pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
การลอบสังหารอินทิรา คานธี

นายกรัฐมนตรีอินทิรา คานธีถูกลอบสังหาร เมื่อเวลา 9:29 น. วันที่ 31 ตุลาคม 1984 ที่บ้านพักของเธอบนถนนซัฟดัรจุง ในนิวเดลี เธอถูกลอบสังหารโดยองครักษ์ของเธอเอง คือ สัตวันต์ สิงห์ และ เพอันต์ สิงห์ ซึ่งเป็นผลพวงมาจากปฏิบัติการดาวน้ำเงิน การสังหารหมู่ชาวซิกข์ในวิหารทอง อมฤตสระ ซึ่งกระทำโดยกองทัพอินเดีย วิหารทองซึ่งเป็นศาสนสถานศักดิ์สิทธิ์สูงสุดของศาสนาซิกข์ได้รับความเสียหายอย่างหนัก 
== การลอบสังหาร ==

เวลาราว 9:20 น. ตามเวลาท้องถิ่น วันที่ 31 ตุลาคม 1984 อินทิรากำลังเดินทางไปสัมภาษณ์กับนักแสดงชาวอังกฤษ ปีเตอร์ อัสตีนอฟ ซึ่งกำลังถ่ายทำสารคดีให้กับโทรทัศน์ไอร์แลนด์ เธอเดินผ่านสวนของบ้านพักนายกรัฐมนตรีหมายเลข 1 ถนนซัฟดัรจุง (Prime Minister's Residence, No. 1 Safdarjung Road) ในนิวเดลีไปยังออฟฟิศ บ้านเลขที่ 1 ถนนอักบัร ซึ่งอยู่ติดกัน
อินทิราเดินผ่านประตูซึ่งมีองครักษ์ยืนคุ้มกันอยู่สองคน คือ สัตวันต์ และ เพอันต์ สิงห์ ทันใดนั้นเขาทั้งสองคนก็ยิงเข้าใส่อินทิรา เพอันต์ ยิงปืนสามนัดเข้าไปที่ช่องท้องของเธอ โดยใช้ปืนพกลูกโม่ขนาด .38 ตามด้วย สัตวันต์ ยิงปืน 30 นัด โดยใช้ปืนกึ่งปืนกลใส่เธอซ้ำหลังเธอล้มลงบนพื้น จากนั้นชายทั้งสองโยนอาวุธลงและ เพอันต์ได้กล่าวว่า “เราทำในสิ่งที่เราต้องทำ คุณทำในสิ่งที่คุณอยากทำ” ("I have done what I had to do. You do what you want to do.") หลังจากนั้นเพียง 6 นาที เจ้าหน้าที่ตำรวจตรวจตราพรมแดน ตาร์เสม สิงห์ ชัมวัล (Tarsem Singh Jamwal) และ ราม สราญ (Ram Saran) จับกุมและสังหารเพอันต์ ส่วน สัตวันต์ถูกจับกุมโดยองครักษ์อีกคนของอินทิรา เขาได้รับบาดเจ็บอย่างหนักจากความพยายามจะหลบหนี
เพอันต์ เป็นหนึ่งในบอดีการ์ดที่อินทิราชื่นชอบเป็นส่วนตัว เธอรู้จักกับเขามามากว่า 10 ปี ส่วน สัตวันต์ อายุเพียง 22 ปีในขณะก่อการลอบสังหาร และพึ่งได้รับแต่งตั้งเป็นองครักษ์ประจำตัวอินทิราเพียง 5 เดือนก่อนการลอบสังหาร
==การเสียชีวิต==
อินทิราถูกส่งตัวไปยังสถาบันการแพทย์ออลล์อินเดีย นิวเดลี หนึ่งในกลุ่มสถาบันวิทยาศาสตร์การแพทย์ออลล์อินเดีย ในเวลา 9:30 น. แพทย์ที่ทำการผ่าตัดรักษาได้ประกาศทางการของแพทย์ออกมาเมื่อเวลา 14:20 น. ยืนยันว่าเธอได้เสียชีวิตแล้ว การวินิจฉัยสาเหตุการเสียชิวิตโดยติรัถ ทาส โดกรา ระบุว่าเธอถูกยิง 30 นัด โดยใช้ปืนกึ่งปืนกลสเตียร์ลิง (Sterling sub-machine) และปืนลูกโม่ ฆาตกรยิงปืนใส่เธอทั้งหมด 33 นัด โดนตัวเธอ 30 นัด ในจำนวนนี้ 23 นัดทะลุร่างกาย ส่วนอีก 7 นัดฝังอยู่ในร่างกาย โดกราแยกกระสุนออกมาเพื่อระบุหาอาวุธที่ใช้ยิง โดยใช้วิธีการแบบการพิจารณาบัลลิสติก (ballistic examination) กระสุนนั้นวินิจฉัยพบว่าตรงกับของอาวุธในคลังแสงของ CFSL เดลี ร่างของเธอบรรจุใส่โลงและขนขึ้นรถขนปืน (gun carriage) ผ่านไปตามถนนของเดลีในเข้าวันที่ 1 พฤศจิกายน ไปยังตีนมูรติภวัน ซึ่งเป็นที่ไว้ร่างของบิดาของอินทิรา พิธีศพจัดขึ้นในวันที่ 3 พฤศจิกายน ใกล้กับราชฆาฏ อนุสรณ์สถานของมหาตมะ คานธี ในบริเวณที่เรียกว่า “ศากติสถล” โดยมีผู้สืบตำแหน่งและบุตรชายของเธอเอง ราชีพ คานธี เป็นผู้จุดไฟเผาศพ
==ผลที่ตามมา==
สี่วันหลังจากนั้น ศาสนิกชนซิกข์หลายพันคนถูกฆาตกรรมใน จลาจลต่อต้านชาวซิกข์ 1984
สัตวันต์ สิงห์ และ ผู้สมรู้ร่วมคิด เกหัร สิงห์ ถูกตัดสินประหารชีวิต ทั้งคู่ถูกประหารชีวิตในวันที่ 6 มกราคม 1989
== อ้างอิง==
 
การลอบสังหารในประเทศอินเดีย
อินทิรา คานธี
อาชญากรรมในเดลี
การประท้วงในโบลิเวีย พ.ศ. 2562

การประท้วงในประเทศโบลิเวีย พ.ศ. 2562 เกิดขึ้น ในวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ที่กรุงลาปาซ เมืองหลวงของโบลิเวีย ผู้ประท้วงหลายร้อยคนเดินขบวนไปตามถนนสายต่าง ๆ แสดงความไม่พอใจความล่าช้าของรัฐบาลโบลิเวียและนานาประเทศในการดับไฟป่าที่เผาผลาญพื้นที่ป่าในโบลิเวียไปแล้วเป็นจำนวนมาก
การประท้วงในโบลิเวีย เริ่มตึงเครียดขึ้นเมื่อ วันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2562 ภายหลังการเลือกตั้งทั่วไปในประเทศโบลิเวีย โดยมีเรื่องน่าสงสัยเกี่ยวกับการนับคะแนนเกิดขึ้น เมื่อคณะกรรมการการเลือกตั้งสูงสุดของโบลิเวียเกิดหยุดนับคะแนนกระทันหันโดยไม่มีคำอธิบายใด ๆ ข้อกล่าวหาเรื่องที่ว่าเกิดการโกงการเลือกตั้งเริ่มจะเสียงดังขึ้นเรื่อย ๆ
วันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2562 ผู้ประท้วงจากฝ่ายค้านจุดไฟเผาสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้งในเมืองซูเครและเมืองโปโตซีในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ รองประธานกรรมการการเลือกตั้ง อันโตนิโอ คอสตาส ประกาศลาออกจากตำแหน่ง ผู้ประท้วงไม่พอใจคะแนนผลการเลือกตั้งที่ส่งผลให้ได้ประธานาธิบดีคนเดิม การประท้วงยังคงดำเนินอยู่ในปัจจุบัน ผู้ประท้วงยังแต่งหน้าเป็น โจ๊กเกอร์ ในการประท้วงการนับคะแนนดังกล่าว
วันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2562 ที่กรุงลาปาซ เมืองหลวงของโบลิเวีย มีการประท้วงครั้งใหญ่ผู้ประท้วงปิดถนนในกรุงลาปาซ
เฟร์นันโด คามาโช ผู้นำองค์กรประชาสังคมในเมืองซานตากรุซเดลาซิเอร์รา เมืองใหญ่อันดับ 2 ของประเทศลาตินอเมริกาแห่งนี้ เรียกร้องให้ประชาชนนัดหยุดงานตั้งแต่เที่ยงวันอังคารตามเวลาท้องถิ่น โดยคาดว่าระบบขนส่งและธุรกิจจะปิดทำการตามการเรียกร้อง
ในวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2562 มีผู้ประท้วงเสียชีวิต 2 ราย ที่ เมือง มอนเตโร ห่างจาก ซานตากรุซเดลาซิเอร์รา ไปทางเหนือราว 60 กิโลเมตร มีจำนวนผู้บาดเจ็บ 140 ราย
ในวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 การประท้วงผลการเลือกตั้งประธานาธิบดีโบลิเวียกลายเป็นเหตุการณ์รุนแรง ที่เมืองวินโต โกชาบัมบา มีการวางเพลิงเผาศาลากลาง ส่วนที่เมืองกิลลาคอลโลซึ่งอยู่ใกล้กันก็เกิดความรุนแรง และมีผู้เสียชีวิตไป 1 คน กลุ่มผู้ชุมนุมทำร้ายร่างกาย นาง แพทริเซีย อาร์เซ นายกเทศมนตรีหญิง เมืองวินโต
ในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 ผู้ชุมนุมปิดสถานีโทรทัศน์ 2 ช่อง ต่อมา วันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 ประธานาธิบดีประเทศโบลิเวียประกาศลาออก รวมผู้เสียชีวิต 3 ราย
ก่อนหน้านี้ การประท้วงในประเทศโบลิเวีย  ที่เกิดขึ้นใน วันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 เป็นการประท้วงต่อต้านรัฐบาลโบลิเวีย โดยผู้ประท้วง ปะทะกับตำรวจปราบจลาจล ในเมือง โกชาบัมบา จนมีผู้เสียชีวิต 1 ราย ในวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 ได้แก่ นาย โจนาธาน กิสเป้ โดยรัฐบาลกล่าวว่า นาย โจนาธาน กิสเป้ เสียชีวิตจากพลุขนาดใหญ่ของกลุ่มผู้ประท้วง แต่ ทางกลุ่มผู้ประท้วงซึ่งส่วนใหญ่เป็นนักศึกษากล่าวว่าเขาเสียชีวิตจากกระสุนปืนของตำรวจ
== อ้างอิง ==
http://www.rlpd.go.th/rlpdnew/images/rlpd_3/2561/Human_Rights_Issues/_22-61.pdf
https://www.voanews.com/americas/protests-bolivia-spread-after-death-college-student
https://www.thaipost.net/main/detail/48641
https://tna.mcot.net/view/Z_-BEWz
https://prachatai.com/journal/2019/10/84921
https://themomentum.co/joker-in-demonstration-all-around-oct-2019/
https://thainews.prd.go.th/th/news/detail/TCATG191101224051327
https://www.voanews.com/americas/bolivians-block-roads-protest-morales-election-win-splits-nation
https://tna.mcot.net/view/efGF8UB
https://www.thairath.co.th/news/foreign/1699388
https://www.matichon.co.th/foreign/news_1747751
https://www.khaosod.co.th/around-the-world-news/news_3046720
การประท้วงใน พ.ศ. 2562
ประเทศโบลิเวีย
นากาจิมะ บี6เอ็น

{|
|}
นากาจิมะ บี6เอ็น (Nakajima B6N) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดตอร์ปิโดบนเรือบรรทุกเครื่องบินของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง โดยมาแทนที่นากาจิมะ บี5เอ็น
== ประจำการ ==
กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
== คุณลักษณะ (นากาจิมะ บี6เอ็น2) ==


ผู้สร้าง: นากาจิมะแอร์คราฟท์คอมปะนี (ประเทศญี่ปุ่น)
ประเภท: เครื่องบินทิ้งระเบิดตอร์ปิโด
เครื่องยนต์: 1 × Mitsubishi MK4T Kasei 25
กางปีก: 14.894 เมตร
ยาว: 10.865 เมตร
สูง: 3.8 เมตร
พื้นที่ปีก: 37.2 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า: 3,010 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 5,650 กิโลกรัม
อัตราเร็วสูงสุด: 482 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับความสูง 4,900 เมตร
รัศมีทำการรบ: 1,746 กิโลเมตร
พิสัยบินไกลสุด: 3,045 กิโลเมตร
อาวุธ: ปืนกลป้องกัน Type 92 ขนาด 7.7 มม. 2 กระบอก
* ตอร์ปิโด type 91 ขนาด 800 กก. 1 ลูก
== ดูเพิ่ม ==
นากาจิมะ บี5เอ็น
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Asahi museum prints
เครื่องบินนากาจิมะ
เครื่องบินทิ้งระเบิดตอร์ปิโดในสงครามโลกครั้งที่สอง
เครื่องบินญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
เครื่องบินทิ้งระเบิด
อากาศยานบนเรือบรรทุกเครื่องบิน
กรัมแมน ทีบีเอฟ อเวนเจอร์

{|
|}
กรัมแมน ทีบีเอฟ อเวนเจอร์ (Grumman TBF Avenger) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดตอร์ปิโดของสหรัฐ ใช้โดยกองทัพเรือสหรัฐในสงครามโลกครั้งที่สอง ถูกนำมาใช้ในยุทธนาวีที่มิดเวย์
== ประจำการ ==
== คุณลักษณะ (ทีบีเอฟ อเวนเจอร์) ==


== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Avenger
เครื่องบินกรัมแมน
เครื่องบินทิ้งระเบิดตอร์ปิโดในสงครามโลกครั้งที่สอง
เครื่องบินสหรัฐในสงครามโลกครั้งที่สอง
เครื่องบินทิ้งระเบิด
อากาศยานบนเรือบรรทุกเครื่องบิน
แฟร์รี่ย์ ซอร์ดฟิช

{|
|}
แฟร์รี่ย์ ซอร์ดฟิช (Fairey Swordfish) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดตอร์ปิโดของสหราชอาณาจักรในสงครามโลกครั้งที่สอง ออกแบบโดยแฟร์รี่ย์เอวิเอชันคอมปะนี ถูกนำมาใช้ในยุทธนาวีที่ตารันโต
== ประจำการ ==
== คุณลักษณะ (ซอร์ดฟิช 1) ==



== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Swordfish Story of the Torpedoing of the Bismarck
เครื่องบินแฟร์รี่ย์
เครื่องบินทิ้งระเบิดตอร์ปิโดในสงครามโลกครั้งที่สอง
เครื่องบินทิ้งระเบิด
เครื่องบินสหราชอาณาจักรในสงครามโลกครั้งที่สอง
อากาศยานบนเรือบรรทุกเครื่องบิน
ยุทธนาวีที่ตารันโต
นครินทร์ เมฆไตรรัตน์

ศาสตราจารย์ ดร. นครินทร์ เมฆไตรรัตน์ เป็นนักรัฐศาสตร์ เคยดำรงตำแหน่งกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญและกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ
==ประวัติการศึกษา==
ระดับปริญญาตรี สาขาการเมืองการปกครอง (เกียรตินิยมอันดับ 2) คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ระดับปริญญาโท สาขาประวัติศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ระดับปริญญาเอก INTERNATIONAL STUDIES WASEDA UNIVERSITY ประเทศญี่ปุ่น
== ประวัติการทำงาน ==
คณบดีคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 - 31 มกราคม 2553)
สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญและกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ (พ.ศ. 2549 - พ.ศ. 2550)
กรรมการอื่นใดในคณะกรรมการสลากกินแบ่งรัฐบาล (พ.ศ. 2551 - 1 กันยายน พ.ศ. 2554)
รองอธิการบดีฝ่ายวิชาการ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (1 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 - 14 กันยายน พ.ศ. 2554)
กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการวินิจฉัยภาษีอากรตามประมวลรัษฎากร (28 เมษายน พ.ศ. 2554)
รองอธิการบดีฝ่ายบริหารทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (15 กันยายน พ.ศ. 2554 - 31 มกราคม พ.ศ. 2557)
กรรมการสรรหาสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ (ด้านการเมือง) (13 สิงหาคม พ.ศ. 2557)
รองอธิการบดีฝ่ายบริหาร ศูนย์ท่าพระจันทร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 - 16 ตุลาคม พ.ศ. 2558)
กรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ (4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557)
ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ (16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 - ปัจจุบัน)
== ตำแหน่งทางวิชาการ ==
วันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 ได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่ง ศาสตราจารย์ ในสาขาวิชาการเมืองการปกครอง สังกัดคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
== ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ==
เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2558 คณะกรรมการสรรหาตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ได้พิจารณาเลือกตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ จากผู้ทรงคุณวุฒิสาขารัฐศาสตร์ รัฐประศาสนศาสตร์ หรือสังคมศาสตร์อื่น ซึ่งมีความรู้ความเชี่ยวชาญด้านการบริหารราชการแผ่นดินอย่างแท้จริง ภายหลังพิจารณาแล้ว ที่ประชุมลงมติเลือกศาสตราจารย์นครินทร์ เมฆไตรรัตน์ เป็นผู้ได้รับการเสนอชื่อให้ดำรงตำแหน่งตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ จากนั้นได้นำเสนอชื่อต่อสภานิติบัญญัติแห่งชาติ มีการประชุมและลงคะแนนลับ เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2558 โดยที่ประชุมสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ลงมติให้ความเห็นชอบ 158 เสียง ไม่ให้ความเห็นชอบ 6 เสียง
จากนั้นมีพระบรมราชโองการ โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้นายนครินทร์ เมฆไตรรัตน์ ดำรงตำแหน่งตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
==อ้างอิง==
ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ
ศาสตราจารย์
นักรัฐศาสตร์
อาจารย์คณะรัฐศาสตร์
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ปาโอโล เกร์เรโร

โฮเซ ปาโอโล เกร์เรโร กอนซาเลส (เกิดวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1984) เป็นนักฟุตบอลชาวเปรู ปัจจุบันได้เล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับอิงเตร์นาซีโยนัลและทีมชาติเปรู
เกร์เรโรเริ่มต้นอาชีพในเยอรมนีกับไบเอิร์นมิวนิก ก่อนที่จะย้ายไปฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา เขาได้ลงเล่นให้กับทั้งสองสโมสรในบุนเดิสลีการวมกัน 161 นัด ยิงได้ 47 ประตู ตลอดการลงเล่นในแปดฤดูกาล ต่อมาเขาได้ย้ายไปบราซิล โดยเล่นให้กับคอรินเทียนส์ เขายิงประตูชัยช่วยให้ทีมชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2012
เกร์เรโรลงเล่นให้กับทีมชาติเปรูมาตั้งแต่ ค.ศ. 2004 โดยจนถึงปัจจุบัน เขาได้ลงเล่นทีมชาติกว่า 100 นัด และเป็นผู้ทำประตูให้กับทีมชาติเปรูสูงสุดตลอดกาลที่ 38 ประตู เขาเป็นตัวแทนของทีมชาติในการแข่งขันโกปาอาเมริกา 5 ครั้ง โดยพาทีมจบอันดับที่สามในปี 2011 และ 2015 และจบอันดับรองชนะเลิศในปี 2019 โดยทั้งสามครั้งนี้ เขาเป็นผู้ทำประตูสูงสุดของทัวร์นาเมนต์ และหากนับเฉพาะผู้เล่นที่ยังคงเล่นอยู่ เขายังเป็นผู้เล่นที่ทำประตูสูงสุดตลอดกาลในโกปาอาเมริกาอีกด้วย
ในฟีฟ่าบาลงดอร์ 2015 เกร์เรโรเป็นหนึ่งใน 59 คนที่ถูกเสนอชื่อเข้ารับรางวัล เขาเป็นผู้เล่นชาวเปรูคนแรกที่ได้รับเกียรตินี้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Paolo Guerrero profile at Flamengo
บุคคลจากลิมา
นักฟุตบอลชาวเปรู
นักฟุตบอลทีมชาติเปรู
กองหน้าฟุตบอล
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก
ผู้เล่นฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา
ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
ผู้เล่นอิสโปร์ชีกลูบีโกริงชังส์เปาลิสตา
นักฟุตบอลกลูบีจีเรกาตัสดูฟลาเม็งกู
ผู้เล่นอิสโปร์ชีกลูบีอิงเตร์นาซีโยนัล
ผู้เล่นในกังเปโอนาตูบราซีเลย์รูแซรียีอา
ผู้เล่นในโกปาอาเมริกา 2015
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
ผู้เล่นในโกปาอาเมริกา 2019
วิสเซรา

เนลสัน ฟราเซียร์ จูเนียร์ (Nelson Frazier Jr.; 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1971 – 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่ปล้ำในสมาคม World Wrestling Federation/World Wrestling Entertainment (WWF/WWE) ในช่วงปี 1990 และ 2000 ภายใต้ชื่อ เมเบิล (Mabel), วิสเซรา (Viscera) และ บิ๊ก แดดดี วี (Big Daddy V) อดีตแชมป์ WWF World Tag Team Champion และ WWF Hardcore Champion ผู้ชนะ King of the Ring ปี 1995
==ผลงานอื่นๆ==
{|class="wikitable"
!Year
!Title
!Role
!Notes
|-
|2009
| The Legend of Awesomest Maximus
| Ginormous
|
|-
|2010
| Wrong Side of Town
| Animal 
|
|-
|}
==ผลงาน==
All Japan Pro Wrestling
*All Asia Tag Team Championship (1 time) – with Taru
Great Championship Wrestling
*GCW Heavyweight Championship (1 time)
Memphis Wrestling
*Memphis Wrestling Southern Heavyweight Championship (1 time)
Music City Wrestling
*MCW North American Heavyweight Championship (1 time)
New England Pro Wrestling Hall of Fame
*Class of 2013
Ozarks Mountain Wrestling
*OMW North American Heavyweight Championship (1 time)
Pro Wrestling Federation
*PWF Tag Team Championship (2 times) – with Bobby Knight
Pro Wrestling Illustrated
*Ranked No. 49 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 1995
United States Wrestling Association
*USWA Heavyweight Championship (1 time)
World Wrestling Council
*WWC Universal Heavyweight Championship (1 time)
World Wrestling Federation
*WWF Hardcore Championship (1 time)
*WWF Tag Team Championship (1 time) – with Mo
*King of the Ring (1995)
Wrestling Observer Newsletter
*Worst Feud of the Year (2007) vs. Kane
*Worst Tag Team (1999) with Mideon
*Worst Worked Match of the Year (1993) with Mo and The Bushwhackers vs. The Headshrinkers, Bastion Booger, and Bam Bam Bigelow at Survivor Series
Xcitement Wrestling Federation'''
*XWF Heavyweight Championship (1 time)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน
นักมวยปล้ำอาชีพชายชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน
ตัวละครที่เป็นพระมหากษัตริย์
ศาสนาในประเทศมาเลเซีย

ประเทศมาเลเซียถือเป็นดินแดนพหุวัฒนธรรม โดยมีศาสนาอิสลามเป็นศาสนาประจำชาติ จากการสำรวจสำมะโนครัวประชากร พ.ศ. 2563 พบว่าประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามร้อยละ 63.5 ศาสนาพุทธร้อยละ 18.7 ศาสนาคริสต์ร้อยละ 9.1 ศาสนาฮินดู 6.1 และศาสนาอื่น ๆ กับไม่ให้ข้อมูลร้อยละ 2.7 กลุ่มศาสนาอื่น ๆ ได้แก่  วิญญาณนิยม, ศาสนาพื้นเมือง, ศาสนาซิกข์, ศาสนาบาไฮ และระบบความเชื่ออื่น ๆ รัฐซาราวัก รัฐปีนัง และดินแดนสหพันธ์กัวลาลัมเปอร์มีประชากรส่วนใหญ่ที่ไม่ใช่มุสลิม มีประชากรจำนวนไม่มากที่ไม่เชื่อในพระเจ้า รัฐถูกวิพากษ์วิจารณ์จากองค์กรสิทธิมนุษยชนเกี่ยวกับการเลือกปฏิบัติต่อผู้ไม่เชื่อในพระเจ้า คณะรัฐมนตรีคนบางกล่าวไว้ว่า "เราจะไม่ถูกกฎเกณฑ์ศาสนาอื่น ๆ มาบังคับเราได้ตราบใดที่เราไม่ได้นับถือศาสนานั้น" (the freedom of religion is not the freedom from religion)
ศาสนาอิสลามในประเทศมาเลเซียนับถือนิกายซุนนีสำนักชาฟีอีเป็นหลัก ส่วนนิกายอื่นโดยเฉพาะนิกายชีอะฮ์จะถูกรัฐบาลจำกัดอย่างเข้มงวด  รัฐธรรมนูญมาเลเซียระบุว่าเป็นรัฐโลกวิสัยและให้เสรีภาพในการนับถือศาสนา แต่ในขณะเดียวกันก็ไว้บัญญัติว่าศาสนาอิสลามเป็น "ศาสนาของสหพันธรัฐ" เป็นอัตลักษณ์ของสังคมมาเลเซีย
ชาวมาเลเซียเชื้อสายจีนโดยมากนับถือศาสนาพุทธนิกายมหายานและศาสนาพื้นบ้านจีน (รวมถึงลัทธิเต๋าและลัทธิขงจื๊อ) ขณะที่ชาวมาเลเซียเชื้อสายสยามแถบรัฐทางเหนือนับถือนิกายเถรวาท และชาวมาเลเซียเชื้อสายอินเดียโดยมากนับถือศาสนาฮินดู ส่วนศาสนาคริสต์มีอิทธิพลมากแถบมาเลเซียตะวันออกโดยไม่ยึดติดกับชาติพันธุ์ใด ๆ อย่างไรก็ตามแม้ชาติพันธุ์จะต่างกัน แต่การยอมรับความต่างทางศาสนานั้นมีอยู่ระดับหนึ่ง
== ประชากรศาสตร์ ==
ประเทศมาเลเซียเป็นแหล่งรวมศาสนาหลักของโลกเอาไว้ ข้อมูลต่อไปนี้เป็นข้อมูลการสำรวจสำมะโนครัวประชากรรายปี:
ชาวมาเลเซียเชื้อสายมลายูทุกคนจะต้องนับถือศาสนาอิสลามตามกฎหมาย ขณะที่ชาวมาเลเซียเชื้อสายจีนนับถือศาสนาพุทธนิกายมหายานหรือศาสนาพื้นบ้านจีน (เช่น ลัทธิเต๋า ลัทธิขงจื๊อ การบูชาบรรพบุรุษ หรือศาสนาเกิดใหม่อื่น ๆ) เป็นส่วนใหญ่ จากการสำรวจสำมะโนครัวประชากร พ.ศ. 2553 พบว่า ชาวมาเลเซียเชื้อสายจีนส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธร้อยละ 83.6 ศาสนาพื้นบ้านจีนร้อยละ 3.4 และศาสนาคริสต์ร้อยละ 11.1 อย่างไรก็ตามจำนวนผู้นับถือศาสนาพุทธและพื้นบ้านจีนอาจจะสูงกว่านี้เพราะชาวจีนส่วนใหญ่นับถือศาสนาทั้งสองปะปนกัน
กลุ่มชนภูมิบุตรที่ไม่ใช่ชาวมลายูนับถือศาสนาคริสต์ร้อยละ 46.5 นอกนั้นนับถือศาสนาอิสลามร้อยละ 40.4 ชนพื้นเมืองหลายเผ่าในมาเลเซียตะวันออกเข้ารีตศาสนาคริสต์มากขึ้น แต่ศาสนาคริสต์เผยแผ่ไปในคาบสมุทรมลายูได้ยากยิ่ง
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่ม ==
 
มาเลเซีย
ศาสนาในประเทศภูฏาน

ศาสนาในประเทศภูฏาน มีความโดดเด่นด้านวัฒนธรรมของประเทศ โดยรัฐธรรมนูญภูฏานได้ประกาศให้ศาสนาพุทธนิกายวัชรยานเป็นศาสนาประจำชาติ ถือเป็นมรดกของชาติและเป็นอัตลักษณ์ของประชาชน พระมหากษัตริย์เป็นอัครศาสนูปถัมภก ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธราว 770,000 คน คิดเป็นร้อยละ 75 นับถือนิกายกาจูสายดรุกปา, นิกายญิงมา และอื่น ๆ ส่วนชาวโลซัมปา (ชาวภูฏานเชื้อสายเนปาล) โดยมากนับถือศาสนาฮินดู
== ศาสนาหลัก ==
=== ศาสนาพุทธ ===
ศาสนาพุทธนิกายวัชรยานแพร่หลายในกลุ่มชาติพันธุ์ที่สืบมาจากชาวทิเบต กลุ่มแรกคือชาวงาล็อป เป็นชาติพันธุ์ที่อาศัยทางภาคตะวันตกและภาคกลาง โดยมากนับถือนิกายกาจูสายดรุกปา อีกกลุ่มคือชาวชาร์ช็อปซึ่งเป็นชนพื้นเมืองของประเทศ อาศัยอยู่ทางภาคตะวันออก พวกเขานับถือศาสนาพุทธปะปนกับลัทธิบอน บางส่วนเป็นวิญญาณนิยมและฮินดู
รัฐบาลภูฏานให้การสนับสนุนอารามของนิกายกาจูและญิงมา (ซึ่งเป็นนิกายย่อยของนิกายวัชรยานอีกที) เจ้านายพระราชวงศ์ภูฏานเองก็ทรงปฏิบัติศาสนกิจผสมสองนิกายด้วยกัน แม้แต่ประชาชนจำนวนมากเชื่อในแนวคิดที่ว่า "สองนิกายรวมเป็นหนึ่ง"
=== ศาสนาฮินดู ===
ผู้นับถือศาสนาฮินดูส่วนใหญ่อาศัยอยู่ทางตอนใต้ของประเทศ มีศาสนิกชนราว 200,000 คน ส่วนใหญ่เป็นชาติพันธุ์โลซัมปา (ชาวภูฏานเชื้อสายเนปาล) ถือเป็นศาสนาใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศรองจากศาสนาพุทธ มีการก่อตั้งศาสนสถานในศาสนาฮินดูแห่งแรกในทิมพูชื่อฮินดูธรรมสมุทยะ เมื่อ พ.ศ. 2555 เพื่อรองรับศาสนิกชนขนาดกลางจนถึงขนาดย่อมในเมืองหลวง
== ศาสนาย่อย ==
=== ลัทธิบอน ===
ลัทธิบอนเป็นลัทธิที่มีคติความเชื่อแบบวิญญาณนิยม เชมัน การบูชาธรรมชาติ มีมาก่อนศาสนาพุทธจะเข้ามาถึง กลุ่มนักบวชลัทธิบอนมักร่วมประกอบพิธีกรรมในงานเทศกาลทางศาสนาพุทธ แต่มีประชากรจำนวนไม่มากนักที่ยังนับถือลัทธิบอนอยู่
=== ศาสนาคริสต์ ===
มีคริสต์ศาสนิกชนจำนวนน้อยในประเทศ ทั้งหมดเป็นกลุ่มชนเชื้อสายเนปาล จากรายงานเมื่อ พ.ศ. 2550 ระบุว่าไม่มีคณะมิชชันนารีเข้าไปเผยแผ่ศาสนา แม้ว่าจะมีองค์กรบรรเทาทุกข์ของศาสนาคริสต์ และคณะนักบวชเยสุอิตคอยให้ความช่วยเหลือด้านการศึกษาและมนุษยธรรมก็ตาม ศาสนาคริสต์เผยแผ่สู่ภูฏานครั้งแรกเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 17 โดยนักบวชเยสุอิตชาวโปรตุเกส ทว่าการเผยแผ่นั้นล้มเหลว เพราะชาวภูฏานมีศรัทธาในพุทธศาสนาแรงกล้า
=== ศาสนาอิสลาม ===
สำนักวิจัยพิวให้ข้อมูลว่ามีชาวภูฏานร้อยละ 0.1 นับถือศาสนาอิสลาม และศาสนาอิสลามเป็นศาสนาที่ไม่ได้รับการยอมรับจากรัฐธรรมนูญภูฏาน
== อ้างอิง ==
ศาสนาในประเทศภูฏาน
ความสัมพันธ์ไทย–อิสราเอล

ความสัมพันธ์ไทย–อิสราเอล หมายถึงความสัมพันธ์ทางการทูตและวัฒนธรรมระหว่างราชอาณาจักรไทยกับรัฐอิสราเอล ทั้งสองประเทศมีความสัมพันธ์อย่างเป็นทางการตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2497 สถานเอกอัครราชทูตอิสราเอลในกรุงเทพมหานครได้รับการก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2501 และตั้งแต่ พ.ศ. 2539 ประเทศไทยได้มีสถานเอกอัครราชทูตในเทลอาวีฟ ประเทศไทยและอิสราเอลมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดและเป็นมิตรต่อกัน รวมถึงให้ความร่วมมือในหลายสาขา ความสัมพันธ์ระหว่างประชาชนกับประชาชนระหว่างสองประเทศก็ดีเช่นกัน ในขณะที่คนไทยหลายพันคนทำงานในอิสราเอล ชาวอิสราเอลหลายล้านคนก็มาเยี่ยมเยียนและเยี่ยมชมประเทศไทยอย่างต่อเนื่อง
== การเปรียบเทียบ ==
== ประวัติ ==
เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2515 หน่วยจู่โจมสี่คนของกลุ่มก่อการร้ายปาเลสไตน์แบล็กเซปเทมเบอร์ได้บุกเข้าสถานเอกอัครราชทูตอิสราเอลในกรุงเทพมหานคร และจับเอกอัครราชทูตรวมถึงผู้มาเยือนของเขาหลายคนเป็นตัวประกัน ส่วนสมาชิกรัฐบาลไทยสองคน ได้แก่ ทวี จุลละทรัพย์ และชาติชาย ชุณหะวัณ ผู้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศและได้เป็นนายกรัฐมนตรีใน พ.ศ. 2531 พร้อมด้วยเอกอัครราชทูตอียิปต์ประจำประเทศไทย มุสตาฟา เอล อัสซาวี ได้เจรจาต่อรองการปล่อยตัวตัวประกัน และเสนอตัวเองรวมถึงเจ้าหน้าที่ไทยคนอื่น ๆ อีกหลายคนเพื่อเป็นการประกันความปลอดภัยของผู้ก่อการร้ายในกรุงไคโร จากนั้นนายกรัฐมนตรี โกลดา เมอีร์ ของอิสราเอลได้กล่าวยกย่องรัฐบาลไทยในด้านการเจรจาต่อรองเพื่อยุติวิกฤตการณ์ที่ไร้เลือด
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2547 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินเปิดฟาร์มทดลองเทคโนโลยีการเกษตรไทย–อิสราเอลเพื่อการชลประทานพืชเศรษฐกิจมูลค่าสูงที่มหาวิทยาลัยขอนแก่น นอกจากนี้ มีหอการค้าไทย–อิสราเอล, มูลนิธิชมรมไทย-อิสราเอล รวมถึงชุมชนเล็ก ๆ ของชาวอิสราเอลที่อาศัยอยู่ในประเทศไทย
หลังจากเหตุการณ์น้ำท่วมใน พ.ศ. 2554 อิสราเอลได้ส่งผู้เชี่ยวชาญด้านการจัดการน้ำมายังประเทศไทย ซึ่งสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี มีส่วนเกี่ยวข้องในการส่งเสริมความร่วมมือทางวิทยาศาสตร์ระหว่างสองประเทศ
ใน พ.ศ. 2555 ทั้งสองประเทศได้ลงนามในข้อตกลงการค้า
ประเทศไทยยอมรับปาเลสไตน์ใน พ.ศ. 2555 ครั้นในช่วงความขัดแย้งอิสราเอล–กาซา พ.ศ. 2557 รัฐบาลไทยสนับสนุนการแก้ปัญหาความขัดแย้งอย่างสันติและเรียกร้องให้ทั้งสองฝ่ายแสดงความยับยั้งชั่งใจ โดยระบุเพิ่มเติมว่าจะให้การสนับสนุนทั้งอิสราเอลและปาเลสไตน์ต่อไป แต่จะไม่ให้อภัยต่อกรณีของผู้ก่อการร้ายทั้งสองฝ่าย
ประเทศไทยเป็นหนึ่งในแหล่งท่องเที่ยวชั้นนำสำหรับชาวอิสราเอล และประเทศอิสราเอลเป็นที่นิยมอย่างมากสำหรับแรงงานไทย ชาวไทยกว่า 20,000 คนมีงานทำในอิสราเอลในด้านการเกษตรรวมถึงในร้านอาหารเอเชียในฐานะคนครัว พวกเขาทำงานอย่างถูกกฎหมายภายใต้การอุปถัมภ์ของข้อตกลงทวิภาคีระหว่างไทย–อิสราเอล โดยความร่วมมือไทย-อิสราเอล เพื่อการจัดหางาน (TIC)
เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2557 ทั้งสองประเทศได้ลงนามในข้อตกลงความร่วมมือ
ส่วนในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2558 อิสราเอลและไทยได้ลงนามในข้อตกลงความร่วมมือทางการแพทย์
รวมถึงคณะผู้แทนจากสมาคมอุตสาหกรรมไทยได้เดินทางเยือนประเทศอิสราเอลใน พ.ศ. 2558
คนไทยโดยทั่วไปไม่ได้สนใจต่อความขัดแย้งระหว่างอิสราเอลกับปาเลสไตน์ แต่ชนหมู่น้อยชาวมุสลิมในประเทศเกือบสี่ล้านโดยทั่วไปจะเห็นใจต่อปาเลสไตน์
ในเดือนมิถุนายนและกรกฎาคม พ.ศ. 2561 หน่วยคอมมานโดและเทคโนโลยีของอิสราเอลได้ให้การสนับสนุนหน่วยซีลของไทยในช่วงภารกิจปฏิบัติการค้นหาและกู้ภัยถ้ำหลวง ซึ่งได้รับการประชาสัมพันธ์อย่างมาก ปฏิบัติการดังกล่าวประสบความสำเร็จอย่างสมบูรณ์ โดยสามารถช่วยชีวิตทีมฟุตบอลไว้ได้ทั้งหมด
== อ้างอิง ==
 
อิสราเอล
ไทย
อาร์ชดยุกโจเซฟ อาร์พาดแห่งออสเตรีย

อาร์ชดยุกโจเซฟ อาร์พาดแห่งออสเตรีย (Archduke Joseph Árpád of Austria) ประสูติเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2476 ณ บูคาเรสต์ เป็นพระโอรสลำดับที่ 4 และพระองค์แรกใน อาร์ชดยุกโจเซฟ ฟรานซิสแห่งออสเตรีย และ เจ้าหญิงแอนน์แห่งแซกโซนี (ประสูติ ค.ศ. (1903–1976) ทรงมีศักดิ์เป็นพระญาติใน อาร์ชดัชเชสจิเซลาแห่งออสเตรีย และ เจ้าชายลอเรนซ์แห่งเบลเยียม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต ทางสายพระบิดา และทาวสายพระมารดานั้น ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าเฟรเดอริก ออกัสตุสที่ 3 แห่งแซกโซนี พระมหากษัตริย์รัชกาลสุดท้ายของราชอาณาจักรแซกโซนี ด้านการศึกษา ทรงเรียนจบปริญญาสาขาเศรษฐศาสตร์จาก มหาวิทยาลัยลิสบอน
== เสกสมรส ==
อาร์ชดยุกโจเซฟ อาร์พาดแห่งออสเตรีย ทรงเสกสมรสกับ อาร์ชดัชเชสมาเรียแห่งออสเตรีย (ประสูติ ค.ศ. 1935-2018) เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม 2499 พระชายารับพระราชทานพระอิสริยศ อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย พระชายา มีพระบุตร 8 พระองค์ คือ
อาร์ชดยุดโจเซฟ คาร์ล (สิ้นพระชนม์หลังมีพระชันษา 1 วัน)
อาร์ชดัชเชสโมนิกา-อิโลนา
อาร์ชดยุดโจเซฟ คาร์ล
อาร์ชดัชเชสมาเรีย คริสตินา
อาร์ชดยุกอันเดรอัส-ออกัสตุส
อาร์ชดัชเชสอลเล็กซานดรา-ลิเดียร์
อาร์ชดยุกนิโคลัส-ฟรานซิสกุส
อาร์ชดยุกโจฮันเนส-จาโคบัส
อาร์ชดยุกโจเซฟ อาร์พาต และ อาร์ชดัชเชสมาเรีย มีพระนัดดาถึง 29 พระองค์/คน อาร์ชดยุกโจเซฟ อาร์พาดแห่งออสเตรียทรงมีพระอาการประชวรเนืองๆ ก่อนจะสิ้ยพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 30 เมษายน 2560 สิริพระชันษา 84 ปี
== อ้างอิง ==
archiduc Joseph-Arpad de Habsbourg-Lorraine, chef de la Maison palatine de Hongrie (1933-2017)
Muere en Madrid el archiduque José Árpád de Habsburgo-Lorena. Obituary by Count Miklós Cseszneky
"European Royalty during World War II:Genealogical Tables Descendants of Archduke Joseph of Austria, Count Palatine of Hungary, 1801-1945". Archived from the original on 2016-01-26. Retrieved 2009-01-26.
Darryl Lundy (25 Nov 2004). "Maria Prinzessin zu Löwenstein-Wertheim-Rosenberg". ThePeerage.com. Retrieved 2009-07-21.
Paul Theroff. "LÖWENSTEIN". Paul Theroff's Royal Genealogy Site. Retrieved 2009-07-21.
ราชวงศ์ออสเตรีย
ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค-ลอแรน
ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค
อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย
เจ้าชายออสเตรีย