pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ยศพล เทียงดาห์

ยศพล เทียงดาห์ (ชื่อเล่น: เต้ย) เกิดที่จังหวัดสุรินทร์ ประเทศไทย เขาเป็นนักฟุตบอลผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งผู้รักษาประตู ให้แก่บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ในไทยลีก
== สโมสร ==
เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ยศพล เทียงดาห์ เป็นหนึ่งในฟุตบอลจากสังกัดสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ที่เดินทางไปฝึกซ้อมกับสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี ณ ประเทศอังกฤษ โดยเขาได้มีโอกาสฝึกซ้อมกับแคสเปอร์ สไมเกิล ซึ่งเป็นผู้รักษาประตูของทีมดังกล่าว
ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ นัดชิงชนะเลิศ บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด แชมป์ไทยลีก ฤดูกาล 2561 เจอกับ สิงห์ เชียงราย ยูไนเต็ด แชมป์ช้าง เอฟเอคัพ 2561 ที่สนามกีฬากองทัพบกในกรุงเทพมหานคร ยศพลมีชื่อเป็นตัวสำรองในนัดนั้น สุดท้าย บุรีรัมย์ แซงเอาชนะ สิงห์ เชียงราย 3–1 ช่วยให้บุรีรัมย์คว้าแชมป์ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ สมัยแรก ได้สำเร็จ
== ทีมชาติ ==
พ.ศ. 2556 ยศพล เทียงดาห์ เป็นหนึ่งในผู้ได้รับเลือกให้เข้าร่วมทำหน้าที่ให้แก่ฟุตบอลทีมชาติไทยในการแข่งขันเอเชียนคัพ 2015 รอบคัดเลือก และช่วงเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2556 เขายังได้รับการเรียกตัวจากเกียรติศักดิ์ เสนาเมือง เพื่อทำหน้าที่ร่วมกับฟุตบอลทีมชาติไทย ในการแข่งขันซีเกมส์ 2013 ที่ประเทศพม่า กรณีที่ผู้รักษาประตูรายอื่นของทีมได้รับบาดเจ็บ
== สถิติอาชีพ ==
=== สโมสร ===
== เกียรติประวัติ ==
นักเรียนทีมชาติไทย
16px แชมป์ ฟุตบอลนักเรียนชิงแชมป์เอเชีย ครั้งที่ 38 ที่ประเทศเกาหลีใต้ (ชุดเดียวกับวัชระ บัวทอง และชนินทร์ แซ่เอียะ)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Yosapol Tiangda - Soccerway
นักฟุตบอลทีมชาติไทย
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสุรินทร์ ซิตี้
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลขอนแก่น ยูไนเต็ด
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอยุธยา ยูไนเต็ด
ผู้รักษาประตูฟุตบอลชาวไทย
ผู้เล่นในไทยลีก
บุคคลจากจังหวัดสุรินทร์
ผู้เล่นในไทยลีก 2
ฮันนี่ ศรีอีสาน

ฮันนี่ ศรีอีสาน (22 ตุลาคม พ.ศ. 2514 – 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535) ชื่อเล่น พิณ เป็นชื่อการแสดงของ สุพิณ เหมวิจิตร เป็นนักร้องแนวเพลงลูกทุ่งหมอลำชาวไทย เจ้าของเพลง "น้ำตาหล่นบนที่นอน" "วอนพี่มีรักเดียว"  "สาวกาฬสินธุ์" จนเป็นตำนานตลอดกาลได้รับฉายาว่า ราชินีหมอลำสาวเสียงกำมะหยี่
==ประวัติ==
ฮันนี่ ศรีอีสาน มีชื่อจริงคือ สุพิณ เหมวิจิตร มีชื่อเล่นว่า พิณ เกิดเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2514 เป็นลูกสาวคนสุดท้องของพี่น้อง 14 คน ของนายคำภา และนางมี เหมวิจิตร เกิดที่บ้านเมย ตำบลดงลิง อำเภอกมลาไสย จังหวัดกาฬสินธุ์ จบแค่ชั้น ป.6 เมื่อปี พ.ศ. 2526 จากโรงเรียนโคกเมยประชาพัฒนา ด้วยใจรักในชีวิตศิลปิน ปี พ.ศ. 2529 ขณะอายุ 15 ปี ก็ได้เข้าสู่วงการหมอลำ เป็นนางเอกหมอลำยอดนิยมอยู่หลายคณะ เช่น ดอกฟ้ามหากาฬ เลิศฟ้าพรสวรรค์ ฯลฯ
เธอเริ่มบันทึกเทปเมื่อปี พ.ศ. 2534 ในอัลบั้มชุด น้ำตาหล่นบนที่นอน โดยการชักชวนของดาว บ้านดอน และในขณะนั้นเพลง เสือ ของฮันนี่ ภัสสร บุณยเกียรติ กำลังโด่งดังเธอจึงใช้ชื่อในการแสดงว่า "ฮันนี่ ศรีอีสาน" (ซึ่งฮันนี่เป็นหมอลำคนแรกและคนเดียวที่สวมชุดว่ายน้ำขึ้นปก "มาลัยไทยรัฐ") ช่วงนั้นนักร้องหมอลำนิยมตั้งชื่อตามอย่างดารา หรือนักร้องสตริงดัง ๆ อาทิ อำพล ภูไท มาช่า ฟ้าอิสาน ฯลฯ
25 มกราคม พ.ศ. 2534 เธอได้พบกับบริษัท เยนาวี่ โปรโมชั่น และบันทึกเสียงชุดแรกชื่อ "น้ำตาหล่นบนที่นอน" จากผลงานการประพันธ์ของดาว บ้านดอน ด้วยเสียง ที่เป็นเอกลักษณ์ และแนวการลำที่ไม่เหมือนใคร ทำให้เธอประสบความสำเร็จอย่างมาก ต่อมาวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2534 ก็มีผลงานชุด "วอนพี่มีรักเดียว" ตามมาอีก ผลงานทั้งสองชุดได้รับการต้อนรับอย่างดีจากแฟนเพลงทั่วประเทศ ฮันนี่ ศรีอีสาน จึงได้เปิดวงของตนเองตามคำเรียกร้องของแฟนเพลง จวบจนถึงบั้นปลายของชีวิต ซึ่งเธออยู่ในวงการเพลงระดับชาติแค่ 1 ปีเท่านั้น หลังการเสียชีวิต ทางต้นสังกัดได้จัดทำเทปชุด "บันทึกการแสดงสดด้านหน้าเวทีของฮันนี่ ศรีอีสาน" ออกมาอีก 1 ชุด
==การเสียชีวิต==
ฮันนี่ ศรีอีสานเสียชีวิตขณะกลับจากการแสดงที่ อำเภอปรางกู่ จังหวัดศรีสะเกษ รถปิกอัพยางแตกพลิกคว่ำ ที่ถนนศรีสะเกษ-อุบลราชธานี กิโลเมตรที่ 7-6 ตำบลหนองแก้ว อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ เมื่อวันพุธที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 เวลา 04.30 น. คอหักเสียชีวิตคาที่
ฮันนี่ เสียชีวิตเมื่ออายุเพียง 21 ปี และจุดที่ฮันนี่ประสบอุบัติเหตุ มีการสร้างศาลไว้เป็นที่ระลึก และในวันครบรอบการเสียชีวิตของเธอ ก็จะมีการจัดการแสดงคอนเสิร์ตเป็นประจำ
==ผลงานเพลง==
==อ้างอิง==
นักร้องลูกทุ่งหญิงชาวไทย
นักร้องหญิงชาวไทย
นักดนตรีหมอลำ
บุคคลจากอำเภอกมลาไสย
เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางถนนในประเทศไทย
วอลเลย์บอลชายทีมชาติแคเมอรูน

วอลเลย์บอลชายทีมชาติแคเมอรูน (Équipe du Cameroun de volley-ball; Cameroon men's national volleyball team) เป็นตัวแทนของประเทศแคเมอรูนในการการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติ อยู่ภายใต้การควบคุมของสหพันธ์วอลเลย์บอลแคเมอรูน
== ผลงานการแข่งขัน ==
===วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก===
1990 – อันดับที่ 15
2010 – อันดับที่ 13
2014 – อันดับที่ 21
/ 2018 – อันดับที่ 19
/ 2022 –
===วอลเลย์บอลเวิลด์คัพ===
1989 – อันดับที่ 8
===วอลเลย์บอลชิงแชมป์แอฟริกา===
1971 – อันดับที่ 4
1983 – อันดับที่ 4
1987 – 16px เหรียญเงิน
1989 – 16px เหรียญทอง
1991 – อันดับที่ 5
1995 – อันดับที่ 5
1997 – 16px เหรียญเงิน
1999 – อันดับที่ 4
2001 – 16px เหรียญทอง
2003 – 16px เหรียญทองแดง
2005 – 16px เหรียญทองแดง
2007 – 16px เหรียญทองแดง
2009 – 16px เหรียญทองแดง
2011 – 16px เหรียญเงิน
2013 – อันดับที่ 4
2015 – อันดับที่ 5
2017 – 16px เหรียญทองแดง
2019 – 16px เหรียญเงิน
2021 – 16px เหรียญเงิน
=== แอฟริกันเกมส์ ===
1965 – อันดับที่ 4
1973 – อันดับที่ 5
1978 – อันดับที่ 5
1987 – 16px เหรียญทอง
1991 – อันดับที่ 4
1995 – 16px เหรียญเงิน
1999 – 16px เหรียญทอง
2003 – 16px เหรียญทองแดง
2007 – อันดับที่ 5
2011 – 16px เหรียญทอง
2015 – อันดับที่ 5
2019 – 16px เหรียญทอง
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
FIVB profile
แคเมอรูน
บลูเบอร์รีฟิลิปปินส์

บลูเบอร์รีฟิลิปปินส์  เป็นพืชในวงศ์ Ericaceae เป็นไม้พุ่ม ดอกช่อ กลีบดอกโค้งเข้าด้านใน สีแดงอมชมพูไปจนถึงขาวอมเหลือง ผลสด รูปกลม สีน้ำเงินเข้ม กระจายพันธุ์เฉพาะในฟิลิปปินส์และอินโดนีเซีย ผลรับประทานได้ นิยมนำไปแปรรูปเป็นแยมหรือเยลลี่ และเป็นอาหารนก
== อ้างอิง ==
พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 2: ไม้ผลและไม้ผลเคี้ยวมัน. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า 427 – 428
สกุลบลูเบอร์รี
ผลไม้
จ้าเครือ

จ้าเครือ หรือ ตับปลา  เป็นพืชในวงศ์ Myrsinaceae เป็นไม้พุ่ม ตรง มีปุ่มใสบนใบ ผลสดมีเมล็ดเดียวแข็ง รูปกลมสีแดง ผลมีรสหวานรับประทานได้ ใบใช้ทำสลัด ใช้เป็นไม้ประดับ ต้นตำละเอียดและคั้นน้ำ ใช้รักษาโรคผิวหนัง น้ำสกัดจากรากใช้เป็นยาแก้ไข้ แก้ไอ และท้องเสีย ชาวโอรังอัซลีในรัฐเปรัก ประเทศมาเลเซีย ใช้น้ำคั้นจากทั้งต้นรักษาอาการไข้ 
== อ้างอิง ==
พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 2: ไม้ผลและไม้ผลเคี้ยวมัน. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า 450
วงศ์ข้าวสารหลวง
ผลไม้
ไม้ประดับ
สมุนไพร
เหมือดโลด

เหมือดโลด  เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Phyllanthaceae ลำต้นแตกเป็นร่องลึก เปลือกสีเทาดำ ใบเดี่ยว ดอกช่อออกตามซอกใบ ดอกแยกเพศ แยกต้น ดอกตัวผู้เป็นช่อแบบหางกระรอก ดอกตัวเมียเป็นช่อเชิงลด สีเหลืองอ่อน ไม่มีกลีบดอก ผลมีขนสีน้ำตาลแกมเหลือง แห้งแตก เยื่อหุ้มเมล็ดสีส้ม
ชาวกะเหรี่ยงรับประทานผลสุกเป็นผลไม้ ไม้ใช้ทำฟืนหรือเครื่องมือเครื่องใช้ต่าง ๆ เปลือกต้น สับเป็นชิ้นเล็กๆตากแห้ง ใช้เป็นไส้บุหรี่ขี้โย เปลือกต้นมียางสีแดงใช้ทำสีย้อม ทางอุบลราชธานีใช้ประสมในยาแก้ตัวเหลือง ตาเหลือง ทางจังหวัดมุกดาหารใช้ประสมในยารักษาโรคกระเพาะอาหาร ทางภาดเหนือใช้เปลือกไม้สดแก้ไข้ ทางภาคอีสานนำรากหรือแก่นนำมาฝนน้ำดื่ม เป็นยาแก้ไข้
== อ้างอิง ==
สถาบันวิจัยวลัยรุกขเวช มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. พรรณไม้พื้นบ้านอีสาน เล่ม 1. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 2544. หน้า 121
วงศ์มะขามป้อม
ผลไม้
พืชให้สีย้อม
พืชที่ใช้ทำของใช้
สมุนไพร
หม่อมเจ้านิกรเทวัญ เทวกุล

มหาอำมาตย์ตรี หม่อมเจ้านิกรเทวัญ เทวกุล (16 มกราคม พ.ศ. 2441 – 3 สิงหาคม พ.ศ. 2519) เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการกับหม่อมพุก เทวกุล ณ อยุธยา และเป็นพระราชนัดดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
==พระประวัติ==
หม่อมเจ้านิกรเทวัญ เทวกุล ประสูติเมื่อ 16 มกราคม พ.ศ. 2441 ณ วังสะพานถ่าน ถนนตีทอง อำเภอพระนคร จังหวัดพระนคร เมื่อเจริญชันษาขึ้นได้เข้าศึกษา ณ วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร
ต่อมาได้เข้ารับราชการในตำแหน่งต่าง ๆ เช่น ปลัดกระทรวงการต่างประเทศ ราชเลขาธิการในพระองค์ของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร และพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
หม่อมเจ้านิกรเทวัญ เสกสมรสกับหม่อมเจ้าสมทรง เทวกุล (ราชสกุลเดิมเกษมศรี ; พระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นทิวากรวงศ์ประวัติ) เมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2470 หม่อมเจ้านิกรเทวัญสิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2519 ได้รับพระราชทานเพลิงพระศพ ณ เมรุหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส ราชวรวิหาร วันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2520
== พระยศ ==
=== พระยศทหาร ===
23 กรกฎาคม 2462 – นายร้อยตรี
=== พระยศพลเรือน ===
– อำมาตย์ตรี
8 พฤศจิกายน 2470 – อำมาตย์เอก
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
หม่อมเจ้านิกรเทวัญ เทวกุล ทรงได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย ===
พ.ศ. 2500 – 80px เหรียญงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ ===
* พ.ศ. 2468 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์ออเรนจ์-นัสเซา ชั้นที่ 4
* พ.ศ. 2469 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์แดนเนอโบร ชั้นที่ 3
* พ.ศ. 2469 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์โลสที่ 3 ชั้นที่ 3
* พ.ศ. 2470 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญมอริซและลาซารัส ชั้นที่ 3
* พ.ศ. 2482 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎอิตาลี ชั้นที่ 1
* พ.ศ. 2470 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญโอลาฟ ชั้นที่ 4
* พ.ศ. 2470 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎเบลเยียม ชั้นที่ 3
* พ.ศ. 2471 – 80px เครื่องเสนาอิสริยาภรณ์แห่งพระคริสต์ ชั้นที่ 4
* พ.ศ. 2472 – 80px เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ชั้นที่ 3
* พ.ศ. 2481 – 80px เครื่องอิสริยาภรณ์อินทรีเยอรมัน ชั้นที่ 1
* พ.ศ. 2482 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงคลรัตน์ ชั้นที่ 1
* พ.ศ. 2498 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์พระบรมรูป ชั้นที่ 1
* พ.ศ. 2505 – 80px เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสาธารณรัฐอิตาลี ชั้นที่ 1
* พ.ศ. 2506 – 80px เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ชั้นที่ 1
== อ้างอิง ==
หม่อมเจ้า
ปลัดกระทรวงการต่างประเทศไทย
ราชเลขาธิการและราชเลขานุการในพระมหากษัตริย์ไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.จ. (ฝ่ายหน้า)
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ราชสกุลเทวกุล
ลักษณะแอลบีโด

ลักษณะแอลบีโด (albedo feature) หมายถึง พื้นที่ขนาดใหญ่บนพื้นผิวของดาวเคราะห์ (หรือวัตถุในระบบสุริยะอื่นๆ) ซึ่งมีความสว่างหรือความมืดตัดกับบริเวณรอบข้างอย่างชัดเจน
ตามประวัติศาสตร์ ลักษณะแอลบีโดเป็นลักษณะแรกของดาวอังคารและดาวพุธที่ถูกค้นพบและตั้งชื่อ แผนที่ฉบับแรกๆ (เช่น แผนที่ของจิโอวานนี่ สเคียปาเรลลี และยูจีน แอนโตเนียดี) ก็แสดงเพียงแค่ลักษณะแอลบีโดเท่านั้น จนกระทั่งมีการพัฒนายานสำรวจอวกาศขึ้น ลักษณะพื้นผิวอื่นๆเช่น หลุมอุกกาบาต จึงถูกค้นพบ
ลักษณะนี้บางครั้งก็ถูกเรียกว่า เรจิโอ บนที่อื่นๆนอกเหนือไปจากบนดาวอังคารและดาวพุธ
เราไม่สามารถมองเห็นลักษณะแอลบีโดที่โดดเด่นผ่านทางกล้องโทรทรรศน์ได้บนวัตถุที่ถูกปกคลุมไปด้วยชั้นบรรยากาศที่หนามาก เช่น บนดาวศุกร์หรือดวงจันทร์ไททัน เนื่องจากพื้นผิวจะถูกกลุ่มเมฆและปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นในชั้นบรรยากาศต่างๆบดบังอยู่ตลอดเวลา
ลักษณะแอลบีโดที่ถูกค้นพบเป็นลักษณะแรกบนดาวเคราะห์ดวงอื่นคือ ซีร์ทิส เมเจอร์ บนดาวอังคารเมื่อศตวรรษที่ 17
== อ้างอิง ==
วิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์
อดุล ภูมิณรงค์

อดุล ภูมิณรงค์ (1 เมษายน พ.ศ. 2470 - 19 เมษายน พ.ศ. 2543) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยะลา 5 สมัย
== ประวัติ ==
อดุล ภูมิณรงค์ (ชื่อเดิม : อับดุลเลาะ บือแน) เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2470 เป็นบุตรของนายหะยีหะมะ และ นางไอซะห์ บือแน สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนคณะราษฎรบำรุง จังหวัดยะลา
อดุล ภูมิณรงค์ ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2543 สิริอายุรวม 73 ปี
== งานการเมือง ==
อดุล ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน เดือนธันวาคม พ.ศ. 2500 สังกัดพรรคสหภูมิ และได้รับเลือกเรื่อยมารวม 5 ครั้ง
อดุล เคยดำรงตำแหน่งกรรมการบริหารพรรคเกษตรสังคม ในปี พ.ศ. 2518
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
อดุล ภูมิณรงค์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 5 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 จังหวัดยะลา สังกัดพรรคสหภูมิ → พรรคชาติสังคม
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 จังหวัดยะลา ไม่สังกัดพรรคการเมือง
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 จังหวัดยะลา สังกัดพรรคสยามประชาธิปไตย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดยะลา สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดยะลา สังกัดพรรคสหประชาธิปไตย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอเมืองยะลา
ชาวไทยเชื้อสายมลายู
มุสลิมชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยะลา
พรรคสหภูมิ
พรรคชาติสังคม
พรรคเกษตรสังคม
พรรคสหประชาธิปไตย
พรรคชาติไทย
บุคคลจากโรงเรียนคณะราษฎรบำรุง จังหวัดยะลา
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
พระโลกนาถ

พระโลกนาถ (ซัลวาโตเล ซิโอฟฟี) เป็นพระภิกษุนิกายเถรวาทชาวอิตาลี ซึ่งเป็นผู้รับรองและแสดงธรรมอย่างมากมาย เกี่ยวกับหลักพรหมวิหารธรรม
ได้เดินทางจาริกเพื่อประกาศศาสนา ผ่านมายังประเทศไทย เมื่อราวปี พ.ศ. 2475 - 2476
จากการเป็นผู้รับศิษย์ชาวไทยที่ปฏิญาณตนเป็นนักมังสวิรัติ โดยเฉพาะชาวไทยที่มีความรู้สูงในสมัยนั้น มากถึง 104 คน จึงได้มีการบันทึกเป็นประวัติไว้ และกล่าวว่า พระโลกนาถ มรณภาพที่ประเทศพม่า
เมื่อ อายุ 85 พรรษา
พระโลกนาถจบการศึกษาระดับปริญญาเอกจากสหรัฐอเมริกาในคณะวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์
ไม่เพียงแต่สอนศาสนาตามหลักศาสนา แต่พระโลกนาถสอนและให้เหตุผลแบบสมัยใหม่ด้วย จนเกิดเป็นโครงการที่จะพาศิษย์จากทุกประเทศ ไปสู่การเคลื่อนย้ายทางสังคม เพื่อชำระจิตใจ
พระโลกนาถเป็นผู้อยู่ในเหตุการณ์ ซึ่งนำไปสู่การเคลื่อนย้ายทางจิตวิญญาณของชาวพุทธในสมัยนั้น คำแปลธรรมเทศนา และบันทึกประวัติ เมื่อพระโลกนาถจาริกมายังประเทศไทย เกิดเป็นโครงการขึ้น
ดังกล่าว เรียกกันว่า  Lion-hearted Bhikkhus and Samaneras (โครงการพระภิกษุสามเณรหัวใจสิงห์) คณะบุคคล และคณะพระสงฆ์สามเณรกว่า 200 รูป
ได้เดินทางสู่เส้นทางจาริกพร้อมกัน เพื่อเดินทางไปประเทศอินเดีย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภิกษุในนิกายเถรวาท
พุทธศาสนิกชนชาวอิตาลี
บุคคลที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธ
อับดุล มูวิซ

อับดุล มูวิซ (Abdul Muis, Abdoel Moeis) เป็นนักเขียนและนักหนังสือพิมพ์ชาวอินโดนีเซียที่มีบทบาทมากในกลุ่มปัญญาชนชาตินิยมยุคแรกและเป็นผู้เขียนวรรณกรรมที่มีบทบาทอย่างมากในสังคมอินโดนีเซีย
== ประวัติ ==
มูวิซเกิดที่เมืองซูไงปูวาร์ในเกาะสุมาตราเมื่อ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2429 บิดาเป็นชาวมีนังกาเบา มารดาเป็นชาวชวา เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนผู้ช่วยแพทย์ที่ปัตตาเวีย แต่ถูกบังคับให้ออกเนื่องจากสุขภาพไม่ดี หลังจากนั้นไปรับราชการเป็นเสมียนของเย.ฮา. อาเบนดาโนน แต่เมื่ออาเบนดาโนนเดินทางกลับไปเนเธอร์แลนด์ เขาก็ถูกปลดออกจากงานและไปยึดอาชีพเป็นนักหนังสือพิมพ์
มูวิซเข้าร่วมเป็นสมาชิกของซาเรกัตอิซลัมซึ่งเป็นสมาคมที่เน้นการฟื้นฟูศาสนาอิสลามและส่งเสริมบทบาททางการเมืองของชาวอินโดนีเซีย เขาได้เป็นสมาชิกระดับผู้นำที่เรียกร้องให้รัฐบาลอาณานิคมให้สิทธิปกครองตนเองแก่ชาวพื้นเมืองมากขึ้น ในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 1 รัฐบาลอาณานิคมต้องการคนพื้นเมืองเข้าเป็นทหารมากขึ้น สมาคมซาเรกัตอิซลัมได้เรียกร้องว่าชาวอินโดนีเซียควรมีส่วนร่วมในการปกครองด้วย มูวิซมีบทบาทสำคัญในคณะผู้แทนที่ไปรณรงค์หาเสียงสนับสนุนในเนเธอร์แลนด์ใน พ.ศ. 2459 จนในที่สุดรัฐบาลเนเธอร์แลนด์ยอมให้จัดตั้งสภาประชาชนขึ้นในอินโดนีเซียซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการกระจายอำนาจให้คนพื้นเมือง
ในการเลือกตั้งสภาประชาชนครั้งแรก มูวิซในฐานะตัวแทนซาเรกัตอิซลัมได้รับเลือกด้วย แต่เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 1 ยุติลง รัฐบาลเนเธอร์แลนด์กลับมาเข้มงวดกับการเคลื่อนไหวทางการเมืองอีก เพื่อป้องกันแนวความคิดแบบบอลเชวิกแพร่หลายเข้ามาในอินโดนีเซีย ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2462 มูวิซไปปราศรัยที่ซูลาเวซี หลังจากนั้นไม่นาน ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ในซูลาเวซีถูกฆ่าตาย ทำให้พรรคซาเรกัตอิซลัมถูกกล่าวหาว่าอยู่เบื้องหลังและมูวิซถูกจับ แต่ไม่นานก็ได้รับการปล่อยตัว ต่อมา ใน พ.ศ. 2465 เขาร่วมมือกับตัน มาลากา ผู้นำกลุ่มกบฏคอมมิวนิสต์จัดให้สมาชิกสหภาพลูกจ้างโรงรับจำนำชุมนุมประท้วงรัฐบาล แต่รัฐบาลปราบปรามได้ ตันและมูวิซถูกจับ ทำให้มูวิซถูกกักกันอยู่ภายในเกาะชวาเท่านั้น
ตั้งแต่ พ.ศ. 2466 เกิดความแตกแยกภายในสมาคมซาเรกัตอิซลัมทำให้มูวิซถอนตัวออกจากพรรคและไปใช้ชีวิตอย่างสงบในสุมาตรา ต่อมาในช่วง พ.ศ. 2469–2470 ที่มีการปราบปรามกลุ่มการเมืองต่าง ๆ อย่างจริงจัง มูวิซถูกจับตาและถูกจำกัดเสรีภาพในการเดินทาง ช่วงนี้เองที่เขาได้เขียนวรรณกรรมที่สำคัญออกมา เช่น ซาละฮ์อาซูฮัน (การอบรมที่ผิดพลาด) ซึ่งสะท้อนปัญหาการแบ่งแยกทางเชื้อชาติและผลของการศึกษาแบบตะวันตกต่อสังคมชาวพื้นเมือง งานเขียนที่สำคัญชิ้นอื่นของเขาคือ เปอร์เตอมูวันโจโดะฮ์ เป็นเรื่องเกี่ยวกับความรักข้ามชนชั้นของหนุ่มสาวชาวซุนดา ซูราปาตี เป็นเรื่องของวีรบุรุษชาวบาหลีที่ต่อต้านการปกครองของเนเธอร์แลนด์ และ โรเบิร์ต อานัก ซูราปาตี เป็นเรื่องราวการผจญภัยของโรเบิร์ต บุตรของซูราปาตี เขาถึงแก่กรรมเมื่อ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2502
== อ้างอิง ==
สุกัญญา บำรุงสุข. อับดุล มูอิส ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539. หน้า 20 - 22
นักการเมืองชาวอินโดนีเซีย
นักเขียนชาวอินโดนีเซีย
ชาวมีนังกาเบา
วีรบุรุษแห่งชาติอินโดนีเซีย
บุคคลจากจังหวัดสุมาตราตะวันตก
วงศ์กระบก

วงศ์กระบก หรือ Irvingiaceae เป็นวงศ์ของพืชมีดอกที่มีสมาชิก 20 สปีชีส์ ใน 3 สกุล วงศ์นี้ตั้งตามชื่อของทหารเรือชาวสกอตแลนด์  Edward George Irving.
==อ้างอิง==
วงศ์กระบก
วงศ์ว่านแม่ยับ

วงศ์ว่านแม่ยับ หรือ (Iridaceae) เป็นวงศ์ในอันดับ Asparagales  สมาชิกของวงศ์นี้ที่เป็นที่รู้จักดี ได้แก่ หญ้าฝรั่น และแกลดิโอลัส
==รายชื่อสกุล==
Ainea
Alophia
Anapalina
Aristea
Babiana, Baboon Flower
Bobartia
Calydorea, Violet-lily
Chasmanthe, African cornflag
Cipura
Cobana
Crocosmia, Montbretia
Crocus
Cypella
Devia
Dierama, Fairy-wand
Dietes, Fortnight Lily, African Iris
Diplarrena
Duthiastrum
Eleutherine
Ennealophus
Ferraria
Freesia (syn. Anomatheca, Lapeirousia)
Geissorhiza
Gelasine
Geosiris
Gladiolus
Herbertia
Hesperantha
Hesperoxiphion
Iris
Isophysis
Ixia, African cornlily
Klattia
Larentia
Lethia
Libertia
Mastigostyla
Melasphaerula
Micranthus
Moraea
Nemastylis
Neomarica
Nivenia
Olsynium, Grasswidow
Orthrosanthus
Patersonia
Pillansia
Pseudotrimezia
Radinosiphon
Romulea
Savannosiphon
Sisyrinchium, Blue-eyed Grass, Yellow-eyed Grass
Solenomelus
Sparaxis, Wandflower, Harlequin Flower
Sympa
Syringodea
Tapeina
Thereianthus
Tigridia Tiger Flower, Mexican Shell Flower
Trimezia
Tritonia
Tritoniopsis
Watsonia, Bugle-lily
Witsenia
Zygotritonia
==อ้างอิง==
Peter Goldblatt, Ph.D - Phylogeny and classification of Iridaceae. Ann. Missouri Bot. Gard. 77: 607–627. 1990.
== แหล่งข้อมูล ==
Iridaceae in Topwalks
Bulbsociety
วงศ์ว่านแม่ยับ
กล้วยหอมทอง

กล้วยหอมทอง หรือกล้วยหอมกรอสมิเชล เป็นสายพันธุ์ที่เป็นทริปพลอยด์ของกล้วยป่า Musa acuminata จัดอยู่ในกลุ่ม AAA เป็นกล้วยราคาแพง ผลขนาดกลางถึงใหญ่ เปลือกหนา สีเหลือง เนื้อละเอียด หวาน สีครีม มีกลิ่นหอม
Nicolas Baudin นักธรรมชาติวิทยาชาวฝรั่งเศสได้นำหน่อกล้วยชนิดนี้ไปจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไปปลูกที่สวนพฤกษศาสตร์ที่ Martinique ต่อมาได้นำไปขยายพันธุ์ที่จาเมกา ต่อมา ประมาณ พ.ศ. 2493 กล้วยหอมทองในละตินอเมริกาได้ติดโรคปานามาซึ่งเกิดจากเชื้อรา Fusarium oxysporum ทำให้สายพันธุ์นี้สูญพันธุ์ไปจากอเมริกาใต้และแอฟริกา ต่อมา ในพ.ศ. 2503 ตลาดส่งออกกล้วยได้หันมาปลูกกล้วยหอมเขียวหรือกล้วยหอมคาเวนดิชแทน การติดโรคปานามาของกล้วยหอมทอง ทำให้เกิดการขาดแคลนกล้วยในตลาด และเป็นที่มาของเพลง "Yes, We Have No Bananas"
== อ้างอิง ==
กล้วย
กล้วยลากาตัน

กล้วยลากาตัน   AA group เป็นกล้วยที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในฟิลิปปินส์  ผลขนาดกลางถึงใหญ่ สีเหลืองทอง เนื้อละเอียดแห้ง รสหวานจัด กลิ่นหอม เนื้อผลมีเบตาแคโรทีนมาก
== อ้างอิง ==
พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 2: ไม้ผลและไม้ผลเคี้ยวมัน. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544.หน้า 318
==แหล่งข้อมูลอื่น==
A description of Lakatan on Musapedia
กล้วย
นิวเบดฟอร์ด

นิวเบดฟอร์ด (New Bedford) เป็นเมืองในบริสทอลเคาน์ตี รัฐแมสซาชูเซตส์, สหรัฐอเมริกา จากข้อมูล ประชากรในปี ค.ศ. 2010 เมืองมีประชากร 95,072 คน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 6 ของรัฐแมสซาชูเซตส์ ในช่วงศตวรรษที่ 19 เป็นเมืองสำคัญในการเดินเรือและล่าวาฬ
==เมืองพี่น้อง==

25px Barrow, รัฐอะแลสกา
25px ฟุงชาล, มาเดรา
25px Ílhavo, ประเทศโปรตุเกส
 Horta, อะโซร์ส
25px Mindelo, ประเทศกาบูเวร์ดี
 Tosashimizu, ประเทศญี่ปุ่น
25px Figueira da Foz, ประเทศโปรตุเกส
25px Cuxhaven, ประเทศเยอรมนี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official web site of the City of New Bedford
Historical Commission of New Bedford
New Bedford Whaling Museum
Waterfront Historic Area LeaguE (WHALE)
Live New Bedford and Dartmouth area Police & Fire Scanner
New Bedford on Wikivoyage
New Bedford Whaling - Nation Park Service
เมืองในเทศมณฑลบริสตอล (รัฐแมสซาชูเซตส์)
ย่านโปรตุเกสในสหรัฐ
ปลามูนฟิช

ปลามูนฟิช หรือ ปลาพระจันทร์ หรือ ปลาโอปาห์ (Moon fish, Opah; ) ปลาทะเลกระดูกแข็งขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลามูนฟิช (Lampridae)
โดยถือเป็นปลาหนึ่งในสองชนิดที่ยังคงเหลือเผ่าพันธุ์อยู่ในปัจจุบันของวงศ์นี้ ซึ่งถือเป็นปลาที่ถือกำเนิดมาตั้งแต่ยุคปลายสมัยไมโอซีนมาจนถึงปัจจุบัน
ปลามูนฟิช หรือ ปลาพระจันทร์ มีรูปร่างกลมแป้น แบนข้างมากเหมือนปลาจะละเม็ด กอรปกับตามผิวหนังจะมีจุดกลมสีขาวที่เมื่อสะท้อนกับแสงเมื่ออยู่ใต้น้ำแล้วจะมีความแวววาวดุจแสงจันทร์ จึงเป็นที่มาของชื่อสามัญ ครีบทุกครีบเป็นสีแดงสด มีขนาดใหญ่สุดได้ถึง 2 เมตร และมีน้ำหนักกว่า 270 กิโลกรัม แต่ขนาดโดยทั่วไปจะมีน้ำหนักประมาณ 40–80 กิโลกรัม
ปลามูนฟิช เป็นปลาน้ำลึกในระดับความลึกของน้ำประมาณ  300–1,500 เมตร โดยพบในมหาสมุทรและทะเลเปิดเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนทั่วโลก ได้ชื่อว่าเป็นปลาน้ำลึกที่มีสีสันสวยงามที่สุด หากินในเวลากลางคืน โดยกินแพลงก์ตอนสัตว์เป็นอาหาร ด้วยเป็นปลาที่มีปากเล็กและไม่มีฟัน ปกติจะอาศัยอยู่ตามลำพังเพียงตัวเดียว แต่บางครั้งจะรวมฝูงไปกับปลาทูน่าและปลาในวงศ์ปลาอินทรีตัวอื่น ๆ ด้วย เป็นปลาที่ว่ายน้ำได้เชื่องช้า โดยว่ายน้ำได้เพียง 25 เซนติเมตร/วินาที และมีรายงานว่าว่ายน้ำได้เร็วที่สุดประมาณ 4 เมตร/วินาที นอกจากนี้แล้ว ยังถือเป็นสัตว์เลือดอุ่น โดยสามารถรักษาอุณหภูมิของร่างกายให้อบอุ่นกว่าสภาพแวดล้อมใต้น้ำประมาณ 5 องศาเซลเซียส อีกทั้งยังมีเส้นเลือดบริเวณเนื้อเยื่อของเหงือก อยู่ในรูปแบบที่ทำให้เลือดเย็นจากบริเวณเหงือกไปสัมผัสเข้ากับเส้นเลือดอุ่นที่วิ่งสวนทางกันและด้วยกระบวนการนี้ทำให้เลือดที่ออกมาเป็นเลือดอุ่นโดยสามารถเพิ่มอุณหภูมิของหัวใจได้ ซึ่งช่วยทำให้สามารถว่ายลงไปได้ลึกกว่าปลาทั่วไปและอยู่ใต้ทะเลลึกได้นานกว่า 

จัดเป็นปลาหายาก และเป็นปลาเศรษฐกิจที่มีความสำคัญ เนื้อแน่นสีแดงสด มีรสชาติอร่อย และอุดมด้วยคุณค่าทางอาหาร คือ โอเมกา 3, โปรตีน, ไนอาซิน, วิตามินบี 6, วิตามินบี 12 แต่มีโซเดียมต่ำ และปลาทั้งตัวจะมีส่วนที่รับประทานได้เพียงร้อยละ 35 เท่านั้น ที่เหลือจะเป็นส่วนที่เนื้อที่แข็งและก้าง
เป็นปลาราคาแพง ราคาขายกันในประเทศไทยตกอยู่ที่กิโลกรัมละ 2,500 บาท โดยปลาส่วนมากที่จำหน่ายในประเทศไทยจะถูกนำเข้ามาจากนิวซีแลนด์
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์ปลามูนฟิช
ปลาเศรษฐกิจ
วงศ์กะเบา

วงศ์กะเบา หรือ(Flacourtiaceae)  เป็นวงศ์ของพืชมีดอกที่ในปัจจุบันได้แยกออกเป็นหลายวงศ์ ได้แก่  (Achariaceae), (Samydaceae), และ (Salicaceae) เนื่องจากพืชในวงศ์นี้มีความแตกต่างกันสูงมาก
ในระบบ Cronquist มีสมาชิก 89 สกุลและมากกว่า 800 สปีชีส์ รวมทั้งสกุลหลักของวงศ์คือ (Flacourtia),ซึ่งปัจจุบันอยู่ในวงศ์ Salicaceae ตามการจัดจำแนกด้วยชีววิทยาโมเลกุลในระบบ APG II ในราบชื่อข้างล่างใช้การจัดจำแนกของ Salicaceae อย่างกว้างซึ่งจะแบ่งย่อยได้อีกเป็น  Salicaceae อย่างแคบ, (Scyphostegiaceae), และ (Samydaceae).
สกุลที่เคยอยู่ในวงศ์นี้ได้แก่  (วงศ์ปัจจุบันในวงเล็บ):
{|
|- valign=top
|
Abatia - (Salicaceae)
Aberia - (Salicaceae)
Aphaerema - (Salicaceae)
Azara - (Salicaceae)
Banara - (Salicaceae)
Bartholomaea - (Salicaceae)
Barteria - (Passifloraceae)
Bembicia - (Salicaceae)
Bennettiodendron - (Salicaceae)
Berberidopsis - (Berberidopsidaceae)
Buchnerodendron - (Achariaceae)
Byrsanthus - (Salicaceae)
Calantica - (Salicaceae)
Caloncoba - (Achariaceae)
Camptostylus - (Achariaceae)
Carrierea - (Salicaceae)
Casearia - (Salicaceae)
Chiangiodendron - (Achariaceae)
Dioncophyllum - (Dioncophyllaceae)
Dissomera - (Salicaceae)
Dovyalis - (Salicaceae)
Erythrospermum - (Achariaceae)
Euceraea - (Salicaceae)
|
Flacourtia - (Salicaceae)
Gerrardina - (Gerrardinaceae)
Gynocardia - (Achariaceae)
Hasseltia - (Salicaceae)
Hasseltiopsis - (Salicaceae)
Hecatostemon - (Salicaceae)
Hemiscolopia - (Salicaceae)
Homalium - (Salicaceae)
Hydnocarpus - (Achariaceae)
Idesia - (Salicaceae)
Itoa - (Salicaceae)
Kiggelaria - (Achariaceae)
Laetia - (Salicaceae)
Lasiochlamys - (Salicaceae)
Lindackeria - (Achariaceae)
Ludia - (Salicaceae)
Lunania - (Salicaceae)
Macrohasseltia - (Salicaceae)
Mocquerysia - (Salicaceae)
Neopringlea - (Salicaceae)
Neoptychocarpus - (Salicaceae)
Olmediella - (Salicaceae)
Oncoba - (Salicaceae)
|
Ophiobotrys - (Salicaceae)
Osmelia - (Salicaceae)
Pangium - (Achariaceae)
Phyllobotryon - (Salicaceae)
Phylloclinium - (Salicaceae)
Pineda - (Salicaceae)
Pleuranthodendron - (Salicaceae)
Poliothyrsis - (Salicaceae)
Priamosia - (Salicaceae)
Prockia - (Salicaceae)
Pseudoscolopia - (Salicaceae)
Pseudosmelia - (Salicaceae)
Ryania - (Salicaceae)
Ryparosa - (Achariaceae)
Samyda - (Salicaceae)
Scolopia - (Salicaceae)
Tetrathylacium - (Salicaceae)
Tisonia - (Salicaceae)
Trichadenia - (Achariaceae)
Trimeria - (Salicaceae)
Xylosma - (Salicaceae)
Xylotheca - (Achariaceae)
Zuelania - (Salicaceae)
|}
==อ้างอิง==
วงศ์กะเบา
คร็อก-เมอซีเยอ

คร็อก-เมอซีเยอ (croque-monsieur) คือแซนด์วิชไส้เนยแข็งและแฮมที่นำไปอบในเตาอบหรือนาบบนกระทะให้ผิวกรอบและเป็นสีน้ำตาล (มักจะทาซอสเบชาแมลหรือโรยเนยแข็งขูดบนขนมปังอีกชั้นหนึ่งก่อนอบ โดยปกติใช้เนยเอ็มเมินทาลหรือกรูว์แยร์เป็นส่วนผสม) คร็อก-เมอซีเยอแบบที่เสิร์ฟโดยมีไข่ดาวหรือไข่ดาวน้ำวางอยู่ข้างบนสุดจะเรียกว่า "คร็อก-มาดาม" (croque-madame) ซึ่งในพื้นที่บางส่วนของนอร์ม็องดีเรียกว่า "ครอกาเชอวาล" (croque-à-cheval)
ชื่อ "คร็อก-เมอซีเยอ" มาจากคำกริยา croquer (แปลว่า "เคี้ยวกร้วม ๆ") ประสมกับคำนาม monsieur (แปลว่า "นาย" หรือ "คุณ" ที่เป็นคำนำหน้าชื่อบุคคลชาย) อาหารชนิดนี้มีต้นกำเนิดจากอาหารว่างที่เสิร์ฟในร้านเครื่องดื่มและบาร์ของประเทศฝรั่งเศส โดยปรากฏเป็นครั้งแรก (เท่าที่สืบค้นได้) ในรายการอาหารของร้านกาแฟในกรุงปารีสเมื่อปี ค.ศ. 1910
== อ้างอิง ==
แฮม
แซนด์วิช
อาหารฝรั่งเศส