pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีฟอกซ์

ทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีฟอกซ์ (21st Century Fox) เป็นบริษัทข้ามชาติด้านสื่อมวลชนสัญชาติอเมริกัน ตั้งอยู่ในมิดทาวน์แมนแฮตตัน นครนิวยอร์ก สหรัฐ เป็น 1 ใน 2 บริษัทที่ก่อตั้งขึ้นจากสินทรัพย์สิ่งพิมพ์ของนิวส์คอร์ปอเรชัน ซึ่งก่อตั้งโดยรูเพิร์ต เมอร์ด็อค ในปี 1980 และได้แยกสินทรัพย์สิ่งพิมพ์ออกมาในปี 2013
ทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีฟอกซ์เป็นผู้สืบทอดทางกฎหมายของนิวส์คอร์ปอเรชัน ซึ่งเกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมภาพยนตร์และโทรทัศน์เป็นหลัก เป็นกลุ่มสื่อที่ใหญ่เป็นอันดับ 4 ของสหรัฐ จนกระทั่งถูกเข้าซื้อกิจการโดยเดอะวอลต์ดิสนีย์ ส่วนอีกบริษัทหนึ่งคือนิวส์คอร์ปอเรชันในปัจจุบัน ถือครองสิ่งพิมพ์ของเมอร์ด็อค และทรัพย์สินด้านสื่ออื่นๆ ในออสเตรเลีย (ทั้งที่เขาและครอบครัวเป็นเจ้าของโดยความไว้วางใจของครอบครัว โดยมีส่วนได้เสีย 39% ในแต่ละรายการ) โดยเมอร์ด็อคเป็นประธานกรรมการบริหารร่วม ในขณะที่ลาคแลน เมอร์ด็อค ลูกชาย และ เจมส์ เมอร์ด็อค เป็นประธานกรรมการบริหารร่วมและประธานเจ้าหน้าที่บริหารตามลำดับ
ทรัพย์สินของทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีฟอกซ์รวมถึงกลุ่มฟ็อกซ์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ — เจ้าของสตูดิโอภาพยนตร์ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ (ชื่อบางส่วนของบริษัท), บริษัทแพร่สัญญาณฟ็อกซ์ และถือหุ้นใหญ่ในกิจการร่วมค้าพันธมิตรเนชั่นแนลจีโอกราฟฟิก — สื่อเชิงพาณิชย์ของสมาคมเนชั่นแนล จีโอกราฟิก ตลอดจนสินทรัพย์อื่น ๆ นอกจากนี้ยังมีกิจการต่างประเทศที่สำคัญ ได้แก่สตาร์อินเดีย ผู้ดำเนินการสถานีโทรทัศน์ที่มีชื่อเสียงของอินเดีย บริษัทอยู่ในอันดับที่ 109 ในรายชื่อ ฟอร์ชูน 500 บริษัทที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐโดยเรียงตามรายได้ทั้งหมดประจำปี 2018
เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม 2018 ผู้ถือหุ้นของทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีฟอกซ์ตกลงขายทรัพย์สินส่วนใหญ่ให้กับเดอะวอลต์ดิสนีย์ในราคา 71.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ การขายครั้งนี้ครอบคลุมสินทรัพย์ด้านความบันเทิงส่วนใหญ่ของทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีฟอกซ์ รวมถึงทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ เอฟเอ็กซ์ เน็ตเวิร์ค และพันธมิตรเนชั่นแนลจีโอกราฟฟิก เป็นต้น หลังทำสงครามการประมูลกับฟ็อกซ์ บริติช สกาย บรอดคาสติ้ง (กลุ่มสื่ออังกฤษที่ฟ็อกซ์ถือหุ้นอยู่) ถูกซื้อแยกต่างหากโดยคอมคาสต์ ในขณะที่เครือข่ายกีฬาภูมิภาคของฟ็อกซ์ถูกขายให้กับ ซินแคลร์ บรอดคาสต์ กรุ๊ป เพื่อให้สอดคล้องกับคำวินิจฉัยการต่อต้านการผูกขาด ส่วนที่เหลือประกอบด้วยฟ็อกซ์และมายเน็ตเวิร์คทีวีเป็นหลัก และบริษัทแพร่สัญญาณ สถานีโทรทัศน์ ทีมข่าว และการดำเนินงานส่วนกีฬา ถูกแยกออกเป็นบริษัทใหม่ ฟ็อกซ์ คอร์ปอเรชัน ซึ่งเริ่มทำการซื้อขายเมื่อวันที่ 19 มีนาคม 2019 จากนั้นในวันรุ่งขึ้น การเข้าซื้อกิจการทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีฟอกซ์โดยดิสนีย์ก็เสร็จสิ้นสมบูรณ์ หลังจากนั้นบริษัทในเครือทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีฟอกซ์ก็ถูกกระจายไปอยู่ในแผนกต่าง ๆ ของดิสนีย์ตามความเหมาะสม
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แนสแด็ก
บริษัทด้านสื่อของสหรัฐ
แชมป์กีฬา 7 เอชดี

ช่อง 7 เอชดี มีนโยบายสำคัญประการหนึ่ง ในอันที่จะมีส่วนร่วมพัฒนาวงการกีฬาในประเทศไทยให้ก้าวหน้าไปสู่ระดับสากล พร้อมทั้งให้การสนับสนุนแก่เยาวชนไทย ให้ความสนใจกับการเล่นกีฬา เพื่อส่งเสริมให้รู้จักใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์ด้วย
โดยเริ่มจากปี พ.ศ. 2527 ทางสถานีฯ ริเริ่มจัดการแข่งขันกีฬาสำหรับเยาวชนขึ้น ตามโครงการ แชมป์กีฬา 7 สี จนกระทั่งเกิดนักกีฬารุ่นใหม่ ที่ประสบความสำเร็จในระดับประเทศจำนวนมาก เช่น ศิริมงคล สิงห์วังชา อดีตแชมป์สภามวยโลก ในรุ่นแบนตั้มเวทและซูเปอร์เฟเธอร์เวท, เรวดี ศรีท้าว (วัฒนสิน) นักกรีฑา เจ้าของเหรียญทองซีเกมส์หลายสมัย, มนัสนันท์ แพงขะ - รัตนาภรณ์ อาลัยสุข นักกีฬาวอลเลย์บอลชายหาด เจ้าของเหรียญทองเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13, ศรสวรรค์ ภู่วิจิตร - มธุรดา คุโณปการ - ดุลยฤทธิ์ พวงทอง นักกีฬาว่ายน้ำ เจ้าของเหรียญทองซีเกมส์หลายสมัย และยังร่วมจัดการแข่งขันฟุตบอลนักเรียน 7 คน เป็นรายการแรกของประเทศไทย และยังร่วมสนับสนุนส่งเสริมเยาวชนไทย ให้ก้าวสู่การแข่งขันกีฬาระดับอาชีพ ผ่านการแข่งขันเทนนิส "แชมป์กีฬา 7 สี กรุงศรีฯ สานฝัน ตามรอยภราดร" และ การแข่งขันกอล์ฟ "แชมป์กีฬา 7 สี กรุงศรีฯ สานฝัน ตามรอยวิรดา"
==ฟุตบอลแชมป์กีฬา 7HD แชมเปียนคัพ==
==แชมป์กีฬา 7HD วอลเลย์บอลอุดมศึกษา==
==แชมป์กีฬา 7HD วอลเลย์บอลเยาวชนหญิง แชมเปียนคัพ==
==แชมป์กีฬา 7 สี เจ้าสระ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ฟุตบอลแชมป์กีฬา 7HD 
วอลเลย์บอลแชมป์กีฬา 7 สี
แชมป์กีฬา 7 สี เจ้าสระ
 
รายการโทรทัศน์ช่อง 7
กีฬาในประเทศไทย
วีก็อตยู

วีก็อตยู (WeGotYou) เป็นการรณรงค์ทางสื่อเพื่อต่อต้านยาเสพติด ซึ่งได้รับทุนจากความร่วมมือเพื่อเด็กปลอดสารเสพติด (Partnership for Drug-Free Kids) มีความแปลกใหม่ตรงที่สื่อสารโดยใช้อีโมจิทางป้ายประกาศและสื่อสาธารณะอื่นเป็นหลัก เพื่อดึงความสนใจของเยาวชน โครงการนี้ผู้ริเริ่ม คือ ฮิลล์ ฮอลลิเดย์ (Hill Holliday) บริษัทโฆษณาสัญชาติอเมริกัน
== รางวัล ==
โครงการนี้ได้รางวัลคลีโอ (Clio Awards) สองครั้งใน พ.ศ. 2559 คือ รางวัลทองคำ สำหรับการรณรงค์แบบบูรณาการในสาขาสุขภาพและสวัสดิการ และรางวัลทองสัมฤทธ์ สำหรับการสร้างสรรค์ดิจิทัลหรือโมบายล์ในสาขาเดียวกัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พ.ศ. 2558
โครงการการต่อต้านยาเสพติด
กองพลยานเกราะที่ 2 แห่งเอ็สเอ็ส "ดัสไรช์"

กองพลยานเกราะที่ 2 แห่งเอ็สเอ็ส "ดัสไรช์" ( 2. SS-Panzer-Division "Das Reich")เป็นกองพลของนาซี หน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นหนึ่งในสามสิบแปดกองพลที่ก่อตั้งโดยหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส ดัสไรช์ได้ทำหน้าที่ในช่วงการบุกครองฝรั่งเศสและได้เข้ามามีส่วนร่วมในการต่อสู้ครั้งสำคัญหลายครั้งบนแนวรบด้านตะวันออก รวมทั้งในยุทธการที่โปรโฮรอฟกาได้ต่อกรกับกองทัพรถถังคุ้มกันที่ 5 (5th Guards Tank Army) ที่ยุทธการที่คูสค์ จากนั้นก็ได้ย้ายไปยังด้านตะวันตกและได้เข้ามามีส่วนร่วมในการต่อสู้ในนอร์มังดีและยุทธการตอกลิ่ม สงครามได้ยุติลงในฮังการีและออสเตรีย ดัส ไรช์ได้มีส่วนรับผิดชอบในการสังหารหมู่ออราดูร์-ซูร์-กลานและตูล (Tulle)
== อ้างอิง ==
กองพลยานเกราะแห่งวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
กองพลยานเกราะที่ 3 แห่งเอ็สเอ็ส "โทเทินค็อพฟ์"

กองพลยานเกราะที่ 3 แห่งเอ็สเอ็ส "โทเทินค็อพฟ์" (3. SS-Panzer-Division "Totenkopf") เป็นหนึ่งในสามสิบแปดกองพลของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สแห่งนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ก่อนที่จะบรรลุในสถานะกองพล การก่อตั้งหน่วยที่ได้เป็นที่รู้จักกันในชื่อว่า คัมพ์กรุพเพอ(Kampfgruppe-กลุ่มหน่วยรบ)"ไอค์เคอ" บุคลการส่วนใหญ่ของกองพลนั้นมาจากหน่วยเอ็สเอ็ส-โทเทินค็อพฟ์แฟร์เบ็นเดอ(การ์ดผู้คุมค่ายกักกัน), และอื่นๆที่เป็นสมาชิกของทหารอาสาเยอรมันที่ได้ก่ออาชญากรรมสงครามในประเทศโปแลนด์ เนื่องจากตามที่สัญลักษณ์ประจำและชื่อ ('โทเทินค็อพฟ์' = 'หัวกะโหลก' ในภาษาเยอรมัน), บางครั้งได้ถูกเรียกว่า "กองพลหัวกะโหลก"
==อ้างอิง==
กองพลยานเกราะแห่งวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
กองพลทหารราบยานเกราะที่ 17 แห่งเอ็สเอ็ส "เกิทซ์กำปั้นเหล็ก"

กองพลทหารราบยานเกราะที่ 17 แห่งเอ็สเอ็ส "เกิทซ์กำปั้นเหล็ก" (17. SS-Panzergrenadier-Division „Götz von Berlichingen“) เป็นกองพลของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส ปฏิบัติการในแนวรบด้านตะวันตกในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
==อ้างอิง==
US Tank Battles in France 1944-45 by Steven Zaloga
Clarke, Jeffrey J. and Smith, Robert Ross - Riviera to the Rhine. Washington: GPO, 1993
Cole, Hugh M. - The Lorraine Campaign. Washington: GPO, 1993
Gunther, Helmut - Das Auge der Division: Die Aufklärungsabteilung der SS-Panzergrenadier Division Götz Von Berlichingen
Jentz, Thomas L. - Panzer Truppen. Volume II. Atglen: Schiffer Military History, 1996
Munoz, Antonio J. - Iron Fist: A Combat History of the 17. SS-Panzergrenadier-Division "Götz von Berlichingen"
Stöber, Hans - Die Sturmflut und das Ende (3 Vol)
Stoves, Rolf - Die gepanzerten und motorisierten deutschen Grossverbände 1935–45. Wölfersheim-Berstadt: Podzun-Pallas, 1994
Gordon Williamson, Stephen Andrew - The วัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส (3) : 11. to 23. Divisions'' 
กองพลทหารราบยานเกราะแห่งวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
ปฏิทรรศน์ของอ็อลเบิร์ส

ปฏิทรรศน์ของอ็อลเบิร์ส หรือ ปฏิทรรศน์ว่าด้วยความมืดของท้องฟ้าเวลากลางคืน เป็นแนวคิดทางฟิสิกส์ดาราศาสตร์และจักรวาลวิทยาเชิงกายภาพ ตั้งชื่อตามไฮน์ริช วิลเฮ็ล์ม อ็อลเบิร์ส นักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน ซึ่งตั้งข้อสังเกตว่า หากการอนุมานที่ว่าเอกภพมีขนาดกว้างไกลไม่สิ้นสุด มีจำนวนดาวเป็นอนันต์กระจายสม่ำเสมอ และอยู่ในสภาวะสถิต ท้องฟ้าเวลากลางคืนก็ไม่ควรจะมืดมิดเช่นที่ปรากฎ จึงถือเป็นหลักฐานหนึ่งที่สนับสนุนว่าเอกภพนั้นไม่ได้อยู่ในสภาวะสถิต เช่น มีจุดกำเนิดและกำลังเปลี่ยนแปลง เช่นที่บรรยายไว้ในแบบจำลองแบบบิกแบง
ในกรณีที่เอกภพมีขนาดกว้างไกลไม่สิ้นสุด มีจำนวนดาวเป็นอนันต์ กระจายสม่ำเสมอ และอยู่ในสภาวะสถิต เส้นสายตาใดๆ ที่มองออกจากโลกย่อมต้องสิ้นสุดที่ดาวฤกษ์ดวงใดดวงหนึ่งเสมอ ดังนั้นท้องฟ้าเวลากลางคืนก็ควรจะสว่างไปทั่วด้วยแสงดาวฤกษ์ที่มีจำนวนอนันต์
== ปฏิทรรศน์ ==
ปฏิทรรศน์นี้ขัดแย้งในเชิงสถิติ ที่ว่าหากเอกภพโบราณที่มีเนื้อที่เป็นอนันต์ มีดวงดาวเป็นจำนวนอนันต์ แสงของดวงดาวต่าง ๆ ควรจะส่องสว่างเต็มท้องฟ้ามากกว่าที่จะมืดมิด

เพื่อเป็นการพิสูจน์ จะสมมติให้เอกภพมีชั้นดวงดาวที่มีศูนย์กลางร่วมกันหนาเป็นชั้นละ 1 ปีแสง ต่อกันไปเรื่อย ๆ จำนวนดวงดาวในแต่ละชั้นจะอยู่ระหว่างความหนา 1,000,000,000 ถึง 1,000,000,001 ปีแสง หากเอกภพมีเนื้อสม่ำเสมอจริง ในชั้นที่สองจะมีดวงดาวจำนวนเป็นสี่เท่าของชั้นแรก ซึ่งอยู่ระหว่างระยะ 2,000,000,000 ถึง 2,000,000,001 ปีแสง แต่ทว่า ชั้นที่สองจะมีระยะห่างออกไปอีกเป็นสองเท่า ดังนั้นความสว่างของดวงดาวในชั้นที่สองจะมีค่าเป็น 1/4 ของชั้นแรก ดังนั้น แสงที่ส่องสว่างมากจากชั้นที่สองจะมีค่าเท่ากับแสงที่ส่องสว่างมาจากชั้นที่หนึ่ง
ไม่ว่าระยะจะห่างไปเท่าไหร่ แต่ความสว่างของแสงรวมจะยังคงมีค่าเท่าเดิมตามระยะทาง ซึ่งหมายความว่า แสงแต่ละชั้นจะมีการเพิ่มความสว่างขึ้นมาเรื่อย ๆ และยิ่งมีชั้นเป็นอนันต์ ท้องฟ้ายามค่ำคืนจึงควรที่จะสว่าง
หากเมฆดำบดบังแสง เมฆจะร้อนขึ้นจนส่องสว่างได้แบบดวงดาว และเปล่งแสงออกมาเป็นจำนวนเท่าเดิม
เค็พเพลอร์ได้ค้านทฤษฎีนี้ด้วยเรื่องเอกภพที่สังเกตได้จำกัด หรือมีจำนวนดวงดาวที่จำกัด และตามทฤษฎีสัมพันธภาพทั่วไปแล้ว จะจำกัดปฏิทรรศน์นี้ด้วยเอกภพจำกัด : ท้องฟ้านั้นจะไม่ได้มีค่าความสว่างเป็นอนันต์ ทุก ๆ จุดบนท้องฟ้าจะยังคงเหมือนพื้นผิวของดวงดาว
== อ้างอิง ==
จักรวาลวิทยาเชิงกายภาพ
พีระมิดโจเซอร์

พีระมิดโจเซอร์ (หรือ เจเซอร์ และ โซเซอร์) บางครั้งเรียกเป็น พีระมิดขั้นบันไดโจเซอร์ เป็นโบราณสถานที่ยังคงอยู่ในสุสานของเมืองซักกอเราะฮ์ ประเทศอียิปต์ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของซากเมมฟิส โครงสร้างสี่มุมหกชั้นเป็นอาคารหินมหึมาที่เก่าแก่ที่สุดในอียิปต์ สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 27 ก่อนคริสตกาล ในช่วงราชวงศ์ที่ 3 เพื่อฝังพระศพของฟาโรห์โจเซอร์ ซึ่งมีผู้ออกแบบพีระมิดคือ อิมโฮเทป และมีเป็นจุดศูนย์กลางของอาคารที่ฝังศพกว้างใหญ่ในลานขนาดมหึมาล้อมรอบด้วยโครงสร้างพิธีและการตกแต่ง
พีระมิดนี้ผ่านการบูรณะและปรับปรุงใหม่หลายครั้ง เดิมพีระมิดขั้นบันได สูง  และฐานมีความยาวประมาณ  และถูกฉาบด้วยหินปูนสีขาว ใน ค.ศ. 1997 พีระมิดขั้นบันได (หรือพีระมิดดั้งเดิม) เคยถือเป็นสิ่งก่อสร้างหินตัดขนาดใหญ่ที่สร้างโดยมนุษย์
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2020 มีการเปิดพีระมิดนี้ให้แก่ผู้เข้าชมอีกครั้งหลังปิดฟื้นฟูเป็นเวลา 14 ปี
==อ้างอิง==
== ข้อมูล ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
พีระมิดในอียิปต์
สิ่งก่อสร้างในเขตผู้ว่าการกีซา
ดาห์ชูร์

ดาห์ชูร์ (دهشور  , ⲧⲁϩϭⲟⲩⲣ Dahchur) เป็นสถานที่ฝังพระศพของอียิปต์โบราณ ซึ่งที่ตั้งอยู่ในทะเลทรายของฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไนล์ประมาณ 40 กิโลเมตรทางใต้ของกรุงไคโร มันเป็นที่รู้จักมากที่สุดสำหรับพีระมิดมิดหลายแห่ง และมีอยู่สองแห่ง ซึ่งเป็นพีระมิดที่เก่าแก่ที่สุดและใหญ่ที่สุดและรักษาที่ดีที่สุดในอียิปต์สร้างเมื่อประมาณ 2613-2589 ปีก่อนคริสตกาล
==พีระมิด==

การสร้างพีระมิดที่ดาห์ชูร์เป็นประสบการณ์การเรียนรู้ที่สำคัญอย่างยิ่งสำหรับชาวอียิปต์โบราณ มันให้พวกเขาด้วยความรู้และความรู้ที่จะเปลี่ยนจากพีระมิดขั้นบันไดไปเป็นพีระมิดที่มีลักษณะด้านราบเรียบ ในท้ายที่สุดความกว้างของประสบการณ์จะช่วยให้พวกเขาในการสร้างมหาพีระมิดแห่งกิซ่า ซึ่งเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกโบราณที่ยังคงสภาพอยู่จนถึงวันนี้
พีระมิดแห่งแรกในดาห์ชูร์ คือ พีระมิดหักงอ (สร้างเมื่อประมาณ 2613 - 2589 ก่อนคริสต์ศักราช) สร้างขึ้นภายใต้การปกครองของฟาโรห์สเนเฟรู เป็นการสร้างพีระมิดด้านเรียบ แต่ไม่ประสบการสำเร็จคือพีระมิดมีลักษณะงองุ้ม จึงใช้เป็นที่ฝังพระศพไม่ได้ หลังจากไม่ประสบความสำเร็จในการสร้างพีระมิดแห่งแรก จึงทำให้ฟาโรห์สเนเฟรูทรงให้สร้างพีระมิดในดาห์ชูร์อีกคือ พีระมิดแดง เมื่อสร้างเสร็จพีระมิดได้รับการพิจารณาจะประสบความสำเร็จเพราะมันเป็นพีระมิดที่มีลักษณะเรียบด้านและพีระมิดมีความสูงประมาณ 341 ฟุต (104 เมตร) ทำมุมประมาณ 43 องศา ชื่อพีระมิดแดงของฟาโรห์สเนเฟรูก่อสร้างจากหินปูนสีแดง และมีข้อสันนิษฐานว่าพีระมิดนี้ อาจจะเป็นที่ฝังพระศพของฟาโรห์สเนเฟรู

หลังจากสิ้นพระชนม์ของฟาโรห์สเนเฟรู พระโอรสของพระองค์ ฟาโรห์คูฟูได้สร้างพีระมิดแห่งที่สามขึ้น ซึ่งฟาโรห์คูฟูต้องการที่จะสร้างพีระมิดตามที่พระราชบิดาของพระองค์ ในการออกแบบและการก่อสร้างพีระมิดแห่งที่สามใช้ระยะเวลาประมาณ 23 ปี (ระหว่าง 2589-2566 ปีก่อนคริสตกาลคริสต์ศักราช) โดยมีความสูงประมาณ 481 ฟุต (147 เมตร) และทำมุมประมาณ 52 องศา และหลังจากนั้นก็มีฟาโรห์หลายพระองค์จนถึงราชวงศ์ที่ 12 ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่สองได้สร้างพีระมิดขาวขึ้นในดาห์ชูร์ และพระราชนัดดาของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่สอง ฟาโรห์เซนุสเรตที่สามก็ได้สร้างพีระมิดสำหรับเป็นที่ฝังพระศพของพระองค์กับพระราชธิดาของพระองค์ ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่สามได้ก่อสร้างพีระมิดดำในดาห์ชูร์
==ภูมิอากาศ==
ดาห์ชูร์มีสภาพภูมิอากาศแบบทะเลทรายเขตร้อน (BWh) ตามการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
อียิปต์โบราณ
สุสานในประเทศอียิปต์
แหล่งมรดกโลกในประเทศอียิปต์
ประเทศในสหราชอาณาจักร

สหราชอาณาจักรประกอบด้วย 4 ประเทศ (country) ได้แก่ อังกฤษ สกอตแลนด์ เวลส์ และไอร์แลนด์เหนือ
ภายในสหราชอาณาจักร ไอร์แลนด์เหนือ สกอตแลนด์ และเวลส์ ได้รับเอกราชในขั้นตอนการกระจายอำนาจทางนิติบัญญัติ จนมีสถานะเป็นรัฐอธิปไตยแบบเอกเทศ ทั้งนี้รัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักรและรัฐบาลอังกฤษยังมีอำนาจจัดการกับกิจการที่สงวนไว้ทั้งหมดสำหรับไอร์แลนด์เหนือ กับสกอตแลนด์ และในกิจการที่ไม่ได้ถ่ายโอนทั้งหมดสำหรับเวลส์ แต่ไม่ใช่กิจการทั่วไปซึ่งได้ถ่ายโอนอำนาจไปยังรัฐสภาไอร์แลนด์เหนือ รัฐสภาสกอตแลนด์และสมัชชาแห่งชาติเวลส์ นอกจากนี้การโอนอำนาจปกครองตนเองให้ไอร์แลนด์เหนือ เป็นเงื่อนไขในการร่วมมือระหว่างฝ่ายบริหารไอแลนด์เหนือและรัฐบาลไอร์แลนด์ และรัฐบาลอังกฤษให้คำปรึกษากับรัฐบาลไอร์แลนด์เพื่อบรรลุข้อตกลงในเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับเรื่องการเงิน ไอร์แลนด์เหนือ อังกฤษประกอบไปด้วยประชากรส่วนใหญ่ และพื้นที่ของสหราชอาณาจักรยังคงเป็นความรับผิดชอบของสหราชอาณาจักรรัฐสภารวมศูนย์ในลอนดอน
หมู่เกาะช่องแคบ และเกาะไอล์ออฟแมน เป็นอาณานิคมของรัฐบาลอังกฤษ (Crown) และไม่ใช่ส่วนหนึ่งของสหราชอาณาจักร ในทำนองเดียวกับที่ดินแดนโพ้นทะเลของอังกฤษส่วนที่เหลือของจักรวรรดิอังกฤษไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของสหราชอาณาจักร
ในอดีต นับแต่ปี ค.ศ. 1801 (หลังจากพระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1800) จนกระทั่ง ปี 1921 เกาะไอร์แลนด์ทั้งหมดเป็นชาติหนึ่งภายในสหราชอาณาจักร ไอร์แลนด์แบ่งออกเป็นสองเขตอำนาจศาลใน ปี 1921 ได้แก่ ไอร์แลนด์ใต้และไอร์แลนด์เหนือ ไอร์แลนด์ใต้ได้รับอิสรภาพจากสหราชอาณาจักร ภายใต้รัฐธรรมนูญของรัฐอิสระไอริช ค.ศ. 1922
== ข้อมูลพื้นฐาน ==
=== ข้อมูลสถิติ ===
== อ้างอิง ==
สหราชอาณาจักร
เฮเทเฟเรสที่ 1

เฮเทเฟเรสที่ 1 เป็นพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณในช่วงราชวงศ์ที่สี่ของราชอาณาจักรอียิปต์ และเป็นพระมเหสีในฟาโรห์สเนฟรู
==พระราชประวัติ==
ราชินีเฮเทเฟเรสที่ 1 พระนางอาจจะเป็นพระมเหสีของฟาโรห์สเนฟรู และเป็นพระมารดาของฟาโรห์คูฟู และเป็นไปได้ว่าราชินีเฮเทเฟเรสที่ 1 เป็นเพียงพระมเหสีรองของฟาโรห์สเนเฟรู และมีชื่อเสียงโด่งดังหลังจากที่พระโอรสของพระองค์ขึ้นครองราชย์ พระองค์เป็นพระอัยยิกา (ย่า) ของฟาโรห์เจดีเฟร ฟาโรห์คาเฟร และพระนางเฮเทเฟเรสที่สอง การอภิเษกสมรสของเฮเทปเฮเอสที่ 1กับฟาโรห์สเนเฟรู ทำให้ฟาโรห์สเนเฟรูมีสิทธิในการครองราชย์ต่อจากฟาโรห์ฮูนิ เนื่องจากราชินีเฮเทเฟเรสที่ 1 เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์ฮูนิ และให้กำเนิดพระรัชทายาทคือฟาโรห์คูฟู 
ราชินีเฮเทเฟเรสที่ 1 สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยของฟาโรห์คูฟู
==อ้างอิง==
ราชินีแห่งอียิปต์โบราณ
อังค์ฮาฟ

อังค์ฮาฟ เป็นเจ้าชายชาวอียิปต์และทำหน้าที่เป็นหัวหน้าและผู้ควบคุมงานให้แก่ฟาโรห์คูฟู ผู้เป็นพระเชษฐาพระองค์หนึ่งของอังค์ฮาฟ พระองค์มีชีวิตอยู่ในช่วงราชวงศ์ที่ 4 ของราชอาณาจักรอียิปต์ ราวประมาณ 2613 ถึง 2494 ปีก่อนคริสตกาล
อังค์ฮาฟเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์สเนฟรูกับพระมเหสีไม่ทราบพระนาม หลุมฝังพระศพของอังค์ฮาฟอยู่ในมาสตาบาในกีซา อังค์ฮาฟได้อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงเฮเตเฟเรส A ซึ่งพระราชธิดาพระองค์โตของฟาโรห์สเนฟรูกับพระนางเฮเตเฟอร์เรสที่ 1 และเป็นพระขนิษฐานต่างมารดาของอังค์ฮาฟ ทั้งสองพระองค์ก็มีพระราชธิดาด้วยกัน 1 พระองค์
==อ้างอิง==
ราชวงศ์ที่สี่แห่งอียิปต์
ภาษาสกอต

ภาษาสกอต เป็นภาษาในกลุ่มภาษาเจอร์แมนิก ที่ใช้พูดกันในแถบพื้นที่ราบของสกอตแลนด์ และในพื้นที่อัลสเตอร์ (ซึ่งเรียกสำเนียงท้องถิ่นว่าอัลสเตอร์สกอต ชาวสกอตมักเรียกภาษานี้ว่า สกอตที่ราบต่ำ เพื่อไม่ให้สับสนกับภาษาแกลิกสกอต และภาษาเคลต์ซึ่งถูกจำกัดพื้นที่การใช้ตามประวัติศาสตร์ในแถบพื้นที่ราบสูงของสกอตแลนด์ ภาษาสกอตถูกพัฒนาขึ้นในสมัยเดียวกับภาษาอังกฤษสมัยกลาง
นับแต่ต้นศตวรรษที่ 15 เป็นต้นมา ภาษาอังกฤษที่ใช้ในสกอตแลนด์ได้มีวิวัฒนาการ จนกลายเป็นภาษาที่มีเอกลักษณ์แตกต่างจากภาษาอังกฤษและภาษาท้องถิ่นอื่น ๆ ที่พูดกันในอังกฤษ หากแต่ยังขาดชื่อเรียก แต่หลังจาก ปี ค.ศ. 1495 เป็นต้นมา คำว่า สกอตติช (Scottis) ถูกใช้มากขึ้นเพื่ออ้างถึงภาษาพูดในถิ่นที่ลุ่ม ในขณะที่คำว่า Erse ซึ่งแปลว่า ไอริช ถูกใช้เป็นชื่อเรียกภาษาแกลิค ฯ ยกตัวอย่างเช่น ในตอนปลายศตวรรษที่ 15 วิลเลียม ดันบาร์ กวีชาวสกอต ใช้คำว่า Erse เพื่ออ้างถึงภาษาแกลิคและในช่วงต้นศตวรรษที่ 16 กาวิน ดักลาส เริ่มใช้คำว่า Scottis เพื่ออ้างอิงถึงภาษาถิ่นที่ราบลุ่ม ปัจจุบันภาษาแกลิกของสกอตแลนด์มักถูกเรียกว่า ภาษาแกลิก-สกอต หรือ ภาษาแกลิกสกอตแลนด์
== อ้างอิง ==
กลุ่มภาษาเจอร์แมนิกตะวันตก
ภาษาในสหราชอาณาจักร
ภาษาประธาน–กริยา–กรรม
คาเนเฟอร์

คาเนเฟอร์ ("ความงามของวิญญาณ") เป็นเจ้าชายแห่งอียิปต์โบราณ พระองค์มีชีวิตอยู่ในราชวงศ์ที่ 4 หรือต้นราชวงศ์ที่ 5 ของยุคราชอาณาจักรเก่า และเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์สเนฟรู
==อาชีพ==
คาเนเฟอร์ดำรงตำแหน่งเป็นอัครมหาเสนาบดี นอกจากนี้พระองค์ยังเป็น "พระราชโอรสของฟาโรห์"
==สุสาน==
คาเนเฟอร์ถูกฝังอยู่ในมาสตาบาหมายเลข DAM 15 ที่ดาห์ชูร์ ในหลุมฝังศพของพระองค์พบเศษชิ้นส่วนที่หลุดจากประตูหิน
==อ้างอิง==
โพธาราม

redirect อำเภอโพธาราม
โปเกม่อน ศิษย์นายกอนงค์

โปเกม่อน ศิษย์นายกอนงค์  เป็นทั้งนักมวยไทยและนักเล่นเกมโปเกมอนชาวไทย ผู้สร้างผลงานชนะน็อกที่สนามมวยเวทีลุมพินีตั้งแต่อายุเพียง 16 ปี
== ประวัติ ==
โปเกม่อน ศิษย์นายกอนงค์ เป็นนักมวยไทยจากอำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งมีชื่อชกเดิมคือ โปเกม่อน ทต.บุญทัน เขาเคยสร้างผลงานในศึกมรดกมวยไทย ทต.บ้านค้อ ที่จัดขึ้น ณ เวทีมวยชั่วคราวเทศบาลตำบลบ้านค้อ อำเภอโนนสัง จังหวัดหนองบัวลำภู ในวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2559 ด้วยการชนะน็อกวีระพลเล็ก อบต.นาหนองทุ่ม ในยกแรก
ส่วนในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2560 โปเกม่อนเป็นฝ่ายแพ้คะแนนคนเหล็กเพชร เกียรติบุญเกิน ในรายการมวยดัง มวยมัน วันอาทิตย์ ที่เวทีมวยนานาชาติรังสิต
จากนั้นในวันที่ 24 กันยายน ของปีเดียวกัน โปเกม่อนเข้าแข่งขันศึกมวยไทย ท่อน้ำไทย เดอะฮีโร่ ที่จัดขึ้น ณ เวทีมวยคมชัดลึก ตลาด อตก.3 จังหวัดนนทบุรี ซึ่งเขาเป็นฝ่ายชนะน็อกพลังทิพย์ เพชรตำหนัก ในยกที่ 3
และในวันที่ 25 พฤศจิกายน โปเกม่อนเข้าแข่งขันคู่เปิดรายการศึกมวยไทยลุมพินีทีเคโอ ที่สนามมวยเวทีลุมพินี ถนนรามอินทรา โดยปะทะกับเพชรรุ่ง เพชรเจริญ ซึ่งโปเกม่อนเป็นฝ่ายทำผลงานขึ้นนำช่วงสามยกแรก อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลาที่เหลือ เพชรรุ่งกลับเป็นฝ่ายดักโจมตีได้มากกว่า ส่งผลให้โปเกม่อนเป็นฝ่ายแพ้คะแนนในการต่อสู้ครั้งนี้
เดือนเมษายน พ.ศ. 2561 โปเกม่อนมีคิวปะทะกับโพธิ์แก้วเล็ก โรงเรียนราชวินิตบางแก้ว ในรายการศึกมวยไทยลุมพินีทีเคโอ
== โปเกมอน ==
นายกอนงค์ การุณรัตน์ ซึ่งเป็นหัวหน้าคณะ ได้เปิดเผยถึงที่มาของชื่อโปเกม่อน กล่าวคือ โปเกม่อน ศิษย์นายกอนงค์ เป็นผู้ที่ชอบเล่นเกมโปเกมอน ในช่วงว่างจากการฝึกซ้อมมวยไทย จึงนำมาตั้งเป็นชื่อชกดังกล่าว
== สถิติการแข่งขัน ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สถิติการขึ้นชกมวยไทยของ โปเกม่อน ศิษย์นายกอนงค์ - thboxing.com
นักมวยไทยชาวไทย
นักเล่นวิดีโอเกมโปเกมอน
บุคคลจากอำเภอเดชอุดม
เกีย มอเตอร์ส

เกีย มอเตอร์ คอเปอเรชัน (Kia Motor Corporation , , หรือ "Kia automobile"; แสดงเป็น KIΛ) สำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงโซล เป็นผู้ผลิตรถยนต์สัญชาติเกาหลีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่สองรองจากบริษัทฮุนได มอเตอร์ มียอดขายมากกว่า 3.3 ล้านคันในปี 2015 ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2015 เกีย มอเตอร์ คอเปอเรชัน ได้ถูกฮุนไดซื้อหุ้นส่วน 33.88% เป็นมูลค่ามากกว่า 6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
==รุ่นรถยนต์==
==อ้างอิง==
เกีย
ตราสินค้ารถยนต์
บริษัทรถยนต์
บริษัทของเกาหลีใต้
การ์ดไฟท์!! แวนการ์ด (อนิเมะ)

การ์ดไฟท์!! แวนการ์ด (カードファイト!! ヴァンガード - Kādofaito!! Vangādo ทับศัพท์จาก CARDFIGHT!! Vanguard) เป็นการ์ตูนอนิเมะเรื่องยาวของญี่ปุ่น ที่มีพื้นฐานจากการ์ดเกมการ์ดไฟท์!! แวนการ์ด ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 2011
== ประวัติ ==
การ์ดไฟท์!! แวนการ์ด ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 2011 และมีซีรีส์ที่ต่อเนื่องกัน
การ์ดไฟท์!! แวนการ์ด
การ์ดไฟท์!! แวนการ์ด บทเอเชียเซอร์กิต
การ์ดไฟท์!! แวนการ์ด บทลิงก์โจ๊กเกอร์
การ์ดไฟท์!! แวนการ์ด บทลีเจี้ยนเมท
การ์ดไฟท์!! แวนการ์ด G
การ์ดไฟท์!! แวนการ์ด G บทกีอัสไครซิส
การ์ดไฟท์!! แวนการ์ด G บทสไตรด์เกท
การ์ดไฟท์!! แวนการ์ด G NEXT
การ์ดไฟท์!! แวนการ์ด G Z
การ์ดไฟท์!! แวนการ์ด V
== เนื้อเรื่อง ==
เรื่องราวของหนุ่มน้อยผู้อ่อนแอ และขี้อาย เซนโด ไอจิ เขาใช้ชีวิตของเขามองไปข้างหลังมากกว่ามองข้างหน้าและพยายามที่จะทำตัวไม่ให้โดดเด่น แต่เขามีสิ่งหนึ่งที่เขาเก็บติดตัวไว้ตลอด คือบลัสเตอร์เบลดการ์ดเกมจากเพื่อนในวัยเด็ก ซึ่งทำให้เขามีความมั่นใจในตัวเองมากขึ้น และนั่นอาจเป็นต้นเหตุนำเขาและเพื่อนในวัยเด็กมาพบกันอีกครั้งและเป็นผู้สอนให้ไอจิได้รู้จักกับวิธีการเล่นการ์ดเกมแวนการ์ดที่ชื่อว่า การ์ดไฟท์! แวนการ์ด และนี่เองคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ไอจิค่อยๆเปลี่ยนแปลงและเติบโตขึ้นเป็นลูกผู้ชายทีละน้อยจากการต่อสู้กับผู้คนต่างๆผ่านการ์ดเกม
== ตัวละคร ==
=== ตัวละครหลัก ===
เซนโด ไอจิ
ไค โทชิกิ
โทคุระ มิซากิ
คัตซึรางิ คามุย
โมริคาว่า คัตสึมิ
นิตตะ ชิน
วิทติ้ง มาร์ก
เซนโด เอมิ
มิวะ ไทชิ
อิซากิ ยูตะ
ซึซึงาโมริ เรน
อิชิดะ นาโอกิ
== รายชื่อตอน ==
== ดูเพิ่ม ==
การ์ดไฟท์!! แวนการ์ด
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
Thai Vanguard Club ทางเฟซบุ๊ก
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2554
การ์ดไฟท์!! แวนการ์ด
โอแอลเอ็ม (บริษัท)
ทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์
เกมไพ่ในอนิเมะและมังงะ
รถยนต์นั่งขนาดกลาง

รถยนต์นั่งขนาดกลาง (Mid-sized) เป็นการแบ่งประเภทของรถยนต์ตามทวีปอเมริกาเหนือและทวีปออสเตรเลียของกลุ่มรถยนต์ที่มีขนาดใหญ่กว่ารถยนต์นั่งขนาดเล็ก ส่วนในทวีปยุโรปรถประเภทนี้ถูกจัดอยู่ในกลุ่ม ดี-เซ็กเมนต์
==สหรัฐอเมริกา==
รถยนต์ที่ได้จำกัดความเป็นรถยนต์นั่งขนาดกลางในสหรัฐอเมริกาคือแรมเบลอร์ ซิกซ์ เปิดตัวในปี ค.ศ. 1956 ถึงแม้ว่าจะถูกเรียกว่า "รถยนต์นั่งขนาดเล็ก" ในขณะนั้นก็ตาม รถยนต์นั่งขนาดกลางได้เริ่มได้รับความนิยมมากขึ้นกว่าขนาดเล็กในช่วงต้นยุค ตัวอย่างเช่น ฟอร์ด แฟร์เลน เปิดตัวใน ค.ศ. 1962 เป็นประเภท "รถยนต์นั่งขนาดเล็กค่อนข้างกลาง (compact intermediate)" เนื่องจากมีขนาดใหญ่กว่ารุ่นที่ใกล้เคียงอย่างฟอร์ด ฟอลคอน เจเนอรอล มอเตอร์สก็ได้ทำรถยนต์ประเภทนี้ด้วย เช่น โอลส์โมบิล เอฟ-85 พอนทิแอค เทมเพส และบูอิก สเปเชียล ซึ่งไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับเชฟโรเลต คอร์แวร์ แต่ก็มีขนาดใกล้เคียงกัน
==อ้างอิง==
ประเภทของรถยนต์
สงครามโกะซันเน็ง

สงครามโกะซันเน็ง  หรือที่รู้จักในชื่อว่า สงครามสามปีช่วงหลัง เกิดสงครามในช่วงปลายยุคค.ศ. 1080 ในประเทศญี่ปุ่น จังหวัดมุตซึบนเกาะฮนชู
== ประวัติ ==
สงครามโกะซันเน็งเป็นสงครามที่ค่อนข้างยาวนานซึ่งในขณะเวลานั้นถือเป็นการแสดงอำนาจของแต่ละคน
สงครามโกะซันเน็งเกิดจากการมีความบาดหมางกันในตระกูลคิโยฮาระ (บางครั้งถูกเรียกว่า "คิโยวาระ") การสงบศึกถือเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยาก มินาโมโตะ โยชิ ซึ่งเป็นผู้ปกครองจังหวัดมุตซึใน ค.ศ. 1083 พยายามทำให้การต่อสู้ระหว่าง คิโยฮาระ โนะ มาซาฮิระ, อิเอฮิระ และ นาริฮิระ สงบลง
มินะโมโตะ โยชิสงบศึกไม่สำเร็จจึงต้องใช้กองกำลังของตนเพื่อสงบศึก ได้รับความช่วยเหลือจาก ฟูจิวาระ โนะ คิโยฮาระ ท้ายที่สุด อิเอฮาระ และ นาริฮิระ ถูกฆาตกรรม
ระหว่างการบุกคานาซาวะ (1086–1089) มินาโมโตะ โยชิ จะถูกลอบสังหารแต่โดยไหวพริบเขาเห็นนกแตกรังที่ต้นไม้ทำให้เขารู้ว่ามีคนอยู่
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
Turnbull, Stephen. (1998). 'The Samurai Sourcebook'. London: Cassell & Co.
สงครามเกี่ยวข้องกับญี่ปุ่น
ยุคเฮอัง
รถโดยสารประจำทางในฮานอย

ในปัจจุบัน รถโดยสารประจำทาง ยังคงเป็นระบบขนส่งหลักของฮานอย เมืองหลวงของประเทศเวียดนาม ปัจจุบันมีเส้นทางเดินรถกว่า 100 สาย ภายใต้การควบคุมของ Transerco และบริษัทเอกชนบางแห่ง รถโดยสารวิ่งให้บริการในเขตนครฮานอยและพื้นที่จังหวัดใกล้เคียง รถส่วนใหญ่มีสีหลักคือสีแดงและสีเหลือง แต่ในระยะหลัง ก็มีสีเขียว สีน้ำเงิน และสีส้มเพิ่มเข้ามา เวลาในการให้บริการ คือ 5 นาฬิกา ถึง 22 นาฬิกา 30 นาที รถโดยสารส่วนมากจะติดตั้งระบบเสียงไว้คอยประกาศ และยังมีไฟแอลอีดี เพื่อแสดงจุดจอด
== เส้นทางเดินรถ ==
=== เส้นทางเงินสงเคราะห์ ===
ปัจจุบันมีเส้นทางรถโดยสารที่ได้รับเงินสงเคราะห์จากรัฐบาล ประมาณ 100 สาย โดยสายหลัก จะมีตั้งแต่หมายเลข 01 ไปจนถึง 88 ส่วนสายกิ่ง จะเพิ่มตัวอักษรภาษาอังกฤษด้านหลังตัวเลข เช่น สาย 06B
สายที่เดินรถเป็นวงกลม ได้แก่
สาย 09: เลียบทะเลสาบ Hoan Kiem
สาย 18: มหาวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์แห่งชาติ
สาย 23: Nguyen Cong Tru
=== เส้นทางที่ไม่ใช่เงินสงเคราะห์ ===
=== เส้นทางที่เชื่อมต่อท่าอากาศยาน ===
สายที่สามารถเชื่อมต่อกับท่าอากาศยานนานาชาติโหน่ยบ่าย แบ่งเป็น สายเงินสงเคราห์ 3 สาย ได้แก่
สาย 07: จากสถานีขนส่งผู้โดยสาร Cau Giay
สาย 17: จากสถานีขนส่งผู้โดยสาร Long Bien
สาย 90: จากสถานีขนส่งผู้โดยสาร Kim Ma
และสายที่ไม่ใช่เงินสงเคราะห์ 1 สาย คือ สาย 86 วิ่งจากสถานีรถไฟฮานอย
== ค่าโดยสาร ==
ค่าโดยสารเที่ยวเดี่ยว อยู่ระหว่าง 7,000-9,000 ด่อง ขึ้นกับระยะทางที่ใช้ สำหรับผู้ที่เดินทางจากชานเมืองเข้ามาทำงาน สามารถซื้อบัตรรายเดือนในราคา 100,000 ด่อง เพื่อขึ้นได้บางสาย หรือถ้าต้องการขึ้นทุกสาย สามารถซื้อบัตรเดือนได้ในราคา 200,000 ด่อง สำหรับนักเรียน คนทำงานเขตอุตสาหกรรม และผู้สูงอายุ ซื้อบัตรเดือนได้ในราคาครึ่งหนึ่งจากที่กล่าวมาข้างต้น
== แอพพลิเคชัน ==
ปัจจุบันมีแอพพลิเคชันเพื่อใช้ค้นหาและติดตามรถโดยสารประจำทาง ซึ่งสามารถดาวน์โหลดได้ในเวียดนามเท่านั้น
== อ้างอิง ==
การขนส่งในฮานอย