pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
จิล ไบเดิน

จิล เทรชี เจคอบส์ ไบเดิน (Jill Tracy Jacobs Biden; เกิด 3 มิถุนายน พ.ศ. 2494) เป็นนักการศึกษาชาวอเมริกัน ตำแหน่งสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งสหรัฐ และเธอเคยเป็นสุภาพสตรีหมายเลขสองสหรัฐตั้งแต่ปี 2552 ถึง 2560
เธอแต่งงานกับโจ ไบเดิน ประธานาธิบดีสหรัฐคนปัจจุบันที่ได้รับเลือก โดยไบเดินเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 46 ของสหรัฐเมื่อวันที่ 20 มกราคม 2564 เธอจึงกลายเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งคนแรกที่เป็นชาวอเมริกาเชื้อสายอิตาลี
เกิดที่ แฮมมอนตัน รัฐนิวเจอร์ซีย์ และเติบโตที่รัฐเพนซิลเวเนีย เธอแต่งงานกับโจ ไบเดินเมื่อปี 2520 และเป็นแม่เลี้ยงให้ โบ และ ฮันเตอร์ ลูกชายสองคนกับภรรยาคนแรกของเขา ซึ่งแม่และลูกน้อยของพวกเขาเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อปี 2515 ไบเดินและสามีของเขามีลูกสาวหนึ่งคนชื่อ แอชลีย์ เกิดเมื่อปี 2524 ไบเดินจบการศึกษาระดับปริญญาตรีและปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยเดลาแวร์ ตลอดจนปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยเวสต์เชสเตอร์ และมหาวิทยาลัยวิลลาโนวา เธอสอนภาษาอังกฤษและการอ่านในโรงเรียนมัธยมเป็นเวลา 13 ปี และยังสอนเด็กวัยรุ่นที่มีความบกพร่องทางอารมณ์ที่โรงพยาบาลจิตเวชด้วย
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official White House page
Biden Breast Health Initiative 
Biden Foundation
Delaware Boots on the Ground
Joining Forces
Jill Biden on Facebook
Rate My Professors reactions
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2494
สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกา
สุภาพสตรีหมายเลขสองของสหรัฐอเมริกา
ตระกูลไบเดิน
ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
ชาวอเมริกันเชื้อสายสกอตแลนด์
ชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลี
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐในรัฐเพนซิลเวเนีย พ.ศ. 2563

การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐในรัฐเพนซิลเวเนีย พ.ศ. 2563 จัดขึ้นในวันอังคารที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ พ.ศ. 2563 ที่รัฐทั้ง 50 รัฐและเขตโคลัมเบียจะเข้าร่วม รัฐเพนซิลเวเนียและเลือกประธานาธิบดีในคณะผู้เลือกตั้งตามคะแนนความนิยม รัฐเพนซิลเวเนียมี 20 เสียงในคณะผู้เลือกตั้ง ในวันที่ 7 พฤศจิกายนมีการคาดการณ์ว่าไบเดินชนะการเลือกตั้งในรัฐเพนซิลเวเนียและเขาได้รับการประกาศให้เป็นผู้ชนะการเลือกตั้ง
== การคาดการณ์ ==
== การสำรวจ ==
=== การสรุปโดยกราฟ ===
=== การสำรวจโดยรวม ===
=== แบบสำรวจ ===
== ผล ==
== หมายเหตุ ==
Partisan clients
Additional candidates
== อ้างอิง ==
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ พ.ศ. 2563 ตามรัฐ
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐในรัฐเพนซิลเวเนีย
การเลือกตั้งในรัฐเพนซิลเวเนีย พ.ศ. 2563
คูยะ

คูยะ (空也; Kūya; 903-972) เป็นพระสงฆ์พนเจรชาวญี่ปุ่น หรือที่เรียกว่า ฮิจิริ (聖; hijiri) ต่อมาได้เข้าบวชในนิกายเท็นได ที่ซึ่งสร้างความนิยมในกับการปฏิบัติเน็มบุตสึ ความพยายามของคูยะช่วยให้แนวคิดของพุทธวิสุทธิภูมิในศาสนาพุทธเผยแพร่ไปถึงเมืองหลวงในขณะนั้นของญี่ปุ่น และได้รับความนิยม ด้วยความทุ่มเทต่าง ๆ นี้ คูยะได้รับการขนานนามให้เป็น อิจิฮิจิริ (พระของตลาด) และ อามิดาฮิจิริ  คูยะเป็นที่รู้จักในฐานะพระผู้นำเอาการร่ายรำ ละเล่น และดนตรี เข้ามาประกอบกับบทสวดมนต์ เรียกว่าโอโดริเน็มบุตสึ เช่นเดียวกับ เกียวกิ ทั้งคู่เชื่อว่าได้ทำประโยชน์ให้กับสาธารณะผ่านการสร้างถนน สะพาน ขุดบ่อน้ำ และช่วยฝังศพไร้ญาติ
==ดูเพิ่ม==
นิกายสุขาวดี
โจโดชู
โจโดชินชู
เน็มบุตสึ
คันจิง
== อ้างอิง ==
==อ่านเพิ่ม==
Chilson, Clark (2007). Eulogizing Kūya as More than a Nenbutsu Practitioner: A Study and Translation of the Kūyarui, Journal of the International Buddhist Association 34 (2), 305-327
ยุคเฮอัง
ภิกษุชาวญี่ปุ่น
วันวัฒนธรรม

วันวัฒนธรรม  เป็นวันนักขัตฤกษ์ซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในญี่ปุ่นในวันที่ 3 พฤศจิกายน มีวัตถุประสงค์ในการส่งเสริมวัฒนธรรม ศิลปะ และความพยายามทางวิชาการ โดยทั่วไปแล้วงานเทศกาลจะรวมถึงนิทรรศการศิลปะ ขบวนพาเหรด และพิธีมอบรางวัลสำหรับศิลปินและนักวิชาการที่มีชื่อเสียง
== ประวัติศาสตร์ ==
วันวัฒนธรรมจัดขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2491 เพื่อรำลึกถึงการประกาศรัฐธรรมนูญของญี่ปุ่นหลังสงครามเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2489
วันที่ 3 พฤศจิกายน ถือเป็นวันหยุดนักขัตฤกษ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2411 โดยเรียกว่า เทนโช-เซตสุ   ซึ่งเป็นวันหยุดที่จัดขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่วันประสูติของจักรพรรดิผู้ครองราชย์ในเวลานั้นหรือจักรพรรดิเมจิ หลังจากการเสียชีวิตของจักรพรรดิเมจิในปี พ.ศ. 2455 วันที่ 3 พฤศจิกายนจะหยุดเป็นวันหยุดจนถึงปี พ.ศ. 2470 เมื่อวันเกิดของเขาเป็นวันหยุดเฉพาะของตัวเองหรือที่เรียกว่า เมจิ-เซ็ตซุ  ต่อมาได้ถูกยกเลิกหลังจากการประกาศวันวัฒนธรรมในปี พ.ศ. 2491
== การปฏิบัติในปัจจุบัน ==
เนื่องจากวันวัฒนธรรมมีขึ้นเพื่อส่งเสริมศิลปะและความพยายามทางวิชาการด้านต่างๆ รัฐบาลท้องถิ่นและจังหวัดมักเลือกวันนี้เพื่อจัดแสดงงานศิลปะเทศกาลวัฒนธรรมและขบวนพาเหรด ยกตัวอย่างเช่นในฮาโกเนะในจังหวัดคานางาวะจะมีการจัดขบวนฮาโกเนะไดเมียว ( ) ในทุก ๆ ปีเพื่อแสดง เสื้อผ้าและเครื่องแต่งกายสมัยเอโดะ โรงเรียนประถมและมัธยมมักจะจัดเทศกาลวัฒนธรรม
ตั้งแต่ปี 1936 เป็นต้นมามีการจัดพิธีมอบรางวัลเครื่องราชอิสริยาภรณ์วัฒนธรรมอันทรงเกียรติ โดยจักรพรรดิมอบให้แก่ผู้ที่มีความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ ศิลปะ หรือวัฒนธรรมอย่างมีนัยสำคัญ นับเป็นหนึ่งในเกียรติประวัติสูงสุดที่ราชวงศ์จักรพรรดิมอบให้ รางวัลนี้ไม่จำกัดเฉพาะชาวญี่ปุ่น ตัวอย่างเช่นมอบให้กับนักบินอวกาศอพอลโล 11 เมื่อเดินทางกลับจากดวงจันทร์ได้สำเร็จเช่นเดียวกับ โดนัลด์ คีน นักวิชาการด้านวรรณกรรม
วันวัฒนธรรมตามสถิติเป็นหนึ่งในวันที่อากาศดีสุดในปี ระหว่างปี พ.ศ. 2508-2539 มีเพียงสามปีที่มีฝนตกในโตเกียวในวันวัฒนธรรม
== อ้างอิง ==
จักรพรรดิเมจิ
เทศกาลญี่ปุ่น
วันหยุดในญี่ปุ่น
บทความที่มีข้อความภาษาญี่ปุ่น
โกเรียวกากุ

โกเรียวกากุ  เป็นป้อมดาวในเมืองฮาโกดาเตะบนเกาะฮกไกโดของญี่ปุ่น และเป็นป้อมหลักของสาธารณรัฐเอโซะ
== ประวัติศาสตร์ ==
ทาเกดะ อายาซาบูโร เป็นผู้ออกแบบโกเรียวกากุใน ค.ศ. 1855 โดยยึดตามแผนจากผลงานของโวบ็อง สถาปนิกชาวฝรั่งเศส ป้อมปราการนี้มีรูปร่างคล้ายดาวห้าแฉก ทำให้มีตำแหน่งปืนบนกำแพงมากกว่าป้อมปราการดั้งเดิมของญี่ปุ่นและลดจำนวนจุดบอดที่ปืนใหญ่ไม่สามารถยิงได้
ป้อมปราการแห่งนี้สร้างขึ้นโดยผู้สำเร็จราชการแทนโทกูงาวะ เพื่อปกป้องช่องแคบสึงารุจากการรุกรานของกองเรือรัสเซีย
โกเรียวกากุมีชื่อเสียงในฐานะที่ตั้งของการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของสงครามโบชิงโดยการต่อสู้ใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์ (20–27 มิถุนายน ค.ศ. 1869)
==อ้างอิง==
บทความที่มีข้อความภาษาญี่ปุ่น
Coordinates on Wikidata
สิ่งก่อสร้างในฮาโกดาเตะ
ป้อมปราการ
ป้อมปราการสกอเปีย

ป้อมปราการสกอเปีย (Скопско Кале; Kalaja e Shkupit; Üsküp Kalesi) หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า กาแล (มาจากคำ kale ซึ่งแปลว่า "ป้อมปราการ" ในภาษาตุรกี) เป็นป้อมปราการเก่าแก่ที่ตั้งอยู่ในเมืองเก่าของสกอเปีย เมืองหลวงของมาซิโดเนียเหนือ ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลแซนตาร์ และตั้งอยู่บนจุดที่สูงที่สุดในเมืองที่มองเห็นแม่น้ำวาร์ดาร์ ป้อมปราการนี้ปรากฏในตราอาร์มของสกอเปียซึ่งรวมอยู่ในธงประจำเมืองด้วย
== ประวัติศาสตร์ ==
ป้อมปราการรุ่นแรกสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 6 บนพื้นที่ที่มีผู้คนอาศัยอยู่ในช่วงยุคหินใหม่และยุคสำริด (ประมาณ 4,000 ปีก่อนคริสต์ศักราชเป็นต้นมา) โดยสร้างด้วยหินปูนสีเหลืองและแทรเวอร์ทีน พร้อมกับชิ้นส่วนของจารึกภาษาละติน วัสดุสำหรับสร้างป้อมปราการมีต้นกำเนิดมาจากเมืองสกูปีของโรมันซึ่งถูกทำลายจากแผ่นดินไหวใน ค.ศ. 518
เชื่อกันว่าป้อมปราการแห่งนี้สร้างขึ้นในสมัยการปกครองของจักรพรรดิยุสตินิอานุสที่ 1 และสร้างเพิ่มเติมในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 10 และ 11 ทับซากเดิมจากสมัยจักรพรรดิยุสตินิอานุส ซึ่งอาจถูกทำลายเนื่องจากสงครามและการสู้รบในภูมิภาค เมืองนี้เป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1 ระหว่าง ค.ศ. 992–1015 และเป็นศูนย์กลางของการลุกฮือของจักรวรรดิบัลแกเรียเพื่อต่อต้านจักรวรรดิไบแซนไทน์ภายใต้การปกครองของแปเตอร์ แดลยัน ไม่ค่อยมีใครรู้เกี่ยวกับป้อมปราการในสมัยกลางนอกเหนือจากเอกสารบางส่วนที่อธิบายลักษณะของป้อมปราการไว้เพียงเล็กน้อย
ใน ค.ศ. 1346 ที่ป้อมปราการสกอเปีย สแตฟันได้รับตำแหน่งจักรพรรดิในพิธีราชาภิเษกและได้ย้ายเมืองหลวงของจักรวรรดิเซอร์เบียมายังสกอเปีย
ใน ค.ศ. 1660 เอฟลียา เชเลบี ผู้บันทึกเหตุการณ์ของจักรวรรดิออตโตมันได้เขียนเรื่องราวเชิงลึกเกี่ยวกับลักษณะของป้อมปราการขณะเดินทางผ่านดินแดนของจักรวรรดิ
ป้อมปราการถูกทำลายบางส่วนอีกครั้งจากแผ่นดินไหวใน ค.ศ. 1963 แต่ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นใหม่จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้
==อ้างอิง==
สิ่งก่อสร้างในสกอเปีย
ป้อมปราการ
เอมีล ฟิชเชอร์

แฮร์มัน เอมีล ลูอี ฟิชเชอร์ (Hermann Emil Louis Fischer FRS FRSE FCS; 9 ตุลาคม ค.ศ. 1852 – 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1919) เป็นนักเคมีชาวเยอรมันและผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีใน ค.ศ. 1902 เขาค้นพบเอสเทอริฟิเคชันของฟิชเชอร์ นอกจากนี้เขายังพัฒนาฟิชเชอร์โพรเจกชันซึ่งเป็นสัญลักษณ์สำหรับการวาดอะตอมของคาร์บอนที่ไม่สมมาตร เขาไม่เคยใช้ชื่อตัวชื่อแรก (แฮร์มัน) และเป็นที่รู้จักมาตลอดชีวิตในชื่อเอมีล ฟิชเชอร์
== ช่วงต้น ==
ฟิชเชอร์เกิดที่เมืองอ็อยส์เคียร์เชิน ใกล้กับโคโลญ เป็นลูกของเลาเร็นทซ์ ฟิชเชอร์ นักธุรกิจ และยูเลีย เพินส์เกิน ภรรยาของเขา หลังจากสำเร็จการศึกษา เขาต้องการศึกษาต่อด้านวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ แต่พ่อของเขาบังคับให้เขาทำงานในธุรกิจของครอบครัวจนกระทั่งเห็นว่าลูกชายของเขาไม่เหมาะ ต่อมาฟิชเชอร์เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยบ็อนใน ค.ศ. 1871 แต่ย้ายไปที่มหาวิทยาลัยสทราซบูร์ใน ค.ศ. 1872 เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกใน ค.ศ. 1874 จากการศึกษาเกี่ยวกับเทลิอีน (phthalein) ภายใต้การดูแลของอาด็อล์ฟ ฟ็อน ไบเออร์ และได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งในมหาวิทยาลัย
== การวิจัย ==
ฟิชเชอร์เป็นที่รู้จักเป็นพิเศษจากผลงานที่เกี่ยวกับน้ำตาล: ในบรรดาผลงานอื่น ๆ การสังเคราะห์ D-(+)-กลูโคส และพิวรีน (รวมถึงการสังเคราะห์กาเฟอีนครั้งแรก)
ฟิชเชอร์ยังมีบทบาทในการค้นพบบาร์บิเชอริต ซึ่งเป็นยาระงับประสาทที่ใช้สำหรับการนอนไม่หลับ โรคลมชัก ความวิตกกังวล และการระงับความรู้สึก เขามีส่วนช่วยในการเปิดตัวยากล่อมประสาทบาร์บิเชอริตเป็นครั้งแรกร่วมกับโยเซ็ฟ ฟ็อน เมริง แพทย์ชาวเยอรมัน ใน ค.ศ. 1904
== อ้างอิง ==
บุคคลจากรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
นักเคมีชาวเยอรมัน
ภาคีสมาชิกราชสมาคมแห่งลอนดอน
ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมี
ชาวเยอรมันผู้ได้รับรางวัลโนเบล
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยสทราซบูร์
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยบ็อน
บุคคลจากมหาวิทยาลัยลูทวิช-มัคซีมีลีอานแห่งมิวนิก
บุคคลจากมหาวิทยาลัยแอร์ลังเงิน-เนือร์นแบร์ค
บุคคลจากมหาวิทยาลัยเวือทซ์บวร์ค
บุคคลจากมหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลิน
โบสถ์ไม้สมัยกลางอือเนส

โบสถ์อือเนส (Urnes stavkyrkje) เป็นโบสถ์ขั้นบันไดสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 12 ที่ Ornes ริมแม่น้ำ Lustrafjorden ในเขตเทศบาล Luster ในเทศมณฑลเว็สต์ลัน ประเทศนอร์เวย์ ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกของฟยอร์ด ตรงข้ามหมู่บ้าน Solvorn และห่างจากหมู่บ้าน Hafslo ไปทางตะวันออกประมาณ  เป็นหนึ่งในโบสถ์ขั้นบันไดที่เก่าแก่ที่สุดในนอร์เวย์โดยมีโครงสร้างไม้บางส่วนที่มีอายุตั้งแต่ครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 11 โบสถ์แห่งนี้สร้างขึ้นตามแผนผังของมหาวิหารซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากโบสถ์คริสต์ในสมัยกลาง โดยมีเสาทรงกระบอกและซุ้มโค้งครึ่งวงกลมอยู่ภายใน การตกแต่งหัวเสาและด้านนอกของโบสถ์เป็นหลักฐานที่แสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลง การซึมซับ และการยอมรับศาสนาคริสต์ของวัฒนธรรมไวกิง ประตูทางทิศเหนือของโบสถ์ได้รับการนิยามว่าเป็นแบบอย่างอือเนส มีรูปแบบการตกแต่งที่มาจากประมวลเรื่องปรัมปรานอร์เวย์ซึ่งมีอายุย้อนไปถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12
สมาคมเพื่อการอนุรักษ์โบราณสถานนอร์เวย์ (Fortidsminneforeningen) ได้เป็นเจ้าของโบสถ์อือเนสตั้งแต่ ค.ศ. 1881 ใน ค.ศ. 1979 โบสถ์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก)
==อ้างอิง==
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
แหล่งมรดกโลกในประเทศนอร์เวย์
เลเซอร์ดิสก์

เลเซอร์ดิสก์ (LaserDisc) หรือ LD เป็นรูปแบบสื่อวิดีโอและสื่อเก็บข้อมูลออปติคัลดิสก์แผ่นแรกแรกที่ได้รับอนุญาต วางจำหน่ายและวางตลาดในชื่อ MCA DiscoVision (หรือที่เรียกกันสั้นๆ ว่า “DiscoVision”) ในสหรัฐใน ค.ศ. 1978 แม้ว่าเลเซอร์ดิสก์จะให้คุณภาพของภาพและเสียงที่สูงกว่ารูปแบบอื่น เช่น วีเอชเอส และ Betamax แต่เลเซอร์ดิสก์กลับไม่มีการใช้ในวงกว้างในอเมริกาเหนือ เนื่องจากราคาของเครื่องเล่นที่สูง รวมไปถึงไม่สามารถบันทึกรายการโทรทัศน์ได้ อย่างไรก็ตามรูปแบบนี้ได้รับความนิยมมากขึ้นในภูมิภาคช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 แต่ก็ยังคงเป็นรูปแบบที่ไม่นิยมในยุโรปและออสเตรเลีย ตรงกันข้ามกับในประเทศญี่ปุ่น ที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก รวมถึงในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เช่นกัน  เทคโนโลยีและแนวคิด เลเซอร์ดิสก์ เป็นรากฐานสำหรับรูปแบบออปติคัลดิสก์ในภายหลังซึ่งรวมถึง คอมแพ็กดิสก์, ดีวีดี และ บลูเรย์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The UK LaserDisc Player Archive : includes North American players
The LaserDisc Database: titles database, profiling, marketplace
The 'Total Rewind' VCR museum, covering LaserDisc and other vintage formats
Available spectrum organisation
The addition of digital sound, by Kees Schouhamer Immink
"World On A Silver Platter: A Brief History of Optical Disc"
BLAM entry page for discovision
The LaserDisc FAQ , (original source)
MCA DiscoVision History via the Wayback Machine
BLAM Entertainment Group: includes Star Wars and Star Trek LaserDisc catalogs and lists of Dolby Digital and DTS equipped titles
Blog and Database : articles, title information, marketplace
RCA SelectaVision VideoDisc FAQ: also contains some DiscoVision history
eBay UK guide - Laserdisc Players and Laserdiscs - Formats and Features 
Guide to and software for the Matrox 286/LaserDisc player
 
ผลิตภัณฑ์ที่ออกในปี พ.ศ. 2521
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2544
สิทธิผู้ค้าประเวณี

สิทธิผู้ค้าประเวณี (Sex workers' rights) ประกอบด้วยเป้าหมายหลายประการที่ผลักดันเพื่อเรียกร้องเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชน, สิทธิสุขภาพ และ สิทธิแรงงานของผู้ค้าประเวณีและลูกค้า เป้าหมายของการเคลื่อนไหวในกลุ่มนี้หลากหลายมาก แต่โดยทั่วไปแล้วมีเป้าหมายเพื่อเลิกการทำให้ผิดกฎหมาย (decriminalize) และเลิกสร้างตราบาป (destigmatize) ให้กับการค้าประเวณี และเพื่อมห้เกิดการปฏิบัติโดยเท่าเทียมต่อผู้คนในอุตสาหกรรมเพศ คำว่า sex work หมายถึงการค้าประเวณี และยังรวมถึงผู้แสดงวิดีโอผู้ใหญ่, ผู้ให้บริการโฟนเซ็กซ์, เว็บแคมโมเดล, นักเต้นในสตริปคลับ และผู้ให้บริการทางเพศอื่น ๆ
นับตั้งแต่การใช้ร่มสีแดงเป็นสัญลักษณ์ในผู้ค้าประเวณีในเวนิส ประเทศอิตาลี ในปี 2001 เป็นส่วนหนึ่งของเวนิสอาร์ตเบียนนาเล่ครั้งที่ 49 ร่มสีแดงได้กลายเป็นสัญลักษณ์
== อ้างอิง ==
การค้าประเวณี
สิทธิและเสรีภาพพลเมือง
สิทธิแรงงาน
การลอบสังหารอะลี

อะลี อิบน์ อะบี ฏอลิบ เคาะลีฟะฮ์องค์ที่ 4 แห่งรัฐเคาะลีฟะฮ์รอชิดีน และอิมามชีอะฮ์คนแรก ถูกลอบสังหารโดย เคาะวาริจญ์ ที่มีชื่อว่าอับดุรเราะฮ์มาน อิบน์ มุลญัม ในวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 661 ที่มัสยิดใหญ่แห่งกูฟะฮ์ ปัจจุบันอยู่ในประเทศอิรัก ทำให้อะลีเสียชีวิตตอนอายุ 62 หรือ 63 ปี ภายในสองวันที่อับดุรเราะฮ์มาน อิบน์ มุลญัม แทงที่หัวด้วยดาบอาบยาพิษ ในวันที่ 21 (หรือ 19) เราะมะฎอน ฮ.ศ. 40 (28 มกราคม ค.ศ. 661) และเป็นเคาะลีฟะฮ์องค์ที่สามที่ถูกลอบสังหาร หลังจากอุมัรและอุษมาน
อะลีกลายเป็นเคาะลีฟะฮ์ หลังการลอบสังหารอุษมานใน ค.ศ. 656 อย่างไรก็ตาม เขาพบปัญหาบางส่วน ซึ่งรวมไปถึงผู้ว่าการลิแวนต์ มุอาวิยะฮ์ที่ 1 กับสงครามกลางเมืองที่มีชื่อว่าฟิตนะฮ์ครั้งแรก ทำให้เกิดการโค่นล้มเคาะลีฟะฮ์แห่งรัฐเคาะลีฟะฮ์รอชิดีน และก่อตั้งราชวงศ์อุมัยยะฮ์ขึ้น โดยเกิดขึ้นในช่วงที่เคาะลีฟะฮ์อุษมาน อิบน์ อัฟฟานถูกลอบสังหารใน ค.ศ. 656 แล้วดำเนินต่อในช่วงการครองราชย์ของอะลีอีก 4 ปี
หลังจากอะลียอมรับอนุญาโตตุลาการกับมุอาวิยะฮ์ที่ 1 ในยุทธการที่ศิฟฟีน (ค.ศ. 657) ทหารบางคนของอะลีได้ก่อกบฎ ทำให้มีการเรียกพวกนี้ว่า เคาะวาริจญ์ ("ผู้ที่ออกไป") พวกเขาฆ่าผู้สนับสนุนอะลีบางส่วน แต่ถูกกองทัพอะลีทำลายในยุทธการที่นะฮ์เราะวานในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 658
อิบน์ มุลญัม พบกับเคาะวาริจญ์อีกสองคนในมักกะฮ์ที่มีชื่อว่า อัลบุร็อก อิบน์ อับดุลลอฮ์ กับ อัมร์ อิบน์ บักร์ อัตตะมีมี และได้ข้อสรุปว่า สถานะการณ์ที่มุสลิมพบเจอในตอนนี้เป็นความผิดพลาดของอะลี, มุอาวิยะฮ์ และอัมร์ อิบน์ อัลอาส ผู้ว่าการอียิปต์ พวกเขาตัดสินใจว่าจะฆ่าทั้งสามคนเพื่อแก้ "สถานการณ์ที่น่าเวทนา" ในเวลานั้น และแก้แค้นจากการสู้รบที่นะฮ์เราะวาน โดยอิบน์ มุลญัม ไปฆ่าอะลีที่กูฟะฮ์ ซึ่งเขาตกหลุมรักกับหญิงที่พี่/น้องชายและพ่อของเธอเสียชีวิตที่นะฮ์เราะวาน เธอจะยอมแต่งงานถ้าเขาฆ่าอะลีได้ ด้วยเหตุนี้ ทำให้อิบน์ มุลญัม แทงอะลีที่มัสยิดใหญ่แห่งกูฟะฮ์ หลังจากอะลีเสียชีวิต ฮะซัน อิบน์ อะลี ได้สั่งประหารชีวิตอิบน์ มุลญัม เป็นการตอบแทน
== ดูเพิ่ม==
ลัยละตุลมะบีต
ลัยละตุลก็อดร์
== อ้างอิง ==
การเสียชีวิตใน ค.ศ. 661
อะลี
ค.ศ. 661
การลอบสังหาร
การลอบสังหารในประเทศอิรัก
ชีอะฮ์และการเมือง
การเสียชีวิตรายบุคคลในทวีปเอเชีย
อาชญากรรมในศตวรรษที่ 7
บาบาวังกา

วังแกลียา ปันแดวา กุชแตรอวา (นามสกุลเดิม ดีมีตรอวา; Вангелия Пандева Гущерова นามสกุลเดิม Димитровa; 3 ตุลาคม 1911 – 11 สิงหาคม 1996) หรือที่รู้จักกันในชื่อ บาบาวังกา (Баба Ванга; ) เป็นรหัสยิก ผู้มีตาทิพย์ และผู้เชี่ยวชาญด้านสมุนไพรชาวบัลแกเรีย กุชแตรอวาเป็นผู้บกพร่องทางการเห็นตั้งแต่ยังเด็ก เธออาศัยอยู่ในพื้นที่รูปีแต ซึ่งเป็นเขตเทือกเขาทางตอนใต้ของประเทศบัลแกเรีย Zheni Kostadinova อ้างใน ค.ศ. 1997 ว่า ผู้คนนับล้านเชื่อว่าเธอมีพลังเหนือธรรมชาติ
==ดูเพิ่ม==
นอสตราดามุส
==อ้างอิง==
==แหล่งที่มา==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Stephen Kinzer: Rupite Journal; For a Revered Mystic, a Shrine Now of Her Own in The New York Times, April 5, 1995
An article by Natalia Baltzun, translated by Kristina Hristova (Bulgaria) 
Vanga's Prophecies: Product of the Bulgarian Secret Services 
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2454
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2539
รหัสยิก
ชาวบัลแกเรีย
คนตาบอด
ปิตาธิปไตย

ปิตาธิปไตย (patriarchy) เป็นระบบสังคมแบบหนึ่งที่ซึ่งเพศชายเป็นผู้กุมอำนาจหลักและครอบงำบทบาทในด้านผู้นำการเมือง อำนาจหน้าที่ทางศีลธรรม เอกสิทธิ์ทางสังคม และการควบคุมทรัพย์สิน สังคมปิตาธิปไตยบางแห่งยังเป็นสังคมแบบสืบทอดทางพ่อ (patrilineal) ด้วย หมายความว่า ทรัพย์สินและยศฐาบรรดาศักดิ์นั้นสืบทอดโดยสายสกุลเพศชาย
ปิตาธิปไตยนั้นมีความเกี่ยวข้องกับชุดความคิดหนึ่ง อุดมการณ์ปิตาธิปไตยนั้นใช้เพื่ออธิบายและให้เหตุผลกับสภาพครอบงำของเพศชาย และถือว่าเป็นผลมาจากความแตกต่างตามธรรมชาติระหว่างชายและหญิง นักสังคมวิทยามักมองว่าปิตาธิปไตยเป็นผลผลิตทางสังคมและไม่ได้เป็นผลจากความแตกต่างระหว่างเพศทั้งสองในตัวเอง และมุ่งให้ความสนใจกับทางที่บทบาทจากเพศในสังคมหนึ่งนั้นส่งผลต่อความแตกต่างเชิงอำนาจระหว่างชายกับหญิงอย่างไร
ในประวัติศาสตร์ ปิตาธิปไตยปรากฏอยู่ในองค์กรทางสังคม กฎหมาย การเมือง ศาสนา และเศรษฐกิจ แตกต่างกันไปตามวัฒนธรรม ในสังคมร่วมสมัย ถึงแม้จะไม่มีการระบุว่าเป็นปิตาธิปไตยอย่างเปิดเผย แต่ในทางปฏิบัติพบว่าเป็นปิตาธิปไตยยังคงมีอยู่
นักสังคมวิทยามักปฏิเสธคำอธิบายเชิงชีววิทยาเกี่ยวกับปิตาธิปไตยซึ่งถูกนำมาใช้อธิบายกำเนิดของปิตาธิปไตยอย่างแพร่หลาย และยึดมั่นว่าเป็นที่กระบวนการทางสังคมที่นำไปสู่บทบาทตามเพศที่ทำให้เกิดปิตาธิปไตยขึ้น ทฤษฎีทางสังคมวิทยามาตรฐานเชื่อว่าปิตาธิปไตยเป็นผลมาจากการก่อร่างทางสังคมและส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่น
== ดูเพิ่ม ==
บทบาททางเพศ
== เชิงอรรถ ==
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
 
ผู้ชาย
มานุษยวิทยาวัฒนธรรม
ระบอบการปกครอง
ครอบครัว
ความเป็นพ่อ
เพศและสังคม
เพศชาย
ชีววิทยาสังคม
ทฤษฎีสตรีสิทธินิยม
เศรษฐศาสตร์ครอบครัว
การประเมินความก้าวหน้า

การประเมินความก้าวหน้า หรือ การประเมินย่อย หรือ การประเมินระหว่างเรียน (formative assessment) เป็นการประเมินที่กระทำโดยผู้สอนระหว่างกระบวนการเรียนรู้ เพื่อปรับปรุงการสอนและกิจกรรมการเรียนรู้ให้ผู้เรียนเกิดความสำเร็จให้ได้ เป้าหมายของการประเมินความก้าวหน้าคือการเฝ้าสังเกตการเรียนรู้ของผู้เรียนเพื่อให้ผลตอบกลับที่ช่วยให้ผู้เรียนสามารถระบุจุดแข็งและจุดอ่อน และสิ่งที่ต้องปรับปรุงพัฒนา นอกจากนี้ยังช่วยให้ผู้สอนสามารถรับรู้เมื่อผู้เรียนเผชิญกับอุปสรรคและจัดการกับปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างทันท่วงที การให้ผลตอบกลับของผู้สอนโดยทั่วไปของการประเมินความก้าวหน้าจะเน้นไปทางเชิงคุณภาพมากกว่าที่จะเป็นคะแนน  โดยการประเมินความก้าวหน้ามีความแตกต่างกับการประเมินรวบยอด ที่แสวงหาผลของการศึกษา
==อ้างอิง==
ระเบียบวิธีการประเมิน
จิตวิทยาการศึกษา
การโทษผู้เสียหาย

การโทษผู้เสียหาย (victim blaming) เกิดขึ้นเมื่อผู้เสียหายของอาชญากรรมหรือการกระทำผิดใด ๆ นั้นถูกกล่าวโทษว่าเป็นต้นเหตุทั้งหมดหรือบางส่วนของภัยที่เกิดแก่ผู้นั้น วิชาเหยื่อวิทยา (victimology) มุ่งบรรเทาอคติต่อผู้เสียหาย และมโนทัศน์ว่าผู้เสียหายต้องรับผิดชอบต่อการกระทำของผู้ก่อเหตุ มีอคติทั้งในอดีตและปัจจุบันต่อผู้เสียหายความรุนแรงในครอบครัวและอาชญากรรมทางเพศ เช่น มีแนวโน้มโทษผู้เสียหายถูกข่มขืนกระทำชำเรามากกว่าการปล้นทรัพย์หากผู้เสียหายและผู้ก่อเหตุรู้จักกันก่อนเกิดเหตุ
== อ้างอิง ==
พฤติกรรมมนุษย์
การทำร้ายจิตใจ
การล่วงละเมิดทางเพศ
การข่มขืนกระทำชำเรา
เหตุผลวิบัติโดยประเด็น
จิตวิทยาศีลธรรม
อนุชา บูรพชัยศรี

อนุชา บูรพชัยศรี (เกิด 23 มกราคม พ.ศ. 2510) เป็นนักการเมืองชาวไทย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรครวมไทยสร้างชาติ อดีตรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง อดีตโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาล พลเอก ประยุทธ์  จันทร์โอชา รองหัวหน้าพรรครวมไทยสร้างชาติ อดีตเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (ณัฏฐพล ทีปสุวรรณ) ในรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร สองสมัย เป็นนักธุรกิจที่ก้าวสู่วงการการเมืองในปี พ.ศ. 2550
== ประวัติ ==
นายอนุชา บูรพชัยศรี (ชื่อเล่น : เจมส์) จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนอัสสัมชัญ (รุ่นเดียวกับอนุทิน ชาญวีรกูล) มัธยมศึกษาตอนปลายจาก วิทยาลัยเซเครทฮาร์ท (Sacred Heart College) ประเทศออสเตรเลีย จากนั้นเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาบัณฑิตที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมเครื่องกล จากมหาวิทยาลัยอเดเลด ต่อจากนั้นเลือกศึกษาต่อระดับปริญญาโทที่คณะวิทยาศาสตร์ สาขาการพลังงานและการเผาไหม้ มหาวิทยาลัยลีดส์ ประเทศอังกฤษ และปริญญาโทอีกใบจากคณะบริหารธุรกิจ สาขาการเงินและการตลาด สถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จบการศึกษาหลักสูตรการป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 63 วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร สถาบันวิชาการป้องกันประเทศ กองบัญชาการกองทัพไทย
== งานการเมือง ==
อนุชา ลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เมื่อครั้งเขตเลือกตั้งยังเป็นแบบเขตใหญ่ (แบบทีม 3 คน) ร่วมกับนายกรณ์ จาติกวณิช และนายสมเกียรติ ฉันทวานิช และได้รับการเลือกตั้งเข้าสภาฯ ทั้งสามคน

อนุชาลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งที่สองในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 และได้รับการเลือกตั้งเข้าสภาฯเป็นสมัยที่สอง
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 อนุชาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นครั้งที่สาม แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (ณัฎฐพล ทีปสุวรรณ) และโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีตามลำดับ อีกทั้งได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ ต่อมาในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 เขาได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติหน้าที่โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีอีกหน้าที่หนึ่ง ภายหลังจาก ธนกร วังบุญคงชนะ ลาออกหลังได้รับการเลื่อนบัญชีรายชื่อเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2566 เขาได้สมัครสมาชิกพรรครวมไทยสร้างชาติ และลงสมัครระบบบัญชีรายชื่อในการเลือกตั้งเดือนพฤษภาคม แม้เขาจะไม่ได้รับเลือกตั้งในการประกาศผลคราวแรก แต่เมื่อ พีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค ลาออกจาการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร อนุชาจึงได้รับการเลื่อนลำดับบัญชีรายชื่อเป็น ส.ส. สมัยที่สาม
== งานภาคเอกชน ==
กรรมการผู้จัดการ บริษัท เมโทรเอ็นจิเนียริ่งแอนด์แมชชีนเนอรี่ จำกัด
กรรมการบริหาร บริษัทในกลุ่มเอ็มอีซี
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รัฐสภาไทย
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
นักการเมืองไทย
โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร
พรรครวมไทยสร้างชาติ
พรรคประชาธิปัตย์
บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยแอดิเลด
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยลีดส์
บุคคลจากสถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
อีวัน คเวสิช

อีวัน คเวสิช (Ivan Kvesić; 13 ตุลาคม ค.ศ. 1996 – ) เป็นนักกีฬาคาราเต้ชาวโครเอเชียซึ่งได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งคาราเต้ชิงแชมป์โลก 2018 ที่มาดริด ประเทศสเปน
== ความสำเร็จ ==
== อ้างอิง ==
นักคาราเต้ชายชาวโครเอเชีย
ธีรวัฒน์ คลังทอง

ธีรวัฒน์ คลังทอง (10 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 – ) เป็นนักคาราเต้ชาวไทย เขาได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งคูมิเตะรุ่นน้ำหนัก 75 กก. ขึ้นไป ในการแข่งซีเกมส์ 2019 ซึ่งจัดขึ้นที่กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์
ส่วนปี พ.ศ. 2558 เขาได้รับหนึ่งในเหรียญทองแดงจากการแข่งคูมิเตะชายรุ่นน้ำหนัก 84 กก. ขึ้นไป ในการแข่งคาราเต้ชิงแชมป์เอเชีย 2015 ซึ่งจัดขึ้นที่โยโกฮามะ ประเทศญี่ปุ่น
ในการแข่งคาราเต้ชิงแชมป์เอเชีย 2018 ซึ่งจัดขึ้นที่อัมมาน ประเทศจอร์แดน เขาได้รับหนึ่งในเหรียญทองแดงจากการแข่งขันคูมิเตะชายรุ่นน้ำหนัก 84 กก. ขึ้นไป ในปีต่อมา ที่การแข่งคาราเต้ชิงแชมป์เอเชีย 2019 ซึ่งจัดขึ้นที่ทาชเคนต์ ประเทศอุซเบกิสถาน เขายังได้รับหนึ่งในเหรียญทองแดงในการแข่งนี้
== ความสำเร็จ ==
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
นักคาราเต้ชายชาวไทย
นักกีฬาเหรียญทองซีเกมส์ชาวไทย
นักกีฬาเหรียญทองแดงเอเชียนเกมส์ชาวไทย
สเปซเอ็กซ์ ครูว์-1

สเปซเอ็กซ์ ครูว์-1 (SpaceX Crew-1   หรือที่เรียกว่า USCV-1 หรือ Crew-1)  จะเป็นเที่ยวบินปฏิบัติการครั้งแรกของยานอวกาศ Crew Dragon ยานอวกาศ Crew Dragon รีซิลเลียน คาดว่าจะปล่อยตัวในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563  บนฟัลคอน 9 จากศูนย์อวกาศเคนเนดี, LC-39A โดยจะบรรทุกนักบินอวกาศของนาซ่า Michael Hopkins, Victor Glover และ Shannon Walker พร้อมกับ Soichi Noguchi นักบินอวกาศ JAXA ทั้งหมดเป็นสมาชิกของลูกเรือ Expedition 64  ภารกิจนี้จะเป็นการบินโคจรของลูกเรือครั้งที่สองของCrew Dragon  ที่รอการรับรองของยานยานอวกาศ 
== อ้างอิง ==
สเปซเอ็กซ์
สเปซเอ็กซ์ ครูว์-2

สเปซเอ็กซ์ ครูว์-2 (SpaceX Crew-2) จะเป็นเที่ยวบินปฏิบัติการลำที่สองของยานอวกาศครูว์ดรากอน และนับเป็นครั้งที่สามที่เป็นเที่ยวบินโคจรที่มีลูกเรือ ปัจจุบันภารกิจนี้มีแผนจะปล่อยตัวในวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2564  รอวันที่ปล่อยตัวจริงของภารกิจ SpaceX Crew-1 และการปรับปรุงแคปซูล Endeavour หลังจากการกู้คืน Demo-2  ภารกิจ Crew-2 จะส่งลูกเรือสี่คนไปยังสถานีอวกาศนานาชาติ
== ลูกเรือ ==
เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 JAXA, ESA และ NASA ยืนยันการมอบหมายงานแก่นักบินอวกาศในภารกิจนี้ 
== อ้างอิง ==
สเปซเอ็กซ์