pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
Big Heads Thailand หัวโตสนั่นเมือง

Big Heads Thailand หัวโตสนั่นเมือง เป็นรายการเกมโชว์ลิขสิทธิ์จาก โซนี่ พิคเจอร์ เทเลวิชัน โดย เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ ได้ซื้อลิขสิทธิ์รายการ บิ๊กเฮด จากประเทศสหราชอาณาจักรเข้ามาจัดทำเป็นเวอร์ชันภาษาไทยร่วมกับ ทีวี ธันเดอร์ มี ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์ เป็นพิธีกรประจำรายการ ซึ่งถือเป็นครั้งแรกของศิวัฒน์ที่ได้ทำหน้าที่พิธีกรนอกสถานีวิทยุโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 หลังหมดสัญญานักแสดงในสังกัดและผันตัวเป็นนักแสดงอิสระ ออกอากาศทุกวันอาทิตย์เวลา 17.00 น. - 18.00 น. ทาง ช่องวัน ตั้งแต่วันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2561 – 19 สิงหาคม พ.ศ. 2561
== รูปแบบและกติการายการ ==
รูปแบบหลักของรายการจะเป็นเกมโชว์ที่ผู้เล่น (ทีมดารานักสืบจะไม่รู้ที่มาและภูมิหลังของคนเหล่านี้) จะได้สวมบทบาทเป็นดาราและเซเลบริตี้ชื่อดังด้วยเอกลักษณ์เด่นที่หัวขนาดยักษ์ที่ทำหน้าที่เป็นหน้ากากปกปิดตัวตน และแข่งขันกับเกมสุดมันส์จำนวนสามด่านเพื่อสะสมคะแนนประจำสัปดาห์เพื่อใช้แข่งขันในสัปดาห์ต่อไป และจะเปิดให้ผู้ชมในห้องส่งโหวตผู้เล่นที่ชื่นชอบ ผู้เล่นที่มีได้คะแนนโหวตสูงสุดจะได้รับสิทธิ์เล่นในรอบ "Celeb Party ปาร์ตี้นี้พี่ขอเปย์" เพื่อเก็บเงินรางวัลสะสมประจำสัปดาห์มูลค่าสูงสุด 150,000 บาท
ในสัปดาห์ที่สองจะเป็นการแข่งขันแบบ Knockout จำนวนสามเกม ผู้เล่นที่แพ้ในแต่ละรอบ จะถูกคัดออกจากการแข่งขัน และจะต้องเปิดเผยตัวจริงต่อหน้าคณะกรรมการ ผู้เล่นที่เหลือเป็นคนสุดท้ายจากรอบ Award Ceremony รางวัลนี้พี่จอง จะได้สิทธิ์เข้าแข่งขันในรอบ Champ of the Champ ส่วนอีกคนจะต้องเปิดเผยจริงต่อหน้าคณะกรรมการต่อไป
ผู้เล่นที่เหลือเป็นคนสุดท้ายในรายการ (ณ เทปออกอากาศวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2561) จะได้รับตำแหน่งเป็นสุดยอด Big Heads ประจำฤดูกาล และจะได้รับรางวัลพิเศษจากทางรายการ
== เกมการแข่งขัน ==
สัปดาห์ที่ 1
สัปดาห์ที่ 2
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เกมโชว์ไทย
รายการโทรทัศน์ช่องวัน
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2561
รายการโทรทัศน์ไทยที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2561
มริภา ศิริพูล

มริภา ศิริพูล  เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย จบการศึกษาจากคณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ (อินเตอร์) สาขาพัฒนานโยบายเและสังคม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ก้าวเข้าสู่วงการจากการแข่งขันรายการ “The Artists” ซึ่งเป็น 1 ในผู้ชนะรางวัล "Best Performance" 
== ผลงาน ==
=== ซีรีส์ ===
| rowspan="1" |2557
|รูมอะโลน 401-410
ห้อง 408
|ใจเตย
|-
| rowspan="1" |2558
|Ugly Duckling รักนะเป็ดโง่
ตอน Pity Girl ส่งรักทักทายหัวใจยัยขี้ลืม
|แพทตี้
|-
| rowspan="3" |2559
|รูมอะโลน 2
ตอน เดินหน้า / หรือ / ถอยหลัง
|ใจเตย/ใบเตย
|-
|SOTUS The Series พี่ว้ากตัวร้ายกับนายปีหนึ่ง
|มะปราง
|-
|Little Big Dream ความฝันอันสูงสุด
|
|-
| rowspan="2" |2560
|U-Prince Series
ตอน เซอร์เวย์
|กวางน้อย
|-
|SOTUS S The Series
|มะปราง
|-
|rowspan="1" |2561
|Mint To Be นายนั่นแหละ… คู่แท้ของฉัน
|นก
|-
|}
=== เพลง ===
เพลง สู้ไม่สู้ (เพลงประกอบละคร รูมอะโลน 401-410)
เพลง อย่าโวยวาย (เพลงประกอบละคร รูมอะโลน 2)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักแสดงหญิงชาวไทย
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
บุคคลจากคณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
รางวัลพิเศษบนเวทีแมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล

ต่อไปนี้จะเป็นรายชื่อของผู้เข้าประกวดที่ชนะรางวัลพิเศษบนเวทีแมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนลในแต่ละปี
== รางวัลพิเศษหลัก ==
===     นายแบบยอดนิยมแบ่งตามทวีป     ===
===   ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม   ===
===   มิสเตอร์บุคลิกภาพ   ===
===   มิสเตอร์มิตรภาพ   ===
===   มิสเตอร์ขวัญใจช่างภาพ   ===
===   มิสเตอร์ฟิซิค   ===
ในปี 1994, 1997, 1999, เบสฟิซิค
===   มิสเตอร์อินเทอร์เน็ต   ===
ในปี 1997 Mr. Popularity
ในปี 2017 Internet Popularity
===   เบสรันเวย์โมเดล   ===
===   มิสเตอร์ทาเลนต์   ===
== ดูเพิ่ม ==
แมนฮันต์อินเตอร์เนชั่นแนล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
Pageantopolis' Manhunt International page 
แมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล
รางวัลฟราสแทร็กบนเวทีมิสเตอร์เวิลด์

รายนามผู้ที่ครองตำแหน่งรางวัลฟราสแทร็กบนเวทีมิสเตอร์เวิลด์อย่างเป็นทางการ โดยเรียงลำดับตามปีการจัดประกวดดังต่อไปนี้
== รางวัลพิเศษในปัจจุบัน ==
=== ทาเลนต์===
===  มิสเตอร์สปอร์ต  ===
===  มิสมัลติมีเดีย   ===
===   Extreme Sports Challenge    ===
===   Fashion & Style    ===
=== ท็อปโมเดล  ===
==รางวัลพิเศษในอดีต==
=== มิสเตอร์บุคลิกภาพดี ===
=== ขวัญใจช่างภาพ ===
== ดูเพิ่ม ==
มิสเตอร์เวิลด์
== อ้างอิง ==
มิสเตอร์เวิลด์
วัดพระยาแมน (วัดพญาแมน)

redirect วัดพระยาแมน
วัดพระฝางสว่างคบุรีมุนีนาถ (วัดพระฝาง)

redirect วัดพระฝางสวางคบุรีมุนีนาถ
รถไฟรางเบาเยรูซาเลม

รถไฟรางเบาเยรูซาเลม (הרכבת הקלה בירושלים, HaRakevet HaKala Birushalayim; قطار القدس الخفيف, Qiṭār Al-Quds Al-Khafīf) เป็นระบบรถไฟฟ้ารางเบาในเยรูซาเลม ประเทศอิสราเอล ปัจจุบันมีให้บริการ 1 เส้นทาง ได้แก่ สายสีแดง โดยเริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 2002 และเสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 2010 ก่อสร้างโดยสมาคมซิตีพาส ซึ่งมีสัญญาให้บริการ 30 ปี โครงการรถไฟรางเบานี้ยังรวมถึงการก่อสร้างสะพานคอร์ดและการบูรณะตามจุด ๆ ต่างของเยรูซาเลม
การเปิดให้บริการล่าช้าออกไปเนื่องจากการค้นพบโบราณวัตถุและปัญหาทางเทคนิค รถไฟรางเบาเริ่มทดลองเดินรถตั้งแต่วันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 2011 และเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2011 เส้นทางสายสีแดงมีระยะทาง 13.9 กิโลเมตร ประกอบด้วยจุดจอด 23 แห่ง ปัจจุบันอยู่ระหว่างการก่อสร้างส่วนต่อขยายไปยังย่านชานเมืองเนเวยาคอฟและศูนย์การแพทย์ฮาดัสซาห์ เมื่อโครงการทั้งหมดเสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 2018 จะมีระยะทางยาวถึง 22.5 กิโลเมตร
การก่อสร้างสายสีแดงส่วนแรกใช้งบประมาณ 3.8 พันล้่านเชเกล (ประมาณ 1.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) โครงการเคยถูกวิจารณ์อย่างหนักในด้านงบประมาณและการก่อมลพิษขณะก่อสร้าง
สายสีเขียวและสายสีแดงส่วนต่อขยายได้รับการอนุมัติจากนครเยรูซาเลม และปัจจุบันอยู่ในระหว่างการประมูลการก่อสร้าง ส่วนสายสีน้ำเงินอยู่ในขั้นตอนการขออนุมัติ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
CityPass Operator's website 
Jerusalem Light Rail  ที่ urbanrail.net
From Mule Tracks to Light Rail Transit Tracks: Integrating Modern Infrastructure into an Ancient City — Jerusalem, Israel 
Trains at both ends of the route ที่กูเกิล สตรีตวิว: [https://maps.google.com/maps?hl=en&ie=UTF8&ll=31.76863,35.17921&spn=0.002572,0.009645&sll=31.772543,35.24826&sspn=0.364841,0.617294&t=m&z=17&layer=c&cbll=31.768612,35.179067&panoid=yFstM2wQ_-3E6asy-uz-MA&cbp=12,46.27,,0,2.3
ย
การขนส่งในเยรูซาเลม
อาดาม ซอลอยี

อาดาม ชอบอ ซอลอยี (Ádám Csaba Szalai; เกิดวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1987) เป็นนักฟุตบอลชาวฮังการี ปัจจุบันลงเล่นให้กับฮ็อฟเฟินไฮม์ในตำแหน่งกองหน้า เขาใช้เวลาส่วนใหญ่เล่นที่ประเทศเยอรมนี โดยเริ่มต้นในปี ค.ศ. 2004 กับชตุทการ์ท ก่อนที่จะย้ายไปไมนทซ์ 05 เขาเคยเล่นที่ประเทศสเปนกับเรอัลมาดริดกัสตียาเป็นเวลา 3 ปี
ซอลอยีเริ่มเล่นให้กับทีมชาติฮังการีในปี ค.ศ. 2009 และเคยติดทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
== การทำประตูในนามทีมชาติ ==
== เกียรติประวัติ ==
=== บุคคล ===
ผู้เล่นดาวรุ่งฮังการียอดเยี่ยมแห่งปี: 2008
ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเดือนของบุนเดิสลีกา: ธันวาคม ค.ศ. 2012
ผู้เล่นฮังการียอดเยี่ยมแห่งปี: 2011, 2012
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
National team data 
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลจากบูดาเปสต์
นักฟุตบอลชาวฮังการี
กองหน้าฟุตบอล
ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
ผู้เล่นเฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท
ผู้เล่นแอร์สเทอ เอ็ฟเอ็สเฟา ไมนทซ์ 05
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลชัลเคอ 04
ผู้เล่นเทเอ็สเก 1899 ฮ็อฟเฟินไฮม์
ผู้เล่นฮันโนเฟอร์ 96
ผู้เล่นในเซกุนดาดิบิซิออน
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด
นักฟุตบอลทีมชาติฮังการี
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020
ฟลอรีย็อง โตแว็ง

ฟลอรีย็อง ทริสต็อง มารียาโน โตแว็ง (Florian Tristan Mariano Thauvin; เกิดวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันลงเล่นตำแหน่งปีกให้กับออแล็งปิกเดอมาร์แซย์ในลีกเอิง และทีมชาติฝรั่งเศส
โตแว็งเริ่มต้นอาชีพกับสโมสรเกรอนอบล์ใน ค.ศ. 2011 ต่อมาเขาย้ายไปสโมสรบัสตียาซึ่งเขาพาทีมคว้าแชมป์ลีกเดอในฤดูกาลแรกที่เขาได้เล่น และในปีถัดมา เขาได้รับรางวัลผู้เล่นเยาวชนยอดเยี่ยมแห่งปี ต่อมาเขาย้ายไปออแล็งปิกเดอมาร์แซย์ด้วยค่าตัว 15 ล้านปอนด์ และได้ลงเล่นให้กับสโมสรกว่า 150 นัด โดยมีช่วงคั่นกลางที่เขาย้ายไปนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ก่อนที่จะย้ายกลับมาร์แซย์อีกครั้ง
โตแว็งลงเล่นให้กับทีมชาติ 30 นัด ทำได้ 14 ประตู ตั้งแต่รุ่นอายุไม่เกิน 18-21 ปี เขาเคยพาทีมชาติคว้าแชมป์ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2013 เขาลงเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2017 และถูกเลือกติดทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 ที่ประเทศรัสเซีย
== เกียรติประวัติ ==
=== สโมสร ===
บัสตียา
ลีกเดอ: 2011–12
=== ทีมชาติ ===
ฝรั่งเศส รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี
ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี: 2013
=== บุคคล ===
ผู้เล่นเยาวชนยอดเยี่ยมแห่งปีของลีกเอิง: 2012–13
ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเดือนของสหภาพนักฟุตบอลอาชีพแห่งชาติ: มีนาคม 2017, พฤศจิกายน 2017, มกราคม 2018
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
France profile at FFF
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส
ผู้เล่นออแล็งปิกเดอมาร์แซย์
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด
ผู้เล่นในลีกเอิง
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
นักฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส
กองกลางฟุตบอล
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก
นักฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
บุคคลจากจังหวัดลัวแร
ซีลฟาโน โกมฟาลียึส

ซีลฟาโน โดมีนีก โกมฟาลียึส (Sylvano Dominique Comvalius; เกิดวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1987) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวดัตช์ เขามีบิดาเป็นชาวซูรินาม
== สโมสรอาชีพ ==
โกมฟาลียึสเคยเล่นให้กับหลายสโมสร แต่ช่วงเวลาที่โดดเด่นคือช่วงที่เขาอยู่กับสโมสร Birkirkara ในมอลตีสพรีเมียร์ลีก ซึ่งเขากลายเป็นดาวซัลโวของสโมสร และพาทีมคว้าแชมป์ลีกของมอลตาได้
วันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2010 โกมฟาลียึสเซ็นสัญญาระยะสั้นกับสโมสรสเตอร์ลิงแอลเบียนในสกอตติชเฟิสต์ดิวิชัน ต่อมาเดือนมกราคม ค.ศ. 2011 เขาย้ายไป Al-Salmiya ในคูเวต และในเดือนมิถุนายนปีเดียวกัน เขาย้ายไปร่วมทีมอาเตอเราในคาซัคสถาน
ต่อมาในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2012 โกมฟาลียึสย้ายไปสโมสร Fujian Smart Hero ในไชนาลีกวัน ต่อมาเขาย้ายไปเล่นให้กับสามสโมสรในเยอรมนีอย่างไอน์ทรัคท์เทรียร์, ดือนาโมเดรสเดิน และเฮ็สเซินคัสเซิล และได้ย้ายไปเล่นให้กับ Stal Kamianske ในยูเครน
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2017 เขาย้ายไปบาหลียูไนเต็ด ด้วยสัญญา 1 ปี และได้เล่นร่วมกับเพื่อนที่เคยอยู่อายักซ์ด้วยกันอย่างอีร์ฟัน บัคดิม เขาเป็นดาวซัลโวของสโมสรและพาทีมจบรองแชมป์ ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2017 เขาย้ายไปร่วมทีมสุพรรณบุรีในไทยลีก แต่กลับทำผลงานได้ไม่ดีนัก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Sylvano Comvalius  at Dutch Players Abroad
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลจากอัมสเตอร์ดัม
นักฟุตบอลชาวดัตช์
ชาวดัตช์เชื้อสายซูรินาม
กองหน้าฟุตบอล
ผู้เล่นในไทยลีก
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสุพรรณบุรี
เอ็ม 1911

เอ็ม 1911 (M1911 pistol) เป็นปืนพกกึ่งอัตโนมัติที่ทรงพลังชนิดหนึ่งของโลก ออกแบบโดยจอห์น บราวนิง ผู้ออกแบบอาวุธปืนชาวเบลเยียม ผลิตโดยบริษัทโคลต์ เมื่อปี พ.ศ. 2454
เอ็ม 1911 ถูกนำไปใช้ในหลายกองทัพและหลายสงคราม โดยเฉพาะสงครามโลกครั้งที่ 1, สงครามโลกครั้งที่ 2, สงครามเกาหลี, สงครามเวียดนาม ฯลฯ และยังเคยถูกใช้ในกองทัพสหรัฐ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2454 - พ.ศ. 2529
เอ็ม 1911 ยังผลิตอยู่ในปัจจุบัน ใช้กระสุน.45 เอซีพี บรรจุกระสุนได้ 7 นัด ซึ่งรุ่นของเอ็ม 1911 ได้แก่ เอ็ม 1911 เอ 1, เอ็ม 1911 เอ 2 และอาร์ไอเอ ออฟฟิเชอร์
==คุณสมบัติ==
เอ็ม 1911 ใช้กระสุน .45 เอซีพี (แต่ยังมีแบบที่ใช้.38 ซูเปอร์, 9×19 มิลลิเมตร, 7.65 มิลลิเมตร และ9 มม. สเตรย์เลอร์ อีกด้วย) น้ำหนัก 1.1 กิโลกรัม ความยาว 13.3 เซนติเมตร ความสูง 21.0 เซนติเมตร บรรจุกระสุนได้ 7 นัด
==ประเทศที่ใช้==
==อ้างอิง==
ปืนสั้น
สัตเยนทระ นาถ โพส

สัตเยนทระ นาถ โพส (সত্যেন্দ্র নাথ বসু, IPA: [ʃot̪ːend̪ronat̪ʰ boʃu], सत्येन्द्रनाथ बोस, Satyendra Nath Bose; 1 ม.ค. 1894 - 4 ก.พ. 1974) เป็นนักฟิสิกส์ชาวอินเดีย มีผลงานโดดเด่นในงานวิจัยเรื่องกลศาสตร์ควอนตัม เป็นผู้พัฒนาสถิติแบบโพส-ไอสไตน์ ซึ่งเป็นที่มาของชื่ออนุภาคโบซอน โดยชื่อนี้ตั้งโดยพอล ดิแรก
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2437
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2517
บุคคลจากโกลกาตา
ชาวเบงกอล
เดนนิส อามาโต

เดนนิส อามาโต (เกิดวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1980) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเยอรมัน เขาเคยทำผลงานพาทีมชัยนาท ฮอร์นบิล, เชียงใหม่ ยูไนเต็ด และ สุโขทัย เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก
== ประวัติการทำงาน ==
อามาโตเริ่มต้นอาชีพผู้ฝึกสอนที่บริษัทสปอร์ตไทย-บาวาเรีย เขาทำหน้าที่คัดเลือกเยาวชนไปฝึกฟุตบอลที่สโมสรฟุตบอลบาเยิร์นมิวนิก โดยทีมของอามาโตสามารถคว้าอันดับที่ 3 ในการแข่งขันฟุตบอลเยาวชนที่มีสโมสรจากออสเตรีย เยอรมัน ญี่ปุ่น จีน และสหรัฐ ผู้เล่นที่มีชื่อเสียงในทีม ได้แก่ เอกนิษฐ์ ปัญญา และณัฐวุฒิ ชูติวัตร
=== ชัยนาท ฮอร์นบิล ===
ในปี ค.ศ. 2017 บริษัทสปอร์ตไทย-บาวาเรียได้เข้ามาปรับโครงสร้างให้กับชัยนาท ฮอร์นบิล ที่เพิ่งตกชั้นจากไทยลีก ฤดูกาล 2016 โดยทางบริษัทฯ ได้แต่งตั้งเดนนิส อามาโต ให้เป็นผู้อำนวยการสโมสร ต่อมาในเดือนเมษายนปีเดียวกัน สโมสรชัยนาทได้แยกทางกับบียอร์น คลีม หัวหน้าผู้ฝึกสอนคนก่อนหน้า หลังจากที่พาทีมบุกแพ้อ่างทอง 0-3 ทำให้เดนนิส อามาโต ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนชั่วคราว
วันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 2017 อามาโตพาทีมชัยนาทเปิดบ้านเฉือนชนะลำปาง 1-0 ทำให้ชัยนาทเลื่อนชั้นกลับสู่ไทยลีกภายในหนึ่งฤดูกาลได้สำเร็จ ต่อมาวันที่ 15 ตุลาคม อามาโตพาทีมคว้าแชมป์ไทยลีก 2 ได้สำเร็จ ในนัดที่บุกไปแพ้เกษตรศาสตร์ 4-2 ยุติสถิติไม่แพ้ใครในลีก 18 นัดติดต่อกัน อย่างไรก็ตาม คู่แข่งหัวตารางอย่างแอร์ฟอร์ซ เซ็นทรัล ก็บุกไปแพ้สมุทรสงคราม ทำให้เพียงพอต่อการเป็นแชมป์ของชัยนาท
อย่างไรก็ตาม ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2017 อามาโตได้แยกทางกับชัยนาท เนื่องจากยังคงติดสัญญากับบริษัทสปอร์ตไทย-บาวาเรีย
=== อ่างทอง ===
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2017 อามาโตได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการอ่างทองในไทยลีก 2 พร้อมกับดาเนียล กายเกอร์ ที่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนด้วยเช่นกัน
=== ชัยนาท ฮอร์นบิล (ครั้งที่ 2) ===
วันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 อามาโตได้กลับมาคุมทีมชัยนาทอีกครั้ง แทนที่ดราโก มามิช ที่แยกทางกับสโมสรเนื่องจากปัญหาครอบครัว โดยคุมทีมนัดแรกเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ นัดที่ชัยนาทเปิดบ้านแพ้บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด 0-2 และเก็บชัยชนะนัดแรกได้เมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 2018 นัดที่ชัยนาทบุกไปชนะเชียงราย ยูไนเต็ด 2-1
อามาโตพาทีมชัยนาทเก็บแต้มได้พอสมควร ทำให้สถานการณ์การหนีตกชั้นผ่อนคลายลง อีกทั้งยังทำสถิติใหม่ด้วยการเอาชนะทีมใหญ่ ได้แก่ บุกชนะบางกอกกล๊าสเป็นครั้งแรกด้วยผล 5–2 เมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2018, บุกชนะบุรีรัมย์เป็นครั้งแรกด้วยผล 1–0 เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2018 เปิดบ้านเอาชนะเมืองทองเป็นครั้งแรกด้วยผล 2–1 เมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 2018 และบุกไปชนะสุพรรณบุรีเป็นครั้งแรกด้วยผล 2–1 เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2018 ซึ่งเป็นนัดปิดฤดูกาล ทำให้ชัยนาทรอดตกชั้นได้ในที่สุด
ในฤดูกาล 2019 อามาโต ประกาศอำลาสโมสรหลังจบฤดูกาล เนื่องจากไม่สามารถช่วยให้ชัยนาทอยู่รอดในไทยลีกได้ โดยชัยนาทจะต้องตกชั้นลงไปเล่นในไทยลีก 2 ฤดูกาล 2563
== เกียรติประวัติ ==
=== ผู้ฝึกสอน ===
สุโขทัย
ไทยลีก 2: รองชนะเลิศ ฤดูกาล 2564–65
เชียงใหม่ ยูไนเต็ด
ไทยลีก 2: รองชนะเลิศ ฤดูกาล 2563–64
ชัยนาท ฮอร์นบิล
ไทยลีก 2: ชนะเลิศ ฤดูกาล 2560
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เฟซบุ๊คอย่างเป็นทางการ
ข้อมูลฐานะผู้เล่น
ข้อมูลฐานะผู้จัดการทีม
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักฟุตบอลชาวเยอรมัน
กองหลังฟุตบอล
ผู้เล่นแอร์สเทอ เอ็ฟเอ็สเฟา ไมนทซ์ 05
ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวเยอรมัน
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลชัยนาท ฮอร์นบิล
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลเชียงใหม่ ยูไนเต็ด
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลสุโขทัย
วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต

วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (Bachelor of Engineering ตัวย่อ วศ.บ., B.E., B.Eng., หรือ B.A.I. จากภาษาละติน) เป็นปริญญาทางวิชาการในระดับปริญญาตรีทางวิชาชีพระดับแรกซึ่งมอบให้กับนักศึกษาหลังจากใช้เวลาสี่ถึงห้าปีในการศึกษาทางวิศวกรรมศาสตร์จากมหาวิทยาลัยที่ได้รับการรับรอง ในสหราชอาณาจักรปริญญาวิศวกรรมศาสตรบัณฑิตจะได้รับการรับรองจากหนึ่งในสถาบันวิชาชีพวิศวกรรมของสภาวิศวกรรมให้เหมาะสมสำหรับการขึ้นทะเบียนเป็นวิศวกรจัดตั้ง (Incorporated engineer) หรือวุฒิวิศวกรด้วยการศึกษาต่อในระดับปริญญาโทต่อไป ในแคนาดา ปริญญาจากมหาวิทยาลัยในแคนาดาสามารถได้รับการรับรองจาก CEAB อีกทางเลือกหนึ่งอาจได้รับการรับรองโดยตรงจากสถาบันวิชาชีพวิศวกรรมมือรายอื่น เช่น สถาบันวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ในสหรัฐอเมริกา (Institute of Electrical and Electronics Engineers - IEEE) วิศวกรรมศาสตรบัณฑิตมีส่วนในการไปสู่การเป็นวุฒิวิศวกร (สหราชอาณาจักร) วิศวกรจดทะเบียน หรือใบอนุญาตสำหรับสามัญวิศวกร และได้รับการอนุมัติโดยผู้แทนของกลุ่มวิชาชีพ
วิศวกรรมศาสตรบัณฑิตมีความสำคัญมากขึ้นในด้านวิศวกรรมศาสตร์มากกว่าวิทยาศาสตรบัณฑิต ตัวอย่างเช่น อิเล็กทรอนิกส์และวงจรไฟฟ้า อย่างไรก็ตามองค์ความรู้ในวิศวกรรมศาสตรบัณฑิตสามารถซ้อนทับกับวิทยาศาสตรบัณฑิตได้
มหาวิทยาลัยในสหรัฐอเมริกาและยุโรปส่วนใหญ่มอบปริญญาวิทยาศาสตร์วิศวกรรมบัณฑิต (Bachelor of Science Engineering - B.Sc.Eng.) วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (Bachelor of Engineering - B.Eng.) วิศวกรรมวิทยาศาสตรบัณฑิต (Bachelor of Engineering Science - B.Eng.Sc.) วิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมศาสตร์ (Bachelor of Science in Engineering - B.S.E.) หรือวิทยาศาสตร์ประยุกต์บัณฑิต (Bachelor of Applied Science - B.A.Sc.) ให้กับนักศึกษาระดับปริญญาตรีที่ศึกษาด้านวิศวกรรมศาสตร์ ตัวอย่างเช่น แคนาดาเป็นประเทศเดียวที่มอบปริญญาวิทยาศาสตร์ประยุกต์บัณฑิตให้กับวิศวกรที่สำเร็จการศึกษา สถาบันอื่น ๆ มอบปริญญาทางวิศวกรรมเฉพาะขอบเขตการศึกษา เช่น วิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า (Bachelor of Science in Electrical Engineering - B.S.E.E.) และวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล (Bachelor of Science in Mechanical Engineering - BSME)
เป็นเรื่องที่พบได้น้อยและอาจเป็นความหลากหลายที่เก่าแก่ที่สุดในโลกที่พูดภาษาอังกฤษ คือ Baccalaureus in Arte Ingeniaria (B.A.I. ) จากภาษาละตินหมายถึง ศิลปศาสตร์ทางวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (Bachelor in the Art of Engineering) ในที่นี้ Baccalaureus in Arte Ingeniaria หมายถึง ความเป็นเลิศในการดำเนินการทาง 'ศิลปศาสตร์' หรือ 'หน้าที่' ของวิศวกร ปริญญานี้ถูกมอบโดยมหาวิทยาลัยดับลิน (วิทยาลัยทรินิตีดับลินมีสำนักวิชาวิศวกรรมศาสตร์ตั้งแต่ ค.ศ. 1841) และยังเป็นมหาวิทยาลัยร่วมของมหาวิทยาลัยแห่งชาติไอร์แลนด์ แต่ในทุกวันนี้เป็นที่รู้จักกันทั่วไปว่าคือ วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต และบัณฑิตยังใช้คำนำหลังชื่อแปลเป็นภาษาอังกฤษว่า B.E. แม้ว่าชื่อปริญญาบนแผ่นหนังสัตว์จะแสดงเป็นภาษาละติน
บางมหาวิทยาลัยในแอฟริกาใต้อ้างถึงปริญญาทางวิศวกรรมศาสตร์ของพวกเขาในภาษาภาษาอาฟรีกานส์ว่า Baccalaureus Ingenieurswese (B.Ing)
== อ้างอิง ==
วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต
วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต
วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต
รายชื่อเกิร์ลกรุปในประเทศไทย

บทความนี้รวบรวมรายชื่อเกิร์ลกรุปที่ก่อตั้งในประเทศไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524
== พ.ศ. 2524 - พ.ศ. 2530 ==
== พ.ศ. 2531 - พ.ศ. 2540 ==
== พ.ศ. 2541 - พ.ศ. 2550 ==
== พ.ศ. 2551 - พ.ศ. 2560 ==
== พ.ศ. 2561 - พ.ศ. 2570 ==
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
สมัยไมโอซีน

สมัยไมโอซีน (Miocene) เป็นสมัยแรกของยุคนีโอจีนในธรณีกาลระหว่าง 23.03 ถึง 5.333 ล้านปีก่อนถึงปัจจุบัน เป็นสมัยที่ต่อมาจากสมัยโอลิโกซีน และตามด้วยสมัยไพลโอซีน ชาร์ลส์ ไลแอลได้นำจากคำภาษากรีก คำว่า μείων (meiōn, “น้อย”) และคำว่า καινός (kainos, “ใหม่”) มาตั้งชื่อให้กับสมัยนี้ สาเหตุที่ใช้คำว่า "น้อย" เพราะว่ามีสัตว์ทะเลไม่มีกระดูกสันหลังสมัยใหม่น้อยกว่าสมัยไพลโอซีนราว 18%
ขณะที่เวลาได้เคลื่อนผ่าน จากสมัยโอลิโกซีนมาถึงไมโอซีน และผ่านไปยังสมัยไพลโอซีนอากาศค่อย ๆ เย็นลงซึ่งเป็นผลมาจากยุคน้ำแข็ง การแบ่งยุคสามยุคนี้ออกจากกันนั้นไม่ได้ใช้เหตุการณ์ระดับโลกในการแบ่งแต่ใช้ระดับอุณหภูมิในการแบ่งโดยสมัยโอลิโกซีนอุ่นกว่าไมโอซีนและไมโอซีนอุ่นกว่าสมัยไพลโอซีน
เอปได้เกิดและมีความหลากหลายขึ้นในยุดนี้จากนั้นก็เริ่มแพร่พันธุ์ไปทั่วพื้นที่โลกเก่า ในช่วงท้ายของสมัยนี้บรรพบุรุษของมนุษย์ได้เริ่มแยกตัวออกจากบรรพบุรุษของลิงชิมแปนซี (ช่วงประมาณ 7.5 ถึง 5.6 ล้านปีก่อน) สมัยนี้มีลักษณะเหมือนสมัยโอลิโกซีนคือทุ่งหญ้าขยายตัวขึ้นและป่าไม้ลดน้อยลง ทะเลในสมัยนี้ป่าสาหร่ายเริ่มปรากฏขึ้นเป็นครั้งแรกและกลายเป็นระบบนิเวศที่สำคัญมากที่สุดแบบหนึ่งของโลก
พืชและสัตว์ยุคนี้มีวิวัฒนาการแบบใหม่มากขึ้น สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมและนกสามารถพบได้มาก สาหร่ายทะเล วาฬและสัตว์ตีนครีบเริ่มแพร่พันธุ์ไปทั่ว
ยุคนี้มีเป็นยุคที่มีความน่าสนใจเกี่ยวกับธรณีวิทยาและภูมิอากาศบรรพกาลวิทยาเป็นอย่างมากเนื่องจากยุคนี้เป็นช่วงเวลาสำคัญของการเกิดเทือกเขาหิมาลัยซึ่งส่งผลกระทบต่อรูปแบบของมรสุมในเอเชียซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องกับการขยายตัวของธารน้ำแข็งในซีกโลกเหนือ
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
PBS Deep Time: Miocene
UCMP Berkeley Miocene Epoch Page
Miocene Microfossils: 200+ images of Miocene Foraminifera
Human Timeline (Interactive) – Smithsonian, National Museum of Natural History (August 2016).
ยุคนีโอจีน
มหายุคซีโนโซอิก
เกาะแม่น้ำ

เกาะแม่น้ำ คือเกาะที่อยู่กลางแม่น้ำ หรือเกาะที่ถูกน้ำท่วมรอบ ๆ ไม่นับรวมเกาะกึ่งชายฝั่งบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ และดอนทรายใต้น้ำที่โพล่พ้นน้ำแค่บางเวลา เกาะแม่น้ำเป็นผลมาจากกระบวนการของธารน้ำอย่างการทับถมและการกร่อน เช่นน้ำที่ค่อย ๆ เซาะดินบริเวณลำน้ำโค้งตวัดจนกลายเป็นเกาะหรือการทับถมบริเวณดอนทรายใต้น้ำ
ธรณีสัณฐานวิทยา
ม
ธรณีสัณฐานธารน้ำ
เกาะแม่น้ำ
เกาะปันหยี

เกาะปันหยี เป็นเกาะหมู่บ้านชาวประมงในจังหวัดพังงา ประเทศไทย เกาะแห่งนี้เป็นเกาะที่เริ่มก่อสร้างโดยชาวประมงของอินโดนีเซียที่อพยพเข้ามา บนเกาะมี 360 ครอบครัวประชากรประมาณ 1,685 คนชาวบ้านส่วนใหญ่เป็นชาวมุสลิมที่นี้มีสนามฟุตบอลลอยน้ำซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากฟุตบอลโลก 1986 รวมถึงมีทีมฟุตบอลปันหยีซึ่งเป็นสโมสรเยาวชนที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในภาคใต้ของประเทศไทยใน พ.ศ. 2554 ในเวลาต่อมาธนาคารทหารไทยได้นำเรื่องราวของทีมไปทำภาพยนตร์สั้น
== ประวัติ ==
เริ่มมีการมาตั้งถิ่นฐานบนเกาะนี้เมื่อปลายศตวรรษที่ 18 โดยชาวประมงมาเลย์ที่เร่ร่อน เกาะปันหยีมีชื่อในภาษามาเลย์ว่า Pulau Panji ในสมัยนั้นกฎหมายจำกัดความเป็นเจ้าของที่ดินกับคนที่มีสัญชาติไทยเพียงอย่างเดียวจึงทำให้ต้องปันเสาเข็มลงบนทะเลเพื่อสร้างบ้านเรือน ต่อมาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวที่กำลังเติบโตในประเทศไทยได้เพิ่มความมั่งคั่งให้กับชุมชน จึงได้เริ่มการสร้างแหล่งน้ำจืดและมัสยิดบนเกาะ
== การท่องเที่ยว ==
ในปลายศตวรรษที่ 20 คนในชุมชนรู้สึกว่าการดำรงชีวิตด้วยอุตสาหกรรมการประมงอย่างเดียวนั้นเริ่มเป็นเรื่องที่ยากทำให้บุรุษไปรษณีย์ได้มีการเสนอให้เชิญชวนนักท่องเที่ยวเข้ามาในหมู่บ้านเพื่อสร้างรายได้ให้กับประชาชน ปัจจุบันเกาะนี้กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวหลักของทัวร์อ่าวพังงา ที่นี้เป็นจุดแวะชิมอาหารยอดนิยมเนื่องจากมีร้านอาหารทะเลรวมทั้งแผงขายของที่ระลึกต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก นอกจากนี้ยังมีสถานที่ ๆ น่าสนใจอย่างสนามฟุตบอลลอยน้ำ
== อ้างอิง ==
ปันหยี
สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดพังงา
อำเภอเมืองพังงา
ธนาคารสหพันธ์เยอรมนี

ธนาคารสหพันธ์เยอรมนี (Deutsche Bundesbank) คือธนาคารกลางของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี และถือเป็นส่วนหนึ่งของระบบธนาคารกลางในยุโรป (ESCB) เนื่องด้วยสถานะทางการเงินที่แข็งแกร่งมาก ธนาคารกลางเยอรมันถือเป็นสมาชิกที่มีอำนาจครอบงำระบบธนาคารกลางในยุโรป ทั้งธนาคารกลางเยอรมันและธนาคารกลางยุโรปต่างมีที่ทำการตั้งอยู่ในนครแฟรงก์เฟิร์ต
==ประวัติ==

เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลงในปี 1945 พร้อมด้วยความพ่ายแพ้ของฝ่ายอักษะ เงินสกุลไรชส์มาร์คของเยอรมันกลายเป็นสิ่งไร้ค่า ฝ่ายสัมพันธมิตรจำต้องเข้ามาฟื้นฟูระบบการเงินในเยอรมันเสียใหม่ โดยจัดตั้งระบบธนาคารกลางแบบคู่ขนานขึ้นในเขตยึดครองเยอรมัน ซึ่งมีโครงสร้างที่ใช้ระบบธนาคารกลางสหรัฐเป็นต้นแบบ ธนาคารกลางแบบคู่ขนานนี้ประกอบด้วย:
ธนาคารกลางประจำรัฐ (Central banks of the states) – เป็นธนาคารกลางของแต่ละรัฐซึ่งอยู่ในการยึดครองของกองทัพสัมพันธมิตรตะวันตก มีเขตอำนาจอยู่ในเฉพาะรัฐหรือโซนนั้นๆ
ธนาคารแห่งรัฐเยอรมัน (Bank deutscher Länder) – เป็นสถาบันที่บรรดาธนาคารกลางประจำรัฐเป็นผู้ถือหุ้นอยู่ จึงเป็นอิสระจากภาครัฐบาลและการเมือง มีที่ตั้งอยู่ในนครแฟรงก์เฟิร์ต รับผิดชอบการพิมพ์ธนบัตร การประสานงานนโยบายการเงิน และรับผิดชอบงานส่วนกลางเช่น การจัดการการแลกเปลี่ยนเงินตรา
ฝ่ายบริหารของระบบธนาคารกลางแบบคู่ขนานนี้คือ "คณะกรรมการธนาคารกลาง" (Zentralbankrat) ซึ่งประกอบด้วย เหล่าประธานธนาคารกลางประจำรัฐ และบรรดากรรมการของธนาคารแห่งรัฐเยอรมัน
ธนาคารแห่งรัฐเยอรมันได้กำหนดสกุลเงินมาร์คเยอรมัน (Deutsche Mark) ขึ้นเมื่อในวันที่ 20 มิถุนายน 1948 และภายหลังกฎหมายพื้นฐาน (รัฐธรรมนูญ) ของเยอรมันบังคับใช้ในปี 1949 ก็นำไปสู่การจัดตั้งธนาคารกลางเยอรมันก่อตั้งในปี 1957 เพื่อเข้ารับช่วงต่อจากธนาคารแห่งรัฐเยอรมัน (Bank deutscher Länder) ซึ่งเงินสกุลมาร์คนี้ใช้งานจนถึงปี 2002 ก็ถูกแทนที่ด้วยเงินสกุลยูโร
ธนาคารกลาง
ธนาคารในประเทศเยอรมนี
นาเซอร์ มาเล็ก โมเทียร์

นาเซอร์ มาเล็ก โมเทียร์ (ناصر ملک‌ مطیعیناصر ملک‌ مطیعی&#x200E;, 29 มีนาคม ค.ศ. 1930 – 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2018) เป็นนักแสดงและผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอิหร่าน แสดงภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์มากมาย
== ภาพยนตร์ ==
1949 Vareiteh bahar
1950 Vagabond
1952 The Enchanter
1955 The Crossroad of Events
1956 Accusation
1956 Seventeen Days to Execution
1958 Broken Spell
1958 The Runaway Bride
1959 The Twins
1959 Woman's Enemy
1960 Quiter Before the Storm
1960 The Stars Glitter
1960 The Strong Man
1961 Bitter Honey
1961 The Bum
1961 Uncle No-Ruz
1962 The Merchants of Death
1962 The Shadow of Fate
1962 The Velvet Hat
1963 Aras Khan
1963 Men and Roads
1963 The Polite Ones
1964 Abraham in Paris
1964 The Pleasures of Sin
1965 A Perfect Gentleman
1966 Farar az haghighat
1966 Hashem khan
1966 Hossein Kord Shabestari
1969 Gheysar
1969 Kölen olayim
1970 Avare asik (as Nasir Malek)
1970 Wood Pigeon (Toghi) – directed by Ali Hatami
1970 Dancer of City
1970 Sekke-ye shans
1971 A Hut across the River
1971 Baba Shamal
1971 Gholam zhandarm
1971 Kako
1971 Knucklebones
1971 Looti
1971 Noghre-dagh
1971 Pahlevan mofrad
1971 The Bridge
1972 Ghalandar
1972 Mehdi in Black and Hot Mini Pants
1973 Sheikh Saleh
1973 Shooresh
1974 Agha Mehdi vared mishavad
1974 Oosta karim nokaretim
1974 Salat-e zohr
1974 Ten Little Indians
1974 Soltan-e Sahebgharan (TV mini-series)
1974 Torkaman
1975 Golden Heel
1976 Atash-e jonoob
1976 Bot
1976 Deprem
1977 Baraj (as Nasir Melek)
1977 Sine-chak
1982 The imperilled
2014 Negar's Role
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2473
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2561
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอิหร่าน
บุคคลจากเตหะราน