pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
กาฬเกษ

กาฬเกษ เป็นนิทานพื้นบ้านที่แพร่หลายทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย รวมถึงในประเทศลาว มักอ้างกันว่าอยู่ในปัญญาสชาดกซึ่งเป็นชาดกนอกนิบาต
ท่านเจ้าคุณอริยานุวัตร อดีตเจ้าอาวาสวัดมหาชัย จังหวัดมหาสารคาม ได้ตรวจชำระเรื่องกาฬเกษ จากต้นฉบับใบลานอักษรไทน้อยที่ได้มาจากวัดสว่างอารมณ์ อำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด เผยแพร่เมื่อปี พ.ศ. 2519 พิมพ์ที่โรงพิมพ์ศิริธรรม อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี ขนาดความยาว 480 หน้า ตอนท้ายของฉบับนี้ระบุว่า แต่งโดยสมเด็จกู ในกรุงศรีสัตนาคณะหูต (กรุงล้านช้าง) ในสมัยสมเด็จเจ้าเชียงทอง จุลศักราช 1100 หรือ พ.ศ. 2281 หากพิจารณาแล้วตรงกับสมัยพระเจ้าสิริบุญสาร
วรรณกรรมเรื่องนี้ยังปรากฏเป็นบทกล่อมเด็กสมัยอยุธยา บทละครนอกของภาคกลาง ส่วนภาคใต้มีบทกล่อมเด็กในชื่อ กาเกด รวมถึงมีการนำมาสร้างเป็นละครและภาพยนตร์ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
==เนื้อเรื่อง==
ณ เมืองพาราณสี ปกครองโดยพระราชานามว่า สุริวงษ์ มีพระมเหสีนามว่า กาฬ ท้าวสุริวงษ์มีม้ามณีกาบซึ่งเป็นม้าวิเศษ เมื่อท้าวสุริวงษ์ได้ไปเรียนวิชาอาคมและได้ไปพบกับพญาครุฑและยักษ์กุมภัณฑ์ ซึ่งต่อมาได้เป็นสหายกัน ท้าวสุริวงษ์ก็เรียนวิชาอาคมกับพระฤษีจนสำเร็จ แล้วกลับมาปกครองเมืองต่อไป
วันหนึ่งท้าวสุริวงษ์ต้องการจะมีบุตรชายเพื่อเอาไว้สืบราชสมบัติ พระองค์จึงทำพิธีขอลูกกับพระอินทร์ พระอินทร์ได้ส่งเทพบุตรกับเทพธิดาลงมาเกิดในเมืองมนุษย์ เพื่อให้เป็นคู่สามีภรรยากัน โดยเทพบุตรองค์หนึ่งมาเกิดในท้องนางกาฬ มเหสีของท้าวสุริวงษ์ จนประสูติพระโอรสตั้งชื่อว่า กาฬเกษ
จนเมื่อกาฬเกษกุมารทรงเจริญวัย ได้เข้าไปเล่นในโรงม้า อันเป็นที่อยู่ของม้ามณีกาบ เจ้าชายกาฬเกษได้แอบขึ้นขี่ม้า ม้ามณีกาบได้พาเจ้าชายกาฬเกษเหาะขึ้นไปในอากาศออกจากเมืองมุ่งเข้าป่าหิมพานต์ ขณะที่เจ้าชายกาฬเกษหนีออกจากเมือง ได้พบกับนกสาริกาคู่หนึ่ง จึงได้สั่งความแก่นกคู่นั้นว่าให้ไปบอกท้าวสุริวงษ์บิดาของตนด้วยว่า จะออกไปเที่ยวในป่าสัก 3 ปี แล้วจะกลับมา
เจ้าชายกาฬเกษได้เดินทางถึงเมืองผีมนต์ซึ่งเป็นเมืองของท้าวผีมนต์และนางมาลีทอง เจ้าชายกาฬเกษได้พักอยู่นอกเมือง ได้ทราบข่าวว่าท้าวผีมนต์มีพระธิดารูปงามพระองค์หนึ่ง ชื่อว่า มาลีจันทน์ เจ้าชายกาฬเกษได้หาทางจนพบนางในสวนดอกไม้ จนได้ชอบพอรักใคร่กัน เมื่อครั้นเวลากลางคืน เจ้าชายกาฬเกษจึงแอบเข้าไปหานาง แต่ท้าวผีมนต์สืบได้ทราบความจริงว่ามีคนแอบไปหากับพระธิดา ท้าวผีมนต์จึงทำหอกยนต์ดักยิง เมื่อเจ้าชายกาฬเกษแอบเข้ามาก็ถูกหอกยนต์ยิง ก่อจะสิ้นใจเจ้าชายกาฬเกษได้สั่งนางมาลีจันทน์ไว้ว่าอย่าเผาศพตน ให้เอาศพใส่แพลอยน้ำไป ศพของเจ้าชายกาฬเกษได้ลอยทวนกระแสน้ำจนไปถึงอาศรมพระฤาษี เมื่อพระฤาษีมาพบเข้าจึงร่ายมนต์ชุบชีวิตให้ฟื้นขึ้นมา
เจ้าชายกาฬเกษฟื้นขึ้นมาและได้ร่ำเรียนวิชาอาคมอยู่กับพระฤาษี จนสำเร็จแล้วลาพระฤาษีกลับไปหานางมาลีจันทน์อีกครั้ง ท้าวผีมนต์ทราบข่าว จึงได้สู้รบกันในที่สุด ท้าวผีมนต์ก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ จึงได้ยกเมืองให้เจ้าชายกาฬเกษและนางมาลีจันทน์ครองเมือง แต่อยู่ได้ไม่นานก็พานางมาลีจันทน์เดินกลับเมืองพาราณสี
==อ้างอิง==
คติชนไทย
คติชนลาว
ลำบุษบา

ลำบุษบา หรือรู้จักกันทั่วไปว่า ปลาแดกปลาสมอ หรือเรียกรวมกันว่า กำพร้าบุษบาปลาแดกปลาสมอ เป็นนิทานพื้นบ้านที่แพร่หลายอยู่ในภาคอีสานของประเทศไทยและประเทศลาว
มีชื่ออื่นอีกคือ อะลองปลาส้ม ในวรรณกรรมไทยเขิน เมืองเชียงตุง ประเทศพม่า และเรื่อง อะลองปลาส้ม ในวรรณกรรมไทเหนือเขตปกครองตนเองใต้คง สาธารณรัฐประชาชนจีน ชาวไทดำเรียก ปลาแดกปลาสมอ ส่วนภาคใต้ของประเทศไทยมีวรรณกรรมที่มีเนื้อเรื่องคล้ายกัน เรื่อง วันคาร
==ฉบับ==
ต้นฉบับลำบุษบาที่พบบันทึกด้วยอักษรธรรม แต่งเป็นร้อยแก้ว ที่พบเช่น
ฉบับของวัดบ้านโคกศรี จังหวัดกาฬสินธุ์ จารเมื่อ พ.ศ. 2455 จํานวน 8 ผูก 234 หน้าลาน
ฉบับของวัดบ้านโคกใหญ่ศรีโพธิ์ชัย เมืองอุทุมพร แขวงสะหวันนะเขต ประเทศลาว จารเมื่อ พ.ศ. 2474 จํานวน 5 ผูก 228 หน้าลาน
ฉบับหอสมุดแห่งชาติ จารเมื่อ พ.ศ. 2461
ฉบับวัดบ้านโด จังหวัดมหาสารคาม จารเมื่อ พ.ศ. 2481
ฉบับวัดยางลุ่ม จังหวัดอุบลราชธานี ไม่ปรากฏปีที่จาร
==เนื้อเรื่อง==
พระโพธิสัตว์ลงมาเกิดเป็นชายกำพร้าชื่อ บุษบา อยู่กับย่ามีฐานะยากจน วันหนึ่งไปตกปลาได้ปลาสมอมากมายจึงนำไปทางปลาร้าฝากนายสำเภาไปขายต่างเมือง ในที่สุดได้ธิดาของพระราชาต่างเมืองที่มอบให้เป็นค่าปลาร้ามาเป็นภรรยา ด้วยความที่ภรรยามีรูปโฉมงดงามจึงเป็นเหตุให้พระราชาที่ท้าวกำพร้าบุษบาต้องการแย่งชิงมาเป็นเทวีของตนา จึงได้กลั่นแกล้งต่าง ๆ เพื่อให้ถึงแก่ความตาย แต่ท้าวกำพร้าบุษบาก็ได้รอดพ้นภัยทุกครั้งด้วยความช่วยเหลือจากภรรยา พร้อมทั้งได้ภรรยาเพิ่มมาอีก 3 คน
ในที่สุดพระราชาก็ถึงแก่ความตายเพราะหลงเชื่อท้าวกำพร้าบุษบาที่บอกให้เผาตนเองเพื่อไปเยี่ยมญาติที่ปรโลก ท้าวกำพร้าบุษบาจึงได้ครองเมืองแทน
==อ้างอิง==
คติชนไทย
คติชนลาว
บุคคลในตำนานไทย
วัดพิชัย (จังหวัดลำปาง)

วัดพิชัย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพิชัย อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 16 ไร่ 85 ตารางวา โฉนดเลขที่ 2872 อาณาเขต ทิศเหนือจดทางสาธารณประโยชน์ ทิศใต้จดที่ดินของเอกชน ทิศตะวันออกจดที่ดินของเอกชน ทิศตะวันตกจดที่ดินของเอกชนและทางสาธารณประโยชน์
วัดพิชัยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2325 โดยครูบาเจ้าโพธาและชาวบ้านที่อพยพมาจากเชียงแสน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 16 กรกฏาคม พ.ศ. 2513 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร นอกจากทางวัดยังให้ราชการตั้งโรงเรียนประถมศึกษาในที่ดินของวัด
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฎิ 3 หลัง และมีพระธาตุนามว่า พระธาตุมณีมงคล
==รายนามเจ้าอาวาส==
ครูบาเจ้าโพธา
ครูบาเจ้าอินต๊ะ
ครูบาเจ้าธรรมชัย
ครูบาเจ้าญาณรังสี
ครูบาเจ้าธรรมเสนา ระหว่าง พ.ศ. 2465–2513
พระครูพิชัยมงคล ระหว่าง พ.ศ. 2514–2522
พระอธิการบุญยงค์ โอภาโส ระหว่าง พ.ศ. 2523–2526
พระอธิการอรุณ จิตตปุญฺโญ  พ.ศ. 2526–
พระอธิการทองคำ ธมฺมธโน
==อ้างอิง==
พิชัย
เจ้าพ่อเสือ

เจ้าพ่อเสือ สามารถหมายถึง
เจ้าพ่อเสือ  - นามของเทพารักษ์บุรุษหรือรุกขเทวดาอารักษ์มเหศักดิ์(มเหสักข์)บุรุษตามศาสนาพื้นเมืองดั้งเดิมของไทย ซึ่งมักใช้เรียกเทพารักษ์ผู้ชายหรือรุกขเทวดาที่เกี่ยวข้องกับเสือหรือเสือสมิง ซึ่งมีมากมายหลายองค์ตามพื้นถิ่นนั้นๆ ที่มีชื่อเสียงเช่น เจ้าพ่อเสือ(พระหัวเสือ) เสื้อวัดอารักษ์รักษาวัดกระทุ่มเสือปลา เขตประเวศ กรุงเทพมหานคร หรือ  เจ้าพ่อเสือภายในโรงเรียนการบิน ตำบลกระตีบ อำเภอกำแพงแสน  จังหวัดนครปฐม หรือ เจ้าพ่อเสือ หมู่บ้านบ้านแห ตำบลหนองกี่ อำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรีและ เจ้าพ่อเสือ บางเขน สี่แยกถนนรามอินทรา สะพานใหม่เป็นต้น
ปู่เจ้าสมิงพราย นามเรียกฤาษีหรือนักสิทธิ์ ตามศาสนาพื้นเมืองดั้งเดิมของไทย ซึ่งมักเกี่ยวข้องกับเสือหรือเสือสมิง ซึ่งมีมากมายหลายองค์ตามพื้นถิ่นนั้นๆ ที่มีชื่อเสียงเช่น ปู่เจ้าสมิงพราย ในลิลิตพระลอ หรือ ปู่เจ้าสมิงพราย เสื้อเมืองอารักษ์รักษาอำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ
เสฺวียนอู่ ในลัทธิเต๋าและศาสนาชาวบ้านจีน
หูเหฺย ในลัทธิเต๋าและศาสนาชาวบ้านจีน
== อ้างอิง ==
สเตฟาเนีย ตูร์เกวิช

สเตฟาเนีย ตูร์เกวิช-ลูเกียโนวิช (Стефанія Туркевич-Лукіянович; 25 เมษายน ค.ศ. 1898 – 8 เมษายน ค.ศ. 1977) เป็นนักแต่งเพลง นักเปียโน และนักดนตรีชาวยูเครน ผู้ที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นนักแต่งเพลงผู้หญิงชาวยูเครนคนแรก ผลงานของเขาเคยถูกห้ามเผยแพร่โดยเจ้าหน้าที่โซเวียต
== ผลงานประพันธ์ ==
=== ผลงานซิมโฟนี ===
Симфонія – Symphony no. 1 – 1937
Симфонія no. 2 (a) – Symphony no. 2 (a) – 1952
Симфонія no. 2 (b) (2-гий варіант) – Symphony no. 2 (b) (2nd version)
Симфонієта – Symphoniette – 1956
Три Симфонічні Ескізи – Three Symphonic Sketches – 3-го травня, 1975
Симфонічна поема – Symphonic Poem «La Vitа»
Space Symphony – 1972
Суіта для подвійного струнного оркестру – Suite for Double String Orchestra
Fantasy for Double String Orchestra
=== ดนตรีประกอบบัลเลต์ ===
Руки – The Girl with the Withered Hands – Bristol, 1957
Перли – The Necklace
Весна (Дитячий балет) – Spring – (Children's Ballet) 1934-5
Мавка (a) – Mavka – ‘The Forest Nymph’ – 1964-7 – Belfast
Мавка (b) – Mavka – ‘The Forest Nymph’ – 1964-7 – Belfast
Страхопуд – Scarecrow – 1976
=== อุปรากร ===
Мавка – Mavka – (unfinished) based on Lesia Ukrainka’s Forest Song
=== อุปรากรของเด็ก ===
«Цар Ох» або Серце Оксани – Tsar Okh or Heart of Oksana – 1960
«Куць» – The Young Devil
«Яринний городчик» – A Vegetable Plot (1969)
=== ผลงานเพลงประสานเสียง ===
Літургія 1919
Psalm to Sheptytsky (Псалом Шептицькому)
До Бою
Триптих
Колискова (А-а, котика нема) 1946
=== ผลงานดนตรีบรรเลง ===
Соната для скрипки і фортепіано 1935 – Sonata for violin and piano
(a) Cтрунний квартет 1960 – 1970 – String quartet
(b) Cтрунний квартет 1960 – 1970 – String quartet
Тріо для скрипки, альта і віолончела 1960 – 1970 – Trio for Violin, Viola and Cello
Квінтет для двох скрипок, альта, віолончела  фортепіано 1960 – 1970 – Piano Quintet
Тріо для флейти, кларнету, фагота 1972 – Wind Trio
=== ผลงานเปียโน ===
Варіації на Українську тему  1932 – Variations on a Ukrainian Theme
Фантазія: Суїта фортепянна на Українські теми – Fantasia: Suite for Piano on Ukrainian Themes 1940
Імпромпту – Impromptu 1962
Гротеск – Grotesque 1964
Гірська сюїта – Mountain Suite  1966 – 1968
Цикл п’єс для дітей – Cycle of Pieces for Children 1936 – 1946
Українські коляди та щедрівки – Ukrainian carols and Shchedrivka
Вістку голосить – Good Tidings
Christmas with Harlequin 1971
=== ผลงานอื่น ===
– Серце – Heart – Solo voice with orchestra
– Лорелеї – Lorelei – Narrator, Harmonium and Piano 1919 – words by Lesia Ukrainka
– Май – May – 1912
– Тема народної пісні – Folk Song Themes
– На Майдані – Independence Square – piano piece
– Не піду до леса з конечкамі – Лемківська пісня – Lemky song for voice and strings
== อ้างอิง ==
นักดนตรีคลาสสิก
ชาวยูเครน
แรทคิง (เต่านินจา)

แรทคิง (Rat King) เป็นตัวละครจากแฟรนไชส์เต่านินจาในหลายสื่อ ตัวละครนี้ได้รับการสร้างขึ้นโดยจิม ลอว์สัน และปรากฏตัวครั้งแรกในการ์ตูนเรื่องเทลส์ออฟเดอะทีนเอจมิวแตนต์นินจาเทอร์เทิลส์ #4 ที่เขียนโดยจิม ลอว์สัน และได้ปรากฏตัวหลายครั้งตั้งแต่ในหนังสือการ์ตูน รวมถึงสื่ออื่น ๆ เช่น ซีรีส์แอนิเมชัน และวิดีโอเกม
แรทคิงเกิดและเติบโตในบอสตัน กระทั่งต่อมาได้อพยพมาอยู่ที่นิวยอร์ก เขายังคงเป็นหนึ่งในตัวละครที่ลึกลับยิ่งกว่าในเรื่องราวเต่านินจา ด้วยรูปลักษณ์ที่หลากหลายทำให้เขาเป็นทั้งวายร้าย, ตัวละครที่ไม่เข้าข้างใคร และแม้กระทั่งพันธมิตรของเต่านินจา แรทคิงมีเครื่องแต่งกายที่โดดเด่น ซึ่งประกอบด้วยผ้าขี้ริ้วที่สกปรกและขาดรุ่งริ่ง รวมทั้งที่เด่นที่สุดคือมีผ้าพันแผลหลายแบบปกคลุมร่างกายของเขา นอกจากนี้ แรทคิงมีอิทธิพลทางกระแสจิตอย่างเห็นได้ชัดเหนือเหล่าหนู
== การปรากฏตัว ==
=== มิราจคอมิกส์ ===
ในการ์ตูนเรื่องเต่านินจาของมิราจสตูดิโอส์ แรทคิงปรากฏตัวครั้งแรกในเทลส์ออฟเดอะทีนเอจมิวแตนต์นินจาเทอร์เทิลส์ #4 ในฐานะศัตรูหลักของเรื่อง โดยหลังจากอาศัยอยู่ในหนองน้ำเป็นเวลาหลายเดือน แรทคิง (ซึ่งยังไม่มีชื่อจนกว่าจะจบฉบับดังกล่าว) ได้ตัดสินใจเข้าไปในนิคมอุตสาหกรรมร้างที่อยู่ใกล้เคียง และใช้เป็นที่กำบังสำหรับฤดูหนาวที่จะมาถึง ที่นั่นเอง แรทคิงได้พบเต่านินจากับเคซีย์ โจนส์ ที่เป็นเพื่อนของพวกเขาโดยบังเอิญ ซึ่งมาที่นิคมอุตสาหกรรมดังกล่าวเพื่อฝึก และความเชื่อที่ว่าพวกเต่านินจากับเคซีย์เป็น "อสุรกาย" อื่น ๆ ที่ต้องการยึดอาณาเขตของเขา แรทคิงจึงแอบตามพวกเขาไปทั่วทั้งนิคม กระทั่งจับไมเคิลแองเจโลและปล่อยให้เขาถูกหนูกัดกิน (แต่ภายหลังไมเคิลแองเจโลได้หลบหนีไป) ในที่สุด แรทคิงก็พ่ายแพ้ต่อเลโอนาร์โดจากการต่อสู้กันตัวต่อตัว โดยเหวี่ยงดาวกระจายหลายตัวมาที่เขา ซึ่งทำให้เขาเสียสมดุล โดยการส่งเขาดิ่งลงไปในไซโล
=== ขบวนการเต่านินจา (ค.ศ. 1987–1996) ===
แม้จะเป็นตัวละครรองในมิราจคอมิกส์ในตอนที่เริ่มออกอากาศ แต่แรทคิง (ให้เสียงโดยทาวน์เซนด์ โคลแมน) ก็โดดเด่นในฐานะตัวละครประจำในแอนิเมชันซีรีส์ขบวนการเต่านินจา ค.ศ. 1987 โดยเป็นหนึ่งในตัวร้ายไม่กี่ตัวจากมิราจคอมิกส์ที่ทำเป็นการ์ตูนดังกล่าว (ตัวอื่น ๆ ได้แก่ ชเรดเดอร์, ฟุตแคลน, ไทรเซราทอนส์ และ ดร. สต็อกแมน) ตัวการ์ตูนฉบับเทียบของแรทคิงค่อนข้างไม่สอดคล้องกันในบางเรื่องเกี่ยวกับเวอร์ชันคอมิกของเขา โดยแสดงด้วยผมสีบลอนด์หรือสีส้มแทนที่จะเป็นสีดำและมีเครื่องแต่งกายที่เปลี่ยนแปลงเล็กน้อย ซึ่งการปรากฏตัวสองสามครั้งแรกในการปรากฏตัวดังกล่าวได้ทำให้เขาควบคุมหนูด้วยฟลูต (อย่างนักเป่าปี่แห่งฮาเมิลน์) แทนดวงจิตของเขาเหมือนในตอนต่อ ๆ มา ที่แม้แต่สปลินเตอร์ก็ได้รับผลกระทบจากเสียงดนตรี และเกือบจะสังหารพวกเต่านินจาในการต่อสู้ครั้งหนึ่ง แรทคิงในเวอร์ชันการ์ตูนดังกล่าวยังได้รับการพรรณนาว่ามีความฉลาดสูง โดยแสดงให้เห็นว่าสามารถรังสรรค์สิ่งต่าง ๆ เช่น การผสมสารเคมีและระเบิดต่าง ๆ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Rat King Profile Information from the Official Ninja Turtles Site
ตัวละครที่เป็นผี
ตัวละครที่เป็นไซบอร์ก
ตัวละครที่เป็นผู้มีโทรจิต
ตัวละครในเต่านินจา
ตัวละครในบันเทิงคดีที่สามารถล่องหน
บอสวิดีโอเกม
ตัวละครที่เป็นนักวิทยาศาสตร์
ตัวละครในบันเทิงคดีจากบอสตัน
ตัวละครที่เป็นสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์
ตัวละครที่ถูกฆาตกรรม
ไปต่างโลกก็ต้องไปกับสมาร์ทโฟนสิ

ไปต่างโลกก็ต้องไปกับสมาร์ทโฟนสิ หรือ ไปต่างโลกกับสมาร์ทโฟน  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยฟุยุฮาระ พาโทระ และวาดภาพโดยเอจิ อุซัตสึกะ เริ่มเผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ในปี พ.ศ. 2556 ต่อมาถูกซื้อโดย Hobby Japan เพื่อตีพิมพ์เป็นไลต์โนเวล มังงะดัดแปลงโดย Soto ได้รับการเผยแพร่ใน Comp Ace ของคาโดกาวะโชเต็ง ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2559 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Ashi Productions ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2560 ส่วนฤดูกาลที่ 2 โดยสตูดิโอเจซีสตาฟ ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2566
== ตัวละคร ==
=== รัฐบรินฮิลด์ ===
=== บาบิโลน ===
== สื่อ ==
=== ไลต์โนเวล ===
ซีรีส์นี้เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์นิยายออนไลน์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ตั้งแต่วันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2556 ต่อมาได้ตีพิมพ์เป็นไลต์โนเวลโดย Hobby Japan ตั้งแต่วันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 เล่มที่ 27 วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ไลต์โนเวลวาดภาพประกอบโดยเอจิ อุซัตสึกะ
=== มังงะ ===
มังงะดัดแปลงโดย Soto เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร Comp Ace ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2560 โดยมีการรวบรวมไว้เป็นเล่ม (ทังโกบง) 2 เล่มแรกออกในเดือนมิถุนายนและกรกฎาคม พ.ศ. 2560 และเล่มที่ 3 ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561
=== อนิเมะ ===
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ได้รับการดัดแปลงและประกาศ ที่กำกับซีรีส์อนิเมะโดย Takeyuki Yanase เขียนบทโดย Natsuko Takahashi และแอนิเมชั่นโดย Production Reed ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 11 กรกฎาคม ถึง 26 กันยายน พ.ศ. 2560
ฤดูกาลที่ 2 ได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2565 แอนิเมชั่นโดยสตูดิโอเจซีสตาฟ กำกับซีรีส์อนิเมะโดย Yoshiaki Iwasaki โดยมี Deko Akao เรียบเรียงซีรีส์ ออกแบบตัวละครและหัวหน้าผู้กำกับแอนิเมชั่นโดย Chinatsu Kameyama และเพลงประกอบโดย Kei Yoshikawa และ Kōhei Yamada นักแสดงจะกลับมารับบทบาทเดิมจากฤดูกาลแรกและดราม่าซีดี จะฉายในเดือนเมษายน พ.ศ. 2566
== เพลงประกอบอนิเมะ ==
=== เพลงเปิด (Opening) ===
เพลง "Another World" โดย AŌP
=== เพลงปิด (Ending) ===
เพลง  โดย Maaya Uchida, Yui Fukuo, Chinatsu Akatsuki, Marika Kouno, Nanami Yamashita และ Sumire Uesaka
== ผลตอบรับ ==
ไปต่างโลกก็ต้องไปกับสมาร์ทโฟนสิได้รับความนิยมอย่างมากในเว็บไซต์นิยายออนไลน์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร โดยมียอดเข้าชมมากกว่า 100,000,000 ครั้ง
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ที่โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร 
อนิเมะ ไปต่างโลกก็ต้องไปกับสมาร์ทโฟนสิ ฤดูกาลที่ 2 ที่อนิ-วัน ไทยแลนด์
อนิเมะ ไปต่างโลกก็ต้องไปกับสมาร์ทโฟนสิ ฤดูกาลที่ 2 ที่อนิ-วัน เอเชีย
อนิเมะ ไปต่างโลกก็ต้องไปกับสมาร์ทโฟนสิ ฤดูกาลที่ 2 ที่ปีลีปีลี
มังงะชุด
เจซีสตาฟ
ไลต์โนเวล
โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวต่างโลก
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2559
นิยายญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2558
กวีบุ๊ค
ราชาธิปไตยในบันเทิงคดี
รักแรกตั้ง (ครอบครัว)

รักแรกตั้ง (ครอบครัว) (; Because This Is My First Life) หรือ เพราะนี่คือชีวิตแรกของฉัน เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ปี 2017 นำแสดงโดยอี มิน-กี และช็อง โซ-มิน ละครที่เล่าเรื่องราวมุมมองที่แตกต่างกันในด้านอาชีพ ความสัมพันธ์ การแต่งงาน และความรัก ละครเรื่องนี้ถือเป็นบทบาทนำในละครโทรทัศน์ครั้งแรกของอี มิน-กิ ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 9 ตุลาคมถึง 28 พฤศจิกายน 2017 ทางช่องทีวีเอ็น ทุกวันจันทร์และวันอังคาร เวลา 21:30 น. (KST)
== เรื่องย่อ ==
พนักงานไอที นัม เซ-ฮี (อี มิน-กี) บุคคลที่ไม่ชอบเข้าสังคม ได้จัดการแต่งงานปลอม ๆ กับนักเขียนไร้บ้านอย่าง ยุน จี-โฮ (ช็อง โซ-มิน) ที่ยากจน โดยพวกเขาได้เซ็นสัญญาสองปี ทั้งสองฝ่ายยอมรับข้อกำหนดและเงื่อนไขของการเป็นเพียงเจ้าของบ้านและผู้เช่า แต่สิ่งต่าง ๆ ไม่เป็นไปตามแผนที่วางไว้เมื่อเพื่อนร่วมบ้านตกเป็นเหยื่อของบาดแผลส่วนตัว ความคาดหวังทางสังคม และการแทรกแซงของครอบครัว
== นักแสดง ==
=== นักแสดงนำ ===
อี มิน-กี รับบทเป็น นัม เซ-ฮี
เป็นนักออกแบบคอมพิวเตอร์ที่เป็นคนแปลกและเฉยชาที่ซื้อทาวน์เฮาส์ราคาแพง และเปิดให้เช่าห้องพิเศษของเขาเพื่อช่วยค่าจำนอง เขาใช้เวลาทั้งอยู่กับการทำงาน หรืออยู่บ้านกับแมวของเขา และไม่มีแผนที่จะเดทหรือแต่งงาน
ช็อง โซ-มิน รับบทเป็น ยุน จี-โฮ
ผู้ช่วยนักเขียนบทที่ย้ายออกจากบ้าน เธอเช่าห้องจากเซ-ฮี (ซึ่งเธอคิดว่าเป็นผู้หญิง) เพราะค่าเช่าไม่แพงและไม่ต้องวางมัดจำ หลังจากทำงานหนักในอาชีพการงานตลอดอายุ 20 ปี เมื่ออายุ 30 ปี เธอไม่เคยออกเดท และประสบปัญหาด้านอาชีพที่ทำให้เธอต้องคิดใหม่เกี่ยวกับเป้าหมาย
== เพลงประกอบละคร ==
===Part 1===
===Part 2===
===Part 3===
===Part 4===
===Part 5===
===Part 6===
===Part 7===
===Part 8===
== การรับชม ==
== รางวัลและการเสนอชื่อ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รายการโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ที่เริ่มออกอากาศในปี พ.ศ. 2560
ละครโทรทัศน์โดยสตูดิโอดรากอน
ละครโทรทัศน์ช่องทีวีเอ็น
คอมพิวเตอร์สตอกส์แอนด์บอนส์

คอมพิวเตอร์สตอกส์แอนด์บอนส์ (Computer Stocks & Bonds) เป็นวิดีโอเกม ค.ศ. 1982 ที่ได้รับการเผยแพร่โดยดิแอวาลอนฮิลเกมคัมพานี เกมนี้ได้รับการเปิดตัวสำหรับแอปเปิล II, ตระกูลอาตาริ 8-บิต, วีไอซี-20, คอมโมดอร์ 64, ไอบีเอ็ม พีซี รวมถึงเฮลธ์/ซีนิธ แซด-90 และแซด-100 ที่ใช้ซีพี/เอ็ม
== รูปแบบการเล่น ==
คอมพิวเตอร์สตอกส์แอนด์บอนส์เป็นเกมที่จำลองตลาดหุ้น
== การตอบรับ ==
บ็อบ พร็อกเตอร์ ได้วิจารณ์เกมนี้ให้แก่นิตยสารคอมพิวเตอร์เกมมิงเวิลด์ และกล่าวว่า "มีเหตุผลที่เป็นไปได้สำหรับกำไรและขาดทุนที่มหาศาล แต่สิ่งเหล่านี้เป็นข้อเท็จจริง นั่นคือการชนะส่วนใหญ่เป็นเรื่องของโชค ส่วนสองปัจจัยที่ทำให้เกมนี้ไม่เหมือนใคร ได้แก่ เกมนี้เป็นเพียงหนึ่งในสี่เกมที่มีให้สำหรับคอมพิวเตอร์อื่นที่ไม่ใช่แอปเปิล และเป็นเกมเดียวที่ต้องการแรมเพียง 32เค (แทนที่จะเป็น 48เค)"
== บทวิเคราะห์ ==
พีซี แมกกาซีน – ธันวาคม ค.ศ. 1982
พีซี แมกกาซีน – ตุลาคม ค.ศ. 1983
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Review in The Addison Wesley Book Of Atari Software 1984
Review in Electronic Games
Article in Electronic Fun with Computers & Games
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2525
เกมสำหรับคอมโมดอร์ 64
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในสหรัฐ
วัดถัมภาวาส

วัดถัมภาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปะเสยะวอ อำเภอสายบุรี จังหวัดปัตตานี
วัดถัมภาวาส เดิมชื่อ วัดบางตะลุบัน หรือ วัดบางตะโละ ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2391 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยมีพ่อท่านลังกาเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ท่านได้เดินธุดงค์มาถึงหมู่บ้าน ชาวบ้านจึงร่วมกันบริจาคเงินถวายให้ท่านสร้างวัดนี้ขึ้น ตามคำบอกกล่าวว่าท่านเป็นพระภิกษุที่มีปาฏิหารย์เหยียบน้ำทะเลจืดเมื่อครั้งท่านเดินทางกลับจากศรีลังกา เพราะเหตุนี้ท่านจึงได้ชื่อว่า หลวงพ่อลังกาเหยียบน้ำทะเลจืด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2451 ในอดีตวัดแห่งนี้เคยมีความเจริญรุ่งเรืองทางพุทธศาสนา เนื่องจากเป็นโรงเรียนสอนพระปริยัติธรรมขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในจังหวัดปัตตานี แต่วัดก็ประสบปัญหากับเหตุการณ์ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย ทำให้บางครั้งก็ไม่มีพระสงฆ์จำพรรษา
อุโบสถของวัดมีภาพจิตรกรรมบนผนังด้านนอกของอุโบสถ มีเรื่องราวพุทธประวัติเช่นตอนแสดงธรรมโปรดพุทธมารดา ตอนเสด็จลงจากสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เรื่องรามเกียรติ์ตอนทศกัณฑ์ลักนางสีดา ตอนพระยาพาลีรบทรพี และเรื่องจันทโครพตอนโจรป่าฆ่าจันทโครพไปจนถึงตอนโจรป่าหนีไป รวมถึงสอดแทรกภาพชาวบ้านไว้ในมุมของภาพต่าง ๆ
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปทำด้วยศิลาขาว เป็นศิลปะแบบพม่า จำนวน 2 องค์ องค์ใหญ่พระเพลากว้าง 29 นิ้ว องค์เล็กพระเพลากว้าง 19 นิ้ว เจดีย์อรหันตธาตุ สร้างขึ้นเมื่อวันอังคารที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2459 โดยพระครูสมานการโกศล (เจ้าอาวาสรูปที่ 3) ซึ่งได้อรหันตธาตุมาจากปีนัง ประเทศมาเลเซีย ลักษณะเจดีย์เป็นแบบศรีวิชัย มีขนาดฐานกว้าง 9.43 เมตร สูง 23.50 เมตร
==อ้างอิง==
ถัมภาวาส
วัดวิมลวัฒนาราม

วัดวิมลวัฒนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตะลุบัน อำเภอสายบุรี จังหวัดปัตตานี
วัดวิมลวัฒนาราม เดิมชื่อ วัดคิรินทร์ พระยาสุริยสุนทรบวรภักดี (หนิแปะ) อดีตเจ้าเมืองสายบุรีบริจาคที่ดินสำหรับสร้างวัด ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น วัดบางพัน แต่ชาวบ้านเรียก วัดหัวเขา และได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น "วัดวิมลวัฒนาราม" โดยถือเอาคำสุดท้ายแห่งราชทินนามปฐมเจ้าอาวาสคือ พระครูญาณวิมลมาต่อด้วยคำว่าวัฒนาราม ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2456 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2461
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถมีช่อฟ้าเป็นศิลปะช่างพื้นเมือง อุโบสถได้ชำรุดไปมากโดยเฉพาะหลังคาและโครงสร้างของหลังคา ปูชนียวัตถุที่สำคัญได้แก่ พระพุทธรูปไม้แกะสลัก 3 องค์ คือ พระพุทธรูปปางสมาธิพระเพลากว้าง 20 นิ้ว พระพุทธรูปประทับยืนประนมพระหัตถ์สูง 30 นิ้ว และพระพุทธรูปปางห้ามญาติสูง 59 นิ้ว พระพุทธรูปทั้ง 3 องค์ มีลักษณะพุทธศิลป์ตามลักษณะช่างท้องถิ่น และประดิษฐานอยู่ที่ศาลาการเปรียญหลังเก่า ธรรมาสน์ ซึ่งมีคำจารึก จ.ป.ร. เป็นธรรมาสน์ที่รัชกาลที่ 5 ทรงอุทิศเนื่องในงานพระบรมศพ พ.ศ. 2451 นอกจากนั้นวัดยังมีศิลปวัตถุได้แก่ เครื่องจำพวกทองเหลืองศิลปะช่างท้องถิ่น ถ้วยชามทั้งของจีนและยุโรป และเครื่องใช้ในวิถีชีวิตประจำวัน เป็นต้น
==อ้างอิง==
วิมลวัฒนาราม
แม่น้ำสายบุรี

แม่น้ำสายบุรี เป็นแม่น้ำสายหนึ่งในจังหวัดนราธิวาส จังหวัดยะลา และจังหวัดปัตตานี ต้นน้ำเกิดจากเขาบาตูตาโมง เขาลีแป และเขาอาเนาะยงในเขตอำเภอสุคิริน จังหวัดนราธิวาส ไหลจากทางทิศใต้ขึ้นไปทางทิศเหนือ ผ่านเขตอำเภอจะแนะ อำเภอศรีสาคร และอำเภอรือเสาะ เข้าเขตจังหวัดยะลา ผ่านเขตอำเภอรามัน จากนั้นเข้าเขตจังหวัดปัตตานี ผ่านเขตอำเภอกะพ้อ ก่อนไปลงอ่าวไทยในเขตอำเภอสายบุรี แม่น้ำมีความยาวประมาณ 202 กิโลเมตร ตอนต้นน้ำเรียกว่า คลองอัยยาเด๊ะ
ลำน้ำสายบุรีมีลักษณะคดโค้ง มีตลิ่งสูงชัน มีแนวแก่งหินกลางลำน้ำ บางแห่งเป็นเวิ้งหาดทรายและในแม่น้ำมีร่องน้ำลึก ตลอดแนวทิวเขาสันกาลาคีรีเขตภูมิประเทศนี้มีลำน้ำสาขามากมายที่เกิดจากร่องลำธารต่าง ๆ บนภูเขา ลำธารเหล่านี้ไหลลงสู่แม่น้ำสายบุรี คลองสาขาที่สำคัญและมีขนาดใหญ่จะอยู่ทางทิศเหนือใกล้ชายฝั่งทะเล ได้แก่ คลองบีโฆ คลองสายบุรี คลองไม้แก่น คลองกอตอ และคลองปะดอซา
ผู้คนที่อยู่อาศัยที่พื้นที่ลุ่มแม่น้ำนี้ส่วนใหญ่มีอาชีพทำสวนยางพาราและสวนไม้ผลเช่นทุเรียนหรือลองกอง แบ่งเขตวัฒนธรรมเป็น 2 แบบ คือ นิเวศวัฒนธรรมภูเขา ซึ่งตั้งบ้านเรือนในเขตภูเขา ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มบ้านใหม่ที่คนจากภายนอกอพยพมาบุกเบิกพื้นที่ป่าเพื่อเกษตรกรรม เช่น บ้านไอร์แตแต บ้านไอร์บาลิง บ้านไอร์จูโจ๊ะ เป็นต้น อีกกลุ่มหนึ่งคือ นิเวศวัฒนธรรมที่ราบลุ่ม ซึ่งตั้งบ้านเรือนอยู่ในที่ราบลุ่มทุ่งนาระหว่างภูเขากับแม่น้ำสายบุรี มีประวัติศาสตร์อันยาวนานเกือบสองร้อยปี ได้แก่ บ้านซากอ บ้านตอแล และบ้านตามุงในอำเภอศรีสาคร
==อ้างอิง==
สายบุรี
สายบุรี
สายบุรี
อำเภอสุคิริน
อำเภอจะแนะ
อำเภอศรีสาคร
อำเภอรือเสาะ
อำเภอรามัน
อำเภอกะพ้อ
อำเภอสายบุรี
วัดป่าซางงาม (จังหวัดลำพูน)

วัดป่าซางงาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลป่าซาง อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 3 ไร่ 34 ตารางวา
วัดป่าซางงามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2451 ตามประวัติวัดแจ้งว่าสร้างประมาณ พ.ศ. 2380 เดิมเป็นวัดร้างมาก่อน ต่อมาครูบานันทา ธุดงค์มาจากเมืองยองหรือสิบสองปันนา เป็นผู้ทำการบูรณะก่อสร้างขึ้น นอกจากนั้นยังได้จัดตั้งห้องสมุดขึ้นในวัดป่าซาง เมื่อ พ.ศ. 2493
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหาร ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์  ศาลาอเนกประสงศ์ ศาลาบำเพ็ญกุศล หอระฆัง หอไตรมีลักษณะเป็นตึกทึบสองชั้น หลังคาลดชั้นแบบล้านนา หน้าต่างชั้นบนมีขนาดเล็ก เขียนลวดลายเทวดา และโรงครัว
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูป สมเด็จพระศรีวิฬุลกาวิลประทาน หล่อด้วยโลหะศิลปะสุโขทัยผสมเชียงแสน ชาวบ้านนิยมเรียกว่า พระเจ้าวัดน้อย และมี พระพุทธมงคลสรากร ปางประทานพร ธรรมาสน์สร้างด้วยไม้สัก มีจารึกเป็นอักษรล้านนา จานติดแผ่นไม้สักปิดทอง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2376 และมีวิหารแก้ว รูปแบบสถาปัตยกรรมร่วมสมัย เสาทุกต้นประดับด้วยกระจกแก้ว ประดิษฐาน พระพุทธมงคลสราการ ปางมารวิชัย มีเรือนแก้ว คล้ายพระพุทธชินราช และมีพิพิธภัณฑ์ที่จัดแสดงโบราณวัตุศิลปวัตถุของวัดและชุมชน ตั้งอยู่ในอาคารศรัทธานฤมิตร (บุญฮอมอนุสรณ์) โดยห้องจัดแสดงเป็นห้องขนาดใหญ่ 1 ห้องและห้องขนาดเล็ก 1 ห้อง มีโบราณวัตถุศิลปวัตถุ เช่น พระพุทธรูป ส่วนประกอบสถาปัตยกรรมล้านนา หีบพระธรรม ผ้าทอชนกลุ่มน้อย อาวุธโบราณ เครื่องถ้วยจีน กลองมโหระทึก ซากสัตว์ดึกดำบรรพ์ เครื่องมือหิน เป็นต้น
==อ้างอิง==
ป่าซางงาม
โบราณสถานในจังหวัดลำพูน
บันทึกรักเจ้าหญิงหนอนหนังสือ

บันทึกรักเจ้าหญิงหนอนหนังสือ  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยยูอิ และวาดภาพประกอบโดยซัตสึกิ ชิอินะ เผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2558 ถึงมกราคม พ.ศ. 2565 ได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์อิจิจินชะ ตีพิมเป็นหนังสือไลต์โนเวลในเครือ Iris NEO ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2559 ปัจจุบันวางจำหน่ายถึงเล่มที่ 7
มังงะดัดแปลงวาดโดยยูอิ คิกูตะ ตีพิมพ์ในนิตยสารคอมิกซีโรซัมรายเดือน นิตยสารมังงะแนวโจเซของสำนักพิมพ์อิจิจินชะตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2561 ตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 7 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงสร้างโดยสดูดิโอแมดเฮาส์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565
== ตัวละคร ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ที่โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร 
อนิเมะ บันทึกรักเจ้าหญิงหนอนหนังสือ ทางปีลีปีลี
นิยายญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2559
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2561
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวจินตนิมิต
การ์ตูนญี่ปุ่นแนววีรคติ
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโจเซ
ไลต์โนเวล
แมดเฮาส์
ฟีนิกซ์ (สำนักพิมพ์)