pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เหตุโจมตีการสวนสนามทางทหารที่แอฮ์วอซ พ.ศ. 2561

เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2561 เกิดเหตุการโจมตีการสวนสนามของทหาร จัดที่เมืองแอฮ์วอซตั้งอยู่ที่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศอิหร่าน เป็นการเคลื่อนไหวของกลุ่มปฏิรูปชาวเปอร์เซียนสำหรับปลดปล่อยประจำเมืองแอฮ์วอซ และรัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์ ได้อ้างว่าเป็นผู้ร่วมกันก่อเหตุโจมตีนี้ขึ้นมา ซึ่งการโจมตีครั้งนี้ถือว่าเป็นการก่อการร้ายที่มีจำนวนผู้เสียชีวิตมากที่สุดในประเทศอิหร่าน นับแต่การระเบิดพลีชีพในชอแบฮอร์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2553
== นาทีโจมตี ==
การเดินสวนสนามที่เป็นวัฒนธรรมที่สืบทอดกันมาหลายยุค โดยมีชื่อเรียกทั่วไปว่า "สัปดาห์แห่งกองทัพอันศักดิ์สิทธิ์" โดยเริ่มขึ้นในช่วงสงครามอิรัก-อิหร่าน ในปี พ.ศ. 2523 รวมถึงมีกองกำลังปฏิวัติอย่างเคริก์. เยรูซาเล็ม และบอเลวาร์ด ในเมืองแอฮ์วอซเข้าร่วมด้วย
เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2561 เวลา 9.00 นาฬิกา ตามเวลาท้องถิ่น มือปืนสังหารสี่คนได้ปลอมตัวสวมเครื่องแบบทหารของกองกำลังปฏิวัติอิสลามและบาสิจิ (อาสาสมัคร) ต่อมา มือปืนสังหารก็กราดยิงผู้ที่เข้าชม และประชาชนอยู่ในละแวกสวนสาธารณะ ซึ่งรวมเวลาก่อเหตุแล้วประมาณสิบนาที
== ผลสืบเนื่อง ==
ผู้นำสูงสุดอิหร่าน อะลี คอเมเนอี ได้เขียนกล่าวกับเหตุการณ์ในเว็บไซต์ของเขาว่า: "เหตุการณ์ในครั้งนี้ถือเป็นแผนของประเทศสหรัฐอเมริกาที่กำลังเชิดหุ่นภูมิภาคแถวนั้น ให้ทลายความมั่นคงของประเทศที่คุณอาศัยหลับนอน" เขาได้สั่งการให้กองกำลังตามคนกระทำมารับผิดชอบตามความยุติธรรม กระทรวงต่างประเทศอิหร่านได้ขอร้องรัฐบาลเนเธอร์แลนด์, สหราชอาณาจักร และเดนมาร์ก ประณามต่อการโจมตีครั้งนี่และขอให้ส่งตังผู้ร้ายที่มีส่วนเกี่ยวข้องมาดำเนินคดีทีประเทศอย่างเร่งด่วน เมื่อวันที่ 23 กันยายน กระทรวงต่างประเทศได้ร่วมหารือกับคนของสหรัฐอาหรับอามิเรตต์ในเรื่องนี้
เจ้าชายไซรัส เรซา ปาห์ลาวี อดีตมกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน ได้แสดงความเสียใจต่อผู้เสียชีวิตในการโจมตีครั้งนี้
== อ้างอิง ==
การก่อการร้ายในประเทศอิหร่าน
การก่อการร้ายใน พ.ศ. 2561
เทวราช

ในคติพหุเทวนิยม เทวราช (เทวราช) หมายถึง เทวดาผู้พระราชา หรือพระราชาแห่งเทวดา
== รายนามเทวราชในศาสนาต่าง ๆ ==
{|class="wikitable" style="text-align:center"
|-
| ศาสนา || พระนาม
|-
| ศาสนาพราหมณ์ || พระอินทร์
|-
| ศาสนาอียิปต์โบราณ || รา, อามุน
|-
| ศาสนานอร์สโบราณ || โอดิน
|-
| ศาสนากรีกโบราณ || ซูส
|-
| ศาสนาโรมันโบราณ || จูปิเตอร์
|-
| ศาสนาชาวบ้านจีน  || เง็กเซียนฮ่องเต้
|-
| ศาสนาชินโต  || อามาเตราซุ
|}
== อ้างอิง ==
เมธา บุนนาค

เมธา บุนนาค (ชื่อเล่น เล็ก) (เกิด 28 ตุลาคม พ.ศ. 2493) เป็นสถาปนิกชาวไทย อาจารย์พิเศษในหลายมหาวิทยาลัย เมธามีชื่อเสียงจากการออกในแนวทางร่วมสมัย ซึ่งผสมผสานแนวอนุรักษ์และสิ่งแวดล้อมของท้องถิ่น งานของเขาส่วนใหญ่เป็นงานแนวออกแบบรีสอร์ท โรงแรม เน้นใช้องค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมให้เกิดมิติของพื้นที่ การรับรู้ทางสถาปัตยกรรมที่น่าสนใจ เกิดความรู้สึกภาคภูมิใจ ความแปลกใจ ความลึกลับ และความเข้มข้นทางศิลปกรรม ซึ่งเขายังได้นำองค์ประกอบทางธรรมชาติเข้ามาสนับสนุนในงานสถาปัตยกรรม เช่น ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดวงดาว ลม หรือเส้นขอบฟ้า ให้เข้ากับงานสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ได้อย่างลงตัว
ผลงานที่ได้รับการยกย่องให้เป็นงานระดับมาสเตอร์พีซ เช่น โรงแรมเดอะบาราย อำเภอหัวหิน (The Barai) ที่มีชื่อเสียงจากการใช้ออกแบบให้อิงรูปแบบขอมโบราณ มีคอร์ทสีแดงสะท้อนน้ำ นอกจากนี้เขายังมีผลงานอื่นๆ อีกมากมายไม่ว่าจะเป็น โรงแรมภูแลริตซ์-คาร์ลทัน (Phulay Bay Ritz-Carlton) จังหวัดกระบี่ โรงแรมเดอะโฟว์ซีซัน จังหวัดเชียงใหม่ โรงแรม Novotel Bukittinggi เกาะสุมาตราตะวันตก เป็นต้น
เขาได้รับรางวัลทางสถาปัตยกรรมมากมายทั้งจากไทยและต่างประเทศอาทิ รางวัลการออกแบบโรงแรมยอดเยี่ยมจาก The Indonesian Institute of Architects ในปี 2554 รางวัลการออกแบบสถาปัตยกรรมดีเด่น (ระดับเหรียญทอง) จากสมาคม Spectrum Foundation ประเทศอินเดีย รางวัลสถาปนิกดีเด่นด้านวิชาชีพจากสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ รางวัลการออกแบบยอดเยี่ยม จากสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ และในปี พ.ศ. 2555 เขาได้รับการยกย่องให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (สถาปัตยกรรม)
== ประวัติ ==
เมธา บุนนาค เกิดเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2493 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรคนที่สองของ นพ.มณเฑียร บุนนาค จบการปริญญาตรีในสาขาสถาปัตยกรรมจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร (ในปี พ.ศ. 2511 - 2516) จากนั้นได้ไปศึกษาต่อระดับปริญญาโทในสาขาความคิดทางสถาปัตยกรรม (Architectural Ideology) ที่มหาวิทยาลัยแมนิโทบา ประเทศแคนาดา (ในปี พ.ศ. 2517 - 2519) และได้ไปต่อด้านการอนุรักษ์เมือง (Urban Conservation) ที่บัณฑิตวิทยาลัยการออกแบบ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ประเทศสหรัฐอเมริกา (ปี พ.ศ. 2525 - 2527)
== ผลงาน ==
Four Seasons Resort, Chiengmai, Thailand
The Barai, Hua Hin, Thailand 
Phulay Bay, a Ritz-Carlton Reserve, Krabi, Thailand
The Oberoi, Mauritius
Sofitel SO Mauritius
Maia Luxury Resort & Spa, Mahe, Seychelles
Conrad Maldives Rangali Island
Pangkor Laut Resort, Lumut, Malaysia
Four Seasons Resort, Langkawi, Malaysia 
Trident Gurgaon, India
The Roseate, Dusit Devarana New Delhi, India
Cape Weligama, Sri Lanka
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
ศิลปินแห่งชาติสาขาทัศนศิลป์
สกุลบุนนาค
สถาปนิกชาวไทย
บุคคลจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยแมนิโทบา
บุคคลจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
บุคคลจากบัณฑิตวิทยาลัยการออกแบบ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
นักธุรกิจชาวไทย
กี ขนิษฐานันท์

กี ขนิษฐานันท์ เป็นสถาปนิก ภูมิสถาปนิกชาวไทย อดีตอาจารย์ประจำภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยปัจจุบันดำรงตำแหน่งอาจารย์ผู้ทรงคุณวุฒิ และอาจารย์พิเศษ
อาจารย์กี จบการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาสถาปัตยกรรมจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และได้ไปศึกษาต่อระดับปริญญาโทในสาขาสถาปัตยกรรมจากมหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ เออร์แบนา-แชมเปญจน์
อาจารย์กี มีผลงานการออกแบบอาคารหลายแห่งในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยอาทิ เช่น อาคารจามจุรี 3 อาคารจามจุรี 4 ศูนย์อบรมและสัมมนา สถาบันวิจัยทรัพยากรทางน้ำ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อำเภอเกาะสีชัง จังหวัดชลบุรี พระมหาเจดีย์มหารัชมงคล วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ งานออกแบบภูมิทัศน์โดยรอบพระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระปิยมหาราชและสมเด็จพระมหาธีรราชเจ้า งานออกแบบภูมิทัศน์โดยรอบอาคารศาลฎีกาหลังใหม่ เป็นต้น นอกจากนี้เขายังเป็นผู้แต่งหนังสือด้านงานภูมิสถาปัตยกรรมที่สำคัญให้กับทางคณะหลายเล่ม ทั้ง มรดกกี เกร็ดความรู้ทางด้านงานก่อสร้างภูมิสถาปปัตยกรรม โดยหนังสือส่วนใหญ่มักเกี่ยวข้องกับการก่อสร้างในงานภูมิสถาปัตยกรรม
==ผลงานออกแบบ==
อาคารจามจุรี 3
อาคารจามจุรี 4
อาคารหอพักศูนย์อบรมและสัมมนา สถาบันวิจัยทรัพยากรทางน้ำ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อำเภอเกาะสีชัง
พระมหาเจดีย์มหารัชมงคล วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ
งานออกแบบภูมิทัศน์โดยรอบพระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระปิยมหาราชและสมเด็จพระมหาธีรราชเจ้า จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
งานออกแบบภูมิทัศน์โดยรอบอาคารศาลฎีกาหลังใหม่
==อ้างอิง==
ภูมิสถาปนิก
สถาปนิกชาวไทย
อาจารย์คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
บุคคลจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยอิลลินอย เออร์แบนา-แชมเปญจน์
วันเกิดของนาย วันตายของฉัน

Happy Birthday วันเกิดของนาย วันตายของฉัน เป็นละครชุด (ซีรีส์) ประเภทแฟนตาซี - ดราม่า ผลิตโดยจีเอ็มเอ็มทีวี ร่วมกับ บริษัท นักเล่าเรื่อง จำกัด กำกับการแสดงโดย ขนิษฐา ขวัญอยู่ ออกอากาศทางจีเอ็มเอ็ม 25 ทุกวันอาทิตย์ เวลา 20.30 น. และออกอากาศย้อนหลังทางไลน์ทีวี เวลา 22.30 น. เริ่มตอนแรกวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2561
== เรื่องย่อ ==
ตลอดทั้งชีวิต 16 ปีของ ต้นไม้ (ปุริม รัตนเรืองวัฒนา) เขาคือเด็กที่ไม่เคยมีวันเกิดเป็นของตัวเองแม้แต่ครั้งเดียว เพราะวันเกิดของต้นไม้ คือ "วันตาย" ของ ธารน้ำ (ลภัสลัล จิรเวชสุนทรกุล) พี่สาวคนโต ถ้าต้นไม้เอ่ยถึงเรื่องวันเกิด พ่อเชษฐ์ (สันติสุข พรหมศิริ) และ แม่อร (สรวงสุดา ลาวัณย์ประเสริฐ) จะโกรธต้นไม้มากถึงมากที่สุด แต่แล้วในขวบปีที่ 17 ต้นไม้ก็ได้รับของขวัญวันเกิดชิ้นแรกจากพ่อและแม่ นั่นคือ “ห้องนอนเก่าของธารน้ำ“ และเมื่อต้นไม้เริ่มเข้าไปปรับปรุงและอาศัยอยู่ เขาก็ได้พบกับวิญญาณของธารน้ำที่ยังคงวนเวียนและยึดติดอยู่ ณ ที่แห่งนั้น และเขา ก็เป็นคน ๆ เดียวที่สามารถสื่อสารกับธารน้ำได้
ธารน้ำไม่สามารถไปเกิดใหม่ได้เพราะยังมีบ่วงในจิตใจที่แก้ยังไงก็แก้ไม่ออก ทั้งเรื่องที่เธอทำยังไงก็ไปเกิดใหม่ไม่ได้ และทำยังไงก็ไม่สามารถจำสาเหตุและเหตุการณ์ที่ทำให้เธอตัดสินใจฆ่าตัวตายได้ ธารน้ำจึงใช้โอกาสนี้ขอความช่วยเหลือจากต้นไม้ให้ไปสืบเรื่องของ ที (พุฒิชัย เกษตรสิน) ดาราดาวรุ่งที่เป็นรักแรกและรักเดียวของธารน้ำ และนี่จึงเป็นจุดเริ่มต้นของภารกิจเชื่อมรอยร้าวของครอบครัวที่เคยแตกสลายให้ผสานกลับมาเป็นดังเดิม ด้วยพลังแห่งความรักที่เขามีเพียงคนเดียว
== นักแสดง ==
===นักแสดงนำ===
พุฒิชัย เกษตรสิน (ปัจจุบัน) / พรพิพัฒน์ พัฒนเศรษฐานนท์ (วัยรุ่น) รับบท ธีรพล รอดประเสริฐ / ที
ลภัสลัล จิรเวชสุนทรกุล รับบท ธารน้ำ ขวัญอยู่
ปุริม รัตนเรืองวัฒนา รับบท รชต ขวัญอยู่ (ต้นไม้)
พลอยชมพู ศุภทรัพย์ รับบท น้อยหน่า
สันติสุข พรหมศิริ รับบท เชษฐ์ ขวัญอยู่
สรวงสุดา ลาวัณย์ประเสริฐ รับบท อร ขวัญอยู่
สรพงศ์ ชาตรี รับบท ลุงต่าย
กัลยา เลิศเกษมทรัพย์ รับบท วรรณ
กิตติพัทธ์ ชลารักษ์ รับบท ลูกกอล์ฟ
ดารณีนุช ปสุตนาวิน รับบท แม่ผึ้ง
เฟี้ยว์ฟ้าว สุดสวิงริงโก้ รับบท ชมพู่
ธนบูลย์ วัลลภศิรินันท์ (ปัจจุบัน) / วชิรวิชญ์ เรืองวิวรรธน์ (วัยรุ่น) รับบท พนา
กร คุณาธิปอภิสิริ รับบท ท็อป
อลีสญาฌ์ ทอย รับบท เจน
ศุกล ศศิจุลกะ รับบท ปรัช
ทศพล ศิริวิวัฒน์ รับบท ต้น
อินทิรา ยืนยง รับบท ดิว
===นักแสดงรับเชิญ===
ณฉัตร จันทพันธ์ รับบท นิกกี้ พิธีกรรายการรถโรงเรียน
เลโอ โซสเซย์ รับบท เลโอ พิธีกรรายการรถโรงเรียน
พีรวัส แสงโพธิรัตน์ รับบท คริส
ปราชญา เรืองโรจน์ รับบท สิงโต
วัชระ สุขชุม รับบท เจนนี่
จิรกิตติ์ ถาวรวงศ์ รับบท ปืน
==รางวัลและการเข้าชิง==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เรื่องย่อ Happy Birthday วันเกิดของนาย วันตายของฉัน
ละครโทรทัศน์ของจีเอ็มเอ็มทีวี
ละครโทรทัศน์ไทย
ละครชุด
ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ไทย
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2561
รายการโทรทัศน์ช่องจีเอ็มเอ็ม 25
ฮัมเบิลบันเดิล

บริษัทฮัมเบิลบันเดิล (Humble Bundle, Inc.) เป็นหน้าร้านดิจิทัลสำหรับวิดีโอเกมซึ่งเติบโตขึ้นจากข้อเสนอเดิมของคอลเลกชันฮัมเบิลบันเดิล คอลเลกชันของเกมจะขายในราคาที่กำหนดโดยผู้ซื้อซื่งจะนำไปบริจาคให้องค์กรทางการกุศลต่าง ๆ และส่วนแบ่งที่เหลือระหว่างนักพัฒนาเกม ฮัมเบิลบันเดิลยังคงจัดจำหน่ายเกมชุดในเวลาจำกัด แต่ได้ขยายไปถึงหน้าร้านที่ใหญ่และต่อเนื่องมากขึ้น แนวคิดแรกของฮัมเบิลบันเดิลเริ่มดำเนินการโดย Wolfire Games ในปี 2010 แต่เป็นชุดที่สอง ฮัมเบิลบันเดิลถูกปั่นเพื่อจัดการโปรโมชัน, การชำระเงิน และ การจัดจำหน่ายเกมชุด ในเดือนตุลาคม 2017 บริษัทได้ถูกซื้อกิจการโดย Ziff Davis ผ่านทางบริษัทย่อยของ IGN Entertainment แม้ว่าจะยังคงดำเนินงานในฐานะบริษัทย่อยที่แยกต่างหาก
ฮัมเบิลบันเดิลให้การสนับสนุนองค์กรการกุศลหลายแห่ง ได้แก่ Action Against Hunger, Child's Play, Electronic Frontier Foundation,  water, กาชาดอเมริกัน, WaterAid และ มูลนิธิวิกิมีเดีย โดยเมื่อปลายเดือนตุลาคม 2014 นักพัฒนาซอฟต์แวร์ที่เข้าร่วมโครงการได้ทำรายได้มากกว่า 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และภายในเดือนกันยายนปี 2017 จำนวนเงินที่ได้รับจากกลุ่มการกุศลเพิ่มขึ้นเกิน 100 ล้านดอลลาร์ทั่ว 50 องค์กรการกุศลที่แตกต่างกัน ความสำเร็จของฮัมเบิลบันเดิลได้สร้างแรงบันดาลใจให้กับความพยายามที่คล้ายคลึงกันมากมายเพื่อเสนอรูปแบบ "จ่ายเท่าไรก็ได้ตามใจคุณ"
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2553
มูลนิธิการกุศล
บริษัทวิดีโอเกมของสหรัฐอเมริกา
ไท่เว่ย์

ไท่เว่ย์ หรือสำเนียงฮกเกี้ยนเรียก ไทอุย แปลตรงตัวว่า มหาเสนา (; Grand Commandant) เป็นตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดในจีนโบราณ, เวียดนาม, และคาบสมุทรเกาหลี เอกสารเก่าแก่ที่สุดที่ระบุถึงตำแหน่งนี้ คือ ลฺหวี่ชื่อชุนชิว (呂氏春秋) เขียนขึ้นในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล
ในราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (西漢朝) นับเป็นหนึ่งในขุนนางชั้นสูงสุดสามตำแหน่ง ซึ่งเรียกว่า "ซันกง" (三公; "สามพระยา")
==อ้างอิง==
การปกครองจักรวรรดิจีน
เป้า ซฺวิน

เป้าซฺวิน (, ถึงแก่กรรม 226) ชื่อรอง ชูเย่  ขุนนางในรัฐ วุยก๊ก ระหว่าง ยุคสามก๊ก ของจีน เป้าซฺวินได้รับการแต่งตั้งเป็นเสนาบดีโดย โจโฉ ในการยอมรับของบิดาของเขา เปาสิ้น ที่ถูกสังหารระหว่างต่อสู้กับ กบฏโพกผ้าเหลือง เป้าซฺวินเป็นที่รู้จักจากการเป็นเสนาบดีที่โผงผาง จักรพรรดิวุย โจผี ผิดหวังและพิโรธกับเป้าซฺวินสำหรับพฤติกรรมที่โผงผางของเขา พระองค์ลดยศของเขาหลายครั้งระหว่างรัชสมัยของพระองค์ ท้ายที่สุด พระองค์หมดความอดทนกับเป้าซฺวินและมีราชโองการให้ประหารชีวิตเขา
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ป)
== อ้างอิง ==
ขุนนางของวุยก๊ก
บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
รายชื่อเรือและเรือรบของกองทัพเรือญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง

รายชื่อเรือรบและเรือสงครามของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง
นั้นประกอบไปด้วย เรือบรรทุกเครื่องบิน เรือดำน้ำ เรือพิฆาต เรือประจัญบาน เรือลาดตระเวณ เรือบรรทุกน้ำมัน รวมถึงเรือเดินสมุทรอื่นๆของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นที่ใช้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและสงครามแปซิฟิก


{|class="wikitable" align="right" style="margin-left: 1em;" style="font-size: 100%;"
|-
| colspan="2" align="center" style="background:lightgrey; color:black" | กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
|-
| align=center rowspan=1 |
|align=center rowspan=1|จำนวน
|-
|เรือประจัญบาน
|12
|-
|เรือบรรทุกเครื่องบินขนาดหนัก
|11
|-
|เรือบรรทุกเครื่องบินหุ้มเกราะ
|1
|-
|เรือบรรทุกเครื่องบินขนาดเบา
|9
|-
|เรือบรรทุกเครื่องบินคุ้มกัน
|10
|-
|เรือลาดตระเวนหนัก
|18
|-
|เรือลาดตระเวนเบา
|26
|-
|เรือพิฆาต
|198
|-
|เรือพิฆาตคุ้มกัน
|178
|-
|เรือตอร์ปิโด
|12
|-
|เรือเร็วโจมตีปืน
|20
|-
|เรือสงครามทุ่นระเบิด
|68
|-
|เรือดำน้ำ
|256
|-
|เรือพี่เลี้ยงเรือดำน้ำ
|3
|}
==เรือบรรทุกเครื่องบิน==
===เรือบรรทุกเครื่องบินมาตรฐาน===
===เรือบรรทุกเครื่องบินเบา===
===เรือบรรทุกเครื่องบินคุ้มกัน===
===เรือส่งกำลังบำรุง===
==เรือรบหุ้มเกราะ==
===เรือลาดตระเวณประจันบาน===
===เรือประจัญบาน===
===เรือลาดตระเวนหนัก===
===เรือลาดตระเวนเบา===
==เรือพิฆาต==
===เรือพิฆาต===
===เรือตอร์ปิโด===
===เรือพิฆาตคุ้มกัน===
==เรือดำน้ำ==
==เรือพี่เลี้ยงเรือดำน้ำ==
==เรือเร็วโจมตีปืน==
==เรือสงครามทุ่นระเบิด==
==เรือส่งกำลังบำรุง==
===เรือขนส่งเสบียง===
===เรือซ่อมบำรุง===
==เรือสำรวจอุทกศาสตร์==
เรือรบญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
การสังหารหมู่ที่โรงเรียนมาร์จอรี

เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ที่โรงเรียนมัธยมมาร์จอรี สโตนแมน ดักลาส โรงเรียนในเมืองพาร์คแลนด์ รัฐฟลอริดา ได้เกิดเหตุสังหารหมู่ โดยมีผู้เสียชีวิตทั้งหมด 17 ราย นักเรียนเสียชีวิต 14 ราย บุคลากรเสียชีวิต 3 ราย ได้แก่ครูสอนภูมิศาสตร์ ผู้ช่วยโค้ชทีมฟุตบอล และ ผู้อำนวยการด้านการกีฬา
ในจำนวนนี้ เสียชีวิตที่โรงเรียน 12 ราย นอกโรงเรียน 3 ราย และ อีก 2 ราย เสียชีวิตที่โรงพยาบาล โดยในจำนวน 17 คนนี้เป็นนักศึกษาวิชาทหารรุ่นเยาว์ของกองทัพสหรัฐฯ จำนวน 3 ราย
ผู้ก่อเหตุได้แก่ นาย นิโคลัส ครูซ อายุ 19 ปี ศิษย์เก่าของโรงเรียนซึ่งถูกไล่ออกหลังจากทำผิดกฎโรงเรียน โดยเป็นเหตุกราดยิงในโรงเรียนครั้งที่ 18 ของปี พ.ศ. 2561เป็นเหตุการณ์กราดยิงที่รุนแรงที่สุด 10 อันดับแรกในรอบ 35 ปี โดยนับเป็นอันดับ 9 โดยดูจากจำนวนผู้เสียชีวิตรวมจำนวนผู้ก่อเหตุที่เสียชีวิต
เป็นเหตุการณ์ที่มีผู้เสียชีวิตจากเหตุกราดยิงในมหาวิทยาลัยและโรงเรียนเป็นอันดับที่สามนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2383 รองจาก การสังหารหมู่ที่มหาวิทยาลัยเวอร์จิเนียเทค  ซึ่งมีผู้เสียชีวิต 33 ราย เหตุยิงกันในโรงเรียนประถมแซนดีฮุก ในเมืองนิวทาวน์ ซึ่งเกิดในปี พ.ศ. 2555 มีผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์นั้น 28 ราย
ก่อนเกิดเหตุการณ์ นาย นิโคลัส ครูซ ได้โพสวิดิโอลงในเว็บไซด์ยูทิวบ์ ภายหลังจากที่ นาย เบน เบนไนท์ ได้เข้าไปรับชม เขาตัดสินใจแจ้งสำนักงานสอบสวนกลาง โดยสำนักงานสอบสวนกลางได้ตรวจสอบแต่ไม่สามารถระบุคนโพสต์ได้ นาย จิม การ์ด ครูประจำโรงเรียนกล่าวว่าทาง โรงเรียนเคยแจ้งเตือนครูให้ระมัดระวังถึงพฤติกรรมของนาย นิโคลัส ครูซ ด้านนักเรียนกล่าวว่าเคยมีผู้พบกระสุนปืนในกระเป๋าของผู้ก่อเหตุ และคาดว่านั้นคือสาเหตุที่โรงเรียนไล่เขาออก
เช้าวันเกิดเหตุที่โรงเรียนมัธยมมาร์จอรี สโตนแมน ดักลาส ทางโรงเรียนได้ทำการซ้อมหนีไฟโดยในช่วงบ่าย สัญญาณเตือนไฟไหม้ได้ดังขึ้นอีกครั้ง ส่งผลให้นักเรียนสับสนและคิดว่าไม่ได้มีเหตุร้ายแรง นักเรียนในโรงเรียนเข้าใจว่าเป็นเพียงการซ้อม อีกทั้งโรงเรียนได้ซ้อมรับมือเหตุการณ์กราดยิงในโรงเรียนไปเมื่อ 6 สัปดาห์ก่อน ภายหลังได้ยินเสียงปืนเด็กนักเรียนจึงได้ตระหนักว่าไม่ใช่การซ้อมโดยส่วนหนึ่งวิ่งไปที่ถนนหน้าโรงเรียน และบางส่วนเลือกที่จะหาที่กำบัง โดยนาย นิโคลัส ครูซ ใช้อาวุธปืน AR-15 Rifle ในการสังหารครั้งนี้
ภายหลังเหตุการณ์นี้มีการพยายามรณรงค์เรื่องกฎหมายอาวุธปืนในสหรัฐอเมริกา ได้มีการยกย่องและให้เหรียญกล้าหาญแก่ นักศึกษาวิชาทหารรุ่นเยาว์ของกองทัพสหรัฐฯ จำนวน 3 ราย ได้แก่ Martin Duque Alaina Petty และ Peter Wang โดย Peter Wang เป็นชาวจีนคนเดียวที่เสียชีวิตในเหตุการณ์นี้
จากการสอบสวน นาย นิโคลัส ครูซ แม่บุญธรรมของเขาเสียชีวิตเมื่อปี เดือน พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ส่วนพ่อเสียชีวิตตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547เขาได้ย้ายมาอยู่กับพ่อแม่ของเพื่อนร่วมโรงเรียนตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2560
ต่อมาวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 มีเหตุการณ์กราดยิงที่โรงเรียนมัธยม ซานตาเฟ่ รัฐเท็กซัส มีผู้เสียชีวิต 10 ราย
วันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2561 มีเหตุการณ์กราดยิงในโบสถ์มีผู้เสียชีวิต 11 ราย รัฐเพนซิลเวเนีย และวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 มีเหตุการณ์กราดยิงที่เมืองทาวน์ซันโอคส์ รัฐแคลิฟอร์เนีย มีผู้เสียชีวิต 13 ราย
==อ้างอิง==
การสังหารหมู่ใน พ.ศ. 2561
จิงจฺวี่

จิงจฺวี่ (; "ละครเมืองหลวง") ไต้หวันเรียก กั๋วจฺวี่ (; "ละครของชาติ") เป็นงิ้วรูปแบบหนึ่งซึ่งประกอบด้วยดนตรี การขับร้อง การแสดง การเต้น และกายกรรม เกิดขึ้นเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 แล้วได้รับการพัฒนาและยอมรับนับถืออย่างเต็มที่เมื่อกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 งิ้วรูปแบบนี้เป็นที่นิยมอย่างยิ่งในราชสำนักของราชวงศ์ชิง และถือเป็นหนึ่งในสมบัติทางวัฒนธรรมของประเทศจีน คณะนักแสดงกลุ่มหลักตั้งสำนักอยู่ ณ เป่ย์จิงและเทียนจินในภาคเหนือ กับช่างไห่ในภาคใต้ ทั้งยังอนุรักษ์กันอยู่ในไต้หวัน และเผยแพร่ไปประเทศอื่น เช่น สหรัฐ และญี่ปุ่น
จิงจฺวี่ใช้นักแสดงหลักอยู่สี่ประเภท คือ พระเอก เรียกว่า เชิง (生), นางเอก เรียกว่า ต้าน (旦), บทชาย เรียกว่า จิ้ง (淨), และบทตลก เรียกว่า โฉ่ว (醜) ในการแสดงจะใช้เสื้อผ้าอาภรณ์อลังการและการแต่งหน้าฉูดฉาด นักแสดงอาศัยทักษะในการพูด ร้อง เต้น และต่อสู้ด้วยท่าทางที่เป็นสัญลักษณ์มากกว่าความสมจริง นักแสดงยังยึดถือธรรมเนียมทางรูปแบบหลากหลายธรรมเนียมซึ่งช่วยให้ผู้ชมเข้าถึงเนื้อเรื่องที่แสดง การเคลื่อนไหวแต่ละอย่างจะต้องลงกับดนตรีและจังหวะเพื่อสื่อความหมาย ท่วงทำนองที่ใช้แบ่งเป็นสองประเภท คือ ซีผี (西皮) และเอ้อร์หวง (二黄) ซึ่งมีหลากรูปแบบ เช่น เพลงร้องเดี่ยว ทำนองที่ตายตัว และเสียงเครื่องกระทบ ส่วนบทละครนั้นมีกว่า 1,400 เรื่อง ซึ่งมักอิงประวัติศาสตร์ เทพปกรณัม และปัจจุบันก็ยึดโยงกับเรื่องราวในชีวิตสมัยใหม่มากขึ้น
ในการปฏิวัติวัฒนธรรมช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 จิงจฺวี่ถูกประณามว่า เป็นสิ่งตกค้างจากยุคเจ้าขุนมูลนาย และถูกแทนที่ด้วยการแสดงย่างป่านซี่ (樣板戲) ที่รัฐบาลปฏิวัติคิดขึ้นเพื่อโฆษณาชวนเชื่อและเผยแพร่ลัทธินิยมของตน หลังการปฏิวัติวัฒนธรรมสิ้นสุดลง การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวถูกยกเลิกเกือบทั้งสิ้น ปัจจุบัน มีความพยายามปฏิรูปจิงจฺวี่หลายประการเพราะคนดูลดลงเรื่อย ๆ เป็นต้นว่า พยายามเพิ่มคุณภาพในการแสดง ประยุกต์องค์ประกอบใหม่ ๆ รวมถึงเล่นเรื่องใหม่เรื่องเก่าคละกันบ้าง การปฏิรูปดังกล่าวประสบผลสำเร็จบ้างไม่สำเร็จบ้าง
==อ้างอิง==
จิงจฺวี่
มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของมนุษยชาติ
ไป๋ อฺวี้ถัง

ไป๋ อฺวี้ถัง  ฉายา หนูขนแพร (錦毛鼠) เป็นตัวละครในนวนิยายจีนสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 เรื่อง เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม โดยเป็นจอมยุทธ์เร่ (遊俠) ซึ่งมีชีวิตอยู่ในช่วงราชวงศ์ซ่ง และเป็นสมาชิกของกลุ่มห้าหนู (五鼠)
==ในนวนิยาย==
ไป๋ จิ่นถัง (白錦堂) พี่ชายของไป๋ อฺวี้ถัง เป็นผู้โอบอ้อมแต่เสียชีวิตก่อนวัยอันควร ไป๋ อฺวี้ถัง จึงท่องเที่ยวไปจนถึงเกาะสุญญตา (陷空島) และได้เป็นพี่น้องร่วมสาบานกับบุคคลสี่คน เรียงตามลำดับอายุคือ
หลู ฟาง (盧方) ฉายา "หนูทะลวงฟ้า" (鑽天鼠)
หาน จาง (韓彰) ฉายา "หนูดำดิน" (徹地鼠)
สฺหวี ชิ่ง (徐慶) ฉายา "หนูทลายผา" (穿山鼠)
เจี่ยง ผิง (徐慶) ฉายา "หนูตะลุยบาดาล" (翻江鼠)
ไป๋ อฺวี้ถัง ฉายา "หนูขนแพร"
ห้าคนเรียกตัวเองว่า "ห้าหนู" และยกให้หลู ฟาง เป็นพี่ใหญ่และหัวหน้ากลุ่ม ออกร่อนเร่ไปทั่วเพื่อกระทำกิจอันกล้าหาญ แต่เมื่อได้ทราบข่าวว่า จักรพรรดิซ่งเหรินจง (宋仁宗) ประทานสมญา "แมวหลวง" (御貓) ให้แก่จั่น เจา (展昭) ผู้มีฉายาว่า "จอมยุทธ์ใต้" (南俠) และตั้งจั่น เจา เป็นราชองครักษ์พกดาบขั้น 4 (御前四品帶刀護衛) ไป๋ อฺวี้ถัง ก็โกรธ เพราะเห็นว่า การตั้งแมวหลวงเป็นการหยามหน้าตนซึ่งเป็นหนู จึงบุกเข้าพระนครเปี้ยนเหลียง (汴梁) หรือปัจจุบัน คือ ไคเฟิง (開封) ไปสร้างความปั่นป่วนในที่ต่าง ๆ รวมถึงพระราชวัง, จวนเจ้าเมืองเปา เจิ่ง (包拯), และจวนราชครูผัง จี๋ (龐籍) เพื่อให้จั่น เจา ในฐานะราชองครักษ์ ออกติดตามจับกุมตน จะได้ประลองฝีมือกัน
ไป๋ อฺวี้ถัง ใช้กับดักจับตัวจั่น เจา ได้ แต่เจี่ยง ผิง หนูตะลุยบาดาล มาช่วยแก้ไขได้ทัน ไป๋ อฺวี้ถัง ยอมมอบตัวต่อทางการอย่างขัดมิได้ และจักรพรรดิซ่งเหรินจงประทานอภัยโทษให้แก่เขา ทั้งตั้งเขาไปช่วยเหลือหยาน ฉาซ่าน (顏查散) ในการปราบกบฏเซียงหยางหวัง (襄陽王)
ไป๋ อฺวี้ถัง บุกเข้าไปถึงตำหนักเซียงหยางหวัง ได้สังหารลูกน้องของเซียงหยางหวังดังรายนามต่อไปนี้
หลี่ จี๋ (李集) ฉายา "เสือหน้าเขียว" (青面虎)
สฺหวี ฉ่าง (徐敞) ฉายา "ผีห่าน้อย" (小瘟癀)
หลิง กวาง (靈光) ฉายา "ดาวตกไกลโพ้น" (過度流星)
จาง หฺวา (張華) ฉายา "ไท่ ซุ่ย ขี้โรค" (病太歲)
แต่ไป๋ อฺวี้ถัง ทะนงตนว่ากล้าแกร่งไม่มีใครเทียม ประมาทเลินเล่อจนติดกับดักและตายอยู่ในตำหนักนั้น นับเป็นจอมยุทธ์คนแรกที่เสียชีวิตในเรื่อง
==การประเมินค่า==
ปรัชญาเมธีหู ชื่อ (胡適) กล่าวชมว่า ไป๋ อฺวี้ถัง เป็นตัวละครที่มีชีวิตชีวาที่สุดในนวนิยาย ทั้งบุคลิกภาพหลายอย่างที่น่าตำหนิทำให้ไป๋ อฺวี้ถัง เป็นผู้อาจหาญอย่างเหลือเชื่อ และเหนือกว่าผู้กล้าที่ยึดถือคุณธรรมเต็มเปี่ยมเสียอีก
ส่วน Cao Zhengwen กล่าวว่า ตัวละครนี้พรรณนาได้เหมือนมีชีวิตจริง แสดงว่า ผู้แต่งสามารถบริหารจัดการบุคลิกภาพสองขั้วของตัวละครได้เก่งกาจนัก
==ในภาพยนตร์==
ในภาพยนตร์ นักแสดงชายกว่ายี่สิบคนเคยรับบทไป๋ อฺวี้ถัง คนที่มีชื่อเสียง ได้แก่ ฟู่ เชิง (傅聲), เฉียน เสี่ยวหาว (錢小豪), กู้ กวานจง (顾冠忠), ซุน ซิ่ง (孫興), เจียว เอินจฺวิ้น (焦恩俊), ถัง เหวินหลง (唐文龍), เฉิน ฮ่าวหมิน (陳浩民), และเฉิน เสี่ยว (陳曉)
ในภาพยนตร์ตลกเรื่อง เหลาฉู่อ้ายช่างเมา (老鼠愛上貓) เมื่อ ค.ศ. 2003 นักแสดงหญิงจาง ปั๋วจือ (張栢芝) รับบทเป็นไป๋ อฺวี้ถัง
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
เปาบุ้นจิ้น
เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม
มู่หลาน (แก้ความกำกวม)

มู่หลาน (木蘭) อาจหมายถึง
ฮวา มู่หลาน, นักรบหญิงชาวจีนในตำนานพื้นบ้าน ซึ่งกล่าวกันว่าออกรบแทนบิดา
มู่หลาน (ภาพยนตร์ ค.ศ. 1998)
มู่หลาน (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2563)
มู่หลาน (แฟรนไชส์)
เจ้าชายยูจีโน ดยุกแห่งเจนัว

เจ้าชายยูจีโน ดยุกแห่งเจนัว (Prince Eugenio, Duke of Genoa) ประสูติเมื่อวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 1906 ณ ตูริน อิตาลี เป็นพระโอรสพระองค์สุดท้องใน เจ้าชายโทมัส ดยุกแห่งเจนัว กับ  เจ้าหญิงอิซาเบลลาแห่งบาวาเรีย ทรงเป็นดยุกแห่งเจนัว พระองค์ที่ 5 และพระองค์สุดท้าย
== เสกสมรส ==
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ   เจ้าหญิงลูเซียแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง พระธิดาใน เจ้าชายเฟอร์ดินานด์ ปิอุส ดยุกแห่งคาลาเบรีย กับ เจ้าหญิงมาเรีย ลุจวิกา เทเรซาแห่งบาวาเรีย เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1938 ณ พระราชวังนึมเฟนบูร์ก มิวนิก เยอรมัน ซึ่งทั้ง 2 ทรงสืบเชื้อสายมาจาก พระเจ้าลุดวิจที่ 1 แห่งบาวาเรีย เหมือนกัน โดยพระชายารับพระราชทานพระอิสริยยศที่ ดัชเชสแห่งเจนัว ดัชเชสแห่งแอโคนา พระชายา มีพระธิดา 1 พระองค์คือ
เจ้าหญิงมาเรีย อิซาเบลลาแห่งซาวอย-เจนัว
โดยหลังจากที่ ราชอาณาจักรอิตาลี สิ้นสุดลง พระองค์และพระชายา พระธิดา เสด็จไปประทับยัง บราซิล โดยทรงงานในฟาร์มส่วนพระองค์ และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1996 สิริพระชันษา 90 ชันษา โดยถัดจากนั้นเพียง 5 ปี ในปี ค.ศ. 2001 พระชายา คือ  เจ้าหญิงลูเซียแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง ก็สิ้นพระชนม์ลงด้วยพระชันษา 93 ชันษา พระศพของทั้ง 2 ถูกฝัง ณ สุสานหลวงราชวงศ์ใกล้เมืองตูริน
เนื่องจากพระองค์มีพระธิดาเพียงพระองค์เดียว ไม่ทรงมีพระโอรสสืบพระอิสริยยศ บรรดาศักดิ์ดยุกแห่งเจนัว และ ดยุกแห่งแอนโคนา จึงสิ้นสุดที่พระองค์
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
*Knight of the Supreme Order of the Most Holy Annunciation
*Knight of the Order of Saints Maurice and Lazarus
Knight Grand Cross of Justice of the Sacred Military Constantinian Order of Saint George
Knight of Honor and Devotion of the Sovereign Military Hospitaller Order of Saint John of Jerusalem, of Rhodes and of Malta
Knight of the Order of Saint Hubert
== อ้างอิง ==
ราชวงศ์ซาวอย
ราชวงศ์อิตาลี
เจ้าชายอิตาลี
จนกว่าจะพบกัน

จนกว่าจะพบกัน (Lion) เป็นภาพยนตร์ชีวประวัติแนวชีวิตในปี ค.ศ. 2016 กำกับโดยการ์ท เดวิส (ผลงานกำกับเรื่องยาวเรื่องแรก) และเขียนบทโดย ลู้ก เดวีส์ จากหนังสือสารคดีเรื่อง A Long Way Home โดยซารู เบรียร์ลีย์ ภาพยนตร์แสดงโดย เดฟ พาเทล, ซันนี พาวาร์, รูนีย์ มารา, เดวิด เวนแฮม และนิโคล คิดแมน เล่าเรื่องจริงของเบรียร์ลีย์ หลังจากที่ 25 ปีหลังจากที่เขาพลัดพรากจากครอบครัว จนเขาได้ตามหาครอบครัว
ภาพยนตร์ฉายรอบปฐมทัศน์โลกที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโต เมื่อวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 2016 และฉายจำกัดโรงในสหรัฐเมื่อ 25 พฤศจิกายน 2016 โดยบริษัทเวยน์สไตน์ ก่อที่จะฉายรอบปกติวันที่ 6 มกราคม 2017 และฉายในออสเตรเลียเมื่อ 19 มกราคม 2017 และฉายในสหราชอาณาจักรเมื่อ 20 มกราคม 2017
จนกว่าจะพบกัน ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ครั้งที่ 89 จำนวน 6 สาขา รวมถึงในสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม และสาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม ภาพยนตร์ได้รับ 2 รางวัลจากเวทีรางวัลบาฟตา ในสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม (พาเทล) และบทดัดแปลงยอดเยี่ยม ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จด้านรายได้ โดยทำรายได้ 140 ล้านเหรียญสหรัฐทั่วโลก ถือเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ออสเตรเลียที่ทำได้รายได้สูงสุดตลอดกาล
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Sunstar Entertainment
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2559
ภาพยนตร์อังกฤษ
ภาพยนตร์ออสเตรเลีย
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในเมลเบิร์น
เจ้าหญิงลูเซียแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง

เจ้าหญิงลูเซียแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง หรือต่อมาเป็น เจ้าหญิงลูเซีย ดัชเชสแห่งเจนัวและดัชเชสแห่งแอโคนา พระชายา (Princess Lucia of Bourbon-Two Sicilies) ประสูติเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1908 ณ มิวนิก รัฐไบเอิร์น เป็นพระธิดาใน  เจ้าชายเฟอร์ดินานด์ ปิอุส ดยุกแห่งคาลาเบรีย กับ  เจ้าหญิงมาเรีย ลุจวิกา เทเรซาแห่งบาวาเรีย
== เสกสมรส ==
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายยูจีโน ดยุกแห่งเจนัว เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1938 ณ พระราชวังนึมเฟนบูร์ก มิวนิก เยอรมัน ซึ่งทั้ง 2 ทรงสืบเชื้อสายมาจาก พระเจ้าลุดวิจที่ 1 แห่งบาวาเรีย เหมือนกัน โดยพระองค์รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ ดัชเชสแห่งเจนัว ดัชเชสแห่งแอโคนา พระชายา มีพระธิดา 1 พระองค์คือ
เจ้าหญิงมาเรีย อิซาเบลลาแห่งซาวอย-เจนัว
โดยหลังจากที่ ราชอาณาจักรอิตาลี สิ้นสุดลง พระองค์และพระสวามี พระธิดา เสด็จไปประทับยัง บราซิล โดยพระสวามีทรงงานในฟาร์มส่วนพระองค์ ต่อมาพระสวามีสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1996 สิริพระชันษา 90 ชันษา โดยถัดจากนั้นเพียง 5 ปี ในปี ค.ศ. 2001 พระองค์ก็สิ้นพระชนม์ลงด้วยพระชันษา 93 ชันษา พระศพของทั้ง 2 ถูกฝัง ณ สุสานหลวงราชวงศ์ใกล้เมืองตูริน
== อ้างอิง ==
ราชวงศ์ซาวอย
ราชวงศ์อิตาลี
เจ้าหญิงอิตาลี
เจ้าหญิงซิซิลี
ม