pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สมเด็จพระพุฒาจารย์ (สนิท ชวนปญฺโญ)

สมเด็จพระพุฒาจารย์ (สนิท ชวนปญฺโญ)  เป็นสมเด็จพระราชาคณะฝ่ายมหานิกาย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดไตรมิตรวิทยารามวรวิหาร เจ้าคณะใหญ่หนตะวันออก กรรมการมหาเถรสมาคม ประธานคณะกรรมการศูนย์ควบคุมการไปต่างประเทศสำหรับพระภิกษุสามเณร (ศตภ.) หัวหน้าพระธรรมทูต สายที่ 5 ประธานสมัชชามหาคณิสสรคณะสงฆ์ไทยฝ่ายมหานิกาย
== ประวัติ ==
สมเด็จพระพุฒาจารย์ (สนิท ชวนปญฺโญ) มีนามเดิมว่า สนิท นามสกุล วงษา เกิดเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2485 ณ บ้านเลขที่ 28 หมู่ที่ 6 ตำบลดงน้อย อำเภอราชสาส์น จังหวัดฉะเชิงเทรา อุปสมบทเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2506 ณ วัดเกาะแก้วเวฬุวัน อำเภอราชสาส์น จังหวัดฉะเชิงเทรา โดยมีพระอดุลสารมุนี วัดท่าเกวียน อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นพระอุปัชฌาย์
== วิทยฐานะ ==
พ.ศ. 2498 จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนวัดเกาะแก้วเวฬุวัน อำเภอพนมสารคาม (ปัจจุบัน อำเภอราชสาส์น)
พ.ศ. 2507 จบชั้น มศ.3 โรงเรียนปริยัติธรรมวัดไตรมิตรวิทยาราม (สาขา 1 วัดท่าเกวียน)
พ.ศ. 2501 สอบไล่ได้นักธรรมชั้นเอก สำนักเรียนวัดท่าเกวียน
พ.ศ. 2519 สอบไล่ได้เปรียญธรรม 9 ประโยค สำนักเรียนวัดไตรมิตรวิทยาราม
พ.ศ. 2542 ได้รับถวายปริญญาครุศาสตร์บัณฑิตกิตติมศักดิ์ โปรแกรมวิชาคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา กรุงเทพมหานคร
== งานทางคณะสงฆ์ ==
พ.ศ. 2520 เป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดไตรมิตรวิทยาราม
พ.ศ. 2522 เป็นรองเจ้าคณะภาค 8
พ.ศ. 2526 เป็นเจ้าคณะเขตป้อมปราบฯ-ปทุมวัน
พ.ศ. 2528 เป็นพระอุปัชฌาย์ ประเภทวิสามัญ
พ.ศ. 2532 เป็นเจ้าอาวาสวัดไตรมิตรวิทยาราม
พ.ศ. 2537 เป็นเจ้าคณะภาค 8  (จังหวัดอุดรธานี หนองคาย สกลนคร เลย หนองบัวลำภู บึงกาฬ)
พ.ศ. 2544 เป็นหัวหน้าพระธรรมทูต สายที่ 5
พ.ศ. 2547 เป็นกรรมการมหาเถรสมาคมโดยแต่งตั้ง
พ.ศ. 2556 เป็นเจ้าคณะใหญ่หนตะวันออก
พ.ศ. 2557 เป็นกรรมการมหาเถรสมาคมโดย ตำแหน่ง
พ.ศ. 2566 เป็นประธานสมัชชามหาคณิสสรคณะสงฆ์ไทยฝ่ายมหานิกาย
==งานพิเศษ==
พ.ศ. 2566 เป็นผู้แทนพระองค์ในสมเด็จพระสังฆราช เป็นประธานในพิธีพระราชทานสัญญาบัตร พัดยศ พระครูสัญญาบัตร คณะสงฆ์หนตะวันออก มหานิกาย ธรรมยุต
พ.ศ. 2566 เป็นประธานสมัชชามหาคณิสสร คณะสงฆ์มหานิกาย
== สมณศักดิ์ ==
5 ธันวาคม พ.ศ. 2520 รับพระราชทานตั้งสมณศักดิ์ขึ้น เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญเปรียญ มีนามว่าพระศรีวีราภรณ์,(สป.)
5 ธันวาคม พ.ศ. 2528 รับพระราชทานตั้งสมณศักดิ์ขึ้น เป็นพระราชาคณะชั้นราช มีนามว่า พระราชวีราภรณ์  ตรีปิฎกบัณฑิต มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2534 รับพระราชทานตั้งสมณศักดิ์ขึ้น เป็นพระราชาคณะชั้นเทพ มีนามว่า พระเทพปัญญาเมธี ศีลาจารวิจิตร ตรีปิฎกบัณฑิต มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2539 รับพระราชทานตั้งสมณศักดิ์ขึ้น เป็นพระราชาคณะชั้นธรรม มีนามว่าพระธรรมปริยัติโสภณ วิมลศีลาจารวินิฐ พิพิธกิจจานุกิจ ตรีปิฎกบัณฑิต มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2544 รับพระราชทานสถาปนาสมณศักดิ์ขึ้น เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรองชั้นหิรัญบัฏ ในราชทินนามที่ พระพรหมเวที ศรีสังฆโสภณ วิมลศีลาจาร สุวิธานปริยัติกิจ ตรีปิฎกบัณฑิต มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ได้รับพระราชทานสถาปนาสมณศักดิ์ขึ้น เป็นสมเด็จพระราชาคณะชั้นสุพรรณบัฏ ในราชทินนามที่ สมเด็จพระพุฒาจารย์ พุทธสุวรรณมหาวิหารวรากร สุนทรอรัญญิกมหาปริณายก ดิลกกิจจานุกิจโกศล วิมลศีลาจารนิวิฐ ตรีปิฎกบัณฑิต มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี อรัญวาสี
== อ้างอิง ==
ภิกษุในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
สนิท
เปรียญธรรม 9 ประโยค
เจ้าอาวาส
เจ้าคณะภาค 8
เจ้าคณะใหญ่หนตะวันออก
บุคคลจากอำเภอราชสาส์น
ภิกษุจากจังหวัดฉะเชิงเทรา
ภิกษุจากวัดไตรมิตรวิทยารามวรวิหาร
รูเมน

รูเมน หรือ กระเพาะผ้าขี้ริ้ว เป็นกระเพาะอาหารลำดับแรกของสัตว์เคี้ยวเอื้อง ทางเดินอาหารของสัตว์เคี้ยวเอื้อง มีลักษณะต่างจากสัตว์กินพืชอื่นๆ คือ ส่วนกระเพาะอาหารแบ่งออกเป็น 4 ส่วน บางครั้งจึงเรียกสัตว์จำพวกนี้ว่า สัตว์สี่กระเพาะ โดยเรียงตามลำดับดังนี้ รูเมน (rumen) เรติคิวลัม (reticulum) โอมาซัม (omasum) และ อะโบมาซัม (abomasum)
== ลักษณะโครงสร้าง ==
รูเมน เป็นส่วนที่มีขนาดใหญ่ที่สุด มีความจุประมาณ 80% ของความจุกระเพาะทั้งหมด เป็นที่พักและหมักอาหารพวกที่มีเส้นใยสูง เช่น หญ้า ฟางข้าว เป็นต้น ตัวกระเพาะแบ่งออกเป็นหลายตอน ผิวด้านนอกของกระเพาะรูเมน ถูกแบ่งออกโดยร่องลึกเป็นส่วนที่เห็นได้ชัดเจน คือ ส่วนบน และส่วนล่าง
นอกจากนี้มีร่องที่แบ่งผนังด้านนอกออกเป็นส่วนหน้า ส่วนกลาง และส่วนหลัง ส่วนต่าง ๆ เหล่านี้ทำหน้าที่บีบและขยายตัวทำให้เกิดการไหลเวียนของอาหารที่อยู่ในกระเพาะ ผนังด้านในของกระเพาะรูเมนจะประกอบด้วย papillae คือส่วนที่มีลักษณะคล้ายนิ้วยื่นออกมาจำนวนมาก อวัยวะส่วนนี้จะกระจายอยู่ทั่วไปในกระเพาะรูเมน ทำหน้าที่เพิ่มพื้นที่ผิวเพื่อการย่อยอาหาร การเคลื่อนบีบตัวของกระเพาะผนังด้านใน จะถูกแบ่งออกเป็นส่วนต่าง ๆ  โดย pillars ซึ่งเป็นเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อ
== ตำแหน่ง ==
รูเมน อยู่ติดกับผนังด้านซ้ายของช่องท้อง  และติดต่อกับส่วนของเรติคิวลัม

== หน้าที่ ==
รูเมน มีหน้าที่รับอาหารจากการผ่านขบวนการเคี้ยว  ที่มีอาหารในรูปของแข็ง   และปนกับน้ำลายปริมาณมาก  ( ในน้ำลายจะเป็นแหล่งไนโตรเจน  คือ ยูเรีย และมิวโคโปรตีน  มีฟอสฟอรัสและโซเดียม  ซึ่งจุลินทรีย์จะนำไปใช้  และน้ำลายทำหน้าที่รักษาระดับความเป็นกรดด่าง ( pH ) ในรูเมน และกระเพาะอื่นๆ )   อาหารจะถูกแยก  ส่วนบนจะเป็นอาหารในรูปของแข็ง  ส่วนล่างเป็นรูปของเหลวและอาหารแข็งที่ย่อยมีขนาดเล็กแล้ว  โดยการหดตัวของผนังรูเมน อาหารชิ้นใหญ่จะถูกดันให้อยู่ด้านบนส่วนหน้า  เมื่อสัตว์ต้องการเคี้ยวเอื้อง  กระเพาะส่วนเรติคิวลัมและรูเมน จะหดตัวมีแรงดันอาหารขยอกออกมาที่ปาก  อาหารก้อนที่ถูกนำมาเคี้ยวเอื้องเรียกว่า Bolus  มีจุลินทรีย์ติดมาเป็นจำนวนมาก  เมื่อเคี้ยวเอื้องแล้วจะกลืนกลับไปที่รูเมน ทำการคลุกเคล้าใหม่อาหารขนาดใหญ่ก็ขยอกออกมาเคี้ยวเอื้อง  อาหารขนาดเล็กก็ส่งไปยังเรติคิวลัม ส่วนที่เป็นแก๊สก็เรอออกมา ส่วนที่เป็นสารละลายจะถูกดูดซึมผ่านผนังของรูเมน เข้าสู่กระแสเลือดโดยทันที
== อ้างอิง ==
สัตว์กีบคู่
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม
สัตว์เคี้ยวเอื้อง
อัมพฤกษ์

อัมพฤกษ์ (paresis) คือ อาการที่อวัยวะร่างกายอ่อนแรง ปรกติแล้วมักหมายถึงแขนขาอ่อนแรง แต่อวัยวะส่วนอื่นของร่างกายก็เป็นอัมพฤกษ์ได้ เช่น ดวงตา เรียก อัมพฤกษ์กล้ามเนื้อกลอกตาบางมัด (ophthalmoparesis), ท้อง เรียก อัมพฤกษ์กระเพาะ (gastroparesis) และเส้นเสียง เรียก อัมพฤกษ์เส้นเสียง (vocal cord paresis) ตรงกันข้ามกับอัมพาตที่อวัยวะตายเคลื่อนไหวมิได้อีกต่อไป
คำศัพท์แพทย์
อาการ
ความผิดปกติทางประสาทวิทยา
โทโฮกุชิงกันเซ็ง

รถไฟญี่ปุ่นตะวันออก สายโทโฮกุชิงกันเซ็ง  เป็นเส้นทางรถไฟความเร็วสูงในญี่ปุ่น เชื่อมระหว่าง มหานครโตเกียว และนครอาโอโมริ จังหวัดอาโอโมริ มีความยาวทั้งหมด 647.9 กิโลเมตร จัดว่าเป็นชิงกันเซ็งสายที่ยาวที่สุด ดำเนินงานโดยบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก
== สถานี ==
{|class=wikitable
!สถานี
!ภาษาญี่ปุ่น
!หลักทางรถไฟ (กม.)
!เชื่อมต่อกับ
!colspan=2|ที่ตั้ง
|-
|
|東京
| align = center|0.0
|โทไกโดชิงกันเซ็ง, โตเกียวเมโทรสายมารูโนอูจิ, สายยามาโนเตะ, สายเคฮินโตโฮกุ, สายหลักชูโอ, สายหลักโทไกโด, สายโยโกซูกะ, สายโซบุ, สายเคโย
|เขตชิโยดะ
| rowspan = 2|โตเกียว
|-
|
|上野
| align = center|3.6
|โตเกียวเมโทรสายกินซะ, โตเกียวเมโทรสายฮิบิยะ, สายหลักเคเซ, สายโจบัง, สายยามาโนเตะ, สายเคฮินโตโฮกุ, สายหลักโทโฮกุ, สายทากาซากิ
|เขตไทโต
|-
|
|大宮
| align = center|31.3
|โจเอ็ตสึชิงกันเซ็ง, สายโทบูโนดะ, New Shuttle, นางาโนะชิงกันเซ็ง, สายเคฮินโตโฮกุ, สายไซเกียว, สายคาวาโงเอะ, สายหลักโทโฮกุ, สายทากาซากิ
|เขตโอมิยะ
|จังหวัดไซตามะ
|-
|
|小山
| align = center|80.6
|สายหลักโทโฮกุ, สายเรียวโม, สายมิโตะ
|นครโอยามะ
| rowspan = 3|จังหวัดโทจิงิ
|-
|
|宇都宮
| align = center|109.0
|สายหลักโทโฮกุ, สายนิกโก
|นครอุตสึโนมิยะ
|-
|
|那須塩原
| align = center|152.4
|สายหลักโทโฮกุ
|นครนาซูชิโอบาระ
|-
|
|新白河
| align = center|178.4
|สายหลักโทโฮกุ
|หมู่บ้านนิชิโง
| rowspan = 3|จังหวัดฟูกูชิมะ
|-
|
|郡山
| align = center|213.9
|สายหลักโทโฮกุ, สายตะวันออกบันเอ็ตสึ, สายตะวันตกบันเอ็ตสึ, สายซูอิงุง
|นครโคริยามะ
|-
|
|福島
| align = center|255.1
|ยามางาตะชิงกันเซ็ง, สายหลักโทโฮกุ, สายหลักโออุ, สายฟูกูชิมะ โคตซือ อีซากะ, สายด่วนอาบูกูมะ
|นครฟูกูชิมะ
|-
|
|白石蔵王
| align = center|286.2
!
|นครชิโรอิชิ
| rowspan = 4|จังหวัดมิยางิ
|-
|
|仙台
| align = center|325.4
|สายหลักโทโฮกุ, สายเซ็นซัง, สายเซ็นเซกิ, สายโจบัง, รถไฟใต้ดินเซ็นได สายนัมโบกุ
|เขตอาโอบะ
|-
|
|古川
| align = center|363.8
|สายริกูอุตะวันออก
|นครโอซากิ
|-
|
|くりこま高原
| align = center|385.7
!
|นครคูริฮาระ
|-
|
|一ノ関
| align = center|406.3
|สายหลักโทโฮกุ, สายโอฟูนาโตะ
|นครอิจิโนเซกิ
| rowspan = 7|จังหวัดอิวาเตะ
|-
|
|水沢江刺
| align = center|431.3
!
|นครโอชู
|-
|
|北上
| align = center|448.6
|สายหลักโทโฮกุ, สายคิตากามิ
|นครคิตากามิ
|-
|
|新花巻
| align = center|463.1
|สายคามาอิชิ
|นครฮานามากิ
|-
|
|盛岡
| align = center|496.5
|อากิตะชิงกันเซ็ง, สายหลักโทโฮกุ, สายทาซาวาโกะ, สายยามาดะ, ทางรถไฟสายอิวาเตะกาแล็กซี (IGR), สายฮานาวะ (JR, via IGR)
|นครโมริโอกะ
|-
|
|いわて沼宮内
| align = center|527.6
|ทางรถไฟสายอิวาเตะกาแล็กซี
|เมืองอิวาเตะ
|-
|
|二戸
| align = center|562.2
|ทางรถไฟสายอิวาเตะกาแล็กซี
|นครนิโนเฮะ
|-
|
|八戸
| align = center|593.1
|ทางรถไฟสายอาโออิโมริ, สายฮาจิโนเฮะ,
|นครฮาจิโนเฮะ
| rowspan = 3|จังหวัดอาโอโมริ
|-
|
|七戸十和田
| align = center|628.2
|
|เมืองชิจิโนเฮะ
|-
|
|新青森
| align = center|674.9
|สายหลักโออุ, ฮกไกโดชิงกันเซ็ง (พ.ศ. 2558?)
|นครอาโอโมริ
|}
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
JR East website 
Japan blasts longest land tunnel
ชิงกันเซ็ง
การขนส่งระบบรางในโตเกียว
การขนส่งระบบรางในจังหวัดไซตามะ
การขนส่งระบบรางในจังหวัดโทจิงิ
การขนส่งระบบรางในจังหวัดฟูกูชิมะ
การขนส่งระบบรางในจังหวัดมิยางิ
การขนส่งระบบรางในจังหวัดอิวาเตะ
การขนส่งระบบรางในจังหวัดอาโอโมริ
ฟูงุ

ฟูงุ  หรือบางครั้งคนไทยสะกดว่า ฟูกุ หรือ ฟุกุ เป็นคำภาษาญี่ปุ่นที่หมายถึงปลาปักเป้าและอาหารที่ทำจากมัน ตามปกติจะอยู่ในสกุลทากิฟูงุ (Takifugu), สกุล Lagocephalus และสกุล Sphoeroides ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae) เนื่องจากมีสารพิษที่มีชื่อว่าเตโตรโดท็อกซิน จึงต้องเตรียมอย่างระมัดระวังโดยเอาส่วนที่มีพิษออกและไม่ให้พิษซึมเข้าเนื้อ
ร้านที่ทำฟูงุถูกควบคุมอย่างเข้มงวดตามกฎหมายในประเทศญี่ปุ่นและประเทศอื่น ๆ อีกหลายประเทศ และเชฟที่เตรียมฟูงุนั้นต้องมีคุณสมบัติผ่านการฝึกอบรมอย่างเข้มงวดจึงจะได้รับอนุญาตให้เตรียมฟูงุ การเตรียมฟูงุกินเองบางครั้งนำไปสู่การเสียชีวิต
เชฟส่วนมากมักเสิร์ฟฟูงุเป็นซาชิมิและชิรินาเบะ  บางคนเชื่อว่าตับของฟูงุนั้นมีรสชาติดี แต่ก็เป็นอวัยวะที่มีพิษมากที่สุดและถูกห้ามเสิร์ฟในร้านอาหารของญี่ปุ่นเมื่อปี ค.ศ. 1984 ฟูงุได้กลายเป็นหนึ่งในอาหารที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดในบรรดาอาหารญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่
ปลามีพิษ
คำและวลีภาษาญี่ปุ่น
อาหารญี่ปุ่น
มูนดู

มูนดู (Moundou) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศชาด อยู่ห่างจากกรุงอึนจาเมนาไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ 388 กม. เป็นเมืองใหญ่ ศูนย์กลางอุตสาหกรรม มีชื่อเสียงด้านการผลิตเบียร์ ฝ้าย และน้ำมัน
เมืองในประเทศชาด
สวิตช์ ออน!

"สวิตช์ ออน!" (Switch On!) เป็นเพลงของนักร้องป๊อบชาวญี่ปุ่น แอนนา ซึชิยะ วางจำหน่ายในวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 ซึ่งเป็นเพลงเปิดสำหรับภาพยนตร์ญี่ปุ่นแนวโทคุซัทสึ ในซีรีส์มาสค์ไรเดอร์ เรื่องมาสค์ไรเดอร์โฟร์เซ
==รายการเพลง==
==อ้างอิง==
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2554
เพลงภาษาญี่ปุ่น
มาสค์ไรเดอร์โฟร์เซ
หน้าต่าง

หน้าต่าง เป็นช่องเปิดบนผนังหรือประตู ที่ยอมให้แสงผ่านหรืออาจเป็นหน้าต่างทึบ ที่อาจปิดกันลมหรือเสียง หน้าต่างส่วนมากมักมีติดกระจกหรือวัสดุโปร่งแสงอื่น ๆ หรือวัสดุทึบแสง หน้าต่างยึดติดกับบานกรอบหน้าต่าง  หน้าต่างอาจจะเปิดออกได้เพื่อให้ลมเข้ามา หรืออาจปิดตายเพื่อหลีกเลี่ยงสภาวะอากาศที่รุนแรง
== อ้างอิง ==
 
ส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้าง
แก้ว
ผนัง

ผนัง เป็นโครงสร้างทางแนวตั้ง โดยมากมักมีลักษณะตัน ทึบ โดยทั่วไปแล้วมักหมายถึงผนังของอาคาร หรืออาจใช้รับน้ำหนักด้านบน ใช้แบ่งพื้นที่ในอาคารเป็นสัดส่วน หรือใช้ป้องกันหรือกำหนดพื้นที่ในที่โล่ง
 
บ้าน
ระบบโครงสร้าง
เบลโมแพน

เบลโมแพน (Belmopan, ) เป็นเมืองหลวงของประเทศเบลีซ มีประชากรในปี ค.ศ. 2010 จำนวน 16,451 คน นอกจากจะเป็นเมืองหลวงที่เล็กที่สุดในทวีปอเมริกาเมื่อวัดตามจำนวนประชากรแล้ว เบลโมแพนยังเป็นเมืองที่มีการตั้งถิ่นฐานที่ใหญ่เป็นอันดับสามในเบลีซ รองจากเบลีซซิตีและแซนอิกนาซิโอ เบลโมแพนก่อตั้งขึ้นในฐานะชุมชนที่มีการวางแผนไว้แล้วในปี ค.ศ. 1970 และเป็นหนึ่งในเมืองหลวงแห่งชาติที่ใหม่ที่สุดในโลก  ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 เบลโมแพนเป็นหนึ่งในสองที่ตั้งถิ่นฐานในเบลีซที่มีสถานะเป็นเมืองอย่างเป็นทางการพร้อมกับเบลีซซิตี
เบลโมแพนตั้งอยู่ในเขตคาโย ที่ระดับความสูง 76 เมตร (249 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล เบลโมแพนถูกสร้างขึ้นทางตะวันออกของแม่น้ำเบลีซ ห่างจากเมืองหลวงเก่าซึ่งเป็นท่าเรือเบลีซซิตี 80 กม. (50 ไมล์) หลังจากที่เมืองนั้นใกล้ถูกทำลายโดยพายุเฮอริเคนแฮตตีในปี ค.ศ. 1961และประสบอุทกภัยอยู่บ่อยครั้ง ในปี ค.ศ. 1970 รัฐบาลจึงตัดสินใจย้ายเมืองหลวงมายังเบลโมแพนแทน อาคารรัฐสภาภายในเมืองได้รับการออกแบบให้คล้ายกับวิหารของชาวมายายุคก่อนโคลัมบัส
== อ้างอิง ==
เมืองหลวงในอเมริกากลาง
เมืองในประเทศเบลีซ
ทอดด์ จาเรตต์

ทอดด์ จาเรตต์ (Todd Jarrett) เป็นนักแข่งขันยิงปืน, ผู้ฝึกสอนการใช้อาวุธปืน และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ และเป็นแชมป์ยิงปืนรณยุทธระดับประเทศและระดับโลก โดยครองแชมป์รายการสี่รายการระดับโลก, เก้ารายการระดับประเทศ และชนะมาแล้วกว่า 50 สนาม ตลอดจนยิงปืนเคลื่อนที่อื่นอีกหลายรายการ จาเรตต์เป็นผู้ชนะทริปเปิลคราวน์เพียงคนเดียวของสมาพันธ์ยิงปืนรณยุทธสหรัฐอเมริกา และเป็นผู้ชนะสี่รายการระดับชาติของสมาพันธ์ดังกล่าว ได้แก่ โอเพน, ลิมิเต็ด, โปรดักชัน และลิมิเต็ด-10 ปัจจุบันเขาอาศัยอยู่ที่รัฐเวอร์จิเนีย
ในการให้สัมภาษณ์ต่อนิตยสารยิงปืนรณยุทธของออสเตรเลีย จาเรตต์ได้กล่าวว่า "ผมได้เริ่มต้นการแข่งขันใน ค.ศ. 1983 ด้วยการยิงพินโบว์ลิ่ง และในค.ศ. 1984 ผมได้เริ่มต้นการยิงปืนรณยุทธในคืนวันศุกร์ที่บริเวณในร่มในริชมอนด์ รัฐเวอร์จิเนีย กับเพื่อนร่วมงานบางคน" ส่วนอีกหนึ่งการให้สัมภาษณ์สื่อสิ่งพิมพ์ได้มีการอ้างว่า ในระหว่าง ค.ศ. 1988 และ 2001 เขาได้ทำการยิงไปแล้ว 1.7 ล้านรอบในระหว่างการฝึกซ้อม "ผมมีปืนอยู่ในมือของผมเพื่อการฝึกซ้อมเป็นระยะเวลาสองชั่วโมงของทุกวัน มาถึง 10 ปีเพื่อการพัฒนาระดับทักษะของผมเอง แต่ตอนนี้ก็ไม่ได้ฝึกมากแล้ว หากแต่เน้นการเก็บบำรุงรักษาแทน ผมเสียเวลาในการยิงหนึ่งล้านครั้งในตอนแรก เพียงเพื่อการได้เรียนรู้ถึงวิธีการยิง"
ใน ค.ศ. 2010 จาเรตต์ได้ประกาศถึงแผนเริ่มต้นบริษัทผู้ผลิต 1911 ของเขาเอง ที่มีชื่อว่า สไตรค์ฟอร์ซมานูแฟคเชอร์ริง
== รางวัลที่ได้รับ ==
แชมป์โลกสมาพันธ์ยิงปืนรณยุทธนานาชาติ
ค.ศ. 1996
แชมป์โอเพนเนชันแนลสมาพันธ์ยิงปืนรณยุทธสหรัฐอเมริกา
ค.ศ. 1991
ค.ศ. 1997
ค.ศ. 1998
ค.ศ. 2000
ค.ศ. 2002
ค.ศ. 2003
แชมป์ลิมิเต็ดเนชันแนลสมาพันธ์ยิงปืนรณยุทธสหรัฐอเมริกา
ค.ศ. 1997
แชมป์ลิมิเต็ด-10 เนชันแนล
ค.ศ. 2003
แชมป์โปรดักชันเนชันแนลสมาพันธ์ยิงปืนรณยุทธสหรัฐอเมริกา	แชมป์อเมริกาเหนือ
ค.ศ. 2003
แชมป์แพน-อเมริกัน
ค.ศ. 1998
แชมป์โลกสตีลชาเลนจ์ลิมิเต็ด
ค.ศ. 1998
ค.ศ. 2003
ค.ศ. 2005
ค.ศ. 2007
แชมป์เยอรมันโอเพนโปรดักชัน
ค.ศ. 2008
ทั้งนี้ จาเรตต์ยังชนะมาแล้วกว่า 100 สนาม รวมถึงรายการชิงแชมป์ภาคต่างๆ
== การรับรอง ==
จาเรตต์ได้รับการสนับสนุน, เป็นผู้แทนประจำ และเป็นนักกีฬาที่มีชื่อเสียงของ พารา-ออดแนนซ์ (ผู้ผลิตปืนพก), ดอว์สันพรีซิชัน (ผู้ผลิตปืนพกเอ็ม 1911-ซีรีส์), คริมสันเทรซ (ผู้ผลิตสัญญาณเลเซอร์ปืนพก), ซีมอร์ (ผู้ผลิตอุปกรณ์ช่วยเล็ง) และแบล็คฮอว์คโปรดักส์กรุ๊ป (ผู้ผลิตเครื่องมือสนามยุทธวิธีและอุปกรณ์ปืน)
== วิดีโอ ==
วิดีโอคำแนะนำของ ทอดด์ จาเรตต์ (วีเอชเอส)
แบล็คฮอว์คโปรทิปส์กับ ทอดด์ จาเรตต์ ซีซัน 1 (ดีวีดี)
นอกจากนี้ ยังมีอีกหลายคลิปแนะนำการยิงปืนพกที่สั้นกว่าของจาเรตต์ต่างเป็นที่นิยมในหลายเว็บไซต์ ดังเช่น ยูทูบ, ไลฟ์วิดีโอ, ดาวน์เรนจ์ทีวี และกูเกิลวิดีโอ
== ครอบครัว ==
ทอดด์ จาเรตต์ เป็นลูกพี่ลูกน้องอดีตนักแข่งรถนาสคาร์ (และปัจจุบันเป็นนักวิจารณ์การแข่งรถ) ที่มีชื่อว่า เดล จาเรตต์
== การเป็นประธานอาร์มซิติเซ็นอัลไลแอนซ์ (เอซีเอ) ==
ทั้งนี้ จาเรตต์ ยังเป็นประธานอาร์มซิติเซ็นอัลไลแอนซ์ (เอซีเอ) ด้วยเช่นกัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักยิงปืนสมาพันธ์ยิงปืนรณยุทธนานาชาติ
นักกีฬายิงปืนชาวอเมริกัน
ผู้ครองสถิติโลกยิงปืน
ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
ผู้ฝึกสอนยิงปืน
ดีดับเบิลยูสเตเดียม

ดีดับเบิลยูสเตเดียม เป็นสนามกีฬา ใน วีแกน เมือง เกรตเตอร์แมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ เป็นสนามเหย้าของ สโมสรฟุตบอลวีแกนแอธเลติก สโมสรฟุตบอลใน พรีเมียร์ลีก และ วีแกน วอร์ริเออร์ สโมสรรักบีใน ซุปเปอร์ลีก มีความจุ 25,133 คน ก่อสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1999
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Stadium Guide Article
สนามฟุตบอลในประเทศอังกฤษ
สนามฟุตบอลพรีเมียร์ลีก
สิ่งก่อสร้างในวีแกน
ลิเบอร์ตีสเตเดียม

ลิเบอร์ตีสเตเดียม เป็นสนามกีฬา ในเมือง สวอนซี เวลส์ สนามนี้มีชื่อเดิมว่า ไวท์ ร็อค สเตเดียม มีความจุ 20,750 ที่นั่ง และยังเป็นหนึ่งในสนามกีฬาที่ใหญ่ที่สุดใน เวลส์ ปัจจุบันใช้เป็นสนามเหย้าของ สโมสรฟุตบอลสวอนซีซิตี สโมสรฟุตบอลใน พรีเมียร์ลีก และ ออสเพลย์ส (รักบี้) สโมสรรักบี้
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official Liberty Stadium website
Swansea City Council
Swansea City AFC
Ospreys Regional Rugby Team
สนามฟุตบอลพรีเมียร์ลีก
สนามฟุตบอลในประเทศเวลส์
สิ่งก่อสร้างในสวอนซี
แม่น้ำอ็องเงอร์มัน

แม่น้ำอ็องเงอร์มัน (Ångermanälven) เป็นหนึ่งในแม่น้ำสายที่ยาวที่สุดในประเทศสวีเดน มีความยาว 460 กิโลเมตร เป็นแม่น้ำที่มีปริมาณน้ำมากเป็นอันดับที่ 3 รองจากแม่น้ำเยอตาและแม่น้ำลือเลอ ตั้งต้นจากเขตแดนด้านตะวันตกของประเทศ บริเวณเทือกเขาสแกนดิเนเวียน ไหลไปทางตะวันออกเฉียงใต้และทางใต้ ลงสู่อ่าวบอทเนีย เหนือเมืองแฮเนอซันด์ มีแก่งและน้ำตกมาก มีทิวทัศน์สวยงาม และใช้ผลิตไฟฟ้าพลังน้ำ
== อ้างอิง ==
อ็องเงอร์มัน
ชิลปันซิงโก

ชิลปันซิงโกเดโลสบราโบ (Chilpancingo de los Bravo) หรือ ชิลปันซิงโก เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่อันดับ 2 ของรัฐเกร์เรโร ประเทศเม็กซิโก ตั้งอยู่ที่จุดพิกัด  ในปี ค.ศ. 2005 เมืองมีประชากร 166,796 คน เมื่อวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 2009 เกิดแผ่นดินไหวขนาด 5.6 มีศูนย์กลางใกล้เมืองชิลปันซิงโก
เมืองในประเทศเม็กซิโก
รัฐเกร์เรโร
ซาร์บรึคเคิน

ซาร์บรึคเคิน (Saarbrücken; Sarrebruck) เป็นเมืองหลวงของรัฐซาร์ลันท์ ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำซาร์ ที่เส้นเขตแดนระหว่างประเทศเยอรมนีกับประเทศฝรั่งเศส
เคยเป็นเมืองอุตสาหกรรมและศูนย์กลางการเดินทางไปสู่แอ่งเหมือง ผลิตเหล็กและเหล็กกล้า น้ำตาล เบียร์ เครื่องปั้นดินเผา อุปกรณ์เกี่ยวกับสายตา เครื่องจักร และวัตถุการก่อสร้าง อย่างไรก็ตามผ่านไปหลายทศวรรษ ความสำคัญด้านอุตสาหกรรมของรัฐซาร์ลันท์ลดลงไป เช่นเดียวกับการทำเหมือง ที่ไม่ทำเงิน
เดิมเป็นที่ตั้งของชุมชนชาวโรมัน ต่อมาชาวแฟรงก์ได้มาสร้างปราสาทขึ้นไว้ ได้รับสถานภาพเป็นเมืองใน ค.ศ. 1321 โดยอยู่ใต้การปกครองดูแลของเคาน์แห่งนัสเซา-ซาร์บรึคเคิน ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษที่ 14 จนถึง ค.ศ. 1793 ต่อมาตกเป็นของฝรั่งเศสระหว่าง ค.ศ. 1793-1815 และเปลี่ยนเป็นของปรัสเซียในปี ค.ศ. 1815 ได้รับสถาปนาเป็นเมืองหลวงของแคว้นซาร์ภายใต้ความดูแลของสันนิบาตชาติหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง จนกลับเป็นของเยอรมนีในปี ค.ศ. 1935 ได้รับสถาปนาเป็นเมืองหลวงของรัฐซาร์ลันท์
เมืองในประเทศเยอรมนี
รัฐซาร์ลันท์
สถานียมราช

สถานียมราช สามารถหมายความถึง
สถานีรถไฟยมราช ของ การรถไฟแห่งประเทศไทย
สถานียมราช (รถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงเข้ม) ของ การรถไฟแห่งประเทศไทย (โครงการ)
สถานียมราช (รถไฟฟ้าสายสีส้ม) ของ การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย
ชเวรีน

ชเวรีน (Schwerin, ) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่อันดับสองของรัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์น รัฐทางตอนเหนือของเยอรมนี ในปลายปี ค.ศ. 2009 มีประชากร 95,041 คน ตั้งอยู่บนฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของทะเลสาบชเวรีน ผลิตบุหรี่ เภสัชภัณฑ์ มีอุตสาหกรรมแปรรูปอาหาร
==เมืองพี่น้อง==
ชเวรีนเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
Odense ประเทศเดนมาร์ก
ปิวา ประเทศโปแลนด์
เรจโจเอมีเลีย ประเทศอิตาลี
ทาลลินน์ ประเทศเอสโตเนีย
วาซา ประเทศฟินแลนด์
เวกเชอ ประเทศสวีเดน
วุพเพอร์ทาล ประเทศเยอรมนี
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เมืองในรัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์น
เมืองในประเทศเยอรมนี
รัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์น
รัฐทัวร์เกา

ทัวร์เกา (Thurgau) เป็นรัฐทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ จากข้อมูลเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2011 มีประชากร 250,640 คน จากข้อมูลปี ค.ศ. 2007 มีประชากรชาวต่างชาติ 47,390 คน (หรือ 19.9% ของจำนวนประชากร) เมืองหลวงของรัฐคือเมือง เฟราเอินเฟ็ลท์
== อ้างอิง ==
ทัวร์เกา
เทกเซล

เทกเซล (Texel) เป็นเทศบาลและเกาะในประเทศเนเธอร์แลนด์ นอกฝั่งตอนเหนือของจังหวัดนอร์ทฮอลแลนด์ เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดและมีประชากรมากที่สุดของหมู่เกาะเวสต์ฟรีเซียนในทะเลแวดเดน (Wadden Sea) ตั้งอยู่ทางตะวันตกสุดของหมู่เกาะ
เมืองในจังหวัดนอร์ทฮอลแลนด์
เกาะในประเทศเนเธอร์แลนด์
แทลลาแฮสซี

แทลลาแฮสซี (Tallahassee, ) เป็นเมืองหลวงของรัฐฟลอริดา สหรัฐ ใน ค.ศ. 2020 เมืองนี้มีประชากร 196,169 คน ทำให้เป็นนครที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 8 ของรัฐ และอันดับที่ 126 ของประเทศ และจาก เขตมหานครมีประชากร 385,145 คน
แทลลาแฮสซีเป็นหนึ่งในเมืองมหาวิทยาลัยที่โดดเด่นของรัฐฟลอริดา มีวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยหลายแห่ง เช่น มหาวิทยาลัยฟลอริดาสเตต มหาวิทยาลัยฟลอริดาเอแอนด์เอ็ม (Florida A&M University) เป็นต้น
เอร์นันโด เด โซโต นักสำรวจชาวสเปนเดินทางมาถึงในปี ค.ศ. 1539 พบว่ามีชาวอินเดียนเผ่าแอปพาลาชีอาศัยอยู่ก่อนแล้ว ได้รับสถาปนาเป็นเมืองหลวงของฟลอริดาเทร์ริเทอรีใน ค.ศ. 1823 และเป็นเมืองหลวงของรัฐในปี ค.ศ. 1845
==เมืองพี่น้อง==
แทลลาแฮสซีมีเมืองพี่น้อง 6 แห่ง ดังนี้:
Konongo-Odumase, Ashanti ประเทศกานา
ครัสโนดาร์ ดินแดนครัสโนดาร์ ประเทศรัสเซีย
ซินต์มาร์เติน เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส
สไลโก เทศมณฑลสไลโก ประเทศไอร์แลนด์
Rugao, มณฑลเจียงซู ประเทศจีน
ระมาตฮะชาโรน อำเภอเทลอาวีฟ ประเทศอิสราเอล
== อ้างอิง ==
==อ่านเพิ่ม==
Hare, Julianne. Tallahassee: a capital city history. Arcadia Publishing. 2002
Tebeau, Charlton, W. A History of Florida. University of Miami Press. Coral Gables. 1971
Williams, John Lee. Journal of an Expedition to the Interior of West Florida October–November 1823. Manuscript on file at the State Library of Florida, Florida Collection. Tallahassee.
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เมืองหลวงของรัฐในสหรัฐ
เมืองในรัฐฟลอริดา
ตำบลท่าขนอน

ตำบลท่าขนอน เป็นตำบลในอำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎร์ธานี
== ประวัติ ==
บ้านท่าขนอน ตั้งอยู่ฝั่งขวาของคลองพุมดวง อำเภอท่าขนอน(อำเภอคีรีรัฐนิคม)ประชาชนทำสวนผลไม้ และทำนา ปี พ.ศ. 2485 แบ่งการปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้าน
{|
|หมู่ที่ 1 บ้านท่าขนอน
|-
|หมู่ที่ 2 บ้านท่า
|-
|หมู่ที่ 3 บ้านควน
|-
|หมู่ที่ 4 บ้านหาดหึง
|-
|หมู่ที่ 5 บ้านกะเปาใต้
|-
|หมู่ที่ 6 บ้านป่ายาง
|-
|หมู่ที่ 7 บ้านยาง
|-
|หมู่ที่ 8 บ้านโตนยาง
|-
|หมู่ที่ 9 บ้านปากหาร
|-
|หมู่ที่ 10บ้านย่านยาว
|-
|หมู่ที่11 บ้านนาชะอม
|-
|หมู่ที่ 12 บ้านเขาหลุง
|-
|หมู่ที่13 บ้านปากคู
|}
พ.ศ. 2490 กระทรวงมหาดไทย จัดตั้งตำบล ชื่อว่าตำบลบ้านยาง อำเภอท่าขนอน โดยโอน บ้านยาง บ้านปากหาร บ้านย่านยาว บ้านนาชะอม บ้านางแก้ว บ้านปากคู
== ภูมิศาสตร์ ==
ตำบลท่าขนอนอำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฏร์ธานี ห่างจากอำเภอคีรีรัฐนิคม 4 กม.ห่างจากจังหวัดสุราษฏร์ธานีประมาณ 58 กม.เป็นพื้นที่ภูเขาสูงทางทิศตะวันตกมีพื้นที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองยันแล้วลาดเอียงมาทางทิศตะวันออกมีละคลองสำคัญ 3 สาย คือคลองพุมดวง ไหลผ่าน ม.6ม.5ม.4ม.ม.1ม.2ม.10 คลองตุย ไหลผ่าน ม.15 ม.8 ม.12  คลองกะเปา ไหลผ่าน ม.11 ม.13 ม.9 ม.6  โดยมีอาณาเขตติดต่อกับตำบลต่าง ๆ ดังนี้
=== อาณาเขต ===
{|
|ทิศเหนือ
|ติดต่อกับตำบลน้ำหัก อำเภอคีรีรัฐนิคม
|-
|ทิศใต้
|ติดต่อกับตำบลย่านยาว ตำบลกะเปา อำเภอคีรีรัฐนิคม
|-
|ทิศตะวันออก
|ติดต่อกับตำบลบ้านยาง อำเภอคีรีรัฐนิคม
|-
|ทิศตะวันตก
|ติดต่อกับตำบลเขาพัง  อำเภอบ้านตาขุน
|}
== ภูมิประเทศ ==
พื้นที่ตำบลท่าขนอนเป็นที่เขตเทือกเขาทางตะวันตก เป็นที่ราบสูงตอนกลาง เป็นที่ราบลุ่มน้ำท่วมถึงทางตอนใต้
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้าน ดังนี้
== อ้างอิง ==
ท่าขนอน
อำเภอคีรีรัฐนิคม
บิเอดมา

บิเอดมา (Viedma) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่เป็นอันดับ 4 ของรัฐริโอเนโกร ทางตอนกลาง-ใต้ ของประเทศอาร์เจนตินา มีประชากร 47,246 คน (ค.ศ. 2001) ตั้งอยู่ริมฝั่งทางใต้ของแม่น้ำเนโกร อยู่ห่างจากชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกราว 30 กม.
เมืองในประเทศอาร์เจนตินา
ตากสิน

ตากสิน อาจหมายถึง
สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช
ถนนตากสิน อำเภอเมืองจันทบุรีและท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี
ถนนสมเด็จพระเจ้าตากสิน เขตธนบุรีและเขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร
สะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช เขตคลองสาน เขตบางรัก และเขตสาทร กรุงเทพมหานคร
สะพานตากสินมหาราช อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี
สถานีสะพานตากสิน สถานีรถไฟฟ้า
สถานีรถไฟตากสิน
โรงพยาบาลตากสิน เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร
โรงพยาบาลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช จังหวัดตาก
โรงเรียนตากสินราชานุสรณ์
เรือหลวงตากสิน
== ดูเพิ่ม ==
ศาลพระเจ้าตากสิน (แก้ความกำกวม)
ทางแยกต่างระดับพัทยา

ทางแยกต่างระดับพัทยา (Pattaya Interchange) หรือ ทางแยกต่างระดับโป่ง (Pong Interchange) เป็นทางแยกต่างระดับแห่งหนึ่งในอำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี เป็นจุดตัดระหว่างทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 36 เดิมเป็นสามแยกก่อนที่จะมีการก่อสร้างทางหลวงพิเศษช่วงโป่ง-พัทยากลาง หลังจากนั้นจึงได้กลายเป็นสี่แยกเมื่อทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 ช่วงโป่ง-พัทยากลางสร้างเสร็จแล้ว
== รูปแบบของทางแยกต่างระดับ ==


สะพานข้ามทางหลวงของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 36 ในแนวปลวกเกตุ-กะทิงลายและมีทางเลี้ยวไปยังทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 ในแนวพัทยา-ชลบุรี และในแนวกะทิงลาย-ปลวกเกตุและมีทางเลี้ยวไปยังทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 ในแนวชลบุรี-พัทยา
ถนนระดับดินของทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 ในแนวชลบุรี-พัทยาและมีทางเลี้ยวไปยังทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 36 แนวปลวกเกตุ-กะทิงลาย และในแนวพัทยา-ชลบุรีและมีทางเลี้ยวไปยังทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 36 ในแนวกะทิงลาย-ปลวกเกตุ
ถนนระดับดินผ่านตลอดของถนนทุกสายเมื่อเลี้ยวซ้ายไปเข้าถนนที่อยู่ติดกัน
ทุกเส้นทางมีสะพานเข้าหาถนนโดยตรง
== อ้างอิง ==
พัทยา
สิ่งก่อสร้างในอำเภอบางละมุง
พัทยา