pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
มูชือเนียงกามูชือนา

มูชือเนียงกามูชือนา (Muszynianka Muszyna) เป็นสโมสรวอลเลย์บอลหญิงระดับอาชีพในมูชือนา ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1982 ทีมนี้เข้าแข่งขันในออร์แลนลีกา
ในการแข่งขันซีอีวีวูแมนส์แชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2006-07 ทีมได้ตกรอบในรอบแบ่งกลุ่ม
== เกียรติประวัติและผลงาน ==
โปแลนด์แชมเปียนชิพ
Simple cup icon.svg ชนะเลิศ (1): 2006, 2008, 2009, 2011
Med 2.png รองชนะเลิศ (2): 2010, 2012
Med 3.png อันดับที่ 3 (2): 2013, 2015
โปแลนด์คัพ
Simple cup icon.svg ชนะเลิศ (1): 2011
Med 2.png รองชนะเลิศ (3): 2009, 2010, 2014
โปแลนด์ซูเปอร์คัพ
Simple cup icon.svg ชนะเลิศ (1): 2009, 2011
Med 2.png รองชนะเลิศ (2): 2006, 2008
ซีอีวีคัพ
Simple cup icon.svg (1) : 2013
== นักวอลเลย์บอลในอดีต ==
มารีออลา เซญิก
อีซาเบลา กอวาลิญสกา
กาบรีแยลา ปอลัญสกา
อักนีแยชกา แบดนาแร็ก
อันนา แวร์บลิญสกา
เปาลีนา มัย
อาแล็กซันดรา ยากีแยวอ
ซานยา ปอปอวิช
ราเชล รูร์ก
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สโมสรวอลเลย์บอลในประเทศโปแลนด์
กาอิอุส กัสซิอุส ล็องกีนุส

กาอิอุส กัสซิอุส ล็องกีนุส (Gaivs Cassivs Longinvs; 85 ปีก่อนคริสต์ศักราช – 42 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็นวุฒิสมาชิกแห่งสาธารณรัฐโรมัน ผู้นำและผู้บงการแผนสังหารจูเลียส ซีซาร์ และเป็นพี่เขยของมาร์กุส ยูนิอุส บรูตุส แม้ว่าเขาจะสังหารซีซาร์ได้สำเร็จ แต่ก็ต้องเผชิญกับการรัฐประหารของมาร์กุส อันโตนิอุส เขานำกองทหารร่วมกับบรูตุสในยุทธการที่พิลิปปอยเพื่อต่อต้านการรัฐประหารของมาร์กุส อันโตนิอุส ที่ร่วมกับอ็อกตาวิอานุส อดีตผู้สนับสนุนซีซาร์ แต่ก็พ่ายแพ้และล็องกีนุสก็ฆ่าตัวตาย
==อ้างอิง==
Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Cassius". Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.
วัยร้าย Freshy

วัยร้ายเฟรชชี่ เป็นละครโทรทัศน์ของบริษัท เมจิค แอ็ดเวอร์เทนเม้นท์ จำกัด (ในเครือบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน)) แนวละครวัยรุ่น, คอมเมดี้ บทประพันธ์ วาทิน บทโทรทัศน์ สุลักขณา โดยออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในปี พ.ศ. 2545 นำแสดงโดย อภิเชษฐ์ กิตติกรเจริญ, ลัคนา หวงมณีรุ่งโรจน์, วรเวช ดานุวงศ์, นาตาลี เดวิส , อาทิตย์ ตั้งสวัสดิ์รัตน์ , อมีนา พินิจ (ยุคลธร พินิจ) และอีกมากมาย ละครมีเนื้อหาเกี่ยวกับชีวิตวัยรุ่น ช่วงแรกเริ่มเข้ามหาวิทยาลัย มีเนื้อหาเกี่ยวกับความรัก มิตรภาพ และสะท้อนถึงสถาบันครอบครัว
ละครเรื่องนี้เป็นภาคต่อของละคร วัยร้ายไฮสคูล (Wai Rai High school) ที่ออกอากาศเมื่อปี พ.ศ. 2544 ทางช่อง 3
== รายละเอียด==
=== นักแสดง ===
{|class="wikitable" width="50%"
! ปี
! พ.ศ. 2545
|-
! บทบาท
! นักแสดงหลัก
|-
| บิ๊ก
| อภิเชษฐ์ กิตติกรเจริญ
|-
| ริว
| อาทิตย์ ตั้งสวัสดิ์รัตน์
|-
| แดน
| วรเวช ดานุวงศ์
|-
| อ้อน
| ลัคนา หวงมณีรุ่งโรจน์
|-
| นาตาลี
| นาตาลี เดวิส
|-
| เจ
| ไพลิน พิจิตอำพล
|-
! บทบาท
! นักแสดงสมทบ
|-
| อาจารย์อินทรีย์แดง (มิตร มหาการ)
| นพัตฏ์ธร มัททวีวงศ์
|-
| อาจารย์พัชรา
| ศิรประภา สุขดำรงค์
|-
| อาจารย์ภูวดล
| แพทริค ชัยนาม
|-
| อ๋อง
| รวิช ไรวินท์
|-
| โบว์
| มานิดา เรืองศรี
|-
| คิตตี้
| อมีนา พินิจ (ยุคลธร พินิจ)
|-
| กอล์ฟ
| เบญจพล เชยอรุณ
|-
| ท่านนายพล (พ่อของแดน)
| สุเชาว์ พงษ์วิไล
|-
| คุณหญิง (แม่ของบิ๊ก)
| ปิยะมาศ โมนยะกุล
|-
| อาจารย์เสาวมนต์
| เดือนเต็ม สาลิตุล
|-
| วิลาวัลย์
| โยโกะ ทาคาโน่
|-
| ศ.ดร.บำเรอ ผ่องศรีวะรีย์ (ท่านอธิการและพ่อของโน้ต)
| โน้ต เชิญยิ้ม
|-
| อรัญ (พ่อของริว)
| เวย์น ฟอลโคเนอร์
|-
| ดา (คนรักของอรัญ)
| สุชาดา พูนพัฒนสุข
|-
| อาม่า (ย่าของเจ)
| มารศรี อิศรางกูร ณ อยุธยา
|-
| เอ
| พรหมสิทธิ์ สิทธิจำเริญคุณ
|-
| บี
| สุทธิพงศ์ สิทธิจำเริญคุณ
|-
| แป้น (คนรับใช้บ้านคุณหญิง)
| กรินนาถ ทุตา
|-
| แต้ว (คนรับใช้บ้านคุณหญิง)
| กรุณา มอริส
|-
| มี้ เลโม (คนรับใช้บ้านคุณหญิง)
| สิงหล คงไทย
|-
| มีน
| มีน ศิริตา
|-
| โน้ต
| วรวิทย์ ผ่องอินทรีย์
|-
! บทบาท
! นักแสดงรับเชิญ
|-
| บีม
| กวี ตันจรารักษ์
|-
| แทค
| ภรัณยู โรจนวุฒิธรรม
|-
| จอย
| ชลธิชา นวมสุคนธ์
|-
| ต้อง
| ศุภัชญา รื่นเริง
|}
=== เพลงประกอบละคร ===
เด็กใหม่ (มา - หา - อะ - ไร) ศิลปิน บิ๊ก, แดน, ริว, อ้อน, นาตาลี
ถึงเวลาแล้วหรือ ศิลปิน อ้อน
พระจันทร์ ตะวัน ดวงดาว ศิลปิน อ้อน,นาตาลี
ที่ผ่านมาเรียกว่าอะไร ศิลปิน แดน
ลืมฉัน ศิลปิน ริว
รู้ทั้งรู้ ศิลปิน บิ๊ก
มิตรภาพ ตลอดไป ศิลปิน อ้อน,นาตาลี
เรื่องเดียวที่หนาว ศิลปิน บิ๊ก แดน
รักกันสักที ศิลปิน อ้อน,นาตาลี
ไม่เคยรักเธอ..แต่? ศิลปิน นาตาลี
== อ้างอิง ==
ละครโทรทัศน์ไทย
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2545
บลังกา ซัวเรซ

บลังกา ซัวเรซ (Blanca Suárez, ชื่อเต็ม: บลังกา มาร์ติเนซ ซัวเรซ, Blanca Martínez Suárez) เป็นนักแสดงหญิงชาวสเปน ผลงานโดดเด่นได้แก่ ซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง เอลอินเตร์นาโด (พ.ศ. 2550–2553), เอลบาร์โก (พ.ศ. 2554–2556), เดอะสกินไอลิฟอิน (พ.ศ. 2554) ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่ทำให้บลังกาได้รับเสนอชื่อเข้ารับรางวัลโกยา ในหมวดหมู่นักแสดงหญิงดีเด่น และภาพยนตร์เรื่อง ไอม์โซเอกไซทิด (พ.ศ. 2556)
== อ้างอิง ==
นักแสดงสเปน
ตาแมว

ตาแมว (peephole) เป็นรูขนาดเล็กบนประตูห้อง หรือประตูบ้าน
ซึ่งติดตั้งเลนส์ตาปลาพร้อมวงแหวนยึดขนาดเล็ก ออกแบบไว้ให้ผู้พักอาศัยสามารถมองเห็นแขกที่มาเคาะหรือกดกริ่งประตูได้ก่อนจะเปิดประตู
โดยจะเห็นเป็นภาพมุมกว้าง ส่วนแขกจะไม่สามารถมองผ่านรูเข้ามาในห้องได้ (จะเห็นเป็นภาพเบลอแทน)
การติดตั้งส่วนใหญ่จะอยู่บนประตูห้องของโรงแรมหรือห้องชุด ซึ่งไม่มีหน้าต่างอยู่ด้านใกล้ประตู
ประตู
ราดอวาน การาจิช

ราดอวาน การาจิช (Радован Караџић; อักษรโรมัน: Radovan Karadžić; เกิด 19 มิถุนายน ค.ศ. 1945) เป็นอดีตนักการเมืองและอาชญากรสงครามผู้ต้องโทษชาวเซิร์บบอสเนีย ซึ่งเป็นประธานาธิบดีสาธารณรัฐเซิร์ปสการะหว่างสงครามบอสเนียและมุ่งสร้างเอกภาพสาธารณรัฐเซิร์ปสกาโดยตรงกับประเทศเซอร์เบีย
เขาสำเร็จการศึกษาเป็นจิตแพทย์ ร่วมก่อตั้งพรรคประชาธิปไตยเซิร์บในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และเป็นประธานาธิบดีสาธารณรัฐเซิร์ปสกาคนแรกระหว่าง ค.ศ. 1992 ถึง 1996 เขาเป็นผู้หลบหนีคดีตั้งแต่ ค.ศ. 1996 ถึงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2008 หลังถูกคณะตุลาการอาญาระหว่างประเทศสำหรับอดีตยูโกสลาเวีย (ICTY) ฟ้องคดีอาญาอุกฉกรรจ์ฐานอาชญากรรมสงคราม คำฟ้องคดีอาญาอุกฉกรรจ์สรุปว่า มีเหตุผลอันเชื่อได้ว่าเขาก่ออาชญากรรมสงคราม ซึ่งรวมถึงพันธุฆาตต่อพลเรือนมุสลิมบอสเนียและโครแอตระหว่างสงครามบอสเนีย (ค.ศ. 1992–1995) ระหว่างหลบหนีคดีอาญา เขาทำงานที่คลินิกเอกชนในเบลเกรด เป็นผู้ชำนาญเฉพาะด้านการแพทย์ทางเลือกและจิตวิทยาโดยใช้ชื่อปลอม
สุดท้าย เขาถูกจับกุมในเบลเกรดเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 และถูกนำขึ้นศาลอาชญากรรมสงครามของเบลเกรดอีกไม่กี่วันถัดมา เขาถูกส่งผู้ร้ายข้ามแดนไปประเทศเนเธอร์แลนด์ และอยู่ในการคุมขังของคณะตุลาการอาญาระหว่างประเทศสำหรับอดีตยูโกสลาเวียในหน่วยกักขังสหประชาชาติสเคเฟอนิงเงิน (Scheveningen) ซึ่งเขาถูกตั้งข้อกล่าวหาอาชญากรรมสงคราม 11 กระทง วันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2016 เขาถูกวินิจฉัยว่ามีความผิดฐานพันธุฆาตในสเรเบรนีตซา (Srebrenica) อาชญากรรมสงครามและอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ รวม 10 จาก 11 กระทง และถูกตัดสินลงโทษจำคุก 40 ปี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักการเมืองสาธารณรัฐเซิร์ปสกา
ผู้ต้องโทษฐานพันธุฆาต
ชาวเซอร์เบีย
อาชญากรสงครามชาวเซอร์เบีย
เลิฟส์ธีม

"เลิฟส์ธีม" (Love's Theme) เป็นซิงเกิลเพลงบรรเลงของวงเดอะเลิฟอันลิมิเต็ดออร์เคสตรา เขียนและควบคุมการผลิตโดยแบร์รี ไวต์ ออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 1973 เป็นเพลงบรรเลงเพียงไม่กี่เพลงที่ขึ้นสู่อันดับที่ 1 ของบิลบอร์ดฮอต 100 และอยู่ในตำแหน่งนานถึงต้นปี ค.ศ. 1974  บิลบอร์ดจัดให้เพลงนี้อยู่ในอันดับที่ 3 ของซิงเกิลประจำปี ค.ศ. 1974
ดนตรีของ "เลิฟส์ธีม" ประกอบด้วยวงออร์เคสตราเครื่องสายขนาดใหญ่และกีตาร์เสียงวาห์-วาห์ ปีเตอร์ แชปิโร นักหนังสือพิมพ์กล่าวว่าดนตรีของเพลงนี้มีอิทธิพลต่อแนวเพลงดิสโก้ในเวลาต่อมา เพลงนี้อยู่ในอันดับที่ 1 ของชาร์ตเพลงอะดัลต์คอนเทมโพรารีนาน 2 สัปดาห์และขึ้นสู่อันดับที่ 1 ของชาร์ตเพลงอาร์พีเอ็ม 100 ในประเทศแคนาดา
นอกจากฉบับบรรเลงแล้ว "เลิฟส์ธีม" ยังมีฉบับที่ร้องโดยวงเลิฟอันลิมิเต็ดและศิลปินอื่น ๆ และใช้ประกอบรายการและโฆษณาต่าง ๆ
== อันดับบนชาร์ตเพลง ==
== อ้างอิง ==
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2516
เพลงในปี พ.ศ. 2516
เพลงโซล
เพลงดิสโก้
นายกระจอก

นายกระจอก เป็นละครโทรทัศน์ของ บริษัท เรด ดราม่า จำกัด(ในเครือบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน)) แนวละครวัยรุ่น, คอมเมดี้ บทประพันธ์ หิรัญญา บทโทรทัศน์ โดย วาทินีย์ โอฬาร์กร, มยุรฉัตร ปัณทรางกูร ออกอากาศทุกวันเสาร์และอาทิตย์ เวลา 11.00-12.00 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในปีพ.ศ. 2548 นำแสดงโดย วรเวช ดานุวงศ์, ซาร่า เล็กจ์ และอีกมากมาย
== รายละเอียด==
=== นักแสดง ===
{|class="wikitable" width="30%"
! บทบาท
! นักแสดง
|-
| ก้อง (น้องชายของไอ้หมี)
| วรเวช ดานุวงศ์
|-
| ปิยะธิดา เพชรรัตน์/แป๋ม (ลูกสาวของคุณหญิงอรดาและเจ้าของกิจการรถหรูยี่ห้อเบ้นซ์)
| ซาร่า เล็กจ์
|-
| โอม
| สัจจากาจ จิตรพึงธรรม
|-
| โจ (พนักงานซ่อมรถ บริษัทขายรถหรูยี่ห้อเบ้นซ์)
| ณภัทร ปัทมสิงห์ ณ อยุธยา
|-
| ทรงชัย/ตี๋ (พนักงานขาย บริษัทขายรถหรูยี่ห้อเบ้นซ์)
| ธวัช ทัศนาพลพินิจ
|-
| แหม่ม (นักออกแบบเสื้อผ้า)
| รมิดา ประภาสโนบล
|-
| ชมพู (พนักงานประชาสัมพันธ์ บริษัทขายรถหรูยี่ห้อเบ้นซ์)
| ชุติมา เอเวอรี่
|-
| คุณหญิงอรดา เพชรรัตน์ (แม่ของแป๋มและเจ้าของกิจการรถหรูยี่ห้อเบ้นซ์)
| อาภาพร กรทิพย์
|-
| แม่ของไอ้หมีและก้อง
| วิยะดา อุมารินทร์
|-
| ไอ้หมี (พ่อของกล้า)
| จาตุรงค์ โกลิมาศ
|-
| พ่อของไอ้หมีและก้อง
| เวนย์ ฟอลโคเนอร์
|-
| เลขาของคุณหญิงอรดา (พนักงานบริษัทขายรถหรูยี่ห้อเบ้นซ์)
| ปาจรีย์ ณ นคร
|-
| นิ่ม (คนรับใช้บ้านคุณคุณหญิงอรดา)
| ภาวิณี วัฒน์รณชัย
|-
| ปู่ของไอ้หมีและก้อง (เจ้าของกิจการขายขนมเค้ก)
| ชุมพร เทพพิทักษ์
|-
| กล้า (ลูกชายของไอ้หมี)
| เด็กชาย ศิลปิน อยู่หน้า
|}
=== เพลงประกอบละคร ===
ขอมือคนโสด ศิลปิน ธนพัฒน์ อัตพัฒน์ (ออย)
รักภาษาอะไร ศิลปิน ไอ-เบบี้ (โมเม)
ละครโทรทัศน์ไทย
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2548
ชูชาติ พิทักษากร

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ พันเอกพิเศษ ชูชาติ พิทักษากร (19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2477 – ) เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดงด้านดนตรีสากล โดยเป็นผู้มีชื่อเสียงในระดับนานาชาติ และเป็นผู้ถ่ายทอดวิชาดนตรีให้แก่ รองศาสตราจารย์ ดร.โกวิทย์ ขันธศิริ, ศาสตราจารย์ ดร. ณัชชา พันธุ์เจริญ, ศาสตราจารย์ ดร. ณรงค์ฤทธิ์ ธรรมบุตร, ผู้ช่วยศาสตราจารย์ นรอรรถ จันทร์กล่ำ, อาจารย์สิทธิชัย เพ็งเจริญ, อาจารย์ทัศนา นาควัชระ, อาจารย์ศิริพงษ์ ทิพย์ธัญ และอาจารย์พิศุทธิ์ สายโอบเอื้อ
นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้เรียนวิชามวยไทยเลิศฤทธิ์ กับอาจารย์วิสิทธิ์ เลิศฤทธิ์ เป็นเวลาหลายปี เมื่อครั้งรับราชการทหารบก
== ประวัติ ==
ชูชาติ พิทักษากร ศึกษาวิชาดนตรีที่ประเทศอังกฤษ ก่อนที่จะหาประสบการณ์ในประเทศเยอรมนีและโปรตุเกสกับอาจารย์มักซิม ยาคอบเซน เป็นระยะเวลา 3 ปี เมื่อกลับมาที่ประเทศไทย เขาได้รับราชการที่กองดุริยางค์ทหารบก ก่อนที่จะเป็นอาจารย์ประจำคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และอาจารย์พิเศษคณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ทั้งนี้ เขายังเคยเป็นนักจัดรายการโทรทัศน์ ดนตรีวิจารณ์ โดยออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก
== ผลงานเพลง ==
พ.ศ. 2511 : เป็นผู้เรียบเรียงทำนองเพลงประกอบภาพยนตร์ ท่าจีน
== เกียรติประวัติ ==
พ.ศ. 2553 : รับพระราชทานเหรียญเชิดชูเกียรติ เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดงด้านดนตรีสากล
พ.ศ. 2550 : รับรางวัลสุกรี เจริญสุข เชิดชูผู้ทำความดีเพื่อสังคม สาขาการส่งเสริมดนตรี
พ.ศ. 2524 : รับพระราชทานรางวัลแผ่นเสียงทองคำ ในฐานะผู้เรียบเรียงเสียงประสานยอดเยี่ยม
==เครื่องราชอิสริยาภรณ์==
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย ===
 สาขาศึกษาศาสตร์
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ ===
* พ.ศ. 2520 – 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งสาธารณรัฐออสเตรีย เหรียญเงิน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักดนตรีชาวไทย
นักไวโอลิน
นักวิโอลา
นักจัดรายการโทรทัศน์
ศิลปินแห่งชาติ
นักมวยไทยเลิศฤทธิ์
บุคคลจากโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย
บุคคลจากโรงเรียนบางปะอิน "ราชานุเคราะห์ ๑"
บุคคลจากโรงเรียนอำนวยศิลป์
บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
อาจารย์คณะครุศาสตร์ - ศึกษาศาสตร์
อาจารย์คณะศิลปกรรมศาสตร์
บุคคลจากคณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ทหารบกชาวไทย
ผู้ได้รับเหรียญ ร.ด.ม.(ศ)‎
ผู้ช่วยศาสตราจารย์
โทรศัพท์พื้นฐาน

โทรศัพท์พื้นฐาน (Plain old telephone service)
คือเทคโนโลยีระบบโทรศัพท์แบบอนาลอกที่ให้บริการการสนทนาเสียงผ่านคู่สายทองแดง
ซึ่งเป็นบริการโทรศัพท์แบบดั้งเดิมที่มีใช้มาตั้งแต่ช่วง พ.ศ. 2419 โดยปัจจุบันมักจะให้บริการอยู่ในรูปของโทรศัพท์บ้านในครัวเรือน
ห้างร้าน สำนักงาน, และใช้ในโทรศัพท์สาธารณะ
ระบบโทรศัพท์พื้นฐานมีลักษณะเด่นจากความน่าเชื่อถือของระบบที่สูงมาก ใช้งานได้ในเหตุการณ์ภัยพิบัติ
ให้เสียงสนทนาที่ชัดเจน และไม่มีปัญหาช่องสัญญาณเต็ม, ซึ่งปัจจุบัน ระบบโทรศัพท์พื้นฐานมีคุณสมบัติต่อไปนี้:
เป็นระบบสื่อสารด้วยเสียงแบบสองทาง
ใช้การส่งสัญญาณเสียงแบบบาลานซ์ ผ่านคู่สายทองแดง
ออกแบบไว้ให้ใช้กับสัญญาณย่านความถี่เสียงพูด ที่ประมาณ 300 - 3300 เฮิรตซ์
มีระบบเสียงแสดงสถานะการโทร (เช่น เสียงสัญญาณพร้อมโทรออก, สัญญาณสายไม่ว่าง)
สามารถโทรออกได้ โดยส่งเสียงสัญญาณกดปุ่มตามหมายเลขโทรศัพท์ปลายทาง
มีไฟเลี้ยง 48 โวลต์จากชุมสายโทรศัพท์ พร้อมระบบป้องกันความเสียหายจากฟ้าผ่า
โทรศัพท์
ธนาคารทุนสำรองอินเดีย

ธนาคารทุนสำรองอินเดีย (Reserve Bank of India, ย่อ: RBI; भारतीय रिज़र्व बैंक) เป็นสถาบันการธนาคารกลางของประเทศอินเดีย ซึ่งควบคุมนโยบายการเงินของรูปีอินเดีย เริ่มปฏิบัติการเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1935 ระหวางการปกครองของบริเตนตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติธนาคารสำรองอินเดีย ค.ศ. 1934 ทุนเรือนหุ้นเดิมถูกแบ่งเป็นหุ้นละ 100 ต่างจ่ายเต็ม ซึ่งเดิมผู้ถือหุ้นเอกชนเป็นเจ้าของทั้งหมด หลังอินเดียได้รับเอกราชเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1947 RBI ถูกโอนเป็นของรัฐเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1949
== อ้างอิง ==
ธนาคารกลาง
ธนาคารอินเดีย
เมษายน พ.ศ. 2559

เมษายน พ.ศ. 2559 เป็นเดือนที่ 4 ของปี พ.ศ. 2559 วันแรกของเดือนเป็นวันศุกร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันเสาร์
== เหตุการณ์ปัจจุบัน ==
เมษายน
*
พรรคเสรีธรรม (พ.ศ. 2522)

พรรคเสรีธรรม (พ.ศ. 2522) หรือ กลุ่มเสรีธรรม เป็นพรรคการเมืองหรือกลุ่มการเมืองของไทยในอดีตที่ได้ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2522 เนื่องจากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 ถูกกำหนดขึ้นหลังการประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2521 แต่ยังไม่มีกฎหมายว่าด้วยพรรคการเมืองออกมาบังคับใช้ ดังนั้น บทเฉพาะกาลของรัฐธรรมนูญจึงยกเว้นข้อกำหนดเกี่ยวกับการสังกัดพรรคการเมืองของผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จึงเป็นการรวมตัวของนักการเมืองในรูปแบบของ "กลุ่มการเมือง"
ใน การเลือกตั้ง 22 เมษายน พ.ศ. 2522 พรรคเสรีธรรมได้ ส.ส. เข้าสภาทั้งสิ้น 22 คน จากทั้งหมด 301 คน ต่อมาเสียชีวิต 1 คน คือ ไพฑูรย์ โหตระไวศยะ และลาออก 1 คน คือ เนาว์ พฤทธิธรรมกูล
พรรคเสรีธรรมถูกยุบไปเมื่อปี พ.ศ. 2523 ก่อนจะมีการจดทะเบียนจัดตั้งพรรคเสรีธรรมขึ้นมาใหม่เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2535
== อ้างอิง ==
 
พรรคการเมืองไทยในอดีต
พรรคการเมืองไทยที่ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2522
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2523
เสรีธรรม
เดอะเลิฟอันลิมิเต็ดออร์เคสตรา

เดอะเลิฟอันลิมิเต็ดออร์เคสตรา (The Love Unlimited Orchestra) เป็นวงออร์เคสตรา 40 ชิ้นที่ก่อตั้งโดยแบร์รี ไวต์ เพื่อใช้เป็นวงดนตรีสนับสนุนให้กับไวต์และวงเลิฟอันลิมิเต็ด วงนี้ออกซิงเกิลและอัลบั้มในชื่อของตัวเองด้วย โดยมีซิงเกิลที่เป็นที่รู้จักคือ "เลิฟส์ธีม" ในปี ค.ศ. 1973 ซิงเกิลนี้อยู่ในอันดับที่ 1 ของชาร์ตเพลงในสหรัฐอเมริกานาน 1 สัปดาห์, อันดับที่ 10 ของชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร และได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา ในปี ค.ศ. 1974
== ผลงาน ==
=== อัลบั้ม ===
=== ซิงเกิล ===
== อ้างอิง ==
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2516
กลุ่มดนตรีโซลสัญชาติอเมริกัน
กลุ่มดนตรีฟังก์สัญชาติอเมริกัน
กลุ่มดนตรีริธึมแอนด์บลูส์สัญชาติอเมริกัน
พรรคประชาธิปไตยแห่งประเทศจีน

พรรคประชาธิปไตยแห่งประเทศจีน (Democracy Party of China - DPC; ) เป็นพรรคการเมือง จัดตั้งขึ้นในสาธารณรัฐประชาชนจีน และได้ถูกห้ามโดยพรรคคอมมิวนิสต์จีน (Communist Party of China - CPC). ประวัติของพรรคประชาธิปไตยแห่งประเทศจีนมีข้อมูลไม่แน่นอน เพราะว่าในพรรคมีเส้นทางประวัติศาสตร์ภายใต้กลุ่มผู้จัดตั้งหลาย ๆ กลุ่มด้วยกัน แหล่งข่าวตะวันตกมีการสันนิษฐานว่า พรรคนี้ถูกจัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2541 โดยกลุ่มผู้ขับเคลื่อนประชาธิปไตย และแกนนำนักศึกษาชาวจีนที่เข้าร่วมการชุมนุมที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน เมื่อปี พ.ศ. 2532
==ประวัติ==
===การก่อตั้ง===
พรรคนี้ถูกจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ซึ่งอยู่ในระหว่างที่บิล คลินตัน ประธานาธิบดิของสหรัฐอเมริกาในขณะนั้น มาเยือนสาธารณรัฐประชาชนจีน หวาง โหย่ว ไฉ แกนนำผู้ประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมินเมื่อปี พ.ศ. 2532 กับหวาง ต้ง ไห่ และ หลิน ฮุย ได้ไปที่มณฑลเจ้อเจียง เพื่อจดทะเบียนก่อตั้งพรรคอย่างเป็นทางการ แต่การจดทะเบียนก่อตั้งพรรคก็ไม่สำเร็จ
===การโต้ตอบของพรรคคอมมิวนิสต์จีน===
เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2541 หวาง โหย่ว ไฉ ถูกตำรวจจับกุมที่บ้านของเขา ในข้อหาการสร้างความขัดแย้งในการเมืองจีน การตัดสินคดีความของเขาได้เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2541 โดยใช้เวลาตัดสินเพียงไม่กี่ชั่วโมง หลังจากนั้น เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2541 เขาถูกศาลตัดสินจำคุกเป็นเวลา 11 ปี และสูญเสียสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 3 ปี
ในวันเดียวกัน สวี เหวิน ลี่ สมาชิกของพรรคอายุ 55 ปี ก็ได้ถูกศาลตัดสินจำคุกเป็นเวลา 13 ปี ในข้อหาล้มล้างพรรคคอมมิวนิสต์
เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2541 ชิง หย่ง มิน ได้ถูกศาลตัดสินจำคุกเป็นเวลา 12 ปี ในข้อหาทำลายการรักษาความปลอดภัยของรัฐ
หลี่ เผิง ประธานสภาประชาชนแห่งชาติจีนในขณะนั้น กล่าวว่า "ถ้าพรรคนี้เป็นพรรคที่มีจุดประสงค์ที่ต้องการลดอำนาจของฝ่ายคอมมิวนิสต์ พรรคนี้ก็จะไม่ได้รับอนุญาตให้จัดตั้งขึ้นอย่างแน่นอน"
พรรคคอมมิวนิสต์จีนประกาศว่าพรรคประชาธิปไตยแห่งประเทศจีนนั้น เป็น "องค์กรผิดกฎหมาย" และถูกห้ามตั้งแต่ปี พ.ศ. 2541 เป็นต้นมา หลังการตัดสินคดีเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2541 ทางศาลชั้นสูงสุดแห่งประเทศจีนได้กล่าวว่า "ผู้ใดที่มีเจตนาเผยแพร่ พิมพ์ ลอกเลียนแบบ หรือจัดจำหน่ายเอกสารต่าง ๆ ที่เป็นการลดอำนาจของพรรคคอมมิวนิสต์ หรือทำให้ประเทศแตกแยก" อันได้แก่ ประชาชนจีนทุกคน นักกำกับหนัง นักพัฒนาซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์ นักเขียนและศิลปิน และนักผลิตสื่อต่าง ๆ จะต้องได้รับโทษจำคุก
===สมาชิกของพรรคที่ไม่ถูกจับกุม===
มีสมาชิกของพรรคประชาธิปไตยแห่งประเทศจีนนับร้อยคนที่ถูกกักบริเวณ จับกุม และถูกจำคุก ยกเว้นสมาชิกเหล่านี้
หลิว เสียน ปิน
หวู่ อี้ หลง
เกา ฮง มิน
จา เจียน กั๋ว
เหมา ชิน เซียง
จู อวี่ ฟู
จู้ เจิ้ง หมิง
หลิว ซื่อ จุน
ซวี่ กวาง
เซ่อ หวาน เปา
เฉิน ซู ชิง
===ปัจจุบัน===
หลังจากนั้นเป็นต้นมา สวี เหวิน ลี่ และหวาง โหย่ว ไฉ ลี้ภัยไปยังสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2545 และอีกครั้งเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2547 โดยการประชุมใหญ่ครั้งแรกของพรรคได้ถูกจัดขึ้นที่โรงแรมเชอราตัน ซึ่งตั้งอยู่ในควีนส์ นครนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2549 โดยหนี อวี้ เซียน ผู้นำขบวนการประชาธิปไตยในจีน และผู้จัดตั้งพรรคประชาธิปไตยแห่งประเทศจีน ได้เป็นประธานในการประชุมใหญ่ครั้งนี้ มีผู้ได้รับเลือกให้เข้าร่วมประชุมจำนวน 111 คน จากทั่วทุกจังหวัดของประเทศจีน
==ดูเพิ่มเติม==
รายชื่อพรรคการเมืองในสาธารณรัฐประชาชนจีน
==รายการอ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการของพรรคประชาธิปไตยแห่งประเทศจีน (cdp.org)
ภูมิแพ้อาหาร

ภูมิแพ้อาหารเป็นการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันผิดปกติต่ออาหาร อาการและอาการแสดงมีได้ตั้งแต่เล็กน้อยถึงรุนแรง อาจมีคัน ลิ้นบวม อาเจียน อาการท้องร่วง ลมพิษ หายใจลำบากหรือความดันเลือดต่ำ ตรงแบบเกิดไม่กี่นาทีถึงหลายชั่วโมงหลังสัมผัส เมื่ออาการรุนแรง เรียก แอนาฟิแล็กซิส ความไม่ทนอาหารและอาหารเป็นพิษเป็นอีกภาวะต่างหาก
อาาหรทั่วไปที่ทำให้เกิดภูมิแพ้อาหารมีนมวัว ถั่วลิสง ไข่ หอย ผลเปลือกแข็งเมล็ดเดียว (nut) ข้าวสาลี ข้าวเจ้าและผลไม้ พบภูมิแพ้ชนิดใดบ่อยที่สุดขึ้นอยู่กับประเทศ ปัจจัยเสี่ยงมีประวัติภูมิแพ้ในครอบครัว การขาดวิตามินดี โรคอ้วนและระดับความสะอาดสูง ภูมิแพ้เกิดเมื่ออิมมูโนโกลบูลินอี (IgE) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระบบภูมิคุ้มกันของร่างกาย เกาะกับโมเลกุลอาหาร ปกติโปรตีนในอาหารที่เป็นปัญหา เหตุนี้กระตุ้นการหลั่งสารเคมีอักเสบ เช่น ฮิสตามีน การวินิจฉัยปกติอาศัยประวัติการแพทย์ การเลี่ยงอาหารที่สงสัย (elimination diet) การทดสอบแทงผิวหนัง (skin prick test) การทดสอบเลือดหาแอนติบอดี IgE ที่จำเพาะกับอาหาร หรือการกระตุ้นให้ปรากฏโดยอาหารทางปาก (oral food challenge)
การสัมผัสสารที่อาจก่อภูมิแพ้ในช่วงต้นของชีวิตอาจช่วยป้องกัน การรักษามีการเลี่ยงอาหารที่ทำให้เกิดอาหารและมีแผนหากเกิดการสัมผัสเป็นหลัก แผนดังกล่าวอาจรวมการให้อะดรีนาลิน (อีพิเนฟริน และการสวมเครื่องเพชรพลอยเตือนทางการแพทย์) ประโยชน์ของการรักษาด้วยการก่อภูมิคุ้มกันสารก่อภูมิแพ้ (allergen immunotherapy) สำหรับภูมิแพ้อาหารยังไม่ชัดเจน และในปี 2558 ยังไม่แนะนำ ภูมิแพ้อาหารบางชนิดหายไปเมื่ออายุมากขึ้น ซึ่งรวมภูมิแพ้นม ไข่และถั่วเหลือง ส่วนภูมิแพ้บางชนิด เช่น ภูมิแพ้ผลเปลือกแข็งเมล็ดเดียวและหอยตรงแบบไม่หาย
ในประเทศพัฒนาแล้ว ประชากร 4% ถึง 8% มีภูมิแพ้อาหารอย่างน้อยหนึ่งชนิด พบในเด็กบ่อยกว่าผู้ใหญ่และดูมีความถี่เพิ่มขึ้น เด็กชายปรากฏว่าพบบ่อยว่าเด็กหญิง ภูมิแพ้บางชนิดมักพบในอายุน้อย ส่วนภูมิแพ้บางชนิดตรงแบบเกิดในอายุมาก ในประเทศพัฒนาแล้ว ประชากรสัดส่วนใหญ่เชื่อว่าตนมีภูมิแพ้อาหารทั้งที่ความจริงไม่มี
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป 2007

วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป 2007 (2007 Women's European Volleyball Championship) เป็นครั้งที่ 25 ของการแข่งขัน อยู่ภายใต้การกำกับของสมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป จัดขึ้นที่เมืองชาร์เลอรัว และฮัสเซิลต์ ประเทศเบลเยียม และลักเซมเบิร์ก ประเทศลักเซมเบิร์ก ระหว่างวันที่ 20–30 กันยายน ค.ศ. 2007 (พ.ศ. 2550)
== การคัดเลือก ==
== ทีมที่เข้าร่วมแข่งขัน ==

== รอบคัดเลือก ==
=== กลุ่ม A ===
{|
|- valign=top
|
|}
|
|}
=== กลุ่ม B ===
{|
|- valign=top
|
|}
|
|}
=== กลุ่ม C ===
{|
|- valign=top
|
|}
|
|}
=== กลุ่ม D ===
{|
|- valign=top
|
|}
|
|}
== รอบที่ 2 ==
=== กลุ่ม E ===
{|
|- valign=top
|
|}
|
|}
=== กลุ่ม F ===
{|
|- valign=top
|
|}
|
|
|}
== รอบสุดท้าย ==
=== รอบรองชนะเลิศ ===
29 กันยายน
{|
!width=200|
!width=50|
!width=200|
!width=200|
|-
|align=right|
|align=center|3:0
|
|25:21, 25:22, 25:13
|-
|align=right|
|align=center|3:0
|
|27:25, 25:21, 25:21
|}
=== รอบชิงอันดับที่ 3 ===
30 กันยายน
{|
!width=200|
!width=50|
!width=200|
!width=200|
|-
|align=right|
|align=center|3:1
|
|21:25, 25:23, 25:14, 25:20
|}
=== รอบชิงชนะเลิศ ===
30 กันยายน
{|
!width=200|
!width=50|
!width=200|
!width=200|
|-
|align=right|
|align=center|3:0
|
|26:24, 25:18, 25:21
|}
== อันดับการแข่งขัน ==
==รางวัล==
ผู้เล่นทรงคุณค่า
 ตาอิสมารี อะกูเอโร
ผู้ทำคะแนนสูงสุด
เยคาเตรีนา กาโมวา
ตบยอดเยี่ยม
มัลการ์ซาต้า กลินก้า
บล็อกยอดเยี่ยม
เจนนี่ บาราซซ่า
เสิร์ฟยอดเยี่ยม
โจวาน่า บราโคเซวิช
เซ็ตยอดเยี่ยม
มาย่า อ็อคเยโนวิช
รับยอดเยี่ยม
ลิบอฟ โซโคโลว่า
ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม
เปาโล คาร์ดูลโล
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official website 
วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2550
2007
อีเมลดา มาร์กอส

อีเมลดา โรมวลเดซ มาร์กอส (Imelda Romualdez Marcos;  ชื่อเมื่อเกิด อีเมลดา ตรินิแดด โรมวลเดซ; Imelda Trinidad Romualdez; เกิด 2 กรกฎาคม 1929) เป็นนักการเมืองและอาชญากรชาวฟิลิปปินส์ อดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์เป็นเวลา 21 ปี ซึ่งเธอและสามี มีทรัพย์สินที่กอบโกยมาเป็นของตนอย่างผิดกฎหมายมากกว่าหลายพันล้านดอลลาร์สหรัฐ
เธอสมรสกับเฟอร์ดินานด์ มาร์กอสในปี 1954 และขึ้นมาเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งในปี 1965 เมื่อเขาขึ้นเป็นประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ ระหว่างเธออยู่ในตำแหน่ง เธอได้ริเริ่มโครงการสถาปัตยกรรมอันยิ่งใหญ่อลังการมากมายโดยใช้ทุนรัฐบาลที่ซึ่งปัจจุบันเรียกกันว่าเป็น หมู่อาคารคฤหาสน์ (edifice complex)
ในเดือนกุมภาพันธ์ 1986 การปฏิวัติพลังปวงประชาได้ทำให้ตระกูลมาร์กอสพ้นจากตำแหน่ง และครอบครัวทั้งครอบครัวต้องหลบหนีออกนอกประเทศ ในปี 1991 ประธานาธิบดีโคราซอน อากีโน ได้ยินยอมให้ตระกูลมาร์กอสสามารถเดินทางกลับมายังฟิลิปปินส์ได้ภายหลังการเสียชีวิตของเฟอร์ดินานด์ในปี 1989 หลังจากที่เธอกลับมาอยู่ฟิลิปปินส์ได้ไม่นาน อีเมลดาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งและได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรฟิลิปปินส์ถึงสี่วาระ เธอเคยลงสมัครประธานาธิบดีอยู่สองครั้งแต่ไม่ประสบความสำเร็จ
เธอและตระกูลมาร์กอสเป็นที่รู้จักในวงกว้างสำหรับไลฟ์สไตล์ที่ฟุ่มเฟือยเกินขอบเขตในระหว่างวิกฤตเศรษฐกิจและความไม่สงบในประเทศ อีเมลดาให้เวลาส่วนใหญ่ในต่างประเทศไปกับการเดินทางเยี่ยมเยียนรัฐต่าง ๆ งานปาร์ตีที่ยิ่งใหญ่อลังการ และจับจ่ายซื้อของอย่างสนุกสนาน รวมถึงใช้จ่ายเงินจำนวนมากซึ่งเป็นเงินของรัฐไปกับเครื่องเพชรและรองเท้าของตนเอง เธอและเฟอร์ดินานด์ สามีของเธอ ได้รับตำแหน่งบนกินเนสส์ เวิลด์ เรเคิดส์ว่าเป็น รัฐบาลชุดที่ปล้นมากที่สุด (Greatest Robbery of a Government)
ในปี 2019 เธอปรากฏตัวเป็นผู้เล่าเรื่องและดำเนินเรื่องในภาพยนตร์สารคดีเกี่ยวกับชีวิตของเธอ เรื่อง The Kingmaker ซึ่งเล่าเกี่ยวกับเรื่องราวของสภาวะประเทศฟิลิปปินส์ภายใต้การปกครองของมาร์กอสผ่านมุมมองของเธอ
==อ้างอิง==
นักการเมืองฟิลิปปินส์
คริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกชาวฟิลิปปินส์
ชาวฟิลิปปินส์เชื้อสายสเปน
บุคคลจากมะนิลา
มักซิม ยาคอบเซน

มักซิม ยาคอบเซน (Maxim Jacobsen; 26 มิถุนายน ค.ศ. 1887 ในแย็ลกาวา ประเทศลัตเวีย – ค.ศ. 1973) เป็นทั้งนักไวโอลิน และครูไวโอลินชาวยิว ซึ่งได้รับการจัดเป็นมือหนึ่งของโลกในสมัยนั้น และมีชื่อเสียงอย่างสูงในประเทศอิตาลี
ทั้งนี้ เขายังเป็นผู้สอนวิชาดนตรีให้แก่ ชูชาติ พิทักษากร
== ประวัติ ==
มักซิม ยาคอบเซน เป็นผู้ลี้ภัยคอมมิวนิสต์จากประเทศรัสเซีย มาอยู่ที่เบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี แต่เนื่องด้วยเขามีเชื้อสายยิว จึงลี้ภัยจากอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ไปยังประเทศอิตาลี ที่แห่งนี้เอง ที่ทำให้เขารู้วิธีการเล่นไวโอลินของนิกโกเลาะ ปากานีนี ศิลปินเอกที่ยิ่งใหญ่ของโลก ครั้นเมื่อเบนิโต มุสโสลินี เข้าร่วมอุดมการณ์กับฮิตเลอร์ เขาจึงลี้ภัยจากประเทศอิตาลีไปยังประเทศโปรตุเกส
== ผลงาน ==
100 kleine technische Paraphrasen über Kayser-Etüden, Musikverlag Zimmermann, Leipzig 1931
25 tägliche Konzentrations-Übungen für den Violinisten, Musikverlag Zimmermann, Leipzig 1930
100 Technische Paraphrasen über Kreutzer-Etüden, Musikverlag Zimmermann, Leipzig 1929–1931
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Tonkünstler-Lexikon, Hrsg. Frank Altmann, Gustav Bosse Verlag, Regensburg 1936
Lexikon der Juden in der Musik, Hrsg. Theo Stengel/Herbert Gerigk, Bernhard Hahnefeld Verlag, Berlin 1940
The Evening Post, „Students Admire Famous Musician“, Montag 13. April 1970
นักไวโอลิน
นักดนตรีชาวลัตเวีย
บุคคลจากแย็ลกาวา
ชาวลัตเวียเชื้อสายยิว
พระรัตนธัชมุนี

พระรัตนธัชมุนี เป็นสมณศักดิ์พระราชาคณะชั้นธรรมฝ่ายธรรมยุติกนิกาย สำหรับพระเถระที่มาจากภาคใต้ ปัจจุบันไม่มีผู้ได้รับสมณศักดิ์นี้
== ฐานานุกรม ==
พระรัตนธัชมุนี มีฐานานุศักดิ์ตั้งฐานานุกรมได้ 6 รูป คือ
พระครูปลัดศรีธรรมวัฒน์
พระครูวินัยธร
พระครูธรรมธร
พระครูสังฆรักษ์
พระครูสมุห์
พระครูใบฎีกา
== รายนาม ==
{|class="wikitable"
|-
! ลำดับที่ || รายนาม || วัด || ดำรงสมณศักดิ์
|-
| 1 || พระรัตนธัชมุนี (ม่วง รตนทฺธโช) || วัดท่าโพธิ์วรวิหาร || พ.ศ. 2466 - พ.ศ. 2477
|-
| 2 || พระรัตนธัชมุนี (จู อิสฺสรญาโณ) || วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร || พ.ศ. 2491 - พ.ศ. 2505
|-
| 3 || พระรัตนธัชมุนี (แบน คณฺฐาภรโณ) || วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร || พ.ศ. 2505 - พ.ศ. 2521
|}
== อ้างอิง ==