pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2021–22 รอบแพ้คัดออก

ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2021–22 รอบแพ้คัดออก จะเริ่มต้นในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ กับเพลย์ออฟ รอบแพ้คัดออก และจะสิ้นสุดในวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 กับ นัดชิงชนะเลิศ ที่ อาเรนากอมเบอตาเร ใน ติรานา, ประเทศแอลเบเนีย, ที่จะตัดสินหาทีมแชมเปียนส์ของ ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2021–22. ทั้งหมด 24 ทีมจะเข้าร่วมในรอบแพ้คัดออก.
เวลาต่างๆ คือ CET/CEST, เป็นไปตามที่ระบุไว้โดยยูฟ่า (เวลาท้องถิ่น, ถ้าแตกต่าง, อยู่ในวงเล็บ).
==ทีมที่ผ่านเข้ารอบ==
รอบแพ้คัดออกประกอบไปด้วย 24 ทีม: 16 ทีมที่เข้ารอบในฐานะทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศของแต่ละทีมจาก 8 กลุ่มใน รอบแบ่งกลุ่ม, และแปดทีมอันดับที่สามจาก ยูโรปาลีก รอบแบ่งกลุ่ม.
===ยูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม ชนะเลิศและรองชนะเลิศ===
===ยูโรปาลีก รอบแบ่งกลุ่ม ทีมอันดับสาม===
== ตารางการแข่งขัน ==
ตารางการแข่งขันเป็นไปดังนี้ (การจับสลากทั้งหมดจัดขึ้นที่สำนักงานใหญ่ยูฟ่าใน นียง, สวิตเซอร์แลนด์).
==สายการแข่งขัน==
==รอบแพ้คัดออก เพลย์ออฟ==
การจับสลากสำหรับรอบแพ้คัดออก เพลย์ออฟ ได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 2021, 14:00 CET.
===สรุปผลการแข่งขัน===
เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 17 กุมภาพันธ์, และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022.
|}
===แมตช์===
รวมผลสองนัด มาร์แซย์ ชนะ 6–1.
----
รวมผลสองนัด เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน ชนะ 2–1.
----
รวมผลสองนัด สลาเวียปราก ชนะ 6–4.
----
รวมผลสองนัด เสมอ 2–2. ปาโอก ชนะลูกโทษ 5–3.
----
รวมผลสองนัด เลสเตอร์ซิตี ชนะ 7–2.
----
รวมผลสองนัด โบโด/กลิมต์ ชนะ 5–1.
----
รวมผลสองนัด ปาร์ติซาน ชนะ 3–1.
----
รวมผลสองนัด ฟีเตสเซอ ชนะ 3–2.
==รอบ 16 ทีมสุดท้าย==
การจับสลากสำหรับรอบ 16 ทีมสุดท้าย  ได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022, 13:00 CET.
===สรุปผลการแข่งขัน===
เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 10 มีนาคม, และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2022.
|}
===แมตช์===
รวมผลสองนัด มาร์แซย์ ชนะ 4–2.
----
รวมผลสองนัด เลสเตอร์ซิตี ชนะ 3–2.
----
รวมผลสองนัด ปาโอก ชนะ 3–1.
----
รวมผลสองนัด โรมา ชนะ 2–1.
----
รวมผลสองนัด เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน ชนะ 8–4.
----
รวมผลสองนัด สลาเวียปราฮา ชนะ 7–5.
----
รวมผลสองนัด โบโด/กลิมต์ ชนะ 4–3.
----
รวมผลสองนัด ไฟเยอโนร์ด ชนะ 8–3.
==รอบก่อนรองชนะเลิศ==
การจับสลากสำหรับรอบก่อนรองชนะเลิศจะจัดขึ้นในวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2022, 15:00 CET.
===สรุปผลการแข่งขัน===
เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 7 เมษายน, และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 2022.
|}
===แมตช์===
รวมผลสองนัด โรมา ชนะ 5–2.
----
รวมผลสองนัด ไฟเยอโนร์ด ชนะ 6–4.
----
รวมผลสองนัด มาร์แซย์ ชนะ 3–1.
----
รวมผลสองนัด เลสเตอร์ซิตี ชนะ 2–1.
==รอบรองชนะเลิศ==
การจับสลากสำหรับรอบรองชนะเลิศได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2022, 15:00 CET, หลังจากการจับสลากรอบก่อนรองชนะเลิศ.
===สรุปผลการแข่งขัน===
เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 28 เมษายน, และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2022.
|}
===แมตช์===
รวมผลสองนัด โรมา ชนะ 2–1.
----
รวมผลสองนัด ไฟเยอโนร์ด ชนะ 3–2.
==รอบชิงชนะเลิศ==
นัดชิงชนะเลิศจะลงเล่นในวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 ที่ อาเรนากอมเบอตาเร ใน ติรานา ประเทศแอลเบเนีย. การจับสลากได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2022, หลังการจับสลากรอบก่อนรองชนะเลิศและรอบรองชนะเลิศ, เพื่อกำหนดหาทีม "เจ้าบ้าน" เพื่อวัตถุประสงค์ในการบริหาร.
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
*3
คันระ

คันระ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอคันระ จังหวัดกุมมะ ประเทศญี่ปุ่น  เมืองนี้มีประชากรประมาณ 21,749 คน 8,311 ครัวเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 220 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 
== ภูมิศาสตร์ ==
คันระตั้งอยู่ในพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดกุมมะ บนฝั่งใต้ของแม่น้ำคาบูระ
=== เทศบาลข้างเคียง ===
จังหวัดกุมมะ
* ฟูจิโอกะ
* ทากาซากิ
* โทมิโอกะ
* ชิโมนิตะ
=== ภูมิอากาศ ===
คันระมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cfa) มีลักษณะคือ มีฤดูร้อนที่อบอุ่น และฤดูหนาวที่หนาวเย็นและมีหิมะตกหนัก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในคันระอยู่ที่ 12.8&nbsp;°C มีปริมาณน้ำฝนโดยเฉลี่ยรายปีอยู่ที่ 1,166&nbsp;มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 25.4&nbsp;°C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 1.1&nbsp;°C
== สถิติประชากร ==
จากข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของคันระค่อนข้างคงที่ตลอด 40 ปีที่ผ่านมา
== ประวัติศาสตร์ ==

ในสมัยเอโดะ ศูนย์กลางของคันระในทุกวันนี้เดิมเป็นโจกามาจิ (เมืองรอบปราสาท) ของแคว้นศักดินาโอบาตะ ซึ่งเป็นแคว้นศักดินาภายใต้การปกครองของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในแคว้นโคสึเกะ
ในช่วงของการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่หลังการฟื้นฟูเมจิ ได้มีการก่อตั้งหมู่บ้านโอบาตะ หมู่บ้านอากิฮาตะ เมืองฟูกูชิมะ และหมู่บ้านนียะเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 โดยขึ้นกับอำเภอคิตะคันระ จังหวัดกุมมะ หมู่บ้านโอบาตะได้รับการยกฐานะเป็นเมืองโอบาตะในปี 1925 อำเภอคิตะคันระได้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอคันระในปี 1950 หมู่บ้านอากิฮาตะได้ถูกผนวกเข้ากับเมืองโอบาตะในปี 1955 และในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 1959 เมืองฟูกูชิมะ และหมู่บ้านนียะ ได้ถูกผนวกเข้ากับเมืองโอบาตะ เพื่อตั้งขึ้นเป็นเมืองคันระ
== การเมืองการปกครอง ==
คันระมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาเมือง ซึ่งเป็นสภาเดี่ยวและประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 12 คน เมืองคันระกับเทศบาลอื่น ๆ ในอำเภอคันระ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดกุมมะจำนวน 2 ที่นั่ง ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองคันระเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 5 ของจังหวัดกุมมะ ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
== เศรษฐกิจ ==
เศรษฐกิจของคันระส่วนมากขึ้นอยู่กับการเกษตร
== การศึกษา ==
คันระมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 3 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 3 แห่ง และเมืองนี้ไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย
== การขนส่ง ==
=== รถไฟ ===
20px โจชิงเด็นเต็ตสึ - สายโจชิง
- 
=== ทางหลวง ===
– จุดพักรถคันระ
== เมืองพี่น้อง ==
20px - แชร์ตัลโด แคว้นตอสคานา ประเทศอิตาลี ในฐานะเมืองมิตรภาพ ตั้งแต่ 1984
== สถานที่ท่องเที่ยว ==

สวน (楽山園)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ 
เมืองในจังหวัดกุมมะ
กีฬาสถานชาติมรดกเตโช

กีฬาสถานชาติมรดกเตโช (កីឡដ្ឋានជាតិមរតកតេជោ กีฬฎฺฐานชาติมรตกเตโช) เป็นสนามกีฬาสำหรับแข่งฟุตบอลและกรีฑาในกรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา เป็นส่วนหนึ่งของพหุกีฬาสถานชาติมรดกเตโช
== การก่อสร้าง ==
พหุกีฬาสถานชาติมรดกเตโช ซึ่งรวมถึงกีฬาสถานชาติมรดกเตโชแห่งนี้ สร้างขึ้นเพื่อการเป็นเจ้าภาพซีเกมส์ 2023 ของประเทศกัมพูชา การก่อสร้างพหุกีฬาสถานเริ่มขึ้นในเดือนเมษายน พ.ศ. 2556 ส่วนการก่อสร้างกีฬาสถานแห่งนี้เริ่มขึ้นในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2560 และวางศิลาฤกษ์ไปก่อนหน้านี้แล้วเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2560 รัฐบาลจีนมอบเงินช่วยเหลือ 1.1 พันล้านหยวน (ประมาณ 160 ล้านดอลลาร์) เพื่อก่อสร้างสนามกีฬา โดยมีผู้พัฒนา คือ ไชน่าสเตทคอนสตรัคชั่นเอนยิเนียริ่ง (中国建筑集团有限公司, CSCEC) ประกอบด้วยวิศวกรชาวจีนประมาณ 340 คน และคนงานชาวกัมพูชาราว 240 คน ติดตั้งที่นั่งเสร็จสมบูรณ์ในเดือนมกราคม 2562
== สถาปัตยกรรมและการออกแบบ ==
โครงสร้างของกีฬาสถานแห่งนี้ได้รับการออกแบบให้คล้ายกับเรือใบเพื่อรำลึกถึงความสัมพันธ์ระหว่างกัมพูชากับจีน เนื่องจากชาวจีนเคยเดินทางไปยังกัมพูชาโดยการเดินเรือในสมัยโบราณ กีฬาสถานแห่งนี้ออกแบบให้สูง  และมีโครงสร้าง "หัวเรือ" สองโครงสร้างที่สูง  ซึ่งออกแบบให้คล้ายท่าทางการทักทายของเขมรที่คล้ายกับการไหว้ กีฬาสถานแห่งนี้ล้อมรอบด้วยคูน้ำเช่นเดียวกับเมืองพระนคร และประดับประดาด้วยลวดลายดอกลำดวนซึ่งเป็นดอกไม้ประจำชาติของกัมพูชา กีฬาสถานแห่งนี้มีความจุ 60,000 ที่นั่ง
== อ้างอิง ==
สนามฟุตบอลในประเทศกัมพูชา
สนามกีฬาในพนมเปญ
ฮุน เซน
สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2564
ฟุตบอลทีมชาติกัมพูชา
หมู่เกาะเกโยะ

หมู่เกาะเกโยะ  เป็นกลุ่มเกาะในทะเลในเซโตะพื้นที่บางส่วนอยู่ภายใต้การบริหารของจังหวัดฮิโรชิมะและจังหวัดเอฮิเมะ เกาะใหญ่บางเกาะเชื่อมต่อกันด้วยระบบสะพานทางด่วนนิชิเซโตะ ซึ่งเป็นทางด่วนที่เชื่อมต่อระหว่างเกาะฮนชูและเกาะชิโกกุ
คำจำกัดความคร่าว ๆ ของหมู่เกาะเกโยะ คือ เป็นเกาะที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของทะเลในเซโตะ ตั้งแต่ฮิอูจิ-นาดะ (燧灘) ไปจนถึงอากิ-นาดะ (安芸灘) แต่ก็มีคำจำกัดความที่แคบกว่า คือ ครอบคลุมเฉพาะเกาะที่อยู่ระหว่างแคว้น 2 แคว้นในอดีต คือ แคว้นอิโยะ และแคว้นบิเซ็ง เท่านั้น ดังนั้น หมู่เกาะในอ่าวฮิโรชิมะ โดยเฉพาะเกาะเอตาจิมะและคูราฮาชิจิมะ จึงไม่รวมอยู่ในคำจำกัดความอันหลัง
== เศรษฐกิจ ==
เนื่องจากทะเลในเซโตะมีคลื่นลมที่สงบแต่มีความลึก หมู่เกาะเกโยะจึงเป็นหนึ่งในศูนย์กลางหลักของการต่อเรือ การประมง และการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในญี่ปุ่น
== รายชื่อเกาะ ==
เกาะที่มีพื้นที่ใหญ่กว่า 20 ตารางกิโลเมตร ได้แก่
ฮากาตะ
อิกูจิจิมะ
อินโนชิมะ
มูไกชิมะ
โอมิชิมะ
โอซากิกามิจิมะ
โอชิมะ
เกาะเด่นอื่น ๆ ได้แก่
นิอิโอชิมะ
โอกามูระ
โอกูโนชิมะ
สึชิมะ
อูโอชิมะ
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Innoshima habu port 001.JPG|เขตเมืองอินโนชิมะ
ไฟล์:JMSDF-Officer-Candidate-School-Former-Japanese-Naval-Academy.png|อดีตโรงเรียนนายเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
ไฟล์:Chigirishima001.jpg|ชิงิริจิมะ
ไฟล์:Iwagijima.JPG|ท่าเรือประมงบนเกาะอิวากิจิมะ
== อ้างอิง ==
เกโยะ
เกโยะ
จังหวัดเอฮิเมะ
ภูมิศาสตร์จังหวัดฮิโรชิมะ
มัสยิดวะซีร์ ข่าน

มัสยิดวะซีร์ ข่าน (ปัญจาบ และ ; مسجد وزیر خان
Masjid Wazīr Khān) เป็นมัสยิดสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 17 ตั้งอยู่ในนครลาฮอร์ แคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน สร้างขึ้นภายใต้ดำริของจักรพรรดิโมกุล ชาห์จะฮาน เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของหมู่สิ่งก่อสร้างที่รวมถึงชาฮีฮัมมัน มัสยิดเริ่มก่อสร้างในปี 1634 แล้วเสร็จในปี 1641 ปัจจุบันได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นรายชื่อแหล่งมรดกโลกเบื้องต้น
มัสยิดนี้ถือเป็นหนึ่งในมัสยิดยุคโมกุลที่มีการประดับประดาตระการตามากที่สุด และเป็นที่รู้จักจากงานกระเบื้องเคลือบดีบุก ซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อ kashi-kari และพื้นผิวภายในที่ทั้งหมดแทบจะประดับไปด้วยงานเขียนเฟรสโกยุคโมกุล นับตั้งแต่ปี 2009 ได้เริ่มมีการบูรณะมัสยิดครั้งใหญ่ภายใต้การดูแลของทรัสต์อากา ข่านและรัฐบาลแคว้นปัญจาบ รวมถึงการสนับสนุนโดยรัฐบาลของเยอรมนี, นอร์เวย์ และสหรัฐ
== ระเบียงภาพ ==
== ดูเพิ่ม ==
มัสยิดบาดชาฮี
มัสยิดชาห์จะฮาน
มัสยิดในลาฮอร์
นครในกำแพงเมืองลาฮอร์
==อ้างอิง==
===บรรณานุกรม===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Lahore Photos and History 
Reading Masjid Wazir Khan , by Kamil Khan Mumtaz
สิ่งก่อสร้างในลาฮอร์
มัสยิดในประเทศปากีสถาน
Badshahi Mosque

Redirectมัสยิดบาดชาฮี
Wazir Khan Mosque

Redirectมัสยิดวะซีร์ ข่าน
หอสมุดแห่งชาติคอซอวอ

หอสมุดแห่งชาติคอซอวอ (Biblioteka Kombëtare e Kosovës; Народна библиотека Косова|Narodna biblioteka Kosova; National Library of Kosovo) เป็นสถาบันด้านหอสมุดระดับสูงสุดของประเทศคอซอวอ ตั้งอยู่ในนครพริสตีนา หอสมุดมีการเปลี่ยนชื่อของหอสมุดมาตลอดนับตั้งแต่การก่อตั้ง ขึ้นอยู่กับสภาวะทางการเมืองของคอซอวอในเวลานั้น โดยชื่อแรกที่ตั้งคือหอสมุดภูมิภาคจังหวัดปกครองตนเองอคอซอวอ (Regional Library of Autonomous Province of Kosovo) ส่วนชื่อที่ใช้ในปัจจุบันนั้นเริ่มใช้มาตั้งแต่ปี 2014
อาคารหลังปัจจุบันของหอสมุดเริ่มก่อสร้างในวันที่ 25 พฤศจิกายน 1982 ผลงานออกแบบของอันดริยา มุตญากอวิช (Andrija Mutnjaković) สถาปนิกชาวโครแอต มีพื้นที่ 16,500 ตารางเมตร ประดับด้วยหน้าต่างเซนิธ (zenith windows) มีโดมจำนวน 99 โดมที่มีขนาดต่างกัน ภายนอกคลุมด้วยโครงสร้างโลหะรูปตาข่ายจับปลา แต่ละส่วนของการตกแต่งหอสมุดล้วนมีความหมายเชิงสัญรูปในตัว อาคารหอสมุดประกอบด้วยห้องอ่านหนังสือสองห้อง ความจุ 300 และ 100 ที่นั่ง, ห้องอัฒจันทร์ขนาด 150 ที่นั่ง และหอประชุมขนาด 75 ที่นั่ง นอกจากนี้ยังมีชั้นใต้ดินสองชั้นที่เป็นที่เก็บรักษาหนังสือและของสะสมของหอสมุดบางส่วน ซึ่งไม่เปิดให้บุคคลภายนอกเข้าชม
==หมายเหตุ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Biblioteka Kombëtare e Kosovës "Pjetër Bogdani"
Biblioteka "HIVZI SULEJMANI"
Akademia e Shkancave dhe Arteve te Kosoves
The International Federation of Library Associations and Institutions 
สิ่งก่อสร้างในพริสตีนา
มรดกทางวัฒนธรรม
หอสมุดวิจัย
ดินที่อิ่มตัวด้วยน้ำ

ดินน้ำท่วมขัง, ดินไฮดริก หรือ ดินที่อิ่มตัวด้วยน้ำ (hydric soil หรือ saturated soil) เป็นดินที่มีน้ำอิ่มตัวอย่างถาวรหรือตามฤดูกาล ทำให้เกิดสภาวะไร้อากาศ (แอนาโรบิก) พบได้ทั่วไปในพื้นที่ชุ่มน้ำ
== ภาพรวม ==
ดินส่วนใหญ่เป็นดินที่มีอากาศถ่ายเท (ดินแอโรบิก) ซึ่งเป็นส่วนสำคัญต่อรากพืชในการหายใจ (รากพืชดูดออกซิเจนและคาร์โบไฮเดรตในขณะที่ปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์) และต้องมีอากาศที่เพียงพอโดยเฉพาะอย่างยิ่งออกซิเจนในดินเพื่อรองรับชีวิตในดินส่วนใหญ่ โดยปกติอากาศจะเคลื่อนที่ผ่านรูพรุนที่เชื่อมต่อถึงกันโดยแรงต่าง ๆ เช่น การเปลี่ยนแปลงของความดันบรรยากาศ การชะล้างของน้ำฝน และการแพร่กระจายอย่างง่าย
นอกจากรากพืชแล้ว จุลินทรีย์ในดินส่วนใหญ่ต้องการออกซิเจนเพื่อความอยู่รอด และรวมทั้งสัตว์ในดิน เช่น มด ไส้เดือน และตุ่น แต่ดินมักจะอิ่มตัวด้วยน้ำเนื่องจากฝนตกและน้ำท่วม ทำให้ไม่มีช่องว่างให้อากาศผ่านเข้าไป เนื้อดินมีน้ำอยู่เต็มและการแพร่กระจายของก๊าซในดินจะช้าลง (ประมาณ 10,000 เท่า) เมื่อระดับออกซิเจนจำกัดการแข่งขันที่รุนแรงในการแย่งอากาศที่เหลืออยู่ของสิ่งมีชีวิตในดิน เมื่อสภาพแวดล้อมแบบไม่ใช้ออกซิเจน (ไร้อากาศ) นี้ยังคงดำเนินต่อเนื่องเป็นเวลานานในช่วงฤดูการเติบโต ปฏิกิริยาทางชีวภาพและเคมีที่แตกออกไปจะเริ่มมีอิทธิพลแทนสภาวะเดิม (เมื่อดินมีอากาศถ่ายเท) ในดินที่อิ่มตัวด้วยน้ำเป็นเวลานานและเกิดขึ้นซ้ำ ๆ เป็นเวลาหลายปี คุณสมบัติของดินที่มีลักษณะเฉพาะมักจะพัฒนาขึ้นซึ่งสามารถแยกออกได้โดยง่าย ดินที่มีคุณสมบัติพิเศษเหล่านี้เรียกว่าดินไฮดริก และแม้อาจพบดินนี้ในพื้นที่ทางภูมิประเทศที่ไม่มากนัก แต่ก็รักษาหน้าที่ของดินที่สำคัญ (soil functions) ในสิ่งแวดล้อมไว้ได้
พืชที่พบในดินไฮดริกมักมีเนื้อเยื่อแอเรงคิมา (aerenchyma) ซึ่งเป็นช่องว่างภายในของลำต้นและเหง้า ซึ่งช่วยให้ออกซิเจนในบรรยากาศถูกส่งไปยังบริเวณระบบราก (เขตราก) ดังนั้นพื้นที่ชุ่มน้ำหลายแห่งจึงถูกปกคลุมด้วยพืชที่มีแอเรนไคมา ได้แก่ ธูปฤาษี กก และบัว
== อ้างอิง ==
ปฐพีวิทยา
ชนิดของดิน
วิทยาศาสตร์ทางดิน
พื้นที่ชุ่มน้ำ
ออกซานา โวเยโวดีนา

ออกซานา อันเดรเยฟนา โวเยโวดีนา (Оксана Андре́евна Воеводина|Oxana Andreevna Voevodina; เกิด 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1992) หรือ รีฮานา เปตรา (Rihana Petra) เป็นอดีตบาทบริจาริกาในสุลต่านมูฮัมมัดที่ 5 แห่งกลันตัน มีชื่อเสียงจากการเป็นนางแบบ และชนะเลิศในการประกวดมิสมอสโก 2015
== ประวัติ ==
โวเยโวดีนาเกิดเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1992 ณ เมืองอัสตราฮัน แคว้นอัสตราฮัน ประเทศรัสเซีย แต่เติบโตและเข้ารับการศึกษาที่เมืองตากันร็อก แคว้นรอสตอฟ บิดาชื่ออันเดรย์ อีวาโนวิช โกร์บาเตนโก เป็นนักศัลยแพทย์ออร์โทพีดิกส์ชาวรอสตอฟ-นา-โดนู เขาเปิดคลินิกส่วนตัวที่เมืองรอสตอฟ-นา-โดนู และตากันร็อก ส่วนมารดาชื่อลุดมีลา โวเยโวดีนา เป็นนักเปียโนคอนเสิร์ตในโรงละครบอลชอย
โวเยโวดีนาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาเศรษฐศาสตร์ และปริญญาโทสาขาการจัดการ จากมหาวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์รัสเซีย เปลฮาโนวา เธอเคยเข้าประกวดมิสมอสโก 2015 ได้รางวัลชนะเลิศประจำปีนั้น
== ชีวิตส่วนตัว ==
โวเยโวดีนาเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสตามธรรมเนียมมลายูกับสุลต่านมูฮัมมัดที่ 5 แห่งกลันตัน ผู้ดำรงพระอิสริยยศเป็นกษัตริย์มาเลเซียพระองค์ที่ 14 เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 2018 และจัดพระราชพิธีอภิเษกสมรสตามธรรมเนียมรัสเซีย เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 ที่มอสโก ประเทศรัสเซีย ซึ่งโวเยโวดีนาเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลามตั้งแต่เดือนเมษายนปีนั้น รวมทั้งเปลี่ยนชื่อเป็น รีฮานา เปตรา ตามพระปรมาภิไธยเดิมของสามี ข่าวเรื่องการอภิเษกสมรสถูกกล่าวถึงกันอย่างกว้างขวางในสื่อสังคมออนไลน์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2019 แต่สำนักพระราชวังกลันตันกลับไม่มีแถลงการณ์เพื่อออกมายอมรับหรือปฏิเสธอย่างเป็นทางการ
สื่อมวลชนออกมารายงานว่าโวเยโวดีนาให้กำเนิดบุตร นามว่า เติงกู อิสมาอิล เลอน เปตรา บิน เติงกู มูฮัมมัดลีมา ฟาริซ เปตรา (Tengku Ismail Leon Petra bin Tengku Muhammad V Faris Petra) เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 ที่กรุงมอสโก ครั้นวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2019 หรือราวหนึ่งเดือนหลังให้กำเนิดพระโอรส สุลต่านมูฮัมมัดที่ 5 ทรงหย่ากับโวเยโวดีนาที่ประเทศสิงคโปร์ ด้วยการกล่าวเฏาะลากสามครั้ง (talak tiga) อันเป็นการหย่ารูปแบบหนึ่งในศาสนาอิสลาม
หลังการหย่า โวเยโวดีนาได้ออกมาให้สัมภาษณ์กับคเซนยา ซอบชัก (Ксения Собчак) นักข่าวและนักการเมืองหญิงชาวรัสเซีย ว่า บาทบริจาริกาอีกนางหนึ่งของสุลต่านมูฮัมมัดที่ 5 คือ ยานา ยาคุบโควา (Yana Jakoubka) ซึ่งเป็นชาวเช็กเกีย พยายามหาทางติดต่อเธอกับพ่อ รวมทั้งเคยกล่าววาจาข่มขู่ลูกชายของเธอเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2019 เรื่องนี้ถูกสื่อของสหราชอาณาจักรและรัสเซียพูดถึงกันอย่างกว้างขวาง
โวเยโวดีนาโพสต์ภาพระหว่างใช้ชีวิตคู่กับสุลต่านผ่านอินตราแกรมส่วนตัว ในที่สุดสำนักพระราชวังกลันตัน ออกมาแถลงการณ์เมื่อวันที่ 6 กันยาย ค.ศ. 2019 โดยได้ตำหนิการกระทำของโวเยโวดีนาในกรณีที่โพสต์ภาพชีวิตส่วนพระองค์ของสุลต่านบนสื่อโซเชียลมีเดียว่าไม่เหมาะสมและหมิ่นประมาท ขณะที่สุลต่านมูฮัมมัดที่ 5 ทรงแสดงความเสียพระทัยเรื่องการเลือกใช้ชีวิตส่วนพระองค์ แม้จะไม่ได้ออกชื่อว่าหมายถึงใคร แต่ประชาชนมองว่า การกล่าวเช่นนี้ถือเป็นการยอมรับกลาย ๆ ว่าการอภิเษกสมรสนั้นเคยเกิดขึ้นจริง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นางแบบรัสเซีย
บุคคลจากอัสตราฮัน
ชาวรัสเซียในประเทศมาเลเซีย
ชาวรัสเซียเชื้อสายโปแลนด์
ชาวรัสเซียเชื้อสายยูเครน
ชาวมาเลเซียเชื้อสายรัสเซีย
ชาวมาเลเซียเชื้อสายโปแลนด์
ชาวมาเลเซียเชื้อสายยูเครน
มุสลิมชาวรัสเซีย
มุสลิมชาวมาเลเซีย
บุคคลจากศาสนาคริสต์ที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม
บาทบริจาริกา
อี บย็อง ฮุน

อี บย็อง-ฮุน (; เกิด 14 ตุลาคม 1944) เป็นผู้กำกับและโปรดิวเซอร์รายการโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากการกำกับละครย้อนยุค โดยเฉพาะอย่างยิ่ง 500 Years of Joseon (1983-1990), คนดีที่โลกรอ หมอโฮจุน (1999) และ แดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง (2003)
== อาชีพ ==
อี บย็อง-ฮุน เริ่มต้นทำงานกับสถานีโทรทัศน์เอ็มบีซี ในปี ค.ศ. 1970 และเปิดตัวงานกำกับเดี่ยวของเขา ในปี ค.ศ. 1974
ในปี ค.ศ. 1983 เขาและนักเขียน ชิน บ็อง-ซึง ได้สร้างซีรีส์ความยาวแปดปีที่มีชื่อเสียงเรื่อง 500 Years of Joseon ผลงานเรื่องต่อมาของเขาคือละครร่วมสมัยเรื่อง My Mother's Sea (1993) ที่ คิม จง-ซู เขียนขึ้นก็ได้รับความนิยมเช่นกันโดยมีเรตติ้งผู้ชมสูงสุด 51.6% และในปี ค.ศ. 1999 เขาได้ปฏิวัติแนวละครซากึกในละครเรื่อง คนดีที่โลกรอ หมอโฮจุน ซึ่งเป็นละครย้อนยุคเรื่องแรกของเกาหลีที่เน้นไปที่บุคคลในประวัติศาสตร์ที่เป็น "สามัญชน" แทนที่จะเป็นราชวงศ์หรือขุนนางผู้มีอำนาจ คนดีที่โลกรอ หมอโฮจุน มีเรตติ้งผู้ชมทำลายสถิติถึง 64% (ละครเกาหลีที่มีเรตติ้งสูงสุดตลอดกาลอันดับที่ 4) 
ตามด้วย อิมซังอ๊ก ยอดพ่อค้าหัวใจทระนง ในปี ค.ศ. 2001 ซึ่งดัดแปลงจากนวนิยายของ ชเว อิน-โฮ เกี่ยวกับพ่อค้าในตำนาน อิม ซัง-อ๊ก นักข่าวได้บัญญัติศัพท์คำว่า "ฟิวชันซากึก" สำหรับความพยายามของอีในการฟื้นความนิยมแนวละครซากึกโดยเปลี่ยนการเข้าถึงและการเล่าเรื่องในอดีตของละครย้อนยุคให้น่าสนใจยิ่งขึ้นสำหรับกลุ่มผู้ชมที่อายุน้อย
ละครแนวซากึกมีชื่อเสียงมากขึ้นในปี ค.ศ. 2003 เมื่อละครเรื่อง แดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง (หรือที่รู้จักในชื่อ Jewel in the Palace) ซึ่งตัวเอกจังกึมฝึกฝนการทำอาหารในราชสำนักของเกาหลีก่อนจะเป็นแพทย์หลวงหญิงคนแรกของโชซ็อน ละครเรื่องแดจังกึมได้รับความนิยมอย่างมากโดยมีเรตติ้งผู้ชมสูงสุด 57.8% (ละครเกาหลีที่มีเรทติ้งสูงสุดตลอดกาลอันดับที่ 10) ใช้ทุนสร้าง  ต่อมาได้ส่งออกไปยัง 91 ประเทศโดยมีรายได้ 103.4 ล้านเหรียญสหรัฐทั่วโลก ทำให้นักแสดงสาวอี ย็อง-แอ กลายเป็นซุปเปอร์สตาร์ในประเทศจีน และเป็นไอคอนของวัฒนธรรมเกาหลี
ในปี ค.ศ. 2016 อีได้ร่วมงานกับนักเขียนบท ชเว วัน-คยู เป็นครั้งที่ 3 กับละครครบรอบ 55 ปีการก่อตั้งเอ็มบีซี เรื่อง อ๊กยอ ผู้พิทักษ์แห่งโชซอน ละครเรื่องนี้เกี่ยวกับเด็กผู้หญิงที่เกิดในคุกและต่อมาได้กลายเป็นทนายความให้กับคนยากจนและผู้ถูกกล่าวหาอย่างไม่เป็นธรรม 
== ผลงาน ==
=== ฐานะผู้กำกับ ===
อ๊กยอ ผู้พิทักษ์แห่งโชซอน (เอ็มบีซี, 2016)
ควังยอน หมอม้าแห่งโชซอน (เอ็มบีซี, 2012-2013)
ทงอี จอมนางคู่บัลลังก์ (เอ็มบีซี, 2010)
ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน (เอ็มบีซี, 2007-2008)
ซอดองโย สายใยรักสองแผ่นดิน (เอสบีเอส, 2005-2006)
แดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง (เอ็มบีซี, 2003-2004)
อิมซังอ๊ก ยอดพ่อค้าหัวใจทระนง (เอ็มบีซี, 2001-2002)
คนดีที่โลกรอ หมอโฮจุน (เอ็มบีซี, 1999-2000)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวเกาหลี
วัดท่าคก

วัดท่าคก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชียงคาน อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 2 ไร่ 3 งาน และเป็นที่ธรณีสงฆ์ เนื้อที่ 2 งาน ตั้งอยู่ด้านทิศเหนือของวัด ที่ธรณีสงฆ์ทิศเหนือติดแม่น้ำโขง ทิศใต้ติดถนนชายโขง หรือเรียกขานในนามแหล่งท่องเที่ยวว่า "ถนนคนเดิน" เป็นที่โล่งไว้จัดกิจกรรมของส่วนรวมเป็นครั้งคราวและให้นักท่องเที่ยวได้ใช้เป็นสถานที่พักผ่อนชมวิวริมน้ำโขงได้สวยงาม โดยไม่ให้มีผู้ค้าจำหน่ายสินค้า ทั้งนี้แต่เดิมที่ตั้งวัดและที่ธรณีสงฆ์เป็นพื้นที่ติดต่อเป็นผืนเดียวกัน ซึ่งเมื่อ พ.ศ. 2484 มีการย้ายที่ตั้งที่ว่าการอำเภอเชียงคานขึ้นใหม่ที่เห็นอยู่ในปัจจุบัน จึงมีการตัดถนนชายโขงผ่านที่ดินวัด ทำให้ที่ดินวัดถูกแบ่งออกเป็น 2 แปลงดังกล่าว
วัดท่าคกตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2395 เดิมตั้งอยู่ริมแม่น้ำโขง ซึ่งเป็นคุ้มวังน้ำวน ภาษาท้องถิ่นเรียกว่า "คก" จึงตั้งชื่อวัดว่า "วัดท่าคก" เล่ากันว่าบิดาของพระยาศรีอัคฮาด และชาวบ้านช่วยกันสร้างวัดขึ้น ด้วยป้องกันกลอุบายของฝรั่งเศสที่คิดจะมาเช่าผืนแผ่นดินสยามไว้เก็บสินค้าเพื่อไม่ให้รุกล้ำพื้นที่เข้ามา จึงได้สร้างวัดท่าคกกันพื้นที่เอาไว้ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2410 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 7 เมตร ยาว 13.60 เมตร ในสมัยพระศรีอัคฮาด (สีทา) ซึ่งเป็นเจ้าเมืองเชียงคานในสมัยนั้น พร้อมทั้งผูกพัทธสีมา
อุโบสถ (สิม) ยังคงมีสภาพดีและยังมีการใช้งานอยู่ เนื่องจากได้รับการดูแลรักษามาโดยตลอด ปัจจุบันได้มีการก่อแท่นปูนปูกระเบื้องสูงประมาณ 15 เซนติเมตร อยู่บริเวณด้านหน้าพระประธานในห้องโถงกลางของอาคารสิม เพื่อให้เป็นพื้นที่เฉพาะของพระภิกษุสงฆ์และป้องกันไม่ให้ฆราวาสขึ้นไปบนนั้นโดยเฉพาะผู้หญิง เนื่องจากชาวบ้านเชื่อว่าหากผู้หญิงเข้าไปในพื้นที่บริเวณบือสิม อาจจะไม่เป็นมงคลและเกิดสิ่งไม่ดีขึ้นได้ ส่วนด้านนอกอาคารสิมได้มีการติดตั้งระฆังแขวนไว้โดยรอบ
เมื่อ พ.ศ. 2563 พบว่าอุโบสถทาสีใหม่ โดยใช้สีหลักเป็นสีเหลือง ทอง เขียว แดง และสีน้ำเงิน บริเวณด้านขวามือของประตูทางเข้าสิมติดป้ายประวัติวัดท่าคก ภายในอุโบสถเป็นที่ประดิษฐานพระประธาน ปางมารวิชัย ศิลปะปูนปั้นล้านช้าง บนเพดานของอุโบสถทำเป็นรูปพานรัฐธรรมนูญสีเหลืองบนพื้นสีฟ้า ล้อมรอบด้วยลายกระหนกและดอกไม้กลม โดยอยู่คู่กับเพดานรูปธรรมจักร
เมื่อ พ.ศ. 2565 มีการบูรณะอุโบสถในส่วนที่ชำรุดสำคัญ ได้แก่ เปลี่ยนกระเบื้องมุงหลังคา เครื่องลำยองหลังคา ซ่อมแซมผนัง พื้น และปรับปรุงระบบไฟฟ้า โดยการควบคุมดูแลของกรมศิลปากร สำนักงานศิลปากรที่ 8 ขอนแก่น และใช้งบประมาณของวัดท่าคกทั้งจำนวน 3,190,000 บาท ผู้รับจ้างบูรณะคือ บริษัท อาร์ต แอ็นทีค คอนสตรัคชั่น จำกัด เริ่มงานตามสัญญาจ้างตั้งแต่วันที่ 3 กรกฎาคม 2565 - 14 มีนาคม 2566
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระอาจารย์พา
พระอาจารย์ดี
พระอาจารย์สาย
พรไหล
พระบุญมี
พระศรีจันทร์ วิลาโภ
พระสายใจ อคฺคปุญฺโญ
พระคำมี คมฺภีโร
พระมหาเมฆ ญาณพุทฺโธ พ.ศ. 2515–2527
พระเสถียร สุธีโร พ.ศ. 2528–2533
พระบุญมี พ.ศ.2534-2535
พระธีรพันธ์ สนฺติธมฺโม พ.ศ. 2536-2545
พระสมยศ ธมฺมสรโณ (พระน้อย) พ.ศ.2546-ปัจจุบัน
==อ้างอิง==
ท่าคก
โบราณสถานในจังหวัดเลย
วัดท่าแค (จังหวัดลพบุรี)

วัดท่าแค เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าแค อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
วัดท่าแคสร้างเมื่อ พ.ศ. 2357 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2515 ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 ได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อวันที่ 16 กรกฏาคม พ.ศ. 2535 โบราณสถานได้รับการบูรณะแล้วเมื่อปีงบประมาณ 2562
วัดมีโบราณสถานที่สำคัญ คือ หอไตรสมัยรัตนโกสินทร์ใต้ถุนยกสูงโล่ง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2466 เป็นอาคารไม้ทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัสชั้นเดียว ใต้ถุนยกสูงโล่ง หลังคาทำเป็นจัตุรมุขซ้อนลดหลั่นกัน 3 ชั้น หน้าจั่วประดับไม้ฉลุรองรับหลังคา มุงด้วยกระเบื้องว่าว ปูนปั้นทับสันเป็นบางส่วน และหลังคาปีกนกเทลาดต่อเนื่องกันโดยตลอดประดับหลังคา มีปั้นลมและเชิงชายด้วยเสาไม้กลึง และลายฉลุเครือเถา พื้นอาคารชั้นบนปูไม้กระดานตีชนตลอดแนว ประตูบานเฟี้ยมบริเวณฝาผนังห้องเก็บพระไตรปิฎก ส่วนล่างของบานประตูเป็นไม้แกะสลักภาพต้นไม้ กระถางแจกันดอกไม้และรูปสัตว์ ส่วนบนของบานประตูกรุด้วยกระจก ช่องลมทำฉลุไม้โดยรอบ รอบอาคารบริเวณระเบียงทำเป็นเสากลมมีราวระเบียงและลูกกรงไม้ เสาระหว่างระเบียงประดับด้วยลวดลายไม้ฉลุ
ศาลาการเปรียญไม้ขนาดใหญ่ที่อยู่ใกล้หอไตร ซึ่งสร้างขึ้นโดยมีลวดลายคล้ายกันเพียงแต่มีรายละเอียดน้อยกว่า ศาลาการเปรียญหลังนั้นได้ระบุศักราชที่สร้างไว้เมื่อ พ.ศ. 2475
==อ้างอิง==
ท่าแค
โบราณสถานในจังหวัดลพบุรี
คาบสมุทรโองะ

คาบสมุทรโองะ  เป็นคาบสมุทรที่ตั้งอยู่ในจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นที่ตั้งของเมืองโองะ เป็นภูมิประเทศที่มีภูเขาเป็นส่วนใหญ่ คาบสมุทรโองะดั้งอยู่ใกล้กับทะเลสาบฮาจิโรงาตะซึ่งเป็นทะเลสาบที่เคยใหญ่เป็นอันดับสองในญี่ปุ่น (ในปัจจุบันใหญ่เป็นอันดับ 18) คาบสมุทรโองะมีชื่อเสียงในด้านเทศกาลนามาฮาเกะ
== ระเบียงภาพ ==
== อ้างอิง ==
โองะ
ภูมิศาสตร์จังหวัดอากิตะ
วัดท่าคกเรือ

วัดท่าคกเรือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าบ่อ อำเภอท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย มีเนื้อที่ 5 ไร่ 81 ตารางวา
วัดท่าคกเรือสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2120 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2310 ครั้งที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2534 บริเวณที่ตั้งวัดเป็นคุ้งแม่น้ำโขง น้ำนิ่ง สามารถจอดเรือได้สะดวก เรือสินค้าจากหลวงพระบาง เวียงจันทน์ นครพนม มักมาจอดแวะพักะพักซื้อขายสินค้ากันบริเวณนี้ พ.ศ. 2438 บ้านท่าบ่อได้ยกฐานะขึ้นเป็นเมืองท่าบ่อ มีพระกุประดิษฐ์บดี (ชาลี) ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการเมืองท่าบ่อ ท่านได้สร้างบ้านแปงเมือง ทั้งยังปฏิสังขรณ์บูรณะซ่อมแซมวัดท่าคกเรือ สันนิษฐานว่าหลวงพ่อพระเจ้าทองแสน ท่านได้อัญเชิญมาจากอาณาจักรล้านช้าง ซึ่งได้ประดิษฐานอยู่ที่วัดท่าคกเรือสืบต่อมา
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระเจ้าทองแสน ซึ่งกรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณวัตถุ พระพุทธรูปสร้างด้วยสำริด ศิลปะล้านช้าง อายุราวพุทธศตวรรษที่ 23–24 หน้าตักกว้าง 87 เซนติเมตร (34 นิ้ว) สูง 213 เซนติเมตร องค์พระสูง 130 เซนติเมตร (51 นิ้ว) และฐานองค์พระกว้าง 89.4 เซนติเมตร ที่ฐานมีจารึกอักษรธรรมอีสาน 2 บรรทัด องค์พระสามารถถอดแยกออกจากฐานพระแท่นได้ เช่นเดียวพระรัศมีที่ทำเป็นดอกบัวตูมประดับแก้ว เพชร พลอย ก็สามารถถอดออกได้ ประดิษฐานอยู่ในอุโบสถ นอกจากนี้ภายในวัดยังเป็นสถานที่บรรจุอัฐิอดีตเจ้าเมืองท่าบ่อ
==อ้างอิง==
ท่าคกเรือ
วัดพิจิตรสังฆาราม

วัดพิจิตรสังฆาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโนนยาง อำเภอหนองสูง จังหวัดมุกดาหาร
วัดพิจิตรสังฆารามสร้างเมื่อ พ.ศ. 2464 โดยพระเหรีญญู เจ้าไชยมาส เจ้าราชรินทร นายติว พร้อมด้วยชาวบ้านร่วมกันสร้าง ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2483 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2538 โรงธรรมหรือหอแจกหลังแรกสร้างเมื่อ พ.ศ. 2469 หลังปัจจุบันบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2500 กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนและกำหนดเขตที่ดิน โบราณสถาน วัดพิจิตรสังฆาราม มีพื้นที่โบราณสถาน 2 งาน 44 ตารางวา ประกาศ ณ วันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564
วัดพิจิตรสังฆารามมี ธรรมาสน์เสาเดียว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2473 ประดิษฐานอยู่ในหอแจก เป็นธรรมาสน์ที่สร้างขึ้นให้ตั้งอยู่บนเสาไม้หนึ่งต้น คันทวยแกะสลักเป็นรูปพญานาคสี่ตัว วางไว้สี่ทิศ ชั้นธรรมาสน์ห้องสี่หลี่ยมจัตุรัส มีหน้าต่างสามบาน บานประตูหนึ่งบานมีลักษณะคล้ายหน้าต่าง หลังคาธรรมาสน์ สร้างเป็นเก๋งห้าชั้น ลดหลั่นขึ้นไปถึงยอดสูงสุด
==อ้างอิง==
พิจิตรสังฆาราม
โบราณสถานในจังหวัดมุกดาหาร
อำเภอหนองสูง