pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
แมสติก

แมสติก (mastic) หรือ มาตะกี่ เป็นยางไม้ที่ได้จากต้นพิสตาชีโอป่า ซึ่งเป็นไม้พุ่มถึงยืนต้นขนาดเล็ก ใบประกอบแบบขนนกคู่รูปไข่ เรียงสลับกัน ดอกออกตรงซอกใบ เป็นช่อสีแดง ดอกตัวผู้และดอกตัวเมียอยู่ต่างต้นกัน ผลรูปไข่กลับ มีเนื้อ ข้างในมีเมล็ดเดียว เมื่อสุกสีแดงปนส้ม พบมากในแถบบริเวณเมดิเตอร์เรเนียน
เมื่อลำต้นของพืชชนิดนี้แตกออกจะมียางไหลออกมา เมื่อแห้งจะมีสีเหลืองอ่อนหรือเหลืองอมเขียว โปร่งใสมันวาว และเปราะ
== การนำไปใช้ ==
แมสติกใช้ทำเป็นหมากฝรั่งได้ ซึ่งคำว่าแมสติกแผลงมาจากคำภาษากรีกว่า "มัสตีคา" (μαστίχα หรือ mastícha) ที่แปลว่า "เคี้ยว" นอกจากนี้ แมสติกยังมีฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรีย ใช้รักษาโรคทางระบบทางเดินอาหาร และใช้ทำน้ำมันหอมระเหยได้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ยางไม้
สมุนไพร
ทวิช เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา

พลเอก ทวิช เสนีวงศ์ ณ อยุธยา (เกิด 12 มกราคม 2456 - 26 สิงหาคม 2527) เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช และอดีตสมาชิกวุฒิสภา
== ประวัติ ==
พลเอก ทวิช เสนีวงศ์ ณ อยุธยา เกิดเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2456 เป็นบุตรของพันโท พระขยันสรกรณ์ (ประยูร เสนีวงศ์ ณ อยุธยา) กับนางชุบ เสนีวงศ์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม:จารุจินดา) มีพี่น้อง 8 คน สมรสกับนางลมุน คงสมบูรณ์
จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนวัดราชบพิธ แล้วจึงเข้าศึกษาต่อจนจบระดับอุดมศึกษาที่โรงเรียนนายร้อยทหารบก และจบหลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักรรุ่นที่ 3 พลเอก ทวิช รับราชการในกองทัพบก เคยดำรงตำแหน่งสำคัญต่าง ๆ เช่น ผู้บังคับบัญชากองพลทหารปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยาน ผู้บัญชาการมณฑลทหารบกที่ 13 เจ้ากรมสรรพาวุธทหารบก เป็นต้น รับราชการมียศสูงสุดที่ พลเอก
== งานการเมือง ==
ในพ.ศ. 2518 พลเอก ทวิช เสนีวงศ์ ณ อยุธยา ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช แต่ยังมิได้เริ่มปฏิบัติงาน เนื่องจากไม่ได้รับความไว้วางใจจากสภาในการแถลงนโยบาย ต่อมาในพ.ศ. 2519 ก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช ก่อนที่จะดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมเป็นครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2519 สืบแทน พลเอก กฤษณ์ สีวะรา ซึ่งถึงแก่อนิจกรรรมอย่างกระทันหัน นอกนากนี้พลเอก ทวิช เสนีวงศ์ ณ อยุธยา ยังเคยได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาในวุฒิสภาไทย ชุดที่ 3และวุฒิสภาไทย ชุดที่ 4
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
พลเอก ทวิช เสนีวงศ์ ณ อยุธยา ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ดังนี้
พ.ศ. 2500 – 80px เหรียญงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ
== อ้างอิง ==
ราชสกุลเสนีวงศ์
ณ อยุธยา
ทหารบกชาวไทย
นักการเมืองไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบแต่งตั้ง
พรรคประชาธิปัตย์
บุคคลจากโรงเรียนวัดราชบพิธ
บุคคลจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
บุคคลจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายหน้า)
รักเธอไปทุกวัน

"รักเธอไปทุกวัน" เป็นซิงเกิลของวงโปเตโต้ กับค่ายจีนี่เรคอร์ดส ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ประพันธ์เนื้อร้องและแต่งทำนองโดย ฟองเบียร์ (ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม) และเรียบเรียงโดย NY-Q ออกจำหน่ายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2551 ในอัลบั้มพิเศษ Refresh
==การตอบรับ==
เพลง "รักเธอไปทุกวัน" ติดอันดับสูงสุด 2 จากการจัดอันดับของ ซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ต ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2551 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
===ชาร์ต===
{|class="wikitable"
!align="left"|ชาร์ต (พ.ศ. 2551)
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
| align = "left"| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20
| align = "center"| 2
|-
| align = "left"| 91.5 FM HOTWAVE TOP 20 CHART
| align = "center"| 5
|-
| align = "left"| 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 20
| align = "center"| 11
|-
| align = "left"| 94.0 เอฟเอ็ม อีเอฟเอ็ม ท็อป 20 ชาร์ต
| align = "center"| 13
|}
==อ้างอิง==
เพลงไทยสากล
เพลงของโปเตโต้
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยฟองเบียร์
เพลงในปี พ.ศ. 2551
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2551
ซิงเกิลในสังกัดจีนี่เรคคอร์ดส
ซิงเกิลในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
กูดพร้าว

กูดพร้าว  ชื่อพ้อง Cyathea latebrosa หรือ กูดต้น หรือ มหาสดำ เป็นพืชในวงศ์เฟินต้น (Cyatheaceae) กระจายพันธุ์ตามไหล่เขาในป่าดิบเขา บนพื้นที่สูงจากระดับน้ำทะเลต่ำกว่า 1,000 เมตร ทางตอนใต้ของจีน ไทย กัมพูชา มาเลเซียและอินโดนีเซีย กูดพร้าวเป็นหนึ่งในพันธุ์พืชที่อยู่ในอนุสัญญาไซเตส
== ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ==
กูดพร้าวสูงได้มากกว่า 5 เมตร ก้านใบยาว 30-40 เซนติเมตร ก้านใบด้านนอกมีปุ่มหนาม ก้านสีน้ำตาลเข้มถึงดำ บริเวณโคนก้านใบมีเกล็ดสีดำ เป็นเงาแข็ง ขอบสีซีด ใบเป็นใบประกอบขนนกสองชั้น มีขนหรือเกล็ดอยู่กระจายห่าง ๆ ใบย่อยคู่ล่างลดขนาดลง ยาวราว 10 เซนติเมตร มีรูปร่างไม่แน่นอน เกิดห่างกัน ใบย่อยที่ใหญ่กว่า ยาวถึง 40 เซนติเมตร กว้าง 14 เซนติเมตร รูปขอบขนาน ปลายสอบแหลมและมีติ่งที่ปลาย ใบย่อยชั้นที่สอง มีใบย่อยได้มากกว่ายี่สิบห้าคู่ ด้านบนมีขนหรือเกล็ดประปราย รูปหอกแกมขอบขนาน ปลายสอบแหลม โคนตัด แผ่นใบบาง ไม่มีก้านใบย่อย อับสปอร์มีขนาดเล็ก จัดเรียงตัวข้างแกนกลางของหยัก มีเยื่อหุ้มอินดูเซียขนาดเล็ก มีเกล็ดที่ขอบ เห็นได้เมื่อสปอร์ยังไม่แก่
== การนำไปใช้ ==
ลำต้นของกูดพร้าวใช้เลี้ยงกล้วยไม้ได้ แพทย์ชนบทใช้เนื้อไม้ทำเป็นยาแก้ไข้ ใช้ฝนทาแก้ฝี แก้อักเสบ แก้บวม
== อ้างอิง ==
วงศ์เฟินต้น
สมุนไพร
พืชที่พบในทวีปเอเชีย
กามิติดมัน

กามิติดมัน เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทเรียลลิตีโชว์ และเป็นรายการโทรทัศน์รายการแรกที่ค่ายกามิกาเซ่ผลิตเอง ออกอากาศทางช่องยูแชนแนล ทุกวันเสาร์ เวลา 8.00 น. รีรันวันเสาร์ 15.00 น. / วันอาทิตย์ 8.00 และ 15.00 น. โดยออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2558 และสิ้นสุดออกอาอากศเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2558 เนื่องจากช่องยูแชนแนลจะมีการปรับผังรายการใหม่ รายการนี้ถือว่าเป็นรายการโทรทัศน์ที่มีระดับความนิยมสูงสุดของช่องยูแชนแนล ตั้งแต่เทปแรกที่ออกอากาศ
== รายชื่อตอน ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชมกามิติดมันย้อนหลังทุกตอน จากบัญชีผู้ใช้ welovekamikaze ที่เว็บไซต์ยูทูบ
รายการโทรทัศน์ไทย
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2558
รายการโทรทัศน์ที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2558
รายการโทรทัศน์ช่องยูแชนแนล
การขนส่งระบบรางในประเทศเนปาล

รถไฟโดยสารที่ให้บริการในประเทศเนปาล ได้แก่ รถไฟรางแคบ ระยะทาง 59 กิโลเมตร ระหว่างเมืองจานักปุระ ในประเทศเนปาล กับเมืองไจนาการ์ ในประเทศอินเดีย ขนาดความกว้างราง 2 ฟุต 6 นิ้ว เส้นทางนี้มีต่อไปยังเมือง พิจาละปุระ แต่สะพานเสียหายจึงถูกปิดทาง ส่วนเมืองหลวงอย่างกาฐมาณฑุนั้น ไม่มีรถไฟผ่านเลย การรถไฟอินเดียให้บริการรถไฟข้ามชายแดนเข้ามาในเนปาลในระยะสั้น เป็นขบวนรถสินค้า วิ่งระหว่างเมือง รักเสาละ กับ ซีร์ซียา
จนถึงปี ค.ศ. 2014 เส้นทางของรถไฟเนปาลแท้ ๆ มีวิ่งระหว่างเมืองจานักปุระ-ไจนาการ์ เท่านั้น มีหัวรถจักรดีเซลที่ใช้งานได้เพียง 1 คัน ยี่ห้อแซดดีเอ็ม 524 ซึ่งอินเดียให้มาเพื่อใช้แทนรถจักรไอน้ำ
เส้นทางนี้ปิดให้บริการในปี ค.ศ. 2014 โดยมีแผนที่จะสร้างทางรถไฟขนาดกว้าง 1,676 มิลลิเมตร แทน โดยจะเปิดได้ในปี ค.ศ. 2017 นอกจากนี้ยังมีแผนจะสร้างทางรถไฟเชื่อมอินเดีย-เนปาล-จีน อีกด้วย
== เส้นทางในปัจจุบัน ==

การรถไฟเนปาล ให้บริการรถไฟรางแคบระหว่างเมืองจานักปุระ-พิจาละปุระ (แต่เนื่องจากสะพานขาด จึงไม่สามารถเดินรถได้) โดยได้รับงบประมาณจากรัฐบาลเนปาล ส่วนรถไฟสินค้าวิ่งจากรักเสาละ ให้บริการโดยการรถไฟเนปาล และการรถไฟอินเดีย เพื่อนำสินค้าเข้ามาส่งที่หมู่บ้านซีร์ซียา นอกจากนี้ยังมีรถไฟรางแคบสายสั้นอีกเส้นหนึ่ง วิ่งไปยังเมืองจานักปุระอีกด้วย
== เส้นทางในอนาคต ==
เนปาลได้รับความช่วยเหลือจากอินเดีย ในการปรับขนาดทางรถไฟให้มีความกว้าง 1,676 มิลลิเมตร และสร้างส่วนต่อขยายไปยังเมืองบาร์ดิบาส และในปี ค.ศ. 2008 มีโครงการสรางทางรถไฟจากเมืองลาซาในทิเบต เข้าไปยังประเทศเนปาล
== สถานีรถไฟ ==
รายชื่อสถานีรถไฟในประเทศเนปาล
== ดูเพิ่ม ==
การขนส่งในประเทศเนปาล
การรถไฟแห่งรัฐบาลเนปาล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
=== แผนที่ ===
UN Map
UNHCR Altas Map
สถานเก็บศพ

สถานเก็บศพ เป็นสถานที่ใช้เก็บศพมนุษย์ในระหว่างรอระบุตัวตนหรือผ่าตัดชันสูตรพลิกศพ หรือกำจัดทิ้งโดยการฝังศพ การฌาปนกิจ หรือวิธีการอื่น ๆ ในสมัยใหม่ ศพต่าง ๆ จะถูกแช่เย็นไว้เพื่อชะลอการเน่าเปื่อย
มุมมองการแพทย์เกี่ยวกับความตาย
การรถไฟแห่งรัฐบาลเนปาล

การรถไฟแห่งรัฐบาลเนปาล (ตัวย่อ: NGR) เป็นเส้นทางรถไฟสายแรกของประเทศเนปาล ดำเนินการระหว่างปี ค.ศ. 1927 จนถึง ค.ศ. 1965 เชื่อมต่อระหว่างเมืองรักเสาละกับอัมเลขคัญชะ เป็นทางรถไฟรางแคบ ขนาดความกว้าง  ระยะทาง 47 กิโลเมตร
== ประวัติ ==
ในปี ค.ศ. 1923 เจ. วี. คอลเลียร์ ได้ทำการควบคุมการก่อสร้างรถไฟเพื่อขนส่งขอนไม้จากเนปาลเข้าไปยังอินเดีย โดยได้รับอนุญาตจากนายกรัฐมนตรีเนปาล ในช่วงฤดูหนาวของปี ค.ศ. 1924 บริษัทมาร์ตินในโกลกาตา ได้มาทำการสำรวจเส้นทางเพื่อสร้างทางรถไฟไปยังเมืองอัมเลกงาน์จ
การก่อสร้างเริ่มต้นในปี ค.ศ. 1926 และเปิดใช้งานวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1927 ขนาดความกว้างรางรถไฟ  มีรถจักรไอน้ำ 7 คัน ตู้โดยสาร 12 คัน และตู้บรรทุกสินค้า 82 คัน โดยมีรถจักรไอน้ำการ์แรต ซึ่งผลิตโดยบริษัท เบเยอร์ พีคอก แอนด์คอมปะนี ในสหราชอาณาจักร
การให้บริการสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1965 เมื่อมีการก่อสร้างถนนหนทางใหม่เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ
ก่อนที่ทางหลวงจะถูกสร้างขึ้น ทางรถไฟสายนี้เป็นเพียงสายเดียวที่เชื่อมระหว่างเมืองหลวงกาฐมาณฑุ กับประเทศอินเดีย โดยผู้โดยสารที่มาจากกาฐมาณฑุต้องเดินเขาก่อนที่จะมาขึ้นรถไฟที่สถานี ต่อมาได้สร้างทางหลวงตริภูวันขึ้นในปี ค.ศ. 1956 ทำให้การเดินทางสะดวกสบายมากขึ้น
== ในวัฒนธรรมสมัยนิยม ==
ปรากฏในภาพยนตร์เนปาลเรื่อง อามา ("แม่") ฉายในปี ค.ศ. 1964
== ดูเพิ่ม ==
การรถไฟเนปาล
== สมุดภาพ ==
ไฟล์:Nepal govt train.jpg|รถไฟในปี ค.ศ. 1927
ไฟล์:Ngr no 4 ca 1932.jpg|หัวรถจักรเอ็นจีอาหมายเลข 4 ในปี ค.ศ. 1932
ไฟล์:Ngr locomotive 1947.jpg|หัวรถจักรเอ็นจีอา ในปี ค.ศ. 1947
ไฟล์:Ngr raxaul 1951.jpg|หัวรถจักรเอ็นจีอา ที่สถานีราซวล ในปี ค.ศ. 1951
== อ้างอิง ==
การขนส่งระบบรางในประเทศเนปาล
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2508
ครวญ สุทธานินทร์

พลเอก ครวญ สุทธานินทร์ (18 มิถุนายน พ.ศ. 2442 - 2534) เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในรัฐบาลนายสัญญา ธรรมศักดิ์ อดีตแม่ทัพภาคที่ 2 อดีตแม่ทัพภาคที่ 3 และอดีตรองประธานวุฒิสภาคนที่ 2
== ประวัติ ==
พล.อ. ครวญ สุทธานินทร์ เกิดเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2442 ที่ตำบลขันเงิน อำเภอเมืองหลังสวน จังหวัดหลังสวน (ปัจจุบันคืออำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร) เป็นบุตรของนายแคล้ว สุทธานินทร์ กับนางกิ้ม (สกุลเดิม สร้างแก้ว) มีน้องชาย 1 คน คือนายนวล สุทธานินทร์ สมรสกับคุณหญิงสังวาลย์ สุทธานินทร์ มีบุตรธิดา 2 คน รับบุตรบุญธรรม 1 คน  รวมมีบุตร 3 คน คือ
นางเครือวัลย์  สุทธานินทร์
นางเครือวงษ์  สุทธานินทร์
นายกฤษฎา  สุทธานินทร์
พล.อ. ครวญ สุทธานินทร์ จบการศึกษาที่โรงเรียนนายร้อยทหารบก และจบหลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร พล.อ. ครวญ เคยดำรงตำแหน่งสำคัญต่าง ๆ เช่น เจ้ากรมยุทธศึกษาทหารบก แม่ทัพภาคที่ 2 แม่ทัพภาคที่ 3 นอกจากนี้ยังได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็นนายทหารพิเศษ ประจำกองพันทหารม้าที่ 1 รักษาพระองค์ฯ
== งานการเมือง ==
ในพ.ศ. 2517 พล.อ. ครวญ สุทธานินทร์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในรัฐบาลนายสัญญา ธรรมศักดิ์ และพ้นจากตำแหน่งไปหลังมีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2517 นอกนากนี้พล.อ. ครวญ สุทธานินทร์ ยังเคยได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาในวุฒิสภาไทย ชุดที่ 3และวุฒิสภาไทย ชุดที่ 4 และเป็นรองประธานวุฒิสภาคนที่ 2 ในวุฒิสภาไทย ชุดที่ 3
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย ===
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเท ===
* พ.ศ. 2502 - 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ชั้นกร็องตอฟีซีเย
* พ.ศ. 2503 - 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณฝ่ายทหาร ชั้นที่ 2 ประดับดาวทอง
== อ้างอิง ==
ทหารบกชาวไทย
บุคคลจากอำเภอหลังสวน
บุคคลจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
บุคคลจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมไทย
สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบแต่งตั้ง
รองประธานวุฒิสภาไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายหน้า)
ผู้ได้รับเหรียญจักรมาลา
การรถไฟเนปาล

การรถไฟเนปาล (NRC) (ตัวย่อ NR / ने. रे) ดำเนินการโดยรัฐบาลเนปาล ให้บริการเส้นทางรถไฟสองสายในประเทศเนปาล ได้แก่ สาย Raxual-Sirsiya ระยะทาง 6 กิโลเมตร และสาย Jaynagar–Janakpur–Bijalpura ระยะทาง 53 กิโลเมตร
== ประวัติ ==
รถไฟสาย Raxual-Sirsiya (ซึ่งเคยดำเนินการโดยการรถไฟแห่งรัฐบาลเนปาล) และสาย Jaynagar–Janakpur–Bijalpura (NJJR) (ระยะทาง 39 กิโลเมตร สร้างโดยอังกฤษ) ซึ่งเป็นรถไฟรางแคบขนาด  ได้เปิดให้บริการครั้งแรกในสมัย Rana
== ย่านสินค้าซีร์ซียา ==
ทางรถไฟสาย Raxual-Sirsiya ระยะทาง 6 กิโลเมตร ได้เปิดใช้งานอย่างเต็มรูปแบบในปี ค.ศ. 2005 เพื่อใช้ขนส่งสินค้าจาก Sirsiya ไปยังสถานที่ต่าง ๆ ในประเทศอินเดีย เป็นทางรถไฟสายเศรษฐกิจของเนปาล
== ส่วนต่อขยายในอนาคต ==
มีแผนเปิดเส้นทางรถไฟไปยังเมือง Amlekhganj อีกครั้ง เนื่องจากเป็นทางรถไฟสายเศรษฐกิจ และมีแผนสร้างทางรถไฟต่อขยายไปยัง Bardibas
นอกจากนี้ยังมีแผนสร้างทางรถไฟสายตะวันออก-ตะวันตก ผ่านกรุงกาฐมาณฑุ และสายเหนือ-ใต้ เชื่อมต่อกับจีนและอินเดีย แต่โครงการไม่คืบหน้า เนื่องจากติดปัญหาด้านการเมือง
=== เส้นทางในอนาคต ===
New Jalpaiguri-Kakadvitta
Jogabani-Biratnagar
Nautanwa-Bhairahawa
ถนน Nepalganj-Nepalganj
Jayanagar-Janakpur-Bardibas
== สถานีรถไฟที่สำคัญ ==
Raxaul-Sirsiya Birganj – ย่านขนส่งสินค้าที่สำคัญในเนปาล
Jaynagar - จุดเปลี่ยนขนาดความกว้างรางรถไฟ
Janakpur - เมืองแห่งหนึ่งในเนปาล
Bijalpura - สถานีปลายทางในเนปาล
== ระบบรถไฟ ==
=== หัวรถจักร ===
แซดดีเอ็ม 524 (ปัจจุบันไม่สามารถใช้การได้)
== ความปลอดภัย ==
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2012 เกิดอุบัติเหตุรถจักรตกราง แต่ไม่มีผู้โดยสารคนใดได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิต
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อสถานีรถไฟในประเทศเนปาล
การรถไฟแห่งรัฐบาลเนปาล
รายชื่อสถานีรถไฟในประเทศอินเดีย
== อ้างอิง ==
การขนส่งระบบรางในประเทศเนปาล
ดีไอวาย

ดีไอวาย (DIY ; ย่อมาจาก Do it yourself ซึ่งแปลว่า ทำด้วยตัวคุณเอง) เป็นวิธีการสร้าง ดัดแปร หรือซ่อมบางสิ่งโดยปราศจากความช่วยเหลือของผู้เชี่ยวชาญหรือมืออาชีพ โดยการวิจัยทางวิชาการอธิบายดีไอวายว่าเป็นพฤติกรรมที่ "ปัจเจกบุคคลใช้วัตถุดิบและกึ่งวัตถุดิบ และชิ้นส่วนประกอบต่าง ๆ เพื่อผลิต แปรรูป หรือสร้างใหม่อันซึ่งให้ได้ทรัพย์สินที่จับต้องได้ ซึ่งรวมไปถึงทรัพย์สินที่มาจากสภาพแวดล้อมธรรมชาติ (เช่น การจัดภูมิทัศน์)" พฤติกรรมดีไอวายสามารถถูกกระตุ้นได้โดยแรงจูงใจต่าง ๆ ซึ่งเดิมจำแนกเป็นแรงจูงใจทางตลาด (ผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจ การขาดการเข้าถึงผลิตภัณฑ์ การขาดคุณภาพผลิตภัณฑ์ ความต้องการการปรับแต่งให้เข้ากับผู้บริโภค) และการเสริมสร้างอัตลักษณ์ (ทักษะงานช่าง การเพิ่มขีดความสามารถ การแสวงหาชุมชน ความเป็นเอกลักษณ์)
คำว่า "do-it-yourself" มีความเกี่ยวข้องกับผู้บริโภคตั้งแต่ปี ค.ศ. 1912 โดยส่วนใหญ่อยู่ในกรอบของการซ่อมแซมปรับปรุงบ้านและรักษาไว้ซึ่งกิจกรรมต่าง ๆ วลี "do it yourself" ได้เป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไป (ในภาษาอังกฤษมาตรฐาน) ในช่วงปี ค.ศ. 1950s โดยเป็นการอ้างถึงแนวโน้มที่ผู้คนใช้เวลาในการซ่อมแซมปรับปรุงบ้านและทำงานฝีมือเล็ก ๆ ต่าง ๆ และงานก่อสร้างอื่น ๆ ซึ่งเป็นกิจกรรมที่เป็นการพักผ่อนหย่อนใจอย่างสร้างสรรค์และช่วยประหยัดต้นทุนได้
== อ้างอิง ==
 
วัฒนธรรมดีไอวาย
กังกังคอมิกส์
สตี (พิธีกรรม)

สตี หมายถึงประเพณีการทำศพของชาวฮินดู พบในประเทศอินเดีย พิธีนี้เป็นการบูชายัญตนเองของหญิงหม้ายในพิธีศพของสามี บางครั้งเต็มใจ แต่บางครั้งก็ถูกคนอื่นบังคับ หญิงหม้ายที่ทำพิธีนี้จะถูกยกย่องให้เป็นราณีสตีเทวี  และเรียกพื้นที่ที่ประกอบพิธีว่า สตีสถล (สตีสะถะละ) แล้วสร้างโบสถ์หรือวัดเพื่อให้ประชาชนกราบไหว้บูชาต่อไป
คำว่า "สตี" เป็นภาษาสันสกฤต แปลว่า “ภรรยาผู้ซื่อสัตย์” การเป็นสตรีผู้ทรงคุณความดีนั้นต้องซื่อสัตย์ต่อสามีอย่างสูง และต้องเมตตากรุณาต่อญาติพี่น้อง
พิธีการกระโดดเข้ากองไฟของหญิงหม้าย มีอยู่ 2 ลักษณะ ดังนี้
กลุ่มหญิงหม้ายที่มีฐานะต่ำต้อย หากสามีของหญิงหม้ายเสียชีวิต จะมีการจัดงานศพแบบกลางแจ้งนอกเมือง ซึ่งมีกองไฟกองใหญ่กองไว้ เมื่อศพของสามีกำลังถูกเผาอยู่นั้น  ภรรยาก็จะกระโจนเข้าไปในกองไฟและถูกเผาตายตามไปด้วยเช่นกัน
กลุ่มหญิงที่มีฐานะร่ำรวย หากสามีของหญิงหม้ายที่มีฐานะ และมีทรัพย์สินมากเสียชีวิต ภรรยาของเขาจะจัดงานศพให้สามีเป็นอย่างดี มีการขุดหลุมลึกเท่าความสูงของสามี นำศพไปวาง ใส่เครื่องหอมลงไปและจุดไฟเผาภายในหลุมนั้น
ส่วนหญิงหม้ายก็จะจัดงานรื่นเริง ร่วมงานกันอย่างสนุกสนาน โดยผู้ที่มาร่วมงานก็จะปลอบโยนเธอ หญิงหม้ายจะแจกทรัพย์สินเงินทองให้กับญาติพี่น้องและคนที่มาร่วมงาน จากนั้นก็จะนำหญิงหม้ายขึ้นนั่งบนหลังม้า(ต้องเป็นสีเทาหรือขาวเท่านั้น) และเดินไปยังหลุมที่เผาสามี ระหว่างทางก็จะปลอบโยนเธอตลอดทางจนถึงหลุมเผาศพ
==อ้างอิง==
พิธีกรรมในศาสนาฮินดู
เจนต์

เจนต์ (Djent) เป็นการเรียกเสียงกีตาร์ของดนตรีแนวเฮฟวีเมทัลซึ่งแตกแขนงมาจากโพรเกรสซิฟเมทัล เป็นศัพท์ที่สร้างขึ้นเพื่อใช้เรียกเสียงแตกโทนต่ำของกีตาร์ตั้งแต่สายที่ 6, 7, 8 ถึง 9 โดยมีวงมัชชุกกาห์ (Meshuggah) ของสวีเดนเป็นผู้นำในการเล่น และเรื่มมีวงอื่น ๆ นำเทคนิคนี้ไปใช้ อาทิ Animals As Leaders, Architects, Bulb, Periphery เป็นต้น
== ลักษณะเฉพาะ ==
ลักษณะเฉพาะของเจนต์คือ มีลูกเล่นกีตาร์ที่เร็วและเปี่ยมด้วยพลัง โดยลักษณะของการตั้งสายกีตาร์ที่ต่ำกว่า Bb เป็นต้นไป ซึ่งจะเห็นได้ว่างานดนตรีของวงต่างประเทศหลาย ๆ วงมักจะนิยมใช้กีตาร์ 7-8 สายเป็นต้นไปเพื่อให้ได้เสียงที่ต่ำมาก ๆ ซึ่งในทางเทคนิคแล้วมีความสำคัญมากในการดีดให้เกิดเสียงแบบนี้ เนื่องจากมือขวาต้องอุดสายให้พอดี ไม่มากเกินไปจนความยาวต่อเนื่องของเสียงหายไป และไม่น้อยเกินไปจนเสียงขาดความกระชับ และที่สำคัญคือต้องดีดแรง เนื่องจากการเล่นกีตาร์ที่เสียงต่ำ ๆ หรือพวกแบริโทนกีตาร์ผ่านเสียงแตกที่มากเกินไปจะทำให้เสียงฟังไม่ชัดเจน ดังนั้นนักดนตรีแนวนี้จึงใช้เสียงแตกไม่มาก แต่จะใช้น้ำหนักการดีดเป็นอาวุธสำคัญที่จะทำให้การเล่นริฟฟ์หนัก ๆ มีความคมชัด หนักแน่น และกระชับ ปัจจุบันได้มีการถกเถียงว่า"เจนต์"เป็นเพียงแค่วิธีการเล่นดนตรีอย่างหนึ่งไม่ใช่แนวดนตรีอย่างที่เข้าใจกันมาตั้งแต่แรก ซึ่งสังเกตุได้จากการเล่นดนตรีในปัจจุบันของเพลงแนวอื่นๆที่ไม่ใช่แค่เมทัล ทำให้สามารถปรับเปลี่ยนนำไปใช้ได้อย่างน่าสนใจและเป็นที่แพร่หลายอย่างมาก
== อ้างอิง ==
แนวเพลงย่อยเฮฟวีเมทัล
มรณวิทยา

มรณวิทยา เป็นการศึกษาทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับความตาย วิชานี้จะตรวจสอบกลไกและมุมมองทางนิติเวชของความตาย เช่น การเปลี่ยนแปลงทางร่างกายหลังเสียชีวิต และช่วงเวลาหลังการตาย รวมถึงมุมมองทางสังคมกว้าง ๆ เกี่ยวกับความตาย โดยหลักเป็นการศึกษาแบบสหวิทยาการ เป็นวิชาที่เปิดสอนในวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยหลายแห่ง
มุมมองการแพทย์เกี่ยวกับความตาย
สโมสรฟุตบอลบอร์นมัท

สโมสรฟุตบอลบอร์นมัท (AFC Bournemouth) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพตั้งอยู่ใน คิงส์พาร์ก, บอสคอมบ์, ชานเมืองของบอร์นมัท, ดอร์เซต, อังกฤษ ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในพรีเมียร์ลีก ลีกสูงสุดของระบบลีกฟุตบอลอังกฤษ ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1899 ในชื่อ บอสคอมบ์ ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็นชื่อปัจจุบันใน ค.ศ. 1971 ฉายา "เดอะเชอร์รีส์" และใช้ดีนคอร์ตเป็นสนามเหย้าตั้งแต่ ค.ศ. 1910 เสื้อทีมเหย้าของพวกเขาคือเสื้อลายทางสีแดงดำกับกางเกงขาสั้นและถุงเท้าสีดำ โดยได้แรงบันดาลใจจาก เอซี มิลาน สโมสรฟุตบอลอิตาลี
สโมสรแข่งขันในลีกฟุตบอลระดับภูมิภาคก่อนที่จะไต่ระดับจาก แฮมป์เชอร์ลีก เป็น เซาเทิร์นลีก ใน ค.ศ. 1920 ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น บอร์นมัทแอนด์บอสคอมบ์แอตเลติก สโมสรได้รับเลือกเข้าสู่ ฟุตบอลลีก ใน ค.ศ. 1923 สโมสรแข่งขันใน เทิร์ดดิวิชันเซาท์ เป็นเวลา 35 ปี และชนะเลิศ เทิร์ดดิวิชันเซาท์คัพ ใน ค.ศ. 1946 ต่อมาสโมสรแข่งขันใน เทิร์ดดิวิชัน ที่ได้รับการจัดโครงสร้างใหม่ใน ค.ศ. 1958 สโมสรตกชั้นลงไป โฟร์ตดิวิชัน ใน ค.ศ. 1970 แต่ก็เลื่อนชั้นขึ้นมาทันทีในฤดูกาล 1970–71 สโมสรตกชั้นไปโฟร์ตดิวิชันอีกครั้งใน ค.ศ. 1975 และเลื่อนชั้นขึ้นมาในฤดูกาล 1981–82 สโมสรชนะเลิศ แอสโซซิเอทเมมเบอร์สคัพ ใน ค.ศ. 1984 และเทิร์ดดิวิชันในฤดูกาล 1986–87 สโมสรใช้เวลาสามฤดูกาลอยู่ในลีกระดับสองก่อนจะได้รับการลงโทษทางการเงินใน ค.ศ. 1997 และตกชั้นกลับไปลีกระดับสี่ใน ค.ศ. 2002 แม้ว่าจะได้เลื่อนชั้นทันทีด้วยการชนะรอบเพลย์ออฟใน ค.ศ. 2003
บอร์นมัทได้รับการลงโทษทางการเงินเป็นครั้งที่สองและตกชั้นไป ลีกทู ใน ค.ศ. 2008 และแต่งตั้ง เอ็ดดี ฮาว เป็นผู้จัดการทีม สโมสรเลื่อนชั้นถึงสามครั้งในรอบหกปีและเลื่อนชั้นขึ้นสู่ลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ โดยสโมสรจบอันดับสองของลีกทูในฤดูกาล 2009–10, จบอันดับสองของลีกวัน ในฤดูกาล 2012–13 และชนะเลิศ อีเอฟแอลแชมเปียนชิป ในฤดูกาล 2014–15 สโมสรแข่งขันในพรีเมียร์ลีกเป็นเวลาห้าฤดูกาลก่อนจะตกชั้นใน ค.ศ. 2022 แต่ก็กลับขึ้นมาใน ค.ศ. 2022 โดยจบอันดับสองในแชมเปียนชิป ด้วยการคุมทีมของ สก็อต พาร์กเกอร์
== ประวัติ ==
== ผู้เล่น ==
=== ผู้เล่นชุดปัจจุบัน ===
===ผู้เล่นที่ถูกยืมตัว===
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
บ
บ
บ
เทศกาลคฒิมาอี

เทศกาลคฒิมาอี (गढ़िमाई पर्व; Gadhimai festival) เป็นพิธีบูชายัญที่จัดขึ้นทุก 5 ปีที่คฒีมาอีมนเทียร แห่งเมืองพริยารปุระ อำเภอพารา ซึ่งอยู่ห่างออกไปทางใต้ประมาณ  ของเมืองหลวงกาฐมาณฑุ ทางภาคใต้ของประเทศเนปาล ใกล้ชายแดนอินโด-เนปาล และแดนติดกับรัฐพิหาร (ประเทศอินเดีย) มีการเฉลิมฉลองเป็นหลักโดยชาวมะเทสี และชาวรัฐพิหาร โดยเป็นเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับการฆ่าสัตว์บูชายัญครั้งใหญ่ ซึ่งประกอบด้วย ควาย, หมู, แพะ, ไก่, หนู และนกพิราบ – โดยมีเป้าหมายเพื่อการเซ่นสังเวยให้แก่เจ้าแม่คฒิมาอี ซึ่งเป็นเทพีแห่งอำนาจ
== ลักษณะ ==
ประมาณ 5 ล้านคนมีส่วนร่วมในการจัดงานเทศกาล ซึ่งเป็นชาวมะเทสีและ 70% ของผู้ที่ชื่นชอบจากรัฐของประเทศอินเดีย ทั้งรัฐอุตตรประเทศ และรัฐพิหาร ที่เขาร่วมเทศกาลในประเทศเนปาลเพื่อเลี่ยงการประกาศห้ามการฆ่าสัตว์บูชายัญในรัฐของตัวเอง โดยผู้เข้าร่วมเชื่อว่าการฆ่าสัตว์บูชายัญเพื่อเซ่นสังเวยให้แก่เจ้าแม่คฒิมาอี จะช่วยให้ยุติสิ่งเลวร้ายและนำมาซึ่งความเจริญรุ่งเรือง
== การถกเถียงและคัดค้าน ==
มีการแจ้งประท้วงต่อเทศกาลนี้เป็นจำนวนมากโดยกลุ่มพิทักษ์สิทธิสัตว์ และชาวเนปาลที่นับถือฮินดูจากภูมิภาคฮิลล์
ณ วันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 เทศกาลนี้ได้รับการประกาศห้ามจากรัฐบาลเนปาลแล้ว
== ปฏิกิริยาสะท้อน ==
กระทรวงมหาดไทยของประเทศอินเดีย ได้กำกับรัฐพิหาร และรัฐอุตตรประเทศ ในการตรวจสอบเพื่อความแน่ใจว่าไม่มีการส่งเหล่าสัตว์ไปยังประเทศเนปาลสำหรับเทศกาลนี้
== อ้างอิง ==
เทศกาลเนปาล
เทศกาลของชาวฮินดู
เทศกาลหรือพิธีกรรมเกี่ยวกับสัตว์
รายชื่อสถานีรถไฟในประเทศเนปาล

บทความนี้แสดงรายชื่อ สถานีรถไฟในประเทศเนปาล
ประเทศเนปาลมีทางรถไฟ 1 สาย ซึ่งเป็นสายย่อยแยกมาจากทางหลักในประเทศอินเดีย วิ่งระหว่างเมืองชัยนคร-ชนักปุระ มีส่วนต่อขยายไปยังเมือง Bardibas
== รายชื่อสถานีรถไฟ ==
=== ในปัจจุบัน ===
สถานีชัยนคร เมืองชัยนคร (รัฐพิหาร, ) สถานีเปลี่ยนขนาดความกว้างรางรถไฟ เนื่องจากใช้รางต่างขนาดกัน (/)
สถานีขชุรี หมู่บ้านขชุรีจันหา
สถานีมหินาถปุระ หมู่บ้านฐาทีชิชหา
สถานีศาหีทสโรชนคร หมู่บ้านทุหพี
สถานีไพเทหี หมู่บ้านอิทหรวา
Perbaha, Deuri Parwaha
สถานีชนักปุระ เมืองชนักปุระ
=== ในอดีต ===
สถานีพิชัลปุระ เมืองพิชัลปุระ ปิดทำการเนื่องจากสะพานขาด
สถานีรักเสาล์ ไปยังสถานีพีรคันช์ และสถานีอัมเลขคันช์ (ขนาดความกว้างราง )
=== ในอนาคต ===
ระยะทาง 16 กิโลเมตร จาก Naxalbari ไปยัง Kankarvitta
ระยะทาง 15 กิโลเมตร จาก Jogbani ไปยัง Biratnagar
ถนนเนปาลคันช์
Nautanwa
Bhairahawa
New Jalpaiguri (Siliguri)
Kankarbhitta
Jogbani ไปยัง Biratnagar - สำรวจพื้นที่ในปี ค.ศ. 2008
Bijalpura พร้อมส่วนต่อขยายไป Bardibas
Madhubani
ชัยนคร (เปลี่ยนไปใช้รางขนาดกว้าง)
ชนักปุระ
Bardibas
== ลำดับเหตุการณ์ ==
1924 : เริ่มก่อสร้างทางรถไฟสาย Raxaul - Birgunj - Amlekhgunj
1927 : เปิดให้บริการทางรถไฟสาย Raxaul - Birgunj - Amlekhgunj ใช้ในการขนส่งสินค้า
1937 : เปิดให้บริการทางรถไฟสาย Jaynagar - ชนกปุระ ให้บริการขนส่งผู้โดยสาร
1990 : ปิดทำการรถไฟสาย Raxaul - Birgunj - Amlekhgunj
1994 : นำเข้าตู้โดยสาร และหัวรถจักรแซดดีเอ็ม 5 คัน เพื่อนำมาใช้ในสายชนกปุระ
1998 : หัวรถจักรแซดดีเอ็ม-5 จำนวนสองคัน ถูกส่งมอบ
2004 : เปิดให้บริการทางรถไฟสายโกลกาตา - Raxaul - Sirsiya
2007 : แผนก่อสร้างทางรถไฟระยะทาง 174 กิโลเมตร จาก Birgunj ไปยังกาฐมาณฑุ
2008 : สำรวจพื้นที่เส้นทางก่อสร้างอื่น ๆ ในอนาคต
2010 : มีแผนก่อสร้างรถไฟข้ามประเทศเนปาล
2011 : มีแผนก่อสร้างรถไฟใต้ดิน แต่ติดปัญหางบประมาณ
== ดูเพิ่ม ==
การรถไฟเนปาล
การรถไฟแห่งรัฐบาลเนปาล
การขนส่งระบบรางในประเทศเนปาล
== อ้างอิง ==
รายชื่อตัวละครในอีวานเกเลียน

รายชื่อตัวละครและเทวทูตในอะนิเมะซีรีส์เรื่อง อีวานเกเลียน
== เนิร์ฟ ==
=== บุคลากร ===
===== อิการิ เก็นโด =====
อิการิ เก็นโด (碇 ゲンドウ) หรือนามสกุลเดิมคือ โรกุบุนงิ เป็นผู้บัญชาการของเนิร์ฟ เป็นบิดาของอิการิ ชินจิ รับผิดชอบงานด้านการพัฒนาอีวานเกเลียน และดำเนินแผนพัฒนามนุษยชาติให้เป็นไปตามที่เซเล่ต้องการ อย่างไรก็ตาม เก็นโดก็มีแผนการณ์ของตัวเองที่อยู่เหนือความคาดหมายของเซเล่
===== ฟุยูสึกิ โคโซ =====
ศาสตราจารย์ ฟุยูสึกิ โคโซ (冬月 コウゾウ) เป็นรองผู้บัญชาการของเนิร์ฟ อดีตเขาเป็นอาจารย์ประจำวิชาอภิปรัชญาที่มหาวิทยาลัยเคียวโตะ ตัวเขาได้สนใจในงานวิจัยและทฤษฎีของอิการิ ยูอิ (ภรรยาของเก็นโด) และกลายเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของยูอิ ต่อมายูอิจึงแนะนำเขาให้รู้จักกับเก็นโด ภายหลัง 2nd impact เขากับเก็นโดได้เดินทางไปยังซากของทวีปแอนตาร์กติกา เขาไม่เห็นด้วยที่เก็นโดจะไปทำงานให้กับองค์กรประหลาดที่ชื่อว่าเซเล่หลังเขาทราบว่า เซเล่เป็นผู้อยู่เบื้องหลัง 2nd impact เก็นโดได้พาเขาไปชมจีโอฟร้อนท์และฐานบัญชาการเนิร์ฟที่กำลังก่อสร้าง และเอ่ยปากชวนเขามาทำงานด้วยในตำแหน่งรองผู้บัญชาการ
===== คัตสึรางิ มิซาโตะ =====
คัตสึรางิ มิซาโตะ (葛城 ミサト) เป็นหัวหน้าฝ่ายยุทธการของเนิร์ฟ รับผิดชอบการออกปฏิบัติการของอีวานเกเลียน, การป้องกันเมืองนีโอโตเกียว-03 และการกำจัดเทวทูต เธอเป็นผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวของคณะสำรวจและวิจัยประจำฐานปฏิบัติการที่สอง สหประชาชาติ ที่ทดลองกับร่างของอาดัมจนเกิด 2nd impact ซึ่งเธอได้สูญเสียบิดาในคราวนั้น นอกจากนี้เธอยังรับหน้าที่เป็นผู้ปกครองของ อิการิ ชินจิ และ โซรีว อะสึกะ  และเธอยังมีความสัมพันธ์ฉันท์ชู้สาวกับคาจิ เรียวจิ
===== อากางิ ริตสึโกะ =====
ดร. อากางิ ริตสึโกะ (赤木 リツコ) เป็นหัวหน้าฝ่ายเทคนิคและวิจัยของเนิร์ฟ รับผิดชอบในการพัฒนาอีวานเกเลียน, อุปกรณ์สนับสนุนอีวานเกเลียน และดูแลซุปเปอร์คอมพิวเตอร์เมไจทั้งสามเครื่องของศูนย์บัญชาการ ซึ่งเป็นคอมพิวเตอร์ที่จำลองพฤติกรรมและวิธีคิดมาจากมารดาของเธอ ริตสึโกะเป็นเพื่อนสนิทกับทั้งมิซาโตะและคาจิตั้งแต่สมัยเรียน
===== คาจิ เรียวจิ =====
คาจิ เรียวจิ (加持 リョウジ) เป็นสายลับของรัฐบาลญี่ปุ่นที่ถูกส่งมายังเนิร์ฟสาขาญี่ปุ่น โดยได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายตรวจสอบ อย่างไรด็ตาม คาจิไม่ได้มีวัตถุประสงค์ส่วนตัวใดๆ เขาเพียงแค่ต้องการจะรู้ว่าความจริงคืออะไร ใครต้องการและมีแผนการณ์จะทำอะไร ทั้งเก็นโด, เซเล่, แผนพัฒนามนุษยชาติ เขาเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่รู้ความลับจำนวนมาก
===== ฮีวงะ มาโกโตะ =====
ร้อยโท ฮีวงะ มาโกโตะ (日向 マコト) เป็นเจ้าหน้าที่ประจำแผนกสั่งการ ศูนย์บัญชาการเนิร์ฟ เขาเป็นพวกบ้าหนังสือ และมักจะเอาการ์ตูนมาอ่านเวลาว่าง
===== อิบุกิ มายะ =====
ร้อยโทหญิง อิบุกิ มายะ (伊吹 マヤ) เจ้าหน้าที่ประจำแผนกสั่งการ ศูนย์บัญชาการเนิร์ฟ เธอมีความชื่นชมในตัว ดร. อากางิ ริตสึโกะมาก และมักจะเรียกริตสึโกะว่า "รุ่นพี่" เสมอ
===== อาโอบะ ชิเงรุ =====
ร้อยโท อาโอบะ ชิเงรุ (青葉 シゲル) เจ้าหน้าที่ประจำแผนกสั่งการ ศูนย์บัญชาการเนิร์ฟ เขามักจะนำกีตาร์ขึ้นมาเล่นในเวลาว่าง
== เทวทูต ==
อีวานเกเลียน