pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
โรงเรียนนาทวีวิทยาคม

โรงเรียนนาทวีวิทยาคม  (Nathawee Wittayakom School)  เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 16 กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่เลขที่ 100 หมู่ที่ 2 ถนนเพชรเกษม ตำบลคลองทราย อำเภอนาทวี จังหวัดสงขลา รหัสไปรษณีย์ 90160 พื้นที่ 80 ไร่
== ประวัติ ==
โรงเรียนนาทวีวิทยาคม ได้รับอนุญาตจากกระทรวงศึกษาธิการ ให้เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น เมื่อปี พ.ศ. 2516 โดยอาศัยที่เรียนอาคารชั่วคราวภายในโรงเรียนบ้านนาทวีในการจัดการเรียนการสอน มีนายสมคิด สุวรรณยุหะ เป็นครูใหญ่ และรับนักเรียนสหศึกษา 1 ห้อง มีจำนวนนักเรียน 51 คน ครู 2 คน ต่อมาในปี พ.ศ. 2518 โรงเรียนได้รับบริจาคที่ดินจาก นายเมล์ รัตนเสถียร เนื้อที่ 30 ไร่ และขอใช้ที่ดินกรมธนารักษ์อีก 50 ไร่ เพื่อเป็นที่ตั้งของโรงเรียน
== เเหล่งข้อมูล ==
เว็บไซต์โรงเรียนนาทวีวิทยาคม
== อ้างอิง ==
โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสงขลา สตูล
โรงเรียนในจังหวัดสงขลา
สถานศึกษาในอำเภอนาทวี
ชู้รักของเลดี

"ชู้รักของเลดี"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนกันยายน ค.ศ. 1904 และตีพิมพ์ในนิตยสารคอลเลียร์ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1904 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 12 จากทั้งหมด 13 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ ในปี ค.ศ. 1905
== ประวัติการตีพิมพ์ ==
"ชู้รักของเลดี" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1904 และตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารคอลเลียร์เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1904  ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 8 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต ในนิตยสารคอลเลียร์มีภาพวาดประกอบ 6 ภาพวาดโดยเฟรดเดอริก ดอร์ สตีล เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ ซึ่งตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1905 และในสหราชอาณาจักรในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1905
== อ้างอิงและบรรณานุกรม ==
อ้างอิง
บรรณานุกรม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เชอร์ล็อก โฮมส์
รอยเปื้อนที่สอง

"รอยเปื้อนที่สอง"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1904 และตีพิมพ์ในนิตยสารคอลเลียร์ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1905 เป็นเรื่องสั้นลำดับสุดท้ายจากทั้งหมด 13 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ ในปี ค.ศ. 1905 ดอยล์จัดอันดับให้ "รอยเปื้อนที่สอง" เป็นอันดับที่ 8 ในรายการเรื่องสั้นของโฮมส์ 12 เรื่องที่ชื่นชอบ
== ประวัติการตีพิมพ์ ==
"รอยเปื้อนที่สอง" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1904 และตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารคอลเลียร์เมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1905  ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 8 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต ในนิตยสารคอลเลียร์มีภาพวาดประกอบ 6 ภาพวาดโดยเฟรดเดอริก ดอร์ สตีล เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ ซึ่งตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1905 และในสหราชอาณาจักรในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1905
ในนิตยสารคอลเลียร์นำเสนอเรื่องสั้นเรื่องนี้ในฐานะ "เรื่องราวสุดท้ายของเชอร์ล็อก โฮมส์ที่เขียนโดย เอ. โคนัน ดอยล์" ซึ่งเป็นความที่ผิด เพราะภายหลังเรื่องราวยังดำเนินต่อไปซึ่งรวมอยู่ในหนังสือรวมเรื่องสั้นชุด ลาโรง และ บันทึกคดี
== อ้างอิงและบรรณานุกรม ==
อ้างอิง
บรรณานุกรม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เชอร์ล็อก โฮมส์
สุกฤษฎิ์ สงแก้ว

สุกฤษฎิ์ สงแก้ว  (เกิดเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2544) เป็นนักแสดงชาวไทยในสังกัดช่อง 7 เอชดีเริ่มเข้าสู่ในวงการบันเทิงจากเวทีการประกวดเดินแบบในรายการ "ซุปตาร์ไทยแลนด์" ในการประกวดครั้งนั้นได้รับตำแหน่งชนะเลิศอันดับ 1 มีผลงานละครพื้นบ้านเรื่อง สังข์ทอง, นางสิบสอง, และ พระสุธน มโนราห์ เป็นต้น ปัจจุบันเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7 เอชดีมีผลงานละครเรื่อง พยัคฆ์ร้ายนายกุหลาบ แสดงคู่กับ ศศินา  พนมธรนิจกุล
== ประวัติ ==
บีช สุกฤษฎิ์ เกิดเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2544 (ชื่อเล่น:บีช) เป็นนักแสดงชาวไทยเกิดที่จังหวัดพัทลุงปัจจุบันเป็นนักแสดงในสังกัดสามเศียรและช่อง 7 เอชดีกำลังศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ สาขาวิทยุและโทรทัศน์ มหาวิทยาลัยรังสิต 
== วงการบันเทิง ==
บีช สุกฤษฎิ์ เริ่มเข้าสู่ในวงการบันเทิงจากเวทีการประกวดเดินแบบในรายการ "ซุปตาร์ไทยแลนด์" ในการประกวดครั้งนั้นได้รับตำแหน่งชนะเลิศอันดับ 1 มีผลงานละครพื้นบ้านเรื่อง สังข์ทอง, นางสิบสอง, และ พระสุธน มโนราห์ และเป็นที่รู้จักในบทบาท "วีระพล" จากละครเรื่อง ก่อนตะวันแลง
เป็นต้น ปัจจุบันเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7 เอชดีมีผลงานละครเรื่อง พยัคฆ์ร้ายนายกุหลาบ แสดงคู่กับ ศศินา พนมธรนิจกุล
ปัจจุบันในปี พ.ศ. 2565 บีช สุกฤษฎิ์ มีผลงานละครพื้นบ้านเรื่อง ลูกผู้ชายชื่อไกรทอง รับบทเป็น "ไพรวัลย์" และผลงานละครที่กำลังออกอากาศในปี พ.ศ. 2566 ละครเรื่อง เพลิงไพร และ มาเฟียลำซิ่ง แสดงคู่กับ ศรันย์ฉัตร์ มิตรชัยออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี
== ผลงาน ==
=== ละครโทรทัศน์ ===
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี
| rowspan="1" |2561
|สังข์ทอง
|อสูรพยนตรา
|-
| rowspan="1" |2562
|นางสิบสอง
| rowspan="2" align="center" | เจ้าชายสุรกาศ
|-
| rowspan="3" |2563
|พระรถเมรี
|-
|พระสุธนมโนราห์
| วัลลภ
|-
|ก่อนตะวันแลง
|วีระพล (วี)
|-
| rowspan="2" |2565
|ลูกผู้ชายชื่อไกรทอง
| ไพรวัลย์
|-
|พยัคฆ์ร้ายนายกุหลาบ
| วทัญญู (วิน)
|-
| rowspan="2" |2566
|เพลิงไพร
|  เทิดไท เดชบารมี (ไท)
|-
|มาเฟียลำซิ่ง
| ชาญ
|-
| rowspan="2" |2567
|ร้ายเดียงสา
| ดนุชา
|-
|ภูเขาเงาพยัคฆ์
|สันติ
|-
|}
== ผลงานละครสั้น ==
ฟ้ามีตา ตอน กาหลงซา
ฟ้ามีตา ตอน หัวเราะทีหลังดังกว่า
ฟ้ามีตา ตอน ตลาดล่าง
ฟ้ามีตา ตอน นักเลง-อันธพาล
ฟ้ามีตา ตอน พี่สาวครับ
ฟ้ามีตา ตอน ทำไมไม่โทษผู้ชาย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักแสดงชายชาวไทย
นักแสดงสังกัดช่อง 7
วัดพระธาตุจอมศีล

วัดพระธาตุจอมศีล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านถ้ำ อำเภอดอกคำใต้ จังหวัดพะเยา
วัดพระธาตุจอมศีลมีตำนานเล่าว่ามียักษ์ 2 ตน เป็นสามีภรรยากัน ซึ่งรักษาบริเวณภูเขามาช้านาน อาหารของยักษ์ก็คือสัตว์ต่าง ๆ จากนั้นได้มีพระพุทธเจ้าเสด็จมาบริเวณน้ำออกฮู (รู) ในปัจจุบันนี้ ยักษ์ได้พบพระพุทธเจ้าที่ได้เสด็จมาบริเวณนั้น จากนั้นยักษ์ คิดว่า มีอาหารแล้วและจะจับพระพุทธเจ้ากินเป็นอาหาร แต่พระพุทธเจ้าก็แสดงอิทธิฤทธิ์ โดยยักษ์ก็จะร้อนเป็นไฟจนยักษ์บอกว่าพอแล้วข้ายอมแล้ว พอยักษ์หยุดคิดที่จะกินพระพุทธเจ้าแล้ว จากนั้นจึงยอมทุกอย่างที่พระพุทธเจ้าได้สั่งสอนไว้และได้และได้จำศีลอยู่ที่ภูเขา ต่อมาชาวบ้านได้สร้างวัดพระธาตุจอมศีล วัดพระธาตุจอมศีลตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2470 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2558
ภายในวิหารประดิษฐานพระพุทธรูปทรงเครื่อง นามว่า หลวงพ่อพุกกะยาภรณ์มณีศรีปทุม กล่าวกันว่าเป็นพระพุทธรูปทรงเครื่องที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีความสูง 7 เมตร หน้าตักกว้าง 5.5 เมตร สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2545 องค์พระสร้างด้วย ปูนปั้นปิดทอง เซรามิก เพชรนิลจินดาที่ได้มาจาก จังหวัดจันทบุรีและประเทศพม่า
==อ้างอิง==
พระธาตุจอมศีล
อำเภอดอกคำใต้
รัชนก สุวรรณเกตุ

รัชนก สุวรรณเกตุ (เกิด 18 ตุลาคม พ.ศ. 2538)  หรือที่รู้จักในชื่อ เจนนี่ ได้หมดถ้าสดชื่น เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย เธอยังเป็นพี่สาวต่างพ่อของ นารีนาท เชื้อแหลม หรือ ลิลลี่ ได้หมดถ้าสดชื่น เจ้าของบทเพลง เลิกคุยทั้งอำเภอเพื่อเธอคนเดียว เจนนี่มีชื่อเสียงจากการแต่งเพลงประชดแฟนในชื่อเพลง “ไม่สดชื่น” ในปี พ.ศ. 2559 ถือว่าเป็นเพลงแจ้งเกิดในวงการเพลงของเจนนี่ จากนั้นผ่านไป 2 ปี ในปี พ.ศ. 2561 เจนนี่ได้มีผลงานเพลงมากขึ้นไม่ว่าจะเป็น โสดแล้วนะ, สาวนุ้ยสายเปย์, เลิกกับพี่ได้ดีทุกคน และ คิดถึงคนไกล
== ประวัติ ==
เจนนี่จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย วิทยาเขตนครศรีธรรมราช ไสใหญ่ ในสาขาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสากล
== ชีวิตส่วนตัว ==
=== ครอบครัว ===
เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2564 เจนนี่ เเละ ยิว ได้เข้าพิธีมงคลสมรสตามแบบประเพณีไทย เเละได้มีลูกสาวด้วยกัน 1 คน ชื่อว่า ด.ญ. ฉัตรชนก สมแก้ว หรือ น้องยูจิน
== ผลงาน ==
=== ซิงเกิล ===
=== ซิทคอม ===
=== ภาพยนตร์ ===
== อ้างอิง ==
== เเหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลจากจังหวัดนครศรีธรรมราช
นักร้องหญิงชาวไทย
นักแสดงหญิงชาวไทย
ยูทูบเบอร์ชาวไทย
นักเเต่งเพลงชาวไทย
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
พุทธศาสนิกชนชาวไทย
ปอร์โตฟลาวีอา

ปอร์โตฟลาวีอา (Porto Flavia) เป็นอ่าวริมทะเล ตั้งอยู่ใกล้กับเนบีดาในคอมมูนอีเกลซีอัส ซาร์ดีญาใต้ ประเทศอิตาลี สร้างขึ้นในปี 1923&ndash;24 และใช้งานเป็นศูนย์กลางการผลิตแร่ของมาซูอาบนชายฝั่งของซาร์ดีญาในแถบอีเกลซีเอนเต ชื่อของปอร์โตนี้ตั้งตามฟลาวีอา เวเชลลี (Flavia Vecelli) ลูกสาวของวิศวกรและผู้ออกแบบ เซซาเร เวเชลลี (Cesare Vecelli) ลักษณะของอ่าวถือว่าโดดเด่นและพิเศษกว่าทุกที่ในโลก รวมถึงเป็นผลงานวิศวกรรมชั้นยอดของโลกในเวลานั้น
==การออกแบบและก่อสร้าง==
ปอร์โตฟลาวีอาออกแบบโดยวิศวกรชาวอิตาลี เซซาเร เวเชลลี (Cesare Vecelli) โดยเจ้าของเหมืองต้องการปรับปรุงเวลาและค่าใช้จ่ายในการขนส่งผลิตภัณฑ์จากเหมืองขึ้นบนเรือกลไอน้ำ เวเชลลีทำการสำรวจพื้นที่ในแถบมาซูอา และพบกับหน้าผาสูงชันด้านหน้าของสแต็กที่ชื่อ ปันดีซุจเจโร (Pan di Zucchero) ทะเลตรงนี้ลึกพอและปลอดภัยดีจากลมและคลื่นลมทำให้สามารถทอดสมอได้ปลอดภัยในขณะที่ขนส่งแร่ลงมาจากหน้าผาโดยใช้แรงโน้มถ่วง
หลังการสำรวจพื้นที่นานหนึ่งปีเต็ม เขาได้ออกแบบแผนโดยละเอียดสำหรับสร้างอุโมงค์สองอุโมงค์ที่วางซ้อนกัน (superimposed tunnels) แต่ละอุโมงค์มีความยาว  และเชื่อมต่อเข้ากับพื้นที่เก็บแร่ที่ผ่านขบวนการแล้วจำนวนเก้าโถงลักษณะเป็นแนวตั้ง ในอุโมงค์อันบนมีติดตั้งรถไฟฟ้าเพื่อขนส่งจากปลายทางฝั่งหน้าผาไปยังพื้นที่เก็บแร่ แร่จะถูกเทออกมาโดยใช้แรงโน้มถ่วงลงบนโครงสร้างคล้ายประตูกักน้ำ (hatches) บนยอดของพื้นที่เก็บแร่ ส่วนในอุโมงค์ล่างเป็นสายพานสำหรับรับแร่จากที่เก็บแร่ไปยังสายพานตวามยาว  ที่สามารถขนส่งแร่เต็มความจุของเรือกลไอน้ำได้ภายในสองวัน ส่วนที่เก็บแร่ที่เจาะเข้าไปในหินนั้นสามารถบรรจุแร่ได้ถึง 
ทีมงานผู้เชี่ยวชาญด้านการระเบิดเหมืองแร่และปีนเขาได้ถูกว่าจ้างให้มาช่วยในการก่อสร้าง โดยทำงานกันเป็นกะกลางวันกับกลางคืนเพื่อให้สร้างเสร็จทันตามเวลาที่ตั้งไว้ ในการก่อสร้างนี้ มาตรการความปลอดภัยต่าง ๆ ได้ถูกละเลยอย่างหนักเพื่อให้สร้างเสร็จเร็ว กระนั้นก็ไม่มีรายงานผู้เสียชีวิตในระหว่างการก่อสร้าง
==การใช้งาน==
ปอร์โตฟลาวีอาเริ่มเปิดใช้งานในปี 1924 และช่วยลดค่าใช้จ่ายลงมากถึง 70% และข่วยให้วีแอล มองตาเญ (Vieille Montagne) สามารถกินส่วนแบ่งในตลาดได้อย่างรวดเร็ว การก่อสร้างปอร์โตฟลาวีอาคุ้มทุนในเวลาเพียงสองปี และได้รับการยกย่องให้เป็นผลงานทางวิศวกรรมที่มหัศจรรย์ในวงการธุรกิจเหมืองแร่ ในขณะเดียวกัน เหมืองแร่อื่น ๆ ในพื้นที่ไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้อุโมงค์และอ่าวของปอร์โตฟลาวีอา ทำให้ยังคงต้องใช้แรงงานมุนษย์และการขนส่งทางรางที่เวลานานกว่า ในสภาวการณ์ปกติ สามารถขนส่งแร่มากกว่า  ลงเรือในเวลาหนึ่งชั่วโมง
ปอร์โตฟลาวีอาลดทอนความสำคัญลงในทศวรรษ 1960s พร้อมกับการเสื่อมลงของธุรกิจเหมืองแร่ในแถบซูลชีส-อัเกลเชียนเต ก่อนจะปิดใช้งานลงในทศวรรษ 1990s หลังการผลิตแร่ในพื้นที่มาซูอาปิดตัวลง ปัจจุบันปอร์โตฟลาวีอาเป็นของ IGEA SpA บริษัทสาธารณะที่มีหน้าที่ในการดูแลและบำรุงรักษาเหมืองแร่เก่าแก่ในพื้นที่ ผอร์โตฟลาวีอาได้รับการคุ้มครองโดยยูเนสโก ปัจจุบันมีบริการนำชมอุโมงค์ที่นำชมโดยอดีตคนงานและวิศวกรเหมืองของ IGEA
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Porto Flavia at Atlas Obscura. Includes many photos.
แคว้นซาร์ดิเนีย
ท่าเรือในประเทศอิตาลี
เหมืองแร่ในประเทสอิตาลี
วอลเลย์บอลอาเซียนกรังด์ปรีซ์ 2022

วอลเลย์บอลอาเซียนกรังด์ปรีซ์ 2022 (ASEAN Grand Prix 2022) (หรือ วอลเลย์บอลหญิง วัน อาเซียน กรังด์ปรีซ์ ครั้งที่ 2 (ONE 2nd ASEAN Grand Prix Women's Volleyball Invitation) ตามชื่อผู้สนับสนุน คือ เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์) เป็นการแข่งขันครั้งที่ 2 ของวอลเลย์บอลอาเซียนกรังด์ปรีซ์ ซึ่งแข่งขันโดยทีมวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติจำนวน 4 ทีม ที่เป็นสมาชิกของสมาคมวอลเลย์บอลแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (SAVA) ซึ่งเป็นหน่วยงานกำกับดูแลกีฬาระดับภูมิภาคในสังกัดสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย (AVC) โดยแข่งขันที่จังหวัดนครราชสีมา ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 9–11 กันยายน พ.ศ. 2565
== ทีม ==
== สถานที่แข่ง ==
รายชื่อเมืองเจ้าภาพและสถานที่มีดังนี้:
== ผลการแข่งขัน ==
== อันดับการแข่งขัน ==
== รางวัล ==
ผู้เล่นทรงคุณค่า
ตัวเซ็ตยอดเยี่ยม
ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม
ตัวบล็อกกลางยอดเยี่ยม
ตัวตบตรงข้ามยอดเยี่ยม
ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม
== ดูเพิ่ม ==
วอลเลย์บอลอาเซียนกรังด์ปรีซ์
== อ้างอิง ==
2022
อาเซียนกรังด์ปรีซ์
กีฬาในประเทศไทยปี พ.ศ. 2565
อาเซียนกรังด์ปรีซ์
อาเซียนกรังด์ปรีซ์
การแข่งขันกีฬาในจังหวัดนครราชสีมา
อาสนวิหารเซบิยา

อาสนวิหารพระแม่มารีแห่งสำนัก (Catedral de Santa María de la Sede)  หรือ อาสนวิหารเซบิยา (Catedral de Sevilla) เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกในเมืองเซบิยา ประเทศสเปน อาสนวิหารได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกยูเนสโกในปี 1987 ร่วมกับอัลกาซาร์และหอจดหมายเหตุอินดีสซึ่งอยู่ติดกัน อาสนวิหารนี้ถือเป็นหนึ่งในโบสถ์คริสต์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก และเป็นโบสถ์คริสต์สถาปัตยกรรมกอธิกที่ใหญ่ที่สุดในโลก
เมื่อสร้างแล้วเสร็จในคริสต์ศตวรรษที่ 16 อาสนวิหารเซบิยาขึ้นแท่นเป็นอาสนวิหารที่ใหญ่ที่สุดในโลกแทนที่ฮาเกียโซเฟียซึ่งเป็นอาสนวิหารที่ใหญ่ที่สุดในโลกมานานนับพันปี ส่วนกอธิกขอบอาสนวิหารมีขนาด  กว้าง  ตรงกลางมุขยื่นมีความสูงสูงสุด  ส่วนหอคอยฆิรัลดามีความสูง 
อาสนวิหารเซบิยาเป็นสถานที่ประกอบพิธีศีลบัปติศมาของอินฟันเตฆวนแห่งอารากอนในปี 1478 ซึ่งเป็นพระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวของพระมหากษัตริย์คาทอลิก (พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งอารากอนและสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 1 แห่งกัสติยา) ภายในโบสถ์น้อยหลวงเป็นที่บรรจุพระศพของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 3 แห่งกัสติยา ผู้พิชิตเซบิยาคืนจากมุสลิม, พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 10 แห่งกัสติยา พระราชโอรสของพระองค์ และพระเจ้าเปโดรแห่งกัสติยา ผู้สืบราชสมบัติกัสติยาในสมัยหลัง นอกจากนี้ยังมีอนุสรณ์ศพของพระคาร์ดินัลฆวน เด เซร์บันเตส และเปโดร กอนซาเลซ เด เมนโดซา อยู่ในโบสถ์น้อยต่าง ๆ ของอาสนวิหาร นอกจากนี้ภายในอาสนวิหารยังเป็นที่ฝังร่างของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส และดีเอโก โคลัมบัส ผู้เป็นบุตรด้วย
==อ้างอิง==
===บรรณานุกรม===
สิ่งก่อสร้างในเซบิยา
อาสนวิหารในประเทศสเปน
แหล่งมรดกโลกในประเทศสเปน
วิหารโปกลองการาย

วิหารโปกลองการาย หรือ วิหารโปกลองก่าหร่าย (Po Klong Garai Temple) เป็นหมู่วิหารในศาสนาฮินดูยุคจามปา ตั้งอยู่ในราชรัฐปาณฑุรังคะ (Panduranga) ของชาวจามปา ที่ซึ่งปัจจุบันคือเมืองฟานซาง จังหวัดนิญถ่วน ทางตอนใต้ของประเทศเวียดนาม วิหารนี้สร้างขึ้นโดยกษัตริย์ชัยสิงหาวรมันที่ 3 เพื่อบูชากษัตริย์ในตำนาน โปกลองก่าหร่าย ผู้ครองนครปาณฑุรงค์ระหว่างปี 1151 ถึง 1205
==ตำนาน==
ตามตำนาน กษัตริย์โปกลองการาย หรือ โปกลองก่าหร่าย (Po Klong Garai, ในภาษาจาม แปลว่า "กษัตริย์มังกรแห่งชาวก่าหร่าย") เริ่มต้นชีวิตโดยการเป็นคนเลี้ยงวัวที่เป็นที่รัก ต่อมาด้วยชะตาฟ้าลิขิตจึงได้กลายมาเป็นกษัตริย์แห่งจามปา ปกครองชาวจามปาด้วยความเฉลียวฉลาดและเพื่อประโยชน์สุขของปวงชน เมื่อครั้นชาวเขมรเข้ารุกรานดินแดน เขาได้ท้าทายให้พวกเขมรประลองสร้างหอคอย (พระปรางค์) แข่งกันเพื่อยุติการรุกรานนี้ โปกลองก่าหร่ายสามารถเอาชนะชาวเขมรและบังคับให้พวกเขมรต้องถอยทัพกลับไป หลังสิ้นชีวิต โปกลองก่าหร่ายกลายมาเป็นเทพเจ้าและเทพารักษ์แก่ผู้คนที่ยังอาศัยอยู่ ว่ากันว่าหอคอยที่สร้างแข่งกับเขมรในเวลานั้นคือหอคอยโปกลองการาย
==ประวัติศาสตร์==
กษัตริย์ชัยสิงหวรมันที่สาม (เวียต: Chê Mân) ได้รับการขึ้นชื่อเป็นผู้ก่อสร้างหอคอยโปกลองการายชึ้นเพื่อเป็นเกียรติแด่กษัตริย์โปกลองก่าหร่าย โดยหอคอยนี้สร้างขึ้นในปลายศตวรรษที่ 13 อย่างไรก็ตาม จารึกจำนวนมากจากสมัยก่อนหน้าเสนอว่ากษัตริย์ชัยสิงหวรมันที่สามน่าจะเพียงแค่ทำนุบำรุงวิหารและก่อสร้างเพิ่มเติมจากโครงสร้างที่มีอยู่แต่เดิม
จารึกหนึ่งจากปี 1050 ที่วิหารโปกลองการายระบุการเฉลิมฉลองชัยชนะในการศึกของเจ้าชายแห่งจามสองคน ซึ่งสันนิษฐานว่าหมายถึงราชวงศ์อินทรปุระ (Indrapura) จากทางเหนือ ซึ่งมีราชธานีใกล้กับหมีเซิน เหนือพวกปาณฑุรงค์แห่งจามปาใต้ เจ้าชายทั้งสองที่มีชัยในการศึกนี้ได้สร้างลึงค์และวิชยสตมภ์ (เสาชัยชนะ) ขึ้น
==ลักษณะ==
วิหารโปกลองก่าหร่ายจัดเป็นศิลปกรรมแบบ Thap Mam ของศิลปกรรมจาม หมู่วิหารประกอบไปด้วยหอคอยอิฐสามหอ ได้แก่หอหลักสูงสามชั้น และหอซุ้มทางเข้าออก (โคปุระ) ที่มีขนาดเล็กลงมา และหอทรงยาวที่มีหลังคาทรงอานม้า หมู่อาคารทั้งหมดได้รับการอนุรักษ์อย่างดี เหนือประตูทางเข้าหลักของหอคอยหลักมีประติมากรรมรูปพระศิวะในปางศิวนาฏราช ที่ได้รับการยกย่องให้เป็นชิ้นงานที่สำคัญชิ้นหนึ่งของศิลปกรรมแบบ Thap Mam กระนั้น งานศิลปกรรมที่หลงเหลือภายในวิหารนั้นไม่เป็นที่น่าประทับใจนัก มีลักษณะที่บ่งบอกถึง "ศิลปะในยุคเสื่อมถอย อันเนื่องมาจากงานช่างที่ดูแข็งทื่อและจืดชืด" หอคอยที่มีหลังคารูปอานม้านั้นเข้าใจว่ามีไว้บูชาเทพเจ้าแห่งเปลวเพลิงนามว่า Thang Chuh Yang Pui
รูปเคารพหลักของวิหารคือมุขลึงค์ อายุศตวรรษที่ 16 หรือ 17 แม้ปกติลึงค์เช่นนี้จะเป็นสัญลักษณ์แทนพระศิวะ แต่มุขลึงค์นี้ชาวจามเชื่อว่าเป็นรูปแทนของกษัตริย์โปกลองก่าหร่ายมากกว่า จนถึงปัจจุบันยังคงมีการจัดเทศกางเฉลิมฉลองของชาวจามขึ้นที่นี่
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Jean Boisselier, La statuaire du Champa, Paris: École Française d'Extrême-Orient, 1963.
Emmanuel Guillon, Hindu-Buddhist Art of Vietnam: Treasures from Champa  Translated from the French by Tom White.  Trumbull, Connecticut: Weatherhill, 1997.
Ngô Vǎn Doanh, Champa: Ancient Towers.  Hanoi: Thế Giới Publishers, 2006.  Chapter 16: "Po Klaung Garai and the Legend of Mount Trâu", pp.&nbsp;228 ff.
โบสถ์พราหมณ์ในประเทศเวียดนาม
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดนิญถ่วน
อิร์มาโอ ดู โจเรล

อิร์มาโอ ดู โจเรล (Irmão do Jorel) เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศบราซิล ออกอากาศทางช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์ค สร้างโดย จูเลียนู เอ็นริกู ฉายตอนแรกเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2557
== ตัวละคร ==
=== ตัวละครหลัก ===
อิร์มาโอ ดู โจเรล (Irmão do Jorel, ) ตัวเอกในเรื่อง เป็นเด็กชายอายุ 6 ปีกับผมหยิกและฟันคด
โจเรล (Jorel, ) พี่ชายของอิร์มาโอ ดู โจเรล
เซอู เอดซง (Seu Edson, ) พ่อของอิร์มาโอ ดู โจเรล
โดนา ดานูซา (Dona Danuza, ) แม่ของอิร์มาโอ ดู โจเรล
โวโว จีจี (Vovó Gigi, ) ย่าของอิร์มาโอ ดู โจเรล
โวโว จูจู (Vovó Juju, ) ย่าไร้เดียงสาของอิร์มาโอ ดู โจเรล
นิกู (Nico, ) ลูกชายคนโตของครอบครัว, พี่ชายของอิร์มาโอ ดู โจเรลและโจเรล
ลารา (Lara, ) เป็นเด็กหญิงขี้เล่น เธอเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของอิร์มาโอ ดู โจเรล
ทอช (Tosh, ) เป็นหมาเพศผู้ของอิร์มาโอ ดู โจเรล
ซาซา (Zaza) เป็นสุนัขพันธุ์ชิวาวาสีเบจเพศเมีย
อานา กาตารีนา (Ana Catarina, ) เป็นเด็กหญิงอายุ 8 ปีกับผมสีบลอนด์
ซามานธา (Samantha, ) เป็นเด็กหญิงยักษ์สีเขียว
สตีฟ มากัล (Steve Magal, ) เป็นวีรบุรุษแอ็คชั่นตัวโปรดของอิร์มาโอ ดู โจเรล
เจโซเนล (Gesonel, ) เป็นเป็ดสีขาวเพศผู้ของโวโว จูจู
ดานูบิอู (Danúbio, ) เป็นเป็ดสีเขียวเพศผู้ของโวโว จูจู
ฟาบรีซีอู (Fabrício, ) เป็นเป็ดสีดำเพศผู้ของโวโว จูจู
== การออกอากาศ ==
ในประเทศบราซิล ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2557 ในช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์ค
ในลาตินอเมริกา การ์ตูนถูกฉายรอบปฐมทัศน์ในเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 ในช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์ค
ในประเทศซาอุดีอาระเบีย ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 ในช่องเอ็มบีซี 3
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
การ์ตูนบราซิล
การ์ตูนทีวีแอนิเมชันเกี่ยวกับเด็ก
การ์ตูนทีวีแอนิเมชันเกี่ยวกับตระกูล
รายการโทรทัศน์ภาษาโปรตุเกส
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2557
การ์ตูนเน็ตเวิร์ค
ฆิรัลดา

ฆิรัลดา (Giralda, ) หมายถึงหอระฆังของอาสนวิหารเซบิยาในเซบิยา ประเทศสเปน ฆิรัลดาแรกเริ่มสร้างขึ้นเป็นหออะษานของมัสยิดใหญ่เซบิยาในอัลอันดะลุสภายใต้ปกครองของชาวมัวร์จากจักรวรรดิอัลโมฮัด ตัวหอแขวนระฆังสร้างขึ้นตามแบบศิลปะสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาซึ่งชาวคาทอลิกต่อเติมเข้ามาหลังจากที่ขับไล่มุสลิมออกจากพื้นที่ อาสนวิหารเซบิยาซึ่งรวมถึงฆิรัลดาได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกในปี 1987 ร่วมกับอัลกาซาร์และหอจดหมายเหตุอินดีส หอมีความสูง  และเป็นหนึ่งในสิ่งปลูกสร้างที่สำคัญที่สุดของเซบิยาจนถึงปัจจุบัน
==อ้างอิง==
Blueprints of Seville's Cathedral and Giralda, by Hernán Ruiz
หอระฆังในประเทศสเปน
สิ่งก่อสร้างในเซบิยา
สถาปัตยกรรมมัวร์ในประเทศสเปน
มอลินโนง

มอลินโนง (อักษรโรมัน: Mawlynnong) เป็นหมู่บ้านในอำเภออีสต์ขาสีฮิลล์ รัฐเมฆาลัย ประเทศอินเดีย หมู่บ้านนี้เป็นที่รู้จักจากความสะอาดของหมู่บ้าน และได้รับการเลือกโดยนิตยสารดัสคัฟเวอร์อินเดีย (Discover India) ให้เป็นหมู่บ้านที่สะอาดที่สุดในเอเชีย
หมู่บ้านนี้อยู่ภายใต้บล็อกพัฒนาชุมชนและเขตเลือกตั้งวิธนสภา Pynursla
== ภูมิศาสตร์ ==
มอลินโนงตั้งอยู่ห่างไป 90 กิโลเมตรจากชิลลอง อยู่บนพรมแดนกับประเทศบังกลาเทศ
== ประชากร ==
ประชากรปี 2019 อยู่ที่ 900 คน  มีประมาณ 95 ครัวเรือน อัตราการรู้หนังสืออยู่ที่ 90% อาชีพหลักคือเกษตรกรรม โดยมีพืชพันธุ์หลักคือถั่วพลู ในช่วงฤดูร้อนยังมีผลิตสัปปะรดและลิ้นจี่ส่งออกไปยังภูมิภาคโดยรอบเช่นกัน ประชากรส่วนใหญ่ของหมู่บ้านเป็นชาวขาสี
ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์ ภายในหมู่บ้านมีโบสถ์รวมสามหลัง
== สังคม ==
ตามธรรมเนียมของชาวขาสี มอลินโนงเป็นสังคมแบบสืบสกุลทางมารดา (matrilineal) โดยทรัพย์สมบัติและความมั่งคั่งจะส่งต่อผ่านทางมารดาไปสู่ลูกสาวที่เด็กสุด ซึ่งเป็นผู้คงใช้นามสกุลฝ่ายมารดา
== ความสะอาด ==
มอลินโนงเป็นที่รู้จักดีจากความสะอาด ขยะในหมูบ้านจะนำมารวมกันในถังขยะที่ทำมาจากไม้ไผ่ และนำไปเทลงหลุมปุ๋ยคอก มีโครงการของชุมชนที่บังคับให้ชาวบ้านทุกคนต้องเข้าร่วมในการทำความสะอาดหมู่บ้าน ในหมู่บ้าน การสูบบุหรี่และผลิตพันธ์จากพอลีเอทธิลีนเป็นสิ่งต้องห้ามในมอลินโนง และการเก็บน้ำฝนยังได้รับการสนับสนุนให้ใช้
นิตยสารการท่องเที่ยว ดิสคัฟเวอร์อินเดีย (Discover India) ประกาศให้หมู่บ้านนี้เป็นหมู่บ้านที่สะอาดที่สุดในทวีปเอเชียในปี 2003 และสะอาดที่สุดในอินเดียในปี 2005 ชื่อเสียงของหมู่บ้านนี้นำไปสู่การกระตุ้นการท่องเที่ยว ในปี 2017 NPR รายงานว่าข้อมูลจากหัวหน้าหมู่บ้าน รายได้ในหมู่บ้านสูงขึ้นถึง 60% เนื่องจากการท่องเที่ยว
== อ้างอิง ==
รัฐเมฆาลัย
วัดโนฟูกู

วัดโนฟูกู  เป็นวัดศาสนาพุทธ ซึ่งตามตำนานระบุว่าสร้างขึ้นในปี 805 โดยภิกษุไซโช ตั้งอยู่ในคิตะซากาเซงาวะ เฮียวโงะ จังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น ไซโชได้สร้างรูปเคารพของยากูชิ เนียวไร และตั้งไว้ในโถงของวัด วัดนี้เป็นวัดสาขาของวัดโชเร็งในเกียวโตนับตั้งแต่สมัยเอโดะถึงสมัยเมจิตอนต้น
==ถาวรวัตถุ==
อาคารหลังเดิมของวัดโนฟูกูสูญสลายไปหมดแล้ว อาคารโถงหลักหลังปัจจุบัน ซูกิโนวะเอเด็ง  สร้างขึ้นในปี 1953 พังลงในปี 1995 จากแผ่นดินไหวใหญ่ฮันชิน ก่อนจะถูกสร้างขึ้นใหม่ในปี 1997
พระใหญ่เฮียวโงะ หรือ เฮียวโงพไดบุตซุ  เป็นอดีตพระพุทธรูปขนาดใหญ่ในเฮียวโงะ สร้างขึ้นแรกเริ่มในปี 1891 จากเงินบริจาคของพ่อค้าผู้ร่ำรวย ในเวลานั้นเป็นพระพุทธรูปขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามของประเทศญี่ปุ่น มีภาพถ่ายของพระใหญ่นี้เป็นสมบัติของพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิตัน พระใหญ่เฮียวโงะถูกนำไปหลอมทิ้งในปี 1944 เพื่อใช้ในการสงคราม ส่วนพระองค์ปัจจุบันหล่อขึ้นใหม่ใรปี 1991 มีขนาด 11 เมตร (18 เมตรรวมฐาน), หนัก 60 ตัน และมีพิธีเบิกเนตร (ไคเง็ง-คุโย;  หรือพิธีพุทธาภิเษก) ในเดือนพฤษภาคม 1991
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Page at Official Kobe Tourism Site 
วัดพุทธในจังหวัดเฮียวโงะ
พระพุทธรูปในประเทศญี่ปุ่น
ฌโรขาทรรศนะ

ฌโรขาทรรศนะ (جهروکه درشن, เทวนาครี: झरोखा दर्शन, Jharokha Darshan) เป็นการพบปะสาธารณชน (ทรรศนะ) ประจำวันจากบานหน้าต่าง (ฌโรขา) จากป้อมหรือวังของกษัตริย์ในยุคกลางของอินเดีย ฌโรขาทรรศนะมีส่วนสำคัญในการสื่อสารกับสาธารณชนซึ่งหน้า และถูกนำมาใช้โดยจักรพรรดิของจักรวรรดิโมกุล รวมถึงจักรพรรดิหุมายูง และจักรพรรดิอักบัร แม้ว่าจะขัดกันกับคำสั่งของศาสนาอิสลาม
ทรรศนะ เป็นคำภาษาสันสกฤต แปลว่าการมองเห็น และสามารถหมายถึงการมองเทวรูป) ต่อมาจักรพรรดิของโมกุลได้นำเอามาใช้เพื่อเรียกการปรากฏตัวรายวันเพื่อพบปะกับประชาชน ถือว่าเป็นอิทธิพลจากศาสนาฮินดู จักรพรรดิหุมายูงเป็นผู้แรกที่นำมาปฏิบัติ ตามด้วยบุตรของเขาคือจักรพรรดิอักบัรซึ่งทำในช่วงพระอาทิตย์ขึ้น
ในจักรวรรดิโมกุล จักรพรรดิที่ปฏิบัติฌโรขาทรรศนะได้แก่ หุมายูง, อักบัร, จะฮังกีร์ และชะห์จาฮัน ก่อนที่จะเลิกปฏิบัติไปโดยจักรพรรดิเอารังเซบในรัชสมัยปีที่ 11 เนื่องจากมองว่าการกระทำเช่นนี้ขัดกันกับคำสอนของศาสนาอิสลามที่ห้ามไม่ให้มีการบูชารูปเคารพ ทั้งในป้อมอัครา และ ป้อมแดง มีฌโรขาที่หันหน้าออกสู่แม่น้ำยมุนาที่จักรพรรดิจะมายืนพบปะสาธารณชนจากตรงนี้ เมื่อครั้นเดินทางไปยังนอกราชธานี จักรพรรดิของโมกุลจะออกฌโรขาทรรศนะผ่านทางบ้านไม้พกพาที่เรียกว่า Do-Ashiayana Manzil
ในระหว่างเดลีดูร์บาร์ในเดลีเมื่อ 12 ธันวาคม 1911 กษัตริย์จอร์จที่ห้าและราชินีแมรีเสด็จออกสีหบัญชรที่ฌโรขาในป้อมแดงเพื่อออกฌโรขาทรรศนะต่อหน้าสาธารณชนกว่า 500,000 คน
== อ้างอิง ==
===บรรณานุกรม===
จักรวรรดิโมกุล
วัฒนธรรมอินเดีย
ดอยภูลังกา

ดอยภูลังกา เป็นภูเขาที่ตั้งอยู่ในเขตวนอุทยานแห่งชาติดอยภูลังกา ตำบลผาช้างน้อย อำเภอปง จังหวัดพะเยา ซึ่งเป็นพื้นที่ป่าต้นแม่น้ำยม มีพื้นที่ประมาณ 7,800 ไร่ ยอดดอยมีความสูงถึง 1,720 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง อยู่ในความรับผิดชอบของอุทยานแห่งชาติถ้ำสะเกิน จังหวัดน่าน
ดอยภูลังกามีลักษณะเป็นเนินเขาสลับซับซ้อนในเขตเทือกเขาสันปันน้ำ เป็นภูเขาที่สูงที่สุดในจังหวัดพะเยา เป็นจุดที่สูงที่สุดในเทือกเขาสันปันน้ำ ไทย-ลาว เป็นจุดชมทะเลเมฆหมอก เป็นสันเขาแคบ ๆ ด้านตะวันตกเป็นป่าดงดิบเขา ด้านทิศตะวันออกเป็นหน้าผาสูงชันมีหญ้าปกคลุม และลมพัดแรงซึ่งอยู่ใกล้กับผาเทวดา
ปลาย พ.ศ. 2519 ภายหลังเหตุการณ์ 6 ตุลาคม ขบวนทัพนักศึกษาปัญญาชนผู้เรียกร้องประชาธิปไตยถูกกดดันจากรัฐบาล ได้หนีภัยเข้ามาร่วมต่อสู้ด้วยกำลังอาวุธในเขตป่าตั้งแต่เทือกดอยยาวถึงภูผาตั้ง ภูลังกาเรื่อยไปจนถึงดอยผาจิ
==อ้างอิง==
ภูเขาในประเทศไทย
อำเภอปง