pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เอเอชูเย่ไช

พะยี่น หรือ พะรี่น (ဖရင်း, มาจากคำว่า เพลง ในภาษาอยุธยา) หรืออาจรู้จักในชื่อ เอเอชูเย่ไช (ဧဧခြူရေးချိုက်) เป็นเพลงพม่าเพลงหนึ่ง จัดอยู่ในกลุ่มเพลงสำเนียงอยุธยา (ယိုးဒယားသီချင်း) ซึ่งชาวพม่าให้การยอมรับว่าเป็นเพลงอยุธยามาแต่ดั้งเดิม รวมทั้งมีเนื้อเพลงเป็นภาษาไทยสมัยอยุธยา อย่างไรก็ตามเนื้อร้องดังกล่าวได้รับการถ่ายทอดสู่ชาวพม่าในรูปแบบมุขปาฐะ ทำให้ปัจจุบันนี้ทั้งชาวไทยและพม่าเองไม่สามารถเข้าใจเนื้อหาและความหมายของเพลงนี้ได้เลย ในเวลาต่อมาอูซะ เจ้าเมืองมยะวดี ได้แต่งเนื้อร้องเป็นพม่าใหม่ แต่ยังคงทำนองเพลงอย่างอยุธยาไว้ดังเดิม
== ประวัติ ==

หลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สองใน พ.ศ. 2310 มีการกวาดต้อนเชลยชาวอยุธยาจำนวนมากไว้ในขอบขัณฑสีมากษัตริย์พม่า เชลยเหล่านี้ถูกเรียกว่าโยดะยา (ယိုးဒယား) ตามแหล่งที่มา หลายคนที่ถูกกวาดต้อนเป็นศิลปินในราชสำนักอยุธยามาก่อน จึงมีการนำดนตรีและนาฏศิลป์อย่างอยุธยาเข้าไปยังราชสำนักพม่าอย่างแพร่หลาย ก่อให้เกิดเพลงพม่าสำเนียงอยุธยาหลายเพลง และจากการศึกษาพบว่าทำนองเพลงอยุธยาของพม่ากับทำนองเพลงไทยมีจังหวะและทำนองสม่ำเสมอเชื่อมโยงกัน
ในวัฒนธรรมเพลงพม่ามีทำนองเพลงอยุธยาที่ยังหลงเหลือร่องรอยการใช้ภาษาไทยในการขับร้อง คือ พะยี่น (ဖရင်း) หรือ เพลง ในภาษาอยุธยา ส่วนชื่อ เอเอชูเย่ไช (ဧဧခြူရေးချိုက်) มาจากเนื้อร้องขึ้นต้น ซึ่งเนื้อร้องเป็นภาษาอยุธยาโบราณที่ถูกถ่ายทอดในรูปแบบมุขปาฐะแก่ชาวพม่านานกว่าศตวรรษ ทำให้เกิดข้อผิดพลาดในการออกเสียง และชาวพม่าเองก็ไม่สามารถถ่ายทอดคำร้องได้ถูกต้องอย่างต้นฉบับ ทำให้ปัจจุบันไม่มีใครเข้าใจความหมายของเพลงนี้ได้เลย เข้าใจว่า พะยี่น นี้คงเป็นเพลงหน้าพาทย์ ที่สื่อถึงนางสีดา ในฉากที่หนุมานเดินทางไปกรุงลงกาเพื่อตามนางสีดาซึ่งอยู่ท่ามกลางหญิงงามคนอื่น ๆ แต่หนุมานกลับพบนางสีดาโดยง่าย เพราะงามโดดเด่นยากจะหาสตรีนางใดมาเปรียบ แต่เนื้อเพลงก็มีส่วนคล้าย เพลงฉุยฉาย และ เพลงแม่ศรี ในการแสดงโขน ตอนทศกัณฑ์ลงสวน ของประเทศไทยในยุคปัจจุบัน
พ.ศ. 2347 อูซะ เจ้าเมืองมยะวดี ได้แต่งคำร้องเพลง พะยี่น เป็นภาษาพม่า ตามพระราชบัณฑูรของรัชทายาทผู้สนพระทัยในศิลปะและการละครอย่างสยาม แต่ยังคงทำนองอยุธยาไว้ดังเดิม โดยเพลงนี้ถูกจัดให้เป็นเพลงอยุธยาประเภทระทมรัก มีเนื้อหาชมความงามของธรรมชาติตามชนนิยม มีการตัดทอนพยางค์จากเดิมเป็นภาษาไทยมี 75 พยางค์ เหลือเพียง 50 พยางค์เมื่อเป็นภาษาพม่า เพื่อแปลงคำร้องให้เข้ากับทำนองเพลงอยุธยา
ในช่วงเวลาต่อมาเพลง "เอเอชูเย่ไช" ถูกบรรจุลงในหมวดเพลงที่สะกดด้วยอักษรพม่าแต่ไม่มีความหมาย ในหนังสือ มหาคีตา กระทั่งอู้นุ นายกรัฐมนตรีคนแรกของพม่า ตั้งข้อสังเกตกับเพลงเอเอชูเย่ไช ว่าแม้จะใช้เครื่องดนตรีพม่าบรรเลง แต่ท่วงทำนองและจังหวะกลับคล้ายกับทำนองเพลงไทยมาก จึงทำให้เกิดการศึกษาอย่างจริงจัง จนพบว่าเพลงดังกล่าวตกทอดมาจากบทเพลงของชาวโยดะยาผู้พลัดถิ่นในอังวะ
== เนื้อเพลง ==
== อ้างอิง ==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
เพลงพม่า
เพลงไทยเดิม
ชาวไทยในต่างแดน
เชื่อมหัวใจ

เชื่อมหัวใจ  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่นเขียนโดยซาดานัตสึ อันดะ วาดภาพโดยชิโรมิซากานะ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับนักเรียนมัธยมปลาย 5 คนที่ต้องพบเจอกับเหตุการณ์ประหลาดเหนือธรรมชาติ ทำให้พวกเขาต้องเปิดเผยความลับของตนซึ่งจะเป็นการทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างกัน ซีรีส์ไลต์โนเวลมีทั้งหมด 11 เล่ม ตีพิมพ์โดย Enterbrain ตั้งแต่เดือนมกราคม 2010 ถึงกันยายน 2013 สำหรับในประเทศไทยตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์
เชื่อมหัวใจ ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะตีพิมพ์โดย Enterbrain ในประเทศไทยตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์ และการดัดแปลงเป็นอนิเมะโดยสตูดิโอ Silver Link ออกอากาศที่ญี่ปุ่นตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงธันวาคม 2012 สำหรับในประเทศไทยถือลิขสิทธิ์โดย TIGA
==เนื้อเรื่อง==
เรื่องราวของนักเรียนมัธยมปลายสมาชิกชมรมวิจัยวัฒนธรรม 5 คน ได้แก่ ไทจิ อิโอริ ฮิเมโกะ โยชิฟูมิ และ ยุย ที่ต้องพบเจอกับปรากฏการณ์ประหลาดเหนือธรรมชาติที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวันของพวกเขา โดยผู้ที่อยู่เบื้องหลังคือฟูเซ็นคาซึระที่ต้องการทดสอบทุกคนด้วยเป้าหมายที่ไม่ทราบแน่ชัด ระหว่างที่พวกเขาเผชิญกับปรากฏการณ์เหล่านี้ ความลับและบาดแผลในจิตใจของพวกเขาจะถูกเปิดเผยออกมาซึ่งทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาสั่นคลอน
==ตัวละคร==
ยาเองาชิ ไทจิ

ให้เสียงโดย :  ทากาฮิโระ มิซูชิมะ
นากาเสะ อิโอริ

ให้เสียงโดย :  อากิ โทโยซากิ
อินาบะ ฮิเมโกะ

ให้เสียงโดย :  มิยูกิ ซาวาชิโระ
คิริยามะ ยุย

ให้เสียงโดย :  ฮิซาโกะ คาเนโมโตะ
อาโอกิ โยชิฟูมิ

ให้เสียงโดย :  ทากูมะ เทราชิมะ
==สื่อ==
===ไลต์โนเวล===
เชื่อมหัวใจ เป็นซีรีส์ไลต์โนเวล 11 เล่ม ตีพิมพ์โดย Enterbrain ในเครือ Famitsu Bunko ในประเทศไทยตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์จำนวน 5 เล่ม
===มังงะ===
มังงะตีพิมพ์โดย Enterbrain ทั้งหมด 5 เล่ม โดยเล่มแรกตีพิมพ์เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม 2011 และเล่มสุดท้ายตีพิมพ์เมื่อวันที่ 14 กันยายน 2013
===อนิเมะ===
การดัดแปลงเป็นอนิเมะจากนิยายเล่มที่ 1-4 กำกับโดยชินยะ คาวัตสึระ เขียนบทโดยฟุมิฮิโกะ ชิโมะ ผลิตโดยสตูดิโอ Silver Link รวมทั้งหมด 17 ตอน โดย 13 ตอนแรกออกอากาศที่ญี่ปุ่นตั้งแต่วันที่ 8 กรกฎาคม ถึง 30 กันยายน พ.ศ. 2555 และ 4 ตอนสุดท้ายออกอากาศทาง AT-X ในวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2555
====รายชื่อตอน====
ตอนที่ 1 เรื่องที่พอรู้ตัวก็เกิดขึ้นแล้ว
ตอนที่ 2 เหล่ามนุษย์ที่ค่อนข้างน่าสนใจ
ตอนที่ 3 Jobber and Low Blow
ตอนที่ 4 สองความคิด
ตอนที่ 5 คำสารภาพและความตาย
ตอนที่ 6 เรื่องที่พอรู้ตัวก็เกิดขึ้นอีกแล้ว
ตอนที่ 7 ต่างพากันพังทลาย
ตอนที่ 8 และแล้วก็ไม่เหลือใคร
ตอนที่ 9 หยุดไม่ได้ หยุดไม่ได้ หยุดไม่ได้
ตอนที่ 10 เมื่อเอ่ยคำๆน้นออกมา
ตอนที่ 11 กว่าจะทำให้รู้ตัวก็เกิดขึ้นอีกแล้ว
ตอนที่ 12 สู่เมืองที่หิมะตก
ตอนที่ 13 ถ้าเราห้าคนยังอยู่ด้วยกัน
ตอนที่ 14 คืนวันที่พังทลาย
ตอนที่ 15 ไม่เห็นอะไรทั้งนั้น ไม่เข้าใจอะไรทั้งนั้น
ตอนที่ 16 เตรียมใจและคลี่คลาย
ตอนที่ 17 เชื่อมใจไว้ด้วยกัน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการของไลต์โนเวล 
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ 
เว็บไซต์ทางการของมังงะ 
นิยายญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2553
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2553
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2555
มังงะและอนิเมะอิงจากไลต์โนเวล
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเหนือธรรมชาติ
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
ผลงานเพลงของไอซ์วัน

ผลงานเพลงของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้–ญี่ปุ่นไอซ์วัน ประกอบด้วย 2 สตูดิโออัลบั้ม 4 อีพี และ 7 ซิงเกิล ในเดือนพฤษภาคม 2021 ไอซ์วันมียอดขายรวมกว่า 2.79 ล้านอัลบั้ม
การเปิดตัวครั้งแรกของไอซ์วัน คือ อีพีคัลเลอร์ไรซ์ (Color*Iz) วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม 2018 ซึ่งเป็นการเปิดตัวของเกาหลี ตามมาด้วยซิงเกิลเปิดตัวของญี่ปุ่น "ซูกิโตะอิวาเซไต" (Suki to Iwasetai) ซึ่งวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2019 โดยอีเอ็มไอเรคคอร์ดสของยูเอ็มจี ต่อมากลุ่มได้รับการรับรองระดับแพลตตินัมเป็นครั้งแรก
== สตูดิโออัลบั้ม ==
== เอกซ์เทนเดดเพลย์ ==
== ซิงเกิล==
=== ร้องนำ ===
=== ซิงเกิลประชาสัมพันธ์ ===
=== ทำงานร่วมกัน ===
== เพลงอื่น ๆ ที่ติดชาร์ต ==
== แขกรับเชิญ ==
== ผลงานวิดีโอ ==
=== มิวสิกวิดีโอ ===
=== ดีวีดี ===
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ผลงานเพลง
ไอซ์วัน
ไอซ์วัน
เรย์แมน 2: เดอะเกรตเอสเคป

เรย์แมน 2: เดอะเกรตเอสเคป (Rayman 2: The Great Escape) เป็นวิดีโอเกมแพลตฟอร์มในปี 1999 ที่พัฒนาโดยยูบิ พิกเจอร์ส และจัดจำหน่ายโดย ยูบิ ซอฟต์ โดยตัวเกมเป็นเกมภาคหลักเกมที่สองในชุดเกม เรย์แมน สำหรับดรีมแคสต์ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ นินเท็นโด 64 และ เพลย์สเตชัน ตัวเกมยังมีการรีเมคที่ปรับปรุงเพื่มเติมในชื่อ เรย์แมนเรโวลูชัน (เรย์แมน 2: เรโวลูชัน ในอเมริกาเหนือ) ได้รับการพัฒนาโดยยูบิ ซอฟต์ อานซี สำหรับเพลย์สเตชัน 2 ตัวเกมรีเมคทางเลือกที่รู้จักกันในชื่อ เรย์แมน 2 ฟอร์เอฟเวอร์ ได้รับการพัฒนาโดยยูบิ ซอฟต์ มิลาน สำหรับเกมบอยคัลเลอร์
เนื้อเรื่องใน เรย์แมน 2 เดอะเกรตเอสเคป จะมุ่งเน้นไปที่ตัวละครเรย์แมนซึ่งได้รับมอบหมายให้กอบกู้ดินแดนมหัศจรรย์แห่ง Fairy Glade จากกองทัพหุ่นยนต์โจรสลัดที่นำโดย Admiral Razorbeard เรย์แมน 2 เดอะเกรตเอสเคป ได้รับการยกย่องจากรูปแบบการเล่น กราฟิก และการเข้าถึงได้ง่าย
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2542
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 2
เกมสำหรับดรีมแคสต์
เกมสำหรับเกมบอยคัลเลอร์
เกมสำหรับวินโดวส์‎
เกมสำหรับนินเท็นโดดีเอส
เกมสำหรับนินเท็นโด 3ดีเอส
เกมสำหรับไอโอเอส
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศฝรั่งเศส
วิดีโอเกมเกี่ยวกับความฝัน
วิดีโอเกมแพลตฟอร์ม
เรย์แมน
การบุกครองของเอเลียนในวิดีโอเกม
การวิเคราะห์ความจำนงในการรักษา

ในทางการแพทย์ การวิเคราะห์ความจำนงในการรักษา (intention-to-treat; ITT) มีเป้าหมายเพื่อกำจัดตัวแปรที่ชี้นำผิด ๆ (misleading artifacts) ซึ่งอาจเกิดขึ้นได้ในงานวิจัยศึกษาการแทรกแซง ITT มีลักษณะเรียบง่ายกว่ารูปแบบอื่น ๆ ของการออกแบบงานวิจัยและวิเคราะห์ผลเนื่องจากไม่ต้องใช้การสังเกตสถานะคอมไพลแอนซ์ ถึงแม้การวิเคราะห์ ITT จะปรากฏใช้ในการทดลองทางคลินิกอย่างแพร่หลาย แต่ก็สามารถถูกบรรยายหรือตีความผิด ๆ และรวมถึงมีปัญหาในการนำไปประยุกต์ใช้จริงอยู่เช่นกัน นอกจากนี้ ยังไม่มีข้อตกลงร่วมต่อวิธีการทำวิเคราะห์ ITT ในกรณีที่ปรากฏการขาดหายของข้อมูลผลวิจัย
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Intention to Treat Bandolier's definition
Intention to Treat – Tufts.edu
Intention-to-Treat Analysis – Bu.edu
What is meant by intention to treat analysis? Survey of published randomised controlled trials – BMJ
Intention-to-treat principle – CMAJ
Inclusion of patients in clinical trial analysis: the intention-to-treat principle – eMJA
Inconsistent Definitions for Intention-To-Treat in Relation to Missing Outcome Data: Systematic Review of the Methods Literature PLoS ONE Alshurafa et al. (2012)
วิทยาการระบาด
การทดลองทางคลินิก
การทดลอง
การวิจัยทางคลินิก
เกาะคาเฟอคลูเปิน

เกาะคาเฟอคลูเปิน (Kaffeklubben Ø; Inuit Qeqertaat) เป็นเกาะที่อยู่นอกชายฝั่งทางตอนเหนือของเกาะกรีนแลนด์ เป็นเกาะถาวรที่อยู่เหนือสุดของโลก
== การค้นพบ ==
รอเบิร์ต พีรี นักสำรวจชาวอเมริกัน พบเห็นเกาะนี้เป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1900 แต่ไม่มีใครเคยขึ้นไปบนเกาะเลยจนกระทั่ง ค.ศ. 1921 เลาเกอ ค็อก ได้มาเยือนเกาะเป็นครั้งแรกและตั้งชื่อให้เกาะ
ใน ค.ศ. 1969 กลุ่มสำรวจชาวแคนาดาได้คำนวณว่าด้านเหนือสุดของเกาะไกลกว่าแหลมมอริสเจซุปซึ่งเป็นแหลมเหนือสุดของเกาะกรีนแลนด์ถึง 750 เมตร ทำให้พวกเขานำสถิตินี้มาอ้างว่าเกาะนี้เป็นแผ่นดินเหนือสุดและใกล้ขั้วโลกเหนือมากที่สุด
ภายหลังมีการพบสันดอนกรวดที่อยู่เหนือกว่าเกาะนี้ เช่น โอดัก, 83-42 และ ATOW1996 ถึงแม้ว่าจะอยู่เหนือกว่าแต่ก็มีข้อถกเถียงว่าสันดอนกรวดเหล่านี้ควรนับรวมในสถิติหรือไม่ เพราะบางครั้งมันก็จมหายไป
== ภูมิศาสตร์ ==
เกาะคาเฟอคลูเปินห่างจากขั้วโลกเหนือราว 713.5 กิโลเมตร ห่างจากแหลมเจมส์ฮิลล์ไปทาวตะวันตกราว 10 กิโลเมตร ห่างจากแหลมมอริสเจซุปไปทางตะวันออกราว 37 กิโลเมตร ลักษณะของเกาะคือมีความยาวที่ 0.7 กิโลเมตร จุดที่กว้างที่สุดกว้าง 300 เมตร จุดที่สูงที่สุดบนเกาะสูงกว่าระดับน้ำทะเล 30 เมตร
== พืชพรรณ ==
แม้จะมีสภาพอากาศที่รุนแรงและไม่เอื้ออำนวย แต่บนเกาะก็มีพืชพรรณเช่นกัน โดยพืชส่วนใหญ่บนเกาะจะเป็นพวกมอสส์, ลิเวอร์เวิร์ต, ไลเคน นอกจากนี้ยังมีพืชดอกอย่าง Papaver radicatum (ดอกป็อปปีขั้วโลก) และ Saxifraga oppositifolia ด้วย
== อ้างอิง ==
เกาะในประเทศเดนมาร์ก
จุดที่สุดในโลก
เกาะที่ไม่มีผู้คนอาศัยอยู่ของกรีนแลนด์
เรียกข้าว่าสึชิมะ

เรียกข้าว่าสึชิมะ  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยโอปูโนเคียวได เผยแพร่ออนไลน์ผ่านบัญชีทวิตเตอร์ของมังงะตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2560 และได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโกบง) โดยสำนักพิมพ์โชงากูกังถึงเล่มที่ 3 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Fanworks และ Space Neko Company เริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2564ถึง 18 กันยายน พ.ศ. 2564 ทางผังรายการ Super Animeism และยังมีซีรีส์ออริจินัลเน็ตแอนิเมชัน (โอเอ็นเอ)สร้างโดยสตูดิโอ AQUA ARIS เริ่มเผยแพร่ในวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2564
==ตัวละคร==
==รูปแบต่าง ๆ==
===มังงะ===
===อนิเมะ===
สำนักพิมพ์โชงากูกังได้ประกาศการดัดแปลงเรียกข้าว่าสึชิมะเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ซีรีส์อนิเมะผลิตร่วมโดยสตูดิโอ Fanworks และ Space Neko Company กำกับโดยจุน อาโอกิ มีกำหนดออกอากาศในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ทางผังรายการ Super Animeism ของช่อง MBS, TBS และ BS-TBS. มิวส์ คอมมิวนิเคชันได้ลิขสิทธิ์เผยแพร่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเอเชียใต้
ออริจินัลเน็ตแอนิเมชัน (โอเอ็นเอ) เริ่มเผยแพร่ทั่วโลกในวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ทางช่องยูทูบ Asmik Ace ซีรีส์โอเอ็นเอสร้างโดยสตูดิโออ AQUA ARIS กำกับโดยโยชิโมโตะ มิวส์ คอมมิวนิเคชันได้ลิขสิทธิ์เผยแพร่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเอเชียใต้ของซีรีส์โอเอ็นเอเช่นกัน และเผยแพร่ผ่านช่องยูทูบของตน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ 
เรียกข้าว่าสึชิมะ ใน มิวส์ เอเชีย
เรียกข้าว่าสึชิมะ ใน มิวส์ ไทยแลนด์
เรียกข้าว่าสึชิมะ ใน ปีลีปีลี
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2560
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
การ์ตูนช่องเกี่ยวกับแมว
วัดหนองปลาไหล (จังหวัดนครปฐม)

วัดหนองปลาไหล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งกระพังโหม อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ 51 ไร่ 3 งาน 10 วา
วัดหนองปลาไหลประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2475 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2488 ก่อตั้งโดยพระอาจารย์บุญ โดยใช้หมู่บ้านตั้งเป็นชื่อวัด ร่วมสร้างกับชาวบ้านที่อยู่ใกล้เคียง ได้แก่ นายสุ่น แร่กรูด, นายหยุ่น พลเดช, นายเอ สนจุ้ย, นายช้อน ศิริจำปา, นายมุ ศรีนวล, นายปุย แก่นแก้ว, นายหล้า ผากุมมา เป็นต้น ในการสร้างวัดครั้งแรกนั้นมุงด้วยแฝก ในอดีตชาวบ้านหนองปลาไหล เวลาทำบุญต้องมาทำบุญที่วัดลำเหย ระยะห่างประมาณ 5 กิโลเมตร ซึ่งอยู่ไกลสำหรับชาวบ้าน จึงได้นิมนต์พระอาจารย์บุญ ผากุมมา ซึ่งมีพื้นเพเป็นชาวหนองปลาไหล มาจำพรรษาที่วัดหนองปลาไหล แล้วได้รับบริจาคที่ดินจากนางพิม ผากุมมา ในปี พ.ศ. 2451 มีเนื้อที่ 52 ไร่เศษ
รอบที่ดินเป็นคลองลำรางมีปลาไหลตามน้ำมาก ชาวบ้านเรียกว่า หนองปลาไหล ต่อมาเมื่อสร้างวัดจึงใช้ชื่อนี้ ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2553 คุณโยมใบบุญ แซ่ตั้ง ได้ถวายที่ดินเพิ่มอีก 5 ไร่ ทางวัดได้จัดการโดยให้ปลูกป่าต้นยางพาราจัดสวนสาธารณประโยชน์ เมื่อ พ.ศ. 2471 เนื่องจากในการสร้างวัดครั้งแรกได้มุงแฝก วัดจึงเกิดเพลิงไหม้ และเกิดเพลิงไหม้อีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2489
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระอธิการบุญ พ.ศ. 2475
พระครูพรหมสุทธิ พ.ศ. 2480
พระครูโกศลนวกิจ พ.ศ. 2513
พระครูวิมลจินดากร	พ.ศ. 2544
==อ้างอิง==
หนองปลาไหล
วัดสว่างอารมณ์ (อำเภอนครชัยศรี)

วัดสว่างอารมณ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลขุนแก้ว อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
ในอดีตวัดสว่างอารมณ์เป็นวัดร้าง จนต่อมาหลวงพ่อเพี้ยน ที่ขณะนั้นเป็นสามเณรอยู่ที่วัดตุ๊กตา ได้ออกธุดงค์แสวงหาความรู้ ไปตามสถานที่ต่าง ๆ ศึกษาเล่าเรียนวิชาจากเจ้าอาวาส ชื่อดังหลายรูป และกลับไปบวชเป็นพระที่วัดตุ๊กตาอีกครั้ง หลวงพ่อเพี้ยนขณะดำรงตำแหน่งเจ้าคณะตำบลขุนแก้ว เห็นว่าวัดร้างแห่งนี้น่าจะมีพระสงฆ์เข้าไปอยู่ถาวร จึงมอบหมายให้ หลวงพ่อแป๊ะ ไปรักษาการเจ้าอาวาสวัด และเริ่มบูรณะให้เป็นวัด หลวงพ่อแป๊ะถือจอบถือเสียมขุดดินทำถนนเข้าวัดด้วยตนเอง ชาวบ้านเห็นจึงพากันมาช่วยกัน ในช่วงแรกยังไม่มีถาวรวัตถุอะไร มีเพียงกุฏิเก่า ๆ ก่อด้วยอิฐ จากนั้นได้บูรณะสร้างศาลา สร้างโบสถ์ จากนั้นหลวงพ่อแป๊ะได้พัฒนามาอย่างต่อเนื่อง
เดิมวัดมีเนื้อที่ 4 ไร่ 3 งาน 20 วา มีผู้ศรัทธาซื้อที่ดินถวายวัด 10 ไร่ 3 งาน 79 วา ผู้ศรัทธาได้สร้างกุฏิถวาย 3 หลัง ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2508 มีผู้ศรัทธาซื้อที่ดินถวายอีก 9 ไร่ 80 วา ในปี พ.ศ. 2510 คณะผู้ศรัทธาถวายกุฏิอีก 1 หลัง ขณะนี้มีกุฏิ 7 หลัง ส่วนที่ดินวัดรวมในปัจจุบันมีพื้นที่ 30 ไร่เศษ
ปัจจุบันมี พระครูยติธรรมานุยุต (สมทรง ธมฺมทินฺโน) หรือหลวงพ่อแป๊ะ เป็นเจ้าอาวาส เป็นพระที่ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ ได้รับการยกย่องว่าเป็นพระเกจิอาจารย์ในระดับแนวหน้า ท่านให้การช่วยเหลือชุมชนและสังคมด้านต่าง ๆ ทำให้มีลูกศิษย์ให้ความศรัทธาทั่วประเทศ เช่น มอบทุนการศึกษา ให้แก่บุตรธิดาในโรงเรียนต่าง ๆ และสงเคราะห์การกุศลต่างๆ เช่น มูลนิธิ โรงเรียน โรงพยาบาล วัดวาอารามต่าง ๆ ด้านวัตถุมงคลที่หลวงพ่อแป๊ะสร้าง ได้รับความนิยมจากนักสะสมอย่างมาก
==อ้างอิง==
สว่างอารมณ์
กลัยโอบลาสโตมา

กลัยโอบลาสโตมา (glioblastoma) หรือ กลัยโอบลาสโตมา มัลติฟอร์เม (glioblastoma multiforme, GBM) เป็นมะเร็งของสมองชนิดหนึ่งที่ถือได้ว่าเป็นมะเร็งชนิดที่ร้ายแรงที่สุดที่เกิดในสมอง อาการแรกเริ่มมักเป็นอาการแบบไม่จำเพาะ เช่น ปวดศีรษะ บุคลิกเปลี่ยนแปลง คลื่นไส้ หรืออาการคล้ายคลึงกับโรคหลอดเลือดสมอง ผู้ป่วยมักมีอาการทรุดลงอย่างรวดเร็ว อาจถึงระดับที่ไม่รู้สึกตัวได้
สาเหตุของโรคยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด มีปัจจัยเสี่ยงที่ได้รับการยืนยันอยู่จำนวนหนึ่ง เช่น โรคทางพันธุกรรมอย่างโรคท้าวแสนปม กลุ่มอาการลี-ฟรอเมอนี และการเคยได้รับการรักษาด้วยการฉายแสง แต่ผู้ป่วยที่สัมพันธ์กับปัจจัยเสี่ยงเหล่านี้ก็ยังเป็นเพียงส่วนน้อย โรคนี้พบเป็นร้อยละ 15 ของเนื้องอกในสมองทั้งหมด อาจตั้งต้นจากเซลล์สมองปกติ หรือเปลี่ยนแปลงมาจากแอสโตรซัยโตมาเกรดต่ำก็ได้ การวินิจฉัยโดยส่วนใหญ่ทำได้โดยการรวบรวมข้อมูลจากการทำซีทีสแกน เอ็มอาร์ไอ และการตัดชิ้นเนื้อตรวจ
โรคนี้ยังไม่พบวิธีป้องกัน การรักษาส่วนใหญ่ทำได้โดยใช้ยาเคมีบำบัดและการฉายรังสีเพื่อลดขนาดก้อนแล้วจึงผ่าตัด โดยมักใช้ทีโมโซโลไมด์เป็นยาตัวหนึ่งในชุดยาเคมีบำบัด อาจสามารถลดขนาดของก้อนและลดอาการบวมของเนื้อสมองรอบก้อนได้ด้วยยาสเตียรอยด์ขนาดสูง การผ่าตัดเอาเนื้องอกและเนื้อเยื่อบริเวณรอบๆ ออกเป็นวงกว้างจะสัมพันธ์กับการมีรอดชีวิตที่ยาวนานขึ้น
แม้จะได้รับการรักษาอย่างเต็มที่ที่สุดแล้วมะเร็งชนิดนี้ก็มักจะกลับมาเป็นได้อีก ระยะเวลารอดชีวิตหลังวินิจฉัยโดยส่วนใหญ่จะอยู่ที่ประมาณ 12-15 เดือน โดยมีผู้ป่วยเพียงส่วนน้อย (น้อยกว่า 3-7%) ที่มีชีวิตอยู่ได้นานกว่า 5 ปี หากไม่ได้รับการรักษาผู้ป่วยมักจะมีชีวิตอยู่ได้ประมาณ 3 เดือน ถือเป็นมะเร็งที่พบในเนื้อสมองได้บ่อยที่สุด และเป็นเนื้องอกสมองที่พบได้บ่อยเป็นอันดับสองรองลงมาจากเนื้องอกของเยื่อหุ้มสมองหรือเมนินจิโอมา ในแต่ละปีจะพบผู้ป่วยโรคนี้ด้วยสัดส่วน 3 ใน 100,000 คน ส่วนใหญ่มักพบที่อายุ 64 ปีขึ้นไป และพบในเพศชายบ่อยกว่าเพศหญิง ปัจจุบันกำลังมีการศึกษาวิจัยว่าจะสามารถใช้การบำบัดด้วยวิทยาภูมิคุ้มกันในการรักษาโรคนี้ได้หรือไม่
==การรักษา==
===การรักษาด้วยการฉายรังสี===
หลังจากการผ่าตัดแล้วผู้ป่วยส่วนใหญ่จะได้รับการรักษาด้วยวิธีฉายรังสีร่วมไปกับการให้ยา temozolomide
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Information about Glioblastoma Multiforme (GBM) from the American Brain Tumor Association
AFIP Course Syllabus&nbsp;– Astrocytoma WHO Grading Lecture Handout
วัดเทพสรธรรมาราม

วัดเทพสรธรรมาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านใหม่ อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีพระอาจารย์เทียนชัย ชัยทีโป เป็นเจ้าอาวาส
วัดเทพสรธรรมาราม เดิมเป็น สถานปฏิบัติธรรมบายตึ๊กเจีย ตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2555 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 คำว่า บายตึ๊กเจีย  เป็นภาษาเขมร เป็นคำที่หลวงปู่สรวงมักกล่าวให้พรเสมอ ๆ คำว่าบายเป็นภาษาเขมร แปลว่าข้าว ตึ๊ก แปลว่าน้ำ และเจียแปลว่าดี รวมแล้วคำว่าบายตึ๊กเจีย แปลว่าข้าวน้ำดี
วัดเทพสรธรรมารามประดิษฐานพระพุทธปฏิมา พระสีวลี พระอุปคุต พระเศรษฐีนวโกฎิ องค์พ่อจตุคามรามเทพ พระพรหม พระโพธิสัตว์กวนอิม หลวงปู่ทวด สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) ฤๅษีตาไฟ รูปเหมือนของหลวงปู่สรวงองค์ใหญ่
==อ้างอิง==
เทพสรธรรมาราม
วัดตลาดใต้

วัดตลาดใต้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางขะแยง อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีเนื้อที่ 10 ไร่ 1 งาน 44 ตารางวา
วัดตลาดใต้สร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2355 โดยชาวบ้านที่อยู่ละแวกนั้นเป็นผู้สร้าง ได้นามวัดว่า "วัดตลาดใต้" เพราะมีอีกวัดหนึ่งอยู่ทางเหนือเรียกว่า วัดตลาดเหนือ บริเวณแถบนี้ชาวบ้านได้นำของป่ามาซื้อขายกันบริเวณตลาดน้ำ เมื่อมีการสร้างวัดจึงเรียกว่า "วัดตลาดใต้" ตามท้องที่วัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2425 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 12.50 เมตร ยาว 19.50 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2426
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6.50 เมตร ยาว 15.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2430 ศาลาการเปรียญกว้าง 14.50 เมตร ยาว 27 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2541 หอสวดมนต์กว้าง 9.50 ยาว 10.40 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ และอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 1 หลัง สร้างด้วยไม้ ฌาปนสถาน 1 หลัง และหอระฆัง 1 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 49 นิ้ว สูง 49 นิ้ว และพระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 39 นิ้ว สูง 57 นิ้ว
==รายนามเจ้าอาวาส==
พระอธิการอัย พ.ศ. 2435–2460
พระอธิการพัฒน์ พ.ศ. 2460–2467
พระอธิการธรรมตา พ.ศ. 2467–2515
พระอธิการบุญ พ.ศ. 2515–2517
พระอธิการหนู พ.ศ. 2517–2523
พระอธิการแผ้ว พ.ศ. 2523–2534
พระอธิการสวิง พ.ศ. 2536–2540
พระอธิการเฉลิม พ.ศ. 2541–2553
พระมหาธีระศักดิ์ อธิปุญฺโญ ป.ธ.6 พ.ศ. 2553–2563
พระปลัดพงษ์ศิริ สิริวํโส พ.ศ.2564-ปัจจุบัน
==อ้างอิง==
ตลาดใต้
ตลาดใต้
กรมพลร่มทหารราบนาวีที่ 1

กรมพลร่มทหารราบนาวีที่ 1 (1er Régiment de Parachutistes d'Infanterie de Marine, 1er R.P.I.Ma) เป็นหน่วยรบพิเศษแห่งกองทัพบกฝรั่งเศส ภายใต้การขึ้นตรงต่อหน่วยบัญชาการกำลังรบพิเศษกองทัพบกฝรั่งเศส
เป็นหน่วยรบพิเศษฝรั่งเศสที่รับการสืบทอดธรรมเนียมจากพลร่มหน่วยปฏิบัติการพิเศษทางอากาศ แห่งฝรั่งเศสเสรีกับอินโดจีนของฝรั่งเศส และเป็นกรมทหารเดียวในประเทศฝรั่งเศสที่ใช้คำขวัญประจำหน่วยว่า Qui ose gagne มีความหมายว่า ผู้กล้าคือผู้ชนะ เช่นเดียวกับหน่วยหน่วยปฏิบัติการพิเศษทางอากาศ ของสหราชอาณาจักร 
==ประวัติ==
==โครงสร้างการจัดกำลัง==
==ยุทโธปกรณ์==
==การคัดเลือกและการฝึก==
==ธรรมเนียม==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์กรมพลร่มทหารราบนาวีที่ 1 อย่างเป็นทางการ
QUI OSE GAGNE: Association des Anciens Parachutistes Troupe de Marine et anciens de la Brigade des Parachutistes Coloniaux héritiers des S.A.S 
QUI OSE GAGNE: Association des Anciens Parachutistes Troupe de Marine et anciens de la Brigade des Parachutistes Coloniaux héritiers des S.A.S 
องค์การต่อต้านการก่อการร้าย
หน่วยและรูปขบวนหน่วยรบพิเศษ
หน่วยรบพิเศษ
พลร่ม
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2483
หน่วยปฏิบัติการพิเศษทางอากาศ
Pangolin

redirect อันดับลิ่น
ภูมิคุ้มกันแบบจำเพาะ

redirect ระบบภูมิคุ้มกันแบบจำเพาะ
Sabah

redirect รัฐซาบะฮ์
Sulu

redirect จังหวัดซูลู
Valine

redirect วาลีน
แอนตาร์ติกา

redirect ทวีปแอนตาร์กติกา
Antartica

redirect ทวีปแอนตาร์กติกา
วัดโคกเดื่อ

วัดโคกเดื่อ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2335 ในรัชสมัยรัชกาลที่ 1 โดยเมื่อสมัยก่อนชาวบ้านเรียกว่า วัดพังม่วง แต่เปลี่ยนชื่อตามสภาพของหมู่บ้านจึงเปลี่ยนเป็นชื่อ วัดโคกเดื่อ ซึ่งในอดีตสมัยนั้นมีพระเกจิประจำจังหวัดนครสวรรค์ พระครูนิวาสธรรมขันธ์ (เดิม พุทธสโร) เทพเจ้าแห่งเมืองสี่แคว ได้จาริกมาสร้างและบูรณะเสนาสนะภายในวัดโคกเดื่อแห่งนี้ ปัจจุบันที่พบเห็นคือ อุโบสถและศาลาการเปรียญ
== ประวัติ ==
วัดโคกเดื่อ ตั้งอยู่เลขที่ 1 บ้านโคกเดื่อ หมู่ที่ 5 ตำบลโคกเดื่อ อำเภอไพศาลี จังหวัดนครสวรรค์ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2335 ในรัชสมัยของ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช (รัชกาลที่ 1) เดิมมีนามว่า วัดโพธิ์ทองธรรมชาติ ภายหลังได้เปลี่ยนชื่อวัดเป็น  วัดพังม่วง  เมื่อทางอำเภอได้ตั้งเป็นบ้านโคกเดื่อ จึงเปลี่ยนนามวัดใหม่ตามสภาพของหมู่บ้านจึงเปลี่ยนเป็นชื่อว่า วัดโคกเดื่อ  จนถึงปัจจุบันมีพระภิกษุอยู่จำพรรษาตลอดทุกปี ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2466 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 80 เมตร ยาว 130 เมตร การศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2500 นอกจากนี้มีโรงเรียนเอกชนการกุศลในพระพุทธศาสนา (วัดโคกเดื่อวิทยา) เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2542 การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระครูปลัดกมล กิติญาโณ
== สิ่งก่อสร้างภายในวัด ==
ศาลาการเปรียญหลังเก่า  สร้างขึ้นเมื่อพ.ศ. 2443  เป็นศาลาไม้ที่ใช้ในการทำบุญตักบาตร ซึ่งผู้เฒ่าผู้แก่ได้เล่ากันมาว่าเป็นศาลาที่ พระครูนิวาสธรรมขันธ์ (เดิม พุทฺธสโร) วัดหนองโพ (สมัยเป็นหนุ่ม) ท่านมาสร้างไว้ร่วมกับเจ้าอาวาสวัดโคกเดื่อในสมัยนั้น ต่อมาปีพ.ศ. 2563 ศาลาได้บูรณปฏิสังขรณ์ โดยมี พระราชมงคลวัชราจารย์ (พัฒน์ ปุญฺญกาโม) เป็นประธานอุปถัมภ์บูรณะสร้างศาลาขึ้นใหม่
อุโบสถ เป็นอุโบสถที่ พระครูนิวาสธรรมขันธ์ (เดิม พุทฺธสโร) กับ พระใบฎีกาโหมด อสฺสุสโก อดีตเจ้าอาวาสวัดโคกเดื่อ พร้อมชาวบ้านโคกเดื่อนำพากันสร้างขึ้นจนแล้วเสร็จใช้งบประมาณก่อสร้าง  11,700 บาทและได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 9 เมษายน 2466 กว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
ศาลาการเปรียญหลังใหม่ กว้าง 40 เมตร ยาว 70 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
หอสวดมนต์ กว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2467 เป็นอาคารครึ่งปูนครึ่งไม้
ฌาปนสถาน จำนวน 1 หลัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2546
==ลำดับเจ้าอาวาส ==
เท่าที่ทราบมี 5 รูป ดังนี้
พระอาจารย์แก้ว
พระใบฎีกาโหมด อสฺสุสโก อดีตเจ้าอาวาส รูปที่ 2
พระครูนิมิตรพุทธิสาร (โอน ฐิตปัญโญ) อดีตเจ้าอาวาสวัดโคกเดื่อและเจ้าคณะอำเภอไพศาลี รูปที่ 3
พระครูนิภาธรโสภณ (สกนธ์ สุภาจาโร) อดีตเจ้าอาวาสวัดโคกเดื่อและเจ้าคณะอำเภอไพศาลี รูปที่ 4
พระครูปลัดกมล กิติญาโณ รองเจ้าคณะอำเภอไพศาลี และเจ้าอาวาสวัดโคกเดื่อรูปปัจจุบัน
==อ้างอิง==
โคกเดื่อ
อำเภอไพศาลี
มาริโอ + แรบบิดส์ คิงดอมแบตเทิล

มาริโอ + แรบบิดส์ คิงดอมแบตเทิล (Mario + Rabbids Kingdom Battle) เป็นวิดีโอเกมแนวกลยุทธ์สวมบทบาทผลัดกันเดินข้ามฝั่ง พัฒนาโดยยูบิซอฟต์ มิลาน และจัดจำหน่ายโดยยูบิซอฟต์ สำหรับเครื่องนินเท็นโด สวิตช์ ตัวเกมเป็นเกมครอสโอเวอร์ระหว่างแฟรนไชส์ มาริโอ ของนินเท็นโด และ เรฟวิงแรบบิดส์ ของยูบิซอฟต์ ตัวเกมมีทั้งรูปแบบการเล่นแบบเล่นคนเดี่ยวและแบบร่วมมือกัน เนื้อเรื่องของเกมผู้เล่นจะควบคุมมาริโอ เพื่อนของเขา และกลุ่มแรบบิดส์ที่แต่งตัวเป็นพวกเขา เพื่อรับมือกับผลพวงของการบุกรุกอย่างกะทันหันโดยกลุ่มแรบบิดส์ซึ่งบังเอิญใช้สิ่งประดิษฐ์อันทรงพลังที่นำความโกลาหลมาสู่อาณาจักรเห็ด
ตัวเกมพัฒนาโดยแผนกสตูดิโออิตาลีของยูบิซอฟต์ในมิลาน การพัฒนาเกิดขึ้นในปี 2014 โดย Davide Soliani ครีเอทีฟไดเร็กเตอร์ชาวอิตาลีของสตูดิโอ ซึ่งนำเสนอต้นแบบให้กับชิเงรุ มิยาโมโตะผู้สร้างมาริโอ ตัวเกมวางจำหน่ายในยุโรปและอเมริกาเหนือในเดือนสิงหาคม 2017 ในขณะที่นินเท็นโดเป็นผู้จัดจำหนายเกมในประเทศแถบเอเชียตะวันออกในเดือนมกราคม 2018 ตัวเกมได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีจากนักวิจารณ์ ซึ่งยกย่องรูปแบบการเล่น ความลึก และกราฟิก ภายในเดือนกันยายน 2018 ตัวเกมมียอดขายมากกว่าสองล้านชุด
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2560
วิดีโอเกมข้ามฝั่ง
เกมสำหรับนินเท็นโดสวิตช์
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศอิตาลี
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศฝรั่งเศส
สโมสรฟุตบอลหญิงเลสเตอร์ซิตี

สโมสรฟุตบอลหญิงเลสเตอร์ซิตี (Leicester City Women Football Club) เป็นสโมสรฟุตบอลจากQuorn เขตปริมณฑลเลสเตอร์เชอร์ ประเทศอังกฤษ ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในวีเมนส์ซูเปอร์ลีก ซึ่งเป็นลีกระดับที่ 1 ของฟุตบอลหญิงประเทศอังกฤษ
==เกียรติประวัติ==
เอฟเอวีเมนส์แชมเปียนชิป:
* ชนะเลิศ (1): 2020-21
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official website
ล
ล
ล
หญิง