pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ยอเซ็ฟ ติซอ

ยอเซ็ฟ ติซอ (Jozef Tiso; 13 ตุลาคม ค.ศ. 1887 – 18 เมษายน ค.ศ. 1947) เป็นนักบวชโรมันคาทอลิกชาวสโลวักและนักการเมืองจากพรรคประชาชนสโลวัก ระหว่างปี ค.ศ. 1939–1945 ติซอเป็นผู้นำของสาธารณรัฐสโลวักที่ 1 ซึ่งเป็นรัฐบริวารของเยอรมนีนาซี และยังคงปฏิบัติตนเป็นนักบวชตลอดอาชีพนักการเมืองของเขา เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง ศาลแห่งชาติเชโกสโลวาเกียได้พิพากษาลงโทษแขวนคอติซอในข้อหากบฏซึ่งยังรวมถึงอาชญากรรมสงครามและอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ
เขาเกิดในปี ค.ศ. 1887 จากครอบครัวชาวสโลวักในบิตชา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ติซอได้ศึกษาหลายภาษาในช่วงชีวิตการเรียน รวมทั้งภาษาฮิบรูและภาษาเยอรมัน เขาได้รับการแนะนำให้กับพระนักบวชตั้งแต่อายุยังน้อยและช่วยต่อสู้กับความยากจนในท้องถิ่นและโรคพิษสุราเรื้อรังในสโลวาเกียยุคปัจจุบัน เขาได้เข้าร่วมพรรคประชาชนชาวสโลวัก(Slovenská ľudová strana) ในปี ค.ศ. 1918 และกลายเป็นหัวหน้าพรรคในปี ค.ศ. 1938 ภายหลังจากการเสียชีวิตลงของนาย Andrej Hlinka เมื่อนาซีเยอรมนีเข้ายึดอำนาจในเชโกสโลวาเกียในปี ค.ศ. 1938 และส่วนดินแดนของเช็กได้กลายเป็นรัฐในอารักขาโบฮีเมียและมอเรเวีย เมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1939 สมัชชาแห่งชาติสโลวักในบราติสลาวาได้มีมติในการออกกฏหมายที่ 1/1939 อย่างเป็นเอกฉันท์ ซึ่งได้เปลี่ยนจากเขตปกครองตนเองสโลวักของสาธารณรัฐ(จนกระทั่งเป็นส่วนหนึ่งของเชโกสโลวาเกีย)กลายเป็นประเทศเอกราช ยอเซ็ฟ ติซอ ผู้ซึ่งเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งเขตปกครองตนเองสโลวัก(ภายใต้กฏหมายเชโกสโลวาเกีย) กลายเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐสโลวัก และในเดือนตุลาคม เขาได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดี
ติซอได้ให้ความร่วมมือกับเยอรมนีในการขับไล่เนรเทศชาวยิว ซึ่งได้ขับไล่เนรเทศชาวยิวเชื้อสายสโลวักจำนวนมากไปยังค่ายกักกันและค่ายมรณะในเยอรมนีและโปแลนด์ภายใต้การยึดครองของเยอรมัน ในขณะที่มีชาวยิวบางคนในสโลวาเกียถูกสังหารโดยทันที การขับไล่เนรเทศได้ดำเนินเสร็จสิ้นในระหว่างวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1942 จนถึง 20 ตุลาคม ค.ศ. 1942 การก่อการกำเริบของพลพรรคต่อต้นลัทธิฟาสซิสต์ได้เริ่มต้นขึ้นจนนำไปสู่การก่อการกำเริบชาติสโลวาเกียในฤดูร้อน ปี ค.ศ. 1944 ซึ่งได้ถูกปราบปรามอย่างราบคาบโดยเจ้าหน้าที่ทหารเยอรมัน ซึ่งมีผู้นำหลายคนถูกประหารชีวิต ดังนั้น เมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1944 การขับไล่เนรเทศชาวยิวยังคงดำเนินต่อไป ด้วยจำนวนผู้ถูกเนรเทศเพิ่มเติมเป็นจำนวน 13,500 คน
เมื่อกองทัพแดงของโซเวียตได้เข้ายึดครองส่วนสุดท้ายของสโลวาเกียตะวันตกในเดือนเมษายน ค.ศ. 1945 ติซอได้หลบหนีไปยังออสเตรียและต่อจากนั้นที่เยอรมนี ซึ่งทหารอเมริกันจับกุมเขาได้และถูกส่งตัวในฐานะผู้ร้ายข้ามแดนกลับไปยังเชโกสโลวาเกียที่ถูกสร้างขึ้นมาใหม่ เขาถูกตัดสินว่ามีความผิดในข้อหาทรยศต่อการก่อการกำเริบและผู้ที่ให้ความร่วมมือ และก็ถูกประหารชีวิตด้วยการแขวนคอในปี ค.ศ. 1947 และถูกฝังศพในบราติสลาวา ในปี ค.ศ. 2008 ศพของเขาได้ถูกย้ายไปฝังอยู่ในห้องฝังศพใต้ดินซึ่งเป็นที่ยอมรับของมหาวิหารคาทอลิกในนิตรา สโลวาเกีย
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2430
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2490
ผู้นำสูงสุด
อาชญากรสงคราม
นายกรัฐมนตรีสโลวาเกีย
ชาวสโลวาเกีย
ผู้ถูกประหารชีวิตโดยการแขวนคอ
นักลัทธิฟาสซิสต์
มรณสักขีในศาสนาคริสต์
พิรัส พัชรเศวต

ผู้ช่วยศาตราจารย์ พิรัส พัชรเศวต (นามสกุลเดิม: เหล่าไพศาลศักดิ์) เป็นสถาปนิกชาวไทย อาจารย์และอดีตหัวหน้าภาควิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ผู้ก่อตั้งสำนักออกแบบอีสต์อาร์คีเท็กตส์ จำกัด (EAST Architects) มีผลงานออกแบบอาคารสาธารณะและอาคารพักอาศัยหลายแห่ง ซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่างงานออกแบบร่วมสมัยและทรอปิคอลโมเดิร์น ทั้งอาคารจุฬาพัฒน์ 1 ของคณะสหเวชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และอาคารจุฬาพัฒน์ 13 ของนิสิตคณะพยาบาลศาสตร์ คณะจิตวิทยา คณะสหเวชศาสตร์ และคณะวิทยาศาสตร์การกีฬา อาคารเฉลิมราชกุมารี 60 พรรษา (อาคารจามจุรี 10) เป็นต้น
ผลงานส่วนใหญ่ของ ผศ.พิรัส มีจุดเด่นทั้งการใช้หลังคาทรงจั่วสูง หรือการวางช่วงหลังคาที่ยาวเป็นพิเศษ เพื่อตอบรับกับสภาพฝนฝ้าอากาศและแดดในภูมิศาสตร์เขตร้อนชื้น การใช้เสากลม-เสาเหลี่ยมลอยแยกออกจากผนังเข้ามารับส่วนหลังคาและการวางบันไดด้านหน้าอาคาร เช่น อาคารจุฬาพัฒน์ 1 และอาคารวิชชาคาม 1 นอกจากนี้ยังมีการทำค้ำยัน ทรง V shape มาใช้รับส่วนที่ยื่น (cantilever) ซึ่งใช้ใน อาคารจามจุรี 10 อาคารจุฬาพัฒน์ 13 ในส่วนการใช้วัสดุงานของเขาส่วนใหญ่ประกอบด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก เหล็ก และอิฐ สำหรับงานสถาปัตยกรรมที่ใช้วัสดุอิฐเป็นส่วนหลักของอาคารที่ชัดเจน เช่น อาคารสยามสเคป อาคาร AUA LANGUAGE CENTER
ผศ.พิรัส ยังมีความเชี่ยวชาญในงานออกแบบที่เกี่ยวข้องกับเรื่องแสง และการนำพลังงานทางเลือกจากแสงธรรมชาติเข้ามาใช้สร้างมิติและประสบการณ์ในพื้นที่ (space) งานสถาปัตยกรรม มีผลงานหนังสือ งานวิจัย และนิตยสารวิชาการเช่น แสงสร้างสรรค์, แสงในงานสถาปัตยกรรม, หลักเบื้องต้นการออกแบบแสงธรรมชาติ เป็นต้น เขาเคยได้รับรางวัล AIA Henry Adams Gold Medal for Excellence in the Study of Architecture จากสถาบันสถาปนิกอเมริกัน ในระหว่างที่ศึกษาระดับปริญญาโทที่ประเทศสหรัฐอีกด้วย
== ประวัติ ==
พิรัสจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ (อสช 26467)  จากนั้นศึกษาต่อยังคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนจบด้วยเกียรตินิยม จากนั้นศึกษาต่อยังมหาวิทยาลัยมิชิแกน ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อเดินทางกลับมาประเทศไทย ได้เข้าทำงานเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 และเมื่อปี พ.ศ. 2547 ได้ก่อตั้งบริษัทอีสต์อาร์คีเท็กตส์ จำกัด นอกจากนี้เขายังเคยเป็นอาจารย์พิเศษให้กับ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต และ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าฯ ธนบุรี
== ผลงานออกแบบ ==
ผลงานออกแบบทั้งหมดอยู่ภายใต้นามสำนักงานออกแบบ อีสต์อาร์คีเท็กตส์ จำกัด (EAST Architects) โดยเป็นผลงานร่วมออกแบบกับผู้ช่วยศาสตราจารย์ สยาณี วิโรจน์รัตน์ อาจารย์ประจำภาควิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
อาคาร AUA LANGUAGE CENTER
อาคารสยามสเคป
ซัยวอร์ค (Zy Walk) สามย่าน
จุฬาพัฒน์ 1
จุฬาพัฒน์ 13
{|
|
|
|
|
|}
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
สถาปนิกชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
บุคคลจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
นิสิตเก่าคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยมิชิแกน
รังอินทรี

เคลชไตน์เฮาส์ (Kehlsteinhaus) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ รังอินทรี (Eagle’s Nest) เป็นสิ่งอาคารปลูกสร้างบนยอดเขาเคลชไตน์ ตรงบริเวณไหล่เขาที่ชื่อว่าโอเบอร์ซัลท์แบร์ค (Obersalzberg) ใกล้เมืองแบร์ชเทิสกาเดิน รัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ถือเป็นบ้านพักตากอากาศส่วนตัวของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ซึ่งเป็นหนึ่งในกองบัญชาการฟือเรอร์ซึ่งมีอยู่หลายแห่งในยุโรป บ้านหลังนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นของขวัญวันเกิดครบรอบห้าสิบปีของฮิตเลอร์ในปี 1939 ผู้ควบคุมการก่อสร้างคือมาร์ทีน บอร์มัน หนึ่งในคนสนิทของฮิตเลอร์
เคลชไตน์เฮาส์ถูกสร้างในรูปแบบชาเลต์ (Chalet) ตั้งอยู่บนสันเขาเคลชไตน์ที่ความสูง 1,834 เมตร (6,017 ฟุต) ส่วนหนึ่งของของภูเขา Hoher Göll ทางเหนือเมืองแบร์ชเทิสกาเดิน การก่อสร้างตัวบ้านและอุโมงค์ตลอดจนระบบลิฟท์ใช้เวลาสิบสามเดือน  และใช้เงินในการก่อสร้างประมาณ 30 ล้านไรชส์มาร์ค และถูกเผยแพร่เป็นข่าวอย่างเป็นทางการวันที่ 20 เมษายน 1939
มีการตัดถนนความกว้าง 4 เมตร ความยาว 6.5 กิโลเมตร ขึ้นไปยังบ้านพักหลังนี้ อย่างไรก็ตาม แต่บ้านพักตากอากาศแห่งนี้ไม่ได้ถูกใช้ในการพักผ่อนแต่อย่างใด มันถูกใช้เป็นสถานที่พบปะและหารือของบุคคลระดับสูงเท่านั้น ฮิตเลอร์เคยเยือนรังอินทรีทั้งสิ้น 14 ครั้ง
ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพแดงแห่งสหภาพโซเวียตรุกเข้ากรุงเบอร์ลิน บรรดาผู้นำกองทัพเยอรมันเสนอให้ฮิตเลอร์อพยพออกจากเบอร์ลินไปยังแบร์ชเทิสกาเดินและใช้รังอินทรีเป็นศูนย์บัญชาการแห่งสุดท้ายที่จะรักษาอำนาจของไรช์ที่สาม เพราะด้วยความสูงของบนยอดเขาจะทำให้ยากต่อการที่ข้าศึกจะบุกเข้ายึด และเอื้อต่อทำสงครามกองโจรต่อไป แต่ฮิตเลอร์ปฏิเสธและตัดสินใจอยู่ในกรุงเบอร์ลินพร้อมกับฆ่าตัวตาย ต่อมากองทัพสหรัฐบุกเข้ายึดรังอินทรีได้ในที่สุด
ปัจจุบัน รังอินทรีได้กลายเป็นแหล่งท่องเทียวที่ดีที่สุดในรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี
== อ้างอิง ==
"The Eagle's Nest - Obersalzberg in Berchtesgaden".
"Adolf Hitler", Current Biography 1941, p384
"Gutshof & Teehaus".
"Kehlsteinhaus". Hitler Mountain. Archived from the original on April 17, 2010.
"Dokumentation Obersalzberg: Blowing up the ruins of the former Berghof".
"Fireplace in the great hall of das Kehlsteinhaus aka the Eagle's Nest".
"ROYAL AIR FORCE BOMBER COMMAND 1942-1945 (C 5247)". Imperial War Museums.
นาซีเยอรมนี
สิ่งก่อสร้างในรัฐไบเอิร์น
สงครามโลกครั้งที่สอง
หวงเฟยหง : หมัดบินทะลุเหล็ก

redirect หวงเฟยหง ภาค 1 ตอน หมัดบินทะลุเหล็ก
หาน (นามสกุลจีน)

หาน (อักษรจีนตัวย่อ 韩 อักษรจีนตัวเต็ม 韓; พินอิน: Hán; เกาหลี&#x3A; 한
Category:Articles containing Korean-language text
ไทย: แซ่ห่าน แซ่ฮั่น) เป็นหนี่งใน นามสกุลจีน.
หาน เป็นการออกเสียงตามสำเนียงจีนกลาง สำเนียงอื่นในประเทศจีน อาจออกเสียงเป็น หง หรือ หาง
ในประเทศไทย ออกเสียงว่า ฮั่น หรือ ห่าน. และนิยมแปลงเป็นนามสกุลไทย ด้วยคำว่า หาญ
แซ่หาน (韩) ปัจจุบันอยู่ในอันดับที่ 25 ในประเทศจีน มีคนจีนใช้ หาน (韩) เป็นนามสกุลประมาณ 8 ล้านคน 
== References ==
== External links ==
หาญตระกูลมูลนิธิ  ประเทศไทย Han Clan Foundation of Thailand
นามสกุลจีน
นามสกุล
มีรี

มีรี (Miri; ยาวี: ; ) เป็นนครชายทะเลทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐซาราวัก ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ใกล้ชายแดนประเทศบรูไน บนเกาะบอร์เนียว เมืองมีพื้นที่ 997.43 ตร.กม. ห่างจากเมืองกูจิงทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 798 กม. และห่างจากเมืองโกตากีนาบาลูทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ 329 กม. มีรีเป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 ของรัฐซาราวัก มีประชากร 234,541 คน
ก่อนจะก่อตั้งเมืองมีรี เมืองที่เป็นศูนย์กลางการปกครองทางตอนเหนือของซาระวะก์คือเมือง มารูดี เมืองมีรีก่อตั้งในปี ค.ศ. 1910 เมื่อมีการค้นพบบ่อน้ำมันแห่งแรกที่เจาะโดยรอยัลดัตช์เชลล์ การค้นพบบ่อน้ำมันในมีรีทำให้เกิดพัฒนาเมืองอย่างรวดเร็ว จนมีรีได้เป็นศูนย์กลางการปกครองของด้านเหนือของรัฐซาราวัก ในปี ค.ศ. 1929 ต่อมาระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง บ่อน้ำมันหลายแห่งในมีรีถูกทำลายจากกองทัพญี่ปุ่น มีรีเป็นเมืองแรกที่กองทัพญี่ปุ่นขึ้นฝั่งบนเกาะบอร์เนียว ญี่ปุ่นได้เข้ายึดมีรี ทำให้มีรีเป็นเป้าหมายของฝ่ายพันธมิตรและทำให้โรงกลั่นถูกทำลาย ซึ่งอุตสาหกรรมน้ำมันปิโตรเลียมในเมืองกลับมาอีกครั้งหลังสงคราม มีการค้นพบน้ำมันนอกชายฝั่งทะเลตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1950 แต่ก็ค้นพบแหล่งน้ำมันในฝั่งในปี ค.ศ. 1989 และ 2011 ต่อมาในปี ค.ศ. 2005 มีรี ได้ขึ้นเป็นนครลำดับที่ 10 ของมาเลเซีย และเป็นแห่งแรกที่ไม่ใช่เมืองหลวงของรัฐ
==ศัพทมูลวิทยา==
เมืองมีรีตั้งชื่อตามชนกลุ่มน้อยที่มีชื่อว่า "จัตตีเมเรก" (Jatti Meirek) เรียกสั้น ๆ ว่า "มีเร็ก" (Mirek) หรือ "มีเรียก" (Miriek) กลุ่มชาติพันธุ์นี้เป็นผู้ตั้งถิ่นฐานยุคแรกในเขตมีรี ชาวยุโรปที่มาในภายหลังเพื่อสำรวจน้ำมันออกเสียง "มีเรียก" ผิดเพี้ยนเป็น "มีรี" และชื่อนั้นยังคงใช้งานถึงปัจจุบัน
==ความสัมพันธ์กับนานาชาติ==
มีบางประเทศตั้งกงศุลของตนที่มีรี เช่น เนเธอร์แลนด์, โรมาเนีย และสหราชอาณาจักร
===เมืองพี่น้อง===
เทศมณฑลกว่างหนิง ประเทศจีน
เทศมณฑลฮวาเหลียน ประเทศไต้หวัน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Miri city map
เมืองในรัฐซาราวัก
ท่าอากาศยานนานาชาติทาชเคนต์

ท่าอากาศยานนานาชาติทาชเคนต์ (Toshkent Xalqaro Aeroporti – ) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติของอุซเบกิสถานเป็นท่าอากาศยานที่คึกคักมากที่สุดของภูมิภาคเอเชียกลาง
== สายการบินและประเภท ==

=== ผู้โดยสาร ===
=== Cargo ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official website
Tashkent International Airport  on the website of Uzbekistan Airways
NOAA/NWS current weather observations
ASN Accident history for UTTT 
สนามบินในประเทศอุซเบกิสถาน
โปเยโปโลเย เย้ยฟ้าแล้วก็ท้า ภาค 2

โปเยโปโลเย เย้ยฟ้าแล้วก็ท้า ภาค 2 (A Chinese Ghost Story II) เป็นภาพยนตร์กำลังภายในสัญชาติฮ่องกง ปี ค.ศ. 1990 นำแสดงโดย เลสลี จาง, หวัง จู่เสียน, หลี่ เจียซิน, จาง เสฺวโหย่ว กำกับภาพยนตร์โดย เฉิงเสี่ยวตง และอำนวยการสร้างโดย ฉีเคอะ ภาพยนตร์เรื่องนี้มีเนื้อหามาจากนวนิยายเรื่อง โปเยโปโลเย โดยภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อของโปเยโปโลเย เย้ยฟ้าแล้วก็ท้า  มีภาคต่อคือ โปเยโปโลเย เย้ยฟ้าแล้วก็ท้า ภาค 3
==เนื้อเรื่อง==
ภาพยนตร์เรื่องนี้กล่าวถึงการต่อสู้ระหว่างมนุษย์กับผีร้าย แต่ในภาคนี้ไม่ใช่ความรักของสาวกับมนุษย์อีกต่อไป อาหลินถูกจับเข้าคุกโดยไร้ความผิดแต่เขาหนีออกมาได้และไปอยู่ที่บ้านร้างหลังหนึ่งที่มีผีอยู่มากมาย แต่ว่าจริงๆแล้วเป็นคนที่กำลังเตรียมการช่วยเหลือผู้บริสุทธิ์ อาฟู่ได้พบกับลูกสาวคนสวยทั้ง 2 ของเขา ซึ่งทั้งสองสาวหลงรักอาหลิน ทันใดนั้นเจ้าผียักษ์ก็ออกอาละอาด ซึ่งเป็นช่วงเดียวกับที่อาฟู่ถูกนายพลคุมตัว พอถึงที่บ้านร้างก็สบโอกาสช่วยเหลืออาฟู่ เพราะนายพลกำลังต่อสู้กับผียักษ์อยู่ แล้วท่านนายพลก็พบว่าอาฟู่นั้นเป็นผู้บริสุทธิ์ พวกเขาจึงร่วมมือกันกำจัดปีศาจ
==นักแสดง==
เลสลี่ จาง รับบท หนิง ไฉ่เฉิน
หวัง จู่เสียน รับบท ชิงฝาง / ลม
หลี่ เจียซิน รับบท เหยี่ยชี / จันทรา
จาง เสฺวโย่ว รับบท ชีจาว / ใบไม้ร่วง
อู๋ หม่า รับบท นักดาบหยิน
กุ๊ฟง รับบท ลุงชู
เหล่าชุน รับบท เจ้าอาวาส
หลิวเส้าหมิง รับบท อ๋องฟู่
หลี่ จื่อสง รับบท อาฟู่
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ภาพยนตร์ภาษาจีนกวางตุ้ง
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2533
ภาพยนตร์ฮ่องกง
แอร์บิชเคก

แอร์บิชเคก (Эйр Бишкек) เป็นสายการบินของคีร์กีซสถาน มีฐานที่ บิชเคก   สายการบินมีท่าอากาศยานหลักคือที่ ท่าอากาศยานนานาชาติมารนัสสายการบินก่อตั่งในชื่อ Eastok Avia(E4/EAA) ในปี 2006 ต่อมาเป็นชื่อเป็น Kyrgyz Airways. ก่อนที่ในปี 2011 จะใช้ชื่อคือ แอร์บิชเคก.  แอร์บิชเคกเป็นหนึ่งในสายการบินที่ถูกแบนในสหภาพยุโรปในวันที่ 12 ตุลาคม 2006
==จุดหมายปลายทาง==

แอร์บิชเคกมีจุดหมายปลายทาง ดังต่อไปนี้
จีน
อุรุมชี – ท่าอากาศยานนานาชาติอูรัมคี ดิโวพู
คีร์กีซสถาน
บิชเคก – ท่าอากาศยานนานาชาติมานัส base
ออช – ท่าอากาศยานออช  base
รัสเซีย
อีร์คุตสค์ – ท่าอากาศยานนานาชาติอีร์คุตสค์
มอสโก – ท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว
ซูร์กุต – ท่าอากาศยานนานาชาติซูร์กุต
==ฝูงบิน==
แอร์บิชเคกมีเครืองบินเข้ามาประจำการดังนี้ (ข้อมูลในเดือน สิงหาคม 2016):
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official website  
สายการบิน
ยศทหารกองทัพบกฝรั่งเศส

ตารางข้างล่างต่อไปนี้คือข้อมูลเกี่ยวกับยศทหารของกองทัพบกฝรั่งเศส ตั้งแต่สมัยกองทัพใหญ่ จนถึงปัจจุบัน.
== สัญญาบัตร ==
=== กองทัพใหญ่ (จักรวรรดิฝรั่งเศส) ===
=== ร่วมสมัย ===
== ประทวน ==
== อนุศาสนาจารย์ ==
== เปรียบเทียบยศทหารบก ==
ตารางข้างล่างต่อไปนี้คือข้อมูลเกี่ยวกับยศทหารบกของประเทศที่เคยเป็นอดีตอาณานิคมฝรั่งเศส
== อ้างอิง==
=== เชิงอรรถ ===
=== บรรณานุกรม ===
== แหล่งข้อมูลอิ่น ==
ฝรั่งเศส
กองทัพบกฝรั่งเศส
ยศทหารในกองทัพฝรั่งเศส

ตารางข้างล่างต่อไปนี้คือข้อมูลเกี่ยวกับยศทหารของกองทัพฝรั่งเศส.
== อินทรธนู ==
== ดูเพิ่ม ==
ประวัติศาสตร์การทหารของฝรั่งเศส
การเปรียบเทียบยศทหาร
== อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอิ่น ==
ฝรั่งเศส
กองทัพฝรั่งเศส
พลเอกอาวุโส

พลเอกอาวุโส หรือ พลเอกพิเศษ เป็นยศทหารที่ปรากฏอยู่และเคยปรากฏในหลายประเทศ มีใช้ในกองทัพบก และ/หรือกองทัพอากาศ และ/หรือกำลังนาวิกโยธิน ในบางประเทศถือเป็นยศรองจากจอมพลแต่อยู่สูงกว่าพลเอก และในบางประเทศถือเป็นยศสูงสุดในทำเนียบยศทหาร
ประเทศไทยไม่มีชั้นยศพลเอกพิเศษอย่างเป็นทางการ แต่มีชั้นเงินเดือนข้าราชการทหารอัตราพลเอกพิเศษ
{| bgcolor=#F8F8FF style="text-align:center; border:1px solid #000"
|-bgcolor=#D3D3D3
! width=8%| ประเทศ
! width=8%|  เยอรมนี
! width=8%| สหภาพโซเวียต
! width=8%| รัสเซีย
! width=8%|  สาธารณรัฐจีน
! width=8%|  สาธารณรัฐประชาชนจีน
! width=8%|  เกาหลีเหนือ
! width=8%|  เวียดนาม
! width=8%|  พม่า
|-
|-bgcolor=#D3D3D3
! width=8%| ภาษาท้องถิ่น
! width=9%| Generaloberst
! width=8%| Генера́л а́рмии
! width=8%| Генера́л а́рмии
! width=8%| 一級上將
! width=8%| 大将
! width=8%| 대장
! width=8%| Đại tướng
! width=8%| ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး
|-bgcolor=#D3D3D3
! ภาษาอังกฤษ
| Colonel general
| Army general
| Army general
| Full general
| Senior general
| Army general
| Army general
| Senior general
|-
!bgcolor=#D3D3D3|อินทรธนู
| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
|}
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Biographies of German army generalobersten
Biographies of Luftwaffe generalobersten
Biographies of Austro-Hungarian generalobersten of WWI
 
ยศทหาร
ยศทหารฝรั่งเศส

ตารางข้างล่างต่อไปนี้คือข้อมูลเกี่ยวกับยศทหารของกองทัพฝรั่งเศส.
== สัญญาบัตร ==
=== กองทัพบก ===
กองทัพใหญ่ (จักรวรรดิฝรั่งเศส)
ร่วมสมัย
=== ทหารเรือ ===
=== ทหารอากาศ ===
=== สารวัตรทหาร ===
== ชั้นประทวน ==
== ดูเพิ่ม ==
ประวัติศาสตร์การทหารของฝรั่งเศส
การเปรียบเทียบยศทหาร
== อ้างอิง==
=== เชิงอรรถ ===
=== บรรณานุกรม ===
== แหล่งข้อมูลอิ่น ==
ฝรั่งเศส
กองทัพฝรั่งเศส
เมียนมาร์เนชันแนลแอร์ไลน์

เมียนมาร์เนชันแนลแอร์ไลน์ (မြန်မာအမျိုးသား လေကြောင်းလိုင်း) หรือรู้จักในชื่อเดิม ยูเนียนออฟเมียนมาร์แอร์เวย์ หรือ เบอร์มาแอร์เวย์ หรือ เมียนมาร์แอร์เวย์ เป็นสายการบินประจำชาติของประเทศพม่า มีสำนักงานใหญ่ในเมืองย่างกุ้ง ส่วนใหญ่ให้บริการเที่ยวบินภายในประเทศ และเที่ยวบินระหว่างประเทศในทวีปเอเชีย ฐานการบินหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติย่างกุ้ง โดยสายการบินนี้ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1948 นับเป็นสายการบินที่เก่าแก่แห่งหนึ่งของทวีปเอเชีย
== จุดหมายปลายทาง ==


{|class="wikitable sortable toccolours"
|-
!style="background-color:lightblue;"|ประเทศ
!style="background-color:lightblue;"|เมือง
!style="background-color:lightblue;"|ท่าอากาศยาน
!style="background-color:lightblue;"|ฐานการบิน
!style="background-color:lightblue;"|หมายเหตุ
|-
|ฮ่องกง
|ฮ่องกง
|ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง
|
|align=center|
|-
|อินเดีย
|คยา
|ท่าอากาศยานคยา
|
|align=center|เช่าเหมาลำ
|-
|พม่า
|พุกาม
|Nyaung U Airport
|
|align=center|
|-
|พม่า
|พะโม
|ท่าอากาศยานพะโม
|
|align=center|
|-
|พม่า
|บกเปี้ยน
|ท่าอากาศยานบกเปี้ยน
|
|align=center|
|-
|พม่า
|ทวาย
|ท่าอากาศยานทวาย
|
|align=center|
|-
|พม่า
|Heho
|Heho Airport
|
|align=center|
|-
|พม่า
|Hommalin
|Hommalin Airport
|
|align=center|
|-
|พม่า
|Kalaymyo
|Kalaymyo Airport
|
|align=center|
|-
|พม่า
|เกาะสอง
|ท่าอากาศยานเกาะสอง
|
|align=center|
|-
|พม่า
|เชียงตุง
|ท่าอากาศยานเชียงตุง
|
|align=center|
|-
|พม่า
|Hkamti
|Khamti Airport
|
|align=center|
|-
|พม่า
|Kyaukpyu
|Kyaukpyu Airport
|
|align=center|
|-
|พม่า
|ล่าเสี้ยว
|ท่าอากาศยานล่าเสี้ยว
|
|align=center|
|-
|พม่า
|หลอยก่อ
|ท่าอากาศยานหลอยก่อ
|
|align=center|
|-
|พม่า
|Manaung
|Manaung Airport
|
|align=center|
|-
|พม่า
|มัณฑะเลย์
|Chanmyathazi Airport
|
|align=center|
|-
|พม่า
|มัณฑะเลย์
|ท่าอากาศยานนานาชาติมัณฑะเลย์
|
|align=center|
|-
|พม่า
|เมาะลำเลิง
|ท่าอากาศยานเมาะลำเลิง
|
|align=center|
|-
|พม่า
|Monghsat
|Monghsat Airport
|
|align=center|
|-
|พม่า
|โมนยวา
|ท่าอากาศยานโมนยวา
|
|align=center|
|-
|พม่า
|มะริด
|ท่าอากาศยานมะริด
|
|align=center|
|-
|พม่า
|มิตจีนา
|ท่าอากาศยานมิตจีนา
|
|align=center|
|-
|พม่า
|เนปยีดอ
|ท่าอากาศยานนานาชาติเนปยีดอ
|
|align=center|
|-
|พม่า
|Putao
|Putao Airport
|
|align=center|
|-
|พม่า
|ซิตตเว
|ท่าอากาศยานซิตตเว
|
|align=center|
|-
|พม่า
|ท่าขี้เหล็ก
|ท่าอากาศยานท่าขี้เหล็ก
|
|align=center|
|-
|พม่า
|Thandwe
|Thandwe Airport
|
|align=center|
|-
|พม่า
|ย่างกุ้ง
|ท่าอากาศยานนานาชาติย่างกุ้ง
|ฐานการบินหลัก
|align=center|
|-
|สิงคโปร์
|สิงคโปร์
|ท่าอากาศยานจางีสิงคโปร์
|
|align=center|
|-
|ไทย
|กรุงเทพมหานคร
|ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
|
|align=center|
|-
|ไทย
|เชียงใหม่
|ท่าอากาศยานเชียงใหม่
|
|align=center|
|-
|}
== ฝูงบิน ==
ข้อมูลเมื่อกันยายน ค.ศ. 2016:
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อสายการบินในประเทศพม่า
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เมียนมาร์แอร์เวย์  
เมียนมาร์แอร์เวย์  
เว็บไซต์ทางการ 
สายการบินสัญชาติพม่า
สายการบินประจำชาติ
สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2491
คลิฟฟ์ คอมป์ตัน

คลิฟฟอร์ด "คลิฟฟ์" คอมป์ตัน (Clifford "Cliff" Compton) เกิด 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1979 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน เซ็นสัญญากับ Global Force Wrestling เป็นที่รู้จักในชื่อ โดมีโน (Domino) เป็นที่รู้จักอย่างดีในสมาคม World Wrestling Entertainment (WWE), เขาทำงานกับ Ring of Honor (ROH) ในฐานะฟรีเอเย่นต์, นอกจากนี้เขายังปล้ำให้กับสมาคมอิสระ
==ผลงาน==
Deep South Wrestling
* DSW Tag Team Championship (1 time) – with Deuce Shade
NWA Southern All-Star Wrestling
*NWA Southern Heavyweight Championship (1 time)
Ohio Valley Wrestling
* OVW Heavyweight Championship (3 times)
* OVW Southern Tag Team Championship (3 times) – with Deuce Shade
* OVW Television Championship (2 times)
*Ninth OVW Triple Crown Champion
Pro Wrestling Illustrated
* PWI ranked him 169 of the best 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2008
World Wrestling Entertainment
* WWE Tag Team Championship (1 time) – with Deuce
World Xtreme Wrestling
* WXW Tag Team Championship (1 time) – with Jake Bishop
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official Website 
GFW profile
Ohio Valley Wrestling profile 
Archived WWE profile
Internet Wrestling Database profile
นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน‎
บุคคลจากลองไอแลนด์
โปเยโปโลเย (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2554)

โปเยโปโลเย (A Chinese Ghost Story, A Chinese Fairy Tale) เป็นภาพยนตร์กำลังภายในที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2011 กำกับโดย วิลสัน ยิป, นำแสดงโดย กู่ เทียนเล่อ, หลิว อี้เฟย์, หยู่ เส้าชุน, ฮุ่ย อิงหง, ฝานเส้าหวง โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ อิงเนื้อหามาจากโปเยโปโลเย
==นักแสดง==
กู่ เทียนเล่อ รับบท หยาน ซีเซีย
หลิว อี้เฟย์ รับบท เสี่ยวเชี่ยน
หยู่ เส้าชุน รับบท หนิง ไค่เชน
ฮุ่ย อิงหง รับบท ปีศาจต้นไม้
ฝานเส้าหวง
เอลวิส ซู as the village chief
กง ซินเหลียง รับบท งูเขียว
หลินเผิง รับบท งูขาว
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
A Chinese Ghost Story official website 
โปเยโปโลเย at the Hong Kong Movie Database
A Better Synopsis at 24Framespersecond.net
MOVIE PREVIEW : โปเยโปโลเย  at aforadio.com
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2554
ภาพยนตร์ภาษาจีนกลาง
ภาพยนตร์จีน
ภาพยนตร์ฮ่องกง
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย วิลสัน ยิป
A Chinese Ghost Story II

redirect โปเยโปโลเย เย้ยฟ้าแล้วก็ท้า ภาค 2
จักรพรรดิโกะ-อิจิโจ

จักรพรรดิโกะ-อิจิโจ  จักรพรรดิองค์ที่ 68 แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นตามที่ได้จัดเรียงไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
โดยพระนามของจักรพรรดิโกะ-อิจิโจเป็นการนำพระนามของ จักรพรรดิอิจิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 66 ที่ปกครองในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 11 ผู้เป็นพระราชบิดาของจักรพรรดิโกะ-อิจิโจมาใช้โดยเมื่อใส่คำว่า โกะ (後) เข้าไปหน้าพระนามทำให้พระนามของจักรพรรดิโกะ-อิจิโจมีความหมายว่า จักรพรรดิอิจิโจที่สอง หรือ จักรพรรดิอิจิโจยุคหลัง
จักรพรรดิโกะ-อิจิโจมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายอัตสึฮิระ  ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจาก จักรพรรดิซันโจ ที่สละราชบัลลังก์เนื่องจากพระเนตรมืดบอดเมื่อวันที่ 29 เดือน 1 ปี โชวะ ที่ 1 ตรงกับวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1016 เมื่อมีพระชนมายุเพียง 7 พรรษาหลังจากนั้นจึงได้มีการประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิโกะ-อิจิโจที่ พระราชวังหลวงเฮอัง เมื่อวันที่ 7 เดือน 2 ปี โชวะ ที่ 1 ตรงกับวันที่ 18 มีนาคม ปีเดียวกัน
โดยอดีตจักรพรรดิซันโจได้เสนอเงื่อนไขต่อ ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ ผู้เป็นพระอัยกา (ตา) ของจักรพรรดิโกะ-อิจิโจซึ่งดำรงตำแหน่ง เซ็สโซ ว่าให้สถาปนา เจ้าชายอัตสึอะกิระ พระราชโอรสของพระองค์ให้เป็นรัชทายาทแต่หลังจากที่อดีตจักรพรรดิซันโจสวรรคตลงเมื่อวันที่ 9 เดือน 5 ปี คันนิง ที่ 1 ตรงกับวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1017 มิชินะงะได้ทำการปลดเจ้าชายอัตสึอะกิระออกจากตำแหน่งรัชทายาทและสถาปนา เจ้าชายอัตสึนะงะ พระอนุชาร่วมพระราชมารดาเดียวกับจักรพรรดิโกะ-อิจิโจขึ้นเป็นรัชทายาทแทนหลังจากนั้นไม่นานมิชินะงะได้สละตำแหน่งเซ็สโซให้กับบุตรชายคนโตคือ ฟุจิวะระ โนะ โยะริมิชิ และขึ้นไปดำรงตำแหน่ง ไดโจไดจิง เมื่อเดือน 12 ปี คันนิง ที่ 1 ตรงกับเดือนมกราคม ปี ค.ศ. 1017
ในปีต่อมาคือ ค.ศ. 1018 มิชินะงะได้ถวายตัวบุตรสาวคนที่ 3 คือ ฟุจิวะระ โนะ อิชิ ผู้เป็นพระมาตุจฉา (น้า) แท้ ๆ ขององค์จักรพรรดิเข้ามาเป็นจักรพรรดินี (中宮) องค์เดียวในจักรพรรดิโกะ-อิจิโจซึ่งจักรพรรดินีอิชิมีพระประสูติกาลพระธิดาถึง 2 พระองค์คือ เจ้าหญิงโชชิ และ เจ้าหญิงเคชิ
จักรพรรดิโกะ-อิจิโจสวรรคตเมื่อวันที่ 17 เดือน 4 ปี โชเง็ง ที่ 9 ตรงกับวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1036 ที่ พระราชวังหลวงเฮอัง ขณะมีพระชนมายุเพียง 27 พรรษา
จักรพรรดิญี่ปุ่น
บุคคลในยุคเฮอัง
โคไตชิ
คาร์ล เดอนิทซ์

คาร์ล เดอนิทซ์ (Karl Dönitz) เป็นจอมพลเรือชาวเยอรมันผู้มีบทบาทสำคัญในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการใหญ่กองทัพเรือเยอรมันตั้งแต่ปีค.ศ. 1943 จวบจนเดอนิทซ์สืบทอดตำแหน่งประมุขแห่งรัฐเยอรมนีหลังจากฮิตเลอร์ฆ่าตัวตายในสัปดาห์สุดท้ายของสงคราม
เขาเริ่มอาชีพในกองทัพเรือจักรวรรดิเยอรมันก่อนสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ใน ค.ศ. 1918 ขณะที่เขาบังคับการเรือดำน้ำ UB-68 เรือถูกกองทัพบริติชจมและเดอนิทซ์ถูกจับเป็นเชลย ระหว่างอยู่ในค่ายเชลยศึก เขาสรุปสิ่งที่ต่อมาเขาเรียกว่ารูเดิลทัคทิค ("ยุทธวิธีฝูง" หรือเรียกทั่วไปว่า "ฝูงหมาป่า") เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองอุบัติ เขาเป็นนายทหารเรือดำน้ำอาวุโสในครีคส์มารีเนอ ต่อมาในเดือนมกราคม ค.ศ. 1943 เขาได้ยศจอมพลเรือ และสืบตำแหน่งผู้บัญชาการใหญ่กองทัพเรือจากจอมพลเรือ เอริช เรเดอร์
หลังการอสัญกรรมของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ในวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1945 พินัยกรรมของฮิตเลอร์ได้แต่งตั้งเขาเป็นผู้สืบทอดประมุขแห่งรัฐจากฮิตเลอร์ ทั้งตำแหน่งประธานาธิบดีเยอรมนีและผู้บัญชาการทหารสูงสุด วันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 เขาสั่งให้อัลเฟรท โยเดิล หัวหน้าเสนาธิการของกองบัญชาการทหารสูงสุด ลงนามตราสารยอมจำนนในแร็งส์ ประเทศฝรั่งเศส เดอนิทซ์ยังเป็นหัวหน้ารัฐบาลเฟล็นส์บวร์คจนถูกฝ่ายสัมพันธมิตรยุบเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ที่การพิจารณาคดีเนือร์นแบร์ค เขาถูกพิพากษาลงโทษฐานอาชญากรรมสงครามและตัดสินลงโทษจำคุกสิบปี หลังการปล่อยตัว เขาใช้ชีวิตเงียบ ๆ ในหมู่บ้านแห่งหนึ่งใกล้ฮัมบวร์คจนเสียชีวิตใน ค.ศ. 1980
==อ้างอิง==
 
ประธานาธิบดีเยอรมนี
จอมพลเรือแห่งไรช์ที่สาม
ทหารชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
อาชญากรสงครามชาวเยอรมัน
ผู้นำนาซี
นักลัทธิฟาสซิสต์
บุคคลจากเบอร์ลิน