pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
การสังหารหมู่วันนักบุญวาเลนไทน์

การสังหารหมู่วันนักบุญวาเลนไทน์ (St. Valentine's Day Massacre) เป็นเหตุการณ์สังหารหมู่สมาชิกและผู้ที่เกี่ยวข้องของกลุ่มที่เรียกตนเองว่า นอร์ทไซด์แก๊ง (North Side Gang) ซึ่งเป็นกลุ่มผู้ผลิตสุราผิดกฎหมาย เหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นเมื่อเวลา 10.30 น. ของวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 ในชิคาโก ซึ่งในขณะนั้นสหรัฐอเมริกามีคำสั่งห้ามสุรา โดยวันที่เกิดเหตุการณ์ดังกล่าวตรงกับวันวาเลนไทน์
เช้าวันนั้น สมาชิกและผู้ที่เกี่ยวข้องของกลุ่มนอร์ทไซด์แก๊งถูกรวบตัวที่โรงรถในคลังสินค้าแห่งหนึ่งในลินคอล์นพาร์ก และได้ยืนเรียงแถวแนบชิดกับกำแพง และถูกยิงโดยฆาตกรไม่ทราบชื่อ 4 คน ซึ่งแต่งกายเหมือนเจ้าหน้าที่ตำรวจ ซึ่งเป็นผลมาจากความพยายามในการปราบปรามอาชญากรรมในช่วงที่มีคำสั่งห้ามสุรา ซึ่งในขณะนั้นมีกลุ่มนักเลงหลัก ๆ คือกลุ่มนอร์ทไซด์แก๊ง นำโดย จอร์จ "บักส์" เมอแรน (George "Bugs" Moran) และกลุ่มเซาท์ไซด์แก๊ง (South Side Gang) นำโดย แอล คาโปน ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "ก๊วนชิคาโก" (Chicago Outfit)
ยังไม่มีใครทราบตัวผู้กระทำความผิดอย่างแน่ชัด แต่อดีตสมาชิกแก๊งนักเลงที่ชื่อ อีแกนส์แรตส์ (Egan's Rats) ที่ทำงานให้กับคาโปนถูกสงสัยว่ามีบทบาทเช่นเดียวกับสมาชิกของกรมตำรวจชิคาโกที่ถูกกล่าวหาว่าต้องการแก้แค้นจากการสังหารลูกชายของเจ้าหน้าที่ตำรวจ
การสังหารหมู่
วันวาเลนไทน์
พระองค์เจ้าทับทิม

พระองค์เจ้าทับทิม, เจ้าติ่ง หรือออกพระนามว่า เจ้าครอกจันทบูร เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี และเป็นพระอัครมเหสีในสมเด็จพระที่นั่งท้ายสระ ซึ่งเป็นพระเชษฐาต่างพระมารดา พระองค์เจ้าทับทิมมีพระชนม์ชีพยาวนานจนถึงการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง พระองค์เสด็จลี้ภัยไปเมืองจันทบุรี และได้รับการอนุเคราะห์จากสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีและประทับอยู่ในราชสำนักธนบุรี
== พระประวัติ ==
พระองค์เจ้าทับทิม เป็นพระราชธิดาพระองค์เล็กจากทั้งหมดห้าพระองค์ในสมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี ประสูติแต่พระสนมไม่ปรากฏพระนาม ทั้งนี้พระมารดาของพระองค์เป็นเครือญาติของพระยาจันทบุรี
ต่อมาพระองค์เจ้าทับทิมได้ถวายตัวแก่สมเด็จพระที่นั่งท้ายสระ ซึ่งเป็นพระเชษฐาต่างพระมารดา เมื่อครั้งยังดำรงพระอิสริยยศเป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคล ในตำแหน่งพระอัครมเหสี แต่ไม่ปรากฏพระนามพระราชโอรส-ธิดาด้วยกัน
ในช่วงการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง พระองค์เจ้าทับทิมพาพวกข้าไทอพยพลี้ภัยสงครามไปเมืองจันทบุรี เมื่อสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีไปตีเมืองจันทบุรีก็ทรงพบพระองค์เจ้าทับทิม แล้วทรงรับมาไว้ในพระอุปการะ ดังปรากฏใน พระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา ความว่า
"...ในเขตแดนแว่นแคว้นสยามประเทศ เหตุว่าหาเจ้าแผ่นดินจะปกครองบมิได้ เหมือนดุจสัตถันดรกัล์ปและทุพภิกขันดรกัล์ป และพระราชวงศานุวงศ์ ซึ่งเหลืออยู่พม่ามิได้เอาไปนั้น ตกอยู่ ณ ค่ายโพธิ์สามต้นก็มีบ้าง ที่หนีไปเมืองอื่นนั้นก็มีบ้าง และเจ้าฟ้าสุริยา 1 เจ้าฟ้าพินทวดี 1 เจ้าฟ้าจันทวดี 1 พระองค์เจ้าฟักทอง 1 ทั้ง 4 พระองค์นี้ เป็นราชบุตรีพระพุทธเจ้าหลวงในพระบรมโกศ และเจ้ามิตรบุตรีกรมพระราชวัง 1 หม่อมเจ้ากระจาดบุตรีกรมหมื่นจิตรสุนทร 1 หม่อมเจ้ามณีบุตรีกรมหมื่นเสพภักดี 1 หม่อมเจ้าฉิมบุตรีเจ้าฟ้าจีด 1 เจ้าทั้งนี้ตกอยู่กับพระนายกอง ณ ค่ายโพธิ์สามต้น อนึ่งพระองค์เจ้าทับทิมบุตรีสมเด็จพระอัยกานั้น พวกข้าไทพาหนีออกไป ณ เมืองจันทบูร เจ้าตากก็สงเคราะห์รับเลี้ยงดูไว้..."
ภายหลังสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรียกทัพตีค่ายโพธิ์สามต้นแตก อันเป็นที่สิ้นสุดสงครามกู้กรุงศรีอยุธยา พระองค์ก็ทรงอุปการะเจ้าหญิงอยุธยามาไว้ในราชสำนักธนบุรี และมีรับสั่งให้จัดที่ประทับแก่เจ้านายตามสมควร ดังปรากฏใน พระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา ความว่า
"...อนึ่ง ซึ่งพระขัตติยวงศ์ครั้งกรุงเก่านั้น บรรดาเจ้าหญิงทรงพระกรุณาโปรดเลี้ยงไว้ในพระราชวัง และเจ้าฟ้าสุริยา เจ้าฟ้าจันทวดี สองพระองค์นั้นดับสูญสิ้นพระชนม์ ยังอยู่แต่เจ้าฟ้าพินทวดี พระองค์เจ้าฟักทอง พระองค์เจ้าทับทิม ซึ่งเรียกว่าเจ้าครอกจันทบูรนั้น และเจ้ามิตร บุตรีกรมพระราชวัง โปรดให้ชื่อ เจ้าประทุม หม่อมเจ้ากระจาด บุตรีกรมหมื่นจิตรสุนทร โปรดให้ชื่อ เจ้าบุปผา กับหม่อมเจ้าอุบล บุตรีกรมหมื่นเทพพิพิธ หม่อมเจ้าฉิม บุตรีเจ้าฟ้าจีด ทั้งสี่องค์นี้ทรงพระกรุณาเลี้ยงเป็นห้าม..."
พระองค์เจ้าทับทิมสิ้นพระชนม์ลงเมื่อใด ไม่ปรากฏหลักฐาน
== พงศาวลี ==
==อ้างอิง==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
พระอัครมเหสีกรุงศรีอยุธยา
พระองค์เจ้าหญิง
ราชวงศ์บ้านพลูหลวง
บุคคลจากจังหวัดจันทบุรี
เจ้าหญิงกรุงศรีอยุธยา
อักษรกอท

อักษรกอท เป็นอักษรที่ใช้เขียนภาษากอท โดยอุลฟิลัส (วัลฟีลา) เป็นผู้คิดค้นอักษรชุดนี้เมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 4 โดยมีจุดประสงค์เพื่ออำนวยความสะดวกในการแปลคัมภีร์ไบเบิล
อักษรกอทใช้รูปอันเชียล (uncial) ของอักษรกรีกแต่ละตัว และได้มีการคิดค้นตัวอักษรเพิ่มบางตัวเพื่อให้สามารถแทนเสียงในภาษากอทได้ครบ:
F และ G จากอักษรละติน
อักษรรูนที่เป็นที่สงสัย เพื่อแยกเสียงกึ่งสระ  จากเสียงสระ 
อักษร [(𐍈) เพื่อแสดงเสียง
ตัวอักษรอันเชียล

ตัวอักษรอันเชียล (uncial) เป็นตัวอักษรชนิดที่เขียนด้วยตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด ตัวอักษรชนิดนี้ใช้กันอย่างแพร่หลายในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 4-8 โดยพวกอาลักษณ์ชาวละตินและกรีก โดยใช้เขียนภาษากรีก ภาษาละติน และภาษากอธิก
==วิวัฒนาการ==

ตัวอักษรอันเชียลในยุคแรกนั้นพัฒนามาจากอักษรตัวพิมพ์ใหญ่ที่ใช้กันในแถบชนบท โดยนำมาดัดแปลงเพื่อให้สามารถเขียนลงบนกระดาษหนังสัตว์และกระดาษหนังวัวได้สะดวกขึ้น ต่างจากแบบเดิมที่เหมาะสำหรับใช้เขียนลงบนกระดาษพาไพรัส เนื่องจากมีมุมแหลมและเส้นขีดมาก ตัวอักษรอันเชียลในยุคแรกไม่มีการแบ่งคำด้วยการเว้นวรรค แต่เริ่มพบในตัวอักษรอันเชียลยุคหลัง
ตัวอักษรชนิดนี้มีวิวัฒนาการมาตลอด ส่งผลให้ตัวอักษรมีความซับซ้อนยิ่งขึ้น จนกระทั่งราว ค.ศ. 600 จึงเริ่มพบว่ามีการลากเส้นบิดและโค้งมากจนเกินไปในการเขียนตัวอักษรชนิดนี้ สุดท้ายก็เสื่อมความนิยมลงไปหลังจากที่มีการคิดค้นอักษรตัวพิมพ์เล็กขึ้นมาในภายหลัง เนื่องจากตัวอักษรพิมพ์เล็กมีรูปอักษรที่ซับซ้อนน้อยกว่า และยังสามารถอ่านได้ง่ายกว่าอีกด้วย
==อ้างอิง==
การเขียน
ต้นสมัยกลาง
อาลักษณ์

อาลักษณ์ (scribe) คือผู้ที่มีอาชีพคัดลอกหนังสือต่าง ๆ โดยเฉพาะในช่วงที่ยังไม่มีการคิดค้นเทคโนโลยีการพิมพ์
อาชีพนี้เสื่อมความนิยมลงไปมากภายหลังจากที่มีการคิดค้นเทคโนโลยีการพิมพ์แล้ว งานของอาชีพนี้มักมีจุดประสงค์ในการบันทึกข้อมูลต่าง ๆ เกี่ยวกับธุรกิจ คดีความ และประวัติศาสตร์
==อ้างอิง==
อาชีพพ้นสมัย
แท่นพิมพ์

แท่นพิมพ์ คือเครื่องจักรสำหรับพิมพ์หนังสือ หรือสิ่งพิมพ์ต่าง ๆ โดยการใช้แท่นหนาหนักกดพื้นผิวที่มีน้ำหมึกลงบนวัสดุที่ต้องการพิมพ์ เช่น กระดาษ หรือผ้า จากนั้นน้ำหมึกจะถูกถ่ายทอดลงสู่วัสดุนั้น แท่นพิมพ์เป็นเทคโนโลยีการพิมพ์ชนิดหนึ่งซึ่งแพร่หลายไปทั่วโลกในคริสต์สหัสวรรษที่ 2
แท่นพิมพ์แบบกดแท่นแรกถูกประดิษฐ์โดยโยฮันเนิส กูเทินแบร์คเมื่อราว ค.ศ. 1440 ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการปฏิวัติเทคโนโลยีการพิมพ์ ซึ่งสามารถพิมพ์ได้มากถึง 3,600 หน้าต่อวัน
==อ้างอิง==
การพิมพ์
หมึก (เครื่องเขียน)

หมึก (ink) คือของเหลวหรือเจลชนิดหนึ่งซึ่งประกอบด้วยสารสี ใช้สำหรับเขียนหนังสือหรือวาดภาพต่าง ๆ ด้วยเครื่องมือ เช่น ปากกา พู่กัน ฯลฯ นอกจากนี้ยังมีหมึกอีกชนิดหนึ่ง คือ หมึกแบบเข้มข้น ซึ่งมักใช้ในอุตสาหกรรมการพิมพ์
==สารสีที่นิยมใช้ในหมึก==
===รงควัตถุ===
รงควัตถุ เป็นสารสีที่นิยมใช้ในหมึกมากกว่าสีย้อม เนื่องจากมีข้อดีคือติดได้เร็ว แต่มักมีราคาแพง และมีช่วงสีน้อยกว่าสีย้อม
===สีย้อม===
หมึกที่ใช้สีย้อมเป็นสารสีจะมีความทนทานมากกว่าหมึกที่ใช้รงควัตถุเป็นสารสี มักอยู่ในรูปของเหลว
==อ้างอิง==
การพิมพ์
ช่วงสี

ในการจำลองแบบสี คอมพิวเตอร์กราฟิกส์ และการถ่ายภาพ ช่วงสี (gamut) หมายถึงเซตย่อยที่สมบูรณ์ของสีต่าง ๆ แต่ละสี ซึ่งสามารถแสดงได้ภายในปริภูมิสีที่กำหนดหรืออุปกรณ์แสดงผลบางตัว
==การแสดงช่วงสี==
โดยทั่วไปแล้ว ช่วงสีจะถูกแสดงเป็นปริภูมิในแผนภาพสีซีไออี 1391 ภายในขอบโค้ง ซึ่งแสดงสีที่มีความยาวคลื่นค่าเดียว หรือสีแบบสเปกตรัม
ปริภูมิสี
สี
ปริภูมิสี

ปริภูมิสี (color space) เป็นการจัดองค์ประกอบพื้นฐานของช่วงสีไปพร้อมกับการสร้างโพรไฟล์สีในอุปกรณ์แสดงผลต่าง ๆ เพื่อให้รองรับการแสดงผลสีต่าง ๆ ได้ทั้งแบบแอนะล็อกและดิจิทัล ซึ่งเกิดจากการกำหนดค่าชื่อสีให้กับชุดสีต่าง ๆ ที่สอดคล้องกันตามจริง
ปริภูมิสี
การประมวลผลภาพ
การวัดแสง
รงคศาสตร์
มานะศักดิ์ อินทรโกมาลย์สุต

มานะศักดิ์ อินทรโกมาลย์สุต เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา 1 สมัย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร 1 สมัย เขาเป็นสมาชิกในกลุ่ม 10 มกราของพรรคประชาธิปัตย์ และเป็นอดีตกรรมการผู้จัดการธนาคารอาคารสงเคราะห์ เขามีบุตรชายเป็นนัการเมืองคือ ชวนนท์ อินทรโกมาลย์สุต
== ประวัติ ==
มานะศักดิ์ เป็นบุตรของนายยศ อินทรโกมาลย์สุต อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา 5 สมัย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสหกรณ์ ในรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม และเป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลพลเอก เปรม ติณสูลานนท์ และเป็นบิดาของนายชวนนท์ อินทรโกมาลย์สุต โดยตระกูลอินทรโกมาลย์สุต มีถิ่นฐานเดิมอยู่ที่อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา
== การทำงาน ==
มานะศักดิ์ เคยทำงานเป็นกรรกมารผู้จัดการธนาคารอาคารสงเคราะห์ โดยการสนับสนุนของสนั่น เกตุทัต อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง และพลเอก อำนาจ ดำริกาญจน์ เป็นประธานกรรมการธนาคาร ระหว่างปี พ.ศ. 2518 - 2524 ซึ่งเป็นช่วงที่ธนาคารฯ ต้องเผชิญกับมรสุมสภาพคล่องทางการเงินอย่างหนักแต่ท่านก็ยังสามารถประคับประคองให้ธนาคารฯ ดำเนินต่อไปได้ จนกระทั่งพลเอก อำนาจ เสียชีวิตอย่างกระทันหัน จึงมีการแต่งตั้ง ไกรศรี จาติกวณิช เข้ามาทำหน้าที่ประธานกรรมการแทน และนายไกรศรีได้มีคำสั่งปลดนายมานะศักดิ์ในทันที ซึ่งต่อมาถูกกล่าวถึงโดยนายพานทองแท้ ชินวัตร ว่านายมานะศักดิ์ได้กระทำการทุจริตจึงต้องพ้นจากตำแหน่ง แต่นายชวนนท์ บุตรชายยืนยันว่าเมื่อปี พ.ศ. 2533 สื่อมวลชนได้เปิดเผยคำพิพากษาของศาลแล้วว่านายมานะศักดิ์ ไม่มีความผิดแต่อย่างใด
มานะศักดิ์ ได้เข้าทำงานการเมืองโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก ต่อมากลุ่ม 10 มกรา ได้ลาออกจากพรรคประชาธิปัตย์พร้อมกับกลุ่มวาดะห์ ภายหลังจากการที่ทั้งสองกลุ่มไม่ยกมือสนับสนุนร่างพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์และสิทธิบัตรจนทำให้ พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ นายกรัฐมนตรี ต้องประกาศยุบสภา เมื่อปี พ.ศ. 2531
มานะศักดิ์ จึงย้ายไปสังกัดพรรคประชากรไทยและในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 เขาย้ายมาลงสมัครรับเลือกตั้งในเขตกรุงเทพมหานคร และได้รับเลือกตั้งอีกสมัย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
นักการธนาคารชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
พรรคประชาธิปัตย์
พรรคประชากรไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ประจัญ กล้าผจญ

ประจัญ กล้าผจญ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา สังกัดพรรคชาติไทย 2 สมัย เขาถูกกล่าวถึงทางสื่อมวลชนในปี 2552 ว่าเป็น ส.ส.ตกยาก
== ประวัติ ==
ประจัญ กล้าผจญ เกิดเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2483 ที่อำเภอขามสะแกแสง จังหวัดนครราชสีมา จบการศึกษาจากวิทยาลัยครูนครราชสีมา
ประจญ เคยรับราชการเป็นครูประชาบาล 15 ปี ทำการสอนในโรงเรียนทั้งในเขตอำเภอชุมพวง อำเภอบัวใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา ตำแหน่งสุดท้ายคือ เป็นครูใหญ่โรงเรียนบ้านหญ้าคา ตำบลสีดา อำเภอสีดา จังหวัดนครราชสีมา หลังจากนั้นได้ลาออกมาสมัครเป็นทหารอาสาไปรบที่ประเทศเวียดนาม 1 ปี
ประจัญ เข้าสู่งานการเมืองโดยหลังจากการเป็นทหารอาสา เขาลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา ตามคำชวนของนายชัย ชิดชอบ ในปี พ.ศ. 2518 และ พ.ศ. 2519 แต่สอบตกทั้ง 2 ครั้ง ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 สังกัดพรรคชาติไทย ซึ่งในขณะนั้นมีพลเอก ชาติชาย ชุณะหวัณ เป็นหัวหน้าพรรค เขาจึงได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก และดำรงตำแหน่งจนครบวาระ จากนั้นจึงลงสมัครรับเลือกตั้งอีกสมัย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยที่ 2 จนกระทั่งมีการยุบสภาในปี พ.ศ. 2529
ในระหว่างดำรงตำแหน่ง ส.ส. เขาก็มีบทบาทในการตั้งกระทู้ถามโดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวข้องกัพื้นที่นครราชสีมา หลังจากนั้นเขาก็ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกหลายครั้ง แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง 
ในปี 2552 เขาถูกกล่าวถึงทางสื่อมวลชนเนื่องจากพบว่านายประจญ เป็นอดีต ส.ส. 2 สมัย แต่กลับมีมีชีวิตความเป็นอยู่อย่างน่ารันทด สภาพบ้านหลังดังกล่าวเป็นเพิงสังกะสีหลังคารั่วเป็นรูพรุน ฝาบ้านเป็นสังกะสีเก่าผุ ๆ มีแผ่นพลาสติก ป้ายโฆษณาปิดไว้พอกันแดดกันลมเท่านั้น ต่อมานายสมชัย ฉัตรพัฒนศิริ ส.ส.นครราชสีมา (ในขณะนั้น) จึงเข้ามาช่วยดูแล
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอขามสะแกแสง
ครูชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา
พรรคชาติไทย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
สตีเว่น ยูนิเวิร์ส

สตีเว่น ยูนิเวิร์ส (Steven Universe) เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศสหรัฐอเมริกา ออกอากาศทางช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์ค ดำเนินเรื่องโดย 4 ตัวละคร คือ สตีเว่น ยูนิเวิร์ส, การ์เนต, อเมทิสต์ และ เพิร์ล
== ตัวละคร ==
===ตัวละครหลัก===
สตีเว่น ยูนิเวิร์ส (Steven Universe)
* สตีวอนนี่ (Stevonnie)
การ์เนต (Garnet)
อเมทิสต์ (Amethyst)
เพิร์ล (Pearl)
===ตัวละครสมทบ===
เกร็ก ยูนิเวิร์ส (Greg Universe)
คอนนี่ มาเฮสวารัน (Connie Maheswaran)
== อ้างอิง ==
== ข้อมูลเพิ่มเติม ==
 
การ์ตูน
การ์ตูนอเมริกัน
การ์ตูนทีวีแอนิเมชัน
รายการโทรทัศน์ภาษาอังกฤษ
การ์ตูนเน็ตเวิร์ค
ภาพยนตร์แอนิเมชัน
ตัวละครกลุ่มสี่
การ์ตูนทีวีแอนิเมชันตะวันตกที่ได้รับอิทธิพลจากสื่ออนิเมะ
แอนิเมชันเกี่ยวกับความหลากหลายทางเพศ
รายการโทรทัศน์ที่มีฉากในรัฐเดลาแวร์
ซูเปอร์ฮีโรเด็ก
รายการโทรทัศน์อเมริกันที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2556
รายการโทรทัศน์อเมริกันที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2562
ใบเลี้ยง

ใบเลี้ยง (cotyledon) เป็นส่วนสำคัญในเอ็มบริโอภายในเมล็ดพืช พจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ดนิยามใบเลี้ยงว่า "ใบอ่อนในพืชมีเมล็ด ซึ่งหนึ่งหรือมากกว่าหนึ่งใบจะปรากฏเป็นครั้งแรกจากเมล็ดที่กำลังงอก" ใบเลี้ยงเป็นสิ่งหนึ่งที่นักพฤกษศาสตร์ใช้ในการจำแนกพืชดอกออกเป็นพืชใบเลี้ยงเดี่ยว (monocots) และพืชใบเลี้ยงคู่ (dicots)
ใบเลี้ยงมีทั้งโรยไม่กี่วันหลังเมล็ดงอก หรือติดทนอย่างน้อยหนึ่งปี ใบเลี้ยงกักเก็บอาหารสะสมที่พืชใช้ในการเจริญเติบโต เมื่อต้นอ่อนใช้อาหารที่สะสมจนหมด ใบเลี้ยงจะเปลี่ยนเป็นสีเขียวเพื่อทำหน้าที่สังเคราะห์ด้วยแสง หรือเหี่ยวเฉาเมื่อใบแท้ทำหน้าที่ผลิตอาหารแทน
ในกรณีต้นอ่อนพืชใบเลี้ยงคู่ ใบเลี้ยงจะทำหน้าที่สังเคราะห์ด้วยแสงคล้ายใบแท้ อย่างไรก็ตาม ใบเลี้ยงและใบแท้จะเจริญแยกกัน โดยใบเลี้ยงจะเจริญช่วงการเกิดเอ็มบริโอ พร้อมกับเนื้อเยื่อเจริญของรากและลำต้น ดังนั้นใบเลี้ยงจึงปรากฏในเมล็ดตั้งแต่ก่อนงอก ขณะที่ใบแท้เจริญหลังเมล็ดงอกจากเนื้อเยื่อเจริญส่วนปลายของลำต้น ซึ่งจะเจริญไปเป็นส่วนเหนือดินอื่น ๆ ของพืชในภายหลัง
ใบเลี้ยงของหญ้าและพืชใบเลี้ยงเดี่ยวอื่น ๆ จำนวนมากเป็นใบที่เปลี่ยนรูปไปเป็นใบเลี้ยงธัญพืชและเนื้อเยื่อหุ้มยอดแรกเกิด ใบเลี้ยงธัญพืช (scutellum) เป็นเนื้อเยื่อในเมล็ดที่มีหน้าที่พิเศษในการดูดซึมอาหารที่สะสมไว้จากเอนโดสเปิร์มที่อยู่ใกล้กัน ส่วนเนื้อเยื่อหุ้มยอดแรกเกิด (coleoptile) ทำหน้าที่ปกป้องยอดแรกเกิด (plumule) หรือต้นอ่อนที่จะเจริญไปเป็นลำต้นและใบ
ต้นอ่อนพืชเมล็ดเปลือยมีใบเลี้ยงเช่นกัน โดยจำนวนใบเลี้ยงมีตั้งแต่ 2–24 ใบ ใบเลี้ยงของพืชเมล็ดเปลือยจะก่อตัวเป็นวงที่ยอดลำต้นใต้ใบเลี้ยง ล้อมรอบส่วนยอดแรกเกิด พืชเมล็ดเปลือยแต่ละชนิดมีจำนวนใบเลี้ยงต่างกัน เช่น สนมอนเทเรย์ (Pinus radiata) มี 5–9 ใบ สนเจฟฟรีย์ (Pinus jeffreyi) มี 7–13 ใบ แต่บางชนิดมีจำนวนแน่นอน เช่น ไซเปรสเมดิเตอร์เรเนียน (Cupressus sempervirens) มีใบเลี้ยง 2 ใบเสมอ มีรายงานว่าพืชเมล็ดเปลือยที่มีใบเลี้ยงมากที่สุดได้แก่ สนปิญอนโคนใหญ่ (Pinus maximartinezii) มีใบเลี้ยง 24 ใบ
ทั้งนี้คำว่า cotyledon ใช้ครั้งแรกโดยมาร์เซลโล มัลพิกี แพทย์และนักชีววิทยาชาวอิตาลี โดยมาจากคำภาษาละติน cotylēdōn และภาษากรีกโบราณ κοτυληδών (kotulēdṓn) แปลว่า โพรงรูปถ้วย จอห์น เรย์ นักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษเป็นบุคคลแรกที่สังเกตเห็นความแตกต่างของจำนวนใบเลี้ยงในพืชแต่ละชนิด และบันทึกว่าอาจใช้ในการจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ในหนังสือ Methodus plantarum (ค.ศ. 1682)
== อ้างอิง ==
ใบไม้
กายวิภาคศาสตร์ของพืช
สัณฐานวิทยาของพืช
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2020 นัดชิงชนะเลิศ

ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2020 นัดชิงชนะเลิศ เป็นนัดชิงชนะเลิศของ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2020, เป็นทัวร์นาเมนต์ฟุตบอลสโมสรที่เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันโดยประเทศกาตาร์. ครั้งนี้เป็นนัดชิงชนะเลิศครั้งที่ 17 ของ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก, หนึ่งทัวร์นาเมนต์ที่รับรองโดยฟีฟ่า ระหว่างแชมป์สโมสรจากแต่ละหกสมาพันธ์ทวีป, เช่นเดียวกับแชมป์ลีกของประเทศเจ้าภาพ.
==ทีม==
ในตารางด้านล่างนี้, นัดชิงชนะเลิศตั้งแต่ปี 2005 จะเป็นยุคฟีฟ่าคลับเวิลด์แชมเปียนชิป, เมื่อปี 2006 จะเป็นในยุคฟีฟ่าคลับเวิลด๋คัพ.
หมายเหตุ: เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 2017, ฟีฟ่า ได้รับการยอมรับเป็นทางการว่าแชมป์ทุกรายการของอินเตอร์คอนติเนนตัลคัพในฐานะแชมป์โลกของสโมสร, ในสถานะที่เท่าเทียมกับฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก.
IC: อินเตอร์คอนติเนนตัลคัพ (1960–2004)
FCWC: ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก นัดชิงชนะเลิศ (2000, 2005–ปัจจุบัน)
==เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ==
==แมตช์==
===รายละเอียด===
{| width=92%
|-
|
|
|}
{| width="100%"
|valign="top" width="40%"|
|valign="top"|300px
|valign="top" width="50%"|
|}
===สถิติ===
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รอบชิงชนะเลิศ
2020
การแข่งขันกีฬาที่เลื่อนออกไปเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
มหาวิทยาลัยมาร์ติน ลูเทอร์ แห่งฮัลเลอ-วิทเทินแบร์ค

มหาวิทยาลัยมาร์ติน ลูเทอร์ แห่งฮัลเลอ-วิทเทินแบร์ค (Martin-Luther-Universität Halle-Wittenberg) เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในเมืองฮัลเลอและเมืองวิทเทินแบร์ค รัฐซัคเซิน-อันฮัลท์ ประเทศเยอรมนี ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1817 จากการควบรวมมหาวิทยาลัยฮัลเลอ (ก่อตั้งใน ค.ศ. 1502) กับมหาวิทยาลัยวิทเทินแบร์ค (ก่อตั้งใน ค.ศ. 1694) และตั้งชื่อตามมาร์ติน ลูเทอร์ นักปฏิรูปศาสนาคริสต์
==คณะการศึกษา==
มหาวิทยาลัยมาร์ติน ลูเทอร์ ประกอบด้วย 9 คณะการศึกษา มหาวิทยาลัยนี้ใช้ระบบวิชาการแบบยุโรปภาคพื้นทวีป ซึ่งมีการรวมคณาจารย์และนักศึกษาในสาขาใกล้เคียงกันไว้ในคณะเดียว
คณะเทววิทยา
คณะนิติศาสตร์และเศรษฐศาสตร์
คณะแพทยศาสตร์
คณะปรัชญาวิทยา 1 (สังคมศึกษาและวัฒนธรรมศึกษา, ประวัติศาสตร์)
คณะปรัชญาวิทยา 2 (ภาษาโบราณและภาษาสมัยใหม่, นิเทศศาสตร์, การดนตรี)
คณะปรัชญาวิทยา 3 (ศาสตร์การสอน)
คณะวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ 1 (ชีวเคมี, ชีววิทยา, เภสัชศาสตร์)
คณะวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ 2 (ฟิสิกส์, เคมี, คณิตศาสตร์)
คณะวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ 3 (เกษตรศาสตร์, ธรณีวิทยา, วิทยาการคอมพิวเตอร์)
==อ้างอิง==
มาร์ติน ลูเทอร์ แห่งฮัลเลอ-วิทเทินแบร์ค
สิ่งก่อสร้างในรัฐซัคเซิน-อันฮัลท์
ฮัรร็อตอัลบิรก์

ฮัรร็อตอัลบิรก์ (حَرَّة ٱلْبِرْك) เป็นทุ่งลาวาโบราณที่ตั้งอยู่ริมชายฝั่งทะเลแดงของประเทศซาอุดีอาระเบีย
==ดูเพิ่ม==
แคว้นอะซีร
รายชื่อภูเขาไฟในประเทศซาอุดีอาระเบีย
ทิวเขาซะเราะวาต
* เทือกเขาอะซีร
ติฮามะฮ์
==อ้างอิง==
ทุ่งภูเขาไฟ
ทุ่งลาวา
แคว้นอะซีร
พระนางโสมา

พระนางโสมา (សោមា) ตามภาษาอินเดีย หรือ หลิวเย่ ตามภาษาจีน หรือ นางนาค ตามภาษาเขมร หรือพระนามเต็มว่า พระนางโสมาสีวิกาเทวะนาคาเทวี (ព្រះនាងសូមាសិវិកាទេវៈនាគាទេវី) เป็นพระมหากษัตริยานีแห่งอาณาจักรฟูนาน ครองราชย์ประมาณศตวรรษที่ 1 นับเป็นปฐมกษัตริย์และกษัตริยานีพระองค์แรกของประเทศกัมพูชา พระนางอภิเษกสมรสกับพราหมณ์ชาวอินเดียคนหนึ่ง นามว่ากามพู สวยัมภูวะ หรือ เกาฑิณยะ ซึ่งต่อมาก็ได้ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระนางโสมา เป็นพระเจ้าเกาฑิณยะวรมันเทวะ หรือที่รู้จักกันในชื่อ พระทอง
ตามตำนานในพระราชพงศาวดารกัมพูชาในเอกสารมหาบุรุษเขมร และพระราชพงศาวดารกรุงกัมพูชา (ฉบับรบากษัตริย์) พระนางทรงสืบเชื้อสายมาจากเผ่านาค ราชวงศ์วรมันที่ได้อภิเษกสมรสกับกามพู สวยัมภูวะ (เกาฑิณยะ) ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในตำนานพระทอง-นางนาค
การอภิเษกสมรสระหว่างพระทองกับนางนาคทำให้เกิดราชวงศ์วรมันขึ้น ซึ่งเป็นราชวงศ์ที่ปกครองกัมพูชาตั้งแต่สมัยอาณาจักรฟูนาน
เหตุการณ์ในตำนานพระทอง-นางนาคของพระนางโสมายังมีความใกล้เคียงกับตำนานของ อามาเตราซุ ซึ่งเป็นตำนานเทพเจ้าและปฐมจักรพรรดิญี่ปุ่นตามคติชินโต ของญี่ปุ่น
==วัฒนธรรมสมัยนิยม==
เพลง เรือมบูเจีย เปรี๊ยะเนียงโสมาสีวิกาเทวะนาคเทวี  โดยศิลปิน แก้วเพทาย มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับพระนางโสมา
ลายเพลงบูชา พระนางโสมาสีวิกาเทวะนาคาเทวี โดยศิลปิน แก้วเพทาย
==ดูเพิ่ม==
อามาเตราซุ (ตำนานเทพเจ้าญี่ปุ่น)
== อ้างอิง ==
ราชินีแห่งกัมพูชา
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 1
พระมหากษัตริย์กัมพูชา
สมเด็จพระราชินีนาถ
โฌแซ็ฟ พรุสต์

โฌแซ็ฟ หลุยส์ พรุสต์ (Joseph Louis Proust) เป็นนักเคมีชาวฝรั่งเศส มีชื่อเสียงจากการค้นพบกฎสัดส่วนคงที่เมื่อ ค.ศ. 1794 ซึ่งเป็นกฎที่กล่าวว่าอัตราส่วนระหว่างมวลของธาตุที่รวมตัวกันเป็นสารประกอบจะมีค่าคงที่เสมอ
พรุสต์เรียนวิชาเคมีในร้านขายยาของบิดาและต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นหัวหน้าเภสัชกรประจำโรงพยาบาลซาลแปทรีแยร์ในกรุงปารีส ใน ค.ศ. 1786 พรุสต์ต้องเดินทางไปสอนวิชาเคมีที่ประเทศสเปนตามข้อตกลงระหว่างพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส กับพระเจ้าการ์โลสที่ 3 แห่งสเปน เขาได้รับผิดชอบงานสอนวิชาเคมีในสถาบันการศึกษา และได้รับผิดชอบห้องปฏิบัติการเคมีของราชสำนักในกรุงมาดริด พรุสต์แต่งงานในสเปนเมื่อ ค.ศ. 1798 และตั้งครอบครัวที่นั่น แต่เมื่อนโปเลียนยกทัพบุกสเปน ห้องปฏิบัติการเคมีถูกทำลาย ทำให้เขาต้องเดินทางกลับฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1806
==อ้างอิง==
นักเคมีชาวฝรั่งเศส
บุคคลจากอ็องเฌ
วัดบำรุงรื่น

วัดบำรุงรื่น เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองสามประเวศ เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 13 ไร่ 2 งาน 78 ตารางวา ทางทิศตะวันออกติดต่อกับโรงเรียนบำรุงรื่น ทางทิศตะวันตกติดต่อกับคลองสามประเวศน์
วัดบำรุงรื่นตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2424 ชาวบ้านมักเรียกว่า วัดคลองสาม ตามสภาพภูมิประเทศที่ตั้งวัด สร้างโดยนายโหน๊ด นางขาว มั่นสติ อุทิศที่ดินให้สร้างวัด ซึ่งมีนายรื่นกับประชาชนได้ร่วมกันสร้าง ครั้นแล้วได้ขนานนามว่า วัดราษฎร์บำรุงรื่น ต่อมาเรียกสั้น ๆ ว่า "วัดบำรุงรื่น" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2434 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2544 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2493 วัดยังให้โรงเรียนตั้งอยู่ในที่ดินของวัด
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มติดคลองสามประเวศน์ ล้อมรอบวัดเป็นหมู่บ้านจัดสรร อาคารเสนาสนะมี อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร เป็นอาคารทรงโบราณ ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางห้ามญาติและปางสมาธิ กุฏิสงฆ์จำนวน 9 หลัง หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ 2 หลังคู่ และเจดีย์ 1 องค์
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระอาจารย์เปิ้น พ.ศ. 2414–2431
พระอาจารย์พิศ พ.ศ. 2431–2433
พระครูสมุห์หวัง พ.ศ. 2433–2451
พระอาจารย์โลด พ.ศ. 2451–2489
พระอธิการชิต พ.ศ. 2489–2501
พระอาจารย์คล้าย พ.ศ. 2501–2505
พระครูอนุกูลสารกิจ (ประยูร) พ.ศ. 2505–2561
พระมหาบุญมา มหาปุญฺโญ ป.ธ.3 พ.ศ. 2561– (รักษาการแทนเจ้าอาวาส)
==อ้างอิง==
บำรุงรื่น
บำรุงรื่น
วัดบุญรอดธรรมาราม

วัดบุญรอดธรรมาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงพระโขนงใต้ เขตพระโขนง กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ตั้งวัด 6 ไร่ 20 ตารางวา ที่ตั้งของวัดนั้นจะรอบไปด้วย ชุมชนและโรงเรียนด้วยกัน 3 โรงเรียน คือ โรงเรียนพระโขนงวิทยาลัย โรงเรียนบางจาก (นาคเผื่อนอุปถัมภ์) โรงเรียนบพิธวิทยา
วัดบุญรอดเริ่มสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2515 โดยการบริจาคที่ดิน จำนวน 6 ไร่ 20 ตารางวา จากนางบุญรอด และนายบุญธรรม นาคเฉลี่ยว ได้อนุญาตสร้างวัด เมื่อ 5 กรกฎาคม พ.ศ 2515  ชื่อของวัดตั้งตามนามผู้สร้างวัดทั้งสองท่าน กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัดที่ถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2518 ขนาดเนื้อที่กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร
อาคารเสนาสนะมีอุโบสถกว้าง 8.30 เมตร ยาว 25 เมตร ทรงไทยลานนา ประตูด้านหน้า 3 ช่อง ด้านหลัง 2 ช่อง หน้าต่างข้างละ 5 ช่อง บานประตูหน้าต่างทำด้วยไม้สักแกะสลัก กุฏิสงฆ์จำนวน 10 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น ศาลาการเปรียญกว้าง 17.50 เมตร ยาว 56 เมตร เป็นศาลาอเนกประสงฆ์ และหอระฆัง
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระครูสังฆรักษ์ผล
พระใบฎิกาอินทนนท์ อินทนนฺโท
พระมหาสาคร ธีรปัญโญ
พระครูสังฆรักษ์สัมฤทธิ์ วิสุทธาจาโร
พระครูกิตติญาณวิสิฐ
==อ้างอิง==
บุญรอดธรรมาราม
วัดประดู่ธรรมาธิปัตย์

วัดประดู่ธรรมาธิปัตย์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางซื่อ เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 6 ไร่ 1 งาน 88 ตารางวา ปัจจุบันพระครูสถิตปริยัติวงศ์ (เสถียร ป.ธ.3) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดประดู่ธรรมาธิปัตย์ ประชาชนมักเรียกว่า วัดประดู่ สร้างขื้นเมื่อ พ.ศ. 2365 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2375 ด้านการศึกษา ทางวัดได้ให้โรงเรียนสร้างในพื้นที่วัด คือ โรงเรียนวัดประดู่ธรรมาธิปัตย์
ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7.52 เมตร ยาว 18.15 เมตร บูรณะเมื่อ พ.ศ. 2512 กุฏิสงฆ์จำนวน 14 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ ศาลาการเปรียญกว้าง 10.20 เมตร ยาว 14.85 เมตร หอระฆัง หอสวดมนต์ ฌาปนสถาน ศาลาบำเพ็ญกุศลสร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 สำหรับปูชนียวัตถุมีพระประธานอุโบสถและมีพระพุทธรูปบนหอสวดมนต์
==อ้างอิง==
ประดู่ธรรมาธิปัตย์
วัดศิริเสาธง

วัดศิริเสาธง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเสาธง อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ เป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมที่สำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดสมุทรปราการ โดยมีพระมงคลธรรมธัช (นฤพล สุขวฑฺฒโน) เป็นเจ้าอาวาสและเป็นเจ้าคณะอำเภอบางเสาธง มีที่ดินที่ตั้งวัด เนื้อที่ 11 ไร่ 35 ตารางวา
วัดศิริเสาธงได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2526 โดยมีนางซ่อนกลิ่น ศิริยิ่ง บริจาคที่ดินให้สร้างวัด เนื้อที่ 6 ไร่ ต่อมาปี พ.ศ. 2529 นางปิ่นทอง ศาลยาชีวิน ในนามบริษัทสวนบางนา จำกัด ได้ถวายที่ดินที่ติดต่อกับวัดด้านทิศเหนือ ให้เป็นที่สร้างวัด เนื้อที่ 5 ไร่ 35 ตารางวา รวมเป็นที่ดินที่สร้างวัด ทั้งสองแปลง เนื้อที่ 11 ไร่ 35 ตารางวา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2531
วัดเป็นที่ตั้งของสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดสมุทรปราการ แห่งที่ 5 จัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2549 อุโบสถจัตุรมุขที่ประดับด้วยแก้ว หน้าบันปูนปั้นนารายณ์ทรงครุฑ เป็นงานปูนปั้นขนาดความกว้าง 8 เมตร ประตูโบสถ์เป็นงานจิตรกรรมลงลายน้ำทอง ภายในประดิษฐานพระพุทธชินราชจำลอง มีภาพจิตรกรรมฝาผนังลงรักปิดทองเกี่ยวกับพุทธประวัติ วัดมีความร่มรื่นเป็นระเบียบ สวยงาม ไว้รองรับพุทธศาสนิกชนที่จะมาสร้างบุญปฏิบัติธรรมหรือมาทำบุญถวายสังฆทาน
==อ้างอิง==
ศิริเสาธง
ไวรัสโคโรนามนุษย์ NL63

ไวรัสโคโรนามนุษย์ NL63 (Human coronavirus NL63, HCoV-NL63) เป็นสายพันธุ์ของไวรัสโคโรนาในสกุลย่อย Setracovirus ในสกุล Alphacoronavirus พบเมื่อปลายปี ค.ศ. 2004 ในเด็กอายุ 7 เดือนที่เป็นโรคหลอดลมฝอยอักเสบในประเทศเนเธอร์แลนด์ การติดเชื้อไวรัสได้รับการยืนยันทั่วโลกและมีความสัมพันธ์กับอาการและโรคที่พบบ่อยหลายอย่างโรค ตัวอย่างโรคที่เกี่ยวข้อง เช่น การติดเชื้อในระบบทางเดินหายใจส่วนบนเล็กน้อยถึงปานกลาง การติดเชื้อทางเดินหายใจส่วนล่างอย่างรุนแรง กล่องเสียงอักเสบอุดกั้น และหลอดลมฝอยอักเสบ
ไวรัสนี้พบในเด็กเล็ก ผู้สูงอายุ และผู้ป่วยที่มีภูมิคุ้มกันบกพร่องที่มีอาการทางเดินหายใจเฉียบพลัน นอกจากนี้ยังมีความสัมพันธ์ตามฤดูกาลในเขตอบอุ่น การศึกษาที่ดำเนินการในอัมสเตอร์ดัมประมาณว่ามี HCoV-NL63 อยู่ประมาณ 4.7% ของโรคทางเดินหายใจทั่วไป ไวรัสมีต้นกำเนิดมาจากชะมดและค้างคาวที่ติดเชื้อ มีการประมาณว่าแยกจากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์อื่น (HCoV-229E) เมื่อประมาณ 1,000 ปีที่แล้ว ซึ่งน่าที่จะแพร่กระจายในมนุษย์มานานหลายศตวรรษ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Alphacoronavirus