pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ลักษณ์ วจนานวัช

ลักษณ์ วจนานวัช เป็นสมาชิกวุฒิสภา อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ กรรมการสภาผู้ทรงคุณวุฒิ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กรรมการในคณะกรรมการพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ  ในรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา และอดีตผู้จัดการธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร ยาวนานถึง 7 ปี 7 เดือน 2 วัน ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2552 - 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2560
== ประวัติ ==
ลักษณ์ วจนานวัช เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2500 เป็นบุตรของพัชระ และวิภา วจนานวัช สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี วิทยาศาสตรบัณฑิต (เกษตรศาสตร์) สาขาสัตวบาล  จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ระดับปริญญาโทTrinity College Dublin,The University of Dublin, สาธารณรัฐไอร์แลนด์
ในปี พ.ศ. 2553 วารสารการเงินธนาคาร มอบรางวัลเกียรติยศ "นักการเงินแห่งปี" ประจำปี พ.ศ. 2553 ให้กับ นายลักษณ์ วจนานวัช
ในปี พ.ศ. 2556 นิตยสารดอกเบี้ย และหนังสือพิมพ์ดอกเบี้ยธุรกิจ ประกาศให้นาย ลักษณ์ วจนานวัช ผู้จัดการธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร (ธ.ก.ส.) ให้ได้รับรางวัลเกียรติยศ นักการธนาคารแห่งปี พ.ศ. 2556
== การทำงาน ==
ลักษณ์ วจนานวัช เคยดำรงตำแหน่งเป็นผู้ช่วยผู้จัดการธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร (ธ.ก.ส.) ในปี พ.ศ. 2546 - 2548 และเป็นรองผู้จัดการ ธ.ก.ส. ในปี พ.ศ. 2548 - 2552 จนก้าวสู่ตำแหน่งผู้จัดการ ธ.ก.ส. เมื่อปี พ.ศ. 2552 - 2 พค.2560
== งานการเมือง ==
ลักษณ์ วจนานวัช ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2560
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
นักการเมืองไทย
นักการธนาคารชาวไทย
บุคคลจากคณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
พนักงานรัฐวิสาหกิจชาวไทย
เหรียญ "สำหรับการยึดกรุงเบอร์ลิน"

เหรียญ "สำหรับการยึดกรุงเบอร์ลิน" (Медаль «За взятие Берлина») เป็นเหรียญที่ระลึกทางการศึกของสหภาพโซเวียตจากการสู้รบที่กรุงเบอร์ลินในสงครามโลกครั้งที่สองได้รับการประกาศจากคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียตในวันที่ 9 มิถุนายน 1945
ลักษณะของเหรียญคือเป็นรูปวงกลมขนาด 32 มิลลิเมตรด้วยภายในมีรูปดาวพร้อมอักษรที่เขียนว่า"สำหรับการยึดกรุงเบอร์ลิน" («ЗА ВЗЯТИЕ БЕРЛИНА») พร้อมกับร่วงใบโอ๊กในขอบครึ่งวงกลม ด้านหลังของเหรียญมีอักษรที่เขียนว่า "2 พฤษภาคม 1945" («2 МАЯ 1945») พร้อมกับมีรูปดาวห้าแฉกอยู่ด้านล่าง
== สมุดภาพ ==
Caputureberlin rib.png|แพรแถบ
Capture of Berlin REVERSE.jpg|ด้านหลัง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Legal Library of the USSR
เครื่องอิสริยาภรณ์สหภาพโซเวียต
ยุทธการที่เบอร์ลิน
เทศบาลตำบลหนองสองห้อง (จังหวัดขอนแก่น)

ระวังสับสนชื่อคล้ายกัน เทศบาลตำบลหนองสองห้อง
เทศบาลตำบลหนองสองห้อง ตั้งอยู่ที่ อำเภอหนองสองห้อง จังหวัดขอนแก่น พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบอยู่สูงระดับน้ำทะเล  216-330 เมตร มีลำคลอง, ห้วย, หนอง  ลักษณะภูมิอากาศ  ฤดูร้อน  เริ่มตั้งแต่เดือนมีนาคม-เดือนเมษายน มักจะเกิดภัยแล้งเมื่อถึงฤดูร้อน ฤดูฝน เริ่มตั้งแต่เดือนพฤษภาคม-เดือนตุลาคม ฝนมักจะไม่ตกต้องตามฤดูกาลทำให้เกิดปัญหาในการทำเกษตรกรรม ฤดูหนาว เริ่มตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน-เดือนกุมภาพันธ์ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหนองสองห้อง
== อาณาเขต ==
ทิศเหนือ ติดกับ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสองห้อง
ทิศใต้ ติดกับ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสองห้อง
ทิศตะวันออก ติดกับ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสองห้อง
ทิศตะวันตก ติดกับ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสองห้อง
== ประวัติ ==
เทศบาลตำบลหนองสองห้อง เดิมก่อตั้งเป็น สุขาภิบาลหนองสองห้อง โดยแบ่งท้องที่บางส่วนขงตำบลตะกั่วป่า กิ่งอำเภอหนองสองห้อง อำเภอพล บริเวณหมู่บ้านรอบที่ตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอหนองสองห้องออกมาจัดตั้งขึ้นในเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2506 โดยการอาศัยพื้นที่ของที่ว่าการกิ่งอำเภอหนองสองห้องเป็นที่สำนักงาน
ต่อมาเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ได้รับการยกฐานะเปลี่ยนแปลงจากสุขาภิบาลหนองสองห้อง เป็นเทศบาลตำบลหนองสองห้อง ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 116 ตอนที่ 9 ก. ลงวันที่  9 กุมภาพันธ์ 2542 ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาล พ.ศ. 2542 และได้ทำการย้ายสำนักงานมาตั้งอยู่ยังเลขที่ 9 หมู่ที่ 16 ถนนสองห้อง-นาเชือกตำบลหนองสองห้อง  อำเภอหนองสองห้อง  จังหวัดขอนแก่น  ภายในพื้นที่ 13.5 ไร่ โดยการบริจาคของประชาชนในพื้นที่  ได้แก่
นางหมา ภักดี
นางหวด ศรีดามณี
นายไสว จินดาขันธ์
== การปกครอง ==
เทศบาลตำบลหนองสองห้อง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบเทศบาล ระดับสามัญ ปัจจุบัน (เมษายน 2565)
ดร.ศักดิ์สิทธิ์ ถิรทัฬหกุล เป็นนายกเทศมนตรีและผู้บริหารเทศบาล
นางสุนิสา แซ่ตั้ง เป็นประธานสภาเทศบาลฯ
นายวสันต์ บุญหล้า ทำหน้าที่ ปลัดเทศบาลฯ
พื้นที่เทศบาลฯ จำนวน 3.2 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหนองสองห้อง แบ่งออกเป็นจำนวน 7 ชุมชน ได้แก่
ชุมชนหนองสองห้องเหนือ
ชุมชนหนองสองห้องใต้
ชุมชนหัวหนอง
ชุมชนไทยสามัคคี
ชุมชนไทยนิยม
ชุมชนไทยเจริญ
ชุมชนรัตนวารี
== แหล่งน้ำที่สำคัญ ==
แหล่งน้ำตามธรรมชาติ  คือ หนองน้ำหนองสองห้อง มีพื้นที่ประมาณ  300 ไร่ อยู่บริเวณทิศใต้ของเทศบาล ซึ่งประชาชนในเขตเทศบาลได้ใช้ประโยชน์โดยการอุปโภคบริโภค และเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ เป็นสวนสาธารณะ และยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญของเมือง โดยมีเกาะกลางน้ำและเป็นที่ตั้งของวัดเกาะสะอาด อันเป็นวัดที่เคารพสักการะของชาวอำเภอหนองสองห้อง
แหล่งน้ำที่สร้างขึ้น  คือ  ทางการประปาส่วนภูมิภาค  (สำนักงานประปาเมืองพล) ได้ให้บริการประปาแก่ประชาชนในเขตเทศบาล โดยการนำน้ำจากหนองน้ำหนองสองห้องมาทำเป็นระบบการประปาที่ได้มาตรฐานสำหรับใช้อุปโภค-บริโภค
== อ้างอิง ==
หนองสองห้อง
อำเภอหนองสองห้อง
เทศบาลตำบลแวงน้อย

เทศบาลตำบลแวงน้อย ตั้งอยู่ที่ อำเภอแวงน้อย จังหวัดขอนแก่น พื้นที่เขตเทศบาลฯ เป็นส่วนหนึ่งของบริเวณที่ราบตอนกลางของอําเภอลักษณะพื้นที่ประชาชนตั้งบ้านเรือน อยู่หนาแน่นในบริเวณตอนกลางของเขตเทศบาล ซึ่งเป็นบริเวณที่มีแหล่งน้ำสาธารณะเช่น สระน้ำหนองแวง สวนสาธารณะ หนองห้วยหาด และลำห้วยขอนขวาง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลแวงน้อย
== อาณาเขต ==
ทิศเหนือ ติดกับ องค์การบริหารส่วนตำบลแวงน้อย
ทิศตะวันออก ติดกับ องค์การบริหารส่วนตำบลแวงน้อย
ทิศใต้ ติดกับ องค์การบริหารส่วนตำบลแวงน้อย
ทิศตะวันตก ติดกับ องค์การบริหารส่วนตำบลแวงน้อย
== ประวัติ ==
เทศบาลตำบลแวงน้อย เดิมก่อตั้งเป็น สุขาภิบาลแวงน้อย โดยแบ่งท้องที่บางส่วนขงตำบลแวงน้อยอันเป็นบริเวณที่ตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอแวงน้อย อำเภอพล ออกมาจัดตั้งขึ้นในเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2515 ต่อมาเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ได้รับการยกฐานะเปลี่ยนแปลงจากสุขาภิบาลแวงน้อย เป็นเทศบาลตำบลแวงน้อย ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 116 ตอนที่ 9 ก. ลงวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2542 ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาล พ.ศ. 2542 มาจนปัจจุบัน
== การปกครอง ==
เทศบาลตำบลแวงน้อย ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลแวงน้อย แบ่งออกเป็นจำนวน 3 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ 1 บ้านแวงน้อย
หมู่ 6 บ้านโคกสี
หมู่ 12 บ้านศรีเมือง
== อ้างอิง ==
แวงน้อย
แวงน้อย
พาราลิมปิกฤดูหนาว 2018

พาราลิมปิกฤดูหนาว 2018 (XII Paralympic Winter Games; 평창 동계 패럴림픽) เป็นการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 12 จัดขึ้น ณ เมืองพย็องชัง, จังหวัดคังวอน, ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 9 ถึง 18 มีนาคม, พ.ศ. 2561.
== พิธีการ ==
=== พิธีเปิด ===

พิธีเปิดเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2561 ซึ่งจัดขึ้นที่สนามกีฬาโอลิมปิกพย็องชัง สนามนี้เป็นสนามที่สร้างขึ้นมาโดยเฉพาะไว้สำหรับพิธีการ
== กีฬา ==
กีฬาในพาราลิมปิกฤดูหนาว 2018 มีทั้งหมด 6 ชนิดกีฬา มีเหรียญกีฬาทั้งหมด 80 เหรียญ
== ตารางการแข่งขัน ==
ข้างล่างนี้เป็นตารางการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูหนาว 2018, กล่องสีฟ้าคือกล่องเวลาการคัดเลือก กล่องสีเหลืองคือกล่องเวลาในรอบชิงชนะเลิศ ส่วนหมายเลขที่อยู่ในกล่องสีเหลืองนั้นหมายถึงจำนวนเหรียญที่จะได้รับในชนิดกีฬานั้น
== ชาติที่เข้าร่วม ==
== สนามแข่งขัน ==
==== อัลเพนเซีย ====
รีสอร์ทอัลเพนเซียเป็นจุดสำคัญพาราลิมปิกฤดูหนาว 2018
รีสอร์ทอัลเพนเซีย – ทวิกีฬาฤดูหนาว, สกีข้ามทุ่ง
หมู่บ้านโอลิมปิก – ที่พักนักกีฬา
สนามกีฬาโอลิมปิกพย็องชัง – พิธีเปิด-ปิด และมอบเหรียญรางวัล
==== สนามยืน ====
ศูนย์จองซอน อัลไพร – สกีลงเขา และสโนว์บอร์ด
=== ชนิดทีม ===
Gangneung Curling Centre – วิลแชร์เคอร์ลิง
Gangneung Hockey Centre –  ฮอกกี้น้ำแข็ง
== ตารางเหรียญ ==
{| 
|-
| 1 || align=left|  || 13 || 15 || 8 || 36
|-
| 2 || align=left|  || 8 || 10 || 6 || 24
|-
| 3 || align=left|  || 8 || 4 || 16 || 28
|-
| 4 || align=left|  || 7 || 8 || 5 || 20
|-
| 5 || align=left|  || 7 || 8 || 4 || 19
|-
| 6 || align=left|  || 7 || 7 || 8 || 22
|-
| 7 || align=left|  || 6 || 4 || 1 || 11
|-
| 8 || align=left|  || 4 || 4 || 4 || 12
|-
| 9 || align=left|  || 3 || 4 || 3 || 10
|-
| 10 || align=left|  || 3 || 3 || 1 || 7
|-
| 11 || align=left|  || 3 || 0 || 0 || 3
|-
| 12 || align=left|  || 2 || 2 || 1 || 5
|-
| 13 || align=left|  || 1 || 4 || 2 || 7
|-
| 14 || align=left|  || 1 || 3 || 4 || 8
|-
| 15 || align=left|  || 1 || 0 || 3 || 4
|-
| rowspan="3"|16 || align=left|  || 1 || 0 || 2 || 3
|-
| align=left bgcolor=#ccccff| * || bgcolor=#ccccff|1 || bgcolor=#ccccff|0 || bgcolor=#ccccff|2 || bgcolor=#ccccff|3
|-
| align=left|  || 1 || 0 || 2 || 3
|-
| 19 || align=left|  || 1 || 0 || 1 || 2
|-
| rowspan="2"|20 || align=left|  || 1 || 0 || 0 || 1
|-
| align=left|  || 1 || 0 || 0 || 1
|-
| 22 || align=left|  || 0 || 2 || 5 || 7
|-
| 23 || align=left|  || 0 || 1 || 1 || 2
|-
| 24 || align=left|  || 0 || 1 || 0 || 1
|-
| rowspan="2"|25 || align=left|  || 0 || 0 || 1 || 1
|-
| align=left|  || 0 || 0 || 1 || 1
|- class="sortbottom"
| 11–25 || align=left| Remaining NPCs || 14 || 13 || 25 || 52
|- class="sortbottom"
!colspan=2| รวม (26 NPCs)|| 80 || 80 || 81 || 241
|}
== อ้างอิง ==
 
พาราลิมปิกฤดูหนาว
ฮะดีษษะกอลัยน์

ฮะดีษษะกอลัยน์ (สิ่งหนักสองสิ่ง) เป็นฮะดีษหนึ่งที่มุตะวาติรของท่านศาสดาแห่งอิสลาม"แท้จริงฉันฝากฝังสิ่งหนักสองสิ่งไว้ในหมู่พวกท่าน คือ คัมภีร์ของอัลลอฮ์ และลูกหลานของฉัน หากพวกท่านยึดสองสิ่งนี้แล้ว พวกท่านจะไม่หลงทางเลยภายหลังจากฉัน คัมภีร์ของอัลลอฮ์นั้นมีทางนำและรัศมีในนั้น คือสายเชือกที่ทอดยาวจากชั้นฟ้าสู่ผืนดิน ส่วนลูกหลานของฉัน คือ ครอบครัว (อะฮ์ลุลบัยต์) ของฉัน แท้จริงพระผู้ทรงอ่อนโยน พระผู้ทรงตระหนักยิ่งได้แจ้งข่าวแก่ฉันว่า แท้จริงทั้งสองสิ่งนี้จะไม่แยกออกจากกันเลยจนกว่าจะพบฉัน ณ บ่อน้ำ แล้วจงดูเถิดพวกท่านจะฝ่าฝืนฉันอย่างไรเกี่ยวกับสองสิ่งนี้"
อุมมุสะละมะฮ์ ก็รายงานฮะดีษหนึ่งที่มีใจความเดียวกับฮะดีษษะกอลัยน์จากท่านศาสดาแห่งอิสลามไว้เช่นกันว่า "อาลีอยู่กับกุรอาน และกุรอานก็อยู่กับอาลี ทั้งสองจะไม่แยกออกจากกัน จนกว่าจะพบฉัน ณ บ่อน้ำเกาษัร"
มีรฮามิด ฮุเซน กล่าวชื่อของบุคคลเหล่านี้ไว้ และยังยืนยันถึงความถูกต้องของฮะดีษษะกอลัยน์ไว้ในวารสาร (ดารุตตักรีบ บัยนัลมะษาฮิบิล อิสลามียะติ) ที่ตีพิมพ์เกี่ยวกับเรื่องไว้ในอียิปต์เมื่อหลายปีก่อน
ฮะดีษษะกอลัยน์ เป็นหนึ่งในกรณีที่พิพาทกันระหว่างชาวซุนนีและชาวชีอะฮ์ โดยชีอะฮ์กล่าวแก่ชาวซุนนีว่า ผู้นำของพวกเขา ท่านอุมัร บิน ค็อฏฏอบ ไม่ให้เกียรติการชี้นำของท่านศาสดาในฮะดีษนี้ ด้วยคำกล่าวที่เป็นที่รู้จักกันของเขาที่ว่า คัมภีร์ของอัลลอฮ์ก็เพียงพอแล้วสำหรับเรา(ฮัสบุนากิตาบั้ลลอฮ์)
== ความหมายของ ษิกล์ ==
ษิกล์ ในพจนานุกรม หมายถึง สิ่งหนักและขุมทรัพย์
== แหล่งอ้างอิง ฮะดีษษะกอลัยน์ ==
ตำรามากมายทัังของชีอะฮ์และซุนนีที่กล่าวถึงฮะดีษนี้ไว้ แหล่งอ้างอิงบางส่วนของชาวซุนนีที่บันทึกฮะดีษษะกอลัยน์ไว้ ได้แก่:
ซอเฮี้ยะห์ติรมีซี เล่ม 5 หน้า 662-663 รายงานจากสาวกกว่า 30 ท่าน
มุสตัดร็อก ฮากิม ฟัศล์ "ฟะฎีลัต อัศฮาบ" เล่ม 3 หน้า 109-110 148 และ 533  ท่านระบุว่าฮะดีษนี้ถูกต้องตามทัศนะของเชคทั้งสอง (บุคอรีและมุสลิม)
สุนนันอิบนุมาญะฮ์ เล่ม 2 หน้า 432
มุสนัด อะห์มัด บิน ฮัมบัล เล่ม 3 หน้า 14 17 26 59 เล่ม 4 หน้า 366 370-372
ฟะฎออิล ซอฮาบะฮ์ อะห์มัด บิน ฮัมบัล เล่ม 2 หน้า 585ฮะดีษ 990
คอซออิศ นะซาอี หน้า 21  30
ซอวาอิกุลมุห์ริเกาะฮ์ อิบนุฮะญัร ฮัยษะมี หมวดที่ 11 ส่วนที่ 1 หน้า 230
กะบีร ฏอบรอนี เล่ม 3 หน้า 62-63 137
กันซุลอุมมาล มุตตะกี ฮินดี หมวดว่าด้วยเรื่องการยึดมั่นสายเชื่อกแห่งอัลลอฮ์ เล่ม 1 หน้า
ตัฟซีร อิบนุกะษีร เล่ม 4 หน้า 113 ใต้โองการ 23/42
ฏอบะกอตุลกุบรอ อิบนุสะอัด เล่ม 2 หน้า 194 พิมพ์เลบานอน
อัลญะมีอุศซอฆีร สุยูฏี เล่ม 1 หน้า 353 และเล่ม 2
มัจมะอุซซะวาอิด ฮัยษะมี เล่ม 9 หน้า 163
ฟาติฮุลกะบีร เล่ม 1 หน้า 451
ญามิอุลอุซูล อิบนุอะษีร เล่ม 1 หน้า 187
ตารีค อิบนุ อะซากิร เล่ม 5 หน้า 436
ดุรรุลมันษูร ฮาฟิซ สุยูฏี เล่ม 2 หน้า 60
ยานาบิอุลมะวัดดะฮ์  กอนดูซี ฮะนะฟี หน้า 38 183เป็นต้น قندوزی Hanafi,PP:۳۸،۱۸۳
== อ้างอิง ==
== ลิงก์ที่เกี่ยวข้อง ==
การวิเคราะห์เกี่ยวกับฮะดีษษะกอลัยน์
ศาสนาอิสลาม
ตำบลแวงใหญ่

แวงใหญ่ เป็นตำบลในอำเภอแวงใหญ่ จังหวัดขอนแก่น มีพื้นที่ 26.70 ตารางกิโลเมตร ห่างจากตัวจังหวัดขอนแก่น 72 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพมหานคร 372 กิโลเมตร
== ประวัติ ==
เดิมทีพื้นที่ตำบลแวงใหญ่เป็นเพียงหมู่บ้านในเขตตำบลคอนฉิม เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2522 ทางราชการได้ประกาศแบ่งแยกท้องที่เป็นออกมาจัดตั้ง ตำบลแวงใหญ่ กิ่งอำเภอแวงใหญ่ ต่อมาเมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2533 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยจัดตั้งสุขาภิบาลขึ้น ชื่อว่า สุขาภิบาลแวงใหญ่ โดยแบ่งท้องที่บางส่วนของตำบลแวงใหญ่ อำเภอแวงใหญ่ อันมีสภาพสมควรที่จะยกฐานะเป็นสุขาภิบาลได้และเพื่อประโยชน์ในการทะนุบำรุงท้องถิ่นให้เจริญก้าวหน้ายิ่งขึ้นไป
ต่อมาเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ได้รับการยกฐานะเปลี่ยนแปลงจากสุขาภิบาลแวงใหญ่ เป็นเทศบาลตำบลแวงใหญ่ ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 116 ตอนที่ 9 ก. ลงวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2542 ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาล พ.ศ. 2542 หลักจากยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลแวงใหญ่ได้มีการเปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตเทศบาลจากเดิมพื้นที่ ประมาณ 6.77 ตารางกิโลเมตร เป็นพื้นที่ ประมาณ 26.7 ตารางกิโลเมตร ตามพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลการยุบรวมสภาตำบลแวงใหญ่กับเทศบาลตำบลแวงใหญ่
สำหรับความเป็นมาของชื่อ "แวงใหญ่" เป็นการบอกเล่าต่อ ๆ กันมาว่า บริเวณที่ตั้งหมู่บ้าน แวงใหญ่ ในปัจจุบันมีหนองน้ำขนาดใหญ่ ชื่อหนองแวงมีประชากรกลุ่มแรกอพยพมาจากจังหวัดนครปฐม ชัยภูมิ อุดรธานี ชลบุรี และนครราชสีมา เป็นต้น ซึ่งครอบครัวไทยที่อพยพเข้ามาอยู่ในหมู่บ้านแวงใหญ่ เข้าใจว่าเป็นประชาชนที่อพยพหนีสงคราม เมื่อปี พ.ศ. 2321 สมัยสงครามพระเจ้ากรุงธนบุรี ให้แม่ทัพไปตีกรุงเวียงจันทน์ ได้ยกทัพผ่านมาเห็นพื้นที่บริเวณหนองแวงเป็นทำเลที่เหมาะสม มีแหล่งน้ำอุดมสมบูรณ์ มีป่าไม้สัตว์ป่าชุกชุม เมื่อเสร็จศึกแล้ว บางส่วนมีความพอใจจึงตั้งเป็นที่อยู่อาศัยทำมาหากิน และเรียกชื่อหมู่บ้านตามลักษณะหนองน้ำขนาดใหญ่ มีป่าต้นแวง (พืชตระกูลเดียวกับผือ) ขึ้นเป็นจำนวนมาก จึงเรียกชื่อว่า บ้านแวงใหญ่ บ้านแวงใหญ่นี้มีผู้สันนิษฐานว่า เดิมเคยเป็นที่อยู่อาศัยของชนชาวมอญ สมัยโบราณ เนื่องจากมีการขุดพบพัทธสีมาเก่าแก่มากอยู่บริเวณหนองโบสถ์ และพบโครงกระดูกมนุษย์โบราณ พบเศษอิฐ เศษกระเบื้องดินเผา สมัยโบราณเป็นจำนวนมาก ที่บ้านดอนบาลไทในปัจจุบัน
== อาณาเขต ==
ทิศเหนือ ติดกับตำบลวังแสง, ตำบลห้วยแก (อำเภอชนบท)
ทิศใต้ ติดกับตำบลคอนฉิม
ทิศตะวันออก ติดกับตำบลปอแดง (อำเภอชนบท)
ทิศตะวันตก ติดกับตำบลวังแสง (อำเภอชนบท)
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
ตำบลแวงใหญ่แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านแวงใหญ่
หมู่ที่ 2 บ้านดอนบาลไท
หมู่ที่ 3 บ้านหัวหนองแวง
หมู่ที่ 4 บ้านหนองกระรอก
หมู่ที่ 5 บ้านบะแค
หมู่ที่ 6 บ้านแวงพัฒนา
หมู่ที่ 7 บ้านเมืองทอง
== อ้างอิง ==
แวงใหญ่
แวงใหญ่
อำเภอแวงใหญ่
ธันวาคม พ.ศ. 2560

ธันวาคม พ.ศ. 2560 เป็นเดือนที่ 12 ของปี พ.ศ. 2560 วันแรกของเดือนเป็นวันศุกร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันอาทิตย์
== เหตุการณ์ปัจจุบัน ==
ธันวาคม
*
วันอลวน วิญญาณอลเวง

วันอลวน วิญญาณอลเวง (Coco) เป็นภาพยนตร์เพลงคอมพิวเตอร์แอนิเมชันสามมิติแนวจินตนิมิตจากสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 2017 ผลิตโดยพิกซาร์แอนิเมชันสตูดิโอส์ และจำหน่ายโดยวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงจากแนวคิดดั้งเดิมโดย Lee Unkrich และผลงานการร่วมกำกับระหว่าง Unkrich เอง กับ Adrian Molina เป็นเรื่องของเด็กชายคนหนึ่งชื่อ Miguel Rivera ผู้ซึ่งบังเอิญพลัดเข้าไปในโลกของผู้วายชนม์ และต้องขอความช่วยเหลือจากบรรพบุรุษผู้เป็นนักดนตรีเพื่อที่จะกลับมาหาครอบครัวในโลกของคนเป็น
แนวคิดหลักของภาพยนตร์เรื่องนี้มีพื้นฐานมาจากเทศกาลแห่งความตาย (Day of the Dead) ของชาวเม็กซิกัน แต่งเป็นเรื่องโดย Unkrich, Jason Katz, Matthew Aldrich, และ Molina เขียนบทโดย Molina และ Uldrich พิกซาร์เริ่มงานสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2016 โดย Unkrich และทีมงานส่วนหนึ่งได้เดินทางไปยังประเทศเม็กซิโกเพื่อรวบรวมข้อมูลและแรงบันดาลใจ นักประพันธ์เพลง Michael Giacchino กลับมาร่วมงานกับพิกซาร์อีกครั้งและเป็นผู้ประพันธ์ดนตรีประกอบให้กับภาพยนตร์เรื่องนี้ นักพากย์สำคัญๆ ในเรื่องได้แก่ Anthony Gonzalez, Gael García Bernal, Benjamin Bratt, Alanna Ubach, Renée Victor, Ana Ofelia Murguía, และ Edward James Olmos ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ที่มีนักแสดงนำเป็นเชื้อสายละตินเรื่องแรกที่มีทุนสร้างสูงถึงเก้าหลัก โดยถูกประมาณเอาไว้ที่ 175-200 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
วันอลวน วิญญาณอลเวง ออกฉายครั้งแรกเมื่อ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2560 ที่เทศกาลภาพยนตร์ Morelia International Film Festival ใน โมเรเลีย ประเทศเม็กซิโก และออกฉายทั่วประเทศเม็กซิโกในสัปดาห์ต่อมา ซึ่งเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ก่อนถึงเทศกาล Day of the Dead และกลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดตลอดกาลในประเทศเม็กซิโก ต่อมาจึงออกฉายทั่วประเทศสหรัฐอเมริกาเมื่อ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 และทำรายได้ทั่วโลกรวมทั้งสิ้น 621 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ได้รับคำชื่นชมจากนักวิจารณ์ในแง่ของคุณภาพแอนิเมชัน เสียงพากย์ ดนตรีประกอบ เพลงประกอบ เรื่องราวที่จับใจและให้ความเคารพต่อวัฒนธรรมพื้นเมืองเม็กซิโก ได้รับรางวัลต่างๆ จำนวนมาก ได้แก่ เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม พ.ศ. 2560 จาก National Board of Review, ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์แอนิเมชันขนาดยาวยอดเยี่ยมใน Annie Award และ BAFTA Award, ได้รับรางวัลลูกโลกทองคำครั้งที่ 75 สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันขนาดยาวยอดเยี่ยม และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเพลงแต่งใหม่ยอดเยี่ยม ("Remember Me") นอกจากนี้ยังได้รับรางวัลภาพยนตร์แอนิเมชันขนาดยาวยอดเยี่ยมและเพลงยอดเยี่ยมจาก 23red Critics' Choice Award  และรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 90 สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์อเมริกัน 3 มิติ
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
ภาพยนตร์ไอแมกซ์
ภาพยนตร์โดยพิกซาร์
วันแห่งความตาย
Re-Master Thailand

รายการ Re-Master Thailand เป็นรายการมิวสิกวาไรตี้โชว์การแข่งขันเพลงไทยสากลของเหล่าศิลปินทั่วฟ้าเมืองไทยที่จะมาเปลี่ยนเพลงดังของศิลปินแต่ละท่านให้มีทำนองเพลงที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงและผู้ชนะก็จะได้บันทึกลงแผ่นเสียง Re-Master โดยออกอากาศครั้งแรกทุกวันเสาร์ เวลา 20.15 - 22.00 น. เริ่มออกอากาศครั้งแรกวันเสาร์ที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ต่อจากรายการ ร้องล่าเนื้อที่ออกอากาศจบไปเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ทาง ช่องวัน ผลิตโดย บริษัท เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด ร่วมกับ บริษัท ซีเนริโอ จำกัด และ บริษัท ใจอั้น จำกัด (GI-AUN Co.,Ltd.) ผู้ดำเนินรายการได้แก่ สมพล ปิยะพงศ์สิริ (ดีเจไก่) และในปี พ.ศ. 2561 ทางสถานีได้ย้ายวันและเวลาการออกอากาศใหม่เป็นทุกวันอาทิตย์ เวลา 18.20 - 20.00 น. หลังจบจากรายการ เดินหน้าประเทศไทย เริ่มวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2561 - 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561
== พิธีกรดำเนินรายการ ==
สมพล ปิยะพงศ์สิริ (ดีเจไก่)
== รูปแบบและกติการายการ Re-Master Thailand  ==
โดยศิลปินของทั้งสีแดงและสีน้ำเงินก็จะมี Music Director คือคุณ ณฐพล ศรีจอมขวัญ มาควบคุมดูแลในการ Re-Master เพลงดังของศิลปินแต่ละท่านให้มีท่วงทำนองที่เปลี่ยนไปหลากหลายแนวเพลงจากเวอร์ชันเดิมที่แฟนเพลงคุ้นเคย
และมีผลโหวตจากผู้ชมในห้องส่งรายการที่จะกดโหวตผ่านโทรศัพท์มือถือเพื่อตัดสินว่าศิลปินจากสีแดงหรือสีน้ำเงินใครจะมีคะแนนโหวตที่สูงมากกว่ากันก็จะได้บันทึกเพลงที่ศิลปินแต่ละท่านได้ร้องไว้นำมาลงแผ่นเสียง Re-Master ในกรณีที่มีคะแนนโหวตเสมอกันจะให้ลงแผ่นเสียง Re-Master ทั้ง 2 คน
==เอเยนต์ (AGENT)==
=== รายชื่อเอเยนต์ประจำสัปดาห์ ===
== การแข่งขัน ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เฟซบุ๊กแฟนเพจรายการ Re-Master Thailand
รายการโทรทัศน์ไทย
รายการโทรทัศน์ช่องวัน
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2560
เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์
พระราชวังเทอเรม

พระราชวังเทอเรม หรือ พระราชวังเทอเรมนอย (Теремной дворец) เป็นอาคารที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ในหมู่พระราชวังเครมลินแห่งมอสโก ประเทศรัสเซีย ซึ่งเคยถูกใช้เป็นที่ประทับของซาร์แห่งรัสเซียในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ชื่อของพระราชวังได้มาจากคำในภาษากรีกที่ว่า τερεμνον (แปลว่า ที่พักอาศัย) ปัจจุบันอาคารดังกล่าวไม่สามารถเข้าชมได้ เนื่องจากถูกใช้เป็นที่พำนักอย่างเป็นทางการของประธานาธิบดีรัสเซีย
ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 อาโลอิซิโอ ดา มิลาโน สถาปนิกชาวอิตาลี ได้ทำการก่อสร้างสถานที่พำนักสำหรับเหล่าพระราชวงศ์แห่งแรกในบริเวณนี้ แต่มีเพียงชั้นล่างเท่านั้นที่ยังคงหลงเหลือให้เห็นถึงปัจจุบัน พระเจ้าซาร์พระองค์แรกแห่งราชวงศ์โรมานอฟ คือ ซาร์มีไฮล์ที่ 1 แห่งรัสเซีย ได้ก่อสร้างพระราชวังแห่งนี้ใหม่จนแล้วเสร็จในช่วงปีค.ศ. 1635 - 1636 อาคารแห่งใหม่ล้อมรอบไปด้วยอาคารต่างๆและสิ่งก่อสร้างที่เพิ่มเติมขึ้นมา รวมถึงแท่นยกพื้นโบยาร์ ขั้นบันไดและระเบียงสีทอง และป้อมหอคอยต่างๆ ด้วยพระประสงค์ของซาร์มีไฮล์ ทรงให้สร้างห้องชุดสีทองของซารีนาไว้ร่วมในพระราชวังด้วย ซึ่งเป็นการสร้างให้เหมือนกับรัชสมัยของซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซีย ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1560 ซึ่งขนาบไปด้วยโดมสีทอง 11 หลังของมหาวิหาร  Upper Saviour ความซับซ้อนของพระราชวังยังคงปรากฏให้เห็นจากการก่อสร้างโบสถ์หลายแห่งในช่วงการก่อสร้างแรกๆ รวมถึงการสร้างโบสถ์การประสูติของพระแม่ผู้นิรมลด้วย (Church of the Virgin's Nativity) ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1360
พระราชวังมีทั้งหมด 5 ชั้น ชั้นที่สามเป็นที่ประทับขององค์ซารีนาและพระโอรสธิดา ชั้นที่สี่เป็นที่ประทับส่วนพระองค์ของพระเจ้าซาร์ ชั้นบนเหนือนั้นจะมีลักษณะโครงสร้างแบบเต็นท์ใช้สำหรับประชุมสภาโบยาร์ดูมา ภายนอกมีการตกแต่งอย่างประณีตด้วยลวดลายอิฐและกระเบื้องเคลือบสีแดง เหลือง และส้ม ภายในเคยถูกตกแต่งด้วยภาพวาด แต่ภาพจิตรกรรมฝาผนังยุคดั้งเดิมถูกทำลายจากเพลิงไหม้ไปแล้ว ในไฟไหม้ใหญ่ปีค.ศ. 1812 การตกแต่งภายในจึงถูกปรับปรุงใหม่ให้สอดคล้องกับภาพวาดเก่าในแบบสถาปัตยกรรมรัสเซียยุคฟื้นฟู
==ภาพ==
ไฟล์:Teremnoy palace10.jpg
ไฟล์:Teremnoy palace9.jpg
ไฟล์:Teremnoy palace7.jpg
ไฟล์:Teremnoy palace6.jpg
ไฟล์:Teremnoy palace5.jpg
ไฟล์:Teremnoy palace4.jpg
ไฟล์:Kremlino 09.JPG|ป้อมหอคอย
==อ้างอิง==
Terem Palace on www.kreml.ru
Satellite photo of the Terem Palace
สิ่งก่อสร้างในมอสโก
เทอเรม
คณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน

คณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตสกลนคร เป็น หน่วยงานของรัฐ สังกัด มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน ได้มีรูปแบบการจัดการเรียนการสอนที่หลากหลาย (Multi technology Campus) เพื่อตอบสนองความต้องการของนักเรียน นักศึกษา และชุมชนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน
== ประวัติ ==
เมื่อปี พ.ศ. 2530 จังหวัดสกลนครได้ขอเสนอจัดตั้งวิทยาลัยเกษตรกรรม ขึ้นในพื้นที่ตำบลแร่ อำเภอพังโคน จังหวัดสกลนคร ต่อกระทรวงศึกษาธิการในการพิจารณาของกระทรวงฯ เป็นว่ายังไม่สมควรจัดตั้งวิทยาลัยเกษตรกรรมในจังหวัดสกลนครตามที่ขอ จึงให้ชะลอการจัดตั้งไว้ก่อน
หลักจากนั้น เมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2532 กระทรวงศึกษาธิการ ได้มอบนโยบายและโครงการดังกล่าวให้ สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล และสถาบันฯ ได้พิจารณาความเป็นไปได้ในการจัดตั้งเป็น สถาบันวิจัยและฝึกอบรมการเกษตรสกลนคร และได้ทำการศึกษาข้อมูลและวิเคราะห์ความเป็นไปได้ในทางด้านต่าง ๆ แล้วมีความเห็นชอบว่า สถานที่ดังกล่าวมีความเหมาะสมแก่การทดลองวิจัยทางการเกษตร หากจัดตั้งสถาบันวิจัยและฝึกอบรมการเกษตรสกลนครขึ้น สามารถอำนวยความสะดวกแก่การประกอบอาชีพของราษฎรอย่างยิ่ง และยังส่งผลต่อการศึกษาสาขาวิชาเกษตรกรรมของนักศึกษาโดยตรงอีก
เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2532 กระทรวงมหาดไทยได้อนุมัติให้ใช้ที่ดินทำเลเลี้ยงสัตว์ข้างต้นเป็นสถานที่ตั้งและโครงการได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการศึกษาแห่งชาติ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักงาน ก.พ. สำนักงบประมาณ และคณะรัฐมนตรี ในการประชุมศึกษา โดยมีมติเห็นชอบด้วยกับโครงการจัดตั้งสถาบันวิจัยและฝึกอบรมการเกษตรสกลนคร และอนุมัติให้บรรจุโครงการ ฯ เข้าไว้ในแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 6 กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศจัดตั้งสถาบันวิจัยและฝึกอบรมการเกษตรสกลนคร ในสังกัดสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2558 มีประกาศใช้ พระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. 2548 จึงเปลี่ยนชื่อจาก สถาบันวิจัยและฝึกอบรมการเกษตรสกลนคร เป็น คณะทรัพยากรธรรมชาติ มาจนถึงปัจจุบัน
== หลักสูตรที่เปิดสอน ==
== รายนามคณบดี ==
== อ้างอิง ==
สถาบันการศึกษาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2550
วิทยาเขตสังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
สถาบันอุดมศึกษาในจังหวัดสกลนคร
สโมสรฟุตบอลวิทยาลัยเทคโนโลยีพณิชยการราชดำเนิน

สโมสรฟุตบอลวิทยาลัยเทคโนโลยีพณิชยการราชดำเนิน เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่เขตทวีวัฒนา จังหวัดกรุงเทพมหานคร เป็นตัวแทนทีมฟุตบอลของวิทยาลัยเทคโนโลยีพณิชยการราชดำเนิน ปัจจุบันลงแข่งขันในระดับไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก
สโมสรเคยเข้าร่วมการแข่งขัน ไทยลีกดิวิชัน 2 ในปี 2550 และ 2551 ก่อนที่จะตกชั้นมาเล่นใน ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน
== ผู้เล่นชุดปัจจุบัน ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิทยาลัยเทคโนโลยีพณิชยการ
จังหวัดทัญฮว้า

ทัญฮว้า (Thanh Hóa) เป็นจังหวัดในภูมิภาคชายฝั่งตอนกลางเหนือของประเทศเวียดนาม ขนาดพื้นที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ห้า และมีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่สามในบรรดาเขตการปกครองระดับบนสุดของเวียดนามทั้ง 63 แห่ง เมืองหลักและเมืองใหญ่ที่สุดของจังหวัดคือเมืองทัญฮว้า จังหวัดนี้มักถูกเรียกว่า ซื้อทัญ ซึ่งแปลว่า "ดินแดนทัญฮว้า" ในภาษาเวียดนาม
จังหวัดทัญฮว้ามีพื้นที่ 11,133.4 ตารางกิโลเมตร และประชากรประมาณ 3.5 ล้านคน มีนครประจำจังหวัด 2 นคร (คือทัญฮว้าและเสิ่มเซิน) เมืองระดับอำเภอ 1 เมือง (คือบี๋มเซิน) และอำเภอ 24 อำเภอ นครเสิ่มเซินมีชื่อเสียงในด้านที่พักตากอากาศทางทะเล อยู่ห่างจากเมืองทัญฮว้าไปประมาณ 16 กิโลเมตร ส่วนเมืองบี๋มเซินก็เป็นย่านอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ โดยเฉพาะการผลิตซีเมนต์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์จังหวัดทัญฮว้า 
เว็บไซต์นครทัญฮว้า 
== อ้างอิง ==
 
ทัญฮว้า
จังหวัดห่าติ๋ญ

ห่าติ๋ญ (Hà Tĩnh) เป็นจังหวัดทางชายฝั่งตอนกลางเหนือของประเทศเวียดนาม อยู่ติดกับจังหวัดเหงะอาน สองจังหวัดนี้เคยเป็นจังหวัดเดียวกันมาก่อนคือจังหวัด "เหงะติ๋ญ" ชาวจังหวัดนี้มีสำเนียงการพูดภาษาเวียดนามที่เป็นเอกลักษณ์
จังหวัดห่าติ๋ญอยู่ห่างจากฮานอยไปทางทิศใต้ประมาณ 340 กิโลเมตร (211 ไมล์) ติดกับจังหวัดเหงะอานทางทิศเหนือ ติดกับจังหวัดกว๋างบิ่ญทางทิศใต้ ติดกับประเทศลาวทางทิศตะวันตก และติดกับทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันออก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คณะกรรมการประชาชนจังหวัดห่าติ่ญ 
การบรรเทาความยากจนในจังหวัดห่าติ๋ญ 
 
ห่าติ๋ญ
จังหวัดกว๋างหงาย

กว๋างหงาย (Quảng Ngãi) เป็นจังหวัดทางชายฝั่งตอนกลางใต้ (ริมทะเลจีนใต้) ของเวียดนาม อยู่ห่างจากฮานอย  และห่างจากนครโฮจิมินห์  เส้นทางการขนส่งที่สำคัญ ได้แก่ ทางรถไฟสายเหนือ-ใต้ สถานีรถไฟที่สำคัญคือ สถานีรถไฟกว๋างหงาย และทางหลวงแห่งชาติหมายเลข 1 เอ ซึ่งเริ่มต้นที่จังหวัดนี้ นอกจากนี้ยังมีทางหลวงแห่งชาติหมายเลข 24 เชื่อมต่อกับเมืองกอนตูมในเขตที่สูงตอนกลาง สนามบินที่ใกล้ที่สุดคือท่าอากาศยานนานาชาติจูลาย ส่วนท่าเรือทางตอนเหนือของจังหวัดมีชื่อว่าซุงเกวิ๊ตและซากี่
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
การท่องเที่ยวกว๋างหงาย
 
กว๋างหงาย