เจ้าชายวิลเลียม อาเดลิน

เจ้าชายวิลเลียม อาเดลิน (William Adelin; 5 สิงหาคม 1103 - 25 พฤศจิกายน 1120) เป็นพระราชโอรสโดยชอบธรรมเพียงองค์เดียวของพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษโดยประสูติแต่พระราชินีมาทิลดาแห่งสกอตแลนด์ และด้วยเหตุนี้พระองค์จึงเป็นรัชทายาทของราชบัลลังก์อังกฤษ แต่การสวรรคตก่อนวัยอันควรของพระองค์โดยไม่มีทายาทเนื่องจากเรืออับปางทำให้เกิดวิกฤตการสืบราชบัลลังก์ซึ่งเป็นที่รู้จักในประวัติศาสตร์อังกฤษในชื่อดิแอนะคี
== พระประวัติ ==
เจ้าชายวิลเลียมประสูติที่วินเชสเตอร์ พระราชบิดาของพระองค์คือ พระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ อภิเษกสมรสกับพระมารดาของพระองค์คือ มาทิลดาแห่งสกอตแลนด์ พระราชินีมาทิลดาสืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 แห่งอังกฤษหรือพระเจ้าเอ็ดมันด์ผู้ทนทานและเป็นพระราชนัดดา (หลานสาว) ของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดธรรมสักขี ด้วยเหตุนี้ การอภิเษกครั้งนี้จึงเป็นการรวมกันระหว่างชาวนอร์มันผู้มาใหม่ซึ่งเป็นกษัตริย์อังกฤษและชาวแองโกล-แซกซันผู้อยู่มาแต่เก่าก่อน
ความหวังของพระเจ้าเฮนรีที่ 1 ในการสืบราชบัลลังก์ของพระองค์ขึ้นอยู่กับเจ้าชายวิลเลียม
== ดยุคแห่งนอร์มังดี ==
ในช่วงที่พระเจ้าเฮนรียังมีพระชนม์ชีพ เจ้าชายวิลเลียมได้รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็นดยุกแห่งนอร์มังดีต่อจากเจ้าชายรอเบิร์ตซึ่งเป็นพระปิตุลา (ลุง) ของพระองค์ซึ่งเป็นแค่พระอิสริยยศเพียงในนามมากกว่า พระเจ้าเฮนรีถูกพระเจ้าหลุยส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศสกดดันให้เสด็จไปแสดงความจงรักภักดีในฐานะดยุคแห่งนอร์มังดี ในฐานะกษัตริย์ พระเจ้าเฮนรีไม่พอพระทัยที่จะปฏิบัติตาม และในปี ค.ศ. 1115 พระองค์เสนอให้เจ้าชายวิลเลียมเสด็จไปแทนพระองค์ ข้อเสนอนี้เป็นที่ยอมรับในที่สุดในปี ค.ศ. 1120 หลังจากช่วงสงคราม เจ้าชายวิลเลียมเสด็จไปแสดงความจงรักภักดีต่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 6 ในกลางปี ค.ศ. 1120 ด้วยเหตุนี้ เจ้าชายวิลเลียมจึงถูกนับว่าเป็นดยุกแห่งนอร์มังดีในบางครั้ง (บางทีก็ วิลเลียมที่ 3 หรือวิลเลียมที่ 4) เจ้าชายวิลเลียมเป็นรัชทายาทและบารอนแห่งนอร์มังดีในปี ค.ศ. 1115 และบารอนแห่งอังกฤษในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1116 การอภิเษกของทั้งสองเกิดขึ้นในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1119 ในเมืองลิซิเออซ์
== สวรรคต ==
เจ้าชายวิลเลียมสวรรคตในโศกนาฏกรรมเรือขาวเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1120 ดยุคและพระสหายของพระองค์ได้ข้ามช่องแคบอังกฤษจากบาร์เฟลอร์บนเรือบล็องช์-เนฟ (เรือขาว) โดยเรือขาวเป็นเรือที่เร็วและทันสมัยที่สุดในกองเรือหลวง เจ้าชายวิลเลียมและคณะยังคงดื่มสุราอยู่ที่ฝั่งจนมืด โดยมั่นใจว่าเรือเร็วและในทะเลนิ่ง ความล่าช้าจะไม่มีผลอย่างแน่นอน ดังนั้นในกลางดึกคนถือหางเสือเรือที่กำลังเมาก็นำเรือชนเข้ากับโขดหินในอ่าว
ลูกเรือและผู้โดยสารไม่สามารถนำเรือออกจากโขดหินหรือป้องกันไม่ให้เรือจมไปกับน้ำได้ เจ้าชายวิลเลี่ยมและพระสหายหลายคนก็ปล่อยเรือบดขนาดเล็กลงน้ำได้ แต่ในนาทีสุดท้าย เจ้าชายวิลเลี่ยมรีบกลับไปช่วยมาทิลดา ฟิตซ์รอย เคาน์เตสแห่งแปร์เช พระขนิษฐาต่างพระมารดาของพระองค์ เมื่อพระองค์และคนอื่น ๆ ลงเรือบดลำเล็ก เรือลำนั้น "บรรทุกคนจำนวนมากเกินไป เรือบดจึงพลิกคว่ำและจมอยู่ใต้ทะเลลึก"
เจ้าหญิงมาทิลดาพระชายาของเจ้าชายวิลเลียม อยู่บนเรือลำอื่นในขณะที่เรือจม การสวรรคตของเจ้าชายวิลเลียมทำให้การสืบราชบัลลังก์อังกฤษที่สืบเนื่องมาจากพระราชบิดาของพระองค์ไม่แน่นอน  หลังจากพระเจ้าเฮนรีสวรรคตในปี ค.ศ. 1135 พระเชษฐภคินี (พี่สาว) ของเจ้าชายวิลเลียมคือจักรพรรดินีมาทิลดาและพระภาติยะ (ลูกพี่ลูกน้อง) ของพระองค์คือสตีเฟนแห่งบลัวซึ่งเป็นพระโอรสของอาแดลแห่งนอร์ม็องดีพระราชธิดาในพระเจ้าวิลเลียมที่ 1และพระปิตุจฉา (อาหญิง) ของเจ้าชายวิลเลียมได้ทำสงครามเป็นเวลานานโดยอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์อังกฤษในสงครามกลางเมืองที่เรียกว่าดิแอนะคี
== อ้างอิง ==
รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงที่ไม่เคยสืบราชสันตติวงศ์
ชาวอังกฤษเชื้อสายฝรั่งเศส
ชาวอังกฤษเชื้อสายสกอตแลนด์
บุคคลจากวินเชสเตอร์
ราชวงศ์นอร์มัน