pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พระอุไทย

สมเด็จพระปทุมสุริยวงษ์ราชามหาอุปโยราช หรือ สมเด็จพระอุไทย (ឧទ័យរាជាទី១; 2120-5 มกราคม 2185) เจ้าชายแห่งกัมพูชาซึ่งเป็น ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ระหว่างปี พ.ศ. 2171 ถึง พ.ศ. 2185
พระอุไทยเป็นพระราชโอรสองค์เล็กของ พระบรมราชาที่ 7 หรือ พระศรีสุพรรณมาธิราช พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็น พระมหาอุปราช (รัชทายาทหรืออุปราช) ในปี พ.ศ. 2161 พระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็น ผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแทนพระองค์ หลังการเสด็จสวรรคตของ พระไชยเชษฐาที่ 2 ในพระอิสริยยศที่ พระมหาอุปโยราช (ឧភយោរាជ)
พระอุไทยอภิเษกกับอดีตพระคู่หมั้นของ พระศรีธรรมราชาที่ 2 ซึ่งพระศรีธรรมราชาที่ 2 พยายามก่อกบฏต่อสู้กับพระองค์แต่พ่ายแพ้และถูกสำเร็จโทษพร้อมกับอดีตพระคู่หมั้น ในปี พ.ศ. 2174 พระองค์ทองราชา (พญาหนู) พระอนุชาของพระศรีธรรมราชาที่ 2 จึงขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นกษัตริย์องค์ต่อมา พระองค์ทองราชาเสด็จสวรรคตอย่างมีเงื่อนงำในเดือนมิถุนายน ปี พ.ศ. 2183 เจ้าพระยาจันท์ พระราชโอรสของ พระไชยเชษฐาที่ 2 ที่ประสูติแต่พระสนมมีสิทธิที่จะได้ขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ต่อไป แต่พระอุไทยก็ได้บีบให้เจ้าพระยาจันท์มอบราชบัลลังก์ให้กับพระโอรสของพระองค์คือ พระปทุมราชา
กับความช่วยเหลือของทหารรับจ้างชาว จาม และ มาเลย์ เจ้าพระยาจันท์ปลงพระชนม์พระอุไทยเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2185 ในเวลาเดียวกัน พระปทุมราชา เสด็จออกไปล่าสัตว์เจ้าพระยาจันท์ตามไปกุมพระองค์พระปทุมราชาและนำมาสำเร็จโทษที่ อุดงมีชัย และเจ้าพระยาจันท์ได้ขึ้นเสด็จขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาพระนามว่า สมเด็จพระรามาธิบดี
== อ้างอิง ==
Bernard Philippe Groslier avec la collaboration de C.R. Boxer Angkor et le Cambodge au XVIe siècle d'après les sources portugaises et espagnoles, p.&nbsp;26 Tableau III « Succession d'Ang Chan » P.U.F (Paris) 1958;
Chroniques Royales du Cambodge de 1594 à 1677. École française d'Extrême Orient. Paris 1981 
Achille Dauphin-Meunier  Histoire du Cambodge Presses universitaires de France, Paris 1968 Que sais-je ? n° 916.
พระมหากษัตริย์กัมพูชา
มวลแผ่นดิน

มวลแผ่นดิน (landmass หรือ land mass) เป็นภูมิภาคหรือพื้นที่ของแผ่นดินขนาดใหญ่ คำนี้มักใช้กับแผ่นดินที่ล้อมรอบไปด้วยมหาสมุทรหรือทะเล เช่นทวีปหรือเกาะขนาดใหญ่
ในสาขาธรณีวิทยา มวลแผ่นดินเป็นส่วนหนึ่งของเปลือกโลกภาคพื้นทวีปที่อยู่เหนือระดับน้ำทะเล
==ดูเพิ่ม==
ชายแดนระหว่างทวีปบนโลก
ปฏิทัศน์แนวชายฝั่ง (Coastline paradox)
ธรณีสัณฐาน
รายชื่อทวีป
รายชื่อธรณีสัณฐาน
แผ่นดินใหญ่
อนุทวีป
มหาทวีป
==อ้างอิง==
ธรณีสัณฐาน
คำศัพท์ภูมิศาสตร์
คำศัพท์ธรณีวิทยา
แอนทีโซเชียลโซเชียลคลับ

แอนทีโซเชียลโซเชียลคลับ (Anti Social Social Club หรือบางทีเขียนเป็น ASSC และ AntiSocialSocialClub) เป็นแบรนด์แฟชั่นสตรีทแวร์ก่อตั้งโดยนีค เลิร์ค (Neek Lurk) อดีตผู้จัดการฝ่ายการตลาดสังคมของสตุสซี
แบรนด์เคยผลิตสินค้าร่วมกับแรนด์อื่น ๆ เช่น อะเบทธิงเอพ, ริโมวา, โดเวอร์สตรีทมาร์เก็ต, เพลย์บอย, เฮลโลคิตตี, ฮอทวีลส์, ดีเอชแอล และ ฟอร์มูลาวัน
==ประวัติ==
แอนทีโซเชียลโซเชียลคลับก่อตั้งขึ้นในปี 2015 ผ่านทางทวิตเตอร์ โดยในแต่ละปีปล่อยสินค้าภายใต้คอลเลคชั่นต่าง ๆ ในจำนวนจำกัด แรงบันดาลใจในการก่อตั้งแบรนด์นี้ของผู้ก่อตั้งมาจากสุขภาพจิตที่มีปัญหาของเลิร์คตั้งแต่อายุ 27 ปี เลิร์คใช้แบรนด์ของเขาเพื่อเป็นที่ปลอดปล่อยอารมณ์ซึมเศร้า โดยมีสินค้าชิ้นแรกเป็นหมวกธรรมดา ๆ ที่มีตราของแบรนด์อยู่ข้าง ๆ ไม่นานหลังก่อตั้ง แอนทีโซเชียลโซเชียลคลับกลายเป็นแบรนด์ที่เป็นที่นิยม บุคคลมีชื่อเสียงจำนวนมากสวมใส่สินค้าของแอนทีโซเชียลโซเชียลคลับ เช่น คานเย เวสต์, บีทีเอส และ คิม คาร์เดเชียน
==ดูเพิ่ม==
อะเบทธิงเอพ
บิลเลียนแนร์บอยส์คลับ
เวอร์จิล แอบโล
โอวีโอ
เดอะฮันเร็ดส์
เฟรชไจฟ์
สตูสซี
ไฮส์โนบีที
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คริสต์ทศวรรษ 2010
ตราสินค้าแฟชั่นสหรัฐ
ลอสแอนเจลิส
แฟชั่นฮิปฮอป
แฟชั่นสตรีท
สตูซี

สตูซี (Stüssy;  ) เป็นแบรนด์สินค้าและบริษัทเอกชนสัญชาติอเมริกัน เปิดตัวครั้งแรกในต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 โดยชอว์น สตูซี (Shawn Stussy) เริ่มแรกสตูซีออกแบบสินค้าโดยสอดรับกับวัฒนธรรมย่อยเซิฟร์ฟแวร์ที่มีที่มาจากออเรนจ์เคาน์ที แต่ต่อมาได้พัฒนาเป็นสินค้าเพื่อวัฒนธรรมย่อยสเกตบอร์ดและฮิปฮอปแทนจนถึงปัจจุบัน
==ประวัติ==
ชอว์น สตูซี (เกิดปี 1954) เป็นผู้ผลิตเซิร์ฟบอร์ดชาวแคลิฟอร์เนีย โลโก้ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของแบรนด์เริ่มมีขึ้นในทศวรรษ 1980s จากการขีดเขียนนามสกุลของชอว์นบนบอร์ดทำมือด้วยมาร์กเกอร์อย่างง่าย ๆ จากนั้นมา เขาเริ่มใช้ตรานั้นบนเสื้อผ้า กางเกงขาสั้น และหมวก ขายจากหลังรถของเขาในย่านลากูนาบีช ของแคลิฟอร์เนีย ลายเซ็นของเขาได้มาจากของลุงของเขาจาน สตูซี (Jan Stussy) รูปแบบตัวอักษร "S" แบบมีสไตล์ที่เป็นที่นิยมมากในทศวรรษ 90s ที่เรียกว่า "คูลเอส" มักถูกนำมาเกี่ยวข้องกับแบรนด์ ในขณะที่ความเป็นจริงไม่เกี่ยวข้องกันเลย
ในปี 1984 สตูซีและเพื่อนของเขา แฟรงค์ ซินาทรา จูเนียร์ (Frank Sinatra Jr.) (ไม่เกี่ยวข้องกับนักร้องแจ๊ส แฟรงค์ ซินาทรา) ได้ร่วมหุ้นกันเพื่อขายเครื่องแต่งกาย บริษัทขยายไปยังยุโรปในปี 1988, เปิดตัวร้านบูทีคในย่านโซโฮของนิวยอร์ก และเปิดตัวสาขาอีกจำนวนมากในทศวรรษ 1990s มูลค่าของแบรนด์พุ่งสูงถึง $17&nbsp;ล้าน ในปี 1991 และ $20&nbsp;ล้าน ในปี 1992 ปัจจุบันสตูซีเป็นแบรนด์สินค้าสไตล์แคลิฟอร์เนียที่มีชื่อเสียงและวางขายทั่วโลกด้วยมูลค่าที่ค่อนข้างสูง ในต่างประเทศมักมีจำหน่ายในร้านค้าแฟชั่นนานาชาติระดับไฮเอนด์เท่านั้น
ในปี 1996 สตูซีลาออกจากการเป็นประธานบริษัท และซินาทราซื้อหุ้นของสตูซี โดยตระกูลซินาทรายังคงเป็นผู้ถือหุ้นหลักของบริษัท (ข้อมูลจากปี 2017)
==รูปแบบ==
ความสำเร็จช่วงต้นของแบรนด์เกี่ยวข้องกับการเกิดความนิยมขึ้นของวัฒนธรรมย่อยฮิปฮอป และ สเกตบอร์ด/เซิร์ฟ แบรนด์ยังเคยผสมผสานวัฒนธรรมย่อยอย่างพังก์และอื่น ๆ  ในปัจจุบัน รูปแบบของสตูซีมักเกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมย่อยสเกตบอร์ดและสตรีทแฟชั่น
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ตราสินค้าเสื้อผ้าสหรัฐ
ตราสินค้าเซิร์ฟแวร์
แฟชั่นสตรีท
ลอสแอนเจลิส
ตราสินค้าเสื้อผ้า
คริสตจักรอัครทูตอาร์มีเนีย

คริสตจักรอัครทูตอาร์มีเนีย (Հայ Առաքելական Եկեղեցի|translit=Hay Aṙak'elakan Yekeghetsi; Armenian Apostolic Church) เป็นคริสตจักรประจำชาติของชาวอาร์มีเนีย คริสตจักรอาร์มีเนียเป็นจารีตย่อยหนึ่งของออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ และเป็นหนึ่งในสถาบันทางศาสนาคริสต์ที่เก่าแก่ที่สุด โดยมีราชอาณาจักรอาร์มีเนียโบราณเป็นรัฐแรกที่ถือศาสนาคริสต์เป็นศาสนาประจำชาติภายใต้รัชสมัยของกษัตริย์ทิริดาเตสที่สาม แห่งราชวงศ์อาซาชิด ในต้นศตวรรษที่สี่
ชื่ออื่น ๆ ของคริสตจักรได้แก่ คริสตจักรออาร์มีเนียนออร์ทอดอกซ์ (Armenian Orthodox Church) และ คริสตจักรเกรเกอรีอาร์มีเนีย (Armenian Gregorian Church) และในบางครั้งอาจปรากฏเรียกสั้น ๆ ว่า คริสตจักรอาร์มีเนีย (Armenian Church)
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
===บรรณานุกรม ===
== อ่านเพิ่ม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Armenian Church Mother See of Holy Etchmiadzin website
Official site of the Armenian Catholicosate of Cilicia
Armenian Patriarchate of Jerusalem
 
ค.ศ. 301
คริสตจักรประจำชาติ
วัฒนธรรมอาร์มีเนีย
จอร์จ (หมา)

จอร์จ (ตาย 29 เมษายน ค.ศ. 2007) เป็นสุนัขในเมืองมานาเอีย ทารานากิ ประเทศนิวซีแลนด์ เป็นที่รู้จักจากการช่วยเด็ก ๆ ให้รอดพ้นจากการโจมตีของพิตบูลล์ วีรกรรมของมันถูกลือไปทั่วโลก ทำให้มันได้รับรางวัลจากทั้งในนิวซีแลนด์ และสหราชอาณาจักร
==ชีวประวัติ==
จอร์จเป็นสุนัขพันธุ์แจ็ครัสเซลล์เทอร์เรีย ที่มีสภาวะทางหัวใจ มันอาศัยอยู่กับ นายอลัน เกย์ ในเมืองมานาเอีย ทารานากิ ประเทศนิวซีแลนด์ มันเกิดใน ค.ศ 1997 หรือ 1998 ในตอนแรกมันอาศัยอยู่กับเพื่อนบ้านของนายอลัน แต่ต่อมาพวกเขาต้องย้ายออกจึงเสนอมันให้กับนายอลัน ด้วยเหตุผลที่ว่า "มันอยู่ที่นี่มานานมาก"
==วีรกรรม==
ในวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 2007 เดอะ ซิดนีย์ มอนิง เฮอเริล และ เดอะ นิวซีแลนด์ เฮอเริล รายงานว่า ในขณะที่เด็กห้าคนกำลังเดินกลับบ้าน จู่ ๆ ถูกสุนัขสายพันธุ์พิตบูลล์สองตัวกระโจนเข้ามาทำร้าย เจ้าจอร์จจึงกระโดดเข้ามาปกป้องเด็ก ๆ และถูกรุมกัดจนอาการสาหัส สัตวแพทย์เสนอให้เกย์ตัดสินใจการุณยฆาตเจ้าจอร์จ เกย์จึงตกลงอย่างไม่เต็มใจเท่าไหร่นัก ทำให้เข้าต้องเสียใจกับการตัดสินใจในภายหลัง ส่วนพิตบูลล์สองตัวที่ทำให้เกิดเรื่องราวในครั้งนี้ถูกการุณยฆาต ส่วนเจ้าของของพวกมันถูกฟ้องร้องจากการ "เป็นเจ้าของสุนัขที่อันตรายและไม่สามารถควบคุมได้" 6 เดือนต่อมา สแตรตเฟิร์ด เพรส รายงานว่า จอร์จปะทะพิตบูลล์ เพื่อปกป้องเด็กสามคน ในเดือนกุมภาพันธ์ 2009 สกาย นิวส์ รายงานว่า จอร์จอายุ 14 ปีเผชิญหน้ากับพิตบูลล์สองตัวเพื่อปกป้องเด็ก 5 คนที่อายุระหว่าง 3–12 ปี
ผลที่ตามมาคือ จอร์จได้รับการยกย่อง และ ระลึกถึงความกล้าหาญ และความเสียสละของมัน 
RNZSPCAมอบเหรียญกล้าหาญให้กับจอร์จทำให้มันเป็นสุนัขตัวแรกในรอบ 17 ปีแถมยังเป็นสุนัขตัวแรกที่ไม่ใช่สุนัขตำรวจ เกย์ได้รับเหรียญของจอร์จที่โรงเรียนของเด็ก ๆ เจอร์เรล ฮัดแมน อดีตนาวิกโยธินสหรัฐที่เคยรบในสงครามเวียดนามรู้สึกประทับใจการกระทำของจอร์จมาก เขากล่าวกับ ทารานากิ เฮอเริล ว่าเข้าจะมอบหนึ่งในสามเพอร์เพิลฮาร์ตให้กับเกย์ ในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 2007 รูปปั้นทองสัมฤทธิ์ของจอร์จแสดงขึ้นที่เมืองมานาเอีย รูปปั้นนี้เป็นผลงานของฟริตจ็อฟ แฮนซัน ในปี 2009 PDSA องค์กรคุ้มครองและช่วยเหลือสัตว์ของอังกฤษได้มอบ เหรีญทองพีดีเอสเอ ให้กับจอร์จ ซึ่งเหรียญนี้มีค่าเทียบเท่ากับเหรียญจอร์จ ครอสส์ โดยมีอนานด์ แซตเตียนันด์ ผู้สำเร็จราชการนิวซีแลนด์ในขณะนั้นเป็นผู้คล้องเหรีญทองพีดีเอสเอบนรูปปั้นของจอร์จ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สุนัขที่มีชื่อเสียง
สุนัขในประเทศนิวซีแลนด์
วีซ่าผู้อพยพแบบสุ่มเลือก

วีซ่าผู้อพยพแบบสุ่มเลือก (Diversity Immigrant Visa) หรือที่รู้จักกันในชื่อ กรีนการ์ดล็อตเตอรี (Green Card Lottery) เป็นโครงการล็อตเตอรีของรัฐบาลสหรัฐเพื่อได้มาซึ่งบัตรผู้เข้ามามีถิ่นที่อยู่ถาวรในสหรัฐ โดยวีซ่าถาวรแบบสุ่มเลือกในปัจจุบันจัดตั้งตามรัฐบัญญัติคนเข้าเมือง ค.ศ. 1990
โครงการนี้ดำเนินการโดยกระทรวงการต่างประเทศ และดำเนินการภายใต้รัฐบัญญัติคนเข้าเมืองและสัญชาติ ซึ่งมีการให้วีซ่าแก่ผู้อพยพ 55,000 คนต่อปี และมีเป้าหมายเพื่อกระจายประชากรผู้อพยพในสหรัฐอเมริกาโดยการเลือกผู้สมัครจากประเทศที่มีจำนวนผู้อพยพต่ำในช่วงห้าปีที่ผ่านมา มีผู้สมัครลอตเตอรีประมาณ 12 ล้านคนในปี ค.ศ. 2019 มีการเปิดรับสมัครครั้งล่าสุดคือตั้งแต่วันที่ 7 ตุลาคม ถึง 10 พฤศจิกายน ค.ศ.2020
มีหน่วยงานหลอกลวงหลายแห่งเรียกเก็บค่าธรรมเนียมจากผู้สมัครหรือแอบอ้างเพื่อเพิ่มโอกาสในการชนะ แต่ในความเป็นจริงแล้ว วิธีเดียวในการสมัครลอตเตอรีคือกรอกแบบฟอร์มการเข้าร่วมบนเว็บไซต์ของกระทรวงการต่างประเทศโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย
หากผู้สมัครได้รับเลือก จะต้องจ่ายค่าธรรมเนียมการสมัครวีซ่าโดยไม่สามารถขอเงินคืนได้
มีความพยายามที่จะยุติโครงการตั้งแต่ปี ค.ศ. 2005
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Electronic Diversity Visa Lottery  website of the Department of State
เอกสารเดินทางระหว่างประเทศ
จักรพรรดิจิ้นมู่

จักรพรรดิจิ้นมู่ (; Emperor Kang of Jin; 343 – กรกฎาคม 10, 361) พระนามเดิมว่า ซือหม่า ตัน (司馬聃) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 10 แห่งราชวงศ์จิ้นตะวันออก พระองค์เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิจิ้นหมิง พระราชอนุชาของจักรพรรดิจิ้นเฉิง รัชสมัยของพระองค์สั้นมาก พระองค์ทรงครองราชย์ได้ 17 ปี เวลาส่วนใหญ่ที่พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ขณะพระองค์ยังทรงพระเยาว์ ดังนั้นอำนาจสิทธิ์ขาดในแผ่นดินจึงตกเป็นของจักรพรรดินีซู ฉวนซี พระมารดาของพระองค์, เหอ จง ผู้เป็นพระนัดดาของ ซือหม่า อฺวี่ อ๋องแห่งไคว่จี, หยิน ห่าว และ หวน เหวิน ในรัชสมัยของพระองค์ ดินแดนของราชวงศ์จิ้นกว้างใหญ่ไพศาลอยู่ได้ในระยะหนึ่ง นับตั้งแต่การล่มสลายของฮั่นจ้าว ดินแดนทางตอนเหนือของจีน ในขณะนั้นหวนเหวินได้ยกทัพเข้าโจมตี เจิ้งหาน เพื่อขยายอาณาจักรของราชวงศ์จิ้นให้กว้างไกลออกไป อีกทั้งดินแดนของจ้าวในตอนหลังก็ล่มสลายไปด้วย จึงทำให้ราชวงศ์จิ้นสามารถยึดดินแดนส่วนใหญ่ทางตอนใต้ของแม่น้ำเหลือง ได้
==พระราชประวัติ==
จักรพรรดิจิ้นคังพระราชสมภพในปี 343 พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากการสวรรคตของ จักรพรรดิจิ้นคัง พระราชบิดา ซึ่งในขณะนั้นพระองค์ยังทรงพระเยาว์ พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวของ จักรพรรดิจิ้นคัง พระราชบิดา  เมื่อเขาอายุได้เพียง 1 พระชันษา ในปี ค.ศ. 344 จักรพรรดิจิ้นคังก็ประชวรหนัก พระปิตุลานามว่า ยฺวี่ ปิง ซึ่งเป็นพระประยูรญาติฝ่ายพระบิดา ยฺวี่ ปิง (庾冰) and ยฺวี่ อี้ (庾翼) ต้องการสนับสนุนให้พระราชนัดดา นาม ซือหม่าอฺวี่ อ๋องแห่งไคว่จี ได้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ แต่จักรพรรดิจิ้นคังยังทรงเชื่อคำแนะนำของเหอชง (何充) และทรงตัดสินพระทัย มอบพระราชบัลลังก์ให้ซือหม่า ตัน พระโอรสพระองค์น้อยขึ้นครองราชย์ในฐานะรัชทายาท (เมื่อสองปีก่อน เหอชงก็ให้คำแนะนำแก่ จักรพรรดิจิ้นคัง และ จักรพรรดิจิ้นเฉิง แล้ว แต่ทั้งสองพระองค์ไ่ทรงเชื่อ) ดังนั้น เมื่อพระองค์สถาปนาพระโอรสเป็นรัชทายาทแล้ว ไม่กี่เดือนต่อมาพระองค์ก็เสด็จสวรรคต อำนาจสิทธิ์ขาดในแผ่นดินจึงตกเป็นของจักรพรรดินีซู ฉวนซี พระมารดาของพระองค์
==อ้างอิง==
จักรพรรดิราชวงศ์จิ้น
วัดหนองกระโดน (จังหวัดนครปฐม)

วัดหนองกระโดน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านยาง อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม ปัจจุบันมีเนื้อที่ 58 ไร่ 2 งาน 59 ตารางวา
วัดหนองกระโดนก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2485 โดยมีนางมณฑา ทองคำ ได้ถวายที่ดินให้ตั้งวัดมีเนื้อที่ 24 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา ในขณะนั้นประชาชนในหมู่บ้านหนองกระโดน มีอยู่ประมาณ 80 ครัวเรือน และเป็นหมู่บ้านที่อยู่ห่างไกลจากวัดต่าง ๆ ชาวบ้านในหมู่บ้านจึงได้ช่วยกันปลูกสร้างที่อยู่อาศัยของพระภิกษุ โดยตั้งอยู่ในดงไม้กระโดน ชายหนองน้ำ ชาวบ้านจึงตั้งชื่อว่า "วัดหนองกระโดน" ในระยะแรก ได้มีพระภิกษุเปลี่ยนมาจำพรรษา ตั้งแต่ พ.ศ. 2485 จนถึง พ.ศ. 2499 พระอธิการบัว สิริธมฺโม ย้ายมาจากวัดทัพหลวงมาจำพรรษาที่วัดหนองกระโดน ได้มีการพัฒนาสร้างกุฏิและสร้างอุโบสถ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2508
วัดยังมีตำนานเล่าว่า บริเวณที่สร้างวัดมีพระธุดงค์ ชื่อว่า พระแสงทอง ฉายา ปุคคโล แต่ชาวบ้านเรียกกันในนาม หลวงปู่ปุคคโล แสงทอง ได้จารึกมาปักกลดบริเวณใต้ต้นกร่างใหญ่และได้มรณภาพใต้ต้นกร่างใหญ่นั้น ต่อมาชาวบ้านได้สร้างรูปปั้นหลวงปู่ปุคฺคโล แสงทองขึ้น ในปี พ.ศ. 2522 และได้มีการจัดงานปิดทองรูปปั้นขึ้นในวันขึ้น 9 ค่ำ เดือน 9 ของทุกปี
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระอธิการเหว่า ญาณสโย พ.ศ. 2485–2487
พระอธิการพิน ปคฺโคโต พ.ศ. 2487–2489
พระอธิการเจ็ก กิตฺติภทฺโท พ.ศ. 2489–2491
พระอธิการเกียว กตปุญโญ พ.ศ. 2491–2493
พระอธิการแดง วรวํโส พ.ศ. 2493–2494
พระอธิการก๋ง เขมนฺโท พ.ศ. 2494–2496
พระอธิการบัว สิริธมฺโม พ.ศ. 2496–2499
พระอธิการบัว ฐิติโก พ.ศ. 2499–2521
พระครูเกษมบุญวัฒน์ (บุญทีป เขมงกโร) พ.ศ. 2521
พระครูปฐมสุตากร (รัตนะ สิทฺธิรตโน ป.ธ.4) พ.ศ. 2550
==อ้างอิง==
หนองกระโดน
วัดตาก้อง

วัดตาก้อง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตาก้อง อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม
วัดตาก้องสร้างเมื่อ พ.ศ. 2225 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2525 เดิมทีบริเวณหน้าวัดมีแม่น้ำสายโบราณสายหนึ่งที่ใช้เป็นเส้นทางเดินเรือไปบ้านยางพระแท่นดงรัง จังหวัดกาญจนบุรี วัดตั้งอยู่ตรงหมู่บ้านตาก้อง เดิมเรียกว่า บ้านอ้ายก้อง สันนิษฐานว่าคงเรียกตามชาวจีนซึ่งมีฐานะร่ำรวยเป็นเจ้าของโรงหีบอ้อย จากคำบอกเล่าวัดตาก้อง เดิมมีชื่อว่า วัดไพรวัลย์นิกาวาส เหตุที่ใช้ชื่อนี้เพราะที่ตั้งของวัดยังเป็นป่าอยู่ ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการแบ่งเขตการปกครองเป็นหมู่บ้าน ตำบล และอำเภอ ในครั้งนั้นหมู่บ้านอ้ายก้องได้ยกฐานะเป็นตำบลชื่อว่า ตำบลตาก้อง จึงสันนิษฐานว่าเปลี่ยนชื่อวัดตามชื่อตำบล
วัดตาก้อง มีหลวงพ่อแช่มซึ่งเป็นที่ศรัทธาของศิษยานุศิษย์ โบสถ์มหาอุดอายุมากกว่า 200 ปี ใช้วิธีการสร้างโบสถ์ของคนโบราณ ก่อผนังทึบ ไม่มีช่องหน้าต่างและมีประตูเข้าแค่ทางเดียว  เจาะช่องเล็ก ๆ ไว้บนผนังด้านหลังพระประธาน อุโบสถหลังใหม่ประดิษฐานพระพุทธรูปขัดสมาธิ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระจุฬามณีเจดีย์ สร้างด้วยแก้วอินทนิล ยอดเจดีย์ทำด้วยทองคำแท้ ประดับด้วยรัตนะคือแก้ว 7 ประการ ล้อมรอบด้วยกำแพงทองประดับด้วยธงทิวสีต่าง ๆ เจดีย์บรรจุพระเกศธาตุกับพระเขี้ยวแก้วขวาของพระพุทธเจ้า พระจุฬามณีเจดีย์สร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2465 และวัดยังมีรูปปั้นของครูสุรพล สมบัติเจริญ เหตุเพราะสุรพล สมบัติเจริญ เป็นศิษย์ของหลวงพ่อแช่ม
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระเทียน
พระอินทร์
พระ ปลั่ง
พระเกริ่น
พระกร่าย อินฺทโชโต
พระอธิการเปลี่ยน ชินปุตฺโต
พระครูภัทรกิจรังสรรค์ (ร่อน ฐานิสฺสโร)
พระครูอุดมจารุวัตร (กิมฮง นาคสโม)
พระครูสาราภิวัฒน์ (วีระวงศ์ เตชฺสมฺปนฺโน)
==อ้างอิง==
ตาก้อง
จักรพรรดิจิ้นอาย

จักรพรรดิจิ้นอาย (; Emperor Ai of Jin; ค.ศ. 341 – 30 มีนาคม ค.ศ. 365), พระนามเดิม ซือหม่า พี (司馬丕 Sima Pi) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 11 แห่งราชวงศ์จิ้น ระหว่างที่พระองค์ขึ้นครองราชย์ อำนาจราชศักดิ์ทั้งหมดล้วนตกอยู่กับพระญาติ คือ ซื่อหม่า ยฺวี่ อ๋องแห่งไคว่จี่ และเสนาบดี หวน เหวิน ตามที่มีบันทึกในประวัติศาสตร์ระบุว่าพระองค์หมกมุ่นอยู่กับความเป็นอมตะ ซึ่งส่งผลให้พระองค์ถูกวางยาพิษที่เจือลงในยาที่ผู้วิเศษถวายให้พระองค์ในปี ค.ศ. 364 - 365
==พระราชประวัติ==
จักรพรรดิจิ้นอายพระราชสมภพในปีค.ศ. 341 พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากการสวรรคตของ จักรพรรดิจิ้นเฉิง พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์โตของจักรพรรดิจิ้นเฉิง พระมารดาของพระองค์คือ พระสนมโจว ซึ่งพระนางได้ให้กำเนิดพระโอรสพระองค์เล็กคือ ซือหม่า อวี่ ในปีค.ศ. 342 ซึ่งในฤดูร้อนปีเดียวกัน จักรพรรดิจิ้นเฉิงประชวรหนัก ซึ่งประเพณีการสืบทอดรัชทายาทที่เหอชง (何充) วางเอาไว้ นั่นคือการที่พระโอรสพระองค์โตเท่านั้นที่จะได้สืบทอดอำนาจผลัดแผ่นดินเป็นรัชทายาทองค์ไป แต่พระปิตุลาของจักรพรรดิจิ้นเฉิง คือ ยฺวี่ ปิง (庾冰) ก็ต้องการจักรพรรดิองค์ใหม่ที่เป็นเชื้อสายของสกุลยฺวี่เช่นกัน เขาจึงวางแผนเกลี้ยกล่อมให้จักรพรรดิจิ้นเฉิงมอบราชบัลลังก์ให้กับ ซือหม่าเยว่ น้องชายของเขา ซึ่งมีศักดิ์เป็นอ๋องแห่งหลางหยา อีกทั้งยังเป็นโอรสของ จักรพรรดินีอวี่เหวินจุน ด้วยเหตุผลที่ว่าด้วยศัตรูคนสำคัญของแผ่นดินจิ้นคือ จ้าวยุคหลัง ที่อยู่ทางเหนือ ราชสำนักจิ้นต้องการจักรพรรดิที่เป็นผู้ใหญ่มากกว่านี้ จักรพรรดิจิ้นเฉิงทรงเห็นด้วย และตั้งซือหม่าเยว่เป็นรัชทายาท ต่อมาซือหม่าเยว่ก็ได้ขึ้นครองบัลลังก์เป็นจักรพรรดิจิ้นคัง หลังจากจักรพรรดิจิ้นคังสวรรคต ได้เพียง 1 ปี จักรพรรดิจิ้นอ้ายได้ขึ้นครองตำแหน่งอ๋องแห่งหลางหยาแทนหลังจากจักรพรรดิจิ้นคังสวรรคตในปี ค.ศ. 344 ในขณะนั้นจักรพรรดิจิ้นคังทรงตัดสินพระทัยมอบพระราชบัลลังก์ให้กับ ซือหม่า ตัน พระราชโอรสของพระองค์ ไม่มีบันทึกการอภิเษกสมรสของพระองค์ มีแต่จักรพรรดินีหวังมู่จื่อเท่านั้น ซึ่งพระนางมีเชื้อสายเป็นเจ้าหญิงแห่งหลางหยา
==อ้างอิง==
จักรพรรดิราชวงศ์จิ้น
วัดเกาะเกรียง

วัดเกาะเกรียง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในริมแม่น้ำเจ้าพระยา ตำบลบางคูวัด อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 16 ไร่ 2 งาน 22  ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 2 ไร่ 1 งาน 71 ตารางวา
วัดเกาะเกรียงสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2365 โดยชาวมอญที่อพยพมาจากเมืองย่างกุ้ง ประเทศพม่า และนำชื่อบ้านเกาะเกรียง ซึ่งเป็นชื่อหมู่บ้านในเมืองย่างกุ้ง มาตั้งเป็นชื่อวัด ในระยะแรกที่สร้างยังไม่มีอุโบสถแต่สร้างเหมือนเป็นเพิงมุงสังกะสี ต่อมามีพระพุทธรูปลอยน้ำมาติดอยู่ที่หน้าวัดซึ่งอยู่ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยา ชาวบ้านช่วยกันลากขึ้นมา แต่ก็ไม่สามารถนำขึ้นมาได้ ชาวบ้านจึงได้จุดธูปเทียนอัญเชิญขึ้นจากน้ำเพื่อมาประดิษฐานเป็นพระประธานภายในโบสถ์ใหม่ที่สร้างเสร็จเรียบร้อยแล้ว พระพุทธรูปชาวบ้านเรียกว่า หลวงพ่อขาว ผู้สูงอายุเล่าว่า หลวงพ่อขาว ท่านมีพี่น้อง 3 องค์ คือ หลวงพ่อดำปัจจุบันอยู่วัดลาดหลุมแก้ว
หลวงพ่อขาวเป็นพระพุทธรูปสร้างด้วยศิลาแดงแบบ 5 ท่อนต่อ ปางมารวิชัย ศิลปะอยุธยา ประดิษฐานอยู่ในอุโบสถ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2364 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ กว้าง 14.60 เมตร ยาว 24.60 เมตร กุฎิสงฆ์จำนวน 2 หลัง เป็นตึก 2 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 14.60 เมตร ยาว 31.17 เมตร หอฉัน 1 หลัง หอสวดมนต์ 1 หลัง ฌาปนสถาน 1 หลัง และกุฏิเจ้าอาวาส 1 หลัง ปูชนียวัตถุอื่น ๆ ได้แก่ พระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางประทานพร ขนาดหน้าตักกว้าง 40 นิ้ว และพระพุทธไตรรัตนนายก หรือ หลวงพ่อโต เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย เป็นที่เคารพสักการะของประชาชนทั่วไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งชาวจีนซึ่งขนานนามหลวงพ่อโตองค์นี้ว่า ซำปอกง
==อ้างอิง==
เกาะเกรียง
เกาะเกรียง
ฮิโรยูกิ ซาวาโนะ

ฮิโรยูกิ ซาวาโนะ (澤野 弘之) เป็นนักแต่งเพลง, นักเรียบเรียงเพลง, นักดนตรี และนักเปียโนชาวญี่ปุ่น มีชื่อเสียงจากการแต่งเพลงให้กับอนิเมะ, ละครโทรทัศน์ และภาพยนตร์หลายเรื่อง ผู้เป็นแรงบันดาลใจของซาวาโนะได้แก่โจ ฮิไซชิ, แดนนี เอลฟ์แมน, ฮันส์ ซิมเมอร์
ซาวาโนะเกิดที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เริ่มเล่นเปียโนขณะเรียนชั้นประถมศึกษา เมื่อมีอายุสิบเจ็ดปีจึงเรียนการแต่งเพลง, การเรียบเรียงเพลง, การรวมวง และเปียโนกับนายโนบุชิกะ สึโบอิ เขาเริ่มเป็นนักแต่งเพลงเต็มตัวตั้งแต่ค.ศ. 2004
==อ้างอิง==
บุคคลจากโตเกียว
นักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่น
นักดนตรีชาวญี่ปุ่น
จักรพรรดิจิ้นเจี่ยนเหวิน

จักรพรรดิจิ้นเจี่ยนเหวิน ( Emperor Jianwen of Jin; 320 – 12 กันยายน 372) พระนามเดิม ซือหม่า ยฺวี่ (司馬昱) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 13 แห่งราชวงศ์จิ้นของจีน พระองค์เป็นพระอนุชาของจักรพรรดิจิ้นหมิง พระองค์สถาปนา หวน เหวินเป็นสมุหนายก ก่อนที่จะขึ้นครองบัลลังก์ พระองค์เคยทำงานราชการสำคัญในระหว่างที่ จักรพรรดิจิ้นมู่, จักรพรรดิจิ้นอาย, จักรพรรดิจิ้นเฟ่ย พระราชนัดดาของพระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ ในฐานะข้าราชการในรัชกาลของพระราชนัดดา และในรัชสมัยของพระองค์ในฐานะจักรพรรดิ โดยทั่วไปแล้วพระองค์ถูกมองว่าเป็นคนอ่อนแอ ไม่มีสติปัญญาเพียงพอที่จะขึ้นครองราชย์และขยายพระราชอาณาจักรของราชวงศ์จิ้น แต่บทบาทของพระองค์ก็ถูกลดทอนลงเช่นกัน เพราะพระองค์อุทิศตนเพื่อ ลัทธิเต๋า และลัทธิอื่น ๆ มากเกินไป
==พระราชประวัติ==
จักรพรรดิจิ้นเจี่ยนเหวินประสูติในปี 320 พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กของจักรพรรดิจิ้นหยวน กับพระสนมเอก เจิ้ง อาชุน (鄭阿春) ขณะนั้นพระนางทรงเป็นจักรพรรดินีอวี๋ เมิ่งอู่ (虞孟母) พระเชษฐาของพระองค์คือ จักรพรรดิจิ้นหมิง ซึ่งมีพระประสูติกาลมาจากจักรพรรดิจิ้นหยวน กับนางซุน นางถูกบังคับให้ออกจากวัง เนื่องจากความหึงหวงของพระนางอวี๋ในขณะที่พระนางยังทรงพระชนม์อยู่ พระสนมเจิ้งเป็นสตรีที่มีบทบาทมากที่สุดของวังหลวงในรัชกาลนี้ แม้ว่าพระนางจะไม่ได้เป็นจักรพรรดินีก็ตาม ในปี ค.ศ. 322 จักรพรรดิจิ้นหยวนทรงสถาปนาให้พระองค์เป็นอ๋องแห่งหลางหยา ซึ่งเป็นตำแหน่งเดียวกับที่จักรพรรดิจิ้นหยวนทรงดำรงตำแหน่งอยู่ก่อนหน้านี้
ในปี ค.ศ. 323 จักรพรรดิจิ้นหยวนสวรรคต ในปี ค.ศ. 326 สนมเอกก็เสียชีวิตด้วยเช่นกัน แต่ในฐานะอ๋องแห่งหลางหยา จักรพรรดิจิ้นเจี่ยนเหวิน ซึ่งขณะนั้นพระองค์มีพระชนมายุเพียง 6 พรรษา ซึ่งตามกฎหมายของราชสำนักไม่สามารถให้ไปไว้ทุกข์ในงานศพของพระมารดาได้ พระองค์จึงขอตำแหน่งอื่นที่เขาทำได้ พระราชนัดดา จักรพรรดิจิ้นเฉิง (พระโอรสของจักรพรรดิจิ้นหมิง) จึงเป็นอ๋องแห่งหลางหยาแทน และพระองค์ก็ถูกสถาปนาเป็นอ๋องไคว่จี เมื่อพระองค์เจริญขึ้น พระองค์ก็ดำรงพระอิสริยยศสูงขึ้นเรื่อย ๆ แม้ว่าจะไม่มีอำนาจจริง ๆ ก็ตาม
==ในรัชกาลของจักรพรรดิมู่==
ในปี ค.ศ. 344 หลานคนอื่นของซือหม่าอี้ คือ จักรพรรดิจิ้นคัง (พระอนุชาของจักรพรรดิจิ้นเฉิง) สวรรคต พระโอรสมู่ พระโอรสวัยทารกเสวยราชย์ แต่อำนาจทั้งหมด ล้วนอยู่กับ พระนางซูไทเฮา เพราะพระโอรสไม่สามารถว่าราชการได้ โดยพระนางเชื่อคำแนะนำของเหอ ชง (何充) เป็นอย่างมาก
==อ้างอิง==
จักรพรรดิราชวงศ์จิ้น
วัดสวนมะม่วง (จังหวัดปทุมธานี)

วัดสวนมะม่วง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านงิ้ว อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี และเป็นวัดที่สอนวิปัสสนากรรมฐานแบบ ยุบหนอ-พองหนอ ตามแนวสติปัฎฐาน 4 โดยมีพระอาจารย์เดือน (เจ้าอาวาสวัดสวนมะม่วง) เป็นผู้ฝึกอบรม โดยจะสอนเดินจงกรม นั่งสมาธิและเทศนาธรรม
วัดสวนมะม่วงสร้างเมื่อ พ.ศ. 2398 โดยชาวบ้านที่เป็นชาวสวนในบริเวณนั้น จึงมีชื่อตามลักษณะภูมิประเทศที่มีสวนมะม่วงเป็นจำนวนมากมาตั้งแต่แรกสร้างวัด และจากข้อมูลของพระอธิการปทุมเขมจิตโต เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน วัดสร้างโดยชาวมอญจากหงสาวดี ปรากฏหลักฐานคือ เจดีย์ซึ่งตั้งอยู่ที่หน้าวัดที่ได้สร้างเป็นแบบทรงรามัญ
ปูชนียสถานและปูชนียวัดถุที่สำคัญ ได้แก่ หอไตรเรือนไทยสองชั้นแบบขนมผิง ฝาเฟี้ยมตกแต่งด้วยลายฉลุที่จั่ว ศาลาการเปรียญไม้ ศาลาท่าน้ำสร้างด้วยไม้แบบโบราณ เจดีย์รามัญแบบเจดีย์ชเวดากอง เสาหงส์ ธงตะขาบ พระประธานในโบสถ์ สมัยอู่ทอง รูปหล่อของพระครูปทุม เดชสถาน ประดิษฐานอยู่ที่ศาลาการเปรียญ
==อ้างอิง==
สวนมะม่วง
สวนมะม่วง
โบราณสถานในจังหวัดปทุมธานี
โจเซฟ ไชลด์เคราท์

โจเซฟ ไชลด์เคราท์ (Joseph Schildkraut; 22 มีนาคม ค.ศ. 1896 – 21 มกราคม ค.ศ. 1964) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน-ออสเตรีย ผู้ชนะเลิศรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จากบทอาลแฟรด แดรฟุส ในภาพยนตร์เรื่อง เดอะไลฟ์ออฟเอมีลโซลา (1937) และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำจากบทอ็อทโท ฟรังค์ ในภาพยนตร์เรื่อง ไดอารีของแอนน์แฟรงค์ (1959) เขามีผลงานการแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ 65 เรื่อง ระหว่างปี 1915–1964 และได้รับดาวประดับบนฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟมอยู่ที่ 6780 ฮอลลีวูดบูเลวาร์ด
ไชลด์เคราท์เสียชีวิตจากอาการหัวใจวายในปี ค.ศ. 1964 ด้วยอายุ 67 ปี
== ชีวิตช่วงแรก ==
ไชลด์เคราท์เกิดในเวียนนา จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี เป็นบุตรชายของอานา (นามสกุลเดิม ไวน์สไตน์) และรูดอล์ฟ ไชลด์เคราท์ นักแสดงละครเวทีและภาพยนตร์ ครอบครัวของเขาเป็นชาวยิว
ไชลด์เคราท์เริ่มฝึกการแสดงละครเวทีกับมักซ์ ไรน์ฮาร์ดต์ ผู้กำกับละครเวทีชาวออสเตรียที่เบอร์ลิน จนก้าวเข้าสู่อาชีพนักแสดงละครเวทีทั้งในเยอรมนีและออสเตรีย จนกระทั่งปี ค.ศ. 1920 เขาย้ายไปที่สหรัฐ และเริ่มเป็นที่รู้จักจากการแสดงละครบรอดเวย์
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูล==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2439
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2507
นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
นักแสดงชายชาวออสเตรียในศตวรรษที่ 20
เปรีสซา

เปรีสซา (Περίσσα; Perissa) เป็นหมู่บ้านแห่งหนึ่งบนเกาะซันโดรีนี ประเทศกรีซ ราว 13&nbsp;กม ทางตะวันออกเฉียงใน้ของฟีรา ใก้ลกับหินเมสซาโวอูโน (Messa Vouno rock)
จากสำมะโนปี 2011 เปรีสซามีประชากรถาวรอยู่ที่ 678 คน และเป็นส่วนหนึ่งของชุมนเอมโปริโอ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ซันโดรีนี
วัดตะโหนดราย

วัดตะโหนดราย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกระบือ อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดตะโหนดรายได้ขอตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2335 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก แต่เดิมเป็นสวนต้นตาลโตนดเรียงรายอยู่หลายต้นจึงได้ชื่อว่า "วัดตะโหนดราย" ต่อมามีนายปาน และนางแป้ง ได้ช่วยสร้างอุโบสถให้ 1 หลัง และกุฏิสงฆ์ 5 หลัง ปัจจุบันนี้ทรุดโทรมไปแล้ว และได้ซ่อม สร้าง ปฏิสังขรณ์ใหม่ และยังมีผู้มีจิตศรัทธาอีก 1 ท่าน คือ นางลำภู รุ่งเจริญ ได้ถวายที่ดินให้เป็นที่ธรณีสงฆ์ของวัด 1 แปลง เนื้อที่ 12 ไร่ และ เป็นผู้มีศรัทธาอุปถัมภ์วัดด้วยดีเสมอมา ต่อมาท่านกำนันกรึงนางเม้ย รุ่งเจริญ ได้เป็นผู้นำประชาชนร่วมจัดหาทุนสร้างอาคารเรียนขึ้น 1 หลัง ให้ชื่อว่า โรงเรียนศึกษารุ่งเจริญ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2425
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ วิหารประดิษฐานหลวงพ่อโตและประดิษฐานหลวงพ่อปางสระปางทุกรกิริยา วิหารหลวงปู่ฤๅษีนารอท ศาลาการเปรียญ ศาลาบำเพ็ญกุศล กุฎิสงฆ์ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ พระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปเนื้อศิลาแดงลงรักปิดทอง ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 33 นิ้ว 49 นิ้ว และพระโมคคัลลานะ พระสารีบุตร พระปางนาคปรกอีก 2 องค์  เป็นเนื้อศิลาแดงเช่นเดียวกัน และมีธรรมาสน์ 4 ธรรมาสน์ และธรรมาสน์ บุษบกประจำศาลาการเปรียญ 1 หลัง ตู้พระไตรปิฎก 5 ตู้
==อ้างอิง==
ตะโหนดราย