pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อิจิโนมิยะ

อิจิโนมิยะ  เป็นคำในประวัติศาสตร์ที่หมายถึงศาลเจ้าชินโตของญี่ปุ่นที่มีลำดับศักดิ์ของศาลเจ้าสูงที่สุด (社格) ในแคว้น หรือจังหวัดหนึ่ง ๆ
แคว้นเก่าแก่ของญี่ปุ่นส่วนใหญ่มีอิจิโนมิยะตั้งแต่ 1 แห่งขึ้นไป ซึ่งทำให้กลายเป็นชื่อของสถานที่ เช่น นครอิจิโนมิยะ จังหวัดไอจิ ศาลเจ้าที่มีลำดับศักดิ์ต่ำกว่าจะเรียกว่า นิโนมิยะ (二宮, อันดับสอง), ซันโนมิยะ (三宮, อันดับสาม), ชิโนมิยะ (四宮, อันดับสี่) ไปเรื่อย ๆ
== ประวัติ ==
อิจิโนมิยะ พัฒนามาจากระบบการจัดหมวดหมู่และการจัดอันดับของศาลเจ้าภายในแคว้น
== ภาพ ==
ไฟล์:Zenkoku-ichinomiya.jpg|รายชื่ออิจิโนมิยะทั่วญี่ปุ่น ที่ศาลเจ้าทามูระ อิจิโนมิยะแห่งแคว้นซานูกิ
== ดูเพิ่ม ==
ซันโนะมิยะ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สมาคมอิจิโนมิยะแห่งชาติ 
ศาลเจ้าชินโตในประเทศญี่ปุ่น
พระเจ้าชัยสิงหวรรมันที่ 3

พระเจ้าชัยสิงหวรรมันที่ 3 (Jaya Siṃhavarman III) เอกสารเวียดนามออกพระนามว่า เจ๊ เมิน (Chế Mân, 制旻) หรือ โบ๋ ดิ๊ก (Bổ Đích, 補的) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรจามปา พระองค์มีบทบาทสำคัญในการปราบปรามการแผ่อำนาจลงใต้ของมองโกล
== พระราชประวัติ ==
พระเจ้าชัยสิงหวรรมันที่ 3 มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายหริชิต หรือ ซรี ฮารีจิต โป เดวาดา ซโวร์ (Sri Harijit Po Devada Svor) เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าอินทรวรรมันที่ 5 กับพระนางโคเรนทรักษมี
ในรัชกาลของพระราชชนก มองโกลแผ่อำนาจลงมาตอนใต้ กระทั่ง ค.ศ. 1282 กุบไลข่านส่งทูตเชิญบรรณาการไปรัฐจามปา แต่ทูตไม่ปฏิบัติตามธรรมเนียมจามจึงถูกกษัตริย์จามประหารชีวิต กุบไลข่านจึงไปตีจามปาจนสำเร็จในเดียวกันนั้น พระเจ้าอินทรวรรมันที่ 5 และเจ้าชายหริชิต พร้อมทั้งกองทัพที่ยังเหลืออยู่หลบหนีไปยังเขตภูเขา และใช้ยุทธวิธีซุ่มโจมตีแบบกองโจร ทำให้ทัพมองโกลต้องทุกข์ทนกับอากาศร้อน โรคภัย และขาดแคลนเสบียง ที่สุดจึงละทิ้งที่มั่น หลังการตายของซากาโถว ผู้นำระดับสูงของมองโกล การรุกรานจามปาและอันนัมของมองโกลจึงยุติลง
หลังเสวยราชสมบัติ พระองค์มีพระมเหสีเอกคือ พระนางภาสกรเทวี และพระนางตาปาซี ซึ่งเป็นเจ้าหญิงแห่งชวา แต่จากการที่พระองค์มีสัมพันธไมตรีกับจักรวรรดิด่ายเหวียต จึงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงฮเหวี่ยน เจิน พระราชธิดาของจักรพรรดิเจิ๊น เญิน ตง โดยมอบดินแดนจังหวัดโอและเล๊ เป็นข้อแลกเปลี่ยนกับด่ายเหวียด แต่หลังพระเจ้าชัยสิงหวรรมันที่ 3 สวรรคตเมื่อ ค.ศ. 1307 เจ้าหญิงฮเหวี่ยน เจินปฏิเสธที่จะเข้าพิธีสตีตามธรรมเนียมจาม ถือเป็นเรื่องอัปยศสำหรับชาวจาม ด้วยเหตุนี้พระเจ้าชัยสิงหวรรมันที่ 4 เป็นพระราชโอรสผู้เสวยราชย์ต่อมา จึงยกทัพไปตีดินแดนจังหวัดโอและเล๊คืนจากด่ายเหวียด แต่พระองค์พ่ายแพ้และถูกจับกุมไว้ จนกระทั่งสวรรคตในฐานะคนโทษในด่ายเหวียด
== อ้างอิง ==
พระมหากษัตริย์จามปา
มบาว

มบาว (Bau) เป็นเกาะขนาดเล็กของประเทศฟีจี ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเกาะวีตีเลวู มบาวขึ้นมามีบทบาทสำคัญช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1800 และกลายเป็นศูนย์อำนาจสำคัญของฟีจี จนถึงสมัยที่มอบอำนาจการปกครองให้บริเตน อย่างไรก็ตามเกาะแห่งนี้ยังถือได้ว่ามีอิทธิพลทางการเมืองและมีบทบาทนำตลอดช่วงฟีจียุคใหม่ มบาวเป็นศูนย์กลางการปกครองของสมาพันธรัฐกุมบูนา และศูนย์กลางของผู้นำท้องถิ่นของจังหวัดไตเลวู โดยแบ่งการปกครองเป็น 3 หมู่บ้าน ได้แก่ มบาว ลาซากาวและโซโซ มบาวมีจุดสังเกตสำคัญคือโบสถ์คริสต์ที่เก่าแก่ที่สุดในฟีจีและหินที่ใช้บดกระโหลกของผู้เคราะห์ร้ายจากการถูกกิน
ภาษาฟีจีมีหลายสำเนียง แต่สำเนียงทางการมีพื้นฐานจากมบาว
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
Gone Native in Polynesia: Captivity Narratives and Experiences from the South Pacific (Page 24, 64, 121) - by Ian Christopher Campbell - 1998 - 167 pages
James Calvert ; Or, From Dark to Dawn in Fiji - Page 44, by R. Vernon - 1890 - 160 pages
เกาะในประเทศฟีจี
การวิเคราะห์เชิงจริง

ในวิชาคณิตศาสตร์ การวิเคราะห์เชิงจริง (Real analysis) เป็นสาขาหนึ่งของคณิตวิเคราะห์ ที่ศึกษาสมบัติของจำนวนจริง ลำดับและอนุกรมที่มีพจน์เป็นจำนวนจริง ตลอดจน ฟังก์ชันค่าจริง แนวคิดพื้นฐานที่เกี่ยวข้องได้แก่ การลู่เข้า ลิมิต ความต่อเนื่อง การหาอนุพันธ์ได้ และ การหาปริพันธ์ได้
== หัวข้อในการวิเคราะห์เชิงจริง ==
=== การลู่เข้าและลิมิต ===
ลำดับคือฟังก์ชันจากเซตจำนวนนับไปยังเซตอื่น ในส่วนสาขาการวิเคราะห์เชิงจริงเราสนใจลำดับที่มีสมาชิกเป็นจำนวนจริง ซึ่งอาจมองได้เป็นการเขียนจำนวนจริง a_1, a_2, \dotsc เรียงกันต่อไปเรื่อย ๆ ไม่มีที่สิ้นสุด
ตัวอย่างเช่น ลำดับของค่าประมาณของ \sqrt{2} สามารถเขียนได้เป็น
1.4, 1.41, 1.414, \dotsc 
โดยที่พจน์ที่ i จะเท่ากับค่าของ \sqrt{2} จนถึงทศนิยมตัวที่ i ซึ่งจะเห็นได้ว่าสมาชิกแต่ละตัวในลำดับนี้มีค่าเข้าใกล้ \sqrt{2} มากขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งสามารถนิยามให้รัดกุมในทางคณิตศาสตร์ได้ เราเรียกค่าที่ลำดับเข้าใกล้มากขึ้นเรื่อย ๆ ว่า ลิมิต ตัวอย่างเช่น ลิมิตของลำดับข้างต้นคือ \sqrt{2} นอกจากนี้เรายังสามารถพิจารณาลิมิตของลำดับประเภทอื่นได้ เช่น ลิมิตของอนุกรม และลิมิตของฟังก์ชัน
ทฤษฎีบทในสาขาการวิเคราะห์เชิงจริงที่เกี่ยวข้องกับลิมิต เช่น ทฤษฎีบทบ็อลท์ซาโน-ไวเออร์ชตราส
=== ความต่อเนื่อง ===
ฟังก์ชันจากเซตของจำนวนจริงไปยังเซตของจำนวนจริงสามารถเขียนเป็นกราฟบนระบบพิกัดฉากได้ เราจะเรียกฟังก์ชัน f\colon\mathbb{R}\to\mathbb{R} ว่าเป็นฟังก์ชันต่อเนื่อง (ในมุมมองง่าย ๆ) ถ้ากราฟของฟังก์ชันเป็นเส้นต่อเนื่องเส้นเดียว และไม่ "ขาด" หรือ "กระโดด" แยกจากกัน ความพยายามที่จะนิยามแนวคิดเรื่องความต่อเนื่องข้างต้นให้รัดกุมในเชิงคณิตศาสตร์ส่งผลให้ แบร์นาร์ท บ็อลท์ซาโน และ คาร์ล ไวเออร์ชตราส สร้างบทนิยามลิมิตแบบ (ε, δ) ขึ้นมา
นิยามของความต่อเนื่องในทางคณิตศาสตร์มีดังนี้ ให้ X \subseteq \R เป็นเซตใด ๆ และ f\colon X \to \R เป็นฟังก์ชันใด ๆ จะกล่าวว่า f ต่อเนื่องที่จุด p \in X ถ้าสำหรับ \varepsilon > 0 ใด ๆ จะมี \delta > 0 ที่ทำให้สำหรับทุก x \in X ที่ซึ่ง \left \vert x - p \right \vert  แล้วจะได้ว่า \left\vert f(x) - f(p) \right\vert 
เมื่อ f เป็นฟังก์ชันต่อเนื่อง แล้วจะมีสมบัติมากมายตามมาจากทฤษฎีบทที่เกี่ยวข้อง เช่น ทฤษฎีบทค่ามัชฌิม ทฤษฎีบทค่าระหว่างกลาง และทฤษฎีบทค่าขีดสุด เป็นต้น
=== อนุพันธ์และปริพันธ์ ===
== อ้างอิง ==
คณิตวิเคราะห์
 
สาขาของคณิตศาสตร์
รองโกทัย คอลเลจ

วิทยาลัยรองโกทัย (Rongotai College) เป็นโรงเรียนมัธยมชายล้วนในย่านรองโกทัยของเมืองเวลลิงตัน ประเทศนิวซีแลนด์ เปิดสอนตั้งแต่ชั้นปีที่ 9 ถึง 13 (อายุ 12 ถึง 18 ปี) โรงเรียนมีนักเรียน 622 คน ณ เดือนกรกฎาคม พ. ศ. 2558
นักเรียนประมาณร้อยละ 40 มีเชื้อสายยุโรป ร้อยละ 20เป็นปาซิฟิกาและเป็นชาวเมารีร้อยละ 15 นอกจากนี้ยังมีนักเรียนชาวตะวันออกกลาง เอเชีย และแอฟริกันอยู่อีกจำนวนหนึ่ง
หนึ่งในประเพณีสําคัญโรงเรียนคือการแข่งขันกรีฑา McEvedy Shield ที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี
== สถานที่ตั้ง ==
โรงเรียนตั้งอยู่บนคอคอดที่แบ่งกั้นอ่าวไลอัลและช่องแคบคุกทางทิศใต้ ออกจากอ่าวอีแวนส์และท่าเรือเวลลิงตันทางทิศเหนือ โรงเรียนจึงมีทะเลอยู่ขนาบสองด้าน ทำให้มีสภาพภูมิอากาศที่เป็นคลื่นลมแรง โดยเฉพาะลมกระโชกแรงจากทางเหนือ และในฤดูหนาวจะมีลมหนาวพัดมาจากทางใต้ โรงเรียนมีอาณาเขตติดกับสนามบินเวลลิงตันทางทิศตะวันออก ห่างออกไปทางตะวันตกเฉียงเหนือไม่กี่กิโลเมตรเป็นใจกลางเมืองเวลลิงตัน
== ประวัติ ==
รองโกทัยคอลเลจ เปิดทำการในปี พ.ศ. 2471 โดยมีนายฟริตซ์ มาร์ติน เรนเนอร์ เป็นอาจารย์ใหญ่คนแรกและมีอาจารย์สอนเจ็ดคน โรงเรียนก่อตั้งเนื่องจากการ "ล้น" ของเวลลิงตันคอลเลจ ซึ่งมีนักเรียนมากจนเกินไป และรองโกทัยได้กลายเป็นโรงเรียนใหม่สำหรับเด็กชายชาวเวลลิงตัน
แต่เดิม รองโกทัยคอลเลจเปิดรับนักเรียนระดับประถมศึกษาด้วย แต่เมื่อโรงเรียนประถมอีแวนส์เบย์เปิดทำการเรียนการสอนในปี พ.ศ. 2507 รองโกทัยคอลเลจก็เปิดสอนแต่เพียงชั้นมัธยมศึกษาเท่านั้น หรือที่ในปัจจุบันเรียกว่าชั้นปีที่ 9 ถึง 13
หอประชุมใหญ่ หรือที่เรียกว่า หอประชุมเรนเนอร์ เปิดอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2509 และได้รับการตั้งชื่อตามอาจารย์ใหญ่ผู้ก่อตั้งโรงเรียน ฟริตซ์ มาร์ติน เรนเนอร์
== ผู้นำของโรงเรียน ==
=== อาจารย์ใหญ่ ===
== บ้าน ==
บ้านทั้งหมดสี่บ้านตั้งชื่อตามชื่ออาจาร์ยใหญ่ของรองโกทัยคอลเลจ 4 ท่านแรก
เรนเนอร์ (แดง)
เฮเรน (ฟ้า)
ล็อก (เขียว)
แม็คเคย์ (เหลือง)
== อ้างอิง ==
โรงเรียนในประเทศนิวซีแลนด์
รายชื่อนายกรัฐมนตรีเนปาล

ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งเนปาล (नेपालको प्रधानमन्त्री|translit=เนปาลาโก ประธานมนตรี) ในรูปแบบใหม่ถูกเรียกด้วยชื่อที่แตกต่างกันในช่วงเวลาต่าง ๆ ในประวัติศาสตร์เนปาล ในยุคสมัยของกษัตริย์ราชวงศ์ศาหะ มุลกาจิส (หัวหน้า กาจิส) หรือเจาตาริยาส ทำงานในฐานะนายกรัฐมนตรีในสภาแห่ง 4 เจาตาริยาส, 4 กาจิส, และเจ้าหน้าที่จิปาถะ เหล่า ภราดาส (เสนาบดี) ถูกเลือกมาจากตระกูลที่มีวรรณะสูงและมีอิทธิพลทางการเมือง เช่น ตระกูลปันเด ตระกูลบัสนียัต และตระกูลถาปะ ขุนนางกุรข่าส่วนใหญ่มาจากตระกูลวรรณะกษัตริย์และพวกเขามีสถานะที่มั่นคงในการบริหารกิจการพลเรือน นายกรัฐมนตรีเนปาลตั้งแต่ 1768-1950 เป็นพวกวรรณะกษัตริย์ ยกเว้นรานา นาถ ปูดยาลที่เป็นพราหมณ์ การจัดสรรอำนาจของฝ่ายบริหารมีความผลัดเปลี่ยนระหว่าง กาจิส และ เจาตาริยาส ใน ค.ศ. 1804 นั้น ตำแหน่งที่มีอำนาจเพียงตำแหน่งเดียวได้แก่ มุคติยาร์ ซึ่งสถาปนาโดยพระเจ้ารณพหาทุร ศาหะซึ่งมีอำนาจบริหารของประเทศ มุคติยาร์ ดำรงสถานะเป็นหัวหน้าฝ่ายบริหารเรื่อยมาจนกระทั่งการจัดตั้งตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1843 โดย มาทาบาร์ ซิงห์ ถาปะ ผู้เป็น มุคติยาร์ ตลอดจนนายกรัฐมนตรีและผู้บัญชาการกองทัพเนปาล ในยุคสมัยของตระกูลรานา ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีกลายเป็นตำแหน่งสืบสายโลหิตและมีการเพิ่มตำแหน่ง — มหาราชาแห่งลัมจังและกัสกี ผู้บัญชาการทหารสูงสุดเนปาล และ ประธานเครื่องราชอิสสริยาภรณ์แห่งเนปาล
หลังการปฏิวัติเนปาล 1951 พลเมืองที่ไม่ใช่ชนชั้นสูงเช่น มาตริกา ปราสาท โคอีราลา ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรียังคงอยู่ภายใต้การประกาศของพระมหากษัตริย์เนปาล การเลือกตั้งครั้งแรกได้รับการจัดตั้งใน 1959 และภิชเวชวาร์ ปราสาท โคอีราลากลายเป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกที่ได้รับเลือกตั้ง อย่างไรก็ตาม เขาถูกปลดและจำคุกใน 1960 โดยสมเด็จพระราชาธิบดีมเหนทรพีรพิกรมศาหะเทวะ ผู้ทรงสร้างระบอบเผด็จการแบบคณาธิปไตยคือระบบปัญจญัติ และเนปาลก็ไม่มีรัฐบาลประชาธิปไตยจนกระทั่ง ค.ศ. 1990 หลังการเคลื่อนไหวจานา อันโดลันใน ค.ศ. 1990 ประเทศจึงเปลี่ยนเป็นระบอบราชาธิปไตยในรัฐบาล การล้มเลิกราชาธิปไตยในวันที่ 28 พฤษภาคม 2008 โดยสภาร่างรัฐธรรมนูญชุดที่ 1 แล้วประเทศก็เปลี่ยนแปลงเป็นระบอบสหพันธรัฐสาธารณรัฐประชาธิปไตย
==หัวหน้ารัฐบาลแห่งราชอาณาจักรเนปาล (1768–2008)==
===ก่อน 1800===
===มุลกาจีและมุกติยาร์ยุครุ่งเรืองของราชวงศ์ศาหะและก่อนยุครานา===
===นายกรัฐมนตรีก่อนสมัยตระกูลรานา (1843–1846)===
===นายกรัฐมนตรีภายใต้ตระกูลรานา(1846–1951)===
===นายกรัฐมนตรีในช่วงเปลี่ยนผ่าน (1951–1960)===
===นายกรัฐมนตรีระหว่างสมัยระบอบปัญจญัติหรือไร้พรรคการเมือง (1960–1990)===
===นายกรัฐมนตรีสมัยราชาธิปไตยใต้รัฐธรรมนูญ (1990–2008)===
== นายกรัฐมนตรีแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐประชาธิปไตยเนปาล (2008–ปัจจุบัน) ==
==เชิงอรรถ==
เนปาล
วัดสุทธิสะอาด

วัดสุทธิสะอาด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงสามวาตะวันออก เขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 11 ไร่ 1 งาน 10 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูธำรงวงศ์วิสุทธิ์ (ธีรศักดิ์ ธีรสกฺโก) เป็นเจ้าอาวาส
วัดสุทธิสะอาดสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2436 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ชื่อของวัดนั้นน่าจะเกี่ยวข้องกับผู้สร้างวัดแต่ไม่มีหลักฐานแน่ชัด การบูรณะพัฒนาวัดได้เริ่มเมื่อ พ.ศ. 2493 โดยมีการรื้อกุฏิและสร้างใหม่ทั้งหมด 9 หลัง สร้างสุสาน ฌาปนสถาน ศาลาธรรมสังเวช ศาลาพักร้อน โรงครัว วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2446  เขตวิสุงคามสีมากว้าง 14.40 เมตร ยาว 22 เมตร ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2476
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 5.60 เมตร ยาว 19 เมตร ค่อนข้างทรุดโทรม ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน หน้าตักกว้าง 1.36 เมตร สูง 1.75 เมตร; ศาลาการเปรียญ ซ่อมแซมเมื่อ พ.ศ. 2507 ฝาผนังมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเขียนเรื่องราวพุทธประวัติ; หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 โครงสร้างเป็นไม้มุงกระเบื้องลอนคู่; กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้ทั้งหมด และศาลาบำเพ็ญกุศล
==อ้างอิง==
สุทธิสะอาด
วัดสุวรรณประสิทธิ์

วัดสุวรรณประสิทธิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองกุ่ม เขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 2 ไร่ 19 ตารางวา
วัดสุวรรณประสิทธิ์สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร นายเกษียร วงศ์ชัยสุวรรณ เป็นผู้ดำเนินการสร้างวัด โดยได้บริจาคที่ดินร่วมกับนางอยู่ ปอประสิทธิ์ เพื่อใช้สำหรับสร้างวัด โดยชื่อวัดก็ได้มาจากการนำเอาคำว่า "สุวรรณ" และ "ประสิทธิ์" ซึ่งเป็นคำสุดท้ายของนามสกุลของทั้ง 2 คน ซึ่งเป็นผู้บริจาคที่ดิน มารวมกันเข้าไว้เป็นนามวัด เพื่อเป็นเกียรติอนุสรณ์แห่งความดี ได้รับอนุญาตสร้างวัดเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2515 กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งวัดอย่างถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2518 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2518 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2523
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร เป็นอาคารไม้ทรงไทยซึ่งแกะสลักลวดลายไว้อย่างสวยงาม โดยมีพระพุทธรูปตั้งอยู่รายล้อมบริเวณ มีศาลาการเปรียญลักษณะทรงไทยสองชั้น คอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 23 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ปูชนียวัตถุที่สำคัญคือ หลวงพ่อปาน และ หลวงพ่อโสธรที่มีความศักดิ์สิทธิ์และเป็นที่เคารพอย่างมาก
==อ้างอิง==
สุวรรณประสิทธิ์
วัดหนองใหญ่ (กรุงเทพมหานคร)

วัดหนองใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงสายไหม เขตสายไหม กรุงเทพมหานคร
วัดหนองใหญ่สร้างมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2434 โดยนายทอง นางเป็น เมฆหมอก กับนายมาก นางริศ ราหูละ เป็นผู้ถวายที่ดินให้สร้างวัด จำนวน 3 ไร่เศษ เดิมชื่อ วัดหนองใหญ่มากริศพร้อมด้วยญาติมิตรศรัทธาธรรม ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดหนองใหญ่" ชื่อของวัดมาจากที่ตั้งของวัดที่อยู่ห่างไม่ไกลจากหนองขนาดใหญ่ที่อยู่ห่างจากวัดราว 450 เมตร หนองมีเนื้อที่เกือบ 150 ไร่ เป็นแหล่งรวมพันธุ์ปลาต่าง ๆ ที่ชาวบ้านใช้เลี้ยงชีพ แต่ปัจจุบันหนองใหญ่นี้ได้ตื้นเขินจึงเหลือเพียงคลองเล็ก ๆ เท่านั้น วัดได้รับการบูรณะตั้งแต่ พ.ศ. 2439–2443 ผูกพัทธสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2443 ซึ่งตอนนั้นมีเพียงอุโบสถ และกุฏิเพียง 2 หลัง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2552
วัดประดิษฐาน หลวงพ่อสายรุ้ง เป็นพระพุทธรูปสมัยอยุธยา ปางมารวิชัย สร้างด้วยเนื้อทองสัมฤทธิ์ มีประวัติว่า ท่านพระยาผู้สร้างวัดสามพระยา กรุงเทพมหานคร ได้เดินทางขึ้นเหนือไปพบเห็นพระพุทธรูปองค์นี้ จึงอยากได้มาเป็นพระประธานที่อุโบสถในพระนคร จึงไปกราบอาราธนาขอจากเจ้าอาวาส  เจ้าอาวาสกล่าวว่า "เจ้าของผู้สร้างองค์พระพุทธรูปนี้เขาอธิฐานว่าอย่างไร ขอให้ทำตามเจตนาที่ผู้สร้างได้อธิษฐานไว้" จากนั้นท่านพระยาก็อัญเชิญหลวงพ่อล่องเรือมาตามแม่น้ำเจ้าพระยาจนถึงพระนคร  แต่ปรากฏว่า เพื่อนพระยาผู้ร่วมสร้างวัดได้รับพระราชทานพระประธานในอุโบสถเสียก่อน จึงคิดจะนำกลับไปคืน แต่ช่วงนั้นเกิดสงครามขึ้น จึงอัญเชิญหลวงพ่อล่องเรือไปตามชานเมืองที่มีความปลอดภัย จนมาถึงคลองหนองใหญ่ (คลองพระยาสุเรนทร์) หน้าวัดหนองใหญ่ ก็ได้เกิดอิทธิปาฏิหาริย์ เกิดรัศมีสีรุ้งรอบองค์ท่าน ชาวบ้านจึงอัญเชิญท่านสถิตย์ ณ วัดนี้ และชาวบ้านต่างเรียกท่านว่า หลวงพ่อสายรุ้ง
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระครูสมุห์เกิด เกสโร
พระครูโสภิตวิหารการ
พระอธิการลบ กุสุโม
พระมหาคง ปิยวณฺโณ
พระครูปิยธรรมรังษี (คง ปิยวณฺโณ ป.ธ.4)
==อ้างอิง==
หนองใหญ่
วัดนาคราช

วัดนาคราช เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางพลีน้อย อำเภอบางบ่อ อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 16 ไร่ 2 งาน ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 28 ไร่ 2 งาน
วัดนาคราชได้สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2430 โดยมีขุนสำแดง เดชา และภรรยาชื่อนุ่ม ได้บริจาคที่ดินให้สร้างวัดและเป็นที่ที่ธรณีสงฆ์เก็บผลประโยชน์บำรุงวัด รวม 40 ไร่เศษ เดิมชาวบ้านนิยมเรียกนามวัดว่า วัดสังกะสี ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2444 ได้รับครั้งหลังเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2508 ด้านการศึกษาทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2475 มีโรงเรียนสอนเด็กก่อนเกณฑ์เริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2517 ได้ให้ทางราชการเปิดโรงเรียน คือ โรงเรียนวัดนาคราชสอนระดับประถมศึกษา ในที่ดินวัดเนื้อที่ 6 ไร่เศษ
ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะ ดังนี้ อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2508 อุโบสถหลังเก่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2444 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 10 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ทรงไทย 2 ชั้น หอสวดมนต์สร้างด้วยไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2479 และศาลาการเปรียญสร้างด้วยคอนกรีต
==รายนามเจ้าอาวาส==
หลวงพ่อนก ธมฺมโชติ
หลวงพ่อแก้ว
หลวงพ่อสุข
พระครูพิพิธวิริยา (หลวงพ่อเพล่)
==อ้างอิง==
นาคราช
วัดบางพลีน้อย

วัดบางพลีน้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางพลีน้อย อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ 3 งาน 5 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 45 ไร่ 2 งาน 38 ตารางวา
วัดบางพลีน้อยสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2458 โดยมี นายโปร่งและนางปุย ดีดิษฐ์ ดำเนินการสร้างวัดขึ้นมา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2499 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2501 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2474 นอกจากนี้ ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาลสอนระดับประถมศึกษาขึ้นในที่วัดอีกด้วย วัดบางพลีน้อยสร้างพิพิธภัณฑ์พญาวานรเพื่อเป็นสถานที่จัดแสดงและรวบรวมของโบราณในท้องถิ่น เช่น พระพุทธรูปในสมัยต่าง ๆ  สมุดข่อย หนังสือโบราณ
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระอาจารย์ชุ่ม พ.ศ. 2430–2439
พระอาจารย์จ้อย พ.ศ. 2440–2447
พระอาจารย์กลั่น พ.ศ. 2448–2455
พระอธิการอ่อง พ.ศ. 2456–2465
พระครูแถบ ติกฺเขยฺโย พ.ศ. 2466–2504
พระครูประโชติ สารคุณ (หลวงพ่อฉิม) พ.ศ. 2505–2527
พระครูปลัดไวย์ ปญฺญาทีโป พ.ศ. 2528–2536
พระครูวิสุทธิ์สมุทรคุณ (อนันต์ วิสุทฺโธ) พ.ศ. 2537 ถึงปัจจุบัน
==อ้างอิง==
บางพลีน้อย
วัดบางนางเพ็ง

วัดบางนางเพ็ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านระกาศ อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ 3 งาน 5 ตารางวา
มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 45 ไร่ 2 งาน 38 ตารางวา เป็นพื้นที่ราบลุ่ม ริมฝั่งคลองบางนางเพ็ง
วัดบางนางเพ็ง เดิมชื่อว่า วัดดอน ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2473 ผู้บริจาคที่ดินกลุ่มแรก คือ นางจี่ ภู่ซ้อน, นายแป๊ะ สายทอง, นายเนตร ฉิมวิเชียร, นายเลือน สีเขียว และนายบุตร มาลัยเรือง บริจาคที่ดิน 4 ไร่ 1 งาน ประชาชนในท้องที่ช่วยกันสร้างวัด ให้ชื่อว่า วัดบางอีเพ็ง ภายหลังเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดบางนางเพ็ง" โดยมีหลวงพ่อพลีเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ต่อมามหาชื้นและโยมกิมเฮี๊ยะ  มงคล ได้บริจาคที่ดินเพิ่มอีก 70 ไร่ ก่อตั้งโรงเรียนวัดบางนางเพ็ง ปัจจุบันทางวัดได้บริจาคที่ดินให้กับชาวบ้านที่ถูกไล่ที่มาจากสนามกอล์ฟ จำนวน 42 ไร่ ให้อยู่อาศัย จำนวน 200 ครัวเรือน ชาวบ้านดั้งเดิมที่อาศัยอยู่บริเวณวัดนี้ย้ายถิ่นฐานมาจากที่ต่าง ๆ เช่น ลาดกระบัง บางพลีใหญ่ ตำบลกิ่งแก้ว จังหวัดปทุมธานี ส่วนมากเป็นชาวมอญ วัดนี้จึงเป็นวัดมอญ โดยสังเกตได้จากมีรูปหงส์รอบอุโบสถ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2512
==อ้างอิง==
บางนางเพ็ง
บางนางเพ็ง
วัดนครอินทร์

วัดนครอินทร์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 8 ไร่ 3 งาน 76 ตารางวา อาณาเขตด้านทิศเหนือติดต่อกับซอยพิบูลสงคราม 13 ทิศตะวันออกติดต่อกับที่ดินเอกชน ทิศใต้ติดต่อกับคลองบางขุนเทียน และทิศตะวันตกติดต่อกับโรงเรียนนครนนท์วิทยา 3 วัดนครอินทร์
==ประวัติ==
แหล่งข้อมูลบางแหล่งกล่าวว่า นายอินทร์และนางนครเป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัดนครอินทร์ เดิมวัดนี้มีชื่อว่า วัดบางขุนเทียน เนื่องจากตั้งอยู่ริมคลองบางขุนเทียน ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น วัดใหม่นครอินทร์ (และต่อมาเรียกว่า "วัดนครอินทร์") เพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้บริจาคที่ดินให้สร้างวัด ในขณะที่แหล่งข้อมูลบางแหล่งระบุว่า ผู้สร้างวัดนครอินทร์เป็นชาวมอญชื่อมะโดดหรือมะซอนซึ่งเข้ามารับราชการในช่วงต้นสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช เป็นนายกองรามัญ กรมอาษาทะมาตย์ กล่าวขานกันว่าเป็นทหารคู่พระทัยอีกคนหนึ่งของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ต่อมาในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น นายมะโดดได้รับการแต่งตั้งให้เป็นพระยานครอินทร์ แล้วเลื่อนเป็นเจ้าพระยารามจตุรงค์หรือบางแห่งก็เรียกว่าพระยารามัญวงษ์
อย่างไรก็ตาม จากหลักฐานทางโบราณวัตถุ สันนิษฐานกันว่าวัดนครอินทร์น่าจะสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย แรกเริ่มเดิมทีคงเป็นเพียงที่พักสงฆ์ที่ตั้งอยู่ทางฝั่งเหนือของคลองบางขุนเทียน มีหลักฐานที่ยังปรากฏอยู่คือกุฏิสงฆ์และศาลาท่าน้ำริมคลองบางขุนเทียนซึ่งผุพังเสื่อมสภาพไปตามกาลเวลา ยังพบพระพุทธรูปศิลาแลงปางนาคปรกและพระพุทธรูปหินแกะสลักตามแบบสุโขทัยและอยุธยา โดยพระพุทธรูปศิลาแลงปางนาคปรกนั้นในปัจจุบันประดิษฐานอยู่ภายในวิหารด้านข้างอุโบสถ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2360 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 27 เมตร ยาว 41 เมตร และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2370
==อาคารเสนาสนะ==
อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2376 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 80 นิ้ว สูง 130 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2376 เล่ากันว่าได้สร้างขึ้นจากองค์เดิมที่เป็นพระพุทธรูปศิลาแลงที่ได้อัญเชิญมาจากกรุงศรีอยุธยาพร้อมกับชาวมอญที่อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานในเขตชุมชนตลาดขวัญและตลาดแก้วในสมัยสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ ชาวบ้านเรียกว่า หลวงพ่อดำ ด้วยเหตุที่ครั้งหนึ่งชาวบ้านเผาสวนแล้วไฟเกิดลามมาไหม้ ถึงกระนั้นองค์พระก็ยังคงสมบูรณ์เหมือนเดิมทุกประการ มีเพียงรอยดำอยู่บ้างเท่านั้น
ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2370 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2475 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น กุฏิสงฆ์เป็นอาคารไม้และและอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2376 ศาลาบำเพ็ญกุศลสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระอธิการทับ (พระอุปัชฌาย์)
พระอธิการสิงห์
พระอธิการสุด
พระอธิการแจ้ง
พระอธิการสอน
อธิการพันธุ์ พ.ศ. 2455–2462
พระครูเล็ก ติสฺโส พ.ศ. 2462–2508 (พระอุปัชฌาย์)
พระครูนนทไพโรจน์ พ.ศ. 2509–2526 (พระอุปัชฌาย์)
พระมหาสุวัฒน์ ทีปสาโร พ.ศ. 2527–2554 (พระอุปัชฌาย์)
พระปลัดเจริญ ทนฺตจิตฺโต, ดร. พ.ศ. 2554–ปัจจุบัน
==อ้างอิง==
นครอินทร์
นครอินทร์
วัดลากค้อน

วัดลากค้อน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านลากค้อน ตำบลราษฎร์นิยม อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันมีพระครูประสิทธิ์นันทธรรม (พีรศีล ฐานวีโร) เป็นเจ้าอาวาส
วัดลากค้อนตั้งวัดเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2480 โดยนายป๋อและนางต่วน หรั่งช้าง อุทิศที่นาให้สร้างวัด 9 ไร่ พร้อมกับนายทองใบ สุขเทียบ อุทิศให้ 3 ไร่ นางแป้น น้อยนิตย์ อุทิศให้ 1 ไร่ และต่อมานายบุญชู สุขเทียบ อุทิศให้อีก 2 ไร่ 2 งาน รวมเป็น 15 ไร่ สร้างวัดตั้งแต่วันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2480 ต่อมานางเนียมได้อุทิศเรือนทำเป็นกุฏิเพื่อสร้างที่พักพระสงฆ์เป็นหลังแรก ในช่วงแรกมีผู้เรียกชื่อวัดนี้ว่า วัดอ่างแตก ตามชื่อหมู่บ้านอ่างแตกซึ่งเป็นที่ตั้งวัด ต่อมาเมื่อครั้งที่พระราชปรีชามุนี (เผือก ติสฺสถิโร) เจ้าอาวาสวัดโมลีและเจ้าคณะอำเภอบางบัวทอง (ในสมัยนั้นอำเภอไทรน้อยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอบางบัวทอง) ได้เดินทางมาที่วัดนี้ ท่านเห็นว่าวัดตั้งอยู่ริมคลองลากค้อน จึงให้ชื่อวัดว่า "วัดลากค้อน" แทน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519
อาคารสำคัญของวัดประกอบด้วยอุโบสถ ลักษณะทรงไทย โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 และศาลาการเปรียญ ลักษณะทรงไทยโบราณ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 ทางวัดยังได้ให้ทางราชการตั้งโรงเรียนวัดลากค้อน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 2 บนเนื้อที่ 3 ไร่ 2 งาน 15 ตารางวา สร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 ในสมัยที่พระอาจารย์สนุ่น ยุติโก เป็นเจ้าอาวาส
==อ้างอิง==
ลากค้อน
วัดเขาแก้ว

วัดเขาแก้ว อาจหมายถึง
วัดเขาแก้ววรวิหาร จังหวัดสระบุรี
วัดเขาแก้ว จังหวัดกาญจนบุรี
วัดเขาแก้ว จังหวัดกำแพงเพชร
วัดเขาแก้ว อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี
วัดเขาแก้ว อำเภอโป่งน้ำร้อน จังหวัดจันทบุรี
วัดเขาแก้ว อำเภอเมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรี
วัดเขาแก้ว อำเภอสอยดาว จังหวัดจันทบุรี
วัดเขาแก้ว จังหวัดชัยนาท
วัดเขาแก้ว จังหวัดชุมพร
วัดเขาแก้ว จังหวัดตรัง
วัดเขาแก้ว จังหวัดนครสวรรค์
วัดเขาแก้ว จังหวัดระยอง
วัดเขาแก้ว อำเภอเถิน จังหวัดลำปาง
วัดเขาแก้ว เมืองลำปาง จังหวัดลำปาง
วัดเขาแก้ว อำเภอเทพา จังหวัดสงขลา
วัดเขาแก้ว อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา
วัดเขาแก้ว จังหวัดสุราษฎร์ธานี
วัดเขาแก้ว จังหวัดอ่างทอง
วัดเขาแก้ว จังหวัดอุตรดิตถ์
เขาแก้ว
ทอม เพลฟรีย์

โทมัส เจ. เพลฟรีย์ (Thomas J. Pelphrey; เกิด 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2525) หรือ ทอม เพลฟรีย์ เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นนักแสดงละครโทรทัศน์ของสถานีซีบีเอส เรื่อง ไกดิงไลท์ ในบท "โจนาธาน แรนดัลล์" และ แอสเดอะเวิลด์เทินส์ ในบท "มิก ดันเต้" นอกจากนี้เขายังมีผลงานในละครชุดเรื่องอื่นๆ เช่น แบนชี นายอำเภอคนใหม่ ในบท "เคิร์ต บังเคอร์", บท Ward Meachum ในเรื่อง
ไอรอนฟิสต์, บท "เบนจามิน เดวิส" ในเรื่อง โอซาร์ก และบท "เพอร์รี แอบบอต" ใน แดนพิศวง ปมมรณะ ทางอเมซอนไพรม์วิดีโอ
== อ้างอิง ==
นักแสดงอเมริกัน
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2525
จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
เดวิด เฟอร์

เดวิด เฟอร์ (David Furr) เป็นนักแสดงละคร, ภาพยนตร์ และโทรทัศน์ และผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน เขาได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัลโทนีจากการแสดงในละครบรอดเวย์เรื่อง Noises Off ของบริษัทราวด์อะเบาท์เธียร์เตอร์ เขามีชื่อเสียงจากเรื่อง เดอะไฮท์เวย์แมน (2019), 13 เอาเออส์ (2016) และ ไอรอน ฟิสต์ (2017)
== อ้างอิง ==
นักแสดงอเมริกัน
จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
คลิฟตัน เดวิส

คลิฟตัน ดันแคน เดวิส (Clifton Duncan Davis ; เกิด 4 ตุลาคม พ.ศ. 2488) เป็นนักแสดง, นักร้อง, นักแต่งเพลง, รัฐมนตรี และนักประพันธ์ชาวอเมริกัน
เดวิสเป็นผู้แต่งเพลง "เนเวอร์แคนเซย์กู้ดบาย" ซึ่งเป็นเพลงฮิตลำดับที่ 2 ของวง เดอะแจ็กสันไฟฟ์ ในปี ค.ศ. 1971 เขาแสดงในละครเพลงบรอดเวย์เรื่อง ทูเจนเทิลเมนออฟเวโรนา และ อะลาดิน เดวิสแสดงในละครโทรทัศน์เรื่อง แดทส์มายมามา, เอเมน, ยอดหญิงแกร่งแห่งทำเนียบขาว, และอื่น ๆ เขาเป็นเจ้าภาพจัดงาน สเตลลากอสเปลมิวสิคอวอร์ด, Gospel Superfest และนิตยสารไลฟ์สไตล์ เดวิสได้ปรากฏตัวในรายการเกมแข่งขัน แมชเกม และ ปิรามิด และปรากฏในภาพยนตร์หลายเรื่อง
== อ้างอิง ==
นักแสดงอเมริกัน
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1945
จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล