pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เหตุโจมตีทางไซเบอร์ประเทศยูเครน พ.ศ. 2565

เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2565 เกิดเหตุการโจมตีทางไซเบอร์ในเว็บไซต์ของหน่วยงานของรัฐบาลยูเครน ในช่วงวิกฤตการณ์รัสเซีย–ยูเครน พ.ศ. 2564–2565 ตามรายงานของทางการยูเครน เว็บไซต์ของรัฐบาลประมาณ 70 แหล่ง รวมไปยังกระทรวงการต่างประเทศ คณะรัฐมนตรี และคณะมนตรีความมั่นคงและพิทักษ์ถูกโจมตี เว็บไซต์ส่วนใหญ่ได้รับการกู้ภายในไม่กี่ชั่วโมงหลังการโจมตี หนึ่งเดือนต่อมา ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ การโจมตีทางไซเบอร์เกิดเหตุขึ้นอีกครั้งเว็บไซต์ของรัฐบาลและธนาคารหลายแห่งระบบล่มลง
== เหตุโจมตี ==
เหตุโจมตีเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 14 มกราคม ประกอบด้วยนักเจาะระบบเปลี่ยนเว็บเพจของเว็บไซต์เป็นข้อความภาษายูเครน ภาษาโปแลนด์แบบไม่ถูกอักขระวิถี และภาษารัสเซียซึ่งระบุว่า "จงหยามเกรงพร้อมรอรับสิ่งที่เลวร้าย" และอ้างว่าข้อมูลส่วนบุคคลได้รั่วไหลไปทั่วอินเทอร์เน็ต เว็บไซต์ของรัฐบาลประมาณ 70 แหล่งรับผลกระทบ รวมถึงกระทรวงการต่างประเทศ คณะรัฐมนตรี และคณะมนตรีความมั่นคงและพิทักษ์ เอสบียูหรือสำนักบริการนิรภัยแห่งชาติยูเครน ระบุว่าไม่มีข้อมูลรั่วไหล ไม่นานหลังจากที่ข้อความปรากฏขึ้น เว็บไซต์ทุกแหล่งนั้นออฟไลน์ เว็บไซต์ถูกกู้ได้ในไม่กี่ชั่วโมง รองเลขาธิการเอ็นเอสดีซีหรือคณะมนตรีความมั่นคงและพิทักษ์ เซอร์ฮีย์ เดเมดยัค กล่าวว่าการสอบสวนการโจมตีของยูเครนประเด็นว่ามีการให้สิทธิ์บริษัทบุคคลที่สามสำหรับการโจมตี ซอฟต์แวร์ของบริษัทที่ไม่มีนามนี้ถูกใช้มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2559 เพื่อพัฒนาเว็บไซต์ในหน่วยงานของรัฐบาล ซึ่งส่วนใหญ่รับผลกระทบจากการโจมตี รองเลขาธิการเอ็นเอสดีซีกล่าวหา UNC1151 ซึ่งเป็นกลุ่มนักเจาะระบบที่ถูกกล่าวโทษว่าเชื่อมโยงกับหน่วยข่าวกรองของประเทศเบลารุสโจมตีครั้งนี้
เหตุโจมตีทางไซเบอร์ตรวจพบครั้งแรกโดย ศูนย์ข่าวต้านภัยไมโคซอฟท์ (MSTIC) รายงานว่า มัลแวร์ได้รับการติดตั้งบนอุปกรณ์ที่เป็นของหน่วยงาน "รัฐบาลหลายแห่ง องค์กรไม่แสวงหากำไร และองค์กรสารสนเทศ" ในประเทศยูเครน ต่อมา มีรายงานติดตั้งมัลแวร์บนอุปกรณ์ของบริการฉุกเฉินของรัฐและสำนักขนส่งทางรถยนต์ ซอฟต์แวร์นี้มีชื่อว่า DEV-0586 ได้รับการออกแบบให้ดูเหมือนมัลแวร์เรียกค่าไถ่ แต่ไม่มีระบบการกู้คืน แสดงให้ชี้ว่ามีเจตนาที่จะทำลายไฟล์เพียงอย่างเดียวแทนที่จะเข้ารหัสเพื่อทำการเรียกค่าไถ่ เอ็มเอสทีไอซี รายงานว่ามัลแวร์ถูกตั้งโปรแกรมให้ทำงานเมื่อปิดอุปกรณ์เป้าหมาย มัลแวร์จะแสดงไฟล์ทับมาสเตอร์บูตเรคคอร์ด (MBR) ด้วยหมายเหตุเรียกค่าไถ่ทั่วไป ต่อมา มัลแวร์ดาวน์โหลดไฟล์ชนิด .exe เป็นไฟล์ที่สอง ซึ่งจะเขียนทับไฟล์ทั้งหมดที่มีนามสกุลบางส่วนจากรายการที่กำหนดไว้ล่วงหน้า ซึ่งจะลบข้อมูลทั้งหมดที่อยู่ในไฟล์เป้าหมาย หน้าเล่นโหลดของมัลแวร์เรียกค่าไถ่นั้นแตกต่างจากการโจมตีมัลแวร์เรียกค่าไถ่มาตรฐานในหลายด้านอันแสดงถึงเจตนาในการทำลายล้างเพียงอย่างเดียว อย่างไรก็ดี ผลกระทบเว็บไซต์ในภายหลังของข้อมูลกู้ไม่ได้ เป็นการเจตนาของผู้โจมตีไม่ได้ใส่การกู้ข้อมูลจากโปรแกรมเรียกค่าไถ่ในระบบคืน
== อ้างอิง ==
การโจมตีทางไซเบอร์
ประเทศยูเครนในปี พ.ศ. 2565
การโจมตี
วิกฤตการณ์รัสเซีย–ยูเครน (พ.ศ. 2564–2565)
กะหล่ำดอก

กะหล่ำดอก หรือ กะหลํ่าต้น เป็นหนึ่งในผักหลายพันธุ์ของพืชชนิด Brassica oleracea ในสกุลกะหล่ำ (Brassica) ของวงศ์ผักกาด เป็นพืชฤดูเดียวที่ขยายพันธุ์โดยใช้เมล็ด ส่วนที่นำมาบริโภคกันทั่วไปคือส่วนที่อยู่ปลายยอดของลำต้นซึ่งประกอบด้วยเนื้อเยื่อเจริญอัดกันแน่นเป็นกระจุก มีสีขาวไล่ไปจนถึงสีเหลืองอ่อน (พันธุ์ดั้งเดิม) และในภาษาไทยเรียกว่า "ดอกกะหล่ำ" (ในภาษาอังกฤษบางครั้งเรียกว่า "ลิ่ม" เนื่องจากมีลักษณะคล้ายลิ่มเนยแข็ง) พืชชนิด Brassica oleracea ยังรวมถึงบรอกโคลี กะหล่ำปลี กะหล่ำดาว คะน้า คะน้าฝรั่ง และเคล แต่ผักเหล่านี้มาจากกลุ่มพันธุ์ปลูกที่แตกต่างกัน
== ระเบียงภาพ ==
== อ้างอิง ==
ผัก
วงศ์ผักกาด
กะหล่ำดอกเจดีย์

กะหล่ำดอกเจดีย์ หรือ กะหล่ำเจดีย์ ( var. Botrytis) คือกะหล่ำดอกอิตาลีพันธุ์หนึ่ง (ตรงกันข้ามกับความเชื่อที่ว่าเป็นลูกผสมระหว่างกะหล่ำดอกกับบรอกโคลี) เมื่อเทียบกับกะหล่ำดอกแบบดั้งเดิม กะหล่ำพันธุ์นี้จะมีเนื้อสัมผัสแน่นกว่าและมีรสชาติละเอียดอ่อนกว่า แม้จะมีกะหล่ำดอกสีม่วงและสีเหลือง แต่ก็ไม่มีกะหล่ำดอกพันธุ์ใดที่มีรูปทรงเฉพาะตัวอย่างกะหล่ำดอกเจดีย์
เริ่มมีการเพาะปลูกกะหล่ำดอกเจดีย์ในยุโรปอย่างน้อยตั้งแต่สมัยใหม่ตอนปลายซึ่งอาจจะเป็นที่อิตาลีในช่วงครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่อ ค.ศ. 1834 จูเซปเป โจอากีโน เบลลี กวีชาวอิตาลี กล่าวถึงผักชนิดนี้ในบทกวีบทหนึ่งเป็นภาษาอิตาลีถิ่นโรม (คนละภาษากับภาษาอิตาลีมาตรฐาน) จึงเป็นที่มาของชื่อเรียกกะหล่ำพันธุ์นี้ว่า กะหล่ำดอกโรม หรือ บรอกโคลีโรม (broccolo romanesco)
เช่นเดียวกับผักชนิดอื่น ๆ ในวงศ์ผักกาด กะหล่ำดอกเจดีย์อุดมไปด้วยใยอาหารชนิดละลายน้ำและสารอาหารต่าง ๆ เช่น วิตามินซี วิตามินเค โพแทสเซียม ฟอสฟอรัส กรดโฟลิก แคโรทีนอยด์ เป็นต้น นิยมนำมารับประทานโดยต้มหรือนึ่งจนสุก แต่อาจรับประทานเป็นผักสดก็ได้
ลักษณะที่โดดเด่นที่สุดอย่างหนึ่งของกะหล่ำดอกเจดีย์คือกระจุกดอกที่แตกตัวออกเป็นสาทิสรูป (แฟร็กทัล) จำนวนตาดอกที่ประกอบกันเป็นช่อดอกนั้นเป็นจำนวนฟีโบนัชชี  ผลการศึกษาล่าสุดชิ้นหนึ่งได้อธิบายถึงต้นกำเนิดทางพันธุกรรมของกะหล่ำพันธุ์นี้ ผู้วิจัยมีความเห็นว่ารูปลักษณ์และคุณสมบัติสาทิสรูปดังกล่าวน่าจะเกิดจากการถูกรบกวนภายในเครือข่ายควบคุมการแสดงออกของยีนที่รับผิดชอบการออกดอก ทำให้เนื้อเยื่อเจริญพัฒนาไปเป็นดอกไม่สำเร็จ แต่ก็ยังพยายามแตกตัวเป็นดอกต่อไป ในรูปแบบคล้ายตนเอง
== อ้างอิง ==
ผัก
วงศ์ผักกาด
แฟร็กทัล
มูซูริ

มูซูริ  เป็นศัพท์ภาษาเกาหลีที่หมายถึง ทาส หญิงที่ดูแลงานในราชสำนักในสมัยราชวงศ์โครยอและโชซ็อนของเกาหลี งานหลักของพวกเขาคืองานเบ็ดเตล็ด เช่น ตักน้ำจากบ่อน้ำ ก่อไฟในเตาผิง หรือทำความสะอาด
== นิรุกติศาสตร์ ==
วังทุกแห่งมีบ่อน้ำ การตักน้ำและการหาบน้ำเป็นหน้าที่ของโทมูซูริ ด้วยเหตุนี้ มูซูริจึงถูกเรียกอีกอย่างว่า ซูซา (水賜, "การหาบน้ำ") หรือ ซูไซ (水賜伊, สตรีผู้รับผิดชอบในการหาบน้ำ) และที่อยู่อาศัยของพวกเธอจึงถูกเรียกว่า ซูซากัน (水賜間, สถานที่สำหรับพวกหาบน้ำ)
== อ้างอิง ==
ผู้หญิงเกาหลี
ราชวงศ์โชซ็อน
ราชวงศ์โครยอ
ลวิวโมทอาร์ต

เทศการ ลวิวโมทอาร์ต (LvivMozArt) เป็นเทศกาลดนตรีคลาสสิกระดับนานาชาติประจำปีที่จัดขึ้นในเมืองลวิว และโบรดีและบริเวณโดยรอบในยูเครน เทศกาลได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ฟรันทซ์ ซาเวอร์ ว็อล์ฟกัง โมทซาร์ท บุตรชายของว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท ซึ่งอาศัยอยู่ในเมืองลวิวระหว่างปี 1808 ถึง 1838
== อ้างอิง ==
งานแสดงดนตรี
เทศกาลดนตรีในประเทศยูเครน
เกษรี ณรงค์เดช

เกษรี ณรงค์เดช (12 มกราคม พ.ศ. 2478 – 17 เมษายน พ.ศ. 2560) เป็นนักบัญชีและนักวิชาการชาวไทย เธอเป็นศาสตราจารย์ที่คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ รวมทั้งดำรงตำแหน่งคณบดีเช่นกัน เธอเป็นผู้มีส่วนสำคัญในการจัดตั้งสถาบันวิชาชีพบัญชีในประเทศไทยและกำหนดมาตรฐานวิชาชีพบัญชี เธอเป็นนายกสมาคมนักบัญชีและผู้ตรวจสอบบัญชีรับอนุญาตแห่งประเทศไทย ตลอดจนดูแลการเปลี่ยนผ่านสู่สภาวิชาชีพบัญชี ซึ่งก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2547 ตามพระราชบัญญัติวิชาชีพบัญชี พ.ศ. 2547 โดยเธอดำรงตำแหน่งประธานสภาดังกล่าวจนถึง พ.ศ. 2554
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
 สาขาสังคมศาสตร์
== อ้างอิง ==
นักบัญชีชาวไทย
นักวิชาการชาวไทย
ริกะ นางาซาวะ

ริกะ นางาซาวะ (長澤リカ; Rika Nagasawa; 11 เมษายน ค.ศ. 1985 – ) หรือที่รู้จักในนาม ริริกะ (梨々花; Ririka) เป็นนักแสดงเอวีชาวญี่ปุ่น
เธอเป็นนักแสดงรุ่นพี่สาวที่ปรากฏตัวในงานที่หลากหลาย เช่น ชิโจะ, เลสเบียน, หญิงสาว, เครื่องแบบ, พันธนาการ และฮิโตสึมะ
== ประวัติ ==
เธอได้รับการเปิดตัวผลงานเอวีเมื่อ ค.ศ. 2007
== ผลงานที่ปรากฏตัว ==
ค.ศ. 2008
โอโตโกะ โนะ ซูเกเบนะ โมโซ ชิรีซุ วอลลุม คิว โทเม นินเง็น นิ นาเรรุ ไทสึ โอะ เทนีเรตะ!! (オトコのスケベな妄想シリーズ VOL.9 透明人間になれるタイツを手に入れた！！)
นักแสดงหนังโป๊หญิงชาวญี่ปุ่น
การแบ่งเขตภายในเขตปกครองตนเองทิเบต

เขตปกครองตนเองทิเบต เป็นหนึ่งในห้าเขตปกครองตนเองของสาธารณรัฐประชาชนจีน เขตปกครองตนเองทิเบตแบ่งออกเป็น 7 เขตการปกครองระดับจังหวัด เป็น 6 นครระดับจังหวัด และ 1 จังหวัด ภายในนี้ยังแบ่งออกเป็น 74 เขตการปกครองระดับอำเภอ เป็น 8 เขต และ 66 อำเภอ ซึ่งยังแบ่งย่อยออกเป็น 691 เขตการปกครองระดับตำบล เป็น 140 เมือง, 534 ตำบล, 8 ตำบลชาติพันธุ์ และ 9 แขวง
== รายชื่อเขตการปกครอง ==
ด้านล่างนี้จะแสดงรายชื่อเขตการปกครองระดับจังหวัดและระดับอำเภอทั้งหมดในเขตปกครองตนเองทิเบต
=== หมายเหตุ ===
1 — จากหลักกำหนดหลักทับศัพท์และถอดเสียงโดยพินอินสำหรับชื่อสถานที่ในภาษาชนกลุ่มน้อย ให้ใช้พินอินทิเบตเป็นตัวสะกดอย่างเป็นทางการของชื่อสถานที่ทิเบต
ภูมิศาสตร์ทิเบต
เขตการปกครองของประเทศจีน
ตำบลเขาดินเหนือ

ตำบลเขาดินเหนือ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอบ้านกรวด จังหวัดบุรีรัมย์ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของจังหวัดบุรีรัมย์ ห่างจากที่ว่าการอำเภอไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 27 กิโลเมตร
== ประวัติ ==
ตำบลเขาดินเหนือเดิมขึ้นอยู่กับตำบลโนนเจริญ อำเภอบ้านกรวด จังหวัดบุรีรัมย์ ต่อมาได้แยกตั้งเป็นตำบลเขาดินเหนือ เมื่อปี พ.ศ. 2536 โดยมีนายบุญทัน สาระเพชร เป็นกำนันคนแรก
== ภูมิศาสตร์ ==
=== ที่ตั้งและอาณาเขต ===
ตำบลเขาดินเหนือมีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลละเวี้ย (อำเภอประโคนชัย)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลโชคนาสาม (อำเภอปราสาท) และตำบลโคกกลาง (อำเภอพนมดงรัก)
ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลหินลาด และตำบลโนนเจริญ
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลหนองบอน (อำเภอประโคนชัย)
=== ภูมิประเทศ ===
ลักษณะภูมิประเทศโดยทั่วไปของตำบลเขาดินเหนือเป็นที่ราบลุ่มเหมาะแก่การทำนา มีลำห้วยเสวไหลผ่านทางทิศตะวันตก และลำน้ำชีไหลผ่านทางทิศตะวันออกของตำบล
=== ภูมิอากาศ ===
ตำบลเขาดินเหนือ มีสภาพอากาศแบ่งออกเป็น 3 ฤดู ดังนี้
ฤดูร้อน: ปลายเดือนกุมภาพันธ์ ถึงพฤษภาคม
ฤดูฝน: เดือนพฤษภาคม ถึงตุลาคม
ฤดูหนาว: เดือนพฤศจิกายน ถึงกุมภาพันธ์
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
ตำบลเขาดินเหนือแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้านคือ
หมู่ที่ 1 บ้านหลัก
หมู่ที่ 2 บ้านฉันเพล
หมู่ที่ 3 บ้านเขาดินเหนือ
หมู่ที่ 4 บ้านศรีสุขน้อย
หมู่ที่ 5 บ้านศรีสุข
หมู่ที่ 6 บ้านตรุง
หมู่ที่ 7 บ้านหว้า
หมู่ที่ 8 บ้านโคกสว่าง
หมู่ที่ 9 บ้านประดู่
หมู่ที่ 10 บ้านเขาดินเก่าพัฒนา
หมู่ที่ 11 บ้านหลักชัย
== การคมนาคม ==
การคมนาคมติดต่อระหว่างตำบลและหมู่บ้านใช้การคมนาคมทางบกโดยทางรถยนต์เป็นหลักในการติดต่อและขนส่งผลิตผลทางการเกษตร โดยมีเส้นทางที่สำคัญ ดังนี้
ทางหลวงชนบท บร.2055 ขึ้นไปทางเหนือออกสู่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 24
ทางหลวงชนบท บร.4043 เชื่อมต่อบ้านหลักกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2445
== โทรคมนาคม ==
มีการใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่และอินเทอร์เน็ตกันอย่างแพร่หลาย มีเสาส่งสัญาณโทรศัพท์ทุกเครือข่ายครอบคลุมพื้นที่ทั้งตำบล และมีสายโทรศัพท์ผ่าน ทำให้การติดต่อสื่อสารทางโทรศัพท์และอินเทอร์เน็ตเป็นไปอย่างสะดวกรวดเร็ว
== สาธารณสุข ==
โรงพยาบาลของรัฐ ขนาด 4 เตียง จำนวน 1 แห่ง คือ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านหลัก
== ประชากรศาสตร์ ==
ตำบลเขาดินเหนือมีประชากรทั้งหมด 6,308 คน ประชากรส่วนใหญ่เป็นคนไทยเชื้อสายเขมร รองลงมาคือ ชาวกูย ชาวไทยเชื้อสายลาว
ด้านภาษา ภาษาเขมรถิ่นไทยเป็นภาษาที่พูดกันที่มากที่สุดในตำบลเขาดินเหนือ นอกเหนือจากนั้นจะเป็นภาษาอีสาน ภาษากูย
== วัฒนธรรม ==
ด้านประเพณีวัฒนธรรม มีงานประจำปี คือ ประเพณีบุญบั้งไฟ งานเครื่องเคลือบพันปี ประเพณีแห่เทียนเข้าพรรษา บวงสรวงปราสาทละลมทม
== ด้านการศึกษา ==
การจัดการศึกษาในตำบลเขาดินเหนือ มีตั้งแต่ระดับก่อนประถมศึกษาจนถึงระดับมัธยมศึกษา
ระดับก่อนประถมศึกษา 1 แห่ง คือ ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก องค์การบริหารส่วนตำบลเขาดินเหนือ
ระดับก่อนประถมศึกษาและระดับประถมศึกษา 3 แห่ง ได้แก่ โรงเรียนบ้านหลัก โรงเรียนบ้านศรีสุข โรงเรียนบ้านตรุง โรงเรียนบ้านหว้า
ระดับก่อนประถมศึกษา ประถมศึกษาและระดับมัธยมศึกษา (โรงเรียนขยายโอกาส) 1 แห่ง คือ โรงเรียนบ้านเขาดินเหนือ
ศูนย์การเรียนชุมชนประจำตำบล มี 1 แห่ง คือ ศูนย์ กศน.ตำบลเขาดินเหมือ
== วัด ==
จำนวนวัดในเขตตำบลเขาดินเหนือ มีทั้งหมด 8 แห่ง คือ
วัดบ้านหลัก–ฉันเพล
วัดสระแก้ว
วัดศรีสุข
วัดบ้านตรุง
วัดบ้านหว้า
วัดป่าโคกสว่าง
วัดป่าเขาดินเหนือพัฒนา
วัดป่าสวาย
== สถานที่สำคัญ ==
ปราสาทละลมทม
สถานีตำรวจภูธรโนนเจริญ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการขององค์การบริหารส่วนตำบลเขาดินเหนือ 
เขาดินเหนือ
เขาดินเหนือ
เขาดินเหนือ
คลองหัวกระบือ

คลองหัวกระบือ และ คลองเฉลิมชัยพัฒนา เป็นคลองในแขวงท่าข้าม เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร แยกจากคลองสนามชัย ไหลลงทิศใต้ไปบรรจบกับคลองอีกสองสาย คือ คลองนาและคลองขุนราชพินิจใจ
==ประวัติ==
คลองหัวกระบือมีชุมชนเก่าแก่ บริเวณวัดหัวกระบือซึ่งเป็นวัดโบราณ วัดหัวกระบือสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2281 ปรากฏหลักฐานใน นิราศนรินทร์ (พ.ศ. 2352) และ นิราศสามเณรกลั่น (ประมาณ พ.ศ. 2376) รวมถึงพบสมุดข่อยสมัยอยุธยาตอนปลาย จารึกบอกศักราชไว้ว่าจารขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2286
แผนที่ที่ชาวยุโรปเขียนขึ้นเมื่อสมัยสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง และคัดลอกกันต่อมาในแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราช มีพิมพ์รวมอยู่ในจดหมายเหตุลาลูแบร์ มีชื่อหนึ่งที่ระบุด้วยอักษรโรมันว่า Banquebeux บอกตำบลบ้านที่อยู่บนเส้นทางคลองด่าน ซึ่งก็ดูใกล้เคียงกับชื่อย่าน "หัวกระบือ" ต่อมาภายหลังมีการขุดคลองลัดโคกขามในแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าเสือและสมเด็จพระเจ้าท้ายสระจึงทำให้คลองหัวกระบือเป็นเส้นทางสาขาที่แยกออกไปต่างหาก
จากแผนที่กรุงเทพ ร.ศ. 120 (พ.ศ. 2444) ปรากฏว่าทั้งคลองด่าน คลองสนามชัย และคลองหัวกระบือเป็นคลองเดียวกันและต่อเนื่องกันลงไปทางทิศใต้ และมีลักษณะภูมิประเทศและเส้นทางน้ำที่เป็นหลักฐานให้เชื่อว่าเป็นเส้นทางน้ำเก่าที่ติดต่อทะเลได้ ทะเลในอดีตอยู่ลึกเข้ามาในแผ่นดินแถบหมู่บ้านลูกวัวในปัจจุบัน เมื่อชายฝั่งทะเลลดลงมาที่ตำแหน่งปัจจุบัน จึงมีการคลองขุดราชพินิจใจต่อจากคลองหัวกระบือติดต่อกับทะเล
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระองค์มีพระราชดำริให้ขุดคลองลัดคลองหัวกระบือที่มีสภาพคดเคี้ยวมากเป็นเส้นตรง (ในปัจจุบันคือคลองเฉลิมชัยพัฒนา) เพื่อให้เกิดเป็นเส้นทางเร่งระบายน้ำลงสู่ทะเล ช่วยแก้ปัญหาน้ำท่วม ทำให้เกิดเกาะกลางน้ำหลายเกาะ เช่น เกาะไทรงาม เกาะพอเพียง เกาะคุณกะลา เกาะประลองยุทธ เกาะต้นจาก เกาะวังมัจฉา เกาะมะพร้าวเล็ก เกาะมะพร้าวใหญ่ เกาะเฝ้าทรัพย์ เป็นต้น ภายหลังกรุงเทพมหานครมีโครงการพัฒนาการท่องเที่ยวของเขตบางขุนเทียน เป็นสวนสาธารณะที่มีลักษณะเป็นกลุ่มเกาะแห่งแรกของกรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามของด้านหลังสวนบวรประชานันท์
==สถานที่ริมคลอง==
ริมคลองหัวกระบือเป็นที่ตั้งของวัดหัวกระบือ ส่วนริมคลองเฉลิมชัยพัฒนามีสวนบวรประชานันท์ สวนสาธารณะเก่าแก่ที่ตั้งชื่อตามขุนบวรประชานันท์ นายอำเภอคนแรกของบางขุนเทียน มีการสร้างเส้นทางเดิน–วิ่งและเส้นทางปั่นจักรยานความยาว 700 เมตร โดยเริ่มจากสวนบวรประชานันท์ไปสิ้นสุดที่วัดหัวกระบือ
บริเวณคลองหัวกระบือและคลองเฉลิมชัยพัฒนาพบฝูงลิงแสมอาศัยอยู่ตามธรรมชาติอย่หลายแห่ง รวมประมาณ 500–600 ตัว และเป็นที่ตั้งของอนุสาวรีย์คุณกะลา ซึ่งเป็นอดีตลิงทรงเลี้ยงของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ในปัจจุบันลูกหลานของคุณกะลายังคงอาศัยอยู่ในบริเวณนี้ประมาณ 300 ตัว
==อ้างอิง==
หัวกระบือ
วัดราโมเช

วัดราโมเช หรือ ราโมเชเกินปา (, [ràmot͡ɕʰe kø̃̀pa]) หรือ เสี่ยวเจาซื่อ  เป็นวัดแห่งหนึ่งที่อยู่ในเมืองลาซ่า ทิเบต มักจะถูกเรียกรวมกับวัดโชคังซึ่งมีอีกชื่อเรียกว่าต้าเจาซื่อ (大昭寺) ว่าเป็น "สองเจาแห่งลาซ่า" (拉萨二昭)
วัดราโมเชสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 641 (ปีวัวเหล็กตามปฏิทินทิเบต) ตามตำนานเล่าว่า วัดสร้างขึ้นโดยเจ้าหญิงเหวินเฉิง ในปี ค.ศ. 1962 ได้ขึ้นทะเบียนโดยหน่วยอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญในเขตปกครองตนเอง และในปี ค.ศ. 2001 ก็ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหน่วยอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญแห่งชาติ
วัดแห่งนี้ได้รับการยกย่องให้เป็นวัดที่สำคัญที่สุดในลาซ่ารองจากวัดโชคัง วัดราโมเชตั้งอยู่ทางเหนือของลาซ่า ทางตะวันออกของพระราชวังโปตาลา และทางเหนือของวัดโชคัง พื้นที่วัดรวมกว่า 4,000 ตารางเมตร
ถือกันว่าวัดราโมเชเป็นวัดพี่น้องของวัดโชคัง ทั้งสองวัดสร้างขึ้นในระยะเวลาไล่เลี่ยกัน ตามธรรมเนียมเชื่อว่าราโมเชสร้างขึ้นเพื่อประดิษฐานพระพุทธรูปโชโพรินโปเชที่ซึ่งเป็นที่สักการะยิ่งของชาวทิเบต ต่อมาหลังย้ายพระพุทธรูปโชโพรินโปเชไปประดิษฐานที่วัดโชคังแล้ว ที่ราโมเชได้อัญเชิญพระพุทธรูป โชโพมีเกยอโตเจ ซึ่งเป็นพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์ ว่ากันว่าแสดงพระโคตมพุทธเจ้าขณะมีพระชนมายุ 8 พรรษา สร้างขึ้นโดยพระวิศวกรรม และอัญเชิญมายังทิเบตโดยราชินี Bhrikuti แห่งเนปาล อย่างไรก็ตาม พุทธประติมานี้เสียหายอย่างหนักหลังถูกยุวชนแดงเข้าโจมตีในสมัยการปฏิวัติวัฒนธรรม
== อ้างอิง ==
พุทธารามในทิเบต
วัดในทิเบต
สิ่งก่อสร้างในลาซ่า
เลาดาโมชัน

เลาดาโมชัน หรือรู้จักกันในนาม เลาดา (Laudamotion) เป็นสายการบินต้นทุนต่ำสัญชาติออสเตรีย โดยมีสำนักงานใหญ่ที่เวียนนา ประเทศออสเตรีย โดยสายการบินเป็นหนึ่งในสมาชิกของไรอันแอร์โฮลดิ้งตั้งแต่ปีค.ศ. 2018 นิกิ เลาดา อดีตแชมป์โลกฟอร์มูลาร์วัน ได้ถือหุ้นส่วนหนึ่งของอมิราแอร์ ก่อนถูกซื้อในปีค.ศ. 2016
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2018 เลาดาเข้าซื้อกิจการของนิกิซึ่งเป็นสายการบินที่ก่อตั้งโดยนิกิ เลาดา จากนั้นอมิราแอร์เปลี่ยนมาให้บริการเที่ยวบินประจำแทน โดยในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2020 เลาดาแอร์ถูกทดแทนด้วยเลาด้ายุโรป สายการบินต้นทุนต่ำสัญชาติมอลตา
== ประวัติ ==

เลาดาโมชันก่อตั้งขึ้นในปีค.ศ. 2004 ในชื่ออมิราแอร์ โดยนักลงทุน รอนนี เพคชิค โดยสายการบินเริ่มดำเนินเที่ยวบินแบบเช่าเหมาลำไปยังจุดหมายปลายทางในยุโรปและเที่ยวบินระหว่างประเทศ
ในปีค.ศ. 2016 นิกิ เลาดาได้เข้าซื้อกิจการของสายการบิน แล้วเปลี่ยนชื่อเป็นเลาดาโมชัน เลาดาให้บริการเที่ยวบินแบบเช่าเหมาลำจนถึงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2018 แล้วจึงเปลี่ยนมาให้บริการเที่ยวบินประจำแทน
เมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 2018 นิกิได้ตกลงที่จะขายสายการบินให้แก่เลาดาโมชัน โดยเครื่องบินทกลำของนิกิที่ถูกโอนย้ายเข้าฝูงบินของเลาดา
ในวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 2018 ไรอันแอร์ได้เข้าถือหุ้นของเลาดาโมชัน 24.9% โดยไรอันแอร์ตั้งใจที่จะเข้ามาสร้างผลกำไรภายในปีที่สามของการดำเนินงานด้วยเครื่องบิน 30 ลำ
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2019 เลาดาโมชันเปลี่ยชื่อเป็นเลาดา
ในช่วงปีค.ศ. 2020 เลาดาได้เริ่มปิดทำการฐานหลัก ๆ ของสายการบินเช่น ท่าอากาศยานเวียนนา, ท่าอากาศยานนานาชาติดึสเซิลดอร์ฟเป็นต้น
ในวันที่ 31 เดือนตุลาคม ค.ศ. 2020 เลาดาได้เลิกดำเนินงานไปในที่สุด และกิจการทั้งหมดถูกโอนย้ายไปยังเลาดายุโรป
== จุดหมายปลายทาง ==
เลาดาให้บริการเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลาย 38 แห่งในยุโรป, เอเชีย, และแอฟริกา ณ เดือนมิถุนายน 2020 เที่ยวบินเลาดาทั้งหมดถูกเปลี่ยนเป็นการเช่าเครื่องบินภายใต้หมายเลขเที่ยวบินของไรอันแอร์

== ฝูงบิน ==
ก่อนการเลิกดำเนินงาน เลาดาเคยมีเครื่องบินในฝูงบินดังนี้:
== อ้างอิง ==
สายการบิน
สายการบินต้นทุนต่ำ
สายการบินสัญชาติออสเตรีย
เทินมี สัมโภฏะ

เทินมี สัมโภฏะ  เป็นทูตของจักรวรรดิทิเบตในช่วงคริสศตวรรษที่ 7 เป็นหนึ่งในผู้นับถือศาสนาพุทธคนแรก ๆ ของทิเบต และเป็นผู้ประดิษฐ์อักษรทิเบตขึ้นมา
ผู้คิดค้นระบบการเขียน
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 7
ชาวทิเบต
ประวัติศาสตร์ทิเบต
ทะเลคูมาโนะ

ทะเลคูมาโนะ  เป็นทะเลในมหาสมุทรแปซิฟิก อยู่ตอนเหนือของทะเลฟิลิปปิน ตั้งอยู่นอกชายฝั่งภูมิภาคคูมาโนะในคาบสมุทรคิอิซึ่งตั้งอยู่ทางตอนกลางของญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
คูมาโนะ
ทะเลเอ็นชู

ทะเลเอ็นชู  เป็นทะเลในมหาสมุทรแปซิฟิก ตั้งอยู่ในคาบสมุทรอิโรซากิในจังหวัดชิซูโอกะไปจนถึงแหลมไดโอะ จังหวัดมิเอะ ทะเลแห่งนี้ยังรู้จักในชื่อ "ทะเลโทโตมิ"  หรือ "ทะเลเท็นรีว" 
== อ้างอิง ==
เอ็นชู
ภูมิศาสตร์จังหวัดชิซูโอกะ
ภูมิศาสตร์จังหวัดมิเอะ
เอ็นชู
แคว้นอินาบะ

แคว้นอินาบะ  เป็นแคว้นเก่าของประเทศญี่ปุ่นที่ปัจจุบันเป็นส่วนตะวันออกของจังหวัดทตโตริ บางครั้งมีชื่อเรียกว่า อินชู  แคว้นอินาบะติดกับแคว้นฮาริมะ, โฮกิ, มิมาซากะ และทาจิมะ
เมืองหลวงเก่าและปราสาทประจำเมืองตั้งอยู่ที่เมืองทตโตริ และอูเบะจินจะได้รับเลือกเป็นศาลเจ้าชินโตหลัก (อิจิโนมิยะ) ประจำแคว้น
==อำเภอในอดีต==
จังหวัดทตโตริ
* อำเภอชิซุ (智頭郡) - ผนวกเข้ากับอำเภอฮัตโตและยากามิให้เป็นอำเภอยาซุ (八頭郡) ในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1896
* อำเภอฮัตโต (八東郡) - ผนวกเข้ากับอำเภอชิซุและยากามิให้เป็นอำเภอยาซุในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1896
* อำเภอโฮมิ (法美郡) - ผนวกเข้ากับอำเภออิไวและโอมิให้เป็นอำเภออิวามิ (岩美郡) ในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1896
* อำเภออิไว (岩井郡) - ผนวกเข้ากับอำเภอโฮมิและโอมิให้เป็นอำเภออิวามิในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1896
* อำเภอเคตะ (気多郡) - ผนวกเข้ากับอำเภอทากากูซะให้เป็นอำเภอเคตากะ (気高郡) ในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1896
* อำเภอโอมิ (邑美郡) - ผนวกเข้ากับอำเภอโฮมิและอิไวให้เป็นอำเภออิวามิในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1896
* อำเภอทากากูซะ (高草郡) - ผนวกเข้ากับอำเภอเคตะให้เป็นอำ้เภอเคตากะในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1896
* อำเภอยากามิ (八上郡) - ผนวกเข้ากับอำเภอชิซุและฮัตโตให้เป็นอำเภอยาซุในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1896
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
Nussbaum, Louis-Frédéric and Käthe Roth. (2005).  Japan encyclopedia. Cambridge: Harvard University Press. ;  OCLC 58053128
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
"Inaba Province" at JapaneseCastleExplorer.com
Murdoch's map of provinces, 1903
อินาบะ
ภาษาซังซุง

ภาษาซังซุง (, อักษรมาร์เชน: 𑲆𑱵𑲆𑲲𑱵) เป็นภาษาที่ใช้ในกลุ่มชนชาติซังซุงที่เคยเรืองอำนาจในแถบที่ราบสูงทิเบต ก่อนที่จักรวรรดิทิเบตจะเข้ามา
ภาษานี้เคยมีผู้พูดอยู่ทางแถบตะวันตกของทิเบตในช่วงคริสศตวรรษที่ 7-10 ปัจจุบันเป็นภาษาที่ตายไปนานแล้ว มีระบบการเขียนคืออักษรมาร์เชน ซึ่งพัฒนามาจากอักษรทิเบต
== อ้างอิง ==
ซังซุง
ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2565

ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2565 คือช่วงของฤดูกาลในอดีตที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในซีกโลกเหนือของมหาสมุทรแอตแลนติก ฤดูกาลอย่างเป็นทางการนั้นเริ่มนับในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2565 และสิ้นสุดในวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 วันเหล่านี้เป็นขอบระยะเวลาตามประวัติศาสตร์ที่จะมีพายุก่อตัวขึ้นมากที่สุดในแอ่งแอตแลนติก (กว่าร้อยละ 97) ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ (NHC) จะออกออกภาพรวมลมฟ้าอากาศเขตร้อนทั่วไปในวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 ซึ่งนับเป็นช่วงสองอาทิตย์ก่อนฤดูกาลจะเริ่มต้นขึ้น
__TOC__
==พายุ==
===พายุโซนร้อนอเล็กซ์===
===พายุโซนร้อนบอนนี===
===พายุโซนร้อนคอลิน===
===พายุโซนร้อนคอลิน===
===พายุเฮอริเคนแดเนียลล์===
===พายุเฮอริเคนเอิร์ล===
===พายุเฮอริเคนฟีโอนา===
===พายุโซนร้อนแกสตัน===
===พายุเฮอริเคนเอียน===
===พายุโซนร้อนเฮอร์มีน===
===พายุดีเปรสชันเขตร้อนอีเลฟเวน===
ช่วงตันของวันที่ 21 กันยายน ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติได้เริ่มติดตามคลื่นอากาศในเขตร้อน (tropical wave) ที่มีความเป็นไปได้ในการพัฒนาตัวซึ่งอยู่ทางด้านตะวันตกเฉียงใต้เฉตะวันตกของหมู่เกาะกาบูเวร์ดี ต่อมาคลื่นอากาศดังกล่าวได้ก่อตัวขึ้นเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำในวันเดียวกันนั้น แต่ความแปรปรวนนั้นยังคงจมตัวอยู่ภายในสภาพแวดล้อมที่มีอากาศแห้งประกอบกับลมระดับบนที่ไม่เอื้ออำนวย และมีการจัดระบบเล็กน้อยจนถึงไม่มีเลยในช่วงหลายวันต่อมา ขณะที่ระบบอยู่บริเวณมหาสมุทรแอตแลนติกตอนกลาง จนวันที่ 26 กันยายน การพาความร้อนรอบหย่อมความกดอากาศต่ำเริ่มค่อย ๆ แสดงสัญญาณของการจัดระบบขึ้น และในที่สุดก็ได้ก่อตัวขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนในวันที่ 28 กันยายน เวลา 15:00 UTC แต่แม้จะมีการพาความร้อนระดับลึกขึ้นในชั่วข้ามคืน แต่ตัวพายุดีเปรสชันเขตร้อนก็ยังคงมีการจัดระบบที่ย่ำแย่ในวันที่ 29 กันยายน และเริ่มที่จะเสื่อมกำลังลง ต่อมาในเวลา 21:00 UTC พายุได้สลายตัวเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำที่หลงเหลือนอกเขตร้อน
===พายุดีเปรสชันเขตร้อนทเวล์ฟ===
===พายุเฮอริเคนจูเลีย===
===พายุโซนร้อนคาร์ล===
===พายุเฮอริเคนลีซา===
===พายุเฮอริเคนมาร์ติน===
===พายุเฮอริเคนนิโคล===
==รายชื่อพายุ==
ชุดรายชื่อต่อไปนี้ใช้เป็นชื่อสำหรับพายุที่ก่อตัวขึ้นในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือในปี พ.ศ. 2565 รายชื่อที่ไม่ถูกถอนจากรายการจะถูกนำมาใช้อีกครั้งในฤดูกาล 2571 โดยรายการรายชื่อนี้เป็นรายการเดียวกันกับที่เคยใช้ไปในฤดูกาล 2559 เว้นแต่ มาร์ติน และ โอเวน ซึ่งเป็นชื่อที่ถูกนำมาทดแทน แมตทิว และ ออตโต ซึ่งถูกถอนไปตามลำดับ
{| width="90%"
|
อเล็กซ์
บอนนี
คอลิน
แดเนียลล์
เอิร์ล
ฟีโอนา
แกสตัน
|
เฮอร์มีน
เอียน
จูเลีย
คาร์ล
ลีซา
มาร์ติน
นิโคล
|
|-
|}
== ดูเพิ่ม ==
พายุหมุนเขตร้อนใน พ.ศ. 2565
พายุเฮอริเคนแอตแลนติก
ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2565
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2565
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2565
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้: 2564–2565, 2565–2566
ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย: 2564–2565, 2565–2566
ฤดูพายุไซโคลนแปซิฟิกใต้: 2564–2565, 2565–2566
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ 
การคาดหมายลมฟ้าอากาศเขตร้อนเขตแอตแลนติกของศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ 
แนวทางการวิเคราะห์ความเป็นไปได้ของการก่อกำเนิดพายุหมุนเขตร้อน 
ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก
ภัยธรรมชาติในปี พ.ศ. 2565
ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2565

ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2565 คือช่วงของฤดูกาลในอดีตที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนภายในมหาสมุทรแปซิฟิกด้านตะวันออก โดยฤดูกาลนี้เริ่มต้นอย่างเป็นทางการในวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 ในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออก และวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2565 ในมหาสมุทรแปซิฟิกกลาง และไปจบลงพร้อมกันในวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 โดยขอบเขตดังกล่าวเป็นระยะเวลาที่มีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวมากที่สุดในแอ่งแปซิฟิก อย่างไรก็ตาม เป็นไปได้ที่พายุหมุนเขตร้อนสามารถก่อตัวขึ้นได้ตลอดเวลา
__TOC__
== พายุ ==
===พายุเฮอริเคนแอกาทา===
===พายุเฮอริเคนบลัส===
===พายุโซนร้อนซีเลีย===
===พายุเฮอริเคนบอนนี===
===พายุเฮอริเคนดาร์บี===
===พายุเฮอริเคนเอสเทลล์===
===พายุเฮอริเคนแฟรงก์===
===พายุโซนร้อนจอร์เจตต์===
===พายุเฮอริเคนฮาวเวิร์ด===
===พายุโซนร้อนอีเวตต์===
===พายุโซนร้อนฆาบิเอร์===
===พายุเฮอริเคนเคย์===
===พายุโซนร้อนเลสเตอร์===
===พายุโซนร้อนแมเดลิน===
===พายุโซนร้อนนิวตัน===
===พายุเฮอริเคนออร์ลีน===
===พายุโซนร้อนเพน===
===พายุโซนร้อนจูเลีย===
===พายุเฮอริเคนรอสลิน===
== รายชื่อพายุ ==
รายชื่อต่อไปนี้ ใช้สำหรับการตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อนที่ก่อตัวในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออกเฉียงเหนือในปี พ.ศ. 2565 ถ้ามีชื่อที่ถูกถอนจะได้รับการประกาศโดยองค์การอุตุนิยมวิทยาโลกในฤดูใบไม้ผลิของปี พ.ศ. 2566 ชื่อที่ไม่ถูกปลดจะถูกนำกลับมาใช้อีกครั้งในปีฤดูกาล พ.ศ. 2571 โดยรายการนี้เป็นรายการเดียวกันกับที่เคยใช้ในฤดูกาล 2559
{| width="90%"
|
แอกาทา
บลัส
ซีเลีย
ดาร์บี
เอสเทลล์
แฟรงก์
จอร์เจตต์
ฮาวเวิร์ด
|
อีเวตต์
ฆาบิเอร์
เคย์
เลสเตอร์
แมเดลิน
นิวตัน
ออร์ลีน
เพน
|
รอสลิน
|}
สำหรับพายุที่ก่อตัวภายในพื้นที่รับผิดชอบของศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลาง ครอบคลุมพื้นที่ระหว่างเส้น 140 องศาตะวันตกถึงเส้นแบ่งวันสากล ชื่อที่จะใช้จะเป็นชื่อในชุดหมุนเวียนสี่ชุด
== ดูเพิ่ม ==
พายุหมุนเขตร้อนใน พ.ศ. 2565
รายชื่อฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2565
ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2565
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2565
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้: 2564–2565, 2565–2566
ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย: 2564–2565, 2565–2566
ฤดูพายุไซโคลนแปซิฟิกใต้: 2564–2565, 2565–2566
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ 
การคาดหมายลมฟ้าอากาศเขตร้อนเขตแปซิฟิกตะวันออกของศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ 
เว็บไซต์ของศูนย์บริการอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติเม็กซิโก 
ศูนย์ร่วมเตือนไต้ฝุ่น  
ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก
ภัยธรรมชาติในปี พ.ศ. 2565