pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วัฒนา สิทธิวัง

วัฒนา สิทธิวัง (เกิด 25 ธันวาคม พ.ศ. 2500) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง พรรคพลังประชารัฐปัจจุบันสังกัดพรรครวมไทยสร้างชาติ
== ประวัติ ==
วัฒนา สิทธิวัง เกิดเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2500 สำเร็จการศึกษา ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาศิลปศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง
== การทำงาน ==
วัฒนา เคยรับราชการที่ สำนักงานเร่งรัดพัฒนาชนบท (รพช.) จังหวัดลำปาง ขณะเดียวกัน วัฒนาก็เคยผ่านการเรียนและฝึกปฏิบัติจากคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ทำหน้าที่ฝ่ายรักษาพยาบาลนานถึง 15 ปี ก่อนที่จะลาออกในเวลาต่อมา เพื่อที่จะมาทำงานในด้านการเมืองท้องถิ่น
== งานการเมือง ==
วัฒนา เข้าสู่วงการการเมืองด้วยการเป็นนายกองค์การบริหารส่วนตำบลใหม่พัฒนา 1 สมัย จากนั้นจึงได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำปาง 3 สมัย จนกระทั่ง พ.ศ. 2562 ได้รับตำแหน่งเป็นรองประธานสภาองค์การส่วนบริหารจังหวัดลำปาง ก่อนที่ต่อมาจะลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคพลังประชารัฐ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เมื่อแพ้ให้กับ นาย อิทธิรัตน์ จันทรสุรินทร์ จากพรรคเพื่อไทย
แต่ต่อมา อิทธิรัตน์ได้เสียชีวิตลง จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง เขต 4 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2563 โดยที่วัฒนา ยังคงลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคเดิม ซึ่งในการเลือกตั้งครั้งนี้ วัฒนาได้รับเลือกตั้งซ่อมในที่สุด ต่อมา กกต. มีมติให้ใบเหลือง และศาลฎีกามีคำสั่งให้หยุดปฏิบัติหน้าที่ ต่อมาศาลมีคำสั่งให้พ้นสภาพการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กระทั่งได้ลาออกจากพรรคเศรษฐกิจไทยมาสมัครเป็นสมาชิกพรรครวมไทยสร้างชาติ
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
วัฒนา สิทธิวัง ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง เขต 4 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2563 สังกัดพรรคพลังประชารัฐ → พรรคเศรษฐกิจไทย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอเกาะคา
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลในประเทศไทย
พรรคพลังประชารัฐ
พรรคเศรษฐกิจไทย
พรรครวมไทยสร้างชาติ
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
วัดตะไกร

วัดตะไกร วัดร้างซึ่งตั้งอยู่ที่ ตำบลลุมพลี อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดตะไกรไม่ปรากฏหลักฐานการสร้าง แต่ตามหลักฐานทางโบราณคดี สันนิษฐานว่าวัดตะไกรน่าจะสร้างขึ้นในช่วง พ.ศ. 2006 - 2170 ในแผ่นดินสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ขึ้นมาจนถึงรัชกาล สมเด็จพระเจ้าทรงธรรม ถูกทิ้งร้างเมื่อครั้งเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 2310
ชื่อของวัดได้ปรากฏอยู่ในวรรณคดี เรื่อง เสภาขุนช้างขุนแผน สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงสันนิษฐานโดยอาศัยพงศาวดารและคำให้การชาวกรุงเก่าว่า มีเค้ามาจากเรื่องจริงที่เกิดขึ้นในรัชกาลของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 ได้กล่าวถึงความสำคัญของวัดตะไกรไว้ว่า เป็นที่ฌาปนกิจศพและฝังศพของนางวันทองซึ่งถูกประหารชีวิต
== โบราณสถาน ==
จากการศึกษาทางด้านโบราณคดี แบ่งพัฒนาการของวัดตะไกรได้ดังนี้ สมัยแรกสร้างได้นำดินเหนียวปรับถมพื้นที่ทั้งวัด แล้ววางผังตามแกนทิศตะวันออก-ทิศตะวันตก โดยหันหน้าไปทางทิศตะวันออก เขตพุทธาวาส มีกำแพงแก้ว ถัดจากวิหารเป็นเจดีย์ประธานแปดเหลี่ยมซึ่งมีเจดีย์รายทางทิศใต้ นอกกำแพงทิศตะวันออกมีสระน้ำจำนวน 2 สระ สร้างด้วยการก่ออิฐเป็นกรอบ ยังพบโบราณวัตถุ ได้แก่ ส่วนประกอบทางสถาปัตยกรรม เครื่องมือ เครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น เตาเชิงกราน หม้อดินเผาแบบต่าง ๆ เศษภาชนะสีดำขัดมันคล้ายบาตรของพระภิกษุสงฆ์ เครื่องถ้วยลายครามจีน กำหนดอายุราวพุทธศตวรรษที่ 21–22 สมัยที่ 2 ได้ถมดินพื้นที่เขตพุทธาวาสสูงขึ้นอีก 50 เซนติเมตร พบโบราณวัตถุที่ใช้ในชีวิตประจำวันภายในวัด เช่น เตาเชิงกราน ตะคันดินเผา เบ้าหลอมโลหะ ภาชนะดินเผาจากแหล่งต่าง ๆ
สันนิษฐานว่ามีพระสงฆ์จำพรรษาตั้งแต่สมัยแรกจนถึง พ.ศ. 2310 และสมัยรัตนโกสินทร์ระหว่างรัชกาลที่ 4 ถึงรัชกาลที่ 5 ได้มีผู้คนเข้ามาใช้พื้นที่ของวัดอีกครั้งหนึ่ง
สำหรับส่วนของสิ่งก่อสร้างที่ยังหลงเหลืออยู่ในปัจจุบันได้แก่ สระน้ำโบราณ กำแพงแก้ว พระวิหาร วิหารราย พระอุโบสถ พระเจดีย์ประธาน เจดีย์ราย (มีทั้งสิ้น 16 องค์รอบพระวิหาร)
== อ้างอิง ==
ตะไกร
สิ่งก่อสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา
ไอสติลคอลออสเตรเลียโฮม

ไอสติลคอลออสเตรเลียโฮม ("I Still Call Australia Home") เป็นเพลงที่เขียนและแสดงโดย Peter Allen ใน ค.ศ. 1980  เพลงกล่าวถึงความความหวนหาของชาวออสเตรเลียนในต่างประเทศที่มีต่อมาตุภูมิ
==นัยสำคัญในวัฒนธรรมออสเตรเลีย==
เพลงได้ถูกใช้เพื่อกิจกรรมเกี่ยวกับความรักชาติและความคิดถึงบ้านเกิด ตัวอย่างสำคัญได้แก่โฆษณาโทรทัศน์ของสายการบินควอนตัส ซึ่งขับร้องโดยรักน้องเดี่ยวหรือประสานเสียงโดยวงเยาวชน เพลงนี้ยังคงใช้อยู่ในวิดีโอความปลอดภัยฉบับ ค.ศ. 2020 โดยเพลงเวอร์ชันได้นำไปใช้ในประวัติศาสตร์ 100 ปีของสายการบิน
ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 รายการพิเศษ Opening Gala ในลอสแอนเจลิส Olivia Newton-John ได้ร้องเพลงนี้จากจากซิดนีย์ร่วมกับวงประสานเสียง ผสมกับเพลง "Waltzing Matilda" จากนั้นทั้งสองเพลง ก็ใช้ในการแสดงประวัติชีวิตของ Allen The Boy from Oz ซึ่งมี Hugh Jackman แสดงเป็น Allen
"I Still Call Australia Home" ถูกบันทึกไว้เป็นส่วนหนึ่งของ Sounds of Australia registry โดย National Film and Sound Archive ใน ค.ศ. 2013
ภาษาอังกฤษของออสเตรเลียของคนรุ่นก่อน คำว่า "home" (บ้าน) มีความหมายถึงสหราชอาณาจักร ดังนั้นในเพลงนี้ "calling Australia home" (เรียกออสเตรเลียว่าบ้าน) ในเป็นการสร้างอัตลักษณ์ใหม่ของออสเตรเลียที่สะท้อนความเป็นจริงของคนในยุคปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
== แหล้งข้อมูลอื่น ==
I Still Call Australia Home TVC (2004)
Lyrics: Peter Allen - I Still Call Australia Home
I Still Call Australia Home performed in French by Sylvie Boisel
เพลงออสเตรเลีย
เทกมีโฮม, คันทรีโรดส์

"" (Take Me Home, Country Roads) บางทีเรียกเพียง "เทกมีโฮม" หรือ "คันทรีโรดส์" เป็นเพลงที่ Bill Danoff, Taffy Nivert, และ จอห์น เดนเวอร์ เขียนขึ้น มีเนื้อหาเกี่ยวกับรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย Denver ออกเพลงนี้เป็นซิงเกิลเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1971 เพลงนี้ติดอันดับที่สองของ Billboard's US Hot 100 singles ในสัปดาห์ที่สิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1971 เพลงประสบความสำเร็จตั้งแต่แรกเผยแพร่ และ RIAA ให้การรับรองระดับ Gold เมื่อ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1971 และระดับ Platinum เมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 2017 เพลงนี้กลายเป็นหนึ่งในเพลงที่ได้รับความนิยมและชื่นชอบที่สุดของจอห์น เดนเวอร์ เพลงยังมียอดจำหน่ายต่อเนื่อง โดยฉบับดิจิทัลขายได้ 1.6 ล้านชุดในสหรัฐ
เพลงนี้มีสถานะพิเศษเป็นสัญลัษณ์ต้นแบบของรัฐเวสต์เวอร์จิเนียซึ่งในเพลงพรรณนาว่าเป็น "Almost Heaven" ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014 เพลงนี้ได้เป็นหนึ่งในเพลงอย่างเป็นทางการสี่เพลงประจำรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย
== คัฟเวอร์ ==
=== ฉบับภาษาญี่ปุ่น ===
มีการทำเพลงนี้เป็นภาษาญี่ปุ่นสำหรับภาพยนตร์อนิเมะเรื่อง Whisper of the Heart เมื่อ ค.ศ.  1995 โดยมี Yōko Honna ขับร้อง เพลงนี้มีบทบาทในเนื้อเรื่องของภาพยนตร์ ได้รับการเปลี่ยนชื่อให้ขำขันว่า "Concrete Roads" ซึ่งสะท้อนถึงบ้านเกิดของตัวละครในฝั่งตะวันตกของกรุงโตเกียว ช่วงเปิดภาพยนตร์ยังมีการบรรเลงเพลงนี้ฉบับที่ Olivia Newton-John ขับร้อง
== อ้างอิง ==
เพลงอเมริกัน
พระเจ้าฉินอู่

พระเจ้าฉินอู่ (; 329–307 ก่อนคริสต์ศักราช) หรือรู้จักในพระนาม พระเจ้าฉินต้าวอู่เล่ย (秦悼武烈王) หรือ พระเจ้าฉินต้าวอู่ (秦悼武王) หรือ พระเจ้าฉินอู่เล่ย (秦武烈王) เป็นผู้ปกครองของรัฐฉินในช่วง 310-307 ปีก่อนคริสต์ศักราช ในยุครณรัฐของประวัติศาสตร์จีน
หลังพระองค์ครองราชย์ ฉินอู่ ได้แสดงความแข็งแกร่งโดยการยกติ้ง หรือกระถางสัมฤทธิ์ของราชวงศ์โจว แม้จะยกได้สำเร็จแต่ก็ทำให้กระดูกหัก ในเวลากลางคืนมีเลือดไหลจากพระเนตร ฉินอู่ สิ้นพระชนม์ในเวลาต่อมา พระองค์ขึ้นครองราชย์เมื่อพระชันษา 18-19  ปีและสิ้นพระชนม์เมื่อพระชันษา 21–22 ปี โดยทรงปกครองรัฐฉินได้เพียงสามปี
บุคคลที่เกิดในทศวรรษ 320 ก่อนคริสตกาล
บุคคลที่เสียชีวิตในทศวรรษ 300 ก่อนคริสตกาล
ผู้ปกครองรัฐฉิน
พระเจ้าฉินเจ้าเซียง

พระเจ้าฉินเจ้าเซียง (; 325–251 ปีก่อนคริสต์ศักราช) หรือ พระเจ้าฉินเจ้า (秦昭王) พระนามเดิม อิ๋ง จี้  เป็นกษัตริย์ของ ฉิน ตั้งแต่ 306 ปีก่อนคริสตกาล ถึง 251 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์เป็นพระโอรสในพระเจ้าฉินฮุ่ยเหวินและพระอนุชาในพระเจ้าฉินอู่
พระเจ้าฉินเจ้าเซียง ครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งรัฐฉินเป็นเวลา 57 ปี ในรัชสมัยของพระองค์รัฐฉินได้เข้ายึดเมืองหยิง เมืองหลวงของรัฐฉู่ใน 278 ปีก่อนคริสต์ศักราช พิชิตเผ่าซีหรงใน 272 ปีก่อนคริสต์ศักราช สังหารหมู่ทหาร 450,000 นายของรัฐจ้าวที่ฉางผิงใน 260 ปีก่อนคริสต์ศักราช และล้มล้างราชวงศ์โจวตะวันออกใน 256 ปีก่อนคริสต์ศักราช การขยายอาณาเขตที่แข็งกร้าวเหล่านี้และความอ่อนแอทางยุทธศาสตร์ของรัฐคู่แข่งอื่น ๆ ได้ปูทางไปสู่การรวมประเทศจีนของฉินในสามทศวรรษต่อมา โดยพระนัดดาของพระองค์หยิง เจิ้ง
ผู้ปกครองรัฐฉิน
วัดหนองกระพง

วัดหนองกระพง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเหมืองใหม่ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม ปัจจุบันพระครูสมุทรธีรคุณ (พีระ) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
ผู้ริเริ่มสร้างวัด คือ พระครูพิศิษฏ์ประชานาถ เจ้าอาวาสวัดอินทาราม และผู้ใหญ่สนาน แสวงลาภ และประชาชนในท้องถิ่น โดยตั้งคณะกรรมการผู้ริเริ่มดำเนินการจัดซื้อที่ดินของประชาชนจำนวน 6 ไร่ 2 งาน 69 ตารางวา แล้วขออนุญาตสร้างวัด โดยนายด่วน จาตุรัส เป็นผู้ขอ และได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2531 ถึงวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2536 กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งวัด เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2540 มหาเถรสมาคมพิจารณาลงมติให้ตั้งชื่อว่า "วัดหนองกระพง" ตามชื่อของหมู่บ้านหนองกระพง และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2558 เมื่อแรกสร้างวัดการเดินทางลำบากมาก ต้องเดินทางโดยทางเรือผ่านคลองวัวด้านหลังวัด ปัจจุบันสามารถเดินทางโดยรถยนต์ได้สะดวก
เสนาสนะในวัด ได้แก่ อุโบสถมีพระประธานในอุโบสถ และกุฏิสงฆ์ทรงไทยโดยประชาชนบริจาคบ้านเรือนไว้ให้
==อ้างอิง==
หนองกระพง
วัดขุนอินทประมูล

วัดขุนอินประมูล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่ตำบลอินทประมูล อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง
วัดขุนอินทประมูลสร้างขึ้นในสมัยกรุงสุโขทัย พิจารณาจากซากอิฐแนวเขตเดิมคะเนว่าเป็นวัดขนาดใหญ่ เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์ที่ใหญ่และ ยาวที่สุดในประเทศไทย มีความยาวถึง 50 เมตร (25 วา) เดิมประดิษฐานอยู่ในวิหารแต่ถูกไฟไหม้ปรักหักพังไปเหลือแต่องค์พระตากแดดตากฝนอยู่กลางแจ้งมานานนับเป็นร้อย ๆ ปี องค์พระพุทธรูปมีลักษณะและขนาดใกล้เคียงกับพระนอนจักรสีห์ จังหวัดสิงห์บุรี สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยเดียวกัน องค์พระนอนมีพุทธลักษณะที่งดงาม พระพักตร์ยิ้มละไม สงบเยือกเย็น น่าเลื่อมใสศรัทธา พระมหากษัตริย์ไทยหลายพระองค์ได้เคยเสด็จมาสักการะบูชา อาทิเช่น พระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ เสด็จมาเมื่อ พ.ศ. 2296 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จฯ ในปี พ.ศ. 2421 และ 2451 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลปัจจุบัน เสด็จฯ มาถวายผ้าพระกฐินต้นในปี พ.ศ. 2516 และเสด็จมานมัสการอีกครั้งในปี พ.ศ. 2518
นอกจากนี้ภายในบริเวณวัดขุนอินทประมูลยังมีซากโบราณสถานวิหารหลวงพ่อขาว ซึ่งเหลือเพียงฐาน ผนังบางส่วนและองค์พระพุทธรูป และ ในศาลาอเนกประสงค์ มีศาลรูปปั้นขุนอินทประมูลและโครงกระดูกมนุษย์ ขุดพบในเขตวิหารพระพุทธไสยาสน์เมื่อปี พ.ศ. 2541 ลักษณะนอนคว่ำหน้า มือและเท้ามัดไพล่อยู่ด้านหลัง เชื่อกันว่าเป็นโครงกระดูกขุนอินทประมูล แต่บ้างก็ว่าไม่ใช่
== อ้างอิง ==
สิ่งก่อสร้างในสมัยกรุงสุโขทัย
ขุนอินทประมูล
โบราณสถานในจังหวัดอ่างทอง
วัดทศทิศาราม

วัดทศทิศาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงทองหลาง อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 16 ไร่ 54 ตารางวา
วัดทศทิศารามสร้างเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2435 เดิมตั้งอยู่ตำบลบึงคอไห ห่างจากที่ตั้งปัจจุบันประมาณ 2 กิโลเมตร มีนามว่า วัดอู่ตะเภา ต่อมาเมื่อบริษัทขุดคลองแลคูนาสยามได้ขุดคลองส่งน้ำขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2444 หม่อมหลวงกิตติประกาศ (หม่อมหลวงผ่อน พนมวัน ณ อยุธยา) ได้ถวายที่ดินซึ่งเป็นที่ตั้งวัดในปัจจุบันให้แก่วัด จำนวน 16 ไร่ 54 ตารางวา พร้อมกับได้ทำการก่อสร้างวัดขึ้นมาใหม่ โดยย้ายมาจากที่เดิมเมื่อ พ.ศ. 2444 เพราะเป็นสถานที่สะดวกเหมาะสม ประกอบกับที่ดินตั้งวัดอยู่เดิมทางวัดยังมิได้กรรมสิทธ์ ได้ขนานนามวัดในที่ตั้งใหม่ว่า "วัดทศทิศาราม" ตามชื่อบิดาของผู้ถวายที่ดินและสร้างวัด คือ หม่อมทศทิศฤๅเดช วัดรับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2449
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 12 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2448 ได้บูรณะเมื่อ พ.ศ. 2493 กุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 หอระฆัง และศาลาท่าน้ำ
==อ้างอิง==
ทศทิศาราม
รัฐบาลกลางเบลเยียม

รัฐบาลกลางเบลเยียม (Gouvernement fédéral; Federale regering; Föderalregierung) เป็นรัฐบาลกลางของราชอาณาจักรเบลเยียม ประกอบด้วยรัฐมนตรีและรัฐมนตรีช่วย (ซึ่งมีฐานะต่ำกว่ารัฐมนตรีและไม่นับรวมอยู่ในคณะรัฐมนตรีของเบลเยียม) ซึ่งมาจากพรรคการเมืองที่เป็นฝ่ายรัฐบาล รัฐบาลกลางเบลเยียมมีผู้นำคือนายกรัฐมนตรี ในขณะที่รัฐมนตรีนั้นเป็นผู้นำของแต่ละกระทรวง รัฐมนตรีทุกกระทรวงกับนายกรัฐมนตรีรวมกันเป็นคณะรัฐมนตรีซึ่งเป็นโครงสร้างสำคัญของอำนาจบริหารรัฐบาล
โดยปกติตามรัฐธรรมนูญเบลเยียม อำนาจบริหารนั้นมาจากพระมหากษัตริย์ซึ่งเป็นผู้แต่งตั้งรัฐมนตรี อย่างไรก็ตาม สถาบันพระมหากษัตริย์แห่งเบลเยียมไม่ยุ่งเกี่ยวกับการเมือง โดยจะใช้พระราชอำนาจทางการเมืองตามคำเสนอของนายกรัฐมนตรีซึ่งในทางปฏิบัติเป็นผู้ใช้อำนาจบริหาร
==บทบาท==
รัฐบาลกลางเบลเยียมเป็นผู้ใช้อำนาจบริหาร โดยมีนายกรัฐมนตรีเป็นผู้นำรัฐบาล โดยในแต่ละกระทรวงจะมีรัฐมนตรี (ministre; minister; Minister) เป็นผู้รับผิดชอบ และมีรัฐมนตรีช่วย (secrétaire d'État; staatssecretaris; Staatssekretär) ช่วยกำกับดูแลกิจการต่าง ๆ ในกระทรวง โดยรัฐบาลนั้นมาจากพรรคการเมืองที่เป็นพรรคร่วมรัฐบาลในสภา ในปัจจุบันไม่มีพรรคการเมืองใดพรรคการเมืองหนึ่งครองเสียงข้างมากในสภาเพียงพรรคเดียว
มาตรา 99 ของรัฐธรรมนูญเบลเยียมระบุว่า รัฐมนตรีมีจำนวนจำกัดเพียง 15 คน ซึ่งจะต้องถูกแบ่งเป็นจำนวนเท่า ๆ กันระหว่างรัฐมนตรีผู้ใช้ภาษาฝรั่งเศสกับรัฐมนตรีผู้ใช้ภาษาดัตช์ ถึงแม้ว่าตำแหน่งนายกรัฐมนตรีนั้นจะไม่ถูกนับในจำนวนนี้ แต่ไม่เคยมีนายกรัฐมนตรีที่เป็นผู้ใช้ภาษาฝรั่งเศสตั้งแต่ ค.ศ. 1979 ถึง ค.ศ. 2011 โดยรัฐมนตรีสามารถดำรงตำแหน่งเป็นรองนายกรัฐมนตรี (ส่วนใหญ่จะเป็นผู้นำพรรคการเมืองในพรรคร่วมรัฐบาล และเป็นตัวแทนสำคัญของรัฐบาลกลางในแต่ละพรรคร่วมรัฐบาล) โดยปกติในการประชุมคณะรัฐมนตรีจะมีการใช้ล่ามเสมอ
นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีมีหน้าที่กำกับดูแล "บริการสาธารณะกลาง" (Service public fédéral; Federale overheidsdienst; Föderaler Öffentlicher Dienst) ซึ่งมีโครงสร้างคล้ายกับกระทรวงในการบริหารราชการแผ่นดินของประเทศอื่น ๆ
อีกหนึ่งโครงสร้างสำคัญของฝ่ายบริหารประกอบด้วยคณะรัฐมนตรีใหญ่ (conseil des ministres restreint; kernkabinet; Kernkabinett) ประกอบด้วยนายกรัฐมนตรีและรองนายกรัฐมนตรีซึ่งจะตัดสินใจร่วมกันในเรื่องสำคัญทางการเมือง
==ดูเพิ่ม==
รัฐสภาเบลเยียม
ประเทศเบลเยียม
== ดูเพิ่ม ==
==อ้างอิง==
รัฐบาลเบลเยียม
พระเจ้าฉินเซี่ยวเหวิน

พระเจ้าฉินเซี่ยวเหวิน (303–251 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็นพระมหากษัตริย์ฉิน ผู้ครองราชย์เป็นระยะเวลาสั้น ๆ เมื่อ 251 ปีก่อนคริสต์ศักราช พระองค์เป็นพระอัยกาของจิ๋นซีฮ่องเต้
ฉินเซี่ยวเหวิน เป็นพระโอรสในพระเจ้าฉินเจ้าเซียงและพระนางถัง และเป็นพระราชนัดดาพระพันปีซ่วน ปกครองรัฐฉินเป็นเวลาไม่ถึงหนึ่งปี และสิ้นพระชนม์สามวันหลังพระราชพิธีราชาภิเษก ซึ่งก่อให้เกิดทฤษฎีมากมายเกี่ยวกับการครองราชย์เป็นระยะเวลาสั้น ๆ ของพระองค์ ข้อสันนิษฐานที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดคือพระองค์มีพระชนมายุมากเมื่อขึ้นครองบัลลังก์ ซึ่งพระราชบิดาของพระองค์ปกครองนานกว่า 50 ปี อย่างไรก็ตามมีทฤษฎีสมคบคิด ที่ว่าลฺหวี่ ปู้เหวย์วางยาพิษหรือลอบปลงพระชนม์ เพื่อสถาปนากษัตริย์องค์ต่อไปคือพระเจ้าฉินจฺวังเซียงขึ้นสู่บัลลังก์ ซึ่งข้อสันนิษฐานนี้ได้รับการสนับสนุนจากข้อเท็จจริงที่ว่า พระเจ้าฉินจฺวังเซียง ครองราชย์ได้เพียง 3 ปี
==อ้างอิง==
ผู้ปกครองรัฐฉิน
จุลพันธ์ โนนศรีชัย

จุลพันธ์ โนนศรีชัย เป็นนักการเมืองชาวไทย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคอนาคตใหม่ ปัจจุบันสังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา
== ประวัติ ==
จุลพันธ์ โนนศรีชัย เกิดเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2497 อาศัยอยู่ที่ตำบลบ้านแหวน อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ เขาจบการศึกษาระดับปริญญาตรี บริหารธุรกิจบัณฑิต (การเงิน) จากมหาวิทยาลัยกรุงเทพ และปริญญาโท รัฐศาสตรมหาบัณฑิต (บริหารรัฐกิจ) จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
จุลพันธ์ ประสบอุบัติเหตุจากการขับขี่รถจักรยานยนต์บิ๊กไบท์ทำให้สูญเสียขาซ้าย และใช้ขาเทียมในการเดินปกติ
== การทำงาน ==
จุลพันธ์ โนนศรีชัย เคยทำงานในองค์การคลังสินค้า ในตำแหน่งรองผู้อำนวยการองค์การคลังสินค้า และเขาทำธุรกิจเปิดร้านอาหาร รวมถึงการทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 52 และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก เป็นลำดับสุดท้ายที่ได้รับเลือกตั้งจากจำนวน 50 ที่นั่งของพรรคอนาคตใหม่ ต่อมาเมื่อพรรคอนาคตใหม่ถูกยุบพรรค เขาจึงย้ายไปสังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา
จุลพันธ์ ถูกกล่าวถึงทางสื่อมวลชนเมื่อมีภาพการสวมกางเกงขาขั้นเข้าร่วมประชุมสภาผู้แทนราษฎร และต่อมาเขาเปิดเผยว่าได้ขออนุญาตประธานสภาผู้แทนราษฎรแล้ว เนื่องจากตนเป็นผู้พิการต้องใส่ขาเทียม และไม่สะดวก
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอหางดง
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
พรรคอนาคตใหม่
พรรคชาติไทยพัฒนา
บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
คนพิการ
วัดหลวงสุนทราราม

วัดหลวงสุนทราราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศาลเจ้าโรงทอง อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 75 ไร่ 70 ตารางวา
วัดหลวงสุนทราราม ชาวบ้านเรียก วัดหลวง ระบุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2320 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา สำหรับอุโบสถหลังใหม่วันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 วัดหลวงไม่ปรากฎหลักฐานบุคคลที่สร้างวัด มีเรื่องเล่าว่า วัดนี้เป็นวัดที่สร้างขึ้นในสมัยที่พระเจ้าบุเรงนองกษัตริย์พม่าได้ชัยชนะเหนือกรุงศรีอยุธยา ด้วยมีหลักฐานซากวัดร้าง ชื่อ "วัดอุหม่อง" ซึ่งคงจะสร้างในระยะเวลาใกล้เคียงกันอยู่ถัดขึ้นไปทางทิศเหนือ แต่ปัจจุบันถูกรบกวนไม่ปรากฎร่องรอย
อุโบสถหลังเก่าเป็นอาคารก่ออิฐถือปูนขนาด 8.50 ยาว 17 เมตร มีฐานโค้งสำเภา ขนาด 6 ห้อง ผนังก่อทึบ 5 ช่องหน้าต่าง มีประตูเฉพาะด้านหน้า 2 บาน หลังคาจั่วต่อปีก ด้านหน้าต่อปีกยื่นออกมามีเสายอดบัวกลุ่มรองรับ 4 ต้น หน้าบันก่ออิฐถือปูน ตกแต่งลวดลายปูนปั้นด้านหน้าเป็นสายพรรณพฤกษาบนโขดหิน ประดับถ้วยชามเป็นดอกไม้สีต่าง ๆ ด้านหลังเป็นลายเทพนมประทับบนหน้ากาล ประดับด้วยเครือเถาล้อมรอบช่อฟ้าใบระกาปั้นเป็นรูปบุคคลประดับ ซุ้มประตูทางเข้าตกแต่งด้วยลายปูนปั้นเป็นกรอบซุ้มรูปเทพชุมนุม บานประตูด้านนอกลงรักปิดทองลายเทพพนม ผนังภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังโทนของสีออกสีแดง บนผนังหุ้มกลองด้านหน้าเป็นภาพตอนมารผจญและพุทธประวัติตอนเสด็จดาวดึงส์ ด้านหลังเป็นภาพเล่าเรื่องพระเวสสันดรชาดก ผนังด้านข้างเป็นภาพพุทธประวัติสภาพลบเลือน
ปรางค์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอุโบสถ แต่เดิมมีสภาพชำรุดเหลือเพียงฐาน ทางวัดได้ปรับปรุงพื้นที่และสร้างอุโบสถหลังใหม่แทนเมื่อปี พ.ศ. 2500
==อ้างอิง==
หลวงสุนทราราม
โบราณสถานในจังหวัดอ่างทอง
เมย์ฟลาวเวอร์

{|
|}
เมย์ฟลาวเวอร์ (Mayflower) เป็นเรือสัญชาติอังกฤษที่ขนส่งผู้ตั้งถิ่นฐานที่ปัจจุบันรู้จักในนามพิลกริม จากอังกฤษไปยังโลกใหม่ในปี ค.ศ. 1620 หลังล่องในทะเลนาน 10 สัปดาห์ เรือ เมย์ฟลาวเวอร์ ที่บรรทุกผู้โดยสาร 102 คนและลูกเรือประมาณ 30 คนมาถึงอเมริกา โดยทอดสมอใกล้ปลายเคปค้อดในแมสซาชูเซตส์เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน (วันที่แบบเก่า 11 พฤศจิกายน) ค.ศ. 1620
พิลกริมอยู่ร่วมสมัยกับพิวริตัน ซึ่งเป็นกลุ่มคริสตชนที่ต้องการปฏิรูปคริสตจักรแห่งอังกฤษ แต่พิลกริมเลือกจะแยกตัวจากคริสตจักรแห่งอังกฤษเนื่องจากมีมุมมองทางศาสนาเป็นของตนเอง และเชื่อว่าการปฏิรูปคริสตจักรแห่งอังกฤษนั้นไม่เพียงพอ ในปี ค.ศ. 1608 พิลกริมอพยพไปยังฮอลแลนด์ที่พวกเขาสามารถประกอบพิธีกรรมได้อย่างอิสระ ล่วงถึง ค.ศ. 1620 พิลกริมตั้งใจจะข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกไปยังอเมริกาที่พวกเขาถือเป็น "แผ่นดินแห่งพระสัญญาใหม่" ซึ่งต่อมาพวกเขาได้ก่อตั้งอาณานิคมพลีมัธขึ้น
เดิมพิลกริมคาดหวังว่าพวกเขาจะไปถึงอเมริกาช่วงต้นเดือนตุลาคมด้วยเรือสองลำคือ สปีดเวล และ เมย์ฟลาวเวอร์ แต่ความล่าช้าและปัญหาต่าง ๆ ทำให้ เมย์ฟลาวเวอร์ เป็นเรือเพียงลำเดียวที่ใช้การได้ เมื่อมาถึงอเมริกาในเดือนพฤศจิกายน พิลกริมเผชิญกับฤดูหนาวที่รุนแรงจนเหลือประชากรเพียงครึ่งเดียวที่รอดชีวิต ปีต่อมาหลังได้รับความช่วยเหลือจากชาวพื้นเมือง พิลกริมฉลองการเก็บเกี่ยวของอาณานิคมเป็นครั้งแรก ซึ่งหลายศตวรรษต่อมาถูกประกาศเป็นวันขอบคุณพระเจ้าครั้งแรก
ระหว่างเดินทาง พิลกริมได้ร่วมกันเขียนและลงนามในข้อตกลงร่วมกันเมย์ฟลาวเวอร์ อันเป็นความตกลงในการก่อตั้งรัฐบาลพื้นฐาน โดยสมาชิกมีส่วนด้านความปลอดภัยและสวัสดิภาพของนิคมที่มีแผนจะจัดตั้งขึ้น เวลาต่อมาเรือ เมย์ฟลาวเวอร์ กลายเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมของประวัติศาสตร์สหรัฐ เนื่องจากเป็นหนึ่งในเรือลำแรก ๆ ที่นำพาชาวยุโรปมาตั้งอาณานิคมในอเมริกาและเป็นรากฐานสู่การก่อตั้งประเทศสหรัฐ แต่เดิมมีแผนเฉลิมฉลองครบรอบ 400 ปีของการขึ้นฝั่งในประเทศสหรัฐ สหราชอาณาจักร และเนเธอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 2020 แต่ถูกระงับเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 การไปรษณีย์สหรัฐออกจำหน่ายตราไปรษณียากรเมย์ฟลาวเวอร์แบบใหม่เพื่อเป็นที่ระลึกเมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 2020
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เรือในสหราชอาณาจักร
ประวัติศาสตร์สหรัฐ
สภาผู้แทนราษฎรเบลเยียม

สภาผู้แทนราษฎร (Chambre des représentants; ; Abgeordnetenkammer) เป็นหนึ่งในสองสภาของรัฐสภากลางเบลเยียมโดยถือเป็นสภาล่าง ส่วนอีกสภาคือวุฒิสภา (สภาสูง)
สภาผู้แทนราษฎรนั้นมีการประชุมสภาที่รัฐสภา (ปาแลเดอลานาซียง) กรุงบรัสเซลส์ ผู้ที่จะสมัครเข้ารับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจะต้องมีอายุอย่างน้อย 21 ปีบริบูรณ์ เป็นบุคคลสัญชาติเบลเยียม และพำนักอยู่ในประเทศเบลเยียม
ที่นั่งในสภาผู้แทนราษฎรมีจำนวนรวมทั้งสิ้น 150 ที่นั่ง โดยเลือกตั้งจาก 11 เขตเลือกตั้ง เขตเลือกตั้งแต่ละเขตนั้นจะแบ่งตามเขตภาษาที่ใช้ในเบลเยียม ได้แก่ 5 เขตในแคว้นเฟลมิช (79 ที่นั่ง) 5 เขตในแคว้นวอลลูน (49 ที่นั่ง) และเขตที่ใช้สองภาษา คือ บรัสเซลส์-ฮัลเลอ-ฟิลโฟร์เดอ (22 ที่นั่ง) แต่ละเขตจะสอดคล้องกับเขตจังหวัด ยกเว้นในกรณีของเขตเลือกตั้งในเลอเฟิน (ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดเฟลมิชบราบันต์) และบรัสเซลส์-ฮัลเลอ-ฟิลโฟร์เดอ
ในแต่ละเขตเลือกตั้งจะมีจำนวนสมาชิกผู้แทนราษฎรตามสัดส่วนประชากรทั้งหมด (ไม่ได้คำนวณเฉพาะจากผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง) เป็นจำนวนตั้งแต่ 4 คนสำหรับจังหวัดลักเซมเบิร์ก ไปจนถึง 24 คนสำหรับจังหวัดแอนต์เวิร์ป โดยมีการกำหนดเกณฑ์ขั้นต่ำที่ร้อยละ 5 (คะแนนเสียงต่ำสุด) เขตเลือกตั้งทั้งหมดในเบลเยียมนั้นจะใช้ภาษาใดภาษาหนึ่งโดยแบ่งตามเขตภาษา ยกเว้นในสองเขต ได้แก่ บรัสเซลส์-ฮัลเลอ-ฟิลโฟร์เดอและเลอเฟินซึ่งครอบคลุมเทศบาลที่ใช้ทวิภาษา (ฝรั่งเศสและดัตช์) 19 เขตเทศบาลในแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์ และกว่า 35 เขตเทศบาลที่ใช้ภาษาดัตช์ในเขตจังหวัดเฟลมิชบราบันต์ ซึ่งรวมถึง 7 เขตเทศบาลที่มีการอำนวยความสะดวกแก่ประชาชนผู้ใช้ภาษาฝรั่งเศส
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในปัจจุบันนั้นมาจากการเลือกตั้งครั้งล่าสุดเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2019
==ดูเพิ่ม==
รัฐสภากลางเบลเยียม
วุฒิสภาเบลเยียม
==อ้างอิง==
บ
นินิงิ โนะ มิโกโตะ

นินิงิ-โนะ-มิโกโตะ  เป็นเทพในเทพปกรณัมญี่ปุ่น หลานชายของเทพีสุริยะอามาเตราซุ นินิงิเป็นทวดฝ่ายพ่อของจักรพรรดิจิมมุ จักรพรรดิองค์แรกของญี่ปุ่น ผู้สืบเชื้อสายมาจากสวรรค์ได้นำข้าวและระเบียบลงมาที่โลก พร้อมกับไตรราชกกุธภัณฑ์ และลูกหลานที่สืบเชื้อสายจากสวรรค์ได้ก่อตั้งราชวงศ์ญี่ปุ่นขึ้น
==พงศาวลี==
รายงานหลายแห่งบันทึกให้อามาเตราซุกับทากามิมูซูบิเป็นปู่ย่าของนินิงิ และเป็นลูกชายของอาเมะ-โนะ-โอชิโฮมิมิกับทากูฮาดาจิจิ-ฮิเมะ
กล่าวกันว่า นินิงิเป็นหลานชายของฟูโตตามะกับอาเมะกับอาเมะ-โนะ-โคยาเนะ
== การสักการะ ==
มีศาลเจ้าหลายแห่งที่อุทิศแด่เทพเจ้า เช่น ศาลเจ้าอามัตสึและศาลเจ้าคิริชิมะ
==ดูเพิ่ม==
ทามาโนยะ-โนะ-มิโกโตะ
==อ้างอิง==
เทพเจ้าญี่ปุ่น
ชินโตคามิ
ตำบลอ่าวนาง

อ่าวนาง เป็นเมืองตากอากาศและตำบลหนึ่งของอำเภอเมืองกระบี่ จังหวัดกระบี่
==ภูมิศาสตร์==
ตำบลอ่าวนางตั้งอยู่บริเวณจุดกึ่งกลางของจังหวัดกระบี่ริมฝั่งทะเลอันดามัน พื้นที่เมืองส่วนใหญ่อยู่บนถนนสายหลักที่เต็มไปด้วยภัตตาคาร ผับ ร้านค้า และพาณิชยการอื่น ๆ ที่ดึงดูดนักท่องเที่ยว
==การแบ่งเขตการปกครอง==
ตำบลอ่าวนางแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านช่องพลี
หมู่ที่ 2 บ้านอ่าวนาง
หมู่ที่ 3 บ้านคลองแห้ง
หมู่ที่ 4 บ้านนาตีน
หมู่ที่ 5 บ้านทุ่ง
หมู่ที่ 6 บ้านคลองสน
หมู่ที่ 7 บ้านเกาะพีพี
หมู่ที่ 8 บ้านแหลมตง
==ปัญหาสิ่งแวดล้อม==
ตามข้อมูลจากพันคำ กิตติธรกุล นายกองค์การบริหารส่วนตำบลอ่าวนาง ตำบลอ่าวนางมีโรงบำบัดน้ำเสียที่สามารถรองรับน้ำเสียได้ประมาณ 3,000 ตารางเมตรต่อวัน ซึ่งยังไม่เพียงพอ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
บริการรถเช่ากระบี่
บริการแท็กซี่
แพ็คเกจทัวร์
ชายหาดในประเทศไทย
อ่าวนาง
อำเภอเมืองกระบี่
ป้อมมหาไชย

ป้อมมหาไชย โบราณสถานประเภทป้อมที่ตั้งอยู่บริเวณตลาดหัวรอ ตำบลหัวรอ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ป้อมมหาไชยสันนิษฐานว่าสร้างขึ้นก่อนรัชสมัยของ สมเด็จพระมหาจักรพรรดิ เพราะใน พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ได้กล่าวถึงป้อมมหาไชยว่าใน สงครามพระเจ้าตะเบ็งชเวตี้ ได้มีการปรากฏชื่อป้อมมหาไชยที่ยิงปืนใหญ่ถล่มกองทัพพม่า 
ในพระนิพนธ์เรื่อง ไทยรบพม่า ของ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดิศวรกุมาร กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ซึ่งเรียบเรียงขึ้นหลังเสียกรุงประมาณ 160 ปีได้เล่าไว้ว่า
== อ้างอิง ==
สิ่งก่อสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา
มหาไชย
ท่าอากาศยานนานาชาติเศาะลาละฮ์

ท่าอากาศยานนานาชาติเศาะลาละฮ์  เป็นท่าอากาศยานนานาชาติอันดับสองของประเทศโอมาน ซึ่งเป็นรองจากท่าอากาศยานนานาชาติมัสกัต ตั้งอยู่บนที่ราบชายฝั่งเศาะลาละฮ์ในเขตผู้ว่าการซุฟาร โดยอยู่ห่างจากใจกลางเมืองเศาะลาละฮ์ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 
==สถิติ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
OpenStreetMap - Salalah
Salalah Airport Information
Traffic Statistic Sep 2016 
Traffic Statistic 2018 Salalah & Muscat 
Annual Report 2017 MOTC for Reference 
เศาะลาละฮ์
สิ่งก่อสร้างในเศาะลาละฮ์
เทศบาลตำบลหนองโดน

เทศบาลตำบลหนองโดน เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1, 3–4 และหมู่ที่ 9 ของตำบลหนองโดน ในอำเภอหนองโดน จังหวัดสระบุรี เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลหนองโดนที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2506 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 2,414 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดสระบุรี อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดสระบุรีประมาณ 38 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 146 กิโลเมตรตามถนนพหลโยธิน และประมาณ 117 กิโลเมตรตามทางรถไฟสายเหนือ มีพื้นที่รับผิดชอบ 1.940 ตารางกิโลเมตร บริเวณหน้าสถานีรถไฟหนองโดน เป็นที่ตั้งของตลาดขนาดใหญ่ รถไฟซึ่งเป็นชุมทางเป็นการขนส่งที่สำคัญ ตลาดเป็นศูนย์กลางที่สำคัญของชุมชน เป็นจุดรวมเป็นพื้นที่ให้เกิดการแลกเปลี่ยนและให้เกิดการดำรงอยู่ได้ของชุมชน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลตำบลหนองโดน
หนองโดน
หนองโดน
อำเภอหนองโดน