pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
คาวาโงเอะ (จังหวัดมิเอะ)

คาวาโงเอะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอมิเอะ จังหวัดมิเอะ  เมืองคาวาโงเอะมีประชากรประมาณ 15,455 คน มีความหนาแน่นของประชากร 1,770 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 
== ภูมิศาสตร์ ==
เมืองคาวาโงเอะตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดมิเอะ บริเวณที่ราบต่ำติดกับอ่าวอิเซะ บางส่วนของเทศบาลเป็นที่ที่น้ำท่วมถึง มีระดับความสูงที่ระดับน้ำทะเลหรือใกล้เคียงกับระดับน้ำทะเล
=== เทศบาลข้างเคียง ===
จังหวัดมิเอะ
* นครยกกาอิจิ
* เมืองอาซาฮิ
* นครคูวานะ
=== ภูมิอากาศ ===
คาวาโงเอะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (เคิพเพิน Cfa) โดยมีลักษณะเฉพาะคือฤดูร้อนที่อบอุ่น และฤดูหนาวที่เย็นสบายโดยมีหิมะตกเล็กน้อยไปจนถึงไม่มีเลย อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในคาวาโกเอะอยู่ที่ 14.9&nbsp;°C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 1,656&nbsp;มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ยจะอยู่ในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.6&nbsp;°C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 3.5&nbsp;°C
== ประชากร ==
ตามข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของคาวาโงเอะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วง 30 ปีที่ผ่านมา
== ประวัติศาสตร์ ==
พื้นที่ที่เป็นเมืองคาวาโงเอะในปัจจุบัน เดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโบราณที่มีชื่อว่า แคว้นอิเซะ และเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นศักดินาคูวานะในยุคเอโดะ มีการถมทะเลเป็นพื้นที่ขนาดใหญ่เพื่อเพิ่มพื้นที่ปลูกข้าว ต่อมาในยุคเมจิ เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาล ได้มีการจัดตั้งเทศบาลหมู่บ้านขึ้นภายในอำเภออาซาเกะเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 หมู่บ้านคาวาโวเอะก็เป็นหนึ่งในนั้น อำเภออาซาเกะถูกยุบและรวมเข้ากับอำเภอมิเอะเมื่อ ค.ศ. 1896 หมู่บ้านโควาโงเอะได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1957
== การเมืองการปกครอง ==

เมืองคาวาโงเอะมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภาเมืองที่เป็นระบบสภาเดียว มีสมาชิก 12 คน ในการเมืองระดับจังหวัด เมืองคาวาโงเอะพร้อมกับเทศบาลอื่น ๆ ในอำเภอมิเอะ เป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดมิเอะจำนวน 2 คน ในการเมืองระดับชาติ เมืองคาวาโงเอะเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งจังหวัดมิเอะ เขต 3 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
== เศรษฐกิจ ==
เศรษฐกิจพื้นฐานของเมืองคาวาโงเอะ ได้แก่ การเกษตร และการประมงเชิงพาณิชย์ เมืองนี้ยังเป็นที่ตั้งของโรงไฟฟ้าคาวาโงเอะของบริษัทชูบุอิเล็กทริกพาวเวอร์ (Chubu Electric Power)
== การศึกษา ==
คาวาโงเอะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 2 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง และโรงเรียนที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดมิเอะ ได้แก่ โรงเรียนมัธยมปลาย 1 แห่ง
== การขนส่ง ==
=== รถไฟ ===
20px รถไฟคินเท็ตสึ: สายนาโงยะ
* สถานี: 
=== ทางหลวง ===
 ทางด่วนอิเซวังงัง
== บุคคลที่มีชื่อเสียง ==
ยูตะ อิชิกาวะ (石川 優太)นักโชงิ (นักหมากรุกญี่ปุ่น) อาชีพ
คูมิโกะ โองูระ (小椋 久美子)นักแบดมินตันอาชีพ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
เมืองในจังหวัดมิเอะ
ประตูเจาเต๋อ

ประตูเจาเต๋อ (; Gate of Manifest Virtue) เป็นประตูในพระราชวังต้องห้าม ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกถัดจากประตูไท่เหอ ประตูได้รับการตั้งชื่อครั้งแรกว่า ประตูมุมตะวันออก ในสมัยราชวงศ์หมิง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พระราชวังต้องห้าม
คาวาโงเอะ

คาวาโงเอะ  อาจหมายถึง
== สถานที่ ==
คาวาโงเอะ (จังหวัดไซตามะ) นครในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น
คาวาโงเอะ (จังหวัดมิเอะ) เมืองในจังหวัดมิเอะ ประเทศญี่ปุ่น
แคว้นศักดินาคาวาโงเอะ แคว้นศักดินาในอดีตของประเทศญี่ปุ่น
จีนไทเปในเอเชียนเกมส์ 2022

จีนไทเป หรือ ไต้หวัน จะเข้าร่วมแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2022 ที่หางโจว, มณฑลเจ้อเจียง, ประเทศจีน ตั้งแต่วันที่ 23 กันยายนถึง 8 ตุลาคม ค.ศ. 2023 แต่เนื่องจากการรระบาดของโควิด-19 ที่เพิ่มขึ้นในจีน การแข่งขันจึงถูกเลื่อนออกไปและกำหนดเวลาใหม่
==เหรียญรางวัลแบ่งตามชนิดกีฬา==
== อ้างอิง ==
จีนไทเป
2022
โจ เพชชี

โจเซฟ แฟรงก์ เพชชี (Joseph Frank Pesci,  , ; เกิด 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1943) เป็นนักแสดงและนักดนตรีชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักจากการแสดงเป็นตัวละครที่มีความบึกบึนและแปรปรวนในหลากหลายแนว รวมถึงผลงานที่แสดงร่วมกับรอเบิร์ต เดอ นิโร และมาร์ติน สกอร์เซซี ในภาพยนตร์เรื่อง นักชกเลือดอหังการ์ (1980), คนดีเหยียบฟ้า (1990), ร้อนรัก หักเหลี่ยมคาสิโน (1995) และ คนใหญ่ไอริช (2019) นอกจากนั้นเขายังปรากฏในภาพยนตร์เรื่อง เมืองอิทธิพล คนอหังการ์ (1984), มูนวอล์คเกอร์ ดิ้นมหัศจรรย์ (1988), รอยเลือดฝังปฐพี (1991), โค่นถนนสายเจ้าพ่อ (1993) และ ผ่าภารกิจเดือด องค์กรลับ (2006) บทบาทตลกขบขันของเขา รวมถึงภาพยนตร์สองภาคแรกในแฟรนไชส์ โดดเดี่ยวผู้น่ารัก (1990–1992), วินนี่ ญาติพี่รวมมิตร (1992) และแฟรนไชส์ ริกก์ส คนมหากาฬ
เพชชีได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จากบทนักเลง ทอมมี เดวีโต ในเรื่อง คนดีเหยียบฟ้า และได้รับการเสนอชื่อในสาขาเดียวกันอีกสองครั้ง จากบทโจอี ลามอตตา และรัสเซลล์ บูฟาลีโน ในเรื่อง นักชกเลือดอหังการ์ และ คนใหญ่ไอริช ตามลำดับ เขาประกาศวางมือจากการแสดงในปี 1999 แต่ได้กลับมาแสดงภาพยนตร์อีกสี่เรื่องตั้งแต่นั้นมา
นอกจากอาชีพนักแสดง เขายังเป็นนักดนตรีผู้ออกสตูดิโออัลบั้มมาแล้วสามชุด ได้แก่ ลิตเติลโจชัวร์แคนซิง! (1968), วินเซนต์ลากวาร์เดียแกมบินีซิงส์จัสต์ฟอร์ยู (1998) และ เพชชี... สติลซิงอิง (2019)
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2486
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักแสดงชายชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 20
นักแสดงชายชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
นักร้องชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอเมริกัน
นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลี
นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
ศิลปินสังกัดโคลัมเบียเรเคิดส์
ความสัมพันธ์บรูไน–เยอรมนี

ประเทศบรูไนและประเทศเยอรมนีสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตใน ค.ศ. 1984 โดยบรูไนมีสถานทูตในเบอร์ลิน ส่วนเยอรมนีมีสถานทูตในบันดาร์เซอรีเบอกาวัน
== ประวัติ ==
ทั้งสองประเทศเริ่มสร้างความสัมพันธ์ตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1984 จากนั้นใน ค.ศ. 1985 สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัสซานัล โบลเกียห์เสด็จไปประเทศเยอรมนีเป็นการส่วนพระองค์ ก่อนจะเสด็จเยือนระดับอาคันตุกะใน ค.ศ. 1998 จากนั้นจึงเสด็จอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 2002 และ 2011 ส่วนทางฝั่งเยอรมนี นายกรัฐมนตรีเฮ็ลมูท โคล เยือนประเทศบรูไนอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1997
== เศรษฐกิจ ==
บรูไนมองประเทศเยอรมนีเป็นหุ้นส่วนทางเศรษฐกิจที่สำคัญ โดยมีการเพิ่มการค้าทวิภาคีใน ค.ศ. 2011 ที่ประมาณ 346 ล้านยูโร สินค้าที่เยอรมนีส่งออกส่วนใหญ่ได้แก่ รถยนต์ เครื่องจักร เคมีภัณฑ์ และเครื่องจักรกลหนัก นอกจากนี้ยังมีการให้สัตยาบันข้อตกลงว่าด้วยการส่งเสริมและคุ้มครองการลงทุนซึ่งกันและกันระหว่างสองประเทศ
== การศึกษา ==
ทั้งสองประเทศจัดโครงการนักเรียนแลกเปลี่ยนที่เริ่มต้นใน ค.ศ. 2008 ซึ่งเริ่มต้นด้วยกลุ่มนักเรียนชาวบรูไนเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยของเยอรมนี
== อ่านเพิ่ม ==
Germany, Brunei to discuss 'a whole range of issues' The Brunei Times
== อ้างอิง ==
เยอรมนี
ความสัมพันธ์ทวิภาคีของประเทศเยอรมนี
แอวริล ลาวีน (อัลบั้ม)

แอวริล ลาวีน (Avril Lavigne) เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 5 ของนักร้องนักแต่งเพลงชาวแคนาดา แอวริล ลาวีน เปิดตัวเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 โดยอีพิกเรเคิดส์ในอเมริกาเหนือและโซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์ในทั่วโลก ลาวีนร่วมมือกับโปรดิวเซอร์มากมายรวมถึงมาร์ติน จอห์นสัน, ปีเตอร์ สเวนส์สัน, เดวิด ฮอดจ์ส, แมตต์ สไควร์ และชาด โครเกอร์ ทั้งในด้านดนตรีและเนื้อเพลง อัลบั้มนี้มีความแตกต่างจากการผลิตที่เน้นเสียงอะคูสติกของอัลบั้มก่อนหน้าของเธอ กูดบายลอลาบาย (2011) ซึ่งมีเสียงป็อปอัพเทมโปที่ผสมผสานกับพลังและเปียโนบัลลาด แอวริล ลาวีนยังผสมผสานดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ อินดัสเทรียล และพังก์ร็อก อัลบั้มนี้มีการทำงานร่วมกันของนักร้องสองคน: โครเกอร์และนักร้องแนวอินดัสเทรียลเมทัลชาวอเมริกันมาริลีน แมนสัน ทำให้เป็นอัลบั้มแรกของแอวริล ลาวีนที่มีการร้องที่โดดเด่น อัลบั้มนี้ถือเป็นการเปิดตัวครั้งแรกและครั้งเดียวของเธอผ่านอีพิกเรเคิดส์ และเป็นการเปิดตัวครั้งสุดท้ายของเธอกับโซนี่มิวสิก ซึ่งเธอเซ็นสัญญากับบีเอ็มจีในปี ค.ศ. 2000
โดยทั่วไปแล้ว แอวริล ลาวีนได้รับคำวิจารณ์ในแง่บวกจากนักวิจารณ์เพลง โดยหลายคนยกย่องเพลงที่ให้บรรยากาศสบาย ๆ ไร้กังวล ขณะที่คนอื่น ๆ วิจารณ์ทัศนคติที่ "ดื้อรั้น" ในบางเพลง โดยมองว่าเป็นการบังคับและไม่เป็นธรรมชาติ อัลบั้มเปิดตัวที่อันดับห้าในบิลบอร์ด 200 โดยขายได้ 44,000 ชุดในสัปดาห์แรก แม้ว่าอัลบั้มนี้จะพิสูจน์แล้วว่าเป็นอัลบั้มที่ติดอันดับสูงสุดในลำดับที่ 5 ของเธอในชาร์ต นอกจากนี้ยังขึ้นสูงสุดเป็นอันดับสองในญี่ปุ่น โดยขายได้ 47,873 ชุดในสัปดาห์แรก ซึ่งเป็นการเปิดตัวสูงสุดสำหรับอัลบั้มในประเทศใดประเทศหนึ่งทั่วโลก อัลบั้มนี้ส่งผลกระทบต่อชาร์ตในระดับปานกลาง โดยขึ้นถึงสิบอันดับแรกในกว่าสิบสองประเทศ ขณะที่สูงสุดในอันดับหนึ่งในจีนและไต้หวัน
ซิงเกิลสามเพลงของแอวริล ลาวีน ได้รับการปล่อยตัวทั่วโลก "Here's to Never Growing Up" เปิดตัวเป็นซิงเกิลนำในเดือนเมษายน ค.ศ. 2013 และประสบความสำเร็จในระดับสากล โดยขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ตไต้หวันและฟิลิปปินส์ ขณะที่ติดอันดับสูงสุดสิบอันดับแรกในจีน ไอร์แลนด์ ญี่ปุ่น รัสเซีย และอื่น ๆ เพลงที่สอง "Rock n Roll" ส่งผลที่น้อยกว่า ในขณะที่เพลงที่สาม "Let Me Go" ทำผลงานได้ดีในระดับสากล โดยขึ้นถึง 20 อันดับแรกในสาธารณรัฐเช็ก เกาหลีใต้ และแคนาดา ลาวีนยังสร้างการประชาสัมพันธ์ด้วยมิวสิกวิดีโอที่เป็นที่ถกเถียงสำหรับซิงเกิลที่สี่ "Hello Kitty" ในญี่ปุ่นเท่านั้น เพื่อโปรโมตอัลบั้มเพิ่มเติม ลาวีนเริ่มทัวร์คอนเสิร์ตครั้งที่ห้าของเธอในชื่อดิแอวริล ลาวีนทัวร์
== การตอบรับเชิงวิจารณ์ ==
=== รางวัล ===
== รายการเพลง ==
หมายเหตุ
หมายถึงผู้ผลิตเพิ่มเติม
หมายถึงผู้ผลิตเสียง
== อ้างอิง ==
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2556
อัลบั้มเพลงของแอวริล ลาวีน
อัลบั้มเพลงของค่ายอีพิกเรเคิดส์
เอ็นซีทีโทแจจ็อง

เอ็นซีทีโทแจจ็อง (; หรือตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด) เป็นยูนิตย่อยลำดับที่ 5 ของวงบอยแบนด์เกาหลีใต้ เอ็นซีที ซึ่งก่อตั้งและบริหารโดยเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ กลุ่มประกอบด้วยสมาชิกสามคนได้แก่ โทย็อง, แจฮย็อน, และ ช็องอู เปิดตัวเมื่อวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 2023 ด้วย อีพี (EP) ในชื่อ Perfume พวกเขามีชื่อเสียงจากการร้องเพลงแนวอาร์แอนด์บี และมีเสียงร้องที่ดีทั้งหมด ซึ่งแตกต่างจากยูนิตย่อยอื่น ๆของ เอ็นซีที
== สมาชิก ==
โทย็อง (도영)
แจฮย็อน (도영)
คิม ช็อง-อู (정우)
== ผลงานเพลง ==
=== อีพี ===
=== ซิงเกิล ===
=== ชาร์ตเพลงอื่นๆ ===
== คอนเสิร์ตและทัวร์ ==
คอนเสิร์ต NCT 127 2nd Tour 'Neo City – The Link' (2021–2023) เมื่อ 22 ตุลาคม ค.ศ. 2022 ซิงเกิ้ล Can We Go Back
งานเทศกาลดนตรีเอ็มบีซีมิวสิคเฟสติวัล 2022
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2566
กลุ่มดนตรีเคป็อป
ศิลปินสังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
บอยแบนด์เกาหลีใต้
กลุ่มดนตรีป็อปสัญชาติเกาหลีใต้
ก่อตั้งในประเทศเกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2566
เดนิส เออร์วิน

โจเซฟ เดนิส เออร์วิน (Joseph Denis Irwin; เกิด 31 ตุลาคม ค.ศ. 1965) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวไอริชและผู้จัดรายการโทรทัศน์เกี่ยวกับฟุตบอล
ในฐานะผู้เล่น เขาเล่นเป็นฟูลแบ็คตั้งแต่ปี ค.ศ. 1983 ถึง ค.ศ. 2004 เออร์วินเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดจากการเล่นที่ยาวนานและประสบความสำเร็จที่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ซึ่งเขาสร้างชื่อเสียงให้ตัวเองเป็น 1 ในผู้เล่นที่สำคัญที่สุดในทีมยูไนเต็ดที่คว้าแชมป์ในประเทศและถ้วยรางวัลยุโรปในช่วงเวลาที่เขาอยู่ที่นั่นระหว่างปี ค.ศ. 1990 ถึง ค.ศ. 2002 เขาได้รับการยกย่องจากอเล็กซ์ เฟอร์กูสันว่าเป็นการเซ็นสัญญาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาแบบปอนด์ต่อปอนด์ ก่อนหน้านี้ในอาชีพของเขา เขาเล่นให้กับลีดส์ยูไนเต็ด และโอลดัมแอทเลติก และจบอาชีพของเขาด้วยการลงเล่น 2 ปีที่วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ ซึ่งเป็นสโมสรที่เขาสนับสนุนตั้งแต่ยังเป็นเด็ก
เออร์วินลงเล่นให้ทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ 56 นัด ยิงได้ 4 ประตู และพาทีมเข้าถึงรอบ 2 (16 ทีมสุดท้าย) ในฟุตบอลโลก 1994 เออร์วินเป็นนักฟุตบอลชาวไอริชที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์ ทำสถิติร่วมกับรอย คีน เพื่อนร่วมทีมแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด โดยคว้าถ้วยรางวัล 19 รายการในอาชีพของเขา
== ชีวิตวัยเด็ก ==
เออร์วินเกิดและเติบโตในคอร์ก และได้รับการศึกษาที่โรงเรียน Togher Boys' National School และ Colaiste Chriost Ri
== อ้างอิง ==
กองหลังฟุตบอล
นักฟุตบอลทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลลีดส์ยูไนเต็ด
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์
อำเภอเจอรันตุต

เจอรันตุต (Jerantut) เป็นอำเภอทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐปะหัง ประเทศมาเลเซีย เป็นที่ตั้งของตามันเนอการา
อำเภอนี้เป็นอำเภอที่ใหญ่ที่สุดในรัฐปะหัง โดยขอบเขตตอนเหนือติดกับรัฐกลันตันและรัฐตรังกานู ทางใต้ติดกับอำเภอเตอเมอร์โละฮ์และอำเภอมารัน ทางตะวันตกติดกับอำเภอลีปิซและอำเภอเราบ์ และทางตะวันออกติดกับอำเภอกวนตัน
==ประวัติ==
ในสมัยอาณานิคม เจอรันตุตเคยเป้นส่วนหนึ่งของอำเภอกัวลาลีปิซ จากนั้นใน ค.ศ. 1951 จึงมีสถานะตำบลปกครองตนเอง (daerah kecil) ที่มีเจ้าหน้าที่ผู้ช่วยเป็นรองจากสำนักงานอำเภอกัวลาลิปิซ เจอรันตุตกลายเป็นอำเภอใหม่ใน ค.ศ. 1959 แต่ไม่มีสิทธิ์ในรัฐสภาจนกระทั่ง ค.ศ. 1974
==เขตการปกครอง==
อำเภอเจอรันตุตแบ่งออกเป็น 10 ตำบล ดังนี้:
บูเรา (12,120 เฮกเตอร์)
ฮูลูเจอกา (29,000 เฮกเตอร์)
ฮูลูเติมเบอลิง (416,897 เฮกเตอร์)
เกอโลลา (6,248 เฮกเตอร์)
กัวลาเติมเบอลิง (10,778 เฮกเตอร์)
เปอดะฮ์ (24,600 เฮกเตอร์) (เมืองหลัก)
ปูเลาตาวาร์ (84,435 เฮกเตอร์)
เตอบิงติงกี  (33,400 เฮกเตอร์)
เตะฮ์ (9,563 เฮกเตอร์)
เติมเบอลิง (135,718 เฮกเตอร์)
==ประชากร==
จำนวนประชากรมาจากสำมะโน ค.ศ. 2010 ของสำนักงานสถิติ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์หอยลาย

วงศ์หอยลาย (ชื่อวิทยาศาสตร์: Veneridae) เป็นวงศ์หนึ่งของหอยในชั้นไบวาลเวีย

thumb
เป็นวงศ์ที่ใหญ่ที่สุดของหอยสองฝา โดยมีประมาณ 500–800 สปีชีส์
มีหลายชนิดที่กินได้ ชนิดมักนิยมรับประทานได้แก่ หอยอาซาริ (Ruditapes philippinarum), หอยลาย (Paphia undulata) และ หอยตลับลาย (Meretrix lusoria)

== อ้างอิง ==
วงศ์หอยลาย
คิโงะ

คิโงะ  เป็นคำที่ใช้ในเร็งงะ, ไฮไก, ไฮกุ เพื่อแสดงถึงฤดูกาลที่เฉพาะเจาะจง เช่น "หิมะ" (ฤดูหนาว) "พระจันทร์" (ฤดูใบไม้ร่วง) "ดอกไม้" (ฤดูใบไม้ผลิ) ในบางสำนักหรือสถาบัน คำที่เป็นหัวเรื่องของบทกวีหรือแก่นของไฮกุเรียกว่า "คิได" (季題きだい) เพื่อแยกความแตกต่างจาก "คิโงะ" ซึ่งหมายถึงแค่ฤดูกาล แต่ทั้ง 2 คำนี้ขอบเขตไม่ชัดเจนและบ่อยครั้งก็ใช้ในความหมายเดียวกัน ทั้ง "คิโง" และ "คิได"เป็นคำที่มีมาตั้งแต่สมัยใหม่ ส่วนในสมัยโบราณมีคำเรียกว่า "คิโนะโคโตบะ" (季の詞), "คิโนะได" (季の題), "ชิกิโนะโคโตบะ" (四季の詞) หรือแค่ "คิ" (季) เฉย ๆ หรือ "คิเซ็ตสึ" (季節)
== อ้างอิง ==
คำและวลีภาษาญี่ปุ่น
ฤดู
รางวัลตำนานแกรมมี

รางวัลตำนานแกรมมี (Grammy Legend Award) เป็นรางวัลพิเศษที่มอบให้แก่ศิลปินที่ได้รับรางวัลแกรมมี ซึ่งเป็นพิธีมอบรางวัลทางดนตรีที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1958 พิธีมอบเกียรติคุณในหลายประเภทจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีโดยสถาบันการบันทึกเสียงของสหรัฐอเมริกา สำหรับความสำเร็จอันโดดเด่นในอุตสาหกรรมดนตรี
รางวัลตำนานแกรมมีมอบครั้งแรกออกในปี ค.ศ. 1990 ให้แก่ สโมกีย์ โรบินสัน, วิลลี เนลสัน, แอนดรูว์ ลอยด์ เวบเบอร์ และไลซา มินเนลลิ เป็นการเปิดตัวเพื่อเป็นเกียรติของ "การมีส่วนร่วมอย่างต่อเนื่องและอิทธิพลในด้านการบันทึกเพลง" ในปีถัดไปมีนักดนตรีอีกสี่คน (อารีทา แฟรงคลิน, บิลลี โจเอล, จอห์นนี แคช และควินซี โจนส์) ได้รับรางวัลตำนานแกรมมี รางวัลนี้มอบให้กับบาร์บรา สไตรแซนด์ ในปี ค.ศ. 1992 และไมเคิล แจ็กสัน ในปี ค.ศ. 1993
หลังจากปี ค.ศ. 1994 เมื่อนักดนตรีชาวอเมริกันเคอร์ทิส เมย์ฟิลด์ และแฟรงก์ ซินาตรา ต่างก็ได้รับรางวัลตำนานแกรมมี เป็นการให้เกียรติแก่ศิลปินที่บันทึกเสียงเป็นระยะ ๆ ลูชาโน ปาวารอตตี นักร้องโอเปราเทเนอร์ชาวอิตาลีเป็นผู้รับรางวัลในปี ค.ศ. 1998 ในปีต่อมา เอลตัน จอห์นนักร้องนักแต่งเพลงชาวอังกฤษได้รับการยกย่อง ส่วนบีจีส์กลายเป็นผู้รับรางวัลกลุ่มแรกในศตวรรษที่ 21 เมื่อสองพี่น้องได้รับการยอมรับจากแกรมมีในปี ค.ศ. 2003 โดยรวมแล้ว นักดนตรีเดี่ยว 14 คน และวงดนตรีหนึ่งวงได้รับรางวัลตำนานแกรมมี
== ผู้รับ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official website of the Grammy Awards
ผู้ได้รับรางวัลตำนานแกรมมี
ทรอเฟเดช็องปียง 2023

ทรอเฟเดช็องปียง 2023 เป็นการแข่งขันฟุตบอลทรอเฟเดช็องปียง ครั้งที่ 27 ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลประจำปีระหว่างทีมชนะเลิศลีกเอิง ฤดูกาล 2022–23 พบกับทีมชนะเลิศกุปเดอฟร็องส์ ฤดูกาล 2022–23 โดยมีกำหนดการแข่งขันในวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2023 ณ ราชมังคลากีฬาสถาน กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
==ภูมิหลัง==
ในวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2023 คณะกรรมการบริหารสันนิบาตฟุตบอลอาชีพประเทศฝรั่งเศสได้ตัดสินใจจัดการแข่งขันทรอเฟเดช็องปียง 2023 ที่ราชมังคลากีฬาสถานในวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2023 โดยร่วมมือกับบริษัท เฟรชแอร์ เฟสติวัล จำกัด บริษัทผู้จัดงานกิจกรรมในประเทศไทย ซึ่งจะเป็นครั้งที่สี่ของทรอเฟเดช็องปียงที่จัดขึ้นในทวีปเอเชีย ต่อจากในปี 2014 2018 และ 2019 ที่ประเทศจีน
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
(ฝรั่งเศส)
2023
การแข่งขันกีฬาในกรุงเทพมหานคร
ธวัชชัย โอชารถ

ธวัชชัย โอชารถ (Thawatchai Aocharod; เกิด 30 มกราคม พ.ศ. 2546) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวไทย ที่เล่นตำแหน่งกองกลางให้กับหนองบัวพิชญในไทยลีก
== ระดับอาชีพ ==
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2564 ธวัชชัยได้ประเดิมนัดแรกในไทยลีกเจอกับเชียงรายยูไนเต็ด
== อ้างอิง ==
กองกลางฟุตบอล
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลหนองบัว พิชญ
บุคคลจากจังหวัดหนองบัวลำภู
เวิลด์เบสบอลคลาสสิก 2023 รอบชิงชนะเลิศ

เวิลด์เบสบอลคลาสสิก 2023 รอบชิงชนะเลิศ (2023 World Baseball Classic championship) เป็นเกมสุดท้ายของการแข่งขันเวิลด์เบสบอลคลาสสิก 2023 ซึ่งเป็นการแข่งขันเวิลด์เบสบอลคลาสสิกครั้งที่ 5 ซึ่งเป็นการแข่งขันเบสบอลชายระดับนานาชาติที่รับรองโดยสหพันธ์เบสบอลและซอฟต์บอลโลกร่วมกับเมเจอร์ลีกเบสบอล การแข่งขันจัดขึ้นที่สนามเบสบอลโลนดีโปพาร์ค เมืองไมอามี รัฐฟลอริดา สหรัฐ เมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 2023 เป็นคู่ระหว่างสหรัฐ เจ้าภาพกับการป้องกันแชมป์ของสหรัฐ และญี่ปุ่นซึ่งเป็นแชมป์สองสมัย ญี่ปุ่นชนะเกม 3 ต่อ 2 คว้าแชมป์เวิลด์เบสบอลคลาสสิกเป็นสมัยที่สาม โชเฮย์ โอทานิได้รับรางวัลผู้เล่นทรงคุณค่า
แตกต่างจากใน ค.ศ. 2009, 2013 และ 2017 ผู้เล่นตัวจริงของสหรัฐใน ค.ศ. 2023 ดึงดูดผู้เล่นที่โดดเด่นและดึงดูดความตื่นเต้นมากมายสำหรับรอบชิงชนะเลิศ ผู้จัดการทีมสหรัฐให้เครดิตไมค์ เทราต์ ซึ่งเป็นผู้เล่นทรงคุณค่าในเมเจอร์ลีก 3 สมัย ที่ยอมเข้าร่วมทีมก่อนกำหนด (ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2022) และทำให้การโน้มน้าวผู้อื่นให้เข้าร่วมทำได้ง่ายขึ้น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official website
Results, Rosters & Stats
เวิลด์เบสบอลคลาสสิก 2023
ความสัมพันธ์ญี่ปุ่น–สหรัฐ
โทริกัตสึ

โทริกัตสึ  หรือ จิกิงกัตสึ (チキンカツ) หรือ ไก่ชุบเกล็ดขนมปังทอด เป็นอาหารประเภทของทอดที่ทำโดยเอาเนื้อไก่ มาชุบเข้ากับแป้งสาลี ไข่ไก่ที่ตีแล้ว และ เกล็ดขนมปัง แล้วทอดในน้ำมันปริมาณมาก เป็นอาหารญี่ปุ่นที่มีลักษณะคล้ายกับทงกัตสึหรือกิวกัตสึ แค่เปลี่ยนมาใช้เนื้อไก่เป็นส่วนผสม
อาหารญี่ปุ่น
เอบิฟราย

เอบิฟราย (海老フライ) เป็น อาหาร ที่มีต้นกำเนิดในญี่ปุ่น ทำโดยนำ กุ้ง ไป ทอด ในน้ำมันปรุงอาหารปริมาณมาก เป็นหนึ่งในอาหารทอด เป็นหนึ่งในตัวแทนของอาหารโยโชกุที่พัฒนาขึ้นในญี่ปุ่น
== ภาพรวม ==
เป็นอาหารที่ทำโดยการทอดกุ้ง ในน้ำมันปริมาณมาก และมักรับประทานพร้อมผักต่าง ๆ เช่น กะหล่ำปลี แตงกวา และ มะเขือเทศ และมักรับประทานกับ ซอสทาร์ทาร์ หรือ ซอสวุร์สเตอร์เชอร์ ด้วย
สำหรับกุ้งที่ใช้นั้น ถ้าเป็นที่ร้านอาหารระดับสูงส่วนใหญ่จะใช้เป็นคุรุมะเอบิ แต่เนื่องจากผลกระทบของการจับที่ซบเซาและราคาที่สูงขึ้น ร้านอาหารหลายแห่งจึงมักใช้ กุ้งกุลาดำ นอกจากนี้ยังมีตัวอย่างการใช้ผลิตภัณฑ์ระดับสูง เช่น โคไรเอบิ (ไทโชเอบิ) กุ้งมังกรญี่ปุ่น และ กุ้งมังกรประเหลือง และอาจใช้กุ้งขาวราคาถูกสำหรับทำอาหารแช่แข็ง
มีทฤษฎีมากมายเกี่ยวกับที่มาของอาหารชนิดนี้ แต่ยังไม่เป็นที่แน่ชัด แต่ทฤษฎีที่เป็นตัวแทนแสดงไว้ด้านล่างในส่วนนี้
ในปี 1900 ได้รับแรงบันดาลใจจากความนิยมของทงกัตสึ และเม็นจิคัตสึที่ร้านอาหารตะวันตก เร็งงาเตย์ (煉瓦亭) ใน กินซะ โตเกียว จึงคิดค้นของทอดที่คล้ายกัน
คิดค้นจากเกล็ดขนมปังทอดและ เท็มปุระ ในสมัยเมจิ โดยเกิดจากการผสมปลาทอด อาหารตะวันตก และเท็มปุระ ซึ่งเป็นอาหารสมัยเอโดะเข้าด้วยกัน
== อ้างอิง ==
อาหารจากกุ้ง
อาหารญี่ปุ่น
ขนมปังแผ่น

ขนมปังแผ่น หมายถึงขนมปังที่อบทำเป็นรูปกล่องสี่เหลี่ยม
ไฟล์:Breadindia.jpg|ขนมปังแผ่นอินเดียหั่นบาง ๆ
ไฟล์:Brood.jpg|ขนมปังหั่นบาง ๆ
ไฟล์:Toast-3.jpg|ขนมปังหนึ่งชิ้น อบในเครื่องปิ้งขนมปัง
== อ้างอิง ==
การอบ
ขนมปัง
เกล็ดขนมปัง

เกล็ดขนมปัง หรือ ปังโกะ  เป็นส่วนผสมสำหรับ ทำอาหาร ที่ทำโดยการบดขนมปัง ให้เป็นผง ใช้สำหรับโรยใส่ ทำเป็นแป้งชุบของทอด โดยเฉพาะคัตสึ
==การทำ==
ในประเทศญี่ปุ่นจะใช้เกล็ดขนมปังดิบที่สร้างจากขนมปังแผ่น เป็นที่นิยมและกลายเป็นกระแสหลักเนื่องจากเหมาะสำหรับใช้ในโยโชกุ ที่ใช้ทงกัตสึและอาหารทอด เมื่อใช้เกล็ดขนมปังดิบในการทอด ความชื้นที่มีอยู่ในเกล็ดขนมปังขนาดใหญ่ในน้ำมันที่ใช้ทอดจะถูกแทนที่ด้วยน้ำมันอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้เนื้อสัมผัสกรอบและเบาเนื่องจากปฏิกิริยาของฟองอากาศละเอียด วิธีการนี้กลายเป็นที่นิยม และเกิดเป็นอาหารญี่ปุ่นที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว เช่น เอบิฟราย ทงกัตสึ และ โครกเกะ
เนื่องจากเกล็ดขนมปังดิบนั้นยากต่อการเก็บรักษา จึงมีการสร้างเกล็ดขนมปังแห้งหยาบขึ้นโดยการทำให้แห้งเพื่อปรับปรุงการเก็บรักษา เกล็ดขนมปังที่จำหน่ายทั่วไปในญี่ปุ่นเป็นประเภทนี้ ขึ้นอยู่กับวิธีการอบขนมปังของวัตถุดิบ มีเกล็ดขนมปังอบในเตาอบ เช่นเดียวกับขนมปังทั่วไป เกล็ดขนมปังแบบคั่ว ที่อบโดยใช้ไฟฟ้ากระแสสลับกับแป้งโดยตรง (ขนมปังไฟฟ้า) และหัวเชื้อที่เติมแทนยีสต์ ถูกแบ่งออกเป็นเกล็ดขนมปังที่ยืดออกแบนราบ และอบด้วยความถี่สูง นอกจากนี้ เกล็ดขนมปังสีที่ทำจากขนมปังใส่สียังใช้เพื่อทำให้สีทอดดูดีขึ้น สำหรับใช้ในเชิงพาณิชย์
==ภาพ==
Semmelmehl.jpg|เกล็ดขนมปังแบบยุโรปดั้งเดิมที่ทำโดยเอาขนมปังแข็งตากแห้ง
Breadcrumb.jpg|เกล็ดขนมปังของสวีเดน
Tonkatsu by ayustety in Tokyo.jpg|ทงกัตสึซึ่งทำจากเกล็ดขนมปัง
Korokke.jpg|โครกเกะ
Ebi_Fry_of_Kazumura,_Itō,_-27_Oct._2012_a.jpg|เอบิฟราย
Aji_Fry_(Banya).jpg|อาจิฟราย
== อ้างอิง ==
อาหารอเมริกาเหนือ
อาหารยุโรป
ขนมปัง
เลส เฟอร์ดินานด์

เลสลี เฟอร์ดินานด์ (Leslie Ferdinand; เกิด 8 ธันวาคม ค.ศ. 1966) เป็นโค้ชฟุตบอลชาวอังกฤษ อดีตนักฟุตบอลอาชีพและผู้เชี่ยวชาญด้านฟุตบอล ซึ่งปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการฟุตบอลของควีนส์พาร์กเรนเจอส์
ในฐานะกองหน้า เขาเล่นระดับอาชีพในพรีเมียร์ลีกโด่งดังกับควีนส์พาร์กเรนเจอส์, นิวคาสเซิลยูไนเต็ด, ทอตนัมฮอตสเปอร์, เวสต์แฮมยูไนเต็ด, เลสเตอร์ซิตี และโบลตันวอนเดอเรอส์ เขายังเล่นในตุรเคียกับเบชิกทัช และในฟุตบอลลีกกับเบรนต์ฟอร์ด, เรดดิง และวัตฟอร์ด ก่อนที่จะเป็นผู้เล่นอาชีพ เฟอร์ดินานด์เคยเล่นฟุตบอลนอกลีกกับทั้งเซาท์ฮอลและเฮย์ส เขาลงเล่นให้ทีมชาติอังกฤษไป 17 นัด และเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติอังกฤษในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1996 และฟุตบอลโลก 1998 เขาเป็นผู้ทำประตูสูงสุดตลอดกาลอันดับที่ 11 ในประวัติศาสตร์ของพรีเมียร์ลีก โดยทำได้ 149 ประตู และทำอีก 49 แอสซิสต์
นับตั้งแต่เขาแขวนสตั๊ด เฟอร์ดินานด์ส่วนใหญ่ทำงานเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านฟุตบอลทางทีวี แต่กลับมาร่วมงานกับทอตนัมฮอตสเปอร์อีกครั้งในตำแหน่งโค้ชกองหน้าในปี ค.ศ. 2008 เขายังคงอยู่กับสเปอร์สจนถึงปี ค.ศ. 2014 ก่อนจะกลับมาที่คิวพีอาร์ในตำแหน่งผู้อำนวยการฟุตบอล ในปี ค.ศ. 2015 เขาได้รับการเสนอชื่อให้รักษาการผู้จัดการทีมในช่วงสั้นๆ
== อ้างอิง ==
กองหน้าฟุตบอล
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลควีนส์พาร์กเรนเจอส์
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์
เอซากิ กูลิโกะ

บริษัท เอซากิ กูลิโกะ จำกัด หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า กูลิโกะ เป็นบริษัทแปรรูปอาหารข้ามชาติสัญชาติญี่ปุ่น มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เขตนิชิโยโดงาวะ โอซากะ ดำเนินธุรกิจใน 30 ประเทศ ในอเมริกาเหนือ เอเชียแปซิฟิก และยุโรป
== ภาพรวม ==
ธุรกิจหลักของเอซากิ กูลิโกะ คือการผลิตผลิตภัณฑ์ ขนมหวาน เช่น ช็อกโกแลต, มันฝรั่งทอด, หมากฝรั่ง, ไอศกรีม และ ผลิตภัณฑ์นม นอกจากนี้ กูลิโกะยังผลิตอาหารแปรรูป เช่น น้ำแกงกะหรี่ ทากิโกมิโงฮัง และผลิตภัณฑ์อาหารเสริม คู่แข่งหลักของกูลิโกะคือ Meiji Seika, Lotte, Morinaga, Fujiya และ Bourbon Company ในธุรกิจขนมหวาน และ House Foods, เมจิ และ S&B Foods ในธุรกิจอาหารแปรรูป
== ประวัติ ==
ในปี ค.ศ. 1919 ริอิชิ เอซากิได้ผลิตลูกอมคาราเมลที่มีไกลโคเจนที่สกัดจากหอยนางรม ลูกอมคาราเมลมีชื่อว่า "Cuchieco"
== อ้างอิง ==
=== แหล่งข้อมูล ===
บริษัทข้ามชาติ
บริษัทของญี่ปุ่น
บริษัทของญี่ปุ่นแบ่งตามอุตสาหกรรม
บียอนเซ (อัลบั้ม)

บียอนเซ (Beyoncé) เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 5 ของนักร้องชาวอเมริกัน บียอนเซ่ เปิดตัวในช่วงเช้าของวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 2013 โดยพาร์กวูดเอ็นเตอร์เทนเมนต์และโคลัมเบียเรเคิดส์อย่างเซอร์ไพร์ส โดยพัฒนาเป็นอัลบั้มภาพ ทุกเพลงมาพร้อมกับภาพยนตร์สั้นที่ไม่ได้อยู่เส้นเดียวกัน แสดงให้เห็นถึงแนวคิดทางดนตรีที่เกิดขึ้นระหว่างการผลิต ความปรารถนาของบียอนเซ่ที่ยืนยันเสรีภาพทางศิลปะอย่างเต็มที่ของเธอเป็นแรงบันดาลใจสำหรับเนื้อหาที่มืดมน และเป็นส่วนตัว ซึ่งรวมเอาประเด็นสตรีนิยม เรื่องเพศ การมีคู่สมรสคนเดียว มาตรฐานความงาม ปัญหาความสัมพันธ์ และการวิพากษ์ระบบทุนนิยม อัลบั้มเปิดตัวในวันศุกร์ซึ่งท้าทายการเปิดตัวในวันอังคารที่เป็นมาตรฐานในเวลานั้น บียอนเซ่และการเปิดตัวมักให้เครดิตกับการคิดค้นคำจำกัดความสมัยใหม่ของอัลบั้มภาพ นิยมกลยุทธ์การออกอัลบั้มแบบเซอร์ไพรส์ และยั่วยุสมาพันธ์ผู้ผลิตสิ่งบันทึกเสียงระหว่างประเทศให้เปลี่ยนวันในสัปดาห์ที่จะปล่อยเพลงทั่วโลกตั้งแต่วันอังคารถึงวันศุกร์
การบันทึกเพลงครั้งแรกของอัลบั้มเริ่มต้นขึ้นในนครนิวยอร์กซึ่งบียอนเซ่ได้เชิญโปรดิวเซอร์และนักแต่งเพลงมาอาศัยอยู่กับเธอเป็นเวลาหนึ่งเดือน ในระหว่างการออกทัวร์ในปีถัดมา อัลบั้มเปลี่ยนไปเมื่อเธอคิดที่จะสร้างภาพประกอบให้กับเพลงและกลับมาบันทึกเสียงอีกครั้งกับโปรดิวเซอร์อิเล็กทรอนิกส์และนักดนตรีร็อก บูตส์ การร่วมงานกันของพวกเขานำไปสู่เนื้อหา แนวทดลองที่มีเสียงมากขึ้น ซึ่งผสมผสานระหว่างอาร์แอนด์บีร่วมสมัยกับดนตรีอิเล็กทรอนิกส์และโซล ตลอดช่วงเวลานี้ เพลงและวิดีโอของอัลบั้มถูกแต่งขึ้นอย่างเป็นความลับ เนื่องจากบียอนเซ่วางแผนปล่อยเพลงที่ไม่คาดคิด
บียอนเซเปิดตัวแบบดิจิทัลบนร้านไอทูนส์โดยไม่มีการประกาศหรือการประชาสัมพันธ์ล่วงหน้า และเปิดตัวที่อันดับหนึ่งในบิลบอร์ด 200 ของสหรัฐทำให้บียอนเซ่ติดอันดับหนึ่งในชาร์ตอัลบั้มอันดับหนึ่งติดต่อกันเป็นลำดับที่ 5 อัลบั้มขายได้มากกว่า 617,000 ชุดในสหรัฐอเมริกาและ 828,773 ชุดทั่วโลกในสามวันแรกของการขาย กลายเป็นอัลบั้มที่ขายเร็วที่สุดในประวัติศาสตร์ของร้านไอทูนส์ จากข้อมูลของสมาพันธ์อุตสาหกรรมเครื่องเล่นแผ่นเสียงนานาชาติ (IFPI) บียอนเซเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดอันดับที่ 10 ของโลกในปี ค.ศ. 2013 อัลบั้มนี้ออกใหม่ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2014 โดยเป็นส่วนหนึ่งของรุ่นแพลตตินัมพร้อมกับการเล่นเพลงใหม่เพิ่มเติมและมียอดขายมากกว่า 5 ล้านชุดทั่วโลก ส่วนหนึ่งของอัลบั้มได้รับการประชาสัมพันธ์ในเดอะมิสซิซคาร์เตอร์โชว์เวิลด์ทัวร์ในช่วงปี ค.ศ. 2014
บียอนเซได้รับเสียงชื่นชมอย่างมากจากนักวิจารณ์เมื่อเปิดตัว ซึ่งชื่นชมในด้านการผลิต การสำรวจเรื่องเพศ การแสดงเสียง ตลอดจนกลยุทธ์การออกอัลบั้มแบบเซอร์ไพรส์ซึ่งต่อมาศิลปินหลายคนก็เลียนแบบ ในปี ค.ศ. 2020 บียอนเซอยู่ในอันดับที่ 81 ในรายชื่อ 500 อัลบั้มที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลของโรลลิงสโตน
== รายการเพลง ==
เครดิตดัดแปลงจากบันทึกย่อของ บียอนเซ
หมายเหตุ
หมายถึงผู้ผลิตร่วม
หมายถึงผู้ผลิตเพิ่มเติม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official website
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2556
อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยฟาร์เรลล์ วิลเลียมส์
อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยไรอัน เท็ดเดอร์
อัลบั้มเพลงของบียอนเซ่ โนวส์
อัลบั้มเพลงของค่ายโคลัมเบียเรเคิดส์
อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยบียอนเซ่ โนวส์