pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
บอริสลัฟ อีฟก็อฟ

บอริสลัฟ อีฟก็อฟ (Борислав Ивков; 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1933 – 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022) เป็นแกรนด์มาสเตอร์หมากรุกสากลชาวเซอร์เบีย เขาเป็นผู้ท้าชิงหมากรุกสากลชิงแชมป์โลกใน ค.ศ. 1965 และเล่นในการแข่งระหว่างโซนอลอีกสี่สมัยใน ค.ศ.1967, 1970, 1973 และ 1979
อีฟก็อฟเป็นแชมป์ยูโกสลาเวียสามสมัย (แชมป์ร่วม ค.ศ. 1958, แชมป์ร่วม ค.ศ. 1963, แชมป์ ค.ศ. 1972) และเป็นแชมป์เยาวชนโลกคนแรกใน ค.ศ. 1951
เขาเป็นตัวแทนของประเทศยูโกสลาเวีย 12 สมัยในการแข่งหมากรุกสากลโอลิมเปียด ตั้งแต่ ค.ศ. 1956 ถึง 1980 และหกสมัยในการแข่งชิงแชมป์ทีมยุโรป
อีฟก็อฟชนะการแข่งระดับสูงจำนวนมากในอาชีพของเขา ซึ่งชัยชนะของทัวร์นาเมนต์ที่โดดเด่น ได้แก่ มาร์เดลปลาตา ค.ศ. 1955, บัวโนสไอเรส ค.ศ. 1955, เบเวอร์เวก ค.ศ. 1961, ซาเกร็บ ค.ศ. 1965, ซาราเยโว ค.ศ. 1967, อัมสเตอร์ดัม-ไอบีเอ็ม ค.ศ. 1974 และมอสโก ค.ศ. 1999 โดยเป็นเวลากว่า 15 ปีนับตั้งแต่กลางคริสต์ทศวรรษ 1950 เขาเป็นนักหมากรุกชาวยูโกสลาเวียอันดับสองรองจากสแวตอซาร์ กลิกอริช และได้เขียนอัตชีวประวัติ 60 ปีของฉันในหมากรุกสากล
== ชีวิตส่วนตัวและการเสียชีวิต ==
อีฟก็อฟมีลูกชายหนึ่งคนและหลานชายหนึ่งคนกับโอลกา มาริอา เกซิช ผู้เป็นภรรยา ต่อมา เขามีลูกสองคนกับบรังกา วุยนอวิช ผู้เป็นภรรยาคนที่สอง
อีฟก็อฟเสียชีวิตเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 สิริอายุได้ 88 ปี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เสียชีวิตจากโรคโควิด-19 ในประเทศเซอร์เบีย
นักหมากรุกสากลชาวเซอร์เบีย
นักหมากรุกสากลชาวยูโกสลาเวีย
ผู้เข้าแข่งขันหมากรุกสากลโอลิมเปียด
บุคคลจากเบลเกรด
วัดโกรกพระเหนือ

วัดโกรกพระเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโกรกพระ อำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์ ปัจจุบันมีพระครูนิวาตปุญญานุยุต (สุวฑฺฒโน) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดโกรกพระเหนือตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2304 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2510 เดิมเรียกว่า วัดโกรกพระ ต่อมาได้มีวัดอีกวัดหนึ่งอยู่ทางใต้เรียก วัดโกรกพระใต้ จึงเรียกวัดนี้ว่า "วัดโกรกพระเหนือ" วัดได้มีการเปิดสอนพระปริยัติธรรมเมื่อ พ.ศ. 2475
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 เป็นอุโบสถหลังใหม่ ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 กุฏิสงฆ์จำนวน 3 หลัง ปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถเก่า ซึ่งใช้เป็นวิหารชาวบ้านเรียก หลวงพ่อโตวัดโกรกพระเหนือ เจดีย์โบราณ 3 องค์ และปรางค์ อีก 1 องค์
==อ้างอิง==
โกรกพระเหนือ
อำเภอโกรกพระ
เสือโค ก กา

เสือโค ก กา หรือ ทศมูลเสือโค เป็นแบบเรียนไทยที่แต่งขึ้นในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น แต่งโดยหมื่นพรหมสมพัตสร (มี)
==ลักษณะและเนื้อหา==
วรรณกรรมแต่งเป็นกาพย์ชนิดต่าง ๆ เช่น กาพย์ฉบัง 16 กาพย์ยานี 11 กาพย์สุวัณมาลา 28 ฯลฯ ตอนท้ายเรื่องแต่งเป็นกลอนสุภาพ โดยมีลักษณะแสดงให้เห็นเป็นแบบฝึกหัดอ่านมาตราตัวสะกดต่าง ๆ ใช้รูปแบบคำประพันธ์ที่ไม่ปรากฏในกวีนิพนธ์ของกวีท่านอื่นและกวียังใช้รูปแบบคำประพันธ์กลบทชนิดต่าง ๆ ทำให้เป็นเอกลักษณ์
เนื้อเรื่อง เสือโค ก กา ดำเนินตามเรื่อง เสือโคคำฉันท์ และบทละครเรื่อง คาวี ซึ่งเรื่องดังกล่าวเป็นที่รู้จักในสังคมไทยมาตั้งแต่สมัยอยุธยา แต่เนื้อเรื่องไม่จบ ดำเนินถึงตอนที่นางคาวีได้เป็นนางชายา
==ประวัติ==
หมื่นพรหมสมพัตสร (มี) แต่งขึ้นขณะยังเป็นภิกษุเพื่อใช้เป็นแบบเรียนสอนลูกศิษย์ หลังจากลาสิกขาจนรับราชการย้ายจากมหาดเล็กช่างเขียนมาเป็นอาลักษณ์แล้วจึงได้แต่งปรับปรุงกาพย์ตอนต้นขึ้นทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวใน พ.ศ. 2381 เพื่อใช้ถวายพระอักษรพระเจ้าลูกเธอตามรับสั่ง
ต้นฉบับมีทั้งสมุดไทยขาวและสมุดไทยดำ ซึ่งเก็บรักษาไว้ที่กลุ่มหนังสือตัวเขียนและจารึก สำนักหอสมุดแห่งชาติ กรมศิลปากร มีอยู่ 4 ฉบับ
เสือโค ก กา หรือ ทศมูลเสือโค ได้รับการตีพิมพ์สองครั้ง ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2474 ครั้งที่สองพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2521
==อ้างอิง==
แบบเรียนไทย
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติทาจิกิสถาน

พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติทาจิกิสถาน (Национальный музей Таджикистана; Осорхонаи миллии Тоҷикистон|Osorkhonai Millii Tojikiston) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ในกรุงดูชานเบ เมืองหลวงของทาจิกิสถาน
พิพิธภัณฑ์ถูกจัดตั้งในวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2477 ตามคำสั่งกฤษฎีการ่วมของคณะกรรมการบริหารกลางและคณะกรรมการราษฎรแห่งสหภาพโซเวียต คณะกรรมการราษฎรแห่งสาธารณรัฐทาจิกออกคำสั่งจัดตั้งพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งชื่อตาม Kamāl ud-Dīn Behzād ในกรุงดูชานเบ ใน พ.ศ. 2502 พิพิธภัณฑ์ได้เปลี่ยนเป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ ตำนานท้องถิ่น และวิจิตรศิลป์แห่งสาธารณรัฐ พิพิธภัณฑ์ได้รับสถานะพิพิธภัณฑ์แห่งชาติเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 ตามกฤษฎีกาของรัฐบาลทาจิกิสถาน
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2556 มีการเปิดอาคารใหม่ของพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติทาจิกิสถาน
== พื้นที่และส่วนต่าง ๆ ==
พิพิธภัณฑ์มีพื้นที่ทั้งหมด 24,000 ตารางเมตร2 โดยในจำนวนนี้เป็นห้องนิทรรศการมากกว่า 15,000 ตารางเมตร ประกอบด้วยส่วนนิทรรศการ 4 ส่วน ได้แก่ ส่วนประวัติศาสตร์ธรรมชาติ ส่วนประวัติศาสตร์โบราณและยุคกลาง ส่วนประวัติศาสตร์สมัยใหม่และร่วมสมัย และส่วนวิจิตรศิลป์และศิลปะประยุกต์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พิพิธภัณฑ์ในประเทศทาจิกิสถาน
สิ่งก่อสร้างในดูชานเบ
สถานีแจ้งวัฒนะ 14

สถานีแจ้งวัฒนะ 14 (Chaeng Watthana 14 station; รหัส: PK11) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับ ในเส้นทางสายสีชมพู ยกระดับบนถนนแจ้งวัฒนะ ในพื้นที่เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร โดยเป็นสถานีแรกของสายสีชมพูที่อยู่ในพื้นที่เขตการปกครองของกรุงเทพมหานคร
== ที่ตั้ง==
สถานีตั้งอยู่บนถนนแจ้งวัฒนะ ระหว่างซอยหมู่บ้านเบฟเวอรีฮิลล์ และซอยแจ้งวัฒนะ 15/2 ในพื้นที่แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร
==แผนผังของสถานี==
{|table border=0 cellspacing=0 cellpadding=3
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" rowspan=5 valign=top|U3ชานชาลา
|-
| style = "border-top:solid 1px gray;border-right:solid 2px black;border-left:solid 2px black;border-bottom:solid 2px black;" colspan=2|ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
|-
| style = "border-bottom:solid 1px gray;"|ชานชาลา 1
| style = "border-bottom:solid 1px gray;"| มุ่งหน้า 
|-
| ชานชาลา 2
| มุ่งหน้า 
|-
| style = "border-top:solid 2px black;border-right:solid 2px black;border-left:solid 2px black;border-bottom:solid 1px gray;" colspan=2|ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
|-
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" rowspan=1 valign=top|U2ชั้นขายบัตรโดยสาร
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|ชั้นขายบัตรโดยสาร
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|ทางออก 1-4, ศูนย์บริการผู้โดยสารห้องขายบัตรโดยสาร, เครื่องขายบัตรโดยสาร
|-
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" rowspan=1 valign=top|Gระดับถนน
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|-
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|ป้ายรถประจำทาง, ถนนแจ้งวัฒนะ, บิ๊กซี แจ้งวัฒนะ 1, โลตัส แจ้งวัฒนะ, มณฑลทหารบกที่ 11
|}
== รายละเอียดของสถานี ==
=== สีสัญลักษณ์ของสถานี ===
ใช้สีชมพูตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีชมพู
=== รูปแบบของสถานี ===
เป็นสถานียกระดับ เป็นชานชาลาด้านข้าง (Station with Side Platform) ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลา มีประตูกั้นชานชาลาแบบ Half Height Platform Screen Doors ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง
== รถโดยสาร ==
==ทางเข้า-ออก==
ประกอบด้วยทางขึ้น-ลงปกติ ได้แก่
1 บิ๊กซี แจ้งวัฒนะ 1
2 ซอยแจ้งวัฒนะ 14
3 ซอยแจ้งวัฒนะ 15/2, ธนาคารกรุงไทย สาขาแจ้งวัฒนะ
4 ซอยหมู่บ้านเบฟเวอรีฮิลล์
== สถานที่สำคัญใกล้เคียง ==
มณฑลทหารบกที่ 11
บิ๊กซี แจ้งวัฒนะ 1
ตลาดเมืองทอง 1
โรงพยาบาลสัตว์บ้านหมอรักหมา
โลตัส แจ้งวัฒนะ
โรงแรม ทีเค พาเลซ แอนด์ คอนเวนชั่น
== อ้างอิง ==
แจ้งวัฒนะ 14
สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2566
แจ้งวัฒนะ 14
พิพิธภัณฑ์พรมเติร์กเมน

พิพิธภัณฑ์พรมเติร์กเมน (Türkmen Milli haly muzeýi) หรือ พิพิธภัณฑ์พรมแห่งชาติ เป็นพิพิธภัณฑ์แห่งชาติ ตั้งอยู่เลขที่ 5 ถนนโกร็อกลี ในกรุงอาชกาบัต ประเทศเติร์กเมนิสถาน
พิพิธภัณฑ์เปิดทำการเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2537 มีคอลเลกชันพรมเติร์กเมนที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาพิพิธภัณฑ์ โดยมีคอลเลกชันพรมเติร์กเมนตั้งแต่ยุคกลางจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 20 รวมถึงพรมมากกว่า 1,000 ผืนจากคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 นอกเหนือจากคอลเลกชันพรมโบราณมากมายแล้ว ยังมีส่วนที่เกี่ยวกับพรมชูวาล คูร์จุน ทอร์บา และอืน ๆ
บริเวณชั้น 1 ของพิพิธภัณฑ์มีพรมเตกเกและสาริก พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ขึ้นชื่อจากพรมเตกเกขนาดใหญ่ พรมเตกเกหนึ่งผืนมีขนาด 193 ตารางเมตร² และหนัก 1 ตัน ผลิตโดยคนประมาณ 40 คนใน พ.ศ. 2484 เพื่อใช้ปูม่านให้กับโรงละครบอลชอยในกรุงมอสโก พรมอีกผืนหนึ่งสร้างขึ้นใน พ.ศ. 2544 โดยมีขนาดใหญ่กว่า โดยมีขนาด 301 ตารางเมตร² และยาว 14 คูณ 21.2 เมตร โดยสร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึง 10 ปีเอกราชของเติร์กเมนิสถานจากสหภาพโซเวียต พรมได้รับการบันทึกว่าเป็นพรมทอมือที่ใหญ่ที่สุดในโลกจากบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ พรมผืนหนึ่งซึ่งผลิตใน พ.ศ. 2511 เป็นตัวแทนของชนเผ่าทั้งหมดในเติร์กเมนิสถาน โดยผสมผสานสไตล์ต่าง ๆ เข้าด้วยกันเพื่อแสดงถึงความเป็นหนึ่งเดียว พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ยังมีพรมที่อุทิศให้กับประธานาธิบดีซาปาร์มือรัต นือยาซอว์ พรมบางผืนที่จัดแสดงเป็นแบบสองด้าน ซึ่งมักจะมีการออกแบบที่แตกต่างกันในแต่ละด้าน
== อ้างอิง ==
พิพิธภัณฑ์ในประเทศเติร์กเมนิสถาน
สิ่งก่อสร้างในอาชกาบัต
สถานีโทรคมนาคมแห่งชาติ

สถานีโทรคมนาคมแห่งชาติ (National Telecom station; รหัส: PK13) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับ ในเส้นทางสายสีชมพู ยกระดับบนถนนแจ้งวัฒนะ ในพื้นที่เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร
== ที่ตั้ง==
สถานีตั้งอยู่บนถนนแจ้งวัฒนะ บริเวณด้านหน้า บริษัท โทรคมนาคมแห่งชาติ จำกัด (มหาชน) ในพื้นที่แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร
ก่อนหน้านี้สถานีแห่งนี้ใช้ชื่อโครงการและชื่อในระหว่างการก่อสร้างว่า สถานีทีโอที แต่เนื่องมาจากคณะรัฐมนตรีมีมติให้ทีโอทีควบกิจการกับ กสท. โทรคมนาคม เป็น โทรคมนาคมแห่งชาติ เอ็นบีเอ็มจึงเสนอให้มีการเปลี่ยนชื่อสถานีถึงสองครั้ง โดยครั้งแรกใช้ชื่อสถานีว่า สถานีสำนักงานเขตหลักสี่ แต่ต่อมา รฟม. ได้เปลี่ยนชื่อเป็น สถานีโทรคมนาคมแห่งชาติ ท้ายที่สุด
==แผนผังของสถานี==
{|table border=0 cellspacing=0 cellpadding=3
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" rowspan=5 valign=top|U3ชานชาลา
|-
| style = "border-top:solid 1px gray;border-right:solid 2px black;border-left:solid 2px black;border-bottom:solid 2px black;" colspan=2|ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
|-
| style = "border-bottom:solid 1px gray;"|ชานชาลา 1
| style = "border-bottom:solid 1px gray;"| มุ่งหน้า 
|-
| ชานชาลา 2
| มุ่งหน้า 
|-
| style = "border-top:solid 2px black;border-right:solid 2px black;border-left:solid 2px black;border-bottom:solid 1px gray;" colspan=2|ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
|-
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" rowspan=1 valign=top|U2ชั้นขายบัตรโดยสาร
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|ชั้นขายบัตรโดยสาร
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|ทางออก 1-4, ศูนย์บริการผู้โดยสารห้องขายบัตรโดยสาร, เครื่องขายบัตรโดยสาร
|-
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" rowspan=1 valign=top|Gระดับถนน
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|-
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|ป้ายรถประจำทาง, ถนนแจ้งวัฒนะ, โทรคมนาคมแห่งชาติ, ไปรษณีย์ไทย สำนักงานใหญ่, โรงเรียนการไปรษณีย์, สำนักงานเขตหลักสี่
|}
== รายละเอียดของสถานี ==
=== สีสัญลักษณ์ของสถานี ===
ใช้สีชมพูตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีชมพู
=== รูปแบบของสถานี ===
เป็นสถานียกระดับ เป็นชานชาลาด้านข้าง (Station with Side Platform) ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลา มีประตูกั้นชานชาลาแบบ Half Height Platform Screen Doors ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง
== รถโดยสาร ==
==ทางเข้า-ออก==
ประกอบด้วยทางขึ้น-ลงปกติ ได้แก่
1 ซอยแจ้งวัฒนะ 10, ศรีสวัสดิ์ สำนักงานใหญ่
2 อาคาร ณ นคร, ซอยแจ้งวัฒนะ 10
3 บริษัท โทรคมนาคมแห่งชาติ จำกัด (มหาชน) ประตู 1, ศูนย์กีฬา บมจ. โทรคมนาคมแห่งชาติ, เอ็นทีสเตเดียม
4 บริษัท โทรคมนาคมแห่งชาติ จำกัด (มหาชน) ประตู 2, บริษัท ไปรษณีย์ไทย จำกัด
== สถานที่สำคัญใกล้เคียง ==
บริษัท โทรคมนาคมแห่งชาติ จำกัด (มหาชน)
บริษัท ไปรษณีย์ไทย จำกัด
* ศูนย์ไปรษณีย์ด่วนพิเศษกรุงเทพ
* โรงเรียนการไปรษณีย์
* ที่ทำการไปรษณีย์หลักสี่
อาคาร ณ นคร
บริษัท ศรีสวัสดิ์ คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) สำนักงานใหญ่
== อ้างอิง ==
โทรคมนาคมแห่งชาติ
สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2566
โทรคมนาคมฯ
สโมสรวอลเลย์บอลหญิงนครราชสีมา ในฤดูกาล 2023–24

การแข่งขันวอลเลย์บอลของสโมสรวอลเลย์บอลหญิงนครราชสีมา หรือ นครราชสีมา ฮุ่ยหวาง คิวมินซี วีซี ตามชื่อผู้สนับสนุน ประจำปี พ.ศ. 2566–พ.ศ. 2567
== รายชื่อผู้เล่น ==
=== ผู้เล่นต่างชาติ ===
ที่มา : รายชื่อกีฬาสโมสรวอลเลย์บอลหญิงนครราชสีมา ในฤดูกาล 2023–24 เพจเฟสบุ๊ก Volleyball Thailand League
== การแข่งขันไทยแลนด์ลีก ==
=== เลกแรก ===
 ตารางคะแนน 
==== ผลการแข่งขัน ====
=== เลกสอง ===
 ตารางคะแนน 
==== ผลการแข่งขัน ====
=== รอบไฟนอล 4 ===
==== ผลการแข่งขัน ====
== ผลการแข่งขันประจำฤดูกาล ==
=== รางวัลบุคคล ===
==  ดูเพิ่ม ==
สโมสรวอลเลย์บอลชายนครราชสีมา ในฤดูกาล 2023–24
== อ้างอิง ==
ฤดูกาลแข่งขันของสโมสรวอลเลย์บอลนครราชสีมา
วอลเลย์บอลในประเทศไทย
นครราชสีมา
นครราชสีมา
พาร์เฟ่ต์ทงกัตสึ

พาร์เฟ่ต์ทงกัตสึ (とんかつパフェ) เป็นเครื่องหมายการค้าของไอศกรีมจดทะเบียนของร้านทงกัตสึ คิโยมารุ มีสำนักงานใหญ่ในเมืองมัตสึยามะ จังหวัดเอฮิเมะ โดยเป็นพาร์เฟ่ต์ที่ผสมทงกัตสึและผลไม้ เช่น แอปเปิล ส้มเช้ง และ กีวี ไอศกรีม ครีมสด ฯลฯ พร้อมโรยหน้า
== อ้างอิง ==
อาหารญี่ปุ่น
ไอศกรีม
กระบวนการคอมพิวเตอร์

redirect กระบวนการ (คอมพิวเตอร์)
ซุนเล้

ซุนเล้ หรือ ซุนเล (เสียชีวิตธันวาคม ค.ศ. 250 หรือมกราคม ค.ศ. 251) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ซุน หลี่  ชื่อรอง เต๋อต๋า  เป็นขุนพลและขุนนางชาวจีนของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นชาวอำเภอหรงเฉิง เมืองตุ้นก้วน ซึ่งปัจจุบันคืออำเภอหรงเฉิง มณฑลเหอเป่ย์ มีชื่อเสียงจากการเป็นผู้ใจกว้าง ซื่อสัตย์ และกล้าหาญ
ต่อมาโจซองผู้สำเร็จราชการแห่งวุยก๊กแต่งตั้งให้ซุนเล้มียศเป็นข้าหลวงมณฑล (刺史 ชื่อฉื่อ) ของมณฑลยังจิ๋ว (揚州 หยางโจว) ซึ่งตั้งอยู่ทางเหนือของมณฑลอานฮุยและมณฑลเจียงซูในปัจจุบัน ซุนเล้ยังได้รับตำแหน่งเป็นขุนพลผู้สงบคลื่น (伏波將軍 ฝูปัวเจียงจฺวิน) และบรรดาศักดิ์ระดับกวนไล่เหา (關內侯 กวานเน่ย์โหว)
ในปี ค.ศ. 241 จวนจ๋อง (全琮 เฉฺวียน ฉง) ขุนพลวุยก๊กยกทัพบุกอาณาเขตของวุยก๊ก ซุนเล้จึงถูกส่งไปป้องกันพื้นที่และได้เผชิญหน้ากับจวนจ๋องในยุทธการที่เชฺว่เปย์ (芍陂) ซุนเล้ขับไล่จวนจ๋องไปได้สำเร็จ จึงได้เลื่อนตำแหน่งเป็นเสนาบดีเจ้ากรมมหาดเล็ก (少府 เฉาฝู่) และได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้ามณฑล (牧 มู่) ของมณฑลกิจิ๋ว (冀州 จี้โจว) ซึ่งอยู่ในมณฑลชานซีในปัจจุบัน
ภายหลังอุบัติการณ์สุสานโกเบงเหลงในปี ค.ศ. 249 ทีจบลงด้วยการประหารชีวิตโจซอง สุมาอี้ได้แต่งตั้งซุนเล้เป็นผู้กำกับการมณฑลนครหลวง และมอบตำแหน่งเสนาบดีโยธาธิการ (司空 ซือคง) กับบรรดาศักดิ์ต้าลี่ถิงโหว (大利亭侯)
หลังจากซุนเล้เสียชีวิต ได้รับสมัญญานามว่าจิ่งโหว (景侯)
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อจู้).
ขุนพลของวุยก๊ก
ขุนนางของวุยก๊ก
คูโบต้า

คูโบต้า คอร์ปอเรชัน (株式会社クボタ) เป็นบริษัทข้ามชาติของญี่ปุ่นที่ตั้งอยู่ในโอซากะ ก่อตั้งขึ้นในปี 1890 บริษัทผลิตผลิตภัณฑ์มากมาย รวมถึงรถแทรกเตอร์ เครื่องจักรกลการเกษตร อุปกรณ์ก่อสร้าง เครื่องยนต์ เครื่องจำหน่ายสินค้าอัตโนมัติ ท่อ วาล์ว โลหะหล่อ เครื่องสูบน้ำ และอุปกรณ์สำหรับการทำน้ำให้บริสุทธิ์ บำบัดน้ำเสีย และเครื่องปรับอากาศ
เครื่องยนต์คูโบต้ามีทั้งแบบดีเซลและเบนซินหรือแบบจุดระเบิดตั้งแต่เครื่องยนต์ขนาดเล็ก 0.276 ลิตรไปจนถึงเครื่องยนต์ 6.1 ลิตร ในรูปแบบระบายความร้อนด้วยอากาศและระบายความร้อนด้วยของเหลว
== อ้างอิง ==
กลุ่มบริษัทของญี่ปุ่น
บริษัทที่มีหุ้นในตลาดหลักทรัพย์โตเกียว
บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์โอซากะ
พิพิธภัณฑ์แกงกะหรี่โยโกฮามะ

พิพิธภัณฑ์แกงกะหรี่โยโกฮามะ   เป็นภัตตาคารและพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ของแกงกะหรี่ในเขตอิเซซากิโจของเมืองท่าโยโกฮามะ ประเทศญี่ปุ่น เปิดทำการระหว่างปี พ.ศ. 2544 ถึง พ.ศ. 2550 ภัตตาคารของพิพิธภัณฑ์มีแกงกระหรี่ชนิดต่าง ๆ มีให้เลือกหลายรายการ ตั้งแต่อาหารมื้อใหญ่ไปจนถึงตัวเลือกแบบจานด่วน
พิพิธภัณฑ์มีการจำลองท่าเรือโยโกฮามะในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ไว้ด้วย การจัดแสดงเรียงรายตามผนังและส่วนหนึ่งของพื้นที่ส่วนกลางที่สร้างขึ้นเป็นรูปเรือที่ท่าเรือ บนชั้น 8 มีห้องในเรือที่สร้างขึ้นใหม่พร้อมอุปกรณ์วิทยุรหัสมอร์ส
พิพิธภัณฑ์ดำเนินการโดยบริษัท มาตาฮาริ จำกัด เปิดทำการเมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2544 และปิดทำการในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550 เมื่อสิ้นเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2549 มีผู้เยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ทั้งหมด 8.7 ล้านคน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูล ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของบริษัท มาตาฮาริ จำกัด 
แกงกะหรี่
ภัตตาคารในประเทศญี่ปุ่น
แกง
แกงกะหรี่
พิพิธภัณฑ์ซูโม่

พิพิธภัณฑ์ซูโม่   เป็นสถาบันที่ตั้งอยู่ในอะรีนาเรียวโงกุ โคกูงิกังในเขตซูมิดะ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น พิพิธภัณฑ์บริหารงานโดยสมาคมซูโม่ญี่ปุ่น
พิพิธภัณฑ์เปิดทำงานในเดือนกันยายน พ.ศ. 2497 เมื่ออะรีนาคูรามาเอะ โคกูงิกังสร้างเสร็จ สิ่งสะสมในพิพิธภัณฑ์มาจากสิ่งของที่ทาดามาซะ ซากาอิผู้ชื่นชอบกีฬาซูโม่ที่มีชื่อเสียงและผู้อำนวยการคนแรกของพิพิธภัณฑ์สะสมมาเป็นเวลาหลายปี พันธกิจของพิพิธภัณฑ์คือการป้องกันการสูญหายของสิ่งของที่เกี่ยวข้องกับซูโม่ด้วยการรวบรวมและจัดแสดงไว้ในพิพิธภัณฑ์ ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2528 เมื่ออะรีนาเรียวโงกุ โคกูงิกังเปิดทำการ จึงมีการย้ายพิพิธภัณฑ์มาในตำแหน่งปัจจุบัน
== คลังภาพ==
== ดูเพิ่ม ==
ซูโม่
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
List of Sumo Museum past exhibits 
== อ้างอิง ==
ซูโม่
ซูโม่
ซูโม่
พิพิธภัณฑ์ที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2497
หฺวางหลง (ง่อก๊ก)

หฺวางหลง   เป็นเป็นชื่อศักราชลำดับที่ 2 ในรัชสมัยของซุนกวนแห่งง่อก๊กในยุคสามก๊ก ชื่อศักราชหฺวางหลงใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 229 ถึง ค.ศ. 231 รวมเวลา 3 ปี
ในเดือน 4 ของศักราชหฺวางอู่ปีที่ 8 (ค.ศ. 229) ซุนกวนขึ้นเสวยราชย์เป็นจักรพรรดิแห่งง่อก๊ก เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นหฺวางหลงปีที่ 1
ซุนกวนใช้หฺวางหลงเป็นชื่อศักราชเพื่อประกาศความชอบธรรมในการสถาปนารัฐง่อก๊กของตน
== การเปลี่ยนชื่อศักราช ==
ศักราชหฺวางอู่ปีที่ 8 (ค.ศ. 229) —— เดือน 4 วันที่ 13 เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นหฺวางหลงปีที่ 1
ศักราชหฺวางหลงปีที่ 4 (ค.ศ. 232) —— เดือน 1 วันที่ 1 เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นเจียเหอปีที่ 1
== ตารางเทียบศักราช ==
== ดูเพิ่ม ==
ศักราชของจีน
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
ศักราชของง่อก๊ก
ลัทธิบะอษ์

ลัทธิบะอษ์ (Ba'athism, Baathism) เป็นอุดมการณ์ชาตินิยมอาหรับที่ส่งเสริมการสร้างและพัฒนารัฐอาหรับเดียวผ่านการนำโดยพรรคแนวหน้าของรัฐบาลสังคมนิยมปฏิวัติ อุดมการณ์นี้อิงจากทฤษฎีของมีชีล อัฟลัก (พรรคบะอษ์อิรัก), ซะกี อัลอัรซูซี (พรรคบะอษ์ซีเรีย) และเศาะลาห์ อัดดีน อัลบีฏอร ซึ่งทั้งสามเป็นปัญญาชนชาวซีเรีย ผู้นำบะอษ์สมัยใหม่คนสำคัญ ได้แก่ ซัดดัม ฮุสเซน อดีตประธานาธิบดีอิรัก, ฮาฟิซ อัลอะซัด อดีตประธานาธิบดีซีเรีย และบัชชาร อัลอะซัด ประธานาธิบดีซีเรียคนปัจจุบัน
ลัทธิบะอษ์สนับสนุน "ยุคเรืองปัญญาของชาวอาหรับ" รวมถึงการฟื้นฟูวัฒนธรรม คุณค่าและสังคม บะอษ์ยังส่งเสริมการจัดตั้งรัฐพรรคการเมืองเดียวและปฏิเสธแนวคิดพหุนิยมทางการเมืองโดยไม่ระบุช่วงเวลา ซึ่งพรรคบะอษ์จะใช้ช่วงเวลาที่ไม่ระบุนี้ในการพัฒนาสังคมอาหรับที่ "รุ่งเรือง" ลัทธิบะอษ์อิงจากหลักโลกิยนิยม ชาตินิยมอาหรับ อุดมการณ์รวมกลุ่มอาหรับและสังคมนิยมอาหรับ ลัทธิบะอษ์มีมุมมองคล้ายกับลัทธิมากซ์ที่มองศาสนาเป็นเครื่องมือของชนชั้นนำดั้งเดิมในการกดขี่ผู้ที่อ่อนแอกว่าในสังคมและรักษาระเบียบทางสังคมของพวกตน
ลัทธิบะอษ์สนับสนุนนโยบายเศรษฐกิจแบบสังคมนิยม เช่น รัฐมีอำนาจควบคุมทรัพยากรธรรมชาติ จำกัดการนำเข้าจากประเทศอื่น กระจายการถือครองที่ดินให้ชาวไร่ชาวนาและนิยมระบบเศรษฐกิจแบบวางแผน นักคิดบะอษ์ยุคแรกปฏิเสธการต่อสู้ระหว่างชนชั้นแม้จะได้รับอิทธิพลส่วนใหญ่จากกลุ่มสังคมนิยมตะวันตกก็ตาม โดยแย้งว่ามันขัดขวางเอกภาพของชาวอาหรับ พวกเขายืนกรานว่าสังคมนิยมเป็นหนทางเดียวในการพัฒนาสังคมอาหรับให้เป็นหนึ่งเดียว
ชื่อลัทธิบะอษ์มาจากวลีภาษาอาหรับว่า อัลบะอ์ษียะฮ์ (البعثية) ซึ่งมาจากคำว่า บะอษ์ (بعث) หมายถึง "การเกิดใหม่" หรือ "การคืนชีพ" รัฐที่พรรคบะอษ์ปกครองในอดีตและปัจจุบัน (อิรักและซีเรียตามลำดับ) กีดกันการวิจารณ์อุดมการณ์พรรคผ่านการปกครองแบบอำนาจนิยม ซิเปรียน บลาไมเอิร์ส วิจารณ์ลัทธิบะอษ์ว่าเป็น "ลัทธิฟาสซิสต์สายพันธุ์ตะวันออกกลาง" เนื่องจากมีลักษณะหลายอย่างร่วมกับลัทธิฟาสซิสต์ในยุโรป เช่น ความพยายามในการผสาน "ชาตินิยมมูลวิวัติแบบไม่เสรี สังคมนิยมที่ไม่ใช่มากซ์และวิสัยทัศน์แบบนักปฏิวัติของชนชั้นนำ เพื่อสร้าง 'สิ่งใหม่' และ 'รื้อฟื้นความยิ่งใหญ่ในอดีต'" ขณะที่อับราฮัม เบน-ซูร์ ขนานนามพรรคบะอษ์ที่เถลิงอำนาจในซีเรียหลังรัฐประหารใน ค.ศ. 1963 ว่าเป็น "ลัทธิบะอษ์ใหม่" เนื่องจากไปไกลกว่าอุดมการณ์รวมกลุ่มอาหรับและเน้นย้ำความสำคัญทางทหาร ซึ่งแตกต่างจากแนวคิดเดิมของอัฟลักและอัลบีฏอร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อุดมการณ์ทางการเมือง
สังคมนิยมอาหรับ
ชาตินิยมอาหรับ
ชาตินิยมฝ่ายซ้าย
ขบวนการเคลื่อนไหวทางการเมืองเชิงผสาน
ศูนย์สถาปัตยกรรมและการออกแบบสวีเดน

ศูนย์สถาปัตยกรรมและการออกแบบสวีเดน (Statens centrum för arkitektur och design; Swedish Centre for Architecture and Design) หรือ อาร์คเดส (ArkDes) หรือชื่อเดิม พิพิธภัณฑ์สถาปัตยกรรม (Arkitekturmuseet) เป็นพิพิธภัณฑ์แห่งชาติของสวีเดนด้านการออกแบบและสถาปัตยกรรม ตั้งอยู่บนเกาะสเค็ปส์ฮ็อลเมนในนครสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน โดยตั้งอยู่เป็นส่วนหนึ่งของหมู่อาคารเดียวกับมอเดอร์นามูเซต พิพิธภัณฑ์นี้จัดแสดงนิทรรศการเกี่ยวกับสถาปัตยกรรม, หารวางผังเมือง และการออกแบบ ผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์คนปัจุจุบันคือ คีราน ลอง และอยู่ภายใต้การบริหารงานของกระทรวงวัฒนธรรม
== ประวัติศาสตร์ ==
พิพิธภัณฑ์สถาปัตยกรรมก่อตั้งขึ้นในปี 1962 ภายใต้การนำของสมาคมแห่งชาติสถาปนิกสวีเดน (National Association of Swedish Architects; (Sveriges Arkitekters Riksförbund) โดยตั้งขึ้นเป็นมูลนิธิเอกชน ก่อนที่จะถูกแปรเป็นของรัฐในปี 1978 ณ เวลานั้น พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ในอาคารของกรมแผนที่ทะเลบนเกาะสเค็ปส์ฮ็อลเมน อาคารหลังใหม่ออกแบบโดยเจ้าของรางวัลพริทซ์เคอร์ ราฟาเอล โมเนโอ เปิดในปี 1998
ในปี 2013 รัฐบาลสวีเดนออกระเบียบใหม่และเปลี่ยนชื่อศูนย์เป็นชื่อในปัจจุบัน และนับตั้งแต่ทศวรรษ 1990s กระทรวงวัฒนธรรมของสวีเดนเป็นผู้บริหารงาน
== อาคาร ==
อาร์คเดสตั้งอยู่ในสองอาคาร ได้แก่อดีตโถงฝึกซ้อมของกองทัพเรือ เอ็กเซอร์ซีสฮูเซท และอาคารหลังใหม่ที่ออกแบบโดยสถาปนิกชาวสเปน ราฟาเอล โมเนโอ สร้างขึ้นในปี 1994 ถึง 1997 นิทรรศการทั้งถาวรและชั่วคราวมีจัดแสดงในอาคารเก่าแก่ที่ออกแบบโดยเฟรดริค บล็อม และอาคารหลังใหม่ที่ออกแบบด้วยรูปแบบอัตถประโยชน์นิยม อาคารหลังที่โมเนโอออกแบบได้รับรางวัลคัสเพอร์ ซาลีน ในปี 1998
==อ้างอิง==
พิพิธภัณฑ์ในสต็อกโฮล์ม
ศิลปะสต็อกโฮล์ม
สกันเซิน

สกันเซิน (Skansen, ; "ป้อมเล็ก ๆ") เป็นพิพิธภัณฑ์กลางแจ้งและสวนสัตว์ ตั้งอยู่บนเกาะยือร์กัวเดิน สต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน เปิดให้บริการตั้งแต่วันที่ 11 ตุลาคม 1891 โดยอัตตือร์ ฮาเซียลิอุส (1833–1901) เพื่อแสดงวิถีชีวิตในต่างจังหวัดของสวีเดนส่วนต่าง ๆ ก่อนการปฏิวัติอุตสาหกรรม เริ่มแรกพิพิธภัณฑ์ประกอบด้วยบ้านเรือนกว่า 150 หลัง ที่ฮาเซียลิอุสเดินทางไปซื้อมาจากทั่วประเทศ และมีหนึ่งหลังที่มาจากเทเลอมาร์กในประเทศนอร์เวย์) ในพิพิธภัณฑ์มีเพียงสามอาคารเท่านั้นที่ไม่ใช่อาคารหลังต้นฉบับ แต่มาจากการสร้างขึ้นเลียนแบบให้สมจริงที่สุด
ยอดเข้าชมของสกันเซินอยู่ที่มากกว่า 1.3 ล้านคนต่อปี สกันเซินมีขนาดพื้นที่ 75 เอเคอร์ (300,000 ตารางเมตร) ภายในจัดแสดงบ้านเรือนและอาคารที่จำลองวิถีชีวิตในศตวรรษที่ 19 ในอาคารยังมีการจำลองวิถีชีวิตของช่างสาขาต่าง ๆ ในชุดแบบดั้งเดิม เช่น ช่างขัดหนัง ช่างทำรองเท้า ช่างเงิน ช่างเป่าแก้ว คนอบขนมปัง ภายในยังมีแปลงปลูกใบยาสูบขนาดเล็กสำหรับใช้ทำบุหรี่ รวมถึงยังมีสวนสัตว์ที่มีสัตว์สแกนดิเนเวียจำนวนมาก เช่น หมีสีน้ำตาล, กวางมูส, แมวน้ำเทา, ลิงซ์ยูเรเชีย,  หมาป่า, หมาจิ้งจอกแดง, นาก, กวางเรนเดียร์, [seal|แมวน้ำอ่าว], นกเค้าใหญ่ยูเรเชีย, นกฮูกเทาใหญ่ และวุลเวอรีน นับตั้งแต่ปี 1903 มีการจัดตลาดนัดคริสต์มาสในต้นเดือนธันวาคมที่จัตุรัสกลาง "บ็อลเนิส" (Bollnäs)
นับตั้งแต่ปี 1897 สกันเซินให้บริการโดยสกันเซินส์แบร์ยบานา รถไฟจิ๋วความยาวรางระยะทาง 196.4 เมตร และไต่ไปถึงความสูง 34.57 เมตร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Skansen-akvariet
Panoramic virtual tour of brown bear enclosure at Skansen 
 
พิพิธภัณฑ์ในสต็อกโฮล์ม
สวนสัตว์ในประเทศสวีเดน
เวลคัมทูนิวยอร์ก

"เวลคัมทูนิวยอร์ก" (Welcome to New York) เป็นเพลงของนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ จากสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 5 ในชื่อ 1989 (2014) เพลงนี้ประพันธ์โดยสวิฟต์ และไรอัน เท็ดเดอร์ โดยได้รับแรงบันดาลใจจากการย้ายถิ่นฐานของสวิฟต์ไปยังนครนิวยอร์กในเดือนเมษายนปี 2014 บทประพันธ์เพลงกล่าวถึงอิสรภาพที่เพิ่งค้นพบในเมืองนี้และทัศนคติที่เบิกบานใจต่อความอกหักในอดีต
สวิฟต์, สวิฟต์ และสวิฟต์ ผลิตเพลง "เวลคัมทูนิวยอร์ก" ซึ่งเป็นเพลงที่ขับเคลื่อนโดยเครื่องสังเคราะห์เสียงด้วยการสั่นเป็นจังหวะ โปรแกรมกลอง และเสียงขับร้องมัลติแทร็ก นักวิจารณ์เพลงอธิบายว่ามีลักษณะเป็นเพลงแนวซินท์ป็อป อิเล็กโทรป็อป และดิสโก โดยเพลงนี้เปิดให้ดาวน์โหลดเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 2014 หนึ่งสัปดาห์ก่อนการเปิดตัวอัลบั้ม 1989 "เวลคัมทูนิวยอร์ก" ได้รับการวิจารณ์ที่หลากหลายโดยนักวิจารณ์ ซึ่งส่วนใหญ่วิจารณ์ถึงบทประพันธ์เพลงว่าไม่ซับซ้อนสำหรับเพลงสรรเสริญเมืองนิวยอร์ก ผู้ที่ชื่นชอบเพลงบางคนยกย่องผลงานว่ามีความสดใสและทำนองที่ติดหู และตีความเนื้อเพลงว่าสนับสนุนสิทธิของแอลจีบีที
เพลงนี้ติด 20 อันดับสูงสุดของชาร์ตเพลงในแคนาดา นิวซีแลนด์ และสกอตแลนด์ โดยในสหรัฐขึ้นถึงอันดับที่ 48 ในชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 และได้รับการรับรองระดับแพลตตินัมโดยสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (RIAA) สวิฟต์บริจาครายได้ทั้งหมดจากการจำหน่ายให้กับกองการศึกษาของนครนิวยอร์ก เธอยังรวมแทร็กไว้ในรายการแสดงของเดอะ 1989 เวิลด์ทัวร์ (2015) และแสดงในวันที่กำหนดของการทัวร์ครั้งต่อ ๆ ไปของเธอ หลังจากข้อพิพาทในปี 2019 เกี่ยวกับการเป็นเจ้าของสิทธิ์การถือครองเพลงของสวิฟต์ เธอได้บันทึกเพลงอีกครั้งในชื่อ "เวลคัมทูนิวยอร์ก (เทย์เลอร์เวอร์ชัน)" สำหรับอัลบั้มที่บันทึกเสียงในชื่อ 1989 (เทย์เลอร์เวอร์ชัน) (2023)
== ชาร์ต ==
== การรับรอง ==
== อ้างอิง ==
เพลงในปี พ.ศ. 2557
เพลงของเทย์เลอร์ สวิฟต์
เพลงบันทึกเสียงที่ผลิตโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์
เพลงบันทึกเสียงที่ผลิตโดยไรอัน เท็ดเดอร์
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยไรอัน เท็ดเดอร์
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์
เพลงเกี่ยวกับนครนิวยอร์ก
เพลงซินท์ป็อปอเมริกัน
เพลงที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ