pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พิพิธภัณฑ์แห่งชาติโคลัมโบ

พิพิธภัณฑ์แห่งชาติโคลัมโบ (Colombo National Museum) หรือ พิพิธภัณฑ์แห่งชาติศรีลังกา เป็นพิพิธภัณฑ์ในโคลัมโบ เมืองหลวงของประเทศศรีลังกา โดยเป็นพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ ก่อตั้งขึ้นในปี 1877 และอยู่ภายใต้การดูแลของกรมกิจการพิพิธภัณฑ์แห่งชาติ ของสะสมของพิพิธภัณฑ์มีความสำคัญต่อประวัติศาสตร์ของศรีลังกา เช่น ตราราชวงศ์ของกษัตริย์กันทยัน และพระพุทธรูปโตฬุวีฬะ
พิพิธภัณฑ์สถาปนาขึ้นในวันที่ 1 มกราคม 1877 โดยเซอร์วิลเลียม เฮนรี เกรเกอรี ผู้ปกครองซีลอนของอังกฤษ ราชสมาคมเอเชียติกแห่งศรีลังกามีบทบาทมากในการสร้างความสนใจแก่เกรเกอรีในปี 1872 ให้ระลึกถึงความต้องการจัดตั้งพิพิธภัณฑ์สาธารณะขึ้นในซีลอน ใบอนุญาตดำเนินการออกให้โดยคณะสภานิติบัญญัติของซีลอนในหนึ่งปีให้หลัง อาคารนี้ได้สถาปนิกประจำรัฐบาล เจมส์ จอร์จ สมิตเธอร์ (1833&ndash;1910) เป็นผู้เตรียมการออกแบบโดยใช้รูปแบบสถาปัตยกรรมแบบอิตาลีใหม่
อราสี มริกร (Arasi Marikar) ผู้ดำเนินการก่อสร้างหลักของพิพิธภัณฑ์ได้รับคำสอบถามในพิธีเปิดพิพิธภัณฑ์โดยผู้ว่าการเกรเกอรี มริกรได้ให้คำร้องขอต่อหน้าฝูงชนที่มาเข้าร่วมพิธีเปิดซึ่งส่วนใหญ่เป็นมุสลิม แก่ผู้ว่าการว่าให้พิพิธภัณฑ์ปิดทำการทุกวันศุกร์ ซึ่งเป็นวันหยุดพักผ่อนของมุสลิม คำขอนี้ได้รับการตอบรับและดำเนินการเรื่อยมา แต่ท้ายที่สุดพิพิธภัณฑ์ได้ปรับมาเปิดให้บริการทุกวัน เว้นวันหยุดนักขัตฤกษ์เท่านั้น
==อ้างอิง==
พิพิธภัณฑ์ในประเทศศรีลังกา
สิ่งก่อสร้างในโคลัมโบ
เจี่ย ชิ่งหลิน

เจี่ย ชิ่งหลิน (s=贾庆林|t=賈慶林|p=Jiǎ Qìnglín; เกิด 13 มีนาคม พ.ศ. 2483) เป็นอดีตนักการเมืองชาวจีน เป็นสมาชิกคณะกรรมาธิการประจำกรมการเมืองแห่งพรรคคอมมิวนิสต์จีน ซึ่งเป็นองค์กรปกครองสูงสุดของพรรคระหว่างปี พ.ศ. 2545–2555 และประธานคณะกรรมการแห่งชาติของสภาที่ปรึกษาทางการเมืองประชาชนจีนระหว่างปี พ.ศ. 2546–2556  หน้าที่ของเจี่ยในฐานะหัวหน้าคณะนิติบัญญัติมีลักษณะเป็นพิธีการเสียส่วนใหญ่
เจี่ยเริ่มต้นอาชีพทางการเมืองของเขาในมณฑลฝูเจี้ยนในปี พ.ศ. 2528 ที่นั่น เขาได้ไต่เต้าขึ้นมาอย่างมั่นคงในระดับต่าง ๆ และเป็นผู้นำมณฑลในช่วงเรื่องอื้อฉาวยฺเหวี่ยน-หฺวา ในปี พ.ศ. 2539 เจี่ยถูกย้ายไปเป็นนายกเทศมนตรีกรุงปักกิ่ง จากนั้นได้กลายเป็นเลขาธิการพรรคประจำปักกิ่ง  สาเหตุหลักมาจากความสัมพันธ์ในอุปถัมภ์ของเลขาธิการใหญ่เจียง เจ๋อหมิน เจี่ยได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นคณะกรมการเมืองในปี พ.ศ. 2540 และยังคงเป็นบุคคลสำคัญในกลุ่มชนชั้นสูงทางการเมืองของจีนในอีก 15 ปีข้างหน้า เขาเกษียณในปี พ.ศ. 2556 
== ประวัติ ==
== ในระดับชาติ ==
== ครอบครัว ==
== ดูเพิ่ม ==
การเมืองในประเทศจีน
กลุ่มเซี่ยงไฮ้
== อ้างอิง ==
วิวาห์ ลวง ชวน ให้ รัก

วิวาห์ ลวง ชวน ให้ รัก  เป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ที่กำลังดำเนินอยู่ของเกาหลีใต้นำแสดงโดยซ็อง ฮุน,จองยูมิน,จินจีฮีง,ชินฮโยและโอซึงยุน สร้างจากนวนิยายเว็บชื่อเดียวกันซึ่งถูกสร้างเป็นเว็บตูน ออกอากาศตอนแรกในวันที่ 28 ตุลาคม 2023 และออกอากาศทาง MBNทุกวันเสาร์และวันอาทิตย์ เวลา 21:50 น.(KST)
== เรื่องย่อ ==
ซีรีส์เรื่องนี้บอกเล่าเรื่องราวของฮันยีจู (จองยูมิน) ที่ทำสัญญาการแต่งงานเพื่อแก้แค้นสามีของเธอและครอบครัวของเขา
== นักแสดง ==
=== หลัก ===
ซ็อง ฮุน รับบทเป็น ซอโดกุก
จอง ยู-มิน รับบท ฮัน ยีจู
จิน จี-ฮี รับบท ฮัน ยูรา
คัง ชิน-ฮโย รับบทเป็น ซอ จงอุค
โอ ซึง-ยุน รับบทเป็น ยู เซฮยอก
=== สนับสนุน ===
==== ครอบครัวของยีจู ====
ลี มินยอง รับบทเป็น ลี จุงฮเย
จอน โนมิน รับบทเป็น ฮัน จินอุง
ลี บยอง-จุน รับบทเป็น ฮัน อุนแจ
==== ครอบครัวของโดกุก ====
บัน ฮโย-จอง รับบทเป็น ลี แทจา
คิม อึงซู รับบทเป็น ซอก ยองคยอน
ลี มิซุก รับบทเป็น ซเว ยอนฮวา
โอ ฮา-นี รับบทเป็น ซอ โดนา
==== คนในบริษัทของโดกุก ====
ลี มยอง-ฮุน รับบทเป็น บยอน แจโฮ
ลี วอน-ฮี รับบทเป็น คิม ซอนควอน
==== ครอบครัวของเซฮยอก ====
คิมเยร-ยอง รับบทเป็น ช็อก แจซุก
ซงซุย รับบทเป็น ยูเซฮี
==== คนอื่น ====
ลี ดา-เฮ รับบทเป็น อัน ซูจิน
โดยู รับบทเป็น คิม แจวอน
=== ขยาย ===
จิน ฮีคยอง รับบทเป็น เจมี่
=== ลักษณะพิเศษ ===
Hong Seok-cheon เป็นเจ้าของร้านขายเสื้อผ้า
== ผู้ชม==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น==
ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ที่เริ่มออกอากาศในปี พ.ศ. 2566
รายการโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
สภาที่ปรึกษาทางการเมืองประชาชนจีน

สภาที่ปรึกษาทางการเมืองประชาชนจีน (CPPCC; |p=Zhōngguó Rénmín Zhèngzhì Xiéshāng Huìyì|s=中国人民政治协商会议 ) เป็นองค์กรที่ปรึกษาทางการเมืองในสาธารณรัฐประชาชนจีน และเป็นศูนย์กลางของระบบแนวร่วมของพรรคคอมมิวนิสต์จีน มีหน้าที่ให้คำแนะนำและข้อเสนอแนะเกี่ยวกับประเด็นทางการเมืองและสังคมแก่หน่วยงานภาครัฐ อย่างไรก็ตาม CPPCC เป็นองค์กรที่ไม่มีอำนาจนิติบัญญัติที่แท้จริง
ตามธรรมเนียมองค์กรประกอบด้วยผู้แทนจากพรรคคอมมิวนิสต์จีน องค์กรของประชาชน และพรรคการเมือง 8 พรรคที่ได้รับอนุญาตตามกฎหมาย ซึ่งอยู่ภายใต้พรรคคอมมิวนิสต์จีน รวมถึงสมาชิกอิสระในนาม    CPPCC มีสมาชิกคณะกรรมาธิการประจำกรมการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์จันเป็นประธาน เพื่อให้สอดคล้องกับยุทธศาสตร์แนวร่วม สมาชิกที่ระดับสูงที่ไม่ใช่พรรคคอมมิวนิสต์จีนจะได้ดำรงตำแหน่งรองประธาน ตัวอย่างเช่น เฉิน ชูทง, หลี่ จี้เชิน และซ่ง ชิ่งหลิง
ลำดับชั้นองค์กรของ CPPCC ประกอบด้วยคณะกรรมการระดับชาติและภูมิภาค คณะกรรมการระดับภูมิภาคขยายไปถึงระดับ จังหวัด มณฑล และระดับอำเภอ สภาที่ปรึกษาทางการเมืองประชาชนจีนมักจะจัดการประชุมประจำปีพร้อมกับการประชุมเต็มคณะของสภาประชาชนแห่งชาติ
== ประวัติ ==
== บทบาทในปัจจุบัน ==
== คณะกรรมาธิการแห่งชาติ ==
== คณะกรรมาธิการระดับภูมิภาค ==
== ดูเพิ่ม ==
สำนักพิมพ์วรรณคดีและประวัติศาสตร์จีน สำนักพิมพ์ของ CPPCC
รายชื่อสมาชิกปัจจุบันของสภาที่ปรึกษาทางการเมืองประชาชนจีนแยกตามภาค
== อ้างอิง ==
เอ็งเงิลส์-เฮาส์

เอ็งเงิลส์-เฮาส์ (Engels-Haus) เป็นพิพิธภัณฑ์ในวุพเพอร์ทาล ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ในบ้านหลังที่ฟรีดริช เอ็งเงิลส์ (1820–1895) เติบโต พิพิธภัณฑ์เป็นสมาชิกส่วนหนึ่งของของ  ในวุพเพอร์ทาล
บ้านรูปแบบแบร์คบาโรกตอนปลายหลังนี้สร้างขึ้นในปี 1775 โดย  ในที่ที่เวลานั้นคือบาร์เมิน แค้วนแบร์ค ฟรีดริช เอ็งเงิลส์ ผู้พ่อ บิดาของเอ็งเงิลส์ เกิดในบ้านหัลงนี้ในปี 1796 ส่วนเอ็งเงิลส์เองเกิดที่บ้านอีกหลังหนึ่งที่ตั้งห่างออกไปราว 100 เมตรจากบ้านหลังนี้ บ้านหลังดังกล่าวก็เป็นของครอบครัวเช่นเดียวกัน บ้านหลังดังกล่าวถูกทำลายลงในเวลาต่อมา เอ็งเงิลส์เติบโตและใช้ชีวิตอยู่ในบ้านหลังนี้แทน
บ้านได้แปรสภาพเป็นพิพิธภัณฑ์ซึ่งเปิดให้บริการในปี 1970 เนื่องในโอกาสครบรอบ 150 ปีชาตกาลของเอ็งเงิลส์ และกลายมาเป็นจุดหมายปลายทางที่เป็นที่นิยมในหมู่นักท่องเที่ยวและนักลัทธิสังคมนิยม พิพิธภัณฑ์ปิดตัวลงในปี 2016 เพื่อทำการปรับปรุงใหญ่ และมีแผนจะเปิดอีกครั้งในปี 2020 เนื่องในโอกาสครบรอบ 200 ปีชาตกาลของเอ็งเงิลส์ อน่างไรก็ตามแผนนี้ถูกยกเลิกไปเนื่องจากการระบาดทั่วของโรคโควิด-19 พิธีเปิดได้เลื่อนออกมาเป็นเดือนกันยายน 2021 ที่ซึ่งในพิธีเปิดมีรัฐมนตรีกระทรวงวัฒนธรรมและวิทยาการประจำรัฐไรน์เหนือ-เวสท์ฟาลิอา อีซาเบล ไฟฟ์แฟร์-โพเอินส์เฌน (Isabel Pfeiffer-Poensgen) และแขกอีก 300 คนเข้าร่วม
== อ้างอิง ==
ฟรีดริช เอ็งเงิลส์
บ้านในประเทศเยอรมนี
พิพิธภัณฑ์ในประเทศเยอรมนี
สิ่งก่อสร้างในวุพเพอร์ทาล
พิพิธภัณฑ์โจเซฟ สตาลิน (กอรี)

พิพิธภัณฑ์โจเซฟ สตาลิน เป็นพิพิธภัณฑ์ในกอรี ประเทศจอร์เจีย ซึ่งมีเนื้อหาบอกเล่าชีวิตของโจเซฟ สตาลิน ผู้นำสหภาพโซเวียตซึ่งเกิดที่กอรี พิพิธภัณฑ์ประกอบไปด้วยสามส่วน ทั้งหมดตั้งอยู่ล้อมรอบจัตุรัสกลางเมืองกอรี พิพิธภัณฑ์นี้อุทิศแก่เรื่องราวของสตาลินอย่างเป็นทางการในปี 1957 ภายหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียตและขบวนการเรียกร้องเอกราชประเทศจอร์เจีย พิพิธภัณฑ์ปิดตัวลงในปี 1989 ก่อนที่จะเปิดตัวใหม่อีกครั้งและกลายมาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของกอรี
== นิทรรศการ ==
ส่วนแรกของพิพิธภัณฑ์คือบ้านเกิดของสตาลิน ซึ่งเป็นกระท่อมไม้ขนาดเล็กตั้งอยู่กลางศาลาทรงกรีก-อิตาลี สตาลินเกิดในบ้านหลังนี้เมื่อปี 1879 และใช้ชีวิตห้าปีแรกอยู่ที่นี่ กระท่อมไม้ไลังนี้ประกอบด้วยสองห้องบนชั้นแรก บิดาของสตาลิน วิสซารีออน จูฆาชวิลิ ช่างรองเท้า เช่าห้องหนึ่งห้องทางซ้ายของอาคารและมีที่ทำงานช่างอยู่ในชั้นใต้ดิน ส่วนเจ้าของบ้านอาศัยในอีกห้องหนึ่ง ในอดีต พื้นที่บริเวณนี้เป็นย่านชุมชนที่มีบ้านเรือนในลักษณะเดียวกันนีเอยู่มากมาย ก่อนที่จะถูกรื้อถอนไปเพื่อสร้างสิ่งปลูกสร้างใหม่ขนาดใหญ่ในสมัยโซเวียต
ส่วนสำคัญของพิพิธภัณฑ์คือตัวพิพิธภัณฑ์สตาลิน ซึ่งเป็นอาคารขนาดใหญ่สร้างด้วยสถาปัตยกรรมแบบสตาลิน เริ่มต้นในปี 1951 ในฐานะพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์สังคมนิยม กระนั้นเป็นที่ชัดเจนว่าจะใช้งานเป็นอนุสรณ์ของสตาลินโดยตรง โดยสตาลินเสียชีวิตในปี 1953 นิทรรศการภายในแบ่งออกเป็นหกโถงเรียงลำดับเหตุการณ์โดยคร่าว ๆ ภายในจัดแสดงวัตถุที่อ้างว่าเป็นของสตาลิน ซึ่งรวมถึงเฟอร์นิเจอร์ใช้สอยในบ้าน ไปจนถึงของขวัญต่าง ๆ ของเขา ตอนสุดท้ายของนิทรรศการจัดแสดงหน้ากากผู้วายชนม์ของสตาลินจำนวนสิบสองชิ้น ซึ่งทำขึ้นไม่นานหลังสตาลินเสียชีวิต อารมณ์โดยรวมของพิพิธภัณฑ์นี้ให้ความรู้สึกประดุจศาลเจ้าบูชาเทพเจ้าทางฆราวาส ซึ่งคือสตาลิน
อีกด้านหนึ่งของพิพิธภัณฑ์เป็นรถไฟขบวนส่วนตัวของสตาลิน โดยเป็นรถขบวนพูลแมนสีเขียว กันกระสุน มีน้ำหนัก 83 ตัน และใช้งานโดยสตาลินนับตั้งแต่ปี 1941 ซึ่งรวมถึงการใช้งานระหว่างเดินทางไปการประชุมยัลตา และการประชุมเตหะราย รถไฟขบวนนี้ถูกส่งมายังพิพิธภัณฑ์หลังกู้คืนมาได้จากลานรถไฟในรอสตอฟออนดอนเมื่อปี 1985
== แนวคิดการปรับเปลี่ยนนิทรรศการ ==
หลังเกิดสงครามโอเดสเซียใต้ ปี 2008 รัฐมนตรีกระทรวงวัฒนธรรมของจอร์เจีย Nikoloz Vacheishvili ประกาศว่าอาจมีการปรับสภาพนิทรรศการของพิพิธสตาลินในกอรีเป็นพิพิธภัณฑ์แห่งการรุกรานของรัสเซีย โดยจะเปิดให้บริการในอนาคตอันใกล้ มีการติดป้ายประกาศที่ทางเข้าของพิพิธภัณฑ์ว่า "พิพิธภัณฑ์นี้เป็นประวัติศาสตร์ที่สร้างขึ้นมาหลอกลวง นี่เป็นตัวอย่างที่พบได้ทั่วไปของโฆษณาชวนเชื่อโซเวียต และยังพยายามที่จะสร้างความชอบธรรมให้แก่ระบอบการปกครองที่บ้าเลือดมากที่สุดในประวัติศาสตร์" ป้ายผ้าดังกล่าวถูกนำออกในปี 2017
รูปปั้นของสตาลินที่ใจกลางจัตุรัสถูกนำออกในเดือนมิถุนายน 2010 โดยมีแผนว่าจะย้ายไปตั้งในพิพิธภัณฑ์แทน ในเดือนธันวาคม 2012 คณะกรรมการเทศบาลกอรีลงคะแนนเสียงเห็นชอบที่จะเลิกการปรับเปลี่ยนเนื้อหาของพิพิธภัณฑ์
นอกจากนี้ยังมีข้อเสนอให้แปรสภาพนิทรรศการที่นี่เป็น "นิทรรศการว่าด้วยนิทรรศการ" เพื่อเน้นให้เห็นความคลาดเคลื่อนและเนื้อหาอันเป็นเท็จจำนวนมากในนิทรรศการเดิม ข้อเสนอนี้นำโดยนักประวัติศาสตร์ ภัณฑารักษ์ และผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์ Lasha Bakradze
==อ้างอิง==
บ้านในประเทศจอร์เจีย
โจเซฟ สตาลิน
พิพิธภัณฑ์ในประเทศจอร์เจีย
สิ่งก่อสร้างในกอรี (ประเทศจอร์เจีย)
ไมค์ จอห์นสัน

เจมส์ ไมเคิล จอห์นสัน (James Michael Johnson, เกิด 30 มกราคม พ.ศ. 2515) เป็นนักการเมืองชาวอเมริกันที่ดำรงตำแหน่ง คนที่ 56 ของประธานสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐอเมริกาตั้งแต่วันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2566 จอห์นสันเป็น สมาชิกพรรครีพับลิกัน อยู่ในวาระที่ 4 ของเขา โดยเป็นตัวแทนของเขตรัฐสภาที่ 4 ของรัฐลุยเซียนานับตั้งแต่ปี 2017
==อ้างอิง==
นักการเมืองอเมริกัน
ดาวแคระน้ำเงิน

ดาวแคระน้ำเงิน (อังกฤษ; blue dwarf) คือดาวฤกษ์ตามการคาดการณ์อันวิวัฒนาการมาจากดาวแคระแดงหลังจากที่พวกมันได้ใช้เชื้อเพลิงไฮโดรเจนส่วนใหญ่ไปแล้ว เนื่องจากดาวแคระแดงนั้นหลอมไฮโดรเจนของตัวเองอย่างเชื่องช้าและรวมถึงการพาความร้อนที่เต็มรูปแบบ (เชื้อเพลิงไฮโดรเจนทั้งหมดสามารถถูกใช้เพื่อหลอมได้ มิใช่เพียงแค่ที่แกนกลาง) จึงมีการคาดการณ์ไว้ว่าพวกมันสามารถมีอายุขัยได้นับล้านล้านปี ทว่าเอกภพในปัจจุบันนั้นยังเก่าแก่ไม่พอสำหรับการก่อตัวของดาวแคระน้ำเงิน ฉะนั้นการมีตัวตนของพวกมันจึงมีอยู่ในแบบจำลองทางทฤษฎีเพียงเท่านั้น
== เหตุการณ์ตามสมมติฐาน ==
ดาวฤกษ์นั้นจะมีกำลังส่องสว่างที่มากขึ้นตามอายุ ดาวที่ยิ่งมีความสว่างมากยิ่งต้องแผ่พลังงานออกมาให้เร็วเพื่อรักษาสภาวะสมดุลของตนเอง ดาวฤกษ์ที่มีขนาดใหญ่กว่าดาวแคระแดงจะใช้วิธีเพิ่มขนาดของตัวเองและกลายเป็นดาวยักษ์แดงเพื่อเพิ่มพื้นที่ผิว ดาวแคระแดงที่มีมวลน้อยกว่า 0.25 มวลดวงอาทิตย์ได้รับการคาดการณ์ว่าแทนที่จะขยายตัวพวกมันจะเพิ่มอัตราการแผ่พลังงานด้วยการเพิ่มอุณหภูมิพื้นผิวและเปลี่ยนเป็นสีฟ้าหรือน้ำเงินเมื่อเวลาผ่านไป สาเหตุที่เป็นเช่นนี้ก็เนื่องด้วยชั้นพื้นผิวของดาวแคระแดงจะมีความทึบแสงที่ไม่มากนักเมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น
แม้ว่าวัตถุเหล่านี้จะมีชื่อเรียกเช่นนี้แต่ก็ไม่จำเป็นที่ดาวแคระน้ำเงินจะต้องเพิ่มอุณหภูมิให้สูงเทียบเท่าหรือกลายเป็นดาวฤกษ์สีน้ำเงิน มีการสร้างแบบจำลองทร่ได้ทำนายถึงวิวัฒนาการในอนาคตของดาวแคระแดงที่มีมวลอยู่ที่ 0.06 และ 0.25 มวลดวงอาทิตย์ ซึ่งจากแบบจำลองนี้ก็ได้ทราบว่าดาวแคระน้ำเงินที่มีความเป็นสีน้ำเงินมากที่สุดนั้นเริ่มต้นจากดาวแคระแดงที่มีมวล 0.14 มวลดวงอาทิตย์ และจบลงด้วยอุณหภูมิพื้นผิวที่ประมาณ 8600 K ทำให้มันถูกจัดประเภทอยู่ในดาวฤกษ์ประเภท A ซึ่งเป็นดาวสีฟ้า-ขาว
== จุดจบชีวิตดาว ==
เป็นที่เชื่อกันว่าดาวแคระน้ำเงินจะใช้เชื้อเพลิงไฮโดรเจนของตัวเองจนหมดสิ้นในที่สุด และความดันภายในจะไม่เพียงพอต่อการหลอมรวมเชื้อเพลิงอื่น ๆ และเมื่อการหลอมนั้นจบลงจะไม่ใช่ดาวแคระในแถบลำดับหลักอีกต่อไป แต่จะกลายเป็นดาวแคระขาว ถึงแม้ว่าจะถูกเรียกชื่อเช่นนี้แต่พวกมันไม่ใช่ดาวแคระในแถบลำดับหลักและไม่ใช่ดาวฤกษ์ หากแต่เป็นซากดาว
เมื่ออดีตดาวแคระน้ำเงินดวงนี้เริ่มเข้าสู่กระบวนการเสื่อม ซากที่หลงเหลือในชื่อของดาวแคระขาวจะเย็นตัวลงและเริ่มสูญเสียความร้อนที่หลงเหลืออยู่จากการหลอมไฮโดรเจนครั้งสุดท้ายในช่วงชีวิตของมัน กระบวนการเย็นตัวลงนี้จำเป็นต้องใช้ระยะเวลาที่ยาวนานมาก ซึ่งยาวนานกว่าอายุของเอกภพในปัจจุบัน เฉกเช่นเดียวกันกับระยะเวลาที่เปลี่ยนพวกมันจากดาวแคระแดงไปสู่ช่วงสุดท้ายในชีวิตที่เรียกว่าดาวแคระน้ำเงิน ท้ายที่สุดแล้วซากหลงเหลือที่เป็นดาวแคระขาวจะเย็นตัวลงจนกลายเป็นดาวแคระดำ (เอกภพยังไม่เก่าแก่มากพอที่จะให้ซากหลงเหลือต่าง ๆ ได่เย็นตัวลงจนกลายเป็นสีดำ ฉะนั้นแม้ว่าตัวตนของดาวแคระดำจะมีความเป็นไปได้ แต่ยังคงเป็นเพียงวัตถุตามสมมติฐาน)
== อ้างอิง ==
หอศิลป์แห่งชาติอาร์มีเนีย

หอศิลป์แห่งชาติอาร์มีเนีย (Հայաստանի ազգային պատկերասրահ, Hayastani azgayin patkerasrah) เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศอาร์มีเนีย ตั้งอยู่บนจัตุรัสสาธารณรัฐในนครเยเรวาน ภายในเก็บรักษาและจัดแสดงงานศิลปะจากยุโรปตะวันตก รัสเซีย และอาร์มีเนีย โดยมีของสะสมงานศิลปะอาร์มีเนียที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ยอดเข้าชมของหอศิลป์อยู่ที่ 65,000 คนในปี 2005
ของสะสมส่วนใหญ่ของหอศิลป์เป็นงานศิลปะอาร์มีเนีย จำนวน 700 กว่าชิ้น โดยจัดแสดงเริ่มต้นจากศิลปะยุคกลางและโบราณของอาร์มีเนีย ซึ่งคือภาพปูนเปียกยูราร์ตู (Urartu frescoes) และแบบจำลองภาพโมเสกจากวิหารการ์นี จิตรกรรมฝาผนังจากยุคกลางเช่นภาพปูนเปียกจากศตวรรษที่ 7 ซึ่งแสดงภาพของพระคริสต์ประทับบัลลังก์จากโบสถ์นักบุญสเตฟานอส (Lmbatavank), ชิ้นส่วนภาพ "การพิพากษา" จากโบสถ์นักบุญโปคอส-เปตรอส  (Tatev) จากศตวรรษที่ 10 และภาพพระคริสต์สมภพจากศตวรรษที่ 13 ที่ได้มาจากโบสถ์นักบุญอัสตวัตซัสกิน (Akhtala) นอกจากนี้ยังมีงานศิลปะโดยศิลปินชาวอาร์มีเนียโพ้นทะเล เช่น Zakar Zakarian (ปารีส), Edgar Chahine (ปารีส), Hovsep Pushman (นครนิวยอร์ก), Jean Carzou (ปารีส), Jean Jansem (ปารีส), Gerardo Oragyan (โรม) และ Paul Guiragossian (เบรุต)
นอกจากงานศิลปะของอาร์มีเนียแล้ว ของสะสมของหอศิลป์ยังมีของสะสมโบราณเช่นงานศิลปะจากอียิปต์โบราณ, กรีกโรมัน, คอปติก และเปอร์เซีย ของสะสมจำพวกเครื่องเคลือบยังมีวัตถุจากจีน, เปอร์เซีย, อิตาลี, ญี่ปุ่น, เยอรมนี, ออสเตรีย, เดนมาร์ก และเครื่องเคลือบจำนวนมากจากโรงงานเครื่องเคลือบในศตวรรษที่ 18-19 สมัยพระเจ้าซาร์จากรัสเซีย นอกจากนี้ยังมีวัตถุทองสัมฤทธิ์จากสมัยราชวงศ์ฉิงของจีน และเฟอร์นิเจอร์ไม้ยุคศตวรรษที่ 16-17 จากยุโรปตะวันตก งานศิลปะของสะสมของหอศิลป์ที่เป็นผลงานโดยศิลปินชั้นครูที่มีชื่อเสียงจากยุโรปตะวันตกรวมถึงงานของ ดอนาเตลโล, ตินโตเรตโต, อันโตนิโอ กาโนวา, Joos de Momper, คัสพาร์ แนทเชอร์, มัทเทียม สตอเมอร์, ยัน ฟัน โฌเยิน, P. Claesz, E. M. Falconet, คาร์เล วันลู, J. B. Greuze, โยเซฟ แวร์แนท, รอเบิร์ท ฮิวเบิร์ท, เทโอดอร์ รุสโซ, อะดอลเฟ มอนติเชลลี เป็นต้น
==อ้างอิง==
หอศิลป์ในประเทศอาร์มีเนีย
สิ่งก่อสร้างในเยเรวาน
ประเสริฐ ธรรมศิริ

พลเอก ประเสริฐ ธรรมศิริ (22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2460 – 20 กันยายน พ.ศ. 2526) เป็นนายทหารชาวไทย อดีตผู้บังคับการกรมทหารราบที่ 21 รักษาพระองค์ และกรมทหารราบที่ 1 รักษาพระองค์, อดีตผู้บัญชาการกองพลที่ 1 รักษาพระองค์, อดีตแม่ทัพกองทัพภาคที่ 1, สมาชิกวุฒิสภา ชุดที่ 5 และราชองครักษ์พิเศษ
== ประวัติ ==
พลเอก ประเสริฐ เกิดเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2459 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2460) ณ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ เป็นบุตรของนายขำ และนางแฉล้ม ธรรมศิริ มีพี่น้องทั้งหมด 7 คน
พล.อ. ประเสริฐ ธรรมศิริ ได้สมรสกับคุณหญิงประภา ธรรมศิริ เมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2485 มีลูกทั้งหมด 7 คน
=== การศึกษา ===
พ.ศ. 2470 : โรงเรียนเยี่ยมเกษสุวรรณ (ระดับประถมศีกษา)
พ.ศ. 2476 : โรงเรียนมัธยมวัดบวรนิเวศ (มัธยมศีกษาชั้นปี 6)
พ.ศ. 2478 : โรงเรียนบ้านสมเด็จเจ้าพระยา (มัธยมศีกษาชั้นปี 8 แผนกวิทยาศาสตร์)
พ.ศ. 2482 : โรงเรียนนนายร้อยทหารบก
พ.ศ. 2497 : โรงเรียนทหารราบ ชั้นนายพัน
พ.ศ. 2503 : วิทยาลัยการทัพบก
พ.ศ. 2507 : วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 7
== ถึงแก่อนิจกรรม ==
พล.อ. ประเสริฐ ธรรมศิริ ได้เข้ารักษาที่โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้าด้วยโรคเบาหวาน และเส้นเลือดอุดตัน เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2526 จนกระทั่งวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2526 พล.อ. ประเสริฐ ธรรมศิริ ได้ถึงแก่อนิจกรรมเวลา 23.30 น. รวมอายุ 66 ปี 7 เดือน
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
พลเอก ประเสริฐ ธรรมศิริ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย ===
พ.ศ. 2500 – 80px เหรียญงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ ===
* พ.ศ. 2507 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์ปังกวน เนการา ชั้นที่ 5
* พ.ศ. ไม่ปรากฏ – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์เลออปอล ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์
* พ.ศ. ไม่ปรากฏ – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติช ชั้นที่ 4 (ฝ่ายทหาร) (OBE)
== อ้างอิง ==
เอฟเอพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 1996–97

เอฟเอพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 1996–97 (รู้จักกันในชื่อ เอฟเอ คาร์ลิง พรีเมียร์ลีก ด้วยเหตุผลด้านการสนับสนุน) เป็นฤดูกาลที่ 5 ของเอฟเอพรีเมียร์ลีกนับตั้งแต่ก่อตั้งในปี 1992 ฤดูกาลส่วนใหญ่แข่งขันกันระหว่างแชมป์เก่าอย่างแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด พร้อมด้วยนิวคาสเซิลยูไนเต็ด อาร์เซนอล และลิเวอร์พูล ในที่สุดแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดก็คว้าแชมป์ไปได้ หลังจากที่ลิเวอร์พูลและนิวคาสเซิลล้มเหลวในการชนะนัดสุดท้ายของฤดูกาล 75 คะแนนถือเป็นคะแนนรวมต่ำสุดสำหรับสโมสรแชมป์พรีเมียร์ลีก และต่ำที่สุดนับตั้งแต่มีการนำระบบคะแนน 3–1–0 มาใช้ในฤดูกาล 1981–82
มิดเดิลส์เบรอ ซึ่งมีนักเตะต่างชาติชื่อดังอย่างจูนินโญ่ เปาลิสตา, เอเมอร์สัน, ฟาบริซิโอ ราวาเนลลี (ที่ยิงได้ 31 ประตูในทุกรายการ), บรังโก และจานลูกา เฟสตา ตกชั้นในวันสุดท้ายของฤดูกาลและเป็นฝ่ายแพ้ทั้งในเอฟเอคัพและลีกคัพ รอบชิงชนะเลิศ มิดเดิลส์เบรอจบอันดับที่ 19 แต่อาจจะได้อันดับที่ 14 หากไม่มีการหัก 3 แต้มจากการเลื่อนการแข่งขันเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 1996 ในนัดที่พบกับแบล็กเบิร์นโรเวอส์เพียงฝ่ายเดียว
== อ้างอิง ==
ฤดูกาลในพรีเมียร์ลีก
บาลงดอร์ 2009

บาลงดอร์ 2009 (2009 Ballon d'Or) เป็นงานประจำปีของบาลงดอร์ ซึ่งจัดโดยฟร็องส์ฟุตโบล เพื่อยกย่องนักฟุตบอลที่ดีที่สุดในโลกในปี 2009 ซึ่งได้รับการตัดสินโดยคณะนักข่าวกีฬาระดับนานาชาติ และผู้ได้รับรางวัลคือ ลิโอเนล เมสซิ ของสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2009
เมสซีได้รับรางวัลนี้ด้วยคะแนนที่ชนะ คริสเตียโน โรนัลโด ผู้ชนะบาลงดอร์ 2009 ถึง 240 คะแนน ชาบี เป็นผู้เล่นบาร์เซโลนาคนที่สองในสามอันดับแรกโดยมีคะแนนตามหลังโรนัลโด 63 คะแนน ชัยชนะของเมสซีทำให้เขาเป็นนักเตะที่เกิดในอาร์เจนตินาคนแรกที่ได้รับรางวัลนี้นับตั้งแต่ โอมาร์ ซิโบริ ในปี ค.ศ. 1961 อย่างไรก็ตามซิโบริได้รับสัญชาติอิตาลีในเวลานั้นและได้รับการยอมรับว่าได้รับรางวัลบัลลงดอร์ในฐานะผู้เล่นชาวอิตาลี
== อ้างอิง ==
บาลงดอร์
พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นเมืองด่านซ้าย

พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นเมืองด่านซ้าย หรือ พิพิธภัณ์ผีตาโขนวัดโพนชัย เป็นพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นที่ตั้งอยู่ในวัดโพนชัย ถนนแก้วอาสา ตำบลด่านซ้าย อำเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย เป็นพิพิธภัณฑ์ที่จัดแสดงเกี่ยวกับขนบธรรมเนียมประเพณีของอำเภอด่านซ้าย รวมถึงผีตาโขนซึ่งเป็นการละเล่นพื้นบ้านของอำเภอด่านซ้าย
== ประวัติ ==
พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นเมืองด่านซ้ายเดิมเป็นนิทรรศการเกี่ยวกับประเพณีผีตาโขนในห้องสมุดประชาชนอำเภอด่านซ้ายที่เริ่มตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 ภายหลังเมื่อการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) ส่งเสริมการท่องเที่ยวในอำเภอด่านซ้ายทำให้มีผู้สนใจเข้าชมจำนวนมาก เจ้าหน้าที่ประจำการศึกษานอกโรงเรียน (กศน.) ของอำเภอด่านซ้ายจึงของบประมาณจากการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยและจังหวัดเลยเพื่อจัดสร้างเป็นพิพิธภัณฑ์ โดยนำกุฏิหลังเดิมของเจ้าอาวาสวัดโพนชัยมาดัดแปลงเป็นพิพิธภัณฑ์ กุฏิหลังนี้สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2478 สร้างด้วยไม้ทั้งหมดตามแบบสถาปัตยกรรมแบบพื้นถิ่น
== พิพิธภัณฑ์ ==
พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นเมืองด่านซ้ายเป็นอาคารเรือนไม้ แบ่งส่วนจัดแสดงออกเป็น 6 ส่วน ได้แก่:
ห้องเมืองด่านซ้ายและพระธาตุศรีสองรัก: จัดแสดงเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของชาวอำเภอด่านซ้าย ตำนานและประวัติของพระธาตุศรีสองรัก
ห้องผีตาโขน: จัดแสดงเกี่ยววัฒนธรรมประเพณีฮีตสิบสอง คลองสิบสี่ของชาวภาคอีสาน งานประเพณีบุญหลวงและการละเล่นผ่ีตาโขน รวมไปถึงประวัติความเป็นมา การทำหน้ากาก และคติความเชื่อเกี่ยวกับการละเล่นผีตาโขน
ห้องสื่อวิดีทัศน์: ฉายเรื่องราวของอำเภอด่านซ้าย และจัดแสดงนิทรรศการเกี่ยวกับแหล่งท่องเที่ยว อาหารพื้นเมือง และบุคคลสำคัญของอำเภอด่านซ้าย
ของดีเมืองด่านซ้าย: จัดแสดงสาระความรู้ความภาคภูมิใจของชาวอำเภอด่านซ้าย เช่น สมุนไพรพื้นบ้าน
ส่วนสาธิตทำการหน้ากากผีตาโขน: สาธิตการทำหน้ากากผีตาโขนให้ผู้สนใจทุกวันเสาร์-อาทิตย์ และให้ผู้เข้าชมสามารถลองสวมชุดและหน้ากากผีตาโขนได้
ส่วนขายของที่ระลึก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นเมืองด่านซ้าย (ผีตาโขน) ที่เว็บไซต์มิวเซียมไทยแลนด์
พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นเมืองด่านซ้าย (ผีตาโขน) ที่เว็บไซต์ฐานข้อมูลพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร
พิพิธภัณฑ์ผีตาโขนวัดโพนชัย ที่เว็บไซต์การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
พิพิธภัณฑ์ในจังหวัดเลย
สิ่งก่อสร้างในอำเภอด่านซ้าย
ฮอสพิทัลไทคูน

ฮอสพิทัลไทคูน (Hospital Tycoon) เป็นวิดีโอเกมจำลองธุรกิจที่พัฒนาโดยบริษัทดีอาร์ สตูดิโอส์ และเผยแพร่โดยบริษัทโค้ดมาสเตอส์สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เกมนี้เปิดตัวใน ค.ศ. 2007 เมื่อวันที่ 5 มิถุนายนในทวีปอเมริกาเหนือ, 8 มิถุนายนในทวีปยุโรป และ 12 สิงหาคมในทวีปออสเตรเลีย
เกมดังกล่าวให้ผู้เล่นจัดการโรงพยาบาลจากมุมมองของพระเจ้า โรงพยาบาลแต่ละแห่งมีทีมแพทย์และเต็มไปด้วยผู้ป่วยที่ไม่สบาย ผู้เล่นจำเป็นต้องบริหารบุคลากรและให้แน่ใจว่าผู้ป่วยได้รับการดูแล รวมถึงมีสิ่งอำนวยความสะดวกในการรักษาที่ถูกต้อง โดยเมื่อเวลาผ่านไป จะต้องสร้างอุปกรณ์ใหม่เพื่อรองรับผู้ป่วยที่เข้ามา ซึ่งเกมนี้สามารถเล่นได้ในโหมดแซนด์บอกซ์
== การตอบรับ ==
เกมดังกล่าวได้รับคะแนนบทวิจารณ์เชิงลบจากนักวิจารณ์วิดีโอเกมที่ติเตียนกราฟิกและจุดบกพร่องของเกม บทวิจารณ์จำนวนมากติเตียนเกมนี้ว่าเป็นเกมที่แตกมาจากธีมฮอสพิทัล อย่างไรก็ตาม เกมดังกล่าวได้รับการยกย่องในโครงเรื่องที่พัฒนาขึ้น ซึ่งคล้ายกับละครโทรทัศน์อย่างเช่นอีอาร์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Hospital Tycoon at GameSpot
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2550
เกมจำลองธุรกิจ
วิดีโอเกมทางการแพทย์
วิดีโอเกมผู้เล่นเดี่ยว
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในสหราชอาณาจักร
เกมสำหรับวินโดวส์
พิพิธภัณฑ์ชาวชนบทโรมาเนีย

พิพิธภัณฑ์แห่งชาติคนชนทบทโรมาเนีย (Muzeul Național al Țăranului Român; National Museum of the Romanian Peasant) เป็นพิพิธภัณฑ์ในบูคาเรสต์ ประเทศโรมาเนีย ซึ่งมีของสะสมที่เกี่ยวข้องกับวิถีชีวิตของชาวชนบทโรมเานีย เช่น เสื้อผ้า รูปเคารพ งานเซรามิกส์ ในปี 1996 พิพิธภัณฑ์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นพิพิธภัณฑ์ยุโรปแห่งปี พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่บนถนนโชเชาอาคีเซลเลฟ ไม่ไกลจากปียัตซาวิกตอรีเย และอยู่ภายใต้การดูแลของกระทรวงวัฒนธรรม มีของสะสมมากกว่า 100,000 ชิ้น
พิพิธภัณฑ์สถาปนาขึ้นในปี 1906 โดย อาเล็กซันดรู ซีการา-ซามูร์คัช ต่อมาปิดตัวลงและเปิดอีกครั้งในเดือนกุมภาพันธ์ 1990 หรือหกเดือนหลังการล่มสลายของเผด็จการนิโกไล เชาเชสกู ในสมัยคอมมิวนิสต์ อาคารนี้ใช้งานเป็นพิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับพรรคคอมมิวนิสต์โรมาเนีย ชั้นใต้ดินของพิพิธภัณฑ์ในปัจจุบันยังคงมีห้องที่มีไว้สำหรับจัดแสดงวัตถุเดิมบางส่วนจากพิพิธภัณฑ์พรรคในลักษณะถากถาง
อาคารสร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมแบบโรมาเนีย โดยสร้างขึ้นบนที่ดินที่เดิมเป็นโรงกษาปณ์แห่งรัฐ (Monetăria Statului) เดิมทีอาคารพิพิธภัณฑ์ตั้งใจจะใช้งานเป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะของโรมาเนีย ตัวอาคารเป็นผลวานออกแบบโดยนิโกไล กีกา-บูเดช ก่อสร้างขึ้นระหว่างปี 1912 ถึง 1941 ตัวอาคารได้รับการขึ้นทะเบียนอนุสรณ์ทางประวัติศาสตร์ของกระทรวงวัฒนธรรมและอัตลักษณ์แห่งชาติ
ในระหว่างจลาจลเดือนมิถุนายน 1990 อาคารถูกถล่มโจมตีเนื่องจากผู้ประท้วงสับสนอาคารนี้กับที่ทำการใหญ่ของพรรคชาวชนบทแห่งชาติ
==อ้างอิง==
พิพิธภัณฑ์ในบูคาเรสต์
หลี่ ฉางชุน

หลี่ ฉางชุน (; เกิด 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2487) เป็นอดีตนักการเมืองชาวจีนและผู้นำระดับสูงของพรรคคอมมิวนิสต์จีน เป็นสมาชิกคณะกรรมาธิการถาวรประจำกรมการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์จีน (Politburo Standing Committee) ซึ่งเป็นสภาผู้นำสูงสุดของพรรคคอมมิวนิสต์จีน และประธานคณะกรรมาธิการกลางเพื่อการสร้างอารยธรรมทางจิตวิญญาณ ซึ่งเป็นหัวหน้าฝ่ายโฆษณาชวนเชื่อและสื่อสัมพันธ์โดยพฤตินัยระหว่างปี พ.ศ. 2545–2555
หลี่มีอาชีพทางการเมืองที่แตกต่างกันอย่างกว้างขวางครอบคลุม 3 มณฑล ครั้งแรกในฐานะผู้ว่าการมณฑลเหลียวหนิง จากนั้นเป็นเลขาธิการคณะกรรมาธิการพรรคฯประจำมณฑลเหอหนาน และประจำมณฑลกวางตุ้ง ก่อนที่จะได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้นำระดับชาติในปี พ.ศ. 2545 เขาเกษียณในปี พ.ศ. 2555
== ประวัติ ==
=== ชีวิตในวัยเยาว์และอาชีพการงาน ===
=== มณฑลกวางตุ้ง ===
=== คณะกรรมาธิการถาวรกรมการเมือง ===
== งานโฆษณาชวนเชื่อ ==
== ชีวิตส่วนตัว ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชีวประวัติของหลี่ ฉางชุน, ไชนาวีต้า
ชีวประวัติของหลี่ ฉางชุน พิเพิลส์เดลี
นักการเมืองจีน