pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
กะเม็ง

กะเม็ง (false daisy, white-head ) เป็นพืชสมุนไพรของไทย ถูกนำมาใช้ในด้านการรักษาโรค จะมีชื่อเรียกแตกต่างกันไปตามพื้นที่ปลูก กะเม็งตัวเมีย คัดเม็ง (ภาคกลาง) บังกีเช้า (จีน) หญ้าสับ ฮ่อมเกี่ยว (ภาคเหนือ)
== ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ==
กะเม็งไม้ล้มลุกลำต้นตั้งตรง สูงประมาณ 30-50 ซม. ลำต้นกลม มีขนแข็งสากมือปกคลุม แตกแขนงมาก ที่โคนต้นอาจมีสีแดงอมม่วงใบ เป็นใบเดี่ยวออกจากลำต้นในลักษณะตรงข้ามเป็นคู่ ใบค่อนข้างแคบเรียวยาว ปลายใบค่อนข้างแหลม ฐานใบมีรอยเว้าและบานออกทั้งสองด้านเล็กน้อย ขอบใบมีรอยหยักเล็กน้อย ไม่มีก้านใบ มีขนสั้นๆ สีขาวปกคลุมทั่วทั้งใบ ขนาดของใบกว้างประมาณ 0.5-2.5 ซม. ยาวประมาณ 3-10 ซม.ดอก ออกเป็นช่อกระจุก ตามซอกใบและตามปลายยอด กลีบดอกสีขาว ดอกย่อยรอบนอกเป็นดอกตัวเมีย ลักษณะเป็นแผ่นสีขาวปลายมน เป็นรูปรางน้ำ ยาวประมาณ 2.5 มม. ก้านดอกเรียวยาว ยาวประมาณ 2-4.5 ซม.ปลายดอกหยักเป็น 2 แฉก มีดอกย่อยที่อยู่ตรงกลางเป็นดอกสมบูรณ์เพศ มีลักษณะคล้ายรูปถ้วย กลีบดอกจะติดกัน โคนดอกเชื่อมติดกันเป็นรูปท่อยาวประมาณ 2 มม. ส่วนปลายจะหยักเป็น 4 แฉก มีส่วนที่คล้ายกลีบเลี้ยง 5-6 กลีบ สีเขียวรองรับช่อดอก ผล เป็นชนิดอะคีน มีสีเหลืองปนดำ ปลายมีระยางค์เป็นเกล็ดยาวประมาณ 2.5 มม. ขนาดของผลกว้างประมาณ 1.5 มม. ยาวประมาณ 3-3.5 มม.แก่แล้วแตก เมล็ดจะหลุดออก
== การขยายพันธุ์ ==
ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด
== แหล่งที่พบ ==
พบทั่วไปในเขตร้อนและเขตศูนย์สูตร มีการกระจายอย่างกว้างขวางทั่วประเทศอินเดีย,จีน,ไทยและบราซิล ขึ้นตามที่โล่งแจ้งชุ่มชื้นหรือริมคูน้ำ นาข้าวใช้ลำต้น ใบ ดอก รากเป็นยาสมุนไพร
== สรรพคุณ ==
การเก็บกะเม็งมาใช้เป็นยานั้น จะเก็บมาใช้ทั้งต้นในขณะที่ต้นเจริญเต็มที่ กำลังออกดอก เมื่อเก็บมาแล้ว ควรล้างดินออกให้สะอาด หั่นเป็นท่อนหรือชิ้นเล็ก ๆ ตากหรือผึ่งให้แห้ง เก็บไว้ในที่แห้งและเย็น เพื่อใช้เป็นยา ลักษณะของยาแห้งที่ดี ควรมีสีเขียว ไม่มีเชื้อรา และสิ่งอื่นเจือปนสำหรับสรรพคุณทางยาของกะเม็งนั้น มีหลายประการด้วยกัน กะเม็งมีรสเปรี้ยว ชุ่มเย็น ใช้เป็นยาห้ามเลือด บำรุงไต แก้บิด ถ่ายเป็นมูกเลือด แก้ลำไส้อักเสบ ตับอักเสบเรื้อรัง โรคผิวหนังผื่นคันจากการทำนา และรักษาผมหงอกก่อนวัยสารสกัดจากต้นแห้งที่สกัดด้วยไดคลอโรมีเทน บิวทานอล หรือเอทิลอะซีเตตมีฤทธิ์กำจัดอนุมูลอิสระ DPPH
== วิธีการใช้ ==
เป็นยาห้ามเลือด ใช้ต้นสดตำพอกหรือต้นแห้งบดเป็นผงโรยที่แผล
แก้บิดถ่ายเป็นมูกเลือด ใช้ต้นแห้ง 30 กรัม หรือต้นสด 120 กรัมต้มน้ำกินติดต่อกัน 3-4 วัน
แก้โรคผิวหนังผื่นคันจากการทำนา ใช้น้ำคั่นใบสดทาบริเวณมือและเท้า
แก้ผมหงอกก่อนวัย ใช้น้ำคั่นจากต้นเคี่ยวกับน้ำมันงาหรือน้ำมันมะพร้าวทาศีรษะจะทำให้ผมดกดำ และแก้ผมหงอกก่อนวัย
== อ้างอิง ==
http://www.vcharkarn.com
http://www.bedo.or.th 
สมุนไพรไทย
วงศ์ทานตะวัน
ไม้ล้มลุก
พืชที่ใช้ในอายุรเวท
การเลือกตั้งซ่อมสมาชิกสภากรุงเทพมหานครเขต 1 ดอนเมือง พ.ศ. 2555

การเลือกตั้งซ่อมสมาชิกสภากรุงเทพมหานครเขต 1 ดอนเมือง พ.ศ. 2555 เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานครแทนที่นายสุริยา โหสกุล ซึ่งได้เสียชีวิตลง โดยจัดขึ้นในวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2555
== ความเป็นมา ==
นายสุริยา โหสกุล สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร (ส.ก.) เขตดอนเมืองได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 ทำให้ตำแหน่งสมาชิกสภากรุงเทพมหานครว่างลง คณะกรรมการการเลือกตั้งประจำกรุงเทพมหานคร (กกต.กทม.) ในฐานะผู้รับผิดชอบการจัดเลือกตั้ง จึงได้มอบหมายให้กรุงเทพมหานครเป็นผู้ช่วยเหลือการปฏิบัติงาน และดำเนินการรับสมัครผู้สมัครรับเลือกตั้งเป็น ส.ก.เขตดอนเมือง เขตเลือกตั้งที่ 1 ระหว่างวันที่ 23 - 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 เวลา 08.30 - 16.30 น. ณ ห้องเจ้าพระยา ศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร และได้กำหนดให้มีการเลือกตั้งขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2555 เวลา 08.00 - 15.00 น. โดยให้ถือเขตดอนเมือง เขตเลือกตั้งที่ 1 เฉพาะแขวงดอนเมือง เป็นเขตเลือกตั้งมี ส.ก.ได้ 1 คน มีจำนวนผู้มีสิทธิเลือกตั้งจำนวน 61,356 คน มีหน่วยเลือกตั้ง 94 หน่วย
เมื่อวันที่ 27 ก.ค. 2555 ดร.เครือทิพย์ ธีรานุรักษ์ ประธานกรรมการการเลือกตั้งประจำกรุงเทพมหานคร แถลงสรุปการรับสมัครสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร (ส.ก.) เขตดอนเมือง
เขตเลือกตั้งที่ 1 แทนตำแหน่งที่ว่าง ปรากฏว่า มีผู้ให้ความสนใจมาลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร เขตดอนเมือง เขตเลือกตั้งที่ 1 ทั้งสิ้น 4 คน ได้แก่ นายประเวศร์ วัลลภบรรหาร หมายเลข 1 สังกัดพรรคเพื่อไทย (พท.) นางกนกนุช นากสุวรรณภา หมายเลข 2 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ (ปชป.) นายพฤกพงษ์ เปรมศิริ กลุ่มคนดอนเมืองรุ่นใหม่ หมายเลข 3 และ นางปภาวรินท์ กลิ่นฟุ้ง สังกัดคนดอนเมืองรุ่นใหม่
=== ระเบียบ ===
สำหรับการโฆษณาหาเสียงเลือกตั้งของผู้สมัครรับเลือกตั้งนั้น กกต.กทม.ได้ออกประกาศกำหนดจำนวนเงินค่าใช้จ่าย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานครไว้ไม่เกินคนละ 800,000 บาท โดยเป็นค่าใช้จ่ายต่างๆ อาทิ ค่าใช้จ่ายในการสมัครรับเลือกตั้ง ค่าจ้างแรงงานทุกประเภทเกี่ยวกับการเลือกตั้ง ค่าเช่า และตกแต่งสถานที่ ค่าเช่ายานพาหนะ ค่าน้ำมันเชื้อเพลง ค่าใช้จ่ายในการเดินทาง ค่าโฆษณาในสื่อต่างๆ ค่าจัดทำป้ายเอกสาร สิ่งพิมพ์ต่างๆ ที่ใช้ในการโฆษณาหาเสียง เป็นต้น
นอกจากนี้ คณะกรรมการการเลือกตั้งประจำกรุงเทพมหานคร มีมติให้ประกาศ เรื่อง แจ้งรายชื่อผู้ช่วยหาเสียงเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร เขตดอนเมือง เขตเลือกตั้งที่ 1 แทนตำแหน่งที่ว่าง โดยแจ้งรายชื่อพร้อมสำเนาบัตรประจำตัวประชาชนที่รับรองความถูกต้องไม่เกิน 47 คนและแจ้งให้คณะกรรมการการเลือกตั้งประจำกรุงเทพมหานครทราบก่อนวันดำเนินการไม่น้อยกว่า 5 วัน และมติคณะกรรมการการเลือกตั้งประจำท้องถิ่นกรุงเทพมหานครประกาศกำหนดจำนวนของประกาศหรือป้ายโฆษณาหาเสียงเลือกตั้ง ประกาศโฆษณาหาเสียงเลือกตั้ง ได้จำนวนไม่เกิน 15 เท่าของหน่วยเลือกตั้ง และป้ายโฆษณาหาเสียงเลือกตั้ง ได้จำนวนไม่เกิน 5 เท่าของหน่วยเลือกตั้ง
== ผู้สมัคร ==
== ผลการเลือกตั้ง ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูล ==
สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้งประจำกรุงเทพมหานคร 
การเลือกตั้งในประเทศไทย พ.ศ. 2555
เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎ

เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎ (; Order of the Precious Crown) เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ญี่ปุ่น สถาปนาในปี พ.ศ. 2431 โดย จักรพรรดิเมจิ แห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น
สมเด็จพระจักรพรรดิพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎสำหรับ สมาชิกพระราชวงศ์ญี่ปุ่นและต่างประเทศที่เป็นสตรี และชาวญี่ปุ่นและต่างชาติเป็นสตรีที่ทำคุณประโยชน์แก่ญี่ปุ่น อย่างไรก็ตาม มีบางกรณีเป็นพิเศษที่บุรุษได้รับเกียรตินี้
== ลำดับชั้น ==
{|class="wikitable" width="60%"
|-
! width="2%" | แพรแถบ ||  width="5%"| ชั้น || width="15%"| ชื่อญี่ปุ่น || width="22%" | ชื่ออังกฤษ  || width="22%" | ชื่อไทย
|-
|  || ชั้นที่ 1 || โฮกัง ไดจูโช  宝冠大綬章 || Grand Cordon, Paulownia || มงกุฎดอกพอโลเนีย
|-
|  || ชั้นที่ 2 || โฮกัง โบตันโช  宝冠牡丹章 || Second Class, Peony || มงกุฎดอกโบตั๋น
|-
|  || ชั้นที่ 3 || โฮกัง ฮะกุโชโช  宝冠白蝶章 || Third Class, Butterfly || มงกุฎผีเสื้อ
|-
|  || ชั้นที่ 4 || โฮกัง ฟุจิฮะนะโช  宝冠藤花章  || Fourth Class, Wisteria || มงกุฎดอกวิสทีเรีย (ฟุจิฮะนะ)
|-
|   || ชั้นที่ 5 || โฮกัง เคียวฮะโช 宝冠杏葉章  || Fifth Class, Apricot || มงกุฎดอกแอปริคอต (เคียวฮะ)
|-
|  || ชั้นที่ 6 || โฮกัง วะโกจูโช 宝冠波光章 || Sixth Class, Ripples || มงกุฎคลื่น
|-
|  || ชั้นที่ 7* || - || Seventh Class, Medal  || เหรียญมงกุฏ
|-
|  || ชั้นที่ 8* || - || Eighth Class, Meda || เหรียญมงกุฏ
|}
หมายเหตุ: ชั้นที่ 7 และ 8 ได้ยกเลิกการพระราชทานในปี พ.ศ. 2546
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ญี่ปุ่น, สำนักงานคณะรัฐมนตรี: Order of the Precious Crown
Japan Mint: Production Process 
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ญี่ปุ่น
คาร์ส

คาร์ส (Kars, Կարս Kars, Qars, Qers) เป็นเมืองทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศตุรกี เป็นเมืองหลักของจังหวัดคาร์ส มีประชากร 73,826 คน ในปี ค.ศ. 2010 มีอุตสาหกรรมสิ่งทอ ตั้งอยู่บนสันเขา เคยเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรอาร์เมเนียในคริสต์ศตวรรษที่ 9 และ 10
== เมืองพี่น้อง ==
เมืองคาร์สมีเมืองพี่น้องดังต่อไปนี้
บูร์ซา ประเทศตุรกี
เอดีร์แน ประเทศตุรกี
Ganja ประเทศอาเซอร์ไบจาน
Kutaisi ประเทศจอร์เจีย
Kirkenes ประเทศนอร์เวย์
Wesel ประเทศเยอรมนี
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศตุรกี
ปลาทูน่าเขี้ยวหมา

ปลาทูน่าเขี้ยวหมา หรือ ปลาโอฟันหมา (Dogtooth tuna, Scaleless tuna; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาอินทรี (Scombridae)
จัดเป็นปลาโอ หรือปลาทูน่าชนิดหนึ่ง ที่มีเพียงชนิดเดียวเท่านั้นในสกุล Gymnosarda มีรูปร่างเพรียวยาวเป็นทรงกระสวยหรือตอร์ปิโดป้อม ครีบหลังตอนท้ายคล้ายกับของปลาทู ครีบหางเว้าลึก โคนครีบมีสันเล็ก ๆ ผิวเรียบ บริเวณครีบอกมีแถบเกล็ดหนา ครีบอกมีขนาดเล็ก ลำตัวสีเงินอมฟ้า มีลายเส้นสีคล้ำที่ด้านท้าย ด้านท้องสีจาง ครีบสีคล้ำ
มีขนาดความยาวโดยเฉลี่ย 100 เซนติเมตร หรือ 1 เมตร โตเต็มที่ได้ถึง 160 เซนติเมตร หรือ 1.6 เมตร
เป็นปลาที่อาศัยอยู่ลำพังเพียงตัวเดียวหรือเป็นกลุ่มเล็ก ๆ ในระดับกลางน้ำในทะเลเปิดในแนวปะการังที่ค่อนข้างลึก หรือข้างเกาะ พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก ในน่านน้ำไทยพบได้เฉพาะฝั่งทะเลอันดามัน เป็นปลาที่พบได้น้อย
นิยมตกเป็นเกมกีฬา และบริโภคเป็นปลาเศรษฐกิจ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
วงศ์ปลาอินทรี
ปลาเศรษฐกิจ
ปลาชนิดเดียว
ปลากะมงครีบฟ้า

ปลากะมงครีบฟ้า หรือ ปลามงครีบฟ้า (Bluefin trevally, Black ulua; ) ปลาทะเลขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae)
มีลำตัวแบนข้างมาก ครีบหลังและครีบก้นยกสูง ครีบหางเล็ก ครีบอกยาวเป็นรูปเคียว ลำตัวสีเงินแวววาวอมฟ้า มีจุดประสีคล้ำหรือสีเหลือง ครีบมีสีฟ้าอ่อนถึงฟ้าสด
มีความยาวเต็มที่ 120 เซนติเมตร ขนาดโดยเฉลี่ย 60 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ในระดับกลางน้ำ ไล่ล่าปลาขนาดเล็ก เช่น ปลากะตัก รวมถึงสัตว์น้ำอย่างอื่น เช่น หมึก กินเป็นอาหาร พบกระจายพันธุ์ในแถบอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่ทะเลแดงจนถึงแอฟริกาตะวันออก, ตอนเหนือของหมู่เกาะริวกิว, ตอนใต้ของนิวแคลิโดเนีย แถบอเมริกากลาง เม็กซิโกจนถึงปานามา ในน่านน้ำไทย พบได้บ่อยทั้งฝั่งอ่าวไทยและอันดามัน ในฮาวายมีรายงานว่าผสมข้ามพันธุ์กับปลาหางกิ่วหม้อ (C. sexfasciatus) ด้วย เป็นปลาที่นิยมตกกันเป็นเกมกีฬา และใช้เนื้อในการบริโภค
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปถ่ายเพิ่มเติม 
ครีบฟ้า
ปลาเศรษฐกิจ
อันดับย่อยปลากะพง

อันดับย่อยปลากะพง (Bass, Perch, Snapper, Trevally) เป็นอันดับย่อยของปลากระดูกแข็งในอันดับปลากะพง (Perciformes) จัดเป็น 1 ใน 18 อันดับย่อยของอันดับนี้  ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Percoidei
เป็นปลาส่วนใหญ่ในอันดับนี้ พบได้ทั้งน้ำจืด, น้ำกร่อย, ทะเล
== การจำแนก ==
อันดับย่อยปลากะพง
* วงศ์ใหญ่ Percoidea
** Acropomatidae
** Ambassidae
** Apogonidae
** Arripidae
** Banjosidae
** Bathyclupeidae
** Bramidae
** Caesionidae
** Callanthiidae
** Carangidae
** Caristiidae
** Centracanthidae
** Centrarchidae
** Centropomidae
** Chaetodontidae
** Coryphaenidae
** Datnioididae
** Dichistiidae
** Dinolestidae
** Dinopercidae
** Drepaneidae
** Echeneidae
** Emmelichthyidae
** Enoplosidae
** Epigonidae
** Gerreidae
** Glaucosomatidae
** Grammatidae
** Haemulidae
** Howellidae
** Inermiidae
** Kuhliidae
** Kyphosidae
** Lactariidae
** Lateolabracidae
** Latidae
** Leiognathidae
** Leptobramidae
** Lethrinidae
** Lobotidae
** Lutjanidae
** Malacanthidae
** Menidae
** Monodactylidae
** Moronidae
** Mullidae
** Nandidae
** Nematistiidae
** Nemipteridae
** Notograptidae
** Opistognathidae
** Oplegnathidae
** Ostracoberycidae
** Pempheridae
** Pentacerotidae
** Percichthyidae
** Percidae
** Plesiopidae
** Polycentridae
** Polynemidae
** Polyprionidae
** Pomacanthidae
** Pomatomidae
** Priacanthidae
** Pseudochromidae
** Rachycentridae
** Sciaenidae
** Scombropidae
** Serranidae
** Sillaginidae
** Sparidae
** Sphyraenidae
** Symphysanodontidae
** Terapontidae
** Toxotidae
* วงศ์ใหญ่ Cirrhitoidea
** Aplodactylidae
** Cheilodactylidae
** Chironemidae
** Cirrhitidae
** Latridae
* วงศ์ใหญ่ Cepoloidea
** Cepolidae
/* การจำแนก */
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อันดับปลากะพง
อันดับย่อยปลากะพง
อันดับย่อยปลานกขุนทอง

อันดับย่อยปลานกขุนทอง (Wrasse, Cichlid, Parrotfish, Damsel) เป็นอันดับย่อยของปลาทะเลกระดูกแข็ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Labroidei
เป็นปลาที่มีลักษณะร่วมกัน คือ มีริมฝีปากหนา พบได้ทั้งน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเล ซึ่งปลาในอันดับย่อยนี้ ที่เป็นที่รู้จักดี คือ ปลานกขุนทอง, ปลานกแก้ว, ปลาสลิดหิน, ปลาการ์ตูน และปลาหมอสี
==การจำแนก==
พบทั้งหมด 6 วงศ์
Cichlidae
Embiotocidae
Labridae
Odacidae
Pomacentridae
Scaridae 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
อันดับปลากะพง
อันดับย่อยปลานกขุนทอง
สลัดได

สลัดได   เป็นพันธุ์ไม้ประดับอีกชนิดหนึ่ง ที่เป็นพืชสมุนไพรรักษาโรคได้ ต้นพืชชนิดนี้ถ้าจะนำมาใช้จะต้องมีความระมัดระวังให้มาก เพราะสลัดได ส่วนที่เป็นลำต้น กิ่งก้าน ดอก จะมียาง และ ยางนี้จะมีพิษค่อนข้างรุนแรง ถ้าใช้อย่างถูกวิธี ก็จะให้ประโยชน์  แก่นกลางต้นที่อายุมาก ๆ จะมีกลิ่นหอมเฉพาะตัว เรียก "กะลำพัก"''
==ถิ่นกำเนิด==
มีถิ่นกำเนิดใน เอเชีย เขตร้อน พบมากตามก้อนหินริมเขา และพื้นที่ร้อนชื้น
== ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ==
ลำต้น คล้าย  ตะบองเพชร แต่มีความอวบมากกว่า สูง 2-3 เมตร ผิวเรียบ ลักษณะเป็นเหลี่ยม ลำต้นกิ่งอวบน้ำมี 3-6 เหลี่ยม แตกใบเป็นกิ่งก้าน มีหนามทั่วทั้งลำต้น ปกคลุมตามข้อต่อใบ ภายในมียางสีขาว เป็นพิษ
ใบ ใบเดี่ยว ใบอ่อน มีสีเขียวอ่อน ใบแก่ มีสีเขียวแก่ เรียงสลับ ขนาดเล็ก รูปไข่กลับ ปลายใบกลม หลุดร่วงง่าย ลักษณะใบอวบเขียว มีหนามระหว่างข้อใบเป็นรูปไข่เหลียมจนมองได้เป็นสามเหลี่ยม เรียงสลับ อวบน้ำ ใบร่วงง่าย
ดอก ออกเป็นช่วงสั้นๆ ดอกย่อยขนาดเล็ก ลักษณะเป็นดอกเดียว แต่อยู่รวมกันบริเวณตาหนาม ช่อสั้น ใบประดับสีเหลือง ดอกตัวผู้และตัวเมียไม่มีกลีบดอก
ผล เป็นผลแห้ง แตกได้ ขนาดเล็ก ลักษณะรียาวเหมือนไข่ เมื่อแตกจะแยกเป็น 3 พู
==การปลูกและขยายพันธุ์==
ปลูกได้โดยการปักชำ และเพาะเมล็ด  นิยมปลูกตามสวนสมุนไพร
==สรรพคุณ==
แก่น  มีรสขม มีกลิ่นหอม  สามารถแก้ไข้  บำรุงหัวใจ
ยาง ยางจากต้น มีพิษ หากถูกผิวหนังจะระคายเคือง สามารถใช้กัดหูด ต้องลดความเป็นพิษด้วยการ "ประสะ" โดยนึ่งยางให้สุก แล้วตากให้แห้ง ใช้เป็นยาถ่ายอย่างแรงปรุงเป็นยาถ่าย ถ่ายพิษเสมหะและโลหิต ถ่ายหัวริดสีดวงลำไส้และริดสีดวงทวารหนัก ขับโลหิตเน่าร้าย สารที่พบในสลัดได มี 3-O-angeloylingenol  ซึ่งเป็นสารร่วมก่อมะเร็ง จึงต้องระวังในการใช้
==ชื่อท้องถิ่น==
ใน ประเทศไทย มีชื่อเรียกตามท้องถิ่นต่างกันไป เช่น
ภาคกลาง - สลัดไดป่า
ภาคอีสาน - กะลำพัก
ภาคเหนือ - เคียะผา
จังหวัดแม่ฮ่องสอน - เคียะเลี่ยม, หงอนงู
== อ้างอิง ==
พืชทะเลทราย
พืชอวบน้ำ
สมุนไพรไทย
วงศ์ยางพารา
อ็องรี มูโอ

อาแล็กซ็องดร์ อ็องรี มูโอ (Alexandre Henri Mouhot; 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1826 - 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1861) เป็นนักธรรมชาติวิทยาและนักสำรวจชาวฝรั่งเศสในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 เขาเกิดที่เมืองมงเบลียาร์ จังหวัดดู ใกล้ชายแดนสวิส แต่ใช้ชีวิตในวัยเด็กในรัสเซียฝั่งเอเชีย เขาเสียชีวิตใกล้เมืองนาพัน ประเทศลาว เขาเป็นที่จดจำจากการค้นพบเมืองพระนคร สุสานของมูโอตั้งอยู่นอกบ้านพนม ทางตะวันออกของหลวงพระบาง
== ประวัติ ==
เขาเดินทางไปทั่วยุโรปกับชาลส์น้องชายของเขา ศึกษาเทคนิคการถ่ายภาพที่พัฒนาโดยหลุยส์ ดาแกร์ ในปี ค.ศ. 1856 เขาเริ่มอุทิศตนเพื่อการศึกษาวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ เมื่อได้อ่านหนังสือชื่อ The Kingdom and People of Siam ของเซอร์จอห์น เบาริง ในปี ค.ศ. 1857 มูโอตัดสินใจเดินทางไปอินโดจีนเพื่อดำเนินการสำรวจทางพฤกษศาสตร์หลายครั้งเพื่อเก็บตัวอย่างสัตววิทยาชนิดใหม่ คำขอทุนครั้งแรกของเขาถูกปฏิเสธโดยรัฐบาลของจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ราชสมาคมภูมิศาสตร์และสมาคมสัตววิทยาแห่งลอนดอนให้การสนับสนุนเขา และเขาออกเดินทางสู่กรุงเทพฯ ผ่านสิงคโปร์
มูโอเดินทางจากลอนดอนมายังกรุงเทพฯเมื่อ 27 เมษายน พ.ศ. 2401 เมื่อมาถึงสยาม มูโอได้ออกสำรวจในเส้นทางต่างๆ 4 เส้นทางด้วยกันคือ
เส้นทางที่ 1 เดินทางจากกรุงเทพฯไปยังพระนครศรีอยุธยา สระบุรี และพื้นที่ใกล้เคียง
เส้นทางที่ 2 เดินทางจากกรุงเทพฯ เลียบชายฝั่งไปยังจันทบุรี เกาะช้าง เกาะกูด ไปเมืองอุดงมีชัย พนมเปญของกัมพูชา ไปพักอยู่กับชนเผ่าเสตียงที่เมืองบุรีลม แล้วเดินทางกลับทางทะเลสาบเขมร ปราสาทนครวัด พระตะบอง กบินทร์บุรี แล้วจึงเข้ากรุงเทพฯ
เส้นทางที่ 3 เดินทางจากกรุงเทพฯไปยังเพชรบุรี
เส้นทางที่ 4 เดินทางไปลพบุรี ข้ามเทือกเขาดงพญาไฟ ไปชัยภูมิ เลย ปากลาย หลวงพระบาง มูโอเสียชีวิตด้วยไข้มาลาเรียกลางป่าดงดิบในลาวระหว่างการเดินทางสำรวจครั้งนี้ หลุมศพของมูโอตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำคาน ใกล้หลวงพระบาง
สัตว์เลื้อยคลานสองชนิดในเอเชียได้ตั้งชื่อตามชื่อของมูโอ : Cuora mouhotii (เต่าชนิดหนึ่ง) ; และ Oligodon mouhoti (งูชนิดหนึ่ง) 
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
http://www.angkorwat.org/html/L2225.html  [broken link]
Short biography (in French)
http://www.kh.refer.org/cbodg_ct/decouvert_kh/culture_kh/livres/mouhot.htm  (in French) [broken link]
http://www.insecula.com/contact/A010818.html  (in French)
http://www.angkor.com/hd.shtml  [broken link]
นักสำรวจชาวฝรั่งเศส
บุคคลจากมงเบลียาร์
เสียชีวิตจากมาลาเรีย
กระพังโหม

กระพังโหม(กลาง) หรือจมูกปลาหลด  อยู่ในวงศ์ Asclepiadaceae  เป็นไม้เถาขนาดเล็ก ไม่มีกลิ่น ยอดอ่อนมีขนเล็กน้อย ยางสีขาว ใบเดี่ยวทรงยาวแคบ เรียงตรงข้าม ดอกออกตามซอกใบ กลีบดอกสีขาวอมชมพู ริมขอบกลีบมีขน ผลรูปไข่ ปลายโค้งเรียว เปลือกนิ่ม แก่แล้วแตกด้านเดียว มีเมล็ดมาก ปลายเมล็ดมีขนติดอยู่เป็นกระจุก ช่วยให้กระจายพันธุ์ได้ไกล
ใบและดอกรับประทานได้ รากและใบมีรสขม แก้ไข้จับสั่น ในอินเดีย จีน และอินโดนีเซียใช้ดอก ใบ และผล ต้มเอาน้ำกลั้วคอ ชะล้างแผลเพื่อฆ่าเชื้อ 
== อ้างอิง ==
พืชที่รับประทานได้
สมุนไพร
วงศ์นมตำเลีย
ไม้ล้มลุก
อันดับย่อยปลากระโทง

อันดับย่อยปลากระโทง (Swordfish, Marlin, Billfish) เป็นอันดับย่อยของปลากระดูกแข็งทะเล ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Xiphioidei
เป็นปลาทะเลขนาดใหญ่ เมื่อโตเต็มที่แล้วมีขนาดลำตัวเกินกว่า 1 เมตร  มีจุดเด่น คือ มีจะงอยปากบนยาวแหลมใช้สำหรับไล่ต้อนปลาขนาดเล็กเป็นอาหาร และสำหรับป้องกันตัว เป็นปลาที่ว่ายน้ำได้รวดเร็วว่องไวมาก
แบ่งออกเป็น 2 วงศ์ คือ
Istiophoridae ปลากระโทง, ปลาอินทรียักษ์
Xiphiidae ปลาดาบ, ปลากระโทงแทงดาบ 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
อันดับปลากะพง
อันดับย่อยปลากระโทง
อันดับย่อยปลาทูน่า

อันดับย่อยปลาทูน่า (Tuna, Mackerel) เป็นอันดับย่อยของปลาทะเลกระดูกแข็ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Scombroidei
แบ่งออกเป็นวงศ์ต่าง ๆ ได้ดังนี้
Gempylidae
Scombridae
Scombrolabracidae
Trichiuridae 
โดยปลาที่เป็นที่รู้จักกันดีในอันดับย่อยนี้ คือ ปลาโอ, ปลาทูน่า, ปลาอินทรี, ปลาดาบ เป็นต้น   
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
อันดับปลากะพง
อันดับย่อยปลาทูน่า
อันดับย่อยปลาขี้ตังเบ็ด

อันดับย่อยปลาขี้ตังเบ็ด หรือ อันดับย่อยปลาขี้ตัง (Surgeonfish) อันดับย่อยของปลาทะเลกระดูกแข็งอันดับหนึ่ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Acanthuroidei
ปลาในอันดับย่อยนี้ ที่เป็นที่รู้จักกันดี ได้แก่ ปลาขี้ตังเบ็ด, ปลาขี้ตัง, ปลาค้างคาว เป็นต้น บางชนิดสามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำกร่อยหรือน้ำจืดสนิทได้
==การจำแนก==
Acanthuridae
Ephippidae
Luvaridae
Scatophagidae
Siganidae
Zanclidae 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
อันดับปลากะพง
กองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ

กองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ หรือ กบข. เป็นกองทุนที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. 2539 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นหลักประกันการจ่ายบำเหน็จบำนาญและให้ประโยชน์ตอบแทนการรับราชการแก่ข้าราชเมื่อออกจากราชการ เพื่อส่งเสริมการออมทรัพย์ของสมาชิก และเพื่อจัดสวัสดิการและสิทธิประโยชน์อื่นให้แก่สมาชิก กบข.เป็นการหักเงินเดือนข้าราชการ เพื่อออม และรัฐเอาเงินออมส่วนนั้นไปลงทุนเพื่อให้มีดอกผลงอกเงย โดยบังคับหักเงินเดือนเริ่มต้น 3% และรัฐช่วยออกสมทบให้ 3% ซึ่งถือเป็นสวัสดิการข้าราชการอย่างหนึ่ง
กบข. สนับสนุนให้มีการบริหารจัดการด้านการเงินการคลังภาครัฐที่ดี จัดสรรงบประมาณรองรับภาระรายจ่ายด้านบำเหน็จบำนาญอย่างเหมาะสม นอกจากนี้ยังส่งเสริมให้ข้าราชการสมาชิกมีเงินออมเพียงพอสำหรับชีวิตหลังเกษียณ ซึ่งคณะกรรมการและสำนักงาน ได้มุ่งมั่นดำเนินงานให้ได้มาตรฐานสากลอย่างเต็มที่ ทำให้ กบข. ได้รับการยอมรับและได้รับการสนับสนุน
จนเป็นกองทุนขนาดใหญ่ที่มีสมาชิกมากกว่า 1 ล้านคน กบข. เป็นนิติบุคคลที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. 2539 โดยมีคณะกรรมการกองทุน ทำหน้าที่กำหนดนโยบาย และออกระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศ และคำสั่งในการบริหารกิจการของกองทุน ทั้งยังมีอำนาจหน้าที่กำกับดูแลการจัดการกองทุนตลอดจนกำหนดนโยบายการลงทุนตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดในกฎกระทรวงต่าง ๆ
== อ้างอิง ==
กระทรวงการคลัง
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2539
หน่วยงานของรัฐบาลไทยในเขตบางรัก
ซูโซ

เฆซุส โฆอากิน เฟร์นันเดซ ซาเอนซ์ เด ลา ตอร์เร (Jesús Joaquín Fernández Sáenz de la Torre; }} เกิด 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1993) หรือรู้จักกันในนาม ซูโซ (Suso; ) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งปีกขวา ให้กับเซบิยา สโมสรในลาลิกา และทีมชาติสเปน
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
โปรไฟล์ ที่เว็บไซต์สโมสรฟุตบอลเซบิยา
โปรไฟล์ที่เว็บไซต์ LFCHistory
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2536
นักฟุตบอลชาวสเปน
กองกลางฟุตบอล
นักฟุตบอลเยาวชนทีมชาติสเปน
นักฟุตบอลทีมชาติสเปน
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
ผู้เล่นในลาลิกา
ผู้เล่นในเซเรียอา
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลกาดิซ
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล
ผู้เล่นอูเด อัลเมริอา
ผู้เล่นเอซี มิลาน
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเจนัว
ผู้เล่นสโมสรเซบิยา
นักฟุตบอลต่างชาติในลีกอิตาลี
ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก
วอลเลย์บอลหญิงเอวีซีคัพ 2012

วอลเลย์บอลหญิงเอวีซีคัพ 2012 จัดขึ้นที่เมืองอัลมาเตอ ประเทศคาซัคสถาน ทีมที่ชนะเลิศในการแข่งขันคือ วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย
==การแบ่งกลุ่ม==
การแบ่งกลุ่มขึ้นกับอันดับจากวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2011
ไฟล์:3 AVC Cup 04.JPG|
ไฟล์:3 AVC Cup 01.JPG|
ไฟล์:3 AVC Cup 02.JPG|
ไฟล์:3 AVC Cup 03.JPG|
==รอบคัดเลือก==
===กลุ่ม A===
|}
|}
===กลุ่ม B===
|}
|}
==รอบชิงชนะเลิศ==
===รอบ 8 ทีมสุดท้าย===
|}
===รอบชิงอันดับ 5-8===
|}
===รอบ 4 ทีมสุดท้าย===
|}
===รอบชิงอันดับ 7===
|}
===รอบชิงอันดับ 5===
|}
===รอบชิงอันดับ 3===
|}
===รอบชิงชนะเลิศ===
|}
== อันดับการแข่งขัน ==
รายชื่อนักกีฬา
วรรณา บัวแก้ว, ปิยะนุช แป้นน้อย, ปลื้มจิตร์ ถินขาว, อรอุมา สิทธิรักษ์, วิลาวัณย์ อภิญญาพงศ์, อำพร หญ้าผา,ฐาปไพพรรณ ไชยศรี, นุศรา ต้อมคำ, มลิกา กันทอง, พรพรรณ เกิดปราชญ์, อัจฉราพร คงยศ, สนธยา แก้วบัณฑิต
หัวหน้าผู้ฝึกสอน: เกียรติพงษ์ รัชตเกรียงไกร
== รางวัล ==
ผู้เล่นทรงคุณค่า:  อรอุมา สิทธิรักษ์
ทำคะแนนยอดเยี่ยม:  อรอุมา สิทธิรักษ์
ตบยอดเยี่ยม:  อรอุมา สิทธิรักษ์
บล็อกยอดเยี่ยม:  สวี หยุน ลี่
เสิร์ฟยอดเยี่ยม:  ฮุ่ย รั่วฉี
เซตยอดเยี่ยม:  นุศรา ต้อมคำ
ลิเบอโรยอดเยี่ยม:  Storozhenko Marina
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Asian Volleyball Confederation 
2012
จิตตะกอง

จิตตะกอง (Chittagong) หรือ จัฏฏคราม (চট্টগ্রাম, চিটাগং; จิตตะกอง: চিটাং) เป็นเมืองศูนย์กลางการค้า อุตสาหกรรม และเมืองท่า ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศบังกลาเทศ เป็นเมืองหลวงของแคว้นชื่อเดียวกัน เป็นเมืองท่าทางทะเลที่คับคั่งที่สุดในบังกลาเทศ มีประชากรมากกว่า 5.5 ล้านคน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ
จิตตะกองเป็นเมืองที่มีมรดกที่หลากหลายทางวัฒนธรรม ทั้งอิสลาม ฮินดู และพุทธ เป็นที่รู้จักของนักเดินเรือชาวโปรตุเกสเข้าครอบครองโดยสุลต่านเบงกอลใน ค.ศ. 1666 บริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษเข้ายึดครองใน ค.ศ. 1760 ท่าเรือได้รับความเสียหายระหว่างสงครามอินเดียและปากีสถาน ค.ศ. 1971
ปัจจุบันเมืองจิตตะกองเป็นเมืองหนึ่งที่เติบโตเร็วที่สุดในโลก มีจีดีพี 25,000 ล้านดอลลาร์
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศบังกลาเทศ
เมืองท่าในทวีปเอเชีย
อ่าวเบงกอล
ฉัตรพระอินทร์

==ลักษณะทางพฤกษศาสตร์==
เป็นไม้ล้มลุก ลำต้นมีสีเขียวสูงประมาณ 1-2.5 เมตร กิ่งก้านเป็นเหลี่ยมร่องลึก มีขนละเอียดจำนวนมาก ใบมีสีเขียวเข้ม ก้านใบยาว ใบเดี่ยวออกจากลำต้นแบบตรงกันข้าม ขอบใบหยัก ปลายใบแหลม ดอกมีสีส้มสดมีดอกย่อยจำนวนมากติดกันอยู่รอบ ๆ ลำต้น เป็นช่อแบบผสม เรียงตัวกันแน่นและมีใบแซมอยู่รอบ ๆ คล้ายฉัตร ชอบขึ้นในบริเวณที่ชื้น

==การขยายพันธุ์==
ใช้เมล็ด ชอบดินร่วนซุย
==สรรพคุณ==
ใช้เป็นยาสมุนไพร มีฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาในการต้านเชื้อแบคทีเรียและลดความดันโลหิตสูง
=== เมล็ด ===
ใช้เป็นทั้งยาบำรุงและยาระบาย แก้ปวดตามกระดูกและข้อ แก้ปวดประจำเดือน อาจใช้เป็นสารเสพติดได้
=== ใบ ===
ใช้เป็นยาระบาย แก้ซาง แก้ไข้จับสั่น
=== ขี้เถ้าจากดอก ===
บรรเทาอาการเจ็บปวดจากแผลที่เกิดจากไฟไหม้น้ำร้อนลวก แก้คันจากกลากเกลื้อน
สมุนไพรไทย
วงศ์กะเพรา