pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พระเจ้าคาร์ลที่ 1 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค

พระเจ้าคาร์ลที่ 1 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค (Karl Friedrich Alexander; 6 มีนาคม ค.ศ. 1823 – 6 ตุลาคม ค.ศ. 1891) เป็นกษัตริย์แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค ตั้งแต่วันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1864 จนกระทั่งสวรรคตใน ค.ศ. 1891
== พระราชประวัติ ==
พระเจ้าคาร์ลพระราชสมภพเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1823 ที่ชตุทการ์ท เป็นพระราชโอรสของกษัตริย์วิลเฮ็ล์มที่ 1 และพระมเหสีพระองค์ที่สามเพาลีเนอ เทเรซาแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค ในฐานะพระราชโอรสองค์โตของกษัตริย์ พระองค์ได้รับตำแหน่งมกุฎราชกุมารแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค พระองค์ทรงศึกษาที่เบอร์ลินและทือบิงเงิน
== การอภิเษกสมรสและราชาแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค ==
เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1846 พระเจ้าคาร์ลได้อภิเษกสมรสกับแกรนด์ดัชเชสโอลกา นีคะลายีฟนา แห่งรัสเซีย ธิดาของซาร์นิโคลัสที่ 1 และชาร์ล็อทเทอแห่งปรัสเซีย (ชาร์ล็อทเทอเป็นพระราชธิดาของพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 3 แห่งปรัสเซียและลูอีเซอแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ ; พระองค์ใช้ชื่ออเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนาในการอภิเษกสมรสในราชวงศ์รัสเซีย) พระเจ้าคาร์ลขึ้นครองบัลลังก์เวือร์ทเทิมแบร์คเมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 1864

ทั้งคู่ไม่มีพระราชบุตร อาจเป็นเพราะการรักร่วมเพศของพระเจ้าคาร์ล พระเจ้าคาร์ลกลายเป็นเป้าหมายของเรื่องอื้อฉาวหลายครั้งเนื่องจากความใกล้ชิดกับผู้ชายหลายคน โดยเรื่องอื้อฉาวที่สุดเป็นความสัมพันธ์กับชาวอเมริกัน ชาร์ลส์ วูดค็อก อดีตมหาดเล็กที่พระเจ้าคาร์ลพระราชทานเลื่อนตำแหน่งให้เป็นบารอนใน ค.ศ. 1888 พระเจ้าคาร์ลและชาร์ลส์กลายเป็นคู่ที่แยกกันไม่ออก ทั้งปรากฏพระองค์/ตัวพร้อมกันในที่สาธารณะ ฉลองพระองค์/แต่งตัวเหมือนกัน เสียงติฉินส่งผลให้พระเจ้าคาร์ลต้องละทิ้งบุคคลที่พระองค์โปรดปราน โดยวูดค็อกได้เดินทางกลับอเมริกา และพระเจ้าคาร์ลทรงมีสัมพันธ์ใหม่ในอีกหลายปีต่อมากับวิลเฮ็ล์ม เกอร์ค ผู้อำนวยการด้านเทคนิคของโรงละครหลวง
ในปี 1870 สมเด็จพระราชินีโอลกา และพระเจ้าคาร์ล รับเลี้ยงเวรา คอนสแตนตินอฟนา พระภาคิไนยของสมเด็จพระราชินีโอลกา ซึ่งเป็นพระธิดาของแกรนด์ดยุกคอนสแตนติน พระอนุชาของพระองค์
== การเมือง ==
พระองค์ทรงเข้าข้างออสเตรียในสงครามออสโตร-ปรัสเซีย ค.ศ. 1866 แต่หลังจากการรบที่ซาโดวาได้บรรลุสนธิสัญญาลับทางทหารกับปรัสเซีย และเข้าร่วมในสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซียน ค.ศ. 1870–'71 และทรงนำเวือร์ทเทิมแบร์คเข้าร่วมกับจักรวรรดิเยอรมันใหม่ ในช่วงปลายปี 1870
พระองค์เสด็จสวรรคตโดยไม่มีพระราชบุตรในชตุทการ์ทเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1891 และผู้สืบราชบัลลังก์กษัตริย์แห่งเวือร์ทเทิมแบร์คได้แก่พระโอรสของพระภคินีของพระองค์คือวิลเฮ็ล์มที่ 2 พระศพของพระองค์ถูกฝังพร้อมกับของพระมเหสีในปราสาทเก่าในชตุทการ์ท
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
สำหรับพระราชนิยมรักร่วมเพศของพระเจ้าคาร์ล และประเด็นที่เป็นที่รับทราบอื่น:
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
ผู้ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์
พระมหากษัตริย์เวือร์ทเทิมแบร์ค
นายพลชาวปรัสเซีย
บุคคลจากชตุทการ์ท
แผนโค่นจอมกษัตริย์

แผนโค่นจอมกษัตริย์  เป็นภาพยนตร์เกาหลีใต้ปี ค.ศ. 2014 ที่สร้างจากเหตุการณ์จริงในความพยายามลอบปลงพระชนม์พระเจ้าช็องโจ ซึ่งพระเจ้าช็องโจ รับบทโดย ฮย็อน บิน โดยเป็นการแสดงภาพยนตร์ย้อนยุคครั้งแรกของเขาและเป็นงานแสดงชิ้นแรกหลังจากปลดประจำการจากการรับราชการทหาร
พระเจ้าช็องโจ (1752-1800) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 22 ของราชวงศ์โชซ็อน มีพระสมัญญาว่า "ราชาแห่งความโชคร้าย" เมื่อพระชนมายุได้ 10 พรรษา พระเจ้าช็องโจ ได้เห็นการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายรัชทายาทซาโด (พระราชบิดา) ผู้ซึ่งถูกสำเร็จโทษตามพระบรมราชโองการที่ออกโดยพระเจ้าย็องโจ พระอัยกา (ปู่) ของพระองค์ ในช่วงรัชสมัยของพระองค์ พระเจ้าช็องโจอยู่ท่ามกลางความขัดแย้งระหว่างกลุ่มโนรน และโซรน และรอดชีวิตจากการพยายามลอบปลงพระชนม์เจ็ดครั้งในปีแรก
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากความพยายามลอบปลงพระชนม์พระเจ้าช็องโจ (Jeongyuyeokbyeon) โดยฝ่ายตรงข้ามทางการเมืองของพระองค์ในปี ค.ศ. 1777 ซึ่งเป็นปีแรกของพระองค์ในฐานะกษัตริย์ ภาพยนตร์เรื่องนี้แสดงให้เห็นถึง 24 ชั่วโมงในเหตุการณ์พยายามลอบปลงพระชนม์พระเจ้าช็องโจ และผู้คนรอบข้างของพระองค์
เป็นภาพยนตร์เปิดตัวของผู้กำกับ อี แจ-คยู; ก่อนหน้านี้เขาเคยกำกับละครโทรทัศน์เรื่อง Damo (2003), Fashion 70's (2005), Beethoven Virus (2008) และ รักยิ่งใหญ่...หัวใจเพื่อเธอ (2012) รวมถึงภาพยนตร์ออนไลน์เรื่อง The Influence (2010)
== เนื้อเรื่อง ==
ในปี ค.ศ. 1777 หนึ่งปีหลังจากที่พระองค์เริ่มครองราชย์ พระเจ้าช็องโจได้ใช้ชีวิตในพระราชวังที่เต็มไปด้วยอันตรายท่ามกลางการต่อต้านและภัยคุกคามจากคนรอบข้าง พระเจ้าช็องโจเป็นคนใจเย็นและมีน้ำใจแต่พระองค์ก็เป็นคนน่ากล้ว คนเดียวที่พระองค์ไว้วางพระทัยคือ คัปซู ข้าราชบริพารที่ซื่อสัตย์ของพระองค์ซึ่งถูกเรียกว่า เงาของกษัตริย์
เมื่อคัปซูยังเด็ก เขาถูกขายให้กับชายชื่อ กวังแบ็ก ผู้ซึ่งฝึกเด็กกำพร้าให้กลายเป็นมือสังหารมืออาชีพ คัปซูเป็นเพื่อนกับ อึลซู เด็กกำพร้าอีกคนที่อายุน้อยกว่าเขาไม่กี่ปี เมื่อกวังแบ็กได้รับคำสั่งให้มอบเด็กคนหนึ่งของเขาให้เป็นขันทีในราชสำนัก เขาขอให้คัปซูและอึลซูเล่นเกมเป่ายิ้งฉุบ คัปซูจงใจแพ้เกมนี้เพื่อปกป้องอึลซู ดังนั้น คัปซูจึงถูกตอนและส่งไปยังพระราชวัง ที่นั่นเขาได้พบกับเจ้าชายอี-ซาน ในขณะเดียวกัน อึลซูยังคงฝึกฝนอย่างหนักและเติบโตขึ้นมาในฐานะนักฆ่าที่ไร้ความปราณี
หลายปีต่อมา อึลซู ปัจจุบันได้เป็นสมาชิกของกลุ่มนักฆ่าลับที่อันตรายที่สุด ได้รับคำสั่งให้ปลงพระชนม์พระเจ้าช็องโจภายใน 24 ชั่วโมง เขาเริ่มแทรกซึมเข้าไปในวัง เขาได้ตกหลุมรัก วอลฮเย กุงเนียว (หรือสาวใช้ในราชสำนัก) ขณะนั้นพระนางฮเยกย็องพระราชมารดาของพระเจ้าช็องโจอยู่ท่ามกลางความขัดแย้งกับพระนางช็องซุนอดีตพระมเหสีของพระเจ้าย็องโจ ในขณะเดียวกัน คัปซูสารภาพอดีตอันดำมืดของเขากับพระเจ้าช็องโจและสาบานว่าจะปกป้องพระองค์
== นักแสดง ==
ฮย็อน บิน รับบทเป็น พระเจ้าช็องโจ
* กู ซึง-ฮย็อน รับบทเป็น พระเจ้าช็องโจ วัยเด็ก
ช็อง แจ-ย็อง รับบทเป็น คัปซู/ซัง-แช็ก
นักฆ่าที่ถูกส่งไปปลงพระชนม์กษัตริย์โดยปลอมตัวเป็นขันที แต่เขากลับเชื่อว่าพระเจ้าช็องโจเหมาะสมที่จะปกครองแผ่นดิน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แผนโค่นจอมกษัตริย์  ที่ CJ Entertainment
ภาพยนตร์เกาหลี
ภาพยนตร์ที่มีฉากในราชวงศ์โชซ็อน
อาเมะ โนะ อูซูเมะ

อาเมะ-โนะ-อูซูเมะ-โนะ-มิโกโตะ  เป็นเทพีแห่งรุ่งอรุณ ความรื่นเริง การทำสมาธิ และศิลปะในลัทธิชินโตของประเทศญี่ปุ่น และเป็นภรรยาของเทพซารูตาฮิโกะ โอกามิ  เป็นเทพีที่มีชื่อเสียงจากความเกี่ยวข้องกับเรื่องราวการหลบซ่อนตัวของอามาเตราซุ โอมิกามิ เทพีแห่งดวงอาทิตย์ ชื่อของพระนางยังเรียกได้อีกชื่อเป็น อามะ-โนะ-อูซูเมะ และยังมีอีกชื่อว่า โอมินาโมนะ-โนะ-โอกามิ  เทพแห่งอินาริ  ซึ่งอาจจะมีที่มาจากความสัมพันธ์กับสามีของพระนาง
== ตำนาน ==
=== อามาเตราซุและถ้ำ ===

เทพแห่งพายุซูซาโนโอะ น้องชายของเทพีอามาเตราซุ ได้ทำลายทุ่งนาของอามาเตราซุ ถลกหนังม้าขว้างไปที่เครื่องทอผ้าของพระนาง และสังหารหญิงรับใช้คนหนึ่งของพระนางอย่างโหดเหี้ยมเนื่องจากการวิวาทระหว่างทั้งสอง ฝ่ายเทพีอามาเตราซุโกรธมากและหนีไปหลบในถ้ำหินสวรรค์ อามะ-โนะ-อิวาโตะ โลกที่ไร้แสงสว่างจากดวงอาทิตย์พลันมืดมิดและเหล่าทวยเทพก็ไม่สามารถเกลี้ยกล่อมอามาเตราซุให้ออกจากที่ซ่อนได้
เทพีอูซูเมะผู้เฉลียวฉลาดจึงคว่ำถังน้ำใกล้ทางเข้าถ้ำและเริ่มร่ายรำบนนั้น ฉีกอาภรณ์ของพระนางออกต่อหน้าเทพองค์อื่น ๆ เหล่าเทพเห็นว่าตลกมากก็หัวเราะเสียงดัง ว่ากันว่าการร่ายรำนี้เป็นการริเริ่มของระบำคางูระ อันเป็นการร่ายรำในพิธีกรรมของญี่ปุ่น
เทพีอูซูเมะแขวนกระจกสัมฤทธิ์และมณีหยกขัดเงาที่งดงาม ฝ่ายเทพีอามาเตราซุได้ยินเสียงรื่นเริงด้านนอกจึงมองออกไปเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อพระนางเปิดถ้ำก็เห็นมณีและเงาสะท้อนอันงดงามของพระนางบนกระจกที่เทพีอูซูเมะแขวนไว้บนต้นไม้ จึงค่อย ๆ เดินออกมาจากที่ซ่อนของพระนาง
ในขณะเดียวกัน เทพอาเมะ-โนะ-ทาจิการาโอะ-โนะ-มิโกโตะก็รีบเข้าไปปิดถ้ำที่อยู่ด้านหลังหลังพระนางเพื่อไม่ให้พระนางหนีกลับเข้าไปหลบข้างในได้อีก เทพอีกองค์ผูกเชือกวิเศษชิเมนาวะไว้ตรงทางเข้าถ้ำ เทพอาเมะ-โนะ-โคยาเนะ-โนะ-มิโกโตะและเทพอาเมะ-โนะ-ฟูโตดามะ-โนะ-มิโกโตะได้ขอร้องให้เทพีอามาเตราซุกลับมาเข้าร่วมกับเหล่าเทพอีกครั้ง พระนางตกลงและแสงสว่างก็กลับคืนสู่โลก
=== อูซูเมะและซารูตาฮิโกะ ===

เทพอามาเตราซุสั่งให้เทพีอูซูเมะร่วมเดินทางไปส่งนินิงิ หลานชายของพระนางในการเดินทางมายังโลก ขบวนมุ่งหน้าไปที่อาเมะ-โนะ-อูกิฮาชิ ("สะพานลอยแห่งสวรรค์") เพื่อที่จะมุ่งหน้าไปยังโลก แต่เทพซารูตาฮิโกะขวางไว้ อูซูเมะเข้ามาหาและเกลี้ยกล่อมให้ซารูตาฮิโกะเปิดทางให้นินิงิผ่าน ในเรื่องเล่ากระแสอื่น อูซูเมะได้เข้าไปเกี้ยวพาราสีซารูตาฮิโกะ
ต่อมาอูซูเมะและซารูตาฮิโกะแต่งงานกัน ทั้งคู่เป็นต้นตระกูลของตระกูลซารูเมะ 
== การสักการะ ==

ปัจจุบันยังมีการสักการะเทพีอาเมะ-โนะอูซูเมะในฐานะเทพในลัทธิชินโต
มีศาลเจ้าหลายแห่งที่สร้างอุทิศให้กับเทพีอูซูเมะ เช่น ศาลเจ้าชิโยะ ศาลเจ้าสึบากิแห่งอเมริกา และศาลเจ้าสึบากิ
== ความคล้ายคลึงกับศาสนาพราหมณ์ ==
นักนิรุกติศาสตร์ไมเคิล วิตเซลกล่าวว่าอูซูเมะมีความเกี่ยวข้องอย่างมากกับอุษาเทวี เทพีของศาสนาพราหมณ์ ซึ่งมีต้นแบบมาจากเทพี Hausos   ในเทพปรณัมของโปรโต-อินโด-ยูโรเปียน เทพีทั้งสององค์มีความคล้ายคลึงในหลายแง่มุม เช่น ถ้ำ (วลา/อิวาโตะ) และการเผยหน้าอกอันเป็นสัญลักษณ์ของมิตรภาพ วิตเซลเสนอว่าศาสนาญี่ปุ่นและศาสนาพราหมณ์มีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดมากกว่าเมื่อเทียบกับเทพปรณัมอื่นในกลุ่มที่วิตเซลเรียกว่า Laurasian mythology และที่มาของเทพปรณัมทั้งสองอาจสืบย้อนไปถึงยุคอินโด-อิหร่านเมื่อราว 2000 ปีก่อนคริสตกาล และทำให้เทพีอูซูเมะมีความคล้ายคลึงกับเทพีอีออสในเทพปรณัมกรีกและออโรราในเทพปรณัมโรมัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
A substantial article on this subject
materasu and Uzume, Goddesses of Japan, at Goddess Gift
A one-paragraph glossary entry in Italian
เทพเจ้าชินโต
เทพเจ้าญี่ปุ่น
บทความที่มีข้อความภาษาญี่ปุ่น
สหภาพการแพร่สัญญาณวิทยุและโทรทัศน์แห่งยุโรป

สหภาพการแพร่สัญญาณวิทยุและโทรทัศน์แห่งยุโรป (European Broadcasting Union,EBU; Union européenne de radio-télévision,UER) เป็นองค์กรเครือข่ายการแพร่ภาพกระจายเสียงสาธารณะ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1950 มีสมาชิกสามัญ 112 องค์กร จาก 55 ประเทศ และสมาชิกสมทบอีก 31 องค์กร จาก 20 ประเทศ โดยสหภาพมีชื่อเสียงจากการจัดการประกวดเพลงยูโรวิชัน
== ดูเพิ่ม ==
การประกวดเพลงยูโรวิชัน
ยูโรวิชัน (เครือข่าย)
== อ้างอิง ==
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2493
องค์การระหว่างประเทศ
การแพร่สัญญาณ
อัชชะบัก

อัชชะบัก (الشبك, شەبەک|translit=Şebek) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์เคิร์ดที่อาศัยอยู่ทางตะวันออกของโมซูล ประเทศอิรัก ต้นกำเนิดของกลุ่มชนนี้ยังเป็นที่พิพาท และนักวิชาการบางส่วนถือว่าเป็นชาวเคิร์ด พวกเขาพูดภาษาชะบักและอาศัยอยู่ในชุมชนทางศาสนา (ta'ifa) แถวบริเวณที่ราบนิเนเวห์ บรรพบุรุษของชาวอัชชะบักเป็นผู้ติดตามของคณะแซแฟวีเย ซึ่งก่อตั้งโดยแซฟีแอดดีน แอร์แดบีลี นักรหัสยิกชาวเคิร์กในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14 คัมภีร์หลักของชาวชะบักคือBuyruk หรือ Kitab al-Manaqib (Book of Exemplary Acts) ซึ่งเขียนด้วยภาษาเติร์กเมน
Bajalan (หรือ Bajarwans), Zangana และ Dawoody ชนเผ่าเคิร์ดสามกลุ่มที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านเดียวกันกับอัชชะบักมักเข้าใจผิดว่าเป็นอีชชะบัก
== อ้างอิง ==
== Further reading ==
Ali, Salah Salim. ‘Shabak: A Curious sect in Islam’. Revue des études islamiques 60. 2 (1992): 521-528. 
Ali, Salah Salim. ‘Shabak: A Curious sect in Islam’. Hamdard Islamicus 23. 2 (April–June 2000): 73-78. 
กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอิรัก
กลุ่มชาติพันธุ์อิหร่าน
กัษมนณัฎฐ์ นามวิโรจน์

กัษมนณัฎฐ์ นามวิโรจน์ ชื่อเล่น : เอิร์ธ (เกิด 1 พฤศจิกายน 2539) เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นที่รู้จักจากซีรีส์วายเรื่องบังเอิญรัก และซีรีส์เรื่องด้ายแดง
== ประวัติ ==
กัษมนณัฎฐ์เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 มีส่วนสูง 174 เซนติเมตร และน้ำหนัก 56 กิโลกรัม ปัจจุบันสําเร็จการศึกษาจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เขายังมีความสามารถในการวาดภาพและการออกแบบ และมีแบรนด์สินค้าเป็นของตัวเองชื่อ Cieloheart
=== เข้าสู่วงการ ===
เขาเข้าสู่วงการบันเทิงจากการเริ่มถ่ายหนังสั้นจากนิยายวาย และเล่นซีรีส์เรื่องแรกคือ บังเอิญรัก หรือ Love by chance series  โดยเขารับบทเป็น ต้า ซึ่งเป็นตัวละครที่ผูกโยงเรื่องหลาย ๆ เรื่องเข้าด้วยกัน ตัวละครนี้สามารถเข้ามาสร้างสีสันให้ซีรีส์เรื่องนี้ได้ คาแร็คเตอร์ของ ต้า เป็นตัวละครที่เคยพบเจอกับเรื่องราวบางอย่างจนเกิดปมในใจ ทำให้มีบุคลิคที่เปลี่ยนแปลงไปจากสดใสร่างเริงเป็นซึมเศร้า เกรงกลัวบางสิ่งบางอย่าง ต่อมาแสดงซีรีส์เรื่อง ด้ายแดง (Until We Meet Again) โดยรับบท อินทัช
== ผลงาน ==
ซีรีส์ Love By Chance บังเอิญรัก (2018) รับบท ต้า
ซีรีส์ Viral จูบของเรา (2019) รับบท พาย
ซีรีส์ Until We Meet Again ด้ายแดง (2019) รับบท อินทัช
ซีรีส์ A Chance To Love บังเอิญรัก 2 (2021) รับบท ต้า
ซีรีส์ 7 Project ตอน Would You Be My Love (2021) รับบท โอโซน
ซีรีส์ เสน่หาสตอรี่ Season 4 (2022)
ซีรีส์ ลุ้นรัก 12% My only 12% (2022) รับบทเป็น ซีอิ้ว
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
== อ้างอิง ==
นักแสดงชายชาวไทย
คริสตจักรออร์ทอดอกซ์แห่งยูเครน

คริสตจักรออร์ทอดอกซ์แห่งยูเครน (Orthodox Church of Ukraine, Православна церква України|Pravoslavna tserkva Ukrainy; OCU) เป็นคริสตจักรหนึ่งของอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ที่มีการยอมรับสถานะออโทเซฟาลีโดยบางคริสตจักร และมีอาณาเขตหลักคือประเทศยูเครน ข้อมูลจากเดือนธันวาคม 2019 ระบุจำนวนสังฆมณฑลทั้งหมดภายใต้ OCU อยู๋ที่ 44 สังฆมณฑล
การจัดตั้งและการยอมรับสถานะออโทเซฟาลีของ OCU โดยคริสตจักรออร์ทอดอกซ์ออโทเซฟาลีอื่นได้รับการตอต้านและมีความพยายามจะกดให้คริสตจักรอยู่ภายใต้คริสตจักรออร์ทอดอกซ์รัสเซีย (อัครบิดรมอสโก) และรัฐบาลรัสเซีย
== หมายเหตุ ==
==อ้างอิง==
===บรรณานุกรม===
Denysenko, Nicholas, The Orthodox Church in Ukraine: A Century of Separation, Northern Illinois University Press, 2018 
History of the Ukrainian church at the Encyclopedia of Ukraine
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Text of the tomos of autocephaly of the Orthodox church of Ukraine in Ukrainian, Greek and English (in Ukrainian on RISU.org) (in Greek in the archives of the Ecumenical Patriarchate)
 
อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
ความสัมพันธ์รัสเซีย–ยูเครน
Orthodox Church of Ukraine

Redirect คริสตจักรออร์ทอดอกซ์แห่งยูเครน
อารามโดมทองนักบุญมีคาเอล

อารามโดมทองนักบุญมีคาเอล (Миха́йлівський Золотове́рхий монасти́р, Mykháylivs’kyi zolotovérkhyi monastýr; St. Michael's Golden-Domed Monastery) เป็นอารามในเคียฟ เมืองหลวงของประเทศยูเครน อารามตั้งอยู่บนฝั่งขวาของแม่น้ำนีเปอร์ติดกับทางตะวันออกเฉียงเหนือของอาสนวิหารนักบุญโซเฟียในย่านปอดิล
อรามสร้างขึ้นครั้งแรกในยุคกลางโดยสเวียตอปอลก์ที่ 2 ผู้นำชาวรุสเคียฟ  ภายในอารามประกอบไปด้วยอาสนวิหาร, หอฉันนักบุญยอห์นผู้สูงส่ง ซึ่งสร้างในปี 1713, ประตูเอโกโนมิก (Economic Gates) ซึ่งสร้างขึ้นในปี 1760 และหอระฆังซึ่งสร้างขึ้นในระหว่างประมาณปี 1716–1719 ภายนอกของสิ่งปลูกสร้างในอารามสร้างขึ้นใหม่ตามสถาปัตยกรรมบาโรกยูเครนในศตวรรษที่ 18 ในขณะที่ด้านในยังคงเป็นสถาปัตยกรรมไบแซนไทน์ อาสนวิหารหลังเดิมถูกสหภาพโซเวียตทุบทำลายในทศวรรษ 1930 ภายหลังได้มีการสร้างอาสนวิหารขึ้นใหม่หลังยูเครนได้รับเอกราชในปี 1991 และเปิดให้ใช้งานในปี 1999
==อ้างอิง==
===บรรณานุกรม===
==แหล่งข้อมูลอื่น==
— information about the relics of Saint Barbara
สิ่งก่อสร้างในเคียฟ
โบสถ์คริสต์ในประเทศยูเครน
St. Michael's Golden-Domed Monastery

Redirect อารามโดมทองนักบุญมีคาเอล
เวโร วอลเลย์ มีลาโน

เวโร วอลเลย์ มีลาโน (Vero Volley Milano) เป็นสโมสรวอลเลย์บอลหญิงที่ตั้งอยู่ในเมืองมอนซา ประเทศอิตาลี ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1981 มีทั้งทีมหญิงและทีมชาย
==ชื่อทีม==
โปร วิกตอเรีย ปัลลาโวโล (1981–2008)
เซาเจลลา ทีม มอนซา (2008–2021)
เวโร วอลเลย์ มอนซา (2021–2022)
เวโร วอลเลย์ มีลาโน (2022–ปัจจุบัน)
==ประวัติ==
เวโรวอลเลย์ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1981 ตามความคิดริเริ่มของนักศึกษาบางคนที่ทำงานในโบสถ์ซาน บิอาจิโอ ในมอนซา กิจกรรมของบริษัทส่วนใหญ่มาจากกิจกรรมของเยาวชน และทีมมีส่วนร่วมในการแข่งขันระดับภูมิภาค
หลังจากปัญหาเศรษฐกิจหลายครั้ง บริษัทเริ่มยกระดับขึ้นในปี ค.ศ. 2002 ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้าทีมก็ได้ไปเล่นในซีเรียบี 2 เริ่มจากฤดูกาล 2006–07 และในฤดูกาล 2008–09 หลังจากที่ได้ที่สองในฤดูกาลปกติ เวโรวอบเลย์ ได้ชนะการแข่งขันในรอบเพลย์ออฟและเลื่อนชั้นได้เข้าสู่ซีเรียบี 1
ในดิวิชั่น 3 ของลีกอิตาลี สโมสรยังคงอยู่ 4 ฤดูกาลติดต่อกัน แม้จะใกล้เลื่อนชั้นในฤดูกาล 2011–12 ทีมได้แพ้ในรอบก่อนรองชนะเลิศของการเลื่อนชั้น ต่อมาในฤดูกาล 2012–13 ทีมได้เลื่อนชั้นเข้าสู่ซีเรียอา 2 ในการชนะการแข่งขันรอบตัดเชือก
ในฤดูกาล 2013–14 เวโรวอลเลย์ได้แชมป์ครั้งแรกในซีเรียอา 2 และได้เลื่อนชั้นขึ้นในเซเรียอา 1 ในฤดูกาล 2016–17 ทำให้พวกเขาสามารถเข้าถึงการแข่งขันระดับยุโรป และสามารถคว้าแชมป์ ซีอีซีคัพ ได้
== ผู้เล่นชุดปัจจุบัน ==
รายชื่อผู้เล่นฤดูกาล 2022–2023
รายชื่อผู้เล่นฤดูกาล 2021–2022
==เกียรติประวัติ==
===การแข่งขันระดับนานาชาติ===
20px แชลเลนจ์คัพ
* ชนะเลิศ (1): 2018–19
20px ซีอีวีคัพ
* ชนะเลิศ (1): 2020–21
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official website 
สโมสรวอลเลย์บอลในประเทศอิตาลี
ประธานาธิบดีอิตาลี

ประธานาธิบดีอิตาลี หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐอิตาลี (Presidente della Repubblica Italiana) เป็นประมุขแห่งรัฐของสาธารณรัฐอิตาลี เป็นตัวแทนของความสามัคคีของคนในชาติ และเป็นผู้รับประกันว่าการบริหารประเทศจะต้องปฏิบัติภายใต้รัฐธรรมนูญ ประธานาธิบดีเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพอิตาลีและเป็นประธานสภาสูงของตุลาการ วาระการดำรงตำแหน่งมีระยะเวลา 7 ปี ผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนปัจจุบันคืออดีตผู้พิพากษาศาลรัฐธรรมนูญ แซร์โจ มัตตาเรลลา ได้รับเลือกตั้งเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2558 และได้รับเลือกอีกครั้งเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2565
==อ้างอิง==
ประธานาธิบดีอิตาลี
รัฐบาลอิตาลี
สถานีสามแยกบางใหญ่

สถานีสามแยกบางใหญ่ (Sam Yaek Bang Yai station; รหัส: PP03) เป็นสถานีรถไฟลอยฟ้าในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม ที่ถนนรัตนาธิเบศร์ อำเภอบางใหญ่และอำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี ตั้งอยู่บริเวณเขตที่มีชุมชนอยู่อาศัยหนาแน่นเพราะมีหมู่บ้านหลายหมู่บ้าน และมีอาคารจอดแล้วจรซึ่งสามารถจอดรถได้ 1,296 คัน
== ที่ตั้ง ==
ถนนรัตนาธิเบศร์ หมู่ที่ 7 บ้านคลองบางเดื่อ ตำบลเสาธงหิน อำเภอบางใหญ่ และหมู่ที่ 15 บ้านรุ่งเรือง ตำบลบางรักพัฒนา อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี
== แผนผังสถานี ==
{|table border=0 cellspacing=0 cellpadding=3
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" rowspan=3 valign=top|U3ชานชาลา
| ชานชาลา 1
| มุ่งหน้า 
|-
| style = "border-top:solid 2px black;border-right:solid 2px black;border-left:solid 2px black;border-bottom:solid 2px black;" colspan=2|ชานชาลาเกาะกลาง, ประตูรถจะเปิดทางด้านขวา
|-
| style = "border-bottom:solid 1px gray;"|ชานชาลา 2
| style = "border-bottom:solid 1px gray;"| มุ่งหน้า 
|-
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" rowspan=1 valign=top|U2ชั้นขายบัตรโดยสาร
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|ชั้นขายบัตรโดยสาร
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|ทางออก, ศูนย์บริการผู้โดยสาร, ห้องขายบัตรโดยสาร, เครื่องขายบัตรโดยสาร, ร้านค้า, ทางเดินเชื่อมต่อกับอาคารจอดแล้วจร
|-
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" rowspan=1 valign=top|Gระดับถนน
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|–
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|ป้ายรถประจำทาง, ถนนรัตนาธิเบศร์
|}
== รายละเอียดสถานี ==
ใช้สีม่วงตกแต่งบริเวณประตูกั้นชานชาลา ป้ายบอกทาง ป้ายชื่อสถานีทั้งบริเวณชานชาลาและบริเวณทางเข้า เพื่อบ่งบอกว่าสถานีในเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีม่วง
=== รูปแบบของสถานี ===
เป็นแบบชานชาลาเกาะกลาง มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาสูงประมาณ 1.50 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา
=== ทางเข้า–ออกสถานี ===
มีทางขึ้น–ลง 4 แห่ง มีลิฟต์ 2 ทางขึ้น–ลง มีบันไดเลื่อนทุกทางขึ้น–ลง
1 ฝั่งขาเข้า ใกล้หมู่บ้านกฤษดานคร 10 มีลิฟต์ 1 ตัว
2 ฝั่งขาออก ใกล้หมู่บ้านธนกาญจน์
3 ฝั่งขาเข้า ใกล้หมู่บ้าน ช. รุ่งเรือง 5 มีทางเดินเชื่อมต่อกับอาคารจอดแล้วจร
4 ฝั่งขาออก ใกล้สถานีบริการน้ำมันเชลล์ มีลิฟต์ 1 ตัว
== เวลาให้บริการ ==
== สถานที่ใกล้เคียง ==
เซ็นทรัล เวสต์เกต
โรงพยาบาลเกษมราษฎร์ รัตนาธิเบศร์ (การุญเวชเดิม)
อิเกีย บางใหญ่
== รถโดยสารประจำทาง ==
สาย 127 บางบัวทอง-ราชพฤกษ์-บางลำพู
สาย 134 บัวทองเคหะ-หมอชิต 2
สาย 337 ปทุมธานี-เดอะมอลล์งามวงศ์วาน
รถสองแถว 1024ข ตลาดบางบัวทอง-ท่าน้ำนนทบุรี
ต.37 อำเภอบางบัวทอง-เดอะมอลล์ งามวงศ์วาน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แผนที่จากเว็บไซต์บีอีเอ็ม
สามแยกบางใหญ่
สามแยกบางใหญ่
สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2559
สิ่งก่อสร้างในอำเภอบางใหญ่
สิ่งก่อสร้างในอำเภอบางบัวทอง
ฟุตบอลทีมชาติมองโกเลีย

ฟุตบอลทีมชาติมองโกเลีย (Монголын хөлбөмбөгийн үндэсний шигшээ баг, Mongolyn khölbömbögiin ündesnii shigshee bag) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของประเทศมองโกเลียในการแข่งขันระดับนานาชาติ อยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ฟุตบอลมองโกเลีย ซึ่งเป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลเอเชียตะวันออกและสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย แม้ว่าสหพันธ์ฟุตบอลมองโกเลียจะก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1959 แต่ทีมชาติกลับไม่ได้แข่งขันในระดับนานาชาติเป็นระยะเวลายาวนานถึง 38 ปี จนกระทั่งได้แข่งขันอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1998
== ประวัติ ==

ระหว่าง ค.ศ. 1960 ถึง 1998 ทีมชาติมองโกเลียไม่เคยลงเล่นในระดับนานาชาติจนกระทั่งพวกเขาได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกฟีฟ่าใน ค.ศ. 1998 การแข่งขันครั้งแรกของมองโกเลียเกิดขึ้นในฟุตบอลเอเชียนเกมส์ 1998 รอบคัดเลือก ซึ่งพวกเขาพ่ายแพ้ต่อคูเวต 11–0 และแพ้อุซเบกิสถาน 15–0
พวกเขาเข้าร่วมแข่งขันรอบคัดเลือกฟุตบอลโลก 2002 แต่พวกเขาพ่ายแพ้ถึงห้านัดติดต่อกันก่อนที่จะเสมอกับบังกลาเทศ 2–2 ต่อมาในรอบคัดเลือกฟุตบอลโลก 2006 มองโกเลียเปิดบ้านแพ้มัลดีฟส์ 0–1 ก่อนที่จะบุกไปแพ้ที่มาเลในเลกที่สองถึง 12–0 จนต้องตกรอบแรกในที่สุด ต่อมาในรอบแรกของฟุตบอลโลก 2010 รอบคัดเลือก มองโกเลียแพ้เกาหลีเหนือด้วยผลประตูรวมถึง 9–2 ต่อมาในรอบคัดเลือกฟุตบอลโลก 2014 มองโกเลียแพ้พม่าในรอบแรก 2–1 และในฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก รอบแรก มองโกเลียถูกจับสลากพบกับติมอร์-เลสเต และพวกเขาได้สิทธิ์ชนะบาย 3–0 ทั้งสองนัดหลังจากที่ติมอร์ถูกตรวจพบว่ามีผู้เล่นที่ลงทะเบียนผิดกฎ อย่างไรก็ตาม มองโกเลียตกรอบคัดเลือกรอบที่สอง
ในฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก รอบแรก มองโกเลียสามารถเอาชนะบรูไนด้วยผลประตูรวม 3–2 แต่ในรอบที่สอง มีนัดที่พวกเขาพ่ายแพ้ต่อญี่ปุ่นถึง 14–0 เมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2021 พวกเขาปลดรัสติสลัฟ บอซิกออกจากตำแหน่ง และได้แต่งตั้งชูอิจิ มาเสะเป็นผู้ฝึกสอนคนใหม่ ต่อมาในวันที่ 7 มิถุนายน มองโกเลียสามารถพลิกเอาชนะคีร์กีซสถาน 1–0 ได้อย่างเหนือความคาดหมาย นับเป็นครั้งแรกที่พวกเขาสามารถเอาชนะทีมจากเอเชียกลางและเป็นครั้งแรกที่พวกเขาเอาชนะทีมที่อันดับโลกฟีฟ่าสูงกว่า 100 ได้ในฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
MFF Official website
FIFA profile
AFC profile
Mongolian Football Central
ฟุตบอลในประเทศมองโกเลีย
มองโกเลีย
แม่น้ำวาตาราเซะ

แม่น้ำวาตาราเซะ  เป็นแม่น้ำสายสําคัญทางตอนเหนือของภูมิภาคคันโต ประเทศญี่ปุ่น และเป็นหนึ่งในลำน้ำสาขาของแม่น้ำโทเนะ มีความยาว 106.7 กิโลเมตร (66.3 ไมล์) ครอบคลุมพื้นที่การระบายน้ำ 2,621 ตารางกิโลเมตร (1,012 ตารางไมล์) สายน้ำเกิดจากภูเขาซูไกในทางเหนือของเมืองนิกโก จังหวัดโทจิงิ และไหลลงสู่แม่น้ำโทเนะในเมืองโคงะ จังหวัดอิบารากิ และเมืองคาโซะ จังหวัดไซตามะ ถูกจัดเป็นแม่น้ำชั้นหนึ่งโดยรัฐบาลญี่ปุ่น
แม้ในปัจจุบันแม่น้ำวาตาราเซะจะไหลลงสู่แม่น้ำโทเนะ แต่เมื่อในอดีตเส้นทางเดิมคือไหลลงสู่แม่น้ำเอโดะก่อนไหลลงสู่อ่าวโตเกียว เส้นทางของมันถูกเปลี่ยนหลังมีการถมที่ดินและการควบคุมน้ำท่วมที่ดำเนินการโดยโชกุนโทกูงาวะในศตวรรษที่ 17 และ 18
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
国土交通省 関東地方整備局 渡良瀬川河川事務所 (Ministry of Land, Infrastructure, Transport and Tourism (Japan) official page)
แม่น้ำในจังหวัดโทจิงิ
แม่น้ำในจังหวัดกุมมะ
แม่น้ำในจังหวัดอิบารากิ
แม่น้ำในจังหวัดไซตามะ
เกาะฟัยละกา

เกาะฟัยละกา (فيلكا; อาหรับคูเวต: فيلچا ) เป็นเกาะของคูเวตในอ่าวเปอร์เซีย เกาะนี้อยู่ห่าจากชายฝั่งคูเวตซิตี 20 กิโลเมตร เชื่อว่าชื่อ "ฟัยละกา" มีที่มาจากภาษากรีกโบราณว่า φυλάκιο(ν) –  แปลว่า "ด่านหน้า"
เกาะฟัยละกาอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจุดที่แม่น้ำไทกริส–ยูเฟรทีสไหลลงอ่าวเปอร์เซีย 50 กิโลเมตร และเป็นจุดยุทธวิธีในการสร้างกำไรงามทางการค้าทั้งเหนือและใต้อ่าวเปอร์เซียมาหลายพันปี ซึ่งเป็นจุดยุทธวิธีมาตั้งแต่ยุครุ่งเรืองของรัฐเมืองอูร์ของซูเมเรียน
==อ้างอิง==
==อ่านเพิ่ม==
Hellenistic Failaka
H.E. Mathiesen et al., Ikaros: The Hellenistic Settlements, 4 vols. (Copenhagen, 1982–1989).
C. Roueché and S. Sherwin-White, 'Some aspects of the Seleucid Empire: The Greek inscriptions from Failaka in the Persian Gulf' Chiron 15 (1985) 1–39.
J. Naveh, 'The inscriptions from Failaka and the lapidary Aramaic script' Bulletin of the American Schools of Oriental Research 297 (1995) 1–4.
==บรรณานุกรม==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Kuwaiti-Slovak Archaeological Mission (KSAM)
nautical description
BBC News article
Water Supply to Failaka Island
เกาะในประเทศคูเวต
สถานที่ทางโบราณคดีในประเทศคูเวต
ประวัติศาสตร์คูเวต
เมโสโปเตเมีย
กือแยวอ-แปแชร์สกาลาวรา

กือแยวอ-แปแชร์สกาลาวรา (Ки́єво-Пече́рська ла́вра|translit=Kýievo-Pechérska lávra; Ки́ево-Пече́рская ла́вра|translit=Kíyevo-Pechérskaya lávra), หมู่อารามกือยิว-แปแชสก์ (Kyiv-Pechersk Lavra) หรือ หมู่อารามถ้ำเคียฟ เป็นอารามคริสต์อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ตั้งอยู่ในเขตแปแชร์สกึย กรุงเคียฟ ประเทศยูเครน
อารามเริ่มตั้งขึ้นเป็นอารามถ้ำในปี 1051 และนับจากนั้นกลายเป็นศูนย์กลางอำนาจของคริสต์อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ในยุโรปตะวันออก ยูเนสโกขึ้นทะเบียนหมู่อารามและอาสนวิหารนักบุญโซเฟียในเคียฟให้เป็นแหล่งมรดกโลก
ปัจจุบัน สถานะนิติบุคคลของหมู่อารามแบ่งเป็นส่วนพิพิธภัณฑ์ของรัฐชื่อ แหล่งอนุรักษ์ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติกือยิว-แปแชสก์ (National Kyiv-Pechersk Historic-Cultural Preserve) และโบสถ์กับอารามภายใต้สังกัดของคริสตจักรยูเครนออร์ทอดอกซ์ อัครบิดรมอสโก รวมถึงเป็นที่พำนักของคริสตจักร ซึ่งเป็นตำแหน่งที่เรียกว่าออนูฟรึย เมโตรโปลิตันแห่งเคียฟและยูเครนทั้งปวง
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
===บรรณานุกรม===
Kyiv Pechersk Lavra article in Brockhaus and Efron Encyclopedic Dictionary.
Kyivan Cave Monastery in the Encyclopedia of Ukraine.
Schotkina, Kateryna. "Kyiv Pechersk Lavra: Take away and Divide" in Zerkalo Nedeli, 11–17 November 2006.
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Holy Dormition Kyiv-Pechersk Lavra – Official site 
National Kyiv-Pechersk Historico-Cultural Preserve
Drawings and Sketches by Students of the Kyiv-Pechersk Lavra Monastery Workshop
M. Z. Petrenko. Cave labyrinths on the territory of the National Kyiv-Pechersk Historical and Cultural Reserve. Photo essay. Kyiv, Mystetstvo, 1974.
National Kyiv-Pechersk Historical and Cultural Reserve. A set of postcards. Kyiv, Mystetstvo, 1977.
Video "Kyiv Pechersk Lavra (4k UltraHD)"
อารามในประเทศยูเครน
แหล่งมรดกโลกในประเทศยูเครน
สิ่งก่อสร้างในเคียฟ
อารามถ้ำ