pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อำเภอแกทอบ

อำเภอแกทอบ (بخش گتاب) เป็นอำเภอในเทศมณฑลบอโบล จังหวัดมอแซนแดรอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 45,104 คนใน 11,185 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองเพียงเมืองเดียวคือแกทอบ และมีตำบลเพียง 2 ตำบลคือตำบลแกทอเบโจนูบี และตำบลแกทอเบโชมอลี
== อ้างอิง ==
แกทอบ
ตำบลแกทอเบโชมอลี

แกทอเบโชมอลี (گتاب شمالی) เป็นตำบลในอำเภอแกทอบ เทศมณฑลบอโบล จังหวัดมอแซนแดรอน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 30 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 23,405 คนใน 5,909 ครัวเรือน
== อ้างอิง ==
ตำบลในประเทศอิหร่าน
แกทอบ

แกทอบ (گتاب) เป็นเมืองและเมืองหลักในอำเภอแกทอบ เทศมณฑลบอโบล จังหวัดมอแซนแดรอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 6,956 คนใน 1,744 ครัวเรือน
==อ้างอิง==
เมืองในประเทศอิหร่าน
เทศบาลตำบลแหลมฟ้าผ่า

เทศบาลตำบลแหลมฟ้าผ่า เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 1, 6 และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2–4, 13 ตำบลแหลมฟ้าผ่า กับพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 4, 7, 9 ตำบลในคลองบางปลากด อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลแหลมฟ้าผ่าที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2537 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 21,421 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอพระสมุทรเจดีย์  เทศบาลอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดสมุทรปราการประมาณ 24.1 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 30.1 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ ด้านตะวันออกของเขตเทศบาลมีแม่น้ำเจ้าพระยาไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 7.0 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 4,375.0 ไร่
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลตำบลแหลมฟ้าผ่า
แหลมฟ้าผ่า
แหลมฟ้าผ่า
เทศบาลตำบลพระสมุทรเจดีย์

เทศบาลตำบลพระสมุทรเจดีย์ เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลปากคลองบางปลากด อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลพระสมุทรเจดีย์ที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2537 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 11,839 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลพระสมุทรเจดีย์ตั้งอยู่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอพระสมุทรเจดีย์ ห่างจากตัวอำเภอประมาณ 5.2 กิโลเมตร มีสถานที่สำคัญในเทศบาลคือพระสมุทรเจดีย์ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ประจำจังหวัดสมุทรปราการ ผู้คนทั่วไปจะเรียกกันติดปากว่า พระเจดีย์กลางน้ำ เนื่องจากเดิมบริเวณที่ก่อสร้างพระสมุทรเจดีย์เป็นเกาะแม่น้ำในแม่น้ำเจ้าพระยา ต่อมาชายตลิ่งฝั่งขวาของแม่น้ำตื้นเขินงอกออกมาเชื่อมติดกับเกาะอันเป็นที่ตั้งพระเจดีย์ และป้อมผีเสื้อสมุทรซึ่งตั้งอยู่บนเกาะแม่น้ำ ด้านใต้พระสมุทรเจดีย์ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2362
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลตำบลพระสมุทรเจดีย์
พระสมุทรเจดีย์
พระสมุทรเจดีย์
โฮป!

แอร์ฟรานซ์ โฮป หรือ โฮป! (อังกฤษ: Air France Hop; Hop!) เป็นสายการบินระดับภูมิภาคสัญชาติฝรั่งเศส โดยให้บริการเที่ยวบินในนามของบริษัทแม่ แอร์ฟรานซ์ สายการบินก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 2012 จากการควบรวมกิจการของสายการบิน แอร์ลินแอร์, บริตแอร์ และ เรจินัล

== ประวัติ ==
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2015 แอร์ฟรานซ์-เคแอลเอ็ทกรุ๊ป ได้ประกาศการควบรวมกิจการของแอร์ลินแอร์, บริตแอร์ และ เรจินัลแอร์ไลน์ อย่างเป็นทางการในปีค.ศ. 2017  ภายใต้ชื่อ โฮป!
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 บริการต่าง ๆ ของโฮป! จะถูกรีแบรนด์เป็น "แอร์ฟรานซ์ โฮป" เครื่องบินลำแรกในลวดลาย - แอร์ฟรานซ์โฮป ลำแรกก็ได้เข้ามาประจำการในเดือนพฤษภาคมในปีเดียวกัน
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2019 เที่ยวบินของแอร์ฟรานซ์โฮป ย้ายไปดำเนินการภายใต้ชื่อของแอร์ฟรานซ์ทั้งหมด
== จุดหมายปลายทาง ==
=== พันธทิตรทางการบิน ===
แอร์ฟรานซ์ โฮปเป็นสมาชิกที่เกี่ยวข้องของสกายทีม และมีพันธมิตรทาการบินกับสายการบินต่าง ๆ ดังนี้:
แอร์คอร์ซิค่า
แอร์ฟรานซ์
== ฝูงบิน ==
ณ เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 ฝูงบินของแอร์ฟรานซ์ โฮป มีดังนี้:
ไฟล์:Canadair Bombardier CRJ-1000 Hop! (HOP) F-HMLC - MSN 19006 (9655087113).jpg|บอมบาร์ดิเอร์ ซีอาร์เจ-1000
ไฟล์:Air France Hop - F-HBLK.jpg|เอ็มบราเออร์ อี-190
== ดูเพิ่ม ==
Air France Hop (อังกฤษ)
== อ้างอิง ==
สายการบินสัญชาติฝรั่งเศษ
สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2555
สมาคมสายการบินสัญชาติยุโรป
สายการบินในยุโรป
แอร์ฟรานซ์-เคแอลเอ็มกรุ๊ป
วัดท่าข้ามใต้

วัดท่าข้ามใต้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านกาศ อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 1 ไร่ 2 งาน ปัจจุบันมี พระสองเมือง ถาวโร เป็นเจ้าอาวาส
วัดท่าข้ามใต้ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2473 วัดมีปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระบรมสารีริกธาตุ ซึ่งท่านปัญญาวุฒิโฑ อดีตเจ้าอาวาสวัดท่าข้ามใต้ ได้ไปพบในวัดถ้ำเหง้า โดยพระบรมสารีริกธาตุได้แสดงอภินิหารปรากฏมีแสงสว่างเจิดจ้าภายในถ้ำ จึงได้อาราธนาอัญเชิญองค์พระบรมสารีริกธาตุมาประดิษฐานที่วัดท่าข้ามใต้ ซึ่งต่อมาวัดท่าข้ามใต้ได้ดำเนินการก่อสร้างพระเจดีย์องค์ใหม่เพื่อบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ วัดยังมีงานสรงน้ำองค์พระบรมสารีริกธาตุ เป็นประจำทุกปี
==อ้างอิง==
ท่าข้ามใต้
พิพิธภัณฑ์โอรังอัซลี

พิพิธภัณฑ์โอรังอัซลี (Muzium Orang Asli) เป็นพิพิธภัณฑ์ในอำเภอกมบัก รัฐเซอลาโงร์ ประเทศมาเลเซีย จัดแสดงประวัติศาสตร์และประเพณีของชนพื้นเมืองโอรังอัซลี ในพิพิธภัณฑ์มีห้องสมุดและโรงละครขนาดเล็ก และเปิดทำการในวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1987 โดยนายกรัฐมนตรีมาฮาดีร์ บิน โมฮามัด
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
All Malaysia.info | Muzium Orang Asli 
Orang Asli Temuan Web Site
Orang Asli Alternative Medicine
พิพิธภัณฑ์ในรัฐเซอลาโงร์
พิพิธภัณฑ์ชาติพันธุ์
โอรังอัซลี
วัดควรค่าม้า

วัดควรค่าม้า เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ มีเนื้อที่ 1 ไร่ 94 ตารางวา
วัดควรค่าม้าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2035 เหตุที่ชื่อวัดควรค่าม้าเพราะในอดีด บริเวณส่วนใหญ่ของวัดเป็นพื้นที่ที่ใช้ในการเลี้ยงม้าจำนวนมาก เลี้ยงม้าเป็นพาหนะค้าขาย ต่อมาม้าได้ล้มตายลง ด้วยความอาลัยม้าจึงตัดสินใจอุทิศที่แปลงนี้ให้เป็นวัด สร้างวัดเพื่อระลึกถึงม้า เดิมชื่อ วัดคุณค่าม้า ต่อมาก็เพี้ยนเป็นวัดควรค่าม้า วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2405
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ วิหาร เจดีย์ (พระธาตุ) ย่อมุมไม้สิบสอง ด้านหน้าของเจดีย์ประดิษฐ์สถานเป็นพระพุทธรูปสมัยเชียงแสน ด้านซ้ายประดิษฐ์สถานเป็นพระสิงห์ ด้านขวาประดิษฐ์สถานเป็นพระนาคปรก ด้านหลังประดิษฐ์สถานพระเจ้าทันใจ
==รายนามเจ้าอาวาส==
ครูบาคำ
ครูบาปัญญา ปัญญาธโร
พระอธิการวีรธรรม วีรธัมโม พ.ศ. 2496–2506
พระอธิการทองสุข กลญาโน พ.ศ. 2506–2512
พระอธิการบุญฤทธิ์ ฐิติโก พ.ศ. 2513–2526
พระครูวีรุฬธรรมวัฒน์ พ.ศ. 2527–ปัจจุบัน
==อ้างอิง==
ควรค่าม้า
วัดพระเจ้าเม็งราย

วัดพระเจ้าเม็งราย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
วัดพระเจ้าเม็งราย เดิมชื่อว่า วัดคานคาด คงจะเพี้ยนมาจากคำว่า กาละก้อด หรืออาจมีความหมายว่า ไม้คานหามพระพุทธรูปมาคาด หรือกร่อนจาก จนเกือบจะนำมาใช้หามพระพุทธรูปต่อไปอีกไม่ได้ จึงตั้งว่า วัดคาดคอด ยังมีอีกชื่อว่า วัดศรีสร้อยท้าเจ่ง เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดพระเจ้าเม็งราย" ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง สันนิษฐานว่าเป็นพระอารามหลวงแห่งที่สามที่พญามังรายทรงสร้างขึ้น สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดและได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 1839 
วัดมีโบราณวัตถุที่สำคัญเป็นพระพุทธรูปยืนปางห้ามญาติ มีชื่อเรียกว่า พระเจ้าค่าคิงพญามังราย สูงประมาณ 540 เซนติเมตร เป็นพระพุทธรูปยืนสมัยต้นเชียงใหม่เป็นพระพุทธรูปที่สำคัญองค์หนึ่ง เรื่องราวของพระพุทธรูปองค์นี้ปรากฏในตำนานเมืองเชียงใหม่และในพงศาวดารโยนก ปูชนียวัตถุอื่น ๆ ได้แก่ พระพุทธรูปที่จำลองจากพระพุทธสิหิงค์ สร้างโดยศรีสัทธัมมะมหาสังฆราชเมื่อ พ.ศ. 2012 ประดิษฐานในวิหารใหญ่ ขนาดหน้าตักกว้าง 86 เซนติเมตร และยังมีกลุ่มพระพุทธรูปปางมารวิชัยสำริดอีกหลายองค์ เป็นรูปแบบของพระพุทธรูปปางมารวิชัย ในต้นพุทธศตวรรษที่ 21 พระพุทธรูปปางลีลาสกุลช่างเชียงใหม่ สำริดปิดทองพุทธศตวรรษที่ 21–22 ประดิษฐานอยู่ในวิหารน้อย
==อ้างอิง==
พระเจ้าเม็งราย
สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของพญามังราย
กระต่ายป่าแห่งอินาบะ

กระต่ายป่าแห่งอินาบะ  สามารถสื่อถึงตำนานญี่ปุ่นสองแบบที่มาจากแคว้นอินาบะ (ปัจจุบันคือจังหวัดทตโตริฝั่งตะวันออก) โดยตำนานกระต่ายป่าแห่งอินาบะของ อิซูโมะ เด็นไร มีที่มาจากแคว้นอิซูโมะ ส่วนกระต่ายป่าแห่งอินาบะอีกอันอยู่ในตำนานของ โอนามูจิ-โนะ-คามิ เทพเจ้าชินโต
กระต่ายป่าที่กล่าวถึงในตำนานคือ Lepus brachyurus หรือกระต่ายป่าญี่ปุ่น ซึ่งอาจจะเป็นชนิดย่อยที่พบในหมู่เกาะโอกิที่มีชื่อว่า Lepus brachyurus okiensis กระต่ายป่าญี่ปุ่นมีความยาวระหว่าง  ถึง  และมีขนาดเล็กกว่ากระต่ายป่ายุโรป กระต่ายป่าญี่ปุ่นมักมีผิวสีน้ำตาล แต่ในพื้นที่ที่มีภูมิอากาศหลากหลายอย่างแคว้นอินาบะ ผิวของมันจะเปลี่ยนเป็นสีขาวในฤดูหนาว
==อ้างอิง==
==อ่านเพิ่ม==
Antoni, Klaus (2015). "On the Religious Meaning of a Japanese Myth: The White Hare of Inaba ". In: Comparative Mythology 1/1, 61-72. .
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Full text of Basil Hall Chamberlain's translation of "The White Hare of Inaba"
สิ่งมีชีวิตในตำนานญี่ปุ่น
กระต่ายในเทพปกรณัม
วัดสำเภา (จังหวัดเชียงใหม่)

วัดสำเภา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่บนถนนราชดำเนิน ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ อยู่ตรงข้ามกับวัดพันอ้น ในเขตคูเมืองเชียงใหม่ ห่างจากประตูท่าแพ 250 เมตร
วัดสำเภาสร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์มังราย ชื่อเดิมคงไม่ใช่ชื่อนี้ ไม่ปรากฏนามผู้สร้าง ในตอนนั้นมีพ่อค้าชาวเมืองระแหง (จังหวัดตากในปัจจุบัน) เดินทางมาค้าขายในเมืองเชียงใหม่ เกิดศรัทธาต่อพุทธศาสนาจึงสร้างสำเภาทองบรรจุในเจดีย์ของวัดแห่งนี้ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2113  ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2362 พระยาธรรมลังกา เจ้าหลวงเชียงใหม่องค์ที่ 2 ได้มาทำบุญถาวรวัตถุ และเจ้าสุริยวงศ์ (คำตัน สิโรรส) ได้ทำนุบำรุงสืบมา
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารศิลปะล้านนา ตัวอาคารตั้งอยู่บนฐานยกสูง หลังคาซ้อนกันสามชั้น หน้าบันตลอดจนตัวเสาประดับด้วยลายปูนปั้นเป็นรูปเทวดา ลายพรรณพฤกษาและสัตว์ต่าง ๆ บันไดทางขึ้นเป็นมกรคายนาค ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัยเป็นพระประธาน เจดีย์ศิลปะล้านนา ตั้งอยู่ด้านหลังวิหาร ฐานด้านล่างสุดเป็นสี่เหลี่ยม รับฐานบัวย่อเก็จยกสูง ถัดขึ้นไปเป็นชั้นมาลัยเถาซ้อนกันห้าชั้น รับกับองค์ระฆังทรงกลมสีทอง หุ้มด้วยทองจังโก ส่วนยอดประดับฉัตรสีทองห้าชั้น และอุโบสถ ตั้งอยู่ด้านข้างวิหาร หลังคาซ้อนกันสองชั้น ช่อฟ้ายังคงเป็นของเดิม ส่วนนาคสะดุ้งทำขึ้นใหม่ ด้านหน้าประดับด้วยลายปูนปั้นรูปพรรณพฤกษาและกระจกหลากสี ประตูทางเข้าแกะไม้เป็นรูปเทวดาสององค์เฝ้าประตูอยู่
==อ้างอิง==
สำเภา
โรงพิมพ์บำรุงนุกูลกิจ

โรงพิมพ์บำรุงนุกูลกิจเป็นอดีตโรงพิมพ์ในประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2438 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ถือกันว่าเป็นเป็นโรงพิมพ์แห่งแรกของประเทศไทย โรงพิมพ์ก่อตั้งขึ้นโดยหลวงดำรงธรรมสาร (มี ธรรมาชีวะ) ปลัดกรมอัยการ ก่อนที่จะออกจากราชการมาทำธุรกิจโรงพิมพ์เต็มตัว โรงพิมพ์บำรุงนุกูลกิจเป็นธุรกิจรับพิมพ์หนังสือแบบเรียน หนังสือธรรมะ หนังสือที่ระลึกงานศพ และหนังสือราชการ รวมถึงราชกิจจานุเบกษาซึ่งเคยตีพิมพ์อยู่จนถึงปี พ.ศ 2504 หลังรัฐบาลได้จัดตั้งสำนักพิมพ์ของราชการขึ้นเอง โรงพิมพ์ดำเนินการโดยลูกหลานของผู้ก่อตั้งเรื่อยมาจนถึงรุ่นที่สี่ก่อนจะปิดตัวลงไปเมื่อราว พ.ศ. 2530
โรงพิมพ์บำรุงนุกูลกิจถือเป็นหนึ่งในบรรดาโรงพิมพ์ที่มีเจ้าของเป็นชาวไทยที่เปิดตัวขึ้นภายหลังการชยายตัวของตลาดหนังสือในสยามจากนโยบายการเผยแพร่ความรู้ของหอพระสมุดวชิรญาณที่ส่งเสริมการนำต้นฉบับหนังสือไทยบนใบลานให้กับโรงพิมพ์เอกชนไปจัดพิมพ์เอง
ในปี พ.ศ.2442 โรงพิมพ์บำรุงนุกูลกิจตีพิมพ์ หนังสือแบบเรียนเร็ว พระนิพนธ์ในกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ฉบับตีพิมพ์ครั้งที่ 10 ซึ่งเป็นหนังสือเรียนภาษาไทยเล่มแรกที่มีมีการกำกับชื่อประกอบตัวอักษรไทย ก ถึง ฮ ครบทั้ง 44 ในช่วงวิกฤตการณ์กบฏบวรเดช โรงพิมพ์บำรุงนุกูลกิจเป็นหนึ่งในโรงพิมพ์เอกชนที่อาสาพิมพ์คําแถลงการณ์ของรัฐบาลเพื่อต่อต้านการก่อกบฏแจกจ่ายประชาชนโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย
== อาคารโรงพิมพ์บำรุงนุกูลกิจ ==
อาคารโรงพิมพ์ก่อสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2438 ตั้งอยู่บนถนนบำรุงเมือง และเป็นโบราณสถานขึ้นทะเบียนของกรมศิลปากรในชื่อ "อาคารบำรุงนุกูลกิจ" นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 ปัจจุบันอาคารอยู่ภายใต้การดูแลของบริษัทรัจนากรพร็อบเพอร์ตี้ และใช้งานเป็นโกดังของร้านสังฆภัณฑ์และพระพุทธรูปในพื้นที่ และด้านหน้าของอาคารเป็นที่จอดรถ กระทั่งในปี พ.ศ. 2565 ได้เปลี่ยนมาเป็นร้านกาแฟชั่วคราวของ Craftsman Roastery ซึ่งอดีตเคยทำการอยู่ที่บ้านอาจารย์ฝรั่ง อดีตบ้านพักของศิลป์ พีระศรี และจะเปิดให้บริการเป็นเวลา 8 เดือนนับตั้งแต่ 5 กุมภาพันธ์
อาคารโรงพิมพ์เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนมีความสูงสองชั้น หลังคาทรงปั้นหยา ก่อสร้างด้วยสถาปัตยกรรมเป็นแบบผสมผสานสถาปัตยกรรมคลาสสิกและสถาปัตยกรรมวิกตอเรีย ตกแต่งด้วยไม้และปูนเป็นลวดลายเหนือหน้าต่างและประตู ปัจจุบันอาคารตั้งอยู่ในพื้นที่ปิดที่ล้อมรอบด้วยอาคารพาณิชย์อื่นและมีพื้นที่ทางเข้าที่คับแคบ
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Bumrung Nukulkij Printing House โรงพิมพ์บำรุงนุกูลกิจ 15.jpg|พื้นที่ร้าน Craftsman Roastery
== อ้างอิง ==
บำรุงนุกูลกิจ
โบราณสถานในเขตพระนคร
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2438
ตำบลโกสัมพี

โกสัมพี เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอโกสัมพีนคร จังหวัดกำแพงเพชร เป็นที่ตั้งของศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอโกสัมพีนคร เป็นตำบลที่มีพื้นที่และประชากรมากที่สุดในอำเภอโกสัมพีนคร



== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
ตำบลโกสัมพีมีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลเชียงทอง (อำเภอวังเจ้า จังหวัดตาก)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลเพชรชมภู (อำเภอโกสัมพีนคร) ตำบลลานดอกไม้ (อำเภอเมืองกำแพงเพชร) และตำบลท่าไม้ (อำเภอพรานกระต่าย)
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลนาบ่อคำ (อำเภอเมืองกำแพงเพชร) และตำบลโป่งน้ำร้อน (อำเภอคลองลาน)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลคีรีราษฎร์ (อำเภอพบพระ จังหวัดตาก)

== การปกครองส่วนภูมิภาค ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
ตำบลโกสัมพีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 26 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านท่าคูณ
หมู่ที่ 2 บ้านหนองแดน
หมู่ที่ 3 บ้านคลองเมือง
หมู่ที่ 4 บ้านมะเดื่อชุมพร
หมู่ที่ 5 บ้านโกสัมพี
หมู่ที่ 6 บ้านไร่ลำปาง
หมู่ที่ 7 บ้านหนองวัวดำ
หมู่ที่ 8 บ้านเขาชัยโพธิ์
หมู่ที่ 9 บ้านท่าพุทรา
หมู่ที่ 10 บ้านโละโคะ
หมู่ที่ 11 บ้านหนองเตาอิฐ
หมู่ที่ 12 บ้านโนนสมบูรณ์
หมู่ที่ 13 บ้านบุ่งตะคล้อ
หมู่ที่ 14 บ้านหนองบัวสามัคคี
หมู่ที่ 15 บ้านไร่พิจิตร
หมู่ที่ 16 บ้านทุ่งธารทอง
หมู่ที่ 17 บ้านดงซ่อม
หมู่ที่ 18 บ้านคลองเจริญ
หมู่ที่ 19 บ้านวังใหม่
หมู่ที่ 20 บ้านคลองแตงโม
หมู่ที่ 21 บ้านหนองบง
หมู่ที่ 22 บ้านมอรังงาม
หมู่ที่ 23 บ้านคลองเป้า
หมู่ที่ 24 บ้านใหม่ชัยมงคล
หมู่ที่ 25 บ้านเนินมะกอกน้อย
หมู่ที่ 26 บ้านป่าหมาก
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่ตำบลโกสัมพี มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลโกสัมพี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโกสัมพีทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลโกสัมพี ที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2517 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลโกสัมพีในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 จนถึงปัจจุบัน
== ประชากร ==
พื้นที่ตำบลโกสัมพีประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 26 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 17,931 คน แบ่งเป็นชาย 9,051 คน หญิง 8,880 คน (เดือนธันวาคม 2564) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดใน
ช็อนจู

ช็อนจู (전주시, ) เป็นนครที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 16 ของประเทศเกาหลีใต้ และเป็นเมืองหลวงของจังหวัดช็อลลาเหนือ มีลักษณะเป็นทั้งเมืองและชนบทเนื่องจากติดกับอำเภอวันจู ซึ่งมีอาณาเขตล้อมรอบช็อนจูเกือบทั้งหมด และในอำเภอวันจูก็มีผู้อยู่อาศัยจำนวนมากที่ทำงานในช็อนจู ชื่อของช็อนจูมีความหมายตามตัวอักษรว่า "ดินแดนที่สมบูรณ์" (มาจากฮันจา  (; ช็อน) หมายถึง สมบูรณ์,  (; ชู) หมายถึง ดินแดน) ช็อนจูเป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวที่สำคัญและมีชื่อเสียงในด้านอาหารเกาหลี สิ่งปลูกสร้างทางประวัติศาสตร์ กิจกรรมกีฬา และเทศกาลนวัตกรรม
ในเดือนพฤษภาคม 2012 ช็อนจูได้รับเลือกให้เป็นเมืองสร้างสรรค์ด้านวิทยาการทำอาหาร โดยเป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายเมืองสร้างสรรค์ของยูเนสโก เนื่องจากช็อนจูมีการทำอาหารพื้นบ้านแบบดั้งเดิมของเมืองที่สืบทอดมาเป็นเวลาหลายพันปี มีการสนับสนุนการวิจัยด้านอาหารของภาครัฐและเอกชน ระบบการฝึกอบรมเชฟที่มีความสามารถ และการเป็นเจ้าภาพจัดงานเทศกาลอาหารที่มีความโดดเด่น
== เมืองพี่น้อง ==
แซนดีเอโก รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
ซูโจว มณฑลเจียงซู ประเทศจีน
คานาซาวะ จังหวัดอิชิกาวะ ประเทศญี่ปุ่น
อันทัลยา (Antalya) ประเทศตุรกี
มกโพ จังหวัดช็อลลาใต้ ประเทศเกาหลีใต้
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อนครในประเทศเกาหลีใต้
ราชวงศ์โชซ็อน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลนครช็อนจู 
เว็บไซต์การท่องเที่ยวเทศบาลนครช็อนจู 
 
นครในจังหวัดช็อลลาเหนือ
ยอซู

ยอซู (여수시, ) เป็นนครแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่บนชายฝั่งทางทิศใต้ของคาบสมุทรเกาหลี ในจังหวัดช็อลลาใต้ ประเทศเกาหลีใต้ ประกอบด้วย นครยอซูเดิม ที่ก่อตั้งในปี 1949 และนครยอช็อน ที่ก่อตั้งในปี 1986 และอำเภอยอช็อน ซี่งได้รวมเข้ากับนครยอซูในปี 1998
== ภูมิอากาศ ==
ยอซูมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cwa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่หนาวเย็น ปริมาณน้ำฝนจะมีมากสุดในช่วงฤดูร้อน โดยในเดือนมิถุนายนถึงสิงหาคมมีปริมาณน้ำฝนมากกว่า  ต่อเดือน อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึกไว้คือ  เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม 1994 ในขณะที่อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึกไว้คือ  เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 1977
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อนครในประเทศเกาหลีใต้
เอ็กซ์โป 2012 ยอซู ประเทศเกาหลีใต้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลนครยอซู
 
นครในจังหวัดช็อลลาใต้
เมืองท่าในประเทศเกาหลีใต้
การ์ลุส เอดูวาร์ดู ปาร์เรย์รา

การ์ลุส เอดูวาร์ดู ปาร์เรย์รา (Carlos Eduardo Parreira; 10 เมษายน พ.ศ. 2524 −) เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนชาวบราซิล
== สถิติการจัดการทีม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชาวบราซิลในประเทศไทย
ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวบราซิล
ผู้จัดการทีมฟุตบอลในไทยลีก
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลเชียงใหม่
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลเชียงใหม่ ยูไนเต็ด
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลขอนแก่น ยูไนเต็ด
วัดมงคลคีรีเขต

วัดมงคลคีรีเขต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเมย ในตำบลท่าสองยาง อำเภอท่าสองยาง จังหวัดตาก มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 72 ไร่ 2 งาน 28 ตารางวา มีธรณีสงฆ์ 2 แปลง เนื้อที่ 3 ไร่
วัดมงคลคีรีเขต ป้ายวัดสะกดว่า วัดมงคลคีรีเขตร์ ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2462 ประชาชนร่วมใจกันสร้างวัดนี้ และนิยมเรียกว่า "วัดท่าสองยาง" ตามชื่อของหมู่บ้าน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2523 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
วัดมีเกจิอาจารย์ คือ พระครูนิมมานการโสภณ หรือ ครูบาสร้อย ขันติสาโร เป็นที่เคารพของประชาชนทั่วไป ทั้งชาวไทยและชาวพม่าเชื้อสายกะเหรี่ยงที่อยู่ตรงข้ามอำเภอชายแดนฝั่งตะวันตก เชื่อกันว่าเป็นผู้ที่มีอาคมกล้าแข็งสามารถป้องกันอันตรายต่าง ๆ ให้กับผู้ที่เคารพนับถือ เมื่อท่านมรณภาพ เมื่อ พ.ศ. 2541 สังขารไม่เน่าเปื่อย ปัจจุบันเก็บอยู่ในโลงแก้วในกุฏิที่ท่านเคยอยู่
==รายนามเจ้าอาวาส==
ครูบากาวิ
พระจ่อ
พระอ้าย
พระดำ
พระเจ่ง
พระเสือ
พระสวัสดิ์
พระอธิการสร้อย ขนฺติสาโร
==อ้างอิง==
มงคลคีรีเขต
บีบีจี

บีบีจี (Viviz, ) เป็นเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งโดยบีพีเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ กลุ่มประกอบด้วยอดีตสมาชิกจีเฟรนด์ ได้แก่ อึนฮา ชินบี และออมจี กลุ่มเปิดตัวเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 ด้วยอีพีชุดแรก บีมออฟปริซึม
==ประวัติ==
===2021–ปัจจุบัน: เปิดตัวกับ บีมออฟปริซึม===
เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2021 มีการประกาศว่า อึนฮา ชินบี และออมจี อดีตสมาชิกจีเฟรนด์ เซ็นสัญญากับบีพีเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์และจะเปิดตัวในฐานะวงกลุ่มสาม เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม เปิดตัวชื่อกลุ่มว่า บีบีจี (Viviz)
เมื่อวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 2022 บีพีเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ประกาศว่าพวกเขาจะเปิดตัววันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 ด้วยมินิอัลบั้มชุดแรก บีมออฟปริซึม
==สมาชิก==
อึนฮา 
ชินบี 
ออมจี 
==ผลงานเพลง==
===อีพี===
===ซิงเกิล===
===ชาร์ตเพลงอื่น===
== รางวัลและการเสนอชื่อ ==
==อ้างอิง==
กลุ่มดนตรีเคป็อป
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2565
เกิร์ลกรุปเกาหลีใต้
วงกลุ่มสามสัญชาติเกาหลีใต้
กลุ่มดนตรีจากโซล
ศิลปินสังกัดบีพีเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
ก่อตั้งในประเทศเกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2565
วัดแม่ต้านเหนือ

วัดแม่ต้านเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่ต้าน อำเภอท่าสองยาง จังหวัดตาก มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 81 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 3 ไร่ 26 ตารางวา ปัจจุบันพระครูพิบูลธรรมานุวัตร (พรหม พุทธภาโณ) เป็นเจ้าอาวาส
วัดแม่ต้านเหนือตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2360 เป็นวัดเก่าแก่ที่มีมาก่อนนั้น แต่จะนานเท่าใดไม่ปรากฏหลักฐาน เดิมตั้งอยู่ที่บ้านลำร้อง หมู่ที่ 2 ต่อมาถึงประมาณ พ.ศ. 2440 ได้ย้ายเสนาสนะมาจัดสร้างขึ้นใหม่ทางทิศตะวันตกของหมู่บ้าน มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 2 ไร่ จนเมื่อพ.ศ. 2466 ได้ย้ายวัดมาตั้งอยู่ที่สี่แยกถนนราชดำเนิน และย้ายวัดอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2496 มาสร้าง ณ ที่ตั้งปัจจุบัน ซึ่งอยู่ห่างจากที่ตั้งวัดเดิมประมาณ 1 กิโลเมตร เนื่องจากปัญหาน้ำท่วมและคับแคบ กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศย้ายวัดเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2499 ที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 81 ไร่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2522
ชื่อของวัดเรียกกันหลายชื่อ ทั้ง วัดครูบากิ่ง หรือ วัดครูบากั๋น เรียกตามนามเจ้าอาวาส บ้างเรียก วัดม่วงคำ เพราะมีต้นมะม่วงคำขนาดใหญ่เก่าแก่อยู่ในวัด บ้างก็เรียก วัดเหนือ เพราะตั้งอยู่ตอนเหนือของหมู่บ้าน
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 12.80 เมตร ยาว 28 เมตร สร้าง พ.ศ. 2514 โครงสร้างเป็นไม้พื้นคอนกรีต หอฉันกว้าง 8.50 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 เป็นอาคารไม้ยกพื้นสูง 2 เมตร ศาลาการเปรียญกว้าง 950 เมตร ยาว 28.50 เมตร สร้าง พ.ศ. 2523 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 16 หลัง และหอระฆังสร้างด้วยไม้ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปไม้ขนุนแกะสลัก 2 องค์ นายพรหม นางพิมพ์ สร้างไว้เมื่อ พ.ศ. 2420 พระพุทธรูปไม้ขนุนอีก 2 องค์ สร้างโดยท้าวอินต๊ะและท้าวเขื่อนเพชร เมื่อ พ.ศ. 2442 พระประธานในวิหาร 3 องค์ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้น
==อ้างอิง==
แม่ต้านเหนือ
วัดชัยชนะสงคราม (จังหวัดตาก)

วัดชัยชนะสงคราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชียงเงิน อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก
วัดชัยชนะสงครามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2258 เดิมชื่อ วัดท่าชัย หรือ วัดดอยท่าชัย แต่ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดท่าแค ตามชื่อหมู่บ้าน สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์ในการที่กองทัพอยุธยาได้รับชัยชนะในการรบสู้กับข้าศึกในสมัยสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ์ โดยบริเวณด้านหลังหมู่บ้านมีคันคูซึ่งสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ์มีรับสั่งให้ทหารขุดดินทาคันคูต้านทานกองทัพข้าศึก บริเวณที่ขุดปัจจุบันเรียกว่า หนองคา ยังปรากฏให้เห็นอยู่
แต่ด้วยการศึกสงครามจึงทำให้ไม่มี ผู้ทำนุบำรุง เป็นเหตุให้วัดถูกทิ้งรกร้างว่างเปล่า เป็นเวลานาน จนเมื่อ พ.ศ. 2449 พระอธิการยิ้ม เจ้าอาวาสวัดไผ่ล้อม พระครูเจ้า คณะแขวง กิ่งอำเภอเชียงเงิน พร้อมด้วยพระศักดา เรืองฤทธิ์ เจ้าเมืองตาก พร้อมศรัทธาพุทธศาสนิกชน ร่วมกันบูรณะอุโบสถแลซ่อมแซมหลวงพ่อโต พระประธานในอุโบสถ ภายหลังได้นำพระพุทธรูปสมัยเชียงแสน หรือ พระสองพี่น้อง มาประดิษฐานด้วย วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2449
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 หอสวดมนต์เป็นอาคารตึก 2 ชั้น สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 กุฏิสงฆ์ 2 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ เจดีย์ 1 องค์ พระประธานในอุโบสถนามว่า หลวงพ่อโต เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย สมัยสุโขทัย พระพุทธรูปเนื้อทองสัมฤทธิ์ สมัยเชียงแสน อีก 2 องค์ ชาวบ้านเรียกว่า หลวงพ่อสองพี่น้อง
==อ้างอิง==
ชัยชนะสงคราม
เทือกเขาอะแลสกา

เทือกเขาอะแลสกา (Alaska Range) เป็นแนวเทือกเขารูปโค้ง มีความยาวประมาณ 750 กิโลเมตร ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของรัฐอะแลสกา สหรัฐอเมริกา ทิวเขานั้นกินพื้นที่ตั้งแต่ชายฝั่งทางตะวันตกเฉียงใต้ของทะเลสาบคลาร์ก ไปจนถึงทางตะวันออกเฉียงใต้ บริเวณแม่น้ำไวท์ในดินแดนยูคอนของประเทศแคนาดา
ยอดเขาเดนาลีซึ่งถือว่าเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือก็ตั้งอยู่ในเทือกเขานี้ โดยเทือกเขาอะแลสกามีพื้นที่ธารน้ำแข็งทั้งหมดประมาณ 13,900 ตารางกิโลเมตร
ด้วยความสูงประมาณ 6,194 เมตร ทำให้เทือกเขาอะแลสกาจัดได้เป็นเทือกเขาที่สูงเป็นอันดับ 10 ของโลก
==ธรณีวิทยา==
ผลจากการทำแผนที่ธรณีวิทยาพื้นผิว (Mapped surface geology), ข้อมูลทางธรณีฟิสิกส์ และ การศึกษาการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิของหินในบริเวณเทือกเขา ทำให้ Paul Fitzgerald และเพื่อนร่วมงานของเขาสรุปว่า การยกตัวและการเปลี่ยนรูปของเทือกเขานั้นเริ่มต้นเมื่อประมาณ 25 ล้านปีก่อน จากการที่แผ่นธรณียาคุทัต (Yakutat microplate) เข้ามาชนกับแผ่นอเมริกาเหนือ
นักวิทยาศาสตร์ทราบว่ายอดเขาเดนาลีนั้นสูงขึ้นประมาณ 0.5 มิลลิเมตรต่อปี นั่นอาจดูเหมือนไม่มาก แต่ในอัตรานั้น ยอดเขาจะสูงขึ้น 1 กิโลเมตรในอีกสองล้านปีข้างหน้า ซึ่งเป็นเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ สำหรับเหตุการณ์ทางธรณีวิทยา และองค์ประกอบของมันเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ยอดเขาเดนาลีสูงขึ้นอย่างมาก เพราะองค์ประกอบส่วนใหญ่เป็นหินอัคนีจำพวกหินแกรนิตเป็นส่วนมาก ซึ่งสร้างจากแมกมาใต้ผิวโลก และเป็นส่วนหนึ่งของหินอัคนีมวลไพศาล
เทือกเขาอะแลสกาเป็นส่วนหนึ่งของวงแหวนไฟและรอยเลื่อนเดนาลี อยู่บริเวณตามขอบแผ่นดินทางใต้ของรัฐอะแลสกา ซึ่งเป็นหนึ่งในสาเหตุของแผ่นดินไหวขนาดใหญ่หลายครั้ง และยังมีภูเขาไฟสเพอร์ (Mount Spurr) เป็นหนึ่งในภูเขาไฟแบบกรวยสลับชั้นตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเทือกเขาอีกด้วย
==รายละเอียด==
คนหลายคนกล่าวไว้ว่าเทือกเขาอะแลสกาเป็นเทือกเขาที่หนาวเย็นที่สุดจากการที่มีจุดยอดจำนวนมาก บวกกับการที่เทือกเขานั้นตั้งอยู่ละติจูดที่ 63 องศาเหนือ หากนำมาเทียบกับยอดเขาเอเวอเรสต์ที่มีความสูงประมาณ 8,847 เมตร ตั้งอยู่ที่ละติจูด 28 องศาเหนือ ปรากฏว่าเทือกเขาอะแลสกานั้นอยู่ขึ้นไปทางทิศเหนือถึง 3,862 กิโลเมตร ทำให้สร้างความแตกต่างทางอุณหภูมิอย่างมาก
ทางด้านการกัดเซาะนั้น ส่วนมากเกิดจากธารน้ำแข็ง และเป็นส่วนน้อยที่เกิดจาก น้ำ ลม และแรงโน้มถ่วง การกัดเซาะจะพาชิ้นส่วนที่ถูกกัดเซาะไปด้วยไม่มากก็น้อย ขึ้นกับการกัดเซาะนั้น ๆ 
แม่น้ำที่มีต้นกำเนิดจากเทือกเขานี้ เช่น แม่น้ำนาเบสนา, แม่น้ำสุสิตนา, แม่น้ำแมกคินลีย์ เป็นต้น
==อ้างอิง==
อะแลสกา
อะแลสกา
ธรณีสัณฐานในรัฐอะแลสกา
อะแลสกา
ยูคอน
คูมาโกเง็ง

คูมาโกเง็ง  เป็นเมืองในอำเภอคามิอูเกนะ จังหวัดเอฮิเมะ ประเทศญี่ปุ่น
เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม 2004 จากการควบรวมเมืองคูมะ และหมู่บ้านมิกาวะ โอโมโงะ และยานาดานิ โดยทั้งหมดอยู่ในอำเภอคามิอูเกนะ
ณ วันที่ 30 เมษายน 2017 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 8,660 คน มี 4,561 ครัวเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 15 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 583.66 ตารางกิโลเมตร
== ภูมิศาสตร์ ==
เขาอิชิซูจิ ภูเขาที่สูงที่สุดในชิโกกุที่ความสูง 1982 เมตร ตั้งอยู่บนเขตแดนระหว่างเมืองคูมาโกเง็งกับนครไซโจ บริเวณทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองคูมาโกเง็ง เนื่องจากเมืองนี้มีลักษณะเป็นภูเขาสูง เขตชุมชนจึงตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโอโมโงะ (แม่น้ำนิโยโดะ) เมืองนี้มีสภาพอากาศเย็นและชื้นในฤดูร้อน และฤดูหนาวที่หนาวเย็นและมีหิมะปกคลุม
=== เทศบาลข้างเคียง ===
จังหวัดเอฮิเมะ
* มัตสึยามะ
* เซโย
* โทอง
* ไซโจ
* โทเบะ
* อูจิโกะ
จังหวัดโคจิ
* อิโนะ
* นิโยโดงาวะ
* สึโนะ
* ยูซูฮาระ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เมืองในจังหวัดเอฮิเมะ
ยาเอเซะ

ยาเอเซะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอชิมาจิริ จังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น
เมืองยาเอเซะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2006 โดยการควบรวมระหว่างเมืองโคจินดะกับหมู่บ้านกูชิกามิ
ณ เดือนตุลาคม 2016 เมืองยาเอเซะมีประชากร 29,488 คน ความหนาแน่นของประชากร 1,100 คนต่อตารางกิโลเมตร พื้นที่ทั้งหมดของเมืองยาเอเซะคือ 
== บุคคลที่มีชื่อเสียง ==
ฮิโตเอะ อารากากิ (新垣 仁絵) - นักร้อง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เมืองยาเอเซะ 
เมืองในจังหวัดโอกินาวะ