pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อารีย์

อารีย์ เป็นชื่อย่าน ชื่อซอย และชื่อทางแยกหนึ่งบริเวณถนนพหลโยธินและซอยพหลโยธิน 7 อยู่ระหว่างย่านสนามเป้ากับย่านสะพานควาย ในท้องที่แขวงพญาไทและแขวงสามเสนใน เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร
==ประวัติ==
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หลังการสร้างพระราชวังดุสิต และการสร้างทางรถไฟสายกรุงเทพ–อยุธยา และกรุงเทพ–นครราชสีมา เมืองเริ่มขยายตัวในสองฟากทางรถไฟบริเวณแขวงถนนนครไชยศรี แขวงบางซื่อ แขวงจตุจักร แขวงสามเสนใน ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการตั้งหน่วยงานทหารจำนวนมากบริเวณทิศเหนือของเขตดุสิตและอยู่ทางทิศตะวันตกของแขวงสามเสนใน (หรือแขวงพญาไทในปัจจุบัน)
ราว พ.ศ. 2443–2479 ย่านอารีย์ยังไม่มีความสำคัญมากนัก แผนที่ราว พ.ศ. 2467–2468 ย่านอารีย์เป็นเพียงพื้นที่เกษตรกรรม เป็นนาข้าวและสวนผลไม้ จนเมื่อมีการตัดถนนประชาธิปัตย์เมื่อ พ.ศ. 2479 ซึ่งเป็นถนนที่เชื่อมไปยังดอนเมือง ต่อมาถนนสายนี้เรียกว่า ถนนพหลโยธิน โดยในแผนที่ พ.ศ. 2498–2499 ปรากฏบ้านเดี่ยวบนพื้นที่ขนาดใหญ่ และบริเวณหัวมุมถนนพหลโยธินตัดกับซอยอารีย์ก็ปรากฏตึกแถว บริเวณนี้เป็นย่านที่อยู่อาศัยของกลุ่มข้าราชการ คนสำคัญทางการเมืองในช่วงหลัง พ.ศ. 2490 ย่านอารีย์รวมถึงบริเวณซอยราชครูจึงเป็นที่อยู่ของข้าราชการและกลุ่มคนที่มีอิทธิพลต่อการบริหารราชการ
เมื่อ พ.ศ. 2516 ร้านสหกรณ์พระนครเปิดทำการ เป็นศูนย์การค้าสำหรับการจับจ่ายซื้อหาของข้าราชการและผู้อยู่อาศัยในย่านนี้ ในช่วง พ.ศ. 2533–2543 ได้มีการสร้างสำนักงานธุรกิจหลายบริษัท เป็นอาคารสูงหลายแห่ง เช่น อาคารธนาคารกสิกรไทย, อาคารชินวัตร 1 และ 2 (ต่อมาทั้งสองอาคารเปลี่ยนชื่อเป็น อาคารเอไอเอส ทาวเวอร์ 1 และ 2 ตามลำดับ), อาคารเอสพี (อาคาร IBM) และอาคารเอ็กซิมแบงก์ เป็นต้น เมื่อ พ.ศ. 2542 เปิดดำเนินการรถไฟฟ้าบีทีเอส โดยมีสถานีอารีย์ตั้งอยู่บริเวณสามแยก
ปัจจุบัน ย่านอารีย์มีความเป็นชุมชนกึ่งเก่ากึ่งใหม่ มีข้าราชการและผู้คนอยู่อาศัยดั้งเดิม มีสถานที่ราชการ ได้แก่ สำนักงานสรรพากรพื้นที่กรุงเทพมหานคร 4 กรมสรรพากร กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม กรมประชาสัมพันธ์ กระทรวงการคลัง สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน กองบัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน สำนักงานคณะกรรมการนโยบายรัฐวิสาหกิจ อาคารสำนักงาน ได้แก่ สหกรณ์พระนคร อาคารเอสซีทาวเวอร์ อาคารปิยวรรณ อาคารเอสเอ็มอีแบงก์ อาคารพหลโยธินเพลส อาคารอารีย์ฮิลส์ อาคารเอไอเอสทาวเวอร์ 1,2 อาคารสำนักงานใหญ่ธนาคารกสิกรไทย พหลโยธิน และอาคารสำนักงานเพิร์ลแบงค็อก ย่านที่พักอาศัย คอนโดมีเนียม และย่านของกินขึ้นชื่อทั้งคาวและหวาน
==อ้างอิง==
ทางแยกในเขตพญาไท
ย่านในกรุงเทพมหานคร
สนธิสัญญาทรัว

สนธิสัญญาทรัว (Treaty of Troyes; traité de Troyes) เป็นข้อตกลงของพระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษกับรัชทายาทในราชบัลลังก์ว่าจะได้สืบทอดราชบัลลังก์ฝรั่งเศสหลังการสวรรคตของพระเจ้าชาร์ลที่ 6 แห่งฝรั่งเศส โดยมีการให้สัตยาบันสนธิสัญญานี้ที่เมืองทรัวของฝรั่งเศสเมื่อ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1420 ภายหลังจากการรบของพระเจ้าเฮนรีซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมากในฝรั่งเศส และเป็นต้นเหตุให้เกิตสงครามร้อยปีที่ซึ่งในที่สุดชัยชนะเป็นของฝรั่งเศสในยุทธการที่กัสตียงเมื่อ ค.ศ. 1453 ทำให้พระมหากษัตริย์อังกฤษทั้งหลายล้วนพยายามอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศส
==เงื่อนไข==
สนธิสัญญานี้ได้ทำให้การอภิเษกสมรสระหว่างพระราชธิดาในพระเจ้าชาร์ลที่ 6 แห่งฝรั่งเศส คือแคเธอรินแห่งวาลัว กับพระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษซึ่งในขณะนั้นเป็นผู้สำเร็จราชการฝรั่งเศส และได้รับการยอมรับ (พร้อมทั้งพระราชโอรสทั้งหลายที่จะประสูติในอนาคต) ในฐานะของผู้รับสืบทอดราชบัลลังก์ฝรั่งเศส พระเจ้าชาร์ลที่ 7 แห่งฝรั่งเศสจึงทรงถูกละเว้นจากการสืบสันตติวงศ์ สภาฐานันดรแห่งฝรั่งเศสได้ให้สัตยาบันสนธิสัญญานี้ในปีที่พระเจ้าเฮนรีเข้าสู่กรุงปารีส
==อ้างอิง==
สนธิสัญญาสันติภาพของอังกฤษ
ทรัว
อารีย์ (แก้ความกำกวม)

อารีย์ อาจหมายถึง
ย่านอารีย์ - ย่านในท้องที่เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร
* แยกอารีย์ - จุดตัดถนนพหลโยธินกับซอยพหลโยธิน 7
* สถานีอารีย์ - สถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท
อารีย์ นักดนตรี - ศิลปินชาวไทย
อารีย์ ตันติเวชกุล - อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
อารีย์ วงศ์อารยะ - อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
อารีย์ วิรัฐถาวร - นักกีฬายกน้ำหนักชาวไทย
อารีย์ ลีวีระ - นักหนังสือพิมพ์ชาวไทย
อารีย์ วีระพันธุ์ - อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่
อารีย์ โพธิ์สุวรรณยิม - นักมวยสากลอาชีพชาวไทย
==ดูเพิ่ม==
อารียา
อริยะ
จอมขมังเวทย์ (ภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2548)

จอมขมังเวทย์  เป็นภาพยนตร์ไทยแนวดรามาในปี พ.ศ. 2548 กำกับโดย ต้อม ปิยะพันธ์ุ ชูเพ็ชร์ นำแสดงโดย นก ฉัตรชัย เปล่งพานิช และ อครา อมาตยกุล
== เรื่องย่อ ==
อิทธิ (ฉัตรชัย เปล่งพานิช) เป็นอดีตเจ้าหน้าที่ตำรวจ ซึ่งปัจจุบันถูกพิพากษาว่ากระทำความผิดทางอาญา และมีความสามารถด้าน มนต์ดำ อันทรงพลังที่ทำให้เขากลายเป็นนักโทษที่น่าเกรงขาม เขาถูกย้ายไปขังเดี่ยวในห้องขังที่สร้างขึ้นเป็นพิเศษ แต่ด้วยความสามารถในการอ่านใจของเขา ก็สามารถตรวจพบจุดอ่อนในผู้คุมคนหนึ่งที่นำอาหารมาให้เขา ในการโต้ตอบกับผู้คุม เขาสามารถเข้าควบคุมจิตใจของชายคนนั้นและใช้ผู้ชายคนนั้นเพื่อช่วยเขาหลบหนีได้
สันติ (อครา อมาตยกุล) ตำรวจหนุ่มถูกมอบหมายให้ตามล่าอิทธิ และในการเผชิญหน้ากับอิทธิ สันติก็ยิ่งหมกมุ่นอยู่กับการได้มาซึ่งพลังเวทย์มนตร์ด้วยตัวเขาเอง
== ออกฉายและผลตอบรับ ==
ผลิตโดย อาร์เอสฟิล์ม จอมขมังเวทย์ ออกฉายในไทยวันพฤหัสบดีที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2548
ฉัตรชัย เปล่งพานิช ได้รับรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากงาน รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 15 นอกจากนี้ยังได้เพิ่มอีก 2 รางวัลคือ การสร้างภาพพิเศษยอดเยี่ยม โดย โอเรียลทัลโพสต์ และ แต่งหน้ายอดเยี่ยม โดย คุณวิทยา ดีรัตน์ตระกูล
== ภาคต่อ ==
ในปี พ.ศ. 2562 ต้อม ปิยะพันธุ์ ได้กลับมาสร้างภาคต่อของภาพยนตร์เรื่องนี้โดยใช้ชื่อว่า จอมขมังเวทย์ 2020 นำแสดงโดย หมาก ปริญ สุภารัตน์ ก็อต จิรายุ ตันตระกูล และ นก สินจัย เปล่งพานิช ร่วมด้วย นก ฉัตรชัย ที่กลับมารับบท อิทธิ จอมขมังเวทย์ในตำนาน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ไทย
เลอเปอตีปารีเซียง

เลอเปอตีปารีเซียง (Le Petit Parisien) เป็นหนังสือพิมพ์ฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียงในช่วงสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 ตีพิมพ์ระหว่าง ค.ศ. 1876 ถึง ค.ศ. 1944 และมียอดจำหน่ายมากกว่า 2 ล้านฉบับหลังสงครามโลกครั้งที่ 1
== การตีพิมพ์ ==
หนังสือพิมพ์ เลอเปอตีปารีเซียง ได้รับการเผยแพร่ไปทั่วฝรั่งเศส และมีบันทึกระบุว่ามียอดจำหน่ายมากที่สุดในโลกในเวลานั้น ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1927 เลอเปอตีปารีเซียง ตกเป็นเหยื่อการแกล้งสื่อที่ฌ็อง-ปอล ซาทร์ และเพื่อน ๆ ของเขาจัดฉากขึ้น โดยพวกเขาประกาศว่าชาลส์ ลินด์เบิร์ก จะได้รับรางวัลนักศึกษาเกียรตินิยมจากเอกอลนอร์มาลซูว์เปรีเยอร์ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เลอเปอตีปารีเซียง ซึ่งมีโกลด ฌ็องแต เป็นบรรณาธิการใหญ่ ได้กลายเป็นกระบอกเสียงอย่างเป็นทางการของระบอบวีชี และใน ค.ศ. 1944 ก็ได้รับการตีพิมพ์เป็นระยะเวลาสั้น ๆ ในเยอรมนีนาซีก่อนปิดตัวลง
== ภูมิหลัง ==
ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 20 หนังสือพิมพ์ส่วนใหญ่เน้นเนื้อหาการเมือง เช่น ลาแพร็ส ของปารีส เป็นหนังสือพิมพ์ที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพรรคการเมืองเพื่อที่จะทำกำไร อย่างไรก็ตาม สถานการณ์นี้นำไปสู่การวางแผนสร้างความสนใจเพื่อเพิ่มยอดขาย การก่อตั้งหนังสือพิมพ์ เลอมาแต็ง ของโจเซฟ พูลิตเซอร์ เป็นแรงบันดาลใจให้แก่วงการหนังสือพิมพ์รูปแบบใหม่ เป็นจุดเริ่มต้นของ เลอเปอตีฌูร์นาล และ เลอเปอตีปารีเซียง ซึ่งผลักดันวงการหนังสือพิมพ์ฝรั่งเศสไปสู่สื่อมวลชน หนังสือพิมพ์เหล่านี้นำเสนอข่าวที่น่าตื่นเต้นมากกว่าที่จะอาศัยการโฆษณาชวนเชื่อทางการเมือง หมายความว่าพวกเขายังสามารถเลี่ยงภาษีที่จัดเก็บจากหนังสือพิมพ์การเมืองส่วนใหญ่ ตามรูปแบบใหม่นี้ การรายงานในหัวข้อต่าง ๆ เช่น การเงิน แฟชั่น กำหนดเป้าหมายผู้อ่านไว้ที่ชนชั้นกลางถึงชนชั้นล่าง การดึงดูดประชากรกลุ่มนี้ส่งผลให้ เลอเปอตีปารีเซียง เข้าถึงผู้คนนับล้าน
== อ้างอิง ==
หนังสือพิมพ์ในประเทศฝรั่งเศส
อารียา

อารียา อาจหมายถึง
อารียา สิริโสภา นางสาวไทย ประจำปี พ.ศ. 2537
อารียา ผลฟูตระกูล นักแสดงและนางแบบชาวไทย
อารียา ไดวารี นักมวยปล้ำชาวสหรัฐเชื้อสายอิหร่าน
อารียา พรอพเพอร์ตี้ บริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์สัญชาติไทย
== ดูเพิ่ม ==
อารีย์
อริยะ
กัสปาร์ อูว์เลียล

กัสปาร์ อูว์เลียล (Gaspard Ulliel; 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1984 – 19 มกราคม ค.ศ. 2022) เป็นนักแสดงชาวฝรั่งเศส เขามีชื่อเสียงจากการแสดงเป็นฮันนิบาล เล็กเตอร์ วัยหนุ่มในเรื่อง ฮันนิบาล ตำนานอำมหิตไม่เงียบ (2007) และเจ้าแห่งแฟชั่น อีฟว์ แซ็ง โลร็อง ในภาพยนตร์ชีวประวัติเรื่อง แซ็ง โลร็อง (2014) และเป็นหน้าตาให้แก่น้ำหอมผู้ชายชาเนล เบลอเดอชาเนล เขายังได้รับเลือกให้แสดงเป็นแอนตัน โมการ์ต / มิดไนท์แมน ในซีรีส์ของดิสนีย์+เรื่อง มูนไนท์ (2022)
อูว์เลียลได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเซซาร์ สาขานักแสดงที่มีแนวโน้มมากที่สุดใน ค.ศ. 2002 และ 2003 จากนั้นใน ค.ศ. 2004 เขาได้รับรางวัลดังกล่าวจากภาพยนตร์เรื่อง หมั้นรักสุดปลายฟ้า และยังได้รับรางวัลเซซาร์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่อง เรื่องรักโลกแตก (2016)
อูว์เลียลเสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 2022 หลังประสบอุบัติเหตุระหว่างการเล่นสกีที่รีสอร์ตลารอเซียร์ในจังหวัดซาวัว ประเทศฝรั่งเศส
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมุลอื่น ==
กัสปาร์ อูว์เลียล ที่เดอะ-นัมเบอส์ดอตคอม
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2527
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2565
นักแสดงชายชาวฝรั่งเศสในศตวรรษที่ 20
นักแสดงชายชาวฝรั่งเศสในศตวรรษที่ 21
นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวฝรั่งเศส
นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวฝรั่งเศส
นักแสดงละครเวทีชายชาวฝรั่งเศส
บุคคลจากจังหวัดโอดแซน
อูชิกุไดบุตสึ

อูชิกุไดบุตสึ  เป็นรูปปั้นที่อูชิกุ จังหวัดอิบารากิ ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งสร้างเสร็จใน ค.ศ. 1993 มีความสูงรวม  โดยรวมฐานที่สูง  และพื้นดอกบัว 10 เมตร รูปปั้นนี้เคยครองสถิติรูปปั้นที่สูงที่สุดใน ค.ศ. 1993 ถึง 2008  รูปปั้นนี้เป็นหนึ่งในรูปปั้นที่สูงที่สุด 5 อันดับแรกของโลก
ตรงรูปปั้นมีลิฟต์พาผู้เข้าชมไปยังจุดชมวิวที่อยู่ในระดับความสูง  รูปปั้นนี้มีรูปร่างเป็นพระอมิตาภพุทธะที่ทำจากสัมฤทธิ์ ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงวันเกิดของชินรัน ผู้ก่อตั้งศาสนาพุทธสำนักโจโดชินชู (浄土真宗)
==อ้างอิง==
https://jp.reuters.com/article/tallest-idJPKCN1N50ED
== แหล่งข้อมูลอื่น==
พระพุทธรูปสัมฤทธิ์
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดอิบารากิ
วัดในจังหวัดอิบารากิ
รูปปั้นในประเทศญี่ปุ่น
สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดอิบารากิ
วัดนิกายสุขาวดี
วัดโจโดชิน
อัชชุรเฏาะฮ์ (แก้ความกำกวม)

อัชชุรเฏาะฮ์ (الشرطة; as-Shurṭah โดยทั่วไปมักสะกดว่า al-Shorta) หรือ อัลชอร์ตา หรือ ชอร์ตา อาจหมายถึง
== สโมสรกีฬา ==
สโมสรกีฬาอัชชุรเฏาะฮ์ (ประเทศอิรัก) - สโมสรฟุตบอลในประเทศอิรัก
สโมสรกีฬาอัชชุรเฏาะฮ์ (ประเทศซีเรีย) - สโมสรฟุตบอลในกรุงดามัสกัส ประเทศซีเรีย
สโมสรกีฬาชุรเฏาะฮ์อะเลปโป - สโมสรฟุตบอลในเมืองอะเลปโป ประเทศซีเรีย
สโมสรกีฬาอัดดุฮัยล์ - สโมสรฟุตบอลในประเทศกาตาร์ซึ่งเคยใช้ชื่อ "สโมสรกีฬาอัชชุรเฏาะฮ์โดฮา"
สโมสรกีฬาอิตติฮาดุชชุรเฏาะฮ์ - สโมสรฟุตบอลในประเทศอียิปต์
== ความหมายอื่น ๆ ==
ชุรเฏาะฮ์ - วลีในภาษาอาหรับหมายถึง "ตำรวจ"
ชอร์ตา - ภาพยนตร์สัญชาติเดนมาร์กซึ่งออกฉายใน ค.ศ. 2020 และตั้งชื่อในภาษาเดนมาร์กตามคำในภาษาอาหรับ
สนามกีฬาอัชชุรเฏาะฮ์ - สนามกีฬาในกรุงแบกแดด ประเทศอิรักซึ่งถูกรื้อถอนใน ค.ศ. 2014
ปีเย-นัวร์

เปีย-นัวร์ (Pied-Noir, พหุพจน์: Pieds-Noirs,  ) เป็นบุคคลที่มีต้นกำเนิดจากชาวฝรั่งเศสและชาวยุโรปประเทศอื่นในประเทศแอลจีเรียสมัยการปกครองของฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1830 ถึง 1962 หลังแอลจีเรียประกาศเอกราชหรือไม่กี่เดือนต่อมา มีประชากรจำนวนมากอพยพไปยังประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่หรือคอร์ซิกา
หลังการรุกรานของฝรั่งเศสในวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1830 จนกระทั่งได้รับเอกราช แอลจีเรียกลายเป็นเขตบริหารหนึ่งของฝรั่งเศส โดยประชากรจากยุโรปถูกเรียกเป็นแอลจีเรียหรือ colons (อาณานิคม) ส่วนมุสลิมในแอลจีเรีนถูกเรียกเป็นชาวอาหรับ, มุสลิม หรือชนพื้นเมือง ศัพท์ "เปีย-นัวร์" เริ่มถูกใช้ก่อนสิ้นสุดสงครามแอลจีเรียใน ค.ศ. 1962 เพียงไม่นาน จากสำมะโนสุดท้ายในแอลจีเรียที่ปกครองโดยฝรั่งเศส ซึ่งจัดตั้งในวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1960 มีพลเมืองที่ไม่ใช่มุสลิม (ส่วนใหญ่นับถือคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก แต่รวมชาวแอลจีเรียเชื้อสายยิว 130,000 คน) ในแอลจีเรีย 1,050,000 คน เท่ากับร้อยละ 10 ของประชากรประเทศ
ในช่วงสงครามแอลจีเรีย กลุ่ม เปีย-นัวร์ สนับสนุนการปกครองของฝรั่งเศสในแอลจีเรียอย่างมากและต่อต้านกลุ่มชาตินิยมแอลจีเรีย เช่น Front de libération nationale (FLN) และ Mouvement national algérien (MNA) ความขัดแย้งเกิดจากความไม่เท่าเทียมกันทางการเมืองและเศรษฐกิจที่มองว่าเป็น "ความแตกแยก" จากการปกครองของฝรั่งเศส ตลอดจนความต้องการตำแหน่งผู้นำสำหรับชนเบอร์เบอร์, อาหรับ และวัฒนธรรมและกฎเกณฑ์อิสลามที่มีอยู่ก่อนการพิชิตฝรั่งเศส ความขัดแย้งเหล่านี้มีส่วนต่อการล่มสลายของสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4 และการอพยพของชาวยุโรปและแอลจีเรียเชื้อสายยิวไปยังฝรั่งเศส
หลังจากแอลจีเรียเป็นเอกราชใน ค.ศ. 1962 เปีย-นัวร์ ที่มีสัญชาติฝรั่งเศสประมาณ 800,000 คนอพยพไปยังฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ ในขณะที่ประมาณ 200,000 คนยังคงในประเทศแอลจีเรีย ภายหลังลดจำนวนลงถึงประมาณ 100,000 คนใน ค.ศ. 1965 และประมาณ 50,000 คนในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960
==อ้างอิง==
==ข้อมูล==
Ramsay, R. (1983) The Corsican Time-Bomb, Manchester University Press: Manchester. .
*
*
*
ประวัติศาสตร์ชาวแอลจีเรียเชื้อสายยิว
กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศฝรั่งเศส
กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศแอลจีเรีย
คำและวลีภาษาฝรั่งเศส
สงครามแอลจีเรีย
แอลจีเรียของฝรั่งเศส
ผู้อพยพในทวีปแอฟริกา
ชาวยุโรปพลัดถิ่นในทวีปแอฟริกา
ผู้อพยพในประเทศฝรั่งเศส
คิม จ็อง-อู

คิม จ็อง-อู (김정우|Kim Jung-woo; 金廷祐; เกิด 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541) หรือรู้จักกันในชื่อ จ็องอู เป็นนักร้อง นักเต้น และพิธีกรชาวเกาหลีใต้ เขาเป็นสมาชิกของวงบอยแบนด์เอ็นซีที (เอ็นซีทียู, เอ็นซีที 127) ภายใต้สังกัด เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
เขาเดบิวต์เป็นสมาชิกเอ็นซีทียูในปี พ.ศ. 2561 และเข้าร่วมเอ็นซีที 127 ในปีเดียวกัน เขาเป็นนักร้องนำและนักเต้นนำในเอ็นซีที 127 อย่างเป็นทางการ
== ผลงานเพลง ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สมาชิกของเอ็นซีที
นักร้องเพลงภาษาเกาหลี
ศิลปินสังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
คัง ฮเย-ว็อน

คัง ฮเย-ว็อน (; Kang Hye-won; เกิด 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1999) รู้จักกันดีในชื่อ ฮเยว็อน เป็นนักร้อง, แร็ปเปอร์ และนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เธอเป็นอดีตสมาชิกของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้-ญี่ปุ่นไอซ์วัน ซึ่งก่อตั้งโดยซีเจ อีแอนด์เอ็มผ่านรายการโทรทัศน์การแข่งขันเรียลลิตีโชว์พรอดิวซ์โฟร์ตีเอตในปี 2018
== ชีวิตในวัยเด็ก ==
ฮเยว็อนเกิดที่เมืองยังซัน ประเทศเกาหลีใต้ เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1999 เธอเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมกวังในเมืองยังซัน จากนั้นเธอก็ย้ายไปเรียนที่โรงเรียนพหุศิลป์ฮันลิม
== อาชีพ ==
=== 2018: พรอดิวซ์โฟร์ตีเอตและเปิดตัวกับไอซ์วัน ===
ฮเยว็อนได้รับการประกาศให้เป็นส่วนหนึ่งของพรอดิวซ์โฟร์ตีเอตในปี 2018 ซึ่งเธอได้อันดับที่ 8 และได้เปิดตัวกับไอซ์วัน วงได้เปิดตัวทางการเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม 2018 ด้วยเพลงหลักชื่อ "ลาวีอ็องโรซ" จากการเปิดตัวอีพีแรก คัลเลอร์ไรซ์ ของพวกเธอ
=== 2021–ปัจจุบัน: กิจกรรมเดี่ยวและ W ===
หลังจากที่ไอซ์วันสิ้นสุดกิจกรรมในวันที่ 29 เมษายน 2021 ฮเยว็อนก็กลับมาเป็นเด็กฝึกภายใต้เอตดีครีเอทีฟ เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม มีการประกาศว่าฮเยว็อนจะเปิดตัวในฐานะนักแสดงในซีซันที่ 3 ของเว็บซีรีส์เรื่อง Best Mistake ซึ่งแสดงเป็นจิน เซ-ฮี เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม เธอได้ปรากฏตัวในมิวสิกวิดีโอ "Hobby" ของพัก แช-ช็อง ในเดือนสิงหาคม ฮเยว็อนได้รับการยืนยันในฐานะสมาชิกรายการวาไรตีโชว์ How A Family is Made ของเอ็มบีซี
วันที่ 8 ธันวาคม วิดีโอทีเซอร์ถูกเปิดเผยบนช่องยูทูบของเธอ พร้อมประกาศเปิดตัวอัลบั้มพิเศษฤดูหนาว W  วันที่ 22 ธันวาคม เธอได้ปล่อยอัลบั้มโดยมี "Winter Poem" เป็นเพลงหลัก
== ผลงานเพลง ==
=== ซิงเกิลอัลบั้ม ===
=== ซิงเกิล ===
=== เพลงอื่น ๆ ที่ติดชาร์ต ===
=== เครดิตการแต่งเพลง  ===
== ผลงานการแสดง ==
=== เว็บซีรีส์ ===
=== รายการโทรทัศน์ ===
=== เว็บโชว์ ===
=== มิวสิกวิดีโอ ===
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2542
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลจากยังซัน
นักร้องเคป็อป
สมาชิกของไอซ์วัน
ผู้เข้าแข่งขันพรอดิวซ์โฟร์ตีเอต
นักร้องป็อปหญิงชาวเกาหลีใต้
ไอดอลหญิงชาวเกาหลีใต้
South Korean web series actresses
ศิษย์เก่าจากโรงเรียนพหุศิลป์ฮันลิม
ศิลปินสังกัดสวิงเอนเตอร์เทนเมนต์
นักร้องหญิงชาวเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21
Reality show winners
อำเภอผิงยฺเหวียน

อำเภอผิงยฺเหวียน  เป็นอำเภอหนึ่งทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลชานตง สาธารณรัฐประชาชนจีน อยู่ภายใต้การปกครองของนครระดับจังหวัดเต๋อโจว อำเภอนี้มีพื้นที่ 
== ประวัติศาสตร์ ==
ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่น เล่าปี่ได้เริ่มต้นอาชีพราชการในฐานะนายอำเภอของอำเภอนี้ และเมืองนี้เป็นหนึ่งในจุดเริ่มต้นของการก่อกำเริบต่อต้านชาวต่างชาติ หรือที่เรียกว่า กบฏนักมวย
ในปี 1999 อำเภอนี้มีประชากร 437,584 คน
== เขตการปกครอง ==
ในปี 2012 อำเภอนี้แบ่งออกเป็น 2 แขวง, 7 เมือง และ 3 ตำบล
แขวง
แขวงหลงเหมิน (龙门街道)
แขวงเถายฺเหวียน (桃园街道)
เมือง
เมืองหวางเฟิ่งโหลว (王凤楼镇)
เมืองเฉียนเฉา (前曹镇)
เมืองเอินเฉิง (恩城镇)
เมืองหวางเมี่ยว (王庙镇)
เมืองหวางเก่าพู่ (王杲铺镇)
เมืองจางหฺวา (张华镇)
เมืองเยาจั้น (腰站镇)
ตำบล
ตำบลฟางจื่อ (坊子乡)
ตำบลหวางต่ากว้า (王打卦乡)
ตำบลซานถัง (三唐乡)
== อ้างอิง ==
มณฑลชานตง
ยังซัน

ยังซัน (양산시) เป็นนครในจังหวัดคย็องซังใต้ ประเทศเกาหลีใต้ มีอาณาเขตทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับอุลซัน ทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดกับอำเภอคีจังและเขตคึมจ็องในปูซาน ทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดกับคิมแฮ และทิศตะวันตกเฉียงเหนือติดกับมิลยัง ศาลาว่าการนครยังซันตั้งอยู่ในนัมบู-ทง แขวงยังจู
== เขตการปกครอง ==
ปัจจุบัน ยังซันประกอบด้วย 1 อึบ (เมือง), 4 มย็อน (ตำบล) และ 8 ทง (แขวง)
== การขนส่ง ==

=== ทางรถไฟ ===
ยังซันมีทางรถไฟสายคย็องบูผ่าน มี 2 สถานี ได้แก่ สถานีมุลกึม (물금역) และสถานีว็อนดง (원동역) สถานีรถไฟความเร็วสูงที่ใกล้ที่สุด คือ สถานีอุลซัน อยู่ในอุลซัน และสถานีคูโพ อยู่ในปูซาน
=== รถไฟใต้ดิน ===
ยังซันมีรถไฟใต้ดินปูซาน สาย 2 ประกอบด้วย 5 สถานีที่ให้บริการในปัจจุบัน ได้แก่ สถานียังซัน, สถานีนัมยังซัน, สถานีมหาวิทยาลัยแห่งชาติปูซาน วิทยาเขตยังซัน, สถานีชึงซัน และสถานีโฮโพ ขณะนี้มีการวางแผนสถานีเพิ่มเติมที่สามารถขนส่งด้วย
ยังซันซิตีไลน์ อยู่ระหว่างการก่อสร้างและมีกำหนดเปิดให้บริการในปี 2024
=== รถประจำทาง ===
นครยังซันมีระบบรถโดยสารประจำทางท้องถิ่นให้บริการ นอกจากให้บริการในเมืองแล้ว ยังมีรถโดยสารประจำทางท้องถิ่นทางไกลไปยังปูซาน รวมทั้งเส้นทางระหว่างเมืองที่เชื่อมต่อกับอุลซัน ชังว็อน คย็องจู และเมืองอื่น ๆ อีกหลายแห่ง
=== ทางหลวง ===

ยังซันมีทางด่วนผ่าน 2 สาย ได้แก่ ทางด่วนคย็องบู (ทางด่วนหมายเลข 1) และทางด่วนชุงอัง สายแขนง (ทางด่วนหมายเลข 551)
นอกจากนี้ ยังมีทางหลวงหมายเลข 35 วิ่งผ่านใจกลางเมือง
== สถานที่ท่องเที่ยว ==
วัดทงโดซา
วัดแนว็อน
ยังซันทาวเวอร์
สนามกีฬายังซัน
เอเด็นแวลลีย์สกีรีสอร์ท (에덴밸리리조트, Eden Valley Ski Resort)
น้ำตกฮงรยง (홍룡폭포)
เทศกาลดอกบ๊วยยังซันว็อนดง
== เมืองพี่น้อง ==
ยูริฮนโจ จังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น (10 ตุลาคม 1998)
== บุคคลที่มีชื่อเสียง ==
วินเทอร์ (ชื่อเกิด: คิม มิน-จ็อง) - สมาชิกเอสปา
คัง ฮเย-ว็อน - สมาชิกไอซ์วัน
อีฟ (ชื่อเกิด: ฮา ซู-ย็อง) - สมาชิกลูนา
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อนครในประเทศเกาหลีใต้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์นครยังซัน
 
นครในจังหวัดคย็องซังใต้
เจ้าหญิงแห่งเสียงเพลง

เจ้าหญิงแห่งเสียงเพลง (; ) เป็นภาพยนตร์อนิเมะแนวจินตนิมิต-วิทยาศาสตร์ เขียนบทและกำกับโดยมาโมรุ โฮโซดะ และผลิตโดยสตูดิโอชิซุ มีเค้าโครงและได้รับแรงบันดาลใจจากเทพนิยายฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1756 เรื่องโฉมงามกับเจ้าชายอสูรที่เขียนโดยฌาน-มารี เลอพรินส์ เดอ โบมง.
ภาพยนตร์ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ในเทศกาลภาพยนตร์กาน 2021 ซึ่งได้รับเสียงตอบรับอย่างดีจากนักวิจารณ์ด้วยการยืนปรบมือเป็นเวลา 14 นาที   เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ที่ประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ในประเทศไทยเข้าฉายเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2565
เจ้าหญิงแห่งเสียงเพลงเป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่ทำรายได้มากที่สุดเป็นอันดับ 3 ในปี พ.ศ. 2564 โดยทำรายได้ถึง 6.53 พันล้านเยนในอันดับบ็อกซ์ออฟฟิศ ณ วันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2564
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
ภาพยนตร์ภาษาญี่ปุ่น
ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
ภาพยนตร์ไอแมกซ์
ภาพยนตร์เกี่ยวกับวิกฤตวัยกลางคน
ภาพยนตร์แอนิเมชันโตโฮ
ปอมโปะ ทีมป่วนก๊วนทำหนัง

ปอมโปะ ทีมป่วนก๊วนทำหนัง หรือ ปอมโปะ ทีมป่วนก๊วนทำหนัง ตัดฝัน ต่อไฟล์ ให้โลกจึ้ง  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนโดยโชโงะ ซูงิตานิ (เป็นที่รู้จักในชื่อ Ningen Plamo) เผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์พิซิฟคอมิกตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2560 ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโกบง) 3 เล่ม โดยสำนักพิมพ์ Media Factory มังงะภาคแยกโดยซูงิตานิชื่อเรื่องว่า เองะ ไดซูกิ ฟรานจัง ( เผยแพร่ออนไลน์ผ่านพิซิฟคอมิกตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561 ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนเล่มเดียวจบโดยสำนักพิมพ์ Media Factory  ปอมโปะ ทีมป่วนก๊วนทำหนังได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์อนิเมะสร้างโดยสตูดิโอ CLAP เข้าฉายในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2564 ในประเทศไทยเดิมมีกำหนดเข้าฉายในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ภายหลังเลื่อนเป็นวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2565
==ตัวละคร==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ภาพยนตร์อนิเมะ ปอมโปะ ทีมป่วนก๊วนทำหนัง ที่ฟลิกเซอร์
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2560
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2561
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรม
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเสี้ยวชีวิต
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะ
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
ภาพยนตร์ภาษาญี่ปุ่น
ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
อนิเมะที่เลื่อนการฉายเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
ภาพยนตร์ที่เลื่อนการฉายเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
วัดอัมพวัน (จังหวัดนครนายก)

วัดอัมพวัน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางอ้อ อำเภอบ้านนา จังหวัดนครนายก
==ประวัติ==
วัดอัมพวันสร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย และเป็นวัดร้างอยู่ช่วงหนึ่งระหว่างเสียกรุงครั้งที่ 2 ในสมัยรัตนโกสินทร์เริ่มมีพระมาจำพรรษาอยู่ เท่าที่ปรากฎหลักฐานว่าหลวงปู่จันทร์ (พระครูวิสุทธิธรรมธาดา) ได้มาทำการบูรณะร่วมกับชาวบ้านบางอ้อ และหม่อมราชวงศ์จำรัศ อิศรางกูร ณ อยุธยา ได้ล่องเรือแพมาและได้ถวายให้แก่วัดอัมพวันเมื่อ พ.ศ. 2451 และได้ร่วมกับชาวบางอ้อ และหลวงปู่จันทร์วางศิลาฤกษ์อุโบสถเมื่อ พ.ศ. 2458 แต่มาเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2466 ที่ประตูไม้แกะสลักด้านหลังหรือด้านทิศตะวันตกของอุโบสถ มีชื่อของผู้สร้างสลักอยู่คือ นายวอน นางแม้น เป็นบุตรเขยและบุตรสาวของผู้เริ่มก่อสร้างอุโบสถ รวมทั้งหลวงนาและขุนวารี ซึ่งหลวงนาเป็นพ่อของขุนวารีผู้ชึ่งอุทิศที่ดินสร้างโบสถ์และเป็นธุระจัดช่างมาจากวัดระฆังโฆสิตารามวรมหาวิหาร
ระหว่าง พ.ศ. 2461 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จมาทางชลมารค และสร้างพลับพลาที่หน้าโบสถ์แต่ทรงประทับอยู่ในเรือ และทรงพระราชทานพระบรมฉายาลักษณ์ไว้และด้านล่างภาพเขียนว่า พระองค์ผู้ทรงพระราชทานสันติสุขและสันติภาพให้แก่สยามประเทศ นอกจากนี้สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ได้เคยเสด็จวัดอัมพวันและพระราชทานพระฉายาลักษณ์ ซึ่งในภาพลงวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2465 จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าวัดอัมพวันตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2456 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2521
==อาคารเสนาสนะ==
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถก่ออิฐถือปูน ยาว 20.50 เมตร กว้าง 9 เมตร ขนาดห้าห้อง หลังคาเป็นเครื่องไม้มุงกระเบื้อง อยู่ภายในกำแพงแก้วสูง 50 เซนติเมตร มีมุขด้านหน้าหรือด้านตะวันออกและด้านหลังหรือด้านตะวันตก มุขทั้งสองมีเสาขนาดใหญ่รองรับมุขละสี่ต้น เป็นเสาย่อมุม ผนังด้านข้างรับน้ำหนักหลังคาโบสถ์ ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะรัตนโกสินทร์ เจดีย์รายเป็นเจดีย์ทรงระฆัง ก่ออิฐถือปูน ส่วนยอดชำรุด ฐานกว้างประมาณ 2 เมตร สูง 3 เมตร
หอระฆัง (เก่า) เป็นเครื่องไม้ สูง 6 เมตร กว้างด้านละประมาณ 2 เมตร เครื่องบนหลังคามุงกระเบื้อง หางหงส์ หน้าบันแกะสลักเป็นรูปพานรัฐธรรมนูญ ศาลาการเปรียญเป็นอาคารเครื่องไม้ มุงกระเบื้องขนาดกว้างประมาณ 16 เมตร ยาวประมาณ 18 เมตร สูงประมาณ 12 เมตร อาคารยกพื้นสูงหนึ่งชั้น ประกอบด้วยช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ เป็นเครื่องไม้หน้าบันแกะสลักรูปพระพุทธรูป
หมู่กุฎิเรือนไทย เป็นเรือนไทยขนาดสามห้อง หลังคามุงกระเบื้องว่าว ปั้นลมเป็นไม้ หน้าบันแบบใบปรือ ตัวเรือนยกพื้นสูง กุฎิเรือนแพ เดิมเป็นเรือนแพอยู่ในกรุงเก่า ได้ถวายแก่วัดอัมพวัน เมื่อ พ.ศ. 2451 เพื่อทำเป็นกุฎิ โดยปล่อยส่วนที่รับน้ำหนักแพให้จมลง และใช้อิฐก่อเป็นเสาตั้งรับบแทน เป็นเรือนแพแฝด หน้าบันแบบใบปรือเช่นเดียวกับหมู่กุฎิเรือนไทย ฝาผนังแพด้านนอกเป็นแบบฝาถัง วางตามขวาง
==อ้างอิง==
อัมพวัน
โบราณสถานในจังหวัดนครนายก
วัดมอญ
วัดปากน้ำ (จังหวัดสุพรรณบุรี)

วัดปากน้ำ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีน ในตำบลปากน้ำ อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 85 ไร่
วัดปากน้ำตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2439 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2505 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ด้านการศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2480
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 9 เมตร ยาว 26 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 ศาลาการเปรียญ กว้าง 21 เมตร ยาว 31 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 หอสวดมนต์ กว้าง 16 เมตร ยาว 34 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 กุฏิสงฆ์ จำนวน 5 หลัง ปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถ วิหารประดิษฐานพระพุทธรูปที่ศักดิ์สิทธิ์ (หลวงพ่อกฤษณะ)
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระแบน
พระเทียน
พระกวย
พระเล็ก
พระช่วง
พระน้อย
พระผาด
พระครูอุดมสารกิจ
พระใบฎีกากาธวัช พ.ศ. 2538–
==อ้างอิง==
ปากน้ำ
แม่ฉันชื่อนิกุโกะ

แม่ฉันชื่อนิกุโกะ  เป็นภาพยนตร์อนิเมะในปี พ.ศ. 2564 สร้างจากนิยายเรื่อง เกียวโก โนะ นิกูโกะ-จัง เขียนโดย คานาโกะ นิชิ ผลิตโดย Studio 4°C และกำกับโดยอายูมุ วาตานาเบะ เข้าฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2564 ในประเทศไทยมีกำหนดเข้าฉายในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565
==นักพากย์==
==การผลิตและการเข้าฉาย==
ภาพยนตร์ประกาศสร้างเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2564 ผลิตโดย Studio 4°C และกำกับโดยอายูมุ วาตานาเบะ เขียนบทโดยซาโตมิ โอชิมะ และออกแบบตัวละครโดยเคนอิจิ โคนิชิ เพลงประกอบภาพยนต์หลักคือเพลง "Image no Uta" ขับรองโดยคูรูมิ อินางากิ เพลงปิดของภาพยนตร์คือเพลง "Taketen" ร้องโดยวง Greeeen ภาพยนตร์เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2565
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
ภาพยนตร์ภาษาญี่ปุ่น
ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564