รายงานเฮิร์ช

รายงานเฮิร์ช (Hirsch report) เป็นชื่อที่ใช้โดยสามัญสำหรับรายงาน Peaking of World Oil Production: Impacts, Mitigation, and Risk Management (จุดสูงสุดของการผลิตน้ำมันโลก ผล การบรรเทา และการจัดการความเสี่ยง) ที่ทำขึ้นตามคำสั่งของกระทรวงพลังงานสหรัฐอเมริกา แล้วเผยแพร่ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005
แล้วปรับปรุงข้อมูลในปี ค.ศ. 2007
ซึ่งตรวจสอบกรอบเวลาของเหตุการณ์จุดผลิตน้ำมันสูงสุด (peak oil) ที่จะเกิดขึ้น มาตรการที่จำเป็นเพื่อใช้บรรเทา และผลที่น่าจะเกิดขึ้นเพราะมาตรการเหล่านั้น
== สาระ ==
ผู้เขียนนำของรายงานนี้ คือ รอเบิรต์ เฮิร์ช เผยแพร่ใจความสำคัญของรายงานนี้ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2005 ในนามขององค์กร Atlantic Council
== การพยากรณ์ ==
ตารางต่อไปนี้ แสดงกรอบเวลาการเกิดขึ้นของจุดผลิตน้ำมันสูงสุด ที่พยากรณ์โดยนักธรณีวิทยาปิโตรเลียม นักวิทยาศาสตร์ และนักเศรษฐศาสตร์ ที่เชี่ยวชาญในอุตสาหกรรมน้ำมัน
ซึ่งต่อมาในปี ค.ศ. 2010 เฮิร์ชเองก็พยากรณ์ว่า การผลิตน้ำมันของโลกจะเริ่มลดลงโดยปี ค.ศ. 2015
{|class="wikitable"
! ปี ค.ศ. ที่พยากรณ์
! ต้นกำเนิด
|-
| 2006-2007
| Ali Samsam Bakhtiari (ผู้เชี่ยวชาญอาวุโสของบริษัทน้ำมันอิหร่าน)
|-
| 2007-2009
| Matthew Simmons (ประธานบริษัทลงทุนทางพลังงาน)
|-
| หลัง 2007
| Chris Skrebowski (ผู้เชี่ยวชาญในอุตสาหกรรมน้ำมัน)
|-
| ก่อน 2009
| Kenneth S. Deffeyes (นักธรณีวิทยาปิโตรเลียม)
|-
| ก่อน 2010
| David Goodstein (ศาสตราจารย์ฟิสิกส์ที่แคลเทค)
|-
| ใกล้ 2010
| Colin Campbell (นักธรณีวิทยาปิโตรเลียม)
|-
| หลัง 2010
| World Energy Council (คณะทำงานเพื่อการใช้พลังงานที่ยั่งยืน)
|-
| 2010-2020
| Jean Laherrère (วิศวกรปิโตรเลียม)
|-
| 2016
| EIA (Nominal) (รัฐบาลกลางสหรัฐ)
|-
| หลัง 2020
| CERA (บริษัทปรึกษาทางพลังงาน)
|-
| 2025 หรือหลังจากนั้น
| บริษัทเชลล์
|}
== การบรรเทา ==
โดยสมมุติว่า ระบบการบริการ/การทำงานต่าง ๆ ที่มีอยู่ จะต้องดำเนินต่อไป รายงานพิจารณายุทธวิธีการบรรเทาต่อไปนี้ ว่าเป็นส่วนของโปรแกรมเร่งด่วน (crash program)
การขนส่งประหยัดพลังงาน
น้ำมันหนัก/ทรายน้ำมัน
การแปลงถ่านหินให้เป็นเชื้อเพลิงเหลว
การขุดเจาะน้ำมันที่มีประสิทธิภาพเพิ่มขึ้น
การแปลงแก๊สธรรมชาติให้เป็นเชื้อเพลิงเหลว
== ข้อสรุป ==
รายงานมีข้อสรุปดังต่อไปนี้
จุดผลิตน้ำมันสูงสุดของโลกจะเกิดขึ้น และน่าจะเกิดอย่างกระทันหัน
*การผลิตน้ำมันจากแหล่งสามัญจะถึงจุดสูงสุด แล้วจะลดลงหลังจากนั้น
*มีบางคนที่พยากรณ์ว่าจะเกิดขึ้นภายในทศวรรษ แต่บางคนว่าจะเกิดภายหลัง
*จะมีการถึงจุดสูงสุด แต่ว่า กรอบเวลายังไม่แน่นอน
เหตุการณ์จุดผลิตน้ำมันสูงสุด จะมีผลต่อเศรษฐกิจโลก โดยเฉพาะของสหรัฐอเมริกา
*ในศตวรรษที่ผ่านมา เศรษฐกิจสหรัฐ ดีขึ้นและแย่ลงตามน้ำมันที่มีในราคาถูก
*การสูญเสียทางเศรษฐกิจของสหรัฐ อาจจะอยู่ในระดับล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ
*ประสิทธิภาพการใช้เชื้อเพลิงที่เฉียบขาด และการผลิตเชื้อเพลิงทางเลือก จะช่วยในการบรรเทาพอสมควร
จุดผลิตน้ำมันสูงสุด จะเป็นเรื่องท้าทายที่ไม่เหมือนปัญหาอื่น
*ถ้าไม่มีมาตรการบรรเทาที่กว้างขวางใหญ่โต ปัญหาจะเป็นแบบทั่วระบบและจะเป็นปัญหาระยะยาว
*การเปลี่ยนการใช้พลังงานในสมัยก่อน ๆ (จากไม้ไปสู่ถ่านหิน จากถ่านหินไปสู่น้ำมัน) เป็นเหตุการณ์ค่อยเป็นค่อยไป เป็นไปแบบวิวัฒนาการ
*จุดผลิตน้ำมันสูงสุด จะเป็นเรื่องฉับพลัน จะเป็นไปแบบปฏิวัติ
ปัญหาก็คือเชื้อเพลิงเหลวเพื่อการขนส่ง
*อายุใช้งานของอุปกรณ์การขนส่ง วัดเป็นเวลาทศวรรษ ๆ
*การเปลี่ยนอุปกรณ์การขนส่งอย่างรวดเร็วเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้
*ยานพาหนะยนต์ เครื่องบิน รถไฟ และเรือ ยังไม่พร้อมที่จะใช้พลังงานอย่างอื่นนอกจากเชื้อเพลิงเหลว
มาตรการบรรเทาจะต้องใช้เวลาพอสมควร
*ถ้าไม่เริ่มมาตรการบรรเทาจนกระทั่งถึงจุดผลิตสูงสุด โลกจะขาดแคลนเชื้อเพลิงเหลวเป็นเวลานานถึง 20 ปี
*การเริ่มโปรแกรมเร่งด่วน 10 ปีก่อนจะถึงจุดสูงสุด จะทำให้ขาดแคลนเชื้อเพลิงเหลวเป็นเวลา 10 ปี
*การเริ่มโปรแกรมเร่งด่วน 20 ปีก่อนจะถึงจุดสูงสุด อาจจะทำให้ไม่ขาดแคลนเลย
มาตรการบรรเทาต้องทำทั้งด้านอุปสงค์ (demand) และอุปทาน (supply)
*น้ำมันราคาสูงต่อเนื่องกัน จะลดอุปสงค์ (ก่อให้เกิดภาวะเศรษฐกิจถดถอยและการว่างงาน)
*การผลิตเชื้อเพลิงเหลวทางเลือกเป็นจำนวนสามารถทำได้ และจะต้องทำ
*การผลิตเชื้อเพลิงเหลวทางเลือก มีเทคโนโลยีที่ทำได้ และเป็นไปได้ทางเศรษฐกิจ
เป็นเรื่องการจัดการความเสี่ยง
*จุดผลิตน้ำมันสูงสุดของโลก เป็นปัญหาการจัดการความเสี่ยงแบบคลาสสิก
*มาตรการบรรเทาที่ทำก่อนที่จะต้องทำ อาจจะเกิดขึ้น ถ้าการถึงจุดสูงสุดล่าช้าออกไป
*แต่ถ้าการถึงจุดสูงสุดเร็วกว่าที่คาด การไม่มีมาตรการบรรเทาจะทำให้เกิดความเสียหายอย่างยิ่ง
การแทรกแซงของรัฐบาลเป็นเรื่องจำเป็น
*ไม่เช่นนั้นแล้ว ผลทางเศรษฐกิจและสังคมของจุดผลิตน้ำมันสูงสุด อาจจะทำให้เกิดความวุ่นวายมาก
*ความเร่งด่วนอาจจะต้องอาศัยการเปลี่ยนแปลง ในระบบการบริหารและการควบคุมของรัฐที่มีอยู่
ปัญหาทางเศรษฐกิจไม่ใช่หลีกเลี่ยงไม่ได้
*แต่ถ้าไม่มีมาตรการบรรเทา จุดผลิตน้ำมันสูงสุดของโลกจะก่อให้เศรษฐกิจเสียหายอย่างรุนแรง
*ถ้ามีเวลาล่วงหน้าพอ ปัญหาสามารถแก้ได้ด้วยเทคโนโลยีที่มีอยู่แล้ว
*เทคโนโลยีใหม่ ๆ จะช่วยได้ แต่ต้องจะเป็นไปในระยะเวลายาวกว่า
ต้องหาข้อมูลเพิ่ม
*การแก้ปัญหาจุดผลิตน้ำมันสูงสุดที่มีประสิทธิผล จะต้องอาศัยความเข้าใจปัญหาที่ดีกว่าที่มีในปัจจุบัน
*ต้องตรวจสอบความเสี่ยงและประโยชน์ที่อาจจะมี ของมาตรการบรรเทาที่พอจะทำได้
== สถานการณ์ 3 อย่าง ==
การรอจนกระทั่งถึงจุดสูงสุดของการผลิตน้ำมันโลก ก่อนที่จะเริ่มโปรแกรมเร่งด่วน จะทำให้โลกมีภาวะบกพร่องเชื้อเพลิงมากกว่า 2 ทศวรรษ
การเริ่มโปรแกรมบรรเทาแบบเร่งด่วน 10 ปีก่อนที่จะถึงจุดสูงสุด จะช่วยได้พอสมควร แต่ก็จะยังมีภาวะบกพร่องเชื้อเพลิงประมาณทศวรรษหนึ่งหลังถึงจุดสูงสุด
การเริ่มโปรแกรมบรรเทาแบบเร่งด่วน 20 ปีก่อนถึงจุดสูงสุด ดูเหมือนจะทำให้มีโอกาสหลีกเลี่ยงภาวะบกพร่องเชื้อเพลิง
== ความเหมาะสมนอกสหรัฐอเมริกา ==
รายงานเฮิร์ชกระตุ้นให้เริ่มโปรแกรมเร่งด่วนเพื่อสร้างเทคโนโลยีใหม่ ๆ และความเปลี่ยนแปลงทางพฤติกรรมและทัศนคติในประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งก็หมายถึงว่าให้มีการวิจัยและพัฒนา เพิ่มขึ้นด้วย
โดยอ้างจุดผลิตน้ำมันสูงสุดว่าเป็นเหตุผลหลักที่จะต้องมีมาตรการบรรเทา
ในช่วงที่ราคาน้ำมันเพิ่มอย่างสำคัญระหว่างปี ค.ศ. 2003-2007 หัวข้อที่กล่าวถึงอย่างหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญในวงการก็คือว่า ราคาที่เพิ่มขึ้น เพียงแค่ส่วนหนึ่งเกิดจากการมีน้ำมันดิบที่จำกัด (คือเกิด[[จุดผลิตน้ำมันสูงสุด]])
ยกตัวอย่างเช่น มีเหตุการณ์ไฟไหม้และความบกพร่องอื่น ๆ
ในโรงงานกลั่นน้ำมันของสหรัฐในช่วงฤดูร้อนปี ค.ศ. 2007 ที่ทำให้อุปทานบกพร่อง
แต่ว่า สมรรถภาพบกพร่องในการกลั่นน้ำมัน ควรที่จะอธิบายได้แต่ราคาแก๊สโซลีนที่สูงขึ้น ไม่ใช่ราคาน้ำมันดิบที่สูงขึ้น
จริงอย่างนั้น ถ้าไม่มีโรงงานพอที่จะกลั่นน้ำมันดิบที่มี ก็ควรจะมีน้ำมันเกินซึ่งควรจะลดราคาน้ำมันดิบในตลาดโลก
แต่ว่า ราคาน้ำมันดิบที่สูงขึ้นอย่างรวดเร็ว อาจเกิดจากความไม่มั่นคงในตลาดหลักทรัพย์ และความวิตกกังวลในความมั่นคงของน้ำมันที่จะมีในอนาคต หรืออาจจะเป็นเพราะนักลงทุนคาดหวังว่า ราคาน้ำมันดิบจะสูงขึ้นเมื่อสมรรถภาพการกลั่นน้ำมันฟื้นคืนสภาพ
ในเรื่องว่าข้อสรุปของรายงานเฮิร์ชตรงกับประเทศอื่น ๆ บ้างแค่ใน ในปี ค.ศ. 2004 สหรัฐอเมริกาบริโภคน้ำมันในอัตรา 26% ของโลก ในขณะที่มีประชากรเพียงแค่ 4.3%
ยุโรปบริโภค 11% โดยมีประชากร 6.8%
รถทั่ว ๆ ไปในประเทศเยอรมนีใช้น้ำมัน 8.1 ลิตร ต่อ 100 กม. ในขณะที่รถในสหรัฐใช้ 16.2 ลิตร
แต่ว่า คำแนะนำของรายงานบางส่วน ได้มีการทำแล้วในยุโรป และทำอย่างไม่ค่อยจริงจังเพราะไม่ค่อยเชื่อถือในเอเชีย
ความแตกต่างที่เห็นอย่างนี้ความจริงเคยน้อยกว่านี้มากในต้นคริสต์ทศวรรษ 1970
แต่ว่า ยุโรปได้ปรับตัวได้ดีกว่าหลังจากเกิดเหตุการณ์วิกฤตน้ำมันหลายครั้งหลายครา แล้ววางฐานให้มั่นคงขึ้นด้วยการเก็บภาษีแก๊สโซลีนที่หนักกว่า
ความแตกต่างอื่น ๆ ระหว่างสหรัฐกับยุโรปรวมทั้ง เทคโนโลยีถนอมพลังงานที่ดีกว่า เทคโนโลยีรถยนต์ที่ดีกว่า และการฉนวนสิ่งปลูกสร้างควบคุมอุณหภูมิแบบไม่ใช้พลังงานที่ดีกว่า.
นอกจากนั้นแล้ว ยังมีการสร้างและความหนาแน่นของที่อยู่อาศัย การจัดระเบียบชานเมือง การใช้การขนส่งมวลชน และพฤติกรรมผู้บริโภค ที่กำลังแตกต่างเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ อีกด้วย
ดังนั้น คาดว่า วิกฤตจุดผลิตน้ำมันสูงสุดที่ร่างไว้ในรายงาน จะมีผลรุนแรงมากกว่าในสหรัฐอเมริกาเทียบกับภูมิภาคอื่น ๆ ของโลกโดยเฉพาะยุโรป
== ดูเพิ่ม ==
จุดผลิตน้ำมันสูงสุด
== เชิงอรรถและอ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
US Govt Sponsored Peak Oil Report Draws Disturbing Conclusions 29. July 2005
Interview with Robert Hirsch on Peak Oil: "A Significant Period of Discomfort" Allianz Knowledge Site, 20. June 2008
Where is the Hirsch report  by Richard Heinberg
The Hirsch report in PDF  HTML version 
Audio interview: Robert Hirsch on Peak Oil Mitigation 
Robert Hirsch bio 
Sept 2010 Robert Hirsch Press Release 
จุดผลิตน้ำมันสูงสุด
เศรษฐศาสตร์สิ่งแวดล้อม
รายงานสิ่งแวดล้อม