pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วัดมนูหะ

วัดมนูหะ หรือ มะนูฮาพะย่า (မနူဟာဘုရား) เป็นวัดและโบราณสถานที่สร้างโดยพระเจ้ามนูหะ กษัตริย์มอญแห่งอาณาจักรสุธรรมวดี ขณะที่พระองค์ทรงถูกจองจำในเมืองพุกามในรัชสมัยพระเจ้าอโนรธามังช่อ ปัจจุบันตั้งอยู่ในเขตมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า
ตามประวัติได้เล่าว่าพระเจ้าอโนรธามังช่อ กษัตริย์พุกาม ได้ทรงทำสงครามกับอาณาจักรสุธรรมวดี เมืองหลวงของมอญและได้รับชัยชนะ จึงทรงกวาดต้อนกษัตริย์แห่งสุธรรมวดีคือพระเจ้ามนูหะมาจองจำในเมืองพุกาม โดยไม่ให้อิสระอะไรมากนัก ต่อมาพระองค์ได้ทรงมีพระบรมราชานุญาติให้พระเจ้ามนูหะสร้างวัดเพื่อเป็นสถานที่บำเพ็ญพระราชกุศล ซึ่งคือวัดมนูหะแห่งนี้ พระองค์จึงทรงระบายความคับแค้นพระทัยผ่านการสร้างวัดโดยทรงสร้างให้พระประธานปางขัดสมาธิในวิหารมีขนาดใหญ่จนพระอังสา (ไหล่) ของพระพุทธรูปชิดติดกับผนังทั้งสองข้างและมีลักษณะอึดอัด ชาวไทยจึงรู้จักกันในนาม พระอึดอัด นอกจากพระพุทธรูปปางสมาธิแล้วในอีกวิหารหนึ่งยังมีพระพุทธรูปปางไสยาสน์เสด็จดับขันธปรินิพพาน ซึ่งถูกสร้างในลักษณะที่ดูอึดอัดเช่นกัน โดยมีพุทธลักษณะทรงยิ้ม นักโบราณคดีบางกลุ่มตีความว่าพระเจ้ามนูหะทรงจะสื่อว่า ความตาย (พระนิพพาน) เท่านั้น จะช่วยให้เราหลุดพ้นได้
==คลังภาพ==
ไฟล์:Bagan 147.jpg|อาคารวัดมนูหะ
ไฟล์:Buddha Image inside Manuha Temple.jpeg|พระอึดอัดปางขัดสมาธิ
ไฟล์:Bagan 150.jpg|พระอึดอัดปางไสยาสน์
ไฟล์:Manuha-inscription.jpg|ศิลาจารึกพระเจ้ามนูหะ
== อ้างอิง ==
ภาคมัณฑะเลย์
โบราณสถานในประเทศพม่า
พุกาม
สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศพม่า
จังหวัดแชลอนากูรา

จังหวัดแชลอนากูรา (województwo zielonogórskie) เป็นหน่วยการปกครองท้องถิ่นของประเทศโปแลนด์ในช่วงปี ค.ศ. 1975–1998 จังหวัดได้รับการรวมเข้ากับจังหวัดลูบุช มีเมืองหลักคือแชลอนากูรา
==เมืองต่าง ๆ ==
จังหวัดแชลอนากูราประกอบด้วย 16 เมือง โดยรายชื่อเรียงตามจำนวนประชากร (ข้อมูลปี ค.ศ. 1998)
== ดูเพิ่ม ==
จังหวัดของประเทศโปแลนด์
แค็วม์
สลอบอดัน ปรินซีป

สลอบอดัน ปรินซีป (Слободан Принцип; Slobodan Princip; 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1914–พฤษภาคม ค.ศ. 1942) ชื่อเล่น เซโย (Сељо; Seljo) เป็นนักสู้ของพลพรรคยูโกสลาเวียและเสนาธิการของแคว้นปกครองตนเองซาราเยโวในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้รับบำเหน็จหลังมรณกรรมในฐานะวีรบุรุษแห่งยูโกสลาเวีย ทั้งนี้ เขาเป็นหลานชายของกัฟรีโล ปรินซีป
== ชีวิต ==
ปรินซีปเกิดที่ฮัดจีชี ใกล้เมืองซาราเยโว จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี (ปัจจุบันคือประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา) ในตระกูลชาวเซิร์บ บิดาของเขาชื่อโยแวน (โจโว) เป็นพี่ชายของกัฟรีโล ปรินซีป ผู้ลอบปลงพระชนม์อาร์ชดยุกฟรันซ์ แฟร์ดีนันด์แห่งออสเตรีย เขาเข้าร่วมสันนิบาตเยาวชนคอมมิวนิสต์ (SKOJ) ในช่วงชั้นปีของโรงเรียนเตรียมเข้ามหาวิทยาลัยในซาราเยโว
ต่อมา กองกำลังพลพรรคและเชทนิกส์ได้ถูกจับที่โรกาติกาเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1941 ระหว่างการล้อมโรกาติกา การโจมตีครั้งสุดท้ายของกองกำลังพลพรรคเอชคิวได้ดำเนินการภายใต้คำสั่งโดยตรงของเซโย ผู้เป็นสมาชิกพลพรรคเอชคิว รวมถึงการออกคำสั่งกองทหารโดยสลาวีซา วาจเนอร์ "ชีชา" เมื่อกองกำลังพลพรรคใช้ระเบิดขวดเพื่อโจมตีกองทหารรักษาการณ์ของเมือง เขาเป็นไข้รากสาดน้อยในระหว่างปฏิบัติการทรีโอ และเสียชีวิตที่เชปันโปเยในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1942 เขาถูกฝังที่สุสานวีรบุรุษแห่งชาติในเตรเบวิชใกล้ซาราเยโว
== สิ่งสืบทอด ==
เขาได้รับบำเหน็จหลังมรณกรรมในฐานะวีรบุรุษแห่งยูโกสลาเวียเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942 สโมสรวัฒนธรรมนักเรียนสรรเสริญ (AKUD) "สลอบอดัน ปรินซีป – เซโย" ได้รับการตั้งชื่อตามเขา รวมถึงโรงเรียนหลายแห่งในบอสเนียและเบลเกรดก็ได้รับการตั้งชื่อตามชื่อของเขาเช่นกัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2469
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2486
สมาชิกพลพรรคยูโกสลาเวีย
บุคคลจากซาราเยโว
แนวเอ-เอ

แนวอาร์ฮันเกลสค์-อัสตราฮัน, หรือแนวเอ-เอสำหรับย่อสั้นๆ เป็นเป้าหมายทางทหารในปฏิบัติการบาร์บารอสซา มันยังเป็นที่รู้จักกันคือ แนววอลกา-อัสตราฮัน เช่นเดียวกับ(ใช้นานๆครั้งมากขึ้น) แนววอลกา-อัสตราฮัน-อาร์ฮันเกลสค์ ได้ถูกกล่าวถึงเป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1940 ในคำสั่งฟือเรอร์ที่ 21 (ฟัลล์ บาร์บารอสซา) ซึ่งได้กำหนดเป้าหมายและเงื่อนไขของการรุกรานสหภาพโซเวียตของเยอรมัน ได้บรรยายถึงความสำเร็จของ"แนววอลกา-อัสตราฮันทั่วไป" ที่เป็นเป้าหมายทางทหารโดยรวม
==อ้างอิง==
แนวรบด้านตะวันออก (สงครามโลกครั้งที่สอง)
กองทัพนาซีเยอรมนี
ปยีนอู้ลวีน

ปยีนอู้ลวีน (ပြင်ဦးလွင်‌; ဝဵင်းပၢင်ႇဢူး) มีชื่อเดิมและชื่อที่เรียกในภาษาปากว่า เม-มโหย่ (မေမြို့) เป็นเมืองที่มีทัศนียภาพภูเขาในภาคมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า ตั้งอยู่ที่ระดับความสูง 1,070 เมตร (3,510 ฟุต) ในที่สูงชาน ห่างจากเมืองมัณฑะเลย์ไปทางทิศตะวันออกประมาณ  ในปี พ.ศ. 2557 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 255,000 คน
== อ้างอิง ==
เมืองในภาคมัณฑะเลย์
ก่อกะเระ

ก่อกะเระ (ကော့ကရိတ်; กะเหรี่ยงสะกอ: ဒူဖျၢ်ယၢ်ဝ့ၢ်ဖိ; กะเหรี่ยงโป: ဍုံကေါဝ်တြာ်) เป็นเมืองหนึ่งในรัฐกะเหรี่ยง ประเทศพม่า และเป็นเมืองหลักของจังหวัดก่อกะเระและอำเภอก่อกะเระ
==ภูมิอากาศ==
ก่อกะเระมีสภาพภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน (Am) โดยมีฤดูฝนหนักมากในช่วงกลางเมษายนถึงต้นพฤศจิกายน และฤดูแล้งในเดือนพฤศจิกายนถึงต้นเมษายน
== การเดินทาง ==
ก่อกะเระตั้งอยู่ในแนวระเบียงเศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตกที่เชื่อมระหว่างดานังที่ทะเลจีนใต้กับมอละมไยน์ โดยผ่านอำเภอแม่สอดกับเมียวดี
== อ้างอิง ==
เมืองในรัฐกะเหรี่ยง
การรุกชีนยาวินสโคเย (ค.ศ. 1942)

การรุกชีนยาวินสโคเย เป็นแผนปฏิบัติการโดยสหภาพโซเวียตในช่วงฤดูร้อน ปี ค.ศ. 1942 โดยมีเป้าหมายเพื่อบรรเทาวงล้อมเลนินกราด ซึ่งได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อช่วงฤดูร้อนที่แล้ว และสร้างแนวส่งกำลังบำรุงที่น่าเชื่อถือไปยังเลนินกราด ในช่วงเวลาเดียวกัน กองกำลังเยอรมันได้วางแผนในปฏิบัติการแสงเหนือ(Nordlicht) เพื่อเข้ายึดเมืองและเชื่อมต่อกับกองกำลังฟินแลนด์ เพื่อบรรลุในได้รับกำลังเสริมอย่างหนักที่เดินทางจากเซวัสโตปอล ซึ่งกองกำลังเยอรมันได้เข้ายึดครอง เมื่อเดือนกรกฏาคม ค.ศ. 1942 ทั้งสองฝ่ายต่างไม่รู้ถึงการเตรียมพร้อมของอีกฝ่าย และนี่ทำให้การสู้รบได้แผ่ขยายในลักษณะที่ไม่คาดคิดสำหรับทั้งสองฝ่าย
การรุกของโซเวียตได้เริ่มต้นขึ้นเป็นครั้งแรกในช่วงที่สอง แนวรบเลนินกราดได้เริ่มการรุก เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม และแนวรบวอลคอฟได้เปิดฉากการรุกหลัก เมื่อวันที 27 สิงหาคม จากวันที่ 28 สิงหาคม ฝ่ายเยอรมันได้เคลื่อนกำลังซึ่งได้สร้างการรุกของตนเองเพื่อสกัดกั้นการรุกของโซเวียต การโจมตีตอบโต้กลับของเยอรมันในช่วงแรกล้มเหลว แต่กองกำลังโซเวียตไม่สามารถบุกทะลวงได้เช่นกัน ภายหลังสิบวันที่กำลังคุมเชิงอยู่ จากที่ได้รับการเสริมกำลังทำให้เยอรมันเปิดฉากโจมตีตอบโต้กลับต่อกองกำลังโซเวียตเมื่อวันที่ 21 กันยายน ภายหลังห้าวันของการสู้รบอย่างหนัก กองกำลังเยอรมันได้เชื่อมต่อและตัดส่วนที่ยื่นออกที่เกิดจากการรุกของโซเวียต เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม แนวหน้าได้กลับมาสู่ตำแหน่งก่อนการสู้รบครั้งนี้ การสู้รบอย่างหนักยังคงต่อเนื่องจนกระทั่งวันที่ 15 ตุลาคม เป็นวงล้อมครั้งสุดท้ายของการต่อต้านของโซเวียตได้ถูกทำลายหรือหนีรอดไปได้
ในช่วงสิ้นสุดลง การรุกของโซเวียตล้มเหลว แต่ความสูญเสียอย่างหนักทำให้เยอรมันออกคำสั่งให้กองกำลังเพื่อเชิงป้องกัน ในเดือนพฤศจิกายน เยอรมันได้รับการเสริมกำลังและหน่วยอื่นๆได้ถูกถอนตัวออกจากกลุ่มกองทัพเหนือเพื่อรับมือกับการรุกครั้งสำคัญของโซเวียตที่สตาลินกราดและปฏิบัติการแสงเหนือได้ถูกยกเลิก
==อ้างอิง==
การรุก
ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
ค
ปีเตอร์ ธีโอ เคอร์ติส

ปีเตอร์ ธีโอ เคอร์ติส (Peter Theo Curtis) หรือที่เรียกว่า ธีโอ แพดโนส (Theo Padnos; เกิดปี ค.ศ. 1968 – ) เป็นนักข่าวชาวอเมริกันที่ได้รับการปล่อยตัวจากแนวร่วมอัลนุสเราะในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2014 หลังจากถูกจับเป็นตัวประกันเป็นเวลาเกือบสองปี เขาเป็นเพื่อนร่วมห้องขังของแมตต์ ชรีเยร์ ซึ่งเป็นช่างภาพสงครามชาวอเมริกัน ที่ได้หลบหนีหลังจากการถูกจองจำเจ็ดเดือน
== ชีวิตช่วงต้นและอาชีพ ==
ปีเตอร์ เธโอฟีลัส อีตัน แพดโนส เกิดที่แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย โดยเป็นบุตรของไมเคิล แพดโนส ซึ่งเป็นนักเขียนที่ตอนนี้อาศัยอยู่ในปารีส (จากนั้นเขาทำงานเป็นนักกฎหมาย) และแนนซี เคอร์ติส เขาได้รับวุฒิปริญญาตรีจากวิทยาลัยมิดเดิลบูรีในรัฐเวอร์มอนต์ และวุฒิปริญญาเอกสาขาวรรณคดีเปรียบเทียบจากมหาวิทยาลัยแมสซาชูเซตส์ที่อัมเฮิร์สต์ เขาสามารถพูดภาษาฝรั่งเศส, อาหรับ, เยอรมัน และรัสเซียได้อย่างคล่องแคล่ว
เขาย้ายไปเวอร์มอนต์และสอนงานประพันธ์ให้แก่นักโทษในเรือนจำท้องถิ่น หนังสือเล่มแรกของเขาชื่อมายไลฟ์แฮดสทูดอะโหลดกัน (My Life Had Stood a Loaded Gun) เป็นการเขียนเกี่ยวกับประสบการณ์ ในหนังสือเล่มนี้เขาแสดงความสนใจในการเขียนเกี่ยวกับเด็กหนุ่มที่ไม่เป็นมิตร จากนั้นเขาก็ย้ายไปที่ประเทศเยเมน ที่ซึ่งเขาเปลี่ยนชื่อตามกฎหมายเป็น ปีเตอร์ ธีโอ เคอร์ติส โดยเขายังคงทำการเขียนหนังสือต่อ แพดโนสเริ่มศึกษาศาสนาอิสลามในประเทศเยเมนที่ดาร์ อัลฮะดิธ ก่อนที่จะย้ายไปดามัสกัส ประเทศซีเรีย เพื่อลงทะเบียนเรียนในโรงเรียนศาสนาอิสลาม หนังสือเล่มที่สองของเขาชื่ออันเดอร์คัฟเวอร์มุสลิม ที่ซึ่งเขาเน้นหัวข้อลัทธิสุดโต่งในอิสลาม โดยได้รับการตีพิมพ์ในสหราชอาณาจักร หลังจากการตีพิมพ์และการเปลี่ยนชื่อ (เป็นปีเตอร์ ธีโอ เคอร์ติส) ทำให้การเดินทางของเขาในตะวันออกกลางง่ายขึ้น เนื่องจากเขาได้ประกาศความจงรักภักดีต่อศาสนาอิสลามในที่สาธารณะ หนังสือเล่มนี้จึงอาจตีความได้ว่าเป็นการละทิ้งความเชื่อ ในปี ค.ศ. 2012 เขากลายเป็นนักข่าวอิสระ เขาเขียนบทความเกี่ยวกับตะวันออกกลางสำหรับนิตยสาร เช่น นิวรีพับลิก, เดอะฮัฟฟิงตันโพสต์ และลอนดอนรีวิวออฟบุ๊กส์
จากนั้นเขาก็ย้ายไปที่อันทักยา ประเทศตุรกี ใกล้ชายแดนซีเรีย แม้ว่าเคอร์ติสจะอ้างในบทความของเขาในนิวยอร์กไทมส์ว่าเขาไปซีเรียเพื่อ "แวะเข้าหมู่บ้านและสัมภาษณ์ผู้คน ซึ่งบอกเล่าเรื่องราวของประเทศที่มีตัวตนมากมาย โดยรู้สึกคับอกคับใจพวกเขาทุกคน ซึ่งมีปัญหา และต้องการความช่วยเหลือ" แต่ต่อมาเขาได้เปลี่ยนเรื่องราวของเขาในสารคดีของเขาโดยสิ้นเชิง โดยอ้างว่าเขาอยู่ที่นั่นเพื่อ "ติดตามผู้ลี้ภัยบางคนที่กลับเข้าไปในซีเรีย และเขียนเกี่ยวกับสภาพที่เลวร้ายในค่าย" อย่างไรก็ตาม ในหนังสืออดีตเพื่อนร่วมห้องขังของเขา "เดอะดาวน์เพรเยอร์" แมตต์ ชรีเยร์ อ้างว่าเคอร์ติสบอกเขาว่าเขาอยู่ในซีเรียเพื่อเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับออสติน ไทซ์ ซึ่งเป็นนักข่าวชาวอเมริกันที่ถูกลักพาตัว และจัดเตรียมเอกสารเพื่อพิสูจน์ในรูปแบบของอีเมลที่เคอร์ติสเขียนถึงบรรณาธิการของไทซ์ ไม่นานก่อนที่เขาจะถูกลักพาตัวโดยขอให้เขา "รับหน้าที่" บทความ
== ดูเพิ่ม ==
เคนเนธ บิกลีย์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชาวอเมริกันที่ถูกจับเป็นตัวประกัน
ตัวประกันชาวต่างชาติในประเทศซีเรีย
นักข่าวชายชาวอเมริกัน
เรย์มอนด์ รามาซานี บายา

เรย์มอนด์ รามาซานี บายา (16 มิถุนายน ค.ศ. 1943 – 1 มกราคม ค.ศ. 2019) เป็นนักการเมืองคองโก และเป็นอดีตรัฐมนตรีต่างประเทศ ตั้งแต่วันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2004 จนถึงวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 ในสมัยรองประธานาธิบดี ยีน-ไพร์เร เบมมา
== ประวัติ ==
รามาซานี เป็นสมาชิกในระบอบโมบูตู เซเซ เซโก้ และเป็นที่นิยมเมื่อผงาดเป็นรัฐมนตรีข้อมูลข่าวสาร และเอกอัครราชฑูตประเทศฝรั่งเศส
== อ้างอิง ==
เฟอิส เอ็คทูห์

ไฟซาล มซซีห์ (25 มกราคม ค.ศ. 1986 – 1 มกราคม ค.ศ. 2019) รู้จักกันในชื่อ เฟอิส หรือ เฟอิส เอ็คทูห์ เป็นนักแร็ปเปอร์ชาวเนเธอร์แลนด์ เฟอิสเริ่มทำงานเป็นแรปเปอร์เมื่อปี ค.ศ. 2007 โดยแต่งเพลง "Klein, Klein Jongen"
เมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2019 เฟอิส ถูกยิงปืนเสียชีวิตในรอตเทอร์ดาม
== ผลงาน ==
Hard from the outside, broken from the inside (2014)
== อ้างอิง ==
พอล เนวิล (นักการเมือง)

พอล คริสโตเฟอร์ เนวิล (20 มีนาคม ค.ศ. 1940 – 1 มกราคม ค.ศ. 2019) เป็นนักการเมืองชาวออสเตรเลีย สังกัดพรรคเสรีนิยมแห่งออสเตรเลียและเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรออสเตรเลีย แห่งรัฐควีนส์แลนด์
เนวิล เสียชีวิตที่โรงพยาบาลบุนดาเบิร์ก เมื่อต้นชั่วโมงของวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2019ด้วยโรคหัวใจ
== อ้างอิง ==
มกราคม พ.ศ. 2562

มกราคม พ.ศ. 2562 เป็นเดือนที่ 1 ของปี พ.ศ. 2562 วันแรกของเดือนเป็นวันอังคาร วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันพฤหัสบดี
== เหตุการณ์ปัจจุบัน ==
มกราคม
*
เวลกา วิลีปา

เวลกา วิลีปา (4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1940 – 2 เมษายน ค.ศ. 2018) เป็นนักแสดงภาพยนตร์และโรงละครชาวลัตเวีย
รู้จักกันในผลงานเรื่อง นอริสและ Šķēps un roze .
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2483
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2561
วอลเลย์บอลชายหาดชิงแชมป์โลก 2017

วอลเลย์บอลชายหาดชิงแชมป์โลก 2017 (2017 Beach Volleyball World Championships) เป็นการแข่งขันครั้งที่ 12 ซึ่งมีกำหนดจะจัดขึ้นที่เวียนนา ประเทศออสเตรีย ระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม – 6 สิงหาคม ค.ศ. 2017
== สรุปเหรียญรางวัล ==
=== ตารางสรุปเหรียญ ===
{| 
|-
|1||align=left|||1||0||1||2
|-
|2||align=left|||1||0||0||1
|-
|rowspan=2|3||align=left|||0||1||0||1
|-
|align=left|||0||1||0||1
|-
|4||align=left|||0||0||1||1
|-
!colspan=2| รวม || 2 || 2 || 2 || 6
|}
=== สรุปผลการแข่งขัน ===
{| 
|-
| ทีมชาย
|Evandro OliveiraAndré Stein
|Clemens Doppler Alexander Horst
|Viacheslav Krasilnikov Nikita Liamin
|-
| ทีมหญิง
|Laura Ludwig Kira Walkenhorst
|April Ross Lauren Fendrick
|Larissa França Talita Antunes
|}
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official website 
วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2560
2017
การแข่งขันวอลเลย์บอลนานาชาติที่ประเทศออสเตรียเป็นเจ้าภาพ
จานนี มอสกอน

จานนี มอสกอน (Gianni Moscon; เกิด 20 เมษายน ค.ศ. 1994 –) เป็นนักจักรยานอาชีพชาวอิตาลี ให้กับสังกัดทีมสกาย
มอสกอนถูกตัดสิทธิ์ออกจากในการแข่งขันตูร์เดอฟร็องส์ 2018 สเตจที่ 15
== เกียรติประวัติ ==
2016
ชนะเลิศ  ผลรวม อาร์กติกเรซออฟนอร์เวย์ 
:ชนะสเตจ 3
2017
ชิงแชมป์อิตาลี
:ชนะเลิศ จับเวลา
:อันดับที่ 5 จักรยานถนน
จักรยานถนนชิงแชมป์โลก
:อันดับที่ 3  จับเวลาประเภททีม
:อันดับที่ 6 จับเวลา
อันดับที่ 3 จีโรดีลอมบาร์เดีย
อันดับที่ 5 ปารีส–รูแบ
2018
ชนะเลิศ  จับเวลา, ชิงแชมป์อิตาลี
ชนะเลิศ  ผลรวม ทัวร์ออฟกว่างซี
:ชนะสเตจ 4
ชนะเลิศ โกปปาอูโกอาโกสโตนี
ชนะเลิศ จีโรเดลลาตอสคานา
ชนะสเตจ 3 (TTT) Critérium du Dauphiné
อันดับที่ 2 Trofeo Serra de Tramuntana
อันดับที่ 3 โกปปาซาบาตีนี
=== สถิติรายการใหญ่ ===
สัญลักษณ์
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นักจักรยานชาวอิตาลี
ฟอร์ลิ

ฟอร์ลิ (Forlì, ; Furlè ; Forum Livii) เป็นเทศบาลและนครในแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญาทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี และเป็นเมืองหลักของจังหวัดฟอร์ลิ-เซเชนา
เมืองตั้งอยู่บนเส้นถนนวีอาเอมีเลีย ทางฝั่งขวาของแม่น้ำมอนโตเนและเป็นศูนย์กลางทางเกษตรกรรมที่สำคัญ เป็นเมืองเกิดของจิตรกร เมลอซโซ ดา ฟอร์ลิ และมาร์โก ปัลเมซซาโน, นักประวัติศาสตร์มนุษย์ ฟลาวีโอ บีออนโด, แพทย์เจโรนีโม แมร์กูรีอาลี และโจวานนี บัตติสตา มอร์กาญี
==อ้างอิง==
เมืองในแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา
รัฐสันตะปาปา
ฆาบิเอร์ แอลเลอร์

ฆาบิเอร์ แอลเลอร์ (20 เมษายน ค.ศ. 1972 – 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2018) เป็นนักแสดงภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ชาวสเปน เกิดที่เมืองมาดริด เคยเข้าร่วมการแสดงละครตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998 แอลเลอร์เสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 ด้วยโรคเบาหวาน
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2515
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2561
เสียชีวิตจากโรคเบาหวาน
บุคคลจากมาดริด
นักแสดงสเปน
ริเวอร์ อเล็กซานเดอร์

ริเวอร์ อเล็กซานเดอร์ (เกิดเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1999) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ริเวอร์ อเล็กซานเดอร์ เกิดที่เมือง เซาท์เวิสท์ แรนเชส รัฐฟอริดา สำเร็จการศึกษาที่โรงเรียนแเมิรกัน เฮอริเทก ริเวอร์ อเล็กซานเดอร์เริ่มแสดงภาพยนตร์เมื่ออายุ 11 ปี หรือเมื่อปี ค.ศ. 2010 จากการแสดงละครเวทีในนครนิวยอร์ก ในละครเวทีเรื่อง เลือด เลือด แอนดรูว์ แจ็กสัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official website 
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2542
นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอเมริกัน
นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวอเมริกัน
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
เฟรเดอริก แอ็บบอท (นักคริกเก็ต)

เฟรเดอริก แอ็บบอท (25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1901 – 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1952) เป็นนักคริกเก็ตลูกครึ่งนิวซีแลนด์ เกิดที่ประเทศอังกฤษ โดยแข่งขันกีฬาคริกเก็ตตั้งแต่ปี ค.ศ. 1919
== หมายเหตุ ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
(subscription required)
ESPNcricinfo
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2444
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2495
โรงเรียนกุดดินจี่พิทยาคม

โรงเรียนกุดดินจี่พิทยาคม  (อังกฤษ: Kuddinchi Pittayakom School; อักษรย่อ: ก.พ. — KDP) หรือเรียกอย่างย่อว่า กอ-พอ เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดกลาง ในจังหวัดหนองบัวลำภู เปิดการเรียนการสอนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย แบบสหศึกษา ในตำบลกุดดินจี่ อำเภอนากลาง จังหวัดหนองบัวลำภู อยู่ในสหวิทยาเขตวังแสนสุวรรณ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 19 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ 
== ประวัติ ==
โรงเรียนกุดดินจี่พิทยาคม ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2523 โดยมีนายวันชัย วิเศษโพธิ์ศรี เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนคนแรก โดยโรงเรียนเปิดทำการเรียนการสอนแบบสหศึกษา รับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและมัธยมศึกษาตอนปลาย แบบไป-กลับ โรงเรียนมีเนื้อที่ 152 ไร่ 2 งาน 40 ตาราง
เดิมโรงเรียนกุดดินจี่พิทยาคม อยู่ในสังกัดของอำเภอนากลาง จังหวัดอุดรธานี หลังจากที่อยู่ในสังกัดของจังหวัดอุดรธานี กว่า 13 ปี จนกระทั่งเมื่อปี พ.ศ. 2536 บริเวณฝั่งตะวันตกของจังหวัดอุดรธานีที่มีอาณาเขตติดกับจังหวัดเลย ได้แก่ อำเภอหนองบัวลำภู อำเภอนากลาง อำเภอสุวรรณคูหา อำเภอศรีบุญเรือง และอำเภอโนนสัง ได้รับการประกาศจัดตั้งเป็นจังหวัดหนองบัวลำภู เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2536 โดยประกาศในหนังสือราชกิจจานุเบกษา ฉบับพิเศษ เล่มที่ 110 ตอนที่ 125 ลงวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2536 โรงเรียนกุดดินจี่พิทยาคม จึงได้ย้ายมาอยู่ในอำเภอนากลาง จังหวัดหนองบัวลำภู 
ปัจจุบัน โรงเรียนกุดดินจี่พิทยาคม ตั้งอยู่ที่เลขที่ 81 หมู่ที่ 3 ถนนนาคำไฮ – บ้านผือ บ้านนาหนองทุ่ม ตำบลกุดดินจี่ อำเภอนากลาง จังหวัดหนองบัวลำภู มีเนื้อที่ 152 ไร่ 2 งาน 40 ตารางวา มีอาคารเรียน 3 หลัง อาคารปฏิบัติการ 2 หลัง อาคารชั่วคราว 1 หลัง หอประชุมใหญ่ชั้นเดียว 1 หลัง โรงอาหาร 1 หลัง มีนักเรียน 671 คน จัดเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดกลาง มีผู้อำนวยการโรงเรียนคือนายกิตติภูมิ กำหอม
== สถานที่ภายในโรงเรียน ==
โรงเรียนกุดดินจี่พิทยาคมมีอาคารเรียน 3 หลัง อาคารปฏิบัติการ 2 หลัง อาคารชั่วคราว 1 หลัง หอประชุมใหญ่ชั้นเดียว 1 หลัง โรงอาหาร 1 หลัง
หอประชุม
อาคาร 1
อาคาร 2
อาคาร 3
อาคารปฏิบัติการ 1
อาคารปฏิบัติการ 2
โรงอาหาร
สนามฟุตบอล
ลานกิจกรรม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์โรงเรียนกุดดินจี่พิทยาคม
โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดกลาง
โรงเรียนในจังหวัดหนองบัวลำภู
โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเลย หนองบัวลำภู
โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2523
โรงเรียนกุดดินจี่พิทยาคม
การพัดขึ้นฝั่ง

การพัดขึ้นฝั่ง (Landfall) คือเหตุการณ์หนึ่งของพายุหรือนาคเล่นน้ำที่เคลื่อนที่ขึ้นบนแผ่นดิน ภายหลังจากที่อยู่ในพื้นน้ำมาก่อนหน้า
== พายุหมุนเขตร้อน ==
พายุหมุนเขตร้อนจะถูกจัดว่าพัดขึ้นฝั่ง เมื่อศูนย์กลางของพายุเคลื่อนที่ผ่านชายฝั่ง และสำหรับในพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงจะนับเมื่อตาของพายุอยู่บนแผ่นดินแล้ว เป็นจุดที่พายุหมุนเขตร้อนที่เจริญเต็มที่ เช่น พายุไต้ฝุ่นหรือพายุเฮอร์ริเคนสามารถสร้างความเสียหายได้มากที่สุด เนื่องจากด้านของระบบพายุที่สร้างความเสียหายได้มากจะอยู่บริเวณกำแพงตา ผลกระทบดังกล่าวรวมถึงจุดสูงสุดของเหตุการณ์น้ำขึ้นจากพายุ แกนของลมแรงที่เข้าเทียบฝั่ง และฝนตกอย่างหนักจนเกิดอุทกภัยด้วย สิ่งเหล่านี้เมื่อประกอบกับคลื่นสูง สามารถเป็นสาเหตุของการกร่อนอย่างมหาศาลของชายหาดได้ ในพื้นราบลุ่ม น้ำขึ้นจากพายุสามารถขังอยู่บนแผ่นดินได้เป็นเวลานาน และหากรวมเข้ากับสารเคมีที่มีปนเปื้อนอยู่แล้วในพื้นที่ ก็อาจเกิดเป็นมลพิษได้ เมื่อพายุหมุนเขตร้อนพัดขึ้นฝั่ง ตาของพายุจะปิดลงเองเนื่องจากกระบวนการอ่อนกำลัง ซึ่งจะทำให้คลื่นที่ซัดฝั่งลดลง ความเร็วลมสูงสุดต่อเนื่องจะลดลงไปตามธรรมชาติจากการที่พายุหมุนเคลื่อนตัวอยู่บนแผ่นดิน เนื่องจากความแตกต่างของแรงเสียดทานระหว่างพื้นน้ำและแผ่นดิน โดยไม่เกี่ยวกับบรรยากาศ
การพัดขึ้นฝั่ง แตกต่างกันอย่างชัดเจนกับ การโจมตีโดยตรง (direct hit) การโจมตีโดยตรง คือบริเวณที่แกนของลมแรง (หรือกำแพงตา) ขึ้นมาอยู่บนฝั่ง ขณะที่ศูนย์กลางของพายุอาจอยู่นอกฝั่งก็ได้ ผลกระทบของการโจมตีโดยตรงค่อนข้างคล้ายกับการพัดขึ้นฝั่ง โดยคำนี้จะใช้เมื่อรัศมีของลมแรงที่สุดในพายุหมุนเขตร้อนเคลื่อนตัวมาเทียบฝั่ง ผลกระทบคือ คลื่นสูง ฝนตกอย่างหนักจนอาจก่อให้เกิดอุทกภัย น้ำทะเลยกตัวขึ้นตามแนวชายฝั่งพร้อมกับน้ำขึ้นจากพายุขนาดเล็ก ชายหาดถูกกัดกร่อน มีลมแรง และอาจมีพายุฝนฟ้าคะนองอย่างรุนแรง และทอร์นาโดตามแนวขอบ
== ทอร์นาโดหรือนาคเล่นน้ำ ==
เมื่อนาคเล่นน้ำพัดขึ้นฝั่ง มันจะถูกจัดใหม่เป็นทอร์นาโด ซึ่งต่อมาอาจสร้างความเสียหายต่อบริเวณในแผ่นดินรอบชายฝั่งได้ เมื่อนาคเล่นน้ำพัดขึ้นฝั่ง มันมักจะสลายตัวไปอย่างรวดเร็ว เนื่องจากแรงเสียดทานและปริมาณอากาศร้อนที่จะมาเติมภายในกรวยพายุลดลง
== ดูเพิ่ม ==
แถบฝน
== อ้างอิง ==
อุตุนิยมวิทยาพายุหมุนเขตร้อน
จีร์เซว วีเกร์ส จี โอลีเวย์รา ฟิลยู

จีร์เซว วีเกร์ส จี โอลีเวย์รา ฟิลยู (Dirceu Wiggers de Oliviera Filho; เกิด 5 มกราคม พ.ศ. 2531) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวบราซิล เล่นในตำแหน่งกองหลัง เคยเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลราชบุรี มิตรผล ในไทยลีก ฤดูกาล 2562
นักฟุตบอลชาวบราซิล
กองหลังฟุตบอล
ผู้เล่นในไทยลีก
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลราชบุรี
บุคคลจากรัฐปารานา
แมตต์ ชรีเยร์

แมทธิว บี. ชรีเยร์ (Matthew B. Schrier) เป็นอดีตช่างภาพชาวอเมริกันที่ได้หลบหนีจากอัลกออิดะฮ์
== ชีวิตช่วงต้นและอาชีพ ==
ชรีเยร์มาจากเดียร์พาร์ค รัฐนิวยอร์ก และเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยฮอฟสตรา ในเอกภาษาอังกฤษรวมถึงได้ศึกษาการผลิตภาพยนตร์ เขาได้เข้าไปในประเทศซีเรียด้วยความช่วยเหลือของกองทัพปลดปล่อยซีเรีย ชรีเยร์ได้ถ่ายภาพของกบฏกองทัพปลดปล่อยซีเรียที่ต่อสู้กับกองกำลังของประธานาธิบดี บัชชาร อัลอะซัด แห่งประเทศซีเรีย
== การลักพาตัวโดยแนวร่วมอัลนุสเราะ ==
ปลายเดือนธันวาคม ค.ศ. 2012 ชรีเยร์ถูกจับกุมโดยแนวร่วมอัลนุสเราะซึ่งเป็นพันธมิตรอัลกออิดะฮ์ในประเทศซีเรีย ขณะเดินทางบนถนนระหว่างอะเลปโปและชายแดนประเทศตุรกี ซึ่งรถจี๊ปเชอโรกีคันหนึ่งได้แล่นตัดหน้าจากด้านข้างของถนนและมีชายสามคนกระโดดออกมา ชรีเยร์กล่าวกับรายการ 60 มินิตส์ ว่า "หนึ่งในพวกเขาปกปิดร่างกายอย่างสมบูรณ์ในชุดดำ ก็อย่างที่คุณรู้ เหมือนผู้ชายที่อยู่ในภาพยนตร์ -- ที่มีผ้าพันคอรอบใบหน้าของเขา มีปืนเอเค 47 อยู่ในมือ แล้วเขาก็พาผมไป โดยวางผมไว้ที่เบาะหลังของรถเชอโรกี และเขาก็จ่อกระบอกปืนไว้ที่หัวของผม" เขาเป็นหนึ่งในกลุ่มของนักข่าวอเมริกันที่ถูกลักพาตัวโดยกลุ่มญิฮาดซีเรีย ซึ่งในที่สุดเขาก็ถูกขังอยู่ในเรือนจำที่ควบคุมโดยกบฏในเมืองอะเลปโปของประเทศซีเรีย
เขาใช้กลยุทธ์เปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลามในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2013 ในฐานะกลยุทธ์การเอาตัวรอดเพื่อรับการปฏิบัติที่ดีขึ้น ซึ่งเป็นกลวิธีที่จบลงด้วยการทำงาน
== การหนี ==
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2013 ชรีเยร์กลายเป็นชาวตะวันตกคนแรกที่หลบหนีจากอัลกออิดะฮ์ ก่อนพระอาทิตย์ขึ้นเขาบีบตัวเองผ่านหน้าต่างเล็ก ๆ ด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนร่วมห้องขังชื่อปีเตอร์ ธีโอ เคอร์ติส ที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลังแม้จะมีความพยายามของชรีเยร์เพื่อให้เขาออกมา ในระหว่างการวางแผนการหลบหนีชรีเยร์อ้างว่าเคอร์ติสเคาะประตูเพื่อหยั่งท่าทีพวกยามเกี่ยวกับการหลบหนี ซึ่งเคอร์ติสยอมรับในการให้สัมภาษณ์กับหนังสือพิมพ์ดีไซท์
== ผลที่ตามมา ==
ส่วนหนังสือของเขาชื่อ เดอะดาวน์เพรเยอร์ (ออร์ฮาวทูเซอไวฟ์อินอะซีเครตซีเรียนเทอร์เรอริสต์ไพรซัน): อะเมมมัวร์  ได้รับการเผยแพร่เมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2018
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2020 ชรีเยร์ได้ยื่นฟ้องธนาคารอิสลามกาตาร์ (QIB) ในขณะที่เขาอ้างว่าพวกเขาให้การสนับสนุนอัลกออิดะฮ์
== ดูเพิ่ม ==
เคนเนธ บิกลีย์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://www.jpost.com/Middle-East/The-only-Jew-to-have-escaped-from-al-Qaida-411445
http://www.zeit.de/2015/35/geisel-al-kaida-geiselhaft-syrien-aleppo-al-nusra
บุคคลจากลองไอแลนด์
นักถ่ายภาพชาวอเมริกัน
นักถ่ายภาพสงคราม
ตำบลแม่ตีบ

ตำบลแม่ตีบ (50px) เป็นตำบลในอำเภองาว จังหวัดลำปาง
==ประชากร==
ในเดือนธันวาคม 2560 มีประชากร 4,319 คน ประกอบด้วยชาย 2,098 คนและหญิง 2,221 คน
==เขตพื้นที่==
ติดต่อกันแต่ละทิศตามนี
ทิศเหนือ ติดกับ ตำบลหลวงใต้ ตำบลบ้านแหง อำเภองาว จังหวัดลำปาง
ทิศใต้ ติดกับ อำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง
ทิศตะวันออก ติดกับ อำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง
ทิศตะวันตก ติดกับ อำเภอบ้านหวด และ ตำบลบ้านโป่ง อำเภองาว จังหวัดลำปาง
==รายชื่อหมู่บ้าน==
ประกอบด้วย 5 หมู่บ้านดังนี้
บ้านดอกคำใต้
บ้านแม่ตีบหลวง
บ้านน้ำหลง
บ้านงิ้วงาม
บ้านแม่งาว
==อ้างอิง==
==ดูเพิ่ม==
แผนที่ตำบลแม่ตีบในกูเกิลแผนที่
แม่ตีบ
แม่ตีบ
คุรุอังคัท

คุรุอังคัท (Guru Angad) หรือบางเอกสารสะกดแตกต่างกันไป เช่น คุรุอังคัต, คุรุอังกัต, คุรุอังขัต และ คุรุอังฆัต เป็นคุรุศาสดาองค์ที่สองของศาสนาซิกข์ พระองค์ประสูติในครอบครัวของชาวฮินดูในหมู่บ้านหริเก (Harike) ในเมืองมุกตเสร์ (Muktser) ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอนุทวีปอินเดียใกล้กับแคว้นปัญจาบในปัจจุบัน เมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1504 และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1552 พระองค์มีพระนามแรกประสูติว่า "ภาอี เลห์นา" (Bhai Lehna) พระบิดาของของพระองค์เป็นพ่อค้า ส่วนพระองค์เองทรงบวชเป็นนักบวช "บูชารี" (Pujari; นักบวชที่ทำหน้าที่ประกอบพิธีกรรมในโบสถ์พราหมณ์) และเป็นศาสนจารย์ ที่นับถือพระแม่ทุรคาเป็นหลัก
ต่อมา ได้ทรงพบกับคุรุนานัก ศาสดาคุรุพระองค์แรกของซิกข์ จึงทรงเปลี่ยนศาสนามาเป็นชาวซิกข์และทรงงานช่วยเหลือคุรุนานักเป็นเวลาหลายปี ท่านคุรุนานักประทานพระนามใหม่ให้กับท่านภัย เลห์นา ว่า "คุรุอังคัท" (Guru Angad) อันแปลว่า "แขนขาของเรา" (my own limb) และได้แต่งตั้งให้เป็นคุรุศาสดาองค์ที่สองต่อจากตัวคุรุนานักเอง แทนที่จะแต่งตั้งพระบุตรของพระองค์ด้วยซ้ำ
หลังการสิ้นพระชนม์ของคุรุนานักใน ค.ศ. 1539 คุรุอังคัตจึงทรงสืบสานและดำรงตำแหน่งผู้นำของศาสนาซิกข์ต่อจากคุรุนานัก ผลงานสำคัญของท่านที่ทรงช่วยพัฒนาศาสนาซิกข์ คือการพัฒนาและจัดระบบอักษรคุรมุขีโดยพัฒนาดัดแปลงจากอักษรทาครี ซึ่งใช้อย่างแพร่หลายในแถบเทือกเขาหิมาลัย ท่านยังทรงรวบรวมเพลงสวดของคุรุนานักและนิพนธ์เพลงสวดขึ้นอีก 62-63 เพลง ต่อมาพระองค์ได้ทรงเลือกคุรุศาสดาองค์ต่อไปด้วยแนวคิดเช่นเดียวกับคุรุนานัก คือไม่เลือกพระบุตรของตนแต่เลือกผู้ที่มีความสามารถมากกว่า ซึ่งพระองค์ได้ทรงสถาปนาคุรุอมรทาส เป็นคุรุศาสดาองค์ที่ 3 ถัดจากพระองค์เอง
== อ้างอิง ==
ศาสนาซิกข์
คุรุซิกข์