pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พะล็อก

พะล็อก เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ขนาดเล็กกลุ่มหนึ่ง อาศัยอยู่ที่บ้านเมืองก๊ะ ตำบลสะลวง อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ ปรากฏในงานวิจัยของ Gebhard Flatz (พ.ศ. 2513) ระบุว่ามีชาติพันธุ์เรียกตนเองว่า พะล็อก (Phalok) อาศัยอยู่ที่บ้านปางไฮ บ้านคา และบ้านลัก แต่หลังจากนั้นเป็นต้นมาก็ไม่มีงานวิจัยกล่าวถึงชาติพันธุ์นี้อีก และในเวลาต่อมา ลูกหลานของพวกเขาละทิ้งภาษาของตน อาหารประจำกลุ่ม การสร้างบ้านแบบดั้งเดิม และเรียกแทนตนเองว่า ลัวะ ไปพร้อม ๆ กับการสมรสข้ามกลุ่มกับชาวยวน ขมุ หรือลัวะ ปัจจุบันชาวพะล็อกอาศัยอยู่ที่บ้านเมืองก๊ะ มีเพียงผู้อาวุโสในหมู่บ้านที่มีอายุราว 50–80 ปี ที่ทราบว่าตนเองเป็นชาวพะล็อก ส่วนชาวบ้านที่อายุน้อยกว่านี้จะคิดว่าตนเองเป็นลัวะ ครั้น พ.ศ. 2562 ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ให้ข้อมูลว่าการระบุตัวตนว่าเป็น พะล็อก นั้นเป็นการเข้าใจผิด โดยคำดังกล่าวมีไว้ใช้เรียกเด็กน้อย ไม่ได้ใช้เรียกตนเองแต่อย่างใด
ชาวพะล็อกนับถือศาสนาพุทธปะปนกับการนับถือผี พวกเขาเคยนับถือผีปู่แสะย่าแสะ นับถือผีบรรพบุรุษเรียกว่า จ๊ะพะล็อก นับถือผีเสื้อบ้านเรียกว่า ผีเจ้านาย และเคารพขุนหลวงวิลังคะ เช่นเดียวกับชาวลัวะ แต่หลังการอพยพเข้ามาของชาวยวนและการสร้างวัดในชุมชนเมื่อ พ.ศ. 2502 ทำให้ชาวพะล็อกนับถือศาสนาพุทธอย่างชัดเจนขึ้นกว่าเก่าก่อน ส่วนความเชื่อเรื่องผีก็ค่อย ๆ ลดน้อยลงไป
ปัจจุบันไม่มีชาวพะล็อกคนใดพูดภาษาพะล็อกเป็นประโยคได้อีกต่อไป จำได้เฉพาะคำบางคำเท่านั้น ใน พ.ศ. 2556 มีชาวพะล็อกเพียงสองคนที่พูดเป็นประโยคได้ คือศรี ดอยคำ (87 ปี) กับนวล ดอยคำ (86 ปี) คนแรกความจำเสื่อม และทั้งสองสุขภาพไม่ดีแล้ว ใน พ.ศ. 2562 ยูเนสโกได้จัดให้ภาษาพะล็อกเป็นภาษาสูญแล้ว (Extinct) คือเป็นภาษาที่ไม่มีคนพูดได้อีกแล้ว
== อ้างอิง ==
กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศไทย
ฝูงแผ่นดินไหวในหมู่เกาะโทการะ พ.ศ. 2564

ฝูงแผ่นดินไหวในหมู่เกาะโทการะ พ.ศ. 2564  เป็นฝูงแผ่นดินไหว (earthquake swarm) ที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องบริเวณหมู่เกาะโทการะ จังหวัดคาโงชิมะ ตั้งแต่วันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2564 ฝูงแผ่นดินไหวเกิดขึ้นอย่างเห็นได้ชัดอีกครั้งตั้งแต่วันที่ 4 ธันวาคม 2564 จนถึงวันที่ 9 ธันวาคม 2564 จากวันแรกที่เกิดฝูงแผ่นดินไหวขึ้นจวบจนวันที่ 7 ในเดือนเดียวกันเกิดแผ่นดินไหวขึ้นมากกว่า 430 ครั้ง ในวันที่ 9 ธันวาคม 2564 ได้เกิดแผ่นดินไหวขนาด 6.0 แมกนิจูด ชินโดะ 5+
จากแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้น กรมอุตุนิยมวิทยาไม่ได้มีการออกประกาศเตือนภัยคลื่นสึนามิแต่อย่างใด นักวิชาการหลายรายได้ให้ความเห็นว่าฝูงแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นน้ันเกี่ยวข้องกับแอ่งนังไกบนแผ่นทะเลฟิลิปปินที่กำลังมุดตัวและการปะทุของภูเขาไฟซูวาโนเซจิมะในอดีต
== ภาพรวม ==
ในทะเลใกล้หมู่เกาะโทการะ เหตุการณ์การเกิดแผ่นดินไหวเริ่มต้นประมาณวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 2021 และพบความรุนแรงของแผ่นดินไหวสูงสุด 4 (ชินโดะ) กิจกรรมการเกิดแผ่นดินไหวเริ่มลดลงในช่วงปลายเดือนเมษายนของปีเดียวกัน และในเดือนพฤษภาคมไม่มีการยืนยันกลุ่มแผ่นดินไหวสําคัญแต่อย่างใด กระทั่งเกิดแผ่นดินไหวต่อเนื่องอีกครั้งใน วันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 2021 เวลาประมาณ 11.00 น. พบแผ่นดินไหวที่สามารถรู้สึกได้ 295 ครั้ง และรวมถึงแผ่นดินไหวที่ไม่สามารถรู้สึกได้มากกว่า 1,500 ครั้ง ตั้งแต่วันที่ 4 ถึง 14 ธันวาคม ค.ศ. 2021
เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 2021 เกิดแผ่นดินไหวขนาด 6.1 (ความรุนแรงสูงสุด 5+) ทำให้เป็นแผ่นดินไหวที่ใหญ่ที่สุดในฝูงแผ่นดินไหวครั้งนี้  และเป็นแผ่นดินไหวใหญ่ในภูมิภาคนี้ในรอบ 21 ปีนับตั้งแต่เกิดแผ่นดินไหวขนาด 5.9 ในปี 2000 ซึ่งสามารถบันทึกความรุนแรงสูงสุด 5+ 
นอกจากนี้กลไกการโฟกัสของแผ่นดินไหวจํานวนมากได้รับการวิเคราะห์ว่ามีมุมเลื่อนค่อนข้างใกล้เคียงกับรอยเลื่อนประเภทการบีบอัด และบางส่วนมีรอยเลื่อนประเภทแกนความตึงในทิศทางแบบ WNW-ESE 
ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2021 มีการคาดการถึงความเป็นไปได้ที่แผ่นดินไหวมีความสัมพันธ์กับกิจกรรมของภูเขาไฟที่ยังคุกรุ่นอยู่ เช่นภูเขาไฟบนเกาะซูวาโนเซะซึ่งไม่สามารถคาดการได้สมบูรณ์ แต่แผ่นดินไหวก็ไม่มีผลกระทบต่อกิจกรรมของภูเขาไฟ เนื่องจากระยะทางจากเกาะซูวาโนเซะไปยังจุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวค่อนข้างไกลกันมาก บางคนมีการชี้ให้เห็นถึงความเป็นไปได้ที่จะมีความสัมพันธ์กับภูมิประเทศรอบหมู่เกาะโทการะ แต่ไม่ทราบกลไกและความเกี่ยวข้องโดยละเอียด
วันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 เวลา 17:39 น. เกิดแผ่นดินไหวใกล้กับหมู่เกาะโทการะ จังหวัดคาโงชิมะ ขนาด 5.1 ลึก 12 กิโลเมตร วัดความรุนแรงสูงสุดได้ 5- ต่อมาสำนักงานหมู่บ้านโทชิมะ ได้มีการจัดตั้งสำนักงานแจ้งเตือนภัยพิบัติเพื่อตอบสนองต่อเหตุแผ่นดินไหว 
== แผ่นดินไหวหลัก ==
== จำนวนครั้งของฝูงแผ่นดินไหว ==
== ความรุนแรงของแผ่นดินไหวหลัก ==
แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่สุดเกิดขึ้นเวลา 07:07 น. ของวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2564 และ วันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2564 จุดการสั่นสะเทือนระดับ ชินโดะ 4+ มีดังนี้
== ความช่วยเหลือ ==
ในวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2564 หมู่บ้านโทชิมะได้จัดส่งน้ำจำนวน 7,500 ลิตรไปยังเกาะอากูเซกิจิมะเพื่อใช้ในการอุปโภคบริโภค
== อ้างอิง ==
แผ่นดินไหวในประเทศญี่ปุ่น
แผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2564
แผ่นดินไหวในภูมิภาคคีวชู
ฝูงแผ่นดินไหว
วัดคันธาพฤกษา

วัดคันธาพฤกษา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยแก้ว อำเภอแม่ออน จังหวัดเชียงใหม่ บนเนื้อที่ 2 งาน 55 ตารางวา
วัดคันธาพฤกษา หรือชาวบ้านเรียกว่า วัดแม่กำปอง ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2473 ไล่เลี่ยกับการถือกำเนิดขึ้นของชุมชน แต่เดิมเป็นอาศรมตั้งอยู่เชิงเขาห่างจากหมู่บ้านราว 300 เมตร จนเมื่อ พ.ศ. 2468 ได้ย้ายที่ตั้งมาอยู่กลางหมู่บ้าน แต่เดิมมีถนนผ่านด้านทิศเหนือเท่านั้น ปัจจุบันมีถนนตัดผ่านด้านทิศใต้ของวัด ชื่อของวัดคันธาพฤกษามาจากฉายาของครูบาอินสม คนฺธรโส ท่านเป็นผู้ริเริ่มสร้างขึ้นบนที่ดินของพี่สาวท่าน และอยู่ท่ามกลางพฤกษา คือป่าเขาลำเนาไพร
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกลางน้ำ (อุทกเสมา) ซึ่งปัจจุบันเหลือเพียงสองแห่งเท่านั้นในภาคเหนือ อีกแห่งคือ วัดพุทธเอ้น อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ วิหารไม้สักทองแกะสลักลวดลายล้านนา และพระธาตุเจดีย์สีขาว สร้างขึ้นจากงบประมาณในการจัดงานปอยหลวง งานบุญประจำปีที่ยิ่งใหญ่ของคนเหนือ มีการจัดงานสรงน้ำพระธาตุเป็นประจำทุกปีในช่วงเดือนแปดเป็งหรือเดือนมิถุนายน
==อ้างอิง==
คันธาพฤกษา
อำเภอแม่ออน
วัดหมื่นสาร

วัดหมื่นสาร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหายยา อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
==ประวัติ==
วัดหมื่นสารสร้างเมื่อ พ.ศ. 1925 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2534 โดยปรากฏในหลักฐานต่าง ๆ ได้แก่ พงศาวดารโยนก ฉบับหอสมุดแห่งชาติ กล่าวว่า พระเจ้าอาทิตยวงศ์ ส่งราชทูตมาสืบสัมพันธไมตรีกับพระเมืองแก้ว กษัตริย์องค์ที่ 14 แห่งราชวงศ์มังราย พระเมืองแก้วทรงจัดการรับรองราชทูตและแปลพระราชสาส์น ณ วัดหมื่นสาร ตามบันทึกใบลานภาษาบาลีของวัดเจดีย์หลวงกล่าวไว้ว่าในสมัยพระเมืองเกษเกล้า กษัตริย์พระองค์ที่ 15 แห่งราชวงศ์มังราย มีเสนาอามาตย์นามว่า วิมลกิตติสร้างพระอารามแห่งนี้ขึ้น มีข้อความว่า "อาวาสนี้ อันหมื่นวิมลกิตติ ผู้เป็นมหาโยธา (ทหารผู้ใหญ่) ในนครนี้ตั้งไว้แล้ว" จากหลักฐานในศิลาจารึกวัดร่ำเปิง (ตโปทาราม) ก็ปรากฏชื่อวัดหมื่นสารเช่นกัน ระบุว่าหมื่นหนังสือวิมลกิตติสิงหละราชมนตรี ได้อุปถัมภ์วัดแห่งนี้ตลอดมา พระอารามนี้จึงได้ชื่อว่า "วัดหมื่นสาร" ตามชื่อของราชมนตรีผู้นั้น
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง วัดหมื่นสารยังเคยใช้เป็นโรงพยาบาลที่ใช้รักษาทหารญี่ปุ่น ปัจจุบันมีการสร้างอนุสรณ์สถานทหารญี่ปุ่น โดยยในช่วงเดือนสิงหาคมของทุกปี ได้จัดให้มีพิธีบวงสรวงอนุสรณ์สถานทหารญี่ปุ่น นอกจากนั้นยังมีการทำความสะอาดอนุสรณ์สถานปีละ 3 ครั้ง คือ เดือนมีนาคม สิงหาคม และธันวาคม เป็นประจำอีกด้วย
==อาคารเสนาสนะและโบราณวัตถุ==
สิ่งก่อสร้างในวัด ได้แก่ อุโบสถมีลักษณะสถาปัตยกรรมล้านนาประยุกต์ยกพื้นสูง สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2534 หน้าบันประดับด้วยลายปูนปั้นพรรณพฤกษา สถูปบรรจุอัฐิธาตุครูบาศรีวิชัย อนุสาวรีย์ครูบาศรีวิชัย หอศิลป์สุทฺธจิตฺโต เป็นอาคารล้านนาประยุกต์ ช่างเงินบ้านวัวลายช่วยกันดุนลายโลหะประดับตกแต่งทั้งภายใน และภายนอกหอศิลป์ ซึ่งเป็นลวดลายพื้นเมืองล้านนาดั้งเดิม เนื้อเรื่องเกี่ยวกับพระเวสสันดร เป็นต้น  ภายในมีหุ่นขึ้ผึ้งรูปเหมือน 3 ครูบา ได้แก่ ครูบาศรีวิชัย ครูบาอินตา อินทปัญโญ (ครูบาอินต๊ะ) และพระครูโอภาสคณาภิบาล (ครูบาบุญปั่น ปุญญาคโม) อดีตเจ้าอาวาสวัดหมื่นสาร
วัดยังมีคัมภีร์ใบลานจำนวนมากพบคัมภีร์ใบลานของวัดหมื่นสารจำนวน 163 รายการ 815 ผูก บางเอกสารมีอายุประมาณ 200 กว่าปี
==อ้างอิง==
หมื่นสาร
การติดเชื้อไซโตเมกาโลไวรัสแต่กำเนิด

การติดเชื้อไซโตเมกาโลไวรัสแต่กำเนิด หมายถึงภาวะที่ทารกติดเชื้อไซโตเมกาโลไวรัส หรือ ซีเอ็มวี ตั้งแต่ก่อนคลอด (prenatal) เชื้อนี้เป็นไวรัสชนิดหนึ่งในแฟมิลีเฮอร์ปีไวริดี หรือไวรัสตระกูลเริม และถือเป็นการติดเชื้อของทารกในครรภ์ที่พบได้บ่อยที่สุด
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Cytomegalovirus (CMV)—NHS Choices
CMV: Congenital CMV Infection—CDC
การติดเชื้อที่พบเฉพาะในระยะปริกำเนิด
วัดแสนสุข (จังหวัดอ่างทอง)

วัดแสนสุข เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางปลากด อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง
วัดแสนสุขตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2255 เดิมชื่อ วัดขัดคอโค เหตุที่ชื่อนี้เนื่องจากเมื่อถึงฤดูน้ำหลาก ชาวบ้านอีสานจะนำวัวควายมาขายและใช้สถานที่วัดเป็นที่พักให้วัวควายดื่มน้ำและขัดทำความสะอาดร่างกาย เพื่อให้ขายได้ราคา ต่อมาเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น วัดบางเปิง จนถึงสมัยพระช่วยเป็นเจ้าอาวาส ได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น "วัดแสนสุข" เพื่อความเป็นสิริมงคล วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2514 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 31 เมตร ยาว 49 เมตร
อาคารเสนาสนะภายในวัด ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 กว้าง 31 เมตร ยาว 49 เมตร  เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก พระประธาน ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 98 นิ้ว สูง 138 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2548 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทยประยุกต์ 2 ชั้น หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2480 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ และวิหาร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532
==อ้างอิง==
แสนสุข
วัดรัตนเนตตาราม

วัดรัตนเนตตาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสำพันตา อำเภอนาดี จังหวัดปราจีนบุรี ปัจจุบันมีพระอธิการสิริลักษณ์ ธีรวังโส ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดรัตนเนตตารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2454 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อว้นที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2531 หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า วัดล้านหอย เนื่องจากมีการนำเปลือกหอยที่ถูกทิ้งอย่างหอยกาบ หอยจาน และหอยแครง มาสร้างเป็นถาวรวัตถุ โดยฝีมือของเจ้าอาวาส พระ และเณร
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ หอพระแก้วสามฤดูหรือมณฑป ภายนอกตกแต่งด้วยเปลือกหอยสารพัดชนิด โทนสีส้มทอง เปลือกหอยถูกทับซ้อนกันเป็นรูปดอกไม้ บริเวณทางขึ้นยังประดับด้วยพญานาคขนาดใหญ่สองฝั่ง ตกแต่งด้วยเปลือกหอยสีเขียวสลับทอง ภายในมีรูปปั้นนกแก้ว นกขุนทอง และรูปปั้นพระพุทธรูปต่าง ๆ หอระฆังและสวนพุทธประวัติแสดงพุทธสถานขององค์พระพุทธเจ้า มีทั้งปางประสูติ ตรัสรู้ แสดงธรรม ตกแต่งด้วยเปลือกหอยเช่นเดียวกัน
==อ้างอิง==
รัตนเนตตาราม
อำเภอนาดี
แฮมีดีเย

แฮมีดีเย (حمیدیه) เป็นเมืองและเมืองหลักในอำเภอแฮมีดีเย เทศมณฑลแอฮ์วอซ จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 21,977 คนใน 3,949 ครัวเรือน
==อ้างอิง==
เมืองในประเทศอิหร่าน
อำเภอแฮมีดีเย

อำเภอแฮมีดีเย (بخش حمیدیه) เป็นอำเภอในเทศมณฑลแอฮ์วอซ จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 48,372 คนใน 8,391 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองเพียงเมืองเดียวคือแฮมีดีเย และมี 3 ตำบลคือตำบลแจฮอด, ตำบลแคร์เฆ และตำบลแทร์รอฮ์
== อ้างอิง ==
เทศมณฑลแอฮ์วอซ
แฮมีดีเย
อำเภอเฎารอนอานิส

เฎารอนอานิส (ضوران آنس) เป็นอำเภอในเขตผู้ว่าการษะมาร ประเทศเยเมน ใน พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 121,553 คน
==อ้างอิง==
เฎารอนอานิส
มิสทัวริซึมเวิลด์

มิสทัวริซึม ยังเป็นที่รู้จัก มิสทัวริซึมเวิลด์ (Miss Tourism World) เป็นชื่อของการประกวดนางงามประจำปีที่ดำเนินการอย่างอิสระซึ่งปัจจุบันจัดขึ้นในนอตทิงแฮม, สหราชอาณาจักร ตั้งแต่ปี 1991, ประเทศจีน ตั้งแต่ปี 2009 และประเทศศรีลังกา ตั้งแต่ปี 2023
== ประวัติและรุ่นประกวด ==
มีการประกวดต่างๆ ที่เรียกว่า มิสทัวริซึมเวิลด์ ย้อนกลับไปในปี 1991.
=== 1991 ถึง ปัจจุบัน ===
หัวใจสำคัญของการประกวดมิสทัวริซึมเวิลด์คือ การส่งเสริมประเทศเจ้าภาพ รอบชิงชนะเลิศในแต่ละปี เราทำงานอย่างใกล้ชิดกับรัฐบาลและคณะกรรมการการท่องเที่ยวของประเทศพันธมิตรของเราโดยมีเป้าหมายร่วมกันในการเน้นย้ำถึงโปรไฟล์การท่องเที่ยวของภูมิภาคและเป็นประโยชน์ต่อประเทศ
การท่องเที่ยวเป็นอุตสาหกรรมมูลค่า 1 แสนล้านดอลลาร์ และเป้าหมายของเราคือการช่วยให้ประเทศเจ้าบ้านดึงดูดนักท่องเที่ยวทั้งในและต่างประเทศ ตลอดจนการลงทุนและรายจ่ายจากต่างประเทศในตลาดการท่องเที่ยวทั่วโลกที่ยากลำบากในปัจจุบัน
มิสทัวริซึมและบริษัทแม่คือองค์การการท่องเที่ยวโลก ได้รับรางวัลด้านการท่องเที่ยวมากมายจากประเทศต่างๆ เช่น โคลอมเบีย, ไทย และรัสเซีย สำหรับผลงานด้านการท่องเที่ยวของเรา
เราไม่เพียงแต่เป็นแชมป์การท่องเที่ยวของประเทศเจ้าภาพอย่างครอบคลุมผ่านการประกวด มิสทัวริซึม เท่านั้น เรายังตั้งเป้าที่จะส่งเสริมการแข่งขันในแต่ละประเทศอีกด้วย ผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนไม่เพียงแต่จะมีความสวยงามอย่างปฏิเสธไม่ได้เท่านั้น แต่เธอยังได้รับเลือกให้เป็นทูตการท่องเที่ยวสำหรับประเทศของเธอด้วย ซึ่งพร้อมที่จะแสดงประเทศของเธอ วัฒนธรรมและประเพณีของประเทศ
โดยผ่านการท่องเที่ยว เราสามารถส่งเสริมทุกมุมของโลกที่น่าอัศจรรย์ที่เราอาศัยอยู่นี้
==== ผู้ถือกรรมสิทธิ์ — นอตทิงแฮม, สหราชอาณาจักร ====
ไม่ได้จัดประดวกขึ้นในปี: (1993, 1996, 1998-1999, 2004, 2006, 2008-2011, 2016-2017, 2020-2021)
มิสยูไนเต็ดเนชัน
==== คอนติเนนตัลควีนส์ ====
===== ตัวแทนประเทศไทย =====
=== 2009 ถึง ปัจจุบัน ===
==== ผู้ถือกรรมสิทธิ์ — ประเทศจีน ====
==== คอนติเนนตัลควีนส์ ====
===== ตัวแทนประเทศไทย =====
=== 2023 ถึง ปัจจุบัน ===
==== ผู้ถือกรรมสิทธิ์ — โคลัมโบ, ประเทศศรีลังกา ====
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
official website official website
การประกวดนางงาม
เทศบาลตำบลเทพกระษัตรี

เทศบาลตำบลเทพกระษัตรี เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1–3, 7 ของตำบลเทพกระษัตรี ในอำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลเทพกระษัตรีที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2498 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 9,256 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดภูเก็ตประมาณ 20.7 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 827 กิโลเมตร และใช้เวลา 1 ชั่วโมง 15 นาที ถึงกรุงเทพมหานครผ่านทางท่าอากาศยานนานาชาติภูเก็ต มีพื้นที่รับผิดชอบ 4.00 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ประมาณ 2,500.00 ไร่  มีสถานที่สำคัญภายในเทศบาล ได้แก่ วัดพระนางสร้างและวัดพระทอง (วัดพระผุด) ภายในวัดยังมีพิพิธภัณฑสถานวัดพระทองซึ่งเป็นที่เก็บรวบรวมโบราณวัตถุ ข้าวของเครื่องใช้ของชาวภูเก็ต
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลตำบลเทพกระษัตรี
เทพกระษัตรี
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในอำเภอถลาง
เทศบาลตำบลเชิงทะเล

เทศบาลตำบลเชิงทะเล เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1 ของตำบลเชิงทะเล ในอำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลเชิงทะเลที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2506 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 6,870 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของอำเภอถลาง อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอถลางประมาณ 7.7 กิโลเมตร ศาลากลางจังหวัดภูเก็ตประมาณ 19 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 835 กิโลเมตร และใช้เวลา 1 ชั่วโมง 15 นาที ถึงกรุงเทพมหานครผ่านทางท่าอากาศยานนานาชาติภูเก็ต มีพื้นที่รับผิดชอบ 5.60 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ประมาณ 3,500.0 ไร่ เป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจที่สำคัญแห่งหนึ่งของอำเภอถลาง เป็นที่ตั้งของสถานีตำรวจภูธรเชิงทะเล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลตำบลเชิงทะเล
เชิงทะเล
เชิงทะเล
มิสอีโคทีนอินเตอร์เนชันแนล

มิสอีโคทีนอินเตอร์เนชันแนล (Miss Eco Teen International) เป็นการประกวดความงามที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีโดยการเชิญตัวแทนจากประเทศต่างๆ ซึ่งจัดทำขึ้นในปี 2019 เพื่อดูแลโลกและส่งเสริมการท่องเที่ยวด้านสิ่งแวดล้อม ในแต่ละประเทศและ อียิปต์ประเทศเจ้าภาพการแข่งขัน
== ผู้ดำรงตำแหน่ง ==
=== เรียงลำดับสัญชาติของผู้ชนะเลิศ ===
== รองชนะเลิศ ==
== ตัวแทนประเทศไทย ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการ
การประกวดนางงาม
องค์การบริหารส่วนตำบลเทพกระษัตรี

องค์การบริหารส่วนตำบลเทพกระษัตรี เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 4–6, 8–11 และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1–3, 7 ของตำบลเทพกระษัตรี (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลเทพกระษัตรี) ในท้องที่อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลเทพกระษัตรีใน พ.ศ. 2516 ก่อนที่จะได้ยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเทพกระษัตรีในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2538 ปัจจุบันเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเทพกระษัตรีมีประชากร 15,899 คน
พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลเทพกระษัตรีประกอบไปด้วย 11 หมู่บ้านในตำบลเทพกระษัตรี แบ่งเป็นครอบคลุมเต็มพื้นที่ 7 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 4 บ้านดอน, หมู่ที่ 5 บ้านเมืองใหม่, หมู่ที่ 6 บ้านแหลมทราย, หมู่ที่ 8 บ้านพรุสมภาร, หมู่ที่ 9 บ้านป่าครองชีพ, หมู่ที่ 10 บ้านท่ามะพร้าว, หมู่ที่ 11 บ้านควน และครอบคลุมพื้นที่บางส่วน 4 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 1 บ้านตะเคียน, หมู่ที่ 2 บ้านแขนน, หมู่ที่ 3 บ้านเหรียง, หมู่ที่ 7 บ้านนาใน อีกส่วนของหมู่บ้านทั้งสี่อยู่ในเขตเทศบาลตำบลเทพกระษัตรี มีพื้นที่รับผิดชอบ 78.4 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ 49,000.0 ไร่
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลเทพกระษัตรี 
เทพกระษัตรี
เทพกระษัตรี
สถานที่ที่ตั้งชื่อตามนามของบุคคลสำคัญของไทย
องค์การบริหารส่วนตำบลเชิงทะเล

องค์การบริหารส่วนตำบลเชิงทะเล เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 2–6 และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1 ของตำบลเชิงทะเล (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลเชิงทะเล) ในท้องที่อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลเชิงทะเลใน พ.ศ. 2516 ก่อนที่จะได้ยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเชิงทะเลในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2538 ปัจจุบันเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเชิงทะเลมีประชากร 11,739 คน
พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลเชิงทะเลประกอบไปด้วย 6 หมู่บ้านในตำบลเชิงทะเล แบ่งเป็นครอบคลุมเต็มพื้นที่ 5 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 2 บ้านบางเทา, หมู่ที่ 3 บ้านหาดสุรินทร์, หมู่ที่ 4 บ้านป่าสัก, หมู่ที่ 5 บ้านบางเทานอก, หมู่ที่ 6 บ้านโคกโตนด และครอบคลุมพื้นที่บางส่วน 1 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 1 บ้านเชิงทะเล ซึ่งอีกส่วนของหมู่บ้านอยู่ในเขตเทศบาลตำบลเชิงทะเล มีพื้นที่รับผิดชอบ 37.1 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ 23,187.5 ไร่
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลเชิงทะเล
เชิงทะเล
เชิงทะเล
บารับบัส

บารับบัส (; ישוע בר Bar ʾAbbaʾ, แปลว่า "บุตรของบิดา" หรือ "บุตรของอาจารย์") หรือที่เรียกว่า เยซู บารับบัส (ישוע בר אבא Yeshua Bar ʾAbbaʾ) ในบางต้นฉบับ เป็นบุคคลที่ถูกกล่าวถึงในพันธสัญญาใหม่ เป็นกบฏที่ถูกจับกุมโดยข้าหลวงโรมันในเวลาเดียวกันกับพระเยซู และเป็นผู้ที่ป็อนติอุส ปีลาตุส (ปีลาต) ปล่อยตัวเป็นอิสระในเทศกาลปัสกาในกรุงเยรูซาเลม ในขณะที่ยังคุมตัวพระเยซูในฐานะนักโทษ
==เรื่องราวในคัมภีร์ไบเบิล==
จากในพระวรสารในสารบบทั้งสี่ฉบับระบุถึงธรรมเนียมของเทศกาลปัสกาในกรุงเยรูซาเลมที่ให้ปีลาตข้าหลวงแคว้นยูเดียลดโทษประหารชีวิตของนักโทษคนหนึ่งจากการเรียกร้องของฝูงชน ในเหตุการณ์ครั้งนั้นได้มีการเสนอต่อฝูงชนให้เลือกบารับบัสหรือพระเยซูที่จะถูกปล่อยตัวจากการควบคุมของโรมัน จากความในพระวรสารสหทรรศน์ได้แก่มัทธิว(มัทธิว 27:15-26),มาระโก (มาระโก 15:6-15), และ ลูกา (ลูกา 23:13-25) กับความในพระวรสารนักบุญยอห์น (ยอห์น 18:38-19:16) ฝูงชนเลือกให้ปล่อยตัวบารับบัสและให้ตรึงกางเขนพระเยซูชาวนาซาเรธ ปีลาตยอมรับอย่างไม่เต็มใจต่อข้อเรียกร้องของฝูงชน มีข้อความหนึ่งพบในพระวรสารนักบุญมัทธิว เป็นคำพูดของฝูงชน (ที่กล่าวถึงพระเยซู) ว่า "ให้ความผิดเรื่องความตายของเขาตกอยู่กับเราและลูก ๆ ของเรา" (มัทธิว 27:25)
พระวรสารนักบุญมัทธิวกล่าวถึงบารับบัสเพียงว่าเป็น "นักโทษอุกฉกรรจ์" (มัทธิว 27:16) พระวรสารนักบุญมาระโกและลูกากล่าวถึงบารับบัสว่าเป็นผู้ร่วมใน στάσις (stasis, จลาจล)  อาจเป็น "ผู้ร่วมในกบฏต้านอำนาจของโรมันหลายครั้ง" ผู้ก่อเหตุฆ่าคนตาย (มาระโก 15:7, ลูกา 23:19) Robert Eisenman กล่าวว่าในยอห์น 18:40 กล่าวถึงบารับบัสว่าเป็น λῃστής (lēstēs, "โจร") "คำที่โยเซพุสมักใช้เมื่อพูดถึงนักปฏิวัติ"
มีพระวรสารสามฉบับที่กล่าวถึงธรรมเนียมในเทศกาลปัสกาที่ข้าหลวงโรมันต้องปล่อยตัวนักโทษตามการเลือกของฝูงชน ได้แก่ มาระโก 15:6, มัทธิว 27:15 และยอห์น 18:39 ฉบับสำเนาในยุคหลังของพระวรสารนักบุญลูกาก็มีข้อความที่สอดคล้องกัน (ลูกา 23:17) แม้จะไม่ปรากฏข้อความนี้ในต้นฉบับที่เก่าแก่ที่สุด อาจมีการแทรกข้อความเพิ่มเติมในภายหลังเพื่อให้พระวรสารนักบุญลูกามีความสอดคล้องกับพระวรสารอื่น
ธรรมเนียมการปล่อยตัวนักโทษที่เยรูซาเลมในเทศกาลปัสกาเป็นที่รู้จักในหมู่นักศาสนศาสตร์ในชื่อ Paschal Pardon แต่ธรรมเนียมนี้ (ไม่ว่าจะในช่วงเทศกาลปัสกาหรือช่วงเวลาอื่น ๆ) ไม่มีบันทึกในเอกสารทางประวัติศาสตร์ใด ๆ นอกจากในพระวรสาร ทำให้นักวิชาการบางส่วนตั้งคำถามเกี่ยวกับข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์และอ้างว่าธรรมเนียมเช่นนี้เป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้นมาโดยผู้เขียนคัมภีร์ไบเบิล
== อ้างอิง ==
===เชิงอรรถอ้างอิง===
===แหล่งข้อมูล===
บุคคลในพันธสัญญาใหม่
รัฐบัญญัติการเกษตรอินเดีย พ.ศ. 2563

กลุ่มรัฐบัญญัติการเกษตรอินเดีย พ.ศ. 2563 (Indian agriculture acts of 2020) หรือที่เรียกกันว่า ฟาร์มบิลส์ (Farm Bills) เป็นรัฐบัญญัติสามฉบับที่ริเริ่มขึ้นโดยรัฐสภาอินเดียในเดือนกันยายน 2020 โดยโลกสภาผ่านร่างกฎหมายในวันที่ 17 กันยายน 2020 และราชยสภาผ่านร่างกฎหมายในวันที่ 20 กันยายน 2020 ประธานาธิบดีอินเดีย ราม นาถ โกวินท์ ลงนามประกาศใช้กฎหมายในวันที่ 27 กันยายน 2020
กฎหมายเมื่อถูกบังคับใช้จะเปิดเสรีตลาดค้าส่งสินค้าการเกษตรที่ควบคุมโดยรัฐ ส่งผลให้เกษตรกรสามารถขายผลิตผลแก่อุตสาหกรรมแปรรูปอาหารได้โดยตรงโดยไม่มีรัฐเป็นตัวกลาง ระบบใหม่นี้ทำให้เกษตรกรอินเดียกลัวว่าจะเสียผลประโยชน์เนื่องจากราคาซื้อชายขั้นต่ำที่กำหนดโดยรัฐจะหมายไป และส่งผลให้ราคาขายผลิตผลทางการเกษตรถูกกดโดยผู้ค้าที่ไม่ใช่รัฐ กฎหมายสามฉบับนี้นำไปสู่การประท้วงใหญ่ทั่วประเทศของเกษตรกร
ในวันที่ 12 มกราคม 2021 ศาลสูงสุดอินเดีย สั่งระงับกฎหมายทั้งสามฉบับชั่วคราว (stayed the implementation) และให้แต่งตั้งคณะกรรมการเพื่อศึกษาและรับฟังความไม่พึงพอใจของเกษตรกร (farmer grievances) จากการบังคับใช้กฎหมายนี้ ในวันที่ 19 พฤศจิกายน 2021 นเรนทระ โมที นายกรัฐมนตรี ประกาศผ่านทางโทรทัศน์เนื่องในโอกาสวันคุรปุรับว่ารัฐบาลจะทำการเพิกถอนกฎหมายในรอบการประชุมสภาครั้งถัดไปในเดือนธันวาคม ในวันที่ 1 ธันวาคม 2021 ได้มีการเพิกถอนการใช้กฎหมายอย่างเป็นทางการ
บรรดาผู้เชี่ยวชาญทางด้านการเมืองอินเดียมองว่าการที่โมทีถอนกฎหมายนี้เป็นผลจากการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติรัฐปัญจาบ และ รัฐอุตตรประเทศ ที่จะมีขึ้นในปี 2022 ทั้งสองรัฐมีประชากรเป็นเกษตรกรที่ต่อต้านกฎหมายสามฉบับนี้เป็นส่วนใหญ่
== อ้างอิง ==
นเรนทระ โมที
ประเทศอินเดียในปี พ.ศ. 2563
ประเทศอินเดียในปี พ.ศ. 2564
กฎหมายอินเดีย
การปะทุของเขาเซอเมรู พ.ศ. 2564

การปะทุของเขาเซอเมรู ภูเขาไฟในจังหวัดชวาตะวันออกบนเกาะชวา ประเทศอินโดนีเซีย เริ่มต้นขึ้นในวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2564 การปะทุเริ่มต้นขึ้นหลังการสะสมของหยาดน้ำฟ้ามีความหนักจนส่งผลให้โดมลาวาบนยอดถล่ม การไหลแบบไพโรคลาสติก (Pyroclastic flows) และลาฮาร์ (lahars) จากภูเขาไฟส่งผลให้บ้านเรือนอย่างน้อย 5,205 หลังคาเรือนและสิ่งก่อสร้างสาธารณะอีกจำนวนมากได้รับความเสียหาย มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 69 คน บาดเจ็บอีก 104 คน ส่วนอีกมากกว่า 5 คนหายตัวไป
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ซมร 2564
ภัยพิบัติในประเทศอินโดนีเซีย
ประเทศอินโดนีเซียในปี พ.ศ. 2564
จังหวัดชวาตะวันออก
อนิเมะในปี พ.ศ. 2561

เหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับ อนิเมะในปี พ.ศ. 2561 ปีเต็มสุดท้ายของยุคเฮเซ
== การเผยแพร่ ==
=== ภาพยนตร์ ===
รายชื่อภาพยนตร์อนิเมะที่เข้าฉายเปิดตัวในโรงภาพยนตร์ระหว่างวันที่ 1 มกราคม ถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2561
=== ซีรีส์โทรทัศน์ ===
รายชื่อซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่ออกอากาศเปิดตัวระหว่างวันที่ 1 มกราคมถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2561
=== ออริจินอลเน็ตแอนิเมชัน ===
รายชื่อออริจินอลเน็ตแอนิเมชันที่เผยแพร่เปิดตัวครั้งแรกระหว่างวันที่ 1 มกราคมถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2561
=== ออริจินอลวิดีโอแอนิเมชัน ===
รายชื่อออริจินอลวิดีโอแอนิเมชันที่เปิดตัวระหว่างวันที่ 1 มกราคมถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2561
== อ้างอิง ==
อนิเมะตามปี
วัดป่ามะไฟ

วัดป่ามะไฟ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกไม้ลาย อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี และเป็นที่ตั้งของสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดปราจีนบุรี แห่งที่ 5
วัดป่ามะไฟตั้งวัด เมื่อ พ.ศ. 2368 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 เดิมชื่อ วัดอุดมผล ชาวบ้านเรียก วัดนอก เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดป่ามะไฟ" เมื่อ พ.ศ. 2487 เมื่อพิจารณาจากหลักฐานขุดพบชิ้นส่วนพระพุทธรูปแกะสลักด้วยหินทราย ซึ่งสันนิษฐานว่าสร้างในสมัยพระเจ้าอู่ทอง ยังพบวิหารเล็กทรงเครื่องแต่หากพังเหลือเพียงกำแพง
แต่เดิมมีสภาพทรุดโทรม จนกระทั่ง พ.ศ. 2489 ในสมัยหลวงพ่อเส็งเป็นเจ้าอาวาส ท่านได้พัฒนาถาวรวัตถุอย่างต่อเนื่อง เช่น  อุโบสถ วิหาร ศาลาการเปรียญ ฌาปนสถาน จนได้รับเลือกจากกรมการศาสนาให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่าง ในปี พ.ศ. 2520 และเป็นวัดพัฒนาตัวอย่างดีเด่น” ในปี พ.ศ. 2523
อาคารเสนาสะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 14 เมตร ยาว 63 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2531 ศาลาการเปรียญ กว้าง 15 เมตร ยาว 45 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2525 ศาลาธรรมสังเวช กว้าง 14 เมตร ยาว 37 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2510 วิหารสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) กว้าง 10 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2537 เจดีย์ธาตุ กว้าง 9 เมตร ยาว 9 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2547 และกุฎิกัมมัฏฐานกว้าง 4 เมตร ยาว 4 เมตร จำนวน 70 หลัง
==อ้างอิง==
ป่ามะไฟ