pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วัดหนองเพียร

วัดหนองเพียร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางงาม อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 20 ไร่ 1 งาน 44 ตารางวา
วัดหนองเพียรตั้งเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 เริ่มก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เริ่มจากนายโต๊ะ ผลวงษ์ ติดต่อนายคลัง นางพวง แก้วพูล บริจาคที่ดินจำนวน 4 ไร่ ซึ่งเป็นพื้นที่ป่าละเมาะ ไม่ได้ใช้ในการประกอบเกษตรกรรม จากนั้นผู้ใหญ่สายและนายโต๊ะได้ติดต่อขอซื้อที่ดินบริเวณที่ติดต่อกับที่ดินของนายคลัง ซึ่งประกอบด้วย นายท้วน สุนทรวิภาต จำนวน 2 งาน นายพรม แก้วพูล จำนวน 2 ไร่ นางแฉ่ม จำนวน 1 ไร่ นางเต็ม อุ่นศรี จำนวน 12 ไร่ และนายพรม อุ่นศรี บริจาคให้จำนวน 1 ไร่ ทางราชการและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องจึงอนุญาตให้สร้างวัดขึ้นได้ แต่มีข้อแม้ว่าทางคณะกรรมการสร้างวัดจะต้องสร้างโรงเรียนประชาบาลให้แก่ทางราชการด้วย และยังมีผู้บริจาคและซื้อที่ดินเพิ่มด้วย มีพระวิชัย จนฺทโชโต ให้มาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสอย่างเป็นทางการ เป็นรูปแรก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2528 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 25 เมตร ยาว 41 เมตร
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง 7.30 เมตร ยาว 26 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 หอสวดมนต์ กว้าง 10.70 เมตร ยาว 17.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง วิหาร กว้าง 7 เมตร ยาว 8 มตร ปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถ และหลวงพ่อดำโดยพระอาจารย์จวบและพระอาจารย์ฉุย วัดหนองเพียร เป็นผู้ปั้นสร้างขึ้นมา เมื่อ พ.ศ. 2516 หลวงพ่อดำเป็นพระพุทธรูปปูนปั้น ปางมารวิชัย
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระคำ
พระง้วน
พระเสนาะ
พระจรูญ
พระวิเศษ
พระสมชาย
พระจรูญ
พระพร้อย
พระโต๊ะ
พระครูพิพัฒน์สุวรรณาภรณ์ พ.ศ. 2523
==อ้างอิง==
หนองเพียร
ซารา กิซอว์

ซารา กิซอว์ หรือ เจ้าหญิงซารา กิซอว์ ดัชเชสแห่งฮารา (Her Imperial Highness Sara Gizaw) ประสูติเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2472 เป็นธิดาใน กิซอว์ อบิรา และ อันชา โตรา โดยทรงศึกษาในมหาวิทยาลัยเอดินบะระ
ซารา กิซอว์ ได้เสกสมรสกับ เจ้าชายมาคอนเนน พระราชโอรสใน สมเด็จพระจักรพรรดิเฮยิเล เซลาเซที่ 1 กับ สมเด็จพระจักรพรรดินีเมเนน อัสเฟาแห่งเอธิโอเปีย พระอนุชาธิราชใน สมเด็จพระจักรพรรดิอัมฮา เซลาสซี แห่งเอธิโอเปีย โดยรับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงซารา กิซอว์ ดัชเชสแห่งฮารา พระชายา พร้อมฐานันดร อิมพีเรียลไฮเนส มีพระบุตรดังนี้
เจ้าชายพอล วอสเซน ซิกเกด ดยุกแห่งฮารา
เจ้าชายมิคาเอล
เจ้าชายดาวิด
เจ้าชายทัฟฟารี
เจ้าชายบิเด มาเรียม
ภายหลังจากการเสกสมรสและขึ้นดำรงพระอิสริยยศศักดิ์แห่งพระราชวงศ์แล้วนั้น เจ้าหญิงซารา กิซอว์ ดัชเชสแห่งฮารา ทรงเป็นที่พูดถึงมากในเรื่องพระสิริโฉมของพระองค์ที่ทรงงดงามและแข็งแกร่งในเวลาเดียวกัน โดยภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระสวามีในปี 2500 พระองค์พร้อมด้วยพระโอรสทั้ง 3 พระองค์ ถูกควบคุมพระองค์ ยกเว้นเจ้าชายดาวิด และเจ้าชายทัฟฟารีซึ่งทรงศึกษา ณ โรงเรียนในต่างประเทศ หลังจากถูกคุมขังเป็นเวลานานและทรงถูกใช้ความรุนแรง ต่อมาทรงได้รับการปล่อยพระองค์จากระบอบเดิร์กพร้อมกับสมาชิกเจ้านายพระราชวงศ์ฝ่ายใน (สตรี) อีกหลายพระองค์ ในปี 2532 พระโอรสทั้ง 3 จึงถูกปล่อยพระองค์ออกมาเช่นกัน ซึ่งก่อนหน้าวันที่จะปล่อยตัวนั้น เจ้าชายดาวิด ถูกฆ่าตายที่บ้านพักส่วนพระองค์ใน สวิตเซอร์แลนด์ หลังจากการล่มสลายของระบอบเดิร์ก เจ้าหญิงซาราและพระโอรสของพระองค์ก็ได้รับอนุญาตให้เสด็จไปต่างประเทศได้ และหลังจากหลายปีที่ประทับอยู่ใน ลอนดอน จึงได้เสด็จกลับมาและดำรงพระชนม์ใน แอดดิสอาบาบา
เจ้าหญิงซารา กิซอว์ ดัชเชสแห่งฮารา ทรงดำรงพระชนม์ชีพ มีพระชันษายืนยาวถึง 90 ปี นับเป็นองค์กุลเชษฐ์พระองค์หนึ่งแห่งพระราชวงศ์เอธิโอเปีย ก่อนจะสิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 สิริพระชันษา 90 ปี 1 เดือน 16 วัน
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
House of Solomon: Dame Grand Cordon of the Imperial Order of the Queen of Sheba
House of Solomon: Recipient of the Silver Anniversary Medal of Emperor Haile Selassie I and Empress Menen
House of Solomon: Recipient of the Emperor Haile Selassie I Ruby Jubilee and 75th Birthday Medal
Dame Grand Cross of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany (1954)
Dame Grand Cross of the Order of the House of Orange
Member of the Royal Order of the Seraphim (15 November 1954)
Greece : Dame Grand Cross of the Order of Beneficence (1954)
Grand Decoration of Honour in Gold with Sash for Services to the Republic of Austria (1954)
== อ้างอิง ==
เจ้าหญิงเอธิโอเปีย
สมเด็จพระจักรพรรดิฮัยเลอ ซึลลาเซที่ 1
บุคคลจากมหาวิทยาลัยเอดินบะระ
วัดสารภี (จังหวัดสุพรรณบุรี)

วัดสารภี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำสุพรรณบุรี ในตำบลรั้วใหญ่ อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินทั้งวัดมีเนื้อที่ 24 ไร่ 2 งาน
วัดสารภีตั้งเมื่อ พ.ศ. 2353 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2497 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 24 เมตร ยาว 40 เมตร
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 12 เมตร ภายในประดิษฐานหลวงพ่อใหญ่ หรือ นามว่า พระพุทธมุนีศรีมงคล มีอายุกว่า 100 ปี นอกจากนั้นยังมีองค์พระอินทร์ทรงช้างเอราวัณขนาดใหญ่ในวิหารหน้าอุโบสถ เชื่อกันว่าการลอดท้องช้างเอราวัณจะทำให้ทำมาค้าขายร่ำรวยกิจการมั่นคงเจริญรุ่งเรือง ศาลาการเปรียญ กว้าง 19 เมตร ยาว 38 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511  หอสวดมนต์ กว้าง 6.50 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 และเจดีย์อยู่บริเวณหน้าอุโบสถ โดยเมื่อ พ.ศ. 2561 พบพระเครื่องจำนวนมากนับพันองค์ซ่อนอยู่ใต้ฐานเจดีย์เก่า
==อ้างอิง==
สารภี
กีฬารักบี้ 7 คนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ทีมหญิง

การแข่งขันกีฬารักบี้ 7 คนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ทีมหญิง เป็น 1 ใน 2 รายการแข่งขันกีฬารักบี้ 7 คนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 29-31 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่สนามกีฬาโตเกียว การแข่งขันรายการทีมหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 12 ทีม จาก 12 ประเทศโดยประมาณ
== ภูมิหลัง ==
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 2 ของรายการนี้ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2016
== การคัดเลือก ==
== ปฏิทินการแข่งขัน ==
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
== การแข่งขัน ==
=== รอบแบ่งกลุ่ม ===
=== กลุ่ม A ===
----
----
=== กลุ่ม B ===
----
----
=== กลุ่ม C ===
----
----
== อ้างอิง ==
กีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
กีฬารักบี้ 7 คนในโอลิมปิกฤดูร้อน
วัดมหาสวัสดิ์นาคพุฒาราม

วัดมหาสวัสดิ์นาคพุฒาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหอมเกร็ด อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม มีพื้นที่ทั้งหมด 16 ไร่ 3 งาน 36 ตารางวา
วัดมหาสวัสดิ์นาคพุฒารามตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2540 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2542 โดยมีสองตายาย คือ ตานาคกับยายพุฒ (หุ้นสวัสดิ์) เป็นคนถวายพื้นที่ในการสร้างวัดจึงตั้งชื่อตามผู้ถวาย โดยมีหลวงพ่อพระเดชพระคุณ พระศีลาจารพิพัฒน์ (แจ่ม ธุวาโภ) เป็นประธานและเป็นผู้ก่อตั้งวัดมหาสวัสดิ์นาคพุฒาราม ต่อมาหลวงพ่อธรรมโมลี (สมศักดิ์ อุปสโม) ได้มีการก่อตั้งมหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์วิทยาเขตบาฬีศึกษาพุทธโฆส และส่งเสริมให้ภิกษุสามเณรได้ศึกษาภาษาบาลีไปด้วย ต่อมา พ.ศ. 2564 ยุบรวมโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา วัดเสนหา เนื่องจากนักเรียนลดลง ไม่สามารถดำเนินการจัดการศึกษาต่อไปได้ เข้ากับโรงเรียนพระปริยัติธรรมมหาสวัสดิ์วิทยา วัดมหาสวัสดิ์นาคพุฒาราม
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระครูธรรมธร ยอด สุจิตฺโต พ.ศ. 2541–2549
พระมหาโกมล กมโล ป.ธ.8 ,ผศ. พ.ศ. 2549–2552
พระมหาวิจิตร กลฺยาณจิตฺโต ป.ธ.7 พ.ศ. 2553
==อ้างอิง==
มหาสวัสดิ์นาคพุฒาราม
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2243

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2243 สายบัวชุม–ปากช่อง เป็นถนนสายหนึ่งในจังหวัดลพบุรี จังหวัดสระบุรี และจังหวัดนครราชสีมา มีระยะทางทั้งหมด 72.138 กิโลเมตร เส้นทางเริ่มจากถนนสุรนารายณ์ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 205) ตำบลบัวชุม อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2272 ที่บ้านบัวชุม ตัดกับทางหลวงชนบท ลบ.4028 ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2256 ที่บ้านลำพญาไม้ จากนั้นจึงเข้าสู่เขตตำบลหัวลำ อำเภอท่าหลวง จากนั้นจึงเข้าสู่เขตตำบลห้วยขุนราม อำเภอพัฒนานิคม จังหวัดลพบุรี ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2282 ที่บ้านโป่งเกตุ จากนั้นจึงเข้าสู่เขตตำบลซับสนุ่น อำเภอมวกเหล็ก จังหวัดสระบุรี ตัดกับทางหลวงชนบท สบ.4005 ผ่านตำบลหนองย่างเสือ ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2224 ที่บ้านหนองผักหนอก จากนั้นจึงข้ามห้วยทองหลางเข้าสู่เขตตำบลปากช่อง อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2274 ที่บ้านหนองอีเหลอ สิ้นสุดทางหลวงแผ่นดินบริเวณหน้าโรงแรม The Pino Hotel (กิโลเมตรที่ 72+138) แต่ถนนยังคงมุ่งหน้าต่อไปโดยข้ามทางรถไฟสายชุมทางแก่งคอย–ชุมทางถนนจิระจนสิ้นสุดบนถนนมิตรภาพสายเก่าบริเวณข้างสวนสาธารณะเขาแคน เส้นทางในเขตจังหวัดลพบุรีและจังหวัดสระบุรีดูแลโดยแขวงการทางลพบุรีที่ 2 (ลำนารายณ์) ส่วนเส้นทางในเขตจังหวัดนครราชสีมาดูแลโดยแขวงการทางนครราชสีมาที่ 2 และเทศบาลเมืองปากช่อง
2243
4-2243
ถนนในจังหวัดลพบุรี
ถนนในจังหวัดสระบุรี
ถนนในจังหวัดนครราชสีมา
กีฬาเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – คู่ผสม

การแข่งขันกีฬาเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – คู่ผสม เป็น 1 ใน 5 รายการแข่งขันเทนนิสที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม - 1 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่สนามกีฬาในร่มอาริอาเกะ การแข่งขันรายการคู่ผสมในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 16 ทีมจาก 16 ประเทศโดยประมาณ
== ภูมิหลัง ==
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 8 ของรายการนี้ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1900
== การคัดเลือก ==
== รูปแบบการแข่งขัน ==
การแข่งขันเป็นการแข่งขันแบบแพ้คัดออกครั้งเดียวร่วมกับการแข่งขันชิงเหรียญทองแดง การแข่งขันใช้เซตที่ดีที่สุดของ 3 เซต ไทเบรกจะเล่นในทุกเซตที่มีคะแนนถึง 6-6 รวมถึงเซตสุดท้ายของแมตช์
== ปฏิทินการแข่งขัน ==
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9)
== อ้างอิง ==
กีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
กีฬาเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ยิมนาสติกสากล รวมอุปกรณ์ บุคคลหญิง

การแข่งขันกีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ยิมนาสติกสากล รวมอุปกรณ์ บุคคลหญิง หรือ ทีมรวมอุปกรณ์ชาย เป็น 1 ใน 18 รายการแข่งขันยิมนาสติกที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 25-29 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่ศูนย์ยิมนาสติกอาริอาเกะ การแข่งขันรายการยิมนาสติกสากล รวมอุปกรณ์ บุคคลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 24 คน จาก 15 ประเทศโดยประมาณ
== ภูมิหลัง ==
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 18 ของรายการนี้ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1952
== การคัดเลือก ==
== ปฏิทินการแข่งขัน ==
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
== รอบคัดเลือก ==
ทีมแปดอันดับแรกในรอบคัดเลือกตามคะแนนรวมของแต่ละอุปกรณ์ จะผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ ในรอบชิงชนะเลิศ แต่ละทีมเลือกนักยิมนาสติกสามคนเพื่อแข่งขันในแต่ละอุปกรณ์ คะแนนทั้งหมดในแต่ละอุปกรณ์ถูกนำมารวมกันเพื่อเป็นคะแนนของทีมในรอบสุดท้าย คะแนนในรอบคัดเลือกจะไม่นับรวมในรอบชิงชนะเลิศ
== อ้างอิง ==
กีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนครศรีธรรมราช

จังหวัดนครศรีธรรมราช มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 5 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
== ประวัติศาสตร์ ==
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดนครศรีธรรมราชมีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 5 คน คือ ทวี แก้วคง พลตำรวจเอก มีชัย นุกูลกิจ พลโท โอภาส รัตนบุรี ณรงค์ นุ่นทอง และ ประยุทธ ศรีมีชัย
นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภามากครั้งที่สุด คือ 2 สมัย ได้แก่ นายสิริวัฒน์ ไกรสินธุ์
== รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด ==
=== ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 8 พ.ศ. 2543 || width= 48% | ชุดที่ 9 พ.ศ. 2549
|-
| rowspan = 2| 1 ||  ทวี แก้วคง (เสียชีวิต)  || rowspan=2 |พิชัย บุณยเกียรติ
|-
| ถวิล ไพรสณฑ์ (แทนนายทวี)
|-
| 2 || พลตำรวจเอก มีชัย นุกูลกิจ  || ตรีพล เจาะจิตต์ 
|-
| 3 || พลโท โอภาส รัตนบุรี  || สวัสดิ์ แกล้วทนงค์
|-
| 4 ||  ณรงค์ นุ่นทอง  || วิฑูรย์ กรุณา
|-
| rowspan = 2| 5 ||  ประยุทธ ศรีมีชัย (เสียชีวิต) ||  rowspan=2 |สิริวัฒน์ ไกรสินธุ์
|-
| สวัสดิ์ กฤตรัชตนันต์ (แทนนายประยุทธ)
|}
=== ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 10 พ.ศ. 2551 || width= 48% | ชุดที่ 11 พ.ศ. 2557
|-
| 1 || สิริวัฒน์ ไกรสินธุ์  || พันตำรวจเอก ธรรมนูญ ไฝจู
|}
==อ้างอิง==
นครศรีธรรมราช
การเมืองจังหวัดนครศรีธรรมราช
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสุราษฎร์ธานี

จังหวัดสุราษฎร์ธานี มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 3 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
== ประวัติศาสตร์ ==
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดสุราษฎร์ธานีมีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 3 คน คือ ภิญญา ช่วยปลอด เฉลิม พรหมเลิศ และ มนู วณิชชานนท์
นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภามากครั้งที่สุด คือ 2 สมัย ได้แก่ พลตำรวจโทมาโนช ไกรวงศ์
== รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด ==
=== ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 8 พ.ศ. 2543 || width= 48% | ชุดที่ 9 พ.ศ. 2549
|-
| 1 || ภิญญา ช่วยปลอด  || พลตำรวจโท มาโนช ไกรวงศ์
|-
| rowspan = 2| 2 ||  เฉลิม พรหมเลิศ (ลาออก)  || rowspan=2 | พลตำรวจตรี ภูวดล กระแสอินทร์ 
|-
| อนันต์ ดาโลดม (แทนนายเฉลิม)
|-
| 3 || มนู วณิชชานนท์  || ประวิช นิลวัชรมณี
|}
=== ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 10 พ.ศ. 2551 || width= 48% | ชุดที่ 11 พ.ศ. 2557
|-
| 1 || พลตำรวจโท มาโนช ไกรวงศ์ || พลอากาศเอก สุจินต์ แช่มช้อย
|}
==อ้างอิง==
สุราษฎร์ธานี
การเมืองจังหวัดสุราษฎร์ธานี
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดระนอง

จังหวัดระนอง มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 1 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
== ประวัติศาสตร์ ==
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดระนองมีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 1 คน คือ ธรรมนูญ มงคล
== รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด ==
=== ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 8 พ.ศ. 2543 || width= 48% | ชุดที่ 9 พ.ศ. 2549
|-
| rowspan = 2| 1 ||  ธรรมนูญ มงคล (ถูกคัดค้าน)  || rowspan=2 | นภา นทีทอง
|-
| พลตำรวจเอก มีชัย นุกูลกิจ (แทนนายธรรมนูญ)
|}
=== ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 10 พ.ศ. 2551 || width= 48% | ชุดที่ 11 พ.ศ. 2557
|-
| rowspan = 2| 1 || พรพจน์ กังวาล (เสียชีวิต) || rowspan=2 | ศักดา ศรีวิริยะไพบูลย์
|-
| ชัยภัทร เศรษฐยุกานนท์ (แทนนายพรพจน์)
|}
==อ้างอิง==
ระนอง
การเมืองจังหวัดระนอง
วัดบ้านทุ่งเสรี

วัดบ้านทุ่งเสรี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงสวนหลวง เขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร
วัดบ้านทุ่งเสรี หรือ วัดบ้านทุ่ง หรือ วัดทุ่งเสรี ตั้งวัดเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2529 แต่เดิมชื่อว่า วัดทุ่งกระแจะแม้นเขียน ที่ดินซึ่งอยู่ตามแนวคลองลาว มาบรรจบกับคลองกระจะฝั่งเหนือจนถึงริมคลองแสนแสบ บางตอนเป็นที่ดินพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแม้นเขียน พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย พระองค์เจ้าแม้นเขียนทรงเป็นมีน้ำพระทัยเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธศาสนาอย่างลึกซึ่ง ทรงเห็นว่า ขณะนั้นมีบรรดาข้าทาสบริพารตลอดจนประชาชนชาวพุทธอยู่อาศัยใกล้ ๆ กับบริเวณที่นาของพระองค์เป็นจำนวนมากแต่บริเวณที่ใกล้เคียงแถวนั้นกลับไม่มีวัด จึงดำริสร้างวัดขึ้น ในที่ดิน อันเป็นราชทรัพย์ส่วนพระองค์ระหว่างคลองลาว บรรจบกับคลองกระจะรวมเป็นเนื้อที่ประมาณ 9 ไร่เศษ และได้ขนานนามวัดนี้ว่า "วัดบ้านทุ่งกระแจะแม้นเขียน" ซึ่งชาวบ้านทั่วไปพากันเรียกสั้นๆว่า "วัดบ้านทุ่ง"
วัดบ้านทุ่งแม้นเขียนในสมัยนั้นเป็นวัดที่มีถาวรวัตถุมั่นคงมีอุโบสถ กุฏิพระภิกษุสามเณร ศาลาการเปรียญและเจดีย์องค์ใหญ่ประดิษฐาน วัตถุมงคลหน้าอุโบสถ 1 องค์ มีสระน้ำขนาดใหญ่สำหรับใช้สอย 1 สระ มีกำแพงอิฐโดยรอบทั้ง 4 ด้านมีพระภิกษุและสามเณรอยู่ปฏิบัติศาสนกิจ เป็นจำนวนมาก มีการปกครองที่จัดแบ่งออกเป็น 2 คณะ เรียกว่า คณะบน และคณะล่าง แต่วัดบ้านทุ่งกระแจะแม้นเขียนก็มาถึงคราวเสื่อมโทรมลงไปภายหลังจากที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงประกาศเลิกทาส บรรดาพวกทาสไพร่หลวงทั้งหลาย ทั้งทาสไพร่หลวงเชื้อสายลาวตตลอดจนทาสใต้เรือนเบี้ยอื่น ๆ ต่างก็ได้รับความเป็นไท มีอิสระเสรีภาพโดยทั่วกัน จึงได้อพยพโยกย้ายกลับบ้านเดิมของตน พระภิกษุก็ได้ย้ายสำนักไปด้วย เมื่อพระองค์หาพระชนม์ไม่ แล้ววัดบ้านทุ่งแม้นเขียนก็คงจะหาผู้อุปการะเกื้อหนุนได้ยาก เพราะชาวไทยพุทธที่อยู่อาศัยใกล้กับวัดมีอยู่น้อย และคงจะต้องประสบกับความเดือดร้อนอย่างแน่นอน จึงได้ทรงอุทิศที่ดินทุ่งนาซึ่งเป็นพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์อีกจำนวน 2 แปลงประทานให้แก่วัดเพื่อเก็บผลประโยชน์ไว้ทำนุบำรุงรักษาวัดนี้ต่อไป ที่ดินที่ประทานนี้คือที่ดินจากริมคลองกระจะฝั่งเหนือตรงข้ามกับวัดยาว ไปจรดริมคลองแสนแสบ มีเนื้อที่ประมาณ 80 ไร่เศษ อนึ่ง หลักฐานจากหอสมุดแห่งชาติ ปรากฏว่าเดิม วัดนี้มีที่ดินธรณีสงฆ์ ตามโฉนดเลขที่ 1913 เนื้อที่ 51 ไร่ 1 งาน 80 วา กับโฉนดเลขที่ 1917 เนื้อที่ 33 ไร่ 2 งาน 80 วา รวมเป็นเนื้อที่ทั้งสิ้น 85 ไร่ งาน 60 วา หรือ 34,060 ตารางวา มีหลวงปู่นวม เจ้าอาวาสวัดบ้านทุ่งแม้นเขียนรูปสุดท้าย ภายหลังหลังมรณภาพของหลวงพ่อนวมแล้ว วัดบ้านทุ่งแม้นเขียนจึงว่างพระสงฆ์และได้กลายเป็นวัดร้างมาตั้งแต่บัดนั้น
จนกระทั่ง พระครูปลัดเสนอ ศิษย์เอกของหลวงพ่อคล้ายวาจาสิทธิ์ อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช ได้พัฒนาสร้างขึ้นใหม่ และตั้งเป็นวัดและตั้งชื่อตามหมู่บ้านบริเวณใกล้เคียง ปูชนียวัตถุที่สำคัญภายในวัด ได้แก่ รูปเหมือนพ่อท่านคล้าย วาจาสิทธิ์หลวงปู่ทวดเหยียบน้ำทะเลจืด เจ้าแม่กวนอิม องค์พ่อจตุคามรามเทพ และครูบาอาจารย์อีกหลายรูป
==อ้างอิง==
บ้านทุ่งเสรี
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดประจวบคีรีขันธ์

จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 1 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
== ประวัติศาสตร์ ==
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดประจวบคีรีขันธ์มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 1 คน คือ ร้อยตรี อำนวย ไทยานนท์
== รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด ==
=== ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 8 พ.ศ. 2543 || width= 48% | ชุดที่ 9 พ.ศ. 2549
|-
| 1 || ร้อยตรี อำนวย ไทยานนท์ || สุชน อินทเสม
|-
| 2 || - || ทิวา ศุภจรรยา
|}
=== ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557 ===
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=35%
|- style="background:#cccccc"
| width = 4% | ลำดับ || width = 48% | ชุดที่ 10 พ.ศ. 2551 || width= 48% | ชุดที่ 11 พ.ศ. 2557
|-
| 1 ||  ธันว์ ออสุวรรณ  || สืบยศ ใบแย้ม
|}
==อ้างอิง==
ประจวบคีรีขันธ์
การเมืองจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
กำสรวลสมุทร

กำสรวลสมุทร มีชื่ออื่นอย่าง กำสรวลโคลงดั้น กำสรวลศรีปราชญ์ หรือ โคลงกำสรวล เป็นงานประพันธ์ประเภทนิราศสมัยอยุธยาตอนต้น พ. ณ ประมวญมารค ได้รวบรวมเป็นเล่ม พิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2502 กำสรวลสมุทรเป็นนิราศที่มีอิทธิพลต่อนิราศยุคหลัง ๆ เช่น นิราศนรินทร์ นิราศพระยาตรัง โดยเฉพาะสำนวนโวหารและความเปรียบ เนื้อความของกำสรวลสมุทร เริ่มด้วยร่ายดั้นบทหนึ่งและโคลงดั้นชมพระนครอยุธยาจากนั้นกล่าวแสดงอาลัยถึงท้าวศรีจุฬาลักษณ์ นางผู้เป็นที่รัก แล้วจึงจบลงด้วยกล่าวถึงการเดินทางซึ่งมีผู้มาส่งมากมาย
==ต้นฉบับและผู้แต่ง==
ต้นฉบับเดิมเป็นตัวเขียนบนสมุดไทยที่คัดลอกกันต่อ ๆ กันมา เริ่มด้วยร่ายแบบโบราณ 1 บท แล้วตามด้วยโคลงดั้นราว 129 บท แต่การคัดลอกที่ทำกันต่อ ๆ กันมา ต้นฉบับที่หอสมุดแห่งชาติมีอยู่ 6 ฉบับ ทุกฉบับมีความแตกต่างกันทั้งอักษรและความ มีฉบับหนึ่งได้มีผู้เขียนบนโคลงบานแผนก จารึกหน้าโคลง ซึ่งแต่งเพิ่มโดยผู้คัดลอกโดยยุคต้นกรุงเทพ มีคำว่า กำสรวลศรีปราชญ์ จึงเป็นเหตุให้นักวิชาการในสมัยหลังเรียกชื่อวรรณกรรมเรื่องนี้ว่า "กำสรวลศรีปราชญ์" และเชื่อว่าศรีปราชญ์เป็นผู้ประพันธ์ พ. ณ ประมวญมารคเรียกชื่อวรรณดคีเล่มนี้ว่า กำสรวลสมุทร (ตามชื่อในจินดามณี) โดยตรวจสอบพบว่าผู้แต่งคือ พระบรมราชาที่ 3 พระโอรสของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ที่ทรงประพันธ์ถึงท้าวศรีจุฬาลักษณ์ สตรีสูงศักดิ์แห่งอาณาจักรสุโขทัย ในคราวที่ต้องจากกัน เพราะท้าวศรีจุฬาลักษณ์ต้องตามเสด็จสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถขึ้นไปพิษณุโลก เมืองหลวงของอาณาจักรสุโขทัย ส่วนพระบรมราชาต้องทรงรั้งกรุงศรีอยุธยา ไม่อาจติดตามขึ้นไปด้วย
กำสรวลสมุทรน่าจะแต่งขึ้นก่อนสมัยสมเด็จพระไชยราชาธิราชแห่งกรุงศรีอยุธยา (พ.ศ. 2077–2089) เนื่องจากเนื้อหาได้กล่าวถึงการล่องแม่น้ำเจ้าพระยาใช้เส้นทางอ้อมตามแม่น้ำเดิมที่เวลานี้เป็นคลองบางกอกน้อย ซึ่งจะขุดลัดในสมัยสมเด็จพระไชยราชาธิราช พ. ณ ประมวญมารค สันนิษฐานว่าแต่งระหว่าง พ.ศ. 2025–2034 อาจแต่งเมื่อ พ.ศ. 2031 หากเปรียบเทียบเวลากับพระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐ พ.ศ. 2031 สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3 เสด็จไปเอาเมืองทวาย ขณะที่สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถเสด็จสวรรคตที่พิษณุโลก และ พ.ศ. 2034 สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3 เสด็จสวรรคต
==เนื้อหาโดยย่อและเส้นทางการเดินทาง==

เริ่มด้วยร่ายสดุดีกรุงศรีอยุธยา ต่อจากนั้นกล่าวถึงการที่ต้องจากนาง แสดงความห่วงใย รำพันเปรียบเทียบชื่อตำบลเข้ากับความอาลัยที่มีต่อนาง ตำบลที่ผ่าน เช่น บางกะจะ เกาะเรียน ด่านขนอน บางทรนาง บางขดาน ย่านขวาง ราชคราม ทุ่งพญาเมือง ละเท เชิงราก เข้ากรุงเทพ ผ่านบางเขน (คลองบางเขน) บางกรูด บางพลู ฉมังราย ผ่านโค้งเกือกม้าของแม่น้ำสายเดิม ได้พรรณนาถึงบางระมาด บางเชือกหนัง บางจาก บางนางนอง ก่อนนั่งเรือเลี้ยวขวาไปทางคลองด่าน (ตรงวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ) ผ่านคุ้งบางกะเจ้าเอ่ยถึงบางผึ้ง ออกอ่าวไทย มุ่งเกาะสีชัง เกาะไผ่ จากนั้นตัดข้ามอ่าวไทย ไปบางค่อม บางนายหญี่ สวาโถกน ขทิงทอง บางสบู บางคล ขนบ
นอกจากนี้ได้นำบุคคลในวรรณคดีมาเปรียบเทียบกับเหตุการณ์ในชีวิตของตน โดยกล่าวถึง พระรามกับนางสีดา พระสูตรธนู (สุธนู) กับนางจิราประภา และพระสมุทรโฆษกกับนางพิษทุมดีว่าต่างได้อยู่ร่วมกันอีก ภายหลังที่ต้องจากกันชั่วเวลาหนึ่ง การพรรณนาสถานที่สิ้นสุดลงโดยที่ไม่ถึงนครศรีธรรมราช
== อ้างอิง ==
นิราศ
วรรณคดีไทย
วรรณคดีประเภทโคลง
รายชื่อประเทศที่ได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร

รายชื่อประเทศและดินแดนดังต่อไปนี้ในอดีตถูกปกครองในฐานะอาณานิคมของสหราชอาณาจักร หรือเคยเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอังกฤษ และยังมีวันเอกราชกำกับด้วย โดยบางประเทศไม่ได้รับเอกราชในวันใดวันหนึ่ง ดังนั้นจะแสดงวันที่ล่าสุดที่ได้รับเอกราชแทน โดยมีทั้งหมด 65 ประเทศที่ได้รับเอกราชเป็นของตน
==อาณานิคม รัฐในอารักขา และดินแดนในอาณัติ==
==การเปลี่ยนผ่านระหว่างประเทศราชไปสู่เอกราช==
==อดีตดินแดนอาณานิคมของสหราชอาณาจักรที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของอีกดินแดนอาณานิคมของสหราชอาณาจักรซึ่งต่อมาได้ขอคืนสถานะ==
==ดินแดนที่เคยอยู่ภายใต้กำกับของบริการอาณานิคมแห่งสหราชอาณาจักรที่ต่อมาได้รับเอกราช==
==ดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักรที่มีประชามติไม่รับเอกราช==
==ดินแดนที่ไม่ได้มีประชามติในเอกราชซึ่งต่อมาพ้นสถานะการเป็นอาณานิคม==
==ประเทศในสหราชอาณาจักรที่มีมติไม่รับเอกราช==
==อ้างอิง==
อดีตอาณานิคมของอังกฤษ
วันเอกราช
รายชื่อประเทศ