pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วอยเอจเจอร์

วอยเอจเจอร์ (Voyager) อาจหมายถึง
โครงการวอยเอจเจอร์ โครงการยานสำรวจอวกาศแบบไม่ใช้คนบังคับขององค์การนาซา ซึ่งขึ้นสู่อวกาศเมื่อ ค.ศ. 1977
รูตันโวเยเจอร์ เครื่องบินลำแรกของโลกที่บินรอบโลกโดยไม่ได้ลงจอด และไม่ได้มีการเติมเชื้อเพลิงกลางอากาศ
โคงาเนอิ

โคงาเนอิ  เป็นเทศบาลนครแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น   มีจำนวนประชากรประมาณ 123,698 คน 61,832 หลังคาเรือน และมีความหนาแน่นของประชากร 11,000 คนต่อตารางกิโลเมตร
== ภูมิศาสตร์ ==
=== เทศบาลโดยรอบ ===
มหานครโตเกียว
* นครโชฟุ
* นครมิตากะ
* นครมูซาชิโนะ
* นครฟูจู
* นครโคกูบุนจิ
* นครโคไดระ
* นครนิชิโตเกียว
== ประชากร ==
จากข้อมูลสำมะโนของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของโคงาเนอิเติบโตอย่างรวดเร็วในทศวรรษ 1950 และ 1960 และเริ่มคงที่ในช่วง 40 ปีที่ผ่านมา
== การขนส่ง ==
=== รถไฟ ===
20px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก: สายหลักชูโอ
* สถานี:  – 
20px รถไฟเซบุ: สายเซบุทามางาวะ
* สถานี: 
=== ทางหลวง ===
โคงาเนอิไม่มีทางหลวงแผ่นดินหรือทางด่วนสายใดผ่าน
== เศรษฐกิจ ==
โคงาเนอิเป็นเมืองที่อยู่อาศัยของผู้ที่เดินทางไปกลับใจกลางโตเกียวเป็นประจำ และโคงาเนอิยังเป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของบริษัทไกแน็กซ์, สตูดิโอจิบลิ และโคกาเนอิ (KOGANEI)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
นครในโตเกียว
โตเกียวตะวันตก
โคไดระ

โคไดระ  เป็นเทศบาลนครแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น   โคไดระมีจำนวนประชากรประมาณ 195,207 คน 93,654 หลังคาเรือน และมีความหนาแน่นของประชากร 9,500 คนต่อตารางกิโลเมตร
== ภูมิศาสตร์ ==
โคกูบุนจิตั้งอยู่บนที่ราบสูงมูซาชิโนะ อยู่ใกล้กับจุดกึ่งกลางทางภูมิศาสตร์ของมหานครโตเกียว
=== เทศบาลโดยรอบ ===
มหานครโตเกียว
* นครนิชิโตเกียว
* นครทาจิกาวะ
* นครฮิงาชิมูรายามะ
* นครฮิงาชิยามาโตะ
* นครฮิงาชิกูรูเมะ
* นครโคกูบุนจิ
* นครโคงาเนอิ
== ประชากร ==
จากข้อมูลสำมะโนของญี่ปุ่น ประชากรของโคไดระเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงทศวรรษ 1950 และ 1960
== การขนส่ง ==
=== รถไฟ ===
20px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก: สายมูซาชิโนะ
* สถานี: 
18px รถไฟเซบุ: สายเซบุชินจูกุ
* สถานี:  – 
18px รถไฟเซบุ: สายเซบุทามาโกะ
* สถานี:  – 
18px รถไฟเซบุ: สายเซบุโคกูบุนจิ
* สถานี:  – 
18px รถไฟเซบุ: สายเซบุไฮจิมะ
* สถานี:  – (ฮิงาชิ-มูรายามะ) – 
=== ทางหลวง ===
โคไดระไม่มีทางหลวงแผ่นดินหรือทางด่วนสายใดผ่าน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
นครในโตเกียว
โตเกียวตะวันตก
ความละเอียดการแสดงผลกราฟิก

ความละเอียดการแสดงผลกราฟิก จะอธิบายเกี่ยวกับความกว้างและความยาวของหน้าจอแสดงผล เช่น หน้าจอคอมพิวเตอร์ ในหน่วยของพิกเซล โดยในบางคู่ของความกว้างและยาวนี้ จะถูกตั้งให้เป็นค่ามาตรฐาน และถูกตั้งชื่อให้คำย่อ เพื่อให้สะดวกในการใช้งาน อย่างเช่น High-definition หรือ HD เป็นต้น
ทั้งนี้ยิ่งขนาดความละเอียดที่สูงขึ้นในขนาดของหน้าจอแสดงผลที่เท่าเดิม จะยิ่งทำให้ภาพที่แสดงผลออกมามีความคมชัดยิ่งขึ้น และทำให้ขนาดพิกเซลที่เล็กลง กล่าวคือมีความหนาแน่นพิกเซลที่มากขึ้น
== ภาพรวมของความละเอียดของหน้าจอแสดงผลกราฟิก ==
== อัตราส่วน ==

การเปลี่ยนแปลงทีละน้อยเกี่ยวกับตลาดอุตสาหกรรมของหน้าจอการแสดงผล ตั้งแต่ 4 ต่อ 3 (4:3) , 16 ต่อ 10 (16:10) และ 16 ต่อ 9 (16:9) ตามลำดับ ซึ่งปัจจุบันอัตราส่วนของหน้าจอแสดงผลก็มีหลากหลายมากขึ้น ซึ่งหน้าจอ 4:3 เป็นหน้าจอรุ่นเก่า โดยเฉพาะยุคสมัยของหลอดรังสีแคโทด ส่วน 16:10 เป็นหน้าจอที่ใหญ่ที่สุดในช่วงปี ค.ศ. 1995 ถึง ค.ศ. 2010 และ 16:9 เป็นอัตราส่วนในสมัยใหม่ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2010 เป็นต้นมา ซึ่งสินค้าสมัยใหม่เช่น หน้าจอคอมพิวเตอร์ , แล็ปท็อป และอุปกรณ์ความบันเทิงต่างๆ
== อ้างอิง ==
มาตรฐานคอมพิวเตอร์
ทางแยกต่างระดับอนุสรณ์สถาน

ทางแยกต่างระดับอนุสรณ์สถาน (Anuson Sathan Interchange) เป็นชุมทางแยกต่างระดับแห่งหนึ่งในอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี ตั้งอยู่บริเวณถนนพหลโยธินตัดกับถนนวิภาวดีรังสิต
== รูปแบบของทางแยกต่างระดับ ==
สะพานข้ามทางหลวงของถนนพหลโยธิน ที่มาจากเขตสายไหม วนขวาเข้าสู่ถนนพหลโยธินที่มีสายทางต่อจากถนนวิภาวดีรังสิต
สะพานข้ามทางหลวงของถนนวิภาวดีรังสิต วนซ้ายเข้าสู่ถนนพหลโยธิน และมีทางเลี้ยวเข้าสู่ถนนลำลูกกา
ถนนระดับดินของถนนวิภาวดีรังสิต ที่มาจากหลักสี่ มุ่งหน้าถนนพหลโยธิน
จุดกลับรถใต้สะพานข้ามแยกของถนนพหลโยธิน
ถนนระดับดินผ่านตลอดของถนนทุกสายเมื่อเลี้ยวซ้ายเข้าถนนที่อยู่ติดกัน
อนุสรณ์สถาน
อนุสรณ์สถาน
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2012

ยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2012 จะเป็นการแข่งขัน ยูฟ่าซูเปอร์คัพ ครั้งที่ 37 ซึ่งจะเป็นการแข่งขันฟุตบอลประจำปีของผู้ชนะจาก ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก กับ ผู้ชนะจาก ยูฟ่ายูโรปาลีก โดยจะลงเล่นกันที่ สนามสตาด หลุยส์ 2 ใน ประเทศโมนาโก และจะแข่งขันกันในวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2012 ระหว่าง เชลซี จาก ประเทศอังกฤษ พบกับ อัตเลติโกเดมาดริด จาก ประเทศสเปน
==สนามแข่งขัน==
สตาด หลุยส์ 2 ใน โมนาโก เป็นสนามที่ใช้จัดการแข่งขัน ยูฟ่าซูเปอร์คัพ เป็นประจำทุกปี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998 โดยสนามแห่งนี้สร้างตั้งแต่ปี ค.ศ. 1985 ซึ่งเป็นสนามเหย้าของ เอเอส โมนาโก ที่เล่นในระบบลีกของประเทศฝรั่งเศส
ความจุโดยรวมประมาณ 18,000 ที่นั่ง โดย 70% ของตั๋วเข้าชมในนัดนี้ จะถูกจำกัดโควตาไว้ให้แฟนบอลของทั้งสองทีม โดยตั๋วของแฟนบอลจะมีราคาอยู่ที่ 70 ยูโร ซึ่งตั๋วจะถูกส่งขายก่อนบน UEFA.com ตั้งแต่วันที่ 15 มิถุนายน จนถึง 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
==ทีม==
==รายละเอียด==
{| width=92%
|-
|
|
|}
|style="vertical-align:top"|300px
|style="vertical-align:top; width:50%"|
{| cellspacing="0" cellpadding="0" style="font-size:90%; margin:auto"
|-
!width=25| !!width=25|
|-
|GK ||13|| ตีโบ กูร์ตัว
|-
|RB ||20|| ควนฟรัน
|-
|CB ||23|| มีรังดา
|-
|CB ||2 || เดียโก โกดิน
|-
|LB ||3 || ฟีลีปี ลูอิส
|-
|DM ||4 || มารีโอ ซัวเรซ
|-
|DM ||14|| กาบี (c)
|-
|RW ||7 || อาเดรียน โลเปซ || || 
|-
|AM ||6 || โกเก || || 
|-
|LW ||10|| อาร์ดา ทูรัน
|-
|CF ||9 || ราดาเมล ฟัลกาโอ || || 
|-
|colspan=3|ตัวสำรอง:
|-
|GK ||25|| เซร์คีโอ อาเซงโค
|-
|DF ||17|| ซิลวีโอ
|-
|DF ||18|| กาตา ดีอาซ
|-
|MF ||8 || ราอุล การ์ซีอา || || 
|-
|MF ||21|| เอมเร เบเลอโซกลู || || 
|-
|MF ||11|| คริสเตียน โรดรีเกซ || || 
|-
|FW ||19|| เดียโก โกสตา
|-
|colspan=3|ผู้จัดการทีม:
|-
|colspan=4| เดียโก ซีเมโอเน
|}
|}
{| width=100% style="font-size: 90%"
|
แมน ออฟ เดอะ แมตช์:
 ราดาเมล ฟัลกาโอ (อัตเลติโกเดมาดริด)
ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:
Primož Arhar (Slovenia)
Matej Žunič (Slovenia)
ผู้ตัดสินที่สี่:
Bojan Ul (Slovenia)
ผู้ตัดสินสำรอง:
Matej Jug (Slovenia)
Slavko Vinčić (Slovenia)
| width=55% valign=top|
กฎกติกาการแข่งขัน
แข่งขัน 90 นาที
หากเสมอกันให้ต่อเวลาพิเศษ 30 นาที
และหากยังเสมอกันอีกจะมีการ ยิงลูกโทษที่จุดโทษ
ส่งผู้เล่นสำรองได้ 7 คน
สามารถเปลี่ยนผู้เล่นสำรองลงสนามได้ 3 คน
|}
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
UEFA Super Cup (เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ)
2012 UEFA Super Cup , UEFA.com
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ
จุดบอด

จุดบอด (blind spot, optic disc) คือบริเวณที่ปรากฏบนเรตินาหรือจอประสาทตา ซึ่งเมื่อแสงไปตกกระทบ ณ บริเวณนี้ จะทำให้ไม่สามารถเห็นภาพได้เนื่องจากเป็นทางออกของเส้นเลือดและเส้นประสาท จึงไม่มีเซลล์รับแสงปรากฏอยู่
== จุดบอด ==
Blind spot หรือจุดบอด คือจุดที่ไม่มีเซลล์รับภาพแม้จะมีแสงเข้ามายังเรตินาก็ตาม เพราะพื้นที่นี้เจ้า CNII เส้นประสาทสมองคู่ที่2 มันใช้ไปในการแทงเข้ามาจากชั้นนอกเพื่อรับข้อมูล (sensory) จากการรับแสงของเรตินานั้นเอง จุดBlind spot จะเยื้องเข้ามาด้านติดจมูกหน่อยๆของลูกตาทั้งสองครับ
เส้นประสาทที่ออกจากจุดบอดก็คือแอกซอน (axon) ของเซลล์แกงเกลียน (ganglion cells) ที่อยู่บนเรตินา โดยแอกซอนนี้จะไปรวมกันทะลุผ่านตาขาวเป็นเส้นประสาทการมองเห็น หรือ เส้นประสาทออพติค ซึ่งเป็นเส้นประสาทสมองคู่ที่ 2 และจุดบอดยังเป็นทางออกของเส้นเลือดที่มีชื่อว่า central retinal vein กับ central retinal artery ซึ่งเป็นเส้นเลือดที่มาเลี้ยงเรตินา อีกด้วย จึงทำให้บริเวณนี้ไม่พบเซลล์รับแสงทั้งโคนเซลล์และรอดเซลล์ เมื่อแสงมาตกกระทบจึงไม่มีตัวแปลสัญญาณแสงเป็นสัญญาณประสาท ทำให้ไม่สามารถมองเห็นภาพได้
== แบบทดสอบจุดบอด ==
การทดสอบหาจุดบอดในดวงตา เมื่อต้องการทดสอบตาซ้ายให้ปิดตาขวาและใช้ตาซ้ายมองไปที่จุดวงกลมบนภาพ จากนั้นเลื่อนระยะเข้าใกล้ภาพทีละน้อยจะพบว่า เมื่อถึงตำแหน่งหนึ่ง เครื่องหมายบวกที่อยู่บนภาพนั้นจะหายไป และเมื่อต้องการทดสอบตาขวา ให้ทำตรงกันข้ามกับการทดสอบตาซ้าย

thumbnail
== รูปภาพเพิ่มเติม ==
ไฟล์:Evolution eye.svg
ไฟล์: Retinography.jpg
ไฟล์:Evolution eye.png
== อ้างอิง ==
ตา
การมองเห็น
การสร้างกลูโคส

การสร้างกลูโคส (gluconeogenesis, ย่อ: GNG) เป็นวิถีเมแทบอลิซึมที่เป็นการสร้างกลูโคสจากสารคาร์บอนที่มิใช่คาร์โบไฮเดรต เช่น แลกเตต กลีเซอรอล และกรดอะมิโนกลูโคจีนิก (glucogenic amino acid) การสร้างกลูโคสเป็นหนึ่งในสองกลไกหลักที่มนุษย์และสัตว์อื่นหลายชนิดใช้ควบคุมระดับกลูโคสในเลือดมิให้ต่ำเกินไป (hypoglycemia) อีกวิธีหนึ่ง คือ การสลายไกลโคเจน (glycogenolysis)
การสร้างกลูโคสเป็นขบวนการที่พบทั่วไป ทั้งในพืช สัตว์ ฟังไจ แบคทีเรียและจุลินทรีย์อื่น ๆ ในสัตว์กินพืช การสร้างกลูโคสเกิดในตับเป็นหลัก และไตส่วนนอก (cortex) รองลงมา ในสัตว์เคี้ยวเอื้อง การสร้างกลูโคสดูจะเป็นขบวนการที่เกิดต่อเนื่อง ในสัตว์อื่นหลายชนิด ขบวนการดังกล่าวเกิดในช่วงการอดอาหาร การอดอยาก การกินอาหารคาร์โบไฮเดรตต่ำ หรือการออกกำลังกายหักโหม ขบวนการดังกล่าวเป็นแบบดูดพลังงานอย่างมากกระทั่ง ATP หรือ GTP ถูกนำมาใช้ ทำให้ขบวนการดังกล่าวเป็นแบบคายพลังงาน ตัวอย่างเช่น วิถีซึ่งนำจากไพรูเวตเป็นกลูโคส-6-ฟอสเฟตอาศัย ATP 4 โมเลกุล และ GTP 2 โมเลกุล การสร้างกลูโคสมักเกี่ยวข้องกับคีโตซิส (ketosis) การสร้างกลูโคสยังเป็นเป้าหมายของการบำบัดเบาหวานชนิดที่ 2 เช่น เมทฟอร์มิน ซึ่งยับยั้งการสร้างกลูโคสและกระตุ้นให้เซลล์รับกลูโคสเข้าไป ในสัตว์เคี้ยวเอื้อง เพราะคาร์โบไฮเดรตจากอาหารที่เกิดเมแทบอลิซึมได้มีแนวโน้มจะเกิดเมแทบอลิซึมโดยอวัยวะรูเมน การสร้างกลูโคสจึงเกิดขึ้นได้แม้จะไม่อดอาหาร กินอาหารคาร์โบไฮเดรตต่ำ ออกกำลังกาย ฯลฯ
== อ้างอิง ==
ชีวเคมี
เมแทบอลิซึมของคาร์โบไฮเดรต
วิถีเมแทบอลิซึม
วิทยาตับ
เบาหวาน
คาร์โบไฮเดรต
กูเกิล สตรีตวิว

กูเกิล สตรีตวิว (Google Street View) เป็นเทคโนโลยีที่มีบทบาทสำหรับ กูเกิล แผนที่ และ กูเกิล เอิร์ธ ที่ให้มุมมองภาพแบบพาโนรามาจากตำแหน่งต่าง ๆ ตามถนนหลายแห่งบนโลก โปรแกรมนี้ได้มีการเปิดตัวอย่างเป็นทางการวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 (พ.ศ. 2550) ในหลายเมืองของประเทศสหรัฐอเมริกา และขยายตัวสำหรับเมืองต่าง ๆ และชนบททั่วโลก
สำหรับสถานที่ที่มีให้บริการ รูปของ สตรีตวิว จะปรากฏหลังจากขยายภาพจากมุมที่สูงในแผนที่และภาพถ่ายดาวเทียม และโดยการลากไอคอน "เพ็กแมน" ลงบนสถานที่ในแผนที่ การใช้แป้นพิมพ์หรือเมาส์ทำให้ทิศทางการดูทั้งแนวนอนและแนวตั้ง รวมถึงระดับการขยาย สามารถเลือกได้ เส้นทึบหรือเส้นประในภาพ แสดงให้เห็นเส้นทางตัวอย่าง.....และมีลูกศรช่วยเชื่อมโยงไปยังภาพถัดไปในแต่ละทิศทางบริเวณทางแยกและจุดตัดของเส้นทาง..., ลูกศรมากมายถูกแสดงขึ้น ในการใช้แผนที่ของ กูเกิล ผู้ใช้สามารถเปิดสเตโรสโกปิก โหมด 3 มิติ โดยการคลิกขวาบนพื้นถนนเพื่อให้แสดงผลเป็นมุมมองระบบภาพสามมิติของภาพพื้นถนน อย่างไรก็ตามโหมดนี้แนะนำให้ผู้ใช้สวมใส่แว่นตาสีแดง หรือสีเขียวอมน้ำเงินเพื่อให้การแสดงภาพระบบ 3 มิติมีประสิทธิภาพ
วันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 มุมมองภาพบนพื้นถนน ถูกบันทึกอยู่ในโปรแกรมแผนที่ที่ติดตั้งบนไอโฟน เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2551 มุมมองภาพบนพื้นถนน ถูกบันทึกอยู่ในโปรแกรมแผนที่สำหรับS60 3rd Edition ซึ่งณ ปัจจุบันนี้มุมมองภาพพื้นถนน เพิ่มโปรแกรมกูเกิล แมปส์ เพื่อให้สามารถติดตั้งบนเครื่องแบล็คเบอร์รี และมือถือระบบปฏิบัติการวินโดวส์ได้ โดยมุมมองภาพพื้นถนนของโปรแกรมกูเกิล แมปส์ ทุกรุ่น ตั้งใจสร้างขึ้นเพื่อใช้กับระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ อยู่แล้ว ไม่เพียงเท่านั้น แต่ยังมีเข็มทิศดิจิตอลที่ใช้ในการมองไปยังรอบ ๆ สถานที่ต่าง ๆ ได้อีกด้วย
สำหรับในประเทศไทย ปี ค.ศ. 2011 กูเกิล ประเทศไทยได้เริ่มดำเนินการถ่ายทำสตรีตวิวในประเทศไทย โดยความร่วมมือกับการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.)  โดยใช้รถในการเก็บภาพทั้ง 15 คัน และต่อมาในปี ค.ศ. 2012 ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการในประเทศไทยพร้อมกับลงภาพของ 3 จังหวัดแรก คือกรุงเทพมหานคร, เชียงใหม่ และภูเก็ต  และจะมีการทยอยถ่ายทำและอัปเดตเรื่อย ๆ จนครบ 77 จังหวัดในอนาคต
== การสำรวจ ==


-ตัวหนา ให้บริการครอบคลุมพื้นที่-ตัวไม่หนา ครอบคลุมเฉพาะพิพิธภัณฑ์
Notes
== ดูเพิ่ม ==
List of street view services
Mapillary
Photosynth
MapJack
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Map of Google Street View coverage 
ความเป็นจริงเสมือน
กูเกิล
โอกูมะ ชิเงโนบุ

โอกูมะ ชิเงโนบุ  เป็นรัฐบุรุษของญี่ปุ่นและเป็นสมาชิกคนสำคัญของคณาธิปไตยเมจิ เขาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1898 และตั้งแต่ ค.ศ. 1914 ถึง ค.ศ. 1916 นอกจากนี้ โอกูมะยังเป็นผู้สนับสนุนวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมตะวันตกในญี่ปุ่นยุคแรก และเป็นผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยวาเซดะ เขาเป็นนักการเมืองที่เดินการเมืองสายกลาง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โยมิอูริชิมบุง:  Less than 30% of primary school students in Japan know historical significance of Ōkuma , 2008.
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2381
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2465
นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศญี่ปุ่น
นักการเมืองญี่ปุ่น
บุคคลจากซางะ
คาโซกุ
โคชากุ
ฮากูชากุ
บารัดดูร์

บารัดดูร์ (Baraddur) เป็นชื่อหอคอยในจินตนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เป็นที่อยู่อาศัยของเซารอนเจ้าแห่งความมืด พวกออร์คสร้างหอคอยแห่งนี้ขึ้นในตอนก่อสร้างอาณาจักรมอร์ดอร์ แต่ในยุคที่สอง หลังสงครามแห่งพันธมิตรสุดท้ายจบลง เซารอนพ่ายแพ้และหนีไป หอคอยได้ถูกทำลายลงเหลือแต่ฐานเท่านั้น ต่อมาในยุคที่สาม หอคอยได้ถูกสร้างขึ้นมาใหม่และเซารอนได้ใช้หอคอยนี้เป็นที่จับตาดูไปทั่วมอร์ดอร์และมิดเดิ้ลเอิร์ธโดยใช้ดวงตาบนยอดหอคอยและร่ายเวทมนตร์สร้างหมอกทึบเมฆดำปกคลุมผืนฟ้า เพื่อให้กองทัพออร์คเดินทางได้โดยสะดวก ในตอนจบหลังแหวนถูกทำลายหอคอยแหงนี้ก็พินาศลงพร้อมกับอาณาจักรมอร์ดอร์
ดินแดนในตำนานของโทลคีน
Regionen und Orte in Tolkiens Welt#Barad-dûr
Geographia Legendarii Tolkien#Mordor
Platser i Tolkiens värld#Barad-dûr
ทาจิกาวะ

ทาจิกาวะ  เป็นเทศบาลนครแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น  ทาจิกาวะมีจำนวนประชากรประมาณ 184,383 คน 93,428 หลังคาเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 7,600 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น  จัดตั้งขึ้นเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1940
สถานที่สำคัญในทาจิกาวะคือ สวนอนุสรณ์โชวะ สวนสาธาณะที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์ในการเฉลิมฉลองการครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี ของสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ บนพื้นที่ซึ่งเดิมเป็นที่ตั้งท่าอากาศยานทาจิกาวะ
== ภูมิศาสตร์ ==
ทาจิกาวะตั้งอยู่บนที่ราบสูงมูซาชิโนะทางตะวันตกของโตเกียว ห่างจากใจกลางกรุงโตเกียวไปทางทิศตะวันตกประมาณ 40 กิโลเมตร มีแม่น้ำทามะไหลผ่านระหว่างทาจิกาวะและนครฮิโนะที่อยู่ติดกัน มีทามางาวะ-โจซูอิ (ทางระบายน้ำทามางาวะ) ไหลผ่านทางทิศเหนือของเมือง
=== เทศบาลโดยรอบ ===
มหานครโตเกียว
* นครคูนิตาจิ
* นครฮิโนะ
* นครอากิชิมะ
* นครโคกูบุนจิ
* นครมูซาชิมูรายามะ
* นครฮิงาชิยามาโตะ
* นครโคไดระ
* นครฟุซซะ
=== ภูมิอากาศ ===
ทาจิกาวะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (เคิพเพิน Cfa) มีลักษณะเป็นฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่เย็นสบาย โดยมีหิมะตกน้อยไปจนถึงไม่มีหิมะตก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในทาชิคาวะอยู่ที่ 13.9&nbsp;°C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1,647&nbsp;มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 25.4&nbsp;°C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 2.4&nbsp;°C
== ประชากร ==
จากข้อมูลสำมะโนของญี่ปุ่น ประชากรของทาจิกาวะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในศตวรรษที่ผ่านมา
== การเมืองการปกครอง ==

ทาจิกาวะมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภานครซึ่งเป็นสภาเดี่ยวมีสมาชิก 28 คน ทาจิกาวะเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภามหานครโตเกียวจำนวน 2 ที่นั่ง ในแง่ของการเมืองระดับชาติ ทาจิกาวะเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งโตเกียวที่ 21 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
== การขนส่ง ==
=== รถไฟ ===
20px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก: สายหลักชูโอ
* สถานี: 
20px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก: สายโอเมะ
* สถานี: ทาจิกาวะ – 
20px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก: สายนัมบุ
* สถานี: ทาจิกาวะ – 
20px รถไฟเซบุ: สายไฮจิมะ
* สถานี:  –  – 
15px ทามะโมโนเรล
* สถานี:  –  –  –  –  –  – 
=== ทางหลวง ===
ทาจิกาวะไม่มีทางหลวงแผ่นดินหรือทางด่วนสายใดผ่าน
== สิ่งที่น่าสนใจในท้องถิ่น ==

สวนอนุสรณ์โชวะ สถานที่พักผ่อนหย่อนใจและสันทนาการที่ดูแลโดยรัฐบาล มีพื้นที่ 1.49 ตารางกิโลเมตร เคยเป็นส่วนหนึ่งของฐานทัพอากาศทาจิกาวะซึ่งตั้งอยู่ในนครทาจิกาวะและนครอากิชิมะที่อยู่ใกล้เคียง
== เมืองพี่น้อง ==
แซนเบอร์นาดีโน (San Bernardino) รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ ตั้งแต่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1959
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการเทศบาลนครทาจิกาวะ 
 
นครในโตเกียว
โตเกียวตะวันตก
เครื่องหมายทางร่วมใช้งาน

เครื่องหมายทางร่วมใช้งาน (Shared lane marking, ชื่อย่อ SLM) บางครั้งอาจเรียกว่า แชร์โรว์ (Sharrow  มาจากคำว่า share (แบ่งปัน) ประสมกับคำว่า arrow (ลูกศร) ) เป็นเครื่องหมายบนผิวจราจรที่มีการทดลองใช้ในสหรัฐอเมริกา แคนาดา และออสเตรเลีย เพื่อระบุว่าในช่องทางจราจรนี้ ผู้ใช้จักรยานสามารถใช้งานร่วมกับรถยนต์ได้อย่างเต็มที่
เครื่องหมายแชร์โรว์ประกอบด้วยสัญลักษณ์เชฟรอน (คล้ายศร) 2 เส้น ชี้ไปตามทิศทางจราจร และรูปจักรยาน บางครั้งอาจตีความได้ว่าเป็นภาพ "จักรยานจอดอยู่ในบ้าน" ออกแบบโดยนักผังเมืองชาวอเมริกันชื่อเจมส์ แมคเคย์ เริ่มใช้งานครั้งแรกในปี ค.ศ. 1993 ที่เดนเวอร์  และมีการพัฒนามาใช้งานอย่างจริงจังในซานฟรานซิสโก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 
โดยทั่วไปเครื่องหมายแชร์โรว์จะนำมาใช้งานกับเส้นทางที่มีความกว้างไม่พอสำหรับสร้างทางจักรยาน มีจุดประสงค์เพื่อแนะนำผู้ใช้รถยนต์ให้เพิ่มความระแวดระวังว่ามีจักรยานร่วมใช้เส้นทางอยู่ และให้ผู้ใช้จักรยานขับรถห่างจากขอบทาง เพื่อลดโอกาสเกิดอุบัติเหตุจากการขับขี่ชนประตูรถยนต์ที่จอดอยู่ข้างทาง และเปิดประตูอย่างกะทันหัน 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
What is a Sharrow?
"Four Solid Uses for Sharrows" 
NCUTCD webpage on shared-lane marking 
FAQ on shared lane markings created by Bike Pittsburgh and the Pittsburgh Dept. of City Planning 
จักรยาน
โครงสร้างพื้นฐานทางถนน
การขนส่งในสหรัฐ
การขนส่งในประเทศแคนาดา
การขนส่งในประเทศออสเตรเลีย
ความปลอดภัยทางถนน
ดายน์

ดายน์ (Dyne; สัญลักษณ์ "dyn"; IPA: ) ในทางฟิสิกส์คือ หน่วยของแรง สำหรับใช้ในระบบการวัดแบบเซนติเมตร-กรัม-วินาที (CGS) ซึ่งเป็นระบบการวัดสำหรับมาตราเมตริก โดยกำหนดให้ 1 ดายน์มีค่าเท่ากับ 10 ไมโครนิวตัน (μN) หรือ 10−5 นิวตัน (= 0.00001 นิวตัน) หากจะกล่าวเป็นนิยามของหน่วยชนิดนี้แล้ว "หนึ่งดายน์จะมีค่าเท่ากับ ปริมาณของแรงที่ใช้ในการเร่งวัตถุมวลหนึ่งกรัม ให้มีความเร็วเป็นหนึ่งเซนติเมตรต่อวินาทีภายในเวลาหนึ่งวินาที" นั่นคือ "ปริมาณของแรงที่ใช้ในการเร่งวัตถุมวลหนึ่งกรัม ให้มีความเร่งเป็นหนึ่งเซนติเมตรต่อวินาทียกกำลังสอง" สรุปได้ดังนี้
\mathrm{1\, dyn = 1 \frac{cm\, g}{s^2} = 10^{-5}\,\frac{kg\, m}{s^2} = 10^{-5}\, N}
ส่วนค่าของหนึ่งนิวตันในพจน์ (term) ของดายน์คือ
\mathrm{1\, N = 1 \frac{kg\, m}{s^2} = 10^{5}\,\frac{cm\, g}{s^2} = 10^{5}\, dyn}
นั่นหมายความว่า 1 ดายน์จะมีค่าเท่ากับ 0.000 01 นิวตัน และในทางกลับกัน 1 นิวตันจะมีค่าเท่ากับ 100,000 ดายน์
หน่วยดายน์มักถูกนำไปใช้รวมกับหน่วยชนิดอื่น ตัวอย่างเช่น "ดายน์ต่อเซนติเมตร" (dyn/cm) ใช้วัดค่าแรงตึงผิว เช่น น้ำที่อุณหภูมิ 20 องศาเซลเซียสจะมีแรงตึงผิว 72.8 dyn/cm "ดายน์ต่อตารางเซนติเมตร" (dyn/cm2) เป็นหน่วยวัดความดัน โดยที่ 106 dyn/cm2 มีค่าเท่ากับ 1 บาร์ เป็นต้น
หน่วยดายน์ถูกเสนอขึ้นเป็นครั้งแรกพร้อมกับหน่วยเออร์กในปี ค.ศ. 1861 โดยเอเวอเรตต์ (Everett) เพื่อใช้เป็นหน่วยของแรงและพลังงานตามลำดับ หลังจากนั้นในปี ค.ศ. 1873 คณะกรรมการแห่งสมาคมบริติช (British Association) จึงมีการกำหนดให้หน่วยชนิดนี้ใช้ในระบบการวัดแบบเซนติเมตร-กรัม-วินาที โดยคำว่า "dyne" มีที่มาจากภาษากรีกว่า δύναμις (dynamis ≈ไดนามิกส์) ซึ่งหมายถึง พลังหรือแรง
ค่าในหน่วยดายน์เมื่อเทียบกับหน่วยของแรงชนิดอื่น ๆ แสดงในตาราง
==อ้างอิง==
หน่วยแรง
หน่วยซีจีเอส
แม่น้ำฆาฆรา

แม่น้ำฆาฆรา หรือ แม่น้ำกานาลี หรือ แม่น้ำเการีอาลา เป็นแม่น้ำในประเทศอินเดีย ประเทศเนปาลและประเทศจีน มีต้นน้ำอยู่บนที่ราบสูงทิเบต ใกล้ทะเลสาบมานาซาโรวาร์ (Lake Manasarovar) ไหลไปทางใต้ผ่านเทือกเขาหิมาลัย ในประเทศเนปาล เข้าสู่รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย แล้วไหลไปทางตะวันออกเฉียงใต้ ลงสู่แม่น้ำคงคา ใกล้เมืองฉะประ
== อ้างอิง ==
แม่น้ำในทิเบต
แม่น้ำในประเทศเนปาล
แม่น้ำในรัฐอุตตรประเทศ
แม่น้ำในรัฐพิหาร
แม่น้ำนานาชาติในทวีปเอเชีย
สาขาของแม่น้ำคงคา
กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 – ไลท์ฟลายเวทชาย

การแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นรุ่นไลท์ฟลายเวทชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ซึ่งจัดในกรุงลอนดอน จัดระหว่างวันที่ 31 กรกฎาคมถึง 12 สิงหาคมที่ศูนย์จัดแสดงเอ็กซ์เซล
== รูปแบบการแข่งขัน ==
เช่นเดียวกับรายการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นทั้งหมดในโอลิมปิก การแข่งขันจะเป็นทัวร์นาเมนต์แบบแพ้คัดออก รายการนี้จะประกอบด้วยนักมวย 26 คนที่ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันผ่านทัวร์นาเมนต์คัดเลือกหลายทัวร์นาเมนต์ซึ่งจัดขึ้นใน พ.ศ. 2554 และ 2555 การแข่งขันเริ่มด้วยรอบแรกในวันที่ 31 กรกฎาคม โดยจะลดจำนวนผู้เข้าแข่งขันลงเหลือ 16 คน และจะสรุปด้วยรอบชิงชนะเลิศในวันที่ 11 สิงหาคม ด้วยมีนักมวยน้อยกว่า 32 คนในการแข่งขัน นักมวยจำนวนหนึ่งจะชนะบายในรอบแรก ผู้แพ้ในรอบรองชนะเลิศทั้งสองคนจะได้เหรียญทองแดง ดังนั้น จึงไม่มีการแข่งขันอีกหลังแพ้รอบรองชนะเลิศ
แต่ละแมตช์มีสามยก ยกละสามนาที ซึ่งนักมวยจะได้รับแต้มทุกครั้งที่ชกเข้าเป้าหัวหรือร่างกายท่อนบนของคู่แข่ง นักมวยที่มีแต้มมากกว่าในตอนท้ายเป็นผู้ชนะ หากนักมวยถูกน็อกลงไปกับพื้นและไม่สามารถลุกขึ้นได้เมื่อกรรมการนับถึง 10 แล้ว แมตช์นั้นจะยุติและคู่แข่งจะเป็นฝ่ายชนะ
== กำหนดการ ==
เวลาทั้งหมดเป็นเวลาออมแสงอังกฤษ (UTC+1)
== ผลการแข่งขัน ==
=== เหรียญรางวัล ===
{| 
|-
| rowspan = 2|ไลท์ฟลายเวทชาย(49 กก.)
| rowspan = 2|
| rowspan = 2|
| 
|-
| 
|-
|}
=== การแข่งขัน ===
== อ้างอิง ==
ลไท์ฟลายเวทชาย
โอลิโกเดนโดรไซต์

โอลิโกเดนโดรไซต์ (oligodendrocyte) เป็นเซลล์ค้ำจุนหรือเซลล์เกลียชนิดหนึ่งซึ่งสามารถพบได้ในระบบประสาทส่วนกลาง
== หน้าที่ ==
โอลิโกเดนโดรไซต์ทำหน้าที่สร้างเยื่อหุ้มไมอีลิน (myelin sheath) หุ้มแอกซอน (axon) ของเซลล์ประสาท เพื่อเป็นฉนวนปกป้องการรั่วไหลของกระแสประสาท ช่วยปกป้องใยประสาท และทำให้เกิดการส่งสัญญาณประสาทได้รวดเร็วขึ้น พบได้เฉพาะในระบบประสาทส่วนกลาง (ในระบบประสาทรอบนอกเซลล์ที่ทำหน้าที่สร้างเยื่อหุ้มไมอีลินคือชวานเซลล์ (Schwann cell)) โดยเซลล์เกลียชนิดนี้แตกต่างจากชวานเซลล์ในระบบประสาทรอบนอกตรงที่ โอลิโกเดนโดรไซต์ 1 เซลล์ จะมีระยางค์ส่งไปห่อหุ้มแอกซอนของใยประสาทได้หลายเส้น
== ภาพเพิ่มเติม ==
== เซลล์เกลียขนิดอื่นๆ ==
เซลล์อีเพนไดมอล
แอสโทรไซต์
ไมโครเกลีย
เรเดียลเกลีย
เซลล์ชวานน์
เซลล์แซทเทลไลท์
== อ้างอิง==
เซลล์เกลีย
ไมโครเกลีย

ไมโครเกลีย (microglia) เป็นเซลล์ค้ำจุนหรือเซลล์เกลียชนิดหนึ่งซึ่งพบได้ในระบบประสาท ซึ่งมันมีบทบาทสำคัญในระบบประสาทส่วนกลาง (central nervous system)  คือ ทำหน้าที่เสมือนเป็นส่วนหนึ่งของระบบภูมิคุ้มกันในระบบประสาทส่วนกลาง คล้ายกับพวกมาโครฟาจ (macrophage) หรือ ฟาโกไซต์ (phagocyte) ในการจับกินเซลล์ที่ได้รับบาดเจ็บ หรือของเสียต่างๆที่เกิดขึ้นจากการที่เซลล์ถูกทำลาย

== แหล่งที่สร้าง ==
เซลล์ไมโครเกลียเป็นเซลล์ที่พัฒนามาจากในไขกระดูก (bone marrow) โดยฮีมาโตพอยติคสเตมเซลล์ซึ่งเป็นเซลล์ตั้งต้นของเซลล์เม็ดเลือดทั้งหลาย  ในระหว่างที่มีกระบวนการสังเคราะห์เกิดขึ้น สเตมเซลล์บางเซลล์ได้มีการเปลี่ยนรูปร่างเป็นโมโนไซต์ และออกจากไขกระดูกเข้าสู่สมอง และได้มีการพัฒนารูปร่างเป็นไมโครเกลียต่อไป
== ภาพเพิ่มเติม ==
ไฟล์:Makrofagi 2.jpg
== เซลล์เกลียขนิดอื่นๆ ==
เซลล์อีเพนไดมอล
แอสโทรไซต์
โอลิโกเดนโดรไซต์
เรเดียลเกลีย
เซลล์ชวานน์
เซลล์แซทเทลไลท์
== อ้างอิง ==
ระบบประสาท
เซลล์เกลีย
เซลล์อีเพนไดมอล

เซลล์อีเพนไดมอล (ependymal cell) เป็นเซลล์ค้ำจุนหรือเซลล์เกลียชนิดหนึ่งซึ่งพบได้ในระบบประสาท โดยพบเป็นเยื่อบุที่โพรงสมองและโพรงของไขสันหลัง
== ลักษณะ ==
เซลล์อีเพนไดมอลเป็นเซลล์เยื่อบุที่มีรูปทรงเป็นรูปลูกบาศก์ (cuboidal shape) เรียงตัวกันเป็นแผ่นอยู่บนฐาน (basement membrane) ที่ด้านบนของเซลล์หรือส่วนยอดของเซลล์จะพบเส้นขนเล็กๆ (cilia) ทำหน้าที่ในการโบกพัดน้ำเลี้ยงสมองและไขสันหลัง (cerebrospinal fluid ,CSF) ซึ่งบรรจุอยู่ในโพรงสมองและโพรงไขสันหลัง
== หน้าที่ ==
นอกจากช่วยให้เกิดการไหลของน้ำเลี้ยงสมองและไขสันหลังแล้ว ยังมีส่วนร่วมในกระบวนการดูดซึมสารต่าง ๆ เช่น สารอาหารเข้าสู่เนื้อเยื่อสมองและไขสันหลังอีกด้วย
== รูปภาพเพิ่มเติม ==
== เซลล์เกลียขนิดอื่นๆ ==
ไมโครเกลีย
แอสโทรไซต์
โอลิโกเดนโดรไซต์
เรเดียลเกลีย
เซลล์ชวานน์
เซลล์แซทเทลไลท์
== อ้างอิง ==
ประสาทกายวิภาคศาสตร์
เนื้อเยื่อ
เต่ามาตามาตา

เต่ามาตามาตา (tortuga matamata; ) เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกเต่าชนิดหนึ่ง ในวงศ์เต่าคองู (Chelidae) จัดเป็นเต่าเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Chelus 
โดยคำว่า "Mata mata" ที่เป็นชื่อสามัญนั้น มาจากภาษาสเปนแปลว่า "ฆ่ามัน ฆ่ามัน" จัดว่าเป็นเต่าชนิดหนึ่งที่หากินและอาศัยอยู่ในน้ำตลอดเวลา มีรูปร่างแปลกตา นับว่าเป็นนักพรางตัวเข้ากับได้ดีเยี่ยมชนิดหนึ่ง เพราะมีรูปร่างและสีสันกลมกลืนกับธรรมชาติมาก เต่ามาตามาตามีส่วนหัวที่แบนแผ่เป็นรูปสามเหลี่ยมขนาดใหญ่ และผิวหนังขรุขระและมีติ่งเนื้อล้อมรอบทำหน้าที่รับความรู้สึกและตรวจสอบการกระเพื่อมของน้ำ กระดองกว้างและแบนราบมีสันขนาดใหญ่ 3 สัน เรียงตามความยาวของกระดอง ที่เมื่ออยู่ในน้ำแล้วมองดูเหมือนก้อนหิน หรือเปลือกไม้ หรือใบไม้มากกว่า และมีจมูกที่มีความยาวคล้ายหลอด คอยาวเหมือนงู ซึ่งทั้งหมดใช้สำหรับการพรางตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมใต้พื้นน้ำ เพื่อรอดักซุ่มเหยื่อ ซึ่งได้แก่ ปลา โดยเต่ามาตามาตาจะอยู่นิ่ง ๆ อ้าปากรอปลาที่ผ่านเข้ามาในระยะของปาก จะกินปลาด้วยการดูดเข้าไป รวมถึงกินสัตว์อย่างอื่นได้ด้วย เช่น ครัสเตเชียน, สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ ตลอดจนสัตว์ปีกและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก
เต่ามาตามาตา โตเต็มที่ได้ถึง 50 เซนติเมตร น้ำหนักกว่า 20 กิโลกรัม นับเป็นเต่าน้ำที่มีขนาดใหญ่อีกชนิดหนึ่ง กระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำจืดของทวีปอเมริกาใต้ เช่น แม่น้ำโอริโนโก และแม่น้ำแอมะซอน ตั้งแต่ตอนเหนือของประเทศโบลิเวีย, ทางตะวันออกของประเทศเปรู,  ประเทศเอกวาดอร์, ทางตะวันออกของประเทศโคลอมเบีย, ประเทศเวเนซุเอลา, ประเทศกายอานา, ประเทศซูรินาม และเฟรนช์เกียนา รวมถึงตอนเหนือและตอนกลางของประเทศบราซิล มักอาศัยอยู่ในน้ำที่มีสภาพเป็นกรดสูงซึ่งเกิดจากการทับถมของเศษซากพืชต่าง ๆ จนน้ำมีสีคล้ายสีน้ำตาลหรือสีชา มีสารแทนนินสูง มีพฤติกรรมเชื่องช้าเป็น อาศัยอยู่โดดเดียว โดยหากินและอาศัยอยู่ในน้ำตลอดเวลา ยกเว้นเมื่อตัวเมียขึ้นมาวางไข่บนบกเท่านั้น โดยวางไข่บนดินเลนประมาณ 12-28 ฟอง อายุที่พร้อมขยายพันธุ์อยู่ที่ 5 ปี ฤดูการวางไข่อยู่ที่ปลายปีราวเดือนตุลาคม-ธันวาคม ใช้เวลาฟักเป็นตัวประมาณ 208 วัน 
นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง
==รูปภาพ==
ภาพ:Chelus fimbriatus head.jpg|ส่วนหัว
ภาพ:Chelus Fimbriatus (close-up).jpg|ส่วนหน้าและจมูกที่ยาวเหมือนหลอด
ภาพ:Cfimbriatus.jpg|ในที่เลี้ยง
ภาพ:Mata mata in Pata Zoo 2.jpg|เต่ามาตามาตาที่สวนสัตว์พาต้า
ภาพ:Chelus fimbriatus - Flickr - Dick Culbert.jpg|บนบก
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์เต่าคองู
สัตว์เลื้อยคลานที่เป็นสัตว์เลี้ยง
สัตว์ที่พบในทวีปอเมริกาใต้