pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
คิม จง-ซอ

คิม จง-ซอ (김종서; พ.ศ. 1926 – 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 1996) ขุนนางและขุนศึกแห่ง ราชวงศ์โชซ็อน ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการป้องกันชายแดนทางด้านเหนือจากการรุกรานของชาวหนี่เจินซึ่งเป็นบรรพบุรุษของชาวแมนจู
คิมจงซอเกิดเมื่อ พ.ศ. 1926 ตรงกับปีที่ 9 ในรัชสมัย พระเจ้าอู แห่ง ราชวงศ์โครยอ ต่อมา ใน พ.ศ. 1976  พระเจ้าเซจงมหาราช พระราชาลำดับที่ 4 แห่งราชวงศ์โชซ็อนได้ส่งคิมจงซอไปป้องกันพรมแดนทางเหนือจากการรุกรานของชาวหนี่เจินจนได้ชัยชนะทำให้คิมจงซอเริ่มมีชื่อเสียงและอำนาจ
เมื่อ พระเจ้ามุนจง พระราชาลำดับที่ 5 เสด็จสวรรคตใน พ.ศ. 1995 พระราชโอรสของพระเจ้ามุนจงขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น พระเจ้าทันจง แต่เนื่องจากพระเจ้าทันจงมีพระชนมายุเพียง 12 พรรษาจึงได้มีการแต่งตั้งผู้สำเร็จราชการคือคิม จง-ซอและ ฮวัง โบ-อิน ซึ่งขณะนั้นเป็นอัครมหาเสนาบดีแต่ตัวของคิม จง-ซอต้องการขยายฐานอำนาจในราชสำนักทำให้ไปขัดขวางการขยายอำนาจของ องค์ชายซูยัง พระปิตุลา (อา) ของพระเจ้าทันจงซึ่งต่อมาคือ พระเจ้าเซโจ เช่นกันคิม จง-ซอจึงหันไปสนับสนุน องค์ชายอันพย็อง พระปิตุลาอีกองค์ของพระเจ้าทันจงเพื่อคานอำนาจขององค์ชายซูยัง
องค์ชายซูยังไม่พอพระทัยจึงได้ยกกำลังทหารไปสังหารคิมจงซอและฮวัง โบ-อินที่ พระราชวังคย็องบก เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 1996 จากนั้นไม่นานองค์ชายซูยังจึงได้บีบให้พระเจ้าทันจงประทานยาพิษแก่องค์ชายอันพย็อง
== อ้างอิง ==
ขุนนางเกาหลี
บุคคลในยุคราชวงศ์โครยอ
บุคคลในยุคราชวงศ์โชซ็อน
ขุนนางในสมัยราชวงศ์โชซ็อน
อัลเบร็คท์ ฟรีดริช ดยุกแห่งปรัสเซีย

อัลเบร็คท์ ฟรีดริช ดยุกแห่งปรัสเซีย (Albrecht Friedrich; Albrecht Fryderyk) (7 พฤษภาคม ค.ศ. 1553 - 28 สิงหาคม ค.ศ. 1618) เป็นดยุคแห่งปรัสเซียจาก ค.ศ. 1568 จนกระทั่งพระองค์สวรรคต พระองค์เป็นบุตรชายของอัลแบร์ท ดยุกแห่งปรัสเซีย และแอนนา มาเรีย แห่งเบรินวาค-ลูนิบาบัค เป็นดยุกคนที่สองและดยุกองค์สุดท้ายของราชวงศ์โฮเฮนซอลเลิร์น ดยุคแห่งแอนเบน
==บรรพบุรุษ==
ราชวงศ์โฮเอินโซลเลิร์น
ดยุกแห่งปรัสเซีย
ฮวังโบ อิน

ฮวัง โบ-อิน (황보인, พ.ศ. 1930 – 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 1996) อัครมหาเสนาบดีแห่งโชซ็อนในรัชสมัยพระเจ้ามุนจงและพระเจ้าทันจงระหว่าง พ.ศ. 1994 – พ.ศ. 1996
== อ้างอิง ==
ขุนนางเกาหลี
บุคคลในยุคราชวงศ์โครยอ
บุคคลในยุคราชวงศ์โชซ็อน
ขุนนางในสมัยราชวงศ์โชซ็อน
วีเวรียอา

วีเวรียอา  ไดโนเสาร์คอยาวชนิดหนึ่ง ถูกค้นพบในสถานที่ ๆ เป็นประเทศฝรั่งเศสในยุคปัจจุบัน มีอายุอยู่ราวยุคจูแรสซิกตอนปลาย มีชนิดต้นแบบ คือ Vouivria damparisensis
วีเวรียอา ถูกค้นพบเป็นซากดึกดำบรรพ์ตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 1934 ที่หมู่บ้านดงปารีส์ ในแคว้นฟร็องช์-กงเต ทางภาคตะวันออกของฝรั่งเศส แต่ไม่ได้รับการศึกษาต่อ โดยถูกเก็บไว้ในพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติปารีส และถูกระบุว่าเป็น "ไดโนเสาร์แห่งดงปารีส์" เท่านั้น ต่อมาในต้นปี ค.ศ. 2017 ได้มีการศึกษาจากคณะนักบรรพชีวินวิทยาแห่งราชวิทยาลัยลอนดอน ของประเทศอังกฤษ จึงได้ประกาศว่าเป็นไดโนเสาร์คอยาว หรือซอโรพอดชนิดใหม่
โดยชื่อ "วิเวรียอา" (Vouivria) ที่ใช้เป็นชื่อสกุลด้วย มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณคำว่า La vouivre (ลา วีเวรอะ) ที่มีรากศัพท์มาจากภาษาละตินที่ใช้เรียกงูพิษจำพวกงูพิษเขี้ยวพับ ซึ่งมีความหมายถึงปีกของไวเวิร์น มังกรตามนิทานพื้นบ้าน และชื่อวิทยาศาสตร์ damparisensis (ดงปารีเซ็นซิส) ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่สถานที่ค้นพบ คือ หมู่บ้านดงปารีส์
มีความยาวตั้งแต่ปลายจมูกจรดปลายหาง 15 เมตร มีลำตัวมหึมาน้ำหนักประมาณ 15,000 กิโลกรัม มีอายุอยู่ราว 160 ล้านปีก่อน ตรงกัยยุคจูแรสซิกตอนปลาย กินอาหารจำพวกใบเฟิร์นโบราณ และสนโคนิเฟอร์โบราณ ซึ่งในยุคนั้นทวีปยุโรป ยังมีสภาพเป็นเกาะแก่งต่าง ๆ ไม่ได้รวมกันเป็นผืนแผ่นดินใหญ่อย่างยุคปัจจุบัน
==อ้างอิง==
ไดโนเสาร์ในยุคจูแรสซิก
การค้นพบในปี พ.ศ. 2560
นัฐวุฒิ พูนพิริยะ

นัฐวุฒิ พูนพิริยะ ชื่อเล่น บาส  เกิดเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2524 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทยผลงานสร้างชื่ออย่าง เคาท์ดาวน์ โดยคว้ารางวัลรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 22 จำนวนสามรางวัล หลังจากนั้นในปี 2560 ปล่อยภาพยนตร์ ฉลาดเกมส์โกง ในสังกัด จีดีเอช ห้าห้าเก้า
== ประวัติ ==
นัฐวุฒิจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนรัตนาธิเบศร์ และระดับอุดมศึกษาจากคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ หลังจบจากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ได้เรียนต่อที่นิวยอร์ก 4 ปีด้านภาษาและกราฟิกดีไซน์ ที่ Pratt Institute
นัฐวุฒิเป็นพี่ชายของ จูนจูน - พัชชา พูนพิริยะ นักแสดงจากภาพยนตร์ Mary is happy, Mary is happy โดยนัฐวุฒิทำงานด้านโฆษณา และเป็นบุตรของ อาเล็ก - สุรพล พูนพิริยะ นักแสดงสมทบจากบทบาทของผู้อำนวยการโรงเรียนนาดาวบางกอก จากซีรีส์ ฮอร์โมน วัยว้าวุ่นและโฆษณา
== ผลงาน ==
=== ภาพยนตร์สั้น ===
“My Brother” จาก Brother Thailand
My beautiful woman ความลับของเจน
The Library ห้องสมุดแห่งรัก
Present Perfect หากว่าย้อนเวลากลับไปได้
REUNION ทวง (ภาพยนตร์สั้นเทิดพระเกียรติ ร. 9)
Girlhattan presented by Emporium
เธอ กับ Kult
=== ภาพยนตร์ ===
Countdown เคาท์ดาวน์ (2012)
Bad Genuis ฉลาดเกมส์โกง (2017)
One For The Road วันสุดท้าย..ก่อนบายเธอ (2022)
=== ซีรีส์ ===
i Stories
 ภารกิจแห่งความหวัง
=== ละครโทรทัศน์ ===
ศรีอโยธยา
== รางวัล ==
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ สาขาบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์ เคาท์ดาวน์
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2524
บุคคลจากคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย
บุคคลจากจังหวัดนนทบุรี
เจ้าหญิงลัลลา ฮัสนา

เจ้าหญิงลัลลา ฮัสนา (الأميرة لالة حسناء; Lalla Hasnaa; 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510) เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีฮะซันที่ 2 ประสูติแต่เจ้าหญิงลัลลา ลาติฟะฮ์ พระชายาพระองค์ที่สอง และเป็นพระขนิษฐาในสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6 พระมหากษัตริย์แห่งโมร็อกโกพระองค์ปัจจุบัน
== พระประวัติ ==
เจ้าหญิงลัลลา ฮัสนา ประสูติเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 เป็นพระราชบุตรลำดับที่ 4 ในสมเด็จพระราชาธิบดีฮะซันที่ 2 ประสูติแต่เจ้าหญิงลัลลา ลาติฟะฮ์ พระชายาพระองค์ที่สอง ทรงสำเร็จการศึกษาจากกอแล็ฌรัวยาล (Collège Royal) ในราบัต
เจ้าหญิงลัลลา ฮัสนาเสกสมรสกับ ดร. คาลิด เบนฮัรบิต (خالد بنحربيت; Khalil Benharbit; เกิด พ.ศ. 2502) อายุรแพทย์โรคหัวใจและหลอดเลือด เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2534 มีพระธิดาสองคน ได้แก่
ลัลลา อูมัยมะฮ์ เบนฮัรบิต (الأميرة أميمة بنحربيت; Lalla Oumaima Benharbit; เกิด 15 ธันวาคม พ.ศ. 2538)
ลัลลา อูลายะฮ์ เบนฮัรบิต (الأميرة علية بنحربيت; Lalla Oulaya Benharbit; เกิด 20 ตุลาคม พ.ศ. 2540)
== พระกรณียกิจ ==
เมื่อครั้งยังทรงพระเยาว์ ทรงสนพระทัยด้านสังคมและวัฒนธรรม โดยเฉพาะทรงต่อต้านปัจจัยอันทำให้เกิดปัญหาสิ่งแวดล้อมภายในประเทศ ทรงตั้งโครงการประทานรางวัลหาดสวยและสะอาดที่สุดของโมร็อกโก ซึ่งเป็นพระดำริที่ทรงจัดทำภายในประเทศเพื่อป้องกันการทำลายสิ่งแวดล้อม หลังการเสด็จขึ้นครองราชย์ของสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6  พระเชษฐา พระองค์ก็ทรงตำแหน่งประธานมูลนิธิมุฮัมมัดที่ 6 เพื่อการคุ้มครองสิ่งแวดล้อม (Muhammad VI Foundation for Environmental Protection) ในปี พ.ศ. 2544 และทรงปฏิบัติพระกรณียกิจเพื่อเผยแพร่ความรู้ความเข้าใจด้านปัญหาสิ่งแวดล้อมแก่ราษฎร
พระองค์ประธานกิตติมศักดิ์สมาคมฮะซันเพื่อดัชนีการพัฒนามนุษย์ (Hassanate Association for Human Development)
== องค์กรในพระอุปถัมภ์ ==
องค์ประธานกิตติมศักดิ์
สมาคมสตรีและข้าราชการพลเรือนแห่งชาติ (National League of Female Civil and Semi-Civil Servants)
สมาคมช่วยเหลือเด็กป่วยโมร็อกโก (Moroccan Association for the Aid of Sick Children : AMAEM)
หมู่บ้านเด็กเอสโอเอสโมร็อกโก (Moroccan SOS Children's Village)
สมาคมคุณธรรม (Al-Ihsane Association)
สมาคมป้องกันกลุ่มอาการผิดปกติที่เกิดกับกล้ามเนื้อโมร็อกโก (Moroccan Anti Myopathy Association)
องค์ประธาน
มูลนิธิมุฮัมมัดที่ 6 เพื่อคุ้มครองสิ่งแวดล้อม (Muhammad VI Foundation for Environmental Protection)
สมาคมโบราณคดีและมรดกโมร็อกโก (Moroccan Archaeology and Patrimony Association : SMAP)
== อ้างอิง ==
เจ้าหญิงโมร็อกโก
บุคคลจากราบัต
ฟาโรห์อเมนเอมโอเป

ยูเซอร์มาอัตเร อเมนเอมโอเป เป็นฟาโรห์ชาวอียิปต์โบราณ แห่งราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ดแห่งอียิปต์
==สุสาน==
เดิมทีอเมเนมโอเปถูกฝังอยู่ในห้องที่มีหลุมฝังศพขนาดเล็ก (NRT IV) ในสุสานหลวงเแทนิส หลังสวรรคตไม่กี่ปีต่อมา ในรัชสมัยฟาโรห์ซิอามุน มีการย้ายพระศพอเมเนมโอเปไปฝังที่ NRT III ใกล้ห้องฝังพระศพฟาโรห์ซูเซนเนสที่ 1 Pierre Montet และ Georges Goyon นักอียิปต์วิทยาชาวฝรั่งเศส ค้นพบสุสานที่ไม่ได้รับการรบกวนอีกครั้งในเดือนเมษายน ค.ศ. 1940 ไม่กี่เดือนก่อนการรุกรานฝรั่งเศสของนาซี Montet จำเป็นต้องหยุดการขุดค้นจนกระทั่งสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง แล้วทำงานต่อใน ค.ศ. 1946 และต่อมาจึงตีพิมพ์รายงานการค้นพบใน ค.ศ. 1958
== อ้างอิง ==
==บรรณานุกรม==
Derry, D.E., Report on Skeleton of King Amenemopet, ASAE 41 (1942), 149.
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Sarcophagus of Amenemope
อเมเนมโอเป
ฟาโรห์โอซอร์คอน ผู้อาวุโส

ฟาโรห์อังค์เคปเปอร์เร เซเตเพนเร โอซอร์คอน หรือ (โอซอร์คอน ผู้อาวุโส) เป็นกษัตริย์ที่ห้าของราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ดของอียิปต์โบราณและเป็นครั้งแรกที่ฟาโรห์แหล่งกำเนิดของลิเบีย เขายังเป็นบางครั้งเรียกว่า โอซอร์คอนตามมาเนโท
== อ้างอิง ==
ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ด
ฟาโรห์ซิอามุน

ฟาโรห์เนเฟอร์เคปเปอร์เร หรือ เนทเจอร์เคปเปอร์เร-เซเตเพนอามุน ซิอามุน เป็นฟาโรห์องค์ที่ 6 ในราชวงศ์ที่ 21 แห่งอียิปต์โบราณ พระองค์เป็นที่ยอมรับในอียิปต์ตอนล่างในฐานะกษัตริย์ในช่วงต่อระยะที่สาม และถือเป็นหนึ่งในผู้นำที่ทรงอำนาจที่สุดในราชวงศ์ที่ 21 หลังซูเซนเนสที่ 1 พระนามประสูติของพระองค์หมายถึง "เทพคือการสำแดงของรา ผู้ถูกเลือกของอามุน" ส่วนพระนามของพระองค์หมายถึง 'โอรสแห่งอามุน'
==สุสาน==
แม้ว่าไม่พบที่ตั้งหลุมฝังศพเดิมของฟาโรห์ซิอามุน แต่มีข้อเสนอว่าพระองค์เป็นหนึ่งใน "สองมัมมีที่เน่าเปื่อยสมบูรณ์ในห้องโถงทางเข้าของหลุมฝังศพ NRT-III (หลุมฝังศพของซูเซนเนสที่ 1)" บนพื้นฐานของอูชับตีที่พบพร้อมกับพระนามบนนั้น หลุมฝังศพเดิมของฟาโรห์ซิอามุนอาจถูกแม่น้ำไนล์ท่วม
== อ้างอิง ==
ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ด
ฟาโรห์ซูเซนเนสที่ 2

ติเคปเปอร์อูเร หรือ ติเคปเปอร์เร ซูเซนเนสที่ II กรีก]] Ψουσέννη หรือ ฮอร์-พาเซบาคฮาเอนอินอุตที่ 2  เป็นฟาโรห์องค์สุดท้ายในราชวงศ์ที่ 21 พระนามของพระองค์ในภาษาอียิปต์หมายถึง "ภาพของการเปลี่ยนแปลงของเร" ฟาโรห์ซูเซนเนสที่ 2 มักจะถือว่าเป็นบุคคลเดียวกันกับนักบวชชั้นสูงแห่งอามุนที่มีชื่อว่าซูเซนเนสที่ 3
== อ้างอิง ==
ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ด
เฮริฮอร์

เฮริฮอร์ เป็นนายทหารกองทัพอียิปต์และนักบวชสูงสุดแห่งเทพอามุนที่ทีบส์ช่วงรัชสมัยของฟาโรห์แรมีซีสที่ 11 เฮริฮอร์ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 1080-1074 ปีก่อนค.ศ.
==ชีวิต==
คาดว่าเขามีพ่อแม่เป็นชาวลิเบีย แม้ว่าจะไม่ทราบต้นกำเนิดของเขาก็ตาม  Zeitschrift für ägyptische Sprache สิ่งพิมพ์ล่าสุดของ Jansen-Winkeln กล่าวแนะว่าพิอังค์เป็นผู้ดำรงตำแหน่งก่อนหน้าเฮริฮอร์ (เดิมคาดว่าเป็นผู้ดำรงตำแหน่งถัดจากเฮริออร์)
==อ้างอิง==
==อ่านเพิ่ม==
M. Gustave Lefebvre, "Herihor, Vizir (Statue du Caire, no 42190)", ASAE, 26 (1926), 63-68
Hermann Kees, Die Hohenpriester des Amun von Karnak von Herihor bis zum Ende der Äthiopenzeit (Leiden:  E. J. Brill, 1964).
Marie-Ange Bonhême, "Hérihor fut-il effectivement roi?", BIFAO 79 (1979), 267-283
Karl Jansen-Winkeln, "Das Ende des Neuen Reiches", Zeitschrift für Ägyptische Sprache und Altertumskunde, 119 (1992), 22-37
Dennis C. Forbes, "King Herihor, the 'Renaissance' & the 21st Dynasty", KMT, 4-3 (1993), 25-41
Ad Thijs, "Two Books for One Lady, The mother of Herihor rediscovered, GM 163 (1998), 101-110
Jeremy Goldberg, "Was Piankh The Son Of Herihor After All?" Göttinger Miszellen, 174 (2000), 49-58
Ad Thijs, "In Search of King Herihor and the Penultimate Ruler of the 20th Dynasty", Zeitschrift für Ägyptische Sprache und Altertumskunde, 132 (2005), 73-91
Peter James & Robert Morkot, "Herihor's Kingship and the High Priest Piankh", 'JEGH, 3.2 (2010), 231-260'
Ben Haring, "Stela Leiden V 65 and Herihor's Damnatio Memoriae", Studien zur Altägyptischen Kultur, 41 (2012), 139-152
Steven R. W. Gregory, "Piankh and Herihor: Art, Ostraca, and Accession in Perspective", Birmingham Egyptology Journal 1 (2013) 5-18
Ad Thijs, "Nodjmet A, Daughter of Amenhotep, Wife of Piankh and Mother of Herihor", Zeitschrift für Ägyptische Sprache und Altertumskunde, 140 (2013), 54-69.
Steven R. W. Gregory, Herihor in art and iconography: kingship and the gods in the ritual landscape of Late New Kingdom Thebes, (Golden House Publications, 2014)
บุคคลจากยุคราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ด
นักบวชชั้นสูงแห่งอามุน
พิอังค์

พิอังค์ (หรือ พายอังค์) เป็นนักบวชสูงสุดแห่งอามุนที่ทีบส์ ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 1074-1070 ปีก่อนค.ศ.
ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ด
พิเนดเจมที่ 1

พิเนดเจมที่ 1 เป็นนักบวชสูงสุดแห่งอามุนที่ทีบส์ ดำรงตำแหน่ง 1070-1032 ปีก่อนค.ศ. และเป็นผู้ปกครองโดยพฤตินัยของอียิปต์ตอนบนตั้งแต่ 1054 ปีก่อนค.ศ. ท่านเป็นบุตรชายของ นักบวชสูงสุดแห่งอามุนพิอังค์ อย่างไรก็ตามนักอียิปต์วิทยาหลายคนเชื่อว่าลำดับนักบวชสูงสุดแห่งเทพอามุนคือ พิอังค์, เฮริฮอร์, พิเนดเจมที่ 1
== อ้างอิง ==
ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ด
ซากูระซากะโฟร์ตีซิกซ์

ซากูระซากะโฟร์ตีซิกซ์  เป็นวงไอดอลญี่ปุ่น ยะซุชิ อะกิโมะโตะ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม 2558 ในชื่อว่า เคยากิซากะโฟร์ตีซิกซ์   เป็นวงน้องสาววงแรกของ โนกิซากะโฟร์ตีซิกซ์
เดิมเคยากิซากะโฟร์ตีซิกซ์ประกอบไปด้วยทีมคันจิเคยากิซากะโฟร์ตีซิกซ์ และทีมฮิรากานะเคยากิซากะโฟร์ตีซิกซ์ ซึ่งก่อตั้งเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 และในเวลาต่อมาฮิรากานะเคยากิซากะโฟร์ตีซิกซ์ได้แยกตัวออกมาเป็นวงน้องสาววงใหม่ของ โนกิซากะโฟร์ตีซิกซ์โดยใช้ชื่อว่า ฮินาตะซากะโฟร์ตีซิกซ์
เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม 2563 ได้มีการจัดไลฟ์แบบไม่มีผู้ชมในชื่อว่า Keyakizaka46 Live Online, but with YOU! และในช่วงท้ายได้มีการประกาศว่าในเดือนตุลาคม ทางวงจะยุติกิจกรรมในฐานะเคยากิซากะโฟร์ตีซิกซ์ และจะทำกิจกรรมวงในชื่อวงใหม่โดยใช้ชื่อว่า ซากูระซากะโฟร์ตีซิกซ์  โดยจะจัดไลฟ์ครั้งสุดท้ายในฐานะเคยากิซากะโฟร์ตีซิกซ์ในวันที่ 12-13 ตุลาคม 2563 และเริ่มกิจกรรมในนามของซากูระซากะโฟร์ตีซิกซ์ในวันที่ 14 ตุลาคม 2563
== สมาชิก (Members) ==
=== อดีตสมาชิก ===
สำหรับสมาชิกฮิรากานะเคยากิซากะโฟร์ตีซิกซ์ ดูเพิ่มเติมที่ ฮินาตะซากะโฟร์ตีซิกซ์
== ผลงานเพลง ==
===ซิงเกิ้ล (Single)===
==ผลงานภาพยนตร์==
===รายการโทรทัศน์===
Keyakitte, Kakenai? (欅って、書けない?) (TV Tokyo, 4 ตุลาคม 2558 – 11 ตุลาคม 2563)
KeyaBingo! (TV, 5 กรกฎาคม – 27 กันยายน 2558) 
Tokuyama Daigorō o Dare ga Koroshitaka? (徳山大五郎を誰が殺したか?) (TV Tokyo, 17 กรกฎาคม – 2 ตุลาคม 2559)
KeyaBingo! 2 (NTV, 9 มกราคม 2560 –)
Zankokuna Kankyakutachi  (残酷な観客達) (NTV, 18 พฤษภาคม – 20 กรกฎาคม 2560)
Re:Mind (TV Tokyo/Netflix, 20 ตุลาคม – 29 ธันวาคม 2560)
Soko Magattara, Sakurazaka? (そこ曲がったら、櫻坂?) (TV Tokyo, 18 ตุลาคม 2563 –)
Borderless (ボーダレス) (Hikari TV)
===รายการวิทยุ===
Keyakizaka46 no All Night Nippon (Nippon Broadcasting System, 5 มกราคม 2558)
Keyakizaka46 no All Night Nippon R  (Nippon Broadcasting System, 31 มกราคม, 28 กุมภาพันธ์, และ 27 มีนาคม 2559)
Keyakizaka46 Kochira Yūrakuchō Hoshizora Hōsōkyoku (Nippon Broadcasting System, 2016-)
==อ้างอิง==
เคยากิซากะโฟร์ตีซิกซ์
กลุ่มดนตรีสัญชาติญี่ปุ่น
เกิร์ลกรุปญี่ปุ่น
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2558
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2563
คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (Faculty of Social Sciences and Humanities, North Eastern University) เป็น คณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2533 ต่อมาในปีการศึกษา 2559 มหาวิทยาลัยได้จัดรูปแบบคณะใหม่จึงได้รวมเอารวมเอาคณะนิเทศศาสตร์,คณะนิติศาสตร์ และคณะเศรษฐศาสตร์เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของคณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์
== หลักสูตร ==
{| class = "wikitable" width = 100%
|-
! colspan="3" style="background: yellow; color:black; " | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
|-
! style = "background: #006400; color:white; "| กลุ่มวิชา
! style = "background: #006400; color:white; "| ระดับปริญญาตรี
! style = "background: #006400; color:white; "| ระดับปริญญาโท
|-
| valign = "top" |
กลุ่มวิชาสังคมศาสตร์
| valign = "top" |
หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต(รป.บ.)
สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์
หลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต (น.บ.)
สาขาวิชานิติศาสตร์
| valign = "top" |
หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต (รป.ม.)
สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์
|-
| valign = "top" style = "background: #FFFACD" |
กลุ่มวิชามนุษยศาสตร์
| valign = "top" style = "background: #FFFACD" |
หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต (ศศ.บ.)
สาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร
สาขาวิชาการจัดการองค์การและชุมชนยุคใหม่
สาขาวิชาการท่องเที่ยวและการโรงแรม
| valign = "top" style = "background: #FFFACD" | หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (ศศ.ม.)
สาขาวิชาการจัดการภาครัฐและเอกชน
|}
==  แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 
เว๊บไซต์คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
เว๊บไซต์สาขาวิชานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
== อ้างอิง ==
สังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์
บันเซน อิส อะ บีสท์

บันเซน อิส อะ บีสท์ (Bunsen Is a Beast) เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศสหรัฐอเมริกา สร้างโดย บุตช์ ฮาร์ตแมน นักทำแอนิเมชั่นชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักกันในเรื่อง เดอะแฟร์ลี่อ๊อดพาเร้นท์ แดนนี่แฟนท่อม และ T.U.F.F. พัพพี่ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2560 ยุติการออกอากาศเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ส่วนในประเทศไทย ฉายทางทรูวิชั่นส์ ช่อง นิคคาโลเดียน ช่อง 452 มันหมุนรอบตัวของสัตว์ประหลาดชื่อว่า บันเซน เริ่มเข้าโรงเรียนที่เคยยอมรับว่ามนุษย์ ทั้งๆที่มีอคติกับสัตว์บุปผาเป็นเพื่อนกับชายหนุ่มชื่อว่า ไมกี้ มันโร บันเซนและเพื่อนของเขาพยายามที่จะนำทางผ่านชีวิตในโรงเรียนในขณะไหวพริบ นักเรียนชั่วร้ายชื่อว่า อแมนด้า เป็นผู้ที่ต้องการที่จะกำจัดสังคมของบันเซน
การแสดงขึ้นอยู่กับการวาดภาพของมอนสเตอร์และเด็กผู้ชายที่ฮาร์ทแมนสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2552 แต่เดิมเขาคิดว่าจะเขียนหนังสือภาพที่มีตัวอักษร แต่ตัดสินใจที่จะก้าวไปข้างหน้าด้วยความคิดจนกระทั่งผู้บริหารจากนิคคาโลเดียนเห็นภาพวาดและสนับสนุนให้เขา พัฒนาแนวคิดนี้เป็นรายการโทรทัศน์ ประเด็นสำคัญที่ได้รับการเน้นย้ำในซีรีส์ ได้แก่ แง่บวกของการรวมตัวทางสังคมและการเฉลิมฉลองวัฒนธรรมที่แตกต่าง
ซึ่งล่าสุด การ์ตูนเรื่องนี้มีฤดูกาลเดียว และ บุตช์ ฮาร์ตแมน ได้ลาออกจากนิคคาโลเดียนแล้ว
==ตัวละคร==
 
ไฟล์:Bunsen (Bunsen Is a Beast).png|อสูรบันเซน
ไฟล์:Mikey Munroe.png|ไมกี้ มันโร
ไฟล์:Amanda Killman.png|อแมนด้า คิลแมน
 
===ตัวละครหลัก===
อสูรบันเซน (Bunsen) (ให้เสียงพากย์โดย เจเรมี โรว์ลีย์) – เป็นสัตว์ประหลาดที่กลายมาเป็นเพื่อนกับไมกี้และเป็นสัตว์ตัวแรกที่ได้เป็นนักเรียนในโรงเรียนมนุษย์
ไมกี้ มันโร (Mikey Munroe) (ให้เสียงพากย์โดย เบน จิโร) – เป็นเพื่อนมนุษย์ที่ดีที่สุดของบันเซนและคำแนะนำผู้ช่วยเขานำทางผ่านชีวิตในมักเกิ้ลดังค์
อแมนด้า คิลแมน (Amanda Killman) (ให้เสียงพากย์โดย คารี วาห์ลเกรน) – เป็นศัตรูของไมกี้ที่คอยวางแผนที่จะกำจัดบันเซนโดยพยายามพิสูจน์ว่าสัตว์และมนุษย์ไม่สามารถอยู่ร่วมกันได้ เธอพูดด้วยเสียงกระเพื่อมด้านข้างและสวมฟันแฟนซี
เบเวอร์ลี่ (Beverly) (ให้เสียงพากย์โดย คารี วาห์ลเกรน)
===ตัวละครอื่นๆ===
Miss Flap
Darcy
Sophie Sander
Mr. and Mrs. Monroe
Bunsen's mom and dad
Boodles
Bob
Ken
General Lance
== รายชื่อตอน ==
=== ฤดูกาลที่ 1 ===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บันเซน อิส อะ บีสท์ ในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของนิคคาโลเดียน (เฉพาะที่สหรัฐอเมริกาเท่านั้น) 
บันเซน อิส อะ บีสท์ ในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของนิคคาโลเดียน (เฉพาะในทวีปเอเชียเท่านั้น)
การ์ตูน
การ์ตูนอเมริกัน
การ์ตูนทีวีแอนิเมชัน
รายการโทรทัศน์อเมริกันที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2560
รายการโทรทัศน์อเมริกันที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2561
รายการโทรทัศน์ช่อง‎นิคคาโลเดียน
โรงเรียนในวรรณกรรม
ยุทธนาวีที่เมดิเตอร์เรเนียน

ยุทธนาวีที่เมดิเตอร์เรเนียนเป็นชื่อที่ได้มอบให้แก่การทัพทางเรือที่สู้รบกันในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง,ตั้งแต่วันที่ 10 มิถุนายน ปี 1940 - วันที่ 2 พฤษภาคม 1945
ส่วนใหญ่, การทัพครั้งนี้เป็นการสู้รบระหว่างกองทัพเรืออิตาลี(Regia Marina), ได้รับการสนับสนุนจากกองเรือและกองทัพอากาศของประเทศอื่นๆในฝ่ายอักษะ และราชนาวีของบริติช ได้รับการสนับสนุนจากกองเรือประเทศอื่นๆ ในฝ่ายสัมพันธมิตร เช่น ออสเตรเลีย เนเธอร์แลนด์ โปแลนด์ และกรีซ กองทัพอากาศและกองทัพเรือของอเมริกันได้เข้าร่วมกับฝ่ายสัมพันธมิตรในปี ค.ศ. 1942
แต่ละฝ่ายต่างมีวัตถุประสงค์โดยรวมถึงสามประการในการสู้รบครั้งนี้ ประการแรกคือการโจมตีเส้นทางขนส่งเสบียงของอีกฝ่าย ประการที่สองคือการเปิดเส้นทางขนส่งเสบียงไปให้แก่กองทัพของฝ่ายตนในแอฟริกาเหนือ ประการที่สามคือทำลายความสามารถของกองทัพเรือฝ่ายข้าศึกที่ต้องการทำสงครามในทะเล ด้านนอกเขตสงครามแปซิฟิก ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนได้แสดงให้เห็นการทำสงครามทางเรือที่ใหญ่ที่สุดในช่วงความขัดแย้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรพยายามต่อสู้เพื่อปกป้องเสบียงและรักษาฐานทัพเรือและฐานทัพอากาศที่สำคัญบนเกาะมอลตา
ในช่วงเวลาของเดือนกันยายน ค.ศ. 1943 การสงบศึกระหว่างอิตาลีและฝ่ายสัมพันธมิตร เรือและเครื่องบินอิตาลีได้จมเรือรบผิวน้ำของฝ่ายสัมพันธมิตรรวมทั้งหมด 145,800 ตัน ในขณะที่เยอรมันได้จมไปทั้งหมด 169,700 ตัน รวมเป็นทั้งหมด 315,500 ตัน ในฝ่ายสัมพันธมิตรทั้งหมดสูญเสียเรือรบ 76 ลำ และเรือดำน้ำ 46 ลำ ฝ่ายสัมพันธมิตรจมเรือรบฝ่ายอิตาลี รวมทั้งหมด 195,100 ตัน(161,200 ตันโดยเครือจักรภพและ 33,900 ตันโดยอเมริกัน) และเรือดำน้ำ 83 ลำ เยอรมันพ่ายแพ้ในเมดิเตอร์เรเนียนจากจุดเริ่มต้นการทัพถึงจุดสิ้นสุด ได้จมเรือรบ 17 ลำ และเรือดำน้ำ 68 ลำ
==อ้างอิง==
== บรรณานุกรม ==
Blitzer, Wolf; Garibaldi, Luciano (2001). Century of War. Friedman/Fairfax Publishers. New York. ISBN 1-58663-342-2
Barnett, Corelli. Engage the Enemy More Closely: The Royal Navy in the Second World War (1991)
Bragadin,A, Italian Navy in World War II,1st Ed, US Naval Institute, Annapolis, 1957. ISBN 087021327X
Caravaggio, Angelo.N, 'The attack at Taranto: tactical success, operational failure', Naval War College Review, Summer 2006, Vol. 59, No. 3.
Morison, Samuel E. Operations in North African Wars 1942 - June 1943 (Boston: Little Brown, 1984). on the U.S. Navy
O'Hara, Vincent P. Struggle for the Middle Sea: the Great Navies at War in the Mediterranean 1940 - 1945 (London: Conway, 2009)
O'Hara, Vincent P. The German Fleet at War, 1939-1945 (Naval Institute Press, 2004)
Paterson, Lawrence. U-boats in the Mediterranean, 1941-1944. (Naval Institute Press, 2007)
Roskill,  S. W. War at Sea 1939–1945, Volume 1: The Defensive London: HMSO, 1954; War at Sea 1939–1945, Volume 2: The Period of Balance, 1956; War at Sea 1939–1945, Volume 3: The Offensive, Part 1, 1960; War at Sea 1939–1945, Volume 3: The Offensive, Part 2, 1961. online vol 1; online vol 2
 
ยุทธนาวีและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
เมดิเตอร์เรเนียน
แลเว่

แลเว่ (လယ်ဝေး) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในดินแดนสหภาพเนปยีดอ ทางตอนกลางของประเทศพม่า
== แหล่งข้อมูล ==
ภาพถ่ายทางดาวเทียมจาก Maplandia.com
เมืองในดินแดนสหภาพเนปยีดอ
การรุกรานอิหร่านของบริเตนและสหภาพโซเวียต

การรุกรานอิหร่านของบริเตนและสหภาพโซเวียต หรือ การบุกครองเปอร์เซียของบริเตนและสหภาพโซเวียต เป็นการรุกรานจักรวรรรดิเปอร์เซียระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง โดยกองกำลังของสหภาพโซเวียต จักรวรรดิบริเตน และเครือจักรภพ การรุกรานได้กินเวลาตั้งแต่วันที่ 25 สิงหาคมถึง 31 สิงหาคม เมื่อรัฐบาลอิหร่านยอมจำนน โดยหยุดยิงตั้งแต่ 30 สิงหาคม
มีการใช้รหัสนามว่า ปฏิบัติการ Countenance มีวัตถุประสงค์เพื่อรักษาความปลอดภัยให้กับบ่อน้ำมันของอิหร่านและการรับประกันของสัมพันธมิตรในการสนับสนุนแก่สหภาพโซเวียตที่ได้สู้รบกับกองกำลังฝ่ายอักษะในแนวรบด้านตะวันออก แม้ว่าอิหร่านได้ตั้งตัวเป็นกลางไม่ยุ่งเกี่ยวสงคราม แต่ทางฝ่ายสัมพันธมิตรได้พิจารณาเห็นว่าพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี ได้มีความสัมพันธ์ที่เป็นมิตรต่อฝ่ายอักษะ จึงได้บีบบังคับให้สละราชบัลลังก์ในระหว่างการยึดครองและได้แต่งตั้งพระโอรสของพระองค์มาแทนที่คือพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
Kozhanov, Nikolay A. "The Pretexts and Reasons for the Allied Invasion of Iran in 1941." Iranian Studies 45#4 (2012): 479–497.
Stewart, Richard A. Sunrise at Abadan: the British and Soviet invasion of Iran, 1941 (Praeger Publishers, 1988), A standard scholarly history.
as published in 
การบุกครองในสงครามโลกครั้งที่สอง
การบุกครองโดยสหราชอาณาจักร
การบุกครองโดยสหภาพโซเวียต
การยึดครองดินแดนในสงครามโลกครั้งที่สอง
การยึดครองทางทหารของสหราชอาณาจักร
การยึดครองทางทหารของสหภาพโซเวียต
ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
สหภาพโซเวียตในสงครามโลกครั้งที่สอง
อิหร่านปาห์ลาวี
ราชวงศ์ปาห์ลาวี
ฝ่ายสัมพันธมิตร (สงครามโลกครั้งที่สอง)
ฮันส์-เกออร์ค ฟ็อน ฟรีเดอบวร์ค

ฮันส์-เกออร์ค ฟรีดริช ลูทวิช โรแบร์ท ฟ็อน ฟรีเดอบวร์ค (Hans-Georg Friedrich Ludwig Robert von Friedeburg) เป็นพลเรือเอกอาวุโสของนาซีเยอรมนี รองผู้บัญชาการของกองกำลังเรือดำน้ำอูของนาซีเยอรมนีและเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดคนสุดท้ายของครีคส์มารีเนอ เขาเป็นคนเดียวที่เป็นตัวแทนของกองกำลังที่จะนำเสนอในการลงนามในตราสารยอมจำนนของเยอรมนีในเมืองแร็งส์ เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม และในเบอร์ลินเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 พลเรือตรี ฟรีเดอเบิร์ก ได้กระทำอัตวินิบาตกรรมได้ไม่นาน ภายหลังจากการล่มสลายของรัฐบาลเฟล็นส์บวร์ค
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2438
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2488
ทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
ทหารเรือชาวเยอรมัน
พลเรือเอกอาวุโส
ผู้ฆ่าตัวตายด้วยพิษ
บุคคลจากสทราซบูร์
มาซาเฮอร์ตา

มาซาฮาร์ตา (หรือ มาซาเฮอร์ตา) เป็นนักบวชสูงสุดแห่งอามุนที่ทีบส์ ดำรงตำแหน่ง 1,054-1,045 ปีก่อนค.ศ.
ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ด
ดเจดคอนซูเอฟอังค์

ฟาโรห์ดเจด์คอนซูเอฟอังค์ เป็นมหาปุโรหิตของเทพอามุนในธีบส์ เชื่อว่าพระองค์ได้เป็นนักบวชชั้นสูงหรือหัวหน้าพระที่เมืองธีบส์เป็นระยะเวลาสั้นๆ ระหว่าง 1046-1045 ปีก่อนคริสตกาล
ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ด