pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เส้นเมริเดียนที่ 47 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 47 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก กรีนแลนด์ มหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปอเมริกาใต้ มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 47 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 133 องศาตะวันออก แบทแมนเป็นเกย์
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 47 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 46 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 48 องศาตะวันตก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 48 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 48 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก กรีนแลนด์ มหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปอเมริกาใต้ มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 48 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 132 องศาตะวันออก แบทแมนเป็นเกย์
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 48 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 47 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 49 องศาตะวันตก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 49 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 49 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก กรีนแลนด์ มหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปอเมริกาใต้ มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 49 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 131 องศาตะวันออก แบทแมนเป็นเกย์
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 49 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 48 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 50 องศาตะวันตก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 52 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 52 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก กรีนแลนด์ มหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปอเมริกาใต้ มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 52 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 128 องศาตะวันออก แบทแมนเป็นเกย์
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 52 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 51 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 53 องศาตะวันตก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 53 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 53 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก กรีนแลนด์ มหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปอเมริกาใต้ มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 53 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 127 องศาตะวันออก แบทแมนเป็นเกย์
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 53 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 52 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 54 องศาตะวันตก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 54 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 54 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก กรีนแลนด์ มหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปอเมริกาใต้ มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 54 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 126 องศาตะวันออก แบทแมนเป็นเกย์
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 54 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 53 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 55 องศาตะวันตก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 73 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 73 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 73 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 107 องศาตะวันตก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 73 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 72 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 74 องศาตะวันออก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 74 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 74 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 74 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 108 องศาตะวันตก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 74 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 73 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 75 องศาตะวันออก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 76 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 76 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 76 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 104 องศาตะวันตก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 76 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 74 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 77 องศาตะวันออก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 77 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 77 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 77 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 103 องศาตะวันตก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 77 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 76 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 78 องศาตะวันออก
เส้นลองจิจูด
เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส (พ.ศ. 2451–2542)

เจ้าชายอ็องรีแห่งออร์เลอ็อง เคานต์แห่งปารีส  (อ็องรี โรแบร์ แฟร์ดีน็อง มารี เดอ ออร์เลอ็อง; 5 กรกฏาคม ค.ศ. 1908 – 19 มิถุนายน ค.ศ. 1999), เป็นผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสจากราชวงศ์ออร์เลอ็องในฐานะ อ็องรีที่ 6 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1940 จนกระทั่งพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1999 อ็องรีเป็นทายาทสายตรงของฟีลิปที่ 1 ดยุกแห่งออร์เลอ็อง พระราชโอรสของพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 นอกจากนี้เขายังสืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ผ่างทางสายเลือดฝ่ายหญิง จากฟร็องซัว มารี เดอ บูร์บง พระธิดาที่ถูกต้องตามกฏหมายของพระองค์ เช่นเดียวกับพระราชปนัดดา (สายเลือดทายาททั้งสี่ที่แตกต่างกัน) ของพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1
พระโอรสของเจ้าชายจีนส์ ดยุกแห่งกุสซี อ็องรีทรงถูกห้ามเข้าฝรั่งเศสตลอดพระชนม์ชีพของพระองค์ อย่างไรก็ตาม พระองค์ยังคงทรงอุทิศตนเพื่อรับใช้ฝรั่งเศส โดยสมัครเป็นทหารในกองทหารต่างด้าวฝรั่งเศสและต่อสู้รบในสงครามโลกครั้งที่สองและสงครามแอลจีเรีย ภายหลังทรงได้รับอนุญาตที่จะเสด็จนิวัติสู่ฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1950 ในไม่ช้า พระองค์ทรงพัวพันกับการเมืองระบอบกษัตริย์ของฝรั่งเศสอย่างหนัก อ็องรีทรงทำงานเพื่อฟื้นฟูระบอบกษัตริย์ในฝรั่งเศส ในรูปแบบรัฐสภา และหารือหัวข้อเรื่องกับชาร์ล เดอ โกล เขาได้รับแรงสนับสนุนอย่างท่วมท้นจากชาวฝรั่งเศสฝ่ายนิยมกษัตริย์ แต่ความพยายามทั้งหมดที่จะฟื้นฟูระบอบกษัตริย์กลับต้องล้มเหลวในที่สุด เมื่อพระองค์ทรงสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1999 อ็องรี พระโอรสของพระองค์ได้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์ในฐานะประมุขแห่งราชวงศ์ออร์เลอ็อง
== เสกสมรส ==
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงอิซาเบลแห่งออร์เลอ็อง-บราแกนซา เมื่อวันที่ 8 เมษายน 2474 พระชายารับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงเคาน์เตสแห่งปารีส ดัชเชสแห่งฝรั่งเศส พระชายา ทั้ง 2 มีพระบุตรร่วมกันถึง 11 พระองค์ ดังนี้
เจ้าหญิงอีซาแบลแห่งออร์เลอ็อง (ประสูติ พ.ศ. 2475)
เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส
เจ้าหญิงเฮเลนแห่งออร์เลอ็อง
เจ้าชายฟร็องซัวส์ ดยุกแห่งออร์เลอ็อง
เจ้าหญิงอาน ดัชเชสแห่งกาลาเบรีย
ไดแอนน์ ดัชเชสแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค
เจ้าชายไมเคิล เคานต์แห่งเอเวรอ
เจ้าชายฌัก ดยุกแห่งออร์เลอ็อง
เจ้าหญิงโกลดแห่งออร์เลอ็อง
เจ้าหญิงแชนทัล บารอนเนสฟร็องซัวส์
เจ้าชายตีโบ เคานต์แห่งลามาร์เค
== สิ้นพระชนม์ ==
พระองค์สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน 2542 สิริพระชันษา 90 ปี ด้วยพระอาการ โรคมะเร็งต่อมลูกหมาก ซึ่ง เจ้าชายโอโด ดยุกแห่งอ็องกูแลม พระนัดดาของพระองค์นั้น เสกสมรสในวันนี้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Film from Henri d'Orléanses wedding in 1931
Une manifeste de Comte de Paris. Henri's manifest in Le Figaro in 1937, where he renounce Action Française (French)
Interview with the Count on France Inter 23 April 1979 (French)
Biography in The Guardian (1999)
Biography in Independent (1999)
เจ้าชายฝรั่งเศส
ราชวงศ์ออร์เลอ็อง
ราชวงศ์ฝรั่งเศส
ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์
บุคคลจากจังหวัดแอน
ทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
ผู้ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์
เส้นเมริเดียนที่ 78 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 78 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 78 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 102 องศาตะวันตก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 78 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 77 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 79 องศาตะวันออก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 79 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 79 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 79 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 101 องศาตะวันตก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 79 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 78 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 80 องศาตะวันออก
เส้นลองจิจูด
พระเจ้าฟอร์ตูน การ์เซสแห่งปัมโปลนา

ฟอร์ตูน การ์เซส (Fortún Garcés, Orti Gartzez) หรือ ผู้มีตาเดียว (el Tuerto) หรือ ผู้เป็นพระ (el Monje) เป็นกษัตริย์แห่งปัมโปลนาตั้งแต่ ค.ศ. 882 ถึง ค.ศ. 902 ทรงปรากฏในบันทึกภาษาอาหรับในชื่อ ฟอร์ตูน อิบน์ การ์ซิยา (فرتون بن غرسية) ทรงเป็นพระโอรสคนโตของพระเจ้าการ์ซิอา อิญญิเกวซ และเป็นพระนัดดาของพระเจ้าอิญญิโก อาริสตา ปฐมกษัตริย์แห่งปัมโปลนา ทรงครองราชย์เป็นเวลา 30 ปี พระเจ้าฟอร์ตูน การ์เซสเป็นกษัตริย์คนสุดท้ายของราชวงศ์อิญญิเกวซ
== พระราชประวัติ ==
วันเสด็จพระราชสมภพของพระเจ้าฟอร์ตูนไม่เป็นที่รู้ ทรงเป็นพระโอรสคนโตของพระเจ้าการ์ซิอา อิญญิเกวซ กษัตริย์แห่งปัมโปลนากับหญิงนามว่าอูร์รากา ซึ่งอาจจะเป็นหลานสาวของมูซา อิบน์ มูซา อิบน์ กาซี ผู้นำตระกูลกาซี ข้อมูลช่วงต้นชีวิตของพระองค์มีไม่มาก
พระเจ้าการ์ซิอา อิญญิเกวซมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับราชอาณาจักรอัสตูเรียส ทรงตีตัวออกห่างจากราชวงศ์บานูกาซีที่ปกครองดินแดนใกล้กับแม่น้ำเอโบร พระองค์เข้าไปพัวพันในความขัดแย้งกับกองทัพมุสลิมของบานูกาซี และมูฮัมหมัดที่ 1 เอมีร์แห่งกอร์โดบาที่บุกปัมโปลนาในปี ค.ศ. 860 และจับกุมตัวฟอร์ตูนได้ในมิลาโกร พร้อมกับออนเนกา ฟอร์ตูเนซ พระธิดาของพระองค์ ทั้งคู่ถูกจับไปเป็นตัวประกันในกอร์โดบา มูฮัมหมัด อิบน์ ลูบบ์ วาลีแห่งซาราโกซาปิดล้อมทำลายปราสาทไอบาร์ ส่งผลให้พระเจ้าการ์ซิอา อิญญิเกวซสิ้นพระชนม์ หลังพระบิดาสิ้นพระชนม์ ฟอร์ตูน การ์เซสได้รับอนุญาตให้กลับไปปัมโปลเพื่อรับตำแหน่งเป็นกษัตริย์ พระเจ้าฟอร์ตูน การ์เซสครองราชย์ด้วยนโยบายทางการเมืองที่ปรับให้เป็นไปตามความต้องการของตระกูลบานูกาซี สร้างความขุ่นเคืองให้แก่ขุนนางปัมโปลนา พระองค์เกษียณตัวเข้าอารามเลย์เรอยู่บ่อยครั้ง

การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 905 เมื่อซันโช การ์เซสได้รับเลือกจากขุนนางปัมโปลนาให้มาเป็นกษัตริย์แทนที่พระเจ้าฟอร์ตูน การ์เซส เหตุผลที่ซ้อนอยู่เบื้องหลังการตัดสินใจครั้งนี้คือความเกรียงไกรด้านการทหารของซันโช การ์เซสและการสนับสนุนจากบุคคลสำคัญ อาทิ ไรมุนโดที่ 1 เคานต์แห่งปายาร์สและริบาโกร์ซา, กาลินโด อัซนาเรซที่ 2 เคานต์แห่งอารากอน และพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 3 แห่งอัสตูเรียส
พระเจ้าฟอร์ตูนเกษียณตัวเข้าอารามเลย์เรอย่างถาวรในปี ค.ศ. 905 ทรงสิ้นพระชนม์ในอารามดังกล่าวในปี ค.ศ. 922
== การแต่งงานและผู้สืบสายเลือด ==
ฟอร์ตูนแต่งงานกับออเรียซึ่งอาจจะเป็นหลานสาวของมูซา อิบน์ มูซา อิบน์ กาซี ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน ดังนี้
อิญญิโก ฟอร์ตูเนซ
อัซนาร์ ฟอร์ตูเนซ
เบลัสโก ฟอร์ตูเนซ
โลเป ฟอร์ตูเนซ
ออนเนกา ฟอร์ตูเนซ มีบุตรหลายคน หนึ่งในนั้นคือพระราชินีตอดาแห่งปัมโปลนา พระมเหสีของพระเจ้าซันโชที่ 1 แห่งปัมโปลนา
== อ้างอิง ==
พระมหากษัตริย์นาวาร์
เจ้าหญิงอีซาแบลแห่งออร์เลอ็อง-บรากังซา

เจ้าหญิงอีซาแบลแห่งออร์เลอ็อง-บรากังซา (Princess Isabelle of Orléans-Braganza) ประสูติเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม 2454 ณ สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายปิโด เจ้าชายแห่งกาโร ปารา และ เจ้าหญิงเอลิซาเบธ เป็นพระราชปนัดดาใน จักรพรรดิเปดรูที่ 2 แห่งบราซิล ทางฝ่ายพระบิดา พระนามของพระองค์ได้รับการตั้งมาจาก พระนามของ เจ้าหญิงอีซาแบล เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งบราซิล พระอัยยิกา(ย่า) ของพระองค์ ต่อมาในปี 2434 พระบิดาของพระองค์ได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าชายผู้พิทักษ์ราชบัลลังก์แห่งบราซิล แทนที่พระอัยยิกาของพระองค์ ทำให้พระองค์นั้นกลายเป็นเจ้าหญิงแห่งบราซิล แต่พระอัยยิกาของพระองค์มีพระดำรัสว่า
== เสกสมรส ==
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส (2451-2542) เมื่อวันที่ 8 เมษายน 2474 ทรงรับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงเคาน์เตสแห่งปารีส ดัชเชสแห่งฝรั่งเศส พระชายา ทั้ง 2 มีพระบุตรร่วมกันถึง 11 พระองค์ ดังนี้
เจ้าหญิงอีซาแบลแห่งออร์เลอ็อง (ประสูติ พ.ศ. 2475)
เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส
เจ้าหญิงเฮเลนแห่งออร์เลอ็อง
เจ้าชายฟร็องซัวส์ ดยุกแห่งออร์เลอ็อง
เจ้าหญิงอาน ดัชเชสแห่งกาลาเบรีย
ไดแอนน์ ดัชเชสแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค
เจ้าชายไมเคิล เคานต์แห่งเอเวรอ
เจ้าชายฌัก ดยุกแห่งออร์เลอ็อง
เจ้าหญิงโกลดแห่งออร์เลอ็อง
เจ้าหญิงแชนทัล บารอนเนสฟร็องซัวส์
เจ้าชายตีโบ เคานต์แห่งลามาร์เค
เจ้าหญิงอีซาแบลแห่งออร์เลอ็อง-บรากังซา สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 2546 สิริพระชันษา 91 ปี โดยสิ้นพระชนม์ตรงกับวันประสูติของพระสวามี
== อ้างอิง ==
เจ้าหญิงฝรั่งเศส
ราชวงศ์ออร์เลอ็อง
ราชวงศ์บราซิล
ราชวงศ์บรากังซา
เจ้าหญิงบราซิล
ราชวงศ์ฝรั่งเศส
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2019

วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2019 (2019 Asian Women's Volleyball Championship) จะเป็นการแข่งขันครั้งที่ 20 ของวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย จัดขึ้นโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย ซึ่งมีกำหนดจัดขึ้นที่โซล ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 18–25 สิงหาคม ค.ศ. 2019
== การคัดเลือก ==
ตามกฎของสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชียให้มีทีมเข้าแข่งขันได้ไม่เกิน 16 ทีม
* ประเทศเจ้าภาพ
* 10 อันดับแรกจากครั้งที่แล้ว
* ตัวแทนจาก 5 ภูมิภาคในทวีปเอเชีย
===ทีมที่ผ่านการคัดเลือก===
ถอนตัวออกจากการแข่งขัน
== การแบ่งกลุ่ม ==
การจับสลากแบ่งกลุ่มอาศัยอันดับจากวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2017 โดยเจ้าภาพและอีก 7 ทีมจะได้รับให้เป็นทีมวางของแต่ละกลุ่มโดยใช้วิธีสลับฟันปลา และอีก 8 ทีมที่เหลือได้ทำการจับฉลากเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 ณ โรงแรมดุสิต ปริ๊นเซส ศรีนครินทร์ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย โดยตัวเลขในวงเล็บเป็นลำดับจากการแข่งขันเมื่อครั้งที่แล้ว ยกเว้นเจ้าภาพอันดับที่ 3
=== ผลการจับสลาก ===
**  ย้ายไปยังกลุ่มเอเพื่อความสมดุลของจำนวนทีมในแต่ละกลุ่ม
== รอบแรก ==
เวลาการแข่งขันในท้องถิ่น 00 (เร็วกว่าไทย 2 ชั่วโมง)
=== กลุ่มเอ ===
|}
|}
=== กลุ่มบี ===
|}
|}
=== กลุ่มซี ===
|}
|}
=== กลุ่มดี ===
|}
|}
== รอบจัดอันดับ ==
เวลาการแข่งขันในท้องถิ่น 00 (เร็วกว่าไทย 2 ชั่วโมง)
คะแนนจากการแข่งขันกับทีมที่ผ่านเข้ามารอบจัดอันดับด้วยในรอบแบ่งกลุ่มจะถูกนำมารวมในการแข่งขันรอบจัดอันดับ
=== กลุ่มอี ===
|}
|}
=== กลุ่มเอฟ ===
|}
|}
=== กลุ่มจี ===
|}
|}
=== กลุ่มเอช ===
|}
|}
== รอบสุดท้าย ==
เวลาการแข่งขันในท้องถิ่น 00 (เร็วกว่าไทย 2 ชั่วโมง)
=== รอบจัดอันดับ 9–12 ===
==== รอบจัดอันดับ 9–12 ====
|}
==== รอบชิงอันดับที่ 11 ====
|}
==== รอบชิงอันดับที่ 9 ====
|}
===รอบจัดอันดับ 5–8===
==== รอบจัดอันดับ 5–8 ====
|}
==== รอบชิงอันดับที่ 7 ====
|}
==== รอบชิงอันดับที่ 5 ====
|}
=== รอบ 4 ทีมสุดท้าย ===
==== รอบรองชนะเลิศ ====
|}
==== รอบชิงอันดับที่ 3 ====
|}
==== รอบชิงชนะเลิศ ====
|}
==อันดับการแข่งขัน==
==รางวัล==
ผู้เล่นทรงคุณค่า:
มายู อิชิกาวะ
ตัวเซตยอดเยี่ยม:
นุศรา ต้อมคำ
ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม:
มายู อิชิกาวะ
คิม ย็อน-คย็อง
ตัวบล็อกกลางยอดเยี่ยม:
นิจิกะ ยามาดะ
หยาง หานยฺหวี่
ตัวตบตรงข้ามยอดเยี่ยม:
โซกะ ฮารูนะ
ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม:
ปิยะนุช แป้นน้อย
== ดูเพิ่ม ==
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2019
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Asian Volleyball Confederation – เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
Asian Women's Volleyball Championship – เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
2019
วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2562
การแข่งขันวอลเลย์บอลนานาชาติที่ประเทศเกาหลีใต้เป็นเจ้าภาพ
จังหวัดจันทบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562

จังหวัดจันทบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง โดยแต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
== ภาพรวม ==
=== แบ่งตามพรรค ===
=== แบ่งตามเขต ===
{|class="wikitable plainrowheaders sortable" style="font-size:100%; text-align:right;"
! scope=col rowspan=3|เขตเลือกตั้ง
! scope=col colspan=2|อนาคตใหม่
! scope=col colspan=2|พลังประชารัฐ
! scope=col colspan=2|ประชาธิปัตย์
! scope=col colspan=2|อื่น ๆ
! scope=col colspan=2|ผลรวม
! scope=col rowspan=3|ผลการเลือกตั้ง
|-
!! scope=col colspan=2 style="background:"| !! scope=col colspan=2 style="background:"| !! scope=col colspan=2 style="background:"| !! scope=col colspan=2| !! scope=col colspan=2|
|-
! scope=col data-sort-type="number"|คะแนนเสียง !! scope=col data-sort-type="number"|% !! scope=col data-sort-type="number"|คะแนนเสียง !! scope=col data-sort-type="number"|% !! scope=col data-sort-type="number"|คะแนนเสียง !! scope=col data-sort-type="number"|% !! scope=col data-sort-type="number"|คะแนนเสียง !! scope=col data-sort-type="number"|% !! scope=col data-sort-type="number"|คะแนนเสียง !! scope=col data-sort-type="number"|%
|- 
| align=left|เขต 1 || 26,805 || 29.37% || 25,661 || 28.12% || 12,589 || 13.79% || 26,213 || 28.72% || 91,268 || 100.00% ||  align=left| อนาคตใหม่ ได้ที่นั่ง
|- 
| align=left|เขต 2 || 28,750 || 30.00% || 27,766 || 28.97% || 19,711 || 20.57% || 19,607 || 20.46% || 95,834 || 100.00% ||  align=left| อนาคตใหม่ ได้ที่นั่ง
|- 
| align=left|เขต 3 || 32,687 || 31.19% || 26,892 || 25.66% || 16,023 || 15.29% || 29,183 || 27.86% || 104,785 || 100.00% ||  align=left| อนาคตใหม่ ได้ที่นั่ง
|- class="sortbottom" style="font-weight:bold"
| align=left|ผลรวม || 88,242 || 30.23% || 80,319 || 27.52% || 48,323 || 16.56% || 75,003 || 25.69% || 291,887 || 100.00% ||
|}
== ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต ==
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2 • เขต 3
__NOTOC__
|}
=== เขต 1 ===
เขตเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองจันทบุรีและอำเภอแหลมสิงห์
ทั้งนี้ หลังจากที่ผู้ได้รับเลือกตั้ง พันตำรวจโท ฐนภัทร กิตติวงศา ถูกขับออกจากพรรคอนาคตใหม่ เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ได้ย้ายเข้าสังกัดพรรคพลังประชารัฐในเวลาต่อมา
=== เขต 2 ===
เขตเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอท่าใหม่ อำเภอนายายอาม อำเภอแก่งหางแมวและอำเภอเขาคิชฌกูฏ
ทั้งนี้ หลังจากที่ผู้ได้รับเลือกตั้ง นายจารึก ศรีอ่อน ถูกขับออกจากพรรคอนาคตใหม่ เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ได้ย้ายเข้าสังกัดพรรคพลังท้องถิ่นไทในเวลาต่อมา
=== เขต 3 ===
เขตเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอสอยดาว อำเภอโป่งน้ำร้อน อำเภอมะขามและอำเภอขลุง
ทั้งนี้ ภายหลังที่ศาลรัฐธรรมนูญมีคำสั่งให้ยุบพรรคอนาคตใหม่ ผู้ได้รับเลือกตั้ง นางสาวญาณธิชา บัวเผื่อน ได้ย้ายเข้าสังกัดพรรคก้าวไกลในวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2563
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง
รายชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งฯ แบบแบ่งเขตเลือกตั้ง ประจำวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562
รายชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งฯ แบบแบ่งเขตเลือกตั้ง ประจำวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562
จันทบุรี
การเลือกตั้งในจังหวัดจันทบุรี
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ สาขาบันทึกและผสมเสียงยอดเยี่ยม

==รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์==
ผู้ชนะและผู้เข้าชิงมากกว่าหนึ่งครั้ง
'''ผู้ชนะและผู้เข้าชิงมากกว่าหนึ่งครั้ง (สตูดิโอ)
ล็อกซ์

ล็อกซ์ (Lox) คือเนื้อปลาแซลมอนรมควันที่แล่และหมักในน้ำเกลือจนมีรสเค็ม นิยมเสิร์ฟคู่กับเบเกิลกับครีมชีส โดยความหมายจริง ๆ แล้ว ล็อกซ์จะเฉพาะเจาะตงไปยังส่วนท้องของแซลม่อนซึ่งมีไขมันเยอะ แต่ในปัจจุบันล็อกซ์ที่มีวางขายทั่วไปทำมาจากส่วนใด ๆ ของปลาแซลมอน
== อ้างอิง ==
อาหารจากเนื้อปลา
เทศบาลนิกชิช

เทศบาลนิกชิช (Opština Nikšić/Општина Никшић) เป็นหนึ่งในเทศบาลของมอนเตเนโกร ศูนย์กลางการปกครองคือนิกชิช เทศบาลนี้มีพื้นที่มากใหญ่ที่สุดของมอนเตเนโกร (ครอบคลุม 15% ของมอนเตเนโกร) และมีนิคม 129 แห่ง นอกจากนี้เทศบาลนิกชิชยังเคยเป็นเทศบาลที่ใหญ่ที่สุดในยูโกสลาเวียด้วย
เทศบาลของประเทศมอนเตเนโกร
เทศบาลอันดริเยวิตซา

เทศบาลอันดริเยวิตซา (Андријевица, ) เป็นหนึ่งในเทศบาลของมอนเตเนโกร ศูนย์กลางการปกครองคืออันดริเยวิตซา ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด 340 ตารางกิโลเมตร และล้อมรอบไปด้วยภูเขาโคโมวี, เบย์ลาซิซา และปรอกเลทิเย ในปี 2011 มีประชากรทั้งหมด 5,071 คน
== อ้างอิง ==
เทศบาลของประเทศมอนเตเนโกร
เทศบาลบาร์

เทศบาลบาร์ (Opština Bar) เป็นหนึ่งในเทศบาลของมอนเตเนโกร ศูนย์กลางการปกครองคือบาร์
เทศบาลของประเทศมอนเตเนโกร
บาร์ (ประเทศมอนเตเนโกร)

บาร์ (Bar / Бар) เป็นเมืองชายฝั่งทะเลและท่าเรือทางตอนใต้ของมอนเตเนโกร เป็นเมืองหลักของเทศบาลบาร์ และเป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยว จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2011 ตัวเมืองมีประชากรทั้งหมด 17,649 คนในขณะที่ประชากรทั้งหมดในเขตเทศบาลมีจำนวน 42,068 คน
เมืองในประเทศมอนเตเนโกร
เมืองหลวงเก่าของมอนเตเนโกร
ปลิเยวลิยา

ปลิเยวลิยา (Pljevlja / Пљевља) เป็นเมืองและเมืองเอกของเทศบาลปลิเยวลิยาในมอนเตเนโกร ในยุคกลางปลิเยวลิยาเป็นทางแยกสำคัญของถนนพาณิชย์และวัฒนธรรมที่สำคัญ ในปี 2011 เทศบาลปลิเยวลิยามีประชากร 30,786 คนในขณะที่เมืองนี้มีประชากรประมาณ 19,489 คน มีพื้นที่ทั้งหมด 1,346 ตารางกิโลเมตร (520 ตารางไมล์) เป็นเขตเทศบาลที่ใหญ่เป็นอันดับสามในมอนเตเนโกร
เมืองในประเทศมอนเตเนโกร
เจ้าชายมีแชล เคานต์แห่งเอเวรอ

เจ้าชายมีแชล เคานต์แห่งเอเวรอ (Prince Michel, Count of Évreux) ประสูติเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน 2484 ณ ราบัต โมรอกโก เป็นพระบุตรลำดับที่ 7 และพระโอรสลำดับที่ 2 ใน เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส (2451-2542) และ เจ้าหญิงอิซาเบลแห่งออร์เลอ็อง-บราแกนซา เป็นพระอนุชาใน เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส และพระปิตุลา(อาชาย) ในเจ้าชายจีนส์ เคานต์แห่งปารีส พระประมุขพระองค์ปัจจุบันแห่งราชวงศ์ออร์เลอ็อง เมื่อพระองค์ทรงเจริญพระชันษา พระองค์เคยคบหากับ เจ้าหญิงไอรีนแห่งกรีซและเดนมาร์ก พระขนิษฐาใน สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ และ สมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน แต่แล้วพระองค์ก็ทรงเลิกคบหากัน ต่อมาพระองค์ทรงเสกสมรสกับ เบียทริซ ปาสกิเยร์ เดอ ฟรองคลีเยอ เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน 2510 แต่การเสกสมรสครั้งนี้มิได้รับการยินยอมจกาพระบิดา นั้นทำให้พระชายามิได้รับพระอิสริยยศใดๆ แต่พระบุตรได้รับพระอิสริยยศ ต่อมาเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 2519 พระบิดาของพระองค์ทรงสถาปนาพระชายาให้มีพระอิสริยยศเจ้าหญิง โดยมี เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส พระเชษฐาคอยช่วยเหลือและสนับสนุนครอบครัวพระองค์หลายๆเรื่อง ครอบครัวของพระองค์ได้ประทับในหลายประเทศ เช่น โมร็อกโก ประเทศอังกฤษ ประเทศเยอรมนี แต่พระบุตรของพระองค์ทั้ง 4 พระองค์นั้น ทรงเติบโตในสเปน ต่อมาพระองค์และพระชายาพระองค์แรก ทรงแยกทางกันเมื่อปี 2537 พระชายาได้ย้ายไปประทับที่อื่น แต่มิได้จดทะเบียนหย่ากัน จนเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน 2555 ศาลอุทธรณ์แห่งปารีส ได้ทำการให้ทั้ง 2 สิ้นสุดความเป็นสามี-ภรรยากัน
29 เมษายน 2560 พระองค์ได้เสกสมรสใหม่กับ บาร์บารา เดอ พอชเช-พาร์โต ซึ่งพระชายาพระองค์ที่ 2 ของพระองค์เป็นญาติใน ลุดวิก ฟอน เพสเตอร์ ซึ่งการเสกสมรสครั้งนี้ พระเชษฐา เจ้าชายเคานต์แห่งปารีส ได้เป็นผู้จัดการทุกอย่าง พระชายาพระองค์ที่ 2 รับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิง เคาน์เตสแห่งเอเวรอ พระชายา พร้อมฐานันดรอยัลไฮนีส ในขณะที่พระชายาพระองค์กอ่น ยังได้เป็นเจ้าหญิง แต่เป็นเจ้าหญิงแห่งออร์เลอ็องแทน พระองค์และพระชายาพระองค์ที่ 2 ไม่มีพระบุตรด้วยกัน
พระองค์ทรงมีพระอนุชาฝาแฝดคือ เจ้าชายฌัก ดยุกแห่งออร์เลอ็อง
== อ้างอิง ==
Henri, Count of Paris, Duke of France official website: Institut de la Maison Royale de France 
เจ้าชายฝรั่งเศส
ราชวงศ์ออร์เลอ็อง
ราชวงศ์ฝรั่งเศส
บุคคลฝาแฝด
สุภาพบุรุษชาวดิน

สุภาพบุรุษชาวดินเป็นบทประพันธ์ของ ก.สุรางคนางค์ เคยได้ถูกนำสร้างมาเป็นละครโทรทัศน์ มาแล้ว 2 ครั้งด้วยกัน
== การสร้างเป็นละครโทรทัศน์ ==
ครั้งที่ 1 ออกอากาศทางช่อง 7 เมื่อปี 2550 บทประพันธ์ ก.สุรางคนางค์ และบทโทรทัศน์ของ ภาวิต นำแสดงโดย ธนา สุทธิกมล สาวิกา ไชยเดช อุษณีย์ วัฒฐานะ ผลิตโดย บริษัท ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัด โดยผู้สร้าง สยม สังวริบุตร กำกับการแสดงโดย นนทนันท์ สังข์สวัสดิ์ ออกอากาศเมื่อวันที่ 29 มีนาคม  พ.ศ. 2550 -  15 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ต่อจากละครรหัสริษยา
ครั้งที่ 2 ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี เมื่อปี 2562บทประพันธ์ ก.สุรางคนางค์ และบทโทรทัศน์ของ บุหลันดั้นเมฆ นำแสดงโดย ศรัณย์ ศิริลักษณ์ แซมมี่ เคาวเวลล์ จุติ จำเริญเกตุประทีป ณัฐรินทร์ สุวรรณเลิศ ธีร์ วณิชนันทธาดา ผลิตโดย บริษัท เฟิร์สคลาส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด  โดยผู้สร้าง พิมพ์อัปสร เทียมเศวต กำกับการแสดงโดย ปัญญา ชุ่มฤทธิ์ เริ่มออกอากาศตอนแรกในพุธที่ 4  ธันวาคม พ.ศ. 2562 ทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.30 น.ต่อจากละครอินทรีแดง
== นักแสดง ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ละครโทรทัศน์ไทย
ละครโทรทัศน์ไทย
ละครโทรทัศน์ไทยที่ออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2562
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2562
รายการโทรทัศน์ที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2562