pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
X-เม็น อะพอคคาลิปส์

X-เม็น อะพอคคาลิปส์  (X-Men: Apocalypse) เป็นภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโรอเมริกันของชุดภาพยนตร์เอ็กซ์เมน อำนวยการสร้าง, ร่วมเขียนและกำกับโดย ไบรอัน ซิงเกอร์ และเนื้อเรื่องตัวละครเอ็กซ์เมนในมาร์เวลคอมิกส์ เป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 9 ของภาพยนตร์ชุด X-เม็น ออกฉายในวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2016
== เนื้อเรื่อง ==
นับตั้งแต่รุ่งอรุณแห่งอารยธรรม เขาถูกบูชาในฐานะพระผู้เป็นเจ้า อโพคาลิปส์ คือมนุษย์กลายพันธุ์คนแรกและทรงพลังที่สุดในจักรวาล X-Men ของมาร์เวล ผู้เป็นอมตะจากการรวบรวมพลังพิเศษของมนุษย์กลายพันธุ์รายอื่น แต่เมื่อเขาตื่นขึ้นจากการหลับใหลนับพันปีแล้วพบว่าโลกไม่เป็นไปตามใจปรารถนา อโพคาลิปส์เริ่มมองหาลูกทีมผู้ทรงพลังรวมทั้ง แม็กนีโต้ ไมเคิล ฟาสเบนเดอร์ ในภารกิจล้างมลทินมนุษย์และจัดระเบียบโลกใหม่ภายใต้การปกครองของเขา และในเมื่อชะตากรรมของโลกกำลังแขวนอยู่บนเส้นด้าย ราเวน เจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์ ต้องร่วมมือกับ โปรเฟสเซอร์เอ็กซ์ เจมส์ แม็คอวอย นำทีมยอดมนุษย์ X-Men รุ่นใหม่ต่อกรกับศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุด และปกป้องมวลมนุษยชาติให้รอดพ้นจากการทำลายล้างอันใหญ่หลวง
== เค้าโครง ==
X-เม็น อะพอคคาลิปส์ มีเค้าโครงมาจากหนังสือการ์ตูนคอมิคเรื่อง Age of Apocalypse ซึ่งตีพิมพ์อยู่ในช่วง 1995-1996 ภายใต้X-เม็น แฟรนไชส์ โดยมีเนื้อเรื่องเริ่มเมื่อ เดวิล ฮอลเลอร์หรือลีเจี้ยน มนุษย์ผู้มีพลังจิตย้อนเวลามายังอดีตเพื่อสังหารแมกนีโต้ แต่เขากลับพลาดท่าไปสังหารศาสตราจารย์เอ็กซ์พ่อของเขาแทนทำให้ไทมไลน์เวลาเสียหาย ทำให้สิบปีต่อมาอะพอคาลิปส์ได้เดินทางมายึดครองโลกและควบคุมทุกอย่างแทน
== นักแสดง ==
เจมส์ แม็กอะวอย เป็น ชาร์ล เซเวียร์ / ศาสตราจารย์ เอ็กซ์
ไมเคิล ฟาสเบนเดอร์ เป็น อีริค แลนเชอร์ / แม็กนีโต้
เจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์ เป็น เรเวน ดาร์คโฮลม์ / มิสทีค
ออสการ์ ไอแซก เป็น เอน ซาบาห์ เนอร์ / อะโพคาลิปส์
นิโคลัส เฮาลต์ เป็น ดร.แฮงค์ แม็คคอย / บีสต์
โรส เบิร์น เป็น มอยร่า แมคแทคเกิร์ต
อีแวน ปีเตอร์ส เป็น ปีเตอร์ แม็กซิมอฟฟ์ / ควิกซิลเวอร์
ไท เชอริแดน เป็น สก็อตต์ ซัมเมอร์ / ไซคลอปส์
โซฟี เทอร์เนอร์ เป็น จีน เกรย์
โอลิเวียร์ มันน์ เป็น ไซล็อค
โคดี สมิท-แม็คฟี รับบทเป็น เคิร์ท วากเนอร์ / ไนท์ครอว์เลอร์
อเล็กซานดร้า ชิปป์ เป็น โอโรโร่ มันโร / สตอร์ม
ลูคัส ทิล เป็น อเล็กซ์ ซัมเมอร์ / ฮาวอค
จอช เฮลแมน เป็น วิลเลียม สไตรค์เกอร์
เบน ฮาร์ดี เป็น แองเจิล
ลาน่า คอนดอร์ เป็น จูบิลี
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ภาพยนตร์เอ็กซ์เมน
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์โดยทเวนตีธ์เซนจูรีฟอกซ์
สมิงนครอินทร์

สมิงนครอินทร์ (မဟာစော လဂွန်းအိန်, ; ? – ประมาณ มีนาคม 1413) หรือ ละกูนเอิน ตามพงศาวดารมอญขุนพลคนสำคัญของ พระเจ้าราชาธิราช กษัตริย์องค์ที่ 9 แห่ง อาณาจักรหงสาวดี ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1380 ถึง ค.ศ. 1413 โดยมีความสามารถในการคุมทั้งกองทัพบกและกองทัพทัพเรือต้านทานการรุกรานจาก อาณาจักรอังวะ ของชาวพม่าจากตอนเหนือ ในช่วง สงครามสี่สิบปี
สมิงนครอินทร์เริ่มมีชื่อเสียงจากการโจมตีและยึดเรือของกองทัพอังวะได้ในสงครามครั้งแรกหลังจากเลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นนายพลและชื่อเสียงของเขายังเลื่องลือไปถึงกองทัพอังวะด้วยความเคารพในฐานะที่สมิงนครอินทร์บัญชาการรบด้วยความกล้าหาญและองอาจ
สมิงนครอินทร์ถึงแก่กรรมระหว่างบัญชาการรบเมื่อประมาณเดือนมีนาคม ค.ศ. 1413 ทางกองทัพอังวะภายใต้การบัญชาการของ พระเจ้าฝรั่งมังฆ้อง และองค์รัชทายาท มังรายกะยอชวา ได้ส่งศพของสมิงนครอินทร์กลับสู่ กรุงหงสาวดี โดยล่องลงมาตามแม่น้ำอิระวดีอย่างสมเกียรติ
ราชวงศ์หงสาวดี
สมิงทอพุทธกิตติ

สมิงทอพุทธกิตติ (သမိန်ထောဗုဒ္ဓကိတ္တိ  สะเมงทอโบ้วด๊ะเกติ๊) เป็นพระเจ้าหงสาวดีระหว่าง ค.ศ. 1740 ถึง 1747 พระองค์รวบรวมชาวมอญโค่นล้มราชวงศ์ตองอู ที่ปกครองพม่าตอนล่างได้สำเร็จ และได้รับการเลือกจากชาวมอญให้ขึ้นเป็นกษัตริย์
== พระราชประวัติ ==
สมิงทอพุทธกิตติ เคยผนวชเป็นพระภิกษุศึกษาไตรเพทและพยากรณ์จนแตกฉานแล้วสึกออกมารับราชการ มองซวยเยนะระทาเจ้าเมืองหงสาวดีตั้งให้เป็นสมิงทอ ภายหลังธอระแซงมูขุนนางเชื้อสายไทใหญ่ได้จับเจ้าเมืองหงสาวดีฆ่าเสีย แล้วถวายราชสมบัติแก่สมิงทอซึ่งเฉลิมพระนามเป็นพระเจ้าทอพุทธเกษี (อักษรพม่าสะกดว่าพุทธกิตติ) ส่วนธอระแซงมูได้รับแต่งตั้งเป็นพญาทะละ  ใน คำให้การขุนหลวงหาวัด ระบุว่า สมิงทอมีพระมเหสีสองพระองค์ คือนางเทพลิลาบุตรี ธิดาเจ้าเมืองเชียงใหม่เป็นมเหสีฝ่ายซ้าย และนางพังพูเป็นมเหสีฝ่ายขวา ส่วน คำให้การขุนหลวงวัดประดู่ทรงธรรม ว่า มเหสีฝ่ายซ้ายชื่อนางเทพลิลา ธิดาขององค์จันทร์เจ้าเมืองเชียงใหม่ ส่วนมเหสีฝ่ายขวาชื่อนางคุ้ง ธิดากรมช้าง
สมิงทอปรับตัวให้เข้ากับชีวิตของพระมหากษัตริย์ได้ยาก และเนื่องด้วยพระองค์มีเชื้อสายพม่าจึงมักไม่เต็มใจที่จะรับผิดชอบการปกครองหรือเป็นผู้บัญชาการกองทัพ และมักไม่อยู่ในเมืองหลวง ส่วนใหญ่การปกครองจะให้อยู่ในการดูแลของพญาทะละ ทำให้พญาทะละคิดกบฏ
ต่อมาสมิงทอถูกพญาทะละยึดราชสมบัติ เมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1747 พระองค์จึงเดินทางไปยังแคว้นเชียงใหม่ และหนีเข้ามาในเขตอาณาจักรอยุธยา สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศจึงให้รับตัวมาอยู่กรุงศรีอยุธยา แต่เมื่อสมิงทอเริ่มมีพวกมากขึ้นก็ทรงไม่ไว้พระทัยจึงให้จำคุกไว้ จนกระทั่งพญาทะละส่งพระราชสาส์นมาขอให้ส่งตัวสมิงทอกับพรรคพวกกลับกรุงหงสาวดี แต่พระเจ้าอยู่หัวบรมโกศทรงเห็นว่าสมิงทอหนีตายมาพึ่งพระบารมี ไม่ควรส่งกลับไปตาย แต่เพื่อรักษาพระราชไมตรีจึงให้เนรเทศลงสำเภาไปปล่อยที่เมืองกวางตุ้ง ภายหลังพระองค์ได้เดินทางกลับเมืองเชียงใหม่อีกครั้ง พระเจ้าเชียงใหม่องค์จันทร์โปรดให้สมิงทอประทับกับพระราชบุตรพระราชธิดาดังเดิม แต่ไม่อนุญาตให้ยกทัพไปตีเมืองมอญอีก ภายหลังสมิงทอได้ลาพระเจ้าเชียงใหม่ไปเข้ารับราชการเป็นขุนนางมอญในกรุงศรีอยุธยา ส่วนพระราชธิดาได้เสกสมรสกับหม่อมเจ้าในราชวงศ์บ้านพลูหลวง มีบุตรีทรงพระนามว่าหม่อมทองคำหรือที่รู้จักกันในชื่อท้าวทรงกันดาล (ทองมอญ) พระมารดาของเจ้าจอมมารดาทิม
==อ้างอิง==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
ราชวงศ์หงสาวดีใหม่
แตรทั้งเจ็ด

แตรทั้งเจ็ด (Seven trumpets) ตามที่ได้ระบุไว้ในหนังสือวิวรณ์ของภาคพันธสัญญาใหม่นั้น เป็นแตรที่พระเจ้าทรงมอบแก่ทูตสวรรค์หน้าพระพักตร์จำนวนเจ็ดองค์ ซึ่งเป็นเหตุการณ์สืบเนื่องหลังจากการทำลายตราประทับดวงที่เจ็ด การเป่าแตรแต่ละครั้งนำมาซึ่งความวิบัติแก่ผืนแผ่นดินโลก เหตุการณ์สืบเนื่องจากเสียงแตรทั้งเจ็ดนี้ คือขันทั้งเจ็ดแห่งพระพิโรธ
== แตรแห่งทูตสวรรค์ทั้งเจ็ด ==
แตรที่หนึ่ง: ทำให้เกิดลูกเห็บและไฟที่ทำลายพืชสีเขียวในโลก
แตรที่สอง: สิ่งที่เหมือนดาวขนาดใหญ่กำลังมอดไหม้ตกสู่ท้องทะเล ทำให้สิ่งมีชีวิตในทะเลตายไปหนึ่งในสาม
แตรที่สาม: ดาวใหญ่ที่ลุกไหม้จากท้องฟ้าตกลงไปในหนึ่งในสามของแม่น้ำทั้งหลาย น้ำปริมาณหนึ่งในสามก็กลายเป็นรสขม
แตรที่สี่: แสงของดวงอาทิตย์และของดวงจันทร์ดับมืดไปหนึ่งในสาม
แตรที่ห้า: กองทัพตั๊กแตนเข้าทรมาณมนุษย์ผู้ไม่มีตราของพระเจ้าเป็นเวลาห้าเดือน
แตรที่หก: ทูตสวรรค์สี่ตนที่ยูเฟรติสถูกแก้มัด เพื่อนำกองทัพทหารม้าสองร้อยล้านเข้าเข่นฆ่าวงศ์มนุษย์เสียหนึ่งส่วนสาม
แตรที่เจ็ด: ทำให้เกิดเหตุการณ์ขันแห่งพระพิโรธทั้งเจ็ด
พันธสัญญาใหม่
คำศัพท์ศาสนาคริสต์
อวสานวิทยาศาสนาคริสต์
เฮอร์แปงไจนา

เฮอร์แปงไจนา (herpangina) เป็นโรคติดเชื้อชนิดหนึ่งทำให้ผู้ป่วยมีแผลในปาก แผลเหล่านี้เกิดจากการติดเชื้อไวรัสในกลุ่มไวรัสคอกซากีและมีอาการเจ็บ ส่วนใหญ่มักเกิดจากคอกซากีไวรัสชนิดเอ (บางครั้งถูกเรียกว่า ไวรัสเฮอร์แปงไจนา เนื่องจากทำให้เกิดโรคนี้เป็นสำคัญ) เชื้ออื่นที่อาจเป็นสาเหตุได้เช่น คอกซากีไวรัสชนิดบี และเอโคไวรัส เป็นต้น ผู้ป่วยส่วนใหญ่เป็นเด็ก บางครั้งอาจพบในวัยรุ่นหรือผู้ใหญ่ก็ได้
==การรักษา==
ส่วนใหญ่หายได้เองภายใน 1 สัปดาห์ การรักษาจึงมีเพียงการบรรเทาอาการ, ไม่มียาฆ่าเชื้อที่จำเพาะต่อเชื้อก่อโรคในโรคนี้
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เอนเทอโรไวรัส
ภาวะเกี่ยวกับผิวหนังซึ่งสัมพันธ์กับไวรัส
โรคติดเชื้อโมโนนิวคลีโอซิส

โรคติดเชื้อโมโนนิวคลีโอซิส (infectious mononucleosis, IM) หรือ โมโน เป็นโรคติดเชื้อชนิดหนึ่ง เกิดจากการติดเชื้อไวรัสเอ็ปสไตน์-บาร์หรืออีบีวี ผู้ป่วยส่วนใหญ่เป็นผู้ป่วยเด็ก ซึ่งมักมีอาการไม่รุนแรง หากผู้ป่วยเป็นวัยรุ่นหรือผู้ใหญ่ตอนต้น มักมีอาการไข้ เจ็บคอ ต่อมน้ำเหลืองที่คอโต และอ่อนเพลีย อาการมักดีขึ้นภายใน 2-4 สัปดาห์ แต่อาจอ่อนเพลียต่อได้หลายเดือน บางรายมีตับโตหรือม้ามโตร่วมด้วย อาจพบการฉีดขาดของม้ามได้ แต่พบน้อย ไม่ถึง 1%
เชื้อทีเป็นสาเหตุหลักของโรคนี้คือเชื้อไวรัสเอ็ปสไตน์-บาร์หรืออีบีวี มีอีกชื่อว่าไวรัสเฮอร์ปีส์ในมนุษย์ ชนิดที่ 4 ซึ่งอยู่ในแฟมิลีไวรัสเฮอร์ปีส์ นอกจากนี้ยังมีเชื้ออื่นอีกแต่พบไม่บ่อย ส่วนใหญ่ติดต่อผ่านทางน้ำลาย ช่องทางอื่นที่พบได้น้อยคือทางน้ำอสุจิและทางเลือด ผู้ป่วยอาจติดเชื้อผ่านการสัมผัสวัตถุที่ปนเปื้อน เช่น แก้วน้ำ แปรงสีฟัน ผู้ติดเชื้อสามารถแพร่เชื้อได้ตั้งแต่ 1 สัปดาห์ ก่อนเริ่มแสดงอาการ การวินิจฉัยทำได้โดยดูจากอาการเป็นหลัก บางครั้งอาจจำเป็นต้องตรวจยืนยันโดยการตรวจหาแอนติบอดีในเลือด ผลการตรวจนับเม็ดเลือดมักพบว่ามีเม็ดเลือดขาวชนิดลิมโฟซัยต์สูงกว่าปกติ โดยเป็นลิมโฟซัยต์แบบผิดปกติ (atypical) มากกว่า 10% ในสมัยก่อนเคยมีชุดตรวจสำเร็จรูปเช่น monospot แต่ปัจจุบันไม่แนะนำให้ใช้แล้ว เนื่องจากมีความแม่นยำต่ำ
ยังไม่มีวัคซีนที่ใช้ป้องกันเชื้อนี้ การป้องกันโรคยังคงเน้นไปที่การงดใช้สิ่งของส่วนตัวร่วมกัน และงดจูบกับผู้ป่วย ผู้ป่วยมักมีอาการดีขึ้นได้เอง การรักษาเป็นการบรรเทาอาการและการรักษาประคับประคองโดยทั่วไป ได้แก่ การดื่มน้ำ พักผ่อนให้เพียงพอ ใช้ยาแก้ปวดลดไข้เพื่อบรรเทาอาการไข้และอาการปวด เช่น พาราเซตามอล หรือไอบูโปรเฟน
ในกลุ่มประเทศพัฒนาแล้ว ผู้ป่วยส่วนใหญ่จะเป็นวัยรุ่นถึงวัยผู้ใหญ่ตอนต้นอายุประมาณ 15-24 ปี ส่วนในกลุ่มประเทศกำลังพัฒนาผู้ป่วยส่วนใหญ่จะเป็นเด็กเล็ก ซึ่งมักมีอาการไม่รุนแรง หากพิจารณาเฉพาะกลุ่มผู้ป่วยอายุ 16-20 ปี ที่มีอาการเจ็บคอ จะพบว่ามีสาเหตุจากโรคนี้ราว 8% ในสหรัฐอเมริกาพบผู้ป่วยโรคนี้ประมาณ 45 ต่อประชากรแสนคน คนทั่วไปราว 95% จะเคยมีการติดเชื้ออีบีวีมาก่อน โรคนี้พบได้ตลอดปี ได้รับการบรรยายรายละเอียดของโรคเป็นครั้งแรกเมื่อช่วงปี ค.ศ. 1920s และเป็นที่รู้จักในหมู่คนทั่วไปว่า "โรคจูบ" จากการที่สามารถติดต่อได้ผ่านการสัมผัสน้ำลาย
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
โรคที่สัมพันธ์กับไวรัสเอ็ปสไตน์-บาร์
ภาวะเกี่ยวกับผิวหนังซึ่งสัมพันธ์กับไวรัส
โรคที่สัมพันธ์กับฮิวแมนซัยโตเมกาโลไวรัส
หัวข้อเนื้อหาทางการแพทย์

หัวข้อเนื้อหาทางการแพทย์ หรือ Medical Subject Headings (MeSH) เป็นชุดของคำศัพท์ควบคุมเพื่อการทำดัชนีสำหรับบทความวารสารและหนังสือที่เกี่ยวข้องกับวิทยาศาสตร์สุขภาพ เป็นอรรธาภิธานที่ช่วยให้การค้นหาข้อมูลสะดวกและแม่นยำมากยิ่งขึ้น ชุดหัวข้อนี้สร้างและปรับปรุงโดยหอสมุดการแพทย์แห่งสหรัฐอเมริกา (United States National Library of Medicine, NLM) และถูกใช้อย่างกว้างโดยฐานข้อมูล MEDLINE/PubMed
 
ระบบการจำแนกทางการแพทย์
การทำรายการและจัดหมู่หนังสือแบบห้องสมุด
ฐานข้อมูลชีววิทยา
หอสมุดแพทยศาสตร์สหรัฐ
ยุซรี ซูสารอ

ยุซรี ซูสารอ (เกิด 20 ธันวาคม พ.ศ. 2522) เป็นนักการเมืองชาวไทย เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี 1 สมัย และเป็นบุตรชายของ อนุมัติ ซูสารอ นักการเมืองในจังหวัดปัตตานี
== ประวัติ ==
ยุซรี ซูสารอ เกิดเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2522 เป็นบุตรของนายอนุมัติ ซูสารอ กับนางเบญจวรรณ ซูสารอ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จาก กศน.
== งานการเมือง ==
ยุซรี เคยดำรงตำแหน่งเป็นกำนันตำบลควน ในช่วงปี พ.ศ. 2548 ถึง พ.ศ. 2550 ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน  และได้รับเลือกตั้งเพียงครั้งเดียว ในปี 2553 เขาย้ายไปสังกัดพรรคภูมิใจไทย
ต่อมาเขาหันไปทำงานการเมืองท้องถิ่น ในตำแหน่งนายกองค์การบริหารส่วนตำบลควน
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
ยุซรี ซูสารอ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอสายบุรี
ชาวไทยเชื้อสายมลายู
มุสลิมชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลในประเทศไทย
พรรคเพื่อแผ่นดิน
พรรคภูมิใจไทย
พรรครวมไทยสร้างชาติ
บุคคลจาก กศน.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
ต่อมน้ำเหลืองโต

โรคปุ่มน้ำเหลือง (lymphadenopathy) โรคต่อม (adenopathy) เป็นโรคอย่างหนึ่งของต่อมน้ำเหลือง ทำให้มีความผิดปกติไปของขนาด จำนวน หรือความแข็งของต่อม ซึ่งส่วนใหญ่จะทำให้ต่อมมีขนาดโตขึ้นด้วย จึงนิยมเรียกว่า ต่อมน้ำเหลืองโต สาเหตุที่พบบ่อยคือเกิดจากการอักเสบ เรียกว่า ต่อมน้ำเหลืองอักเสบ (lymphadenitis) ในทางการแพทย์แล้ว มักไม่นิยมให้ความสำคัญกับการพยายามแยกแยะว่าโรคของต่อมน้ำเหลืองนี้เป็นต่อมน้ำเหลืองโตหรือเป็นต่อมน้ำเหลืองอักเสบ บางครั้งจึงถูกถือว่าเป็นคำที่มีความหมายเดียวกัน
ต่อมน้ำเหลืองโตเป็นอาการแสดงที่พบได้บ่อย และไม่มีความจำเพาะต่อโรคใดๆ เป็นพิเศษ สาเหตุที่พบบ่อยคือการติดเชื้อ (ซึ่งเป็นได้ตั้งแต่การติดเชื้อเล็กน้อย เช่น หวัด ไปจนถึงการติดเชื้อรุนแรง เช่น เอชไอวี) โรคภูมิต้านตนเอง และมะเร็ง นอกจากนี้ยังอาจไม่มีสาเหตุ และหายเองได้
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
HPC:13820  on humpath.com (Digital slides)
โรคหลอดเลือดดำ ท่อน้ำเหลือง และต่อมน้ำเหลือง
การอักเสบ
ถล่มเจ้าระฆังทอง

ถล่มเจ้าระฆังทอง (อังกฤษ:Executioners From Shaolin) เป็นภาพยนตร์กังฟู ในปี ค.ศ. 1982 กำกับและนำแสดงโดย หลิว เจียเหลียง โดยมี เฉิน กวนไถ้, ลัว ลี่ และ หลิว เจียฮุย นำแสดง
==นักแสดงนำ==
กองทหารแมนจูภายใต้การนำทัพของนักพรตคิ้วขาวได้บุกเข้าทำลายวัดเส้าหลินและเข่นฆ่าลูกศิษย์วัดเส้าหลินล้มตายจำนวนมากหวังจะกำจัดวัดเส้าหลินออกจากยุทธจักรแต่มีผู้ที่หนีรอดมาได้และได้พยายามเสาะหา วิชาหมัดมวยเพื่อทำการแก้แค้นให้แก่เพื่อนร่วมสำนักแต่ก็ไม่สามารถต่อกรกับนักพรตคิ้วขาวได้จนในที่สุดจึงพัฒนาวิชาหมัดพยัคฆ์และมวยนกกระเรียนเพื่อทำการแก้แค้นต่อไป
==นักแสดงนำ==
เฉิน กวนไถ้ รับบท หง ซีกวน
หลี่ ลี่ลี่ รับบท เหยียน หย่งชุน
หวัง ยี่ รับบท หง เหวินถิง
ลัว ลี่ รัยบท ไป่ เม่ย
หลิว เจียฮุย รับบท ถง เฉียนจิน
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Executioners from Shaolin at Hong Kong Cinemagic
ภาพยนตร์กำลังภายใน
ภาพยนตร์ฮ่องกง
เทพประยุทธ์พิชิตฟ้า

เทพประยุทธ์พิชิตฟ้า (อังกฤษ: The Investiture Of The Gods) เป็นละครโทรทัศน์กำลังภายในแบบแฟนตาซี ที่ออกอากาศในปี ค.ศ. 2014 กำกับโดย หวัง เหว่ยถิง, จาง เจียนมู่ และเวอร์นีย์หยางโดยเนื้อเรื่องอิงมาจากวรรณกรรมเรื่อง ห้องสิน นำแสดงโดย เฉิน เจี้ยนเฟิง, จาง ซินอวี่, วู่ล่า เจียง, จอห์นนี่ จาง
==เนื้อเรื่องย่อ==
จากตำนานความเชื่อเรื่องการสร้างโลกของจีน ผานกู่ ยักษ์ตนหนึ่งใช้อิทธิฤทธิ์เหยียดกายค้ำระหว่างฟ้ากับดินและขว้างขวานเบิกฟ้าโดยปลุกเสกให้เป็น ภูเขาปู้โจว เพื่อแยกค้ำจุน ฟ้า กับ ดิน ไม่ให้กลับมารวมกันอีก ขณะเดียวกัน เทพอัคคี กับ เทพวารี ได้ต่อสู้ประลองยุทธ์จนชน ภูเขาปู้โจว ถล่มลงมาส่งผลให้ฟากฟ้าแตกเป็นรูโพรง เจ้าแม่หนี่วา ต้องการช่วยเหลือโลกมนุษย์ให้พ้นภัยพิบัติ จึงเนรมิตศิลาห้าสีเพื่ออุดรอยรั่วบนฟากฟ้า แต่ด้วยเหตุบังเอิญได้มีเศษศิลาห้าสีพลัดตกหล่นลงมาบนโลกมนุษย์ เรื่องราวทั้งหมดจึงเริ่มต้นขึ้น
==นักแสดงนำ==
เฉิน เจี้ยนเฟิง รับบท เจียง จื่อหยา
จาง ซินอวี่ รับบท ต้าจี๋
วูล่า เจียง รับบท หม่า เจ้าถี (ภรรยาของเจียงจื่อหยา)
จอห์นนี่ จาง รับบท พระเจ้าโจวอู่
จาง หมิงหมิง รับบท เฉิน กงเป่า
แอนดริว หวู รับบท พระเจ้าซางโจ้ว
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
The Investiture of the Gods  on Sina
The Investiture of the Gods
The Investiture of the Gods
เขตลัมบักนางคากายัน

ลัมบักนางคากายัน (Lambak ng Cagayan; Cagayan Valley; อีโลคาโน: Tanap ti Cagayan; อีบานัก: Tana' na Cagayan; อีตาวิส: Tanap yo Cagayan) หรือ เขตที่ 2 เป็นเขตการปกครองระดับบนสุดเขตหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะลูซอน ประกอบด้วยจังหวัด 5 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดบาตาเนส, จังหวัดคากายัน, จังหวัดอีซาเบลา, จังหวัดนูเอวาวิซคายา และจังหวัดคีรีโน และมีนคร 4 แห่ง ได้แก่ คาวายัน, อีลากัน, ซันเตียโก และตูเกกาเรา
พื้นที่ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในหุบเขาทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะ อยู่ระหว่างทิวเขาคอร์ดิลเยรา‎กับซีเยร์รามาเดร แม่น้ำสายสำคัญคือแม่น้ำคากายัน ซึ่งเป็นแม่น้ำที่ยาวเป็นอันดับที่สองของประเทศ ไหลจากทิวเขาคาราบัลโยทางทิศใต้ ไปสู่ช่องแคบลูซอนทางทิศเหนือ เขตนี้ยังครอบคลุมถึงหมู่เกาะบาบูยันและกลุ่มเกาะบาตาเนสทางทิศเหนืออีกด้วย
ลัมบักนางคากายันเป็นเขตที่มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองของประเทศ รองจากเขตมีมาโรปา
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
เขตลัมบักนางคากายันประกอบไปด้วย 5 จังหวัด, 1 นครอิสระ, 3 นครองค์ประกอบ, 89 เทศบาล และ 2,311 บารังไกย์
=== จังหวัด ===
ชื่อในวงเล็บ หมายถึง เมืองหลักของจังหวัดนั้น ๆ
จังหวัดบาตาเนส (บัสโก)
จังหวัดคากายัน (ตูเกกาเรา)
จังหวัดอีซาเบลา (อีลากัน)
จังหวัดนูเอวาวิซคายา (บาโยมโบง)
จังหวัดคีรีโน (คาบาร์โรกิส)
ไฟล์:Basco Cathedral 01.JPG|บัสโก, จังหวัดบาตาเนส
ไฟล์:Tuguegarao City Scenery.jpg|ตูเกกาเรา, จังหวัดคากายัน
ไฟล์:Ilagan City 2.JPG|อีลากัน, จังหวัดอีซาเบลา
ไฟล์:Bayombong,NuevaVizcayajf0240 03.JPG|บาโยมโบง, จังหวัดนูเอวาวิซคายา
ไฟล์:FvfQuirino6059 28.JPG|คาบาร์โรกิส, จังหวัดคีรีโน
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Ultrabasic forests above 1200 m at Barangay Diddadungan - ZooKeys-266-001-g006.jpg|ทิวเขาซีเยร์รามาเดรที่ปาลานัน
ไฟล์:View of the forested west coast of Isabela Province (Dinapique) - ZooKeys-266-001-g003.jpg|ชายฝั่งทะเลในจังหวัดอีซาเบลา
ไฟล์:St Peter and Paul Cathedral.jpg|โบสถ์ตูเกกาเรา
ไฟล์:Aparri Beach.jpg|ชายฝั่งทะเลในจังหวัดคากายัน
ไฟล์:View of the northeast coast of Luzon from the foothills of Mt. Cagua - ZooKeys-266-001-g005.jpg|ปลายทิวเขาซีเยร์รามาเดร
ไฟล์:Fundacion Pacita, Batanes Island, Philippines.JPG|เกาะบาตัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เขตลัมบักนางคากายัน
คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย

คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย (Faculty of Education, Loei Rajabhat University) เป็น คณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
== ประวัติคณะ ==
คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย เป็นหน่วยงานทางวิชาการที่เริ่มก่อตั้งมาพร้อมกับสถาบันแห่งนี้ เมื่อวันที่ 16 กันยายน 2516 คณะครุศาสตร์เริ่มรับนักศึกษาเข้าเรียนในปีการศึกษา 2519 โดยรับนักศึกษาระดับ ป.กศ. ที่สภาตำบลคัดเลือกส่งมาเรียนจำนวน 640 คน มีอาจารย์โอนย้ายมาจากวิทยาลัยครูอุดรธานี วิทยาลัยครูพิบูลสงคราม วิทยาลัยครูนครสวรรค์ ซึ่งขณะนั้นมีอาจารย์ใหม่ทั้งสิ้น 47 คน
ขณะที่เปิดรับนักศึกษาใหม่ยังไม่มีสถานที่เรียน จึงขอใช้สถานที่โรงเรียนเทศบาลศรีสะอาดเป็นสถานที่เรียนชั่วคราว เมื่อสร้างอาคารเสร็จจึงได้ย้ายมาเรียน ณ ที่ตั้งปัจจุบัน
== หลักสูตร ==
{| class = "wikitable" width = 100%
|-
! colspan="3" style="background: Skyblue; color:Black; " | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
|-
! style = "background: purple; color:orange; "| ระดับปริญญาตรี
! style = "background: purple; color:orange; "| ระดับปริญญาโท
! style = "background: purple; color:orange; "| ระดับปริญญาเอก
|-
| valign = "top" |
หลักสูตรหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต (ค.บ)
สาขาวิชาอุตสาหกรรมศิลป์
สาขาวิชาชีววิทยา
สาขาวิชาภาษาอังกฤษ
สาขาวิชาคณิตศาสตร์
สาขาวิชาพลศึกษา
สาขาวิชาสังคมศึกษา
สาขาวิชาการประถมศึกษา
สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ทั่วไป
สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ศึกษา
สาขาวิชาภาษาไทย
สาขาวิชาฟิสิกส์
สาขาวิชาเคมี
สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย
สาขาวิชาศิลปศึกษา
สาขาวิชาดนตรีศึกษา
สาขาวิชานาฏศิลป์
สาขาวิชาบรรณารักษศาสตร์และภาษาอังกฤษ
| valign = "top" |
หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต (ค.ม.)
สาขาวิชาวิจัยและประเมินผลการศึกษา
สาขาวิชาการบริหารการศึกษา
| valign = "top" |
|-
|}
==  แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
เว๊บไซต์คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
== อ้างอิง ==
คณะศึกษาศาสตร์ในประเทศไทย
มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
อัศราเอล

อัศราเอล (Azrael, ; עֲזַרְאֵל, ʿÁzarʾēl; عزرائيل, อิซรออีล; ਅਜਰਾਈਲਿ|translit=Ajrā-īl|label=none) เป็นทูตสวรรค์แห่งความตายในศาสนาอิสลามและศาสนายูดาห์บางส่วน และมีการกล่าวถึงในศาสนาซิกข์
อัศราเอลมีหน้าที่เป็นทูตสวรรค์แห่งความตาย ในที่นี้ เขาทำหน้าที่เป็นยมทูต ช่วยส่งดวงวิญญาณของผู้เสียชีวิตหลังจากความตาย ทั้งศาสนาอิสลามกับศาสนายูดาห์กล่าวว่า เขาเป็นผู้ถือม้วนเกี่ยวกับชะตาของผู้มีชีวิต, คอยบันทึกและลบรายชื่อการเกิดและดับในโลกมนุษย์
ขึ้นอยู่กับมุมมองและคำสั่งสอนในหลายศาสนา ทำให้พอจะอนุมานได้ว่า อัศราเอลเป็นทูตสวรรค์ที่อยู่ในสวรรค์ชั้นที่สามจากเจ็ดชั้น ในศาสนาอิสลาม เขาเป็นหนึ่งในสี่อัครทูตสวรรค์ และถูกกล่าวในอัลกุรอานเป็น มะละกุลเมาต์ (ملك الموت 'ทูตสวรรค์แห่งความตาย') ซึ่งสอดคล้องกับคำในภาษาฮีบรูว่า มะลัค ฮา-มาเวธ (malakh ha-maweth) ในวรรณกรรมแรบไบ (Rabbinic literature) ภาษาฮีบรู อัศราเอลแปลว่า 'เทวทูตของพระเจ้า' หรือ 'ความช่วยเหลือจากพระเจ้า'
ในหนึ่งคำอธิบายบันทึกว่าเขามี 4 พักตร์ ปีก 4,000 ข้าง และขา 70,000 ข้าง ร่างกายของเขานั้นเต็มไปด้วยดวงตาและลิ้นมากมายเท่ากับจำนวนผู้คนบนโลกมนุษย์
==อ้างอิง==
คำและวลีภาษาฮีบรู
ทูตสวรรค์
พญาทะละ

พญาทะละ (ဗညားဒလ  บะญาดะละ; ? – ธันวาคม ค.ศ. 1774) เป็นพระเจ้าหงสาวดีพระองค์ที่ 2 และพระองค์สุดท้ายในช่วงฟื้นฟูอาณาจักร ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1747 ถึง 1757 พระองค์เป็นหนึ่งในผู้นำที่รวบรวมชาวมอญขึ้นโค่นล้มราชวงศ์ตองอูที่ปกครองพม่าตอนล่างได้สำเร็จเมื่อ ค.ศ. 1740
== พระราชประวัติ ==
พญาทะละ มีเชื้อสายไทใหญ่จากเมืองเชียงใหม่ มีพระนามเดิมว่าธอระแซงมู และมีพระนามเดิมในภาษาพม่าว่า อองละ (  เอ่าง์ละ) เดิมมีตำแหน่งเป็นนายกองช้าง เมื่อยึดอำนาจจากมองซวยเยนะระทาเจ้าเมืองหงสาวดีแล้ว จึงถวายราชสมบัติแก่สมิงทอพุทธกิตติ ส่วนพระองค์ได้รับแต่งตั้งเป็นพญาทะละ ต่อมาพระองค์ยึดอำนาจจากสมิงทอพุทธกิตติเมื่อ ค.ศ. 1747 แล้วสืบราชบัลลังก์ต่อมา ทรงพระนามว่าพระเจ้าปรมินทราชานราธิบดี
พระองค์สามารถบุกขึ้นไปยึดอังวะ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์ตองอูได้สำเร็จเมื่อ ค.ศ. 1750 ทำให้ราชวงศ์ตองอูล่มสลายลง แต่ความผิดพลาดของพระองค์คือทิ้งกองทัพเล็ก ๆ ไว้ 2 – 3 กองทัพดูแลกรุงอังวะ เป็นโอกาสให้ผู้ใหญ่บ้านมุกโชโบชื่อ มังอองไชยะ สามารถรวบรวมกำลังผู้คนบริเวณเหนืออังวะทั้งหมดพร้อมกับสถาปนาราชวงศ์โกนบอง ใน ค.ศ. 1752 ซึ่งต่อมาได้มีการเถลิงพระนามเป็นพระเจ้าอลองพญา และขับไล่กองทัพหงสาวดีออกจากพม่าตอนบน ได้ทั้งหมดเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1753
พญาทะละได้เริ่มเปิดฉากการโจมตีพม่าตอนบนเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1754 แต่ก็ถูกกองทัพโกนบองโจมตีแตกพ่ายกลับมา ทำให้พระองค์สั่งสำเร็จโทษพระเจ้ามหาธรรมราชาธิบดี กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ตองอูและเชื้อพระวงศ์ทั้งหมด พร้อมกับบังคับให้ชาวพม่าตอนล่างตัดผมและแต่งตัวแบบชาวมอญเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของความจงรักภักดี
การบุกขึ้นเหนือที่ล้มเหลวของพระองค์ทำให้จากที่เป็นฝ่ายรุก ต้องตกเป็นฝ่ายป้องกันการรุกรานจากกองทัพโกนบอง กระทั่งต่อมาพระเจ้าอลองพญาสามารถเข้ายึดดินแดนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิระวดีได้สำเร็จ เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1755 และยึดท่าเรือของฝรั่งเศส ที่เมืองตานลยีน ได้ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1756 และสุดท้ายยึดหงสาวดีได้ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1757 พญาทะละและเชื้อพระวงศ์ถูกจับคุมขังที่มุกโชโบ พระองค์ถูกคุมขังนานถึง 17 ปี จนในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1774 พระเจ้ามังระพระราชโอรสพระองค์ที่สองของพระเจ้าอลองพญา รับสั่งประหารชีวิตพญาทะละต่อหน้าสาธารณชนหลังเกิดเหตุการณ์กบฏมอญในปี ค.ศ. 1773 เนื่องจากเข้าใจว่าพระองค์สนับสนุนให้มีการเกิดกบฏ
เจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง คชเสนี) ต้นตระกูลคชเสนี สืบเชื้อสายเดียวกับพญาทะละ โดยพญาเจ่งเป็นโอรสของเจ้าเมืองเมียวดีผู้ซึ่งเป็นพระอนุชาของพระยาทะละ โดยพญาเจ่งอพยพเข้ามารับราชการในสยามสมัยกรุงธนบุรี
==อ้างอิง==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
ราชวงศ์หงสาวดีใหม่
มังรายกะยอฉะวา

มังรายกะยอฉะวา (မင်းရဲကျော်စွာ, ; ประมาณ มกราคม 1391 – 13 มีนาคม 1415) ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง แห่ง อังวะ ระหว่าง ค.ศ. 1406 ถึง 1415 และผู้บัญชาการกองทัพอังวะในช่วง สงครามสี่สิบปี ระหว่าง ค.ศ. 1410 ถึง 1415
มังรายกะยอฉะวาเป็นแม่ทัพที่พระราชบิดาคือ พระเจ้าฝรั่งมังฆ้อง กษัตริย์องค์ที่ 4 แห่งอังวะชื่นชมและไว้วางพระทัยมากที่สุดซึ่งในระหว่าง ค.ศ. 1406 ถึง 1415 ทั้งพระเจ้าฝรั่งมังฆ้องและมังรายกะยอฉะวาได้ปราบปรามอาณาจักรใกล้เคียงจนราบคาบ
มังรายกะยอฉะวาได้รับบาดเจ็บระหว่างการรบกับกองทัพหงสาวดีในสงครามสี่สิบปีและปฏิเสธการรักษาจนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 1415 พระเจ้าราชาธิราช กษัตริย์แห่ง อาณาจักรหงสาวดี จึงจัดการฝังพระศพของมังรายกะยอฉะวาอย่างสมพระเกียรติ
ราชวงศ์อังวะ
พระเจ้าฝรั่งมังศรี

พระเจ้าฝรั่งมังศรี (သီဟသူ (အင်းဝ), ; 1394–1425) หรือ พระเจ้าสีหตูแห่งอังวะ กษัตริย์องค์ที่ 5 แห่งอาณาจักรอังวะครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1422 ถึง 1425 ซึ่งรัชสมัยของพระองค์ตรงกับช่วงปลายของ สงครามสี่สิบปี ระหว่างอาณาจักรอังวะ และ อาณาจักรหงสาวดี
ราชวงศ์อังวะ
พระมหากษัตริย์พม่า
ตานแนะ

พระเจ้าตานแนะ (တန်နက်, ; ค.ศ. 859–904) เป็นกษัตริย์แห่งราชวงศ์พุกาม ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 876–904 ภายหลังจากการสวรรคตของพระเจ้าปยีน-บย่า พระราชบิดาของพระองค์เป็นพระอัยกาของพระเจ้าอโนรธามังช่อ ปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรพุกาม
พระเจ้าตานแนะโปรดม้าเป็นพิเศษ รวมถึงชื่นชอบการฝึกทหารม้า ภายหลังพระองค์ถูกซะเลงะคเว่ซึ่งเป็นคนเลี้ยงม้าแย่งชิงราชบัลลังก์และสำเร็จโทษเมื่อ ค.ศ. 904
== พงศาวลี ==
==อ้างอิง==
พระมหากษัตริย์ราชวงศ์พุกาม
พระมหากษัตริย์พม่า
ปฏิกิริยาลาซารัส

ปฏิกิริยาลาซารัส หรือ อาการแสดงลาซารัส เป็นปฏิกิริยาตอบสนองของร่างกายอย่างหนึ่งซึ่งพบในผู้ป่วยสมองตายหรือก้านสมองตาย แสดงออกมาเป็นลักษณะของการยกแขนขึ้นและปล่อยแขนตกลงในท่ากอดอก (คล้ายกับที่พบในมัมมี่อียิปต์) ได้ชื่อจากนักบุญลาซารัส ซึ่งได้ฟื้นคืนชีพจากพรของพระเยซู ตามเรื่องที่เขียนไว้ในหนังสือพระวรสารนักบุญยอห์น
==อ้างอิง==
รีเฟล็กซ์
พระเจ้ามังฆ้องแห่งแปร

พระเจ้ามังฆ้องแห่งแปร (မင်းခေါင် (ပြည်) ; ประมาณ คริสต์ทศวรรษที่ 1510 – เมษายน ค.ศ. 1553) กษัตริย์องค์ที่ 4 และองค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรแปรครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1539 ถึง 1542 พระองค์ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระเชษฐาต่างพระมารดา พระเจ้านรปติ เมื่อ ค.ศ. 1539 โดยพระองค์เริ่มเกณฑ์ทหารทั่วอาณาจักรและทำการจ้างทหารต่างชาติเพื่อต้านทานการรุกรานของ อาณาจักรตองอู
ในปลาย ค.ศ. 1541 กองทัพตองอูภายใต้การนำของบุเรงนองได้ยกมาโจมตีอาณาจักรแปรอีกครั้ง พระเจ้ามังฆ้องจึงส่งสาส์นไปยัง รัฐฉาน และ ราชอาณาจักรมเยาะอู ซึ่งเป็นพันธมิตรของอาณาจักรแปรให้ช่วยส่งทหารมาช่วยหยุดยั้งการล้อมเมืองแปรของกองทัพตองอู แต่บุเรงนองก็สามารถเอาชนะทั้งสองกองทัพได้สำเร็จทำให้ในวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1542 พระเจ้ามังฆ้องตัดสินพระทัยประกาศยอมแพ้จากนั้นพระเจ้ามังฆ้องและพระมเหสีถูกส่งไปยังตองอู
พระเจ้ามังฆ้องถูกสำเร็จโทษเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1553 ตามพระบัญชาของ พระเจ้าบุเรงนอง ส่วนพระมเหสีของพระเจ้ามังฆ้องต่อมาได้เป็นพระมเหสีของพระเจ้าบุเรงนองพระนามว่า พระนางจันทาเทวี
== พงศาวลี ==
==อ้างอิง==
พระมหากษัตริย์พม่า