pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ตารางรสนิยมทางเพศไคลน์

ตารางรสนิยมทางเพศไคลน์ (Klein Sexual Orientation Grid;  KSOG) พัฒนาโดยฟริตซ์ ไคลน์ ด้วยความพยายามที่จะวัดรสนิยมทางเพศโดยขยายขอบเขตเพิ่มเติมจากมาตราคินซีย์ก่อนหน้านี้ ฟริตซ์ ไคลน์ก่อตั้งสถาบันไบเซ็กชวลแห่งอเมริกาในปี พ.ศ. 2541 โดยทำงานเพื่อสนับสนุนการวิจัยเรื่องเพศที่รวมถึงไบเซ็กชวล ให้ความรู้แก่ประชาชนทั่วไปเกี่ยวกับเรื่องเพศวิถี และส่งเสริมชุมชนไบเซ็กชวล
ไคลน์กล่าวถึงตารางรสนิยมทางเพศไคลน์เป็นครั้งแรกในหนังสือ เดอะไบเซ็กชวลออพชัน (The Bisexual Option) ของตนในปี พ.ศ. 2521 เพื่อตอบสนองต่อคำวิจารณ์ของมาตราคินซีย์ซึ่งวัดรสนิยมทางเพศได้เพียง 2 มิติ ไคลน์ได้พัฒนาตารางหลายมิติสำหรับอธิบายรสนิยมทางเพศ ตารางไคลน์ต่างจากมาตราคินซีย์ตรงที่ตรวจสอบรสนิยมทางเพศในอดีต ปัจจุบัน และคาดการณ์รสนิยมทางเพศในอนาคต โดยคำนึงถึงปัจจัย 7 ประการในแต่ละหัวข้อ รวมเป็นค่าทั้งหมด 21 ค่า ตารางรสนิยมทางเพศไคลน์ใช้ค่า 1–7 แทนที่จะใช้ค่า 0–6 อย่างมาตราคินซีย์ เพื่ออธิบายความต่อเนื่องจากการดึงดูดเฉพาะเพศตรงข้ามไปจนจนถึงการดึงดูดเฉพาะเพศเดียวกัน
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่มเติม ==
Klein, Fritz, MD. The Bisexual Option, Second Edition . Binghamton, NY: The Haworth Press, 1993. . .
Klein Sexual Orientation Grid—Online version of original Klein Sexual Orientation Grid.
เพศวิทยา
กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศกับสังคม
เพศวิถีของมนุษย์
ผลิตภัณฑ์ที่ออกในปี พ.ศ. 2521
อุบายสับตัว

"อุบายสับตัว"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ตีพิมพ์ครั้งแรกใน นิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1893 และในนิตยสารฮาเพอส์วีกลีในสหรัฐอเมริกาในเดือนเดียวกัน เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 4 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุในฉบับที่ตีพิมพ์ในอังกฤษ และเป็นลำดับที่ 3 จากทั้งหมด 11 เรื่องใน เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอเมริกา (เนื่องจากการตัดเรื่อง "ตามพิฆาต" ออกเพราะเนื้อเรื่องมีประเด็น "อื้อฉาว")
== ประวัติการตีพิมพ์ ==
"อุบายสับตัว" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์เมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1893 ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ตและ 1 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ตีพิมพ์ในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกา
== อ้างอิงและบรรณานุกรม ==
อ้างอิง
บรรณานุกรม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เชอร์ล็อก โฮมส์
ยุทธการที่เกาะรามรี

ยุทธการที่เกาะรามรี (Battle of Ramree Island; ラムリー島の戦い; ရမ်းဗြဲကျွန်း တိုက်ပွဲ) อุบัติขึ้นตั้งแต่วันที่ 14 มกราคม ถึง 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945 ในสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแนวรบด้านใต้ในการทัพพม่าโดยเหล่าสิบห้าอินเดีย
เกาะรามรี เป็นส่วนหนึ่งของอาระกัน (ปัจจุบันคือรัฐยะไข่) มีพื้นที่ 520 ตร.ไมล์ (1,350 ตร.กม.) และแยกออกจากแผ่นดินใหญ่ด้วยช่องแคบที่มีความกว้างเฉลี่ยประมาณ 490 ฟุต (150 ม.) เกาะนี้อยู่ห่างจากอัคยับ (ปัจจุบันคือซิตตเว) ไปทางใต้ 110 กม. ซึ่งระหว่างการบุกครองพม่าเมื่อต้น ค.ศ. 1942 เกาะแห่งนี้ถูกยึดครองโดยกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น กระทั่งในเดือนมกราคม ค.ศ. 1945 กองกำลังของเหล่าสิบห้าอินเดียได้ยกพลขึ้นบกที่เกาะรามรีและเกาะเกาะชีดูบาที่อยู่ใกล้เคียง เพื่อสร้างสนามบินสำหรับส่งเสบียงให้แก่การทัพบนแผ่นดินใหญ่
ยุทธการดังกล่าวเป็นที่ทราบกันดีว่าทหารญี่ปุ่นหลายร้อยนายถูกจระเข้คร่าชีวิตในที่ลุ่มน้ำขังป่าชายเลนของเกาะรามรี ซึ่งบันทึกสถิติโลกกินเนสส์บางฉบับระบุว่าเป็นจำนวนผู้เสียชีวิตสูงสุดจากสัตว์จู่โจมในการรบ ส่วนนักสัตววิทยาและนักประวัติศาสตร์การทหารสมัยใหม่ได้แย้งกลับคำกล่าวอ้างเหล่านี้
== เชิงอรรถ ==
== อ้างอิง ==
หนังสือ
วารสาร
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Bruce Stanley Wright, 17 September 1912 – 19 April 1975
ประเทศพม่าในปี พ.ศ. 2488
ความสัมพันธ์ทางการทหารญี่ปุ่น–สหราชอาณาจักร
ประเทศอุรุกวัยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศอุรุกวัย มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 นับตั้งแต่เปิดตัวอย่างเป็นทางการในโอลิมปิกฤดูร้อน 1920 นักกีฬาอุรุกวัยได้ปรากฏตัวในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ยกเว้น โอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ในมอสโก เนื่องจากอุรุกวัยสนับสนุนการคว่ำบาตรที่นำโดยสหรัฐ
== นักกีฬา ==
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
== รักบี้ 7 คน ==
ผลการแข่งขันดังนี้
{|class=wikitable style=font-size:90%;text-align:center
|-
!rowspan=2|ทีม
!rowspan=2|รายการ
!colspan=4|รอบแบ่งกลุ่ม
!รอบก่อนรองฯ
!รอบรองฯ
!colspan=2|ชิงชนะเลิศ / 
|-style=font-size:95%
!คู่แข่งผล
!คู่แข่งผล
!คู่แข่งผล
!อันดับ
!คู่แข่งผล
!คู่แข่งผล
!คู่แข่งผล
!อันดับ
|-
|align=left|ทีมชาติอุรุกวัย
|align=left|ทีมชาย
|
|
|
|
|
|
|
|
|}
== อ้างอิง ==
ประเทศที่แข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
2024
ฟุตบอลชายรอบคัดเลือกโอลิมปิก โซนโอเชียเนีย 2023

ฟุตบอลชายรอบคัดเลือกโอลิมปิก โซนโอเชียเนีย 2023 (2023 OFC Men's Olympic Qualifying Tournament) จะเป็นครั้งที่ 10 ของการแข่งขันฟุตบอลเพื่อคัดเลือกตัวแทน OFC ในโอลิมปิกฤดูร้อน จะจัดขึ้นที่ โอ๊คแลนด์, นิวซีแลนด์ ตั้งแต่วันที่ 27 สิงหาคมถึง 9 กันยายน โดยผู้ชนะจะได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
นิวซีแลนด์ เป็นทีมแชมป์เก่า
== ทีม ==
8 ทีมจาก 11 ทีมชาติในเครือฟีฟ่าจาก OFC เข้าร่วมการแข่งขัน
ไม่ได้เข้าร่วม
หมายเหตุ: นิวแคลิโดเนียและตาฮิติไม่ได้เป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ดังนั้นจึงไม่มีสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลโอลิมปิก
== สนามแข่งขัน ==
กลุ่ม A จะเล่นทุกนัดที่ Mount Smart Stadium ซึ่งรู้จักกันในเชิงพาณิชย์ว่า "Go Smart Stadium" ในขณะที่กลุ่ม B จะเล่นทุกนัดที่ The Trusts Arena เมาท์ สมาร์ท สเตเดี้ยมจะเป็นเจ้าภาพการแข่งขันรอบรองชนะเลิศทั้งสองนัด ขณะที่รอบชิงชนะเลิศจะแข่งขันกันที่ นอร์ท ฮาร์เบอร์ สเตเดียม
== อ้างอิง ==
ฟุตบอล
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน
ฟุตบอลในปี พ.ศ. 2566
2024
การ์รารา

คาร์รารา (Carrara) เป็นเมืองและโกมูเนในแคว้นตอสคานา ทางตอนกลางของอิตาลี ในจังหวัดมาสซาและการ์รารา และมีชื่อเสียงในเรื่องหินอ่อนสีขาวหรือสีน้ำเงินเทาที่ขุดพบที่นั่น ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำการ์รีโอเนห่างจากเมืองฟลอเรนซ์ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 
== ประวัติศาสตร์ ==
มีการตั้งถิ่นฐานที่เป็นที่รู้จักในพื้นที่ตั้งแต่ศตวรรษที่ 9 ก่อนคริสตกาล เมื่อ Apuan Ligures อาศัยอยู่ในภูมิภาคนี้ เมืองปัจจุบันมีต้นกำเนิดจากการสร้างเพื่อเป็นบ้านพักคนงานในเหมืองหินอ่อนที่สร้างขึ้นโดยชาวโรมันหลังจากการพิชิตลีกูเรียในต้นศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล
== อ้างอิง ==
เมืองในแคว้นตอสคานา
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 49

การแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 49 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 7–10 กันยายน พ.ศ. 2566 โดยมีทีมเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 4 ทีม คือ ไทย (เจ้าภาพ), อินเดีย, เลบานอน และ อิรัก
== ทีมที่เข้าร่วม ==
1 อันดับโลกฟีฟ่า ณ วันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2566
== สถานที่แข่งขัน ==
== การแข่งขัน ==
เวลาทั้งหมดเป็นเวลาท้องถิ่น, เวลาอินโดจีน (UTC+7)
=== กฎกติกาการแข่งขัน ===
90 นาที
การดวลลูกโทษ ถ้าเสมอใน 90 นาทีโดยไม่มีต่อเวลาพิเศษ
เปลี่ยนตัวผู้เล่นได้สูงสุด 5 คน
=== สายการแข่งขัน ===
=== รอบรองชนะเลิศ ===
----
=== นัดชิงอันดับที่ 3 ===
=== นัดชิงชนะเลิศ ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย – เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ค
49
การแข่งขันกีฬาในจังหวัดเชียงใหม่
วันพีซ (ซีรีส์โทรทัศน์ พ.ศ. 2566)

วันพีซ (ONE PIECE) เป็นซีรีส์โทรทัศน์ผ่านสัญญาณต่อเนื่องแนวผจญภัย-จินตนิมิต พัฒนาโดยแมตต์ โอเวนส์และสตีเวน มาเอดะสำหรับการฉายทางเน็ตฟลิกซ์ ซีรีส์เป็นการดัดแปลงเป็นรูปแบบคนแสดงของซีรีส์มังงะญี่ปุ่นชื่อเรื่องเดียวกันในปี พ.ศ. 2540 ที่กำลังดำเนินเรื่องอยู่ในปัจจุบันโดยเออิจิโร โอดะ ผลิตโดยทูมอร์โนว์สตูดิโอส์และชูเอชะ (ซึ่งเป็นสำนักพิมพ์ผู้ตีพิมพ์มังงะ) นักแสดงหลักของซีรีส์ได้แก่ อิญญากิ โกดอย, มักเก็นยู อาราตะ, Emily Rudd, Jacob Romero Gibson และ Taz Skylar ซีรีส์ฉายในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2566 ซีรีส์ได้รับคำวิจารณ์ในแง่บวก ถึงการแสดง การคัดเลือกนักแสดง ดนตรี เพลงประกอบ และความซื่อสัตย์ต่อมังงะ รวมถึงเป็นพัฒนาการของทีมผู้สร้างที่สามารถข้ามผ่านความล้มเหลวจากซีรีส์ก่อนหน้า คาวบอย บีบ๊อป ในวันที่ 15 กันยายน ซีรีส์นั้นได้รับอนุมัติให้สร้างซีซั่น 2 ต่อ โดยมีกำหนดสตรีมมิ่ง สิ้นปี 2567 รวมถึงการปรากฏตัวของ โทนี่ โทนี่ ช็อปเปอร์
== เนื้อเรื่อง ==
ซีรีส์เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการผจญภัยของกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางในการสำรวจมหาสมุทร ดินแดน และสถานที่อันตรายอื่น ๆ เพื่อตามหา "วันพีซ" สมบัติในตำนานที่จะทำให้มังกี้ ดี. ลูฟี่กัปตันของกลุ่มเป็น "ราชาโจรสลัด"
== รายชื่อตอน ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รายการโทรทัศน์อเมริกันที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2566
วันพีซ
ผลงานต้นฉบับของเน็ตฟลิกซ์
รายการโทรทัศน์ที่มีฉากในประเทศสมมุติ
รายการโทรทัศน์ที่มีฉากบนเกาะสมมติ
มอนชี

รามอน โรดริเกซ แบร์เดโฆ (Ramón Rodríquez Verdejo; เกิด 20 กันยายน ค.ศ. 1968) หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ มอนชี เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวสเปนที่เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับสโมสรฟุตบอลเซบิยา ปัจจุบันเป็นประธานฝ่ายปฏิบัติการฟุตบอลที่แอสตันวิลลา
== ระดับสโมสร ==
เขาเกิดในซาน เฟร์นานโด, จังหวัดกาดิซ, แคว้นอันดาลูซีอา, มอนชีเข้าสู่ระบบเยาวชนของสโมสรฟุตบอลเซบิยา เขาลงแข่งขันนัดแรกกับทีมสำรองในฤดูกาล 1988–89 ในเซกุนดาดิบิซิออน เบ
ในฤดูร้อน ค.ศ. 1990 มอนชีเลื่อนชั้นสู่ทีมชุดใหญ่ในลาลิกา เขาเปิดตัวในนามทีมชุดใหญ่เมื่อวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1991 โดยเสมอกับเรอัลโซซิเอดัด 1–1
มอนชีใช้เวลาส่วนใหญ่ในอาชีพของเขาเป็นผู้รักษาประตูสำรองให้กับฆวน คาร์ลอส อุนซูเอ โดยลงเล่นอย่างสม่ำเสมอมากขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 1995 เป็นต้นมา เขาเล่นได้ดีที่สุดในอาชีพ 26 นัดในฤดูกาล 1996–97 ซึ่งเป็นฤดูกาลที่เซบิยาจบลงด้วยการตกชั้น
มอนชีแขวนถุงมือใน ค.ศ. 1999 ด้วยวัยเพียง 30 ปี หลังจากลงเล่น 20 นัด – รวมถึงรอบเพลย์ออฟ – เพื่อพาทีมเลื่อนชั้น
== ผู้อำนวยการกีฬา ==
ใน ค.ศ. 2000 หลังจากที่เขาแขวนถุงมือหลังจากพาเซบิยาเลื่อนชั้นกลับสู่ลาลิกา มอนชีก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการฟุตบอลของพวกเขา เขาได้รับวัตถุประสงค์ 2 ประการจากคณะกรรมการสโมสร: พัฒนาระบบเยาวชนของสโมสรและดำเนินนโยบายแมวมองทั้งในและนอกสเปน
มอนชีช่วยค้นพบ Diego Capel, อัลเบร์โต โมเรโน, เฆซุส นาบัส, Antonio Puerta, เซร์ฆิโอ ราโมส และโฆเซ อันโตนิโอ เรเยส
== อ้างอิง ==
ผู้รักษาประตูฟุตบอล
นักฟุตบอลชาวสเปน
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเซบิยา
แชเบสแทร์

แชเบสแทร์ (شبستر) เป็นนครในอำเภอกลาง เทศมณฑลแชเบสแทร์ จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออก ประเทศอิหร่าน และทำหน้าที่เป็นเมืองหลักของเทศมนฑล
จากสำมะโน พ.ศ. 2549 นครนี้มีประชากร 13,857 คนใน 3,989 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน พ.ศ. 2554 ประชากรในนครนี้เพิ่มขึ้นเป็น 15,663 คนใน 4,824 ครัวเรือน และสำมะโนล่าสุดใน พ.ศ. 2559 นครนี้มีประชากร 22,181 คนใน 7,004 ครัวเรือน
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศอิหร่าน
การเคลื่อนไหวของกลุ่มแอลจีบีที

การเคลื่อนไหวของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ (แอลจีบีที)  เป็นขบวนการเคลื่อนไหวทางสังคมเพื่อสนับสนุนกลุ่มแอลจีบีที แม้ว่าจะไม่มีองค์กรหลักหรือองค์กรกลางซึ่งเป็นตัวแทนของกลุ่มแอลจีบีทีในเรื่องของประโยชน์ที่พึงได้รับของขบวนการ แต่องค์กรด้านสิทธิกลุ่มแอลจีบีทีจำนวนมากคงรณรงค์อยู่ทั่วโลก องค์กรแรกที่ส่งเสริมสิทธิของกลุ่มแอลจีบีที คือ คณะกรรมการวิทยาศาสตร์และมนุษยธรรม (Scientific-Humanitarian Committee) ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2440 ในกรุงเบอร์ลิน
เป้าหมายที่กล่าวไว้โดยทั่วไปในบรรดากลุ่มเคลื่อนไหวนี้ ประกอบด้วยอย่างสิทธิเท่าเทียมทางเพศของกลุ่มแอลจีบีที ซึ่งมักเน้นที่ปัญหาเฉพาะ อาทิ การยุติความเชื่อว่าพฤติกรรมรักร่วมเพศเป็นอาชญากรรม หรือการบังคับใช้กฎหมายว่าด้วยสมรสเท่าเทียม บางแหล่งจำพวกมุ่งประเด็นการสร้างชุมชมของกลุ่มแอลจีบีทีหรือทำงานร่วมกันเพื่อปราศจากสังคมอคติจากกลุ่มคนอคติทางเพศอย่างไบโฟเบีย, โฮโมโฟเบีย, และทรานโฟเบีย ในปัจจุบัน การเคลื่อนไหวของกลุ่มแอลจีบีทีประกอบไปด้วยกิจกรรมทางการเมืองและกิจกรรมทางวัฒนธรรมหลากหลาย อย่างการวิ่งเต้น, การเดินขบวนเรียกร้องทางถนน, กลุ่มสังคม, สื่อ, ศิลปะ, และการวิจัย
การเคลื่อนไหวของกลุ่มแอลจีบีทีมักถูกต่อต้านโดยบุคคลและองค์กร ไม่ว่าจะเป็นเป็นอคติส่วนตัว, การเมือง, หรือความเชื่อทางศาสนาต่อกลุ่มคนหลากหลายทางเพศ ฝ่ายตรงข้ามมองว่าการสมรสเพศเดียวกันไม่นับว่าเป็นการสมรส หากกฎหมายอนุญาตให้มีการสมรสเพศเดียวกันเป็นการเปิดประตูสู่การเกิดคู่ครองหลายคน ซึ่งเป็นเรื่องผิดธรรมชาติ และส่งเสริมพฤติกรรมเสียต่อสุขภาพ  นักอนุรักษนิยมทางสังคมมองว่าความสัมพันธ์ทางเพศที่มาจากเพศเดียวกันที่ไม่ใช่เพศตรงข้ามเป็นการทำลายความสัมพันธ์แบบดั้งเดิม และเด็กควรได้รับการดูแลจากทั้งคู่โดยบิดาและมารดา เนื่องด้วยสังคมในหลายประเทศ (โดยรวมแถบยุโรปตะวันตก, อเมริกาเหนือ, ออสเตรเลีย, นิวซีแลนด์, ญี่ปุ่น และไต้หวัน) ยอมรับรักร่วมเพศเพิ่มมากขึ้น จึงเกิดขบวนการต่อต้านรักร่วมเพศอย่างมาก ในช่วงทศวรรษ 1990 กลุ่มที่เป็นที่รู้จักอย่างมากโดยมีเป้าหมาย คือ กลุ่มเคลื่อนไหวอดีตชายรักชาย
== อ้างอิง ==
== หนังสืออ่านเพิ่มเติม ==
Robert Aldrich, (ed.) Gay Life and Culture: A World History. London: Thames & Hudson, 2006. 
Neil Miller. Out of the Past: Gay and Lesbian history from 1869 to the present. New York: Alyson Books; 2006.  
สัญลักษณ์ของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
วัฒนธรรมของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
เลขาธิการพรรค

ในทางการเมือง เลขาธิการพรรค (Party secretary) เป็นตำแหน่งเลขาธิการของพรรคการเมือง สำหรับเจ้าหน้าที่ระดับสูงภายในพรรคการเมือง ที่มีหน้าที่รับผิดชอบในองค์กรและงานการเมืองประจำวัน โดยในพรรคส่วนใหญ่ เลขาธิการพรรคจะเป็นผู้นำอันดับที่ 2 รองจากหัวหน้าพรรค (หรือประธานพรรค) แต่ในบางพรรค โดยเฉพาะพรรคคอมมิวนิสต์ เลขาธิการจะเป็นหัวหน้าพรรค
โครงสร้างพรรคการเมือง
อีจ (จังหวัดฟอร์ส)

อีจ (ايج) เป็นนครในอำเภอกลาง เทศมณฑลเอสแทฮ์บอน จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 นครนี้มีประชากร 6,233 คนใน 1,497 ครัวเรือน
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศอิหร่าน
ปิออตร์ บากราตีออน

ปิออตร์ อีวาโนวิช บากราตีออน (Пьотър Иванович Багратион, Pyotr Ivanovich Bagration) บ้างเรียก เจ้าชายบากราตีออน เป็นนายพลของจักรวรรดิรัสเซียและเป็นเจ้าชายชาวจอร์เจียโดยกำเนิด เขาเป็นหนึ่งในแม่ทัพคนสำคัญในช่วงสงครามนโปเลียน
ปิออตร์ บากราตีออน เป็นสมาชิกราชวงศ์บากราตีออนซึ่งปกครองจอร์เจีย เขาเป็นโอรสของเจ้าชายอีวาน พันเอกในกองทัพจักรวรรดิรัสเซีย ปิออตร์เข้ารับราชการทหารรัสเซียในปี 1782 และมีส่วนร่วมในสงครามรัสเซีย–เซอร์แคสเซียเป็นเวลาสองปี จากนั้นเขาในยศพันโทมีส่วนร่วมในสงครามกับจักรวรรดิออตโตมันในปี 1788 และมีส่วนร่วมในการปราบการลุกฮือของชาวโปแลนด์ในปี 1794 และเข้ายึดกรุงวอร์ซอร์
พลตรีบากราตีออนมีส่วนร่วมในการทัพอิตาลีและการทัพสวิสเพื่อต่อต้านฝรั่งเศสในปี 1799 โดยปฏิบัติหน้าที่ภายใต้จอมพลอะเลคซันดร์ ซูโวรอฟ และต่อมา รัสเซียก็เข้าร่วมทำสงครามต่อต้านนโปเลียนในปี 1805 บากราตีออนประสบความสำเร็จในการป้องกันแนวรบในยุทธการที่เชินกราเบินในเดือนพฤศจิกายน 1805 ซึ่งเปิดโอกาสให้ทหารรัสเซียร่นถอยไปสนธิกำลังกับทัพหลักของจอมพลมีฮาอิล คูตูซอฟ แต่เดือนถัดมา กองทัพผสมออสเตรีย−รัสเซียพ่ายแพ้อย่างหนักในยุทธการที่เอาสเทอร์ลิทซ์ ในศึกนี้ พลโทบรากราทิออนทำหน้าที่ป้องกันปีกขวาและต้องรับมือกับกำลังทหารฝรั่งเศสภายใต้จอมพลฌ็อง ลาน
ต่อมา บากราตีออนเป็นผู้บัญชาการทหารรัสเซียในสงครามฟินแลนด์ (1808–1809) เพื่อต่อต้านสวีเดน และได้ออกศึกอีกครั้งในสงครามต่อต้านพวกออตโตมันที่แม่น้ำดานูบ และได้รับการเลื่อนเป็นพลเอกทหารราบ
ในช่วงการรุกรานรัสเซียโดยฝรั่งเศสในปี 1812 พลเอกบากราตีออนเป็นผู้บังคับบัญชาหนึ่งในสองกำลังหลักของกองทัพรัสเซีย โดยได้ทำหน้าที่ในการระวังหลัง อย่างไรก็ตาม กองทัพรัสเซียพ่ายแพ้และเสียหายหนักในสโมเลนสค์เมื่อเดือนสิงหาคม 1812 บากราตีออนจึงทูลเสนอจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 1 ให้ใช้กลยุทธ์ผลาญภพในการต่อต้านการรุกของฝรั่งเศส ซึ่งก็ได้รับการอนุมัติ ซึ่งในหนึ่งสัปดาห์ต่อมา บากราตีออนได้รับบาดเจ็บหนักในยุทธการที่โบโรดีโน และเสียชีวิตในครึ่งเดือนถัดมา
นโปเลียนเคยกล่าวถึงบากราตีออนไว้ว่า "รัสเซียไม่มีแม่ทัพที่ดี เว้นแต่เพียงบากราตีออน"
==อ้างอิง==
บุคคลในสงครามนโปเลียนชาวรัสเซีย
ตำบลอีจ

อีจ (ايج) เป็นตำบลในอำเภอกลาง เทศมณฑลเอสแทฮ์บอน จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 20 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 4,248 คนใน 930 ครัวเรือน
== อ้างอิง ==
อีจ
อีจ (จังหวัดแซนจอน)

อีจ (ايج) เป็นหมู่บ้านในตำบลโกลอแบร์ อำเภอกลาง เทศมณฑลอีจรูด จังหวัดแซนจอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 726 คนใน 183 ครัวเรือน
== อ้างอิง ==
หมู่บ้านในประเทศอิหร่าน
เหตุผลวิบัติไฟไหม้ฟาง

เหตุผลวิบัติไฟไหม้ฟาง ( หรือ SSF) ในทางตรรกศาสตร์, การคิดวิเคราะห์, วาทศิลป์ทางการเมือง และกฎหมายตามแนวบรรทัดฐานของคําพิพากษา (case law) เป็นการอ้างเหตุผลอย่างวิบัติ (fallacious agrument) เมื่อฝ่ายหนึ่งยืนยันว่าการกระทำก้าวเล็ก ๆ หนึ่งจะนำไปสู่ห่วงโซ่เหตุการณ์ที่คล้ายคลึงกันและท้ายสุดจะก่อให้เกิดผลลัพธ์สำคัญ (ที่โดยปกติจะเป็นผลลบ) แก่นหลักของการอ้างเหตุผลแบบไฟไหม้ฟางคือ การตัดสินใจอย่างเฉพาะเจาะจงในประเด็นที่กำลังกล่าวถึงมักเป็นเหตุของผลที่ไม่ตั้งใจ (unintended consequences) ข้อดีของการอ้างเหตุผลแบบดังกล่าวขึ้นอยู่ว่าก้าวเล็ก ๆ นั้นจะนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ไม่ดีจริงหรือไม่ และบางครั้งมักถูกใช้ในรูปแบบของการปลุกปั่นให้เกิดความหวาดกลัว (fearmongering) เมื่อผลที่อาจเกิดขึ้นได้ถูกกล่าวเกินจริงเป็นความพยายามที่จะทำให้ผู้รับสารรู้สึกหวาดกลัว
นัยยะอันวิบัติของการให้เหตุผลแบบไฟไหม้ฟาง มักใช้ควบคู่กันกับเหตุผลวิบัติต่อเนื่อง (continuum fallacy) ซึ่งเพิกเฉยความเป็นไปได้ของส่วนกลางระหว่างความคิดหรือมุมมองที่ขัดแย้งกัน และเชื่อการเปลี่ยนผ่านอย่างไร้รอยต่อจากหมวดหมู่เอ ไปยังหมวดหมู่บี เมื่อเป็นเช่นนี้จึงทำให้เกิดเหตุผลวิบัติอรูปนัย (informal fallacy)
นักเขียนบางคนแยกส่วนระหว่าง เหตุการณ์ ไฟไหม้ฟาง และ การอ้างเหตุผล ไฟไหม้ฟาง เหตุการณ์ไฟไหม้ฟางสามารถแทนโดยอนุกรมของประพจน์มีเงื่อนไขว่า:
ถ้า p แล้ว q; ถ้า q แล้ว r; ถ้า r แล้ว…z.
การอ้างเหตุผล ไฟไหม้ฟาง โดยส่วนใหญ่จะเป็นการอ้างเหตุผลเชิงลบซึ่งมีความพยายามที่จะให้ขัดขวางไม่ให้บุคคลใดกระทำการกระทำใด เพราะหากบุคคลนั้นกระทำจะนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ยอมรับไม่ได้ นักเขียนบางคนชี้ให้เห็นว่าการอ้างเหตุผลด้วยโครงสร้างเดียวกันอาจนำไปใช้ในทางบวกเมื่อบุคคลใดได้รับแรงกระตุ้นให้กระทำก้าวแรก เพราะจะนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ยอมรับได้
หากใครถูกกล่าวหา ว่าใช้การอ้างเหตุผลแบบไฟไหม้ฟาง จะถือว่าผู้นั้นผิดเหตุใช้การให้เหตุผลแบบวิบัติ (fallacious reasoning) และในขณะที่พวกเขาอ้างว่า p อนุมานแทน z ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด จะไม่สามารถนำมาอ้างความชอบธรรมได้ โดยปกติ การอ้างเหตุผลแบบไฟไหม้ฟางมักถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของเหตุผลวิบัติ แม้จะมีการรับรู้อยู่ว่าพอมีการอ้างเหตุผลที่ไม่ได้อยู่ในรูปแบบของเหตุผลวิบัติบ้างก็ตาม
== ดูเพิ่ม ==
การต้มกบ
ทฤษฎีหน้าต่างแตก
ทฤษฎีผีเสื้อขยับปีก
การเกาะเลื้อยสู่สภาพปกติ
First they came ...
เทคนิคการขอน้อยก่อนแล้วขอมากทีหลัง
กรอบโอเวอร์ตัน
หลักระวังไว้ก่อน
กรณีเดิมที่อาจถือเป็นบรรทัดฐาน
Reductio ad absurdum (การลดรูปเป็นสิ่งที่ไร้สาระ)
กลวิธีการหั่นซาลามี
== อ้างอิง ==
เทคนิคทางวาทศิลป์
เหตุผลวิบัติโดยเหตุ
เหตุผลวิบัติโดยอุปนัย
รูนีซ

รูนีซ (رونيز) เป็นนครและเมืองหลักของอำเภอรูนีซ เทศมณฑลเอสแทฮ์บอน จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 นครนี้มีประชากร 5,991 คนใน 1,466 ครัวเรือน
==อ้างอิง==
เมืองในประเทศอิหร่าน
ศิลาปาแลร์โม

ศิลาปาแลร์โม เป็นหนึ่งในเจ็ดชิ้นส่วนที่ยังหลงเหลืออยู่ของศิลาสลักที่รู้จักกันในนามว่า จารึกพระราชพงศาวดารแห่งราชอาณาจักรเก่าของอียิปต์โบราณ ซึ่งปรากฏรายพระนามฟาโรห์แห่งอียิปต์ตั้งแต่ราชวงศ์ที่หนึ่ง (ประมาณ 3,150–2,890 ปีก่อนคริสต์ศักราช) จนถึงช่วงต้นของราชวงศ์ที่ห้า (ประมาณ 2,392–2,283 ปีก่อนคริสต์ศักราช) และได้บันทึกเหตุการณ์สำคัญในแต่ละปีที่ครองราชย์ ศิลาแห่งปาแลร์โมอาจสร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์ที่ห้าแห่งอียิปต์ โดยได้รับการเก็บรักษาไว้ในพิพิธภัณฑ์โบราณคดีแห่งแคว้น อันโตนีโน ซาลีนัส ในเมืองปาแลร์โม ประเทศอิตาลี ซึ่งเป็นที่มาของชื่อของจารึกศิลาดังกล่าว
วลี "ศิลาปาแลร์โม" บางครั้งใช้กับเศษชิ้นส่วนของพระราชพงศาวดารที่ยังหลงเหลืออยู่ทั้งเจ็ดชิ้น รวมทั้งชิ้นส่วนที่เก็บรักษาในพิพิธภัณฑ์ในกรุงไคโรและลอนดอน บางครั้งชิ้นส่วนดังกล่าวยังเรียกรวมๆ กันว่าเป็น "ศิลาพงศาวดารไคโร" ถึงแม้ว่าวลี "ศิลาไคโร" จะหมายถึงเฉพาะชิ้นส่วนของพระราชพงศาวดารที่อยู่ในกรุงไคโรในปัจจุบันเท่านั้น
ศิลาปาแลร์โมและชิ้นส่วนอื่น ๆ ของพระราชพงศาวดารได้บันทึกสิ่งที่น่าจะเป็นข้อความทางประวัติศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุดที่หลงเหลือมาจากอียิปต์โบราณ และเป็นแหล่งข้อมูลสำคัญสำหรับประวัติศาสตร์อียิปต์ในสมัยราชอาณาจักรเก่า
== อ้างอิง ==
ราชวงศ์ที่ห้าแห่งอียิปต์
จารึกในประเทศอียิปต์
กระดานเขียนกีซา

กระดานเขียนกีซา (หรือ บันทึกพระนามกษัตริย์กีซา) เป็นโบราณวัตถุของอียิปต์โบราณที่สร้างขึ้นในช่วงปลายราชวงศ์ที่ห้า (ประมาณ 2494 – 2345 ปีก่อนคริสตกาล) หรือช่วงต้นของราชวงศ์ที่หก (ประมาณ 2345 – 2181 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งได้รับการค้นพบในสถานที่ฝังศพของขุนนางระดับสูงนามว่า เมสดเจอร์อู และภริยานามว่า เฮเทป-เนเฟอร์เอต กระดานเขียนกีซายังเป็นที่รู้จักกันในปัจจุบันในนามว่า บันทึกพระนามกษัตริย์กีซา เนื่องจากเป็นบันทึกพระนามฟาโรห์จำนวนหกพระองค์จากราชวงศ์ต่างๆ ซึ่งเมสดเจอร์อูมีตำแหน่งเป็น คนสนิทแห่งกษัตริย์, ผู้ตรวจการของผู้คัดเลือกแห่งพระคลังมหาสมบัติ และผู้ดูแลพระคลังทอง
== คำอธิบาย ==
กระดานเขียนกีซาทำจากไม้ซีดาร์ขัดเงาและยิปซัม ไม่ทราบขนาดดั้งเดิมของกระดานและไม่สามารถบูรณะขึ้นใหม่ได้ เนื่องจากสภาพความเสียหายของโบราณวัตถุ โดยบันทึกพระนามดังกล่าวได้ถูกโจรปล้นสุสานทำลายเป็นเศษชิ้นเล็ก ๆ และไม้ซีดาร์ก็ผุพังไปเกือบหมดแล้ว เดิมทำจากแผ่นไม้บาง ๆ ปิดทับด้วยยิปซั่มสีขาว ซึ่งจารึกด้วยรายการมากมายและละเอียด เขียนด้วยหมึกสีแดง เขียว และดำ

== รายพระนามฟาโรห์ ==
รายพระนามของฟาโรห์ที่เป็นที่ทราบประกอบด้วยพระนามคาร์ทูชของฟาโรห์ดังต่อไปนี้ (จากบนลงล่าง)
เนเฟอร์อิร์คาเร คาคาอิ (ราชวงศ์ที่ห้า)
ซาอูเร (ราชวงศ์ที่ห้า)
คาฟรา (ราชวงศ์ที่สี่) ผู้ทรงโปรดให้สร้างพีระมิดที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองที่กิซา
ดเจดเอฟรา (ราชวงศ์ที่สี่) ทรงเป็นฟาโรห์พระองค์แรกที่ทรงใช้สัญลักษณ์ดวงอาทิตย์ในพระนามคาร์ทูช
เตติ (ราชวงศ์ที่สาม) ซึ่งระบุว่าเป็นฟาโรห์พระนามว่า ฮอร์-เซเคมเคต
เบดจาตาว (ราชวงศ์ที่สอง) ซึ่งระบุว่าเป็นฟาโรห์พระนามว่า ฮอร์-โฮเทปเซเคมวี
รายพระนามของฟาโรห์ได้เรียงตามลำดับเวลาย้อนหลัง โดยฟาโรห์พระองค์แรกสุดจะต้องเป็นฟาโรห์พระองค์สุดท้าย แต่ละคอลัมน์ลงท้ายด้วยวลีว่า มา'อะ (ma'a) ซึ่งหมายถึง "ผู้ทรงธรรม" ซึ่งเป็นเรื่องปกติสำหรับการให้เกียรติแก่ฟาโรห์ผู้ล่วงลับ อาจจะเป็นไปได้ว่าเมสดเจอร์อูได้เข้าร่วมลัทธิพิธีบูชาพระบรมศพของฟาโรห์ดังกล่าว ซึ่งจะอธิบายได้ว่าเพราะเหตุใดถึงความสำคัญที่เมสดเจอร์อูจะกล่าวถึงและด้วยเหตุนี้จึงถวายเกียรติแด่ฟาโรห์ที่ได้รับเลือกดังกล่าวเท่านั้น
พระนามคาร์คูชนามว่า เบดจาตาว (หรือ เบดจ์อาว) และเตติ เป็นจุดสังเกตเป็นพิเศษสำหรับนักไอยคุปต์วิทยา ซึ่งที่แท้จริงแล้ว พระนาม "เบดจาตาว" เป็นพระนามอื่นที่ทราบกันเฉพาะจากบันทึกพระนามแห่งอไบดอส ซึ่งมีมาตั้งแต่สมัยราชอาณาจักรใหม่ที่บันทึกขึ้นในภายหลัง ตามตำแหน่งที่ระบุในรายพระนาม พระนาม "เตติ" ดูเหมือนจะต้องเป็นฟาโรห์ที่ต้องปกครองก่อนหน้าฟาโรห์ดเจเอฟเรและฟาโรห์คาฟเร ซึ่งฟาโรห์ที่ทรงเป็นไปได้ที่จะเป็นฟาโรห์เตติ คือ ฮอร์-เซเคมเคต ซึ่งเป็นที่ทราบจากพระนามเนบติบนลายฉลุงาช้างว่า ดเจเซอร์เตติ ดังนั้น ว็อล์ฟกัง เฮ็ลท์ค นักไอยคุปต์วิทยาจึงเสนอว่า "ฟาโรห์เตติ" คือ ฟาโรห์เซเคมเคต
== อ้างอิง ==
อียิปต์โบราณ
จารึกในประเทศอียิปต์
บก-ลฮง

บก-ลฮง (បុកល្ហុង, บุกลฺหุง; ) ภาษาเขมรถิ่นไทยเรียก โบะลฮ็อง หรือ เบาะลฮ็อง บ้างเรียก ส้มตำเขมร เป็นอาหารเป็นยำหรือสลัดรูปแบบหนึ่งของประเทศกัมพูชา มีลักษณะคล้ายกับส้มตำของประเทศไทย และตำหมากหุ่งของประเทศลาว แต่บก-ลฮงมีรสชาติอ่อนเผ็ด ออกรสหวานกว่าส้มตำ แต่หวานน้อยกว่าส้มตำแบบเวียดนาม ชาวเขมรโดยมากใช้ตะเกียบในการรับประทานบก-ลฮง
ดินแดนกัมพูชาเป็นชาติที่ได้รับมะละกอ หรือ ลฮง จากชาวสเปนบนหมู่เกาะฟิลิปปินส์ ก่อนเข้าสู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทยเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 21 ผ่านอาณาจักรล้านช้างจัมปาศักดิ์ซึ่งมีความเกี่ยวดองกับราชวงศ์เขมรผ่านการเสกสมรส และเป็นที่มาของคำว่า บักหุ่ง หรือ หมากหุ่ง ในภาษาลาวและภาษาอีสาน แต่กระนั้น บก-ลฮง กลับเป็นอาหารเขมรได้รับอิทธิพลมาจากส้มตำของประเทศไทย บ้างก็ว่าได้รับอิทธิพลจากตำหมากหุ่งของประเทศลาว
ส่วนประกอบของบก-ลฮง ประกอบด้วย มะละกอดิบสับ กระเทียม พริกขี้หนู กุ้งแห้ง ปูเค็ม ถั่วเขียว มะเขือเทศ โขลกลงในครกด้วยไม้ตีพริก แล้วใส่ด้วยใบโหระพา ผักชีใบยาว ใบมะกรูด ปรุงรสด้วยน้ำมะนาว น้ำปลา โรยหน้าด้วยถั่วลิสง ใส่ปลากรอบเพื่อเพิ่มความหอม บ้างนิยมใส่ใบแมงลักแทนโหระพา บางสูตรอาจใส่กะปิต่างน้ำปลา หรือนำเข้าปลาร้าแบบไทยไปใช้ ปัจจุบันบก-ลฮง ได้รับอิทธิพลด้านรสชาติจากส้มตำในประเทศไทยมากขึ้น โดยเฉพาะการใช้พริกที่มากขึ้น ซึ่งต่างออกไปจากขนบการทำอาหารเขมรดั้งเดิม มีชาวเขมรเปิดร้านบก-ลฮง และยำแบบไทย ซึ่งมีรสชาติจัดจ้านและเป็นที่นิยมกว่าแบบเขมรแต่เดิม ส่วนชาวไทยเชื้อสายเขมร ในแถบอีสานใต้ จะเรียกว่า โบ๊ะลฮอง ซึ่งมีรสชาติเผ็ดจัดจ้าน
ในประเทศไทย มีส้มตำเขมรอยู่ในสำรับอาหารของสกุลอภัยวงศ์ ซึ่งเป็นผู้สืบสันดานของขุนนางเขมรในเมืองพระตะบอง เรียกว่า ส้มตำมะระขี้นก ใส่ปลากรอบ มะระขี้นกฝานบาง มะเขือขื่น มะสัง ใบกะออม โดยจะใส่ปลาร้าเขมรที่ย่างไฟอ่อน ๆ จนหอม และต้องตำมะระขี้นกให้นุ่ม เพื่อทำให้ความขมของมะระลดลง รวมทั้งใส่มะสังเพื่อให้รสเปรี้ยวแทนมะนาว
== อ้างอิง ==
อาหารกัมพูชา
อาหารหมักดอง
สลัด
ตำบลโกลอแบร์

โกลอแบร์ (گلابر) เป็นตำบลในอำเภอกลาง เทศมณฑลอีร์จูด จังหวัดแซนจอน ประเทศอิหร่าน
จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 13,644 คนใน 3,433 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน พ.ศ. 2554 ตำบลนี้มีประชากร 14,921 คนใน 4,111 ครัวเรือน และสำมะโนล่าสุดใน พ.ศ. 2559 ตำบลนี้มีประชากร 14,321 คนใน 4,373 ครัวเรือน โดยหมู่บ้านที่ใหญ่ที่สุดในบรรดา 27 หมู่บ้านของตำบลนี้คือจูกีน ซึ่งมีประชากร 3,129 คน
== อ้างอิง ==
โกลอแบร์