pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
คมเดช ไชยศิวามงคล

นายคมเดช ไชยศิวามงคล (เกิด 7 มกราคม พ.ศ. 2498, ชื่อเดิม:เงิน ไชยศิวามงคล) เป็นนักการเมืองชาวไทย และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาฬสินธุ์ เขต 3 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2538 ปัจจุบันสังกัดพรรคเพื่อไทย
== ประวัติ ==
คมเดช ไชยศิวามงคล เกิดเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2498 เป็นบุตรของนายเชี่ยวชัย และนางนิภา ไชยศิวามงคล มีพี่น้อง 7 คน สำเร็จการศึกษา ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาการจัดการทั่วไป มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม มีบุตรนอกสมรส 1 คน
== งานการเมือง ==
อดีตเป็นสมาชิกสภาจังหวัดกาฬสินธุ์ พ.ศ. 2538 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรก และได้รับเลือกอีกครั้งในปี พ.ศ. 2539 สังกัดพรรคความหวังใหม่ ต่อมา พ.ศ. 2544 ย้ายมาลงสมัครในนามพรรคไทยรักไทย แต่พ่ายให้กับนายพีระเพชร ศิริกุล จากพรรคความหวังใหม่
พ.ศ. 2550 ได้รับการเลือกตั้งอีกครั้งในสังกัดพรรคพลังประชาชน และปี พ.ศ. 2554 ได้รับการเลือกตั้งในสังกัดพรรคเพื่อไทย
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
คมเดช ไชยศิวามงคล ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 5 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 จังหวัดกาฬสินธุ์ สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดกาฬสินธุ์ สังกัดพรรคความหวังใหม่
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดกาฬสินธุ์ สังกัดพรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541) → พรรคเพื่อไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดกาฬสินธุ์ สังกัดพรรคเพื่อไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดกาฬสินธุ์ สังกัดพรรคเพื่อไทย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นายคมเดช ไชยศิวามงคล , เว็บไซต์รัฐสภาไทย
บัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินของนายคมเดช ไชยศิวามงคล, สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
ข้อมูลนักการเมืองไทย (นายคมเดช ไชยศิวามงคล), ศูนย์ข้อมูลนักการเมืองไทย
บุคคลจากจังหวัดกาฬสินธุ์
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาฬสินธุ์
พรรคชาติไทย
พรรคความหวังใหม่
พรรคไทยรักไทย
พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
พรรคเพื่อไทย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
พีระเพชร ศิริกุล

นายพีระเพชร ศิริกุล (เกิด 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกาฬสินธุ์ เขต 4 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 5 สมัย ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2538 ปัจจุบันสังกัดพรรคเพื่อไทย
== ประวัติ ==
พีระเพชร ศิริกุล เกิดเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 เป็นบุตรของนายประสพ และนางวงเดือน ศิริกุล มีพี่น้อง 3 คน สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาครุศาสตร์ สถาบันราชภัฏจันทรเกษม และปริญญาโท สาขาบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม สมรสกับนางชินตา มีบุตร 3 คน
== งานการเมือง ==
อดีตรับราชการครู ตำแหน่งสุดท้ายคือผู้บริหารโรงเรียน พ.ศ. 2544 ลาออกมาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรก ในสังกัดพรรคความหวังใหม่ แทนนายเงิน ไชยศิวามงคล ที่ย้ายไปสังกัดพรรคไทยรักไทย โดยนายพีระเพชรได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก เอาชนะนายเงินไป 5,000 คะแนน ต่อมา พ.ศ. 2548 นายพีระเพชรย้ายไปลงสมัครในนามพรรคไทยรักไทย นับจากนั้นได้รับการเลือกตั้งติดต่อกันมาอีก 3 ครั้ง โดยไม่เคยสอบตก
พีระเพชร ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการการท่องเที่ยวและกีฬาใน สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
พีระเพชร ศิริกุล ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 5 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดกาฬสินธุ์ สังกัดพรรคความหวังใหม่
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จังหวัดกาฬสินธุ์ สังกัดพรรคไทยรักไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดกาฬสินธุ์ สังกัดพรรคเพื่อไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดกาฬสินธุ์ สังกัดพรรคเพื่อไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดกาฬสินธุ์ สังกัดพรรคเพื่อไทย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นายพีระเพชร ศิริกุล , เว็บไซต์รัฐสภาไทย
บัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินของนายพีระเพชร ศิริกุล, สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
ข้อมูลนักการเมืองไทย (นายพีระเพชร ศิริกุล), ศูนย์ข้อมูลนักการเมืองไทย
บุคคลจากจังหวัดกาฬสินธุ์
นักการเมืองไทย
พรรคความหวังใหม่
พรรคไทยรักไทย
พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
พรรคเพื่อไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาฬสินธุ์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม
บุคคลจากคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
ครูชาวไทย
นิพนธ์ ศรีธเรศ

นายนิพนธ์ ศรีธเรศ (เกิด 9 เมษายน พ.ศ. 2497) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาฬสินธุ์ 2 สมัย
== ประวัติ ==
นิพนธ์ ศรีธเรศ เกิดเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2497 เป็นบุตรของนายเคน และนางเทา ศรีธเรศ มีพี่น้อง 7 คน หนึ่งในนั้นคือนายสังข์ทอง ศรีธเรศ (เสียชีวิต) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มหาสารคาม สมรสกับนางประยงค์ มีบุตร 2 คน
นิพนธ์ยังมีศักดิ์เป็นน้องชายของสามี นางบุญรื่น ศรีธเรศ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการในรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
== งานการเมือง ==
อดีตรับราชการในสังกัดกระทรวงแรงงาน พ.ศ. 2544 ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในนามพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง โดยพ่ายต่อนายสุขุมพงศ์ โง่นคำ จากพรรคไทยรักไทย ต่อมา พ.ศ. 2549 ได้รับเลือกเป็นสมาชิกวุฒิสภา จากนั้น พ.ศ. 2550 ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในนามพรรคพลังประชาชน และได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย ได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งที่ 2
เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดกาฬสินธุ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ในสังกัดพรรคพลังประชารัฐ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ปี 2566 เขาได้ย้ายมาสังกัดพรรคไทยสร้างไทย และได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในเขตเลือกตั้งที่ 5 ประกอบด้วยอำเภอร่องคำ อำเภอกมลาไสย อำเภอดอนจาน อำเภอห้วยผึ้ง และอำเภอนามน (ยกเว้นตำบลยอดแกง) แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
นิพนธ์ ศรีธเรศ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดกาฬสินธุ์ สังกัดพรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541) → พรรคเพื่อไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดกาฬสินธุ์ สังกัดพรรคเพื่อไทย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นายนิพนธ์ ศรีธเรศ , เว็บไซต์รัฐสภาไทย
บัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินของนายนิพนธ์ ศรีธเรศ, สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
ข้อมูลนักการเมืองไทย (นายนิพนธ์ ศรีธเรศ), ศูนย์ข้อมูลนักการเมืองไทย
บุคคลจากอำเภอกุฉินารายณ์
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาฬสินธุ์
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดกาฬสินธุ์
พรรคประชาธิปัตย์
พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
พรรคเพื่อไทย
พรรคพลังประชารัฐ
พรรคไทยสร้างไทย
บุคคลจากคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
บุสโตอาร์ซีซีโอ

บุสโตอาร์ซีซีโอ (Busto Arsizio) เป็นเมืองในแคว้นลอมบาร์เดีย ประเทศอิตาลี ห่างจากวาเรซีไปทางทิศใต้ 25 กิโลเมตร มีเศรษฐกิจสำคัญคืออุตสาหกรรมสิ่งทอ
เมืองในแคว้นลอมบาร์เดีย
อิปสวิช

อิปสวิช (Ipswich) เป็นเมืองมณฑลของซัฟฟอล์ก ในสหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ตอนในสุดของชะวากทะเลออร์เวลล์ เป็นเมืองที่มีการผลิตเครื่องจักรการเกษตร เป็นเมืองท่าและศูนย์กลางการขนส่งทางเรือ อิปสวิชเป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในอังกฤษ เริ่มเป็นเมืองในยุคแองโกล-แซ็กซอน (ในศตวรรษที่ 7-8) บริเวณท่าเรืออิปสวิช และสถาปนาเป็นเมืองในปี ค.ศ. 1200
== รูปภาพ ==
ไฟล์:Ipswich Marina Suffolk.jpg|ท่าเรือ
ไฟล์:Neptune Quay Marina.jpg|ท่าเรือ
ไฟล์:Ipswich St Nicholas St.jpg|บ้านบนถนนเซนต์นิโคลัส
ไฟล์:2002-07-16 Portman Road.jpg|สนามพอร์ตแมนโรด
ไฟล์:Former Town Hall, Ipswich - geograph.org.uk - 1461160.jpg|ศาลาว่าการเมืองหลังเก่า
ไฟล์:Changing skyline of Ipswich Docks - geograph.org.uk - 1077480.jpg|อาคารสมัยใหม่
== อ้างอิง ==
เมืองเทศมณฑลในอังกฤษ
เมืองในเทศมณฑลซัฟฟอล์ก
ฮีบรอน

ฮีบรอน หรือ อัลเคาะลีล (الْخَلِيل ; חֶבְרוֹן ) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางใต้ของเวสต์แบงก์ ห่างจากกรุงเยรูซาเลม 30 กิโลเมตร ทางทิศเหนือ เป็นเมืองศักดิ์ของศาสนายิวและศาสนาอิสลาม อยู่เหนือจากระดับน้ำทะเล 930 เมตร เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเวสต์แบงก์ มีชาวปาเลสไตน์อยู่ราว 165,000 คน และมีชาวยิวอยู่ราว 500 คน อยู่อาศัยบริเวณย่านเมืองเก่า
ฮีบรอนเป็นศูนย์กลางการค้าของเวสต์แบงก์ มีการขายหินอ่อนจากเหมือง ปลูกองุ่น ค้าหินปูน เครื่องปั้นดินเผา การเป่าแก้ว
== อ้างอิง ==
เมืองในเวสต์แบงก์
ฮ
ศาสนสถาน
เมืองศักดิ์สิทธิ์
เมืองในคัมภีร์ฮีบรู
บุโดกัง

บุโดกัง  อาจหมายถึง
สนามกีฬาต่อสู้ญี่ปุ่น (นิปปงบูโดกัง) หรือมักเรียกโดยย่อว่า บูโดกัง - สนามกีฬาในร่มขนาดใหญ่ ณ ใจกลางกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
บูโดกัง (Budōkan) - คาราเต้รูปแบบหนึ่ง
บูโดกัง: เดอะมาร์เชียลสปิริต (Budokan: The Martial Spirit) - เกมคอมพิวเตอร์ซึ่งกลุ่มอิเล็กทรอนิกอาตส์ (Electronic Arts) สร้างขึ้นและเผยแพร่เมื่อปี 2532
บูโดกัน - วงดนตรีสัญชาติไทย
ผักเบี้ยทะเล

ผักเบี้ยทะเล  หรือผักเป๊ะ เป็นพืชคลุมดินที่พบในบริเวณชายหาด ทอดลำต้นติดต่อกันเป็นร่างแห ลำต้นเรียบ หนา ขึ้นได้ทั้งบนทรายและหิน ใบสีเขียวอวบน้ำ รีเล็ก ใบหนาเพื่อเก็บน้ำและป้องกันการสูญเสียน้ำ ดอกสีม่วงอมชมพู เป็นพืชที่เจริญได้ดีในทราย ดินเหนียวตามชายฝั่ง และหาดหิน  พบได้ทั่วโลกทั้งในทวีปแอฟริกา เอเชีย ออสเตรเลีย อเมริกาเหนือและอเมริกาใต้ เป็นพืชที่รับประทานได้ ส่วนเหนือดินนำมาลวกสุก แล้วใส่ในแกงส้ม หรือนำไปยำ
==การจัดจำแนก==
ในครั้งแรกพืชชนิดนี้มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Portulaca portulacastrum ตั้งโดย Carl Linnaeus เมื่อ พ.ศ. 2296 อีกหกปีต่อมา Linnaeus เปลี่ยนชื่อสกุลของพืชนี้เป็น Sesuvium และยังคงใช้ชื่อนี้จนปัจจุบัน แม้ว่าใน พ.ศ. 2434 Otto Kuntze พยายามจะเปลี่ยนชื่อวิทยาศาสตร์ของพืชชนิดนี้เป็น Halimus portulacastrum แต่ไม่ได้รับการยอมรับ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Online Field guide to Common Saltmarsh Plants of Queensland 
พืชที่รับประทานได้
วงศ์ผักเบี้ยทะเล
เชาวเลข สร่างทุกข์

เชาวเลข สร่างทุกข์ Head of Lotus Bedding Group producer และอาจารย์พิเศษ วิชา การเขียนเนื้อเพลงดนตรีสมัยนิยม วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล
== ประวัติ ==
เชาวเลขจบ ประถมศึกษาที่ โรงเรียนอัสสัมชัญระยอง มัธยมศึกษาปีที่ 1-5 โรงเรียนบ้านค่าย ระยอง ศิลปศึกษาชั้นกลาง วิทยาลัยช่างศิลป กรมศิลปากร และศึกษาระดับปริญญาตรีที่คณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร แต่ไม่จบการศึกษา
ประวัติการทำงาน
2535 ผู้ช่วยผู้กำกับศิลป์ ภาพยนตร์เรื่อง เร็วกว่าใจไกลเกินฝัน
2536 ผู้กำกับศิลป์ ภาพยนตร์เรื่อง ท่านขุนน้อยๆแห่งสยาม
2537 พนักงานแต่งเพลง บริษัท แกรมมี่ จำกัด (ชื่อในขณะนั้น)
2538-2542  พนักงานแต่งเพลง บริษัท เบเกอรี่ มิวสิก
2542 รับราชการทหาร กองบัญชาการต่อสู้อากาศยานและรักษาฝั่ง อู่ตะเภา ชลบุรี
2543 พนักงานแต่งเพลง สร้างสรรค์และพัฒนาศิลปิน บริษัท โซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์
2544-2557 นักแต่งเพลง ผู้บริหาร หุ้นส่วนและผู้ร่วมก่อตั้ง บริษัท สมอลล์รูม จำกัด
2547 ร่วมเขียนบท ภาพยนตร์เรื่อง อาถรรพ์แก้บนผี
2554-ปัจจุบัน อาจารย์พิเศษ วิชา การเขียนเนื้อเพลงดนตรีสมัยนิยม วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล
2557-2558 นักแต่งเพลง ผู้บริหาร และผู้ก่อตั้งค่ายเพลง ทิกเกอร์ มิวสิค
2560 Head of Lotus Bedding Group producer
2566 Project Manager สหมงคลฟิล์ม
== อ้างอิง ==
http://websiteruengdd.blogspot.com/2012/04/smallroom.html
กระบวนการพัฒนาศิลปินของค่ายเพลงอิสระ กรณีศึกษาบริษัท สมอลล์รูม จํากัด
http://www.thapra.lib.su.ac.th/objects/thesis/fulltext/thapra/Arlis_Buasuwan/fulltext.pdf
บัณฑิตศึกษา คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชนการบริหารองค์การ: กรณีศึกษา บริษัท สมอลล์รูม จํากัด
http://203.131.210.100/ejournal/wp-content/uploads/2014/03/jcis560051.pdf
https://www.facebook.com/smallroommusic/posts/149658038468473
http://www.thaipr.net/life/375769
อะเดย์
http://independentindie.blogspot.com/
http://203.131.210.100/ejournal/wp-content/uploads/2014/03/jcis560051.pdf
http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=yedped
http://www.research-system.siam.edu/images/1062/05_ch3.pdf 
http://www.tcdcconnect.com/content/5762/
http://www.manager.co.th/OnlineSection/ViewNews.aspx?NewsID=9590000073479 
http://kanuay.kanuay.com/wbshow.php?nf=0329
http://www.inearbeat.com/single-post/2016/01/04/10-%E0%B8%A8%E0%B8%B4%E0%B8%A5%E0%B8%9B%E0%B8%B4%E0%B8%99-%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B9%8C%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B9%89-%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B1%E0%B8%A2%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B8%9E%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%87
http://news.gmember.com/%E0%B8%A8%E0%B8%B4%E0%B8%A5%E0%B8%9B%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A1%E0%B8%89%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%84%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A2-%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%AD%E0%B8%A5%E0%B8%A5%E0%B9%8C%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B8%A1-/News-2035
บุคคลจากวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล
บุคคลจากสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์
บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญระยอง
ชเาวลเช สร่างทุกข์‎
อาจารย์คณะดุริยางค์-ดนตรี
รักทะเล

รักทะเล (; Sea Lettuce ; Merambong) ภาษาฮาวายเรียก Naupaka kahakai ภาษาตองงาเรียก Ngahu เป็นพืชมีดอกในวงศ์ Goodeniaceae พบในชายฝั่งเขตร้อนในแถบอินโด-แปซิฟิก เป็นที่พบได้ทั่วไปในเกาะคริสต์มาสและเป็นวัชพืชในบางประเทศ ลักษณะเป็นไม้พุ่ม ขึ้นตามชายหาด  รากแผ่กว้าง ใบดก หนา มันวาว ป้องกันการสูญเสียน้ำ ใบแตกเป็นกระจุกที่ปลายกิ่ง ดอกสีขาว บานเป็นรูปพัดครึ่งวงกลม ผลกลมสีขาว ลอยน้ำได้ สามารถเป็นพืชบุกเบิกในพื้นที่ใหม่ได้
รักทะเลมีฤทธิ์เป็นยาสมุนไพร โดยรากใช้แก้พิษอาหารทะเล ใบตำพอกแก้ปวดบวม ใช้เป็นยาสูบได้
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Hawaiian Native Plant Propagation Database
"Beach Naupaka: Opera by the Sea"
Merambong or Sea lettuce - Scaevola taccada
Flora of China - ''Scaevola taccada'
สมุนไพร
วงศ์รักทะเล
ตะขบ (แก้ความกำกวม)

พืชที่มีชื่อว่าตะขบ อาจหมายถึง
ตะขบ หรือตะขบฝรั่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Muntingia calabura
ตะขบป่า มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Flacourtia indica
ตะขบไทย มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Flacourtia rukam
หมู่เกาะอันดามัน

หมู่เกาะอันดามัน (Andaman Islands; अण्डमान द्वीप समूह) เอกสารไทยยุคอยุธยาเรียก  หนุมานสยุมภู  ส่วนเอกสารยุคธนบุรีเรียก อันตอมันกินคน เป็นหมู่เกาะในมหาสมุทรอินเดีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอ่าวเบงกอล หมู่เกาะส่วนใหญ่เป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์ โดยมีเกาะบางส่วนทางตอนเหนือเป็นของพม่า
ชาวอังกฤษได้เข้าไปตั้งถิ่นฐานเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1789 แต่ทิ้งร้างไปใน ค.ศ. 1796 ต่อมาใน ค.ศ. 1858 รัฐบาลอินเดียของอังกฤษได้จัดตั้งสถานกักกันนักโทษที่พอร์ตแบลร์ ต่อมาได้รวมเข้ากับหมู่เกาะนิโคบาร์เป็นเขตการปกครองหมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์ ในปี ค.ศ. 1872 และในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของญี่ปุ่น (ค.ศ. 1942-1945) จนรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของอินเดียในปี ค.ศ. 1947
== อ้างอิง ==
เกาะในมหาสมุทรอินเดีย
เกาะในทะเลอันดามัน
เกาะในหมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร
กลุ่มเกาะในประเทศอินเดีย
ประสานงา

ประสานงา อาจหมายถึง
ใช้งาสวนแทงกันในการยุทธหัตถี
รถประสานงา (traffic collision), การที่รถแล่นเข้าชนกันอย่างแรง
เรือโดนกัน (ship collision), การปะทะกันระหว่างเรือเดินทะเล หรือการที่เรือเดินทะเลปะทะกับเรือลำอื่น
อากาศยานชนกันกลางอากาศ (mid-air collision), การที่อากาศยานแล่นเข้าชนกันกลางอากาศ
ความขัดแย้งอย่างรุนแรง
ช้างประสานงา, ชื่อกลบทชนิดหนึ่ง ซึ่งบังคับให้ใช้เสียงพยัญชนะสามพยางค์ท้ายวรรคแรกไปสร้างสามพยางค์ต้นวรรคใหม่เรื่อยไป เช่น "ปิดวิกิพีเดียเพื่อประท้วง  เพียงประทังสิทธิ์ทั้งปวงมิล่วงสูญ"
ช้างประสานงา, ท่าละครท่าหนึ่ง
ช้างประสานงา, ชื่อเพลงบทละครแบบหนึ่ง
ปลาวีคส์ไบเคอร์

ปลาวีคส์ไบเคอร์ หรือ ปลาวีคส์บิเชียร์ (Mottled bichir, Weeks' bichir, Fat-headed bichir) เป็นปลาไบเคอร์ชนิด Polypterus weeksii
มีลักษณะคล้ายกับปลาไบเคอร์ไทเกอร์ (P. endlicherii endlicherii) และปลาไบเคอร์ยักษ์ (P. e. congicus) แต่ทว่ามีขากรรไกรบนที่ยื่นยาวกว่าขากรรไกรล่าง และมีลวดลายที่ต่างกัน มีครีบหลัง 9-11 ครีบ หัวมีขนาดใหญ่ที่สุดในบรรดาปลาไบเคอร์ทั้งหมด
มีขนาดยาวเต็มที่ประมาณ 54 เซนติเมตร กระจายพันธุ์อยู่ในลุ่มแม่น้ำคองโก ในตอนกลางของทวีปแอฟริกา
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Polypterus weeksii 
วงศ์ปลาไบเคอร์
ปลาตู้
ปลาแอฟริกา
ปลาซักเกอร์ครีบสูง

ปลาซักเกอร์ครีบสูง หรือ ปลาซักเกอร์กระโดงสูง (Amazon sailfin catfish, Common pleco, Janitor fish, Hifin pleco) เป็นปลาหนังชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pterygoplichthys pardalis อยู่ในวงศ์ปลาซักเกอร์ (Loricariidae)
มีลักษณะคล้ายปลาซักเกอร์ (P. multiradiatus) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่ทว่ามีความแตกต่างกันที่จำนวนก้านครีบหลังที่ปลาซักเกอร์ครีบสูงนั้นจะมีประมาณ 11-13 ชิ้น ขณะที่ปลาซักเกอร์จะมีประมาณ 5-8 ชิ้น ซึ่งน้อยกว่า ขณะที่ครีบก้นจะมีประมาณ 4-5 ชิ้น เกล็ดบริเวณเส้นข้างลำตัวราว 29-30 ชิ้น
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 45 เซนติเมตร จึงจัดเป็นปลาขนาดใหญ่ มีถิ่นกระจายพันธุ์ดั้งเดิมอยู่ในแม่น้ำอเมซอนและสาขาในทวีปอเมริกาใต้
นิยมเลี้ยงกันอยู่ในตู้ปลาสวยงาม เพื่อให้กำจัดตะไคร่น้ำและเศษอาหารที่ตกหล่น และสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ด้วยในที่เลี้ยงโดยมนุษย์ ซึ่งในปัจจุบัน ปลาซักเกอร์ชนิดนี้ได้กลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่น ที่สร้างปัญหาสิ่งแวดล้อมให้เกิดแก่หลายพื้นที่ รวมถึงในประเทศไทยด้วย ด้วยการปล่อยขนาดใหญ่แล้วลงสู่แหล่งน้ำธรรมชาติ ซึ่งปลาสามารถปรับตัวให้อาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมของไทยได้เป็นอย่างดี อีกทั้งนังสามารถสืบเผ่าพันธุ์ได้ด้วย พบในหลายพื้นที่ อาทิ เขื่อนลำตะคอง ในจังหวัดนครราชสีมา เป็นต้น
ปลาซักเกอร์ครีบสูงมีรหัสทางการค้าว่า L021 หรือ L023 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Pterygoplichthys pardalis  (Castlenau, 1855) 
ชนิดพันธุ์ต่างถิ่น
วงศ์ปลาซักเกอร์
ปลาตู้
ปลาทวีปอเมริกาใต้
เพื่อนหนูเป็นนักฆ่า

เพื่อนหนูเป็นนักฆ่า  (Kill Me Baby - Baby, Please Kill Me!) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นประเภทการ์ตูน 4 ช่องแนวตลกและชีวิตประจำวัน แต่งเรื่องและวาดภาพโดย Kadzuho เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับสาวน้อยมัธยมปลายผู้ร่าเริง กับเพื่อนสนิทของเธอที่เป็นนักฆ่า และนินจาสาว ปัจจุบัน มีแบบรวมเล่มด้วยกัน 5 เล่ม และตีพิมพ์ในไทยแล้ว 3 เล่ม โดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์
== เนื้อเรื่องย่อ ==
โซเนียเด็กสาวปกติจะใช้ชีวิตเป็นนัก
เรียนธรรมดาๆคนหนึ่ง แต่ด้วยความบังเอิญเธอมาได้พบ
กับยาสึนะเด็กสาวผู้มาวอแวรอบตัวโซเนีย จนความลับ
ถูกเปิดเผยว่าแท้จริงแล้ว โซเนียเธอคือนักฆ่าแห่งองค์
กรลับ!! เรื่องราวความสนุกสุดฮาจึงได้เริ่มต้นขึ้น
== ตัวละครหลัก ==

โซเนีย 
ให้เสียงโดย: มุทสึมิ ทามุระ
นักฆ่าสังกัดองกรณ์องกรณ์หนึ่ง เพื่อนร่วมชั้นของยาสุนะ เป็นพวกขี้ระแวง เวลามีคนเข้าใกล้มักจะคิดว่าเป็นนักฆ่าคนอื่นที่หวังจะเอาชีวิตตนเอง สามารถเปิดขวดน้ำอัดลมฝาจีบด้วยมือเปล่าได้ด้วยการตัดส่วนหัวของขวดออก
โอริเบะ ยาสุนะ 
ให้เสียงโดย: ชินัตสึ อาคาซากิ
สาวร่าเริงที่รู้ว่าตัวจริงของโซเนียคือใคร ชอบทักทายโซเนียด้วยการสัมผัส แต่ก็มักจะจบลงที่ตัวเองโดนโซเนียทำร้าย เพราะเข้าใจผิดว่าเป็นศัตรู ซื่อจนเข้าขั้นบื้อ โดนหลอกได้ง่ายดายมาก
โงชิกิ อางิริ 
ให้เสียงโดย: ไอ ทาคาเบะ
นินจาสาวเพื่อน สังกัดองกรณ์เดียวกันกับโซเนีย ดูเหมือนเป็นสาวเอ๋อ แต่อันที่จริงเจ้าเล่และฉลาดมาก แต่แกล้งทำตัวว่าเอ๋อเพื่อตบตาหลายๆคน วิชานินจาของเธอมีหลากหลาย แต่บางครั้งก็ดูแปลกๆเช่นกัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ 
เว็บไซต์ทางการของ TBS 
เว็บไซต์ของสำนักพิมพ์ รักพิมพ์  
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2551
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2555
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง‎
การ์ตูนสี่ช่อง
ปลาแป้นแก้ว

ปลาแป้นแก้ว (Siamese glassfish; ) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาแป้นแก้ว (Ambassidae)
มีลำตัวตัวใสหรือสีขาวคล้ายสีข้าวเม่า มีครีบหลัง 2 อัน ครีบหลังอันแรกมีก้านครีบแข็งเป็นหนานแหลมอยู่ 7 ก้าน ครีบหลังอันที่สองมีเฉพาะก้านครีบฝอย ครีบก้นมีก้านครีบที่เป็นหนานแหลมอยู่ 3 ก้าน มีเกล็ดกลมบางใสและหลุดง่าย ลักษณะเนื้อโปร่งใสจนมองเห็นอวัยวะภายใน ตามลำตัวมีจุดสีดำอยู่ทั่วไป
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 6 เซนติเมตร นิยมอยู่รวมกันเป็นฝูงในแหล่งน้ำทั่วไป พบกระจายพันธุ์ในหลายพื้นที่ของประเทศไทย, ลาว , กัมพูชา, เวียดนาม, มาเลเซีย, สิงคโปร์ และอินโดนีเซีย กินอาหารจำพวกสัตว์น้ำและแมลงขนาดเล็ก
เป็นปลาที่หากินในเวลากลางคืน มักจับได้ในปริมาณทีละมาก ๆ โดยใช้แสงไฟล่อเพื่อให้ปลามากินแมลงบนผิวน้ำ นิยมใช้บริโภคกันในท้องถิ่น อีกทั้งยังนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงามอีกด้วย โดยการฉีดสีเข้าไปในตัวปลาเป็นสีสันต่าง ๆ เช่น สีน้ำเงิน, สีเหลือง, สีส้ม หรือสีแดง เพื่อประโยชน์ทางการค้า โดยมีชื่อเรียกเฉพาะว่า "ปลาเรนโบว์" รือ "ปลาสายรุ้ง" ซึ่งสีเหล่านี้ก็จะจางและซีดลงไปเองตามเวลา
ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ เช่น "ปลาข้าวเม่า" หรือ "คับของ" หรือ "แว่น" ในภาษาเหนือ เป็นต้น
 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Parambassis siamensis 
ปลาที่พบในประเทศไทย
วงศ์ปลาแป้นแก้ว
ปลาตู้
Parambassis
คิม อันโล

คิมอันโล (김안로; 1481-1537) เป็นขุนนางผู้ใหญ่ในรัชกาล พระเจ้าชุงจง เป็นแกนนำฝ่ายยุนใหญ่ที่ครองอำนาจในราชสำนักร่วมกับ ยุนอิม และเป็นพ่อพระสวามีของ องค์หญิงฮโยฮเย พระราชธิดาองค์ใหญ่ของพระเจ้าจุงจง
== ช่วงชีวิต ==
คิมอันโล เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1481 ในรัชสมัย พระเจ้าซองจง ในตระกูลขุนนางใหญ่ที่รับใช้ ราชวงศ์โชซอน มาอย่างยาวนานเริ่มเข้ารับราชการในช่วงปลายรัชกาลพระเจ้าซองจงและได้เข้าร่วมเหตุการณ์ รัฐประหารพระเจ้าจุงจง เมื่อ ค.ศ. 1505 ด้วยต่อมา คิมฮี บุตรชายของเขาได้อภิเษกกับ องค์หญิงฮโยฮเย พระราชธิดาองค์ใหญ่ของพระเจ้าจุงจงทำให้เขามีศักดิ์เป็นพระญาติและได้เข้าร่วมกับ ยุนนิม เสด็จลุงของ องค์ชายลีโฮ ในการผลักดันให้องค์ชายลีโฮขึ้นเป็นองค์รัชทายาททำให้เกิดการขัดแย้งกับ พระสนมยองพิน ที่สนับสนุน องค์ชายพกซอง พระโอรสของพระนาง
== ถูกเนรเทศ ==
หลังจากที่ องค์ชายลีโฮ ขึ้นเป็นรัชทายาททั้ง ยุนนิม และ คิมอันโล ก็มีอิทธิพลเพิ่มมากขึ้นฝ่าย พระสนมคยองพิน จึงสร้างหลักฐานเท็จใส่ความยุนนิมและคิมอันโลทำให้ทั้งคู่ถูกเนรเทศแต่หลังจากนั้นยุนนิมและคิมอันโลก็ร่วมมือกับ ชองนานจอง อนุภรรยาของ ยุน ว็อน-ฮย็อง พระเชษฐารองของ พระมเหสีมุนจอง ในการกำจัดพระสนมยองพินและองค์ชายพกซองทำให้ทั้งคู่ถูกปลดเป็นสามัญชนและเนรเทศไปอยู่บ้านเก่าของ พัก วอนจง จากเหตุการณ์นี้ทำให้ยุนนิมและคิมอันโลกลับเข้ารับราชการอีกครั้งและยิ่งทรงอำนาจมากขึ้น
== บั้นปลายชีวิต ==
หลังจากกลับเข้ารับราชการได้อีกครั้งคิมอันโลก็เป็นแกนนำในการถวายฎีกาถึง 19 ครั้งต่อ พระเจ้าจุงจง ให้สำเร็จโทษพระสนมยองพินและองค์ชายพกซองแต่พระเจ้าจุงจงก็ปฏิเสธทุกครั้งจนในปี 1533 คิมอันโลได้ถวายฎีกาครั้งสุดท้ายซึ่งในที่สุดพระเจ้าจุงจงจึงต้องประทานยาพิษแก่พระสนมยองพินและองค์ชายพกซอง
หลังจากกำจัดพระสนมยองพินได้แล้วก็ได้มีพายุรุนแรงได้ถาโถมเข้าสู่ราชสำนักเมื่อ พระมเหสีมุนจอง ได้มีประสูติกาล องค์ชายคังวอน ในปี 1534 ทำให้ยุนวอนฮัง,ยุนวอนโล และ ยิม แบยอง สามารถตั้งฝ่ายยุนเล็กขึ้นมาคานอำนาจกับฝ่ายยุนใหญ่ได้สำเร็จและในปี 1537 พระมเหสีมุนจองก็กราบทูลให้จับกุมตัวคิมอันโลขณะมีงานแต่งงานของลูกชายคนเล็กในข้อหาติดและรับสินบนทำให้คิมอันโลถูกเนรเทศและถูกประทานยาฟู่จื่อจนถึงแก่อสัญกรรมในปีเดียวกันนั้นขณะอายุได้ 56 ปี
ขุนนางเกาหลี
บุคคลในยุคราชวงศ์โชซ็อน
ตัวละครในบัลลังก์จอมนาง
มาดากัสการ์ คาร์ทซ์

มาดากัสการ์ คาร์ทซ์ (Madagascar Kartz) เป็นเกมแข่งรถที่อิงมาจากแอนิเมชันซีรีส์มาดากัสการ์ ของดรีมเวิร์กสแอนิเมชัน เกมนี้ได้รับการเปิดตัวในวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 2009 และเป็นเกมชุดที่สองที่แยกเนื้อหาออกจากซีรีส์ เกมใช้ระบบวีวีลควบคุม และมีส่วนครอบเสริม
== รูปแบบการเล่น ==
เกมดังกล่าวมีลักษณะเป็นเกมแข่งรถโกคาร์ทแบบพื้นฐาน ผู้เล่นสามารถทำการกระโดด, ม้วน หรือพลิกได้ เกมนี้มีหลายฉากที่แตกต่างไปจากที่ปรากฏอยู่ในแอนิเมชัน ตัวละครที่สามารถควบคุมได้ ประกอบด้วย อเล็กซ์, มาร์ตี้, เมลแมน, คิงจูเลียน, เมสันและฟิล หรือเพนกวินอื่นอีกสี่ตัวก็ได้ คันควบคุม มาดากัสการ์ คาร์ทซ์ วีล ได้ใช้รวมเข้ากับระบบ วี โดยวีลนี้มีออปชันให้เลือกใช้ ซึ่งจะแตกต่างจาก วีวีล ที่มีอยู่ใน มาริโอคาร์ท วี 
ตัวละครที่สามารถควบคุมได้ ประกอบด้วย สิงโตอเล็กซ์, ม้าลายมาร์ตี้, ยีราฟเมลแมน, ฮิปโปกลอเรีย, กลุ่มนกเพนกวิน, กลุ่มชิมแปนซี และ คิงจูเลียน จากซีรีส์ มาดากัสการ์ รวมถึงสองตัวละครที่มาจากภาพยนตร์เรื่องอื่นนอกเหนือจากที่อยู่ในมาดากัสการ์ ซึ่งได้แก่ เชร็ค จาก เชร็ค และ บ็อบ จาก มอนสเตอร์ ปะทะ เอเลี่ยน ซึ่งล้วนอยู่ในแฟรนไชส์ของดรีมเวิร์กส ประเภทการแข่งขัน ประกอบด้วย การแข่งขันความเร็ว, ชิงแชมป์, ซ้อมจับเวลา และการแข่งขันแบบตะลุยด่าน ส่วนเพลง "ไอไลค์ทูมูฟอิท" ซึ่งขับร้องโดย รีล 2 รีล เป็นเพลงธีมในส่วนของหน้าเมนู และรูปแบบการเล่นจะคล้ายกับ มาริโอคาร์ท วี ของนินเทนโด
== การตอบรับ ==
มาดากัสการ์ คาร์ทซ์ ได้รับคำวิจารณ์ไม่ค่อยดีเท่าใดนัก เคร็ค แฮร์ริส ของเว็บไซต์ไอจีเอ็น กล่าวถึงเวอร์ชันในระบบวีว่า "เป็นการแข่งรถโกคาร์ทที่มีความรวดเร็ว ความน่าแปลกใจ ไม่ดีเท่าที่ มาริโอคาร์ท มีอยู่" เว็บไซต์เกมส์เรดาร์ยังวิจารณ์อีกด้วยว่า "ธรรมดา และเป็นเสมือนกับเวอร์ชันที่น่าเบื่อของ มาริโอคาร์ท" พวกเขายังกล่าวอีกด้วยว่าไอเท็มเสริมที่ไม่ค่อยมีประสิทธิภาพ และในปัจจุบันยังไม่มีความเห็นในเชิงบวกจากเว็บไซต์เมทาคริติกแต่อย่างใด
== อ้างอิง ==
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2552
วิดีโอเกมข้ามฝั่ง
เกมสำหรับนินเท็นโดดีเอส
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 3
วิดีโอเกมแข่งความเร็ว
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศนิวซีแลนด์
วิดีโอเกมที่มีฉากในทวีปแอฟริกา
วิดีโอเกมที่มีฉากในนครนิวยอร์ก
วิดีโอเกมที่มีฉากในประเทศมาดากัสการ์
เกมสำหรับนินเท็นโดวี
เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์ 360