pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อำเภอถงหลู

อำเภอถงหลู  เป็นอำเภอหนึ่งในมณฑลเจ้อเจียง ภาคตะวันออกของประเทศจีน อยู่ภายใต้การปกครองของนครหางโจว เมืองหลวงของมณฑลเจ้อเจียง
ในอำเภอถงลู่มีเขตการปกครองของชาติพันธุ์เชอ 1 แห่ง คือ ตำบลเอ๋อชาน
อำเภอนี้เป็นที่รู้จักจากการเป็นสถานที่ก่อตั้งบริษัทจัดส่งด่วนและโลจิสติกส์ 4 บริษัท ซึ่งภาษาจีนเรียกว่า ไคว่ตี้ (快递) ได้แก่ เชินทง (STO Express, 申通快递), ยวิ่นต๋า (Yunda, 韵达快递), หยวนทง (YTO Express, 圆通速递) และจงทง (ZTO Express, 中通快递) ในจีนเรียกบริษัทเหล่านี้ว่า กลุ่มไคว่ตี้แห่งถงหลู (桐庐帮)
== เขตการปกครอง ==
แขวง (เจียเต้า):
* แขวงถงจวิน (桐君街道)
* แขวงจิ้วเซี่ยน (旧县街道)
เมือง (เจิ้น):
* เมืองฟู่ชุนเจียง (富春江镇)
* เมืองเหิงชุน (横村镇)
* เมืองเฟินฉุ่ย (分水镇)
* เมืองเฟิ่งชวาน (凤川镇)
* เมืองไป่เจียง (百江镇)
* เมืองเหยาหลิน (瑶琳镇)
* เมืองเจียงหนาน (江南镇)
ตำบล (เซียง):
* ตำบลจงชาน (钟山乡)
* ตำบลซินเหอ (新合乡)
* ตำบลเหอชวิน (合村乡)
* ตำบลชนชาติเชอ เอ๋อชาน (莪山畲族乡)
== การขนส่ง ==
อำเภอถงหลูมีสถานีรถไฟถงหลูให้บริการ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Tonglu County government's official website 
หางโจว
ตำบลเชชพีร์

เชชพีร์ (شش پير) เป็นตำบลในอำเภอแฮมอยจอน เทศมณฑลเซพีดอน จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 19 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 8,197 คนใน 1,799 ครัวเรือน
== อ้างอิง ==
เชชพีร์
เทศมณฑลเซพีดอน
ไวรัส SARS-CoV-2 สายพันธุ์โอมิครอน

ไวรัส SARS-CoV-2 สายพันธุ์โอมิครอน (Ο) หรือเรียกว่า สายพันธุ์ B.1.1.529, สายพันธุ์ GR/484A หรือสายพันธุ์ 21K  เป็นสายพันธุ์ย่อยชนิดหนึ่งของเชื้อไวรัส SARS-CoV-2 ซึ่งเป็นเชื้อก่อโรคโควิด-19 มีการรายงานการค้นพบไวรัสสายพันธุ์นี้เป็นครั้งแรกที่ประเทศแอฟริกาใต้ โดยรายงานต่อองค์การอนามัยโลกเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021 หลังจากนั้นองค์การอนามัยโลกได้กำหนดให้ไวรัสสายพันธุ์นี้เป็นสายพันธุ์ที่น่ากังวล และกำหนดชื่อรหัสให้จากอักษรกรีก O (โอมิครอน)
ไวรัสสายพันธุ์โอมิครอนมีตำแหน่งการกลายพันธุ์มากกว่าสายพันธุ์ย่อยอื่น ๆ ที่มีรายงานมาก่อนหน้านี้มาก การกลายพันธุ์หลายอันพบในสายพันธุ์นี้เป็นครั้งแรก และมีหลายอันเกิดขึ้นในตำแหน่งของโปรตีนหนาม ซึ่ง ณ เวลาที่พบสายพันธุ์นี้ ตำแหน่งนี้เป็นตำแหน่งที่วัคซีนโควิด-19 หลายชนิดใช้เป็นเป้าหมายในการสร้างภูมิคุ้มกัน ทำให้เกิดความกังวลว่าไวรัสสายพันธุ์นี้อาจดื้อต่อวัคซีน รวมไปถึงเรื่องอื่น ๆ เช่น อาจมีผลต่ออัตราการแพร่กระจาย การหลบหลีกภูมิคุ้มกันในร่างกาย ได้อีกด้วย นี้เองจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้มีการกำหนดให้สายพันธุ์นี้เป็น "สายพันธุ์ที่น่ากังวล" อย่างรวดเร็ว และหลายประเทศออกมาตรการจำกัดการเดินทางแทบจะทันที
==การจำแนกประเภท==
===การตั้งชื่อ===
คณะที่ปรึกษาด้านวิชาการเกี่ยวกับวิวัฒนาการไวรัสขององค์การอนามัยโลกได้ประกาศเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021 ว่าให้เชื้อไวรัสสายพันธุ์ B.1.1.529 จัดเป็นสายพันธุ์ที่น่ากังวล และมีชื่อรหัสอักษรกรีกว่าโอมิครอน โดยองค์การอนามัยโลกได้ข้ามตัวอักษร นิว (Nu) และ ไซ (Xi) เพื่อป้องกันความสับสนกับคำว่า "New" (เป็นภาษาอังกฤษ แปลว่า "ใหม่") และคำว่า "Xi" ซึ่งเป็นนามสกุลที่มีผู้ใช้จำนวนมากในประเทศจีน  สำหรับการตั้งชื่อด้วยอักษรกรีกเช่นนี้ องค์การอนามัยโลกจะตั้งให้กับสายพันธุ์ที่น่ากังวลเท่านั้น
== การตรวจหาเชื้อ ==
การตรวจเชื้อแบบ PCR ที่ใช้อยู่ในปัจจุบันสามารถตรวจหาเชื้อ SARS-CoV-2 สายพันธุ์โอมิครอนได้ ส่วนการตรวจเชื้อแบบ ATK คาดว่าน่าจะไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ แต่ยังต้องรอการตรวจสอบยืนยันจากผู้เชี่ยวชาญก่อน
== สถิติ ==

== อาการ ==
ยังไม่มีข้อมูลบ่งบอกว่าผู้ป่วยจากไวรัสสายพันธุ์นี้จะมีอาการแตกต่างจากสายพันธุ์อื่น ๆ หรือไม่ และผู้ป่วยบางรายอาจไม่มีอาการใด ๆ ส่วนผู้ป่วยบางรายอาจถึงขั้นเสียชีวิต ดังที่มีผู้เสียชีวิตจากไวรัส SARS-CoV-2 สายพันธุ์โอมิครอนเป็นรายแรกที่สหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2564 
== อ้างอิง ==
สายพันธุ์ย่อยของไวรัส SARS-CoV-2
อำเภอเฟิง

อำเภอเฟิง หรือ เฟิงเซี่ยน  เป็นอำเภอหนึ่งภายใต้การปกครองของนครสวีโจว มณฑลเจียงซู สาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือสุดและตะวันตกสุดของมณฑล มีพรมแดนติดกับมณฑลชานตงทางทิศเหนือและทิศตะวันตก และมณฑลอานฮุยทางทิศใต้ อำเภอเฟิงขึ้นชื่อเรื่องต้นแอปเปิลฟูจิ ซึ่งมีพื้นที่ปลูกประมาณ 11,120 เอเคอร์ (หรือ 45 ตารางกิโลเมตร)
== ที่มาของชื่อ ==
คำว่า "เฟิง"  ในที่นี้มีความหมายสองประการ ประการแรกคือ เป็นชื่อของลำน้ำสาขาเก่าแก่ของแม่น้ำซี่ที่ไหลผ่านในพื้นที่แห่งนี้ อีกประการหนึ่งคือ เป็นคำคุณศัพท์ที่ใช้อธิบายสภาพพื้นที่อันอุดมสมบูรณ์
== ประวัติศาสตร์ ==
บริเวณที่เป็นอำเภอเฟิงทุกวันนี้ เคยเป็นเมืองหนึ่งที่อยู่ภายใต้การปกครองของอำเภอเพ่ย์ เรียกว่า เฟิงอี้ (豐邑) โดยราชวงศ์ฮั่นตอนต้นก่อนการก่อตั้ง จากนั้นก็ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นแคว้นเพ่ย์ ในมณฑลยวี่ (ยวี่โจว) จนถึง ค.ศ. 583 ก็ได้เป็นส่วนหนึ่งของแคว้นเผิงเฉิง (ปัจจุบันคือสวีโจว) และเคยถูกยุบครั้งหนึ่ง แต่ก็กลับมาจัดตั้งใหม่อีกครั้งใน ค.ศ. 457 อำเภอนี้อยู่ภายใต้เขตอำนาจของมณฑลชานตงชั่วคราวระหว่างปี 1949 ถึง 1953
== เขตการปกครอง ==
ปัจจุบันอำเภอเฟิงประกอบด้วย 14 เมือง (镇 เจิ้น) ดังนี้
14 เมือง
เฟิ่งเฉิง (凤城镇)
โฉ่วเซี่ยน (首羡镇)
ชุ่นเหอ (顺河镇)
ฉางเตี้ยน (常店镇)
ฮวานโข่ว (欢口镇)
ชือไจ้ (师寨镇)
หัวชาน (华山镇)
เหลียงไจ้ (梁寨镇)
ฟั่นโหลว (范楼镇)
ซุนโหลว (孙楼镇)
ซ่งโหลว (宋楼镇)
ต้าชาเหอ (大沙河镇)
หวางโกว (王沟镇)
เจ้าจวง (赵庄镇)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
www.xzqh.org
วันเด็กแห่งชาติ (ญี่ปุ่น)

วันเด็กแห่งชาติ  ตรงกับวันที่ 5 พฤษภาคมของทุก ๆ ปีในประเทศญี่ปุ่น เพื่อให้เห็นถึงคุณค่าของเด็กและขอบคุณพ่อแม่ของพวกเขาที่คอยเลี้ยงดูจนเติบโตเป็นผู้ใหญ่
== ประวัติ ==
ในอดีตวันเด็กแห่งชาติถูกเรียกว่า "เทศกาลทังโงะ โนะ เซ็กกุ " ที่จัดขึ้นในทุก ๆ วันที่ 5 พฤษภาคม ซึ่งถือเป็นวันเฉลิมฉลองการเติบโตของเด็กชาย ในวันดังกล่าวจะมีการจะประดับธงปลาคาร์ฟ หรือ โคยโนโบริ ไว้หน้าบ้านเพื่อขอพรให้เด็กชายในครอบครัวของตนมีสุขภาพที่แข็งแรง และสวมหมวกคาบูโตะ  ให้แก่เด็กชายในพิธี "ฮัตสึเซ็กกุ " เพื่อสื่อถึงเกาะป้องกันที่คอยคุ้มครองเด็กชายไว้ไม่ให้เจ็บไข้ได้ป่วย แต่หากเป็นเด็กหญิงจะเข้าร่วมเทศกาล "ฮินะมัตสึริ " หรือ "โมโมโนะ โนะ เซ็กกุ " ที่จะจัดขึ้นในวันที่ 3 มีนาคมของทุกปีเพื่อฉลองการเติบโตของเด็กหญิงในช่วงสมัยยุคนาระ โดยจะมีการวางตุ๊กตาฮินะเป็นการตกแต่งภายในบ้านและจะส่งต่อตุ๊กตาจากรุ่นสู่รุ่นไป แต่ทั้งนี้ในปี 1948 รัฐบาลญี่ปุ่นได้ตัดสินใจรวมวันทังโงะ โนะ เซ็กกุ และ ฮินะมัตสึริ เป็นวันเดียวกันโดยใช้ชื่อ "โคโดโมะ โนะ ฮิ " ที่หมายถึงวันของทั้งเด็กชายและเด็กหญิง โดยยังคงกำหนดให้วันดังกล่าวเป็นวันที่ 5 พฤษภาคมของทุกปี
== การเฉลิมฉลอง ==

แม้จะมีการรวมวันเด็กของทั้งเด็กชายและเด็กหญิงรวมกันเป็นวันเดียวกัน แต่วิธีการเฉลิมฉลองในวันดังกล่าวยังคงปฏิบัติสืบต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน เช่น การประดับธงปลาคาร์ฟไว้หน้าบ้านเพื่อเสริมความสิริมงคลและความเจริญก้าวหน้าของเด็กชายในครอบครัวของตนตามความเชื่อของชาวจีนโบราณที่ว่าปลาคาร์ฟที่ว่ายทวนกระแสน้ำเพื่อมุ่งสู่ประตูมังกร  ได้สำเร็จในขณะที่ปลาตัวอื่น ๆ ยอมแพ้ จึงสามารถเปรียบเสมือนได้กับมังกรที่กล้าหาญ
หมวกคาบูโตะ เกราะโยโรย  และตุ๊กตานักรบ  จะถูกนำมาวางไว้ในบ้านเพื่อเสริมความมั่นคงให้กับเด็กชาย นอกจากนี้ยังทานขนมเฉพาะเทศกาล เช่น เค้กข้าวเหนียว "ชิมากิ " หรือ "โมจิโกเมะ " ที่ห่อในใบกล้วย
== อ้างอิง ==
วันหยุดในญี่ปุ่น
วัฒนธรรมญี่ปุ่น
เทศบาลตำบลควนกุน

เทศบาลตำบลควนกุน เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 8 และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2 ของตำบลกะลาเส ในอำเภอสิเกา จังหวัดตรัง เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลควนกุนที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2536 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 2,178 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอำเภอสิเกา จังหวัดตรัง อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอสิเกาประมาณ 20.8 กิโลเมตร ศาลากลางจังหวัดตรังประมาณ 50.6 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 839 กิโลเมตร มีพื้นที่รับผิดชอบ 9.84 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ประมาณ 6,150.0 ไร่ และแบ่งพื้นที่เทศบาลออกเป็น 5 ชุมชน ในพื้นที่บางส่วนของตำบลกะลาเส ได้แก่ ชุมชนหัวสะพาน ชุมชนตรอกบก ชุมชนควนกุน ชุมชนร่มเมือง และชุมชนเมืองใหม่
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลตำบลควนกุน
ควนกุน
ควนกุน
อำเภอสิเกา
วันเคารพผู้สูงอายุ

วันเคารพผู้สูงอายุ  หรือ วันผู้สูงอายุ ตรงกับวันจันทร์ที่ 3 ของเดือนกันยายนของทุกปีในประเทศญี่ปุ่น เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองการมีสุขภาพดีและอายุยืนยาว วันเคารพผู้สูงอายุในประเทศญี่ปุ่นเริ่มต้นครั้งแรกในจังหวัดเฮียวโงะที่ได้จัดงานวันผู้สูงอายุ  ในวันที่ 15 กันยายน และวันดังกล่าวก็ได้รับความนิยมไปทั่วประเทศจนถึงปี ค.ศ. 1966 รัฐบาลฯ จึงกำหนดวันดังกล่าวให้เป็นวันหยุดราชการตามพระราชบัญญัติวันหยุดราชการ แต่ต่อมาในปี 2003 วันเคารพผู้สูงอายุถูกกำหนดใหม่ให้เป็นวันจันทร์ที่ 3 ของเดือนกันยายนเพื่อสร้างวันหยุดต่อเนื่องรวม 3 วันตามระบบแฮปปี้ซันเดย์
ในปี 2015 จากการสำรวจของรัฐบาลญี่ปุ่น พบว่าประชากรที่มีอายุมากกว่า 65 ปีขึ้นไปมีทั้งสื้นราว 34 ล้านคน ในขณะที่ประชากรที่มีอายุมากกว่า 80 ปีขึ้นไปมีมากถึง 10 ล้านคน
== การเฉลิมฉลอง ==
แม้ว่าในวันดังกล่าวจะไม่มีประเพณีในการปฏิบัติตนอย่างแน่ชัด แต่องค์กรหรือหน่วยงานท้องถิ่นจะจัดงานเพื่อผู้สูงอายุโดยเฉพาะ เช่น การมอบเบ็นโตและเครื่องใช้ที่จำเป็นอย่างสบู่หรือยาสีฟัน โรงเรียนในท้องถิ่นจะร่วมการจัดการแสดงในบ้านพักคนชรา หรือการจัดการแข่งขันระหว่างผู้สูงอายุ ห้างสรรพสินค้าจะวางจำหน่วยสินค้าเพื่อให้คนในครอบครัวมอบแก่ผู้สูงอายุที่เป็นที่เคารพอย่าง "โยคัง" หรือ ปลาแห้งปรุงรสโรยข้าวราดน้ำชา "ชาซูเกะ"
== อ้างอิง ==
วันหยุดในญี่ปุ่น
ทฤษฎีบทของโรลล์

ในแคลคูลัส ทฤษฎีบทของโรลล์ หรือ บทแทรกของโรล กล่าวว่าฟังก์ชันค่าจริงใด ๆ ที่หาอนุพันธ์ได้ และมีจุดสองจุดที่ทำให้ฟังก์ชันนั้นมีค่าเท่ากัน จะต้องมีจุดนิ่งอย่างน้อยหนึ่งจุดระหว่างจุดสองจุดนั้น หรืออีกนัยหนึ่งคือ จะต้องมีจุดที่อนุพันธ์ของฟังก์ชันนั้นเป็นศูนย์ นั่นคือจุดที่อนุพันธ์อันดับแรก
ทฤษฎีบทนี้ตั้งชื่อตาม มิเชล โรลล์ นักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศส
== รูปแบบมาตรฐานของทฤษฎีบท ==
ทฤษฎีบทของโรลล์สามารถใช้เพื่อพิสูจน์ ทฤษฎีบทค่าเฉลี่ย ซึ่งทฤษฎีบทของโรลล์เป็นกรณีพิเศษของทฤษฎีบทดังกล่าวอีกทอดหนึ่ง นอกจากนี้ทฤษฎีบทของโรลล์ยังเป็นฐานสำหรับพิสูจน์ ทฤษฎีบทของเทย์เลอร์ อีกด้วย
== ประวัติ ==
แม้ว่าทฤษฎีบทจะตั้งชื่อตาม มิเชล โรลล์ แต่บทพิสูจน์ในปี 1691 ของโรลล์นั้นครอบคลุมเฉพาะกรณีฟังก์ชันพหุนามเท่านั้น บทพิสูจน์ของเขาไม่ได้ใช้แคลคูลัส ซึ่งในตอนนั้นเขาถือว่าเป็นทฤษฎีที่ไม่เป็นเหตุเป็นผล ทฤษฎีของโรลล์ในรูปแบบปัจจุบันนี้พิสูจน์ครั้งแรกโดย ออกุสแต็ง-หลุยส์ โคชี ในปี ค.ศ. 1823 โดยเป็นบทแทรกหนึ่งของ ทฤษฎีบทค่าเฉลี่ย  ชื่อ "ทฤษฎีบทของโรลล์" ถูกใช้เป็นครั้งแรกโดย มอริตซ์ วิลเฮล์ม โดรบิสช์ ชาวเยอรมันในปี 1834 และ กุยอิสโต เบลลาวิติส ชาวอิตาลีในปี 1846 
== ตัวอย่าง ==

=== ตัวอย่างแรก: ครึ่งวงกลม ===
กำหนดรัศมี r > 0  พิจารณาฟังก์ชันรูปครึ่งวงกลม
f(x)=\sqrt{r^2-x^2},\quad x\in[-r,r]
กราฟของฟังก์ชันข้างต้นคือครึ่งวงกลมส่วนบนที่มีจุดศูนย์กลางที่จุดกำเนิด ฟังก์ชันนี้ต่อเนื่องบนช่วงปิด [-r,r] และหาอนุพันธ์ได้บนช่วงเปิด (-r,r) แต่ไม่สามารถหาอนุพันธ์ได้ที่จุดปลาย -r  และ r ทั้งสอง
เนื่องจาก f(-r) = f(r) เราสามารถใช้ใช้ทฤษฎีบทของโรลล์กับฟังก์ชันนี้ได้ และจะเห็นว่ามีจุดที่อนุพันธ์ของ f เป็นศูนย์ สังเกตว่าทฤษฎีบทนี้ใช้ได้แม้ว่าฟังก์ชันจะไม่มีอนุพันธ์ที่จุดปลายของช่วงปิดได้ เนื่องจากต้องการความหาอนุพันธ์ได้ของฟังก์ชันบนช่วงเปิดเท่านั้น
=== ตัวอย่างที่สอง: ฟังก์ชันค่าสัมบูรณ์ ===

ถ้าฟังก์ชันไม่มีสมบัติหาอนุพันธ์ได้บนช่วงเปิด อาจไม่ได้ผลลัพธ์ตามทฤษฎีบทของโรลล์ พิจารณาฟังก์ชันค่าสัมบูรณ์
f(x) = |x|,\qquad x\in[-1,1]
พบว่า f(-1) = f(1) แต่ไม่มีค่า c ระหว่าง −1 และ 1 ที่ทำให้ f'(c) = 0 ทั้งนี้เป็นเพราะว่าฟังก์ชันดังกล่าวหาอนุพันธ์ที่จุด x = 0 ไม่ได้
สังเกตว่าอนุพันธ์ของ f เปลี่ยนเครื่องหมายที่จุด x = 0 แต่เท่ากับ 0 ทฤษฎีบทของโรลล์ใช้ไม่ได้เพราะฟังก์ชัน f ไม่ได้หาอนุพันธ์ได้ทุกจุดในช่วงเปิด อย่างไรเสียเราจะเห็นว่า f มีจุดวิกฤติในช่วงดังกล่าว
== กรณีทั่วไป ==
ตัวอย่างที่สองเป็นตัวอย่างหนึ่งของกรณีทั่วไปของทฤษฎีบทของโรลล์:
ในกรณีที่ลิมิตทางซ้ายและลิมิตทางขวาเท่ากันทั้งสองค่าสำหรับทุก x แล้วฟังก์ชันจะหาอนุพันธ์ได้ และจะได้ทฤษฎีบทของโรลล์
=== ข้อสังเกต ===
ถ้า f เป็นฟังก์ชันเว้าหรือฟังก์ชันนูน แล้วอนุพันธ์ทางขวาและอนุพันธ์ทางซ้ายจะหาได้ทุกจุด ดังนั้นลิมิตขางต้นย่อมหาได้และเป็นจำนวนจริง
รูปแบบทั่วไปนี้เพียงพอที่จะใช้พิสูจน์ว่าฟังก์ชันเป็นฟังก์ชันนูนถ้าอนุพันธ์ทางเดียวเป็นฟังก์ชันเพิ่มทางเดียว
: f'(x^-) \le f'(x^+) \le f'(y^-),\qquad x 
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ทฤษฎีบทค่าเฉลี่ย
ทฤษฎีบทค่าระหว่างกลาง
การประมาณค่าในช่วงเชิงเส้น
ทฤษฎีบทเกาส์-ลูกาส์
== ลิงก์ภายนอก ==
Rolle's and Mean Value Theorems ที่cut-the-knot.
บทพิสูจน์ในระบบมิซาร์ proof: http://mizar.org/version/current/html/rolle.html#T2
แคลคูลัส
การวิเคราะห์เชิงจริง
โบรกปา

โบรกปา คือกลุ่มชุมชนย่อยของชาวดาร์ดซึ่งอาศัยอยู่ทางตะวันออกของกัศมีร์มายาวนาน พวกเขาใช้ภาษาโบรกสตัต ซึ่งเป็นภาษาย่อยของภาษาชีนา จัดอยู่ในตระกูลภาษาอินโด-อารยัน ซึ่งไม่สามารถเข้าใจได้กับภาษาชีนากลุ่มอื่น ๆ ส่วนใหญ่ชาวโบรกปาอาศัยในเขตลาดักของประเทศอินเดีย และมีจำนวนน้อยอาศัยในเขตบัลติสถานของประเทศปากีสถาน ส่วนใหญ่พบในหมู่บ้านทาร์ (Dha), หานู (Hanu), เบียมา (Beama), คาร์กอน (Garkon), ทาร์จิก (Darchiks), ศารจัย (Sharchay), จูลิจัน (Chulichan) และพาตาลิก (Batalik) ในฝั่งอินเดีย และพ้นเส้นควบคุมจะพบบ้านคาโนก (Ganoaks), โมโรล (Morol), ดานานุซาร์ (Dananusar), เจเจทัง (Chechethang) ในเขตที่ราบสูงเดโอซาอี (Deosai) ในเขตบัลติสถานของประเทศปากีสถาน พวกเขาอ้างว่าบรรพบุรุษอพยพมาจากชีลาสในประเทศปากีสถาน
== ศัพทมูลวิทยา ==
ชื่อ โบรกปา เป็นชื่อที่ชาวลาดักใช้เรียกชนกลุ่มนี้ มาจากคำว่า ดรุกปา เป็นภาษาทิเบตแปลว่า ชาวเติร์ก หรือมาจาก โบรกปา (འབྲོག་པ།) ซึ่งเป็นคำทิเบตที่แปลว่า เผ่าเร่ร่อน
== วัฒนธรรม ==
ชาวโบรกปาในเลห์ส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ ขณะที่ชาวโบรกปาจำนวนหนึ่งในการ์คิลนับถือศาสนาอิสลาม ชาวโบรกปาจะไม่บริโภคนมและสัตว์ปีก รับประทานอาหารสามมื้อคือ เวลาเช้า กลางวัน และค่ำ โดยมากจะรับประทานเนื้อสัตว์โดยมากเป็นเนื้อแกะ สถานะทางเศรษฐกิจของครัวเรือนเป็นตัวกำหนดการบริโภคเนื้อสัตว์ หากมีเทศกาลหรือการประกอบพิธีกรรมจะทำให้ผู้คนเข้าถึงเนื้อแกะได้มากขึ้น
== เศรษฐกิจ ==
สถานะทางเศรษฐกิจของชาวโบรกปาเปลี่ยนจากสังคมเกษตรกรรมเป็นแรงงานจ้าง การแบ่งงานโดยใช้เพศและอายุกลายเป็นเรื่องพ้นสมัย ชาวโบรกปามีคติผัวเดียวเมียเดียว เป็นครอบครัวเดี่ยว และได้รับการศึกษา โดยพัฒนาสู่การเป็นลูกจ้างในเศรษฐกิจทางทหารและการขนส่งสัมภาระ แสดงให้เห็นถึงการทำงานที่ซับซ้อนของลาดักในภาวะทันสมัย
== อ้างอิง ==
กลุ่มชาติพันธุ์ในลาดัก
กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอินเดีย
โปเกมอน มิสทะรีดันเจียน เกตส์ทูอินฟีนิตี

โปเกมอน มิสทะรีดันเจียน เกตส์ทูอินฟีนิตี (; Pokémon Mystery Dungeon: Gates to Infinity) เป็นวิดีโอเกมแนวโรกไลก์ที่พัฒนาโดยบริษัทสไปค์ชุนซอฟท์ จำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดและนินเท็นโด ออกจำหน่ายสำหรับนินเท็นโด 3ดีเอส ในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ในอเมริกาเหนือในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2556 ในยุโรปในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 และในออสตราเลเซียในวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 ส่วนเนื้อเรื่องตามสไตล์ของโปเกมอน มิสทะรีดันเจียน ผู้เล่นกลายเป็นโปเกมอนและผู้เล่นตกอยู่โลกของโปเกมอนที่ภูมิภาคMist Continent วิธีเลือกโปเกมอนตอบคำถามนิสัยผู้เล่น เขาสุ่มโปเกมอนให้ต่อไปนี้ พิคาชู ซึทาจะ โพคาบู มิจูมารุ และ คิบาโกะ ผู้เล่นจะเลือกคู่หูโปเกมอนได้ เกมนี้เป็นครั้งแรกที่เพิ่มระบบเนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้หรือDLC
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2555
เกมผลิตโดยสไปค์ชุนซอฟท์
เกมสำหรับนินเท็นโด 3ดีเอส
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
วิดีโอเกมตะลุยดันเจียน
วิดีโอเกมโรกไลก์
แม่น้ำพะโค

แม่น้ำพะโค (ပဲခူးမြစ်) เป็นแม่น้ำทางตอนใต้ของประเทศพม่า ไหลผ่านพะโคและย่างกุ้ง เชื่อมกับ แม่น้ำย่างกุ้ง ทางตอนใต้ของเมืองย่างกุ้ง แม่น้ำพะโคมีต้นน้ำมาจากลำธารหลายสายบนทิวเขาพะโค เดิมเชื่อว่ามีต้นทางจากภูเขาซินนามอง ในอำเภอและปะด้าน การสำรวจทางอุทกวิทยาสมัยใหม่พบลำธารไกลออกไปทางเหนือในอำเภอพยู่ ซึ่งไหลลงสู่ลุ่มแม่น้ำพะโค แม่น้ำพะโคไหลเข้าสู่เขตย่างกุ้งบรรจบกับแม่น้ำย่างกุ้งที่ มังกี้พอยต์ อำเภอโบตะทอง ซึ่งแม่น้ำต่อจากนี้เรียกกันว่าแม่น้ำย่างกุ้ง
ในปี ค.ศ. 1608 นักผจญภัยชาวโปรตุเกส ฟีลีปึ ดึ บรีตู อี นีโกตึ หรือรู้จักในพม่าว่า งะซีนกา ได้ปล้นสะดมเจดีย์ชเวดากอง คนของเขาเอาระฆังพระเจ้าธรรมเจดีย์ 300 ตันไปโดยใช้ช้างและแรงงานบังคับ ดึ บรีตูเจตนาจะหลอมระฆังเพื่อสร้างปืนใหญ่ แต่ระฆังได้ตกลงไปในแม่น้ำขณะกำลังขนย้าย
หลายคนพยายามค้นหาระฆังในน้ำขุ่นของแม่น้ำ จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่สำเร็จ เจมส์ บลันต์ นักประดาน้ำลึกมืออาชีพได้ดำน้ำสำรวจ 115 ครั้ง โดยใช้ภาพ โซนาร์ ของวัตถุในพื้นที่เพื่อเป็นแนวทาง จนถึงวันนี้ก็ยังไม่ได้รับการกู้คืน นักประดาน้ำชาวพม่าหลายคนเสียชีวิตจากการตามหา รวมถึงนักดำน้ำของกองทัพเรือ 2 คนที่ติดอยู่ในซากเรือในบริเวณใกล้เคียง ระฆังได้กลายเป็นเป้าหมายของความเชื่อทางไสยศาสตร์ระดับชาติที่เชื่อว่าการค้นหาจะถูกคำสาป และการนำระฆังกลับมาเป็นกุญแจสู่การหลุดพ้นจากประเทศยากจน
== อ้างอิง ==
พะโค
เขตการปกครองระดับกิ่งมณฑล

เขตการปกครองระดับกิ่งมณฑล หรือ เขตการปกครองระดับอนุมณฑล  ในสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นนครระดับจังหวัดที่ปกครองโดยมณฑล แต่ได้รับการยกฐานะขึ้นกึ่งหนึ่ง ดังนั้น จึงอยู่ภายใต้ระดับมณฑลครึ่งหนึ่ง แต่อยู่เหนือระดับจังหวัดครึ่งหนึ่ง (จึงได้ชื่อว่า กิ่งมณฑล/อนุมณฑล)
การยกฐานะเช่นนี้ใช้กับทุกเขตการปกครอง หน่วยงานการบริหาร และพรรคการเมือง ตัวอย่างเช่น นายกเทศมนตรีของเขตการปกครองระดับกิ่งมณฑล จะมีฐานะเทียบเท่ารองผู้ว่าการมณฑล
เขตการปกครองระดับกิ่งมณฑลยังคงอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑล เช่นเดียวกับเขตการปกครองระดับจังหวัด อย่างไรก็ตาม มีนครระดับกิ่งมณฑลจำนวน 5 แห่งที่มีสถานะเพิ่มเป็น นครที่กำหนดไว้โดยเฉพาะในแผนของรัฐ  ด้วย ซึ่งมีอำนาจในระดับมณฑลที่เหนือไปกว่าประเด็นทางเศรษฐกิจ เช่น การเงินของรัฐบาล ศุลกากร การวางแผนกลยุทธ์ทางเศรษฐกิจ นโยบายเศรษฐกิจ กิจการเศรษฐกิจต่างประเทศ การธนาคาร ฯลฯ
เขตการปกครองระดับกิ่งมณฑลมีส่วนประกอบหน่วยย่อยคล้ายกับเขตการปกครองระดับจังหวัด ซึ่งประกอบด้วย พื้นที่ใจกลางเมืองที่ล้อมรอบด้วยพื้นที่ชนบท พื้นที่ดังกล่าวรวมกันแบ่งออกเป็น เขต, และอำเภอหรือนครระดับอำเภอที่อยู่โดยรอบ (โดยทั้งหมดนี้ยกฐานะเป็นระดับกิ่งจังหวัด) ที่ปกครองโดยเขตการปกครองระดับกิ่งมณฑลในนามของมณฑล ซึ่งทั้งหมดมีเขตเมืองเป็นของตนเองที่ล้อมรอบด้วยพื้นที่ชนบทของตนเอง
== แผนที่เขตการปกครองระดับกิ่งมณฑลในประเทศจีน ==
=== นครระดับกิ่งมณฑล ===
นครเดิม 16 แห่ง ได้เปลี่ยนชื่อเป็น นครระดับกิ่งมณฑล เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 1994 โดยคณะกรรมการกลางฝ่ายองค์กร ร่วมกับมีฐานะเป็นนครระดับจังหวัดด้วย นครดังกล่าวส่วนใหญ่เป็นเมืองหลวงของมณฑลที่นครนั้นตั้งอยู่
หลังจากที่ฉงชิ่งได้รับการจัดตั้งเป็นนครปกครองโดยตรง ทำให้ปัจจุบันมีนครระดับกิ่งมณฑลจำนวน 15 แห่ง
ฉงชิ่งเคยเป็นนครระดับกิ่งมณฑลของมณฑลเสฉวน จนมาถึงวันที่ 14 มีนาคม 1997 ฉงชิ่งได้กลายเป็นนครอิสระโดยแยกออกจากมณฑลเสฉวนอย่างสิ้นเชิง นอกจากนี้ กองผลิตและก่อสร้างซินเจียงยังมีอำนาจในระดับกิ่งมณฑลอีกด้วย
เฉิงตูเป็นนครระดับกิ่งมณฑลที่มีประชากรมากที่สุด มากกว่าประชากรของนครอิสระอย่างเทียนจิน ในขณะที่ทั้งฮาร์บินและเฉิงตูก็มีพื้นที่ทางบกใหญ่กว่าเทียนจิน
รวมแล้วมีนครระดับกิ่งมณฑล 5 แห่งที่ไม่ใช่เมืองหลวงมณฑลของตนเอง นครทั้งห้านี้ถูกกำหนดให้เป็น "นครที่มีสถานะการวางแผนอิสระ" 
=== พื้นที่ใหม่ระดับกิ่งมณฑล ===
นอกจากนี้ เขตใหม่ผู่ตงของเซี่ยงไฮ้ และเขตใหม่ปินไห่ของเทียนจิน ซึ่งเป็นเขตระดับอำเภอ ก็ยังได้รับอำนาจในระดับกิ่งมณฑลอีกด้วย
=== จังหวัดปกครองตนเองระดับกิ่งมณฑล ===
จังหวัดอีหลี ซึ่งเป็นจังหวัดปกครองตนเองชนชาติคาซัค มี 2 จังหวัดอยู่ในความปกครองคือ จังหวัดอัลไต และจังหวัดถ่าเฉิง และอีก 11 เขตการปกครองระดับอำเภอที่ถูกควบคุมภายใต้เขตอำนาจของจังหวัดอีหลีโดยตรง แต่สถานะทางกฎหมายของจังหวัดอีหลีเป็นเพียงเขตการปกครองระดับจังหวัดเท่านั้น ซึ่งเป็นกรณีพิเศษในระบบเขตการปกครองของจีน และเป็นการไม่ถูกต้องที่จะถือว่าจังหวัดอีหลีเป็นเขตการปกครองระดับกิ่งมณฑล ซึ่งไม่มีหลักเกณฑ์ทางกฎหมาย จนถึงปี 2001 จังหวัดอีหลีก็ได้มีจังหวัดที่ 3 มาอยู่ในความปกครอง หน่วยย่อยที่ควบคุมโดยตรงนั้นได้รับการปกครองในฐานะเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดอีหลี (伊犁地区)
== อ้างอิง ==
 
หน่วยการบริหารของประเทศจีน
เขตการปกครองระดับจังหวัดของสาธารณรัฐประชาชนจีน
แม่น้ำย่างกุ้ง

แม่น้ำย่างกุ้ง (เรียกกันอีกชื่อว่า แม่น้ำร่างกุ้ง หรือ แม่น้ำไลง์) เกิดขึ้นจากการบรรจบกันของ แม่น้ำพะโค และ แม่น้ำมยิเมคะ (မြစ်မခမြစ်) เป็นชะวากทะเล ที่ไหลจากย่างกุ้ง ลงสู่ อ่าวเมาะตะมะ ใน ทะเลอันดามัน เป็นร่องน้ำที่เรือเดินมหาสมุทรร่องได้จึงมีบทบาทสำคัญในทางเศรษฐกิจของประเทศพม่า
คลองตวานเต้ เชื่อมแม่น้ำย่างกุ้งกับ ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิรวดี ที่ซึ่งครั้งหนึ่งถูกขนานนามว่า 'ชามข้าวแห่งเอเชีย' ประกอบด้วยพื้นที่  อันเขียวชอุ่ม สวนไม้สักและที่ลุ่มน้ำขังป่าชายเลน ปัจจุบันที่หลายแห่งถูกแผ้วถางสำหรับปลูกข้าว
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แม่น้ำในประเทศพม่า
อำเภอหย่งเจีย

อำเภอหย่งเจีย (; ภาษาถิ่นเวินโจว: yon2ko1/ yu3 ion ko) เป็นอำเภอหนึ่งภายใต้การปกครองของนครระดับจังหวัดเวินโจว ทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลเจ้อเจียง สาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองเวินโจวไปทางเหนือประมาณ  พื้นที่ชมวิวแม่น้ำหนานซีตั้งอยู่ในอำเภอนี้ และแม่น้ำสายนี้ก็ได้รับการประกาศเข้าสู่บัญชีรายชื่อชั่วคราวของศูนย์มรดกโลกองค์การยูเนสโก
== เขตการปกครอง ==
แขวง
แขวงของคณะกรรมการปกครองชั่งถัง (上塘管委会):
* แขวงเป่ย์เฉิง (北城街道)
* แขวงตงเฉิง (东城街道)
* แขวงหนานเฉิง (南城街道)
แขวงของคณะกรรมการปกครองโอวเป่ย์ (瓯北管委会):
* แขวงตงโอว (东瓯街道)
* แขวงเจียงเป่ย์ (江北街道)
* แขวงหวงเถียน (黄田街道)
* แขวงซานเจียง (三江街道)
* แขวงอูหนิว (乌牛街道)
เมือง
เมืองเฉียวโถว (桥头镇)
เมืองเฉียวเซี่ย (桥下镇)
เมืองชาโถว (沙头镇)
เมืองปี้เหลียน (碧莲镇)
เมืองซวิ่นไจ๋ (巽宅镇)
เมืองหยานโถว (岩头镇)
เมืองเฟิงหลิน (枫林镇)
เมืองหยานถ่าน (岩坦镇)
เมืองต้ารั่วหยาน (大箬岩镇)
เมืองเฮ่อเชิ่ง (鹤盛镇)
== อ้างอิง ==
เวินโจว
วันกีฬาแห่งชาติ (ญี่ปุ่น)

วันกีฬาแห่งชาติ  ตรงกับวันจันทร์ที่สองของเดือนตุลาคมของทุกปีในประเทศญี่ปุ่น เดิมเรียกว่า วันสุขภาพและกีฬาแห่งชาติ หรือ วันพลศึกษา  เพื่อฉลองการเปิดพิธีโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 การสร้างความสำคัญถึงสุขภาพที่ดีของประชาชน และเล่นกีฬาอย่างมีความสุข ในปี 2020 วันกีฬาแห่งชาติได้เลื่อนจากวันจันทร์ที่สองของเดือนตุลาคมของทุกปีเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม เพื่อให้ตรงกับวันเปิดพิธีของโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
== ประวัติและการเฉลิมฉลอง ==

รัฐบาลฯ ได้กำหนดให้วันที่ 10 ตุลาคม ซึ่งเป็นวันเปิดพิธีของโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 เป็นวันพลศึกษาในปี 1966 เพื่อจุดประสงค์ที่จะให้ประชาชนมีสุขภาพร่างกายและจิตใจที่แข็งแรง ในวันดังกล่าวโรงเรียนหรือชุมชนท้องถิ่นจะจัดงานกีฬาสี  โดยก่อนที่จะเริ่มเล่นกีฬา ก็จะออกกำลังกายเพื่อยืดเส้นยืดสายด้วยการบริหารกาย  ถึงจะเริ่มเล่นกีฬา โดยกีฬาที่เล่นจะสามารถเล่นเป็นหมู่ได้ง่าย เช่น ชักเย่อ โยนลูกบอล การวิ่งผลัด โยนถุงถั่วให้ลงตระกร้าที่ผูกไว้บนเสาไม้ค้ำสูงที่เรียกว่าทามะอิเระ  หรือการกลิ้งลูกบอลขนาดใหญ่ไปหาสมาชิกทีมอีกฝั่ง  เป็นต้น
แต่ต่อมาในปี 2000 ได้มีการเปลี่ยนวันพลศึกษาเป็นวันจันทร์ที่สองของเดือนตุลาคมตามระบบแฮปปี้ซันเดย์ที่ย้ายวันหยุดราชการต่าง ๆ ไปเป็นวันจันทร์เพื่อสร้างวันหยุดติดต่อกันสามวัน และในปี 2018 ได้มีการเปลี่ยนชื่อวันพลศึกษาเป็นวันกีฬาแห่งชาติ โดยมีผลบังคับใช้ในปี 2020 เป็นต้นมา ด้วยเหตุผลที่คำว่า "พลศึกษา" ให้ความรู้สึกที่โน้มไปทางการศึกษาในโรงเรียนมากกว่าและชูความสำคัญของการเล่นกีฬาเพื่อให้สอดคล้องกับโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
== อ้างอิง ==
วันหยุดในญี่ปุ่น
ฮูสวน

ฮูสวน (มีการระบุถึงในช่วงทศวรรษ 200s–230s) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ฟู่ ซฺวิ่น   เป็นขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก เดิมรับราชการกับขุนศึกเล่าเปียวในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
==ประวัติ==
ฮูสวนเป็นชาวอำเภอหนีหนาง (泥陽縣; หนี่หยางเซี่ยน) เมืองเป่ย์ตี้ (北地郡; เป่ย์ตี้จฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันคือเขตเย่าโจว นครถงชฺวัน มณฑลฉ่านซี ฮูสวนมีความเชี่ยวชาญในการประเมินลักษณะบุคคล ได้รับเลือกเข้ารับราชการเป็นขุนนางพลเรือน และมีตำแหน่งเป็นขุนนางในสำนักราชเลขาธิการ (尚書郎; ชั่งชูหลัง) ภายหลังได้ย้ายไปอยู่แคว้นเกงจิ๋ว (ปัจจุบันครอบคลุมพื้นที่มณฑลหูเป่ย์และหูหนาน) และกลายมาเป็นขุนนางของเล่าเปียวผู้ครองแคว้นเกงจิ๋ว
ในปี ค.ศ. 208 หลังจากเล่าเปียวเสียชีวิตไม่นาน ขุนศึกโจโฉรุกรานแคว้นเกงจิ๋ว ยกทัพมาถึงด้านนอกซงหยง (เซียงหยาง) เมืองเอกของแคว้นเกงจิ๋ว ฮูสวนซึ่งเวลานั้นมีตำแหน่งเป็นขุนนางผู้ช่วยสำนักตะวันออก (東曹掾; ตงเฉาเยฺวี่ยน) พร้อมด้วยเก๊งอวด และฮันสง (韓嵩; หัน ซง) โน้มน้าวเล่าจ๋องบุตรชายคนเล็กและผู้สืบตำแหน่งของเล่าเปียวให้ยอมจำนนต่อโจโฉ เล่าจ๋องปฏิบัติตามคำแนะนำ ฮูสวนเข้ารับราชการกับโจโฉและได้รับบรรดาศักดิ์เป็นกวนเน่ย์โหฺว (關內侯) เป็นบำเหน็จที่ช่วยโน้มน้าวให้เล่าจ๋องยอมจำนน
ในปี ค.ศ. 220 โจผีบุตรชายของโจโฉบังคับพระเจ้าเหี้ยนเต้จักรรพรรดิพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ฮั่นให้สละบัลลังก์ให้ตน แล้วสถาปนารัฐวุยก๊กขึ้น เป็นจุดเริ่มต้นของยุคสามก๊ก ฮูสวนรับราชการเป็นขุนนางมหาดเล็ก (侍中; ซื่อจง) และราชเลขาธิการ (尚書; ชั่งชู) ในราชสำนักของโจผี ฮูสวนเสียชีวิตในรัชศกไท่เหอ (ค.ศ. 227-233) ในรัชสมัยของโจยอยซึ่งเป็นจักรพรรดิผู้ครองราชย์สืบจากโจผี
เมื่อครั้งที่ฮูสวนอยู่ที่แคว้นเกงจิ๋ว ครั้งหนึ่งเคยแสดงความเห็นว่าบังทองเป็น "กึ่งผู้กล้า" และคาดการณ์ล่วงหน้าว่าเผย์ เฉียน (裴潛) จะกลายเป็นคนมีชื่อเสียงจากการประพฤติที่มีคุณธรรม ข้อคิดเห็นของฮูสวนเกี่ยวกับบังทองได้รับการพิสูจน์ในภายหลังว่าถูกต้อง จากการบังทองได้รับการปฏิบัติที่ด้อยกว่าเมื่อเทียบกับจูกัดเหลียงเมื่อมารับใช้เล่าปี่ ส่วนเผย์ เฉียนในที่สุดได้เป็นหัวหน้าราชเลขาธิการ (尚書令; ชั่งชูลิ่ง) ในวุยก๊กและมีชื่อเสียงในฐานะผู้มีคุณธรรม ระหว่างที่ฮูสวนรับราชการกับโจโฉ ได้คาดการณ์อย่างแม่นยำว่าเว่ย์ เฝิ่งจะก่อกบฏในสักวัน ซึ่งก็กลายเป็นจริงในปี ค.ศ. 219
==หมายเหตุ==
==ดูเพิ่ม==
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
==อ้างอิง==
ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซันกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (ศตรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซันกั๋วจื้อจู้).
ขุนนางของวุยก๊ก
เล่าเปียวและผู้เกี่ยวข้อง
โบบอยบอย เดอะมูฟวี่ 2

โบบอยบอย เดอะมูฟวี่ 2 (BoBoiBoy Movie 2) เป็นภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโรของประเทศมาเลเซีย เป็นภาคต่อจากภาพยนตร์โบบอยบอย เดอะมูฟวี่ กำกับโดยนิซาม ราซัก เขียนบทโดยนิซาม ราซักและอนาส อับดุล อาซิซ ดนตรีประกอบโดยยูริ หว่อง ผู้สร้างโดยAnimonsta Studios ออกฉายในโรงภาพยนตร์พร้อมกัน 4 ประเทศได้แก่ ประเทศมาเลเซีย ประเทศอินโดนีเซีย ประเทศบรูไนและประเทศสิงคโปร์ วันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ออกฉายในโรงภาพยนตร์ในประเทศเวียดนาม วันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ส่วนในประเทศไทยฉายในทางเน็ตฟลิกซ์ เสียงภาษาอังกฤษและมาเลเซีย เฉพาะซับไทยเท่านั้น
== เรื่องย่อ ==
โบบอยบอยและเพื่อนๆ ต้องปกป้องพลังเอเลเมนทัลจากวายร้ายยุคโบราณที่กลับมาทวงอำนาจคืนและวางแผนก่อมหันตภัยร้ายทำลายล้างจักรวาล
== นักแสดง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2562
ภาพยนตร์ภาษามาเลเซีย
ภาพยนตร์มาเลเซีย
ภาพยนตร์โดยAstro Shaw
ภาพยนตร์โบบอยบอย