pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เจ็บแทนได้ไหม

เจ็บแทนได้ไหม หรือ เจ็บ•แทน•ได้ไหม (The Killing of a Sacred Deer) เป็นภาพยนตร์สยองขวัญจิตวิทยา ออกฉายปี 2017 กำกับโดย Yorgos Lanthimos เขียนบทโดย Lanthimos และ Efthymis Filippou นำแสดงโดย Colin Farrell, Nicole Kidman, Barry Keoghan, Raffey Cassidy, Sunny Sulijic, Alicia Silverstone และ Bill Camp
เรื่องราวในภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงจากบทละครเรื่อง Iphigenia in Aulis โดยยูริพิดีส โดยเล่าเรื่องของศัลยแพทย์โรคหัวใจคนหนึ่ง ซึ่งแอบผูกมิตรกับเด็กหนุ่มซึ่งมีความเชื่อมโยงกับอดีตของเขา เขาพาเด็กหนุ่มไปพบกับครอบครัว หลังจากนั้นคนในครอบครัวก็ล้มป่วยอย่างเป็นปริศนา
ในปี 2017 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลเทศกาลภาพยนตร์กาน สาขาบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (ร่วมกับเรื่อง You Were Never Really Here) และรางวัลเทศกาลภาพยนตร์ซิดจัส สาขา José Luis Guarner Critics' Award
== อ้างอิง ==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2560
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
ภาพยนตร์อังกฤษ
คิโย โมงิ

คิโย โมงิ  เป็นนักวิทยาแผ่นดินไหวที่โด่งดังในประเทศญี่ปุ่น ได้รับสมญาว่า "นักวิเคราะห์แผ่นดินไหวที่วิเคราะห์แผ่นดินไหวได้แม่นยำที่สุดมากของประเทศญี่ปุ่น" และเป็นอดีตประธานคณะกรรมการประสานงานโครงการแผ่นดินไหวญี่ปุ่น (CCEP) คิโย โมงิได้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสถาบันการค้นหาแผ่นดินไหว มหาวิทยาลัยนครโตเกียว และผู้เชี่ยวชาญระดับพิเศษ มหาวิทยาลัยนิเฮ็น และเป็นศาสตราจารย์กิตติคุณที่มหาวิทยาลัยนครโตเกียว เนื่องจากประเทศญี่ปุ่นเกิดเหตุแผ่นดินไหวบ่อยครั้ง เขาจึงหันมาสนใจนิวเคลียร์ในญี่ปุ่น
==พลังงานนิวเคลียร์==

หลังจากความเสียหายของโรงไฟฟ้านิวเคลียร์คาชิวาซากิ-คาริวะ ในเหตุการณ์แผ่นดินไหวญี่ปุ่นค.ศ. 2007 คิโย โมงิเรียกร้องให้ปิดโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฮามาโอกะ ในปีพ.ศ. 2547 เขาได้บอกว่าปัญหานี้เป็นปัญหาสำคัญและอาจกลายเป็นภัยพิบัติที่มนุษย์สร้างขึ้นก็ได้
==โมเดลโมงิ==
ในปีพ.ศ. 2501 คิโย โมงิได้รับเป็นผู้ดูแลหลักในการรับผิดชอบในการศึกษาและความเข้าใจระบบกลไกของภูเขาไฟ หลังจากศึกษาข้อมูลจากหลายแหล่งเขาสรุปว่าโซลูชันทางคณิตศาสตร์ที่ยามากาว่า พัฒนาขึ้นในปีพ.ศ. 2498
==บรรณานุกรม==
Experimental Rock Mechanics (2006)
Earthquake Prediction (1985)
==อ้างอิง==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
ชาวญี่ปุ่น
นักวิทยาแผ่นดินไหว
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2472
บุคคลจากจังหวัดยามางาตะ
ค่ายกักกันราเวินส์บรึค

ค่ายกักกันราเวินส์บรึค (Konzentrationslager Ravensbrück) เป็นค่ายกักกันเยอรมันที่มีไว้เฉพาะสำหรับผู้หญิงตั้งแต่ปี ค.ศ. 1939–1945 ตั้งอยู่ทางตอนเหนือเยอรมนี ห่างจากกรุงเบอร์ลินไปทางทิศเหนือประมาณ 90 กิโลเมตร (65 ไมล์) ใกล้กับหมู่บ้านราเวินส์บรึค (ส่วนหนึ่งของเมืองเฟือร์สเทินแบร์ค/ฮาเฟิล) กลุ่มชนชาติที่มีขนาดใหญ่ที่สุดประกอบไปด้วยผู้หญิงชาวโปแลนด์ประมาณ 40,000 คน นอกจากนั้นได้รวมไปถึงชาวยิวจากทุกประเทศจำนวนประมาณ 26,000 คน, ชาวรัสเซียจำนวน 18,800 คน, ชาวฝรั่งเศส 8,000 คน และชาวดัตช์จำนวน 1,000 คน มากกว่าร้อยละ 80 เป็นนักโทษทางการเมือง นักโทษแรงงานทาสจำนวนมากได้รับการว่าจ้างจากบริษัท Siemens & Halske ตั้งแต่ ค.ศ. 1942–1945 การทดลองทางการแพทย์เพื่อทดสอบประสิทธิภาพของตัวยาซัลโฟนาไมด์ได้ถูกปฏิบัติการ
ในช่วงฤดูใบไม้ร่วงใน ค.ศ. 1941 หน่วยเอ็สเอ็สได้ตั้งค่ายเล็ก ๆ ติดกับค่ายราเวินส์บรึคสำหรับนักโทษชายซึ่งสร้างและดำเนินการจัดการห้องรมแก๊สของค่ายใน ค.ศ. 1944 จากนักโทษหญิงประมาณ 130,000 คนที่เข้าสู่ค่ายราเวินส์บรึค มีผู้เสียชีวิตจำนวนประมาณ 50,000 คน ถูกสังหารในห้องรมแก๊สประมาณ 2,200 คน และมีผู้รอดชีวิต 15,000 คนจนกระทั่งได้รับการปลดปล่อย
==อ้างอิง==
ราเวินส์บรึค
พิพิธภัณฑ์สงครามโลกครั้งที่สอง
กุยฮิวจี๋

กุยฮิวจี๋ มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า กัว โยวจือ  ชื่อรอง เหยี่ยนฉาง   เป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นชาวเมืองลำหยง (南陽 หนานหยาง ปัจจุบันคือเมืองหนานหยาง มณฑลเหอหนาน)
จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง) อัครมหาเสนาบดีแห่งจ๊กก๊ก ได้เขียนกล่าวถึงกุยฮิวจี๋ในฎีกาออกศึก (出師表 ชูชือเปี่ยว) ฉบับแรกในปี ค.ศ. 227 ว่ากุยฮิวจี๋เป็นผู้มีความจงรักภักดีและมีความซื่อสัตย์เป็นอย่างสูง กุยฮิวจี๋ถูกระบุชื่อพร้อมด้วยตั๋งอุ๋นและบิฮุยว่าเป็นขุนนางมีความสามารถที่สามารถให้คำปรึกษาในราชการทั้งใหญ่และน้อยแก่พระเจ้าเล่าเสี้ยนได้
==ในวรรณกรรมสามก๊ก==
กุยฮิวจี๋ปรากฏเป็นตัวละครในนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ตอนที่ 91 ตรงกับใน สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ตอนที่ 70 กุยฮิวจี๋เป็นขุนนางคนหนึ่งที่ถูกกล่าวถึงในฎีกาออกศึกที่ขงเบ้งเขียนถวายพระเจ้าเล่าเสี้ยน และเป็นหนึ่งในขุนนางที่ขงเบ้งมอบหมายให้อยู่รักษาเสฉวนระหว่างที่ขงเบ้งออกศึกบุกวุยก๊ก  
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
==อ้างอิง==
ตันซิ่ว. จดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ. อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อจู้).
ล่อกวนตง. สามก๊ก (ซันกั๋วเหยี่ยนอี้).
เจ้าพระยาพระคลัง (หน). สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน)
ขุนนางของจ๊กก๊ก
โอดีโล โกลบ็อทช์นิค

โอดีโล โลทาร์ ลูทวิช โกลบ็อทช์นิค (Odilo Lothar Ludwig Globočnik หรือ Globotschnig(g); 21 เมษายน ค.ศ. 1904 – 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1945) เป็นอาชญากรสงครามชาวออสเตรีย เขาเป็นนาซีและต่อมาได้เป็นผู้นำเอ็สเอ็ส ด้วยฐานะที่เป็นผู้ร่วมงานกับอาด็อล์ฟ ไอช์มัน เขาได้มีบทบาทสำคัญในปฏิบัติการไรน์ฮาร์ท ซึ่งได้แสดงเห็นจากการสังหารชาวโปแลนด์เชื้อสายยิวทั้งหมดหนึ่งล้านคนในช่วงการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของนาซีในค่ายมรณะนาซี ได้แก่ ค่ายไมดาแนก, ค่ายแตรบลิงกา, ค่ายซอบีบูร์ และค่ายแบวแชตส์ ไมเคิล แอลลิน นักประวัติศาสตร์ กล่าวว่าโกลบ็อทช์นิคเป็น "บุคคลที่ชั่วช้าที่สุดในองค์กรที่ชั่วร้ายที่สุดเท่าที่รู้จักกันมา"
ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง โกลบ็อทช์นิคถูกทหารอังกฤษจับกุม ต่อมาเขาฆ่าตัวตายด้วยการกัดแคปซูลบรรจุไซยาไนด์ ร่างของเขาถูกฝังในสุสานท้องถิ่นซึ่งอยู่ด้านนอกกำแพงโบสถ์สุสาน เพราะนักบวชปฏิเสธไม่ให้คนชั่วช้าอย่างเขามาอยู่ในสถานที่อันศักดิ์สิทธิ์ และศพถูกฝังโดยไม่ผ่านพิธีการใด ๆ
==อ้างอิง==
นาซี
ผู้ฆ่าตัวตาย
เอ็สเอ็ส-กรุพเพินฟือเรอร์
บุคคลจากแคว้นฟรียูลี-เวเน็ตเซียจูเลีย
มาเลเซียแอร์ไลน์ซิสเต็ม เที่ยวบินที่ 653

มาเลเซียแอร์ไลน์ซิสเต็ม เที่ยวบินที่ 653 (MH653) เป็นเที่ยวบินภายในประเทศมาเลเซียของสายการบินมาเลเซียแอร์ไลน์ซิสเต็ม มีกำหนดเดินทางจากปีนังถึงกรุงกัวลาลัมเปอร์ เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1977 เที่ยวบินนี้ถูกจี้เพื่อให้เปลี่ยนไปลงจอดที่สิงคโปร์ ก่อนจะตกที่ตำบลตันจงกูปังในรัฐยะโฮร์ ผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมด 100 คนเสียชีวิต เหตุการณ์นี้เป็นเหตุเครื่องบินตกครั้งแรกของมาเลเซียแอร์ไลน์
เที่ยวบินที่ 653 ออกเดินทางจากท่าอากาศยานนานาชาติปีนังเมื่อเวลา 19.21 น. ของวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1977 ต่อมาเวลาประมาณ 19.54 น. ที่ความสูง 4,000 ฟุต (1,200 เมตร) เหนือเมืองบะตูอะรัง ขณะเตรียมลงจอดที่ท่าอากาศยานสุลต่านอับดุล อะซิซ ชาห์ ลูกเรือรายงานหอบังคับการบินของท่าอากาศยานว่ามี "สลัดอากาศที่ระบุตัวตนไม่ได้" อยู่บนเครื่อง ทางท่าอากาศยานจึงเตรียมแผนรับมือ
หลังจากนั้นไม่นาน ลูกเรือได้รายงานว่า "เรากำลังมุ่งหน้าไปที่สิงคโปร์ ราตรีสวัสดิ์" ภายหลังผู้สืบสวนพบว่ามีเสียงปืนดังขึ้นหลายครั้งในช่วงท้ายของเครื่องบันทึกข้อมูลการบิน จึงสันนิษฐานว่านักบินและผู้ช่วยนักบินถูกสลัดอากาศยิงเสียชีวิต ทำให้เครื่องอยู่ในสภาวะ "ไร้การควบคุมจากผู้ชำนาญการ" เวลา 20.15 น. เครื่องบินขาดการติดต่อ ต่อมาเวลา 20.36 น. ชาวบ้านตำบลตันจงกูปัง รัฐยะโฮร์รายงานว่าได้ยินเสียงระเบิดและเห็นเศษซากเครื่องบินที่ไหม้ไฟตกในหนองน้ำ ภายหลังได้รับการยืนยันว่าเป็นของเที่ยวบินดังกล่าว มีการรายงานเพิ่มเติมว่าเครื่องตกกระแทกพื้นด้วยความเร็วสูงในลักษณะเกือบตั้งฉากกับพื้นดิน ผู้โดยสาร 93 คนและลูกเรือ 7 คน เสียชีวิตทั้งหมด
สาเหตุของการจี้เครื่องบินและการตกยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด อย่างไรก็ตาม เจ้าหน้าที่ของท่าอากาศยานในกัวลาลัมเปอร์กล่าวว่าสลัดอากาศเป็นสมาชิกของกองทัพแดงญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 1996 สำนักข่าวซีเอ็นเอ็นเขียนบทความระบุว่าสลัดอากาศเป็นสมาชิกของกองทัพแดงญี่ปุ่นเช่นกัน แต่ไม่ได้รับการยืนยัน หลังเหตุการณ์ดังกล่าว กรมการบินพลเรือนมาเลเซียได้จัดตั้งส่วนความปลอดภัยทางการบินขึ้น
== อ้างอิง ==
การก่อการร้ายในเครื่องบิน
อุบัติเหตุของเครื่องบินโบอิง 737
อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับมาเลเซียแอร์ไลน์
อุบัติเหตุทางการบินในปี พ.ศ. 2520
อุบัติเหตุทางการบินในประเทศมาเลเซีย
การก่อการร้ายในประเทศมาเลเซีย
รัฐยะโฮร์
ฮันส์-อุลริช รูเดิล

ฮันส์-อุลริช รูเดิล (Hans-Ulrich Rudel) เป็นนักบินเยอรมันในการโจมตีทางภาคพื้นดินในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง หลังสงคราม เขาเป็นนักเคลื่อนไหวนีโอ-นาซีที่โด่งดังที่สุดในลาตินอเมริกาและเยอรมนีตะวันตก
ในช่วงสงคราม รูเดิลได้มีชื่อเสียงด้วยการทำลายรถถังจำนวน 519 คัน พอๆกับจำนวนเรือ เขาได้อ้างว่า ได้รับชัยชนะทางอากาศ 9 ครั้งและทำลายยานพาหนะ 800 คันจากทุกประเภท เขาได้บินในภารกิจโจมตีทางภาคพื้นดินจำนวน 2,530 ครั้งโดยเฉพาะแนวรบด้านตะวันออกโดยปกติจะบินด้วยเครื่องบินทิ้งระเบิดรุ่นยุงเคิร์ส ยู 87"ชตูคา"และภารกิจ 430 ครั้งสำหรับเครื่องบินรบขับไล่ รูเดิลเป็นผู้ที่ได้รับการยกย่องมากที่สุดสำหรับนักบินชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง ได้รับเหรียญกางเขนเหล็กกางเขนอัศวินประดับด้วยใบโอ๊คและดาบประดับเพชรเคลือบทองในเดือนมกราคม ค.ศ. 1945 เครื่องอิสริยาภรณ์นี้ได้ถูกสร้างขึ้นเป็นพิเศษเฉพาะสำหรับเขา รูเดิลได้ยอมจำนนต่อกองทัพสหรัฐ เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1945
รูเดิลได้หลบหนีไปยังอาร์เจนตินาในปี ค.ศ. 1948 ด้วยความเชื่อมั่นศรัทธาและไม่รู้สึกผิดต่ออุดมการณ์นาซี เขาได้ก่อตั้ง "Kameradenwerk" องค์กรบรรเทาทุกข์สำหรับอาชญากรนาซีที่ช่วยผู้ลี้ภัยได้หลบหนีไปยังลาตินอเมริกาและตะวันออกกลางร่วมกับ Willem Sassen, รูเดิลได้ช่วยเหลือด้วยการให้ที่พักแก่โยเซ็ฟ เม็งเงอเลอ อดีตแพทย์เอ็สเอ็สที่โด่งดังที่ค่ายกักกันเอาชวิทซ์ เขาได้ทำงานเป็นพ่อค้าขายอาวุธและเป็นที่ปรึกษาทางทหารในระบอบการปกครองของฆวน เปรอนในอาร์เจนติน่าและของเอากุสโต ปิโนเชในชิลี และอัลเฟรโด เอสโตรสเนร์ ในปารากวัย เนื่องจากกิจกรรมเคลื่อนไหวเหล่านี้ เขาจึงถูกจับตามองโดยสำนักข่าวกรองกลางแห่งสหรัฐ (CIA)
ในช่วงการเลือกตั้งสหพันธรัฐในเยอรมนีตะวันตก ในปี ค.ศ. 1953 รูเดิลได้กลับมายังเยอรมนีตะวันตก ได้เป็นผู้สมัครชั้นนำของพรรคเยอรมันไรซ์ของฝ่ายขวาจัด แต่ยังไม่ได้รับเลือกให้เข้าไปนั่งในรัฐสภาบุนเดซรัท ภายหลังจากการก่อรัฐประหารอาร์เจนติน่าในปี ค.ศ. 1955 การก่อจลาจลได้นำไปสู่การสิ้นสุดของการเป็นประธานาธิบดีสมัยที่สองของเปรอง,รูเดิลได้ย้ายไปอยู่ที่ปารากวัยซึ่งได้ทำหน้าที่เป็นตัวแทนชาวต่างชาติจากบริษัทเยอรมันหลายแห่ง ในปี ค.ศ. 1977 เขาได้กลายเป็นโฆษกของสหภาพประชาชนเยอรมัน (German People's Union),เป็นพรรคการเมืองนีโอนาซีที่ก่อตั้งขึ้นโดยนักการเมืองหัวรุนแรง เจอร์ฮาร์ด เฟรย์ รูเดิลได้เสียชีวิตในเยอรมนีตะวันตกในปี ค.ศ. 1982
== อ้างอิง ==
นาซี
ทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
ทหารอากาศชาวเยอรมัน
เสืออากาศชาวเยอรมัน
เชลยศึกสงครามโลกครั้งที่สองชาวเยอรมันที่ถูกจับโดยสหรัฐ
บุคคลจากจังหวัดดอลนือชล็อนสก์
ไวรัสวาริเซลลาซอสเตอร์

ไวรัสวาริเซลลาซอสเตอร์ (varicella-zoster virus, VZV) หรือ ไวรัสเฮอร์ปีส์ในมนุษย์ชนิดที่ 3 (human herpesvirus type 3, HHV-3) เป็นไวรัสชนิดหนึ่งในกลุ่มไวรัสเริมซึ่งทำให้เกิดโรคในมนุษย์ เชื้อนี้ทำให้เกิดโรคอีสุกอีใสและโรคงูสวัด พบได้ทั่วโลก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โตโยต้า เซ็นเตอร์

โตโยต้า เซ็นเตอร์ (Toyota Center) เป็นสนามในร่มอเนกประสงค์ที่ตั้งอยู่ในเมืองDowntown Houston ,รัฐรัฐเท็กซัส ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นชื่อมาจากที่ผู้ผลิตรถยนต์ญี่ปุ่น โตโยต้า สนามนี้เป็นสนามประจำของทีมฮิวสตัน รอกเก็ตส์ ในสมาคมบาสเกตบอลแห่งชาติ และเป็นอดีตสนามประจำของทีมฮิวสตันเอรอส ของอเมริกันไอซ์ฮอกกี้ลีก
สนามนี้เริ่มก่อสร้างในเดือนกรกฎาคม 2001 และเปิดสนามใหม่ขึ้นอย่างเป็นทางการในเดือนตุลาคม 2003 โดยมีค่าใช้จ่ายรวมทั้งสิ้น 235 ล้านเหรียญ กับเมืองฮูสตัน ที่จ่ายเงินส่วนใหญ่ และ Rockets จ่ายเงินสำหรับการปรับปรุง โตโยต้ายังจ่ายเงิน 100 ล้านเหรียญสหรัฐสำหรับการตั้งชื่อนี้
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Toyota Center Homepage
สนามบาสเกตบอลในฮิวสตัน (รัฐเท็กซัส)‎
สนามบาสเกตบอลในรัฐเท็กซัส‎
ฮิวสตันเอรอส (1994–2013)
สนามฮอกกี้น้ำแข็งในร่มในสหรัฐ
สนามของเอ็นบีเอ
สนามมวยปล้ำในฮิวสตัน (รัฐเท็กซัส)
สนามมวยปล้ำอาชีพในรัฐเท็กซัส
สนามกีฬาที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2546
โตโยต้า
สิ่งก่อสร้างในฮิวสตัน (รัฐเท็กซัส)‎‎
สนามในร่มในรัฐเท็กซัส‎
สนามกีฬาในฮิวสตัน (รัฐเท็กซัส)‎
สนามมวยสากลในสหรัฐ
เฟิสต์โปรเฟสชันนัลฟุตบอลลีก (บัลแกเรีย)

เฟิสต์โปรเฟสชันนัลฟุตบอลลีก (First Professional Football League) เป็นลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศบัลแกเรีย ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1924
==สโมสรที่เข้าร่วมเฟิสต์โปรเฟสชันนัลฟุตบอลลีก (ฤดูกาล 2017–18)==
==ทีมชนะเลิศ==
== ดูเพิ่ม ==
ฟุตบอลในประเทศบัลแกเรีย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
ฟุตบอลในประเทศบัลแกเรีย
ฟุตบอลลีกสูงสุด
ไวรัสตับอักเสบบี

ไวรัสตับอักเสบบี (hepatitis B virus, HBV) เป็นสปีชีส์ของไวรัสดีเอ็นเอสายคู่ชนิดหนึ่ง อยู่ในจีนัส Orthohepadnavirus แฟมิลี Hepadnaviridae ทำให้เกิดโรคตับอักเสบ บี
==ดูเพิ่ม==
Hepatitis B vaccine
Nucleoside analogues
Oncovirus (cancer virus)
==อ้างอิง==
ไวรัส
พีพีจี เพ้นท์ส อารีน่า

พีพีจี เพ้นท์ส อารีน่า (PPG Paints Arena) เป็นสนามในร่มเอนกประสงค์ในตั้งอยู่ในพิตต์สเบิร์ก ,รัฐเพนซิลเวเนีย ที่ทำหน้าที่เป็นที่สนามบ้านของPittsburgh Penguins ของ National Hockey League (NHL) และเป็นสนามบ้านของPittsburgh Power ของArena Football League (AFL) ในช่วงปี 2011 - 2014
สนามสร้างเสร็จในวันที่ 1 สิงหาคม 2010 และสนามเปิดในเวลาสำหรับช่วงของ NHL ในปี 2010–11 โดยแทนที่เดิมสนามของPittsburgh Penguins Civic Arena (Pittsburgh) ซึ่งสร้างเสร็จสมบูรณ์ในปี 1961 โดยสนามแรกของลีดที่ได้รับการรับรองเป็นสนามทองคำของ NHL และ AFL
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official Site
Diagram of the arena's site 
Live feed of construction
Consol Energy Center Seating Charts 
Details on the Arena's technology 
สนามบาสเกตบอลในรัฐเพนซิลเวเนีย
สนามฮอกกี้น้ำแข็งในร่มในรัฐเพนซิลเวเนีย
สนามในร่มในรัฐเพนซิลเวเนีย
อิสราเอลพรีเมียร์ลีก

อิสราเอลพรีเมียร์ลีก (Israeli Premier League) เป็นลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศอิสราเอล ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1999
==สโมสรที่เข้าร่วมอิสราเอลพรีเมียร์ลีก (ฤดูกาล 2017–18)==
== ดูเพิ่ม ==
ฟุตบอลในประเทศอิสราเอล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ฟุตบอลในประเทศอิสราเอล
ฟุตบอลลีกสูงสุด
คาซัคสถานพรีเมียร์ลีก

คาซัคสถานพรีเมียร์ลีก (Kazakhstan Premier League) เป็นลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศคาซัคสถาน ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1992
==สโมสรที่เข้าร่วมคาซัคสถานพรีเมียร์ลีก (ฤดูกาล 2019)==
{|class="wikitable sortable" border="1"
|-
! ทีม
! ที่ตั้ง
! สนาม
! ความจุ
|-
| อักเตอเบ
| อักเตอเบ
| สนามกีฬากลางอักเตอเบ
|style="text-align:center;"| 15,000
|-
| อัสตานา
| อัสตานา
| สนามกีฬาอัสตานา
|style="text-align:center;"| 30,000
|-
| อาเตอเรา
| อาเตอเรา
| Munaishy Stadium
|style="text-align:center;"| 8,690
|-
| อีร์ติช
| ปัฟโลดาร์
| สนามกีฬากลางปัฟโลดาร์
|style="text-align:center;"| 15,000
|-
| ไกรัต
| อัลมาเตอ
| สนามกีฬากลางอัลมาเตอ
|style="text-align:center;"| 25,057
|-
| ไกซาร์
| คืยซิลออร์ดา
| Gany Muratbayev Stadium
|style="text-align:center;"| 7,500
|-
| โวกเฌตเปส
| เกิกเชเตา
| สนามกีฬาเกิกเชเตา
|style="text-align:center;"| 4,158
|-
| โวร์ดาบาเซอ
| เชิมเกนต์
| Kazhymukan Munaitpasov Stadium
|style="text-align:center;"| 20,000
|-
| ชัฆเตียร์
| ฆาราฆันเดอ
| สนามกีฬาชัฆเตียร์
|style="text-align:center;"| 20,000
|-
| ตารัซ
| ตารัซ
| สนามกีฬากลางตารัซ
|style="text-align:center;"| 11,525
|-
| โตเบิล
| กุสตาไน
| สนามกีฬากลางกุสตาไน
|style="text-align:center;"| 10,500
|-
| เฌียตือซูว์
| ตัลเดอกอร์ฆัน
| สนามกีฬาเฌียตือซูว์
|style="text-align:center;"| 4,000
|}
== ดูเพิ่ม ==
ฟุตบอลในประเทศคาซัคสถาน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ฟุตบอลในประเทศคาซัคสถาน
ฟุตบอลลีกสูงสุด
สวน เสรีรัฏฐา

สวน เสรีรัฐฏา (សួន សេរីរដ្ឋា; เกิด 7 กันยายน, 2516) เป็นนักการเมืองนิยมสาธารณรัฐ ชาวกัมพูชาสัญชาติอเมริกัน ผู้ก่อตั่งและหัวหน้าพรรคคนแรกของ พรรคอำนาจเขมร (KPP).
==  อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เฟซบุ๊คทางการ.
เว็บไซต์ส่วนตัว. 
ชาวอเมริกันเชื้อสายกัมพูชา
บุคคลจากจังหวัดพระตะบอง
นักการเมืองกัมพูชา
ศิษย์เก่าจากสากลวิทยาลัยภูมินท์พนมเปญ
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมารา
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยบอสตัน
ห้องอักษรจีน

ข้อคิดเห็นว่าด้วยห้องอักษรจีน (the Chinese room argument) เสนอว่า ไม่ว่าจะออกแบบโปรแกรมให้ซับซ้อนเพียงใด ก็ไม่สามารถสร้าง "จิต" (mind) "เจตจำนง" (intentionality) หรือ "ความตื่นรู้" (consciousness) ให้เกิดขึ้นในคอมพิวเตอร์ได้ ไม่ว่าคอมพิวเตอร์นั้นจะสามารถตอบสนองได้เหมือนมนุษย์มาก หรือตอบสนองได้ด้วยลักษณะที่ดูมีความฉลาดอย่างมากเพียงใดก็ตาม ข้อถกเถียงนี้ได้รับการเสนอขึ้นเป็นครั้งแรกโดยนักปรัชญาชื่อ John Searle ในบทความเรื่อง "Minds, Brains, and Programs" ซึ่งตีพิมพ์ในวารสาร Behavioral and Brain Sciences เมื่อ ค.ศ. 1980 ซึ่งต่อมาได้รับการวิเคราะห์ต่อยอดอย่างกว้างขวาง ใจความสำคัญของข้อถกเถียงนี้คือการทดลองทางความคิดที่เป็นที่รู้จักในชื่อ ห้องอักษรจีน (the Chinese room)
ข้อถกเถียงนี้มุ่งเป้าเพื่อต่อต้านมุมมองแบบ functionalism และ computationalism ของปรัชญาว่าด้วยจิต ซึ่งมองว่าจิตนั้นแท้จริงก็คือระบบที่มีความสามารถในการประมวลผลข้อมูลได้จากสัญลักษณ์ และโดยเฉพาะยิ่งกว่านั้นคือเป็นการต่อต้านการมีอยู่ของสิ่งที่ Searle เรียกว่า ปัญญาประดิษฐ์แบบเข้ม (strong AI)

==การทดลองทางความคิดว่าด้วยห้องอักษรจีน==
การทดลองทางความคิดของ Searle กำหนดเงื่อนไขพื้นฐานดังนี้ ให้สมมติว่าการพัฒนาปัญญาประดิษฐ์ก้าวหน้าไปถึงขั้นที่สามารถสร้างคอมพิวเตอร์ที่ประพฤติตัวได้เสมือนว่ามีความเข้าใจภาษาจีน มันสามารถรับคำสั่งอินพุตเป็นภาษาจีน แล้วสามารถอาศัยเงื่อนไขตามโปรแกรมคอมพิวเตอร์จนสามารถผลิตคำตอบออกมาเป็นอักษรจีนอีกตัวหนึ่งได้ สมมติต่ออีกว่าคอมพิวเตอร์นี้ทำงานนี้ได้ดีมากจนสามารถผ่านการทดสอบของทัวริงได้ กล่าวคือ สามารถโน้มน้าวให้มนุษย์ผู้รู้ภาษาจีนเชื่อได้ว่าคำตอบนี้มาจากมนุษย์ผู้รู้ภาษาจีนจริงๆ ไม่ว่าจะถามคำถามใดๆ ไป คอมพิวเตอร์นี้จะสามารถให้คำตอบที่เหมาะสมออกมาได้ทุกครั้ง เหมือนกับที่มนุษย์ผู้รู้ภาษาจีนคนหนึ่งจะโต้ตอบพูดคุยกับมนุษย์ผู้พูดภาษาจีนอีกคนหนึ่ง
คำถามของ Searle คือ เครื่องจักรนี้ "เข้าใจ" ภาษาจีน โดยแท้จริง หรือไม่ หรือมันเพียงแต่ "จำลอง" ความสามารถในการเข้าใจภาษาจีน เขาเรียกภาวะที่เข้าใจภาษาจีนว่า "ปัญญาประดิษฐ์แบบเข้ม" และภาวะที่จำลองความเข้าใจภาษาจีนว่า "ปัญญาประดิษฐ์แบบอ่อน"
เพื่อลองหาคำตอบของปัญหานี้ Searle ได้เสนอว่า สมมติว่าข้าพเจ้าอยู่ในห้องปิดห้องหนึ่ง แล้วมีหนังสือภาษาอังกฤษที่บันทึกรายละเอียดของโปรแกรมดังกล่าวเอาไว้อย่างครบถ้วน ให้ดินสอ ปากกา ยางลบ แฟ้มเอกสาร และอุปกรณ์อื่นๆ เพียงพอต่อความต้องการ เขาสามารถจะรับกระดาษที่เขียนตัวอักษรจีนมาจากช่องประตู เปิดตำราและคำนวณตามเงื่อนไขของโปรแกรม และย่อมจะสามารถได้คำตอบเป็นตัวอักษรจีนขึ้นมาได้ ถ้าคอมพิวเตอร์ตามเงื่อนไขนี้สามารถผ่านการทดสอบของทัวริงได้ เขาซึ่งทำตามเงื่อนไขของโปรแกรม ก็ย่อมจะคำนวณให้ได้คำตอบที่ผ่านการทดสอบของทัวริงได้อย่างไม่ต่างกัน
Searle ถือว่าการทดลองนี้บ่งบอกว่า ไม่มีความแตกต่างที่มีนัยสำคัญใดๆ ระหว่างบทบาทของคอมพิวเตอร์กับตัวเขาในการทดลองนี้ ทั้งคอมพิวเตอร์และตัวเขาต่างปฏิบัติตามเงื่อนไขของโปรแกรมตามลำดับขั้นตอน จนได้ผลออกมาเป็นพฤติกรรมที่อาจถูกแปลผลได้ว่าเป็นการสนทนาของผู้มีสติปัญญา ทั้งที่จริงแล้ว Searle ไม่อาจเข้าใจการสนทนานั้นได้เลย เช่นนี้เขาจึงถือเป็นข้อถกเถียงว่า ไม่อาจถือได้ว่าคอมพิวเตอร์ในเรื่องนี้เข้าใจการสนทนานั้นได้เช่นกัน
Searle อ้างต่ออีกว่า เมื่อเครื่องจักรไม่มี "ความเข้าใจ" (หรือ "เจตจำนง") จึงไม่อาจถือได้ว่าสิ่งที่เครื่องจักรนั้นทำ คือ "การคิด" และเมื่อไม่มีการคิด ก็ถือว่าไม่มี "จิตใจ" ในความหมายโดยทั่วไป ดังนั้นเขาจึงสรุปต่อไปว่า "ปัญญาประดิษฐ์แบบเข้ม" ไม่มีอยู่จริง
==อ้างอิง==
การทดลองทางความคิด
ซาวด์ครีม

ซาวด์ครีม (SoundCream) วงดนตรีเกิร์ลกรุปแห่งค่าย Grand Musik ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ มีสมาชิกทั้งหมด 3 คน ได้แก่ ลูกแก้ว - ศรีกานต์ นาคะวิสุทธิ์, มีมี่ - อนัญญา ศิลปนะรุจิ, ลิตา - รินทร์ลภัส ไพศาลเปรมสกุล (เดิมทีมีสมาชิก 4 คน)
== ประวัติ ==
ซาวด์ครีม (SoundCream) เป็นวงดนตรีเกิร์ลกรุปของไทย ภายใต้สังกัด Grand Musik ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ มีสมาชิกทั้งหมด 4 คน ได้แก่ ลูกแก้ว - ศรีกานต์ นาคะวิสุทธิ์, มีมี่ - อนัญญา ศิลปนะรุจิ, ลิตา - รินทร์ลภัส ไพศาลเปรมสกุล และ อลิส  - อริสา คุราตะ (ภายหลังอลิสออกจากวง เพื่อไปศึกษาต่อที่ต่างประเทศ)
ซาวด์ครีม เริ่มต้นก่อตั้งวงมาจากการออดิชั่น และรวมตัวกันในปีพ.ศ. 2555 ใช้เวลาฝึกฝนการร้อง การเต้น เป็นระยะเวลานานถึง 5 ปี ก่อนที่จะเปิดตัววงอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2560 กับซิงเกิ้ลแรกที่มีชื่อว่า "ลองจีบดูก่อนก็ได้"
นอกจากนี้ ซาวด์ครีม ยังมีโปรเจกต์พิเศษที่ชื่อ "Journey of Love" คือโปรเจ็กต์การถ่ายทอดเพลงรักผ่านการเดินทางของสามสาว SoundCream จากประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเป็นการนำเพลงเก่ามาขับร้องใหม่ในสไตล์ของวงซาวด์ครีม ได้แก่เพลง ดึกแล้ว (ต้นฉบับ วงไฮดร้า), OH OH (ต้นฉบับ นิโคล เทริโอ) และเพลง อยากให้รู้ว่ารักเธอ (ต้นฉบับ ใหม่ เจริญปุระ)
=== สมาชิก ===
=== อดีตสมาชิก ===
== ผลงาน ==
=== ซิงเกิ้ล ===
=== อัลบั้ม ===
== อ้างอิง ==
http://picpost.mthai.com/view/107129  [แนะนำ 4 สาวน่ารัก Sound Cream เกิร์ลกรุ๊ปไทยน้องใหม่]
http://music.sanook.com/2387781/ [SoundCream 5 ปีที่ไม่ยอมแพ้ ของวงเกิร์ลกรุ๊ปไทยอนาคตไกล!]
http://www.komchadluek.net/news/ent/273390 [วง “ซาวด์ครีม” เกิร์ลกรุ๊ปน้องใหม่จาก “แกรมมี่”]
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://www.facebook.com/SoundCreamofficial
http://www.instagram.com/soundcreamofficial (soundcreamofficial)
instagram ของสมาชิก...
* http://www.instagram.com/lukgal (ลูกแก้ว)
* http://www.instagram.com/memii_any (มีมี่)
* http://www.instagram.com/litarinrapat (ลิตา)
* http://www.instagram.com/arysakurata (อลิส)
เกิร์ลกรุปไทย
กลุ่มดนตรีสัญชาติไทย
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2560
ออสเตรียนฟุตบอลบุนเดิสลีกา

ออสเตรียนฟุตบอลบุนเดิสลีกา (Austrian Football Bundesliga) เป็นลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศออสเตรีย ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1974
==สโมสรที่เข้าร่วมออสเตรียนฟุตบอลบุนเดิสลีกา (ฤดูกาล 2019–20)==
== ทีมชนะเลิศ ==
== ดูเพิ่ม ==
ฟุตบอลในประเทศออสเตรีย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
 
ฟุตบอลในประเทศออสเตรีย
ฟุตบอลลีกสูงสุด
30 กำลังแจ๋วเดอะซีรีส์

30 กำลังแจ๋ว The Series เป็นรายการโทรทัศน์ ประเภทละครชุด แนว โรแมนติก, คอมเมดี้ ที่ได้นำเค้าโครงเรื่องจากภาพยนตร์ไทยเรื่องดังอย่าง 30 กำลังแจ๋ว ของ สมจริง ศรีสุภาพ มาสร้างเป็นละครชุดเรื่องดังกล่าว ผลิตโดย จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ และจีเอ็มเอ็มทีวี ออกอากาศทุกวันจันทร์เวลา 22:00 - 23:00 น. เริ่มออกฉายครั้งแรก วันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ทางช่องวัน นำแสดงโดย ธนัชชัย วิจิตรวงศ์ทอง, ปรีชญา พงษ์ธนานิกร, กวี ตันจรารักษ์, จุมพล อดุลกิตติพร, วิชญาณี เปียกลิ่น กำกับการแสดงโดย วรเวช ดานุวงศ์ 
== เรื่องย่อ ==
เรื่องราววุ่นๆ ของ “จ๋า” (ไอซ์ ปรีชญา พงษ์ธนานิกร) ที่โดนความรักทำพิษตอนชีวิตขึ้นเลข 3 แต่จุดสิ้นสุดของบางสิ่ง ก็อาจเป็นจุดเริ่มต้นของอีกหลายสิ่ง ชนิดที่ไม่คาดคิดว่ามันจะแจ๋วได้ขนาดนี้
== รายชื่อนักแสดง ==
=== นักแสดงหลัก ===
ปรีชญา พงษ์ธนานิกร รับบท จ๋า
ธนัชชัย วิจิตรวงศ์ทอง รับบท ปอ
กวี ตันจรารักษ์ รับบท นภ
จุมพล อดุลกิตติพร รับบท เซน
วิชญาณี เปียกลิ่น  รับบท ยุ้ย
ซอ จียอน รับบท แอน
สาวิตรี สุทธิชานนท์ รับบท ซี
เลโอ โซสเซย์ รับบท โจ
พลอยชมพู ศุภทรัพย์ รับบท กิ๊ฟ
ณภัทร ปัทมสิงห์ ณ อยุธยา รับบท เฮียเต๋า
ขวัญจิต ศรีประจันต์ รับบท ยายป่าน
=== นักแสดงรับเชิญ ===
อรอนงค์ ปัญญาวงศ์ รับบท แม่จ๋า
กฤตพร มณฑีรรัตน์ รับบท แฟนใหม่นภ
อดิเรก วัฏลีลา รับบท ตำรวจ
== เรตติ้ง ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เรื่องย่อ 30 กำลังแจ๋ว The Series : kapook.com
เรื่องย่อ 30 กำลังแจ๋ว The Series : drama.tlcthai.com 
ละครโทรทัศน์ของจีเอ็มเอ็มทีวี
ละครโทรทัศน์ไทย
รายการโทรทัศน์ช่องวัน
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2560
ละครโทรทัศน์ไทยที่ออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2560
ละครที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2560
ละครชุด
รถโดยสารประจำทางนครพนมเปญ

รถโดยสารประจำทางนครพนมเปญ เป็นระบบขนส่งมวลชน ให้บริการในพนมเปญ เมืองหลวงของประเทศกัมพูชา เปิดให้บริการเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2014 ครอบคลุมพื้นที่ตาเขมา และ Chbar Ampov นับเป็นระบบขนส่งมวลชนแรกของเมือง ปัจจุบันมี 3 เส้นทาง
== เส้นทาง ==
== ดูเพิ่ม ==
พนมเปญ
การขนส่งในประเทศกัมพูชา
รายชื่อระบบรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Cambodians board Phnom Penh's first public buses in more than a decade, The Guardian 
Public Bus System Works, But Needs Improvement, Riders Say
Official Page of Phnom Penh Municipal Bus Services
พนมเปญ
รถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษในประเทศกัมพูชา
วัดพนม

วัดพนม (វត្តភ្នំ วตฺตภฺนํ) หรือ วัดพนมโฎนปึญ เป็นวัดทางศาสนาพุทธในพนมเปญ ประเทศกัมพูชา ก่อสร้างใน ค.ศ. 1373 มีความสูง 46 เมตร (150 ฟุต) เป็นสิ่งก่อสร้างทางศาสนาที่สูงที่สุดในตัวเมืองต่อมาเจ้าพญายาตได้พระราชทานชื่อใหม่ว่าวัดพระเจดีย์บรรพต (Wat Preah Chedey Borapaut) และก็ถือเป็นจุดศูนย์กลางของพนมเปญอีกด้วย
==ดูเพิ่ม==
วัดปทุมวดีราชวราราม
วัดอุณาโลม
วัดพระแก้วมรกต
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
360° aerial panorama of Wat Phnom
พนม
สิ่งก่อสร้างในเขตโฎนปึญ
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติกัมพูชา

พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติกัมพูชา (National Museum of Cambodia) หรือ สารมนเทียรชาติ (សារមន្ទីរជាតិ สารมนฺทีรชาติ) ตั้งอยู่ที่พนมเปญ ประเทศกัมพูชา เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ มีวัตถุสำคัญกว่า 14,000 ชิ้น ตั้งอยู่ที่ถนน 13 ใจกลางกรุงพนมเปญ อยู่ทางทิศเหนือของพระบรมราชวังจตุมุขสิริมงคล และอยู่ทางทิศตะวันตกของจัตุรัส Veal Preah Man ทางเข้าพิพิธภัณฑ์อยู่ตรงหัวมุมแยกถนน 13 และถนน 178 อยู่ภายใต้การควบคุมของกระทรวงศิลปวัฒนธรรม อาคารพิพิธภัณฑ์ ใช้สถาปัตยกรรมเขมร ก่อสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1917-1924 เปิดใช้งานครั้งปี ค.ศ. 1920 และได้รับการปรับปรุงในปี ค.ศ. 1968
==ระเบียงภาพ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Cambodia Travel Guide
National Museum of Cambodia homepage
Article: Cambodian National Museum Marks 90th Anniversary 
Article: Treasures of Khmer Culture — The National Museum of Cambodia 
Cambodia Cultural Profile (Ministry of Culture and Fine Arts/Visiting Arts)
พิพิธภัณฑ์ในประเทศกัมพูชา
สิ่งก่อสร้างในเขตโฎนปึญ