pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อูเมโบชิ

อูเมโบชิ (梅干し, umeboshi) เป็นอาหารที่ได้จากการตากบ๊วยเค็ม ผลบ๊วยที่นำมาดองจะเรียกว่า "อูเมซูเกะ" (梅漬け) และเมื่อนำมาตากแห้งจึงเรียกว่า "อูเมโบชิ"
มีการผลิตอูเมโบชิในญี่ปุ่นมาเป็นเวลานานและเป็นอาหารที่ใช้ในการทำโอนิงิริและเบ็นโต มีรสเปรี้ยวมาก ความเปรี้ยวนี้ส่วนใหญ่มาจากกรดซิตริกที่มีอยู่ในตัวบ๊วยเอง
วันที่ 30 กรกฎาคมของทุกปี ได้รับการกำหนดให้เป็นวันอูเมโบชิ

== อ้างอิง ==
คนเนียกุ

คนเนียกุ (; ชื่อวิทยาศาสตร์: Amorphophallus konjac) เป็นพืชชนิดหนึ่งในวงศ์บอน ใช้ทำเป็นอาหารได้ นิยมใช้ทำเป็นอาหารญี่ปุ่น
== ชื่อและการจัดหมวดหมู่ ==
คนเนียกุมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Amorphophallus konjac โดยคำว่า konjac นี้มีที่มาจากชื่อเรียก คนเนียกุ (コンニャク) ในภาษาญี่ปุ่น หรือชื่อเรียก โคนยัก (곤약, ) ในภาษาเกาหลี
ส่วนชื่อภาษาอังกฤษเรียกอีกอย่างว่า elephant foot ("เท้าช้าง") หรือ devil's tongue ("ลิ้นปีศาจ")
คนเนียกุที่ทำเป็นเส้นบางจะเรียกว่าชิราตากิ ใช้ทำเป็นเส้นบะหมี่แทนเส้นราเม็งหรืออูดงที่ทำจากแป้งข้าวสาลี
== การปลูก ==
ไฟล์:幼蒟蒻.jpg|ต้นกล้าเริ่มผลิใบ
ไฟล์:Amorphophallus konjac plant notunfold.JPG|ใบและลำต้น
ไฟล์:Amorphophallus konjac trunk.JPG|ลำต้นกลายเป็นกระดำกระด่าง
ไฟล์:Amorphophallus konjac (Flower Factory).jpg|ดอก
ไฟล์:Amorphophallus konjac (fruit) 01.JPG|ผล
ไฟล์:Palm House (Schönbrunn) - Amorphophallus konjac 20080212.jpg|หัวมัน
ไฟล์:Morishita, Showa, Tone District, Gunma Prefecture 379-1204, Japan - panoramio (1).jpg|ทุ่งคนเนียกุ (ที่หมู่บ้านโชวะ จังหวัดกุมมะ)
== การใช้ทำเป็นอาหาร ==
ไฟล์:こんにゃく作り.jpg|ผงคนเนียกุผสมกับน้ำ
ไฟล์:Konnyaku.jpg|คนเนียกุรูปแผ่นสี่เหลี่ยม ซึ่งพบบ่อยที่สุด
ไฟล์:Shiratakinoodles.jpg|หม้อไฟที่ใส่ชิราตากิ
ไฟล์:Tamakonnyaku.jpg|ลูกชิ้นคนเนียกุ
ไฟล์:Reins_konjac.jpg| ทาซูนะคนเนียกุ
ไฟล์:Akakonnyaku.jpg|อากาคนเนียกุ
== อ้างอิง ==
อาหารญี่ปุ่น
วงศ์บอน
ชิราตากิ

ชิราตากิ (白滝) เป็นอาหารประเภทเส้นแบบหนึ่งที่เป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น ทำขึ้นจากต้นคนเนียกุ ซึ่งเป็นพืชพื้นเมืองในเขตกึ่งร้อนชื้นของเอเชีย
ชิราตากิประกอบด้วยน้ำและกลูโคแมนแนนเป็นส่วนใหญ่ และเนื่องจากมีปริมาณคาร์โบไฮเดรตต่ำ จึงเหมาะอย่างยิ่งสำหรับอาหารทุกประเภทที่จำกัดปริมาณคาร์โบไฮเดรตและเหมาะสำหรับผู้ป่วยโรคเบาหวาน
ชื่อเรียกว่า "ชิราตากิ" นั้นเป็นคำอธิบายลักษณะของเส้นก๋วยเตี๋ยว โดยแปลตรงตัวว่า "น้ำตกสีขาว"
== อ้างอิง ==
อาหารญี่ปุ่น
มงกุฎช่อมะกอก

มงกุฎช่อมะกอก (olive wreath) หรือที่เรียกว่า โคตินอส (kotinos; κότινος) เป็นรางวัลสำหรับผู้ชนะในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกโบราณ มันเป็นกิ่งของต้นมะกอกป่า พันธุ์ Kallistefanos Elea (เรียกอีกอย่างว่า Elaia Kallistephanos) ซึ่งเติบโตในโอลิมเปีย, นำมาพันเป็นวงกลมหรือเกือกม้า โดย ไพส์ แอมฟิทาเลส (pais amphithales; , หมายถึง เด็กชายที่พ่อแม่ยังมีชีวิตอยู่) พร้อมกรรไกรทองคำหนึ่งคู่ จะเป็นคนตัดกิ่งก้านของต้นมะกอกป่าศักดิ์สิทธิ์ใกล้กับวิหารของซูส จากนั้นเขาก็นำช่อมะกอกเหล่านั้นไปที่วิหารของฮีรา และวางไว้บนโต๊ะงาช้างทองคำ จากนั้นเฮลลาโนดิไก (Hellanodikai, หมายถึง ผู้ตัดสินกีฬาโอลิมปิก) จะนำช่อมะกอกไปทำพวงมาลา และสวมมงกุฎให้กับผู้ชนะการแข่งขัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
What prizes did Olympic victors get? at Perseus
Winners' rewards in Antiquity not in numbness (page 11)
สัญลักษณ์โอลิมปิก
กีฬาโอลิมปิก
โอลิมปิก
โปสเตอร์โอลิมปิก

โปสเตอร์โอลิมปิก (Olympic Poster) เป็นส่วนหนึ่งของแผนการประชาสัมพันธ์ที่เพิ่มขึ้นมา ซึ่งคิดค้นขึ้นในแต่ละครั้งโดยประเทศที่เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก เพื่อการสื่อสารที่ดีขึ้นและง่ายขึ้นของการแข่งขันกีฬาที่สำคัญนี้ โปสเตอร์โอลิมปิกมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับสถานที่และเวลาของการแข่งขัน และสะท้อนบริบททางสังคม วัฒนธรรม และบางครั้งในบริบททางการเมืองของประเทศเจ้าภาพในแต่ละครั้ง คณะกรรมการจัดการแข่งขันของประเทศเจ้าภาพ มักจะประกาศเพื่อรับการประกวดออกแบบโปสเตอร์ จากนั้นคณะกรรมการพิเศษจะตัดสินเลือกโปสเตอร์อย่างเป็นทางการของการแข่งขัน กระบวนการออกแบบมักจะได้รับแนวทางที่เข้มงวดสำหรับเนื้อหา เนื่องจากคณะกรรมการได้ตัดสินใจแล้วเกี่ยวกับองค์ประกอบที่ต้องการรวมไว้ในการออกแบบและข้อความเฉพาะที่ต้องการสื่อ
แม้ว่าปัจจุบันนี้การสร้างโปสเตอร์ถือว่าจำเป็น แต่ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรกนั้นไม่มีโปสเตอร์ที่ออกแบบมาเป็นพิเศษเฉพาะของการแข่งขัน โปสเตอร์อย่างเป็นทางการใบแรกที่ออกแบบเป็นพิเศษสำหรับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก หลังจากได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการที่มีอำนาจแล้ว คือโปสเตอร์สำหรับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1912 ที่จัดขึ้นในกรุงสตอกโฮล์ม โดยในโปสเตอร์แสดงการเดินพาเหรดของประเทศต่าง ๆ โดยมีนักกีฬาเป็นตัวแทนถือธงชาติของตน และโปสเตอร์ทั้งหมดเป็นทรัพย์สินของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล
== โปสเตอร์โอลิมปิก ==
=== แบบโปสเตอร์โอลิมปิกฤดูร้อน ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Athens Info Guide - A list of past posters
สัญลักษณ์โอลิมปิก
โอลิมปิก
สูญสิ้นที่ต่างโลก

สูญสิ้นที่ต่างโลก  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องโดยฮิโรชิ โนดะ และวาดภาพโดยทากาฮิโระ วากามัตสึ เผยแพร่ในเว็บไซต์ยามารากะสปิริตส์ของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2562 ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เดกซ์เพรส ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงมีกำหนดฉายในปี พ.ศ. 2567
== สื่อ ==
=== มังงะ ===
ซีรีส์มังงะสูญสิ้นที่ต่างโลกแต่งเรื่องโดยฮิโรชิ โนดะ และวาดภาพโดยทากาฮิโระ วากามัตสึ เริ่มเผยแพร่ในเว็บไซต์ยามารากะสปิริตส์ของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่วันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2562 สำนักพิมพ์โชงากูกังรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) เริ่มแรกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2563 วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 8 เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565
ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เดกซ์เพรส ประกาศลิขสิทธิ์เมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2565
==== หนังสือมังงะ ====
=== อนิเมะ ===
มีการประกาศสร้างซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2565
== การตอบรับ ==
ในปี พ.ศ. 2563 สูญสิ้นที่ต่างโลกเป็นหนึ่งในซีรีส์มังงะที่ได้รับการเสนอชื่อในรางวัลมังงะถัดไปครั้ง 6 ในสาขาเว็บมังงะ
== ดูเพิ่ม ==
สูญสิ้นความเป็นคน
มื้อสุดเศร้าของเจ้าหญิงเงือก อีกหนึ่งซีรีส์มังงะโดยผู้สร้างสรรค์เดียวกัน
รักเรานั้นไว้หลังครองโลก อีกหนึ่งซีรีส์มังงะโดยผู้สร้างสรรค์เดียวกัน
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่มเติม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2562
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่เปิดตัวในปี พ.ศ. 2567
ซีรีส์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมมืด
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวต่างโลก
เว็บคอมิกญี่ปุ่น
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
มังงะของสำนักพิมพ์โชงากูกัง
เว็บคอมิกที่ได้รับการตีพิมพ์
เดกซ์เพรส
สึมิเระ

สึมิเระ  หรือ สึมิอิเระ (摘み入れ) เป็นอาหารประเภทลูกชิ้นที่ทำจากปลา เช่น ปลาอิวาชิ, ปลาอาจิ, ปลาซัมมะ, ปลานกกระจอก หรือเนื้อสัตว์ชนิดอื่น ๆ มักใช้เป็นส่วนผสมในโอเด็งหรืออาหารประเภทหม้อไฟ
== "สึมิเระ" และ "สึกูเนะ" ==
สึมิเระนั้นมีส่วนคล้ายกับสึกูเนะ (つくね) เพราะมีวัตถุดิบเหมือนกัน แต่ข้อแตกต่างคือสึมิเระทำโดยหยิบด้วยปลายนิ้วหรือช้อนแล้วใส่ในน้ำซุป ส่วนสึกูเนะทำขึ้นโดยการขึ้นรูปล่วงหน้า
== วิธีการทำ ==



ทำโดยการใส่สารยึดเกาะ (เช่น ไข่ไก่หรือแป้ง) ลงในเมล็ดพืชที่ทำจากปลาหรือเนื้อสัตว์อื่น แล้วฉีกออกด้วยมือให้เป็นชิ้นขนาดพอดีคำ
เทลงในน้ำซุปเดือดและตั้งไฟ
== อ้างอิง ==
อาหารญี่ปุ่น
สูญสิ้นความเป็นคน

สูญสิ้นความเป็นคน  เป็นนวนิยายญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1948 เขียนโดยโอซามุ ดาไซ  ถือเป็นผลงานชิ้นเอกของดาไซและและติดอันดับนวนิยายขายดีเป็นอันดับสองในประเทศญี่ปุ่น รองจากโคะโคะโระ ผลงานนวนิยายของนัตสึเมะ โซเซกิ นวนิยายเล่าเรื่องในมุมมองบุคคลที่หนึ่ง มีองค์ประกอบหลายอย่างที่แสดงลักษณะว่าเป็นผลงานแนวอัตชีวประวัติ แต่ในความจริงถูกจัดอยู่ในประเภทกึ่งอัตชีวประวัติเพราะตัวละครในหนังสือในเป็นตัวละครสมมติทั้งหมด นวนิยายนำเสนอแก่นเรื่องที่เกิดขึ้นซ้ำ ๆ ในชีวิตของผู้เขียน ได้แก่การฆ่าตัวตาย อัญภาวะทางสังคม และภาวะซึมเศร้า ดาไซก็มีชีวิตในลักษณะเดียวกับตัวละครเอกในเรื่อง คือตลอดชีวิตพยายามจะฆ่าตัวตายพร้อมกับคนรักทั้งหมด 5 ครั้ง จนกระทั่งฆ่าตัวตายได้สำเร็จพร้อมกับคนรักในเวลานั้นคือผู้หญิงชื่อโทมิเอะ ยามาซากิ หลายคนเชื่อว่าหนังสือเรื่องนี้ดาไซเขียนขึ้นเพื่อให้เป็นพินัยกรรม เพราะดาไซฆ่าตัวตายในเวลาไม่นานหลังจากบทสุดท้ายของหนังสือถูกตีพิมพ์
หนังสือเป็นสาธารณสมบัติตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2562
สูญสิ้นความเป็นคนได้รับการแปลเป็นภาษาไทยโดยพรพิรุณ กิจสมเจตน์ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์เจลิท ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2559
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของภาพยนตร์ "No Longer Human" 
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของภาพยนตร์ "Ningen shikkaku" ในปี ค.ศ. 2019 
นวนิยายที่มีฉากในประเทศญี่ปุ่น
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
อิวาชิ

อิวาชิ (イワシ; อาจเขียนคันจิเป็น 鰯, 鰛 หรือ 鰮) เป็นคำทั่วไปสำหรับเรียกปลาขนาดเล็กบางชนิดในอันดับปลาหลังเขียว
โดยทั่วไปแล้วจะหมายถึงมาอิวาชิ (マイワシ; Sardinops melanostictus) หรืออูรูเมอิวาชิ (ウルメイワシ; Etrumeus micropus) ซึ่งอยู่ในวงศ์ปลาหลังเขียว หรือหมายถึงคาตากูจิอิวาชิ (カタクチイワシ; Engraulis japonicus) ซึ่งอยู่ในวงศ์ปลาแมว
ไฟล์:Sardinops melanostictus.jpg|มาอิวาชิ
ไฟล์:UrumeIS.jpg|อูรูเมอิวาชิ
ไฟล์:Engraulis japonicus 01.JPG|คาตากูจิอิวาชิ
== ดูเพิ่ม ==
ปลาซาร์ดีน
ปลาหลังเขียว
ปลาแมว
อันดับปลาหลังเขียว
ท่าอวกาศยาน

ท่าอวกาศยาน (spaceport) หรือ คอสโมโดรม (cosmodrome) เป็นสถานที่สำหรับปล่อยหรือรับยานอวกาศ โดยเปรียบได้กับท่าเรือสำหรับเรือหรือท่าอากาศยานสำหรับเครื่องบิน คำว่า ท่าอวกาศยาน และคำว่า คอสโมโดรม นั้นใช้กันโดยทั่วไปสำหรับสถานที่ที่สามารถส่งยานอวกาศเข้าสู่วงโคจรรอบโลกหรือบนเส้นทางโคจรของดาวเคราะห์ อย่างไรก็ตาม ฐานปล่อยจรวดสำหรับเที่ยวบินในวงโคจรย่อยเพียงอย่างเดียวบางครั้งก็เรียกว่า ท่าอวกาศยาน เช่นเดียวกัน และในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาฐานปล่อยใหม่และที่กำลังจะสร้างขึ้นสำหรับเที่ยวบินในวงโคจรย่อยที่มีมนุษย์เดินทางด้วยนั้นมักเรียกหรือตั้งชื่อว่า "ท่าอวกาศยาน" สถานีอวกาศและฐานปล่อยที่จะสร้างในอนาคตบนดวงจันทร์บางครั้งก็เรียกว่าท่าอวกาศยาน หากตั้งใจให้เป็นฐานสำหรับการเดินทางโดยเฉพาะ
คำว่า ฐานปล่อยจรวด (rocket launch site) ใช้สำหรับสิ่งอำนวยความสะดวกใด ๆ ที่ใช้ในการปล่อยจรวด อาจมีแท่นยิงหนึ่งแห่งหรือมากกว่าหรือฐานที่เหมาะสมในการติดตั้งแท่นยิงที่สามารถเคลื่อนย้ายได้ โดยทั่วไปแล้วจะถูกล้อมรอบด้วยพื้นที่ปลอดภัยขนาดใหญ่ ซึ่งมักเรียกว่า ระยะจรวด หรือ ระยะขีปนาวุธ ขอบเขตคำดังกล่าวอาจรวมถึงพื้นที่ซึ่งคาดว่าจะปล่อยจรวดขึ้นบิน และส่วนประกอบบางส่วนของจรวดอาจลงจอดภายในนั้น บางครั้งจะมีสถานีติดตามด้วย ซึ่งจะอยู่ในระยะไม่ไกลเพื่อที่จะประเมินขั้นตอนของการปล่อยได้
ท่าอวกาศยานหลักมักมีฐานปล่อยมากกว่าหนึ่งแห่ง ซึ่งสามารถดัดแปลงเป็นฐานปล่อยจรวดสำหรับจรวดขนส่งประเภทต่าง ๆ (ฐานเหล่านี้สามารถแยกออกจากกันได้ด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัย) สำหรับจรวดขนส่งที่มีเชื้อเพลิงเหลว สิ่งอำนวยความสะดวกในการจัดเก็บที่เหมาะสม และในบางกรณี จำเป็นต้องมีสิ่งอำนวยความสะดวกในการผลิต สิ่งอำนวยความสะดวกในการประมวลผลในสถานที่สำหรับตัวขับดันที่เป็นของแข็งก็มีอยู่ทั่วไปเช่นกัน
ท่าอวกาศยานอาจรวมถึงทางวิ่งเครื่องบินสำหรับการบินขึ้นและลงจอดของเครื่องบินเพื่อสนับสนุนการดำเนินงานของท่าอวกาศยาน หรือเพื่อรองรับจรวดขนส่งแบบมีปีกของ HTHL หรือ HTVL

== ท่าอวกาศยานที่ดำเนินงานส่งมนุษย์ ==
ไบโคนูร์คอสโมโดรม, คาซัคสถาน (เที่ยวบินของโซเวียตและรัสเซีย)
สถานีกองทัพอากาศแหลมคะแนเวอรัล, รัฐฟลอริดา, สหรัฐ
ศูนย์อวกาศเคนเนดี, รัฐฟลอริดา, สหรัฐ
ศูนย์ส่งดาวเทียมจิ่วเฉฺวียน, จีน
คอร์นแรนช์, รัฐเท็กซัส, สหรัฐ
== ท่าอวกาศยานที่ดำเนินงานส่งดาวเทียม ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
U.S. Spaceports Online Reference Guide
Center for Strategic and International Studies: Spaceports of the World
Sheboygan Spaceport’s Future – Sea to Space
HighBeam Research: Spaceflight of fancy: Lawmakers question fiscal feasibility of Southern New Mexico's proposed spaceport; supporters count on jobs. 
Spaceport Earth: The Reinvention of Spaceflight Spaceport Earth: The Reinvention of Spaceflight - categories | Overlook Press
สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ ค.ศ. 1955
ท่าอวกาศยาน
มื้อสุดเศร้าของเจ้าหญิงเงือก

มื้อสุดเศร้าของเจ้าหญิงเงือก  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องโดยฮิโรชิ โนดะ และวาดภาพโดยทากาฮิโระ วากามัตสึ เผยแพร่ในเว็บไซต์ยามารากะสปิริตส์ของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2560 ถึงเมษายน พ.ศ. 2563 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 7 เล่ม  ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เดกซ์เพรส
== การตีพิมพ์ ==
ซีรีส์มังงะมื้อสุดเศร้าของเจ้าหญิงเงือกแต่งเรื่องโดยฮิโรชิ โนดะ และวาดภาพโดยทากาฮิโระ วากามัตสึ เริ่มเผยแพร่ในเว็บไซต์ยามารากะสปิริตส์ของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่วันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2560 ถึง 24 เมษายน พ.ศ. 2562 สำนักพิมพ์โชงากูกังรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 7 เล่ม วางจำหน่ายตั้งแต่วันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 ถึง 12 มิถุนายน พ.ศ. 2562
ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เดกซ์เพรส
=== หนังสือมังงะ ===
== ดูเพิ่ม ==
สูญสิ้นที่ต่างโลก อีกหนึ่งซีรีส์มังงะโดยผู้สร้างสรรค์เดียวกัน
รักเรานั้นไว้หลังครองโลก อีกหนึ่งซีรีส์มังงะโดยผู้สร้างสรรค์เดียวกัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2560
การทำอาหารในอนิเมะและมังงะ
เว็บคอมิกญี่ปุ่น
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
มังงะของสำนักพิมพ์โชงากูกัง
เว็บคอมิกที่ได้รับการตีพิมพ์
เดกซ์เพรส
เงือกในวัฒนธรรมประชานิยม
บันเทิงคดีเกี่ยวกับเงือก
ครูเพ็ญศรีกับเลดี้ปอบ

ครูเพ็ญศรีกับเลดี้ปอบ เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวตลก ต่อยอดมาจากตัวละครครูเพ็ญศรีจากซิตคอมตลก 6 ฉากและหกฉากครับจารย์ ผลิตโดย บริษัท บี มูฟวี่ จำกัด กำกับการแสดงโดย ทวีวัฒน์ วันทา นำแสดงโดย สุดารัตน์ บุตรพรม , ณปภา ตันตระกูล และ นิธิดล ป้อมสุวรรณ ออกอากาศทางช่องเวิร์คพอยท์ ทุกวันจันทร์ถึงวันพุธ เวลา 19:00 น. และลงสตริมมิงบนอ้ายฉีอี้ เวลา 20:00 น. เริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2566
== นักแสดง ==
รายชื่อนักแสดง
สุดารัตน์ บุตรพรม  รับบท  ครูเพ็ญศรี วัฒนาวงศ์วานร / เพ็ญนภา
ณปภา ตันตระกูล  รับบท  ครูเลดี้ ( รื่นฤดี ศรีเพ็ญสิบสอง )
นิธิดล ป้อมสุวรรณ  รับบท  ครูบอย / เชิงชาย
คารีสา สปริงเก็ตต์  รับบท  อิงอร ขจรไกล (มาดามอิ๊งค์)
กรณิศ เล้าสุบินประเสริฐ  รับบท  วันดี เลิศลํ้าจรรยา
กพล ทองพลับ  รับบท  บันลือศักดิ์
รัชพล ภู่ทอง  รับบท พิธา รัตนพงศ์ (แวนโก๊ะ)
สตีฟ โทมัส คอร์นทเวท  รับบท  มังกร
ธนภัทร สุขอิ่ม  รับบท  สุรบดินทร์ ทินทองแดง ( สิบทิศ )
เบญญาภา อุ่นจิตร รับบท ออมมี่
ธนนันท์ แก้วเกตุสัมพันธ์  รับบท  ครูนวลตอง
ชาลี ดีเด็ด  รับบท  รองฯอํานวย
วัชรชัย สุนทรศิริ  รับบท  อาจารย์อ่ำ
=== นักแสดงรับเชิญ ===
กิจเกษม แมคแฟดเดน  รับบท  กาย
ตี๋ ดอกสะเดา  รับบท โอ่งศักดิ์ ป.ปั๊กกะเป้า (โอ่ง)
ณัฐนี สิทธิสมาน รับบท ทองประกายแสง ทองหยอด (นายกสมาคมปอบ) , ทองหยิบ ทองหยอด ( ปอบที่ไล่ครูเพ็ญศรี )
มิตร โมชดารา รับบท แม็ค
กำธร โพธิ์น้ำคํา รับบท พีระพันธุ์ ขจรไกล (ลูกน้องมาดามอิ๊งค์)
== เค้าโครงเรื่อง ==
เรื่องราวเล่าเกี่ยวกับครูเพ็ญศรี (สุดารัตน์ บุตรพรม) ผู้อำนวยการโรงเรียนหนองแม่เป็ดที่กำลังจะถูกสั่งยุบจากรองฯอํานวย (ชาลี ดีเด็ด) เพราะมีจำนวนนักเรียนน้อยมาก อุปกรณ์การเรียนก็ไม่พร้อม ทำให้ครูเพ็ญศรีต้องทำทุกทางเพื่อให้โรงเรียนได้เปิดต่อไป จนได้ ครูเลดี้ (ณปภา ตันตระกูล) ครูภาษาอังกฤษคนใหม่เข้ามาสอนในโรงเรียนให้โรงเรียนมีมาตรฐานมากขึ้น แต่แล้ววันหนึ่ง ในคืนวันพระใหญ่ ไก่ที่เลี้ยงไว้ที่โรงเรียนถูกจกตับ ควักไต และกินเครื่องใน ตายเกลื่อนเล้าอย่างน่าสยดสยอง ซึ่งครูเพ็ญศรีก็รู้ทันทีว่าการตายแบบนี้เป็นฝีมือของปอบแน่นอน และครูเพ็ญศรียังเห็นครูเลดี้นั่งกินเครื่องในไก่แบบสดๆ ทำให้ครูเพ็ญศรีพยายามหาทุกวิธีเพื่อเปิดโปงเกี่ยวกับครูเลดี้
== เพลงประกอบ ==
"เธอมัน POP" โดย กรณิศ เล้าสุบินประเสริฐ , เบญญาภา อุ่นจิตร และรัชพล ภู่ทอง
"ฉันอยู่เพื่อรักเธอ" โดย ปัญญริสา เธียรประสิทธิ์
== เรตติง ==
== อ้างอิง ==
ละครโทรทัศน์ไทย
รายการโทรทัศน์ช่องเวิร์คพอยท์ทีวี
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2566
ละครโทรทัศน์ไทยที่ออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2566
วัดน้ำฉ่า (จังหวัดฉะเชิงเทรา)

วัดน้ำฉ่า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 10 ในตำบลดงน้อย อำเภอราชสาส์น จังหวัดฉะเชิงเทรา เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระมหากฤตพล จิตตุเปกโข
วัดน้ำฉ่า หรือทางการเรียกว่า วัดบูรณะศรัทธาธรรม ตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2380 เริ่มแรกตั้งเป็นสำนักสงฆ์ จนกระทั่งถึงสมัยพระอาจารย์เทียนจึงได้รับอนุญาตให้สร้างเป็นวัดขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2407 อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2450 ตามเอกสารประวัติวัดน้ำฉ่า ลงวันที่ 13 มิถุนายน รศ.126 (ตรงกับปี พ.ศ. 2451) พระกำพูชาชาญศึกพร้อมด้วยเจ้าอธิการและทายก ได้ปักกำหนดเขตพระอุโบสถกระทำกิจผูกพัทธสีมา ตามพระบรมราชานุญาต ได้สร้างอุโบสถหลังแรกเมื่อ พ.ศ. 2454 จนกระทั่ง พ.ศ. 2471 อุโบสถหลังแรกชำรุดเสื่อมโทรมลง จึงสร้างอุโบสถหลังใหม่ ต่อมาอุโบสถได้ทรุดโทรมลงเนื่องจากอุโบสถทรุดเอียง จึงได้รื้อถอนและสร้างอุโบสถหลังใหม่ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2541
ปูชนียวัตถุที่สำคัญคือ หลวงพ่อโต  ประดิษฐานในมณฑปที่สร้างขึ้นใหม่ในบริเวณของอุโบสถหลังเดิม องค์หลวงพ่อโต องค์จริงประดิษฐานด้านหลังองค์เล็กที่สร้างจำลองขึ้น  เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นสร้างขึ้นในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น มีความเชื่อว่าเมื่อถึงเวลาการเกณฑ์ทหาร มักจะมีชายไทยมาบนบานด้วยหนังตลุง เพื่อไม่ให้ติดทหารเกณฑ์
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระอาจารย์อ่ำ   รักษาการเจ้าอาวาส
พระอาจารย์โสม รักษาการเจ้าอาวาส
พระอาจารย์แป๊ะ รักษาการเจ้าอาวาส
พระอาจารย์เทียน
พระอาจารย์เปรม รักษาการเจ้าอาวาส
พระอาจารย์บาง รักษาการเจ้าอาวาส
พระอาจารย์ลอย รักษาการเจ้าอาวาส
พระอาารย์อินทร์ รักษาการเจ้าอาวาส
พระอาจารย์พลิ้ง รักษาการเจ้าอาวาส
พระอาจารย์แดง ดิสธสร รักษาการเจ้าอาวาส
พระอาจารย์อุ่ม รักษาการเจ้าอาวาส
พระอาจารย์ผิน รักษาการเจ้าอาวาส
พระอาจารย์สูน รักษาการเจ้าอาวาส
พระอาจารย์ลอด รักษาการเจ้าอาวาส
พระอธิการปลื้ม ศิริสุวณฺโณ
พระอาจารย์เถิ่ง รักษาการเจ้าอาวาส
หลวงพอบุญถึง ปญฺญสาโร รักษาการเจ้าอาวาส
พระอธิการลมูล นาถหตโต รักษาการเจ้าอาวาส
พระครูกระถิน จนฺทวํโส  รักษาการเจ้าอาวาส
พระสุวรรณ สุวณฺโณ
พระสมศักดิ์
พระชาตรี ฐิติญาโณ
พระมหากฤตพล จิตตุเปกโข
==อ้างอิง==
น้ำฉ่า
วอร์เรน เฮสติงส์

วอร์เรน เฮสติงส์ (Warren Hastings) เป็นผู้บริหารอาณานิคมของอังกฤษ ซึ่งดำรงตำแหน่งหัวหน้าสภาสูงสุดของอินเดีย และเป็นผู้สำเร็จราชการคนแรกของอินเดียในปี ค.ศ. 1772-1785 เขาและโรเบิร์ต ไคลฟ์ได้รับการยกย่องในการวางรากฐานของจักรวรรดิบริติชในอินเดีย เขาเป็นนักปฏิรูปที่กระตือรือร้น ในปี ค.ศ. 1779-1784 เขานำกองกำลังของบริษัทอินเดียตะวันออกต่อต้านพันธมิตรระหว่างรัฐพื้นเมืองกับฝรั่งเศส ในที่สุดฝ่ายอังกฤษที่มีการจัดการที่ดีก็ได้รับชัยชนะในขณะที่ฝรั่งเศสสูญเสียอิทธิพลในอินเดีย ในปี ค.ศ. 1787 เขาถูกกล่าวหาว่าคอร์รัปชั่นและถูกถอดถอน แต่หลังจากการพิจารณาคดีเป็นเวลานาน เขาก็พ้นผิดในปี ค.ศ. 1795 และเขาได้รับตำแหน่งองคมนตรีในปี ค.ศ. 1814
== ประวัติ ==
เฮสติงส์เกิดในเชอร์ชิลล์, ออกซฟอร์ดเชอร์ ในวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1732 โดยมีพ่อชื่อ เพนนีสโตน เฮสติงส์ เป็นสุภาพบุรุษผู้น่าสงสาร และแม่ชื่อเฮสเตอร์ เฮสติงส์ ซึ่งเสียชีวิตไม่นานหลังจากที่เขาเกิด
== อ้างอิง ==
จักรวรรดิบริติช
บริติชอินเดีย
ซือเจ๊ทะลุมัลติเวิร์ส

ซือเจ๊ทะลุมัลติเวิร์ส เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวดราม่าตลกแอบเสิร์ด ออกฉายเมื่อ ค.ศ. 2022 เขียนบทและกำกับโดย Daniel Kwan และ Daniel Scheinert (มักถูกเรียกชื่อรวมกันว่า Daniels) ซึ่งร่วมผลิตกับพี่น้องรุสโซ เป็นเรื่องราวของ Evelyn Wang ผู้อพยพชาวอเมริกันเชื้อสายจีน ซึ่งกำลังถูกเรียกสอบความถูกต้องของการยื่นภาษีโดย IRS ขณะนั้นเองก็ได้พบว่าเธอจำเป็นต้องเชื่อมต่อกับตัวตนของเธอในโลกคู่ขนานต่างๆ เพื่อป้องกันสิ่งมีชีวิตทรงพลังที่ชั่วร้ายไม่ให้ทำลายพหุภพทั้งหมด นำแสดงโดยมิเชล โหย่ว ในบท Evelyn ร่วมกับ Stephanie Hsu, กวาน เก๊ฮวี, Jenny Slate, Harry Shum Jr., James Hong, และ เจมี ลี เคอร์ติส มารับบทสมทบ
==อ้างอิง==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
ภาพยนตร์เกี่ยวกับความหลากหลายทางเพศ
ภาพยนตร์ไซไฟ
ภาพยนตร์เกี่ยวกับวิกฤตวัยกลางคน
ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในลอสแอนเจลิส
ภาพยนตร์ที่มีฉากในรัฐแคลิฟอร์เนีย
วัดสายวารี (จังหวัดชลบุรี)

วัดสายวารี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะจันทร์ อำเภอเกาะจันทร์ จังหวัดชลบุรี  ปัจจุบันมีพระอธิการฉัตรชัย อภิวัฑฒโน เป็นเจ้าอาวาส
วัดสายวารี เดิมชื่อว่า วัดบ้านคลอง สร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2530 บนพื้นที่วัดมีทั้งหมด 30 ไร่ โดยเริ่มสร้างศาลา สร้างเมรุ สร้างกุฏิเรื่อยมา รวมทั้งสร้างโบสถ์ จนได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ 2542 ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2544 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2553 จนเมื่อ พ.ศ. 2553 มีการก่อสร้างโครงการอ่างเก็บน้ำคลองหลวง กรมชลประทานให้ค่าเวนคืนประมาณ 33 ล้านบาท แต่วัดได้ยื่นอุทธรณ์ประมาณ 200 ล้านบาท ถึงจะพอสำหรับการสร้างวัดใหม่ พื้นที่วัดส่วนนั้นจึงจมอยู่ใต้น้ำทั้งหมด และได้สร้างเสนาสนะขึ้นใหม่ มีการย้ายวัดไปอยู่สถานที่แห่งใหม่บนเนื้อที่ประมาณ 70 ไร่
อุโบสถหลังใหม่ดำเนินการก่อสร้างอุโบสถกาญจนาภิเษก เนื่องในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี จัดงานยกช่อฟ้าอุโบสถขึ้น ระหว่างวันที่ 13–15 เมษายน พ.ศ. 2552
==อ้างอิง==
สายวารี
พระตำหนักเสียมราฐ

พระตำหนักเสียมราฐ (ព្រះរាជដំណាក់) เป็นพระตำหนักที่ตั้งอยู่ที่เสียมราฐ ประเทศกัมพูชา ซึ่งใช้เป็นที่ประทับอย่างเป็นทางการของกษัตริย์แห่งกัมพูชาเมื่อครั้งเสด็จเยือนเสียมราฐ
== ประวัติ ==
ตามข้อมูลของแผนกข้อมูลประจำจังหวัดเสียมราฐ มีการสร้างพระตำหนักแห่งนี้ขึ้นใน ค.ศ. 1904
ในสมัยการปกครองการปกครองในอารักขาของฝรั่งเศส ที่นี่ได้กลายเป็นสถานที่สำคัญสำหรับอดีตกษัตริย์พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ ซึ่งกล่าวกันว่าเคยใช้ที่พำนักแห่งนี้เพื่อวางแผนและเริ่มการยื่นข้อเสนอให้กัมพูชาเป็นเอกราชจากประเทศฝรั่งเศสในคริสต์ทศวรรษ 1950
เมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2566 ได้เกิดเหตุเพลิงไหม้หมู่อาคารพระตำหนักอย่างรุนแรง โดยขณะเกิดเหตุ พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี ไม่ได้ประทับอยู่ ณ ที่แห่งนี้ และในเบื้องต้น คาดว่าเกิดจากไฟฟ้าลัดวงจร
== อ้างอิง ==
ที่ประทับของพระมหากษัตริย์ในประเทศกัมพูชา
พระราชวังในประเทศกัมพูชา
สิ่งก่อสร้างในเสียมราฐ (เมือง)
สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2447
เรียวโกะ มาเอกาวะ

เรียวโกะ มาเอกาวะ 前川 涼子まえかわ りょうこ, 6 สิงหาคม  -) เป็นนักพากย์ หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดคานางาวะ สังกัดอะตอมมิกมังกี
== ผลงานพากย์ ==
สเตลลาโนะมาโฮ (ฟุดะ ยุมิเนะ)
ชมรมสาวรักสนุก (ฮิงุจิ จิซาโตะ)
เกมพลิกโฉมนายกระจอก (นัตสึบายาชิ ฮานาบิ)
รักมันน่าขยะแขยงขนาดนั้นเลยเหรอ (ไซโต)
มิเอรุโกะจัง ใครว่าหนูเห็นผี (ทากาฮาชิ)
โมบิลสูทกันดั้ม แม่มดจากดาวพุธ (อีลีชา พราโน)
== อ้างอิง ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลจากจังหวัดคานางาวะ
นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น
ไม คานาซาวะ

ไม คานาซาวะ (, 19 มกราคม 1993 -) เป็น นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่ เมืองจิจิบุ จังหวัดไซตามะ สังกัดแอ็กเซนต์ ส่วนสูง 155 ซม.
== ผลงานพากย์ ==
ซันชะซันโย (โอดางิริ ฟุตาบะ)
ยินดีต้อนรับสู่ร้านอาหารลับต่างโลก (เวตเลส)
ชมรมสาวรักสนุก (โอกะ)
เจ็ดเทพม.ปลายกับการใช้ชีวิตสบายๆ ในต่างโลก (เอเมราดา)
อากิบะเมดวอร์ (คาสึมิ)
== อ้างอิง ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2536
บุคคลจากจังหวัดไซตามะ
นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น
มายเนม (ละครโทรทัศน์)

มายเนม (; My Name) เป็นละครโทรทัศน์สตรีมมิงเกาหลีใต้ กำกับโดยคิม จิน-มิน และนำแสดงโดยฮัน โซ-ฮี, พัก ฮี-ซุน และอัน โบ-ฮย็อน เป็นเรื่องเกี่ยวกับหญิงสาวที่เข้าร่วมแก๊งเพื่อล้างแค้นให้กับการตายของพ่อ และหลังจากนั้นก็กลายเป็นตัวการสำคัญของแก๊งในกองกำลังตำรวจ สามตอนจากทั้งหมดแปดตอนฉายในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติปูซานครั้งที่ 26 ในส่วน 'บนหน้าจอ' ที่สร้างขึ้นใหม่เข้าฉายในวันที่ 7 ตุลาคม  ค.ศ. 2021 เผยแพร่ทางเน็ตฟลิกซ์เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2021
== เรื่องย่อ ==
หลังจากเกิดการฆาตกรรมพ่อของเธอ หญิงสาวผู้คลั่งไคล้การแก้แค้น (ฮัน โซ-ฮี) มอบความไว้วางใจให้กับหัวหน้าอาชญากรผู้ทรงอำนาจ และเข้าร่วมกองกำลังตำรวจภายใต้การดูแลของเขา
== นักแสดง ==
=== นักแสดงหลัก ===
ฮัน โซ-ฮี รับบทเป็น ยุน จี-อู / โอ ฮเย-จิน
หนึ่งสมาชิกของดงชอนที่แฝงตัวอยู่ในกองกำลังตำรวจในฐานะโอ ฮเย-จิน เพื่อหาทางแก้แค้นให้กับการฆาตกรรมพ่อของเธอ
พัก ฮี-ซุน รับบทเป็น ชเว มู-จิน
หัวหน้าของดงชอน ซึ่งเป็นวงการค้ายาเสพติดที่ใหญ่ที่สุดของเกาหลี เขาเชื่อใจจี-อูเพียงเพราะพลังแห่งความสิ้นหวังของเธอ เขาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดกับพ่อของจี-อู
อัน โบ-ฮย็อน รับบทเป็น ช็อน พิล-โด
นักสืบของหน่วยปราบปรามยาเสพติดของสำนักงานตำรวจนครบาลอินชาง ซึ่งกลายเป็นคู่หูของฮเย-จินหลังจากที่เธอเข้าร่วมหน่วย ในตอนแรกเขาไม่ชอบจี-อูเพราะเธอทำลายปฏิบัติการที่เขาวางแผนมา 6 เดือน
=== นักแสดงสมทบ ===
คิม ซัง-โฮ รับบทเป็น ชา กี-โฮ
หัวหน้าหน่วยปราบปรามยาเสพติดของสำนักงานตำรวจนครบาลอินชาง ผู้สาบานว่าจะโค่นดงชอนก่อนที่เขาจะเกษียณ
อี ฮัก-จู รับบทเป็น ช็อง แท-จู
สมาชิกของดงชอน เขาเป็นลูกน้องที่มู-จินไว้วางใจมากที่สุด
ชัง รยอล รับบทเป็น โด กัง-แจ
อดีตสมาชิกของดงชอน เขาสาบานว่าจะแก้แค้นองค์กรหลังจากถูกไล่ออกเพราะพยายามข่มขืนจี-อู และเมื่อเขาแพ้เธอในการแข่งขัน
ยุน คย็อง-โฮ รับบทเป็น ยุน ดง-ฮุน
พ่อของจี-อูและเพื่อนสนิทของมู-จิน ซึ่งการฆาตกรรมทำให้จี-อู ออกเดินทางเพื่อล้างแค้น
แบค จู-ฮี รับบทเป็น คัง ซู-ย็อน
มุน ซัง-มิน รับบทเป็น โก กัน-พย็อง
== เพลงประกอบ ==
=== รายการเพลง ===
== รางวัลและการเสนอชื่อ ==
=== อันดับรายการ ===
{|class="wikitable plainrowheaders"
|-
! scope="col" | สื่อสิ่งพิมพ์
! scope="col" | ปี
! scope="col" | รายการ
! scope="col" | อันดับ
! scope="col" | อ้างอิง
|-
| เอ็นเอ็มอี
|  2021
| 10 ละครเกาหลีที่ดีที่สุดในปี 2021
| 
| 
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
My Name at Daum 
ผลงานต้นฉบับภาษาเกาหลีของเน็ตฟลิกซ์
ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ที่เริ่มออกอากาศในปี พ.ศ. 2564
ละครโทรทัศน์แนวระทึกขวัญเกาหลีใต้
เว็บซีรีส์เกาหลีใต้
อายูมุ มูราเซะ

อายูมุ มูราเซะ (村瀬 歩むらせ あゆむ, 14 ธันวาคม 1988 -) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา สังกัดวิมส์
เกิดในสหรัฐอเมริกาใช้ชีวิตในโรงเรียนประถม ที่นั่น หลังจากนั้นจึงย้ายไปอาศัยอยู่ในจังหวัดไอจิ จนถึงมัธยมปลาย แล้วจึงไปเข้าเรียมหาวิทยาลัยในจังหวัดเกียวโต 
มีช่วงเสียงที่กว้างมากจนสามารถเล่นบทผู้หญิงได้ด้วย เจ้าตัวเล่าว่าก่อนที่เสียงจะเริ่มแตกหนุ่นตอนอยู่มัธยม 2 เสียงของเขาคล้ายโทโมโกะ คาเนดะ
==ผลงาน==
ดี.เกรย์แมน (อัลเลน วอล์คเกอร์)
ไฮคิว!! คู่ตบฟ้าประทาน (ฮินาตะ โชโย)
อิรุมะคุง ผจญในแดนปีศาจ! (ซูซูกิ อิรุมะ)
บันทึกแวมไพร์วานิทัส (แอสโทลโฟ กรานาทุม)
ขบวนการนักสืบหนุ่มรูปงาม (โซโตอิน มานาบุ)
เซเลอร์มูน คอสมอส (เซเลอร์อลูมินั่มไซเรน)
== อ้างอิง ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2531
บุคคลจากจังหวัดไอจิ
บุคคลจากลอสแอนเจลิส
นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
ปลาซัมมะ

ปลาซัมมะ (サンマ, 秋刀魚, 青串魚, 夏刀魚) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งสปีชีส์หนึ่งที่จัดอยู่ในวงศ์ปลาซัมมะ (Scomberesocidae) อันดับปลาเข็ม (Beloniformes) แพร่หลายในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือ
ในประเทศญี่ปุ่น ปลาซัมมะถือเป็นหนึ่งในส่วนผสมที่แสดงถึงรสชาติของฤดูใบไม้ร่วง แต่ก็ใช้เป็นส่วนประกอบในอาหารกระป๋องได้ทุกฤดูกาลอีกด้วย
== อ้างอิง ==
อันดับปลาเข็ม
วงศ์ปลาซัมมะ

วงศ์ปลาซัมมะ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Scomberesocidae) เป็นหนึ่งในวงศ์ของปลาที่อยู่ในอันดับปลาเข็ม ปลาในกลุ่มนี้ว่ายอยู่บนผิวน้ำในมหาสมุทรเปิด มี 2 สกุล 4 สปีชีส์ ได้แก่ ปลาซัมมะ
== อ้างอิง ==
อันดับปลาเข็ม