pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ความขัดแย้งในประเทศซูดาน พ.ศ. 2566

ความขัดแย้งติดอาวุธระหว่างกองกำลังติดอาวุธซูดาน (SAF) และกองกำลังกึ่งกองทัพ กองกำลังสนับสนุนไว (RSF) ซึ่งเป็นหน่วยคู่แข่งสองหน่วยในรัฐบาลทหารของประเทศซูดาน เริ่มต้นขึ้นเมื่อ 15 เมษายน 2023 โดยมีการต่อสู้อยู่หนาแน่นในเมืองหลวงคาร์ทูม และในภูมิภาคดาร์ฟูร์ ต่อมา ส่วนหนึ่งของกองทัพ ขบวนการปลดแอกประชาชนซูดานภาคเหนือ (SPLM-N) นำโดย อาบเดลาซีซ อัลฮิลู ยังต่อสู้กับ SAF ในภูมิภาคพรมแดนกับซูดานใต้ และ เอธิโอเปีย ข้อมูลเมื่อ 22 กรกฎาคม 2023 มีจำนวนผู้เสียชีวิตแล้วราว 3,000 ถึง 10,000 รายที่ถูกฆาตกรรมในความขัดแย้งนี้ แบะบาดเจ็บราว 6,000 ถึง 8,000 ส่วนข้อมูลเมื่อ 18 กรกฎาคม 2023 ระบุจำนวนผู้อพยพภายในประเทศอยู่ที่ 2.6 ล้าน และอีก 730,000 ลี้ภัยออกนอกประเทศ
ความขัดแย้งเริ่มต้นจาก RSF โจมตีสถานที่รัฐบาลด้วยการโจมตีผ่านอากาศยานไร้คนขับ, ระเบิด และปืน มีรายงานอยู่ในทั่วประเทศซูดาน ตลอดความขัดแย้ง ผู้นำของ RSF โมฮาเมด ฮามดาน "เฮเมดตี" ดากาโล และผู้นำโดยพฤตินัยของซูดาน ผู้นำทหาร อาบเดล ฟัตตะฮ์ อัลบูร์ฮาน ได้มีข้อขัดแย้งในการควบคุมสถานที่ราชการกัน ซึ่งรวมถึงที่ทำการใหญ่ของกองทัพซูดาน, วังประธานาธิบดี, สนามบินคาร์ทูม, ที่อยู่อาศัยทางการของบูร์ฮาน และที่ทำการใหญ่ของสถานีโทรทัศน์ SNBC ในเดือนมิถุนายนเป็นต้นมา SPLM-N (อัลฮิลู) ได้โจมตีตำแหน่งการทหารในทางใต้ของประเทศ เมื่อ 31 กรกฎาคม ส่วนของขบวนการปลดแอกซูดาน นำโดย มุสตาฟา ตามบัวร์ (SLM-T) ยืนยันตัวตนว่ามีส่วนในข้อขัดแย้งนี้จริง โดยจะสนับสนุน SAF ในดาร์ฟูร์
== อ้างอิง==
พ.ศ. 2566
สงครามกลางเมือง
ประวัติศาสตร์ซูดาน
ฌันดาร์เมินมาคท์

ฌันดาร์เมินมาคท์ (Gendarmenmarkt) เป็นจัตุรัสในเบอร์ลินและที่ตั้งของหมู่สิ่งปลูกสร้างที่รวมถึงค็อนท์แซร์ทเฮาส์ (หอแสดงดนตรี), อาสนวิหารฝรั่งเศส และอาสนวิหารเยอรมัน ตรงกลางจัตุรัสมีรูปปั้นขนาดใหญ่ของกวีฟรีดริช ชิลเลอร์ จัตุรัสนี้สร้างขึ้นโดยโยฮัน อาร์น็อลท์ เนริง ในช่วงปลายศตวรรษที่ 17 ในชื่อ "ลินเดิน-มาคท์" (Linden-Markt) และสร้างขึ้นใหม่โดยเกออร์ค คริสทีอัน อุงเงอร์ ในปี 1773 ชื่อของจัตุรัสฌันดาร์เมินมาคท์ได้มาจากกรมทหารม้าเครื่องเกราะปรัสเซียกรมหนึ่งที่มีชื่อว่า  ซึ่งมีโรงเลี้ยงม้าอยู่ที่จัตุรัสนี้จนถึงปี 1773 อาคารส่วนใหญ่ในจัตุรัสเสียหายอย่างหนักจากสงครามโลกครั้งที่สอง แต่ได้รับการฟื้นฟูบูรณะทั้งหมดแล้ว
จัตุรัสสร้างขึ้นครั้งแรกในปี 1688 เพื่อใช้จัดตลาดนัดและเป็นส่วนหนึ่งของการขยายนครเบอร์ลินออกมาทางตะวันตกในย่านฟรีดริชสตัท
ในช่วงเทศกาลคริสต์มาส ตลาดคริสต์มาสที่จัตุรัสนี้ถือเป็นหนึ่งในตลาดคริสต์มาสที่ได้รับความนิยมที่สุดในเบอร์ลิน
==อ้างอิง==
==แหช่งข้อมูลอื่น==
Website of das Konzerthaus
Der Gendarmenmarkt on Berlin Tourism
Gendarmenmarkt Panorama
สิ่งก่อสร้างในเบอร์ลิน
จัตุรัสในเบอร์ลิน
ชาร์เลอ เดอ เกเตอลาเรอ

ชาร์เลอ มาร์ก เอส. เดอ เกเตอลาเรอ (Charles Marc S. De Ketelaere; เกิด 10 มีนาคม ค.ศ. 2001) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวเบลเยียม ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกให้แก่สโมสรอาตาลันตา (ผ่านการยืมตัวจากเอซี มิลาน) และทีมชาติเบลเยียม
== ระดับสโมสร ==
=== กลึบบรึคเคอ ===
เดอ เกเตอลาเรอ เข้าร่วมทีมกลึบบรึคเคอ กาเฟ เมื่ออายุได้ 7 ขวบ และทำงานเป็นเด็กเก็บลูกบอลด้วย เขายังเล่นเทนนิสระดับเยาวชน แต่เลือกที่จะเล่นฟุตบอลมากกว่า
เขาลงแข่งนัดแรกให้กับทีมชุดใหญ่ในวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2019 เมื่อเขาเล่นเต็มนัดในเบลเยียมคัพ ฤดูกาล 2019–20 ที่พบกับฟรังก์ส โบแรนส์
เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 2019 เขาเปิดตัวในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกโดยพบกับปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง เขาถูกเปลี่ยนตัวออกในนาทีที่ 57 ในขณะที่กลึบบรึคเคอตามปารีแซ็ง-แฌร์แม็งอยู่ 0–1 ในที่สุดการแข่งขันก็จบลงด้วยการแพ้ 0–5 จากนั้นในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 เขาทำประตูในประตูที่ 2–1 ซึ่งทำให้ทีมของเขาชนะทีมZulte Waregem เพื่อเข้าชิงเบลเยียมคัพ รอบชิงชนะเลิศ
ณ วันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 2020 เดอ เกเตอลาเรอทำประตูในนาทีที่ 93 เอาชนะทีมเซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก 2–1 ในรอบแบ่งกลุ่มของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2020–21
=== เอซี มิลาน ===
ณ วันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 2022 เดอ เกเตอลาเรอเข้าร่วมกับเอซี มิลานในเซเรียอาโดยมีสัญญาจ้างถึงวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2027 พร้อมเซ็นสัญญาด้วยค่าตัวที่รายงานว่าอยู่ในช่วง 35 ล้านยูโร อย่างไรก็ตาม เดอ เกเตอลาเรอไม่สามารถเติมเต็มความคาดหวังเบื้องต้นของ "รอสโซเนรี" โดยทำประตูไม่ได้เลยตลอดทั้งฤดูกาล และออกสตาร์ทในลีกได้เพียง 9 นัดเท่านั้น
=== อาตาลันตา ===
จากนั้นในวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 2023 ทางอาตาลันตายืนยันลงนามยืมตัวเดอ เกเตอลาเรอจากเอซี มิลานอย่างเป็นทางการ
==สถิติ==
===สโมสร===
===นานาชาติ===
==เกียรติยศ==
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Profile at the AC Milan website
Belgium profile at Belgian FA
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลจากบรูช
นักฟุตบอลชาวเบลเยียม
นักฟุตบอลทีมชาติเบลเยียม
กองกลางฟุตบอล
ผู้เล่นในเบลเจียนเฟิสต์ดิวิชัน เอ
ผู้เล่นในเซเรียอา
ผู้เล่นกลึบบรึคเคอ กาเฟ
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2022
ผู้เล่นเอซี มิลาน
ประธานาธิบดีกัวเตมาลา

ประธานาธิบดีกัวเตมาลา (Presidente de Guatemala) หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐกัวเตมาลา (Presidente de la República de Guatemala) เป็นประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลของสาธารณรัฐกัวเตมาลา ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2382 โดยได้รับเลือกให้อยู่ในวาระ 4 ปี
==อ้างอิง==
ประเทศกัวเตมาลา
ประธานาธิบดีแยกตามประเทศ
นาฬิกาเวลาโลก (อเล็คซันเดอร์พลัทซ์)

นาฬิกาเวลาโลก (World Clock) หรือ เวลท์ไซทัวร์ (Weltzeituhr) หรือรู้จักในชื่อ เวลานาฬิกาโลกยูเรนัส (Urania-Weltzeituhr|link=no) เป็นนาฬิกาเวลาโลกขนาดใหญ่ทรงหมุนบนแท่นตั้งอยู่บนจัตุรัสอเล็คซันเดอร์พลัทซ์ในเขตมิตเตอ เบอร์ลิน ตัวเลขซึ่งปรากฏบนโลหะรูปวงกลมของนาฬิกาบอกเวลาปัจจุบันใน 148 นครทั่วโลก นาฬิกาโลกนี้ตั้งขึ้นในปี 1969 และกลายมาเป็นจุดนัดพบและสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญนับจากนั้น นาฬิกาโลกได้รับการประกาศเป็นอนุสรณ์อันมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมในปี 2015 โดยรัฐบาลของเยอรมนี
นครในเขตเวลาที่ไม่เป็นชั่วโมงพอดีจาก UTC จะแสดงเวลาที่เลื่อนออก (offset) เป็นนาทีเขียนอยู่ข้างชื่อนคร เช่น นิวเดลี ซึ่งตั้งอยู่ในเขตเวลามาตรฐานอินเดีย (IST) ซึ่งเร็วกว่าเวลากลางเกรนิชอยู่ 5 ชั่วโมง 30 นาที บนนาฬิกาเขียนว่า "NEW DELHI +30`"
== ประวัติศาสตร์ ==
นาฬิกาโลกขนาดสิบหกตันนี้เปิดสู่สาธารณชนในวันที่ 30 กันยายน 1969 ไม่นานหลังครบรอบยี่สิบปีของสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี ควบคู่กับหอโทรทัศน์เบอร์ลิน (Fernsehturm) การตั้งนาฬิกานี้เป็นส่วนหนึ่งของแผนแม่บทในการขยายและจัดระเบียบจัตุรัสอเล็คซันเดอร์พลัทซ์ ที่ซึ่งหลังสิ้นสุดการพัฒนาตามแผน จัตุรัสขยายขนาดขึ้นกว่าสี่เท่าเมื่อเทียบกับหลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุด
นาฬิกานี้เป็นผลงานออกแบบโดยนักออกแบบ เอริช โฌห์น ซึ่งในเวลานั้นเป็นลูกจ้างในกลุ่มวางแผนเพื่อพัฒนาอเล็คซันเดอร์พลัทซ์ ภายใต้กำกับการของวัลแทร์ โวมัคคา ก่อนจะมาออกแบบนาฬิกานี้ เขาเป็นอาจารย์อยู่ที่ วิทยาลัยศิลปะประยุกต์และบริสุทธิ์ ไวเบนเซ (Kunsthochschule Berlin-Weißensee) โดยสอนวิชาการออกแบบผลิตภัณฑ์ เขามีแนวคิดจะสร้างนาฬิกาขึ้นกลางจัตุรัสนี้หลังเห็นซากของนาฬิกาสาธารณะ อูรานีอาซ็อยเลอ (Uraniasäule) หรือรู้จักในชื่อ เว็ตแตร์ซ็อยเลอ (Wettersäule) ซึ่งสร้างขึ้นตั้งแต่ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง และมาค้นพบหลังการฟื้นฟูสภาพจัตุรัสเมื่อปี 1966
การก่อสร้างนาฬิกานี้ใช้วิศวกรและผู้ชำนาญการอื่นรวมแล้วมากกว่า 120 คน ซึ่งรวมถึงประติมากร ฮันส์-ฌัวอาชิม คูนช์ และมีบริษัทเกไทรเบฟาบริก โคสวิก (Getriebefabrik Coswig) ที่มีบทบาทมากในการก่อสร้างเช่นกัน
==อ้างอิง==
นาฬิกา
สิ่งก่อสร้างในเบอร์ลิน
จักรวรรดิฆวอแรซม์

จักรวรรดิฆวอแรซม์ เป็นจักรวรรดิมุสลิมนิกายซุนนีที่มีต้นตอจากมัมลูกเตอร์กิก ซึ่งมีวัฒนธรรมแผลงเป็นเปอร์เซียที่เคยปกครองพื้นที่ที่ปัจจุุบันอยู่ในเอเชียกลาง อัฟกานิสถาน และอิหร่านราวช่วง ค.ศ. 1077 ถึง 1231 ในตอนแรกเคยมีสถานะรัฐบริวารของจักรวรรดิเซลจุค และคาราคิไต (ราชวงศ์เหลียวตะวันตก) แล้วเป็นเอกราชประมาณ ค.ศ. 1190 จนกระทั่งมองโกลเข้าพิชิตใน ค.ศ. 1219–1221
หลังเอาชนะจักรวรรดิเซลจุคและจักรวรรดิฆูริด จนถึงขั้นขู่ขวัญรัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์ จักรวรรดิฆวอแรซม์จึงกลายเป็น "จักรวรรดิแผ่ขยายที่ทรงพลังและอุกอาจที่สุดในดินแดนเปอร์เซีย" ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 คาดว่าจักรวรรดินี้กลายเป็นมหาอำนาจสูงสุดในโลกมุสลิม มีการประมาณการว่าจักรวรรดิกินพื้นที่ 2.3 ล้านตารางกิโลเมตรถึง 3.6 ล้านตารางกิโลเมตร ซึ่งทำให้เป็นหนึ่งในจักรวรรดิที่มีพื้นที่มากที่สุดในประวัติศาสตร์ จักรวรรดิที่มีต้นแบบจากจักรวรรดิเซลจุคเมื่อก่อนหน้า ได้รับการปกป้องจากกองทัพทหารม้าขนาดใหญ่ที่ส่วนใหญ่เป็นชาวเติร์กคิปชาก
จักรวรรดิฆวอแรซม์เป็นจักรวรรดิเติร์ก-เปอร์เซียสุดท้านก่อนการรุกรานเอเชียกลางโดยมองโกล ใน ค.ศ. 1219 จักรวรรดิมองโกลภายใต้การนำของเจงกิสข่านรุกรานจักรวรรดิฆวอแรซม์ โดยใช้เวลาพิชิตดินแดนทั้งหมดภายใน 2 ปี ชาวมองโกลใช้ประโยชน์จากจุดอ่อนที่มีอยู่กับความขัดแย้งในจักรวรรดิ เข้าปิดล้อม และปล้นสะดมเมืองที่ร่ำรวยที่สุด ในขณะเดียวกันก็สังหารพลเมืองในหนึ่งในสงครามที่นองเลือดที่สุดในประวัติศาสตร์มนุษย์
วันที่ก่อตั้งจักรวรรดิของฆวอแรซม์ชอฮ์ยังคงเป็นที่โต้แย้ง ราชวงศ์ที่ปกครองจักรวรรดิได้รับการสถาปนาโดย Anush Tigin (มีอีกชื่อว่า Gharachai) เดิมเป็นทาสชาวเตอร์กิกภายใต้ผู้ปกครองแฆร์จีสถาน (ภายหลังมัมลูก) ในการรับใช้เซลจุค อย่างไรก็ตาม ผู้ทำให้ฆวอแรซม์เป็นเอกราชจากเพื่อนบ้านคือ Ala ad-Din Atsiz (ครองราชย์ ค.ศ. 1127-1156) ผู้เป็นลูกหลานของ Anush Tigin
== ประชากร ==
ประชากรในจักรวรรดิฆวอแรซม์ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มชนอิหร่านที่อยู่ประจำที่ และกลุ่มชนเตอร์กิกที่มีสภาพกึ่งร่อนเร่
ประชากรในเขตเมืองของจักรวรรดิกระจุกตัวอยู่ในเมืองขนาดใหญ่จำนวนค่อนข้างน้อย (ตามมาตรฐานสมัยกลาง) เมื่อเทียบกับเมืองขนาดเล็กจำนวนมาก ประชากรในจักรวรรดิคาดว่ามีประมาณ 5 ล้านคนในการรุกรานของมองโกลช่วงต้นใน ค.ศ. 1220 ทำให้มีประชากรเบาบางสำหรับพื้นที่ขนาดใหญ่ Tertius Chandler และเจรัลด์ ฟ็อกซ์ นักประชากรศาสตร์ในอดีต ระบุจำนวนประชากรในเมืองหลักของจักรวรดริโดยประมาณในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 ซึ่งมีอย่างน้อยสุดที่ 520,000 คน และอย่างมากสุดที่ 850,000 คน:
ซามาร์กันต์: 80,000–100,000 คน
นีชอบูร์: 70,000 คน
เรย์: 100,000 คน
เอสแฟฮอน: 80,000 คน
เมิร์ฟ: 70,000 คน
แบลค์: ประมาณ 30,000 คน
โบสต์: ประมาณ 40,000 คน
เฮราต: ประมาณ 40,000 คน
Otrar, อือร์เก็นช์ และบูฆอรอ: ไม่ทราบ แต่มีน้อยกว่า 70,000 คน
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
==ข้อมูล==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
จักรวรรดิฆวอแรซม์
อาเซอร์ไบจานสมัยกลาง
อดีตจักรวรรดิในเอเชีย
ตำบลบ้านด่าน (อำเภอบ้านด่าน)

ตำบลบ้านด่าน เป็นตำบลแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในอำเภอบ้านด่าน จังหวัดบุรีรัมย์ พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ เทศบาลตำบลบ้านด่าน
== อาณาเขต ==
ทิศเหนือ : ติดต่อกับ ตำบลโนนขวาง (อำเภอบ้านด่าน) และตำบลตูมใหญ่ (อำเภอคูเมือง)
ทิศใต้ : ติดต่อกับ ตำบลบัวทอง (อำเภอเมืองบุรีรัมย์)
ทิศตะวันออก : ติดต่อกับ ตำบลวังเหนือ และตำบลปราสาท  (อำเภอบ้านด่าน)
ทิศตะวันตก : ติดต่อกับ ตำบลกลันทา (อำเภอเมืองบุรีรัมย์)
== การปกครอง ==
ตำบลบ้านด่าน แบ่งการปกครองออกเป็น 20 หมู่บ้าน คือ
หมู่ที่ 1 ตะโคง
หมู่ที่ 2 กระดึง
หมู่ที่ 3 ด่าน
หมู่ที่ 4 โคกวัด
หมู่ที่ 5 โนนสวรรค์
หมู่ที่ 6 นาฝาย
หมู่ที่ 7 โยนช้า
หมู่ที่ 8 ทุ่งสว่าง
หมู่ที่ 9 สองห้อง
หมู่ที่ 10 หนองบึง
หมู่ที่ 11 โคกขาม
หมู่ที่ 12 โนนสว่าง
หมู่ที่ 13 หนองทับ
หมู่ที่ 14 โนนเจริญ
หมู่ที่ 15 หนองทับโพธิ์ทอง
หมู่ที่ 16 หนองบัวทอง
หมู่ที่ 17 หัวถนน
หมู่ที่ 18 ระหาร
หมู่ที่ 19 หนองหว้าประชาสรรค์
หมู่ที่ 20 เสม็ด
== สถานที่สำคัญ ==
=== การศึกษา ===
โรงเรียนประถมศึกษา
โรงเรียนโนนสวรรค์วิทยา
โรงเรียนบ้านตะโคงสามัคคี
โรงเรียนบ้านโยนช้า (บุญอาจวิทยา)
โรงเรียนสรีพรรณสันติภาพนาฝาย
โรงเรียนอนุบาลบ้านด่าน
โรงเรียนมัธยมศึกษา
โรงเรียนรมย์บุรีพิทยาคม รัชมังคลาภิเษก
=== การสาธารณสุข ===
โรงพยาบาล 1 แห่ง
โรงพยาบาลบ้านด่าน
== อ้างอิง ==
บ้านด่าน
บ้านด่าน
ตำบลปราสาท (อำเภอบ้านด่าน)

ตำบลปราสาท เป็นตำบลแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในอำเภอบ้านด่าน จังหวัดบุรีรัมย์ พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ เทศบาลตำบลปราสาท  ตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอบ้านด่าน เป็นระยะทาง 4 กิโลเมตร
== อาณาเขต ==
ทิศเหนือ : ติดต่อกับ ตำบลวังเหนือ  (อำเภอบ้านด่าน) และตำบลตูมใหญ่ (อำเภอคูเมือง)
ทิศใต้ : ติดต่อกับ ตำบลบัวทอง (อำเภอเมืองบุรีรัมย์) และตำบลโคกเหล็ก (อำเภอห้วยราช)
ทิศตะวันออก : ติดต่อกับ ตำบลตาเสา และตำบลเมืองโพธิ์ (อำเภอห้วยราช)
ทิศตะวันตก : ติดต่อกับ ตำบลบ้านด่าน  (อำเภอบ้านด่าน)
== การปกครอง ==
ตำบลปราสาท แบ่งการปกครองออกเป็น 18 หมู่บ้าน คือ
หมู่ที่ 1 ปราสาท
หมู่ที่ 2 ปราสาท
หมู่ที่ 3 ปราสาทพร
หมู่ที่ 4 หนองละเบิก
หมู่ที่ 5 ดอนไม้งาม
หมู่ที่ 6 กระหัง
หมู่ที่ 7 ขาม
หมู่ที่ 8 ตลาด
หมู่ที่ 9 กระชายใหญ่
หมู่ที่ 10 ตะโก
หมู่ที่ 11 มะขามป้อม
หมู่ที่ 12 บุ
หมู่ที่ 13 นาล้อม
หมู่ที่ 14 ละเบิก
หมู่ที่ 15 กระชายน้อย
หมู่ที่ 16 เกษตรพัฒนา
หมู่ที่ 17 หนองสะแก
หมู่ที่ 18 กระชายสามัคคี
== สถานที่สำคัญ ==
=== การศึกษา ===
โรงเรียนประถมศึกษา
โรงเรียนบ้านตะโกตาเนตร
โรงเรียนบ้านบุมะขามป้อม
โรงเรียนวัดบ้านกะชาย
โรงเรียนวัดบ้านปราสาท
== อ้างอิง ==
ปราสาท
ปราสาท
มาฬิกัปปุรัตตัมมะ

มาฬิกัปปุรัตตัมมะ (മാളികപ്പുറത്തമ്മ; Maalikapurathamma) เป็นเทวีที่ประดิษฐานภายในเทวาลัยหนึ่งในสพริมละอัยยัปปเกษตรัง (Sabarimala Ayyappa Temple) ในสพริมละ โดยศาสนิกชนจะเดินทางมายังเทวาลัยของพระนางหลังประกอบพิธีทรรศนันเสร็จสิ้น เทวาลัยดังกล่าวตั้งอยู่ทางด้านหน้าของมณีมัณฑปัง (Manimandapam) มาฬิกัปปุรัตตัมมะได้รับการเคารพบูชาในฐานะเทพมารดาโดยสมาชิกของราชสกุลปันตฬัมและผู้เกี่ยวข้อง โดยทั่วไปแล้ว สมาชิกทุกคนของราชสกุลที่เดินทางไปยังสพริมละจะต้องไปพักที่มาฬิกะ (മാളിക; Malika; แปลว่า "ห้องเล็ก") ซึ่งอยู่ด้านหลังของมณีมัณฑปัง ในอดีต มาฬิกะนี้เป็นที่ประดิษฐานของเทวีซึ่งเป็นที่มาของพระนามมาฬิกัปปุรัตตัมมะ โดยเป็นตามธรรมเนียมของเกรละในการตั้งชื่อเทพเจ้าตามสถานที่ประดิษฐาน
เตงไงอุรุฏฏุ (തേങ്ങൈ ഉരുട്ട്; Thengai Urutt) แปลว่า "กลิ้งมะพร้าว" เป็นพิธีกรรมสำคัญของเทวาลัยนี้ มะพร้าวที่จะนำมาถวายเพื่อสักการะเทวีองค์นี้จะต้องนำมากลิ้งไปมาบนพื้นก่อนเท่านั้น เครื่องสักการะอื่น ๆ เช่น หมาก, ผงหญ้าฝรั่น, ผงขมิ้น, กล้วยกล้าย, ไหมแดง และน้ำผึ้ง
== อ้างอิง ==
เทพเจ้าฮินดูท้องถิ่น
เทวีในศาสนาฮินดู
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2148

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2148 หรือ ถนนด่านขุนทด-หนองสรวง หรือ ชื่อเรียกช่วงในเขตเทศบาลตำบลด่านขุนทด คือ ถนนเลิศประคอง เป็นทางหลวงที่สำคัญสายหนึ่งของอำเภอด่านขุนทด ซึ่งเป็นเส้นสัญจรหลักสำหรับเข้าตัวเมืองนครราชสีมา มีระยะทางทั้งหมดประมาณ 21.166 กิโลเมตร   แนวถนนสายนี้ทางเริ่มจากถนนสีคิ้ว-ชัยภูมิ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201) หน้าที่ว่าการอำเภอด่านขุนทด ในตำบลด่านขุนทด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา ไปสิ้นสุดที่ ถนนโคกกรวด-โนนไทย (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2068) ที่บริเวณวงเวียนอนุสาวรีย์หลวงพ่อคูณ ปริสุทฺโธ ในตำบลหนองสรวง อำเภอขามทะเลสอ จังหวัดนครราชสีมา
== สถานที่สำคัญบริเวณถนน ==
บึงบ้านหาญ
สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๕ (ศูนย์กลางเทคนิคหลวงพ่อคูณ ปริสุทฺโธ)
โรงพยาบาลหลวงพ่อคูณ ปริสุทฺโธ (โรงพยาบาลด่านขุนทดแห่งใหม่)
โรงเรียนมัธยมด่านขุนทด
==อ้างอิง==
2148
4-2148
ถนนในจังหวัดนครราชสีมา
พระศาสตา

ศาสตา (IAST: Śāstā) เป็นเทพเจ้าในศาสนาฮินดูที่มีที่มาจากศาสนาพื้นเมืองทราวิฑ มักมีความเกี่ยวข้องกับพระศิวะและพระวิษณุ ตามปรัมปราวิทยาฮินดู พระศาสตาถือว่าเป็นอีกพระนามของอัยยัปปัน และเป็นบุตรหลานของพระศิวะกับพระโมหินี หน้าที่หลักของพระศาสตาในคติทราวิฑเป็นกุลเทวดาประจำตระกูลหนึ่ง ๆ รวมถึงเป็นเทพรักษ์ประจำหมู่บ้าน ในอินเดียใต้ มีคติคล้ายกันสำหรับพระอัยยนาร์ในทมิฬนาฑู และอัยยัปปันในเกรละ
== ความสำคัญ ==
ศาสตา (ไทย: ศาสดา) เป็นคำทั่วไปที่แปลได้ว่า "ครู ผู้ชี้แนะ ผู้นำ" ในภาษาสันสกฤต ในอินเดียไต้มีเทพเจ้าจำนวนมากที่เกี่ยวข้องสัมพันธ์กับพระศาสตา เพลงภาษาทมิฬ ศาสตาวราวู (Shasta Varavu) ระบุว่ามีปางอวตารสำคัญแปดปางของพระศาสตา นอกจากนี้ยังปรากฏพระศาสนาในวรรณกรรมอาคม ทยานรัตนาวลี (Dyana Ratnavali) อวตารทั้งแปดที่สำคัญของพระศาสตา เรียกว่า อัษฏศาสตา ประกอบด้วย อาธิมหาศาสตา (Aadhi Maha Shasta), ธรรมศาสตา (Dharma Shasta หรือ อัยยัปปัน), ญาณศาสตา (Gnana Shasta), กัลยาณวราธศาสตา (Kalyana Varadha Shasta), สัมโมหนศาสตา (Sammohana Shasta), สันตนปราปติศาสตา (Santhana Prapti Shasta), เวทศาสตา (Veda Shasta) และ วีรศาสตา (Veera Shasta) พรหมศาสตา (Brahma Shasta) บังเป็นอีกคำหนึ่งที่มีความเกี่ยวเนื่องกับพระขันธกุมาร
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
เทพเจ้าฮินดูท้องถิ่น
วัฒนธรรมทราวิฑ
นิโคลัส วินทัน

เซอร์นิโคลัส จอร์จ วินทัน (Sir Nicholas George Winton ,   Wertheim, 19 พฤษภาคม 1909 – 1 กรกฎาคม 2015) เป็นโบรกเกอร์หุ้นและนักมนุษยนิยมที่ช่วยชีวิตเด็กชาวยิวที่เสี่ยงต้อการถูกจับไปสังหารในฮอโลคอสต์โดยนาซีเยอรมนี วินทันเกิดในครอบครัวชาวยิวเยอรมันที่อพยพมายังอังกฤษในต้นศตวรรษที่ 20 วินทันได้ช่วยชีวิตเด็กจำนวน 669 คน ส่วนใหญ่เป็นชาวยิวจากเช็คโคสโลวะเกียในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ขณะเดินทางไปเช็กโคสโลวะเกียในช่วงสั้น ๆ เขาได้ช่วยรวบรวมรายชื่อของเด็กที่ต้องการการช่วยชีวิตและเดินทางกลับไปยังอังกฤษเพื่อทำงานเติมเต็มข้อบังคับทางกฎหมายเพื่อให้เด็กเหล่านี้สามารถอพยพมายังอังกฤษได้ รวมทั้งหาบ้านและผู้สนับสนุน ต่อมาปฏิบัติการนี้ได้ชื่อว่าเป็น คินเดอร์ทรันสปอร์ตแห่งเช็ก (Czech Kindertransport)
ผลงานมนุษยธรรมของเขาไม่เป็นที่รับรู้โดยสาธารณชนกระทั่งเกือบ 50 ปีให้หลังในปี 1988 เขาได้รับเชิญไปออกรายการโทรทัศน์ That's Life! ทางช่องบีบีซี ที่ซึ่งเขาได้กลับมาพบกับเด็กหลายสิบคนที่เขาได้ช่วยพามาสู่อังกฤษไว้ พวกเขายังได้นำลูกหลานมาให้เจอ สื่ออังกฤษเรียกเขาว่า "ไชนด์เลอร์แห่งอังกฤษ" ในปี 2003 วินทันได้รับการสถาปนาเป็นอัศวินโดยเอลิซาเบธที่สองจาก "การบริการเพื่อมนุษยชาติในการช่วยเหลือเด็กชาวยิวจากเช็คโคสโลวะเกียใต้ปกครองนาซี" ในวันที่ 28 ตุลาคม 2014 เขายังได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์จากสาธารณรัฐเช็ก เครื่องราชอิสริยาภรณ์สิงห์ขาว (ชั้นหนึ่ง) ซึ่งเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ระดับสูงสุดของเช็ก โดยประธานาธิบดีเช็ก มีโลช เซมัน วินทันเสียชีวิตเมื่อ 1 กรกฎาคม 2015 สิริอายุ 106 ปี
==อ้างอิง==
ทหารชาวอังกฤษ
นักธุรกิจชาวอังกฤษ
นักมนุษยธรรมชาวอังกฤษ
บุคคลจากลอนดอน
เสาแห่งชัยชนะ เบอร์ลิน

เสาแห่งชัยชนะ (Victory Column) หรือ ซีกเกอซ็อยเลอ (, จาก Sieg ‘ชัยชนะ’ + Säule ‘เสา’) เป็นอนุสรณ์ในเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ผลงานออกแบบโดยไฮน์ริช สตาร์ค หลังปี 1864 เพื่อระลึกถึงชัยชนะของปรัสเซียในสงครามชเลสวิชครั้งที่สอง ประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์อนุสรณ์เมื่อวันที่ 2 กันยายน 1873 แต่ในเวลานั้น ปรัสเซียสามารถเอาชนะออสเตรียและบรรดาพันธมิตรเยอรมันในสงครามออสเตรีย-ปรัสเซีย (1866) และ ฝรั่งเศสในสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย (1870&ndash;71) ทำให้อนุสรณ์นี้มีเป้าหมายเพิ่มเติมอีก ชัยชนะเพิ่มเติมในสงครามรวมชาติเยอรมนีได้นำไปสู่การเพิ่มเติมประติมากรรมทองสัมฤทธิ์ของเทพีวิกตอเรีย เทพีแห่งชัยชนะของโรมัน ขึ้นบนยอดของเสาจากแปลนเดิม ประติมากรรมนี้มีความสูง  และออกแบบโดย ฟรีดริช ดราเกอ
เมื่อแรกสร้างเสร็จ เสาแห่งชัยชนะตั้งอยู่ในเคอนิกสพลัทซ์ (Königsplatz หรือปัจจุบันคือ พลัทซ์แดร์รีปูบลิก; Platz der Republik) ในปี 1938/1939 พวกนาซีได้ย้ายอนุสรณ์ออกมายังที่ตั้งปัจจุบัน กรอแบร์สเติร์น เพื่อเตรียมการก่อสร้างแผนแม่บทในการแปลงโฉมเบอร์ลินเป็นนครเวลเทาปท์สตัดท์ "แยร์มานิอา" และยังมีการปรับความสูงเพิ่มให้เสาอีก 6.5 เมตร ทำให้ความสูงของเสาเพิ่มเป็น 66.89 จนปัจจุบัน อนุสรณ์รอดพ้นจากสงครามโลกครั้งที่สองโดยไม่ได้รับความเสียหายมากนัก ที่ตั้งของเสาอยู่ตรงกลางวงเวียนถนน สำหรับคนเดินเท้าสามารถเข้าถึงได้ผ่านทางอุโมงค์คนเดิน ตามแปลนการออกแบบของอัลแบร์ท สเปร์ ภายในมีบันไดวนที่ไต่ขึ้นไปบนยอดได้ ปัจจุบันเสาแห่งชัยชนะเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของเบอร์ลิน นักท่องเที่ยวสามารถซื้อตั๋วเข้าชมบนยอดของเสาซึ่งมีทิวทัศน์ของนครเบอร์ลินที่สวยงาม
ชื่อเล่นของอนุสรณ์สำหรับชาวเบอร์ลินคือ "กอลเดลเซอ" (Goldelse) แปลได้ประมาณว่า "ลิซซีทอง" ในระหว่างยุทธการณ์ที่เบอร์ลินเมื่อปี 1945 ทหารโซเวียตตั้งชื่อเล่นให้อนุสาวรีย์ว่า "สาวสูง" ในระหว่างการเดินขบวนฉลองชัยของฝ่ายสัมพันธมิตรในปี 1945 ธงสามสีฝรั่งเศสได้ถูกชักขึ้นเหนือยอดของประติมากรรมบนเสาโดยทหารฝรั่งเศส และเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2008 บารัก โอบามา ได้กล่าวสุนทรพจน์ในเบอร์ลินในฐานะผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐที่อนุสรณ์นี้ ขณะเดินทางเยือนเยอรมนี
นิตยสารเบอร์ลินรายเดือนของกลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศ Siegessäule ตั้งชื่อตามอนุสรณ์นี้ นิตยสารเริ่มต้นตีพิมพ์ในปี 1984 ในฐานะสื่อตีพิมพ์ของกลุ่มเกย์ เบอร์ลินพรายด์ (พาเรด CSD) มักมีเสานี้เป็นสถานที่เดินขบวนผ่านในฐานะสัญลักษณ์ของกลุ่มเช่นกัน
==อ้างอิง==
สิ่งก่อสร้างในเบอร์ลิน
อนุสรณ์สถานในเบอร์ลิน
อาสนวิหารนักบุญเฮทวิช

อาสนวิหารนักบุญเฮทวิช (St.-Hedwigs-Kathedrale) เป็นอาสนวิหารคาทอลิกตั้งอยู่บนจัตุรัสเบเบิลพลัทซ์ ในเขตมิทเทอ กรุงเบอร์ลิน สร้างขึ้นอุทิศแด่นักบุญเฮทวิชแห่งไซลีเซีย ระหว่างปี 1747 ถึง 1887 ตามพระราชดำริของพระเจ้าฟรีดริชมหาราช ตามแปลนออกแบบโดยเกออร์ค เว็นท์เซิสเลาส์ ฟ็อน คโนเบิลส์ดอร์ฟ ในรูปแบบสถาปัตยกรรมบาโรก ก่อนจะได้รับความเสียหายจากการทิ้งระเบิดของสัมพันธมิตรในเบอร์ลินในสงครามโลกครั้งที่สอง และได้รับการก่อสร้างใหม่ในระหว่างปี 1952 ถึง 1963 ในรูปแบบสถาปัตยกรรมสมัยใหม่หลังสงคราม
หลังเกิดการจลาจลคริสทัลนัคท์ระหว่างวันที่ 9–10 พฤศจิกายน 1938 แบร์นฮาร์ท ลิชเทินแบร์ค ผู้เป็นแคนันแห่งคณะสงฆ์ประจำอาสนวิหารนักบุญเฮทวิชตั้งแต่ปี 1931 ได้ประกอบพิธีสวดภาวนาแด่พี่น้องชาวยิวสู่สาธารณะ ต่อมาลิชเทินแบร์คถูกพวกนาซีจับและเสียชีวิตระหว่างถูกนำตัวไปค่ายกักกันดัคเคา
== อ้างอิง ==
อาสนวิหารในประเทศเยอรมนี
โบสถ์คริสต์ในเบอร์ลิน
ห้องสมุดที่ว่างเปล่า

ห้องสมุดที่ว่างเปล่า (The Empty Library, 1995) หรือรู้จักในชื่อ บีบลิโอเทค (Bibliothek; ห้องสมุด) เป็นอนุสรณ์สาธารณะโดยประติมากรชาวอิสราอล มีชา อุลล์มัน เพื่อระลึกถึงการเผาหนังสือโดยนาซีที่มีขึ้นที่เบเบลพลัทซ์ในเบอร์ลิน เมื่อ 10 พฤษภาคม 1933 อนุสรณ์นี้ตั้งอยู่ลึกลงไปใต้ดินในจัตุรัสเบเบลพลัทซ์ ภายในเป็นตู้หนังสือว่างเปล่า เหตุการณ์การเผาหนังสือนั้นเกิดขึ้นโดยหนังสือ 20,000 เล่มเล่มจากนักเขียนที่ส่วนใหญ่เป็นชาวยิว, นักคอมมิวนิสต์, เสรีนิยม และวิจารณ์สังคม ถูกเผาโดยยุวชนนาซีต่อหน้าผู้ชมจำนวนมาก บริเวณด้านหน้าหอสมุดใหญ่ของมหาวิทยาลัย
ห้องสมุดที่ว่างเปล่า มีลักษณะเป็นห้องใต้ดินชนาด  ผนังเป็นตู้หนังสือที่ว่างเปล่า และมีแผ่นกระจกปิดทับด้านบน ตัวประติมากรรมนี้ฝังอยู่ใต้ดินท่ามกลางทางเดินเท้าของจัตุรัส อนุสรณ์นี้เป็นตัวอย่างของ "รูปติดลบ" (negative form) ดังที่เจมส์ อี ยัง (James E. Young) เรียก บุ๋มลงไปในพื้นหินของบาเบลพลัทซ์เป็นหลุม การจัดวางอนุสรณ์ชิ้นนี้ให้อยู่ใต้ดินทำให้ผู้ชมต้องยื่นคอและก้มหน้าเพื่อมองเข้าไปภายในห้อง พื้นที่ภายในห้องมีติดตั้งเครื่องปรับอากาศเพื่อให้ไม่เกิดไอน้ำเกาะกระจก และภายในห้องเปิดไฟสว่างอยู่ตลอดเวลา ซึ่งเห็นชัดเป็นพิเศษในยามค่ำคืน
ในวโรกาสครบรอบ 60 ปีของเหตุการณ์การเผาหนังสือที่เบเบลพลัทซ์ ในปี 1993 คณะกรรมาธิการสิ่งก่อสร้างและบ้านเรือนเบอร์ลิน (Berlin Senat for Building and Housing) ได้ส่งคำเชิญไปยังศิลปินสามสิบคนเข้าร่วมการแข่งขันออกแบบอนุสรณ์ โดยผลงานของศิลปินชาวอิสราเอล มีชา อูลล์มัน ได้รับเลือก โดยศิลปินเสนอให้ขุดลงไปในเบเบลพลัทซ์เพื่อสร้าง "หลุมว่างเปล่า" อนุสรณ์เปิดเมื่อ 20 พฤษภาคม 1995
หลายปีหลังเปิดอนุสรณ์ได้มีการติดตั้งแผ่นป้ายทองสัมฤทธิ์ห่างไปไม่กี่ฟุต ซึ่งระบุเนื้อความจากบทละคร Almansor (1820) ผลงานประพันธ์ของนักเขียนชาวยยิวเยอรมัน ไฮน์ริช ไฮเนอ แปลได้ว่า "มันเป็นบทนำแน่นอน[ว่า]เมื่อใดที่พวกเขาเผาหนังสือ ท้ายที่สุดมนุษย์ก็จะถูกเผาเช่นกัน" หนังสือของไฮเนอถูกนาซีขึ้นบัญชีดำ และเป็นไปได้ว่าถูกนำมาเผาที่จัตุรัสนี้เช่นกัน
==อ้างอิง==
ประติมากรรมในเบอร์ลิน
อนุสรณ์สถานในเบอร์ลิน
สะพานโอเบอร์เบาม์

สะพานโอเบอร์เบาม์ (Oberbaumbrücke) เป็นสะพานสองชั้นข้ามแม่น้ำซเปรในเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี และเป็นหนึ่งในจุดหมุดหมายของนครเบอร์ลิน สะพานเชื่อมต่อพื้นที่ฟรีดริชไชน์ กับ คร็อยซ์แบร์ก ทั้งสองเป็นอดีตเขตที่เคยถูกแยกขาดจากกันด้วยกำแพงเบอร์ลิน สะพานจึงกลายมาเป็นสัญลักษณ์หนึ่งของการรวมนครเบอร์ลิน ชั้นล่างของสะพานเป็นทางเดินเท้าและทางเดินรถซึ่งเชื่อมต่อโอเบอร์เบาม์สตรัสทางใต้ของแม่น้ำ เข้ากับวาร์เชาเออร์สตรัสทางเหนือ ส่วนชั้นบนของสะพานเป็นทางรถไฟของอู-บาห์น สาย U1 และ U3 ระหว่างสถานีชเลซีสเชิสทอร์ กับ วาร์เชาเออร์สตรัส
สะพานสร้างขึ้นแทนที่สะพานไม้เดิม และเปิดในปี 1896 หลังก่อสร้างนานสองปี ไม่นานก่อนที่จะเริ่มมหกรรมการค้าเบอร์ลินในปีนั้น เจ้าหน้าที่รัฐและสถาปนิก อ็อตโต ซทาห์น (1859–1930) ออกแบบสะพานนี้โดยใช้รูปแบบกอธิกอิฐแบบเยอรมนีเหนือ ตกแต่งด้วยองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมต่าง ๆ ดังที่พบได้ในประตูและกำแพงเมืองโบราณ หอคอยทั้งสองของสะพานได้รับแรงบันดาลใจมาจากหอประตูกลาง (มิทเทิลทอร์ทวร์ม; Mitteltorturm) ในเมืองเพรนซเลา ในทางเหนือของบรันเดินบวร์ก เพื่อเป็นเมือนสัญลักษณะของประตูสู่แม่น้ำในเบอร์ลิน
== อ้างอิง ==
สิ่งก่อสร้างในเบอร์ลิน
นิชิโออิซูมิมาจิ

นิชิโออิซูมิมาจิ  เป็นดินแดนส่วนแยกของเขตเนริมะ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เพราะถูกล้อมรอบด้วยนครนีซะ จังหวัดไซตามะทุกด้าน และอยู่ห่างจากย่านโออิซูมิขึ้นมาทิศเหนือประมาณ 60 เมตร หากเดินบนถนนจะมีระยะทาง 100 เมตร หรือใช้เวลาเดินเพียงหนึ่งนาที นิชิโออิซูมิมาจิมีพื้นที่เพียง 0.002 ตารางกิโลเมตร มีถนนเส้นหนึ่งตัดผ่านกลาง บ้านทุกหลังขึ้นต้นด้วยหมายเลข 1179 ใช้รหัสไปรษณีย์ 178-0066 ซึ่งบ้านทุกหลังขึ้นอยู่กับย่านโออิซูมิ เขตเนริมะ กรุงโตเกียวทุกหลัง บ้านบางหลังก็สับหว่างกับบ้านที่ขึ้นกับนครนีซะ อย่างไรก็ตามชาวเมืองนีซะมองว่าไม่ควรมีดินแดนส่วนแยกในเมืองของตนเอง โดยให้เหตุผลว่าแลดูผิดแผกอยู่เวิ้งเดียว
จากการสำรวจสำมะโนครัวประชากรเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2551 พบว่ามีประชากรหกครัวเรือน ประกอบด้วยประชากรเพศชาย 6 คน เพศหญิง 7 คน รวมแล้วมีประชากรทั้งหมด 13 คน และจากการสำรวจสำมะโนครัวประชากรเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 พบว่ามีประชากรทั้งหมด 33 คน
== อ้างอิง ==
ย่านในโตเกียว
เขตเนริมะ
ดินแดนแทรกและดินแดนส่วนแยก
แอลวัช

แอลวัช (Elvas) เป็นเมืองและเทศบาลแห่งหนึ่งของประเทศโปรตุเกส และเป็นอดีตนครมุขนายกและป้อมปราการชายแดนทางด้านตะวันออกสุดของโปรตุเกสตอนกลาง ตั้งอยู่ในเขตปูร์ตาแลกรึในภูมิภาคอาเล็งแตฌู ห่างจากกรุงลิสบอนไปทางทิศตะวันออกประมาณ 200 กิโลเมตร และห่างจากเมืองบาดาโฆซของประเทศสเปนไปทางทิศตะวันตกประมาณ 8 กิโลเมตรตามเส้นทางรถไฟสายมาดริด–บาดาโฆซ–ลิสบอน เขตเทศบาลมีจำนวนประชากร 23,078 คน (พ.ศ. 2554) บนพื้นที่ 631.29 ตารางกิโลเมตร เฉพาะเขตเมืองมีประชากร 16,640 คน (พ.ศ. 2554)
แอลวัชเป็นหนึ่งในตัวอย่างที่ยอดเยี่ยมที่สุดของการใช้ผังป้อมปราการรูปดาวอย่างเข้มข้นในสถาปัตยกรรมการทหาร ยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนพื้นที่ส่วนหนึ่งในเขตเทศบาลแอลวัชเป็นแหล่งมรดกโลกตั้งแต่วันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2555 โดยใช้ชื่อแหล่งว่า "เมืองค่ายทหารชายแดนแห่งแอลวัชและป้อมปราการ"
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศโปรตุเกส
แหล่งมรดกโลกในประเทศโปรตุเกส
วีลาวีซอซา

วีลาวีซอซา (Vila Viçosa) เป็นเมืองและเทศบาลแห่งหนึ่งในเขตแอวูราทางตอนกลางค่อนไปทางใต้ของประเทศโปรตุเกส ใน พ.ศ. 2554 เขตเทศบาลนี้มีประชากร 8,319 คน บนพื้นที่ 194.86 ตารางกิโลเมตร
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศโปรตุเกส