pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
บิเซนเต ฟอกซ์

บิเซนเต ฟอกซ์ กูเอซซาดา (Vicente Fox Quesada; 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2485 –) เป็นนักธุรกิจและนักการเมืองชาวเม็กซิโกซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 62 ของประเทศตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2543 จนถึง 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 เขาคือประธานาธิบดีของเม็กซิโกคนแรกที่ไม่ได้มาจากพรรคปฏิวัติแห่งชาติเม็กซิโก (พีอาร์ไอ) นับตั้งแต่ พ.ศ. 2472 โดยเขานั้นสังกัดพรรคก้าวหน้าเม็กซิโก (พีเอเอ็น) ซึ่งเป็นพรรคการเมืองฝ่ายขวา
ฟอกซ์ดำเนินนโยบายแบบการเมืองฝ่ายขวาเริ่มนำระบบเศรษฐกิจแบบเสรีนิยมใหม่มาใช้ในประเทศ รัฐบาลของเขามีความสัมพันธ์อย่างแน่นแฟ้นกับสหรัฐในสมัยของประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู บุชซึ่งแตกต่างจากรัฐบาลก่อนหน้าในเม็กซิโกที่มีจุดยืนที่ขัดแย้งกับสหรัฐมาโดยตลอด รัฐบาลของเขาประสบความล้มเหลวในความพยายามเพิ่มภาษีเภสัชรวมถึงการสร้างสนามบินในภูมิภาคเต็กซ์โกโก นอกจากนี้เขายังขัดแย้งกับประเทศคิวบาภายใต้การนำของฟิเดล กัสโตร อีกด้วย การลอบสังหารดิกนา โอชัวซึ่งเป็นทนายความเพื่อสิทธิมนุษยชนใน พ.ศ. 2544 ทำให้รัฐบาลของเขาถูกตั้งคำถามในเรื่องของการละเมิดสิทธิมนุษยชนและความพยายามที่จะกำจัดมรดกของพรรคพีอาร์ไอ
ก่อนที่รัฐบาลของเขาจะหมดวาระไม่นาน เขาได้มีความขัดแย้งกับอันเดรส มานูเอล โลเปซ โอบราดอร์ประธานาธิบดีเม็กซิโกคนที่ 65 ซึ่งขณะนั้นโอบราดอร์ยังดำรงตำแหน่งเป็นนายกเทศมนตรีของเม็กซิโกซิตี โดยฟอกซ์และรัฐบาลพยายามถอดถอนโอบราดอร์ออกจากตำแหน่งนายกเทศมนตรีและขัดขวางไม่ให้โอบราดอร์ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งทั่วไปของประเทศในปี พ.ศ. 2549 นอกจากนี้ รัฐบาลของฟอกซ์ยังมีปัญหาขัดแย้งทางการทูตระหว่างประเทศเวเนซุเอลาและประเทศโบลิเวียอันเนื่องมาจากการสนับสนุนให้สร้างเขตการค้าเสรีแห่งทวีปอเมริกาซึ่งถูกคัดค้านโดยรัฐบาลของทั้งสองประเทศ ใน พ.ศ. 2549 พรรคพีเอเอ็นซึ่งนำโดยเฟลิเป กัลเดรอน อิโนโฆซาชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีซึ่งคะแนนนำโอบราดอร์เพียงเล็กน้อย โดยการเลือกตั้งครั้งนั้นถูกมองว่ามีการทุจริตจึงทำให้ประชาชนออกมาประท้วงทั้งประเทศ และในปีเดียวกันนั้นเกิดเหตุการณ์ความไม่สงบในรัฐวาฮากาซึ่งเป็นการประท้วงเพื่อขับไล่อูเอซิส รูอีซ ออร์ติสซึ่งเป็นผู้ว่าการรัฐวาฮากาในช่วงเวลานั้น รวมถึงยังเกิดการจลาจลที่ซานซัลบาดอร์อาเนโกซึ่งทำให้รัฐบาลของเขาถูกตัดสินโดยศาลสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศในทวีปอเมริกาว่ามีความผิดฐานละเมิดสิทธิมนุษยนชจากการปราบปรามผู้ประท้วงอย่างรุนแรงซึ่งความไม่สงบเหล่านี้ส่งผลให้ฟอกซ์เสียคะแนนความนิยมไปมาก อย่างไรก็ตามเขาได้รับการยอมรับในการรักษาเสถียรภาพทางเศรษฐกิจของประเทศและลดอัตราความยากจนของประเทศเม็กซิโกลงจากร้อยละ 43.7 ในปี พ.ศ. 2543 ลดลงเหลือร้อยละ 35.6 ในปี พ.ศ. 2549
เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2546 ฟอกซ์เยือนประเทศไทยอย่างเป็นทางการในฐานะแขกของรัฐบาลและเข้าร่วมการะประชุมเอเปคในปี พ.ศ. 2546 ที่ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพ ซึ่งในขณะนั้นนายกรัฐมนตรีของไทยคือทักษิณ ชินวัตร
หลังจากที่เขาลงจากตำแหน่งประธานาธิบดี เขาได้กลับไปยังรัฐกัวนาฮัวโตอันเป็นบ้านเกิดของเขา เขามีส่วนร่วมในการพัฒนาศูนย์การศึกษา ห้องสมุด และพิพิธภัณฑ์บิเซนเต ฟอกซ์ซึ่งตั้งอยู่ในรัฐกัวนาฮัวโต เขายังเคยดำรงตำแหน่ประธานศูนย์กลางประชาธิปไตยนานาชาติ (ซีดีไอ) ซึ่งเป็นสมาคมของพรรคการเมืองฝ่ายขวากลางระดับนานาชาติ ต่อมาฟอกซ์ถูกขับออกจากพรรคพีเอเอ็นใน พ.ศ. 2556 หลังจากการรับรองการสมัครลงตำแหน่งประธานาธิบดีจากพรรคพีอาร์ไอในการเลือกตั้งทั่วไปของประเทศเมื่อปี พ.ศ. 2555
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2485
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
ประธานาธิบดีเม็กซิโก
นักธุรกิจชาวเม็กซิโก
โยฮัน ไฮน์ริช ลัมแบร์ท

โยฮัน ไฮน์ริช ลัมแบร์ท (Johann Heinrich Lambert; 26 สิงหาคม 1728 – 25 กันยายน 1777) หรือ ฌ็อง-อ็องรี ล็องแบร์ (Jean-Henri Lambert) เป็นนักคณิตศาสตร์ นักฟิสิกส์ นักเคมี นักดาราศาสตร์ และนักปรัชญาชาวเยอรมัน เขาเป็นที่รู้จักจากการคิดค้นเส้นโครงแผนที่ ประดิษฐ์สัญลักษณ์สำหรับฟังก์ชันไฮเพอร์โบลิก และพิสูจน์ว่าค่าพายเป็นจำนวนอตรรกยะ ผลงานเขียนหลักของเขา ได้แก่ Neues Organon
== ผลงาน ==
พ.ศ. 2303 (ค.ศ. 1760) ได้แนะนำกฎของลัมแบร์ท–แบร์ ซึ่งแสดงถึงกฎการดูดกลืนเชิงแสงซึ่งปีแยร์ บูเกค้นพบ ภายในหนังสือของเขา
พ.ศ. 2304 (ค.ศ. 1761) - เผยแพร่หลักฐานความไม่สมเหตุสมผลของค่าพาย เขาตั้งสมมติฐานการมีอยู่ของระบบดาวเคราะห์อื่นและดาราจักรอื่น
พ.ศ. 2309 (ค.ศ. 1766) - ใน"ทฤษฎีเส้นขนาน"
== รายการที่เกี่ยวข้อง ==
ฟังก์ชัน W ของลัมแบร์ท
ปรากฏการณ์วิทยา
การสะท้อนแบบลัมแบร์ท
ลัมแบร์ท (หน่วย)
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2271
นักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน
นักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน
ความดูดกลืน

ความดูดกลืน (absorbance) ในทางทัศนศาสตร์และสเปกโทรสโกปี เป็นปริมาณซึ่งบ่งชี้ว่าแสงจะอ่อนลงมากน้อยเพียงใดเมื่อผ่านวัตถุบางอย่างที่มีการดูดกลืนแสงเกิดขึ้น บางครั้งอาจเรียกว่า ความหนาแน่นเชิงแสง (optical density)
ในเคมีวิเคราะห์ ค่าความดูดกลืน A&#x3BB; ของความยาวคลื่น &#x3BB; อาจคำนวณได้โดย
A_\lambda = -\log_{10}(I/I_0)
นั่นคือเป็นค่าลอการิทึมของอัตราส่วนระหว่างความเข้มแสงตกกระทบ I_0 กับความเข้มแสงส่องผ่าน I และเพิ่มเครื่องหมายลบ เพื่อให้ค่าแสดงเป็นบวก ค่าความส่งผ่านจะลดทอนแบบทวีคูณ เมื่อเทียบกับระยะทางที่แสงแผ่ผ่าน ในขณะที่ค่าความดูดกลืนจะแสดงเป็นลอการิทึม และด้วยเหตุนี้จึงลดลงตามสัดส่วนของความยาวเส้นทางแสง ตัวอย่างเช่น หากความหนาของวัตถุที่มีความส่งผ่านเป็น 0.1 (ความดูดกลืนจะเท่ากับ 1) เพิ่มขึ้นเป็นสามเท่า ค่าการส่งผ่านจะเท่ากับ 0.13 = 0.001 ในขณะที่ค่าความดูดกลืนจะเพิ่มเป็นสามเท่า
เมื่อแสดงค่าความดูดกลืนโดยใช้ ค่าสัมประสิทธิ์การดูดกลืน &#x3B1; และความยาวเส้นทางแสง L แล้ว &#x3B1;L = -ln(I/I0) ดังนั้น
A_\lambda = -\log_{10}(I/I_0) = -\frac{\ln (I/I_0)}{\ln 10} \simeq 0.434 \alpha L
ค่าความดูดกลืนเป็นสัดส่วนกับความยาวเส้นทางแสงของเซลล์ตัวอย่างและความเข้มข้นของตัวอย่าง C ได้ว่า
A_\lambda = \alpha LC
ซึ่งเรียกว่า กฎของลัมแบร์ท–แบร์ เมื่อใช้กฎนี้แล้ว ความเข้มข้นของสสารสามารถคำนวณได้จากเส้นโค้งการสอบเทียบ
== วิธีการวัดค่า ==
สามารถใช้เครื่องสเปกโทรโฟโตมิเตอร์ใช้ในการวัดค่าความดูดกลืนรังสีได้ โดยมีการใช้อุปกรณ์วัดที่มีแหล่งกำเนิดแสงและตัวตรวจจับที่แตกต่างกันขึ้นอยู่กับแถบความยาวคลื่นของแสงที่จะวัด
เมื่อทำการวัดค่าการดูดกลืนแสงของของเหลว ของเหลวมักจะถูกวางไว้ในเซลล์ควอทซ์ ในกรณีนี้ I0 คือความเข้มแสงที่ส่องผ่านของเซลล์ว่าง และ I คือความเข้มแสงที่ส่องผ่านของเซลล์ตัวอย่าง
จำนวนไร้มิติ
สมบัติทางเคมี
สเปกโทรสโกปี
ทัศนศาสตร์
เคมีวิเคราะห์
ความสะท้อน

ความสะท้อน (reflectance) ในทางทัศนศาสตร์ เป็นค่าที่แสดงว่าแสงหรือคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่ความยาวคลื่นค่าต่าง ๆ สามารถสะท้อนผ่านตัวกลางได้เท่าใด
== นิยาม ==
ให้ค่าฟลักซ์ส่องสว่างตกกระทบบนพื้นผิวเป็น {\Phi} และให้ฟลักซ์ส่องสว่างที่สะท้อนจากพื้นผิวนี้เป็น {\Phi}_r แล้วค่าการสะท้อนแสง R จะหาได้จากสูตรต่อไปนี้
R=\frac{\Phi}
นอกจากนี้ ให้ดรรชนีหักเหของตัวกลางคือ n_0 ให้ดรรชนีหักเหของพื้นผิวที่สะท้อนแสงเป็น n_1 แล้วค่าการสะท้อนแสง R เมื่อแสงตกกระทบในแนวตั้งฉากกับพื้นผิวจะคำนวณได้จากดังนี้
R=\frac{(n_0-n_1)^2}{(n_0+n_1)^2}
== ดูเพิ่ม ==
ความส่งผ่าน
ความดูดกลืนเชิงแสง
อัตราส่วนสะท้อน
ทัศนศาสตร์
การวัดรังสี
สัมประสิทธิ์การลดทอน

สัมประสิทธิ์การลดทอน (attenuation coefficient) หรือ สัมประสิทธิ์การดูดกลืน (absorption coefficient) เป็นค่าคงที่ซึ่งบ่งชี้ว่าตัวกลางชนิดหนึ่ง ๆ ดูดกลืนแสงได้มากน้อยเพียงใดเมื่อมีแสงผ่านเข้ามา ตามกฎของลัมแบร์ท–แบร์แล้ว ค่าความดูดกลืน ซึ่งหมายถึงค่าลอการิทึมของอัตราส่วนของความเข้มของแสงที่ผ่านตัวกลางเป็นระยะทางหนึ่งต่อความเข้มของแสงที่ตกกระทบ จะมีความสัมพันธ์เป็นสัดส่วนกับระยะทางที่ผ่าน และค่าสัมประสิทธิ์สัดส่วนนั้นก็คือสิ่งทีเรียกว่าค่าสัมประสิทธิ์การดูดกลืน
เวลาเขียนในสมการ สัญลักษณ์ \alpha มักถูกใช้เมื่อเขียนในรูปของ ลอการิทึมธรรมชาติ และ \beta มักถูกใช้เมื่อเขียนในรูปของลอการิทึมฐานสิบ นอกจากนี้แล้ว เมื่อสังเกตการดูดกลืนของสารละลาย จะใช้ค่าสัมประสิทธิ์การดูดกลืนโมลาร์ \epsilon ซึ่งเป็นค่า \alpha หรือ \beta ที่ผ่านการทำให้เป็นมาตรฐานด้วยความเข้มข้นโมลาร์หน่วยของสารละลาย
แนวคิดในทำนองเดียวกันยังใช้กับเรื่องคลื่นเสียง เรียกว่า ค่าสัมประสิทธิ์การดูดกลืนเสียง (sound absorption coefficient)
== คำนิยาม ==
สมมติว่าความเข้มของแสงก่อนเข้าสู่ตัวกลางคือ I_0 แล้วความเข้ม I ของแสงหลังจากตกกระทบจะโดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์การดูดกลืนแสง \alpha, \beta และ \epsilon จากกฎของลัมแบร์ท–แบร์ ได้ดังสูตรต่อไปนี้
I = I_0 e^{-\alpha x} = I_0 10^{-\beta x} = I_0 10^{-\epsilon cx}
โดยที่ x คือระยะทางที่ผ่านสารตัวกลาง และ c คือเลขโมลของสารละลาย
และจะได้ว่า
\alpha = -\frac{1}{x}\ln\frac{I}{I_0},\quad
\beta = -\frac{1}{x}\log_{10}\frac{I}{I_0},\quad
\epsilon= -\frac{1}{cx}\log_{10}\frac{I}{I_0}
== อ้างอิง ==
เคมีวิเคราะห์
ทัศนศาสตร์
การวัดรังสี
ลัมแบร์ท

ลัมแบร์ท เป็นเสียงอ่านตามภาษาเยอรมันของคำว่า Lambert ซึ่งอาจเป็นชื่อหรือนามสกุลคน
== บุคคล ==
โยฮัน ไฮน์ริช ลัมแบร์ท - นักคณิตศาสตร์ นักฟิสิกส์ นักเคมี และ นักดาราศาสตร์ ชาวเยอรมัน ในศตวรรษที่ 18
ลัมแบร์ท ฮาเมิล - นักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ชาวเยอรมัน
== ดูเพิ่ม ==
แลมเบิร์ต
ล็องแบร์
== อื่น ๆ ==
ชื่อของกฎหรือทฤษฎีต่าง ๆ ที่ตั้งชื่อตามโยฮัน ไฮน์ริช ลัมแบร์ท
ลัมแบร์ท (หน่วย)
กฎของลัมแบร์ท–แบร์
กฎโคไซน์ของลัมแบร์ท
การสะท้อนแบบลัมแบร์ท
ฟังก์ชัน W ของลัมแบร์ท
ปีเตอร์ ดาเวนพอร์ต

ปีเตอร์ ดาเวนพอร์ท (เกิด 24 มีนาคม ค.ศ. 1961) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษและผู้จัดการทีมที่จัดการทีมทั้งในลีกเวลส์และอังกฤษ เขาเกิดใน เบอร์เคนเฮด, เชชเชอร์, เขาเล่นให้ทีมชาติอังกฤษ 1 นัดเจอกับสาธารณรัฐไอร์แลนด์ ในปี ค.ศ. 1985 ล่าสุด เขาทำงานเป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมแบร็ดฟอร์ดพาร์กอเวนิว
== เริ่มต้นอาชีพ ==
ดาเวนพอร์ทเกิดที่เบอร์เคนเฮด และถูกแมวมองจากนอตทิงแฮมฟอเรสต์ พบเห็นขณะเล่นให้กับ Cammell Laird ใน West Cheshire League ฟอเรสต์เสนอชุดฟุตบอลใหม่เอี่ยมให้ Cammell Laird หากพวกเขาสามารถเซ็นสัญญาคว้าตัวดาเวนพอร์ทได้ ซึ่ง Cammell Laird ตกลงอย่างไม่เต็มใจ ในฤดูกาล 1983-84 และ 1984-85 ดาเวนพอร์ทเป็นผู้ทำประตูสูงสุดของฟอเรสต์ ดาเวนพอร์ทยังได้ลงเล่นในเกมยูฟ่าคัพ รอบรองชนะเลิศกับอันเดอร์เลชท์ในปี ค.ศ. 1984 ซึ่งฟอเรสต์แพ้ด้วยสกอร์รวม 2-3
ขณะที่เป็นผู้เล่นฟอเรสต์ ดาเวนพอร์ทลงเล่นให้อังกฤษเพียง 1 นัดในเกมกระชับมิตรที่ชนะสาธารณรัฐไอร์แลนด์ 2-1 เมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1985
== แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ==
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดคว้าตัวดาเวนพอร์ทเข้าสู่สโมสรเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1986 ด้วยค่าตัว 750,000 ปอนด์ ในช่วงเวลานั้นของฤดูกาล ยูไนเต็ดตามหลังเอฟเวอร์ตันและ ลิเวอร์พูล ในการลุ้นแชมป์ลีก ซึ่งพวกเขาดูมั่นใจมากที่จะคว้าแชมป์ลีกหลังจากชนะ 10 นัดในการออกสตาร์ทของฤดูกาล
== อ้างอิง ==
กองหน้าฟุตบอล
นักฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
บุคคลจากเบอร์เคนเฮด
ทำเนียบเซนต์แอนดรูส์

ทำเนียบเซนต์แอนดรูส์ (St Andrew's House) ตั้งอยู่ทางด้านใต้ของคอลตันฮิลล์ ในตอนกลางของเอดินบะระ อาคารนี้เป็นสถานที่ทำงานของรัฐบาลสกอต อาคารนี้ตั้งอยู่บนจุดที่เคยเป็นคุกคอลตันในอดีต ในปัจจุบันมีเพียงทำเนียบผู้ว่าการที่มีป้อมปืนใหญ่เท่านั้นที่เหลือจากคุกคอลตันในอดีต อาคารดังกล่าวตั้งอยู่ติดกับสุสานคอลตันเก่าและอนุสาวรีย์มรณสักขีทางการเมือง
อาคารนี้ได้รับการประกาศเป็นสิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์ประเภท A อาคารนี้ได้รับอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมแบบอลังการศิลป์ และตั้งอยู่ใกล้สถานีรถไฟเวเวอร์รีและสวนโฮลีรูด
==การก่อสร้าง==
อาคารนี้ออกแบบโดยโทมัส เอส. เทต แห่งเบอร์เน็ต เทต แอนด์ลอร์น ซึ่งชนะการประกวดออกแบบอาคารนี้ การก่อสร้างเริ่มขึ้นในเดือนพฤศจิกายน 1935 และเสร็จสิ้นในปี 1939 ตอนแรกอาคารนี้เป็นอาคารสำนักงานของสำนักสกอตติชรวมไปถึงเสนาบดีใหญ่ฝ่ายสกอตแลนด์ ด้านหน้าอาคารมีประติมากรรมที่ออกแบบโดยจอห์น มาร์แชล
อาคารนี้สร้างขึ้นเพราะนโยบายกระจายอำนาจบริหาร (แต่ไม่กระจายอำนาจนิติบัญญัติ) จากลอนดอนให้สกอตแลนด์อย่างจำกัดหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง อาคารนี้เปิดให้ใช้งานครั้งแรกวันจันทร์ ที่ 4 กันยายน 1939 (หนึ่งวันหลังการประกาศสงคราม) พระราชพิธีเปิดที่วางแผนว่าจะขึ้นในวันที่ 12 ตุลาคม ปีเดียวกัน ถูกยกเลิกเพราะสงคราม อาคารนี้มีพระราชพิธีเปิดโดยพระเจ้าจอร์จที่ 6และพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนีในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 1940
==สถาปัตยกรรม==
ในด้านสถาปัตยกรรมอาคารนี้เป็นอาคารเสาหินที่สมมาตรและแสดงออกยับยั้งในฉากหน้าลวงฝั่งเหนือ ส่วนในฝั่งใต้อาคารมีลักษณะไม่เป็นรูปแบบมากขึ้นและมีการแสดงออกที่โรแมนติกมากขึ้น อาคารนี้ได้รับอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมแบบอลังการศิลป์เป็นอย่างมาก
การออกแบบของเทตมีการใช้องค์ประกอบของอลังการศิลป์และสตรีมไลน์มอเดิร์น ทำให้อาคารนี้เป็นที่จดจำว่าเป็นตัวอย่างของการออกแบบสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ที่คำนึงถึงสภาพแวดล้อมโดยรอบในเอดินบะระ
อาคารนี้มีการตกแต่งโดยใช้ประติมากรรมเป็นจำนวนมาก ซึ่งประติมากรรมพวกนี้ก็อยู่รูปแบบของอลังการศิลป์ โดยมีประติมากรหลายคนร่วมในการทำได้แก่ เซอร์วิลเลียม รีด ดิก ซึ่งออกแบบรูปปั้นเชิงสัญลักษณ์ อเล็กซานเดอร์ แคร์ริกและฟิลลิส โบน ซึ่งออกแบบสิ่งที่เกี่ยวกับมุทราศาสตร์ วอลเตอร์ กิลเบิร์ต ซึ่งออกแบบประตูสัมฤทธิ์ขนาดใหญ่ และสร้างโดยเอช. เอช. มาร์ติน และโทมัส แฮดเดน ซึ่งออกแบบประตูอื่น ๆ และบันได
ทำเนียบเซนต์แอนดรูส์ได้รับการประกาศเป็นสิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์ประเภท A
==การใช้ในราชการ==
ตอนแรกทำเนียบเซนต์แอนดรูส์ได้รับการออกแบบและก่อสร้างให้เป็นอาคารสำนักงานของสำนักสกอตติช แต่หลังจากการผ่าน พระราชบัญญัติสกอตแลนด์ ค.ศ. 1998 ในปี 1999 อาคารนี้ก็ใช้เป็นอาคารสำนักงานของรัฐบาลสกอตบางส่วน เช่น สำนักงานของมุขมนตรีสกอตแลนด์และรองมุขมนตรีสกอตแลนด์ รวมไปถึงสำนักงานส่วนตัวของเสนาบดีในคณะรัฐมนตรีทุกคน และของกรมต่าง ๆ อาคารได้รับการปรับปรุงขนานใหญ่ในปี 2001 แต่ถึงกระนั้นฉากหน้าลวงก็ยังมีคราบเขม่าติดอยู่ ในปัจจุบันอาคารนี้จุข้าราชการได้ 1,400 คนและมี 8 ชั้น
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
St. Andrew's House on the Gazetteer for Scotland
Scottish Government site celebrating the 70th anniversary of the building
บลูม (อัลบั้มทรอย ซีวาน)

บลูม (Bloom) เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 2 ของนักร้องและนักแต่งเพลงชาวออสเตรเลีย ทรอย ซีวาน วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2018 ผ่านอีเอ็มไอมิวสิกออสเตรเลีย และแคปิตอลเรเคิดส์ เป็นอัลบั้มต่อจากสตูดิโออัลบั้มเปิดตัวของเขาในปี ค.ศ. 2015 ชื่อ บลูเนเบอร์ฮูด และมีนักร้องรับเชิญคือ กอร์ดี และอารีอานา กรานเด นำหน้าด้วยการเปิดตัวซิงเกิล "My My My!" "The Good Side" "Bloom" "Dance to This" และ "Animal" ในงานอาเรียมิวสิกอะวอดส์ปี ค.ศ. 2018 อัลบั้มนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงสามรางวัล อัลบั้มแห่งปี ศิลปินชายยอดเยี่ยม และเพลงป็อปยอดเยี่ยม
== ผลตอบรับเชิงวิจารณ์ ==
=== รายการอันดับสิ้นปี ===
== ผลตอบรับเชิงพาณิชย์ ==
บลูมเปิดตัวที่อันดับ 3 ในออสเตรเลีย ทำให้เป็นสตูดิโออัลบั้มที่มีชาร์ตสูงสุดของซีวานในประเทศบ้านเกิดของเขา เปิดตัวที่อันดับ 4 ในสหรัฐอเมริกาบิลบอร์ด 200 ด้วยจำนวนยูนิตเทียบเท่าอัลบั้ม 72,000 หน่วยรวมถึงยอดขายอัลบั้มล้วน 59,000 อัลบั้ม เป็นผลงานที่มีชาร์ตสูงสุดและยอดขายสูงสุดประจำสัปดาห์จนถึงปัจจุบันบนบิลบอร์ด 200
== รายการเพลง ==
หมายเหตุ
หมายถึงผู้ผลิตร่วม
หมายถึงผู้ผลิตเพิ่มเติม
หมายถึงผู้ผลิตเสียง
== ชาร์ต ==
=== ชาร์ตรายสัปดาห์ ===
=== ชาร์ตสิ้นปี ===
== การรับรอง==
== ประวัติการจำหน่าย ==
== อ้างอิง ==
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2561
อัลบั้มเพลงของทรอย ซีวาน
อัลบั้มเพลงของค่ายแคปิตอลเรเคิดส์
เอากุสท์ แบร์

เอากุสท์ แบร์ (August Beer; 31 กรกฎาคม 1825 – 18 พฤศจิกายน 1863) เป็นนักฟิสิกส์ นักเคมี และนักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมันเชื้อสายยิว
==ประวัติ==
แบร์เกิดที่เมืองเทรียร์ในปี 1825 เรียนศึกษาทางด้านคณิตศาสตร์และธรรมชาติวิทยาที่บ็อน จบปริญญาเอกในปี 1848
เขามีชื่อเสียงจากการคิดค้นเครื่องวัดความสว่าง ผลงานด้านทัศนศาสตร์ของเขาเป็นที่รู้จักจนเป็นที่มาของชื่อกฎของลัมแบร์ท–แบร์ ร่วมกับโยฮัน ไฮน์ริช ลัมแบร์ท
เขาได้เป็นอาจารย์คณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยบ็อนตั้งแต่ปี 1855 และเสียชีวิตที่บ็อนในปี 1863 หลังจากนั้น 2 ปี หนังสือ Einheit in der Electrostatik ที่เขาเขียนก็ได้รับการตีพิมพ์
== อ้างอิง ==
นักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน
ชาวเยอรมันเชื้อสายยิว
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2406
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2368
เขตปกครองตะวันออก

เขตปกครองตะวันออก (Восто́чный администрати́вный о́круг, Vostochny administrativny okrug; Eastern Administrative Okrug) หรือ เขตปกครองวอสโตชนี (Vostochny Administrative Okrug) เป็น 1 ใน 12 เขตปกครองระดับสูง (administrative okrug) ของนครสหพันธ์มอสโก ประเทศรัสเซีย มีประชากร 1,452,759 คนจากการสำรวจสำมะโนประชากร ค.ศ. 2010 เพิ่มขึ้นจาก 1,394,497 คนที่เคยบันทึกระหว่างการสำรวจสำมะโนประชากร ค.ศ. 2002
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เขตการปกครองของประเทศรัสเซีย
บ้านเช่า บูชายัญ

บ้านเช่า บูชายัญ (Home for Rent) เป็นภาพยนตร์ไทยแนวสยองขวัญ สืบสวนสอบสวน อ้างอิงจากเหตุการณ์จริง ผลิตโดย จอกว้าง ฟิล์ม และ เอ็นเอท สตูดิโอ จัดจำหน่ายโดย จีดีเอช ห้าห้าเก้า กำกับโดย โสภณ ศักดาพิศิษฏ์ นำแสดงโดย นิษฐา คูหาเปรมกิจ, ศุกลวัฒน์ คณารศ  และ เพ็ญพักตร์ ศิริกุล กำหนดฉายวันแรกในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2566 โดยมีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับคู่สามี-ภรรยาที่ได้ให้คนมาเช่าบ้านของพวกเขาก่อนที่ตัวภรรยาจะพบว่าผู้เช่าของพวกเขามีกำลังปกปิดบางอย่างอยู่และสามีของเธอก็มีท่าทีที่ดูแปลกไป
== เรื่องย่อ ==
หนิงและกวิน พ่อแม่ลูกหนึ่ง ตัดสินใจปล่อยบ้านของตนให้เช่าแก่ ราตรี เขมารักษ์ แม้ในตอนแรกกวินจะไม่เห็นด้วยก่อนจะเปลี่ยนใจยินยอมหลังได้พูดคุยกับราตรี เมื่อทั้งสามได้ย้ายออกไปอยู่หอพัก เพื่อนบ้านได้ส่งข้อความพร้อมแนบรูปภาพของราตรีกำลังประกอบพิธีกรรมบางอย่างโดยการนำเครื่องรางจากขนอีกาและซากศพของอีกามาประดับรอบบ้าน และทุกตีสี่ของทุกคืน จะมีเสียงสวดประหลาดดังออกมา ในขณะที่หนิงพยายามตามหาความจริงของผู้เช่า เธอสงสัยว่ากวินอาจจะเป็นส่วนหนึ่งของ "ลัทธิ" ดังกล่าว
== นักแสดงนำ ==
ศุกลวัฒน์ คณารศ รับบท กวิน
นิษฐา จิรยั่งยืน รับบท หนิง
เพ็ญพักตร์ ศิริกุล รับบท ราตรี เขมารักษ์
ธัญญภัสร์ มยุรลีลา รับบท อิง
น้ำฝน ภักดี รับบท นุช
สุพิทักษ์ ฉัตรสุริยาวงศ์ รับบท ต้อม
== การสร้าง ประชาสัมพันธ์ และการออกฉาย ==
โครงการ Home for Rent เป็นโครงการที่จีดีเอชประกาศขึ้นในงานแถลงข่าวประจำปี 2564 และวางกำหนดฉายในช่วงปลายปี 2565 แต่เนื่องจากคิวฉายภาพยนตร์ซ้อนทับกัน จีดีเอชจึงได้เลื่อนกำหนดฉายภาพยนตร์ออกมาเป็น พ.ศ. 2566 แทน ตัวภาพยนตร์ จิระ ระบุว่าได้แรงบันดาลใจจากเหตุการณ์จริง ในกรณีที่ผู้ให้เช่าบ้านมีการแจ้งความถึงพฤติกรรมแปลก ๆ ของผู้เช่าบ้าน ทั้งการขโมยทรัพย์สิน ทำลายทรัพย์สิน หรือเช่าบ้านเพื่อก่อคดีฆาตกรรม จีดีเอชจึงได้ร่วมมือกับฝ่ายข่าวช่องวัน 31 และสมาคมผู้สื่อข่าวและช่างภาพอาชญากรรมแห่งประเทศไทย เพื่อรวบรวมคดีที่เกี่ยวข้องทั้งหมดมาพัฒนาเป็นบทภาพยนตร์ต่อไป
ต่อมาในวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2566 จีดีเอชได้จัดงานแถลงข่าวเปิดตัวภาพยนตร์อย่างเป็นทางการในชื่อ บ้านเช่า บูชายัญ และความร่วมมือระหว่างบริษัทฯ กับเอ็นเอท สตูดิโอ ในการพัฒนาภาพยนตร์เรื่องนี้ร่วมกัน ณ โรงภาพยนตร์เอสเอฟ เวิลด์ ซีเนม่า ศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์ และได้มีการปล่อยใบปิดภาพยนตร์เป็นฉากหน้าหนังสือพิมพ์ระบุข่าวสยองขวัญ และมีการรายงานสกู๊ปข่าวพิเศษผ่านช่องวัน 31 และช่องจีเอ็มเอ็ม 25 เพื่อเป็นการประชาสัมพันธ์ภาพยนตร์พร้อมกัน รวมถึงมีการจัดทำสกู๊ปเพื่อโปรโมทภาพยนตร์อย่างต่อเนื่อง ก่อนมีการเปิดตัวภาพยนตร์อย่างเป็นทางการอีกครั้งเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2566 ในงานแถลงข่าว GDH Line-up 2023 ณ บ้านฮับโห้หิ้น บางกอก ก่อนจัดให้มีการชมภาพยนตร์รอบสื่อมวลชนเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2566 ณ โรงภาพยนตร์พารากอน ซีนีเพล็กซ์ ศูนย์การค้าสยามพารากอน
== การตอบรับ ==
วันแรกของการเข้าฉายอย่างเป็นทางการ (6 เมษายน 2566) ภาพยนตร์เปิดตัวด้วยรายได้ 4.51 ล้านบาท (รายได้รวมทั้งประเทศ 9.10 ล้านบาท) ขึ้นเป็นภาพยนตร์ไทยเปิดตัวด้วยรายได้สูงสุดในปี พ.ศ. 2566 หลังจากผ่านวันหยุดสุดสัปดาห์แรกของการเข้าฉาย (สี่วันหลังจากการเข้าฉาย) ภาพยนตร์ทำรายได้รวม 16.33 ล้านบาท (รายได้รวมทั้งประเทศ 29.90 ล้านบาท) หลังจากฉายไปได้ 18 วัน ภาพยนตร์ทำรายได้ทั่วประเทศอยู่ 74.58 ล้านบาท (ณ วันที่ 23 เมษายน 2566) และในปัจจุบันทำรายได้เฉพาะกรุงเทพ ปริมณฑล และเชียงใหม่ อยู่ที่ 41.23 ล้านบาท (ณ วันที่ 27 เมษายน 2566)
== อ้างอิง ==
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2566
ภาพยนตร์สยองขวัญ
ภาพยนตร์ผี
ชิกิ อาโอกิ

ชิกิ อาโอกิ (青木 志貴あおき しき, 14 มกราคม 1990 -) เป็นนักพากย์ นักแสดงละครเวที และ ผู้ดำเนินรายการ ชาวญี่ปุ่นเกิดที่ จังหวัดโทยามะ สังกัด KD เอนเทอร์เทนเมนต์
== ผลงานพากย์ ==
ไอดอลมาสเตอร์ ซินเดอเรลลาเกิร์ลส์ (นิโนมิยะ อาสึกะ)
เอเดนส์ซีโร่ (โฮมุระ โคเง็ตสึ)
 ชีวิตผู้ชนะแบบไม่ทันตั้งตัว (โรนา คิริซัส)
จอมขมังเวทย์ออร์เฟน (ร็อตเตชา)
เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์ (มาเรีย แบรดลีย์)
ยอดผู้กล้า helck (อัสตา)
หน้ากากเดนนรก (นิเสะ มายุโกะ)
== อ้างอิง ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2533
บุคคลจากจังหวัดโทยามะ
โคจิ ยูซะ

โคจิ ยูซะ (遊佐 浩二ゆさ こうじ, 12 สิงหาคม 1968 -) เป็น นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่เขตฟุชิมิ จังหวัดเกียวโต ไม่ได้สังกัดสำนักงานนักพากย์ไหน
== ผลงานพากย์ ==
Get Ride! แอมไดรเวอร์ (ซีน เพียร์ซ)
เทพมรณะ (อิจิมารุ กิง)
มหาสงครามลูกแก้วมากะ (โจจู๋, ซิหลง)
อสูรสาวเคลย์มอร์ (อีสเลย์)
คนลึกไขปริศนาลับ (เหล่า)
สามพลังป่วนพิทักษ์โลก (เฮียวบุ เคียวสึเกะ)
เทพหมาป่าลักซ่อน (ซากากิ ชุนอิจิโร)
บุปผาซามูไร ผ่าตำนานนักรบชินเซ็น (ฮาราดะ ซาโนสึเกะ)
เอ็กซอร์ซิสต์พันธุ์ปีศาจ (ชิมะ เรนโซ)
ไทเกอร์แอนด์บันนี่ (ลูนาติก)
โอตาคุปั่นสะท้านโลก (มิโดสึจิ อากิระ)
ภารกิจล้างพันธุ์นรก (อดอล์ฟ ไรน์ฮาร์ท)
แผนลับดับ "ศัตรู" (ทาจิบานะ จิง)
พาลาดิน ยอดอัศวินจากแดนไกล (โทนิโอะ)
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากเมื่ออยู่ในโลกเกมจีบหนุ่ม (คริส เฟีย อาร์กไลต์)
== อ้างอิง ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2511
บุคคลจากเกียวโต
นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
นานามิ ยามาชิตะ

นานามิ ยามาชิตะ (山下 七海やました ななみ, 19 กรกฎาคม 1995 -) เป็นนักพากย์ หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดโทกุชิมะ สังกัด 81 Produce
== ผลงานพากย์ ==
Wake Up, Girls! (ฮิซามิ นานามิ)
พลังป่วนก๊วนเหนือธรรมชาติ (ฮิเมกิ ราฟุยุ)
พริพาระ (เป็ปเปอร์)
ไปต่างโลกก็ต้องไปกับสมาร์ทโฟนสิ (ซูซี เอลเนอา ออร์ทรินเดอ)
ไอดอลมาสเตอร์ ซินเดอเรลลาเกิร์ลส์ (โอตสึกิ ยุย)
DARLING in the FRANXX (มิกุ)
วัดป่วนชวนมารัก (อาโอบะ คุราเงะ)
== อ้างอิง ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2538
บุคคลจากจังหวัดโทกูชิมะ
นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น
เรนะ ฮาเซงาวะ

เรนะ ฮาเซงาวะ (長谷川 玲奈はせがわ れな, 15 มีนาคม 2001 - ) เป็นนักพากย์ชาวญี่ปุ่น ส่วนสูง 164 ซม.
เกิดที่จังหวัดนีงาตะ สังกัดครอกโคไดล์ อดีตสมาชิกวงไอดอลหญิง NGT48 มีชื่อเล่นว่า เรนาปง (れなぽん) หรือ ปนจัง (ぽんちゃん)
== ผลงานพากย์ ==
พิสูจน์นิยามความรักด้วยหลักวิชาสายวิทย์ (คางุราโนะ ฮารุ)
จาชินจังดร็อปคิก (อาเตร)
WIXOSS DIVA(A)LIVE (อินุมิยะ ราระ)
ลาก่อนคราเมอร์ของฉัน (คาโกงาวะ คารินะ)
รักมันน่าขยะแขยงขนาดนั้นเลยเหรอ (อามากุสะ ริโอะ)
== อ้างอิง ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
ผู้เข้าแข่งขันพรอดิวซ์ 101
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2544
บุคคลจากจังหวัดนีงาตะ
นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น
นักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น
คาซูซะ อารานามิ

คาซูซะ อารานามิ (荒浪 和沙あらなみ かずさ, 18 เมษายน 1988 -) เป็นนักพากย์และนักแสดงชาวญี่ปุ่น เกิดที่ จังหวัดชิบะ สังกัด BloomZ (และเป็นประธานบริษัท)
== ผลงานพากย์ ==
วันสิ้นโลกนี้ทำอะไร ยุ่งหรือเปล่า มาช่วยเราได้ไหม (รานทอล์ก อีทรี ฮิสโตเรีย)
โดเรกุ (ไทโต ฟุจิโกะ)
จาชินจังดร็อปคิก (ยุสะ)
น้องสาวคนที่ผมชอบน่ะ ไม่ใช่น้องสาวคนนี้ซะหน่อย (มินาซึกิ ซากุระ)
CONCEPTION (ฟารุน)
== อ้างอิง ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2531
บุคคลจากจังหวัดชิบะ
นักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น
นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น
อาการิ คาเงยามะ

อาการิ คาเงยามะ (影山 灯かげやま あかり, 25 ธันวาคม - ) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดคานางาวะ สังกัด IAM เอเจนซี
== ผลงานพากย์ ==
ตัวแสบแอบเกรียน! อุมารุจัง (เอบินะ นานะ)
Princess Principal (เบอาทริซ)
จาชินจังดร็อปคิก (ทังงังจัง)
เรื่องฝันปั่นป่วยของผมกับรุ่นพี่บันนี่เกิร์ล (ฮินาโกะ)
พิชิตรัก พิทักษ์โลก (โฮชิมิยะ มุกุโระ)
== อ้างอิง ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลจากจังหวัดคานางาวะ
นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น
หมิงฉือ

หมิงฉือ (t=明史|p=Míngshǐ) เป็น 1 ในผลงานประวัติศาสตร์จีนอย่างเป็นทางการที่รู้จักในชื่อยี่สิบสี่ประวัติศาสตร์ ประกอบด้วยหนังสือ 332 เล่มและครอบคลุมประวัติศาสตร์ของราชวงศ์หมิงตั้งแต่ปี ค.ศ. 1368 ถึง ค.ศ. 1644 เขียนขึ้นโดยขุนนางจำนวนหนึ่งที่ได้รับมอบหมายจากราชสำนักราชวงศ์ชิง โดยมีจาง ติงอฺวี่ เป็นหัวหน้าบรรณาธิการ การรวบรวมเริ่มต้นในยุคของจักรพรรดิชุ่นจื้อและเสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 1739 ในยุคของจักรพรรดิเฉียนหลงซึ่งเป็นพระราชปนัดดา (เหลน) ของจักรพรรดิชุ่นจื้อ แม้ว่าหนังสือส่วนใหญ่จะเขียนขึ้นในยุคของจักรพรรดิคังซี พระอัยกา (ปู่) ของจักรพรรดิเฉียนหลง
เอนดิเมียน วิลคินสันเขียนว่าหมิงฉือมีความยาวที่สุดเป็นอันดับสองในยี่สิบสี่ประวัติศาสตร์รองจากซ่งฉือ  "โดยทั่วไปถือว่าเป็นหนึ่งในประวัติศาสตร์ที่ดีที่สุดและเป็นหนึ่งในหนังสือเล่มที่อ่านง่ายที่สุด"
== อ้างอิง ==
=== แหล่งข้อมูล ===
"The Ming History (Mingshi)," Section 9 Edward L. Farmer, Romeyn Taylor, Ann Waltner, Ming History An Introductory Guide To Research (Minneapolis, University of Minnesota, 1994), pp.&nbsp;71–78.
ราชวงศ์หมิง
ประวัติศาสตร์จีน
ริโกะ ซาซากิ

ริโกะ ซาซากิ (佐々木 李子ささき りこ, 10 พฤศจิกายน 1997 - ) เป็น นักแสดง นักพากย์ และ นักร้อง ชาวญี่ปุ่น และเป็นสมาชิกของวง "Re-connect"  ชื่อในวงการเดิมของเธอเคยเขียนว่า 佐々木莉子 (เสียงอ่านเหมือนชื่อปัจจุบันแค่เปลี่ยนคันจิจาก 李 เป็น 莉)  และ Rico
เกิดที่เมืองอากิตะ จังหวัดอากิตะ สังกัดฮันนีคัมเอนเทอร์เทนเมนต์ และ ทีวีอาซาฮิมิวสิก
== ผลงานพากย์ ==
จาชินจังดร็อปคิก (โปโปรง)
คาเงกิ โชโจะ!! (ยามาดะ อายาโกะ)
สกิลสุดพิสดารกับมื้ออาหารในต่างโลก (ริตา)
เวิลด์ไดสตาร์ (ซาสึงะ จิสะ)
== อ้างอิง ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2540
นักร้องเพลงประกอบอนิเมะ
นักร้องป็อปหญิงญี่ปุ่น
นักแสดงเด็กชาวญี่ปุ่น
นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น
นักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น
บุคคลจากจังหวัดอากิตะ
มารินะ ยามาดะ

มารินะ ยามาดะ (山田 麻莉奈やまだ まりな, 24 มีนาคม 1995 -) เป็นนักพากย์และไอดอลหญิง ชาวญี่ปุ่น เป็นสมาชิกของวง Kleissis และ กิลดร็อปส์ และอดีตสมาชิก HKT48 เกิดที่เมืองคุรุเมะ  จังหวัดฟุกุโอกะ สังกัดครอกโคไดล์
== ผลงานพากย์ ==
จาชินจังดร็อปคิก (พีโน)
ลาก่อนคราเมอร์ของฉัน (มิยาซากะ มาโกโตะ)
พิสูจน์นิยามความรักด้วยหลักวิชาสายวิทย์ (ฟุจิวาระ ซึยริ)
ฮีโรอินส์รันเดอะโชว์ (สึซึมิ ซาโฮะ)
== อ้างอิง ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2538
บุคคลจากจังหวัดฟูกูโอกะ
นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น
นัตสึโกะ ฮาระ

นัตสึโกะ ฮาระ (原 奈津子はら なつこ, 6 กรกฎาคม 1988 - ) เป็นนักพากย์ นักแสดง ชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองอันโจ จังหวัดไอจิ สังกัด ครอกโคไดล์
== ผลงานพากย์ ==
นาโซโทกิเนะ (อามิโนะ โทกิเนะ)
ผ่าเหวนรก (เมย์เนีย)
จาชินจังดร็อปคิก (ทาจิบานะ เมย์)
ผู้กล้าโล่ผงาด (รีเชีย อีวีเรด)
พิสูจน์นิยามความรักด้วยหลักวิชาสายวิทย์ (คานาเดะ โคโตโนฮะ)
== อ้างอิง ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2531
บุคคลจากจังหวัดไอจิ
นักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น
นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น