pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินชัยปุระ

รายชื่อต่อไปนี้เป็นรายชื่อสถานีของรถไฟใต้ดินชัยปุระ ระบบขนส่งทางเร็วของชัยปุระในประเทศอินเดีย
==สถานีรถไฟใต้ดิน==
{|class="wikitable sortable" style="text-align: left;" style=font-size:95%; width="100%"
|-
! rowspan="2" width="5%"  |เลขสถานี
! colspan="2" width="28%" |ชื่อสถานี
! rowspan="2" width="9%"  |สาย
! rowspan="2" width="12%" |เปิด
! rowspan="2" width="5%"  |ผังสถานี
! rowspan="2" width="20%" |หมายเหตุ
! rowspan="2" width="5%"  |อ้างอิง
|-
!ชื่อสถานี
!ภาษาราชสถาน
|-
! align="center" |1
| style="background-color:#AFEEEE" align="center" |†
| align="center" |बड़ी चौपड़
| align="center" |
| align="center" |23 กันยายน 2020
| align="center" |ใต้ดิน
| align="center" |ไม่มี
|
|-
! align="center" |2
| align="center" |
| align="center" |चांदपोल
| align="center" |
| align="center" | 3 มิถุนายน 2015
| align="center" |ใต้ดิน
| align="center" |ไม่มี
|
|-
! align="center" |3
| align="center" |
| align="center" |छोटी चौपड़
| align="center" |
| align="center" | 23 กันยายน 2020
| align="center" |ใต้ดิน
| align="center" |ไม่มี
|
|-
! align="center" |4
| align="center" |ซิวิลลายนส์
| align="center" |सिविल लाइन्स
| align="center" |
| align="center" |3 มิถุนายน 2015
| align="center" |ยกระดับ
| align="center" |ไม่มี
|
|-
! align="center" |5
| style="background-color:#AFEEEE" align="center" |†
| align="center" |मानसरोवर
| align="center" |
| align="center" |3 มิถุนายน 2015
| align="center" |ยกระดับ
| align="center" |ไม่มี
|
|-
! align="center" |6
| align="center" |
| align="center" |नया आतिश मार्केट
| align="center" |
| align="center" |3 มิถุนายน 2015
| align="center" |ยกระดับ
| align="center" |ไม่มี
|
|-
! align="center" |7
| style="background-color:#F5DEB3" align="center" |††
| align="center" |रेलवे स्टेशन
| align="center" |
| align="center" |3 มิถุนายน 2015
| align="center" |ยกระดับ
|ไปสถานีรถไฟชัยปุระจังก์ชัน
|
|-
! align="center" |8
| align="center" |
| align="center" |राम नगर
| align="center" |
| align="center" |3 มิถุนายน 2015
| align="center" |ยกระดับ
| align="center" |ไม่มี
|
|-
! align="center" |9
| style="background-color:#FFFF99" align="center" |*
| align="center" |सिन्धी कैंप
| align="center" |
| align="center" |3 มิถุนายน 2015
| align="center" |ยกระดับ
| align="center" |ไม่มี
|
|-
! align="center" |10
| align="center" |
| align="center" |श्याम नगर
| align="center" |
| align="center" |3 มิถุนายน 2015
| align="center" |ยกระดับ
| align="center" |ไม่มี
|
|-
! align="center" |11
| align="center" |
| align="center" |विवेक विहार
| align="center" |
| align="center" |3 มิถุนายน 2015
| align="center" |ยกระดับ
| align="center" |ไม่มี
|
|-
|}
== อ้างอิง ==
รถไฟใต้ดินขัยปุระ
รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินในประเทศอินเดีย
ผีปั่น☆ไอดอลป่วน

ผีปั่น☆ไอดอลป่วน  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมโดยฮิจิกิ อิโซฟลาโวน ตีพิมพ์ในนิตยสารคอมิกซีโรซัมรายเดือน นิตยสารมังงะแนวโจเซของสำนักพิมพ์อิจิจินชะตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2560 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 6 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์ ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอโกกูมิ ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2565
== เนื้อเรื่อง ==
นิโยโดะ ยูยะเป็นไอดอลที่เพิ่งเปิดตัวเพื่อหวังจะได้เงินมาง่าย ๆ ผู้จัดการเห็นว่ายูยะไม่กระตือรือร้นในการเป็นไอดอลจึงบอกว่าหากยังเป็นเช่นนี้อาจจะพิจารณาไล่ออก และแล้วยูยะก็ได้พบกับโมงามิ อาซาฮิ ไอดอลชื่อดังที่เสียชีวิตกะทันหันเมื่อหนึ่งปีก่อน อาซาฮิที่เป็นผียังคงวนเวียนในโลกมนุษย์เพราะเธอรักการเป็นไอดอลอย่างมาก ทั้งคู่จึงทำข้อตกลงร่วมกันว่าอาซาฮิจะเข้าสิงยูยะในระหว่างการทำกิจกรรมไอดอล
==ตัวละคร==
===ตัวละครหลัก===
สมาชิกของยูนิตไอดอล ZINGS เปิดตัวเป็นไอดอลเพื่อหวังจะได้เงินมาง่าย ๆ แต่ขาดความกระตือรือร้นในการแสดงรวมถึงแฟนเซอร์วิส เขายอมให้อาซาฮิมาสิงร่างตนระหว่างทำกิจกรรมไอดอล
ไอดอลชื่อดังผู้เสียชีวิตในอุบัติเหตุรถยนต์เมื่อหนึ่งปีก่อนจะมาเจอกับยูยะ
ไอดอลและสมาชิกของ ZINGS ผู้อยากให้ยูยะอยู่ร่วมวงเพราะตนไม่สามารถแสดงเพียงคนเดียวได้
===ตัวละครอื่น ๆ===
ผู้จัดการวง ZINGS และเป็นประธานบริษัทที่วง ZINGS สังกัดอยู่
แฟนคลับตัวยงของนิโยโดะ มักสวมที่คาดหัวที่มีแท่งไฟเสียบอยู่
แฟนคลับของนิโยโดะผู้ทำงานเป็นพนักงานบริษัท
แฟนคลับของนิโยโดะผู้เป็นนักศึกษา
หัวหน้าของวงไอดอลชื่อดัง Cgrass
สมาชิกวง Cgrass
สมาชิกวง Cgrass
สมาชิกวง Cgrass
สมาชิกวง Cgrass
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
อนิเมะ ผีปั่น☆ไอดอลป่วน ทางปีลีปีลี
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2560
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรม
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโจเซ
รักพิมพ์
ไอดอลญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
อี จู-ย็อง

อี จู-ย็อง (; เกิด 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เป็นที่รู้จักจากบทบาทนักแสดงสมทบในละครชุดเรื่อง นางฟ้านักยกน้ำหนักคิมบ๊กจู (2016–17), สื่อในสายฝน (2018), เดอะ โกสต์ ดีเทกทีฟ (2018) จนกระทั่งโด่งดังจากบทบาท "มา ฮย็อน-อี" ในเรื่อง ธุรกิจปิดเกมแค้น (2020) และได้รับรางวัลเอเชียอาร์ติสต์อะวอดส์ ต่อมาเธอได้รับบทนักแสดงนำคู่กับ อี ซอ-จินในละครชุดแนวอาชญากรรม-ไซไฟเรื่อง ไทมส์ (2021) ที่ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแพ็กซัง อาร์ทส์ อวอร์ดส์ ในสาขานักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม ประเภทละครโทรทัศน์
นอกจากผลงานการแสดงละครแล้วเธอยังมีผลงานการแสดงภาพยนตร์เช่น เกมเจรจาท้ามรณะ (2018), สาวน้อยเบสบอล (2019) และภาพยนตร์ที่กำกับโดย ฮิโรกาซุ โคเรเอดะ เรื่อง โบรเกอร์ จัดหารัก (2022) โดยภาพยนตร์เรื่องดังกล่าวประสบความสำเร็จในเทศกาลภาพยนตร์กาน
==ผลงานการแสดง==
===ละครโทรทัศน์===
==อ้างอิง==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2535
นักแสดงเกาหลีใต้
นักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้
นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวเกาหลีใต้
นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวเกาหลีใต้
นักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21
บุคคลจากโซล
ยูโรเปียนคัพ นัดชิงชนะเลิศ 1980

ยูโรเปียนคัพ นัดชิงชนะเลิศ 1980 เป็นการแข่งขันฟุตบอลที่จัดขึ้นที่สนามกีฬา ซานเตียโก เบร์นาเบว ในกรุง มาดริด ประเทศสเปน เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1980 เพื่อตัดสินหาผู้ชนะการแข่งขันฟุตบอลยูโรเปียนคัพ ฤดูกาล 1979-80 รอบชิงชนะเลิศ แชมป์เก่า นอตทิงแฮมฟอเรสต์ จาก อังกฤษ เอาชนะ ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา จาก เยอรมนีตะวันตก ด้วยสกอร์ 1-0 ในนาทีที่ 21 จอห์น โรเบิร์ตสัน ยิงประตูผ่าน รูดี้ คาร์กัส ผู้รักษาประตูฮัมบัวร์เกอร์เป็นประตูชัยของเกม จากนั้นฟอเรสต์ก็ตั้งรับอย่างแน่นหนา นอตทิงแฮมฟอเรสต์ กลายเป็นแชมป์ยูโรเปียนคัพ 2 สมัยติดต่อกัน
== อ้างอิง ==
1980
ศาลหลักเมืองนครราชสีมา

ศาลหลักเมืองนครราชสีมา เป็นศาลที่สร้างขึ้นมาพร้อมกับการสร้างเมืองนครราชสีมา ถือเป็นเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์คู่บ้านคู่เมืองประจำจังหวัด สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช แห่งกรุงศรีอยุธยา ตั้งอยู่บริเวณมุมวัดพระนารายณ์มหาราช ถนนจอมพล ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา
== ประวัติ ==
ในแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2199-2231 ศาลหลักเมืองถูกสร้างเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำจังหวัด เป็นที่เคารพนับถือและมากราบไหว้เป็นประจำ
พ.ศ. 2369 เจ้าอนุวงศ์ได้ยกกองทัพมายึดเมืองนครราชสีมา ได้ทำลายเมืองนครราชสีมา รวมถึงโค่นล้มเสาหลักเมืองลงด้วย
วันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2444 (ร.ศ. 119) พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) เสด็จพระราชดำเนินโดยรถไฟ ทรงได้เสด็จทอดพระเนตรศาลหลักเมือง ทรงจุดเทียนบูชาเทพารักษ์ แล้วเสด็จทรงม้าพระที่นั่งกลับทางประตูชุมพล
วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2446 (ร.ศ.122) พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จมาทรงสังเวย ขณะนั้นพระองค์ทรงดำรงพระยศเป็นมกุฏราชกุมาร
วันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2506 เวลา 09.30 น. ประชาชนพ่อค้า ข้าราชการ ได้ร่วมกันสร้างศาลขึ้นใหม่แทนศาลเดิมซึ่งสร้างด้วยไม้ได้ชำรุดทรุดโทรมลง เมื่อสร้างเสร็จแล้วได้ทำพิธีอัญเชิญขึ้นศาลใหม่
พ.ศ. 2509 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พร้อมด้วย สมเด็จพระบรมราชินีนาถ ได้เสด็จมาทำพิธีสังเวยศาลหลักเมืองนครราชสีมา
วันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2480 กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน เล่ม 115
== อ้างอิง  ==
นครราชสีมา
ปูชนียสถาน
โบราณสถานในจังหวัดนครราชสีมา
เขตอุตสาหกรรมเคโย

เขตอุตสาหกรรมเคโย  เป็นพื้นที่อุตสาหกรรมตั้งอยู่ชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของอ่าวโตเกียว ในพื้นที่จังหวัดชิบะ กินพื้นที่ตั้งแต่เมืองอูรายาซุถึงทิศเหนือของเมืองฟุตสึ อุตสาหกรรมที่สำคัญ ได้แก่ โรงไฟฟ้า ปิโตรเคมี ปิโตรเลียม การต่อเรือ เหล็กกล้า และโลจิสติกส์ โดยมีท่าเรือชิบะ เป็นสำคัญ
ในอดีตพื้นที่ริมชายฝั่งบริเวณนี้เป็นแหล่งประมงที่สำคัญ ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 เกิดการขยายตัวของอุตสาหกรรมป้องกันประเทศอย่างรวดเร็ว จึงเกิดแผนการกระจายแหล่งอุตสาหกรรมออกจากโตเกียว โดยเฉพาะภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 เกิดการถมทะเลสร้างเกาะเทียม การตั้งโรงงานอุตสาหกรรมหนัก ทำให้วิถีชีวิตประมงแบบดั้งเดิมในบริเวณนี้หมดสิ้นไป
== อ้างอิง ==
จังหวัดชิบะ
เทปเปน—!!!

เทปเปน—!!!  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องโดยอินูจุน และวาดภาพโดยนามามูงิ อิงจากกลุ่ม เซยู ซัง-ชิไม ทีม Y ซึ่งมาจากการรวมตัวของนักพากย์หญิง 3 คนคือมิโกอิ ซาซากิ, ไอมิ และ อายาซะ อิโต  ตีพิมพ์ในนิตยสารบูชิโรดรายเดือน นิตยสารมังงะแนวโชเน็งของสำนักพิมพ์บูชิโรดตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2564 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 3  ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงโดยสตูดิโอ Drive ชื่อเรื่องว่า เทปเปน—!!!!!!!!!!!!!!! ลาฟฟิงทิลยูคราย ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2565
== ตัวละคร ==
=== วัยซ่าเฮฮา ===
 กลุ่มตลกมันไซตัวแทนของภูมิภาคคันไซ
=== เซเลบริชา ===
 กลุ่มตลกมันไซตัวแทนของภูมิภาคโทไก
=== แดนคนเถื่อน ===
  กลุ่มตลกมันไซตัวแทนของภูมิภาคคันโต
=== ชินเรียคุชะ ===
 กลุ่มตลกมันไซตัวแทนของฮกไกโด
=== กระสุนนินจาสาว ===
 กลุ่มตลกมันไซตัวแทนของภูมิภาคคันไซ
== สื่อ ==
=== มังงะ ===
เทปเปน—!!! เขียนเรื่องโดยอินูจุน และวาดภาพโดยนามามูงิและได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสาร บูชิโรดรายเดือน นิตยสารมังงะแนวโชเน็งของสำนักพิมพ์บูชิโรดตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2564  และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 3
=== อนิเมะ ===
อนิเมะโทรทัศน์ได้รับการประกาศทำอนิเมะโดยใช้ชื่อเรื่องว่า เทปเปน—!!!!!!!!!!!!!!! ลาฟฟิงทิลยูคราย ในวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2564 ผลิตโดยสตูดิโอ Drive อนิเมะกำกับโดยโทชิโนริ วาตายาเบะ โดยมีชินจิ ทากามัตสึ เป็นหัวหน้าผู้กำกับ, จุน คูมาไงรับหน้าที่เขียนบทและดูแลสคริปต์, โยชิยูโกะ โอคุโบะรับหน้าที่ออกแบบตัวละคร และ Technoboys Pulcraft Green-Fund รับหน้าที่แต่งเพลง อนิเมะออกอากาศตั้งแต่วันที่ 2 กรกฎาคม ถึงวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2565 ทางช่อง Tokyo MX, CTV, SUN, และ HTB เพลงเปิดคือ "Teppen— Tengoku ~TOP OF THE LAUGH!!!~" ร้องโดย Teppen— All Stars ยูนิตที่ประกอบด้วยสมาชิกหลัก 15 คน ในขณะที่เพลงปิดคือ "Ahatte Teppen" ร้องโดยเมย์น ครันชีโรลได้ลิขสิทธิ์อนิเมะเรื่องนี้
สืบเนื่องจากการลอบสังหารชินโซ อาเบะ เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 มีการประกาศว่าตอนที่ 2 ที่วางแผนจะออกอากาศในวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 ถูกยกเลิกเนื่องจากมีโครงเรื่องเกี่ยวกับการลอบสังหาร และข้ามไปยังตอนที่ 3 ในสัปดาห์ต่อมาแทน ตอนที่ 2 กลับมาออกอากาศอีกครั้ง โดยออกอากาศในวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2565 นอกจากนี้ จะมีการจัดทำตอนพิเศษที่ได้รับทุนจากเมืองมินะมิชิมาบาระ หากการระดมทุนสำเร็จ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2564
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
มาแยน

มาแยน (Mayenne, ) เป็นเมืองรองและเทศบาลริมแม่น้ำมาแยนในจังหวัดมาแยน ภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศฝรั่งเศส
==เมืองพี่น้อง==
มาแยนเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
ดิไวซิส ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร
เยซี ประเทศอิตาลี
ไวบลิงเงิน ประเทศเยอรมนี
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการ
เมืองในจังหวัดมาแยน
พญามังกร

พญามังกร  หรือ เทพเจ้ามังกร เป็นเทพเจ้ามังกรในศาสนาชาวบ้านจีน ศาสนาพุทธในประเทศจีน ศาสนาพุทธในประเทศญี่ปุ่น ศาสนาพุทธในเกาหลีและศาสนาพุทธในประเทศเวียดนามและพื้นที่ที่รับอิทธิพลจากพุทธศาสนามหายานแบบจีน โดยเป็นเทพเจ้าแห่งน้ำและเทพเจ้าแห่งฝน โดยเทพเจ้าพญามังกรจีนมีสี่พระองค์ คือ  จตุรเทพมังกร (Sihai Longwang 四海龍王 "สี่เทพมังกรประจำทะเลทั้งสี่") 
== ในศิลปะและประติมากรรม ==
ไฟล์:Japan Takenouchi no Sukune Meets the Dragon King of the Sea img02 DMA.jpg|พญามังกรในส่วนของประติมากรรม "Takenouchi no Sukune Meeting the Dragon King of the Sea", ในค.ศ. 1875–1879, ศิลปะญี่ปุ่น.
ไฟล์:Dragon King, view 2, 11th to early 12 century, Japan, wood with traces of pigment - Art Institute of Chicago - DSC00134.JPG|พญามังกร ศิลปะญี่ปุ่น คริสต์ศตวรรษที่สิบเอ็ด- สิบสอง.
ไฟล์:大天后宮四海龍王神像.jpg|เทวรูปจตุรเทพมังกร ณ ศาลพระแม่หม่าโจ้วไถหนัน ( Grand Matsu Temple ) ไถหนาน.
ไฟล์:安平開臺天后宮四海龍王.jpg| เทวรูปจตุรเทพมังกร ณ ศาลพระแม่หม่าโจ้วเขตอันผิง ไถหนาน.
== ดูเพิ่ม ==
พญานาค
นาค
มังกรจีน
มังกร
ธิดาพญามังกร
เจ้าแม่มังกร
รายพระนามเทพแห่งน้ำ
พระแม่มนสาเทวี
== อ้างอิง ==
== แหล่งที่มา ==
 
เทพเจ้าจีน
งู
เทพเจ้า
เทพเจ้าสัตว์
เทพเจ้าญี่ปุ่น
เทพแห่งน้ำ
ลัทธิเต๋า
ศาสนาชาวบ้านจีน
ชู้ต!

ชู้ต!  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยสึกาซะ โอชิมะ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งแม็กกาซีนรายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์โคดันชะระหว่างปี พ.ศ. 2533 ถึง พ.ศ. 2546
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลง 58 ตอนชื่อเรื่องว่า อาโอกิ เด็นเซ็ตสึ ชู้ต!  ผลิตโดยโทเอแอนิเมชัน และออกกากาศระหว่างวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ถึง 25 ธันวาคม พ.ศ. 2537 ทางช่องฟูจิเทเลวิชัน ซีรีส์อนิเมะภาคใหม่สร้างโดยสตูดิโอ EMT Squared ชื่อเรื่องว่า ชู้ต! โกลทูเดอะฟิวเจอร์  ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 2 กรกฎาคม ถึงวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2565 ทางช่อง AT-X, Tokyo MX, TV Shizuoka, ytv, BS NTV และ BS Fuji กำกับโดยโนริยูกิ นากามูระ โดยมีจุนอิจิ คิตามูระเป็นผู้กำกับช่วย เขียนบนโดยมิตสึทากะ ฮิโรตะ และออกแบบตัวละครโดยยูกิโกะ อากิยามะ
ชู้ต! ชนะรางวัลมังงะโคดันชะ ใน พ.ศ. 2537 ในสาขาโชเน็ง
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ อาโอกิ เด็นเซ็ตสึ ชู้ต! 
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ ชู้ต! Goal to the Future 
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2533
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2536
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
มังงะของสำนักพิมพ์โคดันชะ
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
อนิเมะและมังงะเกี่ยวกับฟุตบอล‎
ซอคเกอร์แอนิเมชัน
รักอีกครั้ง

รักอีกครั้ง (Sing Again) เป็นซีรีส์เกี่ยวกับกลุ่มคนที่มีความฝันอยากเป็นศิลปินเพื่อสร้างสรรค์งานดนตรี แต่เส้นทางที่จะไปสู่ความฝันนั้นก็เต็มไปด้วยอุปสรรคและบททดสอบต่าง ๆ ซึ่งพวกเขาต้องร่วมกันฝ่าฝันเพื่อไปให้ถึงความฝันของตน
เป็นผลงานลำดับที่ 9 ของ ทรู ซีเจ ครีเอชั่นส์ ที่นำซีรีส์เกาหลีใต้เรื่อง กูแฮรา แก๊งป่วนก๊วนดนตรี (Persevere, Goo Hae Ra) เมื่อ พ.ศ. 2558 มาสร้างเป็นซีรีส์เวอร์ชันภาษาไทย นำแสดงโดย ศุภพงษ์ อุดมแก้วกาญจนา, ทะเล สงวนดีกุล, นารา เทพนุภา และ ชนนิกานต์ เนตรจุ้ย ฝึกสอนการแสดงโดยนัฐพงศ์ วงษ์กวีไพโรจน์ และกำกับการแสดงโดย ไชยณรงค์ แต้มพงษ์ 
== โครงเรื่อง ==
เล่าถึงการตามล่าความฝันของเปียโนเด็กสาวที่ฝันอยากจะเป็นศิลปินที่มีชื่อเสียง โดยได้รับแรงบันดาลใจจากพ่อผู้ล่วงลับซึ่งเป็นนักแต่งเพลง โดยมีเด็กแฝดไม่เหมือนเพื่อนข้างบ้าน ซันและซอลรวมตามล่าความฝันในการเป็นศิลปินไปด้วยกัน เด็กทั้ง 3 ได้สมัครแข่งขันร้องเพลงในรายการระดับประเทศ แต่ในวันรับสมัครและคัดเลือกรอบแรกก็มีเหตุชุลมุนที่ทำให้ทั้ง 3 คนได้พบและรู้จักกับ ปุ๊กปิ๊กสาวเหนือร่างท้วม เฮนรี่หนุ่มแร็ปเปอร์ และนายพลหนุ่มสุดเนี้ยบ ซึ่งในรอบที่ 2 ทั้ง 6 คนก็ได้อยู่ทีมเดียวกันและผ่านเข้ารอบไปด้วยกัน แต่ในระหว่างนั้นทางบ้านซันและซอลก็มีปัญหาเรื่องหนี้นอกระบบ ทำให้ซอลตัดสินใจเซ็นสัญญาเป็นศิลปินในสังกัดเอ็มไพร์เพื่อนำเงินมาช่วยเหลือครอบครัว แต่กลับทำให้ทั้งทีมตกรอบทุกคนในทีมจึงโกรธซอลมาก โดยเฉพาะซันและเปียโนทำให้ทั้ง 3 คนไม่คุยกัน แต่เมื่อใกล้ถึงวันเดบิวของซอล ซันก็ได้พบความลับเรื่องชาติกำเนิดของซอลและรู้ถึงเหตุผลที่ซอลต้องเข้าสังกัดเอ็มไพร์ ทำให้ซันตัดสินใจพาเปียโนมาปรับความเข้าใจกับซอลในวันเดบิว แต่แล้วอุบัติเหตุที่ไม่คาดฝันก็ทำให้เส้นทางเดินของทั้ง 3 คนแยกออกจากกัน
== นักแสดง ==
== เพลงประกอบ ==
"ไม่ไหวแล้ว" โดย ไอรดา ธวัชผ่องศรี, เขมภูมิ โพธิชัย
"ไม่ไหวแล้ว" โดย รวิสรารัตน์ พิบูลภานุวัธน์, ศุภพงษ์ อุดมแก้วกาญจนา
"รั้น (Supernova)" โดย WEEED BOMB, สุดเขต จึงเจริญ
"ขี้แพ้ชั่วคราว" โดย WEEED BOMB, อภิวัฒน์ ชินอักษร
"อ้อน" โดย นารา เทพนุภา
== การตอบรับ ==
ในเวอร์ชันนี้ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ในหมู่คนดูว่าเป็นการปรับบทที่ทำให้เนื้องเรื่องดูอ่อนลง โดยเฉพาะการปรับบทจากละครแนวดนตรีมาเป็นละครแนวรักวัยรุ่นในช่วง EP ท้ายๆ แต่ได้รับคำชมในส่วนของโปรดักชั่น ดนตรีประกอบซึ่งมีหลากหลายแนว และการแสดงของนักแสดง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Sing Again รักอีกครั้ง
ละครโทรทัศน์วัยรุ่น
ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ไทย
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2565
รายการโทรทัศน์ที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2565
มิซูโฮะ (โตเกียว)

มิซูโฮะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น  เมืองนี้มีประชากรประมาณ 32,458 คน ความหนาแน่นของประชากร 1,900 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งสิ้น 
== ภูมิศาสตร์ ==
มิซูโฮะตั้งอยู่บนเชิงเขาของภูเขาโอกูทามะทางตะวันตกของโตเกียว มีอาณาเขตทางทิศเหนือติดกับจังหวัดไซตามะ
=== เทศบาลโดยรอบ ===
มหานครโตเกียว
* ฮามูระ (ทางทิศตะวันตก)
* โอเมะ (ทางทิศตะวันตก)
* ฟุซซะ (ทางทิศใต้)
* มูซาชิมูรายามะ (ทางทิศตะวันออก)
จังหวัดไซตามะ
* อิรูมะ (ทางทิศเหนือ)
* โทโกโรซาวะ (ทางทิศตะวันออก)
=== ภูมิอากาศ ===
มิซูโฮะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (เคิพเพิน Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่เย็นสบาย มีหิมะตกน้อยไปจนถึงไม่มีหิมะตก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในมิซูโฮะอยู่ที่ 13.4&nbsp;°C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1,998&nbsp;มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคม ที่ประมาณ 25.0&nbsp;°C และต่ำสุดในเดือนมกราคม ที่ประมาณ 1.7&nbsp;°C
== ประชากร ==
จากข้อมูลสำมะโนประชากรญี่ปุ่น ประชากรของมิซูโฮะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าในช่วงปี 1960 ถึง 1980 และเริ่มคงที่ในช่วง 40 ปีที่ผ่านมา
== ประวัติศาสตร์ ==
พื้นที่ที่เป็นเมืองมิซูโฮะในปัจจุบัน เดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นมูซาชิ หลังการปฏิรูปที่ดินในสมัยการฟื้นฟูเมจิเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1878 พื้นที่ดังกล่าวได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอนิชิตามะในจังหวัดคานางาวะ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการก่อตั้งหมู่บ้านฮาเกโนงาซากิ อิชิฮาตะ โทโนงายะ และนางาโอกะขึ้นในรูปแบบเทศบาล ต่อมาวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1893 อำเภอนิชิตามะได้ถูกโอนย้ายไปอยู่ในความปกครองของมหานครโตเกียว วันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1940 ได้มีการก่อตั้งเมืองมิซูโฮะขึ้นโดยการควบรวมหมู่บ้านทั้ง 4 แห่งดังกล่าวเข้าด้วยกัน เมืองมิซูโฮะได้ผนวกเอาเมืองข้างเคียงจากจังหวัดไซตามะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งเมื่อ ค.ศ. 1958
== การเมืองการปกครอง ==
มิซูโอะมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาเมืองซึ่งเป็นสภาเดี่ยวประกอบด้วยสมาชิก 16 คน เมืองมิซูโฮะ รวมทั้งอากิรูโนะ ฟุซซะ ฮามูระ ฮิโนเดะ ฮิโนฮาระ และโอกูตามะ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภามหานครโตเกียวจำนวน 2 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองมิซูโฮะเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งโตเกียวที่ 25 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรญี่ปุ่น
== การศึกษา ==
มิซูโฮะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 5 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 2 แห่ง และมีโรงเรียนที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษามหานครโตเกียวเป็นโรงเรียนมัธยมปลาย 1 แห่ง คือ โรงเรียนมัธยมปลายมิซูโอะโนเง นอกจากนี้ มหานครโตเกียวยังเปิดสอนโรงเรียนการศึกษาพิเศษ 1 แห่งสำหรับผู้มีความต้องการพิเศษอีกด้วย
== การขนส่ง ==
=== รถไฟ ===
20px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก – สายฮาจิโก
* 
=== ทางหลวง ===
== เมืองพี่น้อง ==
มอร์แกนฮิลล์ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
== ในสื่อสมัยนิยม ==
เมืองในวิชวลโนเวล แคลนนาด ของบริษัทคีย์ ได้แรงบันดาลใจมาจากสถานที่ต่าง ๆ ในเมืองมิซูโฮะ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูล ==
เว็บไซต์ทางการของเมืองมิซูโฮะ 
เมืองในโตเกียว
โตเกียวตะวันตก
มิซูโฮะ (โตเกียว)
พาราลิมปิกฤดูร้อน

พาราลิมปิกฤดูร้อน (Summer Paralympic Games) เป็นการแข่งขันมหกรรมกีฬาระดับนานาชาติสำหรับนักกีฬาที่มีความพิการทางร่างกายเข้าร่วมแข่งขัน รวมถึงนักกีฬาที่มีความบกพร่องในการเคลื่อนไหว ถูกตัดแขนขา ตาบอด และสมองพิการ พาราลิมปิกเกมส์จะจัดขึ้นทุกๆสี่ปี ซึ่งจัดโดยคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล มีการมอบเหรียญรางวัลในแต่ละการแข่งขัน โดยอันดับที่ 1 จะได้รับเหรียญทอง อันดับที่ 2 จะได้รับเหรียญเงิน และอันดับที่ 3 จะได้รับเหรียญทองแดง ตามประเพณีโอลิมปิกที่เริ่มในปี 1904
สหรัฐและสหราชอาณาจักรเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2 ครั้ง มากกว่าประเทศอื่นๆ ส่วนประเทศอื่นๆ ที่ได้เป็นเจ้าภาพพาราลิมปิกฤดูร้อน ได้แก่ ประเทศออสเตรเลีย ประเทศแคนาดา ประเทศจีน ประเทศกรีซ ประเทศอิสราเอล ประเทศอิตาลี ประเทศญี่ปุ่น ประเทศเนเธอร์แลนด์ ประเทศเกาหลีใต้ ประเทศสเปน และประเทศเยอรมนีตะวันตก ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 ประเทศบราซิลเป็นเจ้าภาพการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรกในอเมริกาใต้ ที่นครรีโอเดจาเนโร โตเกียวจะเป็นเมืองแรกที่เป็นเจ้าภาพพาราลิมปิกฤดูร้อนมากกว่าหนึ่งครั้ง: 1964 และ 2020
โดยมีเพียง 12 ประเทศที่ได้เข้าร่วมการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ได้แก่ ประเทศอาร์เจนตินา ประเทศออสเตรเลีย ประเทศออสเตรีย ประเทศเบลเยียม ประเทศฝรั่งเศส สหราชอาณาจักร ประเทศไอร์แลนด์ ประเทศอิสราเอล ประเทศอิตาลี ประเทศเนเธอร์แลนด์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และสหรัฐ และมีเพียง 7 ประเทศที่ได้รับเหรียญทองอย่างน้อยหนึ่งเหรียญในการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ได้แก่  ประเทศออสเตรเลีย ประเทศออสเตรีย ประเทศฝรั่งเศส สหราชอาณาจักร ประเทศอิตาลี ประเทศเนเธอร์แลนด์ และสหรัฐ
สหรัฐเป็นประเทศที่มีอันดับเหรียญรางวัลสูงสุดในการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อนทั้งหมด 8 ครั้ง: 1964, 1968, 1976, 1980, 1984, 1988, 1992 และ 1996 ประเทศจีนเป็นประเทศที่มีอันดับเหรียญรางวัลสูงสุดในการแข่งขัน 5 ครั้งหลังสุด 2004, 2008, 2012, 2016 และ 2020 นอกจากนี้ อิตาลี (1972), เยอรมนีตะวันตก (1972) และออสเตรเลีย (2000) ยังเป็นประเทศที่มีอันดับเหรียญรางวัลสูงสุดประเทศละหนึ่งครั้ง
== รายชื่อเจ้าภาพพาราลิมปิกฤดูร้อน ==
== สรุปเหรียญตลอดกาล ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official Site of the Paralympic Movement
พาราลิมปิกฤดูหนาว

พาราลิมปิกฤดูหนาว (Winter Paralympic Games) เป็นการแข่งขันมหกรรมกีฬาระดับนานาชาติสำหรับนักกีฬาที่มีความพิการทางร่างกายเข้าร่วมแข่งขันในกีฬาหิมะและน้ำแข็ง รวมถึงนักกีฬาที่มีความบกพร่องในการเคลื่อนไหว ถูกตัดแขนขา ตาบอด และสมองพิการ พาราลิมปิกเกมส์ฤดูหนาวจะจัดขึ้นทุกๆ สี่ปีหลังจากกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวสิ้นสุดลง พาราลิมปิกฤดูหนาวยังจัดโดยเมืองที่เป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งนั้น โดยอยู่ในความรับผิดชอบของคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล มีการมอบเหรียญรางวัลในแต่ละการแข่งขัน โดยอันดับที่ 1 จะได้รับเหรียญทอง อันดับที่ 2 จะได้รับเหรียญเงิน และอันดับที่ 3 จะได้รับเหรียญทองแดง ตามประเพณีโอลิมปิกที่เริ่มในปี 1904
พาราลิมปิกฤดูหนาวเริ่มขึ้นในปี 1976 ที่เมืองเอิร์นเชิลส์วีก ประเทศสวีเดน การแข่งขันครั้งนั้นเป็นพาราลิมปิกแรกที่มีนักกีฬาที่ไม่ใช่นักกีฬาวีลแชร์ การแข่งขันได้ขยายและเติบโตขึ้น (รวมถึงพาราลิมปิกฤดูร้อน) จนกลายเป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันกีฬาระดับนานาชาติที่ใหญ่ที่สุดหลังการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก จากการขยายตัวของการแข่งขัน ความต้องการระบบการจำแนกประเภทที่เฉพาะเจาะจงมากจึงเกิดขึ้น ระบบนี้ยังก่อให้เกิดการโต้เถียงและเปิดประตูสู่การโกงรูปแบบต่างๆ ซึ่งทำให้เสียความสมบูรณ์ของการแข่งขัน
ประทศนอร์เวย์เป็นประเทศที่มีอันดับเหรียญรางวัลสูงสุดในการแข่งขันพาราลิมปิกฤดููหนาวทั้งหมด 4 ครั้ง: 1980,1988, 1994  และ 1998 ประเทศเยอรมนีเป็นประเทศที่มีอันดับเหรียญรางวัลสูงสุดทั้งหมด 3 ครั้ง: 1976, 2002, และ 2010 ประเทศรัสเซีย (2006 และ 2014) และสหรัฐ (1992 และ 2018) เป็นประเทศที่มีอันดับเหรียญรางวัลสูงสุดประเทศละสองครั้ง ประเทศออสเตรีย (1984) และประเทศจีน (2022) เป็นประเทศที่มีอันดับเหรียญรางวัลสูงสุดประเทศละหนึ่งครั้ง.
== สรุปเหรียญตลอดกาล ==
== รายชื่อเจ้าภาพพาราลิมปิกฤดูหนาว ==
== ดูเพิ่ม ==
พาราลิมปิกฤดูร้อน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Paralympic Link Directory
Official IPC Website
Paralympics History By Susana Correia in Accessible Portugal Online Magazine
วัดวชิราลงกรณวรารามวรวิหาร

วัดวชิราลงกรณวรารามวรวิหาร ตั้งอยู่ที่ตำบลหนองน้ำแดง อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร สังกัดธรรมยุติกนิกาย และยังเป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดนครราชสีมา แห่งที่ 177
== ประวัติ ==
นางทิพย์ นิยมเหตุ เจตนาสร้างเพื่อถวายแด่พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (ครั้งดำรงพระราชอิสริยยศสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฏราชกุมาร) และขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตใช้ชื่อว่า วัดวชิราลงกรณ
วันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พร้อมด้วยพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (ครั้งดำรงพระอิสริยยศ สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าวชิราลงกรณ) ทรงประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์
วันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2506 สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์ (เจ้าคณะใหญ่คณะธรรมยุต) ได้แต่งตั้งให้ พระราชสุทธาจารย์ (โชติ คุณสมฺปนฺโน) เป็นเจ้าอาวาสองค์แรก
วันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2524 ได้จัดพิธีผูกพัทธสีมา ตามหนังสือกราบบังคมทูล พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (ครั้งดำรงพระราชอิสริยยศ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฏราชกุมาร) เป็นผู้เสด็จแทนพระองค์พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ในวโรกาสทรงประกอบพระราชพิธีตัดลูกนิมิตผูกพัทธสีมาพระอุโบสถ
วันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา
พ.ศ. 2510 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ได้เสด็จพระราชดำเนินเพื่อทรงถวายผ้าพระกฐินเป็นส่วนพระองค์
วันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2518 ยกเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร เพื่อเฉลิมพระเกียรติในพระราชพิธีสถาปนา สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร
== ลำดับเจ้าอาวาส ==
== อาคารเสนาสนะ ==
อาคารสิ่งก่อสร้างภายในวัด ประกอบด้วย พระอุโบสถ มณฑปครอบรอยพระพุทธบาท ศาลาการเปรียญ ศาลาแก้ว พระตำหนัก ศาลาปฏิบัติธรรม กุฏิสงฆ์ หอระฆัง ศาลาบำเพ็ญกุศล ฌาปนสถาน และห้องสมุด
== อ้างอิง ==
วชิราลงกรณ
วชิราลงกรณ
วชิราลงกรณ
สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
อูราชิมะ ทาโร (ภาพยนตร์)

อูราชิมะ ทาโร  เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันญี่ปุ่นที่ผลิตโดยเซตาโร คิตายามะใน ค.ศ. 1918 ซึ่งมีเนื้อหาจากนิทานพื้นบ้านอูราชิมะ ทาโร ที่เกียวกับชายชาวประมงที่เดินทางไปยังโลกใต้น้ำบนเต่า ภาพยนตร์นี้เปิดตัวในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 ทำให้เป็นหนึ่งในภาพยนตร์อนิเมะช่วงแรกสุดเท่าที่มีการเผยแพร่
ภาพยนตร์นี้ถือเป็นภาพยนตร์ที่สูญหาย ก่อนหน้านั้นมีผู้พบภาพยนตร์ในตลาดนัดที่วัดชิเต็นโน-จิ โอซากะ ใน ค.ศ. 2007 แต่ภายหลังค้นพบว่าภาพยนตร์นั้นกลายเป็นผลงานที่ไม่ทราบชื่ออีกอัน เนื่องจากรายละเอียดเนื่อเรื่องและชุดภาพยนตร์นิ่งในภาพยนตร์เมื่อ ค.ศ. 1918 มีความแตกต่างจากภาพยนตร์ในนิตยสารสมัยใหม่
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ภาพยนตร์อิงคติชน
ภาพยนตร์อนิเมะสั้น
บทความที่มีวิดีโอ
ภาพยนตร์เงียบญี่ปุ่น
ภาพยนตร์ขาวดำญี่ปุ่น
ภาพยนตร์แอนิเมชันที่สูญหาย
อนิเมะและมังงะอิเซไก