pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
แม่น้ำดิยาลา

แม่น้ำดิยาลา (Diyala River; نهر ديالى; سیروان) เป็นแม่น้ำสาขาของแม่น้ำไทกริส มีความยาวรวม 445 กิโลเมตร (277 ไมล์) มีต้นน้ำอยู่ที่เมืองฮามาดานในเทือกเขาซากรอส ทางตะวันตกของประเทศอิหร่าน ไหลผ่านเป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างประเทศอิรักและอิหร่านเป็นระยะทาง 32 กิโลเมตร (19.8 ไมล์) ก่อนจะรวมกับแม่น้ำไทกริสที่ทางใต้ของกรุงแบกแดด
แม่น้ำดิยาลาปรากฏอยู่ในบันทึก "ฮิสทอรี" (Histories) ที่เขียนโดยเฮอรอโดทัส โดยเรียกแม่น้ำสายนี้ว่า "กินเดส" (Gyndes) เขาบันทึกว่าพระเจ้าไซรัสมหาราชทรงมีพระบัญชาให้กั้นแม่น้ำสายนี้ด้วยการสร้างพนังกั้นน้ำ 360 แห่ง เพื่อเป็นการลงโทษที่ทำให้ม้าศักดิ์สิทธิ์สีขาวของพระองค์จมน้ำที่นี่ ภายหลังแม่น้ำสายนี้ไหลผ่านได้อีกครั้งหลังพนังกั้นน้ำถูกทรายทับถม ในปีที่ 693 ก่อนคริสต์ศักราช แม่น้ำดิยาลาเป็นสนามรบในยุทธการที่แม่น้ำดิยาลา (Battle of Diyala River) ระหว่างชาวอัสซีเรียกับชาวเอลาม ชาวเคิร์ดและชาวเปอร์เซียเรียกแม่น้ำสายนี้ว่า "ซีร์วาน" (Sirwan) ซึ่งมีความหมายว่า "แม่น้ำที่ส่งเสียงดังกึกก้อง"
ปัจจุบัน ประเทศอิหร่านมีโครงการสร้างเขื่อนดาร์ยัน (Daryan Dam) ใกล้เมืองดาร์ยันในจังหวัดเคอร์มันชาห์ (Kermanshah Province) โดยมีจุดประสงค์เพื่อการชลประทานพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงใต้และผลิตกระแสไฟฟ้า ส่วนประเทศอิรักใช้เขื่อนดาร์บันดิคัน (Darbandikhan Dam) ในการชลประทานและผลิตกระแสไฟฟ้าจากช่วงต้นแม่น้ำ ส่วนใช้เขื่อนเฮมริน (Hemrin Dam) ในช่วงปลายแม่น้ำด้วยจุดประสงค์เดียวกัน นอกจากนี้ยังมีการสร้างทำนบดิยาลา (Diyala Weir) เพื่อใช้ในการชลประทานพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงแบกแดด
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ดิยาลา
ดิยาลา
ดิยาลา
ซึงฉ่าย

ซึงฉ่าย (c=酸菜|p=suān cài; เพ็งอิม: seng1 cai3) เกี่ยมฉ่าย (s=咸菜|t=鹹菜|p=xián cài; เพ็งอิม: giam5 cai3) หรือผักดองเค็มปนเปรี้ยว ใช้ผักกะหล่ำปลีแต่ไม่เด็ดใบนำมาดองกับเกลือ ใส่น้ำต้มสุกให้ทั่ว ประมาณ 1 สัปดาห์ ผักจะเริ่มเปรี้ยว นิยมนำมาปรุงกับอาหารที่ใส่เนื้อสัตว์ ในไทยนิยมนำไปยำหรือกินกับข้าวซอย


== อ้างอิง ==
สุทัศน์ ศุกลรัตนเมธี. สืบสานตำนานอาหารแต้จิ๋ว. กรุงเทพฯ:  ตู้กับข้าว. 2556
==แหล่งข้อมูลอื่น==
A common type of jiecai 芥菜 that is used to make suancai
A photo series of the process after salting
A photo series containing jiecai harvest and suaicai production
Suancai sold in a tub in Hongkong
อาหารหมักดอง
อาหารจีน
คำและวลีภาษาแต้จิ๋ว
จำเนียร ศรีไทยพันธุ์

จำเนียร ศรีไทยพันธุ์ (21 ตุลาคม พ.ศ. 2463 - 27 มิถุนายน พ.ศ. 2540) ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทย) ประจำปี พ.ศ. 2536 ครูจำเนียร ศรีไทยพันธุ์ เกิดเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2463 ที่ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม เป็นบุตรของนายนาคและนางเปลี่ยน เรียนหนังสือที่โรงเรียนประชาบาลบางระทึก วัดดอนหวาย อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม จนจบชั้นประถมปีที่ 4 เริ่มเรียนดนตรีไทยกับครูสุ่ม พูลโคกหวาย ต่อมาได้ไปเรียนกับครูทองดี เดชชาวนาและครูขุนทอง บางระจัน รวมทั้งเรียนวิชาปี่ชั้นสูงจากครูเล็ก มีป้อม เริ่มออกงานบรรเลงดนตรีตั้งแต่ พ.ศ. 2472 ขณะอายุเพียง 9 ปี จากนั้น นายจำเนียรได้ไปฝากตัวเป็นศิษย์และต่อเพลงกับครูเพลงอีกหลายท่านจนเชี่ยวชาญ และได้สมรสกับผ่องศรี สุขสมัยเมื่อ พ.ศ. 2484 มีบุตร 4 คน คือ อนงค์ อานุภาพ อร่ามศรี และอารีย์ ศรีไทยพันธุ์ต่อมาจำเนียร ได้รับราชการที่กรมประชาสัมพันธ์ ในตำแหน่งศิลปินจัตวา เมื่อ พ.ศ. 2496 จนเกษียณอายุ เมื่อ พ.ศ. 2524 โดยมีผลงานทั้งการเล่นดนตรี การแต่งเพลงไทยและเป็นครูสอนดนตรีไทยตามสถาบันการศึกษาต่าง ๆ ตัวอย่างเพลงเถาที่นายจำเนียรได้ประพันธ์ไว้คือ สร้อยลำปาง ตามกวาง ยอเร มอญขว้างดาบ ศรีธรรมราช สองฝั่งโขง และน้ำลอดใต้ทราย เป็นต้น ตัวอย่างเพลงที่ประพันธ์บทร้อง ได้แก่ เทพชาตรีเถา ต้อยตลิ่งเถา นาคนิมิตรเถา และนกกระจอกทองเถา เป็นต้น  ส่วนผลงานการร้องเพลงไทยเดิมที่ได้บันทึกเสียงไว้คือ บันทึกเสียงกับวงดนตรีพลายมงคลที่จัสแมค บันทึกเสียงกับวงดนตรีดุริยประณีต ที่บริษัทยีซีม่อน บันทึกเสียงกับวงดนตรีเกตุคงและบันทึกเสียงร้องเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องเงาะป่า
ครูจำเนียรถึงแก่กรรม เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2540 สิริรวมอายุได้ 77 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2540 ณ วัดดอนหวาย จังหวัดนครปฐม
== อ้างอิง ==
http://sirindhornmusiclibrary.mahidol.ac.th/musiclibrary/index.php?ac=hall_of_fame/hall_of_fame_dataperson&id=5&languages=th#001 
นักดนตรีไทย
บุคคลจากอำเภอสามพราน
หลวงกัลยาณมิตตาวาส (ทับ พาทยโกศล)

หลวงกัลยาณมิตตาวาส (ทับ พาทยโกศล) เดิมเป็นชาวอยุธยา ไม่ทราบปีเกิด ย้ายเข้ามาอยู่ในกรุงเทพฯ ในราวสมัยรัชกาลที่ 2 ยึดอาชีพทำวงพิณพาทย์ ต่อมา ได้เป็นเจ้ากรมของวัดกัลยาณมิตร จึงมักเรียกท่านว่าเจ้ากรมทับ ท่านเป็นนักดนตรี เล่นดนตรีได้ทุกชนิด แต่เชี่ยวชาญซอสามสาย เคยประจำวงพิณพาทย์ของสมเด็จพระราชปิตุลาบรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช และเป็นหัวหน้าวงดนตรีประจำบ้าน ของ พระยาภาสกรวงศ์ และได้รับพระราชทานนามสกุล พาทยโกศล จากสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต
ชีวิตครอบครัวนั้น ท่านมีภรรยา 3 คน ชื่อ แสง นวล และสุข ท่านมีบุตรกับภรรยาชื่อแสง 2 คนคือ หนู และทั่ว บุตรชายที่ชื่อทั่วนี้ ต่อมาคือจางวางทั่ว พาทยโกศล นักดนตรีไทยที่มีชื่อเสียง มีบุตรชายกับภรรยาที่ชื่อนวล 1 คนคือ แมว ที่ต่อมาเป็นนักดนตรีที่มีชื่อเสียงทางเครื่องหนัง ส่วนภรรยาชื่อสุขนั้น ไม่ปรากฏว่ามีบุตรธิดา หลวงกัลยาณมิตตาวาสถึงแก่กรรมเมื่อราว พ.ศ. 2462
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ห้องสมุดดนตรีสมเด็จพระเทพรัตน์
นักดนตรีไทย
บุคคลจากจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
บรรดาศักดิ์ชั้นหลวง
กีฬาในประเทศญี่ปุ่น

กีฬาในประเทศญี่ปุ่น เป็นสิ่งสำคัญในวัฒนธรรมญี่ปุ่น กีฬาดั้งเดิมของญี่ปุ่น เช่น ซูโม่ และศิลปะการต่อสู้ประเภทต่าง ๆ และกีฬานำเข้าจากประเทศตะวันตก เช่น เบสบอล และฟุตบอล เป็นที่นิยมในหมู่ผู้เข้าแข่งขันและผู้ชม
ซูโม่จัดเป็นกีฬาประจำชาติญี่ปุ่น เบสบอลเข้าสู่ประเทศญี่ปุ่นโดยชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 19 ลีกเบสบอลมืออาชีพนิปปอน เป็นการแข่งขันกีฬาอาชีพที่ใหญ่ที่สุดวัดจากระดับความนิยมทางโทรทัศน์และผู้เข้าชม ศิลปะการป้องกันตัว เช่น ยูโด คาราเต้ และเค็นโดสมัยใหม่ มีผู้นำไปฝึกฝนอย่างกว้างขวางและเป็นกีฬาที่สนุกสนานในมุมมองของผู้ชมในประเทศ ฟุตบอลได้รับความนิยมตั้งแต่ก่อตั้งลีกฟุตบอลอาชีพญี่ปุ่น เมื่อ ค.ศ. 1992 กีฬาอื่น ๆ ที่ได้รับความนิยม เช่น สเกตลีลา รักบี้ยูเนียน กอล์ฟ และการแข่งความเร็ว โดยเฉพาะการแข่งรถ
== กีฬาที่เป็นที่นิยม ==
กีฬาหลายชนิดถูกนำเข้าและเป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น กีฬาบางชนิดคิดค้นขึ้นโดยปรับเปลี่ยนกติกาของกีฬานำเข้า เกมกระดานของญี่ปุ่นในรูปของหมากรุก เรียกว่า โชงิ เกมกระดานอีกชนิดที่เป็นที่นิยมคือ โกะ
=== เบสบอล ===

ตามประวัติศาสตร์ เบสบอลเป็นกีฬาที่เป็นที่นิยมที่สุดในประเทศญี่ปุ่น ได้รับการแนะนำครั้งแรกใน ค.ศ. 1872 โดยโฮเรซ วิลสัน ซึ่งสอนที่โรงเรียนไคเซอิในโตเกียว ทีมเบสบอลทีมแรกเรียกว่า ชมรมนักกีฬาชิมบาชิ ก่อตั้งใน ค.ศ. 1878 เบสบอลกลายเป็นที่นิยมตั้งแต่นั้นมา มีชื่อเรียกในภาษาญี่ปุ่นว่า 野球 (やきゅう; ยะกิว)
=== ฟุตบอล ===
ฟุตบอลเป็นหนึ่งในกีฬาที่เป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น สมาคมฟุตบอลญี่ปุ่น (JFA) เป็นผู้ดูแลกีฬาฟุตบอลในญี่ปุ่น
ฟุตบอลได้รับการแนะนำในประเทศญี่ปุ่นในยุคเมจิ โดยโอยะโทะอิ งะอิโกะกุจิน ที่ปรึกษาชาวต่างชาติที่รัฐบาลญี่ปุ่นว่าจ้าง เช่นเดียวกับกีฬาต่างชาติชนืดอื่น เช่น เบสบอล ชมรมฟุตบอลชมรมแรกเรียกว่า โตเกียวชูกิวดัง (Tokyo Shūkyū-dan) ก่อตั้งใน ค.ศ. 1917
=== บาสเกตบอล ===

ตั้งแต่ผลงานของยุตะ ทะบุเสะ และทะคุยะ คะวะมุระ บาสเกตบอลกลับมาเฟื่องฟูและกลายเป็นกีฬาที่เป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น บาสเกตบอลทีมชาติญี่ปุ่นชนะการแข่งขันฟีบาเอเชียแชมเปียนชิปสองครั้ง และเข้ารอบ 25 ครั้ง จากการแข่งขันทั้งหมด 26 ครั้ง ญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพการแข่งขันฟีบาเวิลด์แชมเปียนชิป 2006 โดยแข่งขันในเมืองฮะมะมะสึ ฮิโระชิมะ ไซตะมะ ซัปโปโร และเซ็นได
=== รักบี้ยูเนียน ===

รักบี้ยูเนียนเป็นกีฬาที่เป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น รักบี้ยูเนียนทีมชาติญี่ปุ่น ซึ่งดูแลโดยสหภาพฟุตบอลและรักบี้ญี่ปุ่น (Japan Rugby Football Union) เข้าแข่งขันรักบี้ชิงแชมป์โลกทุกครั้งนับตั้งแต่ ค.ศ. 1987 ประเทศญี่ปุ่นจะเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันรักบี้ชิงแชมป์โลกใน ค.ศ. 2019 ประเทศญี่ปุ่นชนะการแข่งขันรักบี้ชิงแชมป์โลกครั้งแรกใน ค.ศ. 1991 โดยชนะประเทศซิมบับเว
=== ซูโม่ ===
ซูโม่เป็นกีฬาประจำชาติญี่ปุ่น เชื่อกันว่ามีถิ่นกำเนิดในประเทศญี่ปุ่น ดูแลโดยสมาคมซูโม่ญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
เฉลิม พรมมาส

ศาสตราจารย์อุปการคุณ นายแพทย์ เฉลิม พรมมาส หรือ หลวงเฉลิมคัมภีรเวชช์ (19 สิงหาคม พ.ศ. 2439 – 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2518) แพทย์ชาวไทย อดีตผู้บัญชาการมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
== ประวัติ ==
น.พ.เฉลิม เกิดเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2439 บ้านเกิดเป็นชาวจังหวัดตาก ต่อมาได้เข้ามาศึกษาและจบชั้นมัธยมที่ ร.ร.เทพศิรินทร์ น.พ.เฉลิมเป็นนักศึกษาที่ผลการเรียนดีเป็นที่หนึ่งมาตลอด จบการศึกษาแพทยศาสตร์ จากศิริราช และได้ทุนสมเด็จพระบรมราชชนก ไปเรียนต่อด้านสาธารณสุขที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และด้านการแพทย์ที่มหาวิทยาลัยจอนส์ฮอบกิ้นและเป็นคนไทยคนแรกที่จบวิชานี้จากมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอบกิ้นโดยผลการเรียนอยู่ในอันดับต้นๆจนเป็นที่ยอมรับของอาจารย์ทุกท่าน เมื่อกลับเมืองไทยต่อมาได้ร่วมมือกับนายแพทย์สวัสดิ์ แดงสว่างค้นพบวงจรชีวิตพยาธิตัวจี๊ดเป็นครั้งแรกของโลก ซึ่งแพทย์ทั่วโลกให้การยอมรับและยกย่องให้เป็นผู้ค้นพบคนแรก เคยเป็นผู้บัญชาการมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ในระหว่างปี พ.ศ. 2488 ถึงปี พ.ศ. 2500 และได้รับแต่งตั้งให้รักษาการคณบดีคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ในระหว่างปี พ.ศ. 2497 ถึงปี พ.ศ. 2500 ต่อมาในปีเดียวกันได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลนายพจน์ สารสิน และรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร รวม 2 สมัยตามลำดับ
เฉลิม พรมมาส เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2518
== ผลงาน ==
น.พ.เฉลิม พรมมาส ในฐานะผู้บัญชาการมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ได้ขอความร่วมมือจากพลตรี พระยาดำรงแพทยาคุณ (ชื่น พุทธิแพทย์) และท่านอื่นๆอีกหลายท่าน ในการจัดตั้งโรงเรียนแพทย์แห่งที่สองขึ้นที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ในปี พ.ศ. 2490 และแห่งที่สามที่เชียงใหม่
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
==อ้างอิง==
บุคคลจากจังหวัดตาก
ศาสตราจารย์
แพทย์ชาวไทย
เฉลิมคัมภีร์เวชช์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขไทย
อาจารย์คณะแพทยศาสตร์
บุคคลจากคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยจอนส์ ฮอปคินส์
อธิการบดีมหาวิทยาลัยมหิดล
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ. (ฝ่ายหน้า)
ช่องเขามานา

ช่องเขามานา (Mana Pass; 玛那山口) หรือ มานาลา, ชีร์บิตยา, ชีร์บิตยา-ลา และ ดังกรี-ลา เป็นช่องเขาระหว่างเทือกเขาหิมาลัย ตั้งอยู่ระหว่างพรมแดนทิเบตกับอินเดีย อยู่ที่ความสูง 5,545 เมตร (18,192 ฟุต) เป็นช่องที่เดินทางด้วยพาหนะที่สูงที่สุดในโลก ถนนที่ใช้สัญจรสร้างในช่วงปี ค.ศ. 2005–2010 สำหรับปฏิบัติการทางทหารโดยองค์การถนนพรมแดน (Border Roads Organisation) ของอินเดีย สามารถมองเห็นถนนเหล่านี้ได้บนกูเกิล เอิร์ธ
ช่องเขามานาตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาตินันทาเทวี (Nanda Devi National Park) ห่างจากตอนเหนือของเมืองมานา 24 กิโลเมตร และ 27 กิโลเมตรจากเมืองพัทรีนาถ (Badrinath) เมืองที่มีความสำคัญของศาสนาฮินดูในรัฐอุตตราขัณฑ์ ช่องเขาแห่งนี้เป็นแหล่งต้นน้ำของแม่น้ำสรัสวตี แม่น้ำสาขาของแม่น้ำอลกนันทา  (Alaknanda River) ซึ่งเป็นแม่น้ำสาขาที่ยาวที่สุดของแม่น้ำคงคา นอกจากนี้ยังเป็นจุดที่เหมาะสำหรับการปีนยอดเขาชอคามบา (Chaukhamba)
ช่องเขามานาเป็นเส้นทางสัญจรและค้าขายระหว่างรัฐอุตตราขัณฑ์กับทิเบตมาตั้งแต่โบราณ คำว่า "มานา" มาจาก "มณีภัทรอาศรม" (Manibhadra Ashram) ซึ่งเป็นเมืองโบราณในเขตเมืองมานา ในปี ค.ศ. 1624 นักบวชชาวโปรตุเกสจากคณะเยสุอิต 2 รูปคือ อังตอนีอู ดือ อังดราดือ (António de Andrade) และมานูแอล มาร์กึช (Manuel Marques) เป็นชาวยุโรป 2 คนแรกที่เดินทางเข้าทิเบตผ่านช่องเขาแห่งนี้ มีการใช้ช่องเขามานาเรื่อยมาจนประเทศจีนประกาศปิดเส้นทางในปี ค.ศ. 1951 ต่อมาในวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1954 ประเทศจีนและประเทศอินเดียได้ร่วมกันลงนามในข้อตกลงยินยอมให้ชนพื้นเมืองและผู้แสวงบุญมีสิทธิ์ในการเดินทางเข้าออกสองประเทศผ่านช่องเขาแห่งนี้
== อ้างอิง ==
ช่องเขาในประเทศจีน
ช่องเขาในประเทศอินเดีย
ประชากรศาสตร์ญี่ปุ่น

รายละเอียดทางประชากรศาสตร์ของประชากรญี่ปุ่น ได้แก่ความหนาแน่นประชากร กลุ่มชาติพันธุ์ ระดับการศึกษา สุขภาพของประชากร สถานะทางเศรษฐกิจ ความนิยมทางศาสนา และมุมมองอื่น ๆ ของแต่ละกลุ่มประชากร
จากข้อมูลสำมะโนครัวประชากรในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2010 ประชากรญี่ปุ่นมีจำนวนสูงสุดที่ 128,057,352 คน นับถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2012 ประชากรอยู่ที่ประมาณ 127,650,000 คน ทำให้เป็นประเทศที่มีประชากรมากที่สุดอันดับสิบของโลกในขณะนั้น อย่างไรก็ตาม แผนกประชากรสหประชาชาติและสำนักงานอ้างอิงประชากรประมาณว่าประเทศเม็กซิโกจะมีประชากรมากแทนที่ประเทศญี่ปุ่นภายในกลางปี ค.ศ. 2015 สถิติในปัจจุบันไม่ได้แสดงความแตกต่างด้านจำนวนประชากร ขนาดประชากรญี่ปุ่นอาจมาจากอัตราการเติบโตสูงตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 19 และต้นศตวรรษที่ 20
ในหลายปีที่ผ่านมา ประเทศญี่ปุ่นสูญเสียประชากรสุทธิเนื่องจากอัตราการเกิดลดลง และแทบไม่มีการย้ายเข้าประเทศ แม้ว่ามีการคาดหมายคงชีพสูงที่สุดในโลกที่อายุ 81.25 ปี นับถึง ค.ศ. 2006 จากการประมาณประจำปีในเดือนตุลาคมของแต่ละปี ประชากรขึ้นสูงสุดใน ค.ศ. 2008 ที่จำนวน 128,083,960 และลดลง 285,256 ภายในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2011 ความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 336 คนต่อตารางกิโลเมตร
จากข้อมูลปี ค.ศ. 2012 ของสถาบันประชากรและงานวิจัยความปลอดภัยของสังคมแห่งชาติ ประชากรญี่ปุ่นจะยังคงลดลงประมาณ 1 ล้านคนต่อปีในทศวรรษที่จะถึง ทำให้ประชากรญี่ปุ่นจะลดลงเหลือ 86 ล้านคนภายใน ค.ศ. 2060 เมื่อถึงเวลานั้น ประชากรมากกว่า 40% จะคาดหมายคงชีพไว้ที่อายุ 65 ปี ใน ค.ศ. 2012 ประชากรลดลง 212,000 คนในเวลา 6 ปีติดต่อกัน เป็นการลดลงที่มากที่สุดนับตั้งแต่ ค.ศ. 1947 และมีการเกิดบันทึกไว้ที่ 1.03 ล้านคน ใน ค.ศ. 2014 สถิติใหม่ของการลดลงของประชากรอยู่ที่ 268,000 คน ใน ค.ศ. 2013 ประชากรมากกว่า 20% มีอายุตั้งแต่ 65 ปีขึ้นไป
การจัดอันดับประชากรของญี่ปุ่นลดจากอันดับที่ 7 มาที่อันดับที่ 8 ใน ค.ศ. 1990 อันดับที่ 9 ใน ค.ศ. 1998 และอันดับที่ 10 ในต้นศตวรรษที่ 21 ใน ค.ศ. 2015 ประชากรลดลงมาอันดับที่ 11 จากข้อมูลของสหประชาชาติและสำนักงานอ้างอิงประชากร
== อ้างอิง ==
ประชากรศาสตร์ญี่ปุ่น
เศรษฐศาสตร์ประชากร
ชาคร พิลาคลัง

ชาคร พิลาคลัง เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวไทย จากจังหวัดสมุทรปราการ ปัจจุบันลงเล่นให้กับนครศรีฯ ยูไนเต็ด ในไทยลีก 2 จากการยืมตัวมาจากชลบุรี ตำแหน่งผู้รักษาประตู ได้รับโอกาสลงสนามนัดแรก ในเวทีไทยพรีเมียร์ลีก เกมที่ ชลบุรี เอฟซี ชนะ สโมสรฟุตบอลราชนาวี 2 - 1 วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558
== ประวัติ ==
ชาคร พิลาคลัง เกิดที่จังหวัดสมุทรปราการ แต่ไปเติบโตที่จังหวัดร้อยเอ็ด เข้ามาคัดตัวกับสถาบันเยาวชนของชลบุรีตั้งแต่อายุ 10 ปี ปัจจุบันได้ขึ้นไปเล่นในทีมชุดใหญ่ของชลบุรี เอฟซี ในระดับไทยพรีเมียร์ลีก และลงทำหน้าที่ในลีกสูงสุด ในนัดที่เจอกับสโมสรฟุตบอลราชนาวีซึ่งโชว์ฟอร์มได้อย่างประทับใจ ชาครมีชื่อติดทีมชาติไทยชุดอายุไม่เกิน 19 ปี ชิงแชมป์อาเซียน ที่ลาว และสามารถคว้าแชมป์มาครองได้สำเร็จ
== อ้างอิง ==
นักฟุตบอลชาวไทย
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลชลบุรี
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลขอนแก่น
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนครศรีฯ ยูไนเต็ด
ศูนย์บริการการกีฬา

ศูนย์บริการการกีฬา (ชื่อย่อ: -.; Thammasat Sports Center) เป็นหน่วยงานในกำกับของมหาวิทยาลัย สังกัดมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ อาคารยิมเนเซียม 7 มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต 99 ม.18 ต.คลองหนึ่ง อ.คลองหลวง จ.ปทุมธานี 12121
== ประวัติ ==
ศูนย์บริการกีฬา ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 2543 ตามมติคณะรัฐมนตรี
== การบริหารงาน ==
== รายชื่อผู้บริหารสโมสร ==
== สนามกีฬาในสังกัด ==
=== สนามธรรมศาสตร์ สเตเดียม ===
=== สนามมินิสเตเดียม ===
=== ยิมเนเซียม 4 ===
=== ยิมเนเซียม 5 ===
=== ยิมเนเซียม 6 ===
=== ยิมเนเซียม 7 ===
=== สนามโดม ===
=== ศูนย์กีฬาทางน้ำ ===
=== หน้าผาจำลอง ===
=== X-Treme Plaza===
=== สนามซอล์ฟบอล ===
=== สนามเทนนิส ===
=== TU@Fit ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ศูนย์บริการการกีฬา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
การปฏิวัติเซาร์

การปฏิวัติเซาร์ (Saur Revolution, Sawr Revolution; ดารี: إنقلاب ثور; د ثور انقلاب‎) เป็นการปฏิวัติที่นำโดยพรรคประชาธิปไตยประชาชนอัฟกานิสถาน (PDPA) เพื่อโค่นล้มรัฐบาลของโมฮัมเหม็ด ดาวูด ข่าน เกิดขึ้นระหว่างวันที่ 27–28 เมษายน ค.ศ. 1978 คำว่า "เซาร์" เป็นคำในภาษาดารี หมายถึงเดือนที่สองในปฏิทินเปอร์เซีย ซึ่งเป็นเดือนที่เกิดเหตุดังกล่าว
== เบื้องหลัง ==
พระเจ้าโมฮัมหมัด ซาฮีร์ ชาห์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรอัฟกานิสถานตั้งแต่ ค.ศ. 1933 ในปี ค.ศ. 1973 อดีตนายกรัฐมนตรีอัฟกานิสถานและพระภาดา (ลูกพี่ลูกน้อง) ของพระองค์คือ โมฮัมเหม็ด ดาวูด ข่าน ทำการรัฐประหารยึดอำนาจขณะที่พระองค์เสด็จไปรักษาพระจักษุ (ดวงตา) ที่ประเทศอิตาลี ดาวูด ข่านประกาศให้อัฟกานิสถานเป็นสาธารณรัฐ โดยตัวเองดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีและใช้พระราชวังอาร์กเป็นทำเนียบประธานาธิบดี การปกครองของดาวูด ข่านก่อให้เกิดความขัดแย้งกับพรรคประชาธิปไตยประชาชนอัฟกานิสถาน ซึ่งเป็นพรรคคอมมิวนิสต์ ในปี ค.ศ. 1978 ความขัดแย้งยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเมื่อมีร์ อัคบาร์ ไคเบอร์ (Mir Akbar Khyber) สมาชิกคนสำคัญคนหนึ่งของพรรคถูกฆาตกรรม ทำให้เริ่มมีการประท้วงต่อต้านรัฐบาล ฮะฟีซอลลาห์ อะมีน ผู้นำคนหนึ่งของพรรคกังวลว่ารัฐบาลของดาวูด ข่านมีแผนจะกำจัดพรรคคอมมิวนิสต์ จึงคิดก่อการปฏิวัติขึ้นก่อน
== เหตุการณ์ ==
ช่วงเช้าของวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1978 พรรคคอมมิวนิสต์ฝ่ายคัลก์ (Khalq) ได้นำกำลังทหารเข้าโจมตีทำเนียบประธานาธิบดี พรรคคอมมิวนิสต์เลือกวันนี้เพราะเป็นวันที่ผู้บัญชาการทหารและเจ้าหน้าที่รัฐบาลส่วนใหญ่หยุดทำงานเพื่อประกอบพิธีกรรมทางศาสนา ผู้เห็นเหตุการณ์กล่าวว่าเริ่มมีการยิงปะทะและการใช้รถถังในช่วงเที่ยง ต่อมาในช่วงบ่ายมีการใช้เครื่องบินขับไล่ เมื่อถึงช่วงเย็น ก็มีการประกาศว่ารัฐบาลของดาวูด ข่านถูกโค่นล้มแล้วโดยฝ่ายคัลก์ (การใช้คำว่า "คัลก์" เป็นสิ่งบ่งชี้ว่าพรรคคอมมิวนิสต์เป็นผู้ก่อการปฏิวัติ) การปะทะกันยังคงมีขึ้นจนถึงเที่ยงคืน จนถึงช่วงเช้าวันต่อมา ประธานาธิบดีดาวูด ข่านและครอบครัวพยายามจะหลบหนีออกจากทำเนียบประธานาธิบดี แต่ทั้งหมดถูกสังหาร
หลังการปฏิวัติ นูร์ มูฮัมหมัด ตะรากีได้ขึ้นเป็นผู้นำคนใหม่ และจัดตั้งรัฐบาลที่มาจากฝ่ายคัลก์และฝ่ายพาร์ชัม (Parcham) แต่หลังจากนั้นไม่นาน ตะรากีก็ถูกฮะฟีซอลลาห์ อะมีนโค่นอำนาจ การปกครองของพรรคคอมมิวนิสต์ก่อให้เกิดความขัดแย้งรอบใหม่กับกลุ่มอนุรักษนิยม (มุจญาฮิดีน) และนำไปสู่การแทรกแซงจากสหภาพโซเวียตและสงครามโซเวียตในอัฟกานิสถานในเวลาต่อมา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เหตุการณ์ในประเทศอัฟกานิสถาน
ประวัติศาสตร์อัฟกานิสถาน
การเมืองอัฟกานิสถาน
การปฏิวัติคอมมิวนิสต์
สืบสุด ดุริยประณีต

สืบสุด ดุริยประณีต เป็นบุตรชายของ นายศุข และนางแถม ดุริยประณีต เกิดเมื่อวันที่  15 มกราคม พ.ศ. 2478   ที่ตำบลสามพระยา อำเภอพระนคร กรุงเทพฯ ท่านสนใจดนตรีไทยแต่ยังเด็ก จนอายุ 11 ปี จึงได้หัดตีฆ้องวงใหญ่ และฝึกฝนเพิ่มเติมจนสามารถเข้าวงปี่พาทย์ได้ มีชื่อเสียงในการเล่นระนาดเอก ระนาดทุ้ม และฆ้องวงใหญ่
สืบสุดได้เข้ารับราชการในกรมประชาสัมพันธ์ แผนกดนตรีไทย เมื่อ พ.ศ. 2496 สมรสกับนางเรณู มีบุตรธิดาด้วยกันสามคนคือ สืบศักดิ์ ศิริณา และพิพัฒน์ แต่เป็นที่น่าเสียดายที่ท่านประสบอุบัติเหตุรถยนต์พลิกคว่ำที่ อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เมื่อ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 เสียชีวิตพร้อมนายศุข ดุริยประณีตผู้เป็นบิดา
== อ้างอิง ==
http://sirindhornmusiclibrary.mahidol.ac.th/musiclibrary/index.php?ac=hall_of_fame/hall_of_fame_dataperson&id=66&languages=th#001
นักดนตรีไทย
บุคคลจากเขตพระนคร
อาหารปลอมในประเทศญี่ปุ่น

อาหารปลอมที่ทำจากพลาสติก มีแสดงตามหน้าต่างและตู้แสดงสินค้าในร้านอาหารที่เสิร์ฟอาหารทั่วประเทศญี่ปุ่น อาหารปลอมเหล่านี้ครั้งหนึ่งเคยทำจากขี้ผึ้ง ปัจจุบันมักทำจากพลาสติก แบบจำลองอาหารพลาสติกมักทำด้วยมือจากพอลิไวนิลคลอไรด์ และแกะสลักอย่างระมัดระวังเพื่อให้ดูเหมือนอาหารจริง แบบจำลองอาหารจะได้รับการตกแต่งตามภัตตาคารแต่ละแห่ง และแม้แต่อาหารทั่วไปอย่าง ราเม็ง จะได้รับการดัดแปลงให้เข้ากับอาหารในแต่ละร้านได้ ระหว่างกระบวนการหล่อ ส่วนประกอบอาหารที่เลียนแบบมามักถูกหั่นเป็นชิ้นและรวมกันคล้ายกับการทำอาหารจริง
งานหัตถกรรมดังกล่าวกลายเป็นศิลปะรูปแบบหนึ่ง อาหารญี่ปุ่นพลาสติกผลิตโดยบริษัทไมซุรุตั้งแสดงที่พิพิธภัณฑ์วิกตอเรียและอัลเบิร์ต กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษใน ค.ศ. 1980 มีการแข่งขันทำอาหารปลอมด้วยพลาสติกและวัสดุอื่น ๆ อาหารที่แสดงเรียกว่า ซัมปุรุ (サンプル) มาจากคำภาษาอังกฤษว่า "sample"
ผู้ผลิตอาหารพลาสติกปกปิดความลับทางการค้าอย่างเข้มงวดเนื่องจากผลประโยชน์ทางธุรกิจ อุตสาหกรรมอาหารพลาสติกในญี่ปุ่นมีการประมาณว่ามีรายได้ถึงหลายพันล้านเยนต่อปี ร้านอาหารแต่ละร้านอาหารอาจสั่งผลิตเมนูอาหารพลาสติกที่มีมูลค่ามากกว่าหนึ่งล้านเยน
ในปัจจุบัน ผู้ผลิตอาหารพลาสติกได้เป็นตลาดเป้าหมายในต่างประเทศ เช่น จีน และเกาหลีใต้ด้วย
== อ้างอิง ==
การค้าปลีกในประเทศญี่ปุ่น
การค้าปลีกอาหาร
โตน ดึ๊ก ทั้ง

โตน ดึ๊ก ทั้ง (Tôn Đức Thắng; 20 สิงหาคม พ.ศ. 2431 - 30 มีนาคม พ.ศ. 2523) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 1 ภายหลังการรวมประเทศเวียดนาม ตำแหน่งของประธานาธิบดีเป็นตำแหน่งทางพิธีการ และทั้งไม่เคยกำหนดนโยบายที่สำคัญหรือแม้กระทั่งการเป็นสมาชิกของสภาปกครองของเวียดนาม เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีครั้งแรกที่เวียดนามเหนือจาก 3 กันยายน พ.ศ. 2512 และต่อมาคือสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามจนกระทั่งเขาเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2523 เขาเป็นชาวเวียตนามชาตินิยมและนัการเมืองคอมมิวนิสต์ เป็นประธานของสมัชชาแห่งชาติ พ.ศ. 2498-2503 และดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีของโฮจิมินห์จากพ.ศ. 2503-2512 ในตอนที่เขาถึงแก่กรรมตอนอายุ 91 เขาเป็นประมุขแห่งรัฐที่มีอายุมากที่สุดที่มีตำแหน่งเป็น "ประธานาธิบดี" (ถูกแซงภายหลังโดย เฮสติ้งส์ บันดา)
== อ้างอิง ==
Ton Duc Thang Infoplease
Ton Duc Thang Encyclopædia Britannica
Ton Duc Thang HighBeam Encyclopedia
Kelley, Liam, Book review: Imagined Ancestries of Vietnamese Communism: Ton Duc Thang and the Politics of History and Memory  Canadian Journal of History, Autumn 2006
ประธานาธิบดีเวียดนาม
รองประธานาธิบดีเวียดนาม
บุคคลจากจังหวัดอานซาง
ช็อง อู-ซ็อง

ช็อง อู-ซ็อง (정우성; เกิด 22 เมษายน ค.ศ. 1973) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้
== ประวัติ ==
ภายหลังจากที่หางานเป็นนายแบบครั้งแรก ช็อง อู-ซ็อง ได้รับการเปิดตัวครั้งแรกในภาพยนตร์ The Fox with Nine Tails ร่วมกับโค โซ-ย็อง โดยเขาและเธอมีผลงานภาพยนตร์ร่วมกันมากกว่าสองเรื่อง 
ช็อง อู-ซ็อง สร้างชื่อเสียงอย่างแพร่หลายในภาพยนตร์ของคิม ซ็อง-ซู ในภาพยนตร์ Beat ที่ซึ่งเขาได้รับบทเป็นนักเรียนมัธยมปลายที่หันมาอยู่ร่วมแก๊ง นับตั้งแต่ภาพยนตร์เรื่องนี้ เขาได้กลายเป็นที่รู้จักในฐานะนักแสดงระดับแถวหน้า ในปีต่อมา เขาได้รับบทเป็นนักมวยหนุ่มในภาพยนตร์ City of the Rising Sun, เรือโทนาวิกในแฟนธ่อม พยัคฆ์ร้ายใต้สุมทร และนักวิ่งมาราธอนใน Love
ในปี ค.ศ. 2001 ช็อง อู-ซ็อง ได้รับบทสำคัญในภาพยนตร์ย้อนยุคของคิม ซ็อง-ซู กับเรื่องมหาสงครามกู้ปฐพี โดยแสดงเป็นทาสผมยาวที่เล่นคู่กับซูเปอร์สตาร์ชาวจีนอย่างจาง จื่ออี๋ และได้รับการเผยแพร่อย่างกว้างขวางเช่นเดียวกับในประเทศเกาหลี หลังจากใช้เวลาในปี ค.ศ. 2002 ช็อง อู-ซ็อง ได้รับงานมิวสิกวิดีโอและงานโฆษณาเป็นจำนวนมาก แล้วจึงมารับบทสุดประหลาดในภาพยนตร์ Mutt Boy ซึ่งเป็นผลงานกำกับภาพยนตร์ลำดับที่ห้าของกวัก คย็อง-แทค
ต่อมา ช็อง อู-ซ็อง ได้รับบทที่โรแมนติกอย่างมาก ซึ่งการแสดงบนหน้าจอของเขาได้เป็นที่ยอมรับ ในภาพยนตร์ระดับบ็อกซ์ออฟฟิศที่ได้รับความนิยมอย่างผมจะเป็นความทรงจำให้คุณเอง..ที่รัก เขาแสดงเป็นสถาปนิกที่มีภรรยา (รับบทโดยซน เย-จิน) ผู้ได้รับการวินิจฉัยว่าเริ่มมีอาการของโรคอัลไซเมอร์ และผลงานที่ได้รับการถ่ายทำในประเทศเนเธอร์แลนด์อย่างล่าหัวใจ ยัยตัวร้าย โดยรับบทเป็นนักฆ่าที่ได้รับการว่าจ้างซึ่งตกหลุมรักกับศิลปินข้างถนนที่แสดงโดยช็อน จี-ฮย็อน ช็อง อู-ซ็อง ยังรับบทเป็นเจ้าหน้าที่ดับเพลิงที่มีความมุ่งมั่นในภาพยนตร์อีกนิยามรัก และบทโรแมนติกอีกครั้งกับเพื่อนเก่าใน A Good Rain Knows ภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้ฟอร์มยักษ์ศึกสามพิภพ รบ-รัก-พิทักษ์เธอ และนักฆ่าดาบเทวดา ของเขาก็ยังมีส่วนประกอบของความโรแมนติกด้วยเช่นกัน
== ชีวิตส่วนตัว ==
ช็อง อู-ซ็อง เติบโตขึ้นมาในแขวงซาดัง ซึ่งเป็นเมืองที่ยากจนที่สุดเมืองหนึ่งในกรุงโซล ทำให้เขาได้เรียนแค่มัธยมต้น
== ผลงานภาพยนตร์ ==

ค.ศ. 1994 The Fox with Nine Tails
ค.ศ. 1996 Born to Kill
ค.ศ. 1996 เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ เดอะ มูฟวี่
ค.ศ. 1997 Beat
ค.ศ. 1997 รักชั่ววูบ
ค.ศ. 1998 City of the Rising Sun
ค.ศ. 1999 แฟนธ่อม พยัคฆ์ร้ายใต้สุมทร
ค.ศ. 1999 Love
ค.ศ. 2001 มหาสงครามกู้ปฐพี
ค.ศ. 2003 Mutt Boy
ค.ศ. 2004 ผมจะเป็นความทรงจำให้คุณเอง..ที่รัก
ค.ศ. 2005 อีกนิยามรัก
ค.ศ. 2006 ล่าหัวใจ ยัยตัวร้าย
ค.ศ. 2006 ศึกสามพิภพ รบ-รัก-พิทักษ์เธอ
ค.ศ. 2007 Close to You (ภาพยนตร์สั้น)
ค.ศ. 2008 โหดบ้าล่าดีเดือด
ค.ศ. 2009 Present (ภาพยนตร์สั้นดับเบิลยูโคเรีย)
ค.ศ. 2009 A Good Rain Knows
ค.ศ. 2010 นักฆ่าดาบเทวดา
ค.ศ. 2011 Friends & Love (ภาพยนตร์สั้นจิออดาโน)
ค.ศ. 2013 โคลด์ อายส์
ค.ศ. 2014 หมากพระเจ้า สั่งเป็นสั่งตาย
ค.ศ. 2014 แค้นรักพิศวาส
ค.ศ. 2015 Don't Forget Me
ค.ศ. 2015 Jakseoui Byeon
ค.ศ. 2016 Asura
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นายแบบเกาหลีใต้
ผู้เข้าแข่งขันรายการรันนิ่งแมน
เหงียน หืว เถาะ

เหงียน หืว เถาะ (10 กรกฎาคม พ.ศ. 2453 - 24 ธันวาคม พ.ศ. 2539)  เป็นประธานสภาปรึกษาแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติเวียดนามใต้ตั้งแต่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2502 ถึง 25 เมษายน พ.ศ. 2519 และเป็นประธานรัฐสภาเวียดนามตั้งแต่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 ถึง 18 มิถุนายน พ.ศ. 2530
==อ้างอิง==
บุคคลจากจังหวัดล็องอาน
ประธานาธิบดีเวียดนาม
รองประธานาธิบดีเวียดนาม
หวอ จี๊ กง

หวอ จี๊ กง (Võ Chí Công) เป็นนักการเมืองคอมมิวนิสต์ชาวเวียดนามและประธานคณะมนตรีแห่งรัฐเวียดนาม (เทียบเท่าประธานาธิบดี) ระหว่างปี พ.ศ. 2530 และปี พ.ศ. 2535
ในฐานะที่เป็นสมาชิกกรมการเมือง หวอได้ดำรงตำแหน่งต่าง ๆ ดังนี้ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการประมง (พ.ศ. 2529-พ.ศ. 2530) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร (พ.ศ. 2530-พ.ศ. 2531) และรองนายกรัฐมนตรี (พ.ศ. 2519-พ.ศ. 2525) ก่อนที่จะดำรงตำแหน่งประธานสภาแห่งรัฐเวียดนาม (เทียบเท่ากับตำแหน่ง ประธานาธิบดีเวียดนาม) ในปีพ.ศ. 2530 หลังจากที่วาระการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของเขาสิ้นสุดลงในพ.ศ. 2535 เขาจึงเป็นที่ปรึกษาให้กับคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม จนกระทั่งตำแหน่งนี้ถูกยกเลิกในปีพ.ศ. 2540
==อ้างอิง==
บุคคลจากจังหวัดกว๋างนาม
ประธานาธิบดีเวียดนาม
รองนายกรัฐมนตรีเวียดนาม
รัฐมนตรีเวียดนาม