pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ปฏิบัติการไลน์แบ็กเกอร์ 2

ปฏิบัติการไลน์แบ็กเกอร์ 2 เป็นปฏิบัติการที่นำโดยกองทัพอากาศสหรัฐในการทิ้งระเบิดทั่วเมืองในเวียดนามเหนือเพื่อมีจุดประสงค์ให้เวียดนามเหนือยอมแพ้และทำข้อตกลงยุติสงคราม ปฏิบัติการครั้งนี้ถือว่าเป็นปฏิบัติการที่ใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 ปฏิบัติการดังกล่าวเริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม 1972 รัฐบาลสหรัฐได้ตระหนักถึงปัญหาดีว่าเวียดนามเหนืออาจไม่หยุดในสงครามครั้งนี้จึงสั่งให้กองทัพอากาศใช้แผนการไลน์แบ็กเกอร์ที่เคยทำก่อนหน้านี้แต่มันล้มเหลว จนกระทั่งนายพลจอห์น ดับเบิลยู. โวกต์ จูเนียร์ ได้วางแผนว่าจะให้เครื่อง B-52 ทั้งหมด 54 ลำจากสนามบินอู่ตะเภาบินหลบเรดาร์แล้วทำการทิ้งระเบิดทั่วเมืองในเวียดนามเหนือรวมไปถึงเครื่องบิน B-52 จากกวมและโอกินาวะอีกจำนวนหนึ่ง เมื่อเวียดนามเหนือได้ทราบข่าวว่าสหรัฐจะทิ้งระเบิดทั่วเมืองจึงได้ติดตั้งขีปนาวุธ S-75 Dvina ที่สหภาพโซเวียตเคยมอบไว้ตามจุดต่าง ๆ ในเมืองปฏิบัติการดังกล่าวได้เริ่มต้นขึ้นในคืนวันที่ 18 ธันวาคม เครื่องบินทิ้งระเบิดสหรัฐทั้งหมด 207 ลำกับเครื่องบินขับไล่จำนวนมากกว่า 2000 ลำได้บินข้ามมายังเขตแดนของเวียดนามเหนือในคืนเดียวกันเวียดนามเหนือได้ระดมยิงขีปนาวุธ S-75 เป็นจำนวนมาก รวมไปถึงได้ส่งเครื่องบินรบ Mig-17 กับ Mig-21 ขึ้นประกบเครื่องบินรบสหรัฐส่งผลให้สหรัฐเสียเครื่องบินรบสหรัฐไป 12 ลำและเครื่องบินทิ้งระเบิด B-52 จำนวน 16 ลำ ปฏิบัติการครั้งนี้สร้างความเสียหายอย่างหนักให้กับฝ่ายเวียดนามเหนืออย่างมากจนทำให้เวียดนามเหนือยอมแพ้ในสงครามและทำข้อตกลงในกรุงปารีสในปี 1973
== อ้างอิง ==
ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามเวียดนาม
ประวัติศาสตร์เวียดนามใต้
ประวัติศาสตร์เวียดนาม
สงครามเวียดนาม
พ.ศ. 2515
ประเทศไอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศไอร์แลนด์ มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 โดยจะเป็นการฉลองครบรอบ 100 ปีการเปิดตัวของทีมไอร์แลนด์ในฐานะประเทศอิสระในสถานที่เดียวกัน นักกีฬาชาวไอริชได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกสมัยในยุคปัจจุบัน ไม่ว่าจะด้วยสิทธิ์ของตนเองหรือเป็นส่วนหนึ่งของทีมบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ก่อนปี ค.ศ. 1924 ยกเว้นการแข่งขันที่เบอร์ลินที่ปกครองโดยนาซีในปี  ค.ศ. 1936
== นักกีฬา ==
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
== อ้างอิง ==
ประเทศที่แข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
2024
ประเทศออสเตรเลียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศออสเตรเลีย มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 นักกีฬาชาวออสเตรเลียได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งในยุคสมัยใหม่ ควบคู่ไปกับฝรั่งเศส บริเตนใหญ่ กรีซ และสวิตเซอร์แลนด์ ในขณะที่บริสเบนจะเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2032 ประเทศออสเตรเลียและสหรัฐ ประเทศต่อไปที่จะเป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2028 ที่ลอสแอนเจลิส จะเดินเข้าสู่ Place du Trocadéro ก่อนทีมจากฝรั่งเศส ระหว่างขบวนพาเหรดนักกีฬาของประเทศต่าง ๆ ในพิธีเปิด
== นักกีฬา ==
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
== อ้างอิง ==
ประเทศที่แข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
2024
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – รอบคัดเลือก

บทความนี้อธิบายขั้นตอนการคัดเลือกกีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 นักยิมนาสติกทั้งหมด 318 คน (สากล 192 คน ลีลา 94 คน และแทรมโพลีน 32 คน) จะผ่านการคัดเลือก
เส้นทางการคัดเลือกสำหรับโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 นั้นเรียบง่ายและปรับเปลี่ยนอย่างมากจากปี 2020 ในการแข่งขันยิมนาสติกสากลประเภททีม นักยิมนาสติกแต่ละทีมเข้าร่วมได้สูงสุด 5 คน เมื่อเทียบกับการแข่งขันที่โตเกียว 2020 จะมี 4 คนต่อทีมและเดี่ยวอีก 2 คน ที่ได้เข้าร่วม ทีม 3 อันดับแรกจากการแข่งขันยิมนาสติกสากลชิงแชมป์โลก 2022 ที่ลิเวอร์พูลจะได้ผ่านเข้ารอบการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก โดยมีโควต้าเป็นสัดส่วนที่มากขึ้นซึ่งกระจายไปในการแข่งขันเดียวกันที่เมืองแอนต์เวิร์ป ประเทศเบลเยียมในปีต่อไป การแข่งขันเวิร์ลคัพปี 2024 จะทำให้นักยิมนาสติกมีโอกาสได้รับโควต้าเพิ่มขึ้นในรายการอุปกรณ์แยกต่างหาก
ในการแข่งขันยิมนาสติกลีลา การแข่งขันชิงแชมป์โลก 2022 ซึ่งมีกำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 14 ถึง 18 กันยายนที่เมืองโซเฟีย ประเทศบัลแกเรีย จะได้เห็นผู้ชนะเลิศทั้งรายบุคคลและทีมรวมได้รับโควต้าไปปารีส ตำแหน่งโควต้าส่วนใหญ่จะได้รับการจัดสรรในการพบกันครั้งเดียวกันที่เมืองวาเลนเซีย ประเทศสเปน ภายในปีถัดไป โดยมีนักยิมนาสติก 14 คนและอีก 5 ประเทศจากทุกทวีปแย่งชิงการคัดเลือก
ครึ่งหนึ่งของโควต้าแทรมโพลีนที่ผ่านการคัดเลือกจะมอบให้แก่นักยิมนาสติกที่มีตำแหน่งสูงสุดในการแข่งขันชิงแชมป์โลกปี 2023 ที่เบอร์มิงแฮม โดยส่วนใหญ่มาจากซีรีส์เวิร์ลคัพปี 2023–2024 ในทุกสาขาของยิมนาสติก โควต้าที่เหลือจะมอบให้กับนักยิมนาสติกที่แข่งขันกันเพื่อคัดเลือกในทวีปของตน
== สรุปผลการคัดเลือก ==
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
รอบคัดเลือกโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
โอลิมปิกฤดูร้อน 2024
กีฬาฮอกกี้ในเอเชียนเกมส์ 2022

กีฬาฮอกกี้ในเอเชียนเกมส์ 2022 จะจัดแข่งขันที่เมืองหางโจวจะจัดขึ้นที่ กงชูแคแนลสปอร์ตพาร์กฟีลด์ฮอกกี้ฟีลด์ ในเขตกงชู ตั้งแต่วันที่ 11 ถึง 24 กันยายน พ.ศ. 2565
ผู้ชนะจะผ่านเข้ารอบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
== การคัดเลือก ==
=== ทีมชาย ===
{|class="wikitable"
!วันที่
!รายการ
!สถานที่
!โควต้า
!ผ่านการคัดเลือก
|-
|16 กันยายน 2016
|เจ้าภาพ
|
|align=center|1
|
|-
|20 สิงหาคม – 1 กันยายน 2018
|เอเชียนเกมส์ 2018
|จาการ์ตา, อินโดนีเซีย
|align=center|5
|
|-
|6–15 พฤษภาคม 2022
|รอบคัดเลือกเอเชียนเกมส์ 2022
|กรุงเทพมหานคร, ไทย
|align=center|6
|
|-
!colspan=3|รวม
!12
!
|}
=== ทีมหญิง ===
{|class="wikitable"
!วันที่
!รายการ
!สถานที่
!โควต้า
!ผ่านการคัดเลือก
|-
|16 กันยายน 2016
|เจ้าภาพ
|
|align=center|1
|
|-
|19–31 สิงหาคม 2018
|เอเชียนเกมส์ 2018
|จาการ์ตา, อินโดนีเซีย
|align=center|5
|
|-
|6–14 มิถุนายน 2022
|2022 Asian Games Qualifier
|จาการ์ตา, อินโดนีเซีย
|align=center|6
|
|-
!colspan=3|รวม
!12
!
|}
== อ้างอิง ==
ฮ
กีฬายูโดในเอเชียนเกมส์ 2022

กีฬายูโดในเอเชียนเกมส์ 2022 จะจัดขึ้นที่เมืองหางโจว สาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งแต่วันที่ 11 ถึง 14 กันยายน พ.ศ. 2565 การแข่งขันถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ยังไม่ได้กำหนด
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เอเชียนเกมส์
กีฬาไตรกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

การแข่งขันกีฬาไตรกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่กรุงปารีสมีกำหนดจัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 30 กรกฎาคมถึง 5 สิงหาคมที่สะพานเจน่า โดยมีนักกีฬาทั้งหมด 110 คนเข้าร่วมแข่งขันในแต่ละประเภทชายและหญิง หลังจากประสบความสำเร็จอย่างล้นหลามที่โตเกียว 2020 การแข่งขันผลัดผสมยังคงอยู่ในรายการไตรกีฬาเป็นครั้งที่สองในโอลิมปิก
== รูปแบบ ==
ไตรกีฬาโอลิมปิกประกอบด้วยสามองค์ประกอบ ว่ายน้ำ 1.5 กิโลเมตร (0.93 ไมล์) ปั่นจักรยาน 40 กิโลเมตร (25 ไมล์) และวิ่ง 10 กิโลเมตร (6.2 ไมล์) การแข่งขันจะอยู่ในรูปแบบของรายการเดียวระหว่างผู้แข่งขันทั้งหมดที่ไม่มีการแบ่งฮีต
รายการทีมผสมใหม่ประกอบด้วยทีมสี่คน (ชายสองคนและผู้หญิงสองคน) นักกีฬาแต่ละคนเล่นไตรกีฬาว่ายน้ำ 300 เมตร (980 ฟุต) ปั่นจักรยาน 8 กิโลเมตร (5.0 ไมล์) และวิ่ง 2 กิโลเมตร (1.2 ไมล์) ในรูปแบบผลัด
== อ้างอิง ==
ไตรกีฬา
กีฬาไตรกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน
ไตรกีฬาในปี พ.ศ. 2567
2024
พระอิศวรี

อิศวรี (Sanskrit: ईश्वरी, IAST: Īśvarī) เป็นฉายานามในศาสนาพราหมณ์ ฮินดูอันมาจากภาษาสันสกฤต หมายถึงพระเทพีอันเป็นอิตถีพละของพระอิศวร นอกจากนี้ยังหมายถึงศักติหรือิตถีพละศักดิ์ของตรีมูรติอันได้แก่นางพระสุรัสวดี นางศรีเทพีและเจ้าแม่ศรีมหาอุมาเทวี
== นิรุกติศาสตร์ ==
ตามรากศัทพ์ของนามนี้หมายถึง สตรี หรือ เทพีผู้เป็นใหญ่  ฉายา อิศวรี  นี้หมายถึง เทพีผู้เป็นใหญ่มักนิยมใช้โดยมากในลัทธิศักติ
== ดูเพิ่ม ==
เจ้าแม่มฤตยูเทวี
เจ้าแม่พระธรณี
เจ้าแม่ปฤถวี
พระแม่คงคา
เจ้าแม่พระโพสพ
เจ้าแม่พระเพลิง
แม่พระพาย
== อ้างอิง ==
ศาสนาฮินดู
เทวี
มาตฤกา
เทวีในศาสนาฮินดู
พระนางภัทรา

ภัทรา (Sanskrit: भद्रा ) ในศาสนาฮินดูหมายถึงพระเทพีองค์หนึ่งอันมีหลายอิสริยยศเกียรติยศหลายฐานะ  ได้แก่ชายาแห่งท้าวกุเวร บุตรีพระจันทร์ และชายาแห่งพระกฤษณะอันเป็นเชษฐาของพระพลเทพและ พระนางสุภัทรา และโยคินีสหายอัศวินสตรี (อัษฏะนายิกา) ของทุรคา
== ในฐานะชายาของท้าวกุเวร ==
ภัทรา หรือ นามคำไวพจน์ของนางอื่น ๆ อาทิ ยักษี ชหวี (Chhavi) ริทธิ มโนหระ นันธี  สหเทวี  และกุเวรี เป็นเทพีแห่งศิริสวัสดิ์พิพัฒน์มงคล และคืออิตถีพละภริยาของท้าวกุเวร ในเทพปกรณัมพราหมณ์ ฮินดูกล่าวว่า นางคือบุตรีแห่งพญาอสูรนามว่า มูระ โดยมีบุตรสามองค์ คือ พระนลกุวร พระมณีภัทร และมยุราช  และบุตรี คือ นางมีนากษี (Minakshi) ต่อมานางได้เสด็จไปประทับสถิตย์ ณ นครอลกาปุรี (Alkapuri) พร้อมด้วยภัสดาของนาง หลังจากราวณะทำการรัฐประหารชิงราชสมบัติพระเจ้าแผ่นดินแห่งนครลงกา (ปัจจุบันคือประเทศศรีลังกา)
== ในฐานะธิดาของพระจันทร์ ==
บางในเทพปกรณัม เช่น มหาภารตะ นางภัทราคือบุตรีของพระจันทร์ (หรือพระอาทิตย์) และได้เสกสมรสกับพระฤๅษีอุฒัฑยะ และพระพิรุณอันทรงปารถนาด้วยจิตปฏิพัทธ์ต่อนางนั้นได้ชิงตัวนางไปจากอาศรมของพระฤๅษีภัสดาของนาง และมิยอมคืนนางแด่พระฤๅษีนารอดอันเป็นทูตมาเจรจานำพานางกลับคืนแด่ภัสดาของนาง พระฤๅษีอุฒัฑยะจึงสำแดงฤทธานุภาพด้วยการบันดาลให้น้ำแลมหาสมุทรทั้งหลายในอาณัติของพระพิรุณแห้งเหือดไปเป็นการอบรมเพื่อการสำนึกของความผิดอันได้ปฏิบัติลงไป แลอธิษฐานอาญาสิทธิ์ว่า "สรัสวดีจงหายไปในทะเลทราย และให้ดินแดนนี้ซึ่งถูกชาวประชาทิ้งร้าง กลายเป็นมลทิน" "เมื่อแผ่นดินแห้งผากแล้ว พระวรุณาก็ยอมจำนนต่อพระฤๅษีอุฒัฑยะและนำภัทราถวายคืนมาแด่พระฤๅษีภัสดาของนาง และพระฤๅษีอุฒัฑยะจึงคืนน้ำแลมหาสมุทรทั้งหลายในอาณัติของพระพิรุณอันแห้งเหือดไปกลับคืนมาดังเดิม"
== ในฐานะชายาของพระกฤษณะ ==
นางเป็นหนึ่งในอัษฏะภริยา ชายาทั้งเแปดนางของพระกฤษณะ ตามเทพปกรณัมในคัมภีร์ภควัตปุราณะ นามของนางปรากฏในคัมภีร์เทพปกรณัมนี้ในฐานะชายาองค์ที่แปดของพระกฤษณะ ระบุว่าเป็นลูกพี่ลูกน้องของพระองค์ (ไม่ขนาน) (มารดาของนางเป็นขนิษฐาของปิตุลา) คัมภีร์เทพปกรณัมวิษณุปุราณะและหริวังศะกล่าวว่านางเป็นบุตรีของธริชตะเกตุ หรือ ราชธิดาแห่งแคว้นโกศล
== ดูเพิ่ม ==
เจ้าแม่มฤตยูเทวี
เจ้าแม่พระธรณี
เจ้าแม่ปฤถวี
พระแม่คงคา
เจ้าแม่พระโพสพ
เจ้าแม่พระเพลิง
แม่พระพาย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ศาสนาฮินดู
มหาภารตะ
อสูร
เทวีในศาสนาฮินดู
เทศกาลภาพยนตร์ลอนดอน

เทศกาลภาพยนตร์ลอนดอน เป็นเทศกาลภาพยนตร์ประจำปีที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1957 และจัดขึ้นในสหราชอาณาจักร โดยจัดขึ้นเป็นเวลา 2 สัปดาห์ในช่วงเดือนตุลาคม โดยได้รับความร่วมมือจากสถาบันภาพยนตร์อังกฤษ ทำการฉายภาพยนตร์สารคดี และหนังสั้นมากกว่า 300 เรื่องจากประมาณ 50 ประเทศ
== ประวัติ ==
ในงานเลี้ยงอาหารค่ำในปี ค.ศ. 1953  ที่บ้านของ ดิลีส พาวเวลล์ นักวิจารณ์ภาพยนตร์ของหนังสือพิมพ์เดอะซันเดย์ไทมส์ ซึ่งเจมส์ ควินน์ ผู้จัดเทศกาลภาพยนตร์ได้เข้าร่วมงานนี้ด้วย และแนวคิดของเทศกาลภาพยนตร์ลอนดอนก็ถูกหยิบยกขึ้นมาพูดภายในงาน ควินน์ได้เริ่มงานเทศกาลภาพยนตร์ลอนดอนครั้งแรกซึ่งจัดขึ้นที่โรงภาพยนตร์แห่งชาติแห่งใหม่ (ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น BFI Southbank) ตั้งแต่วันที่ 16-26 ตุลาคม ค.ศ. 1957 การจัดงานครั้งแรกฉายภาพยนตร์ 15-20 เรื่องจากการคัดเลือกของผู้กำกับไปจนถึงภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จในเทศกาลอื่น ๆ  รวมถึง Throne of Blood ของอากิระ คูโรซาวะ (ซึ่งฉายเปิดเทศกาล), Aparajito ของสัตยชิต ราย, Kanal ของ Andrzej Wajda, White Nights ของ Luchino Visconti, The Seventh Seal ของอิงมาร์ เบิร์กแมน, The Night of Calibria ของเฟเดรีโก เฟลลีนี และ A Face in the Crowd ของ Elia Kazan การจัดงานครั้งแรกได้รับการสนับสนุนจากเดอะซันเดย์ไทมส์
== อ้างอิง ==
เทศกาลภาพยนตร์
คลองคูจาม

คลองคูจาม หรือ คลองปทาคูจาม ในแผนที่กรุงศรีอยุธยาสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ทำโดยช่างแผนที่ฝรั่งเศสที่ชื่อฌัก นีกอลา เบแล็ง ระบุตำแหน่งคลองคูจามว่า คูจามน้อย คู่กับคลองคูจามใหญ่หรือคลองตะเคียน โดยระหว่างคลองคูจามทั้งสองเป็นที่ตั้งของเวียงเหล็ก (ปท่าคูจาม) ซึ่งเป็นชุมชนชาวสยามกลุ่มรัฐสุพรรณภูมิที่ปรากฏในตำนานพระเจ้าอู่ทอง
คลองคูจามเป็นคลองลัดแม่น้ำเจ้าพระยา ขุดจากริมแม่น้ำเจ้าพระยาทางฝั่งใต้นอกเกาะเมือง บริเวณบ้านสำเภาล่ม (อยู่ถัดทางตะวันออกวัดพุทไธศวรรย์) ยาวเป็นเส้นตรงลงไปทางทิศใต้ ไหลมารวมกับคลองตะเคียนหลังมัสยิดช่อฟ้า (ฝั่งเหนือตะเกี่ยโภคิน) ไปออกแม่น้ำเจ้าพระยาใกล้เกาะเรียน คลองมีความยาวประมาณ 3 กิโลเมตร
==ประวัติ==
ในสมัยกรุงศรีอยุธยามีชาวมุสลิม ทั้งที่เป็นราชการ ทำมาค้าขาย ทำนาทำไร่ มีส่วนหนึ่งอาศัยอยู่บริเวณคลองตะเคียนและคลองคูจาม ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช พระองค์ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มอญใหม่ที่อพยพมาจากเมืองเมาะตะมะ มาตั้งบ้านเรือนอยู่บริเวณคลองคูจามบ้าง สามโคกบ้าง ในแผนที่ร่างของเอ็งเงิลแบร์ท เค็มพ์เฟอร์ มีตลาดน้ำปากคลองคูจาม เห็นเรือขนาดเล็กจอดเรียงรายหนาแน่น ริมฝั่งตะวันออกของปากคลองระหว่างปากคลองตะเคียนกับปากแม่น้ำหน้าป้อมเพชร ซึ่งตำแหน่งนี้น่าจะเป็นปากคลองคูจาม สอดคล้องกับคำพรรณนาภูมิสถานกรุงศรีอยุธยา "อนึ่ง (ลูก) แขกชวามาลายู บันทุกหมากเกาะ แลหวายตะค้า กะแชงเตย สรรพเครื่องสินค้าปากใต้ บันทุกเรือปากกว้างสิบศอกสามวา มาทอดสมอขายอยู่ ที่ตรงปากคลองคูจาม" หลังเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง ทางราชการได้อพยพชาวปัตตานีมาอยู่ที่กรุงศรีอยุธยาบริเวณปากคลองคูจามและคลองตะเคียน
ย่านคลองคูจามมีแขกจามอาศัยตั้งหลักแหล่งทำมาหากินมาเนิ่นนาน พวกแขกจามมีอาชีพสานเสื่อลันไต สานภาชนะใส่สิ่งของต่าง ๆ (สมุก) เพื่อจำหน่ายและรังจ้างทั่วไป มีแนวคลองที่ได้รับการขุดลอกแล้วเมื่อ พ.ศ. 2538 ริมคลองทั้งสองด้านบางช่วงเป็นที่ตั้งบ้านเรือนของชาวมุสลิม บางช่วงเป็นที่ว่างเปล่ามีต้นไม้ขึ้นปกคลุม ปัจจุบันคลองคูจามแทบไม่อาจเรียกได้ว่าเป็นคลอง เพราะมีบ้านเรือนมากมายรุกล้ำ บางช่วงของทางน้ำถูกถนนปิดกั้น
== อ้างอิง ==
คูจาม
โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
โชวะ (1312–1317)

โชวะ  เป็นศักราชของญี่ปุ่นหลังศักราชโอโชและก่อนศักราชบุนโพ ช่วงเวลานี้กินเวลาหลายปีตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 1312 ถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 1317 ซึ่งจักรพรรดิผู้ครองราชย์ในช่วงเวลานี้คือจักรพรรดิฮานาโซโนะ (花園天皇)
== นิรุกติศาสตร์ ==
ชื่อศักราชนี้มาจาก Old Book of Tang ซึ่งเป็นหนังสือจีนคลาสสิกที่แต่งขึ้นในปี ค.ศ. 941-945 หลังจากการล่มสลายของราชวงศ์ถัง อักษรตัวแรกคือ โช (正) หมายถึง "ถูกต้อง ตรงไปตรงมา จริง" ขณะที่อักษร 和 (วะ) หมายถึง "สันติภาพ" และอาจเล่นคำกับคำว่า วะ (倭) ซึ่งเป็นชื่อสมัยโบราณของญี่ปุ่น ชื่อศักราชนี้ออกเสียงเหมือนกับศักราชโชวะของจักรพรรดิฮิโรฮิโตะ แต่ชื่อศักราชนั้นเขียนด้วยตัวอักษร 昭 ("มีชื่อเสียง") สำหรับคำว่าโช
== การเปลี่ยนศักราช ==
27 เมษายน ค.ศ. 1312 โชวะปีแรก (正和元年): ชื่อศักราชใหม่ถูกสร้างขึ้นเพื่อแสดงถึงเหตุการณ์หรือชุดของเหตุการณ์ ศักราชก่อนหน้าสิ้นสุดลงและศักราชใหม่เริ่มขึ้นในปีโอโชที่ 2 เนื่องมาจากภัยพิบัติทางธรรมชาติ
== เหตุการณ์ในศักราชโชวะ ==
ในขั้นต้น อดีตจักรพรรดิฟูชิมิบริหารราชสำนักตลอดระยะเวลาที่ทรงพระผนวชเป็นพระภิกษุ
ค.ศ. 1313 (ปีโชวะที่ 2, เดือน 10): อดีตจักรพรรดิฟูชิมิโกนพระเกศาและพระเศียรของพระองค์ออกผนวชกลายเป็นพระภิกษุ ทำให้พระราชอำนาจในการบริหารราชสำนักของจักรพรรดิฮานาโซโนะซึ่งเป็นพระราชโอรสของอดีตจักรพรรดิฟูชิมิ ได้เปลี่ยนไปอยู่ที่พระราชโอรสของพระองค์ซึ่งเป็นพระเชษฐาต่างพระมารดาของจักรพรรดิฮานาโซโนะคือ อดีตจักรพรรดิโกะ-ฟูชิมิ
ค.ศ. 1314 (ปีโชวะที่ 3, เดือน 11): โฮโจ ซาดาอากิสิ้นสุดบทบาทของเขาในฐานะโรกูฮาระทันไดในเกียวโต; และเขากลับไปที่คามากูระ
ค.ศ. 1315 (ปีโชวะที่ 4, เดือน 7): โฮโจ ฮิโรโตกิถึงแก่อสัญกรรมในคามากูระ; และในขั้นต้น โฮโจ ซาดาอากิ และโฮโจ โมโตโตกิใช้อำนาจร่วมกัน
ค.ศ. 1315 (ปีโชวะที่ 4, เดือน 10): โฮโจ โทกิอัตสึดำรงตำแหน่งโรกูฮาระทันไดในเมืองหลวง
ค.ศ. 1316 (ปีโชวะที่ 5, เดือน 7): โฮโจ โทกิอัตสึ ซึ่งเป็นบุตรชายของ โฮโจ ซาดาอากิ รับตำแหน่งชิกเก็ง; และโฮโจ โมโตโตกิออกจากตำแหน่งไปเป็นพระภิกษุ
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
Nussbaum, Louis-Frédéric and Käthe Roth. (2005).  Japan encyclopedia. Cambridge: Harvard University Press. ;  OCLC 58053128
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Odai Ichiran; ou,  Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
Varley, H. Paul. (1980). A Chronicle of Gods and Sovereigns: Jinnō Shōtōki of Kitabatake Chikafusa. New York: Columbia University Press. ;  OCLC 6042764
ศักราชญี่ปุ่น
กาดำแห่งวังชั้นใน

กาดำแห่งวังชั้นใน  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยคิโกะ ชิรากาวะ และวาดภาพประกอบโดยอายูโกะ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ชูเอชะเป็นหนังสือในเครือชูเอชะออเรนจ์บุงโกะทั้งหมด 7 เล่มระหว่างเดือนเมษายน พ.ศ. 2561  ถึงเมษายน พ.ศ. 2565 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงสร้างโดยสตูดิโอบันไดนัมโคพิกเจอร์ส ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565
ซีรีส์เรื่องนี้มีฉากในประเทศจีนยุคโบราณ
== ตัวละคร ==
== รูปแบบต่าง ๆ ==
=== ไลต์โนเวล ===
=== อนิเมะ ===
เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2564 มีการประกาศดัดแปลงเป็นอนิเมะ ภายหลังมีการยืนยันว่าเป็นซีรีส์โทรทัศน์ ผลิตโดยสตูดิโอบันไดนัมโคพิกเจอร์ส กำกับโดยชิซูรุ มิยาวากิ ดูแลบทโดยซาโตมิ โอชิมะ ออกแบบตัวละครสำหรับแอนิเมชันโดยชินจิ ทาเกอูจิ และบรรเลงดนตรีประกอบโดยอาซามิ ทาจิบานะ มีกำหนดออกอากาศในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ทางช่อง Tokyo MX, GYT, GTV, BS11 และ KTV เพลงเปิดชื่อเพลงว่า "Mysterious" ร้องโดยวงควีนบี ส่วนเพลงปิดชื่อเพลงว่า  ร้องโดย Krage
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อนิเมะกาดำแห่งวังชั้นใน ทางเอไอเอสเพลย์
นิยายญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2561
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
ไลต์โนเวล
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวรหัสคดี
พรมแดนจีน–รัสเซีย

พรมแดนจีน-รัสเซีย หรือ พรมไซโน-รัสเซีย เป็นพรมแดนระหว่างประเทศของจีนและรัสเซีย หลังจากการแบ่งเขตครั้งสุดท้ายในช่วงต้นทศวรรษ 2000 มีระยะทาง 4,209.3 กิโลเมตร (2,615.5 ไมล์) และเป็นพรมแดนระหว่างประเทศที่ยาวที่สุดเป็นอันดับหกของโลก
พรมแดนจีน-รัสเซียประกอบด้วยส่วนที่ไม่อยู่ติดกันสองส่วนที่แยกจากกัน ได้แก่ ส่วนตะวันออกยาวระหว่างมองโกเลียและเกาหลีเหนือ และส่วนตะวันตกที่สั้นกว่ามากระหว่างคาซัคสถานและมองโกเลีย
== คำอธิบาย ==

ส่วนพรมแดนด้านตะวันออกมีความยาวกว่า 4,000 กิโลเมตร (2,500 ไมล์) ตามการประเมินร่วมกันที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2542 วัดได้ 4,195 กิโลเมตร (2,607 ไมล์) เริ่มต้นที่สามเหลี่ยมทางตะวันออกของจีน-มองโกเลีย-รัสเซีย  โดยมีอนุสาวรีย์พรมแดนเรียกว่า ทาร์บากัน-ดัก (Tarbagan-Dakh, Ta'erbagan Dahu, Tarvagan Dakh) จากจุดสามเหลี่ยม แนวพรมแดนจะไหลไปทางตะวันออกเฉียงเหนือจนถึงแม่น้ำอาร์กุน พรมแดนติดกับแม่น้ำอาร์กุนและอามูร์ ไปจนถึงจุดบรรจบของแม่น้ำอุสสุรี มันแบ่งเกาะบอลชอยอุสซูรีสกี้ที่จุดบรรจบของแม่น้ำสองสายแล้วไหลลงทิศใต้ตามอุสสุรี พรมแดนลากข้ามทะเลสาบคันกา และสุดท้ายก็วิ่งไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ พรมแดนจีน-รัสเซียสิ้นสุดลงเมื่อถึงแม่น้ำตูเมน ซึ่งเป็นพรมแดนทางเหนือของเกาหลีเหนือ จุดสิ้นสุดของพรมแดนจีน-รัสเซีย และสามเหลี่ยมของจีน-เกาหลีเหนือ-รัสเซีย ที่  ตั้งอยู่เพียงไม่กี่กิโลเมตรก่อนแม่น้ำจะไหลลงสู่มหาสมุทรแปซิฟิก อีกด้านของพรมแดนเกาหลีเหนือ-รัสเซีย
== แผนที่ประวัติศาสตร์==
แผนที่ประวัติศาสตร์ของพรมแดนจากตะวันตกไปตะวันออกใน แผนที่ระหว่างประเทศของโลก กลางศตวรรษที่ 20:
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The lost frontier: Treaty maps that changed Qing's northwestern boundaries
The list of Russia's border crossing on the border with China (on the official site of Russia's Border Agency) 
The Sino-Soviet Border Conflict; Deterrence, Escalation, and the Threat of Nuclear War in 1969 Michael S. Gerson CNA.org November 2010
International Boundary Study No. 64 (Revised) – February 13, 1978 China – U.S.S.R. Boundary
เขตแดนรัสเซีย
วัดเขาเก้าแสน

วัดเขาเก้าแสน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเขารูปช้าง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา
วัดเขาเก้าแสน หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า วัดเก้าเส้ง มีเรื่องเล่าว่ามีเจ้าเมืองเมืองหนึ่งชื่อ นายแรง ได้ขนเงินจำนวนเก้าแสนบาทลงเรือสำเภาเพื่อไปร่วมสร้างเจดีย์พระธาตุ จังหวัดนครศรีธรรมราช แต่เกิดคลื่นซัดระหว่างเดินทาง ทำให้ไปไม่ทันพิธี จึงได้ให้ลูกน้องขนเงินทั้งหมดไปให้บนยอดเขาและให้ตัดศีรษะตัวเองเพื่อเฝ้าสมบัติบนยอดเขา จึงเป็นที่มาของชื่อวัดเก้าแสน แต่ชาวบ้านเรียกผิดเพี้ยนมาเป็นวัดเก้าเส้ง บนยอดเขามีก้อนหินขนาดใหญ่อยู่ลูกหนึ่ง เรียกว่า หัวนายแรง วัดเขาเก้าแสนตั้งวัดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2564
ภายในวัดมีวิหารพระพุทธมารดา ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางประสูติ และกลางลานวัด ประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัยองค์ใหญ่นามว่า พระพุทธเมตตา บนยอดเนินประดิษฐาน พระเจดีย์ยอดเขาเก้าเส้ง  เป็นเจดีย์ทรงลังกาก่ออิฐถือปูน ศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้น ผู้สร้างเจดีย์ คือ พระยาวิเชียรคีรี (บุญสังข์ ณ สงขลา) สร้างขึ้นประมาณปี  พ.ศ. 2372 เมื่อครั้งในช่วงย้ายเมืองมาฝั่งบ่อยาง
== อ้างอิง ==
เขาเก้าแสน
พรมแดนเกาหลีเหนือ–รัสเซีย

พรมแดนเกาหลีเหนือ-รัสเซีย ประกอบด้วย "พรมแดนทางบก" 17.3 กิโลเมตร (10.7 ไมล์) และ "พรมแดนทางทะเล" 22.1 กิโลเมตร (12 ไมล์ทะเล) ตามคำจำกัดความอย่างเป็นทางการของรัสเซีย เป็นพรมแดนระหว่างประเทศที่สั้นที่สุดจากบรรดาพรมแดนของประเทศรัสเซีย
== คำอธิบาย ==
พรมแดนทางบกระหว่างรัสเซียและเกาหลีเหนือทอดยาวไปตามร่องน้ำของแม่น้ำตูเมนจนถึงปากแม่น้ำ ในขณะที่พรมแดนทางทะเลแบ่งน่านน้ำอาณาเขตของทั้งสองประเทศในเขตทะเลญี่ปุ่น
สนธิสัญญาพรมแดนหลักลงนามเมื่อวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1985 โดยมีสนธิสัญญาไตรภาคีระบุตำแหน่งของจุดสามเหลี่ยมจีน–เกาหลีเหนือ–รัสเซียแยกออกมา พรมแดนเกาหลีเหนือ–รัสเซียและพรมแดนจีน–เกาหลีเหนือทอดยาวไปตามกลางแม่น้ำตูเมน ในขณะที่พรมแดนจีน–รัสเซียเข้าใกล้จุดเชื่อมต่อทางบกจากทิศเหนือ เนื่องจากตามทฤษฏี จุดสามเหลี่ยมจะตั้งอยู่กลางแม่น้ำซึ่งเป็นไปไม่ได้ที่จะติดตั้งอนุสาวรีย์พรมแดน ข้อตกลงนี้จึงกำหนดให้ทั้งสามประเทศติดตั้งอนุเสาวรีย์พรมแดนที่ริมฝั่งแม่น้ำแทน และกำหนดตำแหน่งของจุดสามเหลี่ยมโดยการยึดตามจุดที่ตั้งของอนุสาวรีย์เหล่านั้น
หน่วยการบริหารที่ชายแดนฝั่งรัสเซียคือ เขตคาซันสกีของดินแดนปรีมอร์เย ทางฝั่งเกาหลีคือเมืองราซ็อน สถานีรักษาชายแดนรัสเซียหลักในพื้นที่คือเปสชายานา
== คลังภาพ ==
Txu-oclc-6614383-nk52-6.jpg|แผนที่พรมแดน DPRK-USSR (1954)
Txu-oclc-6654394-nk-52-4th-ed.jpg|แผนที่พรมแดน DPRK-USSR จาก แผนที่โลกสากล (1967)
Txu-pclmaps-oclc-22834566 f-9c.jpg|แผนที่พรมแดนเกาหลีเหนือ-รัสเซีย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Tumen River Documentation Project at Sino-NK
Frank Jacobs, Manchurian Trivia  February 21, 2012
Photo of border
International Boundary Study No. 59 – December 5, 1965 Korea – U.S.S.R. Boundary
Border marker at 9:28
เขตแดนรัสเซีย
พระนิรฤต

พระนิรฤต (เทวนาครี: निरृत) เป็นเทพเจ้าในศาสนาฮินดู บุคลาธิษฐานของความตาย การเสื่อมถอย และความเศร้าหมอง ในพระเวท ปรากฏนิรฤตเป็นเทวีผู้อาศัยในดินแดนของคนตาย แต่ในศาสนาฮินดูยุคหลังมา ปรากฏนิรฤตเป็นเทพบุรุษเช่นกัน และได้รับการยกให้เป็นทิกบาลประจำทิศตะวันตกเฉียงใต้
==ศัพทมูล==
คำภาษาสันสกฤต Nirṛti  แปลว่า "เสื่อมถอย" หรือ "เสื่อมสลาย" มีรากมาจากคำว่า nirṛ ("การแยกจาก") และสามารถตีความว่าหมายถึง "การขาดซึ่ง ฤต" หมายถึงสถานะแห่งความสับสนอลหม่าน ชื่อนี้จึงหมายเถึงเทพเจ้าในผู้ปกป้องภาวะไร้ซึ่งความสับสนวุ่นวายในจักรวาล
ในเอกสารพระเวทปรากฏการใช้คำนี้เพื่อระบุถึงความมืดทะมน ความไม่ดำรงอยู่ ไร้ซึ่งแสง อาหาร และเด็ก องค์ประกอบที่ขาดไปในดินแดนนิรฤตนี้เป็นองค์ประกอบที่จำเป็นต่อชีวิตและพิธีกรรมในพระเวท
== เทวี ==
ปรากฏพระนิรฤตในบทสวดของ ฤคเวท ส่วนมากปรากฏบทสวดภาวนาหาการคุ้มกันจากพระนาง การร้องขอจากพระนางในยามที่จะต้องออกเดินทาง บทสวดที่ X.59 ปรากฏพระนางอยู่หลายครั้ง ในบทสวดนี้ หลังสรุปธรรมชาติของพระนางแล้ว ยังร้องขอพระนางในคราออกเดินทางจากสถานที่ประกอบพิธีบูชายัญ ใน อาถรรพเวท (V.7.9) ระบุว่าพระนางมีปอยผมสีทอง ใน ไตตติริยพรหมัน (I.6.1.4) ระบุว่าพระนางมีสีวรกายเข้ม แต่งกายด้วยเครื่องนุ่งห่มสีดำ ถวายเครื่องบูชาให้ใช้ผลไม้เปลือกแข็งสีดำ ใน ศตปาถพรหมัน (X.1.2.9) เชื่อมโยงพระนางกับทิศตะวันตกเฉียงใต้ แต่ในส่วนอื่นของคัมภีร์เดียวกัน (V.2.3.3.) ระบุว่าพระนางประทับในอาณาจักรแห่งคนตาย
==ทิกปาละ==
นักวิชาการบางส่วนระบุว่าเทวีนิรฤตแปรสภาพมาเป็นเทพบุรุษในตำนานฮินดูยุคหลัง และกลายมาเป็นทิกบาล ผู้พิทักษ์แห่งทิศตะวันตกเฉียงใต้
บางครั้งปรากฏพระนิรฤตเป็นหนึ่งในรุทร และมีการบรรยายไว้ว่าเป็นบุตรของสถานุ (Sthanu) ปรากฏคำอธิบายที่แตกต่างกันไปเกี่ยวกับพระนิรฤตในเอกสารต่าง ๆ เช่น อาคม นะบุว่าพระนิรฤตมีสีวรกายสีดำ ร่ายกายใหญ่กำยำ ทรงเครื่องสีเหลือง มีวาหนะเป็นมนุษย์หรือสิงโต
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เทพเจ้าฮินดู
อินดี 800

อินดี 800 (Indy 800) เป็นวิดีโอเกมแข่งความเร็วอาร์เคดที่ได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 1975 โดยบริษัทอาตาริ อิงค์. และจัดจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นโดยนากามูระ เซซากูโช (นัมโค)
== เทคโนโลยี ==
เกมดังกล่าวตั้งอยู่ในตู้สี่เหลี่ยมแบบกำหนดเองขนาดใหญ่ที่ใช้พื้นที่ 16 ตารางฟุต (1.5 ตร.ม.) แต่ละด้านของตู้มีพวงมาลัยสองพวงและคันเหยียบสี่คัน ส่วนจอภาพขนาด 25 นิ้วติดตั้งไว้ที่ด้านบนสุดของตู้และมองลงมาด้านล่าง เกมดังกล่าวใช้จอแสดงผลอาร์จีบีแบบสีเต็มรูปแบบและไม่ใช้การซ้อนทับสี
อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์สำหรับการประมวลผลประกอบด้วยกล่องใส่การ์ดที่มี "แบ็กเพลน" หรือ "มาเธอร์บอร์ด", แปดแผงฟังก์ชันรถที่เหมือนกัน และสามแผงประมวลผลทั่วไปที่ไม่ซ้ำกัน ซึ่งแผงแบ็กเพลนรองรับและเชื่อมต่อถึงกัน แผงทั้ง 11 แผงมีไอซี เรกูเลเตอร์ 5 โวลต์คงที่ในตัว วงจรลอจิกทั้งหมดเป็นแบบทีทีแอล และไม่มีการใช้ไมโครโปรเซสเซอร์
แต่ละเกมขายพร้อมแผงรถสำรองสองแผง และหนึ่งในสามแผงประมวลผล เพื่อให้เจ้าของเกมสามารถซ่อมมันได้โดยการเปลี่ยนแผงวงจรอย่างง่าย ส่วนแผง "ตัวขยายการ์ด" สองแผงได้รับการตกแต่งด้วยแต่ละเกมที่จำหน่าย ซึ่งช่วยให้ช่างเทคนิคสามารถตรวจสอบส่วนประกอบแต่ละส่วนบนแผงต้องสงสัยในขณะที่ยังคงใช้งานอยู่ในเกม นอกจากนี้ ยังมีการติดตั้งชุดลอจิกไดอะแกรมของแผงวงจรครบชุด เช่นเดียวกับชุดแผนผังสำหรับจอภาพสีจีอี ที่ได้รับการดัดแปลง
และตู้นี้ยังมีกระจกเหนือศีรษะเพื่อให้ผู้ชมได้ชมเกมในขณะที่กำลังเล่นอยู่
== รูปแบบการเล่น ==
รูปแบบการเล่นเป็นการจำลองการแข่งความเร็วรูปแบบอินเดียแนโพลิส 500 ซึ่งผู้เล่นแข่งกันด้วยรถแข่งอินดีคาร์จำลอง โดยผู้เล่นแข่งความเร็วรถแบบก้อนเหลี่ยมรอบ ๆ ลู่วิ่งที่เรียบง่ายพร้อมมุมมองจากด้านบนลงล่าง ส่วนสีรถของผู้เล่นคือม่วง, พีช, เหลือง, เขียว, ฟ้าอ่อน, ขาว, แดง และน้ำเงินเข้ม
== การตอบรับ ==
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1976 ชาร์ตอาร์เคดของรีเพลย์ประจำปีแรกได้ระบุว่าอินดี 800 เป็นวิดีโอเกมอาร์เคดที่สร้างรายได้สูงสุดเป็นอันดับสี่ของปีที่แล้วในสหรัฐ ต่อจากแทงก์, วีลส์ และกันไฟต์ ส่วนในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1976 ทางรีเพลย์ได้ระบุว่าอินดี 800 เป็นวิดีโอเกมอาร์เคดที่มีรายได้สูงสุดเป็นอันดับสี่ของ ค.ศ. 1976 ในสหรัฐ ต่อจากซีวูล์ฟ, กันไฟต์ และวีลส์ นอกจากนี้ ในประเทศญี่ปุ่น เกมนี้เป็นวิดีโอเกมอาร์เคดที่ทำรายได้สูงสุดเป็นอันดับสิบเมื่อ ค.ศ. 1976
== สิ่งสืบทอด ==
โคลนของเกมที่มีชื่อเดียวกันได้รับการเผยแพร่โดยคีเกมส์ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของอาตาริ
อินดี 800 ได้มีเกมที่ติดตามมาในปีต่อไปด้วยเวอร์ชันผู้เล่น 4 คนที่มีขนาดเล็กกว่าชื่ออินดี 4
อินดี 800 เวอร์ชันลดขนาดลงได้เป็นเกมเปิดตัวสำหรับอาตาริ 2600 ใน ค.ศ. 1977 โดยเปลี่ยนชื่อเป็นอินดี 500
== อ้างอิง ==
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2518
วิดีโอเกมอาร์เคด
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในสหรัฐ