pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อาสนวิหารแซ็งต์

อาสนวิหารแซ็งต์ (Cathédrale de Saintes) หรือชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญเปโตรแห่งแซ็งต์ (Cathédrale Saint-Pierre de Saintes) เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกในฐานะของอาสนวิหารร่วม (co-cathedral) ประจำมุขมณฑลลารอแชลและแซ็งต์ ตั้งอยู่ในเขตเมืองแซ็งต์ จังหวัดชาร็องต์-มารีตีม ในแคว้นนูแวลากีแตน ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่อัครทูตนักบุญเปโตร
อาสนวิหารแห่งนี้เคยเป็นที่ตั้งของมุขมณฑลแซ็งตงฌ์จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1802 ถูกยุบรวมเข้ากับมุขมณฑลลารอแชล จึงได้ถูกลดฐานะเป็นเพียงแค่โบสถ์ประจำเขต ซึ่งต่อมาได้ถูกยกฐานะอีกครั้งเป็นอาสนวิหารร่วมประจำมุขมณฑลลารอแชลและแซ็งต์ โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9 เมื่อ 22 มกราคม ค.ศ. 1852
อาสนวิหารแซ็ง-ปีแยร์แซ็งต์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1862 และบริเวณวิหารคดได้รับการขึ้นทะเบียนเมื่อ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1937
==ประวัติโดยสังเขป==
อาสนวิหารแห่งแรกนั้นเคยตั้งอยู่บนสถานที่เดียวกันตั้งแต่ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 12 ซึ่งหลงเหลือให้เห็นเพียงแค่บริเวณแขนกางเขนและจุดตัดกลางโบสถ์ตามแบบสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ นอกจากนี้ยังพบวิหารคดสร้างราวคริสต์ศตวรรษที่ 13 ตัววิหารส่วนใหญ่นั้นมาจากการสร้างใหม่ในปี ค.ศ. 1450 เป็นต้นไปในแบบสถาปัตยกรรมกอทิกแบบฟล็องบัวย็อง (flamboyant) ซึ่งการก่อสร้างได้ล้าช้ามาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1568 ก็ยังไม่สำเร็จ และยังเป็นช่วงของสงครามศาสนาฝรั่งเศส ซึ่งในบริเวณเมืองแถบนี้นั้นได้รับผลกระทบอย่างหนัก เนื่องจากตกเป็นเป้าหมายหลักของการทำลายล้างโดยกองทัพฝ่ายโปรเตสแตนต์ จึงทำให้ต้องมีการสร้างบริเวณกลางโบสถ์ทั้งหมดขึ้นมาใหม่ช่วงหลังสงครามเป็นต้นมา

การขาดแคลนแรงงานและวัตถุดิบเป็นอุปสรรคสำคัญที่ทำให้ไม่สามารถซ่อมแซมให้เหมือนแบบที่ตั้งใจไว้ได้  โดยที่เห็นบริเวณหอระฆังนั้น ความรู้สึกหนาและหนักนั้นเป็นผลมาจากการขาดส่วนประกอบของยอดแหลมซึ่งตามแบบนั้นต้องมี ซึ่งก็ได้เลือกที่จะปิดยอดด้วยโดมที่ทำจากทองแดงซึ่งเป็นตัวเลือกที่ประหยัดกว่ามาก
ด้านในของอาสนวิหารนั้นค่อนข้างเรียบง่าย กล่าวคือ ไม่มีการตกแต่งกำแพงแต่อย่างใด และเพดานบุด้วยไม้ซึ่งเสร็จสมบูรณ์เมื่อปี ค.ศ. 1927
== อ้างอิง ==
แซ็งต์
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดชาร็องต์-มารีตีม
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 12
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 17
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส
แกรนด์ดยุกมีฮาอิล อะเลคซันโดรวิชแห่งรัสเซีย

แกรนด์ดยุกมีฮาอิล อะเลคซันโดรวิชแห่งรัสเซีย (Михаи́л Александрович; 13 มิถุนายน ค.ศ. 1918) เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กในจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย ได้ครองราชย์โดยนิตินัยหลังจากที่จักรพรรดินิโคลัสที่ 2 พระเชษฐาธิราชของพระองค์สละราชสมบัติ แต่พระองค์ก็ไม่ได้ปกครองรัสเซียจริง ๆ เนื่องจากการปฏิวัติรัสเซีย พระองค์ทรงถูกจำคุกและถูกปลงพระชนม์ พระองค์สิ้นพระชนม์ขณะมีพระชนมายุได้ 39 ปี
== อ้างอิง ==
Burdzhalov, Édourd Nikolaevich; Raleigh, Donald J. (1987) Russia's Second Revolution: The February 1917 Uprising in Petrograd, Indiana University Press, ISBN 978-0-253-20440-0
Crawford, Rosemary; Crawford, Donald (1997) Michael and Natasha: The Life and Love of the Last Tsar of Russia, London: Weidenfeld & Nicolson, ISBN 978-0-7538-0516-9
Massie, Robert K. (1995) The Romanovs: The Final Chapter, London: Random House, ISBN 0-09-960121-4
Phenix, Patricia (1999) Olga Romanov: Russia's Last Grand Duchess, Viking/Penguin, ISBN 0-14-028086-3
Ruvigny, Marquis of (1914) The Titled Nobility of Europe, London: Harrison and Sons
Vorres, Ian (2001) [1964] The Last Grand Duchess, Toronto: Key Porter Books, ISBN 1-55263-302-0
จักรพรรดิรัสเซีย
แกรนด์ดยุกแห่งรัสเซีย
ราชวงศ์โรมานอฟ
อาสนวิหารชาลง-ซูร์-โซน

อาสนวิหารชาลง-ซูร์-โซน (Cathédrale de Chalon-sur-Saône) หรือเรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญบิเซนเตแห่งชาลง-ซูร์-โซน (Cathédrale Saint-Vincent de Chalon-sur-Saône) ในปัจจุบันมีฐานะเป็นโบสถ์ประจำเขตแพริช นิกายโรมันคาทอลิก ซึ่งในอดีตเคยมีฐานะเป็นอาสนวิหารประจำมุขมณฑลชาลง-ซูร์-โซน ซึ่งต่อมาได้ถูกยุบลงเป็นส่วนหนึ่งของมุขมณฑลโอเติงตั้งแต่ปี ค.ศ. 1801 เป็นต้นมา (ตามความตกลง ค.ศ. 1801) ตั้งอยู่ที่เมืองชาลง-ซูร์-โซน จังหวัดโซเนลัวร์ ในแคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญบิเซนเตแห่งอูเอสกา
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1903
==อ้างอิง==
ชาลง-ซูร์-โซน
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดโซเนลัวร์
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 11
คริสต์ศาสนสถานแบบกอทิก
คริสต์ศาสนสถานแบบฟื้นฟูกอทิก
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส
ขั้วหลอดเกลียว

ขั้วหลอดเกลียว (edison screw) เป็นรูปแบบขั้วต่อหลอดไฟฟ้าที่คิดค้นโดยโทมัส เอดิสัน และนำมาใช้เป็นครั้งแรกในหลอดไฟยี่ห้อ Mazda ซึ่งเริ่มวางขายเมื่อปี พ.ศ. 2452, โดยหลอดจะมีส่วนฐานเป็นเกลียวโลหะ ที่สามารถขันลงไปบนขั้วหลอดที่ขนาดเท่ากัน ซึ่งโดยปกติ จะขันทิศตามเข็มนาฬิกา
ขั้วหลอดเกลียว เป็นขั้วหลอดไฟที่สามารถพบได้ทั่วไป ต่างจากขั้วเขี้ยวที่ใช้กับหลอดไฟฟ้าเฉพาะในบริเตนใหญ่ หรือประเทศที่มีความเกี่ยวข้องทางประวัติศาสตร์กับอังกฤษเท่านั้น
ปัจจุบันขั้วหลอดเกลียวจะมีขนาดระบุไว้ตามมาตรฐาน IEC 60061-1 และใช้กับทั้งหลอดไฟธรรมดา และหลอดไฟชนิดพิเศษ
ตัวเชื่อมต่อไฟฟ้า
ตะเกียงและหลอดไฟฟ้า
ตราแผ่นดินของไซปรัส

ตราแผ่นดินของไซปรัส เริ่มใช้เมื่อค.ศ. 1960 มีส่วนประกอบคือ
โล่ เป็นรูป วงศ์นกพิราบและนกเขา กำลังคาบช่อโอลีฟ บรานช์ สีขาว และมีเลขปี ค.ศ. 1960 พื้นหลังสีเหลือง
ประคองข้าง เป็นรูป ช่อโอลีฟ บรานช์
มีคำขวัญในโล่สีเหลือง เขียนว่า ค.ศ. 1960
== ดูเพิ่ม ==
ธงชาติไซปรัส
ไซปรัส
สัญลักษณ์ของประเทศไซปรัส
ท่อหด

ท่อหด (heat-shrink tube) เป็นท่อพลาสติกที่จะหดตัวเมื่อโดนความร้อน ทำจากไนลอนหรือพลาสติกตระกูลโพลีโอลีฟินที่ถูกยืด หลังการหดตัว ท่อจะมีขนาดเท่ากับตอนก่อนถูกยืด
โดยส่วนใหญ่ จะใช้หุ้มอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ หรือจุดต่อเชื่อมสายไฟขนาดเล็ก เพื่อป้องกันการลัดวงจร หรือสนิม
อิเล็กทรอนิกส์
ตราแผ่นดินของอิหร่าน

ตราแผ่นดินของอิหร่าน เริ่มใช้วันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2523 มีส่วนประกอบคือ
โล่ เป็นรูปอัลเลาะฮ์ ในภาษาอาหรับ
== อาณาจักรเปอร์เซียโบราณ ==
=== จักรวรรดิอะคีเมนิด ===

=== ฟาราวาฮา ===

== ร่วมสมัย (ศตวรรษที่ 16 - 20) ==
ไฟล์:Lion and Sun Emblem of Persia.svg | ตราแผ่นดินของเปอร์เซีย ค.ศ. 1423 - 1907
ไฟล์:Imperial Emblem of the Qajar Dynasty (Lion and Sun).svg | ตราแผ่นดินของเปอร์เซีย ค.ศ. 1907-1925
== ราชวงศ์ปาห์ลาวี (ค.ศ. 1932-1979) ==

ไฟล์:Imperial Coat of Arms of Iran.svg |  พระราชลัญจกรประจำแผ่นดิน ค.ศ. 1932 - 1979
ไฟล์:Lion and Sun Colored.svg|  ตราแผ่นดิน ค.ศ. 1932 - 1979
== ดูเพิ่ม ==
ธงชาติอิหร่าน
ธงพระอิสริยยศสำหรับพระมหากษัตริย์แห่งอิหร่าน
ตราราชสีห์และดวงอาทิตย์
== อ้างอิง ==
อิหร่าน
สัญลักษณ์ของประเทศอิหร่าน
รีการ์ดู เตย์เชย์รา

รีการ์ดู เตรา เตย์เชย์รา (Ricardo Terra Teixeira) เกิดเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2490 เป็นประธานสมาคมฟุตบอลบราซิล (CBF) ตั้งแต่ 16 มกราคม พ.ศ. 2532 จนถึง 12 มีนาคม พ.ศ. 2555
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2490
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลจากรัฐมีนัชเจไรช์
เตตราคิส(ไตรฟีนิลฟอสฟีน)แพลทินัม(0)

เตตราคิส(ไตรฟีนิลฟอสฟีน)แพลทินัม(0) (Tetrakis(triphenylphosphine)platinum(0)) เป็นสารประกอบเคมีด้วยสูตร Pt(P(C6H5)3)4 มักย่อเป็น Pt(PPh3)4 สารประกอบสีเหลืองสดใสถูกนำมาใช้อย่างกว้างขวางว่าเป็นปูชนียบุคคลที่ซับซ้อนแพลทินัมอื่น ๆ  
==อ้างอิง==
ตัวเร่งปฏิกิริยา
ตัวเร่งปฏิกิริยาเนื้อเดียวกัน
สารประกอบโคออร์ดิเนชันของแพลทินัม
สารเชิงซ้อนฟอสฟีน
ภาษาหมิ่นผูเซียน

ภาษาหมิ่นผูเซียน (Puxian Min; อักษรจีนตัวย่อ: 莆仙话; อักษรจีนตัวเต็ม: 莆仙話; พินอิน: Púxiān huà) เป็นสาขาหนึ่งของภาษาจีนหมิ่น คำว่าผูเซียนเป็นการรวมกันของชื่อเมืองสองเมืองคือเมืองผูเทียน (莆田市) และเมืองเซียนโยว (仙游县) ส่วนใหญ่ใช้พูดในมณฑลฝูเจี้ยน และมีประชาชนมากกว่า 2000 คนพูดภาษานี้ในชาเฉิง เมืองฟูติง (福鼎) ทางเหนือของฝูเจี้ยน มีความแตกต่างกันเพียงเล็กน้อยระหว่างภาษาในเมืองผูเทียนและเซียนโยว มีชาวจีนโพ้นทะเลที่พูดภาษาจีนหมิ่นสำเนียงนี้ในมาเลเซียและสิงคโปร์ ซึ่งเรียกว่าซิงฮว่า (อักษรจีนตัวย่อ: 兴化; อักษรจีนตัวเต็ม: 興化; พินอิน: Xīnghuà)
== ประวัติ ==
ก่อน พ.ศ. 1532 บริเวณผูเซียนเป็นบริเวณหนึ่งของเขตกวานโจวและประชากรพูดภาษาหมิ่นใต้ ใน พ.ศ. 1532 ในสมัยราชวงศ์ซ้อง บริเวณนี้ถูกบริหารแยกจากกวานโจว และเกิดการพัฒนาสำเนียงใหม่ของภาษาหมิ่นใต้ โดยได้รับอิทธิพลจากภาษาหมิ่นตะวันออก
== ลักษณะของภาษา ==
ภาษาหมิ่นผูเซียนมีพยัญชนะ 15 เสียง เช่นเดียวกับภาษาจีนหมิ่นอื่นๆ มีวรรณยุกต์ 6 เสียง ความแตกต่างระหว่างภาษาหมิ่นผูเซียนกับภาษาหมิ่นใต้ ได้แก่
สระ 'a' ถูกแทนที่ด้วย /ɒ/ (o̤)
สระ 'ư' /ɯ/ ถูกแทนที่ด้วย y/ ('ü')
ในภาษาผูเซียน 'ng' จะออกเสียงเป็น /uŋ/
สระ /e/ ถูกแทนที่ด้วย /ɒ/ o̤
สำเนียงกวานโจวมี 'ĩ' และสำเนียงจ้างโจวมี 'ẽ' สระที่เทียบเคียงได้ในภาษาผูเซียนคือ 'ã' ซึ่งเป็นการแสดงสระนาสิก
สระ 'io' ถูกแทนที่ด้วย 'iau'
เสียงนาสิก m n ng บางครั้งจะถูกแทนที่ด้วยเสียงโฆษะ b d g
ไม่มีการแยกความแตกต่างระหว่างเสียงกักที่ก้องและไม่ก้อง เช่น /b/ และ /p/ โดยจะออกเสียงเหมือนกัน
==สัทวิทยา==
===พยัญชนะ===
(พบในการพูดแบบเชื่อมเสียง กลายมาจาก [p])
===หน่วยเสียงสระและตัวสะกด===
===วรรณยุกต์===
==การเขียนด้วยอักษรละติน==
ระบบการเขียน Hing-hua̍ báⁿ-uā-ci̍ (興化平話字) เป็นระบบที่ใช้อักษรละตินเขียนภาษาหมิ่นผูเซียน มีอักษร 23 ตัว: a a̤ b c ch d e e̤ g h i k l m n ng o o̤ p s t u ṳ มีเครื่องหมายวรรณยุกต์ 5 ตัวจากทั้งหมด 8 เสียง:
陰平 Yin Ping　(ไม่มีเครื่องหมาย)
陰上 Yin Shang　ˆ (â)
陰去 Yin Qu　ˈ (a̍)
陰入 Yin Ru (ไม่มีเครื่องหมาย)
陽平 Yang Ping　́ (á)
陽去 Yang Qu　- (ā)
陽入 Yang Ru　ˈh (a̍h)
===ตัวอย่างการเขียนด้วย báⁿ-uā-ci̍===
Tai̍-che̤ ū Dō̤, Dō̤ gah Siō̤ng-Da̤̍ dó̤ng-cāi, Dō̤ cuh sī Siō̤ng-Da̤̍. Ca̤̍ Dō̤ ta̍i-che̤ gah Sio̤ng-Da̤̍ dó̤ng-cāi. Māng-beo̍h sī ciā da̤u̍h I cho̤̍ ē; hang pī cho̤̍, beo̍ seo̍h-ā̤uⁿ ng-sī ciā da̤u̍h I cho̤̍ ē.
太初有道，道佮上帝同在，道就是上帝。這道太初佮上帝同在。萬物是借著伊造兮，含被造兮，無一樣呣是借著伊造兮。
In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. The same was in the beginning with God. All things were made by him; and without him was not any thing made that was made. (John 1:1-3 KJV)
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Motoki Makajima, Conversational Texts in Two Min Dialects, 1979
ภาษาจีน
ภาษาในประเทศจีน
อาสนวิหารลาวาล

อาสนวิหารลาวาล (Cathédrale de Laval) หรือชื่อเต็มว่า อาสนวิหารพระตรีเอกภาพแห่งลาวาล (Cathédrale de la Sainte-Trinité de Laval) มีฐานะเป็นอาสนวิหารในนิกายโรมันคาทอลิก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1855 เป็นต้นมา เป็นที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลลาวาล ตั้งอยู่ในเขตเมืองลาวาล จังหวัดมาแยน แคว้นเปอีเดอลาลัวร์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่ตรีเอกภาพ
อาสนวิหารลาวาลสร้างในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 11 และต่อมาได้ผ่านการบูรณะซ่อมแซมและต่อเติมหลายครั้ง ซึ่งเป็นเหตุให้มีความเป็นหลากหลายทางสถาปัตยกรรมอย่างเป็นเอกลักษณ์ และรูปลักษณ์ที่เห็นในปัจจุบันนั้นมีความแตกต่างไปจากแผนผังเดิมที่เคยออกแบบไว้ อาสนวิหารแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1840
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ลาวาล
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดมาแยน
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 11
คริสต์ศาสนสถานแบบกอทิก
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส
ซูเปอร์บันเทิง

ซูเปอร์บันเทิง (Super Bunterng) เป็นช่องรายการสถานีข่าวบันเทิง ที่ผลิตโดย บริษัท ไทยเดย์ ดอตคอม จำกัด ในเครือหนังสือพิมพ์เอเอสทีวีผู้จัดการ มี ต่อพงศ์ เศวตามร์ เป็นผู้อำนวยการช่อง เดิมเป็นช่อง เอเอสทีวี 3 วาไรตี้ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมเอเอสทีวี ก่อนที่จะแยกตัวออกมาต่างหาก ออกอากาศผ่านทางดาวเทียม NSS6 และเคเบิลทีวีท้องถิ่น เริ่มจากทดลองออกอากาศตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ.  2552 และเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ที่ลานหน้าห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัลเวิลด์
ต่อมาเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 บริษัท ทรู วิชันส์ จำกัด (มหาชน) ได้นำช่องซูเปอร์บันเทิง ออกอากาศทางช่อง 70 ก่อนที่จะย้ายไปอยู่ช่อง 72 เมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2556 ก่อนที่จะย้ายไปอยู่ช่อง 367 เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2557 อีกด้านหนึ่งในปี พ.ศ. 2555 ได้ตั้งบริษัทขึ้นมาใหม่ ใช้ชื่อ บริษัท ซูเปอร์บันเทิง เฮงเฮงเฮง จำกัด เพื่อแยกเป็นหน่วยธุรกิจต่างหาก ร่วมกับบริษัท อำพล ฟู๊ดส์ จำกัด โดยบริหารสื่อทั้งสถานีโทรทัศน์ซูเปอร์บันเทิง เว็บไซต์ซูเปอร์บันเทิง เว็บไซต์ละครออนไลน์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเว็บไซต์เอเอสทีวีผู้จัดการออนไลน์ และหนังสือพิมพ์ซูเปอร์บันเทิง รายปักษ์
สถานีโทรทัศน์ในประเทศไทย
รายชื่อตอนในมินามิเกะ สามสาวซ่าฮายกแก๊ง

หน้านี้จะแสดงรายชื่อตอนในเรื่อง มินามิเกะ สามสาวซ่าฮายกแก๊ง ซึ่งเป็นรายชื่อตอนในอะนิเมะ ไม่เกี่ยวข้องกับในมังงะ แต่อย่างใด ซึ่งเรื่องมินามิเกะ สามสาวซ่าฮายกแก๊ง เป็นเรื่องราวในชีวิตประจำวันของสามพี่น้องมินามิ ทั้งที่บ้านและที่โรงเรียน รวมไปถึงเพื่อน ๆ ของสามสาวมินามิ ที่มาคอยสร้างสีสันให้กับอะนิเมะเรื่องนี้  อะนิเมะเรื่องนี้ประกอบด้วยซีรี่ย์ทั้งหมด 4 ภาค ภาคละ 13 ตอน และโอวีเอ ที่แถมมากับหนังสือการ์ตูนรุ่นลิมิต จำนวน 2 ตอน
==   รายชื่อตอน ==
=== มินามิ-เกะ (2550) ===
{|class="wikitable" width="98%"
|-
! # !! ชื่อตอน !! วันที่ออกอากาศ
|-
| colspan="150" bgcolor="#DCBCFF"|
|-
|}
=== มินามิ-เกะ : ขออีกชาม (2551) ===
{|class="wikitable" width="98%"
|-
! # !! ชื่อตอน !! วันที่ออกอากาศ
|-
| colspan="150" bgcolor="#DCBCFF"|
|-
|}
=== มินามิ-เกะ : ยินดีต้อนรับกลับมา (2552) ===
=== มินามิ-เกะ : กลับมาแล้ว (2556) ===
{|class="wikitable" width="98%"
|-
! # !! ชื่อตอน !! วันที่ออกอากาศ
|-
| colspan="150" bgcolor="#DCBCFF"|
|-
|}
== โอวีเอ ==
== ดูเพิ่มเติม ==
มินามิเกะ สามสาวซ่าฮายกแก๊ง
ตราแผ่นดินของอิรัก

ตราแผ่นดินของอิรัก เริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2551 มีส่วนประกอบคือ
โล่ เป็นรูปธงชาติอิรัก
ประคองข้าง เป็นรูป นกอินทรีสีทอง
มีคำขวัญในป้ายสีเขียว เขียนว่า สาธารณรัฐอิรัก ในภาษาอาหรับ
== พัฒนาการ ==
ไฟล์:Coat of arms of the Kingdom of Iraq (1921–1958).svg|ราชอาณาจักรอิรัก พ.ศ. 2464 - 2502
ไฟล์:Emblem of Iraq (1959-1965).svg|สาธารณรัฐอิรักที่ 1 พ.ศ. 2502 - 2508
ไฟล์:Coat of arms of Iraq (1965–1991).svg | สาธารณรัฐอิรัก พ.ศ.2508-2533
ไฟล์:Coat of arms of Iraq (1991–2004).svg|สาธารณรัฐอิรักที่ 2 พ.ศ. 2533 - 2547
ไฟล์:Coat of arms of Iraq (2004–2008).svg|สาธารณรัฐอิรัก พ.ศ. 2547 - 2551
==ดูเพิ่ม==
ธงชาติอิรัก
เพลงชาติอิรัก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อิรัก
สัญลักษณ์ของประเทศอิรัก
ตราแผ่นดินของอียิปต์

ตราแผ่นดินของอียิปต์ (شعار مصر) มีลักษณะเป็น นกอินทรีแห่งศอลาฮุดดีนสีทอง เริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2527
== ประวัติ ==
"นกอินทรีแห่งศอลาฮุดดีน" เริ่มแรกใช้เป็นตราสัญลักษณ์ในสมัย การปฏิวัติอียิปต์ ค.ศ. 1952. แบบตราแผ่นดินที่ใช้ในปัจจบันนี้ ประกาศใช้อย่างเป็นทางการ ในสมัยของประธานาธิบดี มุบาร็อก ระหว่างการปฏิวัติอียิปต์ พ.ศ. 2554 นกอินทรีแห่งศอลาฮุดดีนเป็นสัญญลักษณ์ของระบอบเผด็จการมุบาร็อก เมเรซ (ค.ศ. 2012) รอยขูดขีดเขียนที่ได้มีการล้อเลียนตราแผ่นดินเป็นรูป "นกอินทรีคอตก" โดยสื่อถึงการสิ้นสุดอำนาจเผด็จการ.
== พัฒนาการ ==
ไฟล์:Coat of arms of the Wāli of Egypt.svg|เอยาเลต์อียิปต์(ค.ศ. 1854-1863)
ไฟล์:Coat of arms of the Khedive of Egypt.svg|รัฐเคดีฟอียิปต์(ค.ศ. 1881-1914)
ไฟล์:Coat of Arms of the Sultan of Egypt.svg|รัฐสุลต่านอียิปต์(ค.ศ. 1914-1922)
ไฟล์:Coat of arms of Egypt (1922–1953).svg|ราชอาณาจักรอียิปต์(ค.ศ. 1922-1953)
ไฟล์:Coat of arms of Egypt (1953–1958).svg|สาธารณรัฐอียิปต์(ค.ศ. 1953-1958)
ไฟล์:Coat of arms of United Arab Republic (Syria 1958-61, Egypt 1958-1971).svg |สหสาธารณรัฐอาหรับ(ค.ศ. 1958-1971)
ไฟล์:Coat of arms of Egypt (1972-1984).svg |สหพันธ์สาธารณรัฐอาหรับ (เหยี่ยวแห่งกูเรช(ค.ศ. 1972-1984)
ไฟล์:Coat of arms of Egypt (on flag).svg | สาธารณรัฐอาหรับอียิปต์ รูปแบบอื่น 
== ดูเพิ่ม ==
บิลาดี บิลาดี บิลาดี
== อ้างอิง ==
=== เชิงอรรถ ===
=== บรรณานุกรม ===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อียิปต์
อียิปต์
สัญลักษณ์ของประเทศอียิปต์
กล้วยผา

กล้วยผา เป็นพืชในสกุลกล้วยผา พบในอินเดีย พม่า ภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย ในประเทศไทย กล้วยผามีชื่อพื้นเมืองอื่นอีก ได้แก่ กล้วยผาปลีเหลือง กล้วยป้ำ และกล้วยผาปลีเขียว กล้วยผาจะไม่มีหน่อไม่มีกอขยายพันธุ์ด้วยเมล็ดเท่านั้น มีอายุเฉลี่ย3-5ปีหลังจากผลแก่เมล็ดร่วงต้นแม่จะตายทันที
==ลักษณะทางพฤกษศาสตร์==
กล้วยลำต้นเดี่ยว สูงได้ถึง 4 ม. ลำต้นเทียมสูงได้ประมาณ 2 ม. โคนขยายใหญ่คล้ายหัว เรียวยาว สูง 1-2 ม. กาบมีนวล เรียงหลวมๆ ใบกว้าง 60-90 ซม. ยาว 1-3 ม. ปลายใบแหลม โคนใบเรียวจรดก้านใบ ก้านใบยาวได้ประมาณ 50 ซม. เป็นร่องกว้าง ช่อดอกตั้งขึ้น ปลายโค้งลง ใบประดับสีน้ำตาลอมแดง รูปไข่กลับกว้างเกือบกลม คล้ายรูปหัวใจ ยาวประมาณ 30 ซม. ดอกมี 20-30 ดอก เรียง 2 แถว กลีบรวมที่เชื่อมติดกันสีขาว ยาวเท่าๆ รังไข่ กลีบรวมแยก (วงใน) สั้นกว่ากลีบวงนอกประมาณ 5 เท่า โปร่งใส รังไข่ยาวประมาณ 2.5 ซม. ผลรูปทรงกระบอก ยาว 2-4 ซม. เป็นเหลี่ยม เมล็ดจำนวนมาก เมล็ดกลม เส้นผ่านศูนย์กลาง 6-8 มม. ผิวเรียบ สีดำ เป็นมันวาว
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Images of Ensete superbum 
Ensete superbum on Biodiversity Of India wiki.
สกุลกล้วยผา
ตราแผ่นดินของจอร์เจีย

ตราแผ่นดินของจอร์เจีย เริ่มใช้เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2547 มีส่วนประกอบคือ
ยอด เป็นรูป มงกุฎจักรพรรดิจอร์เจีย
โล่ เป็นรูป นักบุญจอร์จ บนหลังม้าในชุดคลุมสีขาวสดระหว่างเดินทางเพื่อไปพิชิตมังกรอันดุร้าย พื้นหลังสีแดง
ประคองข้าง เป็นรูป สิงโตสองตัว
ฐานรองข้าง เป็นรูป สถาปยกรรมเดโคราเทียน
มีคำขวัญในริ้บบิ้นสีเทาเขียนว่า พลังอยู่ในเอกภาพ  (จอร์เจีย:ძალა ერთობაშია)
==ตราแผ่นดินของจอร์เจียในอดีต==
ไฟล์:Coat_of_Arms_of_the_Bagrationi_of_Mukhrani.svg
ไฟล์:Coat of arms of the Democratic Republic of Georgia.svg | สาธารณรัฐเดโมคราติกจอร์เจีย พ.ศ. 2451 - 2454
ไฟล์:Emblem of the Georgian SSR (1921-1922).svg | สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจีย พ.ศ. 2454- 2455 
ไฟล์:Emblem of the Transcaucasian SFSR (1930-1936).svg | สาธารณรัฐตะวันออกโซเวียต พ.ศ. 2455 - 2469
ไฟล์:Emblem of the Georgian SSR.svg | สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจีย พ.ศ. 2469 - 2533
ไฟล์:Coat of arms of the Democratic Republic of Georgia.svg | สาธารณรัฐจอร์เจีย พ.ศ. 2533 - 2547
ไฟล์:Coat of arms of Georgia (2004).svg| สาธารณรัฐจอร์เจีย พ.ศ.  2547
==ดูเพิ่ม==
ธงชาติจอร์เจีย
เพลงชาติจอร์เจีย
จอร์เจีย
สัญลักษณ์ของประเทศจอร์เจีย
ปิซังกะแต

ปิซังกะแต หรือ กล้วยม่วง เป็นกล้วยป่าในสกุล Musa มีถิ่นกำเนิดในมาเลเซียตะวันตก แถบรัฐตรังกานู จอร์โฮ และมัลลัคคา ในไทยพบตามชายแดนไทย-มาเลเซีย ปิซังกะแตมีชื่อพื้นเมืองอื่นอีกคือ ปีซังเวก ปีซังโอนิก และกล้วยศรีนรา
== ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ==
ปิซังกะแตเป็นไม้ล้มลุก สูง 0.5-2 ม. มีเหง้าแตกหน่อได้ ลำต้นเทียมเส้นผ่านศูนย์กลาง 8-10 ซม. มีปื้นสีม่วงทั่วไป ใบรูปใบหอก กว้าง 25-35 ซม. ยาว 90–150 ซม. ก้านใบยาว 30-70 ซม. ขอบใบเรียบ เส้นแขนงใบขนานกันตามขวาง แผ่นใบด้านล่างมีนวล เส้นกลางใบเป็นร่อง ดอกออกเป็นช่อหรือเรียกว่าหัวปลี ออกที่ปลายลำต้น ช่อตั้งตรง สูงได้ประมาณ 1 ม. มีขนหนาแน่น ใบกระดับรูปขอบขนาน สีม่วงอมชมพู ติดทน ยาวได้ประมาณ 15 ซม. ช่อดอกย่อยมีดอกย่อยเรียงเป็นแถว ดอกแพศเมียออกตามใบประดับที่โคนช่อ เรียงเป็นกระจุก 3-8 แถว แถวละ 2-4 ดอก ดอกเพศผู้ออกที่ใบประดับตอนปลายช่อ กลีบรวมเป็นหลอดติดกัน แยกถึงโคนด้านหนึ่ง ปลายเป็น 5 แฉก ตื้นๆ เกสรเพศผู้ 5 อัน ก้านเกสรสั้น อับเรณูรูปแถบ สีส้ม ผลตรง สีเขียว ยาวได้ประมาณ 10 ซม. เส้นผ่านศูนย์กลาง 2-2.5 ซม. มี 3-4 เหลี่ยม โคนและปลายมน ก้านผลยาว 1-2 ซม. ผลอ่อนมีขนกระจาย เมล็ดกลมหรือแบนรี
==อ้างอิง==
สกุลกล้วย
ตราแผ่นดินของซาอุดีอาระเบีย

ตราแผ่นดินของซาอุดีอาระเบีย (شعار السعودية) เริ่มใช้เมื่อ ค.ศ. 1953 ภายใต้บทบัญญัติกฎหมายพื้นฐานแห่งซาอุดีอาระเบีย มีลักษณะเป็นรูปต้นปาล์มรองรับด้วยดาบสองเล่มไขว้กัน
ดาบสองเล่มไขว้กัน หมายถึงอาณาจักรทั้งสองคือ นัจญด์ และ ฮิญาซ, ราชอาณาจักรภายใต้การปกครองของมุฮัมมัด บินซะอูด เมื่อ ค.ศ. 1926. ต้นปาล์มหมายถึง สินทรัพย์อันมั่งคั่งของแผ่นดินอันประกอบด้วย ชาวซาอุดีอาระเบีย, วัฒนธรรมซาอุดีอาระเบีย, ประวัติศาสตร์ซาอุดีอาระเบีย, และ ทรัพยากรแร่ธาตุต่างๆอันอุดมสมบูรณ์. โดยต้นปาล์มรองรับด้วยดาบสองเล่มไขว้กัน หมายถึงการปกป้องรักษาประเทศชาติ.พ.ศ. 2493
== พัฒนาการ ==
ไฟล์:Coat of arms of Kingdom of Hejaz.svg|ตราแผ่นดิน ราชอาณาจักรฮิญาซ ค.ศ. 1916 - 1925
ไฟล์:Coat of arms of the Kingdom of Hejaz and Nejd.svg|ตราแผ่นดิน ราชอาณาจักรฮิญาซและนัจญด์ ค.ศ. 1925 - 1932
== การใช้ ==
ตราแผ่นดิน ใช้ประทับบนเอกสารทางราชการต่าง เช่น คณะผู้แทนทางทูตของประเทศซาอุดีอาระเบีย, รวมถึงธงสำคัญของชาติ ได้แก่ ราชธวัชแห่งซาอุดีอาระเบีย ตราแผ่นดินที่มุมล่างปลายธงชาติ และ ธงราชการทหารของกองทัพซาอุดีอาระเบีย.
== ดูเพิ่ม ==
ธงชาติซาอุดีอาระเบีย
อัสซะลามอัลมะละกี
== อ้างอิง ==
ซาอุดีอาระเบีย
สัญลักษณ์ของประเทศซาอุดีอาระเบีย
ตราแผ่นดินของมัลดีฟส์

ตราแผ่นดินของมัลดีฟส์ เริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2533 มีส่วนประกอบคือ
โล่ เป็นรูป พระจันทร์ ดวงดาว และต้นมะพร้าว
ประคองข้าง เป็นรูป ธงชาติมัลดีฟส์
มีคำขวัญในริบบิ้นสีเทา เขียนว่า รัฐมาฮาลดิบียัต, รัฐแห่งหมู่เกาะนับพัน ในภาษามัลดีฟส์
==ดูเพิ่ม==
ธงชาติมัลดีฟส์
เพลงชาติมัลดีฟส์
มัลดีฟส์
สัญลักษณ์ของประเทศมัลดีฟส์
พีคโคเฮียเรนซ์

พีคโคเฮียเรนซ์   เป็นการทำการทดลองวัดอัตราการผ่อนคลายสปินของนิวเคลียสเมื่อมีอันตรกิริยากับแลตทิซ (Nuclear spin-lattice relaxation rate,1/T1) เทียบกับอุณหภูมิในตัวนำยวดยิ่ง  โดยพบว่าในตัวนำยวดยิ่งแบบดั้งเดิมจะมีพีคหรือบริเวณที่มีค่ามากกว่าปกติเกิดขึ้นที่อุณหภูมิต่ำกว่าอุณหภูมิวิกฤต  ลักษณะพีคนี้ถูกเรียกว่า พีคโคเฮียเรนซ์(Coherence peak) หรือ พีคฮีเบิล-สลิชเตอร์(Hebel-Slichter peak) ซึ่งเกิดจากอันตรกิริยาการจับคู่ของอิเล็กตรอนที่มีโฟนอนเป็นตัวช่วยสำหรับตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงมีทั้งที่สามารถวัดพีคนี้ได้และที่วัดไม่พบพีคนี้
== อ้างอิง ==
สถานะของสสาร
การลอยตัว
สภาพนำยวดยิ่ง
Supravodivost#Vysokoteplotní supravodivost
Burns G.(1992).High-temperature superconductivity : Introduction. New York : Acaddemic Press
Fetter,A.L.;& Walecka,J.D. (1995).Quantum Theory of Many-Particle System.Singapore: McGraw-Hill
Kittel,Charlws (1997). Introduction to Solid State Physics 7th edition: Jonh Wiley & Sons
ช่องว่างพลังงาน

ช่องว่างพลังงาน   เป็นสมบัติอย่างหนึ่งของตัวนำยวดยิ่ง โดยเป็นช่องว่างพลังงานที่คั่นระหว่างสถานะปกติและสถานะนำยวดยิ่งตามทฤษฎีแถบพลังงาน(Energy band) นอกจากนี้พบว่าทั้งตัวนำยวดยิ่งแบบดั้งเดิมและแบบอุณหภูมิสูงสามารถทำการทดลองเพื่อวัดค่าช่องว่างพลังงานได้  แต่ก็มีความแตกต่างกันในเรื่องของขนาดช่องว่างพลังงานที่วัดได้  โดยตัวนำยวดยิ่งแบบดั้งเดิมจะมีค่าของอันตราส่วนระหว่างช่องว่างพลังงาน (∆(0)) กับอุณหภูมิวิกฤต เป็น (2∆(0))/Tc = 3.53 เท่ากันทุกชนิดของตัวนำยวดยิ่ง แต่สำหรับตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงจะมีทั้งที่น้อยกว่าและมากกว่า  และสำหรับตัวนำยวดยิ่งแบบสองแถบพลังงานจะมีสัดส่วนนี้สองค่า
== อ้างอิง ==
Burns G.(1992).High-temperature superconductivity : Introduction. New York : Acaddemic Press
Fetter,A.L.;& Walecka,J.D. (1995).Quantum Theory of Many-Particle System.Singapore: McGraw-Hill
Kittel,Charlws (1997). Introduction to Solid State Physics 7th edition: Jonh Wiley & Sons
สถานะของสสาร
สภาพนำยวดยิ่ง
ทฤษฏี BCS
ตราแผ่นดินของตุรกี

ตราแผ่นดินของตุรกี ไม่ปรากฏปีที่ใช้ตราปัจจุบัน มีส่วนประกอบต่อไปนี้
โล่ เป็นรูป พระจันทร์และดวงดาวสีแดง
==รูปแบบอื่นๆ==
ไฟล์:Turkey emblem round.png
ไฟล์:Seal of the Turkish Parliament (Türkiye Büyük Millet Meclisi).svg
ไฟล์:Disisleri-bakanligi-logo.png
ไฟล์:Emblem of the Presidency of Turkey.svg | ใช้กับประธานาธิบดีตุรกี
ไฟล์:Flag of the President of Turkey.svg  | ใช้กับประธานาธิบดีตุรกี
==ดูเพิ่ม==
ธงชาติตุรกี
เพลงชาติตุรกี
ตุรกี
สัญลักษณ์ของประเทศตุรกี
อาสนวิหารแซ็ง-มาโล

อาสนวิหารแซ็ง-มาโล (Cathédrale de Saint-Malo) หรือเรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญบิเซนเตแห่งแซ็ง-มาโล (Cathédrale Saint-Vincent de Saint-Malo) ในปัจจุบันมีฐานะเป็นโบสถ์ประจำเขตแพริช นิกายโรมันคาทอลิก ซึ่งในอดีตเคยมีฐานะเป็นอาสนวิหารประจำมุขมณฑลแซ็ง-มาโล ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1146 ซึ่งต่อมาได้ถูกยุบลงเป็นส่วนหนึ่งของอัครมุขมณฑลแรน, มุขมณฑลวาน และมุขมณฑลแซ็ง-บรีเยอตั้งแต่ปี ค.ศ. 1801 เป็นต้นมา (ตามความตกลง ค.ศ. 1801) ตั้งอยู่ที่เมืองแซ็ง-มาโล จังหวัดอีเลวีแลน ในแคว้นเบรอตาญ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญบิเซนเตแห่งอูเอสกา
อาสนวิหารนี้มีความหลากหลายทางสถาปัตยกรรมตั้งแต่โรมาเนสก์ กอทิก และฟื้นฟูศิลปวิทยา ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1910
==อ้างอิง==
แซ็ง-มาโล
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 12
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดอีเลวีแลน
คริสต์ศาสนสถานแบบกอทิก
คริสต์ศาสนสถานแบบโรมาเนสก์
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส