คูนิตาจิ

คูนิตาจิ  เป็นเทศบาลนครแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น   มีจำนวนประชากรประมาณ 76,423 คน 38,825 หลังคาเรือน และมีความหนาแน่นของประชากร 9,400 คนต่อตารางกิโลเมตร ประมาณ 41.9% ของประชากรทั้งหมดของคูนิตาจิมีอายุมากกว่า 65 ปี
== ภูมิศาสตร์ ==
คูนิตาจิตั้งอยู่บนที่ราบสูงมูซาชิโนะ อยู่บริเวณกึ่งกลางของมหานครโตเกียว คูนิตาจิเป็นที่รู้จักจากถนนกลางเมืองสายหนึ่งที่ชื่อ ไดงากุโดริ (ถนนมหาวิทยาลัย) ซึ่งเป็นถนนที่มีต้นซากูระเรียงรายทอดยาวจากสถานีรถไฟคูนิตาจิของทางรถไฟสายหลักชูโอ ไปจนถึงสถานีรถไฟยาโฮะของทางรถไฟสายนัมบุ
=== เทศบาลโดยรอบ ===
มหานครโตเกียว
* นครฟูจู
* นครโคกูบุนจิ
* นครทาจิกาวะ
* นครฮิโนะ
=== ภูมิอากาศ ===
คูนิตาจิมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (เคิพเพิน Cfa) มีลักษณะเป็นฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่เย็นสบาย โดยมีหิมะตกน้อยไปจนถึงไม่มีหิมะตก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในคูนิตาจิอยู่ที่ 13.9&nbsp;°C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1,647&nbsp;มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 25.4&nbsp;°C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 2.5&nbsp;°C
== ประชากร ==
จากข้อมูลสำมะโนของญี่ปุ่น ประชากรของคูนิตาจิค่อนข้างคงที่ตลอด 40 ปีที่ผ่านมา
== ประวัติศาสตร์ ==
บริเวณที่เป็นคูนิตาจิในปัจจุบันตั้งอยู่ตามเส้นทางสายประวัติศาสตร์ที่มีชื่อว่า โคชูไกโด ซึ่งเป็นเส้นทางที่เชื่อมเอโดะกับโคฟุในแคว้นคาอิ (ปัจจุบันคือจังหวัดยามานาชิ) บริเวณนี้ขึ้นชื่อเรื่องแหล่งน้ำแร่ที่อุดมสมบูรณ์
ในช่วงที่มีการจัดตั้งระบบเทศบาลขึ้นในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการก่อตั้งหมู่บ้านยาโฮะ อาโอยางิ และยาโบะ โดยอยู่ภายในอำเภอทามะ ต่อมา ค.ศ. 1893 อำเภอทามะได้โอนย้ายจากจังหวัดคานางาวะไปอยู่ภายใต้การปกครองของโตเกียว ใน ค.ศ. 1920 โคจิโระ สึตสึมิ ผู้ก่อตั้งบริษัทเซบุโฮลดิงส์ ได้ครอบครองที่ดินส่วนใหญ่ในบริเวณนี้ และได้เริ่มพัฒนาชุมชนขนาดใหญ่ ซึ่งเขาตั้งใจจะให้เป็นเมืองมหาวิทยาลัยโดยมีเกิททิงเงิน ประเทศเยอรมนี เป็นต้นแบบ มหาวิทยาลัยพาณิชยการโตเกียว (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยฮิตตสึบาชิ) ได้ย้ายจากใจกลางโตเกียวมาตั้งอยู่ที่บริเวณนี้ และได้เปิดสถานีรถไฟหนึ่งแห่งบนเส้นทางสายหลักชูโอใน ค.ศ. 1926 ชื่อว่า "คูนิตาจิ" โดยนำคันจิตัวหน้าจากชื่อสถานีก่อนหน้าและถัดไปมาประกอบเป็นชื่อ ซึ่งได้แก่ สถานีรถไฟโคกูบุนจิ และสถานีรถไฟทาจิกาวะ
หมู่บ้านทั้งสามหมู่บ้านดังกล่าวได้ควบรวมกันเพื่อก่อตั้งเป็นเมืองคูนิตาจิเมื่อ ค.ศ. 1951 และได้ยกฐานะเป็นนครคูนิตาจิเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1967
== การเมืองการปกครอง ==
เทศบาลนครคูนิตาจิมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภานครซึ่งเป็นสภาเดี่ยวมีสมาชิก 22 คน นครคูนิตาจิและนครโคกูบุนจิ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภามหานครโตเกียวจำนวน 2 ที่นั่ง ในแง่ของการเมืองระดับชาติ นครคูนิตาจิเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งโตเกียวที่ 21 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
== เศรษฐกิจ ==
คูนิตาจิเป็นเมืองมหาวิทยาลัย อีกทั้งยังเป็นเมืองที่อยู่อาศัยของผู้ไปกลับเป็นประจำระหว่างคูนิตาจิกับใจกลางโตเกียว จากการสำรวจสำมะโนประชากร ค.ศ. 2015 พบว่ามีประชากรประมาณ 25.1% ที่เดินทางไปใจกลางโตเกียวในแต่ละวัน
== การศึกษา ==
มหาวิทยาลัยฮิตตสึบาชิ
คูนิตาจิมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลนคร ได้แก่ โรงเรียนประถม 8 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 3 แห่ง โรงเรียนเอกชน ได้แก่ โรงเรียนประถม 3 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง
คูนิตาจิมีโรงเรียนมัธยมปลาย 2 แห่งที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษามหานครโตเกียว และมีโรงเรียนมัธยมปลายเอกชน 3 แห่ง
คูนิตาจิเดิมเคยเป็นที่ตั้งของวิทยาลัยดนตรีคูนิตาจิ แต่ปัจจุบันตั้งอยู่ที่ทาจิกาวะ
== การขนส่ง ==
=== รถไฟ ===
20px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก - สายหลักชูโอ
* สถานี: 
20px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก - สายนัมบุ
* สถานี:  – 
=== ทางหลวง ===
  ทางด่วนชูโอ
== สถานที่ท่องเที่ยว ==
- ศาลเจ้าชินโตก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 903
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการของนครคูนิตาจิ 
 
นครในโตเกียว
โตเกียวตะวันตก