pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สหพันธ์แฮนด์บอลนานาชาติ

สหพันธ์แฮนด์บอลนานาชาติ (International Handball Federation; IHF) เป็นหน่วยงานบริหารและควบคุมกีฬาแฮนด์บอลและแฮนด์บอลชายหาด IHF รับผิดชอบการจัดการแข่งขันระดับนานาชาติที่สำคัญของแฮนด์บอล โดยเฉพาะอย่างยิ่ง IHF World Men's Handball Championship ซึ่งเริ่มในปี พ.ศ. 2481 และ IHF World Women's Handball Championship ซึ่งเริ่มในปี พ.ศ. 2500
สหพันธ์แฮนด์บอลนานาชาติก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2489 เพื่อดูแลการแข่งขันระดับนานาชาติ สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองบาเซิล ปัจจุบันสมาชิกประกอบด้วยสหพันธ์ระดับชาติ 209 สหพันธ์ ประเทศสมาชิกแต่ละประเทศจะต้องเป็นสมาชิกของสมาพันธ์ระดับภูมิภาคหนึ่งในหกแห่ง ได้แก่ แอฟริกา, เอเชีย, ยุโรป, อเมริกาเหนือและแคริบเบียน, โอเชียเนีย, และ อเมริกากลางและอเมริกาใต้ ดร. ฮัสซัน มุสตาฟา จากอียิปต์ดำรงตำแหน่งประธานสหพันธ์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
องค์กรกีฬา
องค์กรกีฬานานาชาติ
สหพันธ์กีฬานานาชาติ
การสร้างเงิน

การสร้างเงิน หรือ การออกเงิน เป็นกระบวนการที่ทำให้ปริมาณเงินในประเทศหรือภูมิภาคหนึ่งเพิ่มขึ้น ในเศรษฐกิจสมัยใหม่ส่วนใหญ่ ปริมาณเงินส่วนมากอยู่ในรูปเงินฝากธนาคาร ธนาคารกลางทำหน้าที่เฝ้าติดตามปริมาณเงินในเศรษฐกิจโดยการวัดตัวเลขปริมาณเงิน (monetary aggregates)
การสร้างเงินหลัก ๆ มี 2 วิธี
ผ่านธนาคารกลาง โดยใช้นโยบายการเงินซึ่งควบคุมอัตราดอกเบี้ยระยะสั้น และควบคุมเครดิตในเศรษฐกิจ
ผ่านรัฐบาล โดยการใช้นโยบายการคลัง ซึ่งถ้าเป็นงบประมาณขาดดุลจะทำให้เงินในเศรษฐกิจเพิ่มขึ้น
== อ้างอิง ==
นโยบายการเงิน
นโยบายการคลัง
การธนาคาร
โรคอะคาเลเซีย

กล้ามเนื้อเรียบของหลอดอาหารไม่คลาย (Esophageal achalasia) หรือมักเรียกสั้น ๆ ว่า โรคอะคาเลเซีย (achalasia) เป็นอาการที่กล้ามเนื้อเรียบไม่สามารถคลายตัวได้ ซึ่งส่งผลให้หูรูดหลอดอาหารตอนปลายปิด โดยทั่วไปแล้วคำว่า "achalasia" (กล้ามเนื้อเรียบไม่คลาย) ใช้เรียกอะคาเลเซียของหลอดอาหาร อย่างไรก็ตามอะคาเลเซียอาจเกิดขึ้นในอวัยวะอื่น ๆ ตลอด[gastrointestinal tract|ทางเดินอาหาร]; เช่นอะคาเลเซียที่เรกตัมใน โรคเฮิร์ชสปรูง
อะคาเลเซียหลอดอาหารเป็นความผิดปกติของการเคลื่อนตัวของหลอดอาหารซึ่งกระทบที่กล้ามเนื้อเรียบของหลอดอาหารและหูรูดหลอดอาหารส่วนล่าง (LES) ลักษณะของอะคาเลเซียหลอดอาหารคือการคลายของ LES เกิดอย่างไม่สมบูรณ์, โทนกล้ามเนื้อของ LES สูงขึ้น และขาดการเพอริทอลซิสในหลอดอาหาร ประกอบกับการไม่พบมะเร็ง หรือ ไฟบรอซิส
อาการแสดงของอะคาเลเซียประกอบดเวยการกลืนลำบาก, การขย้อนอาหาร และบางครั้งอาจเจ็บหน้าอก การตรวจนิยมใช้มาโนเมทรีหลอดอาหาร และ ฉายรังสีประกอบการกลืนแบเรียมซึ่งจะแสดงลักษณะแบบปากนก (bird's beak) หรือหางหนู (rat's tail)
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
U.S. Society for Surgery of the Alimentary Tract - Achalasia treatment guidelines
โรคระบบทางเดินอาหาร
ลิโกรอิน

ลิโกรอิน (ligroin) เป็นส่วนปิโตรเลียมที่ประกอบด้วยไฮโดรคาร์บอน C7 และ C8 เป็นส่วนใหญ่ มีจุดเดือดระหว่าง 90–140 °ซ บางครั้งลิโกรอินเรียกว่าแนฟทาหนัก (heavy naphtha) ใช้เป็นตัวทำละลายในห้องปฏิบัติการ บางครั้งผลิตภัณฑ์ที่ใช้ชื่อลิโกรอินมีจุดเดือด 60‒80 °ซ และเรียกว่าแนฟทาเบา (light naphtha) ลิโกรอินมีเลขทะเบียน CAS 8032-32-4 ร่วมกับผลิตภัณฑ์อื่นโดยเฉพาะที่มีจุดเดือดต่ำ เช่น ปิโตรเลียมสปิริต ปิโตรเลียมอีเทอร์ และปิโตรเลียมเบนซิน
ชื่อ ligroin (ligroine หรือ ligroïne) ปรากฏครั้งแรกในค.ศ. 1866 ลิโกรอินเป็นเชื้อเพลิงที่แบร์ทา เบ็นทซ์ใช้เติมเบ็นทซ์พาเท็นท์-โมทอร์วาเกิน รถยนต์คันแรกที่ประดิษฐ์โดยคาร์ล เบ็นทซ์ สามีของเธอ ขณะเดินทางไกลระหว่างเมืองมันไฮม์กับฟอทซ์ไฮม์ในค.ศ. 1888 ร้านขายยาในเมืองวีสล็อคที่เบ็นทซ์ซื้อลิโกรอินถือเป็นสถานีบริการน้ำมันเชื้อเพลิงแห่งแรก เครื่องยนต์ดีเซลเครื่องแรกทำงานโดยใช้ลิโกรอินเป็นเชื้อเพลิงได้
== อ้างอิง ==
== หมายเหตุ ==
ผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม
ตัวทำละลายไฮโดรคาร์บอน
อัลอุบูร

อัลอุบูร (العبور|lit=การข้าม) เป็นเมืองในเขตผู้ว่าการอัลก็อลยูบียะฮ์ อยู่ห่างจากไคโรไปทางตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 35 กิโลเมตร เป็นหนึ่งในสี่เมืองบริวารของไคโรที่มีประชากรรวมกันประมาณ 250,000 คน ได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่กองทัพอียิปต์ที่ก้าวข้ามเส้นบาร์เลฟในสงครามยมคิปปูร์ใน ค.ศ. 1973
เป็นหนึ่งใน 16 เขตเมืองใหม่ในเขตมหานครไคโร และยังถูกกำหนดให้เป็นเขตอุตสาหกรรมโดยมีโรงงานหลายแห่ง
== ผังบริเวณ ==
เมืองอัลอุบูร ถือเป็นเมืองรุ่นที่สอง ตั้งขึ้นโดยคำสั่งนายกรัฐมนตรี (ที่ 1608) โดยรัฐบาลอียิปต์ในปี ค.ศ. 1990 และตั้งอยู่ทางภูมิศาสตร์ในเขตผู้ว่าการอัลก็อลยูบียะฮ์ ซึ่งเป็นหนึ่งในเขตปกครองของภูมิภาคมหานครไคโร
เมืองอัลอุบูร ตั้งอยู่ระหว่างกิโลเมตรที่ 9 ถึง 15 มีความกว้าง 7 กม. ทางด้านขวาของถนนทะเลทรายไคโร-เบลบีส์ ทางทิศตะวันตกจรดถนนไคโร-เบลบีส์ จากกิโลเมตรที่ 4 ทางทิศใต้ถึงกิโลเมตรที่ 16 ทางทิศเหนือ และทิศใต้ของเมืองติดกับถนนไคโร-อิสมาอีลียะฮ์ ที่ กม. 26
พื้นที่ของส่วนตัวเมืองมีขนาด 12,500 เอเคอร์ และพื้นที่เขตเมืองทั้งหมด 16,000 เอเคอร์ คาดว่าประชากรของเมืองจะถึง 500,000 คนเมื่อเมืองมีการพัฒนาเสร็จสมบูรณ์
รัฐบาลยังจัดหาบริษัทการลงทุนและรีสอร์ท โดยมีโครงการนำร่อง เช่น โครงการเคหะมุบาร็อก, โครงการบ้านจัดสรรสำหรับสังคมแห่งอนาคต และโครงการบ้านจัดสรรและบ้านสำหรับครอบครัวฟรี
รัฐได้สร้างบ้าน 29,987 ยูนิต รวมถึงบ้านสำหรับเยาวชนจำนวน 12,732 ยูนิตและกำลังก่อสร้างเพิ่ม ด้วยเงินลงทุน 791 ล้านปอนด์ ภาคเอกชนมีการสร้างที่อยู่อาศัยในพื้นที่เช่นกัน
เมืองมีพื้นที่สำหรับกิจกรรมสาธารณะ 3,200 เอเคอร์ จากการวางผังจึงทำให้เมืองมีบริการด้านต่าง ๆ (การศึกษา - สุขภาพ - วัฒนธรรม - ศาสนา - บันเทิง - เชิงพาณิชย์) ผู้บริหารเมืองได้จัดตั้งบริการสาธารณะ ใน 74 อาคารด้วยเงินลงทุน 322.5 ล้านปอนด์ รวมถึงเทศบาลเมืองอัลอุบูร นอกจากนี้ ยังมีอาคารบริการนอกภาครัฐจำนวน 169 แห่ง
==ภูมิอากาศ==
การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพินจัดให้เมืองนี้อยู่ในเขตภูมิอากาศแบบทะเลทรายเขตร้อน (BWh)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Photo of Obour City
เมืองในประเทศอียิปต์
ฮารุ (นักแสดง)

ฮารุ (; เกิดวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1991) เป็นนักแสดงสาวและนักเดินแบบชาวญี่ปุ่นจากเขตอาดาจิ โตเกียว เธอเป็นที่รู้จักจากภาพยนตร์ รักเรานิรันดร (ค.ศ. 2007) ท่านมาเรียมองเราอยู่นะ (ค.ศ. 2010) ละครโทรทัศน์ พระอาทิตย์ยามเช้า (ค.ศ. 2015-2016) และร่วมเป็นพิธีกรในรายการทอล์กโชว์ A-Studio ของช่องTBS
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official blog 
Official agency profile 
นักแสดงจากโตเกียว
บุคคลจากเขตอาดาจิ
ตำบลแม่แฝก

แม่แฝก เป็นตำบลในอำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ แบ่งออกเป็น 12 หมู่บ้าน ใน พ.ศ. 2563 ตำบลนี้มีประชากร 9,061 คน
==อ้างอิง==
แม่แฝก
แม่แฝก
ตำบลแม่สาย

แม่สาย เป็นตำบลในอำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย แบ่งออกเป็น 13 หมู่บ้าน ณ พ.ศ. 2563 ตำบลนี้มีประชากร 30,338 คน
==อ้างอิง==
แม่สาย
อำเภอแม่สาย
ตลาดน้ำคลองแห

ตลาดน้ำคลองแห เป็นตลาดน้ำแห่งแรกและแห่งเดียวในภาคใต้ของประเทศไทย ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามวัดคลองแหในตำบลคลองแห อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา
ผู้ค้าจะใส่ชุดไทยพื้นบ้านและมีอาหารให้เลือกหลายเมนู ได้แก่ อาหารท้องถิ่น อาหารไทย และอาหารมุสลิม ลักษณะเฉพาะอีกอย่างในตลาดนี้คือการใช้ของบรรจุอาหารที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม เช่น กะลามะพร้าว ท่อไม้ไผ่ และหม้อดิน แทนการใช้บรรจุภัณฑ์ที่เป็นโฟมหรือพลาสติก ตลาดน้ำนี้มีความเป็นเอกลักษณ์จากตลาดอื่น ๆ ในภาคอื่นของประเทศไทย ตรงที่ตลาดนี้มีวัฒนธรรมไทยพุทธและมุสลิมรวมกัน
ตลาดนี้เปิดบริการทุกวันศุกร์ถึงวันอาทิตย์รวมวันหยุดราชการตั้งแต่เวลา 13.00 นาฬิกาถึงประมาณ 21.00 นาฬิกา ผู้เยี่ยมชมส่วนใหญ่เป็นชาวต่างชาติ เช่นอินโดนีเซีย มาเลเซีย สิงคโปร์ มากกว่าชาวไทย 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
คลองแห
สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดสงขลา
คลองแห
อำเภอหาดใหญ่
เสื้อแขนหมูแฮม

เสื้อแขนหมูแฮม หรือ ขาหมูแฮม เป็นเสื้อของไทยที่ได้อิทธิพลจากเครื่องแต่งกายหญิงชาวยุโรปช่วงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ เป็นเสื้อเข้ารูปลายลูกไม้ มีลักษณะโดดเด่นคือบริเวณต้นแขนจะจีบพองฟู และค่อย ๆ แคบลงมาถึงข้อมือ
เสื้อแขนหมูแฮมเป็นที่นิยมในราชสำนักสยาม ปรากฏครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2438–2439 เป็นอิทธิพลที่ได้รับจากฉลองพระองค์ของเจ้านายฝ่ายในจากราชสำนักรัสเซียและออสเตรีย บางแห่งว่าได้รับอิทธิพลจากอังกฤษยุควิกตอเรีย  ซึ่งเรียกลักษณะแขนเสื้อนี้ว่า Gigot sleeve หรือ Leg-of-mutton sleeve เป็นที่นิยมในหมู่สตรียุโรปช่วงต้นและปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ตัวเสื้อประดับประดาด้วยลายลูกไม้เต็มที่ คอเสื้อตั้งสูง เอวจีบเข้ารูปพอดีตัว แต่งระบายลูกไม้ มีแผงระบายลูกไม้คลุมไหล่และอก แต่คงเอกลักษณ์เดิมเอาไว้คือนุ่งโจงกระเบน สะพายแพร ไว้ผมทรงดอกกระทุ่ม สวมถุงเท้ายาว และสวมรองเท้าคัทชูหัวเหลี่ยมส้นเตี้ย หรือรองเท้าบูต ยกเว้นเจ้าดารารัศมี พระราชชายาจะสวมเสื้อแขนหมูแฮมคู่กับการนุ่งซิ่นลุนตะยาอะฉิกเท่านั้น นอกนั้นก็ประดับประดาไปด้วยเครื่องประดับ เช่น พัดแบบพับได้ของหญิงตะวันตก ต่างหูแบบหยดน้ำ สร้อยคอไข่มุกซ้อนกันหลายสาย ประดับเข็มกลัดพระนามาภิไธย พระนาม รูปดอกไม้ หรือสัตว์ โดยการแต่งกายนี้จะต้องใช้อัญมณีเข้าชุดกัน และเข้ากันได้กับสีของเครื่องแต่งกาย
ในประเทศไทย ปรากฏการแต่งกายด้วยชุดลักษณะนี้ครั้งแรกในพระบรมฉายาลักษณ์สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และภาพของเจ้าจอมมารดาชุ่ม ในรัชกาลที่ 5 และเป็นที่นิยมในราชสำนักฝ่ายในช่วงปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่ภายหลังได้สิ้นความนิยมลงในช่วงปลายรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และเปลี่ยนไปสวมเสื้อแพรแขนยาวที่ไม่โปร่งตอนบนแบบแขนหมูแฮม
พ.ศ. 2561 ปรากฏเครื่องแต่งกายของสมาชิกในมิวสิกวิดีโอ "เธอคือ...เมโลดี้" ของบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ซึ่งประยุกต์ไปจากเสื้อแขนหมูแฮม โดยเรียกชุดนั้นว่า "Siam Lolita" ออกแบบโดยจาตุรณ แร่เพชร ด้วยการนำโทนสี ลายผ้า การสะพายแพร และเข็มกลัดแบบไทยไปผสมกับวัฒนธรรมการแต่งกายแบบโลลิตา
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Saovabha Phongsri.jpg|สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ทรงฉลองพระองค์แขนหมูแฮม
ไฟล์:Sukhumala Marasri Queen consort of Siam.jpg|สมเด็จพระปิตุจฉาเจ้า สุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี ทรงฉลองพระองค์แขนหมูแฮม
ไฟล์:Saisavali Bhiromya.jpg|พระวิมาดาเธอ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดา ทรงฉลองพระองค์แขนหมูแฮม
ไฟล์:Sukumalmarsri and her cousin.jpg|พระองค์เจ้าประดิษฐาสารี (ที่สองจากซ้าย) ฉลองพระองค์แขนหมูแฮม
ไฟล์:Consort Samlee and daughters.jpg|เจ้าคุณจอมมารดาสำลี (ที่สามจากซ้าย) สวมเสื้อแขนหมูแฮม
ไฟล์:Suddha Dibyaratana.jpg|สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงศรีรัตนโกสินทรทรงฉลองพระองค์แขนหมูแฮม
ไฟล์:Thai princesses of the Inner Court.jpg|เจ้านายฝ่ายในฉลองพระองค์แขนหมูแฮม
ไฟล์:Chao Choms of the Inner Court.jpg|เจ้านายฝ่ายในฉลองพระองค์แขนหมูแฮม
ไฟล์:Chum Krairiksh, Saovabha Phongsri and Dagmar Lousie Lerche.jpg|เจ้าจอมมารดาชุ่ม (ซ้าย) สวมเสื้อแขนหมูแฮม
== อ้างอิง ==
เครื่องแต่งกายไทย
สเกตโลก

สเกตโลก (World Skate) เป็นองค์กรที่ได้รับการยอมรับโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) ว่าเป็นสำหรับกีฬาโรลเลอร์ องค์กรนี้ดำเนินการต่อจากสหพันธ์กีฬาโรลเลอร์นานาชาติ (FIRS) และก่อตั้งขึ้นผ่านการควบรวมกิจการของ FIRS และ สหพันธ์สเกตบอร์ดนานาชาติ (ISF) ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2560 หลังจากที่ FIRS ได้รับเลือกจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลให้เป็นองค์กรปกครองของกีฬาสเก็ตบอร์ดในระดับโลก เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการแข่งขันสเก็ตบอร์ดที่กำหนดไว้ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่ประเทศญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
องค์กรกีฬา
องค์กรกีฬานานาชาติ
สหพันธ์กีฬานานาชาติ
รัวร์พ็อตเก็ต

รัวร์พ็อตเก็ต เป็นการสู้รบของการโอบล้อมซึ่งเกิดขึ้นในเดือนเมษายน ค.ศ. 1945 บนแนวรบด้านตะวันตกในช่วงใกล้สิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่สอง ในพื้นที่รัวร์พ็อตเก็ตแห่งเยอรมนี ทหารเยอรมันบางจำนวน 317,000 นายล้วนถูกจับเป็นเชลยพร้อมกับนายพล 24 นาย อเมริกันได้รับความสูญเสีย 10,000 นาย รวมทั้งเสียชีวิตหรือสูญหาย 2,000 นาย
ด้วยการใช้ประโยชน์จากการยึดสะพานลูเดินดอร์ฟที่เรเมเกิน เมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1945 หมู่กองทัพสหรัฐที่ 12 ภายใต้บัญชาการโดยนายพล โอมาร์ แบรดลีย์ ได้เข้ารุกอย่างรวดเร็วในการเข้าไปในดินแดนเยอรมันทางตอนใต้ของหมู่กองทัพบีของแกเนอราลเฟ็ลท์มาร์ชัล(จอมพล) วัลเทอร์ โมเดิล ในทางตอนเหนือ หมู่กองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรที่ 21 ภายใต้บัญชาการโดยจอมพล เบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี ได้ข้ามแม่น้ำไรน์ในปฏิบัติการพลันเดอร์ เมื่อวันที่ 23 มีนาคม องค์ประกอบการนำของสองหมู่กองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรได้เข้าสมทบกัน เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1945 ทางด้านตะวันออกของแม่น้ำรัวร์ เพื่อสร้างวงล้อมขนาดใหญ่ที่มีความหนาแน่นในการโอบล้อมทหารเยอรมันจำนวน 317,000 นาย ไปทางตะวันตก
ในขณะที่กองทัพสหรัฐจำนวนมากได้เข้ารุกสู่ตะวันออกสู่แม่น้ำเอลเบ กองพลสหรัฐจำนวน 18 กองพลยังคงติดตามไล่หลังเพื่อเข้าทำลายกองทัพที่โดดเดี่ยวของหมู่กองทัพบี  การลดทอนของการโอบล้อมเยอรมันได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน โดยกองทัพสหรัฐที่ 9 พร้อมกับกองทัพสหรัฐที่หนึ่งได้เข้าร่วมด้วย เมื่อวันที่ 4 เมษายน เป็นเวลา 13 วัน เยอรมันล่าช้าหรือต่อต้านการรุกของสหรัฐ วันที่ 14 เมษายน กองทัพที่ 1 และ 9 ได้พบปะกัน ได้แบ่งแยกกันในการโอบล้อมเยอรมันออกเป็นสองส่วน และการต่อต้านของเยอรมันเริ่มพังทลาย
เมื่อขาดการติดต่อกับหน่วยทหารต่าง ๆ กองทัพเยอรมันที่ 15 ก็ได้ยอมจำนนในวันเดียวกัน โมเดิลสั่งยุบหมู่กองทัพของเขา เมื่อวันที่ 15 เมษายน และออกคำสั่งให้พวกฟ็อลคส์ชตวร์มและบุคคลที่ไม่สู้รบให้ถอดชุดเครื่องแบบทิ้งและกลับบ้าน เมื่อวันที่ 16 เมษายน กองทัพเยอรมันจำนวนมากก็ได้ยอมจำนนต่อกองพลต่างๆ ของสหรัฐ การต่อต้านที่รวมตัวกันได้มาถึงสิ้นสุดลงในวันที่ 18 เมษายน ด้วยความไม่เต็มใจที่จะยอมจำนนด้วยยศตำแหน่งจอมพลของเขาในการถูกจองจำคุกของฝ่ายสัมพันธมิตร โมเดิลจึงตัดสินใจฆ่าตัวตายในช่วงบ่ายของวันที่ 21 เมษายน
==อ้างอิง==
แนวรบด้านตะวันตก (สงครามโลกครั้งที่สอง)
ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
อลิศรา เรืองแสง

ศาสตราจารย์ ดร.อลิศรา เรืองแสง (เกิด 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ.  2509) เป็นนักเทคโนโลยีชีวภาพ นักวิจัย และอาจารย์ชาวไทยที่มีความเชี่ยวชาญและผลงานการวิจัยในด้านเทคโนโลยีชีวภาพ สิ่งแวดล้อม และพลังงาน เป็นศาสตราจารย์ประจำสาขาวิชาเทคโนโลยีชีวภาพที่มหาวิทยาลัยขอนแก่น และเป็นภาคีสมาชิกราชบัณฑิตยสภาในสาขาวิชาเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อม
== ประวัติ ==
อลิศราเกิดเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ.  2509 ที่ตำบลกลางดง อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา เป็นบุตรคนแรกของบุญเลิศและฉอ้อน ศรีวัฒนา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีในสาขาวิชาเทคโนโลยีชีวภาพจากมหาวิทยาลัยขอนแก่น ปริญญาโทสาขาวิชาเภสัชศาสตร์ (จุลชีววิทยา) จากมหาวิทยาลัยมหิดล และปริญญาเอกในสาขาทรัพยากรน้ำจากมหาวิทยาลัยไอโอวาสเตต รัฐไอโอวา สหรัฐ
อลิศราได้ทำงานเป็นอาจารย์สอนในสาขาวิชาเทคโนโลยีชีวภาพที่มหาวิทยาลัยขอนแก่น ตั้งแต่ พ.ศ. 2534 
หลังสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก อลิศราได้รับทุน Hitachi Research Fellowship ในการทำงานเป็นนักวิจัยหลังปริญญาเอก 1 ปีที่ภาควิชาวิศวกรรมเมือง มหาวิทยาลัยโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
อลิศรามีผลงานดีพิมพ์ในวารสาร ระดับนานาชาติกว่า 190 เรื่องในฐานข้อมูลสโกปัส ได้รับการอ้างอิง (citation) ในฐานข้อมูล Scopus มากกว่า 4,400 ครั้ง และในฐานข้อมูล  Google Scholar มากกว่า 5,000 ครั้ง และยังมีค่า h-index ถึง 43 ในฐานข้อมูล  Google Scholar
== รางวัล ==
พ.ศ. 2565 รางวัลวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มูลนิธิโทเรเพื่อการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ ประเทศไทย
พ.ศ. 2564 รางวัลศรีมอดินแดง 
พ.ศ. 2563 รางวัลนักวิจัยดีเด่นแห่งชาติสาขาเกษตรศาสตร์และชีววิทยา
พ.ศ. 2563 ภาคีสมาชิก ประเภทวิชาเทคโนโลยี สาขาวิชาเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อม สำนักวิทยาศาสตร์ ราชบัณฑิตยสภา
พ.ศ. 2562 นักวิจัยเกียรติคุณสารสิน มหาวิทยาลัยขอนแก่น
พ.ศ. 2562 เมธีวิจัยอาวุโส สกว.
พ.ศ. 2562 นักวิจัยดีเด่นระดับเพชร มหาวิทยาลัยขอนแก่น
พ.ศ. 2561 อลิศราได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ฝึกสอน (coach) ในโครงการพัฒนาศักยภาพนักวิจัยรุ่นใหม่ กลุ่ม 6 ภาคอีสาน ของสำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษา และฝ่ายวิชาการ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย
==งานเขียน==
เชื้อเพลิงชีวภาพและชีวเคมีภัณฑ์โดยจุลินทรีย์ (พ.ศ. 2562)
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชีวประวัติงานวิจัย
* SCOPUS Author Profile: Alissara Reungsang
* Google Scholar Citation: Alissara Reungsang
* ORCiD: Alissara Reungsang
* Microsoft Academic: Alissara Reungsang 
ศาสตราจารย์
เภสัชกรชาวไทย
นักวิทยาศาสตร์ชาวไทย
บุคคลจากคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
บุคคลจากคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
อาจารย์คณะเภสัชศาสตร์
บุคคลจากสาขาวิชาเกษตรศาสตร์และสหกรณ์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
บุคคลจากอำเภอปากช่อง
ผู้ได้รับรางวัลนักวิจัยดีเด่นแห่งประเทศไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ภ.
แขวงวังใหม่

วังใหม่ เป็นแขวงหนึ่งของเขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
== ที่มาของชื่อแขวง ==
ชื่อแขวง "วังใหม่" มีที่มาจากชื่อของวังวินด์เซอร์ ซึ่งเดิมพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างเป็นวังพระราชทานให้เป็นที่ประทับแห่งใหม่ของสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร ปัจจุบันถูกรื้อออกเพื่อก่อสร้างสนามศุภชลาศัย
==ที่ตั้งและอาณาเขต==
แขวงวังใหม่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเขต มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติตต่อกับแขวงถนนเพชรบุรี (เขตราชเทวี) มีคลองแสนแสบเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติตต่อกับแขวงปทุมวัน (เขตปทุมวัน) มีถนนพญาไทเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติตต่อกับแขวงมหาพฤฒาราม (เขตบางรัก) มีถนนพระรามที่ 4 เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติตต่อกับแขวงรองเมือง (เขตปทุมวัน) มีถนนบรรทัดทองเป็นเส้นแบ่งเขต
== สถานที่สำคัญ ==
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
* อุทยาน 100 ปี
* สนามกีฬา
* โรงเรียนสาธิต
สามย่านมิตรทาวน์
เอ็มบีเคเซ็นเตอร์
หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร
พิพิธภัณฑ์บ้านจิม ทอมป์สัน
สยามกลการ
กรีฑาสถานแห่งชาติ
* กรมพลศึกษา
สถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน
สถานีตำรวจนครบาลปทุมวัน
==อ้างอิง==
วังใหม่
แขวงปทุมวัน

ปทุมวัน เป็นแขวงหนึ่งของเขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
==ที่ตั้งและอาณาเขต==
แขวงปทุมวันตั้งอยู่ตรงกลางเยื้องตะวันออกของเขต มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติตต่อกับแขวงถนนเพชรบุรี (เขตราชเทวี) มีคลองแสนแสบเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติตต่อกับแขวงลุมพินี (เขตปทุมวัน) มีถนนราชดำริเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติตต่อกับแขวงสุริยวงศ์และแขวงสี่พระยา (เขตบางรัก) มีถนนพระรามที่ 4 เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติตต่อกับแขวงวังใหม่ (เขตปทุมวัน) มีถนนพญาไทเป็นเส้นแบ่งเขต
==อ้างอิง==
ปทุมวัน
วัดลัฎฐิวนาราม (จังหวัดนครปฐม)

วัดลัฎฐิวนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางหลวง อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีที่ดิน 2 แปลง จำนวน 4 ไร่ 3 งาน 72 ตารางวา ใช้เป็นที่สร้างโรงเรียนวัดลัฎฐิวนาราม อีก 4 ไร่ 2 งาน 38 ตารางวา ใช้เป็นที่สร้างสำนักสงฆ์
วัดลัฎฐิวนาราม เดิมชื่อ วัดไผ่คอกเนื้อ เดิมเป็นป่าช้าใช้ฝังศพและทำพิธีทางศาสนาของหมู่บ้านละแวกนี้ จากนั้นหลวงพ่อเพชร ไม่ทราบฉายาได้ธุดงค์มาและดำเนินการก่อตั้งที่พักสงฆ์เมื่อ พ.ศ. 2496 มีนายบุญช่วย เตียเพชร ผู้ใหญ่บ้านหมู่ 9 เป็นผู้ขออนุญาตสร้างวัด ในระยะแรกได้สร้างกุฏิที่พักสงฆ์ 3 หลัง ศาลาการเปรียญ 1 หลัง หอสวดมนต์ 1 หลัง และโรงเรียนปริยัติธรรม 1 หลัง จนเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2504 ได้รับอนุญาตสร้างวัด ได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดลัฎฐิวนาราม" ตามสภาพแวดล้อมที่มีต้นตาลมาก คำว่า ลัฎฐิ แปลว่า ตาลหนุ่ม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2544
อาคารและเสนาสนะ ได้แก่ กุฏิ 8 หลัง ศาลาการเปรียญ 1 หลัง หอสวดมนต์ 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง โรงครัว 1 หลัง ปรำพิธี 1 หลัง และศาลาและเมรุเผาศพ 1 หลัง ภายในบริเวณวัดยังมีศูนย์วัฒนธรรมไทยทรงดำเกิดขึ้นจากกลุ่มคนเชื้อสายชาวไทดำบ้านไผ่คอกเนื้อ ต้องการสร้างสถานที่เพื่อเก็บรวบรวมข้อมูลชาวไทดำ บ้านไผ่คอกเนื้อ เป็นเรือนไทยไทดำขนาดใหญ่
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระอธิการพันทอง นราธิโป
พระอธิการทองดี จิรวฑฺฒโน
พระอธิการอนันต์ สุขเอสโก
พระอธิการสุนทร สุนฺทรโสภโณ
พระอธิการโกเมท อินทปญฺโญ
==อ้างอิง==
ลัฎฐิวนาราม
แขวงลุมพินี

ลุมพินี เป็นแขวงหนึ่งของเขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
==ที่ตั้งและอาณาเขต==
แขวงลุมพินีตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเขต มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติตต่อกับแขวงมักกะสัน (เขตราชเทวี) มีคลองแสนแสบเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติตต่อกับแขวงคลองเตยเหนือ (เขตวัฒนา) และแขวงคลองเตย (เขตคลองเตย) มีขอบทางรถไฟสายแม่น้ำฟากตะวันออกเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติตต่อกับแขวงทุ่งมหาเมฆ (เขตสาทร) และแขวงสีลม (เขตบางรัก) มีถนนพระรามที่ 4 เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติตต่อกับแขวงปทุมวัน (เขตปทุมวัน) มีถนนราชดำริเป็นเส้นแบ่งเขต
==อ้างอิง==
ลุมพินี
วัดหทัยนเรศวร์

วัดหทัยนเรศวร์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศาลายา อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม
วัดหทัยนเรศวร์รสร้างเป็นสำนักสงฆ์ เมื่อ พ.ศ. 2532 คุณหญิงสมนึก เปรมวัฒนะ พร้อมด้วยบุตรธิดา ได้มีจิตศรัทธายกที่ดิน จำนวน 5 ไร่ 40 ตารางวา ถวายให้หลวงพ่อท่านเจ้าคุณพระโสภณสมาธิคุณ (เผื้อง ปิยธมฺโม ป.ธ.5) อดีตเจ้าอาวาสวัดเจ้ามูล เพื่ออุทิศเป็นพระราชกุศลแด่สมเด็จพระนเรศวรมหาราช จึงได้ตั้งชื่อว่า สำนักสงฆ์หทัยนเรศวร์ ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2536 ได้ดำเนินการซื้อที่ขยายที่พักสงฆ์ เพิ่มเติมอีก 1 ไร่เศษ เพื่อให้ครบ 6 ไร่ ถูกต้องตามพระราชบัญญัติปกครองคณะสงฆ์ปี พ.ศ. 2505 และเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2546 ได้มีความเห็นชอบจากมหาเถรสมาคม สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ จึงประกาศตั้งเป็นวัดขึ้นในพระพุทธศาสนา มีนามว่า "วัดหทัยนเรศวร์" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2549 ชื่อของวัดมีความหมายว่า "เป็นดวงหทัยของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช"
ซุ้มประตูวัดด้านหน้าจะมีรูปปั้นไก่ตัวใหญ่ 2 ตัว ยืนอยู่ทั้งด้านซ้ายและขวา อุโบสถลอยฟ้า คือตัวอุโบสถอยู่ที่ชั้น 2 ส่วนที่ชั้นล่างก็ใช้พื้นที่ว่างให้เป็นประโยชน์ โดยใช้เป็นสำนักงาน และห้องอเนกประสงค์ เพื่อทำกิจกรรมต่าง ๆ ของทางวัด วิหารสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ซึ่งอยู่ด้านข้างของอุโบสถ ด้านนอกวิหารมีพระบรมรูปของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช มีรูปปั้นไก่หลากหลายขนาดเรียงรายอยู่ ด้านหลังเป็นภาพเขียนสี เรื่องราวในวันประกาศอิสรภาพของกรุงศรีอยุธยา โดยสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ทรงหลั่งทักษิโณทกลงเหนือแผ่นดินเมืองแครง เพื่อประกาศตัดขาดไมตรีกับกรุงหงสาวดี เจดีย์ที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ จากประเทศศรีลังกา ส่วนชั้นล่างจัดทำเป็นห้องสมุดและมีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่ นอกจากนี้ก็ยังเป็นศูนย์การเรียนรู้ชุมชน ของ กศน. ตำบลศาลายา อีกด้วย
==อ้างอิง==
หทัยนเรศวร์
วัดไร่เกาะต้นสำโรง

วัดไร่เกาะต้นสำโรง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระประโทน อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม วัดเป็นเกาะเนื้อที่ 14 ไร่ มีลำห้วยและคลองล้อมรอบคลองต้นสำโรงเป็นลำครองธรรมชาติที่เชื่อมต่อกับคลองเจดีย์บูชาได้และเดิมมีต้นสำโรงใหญ่อยู่มาก ปัจจุบันมีเหลืออยู่ 1 ต้นเท่านั้น
วัดไร่เกาะต้นสำโรง เดิมชื่อ วัดเกาะปทุม เพราะที่ตั้งวัดมีคลองล้อมรอบเป็นเกาะและมีดอกบัวขึ้นตามคลองมากมาย ชาวบ้านแถบนี้ส่วนใหญ่เป็นชาวจีน ทำไร่ ทำสวน ปลูกต้นคราม ชาวจีนพวกนี้เรียกวัดเกาะปทุมว่า วัดไน่เกาะ หมายถึงเกาะแห่งดอกบัว เพราะคำว่า "ไน่" ในภาษาจีนแปลว่า ดอกบัว บวกกับคำว่าเกาะ จึงกลายเป็น วัดไน่เกาะ ซึ่งเป็นสำเนียงการพูดของชาวบ้านซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวจีน ต่อมาคลองเริ่มตื้นเขินทำให้ดอกบัวลดน้อยลง แต่กลับมีต้นไม้ยืนต้นชนิดหนึ่งเป็นจำนวนมาก คือ ต้นสำโรง และมีอยู่ต้นหนึ่งมีขนาดใหญ่มาก แผ่กิ่งก้านสาขาร่มรื่น ชาวบ้านเชื่อว่า มีรุกขเทวดาสถิตย์อยู่ จึงตั้งศาลให้ ประกอบกับพื้นที่โดยรอบทำไร่กันเป็นส่วนใหญ่ จึงทำให้ชื่อของวัด เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดไร่เกาะต้นสำโรง"
จากคำบอกเล่าของผู้อาวุโส เป็นวัดทีมีมาตั้งแต่ช่วงการปฏิสังขรณ์ใหญ่องค์พระปฐมเจดีย์ ซึ่งมีการขุดคลองเจดีย์บูชาตั้งแต่ทิศตะวันออกเฉียงเหนือขององค์พระปฐมเจดีย์ ไปจนถึงมณฑลนครชัยศรี โดยขุนนางทหารได้แวะพักบริเวณวัดนี้ และสร้างศาลาพักร้อนขึ้น ต่อมามีคณะสงฆ์คณะหนึ่ง เดินธุดงค์ผ่านมาทางนี้ จึงได้หยุดพัก และเห็นว่าเป็นทำเลที่เหมาะสำหรับการบำเพ็ญศีลภาวนา เมื่อชาวบ้านรู้ว่ามีพระมาอาศัยอยู่ ต่างก็มาทำบุญกันเรื่อย ๆ และได้สร้างสำนักสงฆ์ขึ้น มีศาลาหลังเล็ก ๆ หลังหนึ่ง และมีกุฎิอีกสองสามหลัง และในปี พ.ศ. 2502 ได้สร้างสุสานไว้ทางทิศเหนือของวัด เพื่อเป็นที่เก็บกระดูกของชาวจีนที่ไร้ญาติ ต่อมาในปี พ.ศ. 2532 ทางวัดได้จัดงานทำพิธีล้างป่าช้าขึ้น ได้เงินบริจาคจำนวนหนึ่ง จึงนำมาสร้างอุโบสถหลังใหม่ ในปี พ.ศ. 2538 ได้จัดให้มีงานปิดทองฝังลูกนิมิต ผูกพัทธสีมา อุโบสถหลังใหม่ และได้ใช้อุโบสถหลังนี้ในการประกอบศาสนกิจมาจนถึงปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2514
==รายนามเจ้าอาวาส==
หลวงพ่อแสง ประมาณ พ.ศ. 2430
หลวงพ่อเอม
พระวินัยธร จันทร์ ประมาณ พ.ศ. 2440–2483
พระอธิการสายหยุด พ.ศ. 2483–2496
พระอธิการพร้อม พ.ศ. 2496–2500
พระอธิการสุทธิสุนทร (แฉล้ม กลฺยาโณ) พ.ศ. 2500–2501
พระครูสังฆรักษวิชิต พ.ศ. 2501–2515
พระครูวิจิตรนันทคุณ (อิด อานนฺโท) พ.ศ. 2515–2527
พระอธิการปราโมทย์ ฐานทินฺโน พ.ศ. 2528–2531
พระครูสุวรรณเมธาภรณ์ (ทอง ติกฺขเวโท) พ.ศ. 2536
==อ้างอิง==
ไร่เกาะต้นสำโรง
แขวงสุริยวงศ์

สุริยวงศ์ เป็นแขวงหนึ่งในพื้นที่การปกครองของเขตบางรัก กรุงเทพมหานคร
==ที่ตั้งและอาณาเขต==
แขวงสุริยวงศ์ตั้งอยู่ทางตอนกลาง-ใต้ของเขต มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติตต่อกับแขวงสี่พระยา (เขตบางรัก) มีถนนสุรวงศ์เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติตต่อกับแขวงปทุมวัน (เขตปทุมวัน) มีถนนพระรามที่ 4 เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติตต่อกับแขวงสีลม (เขตบางรัก) มีถนนสีลมเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติตต่อกับแขวงบางรัก (เขตบางรัก) มีถนนเจริญกรุงเป็นเส้นแบ่งเขต
== อ้างอิง ==
สุริยวงศ์
สหพันธ์กีฬาลีลาศโลก

สหพันธ์กีฬาลีลาศโลก (World DanceSport Federation; WDSF) เดิมชื่อสหพันธ์กีฬาลีลาศนานาชาติ (International DanceSport Federation; IDSF) เป็นองค์กรปกครองระหว่างประเทศของกีฬาลีลาศและวีลแชร์แดนซ์สปอร์ต ซึ่งได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) และคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (IPC)
ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2500 ในชื่อสภานักเต้นสมัครเล่นนานาชาติ (International Council of Amateur Dancers; ICAD) เปลี่ยนมาใช้ชื่อ IDSF ในปี พ.ศ. 2523 และในปี พ.ศ. 2554 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น WDSF เพื่อเน้นย้ำถึงคุณลักษณะระดับโลกขององค์กร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
องค์กรกีฬา
องค์กรกีฬานานาชาติ
สหพันธ์กีฬานานาชาติ
วัดบางโพธิ์ใน

วัดบางโพธิ์ใน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยาในคลองบางโพธิ์เหนือห่างจากแม่น้ำเจ้าพระยาประมาณ 400 เมตร ในตำบลบางปรอก อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี
วัดบางโพธิ์ในตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2390 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 เดิมชื่อว่า วัดบางโพสุวรรณาราม ต่อมาในสมัยพระพิมลธรรม วัดมหาธาตุ  ซึ่งเป็นเจ้าคณะมณฑลอยุธยา ได้ออกตรวจคณะสงฆ์จึงได้เปลี่ยนชื่อวัดบางโพสุวรรณารามเป็น "วัดบางโพธิ์ใน" มาจนกระทั่งถึงทุกวันนี้ เมื่อราวปีพ.ศ. 2478 ผู้ริเริ่มสร้างวัดนี้ได้รับคำบอกเล่าจากผู้ใหญ่ได้เล่าลือกันมาว่าพวกชาวรามัญที่ได้อพยพมาจากเมืองมอญได้ร่วมกันสร้างขึ้นเพื่อบำเพ็ญกุศลและประกอบศาสนกิจของตนที่จะพึงมีแต่จะสร้างขึ้นเมื่อปีศักราชไหนและได้รับพระราชทานเมื่อใดไม่มีใครทราบได้
วัดบางโพธิ์ในเป็นวัดมอญ มีการจัดงานประเพณีมอญ เช่น ประเพณีการแข่งขันลูกหนู หรือภาษามอญจะเรียกว่า "ฮะตะน๊อย" แปลว่า "หางหนู" มีการแข่งขันเฉพาะในงานศพพระมอญเท่านั้น วัดบางโพธิ์ในจัดขึ้นติดต่อมาเป็นเวลาเกือบ 30 ปี แล้ว
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระทองหลาง พ.ศ. 2390–2401
พระอธิการระแหง พ.ศ. 2401–2418
พระอธิการเนิ่น พ.ศ. 2418–2458
พระอธิการมั่น พ.ศ. 2458–2468
พระอธิการอินทร์ พ.ศ. 2468–2478
พระอธิการอ่อน พ.ศ. 2482–2493
พระครูปทุมคณารักษ์ (พร) พ.ศ. 2493–2537
พระครูโพธิธรรมโกศล (ปทุม สิริธมฺโม) พ.ศ. 2538
==อ้างอิง==
บางโพธิ์ใน
บางโพธิ์ใน