pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
แผ่นโอค็อตสค์

แผ่นโอค็อตสค์ (Okhotsk Plate) เป็นแผ่นธรณีแปรสัณฐานขนาดเล็ก ครอบคลุมทะเลโอค็อตสค์ คาบสมุทรคัมชัตคา เกาะซาฮาลิน โทโฮกุ และฮกไกโดในประเทศญี่ปุ่น แต่เดิมถูกพิจารณาเป็นส่วนหนึ่งของแผ่นอเมริกาเหนือ แต่จากการศึกษาในปัจจุบันชี้ให้เห็นว่าแผ่นโอค็อตสค์เป็นอิสระจากแผ่นอเมริกาเหนือ โดยถูกล้อมรอบทางเหนือด้วยแผ่นอเมริกาเหนือ โดยขอบเขตเป็นการเคลื่อนตัวไปทางซ้ายข้างของรอยเลื่อนแปรสภาพขนาดใหญ่ คือ รอยเลื่อนอูลาคัน  ทางตะวันออกติดกับแผ่นแปซิฟิกที่ร่องลึกก้นสมุทรคูริล–คัมชัตคาและร่องลึกบาดาลญี่ปุ่น ทางใต้ติดกับแผ่นทะเลฟิลิปปินที่ร่องลึกนันไก ทางตะวันตกติดกับแผ่นยูเรเซีย และเป็นไปได้ว่าทางตะวันตกเฉียงใต้จะติดกับแผ่นอามูร์ด้วย
==ธรณีวิทยา==
ขอบเขตระหว่างแผ่นโอค็อตสต์กับแผ่นอามูร์นั้นอาจมึส่วนรับผิดชอบต่อแผ่นดินไหวรุนแรงหลายครั้งที่เกิดขึ้นในทะเลญี่ปุ่น รวมไปถึงที่เกาะซาฮาลินด้วย เช่น แผ่นดินไหวขนาด 7.1 MW (7.5 MS ตามข้อมูลจากแหล่งอื่น) ในวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 ทางตอนเหนือของเกาะซาฮาลิน และยังมีแผ่นดินไหวภายในแผ่นเปลือกโลกที่เป็นที่รู้จักอีกหลายครั้ง เช่น แผ่นดินไหวในทะเลญี่ปุ่น พ.ศ. 2526 และแผ่นดินไหวที่ฮกไกโด พ.ศ. 2536 ซึ่งกระตุ้นให้เกิดสึนามิในทะเลญี่ปุ่น
ขอบเขตระหว่างแผ่นโอค็อตสค์กับแผ่นแปซิฟิกนั้นคือเขตมุดตัว ซึ่งแผ่นแปซิฟิกนั้นมุดตัวลงใต้แผ่นโอค็อตสค์ แผ่นดินไหวเมกะทรัสต์รุนแรงหลายครั้งเกิดขึ้นที่นี่ บางครั้งเป็นแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ประกอบด้วย แผ่นดินไหวที่คัมชัตคา พ.ศ. 2280 (ประมาณขนาด 9.0-9.3) และ พ.ศ. 2495 (ขนาด 9.0) บางแผ่นดินไหวเมกะทรัสต์ยังเกิดขึ้นใกล้กับหมู่เกาะคูริลด้วย ที่ฮกไกโดแผ่นดินไหวขนาด 8.3 ในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2546 และแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ พ.ศ. 2554 ขนาด 9.0 บริเวณชายฝั่งเกาะฮนชู
การวัดด้วยจีพีเอสและการศึกษาอื่นแสดงให้เห็นว่า แผ่นโอค็อสตค์นั้นหมุนตามเข็มนาฬิกาอย่างช้า ๆ แบบจำลองชี้ว่าการหมุนนั้นมีอัตรา 0.2 องศา/ล้านปี
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Okhotsk Plate Modeling
Joint US-Russia Workshop on the Plate Tectonic Evolution of Northeast Russia, Dec. 2004
จอร์จ เมานต์แบ็ตเทน มาร์ควิสที่ 4 แห่งมิลฟอร์ด ฮาเวน

จอร์จ เมานต์แบ็ตเทน มาร์ควิสที่ 4 แห่งมิลฟอร์ด ฮาเวน (George Mountbatten, 4th Marquess of Milford Haven) เกิดเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2504 เป็นบุตรชายของเดวิด เมานต์แบ็ตเทน มาร์ควิสที่ 3 แห่งมิลฟอร์ด ฮาเวน กับเจนเน็ต เมอร์เซเดซ เขาเป็นปนัดดาในเจ้าชายลูทวิชแห่งบัทเทินแบร์ค เขาสืบเชื้อสายมาจากสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร จึงมีสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ นอกจากนี้เขาถือเป็นทายาทสายตรงของเยกาเจรีนามหาราชินี หลังจากบิดาของเขาเสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2513 เขาดำรงบรรดาศักดิ์เป็น มาร์ควิสที่ 4 แห่งมิลฟอร์ด ฮาเวน และยังเป็นประมุขแห่งราชสกุล เมานต์แบ็ตเทน
== สมรส ==
จอร์จ เมานต์แบ็ตเทน มาร์ควิสที่ 4 แห่งมิลฟอร์ด ฮาเวน สมรสครั้งแรกกับ ซาราห์ จอร์จีนา วาลเกอร์ เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2532 ในลอนดอน และหย่ากันเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 มีบุตร 2 คน คือ
เลดีตาเตียนา เมานต์แบ็ตเทน
เฮนรี เมานต์แบ็ตเทน เอิร์ลแห่งเมดินา
ต่อมาใน พ.ศ. 2540 เขาสมรสครั้งทั้งสองกับ แคร์ล ฮูเตช สตีลล์ ไม่มีบุตรด้วยกัน
ใน พ.ศ. 2543 เขาได้ก่อตั้งบริษัท uSwitch ซึ่งเป็นบริษัทเพื่อช่วยผู้บริโภคในเรื่องของการซื้อสินค้า โดยรายได้ของเขาในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2549 เขามีรายได้สุทธิ 210 ล้านปอนด์
== อ้างอิง ==
ตระกูลบัทเทินแบร์ค
ขุนนางอังกฤษ
นักธุรกิจชาวอังกฤษ
นักโปโลชาวอังกฤษ
อันซู ฟาตี

อันซูมานี "อันซู" ฟาตี วีเอรา (Anssumane "Ansu" Fati Vieira; เกิด 31 ตุลาคม ค.ศ. 2002) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน เล่นในตำแหน่งปีก ให้กับไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน (โดยยืมตัวจากบาร์เซโลนา)
==สโมสร==
ฟาตี เกิดที่บิสเซา ประเทศกินี-บิสเซา ก่อนจะย้ายมาที่เอร์เรรา ในเซบิยา ประเทศสเปน กับครอบครัวของเขาในขณะที่ยังอายุ 6 ปี ส่วนพี่ชายของเขา ไบรมา ได้เซ็นสัญญาลงเล่นให้กับเซบิยา หลังจากนั้นเขาก็ได้ลงเล่นให้กับเอร์เรรา และทีมชุดเยาวชนของเซบิยา ต่อมาเขาย้ายมาอยู่กับบาร์เซโลนา ในศูนย์ฝึกเยาวชนลามาซิอาในปี พ.ศ. 2555 ซึ่งเขามีอายุเพียง 10 ปี และในปีต่อมา พี่ชายเขาก็ย้ายมาอยู่กับบาร์เซโลนาเช่นกัน
ในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 ฟาตีได้เซ็นสัญญานักฟุตบอลอาชีพกับบาร์เซโลนา โดยเป็นสัญญา 3 ปี จนถึง พ.ศ. 2565 ต่อมาในวันที่ 25 สิงหาคม เขาเริ่มมีโอกาสลงเล่นกับทีมชุดสำรอง (ชุดเบ) และได้ลงเล่นในชุดใหญ่ครั้งแรกหลังจากถูกเปลี่ยนตัวลงมาเล่นแทนการ์เลส เปเรซ ในนัดที่ชนะเรอัลเบติส 5–2 ซึ่งในขณะนั้นเขามีอายุเพียง 16 ปี 298 วัน ทำให้เป็นผู้เล่นอันดับที่ 2 ที่มีอายุน้อยที่สุดที่สามารถทำประตูให้กับสโมสร ซึ่งขณะที่ทำประตู เขามีอายุมากกว่าวินเซนซ์ มาร์ตีเนซ ซึ่งทำประตูให้กับสโมสรในปี พ.ศ. 2484 อยู่ 18 วัน
ในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2562 เขาทำประตูที่ 2 ได้ในเกมกับโอซาซูนา ในอายุ 16 ปี 304 วัน ทำให้เป็นผู้เล่นของบาร์เซโลนาชุดใหญ่ที่อายุน้อยที่สุดที่สามารถทำประตูได้ และเป็นผู้เล่นอันดับที่ 3 ที่อายุน้อยที่สุดที่สามารถทำประตูได้ในลาลิกา
ในวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2562 ฟาตี เป็นผู้เล่นที่มีอายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ของลาลิกา ที่สามารถทำประตูและส่งให้เพื่อนร่วมทีมทำประตูในนัดเดียวกันที่อายุ 16 ปี หลังจากฟาตีทำประตูได้ในนาทีที่ 2 ก่อนจะส่งให้แฟร็งกี เดอ โยง ทำประตูในนาที่ 7 ในนัดที่พบกับบาเลนเซีย
==ทีมชาติ==
ฟาตียังไม่เคยเล่นให้กับทีมชาติใด หลังจากที่เขาลงเล่นในลาลิกา ราชสหพันธ์ฟุตบอลสเปน ได้ให้ความสนใจเขา โดยรัฐบาลสเปนได้พยายามที่จะให้สัญชาติสเปนกับฟาตี เพื่อที่จะให้เขาได้มีรายชื่อในทีมชาติชุดเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี เพื่อแข่งขันฟุตบอลโลกเยาวชนในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2562 อย่างไรก็ดี กินี-บิสเซา ซึ่งเป็นอาณานิคมเดิมของโปรตุเกส พยายามที่จะทาบทามด้วยการให้หนังสือเดินทางโปรตุเกสกับเขา หากเข้าร่วมเล่นกับทีมชาติ
==ชีวิตส่วนตัว==
ไบรมา และ มีกูเอล 2 พี่ชายของเขาต่างเป็นนักฟุตบอล และเล่นให้กับชุดเยาวชนของบาร์เซโลนา
บูรี ฟาตี พ่อของเขาเป็นอดีตนักฟุตบอลจากประเทศกินี-บิสเซา หลังจากอพยพมาอยู่ที่ประเทศโปรตุเกส เขาได้ลงเล่นให้กับสโมสรในลีกภูมิภาค เขาได้อ่านเรื่องราวของเมืองมารินาเลดา ซึ่งเป็นเมืองในแคว้นอันดาลูซิอา ตั้งอยู่ใกล้กับเซบิยา ที่มีงานให้กับผู้อพยพได้ทำ หลังจากนั้นเขาจึงเดินขออาหารตามถนนในเมือง เขาจึงได้พบกับผู้ว่าการเมืองและได้งานเป็นคนขับรถ ก่อนที่จะย้ายมาตั้งรกรากในเอร์เรรา เมืองใกล้ ๆ กัน ซึ่งอันซูได้ใช้ชีวิตในวัยเด็กที่นั่น ก่อนจะเริ่มเล่นฟุตบอลกับสโมสรในท้องถิ่นอย่างเอร์เรราและเซบิยา ตามลำดับ แม้ว่าบอรีจะเกิดที่กินี-บิสเซา แต่เขาได้กล่าวว่า เขาคือ "ชาวเซบิยา"
==สถิติ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลจากบิสเซา
นักฟุตบอลชาวกินี-บิสเซา
นักฟุตบอลทีมชาติสเปน
นักฟุตบอลชาวสเปน
กองกลางฟุตบอล
ปีกฟุตบอล
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาอัตเลติก
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศจีน

นี่คือรายชื่อท่าอากาศยานในสาธารณรัฐประชาชนจีน แบ่งกลุ่มตามการเขตการปกครองระดับมณฑล และจัดเรียงตามเมืองหลักหรือเทศมณฑลที่ให้บริการ  ในที่นี้จะนับเพียงท่าอากาศยานพลเรือนและท่าอากาศยานทั่วไปที่ได้รับการรับรอง ไม่รวมท่าอากาศยานทั่วไป ท่าอากาศยานที่เลิกใช้งาน และฐานทัพอากาศ
ชื่อที่กล่าวถึงในรูปนี้ได้รับการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการโดยสำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน (ซีเอเอซี; CAAC) รหัสอ้างอิงสนามบิน (Aerodrome Reference Code; ARC) ได้รับการระบุอย่างเป็นทางการโดย "ใบอนุญาตสำหรับสนามบินพลเรือน/ทั่วไป" ตัวอักษรระหว่างท่าอากาศยานนานาชาติและท่าอากาศยานแห่งชาติได้รับการประกาศโดยกระทรวงการศุลกากรแห่งประเทศจีน (General Administration of Customs of the People's Republic of China; GACC)
ณ วันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2566 มีท่าอากาศยานพลเรือนที่ได้รับการรับรอง 255 แห่ง และท่าอากาศยานทั่วไปที่ได้รับการรับรอง 102 แห่ง
วันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 คณะมนตรีรัฐสาธารณรัฐประชาชนจีนได้จัดตั้งท่าเรือการบิน 83 แห่ง และสำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศจีนได้อนุมัติให้ท่าอากาศยาน 60 แห่งเปลี่ยนชื่อเป็น "ท่าอากาศยานนานาชาติ" ตัวเลขนี้นับแค่ท่าอากาศยานที่อยู่ภายใต้การควบคุมของซีเอเอซีเท่านั้น ไม่นับของเขตบริหารพิเศษฮ่องกงและมาเก๊า (หรือไต้หวัน) เนื่องจากฮ่องกงและมาเก๊ามีหน่วยงานกำกับดูแลการบินพลเรือนของตนเอง (กรมการบินพลเรือนและสำนักงานการบินพลเรือนตามลำดับ)



== รายชื่อท่าอากาศยาน ==
== รายชื่อท่าอากาศยานทั่วไปที่ผ่านการรับรอง ==
== ดูเพิ่ม ==
การขนส่งในประเทศจีน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Asia Times: Airlines & Airports in China 
Chinese airport list and search page on feeyo.com  
English airport list and flight schedules of the airports 
 
จ
น็อกติลูเซนต์

น็อกติลูเซนต์ หรือ เมฆทีปราตรี (noctilucent) หรือ เมฆโพลาร์มีโซสเฟียร์ (polar mesospheric clouds) เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นในบรรยากาศของโลกชั้นบน เป็นเมฆลักษณะเป็นริ้วคล้ายคลื่น ไม่มีรูปร่างแน่นอน โดยทั่วไปมีสีขาวถึงน้ำเงินอ่อน แต่บางครั้งมีสีแดงหรือเขียว เมฆชนิดนี้มักพบในพื้นที่ละติจูดระหว่าง 50° และ 70° เหนือและใต้เส้นศูนย์สูตร สามารถพบเห็นได้ในช่วงฤดูร้อนและดวงอาทิตย์อยู่ต่ำกว่าเส้นขอบฟ้าของผู้สังเกตการณ์ แต่ยังคงมีแสงอาทิตย์สะท้อนบนก้อนเมฆอยู่ น็อกติลูเซนต์เป็นคำในภาษาละติน แปลว่า ส่องสว่างตอนกลางคืน มีอักษรย่อคือ NLC หรือ PMC
น็อกติลูเซนต์เป็นเมฆที่อยู่สูงที่สุดในชั้นบรรยากาศของโลก ก่อตัวในชั้นมีโซสเฟียร์ที่ระดับความสูง 76,000–85,000 เมตร (250,000–280,000 ฟุต) เมฆชนิดนี้เกิดจากผลึกน้ำแข็งที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางราว 100 นาโนเมตร เมฆชนิดนี้ต่างจากเมฆในชั้นโทรโพสเฟียร์ตรงที่ก่อตัวจากไอน้ำโดยตรงร่วมกับอนุภาคของฝุ่น ที่มาของฝุ่นและไอน้ำยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่เชื่อว่าฝุ่นมาจากสะเก็ดดาวขนาดเล็กหรือมาจากชั้นโทรโพสเฟียร์ ในขณะที่ไอน้ำอาจมาจากช่องว่างของโทรโพพอสหรือเกิดจากปฏิกิริยาระหว่างมีเทนกับอนุมูลอิสระไฮดรอกซิลในชั้นสตราโทสเฟียร์ เนื่องจากชั้นมีโซสเฟียร์มีความชื้นน้อยมาก สาเหตุที่น็อกติลูเซนต์มักพบในช่วงฤดูร้อนเนื่องจากเป็นช่วงเวลาที่ชั้นมีโซสเฟียร์จะมีอากาศเย็นที่สุด ทำให้ไอน้ำเปลี่ยนสถานะเป็นของแข็งที่อุณหภูมิต่ำกว่า −120 °ซ ในซีกโลกเหนือมักเกิดช่วงกลางเดือนพฤษภาคมถึงสิงหาคม และกลางเดือนพฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์ในซีกโลกใต้ และพบเห็นได้ช่วงสนธยาก่อนดวงอาทิตย์ขึ้นและตก โดยจะมองเห็นได้ดีที่สุดเมื่อดวงอาทิตย์อยู่ต่ำกว่าเส้นขอบฟ้าประมาณ 6° ถึง 16°
น็อกติลูเซนต์เป็นปรากฏการณ์ที่ยังไม่มีคำอธิบายชัดเจน มีการบันทึกถึงการพบเห็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1885 สองปีต่อมา ออตโต เจสเซอทำการศึกษาเมฆชนิดนี้และตั้งชื่อว่า noctilucent clouds และเชื่อว่าเกิดจากฝุ่นภูเขาไฟกรากะตัวที่ปะทุเมื่อสี่ปีก่อน อย่างไรก็ตาม ทฤษฎีนี้ถูกหักล้างในปี ค.ศ. 1926 ช่วงทศวรรษ 1960 มีการค้นพบความสัมพันธ์ระหว่างอากาศเย็นจัดกับการก่อตัวของเมฆเมื่อมีการใช้จรวจในการศึกษาชั้นมีโซเฟียร์ การศึกษาปัจจุบันพบว่าการปล่อยแก๊สมีเทนที่เพิ่มมากขึ้นส่งผลให้เกิดเมฆน็อกติลูเซนต์มากขึ้น
== อ้างอิง ==
เมฆ
ปรากฏการณ์ทางแสงในบรรยากาศ
อุตุนิยมวิทยา
เดวิด เค. วัยอาจ

เดวิด เค. วัยอาจ (David K. Wyatt; 21 กันยายน ค.ศ. 1937 – 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006) เป็นนักประวัติศาสตร์ชาวอเมริกัน และนักประพันธ์ผู้ศึกษาประเทศไทย เขาสอน ณ มหาวิทยาลัยคอร์เนลตั้งแต่ ค.ศ. 1969 ถึง 2002 และยังเป็นประธานของภาควิชาประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยคอร์เนล และประธานสมาคมเอเชียศึกษาใน ค.ศ. 1993 หนังสือของเขา Thailand: A Short History กลายเป็นตำรามาตรฐานว่าด้วยประวัติศาสตร์ไทยในภาษาอังกฤษ
== ชีวประวัติ ==
เดวิด เค. วัยอาจเกิดในฟิชเบิร์ก รัฐแมสซาชูเซตส์เมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1937 เติบโตในรัฐไอโอวา เขาศึกษาวิชาปรัชญาที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และได้รับ ศ.บ. ใน ค.ศ. 1959 เขาศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยบอสตันและมหาวิทยาลัยคอร์เนลตามลำดับ ซึ่งเขาสำเร็จการศึกษา ศศ.ม. ใน ค.ศ. 1960 และ ปร.ด. ใน ค.ศ. 1966 ในวิชาประวัติศาสตร์ทั้งคู่ วาทนิพนธ์ของเขา ซึ่งอภิปรายการปฏิรูปการเมืองในประเทศไทย จัดพิมพ์ใน ค.ศ. 1969 ในชื่อ Thailand: The Politics of Reform เขาเรียนพูดภาษาไทยอย่างคล่องแคล่ว เขาสมรสกับเอลีน วิลสัน และมีบุตรสามคน และหลานห้าคน
=== การงาน ===
ก่อนสำเร็จปริญญาเอก วัยอาจได้รับตำแหน่งสอน ณ วิทยาลัยตะวันออกและแอฟริกาศึกษา มหาวิทยาลัยลอนดอน ซึ่งเขาสอนถึง ค.ศ. 1968 หลังสอนเป็นเวลาหนึ่งปีที่มหาวิทยาลัยมิชิแกน เขากลับสู่ภาควิชาประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยคอร์เนลใน ค.ศ. 1969 ปีเดียวกับที่เป็นที่ปรึกษาระดับปริญญาเอกให้แก่นักประวัติศาสตร์ เบนจามิน แบตสัน และสอนจนเกษียณใน ค.ศ. 2002 เขาเป็นประธานภาควิชาในเวลานั้น เขายังเป็นประธานสมาคมเอเชียศึกษาใน ค.ศ. 1993
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2005 เขาขายห้องสมุดที่มีหนังสือเกือบ 15,000 เล่น ส่วนใหญ่เขียนด้วยภาษาไทย ให้แก่ Southeast Asia Collection ที่มหาวิทยาลัยโอไฮโอ
===เสียชีิวิต===
วัยอาจได้รับวินิจฉัยเป็นโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็งใน ค.ศ. 1995 แต่ยังเดินทางอย่างกว้างขวางจนกระทั่งเสียชีวิต เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 สิริอายุ 69 ปีจากภาวะแทรกซ้อนของภาวะมีอากาศในเนื้อเยื่อและโรคหัวใจเลือดคั่งในฮอสปิแคร์เรซิเดนซ์ในรัฐนิวยอร์ก
==บรรณานุกรม==
The Politics of Reform in Thailand: Education in the Reign of King Chulalongkorn (1969)
Thailand: A Short History, (1982, 2nd ed. 2003) 
Siam in Mind (2002) 
Reading Thai Murals (2004)
== อ้างอิง ==
นักประวัติศาสตร์ชาวอเมริกัน
นักประวัติศาสตร์ประเทศไทย
ดิเอโก เปรอตติ

ดิเอโก เปรอตติ (เกิดวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลโรมา โดยส่วนใหญ่แล้วเขาจะเล่นในตำแหน่งปีก ซึ่งเขาสามารถเล่นด้วยเท้าทั้งสองข้างได้  และเขายังสามารถเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกได้อีกด้วย
เปรอตติมีช่วงเวลาที่ยอดเยี่ยมกับสโมสรฟุตบอลเซบิยา โดยเขาลงเล่นไปทั้งหมด 159 นัด(16 ประตู) ตลอดหกฤดูกาลในลาลิกา และยังสามารถชนะเลิศได้ถึง 2 รายการ
==สโมสร==
===เซบิยา===
เกิดในเมืองโมเรโน รัฐบัวโนสไอเรส ซึ่งมีเชื้อสายอิตาเลียนจากฝั่งพ่อของเขา เปรอตติเข้าร่วมสโมสรฟุตบอลเซบิยาในช่วงฤดูร้อนปี 2007 จากเดปอร์ตีโบ โมรอน ในตอนแรกเขาได้รับมอบหมายให้ลงเล่นในทีม B ที่เพิ่งเลื่อนชั้นขึ้นมาในดิวิชั่น 2 และเขาได้พิสูจน์ว่าเขามีประโยชน์ช่วยให้ทีมยังคงอยู่ที่ดิวิชั่นนี้
เปรอตติเริ่มต้นด้วยตำแหน่งตัวสำรองในฤดูกาล 2008-09 โดยเขาได้ลงสนามครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 เป็นเวลา 15 นาที ในนัดที่ชนะแอร์ราเซเด อัสปัญญอล 2-0 เขามักจะแข่งขันกับดิเอโก กาเปล เพื่อแย่งตำแหน่งกัน ประตูแรกของเขาเกิดขึ้นในนัดที่พบกับเดปอร์ติโบเดลาโกรุญญา เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม โดยเขายิงประตูในนาทีที่ 90 ซึ่งเป็นการการันตีว่าทีมจบที่สามในลาลิกา พร้อมกับการกลับมาสู่การแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
ในฤดูกาล 2009–10 เปรอตติต่อสู้ชนะกาเปล และได้กลายมาเป็นตัวเลือกแรกของเซบิยาในตำแหน่งของเขา เมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2010 เขาได้ทำประตูในนัดที่พบกับซีเอสเคเอ มอสโกในการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกรอบ 16 ทีม แต่ทีมจากรัสเซียชนะไป 2-1 คะแนนรวม 3-2
เปรอตติได้ลงเล่นแค่ 58 นัด จากการแข่งขันทั้งหมดตั้งแต่ปี ค.ศ. 2011 ถึง 2014 โดยส่วนใหญ่เขามักจะเจอกับอาการบาดเจ็บ
===เจนัว===
เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2014 เปรอตติได้เซ็นสัญญากับสโมสรฟุตบอลเจนัวด้วยสัญญาสี่ปี เขาลงสนามนัดแรกในเสื้อเจนัวเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม โดยได้ลงเล่น 69 นาที ในนัดที่เปิดบ้านแพ้นาโปลี 1-2
===โรมา===
เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ได้เข้าร่วมกับสโมสรฟุตบอลโรมาด้วยสัญญายืมตัวพร้อมกับออฟชั้นซื้อขาด 9 ล้าน ยูโร เขายิงประตูแรกได้ในอีกหกวันต่อมา พร้อมด้วยชัยชนะในบ้าน 2-1 เหนือซัมป์โดเรีย จากนั้นในช่วงปลายเดือน สโมสรได้เซ็นสัญญากับเขาจนถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2019
==ทีมชาติ==
เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009, เปรอตติได้ถูกเรียกตัวติดทีมชาติอาร์เจนตินาเป็นครั้งแรก โดยเขาได้ลงเล่นเปิดตัวในอีก 5 วันถัดมา โดยมาลงเล่นในช่วงสิบนาทีสุดท้ายของการแข่งกระชับมิตรที่พ่ายให้กับทีมชาติสเปน 1-2 ในกรุงมาดริด โดยเขาลงเล่นแทนลิโอเนล เมสซิ
เปรอตติได้ติดอยู่ในรายชื่อ 35 คนสุดท้ายในฟุตบอลโลก 2018 ที่ประเทศรัสเซีย แต่สุดท้ายแล้วเขาก็ถูกคัดชื่อออก
==สถิติการลงเล่น==
===สโมสร===
===ทีมชาติ===
==เกียรติประวัติ==
===สโมสร===
เซบีย่า
โกปาเดลเรย์: 2009–10
ยูฟ่ายูโรปาลีก: 2013–14
ซูเปร์โกปาเดเอสปาญา: รองชนะเลิศ 2010
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สถิติที่ Tutto Calciatori 
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2531
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศพม่า

รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศพม่า
== รายชื่อท่าอากาศยาน ==
== ดูเพิ่ม ==
การขนส่งในประเทศพม่า
การคมนาคมในประเทศพม่า
 
พ
สื่อลามกทางอินเทอร์เน็ต

สื่อลามกทางอินเทอร์เน็ต (Internet pornography) เป็นรูปแบบต่าง ๆ ของสื่อลามกที่สามารถเข้าถึงได้ทางอินเทอร์เน็ต โดยส่วนใหญ่ผ่านทางเว็บไซต์ การแบ่งปันไฟล์แบบเพียร์ทูเพียร์ หรือ กลุ่มข่าวยูสเน็ต สิ่งเหล่านี้แพร่หลายสู่สาธารณะบนเวิลด์ไวด์เว็บตั้งแต่ปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 นำไปสู่การเจริญเติบโตของสื่อลามกทางอินเทอร์เน็ต
จากข้อมูลปี ค.ศ. 2018 มีบริษัทหนึ่งที่ชื่อ  ไมนด์กีก เป็นเจ้าของและดำเนินการเว็บไซต์ลามกที่ได้รับความนิยมแพร่หลายหลายเว็บไซต์ ตัวอย่างเช่น บริการแบ่งปันวิดีโอ พอร์นฮับ, เรดทูบ และ ยูพอร์น รวมถึงเป็นผู้ผลิตภาพยนตร์ลามก แบรซเซอส์  ดิจิทัลเพลย์กราวด์, เม็น.คอม, เรียลลิตีคิงส์ และฌอนโคดี ท่ามกลางเว็บไซต์อื่น ๆ ที่บริษัทนี้ไม่ได้เป็นเจ้าของเช่น เอกซ์แฮมสเตอร์ และ เอกซ์วิดีโอส์ ที่มีการกล่าวว่า นี่คือระบบผูกขาด
==อ้างอิง==
คาซูมิ โทตากะ

คาซูมิ โทตากะ (; เกิด 23 สิงหาคม ค.ศ.1967) เป็นทั้งนักแต่งเพลงวิดีโอเกมและนักวิศวกรเสียงชาวญี่ปุ่น ที่รู้จักจากบทพากย์ในเกมของนินเท็นโดมาหลายเกม
==ผลงาน==
===นักแต่งเพลง===
X (1992)
มาริโอเพนต์ (1992) - ร่วมกับฮฺโรคาซุ ทานากะ และเรียวจิ โยชิโทมิ
Kaeru no Tame ni Kane wa Naru (1992)
 Six Golden Coins (1992)
เตตริส & ดร. มาริโอ (1994) - ร่วมกับฮฺโรคาซุ ทานากะ และยูมิโกะ คาเมยะ
Virtual Boy Wario Land (1995)
Wave Race 64 (1996)
Yoshi's Story (1997)
Mario Artist: Polygon Studio (1999)
Mario Artist: Paint Studio (1999) - ร่วมกับคริส โจโจ, มาร์ติน กูดัล และซัดดี ราวัล
Mario Artist: Talent Studio (2000) - ร่วมกับเคนตะ นางาตะ และโทรุ มิเนงิชิ
Machop at Work (2001) - ร่วมกับทาคูโตะ คิดสึตะ และยาซูชิ อิดะ
Luigi's Mansion (2001) - ร่วมกับชิโนบุ ทานากะ
Kingler's Day (2001) - ร่วมกับทาคูโตะ คิดสึตะ และยาซูชิ อิดะ
Animal Crossing (2001) - ร่วมกับเคนตะ นางาตะ, โทรุ มิเนงิชิ และชิโนบุ ทานากะ
Yoshi Touch & Go (2005) - ร่วมกับอาซูกะ โอตะ และโทรุ มิเนงิชิ
 Wild World (2005) - ร่วมกับอาซูกะ โอตะ
Default Wii Channels (2006)
Wii Sports (2006)
Kenkou Ouen Recipe 1000: DS Kondate Zenshuu (2006)
X-Scape (2010)
Wii Sports Club (2014)
Yoshi's Woolly World (2015) - Main Theme only
 Happy Home Designer (2015)
Poochy & Yoshi's Woolly World (2017) - Main Theme only
===นักกำกับเสียง/โปรดิวเซอร์เพลง/ผู้ดูแล===
เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา ลิงส์อะเวกเคนนิง (1993)
ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส (1999)
Super Smash Bros. Melee (2001)
Pikmin 2 (2004)
 Wild World (2005)
Yoshi's Island DS (2006)
Wii Sports (2006)
ซูเปอร์สแมชบราเธอร์บรอวล์ (2008)
Wii Music (2008)
 City Folk (2008)
 New Leaf (2012)
 Dark Moon (2013) - ร่วมกับโคจิ คอนโดะและโยจิ อินางากิ
Yoshi's New Island (2014)
ซูเปอร์สแมชบราเธอร์สฟอร์นินเท็นโด 3ดีเอส แอนด์วียู (2014)
 Happy Home Designer (2015)
 Amiibo Challenge (2016)
Mario Tennis Aces (2018)
Super Smash Bros. Ultimate (2018)
Yoshi's Crafted World (2019)
==เพลงของโทตากะ==
"เพลงของโทตากะ" เป็นเพลงที่มีโน้ต 19 อันสั้น ๆ ที่ซ่อนอยู่ในเกมเกือบทุกเกมที่เขาเขียนดนตรีขึ้นมา. โดยถูกพบครั้งแรกในหน้าจอหลักของเกม มาริโอเพนต์ แต่หลังจากนั้น จึงมีการพบว่าเกมแรกที่มีเสียงนี้คือเกม X ซึ่งล่วงหน้าเกมมาริโอเพนต์ไป 2 เดือน
==ตัวละครที่เขาพากย์==
โยชิ (ปรากฎตัวครั้งแรกในเกมYoshi's Story)
ชายกาย (Shy Guy)
ศาสตราจารย์ อี. กาดด์
กัปตันโอลิมาร์
บิรโด
เค.เค. สไลเดอร์
==หมายเหตุ==
a. K.K. Song
b. In most versions of The Legend of Zelda: Link's Awakening the song can only be found in Richard's house.
c. The song is only present in the GameCube release of Pikmin 2. It was removed in the Wii version.
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Kazumi Totaka's Song at NinDB
นักประพันธ์เพลงชาวญี่ปุ่น
นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักดนตรีจากโตเกียว
นักประพันธ์เพลงในวิดีโอเกมส์
แคลร์ เมานต์แบ็ตเทน มาร์เชอนิสแห่งมิลฟอร์ด ฮาเวน

แคลร์ เมานต์แบ็ตเทน มาร์เชอนิสแห่งมิลฟอร์ด ฮาเวน (Clare Mountbatten, Marchioness of Milford Haven) (นามเดิม: แคลร์ ฮูเตช สตีลล์) เกิดเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2503 เป็นธิดาของแอนโทนี สตีลล์ และแอนน์ ฮูเตช เธอทำงานเป็นนักข่าวและได้รับรางวัลมากมายในอังกฤษ และยังเป็นนักเล่นกีฬาโปโลมือทองของวงการโปโลแห่งอังกฤษ
== สมรส ==
แคลร์ ฮูเตช สตีลล์ สมรสครั้งแรกกับนีโคลัส เวนสต์โวลท์-สแตนลีย์ เมื่อ พ.ศ. 2528 และหย่ากันใน พ.ศ. 2540 มีบุตรดังนี้
เจมส์ เวนสต์โวลท์-สแตนลีย์
แฮรี เวนสต์โวลท์-สแตนลีย์
ลุซา เวนสต์โวลท์-สแตนลีย์
ต่อมาในปีเดียวกัน เธอได้สมรสใหม่กับจอร์จ เมานต์แบ็ตเทน มาร์ควิสที่ 4 แห่งมิลฟอร์ด ฮาเวน ไม่มีบุตรด้วยกัน
== อ้างอิง ==
พิธีกรชาวอังกฤษ
ตระกูลบัทเทินแบร์ค
ขุนนางอังกฤษ
เอกสารตัวเขียนอัลกุรอานเบอร์มิงแฮม

เอกสารตัวเขียนอัลกุรอานเบอร์มิงแฮม (Birmingham Quran manuscript) เป็นแผ่นหนังสัตว์ที่เขียนอัลกุรอานในช่วงยุคต้นของอิสลามเอาไว้ โดยในปี ค.ศ. 2015 เอกสารนี้ ซึ่งอยู่ในความถือครองของมหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮม ได้ผ่านการตรวจหาอายุด้วยคาร์บอนแล้ว กำหนดอายุได้ว่า เขียนขึ้นในระหว่าง ค.ศ. 568 และ ค.ศ. 645 (ตรงกับช่วงเวลาระหว่าง 56 ปีก่อน ฮ.ศ. และ ฮ.ศ. 25 ตามปฏิทินอิสลาม) เอกสารนี้เป็นส่วนหนึ่งของชุดเอกสารตัวเขียนตะวันออกกลางมินกานาซึ่งอยู่ในความถือครองของหอสมุดวิจัยแคดเบอรี มหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮม
ตัวเอกสารเขียนด้วยน้ำหมึกบนแผ่นหนังสัตว์ เขียนเป็นภาษาอาหรับ อักษรฮิญาซ และยังคงอ่านได้ชัดเจน แผ่นหนังนี้ช่วยรักษาบางส่วนบางตอนของซูเราะฮ์ที่18 (อัล-กะฮ์ฟ) ถึง 20 (ฏอฮา) เอาไว้ มีการจัดแสดงเอกสารนี้ที่มหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮมเมื่อปี ค.ศ. 2015 หลังจากนั้น ย้ายไปที่พิพิธภัณฑ์และหอศิลป์เบอร์มิงแฮมจนถึงวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2016
==การกำหนดอายุ==
การหาอายุจากคาร์บอนกัมตรังสี ซึ่งดำเนินการที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด กำหนดอายุของเอกสารนี้ได้เป็น 1465±21 ปีก่อนปัจจุบัน (ก่อน ค.ศ. 1950) ซึ่งเมื่อปรับผลคำนวณแล้ว มั่นใจราว 95.4% ได้ว่า เอกสารเขียนขึ้นระหว่าง ค.ศ. 568–645
== ความสำคัญ ==
การกำหนดอายุดังกล่าวมีความสำคัญ เนื่องจากศาสดามุฮัมมัดมีชีวิตอยู่ในช่วง ค.ศ.  ถึง ค.ศ. 632 และตามประเพณีของมุสลิมนิกายซุนนี อบูบักร์ (ครองราชย์ ค.ศ. 632-634) เป็นเคาะลีฟะฮ์คนแรกที่รวบรวมอัลกุรอานขึ้น แล้วเคาะลีฟะฮ์อุสมานจึงทำให้กุรอานเป็นมาตรฐานที่ใช้กันทั่วโลก แล้วสั่งให้เผาสำเนากุรอานรุ่นก่อนหน้านั้นให้หมด
ในประกาศของมหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮม มุฮัมมัด อีซา วาเลย์ (Muhammad Isa Waley) หัวหน้าหอสมุดแห่งชาติอังกฤษ กล่าวว่า
เดวิด โธมัส ศาสตราจาร์ยศาสนาคริสต์และอิสลามประจำมหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮม กล่าวว่า
==ดูเพิ่ม==
เอกสารตัวเขียนศ็อนอา (Sana'a manuscript)
การวิจารณ์อัลกุรอาน
มุฮัมมัดตามประวัติศาสตร์
อัลกุรอานที่เขียนด้วยมือในช่วงแรก
โคเด็กซ์ ปาริสิโน-เปโทรโปลิทานัส (Codex Parisino-petropolitanus)
เอกสารตัวเขียนท็อปกาปิ (Topkapi manuscript)
กุรอานลายคูฟิกที่ซามาร์คันด์
ประวัติศาสตร์ของอัลกุรอาน
การวิจารณ์ตัวบท
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Birmingham Qur'an manuscript public display 
The Birmingham Qur'an manuscript images
Fedeli's thesis
The Birmingham Qur'an University of Birmingham FAQ
'Collective enthusiasm and the cautious scholar' on-line article in 'Marginalia' by Alba Fedeli 
กุรอานที่เขียนด้วยมือ
มหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮม
แคดบิวรี
สก็อตต์ เดอร์ริกสัน

สก็อตต์ เดอร์ริกสัน (Scott Derrickson) เกิดเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1966 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้อำนวยการสร้าง และนักเขียนบทชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักจากการกำกับและเขียนบทภาพยนตร์เรื่อง พลิกปมอาถรรพ์สยองโลก (2005), เห็นแล้วต้องตาย (2012) และภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลเรื่อง จอมเวทย์มหากาฬ (2016)
==ผลงาน==
===ภาพยนตร์===
===โทรทัศน์===
==ผลตอบรับ==
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 5 เรื่องของ สก็อตต์ เดอร์ริกสัน
16px 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 16px 60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 16px 75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก 
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก 
$ ดอลลาร์สหรัฐ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
รัฐประหารปีคเยยู

รัฐประหารปีคเยยู (계유정난) เป็นการรัฐประหารที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1453 (วันที่ 10 เดือน 10) ซึ่งนำโดย เจ้าชายซูยาง พระราชโอรสองค์รองของ พระเจ้าเซจงมหาราช กษัตริย์องค์ที่ 4 แห่ง ราชวงศ์โชซ็อน ที่ได้นำทหารส่วนพระองค์บุกเข้าไปยัง พระราชวังคย็องบก พร้อมกับสังหาร ฮวังโบ อิน และ คิม จง-ซอ สองผู้สำเร็จราชการใน พระเจ้าทันจง กษัตริย์องค์ที่ 6 ผู้เป็นพระนัดดาของ เจ้าชายซูยาง ที่พระองค์มองว่ามีอำนาจเหนือพระเจ้าทันจงทำให้พระเจ้าทันจงกลายเป็นเพียงหุ่นเชิดของทั้งคู่
== สรุป ==
หลังจากเหตุการณ์สงบลงเจ้าชายซูยางได้บังคับให้พระเจ้าทันจงแต่งตั้งพระองค์ขึ้นเป็นอัครมหาเสนาบดีพร้อมกับเนรเทศ องค์ชายอันพย็อง ไปเกาะเชจูและได้มีการปูนบำเหน็จเหล่าขุนนางที่สนับสนุนเจ้าชายซูยางที่มีส่วนร่วมในเหตุการณ์ครั้งนี้ก่อนที่เจ้าชายซูยางจะบีบพระเจ้าทันจงสละราชบัลลังก์ให้กับพระองค์และได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น พระเจ้าเซโจ ในอีก 2 ปีต่อมา
ราชวงศ์โชซ็อน
เรดเคอร์แรนท์

เรดเคอร์แรนท์ (redcurrant, red currant) เป็นสมาชิกของสกุล Ribes ในตระกูลกูสเบอร์รี่ มีถิ่นกำเนิดอยู่ทั่วยุโรปพืชชนิดนี้ได้รับการปลูกอย่างกว้างขวางและหนีเข้าป่าในหลายภูมิภาค
เรดเคอร์แรนท์เป็นไม้พุ่มผลัดใบที่เติบโตตามปกติสูง 1-1.5 เมตร (3-5 ฟุต) บางครั้ง 2 เมตร (7 ฟุต) โดยมีใบห้าแฉกเรียงกันเป็นวงบนลำต้น ดอกไม้มีสีเหลือง-เขียวไม่สะดุดตา ในช่อกระจะห้อยหนา 4–8 ซม. (11/2–3 1⁄4 นิ้ว) เมื่อโตเต็มที่จะเป็นผลเบอร์รี่สีแดงสดที่กินได้ประมาณเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 8–12 มม. (0.31–0.47 นิ้ว) มี 3 –10 ผลเบอร์รี่ในแต่ละช่อกระจะ พุ่มไม้ที่มั่นคงสามารถผลิตผลเบอร์รี่ได้ 3-4 กิโลกรัม (7–9 ปอนด์) จากกลางถึงปลายฤดูร้อน
== สายพันธุ์ ==
มีสปีชีส์ที่ใกล้เคียงหลายชนิดที่มีถิ่นกำเนิดในยุโรป เอเชีย และอเมริกาเหนือ รวมถึงมีผลไม้ที่กินได้ เหล่านี้รวมถึง Ribes spicatum (ยุโรปเหนือและเอเชียเหนือ), Ribes alpinum (ยุโรปเหนือ), Ribes schlechtendalii (ยุโรปตะวันออกเฉียงเหนือ), Ribes multiflorum (ยุโรปตะวันออกเฉียงใต้), Ribes petraeum (ยุโรปตะวันตกเฉียงใต้) และ Ribes triste (อเมริกาเหนือ; นิวฟันด์แลนด์ไปอะแลสกาและทางใต้ในภูเขา)
ในขณะที่ Ribes rubrum และ Ribes nigrum มีถิ่นกำเนิดในยุโรปเหนือและยุโรปตะวันออก สายพันธุ์ใหญ่ของเรดเคอเรนท์ผลิตครั้งแรกในเบลเยียมและฝรั่งเศสตอนเหนือในศตวรรษที่ 17 ในยุคปัจจุบันมีการคัดเลือกพันธุ์หลายพันธุ์ บางส่วนได้หนีออกจากสวนแล้วสามารถพบได้ในป่าทั่วยุโรปและขยายไปสู่เอเชีย
ไวท์เคอร์แรนท์ยังเป็นสายพันธุ์ของ Ribes rubrum ด้วย แม้ว่ามันจะเป็นพันธุ์หวานและเป็นสีเผือกของเรดเคอร์แรนท์แต่ไม่ใช่คนละสายพันธุ์ทางพฤกษศาสตร์บางครั้งก็ออกวางตลาดด้วยชื่อเช่น Ribes sativum หรือ Ribes silvestre หรือขายเป็นผลไม้ที่แตกต่างกัน
พุ่มไม้ของเคอร์แรนท์ชอบแสงแดดเต็มที่และสามารถเจริญเติบโตได้ในดินเกือบทุกประเภท รวมถึงยังเป็นพืชที่ต้องการการบำรุงรักษาค่อนข้างต่ำและยังสามารถใช้เป็นเครื่องประดับได้ด้วย
== อ้างอิง ==
เบอรี่
Ribes