pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เจ้าหญิงเซลดา

เจ้าหญิงเซลดา (Princess Zelda, ) เป็นตัวละครในชุดวิดีโอเกมเดอะเลเจนด์ออฟเซลดาของนินเท็นโด ถูกสร้างขึ้นโดยชิเงรุ มิยาโมโตะ และเริ่มปรากฏตัวในเกมเดอะเลเจนด์ออฟเซลดาในปี 1986 เธอเป็นหนึ่งในตัวละครหลักในชุดวิดีโอเกมนี้ โดยได้ปรากฏตัวมาเป็นเวลากว่าสามทศวรรษ ในเนื้อเรื่องสมมติของเกม เธอเป็นเจ้าหญิงแห่งอาณาจักรไฮรูล เป็นพรรคพวกกับตัวละครหลัก ลิงก์ และเป็นผู้ถือไทรฟอร์ซแห่งปัญญา
แม้ว่าเธอจะเป็นตัวละครในชุดวิดีโอเกมนี้ แต่บทบาทของเซลดามักจะเป็นสาวน้อยเดือดร้อนหรือผู้ช่วยลิงก์ ในหลาย ๆ เกม เซลดาถูกจับโดยกาน่อนศัตรูตัวของเกม ทำให้ลิงก์ต้องมาช่วยชีวิตเธอ ในหลายเกมเธอเป็นหนึ่งในนักปราชญ์หรือแชมป์เปี้ยนที่มีความกล้าหาญและเป็นตัวละครสำคัญในการเอาชนะกาน่อน ในเกมอื่น ๆ เช่น ออคารินาออฟไทม์ และเดอะวินด์เวกเกอร์ เธอมีบุคลิกอื่น ๆ และเข้ามามีบทบาทในเรื่องมากขึ้น ในสกายวอร์ดซอร์ด เธอได้เป็นร่างจุติของเทพธิดาไฮเลีย ทำให้ร่างของเธอมีพลังเวทมนตร์มากมาย
เซลดาเป็นตัวละครที่เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายในวิดีโอเกมและเป็นตัวละครยอดนิยมของนักเล่นเกมและนักคอสเพลย์ นอกจากปรากฏตัวในชุดวิดีโอเกมเดอะเลเจนด์ออฟเซลดาแล้ว เธอยังเป็นตัวละครที่ผู้เล่นควบคุมได้ในเกมสปินออฟและชุดวิดีโอเกมอื่น ๆ เช่น ไฮรูล วอริเออร์ส และเคเดนซ์ออฟไฮรูล เธอยังปรากฏตัวในชุดเกมซูเปอร์สแมชบราเธอส์อีกด้วย นักวิจารณ์มีตอบรับในเชิงบวกต่อการพัฒนาตัวละครของเธอ และระบุว่าเธอเป็นหนึ่งในตัวละครหญิงในวิดีโอเกมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล
== อ้างอิง ==
ตัวละครที่สร้างโดยชิเงรุ มิยาโมโตะ
ตัวละครจากเกมชุดเดอะเลเจนด์ออฟเซลดา
ตัวเอกจากนินเทนโด
ตัวละครที่เป็นเจ้าหญิง
ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีการสร้างตัวตนใหม่
ตัวละครที่เป็นนินจาหญิง
อาสึนะ (ซอร์ดอาร์ตออนไลน์)

อาสึนะ ยูกิ  เป็นตัวละครที่ปรากฏในไลท์โนเวลชุดซอร์ดอาร์ตออนไลน์โดยเรกิ คาวาฮาระ เธอมีชื่อเรียกสั้น ๆ ว่าอาสึนะ  ซึ่งเป็นชื่อผู้เล่นของเธอในวิดีโอเกมตามเนื้อเรื่องในนิยาย อาสึนะปรากฏตัวในฐานะคนรักของคิริโตะและตัวละครหลักหญิง เธออยู่ในนิยายในฐานะรองหัวหน้าของกิลด์ภาคีอัศวินโลหิต  ซึ่งโดดเด่นในเรื่องการเป็นกิลด์ที่แข็งแกร่งที่สุดในไอร์แครด เธอได้รับชื่อเสียงในฐานะผู้เล่นที่มีทักษะในเกม ทำให้เธอได้รับฉายาว่าประกายแสง (Lightning Flash, ) ซึ่งประกอบกับความน่าดึงดูดใจทางร่างกายของเธอ ทำให้เธอเป็นที่รู้จักและเป็นที่ต้องการของผู้เล่นคนอื่นๆ
ทั้งอาสึนะและคิริโตะได้กลายเป็นตัวละครยอดนิยมในแฟนคลับอนิเมะและมังงะ มักปรากฏอยู่ในรายชื่อตัวละครอนิเมะยอดนิยม นอกจากนี้อาสึนะยังปรากฏตัวในสินค้าอย่างเป็นทางการของซอร์ดอาร์ตออนไลน์หลายรายการ และได้รับการตอบรับเชิงบวกเป็นส่วนใหญ่ โดยเน้นที่ความสัมพันธ์ของเธอกับคิริโตะ ความน่าดึงดูดใจ และบทบาทในชุดนิยาย
== การสร้างและแนวคิด ==
ในการให้สัมภาษณ์กับผู้เขียนเรกิ คาวาฮาระ เขาบอกว่าตัวละครหญิงในซอร์ดอาร์ตออนไลน์ไม่ได้อิงจากใครก็ตามที่เขารู้จักในโลกแห่งความเป็นจริง โดยเขากล่าวว่า "ปกติฉันไม่เคยสร้างตัวละคร ฉาก หรืออะไรมาก่อนฉันเริ่มเขียน ขณะที่ฉันเขียนเนื้อเรื่อง สาว ๆ กลายเป็นอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้ ยังไงก็เถอะ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่อย่างใดก็ตาม ความคิดที่อ่อนเกินหรืออารมณ์ที่ซ่อนอยู่บางอย่างของฉัน สร้างตัวละครที่แข็งแกร่งและเต็มไปด้วยความสามารถ" คาวาฮาระยังเสริมอีกว่าเขาเขียนนิยายนี้เพื่อแสดงให้เห็นว่าเขามองว่าเกมออนไลน์ไม่ใช่การเจ็บป่วยทางสังคมหรือหลบหนีจากชีวิตจริง และด้วยเหตุนี้จึงตัดสินใจแสดงเกมในไลท์โนเวลในแง่บวก
ที่งาน Sakura-Con 2013 คาวาฮาระตอบว่า "ตัวละครของอาสึนะที่ฉันสร้างมาอาจจะสมบูรณ์แบบเกินไปสำหรับซอร์ดอาร์ตออนไลน์นิดหน่อย เมื่อร่วมงานกับคิริโตะก็แทบจะไม่มีปัญหาใด ๆ เลยที่ทั้งคู่ไม่สามารถเอาชนะได้" หลังจากได้รับคำถามว่าอาสึนะเป็น "ตัวละครที่ยุ่งยาก" ในการพัฒนาหรือไม่
== อ้างอิง ==
ตัวละครการ์ตูนญี่ปุ่น
ตัวละครในซอร์ดอาร์ตออนไลน์
ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
ตัวละครหญิงในอนิเมะและมังงะ
ตัวละครวัยทีนในอนิเมะและมังงะ
อำเภอเซี่ยน

อำเภอเซี่ยน หรือ เซี่ยนเซี่ยน  เป็นอำเภอหนึ่งทางตะวันออกของมณฑลเหอเป่ย์ สาธารณรัฐประชาชนจีน อำเภอนี้อยู่ภายใต้การปกครองของนครระดับจังหวัดชางโจว
== เขตการปกครอง ==
อำเภอเซี่ยนแบ่งการปกครองออกเป็น 4 เมือง 13 ตำบล และ 1 ตำบลชนชาติ ดังนี้
เมือง:
เมืองเล่อโช่ว (乐寿镇)
เมืองหวยเจิ้น (淮镇镇)
เมืองกัวจวง (郭庄镇)
เมืองเหอเฉิงเจีย (河城街镇)
ตำบล:
ตำบลหานชุน (韩村乡)
ตำบลมั่วหนาน (陌南乡)
ตำบลเฉินจวง (陈庄乡)
ตำบลเกากวน (高官乡)
ตำบลชางหลิน (商林乡)
ตำบลต้วนชุน (段村乡)
ตำบลจางชุน (张村乡)
ตำบลหลินเหอ (临河乡)
ตำบลเสี่ยวผิงหวาง (小平王乡)
ตำบลฉืออู่จี๋ (十五级乡)
ตำบลเหล่ย์โถว (垒头乡)
ตำบลหนานเหอโถว (南河头乡)
ตำบลซีเฉิง (西城乡)
ตำบลชนชาติ:
ตำบลชนชาติหุย เปิ่นไจ (本斋回族乡)
== อ้างอิง ==
ชางโจว
การหยอกเย้าของอีฟ

การหยอกเย้าของอีฟ (Eve teasing) เป็นการเกลื่อนคำ ซึ่งพบได้เป็นหลักในภาษาอังกฤษแบบอินเดีย ใช้สำหรับกล่าวถึงการคุกคามทางเพศและการล่วงละเมิดทางเพศจากผู้ชายที่มีต่อผู้หญิงในที่สาธารณะ ชื่อ "อีฟ" ถูกเท้าความถึงตำนานการสร้างในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้องกับอาดัมและอีฟ ปัญหาดังกล่าวได้รับการพิจารณาว่าเป็นปัญหาที่เกี่ยวข้องกับความประพฤติผิดของเยาวชนชาย ซึ่งเกี่ยวกับการคุกคามทางเพศในพิสัยความรุนแรงตั้งแต่การใช้คำพูดชี้นำทางเพศ, การสัมผัสเล็กน้อยในที่สาธารณะและการโห่แซวทางเพศจนถึงการลูบคลำ
คณะกรรมาธิการสตรีแห่งชาติอินเดียได้แนะนำว่าการใช้คำดังกล่าวเป็นการลดความจริงจังของพฤติกรรมที่ผิดและควรเปลี่ยนไปใช้คำอื่นที่มีความเหมาะสมมากกว่านี้  คณะกรรมาธิการพิจารณารากอรรถศาสตร์ของคำนี้ในภาษาอังกฤษแบบอินเดีย ซึ่งการหยอกเย้าของอีฟใช้อ้างถึงธรรมชาติที่ยั่วยวนของอีฟ และจัดวางความรับผิดชอบให้แก่หญิงในฐานะผู้ยั่วยวนทางเพศ การหยอกเย้าผู้หญิง วิพากษ์วิจารณ์พวกเธอ, คุกคามด้วยคำพูดหรือร่างกาย และสร้างความลำบากให้พวกเธอโดยจงใจถือว่าเป็นการหยอกเย้าของอีฟ
ด้วยเป็นการคุกคามส่วนบุคคล การคุกคามทางเพศเป็นสิ่งที่ยากลำบากในการพิสูจน์ทางนิตินัย เนื่องจากผู้กระทำความผิดมักคิดหาวิธีล่วงละเมิดผู้หญิงอย่างรอบคอบ แม้ว่าการหยอกเย้าของอีฟจะเกิดขึ้นบ่อยครั้งในพื้นที่สาธารณะ ถนน และรถโดยสายก็ตาม หนังสือนำเที่ยวบางเล่มได้เตือนนักท่องเที่ยวหญิงให้หลีกเลี่ยงความสนใจจากชายกลุ่มดังกล่าวด้วยการสวมใส่ชุดสุภาพและมิดชิด อย่างไรก็ตามมีการรายงานการคุกคามดังกล่าวจากหญิงอินเดียและชาวต่างชาติที่สวมเสื้อผ้ามิดชิด
==อ้างอิง==
การทารุณทางเพศ
ซีนางัก

ซีนางัก (sinangag) ข้าวผัดกระเทียม หรือ ข้าวกระเทียม เป็นข้าวผัดแบบฟิลิปปินส์ที่ปรุงโดยการผัดข้าวสุกกับกระเทียม โดยทั่วไปจะนิยมใช้ข้าวเหลือจากมื้อก่อนหน้าเนื่องจากเนื้อข้าวจะแน่นกว่าและผ่านกระบวนการหมักมาแล้วเล็กน้อย ซีนางักที่ปรุงเสร็จแล้วจะโรยด้วยกระเทียมเจียว เกลือ พริกไทยดำ และบางครั้งจะโรยต้นหอมสับด้วย
ซีนางักนิยมรับประทานร่วมกับเนื้อแห้ง เช่น เบคอน ไส้กรอกแบบแห้งหรือโลงกานีซา ตาปาหรือเนื้อเค็มตากแห้ง สแปมหรือแฮมกระป๋อง และดาอิงหรือปลาเค็มแห้ง เป็นต้น และอาจจะรับประทานร่วมกับไข่กวนหรือไข่ดาว ข้าวผัดชนิดนี้ไม่เหมือนกับข้าวผัดชนิดอื่นเนื่องจากมีเครื่องปรุงหลักเพียงสองอย่างได้แก่ข้าวและกระเทียม เพื่อไม่ให้กลบรสชาติของกับข้าว ในบริเวณหมู่เกาะวิซายัส ซีนางักมักจะปรุงแต่งด้วยเกลือเฉพาะที่เรียกว่าอาซินตีบูโอก
ซีนางักมักรับประทานเป็นอาหารเช้าและใช้ข้าวที่เหลือจากมื้อก่อนหน้า บางครั้งก็จะปรุงในน้ำที่เหลือจากอาโดโบ ชาวฟิลิปปินส์ถือว่าการใช้ข้าวหุงสุกใหม่มาผัดซีนางักเป็นเรื่องไม่สมควร
== ดูเพิ่ม ==
ข้าวผัดอาลีเก
ข้าวผัดบาโกโอง
ข้าวผัด
อาหารฟิลิปปินส์
== อ้างอิง ==
อาหารฟิลิปปินส์
ข้าวผัด
ดิไอดอลมาสเตอร์ ไลฟ์ฟอร์ยู!

ดิไอดอลมาสเตอร์ ไลฟ์ฟอร์ยู! ( ใช้ชื่อที่วางจำหน่ายอย่างเป็นทางการในชื่อ THE iDOLM@STER Live For You!) เป็นวิดีโอเกมแนวจำลองการสร้างของญี่ปุ่น พัฒนา และจัดจำหน่ายโดยนัมโคบันไดเกม ตัวเกมวางจำหน่ายในญี่ปุ่นสำหรับเอกซ์บอกซ์ 360 ในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2008 โดยตัวเกมเป็นภาคต่อของเกม ดิไอดอลมาสเตอร์ รูปแบบการเล่นใน ไลฟ์ฟอร์ยู! จะเน้นที่การประสานงานในงานคอนเสิร์ตจาก ดิไอดอลมาสเตอร์ ด้วยการปรับแต่งเพลง เวที และเครื่องแต่งกายให้สูงขึ้น ตัวเกมยังมีมินิเกมริธึมระหว่างการแสดง ซึ่งพัฒนาขึ้นเพื่อเพิ่มความรู้สึกเป็นหนึ่งเดียวกับผู้ชมและเพิ่มความตื่นเต้น ผู้เล่นยังสามารถจัดการลักษณะการแสดงได้อย่างอิสระโดยการปรับตำแหน่งของกล้องไปทางไอดอลได้ ส่วนในเนื้อเรื่องจะเล่าจากมุมมองของโปรดิวเซอร์พิเศษที่ดูแลการแสดงสดของ 11 ไอดอลป๊อปจากชุดเกม ดิไอดอลมาสเตอร์
การพัฒนาเกมเริ่มขึ้นในปี 2007 เพื่อตอบสนองต่อแนวโน้มของผู้เล่นสำหรับเกมอาร์เคด ดิไอดอลมาสเตอร์ ดั้งเดิมและเวอร์ชันที่พอร์ตลงเอกซ์บอกซ์ 360 ทีมพัฒนาต้องการสร้างเกมที่อนุญาตให้ผู้เล่นดูการแสดงสดได้อย่างง่ายดาย ตัวเอกในเกมได้รับการพัฒนาให้เป็น "ตัวแทนของแฟน ๆ" ซึ่งจะประสานงานการแสดงของเหล่าไอดอล ดังนั้นสถานการณ์ที่ซับซ้อนจึงถูกละทิ้ง ส่งผลให้เกิดเรื่องราวที่เรียบง่าย รวมถึงเนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้ ตัวเกมยังประกอบด้วยเพลงที่ไอดอลแสดง 74 เพลง ในเวอร์ชันดั้งเดิม 32 เพลง และเพลงรีมิกซ์ของเพลงเหล่านั้นอีก 42 เพลง ซึ่งได้รับการเผยแพร่ในอัลบั้มเพลงหลายอัลบั้ม ตัวเกมแบบลิมิเต็ดอิดิชันยังมาพร้อมกับออริจินอลวิดีโอแอนิเมชันที่ผลิตโดย Actas ไลฟ์ฟอร์ยู! ทำยอดขายได้ 44,000 ชุดในสัปดาห์แรกที่วางจำหน่ายในญี่ปุ่น และได้รับการจัดอันดับให้เป็นเกมที่ขายดีที่สุดอันดับ 5 ในญี่ปุ่นในสัปดาห์นั้น
== อ้างอิง ==
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2551
เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์ 360
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
วิดีโอเกมดนตรี
สโมสรฟุตบอลหญิงบีอาร์ยู บุรีราษฎร์ อะคาเดมี่

สโมสรฟุตบอลหญิงบีอาร์ยู บุรีราษฎร์ อะคาเดมี่ เป็นสโมสรฟุตบอลหญิงในประเทศไทย โดยเป็นสโมสรจากจังหวัดบุรีรัมย์ ปัจจุบันลงเล่นในไทยวีเมนส์ลีก โดยเริ่มต้นส่งทีมเข้าร่วมแข่งขันครั้งแรกในปี 2551 ปัจจุบันใช้สนามกีฬากลางมหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ เป็นสนามเหย้าของสโมสร
== การเปลี่ยนชื่อทีม ==
สโมสรฟุตบอลหญิงมหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ : พ.ศ. 2551 - 2557
สโมสรฟุตบอลหญิงบีอาร์ยู บุรีราษฎร์ อะคาเดมี่ : พ.ศ. 2558 – ปัจจุบัน
== ทีม ==
=== ทีมปัจจุบัน ===
ณ วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2564 ([https://www.facebook.com/thaiwomensleague/posts/215737560264122] )
 (กัปตัน)
==  แหล่งข้อมูลอื่น ==
เฟซบุ๊กอย่างเป็นทางการของสโมสร
== อ้างอิง ==
สโมสรฟุตบอลหญิงในประเทศไทย
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2551
สโมสรฟุตบอลในจังหวัดบุรีรัมย์
สโมสรในไทยวีเมนส์ลีก
สโมสรฟุตบอลหญิงกรุงเทพมหานคร

สโมสรฟุตบอลหญิงกรุงเทพมหานคร เป็นสโมสรฟุตบอลหญิงจากกรุงเทพมหานคร ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2551 และประสบความสำเร็จในการแข่งขัน ไทยวีเมนส์ลีก โดยสามารถคว้าตำแหน่งรองชนะเลิศได้ในปี 2556
== ทีม ==
=== ทีมปัจจุบัน ===
ณ วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2564 ([https://www.facebook.com/thaiwomensleague/posts/214539123717299] )
 (กัปตัน)
== เกียรติยศ ==
=== การแข่งขันในประเทศ ===
ไทยวีเมนส์ลีก ดิวิชัน 1 *
*รองชนะเลิศ (1 สมัย) : 2556
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เฟซบุ๊กอย่างเป็นทางการของสโมสร
 
สโมสรฟุตบอลหญิงในประเทศไทย
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2551
สโมสรฟุตบอลในกรุงเทพมหานคร
สโมสรในไทยวีเมนส์ลีก
รูปแกะ

redirect ประติมากรรม
ความโลภ

redirect โลภะ
ความโกรธ

redirect โทสะ
ความนอกรีต

redirect นอกรีต
ความนอกรีด

redirect นอกรีต
ยฺวิ้นเยิ้ง

ยฺวิ้นเยิ้งในภาษาจีนกวางตุ้ง ยฺเวียนยังในภาษาจีนกลาง  กาแฟผสมชา หรือโกปีชัมในภาษามลายู (kopi cham) เป็นเครื่องดื่มที่นิยมดื่มในฮ่องกง มีส่วนผสมได้แก่กาแฟสามส่วนและชานมฮ่องกงเจ็ดส่วน นิยมดื่มทั้งแบบร้อนและเย็น แต่เดิมจะมีจำหน่ายเฉพาะในไต่ไผ่ตงหรือร้านอาหารแบบเปิดโล่ง และในฉ่าชั้นเท้งหรือร้านกาแฟเท่านั้น แต่ในปัจจุบันมีจำหน่ายตามร้านอาหารทั่วไป
== ศัพทมูลวิทยา ==
ชื่อยฺวิ้นเยิ้งหรือยฺเวียนยังแปลว่าเป็ดแมนดาริน ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แสดงความรักแท้ในวัฒนธรรมจีนเนื่องจากเป็ดแมนดารินจะครองคู่เพียงคู่เดียวตลอดชีวิต และเป็ดแมนดารินตัวผู้กับตัวเมียแตกต่างอย่างชัดเจน ซึ่งเป็นลักษณะที่คล้ายกับการรวมเอาของสองสิ่งที่แตกต่างกันเข้าด้วยกัน
== ต้นกำเนิด ==

ร้านไต่ไผ่ตงชื่อหล่านฟ้องยหวิ่น อ้างว่าเจ้าของร้านเป็นผู้คิดค้นสูตรยฺวิ้นเยิ้งและสูตรชานมแบบฮ่องกงใน ค.ศ. 1952 แม้ว่าจะไม่มีการยืนยันว่าเจ้าของร้านหล่านฟ้องยหวิ่นเป็นผู้คิดสูตรยฺวิ้นเยิ้งก็ตาม แต่มีการอ้างถึงสูตรชานมของร้านหล่านฟ้องยหวิ่นในบันทึกการประชุมสภานิติบัญญัติฮ่องกง
== การดัดแปลง ==
=== สตาร์บัคส์ ===
ในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 2010 ร้านกาแฟสตาร์บัคส์ในฮ่องกงและมาเก๊าจำหน่ายยฺวิ้นเยิ้งแบบแฟรปปุชชีโน โดยใช้ชื่อเมนูว่า "Yuen Yeung Frappuccino Blended Cream"
=== ยฺวิ้นเยิ้งสำหรับเด็ก ===
ยฺวิ้นเยิ้งสำหรับเด็กหรือหยี่ถ่งยฺวิ้นเยิ้ง  ซึ่งไม่มีกาเฟอีนทำจากเครื่องดื่มมอลต์สองชนิดผสมกันได้แก่ฮอร์ลิกส์และโอวัลติน ซึ่งเป็นเครื่องดื่มที่มีจำหน่ายในฉ่าชั้นเท้งทั่วไปในฮ่องกง
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ชานมฮ่องกง
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชา
กาแฟ
อาหารฮ่องกง
เครื่องดื่มมาเลเซีย
ชานมฮ่องกง

ชานมฮ่องกง เป็นเครื่องดื่มที่ทำจากชาแดงเติมนมระเหยหรือนมข้น วิธีการชงชานมแบบฮ่องกงถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมแห่งชาติของฮ่องกง
== ต้นกำเนิด ==
ชานมฮ่องกงมีที่มาจากสมัยอาณานิคมบริเตน วัฒนธรรมการดื่มชาของชาวอังกฤษได้รับความนิยมในฮ่องกง ข้อแตกต่างระหว่างชานมฮ่องกงและชานมอังกฤษนั้นอยู่ที่ชนิดของนม โดยชาวฮ่องกงนิยมใช้นมข้นหรือนมระเหยมากกว่านมสดธรรมดา
ร้านไต่ไผ่ตงชื่อหล่านฟ้องยหวิ่น  อ้างว่าเจ้าของร้านเป็นผู้คิดค้นสูตรชานมฮ่องกงและยวิ้นเยิ้งหรือกาแฟผสมชาใน ค.ศ. 1952 แม้ว่าจะไม่มีการยืนยันว่าเจ้าของหล่านฟ้องยหวิ่นค้นสูตรกาแฟผสมชา แต่มีหลักฐานในบันทึกการประชุมสภานิติบัญญัติฮ่องกงอ้างถึงสูตรชานมฮ่องกงของหล่านฟ้องยหวิ่น
ในฮ่องกงนิยมเรียกว่า ไหนฉ่า  หรือชานมเพื่อแยกจาก "ชาจีน" หรือ ฉ่า  ซึ่งไม่เติมนม นอกจากนี้ยังมีชื่อเรียกอีกชื่อได้แก่ ซี้หมัดไหนฉ่า  หรือ "ชานมถุงน่อง" เนื่องจากถุงที่ใช้ชงชามีลักษณะคล้ายถุงน่อง ชื่อเรียกนี้นิยมใช้เฉพาะในฮ่องกงและไม่นิยมเรียกในจีนแผ่นดินใหญ่หรือในฉ่าชั้นเท้งนอกฮ่องกง
== มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมแห่งชาติ ==
กระทรวงนันทนาการและวัฒนธรรมของประเทศฮ่องกง (แอลซีเอสดี) ได้ประกาศใน ค.ศ. 2017 ให้ "การชงชานมแบบฮ่องกง" เป็นมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมแห่งชาติในหมวด "การฝีมือแบบดั้งเดิม" โดยใช้หลักเกณฑ์เดียวกันกับการพิจารณาโดยยูเนสโก
== การชงชา ==

ชานมฮ่องกงทำจากชาแดงหลายชนิดผสมกัน และอาจจะมีชาผูเอ่อร์ผสมด้วย นอกจากนั้นยังมีนมระเหย (นมข้นจืด) และน้ำตาล เจ้าของร้านกาแฟแต่ละแห่งจะมีสูตรประจำของตนเอง ชานมแบบ ฉ่าเจ๋า  จะใช้นมข้นหวานแทนนมระเหยและน้ำตาล ซึ่งทำให้รสชาติเข้มข้นกว่า ร้านกาแฟบางแห่งยังนิยมใช้นมที่เพิ่มไขมันซึ่งทำจากนมพร่องมันเนยผสมกับน้ำมันถั่วเหลือง
การชงชาจะต้มทั้งน้ำและใบชาให้เดือดไปพร้อมกันก่อนจะราไฟลงมาให้เดือดช้า ๆ ประมาณ 3–6 นาที ใบชามักจะใส่ลงไปในถุงชงก่อนเติมน้ำเพื่อให้แยกใบชากับน้ำออกจากกันได้ง่าย หรือถ้าไม่ใช้ถุงชงก็จะกรองด้วยที่กรองหลังต้มเสร็จ บางคนนิยมยกหม้อออกหลังจากต้มเดือดแล้วประมาณ 3 นาที แล้วนำกลับไปต้มใหม่อีกเมื่อต้องการ ขั้นตอนดังกล่าวสามารถกระทำซ้ำได้เรื่อย ๆ ซึ่งทำให้รสชาติของชาเข้มข้นขึ้น
== ดูเพิ่ม ==
ยวิ้นเยิ้ง
ฉ่าชั้นเท้ง
พันธมิตรชานม
== อ้างอิง ==
ชา
อาหารฮ่องกง
เทศบาลตำบลกำแพง (จังหวัดสตูล)

เทศบาลตำบลกำแพง เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 3–4 ของตำบลกำแพง ในอำเภอละงู จังหวัดสตูล เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลกำแพงที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2498 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 5,009 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอละงู อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดสตูลประมาณ 48.9 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 1,140 กิโลเมตร มีพื้นที่รับผิดชอบ 2.61 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ประมาณ 1,631.25 ไร่ มีลักษณะเช่นเดียวกับชุมชนเมืองอื่น ๆ คือ มีชุมชนหนาแน่นมาก บริเวณริมถนนสายหลัก และกระจายออกไปบริเวณรอบนอก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลตำบลกำแพง
กำแพง
กำแพง
อำเภอละงู
ชิกัง

ชิกัง (痴漢, チカン หรือ ちかん) เป็นศัพท์ภาษาญี่ปุ่นที่ใช้เรียกการคุกคามทางเพศหรือการกระทำพฤติกรรมลามกอื่นที่เหยื่อไม่ต้องการ หรืออาจใช้เรียกบุคคลที่กระทำพฤติกรรมดังกล่าว คำนี้ใช้เป็นอย่างมากในการอธิบายถึงชายหรือหญิง ที่ใช้ประโยชน์จากระบบขนส่งมวลชนที่เต็มไปด้วยผู้คนในการลูบคลำผู้อื่น แม้ว่าคำนี้ไม่ได้ถูกระบุในระบบกฎหมาย แต่เป็นภาษาพูดที่ใช้บรรยายการกระทำที่ขัดต่อกฎหมาย คำสร้างใหม่ที่ใช้เรียกผู้หญิงที่มีพฤติกรรมชิกังว่าชิโจ
ความต้องการลักษณะนี้ถูกเรียกว่าอาการชอบถูไถอวัยวะเพศในทางจิตวิทยาคลินิค แม้ว่าหญิงที่อยู่ในขบวนรถไฟที่แน่นขนัดจะเป็นเป้าหมายของชิกังอยู่บ่อยครั้ง อย่างไรก็ตามผู้ก่อเหตุในญี่ปุ่นอาจล่วงละเมิดทางเพศบุคคลอื่นในสถานการณ์อื่นได้อีกด้วย ตัวอย่างเช่น ในบริเวณที่จอดจักรยาน ซึ่งผู้ลวนลามจะรอจนกระทั่งหญิงหรือชายก้มตัวลงเพื่อปลดล็อกจักรยาน จากนั้นจะลูบคลำพวกเขาจากด้านหลัง นอกจากนี้ชิกังปรากฎอยู่บ่อยครั้งในงานลามกญี่ปุ่นร่วมกับธีมการไม่ยินยอมอื่น ๆ ด้วยความพยายามในการป้องกันชิกัง บริษัทรถไฟบางบริษัทได้กำหนดให้มีตู้โดยสารเฉพาะสำหรับผู้หญิง
นักเล่นเกมอย่างสุดเหวี่ยงใช้คำนี้อย่างเหน็บแนมในการบรรยายผู้เล่นบนคอนโซล Xbox เนื่องจากหนึ่งในผู้ถูกัสมภาษณ์คนแรก ๆ ตั้งใจที่จะซื้อเกมเฮ็นไตในเวลาเดียวกันกับที่จะซื้อ Xbox
==อ้างอิง==
การทารุณทางเพศ
สเปซชาแนลไฟว์: พาร์ททู

สเปซชาแนลไฟว์: พาร์ททู ( Space Channel 5: Part 2) เป็นวิดีโอเกมแนวดนตรี พัฒนาโดย United Game Artists โดยเป็นภาคต่อโดยตรงของเกม สเปซชาแนลไฟว์ ในปี 1999 ตัวเกมวางจำหน่ายโดยเซกาในญี่ปุ่นในเดือนกุมภาพันธ์ 2002 สำหรับดรีมแคสต์และเพลย์สเตชัน 2 ตัวเกมเวอร์ชันเพลย์สเตชัน 2 วางจำหน่ายทั่วโลกในปี 2003 โดยโซนี่คอมพิวเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ยุโรป (ยุโรปแผ่นดินใหญ่) และ Agetec (อเมริกาเหนือ) ตัวเกมได้ถูกพอร์ตแบบความละเอียดสูงโดยเซกาและวางจำหน่ายสำหรับเพลย์สเตชัน 3, ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ และ เอกซ์บอกซ์ 360 ในปี 2011
สเปซชาแนลไฟว์: พาร์ททู ถูกพัฒนาขึ้นในระยะเวลาสองปีโดยพนักงานคนเดียวกันหลายคน ตัวเกมเป็นเกมสุดท้ายของทีมงาน United Game Artists ก่อนที่จะถูกรวมเข้ากับโซนิคทีม และเป็นเกมสุดท้ายที่ผลิตโดย Tetsuya Mizuguchi ก่อนที่เขาจะลาออกจากเซกาในปี 2003 การเปลี่ยนไปใช้กราฟิก 3 มิติจากวิดีโอที่แสดงผลล่วงหน้าของแกมภาคแรก Mizuguchi ได้รวมคุณสมบัติหลายอย่างตามความต้องการของทีมงานและข้อเสนอแนะจากเกมภาคแรก ดนตรีประกอบถูกแต่งขึ้นในช่วงหนึ่งปี และสร้างอัลบั้มเพลงประกอบถึงสี่อัลบั้ม สเปซชาแนลไฟว์: พาร์ททู ประสบความสำเร็จทั้งในเชิงพาณิชย์และคำวิจารณ์ โดยนักวิจารณ์หลายคนกล่าวว่าภาคนี้เหนือกว่าภาคต้นฉบับเนื่องจากมีกลไกและเพลงประกอบที่ขัดเกลา
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2545
เกมสำหรับดรีมแคสต์‎
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 2‎
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 3‎
เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์ 360
เกมสำหรับวินโดวส์‎
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน เน็ตเวิร์ก
วิดีโอเกมดนตรี
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
เครื่องอิสริยาภรณ์รัฐมิตราภรณ์

เครื่องอิสริยาภรณ์รัฐมิตราภรณ์  เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์สูงสุดของสาธารณรัฐประชาชนจีน ควบคู่กับ เหรียญอิสริยาภรณ์แห่งสาธารณรัฐ สำหรับมอบให้กับบุคลชาวต่างประเทศ ที่มีคุณูปการอย่างสูงในการสร้างสรรค์สังคมนิยมของจีนให้ทันสมัย ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนและความร่วมมือระหว่างประเทศจีนและต่างประเทศ และการปกป้องสันติภาพโลก เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 2015 คณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ (NPCSC) ได้รับรองกฎหมายจัดตั้งเครื่องอิสริยาภรณ์ประจำชาติสองเหรียญ ได้แก่ เหรียญอิสริยาภรณ์แห่งสาธารณรัฐ และเครื่องอิสริยาภรณ์รัฐมิตราภรณ์ ซึ่งจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2016
ผู้ที่ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์รัฐมิตราภรณ์คนแรก ประธานาธิบดี สี จิ้นผิง มอบเครื่องอิสริยาภรณ์นี้แด่ วลาดีมีร์ ปูติน ประธานาธิบดีรัสเซีย เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 2018
== รายพระนามและรายชื่อผู้ที่ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์รัฐมิตราภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
รายการเครื่องอิสริยาภรณ์สาธารณรัฐประชาชนจีน
เครื่องอิสริยาภรณ์สาธารณรัฐประชาชนจีน
วัดตะปอนใหญ่

วัดตะปอนใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตะปอน อำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี
วัดตะปอนใหญ่สร้างในสมัยอยุธยาตอนปลาย เมื่อ พ.ศ. 2290 เดิมชื่อ วัดโพธิธาราม เพราะวัดมีต้นโพธิ์ขนาดใหญ่ปกคลุมเจดีย์เก่าอยู่ขึ้นบริเวณริมคลองตะปอนใหญ่ ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดตะปอนใหญ่" ตามชื่อของหมู่บ้าน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2527
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังเก่า สร้างเมื่อ พ.ศ. 2355 และหลวงพ่อเพชร อินฺทปัญโญ ทำการบูรณะครั้งใหญ่เมื่อปี พ.ศ. 2455  เป็นอุโบสถก่ออิฐถือปูนทรงโรง หลังคาเครื่องไม้มุง ภายในประดิษฐานพระพุทธเมตตา (หลวงพ่อสัมฤทธิ์ผล) พระพุทธรูปปูนปั้นลงรักปิดทอง ทรงประทับนั่งในอิริยาบถแบบวีราสนะแสดงภูมิปรรศมุทรา นอกจากนั้นมีการขึ้นทะเบียนโบราณวัตถุในวัด  3 รายการคือ ตู้พระธรรมไม้ศิลปะรัตนโกสินทร์ หีบพระธรรมไม้ศิลปะรัตนโกสินทร์ และธรรมาสน์ไม้ลงรักปิดทองศิลปะรัตนโกสินทร์
วัดยังมีประเพณีชักกะเย่อเกวียนพระบาท จัดขึ้นในช่วงใกล้เทศกาลสงกรานต์ ณ วัดตะปอนใหญ่ มีการรดน้ำดำหัวผู้สูงอายุ และการแข่งขันชักกะเย่อเกวียนพระบาท
==อ้างอิง==
ตะปอนใหญ่
วัดชากใหญ่

วัดชากใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพลิ้ว อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี
วัดชากใหญ่ คำว่า ชาก แปลว่า ป่า คำว่าชากใหญ่ จึงหมายถึง ป่าใหญ่ เดิมมีชื่อว่า วัดมหาปทุมวิทยาราม ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2498 โดยพระธรรมวิสุทธิมงคล (บัว ญาณสมฺปนฺโน) จนถึง พ.ศ. 2508 พระอธิการธรรมรัติ ได้มาจำพรรษาและเป็นเจ้าอาวาสวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535
วัดยังเป็นที่ตั้งของพุทธอุทยานมหาปทุมวิทยาญาณสัมปันโนบนพื้นที่กว่า 50 ไร่ สร้างขึ้นโดยพระครูธรรมวิสุทธิมงคล เพื่อใช้เป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม  ในปี พ.ศ. 2498 และได้รับการพัฒนาเรื่อยม ภายในอุทยานมีพุทธประติมากรรมแสดงเรื่องราวพระพุทธเจ้าขณะแสดงธรรมเทศนาโปรดบุคคลต่าง ๆ ตามพุทธประวัติ โดยมีแผ่นป้ายอธิบายเรื่องราวรายละเอียดตามพุทธประวัติของประติมากรรมนั้น ๆ นอกจากนี้ยังมีพระพุทธรูปปางไสยาสน์ พระพุทธรูปปางนาคปรก และมีกุฏิของสงฆ์ใช้ใบจากมุงหลังคาและมุงเป็นผนัง ซึ่งพระอาจารย์มหาบัวให้พระสงฆ์อยู่เพื่อปฏิบัติธรรม
==อ้างอิง==
ชากใหญ่
สถาบันการวิจัยสื่อตะวันออกกลาง

สถาบันการวิจัยสื่อตะวันออกกลาง (Middle East Media Research Institute, MEMRI; มีชื่อทางการว่า "สถาบันการวิจัยและสื่อตะวันออกกลาง" (Middle East Media and Research Institute)) เป็นองค์กรวิเคราะห์และ ตรวจสอบสื่อไม่แสวงหากำไรที่ร่วมก่อตั้งโดยอดีตเจ้าหน้าที่หน่วยข่าวกรองทางทหารของอิสราเอล Yigal Carmon และนักรัฐศาสตร์อิสราเอล-อเมริกัน Meyrav Wurmser มีสำนักงานใหญ่ที่วอชิงตันดีซี MEMRI ตีพิมพ์และเผยแพร่รายงานสื่อภาษาอาหรับ เปอร์เซีย อุรดู ปาทาน และตุรกีที่แปลภาษาอังกฤษฟรี
นักวิจารณ์กล่าวถึง MEMRI เป็นกลุ่มแก้ต่างที่สนับสนุนอิสราเอลอย่างมาก แม้ว่าองค์กรระบุตนเองเป็น "อิสระ" และ "ไม่เข้าข้าง" ก็ตาม โดยพยายามสร้างภาพชาวอาหรับและโลกมุสลิมในแง่ลบด้วยการผลิตและเผยแพร่บทแปลที่ไม่สมบูรณ์หรือไม่ถูกต้องและเลือกแปลเฉพาะมุมมองสุดโต่งโดยไม่เน้นย้ำหรือตัดทิ้งความเห็นกระแสหลัก
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
.
==แหล่งข้อมูลอื่น==
MEMRI's official pages on Facebook, YouTube, and Twitter
โฆษณาชวนเชื่อในประเทศอิสราเอล
องค์กรและเว็บไซต์วิเคราะห์สื่อ
สถาบันตะวันออกกลางในสหรัฐ
ลัทธิไซออนิสม์ในสหรัฐ
การครอบคลุมของสื่อในความขัดแย้งระหว่างอาหรับ–อิสราเอล
วัดพิกุลโสคันธ์

วัดพิกุลโสคันธ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระขาว อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ 19 ไร่ 3 งาน 40 ตารางวา ทิศตะวันตกติดคลองบางบาล
วัดพิกุลโสคันธ์ หรือ วัดพิกุล ชื่อของวัดน่าจะมาจากวัดมีต้นพิกุลมาก เป็นวัดเก่าแก่สมัยกรุงศรีอยุธยา และเป็นวัดที่ไม่เคยเป็นวัดร้างมาก่อน ต้้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2245 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2254 วัดนี้มีความเจริญมาก ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อหลวงพ่อปั้น เป็นเจ้าอาวาส เนื่องจากท่านเป็นเกจิอาจารย์ที่ชาวบ้านเคารพนับถือมาก รูปหล่อของหลวงพ่อปั้นถึง 3 วัด ใน 3 จังหวัด ท่านได้สร้างพระพุทธไสยาสน์ขึ้น
วัดแห่งนี้เฟื่องฟูในสมัยรัชกาลที่ 5 เมื่องหลวงพ่อปั้น เป็นเจ้าอาวาส เนื่องจากท่านเป็นเกจิอาจารย์ที่ชาวบ้านเคารพนับถือมากท่าได้สร้างพระพุทธไสยาสน์ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2453 ใช้เวลาในการสร้าง 3 ปี ถวายพระนามว่า พระโสคันธ์  แต่ชาวบ้านนิยามเรียกว่า พลวงพ่อโส เป็นพระนอนขนาดใหญ่มีความยาว 21 วา กว้าง 3 วา สูง 4 วา
อุโบสถมีทางเข้าทางเดียว ทางออกมี 2 ทาง พระประธานในพระอุโบสถเป็นปางสะดุงมาร (ปางมารวิชัย) ปลายเกตุแหลมเป็นรูปเปลวเพลิง และยังมีพระยืนอีก 2 องค์ ทำด้วยไม้สักทอง แต่พระพุทธรูป 2 องค์นี้ปัจจุบันมิได้อยู่ที่พระอุโบสถแล้ว
==อ้างอิง==
พิกุลโสคันธ์
สัปดาห์ทอง (ญี่ปุ่น)

สัปดาห์ทอง (; ) เป็นสัปดาห์ที่ประกอบไปด้วยวันหยุดราชการหลายวันในสัปดาห์เดียวกันในประเทศญี่ปุ่น โดยปกติแล้วจะเริ่มตั้งแต่วันที่ 29 เมษายน จนถึง 5 พฤษภาคม ในระยะเวลาของสัปดาห์ทอง ชาวญี่ปุ่นจะออกท่องเที่ยวทั้งในประเทศและต่างประเทศ โรงแรม ห้องพัก เครื่องบิน และรถไฟจะเต็มไปด้วยผู้คนที่เดินทางออกสู่ต่างจังหวัด ทำให้เศรษฐกิจของประเทศญี่ปุ่นในช่วงสัปดาห์ทองนั้นคึกคักกว่าปกติ ในปี ค.ศ. 2019 ถือเป็นปีที่มีสัปดาห์ทองที่ยาวนานที่สุดถึง 10 วันตั้งแต่การถือกำเนิดของสัปดาห์ทอง แต่ในปี 2020 จากสถานการณ์การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศญี่ปุ่นส่งผลให้มีการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินทั่วประเทศ การท่องเที่ยวทั้งในประเทศและต่างประเทศจึงซบเซามากกว่าปีก่อน ๆ
== ประวัติ ==
หลังจากการบังคับใช้ของพระราชบัญญัติวันหยุดราชการในปี 1948 ที่กำหนดวันหยุดราชการทั้ง 9 วัน แต่ในพระราชบัญญัติดังกล่าวไม่ได้มีการเอ่ยถึงชื่อ "โกลเด้นวีค" เลย หนึ่งในทฤษฎีที่มาของชื่อคือช่วงเวลาสัปดาห์วันหยุดติดต่อกันสร้างรายได้มหาศาลให้กับภาพยนตร์เรื่อง จิยู กักโก ของบริษัทไดเอ ฟิล์ม กรรมการบริหารของบริษัทดังกล่าว ฮิเดโอะ มัตสึยามะจึงตั้งชื่อช่วงเวลาสัปดาห์นี้ว่า โกลเด้นวีค (Golden Week) ที่เขาได้ดัดแปลงจากคำที่บอกถึงช่วงเวลาคนฟังวิทยุมากที่สุด เรียกว่า โกลเด้นไทม์ (Golden Time) ส่วนอีกหนึ่งทฤษฎีกล่าวว่าช่วงปลายเดือนเมษายนจนถึงต้นเดือนพฤษภาคมที่มาร์โก โปโลได้เขียนบันทึกการเดินทางของเขาสู่ประเทศญี่ปุ่นไว้ว่าประเทศญี่ปุ่นเป็นประเทศแห่งทองคำ (; ) จึงสันนิษฐานว่าคำว่า โกลเด้นวีค ได้แผลงมาจากคำดังกล่าวเพราะเขาได้เดินทางมาถึงญี่ปุ่นได้ช่วงต้นเดือนพฤษภาคม อย่างไรก็ดีทฤษฎีที่มีการแผลงคำมาจากคำว่าโกลเด้นไทม์ได้รับการยอมรับมากกว่า
== วันหยุดราชการในสัปดาห์ทอง ==
29 เมษายน – วันโชวะ
3 พฤษภาคม – วันรัฐธรรมนูญ
4 พฤษภาคม – วันสีเขียว
5 พฤษภาคม – วันเด็กแห่งชาติ
== ดูเพิ่ม ==
ระบบแฮปปี้ซันเดย์
== อ้างอิง ==
วันหยุดในญี่ปุ่น
สังคมญี่ปุ่น
วัดในวัง

วัดในวัง เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาทวี อำเภอนาทวี จังหวัดสงขลา
วัดในวังตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2439 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2520  เหตุที่เรียกวัดในวัง เพราะในอดีตเคยเป็นที่ตั้งของเจ้าเมืองผู้ครองเมืองจะนะ ผู้ริเริ่มสร้างวัดคือ ขุนสิทธิอาญาปลัดอำเภอ แต่แรกเรียกว่า วัดในวังแปลงประดิษฐ์ ภายหลังเรียกสั้นลง ได้ยกฐานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ เมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2536
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรได้พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้อัญเชิญพระปรมาภิไชย ภ.ป.ร. ขึ้น ประดิษฐานไว้ที่หน้าบัน ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 หอฉัน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 วิหารหลวงพ่ออิ่ม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 กุฏิสงฆ์จำนวน 5 หลัง อาคารเรียนพระปริยัติธรรมสร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 ศาลาธรรมสังเวชสร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 และฌาปนสถานสร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 ปูชนียวัตถุได้แก่ พระประธานในอุโบสถพระเพลากว้าง 50 นิ้ว ซึ่งพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงบรรจุพระบรมธาตุในพระเกตุมาลาเมื่อ พ.ศ. 2523
== อ้างอิง ==
ในวัง
ในวัง
อำเภอนาทวี