pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
โรงพยาบาลหาดใหญ่

โรงพยาบาลหาดใหญ่ เป็นโรงพยาบาลในเทศบาลนครหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ประเทศไทย โดยได้รับการจัดเป็นโรงพยาบาลระดับภูมิภาคสังกัดกระทรวงสาธารณสุข และเป็นหนึ่งในสองโรงพยาบาลหลักที่กระทรวงสาธารณสุขดำเนินการในจังหวัด ซึ่งอีกแห่งหนึ่งคือโรงพยาบาลสงขลา โดยทำหน้าที่เป็นศูนย์ส่งต่อผู้ป่วยในโรงพยาบาลชุมชนที่อยู่ใกล้เคียงซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในสงขลา แต่ยังอยู่ในบางส่วนของจังหวัดปัตตานีและจังหวัดสตูล ซึ่งในนามมีความจุ 640 เตียง แต่เช่นเดียวกับโรงพยาบาลในภูมิภาคส่วนใหญ่มักประสบปัญหาความแออัดยัดเยียด และเกินความจุเกือบตลอดเวลา
โรงพยาบาลนี้ได้รับการก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2500 และค่อย ๆ ขยายตัวตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา โดยปัจจุบันยังทำหน้าที่เป็นโรงพยาบาลเพื่อการเรียนการสอนให้แก่คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ภายใต้โครงการผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท (CPIRD) และได้รับการรับรองสำหรับการฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้านด้านอายุรศาสตร์, สูตินรีเวชวิทยา, ศัลยศาสตร์ออร์โทพีดิกส์, กุมารเวชศาสตร์ และศัลยกรรม
== ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก ==
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลหาดใหญ่ เป็นศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก สังกัดโรงพยาบาลหาดใหญ่ กระทรวงสาธารณสุข เป็นสถาบันร่วมผลิตแพทย์กับคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ โดยก่อตั้งเมื่อปี พุทธศักราช 2549 ในเขตภาคใต้ ณ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา
=== ประวัติ ===
โรงพยาบาลหาดใหญ่เป็นโรงพยาบาลศูนย์ในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข เดิมโรงพยาบาลหาดใหญ่เป็นสถาบันสมทบของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งแต่คณะแพทยศาสตร์เปิดสอนนักศึกษาแพทย์รุ่นที่ 1 พ.ศ. 2515 จนถึงปัจจุบัน ดังนั้น เมื่อเกิดปัญหาการขาดแคลนแพทย์จากภาวะการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ ทำให้แพทย์ลาออกไปอยู่โรงพยาบาลเอกชนเป็นจำนวนมาก กระทรวงสาธารณสุขและทบวงมหาวิทยาลัย ในสมัย ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข และ นพ.กระแส ชนะวงศ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย จึงได้มีการตกลงร่วมมือกันผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท คณะรัฐมนตรีได้อนุมัติโครงการนี้ เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน 2537 เป็นระยะเวลา 10 ปี (พ.ศ. 2538 – 2547 ) ต่อมา คณะรัฐมนตรีได้มีมติเพิ่มเติม เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2544 เลื่อนระยะเวลาสิ้นสุดโครงการออกไปอีก 2 ปี
ในปี พ.ศ. 2549 โรงพยาบาลหาดใหญ่ได้รับเลือกเป็น 1 ใน 12 โรงพยาบาลศูนย์ให้จัดสอนนักศึกษาแพทย์ชั้นคลินิกโดยร่วมมือคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบทในภาคใต้ร่วมกัน
=== หลักสูตรการศึกษา ===
ปัจจุบัน ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก  โรงพยาบาลหาดใหญ่ จัดการเรียนการสอนในระดับชั้นคลินิก ตามหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต ของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์  ใน 1 หลักสูตร คือ
=== ระยะเวลาในการศึกษา ===
ใช้ระยะเวลาในการศึกษาตลอดหลักสูตรรวม 6 ปี ดังนี้
=== การรับบุคคลเข้าศึกษาในหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต ===
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลหาดใหญ่ รับสมัครบุคคลเข้าศึกษาในหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต ผ่านทางคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ในระบบรับตรงประจำปีตามประกาศมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
== ดูเพิ่ม ==
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
โรงพยาบาลในประเทศไทย
== อ้างอิง ==
.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หาดใหญ่
หาดใหญ่
หาดใหญ่
สิ่งก่อสร้างในอำเภอหาดใหญ่
กาญจนา กาญจนสุต

ศาสตราจารย์ กาญจนา กาญจนสุต เป็นศาสตราจารย์ด้านวิทยาการคอมพิวเตอร์ชาวไทย ณ สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย (AIT) เป็นผู้บุกเบิกการนำอินเทอร์เน็ตมาใช้ในประเทศไทย และเป็นคนไทยคนแรกที่ใช้อีเมล เป็นโฮสต์เซิร์ฟเวอร์แรกในประเทศไทยที่เชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ต และใน พ.ศ. 2531 กาญจนาเป็นผู้นำโดเมน .th ขึ้นจดทะเบียนเป็นโดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศประจำประเทศไทย ศาสตราจารย์กาญจนาได้รับการเสนอชื่อเข้าหอเกียรติยศ อินเทอร์เน็ต ฮอลล์ ออฟ เฟม โดยประชาคมอินเทอร์เน็ตสากล พ.ศ. 2556 และได้รับรางวัลโจนาธาน บี โพสเทล เซอร์วิส อวอร์ด พ.ศ. 2559 ศาสตราจารย์ กาญจนา ได้รับสมญานามในวงการอินเทอร์เน็ตว่าเป็น มารดาแห่งอินเทอร์เน็ตไทย
== ชีวิตในวัยเยาว์ และการศึกษา ==
เมื่อ พ.ศ. 2517 กาญจนาจบการศึกษาระดับปริญญาตรีวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาคณิตศาสตร์ พร้อมด้วยประกาศนียบัตรเพิ่มเติมด้านวิทยาการคอมพิวเตอร์ จากมหาวิทยาลัยแห่งควีนส์แลนด์ (University of Queensland) ประเทศออสเตรเลีย และใน พ.ศ. 2522 ได้ย้ายไปศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยแห่งเมลเบิร์น (University of Melbourne) จนสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต  หลังจากนั้น พ.ศ. 2534 ก็ได้รับปรัชญาดุษฎีบัณฑิตที่มหาวิทยาลัยแห่งเมลเบิร์น
== อาชีพ การทำงาน ==
หลังจากสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแห่งเมลเบิร์น เมื่อ พ.ศ. 2527 กาญจนาก็ได้เริ่มทำงานที่สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย (AIT) ในปี พ.ศ. 2529 กาญจนาได้เชื่อมต่อระบบโครงข่ายคอมพิวเตอร์เพื่อส่งอีเมลในขณะที่ทำงานที่ AIT ไปยังมหาวิทยาลัยที่เมลเบิร์นและโตเกียว นับเป็นบุคคลแรกที่นำการใช้อีเมลล์เข้ามาในประเทศไทย After establishing connections to the universities in 1987, และได้จัดตั้งการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตระหว่างมหาวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2530 และในปีถัดมากาญจนาก็เป็นคนไทยที่โฮสต์เซิร์ฟเวอร์ ซึ่งเป็นเซิร์ฟเวอร์แรกของประเทศไทยบนเครือข่ายอินเทอร์เน็ต หลังจากนั้นการใช้งานอินเทอร์เน็ต และอีเมลก็ได้ขยายวงกว้างออกไปในสังคมไทย ศาสตราจารย์กาญจนาก็ได้รับเลือกให้เป็นรองอธิการบดีฝ่ายวิจัย ประจำสถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย และเป็นอาจารย์สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ที่สถาบันดังกล่าวมาจนถึงปัจจุบัน
ศาตราจารญ์กาญนาได้ก่อตั้งหน่วยงานต่าง ๆ เพื่อขับเคลื่อนการเติบโตของอินเทอร์เน็ตในประเทศไทย และภูมิภาคเอเชีย ไม่ว่าจะเป็น ศูนย์สารสนเทศเครือข่ายไทย (THNIC) ที่ดูแลบริหารโดเมน .th และ .ไทย มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 ซึ่งมีศาสตราจารย์กาญจนาเป็นผู้ดูแลระบบ (แอดมิน) นำโดเมนดังกล่าวขึ้นจดทะเบียนเป็นโดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศประจำประเทศไทย เป็นผู้ก่อตั้งและผู้อำนวยการห้องปฏิบัติการอินเทอร์เน็ตเพื่อการศึกษาและวิจัย (intERLab) ที่สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย  และเป็นผู้ร่วมสร้างศูนย์แลกเปลี่ยนข้อมูลอินเทอร์เน็ต (Internet exchange point) แห่งแรกของไทยที่กรุงเทพมหานคร (BKNIX) ในปี พ.ศ. 2556 
== รางวัลที่ได้รับ ==
ในปี พ.ศ. 2556 ประชาคมอินเทอร์เน็ตสากล ได้เสนอชื่อ กาญจนา กาญจนสุต เข้าในหอเกียรติยศ อินเทอร์เน็ต ฮอลล์ ออฟ เฟม (INTERNET HALL of FAME) ในฐานะผู้บุกเบิก (PIONEER) การใช้งานอินเทอร์เน็ตในไทย และภูมิภาคเอชียตะวันออกเฉียงใต้ ต่อมา พ.ศ. 2559 ก็ได้รับรางวัล โจนาธาน บี โพสเทล เซอร์วิส อวอร์ด (Jonathan B. Postel Service Award) ที่จัดตั้งโดยประชาคมอินเทอร์เน็ตสากล มอบให้เพื่อยกย่องผลงานการอุทิศตน การพัฒนาการขยายความแพร่หลายของอินเทอร์เน็ตในภูมิถาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตลอดระยะเวลา 3 ทศวรรษที่ผ่านมา
== อ้างอิง ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักวิชาการชาวไทย
นักวิทยาการคอมพิวเตอร์
นักวิทยาการคอมพิวเตอร์ชาวไทย
นักวิทยาศาสตร์หญิง
นักวิทยาการคอมพิวเตอร์หญิง
โอกูอิซูโมะ

โอกูอิซูโมะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอนิตะ จังหวัดชิมาเนะ ประเทศญี่ปุ่น
ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2005 จากการควบรวมเมืองนิตะ และเมืองโยโกตะ
ณ วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2017 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 12,655 คน มีความหนาแน่นของประชากร 34 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ 368.06 ตารางกิโลเมตร
== ประวัติศาสตร์ ==
เมืองโอกูอิซูโมะเดิมเป็นหนึ่งในศูนย์กลางการผลิตเหล็กโดยใช้เตาหลอม และปัจจุบันเป็นสถานที่ผลิตเหล็กเพียงแห่งเดียวที่ใช้สำหรับทำดาบญี่ปุ่นโบราณ
ในเขตของเมืองโอกูอิซูโมะมีเหมืองโคมากิซึ่งเคยใช้เป็นสถานที่ผลิตทังสเตนมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1911 จนถึงปี ค.ศ. 1984
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการเมืองโอกูอิซูโมะ 
เมืองในจังหวัดชิมาเนะ
รานีลักษมีบาอี

ลักษมีบาอี รานีแห่งฌานสี (อักษรโรมัน: Lakshmibai, Rani of Jhansi, ; 19 พฤศจิกายน 1828 — 18 มิถุนายน 1858) เป็นพระบรมราชินี มหารานีแห่งฌานสี รัฐมหาราชามราฐา จากปี 1843 ถึง 1853 ในฐานะพระราชินีในมหาราชาคงคาธร ราว พระนางเป็นหนึ่งในผู้นำการกบฎอินเดียปี 1857 และกลายมาเป็นสัญลักษณ์หนึ่งของการต่อต้านจักรวรรดิอังกฤษในอินเดีย
มหารานีสิ้นพระชนม์ราววันที่ 17 มิถุนายนใกล้กับป้อมควาลิยัร หลังกองพลฮัสซาร์ที่แปดของกองทัพจักรวรรดิอังกฤษ นำโดยกัปตันเฮเนียจ เข้าทะลวงกองพลภายใต้การนำของลักษมีบาอี และสังหารทหารอินเดียมากกว่า 5,000 นาย จากนั้นจึงพุ่งตรงไปยังจุดบัญชาการที่รานีประทับอยู่ ข้อมูลที่อ้างโดยผู้เห็นเหตุการณ์ระบุว่ารานีลักษมีบาอีนำเครื่องทรงโสวัรขึ้นสวม พยายามต่อสู้กับแต่ได้รับบาดแผลเลือดไหลนองอยู่ริมทาง ก่อนจะถูกทหารอีกนายสังหารด้วยปืนคาร์ไบน์ หลังจากนั้นสามวัน กองทัพจักรวรรดิสามารถเข้ายึดครองควาลิยัรได้ ฮิวจ์ โรส (Hugh Rose) ระบุในรายงานการรบครั้งนี้ว่ารานีลักษมีบาอีเป็นผู้ที่ "โฉมงาม, ฉลาดเฉลียว และ งดงาม" และระบุว่าเป็น "ผู้นำฝั่งอินเดียที่อันตรายที่สุด"
ในปี 2011 นิตยสารไทม์ขึ้นขื่อลักษมีบาอีเป็นหนึ่งใน "สิบอันดับภรรยาโคตรโหด" (Top Ten Badass Wives) ตลอดกาล
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
Vishnu Bhatt Godse.Maza Pravas: 1857 cya Bandaci Hakikat (Marathi "My journey: the truth about the 1857 rebellion")
Meyer, Karl E. & Brysac, Shareen Blair. Tournament of Shadows Washington D.C.: Counterpoint, 1999; pp.&nbsp;138–45.
Verma, Janki Sharan Amar Balidani
Zila Vikas Pustika, 1996–97, Jhansi
==  ดูเพิ่ม ==
Jerosch, Rainer (2008). The Rani of Jhansi: Rebel Against Will, Delhi: Aakar Books; 1st edition, .
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Lakshmi Bai in the Encyclopædia Britannica
Overlooked No More: Laxmibai, India's Warrior Queen Who Fought the British
รัฐอุตตรประเทศ
กษัตริย์อินเดีย
ราชินีอินเดีย
ฌานสี
ชาวมราฐา
บุคคลจากพาราณสี
นักเคลื่อนไหวเรียกร้องเอกราชอินเดีย
นักรบชาวอินเดีย
นักเคลื่อนไหวเพื่อเอกราชของอินเดีย
ไอโช

ไอโช  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอเอจิ ทางตะวันออกของจังหวัดชิงะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 กรกฎาคม 2021 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 21,411 คน 8,310 ครัวเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 940 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 
== ภูมิศาสตร์ ==
ไอโชตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกในจังหวัดชิงะ บนที่ราบแอ่งโอมิ
=== เทศบาลข้างเคียง ===
จังหวัดชิงะ
* ฮิโกเนะ
* ฮิงาชิโอมิ
* โคระ
* ทางะ
* โทโยซาโตะ
=== ภูมิอากาศ ===
ไอโชมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (เขตภูมิอากาศเคิพเพิน Cfa) มีลักษณะเป็นฤดูร้อนที่อบอุ่น และฤดูหนาวที่เย็นสบาย มีหิมะตกน้อยไปจนถึงไม่มีหิมะตก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในไอโชคือ 12.9&nbsp;°C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1,810&nbsp;มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ยจะอยู่ในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ 24.7&nbsp;°C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 1.3&nbsp;°C
== ประชากร ==
ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของไอโชยังคงค่อนข้างคงที่ตลอด 70 ปีที่ผ่านมา
== ประวัติศาสตร์ ==
พื้นที่ของไอโชเดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโอมิ พื้นที่แห่งนี้ในสมัยเอโดะเป็นที่ตั้งของ ซึ่งเป็นที่พักระหว่างเดินทางแห่งที่ 65 บนเส้นทาง ที่เชื่อมต่อระหว่างเกียวโตกับภาคตะวันออกของญี่ปุ่น
หมู่บ้านเอจิงาวะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 โดยเป็นการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่ ต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 1909 และควบรวมกับหมู่บ้านโทโยกูนิที่อยู่ใกล้เคียงในปี 1955 เมืองไอโชก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2006 โดยการควบรวมเมืองเอจิงาวะและเมืองฮาตาโชเข้าด้วยกัน
ชื่อ "ไอโช" เป็นการรวมกันของคันจิตัวแรกในคำว่า "เอจิงาวะ"  และคันจิตัวที่สองในคำว่า "ฮาตาโช" 
== การเมืองการปกครอง ==
ไอโชมีปกครองรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาเมืองซึ่งเป็นระบบสภาเดี่ยวและมีสมาชิก 14 คน เมืองไอโชเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดชิงะจำนวน 1 ที่นั่ง ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งชิงะที่ 2 ของสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
== เศรษฐกิจ ==
เศรษฐกิจในท้องถิ่นส่วนใหญ่เป็นเกษตรกรรมมาตั้งแต่สมัยโบราณ ในปัจจุบันมีอุตสาหกรรมการผลิตที่ประกอบด้วยโรงงานแปรรูปอาหารและโรงงานแปรรูปโลหะขนาดเล็กไปจนถึงขนาดกลางหลายแห่ง
== การศึกษา ==
ไอโชมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 4 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 2 แห่ง และมีโรงเรียนที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดชิงะ ได้แก่ โรงเรียนมัธยมปลาย 1 แห่ง อีกทั้งทางจังหวัดยังเปิดสอนโรงเรียนการศึกษาพิเศษสำหรับผู้พิการอีก 1 แห่งในเมืองไอโช
== การขนส่ง ==
=== รถไฟ ===
20px บริษัทรถไฟโอมิ: สายหลัก
* สถานี: 
=== ทางหลวง ===
 ทางด่วนเมชิง
== เมืองพี่น้อง ==
รัฐวิสคอนซิน สหรัฐ
== สิ่งที่น่าสนใจในท้องถิ่น ==
- วัดศาสนาพุทธนิกายเท็นได
== บุคคลที่มีชื่อเสียง ==
- ผู้ประกอบการ และนักการเมือง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการของเมืองไอโช 
เมืองในจังหวัดชิงะ
ไอแพด แอร์ (รุ่นที่ 5)

ไอแพด แอร์ (รุ่นที่ 5) (iPad Air (5th generation)) หรือเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า ไอแพด แอร์ 5 เป็นแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ ที่ออกแบบ พัฒนา และจัดจำหน่ายโดยแอปเปิล ประกาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 2022
ไอแพด แอร์ รุ่นที่ 5 เป็นรุ่นแรกในตระกูลไอแพด แอร์ ที่ใช้ชิปแอปเปิล เอ็ม 1 เช่นเดียวกับไอแพด โปร รุ่นที่ 5 และใช้พอร์ต ยูเอสบี-ซี ซึ่งมีอัตราการรับส่งข้อมูลสูงสุด 10 กิกะบิตต่อวินาที รวมถึงรองรับการเชื่อมต่อจอความละเอียดสูงสุด 4K นอกจากนี้ยังมีบลูทูธ 5.0 และไวไฟ 6 อีกด้วย กำหนดวางจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 18 เดือนและปีเดียวกัน โดยมี 5 สี ได้แก่ สเปซเกรย์, สตาร์ไลท์, ชมพู, ม่วง และฟ้า
== เส้นเวลาของผลิตภัณฑ์ไอแพด ==
== อ้างอิง ==
แอร์ 5
ไอโอเอส (แอปเปิล)
แท็บเล็ต
ผลิตภัณฑ์ที่เปิดตัวในปี พ.ศ. 2565
สถานีกระทรวงสาธารณสุข

สถานีกระทรวงสาธารณสุข (Ministry of Public Health station; รหัส: PP12) เป็นสถานีรถไฟฟ้าแบบยกระดับในเส้นทางของรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม ตั้งอยู่เหนือถนนติวานนท์ ใกล้กับโรงพยาบาลศรีธัญญา กระทรวงสาธารณสุข และแหล่งที่พักอาศัย ในพื้นที่อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
== ที่ตั้งของสถานี ==
ตัวสถานีตั้งอยู่เหนือถนนติวานนท์บริเวณบริเวณทางแยกศรีธัญญา ในพื้นที่ตำบลตลาดขวัญ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
== แผนผังสถานี ==
{|table border=0 cellspacing=0 cellpadding=3
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" rowspan=3 valign=top|U3ชานชาลา
| ชานชาลา 1
| มุ่งหน้า 
|-
| style = "border-top:solid 2px black;border-right:solid 2px black;border-left:solid 2px black;border-bottom:solid 2px black;" colspan=2|ชานชาลาเกาะกลาง, ประตูรถจะเปิดทางด้านขวา
|-
| style = "border-bottom:solid 1px gray;"|ชานชาลา 2
| style = "border-bottom:solid 1px gray;"| มุ่งหน้า 
|-
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" rowspan=1 valign=top|U2ชั้นขายบัตรโดยสาร
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|ชั้นขายบัตรโดยสาร
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|ทางออก, ศูนย์บริการผู้โดยสาร, ห้องขายบัตรโดยสาร, เครื่องขายบัตรโดยสาร, ร้านค้า, ห้องน้ำ
|-
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" rowspan=1 valign=top|Gระดับถนน
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|–
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|ป้ายรถประจำทาง, ถนนติวานนท์, กระทรวงสาธารณสุข, ถนนหลวงวิเชียรแพทยาคม, ซอยติวานนท์ 6
|}
== รายละเอียดสถานี ==
ใช้สีม่วงตกแต่งบริเวณประตูกั้นชานชาลา ป้ายบอกทาง ป้ายชื่อสถานีทั้งบริเวณชานชาลาและบริเวณทางเข้า เพื่อบ่งบอกว่าสถานีในเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีม่วง
=== รูปแบบของสถานี ===
เป็นแบบชานชาลาเกาะกลาง มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาสูงประมาณ 1.50 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา
=== ทางเข้า–ออกสถานี ===
มีทางขึ้นลงทั้งหมด 4 แห่ง มีลิฟต์ 2 ทางขึ้น–ลง มีบันไดเลื่อนทุกทางขึ้น–ลง
1 ซอยติวานนท์ 6
2 กระทรวงสาธารณสุข, โรงพยาบาลศรีธัญญา
3 ซอยติวานนท์ 1/1 (ต้นไทร)
4 สำนักงานสรรพากร ภาค 4
=== สิ่งอำนวยความสะดวก ===
มีลิฟต์โดยสารสำหรับผู้พิการ 2 ตัว บริเวณทางขึ้น–ลงสถานีในฝั่งที่ 1 และ 3
มีบันไดเลื่อนทุกทางขึ้น–ลงของสถานี
== เวลาให้บริการ ==
== รถโดยสารประจำทาง ==
== สถานที่ใกล้เคียง ==
กระทรวงสาธารณสุข
โรงพยาบาลศรีธัญญา
วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี จังหวัดนนทบุรี
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน
สำนักงานสรรพากร ภาค 4
สถาบันบำราศนราดูร
บิ๊กซี สาขาติวานนท์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แผนที่จากเว็บไซต์บีอีเอ็ม
กระทรวงสาธารณสุข
กระทรวงสาธารณสุข
สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2559
ราชสมาคมภูมิศาสตร์แห่งสกอตแลนด์

ราชสมาคมภูมิศาสตร์แห่งสกอตแลนด์ (Royal Scottish Geographical Society, ย่อ: RSGS) เป็นองค์กรการกุศลเพื่อการศึกษาในเมืองเพิร์ท ประเทศสกอตแลนด์ ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2427 มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาวิชาทางภูมิศาสตร์ให้ก้าวหน้าไปทั่วโลก การสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้คนเข้ามาเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับโลกรอบตัว และจัดหาแหล่งข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เชื่อถือได้และเป็นกลาง
นอกเหนือจากนั้น สมาคมยังให้ความสำคัญต่อการเปลี่ยนแปลงทางภูมิอากาศ อาทิ มีการประชุมสุดยอดด้านสภาพอากาศแบบฉุกเฉิน, ห้า(คำถาม)เพื่ออนาคต, การรวมตัวของสมาคมภูมิศาสตร์ระหว่างประเทศ, การทำบล็อกและวิดีโอเกี่ยวการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ซึ่งถือว่าเป็นงานหลักของสมาคมเช่นเดียวกัน
==อ้างอิง==
องค์การการกุศล
ไอโนะ คิชิ

ไอโนะ คิชิ (希志あいの; Aino Kishi; 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988 – ) เป็นนักแสดง, นักร้อง และอดีตนักแสดงเอวีชาวญี่ปุ่น โดยเริ่มต้นอาชีพของเธอใน ค.ศ. 2008 คิชิได้แสดงในภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่มากกว่า 400 เรื่อง และได้รับการเสนอชื่อให้เป็นหนึ่งในนักแสดงภาพยนตร์ผู้ใหญ่ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในยุคของเธอ ซึ่งความนิยมของเธอก็กลายเป็นการแสดงกระแสหลักเช่นกัน เธอยังเป็นสมาชิกของกลุ่มไอดอลเอบิซุมัสแคตส์รุ่นแรกระหว่าง ค.ศ. 2008 ถึง 2013 ทั้งนี้ คิชิได้อำลาวงการจากเวทีภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2015 และกลับสู่ชีวิตพลเรือน
== ชีวิตและอาชีพ ==
=== ชีวิตตอนต้นและอาชีพเอวี ===
คิชิเกิดเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988 ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ในการให้สัมภาษณ์ เธอจำได้ว่าการได้ดูภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่ครั้งแรกของเธอคือการได้ดูเอวีไอดอลที่มีชื่อเสียงอย่างทีนา ยูซูกิ (ริโอ) ที่ห้องพักในโรงแรม โดยถึงกับตะลึงในความงามของเธอ และรู้สึกตรึงใจกับความคิดที่จะเป็นนักแสดงภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่ คิชิได้รับการเปิดตัวครั้งแรกในภาพยนตร์เอวีเมื่ออายุ 20 ปี เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 กับสตูดิโอเอวีที่มีชื่อเสียงอย่างอลิซเจแปน โดยสองปีแรกของคิชิในฐานะนักแสดงเอวีได้อยู่ภายใต้สัญญาพิเศษสองฉบับ ภายใต้สังกัดบริษัทอลิซเจแปนและแมกซ์-เอ แต่ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 เธอได้ย้ายและทำสัญญาผูกขาดสองครั้งที่คล้ายคลึงกันกับบริษัทไอเดียพอกเกต และเอสวันนัมเบอร์วันสไตล์ คิชิได้แสดงร่วมกับทั้งสองสตูดิโอจนถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011 เมื่อเธอเลือกที่จะอยู่กับบริษัทไอเดียพอกเกต และกลายเป็นหนึ่งในนักแสดงชั้นนำของสตูดิโอดังกล่าวจนอำลาวงการ โดยระหว่างทำหน้าที่ที่ไอเดียพอกเกต คิชิได้สร้างมิตรภาพที่แนบแน่นกับเอวีไอดอลคนอื่น ๆ ซึ่งรวมถึงทีนา ยูซูกิ, เจสซิกา คิซากิ, คาโฮะ คาซูมิ, มิโนริ ฮัตสึเนะ และไอริ คิจิมะ ทั้งนี้ คิชิได้อำลาวงการเอวีเมื่อปลาย ค.ศ. 2015 และภาพยนตร์อำลาวงการของเธอในชื่อ "อาบาโยะ!-แธงกิว ไอโนะ คิชิ รีไทร์เมนต์ สเปเชียล" ได้รับการจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 2015
== บรรณานุกรม ==
จิราชิ เซ็กกูซุ (焦らしセックス) (ค.ศ. 2009) 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official Page at the DUO Entertainment
ไอดอลญี่ปุ่น
นักแสดงหนังโป๊หญิงชาวญี่ปุ่น
นักแสดงหญิงค่ายอลิซเจแปน
นักแสดงหญิงค่ายไอเดียพอกเกต
ไอดอลประเภทกราวียัวร์ชาวญี่ปุ่น
บุคคลจากมหานครโตเกียว
โรงพยาบาลสงขลา

โรงพยาบาลสงขลา เป็นหนึ่งในสองโรงพยาบาลหลักของจังหวัดสงขลา ประเทศไทย ที่ดำเนินการโดยกระทรวงสาธารณสุข ส่วนอีกแห่งเป็นโรงพยาบาลหาดใหญ่ที่มีขนาดใหญ่กว่า ซึ่งโรงพยาบาลสงขลาได้รับการจัดอยู่ในประเภทโรงพยาบาลทั่วไปในสังกัดกระทรวงสาธารณสุข โดยมีศูนย์แพทยศาสตรศึกษาโครงการผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท ซึ่งจัดอบรมแพทย์ให้แก่คณะแพทยศาสตร์ของมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ และเป็นโรงพยาบาลในเครือคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
== ประวัติ ==
ใน พ.ศ. 2464–2467 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ายุคลทิฆัมพร กรมหลวงลพบุรีราเมศวร์ ซึ่งในขณะนั้นเป็นอุปราชมณฑลปักษ์ใต้ ทรงริเริ่มการระดมทุนและการวางแผนโรงพยาบาลในใจกลางเทศบาลนครสงขลา และในวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2468 สงขลาพยาบาลได้รับการเปิดโดยสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ครั้นใน พ.ศ. 2478 ได้โอนย้ายสถานพยาบาลเป็นของเทศบาลนครสงขลา จึงเปลี่ยนชื่อโรงพยาบาลนี้เป็นโรงพยาบาล (เทศบาล) เมืองสงขลา ต่อมาใน พ.ศ. 2495 ได้โอนย้ายปฏิบัติการไปยังกระทรวงสาธารณสุขอีกครั้ง และโรงพยาบาลได้รับการขยายอย่างครอบคลุม อย่างไรก็ตาม เนื่องจากพื้นที่ใจกลางเมืองมีจำกัด คณะกรรมการโรงพยาบาลจึงหาที่ตั้งใหม่สำหรับโรงพยาบาล กระทั่งใน พ.ศ. 2528 ภายใต้คณะรัฐมนตรีของเปรม ติณสูลานนท์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 6 ได้ทำความตกลงกับกองทัพบกที่ 4 ของกองทัพบกไทย และองค์การบริหารส่วนจังหวัดสงขลา เพื่อโอนที่ดินทางตอนใต้สุดของสะพานติณสูลานนท์ สำหรับการก่อสร้างโรงพยาบาลแห่งใหม่ ซึ่งเริ่มก่อสร้างในเดือนเมษายน พ.ศ. 2538 และแล้วเสร็จในเดือนธันวาคมของปีเดียวกัน โดยเปิดโรงพยาบาลใหม่เมื่อวันที่ 31 ธันวาคมในชื่อโรงพยาบาลสงขลา ส่วนโรงพยาบาลเก่าใจกลางเมืองได้เปลี่ยนเป็น "ศูนย์แพทย์ชุมชนเมืองสงขลา"
== ดูเพิ่ม ==
บริการสุขภาพในประเทศไทย
โรงพยาบาลในประเทศไทย
โรงพยาบาลหาดใหญ่
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สงขลา
สงขลา
สงขลา
สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองสงขลา
ปาโบล

ปาโบล หรือ พาโบล (Pablo) เป็นชื่อบุคคลชายในภาษาสเปน
ปาโบล หรือ พาโบล อาจหมายถึง
== บุคคล ==
ปาโบล เนรูดา – ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ประจำปี ค.ศ. 1971
ปาโบล เอสโกบาร์ – พ่อค้ายาเสพติดชาวโคลอมเบีย
ปาโบล ปิกาโซ – จิตรกร ประติมากร และผู้ร่วมก่อตั้งลัทธิบาศกนิยม ชาวสเปน
ปาโบล ไอมาร์ – นักฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา
ปาโบล ซาราเบีย – นักฟุตบอลอาชีพชาวสเปน
ปาโบล ซาบาเลตา – นักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา
ปาโบล ฟอร์นัลส์ – นักฟุตบอลชาวสเปน
ปาโบล เอร์นันเดซ โดมิงเกซ – นักฟุตบอลชาวสเปน
ฮวน ปาโบล อังเฮล – นักฟุตบอลชาวโคลอมเบีย
ปาโบล มาร์ติน ปาเอซ กาบิรา – หรือเรียกโดยทั่วไปว่า กาบิ นักฟุตบอลชาวสเปน
ปาโบล อัลโบรัน – นักดนตรี นักร้อง และนักแต่งเพลงชาวสเปน
== ชื่ออื่น ==
พาโบลฮันนีย์ – อัลบั้มเปิดตัวของวงเรดิโอเฮด
บาร์บารา แมคคลินทอค

บาร์บารา แมคคลินทอค ( Barbara McClintock; 16 มิถุนายน 1902 – 2 กันยายน 1992) เป็นนักวิทยาศาสตร์และนักพันธุศาสตร์ ชาวอเมริกัน ผู้ได้รับรางวัล โนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ ในปี 1983 เธอได้รับปริญญาเอกด้านพฤกษศาสตร์จากมหาวิทยาลัยคอร์เนล ในปี 1927 ที่นั่นเธอเริ่มอาชีพในฐานะผู้นำในการพัฒนาเซลล์พันธุศาสตร์ ข้าวโพด ซึ่งเป็นจุดสนใจของการวิจัยตลอดชีวิตที่เหลือของเธอ ตั้งแต่ช่วงปลายทศวรรษ 1920 แมคคลินทอคได้ศึกษาโครโมโซม และการเปลี่ยนแปลงของโครโมโซมระหว่างการสืบพันธุ์ในข้าวโพด เธอพัฒนาเทคนิคในการแสดงภาพโครโมโซมของข้าวโพดและใช้การวิเคราะห์ด้วยกล้องจุลทรรศน์เพื่อแสดงแนวคิดทางพันธุกรรมพื้นฐานมากมาย แนวคิดอย่างหนึ่งเหล่านี้คือแนวคิดเรื่อง การผสมใหม่ทางพันธุกรรม โดยการ ไขว้เปลี่ยนของโครโมโซม ระหว่าง ไมโอซิส—กลไกที่โครโมโซมใช้แลกเปลี่ยนข้อมูล เธอได้จัดทำ แผนที่ความเชื่อมโยงของพันธุกรรม ฉบับแรกสำหรับข้าวโพด โดยเชื่อมโยงบริเวณโครโมโซมกับลักษณะทางกายภาพ เธอได้แสดงให้เห็นบทบาทของเทโลเมียร์ และ เซนโทรเมียร์ ซึ่งเป็นบริเวณของโครโมโซมที่มีความสำคัญต่อการอนุรักษ์ ข้อมูลทางพันธุกรรม เธอได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญในสาขานี้ ได้รับรางวัลทุนอันทรงเกียรติ และได้รับเลือกเป็นสมาชิกของ National Academy of Sciences ในปี 1944
ในช่วงทศวรรษที่ 1940 และ 1950 แมคคลินทอค ค้นพบ transposon และใช้แสดงให้เห็นว่ายีนมีหน้าที่ในการเปิดและปิดลักษณะทางกายภาพ เธอพัฒนาทฤษฎีเพื่ออธิบายการซ่อนและการแสดงออกของข้อมูลทางพันธุกรรมจากพืชข้าวโพดรุ่นหนึ่งไปสู่รุ่นต่อไป เนื่องจากความกังขาในงานวิจัยของเธอ เธอจึงหยุดเผยแพร่ข้อมูลของงานวิจัยในปี 1953
ต่อมา เธอได้ทำการศึกษาเกี่ยวกับพันธุศาสตร์เซลล์และ พฤกษศาสตร์พื้นบ้าน ของพันธุ์ข้าวโพดจากอเมริกาใต้ งานวิจัยของแมคคลินทอคเป็นที่เข้าใจกันเป็นอย่างดีในช่วงทศวรรษ 1960 และ 1970 เนื่องจากนักวิทยาศาสตร์คนอื่นๆ ได้ยืนยันกลไกของการเปลี่ยนแปลงทางพันธุกรรมและการควบคุมการแสดงออกของยีนที่เธอได้แสดงให้เห็นในการวิจัยข้าวโพดของเธอในปี 1940 และ 1950 เธอได้รับรางวัลและการยอมรับผลงานรวมถึงได้รับ รางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ในปี 1983 สำหรับการค้นพบการ genetic transposition ในปี 2022 เธอยังคงเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ได้รับรางวัลโนเบลไม่รวมกับใครในสาขานั้น 
== อ้างอิง ==
บุคคลจากฮาร์ตเฟิร์ด
บุคคลจากบรุกลิน
ชาวอเมริกันเชื้อสายสหราชอาณาจักร
ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์
ชาวอเมริกันผู้ได้รับรางวัลโนเบล
นักวิทยาศาสตร์หญิง
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยคอร์เนล
บุคคลจากมหาวิทยาลัยมิสซูรี
สามสิบเก้า

สามสิบเก้า  เป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ที่กำกับโดย คิม ซัง-โฮ และนำแสดงโดย ซน เย-จิน, จ็อน มี-โด และ คิม จี-ฮย็อน ซีรีส์เรื่องนี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิต มิตรภาพ ความโรแมนติก และความรักของเพื่อนรักสามคนที่กำลังจะอายุครบ 40 ปี ออกอากาศทางช่องเจทีบีซี เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 2022 ถึง วันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2022 ออกอากาศทุกวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 22.30 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) นอกจากนี้ยังสามารถสตรีมบน เน็ตฟลิกซ์ ได้อีกด้วย
== เรื่องย่อ ==
ชามีโจ (รับบทโดย ซน เย-จิน) บอกกับ จองชานยอง (รับบทโดย จ็อน มี-โด) และ จางจูฮี (รับบทโดย คิม จี-ฮย็อน) สองสาวเพื่อนรักว่า เธอจะลาพักร้อนยาวเป็นเวลา 1 ปี หลังจากทุ่มเทดูแลคลินิกความงาม มาถึง 5 ปี จนทุกอย่างอยู่ตัว เข้าที่ ไปได้ด้วยดี มีลูกค้ามากมาย โดยวางแผนจะให้ ชามีฮยอน (รับบทโดย คัง มัล-กึม) พี่สาวเป็นคนดูแล แต่แล้วในวันที่เธอและเพื่อนซี้กลับไปเยี่ยมสถานสงเคราะห์เด็กอนนูรี บ้านเด็กกำพร้าที่เธอเคยอยู่ตอนเด็กๆ ก่อนที่จะมีพ่อแม่บุญธรรมรับมาไปเลี้ยงดู มีโจก็ได้พบกับชายหนุ่มวัย 39 ปี คิมซอนอู (รับบทโดย ยอน อู-จิน) ที่มาสอนภาษาอังกฤษให้เด็กๆ มีโจลืมนาฬิกาข้อมือไว้ที่สถานสงเคราะห์ตอนล้างจาน ครูของที่นี่ซึ่งมักคุ้นกันอย่างดีจึงได้ไหว้วานให้คิมซอนอูที่กำลังจะกลับโซล นำนาฬิกาไปให้เธอ ชามีโจซื้อดอกโบตั๋นให้เขาแทนคำขอบคุณ ด้วยแรงดึงดูดของกลิ่นดอกโบตั๋นอันหอมหวานจับใจ การพบกันโดยบังเอิญอีกครั้งในงานคอนเสิร์ตดนตรีคลาสสิก คิมซอนอู ชวนชามีโจไปดูดอกโบตั๋นที่เธอซื้อให้ที่บ้านของเขา สองคนได้มีสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกันในคืนนั้น ซอนอูจะขอนัดเจอกันอีก แต่มีโจบอกว่าเธอกำลังจะไปอเมริกา และจะไปนานราวปีสองปี ทว่าสองคนก็ได้มาเจอกันอีกจนได้ เพราะที่แท้ คิมซอนอู คือหมอความงามที่ ชามีโจ นัดสัมภาษณ์ไว้เพื่อมาช่วยงานที่คลินิกระหว่างที่เธอไม่อยู่นั่นเอง ทั้งจากคำพูดแดกดันเชิงขอร้องของมีโจเพื่อนรัก ว่าทำตัวเป็นชู้กับสามีชาวบ้าน ในที่สุด จองชานยอง ก็ตัดสินใจเด็ดขาด เลิกทั้งบุหรี่ และเลิกกับรักแรกรักเดียวของเธอ คิมจินซอก (รับบทโดย อี มู-แซง) ซีอีโอแห่ง Champ Entertainment เอเจนซีดูแลนักแสดง แต่อีกฝ่ายซึ่งทั้งแต่งงานมีครอบครัวแถมมีลูกแล้ว กลับทำใจไม่ได้ที่ต้องเลิกกัน คิมจินซอกขอให้จองชานยองทบทวนความคิดใหม่ ทางด้านมีโจถึงกับใจเต้นโครมครามเมื่อถูก คิมซอนอู สารภาพความในใจที่มีต่อตัวเธอออกมา และพร้อมๆ กันนั้นเธอก็ต้องใจสลายเมื่อหมอที่พวกเธอพากันไปตรวจสุขภาพไว้โทร.มาหา มีโจต้องเจอกับ สิ่งที่ไม่เคยคิดเลยสักครั้ง ไม่แม้แต่ครั้งเดียว ว่าเพื่อนรักของเธอจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน ชามีโจเครียดหนักไม่รู้จะเริ่มต้นบอกกับเพื่อนรักทั้งสองคนอย่างไร โชคยังดีที่มี ซอนอู คอยเป็นกำลังใจอยู่ข้างๆ อย่างเข้าใจ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Thirty-Nine at Daum 
Thirty-Nine at Naver 
Thirty-Nine at JTBC Studios
รายการโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
ละครโทรทัศน์ช่องเจทีบีซี‎