pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
การย้อมรุ้ง

การย้อมชมพู (pinkwashing) หรือ การย้อมรุ้ง (rainbow-washing) เป็นแนวทางในการสนับสนุนการปกป้องสิทธิผู้มีความหลากหลายทางเพศในฐานะหลักฐานแห่งความเสรีนิยมและประชาธิปไตย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพื่อที่จะเบี่ยงเบนความสนใจจากหรือให้ความชอบธรรมแก่ความรุนแรงต่อประเทศหรือชุมชนอื่น แนวคิดเรื่องการย้อมรุ้งมีใช้มาตั้งแต่ปี 2011 โดยซาราห์ ชูลมัน ซึ่งเรียกการย้อมรุ้งเพื่ออธิบายถึงหน่วยประชาสัมพันธ์ของรัฐบาลอิสราเอล และ[เพื่อสร้างความชอบธรรมให้กับการเหยียดเชื้อชาติและความรังเกียจชาวต่างชาติ การย้อมรุ้งเป็นผลสืบเนื่องหนึ่งจาก
หมู่บ้านเกย์

หมู่บ้านเกย์ (gay village) เป็นพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ที่โดยทั่วไปเป็นที่รับรู้ว่าเป็นที่อยู่อาศัยหรือเป็นที่เดินทางหาสู่ของสมาชิกในชุมชนกลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศ หมู่บ้านเกย์มักมีธุรกิจจำนวนมากสำหรับเกย์ เช่น บาร์เกย์, ไนต์คลับเกย์, โรงอาบน้ำเกย์ หมู่บ้านเกย์อาจเป็นตัวแทนถึงพื้นที่เป็นมิตรต่อผู้มีความหลากหลายทางเพศท่ามกลางเมืองที่ไม่เป็นมิตรต่อคนกลุ่มนี้เท่าไร หรืออาจเพียงหมายถึงพื้นที่ที่มีความชุกของผู้อยู่อาศัยเกย์และธุรกิจเกย์ บางชุมชนอาจะถูกเรียกเป็นหมู่บ้านเกย์เนื่องจากมีภาพลักษณะที่เปิดรับเกย์
ในบางนคร กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศมักกระจุกตัวกันอยู่ในย่านที่เป็นที่สามารถมองเห็นรู้ (visibly identified neighborhoods) ในขณะที่เมืองอื่น มักอาศัยกันอย่างกระจายกันไปตามย่านต่าง ๆ ซึ่งมีความมองเห็นรู้ต่ำกว่า อันอาจเป็นผลจากวัฒนธรรมต้านที่แข็งแกร่งกว่ามีอยู่ เช่น ชุมชนผู้ที่มีความหลากหลายทางเพศในซานฟรานซิสโกจะกระจุกตัวอยู่ในย่านเดอะแคสโตร ส่วนในซีแอตเทิลจะกระจุกตัวอยู่ในแคปปิตอลฮิล, ในมอนทรีออล กระจุกตัวใน "เซนเตอร์ซูด" หรือที่รู้จักทั่วไปว่า "เลอ วิลเลจ" ในขณะที่เมืองอื่น เช่น ออสติน ไม่มีหมู่บ้านเกย์ที่ชัดเจนแม้จะเป็นที่อยู่อาศัยของบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศและธุรกิจที่เป็นมิตรจำนวนมาก
ในประเทศไทย ย่านที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นหมู่บ้านเกย์ เช่น ซอยประตูชัยในอดีต และสีลมซอยสอง ในกรุงเทพมหานคร กับ บอยซ์ทาวน์ในพัทยา
== อ้างอิง ==
==บรรณานุกรม==
Castells, Manuel 1983. The City and the Grassroots: A Cross-Cultural Theory of Urban Social Movements. Berkeley, Los Angeles: University of California Press.
D'Emilio, John 1992. Making Trouble: Essays on Gay History, Politics, and the University. New York, London: Routledge.
Escoffier, Jeffrey 1998. American Homo: Community and Perversity. Berkeley, Los Angeles, London: University of California Press.
Florida, Richard 2002. The Rise of the Creative Class: And How It's Transforming Work, Leisure, Community and Everyday Life. New York: Perseus Books Group.
Kenney, Moira Rachel 1998. "Remember, Stonewall was a Riot: Understanding Gay and Lesbian Experience in the City" Chapter 5, pp.&nbsp;120–132 in: Leoni Sandercock (ed) Making the Invisible Visible. Berkeley, Los Angeles, London: University of California Press.
Levine, Martin P. 1979. "Gay Ghetto" pp.&nbsp;182–204 in: Martin Levine (ed) Gay Men: The Sociology of Male Homosexuality. New York, Hagerstown, San Francisco, London: Harper & Row.
Ray, Brian and Damaris Rose 2000. "Cities of the Everyday: Socio-Spatial Perspectives on Gender, Difference, and Diversity" pp.&nbsp;507–512 in: Trudi Bunting and Pierre Filion (eds). Canadian Cities in Transition: The Twenty-First Century. 2nd ed. Oxford: Oxford University Press.
ย่านแบ่งตามประเทศ
ซอยประตูชัย

ซอยประตูชัย (หรือ "ซอยทไวไลต์") เป็นอดีตซอยในเขตบางรัก กรุงเทพมหานคร ที่เป็นที่รู้จักในฐานะแหล่งบันเทิงเกย์ ธุรกิจส่วนใหญ่มีเป้าหมายเป็นกลุ่มนักท่องเที่ยวและพลเมืองต่างชาติ ในระดับสากล ซอยประตูชัยเป็นที่รู้จักในฐานะศูนย์กลางย่านโคมแดงของชาวเกย์ในธุรกิจเพศของกรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นเมืองที่เป็นที่รู้จักในฐานะที่ตั้งของย่านโคมแดงสำหรับเกย์อีกจำนวนมาก ที่อาจะเป็นที่รู้จักมากกว่าในชาวไทย กระนั้น ซอยประตูชัยเป็นที่รู้จักมากกว่าในบรรดาชาวต่างชาติ
ซอยประตูชัยปิดตัวลงในเดือนเมษายน 2019 โดยบาร์จำนวนหนึ่งย้ายไปเปิดในพื้นที่อื่นของพัฒน์พงศ์ ในขณะที่อีกส่วนปิดให้บริการถาวร นับตั้งแต่นั้นมา ที่ตั้งของซอยประตูชัยถูกซื้อและกลายมาเป็นคอนโดมีเนียมภายใต้ชื่อ Chula Culture ความสูง 32 ชั้น ของอนันดา ดีเวลลอปเม้นท์ ซึ่งคาดการณ์ว่าจะก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 2025
== ที่ตั้งและรูปแบบ ==
ซอยประตูชัยเป็นซอยรูปแบบเป็นเลข "7" ตั้งอยู่ระหว่างถนนสุรวงศ์ กับ ถนนพระรามที่สี่ ตั้งอยู่ใกล้กับสถานีศาลาแดงของรถไฟฟ้าบีทีเอส และสถานีสีลมของรถไฟใต้ดิน ซอยประตูชัยเป็นซอยตันและมีการจราจรทางรถเข้าออกซอยที่น้อยกว่าเมื่อเทียบกับพัฒน์พงศ์
== ประวัติศาสตร์ ==
โอ๊ต มณเฑียร ซึ่งเคยเป็นศิลปินในพำนักของ พัฒน์พงศ์มิวเซียม ซึ่งทำการศึกษาประวัติศาสตร์การค้าเพศในย่านพัฒน์พงศ์ เคยให้สัมภาษณ์เล่าประวัติศาสตร์ของซอยประตูชัยไว้ว่าได้เริ่มต้นเป็นซอย "เกย์" ในปี 1971 ที่ซึ่งมีบาร์เกย์อะโกโกชื่อ ทไวไลต์ ย้ายมาเปิดให้บริการจากสุชุมวิท บาร์ ทไวไลต์ นี้มีการกล่าวถึงครั้งแรกในปี 1966 ในฐานะสถานที่สำหรับพวก "เกย์" ซึ่งถือเป็นครั้งแรก ๆ ในสื่อภาษาไทยที่มีการเรียก เกย์ ในฐานะชายรักชาย แตกต่างจากกะเทย บาร์นี้แรกเริ่มไม่มีเก้าอี้ ผู้มาใช้บริการต้องยืนทั้งหมด เพื่อที่จะได้ถูก "ทไวไลต์แฮนด์เชก" (หมายถึงให้องคชาตของตนถูกจับ) โดยผู้ให้บริการของร้าน ในทศวรรษ 1990s หรือ 20 ปีจากการย้ายเข้ามาของ ทไวไลต์ ซอยประตูชัยได้กลายมาเป็นซอยบาร์เกย์ทั้งหมด และในปี 2019 มีบาร์เกย์มากกว่า 10 ร้านในซอย
ในปี 2019 ที่ดินทั้งหมดของซอยประตูชัยถูกขาย ธุรกิจการค้าบริการเกย์ของซอยประตูชัยได้สิ้นสุดลง ทั้งนี้เป็นผลอีกส่วนจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย ด้วย ในช่วงที่การระบาดของโรครุนแรงมากนั้น ในย่านพัฒน์พงศ์โดยรวมนั้น มีบาร์เกย์เพียงสามแห่งที่ยังคงอยู่
== ธุรกิจค้าเพศ ==
บาร์อะโกโกส่วนใหญ่ในซอยประตูชัยให้บริการผู้ชายเต้นแสดงบนเวที นักแสดงบนเวที และบางครั้งรวมถึงเด็กเสิร์ฟในบาร์ สามารถถูก "เช่า" ด้วยเงินจำนวนที่ตกลงกันกับลูกค้า เพื่อนำตัวออกไปนอกบาร์ได้ บางร้านในซอยประตูชัยที่ระบุว่าเป็น "ร้านนวด" นั้น แท้จริงแล้วเป็นซ่อง ในซอยยังมีบาร์สองสามแห่งที่รู้จักในชื่อ "โบลว์จ๊อบบาร์" ที่ให้บริการเพศสัมพันธ์ทางปาก บาร์จำนวนมากในซอยประตูชัยมีชั้นบนที่แสดงโชว์เพศ ซึ่งจริง ๆ แล้วถือว่าผิดกฎหมายของไทย การแสดงเหล่านี้แสดงโดยผู้ชาย
บางร้านในซอยประตูชัยและพัฒน์พงศ์จ้างงานกะเทย และบางร้านในนี้มีผู้ให้บริการเป็นกะเทยเท่านั้น โดยทั่วไปร้านค้าในซอยปิดให้บริการเวลาราวตีสอง
== อ้างอิง ==
===บรรณานุกรม===
เขตบางรัก
ย่านในกรุงเทพมหานคร
ระบบดาวสามดวง

ระบบดาวสามดวง (triple star system) หมายถึงระบบดาวหลายดวงที่ประกอบด้วย ดาวฤกษ์ 3 ดวง โดยดาวทั้ง 3 ดวงนี้อยู่ภายใต้อิทธิพลของแรงโน้มถ่วงซึ่งกันและกัน
ในปัจจุบัน ยังไม่มีวิธีที่แม่นยำทางฟิสิกส์ในการคำนวณความสัมพันธ์เชิงแรงโน้มถ่วง ของระบบดาวสามดวง ซึ่งต้องทำโดยแก้ปัญหาวัตถุสามชิ้นซึ่งทำได้ยาก
== ดาวสามดวงทั่วไป ==
แอลฟาคนครึ่งม้า (กลุ่มดาวคนครึ่งม้า) - ดาวดวงหนึ่งในระบบนี้คือพร็อกซิมาคนครึ่งม้า
ดาวเหนือ (ดาวแอลฟากลุ่มดาวหมีเล็ก)
ดาวคาสเตอร์ (ดาวแอลฟากลุ่มดาวคนคู่)
HD 188753 (กลุ่มดาวหงส์) - ระบบดาวสามดวงที่เคยถูกสงสัยว่ามีดาวเคราะห์โคจรรอบ
== ดูเพิ่ม ==
ระบบดาวฤกษ์
ระบบดาวคู่
ซัมซุง
ปัญหาวัตถุสามชิ้น
== อ้างอิง ==
南門二三合星系統，香港太空館「星星問」, 28 กุมภาพันธ์ 2548
ระบบดาวฤกษ์
ดาวหลายดวง

ดาวหลายดวง (multiple star) คือกลุ่มของดาวฤกษ์ 3 ดวงขึ้นไปที่ปรากฏอยู่ใกล้กันเมื่อมองจากโลก อาจแบ่งเป็น 2 แบบคือ ถ้าดาวฤกษ์นั้นอยู่ใกล้กันจริง ๆ และมีแรงโน้มถ่วงดึงดูดซึ่งกันและกันเรียกว่าเป็นระบบดาวหลายดวงใน เชิงกายภาพ (physical) ในขณะที่วัตถุที่ดูเหมือนจะอยู่ใกล้เพียงเพราะอยู่ในทิศทางเดียวกันเมื่อมองจากโลกจะเรียกว่า เชิงทัศนศาสตร์ (optical) สำหรับดาวหลายดวงในเชิงกายภาพจะถือว่าเป็นระบบดาวฤกษ์ เรียกว่าเป็น ระบบดาวหลายดวง (multiple star system)
== ระบบดาวหลายดวง ==
ระบบดาวหลายดวงส่วนใหญ่มี 3 ดวง เรียกว่าเป็นระบบดาวสามดวง นอกจากนี้แล้ว ระบบดาว 4 ดวง 5 ดวง 6 ดวงขึ้นไปนั้นเกิดขึ้นได้ยากกว่ามากในทางสถิติ
ระบบดาวหลายดวงเป็นระบบที่มีขนาดอยู่ระหว่างระบบดาวคู่ที่มีวงโคจรที่เสถียรกับกระจุกดาวเปิด ที่มีดาวฤกษ์มากถึง 100 ถึง 1,000 ดวงซึ่งมีกลไลที่ซับซ้อนกว่า ระบบดาวหลายดวงส่วนใหญ่มีโครงสร้างแบบลำดับชั้นซึ่งมีวงโคจรย่อยอยู่ภายในวงโคจรที่ใหญ่กว่า ภายในโครงสร้างดังกล่าว วงโคจรย่อยแต่ละวงอาจมีปฏิสัมพันธ์น้อยมากและมีความเสถียรในตัว เช่นเดียวกับในระบบดาวคู่
== อ้างอิง ==
ประเภทของดาวฤกษ์
ระบบดาวฤกษ์
หน้าเหลือง

"หน้าเหลือง"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ตีพิมพ์ครั้งแรกใน นิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1893 และในนิตยสารฮาเพอส์วีกลีในสหรัฐอเมริกาในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1893 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 3 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ
"หน้าเหลือง" เป็นหนึ่งในผลงานของดอยล์ที่มีเนื้อเรื่องซาบซึ้ง มีจุดเด่นตรงการหักมุมที่การอนุมานของโฮมส์ผิดไป ดังที่หมอวัตสันกล่าวไว้ว่า:
...หากเป็นเพราะตอนที่เขาคว้าน้ำเหลวนั้นมักจะหาผู้ดำเนินต่อไปให้เสร็จมิได้ เลยทำให้เรื่องค้างเติ่งปราศจากการลงเอยอยู่นั่นเอง อย่างไรก็ตาม เผอิญเรื่องที่ปรากฏความจริงขึ้นทั้ง ๆ ทีเขาผิดก็มีอยู่บ้าง
== ประวัติการตีพิมพ์ ==
"หน้าเหลือง" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1893 ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ตและ 2 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ตีพิมพ์ในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกา
== อ้างอิงและบรรณานุกรม ==
อ้างอิง
บรรณานุกรม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เชอร์ล็อก โฮมส์
ความสัมพันธ์แบบเควียร์เพลโตนิก

ความสัมพันธ์แบบเควียร์เพลโตนิก (queerplatonic relationship; QPR) หรือ การครองคู่แบบเควียร์เพลโตนิก  (queerplatonic partnership; QPP) เป็นความสัมพันธ์ที่แนบแน่นซึ่งไม่ใช่ความโรแมนติกโดยธรรมชาติ อาจมีความแตกต่างจากมิตรภาพที่แน่นแฟ้นตามปกติโดยมีข้อผูกมัด การให้เหตุผล สถานะ โครงสร้าง และบรรทัดฐานที่ชัดเจนมากขึ้น คล้ายกับความสัมพันธ์แบบโรแมนติกทั่วไป แนวคิดนี้เกิดขึ้นในพื้นที่ของเอโรแมนติกและเอเซ็กชวลในชุมชนกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ ความสัมพันธ์แบบเควียร์เพลโตนิกบางครั้งถูกกล่าวว่าเกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ทางอารมณ์ที่ลึกซึ้งมากกว่ามิตรภาพทั่วไป เช่นเดียวกับความสัมพันธ์แบบโรแมนติก
== ดูเพิ่ม ==
เอเซ็กชวล
เกรย์เอเซ็กชวล
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่มเติม ==
เควียร์
เอเซ็กชวล
ความรัก
แพทริก ไอส์เดล มัวร์

เซอร์ แพทริก วิลเลียม ไอส์เดล มัวร์ (Sir Patrick William Eisdell Moore) โอบีอี (17 มีนาคม ค.ศ. 1918 – 18 มิถุนายน ค.ศ. 2015) เป็นศัลยแพทย์และนักวิจัยทางการแพทย์ชาวนิวซีแลนด์ เขาเป็นผู้บุกเบิกด้านประสาทหูเทียม และเป็นบุคคลแรกในโลกที่ทำการปลูกถ่ายแก้วหู นอกจากนี้ เขายังทำหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ในสงครามโลกครั้งที่สอง และเป็นปาเคฮาคนเดียวในกองพันมาวรีที่ 28 ส่วนอัตชีวประวัติของเขาที่ชื่อโซโอลด์โซควิก (So Old So Quick) ได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 2004
มัวร์เกิดที่บริสตอล ประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1918 โดยเป็นบุตรชายของอลิซ มัวร์ (ส่วนคำเรียกตามหลังชื่อและนามสกุลของหญิงที่แต่งงานแล้วคือลอฟต์เฮาส์) และสามีของเธอคือศัลยแพทย์ชาวนิวซีแลนด์ชื่ออาร์เธอร์ ไอส์เดล มัวร์ เขาได้รับการศึกษาที่โรงเรียนออกแลนด์แกรมมาร์ จากนั้นศึกษาด้านการแพทย์ที่มหาวิทยาลัยอาทาเกอ ซึ่งเขาสำเร็จการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิตและศัลยศาสตรบัณฑิตใน ค.ศ. 1943 โดยเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1942 เขาแต่งงานกับเบธ บีดี ในแดนเนอเวิร์ก
ในเกียรติยศเนื่องในวันปีใหม่ 1982 มัวร์ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติช ชั้นเจ้าหน้าที่ สำหรับกิตติคุณด้านโสต ศอ นาสิกวิทยา และชุมชน รวมถึงเขาได้รับการแต่งตั้งเป็นไนต์แบชเลอร์ สำหรับกิตติคุณด้านโสต ศอ นาสิกวิทยา ในเกียรติยศเนื่องในวันปีใหม่ 1992
มัวร์เสียชีวิตในออกแลนด์เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 2015 ส่วนเบธ เลดี มัวร์ ผู้เป็นภรรยาของเขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 2017
== อ้างอิง ==
โสต ศอ นาสิกแพทย์ชาวนิวซีแลนด์
เอโรแมนติก

เอโรแมนติซิซึม (aromanticism) หรือ เอโรแมนติก (aromantic) เป็นรสนิยมทางโรแมนติก เป็นการมีประสบการณ์การดึงดูดทางโรแมนติกน้อยหรือไม่มี คำว่า "เอโรแมนติก" เรียกย่อ ๆ อย่างสำนวนภาษาปากว่า "เอโร" ("aro") กล่าวถึงบุคคลที่มีรสนิยมทางโรแมนติกเป็นเอโรแมนติก
== ชุมชน ==
=== สัญลักษณ์ ===
ธงไพรด์ของเอโรแมนติกสร้างสรรค์ขึ้นในปี พ.ศ. 2557 โดยคาเมรอน วิมซี สีเขียวถูกเลือกเป็นสีหลักเนื่องจากเป็นสีตรงข้ามกับสีแดงซึ่งมักเกี่ยวข้องกับความรักแบบโรแมนติก สีเขียวมีความหมายถึงสเปกตรัมของเอโรแมนติก สีขาวมีความหมายถึงรักบริสุทธิ์และมิตรภาพ สีเทาและสีดำมีความหมายถึงสเปกตรัมของเพศวิถีส่วนต่าง ๆ
แหวนสีขาวอาจสวมไว้ที่นิ้วกลางของมือข้างซ้ายเพื่อระบุตัวตนว่าอยู่ในสเปกตรัมของเอโรแมนติก เลือกใช้แหวนสีขาวนี้เพื่อให้ตรงกันข้ามกับแหวนของเอเซ็กชวลที่เป็นแหวนสีดำสวมที่มือข้างขวา
อีกหนึ่งสัญลักษณ์ที่ชาวเอโรแมนติกใช้บ่อยคือลูกศร เนื่องจากคำภาษาอังกฤษว่า "เอร์โรว์" (arrow) ที่มีความหมายว่า "ลูกศร" เป็นคำพ้องเสียง ของ "เอโร" (aro) ที่เป็นคำย่อของ "เอโรแมนติก" ที่ชาวเอโรแมนติกใช้เรียกตัวเอง
== ดูเพิ่ม ==
ความสัมพันธ์แบบเควียร์เพลโตนิก
รักบริสุทธิ์
เอเซ็กชวล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Aromantic-Spectrum Union for Recognition, Education, and Advocacy (AUREA) - Resources on Aromanticism
Aromantic Spectrum Awareness Week (ASAW)
The Ace and Aro Advocacy Project (TAAAP)
Aromantic Resources by PFLAG
Arocalypse.com - An online forum centered on people on the aromantic spectrum
เอเซ็กชวล
เรื่องรักใคร่
วอลเลย์บอลหญิงเอวีซีแชลเลนจ์คัพ 2023

วอลเลย์บอลหญิงเอวีซีแชลเลนจ์คัพ 2023 (2023 AVC Challenge Cup For Women) เป็นการแข่งขันครั้งที่ 4 ของวอลเลย์บอลหญิงเอวีซีแชลเลนจ์คัพ ซึ่งจัดโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย ร่วมกับสหพันธ์วอลเลย์บอลอินโดนีเซีย การแข่งขันกำหนดจัดขึ้นที่เกรซิก, จังหวัดชวาตะวันออก ระหว่างวันที่ 18–25 มิถุนายน ค.ศ. 2023 โดยทีมที่ชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้าร่วมวอลเลย์บอลหญิงแชลเลนเจอร์คัพ 2023
== การคัดเลือก ==
ตามกฎของสมาพันธ์จะมีทีมเข้าร่วมแข่งขันสูงสุด 16 ทีม ในรายการแข่งขันของสมาพันธ์ซึ่งจะคัดเลือกดังนี้
ประเทศเจ้าภาพ 1 ทีม
10 อันดับแรกจากการแข่งขันครั้งที่แล้ว
5 ทีมจาก 5 โซนในทวีปเอเชีย (การแข่งขันรอบคัดเลือกหากจำเป็น)
=== ทีมที่เข้าร่วมแข่งขัน ===
== การแบ่งกลุ่ม ==
ผลการจับสลากการแบ่งกลุ่มได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2023
== รอบแรก ==
เวลาในตารางการแข่งขันเป็นเวลาท้องถิ่น (00)
=== กลุ่มเอ ===
|}
|}
=== กลุ่มบี ===
|}
|}
===กลุ่มซี ===
|}
|}
=== กลุ่มดี ===
|}
|}
== รอบจัดอันดับ ==
เวลาในตารางการแข่งขันเป็นเวลาท้องถิ่น (00)
ผลการแข่งขันและคะแนนจากการแข่งขันกับทีมที่ผ่านเข้ามารอบจัดอันดับด้วยในรอบแรกจะถูกนำมารวมในการแข่งขันรอบจัดอันดับ
=== กลุ่มอี ===
|}
|}
=== กลุ่มเอฟ ===
|}
|}
== รอบสุดท้าย ==
เวลาในตารางการแข่งขันเป็นเวลาท้องถิ่น (00)
=== รอบจัดอันดับ 9–11 ===
|}
|}
=== รอบจัดอันดับ 5–8 ===
====รอบจัดอันดับ 5–8====
====รอบชิงอันดับที่ 7====
|}
====รอบชิงอันดับที่ 5====
|}
=== รอบ 4 ทีมสุดท้าย ===
====รอบรองชนะเลิศ====
|}
====รอบชิงอันดับที่ 3====
|}
====รอบชิงชนะเลิศ====
|}
== อันดับการแข่งขัน ==
== รางวัล ==
ผู้เล่นทรงคุณค่า:
ตัวเซตยอดเยี่ยม:
ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม:
ตัวบล็อกกลางยอดเยี่ยม:
ตัวตบตรงข้ามยอดเยี่ยม:
ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม:
== ดูเพิ่ม ==
วอลเลย์บอลชายเอวีซีแชลเลนจ์คัพ 2023
วอลเลย์บอลหญิงแชลเลนเจอร์คัพ 2023
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Asian Volleyball Confederation – Official website
2023
เอวีซีแชลเลนจ์คัพ
การแข่งขันวอลเลย์บอลนานาชาติที่ประเทศอินโดนีเซียเป็นเจ้าภาพ
กีฬาในประเทศอินโดนีเซีย
เมฆดาวฤกษ์

เมฆดาวฤกษ์ (star cloud) เป็นพื้นที่ภายในดาราจักรที่มีความหนาแน่นของดาวฤกษ์มาก เมฆดาวฤกษ์ไม่ใช่กระจุกดาวที่แท้จริง โดยทั่วไปไม่มีแรงดึงดูดระหว่างดาวฤกษ์ในนั้น ดาวฤกษ์ที่ประกอบกันเป็นเมฆดาวฤกษ์อาจไม่ได้อยู่ใกล้กันจริง ๆ แต่แค่อยู่ในแนวสายตาเดียวกันเมื่อมองจากโลก
เมฆดาวฤกษ์ที่รู้จักกันดีที่สุดคือวัตถุ M24 ในกลุ่มดาวคนยิงธนู
== อ้างอิง ==
กระจุกดาว
ชินจูกุ นิ-โจเมะ

ชินจูกุ นิ-โจเมะ  หรือเรียกสั้น ๆ ว่า นิ-โจเมะ (Ni-chōme) หรือ นิโจ (Nichō) เป็นพื้นที่หมายเลขสองของย่านชินจูกุ ในเขตชินจูกุ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น นิ-โจเมะโดดเด่นในฐานะศูนย์กลางของวัฒนธรรมย่อยเกย์ในโตเกียว เป็นที่ตั้งของบาร์เกย์จำนวนมาก ซึ่งถือว่ามีอยู่อย่างหนาแน่นที่สุดในโลก
นิ-โจเมะตั้งอยู่ไม่ไกลจากสามสถานีรถไฟซึ่งรวมถึงสถานีชินจูกุ ย่านนิ-โจเมะมีความพิเศษที่เป็นที่ตั้งของทั้งบาร์, ร้านอาหาร, คาเฟ่, เซาน่า เลิฟโฮเตล, ร้านเสื้อผ้าเกย์, "กล่องครุยซิง" (
การเลือกตั้งสหพันธรัฐในเยอรมนี พ.ศ. 2564

การเลือกตั้งสหพันธรัฐในประเทศเยอรมนีจัดขึ้นในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2564 เพื่อเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎร (Bundestag) สมัยที่ 20 บุนเดิสทาคชุดใหม่จะเลือกตั้งนายกรัฐมนตรีด้วยคะแนนเสียงข้างมากเด็ดขาดของสมาชิก ซึ่งจะตั้งรัฐบาลใหม่ต่อไป
หลังจากการเลือกตั้งสหพันธรัฐครั้งที่แล้วพรรคสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียน/สหภาพสังคมคริสเตียน (CDU/CSU) และพรรคสังคมประชาธิปไตย (SPD) สองพรรคหลักจัดตั้งรัฐบาลผสมด้วยกันตลอด 4 ปี แต่ในการเลือกตั้งครั้งนี้พรรคสังคมประชาธิปไตย นำโดยนายโอลัฟ ช็อลทซ์ รองนายกรัฐมนตรีและแคนดิเดตนายกฯ ของพรรค ชนะการเลือกตั้งสหพันธรัฐแต่ไม่ได้รับเสียงข้างมากจึงต้องจัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างมากกับพรรคกรีนและพรรคประชาธิปไตยเสรี โดยที่พรรคแกนนำรัฐบาลเดิม พรรคสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียน/สหภาพสังคมคริสเตียน นำโดยนายอาร์มีน ลัชเชิท หัวหน้าพรรคและแคนดิเดตนายกฯ นำพรรคแพ้การเลือกตั้งในรอบ 16 ปี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 และนางอังเกลา แมร์เคิล นายกรัฐมนตรีและอดีตหัวหน้าพรรค ซึ่งดำรงตำแหน่งนายกฯมานาน 16 ปี ไม่ลงสมัครเลือกตั้งสหพันธรัฐอีกครั้ง
== รูปแบบการเลือกตั้ง ==
สภาผู้แทนราษฎร (Bundestag) มีจำนวน 598 ที่นั่ง และใช้ระบบเลือกตั้งแบบผสม (Mixed-member proportional representation) คือ ระบบเขต จำนวน 299 ที่นั่ง และ บัญชีรายชื่อ จำนวน 299 ที่นั่ง รวมถึงที่นั่งส่วนขยาย (overhang seat) เพิ่มเติม
พรรคการเมืองที่ลงสมัครต้องได้คะแนนแบบบัญชีรายชื่อไม่น้อยกว่า 5% หรือ ชนะการเลือกตั้งแบบแบ่งเขตไม่น้อยกว่า 3 เขต จึงจะมีสิทธิได้ที่นั่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากแบบบัญชีรายชื่อ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ The Federal Returning Officer (Germany) 
[https://www.bundeswahlleiterin.de/en/bundestagswahlen/2021/ergebnisse.html เว็บไซต์ The Federal Returning Officer (Germany) 
การเลือกตั้งในเยอรมนี
การเลือกตั้งใน พ.ศ. 2564
แมลอเยร์

แมลอเยร์ (ملایر|Malāyer) อดีตมีชื่อว่า โดว์แลทอบอด (دولت‌آباد|Doulatābād) เป็นนครและเมืองหลักของเทศมณฑลแมลอเยร์ จังหวัดแฮแมดอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 นครนี้มีประชากร 153,748 คนใน 40,750 ครัวเรือน
== ภาษา ==
จำนวนผู้พูดภาษาในนครแบ่งออกเป็นผู้พูดภาษาและภาษาย่อยโลร์ที่เป็นประชากรส่วนใหญ่า มีผู้พูดประมาณ 80% และภาษาเปอร์เซียมาตรฐานมี 20%
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการ
เมืองในประเทศอิหร่าน
อุนดัง-อุนดังเมอลากา

อุนดัง-อุนดังเมอลากา (Undang-Undang Melaka, اوندڠ٢ ملاک; ) มีอีกชื่อว่า ฮูกุมกานุนเมอลากา (Hukum Kanun Melaka) อุนดัง-อุนดังดารัตเมอลากา (Undang-Undang Darat Melaka) และ รีซาละฮ์ฮูกุมกานุน (Risalah Hukum Kanun) เป็นประมวลกฎหมายประจำรัฐสุลต่านมะละกา (ค.ศ. 1400–1511) ซึ่งมีบทบัญญัติสำคัญที่ยืนยันความสำคัญของกฎหมายจารีตประเพณีมลายู หรือ อาดัต ในขณะเดียวกันก็รองรับและหลอมรวมเข้ากับหลักการอิสลาม ประมวลกฎหมายนี้เชื่อว่าทำการประมวลขึ้นแต่เดิมในรัชสมัยมูฮัมมัด ชะฮ์ (ค.ศ. 1424–1444) ก่อนที่สุลต่านสมัยต่อมาจะขยายและปรับปรุงเนื้อหาอย่างต่อเนื่อง ระบบความยุติธรรมในมะละกาที่ระบุใน อุนดัง-อุนดังเมอลากา  เป็นกฎหมายจำแนกฉบับแรกที่มีการรวบรวมในโลกมลายู โดยกลายเป็นทรัพยากรทางกฎหมายสำหรับรัฐสุลต่านที่สำคัญอื่น ๆ ในภูมิภาคนี้ เช่น ยะโฮร์, เปรัก, บรูไน, ปาตานี และอาเจะฮ์ และได้รับการยกย่องว่าเป็นข้อมูลสรุปทางกฎหมายมลายูที่สำคัญที่สุด
==ประวัติ==
รายงานจาก เซอจาระฮ์เมอลายู มะละกามีระบบยุติธรรมรูปแบบแรกตั้งแต่ยุคแรก ๆ ผู้นำมะละกายุคแรกประกาศใช้ราชประเพณีและบังคับใช้ อาดัต และกฎทางศาสนาที่มีอยู่แล้ว เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยของสังคม กฎเกณฑ์ ข้อห้าม และจารีตประเพณีทั้งหมดที่ได้รับการประมวลเป็นกฎหมาย มีการรวบรวมผ่านประเพณีมุขปาฐะและการจดจำโดยรัฐมนตรีอาวุโสของสุลต่าน ในรัชสมัยมูฮัมมัด ชะฮ์ มีการออกกฎหมายและบันทึกพร้อมกับบทลงโทษสำหรับทุกความผิด กฎสำคัญข้อหนึ่งที่กล่าวไว้ใน เซอจาระฮ์เมอลายู คือ ห้ามสวมเสื้อผ้าสีเหลืองและสวมสร้อยข้อเท้าทองคำ บทสรุปทางกฎหมายของมูฮัมมัด ชะฮ์ได้รับการขัดเกลาเพิ่มเติมด้วยการรวมกฎหมายและข้อบังคับใหม่ภายใต้พระราชกระแสรับสั่งของมูซัฟฟาร์ ชะฮ์ (ค.ศ. 1445–1459) สุลต่านองค์ที่ห้า จากนั้นได้มีการขยายและปรับปรุงเรื่อยมาจนถึงรัชสมัยมะฮ์มุด ชะฮ์ (ค.ศ. 1488–1511) สุลต่านองค์สุดท้าย
เนื่องจากเป็นส่วนหนึ่งของมรดกที่สำคัญของมะละกา ซึ่งมีอิทธิพลอย่างมากตลอดการดำรงอยู่ต่อเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร ทำให้ประมวลกฎหมายมะละกาได้รับการคัดลอกและนำไปเผยแพร่ยังรัฐสุลต่านอื่น ๆ เช่น ยะโฮร์, เปรัก, อาเจะฮ์, บรูไน และปาตานี โดยมีการอ้างอิงในการพัฒนาหลักนิติศาสตร์ท้องถิ่น แก้ไขและเพิ่มเติมเนื้อหาในภายหลัง เพื่อให้เหมาะกับการใช้งานในรัฐสุลต่านโดยเฉพาะ สิ่งนี้มีส่วนทำให้เกิดการมีอยู่ของสำเนาเอกสารตัวเขียนแบบผสมที่หลากหลายทั้งในโครงสร้างและเนื้อหาที่แตกต่างกัน โดยสรุปแล้ว มีเอกสารตัวเขียนอุนดัง-อุนดังเมอลากาเท่าที่รู้จักยังหลงเหลืออยู่ 50 ฉบับ ซึ่งสามารถแบ่งประเภทได้เป็น; พื้นฐาน, อาเจะฮ์, ปาตานี, ยาว, อิสลามกับยะโฮร์ และชิ้นส่วนหรือฉบับสั้น
==เนื้อหา==
จากข้อมูล อุนดัง-อุนดังเมอลากา ฉบับตีพิมพ์ เนื้อหาในประมวลกฎหมายประกอบด้วยหกส่วนที่เกี่ยวข้องกับกฎหมายการเดินเรือ การแต่งงาน และการค้า โดย 6 ส่วนนั้น แบ่งได้ดังนี้:
Intisari (นามธรรม)
Undang-Undang Laut (กฎหมายพาณิชยนาวี)
Hukum Perkahwinan Islam (หลักนิติศาสตร์การสมรสอิสลาม)
Hukum Perdagangan dan Syahadat (หลักนิติศาสตร์เศรษฐกิจอิสลาม)
Undang-Undang Negeri (กฎหมายรัฐ)
Undang-Undang Johor (กฎหมายยะโฮร์)
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
ประมวลกฎหมาย
วรรณกรรมภาษามลายู
เอกสารตัวเขียนอักษรยาวี
ชะรีอะฮ์ในประเทศมาเลเซีย
สุทธิชัย วีรกุลสุนทร

นายสุทธิชัย วีรกุลสุนทร หรือ เฮียล้าน (เกิด 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499) เป็นสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร 6 สมัย จากเขตจอมทอง และอดีตประธานสภากรุงเทพมหานครคนที่ 18
== การศึกษา ==
นายสุทธิชัยสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และ ปริญญาโท ศิลปศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง
== บทบาทการเมือง ==
นายสุทธิชัยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภากรุงเทพมหานครครั้งแรกในปี พ.ศ. 2537 สังกัดพรรคประชากรไทย จากเขตจอมทอง และได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในปี พ.ศ. 2541, พ.ศ. 2545 สังกัดพรรคไทยรักไทย ต่อมาในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2549 เขาย้ายไปพรรคประชาธิปัตย์และลงสมัครรับเลือกตั้งพร้อมกันกับบุตรชาย นายพิรกร วีรกุลสุนทร และได้รับเลือกทั้งคู่ ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2553 เขาและบุตรชายยังได้รับเลือกต่อเนื่อง และยังได้รับเลือกให้เป็นประธานสภากรุงเทพมหานครอีกด้วย
จากนั้นในปี พ.ศ. 2563 นายสุทธิชัยได้ย้ายไปสังกัดพรรคก้าวไกลในระยะสั้นๆ รวมถึงเขาได้ออกมาวิพากษ์วิจารณ์พรรคประชาธิปัตย์อดีตสังกัดเก่าว่าไม่ให้ความสำคัญกับสมาชิกพรรค การเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2565 เขาได้สังกัดพรรคเพื่อไทยลงเลือกตั้งและได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 6 เขายังได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการวิสามัญพิจารณาร่างข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร ในสภากรุงเทพมหานครชุดปัจจุบัน
== บทบาททางธุรกิจ ==
นายสุทธิชัย และนางนันทพร เคยประกอบธุรกิจโรงงานเม็ดพลาสติกและรีไซเคิลพลาสติก ก่อนจะเปลี่ยนแนวธุรกิจจากพลาสติกมาทำอสังหาริมทรัพย์ ก่อนจะเข้ามาทำงานการเมืองในภายหลังเนื่องจากเวลาเขาติดต่องานกับหน่วยงานต่างๆ มักจะถูกเอาเปรียบเสมอจึงอยากที่จะช่วยคนที่ไม่ได้รับความเป็นธรรม
== อ้างอิง ==
พีบีเอส

พีบีเอส (PBS) ย่อมาจาก องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะ (Public Broadcasting Service) เป็นผู้แพร่ภาพสาธารณะของสหรัฐ และเครือข่ายโทรทัศน์ฟรีทูแอร์ที่ไม่ใช่เชิงพาณิชย์ ตั้งอยู่ที่เมืองคริสตัลซิตี อาร์ลิงตัน รัฐเวอร์จิเนีย พีบีเอสเป็นองค์กรไม่แสวงหากำไรที่ได้รับทุนสนับสนุนจากสาธารณะ และเป็นผู้จัดรายการด้านการศึกษาที่โดดเด่นที่สุดให้กับสถานีโทรทัศน์สาธารณะในสหรัฐ จัดจำหน่ายรายการต่าง ๆ เช่น ฟรอนต์ไลน์, โนวา, พีบีเอสนิวส์อาวร์, อาเธอร์, เซซามีสตรีท และ ดีสโอลต์เฮาส์
พีบีเอสได้รับทุนจากการรวมค่าธรรมเนียมของสถานีสมาชิก บรรษัทกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะ Pending Drives และเงินบริจาคจากทั้งมูลนิธิเอกชนและบุคคลธรรมดา เงินทุนที่เสนอทั้งหมดสำหรับรายการอยู่ภายใต้ชุดมาตรฐานเพื่อให้แน่ใจว่ารายการปราศจากอิทธิพลจากแหล่งเงินทุน พีบีเอสมีสถานีโทรทัศน์ที่เป็นสมาชิกกว่า 350 ช่อง หลายแห่งเป็นเจ้าของโดยสถาบันการศึกษา กลุ่มไม่แสวงหากำไรทั้งที่เป็นอิสระหรือร่วมกับเขตการศึกษาในท้องถิ่นแห่งใดแห่งหนึ่งหรือสถาบันการศึกษาของวิทยาลัย หรือหน่วยงานที่เป็นเจ้าของหรือเกี่ยวข้องกับรัฐบาลของรัฐ
ในปี 2020 พีบีเอสมีสถานีสมาชิกเกือบ 350 สถานีทั่วสหรัฐ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
PBS "Red Book" (presentation guidelines for PBS programming)
Video interview with PBS President Paula Kerger
Current, the newspaper about public TV and radio in the United States
Designing Healthy Communities by PBS
พีบีเอส
สถานีโทรทัศน์ในสหรัฐ
เครือข่ายโทรทัศน์ที่ไม่มีโฆษณาเชิงพาณิชย์
โทรทัศน์สาธารณะในสหรัฐ
ผู้แพร่ภาพกระจายเสียงที่ได้รับทุนสาธารณะ
ช่องโทรทัศน์เพื่อการศึกษาและการเรียนการสอน
สารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์

สารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์ (astronomical catalog) คือรายการหรือตารางของ วัตถุทางดาราศาสตร์ ที่จัดตามประเภท รูปแบบ แหล่งกำเนิด วิธีการตรวจจับ หรือวิธีการค้นพบบางอย่าง สารบัญแฟ้มของ ดาวฤกษ์ เรียกเฉพาะว่า สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ การเผยแพร่สารบัญแฟ้มวัตถุทางดาราศาสตร์มักจะเป็นผลมาจากการกวาดสำรวจท้องฟ้า
วัตถุทางดาราศาสตร์แต่ละรายการที่ลงทะเบียนในสารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์จะถูกเรียกด้วยรหัสที่ระบุตัววัตถุนั้น (โดยปกติจะเป็นตัวย่อของสารบัญแฟ้ม + หมายเลข) และแต่ละรายการในสารบัญแฟ้มจะอย่างน้อยก็จะต้องประกอบไปด้วยพิกัดของวัตถุนั้น นอกจากนั้นแล้ว ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับประเภทของวัตถุทางดาราศาสตร์นั้น เช่น ความสว่าง สี เส้นผ่านศูนย์กลางปรากฏ และการเคลื่อนที่ของ อาจรวมอยู่ด้วย
== สารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์ที่สำคัญ ==
อูราโนเมเทรีย ของโยฮัน ไบเออร์ (ระบบไบเออร์)
สารบัญแฟ้มของจอห์น แฟลมสตีด (ระบบแฟลมสตีด)
สารบัญแฟ้มเมซีเย ของชาร์ล เมซีเย (M1 - M110)
สารบัญแฟ้มทั่วไปใหม่ (NGC 0001 - NGC 7840)
สารบัญแฟ้มดัชนี
สารบัญแฟ้มเมล็อต
สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ใกล้เคียงของกลีเซอ
สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์สว่าง
สารบัญแฟ้มเฮนรี เดรเปอร์
สารบัญแฟ้มฮิปปาร์โคส
สารบัญแฟ้มดาวนำทาง
== อ้างอิง ==
สารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์
วัตถุทางดาราศาสตร์