pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2014

วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2014 (2014 FIVB Volleyball Women's World Championship) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง จำนวน 24 ทีม เป็นการแข่งขันระดับโลก ได้มีการจัดขึ้นที่อิตาลี เริ่มทำการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 23 กันยายน–12 ตุลาคม พ.ศ. 2557
== รอบคัดเลือก ==
การคัดเลือกมาจากการคัดเลือกตัวแทนในแต่ละทวีปเพื่อให้ได้ 24 ทีมสำหรับการแข่งขันที่ประเทศอิตาลี โดยอิตาลีผ่านเข้ารอบในฐานะเจ้าภาพ และอีก 23 ทีมนั้นมากจากการคัดเลือกของสหพันธ์วอลเลย์บอลแต่ละทวีป แอฟริกามี 2 ทีมที่ได้รับสิทธิ์ผ่านเข้าแข่งขัน เอเชียและโอเชียเนียได้รับสิทธิ์ 4 ทีม ยุโรป 9 ทีม อเมริกาเหนือ 6 ทีม และอเมริกาใต้ 2 ทีม
== รอบคัดเลือก ==
สำหรับการแบ่งกลุ่มนั้นจะอ้างอิงอันดับโลกเอฟไอวีบีของแต่ละทีม โดย 12 ทีมที่มีอันดับโลกสูงสุดจะถูกจัดให้เป็นทีมวางโดยเลือกทีมของประเทศเจ้าภาพขึ้นมาเป็นอันดับที่ 1 จากนั้นจัดทั้ง 12 ทีมในสายการแข่งขันซึ่งมีทั้งหมด 4 สายโดยวิธีสลับฟันปลา สำหรับทีมที่เหลืออีก 12 ทีม จะใช้การจับสลากทั้งนี้ยังอันดับโลกเช่นกัน โดยอันดับโลก 4 อันดับถัดมาจะจัดอยู่ในกลุ่มที่ 1 อีก 4 อันดับถัดมาจะอยู่ในกลุ่มที่ 2 และ 4 อันดับสุดท้ายในกลุ่มที่ 3 จากนั้นจึงจับสลากเพื่อเข้าไปอยู่ในสายการแข่งขันแต่ละสาย ซึ่งผลการแบ่งสายการแข่งขันได้ดังนี้ โดยตัวเลขในวงเล็บคืออันดับโลกจากสหพันธ์วอลเล่ย์บอลนานาชาติ
{|class="wikitable" style="width:100%;"
|-
!width=25%|กลุ่ม A
!width=25%|กลุ่ม B
!width=25%|กลุ่ม C
!width=25%|กลุ่ม D
|-
| (เจ้าภาพ)
| (1)
| (2)
| (3)
|-
| (8)
| (7)
| (6)
| (5)
|-
| (9)
| (11)
| (12)
| (17)
|-
| (18)
| (20)
| (18)
| (21)
|-
| (24)
| (26)
| (23)
| (22)
|-
| (27)
| (35)
| (28)
| (37)
|}
==สนามแข่งขัน ==
== รอบแรก ==
เขตเวลา เวลายุโรปกลาง (00)
===กลุ่ม A===
|}
|}
===กลุ่ม B===
|}
|}
===กลุ่ม C===
venue: PalaOlimpia, Verona
|}
|}
===กลุ่ม D===
|}
|}
== รอบที่สอง ==
เขตเวลา เวลายุโรปกลาง (00)
ผลการแข่งขันในรอบที่หนึ่งถูกนำมารวมในรอบที่สองสำหรับทีมที่ผ่านเข้ารอบ
===กลุ่ม E===
|}
|}
===กลุ่ม F===
|}
|}
==รอบที่สาม==
เขตเวลา เวลายุโรปกลาง (00)
ทีมลำดับที่ 2 และ 3 จากกลุ่ม E และ F จะทำการจับสลากเพื่อทำการแข่งขันในกลุ่ม G และ H
===กลุ่ม G===
|}
|}
===กลุ่ม H===
|}
|}
== รอบสุดท้าย ==
===รอบรองชนะเลิศ===
|}
===ชิงอันดับ 3===
|}
===ชิงชนะเลิศ===
|}
== อันดับการแข่งขัน ==
==รางวัล==
ผู้เล่นทรงคุณค่า
คิมเบอร์ลี่ ฮิลล์
ทำคะแนนยอดเยี่ยม
จู ถิง
ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม
จู ถิง
คิมเบอร์ลี่ ฮิลล์
ลิเบอโร่ยอดเยี่ยม
โมนิกา เด เจนนาโร
ตัวบล็อกยอดเยี่ยม
ไทซ่า เมเนเกวส
หยาง จุนจิง
เซ็ตยอดเยี่ยม
อลิชา กลาส
ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม
เชลล่า คาสโตว์
ผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยม'''
โจเซ โรแบร์โต กิมัวนาเรส
== การถ่ายทอดสด ==
บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด ได้ลิขสิทธิ์ถ่ายทอดการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2014 เวิร์คพอยท์ทีวี ได้ลิขสิทธิ์ถ่ายทอดการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2014 ในทุกนัดการแข่งขันที่วอลเลย์บอลสาวไทยลงแข่ง รวมถึงเทปบันทึกการแข่งขันนัดต่างๆ
== ดูเพิ่ม ==
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 2014
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official website
2014
วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2557
ว
ว
2
แอร์เออแอร์ สายอา

แอร์เออแอร์ สาย A เป็นหนึ่งในห้าเส้นทางของรถไฟฟ้าแอร์เออแอร์ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส
เริ่มก่อสร้าง: 12 ธันวาคม ค.ศ. 1969
ระยะทาง: 
สถานี: 46
สถิติ: 300,000,000 เที่ยวคนต่อปี / 1,200,000 คนต่อวัน
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อสถานีรถไฟฟ้าแอร์เออแอร์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
RATP official website (in French)
RATP official website (in English)
Interactive map covers the Paris metro map, the Paris bus map, and the RER map in the Ile-de-France region (from RATP's website)
รถไฟฟ้าแอร์เออแอร์
แอร์เออแอร์ สายเบ

แอร์เออแอร์ สาย B เป็นหนึ่งในห้าเส้นทางของรถไฟฟ้าแอร์เออแอร์ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส โดยเปิดให้บริการครั้งแรกในวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1977 ระยะทางรวม  47 สถานี ผู้โดยสาร 165,100,000 เที่ยวคนต่อปี
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อสถานีรถไฟฟ้าแอร์เออแอร์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
RATP official website  (in French)
RATP website in English
Interactive Map of the RER (from RATP's website)
Interactive Map of the Paris métro (from RATP's website)
Mobidf website, dedicated to the RER (unofficial) (in French)
Metro-Pole website, dedicated to Paris public transports (unofficial)  (in French)
รถไฟฟ้าแอร์เออแอร์
แอร์เออแอร์ สายเซ

แอร์เออแอร์ สาย C เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแอร์เออแอร์ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส สีประจำเส้นทางคือสีเหลือง ปัจจุบันมีการดำเนินการโดยแอ็สแอนเซแอ็ฟ (SNCF) วิ่งจากเขตชานเมืองทางตะวันตกเฉียงเหนือที่สถานีปงตวซ (C1) ไปยังชานเมืองตะวันออกเฉียงใต้ ที่สถานีมาซี-ปาแลโซ (C2)
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อสถานีรถไฟฟ้าแอร์เออแอร์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
RATP official website  (in French)
RATP English speaking website
Interactive Map of the RER (from RATP's website)
Interactive Map of the Paris métro (from RATP's website)
Mobidf website, dedicated to the RER (unofficial) (in French)
Metro-Pole website, dedicated to Paris public transports (unofficial)  (in French)
รถไฟฟ้าแอร์เออแอร์
แอร์เออแอร์ สายเด

แอร์เออแอร์ สาย D  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแอร์เออแอร์ กรุงปารีส วิ่งจากสถานีออรี-ลา-วีล-กัว (D1) ไปยังสถานีเมอเลิง (D2) และสถานีมาลแซร์บ (D4) โดยเส้นทางนี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อ แอร์เออแอร์ ปูแบล ("สายรถขยะ")
เปิดให้บริการ: 27 กันยายน ค.ศ. 1987
ระยะทาง : 
สถานี : 59
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อสถานีรถไฟฟ้าแอร์เออแอร์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
=== อังกฤษ ===
RATP's English-language website
RATP's interactive map of the RER
RATP's interactive map of the Paris métro
=== ฝรั่งเศส ===
RATP official website 
Mobidf website, dedicated to the RER (unofficial)
Metro-Pole website, dedicated to Paris public transports (unofficial) 
รถไฟฟ้าแอร์เออแอร์
แอร์เออแอร์ สายเออ

แอร์เออแอร์ สาย E เป็นเส้นของรถไฟฟ้าแอร์เออแอร์ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส วิ่งจากสถานีโอสมาน – แซ็ง-ลาซาร์ (E1) ไปยังสถานีแชล-กูร์แน (E2) และสถานีตูร์น็อง (E4) ปัจจุบันดำเนินการโดย SNCF
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
=== อังกฤษ ===
RATP's English-language website
RATP's interactive map of the RER
RATP's interactive map of the Paris métro
=== ฝรั่งเศส ===
RATP official website 
Mobidf website, dedicated to the RER (unofficial)
Metro-Pole website, dedicated to Paris public transports (unofficial) 
รถไฟฟ้าแอร์เออแอร์
แอร์เออแอร์

แอร์เออแอร์ (RER,  ย่อมาจาก Réseau Express Régional, "Regional Express Network") เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในกรุงปารีสและปริมณฑล โดยในปัจจุบันมีจำนวน 5 เส้นทาง สร้างขึ้นเพื่อรองรับส่วนต่อขยายของรถไฟฟ้าปารีสในอนาคต
== เส้นทาง ==
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อระบบรถไฟใต้ดิน
รถไฟฟ้าปารีส
รายชื่อสถานีรถไฟฟ้าแอร์เออแอร์
== บรรณานุกรม ==
Gaillard, M. (1991). Du Madeleine-Bastille à Météor: Histoire des transports Parisiens, Amiens: Martelle. ISBN 2-87890-013-8. (French)
Gerondeau, C. (2003). La Saga du RER et le maillon manquant, Paris: Presse de l'École nationale des ponts et chaussées. ISBN 2-85978-368-7. (French)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
RATP  (official, in )
RATP  (official, in )
Interactive Map of the RER (from RATP's website)
Interactive Map of the Paris métro (from RATP's website)
Complete track map of the RER system by Franklin Jarrier, 
Metro-Pole  (unofficial, dedicated to Paris public transport, )
BBC News Online - France's answer to Crossrail
รถไฟฟ้าแอร์เออแอร์
สีดา พัวพิมล

สีดา พัวพิมล เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2498 เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย
== ประวัติ ==
สีดา พัวพิมล (หรือ สีดา วงศ์สราวัฒน์, ศรีดารัตน์ วงศ์สราวัฒน์, ลินปภัสร์ วงศ์สราวัฒน์ ตามลำดับ) เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2498 เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย ที่มีผลงานละครต่างๆมากมาย เช่น ลางรัก, มายาสีเงิน, ตุ๊กตามนุษย์, เบญจรงค์ห้าสี, นกออก, ลิลลี่สีกุหลาบ เป็นต้น
ด้านชีวิตส่วนตัวมีสมรสกับ นายอมรจักร วิญญทาน มีบุตรด้วยกัน คือ นายอภิชาติ พัวพิมล หรือ อ๊อฟ นักแสดงชายชาวไทย และบุตรสาวอีก 1 คน ซึ่งปัจจุบันลูกชายได้เสียชีวิตกระทันหันด้วยโรคหอบหืด เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 
== ผลงาน ==
=== ละครโทรทัศน์ ===
2522 รอยมลทิน (ช่อง 5)
2522 ร่มฉัตร (ช่อง 9)
2523 กุหลาบไร้หนาม (ช่อง 9)
2524 สลักจิต (ช่อง 3)
2524 ลางรัก (ช่อง 7)
2524 มายาสีเงิน (ช่อง 3)
2524 เพลงชีวิต (ช่อง 9)
2524 เครื่องแบบสีขาว (ช่อง 9)
2525 พรหมไม่ได้ลิขิต (ช่อง 9)
2525 ไม่มีใครรักฉันจริง (ช่อง 9)
2525 เศรษฐีนี (ช่อง 5)
2525 อีสา (ช่อง 9)
2525 จดหมายจากเมืองไทย (ช่อง 7)
2525 จอมเกเร (ช่อง 7)
2525 ปูนปิดทอง (ช่อง 9)
2525 ม่าเหมี่ยว (ช่อง 7)
2525 ผู้ชายในอดีต (ช่อง 9)
2525 หนึ่งในร้อย (ช่อง 5)
2526 ขอเพียงรัก (ช่อง 5)
2526 ตุ๊กแก (ช่อง 7)
2526 ทิมมวยไทย (ช่อง 5)
2526 เลื่อมสลับลาย (ช่อง 7)
2527 เพลงพรหม (ช่อง 3) รับเชิญ
2528 เบญจรงค์ห้าสี (ช่อง 3)
2529 กามนิต-วาสิฏฐี (ช่อง 3) รับเชิญ
2530 ฟ้าต่ำ (ช่อง 3) รับเชิญ
2531 แรงหึง (ช่อง 3)
2534  ป่ากามเทพ (ช่อง 3) รับเชิญ
2534 บ้านสาวโสด  (ช่อง 3) รับเชิญ
2535 หนึ่งในทรวง  (ช่อง 3) รับเชิญ
2536 สกุลกา (ช่อง 5)
2536 คุณหญิงพวงแข (ช่อง 3)
2536 นางฟ้ากับซาตาน (ช่อง 3)
2536 พรหมพยศ (ช่อง 9)
2537 สาวรำวง (ช่อง 3)
2537 แสงสูรย์ (ช่อง 3) รับเชิญ
2537 ตุ๊กตามนุษย์ (ช่อง 3)
2537 เมียน้อย (ช่อง 3)
2537 เมียข้างถนน (ช่อง 5)
2538 พิษพยาบาท (ช่อง 3) รับเชิญ
2538 เหมือนคนละฟากฟ้า (ช่อง 3)
2539  อีสาวอันตราย  (ช่อง 3)
2539  กุหลาบไร้หนาม  (ช่อง 5)
2540 ดอกไม้ริมทาง (ช่อง 5)
2540 ซอสามสาย  (ช่อง 3) รับเชิญ
2542 คุณชาย (ช่อง 7) รับเชิญ
2544 เงาใจ (ช่อง 7)
2544 ฉันชื่อไศลา (ช่อง 7)
2546 หมอลำซัมเมอร์ (ช่อง 7)
2546 ฝันกลางตะวัน (ช่อง 7)
2546 เมืองดาหลา (ช่อง 7) รับเชิญ
2547 เล่ห์รตี (ช่อง 5)
2547 เจ้าบ่าวโค้งสุดท้าย (ช่อง 7)
2548 รหัสหัวใจ (ช่อง 7)
2548 คลื่นรักสีคราม (ช่อง 5)
2548 นกออก (ช่อง 7)
2548 ปัญญาชนก้นครัว (ช่อง 3)
2549 ธิดาซาตาน (ช่อง 7)
2550 ทาสรักทรนง (ช่อง 5)
2551 เย้ยฟ้าท้าดิน (ช่อง 7)
2551 รักบ้านเรา (ช่อง 9)
2551 คู่ป่วนอลวน (ช่อง 7)
2554 ลิลลี่สีกุหลาบ (ช่อง 7)
2559 ตี๋ใหญ่ ดับ ดาว โจร (ช่องโมโน 29)
2560 พริ้ง คนเริงเมือง (ช่อง 7) รับเชิญ
2564 ฟ้ามีตา ตอน เงินบุญ (ช่อง 7)
2565 ฟ้ามีตา ตอน เป็นทุกอย่างให้เธอแล้ว'' (ช่อง 7)
2565 โรงเรียนผีมีอยู่ว่า ตอน สูตรลับร้านป้าจง (เน็ตฟลิกซ์)
=== ภาพยนตร์ ===
เลือดทมิฬ (2522)
รักเธอสุดหัวใจ (2523)
เดอะไกด์ (2523)
รักประกาศิต (2523)
เป๋อจอมเปิ่น (2523)
พ่อปลาไหล (2524)
สกาวเดือน (2524)
ทหารอากาศขาดรัก (2524)
ไอ้แก่น (2524)
เฉยแหลก (2524)
ภูชิชย์-นริศรา (2524)
สะใภ้ลูกทุ่ง (2525)
พระเอกรับจ้าง (2525)
คุณนายซาอุ (2525)
ยอดอนงค์ (2526)
เจ้าสาวเงินล้าน (2526)
อิทธิฤทธิ์น้ำมันพราย (2527)
นางนาค ภาคพิศดาร (2528)
กองพันทหารหญิง (2528)
เจ้าแม่ตะเคียนทอง (2528)
แม่หมอน้ำมันพราย (2528)
ระฆังผี (2528)
ลูกสาวป้าแช่ม (2528)
ไปไม่ถึงดวงดาว (2529)
สบายกว่ากันเยอะเลย (2531)
== อ้างอิง ==
นักแสดงหญิงชาวไทย
พิธีกรชาวไทย
ซิสตาร์19

ซิสตาร์ 19 (씨스타19|SISTAR19) เป็นซับยูนิตย่อยของวงซิสตาร์ โดยสมาชิก 2 คน คือ ฮโยลิน และโบรา
==ประวัติ==
ซิสตาร์ 19 เป็นกลุ่มย่อยของสมาชิกของวง ซิสตาร์  มีสองสมาชิกประกอบด้วย ฮโยลิน และ โบรา สำหรับเพลงที่เดบิวสำหรับซับยูนิตคือ เพลง“MaBoy” สำหรับซับยูนิตย่อย19 เดบิวเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 ในรายการ M! Countdown
ซิงเกิล “MaBoy ได้รับการปล่อยตัวเมื่อพฤษภาคม พ.ศ. 2554 . หลังจากที่หายไปสองปีทางต้นสังกัดของทั้งสองสาวออกมาประกาศว่า ซิสตาร์ 19 จะกลับมาคัมแบ็คด้วยซิงเกิล “Gone Not Around Any Longer.และเอ็มวีถูกปล่อยเพลงวันที่ 31 มกราคม 2556 และซิงเกิล“Gone Not Around ติดชาร์ตเพลงเกาหลีสำคัญหลายชาร์ต
ในปี พ.ศ. 2556 ซิสตาร์ 19 ถูกเสนอเข้าชิงรางวัล 2013 World Music Awards.
==สมาชิก==
ดัดแปลงจากโปรไฟล์ของกลุ่มบนเว็บไซต์ทางการของเนเวอร์
ฮโยลิน  – หัวหน้าวง, เสียงร้องหลัก
โบรา  – แร็ปเปอร์
==ผลงานเพลง==
=== อีพี ===
=== ซิงเกิล ===
=== ชาร์ตเพลงอื่น ===
==รางวัล==
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official Website 
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2554
กลุ่มดนตรีเคป็อป
กลุ่มดนตรีป็อปสัญชาติเกาหลีใต้
ศิลปินสังกัดสตาร์ชิปเอนเตอร์เทนเมนต์
ฟาร์คราย 3

ฟาร์คราย 3 (Far Cry 3) เป็นวิดีโอเกมโอเพนเวิลด์ แอ็กชันผจญภัย และเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง  ที่พัฒนาโดย ยูบิซอฟต์มอนทรีออล ร่วมกับ ยูบิซอฟต์แมสสีป, ยูบิซอฟต์ชางไฮ และยูบิซอฟต์เรดสตอร์ม จัดจำหน่ายโดยยูบิซอฟต์สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ,เพลย์สเตชัน 3 และเอกซ์บอกซ์ 360 เกมวางจำหน่ายในวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ในทวีปออสเตรเลีย วันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ในทวีปยุโรป และวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 2012 ในทวีปอเมริกาเหนือ มีภาคเสริมที่แยกออกต่างหากคือ  บลัดดรากอน  ออกจำหน่ายวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2013
ฟาร์คราย 3 มีฉากอยู่ในเกาะเขตร้อนตั้งอยู่ระหว่างมหาสมุทรอินเดีย และแปซิฟิก ซึ่งจริงๆแล้วเป็นเกาะในจังหวัดภูเก็ตของประเทศไทย หลังจากการเที่ยวหน้าร้อนเริ่มไม่เป็นไปอย่างที่คาดคิด ตัวเอกชื่อ เจสัน โบรดี ต้องช่วยเพื่อน ๆ ที่ถูกโจรสลัดลักพาตัวไป และหนีออกจากเกาะและชาวท้องถิ่นที่วิกลจริต
เกมเป็นเกมลำดับที่สามในเกมชุดฟาร์คราย ได้รับคำยกย่องอย่างมากตั้งแต่ออกจำหน่าย มีนักวิจารณ์ชื่นชมการออกแบบโลกของเกม ระบบการเล่นและเนื้อเรื่องแบบปลายเปิด ขณะที่ระบบการเล่นหลายผู้เล่นถูกตำหนิ หลังจากเกมประสบความสำเร็จ ยูบิซอฟต์ประกาศตัวเกมภาคต่อคือ [ฟาร์คราย 4]]
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิดีโอเกมแอ็กชันผจญภัย
วิดีโอเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง
ฟาร์คราย
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2555
วิดีโอเกมโอเพนเวิลด์
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 3
วิดีโอเกมภาคต่อ
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศแคนาดา
เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์ 360
เกมสำหรับวินโดวส์
เกมของยูบิซอฟต์ เอนเตอร์เทนเมนท์
สตูเดอเบเกอร์

สตูเดอเบเกอร์ (Studebaker) เป็นบริษัทผลิตเกวียนและรถยนต์ของสหรัฐอเมริกาจากเมืองเซาท์เบนด์ รัฐอินดีแอนา เริ่มกิจการเมื่อปี ค.ศ. 1852 และก่อตั้งเป็นบริษัทเมื่อปี ค.ศ. 1868 ภายใต้ชื่อ สตูเดอเบเกอร์ บราเธอร์ส แมนูแฟคเจอริ่ง คอมพานี (Studebaker Brothers Manufacturing Company) เดิมเป็นบริษัทผลิตเกวียนสำหรับชาวนา เหมืองแร่ และกองทัพ
สตูเดอเบเกอร์เริ่มเข้าสู่ธุรกิจยานยนต์ด้วยการผลิตรถยนต์พลังงานไฟฟ้า ในปี ค.ศ. 1902 และรถยนต์น้ำมันเชื้อเพลิงในปี ค.ศ. 1904 โดยขายภายใต้ชื่อ "สตูเดอเบเกอร์ ออโต้โมบิล คอมพานี" (Studebaker Automobile Company) แผนกรถยนต์ของสตูเดอเบเกอร์ทำงานร่วมกับบริษัทการ์ฟอร์ดแห่งเมืองอิเลเรีย รัฐโอไฮโอ จนถึงปี ค.ศ. 1911 และบริษัทอี-เอ็ม-เอ็ฟ หลังจากปี ค.ศ. 1909 รถยนต์น้ำมันเชื้อเพลิงคันแรก ๆ ผลิตโดยสตูเดอเบเกอร์เพียงผู้เดียวออกจำหน่ายสู่ตลาดในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1912 ในช่วงเวลา 50 ปีถัดมา บริษัทสตูเดอเบเกอร์ได้สร้างชื่อเสียงในด้านของคุณภาพและความทนทาน หลังจากที่ประสบปัญหาทางการเงินหลายปี สตูเดอเบเกอร์ก็ได้เข้ารวมกับแพคการ์ดในปี ค.ศ. 1954 จนกลายเป็นสตูเดอเบเกอร์-แพ็กการ์ด คอร์ปอเรชั่น แต่ปัญหาทางการเงินของสตูเดอเบเกอร์นั้นใหญ่มากกว่าที่ผู้บริหารของแพคการ์ดได้คาดการณ์ไว้ จนในภายหลังชื่อแพคการ์ดถูกนำออกจากชื่อบริษัท บริษัทจึงเปลี่ยนชื่อกลับเป็น สตูเดอเบเกอร์ คอร์ปอเรชั่น ในปี ค.ศ. 1962 โรงงานที่เมืองเซาท์เบนด์ยุติการผลิตในวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1963 และรถสตูเดอเบเกอร์คันสุดท้ายเลื่อนออกจากสายพานการผลิตที่เมืองแฮมิลตัน รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดาเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1966
บริษัทรถยนต์
ตราสินค้ารถยนต์
วิศวกรรมชลศาสตร์

วิศวกรรมชลศาสตร์ (hydraulic engineering) เป็นวิชาย่อยของวิศวกรรมโยธาที่ศึกษาการไหลและการเคลื่อนที่ของน้ำเป็นหลัก โดยอาศัยความรู้ด้านกลศาสตร์และแรงโน้มถ่วงในการคำนวณเพื่อหาการเคลื่อนที่และพฤติกรรมต่าง ๆ ของน้ำ ซึ่งสามารถนำไปเป็นเนื้อหาในการออกแบบสะพาน เขื่อน ทางน้ำเปิด หรือวิศวกรรมด้านสุขาภิบาลและสิ่งแวดล้อม
วิศวกรรมชลศาสตร์เป็นวิชาที่สามารถนำหลักการกลศาสตร์ของไหลไปใช้ในการแก้ไขปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการจัดเก็บข้อมูล การควบคุม การขนส่ง การควบคุม การวัด หรืออื่น ๆ ซึ่งนับว่ามีประโยชน์อย่างมากในโลกปัจจุบันที่มีการใช้ทรัพยากรน้ำอย่างสิ้นเปลือง
==ประวัติ==
เดิมวิชาวิศวกรรมชลศาสตร์ได้รับการนำมาใช้กับเกษตรกรรมในแถบตะวันออกกลางและแอฟริกา การควบคุมและส่งถ่ายทรัพยากรน้ำนั้นมีมานานแล้ว หนึ่งในอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องนั้นคือนาฬิกาน้ำซึ่งเริ่มใช้กันมานานนับพันปีก่อนคริสตกาล อีกทั้งยังมีกะนาต (qanāt) ซึ่งเป็นอุปกรณ์ส่งถ่ายน้ำจากอีกที่ไปอีกที่ของชาวเปอร์เซีย คล้ายกับระบบน้ำตูร์ปัน (Turpan water system) ในจีนโบราณ หรือคลองถ่ายน้ำในเปรู
ชาวจีนโบราณให้ความสำคัญกับการพัฒนาด้านวิศวกรรมชลศาสตร์เป็นอย่างมาก วิศวกรจีนได้สร้างคลองขนาดใหญ่เพื่อใช้ส่งน้ำซึ่งยังพัฒนาไว้ให้เรือสามารถผ่านได้ด้วย โดยนายซุนชู เอ๋า (Sūnshū Áo) ได้รับการขนานนามให้เป็นวิศวกรชลศาสตร์ชาวจีนคนแรก วิศวกรชลศาสตร์ที่สำคัญคนอื่น ๆ ก็มีนายซีเหมิน เป้า (Xīmén Bào) ซึ่งเป็นผู้ทดสอบการขนถ่ายน้ำขนาดใหญ่ในช่วง 481-221 ปีก่อนคริสต์ศักราช
ฝันเฟื่อง

ฝันเฟื่อง เป็นละครโทรทัศน์ โดยสร้างจากบทประพันธ์ของ ชูวงศ์ ฉายะจินดา ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์มาแล้ว 3 ครั้ง สร้างครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2538 โดยบริษัทไฟว์สตาร์ เอนเตอร์เทนเมนท์ กรุ๊ป กำกับการแสดงโดย อดุลย์ ดุลยรัตน์ ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 นำแสดงโดย สันติสุข พรหมศิริ, บุษกร พรวรรณศิริเวช
ครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2548 สร้างโดย เอ็กแซ็กท์ และ ซีเนริโอ จำกัด กำกับการแสดงโดย นิพนธ์ ผิวเณร ออกอากาศทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 นำแสดงโดย เจษฎาภรณ์ ผลดี, โสภิตนภา ชุ่มภาณี, ภูริ หิรัญพฤกษ์, อคัมย์สิริ สุวรรณศุข ออกอากาศทุกวันจันทร์ - อังคาร เวลา 20.25 - 21.25 น.
และครั้งที่ 3 ในปี พ.ศ. 2557 ได้นำกลับมาสร้างใหม่อีกครั้งโดย เอ็กแซ็กท์ - ซีเนริโอ และเมจิก อิฟ เอ็นเตอร์เทนเม้นต์ กำกับการแสดงโดย รัญญา ศิยานนท์ นำแสดงโดย พุฒิชัย เกษตรสิน, วรัทยา นิลคูหา, ธนทัต ชัยอรรถ, มนชนก แสงฉายเพียงเพ็ญ, วราวุธ โพธิ์ยิ้ม, ภาลฎา ฐิตะวชิระ โดยออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 - 22.15 น. ทาง ช่องวัน โดยเริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ถึงวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2558 และมีการออกอากาศสองตอนพิเศษเพื่อทบทวนเนื้อเรื่องในวันที่ 29 - 30 ธันวาคม พ.ศ. 2557
== รายชื่อนักแสดงแต่ละปี ==
== เพลงประกอบละคร ==
พ.ศ. 2538
เพลง ฝันเฟื่อง (เร็ว) - ขับร้องโดย : สถาพร นาควิลัย
เพลง ฝันเฟื่อง (ช้า) - ขับร้องโดย : มานิสา ทองมา
พ.ศ. 2548
เพลง คนในฝัน - ขับร้องโดย : Mr.Team
พ.ศ. 2557
เพลง คนในฝัน - ขับร้องโดย : อินสติงต์
เพลง เธอโดนใจ - ขับร้องโดย : ธนทัต ชัยอรรถ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รายการโทรทัศน์ช่องวัน
นวนิยายไทย
ละครโทรทัศน์ไทย
ทอรี เบิร์ช

ทอรี เบิร์ช (Tory Burch) เกิด 17 มิถุนายน ค.ศ. 1966 เป็นนักออกแบบแฟชั่น นักธุรกิจ ชาวอเมริกัน ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2013 นิตยสารฟอบส์ ประเมินทรัพย์สินเธอ ตกอยู่ที่ 1.0 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
== ชีวิตส่วนตัวและการศึกษา ==
เบิร์ชเกิดในหมู่บ้านฟอร์จ รัฐเพนซิลเวเนีย เป็นบุตรีของเรวา (สกุลเดิม ชาปีรา) และไอรา เอิร์ล "บัด" โรบินสัน (6 มกราคม ค.ศ. 1923 – 9 สิงหาคม ค.ศ. 2007) เธอถูกเลี้ยงดูมากับลูกชายของบ้านอีก 3 คน (โรเบิร์ต, เจมส์ และเลโอนาร์ด) ในบ้านไร่ สถาปัตยกรรมแบบจอร์เจียที่มีอายุ 250 ปี ใกล้กับอุทยานประวัติศาสตร์แห่งชาติแวลลีย์ฟอร์จ
แม่ของเธอเป็นอดีตนักแสดง เคยออกเดตกับสตีฟ แม็กควีน และมาร์ลอน แบรนโด พ่อของเธอเป็นนักลงทุนผู้มีฐานะ ปัจจุบันเสียชีวิตแล้ว พ่อของเธอมีอายุมากกว่าแม่ของเธอ 14 ปี เบิร์ชมีเชื้อสายยิวจากทางฝั่งแม่
เบิร์ชศึกษาที่โรงเรียนแอ็กเนสเออร์วินในโรสมอนด์ เธอเรียนขี่ม้าที่นัน และเป็นกัปตันทีมเทนนิส และเป็นเพื่อนกับนักออกแบบอัญมณี คารา รอส (ทั้งคู่ยังคงเป็นเพื่อนที่ดีกันอยู่) งานแรกของเธอ ทำที่ร้านเบเนตตองในคิงออฟปรัสเซียมอลล์ ต่อมาเธอศึกษาที่มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย ศึกษาเอกประวัติศาสตร์ศิลปะ และจบการศึกษาในปี ค.ศ. 1988
== อาชีพ ==
=== งานช่วงแรก ===
หลังจากจบการศึกษาจากวิทยาลัย ทอรีย้ายมาอยู่ที่นครนิวยอร์ก เธอทำงานให้กับซอแรน นักออกแบบชาวยูโกสลาเวีย และทำงานที่นิตยสาร Harper's Bazaar หลังจากนั้นเธอทำงานเป็นฝ่ายประชาสัมพันธ์และการโฆษณาให้กับเวรา หวัง Polo Ralph Lauren และ Loewe
=== แบรนด์แฟชั่น ===
เธอออกแบรนด์แฟชั่น โดยใช้ชื่อว่า "TRB by Tory Burch" ต่อมารู้จักในชื่อ "Tory Burch" ในเดือนกุมภาษาพันธ์ 2004 บริษัทเจริญเติบโตมีร้านค้า 100 ร้านทั่วโลก สายการผลิตสินค้าแฟชั่นของเธอมีจำหน่ายในห้างสรรพสินค้ามากกว่า 1,000 แห่ง รวมถึงร้านขายสินค้าเฉพาะทางทั่วโลก
=== สไตล์การออกแบบ ===
สไตล์ของเธอ มักได้รับการถึงว่าเป็นสไตล์ เปรปปี-โบโฮ (preppy-boho) และเปรปปี-โบฮีเมียนลุกซ์ (preppy-bohemian luxe)  และมักได้รับการจดจำเรื่องเหรียญโลโก้รูปตัวที แว่นกันแดดบางรุ่น อย่างเช่นรุ่น Rounded Aviator มีโลโก้ลายเซ็นนี้พิมพ์อยู่ที่เลนส์ สไตล์ของเธอได้รับความนิยมในกลุ่มแฟนรายการโทรทัศน์ Gossip Girl ที่ในเรื่องมีการใช้ผลิตภัณฑ์ของเธอ สามารถเข้าถึงคนหลายรุ่น สไตล์ของเธอง่ายต่อการสวมใส่และใช้ได้ง่ายกับทุกเพศ
=== รางวัล ===
ในปี 2008 เธอรับรางวัล Council of Fashion Designers of America ในฐานะผู้ออกแบบเครื่องประดับแห่งปี ในปี 2007 เธอได้รับรางวัลการเปิดตัวแบรนด์เครื่องประดับแห่งปีจาก Accessories Council of Excellence ในปี 2005 เธอชนะรางวัลดาวรุ่งยอดเยี่ยม ในสาขาร้านค้าใหม่แนวคิดยอดเยี่ยมจาก Fashion Group International
== อ้างอิง ==
ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว
นักออกแบบเสื้อผ้าชาวอเมริกัน
มหาเศรษฐีชาวอเมริกัน
มหาเศรษฐินี
ตราสินค้าหรูหรา
อุทยานแห่งชาติทะเลสาบนากูรู

อุทยานแห่งชาติทะเลสาบนากูรู (Lake Nakuru National Park) เป็นอุทยานแห่งชาติแห่งหนึ่งของประเทศเคนยา ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของกรุงไนโรบี เมืองหลวงของประเทศเคนยา ประมาณ 180 กิโลเมตร เป็นที่ตั้งของทะเลสาบนากูรู (Lake Nakuru)
ทะเลสาบนากูรู เป็นทะเลสาบแห่งหนึ่งในทะเลสาบริฟต์วัลเลย์ เป็นทะเลสาบอัลคาไลขนาดเล็กที่มีขนาดประมาณ 5-45 ตารางกิโลเมตร หรือ 3,125-28,125 ไร่ ขนาดของทะเลสาบหดลงเล็กกว่าร้อยละ 20 เมื่อราวต้นทศวรรษที่ 1980 เป็นทะเลสาบที่ขึ้นชื่ออย่างมากในเรื่องเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยและหากินของนกฟลามิงโก โดยเฉพาะนกฟลามิงโกเล็ก ด้วยการมีอาหารอุดมสมบูรณ์ทั้ง กุ้ง, หอย, ปู และปลา และบนผิวน้ำมีสาหร่ายที่อุดมไปด้วยแคโรทีนที่มีผลทำให้สีขนของนกฟลามิงโกกลายเป็นสีชมพูหรือสีแดงซีด ๆ ซึ่งปริมาณของนกฟลามิงโกจะมีมากน้อยขึ้นอยู่กับแต่ละปี ตั้งแต่จำนวนพันกว่าตัวจนถึง 1,500,000 ตัว
โดยคำว่า "นากูรู" นั้นเป็นภาษามาไซ แปลว่า "แหล่งที่พักพิงของวอเตอร์บั๊ค" ซึ่งเป็นแอนทีโลปชนิดหนึ่ง ที่ขึ้นชื่ออย่างมากเรื่องกลิ่นเหม็น ซึ่งกลิ่นเหม็นอันนี้มีไว้สำหรับป้องกันตัวจากสัตว์นักล่า
ทะเลสาบนากูรู ขึ้นทะเบียนเป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อปี ค.ศ. 1961 ด้วยเนื้อที่เพียงประมาณ 180 ตารางกิโลเมตร จึงถือว่าเป็นอุทยานแห่งชาติหรือเขตป่าสงวนที่มีขนาดเล็ก นอกจากนกฟลามิงโกแล้วยังมีสัตว์ป่าประเภทอื่น ๆ เช่น สิงโต, แรดขาว, แรดดำ, ควายป่าแอฟริกัน, ลิงบาบูน, นกกระสามาริบู โดยเฉพาะแรดขาวนั้น ณ ที่แห่งนี้ถือเป็นแหล่งพำนักพักพิงและเป็นแหล่งสำหรับเพาะขยายพันธุ์เพื่อเพิ่มจำนวนประชากรตั้งแต่ปี ค.ศ. 1984
==พานอรามา==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ทะเลสาบน้ำเค็ม
ทะเลสาบในประเทศเคนยา
อุทยานแห่งชาติในประเทศเคนยา
รักเมื่อคราวห่าลง

รักเมื่อคราวห่าลง (El amor en los tiempos del cólera) เป็นนวนิยายของกาบริเอล การ์ซิอา มาร์เกซ นักเขียนชาวโคลอมเบียผู้ได้รับรางวัลโนเบล นวนิยายนี้พิมพ์เป็นภาษาสเปนครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1985 ต่อมา อีดิท กรอสแมน (Edith Grossman) แปลเป็นภาษาอังกฤษและเผยแพร่ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1988 แล้วจึงได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ชื่อเดียวกันและเผยแพร่เมื่อ ค.ศ. 2007
== เนื้อเรื่อง ==
ตัวละครหลัก คือ ฟลอเรนติโน อารีซา (Florentino Ariza) กับเฟอร์มีนา ดาซา (Fermina Daza) เฟอร์มีนาหลงรักฟลอเรนติโนมาแต่เด็ก แต่ถูกบิดาสั่งห้ามพบกันอีก พออายุได้ยี่สิบเอ็ดปี เฟอร์มีนาจึงสมรสกับคูเบนัล อูร์บีโน (Juvenal Urbino) เพราะเธอเห็นว่า คูเบนัลสามารถให้ความรักและความมั่นคงแก่เธอได้ คูเบนัลนั้นเป็นนายแพทย์ผู้อุทิศตนให้แก่การศึกษาค้นคว้า ความทันสมัย ตลอดจน "ความสงบเรียบร้อยและความเจริญวัฒนา" เขายึดถือเหตุผล และดำเนินชีวิตอย่างเป็นระบบระเบียบเที่ยงตรง กับทั้งยังให้ความสำคัญแก่เกียรติยศหน้าตาในวงสังคม นอกจากนี้ รัฐบาลได้มอบหมายให้คูเบนัลกำจัดอหิวาตกโรค
หน้าที่และอุดมการณ์ของคูเบนัลช่างตรงข้ามกับฟลอเรนติโน และความรักที่ฟลอเรนติโนดำเนินไปอย่างหัวโบราณแต่ก็หาญกล้านัก ทั้งยังปรากฏว่า คูเบนัลเป็นสามีใจคด และสารภาพแก่เฟอร์มีนาว่า มีชู้มายาวนานหลายปีแล้ว แม้นวนิยายไม่ได้บ่งบอกว่า ความรักที่คูเบนัลมีต่อเฟอร์มีนานั้นบริสุทธิ์ประดุจความรักที่ฟลอเรนติโนมีให้ แต่ก็พรรณนาว่า คูเบนัลอุตส่าห์บากบั่นเอาชนะใจเฟอร์มีนาได้อย่างไร เมื่อจบเรื่อง เฟอร์มีนายอมรับในสติปัญญาและวุฒิภาวะของฟลอเรนติโน และสามารถครองรักกับเขาได้เมื่อทั้งคู่ถึงแก่ชราภาพมากแล้ว กระนั้น ความชรานี้เองเป็นเหตุให้คนทั้งสองต้องพบอุปสรรคให้การสื่อสารกัน
== ภาพยนตร์ ==
สโตนวิลเลจพิกเจอส์ (Stone Village Pictures) ซื้อสิทธิในนวนิยายนี้จากผู้ประพันธ์มาด้วยเงินสามล้านดอลลาร์สหรัฐ ให้ไมก์ นิวเวล (Mike Newell) กำกับ และให้รอนัลด์ ฮาร์วูด (Ronald Harwood) เขียนบท การถ่ายทำมีขึ้นในเดือนกันยายน ค.ศ. 2006 ที่เมืองการ์ตาเฮนา ประเทศโคลอมเบีย ใช้งบประมาณทั้งสิ้นห้าสิบล้านดอลลาร์สหรัฐ นับเป็นภาพยนตร์ต่างชาติเรื่องใหญ่เรื่องแรกที่ถ่ายทำในเมืองดังกล่าวในรอบยี่สิบปี
นิวไลน์ซินีมา (New Line Cinema) เผยแพร่ภาพยนตร์นี้ตั้งแต่วันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 ผู้ประพันธ์นวนิยายยังร้องขอให้ชากิรา นักร้องซึ่งเป็นชาวเมืองบาร์รังกิยาใกล้กับเมืองการ์ตาเฮนา มาร้องเพลงสองเพลงประกอบภาพยนตร์ด้วย
== อ้างอิง ==
เรื่องรักใคร่
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2528
วรรณกรรมภาษาสเปน
วรรณกรรมโคลอมเบีย
จักรพรรดิโกโยเซ

จักรพรรดิโกโยเซ  เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 107 ของญี่ปุ่นครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 1586-1611
จักรพรรดิองค์นี้เป็นจักรพรรดิที่อยู่ระหว่าง ยุคอะซุชิโมะโมะยะมะ และ ยุคเอโดะ
พระนามของพระองค์นำมาจากพระนามของจักรพรรดิที่ปกครองในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 9 จักรพรรดิโยเซ เมื่อใส่คำว่า โกะ (後) ที่แปลว่าที่สองหรือยุคหลังเข้าไปทำให้พระนามของพระองค์มีความหมายว่า จักรพรรดิโยเซที่สอง หรือ จักรพรรดิโยเซยุคหลัง
== พระราชวงศ์ ==
จักรพรรดิโกะ-โยเซประสูติเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2114  ณ พระราชวังหลวงเฮอัง มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายคะตะฮิโตะ (周仁) ซึ่งก่อนหน้านี้พระองค์มีพระนามเดิมพระนามแรกว่า เจ้าชายคะซุฮิโตะ
เป็นพระโอรสองค์ใหญ่ใน เจ้าชายมะซะฮิโตะ (Prince Masahito , 2095 - 2129) พระราชโอรสใน จักรพรรดิโองิมะชิ (Emperor Ogimachi) ที่ประสูติแต่นางในคนหนึ่ง
เมื่อจักรพรรดิโองิมะชิผู้เป็นพระอัยกา (ปู่) ได้สละราชบัลลังก์เมื่อปี พ.ศ. 2129 เจ้าชายคะตะฮิโตะผู้เป็นพระราชนัดดาพระชนมายุ 15 พรรษาจึงเสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมาโดยได้ประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2130
จักรพรรดินี : ฟุจิวะระ โนะ (โคะโนะเอะ) ซะกิโกะ หรือต่อมาคือ จักรพรรดินีชูวะ (Empress Dowager Chuwa) (2118 - 2173)
* พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ : เจ้าหญิงโชโกะ (Princess Shoko , 2133 - 2137)
* พระราชธิดาพระองค์ที่ 2 : ริวโตอิน โนะ มิยะ (Ryotoin no miya , 2135 - 2143)
* พระราชธิดาพระองค์ที่ 3 : เจ้าหญิงเซชิ (Princess Seishi , 2136 - 2217)
* พระราชธิดาพระองค์ที่ 4 : เจ้าหญิงบุนโก (Princess Bunko , 2138 - 2187)
* พระราชโอรสองค์ใหญ่ : เจ้าชายโคะโตะฮิโตะ (Prince Kotohito) (ต่อมาคือ จักรพรรดิโกะ-มิซุโน , 2139 - 2223)
จักรพรรดิญี่ปุ่น