pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อัลเบิร์ต การ์เซีย

อัลเบิร์ต เอส. การ์เซีย (Albert S. Garcia; เกิดเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1970) เป็นนักการเมืองจากประเทศฟิลิปปินส์และปัจจุบันเป็นผู้ว่าการจังหวัดบาตานอัน สังกัดพรรคสามัคคีแห่งชาติ นอกจากนี้การ์เซียยังเคยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเทศฟิลิปปินส์ จากจังหวัดบาตานอัน เขต 2 ในปี ค.ศ. 2004 และปี ค.ศ. 2007
ก่อนหน้านี้การ์เซียยังเป็นผู้ว่าการเมืองบาลังกา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998 จนถึงปี ค.ศ. 2004
== อ้างอิง ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2513
นักการเมืองฟิลิปปินส์
บุคคลจากจังหวัดบาตาอัน
อากิโนริ อิโตะ

อากิโนริ อิโตะ (江渡 聡徳, เกิดเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1955) เป็นนักการเมืองและเป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมประเทศญี่ปุ่น ในรัฐบาลของชินโซ อาเบะ ตั้งแต่วันที่ 3 กันยายน จนถึงวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 2014
อิโตะเป็นนักการเมืองจากพรรคเสรีประชาธิปไตย และเป็นสภาผู้แทนราษฎรญี่ปุ่น อิโตะเป็นคนจากเมืองโทวาดะ จบการศึกษาปริญญาตรีและปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยนิฮอน อิโตะได้รับการเลือกตั้งครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1996 จนถึงปี ค.ศ. 2000 และได้รับการเลือกตั้งอีกครั้งเมื่อปี ค.ศ. 2003
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
in Japanese.
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2498
บทความที่มีข้อความภาษาญี่ปุ่น
นักการเมืองญี่ปุ่น
บุคคลจากโทวาดะ
เบลก ริชาดส์

เบลก ริชาดส์ (Blake Richards; เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1974) เป็นนักการเมืองชาวแคนาดา ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาสามัญชน 4 สมัย จากเขตเลือกตั้งไวลด์โรส (ค.ศ. 2008, ค.ศ. 2011) และเขตเลือกตั้งแบนฟฟ์-แอร์ดรี (ค.ศ. 2015, ค.ศ. 2019) สังกัดพรรคอนุรักษนิยมแห่งแคนาดา
ริชาดส์เกิดที่เมืองโอลดส์ รัฐแอลเบอร์ตา ก่อนที่จะเริ่มการทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ริชาดส์ทำงานในแหล่งน้ำมันและอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับการเกษตร จบการศึกษาที่วิทยาลัยเรดเดียร์และคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยคัลแกรี
ปัจจุบัน ริชาดส์เป็นรัฐมนตรีเงากระทรวงท่องเที่ยวตั้งแต่ปี ค.ศ. 2015 จนถึงปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Blake Richards
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2517
Webarchive template wayback links
นักการเมืองแคนาดา
บุคคลจากรัฐแอลเบอร์ตา
เฮอ ถิงหรู

เฮอ ถิงหรู (; เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1983) เป็นนักกฎหมายและนักการเมืองจากประเทศสิงคโปร์ สังกัดพรรคแรงงานสิงคโปร์ ปัจจุบันเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขตเซงคัง ในปี ค.ศ. 2020 ซึ่งก่อนหน้านี้เฮอคงลงสมัครในเขตมารีน พาเรด แต่ได้คะแนนเพียง 35.9%
เฮอจบการศึกษาที่วิทยาลัยรัฟเฟิลส์ และจบปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ สาขาวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
He Ting Ru on Parliament of Singapore
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2526
สมาชิกรัฐสภาสิงคโปร์
บุคคลจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บทความที่มีข้อความภาษาจีน
แซลลี โรว์ลีย์

ซารา เจน "แซลลี" โรว์ลีย์ (Sara Jane "Sally" Rowley; 20 ตุลาคม ค.ศ. 1931 – 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2020) เป็นนักเคลื่อนไหวสังคมและนักทำเพชรจากสหรัฐอเมริกา
โรวลีย์เกิดที่เมืองเทรนตัน (รัฐนิวเจอร์ซีย์) จบการศึกษาที่วิทยาลัยสตีเฟน ในเมืองมิชซูรี โดยเธอเรียนเรื่องการขับเครื่องบินขนาดเล็กและทำงานเป็นแอร์โฮสเตส ที่สายการบินสหรัฐภายหลังจบการศึกษา และในคริสตทศวรรษ 1960 ทำงานเป็นเลขาธิการในเมืองนิวยอร์ก เมื่อเข้าร่วมขบวนการเคลื่อนไหวทางสังคมชื่อ ฟรีดอม ริเดอรส์
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2020 โรวลีย์ได้เสียชีวิตจากโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ที่เมืองทูซอน
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2563
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2474
บุคคลจากรัฐนิวเจอร์ซีย์
นักเคลื่อนไหวชาวอเมริกัน
พรรคปกป้องประชาชนจากเอ็นเอชเค

พรรคปกป้องประชาชนจากเอ็นเอชเค (NHKから国民を守る党, NHK kara Kokumin o Mamoru Tō) รู้จักกันในชื่อ เอ็น-โกคุ  เป็นพรรคการเมืองจากประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2013 โดยนักกิจกรรมชื่อทากาชิ ทาจิบานะ เป็นอดีตพนักงานสถานีโทรทัศน์ช่องเอ็นเอชเค และเป็นสมาชิกสภาเมืองฟูนาบาชิ ในจังหวัดชิบะ ซึ่งเขาลาออกจากตำแหน่งบัญชีเมื่อปี ค.ศ. 2005 ภายหลังการเปิดเผยการทุจริตภายในบริษัท พรรคปกป้องประชาชนจากเอ็นเอชเคมีนโยบายต่อต้านนโยบายการให้ลิขสิทธิ์ของสถานีโทรทัศน์เอ็นเอชเค
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พรรคการเมืองญี่ปุ่น
บทความที่มีข้อความภาษาญี่ปุ่น
โมแฮมแมด มีร์โมแฮมแมดี

โมแฮมแมด มีร์โมแฮมแมดี (سید محمد میرمحمدی&#x200E;; 1948 – 2 มีนาคม ค.ศ. 2020) เป็นนักการเมืองจากประเทศอิหร่าน เคยดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาอาวุโสของผู้นำสูงสุดอิหร่าน อายะตุลลอฮ์ แอลี ฆอเมเนอี เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ 6 และ 7 จากเมืองโกม ประเทศอิหร่าน และได้รับการแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกสภาผู้ชี้ขาด เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2017
มีร์โมแฮมแมดีเสียชีวิตด้วยโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 เมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2020 ด้วยวัย 71 ปี
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2563
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2491
CS1 เปอร์เซีย-language sources (fa)
นักการเมืองอิหร่าน
บุคคลจากโกม
สิงหาคม พ.ศ. 2563

สิงหาคม พ.ศ. 2563 เป็นเดือนที่ 8 ของปี พ.ศ. 2563 วันแรกของเดือนเป็นวันเสาร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันจันทร์
== เหตุการณ์ปัจจุบัน ==
สิงหาคม
*
สำนักงานเคลื่อนที่

สำนักงานเคลื่อนที่ (Mobile office) เป็นสำนักงานที่สร้างขึ้นภายในรถบรรทุก บ้านเคลื่อนที่ รถพ่วง หรือเรือบรรทุกตู้คอนเทนเนอร์ที่สร้างขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์ต่าง ๆ ที่พบมากที่สุดคือสำนักงานที่สามารถลางจูงได้ สร้างขึ้นบนเพลาเหล็กเพื่อความสะดวกในการเคลื่อนย้าย
สำนักงานสนามเคลื่อนที่มักพบในพื้นที่ก่อสร้าง หรือในพื้นที่ภัยพิบัติที่ต้องการพื้นที่สำนักงานชั่วคราว โดยปกติแล้ว สำนักงานเคลื่อนที่ในทวีปอเมริกาเหนือจะมีบริการไฟฟ้ากระแสสลับแยกเป็นเฟสเดียว (240 โวลต์แบบกึ่งกลาง) ซึ่งเชื่อมต่อกับแหล่งพลังงานใกล้เคียงเพื่อใช้งานเครื่องปรับอากาศขนาดเล็กแบบหน้าต่าง และอื่น ๆ มีบริษัทหลายแห่งที่ขาย ให้เช่า และใช้ตู้คอนเทนเนอร์เก็บรักษา อาคารพกพา หรืออาคารแยกส่วน การก่อสร้างประเภทนี้จะทำให้ระยะเวลาการก่อสร้างสั้นลง เนื่องจากสามารถสร้างอาคารในโรงงานได้ในเวลาเพียง 6 สัปดาห์ และสามารถทำเว็บไซต์และงานสาธารณูปโภคร่วมกับการก่อสร้างอาคารได้
คำว่า "สำนักงานเคลื่อนที่" นั้นใช้สำหรับพื้นที่ทำงานของพนักงานขายหรือที่คล้ายกัน สำหรับทำงานนอกสำนักงานหรือบริษัท พวกเขามักจะติดตั้งคอมพิวเตอร์พกพา และเชื่อมต่อกับเซิร์ฟเวอร์ของบริษัทและอินทราเน็ตผ่านโทรศัพท์มือถือ, ไวไฟ หรือผ่านการเชื่อมต่อแบบตายตัวในอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ โรงแรม และท่าอากาศยาน พวกเขาต้องการใช้ผู้จัดการข้อมูลส่วนบุคคล
เนื่องจากแต่ละคนต้องพกอุปกรณ์ของพวกเขาเอง พนักงานในสำนักงานเคลื่อนที่จึงต้องใช้อุปกรณ์ขนาดเล็ก
เคลื่อนที่
การก่อสร้าง
อาคารพกพาและที่พักอาศัย
กาซีนี กานาโดส

กาซีนี คริสเตียนา จอร์ดี อาโคเปียโด กานาโดส (Gazini Christiana Jordi Acopiado Ganados; 26 ธันวาคม ค.ศ. 1995) เป็นนางแบบและนางงามชาวฟิลิปปินส์เชื้อสายปาเลสไตน์ โดยเธอเป็นผู้ชนะการประกวดบีนีบีนิงปิลีปินัส 2019 ซึ่งเป็นตัวแทนของจังหวัดเซบู กาซีนีเป็นตัวแทนของประเทศฟิลิปปินส์ในการประกวดนางงามจักรวาล 2019 และเธอได้ผ่านเข้ารอบ 20 คนสุดท้าย พร้อมกับรางวัลชุดประจำชาติยอดเยี่ยม ก่อนหน้านี้กาซีนีได้เข้าร่วมเวทีการประกวดความงามระดับนานาชาติที่สำคัญมาแล้ว 1 เวทีคือ มิสเวิลด์ฟิลิปปินส์ 2014 และได้เข้ารอบ 13 คนสุดท้าย
== ประวัติ ==
กาซีนีเกิดเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1995 คุณพ่อเป็นชาวปาเลสไตน์และคุณแม่เป็นฟิลิปปินส์ กาซีนีเกิดในดาปิตัน จังหวัดฮีลากังซัมบวงกา และเติบโตขึ้นที่ตาลีไซ จังหวัดเซบู และได้ไปศึกษาที่มหาวิทยาลัยซานโฮเซ - รีโคเลโตส
== การประกวด ==
=== มิสเวิลด์ฟิลิปปินส์ 2014 ===
กาซีนีได้ตัดสินใจเข้าร่วมการประกวดเวทีมิสเวิลด์ฟิลิปปินส์ 2014 เป็นครั้งแรก และได้เข้ารอบ 13 คนสุดท้าย และหลังจากนั้นกาซีนีได้เข้าร่วมการประกวดระดับจังหวัดที่มีชื่อว่า มิสบาโฮส 2017 ที่จัดขึ้นในจังหวัดเซบู กาซีนีได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1
=== บีนีบีนิงปีลีปีนัส 2019 ===
หลังจากที่กาซีนีได้ไปเก็บเกี่ยวประสบการณ์ในการเป็นนางงามมาแล้ว กาซีนีก็ได้ตัดสินเข้าร่วมการประกวดบีนีบีนิงปีลีปีนัส 2019 ถือว่าเป็นเวทีการประกวดนางงามอันเก่าแก่ของฟิลิปปินส์ ในวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 2019 เธอได้รับตำแหน่งมิสยูนิเวิร์สฟิลิปปินส์ 2019 เป็นตัวแทนของประเทศฟิลิปปินส์ในการประกวดนางงามจักรวาล 2019
=== นางงามจักรวาล 2019 ===
ในฐานะตัวแทนของประเทศฟิลิปปินส์ กาซีนีได้เดินทางจากฟิลิปปินส์ไปประกวดนางงามจักรวาล 2019ที่ไทเลอร์เพอร์รีสตูดิโอ แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย สหรัฐ ในวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 2019 ในระหว่างการแข่งขันรอบสุดท้ายกาซีนีได้พูดเกี่ยวกับการสนับสนุนของเธอมุ่งเน้นไปที่การดูแลผู้สูงอายุ โดยเธอได้เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย พร้อมกับรางวัลชุดประจำชาติยอดเยี่ยมจากการโหวต โดยเป็นครั้งแรกในรอบสิบปีที่ตัวแทนจากประเทศฟิลิปปินส์ไม่สามารถเข้าไปในรอบ 10 คนสุดท้ายนางงามจักรวาลได้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชาวฟิลิปปินส์เชื้อสายปาเลสไตน์
บุคคลจากจังหวัดซัมบวงกาเดลนอร์เต
บุคคลจากจังหวัดเซบู
รายการข่าว

รายการข่าว (News program, News programme, News show หรือ Newscast) เป็นรายการวิทยุหรือรายการโทรทัศน์ที่กำหนดเวลาเป็นประจำซึ่งรายงานข่าวและเหตุการณ์ปัจจุบัน โดยทั่วไปแล้วจะมีการรายงานข่าวในชุดของเรื่องราวที่นำเสนอโดยผู้ประกาศข่าวตั้งแต่ 1 คนขึ้นไป รายการข่าวอาจรวมถึงการสัมภาษณ์สดหรือบันทึกโดยผู้สื่อข่าวภาคสนาม ความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญ ผลสำรวจความคิดเห็น และเนื้อหาจากบรรณาธิการเป็นครั้งคราว
== ประวัติ ==
รายการข่าวออกอากาศทางวิทยุครั้งแรกในสหรัฐ โดยเอ็นบีซีในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1926 และซีบีเอสในวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1927 ทั้งคู่นำเสนอข่าวในหัวข้อที่คล้ายกัน เช่น ผลการเลือกตั้ง การเปิดตัวประธานาธิบดี และเรื่องอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับประชาชนทั่วไป อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้า เอ็นบีซีก็กลายเป็นกำลังสำคัญของการนำเสนอข่าวบันเทิง ในการตอบสนองต่อประธาน วิลเลียม เอส. พาเลย์ ของซีบีเอสที่เน้นที่การให้ข่าวทั่วไป ผู้ประกาศทั้งสองเผชิญหน้ากับการแข่งขันที่ดุเดือดจากหนังสือพิมพ์ซึ่งไม่ต้องการให้ข่าวทางวิทยุล้าสมัย ความขัดแย้งนี้ดำเนินต่อไปจนกระทั่งหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ผู้ประกาศทางวิทยุประสบความสำเร็จในการรักษาระดับปานกลาง หัวหน้าของนักข่าวเหล่านี้คือ เอ็ดเวิร์ด อาร์. เมอร์โรว์ ซึ่งรายงานจากลอนดอน ทำให้ประชาชนชาวอเมริกันมุ่งความสนใจไปที่สงครามที่ห่างไกลจากบ้าน
== วิวัฒนาการ ==
จากจุดเริ่มต้นจนถึงช่วงปี ค.ศ. 1998 การออกอากาศข่าวภาคค่ำทางโทรทัศน์ยังคงมีเนื้อหาข่าวที่รุนแรงจนจบรายการ ซึ่งตรงข้ามกับการออกอากาศในยุคหลังด้วยผู้ประกาศข่าวรุ่นใหม่ ในรายการข่าวช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 21 โดยเฉพาะอย่างยิ่งสถานีโทรทัศน์เชิงพาณิชย์มักจะไม่ค่อยมุ่งเน้นที่ "ข่าวหนัก" และมักจะรวม "เรื่องราวดี ๆ" หรือข่าวที่ให้อารมณ์ขันแก่ผู้ชมเป็นรายการสุดท้ายในการรายงานข่าวของพวกเขา เมื่อเทียบกับรายการข่าวที่ถ่ายทอดเมื่อกว่า 30 ปีที่แล้ว
== ประเภทของรายการข่าวของบรรณาธิการ ==
ในช่วงพิเศษของรายการข่าวทั้งหมดมักจะเป็นรูปแบบการวิเคราะห์ข่าวของบรรณาธิการ การจัดโต้วาทีระหว่างผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับเรื่องต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับพวกเขา
== ดูเพิ่ม ==
สื่อมวลชน
ผู้ประกาศข่าว
การออกอากาศข่าว
== อ้างอิง ==
รายการข่าวทางวิทยุ
รายการข่าวทางโทรทัศน์
ยุทธการที่ล็องเติน

ยุทธการที่ล็องเติน (18 สิงหาคม ค.ศ. 1966) เกิดขึ้นในสวนยางพาราใกล้กับล็องเติน ในจังหวัดเฟื้อกตวี เวียดนามใต้ ในช่วงสงครามเวียดนาม การรบครั้งนี้เป็นการสู้รบระหว่างหน่วยกองกำลังของเวียดกงและกองทัพประชาชนชาวเวียดนามและส่วนหนึ่งของกองกำลังเฉพาะกิจออสเตรเลียที่ 1
หน่วยสัญญาณข่าวกรองของออสเตรเลีย (SIGINT) ได้ติดตามกรมทหารราบเวียดกงที่ 275 และกองพันดี 445 ซึ่งเคลื่อนที่ไปยังตำแหน่งทางตอนเหนือของล็องเติน ในวันที่ 16 สิงหาคม มันตั้งอยู่ใกล้กับล็องเติน ออกนอกวิสัยของปืนใหญ่ที่นู้ยเดิ๊ตช่วงตอนกลางคืนของวันที่ 16/17 สิงหาคม ปืนครกและปืนไร้แรงสะท้อนถอยหลังได้เข้าโจมตีที่นู้ยเดิ๊ตจากตำแหน่ง 2 กิโลเมตร (1.2 ไมล์) ไปยังทางตะวันออก จนกระทั่งการยิงปืนใหญ่แบบวิถีโค้งได้ทำให้หยุดชะงักลง รุ่งเช้าวันต่อมา กองร้อยดี กองพันที่ 6 กรมทหารราบออสเตรเลีย (6 RAR) ได้ออกจากนู้ยเดิ๊ตเพื่อค้นหาจุดยิงและทิศทางของการถอนกำลังของข้าศึกและหลุมฝังอาวุธที่ถูกพบรวมทั้งปืนครก และกองร้อยดีได้เข้าปะทะกับเวียดกง ประมาณเที่ยววันที่ 8 สิงหาคม
เมื่อเผชิญหน้ากับกองกำลังขนาดใหญ่ กองร้อยดีได้เรียกให้ปืนใหญ่ระดมยิงทันที การสู้รบอย่างหนักได้เกิดขึ้นเมื่อเวียดกงพยายามที่จะปิดล้อมและทำลายล้างพวกออสเตรเลีย หลังจากผ่านไปหลายชั่วโมง เครื่องบินเฮลิคอปเตอร์ ยูเอช-1 ไอระควอย 2 ลำ จากฝูงบินที่ 9 แห่งกองทัพอากาศออสเตรเลีย ได้บินเข้าใกล้อยู่บนเหนือหัวเพื่อให้การสนับสนุนแก่พวกเขา การสนับสนุนจากการระดมยิงปืนใหญ่ที่แข็งแกร่ง กองร้อยดีได้ออกคำสั่งให้กองร้อยระงับการโจมตีก่อนที่กองกำลังให้การช่วยเหลือของรถลำเลียงพลหุ้มเกราะ เอ็ม113 และทหารราบจากนู้ยเดิ๊ตซึ่งจะมาเสริมกำลังให้แก่พวกเขาในช่วงกลางคืน กองกำลังออสเตรเลียได้ถอนกำลังเพื่ออพยพผู้บาดเจ็บและก่อตั้งแนวป้องกันในชั่วข้ามคืน ในวันรุ่งขึ้น กองกำลังออสเตรเลียได้กวาดดูพื้นที่ แม้ว่าพวกเวียดกงจะถอนกำลังออกไปแล้ว ปฏิบัติการนี้ได้สิ้นสุดลงในวันที่ 21 สิงหาคม
แม้ว่ากองกำลังเฉพาะกิจออสเตรเลียที่หนึ่งในช่วงแรก จะคิดว่ามันเป็นความพ่ายแพ้ของพวกเขา แต่ในภายหลังก็คิดอีกทีว่า มันเป็นชัยชนะโดยขัดขวางไม่ให้พวกเวียดกงเคลื่อนที่มายังนู้ยเดิ๊ต ผลลัพธ์ของการสู้รบนั้นไม่มีความเด็ดขาด ด้วยความเห็นที่แตกต่างจากผลกระทบระหว่างกรมทหารราบที่ 275 และกองพันดี445 กองพันดี445 ได้มองเห็นว่า การสู้รบครั้งนั้นได้ประสบความสำเร็จ พร้อมกับชัยชนะทางการเมืองของการซุ่มโจมตีอย่างมีประสิทธิภาพ และการรักษาพื้นที่รอบๆ หมู่บ้านล็องเติน ในขณะที่กรมทหารราบที่ 275 ไม่สามารถกวาดล้างกองร้อยของฝ่ายข้าศึกทั้งหมดได้ มันได้รับการสนับสนุนที่เพิ่มมากขึ้นในท่ามกลางประชากรชาวท้องถิ่นโดยการบังคับให้ล่าถอย ไม่ว่าการสู้รบครั้งนี้จะทำให้ประสิทธิภาพของพวกเวียดกงจะย่ำแย่ลงหรือไม่

ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามเวียดนาม
ประวัติศาสตร์เวียดนามใต้
บเนเมนาเช

บเนเมนาเช (בני מנשה, "บุตรของมนัสเสห์") คือกลุ่มชาติพันธุ์ของรัฐมณีปุระและมิโซรัม ซึ่งเป็นดินแดนแถบรัฐเจ็ดสาวน้อยของประเทศอินเดีย เมื่อปลายคริสต์ศตวรรษ 20 ชนเผ่าชีน ทาโด และมิโซ อ้างว่าพวกตนสืบสันดานจากชาวยิวเผ่ามนัสเสห์ หนึ่งในสิบเผ่าของอิสราเอลที่สาบสูญและหันไปเข้ารีตศาสนายูดาห์ หลังจากนั้นอีไลยาฮู อาวีชาอิล (Eliyahu Avichail) รับบีจากกลุ่มชาเวอิสราเอล (שבי ישראל, "ชาวอิสราเอลคืนถิ่น") เรียกชนกลุ่มนี้ว่า "บเนเมนาเช" เพื่ออิงการสืบเชื้อสายจากเผ่ามนัสเสห์ ขณะที่กลุ่มชาติพันธุ์ที่มีเชื้อสายเดียวกันกับชนกลุ่มนี้ในพื้นที่ต่าง ๆ อื่นทั่วรัฐเจ็ดสาวน้อยกว่า 3.7 ล้านคน มิได้เรียกร้องว่าสืบสันดานมาจากเผ่ามนัสเสห์
ก่อนคณะแบปทิสต์ชาวเวลส์และมิชชันนารีสายธรรมอักษรนิยม (Evangelicalism) เข้าไปเผยแผ่ศาสนาในคริสต์ศตวรรษที่ 19 เผ่าชีน ทาโด และมิโซ เป็นพวกวิญญาณนิยม และมีการล่าหัวมนุษย์เพื่อบูชาตามความเชื่อดั้งเดิม เดิมชาวบเนเมนาเชส่วนใหญ่เคยเปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์ ทว่า ค.ศ. 1951 หนึ่งในหัวหน้าเผ่าของพวกเขา อ้างว่าฝันเห็นถิ่นฐานของบรรพชนคือแผ่นดินอิสราเอล ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 เป็นต้นมา ประชากรบางส่วนเริ่มเชื่อแนวคิดที่ว่าพวกตนสืบสันดานจากชาวยิว แต่ก็ยังเชื่อว่าพระเยซูเป็นเมสสิยาห์ ต่อมาใน ค.ศ. 1970 มีประชากรบางส่วนเริ่มศึกษาและเข้ารีตศาสนายูดาห์ เพราะเชื่อว่าเป็นการกลับไปนับถือศาสนาดั้งเดิมของบรรพชน
จากการตรวจสอบดีเอ็นเอชายบเนเมนาเชร้อยคนใน ค.ศ. 2003–2004 พบว่าทั้งหมดไม่มีเชื้อสายตะวันออกกลางเลย ส่วนการศึกษาที่กัลกัตตาเมื่อ ค.ศ. 2005 พบว่าประชากรกลุ่มตัวอย่างที่เป็นเพศหญิงจำนวนเล็กน้อยมีเชื้อสายตะวันออกกลาง และคาดว่าอาจเป็นผลพวงจากการแต่งงานของบรรพบุรุษที่เป็นชาวยิวอพยพที่ผ่านมานานกว่าพันปี
== อ้างอิง ==
ชาวยิวและศาสนายูดาห์ในอินเดีย
ชาวอินเดียเชื้อสายยิว
ชาวยิว
กลุ่มชนที่อ้างว่ามีเชื้อสายอิสราเอล
กลุ่มชนที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนายูดาห์
หม่อมเจ้าประโลมจิตร ไชยันต์

หม่อมเจ้าประโลมจิตร ไชยันต์ (ราชสกุลเดิม จิตรพงศ์; 8 มีนาคม พ.ศ. 2449 – 31 ตุลาคม พ.ศ. 2513) เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ประสูติแต่หม่อมราชวงศ์โต จิตรพงศ์
== พระประวัติ ==
หม่อมเจ้าประโลมจิตร ไชยันต์ (ราชสกุลเดิม จิตรพงศ์) เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ประสูติแต่หม่อมราชวงศ์โต จิตรพงศ์ เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2448 (แบบสากล คือ พ.ศ. 2449) ที่วังท่าพระ ถนนหน้าพระลาน เป็นพระธิดาองค์ที่สองจึงได้รับประทานพระนามลำลองว่า "ท่านหญิงอี่" มีโสทรภราดาและโสทรภคินี 4 องค์ คือ
หม่อมเจ้าดวงจิตร จิตรพงศ์ (ท่านหญิงอาม)
หม่อมเจ้ายาใจ จิตรพงศ์ (ท่านชายไส)
หม่อมเจ้าเพลารถ จิตรพงศ์ (ท่านชายงั่ว)
หม่อมเจ้ากรณิกา จิตรพงศ์ (ท่านหญิงไอ)
เมื่อครั้งยังเยาว์ หม่อมเจ้าประโลมจิตร ได้รับการศึกษาในโรงเรียนสตรีวิทยา ต่อมาได้เสกสมรสกับ อำมาตย์เอก หม่อมเจ้าตระนักนิธิผล ไชยันต์ เนติบัณฑิตอังกฤษ พนักงานอัยการประจำกรมอัยการ พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นมหิศรราชหฤทัย มีโอรสและธิดาด้วยกัน 7 คน คือ
หม่อมราชวงศ์เอก ไชยันต์ (ถึงแก่กรรมแต่ยังเยาว์)
หม่อมราชวงศ์หญิงทวี พิชัยศรทัต (เกิด 8 สิงหาคม พ.ศ. 2464)
หม่อมราชวงศ์สำพันธ์ ไชยันต์ (เกิด 28 ธันวาคม พ.ศ. 2465)
หม่อมราชวงศ์หญิงวิสาขา ไชยันต์ (เกิด 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2468)
หม่อมราชวงศ์เฉลิม ไชยันต์
หม่อมราชวงศ์สาฎก ไชยันต์ สมรสกับมนูญศิริ ไชยันต์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม ลักษณสุต) มีบุตร-ธิดา คือ
# หม่อมหลวงหญิงศิริพัตรา ไชยันต์
# หม่อมหลวงอนุวาต ไชยันต์
หม่อมราชวงศ์หญิงยิ่งวัน ไชยันต์
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ สมเด็จตา เป็นผู้ประทานนามให้พระนัดดาทั้ง 7 คนนี้ ซึ่งล้วนแล้วแต่มีความหมายทั้งสิ้น เช่น หม่อมราชวงศ์วิสาขา เนื่องจากเกิดในวันวิสาขบูชาปี พ.ศ. 2468 หรือหม่อมราชวงศ์สาฎก เนื่องจากเกิดในวันที่พระบรมวงศานุวงศ์ในรัชกาลที่ 4 ทรงบำเพ็ญพระกุศลถวายผ้าวัสสาสิกสาฎก (ผ้าอาบน้ำฝน) ณ วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมาราม
หลังจากเสกสมรสได้ประมาณ 10 ปี หม่อมเจ้าตระนักนิธิผล สิ้นชีพิตักษัย เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2473 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ได้ทรงพระกรุณารับกลับมาอยู่ในพระอุปการะโดยทรงปลูกบ้านประทานให้อยู่ในบริเวณวังคลองเตย และทรงเลี้ยงดูพระนัดดาเล็ก ๆ ทั้ง 6 คน และประทานทุนการศึกษาให้แก่ทุกคนมากที่สุดเท่าที่จะเล่าเรียนได้
หม่อมเจ้าประโลมจิตร ไชยันต์ สิ้นชีพิตักษัย เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2513 สิริชันษา 64 ปี พระราชทานเพลิงศพ ณ วัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2514
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
หม่อมเจ้าหญิง
ราชสกุลจิตรพงศ์
ราชสกุลไชยันต์
อีเอฟแอลลีกทู เพลย์ออฟ 2020 นัดชิงชนะเลิศ

การแข่งขัน อีเอฟแอลลีกทู เพลย์ออฟ 2020 นัดชิงชนะเลิศ เป็นแมตช์ฟุตบอลที่จะตัดสินระหว่าง เอ็กซิเตอร์ซิตี และ นอร์แทมป์ตันทาวน์. แมตช์นี้จะลงเล่นกันที่ สนามกีฬาเวมบลีย์ ในวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2563.
ภายใต้กฏกติกา ลีกทู เพลย์ออฟ, รอบชิงชนะเลิศเป็นการตัดสินโดยสองทีมที่รักษาหนึ่ง ค่าเฉลี่ยชัยชนะ ที่มีเหนือกว่า สองเลก รอบรองชนะเลิศที่จะตัดสินกันเองระหว่างทีมที่จบระหว่างอันดับที่สี่และอันดับที่เจ็ดในตารางคะแนนลีก.
แมตช์นี้จะลงเล่นในรูปแบบ ปิดหลังประตู เพื่อปฏิบัติตามข้อจำกัดในช่วง การระบาดทั่วของโคโรนาไวรัส. มันเป็นความคิดที่ว่าจะเป็นเกมทางการเกมแรกหลังปิดประตูสนามที่เวมบลีย์และเป็นการลงสนามครั้งแรกของนอร์แทมป์ตันทาวน์ที่สนามกีฬาแห่งนี้นับตั้งแต่ ฟุตบอลลีกทู เพลย์ออฟ 2013 นัดชิงชนะเลิศ.
==เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ==
หมายเหตุ: ในผลการแข่งขันทั้งหมดด้านล่างนี้, สกอร์ของคู่ชิงชนะเลิศจะเป็นฝ่านขึ้นก่อนเป็นทีมแรก (H: เหย้า; A: เยือน).
|- style="background:#c1e0ff"
|คู่แข่งขัน
|รวมผลสองนัด
|นัดแรก
|นัดที่สอง
|รอบเพลย์ออฟ
|คู่แข่งขัน
|รวมผลสองนัด
|นัดแรก
|นัดที่สอง
|-
|align=left|โคลเชสเตอร์ยูไนเต็ด
|3–2
|0–1 (A)
|3–1  (H)
|style="background:#c1e0ff"|รอบรองชนะเลิศ
|align=left|เชลต์นัมทาวน์
|3–2
|0–2 (H)
|3–0 (A)
|}
==แมตช์==
===รายละเอียด===
|style="vertical-align:top"|
|style="vertical-align:top";width="50%"|
{| cellspacing="0" cellpadding="0" style="font-size:90%;"
!width=25| !!width=25|
|-
|GK ||25||สตีฟ อาร์โนลด์
|-
|CB ||5 ||ชาร์ลี กูเด
|-
|CB ||6 ||จอร์แดน เทิร์นบุลล์
|-
|CB ||16||สกอตต์ วอร์ตัน || 
|-
|RWB ||10||นิคกี แอดัมส์ || || 
|-
|CM ||4 ||อาลัน มัคคอร์แม็ก || || 
|-
|CM ||8 ||ไรอัน วัตสัน ||  || 
|-
|LWB ||23||ไมเคิล แฮร์ริแมน
|-
|AM ||7 ||แซม ฮอสกินส์
|-
|CF ||19||วาไดเน โอลิเวอร์ || || 
|-
|CF ||39||คอลลัม มอร์ตัน || || 
|-
|colspan=3|ตัวสำรอง
|-
|GK ||1 ||เดวิด คอร์เนลล์
|-
|DF ||3 ||โจ มาร์ติน
|-
|MF ||14||คริส ไลน์ส
|-
|MF ||20||แมตต์ วอร์เบอร์ตัน
|-
|MF ||21||เจมส์ โอลายินกา || || 
|-
|MF ||44||พอล แอนเดอร์สัน || || 
|-
|MF ||45||มาร์ก มาร์แชลล์ || || 
|-
|FW ||9 ||แฮร์รี สมิธ || || 
|-
|FW ||11||แอนดี วิลเลียมส์ || || 
|-
|colspan="4"|ผู้จัดการทีม:
|-
|colspan="4"|คีธ เคิร์เล
|}
|}
==อ้างอิง==
อีเอฟแอลลีกทู เพลย์ออฟ นัดชิงชนะเลิศ
ฟุตบอลลีกเพลย์ออฟอังกฤษ ฤดูกาล 2020
อีเอฟแอลลีกวัน เพลย์ออฟ 2020 นัดชิงชนะเลิศ

การแข่งขัน อีเอฟแอลลีกวัน เพลย์ออฟ 2020 นัดชิงชนะเลิศ เป็นแมตช์ฟุตบอลที่จะตัดสินระหว่าง วีคัมบ์วอนเดอเรอส์ และ ออกซ์ฟอร์ดยูไนเต็ด. แมตช์นี้จะลงเล่นกันในวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 ที่ สนามกีฬาเวมบลีย์ ใน ลอนดอน. สองทีมที่ดีที่สุดของฤดูกาล อีเอฟแอลลีกวัน ฤดูกาล 2019–20 (คอเวนทรีซิตี และ รอเทอรัมยูไนเต็ด) จะได้รับสิทธิ์การเลื่อนชั้นอัตโนมัติสู่ แชมเปียนชิป, ในขณะที่ทีมที่อยู่ในพื้นที่ตั้งแต่ อันดับที่สามถึงหกในตารางคะแนนเข้ามามีส่วนใน เพลย์ออฟ รอบรองชนะเลิศ และทีมผู้ชนะของรอบรองชนะเลิศเหล่านี้จะได้เข้าแข่งขันในพื้นที่สุดท้ายในแชมเปียนชิป. แมตช์นี้จะลงเล่น หลังปิดประตู เพื่อสอดคล้องกับข้อจำกัดในช่วง การระบาดทั่วของโควิด-19 ในสหราชอาณาจักร.
==เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ==
==แมตช์==
===รายละเอียด===
|style="vertical-align:top"|
|style="vertical-align:top";width="50%"|
{| cellspacing="0" cellpadding="0" style="font-size:90%;"
|-
!width=25|
|-
|1 ||Ryan Allsop
|-
|19||Jack Grimmer
|-
|5 ||Anthony Stewart
|-
|21||Darius Charles
|-
|3 ||Joe Jacobson
|-
|7 ||David Wheeler
|-
|4 ||Dominic Gape
|-
|28||Nnamdi Ofoborh || || 
|-
|10||Matt Bloomfield (c) || || 
|-
|25||Alex Samuel || || 
|-
|23||Fred Onyedinma || || 
|-
|colspan="4"|ตัวสำรอง:
|-
|2 ||Sido Jombati
|-
|8 ||Alex Pattison || || 
|-
|11||Scott Kashket
|-
|16||Giles Phillips
|-
|18||Curtis Thompson ||  || 
|-
|20||Adebayo Akinfenwa || || 
|-
|22||Nick Freeman || || 
|-
|27||Josh Parker
|-
|31||David Stockdale
|-
|colspan="4"|ผู้จัดการทีม:
|-
|colspan="4"|Gareth Ainsworth
|}
|}
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
อีเอฟแอลลีกวัน เพลย์ออฟ นัดชิงชนะเลิศ
ฟุตบอลลีกเพลย์ออฟอังกฤษ ฤดูกาล 2020
การแพร่สัญญาณ

การแพร่สัญญาณ หรือ การออกอากาศ (broadcasting) คือการกระจายสัญญาณภาพและเสียงไปสู่ผู้ชมตามพื้นที่ต่าง ๆ ผ่านสื่อสารมวลชน แต่โดยทั่วไปจะใช้รังสีแม่เหล็กไฟฟ้า (คลื่นวิทยุ) ในรูปแบบหนึ่งต่อหลายคน การแพร่สัญญาณเริ่มต้นด้วยการแพร่สัญญาณเอเอ็ม สำหรับการกระจายเสียงวิทยุ ซึ่งได้รับความนิยมในการใช้งานในช่วงปี ค.ศ. 1920 ด้วยการที่เครื่องส่งสัญญาณจากหลอดสุญญากาศแพร่สัญญาณไปยังเครื่องรับสัญญาณ ก่อนหน้านี้การสื่อสารทางอิเล็กทรอนิกส์ทุกรูปแบบ (ตั้งแต่วิทยุ, โทรศัพท์ และโทรเลข) เป็นแบบหนึ่งต่อหนึ่ง ด้วยข้อความที่มีไว้สำหรับผู้รับคนเดียว คำว่า "การแพร่สัญญาณ" วิวัฒนาการมาจากวิธีการเกษตร ในการหว่านเมล็ดในไร่โดยการคัดเลือกพวกมันในวงกว้าง ต่อมาถูกนำมาใช้เพื่ออธิบายการแพร่กระจายข้อมูลอย่างกว้างขวางโดยสื่อสิ่งพิมพ์ หรือโดยโทรเลข ตัวอย่างการนำไปใช้กับการส่งสัญญาณวิทยุ "หนึ่งต่อหลายคน" ของแต่ละสถานีให้กับผู้ฟังหลายคนปรากฏขึ้นเร็วมากตั้งแต่ปี ค.ศ. 1898 เป็นต้นมา
การแพร่สัญญาณผ่านอากาศมักเกี่ยวข้องกับวิทยุและโทรทัศน์ แม้ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ทั้งวิทยุและโทรทัศน์เริ่มส่งสัญญาณผ่านสายเคเบิล (โทรทัศน์ผ่านสายเคเบิล) ฝ่ายที่ได้รับอาจรวมถึงประชาชนทั่วไปหรือกลุ่มย่อยที่ค่อนข้างเล็ก ประเด็นคือทุกคนที่มีเทคโนโลยีและอุปกรณ์รับสัญญาณที่เหมาะสม (เช่น เครื่องรับวิทยุหรือโทรทัศน์) สามารถรับสัญญาณได้ สาขาการออกอากาศ รวมถึงบริการที่รัฐบาลจัดการ เช่น วิทยุสาธารณะ วิทยุชุมชน โทรทัศน์สาธารณะ วิทยุเชิงพาณิชย์ของเอกชน และโทรทัศน์เชิงพาณิชย์ ประมวลกฎหมายของรัฐบาลกลางสหรัฐ หัวข้อที่ 47 ตอนที่ 97 นิยาม "การแพร่สัญญาณ" ว่าเป็น "การส่งสัญญาณให้ประชาชนทั่วไปได้รับไม่ว่าจะโดยตรงหรือโดยอ้อม" การส่งสัญญาณโทรคมนาคมแบบส่วนตัวหรือแบบสองทางไม่มีคุณสมบัติตามนิยามนี้ ตัวอย่างเช่น ผู้ให้บริการวิทยุสมัครเล่น และวิทยุคลื่นความถี่ ไม่ได้รับการอนุญาตให้ออกอากาศ ตามนิยาม "การส่งสัญญาณ" และ "การแพร่สัญญาณ" นั้นไม่เหมือนกัน
การส่งรายการวิทยุและโทรทัศน์จากสถานีวิทยุหรือโทรทัศน์ไปยังเครื่องรับที่บ้านโดยคลื่นวิทยุ เรียกว่า "ผ่านอากาศ" (Over the air; ชื่อย่อ: OTA) หรือการแพร่สัญญาณภาคพื้นดิน และในประเทศส่วนใหญ่ต้องมีใบอนุญาตประกอบกิจการการแพร่สัญญาณ การส่งสัญญาณโดยใช้ลวดหรือสายเคเบิล เช่น โทรทัศน์ผ่านสายเคเบิล (ซึ่งส่งสัญญาณจากสถานีผ่านอากาศด้วยความยินยอม) ยังได้รับการพิจารณาออกอากาศ แต่ไม่จำเป็นต้องมีใบอนุญาต (แม้ว่าในบางประเทศจะต้องมีใบอนุญาต) ในยุค 2000 การส่งสัญญาณของรายการโทรทัศน์และวิทยุผ่านเทคโนโลยีดิจิทัลแบบส่งต่อเนื่อง ก็ได้รับการกล่าวถึงมากขึ้นว่าเป็นการแพร่สัญญาณเช่นกัน
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
วิทยุ
โทรทัศน์
โทรทัศน์ระบบแอนะล็อก
โทรทัศน์ระบบดิจิทัล
โทรทัศน์ภาคพื้นดิน
โทรทัศน์ผ่านสายเคเบิล
โทรคมนาคม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
คำศัพท์โทรทัศน์
โทรคมนาคม