pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วัดเปร็งราษฎร์บำรุง

วัดเปร็งราษฎร์บำรุง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านวัดเปร็ง ตำบลเปร็ง อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ วัดมีเนื้อที่ 40 ไร่ มีคลองประเวศบุรีรมย์ผ่านทางด้านหน้าวัด และมีทางหลวงชนบท ฉช.3001 ผ่านด้านหลังวัด
วัดเปร็งราษฎร์บำรุงสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2380 สร้างโดยชาวมอญ เดิมชื่อว่า วัดมอญ วัดหงษา หรือ วัดหงษาวดีราชา ต่อมาประชาชนได้บูรณะพัฒนาวัดจนเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดเปร็งราษฎร์บำรุง" เนื่องจากบริเวณวัดมีไผ่เปร็งขึ้นอยู่มาก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2538 วัดได้สร้างโรงเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2471 นอกจากนี้ยังให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาลสอนระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาทั้งตอนต้นและตอนปลายขึ้นด้วย คือโรงเรียนวัดเปร็งราษฎร์บำรุง
พระอุโบสถเก่าแก่ มีหน้าบันแกะสลักลวดลายสวยงาม เป็นรูปนารายณ์ทรงครุฑ
==รายนามเจ้าอาวาส==
หลวงพ่อหวัง พ.ศ. 2389–2400
หลวงพ่อพุธ พ.ศ. 2400–2415
หลวงพ่อหรั่ง พ.ศ. 2415–2421
หลวงพ่อโด๊ด พ.ศ. 2421–2440
หลวงพ่อวาส พ.ศ. 2440–2453
หลวงพ่อบุตร พ.ศ. 2453–2458
พระครูศรีวรพินิจ (หลวงพ่อยุ้ย) พ.ศ. 2458–2510
พระครูวิจารณสมุทรวัฒน์ (หลวงพ่อมุ่ย) พ.ศ. 2510–2528
พระครูพิศาลสมุทรคุณ (หลวงพ่อกี่) พ.ศ. 2528–2551
พระครูวิธานสมุทรกิจ พ.ศ. 2552–ปัจจุบัน
==อ้างอิง==
เปร็งราษฎร์บำรุง
เปร็งราษฎร์บำรุง
วัดบางฝ้าย

วัดบางฝ้าย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 11 บ้านวัดบางฝ้าย ตำบลบางหัวเสือ อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ วัดมีที่ดินตั้งวัด 11 ไร่ 40 ตารางวา
วัดบางฝ้ายสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2430 โดยนายมาดและนางอิ่ม เดิมชื่อ วัดมาดอิ่มศรัทธาธรรม ตามชื่อผู้สร้าง ต่อมาเปลี่ยนมาใช้ชื่อ "วัดบางฝ้าย" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2450
==อาคารเสนาสนะ==
พระอุโบสถหลังใหม่นี้สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 แทนอุโบสถหลังเก่าที่ทรุดโทรมจากน้ำท่วม และได้รับพระราชทานวิสุงคามเมื่อ พ.ศ. 2537 พระอุโบสถกว้าง 11 เมตร ยาว 28 เมตร ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า หลวงพ่อนาคใหญ่ หน้าตักกว้าง 31 นิ้วสูง 35 นิ้ว นอกจากนี้พระพุทธรูปปางต่าง ๆ จำนวน 5 องค์ และพระอัครสาวก อุโบสถยังมีภาพจิตรกรรมฝาผนังแสดงเรื่องราวพุทธประวัติตั้งแต่ประสูติ ตรัสรู้ และปรินิพพาน
อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ กุฏิสงฆ์จำนวน 8 หลัง สร้างด้วยไม้ทั้งหมด หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2498
== รายนามเจ้าอาวาส ==
พระอาจารย์ แพร พ.ศ. 2430–2450
พระสมุท์ป้อม (รักษาการ) พ.ศ. 2456–2459
พระอธิการแซะ พ.ศ. 2459–2461
พระอาจารย์หมี พ.ศ. 2461–2466
พระอาจารย์เฉย พ.ศ. 2466–2480
พระอาจารย์เย็น พ.ศ. 2480–2512
พระมหาขอม พุทฺธิญาโณ พ.ศ. 2512–2524
พระอธิการชุบ ชุติวณฺโณ ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. 2525 จนถึงปัจจุบัน
==อ้างอิง==
บางฝ้าย
คาลลิสแตติน

คาลลิสแตติน หรือ เซอร์ปิน เอ4 (Kallistatin หรือ SERPINA4) เป็นโปรตีนที่พบในมนุษย์ซึ่งถอดรหัสได้จากยีน SERPINA4 บนโครโมโซมคู่ที่ 14 ออกฤทธิ์ผ่านการปิดกั้นกิจกรรม amidolytic และยับยั้งการทำงานของเอนไซม์คินิโนไคเนส  (kininokinase) ของคาลลิเครอินในเนื้อเยื่อของมนุษย์ ทำให้การก่อตัวของไคนินซึ่งเป็นสื่อกลางของการอักเสบถูกปิดกั้น จากการศึกษาในหลอดทดลอง (in vitro) พบว่า ในเนื้อเยื่อของตับ กระเพาะอาหาร ตับอ่อน เอออร์ตา ไต อัณฑะ หลอดเลือดแดง หัวใจ ปอด และเซลล์ของท่อหน่วยไตส่วนต้น (Proximal tubule) จะมีการแสดงออกของคาลลิสแตตินมากกว่าเนื้อเยื่ออื่นๆ
==ดูเพิ่ม==
เซอร์ปิน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ฐานข้อมูลออนไลน์ MEROPS สำหรับเปปทิเดส และสารยับยั้งเปปทิเดส: I04.003
เซอร์ปิน
SERPINA4

redirectคาลลิสแตติน
Kallistatin

redirectคาลลิสแตติน
เอ.ดี. วิชัน

เอ.ดี. วิชัน (A.D. Vision) เป็นบริษัทสตูดิโอบันเทิงมัลติมีเดียสัญชาติอเมริกันทำหน้าที่เป็นผู้จัดจำหน่ายอนิเมะที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกาและอังกฤษในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 ถึงต้นศตวรรษที่ 21 สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในฮูสตัน, เท็กซัส, เอ.ดี. ฟิล์มที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1992 โดยแฟนวิดีโอเกม จอห์น เลดฟอร์ด และแฟนอะนิเมะ แมตต์ กรีนฟิลด์ และ เดวิด วิลเลียม บริษัทใช้เวลาก่อตั้ง 17 ปีในด้านการผลิตโฮมวิดีโอ การออกอากาศทางโทรทัศน์ และการจัดจำหน่ายละครภาพยนตร์ การขายสินค้า การผลิตต้นฉบับนิตยสารและหนังสือการ์ตูน ในปี ค.ศ. 2002 ส่วนใหญ่ของ เอ.ดี. ฟิล์มนำช่องทางมาใช้ในการออกอากาศใหม่ที่อนิเมะเน็ตเวิร์ค
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
 
บริษัทอนิเมะ
บริษัทบันเทิงก่อตั้งในปี พ.ศ. 2535
บริษัทสื่อมวลชนก่อตั้งในปี พ.ศ. 2535
บริษัทผลิตวิดีโอ
MENT

MENT (Myeloid and erythroid nuclear termination stage-specific protein) เป็นโปรตีนในกลุ่มเซอร์ปินที่ทำหน้าที่ยับยั้งการทำงานของเอนไซม์โปรตีเอส และมีส่วนช่วยในการเกิดการควบแน่นของดีเอ็นเอและโครมาติน (chromatin condensation) นอกจากนี้ MENT ยังมีฤทธิ์ในการต้านการทำงานของเอนไซม์กลุ่มซีสตีนโปรตีเอส อาทิ คาเทพซิน เค, คาเทพซิน แอล, และคาเทพซิน วี จึงทำให้ MENT ถูกจัดอยู่ในกลุ่มสารยับยั้งข้ามกลุ่ม (cross-class inhibitor) เนื่องจากออกฤทธิ์ต้านการทำงานของซีสตีนโปรตีเอสแทนที่จะเป็นซีรีนโปรตีเอสเหมือ่นเซอร์ปินส่วนใหญ่ ถึงแม้ MENT จะมีโครงสร้างหลักคล้ายเซอร์ปินชนิดอื่นก็ตาม
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ฐานข้อมูลออนไลน์ MEROPS สำหรับเปปทิเดส และสารยับยั้งเปปทิเดส: I04.033
เซอร์ปิน
Myeloid and erythroid nuclear termination stage-specific protein

redirectMENT
สารสำคัญ

สารสำคัญ หรือ สารสำคัญในสมุนไพร ( chemotype บางครั้ง chemovar ) เป็นเอกลักษณ์ทางเคมีที่แตกต่างกันใน พืช หรือ จุลินทรีย์ โดยมีความแตกต่างในองค์ประกอบของสารทุติยภูมิ การเปลี่ยนแปลงทางพันธุกรรมและนอกเหนือพันธุกรรม (อีพีเจเนติกส์) เพียงเล็กน้อย ซึ่งมีผลเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีเลยต่อสัณฐานวิทยาหรือกายวิภาคศาสตร์ของพืช อาจทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงขนาดใหญ่ในฟีโนไทป์ทางเคมี
สารเคมี (สารประกอบอินทรีย์) ที่มีปริมาณมากสุดในพืชชนิดนั้น ๆ และมีประโยชน์ต่องานของนักนิเวศวิทยาทางเคมี ผู้เชี่ยวชาญทางเคมีสมุนไพร และนักเคมีภัณฑ์จากธรรมชาติ เรียกว่า สารสำคัญ (chemotype) (หรืออธิบายได้ว่าเป็น เอกลักษณ์ทางเคมีของพืช - characteristics of plant) ในทางชีววิทยาของพืชคำว่า สารสำคัญ (chemotype) ได้รับการบัญญัติขึ้นเป็นครั้งแรกโดย Rolf Santesson และ Johan ลูกชายของเขาในปี 1968 โดยนิยามว่า "ส่วนที่มีลักษณะทางเคมีที่เป็นเอกลักษณ์ในกลุ่มประชากรสิ่งมีชีวิตที่ไม่สามารถแยกออกอย่างชัดเจนทางสัณฐานวิทยา" 
== สารสำคัญแบบพหุสัณฐาน ==
ตัวอย่างของพืชที่มีสารสำคัญแบบพหุสัณฐาน คือ ไธม์ (Thymus vulgaris) ซึ่งมีสารสำคัญุถึง 7 ชนิดคือ  thymol, carvacrol, linalool, geraniol, sabinene hydrate (thuyanol), α-terpineol, or eucalyptol (สารเหล่านี้เป็นสารประกอบในน้ำมันหอมระเหย) ด้วยรูปลักษณ์ที่แยกไม่ออกของไธม์ ความแตกต่างในสัดส่วนหรือองค์ประกอบของสารสำคัญุแต่ละชนิดที่โดดเด่นต่างกัน เป็นตัวบ่งชี้ระบุว่าเป็นชนิดย่อยใด เช่น Thymus&nbsp;vulgaris ct. thymol (ไธม์แดง) หรือ Thymus&nbsp;vulgaris ct. geraniol (ไธม์หวาน) ฯลฯ ข้อบ่งชี้ดังกล่าวจากสารสำคัญไม่มีสถานะทางอนุกรมวิธาน  คือ ไม่สามารถระบุได้ทางสัณฐานวิทยาในการระบุสปีชีส์ย่อย
== ความสับสน ==
เนื่องจากสารสำคัญ (chemotype) ถูกจำกัดความด้วยสารทุติยภูมิที่พบ "มากที่สุด" เท่านั้น จึงอาจมีความหมายในทางปฏิบัติน้อยมาก เนื่องจากในกลุ่มสิ่งมีชีวิตที่มีลักษณะเดียวกัน เอกลักษณ์ทางเคมีจากสารสำคัญชนิดหนึ่งอาจมีสัดส่วนทางเคมีที่หลากหลายอย่างมาก และยังมีความหลากหลายที่แตกต่างกันตามสัดส่วนทางเคมีของสารเคมีชนิดถัด ๆ มา (ที่ไม่นับเป็นสารสำคัญเนื่องจากมีปริมาณรองลงมา) ซึ่งหมายความว่าพืชสองต้นที่มีสารสำคัญเดียวกันอาจมีผลกระทบที่ที่หลากหลายต่อ สัตว์กินพืช แมลงผสมเกสร หรือ ความต้านทานต่อศัตรูพืช (ขึ้นกับปริมาณสารเคมีประกอบอื่นชนิดรองลง ที่อาจต่างกันเพียงเล็กน้อย) การศึกษาของ Ken Keefover-Ring และเพื่อนร่วมงานในปี 2008 เตือนว่า "นี่เป็นการประเมินเชิงคุณภาพในรายละเอียดทางเคมีของสิ่งมีชีวิตแต่ละชีวิต ซึ่งอาจซ่อนความหลากหลายทางเคมีไว้อย่างมีนัยสำคัญ"  (การประเมินเชิงปริมาณ บอกได้เพียงปริมาณของสารสำคัญ โดยเฉลี่ยในกลุ่มสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่ง ไม่อาจจำแนกรายตัวได้)
== อ้างอิง ==
พฤกษศาสตร์
ซังฮยังอาดีบุดดา

ซังฮยังอาดีบุดดา (Sanghyang Adi Buddha) เป็นพระผู้สร้างในศาสนาพุทธของประเทศอินโดนีเซีย เกิดขึ้นในช่วงที่ศาสนาพุทธกำลังได้รับการฟื้นฟูในอินโดนีเซียกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 มีการประกาศหลักการปัญจศีลและถูกรวมเข้าไปในรัฐธรรมนูญของประเทศ ที่ระบุว่า "เชื่อในพระเป็นเจ้าสูงสุดเพียงพระองค์เดียว" (Ketuhanan Yang Maha Esa) องค์กรใด ๆ สงสัยหรือปฏิเสธการมีอยู่ของพระเป็นเจ้าถือว่าผิดกฎหมาย แต่ก็ขัดกับหลักการของศาสนาพุทธซึ่งปฏิเสธเรื่องการมีอยู่ของพระเป็นเจ้า สภาพุทธศาสนิกชนอินโดนีเซีย ซึ่งเป็นตัวแทนของศาสนาพุทธในประเทศทั้งหมดทั้งนิกายมหายาน เถรวาท และวัชรยาน จึงใช้ชื่อพระเป็นเจ้าตามที่พระอชิน ชินรักขิตตั้งไว้ โดยอิงจากความเชื่อเรื่องอาทิพุทธะของศาสนาพุทธแบบตันตระที่ใช้เรียกพระพุทธเจ้าองค์แรกของโลก คณะสงฆ์สูงสุดและสภาพุทธศาสนิกชนอินโดนีเซียจึงตกลงที่จะใช้พระนามนี้สำหรับพระเป็นเจ้าสูงสุดของศาสนาพุทธในอินโดนีเซีย พระอชิน ชินรักขิตกล่าวว่า "แนวคิดเรื่อง 'พระเป็นเจ้าสูงสุด' จากธรรมะนี้ จะเป็นรู้จักและได้รับการยอมรับมากในองค์กรต่าง ๆ ที่ส่วนใหญ่เป็นชาวมุสลิม"
อนึ่งความเชื่อเรื่องอาทิพุทธะนี้ไม่ปรากฏในเอกสารบาลี หากแต่พบในเอกสารวัชรยานของชวายุคเก่า เช่น ซังฮยังกามาฮายานิกัน (Sanghyang Kamahayanikan)
== อ้างอิง ==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Brown, Iem (1987). Contemporary Indonesian Buddhism and Monotheism, Journal of Southeast Asian Studies, Vol. 18 (1), 108-117
พระพุทธเจ้า
ศาสนาพุทธในประเทศอินโดนีเซีย
พระเป็นเจ้าในศาสนาพุทธ
อิโซเกเลเก็ล

อิโซเกเลเก็ล (Isokelekel: "ผู้สูงศักดิ์ประภัสสร" หรือ "กษัตริย์ผู้ยอดเยี่ยม) บางครั้งเรียกว่า Idzikolkol เป็นนักรบวีรบุรุษกึ่งตำนานจากโกชาเอที่พิชิตราชวงศ์เซาเตเลวูร์ของโปนเปย์ ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธรัฐไมโครนีเชีย ในช่วงระยะเวลาระหว่างต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 มีหลักฐานที่แตกต่างกันมากที่อธิบายเหตุการณ์ก่อนและระหว่างการรุกรานเกาะโปนเปย์ โดยพบว่ามีหลักฐาน 13 ชิ้นที่มีการเผยแพร่ ในตำนานฉบับส่วนมากกล่าวถึงการปกครองของเซาเตเลวูร์ที่กดขี่ผ่านระบบสังคมรวมศูนย์ นอกจากนี้เจ้าเหนือหัวยังละเมิดเทพสายฟ้านานซัปเว ส่งผลให้เกิดจุดจบของราชวงศ์ในที่สุด เขาได้รับการยกย่องให้เป็นบิดาแห่งโปนเปย์สมัยใหม่ และหัวหน้าชุมชนโปนเปย์ในปัจจุบันมักถือว่าตนสืบตระกูลมาจากอิโซเกเลเก็ล ขณะที่ในตำนานกล่าวว่าชาวโปนเปย์ปัจจุบัน สืบเชื้อสายมาจากกองทัพของอิโซเกเลเก็ลอีกด้วย
==เชิงอรรถ==
==อ้างอิง==
ประเทศไมโครนีเชีย
ฮีตช็อกโปรตีน 47

ฮีตช็อกโปรตีน 47 หรือ เซอร์ปิน เอช1 (Heat shock protein 47; HSP47 หรือ SERPINH1) เป็นโปรตีนกลุ่มเซอร์ปินชนิดหนึ่งที่พบในมุษย์ มีบทบาทสำคัญในกระบวนการการสร้างคอลลาเจน ถูกถอดรหัสได้จากยีน SERPINH1 บนโครโมโซมคู่ที่ 11
== หน้าที่ ==
HSP47 เป็นสมาชิกหนึ่งในโปรตีนมหาวงศ์เซอร์ปิน ทำหน้าที่ยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ซีรีนโปรตีเอส การแสดงออกของโปรตีนชนิดนี้สามารถเหนี่ยวนำได้โดยการกระตุ้นเซลล์ให้เกิดความเครียดด้วยความร้อน (heat shock) โดยจะพบการแสดงออกของ HSP47 ในเซลล์ที่มีร่างแหเอนโดพลาซึม ซึ่งเซลล์เหล่านี้จะสร้างและหลั่งคอลลาเจนชนิด I และชนิด II  HSP47 จะเคลื่อนที่เข้าไปยัง lumen ของร่างแหเอนโดพลาซึมและเข้าจับกับคอลลาเจน ดังนั้นจึงคาดการณ์ได้ว่า HSP47 เป็นแชพเพอรอนที่ทำหน้าที่เกี่ยวข้องกับการดัดแปลงโมเลกุลของคอลลาเจนให้มีสภาพพร้อมทำงาน อย่างไรก็ตาม ในผู้ป่วยโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์อาจพบการแสดงออกของ HSP47 ได้น้อยกว่าปกติ เนื่องจากมีการสร้างสารภูมิต้านทานต้านตนเอง (autoantibody) ต่อ HSP47
== อันตรกิริยา ==
HSP47 สามารถเกิดอันตรกิริยากับคอลลาเจนชนิด I, II, III, IV และ V ได้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ฐานข้อมูลออนไลน์ MEROPS สำหรับเปปทิเดส และสารยับยั้งเปปทิเดส: I04.035
แซพเพอโรน
เซอร์ปิน
ยีนบนโครโมโซมคู่ที่ 11
ฮีตช็อกโปรตีน
Delirium tremens

redirect โรคสั่นเพ้อเหตุขาดสุรา
การสั่นเพ้อเหตุขาดสุรา

redirect โรคสั่นเพ้อเหตุขาดสุรา
ผลไม่พึงประสงค์จากยา

redirect อาการไม่พึงประสงค์จากยา
Hypnotic

redirect ยานอนหลับ
ทราฟัลการ์ ดี. วอเตอร์ ลอว์

ทราฟัลการ์ ดี. วอเตอร์ ลอว์ ตัวละครการ์ตูนจากเรื่องวันพีซ อดีตเจ็ดเทพโจรสลัด
== ประวัติ==
== ค่าหัว ==
200,000,000 เบรี
440,000,000 เบรี
500,000,000 เบรี
3,000,000,000 เบรี
== พลังและความสามารถ ==
== ท่าไม้ตาย ==
== อ้างอิง ==
ตัวละครในวันพีซ
ซูเปอร์โนวา (วันพีซ)
เจ็ดเทพโจรสลัด
ตัวละครมนุษย์เคลื่อนไหว
ตัวละครที่เป็นกัปตันเรือเดินทะเล
ตัวละครที่เป็นเด็กกำพร้า
ตัวละครที่เป็นผู้รอดชีวิตจากการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์
ตัวละครที่เป็นผู้รอดชีวิตเพียงผู้เดียว
ตัวละครที่เป็นแพทย์
ตัวละครที่เป็นนักดาบ
ตัวละครในบันเทิงคดีที่สามารถเทเลพอร์ต
ตัวละครที่ถูกตัดแขนหรือขา
ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
ตัวละครที่เป็นนักล่าสมบัติ
ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความผิดปกติที่เกิดหลังความเครียดที่สะเทือนใจ
พอลิโพรพีลีน

พอลิโพรพีลีน (polypropylene, ย่อ PP) หรือ พอลิโพรพีน (polypropene) เป็นพอลิเมอร์เทอร์โมพลาสติกในกลุ่มพอลิโอลีฟิน พอลิโพรพีลีนมีคุณสมบัติคล้ายพอลิเอทีลีน เป็นสารไม่มีขั้ว ทนต่อไขมันและตัวทำละลายอินทรีย์เกือบทั้งหมด มีจุดหลอมเหลวประมาณ 130–171 °ซ และจุดวาบไฟที่อุณหภูมิสูงกว่า 300 °ซ เจ. พอล โฮแกนและรอเบิร์ต แบงส์ค้นพบกระบวนการเตรียมพอลิโพรพีลีนในปีค.ศ. 1951 ขณะที่กระบวนการปรับแต่งโครงสร้างพอลิโพรพีลีนถูกค้นพบครั้งแรกโดยจูลีโย นัตตา นักเคมีชาวอิตาลีในปีค.ศ. 1954 ทำให้เขาและคาร์ล ซีกเลอร์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีในปีค.ศ. 1963
พอลิโพรพีลีนเตรียมได้จากปฏิกิริยาพอลิเมอไรเซชันแบบลูกโซ่ของโพรพีน การผลิตพอลิโพรพีลีนในเชิงอุตสาหกรรมแบ่งได้เป็น 3 แบบคือ แบบแก๊สที่ใช้การผ่านแก๊สโพรพีนเข้าไปในเครื่องปฏิกรณ์ที่มีตัวเร่งปฏิกิริยาจนได้พอลิเมอร์เป็นชิ้น ๆ, แบบบัลค์ที่ใช้โพรพีนในรูปของเหลวทำปฏิกิริยากับอีทีนในเครื่องปฏิกรณ์แบบวน และแบบสเลอรีที่ใช้แอลเคนที่มีคาร์บอน 4–6 อะตอมทำปฏิกิริยากับแก๊สโพรพีน การจัดเรียงของหมู่เมทิลในโครงสร้างมีผลอย่างมากต่อคุณสมบัติของพอลิโพรพีลีน โดยการจัดเรียงนี้สามารถกำหนดได้จากตัวเร่งปฏิกิริยาซีกเลอร์–นัตตา โครงสร้างผลึกของพอลิโพรพีลีนสามารถแบ่งได้เป็น 3 แบบคือ isotactic polypropylene (iPP) ซึ่งแยกย่อยเป็นแอลฟา บีตาและแกมมา มีจุดหลอมเหลวราว 170–220 °ซ, syndiotactic polypropylene (sPP) ที่มีจุดหลอมเหลว 161–186 °ซ เตรียมได้จากตัวเร่งปฏิกิริยาเมทัลโลซีนเท่านั้น และ atactic polypropylene (aPP) ที่ไม่มีผลึกในโครงสร้าง ทำให้มีจุดหลอมเหลวต่ำกว่า 2 แบบแรกและมีรูปแบบคล้ายยางที่อุณหภูมิห้อง โดยทั่วไปพอลิโพรพิลีนมีความยืดหยุ่นทนทานและทนต่อความล้า มีความหนาแน่นระหว่าง 0.895–0.92 กรัมต่อลูกบาศก์เซนติเมตร (g/cm3) ทำให้พอลิโพรพิลีนเป็นพลาสติกโภคภัณฑ์ที่มีความหนาแน่นต่ำที่สุด พอลิโพรพีลีนมีค่ามอดุลัสของยังประมาณ 1300–1800 นิวตันต่อตารางมิลลิเมตร (N/mm2) และมีความแข็งแรงแรงดึงสูงสุดราว 19.7–80 เมกะปาสกาล (MPa) ผ้าทำจากพอลิโพรพิลีนไม่ไวไฟ แต่เมื่อติดไฟแล้วจะหลอมติดผิวหนังผู้สวมใส่ได้
พอลิโพรพีลีนเป็นพลาสติกที่แปรใช้ใหม่ได้ เนื่องจากมีคุณสมบัติน้ำหนักเบา มีความยืดหยุ่นสูงและไม่ดูดซึมน้ำ พอลิโพรพีลีนจึงถูกนำไปใช้ประโยชน์หลายอย่าง เช่น ของเล่น เสื้อผ้า บรรจุภัณฑ์ อุปกรณ์ทางการแพทย์ และชิ้นส่วนรถยนต์ บางครั้งใช้แทนพอลิไวนิลคลอไรด์ (PVC) เป็นฉนวนในสายไฟฟ้าในพื้นที่ปิด เนื่องจากพอลิโพรพีลีนก่อควันและแก๊สพิษน้อยกว่าเมื่ออยู่ในอุณหภูมิสูง คณะทำงานด้านสิ่งแวดล้อมระบุว่าพอลิโพรพีลีนมีอันตรายระดับต่ำถึงกลาง ขณะที่มาตรฐานว่าด้วยการจำแนกสารเรซินจัดให้พอลิโพรพีลีนเป็นหมายเลข 5 บนสัญลักษณ์จำแนกเรซิน และยอมรับโดยทั่วไปว่าปลอดภัย
== อ้างอิง ==
พลาสติก
เทอร์โมพลาสติก
พอลิโอลีฟีน
ไดอิเล็กทริก
วัสดุหีบห่อ
ประธานศาลฎีกา

ประธานศาลฎีกา เป็นหัวหน้าของศาลฎีกา และเป็นประธานคณะกรรมการหลายชุดที่บริหารศาลยุติธรรมของประเทศไทย
ตำแหน่งนี้จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2417 เรียกว่า อธิบดีศาลฎีกา ผู้ดำรงตำแหน่งคนแรก คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากร ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน คือ อโนชา ชีวิตโสภณ ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2566
ใน พ.ศ. 2564 ประธานศาลฎีกาได้รับเงินตอบแทนรายเดือนอย่างน้อย 138,090 บาท
== ประวัติ ==
ใน พ.ศ. 2475 ประเทศไทยได้เปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข ราชการศาลยุติธรรมได้รับการปรับปรุงให้เหมาะสมแก่กาลสมัยและก้าวหน้ายิ่ง ๆ ขึ้น ในเบื้องแรกได้มีบทบัญญัติในรัฐธรรมนูญแยกการศาลทางตุลาการออกเป็นสัดส่วนจากการบริหาร ได้ประกาศใช้พระธรรมนูญศาลยุติธรรม พุทธศักราช 2477 ปรับปรุงศาลตามพระธรรมนูญศาลยุติธรรม พุทธศักราช 2451 และประกาศจัดระเบียบราชการกระทรวงยุติธรรม ลงวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2455 โดยแบ่งศาลออกเป็น 3 ชั้น คือ ศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์ และศาลฎีกา (ศาลสูงสุด) มีอธิบดีศาลฎีการับผิดชอบในงานของศาลฎีกา และต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2482 ได้มีพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม พุทธศักราช 2482 เปลี่ยนชื่อ "อธิบดีศาลฎีกา" เป็น "ประธานศาลฎีกา"
ตำแหน่งอธิบดีศาลฎีกาหรือตำแหน่งประธานศาลฎีกานี้ ไม่ใช่เป็นตำแหน่งแต่หัวหน้าส่วนราชการในศาลฎีกาเท่านั้น ยังเป็นประธานในราชการฝ่ายตุลาการและเป็นอิสระจากเสนาบดีหรือรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม มีอำนาจวางระเบียบราชการฝ่ายตุลาการของศาลทั้งหลาย เพื่อให้กิจการของศาลดำเนินไปโดยเรียบร้อยและเป็นระเบียบเดียวกัน ภายใต้เงื่อนไขตามที่กฎหมายบัญญัติ และมีเสียงอันสำคัญในการแต่งตั้งโยกย้ายและเลื่อนตำแหน่งผู้พิพากษาทั้งกระทรวงด้วย สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ ได้ทรงเรียกตำแหน่งนี้ว่า "ประมุขตุลาการ" ในสมัยที่เจ้าพระยามหิธร (ลออ ไกรฤกษ์) เป็นอธิบดีศาลฎีกานั้น หนังสือพิมพ์บางกอกไทม์ ซึ่งเป็นหนังสือพิมพ์ของชาวอังกฤษเรียกตำแหน่งนี้ว่า "Lord Chief Justice" ซึ่งแปลว่า ประมุขตุลาการ*
นับจากอดีตถือได้ว่า ประธานศาลฎีกา มีบทบาทอย่างสำคัญต่ออำนาจตุลาการของประเทศ เนื่องจากประธานศาลฎีกามีฐานะเป็นประมุขของฝ่ายตุลาการที่มีหน้าที่ในการคานและดุลกับอำนาจบริหารและอำนาจนิติบัญญัติ และนับจากวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2543 เป็นต้นมา บทบาทของประธานศาลฎีกามีความโดดเด่นและชัดเจนยิ่งขึ้น จากการที่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 275 ได้บัญญัติให้ศาลยุติธรรมมีหน่วยธุรการที่เป็นอิสระ บทบาทเบื้องต้นของประธานศาลฎีกาที่ชัดเจน ได้แก่ การรักษาตามพระราชบัญญัติสำคัญรวม 3 ฉบับ คือ พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการศาลยุติธรรม พ.ศ. 2543 พระราชบัญญัติให้ใช้พระธรรมนูญศาลยุติธรรม พ.ศ. 2543 และพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม พ.ศ. 2543
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อประธานศาลฎีกาไทย
 
ศาลฎีกา
โปรตีโนพลาสต์

โปรตีโนพลาสต์ (บางครั้งเรียกว่า โปรตีโอพลาต์ อะลิวโรพลาสต์ และอลิวโรนาพลาสต์ proteoplast, aleuroplast, aleuronaplast) เป็นออร์แกเนลล์พิเศษที่พบเฉพาะในเซลล์พืช โปรติโนพลาสต์จัดอยู่ในประเภทของออร์แกเนลล์ที่เรียกว่าพลาสติด เนื่องจากโปรตีโนพลาสต์ขาดรงควัตถุ จึงถูกจัดไว้เป็นลิวโคพลาสต์ มีโปรตีนที่อยู่ในรูปผลึก และสามารถเป็นสถานที่ที่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมของเอนไซม์โปรตีนเหล่านั้น โปรติโนพลาสต์พบได้ในเมล็ดพืชหลายชนิดเช่น บราซิลนัต ถั่วลิสง ฯลฯ แม้ว่าพลาสติดทั้งหมดล้วนมีโปรตีนที่มีความเข้มข้นสูง แต่โปรติโนพลาสต์กลับถูกระบุในทศวรรษที่ 1960 และ 1970 ว่ามีอินคลูชันที่เป็นโปรตีนขนาดใหญ่รวมอยู่ด้วย ซึ่งสามารถมองเห็นได้ด้วยกล้องจุลทรรศน์แบบใช้แสงและกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอน
หนังสือเล่มหนึ่งที่เขียนในปี 2007 ระบุว่าไม่มีงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ในช่วง 25 ปีก่อนหน้านี้ตีพิมพ์เกี่ยวกับโปรตีโนพลาสต์
== อ่านเพิ่มเติม ==
คลอโรพลาสต์และอิทิโอพลาสต์
โครโมพลาสต์
ลิวโคพลาสต์
* อะไมโลพลาสต์
* เอไลโอพลาสต์
== อ้างอิง ==
ออร์แกเนลล์
ชีววิทยาของเซลล์
โปรตีนสะสมในเมล็ดพืช
ชัยทรัถ

ชัยทรัถ (जयद्रथ) คือตัวละครหนึ่งในมหากาพย์มหาภารตะ เป็นกษัตริย์แห่งแคว้นสินธุ และเป็นบุตรของพระฤาษีวฤธเกษตร ต่อมาได้อภิเษกสมรสกับทุหศาลา เป็นธิดาคนสุดท้องของท้าวธฤตราษฎร์และพระนางคานธารี และเป็นน้องสาวของทุรโยชน์และกลุ่มพระเชษฐาเการพทั้ง 99 องค์ ดังนั้นจึงมีศักดิเป็นน้องเขย
ครั้งนึงเมื่อพวกปาณฑพพร้อมกับพระนางเทราปทีได้แพ้พนันสกาให้กับพวกเการพจนถูกเนรเทศไปอยู่ในป่าเป็นเวลา 12 ปี ชัยทรัถที่ทราบข่าวนั้นก็มีจิตเสน่หาต่อพระนางเทราปที จึงไปหาพระนางที่อาศรมในตอนที่พวกปาณฑพไม่อยู่ พร้อมมอบผ้าแพรพันและเครื่องประดับต่างๆให้แก่พระนางเพื่อหวังจะรับพระนางมาเป็นพระชายา แต่พระนางเทราปทีกลับไม่ยอมรับ ชัยทรัถจึงทำการฉุดคร่าพระนางเทราปตีขึ้นรถม้าแล้วเดินทางกลับแคว้น แต่ไปได้ไม่ไกลนักก็ถูกภีมะและอรชุนเข้ามาช่วยเหลือได้ทันและชัยทรัถถูกจับกุม ภีมะอยากจะฆ่าชัยทรัถเสีย แต่ถูกยุธิษฐิระห้ามปรามเพราะไม่อยากให้นางทุหศาลา ผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องต้องเป็นหม้าย และให้ปล่อยตัวไป ก่อนที่จะปล่อยตัวไป พวกปาณฑพทั้งห้าพร้อมใจกันทำการโกนหัวชัยทรัถ เหลือเพียงห้ากระจุกเพื่อเป็นการย้ำเตือนสิ่งที่ชัยทรัถได้กระทำ ด้วยความอับอายและโกรธแค้นพวกปาณฑพมากแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ จึงได้ไปอยู่ในป่าและคอยบำเพ็ญเพียรอย่างไม่หยุดหย่อนจนพระศิวะพอพระทัยและให้พรหนึ่งข้อ ชัยทรัถได้ขอให้ตนสามารถสังหารพวกปาณฑพลงได้ แต่พระศิวะได้ปฏิเสธคำขอพรดังกล่าว เนื่องจากพวกปาณฑพได้รับการคุ้มครองจากพระกฤษณะ ผู้เป็นพระนารายณ์อวตารลงมา ดังนั้นพระศิวะจึงประทานพรให้แก่ชัยทรัถว่า จะสามารถเอาชนะพวกปาณฑพได้เพียงหนึ่งวันเท่านั้น ชัยทรัถที่ได้รับพรก็พอใจและกลับแคว้นไป
ในสงครามทุ่งกุรุเกษตร วันที่สิบสาม โทรณาจารย์วางกลศึกจัดทัพเป็นรูปกงจักร(จักรพยุหะ) ยุธิษฐิระขอร้องให้อภิมันยุซึ่งเป็นคนเดียวที่รู้วิธีการทะลวงเข้า แต่ไม่รู้จักวิธีออก ฝ่ายปาณฑพพยายามจะตามเข้าไป โดยเฉพาะท้าวทรุปัท ผู้รู้วิธีทะลวงออกจากจักรพยุหะ แต่ไม่อาจฝ่ากองทัพของชัยทรัถเข้าไปได้ เพราะชัยทรัถสามารถเอาชนะได้ตามพรวิเศษของพระศิวะ ด้วยเหตุนี้ทำให้อภิมันยุถูกรุมสังหารในที่สุด ทำให้พวกปาณฑพและอรชุนโศกเศร้า แต่เมื่ออรชุนรับรู้ถึงชัยทรัถตัวต้นเหตุที่เข้าขัดขวางพวกปาณฑพไม่ให้ช่วยเหลืออภิมันยุจนเป็นเหตุให้ถึงแก่ความตายก็เกิดโกรธแค้น อรชุนก็สาบานว่าจะสังหารชัยทรัถเพื่อล้างแค้นให้ได้ก่อนพระอาทิตย์ของวันถัดไปจะตกดิน หากทำมิได้ก็จะขอกระโดดลงเข้ากองไฟให้ม้วยมรณาสิ้นตามสัตย์สาบาน
วันที่สิบสี่  ฝ่ายปาณฑพจัดทัพเป็นรูปพระขรรค์(ขัฑคะพยุหะ) ฝ่ายเการพจัดทัพรัดกุมมาก ถึงสามชั้นคือ ชั้นที่หนึ่ง เป็นรูปกงจักร(จักรพยุหะ) ชั้นที่สอง เป็นรูปตะกร้าเหล็ก(ศกฏะพยุหะ) ชั้นที่สาม เป็นรูปรูของเข็มเย็บผ้า(ศูจิมุขพยุหะ) เพื่อปกป้องชัยทรัถ อรชุนแค้นถึงกับบุกทะลวงเข้าไปเข่นฆ่าทหารฝ่ายเการพไปถึง 1 อักเษาหิณี การรบล่วงเลยจนถึงใกล้จะเย็นแล้ว ทุรโยชน์ก็ยิ้มอย่างดีใจเพราะเวลาก็ใกล้เพียงอึดใจก็สามารถปกป้องชัยทรัถ และอรชุนก็จะกระโดดลงเข้ากองไฟให้ม้วยมรณาสิ้นตามสัตย์สาบาน ชัยชนะก็จะเป็นของพวกตน พระกฤษณะที่เห็นท่าไม่ดีจึงใช้จักรสุทรรศนะบดบังดวงสุริยะ ทำให้เกิดสุริยคราส ฝ่ายเการพเข้าใจว่าสุริยะลับขอบฟ้าไปแล้ว ชัยทรัถจึงออกมาจากแนวป้องกัน เมื่อพระกฤษณะเรียกจักรกลับมา แสงสว่างส่องอีกครั้ง อรชุนจึงแผลงศรปาศุปัตเข้าไปตัดศีรษะชัยทรัถจนขาดกระเด็น และศีรษะของชัยทรัถได้ลอยตรงไปยังหน้าตักของพระฤาษีวฤธเกษตร ผู้เป็นบิดาที่กำลังนั่งสมาธิบำเพ็ธเพียรอยู่ พระฤาษีวฤธเกษตรก็ตกใจจนทำศีรษะของชัยทรัถตกลงพื้นและถูกไฟเผาจนถึงแก่ความตาย เนื่องจากพระฤาษีวฤธเกษตรได้สาปเอาไว้ว่า ผู้ใดที่ทำให้ศีรษะของบุตรตนตกลงพื้น ผู้นั้นก็จะถูกไฟเผาจนถึงแก่ความตาย
ชัยทรัถ มีพระโอรสองค์หนึ่งที่ชื่อว่า Surath
นาวาฟ อัลอะห์มัด อัลญาบิร อัศเศาะบาห์

นาวาฟ อัลอะห์มัด อัลญาบิร อัศเศาะบาห์ (نواف الأحمد الجابر الصباح Nawwāf al-ʾAḥmad al-Jābir aṣ-Ṣabāḥ; ประสูติ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2480) ทรงเป็นเจ้าผู้ครองรัฐแห่งรัฐคูเวตองค์ปัจจุบัน ตั้งแต่ 29 กันยายน พ.ศ. 2563 ต่อจากเชคเศาะบาห์ อัลอะห์มัด อัลญาบิร อัศเศาะบาห์
==พระราชประวัติ==
==เจ้าผู้ครองรัฐแห่งรัฐคูเวต==
ชีค นาวาฟ อัลอะห์มัด อัลญาบิร อัศเศาะบาห์ ขึ้นดำรงตำแหน่งเอมีร์แห่งคูเวตเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2563 หลังการสิ้นพระชนม์ของชีค เศาะบาห์ อัลอะห์มัด อัลญาบิร อัศเศาะบาห์ พระเชษฐาต่างพระมารดาของพระองค์ และเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2563 ทรงสาบานตนเข้ารับตำแหน่งเอมีร์แห่งคูเวต ณ สภานิติบัญญัติ กรุงคูเวตซิตี้ รัฐคูเวต โดยทรงได้ประทานพระดำรัสแรกว่า “ข้าพเจ้าขอสาบานจะเคารพรัฐธรรมนูญและกฎหมายของประเทศ เพื่อเสรีภาพ ผลประโยชน์ และเศรษฐกิจของประชาชน อีกทั้งเพื่อความมั่นคงและเอกภาพ และเพื่อความเป็นปึกแผ่นของประเทศ”
==ชีวิตส่วนพระองค์==
ชีค นาวัฟ อัลอะห์มัด อัลญาบิร อัศเศาะบาห์ ทรงอภิเษกสมรสกับ ชารีฟา สุไลมาน อัล-จาเซ็ม ทรงมีพระราชโอรส 4 พระองค์ และ พระราชธิดา 2 พระองค์
==อ้างอิง==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2480
เจ้าผู้ครองรัฐคูเวต
พระมหากษัตริย์ที่ทรงครองราชย์ในปัจจุบัน
ไฟฟ้าลัดวงจร

ไฟฟ้าลัดวงจร หรือไฟฟ้าชอร์ต (short circuit) เป็นสภาพผิดปกติ ที่เกิดจากวงจรไฟฟ้ามีเส้นทางให้กระแสไหลจากจุดที่มีศักย์ไฟฟ้าสูง ไปยังจุดที่มีศักย์ไฟฟ้าต่ำ โดยแทบไม่ผ่านความต้านทานใดๆ, ซึ่งจะทำให้มีกระแสไฟฟ้าไหลผ่านวงจรในปริมาณสูงมาก และเกิดความร้อนสูงในจุดต่างๆ ของวงจร, ซึ่งหากกระแสไม่ถูกตัดอย่างทันท่วงที มักจะสร้างความเสียหายกับแหล่งจ่ายไฟ สายไฟ หรืออุปกรณ์ไฟฟ้าที่กระแสนั้นไหลผ่าน, และในบางกรณีที่มีกระแสไฟฟ้าสูงมากพอ ในเวลาที่นานพอ ความร้อนจะสูงจนเกิดประกายไฟ และเป็นเหตุนำไปสู่อัคคีภัยได้
เพื่อป้องกันผลลัพธ์ที่อาจจะเกิดขึ้น, วงจรไฟฟ้า โดยเฉพาะระบบที่ใช้ไฟบ้านหรือไฟรถยนต์ มักจะมีการต่อฟิวส์หรือเบรกเกอร์อนุกรมเอาไว้, ซึ่งจะตัดกระแสไฟฟ้าออกเมื่อมีกระแสไหลมากเกินพิกัด ก่อนที่จะเกิดความเสียหายถาวรกับวงจรหรืออุปกรณ์ข้างเคียง
แม้ว่าไฟฟ้าลัดวงจรส่วนมากจะมีเหตุจากการเสื่อมสภาพของชิ้นส่วน ความเสียหายของอุปกรณ์ (เช่น ฉนวนสายไฟที่กรอบจากอายุ) หรือเหตุสุดวิสัยต่างๆ (เช่น กิ่งไม้หักทับสายส่งไฟฟ้าแรงสูง), แต่ก็มีการใช้ประโยชน์จากการจงใจทำให้ไฟฟ้าลัดวงจรในสภาวะที่เหมาะสม หรือมีการควบคุมด้วย เช่น วงจรป้องกันไฟเกิน ซึ่งเมื่อตรวจพบแรงดันไฟฟ้าที่สูงเกินระดับปลอดภัย จะทำการลัดวงจรให้ฟิวส์ขาด เพื่อป้องกันไม่ให้อุปกรณ์ไฟฟ้าที่อ่อนไหวเสียหาย, รวมทั้งการเชื่อมไฟฟ้าบางชนิด ที่อาศัยการลัดวงจรตรงจุดที่ช่างแตะลวดเชื่อมเข้ากับรอยต่อชิ้นงาน ทำให้เกิดความร้อนสูง จนลวดเชื่อมหลอมละลายและเชื่อมชิ้นงานเข้าด้วยกัน เป็นต้น
ไฟฟ้า
แอนน์ บุญช่วย

แอนน์ สาวิสา บุญช่วย (Anne Savisa Boonchuy) ตัวละครหลักที่เป็นเด็กหญิงลูกครึ่งไทย-อเมริกัน อายุ 13 ปี ที่ได้เข้าไปยังดินแดนของแอมฟิเบีย หลังจากได้เปิดกล่องดนตรีปริศนากับเพื่อนอีกสองคน
== ประวัติ ==
=== เบื้องหลัง ===
=== ซีซันที่ 1 ===
=== ซีซันที่ 2 ===
=== ซีซันที่ 3 ===
== การปรากฏตัวในสื่ออื่น ==
== อ้างอิง ==
ตัวละครในแอมฟิเบีย
ตัวละครมนุษย์เคลื่อนไหว
ตัวละครหญิงในแอนิเมชัน
ตัวละครวัยทีนในโทรทัศน์
ตัวละครการ์ตูนอเมริกันที่เป็นคนไทย
ตัวละครชาวอเมริกันเชื้อสายไทย
ตัวละครที่เป็นพุทธศาสนิกชนชาวอเมริกัน
ตัวละครที่เป็นนักเต้น
ตัวละครที่เป็นเชฟ
ตัวละครที่เป็นนักมวยไทย
ตัวละครที่เป็นนักเทนนิส
ตัวละครที่เป็นนักบาสเกตบอล
ตัวละครที่เป็นนักวิ่ง
ตัวละครที่เป็นนักร้อง
ตัวละครที่เป็นนักดนตรี
ตัวละครที่เป็นนักกีตาร์
ตัวละครที่เป็นนักดาบ
ตัวละครที่เป็นนักล่า
ตัวละครที่เป็นนักปฏิวัติ
ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีพลังเหนือมนุษย์
ตัวละครในบันเทิงคดีจากลอสแอนเจลิส
ตัวละครที่เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น
ยอดมนุษย์อเมริกันเชื้อสายไทย
ยอดมนุษย์พุทธ
ยอดมนุษย์หญิง
ซูเปอร์ฮีโรวัยทีน
ตัวละครที่เป็นทหาร
ตัวละครที่เป็นนักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก
ตัวละครในบันเทิงคดีที่มาอาศัยอยู่ในมิติอื่น
ตัวละครที่ถูกชุบชีวิต