pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สถานีรถไฟโซล

สถานีรถไฟโซล เป็นสถานีรถไฟหลักที่สำคัญในโซล ประเทศเกาหลีใต้ ให้บริการในเส้นทางสายคย็องบูและสายคย็องอึย
== แผนผังสถานี ==
=== KORAIL ===
=== AREX ===
↑ ปลายทาง
{|
|-
|style="width: 0.1em; border-left:solid 1px black;"| &nbsp;
|style="background-color: #; color: white;"|Local
|style="width: 0.1em; border-right:solid 1px black;"| &nbsp;
|style="width: 0.1em;"| &nbsp;
|style="width: 0.1em; border-left:solid 1px black;"| &nbsp;
|style="background-color: #; color: white;"|Express
|}
↓ ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน
== ข้อมูลจำเพาะ ==
Korail Seoul Station
* วันที่เปิดให้บริการ : 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1900
* ผู้ดำเนินการ : Korail
* ที่อยู่ : 43-205, Dongja-dong, Yongsan-gu
* ชานชาลา : 14 + 1 ชานชาลาสายคย็องอึย
Seoul Metro Line 1 Seoul Station
* วันที่เปิดให้บริการ : 15 สิงหาคม ค.ศ. 1974
* ผู้ดำเนินการ : รถไฟใต้ดินโซล
* ที่อยู่ : Bongnaedong 2-ga, Jung-gu
* ชานชาลา : 2, ชานชาลาเกาะกลาง
Seoul Metro Line 4 Seoul Station
* วันที่เปิดให้บริการ : 18 ตุลาคม ค.ศ. 1985
* ผู้ดำเนินการ : รถไฟใต้ดินโซล
* ที่อยู่ : Dongja-dong, Yongsan-gu, Seoul
* ชานชาลา : 2, ชานชาลาเกาะกลาง
AREX Seoul Station
* วันที่เปิดให้บริการ : 29 ธันวาคม ค.ศ. 2010
* ผู้ดำเนินการ : Korail Airport Co.
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:KTX at seoul station.JPG|ชานชาลารถไฟความเร็วสูง
ไฟล์:Seoul Station(2012).jpeg|สถานีรถไฟโซล ค.ศ. 2012
ไฟล์:South Korean Railway Starting Point.jpg|ต้นทางรถไฟทางไกล
== ดูเพิ่ม ==
การคมนาคมในประเทศเกาหลีใต้
การขนส่งระบบรางในประเทศเกาหลีใต้
โคเรล
ขบวนรถด่วนเกาหลี
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Seoul Station introduction (Korail Homepage)
Seoul Station introduction  (KTX Cyber Station) 
Seoul Station introduction (Incheon International Airport Railroad Homepage) 
== อ้างอิง ==
โซล
การขนส่งในโซล
โซล
โซล
สิ่งก่อสร้างในเขตยงซัน
สถานีรถไฟโทราซัน

สถานีรถไฟโทราซัน (도라산역) เป็นสถานีรถไฟที่ตั้งอยู่บนทางรถไฟสายคย็องอึยซึ่งครั้งหนึ่งเคยเชื่อมต่อระหว่างเกาหลีเหนือกับเกาหลีใต้ สถานีรถไฟนี้เป็นสถานีสุดท้ายบริเวณชายแดนเกาหลีใต้ก่อนที่จะเข้าสู่เขตเกาหลีเหนือ และเคยทำหน้าที่เป็นที่หยุดรถทางเหนือสุดของสายคย็องอึยอยู่หลายปี
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2007 เริ่มมีการเดินขบวนรถไฟสินค้าผ่านสถานีโทราซันเข้าไปในเขตเกาหลีเหนือ โดยนำสินค้าไปส่งในเขตอุตสาหกรรมแคซ็องและนำสินค้าสำเร็จรูปกลับเข้ามาในเกาหลีใต้ เคยมีการกำหนดให้รถไฟนี้เดินทางเป็นระยะทาง 16 กิโลเมตร (9.9 ไมล์) ทุกวันจันทร์ถึงศุกร์
อย่างไรก็ตาม ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2008 รัฐบาลเกาหลีเหนือได้ปิดการเดินทางข้ามพรมแดนลง หลังจากที่กล่าวหาว่าเกาหลีใต้ใช้นโยบายการเผชิญหน้ากับเกาหลีเหนือ เหตุการณ์นี้เกิดในช่วงเดียวกับการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเกาหลีใต้และการเปลี่ยนแปลงอำนาจไปสู่รัฐบาลอนุรักษนิยม
ปัจจุบันสถานีรถไฟแห่งนี้มีรถไฟบริการนักท่องเที่ยวจากโซล 4 ขบวนต่อวัน
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Dorasan_station_outside.jpg|ภายนอกสถานี
ไฟล์:Korail dorasan station sign mark.jpg|ป้ายสถานี
ไฟล์:Dorasan Station Outside.JPG|ภาพมองจากที่จอดรถ
ไฟล์:Dorasan station inside.jpg|ภายในสถานี
ไฟล์:Korail dorasan station inside.jpg|ประตูไปยังชานชาลา
ไฟล์:P'yŏngbu Line tracks @ Dorasan station.jpg|ทางรถไฟสายพย็องบู
ไฟล์:Dorasan station pyeongyang.jpg|ป้ายบอกเส้นทางไปยังกรุงเปียงยาง
ไฟล์:Korail CommutorDieselCar.jpg|ขบวนรถไฟชานเมือง
== ดูเพิ่ม ==
เขตปลอดทหารเกาหลี
โคเรล
== อ้างอิง ==
ด
จุดผ่านแดนเกาหลีเหนือ-เกาหลีใต้
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดคย็องกี
สายพย็องบู

สายพย็องบู (평부선) เป็นเส้นทางรถไฟสายหนึ่งในประเทศเกาหลีเหนือ ดำเนินการโดยการรถไฟแห่งรัฐเกาหลี วิ่งจากกรุงเปียงยางไปยังเมืองแคซ็อง
เส้นทางนี้เป็นส่วนต่อขยายจากสายพย็องอึย ซึ่งจะเชื่อมต่อจากกรุงเปียงยางไปจนถึงเมืองปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ แต่ปัจจุบันการเดินรถก็สิ้นสุดที่เมืองแคซ็อง
ในวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 2007 ขบวนรถไฟสินค้าจากเกาหลีใต้ได้ผ่านเข้าไปในเกาหลีเหนือเพื่อนำสินค้าไปส่งเขตอุตสาหกรรมแคซ็อง และขบวนรถไฟก็เดินทางกลับมาอย่างปลอดภัย มีระยะทาง  ให้บริการทุกสัปดาห์
แต่ในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2008 รัฐบาลเกาหลีเหนือได้ปิดทางรถไฟข้ามชายแดนลง หลังจากที่ถูกกล่าวหาในด้านคัดค้านการเมือง ทำให้ไม่มีรถไฟข้ามไปยังฝั่งเกาหลีเหนืออีก
== รายชื่อสถานี ==

=== สายย่อยระกรัง ===
==อ้างอิง==
พ
เส้นทางรถไฟที่เปิดทำการในปี พ.ศ. 2448
ขน

ขน หมายถึง เส้นขนที่มีความจำกัด ไม่เจริญเติบโต แตกต่างจากเส้นผม ขึ้นแทรกตามรูขุมขนทั่วบริเวณของร่างกาย ในบริเวณที่ไม่มีชื่อเรียกเฉพาะ เรียกว่า ขน เส้นขนที่มีความจำกัดความยาว เช่นเดียวกับขน เช่น คิ้ว หรือขนที่บริเวณรูทวารก็เช่นกัน ซึ่งเป็นขนที่ไม่มีชื่อเรียกอย่างทั่วไป ขนที่มีชื่อเรียกเฉพาะเป็นส่วนเส้นขนที่เรียกชื่อตามอวัยวะ เช่น ขนจมูก ขนรักแร้ ขนตา และขนที่อวัยวะเพศ หรือ ขนเพชร ก็เป็นขนชนิดหนึ่ง ขนนับเป็นอวัยวะส่วนหนึ่งที่สะท้อนถึงกระบวนคิดและเผ่าพันธุ์ของมนุษย์ โดยมากเข้าใจว่า ขนเป็นส่วนประกอบของอวัยวะที่บ่งบอกเพศว่าเป็นบุรุษหรือสตรี และปรากฏชัดเจนว่าชาวเอเชียตะวันออกและชาวเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีขนตามเรือนร่างน้อยกว่าชาวทวีปอื่นซึ่งมีขนทั่วบริเวณเรือนร่างมากกว่าอย่างเห็นได้ชัด ในภาษาอังกฤษไม่เรียกแยกระหว่าง "ผม" กับ "ขน"
รูปลักษณ์ของมนุษย์
อียิปต์แอร์ เที่ยวบินที่ 864

สายการบินอียิปต์แอร์ เที่ยวบินที่ 864 เดินทางออกจากท่าอากาศยานนานาชาติไคโร กรุงไคโร ประเทศอียิปต์ เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2519 พร้อมด้วยผู้โดยสาร 43 คน และลูกเรือ 9 คน ไปยังปลายทางคือท่าอากาศยานนานาชาติกรุงเทพ ฯ (หรือสนามบินนานาชาติดอนเมืองในปัจจุบัน)
เมื่อเวลา 3 นาฬิกา 30 นาที เที่ยวบินที่ 864 ติดต่อกับหอบังคับการบินเพื่อลงที่ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงเทพ ฯ หลังจากที่หอบังคับการบินแจ้งกับเที่ยวบิน 864 ว่าพร้อมให้เที่ยวบิน 864 ลงจอดได้ ตัวเครื่องได้ตกลงบริเวณโรงงานอุตสาหกรรมห่างจากท่าอากาศยานนานาชาติกรุงเทพ ฯ ขึ้นไปทางเหนือประมาณ 2 กิโลเมตร ผู้โดยสารและลูกเรือบนเครื่อง เสียชีวิตทั้งลำ พร้อมทั้งผู้เสียชีวิตบนภาคพื้นอีก 19 คน
== อ้างอิง ==
อุบัติเหตุทางการบินในประเทศไทย
อุบัติเหตุของเครื่องบินโบอิง 707
อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับอียิปต์แอร์
อุบัติเหตุทางการบินในปี พ.ศ. 2519
เหตุการณ์ในกรุงเทพมหานคร
คิม ฮย็อง-จุน

คิม ฮย็อง-จุน (Kim Hyung-Jun; ; เกิด 3 สิงหาคม 2530) เป็นนักสร้างความบันเทิงชาวเกาหลีใต้ และเคยเป็นสมาชิกวงดับเบิลเอส501 แต่ในปี 2553 ได้ละดีเอสพีมีเดียไปเข้ากับเอสพลัสเอนเตอร์เทนเมนต์เพื่อเป็นศิลปินเดี่ยว
การเป็นศิลปินเดี่ยวเริ่มตั้งแต่เดือนมีนาคม 2554 ด้วยการออกมินิอัลบั้มชื่อ มายเกิร์ล (My Girl) and musical debut in Caffeine. ครั้นปีถัดมา ได้แสดงละครเป็นหนแรก ได้บทบาทคัง-มิน (Kang-min) ในเรื่อง มายไชนิงเกิร์ล (My Shining Girl) ของเคบีเอส พร้อมกับบทบาท ช็อง มิน-แช (Jung Min-chae) ในเรื่อง เลตบล็อสซอม (Late Blossom) ของเอสบีเอสพลัส เป็นเหตุให้ได้รับรางวัลหลายประการเมื่อปลายปี
==ผลงาน==
===ภาพยนฅร์===
===ละครโทรทัศน์===
===รายการโทรทัศน์===
===พิธีกร===
===ละครเพลง===
2010-11: Cafe-in (카페인) - November 24 to January 24
===ดีเจวิทยุ===
14 April 2009: SBS Power FM - Kim Hyung-jun's Music High (김형준의 뮤직하이)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักแสดงเกาหลีใต้
นักดนตรีจากโซล
ไอดอลชายชาวเกาหลีใต้
นักร้องชายชาวเกาหลีใต้
ศิลปินสังกัดดีเอสพีมีเดีย
แร็ปเปอร์ชายชาวเกาหลีใต้
สมาชิกของดับเบิลเอส 501
ศิลปินสังกัดซีไอเอนเตอร์เทนเมนต์
พระเจ้าเกออร์คแห่งซัคเซิน

พระเจ้าเกออร์คแห่งซัคเซิน (Georg von Sachsen) เป็นกษัตริย์แห่งซัคเซินจากราชวงศ์เวททิน ตั้งแต่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1902 ถึง 15 ตุลาคม พ.ศ. 1904
พระเจ้าเกออร์คแห่งซัคเซิน เสด็จพระราชสมภพเมื่อ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1832 ที่เมืองเดรสเดิน พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ของพระเจ้าจอห์นแห่งซัคเซินกับเจ้าหญิงอมาลี เอากุสเทอแห่งบาวาเรีย พระราชธิดาในพระเจ้ามักซีมีเลียนที่ 1 โยเซฟแห่งบาวาเรีย
เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม 1859 ที่พระราชวังเบเลม เมืองลิสบอน พระเจ้าเกออร์คทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงมารีอา แอนนาแห่งโปรตุเกสพระราชธิดาพระองค์โตของสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกสกับพระราชสวามีพระเจ้าเฟอร์นันโดที่ 2 แห่งโปรตุเกส
พระเจ้าอัลแบร์ทแห่งซัคเซินพระเชษฐาของพระองค์กับเจ้าหญิงคาโรลาแห่งวาซาไม่มีรัชทายาท ทำให้พระองค์ทรงเป็นรัษทายาทโดยสันนิษฐานไปโดยปริยาย เมื่อพระเจ้าอัลแบร์ทสวรรคต พระองค์จึงได้สืบราชสมบัติต่อจากพระเชษฐา รัชกาลของพระองค์นั้นสั้นเพียงสองปี พระองค์ก็เสด็จสวรรคต พระราชโอรสของพระองค์ พระเจ้าฟรีดิช เอากุสท์ที่ 3 แห่งซัคเซินจึงครองราชสมบัติต่อจากพระองค์
==พระราชบุตร==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
George, King of Saxony, ThePeerage.com
พระมหากษัตริย์ซัคเซิน
จอมพลแห่งจักรวรรดิเยอรมัน
วงศ์ย่อยส้มลม

วงศ์ย่อยส้มลม หรือ Apocynoideae เป็นวงศ์ย่อยของพืชมีดอกในวงศ์ Apocynaceae (อันดับ Gentianales) ประกอบด้วย 78 สกุลและ 860 สปีชีส์ ส่วนใหญ่เป็นพืชที่มีฤทธิ์ทางยา พืชที่สำคัญได้แก่ ยางน่องเถา ส้มลม Nerium oleander เป็นต้น
==สกุล==
{|
|- valign=top
|
เผ่า Apocyneae (27 สกุล)
Aganonerion Pierre ex Spire
Aganosma (Blume) G.Don
Anodendron A.DC.
Apocynum L.
Baharuia D.J.Middleton
Baissea A.DC. (18 species)
Beaumontia Wall. (5 species)
Chonemorpha G.Don
Cleghornia Wight
Dewevrella De Wild.
Elytropus Müll.Arg.
Epigynum Wight
Eucorymbia Stapf
Forsteronia G.Mey. (50 species)
Ichnocarpus R.Br.
Ixodonerium Pit.
Motandra A.DC.
Odontadenia Benth.
Oncinotis Benth. (7 species)
Papuechites Markgr.
Parameria Benth.
Parepigynum Tsiang & P.T.Li
Sindechites Oliv.
Trachelospermum Lem.
Urceola Roxb.
Vallariopsis Woodson
Vallaris Burm.f.
เผ่า Echiteae (23 สกุล)
Allotoonia J.F.Morales & J.K.Williams (some authors put it in Echites P.Browne)
Amalocalyx Pierre
Angadenia Miers
Artia Guillaumin
Asketanthera Woodson
Bahiella J.F.Morales
Cycladenia Benth.
Echites P.Browne
Ecua D.J.Middleton
Fernaldia Woodson
Hylaea J.F.Morales
Laubertia  A.DC.
Macropharynx Rusby
|
Neobracea Britton
Parsonsia R.Br. (120 species; could belong to Periplocoideae)
Peltastes Woodson
Pentalinon Voigt
Pottsia Hook. & Arn.
Prestonia R.Br.
Rhabdadenia Müll.Arg.
Stipecoma Müll.Arg.
Temnadenia Miers
Thenardia Kunth
เผ่า Malouetieae (11 สกุล)
Alafia Thouars
Allowoodsonia Markgr.
Carruthersia Seem.
Farquharia Stapf
Funtumia Stapf
Holarrhena R.Br. (4 species)
Kibatalia G.Don
Malouetia A.DC.
Mascarenhasia A.DC.
Pachypodium Lindl. (18 to 25 species)
Spirolobium Baill.
เผ่า Mesechiteae (9 สกุล)
Allomarkgrafia Woodson
Galactophora Woodson
Macrosiphonia Müll.Arg.
Mandevilla Lindl. (115 species)
Mesechites Müll.Arg.
Quiotania Zarucchi
Secondatia A.DC.
Telosiphonia (Woodson) Henrickson
Tintinnabularia Woodson
เผ่า Wrightieae (7 สกุล)
Adenium Roem. & Schult.
Isonema R.Br.
Nerium L. (1 species)
Pleioceras Baill.
Stephanostema K.Schum.
Strophanthus DC. (38 species)
Wrightia R.Br. (23 species)
|}
==อ้างอิง==
วงศ์ตีนเป็ด
กีเตกา

กีเตกา (Gitega) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศบุรุนดี ตั้งอยู่ทางตะวันออกของนครบูจุมบูรา เป็นเมืองหลักของจังหวัดกีเตกา หนึ่งใน 17 จังหวัดของประเทศ เป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์แห่งชาติบุรุนดี และมีสนามบินกีเตการองรับ
กีเตกาได้รับการประกาศให้เป็นเมืองหลวงใหม่ของบุรุนดีเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2561
==อ้างอิง==
เมืองในประเทศบุรุนดี
เมืองหลวงในทวีปแอฟริกา
กูริโก

กูริโก (Curicó) เป็นเมืองหลักของจังหวัดกูริโก ส่วนหนึ่งของแคว้นเมาเลในประเทศชิลี ชื่อของเมืองมีความหมายว่า "น้ำดำ" เมืองมีชื่อเสียงด้าน เค้ก ผลไม้ และไวน์ จากข้อมูลของสำนักงานสถิติแห่งชาติในปี ค.ศ. 2002 กูริโกมีพื้นที่ 1,328.4 ตร.กม. และมีประชากร 119,585 คน
เมืองกูริโกก่อตั้งในปี ค.ศ. 1743 โดยโฆเซ มันโซ เด เบลัสโก (José Manso de Velasco)
==อ้างอิง==
เมืองในประเทศชิลี
บ้านแถวในเมืองที่เป็นผลงานหลักของสถาปนิกวิกตอร์ ออร์ตา (บรัสเซลส์)

บ้านแถวในเมืองที่เป็นผลงานหลักของสถาปนิกวิกตอร์ ออร์ตา (บรัสเซลส์) (Major Town Houses of the Architect Victor Horta (Brussels)) คือหมู่อาคารที่พักอาศัยที่ตั้งอยู่ริมถนน หรือ ทาวน์เฮาส์ ในเขตกรุงบรัสเซลส์ ซึ่งออกแบบการก่อสร้างโดยสถาปนิกคนสำคัญของเบลเยียม วิกตอร์ ออร์ตา ซึ่งมีจำนวนทั้งสิ้น 4 แห่ง ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมโดยองค์การยูเนสโก เมื่อปี ค.ศ. 2000
ทาวน์เฮาส์ทั้งสี่หลังได้แก่ ออแตลตาแซล (Hôtel Tassel), ออแตลซอลแว (Hôtel Solvay), ออแตลฟันเอตเฟลเดอ (Hôtel van Eetvelde) และบ้านและสำนักงานออร์ตา โดยทั้งสี่หลังนั้นตั้งอยู่ในกรุงบรัสเซลส์
อาคารทั้งสี่หลังนั้นได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก เนื่องจากความสำคัญในการออกแบบโดยวิกตอร์ ออร์ตา สถาปนิกผู้บุกเบิกคนแรก ๆ ของนวศิลป์ ซึ่งบ้านทั้งสี่หลังนี้ได้รับการออกแบบอย่างสวยงามตามศิลปะในยุคปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยพบการปฏิวัติการออกแบบด้วยการใช้แผนผังแบบเปิดโล่ง การใช้การกระจายแสงเข้ามาช่วยในตัวอาคาร และการผสมผสานกันอย่างกลมกลืนกับลายเส้นโค้งที่ประดับอยู่โดยรอบตัวอาคารและโครงสร้างต่าง ๆ
==ระเบียงภาพ==
ไฟล์:Tassel House stairway.JPG|โถงบันไดที่ตกแต่งอย่างสวยงามภายในออแตลตาแซล
ไฟล์:Art-nouveau Brussel.jpg|ออแตลฟันเอตเฟลเดอ อันมีลวดลายอย่างเป็นเอกลักษณ์
ไฟล์:Hotel van Eetvelde, Victor Horta.jpg|รายละเอียดของลวดลายด้านหน้าของออแตลฟันเอตเฟลเดอ  
ไฟล์:Horta Museum.JPG|โถงบันไดวนด้านในของบ้านและสำนักงานออร์ตา
ไฟล์:Horta door.jpg|รายละเอียดของลวดลายบริเวณด้านหน้าประตูของบ้านและสำนักงานออร์ตา  
==อ้างอิง==
สถานที่ท่องเที่ยวในบรัสเซลส์
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
แหล่งมรดกโลกในประเทศเบลเยียม‎
สิ่งก่อสร้างในบรัสเซลส์
คฤหาสน์สตอแกล

คฤหาสน์สตอแกล (Palais Stoclet; Stocletpaleis) คือคฤหาสน์ (ออแตลปาร์ตีกูว์ลีเย) ส่วนบุคคลขนาดใหญ่ สร้างโดยสถาปนิกชาวออสเตรีย โยเซฟ ฮอฟมันน์ ในระหว่างปี ค.ศ. 1905-1911 ตั้งอยู่ที่กรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม สร้างโดยการจ้างของนายธนาคารผู้รักในงานศิลป์ อาดอลฟ์ สตอแกล คฤหาสน์แห่งนี้เป็นผลงานชิ้นเอกของสถาปนิกท่านนี้ โดยถือกันว่าเป็นคฤหาสน์ที่สง่างามและหรูหราที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 20
คฤหาสน์สตอแกลได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหนึ่งในมรดกโลกทางวัฒนธรรมโดยองค์การยูเนสโกเมื่อ ค.ศ. 2009 ในปัจจุบันคฤหาสน์หลังนี้ยังคงอยู่ในกรรมสิทธิ์ของตระกูลสตอแกล และไม่ได้เปิดให้บุคคลภายนอกเข้าเยี่ยมชมแต่อย่างใด
==อ้างอิง==
===หมายเหตุ===
===บรรณานุกรม===
Rare collection of 52 B/W pictures from the exterior, the interior and the gardens of the Stoclet Palace taken in the years following the completion of the building.
==อ่านเพิ่มเติม==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Exhibition of Klimt's work for Stoclet House at MAK.at
Article and large selection of pictures of the Stoclet Palace
สถานที่ท่องเที่ยวในบรัสเซลส์
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
แหล่งมรดกโลกในประเทศเบลเยียม‎
สิ่งก่อสร้างในบรัสเซลส์
กองกำลังพิเศษทางอากาศกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น

กองกำลังพิเศษทางอากาศกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น (IJAAS) เป็นส่วนหนึ่งของกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น
==เครื่องบินรบในสังกัด==
เครื่องบินขับไล่:
Nakajima Ki-27  Nate
Nakajima Ki-43  Oscar
Nakajima Ki-44  Tōjō
Kawasaki Ki-45 Kai  Nick
Kawasaki Ki-61  Tony
Nakajima Ki-84  Frank
Kawasaki Ki-100 
Mitsubishi Ki-109 
เครื่องบินทิ้งระเบิด:
Mitsubishi Ki-21  Sally
Mitsubishi Ki-30  Ann
Kawasaki Ki-32  Mary
Kawasaki Ki-48  Lily
Nakajima Ki-49  Helen
Mitsubishi Ki-67  Peggy
Forward air control aircraft:
Mitsubishi Ki-51  Sonia
Kawasaki Ki-102  Randy
เครื่องบินขนส่ง:
Nakajima Ki-34  Thora
Mitsubishi Ki-57  Topsy
Kawasaki Ki-56  Thalia
Kokusai Ki-59  Theresa
เครื่องบินลาดตระเวน:

Mitsubishi Ki-15   Babs
Tachikawa Ki-36  Ida
Mitsubishi Ki-51  Sonia
Mitsubishi Ki-46  Dinah
เครื่องบินฝึก:
Tachikawa Ki-9  Spruce
Tachikawa Ki-17  Cedar
Tachikawa Ki-55  Ida
Tachikawa Ki-54  Hickory
Manshū Ki-79 
เครื่องบินอื่นๆ:
Kokusai Ki-76  Stella
Kayaba Ka-1 
== ดูเพิ่ม ==
กองกำลังพิเศษทางอากาศกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
Skates, John Ray. The Invasion of Japan: Alternative to the Bomb. Columbia, South Carolina, USA: University of South Carolina Press, 1994. ISBN 0-87249-972-3.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
An introduction to the Japanese Army Air Force
Images of Axis aircraft: German, Italian and Japanese Army and Navy
Advanced Japanese aircraft
General resources on Japanese aircraft
Some captured aircraft, or aircraft in evaluation
Japanese armaments, vehicles, aircraft, electronic warfare and some Japanese special weapon technology
Mark Kaiser, 1997-98, "Unit structure of IJA Air Force" (self-published)
 
กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น
กองทัพอากาศญี่ปุ่น
ญ
ญ
การตัดศีรษะยอห์นผู้ให้บัพติศมา

การตัดศีรษะยอห์นผู้ให้บัพติศมา (Beheading of John the Baptist) เป็นเหตุการณ์หนึ่งที่ปรากฏในพระวรสารสหทรรศน์ โดยเฉพาะในพระวรสารนักบุญมาระโก เหตุการณ์นี้ทำให้คริสต์ศาสนิกชนยกย่องยอห์นผู้ให้บัพติศมาว่าเป็นมรณสักขี
== เหตุการณ์ ==
พระวรสารนักบุญมาระโกระบุว่า ยอห์นผู้ให้บัพติศมาได้วิพากษ์วิจารณ์กษัตริย์เฮโรด อันทีพาส เพราะพระองค์รับนางเฮโรเดียส พระชายาของเจ้าชายฟิลิป พระอนุชา มาเป็นมเหสีของตน นางเฮโรเดียสพยาบาทยอห์นมาก จึงขอให้กษัตริย์เฮโรดจับยอห์นมาประหาร พระองค์ก็จับยอห์นมาขังไว้แต่ยังไม่กล้าประหาร เพราะทรงทราบว่ายอห์นเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์และชอบธรรม และทรงโปรดฟังคำสอนของยอห์นด้วย
ในงานฉลองวันคล้ายวันประสูติของกษัตริย์เฮโรด ธิดาของนางเฮโรเดียส (เชื่อกันว่าคือนางสะโลเม) ได้เต้นรำถวายในงานจนเป็นที่พอพระทัย จนตรัสว่าจะให้ทุกสิ่งที่นางปรารถนาเป็นรางวัล นางไปปรึกษามารดาและได้รับคำแนะนำให้ทูลขอศีรษะของยอห์นใส่ถาดมาถวาย เมื่อพระเจ้าเฮโรดทราบก็เสียพระทัยมาก แต่ออกพระโอษฐ์ไปแล้วและไม่อยากเสียหน้ากับแขกที่มาในงาน จึงรับสั่งให้เพชฌฆาตไปตัดศีรษะยอห์นในคุกแล้วใส่ถาดส่งไปให้ตามที่นางขอ นางก็นำไปให้นางเฮโรเดียสต่อ ศิษย์ของยอห์นทราบว่าท่านถูกประหารแล้วก็มารับศพไปฝังไว้ในอุโมงค์
== วันสำคัญ ==
คริสตจักรโรมันคาทอลิก ลูเทอแรน และคริสตจักรแห่งอังกฤษ กำหนดให้วันที่ 29 สิงหาคม ของทุกปีเป็น วันระลึกถึงนักบุญยอห์น แบปติสต์ ถูกตัดศีรษะ วันนี้ถูกกำหนดขึ้นมานานแล้ว คาดว่าเก่าแก่เท่ากับวันฉลองการกำเนิดของยอห์นผู้ให้บัพติศมา
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ยอห์นผู้ให้บัพติศมา
สะโลเม
ยอห์นผู้ให้บัพติศมา
เสียชีวิตจากการตัดศีรษะ
วันสำคัญทางศาสนาคริสต์
กรุงเมลเบิร์น

Redirectเมลเบิร์น
ปลาตะเพียนน้ำเค็ม

ปลาตะเพียนน้ำเค็ม หรือ ปลาโคก หรือ ปลามักคา (Shortnose gizzard shad, Chacunda gizzard shad; ) ปลาน้ำเค็มและน้ำกร่อยชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหลังเขียว (Clupeidae)
มีรูปร่างคล้ายกับปลาตะเพียนที่พบในน้ำจืด ซึ่งเป็นปลาต่างวงศ์และต่างอันดับกัน ลักษณะลำตัวป้อมสั้นจะงอยปากสั้นทู่ ตามีเยื่อไขมันหุ้ม ปากเล็ก ท้องแบนเป็นสันคมซึ่งเกิดขึ้นเพราะการเปลี่ยนรูปของเกล็ดไปทำหน้าที่ในการป้องกันตัว ครีบหางเว้าลึก ครีบอื่น ๆ มีขนาดเล็ก สีของลำตัวด้านหลังมีสีดำปนเทา ทางด้านท้องสีขาวเงิน หลังช่องเปิดเหงือกมีจุดสีดำข้างละจุด
มีความยาวประมาณ 14–20 เซนติเมตร กินซากสัตว์และพืชเน่าเปื่อยเป็นอาหาร
มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง หากินตามพื้นที่หน้าดินตามชายฝั่งและบริเวณปากแม่น้ำ พบทั่วไปในอ่าวไทย ในต่างประเทศพบในแถบอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่อ่าวเปอร์เซีย, ชายฝั่งอินเดีย, ทะเลอันดามัน จนถึงนิวแคลิโดเนีย
เป็นปลาเศรษฐกิจ ใช้เนื้อในการรับประทานเป็นอาหาร
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์ปลาหลังเขียว
ปลาเศรษฐกิจ
ปลาน้ำเค็ม
ปลาน้ำกร่อย
ธนัชชา สว่างแจ้ง

ธนัชชา สว่างแจ้ง (23 มิถุนายน พ.ศ. 2521)  เป็นนักร้องลูกครึ่งไทย - สเปน และเป็นหนึ่งในศิลปินดูโอ้ 2 พี่น้อง ราฟฟี่-แนนซี่ สังกัดอาร์เอส
== ประวัติ ==
ธนัชชา สว่างแจ้ง (ชื่อเล่น: ราฟฟี่) (หรือมีชื่ออื่นว่า ราฟาเอล สว่างแจ้ง) เกิดเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2521 เป็นลูกครึ่งไทย - สเปน  อดีตนักร้องในสังกัดอาร์เอส ในนามดูโอ้ราฟฟี่-แนนซี่ ร่วมกับน้องสาวซึ่งมีอายุห่างกัน 6 ปี นันทพร สว่างแจ้ง (แนนซี่) ออกอัลบั้มคู่สองอัลบั้มเต็มด้วยกัน  Raffy & Nancy เปิดตัวด้วยเพลง "บอกกันได้ไหม (TELL ME WHY)" และเพลง "ยูเอฟโอ" ในอัลบั้มชุดแรกมียอดขายล้านตลับจึงมีการเปลี่ยนปกเทป-ซีดีฉลองความสำเร็จและเพิ่มเพลงอีกสองเพลงคือ "ภูมิใจได้รักเธอ" และเพลง "แป๊บเดียว" ส่วนอัลบั้มที่สองออกวางจำหน่ายเมื่อปี 2542 "Shock-Ga-Doof" และออกอัลบั้มพิเศษมากมายกับทางอาร์เอส
== ชีวิตส่วนตัว ==
หลังจากที่ราฟฟี่ หลังหมดสัญญากับอาร์เอส และจบการศึกษาจากคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต ได้ทำงานที่เครือสหพัฒนพิบูลย์ อ.ศรีราชา จ.ชลบุรี ในตำแหน่งคอมพิวเตอร์กราฟิก และเว็ปมาสเตอร์ ต่อมาราฟฟี่ได้ย้ายไปทำงานที่ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยแต่งงานกับภรรยาลูกครึ่งไทย-อังกฤษ มีบุตรสาว 1 คนชื่อ ชาชา และลูกชายอีก 1 คน ชื่อ Xavier โดยตั้งถิ่นฐานอยู่ที่ซานฟรานซิสโก ในรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ทำงานเปิดร้านอาหารไทยอยู่ที่นั่นถาวร
== ผลงาน ==
=== สตูดิโออัลบั้ม ===
=== อัลบั้มรวมศิลปิน ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ราฟฟี่ แนนซี่ แฮปปี้คัมแบ็ก! ภาระเยอะไม่คิดคืนวงการ
ศิลปินสังกัดอาร์เอส
นักร้องชายชาวไทย
ชาวไทยเชื้อสายสเปน
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นบริรักษ์นรินทรฤทธิ์

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นบริรักษ์นรินทรฤทธิ์ มีพระนามเดิมว่า พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าหัสดินทร์ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 19 ในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวกับเจ้าจอมมารดาหนู
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นบริรักษ์นรินทรฤทธิ์ ประสูติเมื่อวันอังคาร เดือน 12 ขึ้น 13 ค่ำ ปีมะเส็ง สัปตศก จ.ศ. 1207 ตรงกับวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2388 ต่อมาถึงรัชกาลที่ 5 ทรงสถาปนาเป็นพระเจ้าบวรวงศ์เธอ กรมหมื่นบริรักษ์นรินทรฤทธิ์ เมื่อวันพฤหัสบดี เดือนยี่ ขึ้น 9 ค่ำ ปีมะเส็ง ตรีศก จ.ศ. 1243 ตรงกับวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2424
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นบริรักษ์นรินทรฤทธิ์ สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันเสาร์ เดือน 9 แรม 7 ค่ำ ปีจอ อัฐศก จ.ศ. 1248 ตรงกับวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2429 พระชันษา 42 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุท้องสนามหลวง วันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2430
พระองค์ทรงเป็นต้นราชสกุลหัสดินทร ทรงมีพระโอรส 2 พระองค์ ดังนี้
หม่อมเจ้าชนะไชย หัสดินทร์ (ประสูติ พ.ศ. 2407 สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2437 พระราชทานเพลิง ณ วัดสังเวชวิศยาราม เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2438)
นายพลตรี หม่อมเจ้าศรีใสเฉลิมศักดิ์ หัสดินทร ท.ม.,ต.จ. อดีตผู้บัญชาการกองพลที่ 2 มณฑลนครไชยศรี (ประสูติ พ.ศ. 2410 สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2462 พระราชทานเพลิง ณ วัดสระเกศ เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2464) เสกสมรสกับหม่อมลืม หัสดินทร ณ อยุธยา (สกุลเดิม: จุลกะ) มีโอรสธิดา 7 คน คือ
# หม่อมราชวงศ์หญิงแลวิไลลักษณ์ หัสดินทร์
# พลโท หม่อมราชวงศ์ลาภ หัสดินทร์ ม.ว.ม., ป.ช., ท.จ.ว.
# พันเอก หม่อมราชวงศ์ล้ำเลิศ หัสดินทร์
# หม่อมราชวงศ์หญิงล้วนฉวี หัสดินทร
# ศาสตราจารย์ หม่อมราชวงศ์แหลมฉาน หัสดินทร์
# หม่อมราชวงศ์ลมเพย หัสดินทร์
# หม่อมราชวงศ์รัชสกล หัสดินทร์
และนอกจากนี้หม่อมเจ้าศรีไสยยังทรงมีหม่อมอีกหนึ่งคนไม่ปรากฏนาม มีโอรสและธิดา คือ
* หม่อมราชวงศ์เฉลิมศักดิ์ หัสดินทร์
* หม่อมราชวงศ์หญิงวิศิษฐ์ศรี หัสดินทร์
และทรงโอรสและธิดากับหม่อมคนสุดท้ายชื่อ หม่อมเทียบ มีโอรสและธิดาดังนี้
# หม่อมราชวงศ์เบญจรัตนสดศรี หัสดินทร์
# หม่อมราชวงศ์อนุศักดิ์ หัสดินทร์
# หม่อมราชวงศ์ทวีพันธ์วัฒนา หัสดินทร์
# หม่อมราชวงศ์สร้อนสนธ์สังวาล หัสดินทร์
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ===
==อ้างอิง==
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ ชั้น 4‎
พระองค์เจ้า
พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว
บริรักษ์นรินทรฤทธิ์
ราชสกุลหัสดินทร์
พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนฤบาลมุขมาตย์

พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนฤบาลมุขมาตย์ มีพระนามเดิมว่า หม่อมเจ้าชายขาว เป็นพระโอรสในสมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ กับหม่อมเชย ศิริวงศ์ ณ อยุธยา
พระองค์เจ้าฉายเฉิด มีหม่อมคือ หม่อมแสง ศิริวงศ์ ณ อยุธยาและหม่อมผัน ศิริวงศ์ ณ อยุธยา มีพระโอรสและพระธิดา คือ
หม่อมราชวงศ์มโนรถ ศิริวงศ์ (หม่อมนเรนทรราชาราชนิกูล) หม่อมแสงเป็นมารดา
หม่อมราชวงศ์หญิงพวงประภา ศิริวงศ์ หม่อมแสงเป็นมารดา สมรสกับพระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าไชยรัตนวโรภาส
หม่อมราชวงศ์หญิงรัชฎามาตย์ ศิริวงศ์ หม่อมแสงเป็นมารดา
หม่อมราชวงศ์ผกามาตย์ ศิริวงศ์
หม่อมราชวงศ์หญิงประพันธุพงศ์ ศิริวงศ์ หม่อมผันเป็นมารดา
หม่อมราชวงศ์ฉายฉาน ศิริวงศ์ (หม่อมศิริวงศ์วรวัฒน์) หม่อมผันเป็นมารดา
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าฉายเฉิด มีพระนามเมื่อแรกประสูติว่า หม่อมเจ้าชายขาว พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชทานนามใหม่ว่า "ฉายเฉิด" ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงได้รับสถาปนา เลื่อนพระยศเป็น พระประพันธวงษ์เธอ พระองค์เจ้าฉายเฉิด เมื่อพ.ศ. 2418 ภายหลังรัชกาลที่ 5 ทรงเปลี่ยนคำนำหน้าเป็น พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนฤบาลมุขมาตย์
==พระอิสริยยศ==
หม่อมเจ้าชายขาว
หม่อมเจ้าฉายเฉิด
พระประพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าฉายเฉิด
พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนฤบาลมุขมาตย์
==สิ้นพระชนม์==
พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนฤบาลมุขมาตย์ สิ้นพระชนม์ด้วยพระอาการลงพระบังคลเป็นพระโลหิต เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2439 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินพระราชทานน้ำสรงพระศพ ในการนี้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระโกศไม้สิบสอง ประดิษฐานบนแว่นฟ้า 2 ชั้น แวดล้อมด้วยฉัตรเครื่องสูง เป็นพระเกียรติยศ
==เครื่องราชอิสริยาภรณ์==
== ราชตระกูล ==
==อ้างอิง==
พระสัมพันธวงศ์เธอ
พระองค์เจ้ายก
นฤบาลมุขมาตย์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.จ.ก. (ฝ่ายหน้า)
มะนิลาเมโทรเรล สาย 3

มะนิลาเมโทรเรล สาย 3 (MRT-3) เป็นระบบขนส่งมวลชนที่สามในเมโทรมะนิลา เป็นส่วนหนึ่งของระบบขนส่งมวลชนสาธารณรัฐฟิลิปปินส์, ซึ่งดำเนินการร่วมกับมะนิลาไลท์เรล ใช้ในชื่อ Metrostar Express สีประจำเส้นทางบนแผนที่คือสีน้ำเงิน (เก่า) และสีเหลือง (ใหม่)
เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1999 ดำเนินการโดย Metro Rail Transit Corporation (MRTC) และ Department of Transportation and Communications (DOTC)
== ดูเพิ่ม ==
มะนิลาไลท์เรล
มะนิลาไลท์เรล สาย 1 (LRT-1)
มะนิลาไลท์เรล สาย 2 (MRT-2)
รายชื่อระบบขนส่งมวลชนเร็ว
รายชื่อสถานีรถไฟในระบบขนส่งมวลชนแห่งสาธารณรัฐฟิลิปปินส์
ระบบขนส่งมวลชนแห่งสาธารณรัฐฟิลิปปินส์
การคมนาคมในประเทศฟิลิปปินส์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Metrostar Express
การรถไฟแห่งชาติฟิลิปปินส์

การรถไฟแห่งชาติฟิลิปปินส์ หรือ PNR เป็นบริษัทรถไฟแห่งรัฐในประเทศฟิลิปปินส์ ให้บริการทางเดี่ยวบนเกาะลูซอน เมื่อปี ค.ศ. 2010 มีการเดินขบวนรถไฟชานเมือง ในเมโทรมะนิลาและเขตบีโคล และเปิดเดินรถไปยังเมืองไบคอลในปี ค.ศ. 2011 เดินรถทุกวัน
== ขบวนรถไฟ ==
== หนังสืออ่านเพิ่มเติม ==
Uranza, Rogelio. (2002). The Role of Traffic Engineering and Management in Metro Manila . Workshop paper presented in the Regional Workshop: Transport Planning, Demand Management and Air Quality, February 2002, Manila, Philippines. Asian Development Bank (ADB).
Japan International Cooperation Agency Official Page "Revitalization of Main Line South Project(1989)"
http://www.jica.go.jp/english/operations/evaluation/oda_loan/post/2000/pdf/02-16.pdf
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อสถานีรถไฟของการรถไฟแห่งชาติฟิลิปปินส์
การขนส่งระบบรางในประเทศฟิลิปปินส์
สตรองรีพับลิกทรานสิตซิสเตม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Philippine National Railways (official website) 
Official Facebook page of Philippine National Railways
The Railways and Industrial Heritage Society of the Philippines (RIHSPI) 
Philippine Railway Historical Society
Railroad and ships in the Philippines 
การขนส่งระบบรางในประเทศฟิลิปปินส์