pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 100 ปีทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย"

เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 100 ปีทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย" (юбилейная медаль «100 лет Транссибирской магистрали») เป็นเหรียญที่ระลึกที่รัฐบาลประเทศรัสเซียจัดทำขึ้นในวาระครบรอบ 100 ปีทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย จัดสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2544 โดยประกาศประธานาธิบดี ฉบับที่ 777
==คุณสมบัติผู้ได้รับเหรียญ==
เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 100 ปีทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย" ผู้ที่ได้รับคือผู้ที่มีส่วนร่วม 20 ปีในการทำงานอย่างดีเยี่ยมในทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย รวมถึงประชาชนที่มีความสำคัญต่อการพัฒนาทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย
==ลักษณะของเหรียญ==
เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 100 ปีทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย" ทำจากเงินมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 32 มิลลิเมตร ด้านหน้าเป็นรูปรถไฟพร้อมกับคำว่า "ครบรอบ 100 ปีทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย" ("100 лет Транссибирской магистрали") ด้านหลังเขียนว่า "1901 2001" พร้อมกับภาพค้อนไขว้กับคีม
==ผู้ที่ได้รับเหรียญ (บุคคลโดดเด่น)==
Alexander Misharin
Rashid Nurgaliyev
Valerii Nikolaevich Ganichev
Oblast Anatoly Leonidovich Gredin
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
The Commission on State Awards to the President of the Russian Federation
The Russian Gazette  In Russian
เครื่องอิสริยาภรณ์รัสเซีย
ทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย
วิทยาลัยน่าน มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์

วิทยาลัยน่าน มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ (Nan College, Uttaradit Rajabhat University) เป็น วิทยาลัย สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ เป็นสถาบันอุดมศึกษาเพื่อพัฒนาท้องถิ่น ภายใต้ความร่วมมือของภาคีเครือข่าย เพื่อเพิ่มคุณภาพชีวิตของประชาชน บนพื้นฐานปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง
==ประวัติวิทยาลัย==
วิทยาลัยน่าน พัฒนามาจากศูนย์ให้การศึกษาจังหวัดน่านของวิทยาลัยครูอุตรดิตถ์เปิดให้บริการในปีการศึกษา 2526 ณ ศูนย์ให้การศึกษาจังหวัดน่าน โรงเรียนบ้านดอน(ศรีเสริมกสิกร) ตำบลในเวียง อำเภอเมือง จังหวัดน่าน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2529 ศูนย์ให้การศึกษาจังหวัดน่านได้ขยายสถานที่ให้บริการทางการศึกษาโดยเพิ่มห้องเรียนที่วิทยาลัยสารพัดช่างน่าน ด้วยเหตุผลของการเพิ่มสาขาในการให้บริการสืบเนื่องจากมีนักศึกษาสนใจสมัครเรียนเพิ่มขึ้น จึงทำให้ช่วงเวลานั้นศูนย์ให้การศึกษาจังหวัดน่านของมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ มีสถานที่ดำเนินการอยู่ 2 แห่ง คือ โรงเรียนบ้านดอนศรีเสริมกสิกร และวิทยาลัยสารพัดช่างน่าน
และในปัจจุบันได้ย้านที่ทำการมาที่ บ้านทุ่งผง หมู่ 3 ตำบลทุ่งศรีทอง อำเภอเวียงสา และได้ยกฐานะศูนย์ให้การศึกษาจังหวัดน่าน เป็น วิทยาลัยน่าน
== หลักสูตร ==
{| class = "wikitable" width = 100%
|-
! colspan = "4" style = "background: #006400; color:white; " | วิทยาลัยน่าน มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์
|-
! style = "background: #FFFF00; color:Black; "| ภาควิชา
! style = "background: #FFFF00; color:Black; "| ระดับปริญญาตรี
! style = "background: #FFFF00; color:Black; "| ระดับปริญญาโท
! style = "background: #FFFF00; color:Black; "| ระดับปริญญาเอก
|-
| valign = "top" |
ภาควิชาสังคมศาสตร์
| valign = "top" |
หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต (รป.บ.)
สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์
*กลุ่มวิชาบริหารรัฐกิจ
*กลุ่มวิชาบริหารการพัฒนา
| valign = "top" |
| valign = "top" |
|-
| valign = "top" style = "background: #FFFACD " |
ภาควิชาบริหารธุรกิจ
| valign = "top" style = "background: #FFFACD " |
หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต (บธ.บ.)
สาขาวิชาการจัดการ
| valign = "top" style = "background: #FFFACD " |
| valign = "top" style = "background: #FFFACD " |
|-
|}
==  แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์
เว๊บไซต์วิทยาลัยน่าน มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ 
== อ้างอิง ==
มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์
มหาวิทยาลัยรัฐ
สถานศึกษาในอำเภอเวียงสา
หน่วยงานในมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์
มาสด้า6

มาสด้า6 หรือ มาสด้า 6 (หรือเรียกว่า มาสด้า อเทนซ่า ในประเทศจีนและประเทศญี่ปุ่น) เป็นรถยนต์นั่งขนาดกลางผลิตโดยมาสด้าบริษัทรถยนต์ประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่ พ.ศ. 2545 มาแทนที่รุ่นเก่าอย่างมาสด้า คาเพลลา ใน พ.ศ. 2545 โดยมาสด้า6 เป็นรถยนต์มาสด้ารุ่นแรกที่มียอดจำหน่ายถึงหนึ่งล้านคันได้เร็วที่สุดเมื่อเทียบกับรุ่นอื่น ๆ ก่อนหน้าของมาสด้า
== รุ่นที่ 1 (GG1; 2002–2008) ==
=== ก่อนปรับโฉม ===
=== หลังปรับโฉม ===
== รุ่นที่ 2 (GH1; 2007–2012) ==
=== ก่อนปรับโฉม ===
=== หลังปรับโฉม ===
==  รุ่นที่ 3 (GJ1/GL; 2012–ปัจจุบัน) ==
=== ปรับโฉมครั้งที่ 2 (2018) ===
==  รุ่นที่ 4 (?; 2022–) ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
อเทนซา
ยึดด่วน วันสิ้นโลก

ยึดด่วน วันสิ้นโลก (Snowpiercer) เป็นภาพยนตร์พูดภาษาอังกฤษที่เป็นการร่วมทุนระหว่างเกาหลีใต้กับเช็ค แนวแอคชันดราม่าวิทยาศาสตร์ ดัดแปลงจากนิยายภาพภาษาอังกฤษเรื่อง Le Transperceneige เขียนโดย Jacques Lob, Benjamin Legrand, และ Jean-Marc Rochette กำกับโดย Bong Joon-ho เขียนบทโดย Bong และ Kelly Masterson
ภาพยนตร์เรื่องนี้มีฉากเป็นขบวนรถไฟ Snowpiercer ที่เดินทางไปรอบโลก บนรถไฟมีมนุษย์ที่เหลือรอดจากภัยพิบัติที่เป็นผลจากความพยายามควบคุมสภาพอากาศโดยมนุษย์เพื่อหยุดยั้งภาวะโลกร้อน จนเกิดเป็นยุคน้ำแข็งใหม่
==อ้างอิง==
ภาพยนตร์อิงบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
รถไฟสมมติ
เซียร์เกย์ โคโรเลฟ

เซียร์เกย์ ปัฟโลวิช โคโรเลฟ (Серге́й Па́влович Королёв|p =sʲɪrˈgʲej ˈpavləvʲɪtɕ kərɐˈlʲɵf|a=Ru-Sergei Pavlovich Korolev.ogg, Сергі́й Па́влович Корольóв|translit=Serhii Pavlovych Korolov; ) Sergei Pavlovich Korolev,12 มกราคม  พ.ศ. 2450 [O.S. 30 ธันวาคม] พ.ศ. 2436 -23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509) เป็นหัวหน้าวิศวกรจรวดโซเวียตและนักออกแบบยานอวกาศในระหว่างการแข่งขันอวกาศระหว่างสหรัฐฯและสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามเย็น เขาได้รับกาารยกย่องเป็นบิดาแห่งการสำรวจอวกาศ เขามีส่วนในการพัฒนาจรวด อาร์-7, สปุตนิค, ไลก้า สิ่งมีชีวิตตัวแรกในอวกาศและการส่งมนุษย์คนแรกไปอวกาศ
แม้ว่า โคโรเลฟมีความสามารถออกแบบเครื่องบินให้แก่กองทัพก็ตาม แต่เขาถูกมองว่าเป็นสมาชิกในการต่อต้านโซเวียต เขาถูกส่งไปยังกูลัคในปี พ.ศ. 2481  เป็นเวลาเกือบ 6 ปีรวมทั้งบางส่วน เดือนในค่ายแรงงานโคลีมา ก่อนที่จะปล่อยตัวหลังจากการพัฒนาต้นแบบจากจรวดวี-2ของเขาทำให้เขากลายเป็นนักออกแบบจรวดที่มีชื่อเสียงและเป็นกุญแจสำคัญในการพัฒนาขีปนาวุธของสหภาพโซเวียต เพื่อปกป้องเขาจากการลอบสังหารสงครามเย็นที่เป็นไปได้โดยสหรัฐอเมริกา เขาจึงกลายเป็นบุคคลลึกลับตลอดชีวิตของเขา โคโรเลฟได้เสียชีวิตด้วยโรคะมะเร็งเนื้องอกในปี พ.ศ. 2509 การเสียชีวิตกะทันหันระหว่างแผนการไปดวงจันทร์ของโซเวียตเป็นอีกหนึ่งในสาเหตุของความล้มเหลวของแผนไปดวงจันทร์ของโซเวียต
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
คอนสแตนติน ซีออลคอฟสกี
โครงการอวกาศโซเวียต
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Episode 47 of astrotalkuk.org  Contains recording from the unveiling of Yuri Gagarin Statue event in London on 14 July 2011, includes Natalya Koroleva speaking about her father.
Sergei Pavlovich Korolev (1907–1966) Biography, with several historic photographs provided by Natalya Koroleva.
"Korolev, Mastermind of the Soviet Space Program" Biography, with a few photographs, by James Harford, adapted, in part, from the author’s book.
"Sergei Pavlovich Korolev"  Biography by Phil Delnon dated May 1998.
"Sergey P. Korolev. The Great Engineer and Scientist". Biography at the official website of Korolev, Moscow Oblast
Exclusive site on Sergei Korolev: The Soviet space pioneer.(needs Flash)
The official website of the city administration Baikonur - Honorary citizens of Baikonur
Soviet and Russian space programmes
PBS Red Files
Korolev — detailed biography at Encyclopedia Astronautica
Detailed biography at Centennial of Flight website
Korolëv's slide rule  at the U.S. National Air and Space Museum. His German-made slide rule was a "magician's wand" to his colleagues.
Photograph and description of monument to S. Korolev  at the Kiev Polytechnic Institute.
Extensive collection of photographs and documents related to Korolev at the RGANTD (РГАНТД) 
Family history
* Korolev as a boy in Nizhyn, 1912.
* Korolev as a student at KPI, 1924.
: (RGANTD is the Russian State Archive for Scientific and Technical Documentation.)
วิศวกรชาวรัสเซีย
นักประดิษฐ์ชาวรัสเซีย
การสำรวจอวกาศ
บุคคลจากแคว้นฌือตอมือร์
ชาวรัสเซียเชื้อสายยูเครน
สมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต
ไซอิ๋ว ตอน ปีศาจแมงมุม

ไซอิ๋ว ตอน ปีศาจแมงมุม (The Cave of Silken Web) เป็นภาพยนตร์จีนกำลังภายในที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1967 กล่าวถึงเรื่องราวส่วนหนึ่งของวรรณกรรมชิ้นเอกของ อู๋ เฉิงเอิน เรื่อง ไซอิ๋ว นำแสดงโดย อู๋ เฉิน, เฮลเลน หม่า, ฟาน เหอ, หวู เว่ย
== เนื้อเรื่อง ==
พระถังซัมจั๋ง และศิษย์ทั้งสาม ประกอบด้วย ซุน หงอคง, ตือโป๊ยก่าย และ ซัวเจ๋ง ยังคงเดินทางไปยังชมพูทวีปเพื่ออัญเชิญคัมภีร์พระไตรปิฎก กลับสู่เมืองถัง ครั้งหนึ่งหลงเข้าไปในอาณาจักรของเหล่าปีศาจแมงมุมสาวทั้งเจ็ด ซึ่งวางแผนจับตัว พระถังซัมจั๋งเพื่อจะได้เป็นอมตะโดยการกินเนื้อของเขาสดๆ และหลอกล่อให้ เห้งเจีย ไปอีกทางจนสามารถจับตัว พระถังซัมจั๋ง และ ตือโป๊ยก่าย ได้ในที่สุด เห้งเจียและซัวเจ๋ง พยายามหาทางช่วยอาจารย์ของตนโดยให้ซัวเจ๋งไปขอยืมไฟโลกันต์จากเทพเจ้าในขณะที่เห้งเจียจะลอบเข้าไปในถ้ำปีศาจแมงมุม สุดท้ายเมื่อซัวเจ๋งได้ไฟโลกันต์มาแล้วกลับถูกปีศาจตะขาบ ชู้รักของปีศาจแมงมุมแดงที่ปลอมตัวเป็น เห้งเจีย หลอกเอาไปได้แต่เห้งเจีย ตัวจริงก็ตามไปเอาคืนมาได้อีกครั้งและใช้ไฟโลกันต์เผาถ้ำปีศาจแมงมุมรวมทั้งร่วมมือกับศิษย์น้องของตนสังหารปีศาจแมงมุมที่เหลือทั้งหมดกับปีศาจตะขาบได้ และสามารถช่วย พระถังซัมจั๋ง และ ตือโป๊ยก่าย ได้ในที่สุด ทั้งหมดจึงออกเดินทางไปยังชมพูทวีปต่อไปอีกครั้ง
== นักแสดงนำ ==
อู่ เฉียน รับบท ปีศาแมงมุมคนที่สาม
หลิว เหลียงหัว รับบท ปีศาจแมงมุมคนโต
เหอ ฟ่าน รับบท พระถังซัมจั๋ง
เผิง เผิง รับบท ตือโป๊ยก่าย
โจว หลุงจาง รับบท ซุน หงอคง
เทียน ชุน รับบท ซัวเจ๋ง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
IMDb entry
Hong Kong Cinemagic entry
Film review with screenshots
ภาพยนตร์ฮ่องกง
พระเจ้าแสนเมือง

พระเจ้าแสนเมือง (စောအို, ; 1284 – 1323) เป็นพระมหากษัตริย์มอญรัชกาลที่ 3 แห่งเมืองเมาะตะมะ ครองราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1311 ถึง 1323 โดยพระองค์ได้ประกาศเอกราชอย่างเป็นทางการจากอาณาจักรสุโขทัย
หลังจากที่พระบิดาคือสมิงมังละและพระมารดาคือนางอุ่นเรือน พระขนิษฐาในพระเจ้าฟ้ารั่ว ได้ก่อกบฏยึดราชบัลลังก์จากพระเจ้ารามประเดิด ก็ได้เชิญพระองค์ซึ่งขณะนั้นมีพระชนมายุได้ 27 พรรษาขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมา
ตลอด 12 ปีในรัชสมัยของพระองค์ อาณาจักรหงสาวดีมีแต่ความสงบสุขและพระองค์ยังได้ตัดความสัมพันธ์และประกาศเอกราชอย่างเป็นทางการจากสุโขทัยในราว ค.ศ. 1317/1318 กระทั่งสามารถบุกเข้ายึดลำพูนและตะนาวศรี ซึ่งเป็นเมืองขึ้นของสุโขทัยเมื่อ ค.ศ. 1321
พระเจ้าแสนเมืองเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันเมื่อในกันยายน ค.ศ. 1323 ขณะพระชนมายุได้เพียง 39 พรรษา เจ้าชีพระราชอนุชาของพระเจ้าแสนเมืองได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็นพระเจ้ารามมะไตย เนื่องจากพระราชโอรสของพระเจ้าแสนเมืองยังเยาว์อยู่
==อ้างอิง==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
พระมหากษัตริย์ราชวงศ์หงสาวดี
พระนางธัมมเทวีแห่งตองอู

พระนางธรรมเทวีแห่งตองอู (ဓမ္မဒေဝီ, ) หนึ่งในสามอัครมเหสีของ พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ กษัตริย์พม่าแห่ง ราชวงศ์ตองอู เป็นธิดาของ เมงเยสีหตู พระอาจารย์ของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้รวมถึงเป็นพระเชษฐภคินี (พี่สาว) ของ พระเจ้าบุเรงนอง
เมื่อเจ้าชายรัชทายาทขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจาก พระเจ้าเมงจีโย พระราชบิดาเป็นพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ใน ค.ศ. 1530 เมงเยสีหตูก็ได้ถวายตัวบุตรสาวให้เป็นมเหสีของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้และมีพระประสูติกาลพระธิดา 1 พระองค์คือ พระนางหงสาวดีมี้พญา พระมเหสีใน พระเจ้านันทบุเรง
== พงศาวลี ==
ราชวงศ์ตองอู
สตูดิโอถ่ายภาพ

สตูดิโอถ่ายภาพ (photographic studio) คือ สถานที่ทำงานสำหรับถ่าย พัฒนา พิมพ์ หรือทำซ้ำ ภาพถ่าย นอกจากนั้นอาจมีการฝึกฝนการถ่ายภาพและการแสดงภาพถ่ายในสตูดิโอถ่ายภาพด้วย สตูดิโออาจมีห้องมืด ห้องเก็บของ สตูดิโอที่เหมาะสมสำหรับการถ่ายภาพ จัดแสดง หรือพื้นที่สำหรับงานที่เกี่ยวข้อง สตูดิโอถ่ายภาพมักเป็นธุรกิจที่เป็นของช่างภาพเอง เป็นไปได้ว่า อาจจะมีผู้ช่วยหรือนักเรียน สตูดิโออาจมีขายภาพของเจ้าของสตูดิโอหรือช่างภาพอื่น
ในช่วงปีแรก ๆ ของศตวรรษที่ 20 ธุรกิจของสตูดิโอถ่ายภาพมีเพิ่มมากขึ้น จนเรียกว่า เอเจนซีภาพ (photographic agency) จนทำให้คำว่า สตูดิโอถ่ายภาพ ใช้กับความหมาย ว่าเป็นสถานที่ทำงานแทบทั้งนั้น
==อ้างอิง==
Art & Architecture Thesaurus, s.v. "studios (organizations)". Accessed 31 January 2008.
Art & Architecture Thesaurus, s.v. "studios (work spaces)". Accessed 31 January 2008.
อุปกรณ์การถ่ายภาพ
สตูดิโอ
ฟาโรห์นิเนทเจอร์

นิเนทเจอร์ (หรือเรียกว่า บาเนทเจอร์) เป็นพระนามฮอรัสของฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณพระองค์ที่สามจากราชวงศ์ที่สองแห่งอียิปต์ ไม่ทราบระยะเวลาในการครองราชย์ของพระองค์ แต่ในบันทึกพระนามแห่งตูรินได้บันทึกว่ารัชสมัยของฟาโรห์นิเนทเจอร์ไม่น่าจะกินระยะเวลาเป็นไปได้ถึง 96 ปี และแมนิโธ ซึ่งเป็นนักประวัติศาสตร์ชาวอียิปต์ได้ระบุว่าการครองราชย์ของฟาโรห์นิเนทเจอร์นั้นยาวนานถึง 47 ปี นักไอยคุปต์ตั้งข้อสงสัยว่าข้อมูลทั้งสองชิ้นว่าเป็นการตีความที่ผิดหรือเกินจริง โดยทั่วไปนักไอยคุปต์วิทยาได้ระบุว่าฟาโรห์นิเนทเจอร์ทรงครองราชย์เป็นระยะเวลา 43 ปีหรือ 45 ปี จากการประมาณดังกล่าวนั้นขึ้นอยู่กับการตีความใหม่ของจารึกศิลาปาแลร์โมที่เป็นที่รู้จักกันดี ซึ่งบันทึกในช่วงในปี 7–21 แห่งการครองราชย์, ส่วนจารึกศิลาไคโรได้บันทึกในปี 36–44 แห่งการครองราชย์ของพระองค์ ตามนักวิชาการหลายคน ฟาโรห์นิเนทเจอร์ทรงปกครองอียิปต์ ตั้งแต่เมื่อประมาณ 2850 จนถึง 2760 ปีก่อนคริสตกาล หรือหลังจากนั้นตั้งแต่เมื่อประมาณ 2760 จนถึง 2715 ปีก่อนคริสตกาล
==อ้างอิง==
ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สอง
ท่าอากาศยานนานาชาติอัตตะปือ

ท่าอากาศยานนานาชาติอัตตะปือ  สนามบินนี้เป็นสนามบินที่ตั้งอยู่ที่เมืองไชยเชษฐา แขวงอัตตะปือ ประเทศลาว ทำการในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2558 หลังจากที่เปิดมีสายการบินเวียงจันทร์ไปปากเซทุกๆ 3 ครั้งต่อสัปดาห์ แต่ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2559 ก็ต้องยกเลิกเที่ยวบินเนื่องจากมีผู้โดยสารต่ำ สนามบินอยู่ที่แขวงอัตตะปือซึ่งเป็นเขตชายแดนเวียดนามและมีการค้าระหว่างประเทศมากขึ้น แต่ก็ยังมีผู้โดยสารต่ำเหมือนเดิม
==โครงสร้าง==
ท่าอากาศยานนานาชาติอัตตะปือมีรันเวย์ยาว 1,850 เมตร กว้าง 30 เมตร (6,070 ฟุต × 98 ฟุต)  อาคารผู้โดยสารขนาด 4,300 ตารางเมตร (46,000 ตารางฟุต) สามารถรองรับผู้โดยสารได้ 300 คนต่อวัน
==การเดินทาง==
ท่าอากาศยานนานาชาติอัตตะปือยู่ที่เส้นทาง 18บี ในเมืองไชยเชษฐาประมาณ 28 กิโลเมตรจากแขวงอัตตะปือ
==อ้างอิง==
อัตตะปือ
สิ่งก่อสร้างในแขวงอัตตะปือ
หมิงรุ่ย

หมิงรุ่ย (, မင်းယွီ) เป็นทหารที่เก่งกาจที่สุดคนหนึ่งของราชวงค์ชิงในยุคนั้น ตลอดเวลาที่เขาทำสงคราม เขามักจะมองหาจุดอ่อนในกองทัพของศัตรูก่อนเสมอ เมื่อเจอแล้วก็จะทำการโจมตีอย่างรวดเร็วและรุนแรง ทำให้ตลอดเวลาที่เขาเป็นผู้บัญชาการทหารนั้น แทบไม่เคยพ่ายแพ้แก่ผู้ใดเลย ไม่ว่าจะมองโกลหรือพวกอุยเกอร์ในซินเจียง หมิงรุ่ยนับได้ว่าเป็นขุนศึกคู่พระทัยคนหนึ่งของจักรพรรดิเฉียนหลง ซึ่งพระองค์โปรดปรานเป็นอย่างยิ่ง ทั้งเรื่องความสามารถและอายุที่ยังไม่มากนัก นับได้ว่าเป็นตัวเต็งเสาหลักอีกคนหนึ่งของราชวงค์ชิง แต่จุดเปลี่ยนสำคัญก็มาถึงเมื่อครั้งจักรพรรดิเฉียนหลงตัดสินใจ ทำสงครามกับพระเจ้ามังระ ซึ่งก็พ่ายแพ้ถึงสองครั้ง พระองค์จึงตัดสินใจส่งหมิงรุ่ย ขุนพลเอกของราชวงค์ชิงลงมาเพื่อหวังจะปราบปรามอาณาจักรทางใต้ให้ราบคาบ โดยได้ส่งกองทหารที่ดีที่สุดของราชวงค์ชิงในยุคนั้นอย่างกองทัพแปดกองธง 50,000 นาย ลงมาทำศึก แต่การณ์ก็ไม่ได้เป็นดังนั้นเมื่อหมิงรุ่ยต้องมาพบกับ นักการทหารที่เก่งกาจที่สุดคนหนึ่งของพม่าอย่างอะแซหวุ่นกี้

==การศึกกับอะแซหวุ่นกี้==
หมิงรุ่ยได้ทำการแบ่งทหารออกเป็นสองส่วน
ทัพแรกมีกำลังพล 20000 นายบุกเข้าโจมตีเมืองกองตนซึ่งมีทหารรักษาเมือง 7,000 นาย มีบาลามินดินเป็นแม่ทัพ เพื่อไม่ให้พม่านำทัพกลับมาตลบหลังกองทัพหลักของหมิงรุ่ย เมื่อพิชิตได้แล้วให้มาบรรจบกันที่กรุงอังวะคอยเป็นกำลังเสริม
ส่วนทัพหลักของหมิงรุ่ย 30000 นาย ยกมาเผชิญหน้ากับอะแซหวุ่นกี้ซึ่งคุมทหาร 20,000 นาย การรบเป็นไปอย่างรุนแรงทั้ง 2 ฝ่ายต่างใช้กลยุทธ์รบพุ่งใส่กัน สุดท้ายหมิงรุ่ยสามารถขับไล่อะแซหวุ่นกี้จนถอยร่นออกไปได้ จากนั้นหมิงรุ่ยจึงค่อยๆพิชิตไปทีละเมืองอย่างรอบคอบเพื่อรักษาเส้นทางเสบียงและเส้นทางกองหนุนเอาไว้ โดยตลอดทางหมิงรุ่ยไม่พ่ายแพ้แก่ผู้ใดเลยจนลึกเข้ามาถึงชานเมืองอังวะห่างออกไปไม่ถึง 50 กิโลเมตร ในขณะนั้นพระเจ้ามังระ ยกกองทัพออกไปรับศึกด้วยพระองค์เอง  แต่ยังไม่ทันได้รบพุ่งถึงขั้นแตกหักข่าวก็แจ้งมาถึงหมิงรุ่ยว่า อะแซหวุ่นกี้ได้นำทัพที่ซุ่มเอาไว้ย้อนกลับไปตีเมืองต่างๆคืนได้หมดแล้วและกำลังใกล้บุกมาถึงที่นี่แล้ว ส่วนกองทัพอีกเส้นหนึ่งก็พ่ายแพ้ไม่สามารถตีเมืองกองตนได้และถอนกำลังกลับต้าชิงไปแล้ว
ในตอนนี้ทัพรองแตกพ่าย ทัพหนุนถูกทำลาย เส้นทางเสบียงถูกตัดขาด หมิงรุ่ยรู้ถึงจุดจบของศึกครั้งนี้ทันที แต่เขาก็เลือกที่จะตายอย่างสมศักดิ์ศรีในฐานะนักรบ ดีกว่าถูกจับในฐานะเชลย รวมถึงกองทัพแปดกองธงที่พร้อมจะติดตามเขา หมิงรุ่ยตัดสินใจทำศึกสุดท้ายแต่แล้วกองทัพของพระเจ้ามังระและอะแซหวุ่นกี้ ก็สามารถพิชิตกองทัพของหมิงรุ่ยลงได้ในยุทธการณ์เมเมียว โดยหมิงรุ่ยได้สั่งให้ทหารที่เหลือไม่ถึง 1000 คนยอมแพ้ ส่วนตัวเองเลือกจะผูกคอตายเพื่อแสดงความรับผิดชอบต่อความพ่ายแพ้ในครั้งนี้ เป็นการจบสงครามจีน-พม่าครั้งที่ 3 ลงอย่างสิ้นเชิง
หมิงรุ่ยยังมีศักดิ์เป็นพระญาติกับเสี้ยวเสียนฮองเฮา และเป็นหลานของฟู่เหิงองค์มนตรีแห่งจักรพรรดิเฉียนหลงอีกด้วย
==ดูเพิ่ม==
สิบการทัพใหญ่
== อ้างอิง ==
ผู้ฆ่าตัวตายด้วยการแขวนคอ
นักการเมืองราชวงศ์ชิง
ปืนกล ต.สุรัตน์

ปืนกล ต.สุรัตน์ (ชื่อเล่น: เอ็กซ์; 30 มกราคม พ.ศ. 2540 – ) เป็นนักมวยไทยชาวไทย เจ้าของผลงานเกียรติยศยอดมวยไทย 5 สถาบัน
== ประวัติ ==
ปืนกล ต.สุรัตน์ มีชื่อจริงคือ วีระพงษ์ อุ่นละมัย เป็นบุคคลภูมิลำเนาจากอำเภอบ้านฉาง จังหวัดระยอง มีชื่อในการแข่งมวยไทยครั้งแรกคือปืนกล ไมตรีจิต โดยได้รับค่าตัวครั้งแรกที่ 300 บาท
ปืนกลเคยปะทะกับนักมวยไทยระดับแถวหน้าของประเทศมาแล้วหลายราย ไม่ว่าจะเป็นอองรี ซินบีมวยไทย, เพชรลำสินธุ์ เกียรติพลทิพย์ และเด็ดขาด ป.พงษ์สว่าง จากนั้นเขาเว้นช่วงการแข่งในกรุงเทพมหานครระยะหนึ่ง โดยยังคงเข้าแข่งขันที่ภาคตะวันออกในขณะนั้น
ซึ่งในวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2558 เขาเป็นฝ่ายแพ้คะแนนประจัญบาน วิสูตรเจริญยนต์ ที่พัทยา จังหวัดชลบุรี
กระทั่งช่วงปลาย พ.ศ. 2558 เขาได้กลับมาแข่งขันที่กรุงเทพมหานคร โดยเป็นฝ่ายชนะน็อกยอดปาดังห์ เกียรติบรรจง ในยกที่ 2 จากนั้น เขาก็เป็นฝ่ายชนะน็อกเพชรเทวดา บี.เอส.เจ.สูงเนิน ในยกที่ 5 ตลอดจนมีผลงานชนะคะแนน ทั้งเพชรเมืองชล ภ.สวนทอง (2 ไฟต์ติดต่อกัน), สุริยันต์เล็ก อบต.กำพี้, ร้อยเชิง สิงห์มาวิน, ประจัญบาน ส.จ.วิชิตแปดริ้ว, พิชิตชัย พี.เค.แสนชัยมวยไทยยิม (2 ไฟต์ติดต่อกัน), กิ่งซางเล็ก ต.หลักสอง และกุมารดอย ส.จิตรภักดี
ส่วนวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2559 ปืนกลได้ปะทะกับคู่ปรับเก่าอย่างกิ่งซางเล็ก ต.หลักสอง ในรายการศึกวันทรงชัย ที่สนามมวยราชดำเนิน จากการแข่งขันครั้งนี้ ปืนกลเป็นฝ่ายชนะน็อกในยกที่ 4 โดยสามารถป้องกันตำแหน่งแชมป์ซูเปอร์ฟลายเวทของสนามมวยราชดำเนิน พร้อมกับคว้าแชมป์รุ่นเดียวกันนี้ของรายการศึกยอดมวยไทยรัฐ
== ชีวิตส่วนตัว ==
ด้านชีวิตส่วนตัว ปืนกล มีบิดาชื่อ สมพิศ อุ่นละมัย และมารดาชื่อ สุพรรณี อุ่นละมัย
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท 115 ปอนด์ ของสนามมวยราชดำเนิน
นักมวยยอดเยี่ยมแห่งปี 2559 ของสนามมวยราชดำเนิน
6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 : รางวัลมวยไทยอาชีพดีเด่นชาย งานเชิดชูเกียรติ วันมวยไทยแห่งชาติ ครั้งที่ 5 ที่อินดอร์ สเตเดียม หัวหมาก
16 ธันวาคม พ.ศ. 2559 : นักกีฬามวยไทยอาชีพดีเด่น วันกีฬาแห่งชาติ ประจำปี 2559 ที่อินดอร์ สเตเดียม หัวหมาก
== สถิติการแข่งขัน ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Peankon: The Machine Gun Yodmuay. Fightland - Vice. .
สถิติการขึ้นชกมวยไทยของ ปืนกล ต.สุรัตน์. ผลมวย-มวยไทย.com.
นักมวยไทยชาวไทย
บุคคลจากอำเภอบ้านฉาง
คาเฟ่ อเมซอน

คาเฟ่ อเมซอน (Café Amazon) เป็นกิจการร้านกาแฟของบริษัท ปตท. น้ำมันและการค้าปลีก จำกัด (มหาชน) ในกลุ่ม ปตท. ถือกำเนิดขึ้นครั้งแรกในปี 2545
==ประวัติ==
คาเฟ่ อเมซอน ก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2545 จุดเริ่มต้นมาจากแนวความคิดของอดีตผู้บริหารคือ อภิสิทธิ์ รุจิเกียรติกำจร ในช่วงนั้นปั๊มน้ำมันของ ปตท. ยังไม่มีธุรกิจเสริม มีเพียงเซเว่น อีเลฟเว่น เพียงบางสาขา เริ่มแรกที่เปิดขายได้เพียง 20 แก้วต่อวัน จนกระทั่งเมื่อเปิดร้านได้ 300 สาขา จึงหันมาเปิดร้านคาเฟ่ อเมซอนนอกปั๊มน้ำมัน
พ.ศ.  2555 ได้เปิดสาขาในรูปแบบแฟรนไชส์และเปิดสาขาต่างประเทศแห่งแรกที่ลาว
จากข้อมูล  ณ เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2565 เฉพาะในประเทศไทยเพียงแห่งเดียว คาเฟ่ อเมซอนมีสาขา 3,802 แห่ง นอกจากนี้ยังมีสาขาในอีก 10 ประเทศ โดย 7 ประเทศ ตั้งอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และที่เหลืออีก 3 ประเทศ คือ จีน ญี่ปุ่น และโอมาน นับเป็นแบรนด์ร้านกาแฟที่มีจำนวนสาขามากที่สุดในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเป็นอันดับ 6 ของโลก
==ธุรกิจ==

===แฟรนไชส์===
สาขาส่วนใหญ่ของคาเฟ่ อเมซอน อยู่ในรูปแบบของแฟรนไชส์ สาขาที่ ปตท.บริหารเองมีประมาณ 100 สาขา (ข้อมูล พ.ศ. 2559) ส่วนแฟรนไชส์มี 2 รูปแบบ คือเป็นร้านแฟรนไชส์ที่เจ้าของปั๊มน้ำมันเป็นผู้ดำเนินการเอง อีกแบบหากเป็นนอกปั๊มน้ำมันก็ให้บุคคลทั่วไปมาซื้อแฟรนไชส์ได้
===การผลิต===
คาเฟ่ อเมซอนเลือกแหล่งปลูกเมล็ดกาแฟอะราบิกาและโรบัสตาทางภาคเหนือของไทย โดยร่วมมือกับเกษตรกรชาวเขาทั้งในโครงการหลวง สหกรณ์การเกษตร และวิสาหกิจชุมชนหลายแห่ง คาเฟ่ อเมซอนมีโรงคั่วกาแฟเป็นของตนเอง มีกำลังการผลิต 2,700 ตันต่อปี โรงคั่วตั้งอยู่ที่อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
===ธุรกิจค้าปลีก===
นอกจากมีร้านกาแฟแล้ว ยังมีธุรกิจค้าปลีก บริษัทได้เปิดให้บริการศูนย์ธุรกิจค้าปลีกโออาร์ที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา บนพื้นที่ 200 ไร่ แบ่งเป็น ศูนย์กระจายสินค้า (ดีซี) โรงคั่วกาแฟที่มีเครื่องคั่ว 2 ตัว มาจากอิตาลีและเยอรมนี กำลังการผลิต 15 ตันต่อวัน โรงผงผสม กำลังผลิตทั้งผลโกโก้ ผงชาเขียว ครีมเทียม และน้ำตาลอยู่ที่ 1.2 หมื่นตันต่อปี และโรงงานเบอเกอรี่ผลิตขนมออกขายตามสาขา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คาเฟ่ อเมซอน
Facebook Official คาเฟ่ อเมซอน
Instagram คาเฟ่ อเมซอน
ธุรกิจกาแฟ
ภัตตาคารในประเทศไทย
ภัตตาคารในประเทศจีน
ภัตตาคารในประเทศญี่ปุ่น
ภัตตาคารในประเทศสิงคโปร์
ภัตตาคารในประเทศมาเลเซีย
ภัตตาคารในประเทศฟิลิปปินส์
ภัตตาคารในประเทศพม่า
ภัตตาคารในประเทศกัมพูชา
ภัตตาคารในประเทศลาว
ภัตตาคารในประเทศเวียดนาม
ภัตตาคารในประเทศซาอุดีอาระเบีย
คาเฟ่ อเมซอน
บริษัทนานาชาติที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ไทย
พรพิพัฒน์ พัฒนเศรษฐานนท์

ภัทร์นิธิ ศรันย์วัฒนกุล ชื่อเดิม พรพิพัฒน์ พัฒนเศรษฐานนท์  ชื่อเล่น พลัสเตอร์ เกิดเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2539 เป็นนักแสดง นายแบบชาวไทย มีผลงานที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดคือ  My Dear Loser รักไม่เอาถ่าน รับบท คอปเปอร์ U-Prince Series ตอน ธีสิส รับบท หล่อเทพ และLovey Dovey แผนร้ายนายเจ้าเล่ห์ รับบท แชง เป็นต้น
== ประวัติ ==
พรพิพัฒน์ พัฒนเศรษฐานนท์ เกิดและเติบโตที่จังหวัดขอนแก่นจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเมืองพลพิทยาคม และโรงเรียนขอนแก่นวิทยายน ระดับปริญญาตรีที่ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
== ผลงาน ==
===พิธีกร===
=== ภาพยนตร์ ===
=== ละครและภาพยนตร์ชุดสืบเนื่องทางโทรทัศน์ ===
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลจากจังหวัดขอนแก่น
พิธีกรชาวไทย
นักแสดงชายชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนขอนแก่นวิทยายน
บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
นภสร วีระยุทธวิไล

แพทย์หญิง นภสร วีระยุทธวิไล (เกิด 20 มกราคม พ.ศ. 2540) ชื่อเล่น ปุยเมฆ เป็นนักร้อง นางแบบ นักแสดงชาวไทย เริ่มเป็นที่รู้จักจากละครโทรทัศน์เรื่อง My Dear Loser รักไม่เอาถ่าน ตอน Edge of 17 บทบาท  “ไอน้ำ“
== ประวัติ ==
นภสร วีระยุทธวิไล หรือ ปุยเมฆ เกิดเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2540 เป็นบุตรสาวคนเดียวของครอบครัว ปัจจุบันเป็นศิลปินสังกัด GMM Grammy ภายใต้การดูแลของค่าย GMMTV ปุยเมฆเกิดและเติบโตที่  กรุงเทพมหานคร จบชั้นอนุบาลศึกษา ประถมศึกษา และมัธยมศึกษาจากที่ โรงเรียนราชินี จบการศึกษาระดับปริญญาตรีคณะแพทยศาสตร์  วิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ปัจจุบันกำลังศึกษาในระดับปริญญาโท
การปฏิวัติคาร์เนชัน

การปฏิวัติคาร์เนชัน (Carnation Revolution,Revolução dos Cravos),เรียกอีกอย่างว่า 25 เมษายน (vinte e cinco de Abril|links=no), เป็นการทำรัฐประหารครั้งแรกในกรุงลิสบอน ประเทศโปรตุเกส เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2517 ซึ่งการล้มล้างระบอบเผด็จการโดอึชตาดูโนวูที่ปกครองมายาวนาน การปฏิวัติเริ่มขึ้นเมื่อมีการทำรัฐประหารโดยคณะกองกำลังแห่งชาติ (Armed Forces Movement,Movimento das Forças Armadas, MFA|links=no) ซึ่งเป็นกลุ่มทหารที่ต่อต้านระบอบการปกครองของกลุ่มเอสตาโด โนโว แต่การเคลื่อนไหวนี้ก็เกิดขึ้นควบคู่ไปกับการรณรงค์ต่อต้านของพลเมืองไปด้วย ความพยายามครั้งนี้ส่งผลให้ระบอบเผด็จการอึชตาดูโนวูที่ปกครองมา41ปีล่มสลายรวมไปถึงอาณานิคมในแอพริกา
ที่มาของชื่อ "การปฏิวัติดอกคาร์เนชัน" มาจากการเฉลิมฉลองหลังการสิ้นสุดของการปกครองแบบเผด็จการและสงครามในอาณานิคม โดยประชาชนนำดอกคาร์เนชันถูกใส่ลงในปากกระบอกปืนไรเฟิลและบนเครื่องแบบของกองทัพบก ในโปรตุเกส 25 เมษายนเป็นวันหยุดประจำชาติที่รู้จักกันในชื่อ วันแห่งเสรีภาพ (โปรตุเกส: Dia da Liberdade) เพื่อเฉลิมฉลองการปฏิวัติ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Phil Mailer, "Portugal – The Impossible Revolution?" (All sixteen Chapters and the Introduction by Maurice Brinton)
Accounts of the Carnation Revolution by U.S. diplomats Association for Diplomatic Studies and Training (ADST)
สงครามเย็น
ประวัติศาสตร์โปรตุเกส
สาธารณรัฐโปรตุเกสที่สาม
การให้เอกราช
เครื่องยิงจรวดคัตยูชา

เครื่องยิงจรวดคัตยูชา (Катю́ша|p=kɐˈtʲuʂə|a=Ru-Катюша.ogg, Katyusha rocket launcher) เป็นประเภทของปืนใหญ่จรวดที่ผลิตโดยสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเครื่องยิงจรวดหลายลำกล้องมีความสามารถในการยิงใส่พื้นที่เป้าหมายได้เร็วกว่าปืนใหญ่ทั่วไปแต่มีความแม่นยำต่ำและต้องใช้เวลาในการบรรจุนานกว่าปืนใหญ่ทั่วไป มีความเปราะบางเมื่อเทียบกับปืนใหญ่ แต่มีราคาถูกสร้างง่ายในการผลิตและเข้ากับตัวถังรถบรรทุกได้หลากหลาย
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองคัตยูช่าเป็นปืนใหญ่อัตตาจรผลิตโดยสหภาพโซเวียตมักติดตั้งอยู่บนรถบรรทุก ความคล่องตัวนี้ทำให้คัตยูช่าสามารถขับเคลื่อนตัวเองได้ มีข้อดีอีกอย่างหนึ่งคือสามารถส่งระเบิดขนาดใหญ่ได้ในคราวเดียวและจากนั้นก็ขับหลบหนีก่อนที่จะเป็นเป้าโจมตีได้และถูกตรวจจับแบบเคาน์เตอร์-แบตเตอรี (การตรวจจับตำแหน่งการยิงปืนใหญ่) ได้
คัตยูชา เป็นชื่อเล่นของจรวด ซึ่งตั้งตามเพลงที่ได้รับความนิยมในกองทัพแดงในช่วงเวลานั้นคือ เพลงคัตยูชาของมีฮาอิล ซาร์คอฟสกี ที่กล่าวถึงหญิงสาวคิดถึงคนรักที่ไปรบในแดนไกล
== อ้างอิง ==
ปืนใหญ่อัตตาจรสหภาพโซเวียต
เครื่องยิงจรวดหลายลำกล้อง
ฆนัท โรจนัย

ณคุณ โรจนัย (เกิด 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537) ชื่อเล่น บ้าน เป็นนักแสดงและนายแบบชาวไทย มีผลงานที่ทำให้เป็นที่รู้จักคือ ยู-พรินซ์ซีรีส์ ตอน สิบทิศ รับบท “คีย์“ เสน่หาสัญญาแค้น รับบท “คุณเล็ก“
== ประวัติ ==
ณคุณ เกิดและเติบโตที่ จังหวัดราชบุรี สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายที่ Hawaii Preparatory Academyเป็นโรงเรียนเอกชนในเมืองไวเมอา