pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สโมสรฟุตบอลขอนแก่นมอดินแดง ในฤดูกาล 2564–2565

ฤดูกาล 2564–2565 เป็นฤดูกาลที่ 3 ของ สโมสรฟุตบอลขอนแก่นมอดินแดง ในระบบฟุตบอลลีกอาชีพของประเทศไทย โดยฤดูกาลก่อนสโมสรจบด้วยอันดับที่ 9 ในไทยลีก 3 ฤดูกาล 2563–64 โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ฤดูกาลนี้สโมสรได้เปลี่ยนแปลงผู้ฝึกสอนจากณรงค์ ท่วมไธสง เป็น สุรชาติ สิงห์โหง่น
==ผู้เล่นฤดูกาล 2564–2565==
=== รายละเอียดผู้เล่น ฤดูกาล 2564–2565===
ข้อมูล ณ วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2565
สถิติการลงสนามและการยิงประตูรวมการแข่งขันทุกรายการ
== การเปลี่ยนแปลงผู้เล่น ==
=== ต้นฤดูกาล ===
==== ย้ายออก ====
==== ย้ายเข้า ====
=== ครึ่งฤดูกาล ===
==== ย้ายออก ====
==== ย้ายเข้า ====
==การแข่งขันในฤดูกาล==
====ผลงานโดยรวม====
=== ไทยลีก 3 โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ===
==== ตารางคะแนน ====
==== ผลการแข่งขัน ====
=== ช้าง เอฟเอคัพ ===
=== รีโว่ ลีกคัพ ===
==สถิติการลงสนามและการทำประตูของผู้เล่น ในฤดูกาล 2564–2565==
|-
! colspan=12 style="background:#fb5503; color:#FFFFFF; text-align:center"| ผู้รักษาประตู
|-
|-
|-
|-
! colspan=12 style="background:#fb5503; color:#FFFFFF; text-align:center"| กองหลัง
|-
|-
|-
|-
|-
|-
|-
|-
|-
! colspan=12 style="background:#fb5503; color:#FFFFFF; text-align:center"| กองกลาง
|-
|-
|-
|-
|-
|-
|-
|-
|-
|-
|-
|-
! colspan=12 style="background:#fb5503; color:#FFFFFF; text-align:center"| กองหน้า
|-
|-
|-
|-
|-
|-
|-
|-
|-
|-
|-
===อันดับการทำประตูของผู้เล่น===
{| class="wikitable" style="text-align:center"
|-
!width=15|
!width=15|
!width=15|
!width=15|
!width=145|ชื่อ
!width=80|ไทยลีก 3
!width=80|เอฟเอ คัพ
!width=80|ลีกคัพ
!width=80|รวม
|-
|1
|40
|FW
|
|align=left|ภควัฒน์ วงษ์ศรีแก้ว
|4
|1
|0
|5
|-
|rowspan="4"|2
|9
|FW
|
|align=left|เอกชัย สิงห์วงศ์
|3
|0
|0
|3
|-
|6
|MF
|
|align=left|ชุนากร อาจนุการ
|3
|0
|0
|3
|-
|13
|FW
|
|align=left|ชินกร จุมานนต์
|2
|1
|0
|3
|-
|25
|FW
|
|align=left|ณัฐชนน แสนชมภู
|3
|0
|0
|3
|-
|rowspan="9"|6
|12
|FW
|
|align=left|ดนุนัย วงษ์แวง
|0
|1
|0
|1
|-
|14
|MF
|
|align=left|กฤษณะ ขานวงค์
|1
|0
|0
|1
|-
|21
|DF
|
|align=left|อนันศักดิ์ จรอนันต์
|1
|0
|0
|1
|-
|23
|MF
|
|align=left|ปภพ สืบศรี
|1
|0
|0
|1
|-
|29
|FW
|
|align=left|พัชรพล พฤษการณ์
|1
|0
|0
|1
|-
|33
|MF
|
|align=left|ธณพงษ์ ชำนาญมนต์
|1
|0
|0
|1
|-
|34
|MF
|
|align=left|ศศิพงษ์ พรมดวงดี
|1
|0
|0
|1
|-
|43
|MF
|
|align=left|ธนยศ นาภูรัตน์
|1
|0
|0
|1
|-
|77
|MF
|
|align=left|พศวัต วิชัยวงษ์
|1
|0
|0
|1
|-
==อ้างอิง==
ฤดูกาลแข่งขันของสโมสรฟุตบอลขอนแก่นมอดินแดง
ขอนแก่นมอดินแดง
วอริเออร์เบลด: ราสตานซากาเอพพิโซด III

วอริเออร์เบลด: ราสตานซากาเอพพิโซด III (Warrior Blade: Rastan Saga Episode III) เป็นเกมอาร์เคดแนวบีตเอ็มอัปที่เปิดตัวโดยบริษัทไทโทใน ค.ศ. 1991 เกมนี้เป็นภาคต่อของราสตานซากา II ซึ่งเป็นเกมนักสู้อาวุธที่คล้ายกับโกลเดนแอกซ์ ส่วนคุณสมบัติหลักของเกมนี้คือการใช้หน้าจอคู่เพื่อแสดงภาพแอ็กชัน โดยมีตัวละครสามตัวให้เลือก ได้แก่ นักรบชื่อราสตาน, ทหารรับจ้างชื่อดูอี และโจรชื่อโซเฟีย แม้ว่าเกมดังกล่าวจะวางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น แต่ข้อความก็มีทั้งภาษาญี่ปุ่นและภาษาอังกฤษ ต่อมา เกมดังกล่าวได้รับการเผยแพร่อีกครั้งโดยเป็นส่วนหนึ่งของไทโทเมมโมรีส์
== รูปแบบการเล่น ==
วอริเออร์เบลด: ราสตานซากาเอพพิโซด III คล้ายกับโกลเดนแอกซ์ ที่เป็นเกมบีตเอ็มอัป รวมถึงมีการใช้คัตซีนเพื่อนำเสนอเรื่องราว และยังมีเส้นทางที่แตกแขนงโดยเสนอให้ผู้เล่นเลือเลเวลที่แตกต่างกันในบางจุดในเกม ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นคุณสมบัติที่ไม่ธรรมดาสำหรับเกมอาร์เคดในยุคนั้น
== การตอบรับ ==
ในประเทศญี่ปุ่น เกมแมชชีนฉบับวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1992 ได้จัดอันดับให้วอริเออร์เบลด: ราสตานซากาเอพพิโซด III เป็นยูนิตอาร์เคดแบบตั้งตรง/ที่นั่งคนขับที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดอันดับที่สิบเอ็ดของเดือน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Gaming History
The Arcade Flyer Archive
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2534
วิดีโอเกมอาร์เคด
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
ชาโมะ

ชาโมะ  เป็นไก่พันธุ์หนึ่งที่ใช้สำหรับเป็น ไก่ชน เพื่อไว้ชม หรือบริโภคเนื้อ
กล่าวกันว่าสายพันธุ์นี้นำเข้าสู่ญี่ปุ่นจากประเทศไทยในยุคเอโดะแต่นับตั้งแต่มีการเปิดตัว ก็ได้รับการปรับปรุงการปรับปรุงพันธุ์ที่เป็นเอกลักษณ์ใน ญี่ปุ่น และในปี พ.ศ. 2484 ก็ได้ถูกกำหนดให้เป็นอนุสรณ์ทางธรรมชาติแห่งชาติญี่ปุ่นด้วยเหตุผลว่า "เป็นปศุสัตว์ที่มีลักษณะเฉพาะในญี่ปุ่น" นอกจากนี้ยังถือเป็นไก่สายพันธุ์พื้นเมืองในมาตรฐานเกษตรญี่ปุ่น
== ประวัติศาสตร์ ==
ว่ากันว่ามีการนำไก่ชนิดนี้เข้ามาจากญี่ปุ่นในยุคเอโดะตอนต้น แต่ไม่ทราบวันที่แน่ชัด ชื่อ "ชาโมะ" มีที่มาจากคำว่า "สยาม" ซึ่งเป็นชื่อเรียกเก่าของประเทศไทยในสมัยนั้น ด้วยความนิยมแพร่หลายของการชนไก่ ไก่ชนิดนี้จึงถูกเพาะพันธุ์ในที่ต่าง ๆ และสร้างสายพันธุ์ต่าง ๆ ขึ้นมา เนื่องจากการชนไก่มักใช้เป็นวิธีการพนัน เมื่อการพนันถูกห้ามจึงทำให้การเลี้ยงไก่ชนิดนี้เพื่อเป็นไก่ชนลดลงไปด้วย แต่เนื่องจากเนื้อมีรสชาติดีจึงถูกเลี้ยงเพื่อเป็นอาหาร ปัจจุบันมีการเพาะพันธุ์เพื่อเป็นอาหารตามท้องถิ่นต่าง ๆ มากมาย
== อ้างอิง ==
พันธุ์ไก่
ฟินเดกโคเฮาส์

ฟินเดกโคเฮาส์ (FINDECO House) เป็นตึกระฟ้าในลูซากา ประเทศแซมเบีย และเป็นอาคารที่สูงสี่สุดในประเทศ ตั้งอยู่ที่สี่แยกที่ถนนเอกราช (Independence Avenue) ตัดกับถนนไคโร (Cairo Road) ในย่านธุรกิจกลางเมืองของนครลูซากา อาคารความสูง 295 ฟุต นี้สร้างขึ้นระหว่างปี 1978 ถึง 1979 ออกแบบโดยสถาปนิกชาวยูโกสลาเวีย ดูชสน มีเลนโควิช (Dušan Milenković) และ บรานีมีร์ กานอวิช (Branimir Ganović) อาคารนี้ตั้งชื่อตามองค์การระดับข้ามรัฐ (parastatal) ชื่อว่า FINDECO (องค์การพัฒนาและการเงินแห่งรัฐ; State Finance and Development Corporation) เจ้าของแรกของอาคาร ปัจจุบันการใช้สอยอาคารประกอบด้วยพื้นที่ที่อยู่อาศัย ค้าขาย และสำนักงาน ภายใต้การบริหารขององค์การที่อยู่อาศัยแห่งชาติ (National Housing Authority) ในปี 2013 ได้มีการติดตั้งตราของซัมซุงขนาดใหญ่บนยอดอาคาร
== อ้างอิง ==
สิ่งก่อสร้างในประเทศแซมเบีย
กีมูไนนู

กีมูไนนู (キムナイヌ, kim-un-aynu) หรืออาจอ่านว่า กีมุนไอนู (キムンアイヌ) แปลว่า "มนุษย์บนภูเขา" (กิม=ภูเขา, อุน=อยู่, ไอนู=มนุษย์) เป็นโยไกในตำนานของชาวไอนุ
== ภาพรวม ==

ตามตำนานที่สืบทอดมาในเทือกเขาไดเซ็ตสึซังของฮกไกโด มีดินแดนบนเนินเขาที่อยู่ลึกลงไปในแม่น้ำอิชิการิซึ่งผู้คนได้รับคำสั่งไม่ให้ค้างคืนเพราะกลัวอันตรายจากกีมูไนนู ว่ากันว่ากีมูไนนูมีความว่องไวและแข็งแกร่งมาก มันสามารถไล่ตามได้แม้แต่หมี และจะจับมาฆ่าทิ้ง แต่ถ้าจุดบุหรี่แล้วยื่นให้มันจะไม่ฆ่าคน
กีมูไนนูชอบบุหรี่ หากสูบบุหรี่บนภูเขากีมูไนนูก็จะมาหา แต่ถ้าหยิบบุหรี่ขึ้นมาแล้วพูดว่า "ขอมอบให้กับเทพเจ้าแห่งภูเขา" ก็จะไม่ได้รับอันตราย
== อ้างอิง ==
ปรัมปราวิทยาไอนุ
โยไก
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์แอฟริกา 2023

วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์แอฟริกา 2023 (2023 Women's African Nations Volleyball Championship) เป็นการแข่งขันครั้งที่ 21 ของวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์แอฟริกา จัดขึ้นโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลแอฟริกา ซึ่งมีกำหนดจัดขึ้นที่ยาอุนเด ประเทศแคเมอรูน ระหว่างวันที่ 16–24 สิงหาคม ค.ศ. 2023 โดยสามอันดับแรกจะผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2025 ในฐานะตัวแทนทวีปแอฟริกา
== การแบ่งกลุ่ม ==
ผลการจับสลากการแบ่งกลุ่มได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 2023
== รอบแบ่งกลุ่ม ==
เวลาในตารางการแข่งขันเป็นเวลาท้องถิ่น (00)
===กลุ่มเอ===
|}
===กลุ่มบี===
|}
== รอบสุดท้าย ==
เวลาในตารางการแข่งขันเป็นเวลาท้องถิ่น (00)
=== รอบจัดอันดับ 9–12 ===
==== รอบจัดอันดับ 9–12 ====
==== รอบชิงอันดับที่ 11 ====
==== รอบชิงอันดับที่ 9 ====
=== รอบ 8 ทีมสุดท้าย ===
==== รอบก่อนรองชนะเลิศ ====
==== รอบจัดอันดับ 5–8 ====
==== รอบรองชนะเลิศ ====
==== รอบชิงอันดับที่ 7 ====
==== รอบชิงอันดับที่ 5 ====
==== รอบชิงอันดับที่ 3 ====
==== รอบชิงชนะเลิศ ====
== อันดับการแข่งขัน ==
{|class="wikitable"style="text-align:left"
|-
|width=10px bgcolor=#ccffcc| ||ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันวอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก 2025
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official website
2023
แอฟริกา
รถกอล์ฟ

รถกอล์ฟ (golf cart, golf buggy หรือ golf car) เป็นยานพาหนะขนาดเล็กติดเครื่องยนต์ที่เดิมออกแบบมาเพื่อโดยสารนักกีฬากอล์ฟสองคนและไม้กอล์ฟไปรอบ ๆ สนามกอล์ฟเพื่อให้ใช้แรงน้อยกว่าการเดิน  เมื่อเวลาผ่านไป ได้มีการเปิดตัวรถกอล์ฟรูปแบบต่าง ๆ ที่สามารถโดยสารคนได้มากขึ้น มีคุณสมบัติอรรถประโยชน์เพิ่มเติม หรือได้รับการรับรองว่าเป็นยานพาหนะความเร็วต่ำที่ถูกกฎหมายสำหรับใช้บนท้องถนน
รถกอล์ฟแบบดั้งเดิมสามารถโดยสารนักกีฬากอล์ฟสองคนและไม้กอล์ฟได้ โดยทั่วมีความกว้างประมาณ  ยาวประมาณ  และสูงประมาณ  มีน้ำหนักระหว่าง  และสามารถเร่งความเร็วสูงสุดได้ถึงประมาณ  ราคาของรถกอล์ฟอยู่ในช่วงตั้งแต่ต่ำกว่า 1,000 ดอลลาร์สหรัฐไปจนถึงมากกว่า 20,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อคันขึ้นกับการติดตั้ง
== ดูเพิ่ม ==
รถพลังงานไฟฟ้า
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
ยานพาหนะพลังงานไฟฟ้า
กอล์ฟ
นีโคไล ยูเดนิช

นีโคไล นีโคลาเยวิช  ยูเดนิช ( – 5 ตุลาคม ค.ศ. 1933) เป็นผู้บัญชาการทหารแห่งกองทัพจักรวรรดิรัสเซียในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ทั้งยังเป็นผู้นำของขบวนการขาวต่อต้านคอมมิวนิสต์ในรัสเซียตะวันตกเฉียงเหนือระหว่างสงครามกลางเมือง
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2405
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2476
สงครามกลางเมืองรัสเซีย
การปฏิวัติรัสเซีย
ขบวนการขาว
สถานีวิทยุและโทรทัศน์ปักกิ่ง

สถานีวิทยุและโทรทัศน์ปักกิ่ง (อังกฤษ: Beijing Radio and Television Station: BRTV; จีน: 北京广播电视台) เดิมชื่อ เครือข่ายสื่อปักกิ่ง (Beijing Media Network: BMN) เป็นเครือข่ายโทรทัศน์ของรัฐในประเทศจีน ออกอากาศจากกรุงปักกิ่ง และออกอากาศเฉพาะภาษาจีนเท่านั้น ทางวิทยุ AM, FM, วิทยุเคเบิล FM, วิทยุดิจิทัล, ทีวีดิจิทัล และออนไลน์
เครือข่ายสื่อปักกิ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 ครอบคลุมจีน ทวีปเอเชียและอเมริกาเหนือ ในขณะนั้นสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีนยังใช้ชื่อว่าสถานีโทรทัศน์ปักกิ่งอยู่ ระหว่างปี พ.ศ. 2501-2521
== อ้างอิง ==
สถานีโทรทัศน์ในประเทศจีน
คิงแอนด์บัลลูน

(King & Balloon) เป็นวิดีโอเกมอาร์เคดแบบเกมยิงที่ตายตัวซึ่งวางจำหน่ายโดยบริษัทนัมโคใน ค.ศ. 1980 และได้อนุญาตต่อเกมแพลนสำหรับการผลิตและจำหน่ายในสหรัฐ เกมดังกล่าวเดินเครื่องในฮาร์ดแวร์นัมโคกาแล็กเซียน ซึ่งใช้ไมโครโพรเซสเซอร์แซด80 เพื่อขับเคลื่อนการแปลงสัญญาณดิจิทัลเป็นสัญญาณแอนะล็อกสำหรับเสียงพูด โดยเป็นหนึ่งในเกมแรกที่มีการสังเคราะห์เสียง ส่วนพอร์ตเอ็มเอสเอกซ์ได้รับการเปิดตัวที่ประเทศญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1984
== รูปแบบการเล่น ==

ผู้เล่นควบคุมชายชุดเขียวสองคนร่วมกับปืนใหญ่สีส้ม ซึ่งประจำการอยู่ที่เชิงเทินของปราสาท โดยยิงใส่กองบัลลูนอากาศร้อน ด้านล่างของปืนใหญ่ พระราชาเคลื่อนพระวรกายไปมาบนพื้นอย่างช้า ๆ ขณะที่เหล่าบัลลูนยิงตอบโต้กลับและพุ่งเข้าหาพระองค์ หากบัลลูนตกถึงพื้น มันจะตั้งอยู่ที่นั่นจนกว่าพระราชาจะทรงพระดำเนินมา เมื่อถึงเวลานั้นบัลลูนดังกล่าวก็จะลอยขึ้นไปพร้อมกับพระองค์ จากนั้นผู้เล่นจะต้องยิงบัลลูนเพื่อปลดปล่อยพระราชาซึ่งจะทรงกระโดดร่มลงสู่พื้นอย่างปลอดภัย ในบางครั้ง เหล่าบัลลูนลงพื้นมากกว่าสองลูกสามารถรวมกันเป็นบัลลูนขนาดใหญ่ลูกเดียว ซึ่งจะให้คะแนนพิเศษและแยกออกจากกันเมื่อถูกโจมตี
ปืนใหญ่ถูกทำลายจากการชนกับบัลลูนหรือการยิงของพวกมัน แต่ถูกแทนที่ด้วยความล่าช้าชั่วขณะโดยไม่มีผลกระทบต่อจำนวนชีวิตที่เหลืออยู่ ซึ่งเมื่อใดก็ตามที่บัลลูนนำพระราชาออกจากด้านบนของหน้าจอจะสูญเสียไปหนึ่งชีวิต และเกมจะจบลงเมื่อสูญเสียทุกชีวิตไป
เช่นเดียวกับเกมกาแล็กเซียน จำนวนยกจะหยุดเพิ่มขึ้นที่ยก 48
=== เสียง ===
พระราชาตรัสเมื่อพระองค์ถูกจับว่า "เฮลป์!" ("ช่วยด้วย!"), ตรัสเมื่อได้รับการช่วยเหลือว่า "แทงกิว" ("ขอบคุณ") และตรัสเมื่อพระองค์ถูกพาพระองค์ไปว่า "บ๊ายบาย!" ("ลาก่อน!") ส่วนบรรดาบัลลูนมีเสียงหึ่ง ๆ แบบเดียวกับบรรดาเอเลียนจากเกมกาแล็กเซียนที่ได้รับการเปิดตัวเมื่อปีก่อนหน้า และการยิงของปืนใหญ่ก็มีเสียงเดียวกันกับเสียงยานของผู้เล่น (ที่ชื่อ "กาแล็กซิป") จากเกมเดียวกันนี้
ทั้งนี้ ในเกมเวอร์ชันภาษาญี่ปุ่นดั้งเดิม พระราชาตรัสภาษาอังกฤษด้วยสำเนียงภาษาญี่ปุ่นขนาดหนัก โดยตรัสว่า "เฮรูปุ" ("เฮลป์!"), "ซังกีว" ("แทงกิว") และ "ไบไบ" ("บ๊ายบาย!") ซึ่งเกมเวอร์ชันสหรัฐมีพระสุรเสียงของพระราชาที่แตกต่างกันออกไปโดยไม่มีสำเนียงภาษาญี่ปุ่น
== สิ่งสืบเนื่อง ==
คิงแอนด์บัลลูนได้รับการนำเสนอในนัมโคมิวเซียมอันคอร์สำหรับเพลย์สเตชัน ซึ่งเป็นเวอร์ชันภาษาญี่ปุ่นเท่านั้น และเกมนี้ได้รับการเปิดตัวคอนโซลทวีปอเมริกาเหนือในนัมโคมิวเซียมแบตเทิลคอลเลกชันสำหรับเพลย์สเตชัน พอร์เทเบิล ซึ่งผู้เล่นสามารถเลือกเสียงของราชา (เวอร์ชันภาษาญี่ปุ่นดั้งเดิม หรือเวอร์ชันสหรัฐที่เปิดตัวภายหลัง) หลังจากปลดล็อกการตั้งค่าเกี่ยวกับความชื่นชอบ นอกจากนี้ เกมดังกล่าวยังปรากฏในนัมโคมิวเซียมเวอร์ชวลอาร์เคด สำหรับเอกซ์บอกซ์ 360 และนัมโคมิวเซียมเมกามิกซ์สำหรับวี
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2523
วิดีโอเกมอาร์เคด
เกมยิงที่ตายตัว
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
วอลเลย์บอลชายทีมชาติบริเตนใหญ่

วอลเลย์บอลชายทีมชาติบริเตนใหญ่ (Great Britain men's national volleyball team) เป็นทีมชาติของบริเตนใหญ่ ทีมนี้ได้รับการบริหารโดยสหพันธ์วอลเลย์บอลบริเตนใหญ่ และเป็นส่วนหนึ่งในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติ
== รางวัล ==
===โอลิมปิกฤดูร้อน===
===วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก===
=== วอลเลย์บอลชิงแชมป์ยุโรป ===
== ดูเพิ่ม ==
วอลเลย์บอลชายทีมชาติอังกฤษ
วอลเลย์บอลชายทีมชาติไอร์แลนด์เหนือ
วอลเลย์บอลชายทีมชาติสกอตแลนด์
วอลเลย์บอลชายทีมชาติเวลส์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
FIVB profile
Official website
บริเตนใหญ่
ทีมกีฬาทีมชาติสหราชอาณาจักร
การลอบสังหารมหาตมา คานธี

มหาตมา คานธี ถูกลอบสังหารเมื่อวันที่ 30 มกราคม 1948 สิริอายุ 78 ปี ภายในพื้นที่ของบ้านพิรลา (ปัจจุบันคือคานธีสมฤตี) แมนชั่นขนาดใหญ่ในนิวเดลี ผู้ก่อเหตุคือนถูราม โคฑเส ชายวรรณะจิตปวันพรหมิณจากปูเณ นักลัทธิชาตินิยมฮินดู, สมาชิกราษฏรียสวยัมเสวักสงฆ์ (RSS) กองกำลังกึ่งกองทัพขวาจัดฮินดู และสมาชิกฮินดูมหาสภา โคฑเสมองว่าคานธีให้ความช่วยเหลือแก่ปากีสถานมากเกินไปในระหว่างการแบ่งอินเดียซึ่งเกิดขึ้นหนึ่งปีก่อนหน้า
ตามคำบอกเล่าของผู้อยู่ในเหตุการณ์ เมื่อเวลาราว 17 นาฬิกาเศษ คานธีเดินมาถึงบนสุดของขั้นบันไดที่นำพาไปสู่สวนยกระดับด้านหลังบ้านพิรลาที่ซึ่งเขาจัดการพบปะสวดภาวนาระหว่างศาสนาทุกเย็น ขณะที่คานธีกำลังเดินลงจากปะรำพิธี โคฑเสก้าวท้าวออกมาจากฝูงชน กั้นทางเดินของคานธี ยิงปืนสามนัดใส่ที่อกและท้องของคานธีระยะเผาขน คานธีล้มตัวลงกับพื้นและถูกขนส่งตัวกลับเข้าไปยังห้องในบ้านพิรลา ที่ซึ่งผู้แทนได้ออกมาแจ้งข่าวการเสียชีวิตไม่นานหลังจากนั้น
โคฑเสถูกจับกุมโดยสมาชิกของฝูงชนทันที ในจำนวนนี้มีรายงานอยู่ทั่วไปว่ารวมถึงเฮอร์เบิร์ต เรเนอร์ จูเนียร์ ผู้ช่วยกงสุลสหรัฐประจำเดลี ก่อนจะถูกนำตัวส่งแก่ตำรวจ การพิจารณาคดีเริ่มต้นในเดือนพฤษภาคม 1948 ที่ป้อมแดงในเดลี โดยโคฑเสเป็นจำเลยเอก, นารายัณ อาปเต และผู้สมรู้ร่วมคิดอื่นอีก 6 คนเป็นจำเลยร่วม การดำเนินคดีถูกบังคับให้เป็นไปอย่างรวดเร็ว ความเร่งรีบนี้บางทีว่าเป็นผลมาจากรัฐมนตรีมหาดไทย สรทาร วัลลภภาอี ปเฏล ซึ่งมีประสงค์ให้ "ป้องกันการตรวจสอบโดยละเอียดถึงความล้มเหลวในการป้องกันการลอบสังหารนี้" โคฑเสและอาปเตถูกตัดสินโทษประหารชีวิตในวันที่ 8 พฤศจิกายน 1949 แม้จะมีอุทธรณ์ให้ลดหย่อนโทษโดยบุตรสองคนของคานธี มณีลาล และ รามทาส คานธี แต่ถูกนายกรัฐมนตรี ชวาหัรลาล เนห์รู, รองนายกรัฐมนตรี วัลลภภาอี ปเฏล และผู้ว่าการจักรพรรดิ ราชโคปาลจารี ปฏิเสธ โคฑเสและอาปเตถูกประหารชีวิตด้วยการแขวนคอในเรือนจำอัมพาละเมื่อ 15 พฤศจิกายน 1949
== อ้างอิง ==
===บรรณานุกรม===
(Foreword by: Sarvepalli Radhakrishnan)
มหตม คนธ
ประวัติศาสตร์อินเดีย
อาชญากรรมในประเทศอินเดีย
เดลี
มหาตมา คานธี
ราชฆาฏ

ราชฆาฏ (อักษรโรมัน: Raj Ghat) หรือ ราชฆาฏสมาธิปริสร (राजघाट समाधि परिसर; ราชฆาฏและอนุสรณ์ไว้ศพโดยรอบ) เป็นหมู่อนุสรณ์ไว้ศพ ในเดลี ประเทศอินเดีย อนุสรณ์แรกสุดตั้งขึ้นแด่มหาตมา คานธี โดยเป็นปะรำหินอ่อนดำยกระดับเหนือจุดที่เผาศพคานธี ตั้งขึ้นเมื่อ 31 มกราคม 1948 และที่ปลายฝั่งหนึ่งมีเปลวเพลิงนิรันดร์ คำว่า "ราชฆาฏ" แปลโดยง่ายได้ว่า บันไดหลวง โดยคำว่า "ฆาฏ" หรือบันไดในที่นี้หมายถึงว่าพื้นที่นี้ต้องไต่บันไดขึ้นมาจากริมฝั่งแม่น้ำยมุนา
==รายนามอนุสรณ์==
นับตั้งแต่การตั้งอนุสรณ์แรกในราชฆาฏแด่มหาตมา คานธี ได้มีการขยับขยายเพื่อตั้งอนุสรณ์ไว้ศพ (สมาธิ) ของผู้นำอีกหลายคนในพื้นที่ราชฆาฏ ภูมิทัศน์และการออกแบบของพื้นที่เดิมที่เป็นแบบแปลนของอัลลอก เพอร์ศี-แลงคัสเตอร์ (Alick Percy-Lancaster) ผู้กำกับการกิจการพืชสวนของรัฐบาลอินเดีย
รายนามอนุสรณ์ 18 จุดสำหรับผู้นำ 18 คนของอินเดียที่อยู่ที่ราชฆาฏ ได้แก่
{|class="wikitable" style="text-align:center;"
!colspan=6|อนุสรณ์ในราชฆาฏ
|-
!ลำดับ
!ชื่อ
!ตำแหน่ง
!วันที่เสียชีวิต
!ชื่ออนุสรณ์
!ภาพถ่าย
|-
!1
|มหาตมา คานธี
|ผู้นำขบวนการเอกราชอินเดีย
|30 มกราคม 1948
|ราชฆาฏ
|
|-
!2
|ชวาหัรลาล เนห์รู
|นายกรัฐมนตรีอินเดียคนที่หนึ่ง
|27 พฤษภาคม 1964
|ศานติวน
|
|-
!3
|ลาล บะฮาดูร์ ศาสตรี
|นายกรัฐมนตรีอินเดียคนที่สอง
|11 มกราคม 1966
|วิชัยฆาฏ
|
|-
!4
|สัญชัย คานธี
|อดีตสมาชิกรัฐสภา (โลกสภา)
|23 มิถุนายน 1980
|สัญชัย คานธี สมาธิ
|
|-
!5
|อินทิรา คานธี
|นายกรัฐมนตรีอินเดียคนที่สาม
|31 ตุลาคม 1984
|ศักติสถล
|
|-
!6
|ชัคชีวัน ราม
|รองนายกรัฐมนตรีอินเดียคนที่สี่
|6 กรกฎาคม 1986
|สมตสถล
|
|-
!7
|จรัน สิงห์
|นายกรัฐมนตรีอินเดียคนที่ห้า
|29 พฤษภาคม 1987
|กิสันฆาฏ
|
|-
!8
|ราชีพ คานธี
|นายกรัฐมนตรีอินเดียคนที่หก
|21 พฤษภาคม 1991
|วีรภูมิ
|
|-
!9
|ลลิตา ศาสตรี
|คู่ครองของลาล บะฮาดูร์ ศาสตรี
|13 เมษายน 1993
|ลลิตา ศาสตรี สมาธิ
|
|-
!10
|คิยานี ซาอิล สิงห์
|ประธานาธิบดีอินเดียคนที่เจ็ด
|25 ธันวาคม 1994
|เอกตสถล
|
|-
!11
|ศังกระ ทยัล ชาร์มา
|ประธานาธิบดีอินเดียคนที่เก้า
|26 ธันวคาม 1999
|กรรมภูมิ
|
|-
!12
|เทวี ลาล
|รองนายกรัฐมนตรีอินเดียคนที่หก
|6 เมษายน 2001
|สังฆรรษสถล
|
|-
!13
|วี พี นรสิงห์ ราว
|นายกรัฐมนตรีอินเดียคนที่เก้า
|23 ธันวาคม 2004
|สมฤติสถล
|
|-
!14
|เค อาร์ นารายณัน
|นายกรัฐมนตรีอินเดียคนที่สิบ
|9 พฤศจิกายน 2005
|อุทัยภูมิ
|
|-
!15
|จันทระ เศขร
|นายกรัฐมนตรีอินเดียคนที่แปด
|8 กรกฎาคม 2007
|ชนนายกนถล
|
|-
!16
|อาร์ เวนกตรามัน
|ประธานาธิบดีอินเดียคนที่แปด
|27 มกราคม 2009
|เอกตสถล
|
|-
!17
|อินทร์ กุมาร คุชราล
|นายกรัฐมนตรีอินเดียคนที่สิบสอง
|30 พฤศจิกายน 2012
|สมฤติสถล
|
|-
!18
|อตาล พิหารี วัชปายี
|นายกรัฐมนตรีอินเดียคนที่สิบ
|16 สิงหาคม 2018
|Sadaiv Atal
|
|}
==อ้างอิง==
สิ่งก่อสร้างในเดลี
สุสานในประเทศอินเดีย
ข้าวจี่ปาเต

ข้าวจี่ปาเต หรือ เข้าจี่ปาเต (ເຂົ້າຈີ່ປາເຕ) เป็นแซนด์วิชที่ทำจากบาแก็ตของประเทศลาว มีลักษณะเดียวกันกับบั๊ญหมี่ของประเทศเวียดนาม และนมปังของประเทศกัมพูชา โดยบาแก็ตถูกนำเข้ามาสู่ลาวในช่วงที่ตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส นับเป็นอาหารลาวที่ชื่อเสียง สามารถพบได้ทั่วไปในประเทศลาว
ตัวแซนด์วิชทำจากบาแก็ตผ่าตามยาว ทาด้วยปาเตตับหมูเป็นชั้นหนา สอดไส้ด้วยหมูสับ ไส้อั่ว เส้นมะละกอ แคร์รอต หอมแดง (หรือหอมหัวใหญ่) แตงกวา ผักชี บ้างก็ใส่ซอสพริกหรือแจ่วบองเพื่อเสริมรส
== อ้างอิง ==
อาหารลาว
อาหารฟิวชัน
แซนด์วิช
นมปัง

นมปัง, นุมปัง, น็อมปัง หรือ น็อมบัง (នំបុ័ង, นํบุัง) เป็นบาแก็ตขนาดสั้นผ่ากลางสอดไส้ต่าง ๆ ของประเทศกัมพูชา มีลักษณะคล้ายกับแซนด์วิชเรือดำน้ำ อีกทั้งยังเป็นอาหารแบบเดียวกันกับบั๊ญหมี่ของประเทศเวียดนาม และข้าวจี่ปาเตของประเทศลาว
บาแก็ตถูกนำเข้ามาสู่ประเทศกัมพูชา ในช่วงที่กัมพูชาตกเป็นอาณานิคมของประเทศฝรั่งเศส  สามารถพบนมปังได้ทั่วไปในกัมพูชา และสามารถพบนมปังตามหลักแหล่งที่ชาวเขมรอพยพไปตั้งถิ่นฐาน เช่น นิวยอร์ก วอชิงตัน ดี.ซี. บอสตัน และเมลเบิร์น
== ความหลากหลาย ==
นมปังมีหลายรูปแบบ ดังนี้
นมปังปาเต (នំបុ័ងប៉ាតេ, นํบุังปาเต; ) เป็นบาแก็ตผ่ากลางที่สอดไส้ด้วยปาเตต่าง ๆ แคร์รอตดอง หัวไชเท้า แตงกวา ผักชี และราดด้วยมายองเนส
นมปังบรอเฮต (នំបុ័ងប្រហិត, นํบุังบรหิตฺ; ) เป็นบาแก็ตใส่ลูกชิ้น แคร์รอตดอง หัวไชเท้า และสมุนไพร (ผักชี สะระแหน่ และโหระพา) ราดด้วยมายองเนส เป็นอาหารที่นิยมมากในเมืองเสียมราฐ
นมปังซัจจรูก (នំបុ័ងសាច់ជ្រូក, นํบุังสาจฺจรูกฺ; ) เป็นบาแก็ตใส่หมูสามชั้นตุ๋น แคร์รอตดอง มะละกอ และผักชี ราดด้วยมายองเนส
นมปังซัจโก (នំបុ័ងសាច់គោ, นํบุังสาจฺเคา; ) เป็นบาแก็ตใส่เนื้อตะไคร้ย่าง แคร์รอตดอง มะละกอ แตงกวา และผักชี ราดด้วยมายองเนส
นมปังคอเตร็ย (នំបុ័ងខត្រី, นํบุังขตรี; ) เป็นบาแก็ตสอดไส้ปลาเคี่ยวซอสมะเขือเทศ ใส่แคร์รอตดอง มะละกอ แตงกวา และผักชี ราดด้วยมายองเนส
== อ้างอิง ==
อาหารกัมพูชา
อาหารฟิวชัน
แซนด์วิช
หวัง เย่ผิง

หวัง เย่ผิง (; 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2471 –) เป็นอดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของเจียง เจ๋อหมิน อดีตเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีนและประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีนคนที่ 5 เธอเป็นชาวเมืองหยางโจว มณฑลเจียงซู
== ประวัติ ==
หวัง เย่ผิง เกิดเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2471 ในเมืองหยางโจว และเติบโตที่เซี่ยงไฮ้ในสาธารณรัฐจีน สำเร็จการศึกษาจากสถาบันภาษาต่างประเทศเซี่ยงไฮ้ เอกภาษาต่างประเทศ เธอมีลูกชายสองคนคือ เจียง เหมียนเหิง (江绵恒) เกิดในปี พ.ศ. 2494 และเจียง เหมียนคัง (江绵康) เกิดในปี พ.ศ. 2499
== อ้างอิง ==
โรงพยาบาลบางมด

โรงพยาบาลบางมด เป็นโรงพยาบาลทั่วไปขนาดใหญ่ขนาด 400 เตียงที่ให้บริการรักษาโรค เช่น สูตินรีเวช ศัลยกรรมกระดูก ศัลยกรรมทั่วไป กุมารเวช 24 ชั่วโมง และอายุรกรรม ฯลฯ ตั้งอยู่เลขที่ 747 ถนนพระรามที่ 2 แขวงบางมด เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร บนเนื้อที่ประมาณ 2 ไร่
โรงพยาบาลบางมดเป็นโรงพยาบาลเอกชนแห่งแรกบนถนนพระรามที่ 2 โดยเริ่มต้นจากการเป็นคลินิก ขยายเป็นโพลิคลินิก ขยายเป็นโรงพยาบาลขนาด 50 เตียงเมื่อ พ.ศ. 2526 ขยายขนาด 100 เตียงและตั้งขึ้นเป็นโรงพยาบาลเมื่อวันที่ 11 กรกฏาคม พ.ศ. 2531 โดยจดทะเบียนเป็นนิติบุคคลในนาม บริษัท โรงพยาบาลบางมด จำกัด เมื่อ พ.ศ. 2552 ได้ปรับเปลี่ยน โรงพยาบาลเป็นขนาด 203 เตียงตามสำนักสถานพยาบาลและกองประกอบโรคศิลปะ จนขยายขนาดเป็น 400 เตียง ตามลำดับ ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2565 มีโครงการโรงพยาบาลศัลยกรรมความงามภายใต้ชื่อ Bangmod Aesthetic & Wellness Hospital กำหนดบริการในปี พ.ศ. 2569 ตั้งในพื้นที่เดียวกับโรงพยาบาลบางมด
==อ้างอิง==
บางมด
สิ่งก่อสร้างในเขตจอมทอง
สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2526
สำอางค์ เลิศถวิล

สำอางค์ เลิศถวิล (พ.ศ. 2467 – 30 กันยายน พ.ศ. 2540) เป็นนักดนตรีและนักร้องเพลงพื้นบ้านภาคกลางของประเทศไทย เชี่ยวชาญในเรื่องเพลงขอทานและลำตัด นอกจากนี้ยังเชี่ยวชาญการเล่นเครื่องดนตรีพื้นบ้านอย่างโทน ฉิ่ง ฉาบ เป็นต้น เธอเป็นแรงบันดาลใจให้ยืนยง โอภากุล นักร้องนำวงดนตรีเพื่อชีวิตคาราบาว สำหรับเพลง ยายสำอาง ซึ่งเป็นหนึ่งในเพลงที่มีชื่อเสียงของวง
== ประวัติ ==
สำอางค์เกิดเมื่อราว พ.ศ. 2467 ที่อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม ในครอบครัวชาวจีนอพยพ บิดามารดาได้ทอดทิ้งเธอไว้ที่วัดบางน้อยตั้งแต่แรกเกิดเนื่องจากยึดถือคติความเชื่อแบบจีนในเรื่องของการมีบุตร ต่อมาสองสามีภรรยาที่เป็นวณิพกรับเธอไปเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม
ด้วยสุขภาพที่ไม่แข็งแรง และฐานะยากจนโดยไม่ได้รับการรักษา ทำให้เธอตาบอดตั้งแต่อายุ 4 ปี เธอได้รับการถ่ายทอดวิชาเพลงขอทานจากบิดามารดาบุญธรรม และตระเวนร้องเพลงขอทานตามงานวัดรวมถึงงานรื่นเริงในหลายโอกาส จนมีความเชี่ยวชาญในเรื่องของเพลงขอทานซึ่งเป็นดนตรีพื้นบ้านทางภาคกลางที่พัฒนามาจากลำตัด และมีเนื้อหาส่วนใหญ่เกี่ยวกับนิทานชาดก หรือนิทานพื้นบ้านในภาคกลาง สำอางมีน้ำเสียงการร้องที่เป็นเอกลักษณ์ สามารถร้องทั้งในแนวสนุกสนานและแนวเศร้า รวมทั้งยังเชี่ยวชาญในการเล่นเครื่องดนตรีอย่างโทน ฉิ่ง ฉาบ เป็นต้น
ในปี พ.ศ. 2525 เธอตระเวนร้องเพลงขอทานอยู่บริเวณบ้านของอภัย นาคคง อาจารย์ประจำวิทยาลัยเพาะช่าง จนความทราบไปถึงเอนก นาวิกมูล เรื่องราวของเธอจึงถูกบันทึกไว้ในหนังสือ อยู่อย่างชาวสยาม และยังถูกเชิญให้ไปแสดงการร้องเพลงขอทานและลำตัดที่ศูนย์สังคีตศิลป์ ธนาคารกรุงเทพ โดยได้มีโอกาสรวมงานกับหวังเต๊ะ ซึ่งเป็นนักร้องแนวลำตัดที่มีชื่อเสียงท่านหนึ่ง
เธอเสียชีวิตอย่างสงบในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2540 ที่กระท่อมหลังเล็กส่วนตัวริมคลองภาษีเจริญ สิริอายุประมาณ 73 ปี
== ชีวิตส่วนตัว ==
สำอางค์เคยมีสามีถึงสามคน แต่ทั้งสามคนเสียชีวิตไปก่อนหน้านั้น โดยที่ไม่มีบุตรและธิดาด้วยกัน นอกจากนี้ เธอเคยถูกดูแลโดยกรมประชาสงเคราะห์ในช่วงเวลาหนึ่ง ก่อนที่ทางกรมประชาสงเคราะห์จะอนุญาตให้เธอออกมาใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสงบ โดยเธอหันมาทำอาชีพเหลาไม้ปิ้งไก่เพื่อเลี้ยงชีพ
== วัฒนธรรมสมัยนิยม ==
ในปี พ.ศ. 2536 ยืนยง โอภากุล ประพันธ์และขับร้องเพลง ยายสำอาง ซึ่งอยู่ในสตูดิโออัลบั้ม ช้างไห้ สตูดิโออัลบั้มชุดที่ 13 ของคาราบาว โดยออกมาในรูปแบบทำนองจังหวะสามช่าผสมผสานกับเพลงขอทาน และกลายเป็นหนึ่งในเพลงที่มีชื่อเสียงของคาราบาว
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
30 กันยายน 2540 วันถึงแก่กรรม ยายสำอาง เลิศถวิล แม่เพลงขอทาน ข้อมูลจากเพจเฟซบุ๊กของคาราบาว
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2467
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2540
ศิลปินพื้นบ้าน
บุคคลจากจังหวัดสมุทรสงคราม
ชาวไทยเชื้อสายจีน
นักดนตรีตาบอด
จอร์จา เมโลนี

จอร์จา เมโลนี (Giorgia Meloni; 15 มกราคม พ.ศ. 2520 –) เป็นนักการเมืองชาวอิตาลีซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอิตาลีตั้งแต่วันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ซึ่งเป็นสตรีคนแรกที่ดำรงตำแหน่งดังกล่าว นอกจากนี้เธอยังเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอิตาลีมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 รวมทั้งยังดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคอนุรักษ์นิยมและปฏิรูปนิยมยุโรป (อีซีอาร์) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2563
เธอเกิดเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2520 ที่กรุงโรม บิดาเป็นนักจัดรายการวิทยุ มารดาเป็นนักแสดง เธอเข้าร่วมกับกลุ่มเยาชนก้าวหน้าของขบวนการสังคมอิตาลี (เอ็มเอสไอ) ซึ่งเป็นพรรคการเมืองแนวนีโอฟาสซิสต์ และเธอยังได้เป็นแกนนำของอาซียอเนสติวเดนเอซา ซึ่งเป็นขบวนการนักศึกษาของพรรคพันธมิตร (เอเอ็น) ในปี พ.ศ. 2538 เธอเริ่มดำรงตำแหน่งทางการเมืองในฐานะสมาชิกสภากรุงโรมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2541 จนถึงปี พ.ศ. 2545 หลังจากนั้นเธอได้เป็นประธานกลุ่มกิจเยาวชนของพรรคพันธมิตรในเวลาต่อมา ในปี พ.ศ. 2551 เธอได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเยาวชนของอิตาลีในรัฐบาลของซิลวีโอ แบร์ลุสโกนี ซึ่งในช่วงนั้นเธอได้ก่อตั้งพรรคฟาเตลีอิตาลิยา (เอฟดีไอ) ขึ้นมา ซึ่งเป็นพรรคฝ่ายค้านมาโดยตลอด จนกระทั่งชนะการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2565 หลังมารีโย ดรากีลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
ในทัศนคติการเมืองของเธอถูกจัดให้อยู่ในกลุ่มการเมืองฝ่ายขวาจัด เธอเป็นสัญลักษณ์ของอนุรักษ์นิยมคริสเตียน และต่อต้านการุณยฆาต ความหลากหลายทางเพศ นอกจากนี้เธอยังถูกมองว่าเป็นพวกคตินิยมเชื้อชาติและต่อต้านมุสลิม เธอเคยสนับสนุนและเห็นชอบกับความสัมพันธ์ที่แนบแน่นต่อประเทศรัสเซียของอิตาลี แต่เมื่อรัสเซียรุกรานยูเครนในปี พ.ศ. 2565 รัฐบาลของเธอได้ให้การสนับสนุนทางอาวุธและสิทธิมนุษยชนกับยูเครนและคัดค้านการรุกรานของรัสเซีย
ในปี พ.ศ. 2565 เธออยู่ในอันดับที่ 7 ของสตรีผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในโลกโดยนิตยสารฟอบส์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2520
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นายกรัฐมนตรีอิตาลี
Thismia hongkongensis

Thismia hongkongensis เป็นชนิดของ Thismia S.S.Mar กับ R.M.K.Saunders ผู้ค้นพบพืชดอกชนิดนี้ ตีพิมพ์การค้นพบในวารสาร PhytoKeys เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 พืชชนิดนี้เป็นพืชเฉพาะถิ่นในฮ่องกง
==อ้างอิง==
พฤกษชาติในฮ่องกง
Burmanniaceae
พืชปรสิต