pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เดอะเชดแอทดัลลิทช์

เดอะเชดแอทดัลลิทช์ (The Shed at Dulwich; ตรงตัว: เพิงที่ดัลลิทช์) เป็นร้านอาหารที่ไม่มีอยู่จริง ตั้งอยู่ในเพิงสวนแห่งหนึ่งในย่านดัลลิทช์ ลอนดอน ร้านอาหารนี้สร้างขึ้นเป็นเรื่องหลอกลวงโดยนักข่าว อูบาห์ บัทเลอร์ ให้กับไวซ์ และกลายเป็นร้านอาหารอันดับหนึ่งบนทริปแอดไวเซอร์ก่อนที่จะถูกนำออกจากเว็บ ร้านอาหารเปิดให้บริการรวมหนึ่งครั้งในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2017 โดยมีแขกผู้เข้ามารับประทานรวมสิบคน ในจำนวนนี้มีทั้งคู่รักจากแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา และอีกส่วนเป็นเพื่อน ๆ ของบัทเลอร์เอง
ธีมของเมนูปลอมในร้านคือ "อารมณ์" (moods) โดยบัทเลอร์ถ่ายภาพจานอาหารที่สร้างขึ้นจากผลิตภัณฑ์ในบ้าน เช่น ครีมโกนหนวดและเม็ดฟู่ล้างจาน หนึ่งในเมนูคือจานที่ชื่อว่า "ความเห็นอกเห็นใจ: หอยกาบวีแกนในน้ำบรอธใส พาร์สนิพ แคร์รอท เซเลอรี และมันฝรั่ง เสิร์ฟคู่กับ ข้าวไรย์แผ่นทอดกรอบ" ("Empathetic: Vegan clams in a clear broth with parsnips, carrots, celery, and potatoes. Served with rye crisps.")
ตัวบัทเลอร์เองเคยทำงานโพสต์การรีวิวปลอมให้กับร้านอาหารอื่น ๆ ด้วยค่าจ้าง £10 ต่อหนึ่งการรีวิว เขาระบุว่า "ผมใช้วิธีการดูที่เมนูของร้าน เลือกอะไรขึ้นมาสักจาน และก็เริ่มโกหกเกี่ยวกับมัน" สำหรับร้านเดอะเชด เขาได้วานให้เพื่อน ๆ ของเขาช่วยโพสต์การรีวิวของร้านที่ไม่มีอยู่จริงนี้บนทริปแอดไวเซอร์ ในจำนวนที่มากพอที่ทำให้ร้านอาหารนี้กลายเป็นอันดับต้นของลอนดอนในบรรดาหลายพันร้านที่มีอยู่ในเว็บไซต์
ภายหลังเดอะเชดขึ้นเป็นร้านอาหารอันดับหนึ่งของลอนดอนบนทริปแอดไวเซอร์และได้รับการจองเข้ามาอย่างล้นหลาม บัทเลอร์ได้จัดฉากร้านขึ้นมาคืนหนึ่งโดยเสิร์ฟอาหารกึ่งสำเร็จรูปราคา £1 ที่นำมาตบแต่งใหม่ให้กับลูกค้ารวมสิบคน และมีลูกค้าบางส่วนที่แนะนำร้านอาหารนี้และประสงค์จะกลับมาทานอีก
การหลอกลวงเป็นไปได้เพราะร้านอาหารขนาดเล็กเป็นกระแสแฟชั่น เชฟทอม เคอร์ริดจ์ เริ่มดำเนินการร้านอาหารจริงชื่อ The Shed ตรงข้ามกับแกสโตรผับของเขาในเมืองมาร์โลว์ บักกิงแฮมเชอร์ ซึ่งเมื่อเปิดตัวในปี ค.ศ. 2017 ได้รับการอธิบายว่าเป็น "พื้นที่รับประทานอาหารส่วนตัวที่ใกล้ชิด"
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พ.ศ. 2560
ร้านอาหารในลอนดอน
เรื่องหลอกลวงในสหราชอาณาจักร
เรื่องหลอกลวงทางการทำข่าว
ทริปแอดไวเซอร์
ภัตตาคาร
ลอนดอนโบโรออฟซัทเทิร์ค
ข้ารู้ว่าข้าไม่รู้สิ่งใดเลย

"ข้ารู้ว่าข้าไม่รู้สิ่งใดเลย" (I know that I know nothing) เป็นคำพูดของโสกราตีสจากรายงานของเพลโต มีอีกชื่อว่า ปฏิทรรศน์ของโสกราตีส ซึ่งไม่มีใครบันทึกว่าโซกราตีสเคยพูดนอกจากเพลโต
ประโยคนี้ถูกเชื่อมหรือรวมในคำตอบจากคำถามที่โสกราตีส (รายงานจากซีโนโฟน) หรือเคราโฟน (รายงานจากเพลโต) ถามพีเธีย เทพยากรณ์แห่งเดลฟี ซึ่งเขาตอบในสิ่งที่มีคำตอบว่า "โสกราตีสคือผู้ที่ฉลาดที่สุด"
== ศัพทมูลวิทยา ==
ประโยคดั้งเดิมมาจากภาษาละตินว่า ("ipse se nihil scire id unum sciat"), ซึ่งน่าจะเป็นการถอดความจากข้อความภาษากรีกโบราณ บางครั้งก็กล่าวเป็น "scio me nihil scire" หรือ "scio me nescire" ต่อมาประโยคนี้ถูกแปลย้อนกลับในภาษากรีกบริสุทธิ์ว่า "[ἓν οἶδα ὅτι] οὐδὲν οἶδα", [hèn oîda hóti] oudèn oîda
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ทฤษฎีในปรัชญากรีกโบราณ
คำพูดจากปรัชญา
คำและประโยคภาษากรีก
โสกราตีส
มโนทัศน์ทางญาณวิทยา
ปฏิทรรศน์การอิงตนเอง
ความโง่เขลา
ความสงสัยทางวิชาการ
โอมอส

โทลูโลป "จอร์แดน" โอมอกเบฮิน (Tolulope "Jordan" Omogbehin) นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่เกิดในไนจีเรียและอดีตนักบาสเก็ตบอลของวิทยาลัยที่เซ็นสัญญากับ WWE ภายใต้ชื่อ โอมอส (Omos) เขาเล่นให้กับมหาวิทยาลัยเซาท์ฟลอริดาและมหาวิทยาลัยแห่งรัฐมอร์แกน อาชีพบาสเก็ตบอลของวิทยาลัยของเขาครอบคลุมตั้งแต่ปี 2012 ถึง 2015 ต่อมาได้รับการเซ็นสัญญากับ WWE ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2018
==ผลงาน==
Pro Wrestling Illustrated
*Ranked No. 120 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2022
WWE
*WWE Raw Tag Team Championship (1 time) – with AJ Styles
*The Rock 25th Anniversary Battle Royal (2021)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Profile
Profile
UFS Bulls Team Profile
Morgan State Bears Team Profile
นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน
ฮิโรชิ นางาอิ

ฮิโรชิ นางาอิ (; 22 ธันวาคม 1947 -) เป็นนักวาดภาพประกอบและนักออกแบบกราฟิกชาวญี่ปุ่น เขาเกิดที่เมืองโทกูชิมะ จังหวัดโทกูชิมะ เขาเป็นที่รู้จักจากการสร้างสรรค์ชิ้นงานแสดงภูมิทัศน์เขตร้อนที่ดูเรียบและสะอาดตา ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจเริ่มแรกจากภูมิทัศน์ของกวม
== ชีวประวัติ ==
ฮิโรชิ นางาอิ เกิดที่เมืองโทกูชิมะ จังหวัดโทกูชิมะ และเริ่มทำงานออกแบบนับตั้งแต่ปี 1970 ในฤดูร้อนปี 1973 เขาได้เดินทางไปเที่ยวสหรัฐอเมริกาเป็นเวลา 40 วัน และประทับใจกับภูมิทัศน์ของกวมเป็นอย่างมากในปี 1974 ซึ่งเป็นที่มาของรูปแบบงานศิลปะของเขาในเวลาต่อมา นับตั้งแต่ทศวรรษ 1980s เขาได้เริ่มสร้างสรรค์ผลงานภาพภูมิทัศน์แบบเขตร้อนที่สะอาดตา (tropical and clear) ให้กับปกอัลบัมเพลงต่าง ๆ เช่น "A LONG VACATION" และ "NIAGARA SONG BOOK" ของเออิจิ โอทากิ โดยผลงานปกอัลบัมของ "A LONG VACATION" ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำในฐานะ "ปกอัลบัมยอดเยี่ยม" โดย CBS Sony
หลังผลงานของเขาที่สร้างให้กับโอทากิได้รับการยอมรับมากมาย เขาได้เป็นที่รู้จักจากผลงานในรูปแบบเฉพาะของเขา และได้ออกแบบปกอัลบัมให้กับศิลปินและสร้างสรรค์งานโฆษณาอีกจำนวนมาก นอกจากนี้เขายังได้จัดแสดงนิทรรศการศิลปะของตัวเองในหลายโอกาส
เขาเคยร่วมงานกับศิลปิน ฮิเดกิ ไซโจ โดยเคยสร้างสรรค์ปกอัลบัม นิวยอร์กเกิร์ล และจัดนิทรรศการร่วมที่อูเมดะลอฟต์ โอซากะ ในเดือนกันยายน 2020
== อ้างอิง ==
บุคคลจากโทกูชิมะ
นักวาดภาพประกอบชาวญี่ปุ่น
นักออกแบบชาวญี่ปุ่น
ศิลปินชาวญี่ปุ่น
ทะเลสาบเรเซีย

เรสเกนซี (Reschensee; ) หรือ ทะเลสาบเรเซีย (Lago di Resia ) หรือ ทะเลสาบเรสเชน (Lake Reschen) เป็นทะเลสาบมนุษย์สร้างในภูมิภาคตีโรลใต้ ประเทศอิตาลี ราว  ทางใต้ของเรสเชนพาสส์ ที่ซึ่งเป็นเส้นแบ่งเขตแดนกับประเทศออสเตรีย และราว  ทางตะวันออกของเทือกเขาที่เป็นพรมแดนกับประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ทะเลสาบมีความจุ 120 ล้านลูกบาศก์เมตร (97,000 ac·ft) ขึงเป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัด และด้วยพื้นที่ผิวน้ำ  จึงเป็นทะเลสาบที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่ตั้งอยู่สูงกว่า  ในเทือกเขาแอลป์ แม่น้ำหล่อเลี้ยงสายหลักคือแม่น้ำอะดีจ
ทะเลสาบนี้เป็นที่รู้จักจากหอระฆังจากศตวรรษที่ 14 ที่ถูกท่วมอยู่ในทะเลสาบนี้ มีตำนานเล่าขานกันว่ายังคงได้ยินเสียงระฆังจากหอระฆังนี้ในช่วงฤดูหนาว ถึงแม้ว่าในความเป็นจริง ระฆังของหอคอยนี้ถูกถอดออกตั้งแต่ปี 1950 ราวหนึ่งสัปดาห์ก่อนการรื้อถอนโบสถ์และการสร้างทะเลสาบ
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ทะเลสาบในประเทศอิตาลี
ซาร์อีวัน วลาดิสลัฟแห่งบัลแกเรีย

ซาร์อีวัน วลาดิสลัฟ (Їѡаннъ Владиславъ Иван/Йоан Владислав) เป็นซาร์แห่งจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1 ครองราชย์ระหว่างเดือนกันยายน 1015 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ 1018 ปีประสูติไม่ชัดแจ้ง โดยพระองค์น่าจะประสูติอย่างน้อยทศวรรษก่อนปี 987 แต่ไม่น่าจะนานไปมากกว่านั้น
แม้จะเคยได้รับความช่วยเหลือให้พ้นจากความตายโดยซาร์กาวริล ราดอมีร์ ซาร์รัชกาลก่อนหน้าในปี 976 ทว่าซาร์อีวัน วลาดิสลัฟได้ปลงพระชนม์พระญาติของพระองค์เองในเดือนตุลาคม 1015 และปราบดาภิเษกขึ้นเป็นซาร์แห่งบัลแกเรีย ด้วยสถานการณ์ที่ล่อแหลมของประเทศจากการทำสงครามเป็นเวลานานกว่าทศวรรษกับจักรวรรดิไบแซนไทน์ และความพยายามที่จะทำให้ตำแหน่งของพระองค์มั่นคงยิ่งขึ้น พระองค์ได้พยายามเจราจาเพื่อยุติสงครามกับจักรพรรดิบาซิลที่ 2 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ พระองค์ได้พยายามต่อต้าน แต่ไม่สามารถที่จะขับไล่กองทัพไบแซนไทน์ออกไปได้ ในรัชสมัยนี้ พระองค์ได้พยายามที่จะเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับกองทัพบัลแกเรีย บูรณะป้อมปราการเป็นจำนวนมาก รวมไปถึงการนำทัพเพื่อโต้กลับ แต่พระองค์สวรรคตในการรบเมื่อปี 1018 หลังจากการสวรรคตของพระองค์ ซารีนามารียา พระมเหสีของพระองค์, อัครบิดรและขุนนางแทบทั้งหมดยอมแพ้ต่อจักรพรรดิบาซิลที่ 2 ผู้ซึ่งนำกองทัพปราบปรามผู้ต่อต้านที่ยังเหลืออยู่ และถือเป็นจุดสิ้นสุดของจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1
ซาร์อีวัน วลาดิสลัฟเป็นที่รู้จักในหลากหลายแง่มุม ทั้งในฐานะฆาตกรเหี้ยมโหดและวีรบุรุษผู้ปกป้องประเทศเท่าที่พระองค์จะสามารถทำได้ พระราชบุตรของพระองค์ต่อมาเข้ารับราชการในราชสำนักไบแซนไทน์ และขึ้นสู่จุดสูงสุดของชนชั้นทางสังคม สตรีจำนวนสองพระองค์จากตระกูลซาร์อีวัน วลาดิสลัฟได้ดำรงตำแหน่งเป็นจักรพรรดินีแห่งไบแซนไทน์ ส่วนบุคคลอื่นมีทั้งที่เป็นผู้นำทางการทหารหรือขุนนางระดับสูง และตัวพระองค์เองยังเป็นบรรพบุรุษของจักรพรรดิจอห์นที่ 2 โคมเนนอสอีกด้วย
==อ้างอิง==
Settipani, Christian (2006), Continuité des élites à Byzance durant les siècles obscurs. Les princes caucasiens et l'Empire du VIe au IXe siècle, Paris: De Boccard.
พระมหากษัตริย์บัลแกเรีย
ราชวงศ์กอมีตอปูลี
พระมหากษัตริย์ที่เสด็จสวรรคตในสงคราม
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพ ครั้งที่ 30

การแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนส์คัพ ครั้งที่ 30 ประจำปี พ.ศ. 2546 เป็นการจัดการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพครั้งที่สามสิบ โดยจัดแข่งขันระหว่างวันที่ 18 ตุลาคม - 2 พฤศจิกายน 2546 โดยจะแบ่งสายตามจังหวัด และทำการแข่งขันในแต่ละสายที่ สนามกีฬาพระราชวังสนามจันทร์, สนามกีฬาสิรินธร, สนามกีฬาจังหวัดพระนครศรีอยุธยา, สนามกีฬาโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า, และแข่งขันรอบสุดท้ายที่ สนามกีฬาธูปะเตมีย์
== สโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขัน ==
{| width=""
| valign="top" |
=== สาย เอ ===
ธนาคารกรุงไทย
นครปฐม
ทหารบก
ทหารอากาศ
ราชประชา
|
=== สาย บี ===
สินธนา
ชลบุรี
ราชนาวี
ธนาคารกรุงเทพ
ฮากกา
|
=== สาย ซี ===
บีอีซี เทโรศาสน
พระนครศรีอยุธยา
การท่าเรือฯ
ราชวิถี
|
=== สาย ดี ===
โอสถสภา
นครนายก
ทศท คอร์ปอเรชั่น
ตำรวจ
|}
== ผลการแข่งขัน ==
=== สาย เอ ===
แข่งขันที่ สนามกีฬาพระราชวังสนามจันทร์ จ.นครปฐม
=== สาย บี ===
แข่งขันที่ สนามกีฬาสิรินธร จ.ชลบุรี
=== สาย ซี ===
แข่งขันที่ สนามกีฬาจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา
=== สาย ดี ===
แข่งขันที่ สนามกีฬาโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า จ.นครนายก
== รอบน๊อกเอาท์ ==
=== ผลการแข่งขัน ===
==== รอบก่อนรองชนะเลิศ ====
==== รอบรองชนะเลิศ ====
==== รอบชิงชนะเลิศ ====
== อ้างอิง ==
ฟุตบอลในประเทศไทย
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพ
ฟุตบอลในประเทศไทยปี พ.ศ. 2546
เกอเรจาอายัม

เกอเรจาอายัม (Gereja Ayam, Gréja Ayam) ซึ่งแปลว่า โบสถ์ไก่ (Chicken Church) เป็นโบสถ์รูปร่างประหลาดที่ก่อสร้างไม่เสร็จและถูกทิ้งร้าง ตั้งอยู่ในย่านมาเกอลัง จังหวัดชวากลาง ประเทศอินโดนีเซีย ชื่อเรียกขานว่าโบสถ์ไก่นั้นได้มาจากรูปร่างของโครงสร้างที่คล้ายไก่ อย่างไรก็ตาม จุดมุ่งหมายแท้จริงนั้นสร้างขึ้นเพื่อให้เป็นรูปนกพิราบ
อาคารเริ่มก่อสร้างขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1990 โดยดาเนียล อาลัมชะฮ์ (Daniel Alamsjah) ผู้กล่าวอ้างว่าได้รับแรงบันดาลใจจากพระเป็นเจ้าให้สร้างสักการสถานในฝันของเขาขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1989 อาลัมชะฮ์เป็นคริสตชน แต่มีเป้าหมายว่าจะให้เกอเรจานี้เป็นสถานที่ซึ่งต้อนรับศาสนิกชนจากทุกความเชื่อ
ภายหลังถูกต่อต้านจากชุมชนท้องถิ่นและความยากลำบากทางการเงิน การก่อสร้างจึงหยุดชะงักและถูกล้มเลิกกลางคัน การก่อสร้างหยุดลงอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 2000 และอาคารได้ถูกทิ้งร้างให้เสื่อมสลายไปตามกาลเวลา นับแต่นั้นได้มีนักท่องเที่ยวเข้าออกสถานที่แห่งนี้เพื่อถ่ายภาพอยู่เป็นครั้งคราว และในภายหลังโบสถ์นี้ปรากฏในภาพยนตร์หลายเรื่องจึงทำให้ที่นี่กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวขึ้นมากระทั่งถึงปัจจุบัน
ภาพยนตร์สารคดี อินทูดิอินเฟอร์โน (2016) มีส่วนหนึ่งที่กล่าวเกี่ยวกับโบสถ์นี้โดยเฉพาะ ในภาพยนตร์ได้อ้างว่าโบสถ์นี้สร้างขึ้นโดยจงใจให้ติดต่อกับภูเขาไฟท้องถิ่นลูกหนึ่ง จากที่ปรากฏว่าหัวของนกพิราบนั้นหันไปทางทิศของภูเขาไฟนั้น
== อ้างอิง ==
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดชวากลาง
ศาสนสถานในประเทศอินโดนีเซีย
พิศุทธ์เสียงสำเนียงสวรรค์

พิศุทธ์เสียงสำเนียงสวรรค์  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยมาริโมะ รางาวะ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งแมกกาซีนรายเดือนของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2552 ได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโคบง) แล้ว 27 เล่ม ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอชินเอแอนิเมชัน ออกอากาศเมื่อวันที่ 3 เมษายนถึง 19 มิถุนายน พ.ศ. 2564 บนผังรายการ Animeism
==ตัวละคร==
==รูปแบบต่าง ๆ==
===มังงะ===
มังงะเขียนเรื่องและวาดภาพโดยมาริโมะ รางาวะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งแมกกาซีนรายเดือนของสำนักพิมพ์โคดันชะ ฉบับที่ 1 ประจำปี พ.ศ. 2553 ซึ่งวางจำหน่ายในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2552  สำนักพิมพ์โคดันชะได้รวมตอนมาตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโคบง) เล่มแรกจำหน่ายเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ปัจจุบันวางจำหน่ายถึงเล่มที่ 26 เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563
ในประเทศไทย มังงะพิศุทธ์เสียงสำเนียงสวรรค์ถือครองลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ
===อนิเมะ===
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงได้มีการประกาศสร้างในนิตยสารโชเน็งแมกกาซีนรายเดือนฉบับเดือนกันยายน พ.ศ. 2563 ซึ่งวางจำหน่านเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2563 ผลิตโดยสตูดิโอ Shin-Ei Animation กำกับโดยฮิโรอากิ อากางิ เขียนบทโดยโยอิจิ คาโต ออกแบบตัวละครโดยจิโร มาชิมะ  พี่น้องโยชิดะเป็นผู้กำกับดนตรีสึงารุ-จามิเซนในอนิเมะ เพลงเปิด 2 เพลงคือเพลง "Blizzard" และ "กินเซไก" (โลกสีเงิน) จะร้องโดยวง Burnout Syndromes ส่วนเพลงปิดคือเพลง "โคโนะ ยูเมะ งะ ซาเมรุ มาเดะ" (กระทั่งตื่นจากฝัน) จะร้องและบรรเลงโดย มิลิยาห์ คาโต และพี่น้องโยชิดะ อนิเมะมีกำหนดออกอากาศในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2564 บนผังรายการ Animeism ทางช่อง MBS, TBS และ BS-TBS.
====รายชื่อตอน====
{|class="plainrowheaders wikitable" style="width:100%; margin:auto; background:#FFF;
|- style="border-bottom: 3px solid #CCF;"
! style="width:4em;"  | ตอนที่
! ชื่อตอน
! style="width:10em;" | ผู้กำกับ
! style="width:10em;" | ผู้เขียนบท
! style="width:12em;" | วันที่ออกอากาศครั้งแรก
|-
|}
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ 
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2552
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวนาฏกรรม
วิบูลย์กิจ
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวก้าวผ่านวัย
วัดทองธรรมิการาม

วัดทองธรรมิการาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าทราย อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 11 ไร่ 2 งาน 41 ตารางวา
วัดทองธรรมิการามตั้งเมื่อ พ.ศ. 2521 เดิมวัดนี้ได้สร้างมานานแล้วมีชื่อว่า วัดโพธิสุรินทร์ ต่อมาวัดร้างมาหลายปี จนกระทั่งนายเนื่องและนางตลับ วัจนะรัตน์ ได้ขอซื้อที่ดินเพิ่มเติมประมาณ 8 ไร่เศษ และบูรณะสร้างวัดขึ้นใหม่และเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดทองธรรมิการาม" ได้อาราธนาพระทองบุญ จากจังหวัดเพชรบุรีมาจำพรรษาและได้พัฒนาวัดมาจนถึงปัจจุบัน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2521 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมเปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2523
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 12 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธาน ลักษณะคล้ายพระพุทธชินราชมีนามว่า พระพุทธโพธินิมิต เป็นพระเก่าอายุประมาณ 200 กว่าปี ศาลาการเปรียญกว้าง 24 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 10 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์กว้าง 4 เมตร ยาว 7 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 เป็นอาคารไม้ และศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 2 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
พระครูสาครธรรทัต อดีตเจ้าอาวาส ได้รับการยกย่องว่าเป็นพระเกจิอาจารย์สายวิปัสสนากรรมฐานที่มีลูกศิษย์ทั้งประเทศให้ความเคารพเลื่อมใส มีการจัดสร้างเหรียญเสมาหลวงพ่อทองบุญเป็นหนึ่งในวัตถุมงคลที่ได้รับการกล่าวถึงกันมาที่สุดของจังหวัดสมุทรสาคร
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระสุรินทร์
พระครูสาครธรรมทัต
พระมหาบุญล้อม ปุญฺญกาโม
==อ้างอิง==
ทองธรรมิการาม
ทองธรรมิการาม
วัดโกเมศรัตนาราม

วัดโกเมศรัตนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านศาลาพัน ตำบลเชียงรากน้อย อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี
ผู้ริเริ่มสร้างวัดคือนางตวงรัตน์ โกเมศ ได้กราบเรียนปรึกษากับสมเด็จพระวันรัต (จับ ฐิตธมฺโม) เจ้าอาวาสวัดโสมนัสราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร ท่านได้มอบหมายให้พระธรรมเมธาจารย์ (อิ่ม อรินฺทโม) เป็นผู้ควบคุมดูแลการสร้างวัดฝ่ายสงฆ์ มีการตรวจดูสถานที่ที่จะสร้างวัดเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2527 ที่ดินมีเนื้อที่จำนวน 42 ไร่เศษ ทั้งหมดเป็นของนางตวงรัตน์ แต่ขณะนั้นที่ดินยังอยู่กลางทุ่งนา ไม่มีทางเข้าออก จึงได้ติดต่อกับเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นทั้งกำนันและผู้ใหญ่บ้านหมู่ที่ 4 และชาวบ้านในละแวกนั้น เพื่อขอที่ดินบางส่วนทำถนนเข้าวัด ได้สร้างถนนเลียบคลองเปรมประชากรเข้าไป ถนนกว้าง 8 เมตร ยาว 1,300 เมตร เมื่อ พ.ศ. 2528 ใช้เวลา 8 เดือน
พระธรรมเมธาจารย์ได้กำหนดการวางศิลาฤกษ์ในวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2529 โดยมีสมเด็จพระวันรัต (จับ ฐิตธมฺมเถร) เป็นประธานในพิธี เพื่อสร้างวัดและโรงเรียนพระปริยัติธรรมสำหรับให้เป็นที่ศึกษาศิลปวิทยาการทั้งทางโลกและทางธรรมของพระภิกษุสามเณร
วันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2529 ได้เริ่มก่อสร้างหอสวดมนต์ โดยได้ตั้งชื่อว่า ศาลาสวาสดิ์โกเมศ เพื่อเป็นที่ระลึกแก่นางสวาสดิ์ โกเมศ มารดาของผู้สร้างวัด ศาลาสวาสดิ์โกเมศเป็นอาคาร 2 ชั้น มีกุฏิ 5 หลังทรงไทยคล้ายคุ้มขุนแผน ขนาดกว้าง 28 เมตร ยาว 29 เมตร ชั้นบนหอกลางใช้สำหรับสวดมนต์ไหว้พระและทำสังฆกรรม ชั้นล่างใช้เป็นห้องเรียนชั่วคราวของพระภิกษุสามเณรนักเรียน ต่อมาใน พ.ศ. 2553 ทางวัดได้เปิดการเรียนการสอนระดับอุดมศึกษา (ปริญญาตรี) สาขารัฐศาสตร์การปกครองขึ้น โดยรับทั้งภิกษุสามเณรและประชาชนทั่วไปเข้ามาศึกษา
จากข้อมูลของกรมการศาสนา วัดโกเมศรัตนารามตั้งวัดเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538
==อ้างอิง==
โกเมศรัตนาราม
วัดเปรมประชา

วัดเปรมประชา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านคลองเปรมประชากร ตำบลบางพูน อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินที่ตั้งวัดเนื้อที่ 25 ไร่ โฉนดเลขที่ 55
วัดเปรมประชามีประวัติความเป็นมาอย่างไรนั้นไม่ปรากฏแน่ชัด สันนิษฐานว่าสร้างวัดขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่ข้อมูลจากกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2460 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ชาวบ้านเรียกว่า วัดใหม่ และในเวลาต่อมาได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดเปรมประชา" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2461 และได้ดำเนินการผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2462 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดการเรียนการสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2520
สันนิษฐานว่าอุโบสถสร้างก่อน พ.ศ. 2460 เล็กน้อย อุโบสถกว้าง 7.50 เมตร ยาว 23 เมตร เสนาสนะและสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ 2 หลัง กุฏิสงฆ์ 14 หลัง วิหาร 1 หลัง หอสวดมนต์ 1 หลัง ฌาปนสถาน (เมรุ) และศาลาบำเพ็ญกุศล ปูชนียวัตถุที่สำคัญคือพระประธานในอุโบสถ และรูปหล่อ หลวงพ่อใหญ่มงคลศรีวิชัย ในวิหาร
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระอธิการปุ๋ย
พระอธิการชัย พุทฺธญาโณ (พ.ศ. 2468–2499)
พระอธิการเขียน เขมธมฺโม (พ.ศ. 2500–2504)
พระอธิการศรีมาลัย โชติวโร (พ.ศ. 2505–2517)
พระครูสถาพรวรคุณ (พวน โชติวโร) (พ.ศ. 2518–2540)
พระมหาสมชาย สนฺติกโร (พ.ศ. 2540–ปัจจุบัน)
== อ้างอิง ==
เปรมประชา
วัดช้างเผือก (จังหวัดสมุทรสงคราม)

วัดช้างเผือก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางช้าง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
==ประวัติ==
วัดช้างเผือกเป็นวัดโบราณไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง เริ่มประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2235 เรียกชื่อว่า "วัดช้างเผือก" มาแต่เดิม ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 แต่เดิมบริเวณตำบลบางช้างเป็นป่าทึบเป็นที่อาศัยของโขลงช้างจำนวนมาก มีเรื่องเล่ากันว่า บริเวณที่ตั้งวัดนี้เป็นที่หลบซ่อนอาศัยของช้างเผือกและช้างธรรมดาในสมัยโบราณที่ทำสงครามต้องอาศัยช้างด้วย ปรากฏหลักฐาน คือ บริเวณที่ตั้งอุโบสถเดิม (ทรงไทยไม้สัก) มีเสาตะลุงช้างสำหรับผูกช้าง ปัจจุบันดินได้ทับถมจมอยู่แถวหน้าอุโบสถ มีคลองช้าง มีทางเดินช้างที่มาอาบน้ำและดื่มน้ำในลำแม่น้ำ มีความยาวประมาณ 600 เมตร (15 เส้น) ตั้งแต่หน้าอุโบสถเก่า ปัจจุบันได้ถูกถมไปหมดแล้ว เป็นบ้านเรือน ถนนปลายคลองช้างจรดคลองบางพรหม
==อาคารเสนาสนะและวัตถุมงคล==
หอไตรกลางน้ำอาคารไม้ทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า หลังคาจัตุรมุขเครื่องไม้มุงกระเบื้องลดชั้น 2 ชั้น วิหารไม้สักเดิมคือพระอุโบสถหลังเก่า ลักษณะเป็นอาคารไม้รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง
ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถของเก่าเป็นพระปูนปั้นปางมารวิชัยและพระพุทธรูปหล่อปางอุ้มบาตรหุ้มด้วยทองขาว (อุโบสถหลังเก่ายังอนุรักษ์ไว้) ตู้พระธรรมขาสิงห์ตู้พระธรรมไม้มีลายรดน้ำจำนวน 2 ใบ ใบแรกมีลายรดน้ำแสดงการอัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุโดยเรือสำเภา ใบที่สองเป็นภาพเรื่อง รามเกียรติ์ ศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้น ใบเสมาหินทรายแดง ลักษณะส่วนบนโค้งแหลมและเรียวเล็กลงด้านบนมีลายประจำยามด้านล่างเป็นลายประจำยามครึ่งดอก ธรรมาสน์ไม้ด้านล่างเป็นฐานสี่เหลี่ยมทึบ มีภาพจิตรกรรมรูปนักดนตรีและวิถีชีวิตชาวบ้าน เรือนธาตุสูงโปร่ง
==เกจิอาจารย์==
วัดช้างเผือกมีความเจริญรุ่งเรืองมากสมัยพระอธิการคุณ เป็นเจ้าอาวาส ท่านเป็นอาจารย์ที่เชี่ยวชาญในทางวิปัสสนากรรมฐาน อาจารย์ธุดงค์ และราชมูล เล่ากันว่าท่านรักษาเด็กเจ็บไข้ด้วยการเสกด้านผูกข้อมือเด็กและเสกข้าวปั้นให้หญิงมีครรภ์รับประทาน เพื่อคลอดง่ายเป็นที่เสื่อมใสและนิยม บรรดาสานุศิษย์ และผู้เคารพนับถือได้ปั้นรูปของท่านไว้เป็นอนุสรณ์ วัดยังมีวัตถุมงคลสร้างโดยหลวงพ่อรุณ ที่โด่งดัง คือ พระปิดตาสูญญัง
==อ้างอิง==
ช้างเผือก
โบราณสถานในจังหวัดสมุทรสงคราม
วัดบางแพรกเหนือ

วัดบางแพรกเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ 3 งาน 46 ตารางวา และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 7 ไร่ 3 งาน 21 ตารางวา ปัจจุบันมีพระมหาอุทิศ กวิวํโส เป็นเจ้าอาวาส
วัดบางแพรกเหนือสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2267 ไม่ทราบว่าผู้ใดสร้าง เดิมเส้นทางคมนาคมไม่สะดวก ตั้งแต่ พ.ศ. 2478 เป็นต้นมาได้เริ่มดำเนินการบูรณะพัฒนาวัด ถนนหนทางการคมนาคมสะดวกสบาย ประชาชนมาทำบุญที่วัดนี้มากขึ้น วัดก็เจริญรุ่งเรืองมาตามลำดับตราบเท่าทุกวันนี้ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2490
อาคารเสนาสนะสำคัญของวัดได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2504 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีพระพุทธรูปสร้างด้วยศิลาแลงภายนอกพอกปูนเอาไว้ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นศิลปะสมัยอยุธยาตอนกลาง ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารไม้ชั้นเดียวใต้ถุนสูง ฝาไม้สักแบบลูกฟูก และหอสวดมนต์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้สองชั้น ฝาไม้สัก
==อ้างอิง==
บางแพรกเหนือ
วัดต้นเชือก

วัดต้นเชือก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านวัดต้นเชือก ตำบลบ้านใหม่ อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี
วัดต้นเชือกสร้างเมื่อ พ.ศ. 2324 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ในอดีตการพัฒนาบูรณะวัดเป็นไปอย่างช้า ๆ เนื่องจากประชาชนส่วนใหญ่มีฐานะไม่มั่นคงนัก พระสงฆ์ที่จะอยู่จำพรรษาก็หายาก บางปีแทบจะกลายเป็นวัดร้าง วัดเพิ่งจะมาเจริญรุ่งเรืองเมื่อประมาณ พ.ศ. 2490 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 15 เมตร ยาว 30 เมตร และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2493
อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2491 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กลักษณะทรงไทย ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2476 วิหารซึ่งภายในประดิษฐาน หลวงพ่อวิหาร และกุฏิสงฆ์ วัดยังมีพิพิธภัณฑ์ที่จัดแสดงกุฏิ 3 เจ้าอาวาส และภาพเก่าเล่าเรื่อง เนื้อหาส่วนใหญ่นำมาจากหนังสือหลายเล่มจากหอสมุดแห่งชาติ เช่น ชีวิตและงานของสุนทรภู่ เป็นต้น
==อ้างอิง==
ต้นเชือก
วัดป่ายาง (อำเภอบ้านธิ)

วัดป่ายาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยยาบ อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูน มีเนื้อที่ 3 ไร่ 3 งาน 51 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 1 ไร่ 3 งาน 50 ตารางวา
==ประวัติ==
วัดป่ายาง เดิมมีชื่อว่า วัดสันพระเจ้าแดง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2405 ตามประวัติวัดแจ้งว่าเดิมเป็นที่วัดร้าง ต่อมามีชาวบ้านมาอาศัยอยู่มากขึ้น จึงร่วมใจกันสร้างวัด โดยในขั้นแรกได้สร้างวิหารก่อน จากนั้นจึงได้มีการอาราธนาพระพุทธรูปองค์หนึ่งซึ่งทาชาดสีแดงมาเป็นพระประธานในวิหาร จึงให้ชื่อวัดว่า "วัดสันพระเจ้าแดง" ในเวลาต่อมามีชาวบ้านเพิ่มขึ้นอีกหลายหลังคาเรือน ประกอบกับบริเวณหมู่บ้านมีต้นยางขึ้นหนาแน่น จึงได้เปลี่ยนชื่อวัดจากเดิมมาเป็น "วัดป่ายาง" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2481 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 50 เมตร ยาว 60 เมตร
วัดเริ่มเป็นที่รู้จักกันในวงกว้างในยุคสมัยของพระครูอุดมขันติธรรม (ครูบาขันแก้ว) เป็นเจ้าอาวาส (พ.ศ. 2464–2526) ภายหลังจากสิ้นครูบาขันแก้ว วัดป่ายางได้ตกอยู่ในสภาพทรุดโทรม จวบจนครูบากฤษดา สุเมโธ เข้ามารักษาการแทนเจ้าอาวาสในปี พ.ศ. 2539 ท่านจึงเริ่มปรับปรุงและพัฒนาวัดเรื่อยมาจนถึงทุกวันนี้
==อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ==
อุโบสถหลังปัจจุบัน กว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร ลักษณะทรงล้านนา เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทั้งหลัง ภายในอุโบสถมีพระประธานศิลปะเชียงแสน พระนามว่า พระเจ้าแดง ขนาดหน้าตักกว้าง 7 ศอก ลงรักปิดทองทั้งองค์ วิหารพระปัจเจกโพธิกว้าง 3 เมตร ยาว 3 เมตร ลักษณะทรงล้านนา เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทั้งหลัง ภายในวิหารมีภาพจิตรกรรมฝาผนังรูปเทวดาและพระสงฆ์น้อมโมทนาคุณของพระปัจเจกพุทธเจ้า วิหารพระอุปคุตกว้าง 4 เมตร ยาว 6 เมตร ลักษณะทรงล้านนา เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทั้งหลัง ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังจำลองสถานที่ใต้ท้องทะเล ซึ่งมีความเชื่อกันว่าสถานที่จำพรรษาของท่านนั้นอยู่ในปราสาทแก้ว กลางมหาสมุทร
เจดีย์พระธาตุโมลีศรีหริภุญชัยกว้างด้านละ 4 ศอก มีความสูง 12 เมตร ด้านบนเจดีย์ในส่วนของระฆังคว่ำบรรจุพระธาตุของพระพุทธเจ้า และพระอรหันต์สาวกเพิ่มจากเดิมเข้าไปด้วย วิหารพระพุทธไสยาสน์กว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร ลักษณะทรงล้านนา เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทั้งหลัง
==อ้างอิง==
ป่ายาง