pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วัดตาลเอน

วัดตาลเอน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตาลเอน อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดตาลเอนมีการปฏิบัติธรรมซึ่งได้นำแนวทางการสอนของพระธรรมสิงหบุราจารย์ (จรัญ ฐิตธมฺโม) แนวทางการปฏิบัติจะเป็นการฝึกแบบสติปัฏฐาน 4 (พอง-ยุบ)วัดตาลเอนเป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดพระนครศรีอยุธยา แห่งที่ 15 มีพระครูวิสุทธิ์ภาวนาประสิทธิ์ วิ.(จิรยุทธ์ อธิฉนฺโท) เป็นเจ้าอาวาส
วัดตาลเอนเป็นวัดเก่าแก่สันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี สันนิษฐานว่าสร้างโดยเจ้าเทพศักดิ์ ตามเอกสารหลักฐานของสำนักงานพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่า วัดตาลเอนทำการสร้างบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2360 สมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2371
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานเก่าแก่ในอุโบสถที่เป็นศิลปะอยุธยา เจดีย์หลังองค์อุโบสถ เจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ หลวงพ่อกลับ พระพุทธรูปสมัยกรุงศรีอยุธยา รัชสมัยพระเจ้าปราสาททอง ประดิษฐาน ณ ศาลา 80 ปี
สถานที่ของสำนักปฏิบัติธรรมวัดตาลเอนแยกออกเขตวัดอย่างชัดเจนโดยตั้งอยู่คนละฝั่งถนน ประกอบด้วย อาคารปฏิบัติธรรม อาคารที่พัก โรงอาหาร โรงครัว รวมทั้งร้านสวัสดิการ ในส่วนของฝั่งวัดยังคงมีความเป็นธรรมชาติประกอบด้วยความร่มรื่นของแมกไม้ มีความสัปปายะต่อการปฏิบัติธรรม ซึ่งผู้ปฏิบัติธรรมสามารถขออนุญาตข้ามมาใช้เป็นสถานที่ปฏิบัติได้ในบางโอกาส
==อ้างอิง==
ตาลเอน
เทศมณฑลแฟรอชแบนด์

แฟรอชแบนด์ (فراشبند) เป็นเทศมณฑลในจังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน โดยมีแฟรอชแบนด์เป็นเมืองหลักاطلس گیتاشناسی استان‌های ایران  จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เทศมณฑลนี้มีประชากร 38,679 คนใน 8,474 ครัวเรือน เทศมณฑลนี้แบ่งออกเป็น 2 อำเภอคือ อำเภอกลางและอำเภอเดฮ์แรม และมีเมืองเพียง 3 เมืองคือแฟรอชแบนด์, นูจีน และเดฮ์แรม
==อ้างอิง==
แฟรอชแบนด์
ฟีรูซอบอด (จังหวัดฟอร์ส)

ฟีรูซอบอด (فيروزآباد; เปอร์เซียกลาง: Gōr หรือ Ardashir-Khwarrah, ; หรือ แชฮ์เรกูร์ شهر گور) เป็นเมืองและเมืองหลักของเทศมณฑลฟีรูซอบอด จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 58,210 คนใน 12,888 ครัวเรือน
==ภูมิอากาศ==
==อ้างอิง==
== ข้อมูล ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Ernst Herzfeld Papers, Series 5: Drawings and Maps, Records of Firuzabad  Collections Search Center, S.I.R.I.S., Smithsonian Institution, Washington, D.C.
Fars Cultural Heritage Organization
เมืองในประเทศอิหร่าน
เทศมณฑลฟีรูซอบอด

ฟีรูซอบอด (فیروزآباد) เป็นเทศมณฑลในจังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน โดยมีฟีรูซอบอดเป็นเมืองหลักاطلس گیتاشناسی استان‌های ایران  จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เทศมณฑลนี้มีประชากร 111,973 คนใน 24,894 ครัวเรือน เทศมณฑลนี้แบ่งออกเป็น 2 อำเภอคืออำเภอกลางและอำเภอเมย์แมนด์ และมีเมืองเพียง 2 เมืองคือฟีรูซอบอดและเมย์แมนด์
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ฟีรูซอบอด
วัดพระธาตุจอมพริก

วัดพระธาตุจอมพริก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลยม อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน
วัดพระธาตุจอมพริกมีพระธาตุซึ่งเชื่อว่าบรรจุพระบรมสารีริกธาตุของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อถึงคืนวันเพ็ญเดือน 6 จะเกิดแสงรัศมีพุ่งจากยอดเจดีย์ไปหาเจดีย์องค์อื่น สันนิษฐานว่าพระธาตุสร้างขึ้นราวพุทธศตวรรษที่ 18 ประมาณ พ.ศ. 1825–1991 ตั้งแต่สมัยเมืองย่าง ก่อนที่จะย้ายเมืองไปที่เมืองน่านในปัจจุบัน พระธาตุมีลักษณะศิลปะสุโขทัยผสมศิลปะล้านนาและศิลปะพื้นบ้านไทยกาว มีสภาพทรุดโทรม และมีต้นพริกโบราณที่ใหญ่ที่สุดในโลกอายุกว่า 800 ปี เคียงคู่พระธาตุ ต้นพริกได้รับการลงทะเบียนอยู่ในรุกข มรดกของแผ่นดิน
จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2430 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2554 กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2523
==อ้างอิง==
โบราณสถานในจังหวัดน่าน
พระธาตุจอมพริก
จอมพริก
วัดนิโรธรังสี

วัดนิโรธรังสี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท้ายเหมือง อำเภอท้ายเหมือง จังหวัดพังงา มีเนื้อที่ประมาณ 36 ไร่เศษ เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระอาจารย์วิชาญ ขันติญาโน
วัดนิโรธรังสี หรือ วัดควน มีประวัติการสร้างราว พ.ศ. 2490 พระกัมมัฎฐาน คณะธรรมยุติได้ออกธุดงคืประกาศธรรมวินัยฝ่ายปฏิบัติและวิปัสนา มีหัวหน้าคณะ คือ พระอาจารย์อำพันธ์ จิรวฒโก คณะสงฆ์กลุ่มนี้ได้เข้ามาพักแรมที่บ้านท้ายเหมือง จนชาวบ้านในละแวกนั้นเกิดความเลื่อมในปฏิปทา จึงมีผู้นิมนต์ท่านและคณะให้ประจำอยู่ ณ ตำบลแห่งนี้ เริ่มจัดตั้งเป็นสำนักสงฆ์ ขึ้นโดยมีนายใจ จิตใจ อดีตนายอำเภอท้ายเหมือง ขุนชินประชา เจ้าของที่ดิน (ถือกรรมสิทธิ์ตามเขตประทานบัตรทำเหมืองแร่) นายสุนทโร ณ ระนอง ผู้ดูแลจัดการที่ดินของขุนชินประชา นายสว่าง ศิริกุล และนายติ้น ศิริกุล ตั้งวัดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2528
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญและกุฏิ ภายในพื้นที่ของวัดมีกลุ่มต้นเทพทาโรมงคล ต้นใหญ่สุดมีขนาดเส้นรอบวงวัดได้ 2.6 เมตร สูง 30 เมตร อายุกว่า 80 ปี โดยในช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายน วัดจะเก็บผลมาทำเป็นน้ำมันแจกจ่ายแก่ญาติโยม กลุ่มต้นไม้นี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นรุกข มรดกของแผ่นดิน
==อ้างอิง==
นิโรธรังสี
อำเภอท้ายเหมือง
สถานีวงศ์สว่าง

สถานีวงศ์สว่าง (Wong Sawang station; รหัส: PP14) เป็นสถานีรถไฟฟ้าลอยฟ้าในเส้นทางสาย รถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม ตั้งอยู่เหนือถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรี ใกล้ทางแยกวงศ์สว่าง ในพื้นที่เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร
== ที่ตั้งของสถานี ==
ตั้งอยู่บนถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรี ใกล้ทางแยกวงศ์สว่างซึ่งเป็นจุดตัดระหว่างถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรี ถนนวงศ์สว่าง และถนนรัชดาภิเษก ในพื้นที่เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร
== แผนผังสถานี ==
{|table border=0 cellspacing=0 cellpadding=3
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" rowspan=3 valign=top|U4ชานชาลา
| ชานชาลา 1
| มุ่งหน้า 
|-
| style = "border-top:solid 2px black;border-right:solid 2px black;border-left:solid 2px black;border-bottom:solid 2px black;" colspan=2|ชานชาลาเกาะกลาง, ประตูรถจะเปิดทางด้านขวา
|-
| style = "border-bottom:solid 1px gray;"|ชานชาลา 2
| style = "border-bottom:solid 1px gray;"| มุ่งหน้า 
|-
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" rowspan=1 valign=top|U2ชั้นขายบัตรโดยสาร
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|ชั้นขายบัตรโดยสาร
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|ทางออก 1-4, ศูนย์บริการผู้โดยสาร, ห้องขายบัตรโดยสาร, เครื่องขายบัตรโดยสาร, ร้านค้า, ห้องน้ำ
|-
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" rowspan=1 valign=top|Gระดับถนน
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|-
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|ป้ายรถประจำทาง, ถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรี
|}
== รายละเอียดสถานี ==
ใช้สีม่วงตกแต่งบริเวณประตูกั้นชานชาลา ป้ายบอกทาง ป้ายชื่อสถานีทั้งบริเวณชานชาลาและบริเวณทางเข้า เพื่อบ่งบอกว่าสถานีในเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีม่วง
=== รูปแบบของสถานี ===
เป็นแบบชานชาลาเกาะกลาง มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาสูงประมาณ1.50เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลา
=== ทางเข้า-ออกของสถานี  ===
มีทางขึ้นลงทั้งหมด 4 แห่ง มีลิฟท์ 2 ทางขึ้นลง มีบันไดเลื่อนทุกทางขึ้นลง
ทางเข้า-ออก 1 ซอยกรุงเทพ-นนทบุรี 41 ,วัดเลียบราษฎร์บำรุง
ทางเข้า-ออก 2 ซอยกรุงเทพ-นนทบุรี 56 , ปั๊ม ปตท. ,วัดทองสุทธาราม
ทางเข้า-ออก 3 สถานีดับเพลิงบางซ่อน
ทางเข้า-ออก 4 มาร์เก็ตเพลส วงศ์สว่าง
=== สิ่งอำนวยความสะดวก ===
มีลิฟท์โดยสารสำหรับผู้พิการ 2 ตัว บริเวณทางขึ้น-ลงสถานีในฝั่งที่ 1 และ 3
มีบันไดเลื่อนทุกทางขึ้นลงของสถานี
== เวลาให้บริการ ==
== รถโดยสารประจำทาง==

== สถานที่ใกล้เคียง ==
วัดเลียบราษฎร์บำรุง
วัดทองสุทธาราม
สถานีดับเพลิงบางซ่อน
มาร์เก็ตเพลส วงศ์สว่าง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แผนที่จากเว็บไซต์บีอีเอ็ม
วงศ์สว่าง
วงศ์สว่าง
สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2559
มุช

มุช (Muş, ; Մուշ; Mûş) เป็นเมืองและเมืองหลักของจังหวัดมุช ประเทศตุรกี ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวเคิร์ด
== ชื่อ ==
มีคำอธิบายต้นกำเนิดชื่อมุชหลายแบบ บางครั้งมีส่วนเกี่ยวโยงกับศัพท์ในภาษาอาร์มีเนียว่า mshush (մշուշ) หมายถึง หมอก ซึ่งอธิบายว่าเมืองนี้และพื้นที่รอบ ๆ มักปกคลุมด้วยหมอกในตอนเช้า Evliya Çelebi นักสำรวจในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เชื่อมชื่อนี้กับตำนานหนูยักษ์ที่สร้างโดย Nemrud (นิมรอด) ไปทำลายเมืองและผู้อยู่อาศัย หลังจากนั้นจึงตั้งชื่อเมืองเป็น Muş (muš ในภาษาเปอร์เซียแปลว่า "หนู") ในขณะที่บางส่วนเสนอจุดเชื่อมโยงกับชื่อชาวอานาโตเลียโบราณ มุชกีหรือMysians จากข้อมูลของชาวอัสซีเรียและฮิตไทต์ตามลำดับ
== ภูมิอากาศ ==
== อ้างอิง ==
== ข้อมูลและแหล่งข้อมูลอื่น ==
GCatholic - former and titular Armenian Catholic see
Hundreds of pictures of the town
บรรณานุกรม
 
เมืองในประเทศตุรกี
อำเภอในจังหวัดมุช
ที่อยู่อาศัยชาวเคิร์ดในประเทศตุรกี
ยาบวอนกาสตารา

ยาบวอนกาสตารา (Jabłonka Stara, ) เป็นหมู่บ้านในเทศบาลมีแยจีคอวอ เทศมณฑลนอวือตอมึชล์ จังหวัดวีแยลกอปอลสกา ประเทศโปแลนด์
==อ้างอิง==
หมู่บ้านในประเทศโปแลนด์
อ่าวอูจิอูระ

อ่าวอูจิอูระ  หรืออ่าวฟุงงะ  เป็นอ่าวตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะฮกไกโดทางตอนเหนือของประเทศญี่ปุ่น ยังเป็นที่รู้จักกันในชื่ออ่าวอิบูริและอ่าวภูเขาไฟ
== ประวัติ ==

ชาวโจมงตั้งรกรากครั้งแรกในชายฝั่งของอ่าวอูจิอูระตั้งแต่ 4,000 ปีก่อนคริสตกาล การตั้งถิ่นฐานและการค้าถูกพบตามแนวชายฝั่งเช่นแหล่งโบราณคดีโอฟูเนะ ที่ชาวโจมงพึ่งพาแหล่งน้ำเพื่อเป็นเส้นทางการค้าไปยังที่ตั้งถิ่นฐานอื่น ๆ ของชาวโจมงทางตอนเหนือของโทโฮกุ ในประวัติศาสตร์สมัยใหม่อ่าวแห่งนี้ได้รับการจัดทำแผนที่ในระหว่างการเดินทางในช่วงปลายศตวรรษที่สิบแปดของผู้บัญชาการราชนาวีวิลเลียม โรเบิร์ต พาวตัน และลูกเรือเอชเอ็มเอส พรอวิเดนซ์ (1791) ในระหว่างการปะทุของภูเขาอูซุที่อยู่ใกล้เคียง เนื่องจากการปะทุของภูเขาไฟอ่าวแห่งนี้จึงถูกเรียกว่า "อ่าวภูเขาไฟ" ในเดือนกันยายน 1796 ผู้บัญชาการนำเรือและลูกเรือของเขาพบปะกับชาวไอนุและชาวญี่ปุ่นที่อาศัยอยู่รอบอ่าวในขณะที่เขากำลังสำรวจชายฝั่งของอ่าว และในตอนเย็นก็ได้มีการจัดงานเลี้ยงขึ้น พวกเขาแลกเปลี่ยนแผนที่กับชาวญี่ปุ่นและสนทนาโดยใช้ภาษารัสเซีย
== ภูมิศาสตร์ ==
อ่าวอูจิอูระเป็นอ่าวตั้งอยู่ทางตะวันออกของคาบสมุทรโอชิมะที่ยื่นออกจากมุมตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะฮกไกโดไปทางเหนือของเกาะฮนชู และไปทางทิศใต้ของกิ่งจังหวัดอิบูริทางตะวันตก เป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแปซิฟิกมีพื้นที่ทั้งหมด 2,485 ตารางกิโลเมตร (959 ตารางไมล์) ด้านเปิดสู่มหาสมุทรแปซิฟิกมีความยาว 30.2 ตารางกิโลเมตร (11.7 ตารางไมล์) ระหว่างภูเขาไฟฮกไกโด โคมะ-งะ-ทาเกะกับแหลมชิกิว เป็นที่รู้จักกันในชื่อ"อ่าวภูเขาไฟ" เนื่องจากการปะทุของภูเขาอูซุที่ถูกบันทึกไว้โดยนักสํารวจตะวันตกในช่วงปลายศตวรรษที่สิบแปด นอกจากภูเขาไฟอูซุแล้วยังมีภูเขาไฟอีกหลายลูกที่เรียงรายอยู่ตามชายฝั่งของอ่าวอูจิอูระอีกด้วย นอกจากนี้ยังถูกเรียกว่าอ่าวอิบูริเนื่องจากอยู่ใกล้กับกิ่งจังหวัดอิบูริ
== ชีวภาพ ==
อ่าวนี้เป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างสิ่งมีชีวิตในทะเลอาร์กติกที่ถูกพบในน่านน้ำอยู่รอบ ๆ ฮกไกโดทางตอนเหนือและรัสเซียฝั่งตะวันออก และระบบนิเวศทางทะเลที่มีอากาศอบอุ่นซึ่งพบเห็นได้ทั่วไปในส่วนอื่น ๆ ของญี่ปุ่น ในอ่าวอูจิอูระเป็นที่อยู่ของปลาแลมป์เพรย์อาร์กติก ปลาเรนโบว์เทราต์ หอยหลายชนิด และสาหร่ายทะเล  การทําฟาร์มหอยเชลล์ได้รับการพัฒนาขึ้นครั้งแรกในอ่าวโดยชาวเมืองโทโยอูระบนชายฝั่งทางตอนเหนือของอ่าว
ในตํานานชาวไอนุเชื่อว่ามีปลาหมึกยักษ์อักโกโรคามุอิอาศัยอยู่ในอ่าวอูจิอูระ ซึ่งมันมีลักษณะคล้ายคราเคน ความเชื่อนี้กระจายอยู่ในหมู่ชาวไอนุและชาวญี่ปุ่นตามลําดับ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อูจิอูระ
ภูมิศาสตร์จังหวัดฮกไกโด
อูจิอูระ
ขุชชุตตรา

ขุชชุตตรา เป็นอัครอุบาสิกาในพระโคตมพุทธเจ้า ในอรรถกถาของพระบาลีปิฎกระบุว่าพระนางขุชชุตตราเป็นนางรับใช้ในพระนางสามาวตี หนึ่งพระสนมของกษัตริย์อุเทนะแห่งโกสัมพี เนื่องจากพระนางสามาวดีไม่สามารถเดินทางไปเข้าเฝ้าเพื่อสดับฟังพระธรรมเทศนาจากพระพุทธเจ้าได้ พระนางได้มอบหมายให้นางขุชชุตตราเข้ารับฟังและนำกลับมาถ่ายทอดต่อให้กับพระนางและสตรีอีก 500 นางในราชสำนัก เนื่องจากนางขุชชุตตราเป็นผู้มีสติปัญญาดี จากการฟังธรรมเทศนาจากพระพุทธองค์นั้นทำให้นางขุชชุตตรา พระนางสามาวตี และนางรับใช้อีก 500 คนในราชสำนัก เข้าถึงมรรคผลบรรลุโสดาบัน ในอังคุตตรนิกาย 1.14 วรรค 260 ระบุว่าพระพุทธเจ้าทรงประกาศให้นางขุชชุตตราเป็นอุบาสิกาผู้มีปัญญาเลิศที่สุด
ในขุททกนิกาย มีคัมภีร์เล่มอิติวุตตกะ เป็นเนื้อหารวมคำสอนอย่างสั้น 112 บทที่ระบุว่ามาจากการจดจำของนางขุชชุตตรา
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
ภิกษุโพธิ (แปล.) (2000). The Connected Discourses of the Buddha: A Translation of the Samyutta Nikaya. Boston:Wisdom Publications. .
Ireland, John (trans. & intro.) (1999). Itivuttaka: The Buddha's Sayings (excerpts).  Article's "Introduction" is available on-line at http://www.accesstoinsight.org/tipitaka/kn/iti/iti.intro.irel.html#intro.
ฐานิสโรภิกษุ (แปล. & คำนำ.) (2001). Itivuttaka: This Was Said by the Buddha. "Translator's Introduction" is available on-line at http://www.accesstoinsight.org/tipitaka/kn/iti/iti.intro.than.html#intro.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
"Relatives and Disciples of the Buddha: Royal Patrons," by Radhika Abeysekera.
เอตทัคคะ
พุทธศาสนิกชนชาวอินเดีย
แฮมีดียอ

แฮมีดียอ (حميديا) เป็นเมืองในอำเภอกลาง เทศมณฑลแยซด์ จังหวัดแยซด์ ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 27,611 คนใน 7,252 ครัวเรือน
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศอิหร่าน
ท้าวศรีสัจจา (มิ)

ท้าวศรีสัจจา (มิ) หรือเรียกกันว่า เจ้าคุณประตูดิน เป็นสตรีฝ่ายใน ได้ว่าราชการสิทธิขาดต่างพระเนตรพระกรรณในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ที่ทำงานของท่านอยู่ใกล้กับประตูดิน คอยดูแลคนเข้าออก ออกนั่งว่าการ (เช่น รับพวกขอเฝ้า เป็นต้น) เป็นที่เกรงขามของบรรดานางใน มีเรื่องเล่ากันว่าเมื่อประตูนี้เปิด จะมีหนุ่มรุ่นกระทงมาดักพบสตรีชาววัง เพื่อเกี้ยวพาราสี ทำให้เกิดสำนวนว่า "เจ้าชู้ประตูดิน"
สันนิษฐานกันว่า ท้าวศรีสัจจา (มิ) อาจเป็นคนเดียวกันกับท้าวศรีสัจจา (ลิ้ม) ที่ปรากฏชื่ออยู่ในราชินิกุลรัชกาลที่ 3 ซึ่งเป็นบุตรีของพระนมรอด พระนมรอดเป็นน้องสาวสุดท้องของพระชนนีเพ็ง หรือเป็นน้าของสมเด็จพระศรีสุลาลัย พระพันปีหลวงของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้ทำรูปของท่านไว้ในคูหาใต้บันไดขึ้นพระที่นั่งบุษบกมาลามหาจักรพรรดิพิมานภายในพระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย ทำเป็นช่องเว้าเข้าไป ภายในช่องทำเป็นรูปปั้นนูนต่ำของท้าวศรีสัจจา (มิ) โดยมีโขลน ชื่อ บัว และ ดี หมอบรับใช้อยู่ด้านข้าง และมีโคลงที่เข้าใจว่าพระราชนิพนธ์โดยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จารึกไว้อยู่บนรูปปั้นนูนต่ำนี้ ขึ้นต้นบาทว่า "แถลงลักษณรูปท้าว ศรีสัจ จาแฮ" ในปัจจุบันโคลงพระราชนิพนธ์ลบเลือนไปแล้ว
นอกจากนั้นยังมีเพลงสำหรับวงมโหรีหลวงฝ่ายใน มีเนื้อร้องเกี่ยวถึงเจ้าคุณประตูดินด้วยดังนี้
==อ้างอิง==
ท้าวนาง
ฮามิลตัน (ประเทศนิวซีแลนด์)

ฮามิลตัน (Hamilton, Kirikiriroa   ) เป็นเมืองตั้งอยู่ภายในภาคแผ่นดินของเกาะเหนือ ประเทศนิวซีแลนด์ ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำไวกาโต เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในภูมิภาคไวกาโต ด้วยจำนวนประชากร 178,500 คน  นับว่าเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสี่ของประเทศ ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ  ฮามิลตันเป็นส่วนหนึ่งของเขตเมืองฮามิลตัน (Hamilton urban area; เป็นเขตการปกครองส่วนท้องถิ่นเมืองฮามิลตันที่ขยายรวมถึงเมืองใกล้เคียงของงารัววาเฮีย, เต อาวามูตู และเคมบริดจ์ เทียบได้กับกรุงเทพมหานครและปริมณฑลของไทย) ใน ค.ศ. 2020 ฮามิลตันได้รับรางวัลเมืองใหญ่ที่สวยที่สุดของนิวซีแลนด์
อาณาเขตพื้นที่ที่ปัจจุบันของฮามิลตันครอบคลุมถึงหมู่บ้านชาวเมารีที่ตั้งอยู่มาแต่เดิมหลายแห่ง ส่วนใหญ่ตั้งอยู่บนริมฝั่งแม่น้ำไวกาโต รวมถึงหมู่บ้านคิริคิริโรอา ซึ่งต่อมาได้เป็นชื่อภาษาเมารีของเมืองเมืองนี้ เมื่อผู้ตั้งถิ่นฐานชาวอังกฤษมาถึง นำไปสู่เหตุการณ์การรุกรานไวกาโต และการยึดที่ดิน (Raupatu; เราปาตู) โดยเจ้าอาณานิคมอังกฤษ หมู่บ้านชาวเมารีเหล่านี้จึงถูกทิ้งร้างในที่สุด
ในอดีตฮามิลตันเป็นเมืองศูนย์กลางทางด้านเกษตรกรรม ปัจจุบันเป็นเมืองที่มีเศรษฐกิจที่หลากหลายและเป็นเขตเมืองที่มีอัตราการเติบโตเร็วที่สุดเป็นอันดับสามของประเทศนิวซีแลนด์ รองจากปูเกโกเฮ และออกแลนด์  ฮามิลตันการ์เดน เป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมของภูมิภาค การศึกษาและการวิจัยและพัฒนา เป็นภาคส่วนที่มีบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจของเมืองฮามิลตัน จำนวนนักศึกษาที่กำลังศึกษาในมหาวิทยาลัยภายในเมืองฮามิลตันรวมกว่า 40,000 คนและนักวิทยาศาสตร์ที่สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกกว่า 1,000 คน
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศนิวซีแลนด์
เมืองในภูมิภาคไวกาโต
มิสเตอร์โกลบอล 2021

มิสเตอร์โกลบอล 2021 (Mister Global 2021) เป็นการประกวดมิสเตอร์โกลบอลครั้งที่ 7 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 2022 ณ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาสารคาม, ประเทศไทย โดย มิเกล อังเฆล ลูคัส การ์รัสโก จาก ประเทศสเปน เป็นผู้ครองตำแหน่งในปีนี้ ในเวลาต่อมาการ์รัสโกไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ทำให้ทางองค์กรได้อย่างสมบูรณ์ทำให้ ดัญ เจียว ลิญ จาก ประเทศเวียดนาม ซึ่งเป็นผู้ชนะเลิศรองอันดับ 1 ดำรงตำแหน่งเป็นมิสเตอร์โกลบอล ประจำปี 2021 แทน
== ผลการประกวด ==
=== ลำดับ ===
=== ลำดับการประกาศชื่อ ===
{|
|valign="top" width=10%|
17 คนสุดท้าย
|valign="top" width=10%|
10 คนสุดท้าย
|valign="top" width=10%|
5 คนสุดท้าย
|}
== รางวัลพิเศษ ==
=== Best in National Costume ===
=== Mister Na Chuek's Favorite (ขวัญใจนาเชือก) ===
โหวตโดยชาวนาเชือกและแขกรับเชิญในงาน.
=== The Most Inspirational Videos Award ===
== ผู้เข้าประกวด ==
33 ผู้เข้าประกวดที่ได้รับการยืนยัน:
== หมายเหตุ ==
=== เข้าร่วมครั้งแรก ===
=== ไม่เข้าร่วม ===
=== ถอนตัว ===
- Nick Bontinck
- David Eljach
- Jerry Metilys Bena
- Mike Van Wijk
- Mehmet Vahip Agazade
=== เปลี่ยนตัว ===
- Arnaud Deregnaucourt ► Morgan Damerval
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official website  
History at the Pageantopolis  
Official Facebook fanpage 
2022
มิสเตอร์โกลบอลแบ่งตามปี
แซ็ง-ดอแม็งก์

แซ็ง-ดอแม็งก์ (Saint-Domingue) เป็นอาณานิคมของประเทศฝรั่งเศสระหว่าง ค.ศ. 1659 ถึง 1804 ตั้งอยูบนเกาะฮิสปันโยลาในทะเลแคริบเบียน  ซึ่งปัจจุบันคือประเทศเฮติและสาธารณรัฐโดมินิกัน
ประเทศฝรั่งเศสเริ่มตั้งนิคมบนภาคตะวันตกของเกาะนี้ใน ค.ศ. 1659 และมีการขนส่งทาสแอฟริกาผิวดำมายังเกาะแห่งนี้ ต่อมาใน ค.ศ. 1791 ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส บรรดาทาสผิวดำและคนพื้นเมืองก็วางแผนก่อกบฏต่อส่วนราชการฝรั่งเศส การก่อกบฏนำมาซึ่งการล้มเลิกระบบทาสบนเกาะแห่งนี้ใน ค.ศ. 1793 ส่วนราชการฝรั่งเศสสามารถประคับประคองอำนาจบนเกาะแห่งนี้ไว้ได้ อย่างไรก็ตาม การกบฏเกิดขึ้นอีกครั้งใน ค.ศ. 1802 คราวนี้ฝรั่งเศสตัดสินใจถอนกำลังทหารออกจากเกาะแห่งนี้ในปลาย ค.ศ. 1803 ชาวนิคมจึงประกาศอิสรภาพและจัดตั้งประเทศเฮติในปีถัดมา
อดีตอาณานิคมของฝรั่งเศส
อดีตอาณานิคมในทวีปอเมริกาเหนือ
ฌ็อง-บาติสต์ ฌูร์ด็อง

ฌ็อง-บาติสต์ ฌูร์ด็อง (Jean-Baptiste Jourdan) เป็นนักการทหารชาวฝรั่งเศสในช่วงสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสและสงครามนโปเลียน เขาได้รับยศจอมพลแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสในปี 1804 นอกจากนี้ เขายังเป็นสมาชิกกลุ่มฌากอแบ็งในสมัยคณะดีแร็กตัวร์ และเป็นสมาชิกสภาห้าร้อยระหว่างปี 1797 ถึง 1799
==อ้างอิง==
นักการทหารชาวฝรั่งเศส
บุคคลในสงครามนโปเลียนชาวฝรั่งเศส
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 18
ผู้ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์
บุคคลจากลีมอฌ
ผู้มีชื่อจารึกใต้ประตูชัยฝรั่งเศส
ยุน ซ็อก-ย็อล

ยุน ซ็อก-ย็อล (윤석열; เกิด 18 ธันวาคม พ.ศ. 2503) เป็นนักการเมืองชาวเกาหลีใต้ ประธานาธิบดีเกาหลีใต้คนปัจจุบัน เคยดำรงตำแหน่งอัยการสูงสุดเกาหลีใต้ระหว่าง พ.ศ. 2562 ถึง 2564 ในรัฐบาลของมุน แจ-อิน
ยุนเกิดที่โซล จากนั้นเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล ในช่วงที่ดำรงตำแหน่งหัวหน้าอัยการ ยุนมีบทบาทสำคัญในการตัดสินลงโทษอดีตประธานาธิบดี พัก กึน-ฮเย ฐานใช้อำนาจในทางมิชอบ ยุนเป็นสมาชิกพรรคพลังประชาชน โดยเอาชนะอี แจ-มย็อง ผู้ท้าชิงจากพรรคประชาธิปไตยในการเลือกตั้งประธานาธิบดีเกาหลีใต้ พ.ศ. 2565 และมีกำหนดเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีในวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2565
== อ้างอิง ==
นักการเมืองเกาหลีใต้
ประธานาธิบดีเกาหลีใต้
บุคคลจากโซล
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล
ฮิยายักโกะ

ฮิยายักโกะ หรือ เต้าหู้เย็นญี่ปุ่น (; แปลตามตัว เต้าหู้เย็น) เป็นอาหารญี่ปุ่นที่นิยมในฤดูร้อน ทำจากเต้าหู้แช่เย็นตัดเป็นสีเหลี่ยมจตุรัส ราดด้วยโชยุ โรยด้วยเครื่องต่าง ๆ  เช่น ขิงขูด ปลาแห้งคัตสึโอบูชิ หอมสับ เป็นต้น ยังเหมาะสำหรับกินแกล้มเหล้าเช่น เหล้าสาเก ซึ่งเป็นหนึ่งในรายการอาหารที่พบในอิซากายะ
== โรยหน้า ==

เครื่องปรุงโรยหน้าบนก้อนเต้าหู้เย็น (ฮิยายักโกะ) นั้นแตกต่างกันไปตามครัวเรือนและร้านอาหาร โดยส่วนผสมของโรยหน้าแบบทั่วไปคือ ต้นหอมสับ, คัตสึโอบูชิ และซอสถั่วเหลือง (โชยุ) หน้าอื่น ๆ ได้แก่ ใบชิโซะ เปลือกยูซุ หัวไชเท้า ขิงญี่ปุ่นซอย ขิงขูด กระเจี๊ยบหั่นฝอย น้ำบ๊วย มัสตาร์ด
== ประวัติ ==

ฮิยายักโกะ ยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ฮิยักโกะ หรือ ยัคโกะ-โดฟุ หรือเรียกสั้น ๆ ว่า ยักโกะ (やっこ) (ซึ่งเป็นชื่อเรียกที่ใช้มาอย่างยาวนานกว่า ฮิยายักโกะ)
ฮิยะ แปลว่า เย็น และ ยักโกะ หมายถึง คนรับใช้ของซามูไรในสมัยเอโดะของญี่ปุ่น พวกเขาสวมเสื้อกั๊กที่ติด "ตราประจำตระกูลรูปมีดตัดเล็บ" (รูปข้าวหลามตัดที่มีรูข้าวหลามตัดตรงกลาง) และยืมมาใช้การตัดบางสิ่ง (เช่น เต้าหู้) เป็นลูกบาศก์จึงเรียกว่า "หั่นเป็นยักโกะ" (奴に切る, yakko ni kiru) (หั่นวัตถุดิบให้เป็นสี่เหลี่ยม) ใน "ขุมสมบัติแห่งเต้าหู้" ที่ตีพิมพ์ใน พ.ศ. 2325 ในช่วงสมัยเอโดะ ได้มีการกล่าวถึงเต้าหู้เย็นนี้ว่าเป็นหนึ่งในแนวการทำอาหารด้วยเต้าหู้ที่รู้จักกันดี
ฮิยะโคอิ (Hiyakkoi) หรือ เฮียกโคอิ (hyakkoi) ซึ่งเป็นชื่อเรียกเฉพาะของชาวโตเกียว
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Hiyayakko with bonito flakes and welsh onion 2.jpg|โรยหน้า ต้นหอมสับ, คัตสึโอบูชิ และซอสถั่วเหลือง
ไฟล์:Goma-Dofu (2616239788).jpg|กับแกล้มกับเหล้าสาเก
ไฟล์:Hiyayakko with kimchi by donaldglen.jpg|โรยหน้ากิมจิ
ไฟล์:Sukugarasu tofu.jpg|โรยหน้าปลา
ไฟล์:Hiyayakko by take4 67 in Shima Onsen, Gunma.jpg|โรยหน้ากระเจี๊ยบหั่นฝอย
ไฟล์:Unaju bento, hiyayakko and tsukemono by Blue Lotus.jpg|เป็นส่วนหนึ่งของเบ็นโต
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่ออาหารจากเต้าหู้
== อ้างอิง ==
อาหารจากเต้าหู้
เขตผู้ว่าการคอฟโน

เขตผู้ว่าการคอฟโน (Ковенская губеpния|r=Kovenskaya guberniya; Kauno gubernija) หรือ เขตผู้ว่าการเกานัส เป็นเขตผู้ว่าการ  ของจักรวรรดิรัสเซีย โดยมีเมืองหลวงคือเคานัส (คอฟโนในภาษารัสเซีย) เขตผู้ว่าการถูกก่อตั้งขึ้นในวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1842 โดยจักรพรรดินีโคลัสที่ 1 แห่งรัสเซีย จากพื้นที่ทางตะวันตกของเขตผู้ว่าการวิลนา และออกพระบรมราชโองการในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1843 เขตผู้ว่าการคอฟโนเป็นส่วนหนึ่งของเขตข้าหลวงวิลนา และดินแดนตะวันตกเฉียงเหนือ เขตผู้ว่าการครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของซาโมกีเตียและทางตอนเหนือของอักคช์ไทกียา ของลิทัวเนียในปัจจุบัน
== ภูมิศาสตร์ ==
เขตผู้ว่าการคอฟโนครอบคลุมพื้นที่บริเวณหัวมุมตะวันตกเฉียงเหนือของแกรนด์ดัชชีลิทัวเนียในอดีต ระหว่าง 56°25-54°49' ละติจูดเหนือ และ 38°46'-45°1' ละติจูดตะวันออก มีพรมแดนทางทิศเหนือและทิศตะวันออกติดกับเขตผู้ว่าการคูร์ลันด์ และทิศใต้ติดกับเขตผู้ว่าการวิลนาและซูวัลกี (โดยมีแม่น้ำเมเมิล (เนมัน) แยกเขตผู้ว่าการคอฟโนออกจากเขตผู้ว่าการทั้งสอง) และทิศตะวันตกติดกับเยอรมนี และเทศมณฑลโกรบินสกี ของเขตผู้ว่าการคูร์ลันด์
พรมแดนทางบกของเขตผู้ว่าการและเยอรมนีเริ่มต้นจากบริเวณที่แม่น้ำซเวนตา (ชเวนทูจิ) กับแม่น้ำเมเมิล (เนมัน)มาบรรจบกัน แล้วผ่านไปทางใต้เมืองยูร์บูร์ก (ปัจจุบันคือเมืองยูร์บาร์กัส) ที่ระยะทาง  โดยที่  แรกจะไปตามแม่น้ำซเวนตา จากนั้น  ต่อมาจะไปตามแม่น้ำตอดชาเกริส ซึ่งเป็นแม่น้ำสายย่อยของแม่น้ำซเวนตา หลังจากนั้นก็จะเข้าสู่ "ป่ารอสซีเยสกี" จากเมืองยูร์บูร์กไปยังเมืองโปลันเกนา (ปัจจุบันคือเมืองปาลันกา) ในบริเวณนั้นมีชื่อเรียกว่าถนนชายแดนซึ่งผ่านเมืองเตาแร็กเกิน (เตาราเย), โนโวเยเมสต์โต (คูรีโกสเนามีส์ติส), ชเวคช์นี (ชเวคนีไอ), กอชดี (การ์กซได) และเกรติเกิน (เครตีกา) รวมเป็นระยะทาง 
เขตผู้ว่าการมีพื้นที่ทั้งหมดอยู่ที่  นั่นจึงทำให้เขตผู้ว่าการคอฟโนเป็นเขตผู้ว่าการที่เล็กที่สุดภายในรัสเซีย โดยมีขอบเขตที่ยาวที่สุดคือ  และกว้าง  ครอบคลุมไปถึงดินแดนเกือบทั้งหมดของสตาโรสต์ชมุดสกี ของแกรนด์ดัชชีลิทัวเนียในอดีต และบริเวณบางส่วนของจังหวัดทรอกสกี และวิลนา ของเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย
== เขตการปกครอง ==
เขตผู้ว่าการถูกแบ่งเขตการปกครองเป็น 7 เทศมณฑล ประกอบด้วย: คอฟโน, โปเนเวจสกี, ชาเวลสกี และเจลเชฟสกี ซึ่งในแต่ละแห่งถูกแบ่งเขตย่อยเป็น 4 สตาน (links=no|Стан|r=Stan) แต่วีลโกมีร์สกี, รอสซีเยนสกี และโนโวอะเลคซันดรอฟสกี ถูกแบ่งเขตย่อยเป็น 5 สตาน โดยมีโวโลสต์ 144 โวโลสต์ และชุมชน 931 แห่ง โดยมีเมือง 2 เมืองที่ไม่ได้ขึ้นอยู่กับเทศมณฑลใด ๆ (เมืองพิเศษ) ได้แก่ ชาดอฟ และ วีดซึ
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่มเติม ==
ค
จาซินดา เคต ลอเรลล์ อาร์เดิร์น

Redirect จาซินดา อาร์เดิร์น
Jacinda Kate Laurell Ardern

Redirect จาซินดา อาร์เดิร์น