pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
บริการการแพทย์ฉุกเฉิน

บริการการแพทย์ฉุกเฉิน (Emergency medical services, EMS) คือบริการฉุกเฉินที่ให้การดูแลรักษาอาการป่วยนอกโรงพยาบาลและเคลื่อนย้ายผู้ป่วยที่มีอาการป่วยหรือบาดเจ็บเฉียบพลันไม่ให้เคลื่อนย้ายด้วยตนเอง นอกจากนี้ บริการการแพทย์ฉุกเฉินยังเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ให้บริการการแพทย์, ทีมปฐมพยาบาล, ทีมฟาสต์, ทีมฉุกเฉิน, ทีมกู้ภัย, ทีมรถพยาบาล, บริการเคลื่อนย้ายผู้ป่วย, คณะพยาบาล และทีมกู้ชีวิต
== ขั้นตอนการปฏิบัติงาน ==

บริการการแพทย์ฉุกเฉินมีจุดประสงค์หลักคือช่วยชีวิต, ป้องกันไม่ให้สถานการณ์เลวร้ายลง และบรรเทาอาการปวด โดยมีสัญลักษณ์คือ "ดาวแห่งชีวิต" (Star of Life) ซึ่งประกอบด้วยสัญลักษณ์คทางูเดี่ยวแทนการรักษา ซึ่งดาวหกแฉกแทนหกหน้าที่ของหน่วยแพทย์ฉุกเฉินดังนี้
การตรวจ – บุคคลสาธารณะหรือบุคคลอื่น ๆ ที่พบว่าเกิดเหตุและเข้าใจปัญหา
การรายงาน – บุคคลที่อยู่ในที่เกิดเหตุให้ทำการเรียกร้องกับทางบริการการแพทย์ฉุกเฉิน (911) และให้รายละเอียดที่จะให้ความช่วยเหลืออย่างเข้าใจ
การตอบสนอง – ผู้เชี่ยวชาญด้านการกู้ภัย (EMS) จะถูกส่งมาถึงที่เกิดเหตุให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ และจะทำการรักษาเบื้องต้นให้
การรักษาเบื้องต้น – บริการการแพทย์ฉุกเฉินจะทำการรักษาตามความเหมาะสมและทันเวลา ในการรักษาผู้ป่วย ณ จุดเกิดเหตุ
การดูแลระหว่างส่งต่อ – ในระหว่างการเดินทาง บริการการแพทย์ฉุกเฉินจะทำการเคลื่อนย้ายผู้ป่วยตามความเหมาะสมเพื่อส่งต่อให้กับแพทย์เป็นผู้ดูแล
การส่งต่อให้การบริบาลเฉพาะทาง – ผู้ป่วยจะถูกส่งไปสถานที่รักษาตามความเหมาะสม เช่น แผนกฉุกเฉินที่โรงพยาบาลเป็นการดูแลของแพทย์ เป็นต้น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
"Emergency Medical Services in the European Union: report of an assessment project co-ordinated by the European Union"
World Health Organization: Department of Violence and Injury Prevention "Prehospital Trauma Care Systems" 
บริการการแพทย์ฉุกเฉิน
การช่วยชีวิต
กระทรวงความมั่นคงแห่งรัฐ (สหภาพโซเวียต)

กระทรวงความมั่นคงแห่งรัฐ (Министерство государственной безопасности СССР, МГБ, MGB) เป็นชื่อของสำนักข่าวกรองแห่งสหภาพโซเวียตจากปี 1946-1953
==หนังสือเพื่มเติม==
สหภาพโซเวียต
รัฐบาลสหภาพโซเวียต
อดีตหน่วยสืบราชการลับ
ตำรวจลับ
คีปคาล์มแอนด์แคร์รีออน

คีปคาล์มแอนด์แคร์รีออน (Keep Calm and Carry On; ตั้งสติ แล้วใช้ชีวิตต่อไป) เป็นใบปลิวและคำขวัญโฆษณาชวนเชื่อของรัฐบาลสหราชอาณาจักร ซึ่งใบปลิวถูกผลิตขึ้นในปี ค.ศ. 1939เมื่อสหราชอาณาจักรเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สอง โดยผลิตออกมาเป็นจำนวนทั้งหมด 2.45 ล้านใบ
ต่อมาในปี ค.ศ. 2000 ได้มีการค้นพบหนึ่งในใบปลิวฉบับดั้งเดิมที่ร้านหนังสือ Barter Books จึงกลายเป็นกระแสจนมีการนำมาทำเป็นสินค้าอื่นๆ และทำเป็นฉบับล้อเลียนกันอย่างกว้างขวาง
== สมุดภาพ ==
Keep Calm and Carry On ยังมีใบปลิวแบบอื่นดังนี้
Freedom Is In Peril Defend It With All Your Might.svg|Freedom Is In Peril
Your Courage, Your Cheerfulness, Your Resolution Will Bring Us Victory.svg|Your Courage
Keep Calm merchandise.jpg|สินค้า
Stay Alive and Avoid Zombies.png|ใบปลิวล้อเลียนในปี 2009
== อ้างอิง ==
== หนังสือเพื่มเติม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Photographs displaying examples of the poster's popularity, as printed in The Guardian
Photo of the original poster on the Barter Books website
First person: 'I am the Keep Calm and Carry On man'
Dr Bex Lewis, Original history of the poster, and blog tracing its 21st Century renaissance 
Video explaining the basic history of the poster
Popular Keep Calm Posters 
โฆษณาชวนเชื่อ
สงครามโลกครั้งที่สอง
สหราชอาณาจักร
อินเทอร์เน็ตมีม
คอลล์ออฟดิวตี: ยูไนทิดออฟเฟนซิฟ

คอลล์ออฟดิวตี: ยูไนทิดออฟเฟนซิฟ (Call of Duty: United Offensive) เป็นวิดีโอเกมภาคเสริมแนวยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งที่พัฒนาโดย Gray Matter Interactive ซึ่งพัฒนาร่วมกับ Pi Studios และจัดจำหน่ายโดยแอคติวิชัน เป็นเกมสำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์และ โอเอสเทน โดยวางจำหน่ายในวันที่ 14 กันยายน 2004
== รูปแบบการเล่น ==
คอลล์ออฟดิวตี: ยูไนทิดออฟเฟนซิฟเป็นชุดเสริมของเกมคอลล์ออฟดิวตี 1 ตัวเกมยังใช้ระบบจากภาคที่แล้วแต่ปรับปรุงระบบเกมให้ดีขึ่นกว่าภาคที่แล้ว
== ตัวละครในเกม ==
Cpl. Scott Riley เป็นตัวละครแรกของยูไนทิดออฟเฟนซิฟในส่วนอเมริกาด้วย Riley เป็นทหารจากกองทัพสหรัฐอเมริกา ที่เข้าร่วมในยุทธการตอกลิ่มโดยที่ Riley ต่อสู้ในเมือง Bastogne และกองทัพของเขาเข้าโจมตีหมู่บ้าน Foy ในเบลเยียม โดยในฉากของส่วนนี้ได้มาจากละครของช่องเอชบีโอเรื่อง Band of Brothers ตอน Bastogne และ The Breaking Point
Sgt. James Doyle เป็นตัวละครที่สองของยูไนทิดออฟเฟนซิฟในส่วนอังกฤษด้วย Doyle เป็นพลปีนป้องกันในเครื่องบิน บี-17 ของกองทัพอากาศสหราชอาณาจักรที่มาทิ้งระเบิดในเนเธอร์แลนด์ต่อมาเครื่องบิน บี-17 ของ Doyle ถูกยิงตกแต่ Doyle ได้รับการช่วยเหลือจากขบวนการต่อต้านดัตช์ ในเวลาต่อมา Doyle ได้เข้าร่วมกับหน่วยปฏิบัติการพิเศษทางอากาศและทำลายป้อมปีนที่อิตาลี โดยฉากทำลายป้อมปืนมาจากฉากสมมุติในภาพยนตร์ในปี 1961 เรื่องป้อมปืนนาวาโรน
Pvt. Yuri Petrenko เป็นตัวละครสุดท้ายของยูไนทิดออฟเฟนซิฟในส่วนกองทัพโซเวียต ด้วย Petrenko ได้ปกป้องสนามเพลาะโซเวียตในยุทธการที่คูสค์ และโจมตียานเกราเยอรมันในช่วงการโจมตีและปกป้องนครฮาร์คอฟในช่วงปฏิบัติการรุกเบลโกรอด-ฮาร์คอฟ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2547
เกมสำหรับแมคโอเอส
เกมสำหรับวินโดวส์
วิดีโอเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง
คอลล์ออฟดิวตี
วิดีโอเกมที่มีฉากในประเทศยูเครน
วิดีโอเกมที่มีฉากในสหภาพโซเวียต
วิดีโอเกมที่มีฉากในประเทศสโลวีเนีย
วิดีโอเกมที่มีฉากในประเทศเนเธอร์แลนด์
วิดีโอเกมที่มีฉากในประเทศอิตาลี
วิดีโอเกมที่มีฉากในประเทศเยอรมนี
วิดีโอเกมที่มีฉากในประเทศเบลเยียม
พระยาอรรถการีย์นิพนธ์ (สิทธิ จุณณานนท์)

ศาสตราจารย์ พระยาอรรถการีย์นิพนธ์ หรือ สิทธิ จุณณานนท์ (ชื่อเดิม สุทธิ จุณณานนท์) (29 มิถุนายน 2438 - 27 มิถุนายน 2520) เป็นอดีตรัฐมนตรีกระทรวงเกษตราธิการ ในสมัยรัฐบาลเสนีย์ ปราโมช อดีตปลัดกระทรวงมหาดไทย อดีตรัฐมนตรีกระทรวงมหาดไทยและกระทรวงยุติธรรม ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่ 2  อดีตอธิบดีกรมอัยการ ในปี พ.ศ. 2484 และเป็นสมาชิกเสรีไทย
== ประวัติ ==
สิทธิ จุณณานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2438  ที่ตำบลวัดทอง คลองบางกอกน้อย จังหวัดธนบุรี เป็นบุตรของนายใต้เพ็ง และนางสุ่น จุณณานนท์ และได้สมรสกับคุณหญิงพร้อมเพรา อรรถการีย์นิพนธ์ มีบุตร-ธิดา 8 คน คือ
นางศิริโฉม สมานนท์
นางจิรดา โพธิ
นายแพทย์นิพนธ์ จุณณานนท์
นายวิฑูร จุณณานนท์
นายวิสุทธิ์ จุณณานนท์
นายอรรถ จุณณานนท์
นายบดี จุณณานนท์
นางศุภนิตย์ จุณณานนท์
พระยาอรรถการีย์นิพนธ์ จบการศึกษาชั้นมัธยมปีที่ 8 จากโรงเรียนวัดเทพศิรินทร์ ในปี พ.ศ. 2455 และในปี พ.ศ. 2456 สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนกฎหมาย กระทรวงยุติธรรม และสอบไล่ได้เป็นเนติบัณฑิตในปี พ.ศ. 2460 โดยสุทธิ จุณณานนท์เริ่มรับราชการในกระทรวงยุติธรรมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2457 ด้วยอายุ 19 ปี 
พระยาอรรถการีย์นิพนธ์ ได้ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2520 ด้วยวัย 
== ประวัติการทำงาน ==
พ.ศ. 2484 เป็นอธิบดีกรมอัยการ
พ.ศ. 2488 เป็นรัฐมนตรี
พ.ศ. 2488 - พ.ศ. 2489 ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงเกษตราธิการ และเป็นนายกสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (นายกสภามหาวิทยาลัยลำดับที่ 3)
พ.ศ. 2502 และ พ.ศ. 2506 เป็นกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาร่างพระราชบัญญัติโอนมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ไปสังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี
พ.ศ. 2500, พ.ศ. 2502 และ พ.ศ. 2506 เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
== บรรดาศักดิ์ ==
พ.ศ. 2462 เป็นรองอำมาตย์เอก
พ.ศ. 2463 เป็นอำมาตย์ตรี
พ.ศ. 2463 เป็นหลวงอรรถการีย์นิพนธ์
พ.ศ. 2466 เป็นอำมาตย์โท
พ.ศ. 2469 เป็นพระอรรถการีย์นิพนธ์
พ.ศ. 2471 เป็นอำมาตย์เอก
พ.ศ. 2473 เป็นพระยาอรรถการีย์นิพนธ์
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== บรรณานุกรม ==
ธานินทร์ กรัยวิเชียร. นักกฎหมายในอุดมคติ. กรุงเทพฯ : เนติบัณฑิตยสภาในพระบรม-ราชูปถัมภ์, 2546.
คณะผู้ช่วยผู้พิพากษา รุ่น 22. “ประวัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม”, ดุลพาท. 29, 3 (พฤษภาคม – มิถุนายน 2525) หน้า 55 – 59.
== อ้างอิง ==
นักการเมืองไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมไทย
รัฐมนตรีไทยที่ไม่ได้ประจำกระทรวง
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ไทย
สมาชิกขบวนการเสรีไทย
ปลัดกระทรวงมหาดไทยไทย
นายกสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.จ. (ฝ่ายหน้า)
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
บุคคลจากเขตบางกอกน้อย
ชาวไทยในสงครามโลกครั้งที่สอง
โดโรธี ฮอดจ์กิน

โดโรธี แมรี ฮอดจ์กิน (Dorothy Mary Hodgkin; 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1910 – 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1994) หรือ โดโรธี โครว์ฟุต ฮอดจ์กิน (Dorothy Crowfoot Hodgkin) หรือ โดโรธี ฮอดจ์กิน (Dorothy Hodgkin) เป็นนักชีวเคมีชาวบริติช เป็นผู้พัฒนาเทคนิกผลิกศาสตร์รังสีเอกซ์เพื่ออธิบายโครงสร้างสารชีวโมเลกุล เธอได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีประจำปี ค.ศ. 1964
== ประวัติ ==
โดโรธี แมรี โครว์ฟุตเกิดที่กรุงไคโร ประเทศอียิปต์ ในปี ค.ศ. 1910 เป็นบุตรสาวของจอห์น วินเทอร์ โครว์ฟุตและเกรซ แมรี โครว์ฟุต (นามสกุลเดิม ฮูด) บิดามารดาของฮอดจ์กินเป็นนักโบราณคดีที่ทำงานในอียิปต์ ในปี ค.ศ. 1921 ฮอดจ์กินเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมเซอร์จอห์น ลีแมนในเมืองเบคเคิลส์ ส่วนบิดามารดาของเธอย้ายไปทำงานที่เมืองคาร์ทูม ฮอดจ์กินสนใจด้านเคมีตั้งแต่เด็กและได้รับการสนับสนุนจากครอบครัว เมื่ออายุได้ 18 ปี เธอเรียนต่อด้านเคมีที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด (วิทยาลัยซอเมอร์วิลล์) ต่อมาในปี ค.ศ. 1932 ฮอดจ์กินเรียนจบด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง เป็นสตรีคนที่สามที่ได้รับเกียรตินี้
ฮอดจ์กินเรียนต่อปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์และศึกษาคุณสมบัติของรังสีเอกซ์เพื่อใช้อธิบายโครงสร้างของโปรตีน เธอและอาจารย์ที่ปรึกษา จอห์น เดสมอนด์ เบอร์นอล เริ่มใช้วิธีนี้ในการศึกษาโครงสร้างของเปปซิน ในปี ค.ศ. 1933 ฮอดจ์กินได้รับตำแหน่งนักวิจัยที่วิทยาลัยซอเมอร์วิลล์และย้ายกลับไปออกซฟอร์ดในปีต่อมา เธอทำงานเป็นนักวิจัยและอาจารย์สอนวิชาเคมีที่วิทยาลัยจนถึงปี ค.ศ. 1977 มีลูกศิษย์ที่มีชื่อเสียงเช่น มาร์กาเรต แทตเชอร์ นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร ต่อมาในปี ค.ศ. 1960 เธอดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์วิจัยวูล์ฟสันของราชสมาคมแห่งลอนดอน ฮอดจ์กินดำรงตำแหน่งนี้ถึงปี ค.ศ. 1970
ฮอดจ์กินเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ค้นพบโครงสร้างชีวโมเลกุลสามมิติและพัฒนาเทคนิกผลิกศาสตร์รังสีเอกซ์ โดยในปี ค.ศ. 1945 เธอกับซี. เอช. คาร์ลิเซิลตีพิมพ์ผลงานโครงสร้างของสารสเตียรอยด์ คอเลสเตอริลไอโอไดด์ ในปีเดียวกัน ฮอดจ์กินอธิบายโครงสร้างของเพนิซิลลิน แต่ผลงานนี้ได้รับการตีพิมพ์ในอีก 4 ปีต่อมา ในปี ค.ศ. 1948 เธอศึกษาวิตามินบี12 ซึ่งในขณะนั้นยังไม่มีใครสามารถอธิบายโครงสร้างได้ ฮอดจ์กินประสบความสำเร็จในการอธิบายโครงสร้างของวิตามินบี12 โดยใช้รังสีเอกซ์ เธอตีพิมพ์ผลงานในปี ค.ศ. 1955 ผลงานนี้ทำให้เธอได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีในปี ค.ศ. 1964 เป็นสตรีคนที่สามที่ได้รับรางวัลนี้ ในปี ค.ศ. 1969 ห้าปีหลังจากได้รับรางวัลโนเบล ฮอดจ์กินพัฒนาเทคนิกรังสีเอกซ์จนสามารถใช้อธิบายโครงสร้างของอินซูลินได้สำเร็จ ผลงานชิ้นนี้เป็นงานที่เธอเริ่มไว้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1934
ด้านชีวิตส่วนตัว ฮอดจ์กินเคยมีความสัมพันธ์กับจอห์น เดสมอนด์ เบอร์นอล อาจารย์ที่ปรึกษาของเธอ ต่อมาในปี ค.ศ. 1937 เธอแต่งงานกับทอมัส ไลโอเนล ฮอดจ์กิน นักประวัติศาสตร์แอฟริกาและอาจารย์ที่ออกซฟอร์ด ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 3 คนชื่อ ลุค, เอลิซาเบธและโทบี  ฮอดจ์กินเสียชีวิตด้วยโรคหลอดเลือดสมองที่บ้านในวอริกเชอร์ ประเทศอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1994
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
บุคคลจากไคโร
นักเคมีชาวอังกฤษ
นักชีววิทยาชาวอังกฤษ
นักวิทยาศาสตร์หญิง
ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมี
ชาวอังกฤษผู้ได้รับรางวัลโนเบล
ผู้หญิงผู้ได้รับรางวัลโนเบล
ภาคีสมาชิกราชสมาคมแห่งลอนดอน
เสียชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมอง
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
ธงอาทิตย์อุทัย

ธงอาทิตย์อุทัย หรือ ธงเคียวกูจิตสึกิ (; Rising Sun Flag) ออกแบบโดย กลุ่มขุนศึกไดเมียว ในยุคเอะโดะ เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1870 อันสืบเนื่องจากนโยบายของรัฐบาลเมจิ ที่ได้ประกาศใช้ธงทหารสำหรับกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น และจักรพรรดินาวีญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1889 ในความเชื่อของคนญี่ปุ่น สัญลักษณ์อาทิตย์อุทัย สื่อถึงความก้าวหน้า และเจริญรุ่งเรือง บางแห่งได้นำสัญลักษณ์อาทิตย์อุทัยที่ถูกดัดแปลงในแบบต่าง ๆ ไปใช้โฆษณาในเชิงพาณิชย์ ภายหลังได้นำกลับมาใช้อีกครั้งในฐานะธงนาวีของกองกำลังป้องกันตนเองทางทะเล เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1954 สำหรับคนที่อยู่นอกประเทศญี่ปุ่นแล้วล้วนมีความรู้สึกกับธงนี้ในแง่ลบ จากความรุนแรงที่กองทัพญี่ปุ่นก่อขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับคนที่เคยต่อสู้หรือถูกทารุณกรรมโดยทหารญี่ปุ่น ในประเทศที่เคยถูกญี่ปุ่นยึดครอง เช่น เกาหลีใต้ จีน, และ ทหารผ่านศึกของสหรัฐอเมริกา
== การออกแบบ ==
ธงทหาร โดยมากออกแบบเพิ่มเติมจากลักษณะของธงชาติญี่ปุ่น, ลักษณะคล้ายธงชาติ มีรูปพระอาทิตย์สีแดงรัศมี 16 แฉก อยู่ตรงกลางธง และ ธงจักรพรรดินาวีญี่ปุ่น ลักษณะอย่างเดียวกันกับธงกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น แต่ดวงกลมพระอาทิตย์นั้นค่อนมาทางต้นธง และเปล่งรัศมีสีแดง 16 แฉก ปลายรัศมีนั้นจดปลายธงทุกด้าน (อันมีที่มาจากชื่อประเทศของญี่ปุ่นว่า "ดินแดนแห่งอาทิตย์อุทัย") ธงชัยเฉลิมพลสำหรับกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น มีลักษณะเดียวกับธงศึก ด้านอื่นมีแถบจีบสีเหลือง อัตราส่วน 2:3 ส่วนธงชัยเฉลิมพลทหารม้า และทหารปืนใหญ่, ผืนธงสี่เหลี่ยมจตุรัส อัตราส่วน 1:1 มุมล่างธงมีตราเครื่องหมายของหน่วยทหารดังกล่าว ในส่วนของธงนาวีนั้นยังคงลักษณะดั้งเดิม เฉดสีแดงของดวงอาทิตย์มีระดับเฉดสีที่แตกต่างกัน ธงกองกำลังป้องกันตนเองทางภาคพื้นดิน ธงนี้มีชื่อในภาษาญี่ปุ่นว่า "ธงฮาจิโจเคียวกูจิตสึกิ" (Hachijō-Kyokujitsuki - 八条旭日旗) ลักษณะเป็นธงพื้นสีขาว มีรูปพระอาทิตย์เปล่งรัศมี 8 แฉกอยู่กลาง ขอบธงเป็นสีทอง
== ภาพธง ==
ธงทหารบก
{| cellpadding="0" cellspacing="0" style="margin:auto; border:1px solid #ccc; background:#fff;"
|-
|
{| cellspacing=3 cellpadding=3 style="background:#fff;"
|-
|  style="width:160px; text-align:center;"|
|  style="width:160px; text-align:center;"|
|  style="width:160px; text-align:center;"|
|  style="width:160px; text-align:center;"|
|-
| align=center|ธงกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น
| align=center|ธงชัยเฉลิมพลหน่วยทหารราบ
| align=center|ธงชัยเฉลิมพลหน่วยทหารม้า และ ทหารปืนใหญ่
| align=center|ธงกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดิน
|}
|}
ธงทหารเรือ
{| cellpadding="0" cellspacing="0" style="margin:auto; border:1px solid #ccc; background:#fff;"
|-
|
{| cellspacing=3 cellpadding=3 style="background:#fff;"
|-
|  style="width:160px; text-align:center;"|
|  style="width:160px; text-align:center;"|
|  style="width:160px; text-align:center;"|
|-
| align=center|ธงกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
| align=center|ธงกองกำลังป้องกันตนเองทางทะเล
| align=center|แบบการสร้างธงจักรพรรดินาวี
|}
|}
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ธงอธิษฐานของญี่ปุ่น
ธงในประเทศญี่ปุ่น
ตราแผ่นดินของญี่ปุ่น
เพลงชาติญี่ปุ่น
ธงในประเทศญี่ปุ่น
สัญลักษณ์ของประเทศญี่ปุ่น
ญี่ปุ่น
ธงทหาร
กองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น
การห้าม (กฎหมาย)
วาเลรี เลโอนตีเยฟ

วาเลรี ยาคอฟเลวิช เลโอนตีเยฟ (link=no|Валерий Яковлевич Леонтьев; เกิด 19 มีนาคม ค.ศ. 1949) เป็นนักร้องชาวโซเวียตและรัสเซียที่ได้รับความนิยมสูงสุดในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 จนได้ขึ้นชื่อว่าเป็นพีเพิลส์อาร์ตออฟรัสเซียในปี ค.ศ. 1996 เขาเป็นที่รู้จักในฐานะหนึ่งในศิลปินไม่กี่คนที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในโซเวียตและรัสเซีย ตลอดอาชีพหลายทศวรรษ เขาออกสตูดิโออัลบั้มมากถึง 30 อัลบั้ม ซึ่งส่วนใหญ่มียอดขายเกินกว่าหนึ่งล้านชุด ทำให้บรรดาสื่อต่างยกย่อง วาเลรี เลโอนตีเยฟ ว่าเป็นเป็นซุปเปอร์สตาร์และตำนานของรัสเซีย เขายังได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำ 4 ครั้ง, เวิลด์มิวสิกอะวอดส์ 1 ครั้ง และแซดดีอะวอดส์ 8 ครั้ง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2492
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักร้องรัสเซีย
นักแสดงรัสเซีย
นักดนตรีชาวรัสเซีย
หลวงชำนาญนิติเกษตร (อุทัย แสงมณี)

รองอำมาตย์เอก หลวงชำนาญนิติเกษตร เดิมชื่อ อุทัย แสงมณี  เป็นรัฐมนตรีช่วยว่ากระทรวงยุติธรรม ในคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 9 รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตราธิการในคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 10 โดยมีจอมพล แปลก พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 15 โดยมีปรีดี พนมยงค์ เป็นนายกรัฐมนตรี และเป็นสมาชิกคณะราษฎรสายพลเรือน
== ประวัติ ==
หลวงชำนาญนิติเกษตร เดิมชื่อ อุทัย แสงมณี สมรสกับท่านหญิงคันธรสรังษี แสงมณี (พระนามเดิม: หม่อมเจ้าคันธรสรังษี รพีพัฒน์) พระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารพีพัฒนศักดิ์ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ และหม่อมแดง รพีพัฒน์ ณ อยุธยา แต่ไม่มีบุตรธิดาด้วยกัน
=== การทำงาน ===
ในปี พ.ศ. 2477 รัฐบาลสยามได้จัดประกวดเนื้อร้องเพลงชาติใหม่ โดยมีคณะกรรมการพิจารณาเพลงชาติ โดยหนึ่งในนั้นประกอบด้วย หลวงชำนาญนิติเกษตร ต่อมาเขาได้เป็นหัวหน้าสำนักงานโฆษณาการ (พ.ศ. 2479-2480) ในปี พ.ศ. 2484 หลวงชำนาญนิติเกษตร ได้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงยุติธรรม ตั้งแต่วันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2484 - 26 กันยายน พ.ศ. 2484 และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ตั้งแต่วันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2484 - 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2485 โดยเป็นผู้ประเดิมตำแหน่งเป็นคนแรกทั้งสองตำแหน่ง
ในปี พ.ศ. 2489 ก็ได้ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมของไทย ในรัฐบาลปรีดี พนมยงค์ และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่ 2 ในปี พ.ศ. 2494
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
สมาชิกคณะราษฎร
นักการเมืองไทย
รัฐมนตรีไทยที่ไม่ได้ประจำกระทรวง
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบแต่งตั้ง
อธิบดีกรมประชาสัมพันธ์
อธิบดีกรมที่ดิน
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
บุคคลจากโรงเรียนทวีธาภิเศก
สงวน จูฑะเตมีย์

สงวน จูฑะเตมีย์ หรือ เสวกตรี นายหมวดโท หลวงนฤเบศร์มานิต ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (เกิด 10 เมษายน 2427 - 15 ตุลาคม 2523)  เป็นสมาชิกคณะราษฎรสายพลเรือน และเป็นรัฐมนตรีไม่ได้ประจำกระทรวง ถึง 5 สมัย ตั้งแต่ คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 4 - 9 โดยมีนายพันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) เป็นนายกรัฐมนตรี เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม และอดีตอธิบดี กรมสรรพสามิต
== ประวัติ ==
=== ชีวิตการทำงาน ===
หลวงนฤเบศร์มานิต (สงวน จูฑะเตมีย์) เป็นสมาชิกคณะราษฎรสายพลเรือน และเป็นรัฐมนตรีไม่ได้ประจำกระทรวง ถึง 5 สมัย ในรัฐบาลของพระยาพหลพลพยุหเสนา และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในปี พ.ศ. 2482 และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมในรัฐบาลของนายปรีดี พนมยงค์
นอกจากนี้ก่อนหน้าที่จะเข้าสู่วงการทางการเมือง หลวงนฤเบศร์มานิตเคยเป็นคุณครูสอน โรงเรียนราชวิทยาลัย ซึ่งภายหลังชื่อโรงเรียน ภ.ป.ร. ราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ โดยรับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น ขุนนฤเบศร์มานิต ถือศักดินา ๓๐๐ เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2458 ได้รับพระราชทานยศเป็นรองหุ้มแพร เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2459 และได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น หลวงนฤเบศร์มานิต ถือศักดินา ๔๐๐ เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2462 โดยได้เข้ารับพระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม 2463
=== บั้นปลายชีวิต ===
ในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2523 สงวน จูฑะเตมีย์ (หลวงนฤเบศร์มานิต) ถูกศาลแพ่ง สั่งให้เป็นบุคคลซึ่งไร้ความสามารถ อันเนื่องมาจากป่วยเป็นอัมพาต นัยน์ตามองไม่เห็น พูดจาไม่รู้เรื่อง ช่วยเหลือตนเองไม่ได้ โดยบรรจง จูฑะเตมีย์เป็นผู้อนุบาล
== ยศและตำแหน่ง ==
15 มิถุนายน 2459 – รองหุ้มแพร
4 มีนาคม 2461 – นายหมวดโท
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของไทย
อธิบดีกรมสรรพสามิต
นักการเมืองไทย
รัฐมนตรีไทยที่ไม่ได้ประจำกระทรวง
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมไทย
สมาชิกคณะราษฎร
พรรคแนวรัฐธรรมนูญ
บุคคลไร้ความสามารถ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบแต่งตั้ง
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
สมาชิกกองเสือป่า
ฟรันซ์ ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์

ฟรันซ์ ฟรีดริช อันโทน ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์ (Franz Friedrich Anton, Duke of Saxe-Coburg-Saalfeld) เป็นหนึ่งในบรรดาดยุกผู้ปกครองรัฐทือริงเงินจากราชวงศ์เว็ททีน ดยุกฟรันซ์เป็นโอรสในดยุกเออร์เนสแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์ กับเจ้าหญิงโซเฟีย อันโทเนีย แห่งบรันสวิก-โวลเฟนบึทเทิล และยังเป็นพระราชบิดาในพระเจ้าเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม และทรงเป็นพระอัยกาฝ่ายพระมารดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
ดยุกฟรันซ์ปกครองซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์ ในฐานะแคว้นหนึ่งในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ แต่ภายหลังจักรวรรดิฯพ่ายแพ้ต่อกองทัพของนโปเลียนในยุทธการที่เอาสเทอร์ลิทซ์ จักรวรรดิก็ถึงคราวล่มสลาย ดยุกฟรันซ์สิ้นพระชนม์เมื่อ 9 ธันวาคม 1806 ซึ่งเพียงหกวันหลังจากนั้น ซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์พร้อมกับกลุ่มดัชชีเออร์เนสตีนก็เข้าร่วมสมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์ภายใต้อิทธิพลของฝรั่งเศส
== อ้างอิง ==
August Beck: Franz Friedrich Anton, Herzog von Sachsen-Koburg-Saalfeld. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) vol. VII, Duncker & Humblot, Leipzig 1877, p.&nbsp;296.
Carl-Christian Dressel: Die Entwicklung von Verfassung und Verwaltung in Sachsen-Coburg 1800 - 1826 im Vergleich, Duncker & Humblot, Berlin 2007, ISBN 978-3-428-12003-1.
Christian Kruse: Franz Friedrich Anton von Sachsen-Coburg-Saalfeld: 1750 - 1806, in: Jahrbuch der Coburger Landesstiftung, Coburg 1995.
ราชวงศ์เว็ททีน‎
บุคคลจากโคบวร์ค
คอลล์ออฟดิวตี: ไฟนิสต์อาวเวอร์

คอลล์ออฟดิวตี: ไฟนิสต์อาวเวอร์ (Call of Duty: Finest Hour) เป็นวิดีโอเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งที่พัฒนาโดย Spark Unlimited กับ Exakt Entertainment และเผยแพร่โดยแอคติวิชัน เป็นเกมสำหรับเอกซ์บอกซ์ เกมคิวบ์ และ เพลย์สเตชัน 2 เท่านั้น ตัวเกมวางจำหน่ายในวันที่ 16 พฤศจิกายน 2004 ต่อมาไฟนิสต์อาวเวอร์มีภาคของตัวเองคือ  บิ้กเรดวัน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิดีโอเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 2
เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์
เกมสำหรับเกมคิวบ์
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2547
คอลล์ออฟดิวตี
วิดีโอเกมที่มีฉากในประเทศตูนิเซีย
วิดีโอเกมที่มีฉากในสหภาพโซเวียต
วิดีโอเกมที่มีฉากในประเทศเยอรมนี
วิดีโอเกมที่มีฉากในประเทศเบลเยียม
อีคาลูอิต

อีคาลูอิต (อีนุกตีตุต: ᐃᖃᓗᐃᑦ, ออกเสียง: ) เป็นเมืองหลวงของดินแดนนูนาวุตในประเทศแคนาดา โดยเป็นชุมชนที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเมืองใหญ่เพียงเมืองเดียวของดินแดนดังกล่าว ก่อนปี ค.ศ. 1987 เมืองนี้มีชื่อเรียกว่า โฟรบิเชอร์เบย์ (Frobisher Bay) ตามชื่ออ่าวโฟรบิเชอร์ตรงมุมตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะแบฟฟินซึ่งเป็นที่ตั้งของเมือง
ในปี ค.ศ. 1999 อีคาลูอิตกลายเป็นเมืองหลวงของนูนาวุตหลังจากการแบ่งนอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ออกเป็นสองดินแดนต่างหาก ก่อนเหตุการณ์นี้ อีคาลูอิตเป็นเมืองที่ไม่ค่อยสำคัญและไม่ค่อยเป็นที่รู้จักภายนอกเขตอาร์กติกของแคนาดา ด้วยจำนวนประชากรและการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจที่จำกัด เมืองมีสภาพโดดเดี่ยวและต้องพึ่งพิงสินค้าและอุปกรณ์นำเข้าที่มีราคาสูงเป็นหลัก เนื่องจากไม่มีถนน ทางรถไฟ หรือแม้กระทั่งเส้นทางเรือที่จะเชื่อมต่อกับพื้นที่ส่วนอื่นของแคนาดาเป็นเวลานานในแต่ละปี นอกจากนี้ อีคาลูอิตยังมีสภาพภูมิอากาศแบบขั้วโลก โดยได้รับอิทธิพลจากกระแสน้ำเย็นแลบราดอร์ที่ไหลเลียบชายฝั่งตะวันออกของเกาะแบฟฟิน ทำให้เมืองมีอากาศหนาวจัดแม้จะตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเส้นอาร์กติกเซอร์เคิลก็ตาม
อีคาลูอิตตั้งอยู่ใกล้กับนุก (เมืองหลวงของกรีนแลนด์) มากกว่าเยลโลว์ไนฟ์ (เมืองหลวงของนอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ซึ่งเป็นเมืองใหญ่กว่า) ผลจากสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2011 พบว่าเมืองนี้มีประชากรจำนวน 6,699 คน เพิ่มขึ้นร้อยละ 8.3 จากสำมะโนประชากรเมื่อปี ค.ศ. 2006 นับว่าเป็นเมืองหลวงที่มีประชากรน้อยที่สุดในบรรดาเมืองหลวงของรัฐและดินแดนต่าง ๆ ในแคนาดา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นครอีคาลูอิต 
เมืองในประเทศแคนาดา
นูนาวุต
ล่า (รายการโทรทัศน์ไทย)

ล่า เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทวาไรตี้สารคดีเชิงข่าว ออกอากาศทุกวันเสาร์และอาทิตย์ 16.00 - 17.00 น. ทางพีพีทีวี โดยออกอากาศเป็นครั้งแรกเมื่อวันศุกร์ที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2557  โดยปัจจุบัน มีการบันทึกรายการ ที่ ผลิตโดย บริษัท ดี.ดอคคิวเมนทารี่  จำกัด ดำเนินรายการโดย หนุ่ม คงกะพัน แสงสุริยะ และวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2558 ได้ย้ายวัน-เวลาออกอากาศเป็นทุกวันอาทิตย์ 22.00 - 23.00 น.
== ระยะเวลาในการออกอากาศ ==
== พิธีกร ==
หนุ่ม คงกะพัน แสงสุริยะ
=== พิธีกรในปัจจุบัน ===
หนุ่ม-คงกะพัน แสงสุริยะ (2557 - ปัจจุบัน)
=== พิธีกรในอดีต ===
=== พิธีกรรับเชิญ ===
== ช่วงต่างๆ ของรายการ ==
== อ้างอิง ==
ล่า : pptvthailand.com
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รายการล่า : th-th.facebook.com
PPTV Thailand (@pptvthailand) : insharee.com
รายการสารคดีเชิงข่าว
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2557
รายการโทรทัศน์ช่องพีพีทีวี
Kung Fu cult master

redirect ดาบมังกรหยก ตอน ประมุขพรรคมาร
เอริช เรเดอร์

เอริช โยฮัน อัลแบร์ท เรเดอร์ (Erich Johann Albert Raeder) เป็นนายทหารเรือชาวเยอรมัน มีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์ยุทธนาวีในสงครามโลกครั้งที่สอง เรเดอร์ได้ขึ้นสู่ยศจอมพลเรือใน ค.ศ. 1939 กลายเป็นคนแรกที่ถือยศนี้นับตั้งแต่เฮ็นนิง ฟ็อน ฮ็อลท์เซินดอร์ฟ เรเดอร์บัญชาการครีคส์มารีเนอ (กองทัพเรือเยอรมัน) ในช่วงครึ่งแรกของสงคราม เขาลาออกใน ค.ศ. 1943 และถูกแทนที่ด้วยคาร์ล เดอนิทซ์ เขาถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิตในการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์ค แต่ได้รับการปล่อยตัวในช่วงต้นเนื่องจากสุขภาพไม่ดี
==แหล่งข้อมูลอื่น==
The Reichsmarine 1919-1935 by Jason Pipes
Kriegsmarine The Navy 1935-1945 by Jason Pipes
Raeder versus Wegener Conflicts in German Naval Strategy  by Commander Kenneth Hansen
Judgement at Nuremberg: Erich Raeder
 
ทหารชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
จอมพลเรือแห่งไรช์ที่สาม
บุคคลจากฮัมบวร์ค