pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สงครามนากอร์โน-คาราบัคครั้งที่สอง

สงครามนากอร์โน-คาราบัคครั้งที่สอง เป็นความขัดแย้งทางอาวุธในภูมิภาคนากอร์โน-คาราบัคระหว่างอาเซอร์ไบจานซึ่งได้รับการสนับสนุนจากตุรกี กับสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัค (อาร์ทซัค) ซึ่งประกาศตัวเองเป็นเอกราชและได้รับการสนับสนุนจากอาร์มีเนีย นับเป็นความขัดแย้งที่บานปลายครั้งล่าสุดในภูมิภาคซึ่งได้รับการรับรองจากนานาชาติว่าเป็นส่วนหนึ่งของอาเซอร์ไบจาน แต่ส่วนใหญ่อยู่ภายใต้การปกครองของสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัคและมีชาวอาร์มีเนียเป็นกลุ่มชาติพันธุ์หลักที่อาศัยอยู่
การปะทะเริ่มขึ้นในเช้าวันที่ 27 กันยายน ตามแนวติดต่อนากอร์โน-คาราบัคซึ่งได้รับการกำหนดขึ้นหลังสงครามนากอร์โน-คาราบัค (พ.ศ. 2531–2537) เพื่อเป็นการตอบสนองต่อการปะทะครั้งนี้ อาร์มีเนียและสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัคได้ประกาศกฎอัยการศึกและการระดมพลทั้งหมด ในขณะที่อาเซอร์ไบจานได้ประกาศกฎอัยการศึกและเคอร์ฟิว และต่อมาได้ประกาศการระดมพลบางส่วนในวันที่ 28 กันยายน ตุรกีให้การสนับสนุนทางทหารแก่อาเซอร์ไบจาน แม้ว่าขอบเขตของการสนับสนุนจะยังเป็นที่ถกเถียงก็ตาม เชื่อกันว่าการเข้ามามีส่วนร่วมของตุรกีเป็นความพยายามที่จะขยายเขตอิทธิพลของตนทั้งโดยการเสริมสถานะของอาเซอร์ไบจานในความขัดแย้งและโดยการลดอิทธิพลของรัสเซียในภูมิภาค
นักวิเคราะห์ระหว่างประเทศเชื่อว่าอาเซอร์ไบจานเป็นผู้เปิดฉากรุกก่อน และเป้าหมายหลักของการรุกน่าจะเป็นไปเพื่อยึดพื้นที่ตอนใต้ของนากอร์โน-คาราบัคซึ่งมีภูเขาน้อยกว่าและง่ายต่อการเข้ายึดมากกว่าพื้นที่ตอนในของภูมิภาคซึ่งมีการป้องกันอย่างดี ในสงครามครั้งนี้มีการโจมตีโดยใช้อากาศยานไร้คนขับ เครื่องรับรู้ ปืนใหญ่พิสัยไกล และขีปนาวุธ ตลอดจนการโฆษณาชวนเชื่อโดยรัฐและการใช้บัญชีสื่อสังคมทางการในยุทธการข้อมูลข่าวสารออนไลน์ ผู้เสียชีวิตจากการสู้รบของทั้งสองฝ่ายรวมกันแล้วอาจอยู่ในระดับหลายพันคน
หลายประเทศและสหประชาชาติออกมาประณามอย่างรุนแรงต่อการใช้กำลังและเรียกร้องให้ทั้งสองฝ่ายผ่อนคลายความตึงเครียดและกลับสู่การเจรจาที่มีนัยสำคัญโดยไม่รอช้า ข้อตกลงหยุดยิงเพื่อมนุษยธรรมตามแนวทางของคณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศซึ่งมีรัสเซียเป็นคนกลางไกล่เกลี่ยและได้รับความเห็นชอบจากทั้งอาร์มีเนียและอาเซอร์ไบจานมีผลอย่างเป็นทางการในวันที่ 10 ตุลาคม อย่างไรก็ตาม ข้อตกลงดังกล่าวถูกทั้งสองฝ่ายเพิกเฉยอย่างสิ้นเชิง ส่งผลให้แผนการส่งร่างผู้เสียชีวิตกลับประเทศและการแลกเปลี่ยนผู้บาดเจ็บและเชลยหยุดชะงัก
หลังจากอาเซอร์ไบจานเข้ายึดชูชาซึ่งเป็นเมืองใหญ่อันดับที่สองของสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัค  มีการลงนามข้อตกลงสันติภาพระหว่างอิลฮัม แอลีเยฟ ประธานาธิบดีอาเซอร์ไบจาน, นีกอล พาชินยัน นายกรัฐมนตรีอาร์มีเนีย และวลาดีมีร์ ปูติน ประธานาธิบดีรัสเซีย ซึ่งยุติการสู้รบทั้งหมดในพื้นที่ตั้งแต่เวลา 00:00 น. ของวันที่ 10 พฤศจิกายน ตามเวลามอสโก อารายิก ฮารุทยุนยัน ประธานาธิบดีสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัค ตกลงที่จะยุติการสู้รบด้วยเช่นกัน ตามข้อตกลงดังกล่าว แต่ละฝ่ายจะยังคงปักหลักในพื้นที่ที่ตนเองควบคุมอยู่ในปัจจุบัน ในขณะที่ชาวอาร์มีเนียตกลงที่จะคืนดินแดนรอบภูมิภาคนากอร์โน-คาราบัคที่ตนเองยึดครองให้แก่อาเซอร์ไบจาน นอกจากนี้อาเซอร์ไบจานยังจะสามารถเข้าถึงดินแดนส่วนแยกนาคีชีวันทางบกได้อีกด้วย ส่วนรัสเซียจะส่งทหารจำนวนเกือบ 2,000 นายไปเป็นกองกำลังรักษาสันติภาพเพื่อคุ้มครองเส้นทางเชื่อมต่อระหว่างอาร์มีเนียกับสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัคเป็นเวลาอย่างน้อยห้าปี
== อ้างอิง ==
 
ความขัดแย้งในปี พ.ศ. 2563
ประเทศอาเซอร์ไบจานในปี พ.ศ. 2563
ประเทศอาร์มีเนียในปี พ.ศ. 2563
ความขัดแย้งนากอร์โน-คาราบัค
สงครามเกี่ยวข้องกับอาเซอร์ไบจาน
สงครามเกี่ยวข้องกับอาร์มีเนีย
เลห์ตัน ดับเบิลยู. สมิธ จูเนียร์

เลห์ตัน วอร์เรน สมิธ จูเนียร์ (Leighton Warren Smith Jr.; 20 สิงหาคม ค.ศ. 1939 – ) เป็นอดีตพลเรือเอกของกองทัพเรือสหรัฐ ซึ่งในปี ค.ศ. 1994 เขาได้กลายเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองกำลังทัพเรือสหรัฐประจำยุโรปและกองกำลังพันธมิตรยุโรปใต้ โดยถือคำสั่งในช่วงสูงสุดของสงครามยูโกสลาเวีย เขาสั่งให้เนโทประกาศเขตห้ามบินผ่าน (ปฏิบัติการปฏิเสธเที่ยวบิน) เหนือบอสเนีย และการทัพทิ้งระเบิดต่อต้านสาธารณรัฐเซิร์ปสกา (ปฏิบัติการกองกำลังจงใจ) ในปี ค.ศ. 1995 ในปีเดียวกันนั้น เขายังรับหน้าที่บัญชาการกองกำลังขับเคลื่อน (IFOR) ที่นำโดยเนโทในบอสเนียโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อกำกับดูแลข้อตกลงสันติภาพ เขาดำรงตำแหน่งทั้งสามจนเกษียณอายุในปี ค.ศ. 1996
== ชีวิตในวัยเด็กและการศึกษา ==
สมิธเกิดที่เมืองโมบีล รัฐแอละแบมา เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1939 และสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายเรือสหรัฐในรุ่นปี ค.ศ. 1962 เขาได้รับปีกในเดือนมกราคม ค.ศ. 1964
== อาชีพทหารเรือ ==
ในฐานะนักบินของกองทัพเรือ สมิธได้บินเครื่องบินเจ็ตโจมตีขนาดเบาเอ-7 คอร์แซร์ II ที่ใช้เรือบรรทุกระหว่างการกรีธาพลหลายครั้งสู่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน, แอตแลนติกเหนือ, แปซิฟิกตะวันตก และมหาสมุทรอินเดีย สิ่งเหล่านี้รวมถึงการแล่นเรือสามลำในน่านน้ำนอกประเทศเวียดนามเหนือที่ซึ่งเขาบินไปกว่า 280 ภารกิจการรบ โดยส่วนใหญ่อยู่ในเอ-7 คอร์แซร์ II สมิธดำรงตำแหน่งผู้บังคับการเรือในชุมชนการบินที่ระดับฝูงบินและกองบินเช่นเดียวกับการบัญชาการหลัก ๆ ที่รวมถึงเรือกินนํ้าลึก  ก่อนเข้ารับตำแหน่งผู้บัญชาการเรือบรรทุกอากาศยาน  และต่อมาบังคับการกองเรือบรรทุกเครื่องบิน 6 ในปี ค.ศ. 1986 ในฐานะนายพลเรือ เขาได้รับการบันทึกมากกว่า 4,200 ชั่วโมงบินและสะสมการลงจอดเรือบรรทุกอากาศยานมากกว่า 1,000 ครั้ง
== อ้างอิง ==
Adapted from this biography. (2003)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Smith discusses military forces in the Balkans (to the North Atlantic Council - Brussels, 17 July 1996)
กำลังพลเนโทในสงครามบอสเนีย
เทอร์โมแอซิโดไฟล์

เทอร์โมแอซิโดไฟล์ (thermoacidophile) เป็นจุลินทรีย์อิกซ์ตรีโมไฟล์ที่เป็นทั้งเทอร์โมฟิลิกและแอซิโดฟิลิก กล่าวคือสามารถเจริญเติบโตได้ภายใต้สภาวะที่มีอุณหภูมิสูงและมีพีเอชต่ำ เทอร์โมแอซิโดไฟล์ส่วนใหญ่เป็นอาร์เคีย (โดยเฉพาะ crenarchaeota และ euryarchaeota) หรือแบคทีเรีย และพบยูแคริโอตบ้างเป็นครั้งคราว เทอร์โมแอซิโดไฟล์พบได้ในบ่อน้ำร้อน พุแก๊ส ปล่องน้ำร้อนใต้ทะเลหรือในสภาพแวดล้อมอื่น ๆ ที่มีการปลดปล่อยพลังงานความร้อนใต้พิภพ นอกจากนี้ยังพบในสภาพแวดล้อมที่ปนเปื้อนมลพิษ เช่น น้ำเสียจากเหมืองแร่
แต่กระนั้น สิ่งมีชีวิตอาจมีความสามารถอย่างหนึ่ง แต่เสียความสามารถอีกอย่างไป (biological trade-off) ระหว่างการปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมที่อุณหภูมิสูงกับปรับตัวให้อยู่รอดในสิ่งแวดล้อมที่มีพีเอชต่ำ มีเพียงไม่กี่ตัวอย่างเท่านั้นที่สามารถทนต่อสภาวะสุดขั้วของทั้งสองอย่างได้ดี (pH  80°C) อาร์เคียหลายชนิดมีวิถีเมแทบอลิซึมแบบใช้ออกซิเจน ใช้ออกซิเจนเพียงเล็กน้อย (microaerophile) และไม่ใช้ออกซิเจน (obligate anaerobe) เช่น Acidilobales
การจัดลำดับจีโนมของสาหร่ายสีแดง Galdieria sulphuraria ซึ่งเป็นยูแคริโอตที่เป็นเทอร์โมแอซิโดไฟล์ พบว่าการปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมน่าจะเกิดจากการถ่ายทอดยีนในแนวราบ โดยได้รับจากอาร์เคียและแบคทีเรียที่เป็นเทอร์โมแอซิโดไฟล์
==  ดูเพิ่ม ==
== อ้างอิง ==
เทอร์โมไฟล์
เทอร์โมซัว
พอลิอิกซ์ตรีโมไฟล์
ศาสนาอิสลามในประเทศมาดากัสการ์

ศาสนาอิสลาม ได้รับการยอมรับอย่างดีในอาณาเขตที่ปัจจุบันเรียกว่าประเทศมาดากัสการ์มาหลายศตวรรษ และปัจจุบันมีชาวมุสลิมเป็นตัวแทน 7 เปอร์เซ็นต์ของประชากร ชาวมุสลิมส่วนใหญ่ในมาดากัสการ์นับถือนิกายซุนนีของสำนักนิติศาสตร์ชอฟี
== ประวัติความเป็นมา ==
=== การตั้งถิ่นฐานของชาวอาหรับ ===
เริ่มต้นในคริสต์ศตวรรษที่ 10 และ 11 พ่อค้างาสัตว์ชาวอาหรับ, โซมาลี และแซนซิบาร์เดินทางไปตามชายฝั่งตะวันออกของทวีปแอฟริกาในเรือใบเดาของพวกเขาและตั้งถิ่นฐานบนชายฝั่งตะวันตกของมาดากัสการ์ กลุ่มที่น่าสังเกตที่สุดของผู้คนเหล่านี้คือซาฟิรามิเนีย ซึ่งเป็นบรรพบุรุษดั้งเดิมของอันเตโมโร, อันตาโนซี และชาติพันธุ์อื่น ๆ ในชายฝั่งตะวันออก คลื่นสุดท้ายของผู้อพยพชาวอาหรับคืออันตาลาโอตราที่อพยพมาจากอาณานิคมทางตะวันออกของทวีปแอฟริกา พวกเขาตั้งถิ่นฐานทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะ (พื้นที่มาจังกา) และเป็นกลุ่มแรกที่นำศาสนาอิสลามมาสู่เกาะ
ผู้อพยพชาวมุสลิมอาหรับและชาวโซมาลีมีจำนวนน้อยเมื่อเทียบกับชาวอินโดนีเซียและชาวบันตู แต่พวกเขาทำให้คนเลื่อมใสยั่งยืน ชื่อของชาวมาลากาซีสำหรับฤดูกาล, เดือน, วัน และเหรียญเป็นชื่อของศาสนาอิสลามต้นกำเนิด เช่นเดียวกับการเข้าสุหนัต, เมล็ดข้าวชุมชน และรูปแบบต่าง ๆ ของการทักทาย นักวิเศษชาวอาหรับหรือที่เรียกว่าออมเบียซี ได้สถาปนาตัวเองในสำนักของอาณาจักรชนเผ่ามาลากาซีหลายแห่ง ผู้อพยพชาวอาหรับ-โซมาลีได้นำระบบชายเป็นใหญ่ของครอบครัวและตระกูลของการปกครองที่ไม่ใช่อารยธรรมอิสลามมาสู่มาดากัสการ์ ซึ่งแตกต่างจากระบบผู้นำที่เป็นหญิงแบบโพลีนีเซียโดยสิทธิในสิทธิพิเศษและทรัพย์สินจะมอบให้แก่ชายและหญิงอย่างเท่าเทียมกัน ส่วนโซราเบเป็นตัวอักษรที่มาจากภาษาอาหรับที่ใช้ในการถอดเสียงภาษามาลากาซีและภาษาถิ่นอันเตโมโรโดยเฉพาะ ชาวอาหรับยังเป็นกลุ่มแรกที่ระบุที่มาของชาวมาลากาซีส่วนใหญ่ได้อย่างถูกต้อง โดยบอกว่าเกาะนี้ได้ตั้งรกรากโดยชาวอินโดนีเซีย
== การล่าอาณานิคมและเอกราช ==

เมื่อได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1960 มาดากัสการ์ได้เริ่มพัฒนาความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับมหาอำนาจทางโลกอย่างแข็งขันกับสหภาพโซเวียต โดยสิ่งนี้ได้ขัดขวางการขยายของทุกศาสนาในมาดากัสการ์รวมทั้งศาสนาอิสลาม อย่างไรก็ตาม ในคริสต์ทศวรรษ 1980 มาดากัสการ์ได้หลบหนีความสัมพันธ์จากสหภาพโซเวียตและกลับไปหาฝรั่งเศส
ทั้งนี้ มีสาวกคิดเป็นประมาณ 7 เปอร์เซ็นต์ของประชากรตามข้อมูลของกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐในปี ค.ศ. 2011 (ลดลงจากการประมาณการก่อนหน้านี้ที่ 10 ถึง 15 เปอร์เซ็นต์ในปี ค.ศ. 2009) หรือ 3 เปอร์เซ็นต์ตามข้อมูลของสำนักวิจัยพิวในปี ค.ศ. 2010
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
มาดากัสการ์
วัดมหาบุศย์

วัดมหาบุศย์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงอ่อนนุช เขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร
==ประวัติ==
วัดมหาบุศย์สร้างประมาณ พ.ศ. 2305 ก่อนเสียกรุงแก่พม่า 5 ปี เดิมชื่อว่า วัดสามบุตร กล่าวคือ บุตรชายสามคนพี่น้องได้ร่วมกันสร้างวัดนี้ สันนิษฐานว่าเสนาสนะในยุคนั้นคงเป็นไม้เสียส่วนใหญ่ ทำให้วัสดุไม่คงทนจนกลายเป็นวัดร้างในที่สุด ต่อมาพระมหาบุตร เปรียญ 5 ประโยค สำนักวัดเลียบได้มาเยี่ยมญาติโยมละแวกคลองพระโขนง ชาวบ้านจึงพร้อมใจกันนิมนต์ให้ท่านอยู่วัดสามบุตรเพื่อช่วยเป็นผู้นำในการบูรณะวัด เมื่อสร้างและบูรณปฏิสังขรณ์จึงได้ขนานนามวัดใหม่ว่า วัดมหาบุตร ตามนามท่าน ภายหลังชื่อได้เปลี่ยนมาเป็น "วัดมหาบุศย์" ประชาชนทั่วไปยังขนานนามวัดนี้ว่า วัดแม่นาคพระโขนง ตามอิทธิพลของวรรณกรรมเรื่อง แม่นากพระโขนง
วัดมหาบุศย์ได้รับการบูรณะสังฆเสนาสนะประมาณปี พ.ศ. 2455 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2459 มีเขตวิสุงคามสีมากว้าง 2 เส้น ยาว 2 เส้น 7 วา จนปี พ.ศ. 2470 ได้มีการรื้อถอนอุโบสถเก่าออกแล้วสร้างใหม่ เป็นอุโบสถกว้าง 20 เมตร ยาว 23 เมตร หน้าบันสลักเป็นลายกระหนกไทยรูปพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ หลังคาสองชั้นลด ถึงปี พ.ศ. 2500 ได้ทำการบูรณะอุโบสถนี้ใหม่โดยเปลี่ยนกระเบื้องเป็นกระเบื้องเคลือบสี เปลี่ยนช่อฟ้าใบระกาหงส์และหน้าบันใหม่ทั้งหมด จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นมาเป็นประธานพิธียกช่อฟ้า
==สิ่งศักดิ์สิทธิ์==
วัดมหาบุศย์มีชื่อเสียงจากการมีศาลย่านาค คู่รักมักนิยมมากราบไหว้ย่านาค ยังมีศาลเจ้าแม่ตะเคียนทอง คนที่มาจะนิยมมาขอพรในเรื่องการงาน การเรียน โชคลาภ และความรัก นอกจากนั้นยังมีวิหารหลวงพ่อยิ้ม ภายในประดิษฐานหลวงพ่อยิ้ม ลักษณะเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย และพระพุทธรูปอีกหลายองค์ ถัดจากวิหารหลวงพ่อยิ้มไปเป็นอุทยานพระโพธิสัตว์กวนอิม ภายในประดิษฐานรูปปั้นเจ้าแม่กวนอิม
==อ้างอิง==
มหาบุศย์
โบราณสถานในกรุงเทพมหานคร
แม่นากพระโขนง
ตุลาคม พ.ศ. 2563

ตุลาคม พ.ศ. 2563 เป็นเดือนที่ 10 ของปี พ.ศ. 2563 วันแรกของเดือนเป็นวันพฤหัสบดี วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันเสาร์
== เหตุการณ์ปัจจุบัน ==
ตุลาคม
*
วัดใหม่พิเรนทร์

วัดใหม่พิเรนทร์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงวัดอรุณ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร วัดมีมีเนื้อที่ 8 ไร่ 46 ตารางวา
==ประวัติ==
วัดใหม่พิเรนทร์สร้างขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2384 แต่เดิมชื่อว่า วัดใหม่บ้านข้าวหลาม เนื่องจากชาวบ้านที่อยู่บริเวณที่ตั้งวัดประกอบอาชีพทำข้าวหลามขาย ต่อมาเมื่อมีการตัดถนนอิสรภาพผ่านหน้าวัด ประกอบกับอยู่ใกล้สามแยกโพธิ์สามต้น ชาวบ้านจึงเรียกว่า วัดใหม่โพธิ์สามต้น แต่ชาวบ้านคนเก่าแก่นิยมเรียกว่า วัดใหม่ขี้หมู  เนื่องจากสถานที่สร้างวัดเดิมเป็นที่อยู่ของหมูป่าเป็นจำนวนมากและหมูได้ถ่ายมูลไปทั่ว ต่อมาพระพิเรนทรเทพ (ขำ ณ ราชสีมา) และญาติพี่น้องได้บูรณปฏิสังขรณ์วัดแห่งนี้ จึงได้ขนานนามวัดตามตามบรรดาศักดิ์ว่า "วัดใหม่พิเรนทร์"
==อาคารเสนาสนะ==
อุโบสถเป็นอาคารก่ออิฐถือปูน กว้าง 8.80 เมตร ยาว 23.80 เมตร บูรณะครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2498 บูรณะครั้งที่ 2 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2544 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย มีนามว่า พระพุทธนิมิต มีภาพจิตรกรรมฝาผนังแสดงเหตุการณ์ในพุทธประวัติ
ภายในวิหารประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย นามว่า หลวงพ่อเทพมงคล เป็นพระพุทธรูปสมัยสุโขทัย ขนาดหน้าตักกว้าง 29 นิ้ว สูง 39 นิ้ว แต่เดิมพระพิเรนทรเทพได้นำมาประดิษฐานไว้ที่หอฉัน (หอสวดมนต์) หลังจากที่ได้มาบูรณปฏิสังขรณ์วัด ต่อมาหลวงพ่อพระครูได้ดำเนินการก่อสร้างวิหารจึงนำองค์พระมาประดิษฐานที่วิหาร
อาคารเสนาสนะอื่นได้แก่ กุฏิสงฆ์ 9 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กสองชั้นมุงหลังคาด้วยกระเบื้องเคลือบ หอสวดมนต์ เป็นเสาคอนกรีต ฝาและพื้นเป็นไม้สัก มีสามจั่ว ศาลาเอนกประสงค์ เป็นตึกสองชั้น ตรีมุข มีช่อฟ้าใบระกาหางหงษ์ ที่หน้าบันจารึกพระพุทธรูปไว้ทั้งสามด้าน ศาลาการเปรียญ หอระฆัง ฌาปนสถาน ศาลาบำเพ็ญกุศล เมรุ และสุสาน
==อ้างอิง==
ใหม่พิเรนทร์
วัดนก (กรุงเทพมหานคร)

วัดนก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคูหาสวรรค์ เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูสุจิตตาภรณ์ (สมเจต)
วัดนกตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2420 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว อุโบสถหลังเก่าได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2431 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งล่าสุดเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2538
อุโบสถหลังใหม่เป็นทรงจตุรมุข (มุขลอย 2 มุข) อาคารอเนกประสงค์ 2 ชั้น มี พระพุทธสุโขทัยรัตนมงคล หน้าตักกว้าง 59 นิ้ว เป็นพระประธานประจำอุโบสถ ภายในและภายนอกติดกระเบื้องเบญจรงค์ ชั้นล่างเป็นศาลาการเปรียญซึ่งสร้างแทนอุโบสถหลังเก่า เนื่องจากอุโบสถหลังเก่าถูกน้ำท่วมถึงจึงทรุดโทรมมาก ยากที่จะบูรณปฏิสังขรณ์ให้ดีดังเดิมได้ อุโบสถหลังใหม่ได้พระอุดมประชานาถ (เปิ่น ฐิตคุโณ) แห่งวัดบางพระ จังหวัดนครปฐม เป็นที่ปรึกษาและอุปถัมภ์การสร้าง เมื่อสร้างแล้วเสร็จทางวัดจึงหล่อรูปหลวงพ่อเปิ่นยืนประดิษฐานไว้ด้านหลังอุโบสถ
==รายนามเจ้าอาวาส==
เจ้าอธิการลอย
เจ้าอธิการรอด ภุมมวัน
พระครูใบฎีกาบู่ สุนทโร
พระครูสุจิตตาภรณ์ (สมเจต) ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาส ตั้งแต่ พ.ศ. 2520 จนถึงปัจจุบัน
==อ้างอิง==
นก
Qualia

redirect ควอเลีย
Quale

redirect ควอเลีย
Rapid eye movement sleep

redirect ตามนุษย์#การเคลื่อนตาอย่างรวดเร็ว
การหลับช่วงที่เคลื่อนไหวตาอย่างรวดเร็ว

redirect ตามนุษย์#การเคลื่อนตาอย่างรวดเร็ว
Rapid eye movement

redirect ตามนุษย์#การเคลื่อนตาอย่างรวดเร็ว
REM

redirect ตามนุษย์#การเคลื่อนตาอย่างรวดเร็ว
รู้กลิ่น

redirect ระบบรู้กลิ่น
ได้กลิ่น

redirect ระบบรู้กลิ่น
การรู้กลิ่น

redirect ระบบรู้กลิ่น
สั่นเพ้อเหตุขาดสุรา

redirect โรคสั่นเพ้อเหตุขาดสุรา
ฟุ้งพล่าน

redirect อาการฟุ้งพล่าน
ทำแท้ง

redirect การแท้ง#การทำแท้ง
การแท้งเอง

redirect การแท้ง#การแท้งเอง
มรณกรรม

redirect ความตาย
อาการแทรกซ้อน

redirect ภาวะแทรกซ้อน
จ.ม.

redirect จดหมาย
วัดน้อยนางหงษ์ (จังหวัดสมุทรสาคร)

วัดน้อยนางหงษ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านท่าจีน ตำบลท่าจีน อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร วัดมีเนื้อที่ 25 ไร่
คาดว่าสร้างวัดน้อยนางหงษ์ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เดิมชื่อว่า วัดตากแดด มีพระอธิการทันเป็นเจ้าอาวาส ต่อมาพระปลัดเซ่ง (หลวงพ่อเซ่ง) เป็นเจ้าอาวาส ได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดนางหงษ์ และในสมัยพระอธิการชุ่ม (หลวงพ่อชุ่ม) เป็นเจ้าอาวาสปกครองวัดนี้ ได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "วัดน้อยนางหงษ์"
==อาคารเสนาสนะ==
อุโบสถหลังเก่าเป็นสถาปัตยกรรมสมัยอยุธยาตอนปลาย คล้ายเรือสำเภา มีเจดีย์เก็บอัฐิเรียงรายอยู่บนฐานของโบสถ์ อิฐที่ใช้สร้างนำมาจากประเทศจีน หน้าบันประดับลวดลายด้วยเครื่องถ้วยจีน สภาพอุโบสถในปัจจุบันคงเหลือแต่เสมาเท่านั้น แล้วได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ ซึ่งเป็นอาคารไม้ทรงไทยก่ออิฐถือปูน หลังคาทรงจั่ว เครื่องไม้มุงกระเบื้องมีชายคาปีกนกคลุมโดยรอบทั้งสี่ด้าน หลังคามีช่อฟ้าใบระกาหางหงส์ปูนปั้นเป็นรูปเศียรนาค หน้าบันทั้งด้านหน้าและด้านหลังเป็นปูนปั้นระบายสีลวดลายพรรณพฤกษา บานประตูเป็นไม้มีภาพจิตรกรรมเป็นรูปทวารบาลแบบไทย ผนังด้านหน้ามีซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูปประทับยืนปางประทานอภัย บานหน้าต่างเป็นไม้มีภาพจิตรกรรมรูปเทวดายืนพนมมือตกแต่ง ภายนอกอุโบสถหลังใหม่มีกำแพงแก้ว ภายในเขตกำแพงแก้วมีซุ้มเสมาก่ออิฐถือปูนเป็นทรงปราสาทประดิษฐานใบเสมาทำมาจากหินแกรนิต
หอระฆังเก่ามีลักษณะเป็นสิ่งก่อสร้างแบบยุโรป สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ผู้สร้างวัด หอเป็นอาคารขนาดเล็กสองชั้น ชั้นบนเป็นอาคารโปร่งมีระเบียงขนาดเล็กโดยรอบ ผนังด้านข้างเป็นช่องโปร่งลักษณะคล้ายซุ้มส่วนยอดโค้งแหลมแบบศิลปะกอทิก แต่ส่วนบนสุดคล้ายปล้องไฉน เจดีย์บรรจุอัฐิเป็นรูปเรือสำเภา มีเจดีย์ 3 องค์อยู่บนลำเรือ ลักษณะเป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนย่อมุมไม้สิบสอง ปัจจุบันมีรากไทรขึ้นปกคลุมทั่วทั้งองค์ นอกจากนั้นยังมีอนุสรณ์สถานท่านลี มีลักษณะเป็นสิ่งก่อสร้างแบบยุโรป สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ผู้สร้างวัดนี้
==อ้างอิง==
น้อยนางหงษ์
โบราณสถานในจังหวัดสมุทรสาคร
วัดสุนทรธรรมิการาม

วัดสุนทรธรรมิการาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านหัวคูนอก ตำบลปลายบาง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระมหาอุธร ฐานิสฺสโร
==ประวัติ==
วัดสุนทรธรรมิการามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2325 เดิมชื่อว่า วัดหัวคู เนื่องจากตั้งอยู่บริเวณทางแยกคลองสี่สาย ได้แก่ คลองบางค้อ คลองหัวคูนอก คลองบางนา และคลองหัวคูใน ไม่ปรากฏว่าใครเป็นผู้สร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 30 เมตร ยาว 50 เมตร
==อาคารเสนาสนะ==
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถหลังใหม่ กว้าง 12 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 25 เมตร ยาว 35 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2492 เป็นอาคารไม้ทรงไทยชั้นเดียว กุฏิสงฆ์จำนวน 11 หลัง เป็นอาคารไม้ 10 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง วิหาร กว้าง 6 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐาน หลวงพ่อนนท์ ซึ่งชาวบ้านมักมาขอพรให้หายจากโรคภัยไข้เจ็บ ปัจจุบัน ในภิกขาจารวัตรของพระวัดสุนทรธรรมิการามยังคงมีการบิณฑบาตโดยใช้เรือ
==อ้างอิง==
สุนทรธรรมิการาม
ซายูริ โยชิดะ

ซายูริ โยชิดะ (; เกิดในวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1966 ที่โตเกียว) เป็นนักพากย์เสียงชาวญี่ปุ่นที่รู้จักจากการพากย์ฮิเมโนะ อาวายูกิ ใน อัศวินสาวพรีเทียร์ และอินาบะ มิซูกิ ใน ฟุล เมทัล พานิก!
==ผลงาน==
===อนิเมะ===
===วิดีโอเกม===
===ซีดีละคร===
===บทพากย์===
พอว์พาโทรล (ยูมิ)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นักพากย์เสียงหญิงชาวญี่ปุ่น
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลที่เกิดใน ค.ศ. 1966
อะบูลอัยช์ อะห์มัด

อะบูลอัยช์ อะห์มัด อิบน์ อัลกอซิม กะนูน (أبو العيش أحمد بن القاسم كنون) ทรงเป็นผู้นำจากราชวงศ์อิดรีซิดองค์ที่ 12 และสุลต่านแห่งโมร็อกโก พระองค์ครองราชย์หลังจากอัลกอซิม กะนูนสวรรคตใน ค.ศ. 948 จนกระทั่งสวรรคตใน ค.ศ. 954
==อ้างอิง==
ราชวงศ์อิดรีซิด
บุคคลจากแฟ็ส
สุลต่านแห่งโมร็อกโก
บุคคลที่ไม่ทราบปีเกิด
บุคคลที่เสียชีวิตใน ค.ศ. 954
ความรุนแรงในโรงเรียน

ความรุนแรงในโรงเรียน ครอบคลุมถึงความรุนแรงต่อกาย รวมทั้งการต่อสู้ระหว่างนักเรียน และการลงโทษทางกาย ความรุนแรงต่อจิตใจ รวมทั้งการละเมิดด้วยคำพูด ความรุนแรงทางเพศ รวมทั้งการข่มขืนกระทำชำเราและการล่วงละเมิดทางเพศ ถูกอันธพาลรังแก รวมทั้งการระรานทางไซเบอร์ และการพกพาอาวุธในโรงเรียน
== รูปแบบของความรุนแรงในโรงเรียน ==
=== การระราน ===
การระราน (bullying) มีลักษณะเป็นพฤติกรรมก้าวร้าวที่เกี่ยวข้องกับการกระทำเชิงลบที่ไม่พึงประสงค์ เกิดซ้ำ ๆ และมีความไม่สมดุลของอำนาจหรือพละกำลังระหว่างผู้ลงมือและผู้เสียหาย อาจแบ่งประเภทได้เป็นการระรานทางกาย จิตใจ เพศและการระรานทางไซเบอร์
การระรานทางกาย ได้แก่ ความก้าวร้าวเกิดซ้ำ ๆ เช่น ถูกตี ถูกทำร้าย ถูกเตะ ถูกผลัก ถูกกระชากลากถู หรือถูกกักขังไว้ในห้องหนึ่ง ถูกลักขโมย ถูกริบหรือทำลายทรัพย์สินส่วนบุคคล หรือถูกบีบบังคับให้ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ทั้งนี้ไม่รวมความรุนแรงต่อกายอย่างการต่อสู้และการโจมตีทางกาย
การระรานทางจิต รวมถึงการละเมิดทางวาจา การละเมิดอารมณ์ และการถูกกีดกันทางสังคม และหมายความถึงการถูกล้อหรือด่าชื่อ การถูกกลั่นแกล้งในทางที่ไม่น่าอภิรมย์ การถูกกีดกันจากกิจกรรมโดยเจตนา ถูกกีดกันหรือละเลยโดยสิ้นเชิง และการตกเป็นเป้าของคำโกหกหรือข่าวลือเสีย ๆ หาย ๆ
การระรานทางเพศ หมายความถึงการถูกล้อด้วยมุกตลกทางเพศ รวมทั้งมีความเห็นหรือการแสดงท่าทาง
การระรานทางไซเบอร์ รวมทั้งการถูกระรานด้วยสาร หรือการสร้างเว็บไซต์ที่ล้อนักเรียนหรือใช้ภาพ นอกจากนี้ยังรวมถึงการปฏิบัติในทางที่ทำให้รู้สึกเจ็บช้ำหรือเสีย ๆ หาย ๆ ด้วยโทรศัพท์เคลื่อนที่ (เช่น ข้อความ การโทรเข้า คลิปวิดีทัศน์) หรือออนไลน์ (อีเมล การส่งสารทันที สื่อสังคม ห้องแชต)
== อ้างอิง ==
อาชญากรรม
ความรุนแรง
ปัญหาการศึกษา
การกลั่นแกล้งในโรงเรียน
โดดเดี่ยวเจาะเวลา

โดดเดี่ยวเจาะเวลา (The Pagemaster) เป็นภาพยนตร์แอ็คชั่น-แฟนตาซี/แอนิเมชั่น-แฟนตาซีสไตล์อเมริกันที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1994 นำแสดงโดย แม็กเคาเลย์ คัลกิน, คริสโตเฟอร์ ลอยด์, วูปี โกลด์เบิร์ก, แพทริก สจ๊วต, ลีโอนาร์ด นิมอย, แฟรงค์ เวลเกอร์, เอ็ด เบ็กลีย์ จูเนียร์ และ เมล แฮร์ริส ภาพยนตร์เรื่องนี้อำนวยการสร้างโดย เทอร์เนอร์ พิคเจอร์ส และ ฮันนา-บาร์เบรา และจัดจำหน่ายโดย ทเวนตี้ท์ เซ็นจูรี่ ฟ็อกซ์ เข้าฉายเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1994
ภาพยนตร์เรื่องนี้เขียนบทโดย เดวิด แคสกี โดยอิงจากสนามหกหน้าโดยนักเขียน ชาร์ล โพก ชื่อ "ไลบรารี่ เดย์ส" เดวิด แคสกี นำเสนอต่อให้โปรดิวเซอร์โดย เดวิด เคิร์ชเนอร์ ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดย โจ จอห์นสตัน  และ มอริส ฮันท์  และอำนวยการสร้างโดย เดวิด เคิร์ชเนอร์ และ พอล เกิร์ตซ์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับคำวิจารณ์ในแง่ลบและทำรายได้ 13.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐจากงบประมาณ 34 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2537
ภาพยนตร์โดยทเวนตีธ์เซนจูรีฟอกซ์
เหิรทะลุฟ้า

เหิรทะลุฟ้า (The Rocketeer) เป็นภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่สัญชาติอเมริกาที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1991 จาก วอลต์ ดิสนีย์ พิกเชอส์ อำนวยการสร้างโดย ชาร์ล กอร์ดอน, ลอว์เรนซ์ กอร์ดอน และ ลอยด์ เลวิน กำกับโดย โจ จอห์นสตัน ซึ่งนำแสดงโดย บิลลี แคมป์เบล, เจนนิเฟอร์ คอนเนลลี, อลัน อาร์คิน, ทิโมธี ดาลตัน, พอล ซอวิโน และ ไทนี่ รอน เทย์เลอร์ สร้างจากตัวละครที่มีชื่อเดียวกันซึ่งสร้างโดยศิลปินหนังสือการ์ตูนและนักเขียน เดฟ สตีเวนส์
เดอะ ร็อคเก็ตเทียร์ ตั้งอยู่ในปี ค.ศ. 1938 ที่ ลอสแอนเจลิส, รัฐแคลิฟอร์เนีย บอกเล่าเรื่องราวของนักบินผาดโผน คลิฟฟ์ เซคอร์ด ที่สะดุดกับเจ็ตแพ็คจรวดที่ซ่อนอยู่ซึ่งหลังจากนั้นเขาก็ใช้บินโดยไม่ต้องใช้เครื่องบิน การกระทำที่กล้าหาญของเขาดึงดูดความสนใจของ ฮาวเวิร์ด ฮิวจ์ส และ เอฟบีไอ ซึ่งกำลังตามล่าหาเจ็ตแพ็คที่หายไปรวมทั้งหน่วยปฏิบัติการของนาซีที่ขโมยมันไปจากฮิวจ์
การพัฒนา เหิรทะลุฟ้า เริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 1983 เมื่อ เดฟ สตีเวนส์ ขายลิขสิทธิ์ภาพยนตร์โดยให้ สตีฟ ไมเนอร์ และ วิลเลียม เดียร์ พิจารณามากำกับ เหิรทะลุฟ้า ก่อนที่ โจ จอห์นสตัน จะเซ็นสัญญา เขียนบทภาพยนตร์โดย แดนนี่ บิลสัน และ พอล เดอ มิโอ มีความคิดสร้างสรรค์ที่แตกต่างกับดิสนีย์ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ตอนพัฒนาค่อนข้างที่จะย่ำแย่ สตูดิโอยังตั้งใจที่จะเปลี่ยนการออกแบบหมวกกันน็อคเครื่องหมายการค้า ไมเคิล ไอส์เนอร์ ซีอีโอของดิสนีย์ต้องการหมวกกันน็อคแบบนาซ่าแต่ โจ จอห์นสตัน ก็โน้มน้าวสตูดิโอให้เปลี่ยนเป็นแบบอื่น โจ จอห์นสตัน ยังต้องโน้มน้าวให้ดิสนีย์ปล่อยให้เขาหานักแสดงนำอย่าง บิลลี แคมป์เบล มารับบทนำ การถ่ายทำ เหิรทะลุฟ้า ดำเนินไปตั้งแต่วันที่ 19 กันยายน ศ.ค. 1990 ถึง 22 มกราคม ศ.ค. 1991 เทคนิคพิเศษทางภาพถูกสร้างและออกแบบโดย อินดัสเทรียล ไลท์ แอนด์ แมจิก และอยู่ภายใต้การดูแลของผู้กำกับแอนิเมชั่น เวส ทะกะฮะชิ
ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1991 และได้รับการวิจารณ์ในเชิงบวกจากนักวิจารณ์ แผนสำหรับภาคต่อของ เหิรทะลุฟ้า ก็ต้องถูกยกเลิกหลังจากที่ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่สามารถทำรายได้ในบ็อกซ์ออฟฟิศโดยทำรายได้ 46.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐจากทุนสร้าง 35 ล้านดอลลาร์สหรัฐ อย่างไรก็ตามซีรีส์โทรทัศน์ที่สร้างจากภาพยนตร์เรื่องนี้จะฉายทาง ดิสนีย์ จูเนียร์ ในเดือนพฤศจิกายน ศ.ค. 2019
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2534
ภาพยนตร์เกี่ยวกับนาซี
กัสซันดรา

ในเทพปกรณัมกรีก กัสซันดรา (กรีกโบราณ: Κασσάνδρα) เป็นปุโรหิณีของเทพอะพอลโลที่สามารถมองเห็นอนาคต เธอเป็นธิดาของท้าวปรีอามอสกับมเหสีเมแห่งกรุงทรอย พี่ชายของเธอคือเฮกเตอร์ วีรบุรุษสงครามกรุงทรอย กัสซันดราเป็นสตรีที่มีความงดงามและฉลาด แต่มีจิตไม่ปกติ
กัสซันดราเป็นที่ชื่นชอบของเทพอะพอลโล เทพอะพอลโลประทานญาณทิพย์มองเห็นอนาคตให้เธอแลกกับการที่เธอจะตกเป็นของอะพอลโล แต่เมื่อเธอได้รับพรแล้วกลับถอนคำพูดและปฏิเสธเทพ เทพอะพอลโลโกรธแต่ริบพรเธอไม่ได้จึงเพิ่มคำสาปเข้าไปว่า เธอจะมองเห็นอนาคต แต่จะไม่มีใครเชื่อคำพยากรณ์ของเธอ เธอเป็นผู้พยากรณ์ความหายนะของกรุงทรอย และเป็นคนเตือนชาวทรอยว่ามีทหารกรีกซ่อนตัวอยู่ในม้ายักษ์ แต่ไม่มีใครเชื่อเธอเลย
==อ้างอิง==
ประมวลเรื่องปรัมปรากรีก
วัดราษฎร์ศรัทธากะยาราม

วัดราษฎร์ศรัทธากะยาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านวัดราษฎร์ ตำบลหลักสาม อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร ปัจจุบัน พระรามัญมุนี (ศักดิ์ดา อกฺนิฏฺโฐ ป.ธ.๓) เป็นเจ้าอาวาสวัด
วัดราษฎร์ศรัทธากะยารามตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2309 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2463 ชาวบ้านเรียกว่า วัดมอญ เพราะเป็นวัดที่ชาวมอญสร้างขึ้น ตั้งอยู่ต้นคลองตาปลั่งซึ่งเป็นคลองลัดเชื่อมระหว่างอำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร กับอำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม พุ่มไม้ในบริเวณวัดยังเป็นที่อาศัยของนกกาน้ำ มีนกกระยางขาวเป็นจำนวนมาก ซึ่งได้กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวมาดูนกกัน
อาคารเสนาสนะในวัดได้แก่ อุโบสถ เจดีย์ ศาลาการเปรียญ และศาสนวัตถุเป็นศิลปะมอญ วัดมีศาลพ่อปู่เทพา ซึ่งเป็นศาลมอญ ตามธรรมเนียมมอญก่อนที่นาคจะเข้าอุปสมบทจะมุ่งหน้ามาที่ศาลนี้ การอุปสมบทกระทำเป็นสองภาษา คือ สวดบาลีอย่างไทยกับภาษามอญ
==อ้างอิง==
ราษฎร์ศรัทธากะยาราม
ราษฎร์ศรัทธากะยาราม