pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
การแสดงช่วงพักครึ่งในซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 47

การแสดงช่วงพักครึ่งในซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 47 (Super Bowl XLVII halftime show) จัดขึ้นเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 ณ เมอร์ซีเดส-เบนซ์ ซุเปอร์โดม ในเมืองนิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 47 นำแสดงโดยบียอนเซ่ และศิลปินรับเชิญพิเศษเคลลี โรว์แลนด์ และมิเชล วิลเลียมส์ จากวงเดสทินีส์ไชลด์ การแสดงช่วงพักครึ่งได้รับคำชมเชย กลายเป็นรายการที่มีคนดูมากที่สุดเป็นอันดับหกในประวัติศาสตร์ซูเปอร์โบวล์โดยรวบรวมผู้ชม 110.8 ล้านคน รองจากสถิติการบันทึกการแสดงช่วงพักครึ่งในซูเปอร์โบวล์ในปีที่แล้ว
การแสดงโดยโปรดิวเซอร์ริกกี เคิร์ชเนอร์ และกำกับการแสดงโดยฮามิช แฮมิลตัน นักวิจารณ์ดนตรีให้ความเห็นว่าบียอนเซ่ได้พิสูจน์ความสามารถของเธออีกครั้งในระหว่างการแสดงสด การแสดงและแบล็กเอาต์ที่ตามมา ทำให้เกิดการทวีตมากกว่า 299,000 ครั้งต่อนาที ทำให้เป็นช่วงเวลาที่ทวีตมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของทวิตเตอร์ การแสดงครั้งนี้เป็นช่วงพักครึ่งแรกที่ได้รับการสนับสนุนจากเป๊ปซี่ นับตั้งแต่การแสดงครั้งล่าสุดของพรินซ์ในซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 44
== การตอบรับ ==

การแสดงของบียอนเซ่ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางจากนักวิจารณ์ แรนดัลล์ โรเบิร์ตส์ จากลอสแอนเจลิสไทมส์ ให้ความเห็นว่าการแสดงของบียอนเซ่ในช่วงพักครึ่งว่า "ตอกย้ำทักษะของเธอในฐานะนักแสดงสด การปิดปากใครก็ตามที่อาจสงสัยเกี่ยวกับพวกเขาหลังจากมีการเปิดเผยบางอย่าง" เดวิด รูนีย์ จากเดอะฮอลลีวูดรีพอร์ตเตอร์เขียนว่า: "สืบเนื่องมาจากมาดอนนาในปี 2012 [บียอนเซ่] นำการแสดงช่วงพักครึ่งของซูเปอร์โบวล์จาก Dad Rock เพื่อโอบรับพลังของหญิงสาว"
การจัดอันดับของนีลเซนยืนยันว่ารายการในปี 2013 มีผู้ชม 110.8 ล้านคน จึงกลายเป็นรายการพักครึ่งที่มีคนดูมากที่สุดเป็นอันดับที่ 6 ในประวัติศาสตร์ รองจากการการแสดงช่วงพักครึ่งในซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 46 ของมาดอนนา ซึ่งมีผู้ชม 112.5 ล้านคน การแสดงของบียอนเซ่ในการแสดงช่วงพักครึ่งซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 47 กลายเป็นช่วงเวลาที่มีการทวีตถึงมากที่สุดในประวัติศาสตร์ทวิตเตอร์ด้วย 268,000 ทวีตต่อนาที ในสัปดาห์ที่สิ้นสุดวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2013 บียอนเซ่ขายเพลงดิจิทัลดาวน์โหลด 220,000 ครั้งในสหรัฐอเมริกา ในขณะที่เดสทินีส์ไชลด์ขายได้ 60,000 ครั้ง เพิ่มขึ้น 80% และ 36% ในสัปดาห์ก่อนหน้าตามลำดับ
== รายการเพลง ==
"Run the World (Girls)" (Intro) (วินซ์ ลอมบาร์ดี พากย์เสียง "ความเป็นเลิศ")
"Love on Top"
"Crazy in Love"
"End of Time"
"Baby Boy"
"Bootylicious" (เดสทินีส์ไชลด์)
"Independent Women Part I" (เดสทินีส์ไชลด์)
"Single Ladies (Put a Ring on It)"  (เดสทินีส์ไชลด์)
"Halo"
รายการดัดแปลงจากบีบีซี
== อ้างอิง ==
การแสดงช่วงพักครึ่งในซูเปอร์โบวล์
บียอนเซ่ โนวส์
เดสทินีส์ไชลด์
คลองบางแก้ว (จังหวัดอ่างทองและจังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

คลองบางแก้ว เป็นคลองที่แยกจากแม่น้ำเจ้าพระยาในตำบลบางแก้ว จังหวัดอ่างทอง ไหลไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ผ่านตำบลบ้านอิฐ ตำบลบ้านรี เข้าเขตจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ผ่านตำบลบ้านนา ตำบลบ้านขวาง ตำบลท่าตอ ตำบลบ้านใหม่ อำเภอมหาราช ไหลไปบรรจบกับแม่น้ำลพบุรีที่ตำบลหัวไผ่ อำเภอมหาราช คลองบางแก้วมีความยาวประมาณ 15 กิโลเมตร
เดิมทีคลองบางแก้วเป็นแม่น้ำเจ้าพระยาสายเดิม ในรัชกาลสมัยสมเด็จพระเจ้าท้ายสระ เมื่อมีการขุดคลองหน้าศาลากลางจังหวัดอ่างทองไปทางอำเภอป่าโมก แม่น้ำตอนนี้จึงตื้นเขิน จนเมื่อ พ.ศ. 2356 พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยโปรดให้เจ้าพระยาอภัยภูธรที่สมุหนายกเป็นแม่กองปิดทำนบกั้นน้ำที่เมืองอ่างทอง เพื่อให้สายน้ำไหลตลอดคลองบางแก้ว แต่ไม่สำเร็จ ทำนบพังทลายเนื่องจากทานกระแสน้ำไม่ไหว (ภายหลังจึงย้ายเมืองอ่างทองไปตั้งที่ปากคลองบางแก้ว)
แหล่งน้ำจากแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณปากคลองบางแก้วที่ตำบลบางแก้ว เป็นแหล่งน้ำที่มีความสำคัญในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตั้งแต่รัชกาลที่ 1 ถึง รัชกาลที่ 4 และรัชสมัยรัชกาลที่ 9 ได้ใช้น้ำจากแม่น้ำสำคัญในประเทศ 5 สาย ซึ่งแหล่งน้ำจากแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณปากคลองบางแก้ว ตำบลบางแก้ว เป็นหนึ่งในแหล่งน้ำที่ใช้ทำพิธีเสกน้ำสำหรับถวายเป็นน้ำอภิเษกและน้ำสรงมูรธาภิเษกในพระราชพิธีเสด็จขึ้นเถลิงถวัลย์ราชสมบัติบรมราชาภิเษกและใช้น้ำจากแม่น้ำเจ้าพระยาตักที่กลางแม่น้ำเจ้าพระยาปากคลองบางแก้ว ตำบลบางแก้ว มาประกอบพิธีเสกน้ำ
== อ้างอิง ==
บางแก้ว
บางแก้ว
อำเภอมหาราช
อำเภอเมืองอ่างทอง
ออลทูเวล: เดอะชอร์ตฟิล์ม

ออลทูเวล: เดอะชอร์ตฟิล์ม (All Too Well: The Short Film) เป็นภาพยนตร์สั้นแนวดราม่าโรแมนติกปี ค.ศ. 2011 เขียนและกำกับโดยนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ ดัดแปลงจากเพลง"ออลทูเวล" ในปี ค.ศ. 2012 ของเธอเอง ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกตั้งให้เป็นเพลงเวอร์ชัน 10 นาที นำแสดงโดยซาดี ซิงก์ และดีแลน โอไบรอัน เป็นคู่รักโรแมนติกที่ความสัมพันธ์ลึกซึ้ง และจบความสัมพันธ์ลงในท้ายที่สุด ผลิตโดยซอลโปรเจ็กตส์ และเทย์เลอร์ สวิฟต์โปรดิวชันส์ ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายในวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021 ในโรงภาพยนตร์บางแห่งโดยยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์ และบนยูทูบโดยโพลีแกรมเอ็นเตอร์เมนต์ และรีพับลิกเรเคิดส์ ควบคู่ไปกับอัลบั้ม เรด (เทย์เลอร์เวอร์ชัน) อัลบั้มบันทึกเสียงซ้ำครั้งที่สองของเทย์เลอร์ สวิฟต์
ภาพยนตร์เรื่องนี้ฉายรอบปฐมทัศน์ที่โรงภาพยนตร์เอเอ็มซี ในลินคอล์นสแควร์ นครนิวยอร์ก ต่อมาด้วยการเข้าฉายเพียงบางแห่งในเมืองใหญ่ และได้รับการคัดเลือกเข้าฉายเป็นพิเศษในเทศกาลทริเบกา และเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโตในปี ค.ศ. 2022 ซึ่งเป็นการฉายภาพยนตร์ต้นฉบับขนาด 35 มม. เปิดให้ชมโดยนักวิจารณ์ร่วมสมัย ภาพยนตร์และการแสดงของซาดี ซิงก์ และดีแลน โอไบรอัน ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง 5 รางวัล ร่วมไปถึงงานประกาศรางวัลเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ 2022 ชนะสาขาวิดีโอแห่งปี วิดีโอขนาดยาวยอดเยี่ยม และกำกับยอดเยี่ยม ส่งผลให้เทย์เลอร์ สวิฟต์ กลายเป็นศิลปินคนแรกในประวัติศาสตร์เอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ที่ชนะวิดีโอแห่งปีสามครั้ง
== นักแสดง ==
ซาดี ซิงก์ รับบทเป็น เธอ
* เทย์เลอร์ สวิฟต์ รับบทเป็น เป็นเธอ, ในภายหลัง
ดีแลน โอไบรอัน รับบทเป็น เขา
* เจค ลีออน รับบทเป็น เขา, ในภายหลัง
ชอว์น เลวี รับบทเป็น พ่อของเธอ
== รางวัล ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
ภาพยนตร์ที่มีฉากในรัฐนิวยอร์ก
มิวสิกวิดีโอที่กำกับโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์
เทย์เลอร์ สวิฟต์
วัดศรีนวลสว่างอารมณ์

วัดศรีนวลสว่างอารมณ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ตำบลชีทวน อำเภอเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี
==ประวัติ==
วัดศรีนวลแสงสว่างอารมณ์ หรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า วัดศรีนวล ซึ่งในแต่เดิมใช้เขียนว่า วัดสีนวน วัดนี้ไม่ปรากฏหลักฐานว่าสร้างขึ้นเมื่อใด อย่างไรก็ตามสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2340 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2347
มีเรื่องกล่าวขานต่อกันมาว่าได้มี ญาครูตีนก้อม ได้พาญาติโยม สร้างวัดขึ้นก่อน ต่อมายายสีนวนได้บริจาคที่ดินให้เพิ่มขึ้นเพื่อขยายอาณาเขตของวัดให้กว้างขวางกว่าเดิม ชื่อวัดจึงได้เรียกว่า "วัดสีนวน" หรือ "วัดศรีนวล" ในภายหลัง และคำว่า "แสงสว่างอารมณ์" ได้มาเพิ่มเติมขึ้นภายหลังการก่อสร้างศาสนสถานของวัดในขณะที่พระอุปัชฌาย์วงค์ พฺรหฺมสโร เป็นเจ้าอาวาส (พ.ศ. 2430–2492)
==อาคารเสนาสนะและศิลปวัตถุ==
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ สิม (โบสถ์) ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางประธาน เป็นพระพุทธตรัสรู้สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นพระโลหะสำริด หน้าตักกว้าง 1.3 เมตร สูง 1.5 เมตร ฐานชุกชีกว้าง 1.9 เมตร สูง 1.5 เมตร ด้านข้างลึก 1.3 เมตร และมีพระพุทธรูปปางประธานองค์เดิม ประดิษฐานอยู่ในโบสถ์เดียวกันกับองค์ใหม่เป็นพระพุทธรูปสำริด ปางมารวิชัย สร้างเมื่อ 2468 ซึ่งย้ายมาจากสิมเดิม หน้าตักกว้าง 1 เมตร สูง 1.50 เมตร ตั้งอยู่บนโต๊ะสูงประมาณ 1 เมตร
ศาลาการเปรียญซึ่งภายในมีธรรมาสน์สิงห์เทินบุษบกที่ซึ่งเป็นสิ่งที่แปลกและแตกต่างจากธรรมาสน์โดยทั่วไปมาก สร้างขึ้นในราว พ.ศ. 2468–2470 ผู้ออกแบบและดำเนินการก่อสร้างเป็นช่างชาวญวน ส่วนการตกแต่งภายนอก ภายในและรายละเอียดต่าง ๆ พระอุปัชฌาย์วงค์ทำเอง ปัจจุบันธรรมาสน์สิงห์นี้ใช้เป็นที่สำหรับให้พระสงฆ์นั่งเทศน์มหาชาติในงานบุญเดือน 4 หรือบุญผะเหวด หรือบุญมหาชาติ ที่ฝ้าเพดานของศาลาการเปรียญมีจิตรกรรมแบบญวนที่ผสมผสานระหว่างศิลปะจีนและตะวันตก
==รายนามเจ้าอาวาส==
ญาครูตีนก้อม
พระอุปัชฌาย์วงค์ พฺรหฺมสโร พ.ศ. 2430–2492
พระทอง พ.ศ. 2493–2508
พระข่าย พ.ศ. 2509–2513
พระเสงี่ยม โฆสโก พ.ศ. 2514–2522
พระพันธ์ จารุวณฺโณ พ.ศ. 2523–2532
พระอธิการทา สุขกาโม พ.ศ. 2532–
==อ้างอิง==
ศรีนวลสว่างอารมณ์
โบราณสถานในจังหวัดอุบลราชธานี
อำเภอเขื่องใน
สวันเตอ แพบู

สวันเตอ แพบู (Svante Pääbo, ; เกิด 20 เมษายน 1955) เป็นนักพันธุศาสตร์ชาวสวีเดนและผู้ได้รับรางวัลโนเบลซึ่งเชี่ยวชาญด้านพันธุศาสตร์วิวัฒนาการ  เขาเป็นหนึ่งในผู้ริเริ่มสาขาวิชาพันธุศาสตร์บรรพชีวิน และมีผลงานโดดเด่นเกี่ยวกับจีโนมของนีแอนเดอร์ทาล เขาเป็นหัวหน้าภาคคนแรกและผู้ก่อตั้งภาคพันธุศาสตร์ สถาบันมานุษยวิทยาวิวัฒนาการมัคส์ พลังค์ ในไลพ์ซิช ประเทศเยอรมนี ตั้งแต่ปี 1997 นอกจากนี้เขายังเป็นศาสตราจารย์ประจำสถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น
ในปี 2022 เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาแพทยศาสตร์หรือสรีรวิทยา "จากการค้นพบจีโนมของโฮมินินที่สูญพันธุ์ไปแล้ว และวิวัฒนาการของมนุษย์"
== ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา ==
แพบูเกิดที่สต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน มารดาเป็นนักเคมีชาวเอสโตเนียชื่อ การิน แปโบ (Karin Pääbo) บิดาเป็นนักชีวเคมีชื่อ ซือเนอ แบร์ยสเตริม ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ร่วมกับเบ็งต์ อี. ซอมูเอิลซ็อน และจอห์น อาร์. เวน เมื่อปี 1982
เขาจบการศึกษาปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยอุปซอลาในปี 1986 ด้วยวิทยานิพนธ์เรื่องการค้นคว้าวิจัยเกี่ยวกับวิธีทางที่โปรตีน E19 ของอะดีโนไวรัสกระตุ้นระบบภูมิคุ้มกัน
== ชีวิตส่วนตัว ==
ในหนังสือชื่อ Neanderthal Man: In Search of Lost Genomes ซึ่งแพบูจัดพิมพ์ในปี 2014 เขาระบุว่าเขารักร่วมสองเพศอย่างเปิดเผย เขาเคยเข้าใจว่าตัวเองเป็นเกย์มาตลอด จนกระทั่งพบกับลินดา วิจิลันต์ นักบรรพชีวินวิทยาชาวอเมริกัน และ "เสน่ห์แบบแมน ๆ" ของวิจิลันต์ดึงดูดใจเขา ทั้งคู่มีผลงานตีพิมพ์ร่วมกันหลายชิ้น สมรสกันและมีลูกด้วยกันสองคน ปัจจุบันอาศัยอยู่ด้วยกันในไลพ์ซิช
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Svante Pääbo at the Max Planck Society
นักวิทยาศาสตร์ชาวสวีเดน
บุคคลจากมหาวิทยาลัยอุปซอลา
บุคคลจากสต็อกโฮล์ม
บุคคลจากไลพ์ซิช
ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์
ชาวสวีเดนผู้ได้รับรางวัลโนเบล
ชาวสวีเดนที่มีความหลากหลายทางเพศ
นักวิทยาศาสตร์ที่มีความหลากหลายทางเพศ
คนรักร่วมสองเพศชาวสวีเดน
ซือเนอ แบร์ยสเตริม

คอล ซือเนอ เด็ตลุฟ แบร์ยสเตริม (Karl Sune Detlof Bergström; 10 มกราคม 1916 – 15 สิงหาคม 2004) เป็นนักชีวเคมีชาวสวีเดน อดีตคณะกรรมการผู้บริหารสมาคมโนเบลในปี 1975 ผู้รับรางวัลลุยซา กรอส ฮอร์วิตซ์ จากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ร่วมกับเบ็งต์ อี. ซอมูเอิลซ็อน และรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ ร่วมกับเบ็งต์ อี. ซอมูเอิลซ็อน และจอห์น อาร์. เวน ในปี 1982 จากการค้นพบพรอสทัลแกลนดินและสารที่เกี่ยวข้อง
แบรย์สเตริมได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกของราชบัณฑิตยสถานวิทยาศาสตร์สวีเดนในปี 1965 และขึ้นมาดำรงตำแหน่งประธานราชบัณฑิตยสถานในปี 1983 และในปี 1965 ยังได้รับการเลือกตั้งให้เป็นสมาชิกของราชบัณฑิตยสถานวิศวกรรมศาสตร์สวีเดน เขาได้รับเลือกเป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์สำหรับชาวต่างชาติของบัณฑิตยสถานศิลปะและศิลปศาสตร์อเมริกันในปี 1966
เขาแต่งงานในปี 1943 กับมัย แกร์นันต์ (Maj Gernandt) มีบุตรชายด้วยกันหนึ่งคน คือ รือริก เรียนแควร์นา (Rurik Reenstierna) ต่อมาแบร์ยสเตริมได้มีความสัมพันธ์นอกสมรสกับการิน แปโบ (Karin Pääbo) นักเคมีชาวเอสโตเนีย มีบุตรชายด้วยกันหนึ่งคน คือ สวันเตอ แพบู ผู้ซึ่งในปี 2022 ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์เช่นกัน บุตรทั้งสองของเขาเกิดในปีเดียวกัน คือปี 1955 และรือริกเพิ่งจะทราบว่ามีน้องชายต่างมารดาก็ในราวปี 2004
== เกียรติยศ ==
Order of the Polar Star
Illis quorum
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
including the Nobel Lecture The Prostaglandins: From the Laboratory to the Clinic
The Official Site of Louisa Gross Horwitz Prize
นักชีวเคมีชาวสวีเดน
บุคคลจากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย
บุคคลจากสต็อกโฮล์ม
ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์
ชาวสวีเดนผู้ได้รับรางวัลโนเบล
แมซีฮ์ แอลีเนฌอด

แมซีฮ์ แอลีเนฌอด (مسیح علی‌نژاد, อักษรโรมัน: Masih Alinejad; เกิด 11 กันยายน 1976) หรือชื่อเมื่อเกิดว่า แมอ์ซูเม แอลีเนฌอด-โกมี (معصومه علی‌نژاد قمی, อักษรโรมัน: Masoumeh Alinejad-Ghomi) เป็นนักข่าว นักเขียน และนักเคลื่อนไหวด้านสิทธิสตรีชาวอเมริกันเชื้อสายอิหร่าน ในปัจจุบันทำงานเป็นผู้ผลิตและผู้ประกาศข่าวของวีโอเอเปอร์เซีย ผู้สื่อข่าวของรอดีโยแฟร์ดอ นักเขียนขาประจำของแมโนโท และบรรณาธิการร่วมของนิตยสาร IranWire
แอลีเนฌอดมุ่งเน้นการวิพากษ์วิจารณ์สถานะสิทธิมนุษยชนในประเทศอิหร่าน โดยเฉพาะประเด็นสิทธิสตรีในอิหร่าน ปัจจุบันเธอลี้ภัยอยู่ในนครนิวยอร์ก และเป็นผู้รับรางวัลมากมาย เช่น รางวัลสิทธิสตรีงานประชุมเจนีวาเพื่อสิทธิมนุษยชนและประชาธิปไตยปี 2015, รางวัลข่าวจากมูลนิธิเมฮ์ดี เซมแซร์, รางวัลสื่อยอดเยี่ยม ระดับดีเยี่ยม
ในปี 2019 เธอได้ฟ้องร้องรัฐบาลอิหร่านต่อศาลสหรัฐด้วยข้อกล่าวหาว่ารัฐบาลอิหร่านระรานเธอและครอบครัวของเธอ ในปี 2018 เธอออกหนังสือชื่อ The Wind in My Hair ซึ่งเล่าเรื่องการเติบโตของเธอในอิหร่าน ที่ซึ่งเธอระบุว่าเด็กผู้หญิง "ถูกเลี้ยงดูมาให้ก้มหน้างุด ๆ ให้สงบเสงี่ยมที่สุด และให้เจียมเนื้อเจียมตัว" ในปี 2021 สหรัฐระบุว่าหน่วยข่าวกรองของอิหร่านได้วางแผนลักพาตัวนักวิจารณ์รัฐบาลอิหร่านคนหนึ่งซึ่งไม่ได้ระบุชื่อ แอลีเนฌอดเชื่อว่าเธอเป็นเป้าหมายของการลักพาตัวครั้งนั้น
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official Website
Meet the Iconoclast Inspiring Iranian Women to Remove Their Headscarves  in Vogue Magazine
Review of The Woman Whose Hair Frightens Iran in the New York Times book review
นักข่าวชาวอเมริกัน
นักเขียนชาวอิหร่าน
นักเคลื่อนไหวชาวอิหร่าน
ชเวียตลานา ชีคาโนว์สกายา

ชเวียตลานา เฆียโอร์ฆีเยวนา ชีคาโนว์สกายา; ; เกิด 11 กันยายน 1982) เป็นนักการศึกษาและผู้นำขบวนการเรียกร้องประชาธิปไตยชาวเบลารุส เธอลงสมัครการเลือกตั้งประธานาธิบดีเบลารุสในปี 2020 ในฐานะฝ่ายค้านคนสำคัญ หลังจากที่แชร์เฆียย์ ชีคาโนว์สกี สามีของเธอ ถูกเจ้าหน้าที่รัฐของเบลารุสจับกุม หลังจากที่อาเลียกซันดร์ ลูกาแชนกา ประธานาธิบดีคนแรกและคนเดียวของเบลารุส ชนะอีกครั้งในการเลือกตั้งครั้งนี้ เธอได้หลบหนีไปลี้ภัยอยู่ในโปแลนด์ตั้งแต่เดือนสิงหาคม 2020
เธอได้รับการเสนอชื่อรับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพสองครั้งจากบทบาทในการท้าทายอำนาจของลูกาแชนกา และการเรียกร้องการเลือกตั้งที่ใสสะอาดและเป็นเสรี
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Twitter page of Sviatlana Tsikhanouskaya
นักการเมืองเบลารุส
บุคคลจากสหภาพโซเวียต
โอเวอร์วอตช์ 2

โอเวอร์วอตช์ 2 (Overwatch 2) เป็นวิดีโอเกมออนไลน์หลายผู้เล่นแนวยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง พัฒนาและจัตจำหน่ายโดยบลิซซาร์ดเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ต่วเกมเป็นภาคต่อของเกมแนวฮีโร่ชูตเตอร์ โอเวอร์วอตช์ ที่วางจำหน่ายในปี 2016 ตัวเกมมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้มีสภาพแวดล้อมร่วมกันสำหรับโหมดผู้เล่นกับผู้เล่น (PvP) กับเกมแรกในขณะที่แนะนำโหมดความร่วมมือแบบต่อเนื่อง การเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญในโหมดผู้เล่นกับผู้เล่นคือการลดขนาดทีมจากหกเป็นห้า ซึ่งต้องใช้ตัวละครหลายตัวในการทำใหม่ โอเวอร์วอตช์ 2 เปิดให้เล่นฟรีสำหรับ นินเท็นโด สวิตช์, เพลย์สเตชัน 4, เพลย์สเตชัน 5, ไมโครซอฟท์ วินโดวส์, เอกซ์บอกซ์วัน และ เอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอส ในรูปแบบการเล่นระหว่างการพัฒนาในวันที่ 4 ตุลาคม 2022 โดยจะมีการเล่นข้ามแพลตฟอร์มเต็มรูปแบบ โดยในวันที่ 11 สิงหาคม 2023 บลิซซาร์ดได้ปลดป้ายการเล่นระหว่างพัฒนาออก หลังจากอัปเดต โอเวอร์วอตช์ 2: การรุกราน
เดิมโอเวอร์วอตช์ 2 มีแผนพัฒนาโหมดผู้เล่นกับศัตรู (PvE) โหมดเนื้อเรื่อง (Story Mode) และโหมดภารกิจฮีโร่ (Heroes Mission) วางจำหน่ายแยกเป็นส่วนเสริม เพื่อสร้างความแตกต่างจากโอเวอร์วอตช์ภาคแรก แต่เนื่องจากความล่าช้าในการพัฒนา บวกกับคุณภาพในการพัฒนาไม่เป็นไปตามที่คาดหวัง ทีมพัฒนาจึงได้ประกาศยกเลิกแผนการพัฒนาทั้งสามโหมดลงเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2023 โดยผลสำเร็จจากโหมดดังกล่าว จะถูกนำมาใช้พัฒนาเป็นภารกิจประจำฤดูกาลแทน โดยเริ่มจากฤดูกาลที่ 4 กับภารกิจสตาร์วอตช์ ซึ่งเป็นครั้งแรกของโอเวอร์วอตช์ที่ใช้โหมดผู้เล่นกับผู้เล่นกับศัตรู (PvPvE) และมีการนำระบบบางส่วนของโหมดเนื้อเรื่องมาปรับใช้ด้วย ก่อนเปิดตัวจริงในฤดูกาลที่ 6 กับภารกิจ การรุกราน (Invasion) ที่เป็นเนื้อเรื่องที่แท้จริงของโอเวอร์วอตช์ 2
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2565
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 4
เกมสำหรับวินโดวส์
เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์วัน
เกมสำหรับนินเท็นโดสวิตช์
เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอส
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 5
วิดีโอเกมแบบร่วมมือกัน
เกมในการแข่งขันอิเล็กทรอนิกส์สปอร์ต
วิดีโอเกมหลายผู้เล่น
วิดีโอเกมที่มีฉากในทวีปแอนตาร์กติกา
วัดหนองจับเต่า

วัดหนองจับเต่า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาจอมเทียน อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี ตั้งอยู่บนที่ดินกว่า 17 ไร่
วัดหนองจับเต่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2480 โดยชาวบ้านหนองจับเต่าร่วมกันซื้อที่ดินแล้วบริจาคให้เป็นที่สร้างวัดและตั้งชื่อวัดตามชื่อของหมู่บ้าน โดยวัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2496
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ คืออุโบสถสีขาว ประดับด้วยปูนปั้นอยู่บริเวณโดยรอบ ตัดช่องบานหน้าต่างด้วยพญานาคสีแดงเรียงสลับกัน มีใบเสมาวางอยู่บนฐานบัวคว่ำบัวหงายซ้อนกัน ด้านในมีองค์พระประธานสีทอง ส่วนด้านนอกของอุโบสถมีรูปปั้นพญานาคคู่เลื้อยรอบเป็นกำแพงล้อมอุโบสถ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ของวัดคือ พญาเต่าองค์ใหญ่ ตั้งอยู่ด้านข้างอุโบสถ นักท่องเที่ยวนิยมมาลอดท้องพญาเต่า เพื่อเพิ่มความสิริมงคลกันขอพรขอโชคลาภ เชื่อกันว่าหากใครได้ลอดใต้ท้องพญาเต่าเรือนแล้วจะทำให้มีอายุยืนเหมือนเต่า มีสุขภาพร่างกายแข็งแรง หายจากโรคภัยไข้เจ็บ นอกจากนั้นยังมีแม่ตะเคียน พระเจ้าทันใจ และพระอุปคุต
== อ้างอิง ==
หนองจับเต่า
วัดห้วยใหญ่ (จังหวัดชลบุรี)

วัดห้วยใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยใหญ่ อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี มีพื้นที่ 30 ไร่ 1 งาน 68 ตารางวา วัดมีพิธีกรรมต่อชะตาตามความเชื่อแบบโบราณ ปัจจุบันมีพระครูปลัดสราวุธ ฐิตปญฺโญ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดห้วยใหญ่สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2186 โดยมีนายโพธิ์และนางเผือก ชาวบ้านตำบลห้วยใหญ่ เป็นผู้มอบที่ดินถวายสร้างวัด จำนวน 5 ไร่ 2 งาน และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2544
ภายในอุโบสถมีร่างที่ไม่เน่าเปื่อยของหลวงพ่อก้านซึ่งบรรจุอยู่ในโลงแก้ว เป็นอดีตเจ้าอาวาสรูปที่ 9 ของวัด
== รายนามเจ้าอาวาส ==
พระแก้ว
พระนิล
พระพิณ
พระทาบ
พระพรหม
พระผิน
พระเติม
พระอุปัชฌาย์ลอย ธมมฺโชโต
พระครูภัทรกิจวิบูล (ก้าน ภทฺทโก)
พระครูปลัดสราวุธ ฐิตปญฺโญ
== อ้างอิง ==
ห้วยใหญ่
ความสัมพันธ์ไทย–ภูฏาน

ความสัมพันธ์ทวิภาคีระหว่างราชอาณาจักรไทยและราชอาณาจักรภูฏานได้รับการสถาปนาขึ้นใน พ.ศ. 2532 โดยประเทศไทยเป็นหนึ่งใน 53 ประเทศที่มีความสัมพันธ์ทางการฑูตอย่างเป็นทางการกับประเทศภูฏาน
== ประวัติ ==

ความสัมพันธ์ทางการฑูตระหว่างภูฏานและประเทศไทยก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2532 และแน่นแฟ้นขึ้นตลอดหลายปีที่ผ่านมา โดยทั้งสองประเทศมีคุณลักษณะหลายประการที่เหมือนกัน ประเทศไทยตั้งอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทั้งสองประเทศมีระบอบกษัตริย์ ทั้งภูฏานและประเทศไทยมีประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวพุทธ มีมรดกและวัฒนธรรมทางพุทธศาสนาที่เป็นปึกแผ่น ภูฏานมีสถานเอกอัครราชทูตอยู่ในกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ในทางกลับกัน ประเทศไทยไม่มีภารกิจทางการฑูตภายในประเทศภูฏาน แต่ดำเนินความสัมพันธ์ผ่านสถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงธากา ประเทศบังกลาเทศ ซึ่งได้รับการรับรองในอาณาจักรหิมาลัย
== ความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรม ==
ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา การท่องเที่ยวระหว่างสองประเทศมีการเติบโตอย่างมาก ประเทศภูฏานและไทยยังส่งเสริมความร่วมมือด้านการศึกษา มหาวิทยาลัยไทยหลายแห่ง รวมทั้งมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และมหาวิทยาลัยรังสิต ได้มีนักศึกษาชาวภูฏาน ซึ่งมหาวิทยาลัยไทยจัดโครงการมอบทุนการศึกษาเพื่อดึงดูดนักศึกษาชาวภูฏาน
=== สวนมิตรภาพ ===
ใน พ.ศ. 2549 เจ้าชายจิกมี เคเซอร์ นัมเกล วังชุก แห่งภูฏาน เสด็จทอดพระเนตรมหกรรมพืชสวนโลกเฉลิมพระเกียรติฯ ราชพฤกษ์ 2549 ในภาคเหนือของประเทศไทยอย่างเป็นทางการ เพื่อฉลองทรงสิริราชสมบัติครบรอบ 60 ปี ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ซึ่งรัฐบาลภูฏานได้พัฒนาสวนดังกล่าวด้วยค่าใช้จ่าย 10 ล้านบาท
เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 สถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงธากา ได้เปิด "สวนมิตรภาพภูฏาน-ไทย" โดยความร่วมมือกับองค์การเมืองทิมพู เมืองหลวงของประเทศภูฏาน สวนดังกล่าวมีจุดมุ่งหมายเพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 20 ปีของการสถาปนาความสัมพันธ์ทางการฑูต และวันครบรอบพิธีราชาภิเษกชองสมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี เคเซอร์ นัมเกล วังชุก ผู้ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ภูฏานองค์ที่ห้า ซึ่งสวนแห่งนี้บริหารโดยนิติบุคคลเมืองทิมพู รวมถึงพิธีเปิดงานดังกล่าวยังเป็นการฉลองวันคล้ายวันพระราชสมภพปีที่ 54 ของสมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก ผู้ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ภูฏานองค์ที่สี่ และวันคล้ายวันพระราชสมภพ 82 ปี ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ผู้ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ไทย
== ดูเพิ่ม ==
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของไทย
== อ้างอิง ==
 
ภูฏาน
ไทย
ลิซโซ

เมลิสซา วิเวียน เจฟเฟอร์สัน (Melissa Viviane Jefferson; เกิด 27 เมษายน ค.ศ. 1988) หรือชื่อในวงการคือ ลิซโซ (Lizzo) เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง แร็ปเปอร์ และนักแสดงชาวอเมริกัน ลิซโซเกิดในดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน ต่อมาย้ายไปยังเมืองฮิวสตัน รัฐเท็กซัส เธอเริ่มสนใจงานดนตรีก่อนจะย้ายไปยังเมืองมินนีแอโพลิสและทำดนตรีเพลงฮิปฮอป ก่อนจะได้เซ็นสัญญากับไนซ์ไลฟ์เรเคิดดิงคอมปานีและแอตแลนติกเรเคิดส์ ลิซโซออกอัลบั้มสองชุด ได้แก่ ลิซโซแบนเกอส์ (2013) และ บิกเกิร์ลสมอลล์เวิลด์ (2015) และยังออกอีพีแรกกับค่ายเพลงหลัก โคโคนัตออยล์ ซึ่งออกใน ค.ศ. 2016
ลิซโซประสบความสำเร็จในกระแสหลักด้วยการออกอัลบั้มชุดที่สาม คัสไอเลิฟยู ขึ้นถึงอันดับสี่บนบิลบอร์ด 200 อัลบั้มนี้ก่อให้เกิดซิงเกิล "จูซ" และ "เทมโป" เวอร์ชันดีลักซ์ของอัลบั้ม มีซิงเกิล "ทรูธเฮิร์ตส์" ที่ออกใน ค.ศ. 2017 กลายเป็นเพลงไวรอลวิดีโอที่ประสบความสำเร็จระยะเวลานาน (sleeper hit) สองปีหลังจากออกจำหน่าย เพลงขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ด ฮอต 100 นานเจ็ดสัปดาห์ กลายเป็นเพลงเดี่ยวของแร็ปเปอร์หญิงที่ขึ้นอันดับหนึ่งนานที่สุด ในระหว่างนี้ ซิงเกิลของเธอเมื่อ ค.ศ. 2016 อย่าง "กูดแอสเฮลล์" ยังไต่ชาร์ตขึ้นไปถึงสิบอันดับแรกบนบิลบอร์ด ฮอต 100 และชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร ลิซโซได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงถึงแปดสาขาที่งานประกาศรางวัลแกรมมีครั้งที่ 62 ซึ่งมากกว่าศิลปินใด ๆ ในปีนั้น รวมถึงได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลใหญ่แต่ละหมวดหมู่ที่เรียกว่า "บิกโฟร์" ท้ายที่สุดก็ได้รับรางวัลอัลบั้มเพลงเออร์เบินร่วมสมัยยอดเยี่ยม, การแสดงเดี่ยวป็อปยอดเยี่ยม จากเพลง "กูดแอสเฮลล์" และการแสดงอาร์แอนด์บีดั้งเดิมยอดเยี่ยม จากเพลง "เจอโรม"
ใน ค.ศ. 2021 ลิซโซออกซิงเกิล "รูเมอส์" ร้องรับเชิญโดยคาร์ดิ บี เปิดตัวในห้าอันดับแรกบนชาร์ตบิลบอร์ด ฮอต 100 อัลบั้มชุดที่สี่ สเปเชียล นำด้วยซิงเกิล "อะเบาต์แดมน์ไทม์" ขึ้นถึงอันดับหนึ่งบนฮอต 100
นอกจากงานดนตรี ลิซโซยังเริ่มงานแสดงโดยพากย์เสียงให้กับภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่อง ผจญแดนตุ๊กตามหัศจรรย์ (2019) และปรากฏอยู่ในภาพยนตร์เรื่อง ยั่ว สวย รวย แสบ (2019) นอกจากนั้นเธอยังเป็นพิธีกรรายการเรียลลิตีทางโทรทัศน์ของแอมะซอนไพรม์วิดีโอ ในเรื่อง ลิซโซส์วอตช์เอาต์ฟอร์เดอะบิกเกิร์ล ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลไพรม์ไทม์เอมมี สาขารายการแนวแข่งขันยอดเยี่ยม ใน ค.ศ. 2019 นิตยสาร ไทม์ ยกให้ลิซโซเป็น "ผู้ให้ความบันเทิงแห่งปี" จากความนิยมที่พุ่งสูงขึ้นและการมีส่วนร่วมทางดนตรีของเธอ นอกจากจะได้รับรางวัลแกรมมีสามครั้งแล้ว เธอยังได้รับรางวัลบิลบอร์ดมิวสิกอะวอดส์, เบตอะวอดส์ และโซลเทรนมิวสิกอะวอดส์อีกสองครั้ง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2531
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
แร็ปเปอร์ชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
นักร้องป็อปหญิงชาวอเมริกัน
นักเคลื่อนไหวสิทธิกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศจากสหรัฐ
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
ประเทศนอร์เวย์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904

ประเทศนอร์เวย์ ไม่ได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 ที่เมืองเซนต์หลุยส์ สหรัฐ อย่างไรก็ตาม ชาร์ลส์ อีริคเซ่น และเบิร์นฮอฟฟ์ แฮนเซ่น ก็เข้าร่วมการแข่งขันกีฬามวยปล้ำในประเภทเวลเตอร์เวท และรุ่นเฮฟวี่เวท ตามลำดับและได้รับรางวัลเหรียญทอง
== ผู้ได้รับเหรียญรางวัล ==
== อ้างอิง ==
สาธารณรัฐโคลอมเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900

สาธารณรัฐโคลอมเบีย ไม่ได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1900อย่างเป็นทางการ ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส อย่างไรก็ตาม ฟรานซิสโก เฮนริเกซ เดอ ซูบิเรีย ที่ถือสัญชาติโคลอมเบียได้เข้าร่วมแข่งขันและได้รับรางวัลเหรียญเงินในการแข่งขันชักเย่อ ทางคณะกรรมการโอลิมปิกสากลจึงบันทึกสถิติให้เข้าเป็นนักกีฬาตัวแทนประเทศโคลอมเบีย ในฐานะสมาชิกของทีมผสม
== ผู้ได้รับเหรียญรางวัล - สมาชิกของทีมผสม ==
== อ้างอิง ==
วัดศรีพัฒนาราม (จังหวัดยะลา)

วัดศรีพัฒนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตาเซะ อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ อาณาเขต ทิศเหนือยาว 60 วา ติดต่อกับที่ดินเอกชน ทิศใต้ยาว 60 วา ติดต่อกับถนนสาธารณะ ทิศตะวันออกยาว 80 วา ติดต่อกับที่นา ทิศตะวันตกยาว 80 วา ติดต่อกับสวนยางและที่ดินเอกชน พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบ รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า หน้าวัดหันไปทางทิศใต้
วัดศรีพัฒนาราม เดิมชื่อว่า วัดบ้านคล้า เป็นวัดโบราณสร้างมานานนับร้อยปีแต่ไม่มีหลักฐานการก่อสร้างที่ชัดเจน มีสภาพเป็นวัดร้างมานาน จนเมื่อ พ.ศ. 2470 ได้มีพระอธิการ ดำ ติสสโร มาอยู่จำพรรษา จึงได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์วัดใหม่ ภายหลังได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดศรีพัฒนาราม" โดยเจ้าคณะจังหวัดยะลาในขณะนั้นคือ พระราชปัญญาเมธี เป็นผู้ตั้งนามวัดให้ จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2470 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2559
== รายนามเจ้าอาวาส ==
พระอธิการ ดำ ติสสโร ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2470–2473
พระอธิการ แดง กิตติสัทโธ ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2474–2486
พระอธิการ เคลื่อน อริยวโร ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2490–2494
พระอธิการ ทิม เกสโร ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2495–2505
พระอธิการ จบ ธัมมโชโต ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2506–2508
พระอธิการ ชิต นวปุณโณ ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2509–2511
พระอธิการ หวาน สัจจธัมโม ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2512–2515
พระครูบริหาร ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2515–2517
พระอธิการ คลึ้น ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2518–2520
พระอธิการบุญ ขันติสาโร ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2521–
พระใบฎีกา คำสิงห์ กิตติสาโร ดำรงตำแหน่ง ?–พ.ศ. 2547
พระเคี่ยม ถิรธัมโม ดำรงตำแหน่ง ?–พ.ศ. 2555
พระอาจารย์ ธงไชย วิริโย ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2555–
== อ้างอิง ==
ศรีพัฒนาราม