pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วัดป่างิ้ว (จังหวัดปทุมธานี)

วัดป่างิ้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลบ้านงิ้ว อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี
==ประวัติ==
วัดป่างิ้วสร้างเมื่อ พ.ศ. 2458 โดยเกิดจากการรวมวัดร้างอีกสองวัดเข้าด้วยกัน คือ วัดนางหยาด (ร้าง) และ วัดพญาเมือง (ร้าง) ปรากฏหลักฐานในกำสรวลศรีปราชญ์ โดยวัดนางหยาดอยู่ริมฝั่งแม่น้ำด้านทิศเหนือ วัดพญาเมืองอยู่ริมฝั่งแม่น้ำด้านทิศใต้ และวัดป่างิ้วอยู่ตรงกลางลึกเข้าไปในแผ่นดินเข้าออกโดยมีลำคลอง วัดทั้งสองแห่งนี้ร้างไปเมื่อครั้งสงคราม พ.ศ. 2310 ตามประวัติกล่าวไว้ว่าเมื่อเสียกรุงครั้งที่ 2 สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชได้ยกกองทัพเรือมาตีพม่าจนแตกพ่ายที่ค่ายโพธิ์สามต้น พระองค์ทรงกอบกู้เอกราชไว้ได้สำเร็จแล้วเมื่อเสด็จกลับได้ยกกองทัพเรือมาจอดพักไพร่พลหุงหาอาหารที่วัดนางหยาดและวัดพญาเมืองหนึ่งคืน เสร็จแล้วจึงเดินทางไปตั้งมั่นที่ป้อมธนบุรี
เนื่องจากเป็นการรวมวัดจึงมีเนื้อที่กว้างขวาง โดยมีเนื้อที่ 90 ไร่เศษ แยกเป็นส่วนของอาราม 45 ไร่เศษ ได้ตั้งชื่อวัดตามชื่อท้องถิ่นบ้านงิ้ว วัดป่างิ้วได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2552
==อาคารเสนาสนะและโบราณวัตถุ==
อุโบสถเก่าของวัดนางหยาด (ปัจจุบันเรียกวิหาร) ซึ่งคงเหลือพระประธานและพระอันดับ ภายในมี หลวงพ่อวัดนางหยาด เป็นพระพุทธรูปศิลาทรายปางมารวิชัย วิหารเรือนไทยสร้างด้วยศิลาและประดับปูนปั้นและกระเบื้องเคลือบสวยงาม ศาลารับแขกหรือหอสวดมนต์รูปทรงเป็นแบบทั่วไปในวัดมอญ เป็นอาศรมยกพื้นมีเสาเป็นแถวรับชายคาทั้งสองด้าน มีพระพุทธรูปประธานประดิษฐานอยู่ด้านใน สร้างเป็นห้องกระจกพร้อมพระพุทธรูปสมัยต่าง ๆ ด้านข้างของหอสวดมนต์เป็นที่ตั้งของกุฏิ และศาลาการเปรียญอยู่ถัดจากวิหารหลวงพ่อเกศสมุทร
โบราณวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ ใบเสมาศิลาทรายแดง พระประธานในพระอุโบสถสมัยอยุธยา ตู้พระธรรม สมุดข่อยโบราณ สระโหมดและสระน้ำโบราณ
==อ้างอิง==
ป่างิ้ว
โบราณสถานในจังหวัดปทุมธานี
วัดบางแคกลาง

วัดบางแคกลาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางแค อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
เป็นวัดโบราณตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2373 เดิมชื่อ วัดบางแคใน เพราะอยู่ในคลองบางแค เรียกชื่อนี้หลังจากที่เจ้าพระยาวงศาสุรศักดิ์ (แสง วงศาโรจน์) ได้สร้างวัดบางแคนอกขึ้น (วัดบางแคใหญ่) ชาวบ้านมักจะเรียกวัดบางแคในว่า วัดปทุมเกสร ตามชื่อผู้ถวายที่ดิน คือ นายประทุมและนางเกสร ไม่ทราบนามสกุล ที่ได้ถวายให้กับหลวงพ่อเกตุซึ่งมาปักกลดบำเพ็ญภาวนา นายประทุมและนางเกสรได้ถวายที่ดินให้ท่านสร้างวัดประมาณ 11 ไร่ เรียกกันว่า สำนักสงฆ์ประทุมเกสร ต่อมาในสมัยหลวงพ่อลับเป็นเจ้าอาวาส ได้เกิดเพลิงไหม้กุฏิสงฆ์ทั้งหมด จึงได้ทำการปลูกสร้างขึ้นใหม่ ถึงสมัยพระอธิการไพล ธมฺมสฺสโร เป็นเจ้าอาวาส ได้ทำการก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่ สร้างศาลาการเปรียญขึ้นใหม่ สร้างหอสวดมนต์ และโรงเรียนประชาบาล 2 ชั้น
ในสมัยหลวงพ่อไพลเป็นเจ้าอาวาส ประชาชนเห็นว่าวัดนี้อยู่ระหว่างกลางระหว่างวัดปรกสุธรรมารามและวัดบางแคใหญ่ จึงเรียกกันติดปากว่า วัดกลาง หลวงพ่อไพลเห็นว่าวัดมีคลองบางแคอยู่หน้าวัดและอยู่ในหมู่บ้าน ตำบลบางแค จึงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดบางแคกลาง" มาจนถึงปัจจุบัน
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กุฏิสงฆ์ทรงไทยไม้สักสวยงาม
== รายนามเจ้าอาวาส ==
หลวงพ่อเกตุ
หลวงพ่อเทศ
หลวงพ่อเอี่ยม
หลวงพ่อลับ
หลวงพ่อนวม
หลวงพ่อไพล
พระครูสมุทรกิจวิบูลย์ (หลวงพ่อชั้น)
==อ้างอิง==
บางแคกลาง
ธานี ยี่สาร

ธานี ยี่สาร เป็นนักการเมืองชาวไทย เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบุรี 5 สมัย ระหว่างปี 2535 จนถึงปี 2549 เคยเป็นแกนนำกลุ่ม 16 และเป็นอดีตกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย (บ้านเลขที่ 111)
== ประวัติ ==
ธานี ยี่สาร เกิดเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2497 เป็นบุตรของนายพิน กับนางเฉลา ยี่สาร เขาเข้าเรียนชั้นประถมที่โรงเรียนท่ายางประชาสรรค์ ชั้นมัธยมที่โรงเรียนอรุณประดิษฐ จนได้เรียนต่อปริญญาตรีทางด้านรัฐศาสตร์ และปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
ธานี ยี่สาร สมรสกับนางทัศนาวดี ยี่สาร (สกุลเดิม บริสุทธิ์) ไม่มีบุตร
== การทำงาน ==
ธานี ยี่สาร เริ่มทำงานการเมืองท้องถิ่นในปี 2523 โดยการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจังหวัด (ส.จ.) จนกระทั่งมีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 เขาจึงได้เข้าร่วมกับพรรคสามัคคีธรรม โดยการชักชวนของพลอากาศเอก เกษตร โรจนนิล และได้รับเลือกเป็น ส.ส.สมัยแรก
จากนั้นเขาจึงได้ย้ายไปสังกัดพรรคชาติพัฒนา และรวมกลุ่ม ส.ส.เป็นกลุ่ม 16 ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยที่ 2 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 และย้ายไปสังกัดพรรคชาติไทย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 แต่ในปี 2539 เขาตัดสินใจไม่ลงสมัครรับเลือกตั้ง เพื่อหลีกทางให้กับ พิเชษฐ สถิรชวาล ซึ่งเคยเป็นผู้สมัครพรรคเดียวกันแต่สอบตกในครั้งก่อน
ธานี ยี่สาร เข้าร่วมงานการเมืองอีกครั้งในปี 2544 กับพรรคไทยรักไทย และเป็นกรรมการบริหารพรรค รวมทั้งลงสมัครรับเลือกตั้งเป็น ส.ส.อีก 2 สมัย คือ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จนกระทั่งเกิดการรัฐประการในปี 2549 และยุบพรรคไทยรักไทย
ธานี ยี่สาร เป็นนักการเมืองมากบารมีคนหนึ่ง เคยได้รับการแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม (สมพงษ์ อมรวิวัฒน์) เลขานุการรัฐมนตรีฯ (สรอรรถ กลิ่นประทุม)
หลังถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง เขาก็ยังมีบทบาทในการจัดวางตัวผู้สมัคร ส.ส.ให้กับพรรคเพื่อไทย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดเพชรบุรี
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบุรี
พรรคสามัคคีธรรม
พรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)
พรรคชาติไทย
พรรคไทยรักไทย
บุคคลจากโรงเรียนอรุณประดิษฐ
บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
พระราชวังสต็อกโฮล์ม

พระราชวังสต็อกโฮล์ม หรือ พระราชวังหลวง (Stockholms slott หรือ Kungliga slottet) เป็นที่ประทับทางการและพระราชวังหลวงแห่งหลักของสถาบันพระมหากษัตริย์แห่งสวีเดน (ที่ประทับจริง ๆ ของพระเจ้าคาร์ลที่ 16 กุสตาฟ และ พระราชินีนาถซิลเวีย อยู่ที่พระราชวังโดรตต์นิงฮ็อล์ม) พระราชวังสต็อกโฮล์มตั้งอยู่บนสตัดสโฮลเมิน ในย่านกัมลาสตานของสต็อกโฮล์ม โดยพระราชวังตั้งอยู่ติดกับอาคารริกสดัก พระราชวังนี้เป็นสถานที่ทรงงานหลักของพระมหากษัตริย์, พระบรมวงศานุวงศ์ และราชสำนัก
พระราชวังเป็นทรัพย์สินของรัฐบาลสวีเดนในนามคณะกรรมการอสังหาริมทรัพย์แห่งสวีเดนซึ่งมีหน้าที่ดูแลรักษาและดูแลการใช้งานของพระราชวัง ส่วน สโตตโฮลลาแรมบีเต็ต (Ståthållarämbetet; สำนักงานผู้ว่าการพระราชวัง) เป็นผู้ดูแลพระราชสิทธิ์ในการควบคุมจัดการพระราชวัง พระราชวังเป็นส่วนหนึ่งของพระราชวังหลวงในสวีเดนซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมจัดการของพระราชวงศ์และราชสำนัก
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Royal Palace
SFV Statens Fastighetsverk: The Stockholms Palace
Interactive Panorama: Stockholm Palace 
สตอกโฮลม
อาคารอนุรักษ์จดทะเบียนของสวีเดน
พระราชวังสถาปัตยกรรมบาโรก
พิพิธภัณฑ์ในสต็อกโฮล์ม
ที่ประทับของพระมหากษัตริย์
วัดโพธิ์เอน (จังหวัดนนทบุรี)

วัดโพธิ์เอน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านคลองบางราวนก ตำบลบางขุนกอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 13 ไร่ 2 งาน 80 ตารางวา อยู่ริมคลองบางราวนกฝั่งใต้
ปีที่สร้างวัดโพธิ์เอน บ้างระบุว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2292 แต่หนังสือ ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2 ระบุว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2392 ไม่ปรากฏนามและประวัติผู้สร้าง มีชื่อเดิมว่า วัดโพไสย์ และเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดโพธิ์เอน" เมื่อประมาณ พ.ศ. 2455 ซึ่งได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์เสนาสนะต่าง ๆ ขึ้น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาแต่เดิมคงประมาณ พ.ศ. 2398 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540
อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีพระประธานปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2507 เป็นอาคารไม้ทรงไทยชั้นเดียว ภายในมีพระประธานปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2503 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารตึกครึ่งไม้ครึ่ง วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล วัดมีปูชนียวัตถุสำคัญคือ พระพุทธรูปปางห้ามสมุทร เรียกว่า หลวงพ่อซุ้มประสิทธิโชค เป็นพระพุทธรูปสมัยอยุธยา นอกจากนั้นวัดยังมีวัตถุมงคลคือ เหรียญหลวงพ่อซุ้ม วัดโพธิ์เอน เนื้อทองแดง มหานิยมของคนที่สะสมพระเครื่อง
==อ้างอิง==
โพธิ์เอน
อิสลามปุระ (รัฐมหาราษฏระ)

อิสลามปุระ เป็นหมู่บ้านขนาดเล็กในอำเภอซันคลี รัฐมหาราษฏระ ทางภาคตะวันตกของอินเดีย ครอบคลุมพื้นที่  สำมะโนประชากรอินเดีย พ.ศ. 2554 ระบุว่าหมู่บ้านมีประชากร 1,474 คน
==อ้างอิง==
หมู่บ้านในอำเภอรัตนคีรี
วัดรวก (จังหวัดนนทบุรี)

วัดรวก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านวัดรวกบางสีทอง ตำบลบางสีทอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 7 ไร่
วัดรวกตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2367 ไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครเป็นผู้สร้าง ชาวบ้านทราบเพียงว่าเป็นวัดที่สร้างมานาน จากนั้นได้กลายเป็นวัดร้าง บริเวณวัดมีไผ่รวกขึ้นเต็มไปหมด จึงเรียกกันว่า "วัดรวก" จนกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2467 หลวงพ่อพร้อม จตฺตเสโต ได้เข้ามาบูรณะวัดรวกขึ้นใหม่ หลวงพ่อพร้อมมีความสามารถและโด่งดังมากในด้านเวทมนตร์คาถา เสกเป่าทำน้ำมนต์รักษากระดูกแตกหักจนเป็นที่ร่ำลือ ต่อมาท่านได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระครูนนทการประสิทธิ์
บริเวณวัดในปัจจุบันยังมีไผ่รวกอยู่แต่เหลือน้อยเพราะวัดต้องการวางผังใหม่และขยายบริเวณเพื่อให้มีถนนเข้าถึงวัด อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ กว้าง 10.50 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 10 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างในสมัยที่พระครูนนทการประสิทธิ์เป็นเจ้าอาวาส กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 6 หลัง และเป็นตึกอีก 1 หลัง หอสวดมนต์ 2 ชั้น หอระฆัง มณฑปที่ประดิษฐานรูปหล่อหลวงพ่อพร้อม และฌาปนสถาน
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระครูนนทการประสิทธิ์ (พร้อม จตฺตเสโต) พ.ศ. 2467–2508
พระอาจารย์มหาสมศักดิ์ ฐิตธมฺโม พ.ศ. 2509–2529
พระมหาประยงค์ สุวโจ พ.ศ. 2529–2544
พระครูสังฆรักษ์ณรงค์ ปวีโร
==อ้างอิง==
รวก
กัมลา สตาน

กัมลา สตาน (Gamla stan; , "เมืองเก่า") หรือชื่อเดิม สตาเดินเมลลันโบรอาร์นา (Staden mellan broarna; "เมืองระหว่างสะพาน") จนกระทั่งเปลี่ยนเป็นชื่อทางการในปัจจุบันเมื่อปี 1980 เป็นย่านเมืองเก่าของสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ซึ่งประกอบด้วยเกาะสตัดสโฮลเมินเป็นหลัก บางครั้งอาจรวมถึงเกาะน้อยริดดาร์โฮลเมิน, เฮลกีอันด์สโฮลเมิน และ สเตริมสโบริก
จัตุรัสใจกลางกัมลา สตาน มีชื่อว่าสโตรโตรเกท ซึ่งห้องล้อมด้วยบ้านคหบดีเก่าแก่ เช่น อาคารตลาดหุ้นสต็อกโฮล์ม และเคยเป็นสถานที่เกิดเหตุการอาบเลือดสต็อกโฮล์ม ที่ซึ่งขุนนางชาวสวีดถูกสังหารหมู่โดยกษัตริย์คริสเตียนที่สองแห่งเดนมาร์กในปี 1520 ที่ซึ่งต่อมานำไปสู่การปฏิวัติและสงครามกลางเมืองอันสิ้นสุดลงโดยสหภาพคาลมาร์ถูกยุบเลิก และตามด้วยการเลือกตั้งของกษัตริย์กุตาฟที่หนึ่ง
ในย่านนี้ยีงเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญอื่น ๆ เช่น อาสนวิหารสต็อกโฮล์ม, พิพิธภัณฑ์โนเบล และ โบสถ์ริดดาร์ฮ็อล์ม, พระราชวังหลวงทรงบาโรก, ริดดาร์ฮูเซท และภัตตาคารเดนยิเลเนเฟรียเดนบนถนนเอิสเตร์ลองกาตัน ซึ่งเปิดทำการมาตั้งแต่ปี 1722 และเป็นภัตตาคารที่เปิดให้บริการยาวนานที่สุดในโลกโดยไม่มีการเปลี่ยนบรรยากาศโดยกินเนสบุ๊คออฟเวิล์ดเรเกิดส์
==อ้างอิง==
สต็อกโฮล์ม
วัดบ้านค่าย

วัดบ้านค่าย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านค่าย อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง
==ประวัติ==
ชุมชนวัดบ้านค่ายเป็นชุมชนเก่าแก่ทางตอนบนของแม่น้ำระยอง จดหมายเหตุจีนได้กล่าวถึงดินแดนแถบนี้ไว้ตั้งแต่ราว พ.ศ. 1700 จากหนังสือ ประวัติวัดในจังหวัดระยอง เชื่อกันว่าวัดนี้สร้างขึ้นในสมัยกรุงสุโขทัยเป็นราชธานี สมัยที่อาณาจักรขอมยังรุ่งเรืองในแถบนี้ ดังเห็นได้จากซากปรักหักพังของโบสถ์เก่าที่ชาวบ้านเรียกโบสถ์ขอม จากร่องรอยของศิลาแลงเก่าแก่ เสมา และธรรมจักรที่มีลวดลายแบบศิลปะขอม ซึ่งมีอายุมากกว่า 1,000 ปี
เชื่อกันว่าวัดถูกทิ้งร้างมานานจนมีชาวระยองผู้หนึ่งนามว่า นายตาล ได้มาตั้งบ้านเรือนบริเวณนี้ และได้ขอแรงชาวบ้านให้มาช่วยกันสร้างกุฏิสงฆ์ขึ้น ก่อนจะอาราธนาอุปัชฌาย์แป้นจากวัดวงเวียนตะเคียนเจ็ดต้น (วัดบ้านเก่า) มาจำพรรษา ได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้น เพื่อให้มีสถานที่ประกอบพิธีกรรมและทำกิจของสงฆ์ แต่เนื่องจากวัดอยู่บริเวณที่กระแสน้ำไหลผ่าน ทำให้น้ำเซาะตลิ่งในฤดูน้ำหลาก จึงย้ายวัดมาอยู่ตอนล่าง ซึ่งมีผู้ถวายที่ดินให้แก่วัดราว 40 ไร่นามว่านายเรือง เมื่อสร้างวัดใหม่ขึ้นจึงเรียกวัดเดิมว่า "วัดบน" ส่วนวัดใหม่เรียก "วัดล่าง" ปัจจุบันเปลี่ยนเป็น "วัดบ้านค่าย" ทางด้านเหนือของวัดแต่เดิมปรากฏร่องรอยคันดินเป็นแนวยาว ชาวบ้านเชื่อกันว่าเป็นค่ายของขอมจึงเรียกชื่อว่าวัดบ้านค่าย วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2506 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 15 เมตร ยาว 30 เมตร
==อาคารเสนาสนะ==
อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2507 สร้างแทนอุโบสถหลังเก่าที่ชำรุดทรุดโทรม และทำการบูรณะปฏิสังขรณ์หลังคาอุโบสถใหม่เมื่อ 2551 บริเวณอุโบสถเก่า มีเรื่องเล่าว่า มีเสือแม่ลูกอ่อนอยู่ หลวงพ่อแป้น พิจารณาแล้วเห็นว่าทำเลเหมาะสม จึงยกโรงอุโบสถขึ้นและใช้อุโบสถหลังนี้ทำสังฆกรรมการ
มณฑปสร้างขึ้น ราวปี พ.ศ. 2455 ลักษณะเป็นมณฑปก่ออิฐถือปูน ตั้งบนฐานสูงมีลานประทักษิณเดินได้โดยรอบ หลังคาเครื่องไม้ทรงปราสาทเรือนยอด ส่วนยอดบนสุดเป็นสถูปทรงระฆัง หลังคาทุกด้านยกจั่ว มีเครื่องลำยองปูนปั้นประดับ หน้าบันตกแต่งด้วยลายเทพนมและลายกระหนก ที่คอสองประดับด้วยลายปูนปั้นรูปสัตว์มงคลแบบศิลปะจีน เช่น มังกร เสือ เป็ดแมนดาริน นกยูง สิงโต กิเลน และกวางส่วนที่มุมอาคารเป็นรูปครุฑยุดนาคมีช่องประตูทางด้านหน้าและหลังด้านละ 1 ประตู ด้านข้างมีช่องหน้าต่างบานประตูหน้าต่างเป็นไม้ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูป และรอยพระพุทธบาทจำลอง
==รายนามเจ้าอาวาส==
ท่านพ่อมา
ท่านพ่อมี
ท่านพ่อเพชร
ท่านพ่อแป้น
ท่านพ่อบัว
ท่านพ่อดี
พระครูวิจิตรธรรมานุวัติ (หลวงพ่อวงศ์) พ.ศ. 2433–2483
พระอาจารย์ถิน พ.ศ. 2483–2485
พระอธิการเคียง พ.ศ. 2485–2490
พระครูจันทสโรทัย(หลวงพ่อดิ่ง) พ.ศ. 2490–2502
พระอธิการเวียง โกวิโท พ.ศ. 2502–2509
พระอธิการทอง วิจิตฺโต พ.ศ. 2509–2520
พระมนต์ (ติม) มนฺตชาโต พ.ศ. 2520–2522
พระวินัยธรกานต์ กาญฺนจโน พ.ศ. 2522–2530
พระครูพิพัฒน์ชยาภรณ์ พ.ศ. 2530 ถึง ปัจจุบัน
==อ้างอิง==
บ้านค่าย
โบราณสถานในจังหวัดระยอง
ศาลาว่าการเมืองสต็อกโฮล์ม

ศาลาว่าการสต็อกโฮล์ม (Stockholms stadshus หรือรู้จักในท้องถิ่นว่า Stadshuset; Stockholm City Hall) เป็นสอาคารที่ทำการของสภาเทศบาลของนครสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน อาคารตั้งอยู่ที่ปลายทางนะวันออกของเกาะคุงสโฮลเมน ถัดจากชายฝั่งทางเหนือของริดดาร์ฟแจร์เดน หันหน้าเข้าสู่ริดดาร์โฮลเมนและเซอเดร์มาลิม นอกจากเป็นที่ทำการของรัฐบาลแล้ว ศาลาว่าการนี้ยังเป็นอาคารที่จัดพิธีมอบรางวัลโนเบลและพิธีมอบช่อดอกไม้ของรางวัลโนเบล
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Stockholm City: Official city hall pages
CityMayors.com: Stockholm City Hall
Stockholm360.net: Virtual Tour of Stockholm City Hall — with 360 x 180 degree panoramas.
สิ่งก่อสร้างในสต็อกโฮล์ม
สต็อกโอล์ม
รางวัลโนเบล
อัครวัฒน์ อัศวเหม

อัครวัฒน์ อัศวเหม เป็นนักการเมืองชาวไทย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรปราการ ครั้งแรกในปี 2562 สังกัดพรรคพลังประชารัฐ และเป็นประธานคณะกรรมาธิการการวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิจัยและนวัตกรรมในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 25 รวมทั้งเขายังเป็นหลานของ วัฒนา อัศวเหม อดีตรัฐมนตรีและนักการเมืองในจังหวัดสมุทรปราการ
== ประวัติ ==
อัครวัฒน์ อัศวเหม เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507 เป็นบุตรของนายสมศักดิ์ (น้องชายนายวัฒนา อัศวเหม) กับนางกุสุมาลัย อัศวเหม เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และระดับปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (รัฐศาสตร์) จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
== การทำงาน ==
อัครวัฒน์ อัศวเหม เริ่มทำงานการเมืองในพื้นที่จังหวัดสมุทรปราการ โดยการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจังหวัด (ส.จ.) หลายสมัย และรับเลือกเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการ ในปี 2546 ซึ่งเป็นการเลือกโดยอ้อม
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 อัครวัฒน์ อัศวเหม ลงสมัคร ส.ส.ครั้งแรกในนามพรรคมหาชน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาปี 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.อีกครั้ง ในนามพรรคมาตุภูมิ แต่แพ้ให้กับ อรุณลักษณ์ กิจเลิศไพโรจน์ จากพรรคเพื่อไทย หลังจากนั้นได้รับแต่งตั้งเป็นรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการ และเคยปฏิบัติหน้าที่แทนนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด (ชนม์สวัสดิ์ อัศวเหม)
อัครวัฒน์ อัศวเหม เคยได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง กระทั่งในปี 2562 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.จังหวัดสมุทรปราการในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคพลังประชารัฐ และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
สกุลอัศวเหม
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรปราการ
นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการ
พรรคมหาชน
พรรคมาตุภูมิ
พรรคพลังประชารัฐ
นิสิตเก่าคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
การพิจารณาคดีสโกปส์

การพิจารณาคดีสโกปส์ (Scopes Trial) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า คดีระหว่างรัฐเทนเนสซีกับจอห์น ทอมัส สโกปส์ (The State of Tennessee v. John Thomas Scopes) เป็นคดีความในประวัติศาสตร์สหรัฐเมื่อเดือนกรกฎาคม 1925 ใจความว่า จอห์น ที. สโกปส์ จำเลยประกอบอาชีพครูไฮสกูล ถูกกล่าวหาว่าฝ่าฝืนรัฐบัญญัติบัตเลอร์ของรัฐเทนเนสซี ซึ่งห้ามสอนวิวัฒนาการในโรงเรียนที่ได้รับเงินอุดหนุนจากรัฐ การพิจารณาคดีดังกล่าวจงใจจัดขึ้นเพื่อดึงดูดความสนใจของสาธารณะต่อเมืองขนาดเล็กชื่อ เดย์ตัน รัฐเทนเนสซี อันเป็นสถานที่จัดการพิจารณาคดี ทั้งนี้ ไม่แน่นอนว่าสโกปส์ได้สอนวิวัฒนาการจริงหรือไม่ แต่เขาเจตนากล่าวโทษตนเองเพื่อให้คดีนี้มีจำเลย
สโกปส์ถูกวินิจฉัยว่ามีความผิดและถูกปรับเป็นเงิน 100 ดอลลาร์สหรัฐ (เทียบเท่ากับ 1,500 ดอลลาร์สหรัฐในปี 2019) แต่มีการกลับคำตัดสินด้วยเหตุทางเทคนิค การพิจารณาคดีนี้ประสบความสำเร็จในการดึงดูดความสนใจระดับประเทศ มีผู้สื่อข่าวระดับชาติแห่กันมาที่เดย์ตันเพื่อทำข่าวทนายความชื่อดังที่ตกลงมารับทำคดีให้ทั้งสองฝ่าย วิลเลียม เจนนิงส์ ไบรอัน ผู้สมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดีสามสมัยและอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ว่าความให้โจทก์ ส่วนแคลเรนซ์ แดร์โรว์ ทนายความจำเลยผู้มีชื่อเสียง ว่าความให้สโกปส์ การพิจารณาคดีนี้ยังตีแผ่กรณัพิพาทระหว่างผู้ถือความเชื่อดั้งเดิม (fundementalist) กับผู้ถือความเชื่อสมัยใหม่ (modernist) โดยผู้ถือความเชื่อสมัยใหม่กล่าวว่าวิวัฒนาการเข้ากันไม่ได้กับศาสนา ส่วนผู้ถือความเชื่อดั้งเดิม กล่าวว่าพระวจนะของพระเป็นเจ้าที่ปรากฏในคัมภีร์ไบเบิลมีลำดับความสำคัญเหนือกว่าความรู้ของมนุษย์ทั้งปวง
== อ้างอิง ==
พ.ศ. 2468
คดีความในรัฐเทนเนสซี
ศาสนาคริสต์กับวิวัฒนาการ
Spirobolida

Spirobolida เป็นอันดับของกิ้งกือหลังค่อมที่มีอยู่ 500 สปีชีส์ใน 12 วงศ์ สมาชิกของอันดับนี้ถูกจำแนกด้วยการมีรอยบากบริเวณหัวที่พาดขึ้นมาจากปาก สปีชีส์ในสกุลนี้ส่วนมากอาศัยอยู่ในเขตร้อน หลายสปีชีส์มีสีสันสดใส ตัวผู้โตเต็มวัยมีขาคู่ที่แปดและเก้าที่เปลี่ยนไปเป็นโกโนพอด (gonopod) โดยโกโนพอดคู่แรกใช้ในการขนถ่ายสเปิร์ม คู่ที่สองรวมกันเป็นโครงสร้างคล้ายแผ่นจาน

อันดับนี้แบ่งออกสิบสองวงศ์ในสองอันดับย่อย:
อันดับย่อย Spirobolidea
Allopocockiidae
Atopetholidae
Floridobolidae
Hoffmanobolidae
Messicobolidae
Pseudospirobolellidae
Rhinocricidae
Spirobolellidae
Spirobolidae
Typhlobolellidae
อันดับย่อย Trigoniulidea
Pachybolidae
Trigoniulidae
== ตัวอย่างสปีชีส์ ==
Narceus americanus สปีชีส์ที่พบได้บ่อยทางตะวันออกของทวีปอเมริกาเหนือ
Crurifarcimen vagans "ไส้กรอกมีขาพเนจร" (Wandering Leg Sausage)
Anadenobolus monilicornis กิ้งกือแถบเหลือง
Eucarlia สกุลของกิ้งกือที่ถูกคุกคามทางอินโด-แปซิฟิก
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
 
อันดับของกิ้งกือ
หน่วยอนุกรมวิธานที่ตั้งชื่อโดยชาร์ลส์ ฮาร์วีย์ โบลแมน
โอซากะโจฮอล

โอซากะโจฮอล  มีชื่อเป็นทางการว่า หอวัฒนธรรมนานาชาติและกีฬาปราสาทโอซากะ  เป็นสนามกีฬาในร่มอเนกประสงค์ ตั้งอยู่ในย่านเคียวบาชิ บริเวณเดียวกับปราสาทโอซากะ เมืองโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น เปิดใช้งานอย่างเป็นทางการครั้งแรก ใน พ.ศ. 2526 มีความจุอยู่ที่ 16,000 ที่นั่ง
พื้นที่สนามมีทั้งหมด 36,500 ตารางเมตร ในส่วนของผนังสนามสร้างด้วยกำแพงหินตามแบบจำลองของปราสาท ต่อมาได้รับรางวัลคุณค่าพิเศษแห่งทัศนียภาพสถาปัตยกรรมเมืองโอซากะ ใน พ.ศ. 2527
== การเข้าถึง ==
ใช้การเดินระยะสั้น ๆ จากสถานีรถไฟสวนธุรกิจโอซากะ สายนางาโฮริสึรูมิเรียวกูจิ หรือจากสถานีโอซากะโจโคเอ็ง เพื่อเข้าสู่โอซากะโจฮอล
== การใช้งาน ==
ถูกใช้เป็นสนามกีฬาในร่มในการแข่งขันกีฬาศิลปะป้องกันตัวโดยเป็นส่วนใหญ่ เช่นนิวเจแปนโปรเรสต์ลิง, มวยสากลชิงแชมป์โลก, ยูโด เป็นต้น ในบางครั้งก็ถูกใช้เป็นสนามแข่งกีฬาประเภททั่วไป เช่น กรีฑา
ในส่วนการแสดงคอนเสิร์ตมีศิลปินเดี่ยวและศิลปินกลุ่มชื่อดังที่เคยมาจัดการแสดงที่โอซากะโจฮอล ได้แก่ ฮิการุ อูตาดะ, มอตลีย์ครู, โมะโมะอิโระโคลเวอร์ Z, เอ็นเอ็มบีโฟร์ตีเอต, เดอร์ ออง เกรย์, เบบี้เมทัล, ไอเอิร์นเมเดน, พิงก์ฟลอยด์, อายูมิ ฮามาซากิ, บริตนีย์ สเปียส์, เจเน็ต แจ็กสัน, วิตนีย์ ฮิวสตัน, เซลีน ดิออน, มารายห์ แครี, มารูนไฟฟ์, มีเชีย, ทีนา เทอร์เนอร์, กลอเรีย เอสเตฟาน, เทย์เลอร์ สวิฟต์, พรินซ์, ลักอ็องเซียล, เดวิด โบอี, จอร์จ ไมเคิล, Patrick Fiori, บอนโจวี, อลานิส มอริสเซตต์, ร็อด สจ๊วต, โอเอซิส, อลิซอินเชนส์, ไนน์อินช์เนลส์, บียอนเซ่ โนวส์, คริสตินา อากีเลรา, ปีเยิร์ก, ดาวีด แกตา, แอวริล ลาวีน, แบล็กอายด์พีส์, นอราห์ โจนส์, จอห์น เมเยอร์, ซาราห์ ไบรท์แมน, เวสต์ไลฟ์, โบอา, เกิลส์เจเนอเรชัน, จัสติน บีเบอร์, เอ็ด ชีแรน, E-girls, เอ็กโซ, บีทีเอส, Shishamo, เซเวนทีน, ทไวซ์, เรดเวลเวต, สแกนดัล, แบล็กพิงก์, มอนสตาเอ็กซ์, เอ็นซีที 127, Radwimps, วันโอเคร็อก และ Aqours
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:OsakaJoHall-entrance-step.jpg|ทางเข้าโอซากะโจฮอล
ไฟล์:Osakajo-Hall.jpg|มุมมองจากทิศตะวันออกเฉียงเหนือ เวลากลางคืน ในเดือนสิงหาคม 2549
== อ้างอิง ==
สนามกีฬาในประเทศญี่ปุ่น
สนามมวยในประเทศญี่ปุ่น
สิ่งก่อสร้างในโอซากะ
มีวี

มีวี (MeWe) เป็นสื่อสังคมและบริการเครือข่ายสังคมสัญชาติอเมริกันซึ่งบริษัทสกรุปเปิลส์เป็นเจ้าของ มาตรการการกลั่นกรองเนื้อหาที่ไม่เด็ดขาดของมีวีทำให้เว็บไซต์นี้เป็นที่นิยมในกลุ่มอนุรักษนิยมอเมริกัน นักทฤษฎีสมคบคิด และผู้ต่อต้านวัคซีน เว็บไซต์นี้ยังได้รับความนิยมในฮ่องกงในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2563 เนื่องจากความกังวลต่อการเซ็นเซอร์ที่อาจเอนเอียงไปทางจีนของเฟซบุ๊ก
ส่วนต่อประสาน (interface) ของมีวีได้รับการบรรยายว่าคล้ายกับเฟซบุ๊ก ถึงแม้ว่ามีวีจะบรรยายตัวเองว่า "ตรงข้ามเฟซบุ๊ก" เพราะเน้นนโยบายความเป็นส่วนตัวของข้อมูลก็ตาม
==อ้างอิง==
ซอฟต์แวร์ของแอนดรอยด์ (ระบบปฏิบัติการ)
ซอฟต์แวร์ของไอโอเอส
เว็บไซต์หลายภาษา
สื่อสมคบคิด
หอสมุดแจ็กเกอร์

หอสมุดแจ็กเกอร์ (Jagger Library) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ห้องอ่านหนังสือแจ็กเกอร์ (Jagger Reading Room), ก่อนหน้านี้รู้จักกันในชื่อ ห้องสมุดทางยาวเจ. ดับเบิลยู. แจ็กเกอร์ (J. W. Jagger Linear Library) เป็นห้องอ่านหนังสือหลักของหอสมุดมหาวิทยาลัยเคปทาวน์
อาคารนี้สร้างขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930 โดยตั้งชื่อตามเจ.ดับเบิลยู. แจ็กเกอร์ ผู้มีอุปการคุณหลักของหอสมุดมหาวิทยาลัยเคปทาวน์ โดยในตอนแรกทำหน้าที่เป็นหอสมุดหลัก จากนั้นเป็นศูนย์ให้ยืมชั่วคราว และเมื่อไม่นานมานี้ระหว่าง ค.ศ. 2000 ถึง 2011 เป็นห้องอ่านหนังสือของหอสมุดแอฟริกันศึกษา

ภายใน ค.ศ. 1980 หอสมุดดังกล่าวได้เป็นส่วนหนึ่งของหอสมุดแปดแห่งที่มหาวิทยาลัยเคปทาวน์ และเป็นสำนักงานใหญ่ของบริการหอสมุดของมหาวิทยาลัย จากนั้นได้บรรจุหนังสือ 518,000 เล่มจาก 741,000 เล่มที่มีอยู่ในเครือข่ายหอสมุด และสามารถรองรับผู้อ่าน 1,280 คนในห้องอ่านหนังสือ
ส่วนใน ค.ศ. 2011 มหาวิทยาลัยได้เริ่มโครงการเพื่อฟื้นฟูหอสมุดแจ็กเกอร์ให้กลับสู่สภาพเดิม ทางเดินและระเบียงที่ติดตั้งใน ค.ศ. 1960 และ 1970 ถูกถอดออก และต่อมาได้รับการทาสี, ตกแต่งใหม่ รวมถึงได้รับการบูรณะองค์ประกอบดั้งเดิม ซึ่งกลายเป็นหอสมุดหลักของมหาวิทยาลัยเคปทาวน์อีกครั้ง
หอสมุดแห่งนี้ถูกทำลายบางส่วนจากเหตุเพลิงไหม้ที่ภูเขาโต๊ะ ค.ศ. 2021 อย่างไรก็ตาม ระบบตรวจจับไฟของห้องสมุดได้ยับยั้งการทำลายของที่สะสมไว้ทั้งหมด
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แจ็กเกอร์
มหาวิทยาลัยเคปทาวน์
แจ็กเกอร์
ไฮเออโรกลีฟแบบตัวเขียน

ไฮเออโรกลีฟแบบตัวเขียน (Cursive hieroglyphs) เป็นรูปแบบของไฮเออโรกลีฟอียิปต์ที่ใช้เขียนเอกสารทางศาสนา เช่นคัมภีร์มรณะ รูปแบบการเขียนนี้มักเขียนกับหมึกด้วยแปรงกกลงในพาไพรัส, ไม้ หรือหนัง
ไฮเออโรกลีฟแบบตัวเขียนมีความแตกต่างกับรูปแบบไฮเออร์โลกลิฟต์ตัวเขียนจริงที่มีชื่อว่า ไฮอะแรติก (Hieratic) อย่างไรก็ตาม บางสัญลักษณ์มีอิทธิพลในรูปลักษณ์จากไฮอะแรติก หนึ่งในข้อแตกต่างสำคัญคือ การสอดคล้องของไฮเออโรกลีฟแบบตัวเขียนไม่มั่นคง โดยขึ้นอยู่กับเนื้อหาว่าเขียนจากซ้ายไปขวาหรือขวาไปซ้าย ในขณะที่ไฮอะแรติกเขียนด้วยขวาไปซ้ายเสมอ ถึงแม้ว่าการเขียนขวาไปซ้ายเป็นรูปแบบที่นิยมที่สุดในไฮเออโรกลีฟแบบตัวเขียน แต่ส่วนใหญ่มักเขียนเป็นแนวตั้งมากกว่าแนวนอน
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
Cruz-Uribe, Eugene. 2001. "Scripts: An Overview." In The Oxford Encyclopedia of Ancient Egypt, edited by Donald B. Redford. Vol. 3. Oxford, New York, and Cairo: Oxford University Press and The American University in Cairo Press. 192–198 [194–195].
==แหล่งข้อมูลอื่น==
คัมภีร์มรณะ
ระบบการเขียนในยุคสัมฤทธิ์
กลุ่มภาษาอียิปต์
ไฮเออโรกลีฟอียิปต์
สิ่งประดิษฐ์ของชาวอียิปต์
อียิปต์โบราณ
บูซิดเราะฮ์

บูซิดเราะฮ์ (بوسدرة; บางครั้งสะกดเป็น อะบูซิดเราะฮ์) เป็นอำเภอในประเทศกาตาร์ ตั้งอยู่ในเทศบาลอัรร็อยยาน ในสำมะโน ค.ศ. 2015 ตัวเมืองตั้งอยู่ในอำเภอโซนหมายเลข 55 ที่มีประชากร 283,675 คน ซึ่งรวมเมืองนิวฟิรีญุลฆอนิม อัลอะซีซียะฮ์ อัลวะอับ ฟิรีญุซเซาดาน มุอัยษิร อัลเมียะอ์รอฎ ฟิรีญุลมะนาศีร ฟิรีญุลมุรเราะฮ์ และอัสซัยลียะฮ์ไว้ด้วย
==ศัพทมูลวิทยา==
ส่นวแรกของชื่ออำเภอคือ "อะบู" หมายถึง "พ่อ" และ "ซิดเราะฮ์" คือต้นซิดร์ (Ziziphus nummularia) ที่เติบโตในบริเวณนี้
==อ้างอิง==
สถานที่ที่มีประชากรในอัรร็อยยาน
สาลี่เป็ด

สาลี่เป็ด หรือ สาลี่ขาวจีน  (; ) เป็นไม้ผลอยู่ในสกุลสาลี่ และเป็นลูกผสมเฉพาะพันธุ์ที่มีถิ่นกำเนิด ปลูก และใช้บริโภคทั่วไปในทางเอเชียตะวันออกโดยเฉพาะในภาคเหนือของประเทศจีน ผลมีทรงคล้ายแพร์ (Pyrus communis) ผลสาลี่เป็ดมีสีขาวออกเหลืองอ่อน ส่วนหัวติดก้านมีสีน้ำตาล มีความกรอบฉ่ำ มีปริมาณน้ำสูง มีปริมาณน้ำตาลค่อนข้างต่ำกว่าชนิดอื่นและออกเปรี้ยว รูปทรงของผลสาลี่เป็ดคล้ายลำตัวและหางของเป็ดแมลลาร์ด ทำให้นิยมเรียกชื่อ สาลี่เป็ด  มากกว่าเรียก สาลี่ขาว
หลักฐานทางพันธุกรรมระดับโมเลกุลล่าสุดยืนยันความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับลูกแพร์ไซบีเรีย (Pyrus ussuriensis) และบางครั้งสามารถจัดเป็นสายพันธุ์ย่อยของสาลี่จีน (Pyrus pyrifolia)
== ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ==
ผลเดี่ยว เนื้อนุ่ม ผิวบางมีสีขาวออกเหลืองอ่อน ส่วนหัวติดก้านมีสีน้ำตาล แกนแข็งที่เป็นพูหุ้มเมล็ดข้างในค่อนข้างใหญ่ ผลเล็ก เนื้อน้อย ร่วนกรอบ น้ำหนักประมาณ 180 กรัมต่อลูก รูปทรงของผลมีความโดดเด่นคล้ายลำตัวของเป็ดแมลลาร์ด
== อ้างอิง ==
ไม้ผล
เป็ด
วงศ์กุหลาบ