รายชื่อแหล่งมรดกโลกในเอเชียใต้

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนสถานที่สำคัญใน 6 ประเทศในภูมิภาคเอเชียใต้ เป็นแหล่งมรดกโลกจำนวนมาก
หมายเหตุ –  ตัวเลขหน้าข้อความหมายถึง ปี พ.ศ./ค.ศ. ที่สถานที่นั้น ๆ ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
==สถิติ==
ทั้งนี้ ประเทศมัลดีฟส์และภูฏานยังไม่มีแหล่งมรดกโลก
==  ==

2522/1979 – หุบเขากาฐมาณฑุ
2522/1979 – อุทยานแห่งชาติสครมาถา
2527/1984 – อุทยานแห่งชาติจิตวัน
2540/1997 – ลุมพินี ที่ประสูติพระพุทธเจ้า
==  ==
2528/1985 – นครมัสยิดประวัติศาสตร์แห่งพาเครหาฏ
2528/1985 – ซากวิหารพุทธที่ปาหาฑปุระ
2540/1997 – สุนทรพน
==  ==

2523/1980 – ซากโบราณคดีที่โมเฮนโจ-ดาโร
2523/1980 – ซากพุทธสถานแห่งตัขต์ภาอีและซากนครใกล้เคียงที่ซาห์รีบาห์ลอล
2523/1980 – ตักศิลา
2524/1981 – ป้อมและสวนชาลามาร์ในลาฮอร์
2524/1981 – โบราณสถานที่มกลี ฐัฏฏา
2540/1997 – ป้อมโรห์ตาส
==  ==

2525/1982 – นครโบราณโปโลนนรุวะ
2525/1982 – นครโบราณสีคิริยะ
2525/1982 – นครศักดิ์สิทธิ์อนุราธปุระ
2531/1988 – เมืองเก่ากอลล์และป้อมปราการ
2531/1988 – นครศักดิ์สิทธิ์กัณฏิ
2531/1988 – เขตสงวนป่าสิงหราชะ
2534/1991 – วัดทองแห่งดัมบุลลา
2553/2010 – ที่สูงตอนกลางของศรีลังกา
==  ==

2545/2002 – หอกระจายเสียงและซากโบราณคดีแห่งญาม
2546/2003 – ภูมิทัศน์วัฒนธรรมและซากโบราณสถานแห่งหุบเขาบามียาน
==  ==




2526/1983 – ป้อมอัครา
2526/1983 – ถ้ำอชันตา
2526/1983 – ถ้ำเอลโลรา
2526/1983 – ทัชมาฮาล
2527/1984 – กลุ่มโบราณสถานแห่งมหาพลิปุรัม
2527/1984 – เทวสถานพระอาทิตย์ โกณารัก
2528/1985 – อุทยานแห่งชาติกาซีรังคา
2528/1985 – อุทยานแห่งชาติเกวลาเทวะ
2528/1985 – เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่ามานสะ
2529/1986 – โบสถ์และคอนแวนต์แห่งกัว
2529/1986 – ฟเตหปุระสีกรี
2529/1986 – กลุ่มโบราณสถานแห่งหัมปี
2529/1986 – กลุ่มโบราณสถานแห่งขชุราโห
2530/1987 – ถ้ำเอลิฟันตา
2530/1987 – หมู่มหาเทวสถานโจฬะที่มีชีวิต
2530/1987 – กลุ่มโบราณสถานแห่งปัฏฏทกัล
2530/1987 – อุทยานแห่งชาติสุนทรพน
2531/1988 – อุทยานแห่งชาตินันทาเทวีและหุบเขาดอกไม้
2532/1989 – พุทธสถานที่สาญจี
2536/1993 – หลุมฝังพระบรมศพของจักรพรรดิหุมายูง เดลี
2536/1993 – กุตุบมีนาร์และโบราณสถาน เดลี
2542/1999 – ทางรถไฟสายภูเขาแห่งอินเดีย
2545/2002 – กลุ่มวัดมหาโพธิที่พุทธคยา
2546/2003 – เพิงหินภีมเพฏกา
2547/2004 – อุทยานโบราณคดีจัมปาเนร์-ปาวาครห์
2547/2004 – สถานีปลายทางฉัตรปติศิวาจี (สถานีปลายทางวิกตอเรียเดิม)
2550/2007 – ป้อมแดง
2553/2010 – ชันตรมันตระ ชัยปุระ
2555/2012 – เทือกเขาฆาฏตะวันตก
2556/2013 – ป้อมเนินแห่งราชสถาน
2557/2014 – อุทยานแห่งชาติหิมาลัยใหญ่
2557/2014 – รานีกีวาว (บ่อน้ำขั้นบันไดของพระราชินี) ที่ปาฏัณ คุชราต
2559/2016 – แหล่งโบราณคดีนาลันทามหาวิหาร (มหาวิทยาลัยนาลันทา) ที่นาลันทา พิหาร
2559/2016 – อุทยานแห่งชาติคังเชนเซิงงา
2559/2016 – งานสถาปัตยกรรมของเลอกอร์บูซีเย คุณูปการอันโดดเด่นต่อขบวนการสมัยใหม่ (ร่วมกับญี่ปุ่น เบลเยียม ฝรั่งเศส เยอรมนี สวิตเซอร์แลนด์ และอาร์เจนตินา) (สถานที่ที่ขึ้นทะเบียนได้แก่ อาคารสภาจัณฑีครห์)
2560/2017 – นครประวัติศาสตร์อัห์มดาบาด
2561/2018 – กลุ่มอาคารกอทิกวิกตอเรียและอลังการศิลป์แห่งมุมไบ
2562/2019 – เมืองชัยปุระ ราชสถาน
2564/2021 – กากติยารุทเรศวรมนเทียร (รามัปปามนเทียร) เตลังคานา
2564/2021 – โธฬาวีรา นครอารยธรรมฮารัปปา
2566/2023 – ศานตินิเกตัน
2566/2023 – กลุ่มสิ่งก่อสร้างศักดิ์สิทธิ์ของชาวโหยสฬะ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น==
Nepal - UNESCO World Heritage Centre
Bangladesh - UNESCO World Heritage Centre
Pakistan - UNESCO World Heritage Centre
Sri Lanka - UNESCO World Heritage Centre
Afghanistan - UNESCO World Heritage Centre
India - UNESCO World Heritage Centre
เอเชียใต้
เอเชียใต้