pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เจดีย์ต้าฉิน

เจดีย์ต้าฉิน (; Daqin Pagoda) เป็นเจดีย์พุทธในเทศมณฑลโจวจือในซีอาน มณฑลฉ่านซี ตั้งอยู่ห่างไปสองกิโลเมตรจากวัดลัวกวนไท มีการกล่าอ้างว่าเจดีย์นี้เป็นของคริสตจักรตะวันออกในสมัยราชวงศ์ถัง
==ศัพทมูล==
ต้าฉินเป็นชื่อภาษาจีนโบราณของจักรวรรดิโรมัน หรือในบางบริบทอาจหมายถึงตะวันออกใกล้ โดยเฉพาะแคว้นซีเรีย
==ประวัติศาสตร์==
เจดีย์ต้าฉินปรากฏบันทึกครั้งแรกในปี 1065 ที่ซึ่งกวีชาวจีนซู ตงโป เดินทางมาที่นี่และนิพนธ์บทกวีเกี่ยวกับเจดีย์ในชื่อ "วัดต้าฉิน" น้องชายของเขา ซู เจอ ยังเขียนกวีสะท้อนกล่าวถึงสงฆ์ของวัด หลังเกิดแผ่นดินไหวในปี 1556 เจดีย์เสียหายและถูกทิ้งร้าง รวมถึงทำให้พื้นที่ใต้ดินของเจดีย์เข้าถึงไม่ได้อีกต่อไป
บิชอปแห่งคริสตจักรตะวันออกอัสซีเรีย มาร์ อาวา โรเยล ได้เดินทางเยือนเจดีย์นี้ในปี 2012
==ลักษณะ==
เจดีย์อิฐแปลนพื้นรูปแปดเหลี่ยม ความสูงเจ็ดชั้น ราว 34 เมตร (ในอดีตเชื่อว่าสูง 32 เมตร) ชั้นแรกสุดมีขนาดความกว้างของแต่ละฝั่งอยู่ที่ 4.3 เมตร
==ข้อเสนอเกี่ยวกับศาสนาคริสต์==
ในปี 2001 นักจีนศึกษา มาร์ติน พาล์เมอร์ และผู้แปลหนังสือจีนศึกษาหลายเล่ม เช่น จวงซือ และ อีชิง ได้เสนอว่าเจดีย์นี้มีความเกี่ยวเนื่องกับคริสตจักรตะวันออกในสมัยราชวงศ์ถัง ไว้ในหนังสือของเขา The Jesus Sutras (พระเยซูสูตร) ซึ่งเป็นที่ถกเถียง พาล์เมอร์ระบุว่าโบสถ์และอารามคริสต์มีสร้างขึ้นในปี 640 โดยมิชชันนารียุคแรกของคริสตจักรจะวันออก ส่วน ต้าฉิน เป็นชื่อของจักรวรรดิโรมันตามที่ปรากฏในเอกสารภาษาจีนยุคแรก ๆ ในศตวรรษที่ 1-2
และในศตวรรษที่ 9 ตอนกลาง คำนี้ยังใช้เรียกโบสถ์มิสซังของคริสต์ชนซีเรีย
ผู้สนับสนุนคำกล่าวอ้างของพาล์เมอร์เสนอให้เห็นถึงรายละเอียดต่าง ๆ ว่าเจดีย์นี้ในอดีตเป็นโบสถ์คริสต์ เช่นรอยขีดเขียนภาษาซีเรีย และภาพที่เสนอว่าเป็นฉากการประสูติของพระเยซู นอกจากนี้ ด้วยลักษณะการจัดวางของอารามตามทิศตะวันออก-ตะวันตก ทำให้ยิ่งสนับสนุนว่าที่นี่เป็นของศาสนาคริสต์ มากกว่าพุทธและเต๋าซึ่งนิยมจัดวางตามทิศเหนือ-ใต้
หน่วยงานท้องถิ่นได้สร้างความนิยมให้กับข้อเสนอของพาล์เมอร์โดยมุ่งหวังจะกระตุ้นการท้องเที่ยวในพื้นที่ รวมถึงยังมีนักวิชาการชาวจีนที่ยกย่องและเขียนบทความเห็นด้วยกับข้อเสนอของพาล์เมอร์ ในตอนแรกของรายการปี 2009 โดยบีบีซี A History of Christianity มีบางฉากที่มาจากเจดีย์นี้ และยังมีบทสัมภาษณ์ของพาล์เมอร์โดยผู้ดำเนินรายการ ศาสตราจารย์เดียร์เมด แม็คคัลลอห์
อย่างไรก็ตาม ข้อเสนอแนะของพาล์เมอร์เป็นที่ถกเถียง นักวิชาการที่ปฏิเสธข้อเสนอแนะของเขา เช่น ไมเคิล คีวาค (Michael Keevak) ผู้เขียนหนังสือ The Story of a Stele และเดวิด วีล์มซ์ฮวร์สท์ (David Wilmshurst) ผู้เขียนหนังสือ The Martyred Church: A History of the Church of the East
==ดูเพิ่ม==
จารึกซีอาน
คริสตจักรตะวันออกในประเทศจีน
เอกสารจิงเจียว
ต้าฉิน
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
Keevak, Michael, The Story of a Stele: China's Nestorian Monument and Its Reception in the West, 1625-1916 (Hong Kong, 2008).
Palmer, Martin, The Jesus Sutras: Discovering the Lost Scrolls of Taoist Christianity (New York, 2001).
Wilmshurst, David, The Martyred Church: A History of the Church of the East (London, 2011).
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Did Christianity Reach China In the First Century?
Orthodox article on site
โบสถ์คริสต์ในซีอาน
เจดีย์ในประเทศจีน
ราชวงศ์ถัง
การป้องกันกำลังรบ

การป้องกันกำลังรบ การคุ้มครองกำลังรบ หรือ การพิทักษ์กำลังรบ  หมายถึงแนวคิดในการปกป้อง บุคลากรทางทหาร สมาชิกในครอบครัว พลเรือน สิ่งอำนวยความสะดวก อุปกรณ์ และการปฏิบัติการจากภัยคุกคามหรืออันตราย เพื่อรักษาประสิทธิภาพในการปฏิบัติการและมีส่วนช่วยให้ภารกิจประสบความสำเร็จ มันถูกใช้เป็นหลักนิยมของสมาชิกเนโท
== ประวัติ ==
แนวคิดเรื่องการป้องกันกำลังรบเริ่มต้นมาจากเหตุระเบิดค่ายทหารเบรุตในเลบานอนเมื่อปี พ.ศ. 2526 ในขณะที่ช่วงสงครามเย็นได้มุ่งเน้นไปที่ไปที่การสะสมกำลังทหารขนาดใหญ่ (เช่น สหภาพโซเวียต) รูปแบบของกองทัพสหรัฐจึงเป็นรูปแบบของกองกำลังที่สามารถคาดเดาได้สำหรับการเข้าโจมตีที่ใช้วิธีนอกแบบและแบบกองโจร โดยผลที่ตามมาคือในระหว่างการปฏิบัติการรักษาสันติภาพของนาวิกโยธินสหรัฐในเลบานอนเมื่อปี พ.ศ. 2526 ได้มีการฝ่าแนวกั้นของบรรทุกของพลเรือนสองคันเข้าไปในพื้นที่หวงข้ามของนาวิกโยธินและทำการจุดระเบิดฆ่าตัวตายจากรถบรรทุกบริเวณโรงนอนของทหารสหรัฐและคันที่สองจุดระเบิดที่โรงนอนของทหารฝรั่งเศส
ต่อมาได้มีการนำหลักการป้องกันกำลังรบไปใช้งานทั่วทั้งกระทรวงกลาโหมสหรัฐ (และต่อมาหน่วยยามฝั่งสหรัฐได้นำไปปรับใช้งานต่อ) เพื่อให้แน่ใจว่าสถานการณ์ดังกล่าวจะไม่เกิดขึ้นอีกกับกองกำลังของสหรัฐ โดยการป้องกันกำลังรบมีลักษณะเฉพาะตัวคือการเปลี่ยนกลยุทธ์ในการป้องกันอยู่ตลอดเวลาเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายสามารถคาดเดาได้
== หลักการ ==
การป้องกันกำลังรบ เป็นการป้องกันไม่ให้เกิดภัยหรืออันตรายแก่กำลังรบ ซึ่งอาจจะมาจากด้านใดด้านหนึ่งที่เราไม่ได้คาดคิดหรือเตรียมไว้ จึงต้องมีการเตรียมการป้องกันเอาไว้ในทุกด้านก่อนล่วงหน้า เช่น การป้องกันการโจมตีทางอากาศ การถูกเข้าปฏิบัติการนอกเหนือจากการรบ การป้องกันอาวุธชีวะเคมี รังสี และนิวเคลียร์ การระบุฝ่าย การป้องกันพื้นที่ การป้องกันด้านไซเบอร์ และการประเมินความเสี่ยง
การป้องกันกำลังรบนั้นเป็นไปเพื่อความคล่องตัวในการปฏิบัติภารกิจและทำให้ดำเนินภารกิจได้อย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งนอกจากนี้ยังช่วยให้ลดความเสียหายหากเกิดการโจมตีหรือทำอันตรายขึ้น จำกัดวงความเสียหายที่เกิดจากการปฏิบัติการทางทหารต่อพลเรือนและการปฏิบัติการโจมตีแบบไร้รูปแบบ
โดยการป้องกันกำลังรบไม่หมายรวมไปถึงการทำให้ศัตรูนั้นพ่ายแพ้ หรือการป้องกันการเกิดอุบัติเหตุ ปัญหาสภาพอากาศ หรือโรคร้าย
== ดูเพิ่ม ==
หน่วยปกป้องกองกำลังเพนตากอน
สภาวะการป้องกันกำลังรบ
ศูนย์ปฏิบัติการป้องกันฐานทัพ
หน่วยตอบโต้เร็ว
== อ้างอิง ==
ป้องกันกำลังรบ
อัครเดช วงษ์พิทักษ์โรจน์

อัครเดช วงษ์พิทักษ์โรจน์ (เกิด 19 กันยายน พ.ศ. 2519) ชื่อเล่น มุ่ง เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดราชบุรี 2 สมัย และโฆษกพรรครวมไทยสร้างชาติคนปัจจุบัน
== ประวัติ ==
อัครเดช เกิดเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2519 ที่บ้านห้วยกระบอก ตำบลกรับใหญ่ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เป็นบุตรของ นายวุฒิพงษ์ วงษ์พิทักษ์โรจน์ ประธานบริษัทในเครือวงษ์พิทักษ์ และนางสมจิตต์ วงษ์พิทักษ์โรจน์ อัครเดชเข้าศึกษาที่โรงเรียนดรุณาราชบุรี ก่อนจะย้ายมาโรงเรียนสามเสนวิทยาลัย ในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย เขาจบปริญญาตรีคณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ระหว่างนั้นยังเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมไทย-แคนาดา และปริญญาโท MBA (บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต) วิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น วิทยาเขตกรุงเทพมหานคร
== การทำงาน ==
ในช่วงแรก อัครเดชเทำงานในการดูแลธุรกิจครอบครัวบริษัทในเครือวงษ์พิทักษ์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2553 เขาได้เข้าร่วมทำกิจกรรมกับพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับการแต่งตั้งให้เป็นคณะกรรมาธิการการตำรวจ สภาผู้แทนราษฎร จากนั้นได้ไปช่วยงาน สรวุฒิ เนื่องจำนงค์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี ซึ่งเป็นเพื่อนสมัยเรียนมหาวิทยาลัย อีกทั้งยังช่วยนายสรวุฒิหาเสียงในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในปี พ.ศ. 2554 ด้วย ต่อมาเขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรองประธานกรรมาธิการกิจการศาล องค์กรอิสระ องค์กรอัยการ รัฐวิสาหกิจ องค์การมหาชน และกองทุน สภาผู้แทนราษฎร และทำงานกับพรรคประชาธิปัตย์เรื่อยมา
ในปี พ.ศ. 2556 เขาได้รับการทาบทามจาก เฉลิมชัย ศรีอ่อน เลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ ให้มาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในอำเภอบ้านโป่ง ถึงแม้การเลือกตั้งใน พ.ศ. 2557 จะเป็นโมฆะ แต่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาก็ได้ลงสมัครในจังหวัดราชบุรี เขต 4 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้ง
ในปี พ.ศ. 2566 อัครเดชได้ลาออกจากพรรคประชาธิปัตย์ และลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 สังกัดพรรครวมไทยสร้างชาติ และได้รับเลือกเป็นสมัยที่ 2 อีกทั้งยังได้รับการแต่งตั้งให้เป็นโฆษกพรรคในวันที่ 30 มิถุนายน ปีเดียวกัน และยังดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการ (กมธ.) การอุตสาหกรรม ในสภาผู้แทนราษฎรชุดที่ 26 อีกด้วย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอบ้านโป่ง
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดราชบุรี
พรรคประชาธิปัตย์
พรรครวมไทยสร้างชาติ
บุคคลจากโรงเรียนสามเสนวิทยาลัย
นิสิตเก่าคณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
พลับแห้ง

พลับแห้ง เป็นขนมผลไม้อบแห้งแบบดั้งเดิมรูปแบบหนึ่งของเอเชียตะวันออก ชื่อในภาษาต่าง ๆ ได้แก่ ชื่อปิ่ง (柿餅, shìbǐng), โฮชิงากิ (干し柿, hoshigaki), คดกัม (곶감, gotgam) และ ห่งโค (hồng khô) ตามธรรมเนียมแล้วนิยมทำในระหว่างฤดูหนาว โดยการตากแห้งพลับจีน พลับแห้งยังนำมาใช้ในการผลิตไวน์ ชา ตลอดจนผลไม้อื่น ๆ
== การผลิต ==
พลับแห้งทำมาจากพลับจีนสายพันธุ์ต่าง ๆ โดยปกติแล้วเมื่อพลับสุกจะมีลักษณะเปลือกบาง นุ่ม และมีรสหวาน แต่พลับที่นำมาตากแห้งจะเก็บเกี่ยวก่อนที่จะสุก ทำให้มีลักษณะแน่น มีรสขม และมีขนาดหดเล็ก
=== ญี่ปุ่น ===
ในประเทศญี่ปุ่น พลับจะนำมาปอกเปลือกแล้วผูกด้วยด้ายแขวนแยกกัน หลังเริ่มแห้ง จะมีการนวดผลพลับ ทั้งหมดนี้ทำให้พลับแห้งของญี่ปุ่นมีรูปและรสสัมผัสที่ต่างจากพลับแห้งของญี่ปุ่นกับเกาหลี อัมโปงากิ (Anpo-gaki) เป็นพลับแห้งรูปแบบหนึ่งที่ทำให้แห้งโดยใช้กำมะถันรมควัน ทำให้ได้เนื้อสัมผัสชุ่มน้ำและนุ่ม
=== เกาหลี ===
ในเกาหลี พลับจะถูกนำมาปอกเปลือก ทำให้แห้ง และผูกด้วยเชือกฟางจากข้าว แซ็กกี แล้วนำมาตากแห้งในพื้นที่รับแดดและมีลมผ่าน เช่น ชายคาของบ้านเรือน เมื่อสีของพลับเป็นสีน้ำตาลและส่วนนอกแข็ง จะนำเมล็ดออก จากนั้นทำการห่อและนำไปกดให้แบน หลังผ่านไปสามสัปดาห์ ที่ซึ่งผลพลับจะมีน้ำหนักเหลือเพียง 75% ของเดิม จะถูกคลุมด้วยฟางจากข้าว และนำไปเก็บรักษาในกล่องในที่เย็นจนกว่ากระบวนการตากแห้งจะเสร็จสิ้น และเกิดน้ำตาลพลับสีขาวเป็นผงเกิดขึ้นคลุมพลับที่แห้งแล้ว พลับแห้งเป็นของขึ้นชื่อประจำเมืองซังจูในจังหวัดคย็องซังเหนือ
== สารอาหาร ==
พลับแห้งเกาหลี คดกัม มักจะมีความชุ่มชื้นอยู่ที่ 32%, โปรตีน 6.3%, ไขมัน 0.44%, คาร์บ 44.8%, เส้นใย 15% และขี้เถ้า 1.99% และให้พลังงาน (32g/ea) 75.8 กิโลแคลอรี
== การนำไปประกอบอาหาร ==
ในอาหารเกาหลี พลับแห้งสามารถนำมาทานเปล่า ๆ หรือใช้ประกอบอาหารอื่นได้ เช่น คดกัมซัม ซึ่งทำโดยการห่อวอลนัตด้วยพลับแห้ง ส่วนพลับแห้งสอดไพน์นัตจะเสิร์ฟคู่กับ ซุกชิลกวา หรือผลไม้แห้ง และยังใช้พลับแห้งเป็นส่วนประกอบหลักของ ซูจ็องกวา (พันช์ซินนามอน)
== ในวัฒนธรรมสมัยนิยม ==
ตำนานพื้นถิ่นของเกาหลีเรื่อง "เสือกับพลับแห้ง" เป็นเรื่องราวของเสือที่กลัวพลับแห้ง
== ระเบียงภาพ ==
== อ้างอิง ==
ผลไม้แห้ง
อาหารเกาหลี
พลับ
คิม (อาหาร)

คิม  เป็นคำเรียกกว้าง ๆ ของกลุ่มสาหร่ายแห้งสำหรับใช้เป็นส่วนประกอบในอาหารเกาหลี ประกอบด้วยสาหร่ายหลายชนิดในสกุล Pyropia และ Porphyra เช่น P. tenera, P. yezoensis, P. suborbiculata, P. pseudolinearis, P. dentata และ P. seriata
คิม, วากาเมะ และ เคลป์หวาน เป็นสาหร่ายที่มีผลิตและบริโภคมากที่สุดในประเทศเกาหลีใต้ คิมแผ่นแห้งมักนำมาใช้ห่อข้าว ส่วนคิมบับทำมาจากคิมห่อข้าวและไส้ซึ่งทำมาจากเนื้อสัตว์หรือผัก คิมสามารถนำมารับประทานเปล่า ๆ โดยผ่านการนำมาย่างกับน้ำมันงา ผ่านการทอดในน้ำมัน หรือนำมาตัดเป็นชิ้นเพื่อทำอาหารจานเคียง (พันชัน) เช่นพูกัก การเพาะปลูก คิม ยังเป็นการเพาะปลูกในทะเลที่เก่าแก่ที่สุดในเกาหลี รวมถึงยังมีเรื่องเล่ามุขปาฐะมากมายเกี่ยวกับจุดเริ่มต้นของการเพาะปลูกคิมในเกาหลี
==ประวัติศาสตร์==
มีปรากฏหลักฐานการกล่าวถึงสาหร่ายสำหรับรับประทานที่เก่าแก่ที่สุดในเกาหลีใน ซัมกุกยูซา (คริสต์ทศวรรษ 1280) ซึ่งเขียนขึ้นในสมัยโครยอ เป็นประวัติศาสตร์เกี่ยวกับเกาหลียุคสามอาณาจักร (57 ปีก่อนคริสต์ศักราช – ค.ศ. 668) มีความตอนหนึ่งในเล่มซึ่งระบุว่าจักรวรรดิชิลลาจะใช้คิมเป็นส่วนหนึ่งของสินสอด มีการสันนิษฐานว่าคิมในยุคนี้ได้มาจากการเก็บเกี่ยวจากโขดหินและไม้ที่พัดมาติดบนฝั่ง มากกว่าที่จะมาจากการเพาะปลูก
ในบันทึกการสำรวจทางภูมิศาสตร์ที่จัดทำในรัชสมัยของพระเจ้าเซจงมหาราช บรรยายคิมว่าเป็นผลิตภัณฑ์ตัวแทนของแคว้นชุงช็อง, คย็องซัง และช็อลลา ในเอกสารประวัติศาสตร์ยังพบระบุว่าพระเจ้าซ็อนโจแห่งโชซ็อนทรงถูกโน้มน้าวให้ผ่อนปรนความลำบากของชาวบ้านชายฝั่งตะวันออกของเกาหลีซึ่งถูกบังคับให้ผลิตและส่งคิมเป็นเครื่องราชบรรณาการ
==อ้างอิง==
อาหารเกาหลี
สาหร่าย
สิรปุระ

สิรปุระ (อักษรโรมัน: Sirpur) เป็นหมู่บ้านในอำเภอมหาสมุนท์ รัฐฉัตตีสครห์ ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ห่างไป 35&nbsp;กิโลเมตรจากนครมหาสมุนท์ และ 78&nbsp;กิโลเมตรจากรายปุระ ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำมหานที สิรปุระเป็นราชธานีของจักรวรรดิปาณฑุวงศ์ในสมัยโบราณ และเป็นที่ตั้งของหมู่อนุสรณ์สิรปุระซึ่งประกอบด้วยเทวสถานในศาสนาพุทธ ฮินดู และไชนะ อายุระหว่างศตวรรษที่ 5-12 ชื่ออื่นที่ปรากฏของสิรปุระในเอกสารโบราณคือ ศรีปุระ
หมู่อนุสรณ์สิรปุระเป็นแหล่งโบราณคดีที่สำคัญบนฝั่งแม่น้ำมหานที ซากเทวาลัยที่สำคัญได้แก่มนเทียรพระรามและพระลักษมณ์ จากการขุดค้นหลังปี 1950 โดยเฉพาะในปี 2003 สรุปจำนวนเทวสถานในหมู่อนุสรณ์ได้ดังนี้ เทวาลัยพระศิวะ 22 แห่ง, พระวิษณุ 5 แห่ง, พุทธวิหาร 10 แห่ง, ไชนวิหาร 3 แห่ง และตลาด กับโรงอาบน้ำ อย่างละแห่ง รูปเคารพของแต่ละศาสนาปรากฏพบอยู่ร่วมกันในเทวาลัยเหล่านี้ สิรปุระยังเป็นแหล่งโราณคดีที่สำคัญของ "ประติมากรรมทองสัมฤทธิ์จากยุคกลางตอนต้น" และเป็นสถานที่ผลิตประติมากรรมบรอนซ์ที่สำคัญในอินเดียโบราณ พระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์จากสิรปุระโบราณที่ขุดค้นพบเป็นหนึ่งใน "ประติมากรรมทองสัมฤทธิ์ชิ้นดีที่สุด" ของช่วงสมัยนั้น
ใกล้กับสิรปุระยังเป็นที่ตั้งของเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า พรรณวประ (Barnawapara) ซึ่งสามารถพบกระทิง, กวางจีตัล, กวางซัมบาร์, นีลไก และหมูป่า
==อ้างอิง==
รัฐฉัตตีสครห์
สิทธารถนคร

สิทธารถนคร (सिद्धार्थनगर; Siddharthanagar) หรือชื่อเดิมที่ยังคงใช้เรียกในปัจจุบัน ไภรหวา (भैरहवा; Bhairahawa) เป็นเทศบาลนครและศูนย์กลางการปกครองของอำเภอรูปันเทหี จังหวัดลุมพินี ประเทศเนปาล ตั้งอยู่ห่างไป  จากกาฐมาณฑุ นครใกล้สุดคือลุมพินี สถานที่ประสูติของพระโคตมพุทธเจ้า ตั้งอยู่ห่างไป  จากสิทธารถนคร เทศบาลนครมีอาณาเขตติดต่อหับประเทศอินเดียทางเมืองโสเนาลี อำเภอมหาราชกันจ์ รัฐอุตตรประเทศ
ชื่อเมืองที่ใช้ในปัจจุบันคือ สิทธารถนคร ประกาศใช้ครั้งแรกในปี 1977 กระนั้นคนส่วนใหญ่ยังคงเรียกเมืองนี้ด้วยชื่อเดิมซึ่งคือไภรหวา ชื่อเมือง สิทธารถนคร มาจากพระนามเมื่อประสูติของพระโคตมพุทธเจ้า ซึ่งคือ สิทธารถะ (หรือ สิทธัตถะ ในภาษาบาลี) เนื่องมาจากสถานที่ประสูติของพระพุทธองค์อยู่ห่างไป 25 กิโลเมตรจากเมืองนี้
==ภูมิอากาศ==
อุณหภูมิร้อนสุดที่มีบันทึกของสิทธารถนครอยู่ที่  เมื่อ 7 มิถุนายน 2023 และอุณหภูมิต่ำสุดอยู่ที่  เมื่อ 20 มกราคม 1971
==ประชากร==
ประชากรในปี 2001 อยู่ที่ 52,569, ในปี 2011 อยู่ที่ 64,566 และในปี 2021 อยู่ที 74,436
== การศึกษา ==
โรงเรียนมัธยมเก่าแก่ในสิทธารถนครได้แก่ โรงเรียนรูปันเทหี ลีลาราม มา วี (Rupandehi Lilaram Ma Vi), ไภรหวา มา วี (Bhairahawa Ma Vi), ปากลีหวา มา วี (Paklihawa Ma Vi) สำหรับการศึกษาระดับอุดมศึกษา มีหลายสถาบัน เช่น วิทยาเขตรูปันเทหี, ไอเอเอเอส วิทยาเขตปากลีหวา, วิทยาลัยวิทยาศาสตร์การแพทย์สากล และ วิทยาเขตไภรหวา นมุนา
==อ้างอิง==
รัฐลุมพินี
เมืองในประเทศเนปาล
เดอะเกิลส์ (เพลงแบล็กพิงก์)

"เดอะเกิลส์" (The Girls) เป็นซิงเกิลประชาสัมพันธ์ของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ แบล็กพิงก์ สำหรับเพลงประกอบเกมมือถือ แบล็กพิงก์: เดอะเกม เปิดตัวครั้งแรกในเกมเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม 2023 ก่อนจะเปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 25 สิงหาคม 2023 ผ่านสังกัดวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์และบริษัทเทกวัน เขียนโดยนักแต่งเพลงหลายคน ซึ่งรวมถึงโปรดิวเซอร์เพลง ไรอัน เท็ดเดอร์ และลินด์เกรน พร้อมด้วยสมาชิกวง เจนนี และโรเซ "เดอะเกิลส์" เป็นเพลงแทร็ปและอีดีเอ็ม ขับเคลื่อนด้วยจังหวะฮิปฮอปพร้อมกับเสียงฟลูตตุรกี ด้านเนื้อเพลงพูดถึงความสำคัญของการเป็นอิสระและความกล้าหาญ สำหรับรูปแบบกายภาพนั้น สามารถครองอันดับหนึ่งบนเซอร์เคิลอัลบั้มชาร์ตด้วยยอดขาย 160,460 ชุดในสัปดาห์แรกได้ด้วย
== ดนตรีและเนื้อร้อง ==
"เดอะเกิลส์" เป็นเพลงประกอบเกมมือถือ แบล็กพิงก์: เดอะเกม เขียนและเรียบเรียงโดยไรอัน เท็ดเดอร์ พร้อมด้วยสมาชิกวง เจนนี และโรเซ รวมถึงแดนนี ช็อง ผู้ทำงานร่วมกันบ่อยครั้ง และเมลานี ฟอนตานา,  มิเชล 'ลินด์เกรน' ชูลซ์ และเมดิสัน เลิฟ เพลงเป็นแนวแทร็ปและอีดีเอ็มโดยพื้นฐาน ที่มีจังหวะฮิปฮอป และฟลูตตุรกีตลอดทั้งเพลง ขณะที่เนื้อเพลงพูดถึง "ความสำคัญของการเป็นอิสระและความกล้าหาญ"
== มิวสิกวิดีโอ ==
เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2023 มีการเผยแพร่ตัวอย่างความยาว 22 วินาทีของมิวสิกวิดีโอเพลง "เดอะเกิลส์" ซึ่งนำเสนอตัวอย่างเพลงพร้อมกับท่อนที่ร้องว่า "Don't mess with the girls." มิวสิกวิดีโอเผยแพร่เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม ใน แบล็กพิงก์: เดอะเกม และวันที่ 25 สิงหาคม บนช่องยูทูบของแบล็กพิงก์ ในวิดีโอแสดงอวตารเคลื่อนไหวของสมาชิกแบล็กพิงก์ที่กำลังร้องและเต้นเพลงดังกล่าว
== พฤติการณ์เชิงพาณิชย์ ==
รูปแบบกายภาพของ "เดอะเกิลส์" เปิดตัวที่อันดับหนึ่งบนเซอร์เคิลอัลบั้มชาร์ต ระหว่างวันที่ 20-26 สิงหาคม 2023 ด้วยยอดขาย 160,460 ชุดในสัปดาห์แรก กลายเป็นอัลบั้มอันดับหนึ่งลำดับที่ห้าของแบล็กพิงก์ และยังเปิดตัวที่อันดับ 13 บนชาร์ตรายเดือน ด้วยยอดขาย 178,360 ชุด
==ชาร์ต==
===รายสัปดาห์===
===รายเดือน===
== การรับรอง ==
|}
== ประวัติการจำหน่าย ==
{|class="wikitable plainrowheaders"
|+ วันที่ออกจำหน่ายและรูปแบบของ "เดอะเกิลส์"
! scope="col"| ภูมิภาค
! scope="col"| วันที่
! scope="col"| รูปแบบ
! scope="col"| สังกัด
! scope="col"| 
|-
! scope="row" rowspan="2" | ทั่วโลก
| rowspan="2" | 25 สิงหาคม 2023
| 
| rowspan="2" | 
| align="center" | 
|-
| ตลับเทป
| align="center" | 
|-
! scope="row" | อิตาลี
| 8 กันยายน 2023
| เรดิโอแอร์เพลย์
| ยูนิเวอร์แซล
| align="center" | 
|}
== อ้างอิง ==
เพลงของแบล็กพิงก์
เพลงในปี พ.ศ. 2566
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยไรอัน เท็ดเดอร์
เพลงบันทึกเสียงที่ผลิตโดยไรอัน เท็ดเดอร์
เพลงอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์มิวสิก
ตำรวจติดอาวุธประชาชน

กองกำลังตำรวจติดอาวุธประชาชนจีน (s=中国人民武装警察部队|p=Zhōngguó Rénmín Wǔzhuāng Jǐngchá Bùduì; People's Armed Police; PAP) เป็นองค์กรกองกำลังกึ่งทหารของจีน  มีหน้าที่รับผิดชอบในด้านความมั่นคงภายใน การปราบจลาจล การต่อต้านการก่อการร้าย การบรรเทาสาธารณภัย การบังคับใช้กฎหมาย และการคุ้มครองสิทธิทางทะเลเป็นหลัก รวมถึงการให้การสนับสนุนกองทัพบกกองทัพปลดปล่อยประชาชนในยามเกิดสงคราม
ตำรวจติดอาวุธประชาชนเป็นกองกำลังกึ่งทหารพิเศษที่ขึ้นตรงต่อคณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง ต่างจากตำรวจประชาชน (s=人民警察|p=Rénmín Jǐngchá) เจ้าหน้าที่และทหารขององค์กรจะสวมเครื่องแบบสีเขียวมะกอกเข้ม ซึ่งแตกต่างจากเครื่องแบบสีเขียวต้นสนของกองทัพปลดปล่อยประชาชน หรือเครื่องแบบสีน้ำเงินและสีดำของตำรวจประชาชน
มีการประเมินว่าตำรวจติดอาวุธประชาชนมีกำลังทหารทั้งหมด 1.5 ล้านนาย องค์กรปัจจุบันจัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2525 แต่กองกำลังรักษาความปลอดภัยที่คล้ายกันได้ดำเนินการมาก่อนแล้วนับตั้งแต่ก่อตั้งประเทศในปี พ.ศ. 2492
ในยุคเหมา ตํารวจติดอาวุธประชาชนอดีตคือกองกําลังความมั่นคงสาธารณะประชาชนจีน สังกัดกระทรวงความมั่นคงสาธารณะ ต่อมาคือกองกําลังความมั่นคงสาธารณะ สังกัดกองทัพปลดปล่อยประชาชน นักวิชาการทั้งในจีนและต่างประเทศต่างเปรียบเทียบตำรวจติดอาวุธประชาชนกับสารวัตรทหารของหลายประเทศ ที่มีชื่อเสียงที่สุดคือสารวัตรทหารฝรั่งเศส แต่แรงบันดาลใจหลักของการจัดตั้งและการดําเนินงานของตํารวจติดอาวุธประชาชนมาจากกองกำลังภายในของสหภาพโซเวียต และกองกำลังกึ่งทหารในกลุ่มตะวันออก เช่น ตำรวจประชาชนของเยอรมนีตะวันออก ซึ่งปรับให้เข้ากับวัฒนธรรมการทหาร และความคิดที่เฉพาะเจาะจงของผู้นําพรรคคอมมิวนิสต์จีน
== ประวัติ ==
== ภารกิจและการปฏิบัติการ ==
== โครงสร้าง ==
== การศึกษา ==
== กองกำลังเคลื่อนที่ ==
== กองกำลังภายใน ==
== กองกำลังชายแดน ==
== หน่วยยามฝั่ง ==
== หน่วยตำรวจพิเศษ ==
== การสื่อสาร ==
== ยุทธภัณฑ์ ==
== ชั้นยศและเครื่องอิสริยาภรณ์ ==
== ดูเพิ่ม ==
ตำรวจประชาชน
สารวัตรทหารสาธารณรัฐจีน
ฌ็องดาร์เมอรี
== อ้างอิง ==
Linux mint

redirect ลินุกซ์มินต์
มาซาโตะ ซางาวะ

มาซาโตะ ซางาวะ  เป็นนักวิทยาศาสตร์และนักธุรกิจชาวญี่ปุ่นผู้คิดค้นแม่เหล็กนีโอดิเมียมถาวร (NdFeB) ชนิดเผาผนึก ซางาวะได้รับรางวัลญี่ปุ่นและเหรียญไอทริปเพิลอีสำหรับเทคโนโลยีด้านสิ่งแวดล้อมและความปลอดภัยจากผลงานประดิษฐ์ของเขา
== อาชีพ ==
ซางาวะเริ่มประดิษฐ์และพัฒนาแม่เหล็ก NdFeB ชนิดเผาผนึกตั้งแต่ทำงานในฟูจิตสึแลบอราทอรีส์ ซึ่งเป็นหน่วยวิจัยของบริษัทฟูจิตสึก่อนจะลาออกใน ค.ศ. 1981 เนื่องจากไม่ได้รับการสนับสนุนจากหัวหน้าของเขาในการพัฒนาแม่เหล็กชนิดใหม่ ก่อนจะเข้าทำงานที่ซูมิโตโมะสเปเชียลเมทัลส์และพัฒนาแม่เหล็กชนิดใหม่ต่อไป ซางาวะนำเสนอผลงานการประดิษฐ์แม่เหล็กชนิดใหม่นี้ในงานประชุมวิชาการ Magnetism and Magnetic Materials Conference ที่พิตต์สเบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนียเมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1983 ในช่วงเดียวกันนั้น จอห์น โครตจากเจเนรัลมอเตอร์ก็ค้นพบสารประกอบ Nd2Fe14B ได้เช่นเดียวกัน
ใน ค.ศ. 1988 ซางาวะก่อตั้งบริษัทอินเตอร์เมทัลลิกส์ซึ่งเป็นบริษัทสำหรับวิจัยและพัฒนาแม่เหล็กนีโอดิเมียม ซางาวะมีผลงานสิทธิบัตรด้านการพัฒนาแม่เหล็กนีโอดิเมียมกว่า 60 ฉบับ ใน ค.ศ. 2022 เขาได้รับรางวัลสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธด้านวิศวกรรมเพื่อเป็นเกียรติแก่เขาในการค้นพบและพัฒนาแม่เหล็กนีโอดิเมียม-เหล็ก-โบรอน (NdFeB) และต่อยอดในเชิงพาณิชย์ให้แพร่หลายทั่วโลก

== รางวัลสำคัญ ==
1986 - รางวัลเจมส์ ซี. แมกกรอดดีสำหรับวัสดุชนิดใหม่
1990 - รางวัลอาซาฮิ
2012 - รางวัลญี่ปุ่น
2016 - รางวัลนางาโมริ
2018 - รางวัลสถาบันวัสดุศาสตร์แห่งประเทศญี่ปุ่น
2022 - เหรียญไอทริปเพิลอีสำหรับเทคโนโลยีด้านสิ่งแวดล้อมและความปลอดภัย
2022 - รางวัลสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธด้านวิศวกรรม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Speech at Tohoku University on Jan 27, 2014
History of Rare Earth Magnets
2012 (28th) Japan Prize: Dr. Sagawa
2012 Japan Prize Commemorative Lectures : Dr. Sagawa
/ Laureates of the Japan Prize: Masato Sagawa, Dr. Eng.
/ Inventing the Sintered NdFeB Magnets
/ Japan Prize Press Room
/ Yildrim International Entrepreneurship Award 
/ Queen Elizabeth Prize for Engineering honours magnet pioneer
บุคคลจากจังหวัดโทกูชิมะ
นักวิทยาศาสตร์ชาวญี่ปุ่น
นักวัสดุศาสตร์
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยโคเบะ
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยโทโฮกุ
ท่าอากาศยานโคตมพุทธะ

ท่าอากาศยานนานาชาติโคตมพุทธะ (Gautam Buddha International Airport) ) หรือ สนามบินไภรหวา เป็นท่าอากาศยานนานาชาติในสิทธารถนคร (หรือชื่อเดิม ไภรหวา) ท่าอากาศยานให้บริการรัฐลุมพินีของประเทศเนปาล โดยเฉพาะนครลุมพินี และเขตนครพูตวาล﹣สิทธารถนคร นับตั้งแต่ปี 2022 ท่าอากาศยานนี้เป็นท่าอากาศยานนานาชาติของเนปาลเป็นแห่งที่สอง หลังมีการเริ่มบินระหว่างปลายทางในต่างประเทศเป็นครั้งแรก
== ประวัติ ==
ท่าอากาศยานเปิดในปี 1958 เพื่อให้บริการเที่ยวบินในประเทศระหว่างรัฐลุมพินีกับกาฐมาณฑุ อยู่ภายใต้การบริหารงานขององค์การการบินพลเรือนเนปาล ในปี 1985 ท่าอากาศยานเป็นหนึ่งในสถานที่ที่ถูกวางระเบิด ในปี 1977 ได้มีการเปลี่ยนชื่อจากสนามบินไภรหวา เป็น สนามบินโคตมพุทธะ โดยใช้พระนามของพระโคตมพุทธเจ้า ซึ่งประสูติที่ลุมพินีที่ตั้งอยู่ติดกันกับไภรหวา
เริ่มมีการวางแผนพัฒนาสนามบินนี้ให้มีระดับเป็นท่าอากาศยานนานาชาติครั้งแรกในปี 2013 โดยมีเป้าหมายจะพัฒนาและเริ่มให้บริการเที่ยวบินจากต่างประเทศภายในปี 2017 และเพื่อลดความแออัดของท่าอากาศยานนานาชาติตริภูวันซึ่งให้บริการกาฐมาณฑุเป็นหลัก โครงการพัฒนาท่าอากาศยานได้รับเงินทุนสนับสนุนจากเงินกู้กับเงินสนับสนุนของธนาคารพัฒนาเอเชียของจีน ผู้รับเหมาที่ได้รับมอบหมายให้ดูแลเป็นบริษัทก่อสร้างสัญชาติจีนในปี 2014 การก่อสร้างเริ่มต้นในปี 2015 โดยนายกรัฐมนตรีเนปาล สุศีล โกอิรละ เป็นผู้เดินทางไปวางศิลาฤกษ์ และตั้งเป้าจะเปิดให้บริการในสิ้นปี 2017 การก่อสร้างยืดเยื้อออกไปถึงปี 2019 เนื่องจากเหตุแผ่นดินไหวปี 2015 และ การปิดกั้นการขนส่งในปีเดียวกัน และเนื่องจากการระบาดของโควิด-19 จึงเลื่อนการเปิดออกไปอีกเป็นปี 2021 และเลื่อนออกไปอีกเป็นปี 2022 ท้ายที่สุดจึงประกาศว่าจะประกอบพิธีเปิดตรงกับวันพุทธชยันตีคือวันที่ 26 พฤษภาคม 2022
เที่ยวบินระหว่างประเทศเที่ยวบินแรกเริ่มต้นบินในวันเปิดสนามบิน ซึ่งเป็นเที่ยวบินของสายการบินจาซีราสัญชาติคูเวต ในเดือนพฤศจิกายน 2022 ท่าอากาศยานยังคงมีเพียงเที่ยวบินเดียวที่บินระหว่างประเทศ องค์การการบินพลเรือนเนปาล (CAAN) ออกข้อบังคับให้สถายการบินใดก็ตามที่ให้บริการมากกว่า 3 เที่ยวบินต่อวันจากท่าอากาศยานนานาชาติตริภูวัน จะต้องให้บริการจากท่าอากาศยานนี้เช่นกัน
== สายการบินและจุดหมายปลายทาง ==
==อ้างอิง==
ท่าอากาศยานในประเทศเนปาล
รัฐลุมพินี
แอร์นีอาเม

แอร์นีอาเม (Air Niamey) เป็นอดีตสายการบินสัญชาติไนเจอร์ โดยมีฐานการบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติดิโอรีอามานีในนีอาเม
== ประวัติ ==
แอร์นีอาเมถูก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2007 เป็นการสืบทอดจากแอร์ไนเจอร์ โดยเริ่มแรกจะเช่าอากาศยานเพื่อำมาให้บริการเที่ยวบินฮัจญ์และอุมเราะห์ และต่อมามีแผนที่จะทำการบินไปญิดดะฮ์และทำการบินภายในประเทศไนเจอร์ แต่แอร์นีอาเมได้เลิกดำเนินการไปก่อนแล้ว
== ฝูงบิน ==
แอร์นีอาเมมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
== อ้างอิง ==
 สายการบินสัญชาติไนเจอร์
 สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2550
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2550
เบน พาร์กินสัน (นักฟุตบอล)

เบน พาร์กินสัน (Ben Parkinson; เกิด 10 มีนาคม 2005) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับนิวคาสเซิลยูไนเต็ด
== อาชีพ ==
=== นิวคาสเซิลยูไนเต็ด ===
พาร์กินสันเข้าร่วมสถาบันของสโมสรเมื่ออายุ 7 ขวบ เขาประเดิมสนามให้กับสโมสรในเกมพรีเมียร์ลีกที่ออกไปพ่าย สโมสรฟุตบอลบอร์นมัท 0–2 เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2023
== อ้างอิง ==
กองหน้าฟุตบอลชาย
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
ผู้เล่นในฟุตบอลลีกอังกฤษ