pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เอกราชไต้หวัน

เอกราชไต้หวัน (; Taiwanese independence) เป็นความเคลื่อนไหวทางการเมืองเพื่อเรียกร้องเอกราชให้แก่สาธารณรัฐจีน (Republic of China) ที่ตั้งอยู่บนเกาะไต้หวันหรือที่เรียกโดยทั่วไปว่า ไต้หวัน มีวัตถุประสงค์เบื้องต้นเป็นการยกเลิกชื่อประเทศสาธารณรัฐจีนที่มีรากฐานมาตั้งแต่สมัยแผ่นดินใหญ่และเปลี่ยนชื่อประเทศเป็นสาธารณรัฐไต้หวัน  (Republic of Taiwan) อย่างเป็นทางการ กับทั้งเพื่อสร้างความมั่นคงให้แก่เอกลักษณ์ของชาติไต้หวัน ปฏิเสธและต่อต้านการรวมประเทศจีนไต้หวันเข้ากับสาธารณรัฐประชาชนจีนหรือที่เรียกโดยทั่วไปว่า ประเทศจีน ทั้งยังปฏิเสธแนวคิดหนึ่งประเทศ สองระบบ (one country, two systems) และความเป็นจีน รวมถึงเรียกให้นานาประเทศรับรองไต้หวันเป็นรัฐเอกราช ปัจจุบัน มีองค์การระหว่างประเทศเพียงแห่งเดียวที่รับรองเอกราชของไต้หวันอย่างเป็นทางการ คือ องค์การชาติและประชาชนซึ่งไร้ผู้แทน (Unrepresented Nations and Peoples Organization) และสิ่งที่น่าจะเป็นความสำเร็จเพียงหนึ่งเดียวอันเนื่องมาจากความเคลื่อนไหวนี้ คือ การได้มาซึ่งข้อมติสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติที่ 2758 อันว่าด้วยสถานะทางการเมืองของไต้หวัน
ในไต้หวันเอง ความเคลื่อนไหวข้างต้นได้รับการสนับสนุนจากพันธมิตรฟั่นลวี่ (แนวร่วมสีเขียว) ซึ่งประกอบด้วย พรรคประชาธิปไตยก้าวหน้า แต่ถูกพันธมิตรฟั่นหลัน (แนวร่วมสีคราม) ซึ่งนำโดยพรรคก๊กมินตั๋งต่อต้าน เพราะกลุ่มหลังนี้ประสงค์จะคงชื่อประเทศเป็น สาธารณรัฐจีนไว้เนื่องจากเป็นชื่อประเทศที่สืบมาตั้งแต่สมัยแผ่นดินใหญ่และคงไว้ซึ่งสถานะเดิมของสาธารณรัฐจีนตามที่ได้รับฉันทามติเมื่อ ค.ศ. 1992 แม้เป็นสถานะที่ค่อนข้างเคลือบคลุมก็ตาม หรือกลุ่มหลังนี้อาจต้องการให้ไต้หวันหลุดพ้นจากประเทศจีนอย่างช้า ๆ เพราะที่ผ่านมา ประเทศจีนอ้างว่ามีเอกราชเหนือไต้หวันทั้งยังอาศัยการคุกคามทางทหารเสมอ กลุ่มนี้จึงเห็นว่า การประกาศเอกราชเสียทีเดียวอาจนำไปสู่การประเชิญหน้าทางการยุทธระหว่างกองทัพสาธารณรัฐจีนกับกองทัพสาธารณรัฐประชาชนจีน และอาจเอื้ออำนวยให้ประเทศภายนอก เช่น สหรัฐอเมริกา และญี่ปุ่น สอดเข้าเกี่ยวข้องมากขึ้น
การใช้คำ "เอกราช" สำหรับไต้หวันนั้นอาจเป็นที่คลุมเครือ เป็นต้นว่า เมื่อผู้สนับสนุนความเคลื่อนไหวนี้กล่าวว่า เห็นชอบกับเอกราชไต้หวัน อาจหมายความว่า บุคคลเหล่านี้เห็นชอบกับความคิดให้สถาปนาสาธารณรัฐไต้หวันอย่างเป็นทางการ หรืออาจหมายความว่า บุคคลเหล่านี้เห็นว่า ปัจจุบัน ไต้หวันเป็นเอกราชอยู่แล้ว แต่สามารถเป็นไวพจน์ของสาธารณรัฐจีนได้ ซึ่งนับเป็นการบอกปัดการอ้างสิทธิของประเทศจีนโดยปริยาย ก็ได้
ตามประวัติศาสตร์แล้ว ในระหว่าง ค.ศ. 1683 ถึง ค.ศ. 1894 ทั้งไต้หวันและประเทศจีนมีชนชาติแมนจูปกครองเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันเรียก จักรวรรดิชิง ครั้นเกิดสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1895 รัฐบาลชิงทำสนธิสัญญาชิโมโนเซกิ ยกไต้หวันให้เป็นประเทศราชของจักรวรรดิญี่ปุ่น ต่อมาเมื่อสิ้นสงครามโลกครั้งที่สองใน ค.ศ. 1945 กองทัพสาธารณรัฐจีนสามารถเข้าครอบครองจีนแผ่นดินใหญ่ไว้ได้เกือบทั้งหมด และได้ยึดไต้หวันกลับคืนไปจากญี่ปุ่น แต่เมื่อรัฐบาลสาธารณรัฐจีนซึ่งฝ่ายกั๋วหมินตั่ง (Kuomintang) จัดตั้งขึ้นนั้นพ่ายแพ้แก่ฝ่ายคอมมิวนิสต์จีนและถูกขับออกจากจีนแผ่นดินใหญ่ รัฐบาลกั๋วหมินตั๋งจึงเหลืออำนาจแต่ในดินแดนไต้หวันและเกาะข้างเคียง แล้วปกครองด้วยนโยบายต่อต้านคอมมิวนิสต์มาจนปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
ขบวนการเอกราช
ขบวนการเอกราชไต้หวัน
การแยกตัวออกจากประเทศจีน
บาทบริจาริกา

บาทบริจาริกา หมายถึง ภรรยาที่เป็นสามัญชนของพระมหากษัตริย์ พระมหาอุปราช และเจ้าฟ้า
== ประเทศไทย ==
ราชสำนักไทยในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์นอกจากมีพระภรรยาเจ้าแล้ว ยังมีบาทบริจาริกาซึ่งแบ่งได้เป็น 4 ชั้นย่อย ได้แก่
พระสนม คือเจ้าจอมมารดาหรือเจ้าจอมอยู่งานที่ได้รับพระราชทานหีบหมากทองคำลงยาราชาวดีเป็นเครื่องยศ มี 2 ชั้น คือ
# พระสนมเอก ได้รับพระราชทานหีบหมากทองคำลงยาราชาวดี พานทอง และเครื่องทองคำอย่างใหญ่ เป็นเครื่องยศ
# พระสนมโท ได้รับพระราชทานหีบหมากทองคำลงยาราชาวดี พานทอง และเครื่องทองคำอย่างน้อย เป็นเครื่องยศ
เจ้าจอมอยู่งาน คือนางอยู่งานที่ได้รับพระราชทานหีบหมากทองคำเป็นเครื่องยศ ถ้ามีพระราชโอรสพระราชธิดาเรียกว่าเจ้าจอมมารดา
นักสนม คือบาทบริจาริกาซึ่งไม่ใช่เจ้าจอมหรือเจ้าจอมมารดา ได้ถวายการรับใช้ในพระราชมนเทียร จึงเรียกอีกอย่างว่านางอยู่งาน ได้รับพระราชทานหีบหมากเงินกะไหล่ทองเป็นเครื่องยศ
== ประเทศฝรั่งเศส ==
มาดาม เดอ ปงปาดูร์ พระสนมเอกในพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส
== สหราชอาณาจักร  ==
บาทบริจาริกาที่สำคัญในประวัติศาสตร์อังกฤษ เช่น
แอนน์ บุลิน บาทบริจาริกาในพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ
บาร์บารา พาล์มเมอร์ บาทบริจาริกาในพระเจ้าชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
หลุยส์ เดอ เครูอาล บาทบริจาริกาในพระเจ้าชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
วอลลิส ซิมป์สัน บาทบริจาริกาในสมเด็จพระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8
คามิลลา พาร์กเกอร์ โบลส์ บาทบริจาริกา (ปัจจุบันเป็นพระอัครมเหสีและสมเด็จพระราชินี) ในสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
== อ้างอิง ==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
ชุบ กาญจนประกร

ศาสตราจารย์ ชุบ กาญจนประกร เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและการพลังงาน ในรัฐบาลพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ เป็นอดีตอธิการบดีสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ และอดีตนายกสภามหาวิทยาลัยขอนแก่น
== ประวัติ ==
ชุบ กาญจนประกร เคยดำรงตำแหน่งอธิการบดีสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ระหว่างเดือนธันวาคม พ.ศ. 2514 ถึง พ.ศ. 2517 หลังจากนั้นได้เข้ารับหน้าที่เป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
ในปี พ.ศ. 2519 เขาได้รับแต่งตั้งจากคณะกรรมการบริหารสภาวิจัยแห่งชาติ ให้ทำหน้าที่ประธานอนุกรรมการวางนโยบายและแผนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ซึ่งผลการดำเนินงานในครั้งนั้นได้มีข้อเสนอแนะให้มีการจัดตั้งกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและการพลังงาน แต่ยังไม่ทันได้ดำเนินการก็มีการเปลี่ยนแปลงรัฐบาลเสียก่อน จนกระทั่งได้มีการจัดตั้งกระทรวงดังกล่าว ในปี พ.ศ. 2522 และมีพลเอก เกรียงศักดิ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงฯ ในระยะแรก ต่อมานายชุบ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและการพลังงาน
ชุบ กาญจนประกร ได้รับแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์
ชุบ กาญจนประกร ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2525 สิริอายุได้ 66 ปี
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
อาจารย์คณะรัฐศาสตร์
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
ศาสตราจารย์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีไทย
อธิการบดีสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
อธิการบดีมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
นักวิจัย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
สุรินทร์ เศรษฐมานิต

ศาสตราจารย์กิตติคุณ สุรินทร์ เศรษฐมานิต เป็นกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและการพลังงาน ในรัฐบาลพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ และเป็นอดีตรองอธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
== ประวัติ ==
ศาสตราจารย์กิตติคุณ สุรินทร์ เศรษฐมานิต หรือ ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.สุรินทร์ เศรษฐมานิต เกิดเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2478 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี และปริญญาเอก สาขาวิศวกรรมโยธา จากมหาวิทยาลัยลอนดอน ประเทศอังกฤษ และประกาศนียบัตรบัณฑิต สาขา Public Health Engineering
== การทำงาน ==
ศ.กิตติคุณ สุรินทร์ เข้ารับราชการเป็นอาจารย์ประจำคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2506 เคยดำรงตำแหน่งเลขาธิการจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2515 สมัยของศาสตราจารย์ ดร.อรุณ สรเทศน์ เป็นอธิการบดี ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม (อรุณ สรเทศน์) ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2517 เขากลับเข้ารับหน้าที่คณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2518 ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและการพลังงาน ในรัฐบาลพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ (ครม.41) ในปี พ.ศ. 2523 แทน ศ.ดร.ชุบ กาญจนประกร จากนั้นเขาได้กลับเข้ารับราชการ และได้รับแต่งตั้งเป็นรองอธิการบดีฝ่ายวิชาการ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2531
ศาสตราจารย์กิตติคุณ สุรินทร์ เศรษฐมานิต ปัจจุบันดำรงตำแหน่งศาสตราภิชาน ประจำสถาบันวิจัยสภาวะแวดล้อม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
ศาสตราจารย์กิตติคุณ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีไทย
ศาสตราภิชาน
อาจารย์คณะวิศวกรรมศาสตร์
บุคคลจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วิศวกรชาวไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
พฤกษาสวาท

พฤกษาสวาท เป็นนวนิยาย ประพันธ์โดย กฤษณา อโศกสิน  ถูกสร้างเป็นละคร 3 ครั้ง ได้แก่ปี พ.ศ. 2527 ทางช่อง 3, พ.ศ. 2538 ทาง ช่อง 5, และ พ.ศ. 2550 ทางช่อง 3
== เรื่องย่อ ==
เป็นเรื่องราวของประจิม หนุ่มใหญ่บุคลิกเชยๆ ใส่แว่นหนาเตอะแต่ชอบสาวเปรี้ยว ถึงแม้ว่า "สตี" ญาติห่างๆ ที่คุณนายอรรถ แม่ของประจิม รับเลี้ยงและส่งเสียให้เรียนแอบหลงรักเขาแต่เขาก็ไม่สนใจ เมื่อถูกบอกสาวสเป็คเลิกครั้งสุดท้ายจึงผิดหวังกลับไปกินเหล้าเมา ทำให้คุณนายอรรถ และ ประภัสสร พี่สาวแท้ๆ  รู้สึกเป็นห่วงและเดือดร้อนตามไปด้วย ต่อมา เอิบ เพื่อนสนิทของประจิมที่อยู่ลำพูนได้ เสียชีวิต จึงได้ฝากเขาให้ ช่วยดูแล อรอินทรา หรือ อ่อน ลูกสาวคนเดียวให้ด้วย เขาจึงได้รับ เธอมาอยู่ด้วยในฐานะหลานสาว ทำให้คุณนายอรรถ ประภัสสรและลูกชายที่ชื่อ วิกสิต ไม่พอใจ ยกเว้นสตีซึ่งดีกับอ่อน ภายหลังประจิมไปเปลี่ยนบุคลิกตนเองให้ทันสมัยขึ้นเพราะเขาหลงรัก อ่อน วิกสิตหลานเขาก็ได้หลงรักเธอด้วย ซึ่งเธอก็รักวิกสิตเช่นกัน แต่ประจิมต้องการแต่งงานกับอ่อนจึงกีดกันและไม่ให้อ่อนไปเรียนอีก ทำให้แม่และพี่สาวของเขาไม่ชอบใจและทัดทานไม่ยอมให้แต่งงาน วิกสิตจึงพาอ่อนหนีออกจากบ้าน ประจิมรู้สึกคลั่งจึงออกตามหาจนพบเธออยู่กับวิกสิตที่ชะอำจึงโกรธและปลุกปล้ำอ่อนจนตกเป็นของเขา ชายทั้งสองต่อยกันและอ่อนถูกประณามว่าเป็นผู้หญิงสองใจ พอกลับมาประจิมจึงออกไปดื่มเหล้าและคบหา  นันทวัน เพื่อประชดอ่อน แต่เธอก็ไม่สนใจ ต่อมาอ่อนตั้งครรภ์ทำให้ประจิมคิดว่าเป็นลูกของวิกสิต แต่วิกสิตบอกว่าประจิมเป็นพ่อ ประจิมไม่เชื่อทำให้อ่อนเสียใจหนีกลับไปอยู่ลำพูน ภายหลังวิกสิตไปเล่นดนตรีที่เชียงใหม่ในช่วงปิดเทอม และพบ อ่อนที่นั่น จึงโทรบอกประจิมให้มารับอ่อน ประจิมดีใจมากรีบขับรถไปรับจนพลิกคว่ำได้รับบาดเจ็บสาหัส อ่อนจึงยอมกลับกรุงเทพฯ ไปดูแลเขาและลงเอยกัน ส่วนวิกสิตเรียนจบและยอมหลีกทางให้
==นักแสดงหลัก==
{|class="wikitable"
|- style="background:white; color:black" align=center
| ละครโทรทัศน์ || พ.ศ. 2527 || พ.ศ. 2538 || พ.ศ. 2550
|-
| ออกอากาศ || ช่อง 3  || ช่อง 5 || ช่อง 3
|-
| ผู้สร้าง || วีระประวัติ วงศ์พัวพันธ์ || วีระประวัติ วงศ์พัวพันธ์ || สเต็ป ออนเวิร์ด
|-
| ประจิม || พิศาล อัครเศรณี || ไพโรจน์ สังวริบุตร || ฉัตรชัย เปล่งพานิช
|-
| อรอินทรา (อ่อน) || อุทุมพร ศิลาพันธุ์ || วฤนดา สมศิริ || พัชรินทร์ ศรีวสุภิรมย์
|-
| วิกสิต || ดิลก ทองวัฒนา || เอกชัย พงษ์ดี || สราวุธ มาตรทอง
|-
| กุลสตรี (สตรี) || ดวงใจ หทัยกาญจน์ || สุนิตย์ นภาศรี || กุลณัฐ ปรียะวัฒน์
|-
| ประภัสสร (พี่สาวของประจิม) || อรสา พรหมประทาน || โฉมฉาย ฉัตรวิไล||ชนานา นุตาคม
|-
| คุณนายอรรถ (แม่ของประจิม) || จุรี โอศิริ || พิศมัย วิไลศักดิ์ || พิศมัย วิไลศักดิ์
|-
|}
==อ้างอิง==
http://movie.sanook.com/21191/พฤกษาสวาท/
ละครโทรทัศน์ไทย
งานเขียนของกฤษณา อโศกสิน
จั่น เจา

จั่น เจา  เป็นตัวละครจากวรรณกรรมจีนเรื่อง เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม (The Seven Heroes and Five Gallants) เป็นชาวยุทธเร่ซึ่งมีความสามารถในการต่อสู้เป็นเลิศและมีฉายาว่า "จอมยุทธใต้" (labels=no|c=南俠|p=Nán Xiá; "Southern Hero") ภายหลังเลื่อมใสในอุดมการณ์ของเปา เจิ่ง (labels=no|c=包拯|p=Bāo Zhěng) จึงเข้าช่วยเหลือราชการของเขา และจักรพรรดิเหรินจงตั้งให้เป็นราชองครักษ์ระดับ 4 พร้อมประทานฉายาให้ว่า "แมวหลวง" (labels=no|c=御貓|p=Yù Māo; "Royal Cat") เพราะเห็นกิริยาปราดเปรียวว่องไวประดุจแมว
เปาบุ้นจิ้น
เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม
ดาวหางอิเกยะ-เซกิ

ดาวหางอิเกยะ-เซกิ (Comet Ikeya-Seki) ค้นพบโดยคาโอรุ อิเกยะและสึโตมุ เซกิ นักดาราศาสตร์ชาวญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1965 ดาวหางสว่างจนเห็นได้ในกลางวัน ก่อนเข้าใกล้ดางอาทิตย์ดาวหางได้แตอออกเป็น 3 ส่วนตอนเช้าของปลายเดือนตุลาคม 1965 ส่วนหัวดาวหางที่แตกออกมีขนาดใหญ่ 2 ส่วนเรียกว่า s1-a และ s2-b ดาวหางมีคาบ 877 ปี และ 1005  ปี
ดาวหาง
เวนเจินส์ (2003)

เวนเจินส์ (2003) (Vengeance (2003)) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในปี 2003 ซึ่งจัดเป็นปีที่ 3 ในชื่อเวนเจินส์ สถานที่จัดคือเป๊ปซี่ เซ็นเตอร์ ในเมืองเดนเวอร์, รัฐโคโลราโด เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 2003 ซึ่งจัดหลังจากศึกแบดบลัด (2003)
==ผลการปล้ำ==
== ดูเพิ่ม ==
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เวนเจินส์
รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official 2003 Vengeance site 
มวยปล้ำอาชีพในปี พ.ศ. 2546
กีฬาในเดนเวอร์ (รัฐโคโลราโด)
ไนท์ออฟแชมเปียนส์
เวนเจินส์ (2004)

เวนเจินส์ (2004) (Vengeance (2004)) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในปี 2004 ซึ่งจัดเป็นปีที่ 4 ในชื่อเวนเจินส์ สถานที่จัดคือHartford Civic Center ในเมืองHartford, Connecticut เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2004 ซึ่งจัดหลังจากศึกเดอะเกรทอเมริกันแบช (2004)
==ผลการปล้ำ==
== ดูเพิ่ม ==
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เวนเจินส์
รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Vengeance 2004 Official website 
มวยปล้ำอาชีพในปี พ.ศ. 2547
กีฬาในฮาร์ตเฟิร์ด (รัฐคอนเนทิคัต)
ไนท์ออฟแชมเปียนส์
พวงเล็ก บุญเชียง

นางพวงเล็ก บุญเชียง (เกิด 18 มีนาคม พ.ศ. 2493) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ และเป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพะเยา 7 สมัย
== ประวัติ ==
พวงเล็ก บุญเชียง (สกุลเดิม : ตันบรรจง) เกิดเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2493 เป็นบุตรของนายเพียว ตันบรรจง กับ นางหลวน ตันบรรจง และ เป็นพี่สาวของนายไพโรจน์ ตันบรรจง และนายไพรัตน์ ตันบรรจง สำเร็จการศึกษาที่โรงเรียนสายปัญญา ในพระบรมราชินูปถัมภ์ และโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาบริหารธุรกิจ จาก St.Mary College ประเทศสหรัฐอเมริกา
== งานการเมือง ==
อดีตเคยประกอบธุรกิจส่วนตัว ด้วยการเป็นกรรมการผู้จัดการ บริษัท รวมเพียว จำกัด ก่อนที่จะลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพะเยา ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2522 และได้รับเลือกติดต่อกัน จนถึง พ.ศ. 2538 รวม 7 สมัย 
พวงเล็ก บุญเชียง ได้รับแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม (บรรหาร ศิลปอาชา) เมื่อปี พ.ศ. 2531
พวงเล็ก บุญเชียง ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลพลเอกสุจินดา คราประยูร เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535
ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2543 เธอได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดพะเยา
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
พวงเล็ก บุญเชียง ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 7 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 จังหวัดพะเยา สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดพะเยา สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดพะเยา สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จังหวัดพะเยา สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 จังหวัดพะเยา สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 จังหวัดพะเยา สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 จังหวัดพะเยา สังกัดพรรคชาติไทย
=== สมาชิกวุฒิสภา ===
การเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2543 จังหวัดพะเยา
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดพะเยา
นักธุรกิจชาวไทย
นักการเมืองสตรีชาวไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพะเยา
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดพะเยา
พรรคชาติไทย
บุคคลจากโรงเรียนสายปัญญา ในพระบรมราชินูปถัมภ์
บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ภ.
ประธานาธิบดีเนปาล

ประธานาธิบดีเนปาล (नेपालको राष्ट्रपति) หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า ประธานาธิบดีแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐประชาธิปไตยเนปาล เป็นประมุขแห่งรัฐเนปาลและผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพเนปาล ประธานาธิบดีได้รับการเลือกตั้งทางอ้อมโดยวิทยาลัยการเลือกตั้งที่ประกอบด้วยรัฐสภาแห่งสหพันธรัฐเนปาลและสภาระดับรัฐของแต่ละรัฐทั้งเจ็ดแห่งของเนปาล ซึ่งล้วนได้รับการเลือกตั้งโดยตรง ตำแหน่งถูกสถาปนาขึ้นในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2551 หลังจากที่ประเทศได้รับการประกาศให้เป็นสาธารณรัฐ ประธานาธิบดีคนปัจจุบันคือ ราม จันทระ เปาเฑล ซึ่งสาบานตนเข้ารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2566 เงินเดือนขั้นพื้นฐานของประธานาธิบดีเนปาลคือ 150,450 รูปีเนปาล
==การสถาปนาตำแหน่ง==
ภายใต้รัฐธรรมนูญชั่วคราวที่รับรองในเดือนมกราคม พ.ศ. 2550 อำนาจการปกครองทั้งหมดถูกถอดจากพระมหากษัตริย์เนปาล และสภาได้มีการร่างรัฐธรรมนูญของเนปาลที่ได้รับเลือกในการเลือกตั้งสภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2551 จะต้องตัดสินใจในการประชุมครั้งแรกว่าจะคงระบอบกษัตริย์ต่อไปหรือประกาศเป็นสาธารณรัฐ ในระหว่างการระงับระบอบกษัตริย์ คิริชา ประสาท โกอิราลา ซึ่งเป็นนายกรัฐมนตรีของเนปาลในขณะนั้นได้ทำหน้าที่เป็นประมุขแห่วรัฐแทน เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 สภาได้ลงมติให้ยกเลิกระบอบกษัตริย์ และ ราม วะรัณ ยาทวะ ได้รับเลือกจากการลงคะแนนครั้งประวัติศาสตร์ในสภาร่างรัฐธรรมนูญ และสาบานตนเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีคนแรกของประเทศ จึงถือเป็นการสิ้นสุดของระบอบกษัตริย์ในประเทศเนปาลที่มีมายาวนานถึง 247 ปี
==รายชื่อประธานาธิบดีเนปาล==
{|class="wikitable" style="text-align:center;"
|-
!rowspan=2 | ลำดับที่
!width=60px rowspan=2|ภาพ
!width=30% rowspan=2|ชื่อ(เกิด–ถึงแก่อสัญกรรม)
!width=28% colspan=3|ช่วงเวลาดำรงตำแหน่ง
!rowspan=2|พรรคการเมือง
|-
!เริ่มต้นดำรงตำแหน่ง
!สิ้นสุดดำรงตำแหน่ง
!จำนวนวัน
|- style="background:#EEEEEE"
! | —
|60px
|คิริชา ปรสาท โกอิราลา(1925–2010)
|15 มกราคม 2007
|23 กรกฎาคม 2008
|
|Nepali Congress
|- style="background:#EEEEEE"
! | 1
|60px
|ราม วะรัณ ยาทวะ(1948–)  
|23 กรกฎาคม 2008
|29 ตุลาคม 2015
|
|Nepali Congress
|- style="background:#EEEEEE"
! | 2
|60px
|พิทยาเทวี ภัณฑารี(1961–)
|29 ตุลาคม 2015
|13 มีนาคม 2023
|
|Communist Party of Nepal (Unified Marxist–Leninist)
|- style="background:#EEEEEE"
! | 3
|
|รามจันทระ เปาเฑล(1944–)
|13 มีนาคม 2023
|ยังคงอยู่ในตำแหน่ง
|
|Nepali Congress
|}
==ดูเพิ่ม==
ประเทศเนปาล
ธงชาติเนปาล
ตราแผ่นดินของเนปาล
สเยาง์ ถุงคา ผูลกา หามี
รายพระนามพระมหากษัตริย์เนปาล
==อ้างอิง==
เนปาล
ผู้นำประเทศ
ประธานาธิบดีเนปาล
สงครามประกาศอิสรภาพสกอตแลนด์ครั้งที่สอง

สงครามประกาศอิสรภาพสกอตแลนด์ครั้งที่สอง (Second War of Scottish Independence) (1332-1357) เป็นกลุ่มที่สองของหนึ่งในการทัพทางทหารที่เป็นการต่อสู้กันระหว่างสองดินแดนอิสระ ราชอาณาจักรสกอตแลนด์และราชอาณาจักรอังกฤษ ในช่วงปลายศตวรรษที่ 13 และต้นศตวรรษที่ 14
สงครามครั้งที่สองเกิดขึ้นมาจากปัญหาที่เกิดขึ้นมาจากครั้งแรก สนธิสัญญาเอดินบะระ-นอร์แทมป์ตัน ซึ่งสงครามครั้งที่หนึ่งได้กล่าวอ้างว่าไม่เคยได้รับการยอมรับอย่างแพร่หลายในหมู่ชาวอังกฤษ และได้สร้างกลุ่มใหม่ของขุนนางที่มีสิทธิ์ได้ถูกเรียกว่า "ผู้ถูกตัดการอ้างสิทธิ์"(disinherited) ซึ่งมีความรู้สึกว่าได้ถูกตัดสิทธิ์อย่างไม่เหมาะสมโดยสิทธิ์ในดินแดนสกอตแลนด์ หนึ่งในผู้ถูกตัดการอ้างสิทธิ์คือ เอ็ดเวิร์ด แบลลิโอ(Edward Balliol) พระราชโอรสของอดีตกษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ ด้วยการสนับสนุนอย่างไตร่ตรองของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ แบลลิโอได้เรียกร้องทวงคืนดินแดนบรรพบุรุษของพระองค์ และเมื่อไม่ได้สิ่งที่ตามพระประสงค์ก็เตรียมพร้อมที่จะบุกสกอตแลนด์  ภายหลังจากที่พระองค์ได้สวมมงกุฏแต่งตั้งพระองค์เองขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ แม้ว่าดาวิดที่สองซึ่งทรงพระเยาว์ยังมีสิทธิ์อันชอบธรรมอยู่ สิ่งที่ตามมาก็ได้กลายเป็นสงครามสืบราชบัลลังก์และสงครามกลางเมือง ในขณะที่ชาวสก็อตบางคนได้ออกมาลุกขึ้นเพื่อปกป้องดาวิดและคนอื่นๆได้มีการโยนฉลากกับเอ็ดเวิร์ด แบลลิโอ, ผู้ที่จะได้เข้าร่วมในไม่ช้าของความพยายามของพระองค์โดยกษัตริย์อังกฤษ ดาวิดที่สองได้ถูกบังคับให้ลี้ภัยไปอยู่ภายใต้ "พันธมิตรที่เก่าแก่"กับพระเจ้าฟิลิปที่ 6 แห่งฝรั่งเศส จนกว่าพระองค์จะเจริญพระชนม์มากขึ้นกว่านี้ ในขณะที่หนึ่งในผู้พิทักษ์รวมถึงกษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ในอนาคต โรเบิร์ท สจ๊วตได้ต่อสู้รบไปรบมากับแบลลิโอและพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่สามจากดินแดนสกอตแลนด์ เมื่อเสียงข้างมากของเขา เขาได้กลับมาคืนมา, แต่อยู่ได้ไม่นานในสกอตแลนด์ก่อนที่เขาจะถูกจับกุมโดยอังกฤษ ภายหลังที่เขาได้ทำหน้าที่สำหรับที่เหลือของสงครามครั้งที่สองเป็นจุดต่อรอง
==อ้างอิง==
สงครามในยุตกลาง
สงครามอิสรภาพสกอตแลนด์
ยุทธการที่คัลเบลียน

ยุทธการคัลเบลียน (Battle of Culblean) เป็นการต่อสู้กันในวันที่ 30 พฤศจิกายน 1335 ในระหว่างสงครามอิสรภาพสกอตแลนด์ครั้งที่ 2 โดยครั้งนี้ฝ่ายสกอตแลนด์ได้รับชัยชนะภายใต้การนำโดยแอนดริว มูร์เรย์  การ์เดียนแห่งสกอตแลนด์ ซึ่งเอาชนะกองทัพแองโกล-สกอต ภายใต้การบังคับบัญชาของดาวิดที่ 3 สเตรทบอจี เอิร์ลแห่งอัทฮอลซึ่งเป็นผู้สนับสนุนหลักของเอ็ดเวิร์ด บัลลิอล
==ชนวนเหตุ==
==การ์เดียนใหม่==
==วันเซนต์แอนดรู 1335==
==คัลเบลียนในประวัติศาสตร์==
==อ้างอิง==
Anonimalle Chronicle, 1333-81, ed V. H. Galbraith, 1927.
Fordun, John of, Chronicles of the Scottish Nation, ed. W. F. Skene, 1872.
Gray, Thomas, Scalacronica, ed. and trans. H. Maxwell, 1913.
The Lanercost Chronicle, ed. and trans H. Maxwell, 1913.
Balfour-Melville, E. W. M., Edward III and David II, 1954.
Brown, C., "The Second Scottish War of Independence" 2001.
Campbell, T., "England, Scotland and the Hundred Years War", in Europe in the Late Middle Ages, ed. J. Hale et al., 1970.
Hailes, Lord (David Dalrymple), The Annals of Scotland, 1776.
Nicholson R., Edward III and the Scots, 1965.
Ramsay, J. H. The Genesis of Lancaster, 1307-99, 1913.
Reid, R. C. "Edward de Balliol", in Transactions of the Dumfriesshire and Galloway Antiquarian and Natural History Society, 3rd series, vol. 35, 1956-7.
Simpson, W. Douglas, "Campaign and Battle of Culblean", in Proceedings of the Society of Antiquarians of Scotland, vol 64 1929-30.
Webster, B., "Scotland without a King: 1329-1341", in Medieval Scotland: Crown, Lordship and Community, ed. A Grant and K. J. Stringer, 1993.
สงครามอิสรภาพสกอตแลนด์
สงครามเกี่ยวข้องกับสกอตแลนด์
วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์โลก 2013

วอลเลย์บอลยุวชนชิงแชมป์โลก 2013 (2013 FIVB Girls Youth World Championship) ได้มีการจัดขึ้นที่จังหวัดนครราชสีมา ประเทศไทย ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 4 สิงหาคม พ.ศ. 2556  รายการนี้เป็นการแข่งขันครั้งแรกที่มีทีมเข้าร่วมถึง 20 ทีม
== ทีมที่ผ่านเข้ารอบ ==
* สหภาพแพนอเมริกันวอลเลย์บอล
== หลักเกณฑ์การแข่งขัน ==
20 ทีมจะได้รับการแบ่งออกเป็น 4 สาย ๆ ละ 5 ทีมโดยแต่ละสายจะทำการแข่งขันแบบพบกันหมด ทีมที่ได้อันดับล่างของแต่ละสายจะทำการแข่งเพื่อชิงที่ 17-20 ในระบบการแข่งขันแบบพบกันหมด
ส่วนทีมที่เหลือ 16 ทีมจะแข่งกันเพื่อเข้ารอบแปดทีมสุดท้ายด้วยการแข่งขันแบบเพลย์ออฟ (ที่ 1 ของสายเอ พบกับที่ 4 ของสายบี ฯลฯ) ซึ่งผู้ชนะเพลย์ออฟจะผ่านเข้าสู่รอบก่อนรอง, รองชนะเลิศ และรอบชิงชนะเลิศเพื่อชิงที่ 1 ถึง 8 ในขณะที่ผู้แพ้รอบเพลย์ออฟจะเข้าแข่งขันในรอบจัดอันดับ เช่นเดียวกับระบบรอบก่อนรอง, รองชนะเลิศ และรอบชิงชนะเลิศ ที่มีการชิงที่ 9 ถึง 16
{|class="wikitable" style="width:100%;"
|-
!width=25%|สายเอ
!width=25%|สายบี
!width=25%|สายซี
!width=25%|สายดี
|-
|
|
|
|
|-
|
|
|
|
|-
|
|
|
|
|-
|
|
|
|
|-
|
|
|
|
|}
== สถานที่จัดการแข่งขัน ==
ชาติชายฮอลล์ และลิปตพัลลภฮอลล์ ภายในสนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวา 2550 จังหวัดนครราชสีมา
==รอบคัดเลือก==
===กลุ่ม A===
|}
|}
===กลุ่ม B===
|}
|}
===กลุ่ม C===
|}
|}
===กลุ่ม D===
|}
|}
==รอบสุดท้าย==
===ตารางชิงแชมป์===
=== รอบ 16 ทีมสุดท้าย ===
|}
=== รอบก่อนรองชนะเลิศ ===
|}
=== รอบรองชนะเลิศ ===
|}
=== รอบชิงที่ 3 ===
|}
=== รอบชิงชนะเลิศ ===
|}
=== รอบชิงอันดับที่ 5-8 ===
=== รอบจัดอันดับที่ 5 และ 8 ===
|}
=== รอบชิงอันดับที่ 7 ===
|}
=== รอบชิงอันดับที่ 5 ===
|}
=== รอบจัดอันดับที่ 9–16 ===
=== รอบจัดอันดับที่ 13 และ 16===
=== รอบจัดอันดับที่ 9 และ 16 ===
|}
=== รอบจัดอันดับที่ 13 และ 16 ===
|}
=== รอบจัดอันดับที่ 9 และ 12 ===
|}
=== รอบจัดอันดับที่ 15 ===
|}
=== รอบจัดอันดับที่ 13 ===
|}
=== รอบจัดอันดับที่ 11 ===
|}
=== รอบจัดอันดับที่ 9 ===
|}
=== รอบจัดอันดับที่ 17 และ 20 ===
|}
|}
== รางวัลรายบุคคล ==
ผู้เล่นทรงคุณค่า(MVP):
Best Scorer:
Best Spiker:
Best Blocker
Best Server
Best Digger
Best Setter
Best Receiver
ลิเบอโรยอดเยี่ยม'''
== อันดับการแข่งขัน ==
== การถ่ายทอดสด ==
สยามสปอร์ตซินดิเคท ได้ลิขสิทธิ์ถ่ายทอดการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์ยุวชนหญิงอายุไม่เกิน 18 ปีชิงแชมป์โลก ในทุกนัดการแข่งขันที่วอลเลย์บอลยุวชนหญิงทีมชาติไทยลงแข่ง รวมถึงเทปบันทึกการแข่งขันนัดต่าง ๆ ผ่านทางช่อง SMM TV
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ย
กีฬาในประเทศไทยปี พ.ศ. 2556
การแข่งขันกีฬาในจังหวัดนครราชสีมา
ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2556
วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2556
วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์โลก