pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ชาวคีร์กีซ

ชาวคีร์กีซ (Kyrgyz Kyrghyz หรือ Kirghiz) เป็นคนชาติพันธุ์เติร์กกลุ่มหนึ่ง เป็นคนพื้นเมืองของเอเชียกลาง โดยมากอยู่ในคีร์กีซสถาน
== นิรุกติศาสตร์ ==
มีหลายทฤษฎีเกี่ยวกับที่มาของการใช้คำว่า "คีร์กีซ" เป็นชาติพันธุนาม เอกสารหลายชิ้นระบุว่า คำนี้เกิดจากคำว่า "กีร์ก" (kyrk) ซึ่งในภาษาเติร์กต่าง ๆ แปลว่า "สี่สิบ" ส่วน -อีซ (iz) เป็นคำปัจจัยโบราณที่แสดงพหูพจน์ ฉะนั้น "กีร์ก-อีซ" หรือ "กีร์กีซ" (Kyrgyz) มีความหมายตามตัวอักษรว่า "กลุ่มชนเผ่าทั้ง 40" แต่อาจมีความหมายอื่นว่า "ไม่มีวันตาย" "ดับไม่ได้" "อมตะ" "พิชิตไม่ได้" หรือ "ปราบไม่ได้" นอกจากนี้ ยังมีความเกี่ยวข้องกับวีรบุรุษในมหากาพย์ชื่อ มนัส ซึ่งตามเรื่องปรัมปราเกี่ยวกับต้นกำเนิด มนัสเป็นผู้สร้างเอกภาพให้แก่ทั้ง 40 เผ่าเพื่อต่อต้านชาวคีตัน แต่เรื่องปรัมปราคู่แข่งบันทึกเมื่อ ค.ศ. 1370 ในเอกสารทางประวัติศาสตร์ของราชวงศ์หมิงชื่อ หยวนสื่อ (元史) หรือ ประวัติศาสตร์หยวน กลับได้เล่าถึงผู้หญิง 40 คนที่มีทุ่งหญ้ากว้างใหญ่เป็นมาตุภูมิ
การบันทึกที่เก่าแก่ที่สุดของชื่อชาติพันธุ์คีร์กีซปรากฏอยู่ในการถอดเสียงในเอกสารจีนโบราณ ได้แก่ "เก๋อคุน" (鬲昆, ภาษาจีนเก่า: *k.reg-ku:n, เกรกกูน) และ "เจียนคุน" (堅昆, จีนเก่า: *ki:n-ku:n, กีนกูน) ทั้งสองนี้ชี้ให้เห็นว่า ชื่อชาติพันธุ์เดิมคือ "กิรกุร" และ/หรือ "กิรกฺวิน" (*kirkur ~ kirgur และ/หรือ *kirkün) ซึ่งอาจมีความหมายว่า "ชาวทุ่งหญ้า" หรือ "ชาวหุนจากทุ่งหญ้า" (渾) การถอดเสียงอีกแบบหนึ่งได้แก่ "เจี๋ยกู่" (結骨, ภาษาจีนยุคกลาง: *kέt-kwət, แกดเกวิด) ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเสียงเดิมคือ "กิรกุต" (*kirkut / kirgut) แต่พอถึงสมัยจักรวรรดิมองโกล ความหมายของคำว่า "กิรกุน" (*kirkun) ก็ถูกลืมเลือนไป ซึ่งเห็นได้จากความแตกต่างในการอ่านคำนี้ในฉบับย่อต่าง ๆ ของ ประวัติศาสตร์หยวน นอกจากนี้ นักวิชาการชาวจีนภายหลังได้ถอดเสียงชื่อชาติพันธุ์คีร์กีซต่างกัน ได้แก่ "เหอกู่" (紇骨) "เหอกู่ซือ" (紇扢斯) และ "จฺวีอู้" (居勿) จากนั้นในสมัยจักรพรรดิถังอู่จงแห่งราชวงศ์ถัง คำว่า "เสียเจี๋ยซือ" หรือ "สฺยาจฺย๋าซือ" (黠戛斯) ได้กลายเป็นคำเรียกชาวคีร์กีซ โดยเชื่อกันว่าคำว่า "เสียเจี๋ยซือ" แปลว่า "หัวเหลืองและหน้าแดง"
ในศตวรรษที่ 18 และ 19 นักเขียนชาวยุโรปได้ใช้ "Kirghiz" เป็นการสะกดชื่อเรียกทั้งชาวคีร์กีซและชาวเติร์กจากทิศเหนืออื่น ๆ อีกหลายกลุ่ม เช่น ชาวคาซัค การสะกดแบบนี้เป็นการถอดอักษรจากคำว่า "киргизы" (กีรกีซี) ในภาษารัสเซียเป็นอักษรละติน เมื่อมีความจำเป็นในการแยกแยะกลุ่มชาติพันธุ์อย่างชัดเจน ก็มีชื่อเรียกชาติพันธุ์ใหม่เกิดขึ้น ชาวคีร์กีสจึงมีชื่อใหม่ว่า "การา-คีร์กีซ" (Kara-Kirghiz อันแปลตามตัวอักษรว่า "คีร์กีซดำ" ซึ่งมาจากสีดำของเต็นท์ของชาวคีร์กีซ)
ส่วนชาวคาซัคมีชื่อใหม่ว่า "ไกซัก" (Kaisak) 
หรือ "กีร์กีซ-กาซัก" (Kirghiz-Kazak)
== ดูเพิ่ม ==
ภาษาคีร์กีซ
== อ้างอิง ==
กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศคีร์กีซสถาน
กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอุซเบกิสถาน
เกมการศึกษา

การศึกษาได้ อย่างไรก็ตามเกมการศึกษาเป็นเกมที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อเรียนรู้เนื้อหาวิชา ขยายมโนทัศน์ เสริมพัฒนาการ เข้าใจเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์หรือวัฒนธรรมหรือช่วยให้ผู้เรียนได้เรียนรู้ทักษะระหว่างเล่นเกม ประเภทของเกมที่ใช้มีทั้งเกมกระดาน เกมการ์ดและวีดีโอเกม ด้วยผู้สอน รัฐบาลและผู้ปกครองตระหนักถึงความต้องการทางจิตวิทยาและประโยชน์ที่ได้รับจากเกมในการจัดการเรียนรู้ เครื่องมือทางการศึกษานี้จึงกลายเป็นกระแสหลักของการศึกษา เกมเป็นการเล่นเชิงปฏิสัมพันธ์ที่ช่วยให้ผู้เรียนเข้าใจเป้าหมาย กฎ การปรับตัว การแก้ปัญหา การมีปฏิสัมพันธ์ ซึ่งเกมการศึกษานี้ช่วยสร้างความพึงพอใจในการเรียนรู้โดยช่วยให้ผู้เรียนสนุก มีส่วนร่วม มีแรงบันดาลใจและเกิดสภาวะทางอารมณ์ต่าง ๆ ระหว่างการเรียนรู้ผ่านการเล่นได้ ฟิวบ้านช่อรักแหม่นนะ
==อ้างอิง==
เทคโนโลยีการศึกษา
วัสดุทางการศึกษา
ศูนย์คมนาคมครบวงจรหงเฉียว

ศูนย์คมนาคมครบวงจรหงเฉียว (; Hongqiao Comprehensive Transportation Hub) เป็นศูนย์ระบบการขนส่งผู้โดยสารขนาดใหญ่ ที่ตั้งอยู่ในเขตชานเมืองทางตะวันตกในเขต ฉางหนิง และ หมิ่นหัง ของ เซี่ยงไฮ้ ศูนย์คมนาคมครบวงจรหงเฉียวประกอบด้วย ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่หงเฉียว สถานีรถไฟความเร็วสูงหงเฉียว รถไฟใต้ดิน รถโดยสารประจำทาง รถแท็กซี่ และสถานีแม็กเลฟที่วางแผนไว้สำหรับการใช้งานในอนาคต
ศูนย์คมนาคมหงเฉียวเป็นศูนย์คมนาคมครบวงจรแห่งแรกในประเทศจีน และจะมีการสร้างลักษณะเดียวกันตามมาในเมืองอื่นอีก รวมทั้ง หางโจว  กว่างโจว  และ เซินเจิ้น
== ประวัติศาสตร์ ==
ก่อนหน้าการสร้างศูนย์คมนาคมขนส่งแบบเชื่อมโยงต่างระบบลักษณะนี้ ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่หงเฉียวได้รับการต่อเติมและปรับปรุงใหม่ในปี พ.ศ.2507 ให้เป็นท่าอากาศหลักของเซี่ยงไฮ้ ต่อมาในปี พ.ศ.2548 ความคิดของการรวมศูนย์ระบบการขนส่งให้เป็นศูนย์คมนาคมครบวงจรหงเฉียวนี้ ถูกหยิบยกอย่างเป็นทางการโดยกระทรวงการรถไฟของจีนและเทศบาลนครเซี่ยงไฮ้
บริษัทจัดการลงทุนซ่างไห่หงเฉียว (Shanghai Rainbow Investment Corp.) ก่อตั้งขึ้นในปี 2549 โดยรัฐบาลเซี่ยงไฮ้เพื่อเป็นนิติบุคคลที่ได้รับอนุญาตแต่เพียงผู้เดียวในการดูแลโครงการก่อสร้างและพัฒนาของศูนย์คมนาคมครบวงจรหงเฉียว และวางแผนให้ศูนย์แห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของแผนโครงสร้างพื้นฐานของงานเอ็กซ์โป 2010 ศูนย์นี้แล้วเสร็จสมบูรณ์ก่อนสิ้นปี 2552 (ปี ค.ศ. 2009) และนำไปใช้ในงานเอ็กซ์โป 2010 ในปี 2553
== ประเภทการขนส่ง ==
=== ทางอากาศ ===
ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่หงเฉียวให้บริการเที่ยวบินภายในประเทศ และเที่ยวบินภูมิภาคสู่ญี่ปุ่นและเกาหลีใต้เป็นหลัก ในปี 2559 ท่าอากาศยานให้บริการผู้โดยสาร 40,460,135 คน ทำให้เป็นท่าอากาศยานที่พลุกพล่านอันดับ 7 ในประเทศจีน และเป็น อันดับที่ 45 ของโลก
=== รถไฟความเร็วสูง ===
สถานีรถไฟเซี่ยงไฮ้หงเฉียวเป็นหนึ่งในสามสถานีรถไฟหลักของเซี่ยงไฮ้ และเป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย ให้บริการรถไฟความเร็วสูงระหว่างเมืองไปยังเมืองใหญ่ทั้งหมดของจีน เส้นทางรถไฟที่สำคัญและเป็นที่รู้จักมากที่สุดได้แก่ เส้นทางรถไฟความเร็วสูงระหว่างเมืองเซี่ยงไฮ้ - นานกิง, เส้นทางรถไฟความเร็วสูงเซี่ยงไฮ้ - หางโจว (ส่วนแรกของ เส้นทางรถไฟความเร็วสูงเซี่ยงไฮ้ - คุนหมิง ) และ เส้นทางรถไฟความเร็วสูงปักกิ่ง - เซี่ยงไฮ้
=== ระบบรถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ ===
ขณะนี้มีรถไฟใต้ดินสามสายที่ให้บริการในศูนย์แห่งนี้ คือ รถไฟใต้ดินสาย 2, สาย 10 และ สาย 17
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้สาย 2  เป็นเส้นทางสายตะวันออก - ตะวันตกเชื่อมศูนย์คมนาคมหงเฉียวไปยังย่านเมืองเก่าหวงผู่ ย่านการเงินลู่จาจุ่ย (Lujiazui) สวนอุตสาหกรรมไฮเทคจางเจียง และ ท่าอากาศยานนานาชาติเซี่ยงไฮ้ผู่ตง
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้สาย 10  เป็นเส้นทางสายตะวันตกเฉียงใต้ - ตะวันออกเฉียงเหนือที่เชื่อมต่อไปยังเขตที่อยู่อาศัยหนาแน่นของ หยางผู่ และ หงโข่ว ผ่านตัวเมืองเซี่ยงไฮ้
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้สาย 17 เชื่อมต่อปลายทางสาย 10 ไปทางทิศตะวันตกเพื่อให้บริการพื้นที่ชานเมืองเซี่ยงไฮ้ ในเขต ชิงผู่
=== พาหนะอื่น ===
มีบริการรถประจำทางและบริการแท็กซี่ภายในอาคารผู้โดยสารของ สนามบิน และ สถานีรถไฟ
ถนนยกระดับสร้างขึ้นเพื่อให้บริการเชื่อมต่อทางถนนไปยังสถานที่ต่างๆในเซี่ยงไฮ้ และเมืองใกล้เคียง
== อ้างอิง ==
การขนส่งในเซี่ยงไฮ้
บทความที่มีข้อความภาษาจีนตัวย่อ
บรรณารักษ์ศาสตร์

redirect บรรณารักษศาสตร์และสารนิเทศศาสตร์
Greenhouse effect

redirect ปรากฏการณ์เรือนกระจก
Burger King

redirect เบอร์เกอร์คิง
วิกิพีเดียโครเอเชีย

redirect วิกิพีเดียภาษาโครเอเชีย
เหยียดผิว

redirect คตินิยมเชื้อชาติ
ภาพลามกอนาจารเด็ก

redirect สื่อลามกอนาจารเด็ก
กฎหมายจารีตประเพณี

redirect คอมมอนลอว์
การลอบสังหารประธานาธิบดีเคนเนดี

redirect การลอบสังหารจอห์น เอฟ. เคนเนดี
ไข้หวัดใหญ่ที่ระบาดทั่ว

redirect การระบาดทั่วของไข้หวัดใหญ่
Ribbon

redirect ริบบิ้น
เสื้อยกทรง

redirect ยกทรง
Bra

redirect ยกทรง
Brassiere

redirect ยกทรง
Particulate

redirect ฝุ่นละออง
ทหารเรือสหรัฐ

redirect กองทัพเรือสหรัฐ
การทดสอบเชิงประสบการณ์

redirect หลักฐานเชิงประสบการณ์
ความสำคัญทางสถิติ

redirect นัยสำคัญทางสถิติ
การศึกษาวิกิพีเดียทางวิชาการ

redirect งานศึกษาวิกิพีเดียทางวิชาการ
งานศึกษาทางวิชาการเกี่ยวกับวิกิพีเดีย

redirect งานศึกษาวิกิพีเดียทางวิชาการ
การศึกษาทางวิชาการเกี่ยวกับวิกิพีเดีย

redirect งานศึกษาวิกิพีเดียทางวิชาการ
งานศึกษาทางวิชาการเรื่องวิกิพีเดีย

redirect งานศึกษาวิกิพีเดียทางวิชาการ
การศึกษาทางวิชาการเรื่องวิกิพีเดีย

redirect งานศึกษาวิกิพีเดียทางวิชาการ
Academic studies about Wikipedia

redirect งานศึกษาวิกิพีเดียทางวิชาการ
สาธารณรัฐแห่งจดหมาย

สาธารณรัฐแห่งจดหมาย (Republic of Letters, จากRespublica literaria) หรือ สาธารณรัฐแห่งหนังสือ เป็นชื่อประชาคมทางปัญญาทางไกลในศตวรรษที่ 17 ตอนปลายและศตวรรษที่ 18 ในทวีปอเมริกาและยุโรป เป็นประชาคมที่ส่งเสริมการสื่อสารระหว่างนักคิดหรือนักวิชาการในยุคเรืองปัญญาหรือในฝรั่งเศสเรียกว่า ฟีโลซฟ (philosophe) ซึ่งแปลว่า "นักปราชญ์" ประชาคมนี้อุบัติขึ้นในศตวรรษที่ 17 โดยผู้จัดตั้งมีวัตถุประสงค์เพื่อให้เป็นประชาคมระหว่างชาติของนักวิชาการและนักวรรณคดีต่าง ๆ ในขณะที่ยังตระหนักถึงความแตกต่างระหว่างภาษาและวัฒนธรรมของแต่ละชาติ ประชาคมระหว่างชาตินี้เป็นรากฐานของสาธารณรัฐแบบอภิปรัชญา อันเป็นสาธารณรัฐที่เป็นนามธรรม นอกจากนี้ เนื่องจากข้อจำกัดทางสังคมของสตรีเพศ สาธารณรัฐแห่งจดหมายส่วนใหญ่จึงมีแต่สมาชิกผู้ชาย นักวิชาการหลายคนจึงมักใช้คำว่า "สาธารณรัฐแห่งจดหมาย" และ "บุรุษแห่งอักขระ" (men of letters) สลับกัน
การติดต่อกันทางจดหมายที่เขียนด้วยมือมีความจำเป็นต่อบทบาทหน้าที่ของประชาคมเพราะการติดต่อกันแบบนี้ได้ช่วยเพิ่มความสะดวกในการสื่อสารระหว่างปัญญาชนหรือนักวิชาการที่อยู่ห่างไกลกันมาก สมาชิกของประชาคมทั้งหมด หรือเปรียบเทียบว่าเป็น "พลเมือง" ทั้งหมดของสาธารณรัฐจากศตรรษ 17 แห่งนี้ ได้ติดต่อกันทางจดหมาย และแลกเปลี่ยนเอกสารและจุลสารต่าง ๆ กัน นอกจากนี้ สมาชิกยังถือว่าตนมีหน้าที่ในการชวนผู้อื่นให้เข้ามาอยู่ร่วมกันในสาธารณรัฐของตนผ่านการขยายการติดต่อระหว่างกัน
การใช้คำว่า "สาธารณรัฐแห่งจดหมาย" ปรากฏขึ้นครั้งแรกในภาษาละติน คือ "Respublica literaria" ซึ่งปรากฏในจดหมายของฟรานเชสโก บาร์บาโร ซึ่งเขียนถึงโปกโจ บรักโชลีรี และลงวันที่เป็นวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1417 คำนี้มีการใช้เพิ่มขึ้นในศตวรรษที่ 16 และ 17 จึงทำให้ในช่วงหลังของศตวรรษที่ 17 มีวารสารชั้นนำหลายชื่อที่ได้ใช้คำนี้ในชื่อบทความต่าง ๆ  ปัจจุบัน คนส่วนใหญ่เห็นพ้องกันว่า ปีแอร์ แบล เป็นคนแรกที่แปลคำนี้เป็นภาษาฝรั่งเศสในวารสารของตนใน ค.ศ. 1684 ที่มีชื่อว่า Nouvelles de la République des Lettres ซึ่งแปลตามตัวอักษรว่า "ข่าวคราวจากสาธารณรัฐแห่งจดหมาย" อย่างไรก็ตาม นักประวัติศาสตร์บางคนมีความเห็นไม่ลงรอยกัน โดยบางคนให้เหตุผลว่า คำนี้มีต้นกำเนิดตั้งแต่สมัย อุตมรัฐ ของเพลโต  ซึ่งเป็นงานเขียนจากสมัยประมาณ 375 ปีก่อนคริสตกาล และมีชื่อในภาษาอังกฤษว่า Republic (สาธารณรัฐ หรือ กิจการสาธารณะ) ความยุ่งยากในการพิสูจน์จุดกำเนิดของคำนี้ ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะเป็นคำที่อยู่เฉพาะภายในความคิดของสมาชิก ซึ่งไม่เหมือนกับวงสังคมวรรณคดีหรือวิชาการซึ่งมีการตีพิมพ์เป็นส่วนประกอบหลัก
อนึ่ง นักประวัติศาสตร์ปัจจุบันยังอภิปรายกันอยู่เรื่องความสำคัญของสาธารณรัฐแห่งจดหมายในด้านความมีอิทธิพลของประชาคมนี้ต่อยุคเรืองปัญญา แต่นักประวัติศาสตร์ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษส่วนใหญ่ แม้ว่ามีความเห็นประเด็นอื่นไม่ตรงกันเพียงใด ก็ยังมีความเห็นเดียวกันเสมอว่า สาธารณรัฐแห่งจดหมายกับการเรืองปัญญาในยุคเรืองปัญญานั้น มีความแตกต่างกัน
== ดูเพิ่ม ==
ร้านกาแฟ, ซึ่งเป็นที่ที่สมาชิกใช้แลกเปลี่ยนความเห็นกันในสมัยนั้น
สารานุกรม หรือพจนานุกรมอันเป็นระบบว่าด้วยวิทยาศาสตร์ ศิลปกรรม และหัตถกรรม
== อ้างอิง ==
ยุคเรืองปัญญา
การวิจารณ์วิกิพีเดีย

redirect ข้อวิจารณ์วิกิพีเดีย
บทวิจารณ์วิกิพีเดีย

redirect ข้อวิจารณ์วิกิพีเดีย
การติเตียนวิกิพีเดีย

redirect ข้อวิจารณ์วิกิพีเดีย
การติชมวิกิพีเดีย

redirect ข้อวิจารณ์วิกิพีเดีย
การวิพากษ์วิกิพีเดีย

redirect ข้อวิจารณ์วิกิพีเดีย
การวิพากษ์วิจารณ์วิกิพีเดีย

redirect ข้อวิจารณ์วิกิพีเดีย
คำติวิกิพีเดีย

redirect ข้อวิจารณ์วิกิพีเดีย
ข้อติวิกิพีเดีย

redirect ข้อวิจารณ์วิกิพีเดีย
คำติเตียนวิกิพีเดีย

redirect ข้อวิจารณ์วิกิพีเดีย
ข้อติเตียนวิกิพีเดีย

redirect ข้อวิจารณ์วิกิพีเดีย
คำวิจารณ์วิกิพีเดีย

redirect ข้อวิจารณ์วิกิพีเดีย
Criticism of Wikipedia

redirect ข้อวิจารณ์วิกิพีเดีย
หน้ากากเอ็น95

redirect หน้ากากเอ็น 95
หน้ากาก N95

redirect หน้ากากเอ็น 95
เครื่องช่วยหายใจเอ็น 95

redirect หน้ากากเอ็น 95
เครื่องช่วยหายใจเอ็น95

redirect หน้ากากเอ็น 95
เครื่องช่วยหายใจ N95

redirect หน้ากากเอ็น 95
N95 mask

redirect หน้ากากเอ็น 95
N95 respirator

redirect หน้ากากเอ็น 95
การฉ้อราษฎร์บังหลวงในประเทศมาเลเซีย

การฉ้อราษฎร์บังหลวงถูกมองว่าเป็นปัญหาสำคัญในประเทศมาเลเซีย จากการสำรวจสาธารณะในปี ค.ศ. 2013 ที่ประเทศมาเลเซียโดยองค์การเพื่อความโปร่งใสนานาชาติ ครัวเรือนส่วนใหญ่ที่ทำการสำรวจเห็นว่าพรรคการเมืองของมาเลเซียมีการทุจริตสูง หนึ่งในสี่ของครัวเรือนที่สำรวจพิจารณาว่าความพยายามของรัฐบาลในการต่อสู้กับการทุจริตจะไม่มีประสิทธิภาพ
ดัชนีภาพลักษณ์คอร์รัปชันปี ค.ศ. 2017 ขององค์การเพื่อความโปร่งใสนานาชาติจัดให้ประเทศมาเลเซียอยู่ในอันดับที่ 62 จาก 180 ประเทศ
ผู้บริหารธุรกิจที่ทำการสำรวจในรายงานความสามารถในการแข่งขันระดับโลกของสภาเศรษฐกิจโลก ค.ศ. 2013–2014 เปิดเผยว่าพฤติกรรมที่ผิดจรรยาบรรณของบริษัทถือเป็นข้อเสียสำหรับการทำธุรกิจในมาเลเซีย บางครั้งสัญญาของรัฐบาลจะมอบให้กับบริษัทที่มีส่วนเกี่ยวข้อง และนโยบายในการมอบโครงการโครงสร้างพื้นฐานขนาดใหญ่ให้แก่บริษัทภูมิบุตรที่คัดเลือกโดยไม่มีการประกวดราคาแบบเปิดยังคงมีอยู่
== ดัชนีภาพลักษณ์คอร์รัปชัน ==
การทุจริตเป็นปัญหาหนึ่ง ซึ่งมาเลเซียมีคะแนนคอร์รัปชันที่ 52 คะแนนจาก 100 (คะแนนสูงคือคอร์รัปชันน้อย) ทำให้มาเลเซียเป็นประเทศที่ "ไร้มลทินที่สุด" เป็นอันดับ 2 ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, อันดับ 9 จาก 28 ประเทศในเอเชียแปซิฟิก และอันดับที่ 50 จาก 175 ประเทศที่ได้รับการประเมินทั่วโลก
== ดูเพิ่ม ==
เรื่องอื้อฉาวเบอร์ฮัดการพัฒนา 1มาเลเซีย
วันต่อต้านการทุจริตสากล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Malaysia Corruption Profile from the Business Anti-Corruption Portal
]
มาเลเซีย
สหพันธ์ฟุตบอลจอร์เจีย

สหพันธ์ฟุตบอลจอร์เจีย (GFF) (საქართველოს ფეხბურთის ფედერაცია) ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1936 โดยเคยเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธ์ฟุตบอลสหภาพโซเวียตระหว่าง ค.ศ. 1936–1989 และได้กลายเป็นสหพันธ์ฟุตบอลจอร์เจียที่เป็นเอกราชในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990 สหพันธ์เป็นองค์การที่บริหารฟุตบอลในประเทศจอร์เจีย โดยทำหน้าที่ควบคุมการแข่งขันฟุตบอลลีก, ฟุตบอลถ้วย และฟุตบอลทีมชาติ สำนักงานใหญ่ของสหพันธ์ตั้งอยู่ที่ทบิลีซี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official website
Georgia  at FIFA site
Georgia at UEFA site
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2479
สมาชิกยูฟ่า
ฟุตบอลในประเทศจอร์เจีย
บอริส ไปชัดเซ ดีนาโม อารีนา

บอริส ไปชัดเซ ดีนาโม อารีนา หรือชื่อเดิม สนามกีฬาแห่งชาติบอริส ไปชัดเซ เป็นสนามกีฬาที่ตั้งอยู่ที่ทบิลีซี ประเทศจอร์เจีย และเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลดีนาโมทบิลีซี, รักบี้ทีมชาติจอร์เจีย และฟุตบอลทีมชาติจอร์เจีย มีความจุ 54,549 ที่นั่ง จึงเป็นสนามกีฬาที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจอร์เจีย
สนามกีฬาออกแบบโดยสถาปนิกชาวจอร์เจีย กีอา กูร์เดียนี และสร้างใน ค.ศ. 1976 แรกเริ่มเดิมที สนามมีชื่อว่า สนามกีฬาวลาดีมีร์ อิลยิช เลนิน ดีนาโม ซึ่งตั้งชื่อตามผู้นำคอมมนิวนิสต์ของรัสเซีย ต่อมาใน ค.ศ. 1995 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น สนามกีฬาแห่งชาติบอริส ไปชัดเซ โดยตั้งชื่อตามนักฟุตบอลชาวจอร์เจีย บอริส ไปชัดเซ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Dinamo Arena official website
Dinamo Arena at FCDinamo.ge
สนามฟุตบอลในประเทศจอร์เจีย
สนามกีฬาแห่งชาติ
สิ่งก่อสร้างในทบิลีซี
ฟุตบอลในประเทศจอร์เจีย

ฟุตบอล เป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในประเทศจอร์เจีย อยู่ภายใต้การบริหารของสหพันธ์ฟุตบอลจอร์เจีย (GFF) ซึ่งทำหน้าที่ดูแลฟุตบอลทีมชาติทั้งทีมชาย, ทีมหญิง และฟุตซอล ฟุตบอลสมัยใหม่ถูกแนะนำในประเทศครั้งแรกโดยกลุ่มกะลาสีเรือชาวอังกฤษที่ได้มาเล่นฟุตบอลที่เมืองปอติในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษ 20
== การแข่งขันในประเทศ ==
ลีกในประเทศดำเนินการโดยฟุตบอลลีกอาชีพจอร์เจีย ซึ่งทำหน้าที่ดูแลจอร์เจียนคัพและจอร์เจียนซูเปอร์คัพด้วย
== อ้างอิง ==
รัชนีศ

รัชนีศ (रजनीश) หรือที่รู้จักในนาม โอโช (和尚 oshō) เป็นคุรุชาวอินเดีย ผู้ก่อตั้งขบวนการรัชนีศ
ช่วงที่เขามีชีวิต ในคริสต์ทศวรรษ 1960 รัชนีศเดินทางทั่วอินเดีย แสดงปาฐกถาวิพากษ์แนวคิดสังคมนิยมว่าไม่เหมาะกับอินเดีย เพราะสังคมนิยม คอมมิวนิสต์ และอนาธิปไตย จะพัฒนาขึ้นได้ในสังคมที่ทุนนิยมเติบโตเต็มที่เท่านั้น นอกจากนี้เขายังวิพากษ์มหาตมา คานธีและศาสนากระแสหลักในสมัยนั้นด้วย เขาเน้นการฝึกสมาธิ สติ ความรัก การเฉลิมฉลอง ความกล้า ความคิดสร้างสรรค์ ความร่าเริง ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่ถูกความเชื่อ ศาสนา และสังคม กดทับไว้ให้แสดงออกได้ไม่เต็มที่ เขายังสนับสนุนการแสดงออกด้านเพศสภาพของมนุษย์ จนถูกวิจารณ์อย่างมากและได้รับฉายาว่า กามคุรุ
ปี ค.ศ. 1970 รัชนีศอาศัยที่มุมไบ เพื่อสอนสาวกซึ่งเขาเรียกว่านวสันนยาสิน ปีต่อมาเขาเริ่มใช้ชื่อว่า ภควาน ศรี รัชนีศ (भगवान श्री रजनीश) และเขียนวจนิพนธ์หลายเรื่องเกี่ยวกับศาสนา รหัสยิก และนักปรัชญาทั่วโลก ปี ค.ศ. 1974 เขาย้ายไปตั้งอาศรมที่ปูเน เพื่อให้การบำบัดแก่ชาวตะวันตกที่มาเข้าร่วมเพิ่มมากขึ้น แต่ในปลายทศววรรษนั้นรัฐบาลพรรคชนตาได้เข้าตรวจสอบสำนัก และเรียกเก็บภาษีย้อนหลังประมาณ 5 ล้านดอลลาร์
ปี ค.ศ. 1981 รัชนีศให้ย้ายสำนักไปตั้งที่รัฐออริกอน ตั้งชื่อว่า "รัชนีศปุรัม" แต่เกิดปัญหาขัดแย้งกับประชาชนและรัฐบาลท้องถิ่นอย่างรุนแรง จนนำไปสู่การวางยาลอบสังหารประชาชนและลอบสังหารอัยการประจำรัฐออริกอน สาวกของเขารับสารภาพว่าเป็นผู้ดำเนินการเองทั้งหมด ส่วนรัชนีศถูกเนรเทศจากสหรัฐ รัฐบาล 21 ประเทศปฏิเสธไม่รับเขาเข้าประเทศ เขาจึงต้องกลับไปอาศัยที่อาศรมในเมืองปูเน ในช่วงนี้เขาสนใจศึกษานิกายเซน เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 เขาจึงเปลี่ยนชื่อเป็น โอโช รัชนีศ จนถึงเดือนกันยายนจึงย่อเหลือเพียง โอโช และให้เปลี่ยนชื่อองค์กรทั้งหมดจากรัชนีศเป็นโอโช (OSHO) ต่อมาเขาสุขภาพอ่อนแอลง จนถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 1990
== อ้างอิง ==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
. (Includes studies by Susan J. Palmer, Lewis F. Carter, Roy Wallis, Carl Latkin, Ronald O. Clarke and others previously published in various academic journals.)
.
นักปรัชญาชาวอินเดีย
ศาสดา
แม่น้ำริมัก

แม่น้ำริมัก (Rímac) เป็นแม่น้ำทางทิศตะวันตกของประเทศเปรู เป็นแหล่งน้ำสายสำคัญที่สุดที่ใช้บริโภคในเขตมหานครลิมาและกายาโอ เป็นลุ่มแม่น้ำทางฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก มีความยาว 204 กิโลเมตร แม่น้ำเริ่มต้นจากที่ราบสูงในจังหวัดอัวโรชิริในแคว้นลิมา และมีปากแม่น้ำอยู่ที่เมืองกายาโอ ใกล้สนามบินนานาชาติฆอร์เฆชาเบซ
ชื่อของแม่น้ำ  Rímac มาจากภาษาเกชัว คำว่า rimaq ที่มีความหมายว่า "ผู้พูด กำลังพูด" จึงทำให้แม่น้ำมาฉายาว่า  El Río Hablador ("the talking river"; แม่น้ำพูด)
==อ้างอิง==
แม่น้ำในประเทศเปรู
ไม้ชี้

ไม้ชี้ (Pointer (Rod)) เป็นวัสดุทางการศึกษาที่มีลักษณะที่ยาว บาง ทำจากวัสดุที่แข็ง แต่ยืดหยุ่น เพื่อใช้ชี้จุดใดจุดหนึ่ง เช่น บนแผนที่หรือกระดานดำ เป็นต้น โดยผลิตจากแท่งไม้หรือวัสดุเลียนแบบ  นอกจากนี้ยังสามารถใช้ประโยชน์จากไม้ชี้เสมือนแท่งไม้ทั่วไป เช่น การลงโทษด้วยการเฆี่ยน เป็นต้น ไม้ชี้บางประเภทสามารถหดสั้นยาวได้ ดังนั้นจึงสามารถพกติดตัวที่กระเป๋าเสื้อเหมือนกับปากกาได้
== อ้างอิง ==
วัสดุทางการศึกษา
อุปกรณ์สำนักงาน
อุปกรณ์ตีก้น
ชาวชุกชี

ชาวชุกชี  (Чукчи, sg. Чукча; Chukchi, Chukchee) เป็นคนพื้นเมืองอาศัยอยู่บริเวณคาบสมุทรชุกชี และริมชายฝั่งทะเลชุกชีและทะเลเบริง ภูมิภาคมหาสมุทรอาร์กติก ในสหพันธรัฐรัสเซีย จากการวิจัยรหัสพันธุกรรม ชาวชุกชีมีความสัมพันธ์อันใกล้ชิดมากที่สุดกับคนพื้นเมืองอเมริกาเชื้อสายเอเชีย
==อ้างอิง==
คนพื้นเมืองในอาร์กติก
กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศรัสเซีย
ชาวเอสกิโม

เอสกิโม (Eskimo) เป็นคนพื้นเมืองแถบขั้วโลก ซึ่งปกติอาศัยอยู่บริเวณขั้วโลกเหนือ นับตั้งแต่ทางตะวันตกของไซบีเรีย (รัสเซีย) จนถึงอะแลสกา (สหรัฐอเมริกา) นอร์เทิร์นแคนาดา นูนาวิก และกรีนแลนด์
มีชนพื้นเมืองสองชนที่รู้จักในฐานะเอสกิโม คือ ชาวอินูอิต (รวมถึงชาวอิยูพิแอตในอะแลสกา และชาวอินูอิตกรีนแลนด์และชาวอินูอิตในแคนาดา) และชาวยูปิก (ทางตะวันออกของไซบีเรียและอะแลสกา) ส่วนกลุ่มคนที่สามทางเหนือ อย่างชาวอะลิวต์ มีความใกล้ชิดกับสองกลุ่มดังกล่าว มีบรรพบุรุษและกลุ่มภาษาใกล้ชิดกัน  (กลุ่มภาษาเอสกิโม–อะลิวต์)
ปัจจุบันมีชาวเอสกิโมอยู่ราว 183,000 คน
== อ้างอิง ==
 
กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศรัสเซีย
คนพื้นเมืองในทวีปอเมริกาเหนือ
เกาะเซนต์ลอว์เรนซ์

เกาะเซนต์ลอว์เรนซ์ (St. Lawrence Island; Sivuqaq; Остров Святого Лаврентия|Ostrov Svyatogo Lavrentiya) เป็นเกาะทางทิศตะวันตกนอกชายฝั่งอะแลสกาในทะเลเบริง ไม่ไกลจากช่องแคบเบริง หมู่บ้านแกมเบลล์ที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของแหลมบนเกาะ อยู่ห่างจากคาบสมุทรชุกชีในรัสเซียตะวันออกไกล เกาะเป็นส่วนหนึ่งของอะแลสกา แต่ใกล้กับรัสเซียมากกว่าแผ่นดินใหญ่อะแลสกา คาดว่าเกาะเซนต์ลอว์เรนซ์เคยเป็นหนึ่งในสะพานแผ่นดิน ที่ทวีปเอเชียกับอเมริกาเหนือเชื่อมติดกันในสมัยไพลสโตซีน เกาะในเป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 6 ของสหรัฐอเมริกา และเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับ 113 ของโลก ถือเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ภูเขาไฟทะเลแบริง (Bering Sea Volcanic Province) และหนูผีเซนต์ลอว์เรนซ์ (Sorex jacksoni) เป็นหนูผีชนิดที่พบได้เฉพาะบนเกาะนี้เท่านั้น
==อ้างอิง==
ข้อมูล
- Total pages: 520 
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เซนต์ลอว์เรนซ์
เซนต์ลอว์เรนซ์
เซนต์ลอว์เรนซ์
เหล่าทัพ

เหล่าทัพ (military branch, service branch หรือ armed service) เป็นมาตรฐานทั่วไปในการแบ่งกองทัพของประเทศรัฐเอกราช

==ประเภทเหล่าทัพ==
 
การจัดระเบียบกองทัพ
วิทยาศาสตร์การทหาร
วัดสาขลา

วัดสาขลา [สา-ขฺลา] เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านสาขลา ตำบลนาเกลือ อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ ซึ่งเป็นชุมชนบ้านสาขลา เป็นหมู่บ้านตั้งอยู่ริมปากแม่น้ำเจ้าพระยา ที่ไหลลงสู่ทะเลอ่าวไทย เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูสุนทรพัฒนกิจวิธาน (สันทาน ธมฺมสนฺทโน สกุลเดิม:อยู่ไสว) วัดสาขลาแห่งนี้มีทางเข้าลอดโบสถ์เป็นซุ้มพระราหูดูน่าเกรงขาม พระราหูนั้นแสดงถึงการปัดเป่าและป้องกันสิ่งชั่วร้าย
==ประวัติ==
วัดสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2325 สันนิษฐานว่าชาวบ้านช่วยกันสร้างเมื่อคราวรบชนะพม่า แต่เดิมชุมชนบ้านสาขลา เป็นชุมชนเก่าแก่ตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้น เมื่อเกิดสงคราม 9 ทัพ รัชกาลที่ 1 ให้ผู้ชายไปเป็นทหาร เหลือแต่ผู้หญิงและคนชรา เมื่อทหารพม่าเดินทัพผ่านมา ชาวบ้านที่เหลือร่วมมือกันสู้พม่าอย่างกล้าหาญจนชนะได้ หมู่บ้านแห่งนี้จึงมีชื่อเรียกว่า หมู่บ้านสาวกล้า ก่อนจะเพี้ยนมาเป็น หมู่บ้านสาขลา เช่นในปัจจุบัน วัดสาขลาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อประมาณ พ.ศ. 2375
== อาคารเสนาสนะ ==
วิหาร ประดิษฐานพระพุทธรูปเก่าแก่หลายองค์ โดยเฉพาะหลวงพ่อโตที่สร้างมาพร้อมกับวัด เป็นพระพุทธรูปศิลปะสมัยอู่ทอง ปางมารวิชัย ส่วนอุโบสถ โดยรอบจะมีลูกนิมิตโบราณ 8 ลูก วางอยู่บนแท่นพญานาค 7 เศียร มีการขุดพบพระพุทธรูปใต้วิหารซึ่งตรงกับฐานองค์หลวงพ่อโต เป็นพระพุทธรูปศิลา ด้านบนเศียรเป็นฐานของหลวงพ่อโต ซึ่งเป็นอิฐก้อนใหญ่ที่นิยมใช้ในอดีต อีกหนึ่งจุดเด่นคือ พระปรางค์เอียง ตั้งอยู่บริเวณหน้าวัด ริมคลองสาขลา ซึ่งเกิดจากดินทรุดเมื่อร้อยกว่าปีก่อน
==อ้างอิง==
โบราณสถานในจังหวัดสมุทรปราการ
สาขลา
วัดดาวดึงษาราม

วัดดาวดึงษาราม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่ในแขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร
== ประวัติ ==
วัดสร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 1 โดยดำริของเจ้าจอมแว่น ในรัชกาลที่ 1 หรือคุณเสือที่ได้สร้างวัดไว้กลางสวนตำบลบางยี่ขัน ธนบุรี เดิมชื่อว่า วัดขรัวอิน คุณเสือได้สร้างพระอุโบสถก่ออิฐสูงพ้นดินประมาณ 2 ศอก เอาไม้แก่นทำเสาประธาน หลังคามุงกระเบื้องฝาผนังไม้สัก มีบานประตูหน้าต่างเข้าออก ในสมัยรัชกาลที่ 2 มีเจ้าลาวคนหนึ่งเป็นผู้หญิงชื่อ อิน ได้ทำการบูรณะปฏิสังขรณ์เสนาสนะสงฆ์ รื้อกุฏิเดิมซึ่งเป็นไม้ ก่อเป็นตึก ใช้ไม้แก่นเป็นเสาประธาน หลังคามุงกระเบื้อง ฝาไม้ไผ่ขัดแตะถือปูน ดูเหมือนฝาผนังตึกมีประตูหน้าต่าง รื้อฝาผนังและหลังคามุงกระเบื้อง มีช่อฟ้าใบระกา
ต่อมารัชกาลที่ 3 ได้พระราชทานนามใหม่ว่า วัดดาวดึงษาราม ซึ่งหมายถึง วัดเป็นที่สถิตของพระอินทร์ ซึ่งยังมีการบูรณปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่โดยพระยามหาเทพ (ปาน) ต้นตระกูลปาณิกบุตร ได้ก่อร้างพระอุโบสถ ศาลาการเปรียญ และถาวรวัตถุอีกมากมาย ในอุโบสถมีจิตรกรรมฝาผนัง เรื่องราวทศชาติชาดก เรื่องพระมหากัสสปะ เรื่องพระเจ้าทธิวาหนะ เรื่องพระนางสามาวดี เป็นต้น เชื่อกันว่า เป็นฝีมือของครูกงแป๊ะ (หลวงเสนีย์บริรักษ์) และครูทองอยู่ (หลวงวิจิตรเจษฎา) ช่างฝีมือเอกแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ในยุคนั้น
==อ้างอิง==
ดาวดึงษาราม
ดาวดึงษาราม
โบราณสถานในเขตบางพลัด
เรื่องอื้อฉาวเบอร์ฮัดการพัฒนา 1มาเลเซีย

เรื่องอื้อฉาวเบอร์ฮัดการพัฒนา 1มาเลเซีย (1Malaysia Development Berhad scandal) หรือ เรื่องอื้อฉาว 1MDB เป็นเรื่องอื้อฉาวทางการเมืองที่ยังดำเนินอยู่ในประเทศมาเลเซีย ในปี พ.ศ. 2558 นายกรัฐมนตรีของประเทศมาเลเซียในขณะนั้น นาจิบ ราซักตกเป็นจำเลยในข้อหาส่งเงิน  ริงกิตมาเลเซีย (≈ US$) จากเบอร์ฮัดการพัฒนา 1มาเลเซีย (1MDB) บริษัทพัฒนาทางยุทธวิธีของรัฐบาล ไปยังบัญชีส่วนตัวของตนเอง เหตุการณ์นี้ทำให้เกิดข้อวิพากษ์วิจารณ์อย่างมากในหมู่ชาวมาเลเซีย ที่จำนวนมากได้เรียกร้องให้นาจิบ ราซัก ลาออกจากตำแหน่ง
หลังการเลือกตั้งทั่วไปในปี พ.ศ. 2561 นายกรัฐมนตรีที่ได้รับการเลือกตั้งขึ้นมาใหม่ มาฮาดีร์ บิน โมฮามัด ได้กล่าวว่ามีหลักฐานอยู่เพียงพอต่อการเริ่มต้นสืบสวนเรื่องอื้ฉาว 1MDB นี้ได้ หลายเดือนหลังการเลือกตั้ง เจ้าหน้าที่ทางการมาเลเซียได้สั่งห้ามไม่ให้นาจิบ ราซัก ออกจากประเทศ, ยึดเงินสดและของมีค่าจำนวนมากที่มีหลักฐานเชื่อมโยงมาถึงเขา และได้ตั้งข้อหาเขาภายใต้ข้อหา การทำผิดหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายในเชิงอาชญากรรม, ฟอกเงิน และใช้อำนาจในทางที่ผิด ในขณะที่ โจ่ โหลว (นักธุรกิจชาวมาเลเซีย ผู้ถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลังของเรื่องอื้อฉาวนี้) ถูกตั้งข้อหาฟอกเงิน นาจิบถูกพบว่ากระทำผิดจริงภายใต้เจ็ดข้อหา และถูกตัดสินจำคุก 12 ปี
ผู้ที่เปิดโปงคือนายธนาคารชาวสวิสและอดีตผู้บริหาร PetroSaudi ชื่อ Xavier Justo
== ดูเพิ่ม ==
การฉ้อราษฎร์บังหลวงในประเทศมาเลเซีย
== อ้างอิง ==
ประเทศมาเลเซีย
โจ่ โหลว

โหลว เติ๊ก โจ่ (Low Taek Jho; เกิด 4 พฤศจิกายน 1981) หรือรู้จักในชื่อ โจ่ โหลว หรือ โจ โลว์ (Jho Low) เป็นนักธุรกิจชาวมาเลเซียและผู้หลบหนีคดีนานาชาติที่ถูกตามหาโดยเจ้าหน้าที่ของมาเลเซีย สิงคโปร์ และสหรัฐ ในความผิดที่เกี่ยวเนื่องกับเรื่องอื้อฉาว 1MDB เขาถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลังของเรื่องอื้อฉาวนี้
เชื่อกันว่าโจ่ โหลว อยู่ในประเทศจีน ที่ซึ่งเขาเดินทางไปมาระหว่างเมืองใหญ่หลายเมือง เขาเดินทางไปมาอย่างเสรีถึงแม้ตำรวจมาเลเซียได้ยื่นคำเตือนระดับสีแดงของอินเตอร์โพล พร้อมระบุว่าการกระทำเหล่านี้มีการเมืองอยู่เบื้องหลัง
==อ้างอิง==
นักธุรกิจชาวมาเลเซีย
ชาวมาเลเซียเชื้อสายจีน
บุคคลจากรัฐปีนัง