pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
บราชอฟ

บราชอฟ (Brașov, ; Kronstadt; Brassó; Corona; แซกซันทรานซิลเวเนีย: Kruhnen) เป็นนครในภูมิภาคทรานซิลเวเนีย ประเทศโรมาเนีย และเป็นศูนย์กลางการปกครองของเทศมณฑลบราชอฟ ข้อมูลจากสำมะโนปี 2011 ระบุว่าบราชอฟมีประชากรรวม 253,200 คน ถือว่ามากที่สุดเป็นอันดับเจ็ดของประเทศโรมาเนีย ในขณะที่หากรวมเป็นเขตมหานครบราชอฟจะมีประชากรรวม 382,896 คน
บราชอฟตั้งอยู่ในตอนกลางของประเทศ ห่างจากบูคาเรสต์ไปทางเหนือราว  และห่างจากจากทะเลดำราว  เมืองห้อมล้อมไปด้วยเทือกเขาคาร์เพเทียนใต้และถือเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคประวัติศาสตร์ทรานซิลเวเนีย
ในอดีต บราชอฟเคยเป็นศูนย์กลางของบัวร์เซินลันท์ซึ่งครั้งหนึ่งถูกชาวแซกซันทรานซิลเวเนียเข้าครอบครอง และเป็นเมืองสำคัญที่ตั้งอยู่บนเส้นทางค้าขายระหว่างออสเตรีย (ในเวลานั้นคืออาร์ชดัชชีออสเตรียภายในจักรวรรดิฮาพส์บวร์ค) กับตุรกี (ในเวลานั้นคือจักรวรรดิออตโตมัน) รวมถึงยังเป็นเมืองที่เพลงชาติโรมาเนีย "เดชเตอัปเตอ-เต รอมือเน!" ได้รับการขับขานเป็นครั้งแรก
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศโรมาเนีย
ประติมากรรมหินแดแกบาลุส

ประติมากรรมหินแดแกบาลุส (Sculptura în stâncă a lui Decebal) หรือ รูปหน้าของกษัตริย์แดแกบาลุส (Chipul regelui dac Decebal) เป็นงานแกะสลักขนาดมหึมาแสดงรูปใบหน้าของกษัตริย์แดแกบาลุส (ครองราชย์ ค.ศ. 87–106) กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งเดเชีย ผู้ต่อสู้ต้านทานจักรพรรดิดอมิติอานุสและจักรพรรดิไตรยานุสแห่งจักรวรรดิโรมัน เพื่อปกป้องเอกราชของอาณาจักรของตนซึ่งมีอาณาเขตใกล้เคียงกับประเทศโรมาเนียในปัจจุบัน
ประติมากรรมนี้ตั้งอยู่ใกล้กับเมืองออร์ชอวา เทศมณฑลเมเฮดินตส์ สร้างขึ้นในระหว่างปี 1994 ถึง 2004 บนพื้นที่หินโผล่ริมแม่น้ำดานูบในช่วงประตูเหล็กซึ่งทำหน้าที่เป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างประเทศโรมาเนียกับประเทศเซอร์เบีย ประติมากรรมนี้ถือเป็นงานสลักหินนูนต่ำที่สูงที่สุดในยุโรป ด้วยความสูง  และความกว้าง 
==การสร้าง==
ยอซิฟ กอนสตันติน เดรอกัน นักธุรกิจชาวโรมาเนีย มอบหมายว่าจ้างให้สร้างประติมากรรมนี้ขึ้น โดยใช้เวลา 10 ปี กับประติมากร 12 คน กว่าที่การก่อสร้างจะแล้วเสร็จ หัวหน้าประติมากรคือฟลอริน กอตาร์ชา ชาวออร์ชอวา นักธุรกิจผู้นี้ได้ซื้อบริเวณหินโผล่นี้ในปี 1992 และมอบหมายให้มารีโอ กาเลออตตี นักออกแบบชาวอิตาลี มาประเมินสถานที่จริงและสร้างแปลนแรกเริ่ม หกปีแรกของการก่อสร้างหมดไปกับการระเบิดหินให้เป็นรูปพื้นฐานอย่างง่าย และอีกสี่ปีที่เหลือเป็นการแกะสลักรายละเอียด
ด้านล่างใบหน้าของกษัตริย์แดแกบาลุสมีจารึกภาษาละตินว่า "DECEBALUS REX—DRAGAN FECIT|italic=no" ("กษัตริย์แดแกบาลุส — สร้างขึ้นโดยเดรอกัน") ประติมากรรมนี้ตั้งอยู่ตรงข้ามกับป้ายระลึกแกะสลักที่อยู่ฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำดานูบในเซอร์เบียและหันหน้าเข้าสู่โรมาเนีย ป้ายระลึกนี้มีชื่อว่าตราบูลาไตรยานา ซึ่งจารึกเชิดชูความสำเร็จของจักรพรรดิไตรยานุสในการสร้างถนนทางทหารไปตามลำน้ำดานูบ จึงเป็นการระลึกถึงการที่กษัตริย์แดแกบาลุสปราชัยแก่จักรพรรดิไตรยานุสในปี 105 เป็นผลให้อาณาจักรเดเชียตกเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมัน นอกจากนี้ เดรอกันยังต้องการให้ชาวเซอร์เบียฝั่งตรงข้ามแกะสลักรูปศีรษะของจักรพรรดิโรมันองค์นี้ให้ประจันหน้ากับใบหน้าของกษัตริย์แดแกบาลุส แต่ทางเซอร์เบียปฏิเสธ
==ความสำคัญ==
เดรอกันเป็นหนึ่งในผู้นำของขบวนการ protochronism และ Dacianism ซึ่งเป็นแนวคิดชาตินิยมที่พยายามจะแสดงภาพโรมาเนียในฐานะอู่อารยธรรมหลักผ่านการระบุโรมาเนียเป็นจักรวรรดิเดเชียและธราเชีย ซึ่งเข้าใจกันว่าในเวลานั้นครอบครองพื้นที่ยุโรปกลางได้
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Sculpture of Decebalus 
Official website: Dragan European Foundation
ประติมากรรมในประเทศโรมาเนีย
อนุสรณ์สถานในประเทศโรมาเนีย
รูปปั้นขนาดมหึมา
ผลงานในปี พ.ศ. 2547
ดานียาล

ดาเนียล (อาหรับ : دانيال, ดานียาล) โดยทั่วไปแล้ว ชาวมุสลิม ถือว่าเป็นนบี และตามหะดีษของชีอะฮ์ ท่านเป็นนบี แม้ว่าท่านจะไม่ถูกกล่าวถึงในอัลกุรอาน  หรือในหะดีษของอิสลาม สายสุนนะฮ์ รายงานของชาวมุสลิมสุนนะฮ์เกี่ยวกับเขานำมาจาก อิสรออีลียาต ซึ่งมีชื่อของท่านและอ้างถึงเวลาที่ท่านอยู่ในถ้ำสิงโต อย่างไรก็ตาม มีการโต้เที้ยงเกี่ยวกับเวลาการประกาศศาสนาของนบีดานียาล และในรายงานเกี่ยวกับชีอะฮ์จากชีอะฮ์อิมาม ท่านถูกมองว่าเป็นนบี ชาวมุสลิมบางคนจากกลุ่มอื่นของอิสลามเชื่อว่าเขาไม่ใช่นบี แต่เป็นวะลีบันทึกของชาวมุสลิมบางคนว่าหนังสือเกี่ยวกับคัมภีร์ของศาสนาคริสต์ วันสิ้นโลกพบในโลงศพซึ่งควรจะมีซากศพของนบีดานียาลซึ่งถูกวะฮีย์ในช่วงเวลาที่ชาวมุสลิม พิชิตทัสตาร์ และถูกฝังอีกครั้งตามคำร้องขอของอุมัร 
== นบีดานียาลในวรรณคดีมุสลิม ==
ประเพณีของชาวมุสลิม เล่าขานกันว่านบีดานียาลเป็นผู้เทศนาในบาบิโลน เตือนผู้คนให้กลับคืนสู่อัลลอฮ์ ท่านมีชีวิตอยู่ในรัชสมัยของไซรัส และสอนเจ้าชายองค์นี้ถึงเอกภาพของอัลลอฮ์และศาสนาที่แท้จริงของอิสลาม  เหตุการณ์สำคัญจากชีวิตของนบีดานียาลที่เล่าไว้ในตัฟซีร คือ การมาของนบีดานียาลและพรรคพวกในราชสำนักของเนบูคัดเนสซาร์ ความฝันของเนบูคัดเนสซาร์ ความไม่ลงรอยกันระหว่างนบีดานียาลกับผู้ว่าของท่าน และการช่วยกู้อย่างอัศจรรย์จากถ้ำสิงโต และงานฉลองของเบลชัสซาร์และการถอดรหัสงานเขียนลึกลับ  เหตุการณ์อื่นๆ จากหนังสือดาเนียล เช่น ซูซานนาและผู้อาวุโส ไม่มีส่วนในความเชื่อ
ตำนานเรื่องหนึ่งที่ไม่พบในประเพณีของชาวยิว แต่ปรากฏในงานเขียนของชาวมุสลิมคือเรื่องที่ นบีอิรมียาพบกับนบีดานียาล อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์ที่คล้ายกันที่เกี่ยวข้องกับนบีฮะบะกูก และ นบีดานียาล มีอยู่ใน Lives of the Prophets  อิบน์ อะบีอัดดุนยา บรรยายต่อไปนี้โดยตามการรายงาน:นบีดานียาล ยังปรากฏใน อาหรับราตรี ในคืนที่ 394 ในนิทานเรื่อง 'หญิงชาวยิวผู้เคร่งศาสนา' ท่านปรากฏตัวเป็นเด็กชายอายุ 12 ปีซึ่งเป็นผู้ไกล่เกลี่ยในกรณีของผู้หญิงที่ถูกกล่าวหาว่าล่วงประเวณี หนังสือเล่มนี้อ้างถึงท่านในฐานะนบี
=== ในศาสนาอิสลามกลุ่มชีอะฮ์ ===
ครั้งหนึ่ง สหายใกล้ชิดคนหนึ่งอิมาม ญะอ์ฟัร อัศศอดิก อิมามของชีอะฮ์คนที่ 6 ที่รู้จักกันในชื่อ ญาบิร อัลญุอ์ฟีย์ รายงานว่า:มะดกอมรู้จักกันในชื่อ ก็อบรุนดานียาล ในซูซา ประเทศอิหร่าน ชาวมุสลิมชีอะฮ์ถือว่าเป็นสถานที่พำนักอันศักดิ์สิทธิ์ของท่านและมีผู้แสวงบุญมาเยี่ยมชม
== อ้างอิง ==
วัดธรรมิกาวาส (จังหวัดชัยนาท)

วัดธรรมิกาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโพงาม อำเภอสรรคบุรี จังหวัดชัยนาท มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 59 ไร่ 2 งาน 93 ด้านทิศตะวันออกของวัดติดต่อกับแม่น้ำน้อย เป็นวัดที่มีป่ายางสูง มีฝูงลิงอาศัยอยู่จำนวนมาก
วัดธรรมิกาวาส เดิมเป็นวัดร้างชื่อว่า วัดค้างคาว บ้างสะกดว่า วัดคังคาว ต่อมาเมื่อได้มีประชาชนมาตั้งถิ่นฐานอยู่หนาแน่น จึงได้ทำการบูรณะก่อสร้างวัดขึ้นมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2395 ครั้นถึง พ.ศ. 2483 ได้เปลี่ยนนามวัดเป็น "วัดธรรมิกาวาส" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาราว พ.ศ. 2408 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร ด้านการศึกษาทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม พ.ศ. 2470 มีโรงเรียนประถมศึกษาตั้งอยู่วัดนี้ด้วย ปัจจุบันมีพระอธิการนพรัตน์ ขนฺติธมฺโม เป็นเจ้าอาวาส
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7.25 เมตร ยาว 15.75 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2508 สร้างด้วยอิฐแผ่นใหญ่แบบโบราณ ศาลาการเปรียญกว้าง 16 เมตร ยาว 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 เป็นอาคารคอนกรีต 2 ชั้น หอสวดมนต์กว้าง 9 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2490 เป็นอาคารไม้ และกุฏิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้และเป็นอาคารไม้ ภายในวัดมีรูปหล่อหลวงพ่อเฒ่าองค์ใหญ่
==อ้างอิง==
ธรรมิกาวาส
ซูลก็อรนัยน์

(ذُو ٱلْقَرْنَيْن|Ḏū l-Qarnayn, ;  "เจ้าของสองเขา") ปรากฏในอัลกุรอาน, ซูเราะฮ์ อัลกะฮ์ฟิ, อายะฮ์ที่ 83–101 ในฐานะผู้เดินทางไปทางตะวันออกและตะวันตกและตั้งกำแพงกั้นระหว่างคนบางกลุ่มกับยะอ์ญูจญ์และมะอ์ญูจญ์ (โกกและมาโกก)  ที่อื่น คัมภีร์กุรอานบอกว่าวันสิ้นโลก จะมีสัญญาณอย่างไรเมื่อ ยะอ์ญูจญ์ และ มะอ์ญูจญ์ ถูกปล่อยจากด้านหลังกำแพงกั้น งานเขียนสันทรายอื่น ๆ ทำนายว่าการทำลายล้างของพวกเขาโดยพระเจ้าในคืนเดียวจะนำไปสู่วันกิยามะฮ์ (เยามุลกิยามะฮ์) 
นักตัฟซีรและนักประวัติศาสตร์มุสลิมในยุคแรกๆ ระบุ ไว้อย่างหลากหลาย  โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือ อเล็กซานเดอร์มหาราช และในฐานะกษัตริย์ฮิมยารียะฮ์ แห่งอาหรับใต้ อัลสะอ์บ อิบน์ ซูลมะรอษิด  นักวิชาการสมัยใหม่บางคนแย้งว่าที่มาของเรื่องอัลกุรอานอาจพบได้ใน ตำนานอเล็กซานเดอร์ซีเรีย  แต่คนอื่นไม่เห็นด้วย   แม้ว่าบางคนจะสนับสนุนการระบุ  กับ พระเจ้าไซรัสมหาราช แต่นักวิชาการและนักตัฟซีรสมัยใหม่ส่วนใหญ่ยังคงชอบ อเล็กซานเดอร์มหาราช 
== กุรอาน 18:83-101 ==
เรื่องราวของ มีความเกี่ยวข้องในซูเราะฮ์ 18 ของอัลกุรอาน อัลกะฮ์ฟิ ("ถ้ำ") วะฮีย์ต่อนบีมุฮัมมัดเมื่อเผ่าของท่าน คือ กุร็อยช์ ส่งชายสองคนไปค้นพบว่าชาวยิวที่มีความรู้พระคัมภีร์เหนือกว่าพวกเขาหรือไม่ สามารถแนะนำพวกเขาได้ว่านบีมุฮัมมัดเป็นนบีที่แท้จริงของอัลลอฮ์หรือไม่ พวกรับบีบอกให้พวกเขาถามนบีมุฮัมมัดถึงสามเรื่อง หนึ่งในนั้น "เกี่ยวกับชายคนหนึ่งที่เดินทางไปถึงทิศตะวันออกและทิศตะวันตกของโลก เรื่องราวของท่านผู้นั้นเป็นอย่างไร" “ถ้าท่านบอกเขาเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้ เขาก็เป็นนบี ดังนั้นจงปฏิบัติตามเขา แต่ถ้าเขาไม่บอกท่าน เขาก็คือคนที่สร้างเรื่องขึ้นมา ดังนั้น จงจัดการกับเขาตามที่เห็นสมควร” (อายะฮ์ 18:83-98)
โองการของบทที่ทำซ้ำด้านล่างนี้แสดงให้เห็น เดินทางครั้งแรกไปยังขอบโลกตะวันตกซึ่งเขาเห็นดวงอาทิตย์ตกในบ่อโคลน จากนั้นไปยังทิศตะวันออกที่ไกลที่สุดซึ่งเขาเห็นว่ามันขึ้นจากมหาสมุทร และสุดท้ายไปทางเหนือสู่ สถานที่บนภูเขาที่เขาพบคนที่ยะอ์ญูจญ์และมะอ์ญูจญ์กดขี่:
== อ้างอิง ==
Andresiidae

Andresiidae เป็นวงศ์ของดอกไม้ทะเลที่อยู่ในอันดับ Actiniaria
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
Andresia Stephenson, 1921
== อ้างอิง ==
ดอกไม้ทะเล
Halcampulactidae

Halcampulactidae เป็นวงศ์ของดอกไม้ทะเลที่อยู่ในอันดับ Actiniaria
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
Halcampulactis Gusmão, Berniker, Van Deusen, Harris & Rodríguez, 2019
== อ้างอิง ==
ดอกไม้ทะเล
Halcuriidae

Halcuriidae เป็นวงศ์ของดอกไม้ทะเลที่อยู่ในอันดับ Actiniaria
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
Carlgrenia Stephenson, 1918
Halcurias McMurrich, 1893
== อ้างอิง ==
ดอกไม้ทะเล
Pukiidae

Pukiidae เป็นวงศ์ของทีโนฟอราที่อยู่ในอันดับ Cydippida
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
Pukia Gershwin, Zeidler & Davie, 2010
== อ้างอิง ==
ทีโนฟอรา
Tjalfiellidae

Tjalfiellidae เป็นวงศ์ของทีโนฟอราที่อยู่ในอันดับ Platyctenida
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
Tjalfiella Mortensen, 1910
== อ้างอิง ==
ทีโนฟอรา
Savangiidae

Savangiidae เป็นวงศ์ของทีโนฟอราที่อยู่ในอันดับ Platyctenida
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
Savangia Dawydoff, 1950
== อ้างอิง ==
ทีโนฟอรา
Platyctenidae

Platyctenidae เป็นวงศ์ของทีโนฟอราที่อยู่ในอันดับ Platyctenida.
== อ้างอิง ==
ทีโนฟอรา
วัดพระพุทธบาทบัวบก

วัดพระพุทธบาทบัวบก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเมืองพาน อำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 2500 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 25 ไร่
วัดพระพุทธบาทบัวบก เดิมชื่อ วัดพระบาทภูกู่เวียง หรือ วัดกู่เวียง เป็นวัดร้างเก่าแก่สมัยทวารวดี ภายหลังพระสีทัต ได้รับอาราธนาจากพุทธศาสนิกชนให้มาเป็นผู้นำพุทธศานิกชน บูรณะเจดีย์และสร้างวัดขึ้นใหม่โดยใช้หินภูเขาเผาให้สุกผสมกับยางไม้ ยางมงและหนังสัตว์ที่เน่าและหัวกล้วยเน่ามาผสมกันนำมาก่อสร้างเสนาสน นอกจากนั้นพระคำผง พระคำเม้าได้แกะสลักลายต่าง ๆ บนองค์เจดีย์ครอบรอยพระพุทธบาท ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2460 ด้านการศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2506
โบราณสถานที่สำคัญในวัดคือ พระพุทธบาทบัวบก เชื่อว่าพระพุทธเจ้าได้ประทับไว้โดยมีข้อความกล่าวอ้างถึงไว้ในตำนานพระเจ้าเลียบโลก ว่าพระพุทธองค์ได้เสด็จมาปราบนาคสองพี่น้องที่ภูกูเวียน (ภูพระบาท) เมื่อนาคทั้งสองพ่ายแพ้แล้ว ได้ทูลขอให้พระพุทธองค์ประทับรอยพระพุทธบาทไว้ 2 แห่ง คือ รอยพระพุทธบาทบัวบกแห่งนี้ และรอยพระพุทธบาทบัวบานอีกแห่งหนึ่ง ตามประวัติว่าแต่เดิมมีอุบมง (มณฑป) ขนาดเล็กสร้างครอบพระพุทธบาทไว้ ต่อมาเมื่อปี พ.ศ.2463 พระอาจารย์สีทัตถ์ สุวรรณมาโจ ได้ธุดงค์มาพบจึงได้ปฏิสังขรณ์สร้างพระธาตุครอบใหม่ดังปรากฏในปัจจุบัน โดยใช้เวลาสร้างตั้งแต่ปี พ.ศ.2463 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2476 กรมศิลปากรกำหนดเขตที่ดินโบราณสถาน ในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 98 ตอนที่ 63 วันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2524 ระบุว่า โบราณสถานพระพุทธบาทบัวบก ที่ภูพระบาท
อาคารเสนาสนะประกอบ ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารไม้ กว้าง 18  เมตร 48  เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 หอสวดมนต์ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 3 ชั้น กว้าง 18 เมตร 48  เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533  จำนวน 5 หลัง
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระสีทัต พ.ศ. 2460–2473
พระดาว พ.ศ. 2500–2504
พระอธิการเสนอ สุสํวโร พ.ศ.2505–2507
พระด้วง จนฺทวโร พ.ศ. 2508–2520
พระครูพุทธบทบริรักษ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2520–
==อ้างอิง==
พระพุทธบาทบัวบก
โบราณสถานในจังหวัดอุดรธานี
สิ่งก่อสร้างในอำเภอบ้านผือ
Cambojiida

Cambojiida เป็นอันดับของทีโนฟอราที่อยู่ในชั้น  Tentaculata The order contains a single family, Cambojiidae.
วงศ์ในอันดับนี้ ได้แก่:
Cambodgia Dawydoff, 1946
== อ้างอิง ==
ทีโนฟอรา
Haeckelia

Haeckelia เป็นสกุลของทีโนฟอราที่อยู่ในวงศ์ Cydippida
สปีชีส์ในสกุลนี้พบในยุโรปและอเมริกาเหนือ
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
Haeckelia beehleri 
Haeckelia bimaculata 
Haeckelia filigera 
Haeckelia rubra 
== อ้างอิง ==
ทีโนฟอรา
ยงวรี อนิลบล

ยงวรี อนิลบล คาวานอจ (เกิด 16 มกราคม พ.ศ. 2542) ชื่อเล่น ฟ้า เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย โด่งดังจากการรับบท "พิม" จากภาพยนตร์เรื่อง ขุนแผนฟ้าฟื้น (2562) และบท "มิรา" จากซีรีส์เรื่อง F4 Thailand: หัวใจรักสี่ดวงดาว (2564)
ด้านชีวิตส่วนตัวเธอคบหาดูใจกับ วิลเลี่ยม คาวานอจ และมีบุตรด้วยกัน 1 คน เป็นบุตรสาว มีชื่อว่า โจแอนนา มารี
== ประวัติและการศึกษา ==
ยงวรี อนิลบล มีชื่อเล่นว่า ฟ้า เกิดเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2542 จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๒ และระดับอุดมศึกษาจากคณะวิทยาศาสตร์ สาขาวิชานักบินพาณิชย์ สถาบันการบิน นอกจากนี้เธอยังจบการศึกษาจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
== เข้าสู่วงการ ==
ยงวรีเข้าสู่วงการจากการเป็นพิธีกรรายการ คิดสนุก ทางช่องไทยพีบีเอส ขณะอายุเพียง 15 ปี เมื่อปี พ.ศ. 2557 จากนั้นในปี พ.ศ. 2560 เธอได้แสดงละครเรื่องแรกคือเรื่อง เพชรกลางไฟ ทางช่อง 3 โดยรับบทเป็น ดวงแข ซึ่งเป็นนางร้ายของเรื่อง นอกจากนี้เธอยังได้ทำงานถ่ายแบบ ถ่ายโฆษณา แต่ไม่ได้ทำอย่างจริงจังเนื่องจากอยู่ในช่วงเรียน
ในปี พ.ศ. 2562 ยงวรีได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง ขุนแผนฟ้าฟื้น โดยรับบทเป็น พิม แสดงคู่กับมาริโอ้ เมาเร่อ ต่อมาในปี พ.ศ. 2563 เธอมีผลงานการแสดงคือ 3 เรื่องคือ ทะเลแปร ทางช่องอมรินทร์ทีวี โดยรับบทเป็นทัตติยา คลับฟรายเดย์เดอะซีรีส์ 12 ตอน จุดจบของส่วนเกิน รับบทเป็น วิว และไฟสิ้นเชื้อ รับบท อัจรี
== ผลงาน ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูล ==
นักแสดงหญิงชาวไทย
นักแสดงสังกัดจีเอ็มเอ็มทีวี
บุคคลจากโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี)
พุทธศาสนิกชนชาวไทย
ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมของฟีฟ่า

ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมของฟีฟ่า (The Best FIFA Goalkeeper) เป็นรางวัลด้านฟุตบอลที่ฟีฟ่ามอบให้แก่ผู้รักษาประตูชายและหญิงที่ดีที่สุดในโลกเป็นประจำทุกปี
== ผู้ได้รับรางวัลผู้รักษาประตูชายยอดเยี่ยมของฟีฟ่า ==
== อ้างอิง ==
ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมของฟีฟ่า
ฟีฟ่า
รางวัลฟุตบอลยอดเยี่ยมของฟีฟ่า
อาด็อล์ฟ ฮ็อยซิงเงอร์

อาด็อล์ฟ บรูโน ไฮน์ริช แอ็นสท์ ฮ็อยซิงเงอร์ (Adolf Bruno Heinrich Ernst Heusinger) เป็นนายทหารเยอรมัน เคยดำรงตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายยุทธการของคณะเสนาธิการใหญ่กองบัญชาการใหญ่แห่งแวร์มัคท์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และเคยเป็นรักษาการเสนาธิการกองทัพบกเป็นระยะเวลาสั้น เขาเป็นหนึ่งในผู้ได้รับบาดเจ็บในความพยายามลอบสังหารฮิตเลอร์ เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1944
ภายหลังสงคราม เขาถูกแต่งตั้งเป็นหัวหน้าสำนักงานจัดทำแผนที่ทหาร และต่อมาได้เข้าประจำการในกองทัพเยอรมนีตะวันตกเมื่อปี 1955 โดยได้ดำรงตำแหน่งจเรทหารทั่วไปแห่งบุนเดิสแวร์ (Generalinspekteur) อันเป็นตำแหน่งสูงสุดสำหรับนายทหารเยอรมนีตะวันตก และต่อมาเป็นประธานคณะกรรมการทหารของเนโท
==แหล่งข้อมูล==
ทหารชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง
ทหารชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
นายพลของบุนเดิสแวร์
รางวัลปุชกาชของฟีฟ่า

รางวัลปุชกาชของฟีฟ่า (FIFA Puskás Award; ) เป็นรางวัลที่จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 2009 โดยสหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ (ฟีฟ่า) ตามคำสั่งของเซ็พ บลัทเทอร์ ประธานในขณะนั้น เพื่อมอบให้แก่นักฟุตบอลชายหรือนักฟุตบอลหญิงที่ได้รับการตัดสินว่าทำประตูได้อย่างสุนทรีย์ที่สุด หรือ "สวยที่สุด" ประจำปีปฏิทิน
รางวัลนี้เป็นเกียรติแก่แฟแร็นตส์ ปุชกาช กองหน้าของเรอัลมาดริดในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1950 และ 1960 และเป็นสมาชิกคนสำคัญของฝ่ายฮังการีที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงในยุคเดียวกัน ปุชกาชได้รับการพิจารณาอย่างกว้างขวางจากหลายคนว่าเป็นกองหน้าที่ทรงพลังและมีผลงานมากที่สุดในฟุตบอลดิวิชัน 1 ของยุโรป และได้รับการยกย่องจากสหพันธ์ประวัติศาสตร์และสถิติฟุตบอลนานาชาติ (IFFHS) ใน ค.ศ. 1997 ในฐานะผู้ทำประตูสูงสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ปุชกาชยิงได้ 511 ประตูจาก 533 เกม และยิงให้ทีมชาติ 84 ประตูจาก 85 นัดเป็นสถิติโลกในเวลานั้น
== อ้างอิง ==
รางวัลปุชกาชของฟีฟ่า
ฟีฟ่า
รางวัลฟุตบอลยอดเยี่ยมของฟีฟ่า
แฟแร็นตส์ ปุชกาช
ผู้ฝึกสอนฟุตบอลยอดเยี่ยมของฟีฟ่า

ฟุตบอลยอดเยี่ยมของฟีฟ่า (The Best FIFA Football Coach) เป็นรางวัลด้านฟุตบอลที่มอบให้แก่ผู้ฝึกสอนฟุตบอลชายและฟุตบอลหญิงที่ทำผลงานได้ดีที่สุดประจำปี ในช่วง 12 เดือนที่ผ่านมา
== ผู้ชนะรางวัลผู้ฝึกสอนฟุตบอลชายยอดเยี่ยมของฟีฟ่า ==
== อ้างอิง ==
ผู้ฝึกสอนฟุตบอลยอดเยี่ยมของฟีฟ่า
ฟีฟ่า
รางวัลฟุตบอลยอดเยี่ยมของฟีฟ่า
ส้มฉุน (ยำ)

ส้มฉุน บ้างเรียก ส้มลิ้ม หรือ มะม่วงฉุน เป็นอาหารว่างชนิดหนึ่งของไทย ใช้สำหรับแนมอาหารประเภทผัดแห้ง หรือรับประทานเล่นแกล้มเหล้า บ้างก็รับประทานคู่กับข้าวสวยร้อน ๆ สำหรับผู้รื้อไข้ โดยส้มฉุนแบ่งออกเป็นสองแบบ คือ ส้มฉุนแบบชาวบ้านคือการนำนำผลไม้รสเปรี้ยว เช่น มะม่วงหรือมะยมดิบ ไปยำกับน้ำตาล น้ำปลา และกุ้งแห้ง และส้มฉุนแบบชาววังที่จะโรยหน้าด้วยเครื่องเคราต่าง ๆ เช่น หมูหวาน ปลาดุกฟู เป็นอาทิ
คาดว่าส้มฉุนเป็นอาหารคาวที่มีมาตั้งแต่ยุคอาณาจักรอยุธยา จะปรุงด้วยการคลุกเคล้าเครื่องปรุงให้มีรสเข้มข้น แต่ไม่ให้น้ำเครื่องปรุงซึมซาบเข้าไปในเนื้อมะม่วงแบบยำมะม่วงหรือมะม่วงน้ำปลาหวาน รวมทั้งไม่นิยมใส่พริกลงไปเพราะจะทำให้เสียรส ขณะที่ส้มฉุนชาววังจะใส่พริกแห้งลงไปด้วย
== ส้มฉุนชาวบ้าน ==
ส้มฉุนแบบชาวบ้านนั้น ปรากฏอยู่ใน พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน ระบุว่า “ส้มฉุน คือของกินชนิดหนึ่ง ใช้มะม่วงดิบ มะยมดิบ ยำกับกุ้งแห้ง ใส่น้ำปลา น้ำตาล บางทีก็นำไปตากแดด ส้มลิ้มก็เรียก” ซึ่งมีลักษณะเป็นอาหารประเภทยำ ใกล้เคียงกับยำมะม่วง เพียงแต่ส้มฉุนแบบดังกล่าวไม่มีการใส่พริกลงไป ซึ่งจากความหมายดังกล่าวนั้น มีลักษณะที่ต่างออกไปจากส้มฉุนแบบลอยแก้วอย่างสิ้นเชิง
หนังสือ อาหารบ้านท้ายวัง ของ'รงค์ วงษ์สวรรค์ ระบุถึงการทำส้มฉุนนี้ไว้ว่าได้มาจากยายของตนเองซึ่งมีพื้นเพมาจากจังหวัดสุพรรณบุรี ว่าต้องใช้มะม่วงดิบ ด้วยการปลิดมะม่วงจากต้น และปอกเปลือกทันที ก็จะได้รสสดใหม่ รวมทั้งเสนอแนะการเลือกพันธุ์มะม่วงที่จะนำมาฉุนไว้ว่า "...อกร่องกลิ่นละไมกว่าพิมเสน แก้วกลิ่นแฉดกว่าน้ำดอกไม้ ทองดำกลิ่นทึบกว่าหนังกลางวันและทอดปลายแขน..." ส่วนวัตถุดิบอื่น ๆ รงค์ได้อธิบายไว้ว่า ใช้หัวหอมสวนจากตำบลบางนกแขวก จังหวัดสมุทรสงคราม เพราะมีกลิ่นและรสซาบซึ้งกว่าตำบลอื่น พริกใช้พริกบางช้าง เพราะมีรสเผ็ดระรื่นและสกุลสูงกว่าพริกอื่น ปลาย่างควรใช้แบบไม่เหม็นหืน แต่กรอบและหอมกลิ่นคาว เมื่อนำปลาไปป่นต้องไม่ให้ละเอียดเป็นผง แต่ก็ไม่ให้หยาบเป็นกาบ เป็นอาทิ
ส่วนวิธีการทำจะนำมะม่วงมาปอกเปลือกถากผิวสีเขียวด้านในติดบนเนื้อเฉียบบาง เพื่อรักษากลิ่นมะม่วงไว้ แล้วล้างน้ำให้หมดยาง ห้ามแช่น้ำทิ้งไว้จะทำให้เสียกลิ่นมะม่วงไป จากนั้นนำมะม่วงที่ฝานมาขยำกับน้ำตาลปี๊บ น้ำปลาดีมาคลุกเคล้าจนฉ่ำ ซึ่งขั้นตอนนี้จะเรียกว่า 'ฉุน' ก่อนโรยปลาย่าง และหอมแดงซอย เป็นอันเสร็จ
== ส้มฉุนชาววัง ==
ส้มฉุนชาววังจะมีลักษณะการทำใกล้เคียงกับส้มฉุนแบบชาวบ้าน คือจะนำมะม่วงดิบมาฝานแฉลบแบบบาง นำมะม่วงนั้นไปขยำกับดอกเกลือแต่เบามือ แล้วนำไปบ้างน้ำออกเพื่อลดทอนความเปรี้ยวลง จากนั้นก็นำไปแช่ในน้ำเชื่อมเพื่อปรับรส ก่อนนำไปยำกับน้ำเคยดี พริกแห้งป่น และกุ้งแห้งป่น เรียกว่า ยำส้มฉุน โดยในแต่ละสายตระกูลจะมีวิธีการทำที่แตกต่างกันออกไป อย่างเช่น ยำส้มฉุนตำรับราชสกุลทินกร จะโรยหน้าด้วยกุ้งแห้งป่น กุ้งแห้งทอด หมูหวาน ปลาดุกฟู และพริกแห้งทอด ส่วนตำรับหม่อมเจ้าจงจิตรถนอม ดิศกุล จะใช้มะม่วงหั่นแฉลบ ปรุงน้ำยำด้วยน้ำตาล น้ำปลา กะปิเผา มะนาว โรยหน้าด้วยหมูหวานชิ้นเล็ก ๆ ปลาดุกย่างทอดฟูหั่นชิ้นเล็ก ๆ และหอมซอยอย่างหยาบ ให้ได้รสเปรี้ยว เค็ม และหวาน
== อ้างอิง ==
อาหารไทยภาคกลาง
อาหารจากผลไม้
โลทาร์ มัทเทอุส

โลทาร์ แฮร์แบร์ท มัทเทอุส (Lothar Herbert Matthäus; เกิด 21 มีนาคม ค.ศ. 1961) เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านฟุตบอล อดีตนักฟุตบอลอาชีพ และอดีตผู้จัดการทีมชาวเยอรมัน หลังจากเป็นกัปตันนำทีมชาติเยอรมนีตะวันตกจนได้รับชัยชนะในฟุตบอลโลก 1990 ที่ซึ่งเขาได้ชูถ้วยรางวัลฟุตบอลโลก เขาก็ได้รับรางวัลบาลงดอร์ ใน ค.ศ. 1991 เขาได้รับเลือกให้เป็นนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของโลกแห่งปีคนแรก และยังคงเป็นชาวเยอรมันเพียงคนเดียวที่ได้รับรางวัลนี้ เขายังมีชื่ออยู่ในดรีมทีมบาลงดอร์ใน ค.ศ. 2020
มัทเทอุสครองสถิติ (ร่วมกับอันโตนิโอ การ์บาฆัล ผู้รักษาประตูชาวเม็กซิโก) ในการแข่งขันฟุตบอลโลก  5 ครั้ง (1982, 1986, 1990, 1994 และ 1998) ซึ่งมากกว่าผู้เล่นนอกสนามคนอื่น ๆ ในการแข่งขันฟุตบอลชาย จนกระทั่งฟุตบอลโลก 2018 ซึ่งราฟาเอล มาร์เกซ ของเม็กซิโกทำสถิติได้เท่ากับเขา เขาเป็นผู้ชนะในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1980 และลงเล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1984, 1988 และ 2000 ใน ค.ศ. 1999 เมื่ออายุได้ 38 ปี มัทเทอุสได้รับการลงคะแนนเสียงให้ได้รับรางวัลนักฟุตบอลแห่งปีของเยอรมนีอีกครั้ง หลังจากที่เคยได้รับรางวัลนี้มาแล้วใน ค.ศ. 1990
มัทเทอุสเป็นผู้เล่นชาวเยอรมันที่ติดทีมชาติมากที่สุดตลอดกาล โดยเขาเลิกเล่นไปด้วยสถิติรวม 150 นัด (83 นัดสำหรับเยอรมนีตะวันตก) และ 23 ประตู ในช่วงเวลา 20 ปี มัทเทอุสเป็นสมาชิกของฟีฟ่า 100 (รายชื่อนักฟุตบอลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เปเล่คัดเลือก) ดิเอโก มาราโดนา กล่าวถึงมัทเทอุสไว้ในหนังสืออัตชีวประวัติ โยซอยเอลดิเอโก ของเขาว่า "เขาเป็นคู่แข่งที่เก่งที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอมา ผมเดาว่านั่นก็เพียงพอแล้วที่จะนิยามเขา"
มัทเทอุสเป็นผู้เล่นสารพัดประโยชน์และครบเครื่อง ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในกองกลางที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล และมีชื่อเสียงในด้านการจ่ายบอลที่ชาญฉลาด การวางตำแหน่ง การเข้าปะทะในจังหวะที่ดี รวมถึงการยิงที่ทรงพลัง ระหว่างอาชีพนักฟุตบอลของเขา เขามักเล่นเป็นกองกลางแบบตัวต่อตัว แต่ในช่วงปลายอาชีพ เขามักจะเล่นในตำแหน่งกองหลังตัวรับ
==อ้างอิง==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2504
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลจากแอร์ลังเงิน
นักฟุตบอลชาวเยอรมัน
กองกลางฟุตบอล
กองหลังตัวรับฟุตบอล
ผู้เล่นโบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโน
ผู้เล่นนิวยอร์กเร็ดบุลส์
ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
ผู้เล่นในเซเรียอา
ผู้เล่นในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์
ผู้ชนะเลิศบาลงดอร์
นักฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1980
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1982
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1984
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1986
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1988
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1990
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1994
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1998
ผู้เล่นในฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 1999
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2000
ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป
กัปตันในชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก
ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก
ฟีฟ่า 100
นักฟุตบอลต่างชาติในลีกอิตาลี
นักฟุตบอลต่างชาติในลีกอเมริกัน
ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวเยอรมัน
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลเร็ดบุลซัลทซ์บวร์ค
ไข่อินสตาแกรม

อินสตาแกรมไข่ (Instagram egg) เป็นรูปภาพของไข่ที่โพสต์โดยบัญชี @world_record_egg บนแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียอินสตาแกรม มันกลายเป็นปรากฏการณ์ระดับโลกและเป็นอินเทอร์เน็ตมีมภายในไม่กี่วันหลังจากสร้างมันขึ้นมา เป็นโพสต์อินสตาแกรมที่มีผู้ใช้ถูกใจมากที่สุดเป็นอันดับสอง และเป็นโพสต์อินสตาแกรมที่มีผู้ใช้ถูกใจมากที่สุดจนกระทั่งถูกแซงในวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2022 โดยโพสต์ของ ลิโอเนล เมสซิ ที่เป็นภาพของเขาและเพื่อนร่วมทีมฉลองหลังจากอาร์เจนตินาคว้าแชมป์ฟุตบอลโลก 2022 มีการเปิดเผยว่าเจ้าของบัญชีคือ คริส ก็อดฟรีย์ ครีเอทีฟโฆษณาชาวอังกฤษ ซึ่งต่อมาได้ร่วมงานพร้อมกับเพื่อนสองคนของเขาได้แก่ อลิสซา คาน-วีแลน และ ซีเจ บราวน์ ในโฆษณาของฮูลูที่มีไข่ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อยกระดับการรับรู้ด้านสุขภาพจิต
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพอินสตาแกรมต้นฉบับ
สื่อสังคม
ยันลูกา เปรสเตียนิ

ยันลูกา เปรสเตียนิ โกรส (Gianluca Prestianni Gross; เกิด 31 มกราคม 2006) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอาร์เจนตินา ซึ่งเล่นในตำแหน่งปีก ให้กับเบเลซซาร์ฟิล
==สโมสร==
เปรสเตียนิลงเล่นในฐานะนักฟุตบอลอาชีพเป็นครั้งแรกให้กับเบเลซซาร์ฟิลในโกปาลิเบร์ตาโดเรส ในวันที่ 24 พฤษภาคม 2022 ในเกมที่พบกับเอสตูเดียนเตส
==ทีมชาติ==
เปรสเตียนิลงเล่นให้ทีมชาติอาร์เจนตินาในรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี
ในเดือนมีนาคม 2023 สื่อหลายสำนักเริ่มรายงานเกี่ยวกับความสนใจจากโรแบร์โต มันชีนีที่จะเรียกเปรสเตียนิติดทีมชาติอิตาลีชุดใหญ่ เพียงไม่กี่สัปดาห์หลังจากการย้ายมาเล่นให้อิตาลีสำเร็จสำหรับเพื่อนร่วมชาติItalian-Argentine มาเตโอ เรเตกิ
==ชีวิตส่วนตัว==
เกิดในประเทศอาร์เจนตินา เปรสเตียนิเป็นชาวอาร์เจนตินาเชื้อสายอิตาลี
==สถิติ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2549
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่]
บุคคลจากบัวโนสไอเรส
นักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา
ปีกฟุตบอล
ผู้เล่นกลุบอัตเลติโกเบเลซซาร์ฟิล