pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
โอโนะ (จังหวัดเฮียวโงะ)

โอโนะ  เป็นนครในจังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ปี 1954 มีประชากร 49,025 คน มีความหนาแน่นของประชากร 520 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 93.68 ตารางกิโลเมตร (36.17 ตารางไมล์)
โอโนะเป็นเมืองที่ผลิตลูกคิดรายใหญ่ที่สุดรายหนึ่ง มูลค่าการจัดส่งอยู่ที่ 1.25 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี
== วัฒนธรรม ==
วัดโจโดจิ - สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1194 ซึ่งเป็นสมบัติแห่งชาติญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นครในจังหวัดเฮียวโงะ
ฟุตซอลบอยส์!!!!!

ฟุตซอลบอยส์!!!!!  เป็นแฟรนไชส์สื่อผสมญี่ปุ่นอิงจากกีฬาฟุตซอล ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์สร้างโดยสตูดิโอดิโอเมเดีย ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2565 และวิดีโอเกมพัฒนาโดย บันไดนัมโคเอนเตอร์เทนเมนต์ก็จะปล่อยในอนาคต
== ตัวละคร ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
เกมสำหรับแอนดรอยด์
เกมสำหรับไอโอเอส
วิดีโอเกมฟุตบอล
ฟุตซอล
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
ดิโอเมเดีย
อนิเมะและมังงะเกี่ยวกับฟุตบอล‎
ซอคเกอร์แอนิเมชัน
อักเตา

อักเตา (Ақтау/Aqtau) หรือ อัคตาอู (Акта́у) เป็นเมืองหลักของแคว้นมังเฆิสเตา ประเทศคาซัคสถาน ตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันออกของทะเลแคสเปียนในคาบสมุทรมังเฆิสเตา ระหว่าง พ.ศ. 2507–2534 เมืองนี้มีชื่อว่า เชฟเชนโก (Шевченко) ซึ่งตั้งตามชื่อกวีชาวยูเครนที่เคยเข้ามาลี้ภัยในพื้นที่ ส่วนชื่อเมืองในปัจจุบันแปลว่า "ภูเขาสีขาว" ในภาษาคาซัค ซึ่งอาจสื่อถึงหน้าผาที่มองเห็นทะเลแคสเปียนของเมือง
อักเตาเป็นที่รู้จักจากระบบการระบุที่อยู่แบบบล็อกอันเป็นเอกลักษณ์ ถนนเกือบทุกสายในเมืองไม่มีชื่อ ที่อยู่โดยทั่วไปจะประกอบด้วยตัวเลขสามตัว ได้แก่ หมายเลขเขต หมายเลขอาคาร และหมายเลขห้องอยู่อาศัย ทั้งนี้เป็นเพราะแต่เดิมอักเตาได้รับการวางแผนให้เป็นค่ายสำหรับคนงานในอุตสาหกรรมน้ำมัน
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศคาซัคสถาน
เมืองท่าในทวีปเอเชีย
ซาบิอิโระ โนะ อาร์เมอร์ส

ซาบิอิโระ โนะ อาร์เมอร์ส  หรือ Rusted Armors เป็นโปรเจกต์สื่อผสมญี่ปุ่น ประกอบโดยละครเวที 2.5D หลายครั้ง ซึ่งเปิดรอบครั้งแรกในปี พ.ศ. 2550 ซีรีส์มังงะวาดภาพโดย hagi ตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะแนวโชโจะ Monthly Comic Gene ของสำนักพิมพ์ Media Factory ตั้งแต่เดือนมกราคมถึงตุลาคม พ.ศ. 2562 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโกบง) 2 เล่ม ซีรีส์มังงะชุดที่ 2 วาดภาพโดยไคริ ชิโมตสึกิ ชื่อเรื่องว่า ซาบิอิโระ โนะ อาร์เมอร์ส: เรเม (Rusted Armors: Daybreak)  ตีพิมพ์ในนิตยสารเดียวกันตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2564 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม 1 เล่ม ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์สร้างโดยสตูดิโอ Kigumi ที่มีชื่อเรื่องว่า  ซาบิอิโระ โนะ อาร์เมอร์ส: เรเม เช่นกันออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2565
== ตัวละคร ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการของละครเวที 
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ 
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2562
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2564
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะ
ฌางาวือเซียน

ฌางาวือเซียน (Жаңаөзен/Jañaözen; ) หรือ จานาโอเซน (Жанаозе́н) เดิมชื่อ โนวืยอูเซน (Но́вый Узе́нь) เป็นเมืองในแคว้นมังเฆิสเตา ประเทศคาซัคสถาน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอักเตา เมืองหลักของแคว้น
ฌางาวือเซียนเป็นเมืองที่มีความสำคัญระดับแคว้น ตัวเมืองมีพื้นที่ของเขตฆารากียาล้อมอยู่ทุกด้าน แต่ไม่ได้ขึ้นกับเขตดังกล่าวในทางบริหาร เมืองมีประชากร 147,962 คนใน พ.ศ. 2561 โดยจากสำมะโนใน พ.ศ. 2552 พบว่ามีประชากร 113,014 คน และจากสำมะโนใน พ.ศ. 2542 พบว่ามีประชากร 63,337 คน
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศคาซัคสถาน
แคว้นมังเฆิสเตา

มังเฆิสเตา (Маңғыстау/Mañğystau) หรือ มันกิสตาอู (Мангиста́у) เป็นแคว้นหนึ่งของประเทศคาซัคสถาน ตั้งอยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ มีเมืองหลักคืออักเตาซึ่งเป็นเมืองท่าที่มีประชากร 183,350 คน (พ.ศ. 2560) ในขณะที่ทั้งแคว้นมีประชากร 736,795 คน (พ.ศ. 2564) ใน พ.ศ. 2564 หน่วยงานการท่องเที่ยวของรัฐได้เลือกให้มังเฆิสเตาเป็นหนึ่งในสุดยอดสถานที่ท่องเที่ยวสิบแห่งในคาซัคสถาน
== อ้างอิง ==
มังเฆิสเตา
เชียร์กาลา

เชียร์กาลา (Шерқала/Şerqala) เป็นภูเขาใกล้กับเมืองเชียตเปียในแคว้นมังเฆิสเตา ทางภาคตะวันตกของประเทศคาซัคสถาน ได้รับการพรรณนาว่ามีลักษณะเหมือนถ้วยปือยอลา, เยิร์ต หรือสฟิงซ์ที่มีด้านทิศใต้และทิศตะวันออกสูงชันและมีด้านทิศเหนือสึกกร่อนมากกว่า ชื่อ เชียร์กาลา แผลงมาจากชื่อในภาษาเปอร์เซียคลาสสิกว่า เชร์กัลอา (شیرقلعه) ซึ่งแปลว่า "ป้อมสิงโต" หรือ "ปราสาทสิงโต"
ร่องรอยสถานีคาราวานในสมัยกลาง และป้อมปราการของ Jochi ลูกชายคนโตของเจงกีส ข่าน ยังคงหลงเหลืออยู่ที่ตีนเขาและบนยอดเขาเชียร์กาลาตามลำดับ โดยมีอุโมงค์ที่ขุดเข้าไปถึงในภูเขา มีตำนานท้องถิ่นเล่าว่ากลุ่มผู้รุกรานกลุ่มหนึ่งได้ปิดล้อมเขาลูกนี้หลังจากพิชิตพื้นที่ใกล้เคียงได้ หลังจากล้อมอยู่สี่เดือน กลุ่มผู้รุกรานได้ขุดอุโมงค์จากด้านข้างเข้าไปใต้ภูเขาจนถึงบ่อน้ำของป้อมปราสาทบนเขา ตัดเชือกที่ใช้ตักน้ำออก และบังคับให้กลุ่มผู้ปกป้องป้อมปราสาทยอมจำนน
== อ้างอิง ==
ภูเขาในประเทศคาซัคสถาน
โวรัล

โวรัล (Орал/Oral) หรือ อูรัลสค์ (Ура́льск) เดิมชื่อ ยาอิตสค์ (Я́ицкий; จนถึง ค.ศ. 1775) เป็นเมืองทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศคาซัคสถาน ตั้งอยู่บริเวณจุดบรรจบระหว่างแม่น้ำยูรัลกับแม่น้ำชาฆันใกล้กับชายแดนประเทศรัสเซีย และเนื่องจากตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำยูรัล ในทางภูมิศาสตร์จึงถือว่าโวรัลเป็นเมืองในทวีปยุโรป
โวรัลเป็นเมืองหลักของแคว้นคาซัคสถานตะวันตก เมืองมีประชากรจำนวน 271,900 คนจากสำมะโน ค.ศ. 2009 และ 194,905 คนจากสำมะโน ค.ศ. 1999 องค์ประกอบทางชาติพันธุ์มีชาวคาซัคและชาวรัสเซียเป็นชนกลุ่มหลัก
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศคาซัคสถาน
เปียโตรปัฟล์

เปียโตรปัฟล์ (Петропавл/Petropavl) หรือ เปโตรปัฟลอฟสค์ (Петропа́вловск) เป็นเมืองริมฝั่งแม่น้ำอีชิมทางตอนเหนือของประเทศคาซัคสถาน ใกล้กับชายแดนประเทศรัสเซีย ห่างจากเมืองออมสค์ของรัสเซียไปทางทิศตะวันตกประมาณ 261 กิโลเมตร เปียโตรปัฟล์เป็นเมืองหลักของแคว้นคาซัคสถานเหนือ มีประชากรจำนวน 218,956 คน (ค.ศ. 2019) เมืองนี้ยังเป็นที่รู้จักในภาษาคาซัคในชื่อ เฆอเซิลฌาร์ (Қызылжар/Qyzyljar) ซึ่งแปลว่า "ผาแดง"
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศคาซัคสถาน
วึสเกียเมียน

วึสเกียเมียน (Өскемен/Öskemen) หรือ อุสต์-คาเมโนกอสค์ (Усть-Каменого́рск) เป็นศูนย์กลางการปกครองของแคว้นคาซัคสถานตะวันออก ประเทศคาซัคสถาน มีประชากรจำนวน 303,720 คนจากสำมะโน ค.ศ. 2009 และ 310,950 คนจากสำมะโน ค.ศ. 1999
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศคาซัคสถาน
ตัลเดอโกร์ฆัน

ตัลเดอโกร์ฆัน (Талдықорған/Taldyqorğan) หรือ ตัลดืยคอร์กัน (Талдыкорга́н) และจนถึง ค.ศ. 1993 เป็นที่รู้จักกันในชื่อ ตัลดืย-คูร์กัน (Талды-Курган) เป็นเมืองและศูนย์กลางการบริหารของแคว้นอัลมาเตอ ประเทศคาซัคสถาน ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ
ตัลเดอโกร์ฆันก่อตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในฐานะหมู่บ้านกัฟรีลอฟกาและพัฒนาขึ้นเป็นเมืองดังปัจจุบันในพื้นที่เดียวกัน เมืองเติบโตอย่างช้า ๆ ในช่วงปีแรก ๆ หลังจากการเชื่อมต่อผ่านทางรถไฟเสร็จสมบูรณ์แล้ว เกษตรกรชาวรัสเซียจำนวนมากได้ย้ายเข้ามาในพื้นที่เมือง จากสำมะโนของคาซัคสถานใน ค.ศ. 2010 ตัลเดอโกร์ฆันมีประชากร 143,407 คน ชาวรัสเซียเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองรองจากชาวคาซัคในบรรดา 70 กลุ่มชาติพันธุ์ที่อาศัยอยู่ในเมือง
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศคาซัคสถาน
นางในใจกล้า

นางในใจกล้า (; The Red Sleeve) เป็นละครโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ นำแสดงโดยอี จุน-โฮ, อี เซ-ย็อง และคัง ฮุน เป็นเรื่องราวสมมติเกี่ยวกับชีวิตของพระเจ้าช็องโจ และพระมเหสีของเขาอึย-บิน ซ็อง  ออกอากาศตั้งแต่วันศุกร์ที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021 ถึง วันเสาร์ที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2022 ทุกวันศุกร์และวันเสาร์ เวลา 22:00 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) ซึ่งเป็นช่วงเวลาใหม่ของช่องเอ็มบีซี
== เรื่องย่อ ==
เป็นเรื่องราวที่อิงจากนวนิยายในชื่อเดียวกัน เล่าถึงเรื่องความรักในราชสำนักระหว่างกษัตริย์แห่งโชซ็อน (อี จุน-โฮ) ที่เชื่อว่าหน้าที่ของพระองค์ที่มีต่อประเทศต้องมาเป็นอันดับแรกก่อนความรัก และหญิงสาวในราชสำนักที่ต้องการปกป้องชีวิตที่เธอเลือก
== นักแสดง ==
=== นักแสดงหลัก ===
อี จุน-โฮ รับบทเป็น อีซาน ต่อมาคือพระเจ้าช็องโจแห่งโชซ็อน: พระราชนัดดาผู้มีนิสัยเย่อหยิ่งและชื่นชอบความสมบูรณ์แบบของพระเจ้าย็องโจแห่งโชซ็อน พระองค์เป็นกษัตริย์ที่มีเมตตา แต่การจากไปของพระบิดากลับทิ้งความบอบช้ำทางอารมณ์ไว้ในพระทัย
* อี จู-ว็อน เป็น อีซาน ในวัยเด็ก
อี เซ-ย็อง รับบทเป็น ซ็อง ด็อก-อิม ต่อมาคือพระสนมอึยบิน ตระกูลซอง: หญิงในราชสำนักที่ต้องการใช้ชีวิตตามที่เธอเลือกมากกว่าที่จะเป็นเพียงหนึ่งในสตรีในราชสำนักจำนวนมากที่ถูกเรียกว่า "สตรีของพระราชา"
* อี ซ็อล-อาห์ รับบทเป็น ซ็อง ด็อก-อิม ในวัยเด็ก
คัง ฮุน รับบทเป็น ฮง ด็อก-โร: อาจารย์ขององค์รัชทายาทที่ซ่อนบุคลิกที่เย็นชาไว้ภายใต้รูปลักษณ์อันอบอุ่นของเขา
* ชเว จ็อง-ฮู รับบทเป็น ฮง ด็อก-โร ในวัยเด็ก
=== นักแสดงสมทบ ===
==== พระราชวงศ์ ====
อี ท็อก-ฮวา รับบทเป็น พระเจ้าย็องโจแห่งโชซ็อน
ชัง ฮี-จิน รับบทเป็น พระนางช็องซุน
คัง มัล-กึม รับบทเป็น ฮง เฮ-บิน, ต่อมาคือพระนางฮเยกย็อง
คิม อิ-ออน รับบทเป็น องค์หญิงช็องย็อน
โจ ซึง-ฮี รับบทเป็น องค์หญิงช็องซ็อน
โก ฮา รับบทเป็น อัครชายาซ็อก-อุย มุน
พัก ซอ-กย็อง รับบทเป็น ฮง ดัน, ต่อมาคือ พระสนมว็อน-บิน ฮง
==== หญิงรับใช้ ====
พัก จี-ย็อง รับบทเป็น โจซังกุง
จี อึน รับบทเป็น คัง ว็อล-เฮ
ชา มี-กย็อง รับบทเป็น พักซังกุง
==== ผู้คนรอบตัวอีซาน ====
โอ แด-ฮวาน รับบทเป็น คัง แท-โฮ
มุน ช็อง-แด รับบทเป็น ซอ เย-ช็อง
แพ เจ-กี รับบทเป็น ช็อง แจ-ฮวา
คิม คัง-มิน รับบทเป็น คิม ดู-ซ็อง
ยุน ฮโย-ซิก รับบทเป็น หัวหน้าขันทีของอีซาน
==== ผู้คนรอบตัวซ็อง ด็อก-อิม ====
ชัง ฮเย-จิน รับบทเป็น ซอซังกุง
อี มิน-จิ รับบทเป็น คิม บก-ย็อน
* ยุน แฮ-บิน รับบทเป็น คิม บก-ย็อน ในวัยเด็ก
ฮา ยูล-ริ รับบทเป็น เบ กย็อง-ฮี
* อี ซอ-ฮย็อน รับบทเป็น เบ กย็อง-ฮี ในวัยเด็ก
อี อึน-ซัม รับบทเป็น ซน ย็อง-ฮี
* อี ซี-ย็อน รับบทเป็น ซน ย็อง-ฮี ในวัยเด็ก
ยัง บย็อง-ย็อล รับบทเป็น ซ็อง ซิก
==== ฝ่ายปรปักษ์ของอีซาน ====
โจ ฮี-บง รับบทเป็น ฮง ช็อง-ยอ
ซอ ฮโย-ริม รับบทเป็น เจ้าหญิงฮวาวาน
คว็อน ฮย็อน-บิน รับบทเป็น ช็อง แบ็ก-อิก
=== อื่น ๆ ===
โจ ชาน-ฮย็อง รับบทเป็น นักรบผู้พิทักษ์ของอีซาน
คิม จา-ย็อง รับบทเป็น คว็อนซังกุง
คิม บย็อง-ชุน รับบทเป็น ชิม ฮวี-ว็อน
อี ซอ รับบทเป็น พระสนมฮวา-บิน ยุน
=== นักแสดงรับเชิญ ===
ฮา ซ็อก-จิน รับบทเป็น ผู้พิพากษา
โด ซัง-อู รับบทเป็น เจ้าชายรัชทายาทซาโด
นัม กี-แอ รับบทเป็น พระสนมย็อง-บิน อี
อี ซุน-แจ รับบทเป็น พลเมืองสูงอายุ
== เพลงประกอบละคร ==
===Part 1===
===Part 2===
===Part 3===
===Part 4===
===Part 5===
===Part 6===
===Part 7===
===Part 8===
===Part 9===
== การรับชม ==
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รายการโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
ละครโทรทัศน์ช่องบริษัทกระจายเสียงและแพร่ภาพมุนฮวา‎
ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ที่เริ่มออกอากาศในปี พ.ศ. 2564
ตำบลแกลเอเยแกนจ์

แกลเอเยแกนจ์ (قلعه گنج) เป็นตำบลในอำเภอกลาง เทศมณฑลแกลเอเยแกนจ์ จังหวัดเคร์มอน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 40 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 13,947 คนใน 2,875 ครัวเรือน
==อ้างอิง==
แกลเอเยแกนจ์
เซเรนา

เซเรนา สามารถหมายถึง
เซเรนา (ชื่อ) - ชื่อต้นของบุคคล
เซเรนา วิลเลียมส์ - นักเทนนิสอาชีพชาวอเมริกัน
== ตัวละครในบันเทิงคดี ==
เซเรน่า - ตัวละครจากเรื่องยูกิโอ ARC-V
เซเรน่า (โปเกมอน) - ตัวละครจากเรื่องโปเกมอน
เซเรนา สึคิโนะ หรือ สึคิโนะ อุซางิ - ตัวละครจากเรื่องเซเลอร์มูน
เทศมณฑลแกลเอเยแกนจ์

แกลเอเยแกนจ์ (قلعه گنج) เป็นเทศมณฑลในจังหวัดเคร์มอน ประเทศอิหร่าน โดยมีแกลเอเยแกนจ์เป็นเมืองหลัก เทศมณฑลนี้แยกออกจากเทศมณฑลแคฮ์นูจใน พ.ศ. 2548 จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เทศมณฑลนี้มีประชากร 69,008 คนใน 14,649 ครัวเรือน เทศมณฑลนี้แบ่งออกเป็น 2 อำเภอคืออำเภอกลางและอำเภอชอฮ์ดอดโฆดอ และมีเมืองเพียงเมืองเดียวคือแกลเอเยแกนจ์
==อ้างอิง==
اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران [Atlas Gitashenasi Ostanhai Iran] (Gitashenasi Province Atlas of Iran)
 
แกลเอเยแกนจ์
สถูปอัมลุกดารา

สูปอัมลุก-ดารา (Amluk-Dara stupa) เป็นแหล่งโบราณคดีในหุบเขาสวัต ประเทศปากีสถาน It ส่วนหนึ่งของอารยธรรมคันธาระในอัมลุก-ดารา เข้าใจกันว่าสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่สาม ถูกค้นพบครั้งแรกโดยนักโบราณคดีชาวอังกฤษ-ฮังการี เซอร์ออเรล สไตน์ ในปี 1926 และต่อมามีการศึกษาแหล่งโดยดอเมนิโค ฟัจเจนา (Domenico Faccena) ในทศวรรษ 1960-70
ถึงแม้สถูปนี้จะเป็นสถูปที่สมบูรณ์ที่สุดในหุบเขาสวัต แต่ก็ไม่มีการอนุรักษ์หรือดูแลอย่างเป็นทางการ รวมถึงยังถูกทำลายจากคนที่เข้ามาเพื่อขุดหาสมบัติไปขายต่อ
==ระเบียงภาพ==
==อ้างอิง==
สถูปในประเทศปากีสถาน
มิยุ ยามาดะ

มิยุ ยามาดะ  เป็นนักเทควันโดหญิงชาวญี่ปุ่น
== ประวัติ ==
มิยุเมื่อครั้งอายุ 3 ขวบ ได้ฝึกคาราเต้เนื่องจากพ่อของมิยุเป็นเจ้าของสำนักคาราเต้ เมื่อมิยุเข้าเรียนโรงเรียนมัธยมศึกษาซิเรอิในช่วงแรก ๆ มิยุหันมาสนใจเทควันโด และเริ่มเบนเข็มมาเป็นนักเทควันโดจากการหนุนส่งของพ่อ  หลังจบมัธยมศึกษา ได้เข้าศึกษาต่อสาขาวิชาภาษาอังกฤษและวรรณกรรมอเมริกัน คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยไดโตบุนกะ หลังจบการศึกษา เธอทำงานประจำพร้อมๆกับการเป็นนักเทควันโด โดยเธอทำงานประจำที่ธนาคารโจโฮกุชินกิน โดยมิยุเป็นนักกีฬาที่ธนาคารฯให้การสนับสนุน ร่วมกับนักกีฬาอีก 6 คน ที่เป็นพนักงานของธนาคารฯ
อนึ่ง มิยุมีน้องชายที่เป็นนักเทควันโดเช่นกัน คือ ยูมะ ยามาดะ ซึ่งเคยคว้าเหรียญทองแดงในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2014 ในรุ่นไม่เกิน 58 กก. ชาย
== ผลงานในระดับนานาชาติ ==
มิยุเข้าร่วมการแข่งขันระดับนานาชาติครั้งแรกใน พ.ศ. 2555 ในการแข่งขันเทควันโดชิงแชมป์เอเชีย ณ นครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม และติดทีมชาติญี่ปุ่นเข้าร่วมการแข่งขันสำคัญๆ เรื่อยมา โดยผลงานที่โดดเด่น เช่น  เคยเข้าร่วมการแข่งขันเทควันโดชิงแชมป์โลก 3 ครั้ง ในปี 2013 (ตกรอบรองชนะเลิศ)  ปี 2017 (ตกรอบก่อนรองชนะเลิศ) และ ปี 2019 (ตกรอบก่อนรองชนะเลิศ) เคยเข้าร่วมกีฬาเอเชียนเกมส์ 2 ครั้ง ในปี 2014 (ตกรอบรองชนะเลิศ แพ้ให้กับนักเทควันโดของจีน) และปี 2018 เธอคว้าเหรียญทองแดงในรุ่นไม่เกิน 49 กก. หญิง โดยในรอบรองชนะเลิศ เธอแพ้นักเทควันโดของอุซเบกิสถาน
ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 มิยุติดทีมชาติเข้าร่วมการแข่งขันในรุ่นไม่เกิน 49 กก. หญิง ในฐานะนักกีฬาเจ้าภาพ โดยเธอได้ผ่านในรอบ 32 คน ก่อนที่จะชนะนักกีฬาจีนไทเป และ เกาหลีใต้ตามลำดับ ก่อนที่เธอจะแพ้ให้กับ พาณิภัค วงศ์พัฒนกิจ นักเทควันโดของไทย ทำให้เธอต้องเข้าไปชิงเหรียญทองแดง แต่ก็แพ้ให้กับนักเทควันโดของเซอร์เบีย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูล ==
หน้าของ มิยุ ยามาดะ ในเว็บไซต์ Johoku Athlete Club
หน้าของ มิยุ ยามาดะ ในเว็บไซต์สหพันธ์เทควันโดญี่ปุ่น 
มิยุ ยามาดะ ใน Taekwondo Data
นักเทควันโดหญิงชาวญี่ปุ่น
นักเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
บุคคลจากจังหวัดไอจิ
แอน

แอน สามารถหมายถึง
แอน อรดี - นักแสดง นักร้องลูกทุ่ง หมอลำหญิงชาวไทย
แอน ทองประสม - นักแสดงและนางแบบชาวไทยลูกครึ่งสวีเดน
แอน มิตรชัย - นักร้อง นักแสดงหญิง นางแบบชาวไทย
จูเลีย แอนน์ - นักแสดงหญิงภาพยนตร์ลามกชาวอเมริกัน
มิตซูบิชิ คิ-30 - เครื่องบินทิ้งระเบิดเบาของจักรวรรดิญี่ปุ่นและไทย
== ตัวละครในบันเทิงคดี ==
แอน ทาคามากิ - ตัวละครจากเรื่องเพอร์โซนา 5
== ภาพยนตร์ ==
แอน (Faces of Anne) - ภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565 ซึ่งกำกับโดย คงเดช จาตุรันต์รัศมี และราสิเกติ์ สุขกาล
== ดูเพิ่ม ==
แอนน์
อัลบาโร ซันซ์

อัลบาโร ซันซ์ กาตาลัน (Álvaro Sanz Catalán; เกิด 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองกลางให้แก่เซเด มิรันเดส สโมสรในเซกุนดาดิบิซิออน
==สโมสรอาชีพ==
ซันซ์เกิดในกัสเป จังหวัดซาราโกซา แคว้นอารากอน เขาเริ่มต้นอาชีพของเขากับทีมเยาวชนของเซเด กัสเป เมื่ออายุ 14 ปี เขาย้ายไปเรอัลซาราโกซาใน ค.ศ. 2015 และย้ายไปลามาซิอาของบาร์เซโลนาในอีกห้าปีถัดมา
ในวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2020 หลังจากเสร็จสิ้นการเรียนฟุตบอลของเขา ซันซ์ได้เซ็นสัญญาฉบับใหม่ออกไปอีกสามปี และได้รับการเลื่อนชั้นเป็นนักเตะของทีมสำรอง เซกุนดาดิบิซิออน เบ โดยได้ลงเล่นกับทีมครั้งแรกในวันที่ 18 ตุลลาคม จากการเปลี่ยนตัวลงมาแทนโฆเซ เซบาโยส ในนาทีที่ 90+1 ในนัดที่เอาชนะฌิมนัสติกดาตาร์ราโกนา 1–0 ที่สนามกีฬาโยฮัน ไกรฟฟ์
ซันซ์ได้ลงเล่นกับทีมชุดใหญ่และในลาลิกานัดแรกในวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 2022 หลังเปลี่ยนตัวลงมาแทนที่นิโก กอนซาเลซ ในนัดที่เอาชนะมายอร์กา 1–0 ที่บิซิตมายอร์กาเอสตาดิ ในวันที่ 2 พฤศจิกายน เขาได้ลงเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกเป็นนัดแรก ในนัดที่ออกไปเยือนวิกตอเรียเปิลเซ็ญ จากการเปลี่ยนตัวลงมาแทนปาโบล ตอร์เร ในนาทีที่ 77 โดยบาร์เซโลนาเอาชนะ 2–4
===มิรันเดส===
ในวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 2023 ซันซ์ เซ็นสัญญากับเซเด มิรันเดส สโมสรในเซกุนดาดิบิซิออน เป็นเวลาสองปีครึ่ง เขาได้ลงเล่นครั้งแรกในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ในนัดเหย้าในลีกที่เอาชนะบิยาร์เรอัลเบ 2–1 จากการเปลี่ยนตัวลงมาแทนฆวนลู ซันเชซ ในนาทีที่ 71
==สโมสรอาชีพ==
===สโมสร===
บันทึก
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2544
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลจากบาโฆอารากอน-กัสเป
นักฟุตบอลชาวสเปน
นักฟุตบอลจากแคว้นอารากอน
กองกลางฟุตบอล
ผู้เล่นในลาลิกา
ผู้เล่นในเซกุนดาดิบิซิออน เบ
ผู้เล่นในปริเมราดิบิซิออนเอร์เรเฟฟ
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาอัตเลติก
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
นักฟุตบอลเยาวชนทีมชาติสเปน
Aenictus chapmani

Aenictus chapmani เป็นชนิดของมดทหารสีน้ำตาลเข้มที่พบในประเทศปาปัวนิวกินี, ฟิลิปปินส์, มาเลเซีย และอินโดนีเซีย โดยมีการศึกษาประชากรจำเพาะที่คาบสมุทรฮูออนและบริเวณใกล้กับดูมาเกเต
==อ้างอิง==
Dorylinae
แตนในทวีปเอเชีย
Aenictus currax

Aenictus currax เป็นชนิดของมดทหารสีน้ำตาลเข้มที่พบในนิวกินี มีการบันทึกนิคมมดมากกว่า 100,000 ตัวที่กาเรมา ประเทศปาปัวนิวกินี มดเหล่านี้สร้างนิคมใหม่ผ่านการแบ่งนิคม
==อ้างอิง==
Dorylinae
แตนในโอเชียเนีย
คนนอกรีต ขีดเส้นล่า

คนนอกรีต ขีดเส้นล่า  เป็นแฟรนไชส์สื่อผสมญี่ปุ่น สร้างสรรค์โดยคาซูตากะ โคดากะ ประกอบด้วยวิดีโอเกมพัฒนาโดย Too Kyo Games และจัดจำหน่ายโดย Akatsuki กับซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์สร้างโดยสตูดิโอไลเดนฟิมส์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2565 และยังมีการประกาศทำเป็นเว็บตูน
== ตัวละคร ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
ไลเดนฟิมส์
อนิเมะและมังงะเกี่ยวกับเบสบอล‎
สู่เส้นชัยวัยคว้าฝัน

สู่เส้นชัยวัยคว้าฝัน  เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดั้งเดิมของญี่ปุ่น ผลิตโดยสตูดิโอ Lay-duce และ อะนิเพล็กซ์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565
==ตัวละคร==
== การสร้างและการเผยแพร่ ==
โปรเจ็กต์อนิเมะถูกเปิดตัวเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2564 อนิเมะผลิตโดยสตูดิโอ Lay-duce และ อะนิเพล็กซ์ อนิเมะกำกับโดย Makoto Katō โดยที่ Team Fanfare รับหน้าที่เขียนบท, Naohiro Fukushima รับหน้าที่เป็นผู้เขียนหลัก, Hiro Kanzaki รับหน้าที่ออกแบบตัวละคร และ Hiroyuki Sawano รับหน้าที่แต่งเพลง อนิเมะออกอากาศตั้งแต่วันที่ 2 เมษายน ถึงวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2565 ทางช่อง Tokyo MX, BS11, GTV, GYT, และ MBS  เพลงเปิดชื่อเพลงว่า "Move The Soul" ร้องโดยวง JO1 ส่วนเพลงปิดชื่อเพลงว่า "Outsiders" ร้องโดย SawanoHiroyuki[nZk] พร้อมสมาชิกวง JO1 ได้แก่ จุนกิ โคโนะ และโช โยนาชิโระ ซีรีส์อนิเมะจะมีทั้งหมด 13 ตอน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official website 
Official Twitter 
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
อนิเมะและมังงะเกี่ยวกับกีฬา
เลย์-ดิวซ์
วิทยาลัยการแพทย์ภคัต พูล สิงห์

วิทยาลัยการแพทย์ภคัต พูล สิงห์ (भगत फूल सिंह आयुर्विज्ञान महाविद्यालय; Bhagat Phool Singh Medical College) เป็นวิทยาลัยการแพทย์ของรัฐที่ขานปุรกลาน ณ โคหานา ในอำเภอโสณิพัทธ์ รัฐหรยาณา ประเทศอินเดีย
== ประวัติ ==
ใน ค.ศ. 2008 แผนการจัดตั้งวิทยาลัยการแพทย์ภายใต้มหาวิทยาลัยสตรีภคัต พูล สิงห์ ที่ขานปุรกลาน ได้รับการประกาศเป็นครั้งแรกโดยมุขยมนตรีรัฐหรยาณา ภูเปทระ สิงห์ หุฑฑา ครั้นวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2009 โซเนีย คานธี ได้วางศิลาฤกษ์ของวิทยาลัยดังกล่าว
กระทั่งวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2011 ทางโรงพยาบาลที่วิทยาลัยได้ดำเนินการด้วย 100 เตียง และทีมแพทย์ 21 คน ซึ่งจากจำนวนนี้ได้เติบโตสู่ 450 เตียง และแพทย์ 215 คน ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2013
== วิทยาลัยการแพทย์สตรี ==
เป็นวิทยาลัยการแพทย์ของรัฐบาลสตรีแห่งแรกของเอกราชอินเดีย และเป็นสถาบันแรกในอินเดียเหนือนับตั้งแต่วิทยาลัยการแพทย์เลดีฮาร์ดิงเงของเดลีได้รับการก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1914 ซึ่งวิทยาลัยนี้เปิดตัวในวันสตรีสากลเมื่อ ค.ศ. 2013 โดยโซเนีย คานธี หัวหน้าพรรคคองเกรส
== วิทยาเขต ==
วิทยาลัยมีเนื้อที่กว่า 88 เอเคอร์ และได้รับการจัดตั้งขึ้นด้วยค่าใช้จ่าย 700 โกฎิรูปีอินเดีย
== ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง ==
มานูชี ชิลลา – ผู้ชนะการประกวดมิสเวิลด์ 2017 และนักแสดงหญิง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภคัต พูล สิงห์
สิ่งก่อสร้างในรัฐหรยาณา
ราชบัลลังก์อารากอน

ราชบัลลังก์อารากอน (Corona d'Aragón; Corona d'Aragó; Corona de Aragón)Corona d'Aragó (, , )Corona Aragonum Corona de Aragón . คือราชาธิปไตยองค์ประกอบ (composite monarchy) ซึ่งปกครองโดยพระมหากษัตริย์พระองค์เดียว โดยมีที่มาจากการอภิเสกสมรสระหว่างสองราชวงศ์โดยราชอาณาจักรอารากอนและเคาน์ตีบาร์เซโลนา และสิ้นสุดลงอันเป็นผลจากสงครามสืบราชบัลลังก์สเปน โดยในยุคสมัยที่มีอำนาจสูงสุดในราวคริสต์ศตวรรษที่ 14 และ 15 ราชบัลลังก์อารากอนเป็นมหาอำนาจทางทะเลซึ่งมีอำนาจครอบคลุมดินแดนส่วนใหญ่ของสเปนในปัจจุบันเกือบทั้งหมด บางส่วนของฝรั่งเศสตอนใต้ และจักรวรรดิเมดิเตอร์เรเนียนซึ่งรวมถึง หมู่เกาะแบลีแอริก ซิซิลี คอร์ซิกา ซาร์ดิเนีย มอลตา อิตาลีตอนใต้ (ตั้งแต่ ค.ศ. 1442) และบางส่วนของกรีซ (จนถึง ค.ศ. 1388)
องค์ประกอบของอาณาจักรนั้นไม่ได้ควบรวมกันยกเว้นเพียงแต่เฉพาะระดับพระมหากษัตริย์เท่านั้น ซึ่งปกครองแต่ละดินแดนตามกฎหมายของตนเองอย่างอิสระ รวมถึงระบบจัดเก็บภาษีอากร การปกครองโดยระบบสภาของแต่ละดินแดนซึ่งแยกจากกัน เช่น ราชอาณาจักรอารากอน ราชรัฐกาตาลุญญา ราชอาณาจักรมายอร์กา และราชอาณาจักรวาเลนเซีย อนึ่ง ราชบัลลังก์อารากอนมิใช่หน่วยเดียวกับราชอาณาจักรอารากอนซึ่งเป็นที่มาของชื่อราชวงศ์
ใน ค.ศ. 1469 การรวมราชวงศ์ครั้งใหม่ระหว่างราชบัลลังก์อารากอนกับราชบัลลังก์กัสติยาโดยพระมหากษัตริย์คาทอลิกแห่งสเปน โดยในปัจจุบันถือเป็นการรวมชาติโดยเรียกเป็น "ชาวสเปน" เป็นสมัยแรก ตั้งแต่บัดนั้นสืบมาจนเป็นราชาธิปไตยจนถึงในภายหลังที่สเปนของราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค ซึ่งราชบัลลังก์นั้นยังคงสถานะอยู่จนถูกยุบลงตามผลของพระราชกฤษฎีกานูเอบาปลันตาโดยพระเจ้าเฟลิเปที่ 5 ใน ค.ศ. 1716 ซึ่งชนะสงครามสืบราชบัลลังก์สเปนจากอารค์ดยุกคาร์ล (ในอิสริยยศของชาร์ลที่ 3 แห่งอารากอน)
== องค์ประกอบ ==
ราชบัลลังก์อารากอนประกอบด้วยดินแดนต่าง ๆ ดังนี้ (ในปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของประเทศสเปน ฝรั่งเศส อิตาลี กรีซ มอลตา และอันดอร์รา)
ตารางดังต่อไปนี้สามารถจัดลำดับตามการควบรวมของดินแดนต่าง ๆ เข้ากับราชบัลลังก์อารากอนโดยยึดจากปีที่ควบรวมได้
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Archive of the Crown of Aragon, pl. del Rei, Barcelona.
Catalan literature in Crown of Aragon
==อ้างอิง==
ราชบัลลังก์อารากอน
ราชาธิปไตยของสเปน
รัฐสิ้นสภาพในทวีปยุโรป
วัดอุโมงค์มหาเถรจันทร์

วัดอุโมงค์มหาเถรจันทร์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ตั้งอยูภายในกำแพงเมืองทางด้านทิศตะวันออกของศาลจังหวัดเชียงใหม่ ติดถนนราชภาคินัย มีเนื้อที่ทั้งหมด 2 ไร่ 2 งาน 43 ตารางวา
==ประวัติ==
วัดอุโมงค์มหาเถรจันทร์ แต่เดิมชื่อว่า วัดโพธิ์น้อย  วัดมหาจันทร์ วัดอุโมงค์อริยมณฑล หรือ วัดมหาพลอยสะหรีน้อยกลางเวียง ไม่ปรากฏในเอกสารโดยตรง แต่จะมีการกล่าวที่เกี่ยวกับวัดอุโมงค์นอกเมือง และพูดถึงวัดอุโมงค์ในเมืองเล็กน้อย การเรียกชื่ออุโมงค์จะเรียกชื่อตามหลักว่า หากเห็นอุโมงค์ในเมือง เรียก อุโมงค์อริยมลฑล อุโมงค์นอกเมือง เรียก อุโมงค์เถรจันทร์ แต่ปัจจุบันเกิดการสับสน จึงเรียกอุโมงค์ในเมืองว่า อุโมงค์เถรจันทร์ และเรียกอุโมงค์นอกเมืองว่า อุโมงค์สวนพุทธธรรม
จากการบอกเล่าว่าวัดทั้งสองนี้มีเจ้าอาวาสองค์เดียวกัน ตือ มหาเถรจันทร์ หรือเถรจันทร์ การที่มี 2 พระอาราม กล่าวว่าท่านสติไม่สู้ปกติ เวลาสติดีก็อยู่ในเมือง หากสติไม่สู้ดีก็จะไปอยู่วัดอุโมงค์นอกเมือง พระมหาเถรมีความรู้ปราดเปรื่องแตกฉานทั้งทางโลกและทางธรรม ในคัมภีร์ใบลานซึ่งถอดความโดย พระมหาหมื่นวัดหอธรรม (ปัจจุบันเป็นบริเวณวัดเจดีย์หลวง) จะกล่าวถึงวัดอุโมงค์นอกเมือง และมีการผูกโยงถึงการมีวัดอุโมงค์ 2 แห่ง และมีเจ้าอาวาสองค์เดียวกัน หากเป็นเช่นตามเรื่องที่เล่า อาจกล่าวได้ว่าวัดอุโมงค์ในเมืองสร้างร่วมสมัยกับวัดอุโมงค์นอกเมือง
อีกแหล่งข้อมูลระบุว่า วัดสร้างราว พ.ศ. 1839–1840 ร้างโดยพระมหากษัตรืย์สามพระองค์เป็นสหายกันคือ พญามังรายมหาราช พญางำเมือง และพ่อขุนรามคำแหงมหาราช เมื่อ พ.ศ. 2461 พบว่าเป็นวัดร้าง อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1910 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 1918 กรมศิลปากรได้มีการขึ้นทะเบียนตั้งแต่ พ.ศ. 2522
==อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ==
วิหารศิลปะล้านนาที่ย่อมุม ด้านหน้าและด้านหลังมีหลังคาซ้อนเป็นตับ มีมุขยื่นทางด้านเหนือด้านเดียว หางหงส์ประดับด้วยกระจกสี หน้าบันประดับด้วยไม้แกะสลักรูปสัตว์และดอกประจำยามติดกระจกสี โก่งคิ้วประดับไม้แกะสลักลายเครือเถาไม่มีรวงผึ้ง กรอบประตูเป็นซุ้มโค้ง มีพระพทธรูปปูนปั้น เสาประตูประดับลวดลายร่องชาด สร้างขึ้นในระหว่างพุทธศตวรรษที่ 24–25 เจดีย์องค์ใหญ่ที่อยู่หลังวิหาร สร้างประมาณพุทธศตวรรษที่ 12–22 เจดีย์องค์เล็กที่อยู่ด้านทิศใต้วิหาร อาจจะสร้างขึ้นเมื่อประมาณต้นพุทธศตวรรษที่ 20 เจดีย์องค์เล็กซึ่งอยู่ด้านทิศใต้วิหาร เป็นโบราณสถานที่สำคัญที่สุดของวัด อาจมีอายุเก่าแก่ราวพุทธศตวรรษที่ 21
อุโบสถสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 1839–1840 เป็นลักษณะทรงไทยแบบล้านนา ก่อด้วยอิฐถือปูนขาว เสาและโครงหลังคาเป็นไม้สักทั้งหลัง ของเดิมมุงด้วยกระเบื้องดินเผา ปัจจุบันได้เปลี่ยนเป็นกระเบื้องเคลือบ
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธเชียงแสนสิงห์หนึ่ง หรือ หลวงพ่อสมใจนึก สร้างขึ้นราว พ.ศ. 1839–1840 เป็นพระประธานในอุโบสถ ปางมารวิชัยนั่งขัดสมาธิราบ หล่อด้วยโลหะปูนผสมเกศาดอกบัวตูม และลงรักปิดทองทับอีก มีขนาดหน้าตักกว้าง 1.90 เมตร สูง 2.20 เมตร พระพุทธปฏิมากร (หลวงพ่อโต หรือ หลวงพ่อใหญ่) สร้างขึ้นราว พ.ศ. 1910–1914 เป็นพระประธานในวิหารหลวง หล่อด้วยปูนลงรักปิดทอง เกศาแบบเปลวเพลิง มีขนาดหน้าตัก 2.90 เมตร สูง 3.70 เมตร ในวิหารหลวงยังมีพระพุทธรูปเชียงแสนสิงห์สามปางมารวิชัย หล่อด้วยโลหะทองสัมฤทธิ์รมดำเกศาดอกบัวตูม มีขนาดกว้าง 77 เซนติเมตร สูง 1.05 เมตร ประดิษฐานหน้าพระประธาน (หลวงพ่อโต) และหลวงพ่อไร่หอม เป็นพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์ ปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2057 ประดิษฐาน ณ วิหารหลวง
==อ้างอิง==
อุโมงค์มหาเถรจันทร์
โบราณสถานในจังหวัดเชียงใหม่