pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
โซฮอต

"โซฮอต" (So Hot) เป็นเพลงที่บันทึกเสียงโดยเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ วันเดอร์เกิลส์ แรกเริ่มวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม 2008 ในรูปแบบดิจิทัลดาวน์โหลด จากนั้นได้ออกซิงเกิลอัลบั้มชื่อ "โซฮอต (เดอะเธิร์ดโปรเจกต์)" วางจำหน่ายในวันที่ 3 มิถุนายน 2008 ซิงเกิลดังกล่าวกลายเป็นเพลงฮิตและขึ้นอันดับหนึ่งอย่างรวดเร็วบนชาร์ตต่าง ๆ ในเกาหลีใต้ รวมถึงติดอันดับชาร์ตเพลงยอดนิยมประจำสัปดาห์ของเมลอน เป็นเวลา 4 สัปดาห์ติดต่อกัน
==การตอบรับ==
==รายชื่อเพลง==
==ชาร์ต==
ซิงเกิลอัลบั้มรูปแบบกายภาพติดอันดับสามบนชาร์ตอัลบั้มรายเดือนของเกาหลีใต้ ด้วยยอดขาย 31,840 ชุด ภายในเดือนกันยายน 2008 ซิงเกิลอัลบั้มขายได้ 49,499 ชุด
{|class="wikitable plainrowheaders"
|+รายเดือน
|-
! ชาร์ต
! ตำแหน่ง สูงสุด
|-
!scope="row"|เกาหลีใต้อัลบั้ม (เอ็มไอเอเค)
| align="center"| 3
|}
==ประวัติการจำหน่าย==
== เวอร์ชันแบล็กพิงก์ ==
เกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ แบล็กพิงก์ ได้เผยแพร่เวอร์ชันรีมิกซ์ "โซฮอต (เดอะแบล็กเลเบิลรีมิกซ์)" เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม 2017 ซึ่งผลิตโดยเท็ดดี พัก และแดนนี ช็อง
=== เบื้องหลังและการออกจำหน่าย ===
เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม 2017 มีการประกาศว่าแบล็กพิงก์จะแสดงเพลง "โซฮอต" เวอร์ชันรีมิกซ์ ในงาน เอสบีเอสกาโยแทจ็อน ที่โกช็อกโดม กรุงโซล ในวันที่ 25 ธันวาคม เพื่อเป็นของขวัญวันคริสต์มาสให้กับแฟนคลับ เพลงถูกเผยแพร่บนยูทูบและซาวด์คลาวด์ ในวันเดียวกับการขึ้นแสดงเพลงนี้ ในเดือนกันยายน 2018 เพลงถูกเผยแพร่บนสปอติฟายและเคเคบ็อกซ์
นอกจากนี้ แบล็กพิงก์ยังแสดงเพลง "โซฮอต" ในทัวร์คอนเสิร์ตของพวกเธอ แบล็กพิงก์อะรีนาทัวร์ 2018 และอินยัวร์แอเรียเวิลด์ทัวร์ ซึ่งการแสดงดังกล่าวยังรวมอยู่ในอัลบั้มบันทึกการแสดงสดชุดแรก แบล็กพิงก์อะรีนาทัวร์ 2018 "สเปเชียลไฟนอลอินเคียวเซระโดมโอซากะ" ด้วย
=== การวางองค์ประกอบเพลง ===
"โซฮอต" เวอร์ชันของแบล็กพิงก์ ผลิตและเรียบเรียงโดย 24, เท็ดดี พัก และแดนนี ช็อง แห่งเดอะแบล็กเลเบิล เพลงได้รับการอธิบายว่ามีองค์ประกอบของดนตรีฮิปฮอปและอิเล็กทรอนิกส์ และประกอบด้วยท่อนแร็ปภาษาอังกฤษที่เขียนขึ้นใหม่ ซึ่งขับร้องโดยเจนนีและลิซ่า
=== พฤติการณ์เชิงพาณิชย์ ===
วิดีโอเสียงเพลง "โซฮอต" มีจำนวนผู้ชมกว่า 50 ล้านครั้งบนยูทูบ ส่วนวิดีโอการแสดงของแบล็กพิงก์ ที่งาน เอสบีเอสกาโยแทจ็อน มีจำนวนผู้ชมกว่า 85 ล้านครั้งบนยูทูบ ซึ่งเป็นการแสดงที่มีผู้รับชมมากที่สุดภายในงาน
==เชิงอรรถ==
== อ้างอิง ==
เพลงของแบล็กพิงก์
ซิงเกิลในสังกัดเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2551
เพลงในปี พ.ศ. 2551
เพลงอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์มิวสิก
เพลงภาษาเกาหลี
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยเท็ดดี พัก
อิสอิตโอเวอร์นาว?

"อิสอิตโอเวอร์นาว?" (Is It Over Now?) เป็นเพลงของนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ เป็นเพลง "จากตู้นิรภัย" (From the Vault) ที่ยังไม่ได้เผยแพร่ก่อนหน้านี้จากอัลบั้มที่บันทึกเสียงใหม่ชุดที่สี่ของเธอ 1989 (เทย์เลอร์เวอร์ชัน) (2023) รีพับลิกเรเคิดส์เปิดตัวเพลง "อิสอิตโอเวอร์นาว?" ไปยังสถานีวิทยุฮิตร่วมสมัยของสหรัฐเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2023
ประพันธ์และผลิตโดยสวิฟต์ และแจ็ก แอนโตนอฟฟ์ "อิสอิตโอเวอร์นาว?" เป็นเพลงแนวอิเล็กโทรป็อปที่สร้างขึ้นโดยใช้พลังของกลอง เครื่องสังเคราะห์เสียงแบบย้อนยุค องค์ประกอบการผลิตที่เบาบาง และตัวอย่างเสียงขับร้องที่มีเฉพาะตัว มีรากฐานมาจากการเล่าเรื่อง โดยบันทึกเรื่องราวความรักที่ซับซ้อนและความผิดที่เต็มไปด้วยความไม่แน่นอนและความขุ่นเคืองโดยใช้เทคนิคบทประพันธ์เพลง เช่น โคลงสั้น สัมผัสกลาง และคำถามเชิงวาทศิลป์
เมื่ออัลบั้มถูกวางจำหน่าย เพลง "อิสอิตโอเวอร์นาว?" ได้รับเสียงชื่นชมจากนักวิจารณ์เพลง ซึ่งหลายคนเน้นย้ำว่าเป็นเพลงที่โดดเด่น โดยเน้นการเรียบเรียงที่น่าดึงดูด แนวทางของบทประพันธ์เพลงที่ตรงไปตรงมา และจังหวะการขับร้อง ในขณะที่บางคนยกย่องว่าเป็นหนึ่งในผลงานที่ดีที่สุดของสวิฟต์ ซึ่งเป็นแบบอย่างในผลงานการประพันธ์เพลงของเธอ บทวิจารณ์บางส่วนเปรียบเทียบกับซิงเกิล "เอาต์ออฟเดอะวุดส์" ในปี 2016 โดยในสหรัฐ เพลงนี้มาขึ้นแทนที่เพลง "ครูเอลซัมเมอร์" ของสวิฟต์บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 นับเป็นเพลงอันดับหนึ่งในลำดับที่ 11 ของเธอ และทำให้เธอเป็นศิลปินเดี่ยวคนแรกที่โค่นล้มตัวเองบนชาร์ตเพลงในสองครั้ง ส่วนในที่อื่น ๆ "อิสอิตโอเวอร์นาว?" ติดชาร์ตอันดับหนึ่งในออสเตรเลีย แคนาดา นิวซีแลนด์ และสหราชอาณาจักรเช่นกัน
== ชาร์ต ==
== ประวัติการจำหน่าย ==
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
เพลงในปี พ.ศ. 2566
ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
ซิงเกิลอันดับ 1 ในคะเนเดียนฮอต 100
ซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศออสเตรเลีย
ซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศนิวซีแลนด์
ซิงเกิลในสังกัดรีพับลิกเรเคิดส์
เพลงบันทึกเสียงที่ผลิตโดยแจ็ก แอนโตนอฟฟ์
เพลงบันทึกเสียงที่ผลิตโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยแจ็ก แอนโตนอฟฟ์
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์
เพลงของเทย์เลอร์ สวิฟต์
ซิงเกิลอันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร
สัตว์สยองกยองซอง

สัตว์สยองกยองซอง (; Gyeongseong Creature) เป็นละครโทรทัศน์ผ่านสัญญาณต่อเนื่องเกาหลีใต้ที่กำหนดออกอากาศในอนาคต นำแสดงโดย พัก ซอ-จุน, ฮัน โซ-ฮี, ซู ฮย็อน, คิม แฮ-ซุก, โจ ฮัน-ช็อล และวี ฮา-จุน เรื่องราวเกิดขึ้นในฤดูใบไม้ผลิในปี 1945 เมื่อกยองซอง (ชื่อเก่าของกรุงโซล) อยู่ในยุคที่มืดมนที่สุด ละครเรื่องนี้ถ่ายทอดเรื่องราวของผู้คนที่ต่อสู้อย่างดุเดือดในพรมแดนระหว่างความเป็นและความตาย มีกำหนดฉายทางเน็ตฟลิกซ์ในวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2023
ละครเรื่องนี้จะแบ่งออกเป็นสองส่วน ภาคแรกจะฉายในวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2023 และภาคสองในวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 2024
== เรื่องย่อ ==
ในฤดูใบไม้ผลิปี 1945 ในเมืองกยองซอง ระหว่างที่ญี่ปุ่นปกครองเกาหลี คนหนุ่มสาวสองคนเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดที่เกิดจากความโลภ และต้องต่อสู้กับมันเพื่อความอยู่รอด
== นักแสดง ==
=== นักแสดงหลัก ===
พัก ซอ-จุน รับบทเป็น ชัง แท-ซัง
ชายผู้มั่งคั่งและผู้ให้ข้อมูลที่ดีที่สุดในกยองซอง
ฮัน โซ-ฮี รับบทเป็น ยุน แช-อ๊ก
ผู้เชี่ยวชาญในการตามหาคนหาย
ซู ฮย็อน รับบทเป็น มาเอดะ
นายหญิงของครอบครัวที่ควบคุมพื้นที่ในกยองซอง
คิม แฮ-ซุก รับบทเป็น นาว็อล-เด็ก
แม่บ้านของกึมกดัง
โจ ฮัน-ช็อล รับบทเป็น ยุน จุง-ว็อน
พ่อของยุน แช-อ๊ก
วี ฮา-จุน รับบทเป็น คว็อน จุน-แท็ก
เพื่อนสนิทของชัง แท-ซัง และเป็นทหาร
=== นักแสดงสมทบ ===
จี อู รับบทเป็น มย็อง-จา
กีแซงจากชุนว็อล-กวาน
พัก จี-ฮวาน รับบทเป็น แกป-พย็อง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ที่เริ่มออกอากาศในปี พ.ศ. 2566
ผลงานต้นฉบับภาษาเกาหลีของเน็ตฟลิกซ์
ละครโทรทัศน์โดยสตูดิโอดรากอน
ละครโทรทัศน์แนวโลดโผนเกาหลีใต้
ละครโทรทัศน์แนวระทึกขวัญเกาหลีใต้
เว็บซีรีส์เกาหลีใต้
เยเซรอ (หุบอุกกาบาต)

หุบอุกกาบาตเยเซรอ (Jezero, ; ) อยู่บนดาวอังคารในบริเวณสี่เหลี่ยมเซียทิสเมเจอร์ มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ  และเชื่อว่าเคยเป็นพื้นที่น้ำท่วมถึง  ภายในหุบอุกกาบาตพบกองตะกอนดินดอนสามเหลี่ยมรูปพัดซึ่งมีดินเหนียวเป็นสำคัญ เชื่อว่าเคยมีทะเลสาบในหุบอุกกาบาตนี้ในช่วงที่เครือข่ายหุบเขาบนดาวอังคารกำลังก่อตัว นอกจากจะมีดินดอนสามเหลี่ยมแล้ว หุบอุกกาบาตเยเซรอยังแสดงให้เห็นถึงดินงอกริมตลิงและช่องน้ำกลับขั้ว จากการศึกษาดินดอนสามเหลี่ยมและช่องน้ำ สามารถสรุปได้ว่าทะเลสาบในหุบอุกกาบาตน่าจะเกิดขึ้นในช่วงที่มีการไหลบ่าของน้ำผิวดินอย่างต่อเนื่อง
ภายหลังจากการค้นพบทะเลสาบโบราณใน ค.ศ. 2007 ได้มีการตั้งชื่อหุบอุกกาบาตนี้ตามชื่อเยเซรอในบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ซึ่งเป็นหนึ่งในเมืองที่มีชื่อเดียวกันหลายแห่งในประเทศนั้น ในภาษากลุ่มสลาฟบางภาษา คำว่า  มีความหมายว่า 'ทะเลสาบ'
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2018 หุบอุกกาบาตเยเซรอได้รับเลือกให้เป็นจุดลงจอดของยานสำรวจดาวอังคารเพอร์เซเวียแรนส์ ในภารกิจมาร์ส 2020 ของนาซา ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2020 ได้มีการพบหลักฐานของร่องธารหินบนลาดตะกอนดินดอนสามเหลี่ยมที่ยานสำรวจวางแผนที่จะสำรวจ ทั้งบนขอบหุบอุกกาบาตเยเซรอเอง และขอบหุบอุกกาบาตดาโคโน ซึ่งเป็นหุบอุกกาบาตขนาดเล็กภายในหุบอุกกาบาตเยเซรอที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 2 กิโลเมตร (1.2 ไมล์) ยานสำรวจเพอร์เซเวียแรนส์ลงจอดในหุบอุกกาบาตนี้เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021  ในวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 2021 นาซาได้ตั้งชื่อสถานที่ลงจอดของยานสำรวจว่าจุดลงจอดออกเตเวีย อี บัตเลอร์
==เชิงอรรถ==
==อ้างอิง==
ดาวอังคาร
หุบอุกกาบาต
ไวรัสเอชเอ็มพีวี

ไวรัสเอชเอ็มพีวี (human metapneumovirus, HMPV, hMPV) เป็นไวรัส RNA สายเดี่ยวเซนส์ลบในแฟมิลี pneumoviridae
ข้อมูลปี 2016 พบว่าเชื้อนี้เป็นสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดเป็นอันดับสองของการเกิดการเจ็บป่วยระบบหายใจเฉียบพลันในเด็กสุขภาพปกติอายุน้อยกว่า 5 ปี ที่มารับการตรวจแบบผู้ป่วยนอกในสหรัฐ รองจากไวรัสอาร์เอสวี
==อ้างอิง==
บูบูร์อายัม

บูบูร์อายัม (bubur ayam แปลว่า "โจ๊กไก่") เป็นโจ๊กไก่ของอินโดนีเซียซึ่งประกอบด้วยโจ๊กโรยหน้าด้วยเนื้อไก่ฉีกและเครื่องปรุงอื่น ๆ ได้แก่ต้นหอมซอย หอมแดงเจียว ขึ้นฉ่าย ตั้งฉ่ายหรือตงไจ (tongcai) ถั่วเหลืองทอด ปาท่องโก๋หรือจา-กเว (cakwe) และซีอิ๊วทั้งเค็มและหวาน และบางครั้งก็จะราดน้ำซุปไก่สีเหลืองและโรยกรูปุก (ข้าวเกรียบหรือเกี๊ยวกรอบ) ลงไปด้วย บูบูร์อายัมจะไม่มีรสเผ็ดเหมือนอาหารอินโดนีเซียทั่วไป สำหรับผู้ที่ต้องการรับประทานรสเผ็ดจะมีซัมบัลเสิร์ฟแยกต่างหาก ชาวอินโดนีเซียนิยมรับประทานบูบูร์อายัมเป็นอาหารเช้า บูบูร์อายัมมีขายทั้งโดยพ่อค้าแม่ค้าเร่ ร้านค้าริมทางหรือวารุง ร้านอาหารจานด่วน หรือแม้แต่ในโรงแรมระดับห้าดาว พ่อค้าแม่ค้าจะเร่ขายบูบูร์อายัมผ่านย่านชุมชนในช่วงเช้า
== ลักษณะ ==

บูบูร์อายัมมีต้นกำเนิดมาจากโจ๊กไก่ของจีน ซึ่งร่องรอยของอิทธิพลจากอาหารจีนที่ยังคงหลงเหลืออยู่ได้แก่จา-กเวหรือปาท่องโก๋ ตงไจหรือตั้งฉ่าย และซีอิ๊ว บูบูร์อายัมมีผลิตภัณฑ์จากไก่หลายชนิด โดยมีทั้งเนื้อไก่ฉีกในตัวบูบูร์อายัมเอง และเครื่องเคียงหลายชนิดที่ใช้ส่วนต่าง ๆ ของไก่ โดยทั่วไปแล้วบูบูร์อายัมมักจะรับประทานโดยมีเครื่องเคียงได้แก่ไข่ไก่ต้ม ตับ กึ๋น ไส้ และอูรีตัน (uritan) หรือไข่ไก่ที่ค้างในตัวไก่หลังเชือดไก่ ซึ่งจะเสิร์ฟแบบสะเต๊ะ บูบูร์อายัมยังแตกต่างกันไปตามแต่พื้นที่ เช่น บูบูร์อายัมบันดุงและบูบูร์อายัมซูกาบูมีในจังหวัดชวาตะวันตกเป็นต้น ซึ่งบูบูร์อายัมซูกาบูมีจะใช้ไข่ไก่ดิบจากไก่ที่ปล่อยให้เลี้ยงหากินในหมู่บ้านเป็นส่วนประกอบ ผู้ปรุงจะตักโจ๊กร้อนราดลงบนไข่ดิบเพื่อให้ความร้อนจากโจ๊กทำให้ไข่มีสภาพกึ่งสุกกึ่งดิบ ส่วนประกอบอื่น ๆ จะเสิร์ฟด้านบนโจ๊ก สูตรการปรุงและเครื่องเคียงสำหรับบูบูร์อายัมที่ขายตามรถเร่หรือร้านวารุงก็จะแตกต่างจากบูบูร์อายัมที่ขายตามร้านอาหารจานด่วนหรือโรงแรม
เนื่องจากบูบูร์อายัมนิยมรับประทานขณะร้อนและมีเนื้อสัมผัสที่นุ่มเช่นเดียวกับโซโตอายัมและนาซีติม ทำให้บูบูร์อายัมถือได้ว่าเป็นอาหารอุ่นใจ (comfort food) ในวัฒนธรรมอินโดนีเซีย เนื้อสัมผัสที่อ่อนของโจ๊กและเนื้อไก่ฉีกยังทำให้เหมาะสำหรับเด็กเล็กและผู้สูงอายุ ความนิยมของอาหารชนิดนี้ยังทำให้ธุรกิจอาหารจานด่วนเช่นแมคโดนัลด์ในอินโดนีเซียและมาเลเซีย และเคเอฟซีในอินโดนีเซียก็จำหน่ายบูบูร์อายัมควบคู่กับเมนูปกติด้วยเช่นกัน นอกจากบูบูร์อายัมที่ใช้โจ๊กข้าวแล้วยังมีสูตรที่ใช้ข้าวโอ๊ตแทนที่เรียกว่า "บูบูร์อายัมฮาเฟอร์มุต" บูบูร์อายัมยังมีวางจำหน่ายแบบกึ่งสำเร็จรูปซึ่งสามารถเติมน้ำร้อนลงไปแล้วรับประทานได้
== ภาพ ==
== ดูเพิ่ม ==
อาร์โรซคัลโด
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Bubur Ayam Sukabumi recipe (in Indonesian)
Bubur Ayam Bandung recipe (in Indonesian)
Bubur Ayam Jakarta recipe (in Indonesian)
อาหารอินโดนีเซีย
อาหารที่มีข้าวและเนื้อไก่
อาหารข้างถนนในประเทศอินโดนีเซีย
อูย์เตร์

อูย์เตร์ (ОАО «Авиакомпания «ЮТэйр») เป็นสายการบินสัญชาติรัสเซีย โดยมีฐานการบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติวนูคาวาในมอสโกและท่าอากาศยานนานาชาติซูร์กุตในซูร์กุต และมีสำนักงานใหญ่ที่ท่าอากาศยานฮันตี-มันซิสค์ อูย์เตร์ให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทาง 72 แห่งทั้งภายในและระหว่างประเทศ รวมถึงบริการเฮลิคอปเตอร์และเที่ยวบินเช่าเหมาลำพิเศษที่ให้บริการโดยอากาศยานปีกตรึงและเฮลิคอปเตอร์สนับสนุนการขนส่งทางอากาศให้กับโครงการน้ำมันและก๊าซในไซบีเรีย
== ประวัติ ==
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1967 ได้มีการจัดตั้งคณะกรรมการแอโรฟลอตทูเมนเพื่อตอบสนองความต้องการด้านการขนส่งของอุตสาหกรรมน้ำมันและก๊าซที่เติบโตอย่างรวดเร็วในไซบีเรียตะวันตก ซึ่งต่อมาจะถูกยุบและทดแทนด้วย ทูเมนาเวียทรานส์เอวิเอชัน (ทีอะที) ในปี 1991  และได้เปลี่ยนชื่อเป็นอูย์เตร์ในปี 2002 สายการบินมีการแบ่งอัตราการถือหุ้นให้กับฝ่ายบริหารเขตฮันตี-มันซิสกี้ (23%), ฝ่ายบริหารเมืองซูร์กุต (19%), ผู้ถือหุ้นและบริษัทในรัสเซีย (33%), สหพันธรัฐรัสเซีย (2%) และนักลงทุนเอกชนต่างชาติ (20%)
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2010 อูย์เตร์ได้ประกาศแผนการที่จะทดแทนตูโปเลฟ ตู-134 ด้วยเครื่องบินซุคฮอย ซูเปอร์เจ็ต 100 และในเดือนธันวาคมได้สั่งซื้อเป็นจำนวน 24 ลำโดยมีกำหนดเข้าประจำการในปี 2013
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2014 อูเตร์ประสบปัญหาทางการเงินและไม่สามารถชำระเงินประกันได้ จนได้ประกาศแผนฟื้นฟูกิจการ โดยได้ลดจำนวนฝูงบินกว่า 50 ลำในปี 2015 และได้ยังยกเลิกคำสั่งซื้อซุคฮอยซูเปอร์เจ็ต 100 ทั้งหมดอีกด้วย รวมถึงได้ยุติการให้บริการสายการบินลูกอูย์เตร์เอกซ์เพรส
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2015 ได้มีการขายอาเซอร์แอร์และอูย์เตร์-ยูเครน ซึ่งเป็นสายการบินลูกของสายการบิน ให้กับบริษัทการท่องเที่ยว Anex Tourism Group สัญชาติตุรกีเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2017 อูย์เตร์ได้ประกาศรีแบรนด์เปลี่ยนชื่อจาก อูย์เตร์เอวิเอชัน เป็น อูเตร์
เมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 2022 กระทรวงพาณิชย์สหรัฐได้จำกัดเที่ยวบินบนเครื่องบินที่ผลิตในสหรัฐอเมริกาสำหรับแอโรฟลอต, อาวิอาสตาร์, อาเซอร์แอร์, เบลาเวีย, รอซิยาห์แอร์ไลน์ และอูย์เตร์ โดยสหรัฐถูกมองว่าต้องการเรียกคืนทรัพย์สินทางปัญญา เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน สหรัฐได้ขยายข้อจำกัดกับสายการบินทั้ง 6 สาย หลังจากตรวจพบการละเมิดมาตรการคว่ำบาตร โดยผลกระทบจากข้อจำกัดดังกล่าวคือเครื่องบินที่ผลิตในสหรัฐจะต้องถูกระงับการบินทั้งหมด
== จุดหมายปลายทาง ==
ณ เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2023 อูย์เตร์ให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทาง 72 แห่งในเอเชียและยุโรป
=== ข้อตกลงการบินร่วม ===
ณ เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2023 อูย์แตร์ได้ทำข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้::
อาเซอร์ไบจานแอร์ไลน์
ฟลายวัน
นอร์ดสตาร์แอร์ไลน์
รุสไลน์
เตอร์กิชแอร์ไลน์
== ฝูงบิน ==


=== ฝูงบินปัจจุบัน ===
ณ เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2023 อูย์เตร์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
อูย์เตร์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 19.9 ปี
=== ฝูงบินในอดีต ===


อูย์เตร์เคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สายการบินสัญชาติรัสเซีย
สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2510
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2510
พุฏวัล

พุฏวัล (बुटवल; Butwal) หรือชื่อทางการ พุฏวัล อุปมหานครปาลิกา (बुटवल उपमहानगरपालिका; Butwal Sub-Metropolitan City) เป็นนครระดับต่ำกว่ามหานครและศูนย์กลางทางการค้าในรัฐลุมพินี ประเทศเนปาล มีจำนวนประชากรในเขตนครอยู่ที่ 195,054 คนตามสำมะโนปี 2021 พุฏวัลกับอีกสองเมืองรวมกันเป็นกระจุกนครซึ่งมีการเจริญอย่างรวดเร็ว ซึ่งคือ พุฏวัล-ติโลตตมา-ไภรหวา ซึ่งตั้งอยู่โดยมีทางด่วนสายสิทธารถะตัดผ่าน และมีประชากรรวมในกระจุกนครอยู่ที่ 421,018 คน
ในทางภูมิศาสตร์ พุฏวัลตั้งอยู่ตรงจุดตัดของทางด่วนสองเส้นของเนปาล คือ เส้นมเหนทระ และ เส้นสิทธารถะ ซึ่งเชื่อมต่อเข้ากับกาฐมาณฑุ นครพุฏวัลตั้งอยู่ริมแม่น้ำติเนา และอยู่บนขอบทางเหนือของที่ราบเตไร ใต้เทือกเขาสิวาลิก พเตาลีบาซาร์ (Batauli Bazaar) เป็นย่านที่อยู่อาศัยที่เก่าแก่
พุฏวัลได้รับการประกาศให้เป็นครระดับต่ำกว่ามหานครอย่างเป็นทางการในปี 2014 ผ่านการรวม VDC สองเขตที่อยู่ติดกันเข้าด้วยกัน คือ โมตีปุระ และ เสมลาร์ ปัจจุบัน นายกเทศบาลนครพุฏวัลคือนักการเมืองจากพรรคคองเกรสเนปาล เขล ราช ปาณเฑย (Khel Raj Pandey)
==อ้างอิง==
เมืองในประเทศเนปาล
เขตลุมพินี
เชลพาง

เชลพาง (อักษรโรมัน: Jelbang) เป็นหมู่บ้านในอำเภอโรลปา รัฐลุมพินี ประเทศเนปาล ตั้งอยู่ในตอนใต้ของภูเขาชลชลา ข้อมูลจากสำมะโนประชากรปี 2011 มีประชากรอยู่ที่ 2896 คน ใน 510 ครัวเรือน กลุ่มชาติพันธุ์หลักของหมู่บ้านคือชาวมัคร
== ประวัติศาสตร์ ==
=== สงครามกลางเมืองเนปาล ===
เชลพางถูกใช้งานโดยกลุ่มกบฏลัทธิเหมาในระหว่างสงครามกลางเมืองเนปาลเพื่อเป็นฐานทัพสำหรับฝึกกองกำลัง ในปี 2003, กองกำลังราชอาณาจักรได้ส่งเฮลิคอปเตอร์เข้าโจมตีเชลพางอย่างหนัก มียอดผู้เสียชีวิตจำนวนมาก ในสงครามมีผู้เสียชีวิต 68 รายมาจากเชลพาง ในจำนวนนี้ 30 รายเสียชีวิตในเชลพาง เกือบทั้งหมดถูกสังหารโดยตำรวจหรือทหาร ยอดเสียชีวิตนี้ถือว่าสูงที่สุดในตลอดสงครามกลางเมือง และเป็นที่รู้จักในชื่อการสังหารหมู่ในเชลพาง ผู้สนับสนุนของลัทธิเหมาในเนปาลบางส่วนจึงเรียกหมู่บ้านนี้ว่า "หมู่บ้านแห่งผู้พลีกาย" ("Village of Martyrs")
=== หลังสงคราม ===
ในปี 2020 บทความหนึ่งบนนคริกรายงานว่าเหมืองร้างในเชลพางแห่งหนึ่งจะแปรสภาพเป็นพิพิธภัณฑ์โดยมุ่งหวังเพื่อกระตุ้นการท่องเที่ยวในเชลพาง
==อ้างอิง==
รัฐลุมพินี
บาบีเกอจัป

บาบีเกอจัป (babi kecap) เป็นอาหารอินโดนีเซียที่ประกอบด้วยเนื้อหมูตุ๋นในเกอจัปมานิซหรือซีอิ๊วหวาน เป็นอาหารคลาสสิกในหมู่อาหารอินโดนีเซียแบบจีนเนื่องจากปรุงง่ายและเป็นที่นิยมในครอบครัวชาวอินโดนีเซียเชื้อสายจีน นอกจากนี้ยังได้รับความนิยมในกลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอินโดนีเซียที่ไม่ได้นับถือศาสนาอิสลามเช่นชาวบาหลี ชาวอัมบน ชาวบาตัก ชาวมีนาฮาซา ชาวไดยัก และชาวอินโด-ดัตช์ (Indo people) บาบีเกอจัปยังสามารถพบได้ในงานเลี้ยงไรส์ตาเฟิล (rijsttafel) ในประเทศเนเธอร์แลนด์ด้วย
เชื่อกันว่าบาบีเกอจัปมีที่มาจากอาหารทางภาคใต้ของจีนที่ประกอบด้วยเนื้อหมูตุ๋นในซีอิ๊ว ซึ่งในภาษาอินโดนีเซียเรียกว่า "บาบีเตาโจ" (babi taotjo) แต่เนื่องจากในอดีตนั้น เตาโจหาได้ยาก จึงทำให้ชาวอินโดนีเซียใช้เกอจัปมานิซหรือซีอิ๊วหวานแทน อาหารนี้จึงมีลักษณะคล้ายอาหารอินโดนีเซียมากขึ้น บางครั้งก็ใช้ซอสพริกหวานแทนเกอจัปมานิซ
บาบีเกอจัปยังนิยมรับประทานในเทศกาลกาลูงันและเญปีของชาวบาหลี
== ส่วนประกอบและการดัดแปลง ==

ตำรับทั่วไปในครัวเรือนชาวอินโดนีเซียเชื้อสายจีนนั้นจะใช้หมูสามชั้นตุ๋นกับซีอิ๊วหวาน ปรุงรสด้วยกระเทียม หอมแดง หรือหอมใหญ่ และเกลือเล็กน้อย ในขณะที่ตำรับอื่น ๆ เช่นตามร้านอาหารจีนในไชนาทาวน์อินโดนีเซีย ในบาหลี หรือในเนเธอร์แลนด์อาจจะดัดแปลงโดยใส่ส่วนผสมอื่น ๆ เช่นตะไคร้ ขิง มะเขือเทศ กะปิ ใบซาลัม (คล้ายกับใบกระวาน) พริกไทยขาว และพริก เป็นต้น ซีอิ๊วหวานนั้นอาจใช้ซีอิ๊วธรรมดาผสมน้ำตาลปี๊บหรือน้ำตาลแดงแทนได้ นอกจากนี้บางตำรับอาจจะใช้เนื้อส่วนอื่นหรือเครื่องในหมูแทน เช่นเซิงเกิลบาบีเกอจัป ซึ่งใช้กีบเท้าหมู หรือเซิกบาซึ่งเป็นสตูเครื่องในหมูประกอบด้วยตับ จมูก ลิ้น หู กระเพาะ ไส้ และเครื่องในอื่น ๆ
== ดูเพิ่ม ==
อายัมเกอจัป
บาบีฮง
เซอมูร์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สูตรการทำบาบีเกอจัป (ภาษาอินโดนีเซีย)
อาหารอินโดนีเซีย
อาหารอินโดนีเซียแบบจีน
อาหารบาหลี
อาหารบาตัก
อาหารมานาโด
อาหารจากเนื้อหมู
ซุปและสตู
ปัญจายัต (เนปาล)

ปัญจายัต (เนปาล: पञ्चायत; Panchayat) เป็นระบบการเมืองพื้นถิ่นในเนปาล ที่บังคับใช้ในระหว่างปี  1961 ถึง 1990 ระบบปัญจายัตประกอบด้วยการที่อำนาจรัฐบาล รวมทั้งอำนาจเหนือคณะรัฐมนตรีและคณะรัฐสภา อยู่ภายใต้ราชการของกษัตริย์เพียงผู้เดียว อันหมายความว่าเป็นการปกครองสมบูรณาญาสิทธิราช นอกจากนี้ ในระบบนี้ยังประกาศให้พรรคการเมืองทั้งหมดผิดกฎหมาย
หลังรัฐบาลของพรรคคองเกรสเนปาล นำโดย บีพี โกอิราลา ชนะการเลือกตั้งแบบถล่มทลายในเดือนธันวาคม ปี 1960 กษัตริย์มเหนทระได้ประกาศใช้ระบบ ปัญจายัต ในเดือนมกราคม 1961 ภายใต้การปกครองนี้ กษัตริย์มเหนทระได้ประกาศใช้ระบบการปกครองสี่ระดับ คือ หมู่บ้าน, เมือง, อำเภอ และปัญจายัตแห่งชาติ ซึ่งมีที่มาจากคณะกรรมการบริหารที่ได้รับการเลือกตั้งมาอย่างจำกัด นอกจากนี้ กษัตริย์มเหนทระยังกระตุ้นแนวคิดสามเสาหลักของอัตลักษณ์ความเป็นชาติ อันประกอบด้วย ศาสนาฮินดู, ภาษาเนปาล และสถาบันกษัตริย์ เป็นรากฐานของวิถีชีวิตเนปาล แนวคิดนี้แสดงให้เห็นผ่านคติพจน์ว่า เอกราช เอกเภศ เอกภาษา เอกเทศ (กษัตริย์เดียว แต่งกายแบบเดียว ภาษาเดียว ชาติเดียว)
อย่างไรก็ตาม ระบบนี้ถูกต่อต้านอย่างหนักเรื่อยมา ในปี 1990 พรรคคคองเกรสเนปาลร่วมกับแนวหน้าพันธมิตรฝ่ายซ้ายซึ่งประกอบด้วยพรรคการเมืองฝ่ายซ้ายต่าง ๆ ทำการรณรงค์ให้ฟื้นคืนระบบประชาธิปไตยหลายพรรคการเมือง และนำไปสู่การปฏิวัติซึ่งเริ่มต้นเดือนกุมภาพันธ์ 1990 เพื่อสิ้นสุดระบบปัญจายัต ท้ายที่สุดกษัตริย์วิเรนทระได้ประกาศว่าจะฟื้นคืนระบอบประชาธิปไตยหลายพรรค คำสั่งห้ามการมีพรรคการเมืองถูกยกเลิกในเดือนเมษายน 1990 นับเป็นจุดสิ้นสุดของระบบปัญจายัตกว่า 30 ปีในเนปาล
== อ้างอิง ==
การเมืองเนปาล
ประวัติศาสตร์เนปาล
โรงพยาบาลสูติกรรมและสตรีปโรปการ

โรงพยาบาลสูติกรรมและสตรี ปโรปการ (Paropakar Maternity and Women's Hospital) หรือรู้จักในชื่อ ประสูติคฤหะ (प्रसूति गृह; Prasuti Griha) เป็นโรงพยาบาลสูติกรรมแห่งแรกของประเทศเนปาล ตั้งอยู่ในกาฐมาณฑุ สถาปนาขึ้นในปี 1959 และมีขนาด 415 เตียง มีรายงานจำนวนสตรีที่มาคลอดบุตรที่โรงพยาบาลนี้อยู่ที่ 15,000 คนต่อปี โรงพยาบาลมีขนาด 415 เตียง จำนวนนี้ 336 เป็นแผนผู้ป่วยใน; 241 เตียงเป็นของแผนกสูติศาสตร์, 61 เตียงสำหรับแผนกนรีเวชวิทยา และ 34 เตียงของเวชศาสตร์ทารกแรกเกิด และ 79 เตียงเป็นเตียงส่วนกลาง
โรงพยาบาลนี้เริ่มต้นโดยองค์การนอกรัฐ ปโรปการสันสถาน (Paropakar Sansthan) ซึ่งริเริ่มโดยทยา วีระ สิงห์ กันสการ โดยเปิดขึ้นในพื้นที่ของพระราชวังหลวงจารพุรชะ และได้มงกุฏราชกุมารมเหนทระ เป็นผู้ตั้งชื่อให้ว่า โรงพยาบาลสูติกรรมปโรปการ ศรีปัญจอินทรราชยลักษมี (Paropakar Shree Panch Indra Rajya Lakshmi Maternity Hospital) เพื่อระลึกถึงอินทรราชยลักษมี เทวี ศาห์ คู่ครองของมงกุฏราชกุมาร ซึ่งเสียชีวิตจากการตั้งครรภ์
โรงพยาบาลมีเจ้าหน้าที่ให้บริการประกอบด้วยแพทย์ 50 คน, พยาบาล 170 คน, เจ้าหน้าที่สนับสนุนการแพทย์ 40 คน และเจ้าหน้าที่ฝ่ายบริหารและอื่น ๆ รวมอีก 360 คน นอกจากนี้โรงพยาบาลยังมีพื้นที่จัดสรรสำหรับเป็นที่อยู่อาศัยของบุคลากร และมีหอพักสำหรับแพทย์และแพทย์ใช้ทุน โรงพยาบาลมีให้บริการในแผนกต่าง ๆ ได้แก่ สูติศาสตร์-นรีเวชวิทยา, เวชศาสตร์ทารกแรกเกิด, รังสีวิทยา และ พยาธิวิทยา
โรงพยาบาลนี้ยังเป็นสถานที่เกิดของบุคคลที่มีชื่อเสียง รวมถึงยิกเม เขสาร์ นังเญล วังชุก กษัตริย์แห่งภูฏาน รวมถึงเป็นที่คลอดบุตรทั้งสองของเจ้าหญิงศรุติแห่งเนปาล
==อ้างอิง==
โรงพยาบาลในประเทศเนปาล
โรงพยาบาลสตรี
สตรีในประเทศเนปาล
ฟัดจ์

ฟัดจ์ (fudge) เป็นขนมหวานชนิดหนึ่งซึ่งทำจากน้ำตาล เนย และนมผสมเข้าด้วยกัน มีต้นกำเนิดจากสหรัฐในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยขณะนั้นได้รับความนิยมตามวิทยาลัยสตรีหลายแห่ง ฟัดจ์มีหลากหลายรสชาติซึ่งแตกต่างกันไปตามประเทศและภูมิภาคต่าง ๆ โดยรสชาติที่เป็นที่นิยมได้แก่ รสผลไม้ ถั่ว ช็อกโกแลต และคาราเมล
ของหวานอเมริกัน
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมชาวยิวฮาร์บิน

พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมชาวยิวฮาร์บิน (s=哈尔滨犹太历史文化博物馆|p=Hā'ěrbīn yóutài lìshǐ wénhuà bówùguǎn) ตั้งอยู่ที่ถนนจิงเหว่ย์ (经纬街) เขตเต้าหลี่ (道里区) เมืองฮาร์บิน มณฑลเฮยหลงเจียง ในสถานที่เดิมของโบสถ์ยิวใหม่ฮาร์บิน (哈尔滨犹太新会堂, בית הכנסת החדש בחרבין) ได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นหน่วยพิทักษ์โบราณวัตถุสำคัญทางวัฒนธรรมแห่งชาติ (全国重点文物保护单位) ชุดที่ 7 ใน พ.ศ. 2556
== ประวัติ ==
โบสถ์ยิวใหม่ฮาร์บิน เป็นศาสนสถานในศาสนายูดาห์นิกายฮาซิด ก่อตั้งเป็นสถานที่ประกอบศาสนกิจในเมืองฮาร์บินใน พ.ศ. 2451 เริ่มก่อสร้างเป็นโบสถ์ยิวแห่งที่สองในเมืองฮาร์บินเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2461 (ต่อจากโบสถ์ยิวฮาร์บิน ซึ่งปัจจุบันคือหอแสดงดนตรีโบสถ์ยิวเก่าฮาร์บิน) โดยเป็นโบสถ์ยิวที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในจีน การก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2464 อาคารหลังนี้ออกแบบโดยสถาปนิกชาวยิว โจเซฟ ยูเรวิช เลฟคิน (Joseph Yurievich Lievkin) สามารถรองรับศาสนิกได้ 500 คน อาคารสูง 2 ชั้น ด้านหน้าอาคารก่อด้วยอิฐและหินสลับกัน สีแดงและสีขาว ยอดแหลมและหน้าต่างไม้ที่ทางเข้ามีรูปแบบสถาปัตยกรรมตะวันออกกลางที่แข็งแกร่ง โดมและหน้าต่างไม้ตกแต่งด้วยดาราแห่งดาวิด ประมาณ พ.ศ. 2493 ชาวยิวอพยพในจีนเริ่มเดินทางออกจากจีนทีละน้อย โดยมุ่งหน้าไปยังประเทศอิสราเอล สหรัฐอเมริกา และออสเตรเลีย โบสถ์ยิวใหม่ปิดตัวลงในปี พ.ศ. 2499 และที่ตั้งเดิมได้เปลี่ยนเป็นอาคารรับรองของสำนักงานความมั่นคงสาธารณะประจำเทศบาล
== สิ่งจัดแสดง ==
ในปี 2547 เทศบาลเมืองฮาร์บินได้บูรณะรูปแบบสถาปัตยกรรมดั้งเดิมของโบสถ์ยิว และเปลี่ยนให้กลายเป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมชาวยิวฮาร์บิน พิพิธภัณฑ์แห่งนี้มุ่งเน้นไปที่ประวัติของชาวยิวในฮาร์บินตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ถึงคริสต์ทศวรรษ 1950 โดยจัดแสดงเอกสาร ภาพถ่าย ภาพยนตร์ และของใช้ส่วนตัวของชาวยิวในเมืองฮาร์บิน ซึ่งมีมากกว่า 20,000 คนในช่วงเวลานั้น ชั้นหนึ่งของพิพิธภัณฑ์จัดแสดงภาพถ่ายและภาพวาดของอาคารหลายหลังที่สร้างโดยชาวยิวในฮาร์บินในช่วงครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ชั้นสองและสามจัดแสดงเรื่องการศึกษา อุตสาหกรรม ศิลปะ และดนตรีของชาวยิวในเมืองฮาร์บิน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หน่วยพิทักษ์โบราณวัตถุสำคัญทางวัฒนธรรมแห่งชาติเฮย์หลงเจียง
พิพิธภัณฑ์ในประเทศจีน
สิ่งก่อสร้างในฮาร์บิน
โบสถ์ยิวในประเทศจีน