pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
งูดินหางยาว

งูดินหางยาว (Long-tailed blind snake) งูดินจำพวกหนึ่ง อยู่ในสกุล Ramphotyphlops ในวงศ์งูดิน (Typhlopidae)
งูดินในสกุลนี้ มีแท่งกระดูกอยู่ภายในถุงพีนิสซึ่งแตกต่างจากของสกุลอื่นที่มีเฉพาะตัวถุงพีนิส และในชนิด R. braminus มีชุดโครโมโซมเป็นไตรพลอยด์ และมีกระบวนการเกิดโดยไม่มีการปฏิสนธิได้ ซึ่งเป็นปัจจัยที่ทำให้เกิดการแพร่กระจายพันธุ์ของงูดินนี้กว้างมากเนื่องจากไข่ติดไปกับรากของต้นไม้ที่ถูกนำไปในพื้นที่อื่นรวมทั้งเกาะกลางมหาสมุทร เช่น หมู่้เกาะฮาวาย หรือเกาะมาดากัสการ์
สามารถแบ่งออกเป็นชนิดต่าง ๆ ได้ 49 ชนิด 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์งูดิน
วัดท้องคุ้ง (จังหวัดสมุทรสงคราม)

วัดท้องคุ้ง เป็นวัดพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 10 ตำบลสวนหลวง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม 75110
==ประวัติ==
วัดทองคุ้งเป็นวัดที่มีอายุประมาณ 200  ปี ไม่มีหลักฐานปรากฏว่าใครเป็นผู้สร้าง  มีแต่ผู้ปฏิสังขรณ์วัดต่อๆกันมา เดิมมีชื่อว่า “วัดราชบูรณะ” ตัวอารามอยู่ติดกับฝั่งแม่น้ำซึ่งเป็นท้องคุ้งของแม่น้ำแม่กลอง ประชาชนผู้ซึ่งอาศัยแม่น้ำสายนี้เป็นทางสัญจรไปมาจะมองเห็นวัดนี้ได้แต่ในระยะไกลด้วยเหตุนี้จึงเปลี่ยนชื่อวัดใหม่ว่า “วัดท้องคุ้ง” มาจนกระทั่งปัจจุบันนี้
พระประธานในอุโบสถ เป็นพระปั้นด้วยปูนพระองค์เป็น “พระปางมารวิชัย” หน้าตักกว้าง 2.56 เมตร สูง 4.61 เมตร หรือเรียกว่า “หลวงพ่อโต”เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยขัดสมาธิราบ คาดว่าด้านในอาจเป็นพระพุทธรูปสำริด เนื่องจากในช่วงหนึ่งมีการรบติดพัน มีข้าศึกพม่าเข้ามาในบ้านเรา กลัวว่าพวกทหารพม่าจะเข้ามาพบและนำเอาพระพุทธรูปล้ำค่ากลับประเทศพม่า จึงได้มีการอำพรางเอาไว้  เมื่อครั้งสงครามไทยพม่านั่นเอง
==พระปฏิมากรเก่า==
1.พระพุทธรูปที่ปั้นด้วยปูนหุ้มไว้ภายนอก ปางมารวิชัย "หลวงพ่อโต"
2.พระพุทธรูปบูชา หล่อด้วยสัมฤทธิ์ ปางประทานพร
3.พระพุทธรูปบูชา ซึ่งหม่อมคุ้มถวายไว้เป็นพระสัมฤทธิ์ของเก่าโบราณ
==เจ้าอาวาส==
1.พระอธิการฉาย
2.พระครูสมุห์ฮ้อ
3.พระอธิการเชื่อม
4.พระครูสมุทรธรรมโกศล (หลวงพ่อเจน)
5.พระใบฎีกาสวัสดิ์   นาถธมฺโม
6.พระปลัดปัญญา  จิตฺตปญฺโญ (หลวงพ่อแดง)
==อ้างอิง==
วัดท้องคุ้ง อัมพวา สมุทรสงคราม 
ศูนย์ข้อมูลทางวัฒนธรรม จังหวัดสมุทรสงคราม กระทรวงวัฒนธรรม
ท้องคุ้ง
โบราณสถานในจังหวัดสมุทรสงคราม
ทวีศักดิ์ อนรรฆพันธ์

นายทวีศักดิ์ อนรรฆพันธ์ ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม (นางมนพร เจริญศรี) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 3 สมัย โดยเป็น อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ พรรคไทยรักไทย 2 สมัย และเป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อไทย 1 สมัย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม (นางมนพร เจริญศรี) และเหรัญญิกพรรคเพื่อไทย
== ประวัติ ==
ทวีศักดิ์ อนรรฆพันธ์ เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2507 เป็นบุตรของนายเลียง และนางเอมอร อนรรฆพันธ์ มีพี่น้อง 6 คน คนหนึ่งคือ สุรศักดิ์ อนรรฆพันธ์ ส.ส.จังหวัดเพชรบูรณ์ เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต (รัฐศาสตร์) จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง ระดับปริญญาโท จากคณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) และประกาศนียบัตรชั้นสูง หลักสูตรการเมืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตย สำหรับผู้บริหารระดับสูง รุ่นที่ 7 สถาบันพระปกเกล้า
== การทำงาน ==
ทวีศักดิ์ อนรรฆพันธ์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 และ การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคไทยรักไทย ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 69 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 เขาได้เลื่อนขึ้นมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ แทนตำแหน่งที่ว่าง  ของนายวิเชียร ขาวขำ ซึ่งลาออกไปลงสมัครรับเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุดรธานี
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 76
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้กลับมาลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบแบ่งเขตเลือกตั้ง ในพื้นที่จังหวัดเพชรบูรณ์ เขตเลือกตั้งที่ 3 สังกัดพรรคเพื่อไทย
ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม (นางมนพร เจริญศรี)
ได้รับโล่เกียรติคุณในฐานะสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรดีเด่น ปี 2544,2545 และ 2546
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดเพชรบูรณ์
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
พรรคไทยรักไทย
พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
พรรคเพื่อไทย
บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
บุคคลจากคณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
บุคคลจากสถาบันพระปกเกล้า
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ม้าลายแชพแมน

ม้าลายแชพแมน (Chapman's zebra; ) เป็นม้าลายชนิดหนึ่ง ที่เป็นชนิดย่อยหรือสปีชีส์ย่อยของม้าลายธรรมดา (E. quagga)
ม้าลายแชพแมน มีลักษณะทั่วไปเหมือนกับม้าลาลธรรมดาหรือม้าลายทั่วไป แต่มีลักษณะแตกต่างกันก็คือ เป็นม้าลายเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่มีแถบสีเทาคั่นกลางระหว่างแถบสีขาวและแถบสีดำ ซึ่งเรียกว่า "เงา" และลายไม่คลุมตามขาลงไปถึงกีบ
ม้าลายแชพแมน กระจายพันธุ์เฉพาะทวีปแอฟริกาทางตอนใต้ เช่น บอตสวานา, นามิเบีย และแองโกลา

ม้าลายแชพแมน มีจ่าฝูงเป็นตัวผู้ที่แข็งแรง และไม่มีพฤติกรรมอพยพย้ายที่อยู่อาศัยเหมือนม้าลายชนิดอื่นเป็นม้าลายที่ยังมีจำนวนประชากรมากอยู่ในธรรมชาติ แต่ทว่าด้วยภาวะโลกร้อนที่ทำให้สภาพภูมิอากาศและสภาพแวดล้อมเปลี่ยนแปลงไป ส่งผลให้สัตว์หลายชนิดต้องเปลี่ยนวิถีการหากินแบบดั่งเดิมที่เคยเป็นอยู่ ในอนาคตข้างหน้า ม้าลายแชพแมนอาจเป็นสัตว์อีกชนิดหนึ่งที่เข้าสู่ภาวะใกล้สูญพันธุ์ก็เป็นไปได้
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ม้าลาย
ม้าลายธรรมดา

ม้าลายธรรมดา หรือ ม้าลายทุ่งหญ้า (Plains zebra, Common zebra; ) เป็นม้าลายชนิดหนึ่ง ที่พบกระจายพันธุ์มากที่สุดในบรรดาม้าลายทั้งหมด
ม้าลายธรรมดา มีความสูงจากกีบเท้าจนถึงหัวไหล่ประมาณ 1.2–1.4 เมตร มีความยาวลำตัว 1.9–2.4 เมตร ความยาวหาง 45–55 เซนติเมตร น้ำหนักในตัวผู้ประมาณ 230–330 กิโลกรัม และตัวเมียราว 200–300 กิโลกรัม อายุขัยโดยเฉลี่ย 15–20 ปี
ม้าลายธรรมดา มีลายแตกต่างจากม้าลายชนิดอื่น ๆ ตรงที่มีลายขนาดใหญ่สีดำพาดยาวสลับกับลายสีขาวจากหลังลงไปทั้งสองข้างของลำตัวจนถึงใต้ท้อง เป็นม้าลายที่มีปฏิสัมพันธ์กันในระหว่างสมาชิกในฝูง มีการตกแต่งร่างกายและทำความสะอาดเนื้อตัวให้กันและกัน
ม้าลายธรรมดา จะอยู่รวมฝูงกันทั้งในทุ่งหญ้าที่เป็นที่ราบหรือป่าละเมาะ บางครั้งจะรวมฝูงกันเป็นฝูงใหญ่ที่มีจำนวนสมาชิกฝูงถึงหมื่นตัว ในราวกลางปีของทุกปี ม้าลายธรรมดาประมาณ 500,000 ตัว จะร่วมกันเดินทางอพยพกับฝูงวิลเดอบีสต์อีก 1.8–2 ล้านตัว ตามเส้นทางอพยพระหว่างอุทยานแห่งชาติเซเรงเกติในแทนซาเนียกับเขตอนุรักษ์แห่งชาติมาไซมาราในเคนยา เพื่อแสวงหาแหล่งอาหาร อันได้แก่ ทุ่งหญ้าใหม่ ๆ และแหล่งน้ำ และจะเดินทางอพยพกลับพร้อมฝูงวิลเดอบีสต์ในราวเดือนกันยายน ซึ่งในระหว่างการเดินทางทั้งไปและกลับจะมีม้าลายธรรมดารวมถึงวิลเดอบีสต์ตกเป็นอาหารของสัตว์กินเนื้อต่าง ๆ เช่น จระเข้, สิงโต, เสือดาว หรือไฮยีน่า เป็นต้น
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ม้าลาย
ม้าลายเบอร์เชลล์

ม้าลายเบอร์เชลล์ (Burchell's zebra;  )  เป็นม้าลายชนิดย่อยหรือสปีชีส์ย่อยของม้าลายธรรมดา (E. quagga) ชนิดหนึ่ง
ม้าลายเบอร์เชลล์ เป็นม้าลายที่แพร่กระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกาตอนใต้ เช่น บอตสวานา, สวาซิแลนด์, แอฟริกาใต้ เป็นต้น เป็นม้าลายที่มีลายขนาดใหญ่สีดำพาดยาวสลับกับลายสีขาวจากหลังลงไปทั้งสองข้างของลำตัวจนถึงใต้ท้อง มีพฤติกรรมและลักษณะนิสัยคล้ายกับม้าลายธรรมดาทั่วไป
ม้าลายเบอร์เชลล์ ได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ วิลเลียม จอห์น เบอร์เชลล์ วิศวกรและนักสำรวจธรรมชาติชาวอังกฤษ จัดเป็นม้าลายอีกชนิดหนึ่งที่ใกล้สูญพันธุ์แล้ว โดยฝีมือของมนุษย์ เพื่อล่าเอาเนื้อเพื่อการบริโภคและหนังทำเครื่องประดับและเครื่องแต่งกาย นอกจากนี้ยังถูกบุกรุกถิ่นที่อยู่อาศัย ทำให้ปัจจุบันม้าลายเบอร์เชลล์หลงเหลืออยู่ตามธรรมชาติน้อยลงทุกที ม้าลายเบอร์เชลล์มักจะอาศัยอยู่รวมเป็นฝูงกับวิลเดอบีสต์ เพื่อคอยระวังภัยให้แก่กัน เนื่องจากม้าลายเบอร์เชลล์เป็นสัตว์ที่ประสาทตาไม่ดี แต่ประสาทหูดีเยี่ยม ขณะที่วิลเดอบีสต์เป็นสัตว์ที่ประสาทตาดี แต่ประสาทหูไม่ดี และเป็นม้าลายที่อพยพครั้งใหญ่ตามฝูงวิลเดอบีสต์ข้ามแม่น้ำที่มีอันตรายไปเป็นประจำทุกปีจากอุทยานแห่งชาติเซเรงเกติไปยังอุทยานแห่งชาติมาไซมารา มีปริมาณม้าลายเบอร์เชลล์ในการอพยพแต่ละครั้งประมาณ 500,000 ตัว และในเดือนตุลาคมจะอพยพกลับ จัดเป็นม้าลายที่มีฝูงขนาดใหญ่ที่สุดในบรรดาม้าลายทั้งหมด โดยมีตัวผู้ที่แข็งแรงที่สุดเป็นจ่าฝูง และอาศัยอยู่ร่วมหากินกับสัตว์กีบหรือสัตว์กินพืชชนิดอื่นได้อย่างดี 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ม้าลาย
นกเงือกปากเหลืองถิ่นใต้

นกเงือกปากเหลืองถิ่นใต้ (Southern yellow-billed hornbill; ) เป็นนกจำพวกนกเงือก (Bucerotidae) ชนิดหนึ่ง
นกเงือกปากเหลืองถิ่นใต้ เป็นนกเงือกที่พบแพร่กระจายพันธุ์เฉพาะที่ทวีปแอฟริกาตอนใต้ ถือเป็นนกเงือกปากเหลืองแอฟริกาชนิดหนึ่ง นอกจากนกเงือกปากเหลืองถิ่นเหนือ (T. flavirostris) ซึ่งเป็นนกเงือกปากเหลืองอีกชนิดหนึ่งที่พบได้ในทวีปแอฟริกา

นกเงือกปากเหลืองถิ่นใต้ มีจุดเด่น คือ ลักษณะจะงอยปากที่มีสีเหลืองยาว ไม่มีขนใต้ปีก มีพฤติกรรมความเป็นอยู่แตกต่างจากนกเงือกที่อาศัยอยู่ในทวีปเอเชียอย่างสิ้นเชิง โดยจะอาศัยอยู่ในพื้นที่เปิดโล่ง เช่น ป่าละเมาะ หรือทุ่งหญ้า หรือทะเลทราย ผิดกับนกเงือกที่อาศัยอยู่ในทวีปเอเชียที่จะอาศัยอยู่เฉพาะในป่าดิบชื้นเท่านั้น กินแมลงเป็นอาหารหลัก ซึ่งในพื้นที่ ๆ เปิดโล่งนั้นสามารถหาอาหารได้ง่ายและมากกว่า แต่ก็ทำรังและหลับนอนบนต้นไม้
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นกเงือก
นกเงือกปากเหลืองแอฟริกา

นกเงือกปากเหลืองแอฟริกา หรือ นกเงือกปากเหลือง (Yellow-billed hornbill, African  Yellow-billed hornbill) เป็นนกเงือก 2 ชนิด ที่พบได้ในทวีปแอฟริกา
นกเงือกปากเหลืองถิ่นใต้ (Tockus leucomelas)
นกเงือกปากเหลืองตะวันออก หรือนกเงือกปากเหลืองถิ่นเหนือ (Tockus flavirostris)
การแก้ความกำกวม
นกแบ่งตามชื่อสามัญ
นกเงือก
ซำเหนือ (เมือง)

Redirect ซำเหนือ
วงศ์งูเส้นด้าย

วงศ์งูเส้นด้าย (Slender blind snake, Thread snake) เป็นวงศ์ของงูจำพวกงูดินวงศ์หนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Leptotyphlopidae
ลักษณะเด่นของงูดินวงศ์นี้ คือ กระดูกพรีแมคซิลลาไม่มีฟัน กระดูกแมคซิลลาเรียงตัวตามยาวและไม่มีฟัน ช่องเปิดของตาอยู่ที่กระดูกฟรอนทัล ขากรรไกรล่างมีกระดูกโคโรนอยด์และกระดูกเดนทารีมีฟัน 4-5 ซี่ ไม่มีกระดูกของระยางค์ขาแต่มีกระดูกเชิงกรานขนาดเล็กที่ยังลดรูปไม่หมดฝังอยู่ในกล้ามเนื้อลำตัว ไม่มีปอดข้างซ้าย ไม่มีท่อนำไข่ข้างซ้าย
มีลักษณะลำตัวเรียวยาวมาก มีความยาวของลำตัวตั้งแต่ 15-25 เซนติเมตร แต่บางชนิด เช่น Leptotyphlops macrolepis และ L. occidentalis มีความยาวกว่า 30 เซนติเมตร แต่ในชนิด L. carlae กลับมีความยาวเพียง 10 เซนติเมตร นับเป็นงูชนิดที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลก
อาศัยอยู่ในพื้นที่ ๆ มีความแตคกต่างกันมากทั้งแห้งแล้งและชุ่มชื้น กินสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังโดยเฉพาะปลวกเป็นอาหารหลัก สามารถเสาะแสวงหารังปลวกได้จากสารเคมีในตัวปลวก เนื่องจากอาศัยอยู่ในจอมปลวกจึงพบบางชนิด เช่น L. dulcis บนต้นไม้สูงจากพื้นดินโดยเลื้อยไปในภายในรังของปลวกที่อยู่ตามต้นไม้
พบประมาณ 90 ชนิด ทุกชนิดแพร่ขยายพันธุ์ด้วยการวางไข่ทั้งหมด แบ่งออกได้เป็น 2 สกุล คือ
Leptotyphlops Fitzinger, 1843
Rhinoleptus'' Orejas-Miranda, Roux-Estève & Guibé, 1970
แพร่กระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกา, อเมริกาเหนือและอเมริกาใต้, เอเชียตะวันตกเฉียงใต้
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
งูดิน
*
ฟรีเด็ก-มีสเต็ก

ฟรีเด็ก-มีสเต็ก (Frýdek-Místek, ; Frydek-Mistek; Friede(c)k-Mistek; Frydek-Mistek) เป็นเมืองในเขตมอเรเวีย-ไซลีเชีย ประเทศเช็กเกีย ประกอบด้วย 2 เมืองอิสระในอดีตคือ ฟรีเด็กและมีสเต็ก แบ่งจากกันโดยแม่น้ำออสตราวีตเซ (Ostravice)
==เขตการปกครอง==
เมืองสร้างก่อตั้งขึ้นจากหมู่บ้าน 7 แห่ง ได้แก่: ฟรีเด็ก, มีสเต็ก, Chlebovice, Lískovec, Lysůvky, Skalice และ Zelinkovice
==ประวัติ==
เมืองนี้มีประวัติสืบไปถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 เมื่อมีการสร้างปราสาทกอทิกขึ้นในบริเวณนี้ เมืองฟรีเด็ก (ในตอนนั้นมีชื่อว่า Friedberg) ถูกกล่าวถึงครั้งแรกใน ค.ศ. 1267 ต่อมาในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1943 ชาวเยอรมันรวมเมืองอิสระฟรีเด็กและมีสเต็กให้กลายเป็นเมืองเดียวที่มีชื่อว่าฟรีเด็ก จากนั้นจึงเปลี่ยนชื่อกลับไปเป็นเหมือนเดิมใน ค.ศ. 1945 ใน ค.ศ. 2006 ฟรีเด็ก-มีสเต็กถูกยกสถานะเป็นเมืองตามกฎหมาย
==ประชากร==
==ภูมิอากาศ==
ในฤดูหนาวอากาศหนาวและมีเมฆปกคลุม ช่วงกลางวันสั้นและหิมะตกเป็นเรื่องปกติ อุณหภูมิเฉลี่ยในเดือนมกราคมคือ -5 องศาเซลเซียส (23 องศาฟาเรนไฮต์) ส่วนฤดูร้อน มีอากาศอบอุ่น มีฝนตกบ้าง อุณหภูมิเฉลี่ยของเดือนกรกฎาคมคือ 18 องศาเซลเซียส (64 องศาฟาเรนไฮต์) อุณหภูมิต่ำสุดของเมืองคือ -34.8 องศาเซลเซียส และอุณหภูมิสูงสุดอยู่ที่ 35.9 องศาเซลเซียส
==เมืองแฝด==
ฟรีเด็ก-มีสเต็กเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
เบียล์สกอ-บยาวา ประเทศโปแลนด์
ฮาเริลเบเกอ ประเทศเบลเยียม
Mysłowice ประเทศโปแลนด์
อูร์ยูปินสค์ ประเทศรัสเซีย
ชิลินา ประเทศสโลวาเกีย
เทศมณฑล Żywiec ประเทศโปแลนด์
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เมืองในประเทศเช็กเกีย
ปลากริมแรด

ปลากริมแรด (Licorice gourami) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กที่อยู่ในสกุล Parosphromenus ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae)
มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาที่อยู่ในสกุล Trichopsis หรือปลากริม แต่มีฐานครีบหลังกว้างกว่า และมีขอบครีบสีฟ้า ตามลำตัวมีลวดลายหรือลายแถบแตกต่างกันออกไปตามแต่ชนิด
ปลากริมแรด กระจายพันธุ์ตั้งแต่ภาคใต้ตอนล่างของประเทศไทย ไปตลอดแหลมมลายู จนถึงอินโดนีเซีย มักอาศัยอยู่ในพื้นที่ ๆ เป็นป่าพรุ หรือน้ำที่มีสภาพเป็นกรด มีสีชา (ค่า pH ต่ำกว่า 7) ในประเทศไทยพบเพียงชนิดเดียวเท่านั้น จัดเป็นปลาที่หายาก และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะในตู้ไม้น้ำ
==การจำแนก==
Parosphromenus alfredi
Parosphromenus allani
Parosphromenus anjunganensis
Parosphromenus bintan
Parosphromenus deissneri
Parosphromenus filamentosus
Parosphromenus harveyi
Parosphromenus linkei
Parosphromenus nagyi
Parosphromenus opallios
Parosphromenus ornaticauda
Parosphromenus pahuensis
Parosphromenus paludicola (เป็นชนิดที่พบในประเทศไทย)
Parosphromenus parvulus
Parosphromenus quindecim
Parosphromenus rubrimontis
Parosphromenus sumatranus
Parosphromenus tweediei
ชนิดที่ค้นพบใหม่
Parosphromenus phoenicurus - อดีตเคยใช้ P. sp. "Langgam"
Parosphromenus gunawani - อดีตเคยใช้ P. sp. "Danau Rasau" 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ปลาตู้
ปลาป่าพรุ
วงศ์ปลากัด ปลากระดี่
อ็อสนาบรึค

อ็อสนาบรึค (Osnabrück, ; เว็สท์ฟาเลิน: Ossenbrügge) เป็นเมืองในรัฐนีเดอร์ซัคเซิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ห่างจากเมืองมึนส์เทอร์ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 45 กิโลเมตร ด้วยจำนวนประชากร 168,145 คน ทำให้เมืองนี้เป็นหนึ่งในสี่เมืองใหญ่ของรัฐนีเดอร์ซัคเซิน
== เมืองพี่น้อง ==
อ็อสนาบรึคเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
ฮาร์เลม ประเทศเนเธอร์แลนด์ (1961)
อ็องเฌ ประเทศฝรั่งเศส (1964)
กมุนด์ ประเทศออสเตรีย (1971)
ดาร์บี สหราชอาณาจักร (1976)
ไกรฟส์วัลท์ ประเทศเยอรมนี (1988)
ตเวียร์ ประเทศรัสเซีย (1991)
เอวันส์วิลล์ สหรัฐ (1991)
ควังมย็อง ประเทศเกาหลีใต้ (1997)
ชานักคาแล ประเทศตุรกี (2004)
วีลาเรียล ประเทศโปรตุเกส (2005)
เหอเฝย์ ประเทศจีน (2006)
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
== อ่านเพิ่ม ==
Gerd Steinwascher (editor): Geschichte der Stadt Osnabrück Meinders & Elstermann, Belm 2006, 
Bettina Meckel: Osnabrück und Umland. Wenner, Osnabrück, 2010. An excellent picture book includes translation to English by Nick Woods. 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สถานที่ในเหตุการณ์ฮอโลคอสต์ในประเทศเยอรมนี
บั๊ก บันจี้

บั๊ก บันจี้ (อังกฤษ: Bug Bunji) เป็นวงดนตรีเกิร์ลกรุปชาวไทย สังกัด แกรมมี่ มีสมาชิก 4 คนด้วยกัน มีผลงานปี พ.ศ. 2543
== ประวัติ==
บั๊กบันจี้ หรือ สี่แมลงน้อยกระโดห้อยหัว มีสมาชิก 4 คนด้วยกัน คือ สาวิกา ไชยเดช (พิ้งกี้) วนัสนันท์ ธรรมบูรณะวงษ์ (แก็ก) ธัชชา พุ่มอ่อน (จ๋า) และเจนนิเฟอร์ ชวโนวานิช (เจน) ที่สี่คนมีผลงานอัลบั้มตอนอายุ 12 ปี หนึ่งชุด เมื่อปี พ.ศ. 2543 โดยออกอัลบั้มกับสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ กับอัลบั้ม "Forest Girl" ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2543
Forest Girl อัลบั้มชุดนี้มีเพลงยอดนิยมมากมาย เช่น O-YA-O รู้ป่ะ อยากมีแค่เธอ ไม่อยากยืนข้างเธอ และเพลง ขอบคุณดาว ส่วน Producer ในอัลบั้มชุดนี้คือ กบ-นิมิตร จิตรานนท์ แนวเพลงในอัลบั้มชุดนี้เป็นแนวป๊อปค่อนข้างสนุก อบอวลไปด้วยกลิ่นป่า Jungle Sound และศิลปินทั้งกลุ่มยังได้รับรางวัลในวันเด็กอีกด้วย
พวกเธอทั้งสี่คนยังมีผลงานโฆษณาและนิตยสารที่ถ่ายร่วมกัน เช่น โฆษณาแชมพูแคลรอล โฆษณาสกาแคร์ นิตยสาร The Boy และอีกมากมาย
== ผลงาน ==
=== เพลงที่มีชื่อเสียง ===
เพลง "ขอบคุณดาว" (3.29)
เพลง "ไม่อยากยืนข้างเธอ" (4.33)
เพลง "รู้ป่ะ" (3.41)
เพลง "ไปวัดจีน" (3.27)
เพลง "O-YA-O" (3.17)
=== สตูดิโออัลบั้ม ===
=== โฆษณา ===
โฆษณาแชมพูแคล์รอล (พิ้งกี้ - เจน)
โฆษณาสกาแคร์ (พิ้งกี้ - เจน - แก๊ก - จ๋า)
=== มิวสิควีดีโอ ===
เพลง อะไร...ว้า ศิลปิน แซนด์-แบงค์ (เฉพาะ เจน เจนิเฟอร์)
เพลง เกรงใจ ศิลปิน แร็พเตอร์ (เฉพาะ จ๋า ธัชชา)
เพลง I LOVE YOU ศิลปิน เจอาร์-วอย (เฉพาะ จ๋า ธัชชา)
== อ้างอิง ==
การบ้าน.com read-content-tid-121465 บั๊ก บันจี้ อัลบั้ม Forest girls 4 สาวน่ารัก พิ้งกี้ เจน จ๋า แก๊ก
== แหล่งข้องมูลอื่น ==
Bug Bunji
กลุ่มดนตรีป็อปสัญชาติไทย
ศิลปินสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
กลุ่มดนตรีไทยในยุค 1990
แม่น้ำชิกกาซอเวย์

แม่น้ำชิกกาซอเวย์ (Chickasawhay River) เป็นแม่น้ำที่มีความยาวราว 210 ไมล์ (340 กม.)  ไหลผ่านทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐมิสซิสซิปปี สหรัฐอเมริกา ต้นน้ำอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันออกของรัฐ ไหลไปทางใต้รวมกับแม่น้ำลีฟ ในจอร์จเคาน์ตี กลายเป็นแม่น้ำแพสคากูลา
ชิกกาซอเวย์
เกาะบูเกนวิลล์

เกาะบูเกนวิลล์ (Bougainville Island; ตอกปีซิน: Bogenvil) เป็นเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก โดยเป็นเกาะใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะโซโลมอน แต่เป็นส่วนหนึ่งของประเทศปาปัวนิวกินี เกาะมีพื้นที่ 9,300 ตารางกิโลเมตร มีจุดสูงสุดคือ ยอดเขาบัลบี สูง 2,700 เมตร
นักเดินเรือชาวฝรั่งเศสชื่อ หลุยส์ เดอ บูแก็งวีล เดินทางเข้ามาสำรวจเกาะนี้ใน ค.ศ. 1768 ภายใต้การควบคุมของบริษัทการค้าของเยอรมนี ใน ค.ศ. 1882 และเยอรมนีเข้าครอบครองเกาะนี้ระหว่าง ค.ศ. 1899–1914 ออสเตรเลียเข้ายึดครองในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ใน ค.ศ. 1942 ญี่ปุ่นเข้ายึดครองซึ่งมีการพัฒนาอ่าวและสร้างเป็นสนามบิน กลายเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนภายใต้ความคุ้มครองของสหประชาชาติของนิวกีนีหลังสงครามโลกครั้งที่สอง และเป็นส่วนหนึ่งของประเทศปาปัวนิวกีนีหลังแยกตัวเป็นประเทศใน ค.ศ. 1975
ภูมิภาคปกครองตนเองบูเกนวิลล์จะกลายเป็นเอกราชจากปาปัวนิวกินีใน ค.ศ. 2027
== ภูมิอากาศ ==
== การลงประชามติเอกราช ==
ในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2019 มีการจัดประชามติที่ไม่มีผลผูกพันว่าบูเกนวิลล์ควรเป็นรัฐเอกราชจากปาปัวนิวกินีหรือไม่ ผลตอบรับจำนวนมากอยู่ในฝั่งยอมรับ โดยมีผู้โหวตสนับสนุนถึง 98% ทำให้รัฐบาลปาปัวนิวกินีและบูเกนวิลล์ยอมรับให้ภูมิภาคนี้เป็นเอกราชโดยสมบูรณ์ใน ค.ศ. 2027
==อ้างอิง==
===บรรณานุกรม===
Hobbs, J. (2017). Fundamentals of World Regional Geography (4th ed.). Boston, Massachusetts.
==อ่านเพิ่ม==
Robert Young Pelton, Hunter Hammer and Heaven, Journeys to Three Worlds Gone Mad. 
บูเกนวิลล์
หมู่เกาะเบาน์ตี

หมู่เกาะเบาน์ตี (Bounty Islands) เป็นกลุ่มเกาะเล็ก ๆ 13 เกาะที่ไม่มีคนอยู่อาศัย มีพื้นที่ 330 เอเคอร์ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของมหาสมุทรแปซิฟิก เป็นส่วนหนึ่งของประเทศนิวซีแลนด์ ตั้งอยู่ทางตะวันออก/ใต้ ของเกาะใต้ ราว 670 กม. และตั้งอยู่ทางทิศใต้-ตะวันตกของหมู่เกาะแชทัม หมู่เกาะได้ลงทะเบียนขึ้นเป็นมรดกโลก
== อ้างอิง ==
เบาน์ตี
ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 12 สิงหาคม 2555

ระวังสับสนกับ ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550
ตราสัญลักษณ์ พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 12 สิงหาคม 2555 ออกแบบโดย นายศิริ หนูแดง พร้อมๆกับตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 28 กรกฎาคม 2555
== การประกาศใช้ ==

ที่ทำเนียบรัฐบาล เวลา 13.00 น. ของตอนบ่ายวันวันที่ 29 พฤษภาคม 2555 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทานตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติทั้ง 2 งาน และคณะรัฐมนตรีได้แจ้งให้ทุกหน่วยงานราชการทุกหน่วยงานทั่วทั้งประเทศ ได้เตรียมการประดับตราสัญลักษณ์ และติดธงสัญลักษณ์นี้ในสถานที่ราชการทุกแห่ง ส่วนพสกนิกรชาวไทยทั่วประเทศสามารถซื้อหรือจับจองมาติดในบ้านได้ ตามร้านจำหน่ายตราสัญลักษณ์หรือธงทั่วไป
ต่อมา เว็บไซด์ทำเนียบรัฐบาล http://www.thaigov.go.th/ ได้เผยแพร่ข่าวว่า ที่ประชุมคณะรัฐมนตรีรับทราบ เรื่องตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 12 สิงหาคม 2555 และตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 28 กรกฎาคม 2555 ตามที่สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรีเสนอ
== ความหมาย ==
ตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติฯ นี้ประกอบด้วย อักษรพระนามาภิไธย ส.ก. อยู่ภายในวงรีพื้นสีน้ำเงินด้านบนวงรีเป็นพระมหามงกุฎ ภายในพระมหามงกุฎเป็นพระแสงจักรและพระแสงตรีศูล มีเครื่องราชอิสริยาภรณ์โบราณมงคลพระมหาสังวาลนพรัตนราชวราภรณ์ล้อมรอบวงรี ขนาบข้างด้วยพระสัปตปฎลเศวตฉัตร ด้านล่างวงรีเป็นเลขไทย 80 อยู่ในรูปทรงของเพชรด้านล่างเลขไทย 80 เป็นผ้าแพรแถบอักษรข้อความ พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 12 สิงหาคม 2555 ในการพระราชพิธีบรมราชาภิเษก วันที่ 5 พฤษภาคม 2493 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ สถาปนาสมเด็จพระราชินี เป็นสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินี แล้วพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์
== การเผยแพร่ต่อสาธารณชน ==
ภายหลังการสิ้นสุดการแสดงตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 28 กรกฎาคม 2555 เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 2555 แล้วนั้น
วันที่ 1 สิงหาคม 2555 สถานีโทรทัศน์ทุกช่องทยอยนำตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 12 สิงหาคม 2555 ขื้นแสดงตรงมุมซ้ายบนของหน้าจอ ซึ่งได้ใช้ไปเรื่อยๆ จนถึงช่วงวันที่ 1 และ 2 กันยายน 2555
== อ้างอิง ==
ตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติ
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2014

วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2014 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงจำนวน 28 ทีม เริ่มทำการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 25 กรกฎาคม - 24 สิงหาคม 2014 เจ้าภาพการแข่งขันรอบสุดท้ายในครั้งนี้คือ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
== การคัดเลือก ==
ไม่มีการแข่งขันการคัดเลือกในการเข้าแข่งขันแต่อย่างใด
มีทีมที่ได้รับเชิญทั้งหมด 28 ทีม มาจากแอฟริกา 2 ทีม , เอเชียและโอเชียเนีย 6 ทีม , ยุโรป 11 ทีม , อเมริกาเหนือ กลางและแคริบเบียน 6 ทีม และอเมริกาใต้ 3 ทีม
=== การคัดเลือกทีม ===
|
|
|}
==การแบ่งกลุ่ม==
อันดับโลกเอฟไอวีบี ณ 7 ตุลาคม 2013 ที่แสดงในวงเล็บ
== รอบแบ่งกลุ่ม ==
===ผลการแข่งขันดิวิชัน 1===
====ตารางคะแนนการแข่งขัน====
|}
เวลาในตารางการแข่งขันเป็นเวลาในท้องถิ่น
====สัปดาห์ที่ 1====
=====กลุ่ม A=====
สนาม: Baskent Volleyball Hall, อังการา, ตุรกี
|}
=====กลุ่ม B=====
สนาม: Sangroksu Gym, ฮวาซ็อง, เกาหลีใต้
|}
=====กลุ่ม C=====
สนาม: Pala Serradimigni, ซัสซารี, อิตาลี
|}
====สัปดาห์ที่ 2====
=====กลุ่ม D=====
สนาม: Ginasio do Ibirapuera, เซาเปาลู, บราซิล
|}
=====กลุ่ม E=====
สนาม: Baskent Volleyball Hall, อังการา, ตุรกี
|}
=====กลุ่ม F=====
สนาม: Hong Kong Coliseum, เขตปกครองพิเศษฮ่องกง
|}
====สัปดาห์ที่ 3====
=====กลุ่ม G=====
สนาม: อินดอร์ สเตเดียม หัวหมาก, กรุงเทพมหานคร ไทย
|}
=====กลุ่ม H=====
สนาม: DS Yantarny, คาลินินกราด, รัสเซีย
|}
=====กลุ่ม I=====
สนาม: Macau Forum, เขตปกครองพิเศษมาเก๊า
|}
===ผลการแข่งขันในดิวิชั่น 2===
====ตารางคะแนนการแข่งขัน====
|}
====สัปดาห์ที่ 1====
=====กลุ่ม J=====
สนาม: Coliseo Dibós, ลิมา, เปรู
|}
=====กลุ่ม K=====
สนาม: Hector Sola Bezares Coliseum, คากัส, เปอร์โตริโก
|}
====สัปดาห์ที่ 2====
=====กลุ่ม L=====
สนาม: Sportoase Leuven, เลาเว่น, เบลเยียม
|}
=====กลุ่ม M=====
สนาม: Coliseo Gran Chimú, ทรูจีโล, เปรู
|}
====สัปดาห์ที่ 3====
=====กลุ่ม N=====
สนาม: Microestadio Lomas de Zamora, บัวโนสไอเรส, อาร์เจนตินา
|}
=====กลุ่ม O=====
สนาม: Topsport Centre Doetinchem, ดอทตินเชมส์, เนเธอร์แลนด์
|}
===ผลการแข่งขันในดิวิชั่น 3===
====ตารางคะแนนการแข่งขัน====
|}
====สัปดาห์ที่ 1====
=====กลุ่ม P=====
สนาม: Baluan Sports and Culture Palace, อัลมาเตอ, คาซัคสถาน
|}
=====กลุ่ม Q=====
สนาม: Olympic Gymnasium Juan de la Barrera, เม็กซิโกซิตี, เม็กซิโก
|}
====สัปดาห์ที่ 2====
=====กลุ่ม R=====
สนาม: City Hall Brno, เบอร์โน, สาธารณรัฐเช็ก
|}
=====กลุ่ม S=====
สนาม: Zatika Hall, โพเร็คส์, โครเอเชีย
|}
==รอบสุดท้าย==
====ดิวิชั่น 3====
สนาม: Somokov Arena, โซโมคอฟ บัลแกเรีย
=====รอบรองชนะเลิศ=====
|}
=====รอบชิงที่สาม=====
|}
=====รอบชิงชนะเลิศ=====
|}
====ดิวิชั่น 2====
สนาม: Kozalin Sport Hall, กอชชาลิน โปแลนด์
=====รอบรองชนะเลิศ=====
|}
=====รอบชิงที่สาม=====
|}
=====รอบชิงชนะเลิศ=====
|}
====ดิวิชั่น 1====
=====รอบ 6 ทีมสุดท้าย=====
สนาม: อะริอะเกะคอลิเซียม, โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
|}
|}
==อันดับการแข่งขัน==
==รางวัล==
ผู้เล่นทรงคุณค่า:
ยูโกะ ซะโนะ
ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม:
หลิว เซี่ยวถง
มิยุ นะงะโอะกะ
ตัวเซ็ตยอดเยี่ยม:
ดาเนล ลินส์
ตัวบล็อกยอดเยี่ยม:
อิรินา เฟติโซวา
ฟาเบียนา คลาวดิโอ
ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม:
ยุโกะ ซะโนะ
ตัวตบตรงข้ามหัวเสายอดเยี่ยม:'''
เชลล่า คาสโตว์
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
FIVB
2014
วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2557
มหกรรมกีฬาในประเทศญี่ปุ่นปี พ.ศ. 2557
ประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2557
2