pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ข้าวอบหม้อดิน

ข้าวอบหม้อดิน  เป็นอาหารแบบดั้งเดิมของชาวจีนที่กินกันอย่างแพร่หลายในทางตอนใต้ โดยเฉพาะในมณฑลกวางตุ้ง และชุมชนชาวจีนกวางตุ้งในมาเลเซีย, อินโดนีเซีย, สิงคโปร์ และไทย
== ส่วนผสม ==
ส่วนผสมหลัก ได้แก่ ข้าว, เนื้อสัตว์อย่างเนื้อไก่หรือเนื้อสุกสำเร็จ (เช่น เนื้อเป็ดย่าง, กุนเชียงหั่นเป็นแว่น ๆ) และผัก อาจเติมส่วนผสมอื่น เช่น เห็ดหอม, แปะก๊วย, เผือก และเครื่องปรุงรส เช่น ซอสถั่วเหลือง, ซอสหอยนางรม, เกลือ และพริกไทย
== การปรุงและอุปกรณ์ ==
เริ่มจากการนำข้าวแช่น้ำไว้ล่วงหน้า หรือในบางกรณีอาจใช้ข้าวสวย จากนั้นนำหม้อดินขึ้นเตาและราดด้วยน้ำมันเล็กน้อยให้พอทั่วหรือผัดกับเห็ดหอมให้สุก ใส่ส่วนผสมที่เหลือคือ ข้าว, เนื้อ และกุนเชียงลงในหม้อ ใส่น้ำ ปิดฝา และรอจนข้าวสุก ปรุงรสข้าวด้วยซอสถั่วเหลืองและซอสหอยนางรม
ข้าวอบหม้อดินของจีนคล้ายกับในข้าวอบในประเทศต่าง ๆ เช่น ทลซดบีบิมบับ ในเกาหลี, แทฮ์ดีก ในอิหร่าน หรือ ปาเอยา ในสเปน
โดยทั่วไปจะเสิร์ฟพร้อมเนื้อไก่ กุนเชียง และผักกาดตามภูมิภาค แต่ร้านอาหารส่วนใหญ่มักเสนอส่วนผสมอาหารที่มีตัวเลือกของเนื้อมากกว่านี้ เช่น เนื้อเป็ดย่าง, ปูอัด, เนื้อกุ้งสด การปรุงข้าวอบหม้อดินในแบบดั้งเดิมจะทําบนเตาถ่านเพื่อให้ข้าวอบมีความหอมมากขึ้น โดยมักอบจนส่วนล่างของข้าวแห้งกรอบติดก้นหม้อ ร้านอาหารบางแห่งเสิร์ฟพร้อมการราดซีอิ๊วดำ และบางครั้งใส่ปลาเค็มแห้งเพื่อเพิ่มความหอม

เนื่องจากระยะเวลาการเตรียมที่นานและการปรุงอย่างช้า ๆ ในหม้อดิน การสั่งข้าวอบหม้อดินในร้านอาหาร ลูกค้าอาจต้องรอเป็นระยะเวลาหนึ่งก่อนที่ข้าวอบจะพร้อมเสิร์ฟ โดยทั่วไปคือ 15–30 นาที
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Claypot chicken rice.jpg|ข้าวอบไก่หม้อดินที่พบได้ทั่วไปในมณฑลกวางตุ้งและฮ่องกงของจีน
ไฟล์:Food 臘味煲仔飯, 新葡苑, Shin Pu Yuan, 台北 (21532055812).jpg|ข้าวอบหม้อดินกับเนื้อหมูรมควัน ที่คลุกซอสถั่วเหลืองแล้ว
ไฟล์:Cured Meat Claypot Rice at The Soup Kitchen (20200718171540).jpg|ก้นหม้อมักแห้งและไหม้ เพื่อให้ได้ความหอมและความกรอบของข้าว
ไฟล์:Rice With Swamp Eel.JPG|ข้าวอบหม้อดินกับปลาหลด
ไฟล์:煲仔飯.jpg|ข้าวอบหม้อดินอย่างง่าย
ไฟล์:Claypot rice.jpg|ข้าวอบไก่หม้อดินราดด้วยซีอิ๊วดำ (ซีอิ๊วหวาน)
ไฟล์:Food 廣東臘味煲仔飯, 大直小館, 台北 (15989562405).jpg|ข้าวอบหม้อดินที่ไทเป
== ดูเพิ่ม ==
การอบหม้อดิน
ซาโปตาฮู
รายชื่ออาหารจากข้าว
== อ้างอิง ==
อาหารจีน
อาหารกวางตุ้ง
อำเภอแดชแทคี

อำเภอแดชแทคี (بخش دشتک) เป็นอำเภอในเทศมณฑลชอลโดรอน จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันตก ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 9,069 คนใน 1,885 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองเพียงเมืองเดียวคือออวอจีฆ และมีตำบลถึง 2 ตำบล คือ: ตำบลออวอจีเฆโจนูบีและตำบลออวอจีเฆโชมอลี
== อ้างอิง ==
แดชแทคี
ออวอจีฆ

ออวอจีฆ (آواجيق; Avacıq, Kilsəkəndi; Avacık) อดีตมีชื่อว่า แอแรบดีแซจ (عرب دیزج) เป็นเมืองและเมืองหลักของอำเภอแดชแทคี เทศมณฑลชอลโดรอน จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันตก ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 1,649 คนใน 377 ครัวเรือน เมืองนี้ตั้งอยู่ใกล้ชายแดนประเทศตุรกี โดยตั้งอยู่ทางใต้ของเมือง Doğubeyazıt ที่  ประชากรในเมืองนี้เป็นชาวเติร์กอาเซอร์ไบจาน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
"'Arab Dizaj, Iran" Falling Rain Genomics, Inc.
"`Arab Dizaj Map — Satellite Images of `Arab Dizaj" Maplandia
เมืองในประเทศอิหร่าน
แอแรบดีแซจี

แอแรบดีแซจี (عرب ديزجي) เป้นหมู่บ้านในตำบลออวอจีเฆโจนูบี อำเภอแดชแทคี เทศมณฑลชอลโดรอน จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันตก ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 750 คนใน 140 ครัวเรือน
== อ้างอิง ==
หมู่บ้านในประเทศอิหร่าน
ตำบลออวอจีเฆโจนูบี

ออวอจีเฆโจนูบี (آواجيق جنوبي) เป็นตำบลในอำเภอแดชแทคี เทศมณฑลชอลโดรอน จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันตก ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 27 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 4,543 คนใน 883 ครัวเรือน
== อ้างอิง ==
ออวอจีเฆโจนูบี
ตำบลออวอจีเฆโชมอลี

ออวอจีเฆโชมอลี (آواجيق شمالي) เป็นตำบลในอำเภอแดชแทคี เทศมณฑลชอลโดรอน จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันตก ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 17 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 2,877 คนใน 625 ครัวเรือน
== อ้างอิง ==
ออวอจีเฆโชมอลี
คณะประพันธกรจรจัด เดอะมูฟวี่ เดธแอปเปิล

คณะประพันธกรจรจัด เดอะมูฟวี่ เดธแอปเปิล  เป็นภาพยนตร์อนิเมะญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2561 ผลิตโดยสตูดิโอโบนส์ กำกับโดยทากูยะ อิงาราชิ และเขียนบทโดยคาฟกา อาซางิริและโยจิ เอโนกิโดะ อิงจากซีรีส์มังงะคณะประพันธกรจรจัดที่แต่งเรื่องโดยอาซางิริและวาดภาพโดยซังโงะ ฮารูกาวะ ภาพยนตร์เรื่องราวหลังเหตุการณ์ในซีรีส์อนิเมะฤดูกาลที่สอง เมื่อกลุ่มนักสืบได้เห็นความเชื่อมโยงของคดีฆาตกรรมหลายคดีที่เกิดขึ้นกับผู้มีพลังพิเศษ นาคาจิมะ อัตสึชิและพวกพ้องจึงได้เผชิญหน้าของคนร้ายในคดีเหล่านี้ซึ่งเป็นชายที่มีชื่อว่าชิบุซาวะ ทัตสึฮิโกะ นักพากย์ตัวละครหลักที่กลับมารับบทในภาพยนตร์ได้แก่ เค็นโชะ โอโนะ, คิโช ทานิยามะ, มาโมรุ มิยาโนะ, ยูโตะ อูเอมูระ และอากิระ อิชิดะ ภาพยนตร์ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2561 และออกฉายในประเทศไทยในวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2561
เนื้อเรื่องของภาพยนตร์คิดขึ้นโดยอาซางิริ ผู้ซึ่งต้องการสานต่อเรื่องราวหลังจากซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ฤดูกาลที่สองได้จบลงเมื่อปลายปี พ.ศ. 2559 ทีมงานสร้างมีเป้าหมายที่จะสร้างโครงเรื่องที่ลึกซึ้งโดยอ้างอิงจากชิบุซาวะ ทัตสึฮิโกะตัวจริง ๆ อย่างหลวม ๆ   ในขณะเดียวกันก็สร้างสมดุลระหว่างผลกระทบของบทบาทของตัวละครในภาพยนตร์ โดยเฉพาะอัตสึชิและนาคาฮาระ ยูยะ  วง Granrodeo, Screen Mode และ Luck Life ร้องเพลงประกอบของภาพยนตร์เรื่องนี้ มังงะดัดแปลงจากภาพยนตร์จำนวน 2 เล่มออกฉายในญี่ปุ่น และยังมีไลต์โนเวลอีก 2 เล่มที่เขียนขึ้นเพื่อโปรโมตภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วย
ภาพยนตร์ทำรายได้รวม 550 ล้านเยน (4.98 ล้านเหรียญสหรัฐ) ในบ็อกซ์ออฟฟิสญี่ปุ่น และชนะหลายรางวัลจากนิตยสารนิวไทป์ โดยเฉพาะ"รางวัลภาพยนตร์" ภาพยนตร์ได้เสียงตอบรับในเชิงบวกในเรื่องการจัดการบทบาทตัวละครและงานภาพ แม้ว่่าหลายคนเห็นว่าผู้ที่รู้จักซีรีส์นี้ใหม่ ๆ จะเข้าใจเนื้อเรื่องได้ยาก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ 
ภาพยนตร์อนิเมะ คณะประพันธกรจรจัด เดอะมูฟวี่ เดธแอปเปิล ที่ปีลีปีลี
ภาพยนตร์อนิเมะ คณะประพันธกรจรจัด เดอะมูฟวี่ เดธแอปเปิล ที่แอมะซอนไพรม์วิดีโอ
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2561
ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2561
ภาพยนตร์ญี่ปุ่นในคริสต์ทศวรรษ 2010
ภาพยนตร์แอนิเมชันญี่ปุ่น
สมเด็จพระสันตะปาปาลินุส

สมเด็จพระสันตะปาปาลินุส เป็นสมเด็จพระสันตะปาปาพระองค์ที่ 2 ตั้งแต่ประมาณ ค.ศ. 67 จนถึงสิ้นพระชนม์  เช่นเดียวกับสมเด็จพระสันตปาปาในยุคแรก ๆ พระองค์ได้รับการประกาศเป็นนักบุญ
ตามที่ Irenaeus ได้ระบุว่า สมเด็จพระสันตะปาปาลินุสเป็นบุคคลเดียวกันกับที่กล่าวถึงในพันธสัญญาใหม่ สมเด็จพระสันตะปาปาลินุสได้รับการกล่าวถึงในจดหมายของนักบุญเปาโลถึงทิโมธี ฉบับที่ 2 ว่าประทับอยู่กับเปาโลอัครทูตในกรุงโรมในช่วงบั้นปลายชีวิตของเปาโล
== อ้างอิง ==
พระสันตะปาปานักบุญ
วัดใหญ่เทพนิมิตร

วัดใหญ่เทพนิมิตร เป็นวัดราษฎร์ในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกายตั้งอยู่ริมแม่น้ำป่าสัก ในตำบลสามไถ อำเภอนครหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดใหญ่เทพนิมิตรตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2350 ปลายสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2355 เดิมชาวบ้านเรียก วัดใหญ่ ต่อมาได้สร้อยนามวัดภายหลัง สันนิษฐานว่าชาวลาวยวนซึ่งอพยพมาเป็นผู้สร้าง
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบ อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8.7 เมตร ยาว 17.20 เมตร โครงสร้างคอนกรีต ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องรามเกียรติ์และพระธาตุจุฬามณีฝีมือช่างสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ศาลาการเปรียญกว้าง 13.50 เมตร เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารไม้ และหอระฆัง สำหรับปูชนียวัตถุมีประธานในอุโบสถ และมีพระธาตุสูง 15 วา มีลักษณะคล้ายพระธาตุพนม
เมื่อ พ.ศ. 2565 มีโจรเข้ามาทำลายหลวงพ่อโต พระประธาน เนื้อปูน ที่หูข้างซ้ายแตกหัก เศษปูนแตกกระจายเกลื่อน ส่วนพระพุทธรูปด้านขวา ปางห้ามสมุทร เนื้อปูนลงรักปิดทอง ขนาดความสูง 1.50 เมตร ที่บริเวณหัวไหล่ซ้าย ถูกคนร้ายทุบเสียหาย เศษปูน เศษทอง แตกกระจายเกลื่อนพื้นโบสถ์
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระอาจารย์พัด ไม่ทราบปี พ.ศ.
พระอาจารย์ทิพย์ ไม่ทราบปี พ.ศ.
พระอาจารย์คง ไม่ทราบปี พ.ศ.
พระอาจารย์เปี่ยม ไม่ทราบปี พ.ศ.
พระอาจารย์แสง ไม่ทราบปี พ.ศ.
พระอาจารย์ยิ้ม ไม่ทราบปี พ.ศ.
พระอาจารย์สมบุญ ไม่ทราบปี พ.ศ. ที่มาเป็นเจ้าอาวาส แต่ทราบว่าปีสุดท้ายคือ พ.ศ. 2504
พระอาจารย์ชุ่ม ไม่ทราบปี พ.ศ.
พระอาจารย์รวม ไม่ทราบปี พ.ศ.
พระอธิการบุญส่ง ชุตินฺธโร ไม่ทราบปี พ.ศ. ที่มาเป็นเจ้าอาวาส แต่ทราบว่าปีสุดท้ายคือ พ.ศ. 2532
พระสม ปิยวณฺโร ร.ก. ตั้งแต่ พ.ศ. 2534 ถึง พ.ศ.2537
พระครูวิวิธธรรมรักษ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2537 ถึงปัจจุบัน
==อ้างอิง==
ใหญ่เทพนิมิตร
โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดโพธิ์ (อำเภอมหาราช)

วัดโพธิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโรงช้าง อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดโพธิ์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2398 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2410 กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2543
วัดที่วิหารเก่าเหลือแต่ฐานอิฐสภาพทรุดโทรมมีวิหารโถงใหม่สร้างทับบนฐานวิหารเก่า มีหลวงพ่อดำพระหินทรายลงรัก ลักษณะผอมเพรียวมีเค้าศิลปะล้านช้าง หันหน้าไปทางทิศเหนือซึ่งต่างจากพระองค์อื่นที่อยู่ด้วยกันซึ่งหันหน้าไปทางทิศตะวันออกทิศเดียวกับวัด ในบริเวณวัดมีเจดีย์ มีปูนปั้นรูปทหารถือปืนและทวารบาล (ยักษ์) หนุมาน และสัตว์ต่าง ๆ เหมันตฤดู มณฑปอยู่ในสภาพมั่นคงแข็งแรงมีเพียงปูนปั้นและปูนฉาบที่กระเทาะหลุดร่วง
==อ้างอิง==
โพธิ์
โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วิลเลียม เจ. เพอร์รี

วิลเลียม เจมส์ เพอร์รี (William James Perry) เป็นนักคณิตศาสตร์, วิศวกร, นักธุรกิจ, ข้ารัฐการ และนักการเมืองชาวอเมริกัน ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมในปี 1993 และขึ้นเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในปี 1994 ภายใต้ประธานาธิบดีบิล คลินตัน
== อ้างอิง ==
บุคคลจากรัฐเพนซิลเวเนีย
นักคณิตศาสตร์ชาวอเมริกัน
วิศวกรชาวอเมริกัน
นักธุรกิจชาวอเมริกัน
นักการเมืองอเมริกัน
พรรคเดโมแครต (สหรัฐ)
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมสหรัฐ
อัยการแดนประหาร

อัยการแดนประหาร (피고인) เป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ที่นำแสดงโดยจี ซ็อง, ออม กี-จุน, คว็อน ยู-รี, โอ ชาง-ซ็อก และออม ฮย็อน-กย็อง ออกอากาศทางช่องเอสบีเอส ตั้งแต่วันที่ 23 มกราคม ถึง 21 มีนาคม ค.ศ. 2017 ในวันจันทร์และวันอังคาร เวลา 22:00 น. (ตามเวลามาตรฐานเกาหลี) จำนวน 18 ตอน
== เนื้อเรื่องย่อ ==
พัค ช็อง-อู (จี ซ็อง) เป็นอัยการที่สำนักงานอัยการเขตกลางของกรุงโซล วันหนึ่งเขาตื่นขึ้นมาและพบว่าตัวเองเป็นนักโทษประหาร ช็อง-อูต้องทนทุกข์ทรมานจากความจำเสื่อมชั่วคราว โดยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นทำให้เขาต้องติดคุก เขาพยายามดิ้นรนเพื่อฟื้นความทรงจำและล้างมลทินให้กับตัวเอง
== นักแสดง ==
=== นักแสดงหลัก ===
จี ซ็อง รับบทเป็น พัก ช็อง-อู
อัยการของสำนักงานอัยการเขตกลางของกรุงโซล หัวหน้าแผนกสืบสวนคดีอุกฉกรรจ์ผู้ไม่เคยแพ้สักคดี
ออม กี-จุน รับบทเป็น ชา ซุน-โฮ/ชา มิน-โฮ
* ฮัน กี-ว็อน รับบทเป็น ชา ซุน-โฮ (วัยรุ่น)
* ฮัน กี-อุง รับบทเป็น ชา มิน-โฮ (วัยรุ่น)
ชา ซอน-โฮเป็นประธานของชามย็อง กรุ๊ป และเป็นพี่ชายของชา มิน-โฮ ชา มิน-โฮเป็นรองประธานของชามย็อง กรุ๊ป และเป็นน้องชายของชา ซอน-โฮ เขาถูกพ่อทอดทิ้งและทารุณกรรม
คว็อน ยู-รี รับบทเป็น ซอ อึน-ฮเย
ทนายจำเลยที่พยายามพูดจาฉะฉานและมีเหตุผล แต่แพ้ในศาลทุกครั้ง เธอทำคดีของช็อง-อู
โอ ชาง-ซ็อก รับบทเป็น คัง จุน-ฮย็อก
เพื่อนสนิทของช็อง-อูและเพื่อนอัยการที่สำนักงานอัยการเขตกลางของกรุงโซล
ออม ฮย็อน-กย็อง รับบทเป็น นา ยอน-ฮี
ภรรยาของซอนโฮและลูกสาวของมหาเศรษฐีผู้ล้มละลาย ผู้มีความทะเยอทะยานที่จะประสบความสำเร็จ
== งานสร้าง ==
อัยการแดนประหารกำกับโดย โช ย็อง-กวัง จาก49 วันลิขิตฟ้า...ตามหารัก และเขียนบทโดย ชเว ซู-จิน จากซิตี้ฮันเตอร์ การอ่านบทครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016 ที่สตูดิโอ SBS ในเมืองอิลซาน ประเทศเกาหลีใต้
== อ้างอิง ==
ละครโทรทัศน์ช่องเอสบีเอส‎
วัดกลาง (จังหวัดพิษณุโลก)

วัดกลาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนครไทย อำเภอนครไทย จังหวัดพิษณุโลก
วัดกลาง วัดกลางศรีพุทธาราม หรือ วัดกลางนครไทย  เป็นวัดเก่าแก่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองนครไทย หรือเมืองบางยางสมัยโบราณ สร้างในยุคพ่อขุนบางกลางหาวหรือพ่อขุนศรีอินทราทิตย์  ปฐมบรมกษัตริย์ไทยแห่งกรุงสุโขทัย สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1887 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2400
อุโบสถเก่า สร้างตั้งแต่สมัยพ่อขุนบางกลางหาว มีใบเสมาทำด้วยศิลาทรายสีแดง  ปัจจุบันทางวัดได้ปรับรูปแบบอุโบสถเสียใหม่
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปขนาดใหญ่ 3 องค์ คือ พระพุทธรูปสำริดศิลปะสุโขทัย มีขนาดหน้าตักกว้าง 53 เซนติเมตร สูง 68 เซนติเมตร และพระพุทธรูปศิลานาคปรก ปางสมาธิศิลปะสมัยลพบุรี 2 องค์ องค์หนึ่งสร้างเสร็จแล้ว แต่มีส่วนชำรุดมีขนาดหน้าตักกว้าง 65 เซนติเมตร สูง 177 เซนติเมตร(เฉพาะองค์พระพุทธรูปสูง 1 เมตร) ส่วนอีกองค์หนึ่งอยู่ในสภาพเป็นโกลน จัดเป็นศิลปะลพบุรีมีอายุประมาณพุทธศตวรรษที่ 18–19 ซึ่งองค์ พระพุทธรูปมีรูปร่างหน้าตาเป็นแบบศิลปะท้องถิ่นมากกว่าจะเป็นของที่เคลื่อนย้ายมาจากที่อื่น ปัจจุบันพระพุทธรูปสำริดศิลปะสุโขทัยและพระพุทธรูปนาคปรกศิลปะลพบุรี (องค์สมบูรณ์) ได้ถูกโจรกรรมสูญหายไปแล้ว
นอกจากนี้ในวัดมีอนุสาวรีย์พ่อขุนบางกลางหาว และต้นจำปาขาว เชื่อว่าเป็นต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ อายุกว่า 700 ปี (ปลูกก่อนปี พ.ศ. 1806) สันนิษฐานว่าพ่อขุนบางกลางหาวทรงปลูกต้นจำปาต้นนี้ไว้ก่อนออกไปสู้รบกับขอมเพื่อตีเมืองสุโขทัยคืนมา พร้อมกันนั้นได้ตั้งสัตยาธิษฐานว่า ถ้าตีเมืองสุโขทัยได้สำเร็จ ขอให้ต้นจำปาเจริญงอกงามดีและออกดอกเป็นสีขาว ปัจจุบันจำปาขาวต้นนั้นมีขนาดลำต้นวัดโดยรอบประมาณ 3 เมตรเศษ สูงประมาณ 9–10 เมตร มีความเสื่อมโทรมไปตามกาลเวลา 
==อ้างอิง==
กลาง
โบราณสถานในจังหวัดพิษณุโลก
อำเภอนครไทย
ห่านที่วางไข่ทองคำ

ห่านที่วางไข่ทองคำ (The Goose that Laid the Golden Eggs) เป็นนิทานอีสปหมายเลขที่ 87 ตามระบบจำแนกนิทานสอนใจของ B. E. Perry เป็นนิทานตะวันตกที่มีเรื่องคล้าย ๆ กันของชาวตะวันออก หลายเรื่องก็มีห่านวางไข่ทองคำเหมือนกัน ในขณะที่บางเรื่องจะแทนห่านด้วยแม่ไก่หรือสัตว์ปีกอื่นที่วางไข่ทองคำ นิทานเรื่องนี้เป็นที่มาของสำนวนภาษาอังกฤษว่า 'ฆ่าห่านที่วางไข่ทองคำ' (killing the goose that lays the golden eggs) ซึ่งหมายถึงการทำลายทรัพยากรอันมีค่าโดยไม่คำนึงถึงผลที่ตามมา หรือการกระทำที่ไม่เกิดประโยชน์เนื่องจากความโลภ
== เนื้อเรื่องและคติสอนใจ ==
Avianus และ Caxton ต่างเล่าเรื่องเป็นห่านออกไข่ทองคำ ในขณะที่มีรูปแบบเรื่องอื่น ๆ ที่เล่าเรื่องเป็นแม่ไก่ออกไข่ทองคำ เช่นในเรื่องที่แปลโดย Townsend มีใจความว่า "ชาวบ้านคนหนึ่งและภรรยาของเขามีแม่ไก่ที่วางไข่ทองคำทุกวัน พวกเขาคิดว่าแม่ไก่มีทองขนาดใหญ่ภายในตัว จึงฆ่าไก่เพื่อที่เอาทองออกมา หลังจากที่ลงมือทำไปแล้ว พวกเขากลับต้องแปลกใจที่แม่ไก่นั้นไม่ได้แตกต่างไปจากแม่ไก่ตัวอื่นที่พวกเขามี ผลจากความอยากรวยในเวลาอันสั้นได้ทำให้คู่สามีภรรยาที่โง่เขลาพลาดผลประโยชน์ที่เขาควรได้รับทุกวันจากการกระทำอันโง่เขลาของตน"
สำนวนภาษาอังกฤษ "อย่าฆ่าห่านที่วางไข่เป็นทองคำ" (Kill not the goose that lays the golden egg) หรือที่บางทีเรียกสั้น ๆ ว่า "การฆ่าห่านทองคำ" (killing the golden goose) มาจากนิทานเรื่องนี้ สำนวนนี้มักใช้กับการกระทำสิ้นคิดที่ทำลายความสามารถในการทำกำไรของสินทรัพย์ ในนิทานสำนวนของ Caxton เล่าว่าเจ้าของห่านมีความโลภ ต้องการไข่สองฟองต่อวัน เมื่อห่านทำไม่ได้จึงฆ่ามันเสีย คติสอนใจทำนองเดียวกันยังสอนไว้ในนิทานของ Ignacy Krasicki ในเรื่อง "ชาวสวน" (The Farmer) ที่มีความโลภอยากได้ผลผลิตจากที่ดินเป็นสองเท่า
มีนิทานอีกสำนวนหนึ่งโดย Syntipas (Perry Index 58) ซึ่งปรากฏอยู่ในหนังสือของ Roger L'Estrange เมื่อ ค.ศ. 1692 ในเรื่อง "ผู้หญิงและแม่ไก่อ้วน" (A Woman and a Fat Hen นิทายหมายเลข 87) ความว่า สุภาพสตรีนางหนึ่งมีแม่ไก่ที่ออกไข่วันละหนึ่งฟอง เธอคิดไปว่าหากเธอให้ข้าวโพดแก่แม่ไก่มากขึ้น แม่ไก่อาจออกไข่วันละสองครั้ง เธอจึงทำการทดลองดังที่คิด แม่ไก่อ้วนท้วนขึ้นและเลิกออกไข่ ผู้แด่งให้ความเห็นว่า 'เราทุกคนควรกำหนดข้อจำกัดของความต้องการและมีความพึงพอใจกับสิ่งที่ดีอยู่แล้ว เนื่องจากกลัวที่จะสูญเสียสิ่งที่มีอยู่' นิทานอีสปอีกเรื่องหนึ่งที่มีคติสอนใจอย่างเดียวกัน คือสุนัขและกระดูก
== การประยุกต์ใช้ในงานศิลป์ ==
ภาพประกอบ "ห่านกับไข่ทองคำ" โดยส่วนใหญ่แสดงให้เห็นชาวนาที่สิ้นหวังหลังจากค้นพบว่าเขาได้ฆ่าห่านไปอย่างไร้ความหมาย นิทานเรื่องนี้ยังเป็นหนึ่งในนิทานที่ถูกประยุกต์ใช้กับปัญหาการเมืองโดยนักวาดภาพประกอบชาวอเมริกันโธมัส แนสต์ ภาพประกอบแสดงถึงชาวนาที่กำลังสับสนจากคำแนะนำของนักการเมืองคอมมิวนิสต์ ปรากฏในนิตยสาร Harpers Weekly ฉบับวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2421 มีข้อความประกอบว่า ฆ่าห่านที่วางไข่ทองคำตลอด ("Always killing the goose that lays the golden eggs") ภาพประกอบสื่อถึงเหตุการณ์ The Rail Strike ใน พ.ศ. 2420 ชาวนาในภาพหมายถึงสมาชิกสหภาพแรงงานที่ถูกปั่นประสาททางการเมือง มีภรรยาและลูกโศกเศร้าอยู่บริเวณพื้นหลังของภาพ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นิทานอีสป
อำเภอกลาง (เทศมณฑลเนคอ)

อำเภอกลางของเทศมณฑลเนคอ (بخش مرکزی شهرستان نکا) เป็นอำเภอในเทศมณฑลเนคอ จังหวัดมอแซนแดรอน ประเทศอิหร่าน จาหสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 90,588 คนใน 23,283 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองเพียงเมืองเดียวคือเนคอ และมีตำบลถึง 3 ตำบล คือ: ตำบลเมฮ์แรวอน, ตำบลเพย์แรเจฮ์ และตำบลแกเรฮ์โทฆอน
== อ้างอิง ==
กลาง (เทศมณฑลเนคอ)
หนุ่มซิงกับสาวฮอต เดตนี้จะรอดมั้ยนะ

เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น แนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม ที่เขียนโดย Makiko Nagaoka และวาดภาพประกอบโดย magako ซีรีส์เริ่มตีพิมพ์ภายใต้สำนักพิมพ์ฟูจิมิโชโบ ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2563 มังงะได้รับการดัดแปลงโดย Noyama Carpaccio เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารบนเว็บ Manga UP! Gangan Online ของสแควร์เอนิกซ์ ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ทั้งไลต์โนเวลและมังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ ได้รับการประกาศและดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ ENGI เริ่มออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2566
== ตัวละคร ==
==สื่อ==
===ไลต์โนเวล===
===มังงะ===
===อนิเมะ===
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อนิเมะหนุ่มซิงกับสาวฮอต เดตนี้จะรอดมั้ยนะ ที่ปีลีปีลี
ไลต์โนเวล
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2565
นิยายญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2563
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม
ฟีนิกซ์ (สำนักพิมพ์)
เกาะโหลน

เกาะโหลน เป็นเกาะที่ตั้งอยู่ห่างไปทางทิศใต้ของเกาะภูเก็ตประมาณ 5 กิโลเมตร อยู่ในความดูแลของตำบลราไวย์ อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต พื้นที่กว่า 3,000 ไร่
เกาะโหลนมีชุมชนหมู่บ้านเกาะโหลน แต่เดิมทีนั้นไม่มีผู้คนอาศัยอยู่ แต่เป็นเกาะที่เต็มไปด้วยป่าที่สมบูรณ์ จนเมื่อ 100 กว่าปีก่อน ได้มีชาวสตูลซึ่งนับถือศาสนาอิสลาม ได้เดินทางมาถึงเกาะแห่งนี้และได้ตั้งบ้านเรือนอาศัยอยู่ จนตั้งเป็นบ้านเกาะโหลนเมื่อ พ.ศ. 2480 มีผู้ใหญ่บ้านคนแรก ชื่อนายดล สองเมือง มีประชากร 33 ครัวเรือน ปัจจุบันชุมชนนับถือศาสนาอิสลามกว่าร้อยละ 80 และนับถือศาสนาพุทธร้อยละ 20
จุดเด่นของเกาะโหลน ได้แก่ มีปู 7 สี นกเงือก น้ำตกโตนไทรซึ่งเป็นน้ำตกเล็ก ๆ และชาวบ้านทำผ้าบาติก ชาวบ้านประกอบอาชีพประมง ทั้งการหาหอย หาปู หาปลา และหมึกโวยวาย ซึ่งเป็นหมึกสายชนิดหนึ่งอาศัยอยู่ในรูใต้ผืนทราย
เดิมประชาชนบ้านเกาะโหลน มีรายได้จากการทำสวน ทำประมงหาปลา ภายหลังมีนายทุนมาซื้อที่ดินบนเกาะโหลน ได้สร้างบังกะโล บ้านพัก สำหรับนักท่องเที่ยว
==อ้างอิง==
โหลน
วัดนาเตา

วัดนาเตา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศีรษะเกษ อำเภอนาน้อย จังหวัดน่าน
วัดนาเตาตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2356 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2478 จากจารึกวัดนาเตาระบุว่า เมื่อ พ.ศ. 2356 เริ่มปฏิสังขรณ์วิหารวัดหนองเทา (วัดนาเตา) โดยมีครูบาเจ้าวัดนาราบเป็นที่ปรึกษา มีพระอุปนันทะเจ้าอาวาสวัดหนองเทาเป็นประธานฝ่ายบรรพชิต และมีแสนทักขิณะเป็นประธานฝ่ายฆราวาสร่วมกับพระภิกษุสามเณรและคนบ้านหนองเทาและคนในหมู่บ้านใกล้เคียง ในการนี้มีพระปัญโญเป็นผู้ควบคุมการก่อสร้าง
ภายในอุโบสถมีองค์พระประธานที่เป็นองค์นอนหันหน้าไปทางทิศตะวันออก หอไตรไม่ปรากฏหลักฐานการสร้าง ลักษณะเป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัสก่ออิฐถือปูน ส่วนฐานหน้ากระดานลูกแก้วอกไก่ หลังคามุงหลังคาเดิมเป็นหินชนวน ต่อมาเป็นกระเบื้องดินเผา วิหารศิลปะล้านนา หลังคาลดหน้า 3 ชั้น มีโครงสร้างหลังคาแบบม้าต่างไหม หลังคาเดิมเป็นกระเบื้องดินขอเปลี่ยนเป็นแป้นเกล็ด ในปี พ.ศ. 2522 มีการเทปูนซีเมนต์ลงทับพื้น เสาและคานหุ้มไม้จากพื้นเดิม ในปี พ.ศ. 2545 บันไดทางขึ้นด้านหน้าแก้ไขจากเหงามาเป็นนาค
วัดยังมีจารึกบนพระบฏซึ่งพบเพียงแห่งเดียวในจังหวัดน่าน ระบุปีที่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2358
==อ้างอิง==
โบราณสถานในจังหวัดน่าน
นาเตา
สิ่งก่อสร้างในอำเภอนาน้อย
บิชต์

บิชต์ ( بِشْت ; พหูพจน์:  بِشُوت, บิชูต์ และ بْشُوت, อิบชูต์) ในภาษาถิ่นอาหรับบางภาษาเรียกว่า มิชละห์ (مِشْلَح) หรือ อะบาอ์ (عَبَاء) เป็นเสื้อคลุมแบบดั้งเดิมของผู้ชายที่ได้รับความนิยมในโลกอาหรับ สวมใส่โดยทั่วไปมาเป็นเวลาหลายพันปี
ในภาพวาดของชาวคริสต์และชาวฮีบรูโบราณ ชาวลิแวนต์สวมใส่บิชต์ในสมัยที่พระเยซูทรงพระชนม์ชีพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้คนในดินแดนศักดิ์สิทธิ์
บิชต์เป็นเสื้อคลุมตัวนอกอย่างหลวม ๆ ที่สวมทับชุดเษาบ์ ( ثَوْب)
== สัญลักษณ์ของความเป็นอาหรับ ==
บิชต์มักจะสวมใส่เพื่อเป็นเกียรติในโอกาสพิเศษ เช่น งานแต่งงาน หรือเทศกาล เช่น วันอีด หรือสำหรับการละหมาดวันศุกร์ หรือการละหมาดญะนาซะห์ มักจะสวมใส่โดยเจ้าหน้าที่หรือนักบวช รวมถึงหัวหน้าเผ่า กษัตริย์ และอิหม่าม โดยสวมทับเษาบ์, กานซุ (kanzu) หรือทูนิก (tunic|italic=yes) เป็นเครื่องนุ่งห่มแสดงสถานะที่เกี่ยวข้องกับเชื้อพระวงศ์ ตำแหน่งทางศาสนา ความมั่งคั่ง และในโอกาสพิธีต่าง ๆ เช่นเดียวกับชุดทักซิโดสีดำ ของตะวันตก
== นิรุกติศาสตร์ ==
รากศัพท์สามตัวอักษรของบิชต์ ถูกใช้อย่างแพร่หลายในกลุ่มภาษาเซมิติก รวมทั้งภาษาอาหรับ และทฤษฎีหนึ่งระบุว่าบิชต์ มาจากภาษาแอกแคดคำว่า bishtu ซึ่งแปลว่า "ความสูงส่ง" หรือ "ศักดิ์ศรี" อีกชื่อเรียกของชุดคือ อะบาอ์ (عَبَاء|abā) มาจากรากศัพท์สามตัวอักษรในภาษาอาหรับ ʿAyn-Bāʾ-Wāw ซึ่งเกี่ยวข้องกับ "การเติมเต็ม"
บันทึกทางประวัติศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุดที่มีการกล่าวถึงบิชต์หรือเสื้อคลุมอาหรับอาจเป็นข้อความในหนังสือประวัติศาสตร์ของเฮอรอโดทัส นักประวัติศาสตร์ชาวกรีกในศตวรรษที่ห้าก่อนคริสต์ศักราช โดยในการอธิบายเครื่องแต่งกายของทหารอาหรับ:
“ทหารอาหรับสวมเสื้อคลุมยาวซึ่งผูกด้วยเข็มขัด มีธนูยาวคล้องอยู่ที่แขนขวาโดยกลับหัวลง”
นักวิจัยกล่าวว่าต้นกำเนิดทางภาษาของคำว่าบิชต์ ย้อนกลับไปที่ภาษาแอกแคด ซึ่งเป็นภาษาของผู้คนในดินแดนบาบิโลน โดยเป็นภาษาอาหรับถิ่นของชาวเซไมต์พื้นเมือง โดยมีความหมายในแง่ความมีเกียรติ ความโอ่อ่า ซึ่งบริบททางประวัติศาสตร์ยืนยันความหมายนี้ เจ้านาย ผู้ปกครอง ขุนนางและผู้อาวุโส ใช้สวมใส่ทุกยุคสมัยจนถือเป็นสัญลักษณ์แห่งศักดิ์ศรีและความสูงส่งในสังคม
== การผลิต ==
บิชต์ทำมาจากขนอูฐและขนแพะ โดยนำวัสดุมาปั่นเป็นเส้นใย จากนั้นจึงนำมาทอเป็นบิชต์ ผ้าสำหรับฤดูร้อนจะมีเส้นด้ายที่อ่อนนุ่ม ส่วนสำหรับฤดูหนาวจะมีขนที่หยาบกว่า โดยปกติจะเป็นสีดำ สีน้ำตาล สีเบจ สีครีม หรือสีเทา
==ในวัฒนธรรมประชานิยม==
ในช่วงท้ายของพิธีมอบรางวัลหลังการแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 รอบชิงชนะเลิศ เชค ตะมีม บิน ฮะมัด อัษษานี เจ้าผู้ครองรัฐกาตาร์ ทรงสวมบิชต์ให้ลิโอเนล เมสซิ กัปตันทีมชาติอาร์เจนตินา ก่อนการมอบถ้วยชนะเลิศ
== ดูเพิ่ม ==
ปอนโช
เษาบ์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Bisht ที่ alrashidmall.com
เครื่องแต่งกายอาหรับ
สึกุโมโมะ ภูตสาวแสบดุ

สึกุโมโมะ ภูตสาวแสบดุ  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยโยชิกาซุ ฮามาดะ  เริ่มตีพิมพ์ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2560 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เซนชู ซีรีส์อนิเมะดัดแปลง ผลิตโดยสตูดิโอซีโร-จี ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2560 ฤดูกาลที่สองออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2563
== ตัวละคร ==
=== ตัวละครหลัก ===
=== ตัวละครรอง ===
=== ตัวละครอื่น ๆ ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ที่แอ็กชันรายเดือน 
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2550
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2560
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2563
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
ซีโร-จี
เซนชู
ไม้เกาหลัง

ไม้เกาหลัง (ญี่ปุ่น: 孫の手, 抓耙子/不求人/痒痒挠, Rückenkratzer, Backscratcher) เป็นอุปกรณ์ที่มีลักษณะเป็นแท่งยาว ๆ ใช้สำหรับเกาบริเวณที่เอื้อมไม่ถึง เช่นส่วนหลังของร่างกาย
ในภาษาญี่ปุ่นเรียกไม้เกาหลังว่า 孫の手 (มาโงะ โนะ เทะ) ซึ่งแปลตรงๆว่า "มือของหลาน"

ของใช้ในบ้าน
ชัง ฮย็อก

ช็อง ยง-จุน (정용준; เกิด 20 ธันวาคม ค.ศ. 1976) รู้จักกันดีในชื่อ ชัง ฮย็อก (장혁) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาเป็นที่รู้จักจากบทนำในภาพยนตร์เรื่อง ศึกป่วนฟ้า โรงเรียนมหาเวทย์ (2001) และ ยัยตัวร้ายกับนายเซ่อซ่า (2004) และละครโทรทัศน์เรื่อง คุณผู้ชายกับยัยเปิ่น (2002), ขอขอบคุณจากดวงใจ (2007), แทกิล ยอดพยัคฆ์นักล่า (2010), จอมกษัตริย์ตำนานอักษร (2011), ชะตารัก สะดุดเลิฟ (2014), ล่าเสียงมรณะ (2017), ดอกไม้ป่าเงินตรา (2017) และ จอมดาบคืนยุทธ (2020)
== อาชีพ ==
=== 1997–2001:จุดเริ่มต้นและชื่อเสียง ===
ช็อง ยง-จุนใช้เวลาส่วนใหญ่ในวัยเด็กและวัยรุ่นในปูซานบ้านเกิดของเขา ก่อนที่จะเปิดตัวการแสดงของเขาในปี ค.ศ. 1997 ในละครโทรทัศน์เรื่อง Model ภายใต้ชื่อในวงการของเขาคือ ชัง ฮย็อก นอกเหนือจากซีรีส์วัยรุ่นเรื่อง School และบทสมทบในภาพยนตร์ที่แทบจะไม่เคยมีใครเห็นเรื่อง Zzang (The Best) แล้ว ชัง ฮย็อกยังปรากฏตัวในมิวสิกวิดีโอเพลง "To Mother" ซึ่งเป็นซิงเกิลเปิดตัวในปี ค.ศ. 1999 ของบอยแบนด์ยอดนิยมวง จี.โอ.ดี ทำให้เขาเป็นที่ถูกพูดถึงในเวลานั้น นอกจากนี้ในปี 1999 เขายังรับบทเป็นมยองฮาในซีรีส์เรื่อง Into the Sunlight เขาใช้ชื่อในวงการแร็ปว่า "TJ" โดยเขามีช่วงเวลาสั้น ๆ ในการเป็นแร็ปเปอร์และแสดงในมิวสิควิดีโอหลายเพลงจากอัลบั้มแร็ปของเขาคืออัลบั้ม TJ Project ซึ่งวางจำหน่ายในปี ค.ศ. 2000
อาชีพการแสดงของชัง ฮย็อกเริ่มมีชื่อเสียงโด่งดังในปี ค.ศ. 2001 เมื่อเขาได้รับเลือกให้แสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง ศึกป่วนฟ้า โรงเรียนมหาเวทย์ ร่วมกับนักแสดงสาวชิน มิน-อา การแสดงของเขาในบทบาทที่แปลกประหลาดได้รับคำชมจากแฟน ๆ และนักวิจารณ์
=== 2002–2004: ความนิยมและข้อโต้แย้งในกระแสหลัก ===
ในปี ค.ศ. 2002 เขายังคงสร้างชื่อให้กับตัวเอง โดยนำแสดงในภาพยนตร์ที่ดังแบบเงียบ ๆ เรื่อง Jungle Juice ซึ่งขึ้นอันดับหนึ่งในบ็อกซ์ออฟฟิศ ความนิยมของเขาเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องเมื่อเขาแสดงละครโทรทัศน์ยอดนิยมเรื่อง คุณผู้ชายกับยัยเปิ่น ร่วมกับนักแสดงสาวจัง นารา นอกจากนี้เขายังได้รับบทใน Public Toilet ซึ่งเป็นผลงานร่วมทุนสร้างระหว่างฮ่องกงและเกาหลีโดยผู้กำกับชื่อดังอย่าง Fruit Chan ชาวฮ่องกง
ชัง ฮย็อกยังคงปรากฏตัวในผลงานที่มีชื่อเสียง ในปี ค.ศ. 2003 เขาได้แสดงร่วมกับ อี นา-ย็องในภาพยนตร์ตลกเรื่องปิ๊งรัก คอร์สวุ่นไอเลิฟยู ของผู้กำกับคิม ซ็อง-ซู และในปีต่อมา เขาได้แสดงประกบช็อน จี-ฮย็อนในยัยตัวร้ายกับนายเซ่อซ่าของผู้กำกับกวัก แจ-ยง
== ผลงานการแสดง ==
=== ภาพยนตร์ ===
== อ้างอิง ==
นักแสดงชายชาวเกาหลีใต้
อารุ อาซะ ดัมมีเฮดไมก์ นิ นัตเตอิตะ โอเระ-คุง โนะ จินเซ

อารุ อาซะ ดัมมีเฮดไมก์ นิ นัตเตอิตะ โอเระ-คุง โนะ จินเซ  เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออริจินอลญี่ปุ่นขนาดสั้นเกี่ยวกับเอ็มเอสเอ็มอาร์ ร่วมผลิตโดยสตูดิโอเอกาจิเอปิกะและอินดิวิชัน กำกับโดยโยชิโนบุ คาไซ  ออกแบบตัวละครต้นฉบับโดย cura ดัดแปลงแบบตัวละครสำหรับแอนิเมชันโดยโยชิโนริ อตสึกะ ซีรีส์อนิเมะออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์ เพลงประกอบอนิเมะชื่อเพลงว่า "คาตาจิ นิ เดกิไน โมโนล็อก" ร้องโดยโคโตโกะ
== ตัวละคร ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ 
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรม