pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ฮันส์ อัลเบร็ชท์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์

ฮันส์ อัลเบร็ชท์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ (Hans Albrecht, Hereditary Prince of Schleswig-Holstein) ประสูติเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1917 เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่และพะองค์แรกใน วิลเฮ็ล์ม ฟรีดริช ดยุกแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ และ เจ้าหญิงมารี เมลิตาแห่งโฮเอินโลเออ-ลังเงินบวร์ค พระองค์เป็นพระนัดดาใน เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา พระปนัดดาใน เจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา และทรงสืบเชื้อสายมาจาก สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และยังเป็นพระภาคิไนยใน เจ้าชายก็อทฟรีทแห่งโฮเอินโลเออ-ลังเงินบวร์ค
พระองค์สิ้นพระชนม์จากการได้รับบาดเจ็บจากการออกรบ สงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1944 สิริพระชันษาเพียง 27 ปี พระองค์มิได้เสกสมรส ตำแหน่งเจ้าชายรัชทายาทจึงตกเป็นของพระอนุชา คือ แอนสท์ ปีตอร์ ดยุกแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์
ราชวงศ์กลึคส์บวร์ค
เจ้าชายเยอรมัน
ราชวงศ์เยอรมัน
เจ้าหญิงมารี อเล็คซันดราแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์

เจ้าหญิงมารี อเล็คซันดราแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ (Princess Marie Alexandra of Schleswig-Holstein) ประสูติเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1927 เป็นพระธิดาพระองค์เล็กและพระองค์เดียวใน วิลเฮ็ล์ม ฟรีดริช ดยุกแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ และ เจ้าหญิงมารี เมลิตาแห่งโฮเอินโลเออ-ลังเงินบวร์ค พระองค์เป็นพระนัดดาใน เจ้าหญิงอเล็คซันดราแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา พระปนัดดาใน เจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา และทรงสืบเชื้อสายมาจาก สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และยังเป็นพระภาคิไนยใน เจ้าชายก็อทฟรีทแห่งโฮเอินโลเออ-ลังเงินบวร์ค เป็นพระปิตุจฉา (อาหญิง) คริสท็อฟ เจ้าชายแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ ด้านชีวิตครอบครัว พระองค์ทรงเสกสมรสกับสามัญชนนามว่า ดักลาส บราตอน-มิลเลอร์ เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1970 ไม่มีพระบุตร
ราชวงศ์กลึคส์บวร์ค
เจ้าหญิงเยอรมัน
ราชวงศ์เยอรมัน
วารสารสมาคมวิจัยพม่า

วารสารสมาคมวิจัยพม่า (Journal of the Burma Research Society) เป็นวารสารวิชาการว่าด้วยการศึกษาพม่าซึ่งสมาคมวิจัยพม่าเผยแพร่ในช่วง ค.ศ. 1911–1980 และนับแต่เผยแพร่ก็ได้กลายเป็นวารสารวิชาการแบบพิชญพิจารณ์ชุดแรกที่เน้นการศึกษาพม่า วารสารนี้พิมพ์ในพื้นที่ของมหาวิทยาลัยย่างกุ้งออกเผยแพร่ปีละสองครั้ง เนื้อหามีทั้งภาษาอังกฤษและภาษาพม่า
วารสารนี้นำเสนอประเด็นทางวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ ชาติพันธุ์วรรณนา วรรณกรรม คติชาวบ้าน ดนตรี เทววิทยา พันธุ์สัตว์ ภูมิศาสตร์ และโบราณคดีที่เกี่ยวข้องกับประเทศพม่า โดยอยู่ในรูปแบบความเรียง การอธิบายประกอบเอกสาร และการแปลทั้งจากภาษาพม่า บาลี มอญ และอื่น ๆ วารสารนี้จึงเป็นสิ่งพิมพ์หลักในทางวิชาการของประเทศพม่า และในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1910 ยังปรากฏว่า วารสารนี้ได้กลายเป็นพื้นที่สำคัญสำหรับการวิจารณ์วรรณกรรมพม่าในทางวิชาการ
รัฐบาลพม่าเริ่มเข้าควบคุมวารสารนี้ภายหลัง ค.ศ. 1962 และรัฐบาลพรรคโครงการสังคมนิยมพม่าสั่งปิดสมาคมวิจัยพม่าพร้อมกับวารสารนี้ใน ค.ศ. 1980 แต่วารสารนี้ก็ยังเป็นแหล่งข้อมูลสำคัญด้านการศึกษาพม่ามาจนทุกวันนี้
ในห้วงเวลา 69 ปีของการดำเนินงาน มีวารสารนี้ 59 เล่ม 132 ฉบับ รวมบทความกว่า 1,300 เรื่อง
==เชิงอรรถ==
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
วารสารภาษาอังกฤษ
วารสารวิชาการ
คาเงกิ โชโจะ!!

คาเงกิ โชโจะ!!  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยคูมิโกะ ไซกิ ตีพิมพ์ในชื่อ คาเงกิ โชโจะ!  ในนิตยสารจัมป์ไค นิตยสารการ์ตูนแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์ชูเอชะระหว่างปี พ.ศ. 2555 ถึง พ.ศ. 2557 ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโกบง) 2 เล่ม ภายหลังได้รับการตีพิมพ์ซ้ำในชื่อ คาเงกิ โชโจะ!! ซีซั่นซีโร่  เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่มเล่มเดียวจบโดยสำนักพิมพ์ฮากูเซ็นชะในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2562 มังงะภาคต่อโดยไซกิตีพิมพ์ในนิตยสารเมโดดี นิตยสารการ์ตูนแนวโชโจะของสำนักพิมพ์ฮากูเซ็นชะตั้งแต่ปี พ.ศ. 2558 ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่มถึงเล่มที่ 10 เวอร์ชันตีพิมพ์ซ้ำของซีรีส์ภาคแรกใช้ชื่อเรื่องว่า คาเงกิ โชโจะ!! ซีซั่นซีโร่  ตีพิมพ์เป็นหนังสือสือการ์ตูนหนึ่งเล่มในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2562 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอไพร์แจม ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 3 กรกฎาคมถึง 26 กันยายน พ.ศ. 2564
==ตัวละคร==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ 
คาเงกิ โชโจะ!  ที่ ปีลีปีลี
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2555
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2558
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2562
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะ
สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในฤดูกาล 2021–22

สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในฤดูกาล 2021–22 เป็นฤดูกาลที่ 30 ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีก และเป็นฤดูกาลที่ 47 ติดต่อกันในลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ สโมสรจะเข้าร่วมในพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2021–22, ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2021–22, เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2021–22 และ อีเอฟแอลคัพ ฤดูกาล 2021–22 นี่จะเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2013–14 ที่เชฟโรเลตจะไม่เป็นผู้สนับสนุนเสื้อหลัก และจะถูกแทนที่โดยบริษัทซอฟต์แวร์ทีมวีเวอร์ 
==ปรี-ซีซันและนัดกระชับมิตร==
==พรีเมียร์ลีก==
===แมตช์===
===ตารางคะแนนลีก===
==เอฟเอคัพ==
ในฐานะทีมจาก พรีเมียร์ลีก, ยูไนเต็ดจะเข้าสู่เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2021-22 ในรอบที่สาม. การจับสลากได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม, และยูไนเต็ดจะได้รับหนึ่งแมตช์เหย้าเสมอกับ แอสตันวิลลา. แมตช์นี้จะลงเล่นในวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 2022.
==อีเอฟแอลคัพ==
ในฐานะที่เป็นหนึ่งในเจ็ดทีมอังกฤษที่เข้าร่วมในการแข่งขัน ยูฟ่า ในฤดูกาล 2021-22, ยูไนเต็ดจะเข้าสู่อีเอฟแอลคัพ ฤดูกาล 2021-22 ในรอบสาม, การจับฉลากเกิดขึ้นในวันที่ 25 สิงหาคม และยูไนเต็ดถูกจับสลากได้เล่นในบ้านพบกับ เวสต์แฮมยูไนเต็ด; แมตช์นี้จะลงเล่นในวันที่ 22 กันยายน.
==ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก==
===รอบแบ่งกลุ่ม===
มีการจบในอันดับที่สองใน พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2020–21, แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดได้เข้ารอบโดยอัตโนมัติสำหรับรอบแบ่งกลุ่มของ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2021–22. การจับสลากรอบแบ่งกลุ่มจะมีขึ้นในวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2021. พวกเขาถูกจับสลากพบกับแชมป์จากสวิส เบเอ็สเซ ยังบอยส์, อาตาลันตา จากอิตาลี และ บิยาร์เรอัล ของสเปน. ยูไนเต็ดเผชิญหน้ากับบิยาร์เรอัลใน ยูฟ่ายูโรปาลีก นัดชิงชนะเลิศ 2021, เช่นเดียวกับ ฤดูกาล 2005–06 และ 2008–09 แชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม; ทั้งหมดจบลงในฐานะผลเสมอ. ยูไนเต็ดเผชิญหน้ากับ ยังบอยส์ ใน ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2018–19 รอบแบ่งกลุ่ม, ในระหว่างที่ยูไนเต็ดเอาชนะได้ทั้งสองนัด.
===รอบแพ้คัดออก===
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ถูกจับฉลากให้มาพบกับอัตเลติโกเดมาดริด ทั้งคู่เคยพบกันครั้งล่าสุดในรอบที่สองของยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ ฤดูกาล 1991–92
==สถิติผู้เล่น==
==การซื้อขายนักเตะ==

===เข้า===
===ออก===
===ยืมตัว ออก===
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
2021–22
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
พริตตี้ การ์เดี้ยน เซเลอร์มูน อีเทอร์นัล เดอะ มูฟวี่

พริตตี้ การ์เดี้ยน เซเลอร์มูน อีเทอร์นัล เดอะ มูฟวี่   เป็นภาพยนตร์อนิเมะญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2564 ที่แบ่งการฉายเป็นสองภาค เนื้อเรื่องอิงจากภาคความฝันของมังงะเรื่องเซเลอร์มูนผลงานของนาโอโกะ ทาเคอุจิ ถือเป็นภาคต่อโดยตรงและถือเป็น "ฤดูกาลที่ 4" ของซีรีส์อนิเมะ เซเลอร์มูน คริสตัล ภาพยนตร์สองภาคกำกับโดยจิกากิ คง เขียนบทโดยคาซูยูกิ ฟูเดยาซุ ส่วนนาโอกะ ทาเกอูจิเจ้าของผลงานมังงะรับหน้าที่หัวหน้าทีมสร้าง ภาพยนตร์ผลิตโดยโทเอแอนิเมชันและสตูดิโอดีน  ภาพยนตร์ภาคแรกฉายเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2564 ภาพยนตร์ภาคสองฉายเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 
ภาพยนตร์สองภาคนี้เป็นครั้งแรกในแฟรนไชส์เซเลอร์มูนที่เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ประเทศญี่ปุ่นในรอบ 26 ปี ภาพยนตร์ล่าสุดก่อนหน้านี้คือ เซเลอร์มูน SuperS "รวมพลังอัศวินเซเลอร์ทั้ง 9! ปาฏิหาริย์แห่งแบล็กดรีมโฮล" ฉายเมื่อปี พ.ศ. 2538
เน็ตฟลิกซ์ได้รับลิขสิทธิ์การสตรีมภาพยนตร์ทั้งสองภาค และเผยแพร่เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2564 ทางบริการสตรีมมิง
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการของภาพยนตร์
พริตตี้ การ์เดี้ยน เซเลอร์มูน อีเทอร์นัล เดอะ มูฟวี่ ที่ เน็ตฟลิกซ์
พริตตี้ การ์เดี้ยน เซเลอร์มูน อีเทอร์นัล เดอะ มูฟวี่ ที่ Anime News Network
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
ภาพยนตร์ภาษาญี่ปุ่น
ภาพยนตร์เซเลอร์มูน
ภาพยนตร์อนิเมะที่มีผลต่อเนื้อเรื่องหลัก
อนิเมะที่เลื่อนการฉายเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
ภาพยนตร์ที่เลื่อนการฉายเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
เอ.ซี. แจ็กสัน (ศัลยแพทย์)

เอ.ซี. แจ็กสัน (A.C. Jackson) เป็นศัลยแพทย์ชาวแอฟริกัน-อเมริกันผู้ถูกฆาตกรรมระหว่างการสังหารหมู่คนผิวดำที่ทัลซาในปี 1921 ข้อมูลจากศูนย์วัฒนธรรมกรีนวูดระบุว่าแจ็กสันได้รับการยกย่องให้เป็น "ศัลยแพทย์ผิวดำที่สามารถมากที่สุดในอเมริกา" จากพี่น้องเมโย ผู้ก่อตั้งเมโยคลินิก
แจ็กสันถูกสังหารหลังกลุ่มชายผิวขาวจำนวน 7 คนเข้าล้อมเขา และสองคนยิงเขา หลังแจ็กสันล้มลงพื้นก็ถูกชายอีกคนยิงใส่อีกรอบ เขาเสียชีวิตด้วยวัย 40 ปี และจนถึงปัจจุบันยังไม่มีใครทราบว่าใครเป็นฆาตกร
== อ้างอิง ==
ศัลยแพทย์ชาวอเมริกัน
บุคคลจากรัฐเทนเนสซี
เสียชีวิตจากอาวุธปืน
อาณานิคมแหลม

อาณานิคมแหลม (Cape Colony; Kaapkolonie) หรือที่รู้จักกันดีว่า อาณานิคมแหลมกู๊ดโฮป เป็นอาณานิคมที่อยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิบริติช ในพื้นที่ซึ่งในปัจจุบันคือประเทศแอฟริกาใต้ ซึ่งตั้งชื่อตามแหลมกู๊ดโฮป อาณานิคมของอังกฤษได้สืบทอดจากอาณานิคมบริษัท ซึ่งก่อนหน้านี้ได้กลายเป็นอาณานิคมของดัตช์ที่มีชื่อเดียวกัน (ซึ่งถูกควบคุมโดยฝรั่งเศส) อาณานิคมแหลมของดัตช์ได้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1652 โดยบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (VOC) อาณานิคมแหลมอยู่ภายใต้การปกครองของบริษัทอินเดียตะวันออกของดัตช์ มาตั้งแต่ ค.ศ. 1652 ถึง ค.ศ. 1795 และอยู่ภายใต้การปกครองนโปเลียน ในฐานะสาธารณรัฐบาตาเวีย ระหว่างปี ค.ศ. 1803 ถึง ค.ศ. 1806
บริษัทอินเดียตะวันออกของดัตช์สูญเสียอาณานิคม ให้กับบริเตนใหญ่ ภายหลังยุทธการมุยแซ็งบูร์เกร์ก ค.ศ. 1795 แต่ได้ยอมจำนนต่อสาธารณรัฐบาตาเวีย ตามสนธิสัญญาอาเมียงใน ค.ศ. 1802 และถูกยึดครองอีกครั้งโดยบริเตน ภายหลังยุทธการบราแอลบูร์เกร์ก ใน ค.ศ. 1806 และการครอบครองของอังกฤษได้รับการยืนยัน โดยสนธิสัญญาอังกฤษ-ดัตช์ ใน ค.ศ. 1814
อาณานิคมแหลมยังคงอยู่ในจักรวรรดิบริติช และริเริ่มปกครองตนเองใน ค.ศ. 1872 อาณานิคมนี้ได้รวมกับจังหวัดเคปในภายหลัง ซึ่งได้ทอดยาว จากชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกภายในประเทศ และไปทางทิศตะวันออกตามแนวชายฝั่งทางตอนใต้ ซึ่งประกอบด้วยดินแดนโดยประมาณครึ่งหนึ่งของประเทศแอฟริกาใต้ในปัจจุบัน และพรมแดนสุดท้ายด้านตะวันออก ภายหลังจากทำสงครามกับโกซาอยู่หลายครั้ง จึงได้ใช้จุดยืนอยู่ที่แม่น้ำฟิซ ทางตอนเหนือของแม่น้ำออเรนจ์ หรือที่รู้จักกันในหมู่ชนเผ่าว่า ǂNūǃarib (แม่น้ำดำ) ซึ่งต่อมาถูกเรียกว่าแม่น้ำการีป (Gariep River) ทำหน้าที่เป็นเขตแดนอยู่ระยะหนึ่ง แม้ว่าบางพื้นที่ระหว่างแม่น้ำกับเขตแดนทางใต้ของบอตสวานา จะถูกเพิ่มเข้าไปในเวลาต่อมาก็ตาม
ตั้งแต่ ค.ศ. 1878 อาณานิคมนี้ได้นับรวมดินแดนเล็กๆ ของอ่าววัลวิส และหมู่เกาะเพนกวิน ซึ่งทั้งสอง เป็นดินแดนในประเทศนามิเบียในปัจจุบัน และรวมกับอาณานิคมอื่นอีกสามแห่ง คือทรานส์วาล, นาทาล และแม่น้ำออเรนจ์ เพื่อก่อตั้งเป็น สหภาพแอฟริกาใต้ ใน ค.ศ. 1910 จากนั้นจึงเปลี่ยนชื่อเป็นจังหวัดแหลมกู๊ดโฮป แอฟริกาใต้กลายเป็นรัฐอธิปไตยใน ค.ศ. 1931 โดยบทบัญญัติเวสต์มินสเตอร์ ใน ค.ศ. 1961 จึงกลายเป็น สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ และได้รับหน่วยเงินตราที่เรียกว่าแรนด์ ภายหลังจากการก่อตั้งจังหวัดในแอฟริกาใต้ ปัจจุบันใน ค.ศ. 1994 จังหวัดเคปถูกแบ่งออกเป็น อีสเทิร์นเคป, นอร์เทิร์นเคป และเวสเทิร์นเคป โดยมีส่วนเล็ก ๆ ภายในจังหวัดทางตะวันตกเฉียงเหนือ
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
รัฐสิ้นสภาพในประเทศแอฟริกาใต้
รัฐสิ้นสภาพในประเทศนามิเบีย
รัฐสิ้นสภาพในประเทศเลโซโท
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2349
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2453
รัฐสิ้นสภาพในทวีปแอฟริกา
ประเทศแอฟริกาใต้
อดีตอาณานิคมและรัฐในอารักขาของอังกฤษในทวีปแอฟริกา‎
ครูเพลงแห่งเนือร์นแบร์ค

ครูเพลงแห่งเนือร์นแบร์ค (Die Meistersinger von Nürnberg) เป็นอุปรากรโดยริชชาร์ท วากเนอร์ แต่งขึ้นในค.ศ. 1867 ประกอบด้วยสามองก์ ถือเป็นหนึ่งในอุปรากรเรื่องยาวที่สุดที่มักถูกแสดง มีความยาวสี่ชั่วโมงครึ่ง ถูกแสดงรอบปฐมทัศน์ที่โรงละครแห่งชาติมิวนิก เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1868  วาทยากรในรอบปฐมทัศน์คือฮันส์ ฟ็อน บือโล
เนื้อเรื่องเกิดขึ้นในเมืองเนือร์นแบร์ค กลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 ซึ่งในขณะนั้น เนือร์นแบร์คมีสถานะเป็นเสรีนครจักรวรรดิและเป็นหนึ่งในศูนย์กลางของศิลปะเรอแนซ็องส์ในยุโรปเหนือ เรื่องราวเกิดขึ้นในแวดวงของ ครูเพลง (Meistersinger) ซึ่งประกอบด้วยกวีและนักดนตรีซึ่งแต่เดิมเคยเป็นครูช่างในหลากหลายสาขามาก่อน ครูเพลงเหล่านี้มีหลากหลายคณะ สังคมของครูเพลงมีระเบียบกฎเกณฑ์สลับซับซ้อนในการแต่งเพลงและการแสดงเพลง
งานชิ้นนี้ของวากเนอร์มีอิทธิพลอย่างสูงต่อแนวคิดสุนทรียศาสตร์ในทฤษฎีปรัชญาของอาร์ทัวร์ โชเพินเฮาเออร์ ที่ว่า ในทางปรัชญา ศิลปะคือวิธีหลีกหนีจากความทุกข์ทางโลกียะ และดนตรีคือจุดสูงสุดของศิลปะ เนื่องจากมันไม่จำเป็นต้องแสดงภาพทางโลกียะ (หมายถึงเป็นสิ่งจับต้องไม่ได้) ด้วยเหตุนี้ ดนตรีจึงสามารถสื่ออารมณ์โดยไม่ต้องใช้ถ้อยคำ
==อ้างอิง==
อุปรากรภาษาเยอรมัน
ริชชาร์ท วากเนอร์
ชนากานต์ ยืนยง

ชนากานต์ ยืนยง เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี 1 สมัย อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดปทุมธานี และอธิการบดีมหาวิทยาลัยปทุมธานี
== ประวัติ ==
ดร.ชนากานต์ ยืนยง เกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2491 สำเร็จการศึกษาประกาศนียบัตรวิชาการศึกษา จากวิทยาลัยครูพระนครศรีอยุธยา ปริญญาตรี ครุศาสตรบัณฑิต (ค.บ.) จากวิทยาลัยครูเพชรบุรีวิทยาลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ ปริญญาโท ครุศาสตรอุตสาหกรรมมหาบัณฑิต จากสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง และ doctor of management science สาขาการจัดการ , TECHNOLOGICAL UNIVERSITY OF THE PHILIPPINES ประเทศฟิลิปปินส์
== การทำงาน ==
ดร.ชนากานต์ ยืนยง เป็นผู้รับใบอนุญาตจัดตั้งสถาบันอุดมศึกษาเอกชน โดยได้รับอนุญาตให้จัดตั้งตามพระราชบัญญัติสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในนาม “วิทยาลัยปทุมธานี” เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2542 (ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยปทุมธานี) และดำรงตำแหน่งอธิการบดีจนถึงปัจจุบัน และเป็นผู้รับใบอนุญาต วิทยาลัยนครราชสีมา  วิทยาลัยนอร์ทเทิร์น (เดิมคือ วิทยาลัยลุ่มน้ำปิง) และสถาบันอุดมศึกษาอีกหลายแห่ง
ดร.ชนากานต์ ยืนยง เข้าสู่งานการเมืองโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง แต่มาลงสมัครในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2549 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดปทุมธานี หลังจากนั้นมาลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคประชาราช แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง จนกระทั่งในการเลือกตั้งซ่อมแทน เอกพจน์ ปานแย้ม ส.ส.ปทุมธานี ซึ่งถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง 5 ปี ในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2551 เธอได้รับเลือกตั้งในนามพรรคประชาราช เป็น ส.ส.สมัยแรก
ต่อมาปี 2554 เธอลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 18 พรรคภูมิใจไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคภูมิใจไทยได้เพียง 5 ที่นั่ง
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
นักการเมืองสตรีชาวไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดปทุมธานี
พรรคประชาธิปัตย์
พรรคประชาราช
พรรคภูมิใจไทย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์
บุคคลจากคณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
บุคคลจากมหาวิทยาลัยปทุมธานี
บุคคลจากวิทยาลัยนครราชสีมา
บุคคลจากวิทยาลัยนอร์ทเทิร์น
โครงการประเมินผลนักเรียนระหว่างประเทศ

โครงการประเมินผลนักเรียนระหว่างประเทศ หรือปิซา (PISA) เป็นการทดสอบทางการศึกษาจัดโดยองค์การเพื่อความร่วมมือและการพัฒนาทางเศรษฐกิจ ให้แก่ทั้งประเทศสมาชิกและประเทศที่ไม่เป็นสมาชิก มุ่งเน้นวัดความสามารถทางด้านคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และการอ่าน ในนักเรียนอายุ 15 ปี  จั้ดขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2543 ผลการทดสอบของโครงการฯ มุ่งเน้นให้ประเทศที่เข้าร่วมได้พัฒนานโยบายการศึกษาตลอดจนถึงผลลัพธ์
ประเทศไทย แม้ไม่ใช่สมาชิกขององค์การเพื่อความร่วมมือและการพัฒนาทางเศรษฐกิจ แต่ได้เข้าร่วมโครงการนี้โดยมีสถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กระทรวงศึกษาธิการ เป็นผู้รับผิดชอบในการจัดเตรียม การทดสอบ และการนำผลการทดสอบไปใช้
== กระบวนการทดสอบ ==
โครงการประเมินผลนักเรียนระหว่างประเทศ จะเลือกนักเรียนในระบบ (ไม่เลือกนักเรียนนอกระบบ เช่น นักศึกษาการศึกษานอกโรงเรียน) ซึ่งมีอายุระหว่าง 15 ปี 3 เดือน จนถึง 16 ปี 2 เดือน โดยไม่คำนึงถึงชั้นปีทางการศึกษา เป็นกลุ่มทดสอบ โดยแต่ละประเทศจะต้องเก็บตัวอย่างนักเรียนให้ได้อย่างน้อย 5,000 คน ทั้งนี้ในประเทศเล็ก ๆ เช่น ไอซ์แลนด์ และ ลักเซมเบิร์ก อาจจัดการทดสอบแก่นักเรียนทุกคน บางประเทศซึ่งมีขนาดใหญ่อาจจัดสอบให้นักเรียนมากกว่า 5,000 คนก็ได้ เพื่อให้สามารถเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษาระหว่างภูมิภาคได้
ในการทดสอบ จะใช้ข้อสอบปรนัย (เลือกตอบ) ผสมกับข้อสอบอัตนัย (เขียนตอบ) จำนวนทั้งหมด 6 ชั่วโมง 30 นาที แต่ใช้คอมพิวเตอร์เลือกมาทดสอบ 2 ชั่วโมง ต่อจากการทดสอบ นักเรียนที่เข้าสอบจะตอบคำถามเกี่ยวกับภูมิหลังของตนเอง เช่น นิสัยการเรียน แรงขับเคลื่อน และครอบครัว ผู้อำนวยการโรงเรียนจะตอบแบบสอบถามเกี่ยวกับข้อมูลทั่วไปของโรงเรียนประกอบด้วย ในปี พ.ศ. 2555 ข้อสอบมีการปรับปรุงให้ซับซ้อน และมีการทดสอบจำนวนมากขึ้น
องค์การเพื่อความร่วมมือและการพัฒนาทางเศรษฐกิจอนุญาตให้แต่ละประเทศผสานการทดสอบขององค์การฯ และการทดสอบของประเทศตนเองเข้าด้วยกันได้ เช่นเยอรมนี หลังจากการทดสอบตามโครงการฯ แล้ว จะจัดการทดสอบในลักษณะเดียวกันเป็นการทดสอบระดับชาติ เรียกว่า PISA-E (E คือ Ergänzung แอร์เกนซุง แปลว่า เสริม) โดยที่นักเรียนจำนวน 5,000 คนจะเข้าสอบทั้งระหว่างชาติและระดับชาติ ในขณะที่นักเรียนอีก 45,000 คนจะเข้าสอบเฉพาะระดับชาติอย่างเดียว เพื่อให้ได้ตัวอย่างที่มากขึ้นสำหรับการทดสอบทางการศึกษาระหว่างรัฐ อย่างไรก็ตามในปี พ.ศ. 2549 เกิดความขัดแย้งในการตีความผลการทดสอบสองแบบ เป็นเหตุให้องค์การฯ สั่งเตือนประเทศเยอรมนีให้เลิกใช้ PISA ในการทดสอบระดับชาติ
 ต่อมาได้มีการนำแบบจำลองทางคณิตศาสตร์มาใช้ในการปรับคะแนน
การทดสอบของโครงการฯ มีค่าใช้จ่าย โดยประเทศที่เข้าร่วมเป็นผู้ชำระ
==ผลการทดสอบตั้งแต่ พ.ศ. 2543-2558==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
OECD/PISA website
องค์การระหว่างประเทศ
การวัดผลและประเมินผลทางการศึกษา
เอ็กซ์-เพรส เพิร์ล

{|
|}
เอ็กซ์เพรสเพิร์ล (X-Press Pearl) เป็นเรือคอนเทนเนอร์สัญชาติสิงคโปร์ระดับ  ประกอบในปี ค.ศ. 2021 และมีความยาวประมาณ  ดำเนินการโดยเอ็กซ์เพรสฟีดเดอส์
เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 เกิดเหตุเพลิงไหม้บนเรือขณะอยู่นอกชายฝั่งเมืองโคลอมโบ ประเทศศรีลังกา เรือลุกท่วมเป็นไฟในวันที่ 27 พฤษภาคม เข้าใจว่านักดับเพลิงจากศรีลังกาดับควบคุมเพลิงสำเร็จในช่วงดึกของวันเดียวกัน หลังเรือลุกไหม้เป็นเวลา 12 วัน เรือจมลงในวันที่ 2 มิถุนายน ในขณะเดียวกันก็ค่อย ๆ ถูกพัดไปส่วนที่ลึกกว่าของมหาสมุทร เหตุการณ์นี้เป็นภัยพิบัติทางทางนิเวศวิทยาที่ร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ของศรีลังกา
เรือออกจากท่าเรือเมืองหสีราของประเทศอินเดียในวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 ขณะนั้นบนเรือบรรทุกคอนเทนเนอร์จำนวน 1,486 ตู้ ซึ่งบรรทุกกรดไนตริก สารเคมีอื่น ๆ และเครื่องสำอางขนาด 25 ตัน เดินทางเข้าถึงท่าเรือของเมืองโคลอมโบในวันที่ 19 พฤษภาคม เรือกำลังอยู่ระหว่างขากลับซึ่งจะกินเวลา 30 วันจากพอร์ตกลัง ประเทศมาเลเซีย ไปกาตาร์ และ ดูไบ
== ผลกระทบทางสิ่งแวดล้อม ==
หน่วยพิทักษ์สิ่งแวดล้อมชายฝั่ง (Marine Environment Protection Authority, සමුද්‍රීය පරිසර ආරක්ෂණ අධිකාරිය; MEPA) ของศรีลังกาประกาศดำเนินการตรวจสอบผลกระทบทางนิเวศ ปรากฏมลภาวะการรั่วไหลของเม็ดพลาสติกถูกซัดขึ้นฝั่งของศรีลังกาแล้วตั้งแต่ 27 พฤษภาคม เช่นเดียวกับเม็ดพลาสติก LDPE จากรายงานของ MEPA ระบุว่ามีคอนเทนเนอร์เม็ดพลาสติกจำนวนสามตู้อยู่บนเรือ แต่ละตู้บรรจุเม็ดพลาสติกน้ำหนักตู้ละ 26,000 กิโลกรัม
เอ็นพีอาร์ โดย ลอเรล แวมสลี (Laurel Wamsley|italic=no) เรียกเหตุการณ์นี้ว่าเป็นภัยพิบัติทางสิ่งแวดล้อม
เจ้าหน้าที่มีประกาศแจ้งเตือนว่ามีความเสี่ยงเผชิญฝนกรดระดับอ่อนในศรีลังกา อันเป็นผลจากการรั่วไหลของก๊าซไนโตรเจนไดออกไซด์ นอกจากนี้รัฐบาลยังประกาศห้ามทำการประมงในพื้นที่ตั้งแต่กลุตรา ไปถึง เนโฆมโบ ส่งผลให้มีเรือประมงแบบไปกลับจำนวน 5,600 ลำที่ได้รับผลกระทบจากคำสั่งนี้และรัฐบาลสัญญาว่าจะจ่ายเงินชดเชย
หลังมีรายงานว่าเรือกำลังจมลงในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2021 ได้มีความกังวลอย่างมากถึงผลกระทบต่อระบบนิเวศและสิ่งมีชีวิตในมหาสมุทรลึก ในวันที่ 2 มิถุนายน เจ้าหน้าที่ดำเนินการขึงไม่ให้ซากเรือถูกพัดออกไปไกลจากชายฝั่งมาก สำหรับการรั่วไหลของน้ำมันยังไม่เป็นที่แน่ใจ แต่ได้มีการจัดสรรเจ้าหน้าที่จับตาการรั่วไหลของน้ำมันเช่นกัน
== อ้างอิง ==
อุบัติเหตุทางทะเลใน พ.ศ. 2564
ภัยพิบัติในปี พ.ศ. 2564
ประเทศศรีลังกาในปี พ.ศ. 2564
ท่าอากาศยานนานาชาติตาอีซ

ท่าอากาศยานานาชาติตาอีซ (مَطَار تَعِزّ ٱلدَّوْلِي, ) เป็นท่าอากาศยานสาธารณะที่ตาอีซ เมืองหลักของเขตผู้ว่าการตาอีซ ประเทศเยเมน
==สายการบินและจุดหมายปลายทาง==
จนถึง ค.ศ. 2021 ไม่มีสายการบินใดเดินทางมาที่นี่อีกหลังเยเมเนียยกเลิกทุกเส้นทางใน ค.ศ. 2015 เพราะยังมีความขัดแย้งในภูมิภาคที่ยังดำเนินอยู่
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ตาอีซ
ท่าอากาศยาน
ตำบลบ้านแหวน

บ้านแหวน เป็นตำบล 1 ใน 11 ของอำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ มีวัดที่สำคัญในพื้นที่ตำบลอยู่มาก ได้แก่ วัดโขงขาว เป็นวัดที่สร้างขึ้นสมัยพระนางจามเทวี กษัตริย์ผู้ครองเมืองหริภุญชัย วัดท้าวบุญเรือง วัดช่างคำ วัดป่าหมาก วัดเทพประสิทธิ์ วัดวรเวทย์วิสิฐ วัดชัยวุฒิ และวัดจอมทอง
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
ตำบลบ้านแหวนมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลหนองควาย และตำบลสันผักหวาน อำเภอหางดง
ทิศใต้  ติดต่อกับตำบลหางดง ตำบลหนองแก๋ว และตำบลขุนคง อำเภอหางดง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลสบแม่ข่า อำเภอหางดง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลน้ำแพร่ อำเภอหางดง
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
ตำบลบ้านแหวนแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|หมู่ 1
|
|บ้านไร่
|
|(Ban Rai)
|
|
|-
|หมู่ 2
|
|บ้านโขงขาว
|
|(Ban Khong Khao)
|
|
|-
|หมู่ 3
|
|บ้านท้าวบุญเรือง
|
|(Ban Tao Bun Rueang)
|
|
|-
|หมู่ 4
|
|บ้านช่างคำน้อย
|
|(Ban Chang Kham Noi)
|
|
|-
|หมู่ 5
|
|บ้านช่างคำหลวง
|
|(Ban Chang Kham Luang)
|
|
|-
|หมู่ 6
|
|บ้านปากกอง (ดู่)
|
|(Ban Pak Kong)
|
|
|-
|หมู่ 7
|
|บ้านป่าหมาก
|
|(Ban Pa Mak)
|
|
|-
|หมู่ 8
|
|บ้านต้นเฮือด
|
|(Ban Ton Hueat)
|
|
|-
|หมู่ 9
|
|บ้านเดื่อ
|
|(Ban Duea)
|
|
|-
|หมู่ 10
|
|บ้านจอมทอง
|
|(Ban Chom Thong)
|
|
|-
|หมู่ 11
|
|บ้านดู่
|
|(Ban Du)
|
|
|-
|หมู่ 12
|
|บ้านดอนไฟ
|
|(Ban Don Fai)
|
|
|-
|หมู่ 13
|
|บ้านศรีสรร
|
|(Ban Si San)
|
|
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่ตำบลบ้านแหวน มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพียงแห่งเดียว คือ เทศบาลตำบลบ้านแหวน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านแหวนทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลบ้านแหวนที่จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2516 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแหวนในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
เมื่อองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแหวน จังหวัดเชียงใหม่ มีความเจริญก้าวหน้ามากขึ้น องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแหวนได้ยกฐานะขึ้นเป็น เทศบาลตำบลบ้านแหวน ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2552 และมีผลในวันเดียวกัน
== ประชากร ==
พื้นที่ตำบลบ้านแหวนประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 13 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 11,511 คน แบ่งเป็นชาย 5,352 คน หญิง 6,159 คน (เดือนธันวาคม 2564) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับ 2 จาก 11 ตำบลในอำเภอหางดง
ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก
==อ้างอิง==
บ้านแหวน
บ้านแหวน
วัดทวีการะอนันต์

วัดทวีการะอนันต์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองหนึ่ง อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี
วัดทวีการะอนันต์ก่อตั้งโดย หลวงพ่อ สมศักดิ์ สิลสาโร โดยที่ดินที่สร้างวัด เดิมเป็นที่ของ เจ้าพระยาสามท่าน คือ พระยาอุทัยธรรม พระยาหมื่นดำ และพระยาเขื่อนเพชร ชาวบ้านเรียกที่ดินผืนนี้ว่าที่สามพระยา ต่อมาภายหลังที่ดินผืนนี้ได้เปลี่ยนมือไปจนมารุ่นของนาย ทวี การะอนันต์ และนาย ทวี การะอนันต์ได้มีความจำนงมอบที่ดินจำนวน 6 ไร่ 2 งาน เพือสร้างเป็นสำนักสงฆ์เมือปลายปี พ.ศ. 2540 ต่อมาหลวงพ่อ สมศักดิ์ ได้ซื้อที่ดินเพิมเติมอีก 1 ไร่ จากนั้นขออนุญาตตั้งวัดใช้ชื่อว่า "วัดทวีการะอนันต์"
สิ่งก่อสร้างภายในวัดเป็นสีชมพูแปลกตาจากวัดอื่น เสนาสนะของวัดได้แก่ อุโบสถ ใช้งบประมาณก่อสร้างกว่า 20 ล้านบาท พระประธานในอุโบสถ์เป็นพระพุทธรูปหลวงพ่อโสธรปางสมาธิ ใต้ถุนอุโบสถ์เป็นรูปพระราหู ศาลาการเปรียญ ใช้ชื่อว่า ศาลาวัชโรทัย ตามชื่อแก้วขวัญ วัชโรทัย เลขาธิการพระราชวัง กุฎิสงฆ์ ฌาปนสถานใช้งบประมาณในการสร้าง 5 ล้านบาท ศาลาใช้สำหรับการสวดอภิธรรมจำนวน 2 หลัง ใช้งบประมาณในการสร้าง 6 ล้านบาท และยังได้จัดซื้อที่ดินเพื่มเนื้อที่ธรณีสงฆ์อีก 4 ไร 3 งาน ประมาณ 8 ล้านบาท ปูชนียวัตถุที่สำคัญคือ พระพุทธคันธาราฐ 1 องค์ พระเศรษฐีนวโกฏิ 1 องค์ และมีรูปปั้นพ่อปู่ชีวกโกมารภัจจ์องค์ใหญ่
==อ้างอิง==
ทวีการะอนันต์
วัดทับทิมแดง

วัดทับทิมแดง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองสอง อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี
วัดทับทิมแดงเป็นวัดป่ากรรมฐานที่ปฏิบัติสายพระอาจารย์กัญหาสุขกาโม วัดแพร่ธรรมาราม อำเภอเด่นชัย จังหวัดแพร่ เป็นวัดที่มีปฏิปทาและวัตรปฏิบัติเคร่งครัวมากยึดหลักปฏิบัติปฏิปทา หลักพระป่าธุดงคกรรมฐานสายหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต วัดทับทิมแดงตั้งเป็นวัดเมื่อ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543
วัดทับทิมแดงมีการปฏิบัติธรรม มีความร่มรื่น เสนาสนะ ได้แก่ ศาลาเรียบ ๆ ไม่มีเจดีย์เหมือนวัดทั่วไป เพราะเน้นการปฏิบัติ ศาลาสำหรับคุณแม่ชีและอุบาสิกามาปฏิบัติธรรม อยู่ต้นทางเข้าตัววัด มีทางเดินเหนือสระน้ำ ศาลาฉันและปฏิบัติธรรมของพระภิกษุ โบสถ์ธรรมชาติ (โบสถ์กลางแจ้ง) เมรุของวัด ซึ่งออกแบบและสร้างอย่างทันสมัย กุฏิพระจะเป็นกระท่อมขนาดเล็กสำหรับพระรูปเดียว ส่วนใหญ่เน้นปลูกต้นไม้เพราะเป็นสายวัดป่า
==อ้างอิง==
ทับทิมแดง