pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ตำบลบ้านแดง (อำเภอพิบูลย์รักษ์)

ตำบลบ้านแดง เป็นตำบลหนึ่งในสามตำบลของอำเภอพิบูลย์รักษ์ จังหวัดอุดรธานี เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลสร้อยพร้าว (อำเภอหนองหาน)
==ประวัติ==
วันที่ 25 เมษายน 2510 ตั้งตำบลบ้านแดง แยกออกจากตำบลสร้อยพร้าว
วันที่ 10 ตุลาคม 2529 ตั้งตำบลดอนกลอย แยกออกจากตำบลบ้านแดง และตั้งตำบลนาทราย แยกออกจากตำบลสะแบง
วันที่ 22 เมษายน 2535 แยกพื้นที่ตำบลบ้านแดง ตำบลนาทราย และตำบลดอนกลอย อำเภอหนองหาน มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอพิบูลย์รักษ์ ขึ้นกับอำเภอหนองหาน
วันที่ 26 กันยายน 2540 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอพิบูลย์รักษ์ อำเภอหนองหาน เป็น อำเภอพิบูลย์รักษ์
==อาณาเขต(ตำบล)==
ทิศเหนือ  ติดต่อกับ ตำบลสุมเส้า (อำเภอเพ็ญ)
ทิศตะวันออก  ติดต่อกับ ตำบลนาทราย (อำเภอพิบูลย์รักษ์) ตำบลสะแบง
ทิศตะวันตก  ติดต่อกับ ตำบลดอนกลอย (อำเภอพิบูลย์รักษ์) ตำบลนาบัว (อำเภอเพ็ญ)
ทิศใต้  ติดต่อกับ ตำบลดอนกลอย (อำเภอพิบูลย์รักษ์)
== การปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
ตำบลบ้านแดง แบ่งการปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้านได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านแดง
หมู่ที่ 2 บ้านหนองผักแว่น
หมู่ที่ 3 บ้านไชยวานน้อย
หมู่ที่ 4 บ้านดงยาง
หมู่ที่ 5 บ้านโพธิ์
หมู่ที่ 6 บ้านดอนเขือง
หมู่ที่ 7 บ้านแดง
หมู่ที่ 8 บ้านโนนดู่
หมู่ที่ 9 บ้านโนนลือชัย
หมู่ที่ 10 บ้านแดง
หมู่ที่ 11 บ้านแดง
หมู่ที่ 12 บ้านไชยวานพัฒนา
หมู่ที่ 13 บ้านแดง
หมู่ที่ 14 บ้านแดง
หมู่ที่ 15 บ้านแดง
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่ตำบลบ้านแดง ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 1 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแดง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านแดงทั้งตำบล
== สถานศึกษา ==
โรงเรียนพิบูลย์รักษ์วิทยา
== อ้างอิง ==
บ้านแดง
บ้านแดง
อำเภอพิบูลย์รักษ์
คณะกรรมการจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกและพาราลิมปิกริโอ 2016

คณะกรรมการจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกและพาราลิมปิกริโอ 2016 (Comitê Organizador dos Jogos Olímpicos e Paralímpicos Rio 2016) เป็นคณะกรรมการการข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 และพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่เมืองริโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล
== สมาชิกคณะกรรมการ ==
สมาชิกคณะกรรมการ ได้แก่ :
คาร์ลอส อาร์เธอร์ นุซมัน - ประธาน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ตำบลนาทราย (อำเภอพิบูลย์รักษ์)

ตำบลนาทราย เป็นตำบลหนึ่งในสามตำบลของอำเภอพิบูลย์รักษ์ จังหวัดอุดรธานี เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลสะแบง (อำเภอหนองหาน)
==ประวัติ==
วันที่ 25 เมษายน 2510 ตั้งตำบลบ้านแดง แยกออกจากตำบลสร้อยพร้าว
วันที่ 10 ตุลาคม 2529 ตั้งตำบลดอนกลอย แยกออกจากตำบลบ้านแดง และตั้งตำบลนาทราย แยกออกจากตำบลสะแบง
วันที่ 22 เมษายน 2535 แยกพื้นที่ตำบลบ้านแดง ตำบลนาทราย และตำบลดอนกลอย อำเภอหนองหาน มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอพิบูลย์รักษ์ ขึ้นกับอำเภอหนองหาน
วันที่ 26 กันยายน 2540 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอพิบูลย์รักษ์ อำเภอหนองหาน เป็น อำเภอพิบูลย์รักษ์
==อาณาเขต(ตำบล)==
ทิศเหนือ  ติดต่อกับ ตำบลนาคำ (อำเภอบ้านดุง)
ทิศตะวันออก  ติดต่อกับ ตำบลบ้านชัย (อำเภอบ้านดุง) ตำบลนาชุมแสง ตำบลนาทม ตำบลทุ่งใหญ่(อำเภอทุ่งฝน)
ทิศตะวันตก  ติดต่อกับ ตำบลบ้านแดง (อำเภอพิบูลย์รักษ์) ตำบลสุมเส้า ตำบลเตาไห  (อำเภอเพ็ญ)
ทิศใต้  ติดต่อกับ ตำบลบ้านแดง (อำเภอพิบูลย์รักษ์) ตำบลสะแบง (อำเภอหนองหาน)
== การปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
ตำบลนาทราย แบ่งการปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้านได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านนาทราย
หมู่ที่ 2 บ้านน้ำรอด
หมู่ที่ 3 บ้านดอนม่วง
หมู่ที่ 4 บ้านนานกหงษ์
หมู่ที่ 5 บ้านเสรีพัฒนา
หมู่ที่ 6 บ้านถ่อนนาเพลิน
หมู่ที่ 7 บ้านถ่อนนาเพลิน
หมู่ที่ 8 บ้านหนองไผ่
หมู่ที่ 9 บ้านนาทรายศรีวิไล
หมู่ที่ 10 บ้านใหม่สามัคคี
หมู่ที่ 11 บ้านมีชัยพัฒนา
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่ตำบลนาทราย ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 1 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลนาทราย  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาทรายทั้งตำบล
== สถานศึกษา ==
โรงเรียนนาทรายน้ำรอด
โรงเรียนบ้านถ่อนนาเพลิน
== อ้างอิง ==
นาทราย
นาทราย
อำเภอพิบูลย์รักษ์
วัดใหม่กลางคลองสิบ

วัดใหม่กลางคลองสิบ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงทองหลาง อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 13 ไร่ ปัจจุบันมีพระครูสังฆกิจจาภิรักษ์ (กฤษฏิ์ตภณ สุเมโธ) เป็นเจ้าอาวาส
วัดใหม่กลางคลองสิบได้รับอนุญาตสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2504 โดยมีนายก้อนทอง สนธิสุวรรณ ดำเนินการสร้างวัดในที่ดินของนายสมจิตต์ สุขสถิตย์และนายลออ สุขสถิตย์ รวมเนื้อที่ 7 ไร่ วัดใหม่กลางคลองสิบได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2510 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 40 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2510 ด้านการศึกษาได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2507
ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 กุฏิสงฆ์จำนวน 7 หลัง หอสวดมนต์ และศาลาการเปรียญ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระประธานในอุโบสถหน้าตักกว้าง 1.75 เมตร และมีพระพุทธโคดม หน้าตักกว้าง 1 เมตร พระอัครสาวกและที่ศาลาการเปรียญมีพระประธานหน้าตักกว้าง 70 เซนติเมตร และพระพุทธรูปอีก 2 องค์ หน้าตักกว้าง 76 และ 50 เซนติเมตร ตามลำดับ
==อ้างอิง==
ใหม่กลางคลองสิบ
ตำบลดอนกลอย (อำเภอพิบูลย์รักษ์)

ตำบลดอนกลอย เป็นตำบลหนึ่งในสามตำบลของอำเภอพิบูลย์รักษ์ จังหวัดอุดรธานี เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลสร้อยพร้าว (อำเภอหนองหาน)และตำบลบ้านแดง (อำเภอพิบูลย์รักษ์)
==ประวัติ==
วันที่ 25 เมษายน 2510 ตั้งตำบลบ้านแดง แยกออกจากตำบลสร้อยพร้าว
วันที่ 10 ตุลาคม 2529 ตั้งตำบลดอนกลอย แยกออกจากตำบลบ้านแดง และตั้งตำบลนาทราย แยกออกจากตำบลสะแบง
วันที่ 22 เมษายน 2535 แยกพื้นที่ตำบลบ้านแดง ตำบลนาทราย และตำบลดอนกลอย อำเภอหนองหาน มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอพิบูลย์รักษ์ ขึ้นกับอำเภอหนองหาน
วันที่ 26 กันยายน 2540 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอพิบูลย์รักษ์ อำเภอหนองหาน เป็น อำเภอพิบูลย์รักษ์
==อาณาเขต(ตำบล)==
ทิศเหนือ  ติดต่อกับ ตำบลบ้านแดง (อำเภอพิบูลย์รักษ์)
ทิศตะวันออก  ติดต่อกับ ตำบลสะแบง (อำเภอหนองหาน)
ทิศตะวันตก  ติดต่อกับ ตำบลสามพร้าว  (อำเภอเมืองอุดรธานี) ตำบลนาบัว ตำบลสร้างแป้น  (อำเภอเพ็ญ)
ทิศใต้  ติดต่อกับ ตำบลบ้านแดง (อำเภอพิบูลย์รักษ์) ตำบลสะแบง (อำเภอหนองหาน)
== การปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
ตำบลดอนกลอย แบ่งการปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้านได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านดอนกลอย
หมู่ที่ 2 บ้านไทย
หมู่ที่ 3 บ้านหว้าน
หมู่ที่ 4 บ้านนายม
หมู่ที่ 5 บ้านดงยางน้อย
หมู่ที่ 6 บ้านหนองบัวสะอาด
หมู่ที่ 7 บ้านดอนกลอยศรีวิไล
หมู่ที่ 8 บ้านโพธิ์คำ
หมู่ที่ 9 บ้านโนนตาล
หมู่ที่ 10 บ้านนายม
หมู่ที่ 11 บ้านหว้านใหม่
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่ตำบลนาทราย ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 1 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลดอนกลอย  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนกลอยทั้งตำบล
== สถานศึกษา ==
โรงเรียนบ้านดอนกลอย
== อ้างอิง ==
ดอนกลอย
ดอนกลอย
อำเภอพิบูลย์รักษ์
วัดอดิศร

วัดอดิศร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงทองหลาง อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 13 ไร่ 1 งาน 81 ตารางวา
วัดอดิศรสร้างเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2440 เดิมเป็นที่ทุ่งนานามว่า วัดดิษฎาวาสราษฎร์บำรุง ต่อมาหลังจากที่ขุดคลองซอยที่ 11 สายกลาง พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงอดิศรอุดมเดชได้ถวายที่ดิน 9 ไร่ 1 งาน 47 ตารางวา ให้ทำการย้ายวัดมาที่ปัจจุบัน แล้วเปลี่ยนนามวัดใหม่ว่า "วัดอดิศร" เมื่อ พ.ศ. 2443 ต่อมาทางวัดได้บูรณะพัฒนา มีผู้ถวายที่ดินเพิ่มเติม คือ นายนวล ถวาย 2 ไร่ 3 งาน 96 ตารางวา นายผิน บุญบุตร ถวาย 1 ไร่ 38 ตารางวา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2479 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 60 เมตร ทางได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมา ตั้งแต่ พ.ศ. 2496 นอกจากนี้ยังได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาลขึ้นในที่ดินวัดเนื้อที่ประมาณ 7 ไร่ พร้อม อาคารต่าง ๆ และสนามอีกด้วย
ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถกว้าง 9 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 กุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 กว้าง 14 เมตร ยาว 22 เมตร และศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2492 กว้าง 16 เมตร ยาว 24 เมตร หอฉัน วิหารเล็ก 2 หลัง อยู่ที่มุมกำแพงอุโบสถ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระประธานในอุโบสถเป็นพระพุทธชินราชจำลองหน้าตักกว้าง 56 นิ้ว พร้อมพระอัครสาวกและพระพุทธรูปปางอื่น ๆ
==อ้างอิง==
อดิศร
วัดสะแกราย

วัดสะแกราย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนยายหอม อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม
วัดสะแกรายตั้งวัดเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2536 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2542
ภายในวัดมีหลวงพ่อสองพี่น้อง เป็นพระพุทธรูปที่อยู่ในวิหาร ประวัติของพระพุทธรูป กล่าวกันว่ามีชาวบ้านเหวี่ยงแหหาปลาในคลองและพบทั้งสององค์อยู่ในคลองจึงนำมาประดิษฐานไว้ในวิหาร ต่อมาชาวบ้านจึงเรียกชื่อว่า หลวงพ่อสองพี่น้อง เป็นพระพุทธรูปที่ชาวบ้านมาขอพรแล้วจะได้ตรงตามที่ขอ จึงเป็นที่ศรัทธาของชาวบ้านว่าศักดิ์สิทธิ์ ทุกปีจะมีงามนมัสการประจำปีและชาวบ้านได้สร้างองค์จำลององค์ใหญ่ไว้ที่หน้าวัดเพื่อให้ชาวบ้านได้สักการะบูชา
เนื่องจากวัดตั้งอยู่ในบ้านสะแกราย ชุมชนไทดำ ซึ่งเคลื่อนย้ายมาจากเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี ชาวบ้านจึงได้ตั้งศูนย์วัฒนธรรมไทดำ บริเวณวัดสะแกราย โดยสร้างเป็นอาคารเรือนไทดำบนพื้นที่ประมาณ 60 ตารางเมตร ไม่มีรั้วกั้นในการแบ่งพื้นที่ของศูนย์วัฒนธรรม เพราะตั้งอยู่ภายในบริเวณวัด ตัวเรือนของศูนย์วัฒนธรรม สร้างขึ้นจากไม้ มีโครงสร้างหลังคาเป็นเหล็ก และมุงด้วยจาก อันเป็นลักษณะเฉพาะของชาวไทยดำในแถบพื้นที่นี้ จัดแสดงข้าวของที่เกี่ยวข้องกับชาวไทยดำ เช่น ปานเผือน โห้ กระติ๊บข้าวเหนียว ลูกช่วง เชี่ยนหมาก โดยจัดแสดงบนเรือน และวางตำแหน่งวัตถุข้าวของบนเรือนในบริเวณพื้นที่ที่จะเกิดพิธีกรรมนั้นจริง ๆ
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระอาจารย์อุทัย เตชปญฺโญ
พระสมุห์ สมทรง เขมวีโร
พระใบฎีกา อุดม ชาคโร พ.ศ. 2549
==อ้างอิง==
สะแกราย
ตำบลนาม่วง

ตำบลนาม่วง เป็นตำบลหนึ่งในสามตำบลของอำเภอประจักษ์ศิลปาคม จังหวัดอุดรธานี เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลอุ่มจานและตำบลห้วยสามพาด
== ประวัติ ==
วันที่ 29 มีนาคม 2450 โอนพื้นที่ตำบลบ้านจำปี ตำบลนายุง ตำบลสาแล ตำบลเชียงแหว และตำบลบ้านอุ่มจาร อำเภอเมืองหนองหาร ไปขึ้นกับ อำเภอกุมภวาปี
วันที่ 31 มีนาคม 2507 ตั้งตำบลห้วยสามพาด แยกออกจากตำบลอุ่มจาน
วันที่ 9 พฤศจิกายน 2514  ตั้งตำบลนาม่วง แยกออกจากตำบลห้วยสามพาด 
วันที่ 25 มิถุนายน 2540 แยกพื้นที่ตำบลนาม่วง ตำบลห้วยสามพาด และตำบลอุ่มจาน อำเภอกุมภวาปี ไปตั้งเป็น กิ่งอำเภอประจักษ์ศิลปาคม ขึ้นกับอำเภอกุมภวาปี
วันที่ 24 สิงหาคม 2550 ยกฐานะเป็น อำเภอประจักษ์ศิลปาคม
==อาณาเขต(ตำบล)==
ทิศเหนือ  ติดต่อกับ ตำบลหนองไผ่ ตำบลหนองนาคำ (อำเภอเมืองอุดรธานี)
ทิศตะวันออก  ติดต่อกับ ตำบลอุ่มจาน (อำเภอประจักษ์ศิลปาคม) ตำบลโพนงาม ตำบลผักตบ ตำบลหนองไผ่ (อำเภอหนองหาน)
ทิศตะวันตก  ติดต่อกับ ตำบลห้วยสามพาด (อำเภอประจักษ์ศิลปาคม) ตำบลผาสุก (อำเภอกุมภวาปี)
ทิศใต้  ติดต่อกับ ตำบลเชียงแหว (อำเภอกุมภวาปี)
== การปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
ตำบลบ้านแดง แบ่งการปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้านได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านนาม่วง
หมู่ที่ 2 บ้านดอนค้อ
หมู่ที่ 3 บ้านดอนม่วง
หมู่ที่ 4 บ้านโนนสา
หมู่ที่ 5 บ้านโคกกลาง
หมู่ที่ 6 บ้านหนองลุมพุก
หมู่ที่ 7 บ้านหนองหญ้าม้า
หมู่ที่ 8 บ้านเชียงกลม
หมู่ที่ 9 บ้านโนนทรายฟอง
หมู่ที่ 10 บ้านวังแสง
หมู่ที่ 11 บ้านโนนแสวง
หมู่ที่ 12 บ้านโนนสา
หมู่ที่ 13 บ้านหนองลุมพุก
หมู่ที่ 14 บ้านเชียงกรม
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่ตำบลนาม่วง ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 1 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลนาม่วง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาม่วงทั้งตำบล
== สถานศึกษา ==
โรงเรียนประจักษ์ศิลปาคม
== อ้างอิง ==
นาม่วง
นาม่วง
อำเภอประจักษ์ศิลปาคม
ตำบลห้วยสามพาด

ตำบลห้วยสามพาด เป็นตำบลหนึ่งในสามตำบลของอำเภอประจักษ์ศิลปาคม จังหวัดอุดรธานี เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลอุ่มจาน
== ประวัติ ==
วันที่ 29 มีนาคม 2450 โอนพื้นที่ตำบลบ้านจำปี ตำบลนายุง ตำบลสาแล ตำบลเชียงแหว และตำบลบ้านอุ่มจาร อำเภอเมืองหนองหาร ไปขึ้นกับ อำเภอกุมภวาปี
วันที่ 31 มีนาคม 2507 ตั้งตำบลห้วยสามพาด แยกออกจากตำบลอุ่มจาน
วันที่ 9 พฤศจิกายน 2514  ตั้งตำบลนาม่วง แยกออกจากตำบลห้วยสามพาด 
วันที่ 25 มิถุนายน 2540 แยกพื้นที่ตำบลนาม่วง ตำบลห้วยสามพาด และตำบลอุ่มจาน อำเภอกุมภวาปี ไปตั้งเป็น กิ่งอำเภอประจักษ์ศิลปาคม ขึ้นกับอำเภอกุมภวาปี
วันที่ 24 สิงหาคม 2550 ยกฐานะเป็น อำเภอประจักษ์ศิลปาคม
==อาณาเขต(ตำบล)==
ทิศเหนือ  ติดต่อกับ ตำบลหนองไผ่ (อำเภอเมืองอุดรธานี) ตำบลนาม่วง (อำเภอประจักษ์ศิลปาคม)
ทิศตะวันออก  ติดต่อกับ ตำบลอุ่มจาน (อำเภอประจักษ์ศิลปาคม)
ทิศตะวันตก  ติดต่อกับ ตำบลหนองไผ่ (อำเภอเมืองอุดรธานี)
ทิศใต้  ติดต่อกับ ตำบลผาสุก (อำเภอกุมภวาปี)
== การปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
ตำบลห้วยสามพาด แบ่งการปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้านได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านห้วยสามพาด
หมู่ที่ 2 บ้านโนนคำมี
หมู่ที่ 3 บ้านโนนสมบูรณ์
หมู่ที่ 4 บ้านอีทุย
หมู่ที่ 5 บ้านโคกสง่า
หมู่ที่ 6 บ้านวังขอนกว้าง
หมู่ที่ 7 บ้านหนองแก
หมู่ที่ 8 บ้านหนองแวงเหนือ
หมู่ที่ 9 บ้านป่าก้าว
หมู่ที่ 10 บ้านสะอาดนามูล
หมู่ที่ 11 บ้านสังคม
หมู่ที่ 12 บ้านโนนสมบูรณ์
หมู่ที่ 13 บ้านอนามัยไทยเจริญ
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่ตำบลนาม่วง ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 1 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยสามพาด  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยสามพาดทั้งตำบล
== สถานศึกษา ==
โรงเรียนสามพาดพิทยาคาร
โรงเรียนบ้านห้วยสามพาดหนองเเกสหราชพัฒนา
โรงเรียนบ้านโนนสมบูรณ์
โรงเรียนบ้านสะอาดนามูล
โรงเรียนบ้านหนองเเวงเหนือ
== อ้างอิง ==
ห้วยสามพาด
ห้วยสามพาด
อำเภอประจักษ์ศิลปาคม
ตำบลอุ่มจาน (อำเภอประจักษ์ศิลปาคม)

ตำบลอุ่มจาน เป็นตำบลหนึ่งในสามตำบลของอำเภอประจักษ์ศิลปาคม จังหวัดอุดรธานี เดิมเป็นมีอาณาเขตครอบคลุมตำบลอุ่มจาน ตำบลห้วยสามพาด และตำบลนาม่วง
== ประวัติ ==
วันที่ 29 มีนาคม 2450 โอนพื้นที่ตำบลบ้านจำปี ตำบลนายุง ตำบลสาแล ตำบลเชียงแหว และตำบลบ้านอุ่มจาร อำเภอเมืองหนองหาร ไปขึ้นกับ อำเภอกุมภวาปี
วันที่ 31 มีนาคม 2507 ตั้งตำบลห้วยสามพาด แยกออกจากตำบลอุ่มจาน
วันที่ 9 พฤศจิกายน 2514  ตั้งตำบลนาม่วง แยกออกจากตำบลห้วยสามพาด 
วันที่ 25 มิถุนายน 2540 แยกพื้นที่ตำบลนาม่วง ตำบลห้วยสามพาด และตำบลอุ่มจาน อำเภอกุมภวาปี ไปตั้งเป็น กิ่งอำเภอประจักษ์ศิลปาคม ขึ้นกับอำเภอกุมภวาปี
วันที่ 24 สิงหาคม 2550 ยกฐานะเป็น อำเภอประจักษ์ศิลปาคม
==อาณาเขต(ตำบล)==
ทิศเหนือ  ติดต่อกับ ตำบลหนองไผ่ (อำเภอเมืองอุดรธานี)
ทิศตะวันออก  ติดต่อกับ ตำบลพังงู (อำเภอหนองหาน) ตำบลคอนสาย (อำเภอกู่แก้ว)
ทิศตะวันตก  ติดต่อกับ ตำบลนาม่วง (ประจักษ์ศิลปาคม) ตำบลเชียงแหว (อำเภอกุมภวาปี)
ทิศใต้  ติดต่อกับ ตำบลแชแล (อำเภอกุมภวาปี)
== การปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
ตำบลห้วยสามพาด แบ่งการปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้านได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านดอนกลาง
หมู่ที่ 2 บ้านดอนคง
หมู่ที่ 3 บ้านเมืองปัง
หมู่ที่ 4 บ้านหนองเม็ก
หมู่ที่ 5 บ้านโพนทอง
หมู่ที่ 6 บ้านโพนทอง
หมู่ที่ 7 บ้านลานเต
หมู่ที่ 8 บ้านอุ่มจาน
หมู่ที่ 9 บ้านน้ำเที่ยง
หมู่ที่ 10 บ้านอุ่มจาน
หมู่ที่ 11 บ้านเมืองปัง
หมู่ที่ 12 บ้านโพนทอง
หมู่ที่ 13 บ้านอุ่มจาน
หมู่ที่ 14 บ้านอุ่มจานพัฒนา
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่ตำบลอุ่มจาน ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 1 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลอุ่มจาน  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอุ่มจานทั้งตำบล
== สถานศึกษา ==
โรงเรียนบ้านอุ่มจาน
== อ้างอิง ==
อุ่มจาน
อุ่มจาน
อำเภอประจักษ์ศิลปาคม
อุทกภัยในยุโรป พ.ศ. 2564

ตั้งแต่วันที่ 12 กรกฎาคม 2021 หลายประเทศในยุโรปเผชิญกับอุทกภัยร้ายแรงที่ก่อให้เกิดความเสียหายไปทั่วและมีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก อุทกภัยเกิดขึ้นหนักในพื้นที่ที่ราบลุ่มแม่น้ำ โดยเริ่มแรกจากในสหราชอาณาจักร และต่อมาไปทั่วยุโรปกลางและเหนือ ซึ่งรวมถึงประเทศออสเตรีย เบลเยียม ฝรั่งเศส เยอรมนี อิตาลี ลักเซมเบิร์ก เนเธอร์แลนด์ สวิตเซอร์แลนด์ มีผู้เสียชีวิตจากอุทกภัยแล้วอย่างน้อย 192 ราย ในจำนวนนี้ 159 รายอยู่ในประเทศเยอรมนี, 1 รายในอิตาลี และ 31 รายในเบลเยียม นอกจากผู้เสียชีวิตจำนวนมากที่ได้รับการยืนยันแล้ว ความเสียหายต่อโครงสร้างพื้นฐานยังมากเป็นพิเศษในประเทศเยอรมนี
==อ้างอิง ==
อุทกภัยในทวีปยุโรป
อุทกภัยในปี พ.ศ. 2564
ประเทศเบลเยียมในปี พ.ศ. 2564
ประเทศฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2564
ประเทศเยอรมนีในปี พ.ศ. 2564
ประเทศอิตาลีในปี พ.ศ. 2564
ประเทศลักเซมเบิร์กในปี พ.ศ. 2564
ประเทศเนเธอร์แลนด์ในปี พ.ศ. 2564
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในปี พ.ศ. 2564
สหราชอาณาจักรในปี พ.ศ. 2564
เหตุทางเดินเท้าถล่มในไฮแอทรีเจนซี่

เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 1981 โรงแรมไฮแอท รีเจนซี่ในเมืองแคนซัสซิที รัฐมิสซูรี เกิดการถล่มของโครงสร้างของทางเดินเท้าชั้นลอยสองอัน ขณะเกิดเหตุมีผู้เดินทางไปปาร์ตี้อยู่เต็มทางเดิน ส่งผลให้แพลทฟอร์มซึ่งเป็นคอนกรีตและแก้วพังทลายลงมา ถล่มลงทับบริเวณทีดานซ์หนึ่งในล็อบบี เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิต 114 ราย และบาดเจ็บ 216 คน แคนซัสซิทีต้องรับผิดชอบกับเหตุการณ์นี้ผ่านเงินประกันหลักพันล้าน, การตรวจสอบทางกฎหมาย, การปกิรูปรัฐบาลท้องถิ่น
โรงแรมไฮแอทสร้างขึ้นในระหว่างแพทเทิร์นการก่อสร้างขนาดใหญ่แบบฟาสท์แทร็ก เพดานของโรงแรมถล่มลงมาบางส่วนขณะก่อสร้าง และทางเดินเท้าชั้นลอยซึ่งออกแบบอย่างไม่ได้มาตรฐานค่อย ๆ เสื่อมภายใต้วังวนของการขาดการสื่อสารระหว่างองค์กรและความไร้ความรับผิดชอบ การตรวจสอบพบว่าทางเดินนี้จะพังลงมาแม้แต่มีน้ำหนักอยู่บนนั้นน้อยกว่าหนึ่งในสามของน้ำหนักที่ทางเดินเท้ารับในคืนที่เกิดเหตุ บริษัทวิศวกรรมผู้สร้างทางเดินเท้าถูกริบใบอนุญาตวิศวรกรรมทั้งหมดในสี่รัฐ และถูกดำเนินคดีอาชญากรรม ท้ายที่สุด วิศวกรเจ้าของบริษัท แจ็ก ดี. กิลลัม (Jack D. Gillum) เป็นผู้รับผิดชอบทั้งหมดของเหตุการณ์
ภัยพิบัตินี้เป็นส่วนหนึ่งที่ให้เกิดการปฏิรูปในจริยธรรมและความปลอดภัยทางวิศวกรรม รวมถึงการจัดการสถานการณ์ฉุกเฉิน เหตุการณ์นี้เป็นการล้มเหลวทางโครงสร้างของสิ่งปลูกสร้างที่ความผิดพลาดทางโครงสร้างไม่เป็นที่ประจักษ์ที่มีผู้เสียชีวิตสูงสุดในสหรัฐจนถึงปัจจุบัน และเป็นการถล่มทางโครงสร้างที่มีผู้เสียชีวิตสูงที่สุดในสหรัฐในเวลานั้น จนกระทั่งการถล่มของอาคารเวิลด์เทรดเซนเตอร์ในอีก 20 ปีถัดมา
== อ้างอิง ==
ภัยพิบัติในสหรัฐ
รัฐมิสซูรี
เหตุโครงสร้างถล่ม
พ.ศ. 2524
พระพรหมวชิรากร (สุนทร สุนฺทราโภ)

พระพรหมวชิรากร นามเดิม สุนทร จิ้วไม้แดง ฉายา สุนฺทราโภ เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรองฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งกรรมการมหาเถรสมาคม, ที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค 16 (ธรรมยุต) และภาค 17 - 18 (ธรรมยุต) และเจ้าอาวาสวัดราชผาติการามวรวิหาร
== ประวัติ ==
พระพรหมวชิรากร มีนามเดิมว่า สุนทร จิ้วไม้แดง เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2486 บิดาชื่อนายแคล้ว จิ้วไม้แดง มารดาชื่อนางพิณ จิ้วไม้แดง ณ บ้านปากน้ำ อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร
== บรรพชาและอุปสมบท ==
บรรพชาเป็นสามเณรเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2500 ขณะมีอายุได้ 14 ปี ณ วัดราชผาติการาม โดยมีสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (วิน ธมฺมสาโร) ขณะดำรงสมณศักดิ์ที่ พระธรรมปาโมกข์ เป็นพระอุปัชฌาย์ และอุปสมบทเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2507 ณ พัทธสีมาวัดราชผาติการาม โดยมีสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (วิน ธมฺมสาโร) ขณะดำรงสมณศักดิ์ที่ พระธรรมปาโมกข์ เป็นพระอุปัชฌาย์ พระธรรมปัญญาจารย์ (สุพจน์ ปภสฺสโร) ขณะดำรงสมณศักดิ์ที่ พระโสภณธรรมาภรณ์ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระครูอาทรคณานุยุต (คง อมโร) เป็นพระอนุสาวนาจารย์
== ตำแหน่งการปกครองคณะสงฆ์ ==
ไม่ปรากฏ พ.ศ. - พ.ศ. 2562 เป็นเจ้าคณะเขตดุสิต (ธรรมยุต)
พ.ศ. 2556 - 2557 เป็นผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดราชผาติการาม
พ.ศ. 2557 เป็นเจ้าอาวาสวัดราชผาติการาม
พ.ศ. 2562 เป็นกรรมการมหาเถรสมาคม
พ.ศ. 2564 เป็นที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค 16 (ธรรมยุต) และภาค 17 - 18 (ธรรมยุต)
== ผลงานที่สำคัญ ==
พระพรหมวชิรากร เป็นองค์ประธานในการสร้างวัดป่าสิริวัฒนวิสุทธิ์ ในพระองค์ฯ จังหวัดนครสวรรค์ โดยสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ได้ทรงรับวัดป่าสิริวัฒนวิสุทธิ์ เป็นวัดในพระองค์ฯ เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2550 และทรงรับเป็นประธานงานก่อสร้างเจดีย์ศรีพุทธคยา ณ วัดแห่งนี้อีกด้วย
== สมณศักดิ์ ==
พ.ศ. 2518 เป็นพระครูฐานานุกรมในสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (วิน ธมฺมสาโร) ที่พระครูปลัดสัมพิพัฒนวิริยาจารย์ สุนทรธรรมปฏิภาณนายก ปิฎกธรรมรักขิต
5 ธันวาคม พ.ศ. 2525 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระสิริวัฒนวิสุทธิ์
12 สิงหาคม พ.ศ. 2535 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชญาณปรีชา จารุธรรมบัณฑิต ธรรมิกคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2544 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นเทพที่ พระเทพโมลี ศรีปฏิภาณธรรมสาธก ดิลกศาสนกิจ ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2555 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นธรรมที่ พระธรรมปาโมกข์ ยุตโยคญาณดิลก ไตรปิฎกธารี ศรีธรรมวิภูษิต ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
7 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 โปรดสถาปนาขึ้นเป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรอง ชั้นหิรัญบัฏ ที่ พระพรหมวชิรากร สุนทรญาณโสภณ โกศลนวกรรมวรกิจ สุสีลาจารนิวิฐ สาธกธรรมวิจิตร ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
== อ้างอิง ==
ภิกษุจากจังหวัดชุมพร
ภิกษุในสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย
กรรมการมหาเถรสมาคม
พระราชาคณะเจ้าคณะรอง
บุคคลจากอำเภอเมืองชุมพร
รายพระนามข่านแห่งคาซัค

เดิมทีชาวคาซัคเป็นหนึ่งในชนเผ่าเร่ร่อนในอุซเบกภายใต้การนำของอะบูไกยาร์ ข่าน, ซึ่งอพยพมาจากทางตะวันออกเฉียงเหนือของ ดาชต์อี ชิปชักทางใต้สู่มา วาราอุน-นาห์รในทศวรรษ 1430 ถึง 1440s และโจมตีบางส่วนของจักรวรรดิติมูริด ผู้นำเผ่าทั้ง 2 คนได้แก่เคเรและจาบิเนกผู้สืบเชื้อสายจากอูรุสข่านและเจงกิสข่านตัดสินใจที่จะแยกออกจากอะบูไกยาร์ ข่าน เหล่าผู้ติดตามเคเรและจาบิเนกเป็นที่รู้จักในนาม อุซเบก-คาซัค,คาซัค เป็นคำภาษาเติร์กซึ่งแปลว่า "คนเร่ร่อน" หรือ "คนจรจัด" อะบูไกยาร์ ข่านสิ้นพระชนม์ใน 1468, ในอีกสามทศวรรษต่อมาผู้ติดตามของเขาหลายคนเริ่มยอมรับถึงอำนาจของอุซเบก - คาซัคข่าน - เคเร, จาบิเนก, และบุตรของเคเร บูรุนดิก ใน 1500, อย่างไรก็ดี, ผู้นำคนใหม่ซึ่งเป็นที่รู้จักในนาม มูฮัมหมัด ไชบานี ข่าน ได้รวบรวมชาวอุซเบกจำนวนมากไว้ด้วยกันภายใต้การควบคุมของเขาและอพยพไปทางใต้สู่อุซเบกิสถานในปัจจุบัน, ขณะที่ชาวอุซเบก-คาซัค, ซึ่งต่อมาถูกเรียกอย่างสั้นว่าคาซัคยังคงอยู่ในที่ราบกว้างใหญ่  อุซเบกยังคงถูกปกครองโดยมูฮัมหมัด ไชบานี ข่านและเชื้อสายของเขา ขณะที่คาซัคถูกปกครองโดยเชื้อสายของเคเรและจาบิเนก
หลังเตาเกข่านสิ้นพระชนม์ใน 1718 อาณาจักรข่านแห่งคาซัคเริ่มเสื่อมอำนาจและไม่เป็นปึกแผ่นอีกต่อไป อาณาจักรแตกเป็น 3 กระโจมหรือยูส,แต่ละกระโจมเป็นอิสระต่อกันและมีข่านของตัวเอง ตลอดศตวรรษที่ 18 รัสเซียยังคงขยายอิทธิพลไปสู่ดินแดนแถบนี้ในส่วนความสัมพันธ์ทางการทูตกับเหล่าข่านแห่งคาซัค, โดยเฉพาะกับกลุ่มกระโจมน้อยทางตะวันตกที่ประกาศตนสวามิภักดิ์ต่อรัสเซียและพระเจ้าซาร์ แม้ว่าคำประกาศเหล่านี้จะไม่ส่งผลกระทบที่แท้จริงเกินกว่าคำพูด เมื่อเข้าสู่ศตวรรษที่ 19, อย่างไรก็ดีรัสเซียเริ่มใช้อำนาจเหนือชาวคาซัคและตำแหน่งของข่าน ชาวรัสเซียเลือกที่จะไม่แต่งตั้งข่านคนใหม่แห่งฝ่ายกระโจมกลางหลังปี ค.ศ. 1819 และยกเลิกตำแหน่งข่านในกระโจมน้อยหลังจากเชอร์กาซี ข่านเสียชีวิตใน 1824.
รัสเซียยังมีอิทธิพลในการจัดตั้งข่านสายใหม่คือ "กระโจมใน" หรือ "โบเกยูส" ประกอบด้วยสมาชิกของกลุ่มกระโจมน้อยซึ่งได้รับอนุญาตใน 1801 ให้ใช้ทุ่งหญ้าทางตะวันตกของแม่น้ำยูราลในดินแดนรัสเซีย ตำแหน่งข่านแห่งกระโจมในดำรงมาถึง 1845 เมื่อรัสเซียล้มล้างระบบข่าน
ทศวรรษ 1840 เคเนสซารีผู้สืบเชื้อสายจากอับเลข่าน ก่อกบฏต่อต้านการปกครองของรัสเซีย ซึ่งในเวลานี้ขยายไปทั่วส่วนใหญ่ของคาซัคสถานสมัยใหม่ เขาได้รับการยอมรับจากผู้นำคาซัคส่วนใหญ่ในชื่อเคเนซารี ข่าน และถือได้ว่าเป็นข่านอย่างเป็นทางการในประวัติศาสตร์ของคาซัคในปัจจุบัน แม้ว่าเขาไม่เคยได้รับการยอมรับจากทางการรัสเซียเช่นนี้ แม้ว่าชาวรัสเซียจะไล่ตามเคเนสซารีมาหลายปีทั่วทั้งที่ราบกว้างใหญ่ เขาก็ได้รับการสนับสนุนอย่างกว้างขวางจากชาวคาซัค และผลที่ตามมาก็คือสามารถหลบเลี่ยงการจับกุมได้จนถึงปี 1847 เมื่อเขาถูกประหารชีวิตในภาคเหนือของคีร์กีซสถาน
นี่คือรายพระนามข่านตั้งแต่ 1456 - 1847.

==เชิงอรรถ==
==อ้างอิง==
Bregel, Yuri. A Historical Atlas of Central Asia Handbook of Oriental Studies: Part 8 Uralic & Central Asian Studies. (Leiden: Brill) 2003.
Zholdaspaev, S. and D. Babaev. 7 klass - Istoriia srednevekogo Kazakhstana. (Almaty: Atamura) 2003.
Kasymbaev, Zh. K. 8 klass - Istoriia Kazakhstana (XVIII vek-1914). (Almaty: Mektep) 2004.
Test materials for History of Kazakhstan
 
ค
ฟุตบอลทีมชาติสเปนรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี

ฟุตบอลโอลิมปิกทีมชาติสเปน (หรือเรียกว่า สเปน อายุไม่เกิน 23 ปี หรือ สเปนยู-23) เป็นตัวแทนของประเทศสเปน ในการแข่งขันฟุตบอลชายรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี ซึ่งรวมถึงทีมชุดที่แข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ซึ่งในรายการนี้จะอนุญาตให้มีผู้เล่นเกินอายุได้สามคน ปัจจุบันอยู่ภายใต้การดูแลของราชสหพันธ์ฟุตบอลสเปน โดยสเปนเคยประสบความสำเร็จในการผ่านเข้ารอบโอลิมปิก 5 ครั้งนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1992 สเปนเคยได้รับเหรียญทองในปี ค.ศ. 1992 ที่บาร์เซโลนา และเหรียญเงินในปี ค.ศ. 2000 และ 2020
==รายชื่อผู้เล่น==
ผู้เล่นต่อไปนี้ได้รับการเสนอชื่อให้เข้าร่วมทีมเพื่อแข่งขัน โอลิมปิกฤดูร้อน 2020
==สถิติ==
===ผู้เล่นที่ลงเล่นสูงสุด===
หมายเหตุ: สโมสร หมายถึงเป็นตัวแทนของสโมสรอย่างถาวรในช่วงที่ลงเล่นทีมชาติสเปนรุ่นอายุต่ำกว่า 23 ปี
===ผู้ทำประตูสูงสุด===
หมายเหตุ: สโมสร หมายถึงเป็นตัวแทนของสโมสรอย่างถาวรในช่วงที่ลงเล่นทีมชาติสเปนรุ่นอายุต่ำกว่า 23 ปี
==เกียรติประวัติ==
โอลิมปิกฤดูร้อน
* เหรียญทอง: บาร์เซโลนา 1992
* เหรียญเงิน: ซิดนีย์ 2000, โตเกียว 2020
==สถิติการแข่งขัน==
===โอลิมปิกเกมส์===
หากเสมอกันในเวลาและต้องดวลลูกโทษตัดสิน จะถือว่าเป็นผลเสมอ
สีพื้นหลังสีทองแสดงถึงการจบอันดับที่หนึ่ง สีพื้นหลังสีเงินแสดงถึงการจบอันดับที่สอง  *ขอบสีแดงแสดงว่าจัดการแข่งขันที่สเปน
===ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี (ชาเลนจ์คัพ)===
เป็นการแข่งขันแบบเดียวกับชิงแชมป์เข็มขัดมวย  ผู้ถือครองแชมป์ฝ่ายตรงข้ามจะได้รับการสุ่มเลือกทีมที่จะแข่งขันด้วยเพื่อชิงแชมป์สมัยถัดมา
{|class="wikitable"
|-
|width=100|วันที่||width=150|ผู้ชนะ||width=150|รองชนะเลิศ||width=150|สนาม
|-
|18 มิถุนายน ค.ศ. 1969||||||นอวีซาด ยูโกสลาเวีย
|}
===ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี===
===เมดิเตอร์เรเนียนเกมส์ ===
==ดูเพิ่ม==
ฟุตบอลทีมชาติสเปน
ฟุตบอลทีมชาติสเปนรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
siemprecantera  
สถิติย้อนหลัง ที่ยูฟ่า.คอม
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี ที่ อาร์เอสเอสเอสเอฟ