pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ราชวงศ์เหลียว

ราชวงศ์เหลียว (Liao Dynasty; ชี่ตัน: Mos Jælud; มองโกล: Ляо Улс/Lyao Uls; ) หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ จักรวรรดิชี่ตัน (Khitan Empire; ชี่ตัน: Mos diau-d kitai huldʒi gur; มองโกล: Хятан (Khyatan) Гүрэн, Кидан (Kidan) Гүрэн; ) เป็นชื่อจักรวรรดิหนึ่งในเอเชียตะวันออก มีอำนาจในมองโกเลีย ภาคตะวันออกไกลบางส่วนของรัสเซีย เกาหลีเหนือ และภาคเหนือของจีนส่วนในตั้งแต่ปี 907 ถึง 1125 จักรพรรดิเหลียวไท่จู่หรือเย่ว์ลู่ อาปาจี้ ข่านแห่งชาวชี่ตัน สถาปนาจักรวรรดินี้ขึ้นหลังจากราชวงศ์ถังของประเทศจีนล่มสลาย และไม่ช้าไม่นานหลังก่อตั้งขึ้น ราชวงศ์เหลียวก็เริ่มขยายดินแดน โดยจักรพรรดิเหลียวไท่จู่ทรงเอาชัยเหนือพวกพัลแฮเป็นผลสำเร็จ พระเจ้าแผ่นดินองค์ถัด ๆ มายังทรงได้สิบหกมณฑลของจีนไว้โดยใช้วิธียุแยงให้รัฐที่สามส่งการก่อกวนเข้ามา แล้วราชวงศ์เหลียวจึงคอยตีกิน ทำให้ราชวงศ์ถังอวสานลง และราชวงศ์โครยอแห่งเกาหลี กับราชวงศ์ซ่งแห่งจีน ตกเป็นเมืองออกของราชวงศ์เหลียวในที่สุด คำว่า "เหลียว" นี้ในภาษาจีนหมายความว่า ห่าง หรือไกล
จุดเด่นของราชวงศ์เหลียว คือ ความตึงเครียดระหว่างจารีตประเพณีทางสังคมและการเมืองแบบชี่ตันกับแบบจีนซึ่งนำไปสู่วิกฤติการณ์ทางการสืบสันตติวงศ์ เพราะพระเจ้าแผ่นดินเหลียวฝักใฝ่คติบุตรหัวปีเป็นใหญ่ตามแบบจีน แต่ผู้ลากมากดีชาวชี่ตันส่วนใหญ่นิยมประเพณีที่ให้ผู้แข็งแกร่งที่สุดสืบเชื้อสาย ความแตกต่างกันระหว่างจารีตประเพณีชี่ตันและจีนนี้ยังเป็นเหตุให้พระเจ้าไท่จู่แห่งราชวงศ์เหลียวทรงตั้งการปกครองสองแบบขนานกัน ภาคเหนือซึ่งเป็นอาณาเขตชี่ตันให้ปกครองตามประเพณีชี่ตัน ภาคใต้ซึ่งประชากรส่วนใหญ่ไม่ใช่ชี่ตันให้ปกครองตามประเพณีจีน ความแตกต่างทางสังคมแบบชี่ตันกับแบบจีนยังได้แก่ บทบาทของบุคคลแต่ละเพศและยุทธวิธี ชาวชี่ตันเห็นว่า บุคคลเสมอภาคกันไม่ว่าเพศใด ขณะที่ประเพณีทางวัฒนธรรมจีนถือว่า สตรีต้องอยู่ในโอวาทบุรุษ ฉะนั้น หญิงชี่ตันจึงเล่าเรียนการรบ ทั้งยังจัดการทรัพย์สินครัวเรือน และดำรงตำแหน่งทางทหาร ทั้งยังไม่มีการคลุมถุงชน ตลอดจนสตรีไม่จำต้องครองความบริสุทธิ์ทางเพศไว้จนถึงการสมรสครั้งแรก กับมีสิทธิที่จะหย่าและสมรสใหม่ด้วย
ในปี 1125 ชาวนฺหวี่เจินหรือชาวแมนจูจากราชวงศ์จิน จับกุมพระจักรพรรดิเหลียวเทียนจั้วแห่งเหลียวไว้ได้ และทำลายราชวงศ์เหลียวลงสิ้น แต่ชาวชี่ตันที่ยังเหลืออยู่มีเยลฺวี่ ต้าฉือเป็นผู้นำ พากันก่อตั้งราชวงศ์ใหม่เรียกว่า "เหลียวตะวันตก" ปกครองกันอยู่ในเอเชียกลางบางส่วนเป็นเวลายาวนานเกือบหนึ่งศตวรรษ ก่อนจะถูกทัพเจงกีส ข่านแห่งจักรวรรดิมองโกล เข้ายึดครอง แม้ความสำเร็จทางวัฒนธรรมที่เกี่ยวเนื่องกับราชวงศ์เหลียวจะสลักสำคัญ กับทั้งเครื่องปั้นและศิลปวัตถุอื่น ๆ ก็มีอยู่ในพิพิธภัณฑ์และสถานสะสมต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก แต่สภาพที่แท้จริงและขอบข่ายของอิทธิพลที่วัฒนธรรมเหลียวมีต่อพัฒนาการในระยะหลัง ๆ เช่น ด้านศิลปะการแสดงและการสังคีตนั้น ยังเป็นที่ถกเถียงกันอย่างยิ่ง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
"Gilded Splendor" - Liao dynasty art at Asiasociety.org
ราชวงศ์จีน
รัฐสิ้นสภาพในประวัติศาสตร์จีน
ฟึน

ฟึน (Fyn; Funen) เป็นเกาะที่มีพื้นที่ 2,984 กม² (1,152 ตร.กม.) เป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 4 ของประเทศเดนมาร์ก รองจากเกาะกรีนแลนด์ เกาะเชลลันด์ และเกาะเวนด์ซึสเซล-ทือ เป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับ 163 ของโลก ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศ มีประชากร 454,358 คน (ค.ศ. 2010) มีเมืองใหญ่คือเมืองโอเดนเซ
เกาะในประเทศเดนมาร์ก
อามอร์กอส

อามอร์กอส (Αμοργός; Amorgós) เป็นเกาะที่อยู่ทางตะวันออกสุดของหมู่เกาะซิคละดีส ของประเทศกรีซ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของทะเลอีเจียน เป็นเกาะที่อยู่ใกล้กับโดเดคะนีสที่สุด เกาะมีพื้นที่ 126.346 กม² มีประชากร 1,973 คน (ค.ศ. 2011)
เกาะในประเทศกรีซ
วังกาโย

วังกาโย (Huancayo) เป็นเมืองหลักของแคว้นฆูนิน ทางที่ราบสูงตอนกลางของประเทศเปรู บนฝั่งแม่น้ำมันตาโร เมืองอยู่สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 3,271 ม. มีประชากรระหว่าง 340,000 ถึง 380,000 คน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 5 ของประเทศ เป็นศูนย์กลางการค้าและวัฒนธรรมของประเทศเปรูบริเวณเทือกเขาแอนดีส
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศเปรู
หอแขวนระฆังแห่งเบลเยียมและฝรั่งเศส

หอแขวนระฆังแห่งเบลเยียมและฝรั่งเศส (Beffrois de Belgique et de France; Belforten in België en Frankrijk) เป็นกลุ่มของหอแขวนระฆังอนุรักษ์จำนวน 56 แห่งที่ถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก อันเป็นการระลึกถึงการแสดงออกทางสถาปัตยกรรมเพื่อแสดงออกถึงการประกาศอิสรภาพของเมืองต่าง ๆ ในเคาน์ตีฟลานเดอส์ (County of Flanders) ในอดีต รวมทั้งอาณาเขตใกล้เคียงที่มีต่อระบบศักดินาและอิทธิพลของศาสนา อันเป็นแหล่งก่อกำเนิดถึงแนวคิดแบบประชาธิปไตยในท้องถิ่นอย่างกว้างขวางต่อประวัติศาสตร์มนุษยชาติ
ยูเนสโกได้ประกาศขึ้นทะเบียนหอแขวนระฆังจำนวน 32 แห่งในเขตฟลานเดอส์และวัลโลเนียในประเทศเบลเยียมในปี ค.ศ. 1999 และต่อมาในปี ค.ศ. 2005 ได้เพิ่มหอแขวนระฆังแห่งก็องบลู ในเขตวัลโลเนีย พร้อมกับหอแขวนระฆังอีก 23 แห่งจากแคว้นนอร์-ปาดกาแลและปีการ์ดีในประเทศฝรั่งเศส โดยให้ยกเว้นหอแขวนระฆังแห่งเทศบาลนครบรัสเซลส์ เนื่องจากได้ถูกขึ้นทะเบียนมรดกโลกรวมกับจัตุรัสกร็องปลัสไปก่อนแล้ว
นอกจากหอแขวนระฆังประจำเมืองต่าง ๆ แล้ว ยังรวมถึงตัวหอคอยที่ใช้ทำหน้าที่คล้ายคลึงกัน อาทิเช่น หอสังเกตการณ์หรือหอเตือนภัย ที่สร้างผนวกกับสิ่งก่อสร้างหลัก อาทิ หอคอยแห่งอาสนวิหารแม่พระแห่งแอนต์เวิร์ป หอคอยเซนต์รัมโบลส์แห่งเมเคอเลิน และโบสถ์เซนต์เล็นเนิดส์แห่งเซาต์เลว (จังหวัดเฟลมิชบราบันต์) นอกจากนั้นยังมีบางแห่งที่เป็นหอคอยที่ตั้งอยู่โดยปราศจากอาคารหลักอีกด้วย
แหล่งมรดกโลกในประเทศฝรั่งเศส
แหล่งมรดกโลกในประเทศเบลเยียม‎
หอแขวนระฆัง
รัฐซานตากรุซ

ซานตากรุซ (Santa Cruz) เป็นรัฐในประเทศอาร์เจนตินา ตั้งอยู่ในภูมิภาคปาตาโกเนียทางตอนใต้ของประเทศ มีชายแดนติดกับรัฐชูบุตทางทิศเหนือ ติดกับประเทศชิลีทางทิศตะวันตกและใต้ และติดกับชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกทางทิศตะวันออก รัฐซานตากรุซเป็นรัฐที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ รองจากรัฐบัวโนสไอเรส และเป็นรัฐที่มีความหนาแน่นของประชากรน้อยที่สุดบนผืนแผ่นดินใหญ่ของอาร์เจนตินา เมืองหลวงของรัฐคือเมืองริโอกาเยโกส
== อ้างอิง ==
ซานตากรุซ
รังกากัว

รังกากัว (Rancagua) เป็นเมืองและเทศบาลทางตอนกลางของประเทศชิลี เป็นเมืองหลวงของแคว้นโอฮิกกินส์ ห่างจากเมืองหลวงของประเทศ กรุงซานตีอาโกไปทางทิศใต้ราว 87 กม. (54 ไมล์) ชื่อแรกของเมืองใช้ชื่อว่า ซานตากรุซเดเตรียนา จากข้อมูลประชากรปี ค.ศ. 2002 มีประชากร 214,344 คน เมืองมีธุรกิจหลากหลาย ตั้งแต่การทำเหมือง การท่องเที่ยว การเกษตร ป่าไม้ ผลิตภัณฑ์อาหาร และการบริการ
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศชิลี
ป้อมปราการแห่งโวบ็อง

หมู่ป้อมปราการแห่งโวบ็อง (Réseau des sites majeurs de Vauban) ประกอบด้วยหมู่อาคารและป้อมปราการ 12 แห่ง ตามแนวชายแดนฝั่งตะวันตก เหนือ และตะวันออกของฝรั่งเศส ภายใต้การออกแบบของเซบัสเตียง เลอ แพร็สทร์ เดอ โวบ็อง และถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปีค.ศ. 2008 โดยยูเนสโก
==สมุดภาพ==
ไฟล์:Saint-Martin de Re fosse.jpg|กำแพงเมืองและป้อมปราการแซ็ง-มาร์แต็ง-เดอ-เร
ไฟล์:Briancon 44.JPG|กำแพงเมืองแห่งบรีย็องซง
ไฟล์:20100712 Tour Vauban - 3.jpg|หอคอยแห่งกามาแร-ซูร์-แมร์
ไฟล์:Mont-Louis vue aérienne.jpg|มง-หลุยส์
ไฟล์:Montdauphin002.jpg|ป้อมปราการแห่งมง-โดแฟ็ง
ไฟล์:Porte de France en automne.jpg|เมืองใหม่แห่งลงวี
ไฟล์:Fort Vauban de l'ile TATIHOU Cotentin.jpg|ป้อมปราการแห่งเกาะตาตีอู
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
สถานที่ท่องเที่ยวในแคว้นอากีแตน
วังโต

วังโต หรือ วังแห่งโต (Palais du Tau) ตั้งอยู่ที่เมืองแร็งส์ ประเทศฝรั่งเศส เคยเป็นวังของอัครมุขนายกแห่งแร็งส์ และเคยใช้เป็นที่เปลี่ยนฉลองพระองค์พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสก่อนที่จะเข้าพิธีราชาภิเษก ณ  มหาวิหารแร็งส์ หลังจากเสร็จพิธี จะมีงานจัดงานพระราชทานเลี้ยงภายหลังพิธีอีกด้วย โดยตามบันทึกมีงานพระราชทานเลี้ยงครั้งแรกในปีค.ศ. 990 และสุดท้ายปีค.ศ. 1825
ตัวพระราชวังเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ศิลป์ (Musée de l'Œuvre) ตั้งแต่ปีค.ศ. 1972 จัดแสดงเครื่องพรมโบราณ รูปปั้น หีบสักการะ และเครื่องทรงประกอบพิธีราชาภิเษกของกษัตริย์ฝรั่งเศสในอดีต
วังแห่งโตพร้อมกับอาสนวิหารแร็งส์และมหาวิหารแซ็ง-เรมีได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก โดยองค์การยูเนสโก เมื่อ ค.ศ. 1991 โดยมีนักท่องเที่ยวปีละประมาณ 100,000 คน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Palais du Tau website
UNESCO website
World Heritage website
Reims tourism
แหล่งมรดกโลกในประเทศฝรั่งเศส
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 13
สิ่งก่อสร้างในแร็งส์
วังและพระราชวังในประเทศฝรั่งเศส
ปลัสสตานิสลัส

ปลัสสตานิสลัส (Place Stanislas) หรือเรียกอย่างลำลองว่า ปลัสสตาน เป็นจัตุรัสตั้งอยู่ในเมืองน็องซี ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปี ค.ศ. 1983 โดยองค์การยูเนสโก ซึ่งรวมไปถึงปลัสเดอลากาเรียร์ (Place de la Carrière) ปลัสดาลีย็องส์ (Place d'Alliance) อาคาร และสิ่งก่อสร้างรายรอบ
จัตุรัสมีความยาว 125 เมตร กว้าง 106 เมตร ปูด้วยหินสีอ่อน และมีหินสีเข้มปูสลับ 2 เส้น ทแยงมุม โดยรายรอบมีอาคารที่สร้างด้วยสถาปัตยกรรมในแบบที่สวยงามและกลมกลืนกัน ประกอบด้วย
ศาลาว่าการเมืองน็องซี (ออแตลเดอวีล) ทางทิศใต้
โรงอุปรากร (พระราชวังบิชอปในอดีต) และกร็องตอแตล (ออแตลเดอลาแรนในอดีต) ทางทิศตะวันออก
พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์ ทางทิศตะวันตก
ทางทิศตะวันเหนือเป็นอาคารขนาดเล็ก เพื่อประโยชน์ทางการสงคราม (ระยะยิงปืนใหญ่ระหว่างป้อม)
==ประวัติ==
ภายหลังจาก
สงครามสืบราชบัลลังก์โปแลนด์ ในปี ค.ศ. 1737 เมืองน็องซีเป็นเมืองหลวงของแคว้นลอแรนเหนือ ได้ถูกถวายให้สตานิสวัฟ แลชต์ชินสกี อดีตกษัตริย์แห่งโปแลนด์ และพ่อตาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส ซึ่งที่ผ่านมาตัวเมืองได้ถูกทำนุบำรุงอย่างดีโดยดยุคแห่งลอแรนคนก่อน แต่ถูกสงครามทำลายลงหลายครั้ง ทำให้สตานิสวัฟว่าจ้างสถาปนิกชั้นเยี่ยมหลายคน เพื่อมีหน้าที่ออกแบบเมืองใหม่อย่างสวยงาม โดยจตุรัสถูกออกแบบให้เป็นตัวเชื่อมระหว่างเมืองเก่าที่สร้างตั้งแต่สมัยยุคกลาง กับเมืองใหม่ที่สร้างในศตวรรษที่ 13 ในสมัยชาร์ลที่ 3 ดยุคแห่งลอแรน โดยจัตุรัสยังเป็นจัตุรัสเพื่อเป็นเกียรติแห่งพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส โดยสร้างเชื่อมต่ออาคารสองหลัง คือ ศาลาว่าการ (ออแตลเดอวีล) ซึ่งในปัจจุบันอยู่ตรงกลางจัตุรัส กับศาลารัฐบาล (ออแตลดูว์กูแวร์นม็อง) โดยสองอาคารหันหน้าเข้าหากัน ด้วยแบบที่สง่างาม สมมาตร และสวยงามที่สุดแห่งหนึ่งในยุโรปสมัยนั้น
จัตุรัสและอาคารรายรอบ ออกแบบโดยสถาปนิกหลวง แอมานุแอล เอเร เดอ กอร์นี (1705-1763) โดยเริ่มการก่อสร้างราวเดือนมีนาคม ค.ศ. 1752 เสร็จสิ้นราวพฤศจิกายน ค.ศ. 1755 โดยมีพระราชานุเสาวร๊ย์สพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส ทำด้วยสำริด ตั้งอยู่กลางจัตุรัส จนกระทั่งถูกย้ายออกช่วงยุคปฏิวัติฝรั่งเศส โดยเปลี่ยนนามเป็น "ปลัสดูว์เปิปล์" (จัตุรัสแห่งประชาชน) และต่อมา "ปลัสนาปอเลอง" (จัตุรัสนโปเลียน)
ในปี ค.ศ. 1831 ได้มีการหล่ออนุสาวรีย์ของสตานิสวัฟ แลชต์ชินสกี ทำจากสำริด ตั้งกลางจัตุรัส โดยได้เปลี่ยนชื่อจัตุรัสมาเป็น "ปลัสสตานิสลัส" ณ ปัจจุบัน
จัตุรัสในประเทศฝรั่งเศส
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดเมอร์เตมอแซล
จำนวนที่ต้องใช้เพื่อการรักษา

จำนวนที่ต้องใช้เพื่อการรักษา (Number needed to treat; NNT) เป็นค่าทางวิทยาการระบาดใช้สำหรับประเมินประสิทธิผลของการให้การรักษาทางการแพทย์ เช่น การใช้ยารักษาโรค โดยเป็นค่าเฉลี่ยของจำนวนของผู้ป่วยที่จำเป็นจะต้องได้รับการรักษาด้วยวิธีนั้นๆ ที่มากพอจะทำให้เห็นผลลัพธ์ รักษาสำเร็จเพิ่มขึ้น 1 ครั้ง มีนิยามคือเป็นส่วนกลับของค่าลดความเสี่ยงสัมบูรณ์ (absolute risk reduction) นิยามไว้ตั้งแต่ ค.ศ. 1988 ค่า NNT ในอุดมคติคือ 1 หมายความว่าทุกคนที่ได้รับการรักษาด้วยวิธีนี้ จะได้ผลลัพท์ดีกว่าวิธีควบคุมทุกคน หากค่า NNT ยิ่งสูง แสดงว่าการรักษาวิธีนั้นๆ มีประสิทธิภาพต่ำ กล่าวคือ ต้องรักษาไปหลายๆ คน จึงจะเห็นผล
== การนำไปใช้ ==
ค่า NNT มีความสำคัญทางเภสัชเศรษฐศาสตร์ หากผลลัพธ์ที่ป้องกันได้มีความรุนแรงมาก (เช่น เสียชีวิต หรือหัวใจวาย) แม้ยาที่มีค่า NNT สูง ก็อาจถูกบ่งชี้ให้ใช้ได้ แต่ถ้าผลลัพธ์ที่ป้องกันได้ไม่ได้มีความรุนแรงมาก ผู้ออกประกันอาจปฏิเสธที่จะสนับสนุนการใช้ยาที่มีค่า NNT สูง
==อ้างอิง==
เภสัชวิทยา
วิทยาการระบาด
จักรพรรดิคาร์ลที่ 7 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

จักรพรรดิคาร์ลที่ 7 (6 สิงหาคม ค.ศ. 1697 – 20 มกราคม ค.ศ. 1745) เป็นเจ้าชายผู้คัดเลือก แห่งบาวาเรีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1726 และจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ตั้งแต่ 24 มกราคม ค.ศ. 1742 จนกระทั่งสวรรคต พระองค์เป็นจักรพรรดิพระองค์แรกแรกที่ไม่ได้มาจากราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค และกลายเป็นจักรพรรดิพระองค์เดียวที่ไม่ได้มาจากราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค ในกว่าสามศตวรรษของจักรวรรดิเยอรมัน นับตั้งแต่ปี 1440 และสิ้นสุดของจักรวรรดิในปี 1806
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
พระมหากษัตริย์เยอรมนี
พระมหากษัตริย์โบฮีเมีย
ดยุกแห่งบาวาเรีย
ผู้คัดเลือกแห่งบาวาเรีย
ราชวงศ์วิทเทิลส์บัค
บุคคลจากบรัสเซลส์
โบราณสถานโรมันและโรมาเนสก์ที่อาร์ล

โบราณสถานโรมันและโรมาเนสก์ที่อาร์ล (Arles, monuments romains et romans) เป็นแหล่งโบราณสถานโรมันโบราณที่ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก ในปีค.ศ. 1981 โดยองค์การยูเนสโก ตั้งอยู่ที่เมืองอาร์ล จังหวัดบุช-ดูว์-โรน ประเทศฝรั่งเศส
อาร์ลเป็นอีกหนึ่งตัวอย่างที่ดีของการปรับตัวของในสมัยเมืองโบราณกับความเจริญในยุคกลาง ประกอบด้วยอนุสาวรีย์แบบโรมัน โดยมีทวิอัฒจันทร์ โรงละคร และทางเดินใต้ดิน (กริปโตปอร์ตีกุส) ซึ่งมีอายุตั้งแต่ 100 ปีก่อนคริสตกาล และในต่อมาราวคริสต์ศตวรรษที่ 4 อาร์ลก็ได้เข้ามาสู่ยุคทองในสมัยที่สอง โดยมีโรงอาบน้ำแบบคอนสแตนตินและสุสานโบราณอาลิสก็อง ต่อมาในยุคคริสต์ศตวรรษที่ 11 และ 12 ก็ได้กลายมาเป็นเมืองที่น่าสนใจเมืองหนึ่งในเขตเมดิเตอร์เรเนียน โดยมีการก่อสร้างโบสถ์แซ็ง-ทรอฟีม พร้อมกับหอระฆัง ภายในเขตกำแพงเมือง ซึ่งถือเป็นสิ่งก่อสร้างแบบโรมาเนสก์ที่สำคัญของพรอว็องส์
เขตอนุรักษ์มีพื้นที่ประมาณ 65 เฮกตาร์ ประกอบด้วยสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ดังนี้
ทวิอัฒจันทร์แห่งอาร์ล (Arènes d'Arles)
โรงละครโรมัน (Roman Theatre)
ทางเดินใต้ดิน (Cryptoporticus) และจัตุรัสโรมัน (Forum)
โรงอาบน้ำแห่งคอนสแตนติน (Thermae)
กำแพงเมืองโบราณและลานฝึกทหาร (Castrum)
สุสานโบราณ (Alyscamps)
โบสถ์แซ็ง-ทรอฟีม (Church of Saint-Trophime)
มุขครึ่งวงกลม (Exedra)
==อ้างอิง==
แหล่งมรดกโลกในประเทศฝรั่งเศส
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
สถาปัตยกรรมโรมันในประเทศฝรั่งเศส
โบราณสถานในประเทศฝรั่งเศส
สิ่งก่อสร้างแบบโรมัน
โรงละครโรมันแห่งออร็องฌ์

โรงละครแห่งออร็องฌ์ (Ancient Theatre of Orange, Théâtre antique d'Orange) เป็นโรงละครโรมันที่ตั้งอยู่ที่เมืองออร็องฌ์ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศส สร้างราวช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 1 ซึ่งในปัจจุบันอยู่ภายใต้การดูแลของเทศบาลเมืองออร็องฌ์ และใช้เป็นที่จัดงานอุปรากรช่วงฤดูร้อนประจำปี (Chorégies d'Orange)อีกด้วย
ตัวโรงละครจัดเป็นโรงละครโรมันที่ยังอยู่ในสภาพดีที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ที่รอดพ้นจากยุคจักรวรรดิโรมันล่มสลาย ยุคกลาง และยุคสงครามศาสนา และในปีค.ศ. 1981 องค์การยูเนสโก ได้ประกาศให้โรงละครเป็นมรดกโลกร่วมกับประตูชัยแห่งออร็องฌ์
==แกลอรี่==
Image:955 ORG1005.jpg|อัฒจันทร์
Image:967 ORG2006.jpg|การแสดงบนเวทีในช่วงเทศกาลอุปรากร "Chorégies festival"
Image:969 ORG3002.JPG|รายละเอียดการตกแต่ง
Image:Le_théâtre_Antique_d'orange_2007.jpg|บนเวที
Image:Orange-Roman Theatre with new stage roof.jpg|หลังคาสมัยใหม่
==อ้างอิง==
แหล่งมรดกโลกในประเทศฝรั่งเศส
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
อนุสาวรีย์ในประเทศฝรั่งเศส
สถาปัตยกรรมโรมันในประเทศฝรั่งเศส
โบราณสถานในประเทศฝรั่งเศส
สิ่งก่อสร้างแบบโรมัน
อนุสาวรีย์โรมัน
เวชพันธุศาสตร์

เวชพันธุศาสตร์ (medical genetics) เป็นการแพทย์เฉพาะทางอย่างหนึ่ง มุ่งวินิจฉัยและให้การดูแลโรคพันธุกรรม ต่างจาก มนุษยพันธุศาสตร์ (human genetics) ตรงที่ human genetics จะศึกษาพันธุศาสตร์เกี่ยวกับมนุษย์ทั้งหมดโดยอาจเกี่ยวหรือไม่เกี่ยวกับโรคก็ได้
 
การแพทย์เฉพาะทาง
วูฟบอย

วูฟบอย (늑대소년; A Werewolf Boy) เป็นภาพยนตร์เกาหลีใต้แนวโรแมนติกแฟนตาซี ซึ่งสาวสวย (พัก โบยอง) ได้รับการส่งตัวไปที่บ้านชนบทเนื่องด้วยสุขภาพของเธอ ซึ่งเธอได้ตีสนิทและพยายามสอนความเป็นคนเมืองให้แก่เด็กที่ดุร้ายคนหนึ่ง (ซง จุง-กี) ที่เธอได้พบตรงพื้นดิน แต่อสูรร้ายในตัวเขายังคงอยู่ ซึ่งรอคอยการปลดปล่อยออกมา
ผู้กำกับโจ ซุงฮี ได้เขียนสคริปต์ขึ้นเป็นครั้งแรกที่วิทยาลัยศิลปะภาพยนตร์เกาหลี และสคริปต์ดังกล่าวได้เขียนใหม่หลายรอบก่อนที่จะเป็นเรื่องราวดังปัจจุบัน นี้เป็นผลงานเปิดตัวในเชิงพาณิชย์ครั้งแรกของโจ เขาเคยกำกับภาพยนตร์ศิลป์ก่อนหน้านี้เรื่อง เอ็นออฟแอนิมอล และภาพยนตร์สั้นเรื่อง ดอนท์สเตปเอาท์ออฟเดอะเฮาส์ 
วูฟบอย ได้รับการจัดฉายรอบปฐมทัศน์ใน "คอนเทมโพรารีเวิลด์ซินีมา" ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโต 2012  หลังจากนั้นได้จัดฉายที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติปูซานก่อนที่จะได้รับการเปิดตัวตามโรงภาพยนตร์ต่าง ๆ ณ วันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2012  ภาพยนตร์ชุดนี้ได้รับการไต่อันดับบ็อกซ์ออฟฟิศขึ้นอย่างรวดเร็วส่งผลให้กลายเป็นภาพยนตร์เกาหลีแนวประโลมโลกที่ประสบความสำเร็จสูงสุดตลอดกาล
== เนื้อเรื่องย่อ ==
== นักแสดงนำ ==
ซง จุง-กี รับบทเป็น ชอลซู
พัก โบยอง รับบทเป็น ซุนอีวัยเด็ก / อึนจู
== การตอบรับ ==
ภายหลังจากการเปิดตัวที่อันดับหนึ่งบ็อกซ์ออฟฟิศเกาหลีด้วยจำนวนผู้เข้าชมที่กว่า 100,000 คน วูฟบอย ได้ทำลายสถิติยอดผู้ชมกว่า 1 ล้านรายหลังจากนั้นเพียงห้าวัน 2 ล้านรายหลังจากนั้นเก้าวัน และ 3.6 ล้านรายในช่วงระยะเวลาสิบสองวัน ไม่เพียงเท่านี้ ยอดผู้ชมยังคงสูงอย่างน่าทึ่งในเดือนพฤศจิกายน ที่ซึ่งถือว่าเป็นช่วงชะลอตัวสำหรับฤดูกาลชมภาพยนตร์ในประเทศเกาหลี แต่ภาพยนตร์ชุดนี้กลับประสบความสำเร็จซึ่งเป็นความสำเร็จที่หาได้ยากสำหรับภาพยนตร์แนวประโลมโลก
ภาพยนตร์ดังกล่าวยังประสบความสำเร็จอย่างยาวนานเมื่อได้รับการเปิดตัวที่จีนไทเปในวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 2012 ทำรายได้เบ็ดเสร็จที่ 4 ล้านดอลลาร์ไต้หวันใหม่ (138,000 ดอลลาร์สหรัฐ) และติดอันดับบ็อกซ์ออฟฟิศที่ไทเปภายหลังจาก 17 วันของการเปิดตัว
== หนังสือ ==
ฉบับนิยายได้รับการตีพิมพ์ ณ วันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2012 ซึ่งตรงกับวันเปิดตัวของภาพยนตร์
== รางวัลและการเสนอชื่อ ==
โคฟราฟิล์มอะวอร์ด 2013 (สมาคมผู้สื่อข่าวภาพยนตร์เกาหลี)
รางวัลดิสคัฟเวอรี - โจ ซุงฮี
รางวัลภาพยนตร์เอเชีย 2013 
ได้รับการเสนอชื่อ - ออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม - กวัก จุงแอ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
(USA version)
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2555
ภาพยนตร์เกาหลีใต้
ภาพยนตร์ภาษาเกาหลี
ภาพยนตร์รัก
ภาพยนตร์ไซไฟ
โซฮี

อัน โซ-ฮี (Ahn So-Hee; เกิด 27 มิถุนายน ค.ศ. 1992) หรือชื่อในการแสดงว่า โซฮี (Sohee) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ มีชื่อเสียงจากการเป็นสมาชิกของวันเดอร์เกิลส์ สังกัดเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์
== ประวัติ ==
โซฮีเกิดวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2535 สำเร็จมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายหญิงล้วนชังมุน (Changmun's All Girls High School) ในระหว่างเรียนได้ทำงานเป็นนางแบบนิตยสารหลายฉบับ และนางแบบโฆษณาเครื่องสำอางหลายยี่ห้อ รวมถึงลังโคม (Lancome)
ขณะที่อายุได้ 12 ปี โซฮีประกวดความสามารถ และได้รับเลือกเป็นนักแสดงฝึกหัดของค่ายเจวายพี ใช้เวลาฝึกสองปีจึงได้รับการเปิดตัวเป็นสมาชิกวงวันเดอร์เกิลส์เมื่อ พ.ศ. 2550 โดยมีตำแหน่งเป็นผู้เต้นหลักและเป็นผู้ร้องหลัก  โซฮีนับเป็นสมาชิกที่อ่อนวัยที่สุดของวง กระทั่งมีการเพิ่มฮเยริมซึ่งอายุน้อยกว่ากันไม่กี่เดือนเข้ามา
ต่อมาในต้น พ.ศ. 2551 โซฮีได้งานการแสดงเป็นครั้งแรก โดยได้แสดงภาพยนตร์ชื่อ เฮลแคตส์ (Hellcats) แต่ระหว่างแสดงได้ประสบอุบัติเหตุจนเอ็นเข่าฉีก จึงพักทั้งงานแสดงและงานดนตรีไปหนึ่งเดือน ภายหลังโซฮีได้แสดงในละครโทรทัศน์อีกจำนวนหนึ่ง รวมถึงซิตคอมเรื่อง เฮียร์ฮีคัมส์ (Here He Comes) และภาพยนตร์เรื่อง เดอะวันเดอร์เกิลส์มูวี (The Wonder Girls Movie) ซึ่งฉายในสหรัฐอเมริกา
ในการทำงานกับวงวันเดอร์เกิลส์นั้น โซฮีมีบทบาทต่อการประพันธ์ดนตรีของวง โดยเยอึนเพื่อนร่วมวงระบุว่า ได้แรงบันดาลใจในการแต่งเพลงบางเพลง เช่น "จีเอ็นโอ" (GNO) มาจากโซฮี นอกเหนือจากงานดนตรีกับวงวันเดอร์เกิลส์แล้ว โซฮีได้งานกับกลุ่มดนตรีกลุ่มอื่นด้วย เช่น ใน พ.ศ. 2554 ร้องเพลง "แฮนส์อัป" (Hands Up) กับทูพีเอ็ม และมีการเปิดเผยว่า โซฮีช่วยเรียบเรียงทำนองเพลงนี้ด้วย
ในปีปลายปี พ.ศ. 2556 โซฮีตัดสินใจไม่ต่อสัญญากับเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ โดยเธอกล่าวว่าเธออยากมุ่งเน้นทางด้านงานแสดงมากกว่า
== ผลงาน ==
=== เพลง ===
=== ภาพยนตร์ ===
=== ละครโทรทัศน์ ===
=== มิวสิกวิดีโอ ===
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สมาชิกของวันเดอร์เกิลส์
นางแบบเกาหลีใต้
บุคคลจากโซล
พุทธศาสนิกชนชาวเกาหลีใต้
ศิลปินสังกัดเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์
นักร้องป็อปหญิงชาวเกาหลีใต้
ไอดอลหญิงชาวเกาหลีใต้
นักร้องจากโซล
มะละกา (เมือง)

มะละกา หรือ เมอลากา (Melaka) เป็นเมืองเอกของรัฐมะละกา ประเทศมาเลเซีย ในอดีตที่นี่เป็นเมืองท่าสำคัญที่เติบโตจนกลายเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ เนื่องจากเป็นเส้นทางเดินเรือค้าขายระหว่างชาติตะวันตกและตะวันออก ต่อมามะละกาได้ตกเป็นอาณานิคมของชาติตะวันตกทั้งโปรตุเกส, เนเธอร์แลนด์ และอังกฤษ อาคารในมะละกาจึงมีลักษณะของสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานระหว่างศิลปกรรมท้องถิ่นกับเจ้าอาณานิคมนั้น ๆ ซึ่งในปัจจุบันได้กลายมาเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่น่าสนใจ
เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 มะละกาและจอร์จทาวน์ถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกอย่างเป็นทางการ เนื่องจากมีภูมิสถาปัตยกรรมและวัฒนธรรมที่ไม่ซ้ำใครทั้งในตะวันออกกลางและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Malacca Tourist Attraction
เมืองหลวงของรัฐในประเทศมาเลเซีย
รัฐมะละกา
แหล่งมรดกโลกในประเทศมาเลเซีย
เทศบาลเมืองล้อมแรด

เทศบาลเมืองล้อมแรด เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมือง ในอำเภอเถิน จังหวัดลำปาง มีพื้นที่ 43 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลล้อมแรดทั้งตำบล และมีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 14,772 คน
แรกเริ่มจัดตั้งขึ้นในนาม "สุขาภิบาลตำบลล้อมแรด" ในปี พ.ศ. 2498 และเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบลตามพระราชบัญญัติ พ.ศ. 2542 หลังจากนั้นได้มีการยกฐานะเป็นเทศบาลเมืองล้อมแรด ในปี พ.ศ. 2558 นับเป็นเทศบาลเมืองที่ไม่ได้อยู่ในท้องที่อำเภอเมืองแห่งเดียวของจังหวัดลำปาง
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
เมืองล้อมแรดตั้งอยู่ริมแม่น้ำวังในอำเภอเถิน จังหวัดลำปาง ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลล้อมแรด อยู่ห่างจากตัวเมืองลำปางประมาณ 90 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครตามถนนพหลโยธินเป็นระยะทางประมาณ 514 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อตำบลแม่ถอด ตำบลแม่ปะ อำเภอเถิน จังหวัดลำปาง
ทิศใต้ ติดต่อเทศบาลตำบลเถินบุรี อำเภอเถิน จังหวัดลำปาง
ทิศตะวันออก ติดต่อเทศบาลตำบลแม่มอก ตำบลแม่ปะ อำเภอเถิน จังหวัดลำปาง
ทิศตะวันตก ติดต่อตำบลนาโป่ง เทศบาลตำบลเถินบุรี อำเภอเถิน จังหวัดลำปาง
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
เทศบาลเมืองล้อมแรดแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านอุมลอง
หมู่ที่ 2 บ้านเวียง
หมู่ที่ 3 บ้านท่านาง
หมู่ที่ 4 บ้านล้อมแรด
หมู่ที่ 5 บ้านเหล่า
หมู่ที่ 6 บ้านหนองบัว
หมู่ที่ 7 บ้านดอนไชย
หมู่ที่ 8 บ้านหนองเตา
หมู่ที่ 9 บ้านท่าเมล์
หมู่ที่ 10 บ้านสบคือ
หมู่ที่ 11 บ้านเด่นแก้ว
หมู่ที่ 12 บ้านหนองเชียงราน
หมู่ที่ 13 บ้านดอนทราย
หมู่ที่ 14 บ้านแพะหลวง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เทศบาลเมืองล้อมแรด 
ล้อมแรด
ล้อมแรด
ค่ายผู้ลี้ภัยแม่ลา

ค่ายผู้ลี้ภัยแม่ลา ก่อตั้งขึ้นในปี 2527 อยู่ในอำเภอท่าสองยาง จังหวัดตาก ในเขตทิวเขาดอยมอนกุจู ปัจจุบันให้ที่อยู่แก่ผู้ลี้ภัย 50,000 คน ซึ่งมีเพิ่มทุกสัปดาห์จากประเทศพม่า ค่ายผู้ลี้ภัยแม่ลาเป็นค่ายผู้ลี้ภัยสำหรับชาวพม่าแห่งใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ผู้ลี้ภัยกว่า 90% มีเชื้อสายกะเหรี่ยง
เดิมค่ายตั้งขึ้นหลังฐานทัพสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง (KNU) แตก ที่หมู่บ้านแม่ลาของไทยตรงพรมแดนในปี 2527 โดยมีประชากร 1,100 คน ไม่นานหลังจากนั้น ค่ายถูกย้ายไปยังจุดอันเป็นที่ตั้งของโซนซีในปัจจุบัน เนื่องจากความกังวลด้านความมั่นคง หลังมาเนอปลอว์แตกในเดือนมกราคม 2538 ค่ายจำนวนหนึ่งถูกโจมตีในการตีโฉบฉวยข้ามพรมแดน และทางการไทยเริ่มรวบรวมค่ายเพื่อเพิ่มความมั่นคง ค่ายผู้ลี้ภัยแม่ลาถูกกำหนดเป็นค่ายหลักในพื้นที่
ในเดือนเมษายน 2538 ค่ายผู้ลี้ภัยแม่ลาเพิ่มขนาดจากที่รองรับได้ 6,969 คน เป็น 13,195 คน ในปีต่อมา ค่ายเพิ่มขนาดเป็นสองเท่าอีก เป็น 26,629 คน เนื่องจากผู้ลี้ภัยที่สูญหายไปในการย้ายค่ายกลับมายังค่าย
ค่ายแม่ลาถูกมองว่าเป็นศูนย์กลางการศึกษาสำหรับผู้ลี้ภัย ฉะนั้น ประชากรปัจจุบันจึงมีนักเรียนหลายพันคนที่มาศึกษาในค่ายด้วย บ้างมาจากค่ายผู้ลี้ภัยอื่น แต่ส่วนใหญ่มาจากพม่า นักเรียนเหล่านี้ได้รับการลงทะเบียนเป็นผู้อยู่อาศัยชั่วคราว
ค่ายถูกโจมตีในปี 2540 โดยกำลังกองกำลังกะเหรี่ยงประชาธิปไตยฝ่ายพุทธ (DKBA) ที่ได้รับการสนับสนุนจากหน่วยกองทัพพม่า ไม่มีการรุกล้ำอีกหลังจากนั้น แต่กระสุนปืนครกตกในส่วน เอ5 ในเดือนมีนาคม 2541 ทุกฤดูแล้ง พื้นที่นี้ค่อนข้างตึงเครียดกับความมั่นคงของค่าย มีการขู่จะโจมตีด้วยอาวุธ และ/หรือ ความพยายามเผาค่าย
พื้นที่รัฐกะเหรี่ยงที่ตั้งอยู่ตรงข้ามค่ายแม่ลานั้นอยู่ห่างไกล โดยไม่มีนิคมขนาดใหญ่หรือโครงสร้างพื้นฐาน กองทัพปลดปล่อยแห่งชาติกะเหรี่ยง (KNLA) ยังมีกองบัญชาการกองพลน้อยที่ 7 อยู่ใกล้เคียง และมีกองรักษาด่านจำนวนมากของกองทัพพม่าและกองกำลังกะเหรี่ยงประชาธิปไตยฝ่ายพุทธอยู่ในพื้นที่
== อ้างอิง ==
แม่ลา
สิ่งก่อสร้างในอำเภอท่าสองยาง
แม่ลา
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2527
ชาวกะเหรี่ยง
เฟอร์บี

เฟอร์บี เป็นของเล่นหุ่นยนต์อิเล็กทรอนิกส์ รูปร่างหน้าตาเหมือนแฮมสเตอร์หรือสิ่งมีชีวิตคล้ายนกฮูก ซึ่งผ่านช่วงการเป็นของเล่น "ที่ต้องมี" หลังการเปิดตัวในฤดูวันหยุดปี 2541 โดยมีการขายต่อเนื่องถึงปี 2543 เฟอร์บีขายได้กว่า 40 ล้านตัวระหว่างการผลิตครั้งแรกสามปี โดยขายได้ 1.8 ล้านตัวในปี 2541 และ 14 ล้านตัวในปี 2542 ความสามารถในการพูดของมันถูกแปลเป็น 24 ภาษา
เฟอร์บีเป็นความพยายามที่ประสบความสำเร็จครั้งแรกในการผลิตและขายหุ่นยนต์ที่มีเป้าหมายในบ้าน เฟอร์บีที่เพิ่งซื้อจะเริ่มพูดภาษาเฟอร์บี (Furbish) ทั้งหมด ซึ่งเป็นภาษาเฉพาะที่เฟอร์บีทุกตัวใช้ แต่ถูกตั้งโปรแกรมให้เริ่มใช้คำและวลีภาษาอังกฤษแทนภาษาเฟอร์บีเมื่อเวลาผ่านไป กระบวนการนี้ตั้งใจให้เหมือนกระบวนการเรียนภาษาอังกฤษ ในปี 2548 มีการเปิดตัวเฟอร์บีใหม่ โดยมีการจดจำเสียงและการเคลื่อนไหวใบหน้าที่ซับซ้อนขึ้น ตลอดจนการเปลี่ยนแปลงและพัฒนาหลายอย่าง อิโมโต-โทรนิกเฟอร์บี (Emoto-Tronic Furbies) ยังขายต่อมาถึงปลายปี 2550 เมื่อของเล่นเหล่านี้หายากอย่างยิ่ง เฟอร์บีรุ่นที่ปรับแล้วมีขายในเดือนกันยายน 2555 สำหรับฤดูวันหยุด
== อ้างอิง ==
ของเล่น
หุ่นยนต์เพื่อความบันเทิง
ยี่ห้อตุ๊กตา
ผลิตภัณฑ์ที่ออกในปี พ.ศ. 2541
บัตเตอร์เวิร์ท

บัตเตอร์เวิร์ท (Butterworth) หรือชื่อภาษาฮกเกี้ยนว่า ปักไห่ (北海 "ทะเลทางเหนือ") เป็นเมืองท่าเมืองหนึ่งของรัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย ซึ่งตั้งอยู่บนฝั่งส่วนแผ่นดินเซอเบอรังเปอไร (เดิมเรียก พรอวินซ์เวลส์ลีย์) ตรงข้ามกับเมืองจอร์จทาวน์ มีประชากร 107,591 คน
เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นช่วยศตวรรษที่ 19 ถูกเรียกเป็นภาษามลายูว่า บากัน แปลว่า "ท่าเรือ" ส่วนชื่อ บัตเตอร์เวิร์ท ถูกตั้งตามชื่อของวิลเลียม จอห์น บัตเตอร์เวิร์ท อดีตผู้ปกครองอาณานิคมช่องแคบ
จากที่นี่สามารถเดินทางต่อไปยังจอร์จทาวน์บนเกาะปีนังได้โดยการเดินทางด้วยเรือปีนังเฟอร์รีเซอร์วิซ หรือทางบกด้วยการนั่งรถยนต์ข้ามสะพานปีนัง และจากสถานีรถไฟบัตเตอร์เวิร์ทก็สามารถเดินทางต่อไปยังกัวลาลัมเปอร์ หรือกรุงเทพมหานครได้
== อ้างอิง ==
เมืองในรัฐปีนัง