pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วอลเลย์บอลชายทีมชาติฟีจี

วอลเลย์บอลชายทีมชาติฟีจี (Fiji men's national volleyball team) เป็นทีมชาติของประเทศฟีจี และเป็นส่วนหนึ่งในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติ ปัจจุบันอยู่อันดับที่ 96 ของโลก
== รางวัล ==
=== แปซิฟิกเกมส์ ===
2011 — อันดับที่ 5
2015 — อันดับที่ 5
== อ้างอิง ==
ฟีจี
ทางหลวงเอเชียสาย 48

ทางหลวงเอเชียสาย 48 (AH48) หรือที่รู้จักในชื่อ ถนน SAARC เป็นทางหลวงที่กำลังดำเนินการในโครงข่ายทางหลวงสายเอเชีย ระยะทางทั้งหมด  จากเมือง Phuntsholing ประเทศภูฏาน และผ่านเมือง Jaigaon ประเทศอินเดีย ข้ามพรมแดนผ่าน Dooars ซึ่งเป็นพื้นที่ของรัฐเบงกอลตะวันตก และสิ้นสุดที่เมือง Changrabandha ใกล้กันกับพรมแดนประเทศบังกลาเทศ มีเป้าหมายเพื่อส่งเสริมความสัมพันธ์ด้านการค้าและการท่องเที่ยวระหว่าง 3 ประเทศ ซึ่งเป็นประเทศในสมาคมความร่วมมือแห่งภูมิภาคเอเชียใต้ (SAARC)
== รายละเอียดของเส้นทาง ==
ทางหลวงเอเชียสาย 48 มีแนวเส้นทางเดียวกับทางหลวงเอเชียสาย 2 เป็นส่วนหนึ่งของโครงการลงทุนเชื่อมต่อถนนระหว่างประเทศของความร่วมมือทางเศรษฐกิจแห่งเอเชียใต้ (SASEC) ผ่านเส้นทางต่าง ๆ ได้แก่ ส่วนของรัฐเบงกอลตะวันตกผ่านทางหลวงอินเดีย NH-717, NH 31, NH 31C และ NH3417 A
ทางหลวงเอเชียสาย 48 เดิมมีระยะทางน้อยกว่า 1 กิโลเมตร ซึ่งเริ่มต้นจากเมือง Phuentsholing ถึงเมือง Jaigaon ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 คณะรัฐมนตรีแห่งอินเดียได้อนุมัติแก้ไขเพิ่มเติม จากถนนเดิมที่มีอยู่ให้เป็นทางหลวงสายเอเชีย โดยธนาคารพัฒนาเอเชียมีส่วนร่วมกับโครงการนี้ด้วย จึงได้มีการสำรวจและการจัดเตรียมพื้นที่การก่อสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2015
โครงการได้รับเงินทุนจากธนาคารพัฒนาเอเชีย โดยอนุมัติในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014 เป็นจำนวน 500 ล้านดอลลาร์สหรัฐสำหรับโครงการนี้ซึ่งรวมทั้งสาย 48 และบางส่วนของสาย 2
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Project Overview by Asian Development Bank 
== อ้างอิง ==
48
ถนนในประเทศอินเดีย
วอลเลย์บอลชายทีมชาตินิวซีแลนด์

วอลเลย์บอลชายทีมชาตินิวซีแลนด์ (New Zealand men's national volleyball team) เป็นทีมชาติของประเทศนิวซีแลนด์ และเป็นส่วนหนึ่งในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติ ปัจจุบันอยู่อันดับที่ 77 ของโลก
== รางวัล ==
===วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก===
=== วอลเลย์บอลชิงแชมป์เอเชีย ===
== อ้างอิง ==
นิวซีแลนด์
ทางหลวงสายทรานส์-สุมาตรา

ทางหลวงสายทรานส์-สุมาตรา (Jalan Raya Trans-Sumatra, Jalan Raya Lintas Sumatera) เป็นถนนแนวเหนือ-ใต้สายหลักในเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย มีระยะทาง 2,508.5 กิโลเมตร และเชื่อมต่อตอนเหนือของเกาะที่เมืองบันดาอาเจะฮ์ เข้ากับตอนใต้ที่เมืองบันดาร์ลัมปุง โดยตัดผ่านเมืองใหญ่ต่าง ๆ เช่น เมดัน, ปาดัง และคาดว่าจะเริ่มพัฒนาถนนให้เป็นทางหลวงเต็มรูปแบบในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2013 รวมถึงการซื้อที่ดิน
ถนนสายนี้เปรียบเสมือนหลอดเลือดแดงใหญ่ที่ช่วยขนส่งผู้อพยพย้ายถิ่นจากเกาะชวาไปยังเกาะสุมาตราซึ่งมีประชากรเบาบางกว่า รวมถึงขนส่งผู้ที่เดินทางจากเกาะสุมาตราไปยังจาการ์ตาและเมืองในเกาะชวา โดยทางหลวงสายทรานส์-สุมาตราตลอดทั้งสายอยู่ในโครงข่ายทางหลวงเอเชียสาย 25
ถนนสายนี้ประกอบไปด้วย 4 ส่วน ได้แก่ Jalan Raya Lintas Barat (Jalinbar), Jalan Raya Lintas Tengah (Jalinteng), Jalan Raya Lintas Timur (Jalintim) และ Jalan Raya Lintas Pantai Timur โดยถนนบางส่วนได้พัฒนาเป็นทางหลวงที่มีการควบคุม เช่น ถนนเมดัน−บินไจ ระยะทาง 20.5 กิโลเมตร และเปิดให้บริการระหว่างปี ค.ศ. 2005 และ ค.ศ. 2010
== อ้างอิง ==
ถนนในประเทศอินโดนีเซีย
25
คันไตคอลเลกชัน

คันไตคอลเลกชัน (; Kantai Collection, Fleet Girls Collection) หรือชื่อย่อว่า คังโคะเระ  คือเกมออนไลน์แบบเล่นบนเว็บที่สร้างโดยทาง คะโดะกะวะเกมส์ และเปิดเซิร์ฟเวอร์โดย ดีเอ็มเอ็มดอตคอม เกมนี้เปิดในวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2556 โดยทีมงานจะจับเรือรบของญี่ปุ่นในยุคสงครามโลกครั้งที่ 2 มาวาดใหม่ในรูปแบบสาวน้อย
ในเกมนี้เราจะได้รับบทเป็นผู้บัญชาการกองเรือรบ ที่ต้องบริหารจัดการทุกอย่างเกี่ยวกับกองเรือ ตั้งแต่สั่งต่อเรือ ซ่อมแซมเรือ ส่งเรือไปขนเสบียง หรือส่งกองเรือไปรบกับกองเรือศัตรูนาม
เกมนี้ประสบความสำเร็จอย่างสูงจนนำมาสร้างเป็นเกมในเวอร์ชันเครื่องเล่น PS Vita, เกมตู้โดยบริษัทเซก้า, ภาพยนตร์การ์ตูนทางโทรทัศน์ เมื่อปี พ.ศ. 2558 และฉายเวอร์ชันภาพยนตร์ เข้าฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์แนะนำเกม DMM.com
KADOKAWA site
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2556
วิดีโอเกมบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
วิดีโอเกมเล่นฟรี
วิดีโอเกมซูเปอร์ฮีโร
วิดีโอเกมเกี่ยวกับเมคา
วุ่นนักรักเต็มบ้าน

วุ่นนักรักเต็มบ้าน เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโรแมนติก-คอมเมดีที่นำซีรีส์เกาหลีชื่อดังอย่าง Full House สะดุดรักที่พักใจ มาสร้างเป็นละครซีรีส์เวอร์ชันภาษาไทย นำแสดงโดย พิรัชต์ นิธิไพศาลกุล, สุชาร์ มานะยิ่ง ละครเรื่องวุ่นนักรักเต็มบ้านเริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2557–16 มีนาคม พ.ศ. 2557 ออกอากาศทุกวันจันทร์-พุธ เวลา 19.00 - 20.00 น. ทางช่อง ทรูโฟร์ยู และทางช่อง ทรูเอเชียน เอชดี ผลิตโดย บริษัท เฮโล โปรดักส์ชั่น จำกัด กำกับการแสดงโดย สรัสวดี วงศ์สมเพ็ชร
== รายชื่อนักแสดงนำ ==
พิรัชต์ นิธิไพศาลกุล  รับบทเป็น  ไมค์
สุชาร์ มานะยิ่ง  รับบทเป็น  อ้อมแอ้ม
เจนสุดา ปานโต  รับบทเป็น  มินตรา
อัษฎา พานิชกุล  รับบทเป็น  กาย
นิศาชล สิ่วไธสง (เนสท์ AF9)  รับบทเป็น  เบน
เสกสรร สุทธิจันทร์  รับบทเป็น  เปา
ธรินธร เจนวาณิชย์  รับบทเป็น  อุ้ม
วรัตตา วัชราธร  รับบทเป็น  เต๊าะ
กรณิศ เล้าสุบินประเสริฐ รับบทเป็น เบน (วัยเด็ก)
ชนัญญา เลิศวัฒนามงคล รับบทเป็น มินดี (หลานมินตรา)
ยงศิลป์ วงศ์พนิตนนท์ รับบทเป็น กาย (วัยเด็ก)
ณัฐพัชร์ นิมจิรวัฒน์ รับบทเป็น ไมค์ (วัยเด็ก)
กันตพงศ์ เจริญสุข รับบทเป็น เปา (วัยเด็ก)
ชาร์เลท วาศิตา แฮเมเนา รับบทเป็น ปุ้มปุ้ย
== เพลงประกอบละคร ==
เพลง Oh Baby I - ขับร้องโดย Mike D.Angelo Feat. สุชาร์ มานะยิ่ง
เพลง ให้ฉันได้เป็นผู้ชายที่จะรักเธอ - ขับร้องโดย Mike D.Angelo
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เรื่องย่อละคร วุ่นนักรักเต็มบ้าน : TrueLife 
เรื่องย่อละคร วุ่นนักรักเต็มบ้าน : Manager Online
ละครโทรทัศน์ไทย
รายการโทรทัศน์ช่องทรูโฟร์ยู
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2557
คะลิปโซ

คะลิปโซ (Calypso; Καλυψώ, Kalypsō) เป็นนิมฟ์ในเทพปกรณัมกรีก ผู้อาศัยบนเกาะโอจีเจีย (Ogygia) ซึ่งนางกักตัวโอดิสเซียสไว้หลายปี โดยทั่วไปกล่าวกันว่านางเป็นธิดาของไททันแอตลัส
ฮีเซียด (Hesiod) กล่าวถึงคะลิปโซตนอื่นหรือคะลิปโซตนเดียวกันนี้เป็นธิดาโอซีอานิด (Oceanid) หนึ่งของทีธิส (Tethys) และโอซีอานัส และซูโดอะพอลโลโดรัส (Pseudo-Apollodorus) เป็นธิดาเนียรีอิดหนึ่งของเนียรีอูส (Nereus) และดอริส (Doris)
เนียรีอิด
ตัวละครในโอดิสซีย์
วิลเลิม บาเรินตส์

วิลเลิม บาเรินตส์ (Willem Barentsz; ประมาณ ค.ศ. 1550 – 20 มิถุนายน ค.ศ. 1597) เป็นนักเดินเรือ นักทำแผนที่ และนักสำรวจแถบอาร์กติกชาวดัตช์ เขาเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกการเดินทางสู่ดินแดนอาร์กติกในยุคแรก ๆ
ในปี ค.ศ. 1594 เรือของบาเรินตส์ออกจากเกาะเตเซิล พร้อมกับเรืออีก 2 ลำซึ่งแยกกันค้นหาเส้นทางเดินเรือทางเหนือผ่านทางด้านเหนือของไซบีเรียและด้านตะวันออกของเอเชีย เขาไปถึงชายฝั่งตะวันตกของกลุ่มเกาะโนวายาเซมลยาและแล่นเรือต่อไปทางทิศเหนือจนต้องกลับลงมาเมื่อเรือเดินทางไปเจอภูเขาน้ำแข็ง ในปีถัดมา บาเรินตส์ร่วมเดินทางไปกับเรือ 7 ลำ ผ่านช่องแคบระหว่างชายฝั่งไซบีเรียกับเกาะไวกัช แต่จำต้องเดินทางกลับหลังจากพบว่าทะเลคารากลายเป็นน้ำแข็ง ความพยายามครั้งที่ 3 ในปี ค.ศ. 1596 ก็ล้มเหลวอีก ครั้งนี้เขาออกเดินทางไปกับเรือ 2 ลำซึ่งมียัน ไรป์ และยาโกบ ฟัน เฮมส์แกร์ก เป็นกัปตัน พวกเขาได้พบกลุ่มเกาะสฟาลบาร์ จากนั้นมุ่งหน้าไปยังกลุ่มเกาะโนวายาเซมลยา แต่เรือของบาเรินตส์ซึ่งมีเฮมส์แกร์กเป็นกัปตันก็ติดน้ำแข็งอยู่ริมชายฝั่งเกาะเหนือของกลุ่มเกาะ ลูกเรือจึงต้องใช้ชีวิตอยู่บนน้ำแข็งตลอดฤดูหนาว เมื่อถึงเดือนมิถุนายนของปีถัดมา น้ำแข็งที่จับเรืออยู่ยังไม่คลายตัว พวกเขาจึงลงเรือเล็กออกไปในทะเล แต่บาเรินตส์ก็เสียชีวิตกลางทะเลขณะกำลังอ่านแผนที่ ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่าร่างของเขาถูกฝังบนเกาะเหนือหรือถูกทิ้งในทะเล
แม้ว่าความพยายามในการไปถึงโลกตะวันออกของบาเรินตส์จะไม่บรรลุผล แต่การเดินทางครั้งนี้ก็เป็นหนึ่งในการเดินทางครั้งสำคัญที่สุดของการสำรวจมหาสมุทรอาร์กติกในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และเป็นการเดินทางครั้งแรกที่กลุ่มผู้สำรวจสามารถเผชิญหน้ากับฤดูหนาวในแถบขั้วโลกได้สำเร็จ ประสบการณ์ของพวกเขาเป็นประโยชน์แก่นักเดินเรือรุ่นหลังของเนเธอร์แลนด์ในการกำหนดเส้นทางการจับปลาและการล่าวาฬที่มีประสิทธิภาพ
ทะเลแบเร็นตส์ (Barents Sea), เกาะแบเร็นตส์ (Barents Island) ในกลุ่มเกาะสฟาลบาร์ และบาเรนตส์บูร์ก (Barentsburg) นิคมชาวรัสเซียบนกลุ่มเกาะเดียวกันได้รับการตั้งชื่อดังกล่าวเพื่อเป็นเกียรติแก่วิลเลิม บาเรินตส์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1550
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2140
นักสำรวจชาวดัตช์
บุคคลจากจังหวัดฟรีสลันด์
นิวไคลด์เกิดพร้อมโลก

ในธรณีเคมีและธรณีฟิสิกส์นิวเคลียร์ นิวไคลด์เกิดพร้อมโลก (Primodial nuclide) หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ไอโซโทปเกิดพร้อมโลก เป็นนิวไคลด์ที่พบบนโลกที่ยังคงสภาพเดิมนับตั้งแต่ก่อนที่โลกก่อตัวขึ้น นิวไคลด์เกิดพร้อมโลกนี้เป็นสิ่งที่เหลือตกค้างมาจากบิกแบง นิวไคลด์อื่น ๆ ในเอกภพ และจากซูเปอร์โนวา ซึ่งเกิดขึ้นก่อนที่จะมีระบบสุริยะ พวกมันประกอบไปด้วยนิวไคลด์ที่เสถียรแล้ว และมีอายุที่ยาวนานนับตั้งแต่เนบิวลาดาวฤกษ์ยุคแรก ผ่านการก่อตัวของดาวเคราะห์ จนกระทั่งถึงปัจจุบัน มีนิวไคลด์ที่เสถียรแล้ว 288 ตัวที่เป็นที่รู้จัก
มีนิวไคลด์เสถียร 254 ตัว ซึ่งเป็นนิวไคลด์ที่เกิดพร้อมโลก และมีอีก 34 ตัวที่มีครึ่งชีวิตที่ยาวนานพอที่จะรอดมาจากการกำเนิดโลก นิวไลคด์เกิดพร้อมโลก 34 ตัวนี้ แบ่งเป็นไอโซโทปของธาตุ 28 ธาตุ เป็นของแคดเมียม เทลลูเรียม นีโอดีเมียม และยูเรเนียม อย่างละ 2 ตัว (113Cd, 116Cd; 128Te, 130Te; 144Nd, 150Nd และ 235U, 238U) และซาแมเรียมมี 3 ตัว (146Sm 147Sm 148Sm)
== ดูเพิ่ม ==
ตารางไอโซโทป
ไอโซโทปเสถียร
รายชื่อไอโซโทป
== อ้างอิง ==
ไอโซโทป
ธรณีเคมี
ท่าอากาศยานนานาชาติสรทาร วัลลภภาอี ปเฏล

ท่าอากาศยานนานาชาติสรทาร วัลลภภาอี ปเฏล (, SVPIA)  เป็นท่าอากาศยานในพื้นที่นครอัห์มดาบาด ประเทศอินเดีย ห่างจากนครไปทางทิศเหนือประมาณ  ตั้งชื่อตามรองนายกรัฐมนตรีคนแรกของอินเดีย (สรทาร วัลลภภาอี ปเฏล Sardar Vallabhbhai Patel) จัดว่าเป็นท่าอากาศยานที่หนาแน่นเป็นอันดับที่ 8 ของอินเดีย ด้วยจำนวนผู้โดยสาร 4.8 ล้านคนต่อปี (พ.ศ. 2557) เพิ่มขึ้นจากเดิม 5.38% อีกทั้งยังเป็นฐานการบินหลักของสายการบินต้นทุนต่ำ สไปซ์เจ็ต และเป็นฐานการบินรองของ แอร์อินเดีย, Blue Dart Aviation, GoAir และ Jet Airways
== ประวัติ==

เปิดให้บริการครั้งแรกในปี ค.ศ. 1937 และเปิดอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศในปี ค.ศ. 1992 ได้รับคัดเลือกให้เป็นท่าอากาศยานนานาชาติครั้งแรกวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2000
== โครงสร้างทั่วไป ==
มีอาคารผู้โดยสาร 4 แห่ง ได้แก่ อาคารภายในประเทศ, อาคารระหว่างประเทศ, อาคารสำรอง และอาคารสินค้า มีที่จอดรถ 45 ที่ และมีสะพานเชื่อมระหว่างอาคารภายในประเทศ และอาคารระหว่างประเทศ อาคารใหม่ได้รับแรงบันดาลใจจากอาคารท่าอากาศยานจางีสิงคโปร์
อาคารใหม่มีทางเลื่อน 500 เมตร เชื่อมต่อระหว่างอาคารเก่า 2 แห่ง
=== ทางวิ่ง ===
มีทางวิ่งเดียว ยาว 
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศอินเดีย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Sardar Vallabhbhai Patel International Airport  at Airports Authority of India web site
สรทาร
สิ่งก่อสร้างในอะห์มดาบาด
สเปซเอ็กซ์

สเปซเอ็กซ์ (Space Exploration Technologies Corporation – SpaceX) เป็นบริษัทเอกชนทางด้านธุรกิจการขนส่งทางอวกาศ ประเทศสหรัฐอเมริกา สำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองฮาวโทรน, รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2545 โดยมีเป้าหมายเพื่อลดค่าใช้จ่ายในการส่งจรวดสำหรับการตั้งอาณานิคมที่ดาวอังคารในอนาคต บริษัทนี้ได้พัฒนาจรวดขนส่ง 2 แบบ คือ ฟัลคอน 1 และ ฟัลคอน 9 โดยออกแบบโครงสร้างให้สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้อีก และพัฒนายานอวกาศดรากอน สำหรับใช้กับจรวดแบบฟัลคอน 9 เพื่อส่งสินค้าสนับสนุนการปฏิบัติภารกิจบนสถานีอวกาศนานาชาติ และยานดรากอน 2สำหรับขนส่งนักบินอวกาศและนักท่องเที่ยวอวกาศ
== ยานอวกาศ  ==
ในปัจจุบัน สเปซเอ็กซ์ผลิตจรวดขนส่งอวกาศ 2 แบบด้วยกัน คือ จรวดแบบฟัลคอน 9 ซึ่งประสบความสำเร็จในเที่ยวบินแรก เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2553 และจรวดแบบฟัลคอนเฮฟวี และสเปซเอ็กซ์ยังผลิตยานอวกาศแบบดรากอน ซึ่งเป็นยานอวกาศแบบปรับความดัน เพื่อใช้ส่งสินค้าไปยังสถานีอวกาศนานาชาติ และยานอวกาศแบบ สเปซเอ็กซ์ดรากอน 2สำหรับขนส่งนักบินอวกาศและนักท่องเที่ยวอวกาศ
== อ้างอิง ==
 
บริษัทการบินและอวกาศ
วอลเลย์บอลชายทีมชาติจีนไทเป

วอลเลย์บอลชายทีมชาติจีนไทเป (中華台北男子排球代表隊) เป็นตัวแทนของประเทศไต้หวันในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติรวมถึงนัดกระชับมิตร ทีมนี้ได้รับการบริหารโดยสมาคมวอลเลย์บอลจีนไทเป
== ประวัติการแข่งขัน ==
=== วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก ===
1986 – อันดับ 15
1990 – ไม่ผ่านการคัดเลือก
1994 – ไม่ผ่านการคัดเลือก
1998 – ไม่ผ่านการคัดเลือก
2002 – ไม่ผ่านการคัดเลือก
2006 – ไม่ผ่านการคัดเลือก
2010 – ไม่ผ่านการคัดเลือก
2014 – ไม่ผ่านการคัดเลือก
=== เวิลด์ลีก ===
2016 – อันดับที่ 28
2017 – อันดับที่ 33
=== เอเชียนเกมส์ ===
1998 – 16px อันดับ 3
2002 – อันดับ 6
2006 – อันดับ 9
2010 – อันดับ 11
2014 – อันดับ 9
=== วอลเลย์บอลชิงแชมป์เอเชีย ===
1975 –– ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
1979 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
1983 – อันดับ 4
1987 – อันดับ 6
1989 – อันดับ 9
1991 – อันดับ 5
1993 – อันดับ 10
1995 – อันดับ 6
1997 – อันดับ 4
1999 – อันดับ 7
2001 – อันดับ 6
2003 – อันดับ 9
2005 – อันดับ 13
2007 – อันดับ 8
2009 – อันดับ 8
2011 – อันดับ 13
2013 – อันดับ 9
2015 – อันดับ 6
2017 – อันดับ 7
=== เอเชียนคัพ ===
2016 – อันดับที่ 4
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
จีนไทเป
วอลเลย์บอลชายทีมชาติเกาหลีเหนือ

วอลเลย์บอลชายทีมชาติเกาหลีเหนือ (조선민주주의인민공화국 배구 국가대표팀) เป็นตัวแทนของประเทศเกาหลีเหนือในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติรวมถึงนัดกระชับมิตร
==รางวัล==
===วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก===
1962 — อันดับ 13
1970 — อันดับ 9
===วอลเลย์บอลชิงแชมป์เอเชีย===
1991 — อันดับ 11
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
FIVB profile
เกาหลีเหนือ
วอลเลย์บอลชายทีมชาติสิงคโปร์

วอลเลย์บอลชายทีมชาติสิงคโปร์ (Singapore men's national volleyball team) เป็นตัวแทนของประเทศสิงคโปร์ในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติรวมถึงนัดกระชับมิตร
== รางวัล ==
=== วอลเลย์บอลชิงแชมป์เอเชีย ===
1979 — อันดับ 12
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สิงคโปร์
ทางหลวงสายแพน-ฟิลิปปินส์

ทางหลวงสายแพน-ฟิลิปปินส์ หรือที่รู้จักในชื่อ Maharlika Highway (ทางหลวงชั้นสูง, อิสระ) เป็นโครงข่ายถนนและเรือข้ามฟากที่เชื่อมต่อระหว่างเกาะต่าง ๆ ได้แก่ เกาะลูซอน เกาะซามาร์ เกาะเลย์เต และเกาะมินดาเนา ของประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งเป็นเส้นทางคมนาคมหลักที่เปรียบเสมือนกระดูกสันหลังของประเทศ
ถนนเริ่มต้นทางทิศเหนือที่ Laoag, Ilocos Norte และสิ้นสุดทางทิศใต้ที่ซัมบวงกาซิตี มีระยะทางรวม  และเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงสายเอเชีย โดยกำหนดหมายเลขเป็นทางหลวงเอเชียสาย 26
== การพัฒนาโครงข่าย ==

ทางหลวงนี้ได้ถูกเสนอขึ้นมาในปี ค.ศ. 1965 และสร้างขึ้นภายใต้การกำกับดูแลของเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ประธานาธิบดีคนที่ 10 ของฟิลิปปินส์ ผู้วางแผนของรัฐบาลเชื่อว่าทางหลวงพิเศษและโครงข่ายถนนที่เชื่อมต่อกันจะกระตุ้นให้เกิดการผลิตทางการเกษตร โดยการลดค่าใช้จ่ายในการขนส่ง ส่งเสริมการพัฒนาสังคมและเศรษฐกิจที่อยู่นอกใจกลางเมืองอย่างกรุงมะนิลา และขยายการผลิตภาคอุตสาหกรรมทั้งตลาดในประเทศและต่างประเทศ การก่อสร้างได้รับการสนับสนุนโดยการกู้เงินจากสถาบันช่วยเหลือจากต่างประเทศ ซึ่งรวมถึงธนาคารโลกด้วย
ทางหลวงสายนี้ได้ทำการฟื้นฟูและปรับปรุงในปี ค.ศ. 1997 ด้วยความช่วยเหลือจากรัฐบาลญี่ปุ่น และขนานนามว่า ถนนมิตรภาพฟิลิปปินส์-ญี่ปุ่น ต่อมาในปี ค.ศ. 1998 กระทรวงการท่องเที่ยวได้ออกแบบแนวเส้นทาง 35 ส่วน ให้เป็น "ทางหลวงชมวิว" ด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกที่พัฒนาสำหรับนักเดินทางและนักท่องเที่ยว
== อ้างอิง ==
http://www.bookrags.com/history/worldhistory/pan-philippine-highway-ema-04/ (404: Page Not Found)
http://manilarat.blogspot.com/2005/11/philippine-tourism-highway.html (Sorry, the page you were looking for in this blog does not exist.)
http://www.philippineembassy-usa.org/about/economy.htm  (Not Found. The requested URL was not found on this server.)
http://www.rappler.com/newsbreak/iq/74846-ah26-road-sign
http://www.dpwh.gov.ph/pdf/issuances/DO/09/DO_015_S2009.pdf  (describes AH26 as MOSTLY segments of the Daang Maharlika)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
mapCentral - Interactive Philippine map 
OpenStreetMap - Wikimap
ถนนในประเทศฟิลิปปินส์
26
หนุมานนั่งแท่น

หนุมานนั่งแท่น (Buddha belly plant, bottleplant shrub, ชื่อวิทยาศาสตร์: Jatropha podagrica) เป็นไม้ประดับในวงศ์ยางพารา (Euphorbiaceae) มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกากลาง
== ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ==
หนุมานนั่งแท่นเป็นไม้พุ่ม สูงประมาณ 2.5 เมตร ลำต้นพองที่โคน ใบรูปไข่กว้างถึงรูปไข่กลับ ก้านใบยาว 10-20 เซนติเมตร ดอกแยกเพศออกเป็นช่อกึ่งช่อเชิงหลั่น ยาวถึง 26 เซนติเมตร แกนช่อดอกยาวถึง 20 เซนติเมตร ดอกเพศผู้ กลีบเลี้ยงรูปไข่กว้าง กลีบดอกรูปไข่กว้าง ฐานรองดอกรูปโถ เกสรเพศผู้ยาว 6-8.5 มิลลิเมตร ก้านชูเกสรเชื่อมกันที่โคน ดอกเพศเมีย กลีบเลี้ยงรูปรี ผลรูปรี มีลักษณะสามพู เส้นผ่านศูนย์กลาง 1.5 เซนติเมตร ปลายมน แตกทั้งแนวตั้งและแนวนอน เมล็ดรูปรี
== ความเป็นพิษ ==
ทุกส่วนของหนุมานนั่งแท่น โดยเฉพาะน้ำยางและเมล็ด มีสารออกฤทธิ์คล้ายท็อกซาลบูมิน (toxalbumin) ที่พบในละหุ่ง, สารกลุ่มฟอร์บอล (phorbol) ที่พบในสลอดและสบู่ดำ และสารแอลคาลอยด์กลุ่มไกลโคไซด์ หากสัมผัสถูกน้ำยาง จะเกิดอาการแพ้ บวมแดงแสบร้อน หากรับประทานเมล็ดเข้าไป จะทำให้เกิดอาการปวดหัว คลื่นไส้ อาเจียน ท้องเสีย กล้ามเนื้อชักกระตุก หายใจเร็ว การเต้นของหัวใจผิดปกติ ความดันโลหิตต่ำ
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Jatropha podagrica.JPG|ต้นหนุมานนั่งแท่นที่เมืองปุทุจเจรี
ไฟล์:Flowers I IMG 9716.jpg|ดอก
Jatropha podagrica 2015-06-01 OB 173.jpg
ไฟล์:หนุมานนั่งแท่น Jatropha podagrica Hook. f. วงศ์ EUPHORBIACEAE (1).jpg|thumb|ลักษณะดอก
ไฟล์:หนุมานนั่งแท่น Jatropha podagrica Hook. f. วงศ์ EUPHORBIACEAE (3).jpg|thumb|หนุมานนั่งแท่น
ไฟล์:หนุมานนั่งแท่น Jatropha podagrica Hook. f. วงศ์ EUPHORBIACEAE (5).jpg|thumb|หนุมานนั่งแท่น
ไฟล์:หนุมานนั่งแท่น Jatropha podagrica Hook. f. วงศ์ EUPHORBIACEAE (11).jpg|thumb|หนุมานนั่งแท่น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วงศ์ยางพารา
ไม้พุ่ม
ไม้ประดับ
พืชมีพิษ
ทางหลวงสายแพน-บอร์เนียว

ทางหลวงสายแพน-บอร์เนียว (Lebuhraya Pan Borneo) หรือที่รู้จักในชื่อ ทางหลวงทรานส์-บอร์เนียว เป็นโครงข่ายถนนในเกาะบอร์เนียว เชื่อมต่อระหว่าง 2 รัฐของมาเลเซีย ได้แก่ รัฐซาบะฮ์และรัฐซาราวัก เข้ากับประเทศบรูไน ทางหลวงสายนี้ได้กำหนดหมายเลขเป็นทางหลวงเอเชียสาย 150  และทางหลวงมาเลเซียหมายเลข 1 ในรัฐซาราวัก ส่วนในรัฐซาบะฮ์กำหนดให้เป็นทางหลวงมาเลเซียหมายเลข 1, 13 และ 22 ทางหลวงสายนี้ได้ร่วมเป็นส่วนหนึ่งของโครงการระหว่างรัฐบาลทั้งสอง ตั้งแต่สมัยการก่อตั้งสหพันธรัฐมาเลเซียในปี ค.ศ. 1963 ซึ่งประกอบด้วยแหลมมลายู รัฐซาบะฮ์ รัฐซาราวัก และสิงคโปร์ การขาดแคลนโครงข่ายถนนในรัฐซาราวักเป็นเหตุหลักที่ต้องทำการก่อสร้าง ซึ่งแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1997 ทำให้รถยนต์สามารถเดินทางจากกูจิงไปยังโกตากีนาบาลูได้ อย่างไรก็ตามรัฐบาลก็ต้องยังสร้างเส้นทางใหม่เพื่อเชื่อมต่อพื้นที่ชนบทในรัฐซาราวัก

การก่อสร้างทางหลวงทั้งหมดที่ประมาณการไว้ในส่วนของประเทศมาเลเซียมีระยะทาง  แต่ ณ ปี ค.ศ. 2002 ก่อสร้างแล้วเสร็จไป  คิดเป็นร้อยละ 95.2 ทางหลวงช่วงเตอนม–ซีปีตัง ซึ่งแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 2006 เป็นช่วงที่ก่อสร้างไปแล้วล่าสุดของทางหลวงสายนี้ ส่วนการก่อสร้างในช่วงสุดท้ายจากกาลาบากันถึงเซอปูลุตคาดว่าจะเริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 2008 ดังนั้นจึงคาดกันว่าทางหลวงสายแพน-บอร์เนียวตลอดทั้งสายจะเสร็จสมบูรณ์ภายใต้แผนเศรษฐกิจมาเลเซียที่ 9 ส่วนทางหลวงสายแพน-บอร์เนียวในประเทศอินโดนีเซียมีชื่อว่า "ทางหลวงสายทรานส์-กาลีมันตัน" ซึ่งเริ่มต้นทางทางตะวันตกที่เมืองปนตีอานักถึงเมืองเตเบดู
== อ้างอิง ==
150
ถนนในประเทศมาเลเซีย
ถนนในประเทศบรูไน
ทางหลวงเอเชียสาย 142

ทางหลวงเอเชียสาย 142 (AH142) เป็นส่วนหนึ่งของโครงข่ายทางหลวงสายเอเชีย ถึงแม้ว่าถนนสายนี้เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงสายเอเชีย แต่ก็ไม่มีการติดตั้งป้าย AH142 ในป้ายบอกทางของทางหลวงมาเลเซีย ผ่านทางหลวงต่าง ๆ ได้แก่ เอ็มอีซีไฮเวย์ (MEC Highway) (ทางหลวงมาเลเซียหมายเลข 222), ทางหลวง ตน ราซะก์ (ทางหลวงมาเลเซียหมายเลข 12), และทางหลวงมาเลเซียหมายเลข 1
== อ้างอิง ==
142
ถนนในประเทศมาเลเซีย
ทางหลวงเอเชียสาย 143

ทางหลวงเอเชียสาย 143 (AH143) เป็นส่วนหนึ่งของโครงข่ายทางหลวงสายเอเชีย เป็นทางหลวงในประเทศสิงคโปร์ และเชื่อมต่อไปยังรัฐยะโฮร์ ประเทศมาเลเซีย เริ่มต้นจากฝั่งตะวันออกของสิงคโปร์ผ่านมายังตอนใต้แล้วขึ้นไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ผ่านสะพานข้ามฝั่งไปยังรัฐยะโฮร์ เข้าทางพิเศษของมาเลเซีย (E3) ซึ่งเป็นเส้นทางที่ 2 ที่เชื่อมต่อไปยังสิงคโปร์ (ส่วนเส้นทางที่ 1 อยู่ฝั่งตะวันออก) และสิ้นสุดที่เมือง Senai
== รายชื่อทางหลวงที่ผ่าน ==
=== สิงคโปร์ ===
Kallang-Paya Lebar Expressway
Marina Coastal Expressway
Ayer Rajah Expressway
=== มาเลเซีย ===
Second Link Expressway
143
เอเชียสาย 143
เอเชียสาย 143
รัฐนิดวัลเดิน

รัฐนิดวัลเดิน (Nidwalden) เป็นรัฐในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศ มีประชากร 40,287 คน (ค.ศ. 2007) โดยประชากร 4,046 คน (หรือราว 10%) เป็นชาวต่างชาติ เมืองหลวงของรัฐคือชตันส์
==อ้างอิง==
นิดวัลเดิน
มอนต์พีเลียร์ (รัฐเวอร์มอนต์)

มอนต์พีเลียร์ (Montpelier) เป็นเมืองหลวงของรัฐเวอร์มอนต์ สหรัฐอเมริกา มีประชากร 7,855 คน (ค.ศ. 2010) เป็นเมืองหลวงของรัฐที่มีประชากรน้อยที่สุดในสหรัฐอเมริกา เมืองมีวิทยาลัยวิจิตรศิลป์เวอร์มอนต์ (Vermont College of Fine Arts) และสถาบันอาหารนิวอิงแลนด์ (New England Culinary Institute)
==อ้างอิง==
เมืองหลวงของรัฐในสหรัฐ
เมืองในรัฐเวอร์มอนต์
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2015

วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2015 เป็นการแข่งขันชิงแชมป์สโมสรโลกครั้งที่ 9 จัดขึ้น ณ ซูริก, สวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 6–10 พฤษภาคม พ.ศ. 2558
==ทีมที่ผ่านการคัดเลือก==
== สนามแข่งขัน ==
==รอบแบ่งกลุ่ม==
เวลาในตารางเป็นเวลาการแข่งขันในท้องถิ่น เวลาออมแสง เขตเวลายุโรปกลาง (00)
===กลุ่ม A===
|}
|}
===กลุ่ม B===
|}
|}
==รอบสุดท้าย==
เวลาในตารางเป็นเวลาการแข่งขันในท้องถิ่น เวลาออมแสง เขตเวลายุโรปกลาง (00)
===รอบรองชนะเลิศ===
|}
===รอบชิงอันดับที่ 3===
|}
===รอบชิงชนะเลิศ===
|}
==อันดับการแข่งขัน==
==รางวัล==
ผู้เล่นทรงคุณค่า
จอร์แดน ลาร์สัน ( เอจซาจือบาซือ วีตรา)
ตัวตบตรงข้ามหัวเสายอดเยี่ยม
โอเลสเซีย ริดิอุค ( วอลเลโร ซูริก)
ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม
ทาเตียนา โคเชเลวา ( ไดนาโม คราสโนดาร์)
เฟอร์นันดา การาย ( ไดนาโม คราสโนดาร์)
ตัวบล็อกยอดเยี่ยม
มาจา โพยัก ( เอจซาจือบาซือ วีตรา)
คาลอรินา เดอ ซิลวา แครอล ( เรโซนา อเดส)
ตัวเซตยอดเยี่ยม
ฟาบิโอลา เดอ ซอลซา ( ไดนาโม คราสโนดาร์)
ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม
ซิลวิจาร์ โปโปวิค ( วอลเรโร ซูริก)
== ดูเพิ่ม ==
Official Website of the 2015 FIVB Club World Championship
วอลเลย์บอลชิงแชมป์สโมสรโลก
วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2558
กีฬาฟุตบอลในซีเกมส์ 2015

การแข่งขันฟุตบอลในกีฬาซีเกมส์ 2015 ครั้งที่ 28 จัดขึ้นที่สนามกีฬาแห่งชาติสิงคโปร์, สนามฟุตบอล จาลัน เบซาร์, สนามฟุตบอล ไป่ฉาน, สิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 29 พฤษภาคม ถึง 15 มิถุนายน 2558 การมอบเหรียญรางวัลจะมีขึ้นสำหรับการแข่งขันประเภททีมชาย
ผลการแข่งขัน ปรากฏว่า ไทย เป็นผู้ครองเหรียญทอง โดยในรอบชิงชนะเลิศ เอาชนะ พม่า ไปได้ 3-0 ประตู นับเป็นเหรียญทองครั้งที่ 15 จากการเข้าชิงทั้งหมด 19 ครั้ง และสามารถทำประตูคู่แข่งได้ถึง 24 ประตู โดยเสียไปแค่ประตูเดียวเท่านั้น 
==ตารางสรุปเหรียญ==
===ตารางเหรียญ===
{| 
|-
|1||align=left|   || 1 ||  ||  || 1
|-
|2||align=left|   ||  || 1 ||  || 1
|-
|3||align=left| ||  ||  ||1 || 1
|-
!colspan=2| รวม || 1 || 1 || 1 || 3
|}
===ตารางผู้ได้รับเหรียญรางวัล===
{|
|-
|ชาย
|ชนินทร์ แซ่เอียะพีระพัฒน์ โน้ตชัยยาสุริยา สิงห์มุ้ยเชาว์วัฒน์ วีระชาติอดิศร พรหมรักษ์สารัช อยู่เย็นฐิติพันธ์ พ่วงจันทร์อาทิตย์ ดาวสว่างภิญโญ อินพินิจนูรูล ศรียานเก็มนฤบดินทร์ วีรวัฒโนดมปกรณ์ เปรมภักดิ์ธนบูรณ์ เกษารัตน์ชนาธิป สรงกระสินธ์ทริสตอง โดสมพร ยศเจนรบ สำเภาดีชนานันท์ ป้อมบุปผาศิวกร จักขุประสาทรุ่งรัฐ ภูมิจันทึก
|Kyaw Zin PhyoSithu AungHlaing Bo BoAung Show Thar MaungNay Lin TunKaung Sat NaingAung Kyaw NaingKyaw Zin LwinKo Ko HeinPhyo Ko Ko TheinHein Thiha ZawZon Moe AungChit Su MoeShine ThuraYe Ko OoThiha ZawYe Win AungThein Naing OoWin Zin OoAung Wai Phyo
|Phạm Văn TiếnNguyễn Hữu Dũngฝั่ม หม่าญ หุ่งNguyễn Minh TùngNguyễn Công PhượngĐỗ Duy MạnhVũ Ngọc ThịnhHuỳnh Tấn TàiNguyễn Huy HùngQuế Ngọc HảiLê Thanh BìnhMạc Hồng QuânHồ Ngọc ThắngNguyễn Văn ToànTrần Phi SơnNguyễn Thanh HiềnPhạm Đức HuyVõ Huy ToànBùi Tiến DũngPhí Minh Long
|}
==ตารางการแข่งขัน==
==สนามแข่งขัน==
สนามฟุตบอลสามสนามที่จะใช้เป็นแมตช์เจ้าภาพการแข่งขันฟุตบอล:
==การจับสลากแบ่งสาย==
การจับสลากแบ่งสายมีขึ้นเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2558.
==รายชื่อผู้เล่น==
==ทีมชาย==
===รอบแบ่งกลุ่ม===
====กลุ่ม เอ====
----
----
----
----
----
----
----
----
----
====กลุ่ม บี====
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----
===รอบแพ้คัดออก===
====รอบรองชนะเลิศ====
====รอบชิงเหรียญทองแดง====
====รอบชิงเหรียญทอง====
==ตารางหลังจบการแข่งขัน==
===อันดับดาวซัลโว===
5 ประตู
ชนานันท์ ป้อมบุปผา
Sithu Aung
Võ Huy Toàn
4 ประตู
Evan Dimas
Mạc Hồng Quân
3 ประตู
รุ่งรัฐ ภูมิจันทึก
ฐิติพันธ์ พ่วงจันทร์
Chan Vathanaka
Keo Sokpheng
Muchlis Hadi
Nay Lin Tun
Nguyễn Công Phượng
2 ประตู
เจนรบ สำเภาดี
นฤบดินทร์ วีรวัฒโนดม
นูรูล ศรียานเก็ม
ทริสตอง โด
Prak Mony Udom
Tristan Alif Naufal
Phoutthasay Khochalern
Soukchinda Natphasouk
Syahrul Azwari Ibrahim
Kyaw Zin Lwin
Shine Thura
Faris Ramli
Lê Thanh Bình
Quế Ngọc Hải
Trần Phi Sơn
1 ประตู
ชนาธิป สรงกระสินธ์
ธนบูรณ์ เกษารัตน์
ปกรณ์ เปรมภักดิ์
ภิญโญ อินพินิจ
สารัช อยู่เย็น
Azwan Ali Rahman
Faiq Jefri Bolkiah
Abduh Lestaluhu
Wawan Febrianto
Bounthavy Sipasong
Khonesavanh Sihavong
Adam Nor Azlin
D. Saarvindran
Muhammad Syafiq Ahmad
Nurridzuan Abu Hassan
Saiful Ridzuwan Selamat
Kaung Sat Naing
Thiha Zaw
Ye Ko Oo
Ye Win Aung
Paolo Salenga
Shirmar Felongco
Safirul Sulaiman
Sahil Suhaimi
Sheikh Abdul Hadi
Frangcyatma Alves
Henrique Cruz
Jairo Neto
Paulo Helber
Nguyễn Thanh Hiền
Nguyễn Văn Toàn
Phạm Đức Huy
ฝั่ม หม่าญ หุ่ง
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
2015
ซีเกมส์ 2015
การแข่งขันฟุตบอลนานาชาติที่ประเทศสิงคโปร์เป็นเจ้าภาพ