลเชียงราย ล้านนา เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย โดยเป็นสโมสรตัวแทนจากจังหวัดเชียงราย ปัจจุบันเล่นในไทยแลนด์ เซมิโปรลีก โซนภาคเหนือ
== ผลงานของสโมสรในแต่ละฤดูกาล ==
== ผู้เล่น ==
=== ผู้เล่นชุดปัจจุบัน ===
== เกียรติประวัติ ==
ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก
รองชนะเลิศ โซนภาคเหนือ : 2562
ชนะเลิศ โซนภาคเหนือตอนบน : 2562
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สโมสรฟุตบอลในจังหวัดเชียงราย
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2561
เฮาส์ออฟไฟว์ลีฟส์

เฮาส์ออฟไฟว์ลีฟส์  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยนัตสึเมะ โอโนะ ตีพิมพ์ในนิตยสารอิกกิรายเดือน นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ถึงกรกฎาคม พ.ศ. 2553 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ในเครืออิกกิคอมิกซ์ทั้งหมด 8 เล่ม ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลง 12 ตอน ผลิตโดยสตูดิโอแมนโกลบ กำกับและเขียนบทโดบโทโมมิ โมจิซูกิ ออกอากาศทางผังรายการโนอิตามินะของช่องฟูจิทีวีตั้งแต่เดือนเมษายนถึงกรกฎาคม พ.ศ. 2553
== ตัวละคร ==
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่มเติม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อนิเมะ  เฮาส์ออฟไฟว์ลีฟส์ ที่ปีลีปีลี
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2548
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2556
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2553
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวนาฏกรรม
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
มังงะของสำนักพิมพ์โชงากูกัง
ยำใหญ่

ยำใหญ่ เป็นอาหารไทยประเภทยำซึ่งมีรสชาติเปรี้ยว เค็ม เผ็ด หวาน เหตุที่ชื่อยำใหญ่เพราะประกอบด้วยวัตถุดิบหลักทั้งเนื้อสัตว์ ผัก และเครื่องต่าง ๆ ราว 20 อย่าง เช่น ใส่แตงกวา ไข่ต้ม กุ้งต้ม หมูต้ม หนังหมู เห็ดหูหนู หัวผักกาดขาว ใบสะระแหน่ ใบโหระพา ฯลฯ และใช้เครื่องปรุงน้ำยำ รสชาติยำใหญ่นั้นเผ็ดเค็มนำ ไม่เน้นหวาน หอมกลิ่นกระเทียม พริกสด รากผักชี และได้ความเผ็ดหอมจากพริกไทย ในปัจจุบันหารับประทานได้ยาก จะทำขึ้นโต๊ะเสิร์ฟในวาระพิเศษ เช่น งานรวมญาติในเทศกาลต่าง ๆ
ยำใหญ่เป็นอาหารโบราณปรากฏอยู่ใน กาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวาน พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ 2 ความว่า
ในบทประพันธ์กล่าวถึง "น้ำปลาญี่ปุ่น"  จากข้อมูลงานวิจัย "กาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวาน กาพย์เห่นิราศแรมรสร้าง" โดย ศาสตราจารย์ชลดา เรืองรักษ์ลิขิต ว่า น้ำปลาญี่ปุ่นดังกล่าวนั้นเป็นน้ำปลาที่น่าจะเข้ามากับเรือสินค้าที่เดินทางมายังกรุงเทพ น้ำปลาญี่ปุ่นนั้นมีรสชาติที่ไม่เค็มเท่ากับน้ำปลาไทย แต่อย่างไรก็ตามน้ำปลาญี่ปุ่นในที่นี้ก็ไม่น่าจะใช่ซอสโชยุ ในตำรา แม่ครัวหัวป่าก์ ของท่านผู้หญิงเปลี่ยน ภาสกรวงศ์ ก็เจาะจงใช้น้ำปลาญี่ปุ่นปรุงรสเค็ม
ในปัจจุบันได้ใช้น้ำปลาไทยแทน ทั้งยังหาข้อสรุปไม่ได้ว่าน้ำปลาญี่ปุ่นที่ปรากฏในสำรับอาหารไทยตำรับในรั้วในวังนั้นใช่น้ำปลาญี่ปุ่นจริงหรือไม่ กฤช เหลือลมัย สันนิษฐานว่าน้ำปลาสูตรพิเศษของญี่ปุ่นคือการนำไปหมักกับซีอิ๊วชั้นดี ส่วนศาสตราจารย์ชลดา เรืองรักษ์ลิขิต สันนิษฐานได้ว่า เป็นน้ำปลาสูตรพิเศษที่นำไปหมักกับซีอิ๊วดี ๆ ก็ได้
== อ้างอิง ==
อาหารไทย