pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สมาคมเครื่องส่งสัญญาณวิทยุสมัครเล่นมาเลเซีย

สมาคมเครื่องส่งสัญญาณวิทยุสมัครเล่นมาเลเซีย  เป็นองค์การไม่แสวงหาผลกำไรสำหรับผู้ที่สนใจในวิทยุสมัครเล่นในประเทศมาเลเซีย
สมาคมเครื่องส่งสัญญาณวิทยุสมัครเล่นมาเลเซีย ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2495 และกลายเป็นสมาคมระดับชาตินับตั้งแต่ตอนนั้นเป็นต้นมา มีภารกิจหลักคือการเผยแพร่และส่งเสริมกิจการวิทยุสมัครเล่นในประเทศมาเลเซีย ซึ่งสิทธิประโยชน์หนึ่งของสมาชิกสมาคมคือมีส่วนของสำนัก QSL สำหรับสมาชิกที่ติดต่อสื่อสารกับนักวิทยุสมัครเล่นในประเทศอื่นเป็นประจำ นอกจากนี้สมาคมเครื่องส่งสัญญาณวิทยุสมัครเล่นมาเลเซียยังเป็นสมาคมตัวแทนของประเทศมาเลเซียที่เป็นสมาชิกของสหภาพวิทยุสมัครเล่นนานาชาติ
== ดูเพิ่ม ==
สมาคมส่งสัญญาณวิทยุสมัครเล่นสิงคโปร์
สมาคมวิทยุสมัครเล่นแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
== อ้างอิง ==
มาเลเซีย
สโมสรและสังคมในมาเลเซีย
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2495
ก่อตั้งในสหพันธรัฐมาลายาในปี พ.ศ. 2495
องค์การในกัวลาลัมเปอร์
วิทยุในประเทศมาเลเซีย
กองทัพประชาชนภักดีต่อพรรค

กองทัพประชาชนภักดีต่อพรรค (s=人民军队忠于党|t=人民軍隊忠於黨|p=Rénmín jūnduì zhōngyú dǎng) เป็นเพลงรักชาติของจีน ประพันธ์เนื้อร้องโดยจาง หย่งเหมย์ (张永枚) และประพันธ์ทำนองโดยเซียว หมิน (肖民) ในปี พ.ศ. 2503 แต่งขึ้นเพื่อฉลองบทบาทสำคัญของพรรคคอมมิวนิสต์จีนและเหมา เจ๋อตง ในการกำเนิดและพัฒนาพรรคคอมมิวนิสต์จีนและกองทัพปลดปล่อยประชาชน (กองทัพประชาชน) จังหวะของเพลงมีความกระฉับกระเฉง และเข้มแข็ง
== ประวัติ ==
== เนื้อร้อง ==
{| cellpadding="10"
! จีนตัวย่อ
!พินอิน
! คำแปล
|- style="vertical-align:top; white-space:nowrap;"
|
|
|
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หอจดหมายเหตุและพิพิธภัณฑ์การต่อต้านของติมอร์

หอจดหมายเหตุและพิพิธภัณฑ์การต่อต้านของติมอร์ (Arquivo & Museu da Resistência Timorense; Arkivu & Muzeu Rezisténsia Timorense) เป็นพิพิธภัณฑ์ในดิลี ประเทศติมอร์-เลสเต ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการต่อสู้เพื่อเอกราชของติมอร์จากอินโดนีเซีย
==ประวัติศาสตร์==
หอจดหมายเหตุเปิดให้บริการในเดือนธันวาคม 2005 โดยในพิธีเปิดมีนายกรัฐมนตรีมารี อัลกาตีรี และประธานาธิบดีชานานา กุฌเมา เข้าร่วมในพิธี
==สถาปัตยกรรม==
หอจดหมายเหตุตั้งอยู่ตรงพื้นที่ที่ในอดีตเป็นอาคารศาลยุติธรรมของติมอร์ของโปรตุเกส ก่อนที่ตัวอาคารจะถูกเผาทำลายในระหว่างวิกฤตการณ์ติมอร์ตะวันออก ปี 1999 อาคารมีขนาดพื้นที่ 1,325 ตารางเมตร และลานขนาดตาราง 1,165 เมตร สถาปนิกผู้ควบคุมการออกแบบคือตาเนีย เบต็องกูร์ กูไรยา
== นิทรรศการ ==
พื้นที่หลักของหอจดหมายเหตุเป็นนิทรรศการถาวรในชื่อ "ต่อต้านคือชนะ" (Resistir é Vencer) ซึ่งบอกเล่าเรื่องราวประวัติศาสตร์ของการต่อต้านของติมอร์ต่อการปกครองโดยกองทัพของอินโดนีเซีย โดยใช้เทคนิคและเทคโนโลยีต่าง ๆ ที่ทันสมัย เพื่อให้ผู้เข้าชมเข้าใจถึงการต่อต้านและนักสู้ติมอร์ในเวลานั้น นิทรรศการมีคำบรรยายประกอบเป็นภาษาเตตุน, ภาษาโปรตุเกส และภาษาอังกฤษ
== หอจดหมายเหตุการต่อต้าน ==
ในพื้นที่ของหอจดหมายเหตุยังเป็นที่เก็บรักษาเอกสาร ภาพถ่าย และวัตถุที่เกี่ยวข้อง ของสะสมบางส่วนนี้ได้รับการเสนอชื่อแก่ยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นความทรงจำแห่งโลก
ในปี 2013 มูลนิธิมารียู ซูวารึช ได้พัฒนาช่องทางออนไลน์เพื่อเผยแพร่เอกสารจากหอจดหมายเหตุนี้ ทำให้หอจดหมายเหตุนี้มีหอจดหมายเหตุออนไลน์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
AMRT archival holdings 
AMRT on Facebook
สิ่งก่อสร้างในดิลี
พิพิธภัณฑ์ในประเทศติมอร์-เลสเต
มิสเวิลด์ 1953

มิสเวิล์ด 1953 การจัดประกวดครั้งที่ 3 ของ มิสเวิลด์ มีผู้เข้าประกวดทั้งหมด 15 คน เมย์-หลุยส์ โฟลดิน จาก สวีเดน ส่งมอบมงกุฎ เดนีส เพอคีเยร์ จาก ฝรั่งเศส  เธอได้รับสายสะพาย ถ้วยรางวัล และ ช่อดอกไม้ ทำให้เธอเป็นมิสเวิล์ดคนแรกที่ได้สายสะพาย รองอันดับสองอย่าง ไมชีมารีนา "มารีนา" ปาปาเอเลีย จาก อียิปต์ ถึงกับกรีดร้องออกมาเมื่อชื่อเธอถูกประกาศ
==ผลการประกวด==
==ผู้เข้าประกวด==
==เพิ่มเติม==
===เข้าประกวดไม่สำเร็จ===
- ลอค์ เฟลเกอร์ (ขาดผู้สนับสนุน)
- เซเปีย เดเจเฮต์ (เข้าประกวดมิสยุโรป)
- แมรี เมอร์ฟี (ป่วย)
- มาร์เซลลา มารีอานี† (ถูกเชิญชวนไปแสดงภาพยนตร์)
- ฮาเนีย เบย์ดุน (ขาดผู้สนับสนุน)
==เปลี่ยนตัว==
- แอนทีกอนี คอสตันดา (ไม่สามารถเข้าประกวดด้วยเหตุผลบางอย่างทำให้ ไมชีมารีนา "มารีนา" ปาปาเอเลีย เข้าประกวดแทน)
- ซิลลีเวียน คาร์เพนเตอร์ (ตัดสินใจแต่งงาน)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Miss World official website
มิสเวิลด์
คอลล์ออฟดิวตี 3

คอลล์ออฟดิวตี 3 (Call of Duty 3) เป็นวิดีโอเกมแนวยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง พัฒนาโดยเทลย์อาร์ช และจัดจำหน่ายโดยแอ็กทิวิชัน เป็นเกมภาคหลักลำดับที่ 3 ของชุดวิดีโอเกม คอลล์ออฟดิวตี ตัวเกมวางจำหน่ายสำหรับเพลย์สเตชัน 2 เอกซ์บอกซ์ เพลย์สเตชัน 3 เอกซ์บอกซ์ 360 และ วี ตัวเกมเป็นเกมเปิดตัวสำหรับเพลย์สเตชัน 3 และวีในโซนอเมริกาเหนือ ยุโรป และออสเตรเลีย นอกจากนี้ยังเป็นภาคหลักเพียงภาคเดียวที่ไม่ได้วางจำหน่ายสำหรับคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล
== การพัฒนา ==
คอลล์ออฟดิวตี 3 เปิดตัวโดยแอ็กทิวิชันก่อนงานอี3 2006 ไม่นาน โดยมีการเปิดเผยว่าเทลย์อาร์ชจะเป็นผู้พัฒนาเกมนี้ (เป็นเกมที่สองในชุดเกมต่อจาก  บิ้กเรดวัน) ซึ่งมีกำหนดวางจำหน่ายในปลายปีนั้น ตัวเกมจะทำงานบนเอ็นจีแอลซึ่งเป็นเอนจินเกมภายในของเทลย์อาร์ช ตัวเกมยังเป็นเกมเปิดตัวสำหรับเพลย์สเตชัน 3 และวีในโซนอเมริกาเหนือ ยุโรป และออสเตรเลีย นอกจากนี้ยังเป็นภาคหลักภาคเดียวของ คอลล์ออฟดิวตี ที่ไม่ได้วางจำหน่ายสำหรับแพลตฟอร์มคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลและเป็นภาคต่อเชิงตัวเลขเพียงเกมเดียวในปัจจุบันที่วางจำหน่ายเฉพาะบนเครื่องเล่นวิดีโอเกมร่วมกับเกม บิ้กเรดวัน และ  ไฟนิสต์อาวเวอร์
ในการให้สัมภาษณ์กับ Video Gamer โนอาห์ เฮลเลอร์ โปรดิวเซอร์อาวุโสของเกม  เวิร์ลแอตวอร์ เปิดเผยว่าทีมงานมีเวลาแปดเดือนในการพัฒนาเกม คอลล์ออฟดิวตี 3
== อ้างอิง ==
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2549
วิดีโอเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 2
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 3
เกมสำหรับนินเท็นโดวี
เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์
เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์ 360
วิดีโอเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง
คอลล์ออฟดิวตี
วิดีโอเกมที่มีฉากในประเทศฝรั่งเศส
วิดีโอเกมที่มีฉากในประเทศเยอรมนี
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในสหรัฐ
พิพิธภัณฑ์ลาฮอร์

พิพิธภัณฑ์ลาฮอร์ (; ; "บ้านอัศจรรย์ลาฮอร์") เป็นพิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ในย่านเดอะมอลล์ นครลาฮอร์ แคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน เปิดทำการครั้งแรกในปี 1865 ก่อนที่จะย้ายมาตั้งที่ปัจจุบันในปี 1894 พิพิธภัณฑ์ลาฮอร์เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศปากีสถาน และมีผู้เข้าชมมากที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศ
ของสะสมของพิพิธภัณฑ์รวมถึงงานพุทธศิลป์โบราณจากวัมนธรรมอินโด-กรีก และ คันธาระ, โบราณวัตถุจากอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ, จักรวรรดิโมกุล, จักรวรรดิสิกข์ และจักรวรรดิอังกฤษ
ในปี 1948 หลังการแบ่งปัญจาบ โบราณวัตถุของพิพิธภัณฑ์ได้ถูกแบ่งกันระหว่างสองประเทศที่เกิดขึ้นใหม่ซึ่งได้แก่อินเดียกับปากีสถาน โดยราว 60% ของของสะสมเดิมคงอยู่กับพิพิธภัณฑ์ลาฮอร์ในปากีสถาน ที่เหลือถูกส่งมอบแก่อินเดียและสุดท้ายได้นำไปเก็บรักษาที่พิพิธภัณฑ์และหอศิลป์แห่งรัฐในจัณฑีครห์ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อการนี้โดยเฉพาะ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official website
Official Facebook page
Official Twitter page
Lahore Museum  at Google Cultural Institute
พิพิธภัณฑ์ในประเทศปากีสถาน
สิ่งก่อสร้างในลาฮอร์
พิพิธภัณฑ์ชาซีลอน

พิพิธภัณฑ์ชาซีลอน (Ceylon Tea Museum) เป็นพิพิธภัณฑ์ชาที่ตั้งอยู่ในอดีตโรงงานผลิตชาหันตานะ ซึ่งสร้างขึ้นในปี 1925 ตั้งอยู่ห่างไป  ทางตอนใต้ของนครกัณฏิ
เทือกเขาหันตานะเป็นหนึ่งในพื้นที่แรก ๆ ที่การเพาะปลูกชาเป็นไปสำเร็จหลังความพยายามเพาะปลูกกาแฟไม่ประสบผลเท่าที่ควรในศรีลังกา ในปี 1959 สถาบันวิจัยชาแห่งซีลอนได้จัดตั้งสถานีย่อยบนที่ดินในหันตานะ
พิพิธภัณฑ์ชาซีลอนตั้งขึ้นในวันที่ 9 มกราคม 1998 ภายใต้การนำของคลิฟเฟิร์ด รัตวัตเต ประธานคณะกรรมการชาแห่งศรีลังกา และเปิดให้บริการสู่สาธารณะในวันที่ 1 ธันวาคม 2001
อาคารที่ตั้งพิพิธภัณฑ์เดิมทีเป็นโรงงานชาความสูงสี่ชั้นซึ่งถูกทิ้งร้างมานานกว่าสิบปี การดำเนินงานตกแต่งภายในใหม่ในปี 2001 เป็นผลงานของสมาคมผู้เพาะปลูกชาและคณะกรรมการชาศรีลังกา ภายในมีนิทรรศการซึ่งบรรยายเรื่องราวซึ่งรวมถึงผู้ริเริ่มการปลูกชาในศรีลังกา เช่น เจมส์ เทย์เลอร์ และ ธอมัส ลิปตัน ชั้นแรกของอาคารยังมีจัดแสดงเครื่องมือ เครื่องจักร และอุปกรณ์จากศตวรรษที่ 19 ชั้นสองเป็นหอสมุดและพิพิธภัณฑ์ ชั้นสามเป็นร้านค้า ส่วนชั้นบนสุดเป็นร้านอาหารและร้านน้ำชา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บทางการ
พิพิธภัณฑ์ชา
พิพิธภัณฑ์ในประเทศศรีลังกา
สิ่งก่อสร้างในกัณฏิ
พิพิธภัณฑ์แห่งชาติกัณฏิ

พิพิธภัณฑ์แห่งชาติกัณฏิ (National Museum of Kandy) เป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ในกัณฏิ ประเทศศรีลังกา ตั้งอยู่ติดกันกับวัดพระเขี้ยวแก้ว เป็นส่วนหนึ่งของอดีตพระราชวังหลวงกัณฏิ นิทรรศการหลักของพิพิธตั้งอยู่ในอาคาร Palle Vahala ซึ่งในอดีตใช้เป็นที่อยู่อาศัยของ[นิทรรศการส่วนที่สองตั้งอยู่ในอาคารที่อดีตเป็นพระราชวังหลวง ปัจจุบันพิพิธภัณฑ์อยู่ภายใต้การดูแลของ
พิพิธภัณฑ์การสำรวจอวกาศ

พิพิธภัณฑ์การสำรวจอวกาศ (Музей космосу; Museum of Space Exploration) เป็นพิพิธภัณฑ์ประวัตอศาสตร์การสำรวจอวกาศ ตั้งอยู่ในเปรียาสลาว ประเทศยูเครน ตัวพิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ในอาคารที่อดีตเป็นโบสถ์คริสต์ พิพิธภัณฑ์นี้เป็นหนึ่งในสามสิบพิพิธภัณฑ์ของ "นครพิพิธภัณฑ์" เปรียาสลาว ในฐานะส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑ์สถาปัตยกรรมและวิถีชีวิตพื้นถิ่นของแหล่งอนุรักษ์ชาติพันธุ์วรรณาและประวัติศาสตร์แห่งชาติลุ่มแม่น้ำนีเปอร์ตอนกลาง ("Museum of Folk Architecture and Life of the Middle Dnieper National Historical-Ethnographic Reserve")
ในอดีต อาคารโบสถ์นี้เป็นโบสถ์ไม้ประจำหมู่บ้านแห่งหนึ่ง โดยเป็นโบสถ์ที่อุทิศแด่นักบุญปารัสเกวา ตัวอาคารโบสถ์นี้สร้างขึ้นในปี 1891 พื้นที่ที่โบสถ์ตั้งอยู่ถูกอุทกภัยในปี 1971 ก่อนที่ตัวอาคารจะถูกย้ายมาตั้งในที่ปัจจุบันเมื่อปี 73 เพื่อหนีอุทกภัย
พิพิธภัณฑ์เริ่มเปิดใช้งานในปี 1979 ภายในประกอบด้วยห้องอนุสรณ์ซึ่งสร้างขึ้นจำลองช่วงสมัยของเซร์เกย์ กอรอเลิว และ อาเล็กซันเดร์ อิชลินสกี รวมถึงมีจัดแสดงเครื่องยนต์จรวด RD-219, ระบบคอมพิวเตอร์มินสก์-32, ลูกตุ้มฟูโกต์ขนาด  และชุดนักบินอวกาศ SK-II จากโซยูจ 23 ภายในยังมีจัดแสดงภาพถ่ายจาก Mars 5, Mars 6 และ Venera 9
== อ้างอิง ==
พิพิธภัณฑ์ในประเทศยูเครน
การสำรวจอวกาศ
วัง หยาง

วัง หยาง (s=汪洋|p=Wāng Yáng; เกิด 5  มีนาคม พ.ศ. 2498) เป็นอดีตนักการเมืองชาวจีน ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการแห่งชาติของสภาที่ปรึกษาการเมืองแห่งประชาชนจีนระหว่างปี พ.ศ. 2561–2566 ก่อนหน้านี้ วังเป็นหนึ่งในสี่รองนายกรัฐมนตรีในคณะรัฐมนตรีของนายกรัฐมนตรีหลี่ เค่อเฉียง ระหว่างปี พ.ศ. 2556–2561 ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำมณฑลกวางตุ้ง ซึ่งเป็นสำนักงานทางการเมืองระดับสูงของมณฑลจนถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2555 ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำนครฉงชิ่ง ซึ่งเป็นนครปกครองโดยตรงของจีนระหว่างปี พ.ศ. 2548–2550 วังยังดำรงตำแหน่งในกรมการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์จีน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550–2565 และดำรงตำแหน่งคณะกรรมาธิการประจำกรมการเมือง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2560–2565
== วัยเยาว์ ==
== ฉงชิ่ง ==
== กวางตุ้ง ==
== รัฐบาลกลาง ==
== จุดยืนทางการเมืองและภาพลักษณ์สาธารณะ ==
== ชีวิตส่วนตัว ==
== รางวัลและเกียรติยศ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ทากายะ ฮาชิ

ทากายะ ฮาชิ (, 8 กันยายน 1952 –) ชื่อจริงว่า ทากายะ คาโต (加藤 孝也かとう たかや) เป็น นักพากย์ นักแสดง และ ผู้กำกับ ชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว สังกัดค่ายแอปต์โปร และยังเป็นประธานและผู้อำนวยการตัวแทนของโรงเรียนฝึกอบรมในสังกัดแอปต์โปร
== อ้างอิง ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2495
บุคคลจากมหานครโตเกียว
นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
นักแสดงชายชาวญี่ปุ่น
หลิน เจ๋อสฺวี

หลิน เจ๋อสฺวี (30 สิงหาคม ค.ศ. 1785 – 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1850) ชื่อรองว่า หยวนฝู่ เป็นชาวจีนที่เป็นนักปรัชญาทางการเมืองและนักการเมือง เขาเป็นจ่งตู(ผู้สำเร็จราชการ) ข้าหลวงใหญ่ ขุนนางฝ่ายบุ๋น และอยู่ภายใต้จักรพรรดิเต้ากวงแห่งราชวงศ์ชิง ซึ่งเป็นที่รู้จักอย่างดีสำหรับบทบาทของเขาในสงครามฝิ่นครั้งที่หนึ่ง ค.ศ. 1839-42 เขามาจากฝูโจว มณฑลฝูเจี้ยน การต่อต้านการค้าฝิ่นอย่างแข็งขันของหลินเป็นตัวเร่งกระตุ้นหลักของสงครามฝิ่นครั้งที่หนึ่ง เขาได้รับการยกย่องจากจุดยืนที่แน่วแน่บน "ความสูงส่งทางศีลธรรม" ในการต่อสู้ของเขา แต่เขายังถูกตำหนิว่าเป็นแนวทางปฏิบัติที่เข้มงวด ซึ่งได้ล้มเหลวในการอธิบายถึงปัญหาอันซับซ้อนทั้งภายในประเทศและระหว่างประเทศได้ จักรพรรดิทรงรับรองนโยบายที่หัวแข็งไม่อ่อนข้อและขบวนการต่อต้านยาเสพติดที่ได้รับการสนับสนุนจากหลิน แต่กลับทรงโยนความรับผิดชอบทั้งหมดจากผลหายนะของสงครามฝิ่นไว้ที่หลินแต่เพียงผู้เดียว
==อ้างอิง==
ขุนนางจีน
บุคคลจากมณฑลฝูเจี้ยน
เดียโบล III: ไรส์ออฟเดอะเนโครแมนเซอร์

เดียโบล III: ไรส์ออฟเดอะเนโครแมนเซอร์ (Diablo III: Rise of the Necromancer) เป็นชุดเนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้สำหรับเดียโบล III ซึ่งเป็นวิดีโอเกมแอ็กชันเล่นตามบทบาท ที่มีการประกาศในงานบลิซซ์คอน ค.ศ. 2016 เกมนี้เปิดตัวในรูปแบบดิจิทัลสำหรับพีซี, แมค และเวอร์ชันเครื่องเล่นล่าสุดของเดียโบล III เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 2017 โดยรวมอยู่ในเดียโบล III: อีเทอร์เนิลคอลเลกชัน สำหรับเครื่องเล่นทั้งแบบขายปลีกและแบบดิจิทัล ซึ่งชุดนี้จะเพิ่มคลาสเนโครแมนเซอร์ให้แก่เดียโบล III
== คุณสมบัติ ==
=== คลาสเนโครแมนเซอร์ ===
คลาสเนโครแมนเซอร์จากเดียโบล II ได้รับการนำกลับมาและปรับปรุงใหม่เพื่อรวมเข้ากับเดียโบล III คลาสใหม่นี้ใช้รูปแบบการเล่นที่มีการควบคุมโดยมีศูนย์กลางอยู่ที่คาถาที่ใช้เลือดและกระดูก โดยมีการเพิ่มอาวุธและชุดเกราะเพิ่มเติม รวมถึงเคียวด้ามยาวและเครื่องราง
=== คอสเมติก ===
ชุดเนื้อหานี้เพิ่มคลังและช่องตัวละครเพิ่มเติมอีกสองช่อง พร้อมด้วยไอเทมคอสเมติกอื่น ๆ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2560
วิดีโอเกมแอ็กชันเล่นตามบทบาท
วิดีโอเกมแบบร่วมมือกัน
เกมออนไลน์มัลติเพลเยอร์
เกมสำหรับแมคโอเอส
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 3
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 4
วิดีโอเกมเล่นตามบทบาท
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในสหรัฐ
วิดีโอเกมที่ผู้เล่นสามารถเลือกเพศได้
เกมสำหรับวินโดวส์
เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์ 360
เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์วัน
บ้านคาร์ล มาคส์

พิพิธภัณฑ์บ้านคาร์ล มาคส์ (link=no|Karl-Marx-Haus; คาร์ล มาคส์ เฮาส์) เป็นพิพิธภัณฑ์ชีวประวัติบุคคลและพิพิธภัณฑ์บ้านนักเขียน ในเมืองเทรียร์ รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ ประเทศเยอรมนี บ้านหลังนี้เป็นบ้านที่คาร์ล มาคส์ เกิดเมื่อปี 1818 คาร์ล มากส์เป็นบิดาของคติมาคส์ ซึ่งมีอิทธิพลอย่างสูงต่อแนวคิดสังคมนิยมและคอมมิวนิสต์ ปัจจุบันอาคารแปรสภาพเป็นพิพิธภัณฑ์ที่บอกเล่าเรื่องราวชีวิตของมาคส์ งานเขียนของเขา และ[of communism|ประวัติศาสตร์ของลัทธิคอมมิวนิสม์]
==ประวัติศาสตร์==
บ้านหลังนี้สร้างขึ้นในปี 1727 มีลักษณะเป็นบ้านสูงสองชั้น สถาปัตยกรรมบาโรก คาร์ล มากส์ ถือกำเนิดขึ้นในบ้านหลังนี้เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 1818 ต่อมาในเดือนตุลาคม 1819 ครอบครัวของมากส์ได้ย้ายออกไปอาศัยในอาคารขนาดเล็กกว่าใกล้กับพอร์ทานีฌรา ความสำคัญของบ้านหลังนี้พึ่งมาได้รับการนึกถึงในปี 1904 เมื่อพรรคสังคมนิยมเยอรมนี (SPD) มีความพยายามจะเข้ายึดครองบ้านหลังนี้ ความพยายามนี้สำเร็จในปี 1928 กระทั่งพรรคนาซีขึ้นสู่อำนาจในปี 1933 อาคารถูกยึดคืนและแปรสภาพเป็นโรงพิมพ์
ในวันที่ 5 พฤษภาคม 1947 อาคารได้ถูกแปรสภาพเป็นพิพิธภัณฑ์ที่บอกเล่าชีวิตและผลงานของคาร์ล มากส์ และในปี 1968 ได้ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของมูลนิธิฟรีดริค เอแบร์ท ซึ่งเป็นองค์การทางการเมืองที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพรรค SPD ในวันที่ 14 มีนาคม 1983 ในโอกาสครบรอบ 100 ปีของการเสียชีวิตของมากส์ พิพิธภัณฑ์ได้เปิดให้บริการอีกครั้งหลังปิดปรับปรุงครั้งใหญ่และขยายขึ้นเป็นสามชั้น
==นิทรรศการ==
เนื่องในโอกาสครบรอบสองศตวรรษชาตกาลชองคาร์ล มากส์ เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 2018 ได้มีการปรับนิทรรศการใหม่ทั้งหมดในชื่อ "จากเทรียร์สู่โลก คาร์ล มากส์ แนวคิดของของเขากับแรงกระเทือนตราบถึงปัจจุบัน" ("From Trier to the World. Karl Marx, his ideas and their impact until today") ซึ่งประกอบไปด้วยสามหน่วย และอีกหนึ่งหน่วยที่เป็นเรื่องราวของอาคารโดยเฉพาะ พื้นที่แรกของนิทรรศการเป็นชีวประวัติของคาร์ล มากส์ บอกเล่าจุดเริ่มต้นชีวิตของเขาในเทรียร์ไปจนถึงการถูกเนรเทศ ส่วนที่สองของนิทรรศการเป็นผลงานเขียนของมากส์ โดยมากส์ปรากฏในฐานะนักปรัชญา นักข่าว นักสังคมวิทยา และนักเศรษฐศาสตร์ ท้ายที่สุด ส่วนที่สามจัดแสดงผลสืบเนื่องจากงานของมากส์ที่มีต่อโลกจนถึงปัจจุบัน
ของจัดแสดงยังประกอบด้วยเก้าอี้อ่านหนังสือของมากส์, ฉบับตีพิมพ์แรกของหนังสือ Das Kapital และประติมากรรมส่วนครึ่งตัวบนของมากส์ที่แกะสลักโดยเหลนของเขา
ปัจจุบันยอดเข้าชมพิพิธภัณฑ์อยู่ที่ราว 50,000 คนต่อปี ในจำนวนนี้ เกือบหนึ่งในสามเป็นนักท่องเที่ยวชาวจีน
==ดูเพิ่ม==
เองเฌิลส์ เฮาส์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Karl Marx House birthplace and museum
คาร์ล มาคส์
บ้านในประเทศเยอรมนี
สิ่งก่อสร้างในเทรียร์
พิพิธภัณฑ์ในประเทศเยอรมนี
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าเสา (จังหวัดกาญจนบุรี)

ท่าเสา เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทองค์การบริหารส่วนตำบลที่ครอบคลุมพื้นที่หมู่ที่ 1–2, 4–11 รวมทั้งบางส่วนของพื้นที่หมู่ที่ 3 ของตำบลท่าเสา อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลน้ำตกไทรโยคน้อย) เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลท่าเสาที่จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเมื่อปี พ.ศ. 2538 ในปี พ.ศ. 2565 ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลมีประชากรทั้งหมด 10,468 คน
พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอไทรโยคประมาณ 18.2 กิโลเมตร และห่างจากศาลากลางจังหวัดกาญจนบุรีประมาณ 62.1 กิโลเมตร มีพื้นที่รับผิดชอบ 310.05 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ประมาณ 193,781.25 ไร่ องค์การบริหารส่วนตำบลมีเส้นทางรถไฟสายกาญจนบุรี-น้ำตกผ่านพื้นที่ซึ่งมีีที่หยุดรถ/ป้ายหยุดรถให้บริการ คือ
ป้ายหยุดรถไฟเกาะมหามงคล เปิดเป็นป้ายหยุดรถไฟวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 เพื่ออำนวยความสะดวกสำหรับผู้โดยสารที่เดินทางไปสำนักปฏิบัติธรรมแดนมหามงคล
ที่หยุดรถไฟช่องแคบ ในพื้นที่หมู่ 1 บ้านช่องแคบ เปิดเป็นที่หยุดรถตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2501
ที่หยุดรถไฟวังใหญ่ ในพื้นที่หมู่ 2 บ้านวังใหญ่ เปิดเป็นที่สถานีรถไฟในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2501 ตั้งอยู่กึ่งกลางระหว่างสถานีรถไฟวังโพ–สถานีรถไฟน้ำตก และได้ยุบลงเป็นที่หยุดรถไฟในภายหลัง
ป้ายหยุดรถไฟบ้านพุพง ในพื้นที่หมู่ 5 บ้านพุพง
== อ้างอิง ==
ท่าเสา
อำเภอไทรโยค
ร้านค้าของพิพิธภัณฑ์

ร้านค้าของพิพิธภัณฑ์ เป็นร้านขายของที่ระลึกในพิพิธภัณฑ์ สินค้าที่จำหน่ายโดยทั่วไป ได้แก่ แบบจำลองของผลงานในพิพิธภัณฑ์ ไปรษณียบัตรรูปภาพ หนังสือที่เกี่ยวข้องกับสิ่งสะสมของพิพิธภัณฑ์ และของที่ระลึกประเภทต่าง ๆ หอศิลป์หรือพิพิธภัณฑ์ศิลปะมักจำหน่ายเสื้อผ้าและของตกแต่งที่ได้รับแรงบันดาลใจจากหรือคัดลอกจากผลงานศิลปะ ร้านค้าของพิพิธภัณฑ์มักตั้งอยู่ใกล้ทางเข้าหรือทางออกของพิพิธภัณฑ์ นิทรรศการพิเศษชั่วคราวมักมีร้านขายของที่ระลึกเป็นของตัวเอง ร้านค้าของพิพิธภัณฑ์มักเป็นแหล่งรายได้ที่สำคัญสำหรับพิพิธภัณฑ์เนื่องจากเงินทุนจากภาครัฐลดลง และผู้เชี่ยวชาญด้านพิพิธภัณฑ์มักพิจารณาว่าร้านค้าเหล่านี้เป็นองค์ประกอบสำคัญของการให้ความรู้แก่ผู้มาเยี่ยมชม
กล่าวกันว่าพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทันในนครนิวยอร์กได้ก่อตั้งร้านค้าของพิพิธภัณฑ์แห่งแรกของโลกในปี ค.ศ. 1908 ในประเทศสหรัฐอเมริกา ร้านค้าของพิพิธภัณฑ์ได้รับการพัฒนาขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ในช่วงแรกร้านค้ามักมีขนาดเล็กและไม่ได้รับการจัดการอย่างมืออาชีพ ร้านค้าของพิพิธภัณฑ์กลายเป็นผู้สร้างรายได้ที่สำคัญให้พิพิธภัณฑ์ในช่วงทศวรรษ 1980
ร้านค้าของพิพิธภัณฑ์ได้กลายเป็นองค์ประกอบสำคัญของการรับรู้ของผู้มาเยี่ยมชมต่อพิพิธภัณฑ์ จริง ๆ แล้วบางการศึกษาแสดงให้เห็นว่าผู้มาเยี่ยมชมใช้เวลาอยู่ที่ร้านค้า ร้านกาแฟ และส่วนอื่น ๆ มากกว่าส่วนจัดแสดง
นักเขียนเกี่ยวกับพิพิธภัณฑ์บางคนมีจุดยืนต่อต้านการแสวงกำไร และวิพากษ์วิจารณ์ร้านค้าของพิพิธภัณฑ์ว่าทำลายคุณค่าทางวัฒนธรรมของพิพิธภัณฑ์
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
พิพิธภัณฑ์
รถไฟใต้ดินบาร์เซโลนา สาย 2

รถไฟใต้ดินบาร์เซโลนา สาย 2 เป็น เส้นทางหนึ่งของรถไฟใต้ดินบาร์เซโลนา ดำเนินการโดยการขนส่งมหานครบาร์เซโลนา มีสัญลักษณ์สีเป็นม่วง และบางครั้งเรียกว่า línia lila
สถาปัตยกรรมของสาย 2 มีความคล้ายคลึงกับสายก่อนหน้า โดยมีลักษณะเรียบง่ายและไม่มีการตกแต่ง อย่างไรก็ตาม สถานีต่างๆ ได้รับแสงสว่างที่มากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด และนำหลักสถาปัตยกรรมสมัยใหม่มาใช้ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการก่อสร้างในช่วงทศวรรษ 1990
== ลำดับเหตุการณ์ ==

พ.ศ. 2538 – เปิดใช้งานส่วน Sant Antoni-Sagrada Família เปิดขึ้น
พ.ศ. 2539 – เปิดใช้งานส่วน Sant Antoni-Paral·lel
พ.ศ. 2540 – เปิดใช้งานส่วน Sagrada Família-La Pau
พ.ศ. 2545 – ย้ายส่วน La Pau-Pep Ventura จากรถไฟใต้ดินบาร์เซโลนา สาย 4 เป็น สาย 2
พ.ศ. 2553 – เปิดส่วน Pep Ventura-Badalona Pompeu Fabra
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Trenscat.com
เส้นทางรถไฟที่เปิดทำการในปี พ.ศ. 2538
2
4 KINGS 2

4 Kings 2 เป็นภาพยนตร์ไทยแนวดราม่า-อาชญากรรมปี 2566 เป็นภาคต่อของ 4 KINGS อาชีวะ ยุค 90 ภาพยนตร์ที่สร้างปรากฏการณ์ในปี 2564 ในฐานะภาพยนตร์ไทยที่ทำรายได้สูงสุดแห่งปี
== เรื่องย่อ ==
ภาพยนตร์ภาคนี้ดำเนินต่อจากภาคที่แล้ว เรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อ ตุ้มเม้ง (ท็อป-ทศพล หมายสุข) นักศึกษากนกอาชีวะถูกลอบทำร้ายจนเกือบตาย เกิดความขุ่นเคืองในหมู่นักศึกษากนกอาชีวะ บ่าง (แหลม-สมพล รุ่งพาณิชย์) แกนนำนักศึกษากนกเตรียมแก้แค้นนักศึกษาช่างกลบุรณพนธ์ที่เป็นศัตรูกัน
ในความขัดแย้งระหว่างนักศึกษาของ 2 สถาบันนี้ ยาท เด็กบ้าน (ดี เจอร์ราร์ด) เป็นต้นเหตุ
== งานสร้างและกระแสตอบรับ ==
ในวันที่ 15 ตุลาคม 2565 ผู้บริหารของค่ายเนรมิตรหนัง ฟิล์ม, ทีมสร้างและบรรดานักแสดงได้ทำพิธีบวงสรวงภาพยนตร์ที่วัดราชสิทธารามราชวรวิหาร โดยก่อนหน้านั้นในเดือนกรกฎาคม ทางทีมสร้างได้เปิดรับสมัครนักแสดงหน้าใหม่ที่จะมาร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้
ต่อมาในเดือนพฤษภาคม 2566 ทีมสร้างได้ปล่อยภาพโปสเตอร์แรกของหนังออกมาให้แฟนหนังได้รับชม ในเดือนตุลาคม 2566 ได้มีการเปิดเผยตัวอย่างแรกของภาพยนตร์ออกมาให้ได้รับชม และมียอดวิวทะลุ 1 ล้านวิวภายใน 24 ชั่วโมง
== นักแสดง ==
สมพล รุ่งพาณิชย์ แสดงเป็น บ่าง กนก
สุทธิรักษ์ ทรัพย์วิจิตร แสดงเป็น รก บุรณพนธ์
สิราษฎร์ อินทรโชติ แสดงเป็น เอก บุรณพนธ์
ดี เจอร์ราร์ด แสดงเป็น ยาท เด็กบ้าน
ทศพล หมายสุข แสดงเป็น ตุ้มเม้ง กนก
ภัทร เอกแสงกุล แสดงเป็น เค กนก
ณัฐวุฒิ เจนมานะ แสดงเป็น หนุ่ย กนก
เบนจามิน โจเซฟ วาร์นี แสดงเป็น เค บุรณพนธ์
ทัช ณ ตะกั่วทุ่ง แสดงเป็น (ยังไม่ประกาศ)
โมเดิร์นด็อก แสดงเป็น ตัวเอง (นักแสดงรับเชิญ)
อินทิรา เจริญปุระ แสดงเป็น พี่สาวของบ่าง กนก
อัครินทร์ อัครนิธิเมธรัฐ แสดงเป็น มด ประชาชล
ธามไท แพลงศิลป์ แสดงเป็น เพื่อนของ มด ประชาชล
สหจักร บุญธนกิจ
วิทยา ปานศรีงาม
สุธีรัชย์ ชาญนุกูล
== อ้างอิง ==
ภาพยนตร์ที่มีฉากในกรุงเทพมหานคร
ภาพยนตร์ภาษาไทย
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2566
ตำบลท่าเสา (อำเภอไทรโยค)

ท่าเสา เป็น 1 ใน 7 ตำบลของอำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี เป็นที่ตั้งของสถานีรถไฟน้ำตกและป้ายหยุดรถไฟน้ำตกไทรโยคน้อยซึ่งเป็นปลายทางของทางรถไฟสายมรณะ ซึ่งพื้นที่ใกล้เคียงมีน้ำตกไทรโยคน้อยที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยมของอุทยานแห่งชาติไทรโยค


== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
ตำบลท่าเสามีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลไทรโยค
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลลุ่มสุ่ม
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลแม่กระบุง ตำบลท่ากระดาน (อำเภอศรีสวัสดิ์) และตำบลช่องสะเดา (อำเภอเมืองกาญจนบุรี)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลวังกระแจะ

== ประวัติ ==
ท่าเสา เดิมเป็นหมู่ที่ 7 ในเขตตำบลลุ่มสุ่ม ลักษณะมีชุมชนหนาแน่นบริเวณสถานีรถไฟน้ำตกและบริเวณใกล้เคียงกับน้ำตกไทรโยคน้อย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเคยเสด็จประพาสต้นน้ำตกแห่งนี้ เมื่อปี พ.ศ. 2431 นอกจากจะได้ชมน้ำตกอันสวยงามแล้ว ยังมีหัวรถจักรไอน้ำสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 มาตั้งแสดงไว้เพื่อรำลึกถึงการสร้างทางรถไฟสายมรณะ ที่สร้างผ่านหน้าบริเวณน้ำตกเข้าสู่ประเทศพม่าด้วย ในปี พ.ศ. 2514 จึงแบ่งแยกพื้นที่บ้านท่าเสาบางส่วนบริเวณสถานีรถไฟน้ำตกและบริเวณน้ำตกไทรโยคน้อย ซึ่งมีตลาดเป็นที่ประชุมชน มีบ้านเรือนราษฎรตั้งอยู่เป็นปึกแผ่น มีการคมนาคมและการค้าขายเจริญมาก มีโรงเรียน โรงเลื่อยจักร โรงภาพยนตร์ ท่าเรือริมแม่น้ำแควน้อย ซึ่งได้จัดตั้งเป็น "สุขาภิบาลน้ำตกไทรโยคน้อย"
ต่อมาทางราชการเห็นว่าตำบลลุ่มสุ่มมีพื้นที่ขนาดกว้างขวางมาก จึงมีการแบ่งหมู่บ้านออกเป็นตำบลต่างๆ ในปี พ.ศ. 2512 ทางราชการได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยแยกพื้นที่หมู่ 2–3, 5, 7–8, 10 ของตำบลลุ่มสุ่ม มาตั้งขึ้นเป็นตำบลท่าเสา ก่อนที่จะแยกพื้นที่หมู่ 4, 6, 7–9 ของตำบลท่าเสา ไปจัดตั้งเป็น ตำบลวังกระแจะ

== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
ตำบลท่าเสาแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|หมู่ที่ 1
|
|บ้านช่องแคบ
|
|(Ban Chong Khaep)
|
|
|
|
|
|
|
|-
|หมู่ที่ 2
|
|บ้านวังใหญ่
|
|(Ban Wang Yai)
|
|
|
|
|
|
|
|-
|หมู่ที่ 3
|
|บ้านท่าเสา
|
|(Ban Tha Sao)
|
|
|
|
|
|
|
|-
|หมู่ที่ 4
|
|บ้านพุองกะ
|
|(Ban Phu Ongka)
|
|
|
|
|
|
|
|-
|หมู่ที่ 5
|
|บ้านพุพง
|
|(Ban Phu Phong)
|
|
|
|
|
|
|
|-
|หมู่ที่ 6
|
|บ้านพุม่วง
|
|(Ban Phu Muang)
|
|
|
|
|
|
|
|-
|หมู่ที่ 7
|
|บ้านพุมุด
|
|(Ban Phu Mut)
|
|
|
|
|
|
|
|-
|หมู่ที่ 8
|
|บ้านพุเตย
|
|(Ban Phu Toei)
|
|
|
|
|
|
|
|-
|หมู่ที่ 9
|
|บ้านวังเขมร
|
|(Ban Wang Khamen)
|
|
|
|
|
|
|
|-
|หมู่ที่ 10
|
|บ้านหนองตาม่วง
|
|(Ban Nong Ta Muang)
|
|
|
|
|
|
|
|-
|หมู่ที่ 11
|
|บ้านพุราด
|
|(Ban Phu Rat)
|
|
|
|
|
|
|
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่ตำบลท่าเสามีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง คือ เทศบาลตำบลน้ำตกไทรโยคน้อย และองค์การบริหารส่วนตำบลท่าเสา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าเสาทั้งหมด
== ประชากร ==
พื้นที่ตำบลท่าเสาประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 11 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 14,417 คน แบ่งเป็นชาย 7,355 คน หญิง 7,062 คน (เดือนธันวาคม 2565) เป็นตำบลที่มีประชากรมากที่สุดในอำเภอไทรโยค
ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก
หมู่บ้านท่าเสามีพื้นที่ทั้งในเขตเทศบาลตำบลน้ำตกไทรโยคน้อยและเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าเสา
== อ้างอิง ==
ท่าเสา
อำเภอไทรโยค
แสงกระสือ 2

แสงกระสือ 2 เป็นภาพยนตร์ไทยแนวสยองขวัญเหนือธรรมชาติปี 2566 กำกับโดย ปภังกร ปุญจันทรักษ์ ซึ่งมากำกับแทน สิทธิศิริ มงคลศิริ ผู้กำกับจากภาคแรก เป็นภาคต่อของ แสงกระสือ (2562)
== นักแสดง ==
ชัญญ่า แม็คคลอรีย์ แสดงเป็น สาว (ลูกสาวคนเดียวของ สาย และ น้อย)
กฤษณภูมิ พิบูลสงคราม แสดงเป็น คลาว (ลูกบุญธรรมของบาทหลวงออกัสติน)
กฤษดา สุโกศล แคลปป์ แสดงเป็น น้อย (พ่อของสาว)
โจ คัมมิงส์ แสดงเป็น บาทหลวงออกัสติน
== การเข้าฉายและการตอบรับ ==
แสงกระสือ 2 เข้าฉายในประเทศไทยและลาวเมื่อวันที่ 30 มีนาคม 2566 ต่อมาเข้าฉายในกัมพูชา สิงคโปร์ เวียดนาม มาเลเซีย และบรูไน นักวิจารณ์จากเว็บไซต์ข่าวเดอะสแตนดาร์ด และแบไต๋ ตลอดจน เดลินิวส์ และ ไทยรัฐ ต่างชมเชยในส่วนของการผลิตภาพยนตร์ โดยเฉพาะวิชวลเอฟเฟกต์ แต่กลับวิพากษ์วิจารณ์บทภาพยนตร์ซึ่งพบว่าไม่สมเหตุสมผลกัน ส่งผลให้อารมณ์โดยรวมไม่สมดุล
== อ้างอิง ==
ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศไทย
ภาพยนตร์ภาษาไทย