pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พระธรรมมุนี (แพ เขมงฺกโร)

พระธรรมมุนี นามเดิม แพ ใจมั่นคง ฉายา  เขมงฺกโร เป็นเกจิอาจารย์และพระราชาคณะชั้นธรรมฝ่ายมหานิกาย อดีตเจ้าอาวาสวัดพิกุลทองและเจ้าคณะจังหวัดสิงห์บุรี
== ประวัติ ==
หลวงพ่อแพ เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2448 ณ บ้านสวนกล้วย ตำบลถอนสมอ อำเภอท่าช้าง จังหวัดสิงห์บุรี เป็นบุตรของนายเทียนและนางหน่าย ใจมั่นคง เมื่ออายุได้ 8 เดือน มารดาถึงแก่กรรม นายบุญและนางเพียร ขำวิบูลย์ จึงรับไปเป็นบุตรบุญธรรม เมื่ออายุได้ 11 ปี ท่านมาศึกษาอักษรขอมกับพระอาจารย์สมที่วัดชนะสงครามราชวรมหาวิหาร จนอายุ 16 ปีจึงกลับสิงห์บุรีเพื่อบรรพชาเป็นสามเณรที่วัดพิกุลทอง แล้วกลับมาศึกษาพระปริยัติธรรมต่อที่วัดชนะสงคราม จนสอบได้เปรียญธรรม 4 ประโยค แต่ตาอักเสบเนื่องจากหักโหมดูหนังสือ จึงหันไปศึกษากรรมฐานที่วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร แล้วอุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2469 โดยมีพระมงคลทิพมุนี (มุ้ย ปณฑิโต) เจ้าอาวาสวัดจักรวรรดิราชาวาสวรมหาวิหาร เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูสิทธิเดช วัดชนะสงคราม เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และเจ้าอธิการอ่อน วัดจำปาทอง เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า "เขมงฺกโร" แล้วกลับไปจำพรรษาที่วัดชนะสงคราม
พ.ศ. 2474 ท่านรับนิมนต์จากชาวบ้านมาเป็นเจ้าอาวาสวัดพิกุลทองแทนเจ้าอาวาสรูปเดิมที่ลาสิกขา ระหว่างดำรงตำแหน่งท่านมีชื่อเสียงจากการสร้างพระเครื่องหลายรุ่น และได้พัฒนาวัดและบำเพ็ญสาธารณประโยชน์หลายประการ เช่น สร้างโรงพยาบาล สถานีตำรวจ สถานีอนามัย โรงเรียน สะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา เป็นต้น
หลวงพ่อแพมรณภาพเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 สิริอายุได้ 
== สมณศักดิ์ ==
พ.ศ. 2484 เป็นพระครูสัญญาบัตรที่ พระครูศรีพรหมโสภิต
พ.ศ. 2515 เป็นพระครูสัญญาบัตรชั้นพิเศษ
พ.ศ. 2521 เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระสุนทรธรรมภาณี
พ.ศ. 2530 เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชสิงหคณาจารย์ พิศาลมงคลกิจ มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
12 สิงหาคม พ.ศ. 2535 ในวโรกาสพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ โปรดตั้งเป็นพระราชาคณะชั้นเทพที่ พระเทพสิงหบุราจารย์ ไพศาลสิทธิมงคล วิมลศาสนกิจจาทร ธรรมิกคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
10 มิถุนายน พ.ศ. 2539 ในพระราชพิธีกาญจนาภิเษก พ.ศ. 2539 โปรดตั้งเป็นพระราชาคณะชั้นธรรมที่ พระธรรมมุนี สุทธศีลาจาร ไพศาลประชานารถ โอภาสศาสนกิจจาทร มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
== อ้างอิง ==
มุนี
เจ้าคณะจังหวัดสิงห์บุรี
เปรียญธรรม 4 ประโยค
เกจิอาจารย์
ธันเตรัส

ธันเตรัส (धनतेरस; Dhanteras) หรือ ธนัตรโยทศี (धनत्रयोदशी; Dhanatrayodashi) เป็นวันแรกของการเฉลิมฉลองเทศกาลทีปาวลี
โดยฉลองในวันที่สิบสามตามจันทรคติของกฤษณปักษะ (Krishna Paksha) ตามปฏิทินฮินดูในเดือนอัศวิน เทศกาลนี้จัดขึ้นโดยบูชาพระธันวันตริ เทพเจ้าแห่งอายุรเวท แพทยศาสตร์ การรักษาโรค และปัญญา ซึ่งทรงกำเนิดขึ้นระหว่างกวนเกษียรสมุทร พระธันวันตริทรงถือหม้อกลศะภายในบรรจุน้ำอมฤต (น้ำศักดิ์สิทธิ์ที่รักษาโรคทั้งปวงได้) และอีกหัตถ์หนึ่งทรงคัมภีร์ของอายุรเวท ชาวฮินดูถือว่าพระองค์เป็นไวทยะ (แพทย์) ของบรรดาเทพเจ้าทั้งปวงกระทรวงอายุรเวท, โยคะและธรรมชาติบำบัด, อุนานี, สิทธะ และโฮเมโอพาตีของรัฐบาลอินเดียได้ประกาศให้วันธันเตรัสของแต่ละปีเป็น "วันอายุรเวทแห่งชาติ" (National Ayurveda Day) และมีขึ้นครั้งแรกในวันที่ 28 ตุลาคม 2016 โดยทั่วไปแล้วในวัฒนธรรมคุชราตจะมีการทานมื้อ ดาลบาถ (daal baath) และ มัลปุระ (malpura) เพื่อต้อนรับปีใหม่ตามคติ
==อ้างอิง==
วันสำคัญทางศาสนาฮินดู
เทศกาลในประเทศอินเดีย
วฤนทาวัน

วฤนทาวัน (อักษรโรมัน: Vrindavan; ) หรือ พฤนทาพัน (Brindaban) เป็นเมืองเก่าแก่ในอำเภอมถุรา รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย และเป็นหนึ่งในสถานที่สำคัญของนิกายไวษณพ วฤทาวันตั้งอยู่ในภูมิภาคพรัชภูมิ ที่ซึ่งศาสนาฮินดูเชื่อว่าพระกฤษณะประทับอยู่ในช่วงเยาว์ เมืองนี้ตั้งอยู่ราว 11 กิโลเมตรจากมถุรา ชนมภูมิ (ที่เกิด) ของพระกฤษณะ และตั้งอยู่บนทางด่วนสาย NH-44 อัคระ-เดลี ในปัจจุบันเมืองเต็มไปด้วยมนเทียรบูชาพระราธา และ พระกฤษณะ
== ศัพทมูล ==
ชื่อภาษาสันสกฤตของเมืองคือ Vṛndāvana (วฤนทาวนะ) มาจากคำว่า vṛndā (วฤนทา; กะเพราไทย) และ vana (วนะ; อุทยานหรือป่าไม้) จึงแปลรวมกันได้ว่า ป่าไม้กะเพรา
== อ้างอิง ==
เมืองในรัฐอุตตรประเทศ
นิคมญี่ปุ่นในประเทศคิริบาส

การปรากฎของชาวญี่ปุ่นในประเทศคิริบาสสามารถย้อนกลับไปได้ถึงช่วงสิ้นสุดคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 เมื่อมีการจ้างแรงงานในการทำเหมืองแร่ฟอสเฟตในคิริบาส แต่มีคนงานบางส่วนมาจากโอกินาวะ ซึ่งน่าจะเข้ามาโดยเร็วที่สุดเมื่อ ค.ศ. 1860 เมื่อเปรียบเทียบกับดินแดนอื่นในภูมิภาคไมโครนีเซียที่อยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่นในช่วงครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 20 พบว่าชาวญี่ปุ่นที่เข้ามาส่วนมากเป็นแรงงานที่เข้ามาทำงานชั่วคราว และมีเพียงบางส่วนที่ปักหลักอยู่ในคิริบาส เมื่อคิริบาสได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1978 ชาวญี่ปุ่นจำนวนหนึ่งอาศัยอยู่อย่างถาวร และมีบทบาทสำคัญในสังคมคิริบาส
==เชิงอรรถ==
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
Crocombe, R. G., Asia in the Pacific Islands: Replacing the West, 2007, 
Crocombe, R. G., The South Pacific, University of the South Pacific, 2001, 
MacDonald, Brian, Cinderellas of the Empire: Towards a History of Kiribati and Tuvalu, 2002, 
McQuarrie, Peter, Conflict in Kiribati: A History of the Second World War, Macmillan Brown Centre for Pacific Studies, University of Canterbury, 2000, 
United Nations ESCAP, Pacific Perspectives on the Commercial Sexual Exploitation and Sexual Abuse of Children and Youth, United Nations publications, 2009, 
ประเทศคิริบาส
การพลัดถิ่นของชาวญี่ปุ่น
เปรมมนเทียร (วฤนทาวัน)

เปรมมนเทียร  (Prem Mandir; มนเทียรแห่งรักสูงสุด) เป็นมนเทียรในศาสนาฮินดูตั้งอยู่ในเมืองวฤนทาวัน อำเภอมถุรา ประเทศอินเดีย ปัจจุบันอยู่ภายใต้การดูแลของชคัทคุรุกฤปาลุบริษัท มนเทียรมีพื้นที่ 55 เอเคอร์ ตั้งอยู่บนชานเมืองวฤนทาวัน สร้างขึ้นเพื่อบูชาพระราธากฤษณะบนชั้นหนึ่งของอาคาร และ พระสีตารามบนชั้นสองของอาคาร สร้างขึ้นโดยชคัทคุรุองค์ที่ห้า กฤปาลุ มหาราช รอบ ๆ มนเทียรประดับประดาด้วยรูปเคารพและเรื่องราวของพระศรีกฤษณะ
มนเทียรเริ่มก่อสร้างในเดือนมกราคม 2001 และมีพิธีเปิดในวันที่ 15 ถึง 17 กุมภาพันธ์ 2012 ค่าก่อสร้างของมนเทียรรวมที่ 1,500 ล้านรูปี ($23 ล้าน)
มนเทียรนี้เป็นมนเทียรพี่น้องของภักติมนเทียรที่เปิดในปี 2005 และกีรติมนเทียรที่พรรสนะที่เปิดในปี 2019
== อ้างอิง ==
ศาสนสถานในรัฐอุตตรประเทศ
โบสถ์ศักติ
อนิศ กปูร

เซอร์อนิศ กปูร หรือทับศัพท์อิงภาษาอังกฤษว่า อนิช คาพัวร์ (Sir Anish Kapoor ; เกิด 12 มีนาคม 1954) เป็นประติมากรชาวอินเดีย-อังกฤษ เชียวชาญพิเศษด้านศิลปะจัดวางและศิลปะคอนเซ็ปชวล อนิศ กปูร เกิดที่เมืองมุมไบ และย้ายมาอาศัยกับทำงานในลอนดอนตั้งแต่ช่วงทศวรรษ 1970s ที่ซึ่งเขาย้ายมาศึกษาศิลปะที่วิทยาลัยศิลปะฮอร์นซีย์และวิทยาลัยศิลปะและการออกแบบเชลซีตามลำดับ
กปูรเคยเป็นตัวแทนสัญชาติบริเตนในเวนิสเบียนนาเลครั้งที่ 44 ในปี 1990 ที่ซึ่งเขาได้รางวัล Premio Duemila, ในปี 1991 ได้รางวัลเทอร์เนอร์ และในปี 2002 ได้รางวัลยูนิลีเวอร์คอมมิชชั่นให้กับเทอร์ไบน์ฮอลล์ของเททมอเดิร์น งานศิลปะสาธารณะชิ้นที่มีชื่อเสียงของเขา เช่น คลาวด์เกท (2006, รู้จักในชื่อเล่น "เดอะบีน") ในสวนสาธารณะมิลเลนเนียม ชิคาโก, สกายมิร์เรอร์ ซึ่งจัดแสดงที่รอคเฟลเลอร์เซ็นเตอร์ นิวยอร์กซิตี ในปี 2006, งานที่สวนเคนซิงทันในลอนดอนเมื่อปี 2010, ทีมีนอส ที่มิดเดิลเฮเวน มิดเดิลบะระ; เลวิเอธาน ที่กรังปาเลส์ ปารีส เมื่อปี 2011 และ อาร์เซเลอร์มิททอลออร์บิท ซึ่งจัดแสดงถาวรที่สวนสาธารณะออลิมพิคของลอนดอนตั้งแต่ปี 2012 ในปี 2017 กปูรออกแบบรูปปั้นสำหรับรางวัลบริทอะวอร์ด 2018
กปูรได้รับแต่งตั้งยศเบิร์ธเดย์ออร์เนอร์เป็นอัศวินแห่งสหราชอาณาจักรในปี 2013  สำหรับผลงานประจักษ์ทางศิลปะ และได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยออกซเฟิดในปี 2014 ในปี 2012 เขาได้รับปัทมภูษันของรัฐบาลอินเดีย ซึ่งเป็นรางวัลเกียรติยศพลเมืองที่สูงสุดอันดับสามของอินเดีย ภาพของกปูรยังปรากฏในส่วนไอคอนของวัฒนธรรมอังกฤษในหนังสือเดินทางอังกฤษที่ออกแบบใหม่ในปี 2015 ในปี 2016 เขาได้รับประกาศชื่อเข้ารับรางวัลเลนนอนโอโนะกรานท์เพื่อสันติภาพ ในปี 2017 กปูรซึ่งเป็นชาวยิว ได้รับรางวัลมูลค่าหนึ่งล้านดอลลาร์จากรางวัลเจเนซิส "สำหรับผู้ที่ทุ่มเทให้กับมูลค่าของยิว"
==กรณีถกเถียงวานทาแบล็ก==
ในปี 2014 กปูรเริ่มทำชิ้นงานจาก (Vantablack) สารที่เป็นหนึ่งในสารที่สะท้อนกลับแสงน้อยที่สุดที่มีการบันทึกไว้ ในชื่อ Vantablack S-VIS ซึ่งสามารถดูดกลืนแสงที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าจนเกือบหมดและได้รับขนานนามเป็นสี "ดำที่ดำที่สุด" (Blackest Black) และถูกมอบลิขสิทธิ์เด็ดขาดให้แก่สตูดิโอของอนิศ กปูร เพื่อใช้ทำงานทางศิลปะเพียงผู้เดียว ลิขสิทธิ์เฉพาะบุคคลดังที่กปูรได้รับนั้นกลายเป็นประเด็นถกเถียงในวงการศิลปะอย่างมาก และมีคำวิพากษ์วิจารณ์มากมายถึงกรณีดังกล่าว อย่างไรก็ตาม กปูรได้ออกมาปฏิเสธคำวิจารณ์และระบุว่า "ทำไมเป็นเอกสิทธิ์ [ต่อผมคนเดียว] หรอ? เพราะมันเป็นงานที่ผมไปทำร่วม [กับสถาบันฯ ที่ทำสาร], เพราะผมอยากจะเอามันออกมาใช้นอกจาก [เป้าหมายหลักของมัน] บ้างนิดหน่อย  ผมเคยทำงานร่วมกับคนที่สร้างชิ้นงานด้วยเหล็กสเตนเลสมาเป็นปี ๆ และนั่นก็เป็นเอกสิทธิ์ [เฉพาะผม] เหมือนกัน"
ศิลปิน เช่น คริสเตียน เฟอรร์ และ สตรวท เซมเพล วิจารณ์ว่าสิ่งที่กปูรคิดว่าเหมาะสมถูกต้องที่จะได้ใช้วัตถุดิบแปลกใหม่นั้นมันเป็นการกีดกันยกเว้นคนอื่นออก เพื่อเป็นการตอบโต้ เซมเพล ได้ผลิตสี "Pinkest Pink" (สีชมพูที่ชมพูที่สุด) ออกมาและระบุว่าผลิตมันขึ้นมาให้กับทุกคน ยกเว้นใครก็ตามที่เกี่ยวข้องกับอนิศ กปูร และตัวอนิศ กปูรเอง
==ดูเพิ่ม==
คดีความระหว่างสเกปส์ กับ ไฟน์อาร์ทลอจิสติกส์ จก.
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2497
ประติมากรชาวอังกฤษ
ประติมากรชาวอินเดีย
ศิลปินชาวอินเดีย
ศิลปินชาย
ชาวยิวเชื้อสายอังกฤษ
ชาวอังกฤษเชื้อสายอินเดีย
ชาวอินเดียเชื้อสายอิรัก
ชาวอินเดียเชื้อสายยิว
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ซีบีอี
ชาวปัญจาบ
ศิลปินชาวยิว
ทีวีซาตู

ทีวี1 (มาเลเซีย) (TV1 (Malaysia)) หรือเรียกว่า ทีวีซาตู เป็นช่องสถานีโทรทัศน์ของประเทศมาเลเซีย เป็นเจ้าของและดำเนินการโดยสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งมาเลเซีย ซึ่งเป็นแผนกกระจายเสียงของรัฐบาลมาเลเซีย ทีวีซาตูเริ่มออกอากาศวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2506 เป็นสถานีโทรทัศน์แห่งแรกและเก่าแก่ที่สุดในประเทศมาเลเซีย ช่องนี้มีรายการข่าว รายการทอล์คโชว์และสารคดีเป็นส่วนใหญ่รวมถึงรายการละครและรายการกีฬา รายการสำหรับเด็กทั้งในและต่างประเทศ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ช่องโทรทัศน์ข่าว 24 ชั่วโมง
สถานีโทรทัศน์ในประเทศมาเลเซีย
สถานีโทรทัศน์ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2506
ช่องกีฬาในมาเลเซีย
สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งมาเลเซีย
ทีวีดูอา

ทีวี2 (มาเลเซีย) (TV2 (Malaysia)) หรือเรียกว่า ทีวีดูอา เป็นช่องสถานีโทรทัศน์ของประทศมาเลเซีย เป็นเจ้าของและดำเนินการโดยสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งมาเลเซีย และเป็นแผนกกระจายเสียงของรัฐบาลมาเลเซีย เริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2512 ทีวีดูอาเป็นสถานีโทรทัศน์ที่เก่าแก่ที่สุดอันดับสองในประเทศมาเลเซีย คุณสมบัติช่องส่วนใหญ่เป็นภาษาอังกฤษ, ภาษาจีนกลางและภาษาทมิฬ ข่าวสารและทอล์คโชว์ในหลังสองภาษามีการผลิตส่วนใหญ่สำหรับจีนและชุมชนอินเดีย นอกจากนี้ยังมีรายการบันเทิงทั้งในประเทศและต่างประเทศรวมถึงรายการเรียลลิตี้โชว์ ภาพยนตร์และละครตลอดจนเป็นรายการกีฬา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สถานีโทรทัศน์ในประเทศมาเลเซีย
สถานีโทรทัศน์ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2512
สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งมาเลเซีย
รายชื่อสถานีโทรทัศน์ในประเทศมาเลเซีย

== ช่องออกอากาศฟรี ==
=== Radio Televisyen Malaysia (RTM) ===
=== Media Prima Berhad ===
=== Awesome Media Network Sdn Bhd ===
=== AlHijrah Media Corporation (AlHijrah Media) ===
=== DNF Group Sdn Bhd ===
=== Pertubuhan Berita Nasional Malaysia (BERNAMA) ===
=== Sarawak Media Group (SMG) ===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
Stations
ศาสนาอิสลามในประเทศมาเลเซีย

ประเทศมาเลเซียเป็นประเทศที่นับถือศาสนาอิสลามมากที่สุด ใน ค.ศ. 2013 มีผู้นับถือประมาณ 19.5 ล้านคน หรือ 61.3% ของประชากร
ศาสนาอิสลามในประเทศมาเลเซีย นับถือตามสำนักชาฟิอีของเทววิทยาและนิติศาสตร์แบบซุนนี ในขณะที่รัฐธรรมนูญมาเลเซียระบุว่า เป็นรัฐฆราวาส ศาสนาอิสลามในบริเวณนี้มาจากพ่อค้าที่มาจากอาระเบีย, จีน และอนุทวีปอินเดีย แล้วเริ่มหนักแน่นในศตวรรษที่ 15 ในรัฐธรรมนูญมาเลเซีย ศาสนาอิสลามมีสถานะเป็น "ศาสนาแห่งสหพันธรัฐ" อย่างไรก็ตาม ศาสนาอื่นยังคงทำพิธีของตนเองได้ตามปกติ รายงานจากสำนักวิจัยพิว มุสลิมในประเทศมาเลเซีย 18% เป็นมุสลิมที่ไม่มีนิกาย (non-denominational Muslims) ในขณะที่ 7% นับถือสาขาขนาดเล็ก (อิบาดี, กุรอานิซึม ฯลฯ)
==ดูเพิ่ม==
สรุปศาสนาอิสลาม
อภิธานศัพท์ศาสนาอิสลาม
เสรีภาพทางศาสนาในประเทศมาเลเซีย
ศาสนาอิสลามในแต่ละประเทศ
ศาสนาในประเทศมาเลเซีย
ตาบุงฮาจี
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
IslamGRID project by Department of Islamic Development Malaysia (Jakim) 
Department of Islamic Development Malaysia (Jakim)
Jakim.TV: Islamic TV by Department of Islamic Development Malaysia (Jakim) 
ศาสนาอิสลามในประเทศมาเลเซีย
ศาสนาในประเทศมาเลเซีย
ศาสนาอิสลามในแต่ละประเทศ
ประมวลเรื่องปรัมปราเมโสโปเตเมีย

ประมวลเรื่องปรัมปราเมโสโปเตเมีย หมายถึงกลุ่มเรื่องปรัมปรา คัมภีร์ หรือวรรณกรรมที่มาจากภูมิภาคเมโสโปเตเมียในเอเชียตะวันตกเฉียงใต้ปัจจุบัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งอารยธรรมซูเมอร์ แอกแคด และอัสซีเรีย ซึ่งทั้งหมดดำรงอยู่ในช่วงประมาณ 3000–400 ปีก่อนคริสตกาล งานเหล่านี้ถูกจารด้วยอักษรรูปลิ่มบนแผ่นหินหรือดินเหนียว บอกเล่าเรื่องราวความเชื่อและจักรวาลวิทยาของชาวเมโสโปเตเมีย
== ตำนานการถือกำเนิด ==
ชาวเมโสโปเตเมียมีการบันทึกตำนานการถือกำเนิดไว้หลายเรื่อง ซึ่งแตกต่างไปตามอารยธรรมที่มีอำนาจในขณะนั้น บางเรื่องซ้ำซ้อนกันเนื่องจากเป็นการเล่าต่อกันมาแบบปากเปล่า ตำนานการถือกำเนิดที่เชื่อว่าเก่าแก่ที่สุดคือ ตำนานกำเนิดอีริดู (The Eridu Genesis) หรือตำนานการถือกำเนิดของซูเมอร์ อายุราว 2300 ปีก่อนคริสตกาล ตำนานนี้พอจะสรุปได้ว่ามีการสร้างเมืองมนุษย์โดยเหล่าเทพ แต่ภายหลังเทพเอนลิล เทพสูงสุดของปวงเทพซูเมอร์ดลให้เกิดน้ำท่วมใหญ่เพื่อจำกัดประชากรมนุษย์ที่มากเกิน Ziusudra กษัตริย์แห่งเมืองชูรัปปักผู้ได้รับคำเตือนจากพระผู้สร้างเองกีได้ขึ้นเรือใหญ่เพื่อลี้ภัยน้ำท่วม ทั้งนี้ไม่ทราบเนื้อหาต่อจากนี้เนื่องจากแผ่นจารึกอยู่ในสภาพเสียหายมากและเนื้อหาหลายส่วนขาดหายไป
อะทราฮาซิส (Atra-Hasis) เป็นตำนานการถือกำเนิดที่มีเนื้อหาคล้ายตำนานกำเนิดอีริดู บันทึกด้วยภาษาแอกแคดในสมัยศตวรรษที่ 18 ก่อนคริสตกาล บรรยายการสร้างมนุษย์คนแรกโดยเทพีมามีเพื่อลดภาระงานของเทพ แต่เมื่อมนุษย์มีประชากรมากเกิน เทพเอนลิลได้บันดาลให้เกิดเภทภัยต่าง ๆ รวมถึงน้ำท่วมใหญ่ อะทราฮาซิส กษัตริย์เมืองชูรัปปักผู้ได้รับคำเตือนจากเทพเองกีได้พาครอบครัวและฝูงสัตว์ขึ้นเรือใหญ่ก่อนจะเกิดน้ำท่วมนาน 7 วัน และจบลงที่อะทราฮาซิสได้ขึ้นสู่สรวงสวรรค์
เอนูมาเอลิช (Enûma Eliš) เป็นตำนานการถือกำเนิดของบาบิโลเนีย ฉบับที่ค้นพบที่หอสมุดอาชูร์บานิพัลอยู่ในสมัยศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล แต่อาจสืบย้อนไปไกลถึงรัชสมัยพระเจ้าฮัมมูราบีราวศตวรรษที่ 18 ก่อนคริสตกาล อีนูมาอีลิชกล่าวถึงการก่อกำเนิดของจักรวาลและสงครามระหว่างเทพยุคบรรพกาลกับเทพยุคหลังที่จบลงด้วยชัยชนะของมาร์ดุก ผู้สร้างโลกจากร่างติอามัตผู้พ่ายแพ้ และสร้างมนุษย์จากชิ้นส่วนของเทพที่สนับสนุนติอามัต
== ตำนานวีรบุรุษ ==
นอกเหนือจากตำนานการถือกำเนิด ชาวเมโสโปเตเมียยังบันทึกเรื่องราวของวีรบุรุษ เช่น มหากาพย์กิลกาเมชที่เล่าถึงการผจญภัยของกษัตริย์กิลกาเมชผู้ทะนงตน นำไปสู่การสูญเสียเพื่อนสนิทเอนกิดู ทำให้กิลกาเมชออกตามหาคุณค่าของชีวิตก่อนจะจบลงที่กิลกาเมชยอมรับชะตากรรมตนเองแล้วกลับมาปกครองเมืองอย่างเป็นสุข มีการประมาณว่ามหากาพย์กิลกาเมชอยู่ในสมัย 1800 ปีก่อนคริสตกาล ถือเป็นหนึ่งในงานประพันธ์ช่วงต้นประวัติศาสตร์ที่หลงเหลือมาถึงปัจจุบัน เป็นคัมภีร์ทางศาสนาที่เก่าแก่เป็นอันดับสองรองจากข้อความพิระมิด และเชื่อว่ามีอิทธิพลบางส่วนต่องานรุ่นหลังอย่างหนังสือปฐมกาล
ตำนานอะดาปากล่าวถึงอะดาปา มนุษย์ผู้ปราดเปรื่องที่หักปีกของลมใต้หลังทำให้เรือเขาล่ม เทพแห่งท้องฟ้าอันจึงเรียกตัวเขาไปพบ แต่ระหว่างนั้นเทพเองกีได้สั่งให้อะดาปาปฏิเสธอาหารที่เทพอันประทานให้ทั้งที่อาหารนั้นจะทำให้อะดาปากลายเป็นอมตะ ท้ายที่สุดอะดาปาเชื่อเทพเองกีแล้วกลับมาโลกมนุษย์อย่างผู้ที่ต้องตาย ตำนานอะดาปาอธิบายความตายและการตกในบาปของมนุษย์ตามความเชื่อของชาวเมโสโปเตเมีย มีที่มาจากบาบิโลเนียสมัยที่ปกครองโดยชนชาวแคสไซต์สมัยศตวรรษที่ 16 ก่อนคริสตกาล
== อ้างอิง ==
เมโสโปเตเมีย
ประมวลเรื่องปรัมปรา
ญะบัลมะรีร

ญะบัลมะรีร (جبل مرير) เป็นภูเขาลูกหนึ่งของทิวเขาซะเราะวาตในคาบสมุทรอาหรับ ตั้งอยู่ในหมู่บ้านอาลเกาะฮ์ฏอน ห่างจากอันนะมาศของแคว้นอะซีรไปทางทิศเหนือประมาณ 15 กิโลเมตร
ญะบัลมะรีรเป็นจุดสูงสุดของภูเขาที่มีชื่อว่า "ภูเขาอันขมขื่น" เพราะเป็นเรื่องยากที่จะปีนไปจุดนั้นได้ เมื่อถึงยอดเขาก็สามารถเห็นทะเลแดงทางฝั่งตะวันตกและโอเอซิสบีชะฮ์ทางฝั่งตะวันออก
นอกจากนี้ ญะบัลมะรีรยังได้รับการประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติเนื่องจากมีป่าสนจูนิเปอร์และสัตว์ต่าง ๆ เช่น ไฮยีนา, หมาป่า, กวางคาริบู เป็นต้น
==อ้างอิง==
มะรีร
ไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2009

ไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2009 (Thai Supermodel Contest 2009) เป็นการประกวดไทยซูเปอร์โมเดลคอนเทสต์ ครั้งที่ 8 ซึ่งมีการประกวดรอบตัดสินในวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ณ บีซีซี ฮอลล์ เซ็นทรัลพลาซา ลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร ผู้ชนะไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ในปีนี้คือ มณฑิรา เปี่ยมรัตนวงศ์ จากกรุงเทพมหานคร
== ผลการประกวด ==
=== ลำดับ ===
== รางวัลตำแหน่งพิเศษ ==
== ผู้เข้าประกวด ==
ผู้ได้ตำแหน่ง ไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์หลักของการประกวดไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 
2009
รายการโทรทัศน์ช่อง 7
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2552
ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2552
การพลัดหลง (ชีววิทยา)

การพลัดหลง (vagrancy) เป็นปรากฏการณ์ทางชีววิทยาที่สัตว์แต่ละตัวปรากฏตัวนอกถิ่นการกระจายพันธุ์ตามปกติ สัตว์แต่ละตัวที่พลัดหลงนี้เรียกว่า สัตว์พลัดหลง (vagrants) มีอยู่หลายปัจจัยที่อาจทำให้สัตว์แต่ละตัวกลายเป็นสัตว์พลัดหลง ได้แก่ ปัจจัยทางพันธุกรรม และสภาพอากาศ แต่โดยทั่วไปยังไม่สามารถเข้าใจสาเหตุได้ทั้งหมด บางครั้งการพลัดหลงยังสามารถเป็นการเริ่มการสร้างอาณานิคมใหม่ หากสัตว์พลัดหลงอยู่รอดจากประชากรที่มีมากพอที่จะดำรงพันธุ์ในที่ใหม่
โดยทั่วไปการพลัดหลงเกิดขึ้นในสัตว์หลายชนิด เช่น นก แมลง สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม และเต่าทะเล
== นก ==

ในซีกโลกเหนือ โดยปกติทุกปีนกอพยพทั่วไปมีการอพยพลงใต้ในฤดูหนาว และบินกลับในฤดูใบไม้ผลิซึ่งเป็นช่วงผสมพันธุ์ของนกที่โตเต็มวัย แต่ในบางครั้งนกที่โตเต็มวัยที่อายุยังน้อยและไม่มีประสบการณ์ในหลายสายพันธุ์ อาจผ่านเลยช่วงเวลาการผสมพันธุ์นี้ และบินอพยพขึ้นทางเหนือเมื่อสิ่นสุดฤดูใบไม้ผลิ อพยพเลยไกลออกไปทางเหนือกว่าเดิม (นกประเภทนี้เรียกว่า spring overshoots )
ในฤดูใบไม้ร่วง นกอายุยังน้อยบางตัวแทนที่จะมุ่งหน้าไปยังพื้นที่หลบหนาวตามปกติ กลับใช้เส้นทางการอพยพที่ "ไม่ถูกต้อง" ไปยังพื้นที่นอกเส้นทางการอพยพตามปกติ ได้แก่ นกเกาะคอนจากไซบีเรียหลายสายพันธุ์ ซึ่งปกติในฤดูหนาวจะอพยพลงใต้สู่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่กลับพบในยุโรปตะวันตกเฉียงเหนือ เช่น นกกระจิบอาร์กติก พบในสหราชอาณาจักร ซึ่งเรียกว่าการ อพยพแบบย้อนกลับ โดยที่นกอพยพไปในทิศทางตรงกันข้ามกับที่คาดไว้ (เช่น บินไปทางตะวันตกเฉียงเหนือแทนที่จะเป็นตะวันออกเฉียงใต้) โดยยังไม่ทราบสาเหตุของการกระทำนี้ แต่สันนิษฐานว่าอาจเกิดการกลายพันธุ์ทางพันธุกรรม หรือความผิดปกติอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับความไวต่อสนามแม่เหล็กของนก
นกชนิดอื่น ๆ อาจพลัดหลงจากพายุที่พัดพาข้ามมหาสมุทร เช่น นกในอเมริกาเหนือบางตัวปลิวข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกไปยังยุโรป นกยังสามารถถูกพัดออกสู่มหาสมุทร เมื่อร่างกายอ่อนเพลีย โดยจำเป็นต้องร่อนลงบนเรือและอาจถูกพาไปยังจุดหมายปลายทางของเรือแทน
นกพลัดหลง จำนวนมากไม่สามารถดำรงพันธุ์ในพื้นที่ใหม่ได้ เนื่องจากมีจำนวนไม่เพียงพอที่จะสร้างประชากรใหม่ โดยตัวอย่างที่โดดเด่นของนกพลัดหลง (นกบกที่ปลิวไปในทะเล) ที่สามารถดำรงพันธุ์ในพื้นที่ใหม่ได้ที่พบในหมู่เกาะในมหาสมุทรที่แยกตัวออกไปไกล เช่น นกปรอดผึ้งฮาวาย และ นกฟินช์ของดาร์วิน
== แมลง ==
มีการบันทึกจากหลายกลุ่มวิจัยในเรื่อง แมลงพลัดหลง โดยเฉพาะอย่างยิ่งการศึกษาใน ผีเสื้อ ผีเสื้อกลางคืน และ แมลงปอ
== สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ==
ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมีการบันทึกข้อมูลของ สัตว์พลัดหลง ได้แก่ ค้างคาว แมวน้ำ วาฬ พะยูนแมนนาที วาฬเบลูกา เสือคูการ์ และอื่น ๆ
== สัตว์เลื้อยคลาน ==
สัตว์พลัดหลง ประเภทสัตว์เลื้อยคลานที่มีการบันทึก ได้แก่ เต่าทะเล งู (เช่น Pelamis platura ) จระเข้ และอาจพบในกิ้งก่า ซึ่งมีแนวโน้มว่าเป็นปรากฏการณ์ที่ค่อนข้างแพร่หลายในกลุ่มสัตว์เลื้อยคลาน จระเข้น้ำเค็มมีแนวโน้มสูงที่จะเป็นสัตว์พลัดหลง โดยบางครั้งถูกบันทึกการปรากฏตัวในสถานที่แปลก ๆ เช่น ฟีจี อิโวะจิมะ และแม้แต่ทะเลญี่ปุ่น
== พฤกษศาสตร์ ==
โดยทั่วไปคำว่า พลัดหลง (vagrant) มักใช้ในสัตว์ แต่ยังอาจใช้กับพืช (เช่น Gleason และ Cronquist, 1991) เพื่ออ้างถึงพืชที่เติบโตห่างไกลจากถิ่นปกติของสปีชีส์ (โดยเฉพาะทางเหนือสุดของถิ่นปกติของสปีชีส์) โดยมีความหมายแฝงว่าเป็นประชากรชั่วคราว สำหรับในบริบทของไลเคน รูปแบบหรือสายพันธุ์พลัดหลงเกิดขึ้นโดยง่ายเพียงหลุดออกจากพื้นผิวตั้งต้น และไม่จำเป็นต้องหมายถึงการอยู่นอกถิ่นการกระจายพันธุ์
== อ้างอิง ==
การอพยพของสัตว์
คำศัพท์ชีววิทยา
คำศัพท์นิเวศวิทยา
พฤกษภูมิศาสตร์
ไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2008

ไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2008 (Thai Supermodel Contest 2008) เป็นการประกวดไทยซูเปอร์โมเดลคอนเทสต์ ครั้งที่ 7 ซึ่งมีการประกวดรอบตัดสินในวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ณ บีซีซี ฮอลล์ เซ็นทรัลพลาซา ลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร
 ผู้ชนะไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ในปีนี้คือ ศุจินทรา โสตถิวันวงศ์ จากกรุงเทพมหานคร
== ผลการประกวด ==
=== ลำดับ ===
== รางวัลตำแหน่งพิเศษ ==
== ผู้เข้าประกวด ==
ผู้ได้ตำแหน่ง ไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์หลักของการประกวดไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 
2008
รายการโทรทัศน์ช่อง 7
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2551
ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2551
30 ยังซิงกับเวทมนตร์ปิ๊งรัก

30 ยังซิงกับเวทมนตร์ปิ๊งรัก  เป็นมังงะยาโออิญี่ปุ่น ที่เขียนโดย ยู โทโยตะ มังงะเรื่องนี้ได้รับการนำมาสร้างเป็นละครออกอากาศทางช่องทีวีโตเกียว เมื่อปี 2563
== เนื้อเรื่อง ==
คิโยชิ อาดาจิ  หนุ่มอายุ 30 ปี ที่ไม่เคยมีเพศสัมพันธ์กับใครในชีวิต ได้รับพลังวิเศษในวันเกิดอายุ 30 ปีของเขา เขาได้กลายเป็นพ่อมดที่เมื่อแตะต้องใครจะสามารถอ่านใจคน ๆ นั้นได้ จนวันหนึ่งได้เกิดไปสัมผัสกับยูอิจิ คุโรซาวะ  เพื่อนร่วมงานสุดฮอด แล้วได้อ่านใจว่า เขานั้นแอบชอบตัวเองอยู่ และได้เห็นภาพจินตนาการของเขาอีกด้วย อาดาจิจึงพยายามที่จะอ่านใจเพื่อยอมรับและเข้าใจในความรักของเขา
== ตัวละคร ==
คิโยชิ อาดาจิ 
พากย์เสียงโดย : อัตสึชิ อาเบะ (ซีดีเสียง)
แสดงโดย: เอจิ อากาโซะ (ละคร, ภาพยนตร์)
มนุษย์เงินเดือนที่เมื่ออายุครบ 30 ปี ก็ได้รับพลังวิเศษที่แตะต้องใครแล้วจะสามารถอ่านใจคนได้
ยูอิจิ คูโรซาวะ 
พากย์เสียงโดย : ทาคุยะ ซาโต (ซีดีเสียง)
แสดงโดย: เคตะ มาจิดะ (ละคร, ภาพยนตร์)
เพื่อนร่วมงานบริษัทเดียวกันกับอาดาจิ เป็นคนที่เป็นมิตรกับทุกคนและเป็นหนุ่มฮอตประจำออฟฟิศ แต่มีความลับคือแอบชอบอาดาจิ และมักจะจิตนาการถึงอาดาจิอยู่บ่อย ๆ
มาซาโตะ สึเกะ 
พากย์เสียงโดย : คาซูยูกิ โอกิสึ (ซีดีเสียง)
แสดงโดย: โคได อาซากะ (ละคร, ภาพยนตร์)
เพื่อนร่วมรุ่นของอาดาจิ เป็นนักเขียนนวนิยาย และยังบริสุทธิ์ พอเมื่ออายุ 30 ปี ก็ได้รับพลังวิเศษที่สามารถอ่านใจคนได้เหมือนอาดาจิ มีแมวชื่อ อุดง ซึ่งได้ไปเจอที่กล่องอุดงแล้วนำมาเลี้ยงดู และได้ตกหลุมรักมินาโตะ พนักงานส่งของ
มินาโตะ วาตายะ 
พากย์เสียงโดย : โคไฮ อามาซากิ (ซีดีเสียง)
แสดงโดย: โกโตะ ยูตาโระ (ละคร, ภาพยนตร์)
พนักงานส่งของย่านที่สึเกะอาศัยอยู่ มักจะคอยเป็นห่วงสึเกะอยู่ห่าง ๆ มักจะชอบลูบไล้แมวของสึเกะ ซึ่งวาตายะอยากจะนำมาเลี้ยงอยู่พอดี
ยูตะ รกกากุ 
แสดงโดย: ทาคูยะ คุซากาวะ (ละคร, ภาพยนตร์)
พนักงานรุ่นน้องของอาดาจิ
โนโซมิ ฟูจิซากิ 
แสดงโดย: รีว ซาโตะ (ละคร, ภาพยนตร์)
เพื่อนร่วมงานหญิงของอาดาจิ
เก็งโกะ อูราเบะ 
แสดงโดย: ซูซูโนซูเกะ ทานากะ (ละคร, ภาพยนตร์)
พนักงานรุ่นพี่ของอาดาจิ
== ภาพยนตร์ ==
Cherry Magic! The Movie ถ้า 30 ยังซิง! จะมีพลังวิเศษ เป็นภาพยนตร์ที่สร้างขึ้นจากมังงะ 30 ยังซิงกับเวทมนตร์ปิ๊งรัก ของ ยู โทโยตะ เมื่อปี 2565 กำกับโดย ฮิโรกิ คาซามะ โดยภาพยนตร์เรื่องนี้มีเนื้อเรื่องที่ต่อจากเวอร์ชันละครเมื่อปี 2563 ซึ่งประสบความสำเร็จและเป็นกระแสไปทั่วเอเชีย ออกฉายในญี่ปุ่นเมื่อ 8 เมษายน 2565 และฉายในประเทศไทยเมื่อ 13 กรกฎาคม 2565
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หน้าคอมมิกบนพิซิฟ
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของละครโทรทัศน์
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของภาพยนตร์
ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น
ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
ภาพยนตร์ในประเทศญี่ปุ่น
ภาพยนตร์เอเชีย
ภาพยนตร์เกี่ยวกับความหลากหลายทางเพศ
ละครเกี่ยวกับความหลากหลายทางเพศ
มังงะชุด
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2561
ความหลากหลายทางเพศในอนิเมะและมังงะ
แนวร่วมโปลิซาริโอ

แนวร่วมโปลิซาริโอ (Frente Polisario; جبهة البوليساريو; Front Polisario) ย่อมาจาก แนวร่วมประชาชนเพื่อการปลดปล่อยซากิอาเอลฆัมราและริโอเดโอโร (Frente Popular de Liberación de Saguía el Hamra y Río de Oro; الجبهة الشعبية لتحرير ساقية الحمراء و وادي الذهب; Front populaire de Libération de la Seguia el Hamra et du Rivière d'or) เป็นขบวนการปลดปล่อยของชาวซาห์ราวี เพื่อยุติการครอบครองเวสเทิร์นสะฮาราของโมร็อกโก ขบวนการนี้มีสถานะเป็นสมาชิกที่ปรึกษาของสังคมนิยมสากล สหประชาชาติพิจารณาให้โปลิซาริโอเป็นตัวแทนโดยชอบธรรมของชาวซาห์ราวี และมีสิทธิที่จะกำหนดการปกครองด้วยตนเองได้ โปลิซาริโอมีสถานะนอกกฎหมายในเวสเทิร์นสะฮาราที่อยู่ภายใต้การปกครองของโมร็อกโก
==อ้างอิง==
สาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวี
เวสเทิร์นสะฮารา
ศาสนาซูเมอร์

ศาสนาซูเมอร์ เป็นศาสนาพหุเทวนิยมที่นับถือปฏิบัติโดยชาวซูเมอร์ อันเป็นแหล่งอารยธรรมแรกในเมโสโปเตเมียที่มีบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษร ชาวซูเมอร์ถือว่าเทพของตนมีส่วนเกี่ยวข้องกับความเป็นไปของธรรมชาติและสังคม ก่อนหน้าที่จะมีระบอบกษัตริย์ นครรัฐซูเมอร์ถูกปกครองโดยผู้นำทางศาสนาและนักบวช ถึงแม้ว่าต่อมาตำแหน่งผู้นำจะถูกแทนที่ด้วยกษัตริย์ แต่นักบวชก็ยังคงมีอำนาจมาก ในช่วงแรกศาสนสถานของซูเมอร์เป็นสิ่งปลูกสร้างง่าย ๆ บนยกพื้น ภายในมีเพียงห้องเดียว ก่อนจะพัฒนาเป็นพีระมิดแบบขั้นบันไดที่ด้านบนเป็นวิหาร เรียกว่าซิกกุรัต
ชาวซูเมอร์เชื่อว่าจักรวาลเกิดจากการสรรค์สร้างโดยเทพ เริ่มจากนัมมู เทพีแห่งน้ำให้กำเนิดเทพ 2 องค์คือ อัน เทพแห่งสวรรค์ และคิ เทพีแห่งโลก ต่อมาอันกับคิมีโอรสด้วยกันคือเอนลิล เทพแห่งลมผู้แยกสวรรค์ออกจากโลกและอ้างตนเป็นผู้ปกครองโลก ขณะที่มนุษย์ถูกสร้างโดยเองกี เทพแห่งน้ำผู้เป็นโอรสของนัมมูกับอัน หลังสวรรค์–โลกแยกจากกัน สวรรค์กลายเป็นที่สงวนสำหรับเทพ ส่วนมนุษย์หลังเสียชีวิตวิญญาณจะไปยังยมโลกที่มืดมิดและหนาวเหน็บ เรียกว่า Kur ซึ่งปกครองโดยเทพีอีเรชคิกัล เวลาต่อมาชาวซูเมอร์เชื่อว่าพระนางปกครองร่วมกับพระสวามีเนอร์กัล ผู้เป็นเทพแห่งความตาย
เทพที่สำคัญของปวงเทพซูเมอร์ได้แก่ เทพอันแห่งสวรรค์ เทพเอนลิลแห่งลมและพายุ เทพเองกีแห่งน้ำและวัฒนธรรมมนุษย์ เทพีนินฮูร์ซักแห่งการเจริญพันธุ์และผืนดิน เทพอูตูแห่งดวงอาทิตย์และความยุติธรรม และเทพนันนาแห่งดวงจันทร์ ในช่วงที่จักรวรรดิแอกแคดเรืองอำนาจในซูเมอร์ มีการนับถืออินันนา เทพีแห่งความรักและความงามอย่างกว้างขวางในพระนามอิชตาร์ และต่อมาพระนางได้รับตำแหน่งราชินีแห่งสวรรค์ การนับถือเทพีอิชตาร์ยืนยาวมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 3–5 เมื่อศาสนาคริสต์แผ่อิทธิพลเข้ามาในเมโสโปเตเมีย
ศาสนาซูเมอร์มีอิทธิพลอย่างมากต่อความเชื่อของชาวเมโสโปเตเมียยุคต่อมา แนวคิดหลายอย่างในศาสนาซูเมอร์ปรากฏในคติความเชื่อและเรื่องปรัมปราของชาวแอกแคด ฮูร์เรีย บาบิโลเนีย และอัสซีเรีย นอกจากนี้ นักปรัมปราวิทยาเปรียบเทียบยังพบความเชื่อมโยงระหว่างเรื่องปรัมปราของชาวซูเมอร์กับงานยุคหลังอย่างช่วงต้นของคัมภีร์ฮีบรู
== อ้างอิง ==
ซูเมอร์
พหุเทวนิยม