pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วัดอินทาราม (จังหวัดสมุทรสงคราม)

วัดอินทาราม เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาทสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่ตำบลเหมืองใหม่ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม เป็นศาสนสถานที่สำคัญแห่งหนึ่งในจังหวัดสมุทรสงคราม
==ประวัติวัดอินทาราม==
วัดอินทาราม ตั้งอยู่ที่ตำบลเหมืองใหม่ เป็นวัดโบราณสร้างเมื่อ พ.ศ. 2300 ในสมัยกรุงศรีอยุธยา แต่มาปฏิสังขรณ์ใหม่ในสมัยรัชกาลที่ 3
==ศาสนสถานในวัด==
สิ่งที่น่าสนใจภายในวัดได้แก่ พระพุทธรูปหลวงพ่อโตอายุกว่า 300 ปี อุโบสถหลังใหม่สร้างด้วยหินอ่อนทั้งหลัง บานหน้าต่างและบานประตูเป็นไม้สักแกะสลักสุภาษิตสอนใจ ท่าน้ำของวัดเป็นอุทยานปลาตะเพียน
==กิจกรรมสาธารณประโยชน์==
ศูนย์ฟื้นฟูสภาพจิตใจที่ใช้สมุนไพรควบคู่กับการปฏิบัติธรรมรักษาผู้ติดยาเสพติด
โครงการจัดทำพิพิธภัณฑ์เรือโบราณ
ห้องสมุดชุมชน
ศูนย์เด็กก่อนวัยเรียนในวัด
== เจ้าอาวาส ==
พระเมธีวัชรประชาทร หรือ หลวงพ่อแดง นันทิโย
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Facebook วัดอินทาราม สมุทรสงคราม
อินทาราม
อินทาราม
โบราณสถานในจังหวัดสมุทรสงคราม
แองจิล่า แกรนท์

แองจิล่า แกรนท์ หริอ แองจี้ แกรนท์ (ชื่อเล่น: แองจี้) เป็นลูกครึ่งไทย-ออสเตรเลีย และเป็น นักร้อง นักแสดงชาวไทย
== ประวัติ ==
แองจิล่า แกรนท์ หรือ แองจี้ เกิดในประเทศไทยเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 เป็น นักร้อง นักแสดงชาวไทย เข้าสู่วงการด้วยการถ่ายแบบนิตยสารวัยรุ่นชื่อดังในอดีต เช่น THE BOY, สุดสัปดาห์, GLRT และเป็นพิธีกรรายการ ทีนทอล์ค
ด้านการศึกษาสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนนานาชาติร่วมฤดี ปัจจุบันสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี Queensland University of Technology (ประเทศออสเตรีย) สาขา Music Technology แล้วก็ค่อยเปลี่ยนไปเรียนซาวน์ดีไซน์สายละครเวทีที่ Victonan College of the Arts
แองจี้ ได้มีโอกาสเป็นศิลปิน-นักร้องอยู่ที่ค่าย แกรมมี่ โดยออกอัลบั้มเฉพาะกิจร่วมกับพิธีกรรายการทีนทอล์ค ชื่ออัลบั้มว่า "Teen Track 2T" เพลงเดี่ยวที่ได้ร้องคือเพลง "ฝันนิรันดร" และเพลง "ปล่อย ปล่อย" อัลบั้มนี้ถูกวางแผงเมื่อปี 2542 หลังจากนั้น แองจี้ก็มีผลงานภาพยนตร์เรื่อง ปอบ หวีด สยอง รับบทเป็น ฟ้า ซึ่งถือว่าผลงานชิ้นนี้ำให้เธอเป็นที่รู้จักอย่างมาก จากนั้นเธอก็ได้หายไปจากวงการบันเทิง เพราะเธอไปเรียนต่อที่ต่างประเทศนั่นเอง
ปัจจุบันแองจี้ตั้งถิ่นฐานอยู่ในประเทศออสเตรเลีย เธอทำงานอยู่ที่ Freelance Sound Designer และเป็นวีเจอยู่ที่ ABC Radio
== ผลงาน ==
=== งานเพลง ===
=== ละครโทรทัศน์ ===
ละครเรื่อง "ไฟในดวงตา" ออกอากาศทางช่อง 3 (พ.ศ. 2536)
=== ภาพยนตร์ ===

=== ผลงานพิธีกร ===
พิธีกรรายการ ทีนทอล์ค (ช่อง 5)
พิธีกรรายการ EO Today (ช่อง 5)
=== มิวสิควีดีโอ ===
เพลง "ไปด้วยกันนะ" ของ คริสติน่า อากีล่าร์
เพลง "แก๊งใจง่าย" ของ บอยสเก๊าท์
เพลง "ร.ฟ.ร. (Love Train)" ของ เจ-เจตริน วรรธนะสิน
เพลง "ทำไมต้องรักเธอ" ของ เติ้ล-เต้-ติว บีเคเค
=== ผลงานอื่นๆ  ===
โฆษณา โรออน
โฆษณา แป้งเด็ก
โฆษณา โฟมล้างหน้า ฯลฯ
เป็นวีเจอยู่ที่ ABC Radio ที่ประเทศออสเตรเลีย
ร่วมทำหนังสั้นเรื่อง Remembrance (ค.ศ. 2014)
เข้าร่วมทำงานด้านเสียงในโฆษณาให้กับ อพอลโล แลป 2001 ของ ไตรเทพ วงศ์ไพบูลย์
== อ้างอิง ==
แองจิล่า แกรนท์ - แองจี้ - หนังดี
ยังจำได้ไหม “แองจิล่า แกรนท์” นางเอกปอบหวีดสยอง
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แองจิล่า แกรนท์ (เว็บไซต์ส่วนตัว)
(instagram แองจี้ แองจิล่า แกรนท์ @angiegrant)
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2525
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
นักร้องหญิงชาวไทย
นักแสดงหญิงชาวไทย
พิธีกรชาวไทย
ดีเจ
บุคคลจากรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย
ชาวไทยเชื้อสายออสเตรเลีย
มันแซง

มันแซง  เป็นพืชในวงศ์กลอย ใบเรียวยาว เนื้อสีขาวนวล รสจืด เถามีทั้งขนาดเล็กและใหญ่ ขึ้นพันกับต้นไม้อื่น หน้าแล้งจะเหลือแต่เถา ทิ้งใบหมด รากและหัวเป็นพวง นิยมนำมานึ่งกินกับข้าวเหนียว ทำแกงจืด แกงเลียง แกงบวด
== อ้างอิง ==
หัวมันหัวกลอย 
วงศ์กลอย
พืชที่รับประทานได้
พืชหัว
เพลิน ประทุมมาศ

เพลิน พรชำนิ (ชื่อเดิม: เพลิน ประทุมมาศ) เป็นนักร้อง และพิธีกรชาวไทย เธอเข้าสู่วงการเมื่อปี 2539 อยู่ในสังกัดแกรมมี่ เพลินเป็นที่รู้จักในการเป็นพิธีกรรายการ ทีนทอล์ค ทางช่อง 5 รายการวัยรุ่นในอดีตช่วงยุค90 มีพิธีกรเป็นจำนวนมาก อาทิ ชาคริต แย้มนาม, เรย์ แมคโดนัลด์, ศรีพรรณ ชื่นชมบูรณ์, แองจิล่า แกรนท์, ไดอาน่า จงจินตนาการ, บัวชมพู ฟอร์ด เป็นต้น แต่ปัจจุบันรายการนี้ยุติการออกอากาศไปแล้ว
เธอมีโอกาสได้เป็นศิลปินกับพิธีกรรายการทีนทอล์ค 4 คนคือ ชาคริต แพม มารีน่า เพลิน และ เรย์ เป็นอัลบั้มพิเศษชื่ออัลบั้มว่า "TeenTrax ขอ T" เมื่อปี 2542 เธอมีเพลงเดี่ยวที่ขับร้องอยู่ในอัลบั้มสองเพลงด้วยกันคือเพลง รู้หรือเปล่า และเพลง ลืม ส่วนเพลงรวมศิลปินคือเพลง ขอ T
หลังจากที่รายการทีนทอล์คได้ยุติการออกอากาศลง เพลินได้เป็นศิลปินรับเชิญออกอัลบั้มคู่กับ นภ พรชำนิ ชื่ออัลบั้มว่า "อะแมนออฟสไมส์ A-Side Album" โดยแบ่งออกเป็น 2 พาร์ทคือ A-Side และ B-Side วางจำหน่ายเมื่อปี พ.ศ. 2548 โดยเว้นระยะห่างระหว่างสองอัลบั้มประมาณหนึ่งเดือน ภายใต้สังกัดเบเกอรี่มิวสิก, โด๊บมิวสิกโปรดักชั่น และ โซนี่บีเอ็มจี เพลินได้ขับร้องเพลง Dinner For Two
ทางด้านชีวิตส่วนตัว เพลิน เข้าพิธีวิวาห์กับนักร้องชื่อดัง นภ พรชำนิ เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2549 ปัจจุบันเรียนจบปริญญาเอกด้านสุขภาพจิตและพัฒนาการในเด็กเล็กจากสหรัฐอเมริกาปัจจุบันมีบุตรชายด้วยกัน1คนชื่อ ณภพ พรชํานิ ชื่อเล่นว่าน้องโบดี้ เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2565
== ผลงาน ==
=== ละครซีรีส์ ===
=== อัลบั้ม ===
อัลบั้ม TeenTrax ขอ T สังกัดแกรมมี่ (2542)
อัลบั้ม อะแมนออฟสไมส์ A-Side Album สังกัดเบเกอรี่มิวสิก (2548)
=== พิธีกร ===
รายการ ทีนทอล์ค (พ.ศ. 2539 - พ.ศ. 2543)
=== มิลสิควีดีโอ ===
รู้หรือเปล่า - เพลิน
เพลงของเธอ - แพม
ไม่รู้จะเลือกใคร - ชาคริต
A Man of Smiles - นพ พรชำนิ
== อ้างอิง ==
งานแต่ง นภ พรชำนิ & เพลิน ประทุมมาศ
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2527
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
นักร้องหญิงชาวไทย
นักแสดงหญิงชาวไทย
พิธีกรชาวไทย
อาร์เมอร์ (มาร์เวลคอมิกส์)

อาร์เมอร์ (Armor) เป็นตัวละครการ์ตูนซูเปอร์ฮีโรจากมาร์เวลคอมิกส์ โดยปรากฏตัวในการ์ตูนเรื่อง Astonishing X-Men ฉบับที่ 3 หน้าที่ 4
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Uncanny X-Men.net—Yearbook Entry on Hisako 
Official Character Bio at Marvel.com
ตัวละครมาร์เวลคอมิกส์
ยอดมนุษย์ญี่ปุ่น
ยอดมนุษย์พุทธ
ราม ราชพงษ์

ราม ราชพงษ์ (1 เมษายน พ.ศ. 2497 - 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2564) เป็นนักแสดงชาวไทยและเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 3 จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ รามเสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 จากภาวะติดเชื้อในกระเพาะอาหาร สิริอายุ 67 ปี ที่โรงพยาบาลสิรินธร เขตประเวศ กรุงเทพฯ ด้วยโรคกระเพาะ และปอดติดเชื้อ หลังจากไม่สบายและเข้ารับการรักษาประมาณ 5 วัน
== ผลงานด้านละครโทรทัศน์ ==
==ภาพยนตร์==
2514 หนึ่งนุช
2515 ภูกระดึง
2515 นี่แหละรัก รับบท นกุล
2516 ธนูสวาท
2519 ชุมเสือ
2523 คลื่นเสน่หา
2523 นักเลงตาทิพย์
2523 นายอำเภอคนใหม่
2524 บอกว่าอย่ามายุ่ง รับบท นิกุล
2524 ลูกสาวกำนัน
2525 แม่แตงร่มใบ
2525 นักเลงคอมพิวเตอร์
2525 นักสืบฮาร์ด
2526 ลูกสาวกำนัน ภาค 2
2526 7 พระกาฬ รับบท เดชา
2526 แม่ยอดกะล่อน
2526 พญายมพนมรุ้ง
2526 นางสิงห์แก้มแดง
2526 หลงเสียงนาง
2527 หน่วย 123 รับบท สรไกร
2527 มือเหนือเมฆ
2527 เขี้ยวฉลาม
2528 กว่าจะถึงวันนั้น
2528 หกสี่เอี่ยว พยัคฆ์เหนือเมฆ
2528 หักด่านเสือ
2529 ตามฆ่า
2529 มือปราบพญาเหยี่ยว
2529 พ่อจอมยวน แม่จอมยุ่ง
2530 ชะตาฟ้า
2531 5 มนุษย์เหล็ก
2532 เรือนแพ
2533 ก่อนจะสิ้นแสงตะวัน
2533 2 อันตราย
2534 มือขวาอาถรรพ์
2534 นายซีอุย แซ่อึ้ง
2546 สนิมสร้อย รับบท ทนิน
พิธีกรชาวไทย
บุคคลจากคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
นักแสดงชายชาวไทย
ชาวไทยเชื้อสายญี่ปุ่น
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
บุคคลจากจังหวัดฉะเชิงเทรา‎
บาวบาบ

บาวบาบ หรือ บาวแบบ (; Kremetart, Hausa: Kuka, Seboi, Mowana, Shimuwu, Muvhuyu)เป็นพืชในสกุล Adansoniaที่แพร่หลายมากที่สุด พบในทวีปแอฟริกา ในบริเวณที่ร้อนแล้งหรือทุ่งหญ้าสะวันนา ชื่อสามัญในภาษาอังกฤษของบาวบาบมีหลายชื่อ เช่น dead-rat tree (จากลักษณะของผล), monkey-bread tree (ผลที่นุ่ม แห้งและรับประทานได้) upside-down tree (กิ่งที่แตกทรงพุ่มคล้ายราก) และ cream of tartar tree เป็นไม้ผลัดใบ ไม่มีหนาม ลำต้นโป่งพองคล้ายขวด ผลเป็นแคปซูลแห้ง รูปร่างยาวหรือกระบอง ไม่แตก เนื้อมีลักษณะเป็นเยื่อ รสเปรี้ยวเล็กน้อย
บาวบาบเป็นไม้ยืนต้นที่โคนบวมพองออก มองคล้ายขวดแชมเปญ ใช้สะสมน้ำ กิ่งก้านสาขาบิดเบี้ยวไปมา ทรงคล้ายราก  ชาวแอฟริกาเชื่อว่าต้นไม้ชนิดนี้ถูกพระเจ้าสาปแช่ง จึงต้องเอารากชี้ฟ้ามีถิ่นกำเนิดในเขตร้อนของแอฟริกา ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีปลูกในเกาะชวาและฟิลิปปินส์ บาวบาบเป็นพืชสมุนไพรในแอฟริกา ผลมีแคลเซียมมากกว่าผักโขม มีสารต้านอนุมูลอิสระ และมีวิตามินซีมากกว่าส้ม
==อ้างอิง==
พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 2: ไม้ผลและไม้ผลเคี้ยวมัน. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544 หน้า 443
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Description and cultural information 
Structured description 
PROTAbase on Adansonia digitata 
Feedipedia on Adansonia digitata
Adansonia digitata in Brunken, U., Schmidt, M., Dressler, S., Janssen, T., Thiombiano, A. & Zizka, G. 2008. West African plants - A Photo Guide. www.westafricanplants.senckenberg.de.
วงศ์ชบา
ผลไม้
พืชที่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ
สีง้ำ

สีง้ำ (; nilad; nila, chengam ในสิงคโปร์) เป็นไม้พุ่มในวงศ์ Rubiaceae ต้นอ่อนลำต้นสีเหลืองแดง แก่แล้วเป็นสีเทาอมดำ เปลือกแตกเป็นร่อง ใบเดี่ยว หลังใบสีเขียวอ่อนออกนวล ดอกช่อออกตามง่ามใบ ผลเดี่ยว ติดเป็นกระจุก ทรงรี สีเขียวอ่อน ผิวเป็นร่องตามยาว
ไม้สีง้ำใช้ทำเครื่องประมงพื้นบ้าน ชื่อเมืองหลวงของฟิลิปปินส์ (กรุงมะนิลา) ในภาษาตากาล็อกเรียกว่า Maynila แปลว่า "มีต้นสีง้ำ" เนื่องจากบริเวณอ่าวมะนิลามีต้นสีง้ำขึ้นอยู่มาก คำว่านีลัดหรือนีลาที่แปลว่าสีง้ำ อาจมาจากภาษาสันสกฤต nila (नील)
== อ้างอิง ==
มัณฑนา นวลเจริญ. พรรณไม้ป่าชายหาด. ปทุมธานี. สำนักพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ 2552 หน้า 156
Mangroves and Community Aquaculture 
Primavera, J . H., 1995. Mangroves and brackishwater pond culture in the Philippines. Hydrobiologia 295 : 303-309.
Mangrove flora: Chengam (Scyphiphora hydrophyllacea)
Looking Back: Pre-Spanish Manila
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Images of Scyphiphora 
วงศ์เข็ม
พืชที่ใช้ทำของใช้
ไม้ป่าชายเลน
วัดสวนแก้วอุทยาน

วัดสวนแก้วอุทยาน เป็นวัดพุทธศาสนานิกายเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ตำบลลาดใหญ่ หมู่ที่ ๓ อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสงคราม
==ประวัติ==
วัดสวนแก้วอุทยาน เป็นวัดโบราณ เดิมชื่อ “วัดแก้ว” ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้างไว้ ต่อมาพระวินัย (บัว) ในสมัย ร.๔ ได้มาปฏิสังขรณ์ วัตถุโบราณที่พอจะเป็นหลักฐานได้ไม่มีเลย ทราบแต่ว่ามีเจ้าอาวาสองค์แรกชื่อหลวงพ่อเขมรอาคมขลัง ที่เรียกว่า "วัดสวนแก้วอุทยาน" เพราะบริเวณวัด และสถานที่ติดต่อกับวัดในสมัยโบราณเป็นสวนร่มรื่นมากเปรียบดั่งอุทยาน
==ปูชนียสถาน==
๑. พระประธานในอุโบสถปางมารวิชัย
๒. พระพุทธไสยาสน์ สมัยอู่ทอง ชนิดปั้นก่อด้วยอิฐปูน
๓. พระเจดีย์องค์ใหญ่ ฐานสี่เหลี่ยมจัตรัส  เป็นเจดีย์โบราณ
==ถาวรวัตถุ==
อุโบสถ
กุฎิ
ศาลาการเปรียญ
ธรรมาสน์
พระไตรปิฎก
==เจ้าอาวาส==
พระครูรัตนวิสุทธิวัฒน์
==อ้างอิง==
ศูนย์ข้อมูลทางวัฒธรรม สมุทรสงคราม กระทรวงวัฒนธรรม
facebook วัดสวนแก้วอุทยาน
สวนแก้วอุทยาน
สวนแก้วอุทยาน
โบราณสถานในจังหวัดสมุทรสงคราม
วัดบางแก้ว (จังหวัดสมุทรสงคราม)

วัดบางแก้ว เป็นวัดพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 7 บ้านโรงฟืน ตำบลบางแก้ว อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม เป็นวัดที่มีโบราณวัตถุสำคัญในวัด เป็นที่เคารพศรัทธาของประชาชนชาวพุทธทั่วไป
==ประวัติวัด==
วัดบางแก้วเป็นวัดสร้างใหม่ เดิมจัดตั้งเป็นสำนักสงฆ์ที่ก่อตั้งตั้งแต่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 โดยมีพระครูสมุทรวชิราทร (เยื้อน ศศิธร) เลขานุการเจ้าคณะจังหวัดสมุทรสงครามสมัยนั้น เป็นผู้ดำเนินงานก่อสร้างวัด และประกาศเป็นวัดในพระพุทธศาสนาเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 และพัฒนาสืบเนื่องมาจนกระทั่งปัจจุบัน
==ศาสนสถาน==
อุโบสถ
 ศาลาการเปรียญ
หอระฆัง
กุฏิที่พักสงฆ์
ฌาปนสถาน ศาลาคู่เมรุ
==พระพุทธรูปและเหตุการณ์สำคัญ==
พระพุทธรูปปางมารวิชัยที่สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร ทรงพระกรุณาพระราชทานให้แก่วัด เป็นพระพุทธรูปที่พระองค์ได้เสด็จเททองหล่อเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2539 พระนามว่า "พระพุทธเกตุชัยมงคล พรหมรังษี" และทางวัดได้สร้างพระพุทธรูปจำลอง หน้าตักกว้าง 39 นิ้วไว้
==เจ้าอาวาส==
พระปลัดประวัติ ภูริปญฺโญ
==อ้างอิง==
วัดบางแก้ว - ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม
บางแก้ว
บางแก้ว
ประแสง มงคลศิริ

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. ประแสง มงคลศิริ กรรมการผู้อำนวยการบริษัท กรุงเทพธนาคม จำกัด เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุทัยธานี สังกัดพรรคไทยรักไทย
== ประวัติ ==
ประแสง มงคลศิริ เกิดเมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2505 ที่จังหวัดอุทัยธานี เป็นลูกคนที่ 9 จาก 11 คน ของนายเง๊กฮ้อ แซ่อึ้ง กับนางกิมเช็ง มงคลศิริ และเป็นน้องชายของ นายแพทย์ประเสริฐ มงคลศิริ อดีต ส.ส. อุทัยธานี เรียนชั้นประถมที่โรงเรียนอนุศิษย์วิทยา โรงเรียนอุทัยวิทยาลัย และโรงเรียนเมืองอุทัยธานี เดินทางเข้ามากรุงเทพมหานครขณะมีอายุ 11 ปี มาอยู่อาศัยที่ วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ ท่าพระจันทร์ เรียนต่อมัธยมที่ โรงเรียนทวีธาภิเศก จบปริญญาตรีและปริญญาโทสาขาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จบการศึกษาสูงสุดปริญญาเอกด้าน Urban Engineering จาก มหาวิทยาลัยโตเกียว ด้วยทุนรัฐบาลญี่ปุ่น (Monbusho)
== การทำงาน ==
=== รับราชการ ===
พ.ศ. 2529 หลังจบปริญญาโท เข้ารับราชการประจำที่กรมโยธาธิการ 1 ปี จากนั้นสอบชิงทุนรัฐบาลญี่ปุ่นเข้าเรียนที่ มหาวิทยาลัยโตเกียว ในปี พ.ศ. 2530 จบปริญญาเอกในปี 2534 กลับมาเป็นอาจารย์ประจำที่ คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ต่อมาเป็นผู้ช่วยคณบดี และได้รับตำแหน่งผู้ช่วยศาตราจารย์ ก่อนลาออกจากราชการในที่สุด
เคยดำรงตำแหน่งข้าราชการการเมือง อาทิ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ที่ปรึกษาผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และมีประสบการณ์ทำงานทางวิชาการและด้านการศึกษากว่า 30 ปีอย่างต่อเนื่อง ทั้งเป็นอาจารย์ประจำที่ คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเป็นอาจารย์พิเศษให้กับ มหาวิทยาลัยนเรศวร มหาวิทยาลัยราชภัฎธนบุรี และ มหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์ เคยเป็นที่ปรึกษากองบรรณาธิการวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร  เป็นผู้ชำนาญการประจำ
โอโกโนมิยากิ

โอโกโนมิยากิ  คือ แพนเค้กแบบญี่ปุ่น ประกอบด้วยส่วนผสมหลายอย่าง ชื่อของโอโกโนมิยากิ มาจากคำว่า โอโคโนมิ แปลว่า "ที่ชอบ" และคำว่า ยากิ แปลว่า "ย่าง" (คำอื่น ๆ เช่น ยากิโตริ คือ "ไก่ย่าง" และยากิโซบะ คือ "โซบะย่าง") โอโกโนมิยากิเป็นอาหารที่มีชื่อเสียงของภูมิภาคคันไซและฮิโรชิมะ แต่แพร่หลายไปทั่วประเทศ เครื่องโรยหน้าและซอสมีความไม่เหมือนกันในแต่ละภูมิภาค โอโกโนมิยากิของทางโตเกียวจะมีขนาดเล็กกว่าของทางฮิโรชิมะหรือคันไซ
== แบบคันไซ ==
โอโกโนมิยากิแบบคันไซหรือแบบโอซากะนั้นเป็นโอโกโนมิยากิขนาดเท่าจานและแพร่หลายที่สุดในญี่ปุ่น ทำมาจากแป้งสาลี ฮ่วยซัว (พืชตระกูลมันเทศ) น้ำหรือซุปดาชิ ไข่ กะหล่ำปลีหั่น และมักจะใส่ส่วนผสมอื่น ๆ อย่างหัวหอมเขียว เนื้อ (มักเป็นเนื้อหมูหั่นบาง ๆ) ปลาหมึก ปลาหมึกเล็ก ผัก กิมจิ หรือชีสลงไปด้วย โอโกโนมิยากิมักถูกนำไปเปรียบเทียบกับไข่เจียวหรือแพนเค้กเพราะมีรูปร่างคล้ายกัน บางครั้งก็ถูกเรียกว่า "พิซซาญี่ปุ่น" หรือ "อาหารจิตวิญญาณของโอซากะ"
ร้านโอโกโนมิยากิบางแห่งเป็นร้านที่ลูกค้าจะต้องย่างด้วยตัวเอง โดยพนักงานจะเสิร์ฟถ้วยวัตถุดิบให้ลูกค้าเลือกและนำไปย่างเองบนแผ่นกระทะร้อน (เท็ปปังยากิ) นอกจากนี้ยังมีร้านอาหารแบบที่พ่อครัวจะทำโอโกโนมิยากิตรงหน้าลูกค้าเลย
กล่าวกันว่า โอโกโนมิยากิมีจุดกำเนิดที่โอซากะ มีลักษณะการเตรียมคล้ายแพนเค้ก โดยนำแป้งและวัตถุดิบต่าง ๆ ไปย่างบนกระทะร้อนก่อนที่จะหั่นแบ่งเป็นส่วน แต่งหน้าโอโกโนมิยากิที่ทำเสร็จแล้วด้วยซอสโอโกโนมิยากิ/โอตาฟูกุ สาหร่ายทะเล ปลาคัตสึโอะแห้ง มายองเนสญี่ปุ่น และขิงป่น
== แบบฮิโรชิมะ ==
ส่วนผสมของโอโกโนมิยากิที่ฮิโรชิมะจะแบ่งออกเป็นชั้น ๆ ไม่ได้รวมกันเหมือนกับแถบคันไซ แต่ละชั้นส่วนใหญ่จะแบ่งเป็นแป้ง กะหล่ำปลี หมู และส่วนผสมอื่น ๆ เช่น ปลาหมึกหรือชีส บางครั้งก็มีการนำเส้นมาผสมด้วย และมีการโรยด้วยไข่ทอด ส่วนใหญ่จะตกแต่งด้วยซอสโอโกโนมิยากิ
ที่ฮิโรชิมะจะใส่กะหล่ำปลีประมาณ 3-4 เท่าของที่ใส่ในโอซากะ แต่ละชั้นของโอโกโนมิยากิจะแตกต่างกันเล็กน้อยขึ้นกับแบบฉบับของพ่อครัวแต่ละคน และวัตถุดิบก็มักจะขึ้นกับความต้องการของลูกค้า บางครั้งก็เรียกว่า ฮิโรชิมายากิ หรือ ฮิโรชิมาโอโคโนมิ
== ประวัติ ==
เทกิชู โมโตยามะ นักวิจัยอาหารของญี่ปุ่นเผยว่า อาหารแผ่นบางที่ชื่อ ฟูโนยากิ (麩の焼き) อาจจะเป็นต้นแบบของโอโกโนมิยากิ แม้จะไม่ค่อยมีส่วนผสมที่ใกล้เคียงกับโอโกโนมิยากิเลยก็ตาม คำว่า ฟูโนยากิ ปรากฏในหลักฐานตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 จากงานเขียนของเซ็ง โนะ ริกีว พ่อค้าชงชาผู้มีชื่อเสียง (แต่บ้างก็ว่าเป็นเพียงคำบอกเล่าเท่านั้น) โดยมีการใช้แป้งเปียกในการทำ แม้ในช่วงปลายของยุคเอโดะ ฟูโนยากิ จะหมายถึงแผ่นแป้งบางทามิโซะแล้วนำไปอบที่เตา
นักวิจัยโมโตยามะเผยว่า หลังจากนั้นก็มีการดัดแปลงจนอยู่ในรูปอาหารที่เรียกว่า เนริอัง (練餡) หรือแผ่นถั่วหวาน จากนั้นก็ถูกเรียกว่า กินสึบะ (銀つば) ที่เกียวโตและโอซากะ และเมื่ออาหารนี้เผยแพร่ไปถึงเอโดะ (โตเกียว) อาหารนี้ก็ถูกเรียกว่า คินสึบะ (金つば)
ในยุคเมจิ ขนมชนิดนี้ถูกนำไปขายที่ร้านขายขนมแบบ ดางาชิยะ (駄菓子屋) และมีชื่อเรียกว่า โมจิยากิ แต่หลังจากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่คันโต พ.ศ. 2466 เมื่อผู้คนไม่มีสิ่งบันเทิงใจ ก็เกิดแนวคิดทำอาหารชนิดนี้เพื่อฆ่าเวลา
ต่อมาที่เกียวโต ย่านอิซเซ็งโยโชกุ (一銭洋食) หรือย่านอาหารตะวันตกหนึ่งเซน ในช่วงเริ่มต้นของยุคไทโช ก็เริ่มมีการคิดค้นโอโกโนมิยากิฉบับแรกขึ้น
==  ดูเพิ่ม ==
ทาโกยากิ
เท็ปปังยากิ
อาหารญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
อาหารญี่ปุ่น
อูเมดะ

อูเมดะ  เป็นย่านการค้า ธุรกิจ และบันเทิง ในเขตคิตะ นครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น และเป็นที่ตั้งของชุมทางสถานีรถไฟสายหลักทางทิศเหนือของโอซากะ (สถานีรถไฟโอซากะ และสถานีรถไฟอูเมดะ) คำว่า อูเมดะ มีความหมายว่า "ทุ่งบ๊วย"
อูเมดะเป็นจุดที่มีการคมนาคมสัญจรสูง มีสำนักงาน โรงแรม ตั้งอยู่หลายแห่งในอูเมดะตะวันตก โดจิมะ และนากาโนชิมะ มีตึกระฟ้าตั้งอยู่ในบริเวณนี้กว่า 40 ตึก อูเมดะเป็นที่รู้จักกันในฐานะแหล่งช็อปปิ้ง มีห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดของเมืองโอซากะตั้งอยู่ที่นี่ (ห้างฮันคิน ห้างฮันคิว ห้างไดมารุ และห้างอิเซตัน) และมีห้างเล็กอีกมากมาย อาทิ ดิอามอร์โอซากะ HEP Five Hep Navio และวิตตี้ โอซากะ

== เศรษฐกิจ ==
ที่อูเมดะ มีสำนักงานของสายการบินแอร์ฟรานซ์ตั้งอยูที่ตึกชินซะกุระบะชิ มีสำนักงานของสายการบินเจแปนแอร์ไลน์ตั้งอยู่ที่ตึกสโนว์คริสตัล รวมทั้งมีสถานกงสุลใหญ่ของประเทศเบลเยียมตั้งอยู่ที่ตึกไดอิชิเซเม
== สถานีรถไฟ ==
=== เจอาร์เวสต์ ===
สถานีโอซากะ
สถานีคิตะชินชิ
=== รถไฟฮันกีว ===
สถานีอูเมดะ
=== รถไฟฮันชิน ===
สถานีอูเมดะ
=== รถไฟใต้ดินโอซากะ ===
สถานีอูเมดะ
สถานีนิชิอูเมดะ
สถานีฮิงะชิอูเมดะ
สถานีรถไฟย่านอูเมดะรับส่งผู้โดยสาร 2.3 ล้านคนต่อวัน นับเป็นย่านที่หนาแน่นมากที่สุดอันดับ 4 ของญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
โอซากะ
ย่านศูนย์กลางธุรกิจ
ยูริกาโมเมะ

ยูริกาโมเมะ  หรือชื่อทางการคือ โตเกียวริงไกชิงโกตซือ สายริงไก  เป็นระบบคมนาคมโดยรถไฟฟ้าอัตโนมัติไร้คนขับ ในกรุงโตเกียว ให้บริการในเส้นทางสถานีรถไฟชิมบาชิ ผ่านเกาะโอไดบะ ไปสิ้นสุดที่สถานีโทโยซุ
โดย "ยูริกาโมเมะ" มาจากชื่อของนกนางนวลหัวดำ ในภาษาญี่ปุ่น ซึ่งเป็นสัตว์ท้องถิ่นในบริเวณอ่าวโตเกียว
== เทคโนโลยี ==
รถไฟฟ้าสายยูริกาโมเมะเป็นรถไฟฟ้าอัตโนมัติเต็มรูปแบบ ควบคุมด้วยระบบคอมพิวเตอร์โดยไม่มีผู้ควบคุมบนตัวรถ บางครั้งอาจเข้าใจผิดว่าเป็นรถไฟฟ้ารางเดี่ยว แต่แท้จริงแล้วเป็นรถไฟฟ้าล้อยางที่วิ่งอยู่บนรางรถไฟยกระดับและควบคุมทิศทางโดยกำแพงด้านข้าง
==สถานี==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หัวข้อข่าวระบบคมนาคมในญี่ปุ่น 
การขนส่งระบบรางในโตเกียว
เทศบาลตำบลชะเมา

เทศบาลตำบลชะเมา ตำบลชะเมา ตั้งอยู่ในเขตอำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอปากพนัง โดยอยู่ห่างอำเภอปากพนังประมาณ 23 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดนครศรีธรรมราชประมาณ 22 กิโลเมตร มีเนื้อที่ประมาณ 24.64 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็น เนื้อที่ประมาณ 15,400 ไร่
== ประวัติ ==
ตามประวัติเดิม ตำบลชะเมา เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลดอนตรอในเขตพื้นที่อำเภอปากพนัง และได้มีการแบ่งแยกเขตการปกครองจากอำเภอปากพนัง แยกเป็นกิ่งอำเภอเชียรใหญ่ พร้อมทั้งแยกตำบลดอนตรอออกเป็น 2 ส่วน คือส่วนที่หนึ่ง ตำบลดอนตรอ อยู่ในเขตการปกครองของกิ่งอำเภอเชียรใหญ่ ส่วนที่สอง ตำบลชะเมา อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอปากพนัง โดยใช้คลองชะเมาเป็นชื่อตำบล เรียกว่า "ตำบลชะเมา" อยู่จนถึงปัจจุบัน ตำบลชะเมาแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน
== ภูมิศาสตร์ ==
เทศบาลตำบลชะเมา ตั้งอยู่ทางทิศใต้ขอตัวเมืองนครศรีธรรมราช
ทิศเหนือ ติดต่อกับ เทศบาลตำบลบางจาก และองค์การบริหารส่วนตำบลบางจาก อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
ทิศใต้ ติดต่อกับ เทศบาลตำบลดอนตรอ อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดนครศรีธรรมราช
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ เทศบาลตำบลเกาะทวด และองค์การบริหารส่วนตำบลคลองน้อย อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ องค์การบริหารส่วนตำบลท่าเรือ อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
=== สภาพทั่วไป ===
สภาพภูมิประเทศเป็นที่ราบลุ่ม เหมาะแก่การทำการเกษตร มีน้ำท่วมขังช่วงเดือน พฤศจิกายน – เดือนมกราคม ซึ่งเป็นช่วงฤดูฝนของทุกปี ส่วนฤดูแล้งในช่วงเดือนมีนาคม – เดือนเมษายน และในตำบลชะเมา จะมีปัญหาในด้านการกักเก็บน้ำไว้ในช่วงฤดูแล้งหรือในช่วงที่ต้องการใช้น้ำ เพราะไม่มีแหล่งเก็บน้ำสำรองเพื่อใช้ในยามขาดแคลนน้ำ
== การแบ่งเขตปกครอง ==
เทศบาลตำบลชะเมาแบ่งเขตปกครองประกอบด้วย 7 หมู่บ้าน ดังนี้
บ้านทวดลุง
บ้านวัดลาว
บ้านบางมูลนาก
บ้านปากเนตร
บ้านต้นงิ้ว
บ้านบางมะพร้าว
บ้านอ่าวเคียน
== สถานศึกษา ==
โรงเรียนวัดชมพูประดิษฐ์
โรงเรียนชุมชนวัดมัชฌิมเขตชลาราม
โรงเรียนบ้านบางมูลนาก
== วัด ==
วัดชมพูประดิษฐ์ (วัดบางหว้า)
วัดมัชฌิมเขตชลาราม (วัดลาว)
วัดไตรสุวรรณาราม (วัดปากเนตร)
== สถานีอนามัย ==
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านวัดลาว
สถานีอนามัยบ้านบางมูลนาก
== สถานที่สำคัญ ==
คลองชะเมา
== อ้าอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
ชะเมา
ชะเมา
ชะเมา
เทือกเขาเกรตดิไวดิง

เทือกเขาเกรตดิไวดิง (Great Dividing Range) หรือ อีสเทิร์นไฮแลนส์ (Eastern Highlands) เป็นเทือกเขาที่อยู่ทางตะวันออกของประเทศออสเตรเลีย วางตัวตามแนวชายฝั่ง พาดตามรัฐควีนส์แลนด์ รัฐนิวเซาท์เวลส์ และรัฐวิกตอเรีย เป็นระยะทาง 3,700 กิโลเมตร (2,300 ไมล์) ถือว่าเป็นเทือกเขาที่มีความยาวเป็นอันดับสามของโลก มันเป็นแนวสันปันน้ำ มีแม่น้ำที่ไหลด้านตะวันออกจากที่ราบสูงกับมหาสมุทรแปซิฟิก มียอดเขาคอสซีอัสโก เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในเทือกเขานี้และประเทศออสเตรเลีย โดยมีความสูง 2,230 เมตร (7,316 ฟุต ) การสำรวจเทือกเขานี้ครั้งแรกนั้น สำรวจโดยชาวยุโรปที่ย้ายเข้าไปอยู่ในประเทศออสเตรเลียในปี ค.ศ. 1813 โดยภูมิศาสตร์ของที่นี่เหมาะสำหรับการเกษตรกรรม และการทำเหมืองแร่ นอกจากนี้มันยังมีสถานที่ท่องเที่ยว เช่น อุทยานแห่งชาติ และพื้นที่ป่าไม้ที่อุดมสมบูรณ์
== ประวัติ==
=== การสำรวจครั้งแรก ===
การสำรวจเทือกเขาเกรตดิไวดิงครั้งแรกเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1813 โดยชาวยุโรปชื่อ Gregory Blaxland,  William Charles Wentworth และ William Lawson. T การสำรวจในครั้งนั้นเป็นจุดเริ่มต้นของการอพยพชาวยุโรปจากชายฝั่งตะวันออกเข้าไปภายในของประเทศออสเตรเลียหรือในชนบท ที่ก่อนหน้านี้จะถูกกั้นโดยที่ราบสูงของเทือเขานี้
== ภูมิอากาศ ==

ภูมิอากาศของเทือกเขาเกรตดิไวดิงมีลักษณะที่แตกต่างกันตามตำแหน่งที่ตั้ง แถบชายฝั่ง ไหล่เขาด้านตะวันตก และแนวเขาทางทิศตะวันตกแถบชายฝั่งจะมีภูมิอากาศอบอุ่น พื้นที่แถบภูเขาจะหนาวเย็น และหิมะตกในช่วงฤดูหนาว และแนวเขาทางทิศตะวันตกมีปริมาณหิมะน้อยลงกว่าพื้นที่แถบภูเขา นอกจากนี้เทือกเขานี้ยังมีผลกระทบต่อภูมิอากาศของประเทศออสเตรเลีย เพราะมันสามารถกั้นทิศทางและความชื้นจากทะเลมายังประเทศออสเตรเลียได้ ทำให้ทางตะวันออกเฉียงใต้ในประเทศออสเตรเลียมีอากาศแห้งแล้งและเป็นพื้นที่เงาฝน
== อ้างอิง ==
เทือกเขาในทวีปออสเตรเลีย
สวนสวรรค์

สวนสวรรค์ เป็นสวนที่ประทับพักผ่อนพระอิริยาบถของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบรมวงศานุวงศ์ ปัจจุบันสวนนี้ถูกรื้อลงแล้ว
==ประวัติและสถาปัตยกรรม==
สวน สวรรค์ ขึ้นเป็นที่ทรงพระสำราญพักผ่อนพระอิริยาบถ  สวนสวรรค์ มีลักษณะเป็นหอรูปสี่เหลี่ยมก่ออิฐถือปูน สูงเท่ากับชั้น 2 ของพระที่นั่งเป็นหอโถงไม่มีหลังคาคล้ายดาดฟ้ามีสะพานทอดข้ามติดต่อไปมาถึง กันจากพระที่นั่งอมรพิมานมณีซึ่งเป็นพระวิมานสำหรับเข้าที่บรรทมของ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยเฉพาะ เรียกกันเป็นการภายในว่า  ในที่  ไปสู่หอนี้ ภายในสวนสวรรค์ได้จัดสร้างเป็นสวนบุปผชาติ เติมไปด้วยพันธุ์ไม้ต่าง ๆ ที่หายาก มีอ่างน้ำพุสำหรับเลี้ยงปลาญี่ปุ่นสายพันธุ์ต่าง ๆ  และมีสระน้ำ สำหรับเป็นที่เพลิดเพลินพระราชหฤทัย หลังจากทรงเสร็จสิ้นพระราชภารกิจประจำวันลงแล้ว และบางเวลาก็เสด็จออกสวนสวรรค์เพื่อทรงพระสำราญในท่ามกลาง พระอัครมเหสี  พระราชโอรส พระราชธิดา และพระบรมวงศานุวงศ์ฝ่ายใน เป็นการพักผ่อนส่วนพระองค์
==แต่เดิม==
แต่เดิมใต้สวนสวรรค์เป็นคลัง ต่อมาภายหลังได้ย้ายคลัง ไปอยู่ที่อื่นแล้วจึงปรับเป็นที่โล่ง จากพระที่นั่งอมรพิมานมณีจะมีสะพานเชื่อมระหว่างสวนสวรรค์กับพระตำหนัก ที่ประทับของสมเด็จพระศรีสวรินทิรา บรมราชเทวี ฯ ได้โดยตรง  ดังปรากฏใน จดหมายเหตุรายวันของสมเด็จพระบรมราชปิตุลาธิบดี เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ พระราชโอรสองค์ใหญ่ ซึ่งประสูติแต่ สมเด็จพระนางเจ้าสว่างวัฒนา พระบรมราชเทวี ว่า " ทรงได้เข้าเฝ้า ฯ ที่สวนสวรรค์แห่งนี้อยู่เนือง ๆ "
ปัจจุบันสวนนี้ถูกรื้อลงแล้ว และสร้างพระที่นั่งเทวารัณยสถานขึ้นแทน
พระบรมมหาราชวัง
พระที่นั่งบรรณาคมสรณี

พระที่นั่งบรรณาคมสรณี เป็นพระที่นั่งที่สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นพระที่นั่งองค์หนึ่งในหมู่พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท ปัจจุบันถูกรื้อลงแล้ว
==ประวัติ==
พระที่นั่งองค์นี้ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของพระที่นั่งอมรพิมานมณี สร้างขึ้นหลังพระที่นั่งอื่น ๆ ใน พ.ศ. 2430 ใช้เป็นห้องทรงพระอักษร
พระบรมมหาราชวัง
นัมบะ

นัมบะ  เป็นย่านหนึ่งของเมืองโอซากะ ในประเทศญี่ปุ่น เป็นใจกลางของบริเวณที่เรียกว่า มินามิ (ตอนใต้) ของโอซากะ คำว่า นัมบะ สันนิษฐานว่ากร่อนมาจากชื่อเดิมของโอซากะคือ นานิวะ นัมบะเป็นที่รู้จักในฐานะเป็นศูนย์กลางการคมนาคมทางตอนใต้ของโอซากะ โดยมีสถานีรถไฟของเจอาร์ คินเต็ตสึ นังไก และสามเส้นทางหลักของรถไฟฟ้าใต้ดินโอซากะตั้งอยู่ที่นี่
นัมบะมีสถานที่หลายแห่งที่เป็นสัญลักษณ์ของโอซากะ ไม่ว่าจะเป็นป้ายโฆษณาของกูลิโกะและปูยักษ์ ตั้งอยู่ที่คลองโดตมโบริในนัมบะ นัมบะยังขึ้นชื่อในเรื่องของความบันเทิง มีบาร์ ร้านอาหาร ไนท์คลับ ร้านเกม และปาจิงโกะตั้งอยู่มากมายที่นี่ และยังมีชื่อเสียงในด้านการช็อปปิ้ง มีห้างสรรพสินค้าทะคะชิมะยะและห้างสรรพสินค้าบริเวณชั้นใต้ดินสถานีนัมบะอีกด้วย นอกจากนี้ สวนนัมบะ เป็นพื้นที่พัฒนาใหม่ในย่านนี้ โดยมีตึกสูงตั้งอยู่เรียงราย เรียว่า "อุทยานตึกระฟ้า"
== สถานีรถไฟ ==
=== สถานีนัมบะ ===
รถไฟนังไก
รถไฟใต้ดินโอซากะ
=== สถานีเจอาร์นัมบะ ===
รถไฟเจอาร์เวสต์
=== สถานีโอซากะนัมบะ ===
รถไฟคินเทตสึ
รถไฟฮันชิน
ย่านในประเทศญี่ปุ่น
จังหวัดโอซากะ