pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พญาเกียรติ์

พญาเกียรติ์ (ဗညားကျန်း,  บะญาจัง; ประมาณ 1420 – 1453) พงศาวดารมอญพม่าเรียกว่าพระยาทาสราชา เป็นพระราชโอรสของพญาธรรมราชา พระเจ้าหงสาวดีรัชกาลที่ 10 ได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นพระเจ้าหงสาวดีรัชกาลที่ 13 หลังจากปลงพระชนม์พญาพะโร กษัตริย์รัชกาลที่ 12 เมื่อ ค.ศ. 1451 ครองราชสมบัติถึง 1453 หนึ่งในโครงการที่พระองค์ตั้งพระทัยไว้คือบูรณะปฏิสังขรณ์เจดีย์ชเวดากองให้สูงขึ้นจาก 20 เมตร (66 ฟุต) เป็น 92 เมตร (302 ฟุต) แต่ก็ยังไม่ทันได้เริ่มลงมือก็ถูกมะมุดตาวพระราชโอรสของพญารามที่ 1 ปลงพระชนม์เมื่อ ค.ศ. 1453 มะมุดตาวนับเป็นเชื้อพระวงศ์ฝ่ายชายองค์สุดท้ายที่สืบเชื้อสายจากพระเจ้าราชาธิราช
== อ้างอิง ==
พระมหากษัตริย์ราชวงศ์หงสาวดี
หงสาวดีมิบะยา

หงสาวดีมิบะยา (ဟံသာဝတီ မိဖုရား, ဟံသာဝတီ မိဖုရား, Hanthawaddy Mibaya,  หั่งส่าวะดี่ มิบะยา;  ค.ศ. 1536 – มิถุนายน ค.ศ. 1606) เป็นพระอัครมเหสีในพระเจ้านันทบุเรงแห่งราชวงศ์ตองอู ดำรงพระอิสริยยศระหว่าง ค.ศ. 1581 ถึง 1599 และเป็นพระราชมารดาของเจ้าชายถึง 3 พระองค์คือมังกะยอชวาที่ 1 แห่งตองอู มังกะยอชวาที่ 2 แห่งอังวะ และตะโดธรรมราชาที่ 3 กษัตริย์แห่งเมืองแปร
== ในวัฒนธรรมร่วมสมัย ==
พระนางปรากฏในฉากภาพยนตร์ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ในปี พ.ศ. 2550 ในฐานะพระอัครมเหสีหนึ่งในสี่ที่ประทับข้างพระเจ้านันทบุเรง
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
ราชวงศ์ตองอู
มะมุดตาว

พระยายุตราชา มีพระนามเดิมว่ามะมุดตาว หรือ มหอดอ (မမောဟ်ထာဝ်; လိပ်မွတ်ထော,  เล่ยหมุ่นทอ; ประมาณ 1432–1454) เป็นพระเจ้าหงสาวดีรัชกาลที่ 14 ในราชวงศ์พระเจ้าฟ้ารั่ว หลังปลงพระชนม์พญาเกียรติ์ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1453 พระองค์จึงขึ้นสืบราชบัลลังก์ถึงประมาณมกราคม ค.ศ. 1454 นับเป็นเชื้อพระวงศ์ฝ่ายชายพระองค์สุดท้ายที่สืบเชื้อสายจากพระเจ้าราชาธิราช เพราะหลังจากครองราชย์ได้เพียง 7 เดือนก็ถูกขุนนางปลงพระชนม์และเหล่าขุนนางก็เชิญพระปิตุจฉา (อา) ของพระองค์ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นพระนางเชงสอบู
พงศาวดารมอญพม่าระบุว่าพระองค์มีอัธยาศัยดุร้าย ชอบทำบาปโดยเฉพาะการประพฤติผิดในกาม และไม่คิดบำรุงพระพุทธศาสนา
==อ้างอิง==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
พระมหากษัตริย์ราชวงศ์หงสาวดี
พญารามที่ 2

พญารามที่ 2 (ဒုတိယ ဗညားရံ, ; ဗညားရာံ; ประมาณ ค.ศ. 1469–1526) กษัตริย์องค์ที่ 17 แห่ง อาณาจักรหงสาวดี ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1492 ถึง 1526 ในช่วงแรกการปกครองพระองค์ได้รับการเคารพนับถือในด้านความอ่อนโยน แต่ภายหลังได้เกิดการสังหารหมู่เหล่าเชื้อพระวงศ์ขึ้น
เกิดความสับสนวุ่นวายระหว่าง พญาราม กับ พระเจ้าเมงจีโย แห่งตองอู ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งเป็นนายพลแห่ง อาณาจักรอังวะ ไม่ได้รับอนุญาตจาก พระเจ้ามังฆ้องที่ 2 ส่งกองทัพเข้าโจมตีอาณาจักรหงสาวดี พญารามได้ยกทัพตอบโต้เมืองตองอูด้วยพระองค์เอง เพื่อเป็นการต้านทานการรุกราน
ในปี ค.ศ. 1501 พระองค์รวบรวมกองทัพนับพัน เดินทางล่องขึ้นไปตามแม่น้ำอิรวดีเพื่อไปยัง เจดีย์ชเวซีโกน เมืองพุกาม ซึ่งเป็นดินแดนของอาณาจักรอังวะ กษัตริย์ อาณาจักรแปร ซึ่งเป็นอาณาจักรเล็ก ๆ ระหว่างอาณาจักรอังวะ กับ อาณาจักรหงสาวดี ได้ตั้งด่านตรวจสอบพระองค์ พระองค์ตรัสกลับมาว่า "เราสามารถพิชิตได้ทั้งท่านและอังวะ แต่เราไม่ต้องการ เราเพียงแต่ต้องการที่จะบูชาเจดีย์ชเวซีโกน" พระองค์กลับมาอย่างสงบหลังจากได้นมัสการองค์เจดีย์
หลังจากพระองค์สวรรคต พระเจ้าสการะวุตพี พระราชโอรสของพระองค์ได้ครองราชย์สืบต่อมา
==อ้างอิง==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
พระมหากษัตริย์ราชวงศ์หงสาวดี
เทศบาลตำบลบ้านจั่น

เทศบาลตำบลบ้านจั่น เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล ในเขตอำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี
== อาณาเขต ==
ทิศเหนือ จรด เทศบาลนครอุดรธานี, องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านจั่น, เทศบาลตำบลหนองขอนกว้าง
ทิศตะวันออก จรด เทศบาลเมืองโนนสูง-น้ำคำ
ทิศใต้ จรด เทศบาลเมืองโนนสูง-น้ำคำ และองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านจั่น
ทิศตะวันตก จรด องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านจั่น
== ประวัติ ==
ตำบลบ้านจั่น แต่เดิมเป็นท้องที่ของตำบลบ้านตาด เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2526 ทางได้ราชการได้แบ่งท้องที่ตำบลบ้านตาด ออกมาจัดตั้งเป็นตำบลเพิ่มอีก 1 ตำบล คือ ตำบลบ้านจั่น  มีหมู่บ้านจำนวน 9 หมู่บ้าน โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่  15 สิงหาคม พ.ศ. 2526 มีสภาพเป็นสภาตำบลบ้านจั่น
ต่อมาเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2534 กระทรวงมหาดไทย เห็นว่าท้องที่บางส่วนของตำบลบ้านจั่น มีสภาพอันสมควรยกฐานเป็นสุขาภิบาล เพื่อประโยชน์ในการทะนุบำรุงท้องถิ่นให้เจริญก้าวหน้ายิ่งขึ้นไป จึงจัดตั้งเป็น สุขาภิบาลบ้านจั่น ครอบคลุมตำบลบ้านจั่นบางส่วนและตำบลหนองบัวในขณะนั้น (ตำบลหนองขอนกว้าง ปัจจุบัน) บางส่วน รวมพื้นที่ 6.97 ตารางกิโลเมตร จนกระทั่งเมื่อวันที่ เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบล ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542
== การปกครอง  ==
=== แบบหมู่บ้าน ===
เทศบาลตำบลบ้านจั่น มีการปกครองครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านจั่นบางส่วน และตำบลหนองขอนกว้างบางส่วน รวม 4 หมู่บ้าน ดังนี้
=== แบบชุมชน ===
เทศบาลตำบลบ้านจั่น ประกอบด้วย 2 ตำบล 10 ชุมชน ดังนี้
{|
! หมู่ !! ชื่อชุมชน !! ตำบล
|-
| 1 || ชุมชนบ้านจั่น || บ้านจั่น
|-
| 1 || ชุมชนเอื้ออาทร || บ้านจั่น
|-
| 1 || ชุมชนธราดร || บ้านจั่น
|-
| 4 || ชุมชนศรีพัฒนา || บ้านจั่น
|-
| 4 || ชุมชนดงเค็ง || บ้านจั่น
|-
| 4 || ชุมชนดงเค็ง 2 || บ้านจั่น
|-
| 4 || ชุมชนสัมพันธ์สุข || บ้านจั่น
|-
| 4 || ชุมชนศรีประจักษ์ || บ้านจั่น
|-
| 4 || ชุมชนยานเกราะ || บ้านจั่น
|-
| 3 || ชุมชนชานเมือง || หนองขอนกว้าง
|-
|}
== อ้างอิง ==
บ้านจั่น
บ้านจั่น
พรอม คืนเดียวต้องเปรี้ยวซะ

พรอม คืนเดียวต้องเปรี้ยวซะ (อังกฤษ: Prom) เป็นภาพยนตร์แอคชั่น ในปี ค.ศ. 2001 กำกับโดย โจ นัชชัม โดยมี เอมี่ ที่การ์เดน และ โธมัส แม๊คโดเนลล์ นำแสดง
==เนื้อเรื่องย่อ==
ในงานพรอม ทุกๆคู่ต่างก็มีเรื่องราวเป็นของตัวเอง และไม่มีทางที่จะซ้ำกัน สำหรับโนวา เพรสคอต เมื่อเธอหลงใหลหนุ่มน้อยคนหนึ่ง ที่ก้าวเข้ามาบนเส้นทางสู่การเป็นดาวในคืนพรอม เมื่อความลับที่เก็บซ่อนไว้ถูกเปิดเผย ความรักที่ดูเหมือนจะมั่นคงก็ล่มลง และความรักครั้งใหม่ก็มีมาเป็นว่าเล่น
==นักแสดงนำ==
เอมี่ ทีการ์เด็น รับบท โนวา เพย์สสก๊อตต์
โธมัส แม๊คโดเนลล์ รับบท เจซเซ่ ริชเชอร์
คาเมรอน มอนากัน รับบท คอร์รีย์ ดอยล์ ลูคัส
ยิน จาง รับบท เม่ย ควน
นิโคลัส บลัน รับบท ลอยด์ เทย์เลอร์
ดีน นอริส รับบท แฟรงค์ เพย์สก๊อตต์
เดเนียลเล่ เคมป์เบลล์ รับบท ไซม่อน แดเนียล
ไคลี บันบิวรี่ รับบท จอร์แดน ลุนด์ลีย์
คริสทีน อลิซ แม๊คเคอธีย์ รับบท ซานดร้า ลินด์เซย์
ไรนี รอดริเกวซ รับบท เทสส์
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Prom  at Dare To Dream Show
ภารกิจแอบจิ๊กตัวแม่บนดาวมฤตยู

ภารกิจแอบจิ๊กตัวแม่บนดาวมฤตยู (อังกฤษ: Mars Needs Moms) เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2011 กำกับโดย ไซมอน เวลส์ โดยมี เซธ กรีน และแดน ฟอกเกลอร์ นำแสดง
==เนื้อเรื่องย่อ==
เรื่องราวของ "ไมโล" วัย 9 ขวบเพิ่งค้นพบว่าเขาต้องการแม่แค่ไหน เมื่อมนุษย์ดาวอังคารลักพาตัวแม่ของเขาไปเพื่อให้ไปเลี้ยงมนุษย์ดาวอังคารตัวน้อย ทำให้เขาต้องออกปฏิบัติภารกิจที่ทั้งเวลาและออกซิเจนเป็นสิ่งมีค่าเพื่อช่วยเหลือแม่ของเขากลับมา และด้วยความช่วยเหลือที่ไม่คาดคิด  ไมโลอาจตามหาเธอได้หลายวิธีกว่าที่คิด
==นักแสดงนำ==
เซธ ดัสกีย์ พากย์เป็น ไมโล
เซธ กรีน รับบท ไมโล
แดน ฟอกเกลอร์ รับบท จอร์จ "กลิบเบิ้ล" ร็อบบี้
อลิซาเบธ ฮานอยส์ รับบท คี
มินดีย์ สเตอร์ริงส์ รับบท ผู้ช่วย
โจอัน คูซัค รับบท แม่ของไมโล
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Mars Needs Moms at the Big Cartoon Database
อัดมีรัลนาฮีมอฟ (ภาพยนตร์)

อัดมีรัลนาฮีมอฟ (Адмирал Нахимов) เป็นภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์ของสหภาพโซเวียต กำกับโดย วเซโวลอด ปูดอฟกิน โดยเล่าอัตชีวประวัติของนายพลเรือ ปาเวล นาฮีมอฟ (1802-1855) หนึ่งในนายพลเรือในกองทัพจักรวรรดิรัสเซีย และเสียชีวิตในช่วงสงครามไครเมีย Pudovkin, Golovnya, Lukovsky, Kryukov, Dikiy, Simonov, และ Knyazev ได้รับ รางวัลสตาลิน ในปี 1946
== นักแสดง ==
Aleksei Dikiy - นายพลเรือ นาฮีมอฟ
Ruben Simonov - Pasha Osman
Leonid Knyazev - Pyotr Koshka
Boris Olenin
Vladimir Vladislavsky - นาวาเอก Lavrov
Yevgeny Samoylov - นาวาโท Buronov
Vsevolod Pudovkin - Prince Menshikov
Nikolai Chaplygin - Kornilov
Vasili Kovrigin - Baranovsky
Pyotr Sobolevsky
A. Khokhlov - จักรพรรดินโปเลียนที่ 3
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
(incomplete)
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2490
ภาพยนตร์รัสเซีย
ภาพยนตร์โซเวียต
เขตอีโลโคส

เขตอีโลโคส (Rehiyon ng Ilocos; Ilocos Region; อีโลคาโน: Rehion/Deppaar ti Ilocos; ปังกาซีนัน: Sagor na Baybay na Luzon) หรือ เขตที่ 1 เป็นเขตหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ ครอบคลุมพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะลูซอน ติดกับเขตบริหารคอร์ดิลเยราทางทิศตะวันออก, เขตลัมบักนางคากายันทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันออกเฉียงใต้ และเขตกิตนางลูโซนทางทิศใต้ ส่วนทิศตะวันตกติดกับทะเลจีนใต้
จังหวัดของเขตนี้ได้แก่ อีโลโคสนอร์เต, อีโลโคสซูร์, ลาอูนยอน และปังกาซีนัน ศูนย์กลางของเขตอยู่ที่เมืองซันเฟร์นันโดในจังหวัดลาอูนยอน ประชากรร้อยละ 66.36 ของเขตนี้พูดอีโลคาโน รองลงมาคือภาษาปังกาซีนัน (ร้อยละ 27.05) และภาษาตากาล็อก (ร้อยละ 3.21)
== เขตการปกครอง ==

เขตอีโลโคสประกอบไปด้วย 4 จังหวัด, 1 นครองค์ประกอบอิสระ, 8 นครองค์ประกอบ, 116 เทศบาล และ 3,265 บารังไกย์
=== จังหวัด ===
ในวงเล็บ หมายถึง เมืองหลักของจังหวัดนั้น ๆ
จังหวัดอีโลโคสนอร์เต (ลาวัก)
จังหวัดอีโลโคสซูร์ (บีกัน)
จังหวัดลาอูนยอน (ซันเฟร์นันโด)
จังหวัดปังกาซีนัน (ลิงกาเยน)
ไฟล์:Aurora Park, Laoag City, Ilocos Norte, Philippines.jpg|ลาวัก
ไฟล์:Plaza Salcedo Vigan Church.jpg|บีกัน
ไฟล์:SaFernandoCityLa Unionjf462.JPG|ซันเฟร์นันโด
ไฟล์:Lingayen33rjf.JPG|ลิงกาเยน
== ดูเพิ่ม ==
เมโทรดากูปัน
อัมบูรายัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Ilocano: Ti Pagsasao ti Amianan
เขตอีโลโคส
Executioners From Shaolin

redirect ถล่มเจ้าระฆังทอง
มหาปชาบดีเถรีวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย

มหาปชาบดีเถรีวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย (Mahapajapati Buddhist College, Mahamakut Buddhist University) เป็น วิทยาลัย สังกัดมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย เป็นสถาบันอุดมศึกษาแห่งแรกและแห่งเดียวในประเทศไทยที่รับเฉพาะนักศึกษาหญิง และแม่ชี เท่านั้น
== ประวัติคณะ ==
มหาปชาบดีเถรีวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย เริ่มในปี พ.ศ. 2537 มูลนิธิสถาบันแม่ชีไทยในพระบรมราชินูปถัมภ์ และสมาคมส่งเสริมสถานภาพสตรี ในพระอุปถัมภ์พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ ได้ดำริร่วมกันในการกำหนดบทบาทและสถานภาพของสตรี ภายใต้โครงสร้าง ความเปลี่ยนแปลงและเงื่อนไขของสังคมที่นับวันจะทวีความซับซ้อนมากขึ้น ทั้งนี้ เพื่อให้ความช่วยเหลือสตรีที่ขาดโอกาสและถูกละเลยเอาเปรียบจากสังคม โดยในระยะเริ่มต้นได้ประสานการดำเนินการเพื่อกำหนดสถานภาพของแม่ชี และแสวงหาความร่วมมือในการจัดตั้งสถานศึกษาในลักษณะที่เป็นสถานศึกษาสำหรับ ผู้หญิง ที่จัดการศึกษาบนพื้นฐานเฉพาะทางพระพุทธศาสนา
พ.ศ. 2541 องค์กรสตรีทั้งสององค์กร โดยการนำของแม่ชีคุณหญิงกนิษฐา วิเชียรเจริญ ที่ปรึกษามูลนิธิสถาบันแม่ชีไทยในพระบรมราชินูปถัมภ์ ได้ประสานงานขอความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย เพื่อจัดการศึกษาตามความดำริดังกล่าว และสภามหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย ในการประชุมครั้งที่  ๑๒/๒๕๔๑ เมื่อวันพุธที่ 25 พฤศจิกายน 2541 ได้มีมติสนับสนุนโครงการและให้เป็นวิทยาลัยในสังกัดมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
== หลักสูตร ==
{| class = "wikitable" width = 100%
|-
! colspan = "3" style = "background: Orange; color:white; " | หลักสูตรที่เปิดสอนในมหาปชาบดีเถรีวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
|-
! style = "background: Orange; color:white; "| ระดับปริญญาตรี
! style = "background: Orange; color:white; "| ระดับปริญญาโท
! style = "background: Orange; color:white; "| ระดับปริญญาเอก
|-
| valign = "top" |
หลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต (ศษ.บ.)
สาขาวิชาการสอนพระพุทธศาสนา
หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต (ศศ.บ.)
สาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร
| valign = "top" |
| valign = "top" |
|-
|}
==  แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย 
เว๊บไซต์มหาปชาบดีเถรีวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
== อ้างอิง ==
มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
ม
สิ่งก่อสร้างในอำเภอปักธงชัย
สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2541
ศาสนาพุทธในจังหวัดนครราชสีมา
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย

คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย (Faculty of Science and Technology, Loei Rajabhat University) เป็น คณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
== ประวัติคณะ ==
ทศวรรษแรก พ.ศ.2516-2525
*วิทยาลัยครูเลย ได้รับการพัฒนาด้านอาคารสถานที่ บุคลากร การจัดการเรียนการสอน การสร้างความสัมพันธ์กับชุมชน โดยรับงบประมาณสนับสนุนจากกรมการฝึกหัดครูกระทรวงศึกษาธิการ  และได้รับความร่วมมือจากหน่วยงานทั้งภาครัฐและเอกชนตลอดจนประชาชนชาวจังหวัดเลยอย่างดียิ่ง
ทศวรรษที่สอง  พ.ศ.  2526 - 2535
*มีการพัฒนาอาคารสถานที่ต่าง  ๆ  ตกแต่งภูมิทัศน์ให้สวยงามจนกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวแห่งหนึ่ง  และมีการจัดการศึกษาหลากหลายทางวิชาการ  ตลอดจนการสร้างความสัมพันธ์และบริการชุมชนอย่างดียิ่ง
ทศวรรษที่สาม  พ.ศ. 2536 - ปัจจุบัน
*คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในช่วงทศวรรษที่สาม  ได้รับการปรับปรุงและพัฒนาด้านต่าง ๆ ได้แก่  อาคารสถานที่  ห้องปฏิบัติการ  บุคลากร  ตลอดจนหลักสูตรการเรียนการสอนอย่างหลากหลายและปัจจุบัน
== หลักสูตร ==
{| class = "wikitable" width = 100%
|-
! colspan = "4" style = "background: Skyblue; color:Black; " | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
|-
! style = "background: Yellow; color:Black; "| ภาควิชา
! style = "background: Yellow; color:Black; "| ระดับปริญญาตรี
! style = "background: Yellow; color:Black; "| ระดับปริญญาโท
! style = "background: Yellow; color:Black; "| ระดับปริญญาเอก
|-
| valign = "top" |
ภาควิชาวิทยาศาสตร์
| valign = "top" |
หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.)
สาขาวิชาเคมี
สาขาวิชาชีววิทยา
สาขาวิชาฟิสิกส์
สาขาวิชาคณิตศาสตร์และสถิติ
| valign = "top" |
| valign = "top" |
|-
| valign = "top" style = "background: #FFFACD " |
ภาควิชาวิทยาศาสตร์ประยุกต์
| valign = "top" style = "background: #FFFACD " |
หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.)
สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์
สาขาวิชาเกษตรศาสตร์
สาขาวิชาสัตวศาสตร์
สาขาวิชาอาหารและโภชนาการ
สาขาวิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม
สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ
สาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์
สาขาวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการอาหาร
สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การกีฬาและการออกกำลังกาย
| valign = "top" style = "background: #FFFACD " |
หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.)
สาขาวิชาการสร้างเสริมสุขภาพ
| valign = "top" style = "background: #FFFACD " |
|-
|}
==  แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
เว๊บไซต์คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
== อ้างอิง ==
คณะวิทยาศาสตร์ในประเทศไทย
มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
สตรอนเชียมเพอร์ออกไซด์

สตรอนเชียมเพอร์ออกไซด์ (strontium peroxide) เป็นสารประกอบอนินทรีย์ที่มีสูตรเคมีคือ SrO2 มีลักษณะเป็นผงสีขาว ไม่มีกลิ่น พบได้ในรูปแบบแอนไฮดรัสและออกตาไฮเดรต โดยรูปแบบแอนไฮดรัสจะมีโครงสร้างคล้ายกับแคลเซียมคาร์ไบด์ สตรอนเชียมเพอร์ออกไซด์เตรียมได้จากการผ่านแก๊สออกซิเจนเข้าไปในสตรอนเชียมออกไซด์ที่ถูกให้ความร้อน
สตรอนเชียมเพอร์ออกไซด์มีคุณสมบัติระงับเชื้อ ใช้เป็นตัวออกซิไดซ์ในการฟอกขาวและเป็นส่วนผสมในดอกไม้ไฟ โดยจะให้สีแดงสด
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สารประกอบสตรอนเชียม
เพอร์ออกไซด์
สารระงับเชื้อ
ตัวออกซิไดซ์
เนินพระวิหาร

เนินพระวิหาร (הַר הַבַּיִת; Temple Mount) หรือที่ในภาษาอาหรับเรียกว่า อัลฮะเราะมุชชะรีฟ (الحرم الشريف แปลว่า "อริยปูชนียสถาน") เป็นเนินเขาในเขตเมืองเก่าของเยรูซาเลมอันเป็นที่ตั้งของสถานที่ศักดิ์สิทธิ์อายุกว่าพันปีของสามศาสนาคือ ศาสนายูดาห์, ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลาม เนินพระวิหารตั้งอยู่ที่ระดับความสูง 740 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล สิ่งก่อสร้างในสมัยราชวงศ์อุมัยยะฮ์บนเนินเขาแห่งนี้ได้แก่ มัสยิดอัลอักศอ, โดมแห่งศิลา ตลอดจนหอสูงทั้งสี่ มีประตูจำนวนสิบเอ็ดประตูเพื่อเข้าไปภายในอาณาเขตแห่งนี้ โดยสิบประตูสงวนไว้สำหรับชาวมุสลิม และอีกหนึ่งประตูสำหรับผู้มิใช่มุสลิม
คัมภีร์ไบเบิลระบุว่า วิหารของพวกยิวตั้งอยู่บนเนินพระวิหาร และพงศาวดารของยิวก็ได้ระบุว่าพระวิหารที่หนึ่งถูกสร้างขึ้นในสมัยของกษัตริย์ซาโลมอนเมื่อ 957 ปีก่อนคริสตกาล และถูกทำลายลงโดยบาบิโลเนียเมื่อ 586 ปีก่อนคริสตกาล พระวิหารที่สองถูกสร้างขึ้นในสมัยของเศรุบบาเบลเมื่อ 516 ปีก่อนคริสตกาล และถูกพวกโรมันทำลายลงในปี ค.ศ. 70 ตามคติของพวกยิวแล้ว พระวิหารที่สามซึ่งจะเป็นหลังสุดท้าย จะถูกสร้างขึ้นจากซากของพระวิหารที่สองบนเนินเขาแห่งนี้แต่ก็ยังไม่ได้สร้างจนถึงปัจจุบัน เนินเขาแห่งนี้ถือเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดของศาสนายูดาห์ แม้ว่าในศาสนาอิสลามนิกายซุนนีจะถือว่าเนินเขาแห่งนี้ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดเป็นลำดับสาม โดยเชื่อว่าเป็นสถานที่ที่มุฮัมมัดถูกรับขึ้นสวรรค์ไปพบอัลลอฮ์
ปัจจุบัน เนินเขาแห่งนี้ยังคงเป็นที่แก่งแย่งกันระหว่างศาสนายูดาห์กับอิสลาม ฝ่ายอิสราเอลได้เข้าควบคุมเนินเขาแห่งนี้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1967 โดยที่ทั้งรัฐบาลอิสราเอลและองค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์ต่างอ้างสิทธิเหนือเนินเขาแห่งนี้ ข้อพิพาทดังกล่าวยังคงเป็นประเด็นการเผชิญหน้าที่สำคัญในความขัดแย้งอาหรับ-อิสราเอล
==อ้างอิง==
 
เยรูซาเลมตะวันออก
ปฏิบัติการซิทาเดล

ปฏิบัติการซิทาเดล (Unternehmen Zitadelle) เป็นปฏิบัติการการรุกของเยอรมันที่ต่อกรกับกองทัพโซเวียตในส่วนที่ยืดออกของคูสค์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองบนแนวรบด้านตะวันออก เป็นการริเริ่มของยุทธการที่คูสค์ ด้วยความตั้งใจของปฏิบัติการการป้องกันที่โซเวียตได้นำไปใช้เพื่อต่อต้านการรุกของเยอรมันที่เรียกว่า ปฏิบัติการป้องกันทางยุทธศาสตร์คูสค์ การรุกของเยอรมันได้ถูกตีโต้กลับด้วยปฏิบัติการปอลโคโวเรซ รูมยานเซฟ (Полководец Румянцев) และปฏิบัติการคูตูซอฟ (Кутузов) สำหรับเยอรมัน การรบครั้งนี้เป็นการรุกทางยุทธศาสตร์ครั้งสุดท้ายที่พวกเขาจะสามารถเปิดฉากบนแนวรบด้านตะวันออก เมื่อฝ่ายสัมพันธมิตรบุกเข้ายึดครองที่เกาะซิซิลีได้เริ่มต้นขึ้น อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้ถูกบังคับให้หันเหการฝึกกองกำลังทหารในฝรั่งเศสเพื่อเผชิญหน้าการคุกคามของฝ่ายสัมพันธมิตรในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน แทนที่จะใช้เป็นยุทธศาสตร์ในการสำรองกองกำลังสำหรับแนวรบด้านตะวันออก เยอรมันได้สูญเสียกำลังพลและรถถังอย่างกว้างขวางได้ทำให้เกิดความมั่นใจของกองทัพแดงแห่งสหภาพโซเวียตที่ได้รับชัยชนะนั้นได้มีความสุขกับการริเริ่มทางยุทธศาสตร์สำหรับช่วงที่เหลือของสงคราม
เยอรมันได้คาดหวังว่าจะลดศักยภาพของการรุกฝ่ายโซเวียตลงสำหรับช่วงฤดูร้อนในปี ค.ศ. 1943 โดยการตัดกองกำลังไปจำนวนมากที่พวกเขาได้คาดการณ์ว่าจะอยู่ในส่วนที่ยื่นออกของคูสค์ ส่วนที่ยื่นออกของคูสค์หรือตอกลิ่ม มีระยะทาง 250 กิโลเมตร (160ไมล์) จากทางเหนือไปถึงทางใต้และ 160 กิโลเมตรจากทางตะวันออกไปยังทางตะวันตก แผนการณ์ที่คลอบคลุมโดยก้ามปูคู่ที่ได้ผ่านทางปีกทางเหนือและทางใต้ของส่วนที่ยื่นออก ฮิตเลอร์ได้เชื่อว่าชัยชนะที่แห่งนี้จะทำให้ยืนยันถึงความแข็งแกร่งของเยอรมันและแก้ไขศักดิ์ศรีของเขากับพันธมิตรของเขา ที่กำลังพิจารณาในการถอนตัวออกสงคราม ด้วยความคาดหวังว่าเชลยชาวโซเวียตจำนวนมากที่ถูกจับกุมมาได้จะถูกใช้เป็นแรงงานทาสในโรงงานอุตสาหกรรมผลิตอาวุธยุโธปกรณ์ของเยอรมัน
รัฐบาลโซเวียตได้ทราบถึงเจตนารมณ์ของเยอรมัน โดยส่วนหนึ่งของหน่วยสืบราชการลับของอังกฤษและ Tunny intercepts ได้รู้ล่วงหน้าว่าการโจมตีจะตกอยู่ที่คอของส่วนที่ยื่นออกของคูสค์ โซเวียตได้สร้างแนวป้องกันในเชิงลึกที่ถูกออกแบบมาเพื่อหยุดยั้งหัวหอกยานเกราะเยอรมัน เยอรมันได้มีความล่าช้าของการรุก ในขณะที่พวกเขาได้พยายามที่จะเพิ่มเติมกองกำลังและรอสำหรับอาวุธใหม่ ส่วนใหญ่เป็นรถถังใหม่คือ รถถังแพนเธอร์ แต่ยังมีจำนวนมากของรถถังหนักไทเกอร์ นี่เป็นเวลาของกองทัพแดงที่ได้สร้างแนวป้องกันในเชิงลึก การเตรียมความพร้อมในการป้องกันรวมทั้งเขตทุ่นระเบิด ป้อมปราการ โซนการยิงปืนใหญ่ และจุดการต่อต้านรถถังที่แข็งแกร่งซึ่งได้ขยายออกไปประมาณ 300 กิโลเมตร (190 ไมล์) ในเชิงลึก การเคลื่อนไหวของโซเวียตที่ก่อตัวได้ย้ายออกจากส่วนที่ยืดและกองกำลังสำรองขนาดใหญ่ที่ถูกสร้างขึ้นสำหรับยุทธศาสตร์การรุกโจมตีโต้กลับ
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
ซิทาเดล
ซิทาเดล
พระเจ้านรปติแห่งแปร

พระเจ้านรปติแห่งแปร (နရပတိ (ပြည်), ; สวรรคต 1539) หรือในนวนิยาย ผู้ชนะสิบทิศ ถอดเสียงเป็น พระเจ้านรบดี กษัตริย์องค์ที่ 3 แห่ง อาณาจักรแปร ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1532 ถึง 1539 หลังจากที่พระราชบิดาคือ พระเจ้าบาเยงทเว กษัตริย์องค์ที่ 2 ถูกควบคุมตัวไปอยู่ รัฐฉาน เนื่องจากพ่ายแพ้สงคราม ต่อมาเมื่อผู้นำของรัฐฉานคือเจ้าฟ้าซะโหล่นถูกสังหาร พระเจ้าบาเยงทเวจึงได้หนีกลับมายังแปรเพื่อปกครองแผ่นดินอีกครั้ง แต่พระเจ้านรปติได้ปิดประตูเมืองทำให้พระเจ้าบาเยงทเวต้องรอนแรมกระทั่งสวรรคตในป่าเมื่อ ค.ศ. 1533
พระเจ้านรปติทำให้อาณาจักรแปรต้องกลับไปเป็นเมืองประเทศราชของ อาณาจักรอังวะ อีกครั้งเนื่องจากพระองค์มิได้ขยายอาณาเขตไปไกลกว่าเขตเมืองแปร ต่อมาพระองค์ได้เข้าไปมีส่วนร่วมใน สงครามตองอู—หงสาวดี เนื่องจากพระองค์เป็นพันธมิตรกับ พระเจ้าสการะวุตพี กษัตริย์มอญแห่ง อาณาจักรหงสาวดี เพราะพระองค์ได้อภิเษกกับพระเชษฐภคินีของพระเจ้าสการะวุตพี และพระองค์ยังได้ให้ความช่วยเหลือกองทัพของพระเจ้าสการะวุตพีที่หนีมาจากหงสาวดีในช่วง ค.ศ. 1538 – 39 ต่อมาพระเจ้านรปติได้ขอความช่วยเหลือจากอาณาจักรอังวะให้มาช่วยโจมตีกองทัพตองอูที่กำลังล้อมเมืองแปรจนได้ชัยชนะแต่ได้ปฏิเสธที่จะตามไปตีกองทัพตองอูที่กำลังล่าถอย
พระเจ้านรปติได้เป็นพันธมิตรกับ อาณาจักรมเยาะอู แห่ง อาระกัน โดยส่งพระขนิษฐาและพระมเหสี (พระเชษฐภคินีของพระเจ้าสการะวุตพี) ไปยัง พระเจ้ามีนบิน แห่งอาระกัน (หลังจากพระเจ้าสการะวุตพีสวรรคตไม่นาน) และพระเจ้านรปติก็สวรรคตหลังจากนั้นไม่นานเช่นกัน โดยมีพระอนุชาต่างพระมารดาของพระเจ้านรปติขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น พระเจ้ามังฆ้องแห่งแปร
พระมหากษัตริย์พม่า
พระเจ้าฝรั่งมังศรีชวา

พระเจ้าฝรั่งมังศรีชวา (ဘုရင်မင်းကြီးစွာ) หรือ มีนจีชวาซอเก (မင်းကြီးစွာစော်ကဲ, ; รู้จักกันในนาม စွာစောကဲ; 1330–1400) พระเจ้าอังวะองค์ที่ 2 ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1367 ถึง 1400 หลังจากพระเจ้าตะโดมินพญา ปฐมกษัตริย์สวรรคตอย่างกระทันหันด้วยโรคฝีดาษ ระหว่างทำสงครามบุกลงใต้เพื่อขยายดินแดน โดยพระปณิธานที่สำคัญของพระเจ้าฝรั่งมังศรีชวาคือการรวบรวมแผ่นดินและสถาปนาอาณาจักรพุกาม ที่ล่มสลายไปเมื่อราวคริสต์ทศวรรษ 1280 ขึ้นมาอีกครั้งตามที่พระเจ้าตะโดมินพญาได้ตั้งพระทัยเอาไว้
นอกจากนี้พระองค์ยังเป็นผู้ก่อให้เกิดสงครามครั้งสำคัญที่สุดครั้งหนึ่งของชาวพม่าและชาวมอญคือ สงครามสี่สิบปี เมื่อ ค.ศ. 1384 โดยเป็นการปะทะกันระหว่างกรุงอังวะของชาวพม่าและกรุงหงสาวดี ของชาวมอญที่นำโดยกษัตริย์หนุ่มอย่างพระเจ้าราชาธิราช กษัตริย์องค์ที่ 9 แห่งกรุหงสาวดี หลังจากความพ่ายแพ้ถึง 3 ครั้งของกองทัพอังวะพระเจ้าฝรั่งมังศรีชวาจึงตัดสินพระทัยพักรบกับหงสาวดีเมื่อ ค.ศ. 1391
พระเจ้าฝรั่งมังศรีชวาสวรรคตเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1400 ขณะพระชนมายุได้ 70 พรรษา โดยองค์รัชทายาทได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็นพระเจ้าตราพระยาแห่งอังวะ
== อ้างอิง ==
พระมหากษัตริย์พม่า
ราชวงศ์อังวะ
พระเจ้าตราพระยาแห่งอังวะ

พระเจ้าตราพระยาแห่งอังวะ (တရဖျား,  or ; 22 ธันวาคม 1368 – ประมาณ 25 พฤศจิกายน 1400) กษัตริย์องค์ที่ 3 แห่ง อาณาจักรอังวะ ครองสิริราชสมบัติได้เพียง 7 เดือนใน ค.ศ. 1400 ก่อนหน้านี้พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็น ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง ช่วง ค.ศ. 1385 ถึง 1400 ระหว่างรัชสมัยของพระราชบิดา พระเจ้าฝรั่งมังศรีชวา นอกจากนี้พระองค์ยังเป็นแม่ทัพในสงคราม 3 ครั้งแรกกับ อาณาจักรหงสาวดี ช่วง สงครามสี่สิบปี
พระเจ้าตราพระยาถูกปลงพระชนม์โดยราชครูของพระองค์คือ สีหบดีแห่งตะโกง ซึ่งพยายามจะยึดราชบัลลังก์แต่ถูกต่อต้านและถูกนำไปสำเร็จโทษ ราชบัลลังก์จึงตกเป็นของพระอนุชาพระองค์หนึ่งของพระเจ้าตราพระยา ซึ่งได้ครองราชย์ต่อมาเป็น พระเจ้าฝรั่งมังฆ้อง
พระเจ้าตราพระยาถูกจดจำในฐานะ นัตมินตารา ซึ่งเป็นหนึ่งในนัตหลวงของชาวพม่า
== อ้างอิง ==
ราชวงศ์อังวะ
พระมหากษัตริย์พม่า
จอห์น แลงดอน ดาวน์

จอห์น แลงดอน เฮย์ดอน ดาวน์ (John Langdon Haydon Down) (18 กันยายน 1828 - 7 ตุลาคม 1896) เป็นแพทย์ชาวอังกฤษ มีชื่อเสียงจากการเป็นผู้บรรยายลักษณะของกลุ่มอาการดาวน์เอาไว้เป็นคนแรกเมื่อ ค.ศ. 1862
==ประวัติ==
===วัยเด็ก===
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2371
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2439
กลุ่มอาการดาวน์
อองฮู

อองฮู (Wang Fu , ? – พ.ศ. 765) ชื่อรอง กัวฉาน (Guoshan) ขุนนางแห่ง จ๊กก๊ก ในช่วง ยุคสามก๊ก
อองฮูถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 765 เนื่องจากถูกสังหารโดยกองทัพง่อก๊กภายหลังจาก ยุทธการที่อิเหลง
บุคคลในยุคสามก๊ก
จ๊กก๊ก
ข้าราชการของเล่าปี่
ข้าราชการของเล่าเจี้ยง
บุคคลในยุคสามก๊กที่ถูกสังหารในยุทธการ
เศรุบบาเบล

เศรุบบาเบล (זְרֻבָּבֶל) หรือ เชชบัสซาร์ คือชาวเปอร์เซียเชื้อสายยิวซึ่งถูกกล่าวถึงในคัมภีร์ไบเบิล เป็นบุตรของเชอัลทิเอล เขาเป็นผู้ว่าราชการมณฑลเยหุตเมดินทาของจักรวรรดิอะคีเมนิด หรือก็คือพื้นที่ส่วนที่เป็นอาณาจักรยูดาห์ในอดีตแต่มีพื้นที่เล็กกว่า ในปีแรกของรัชสมัยพระเจ้าไซรัสแห่งเปอร์เซีย พระองค์ทรงอนุญาตให้พวกยิวซึ่งถูกกวาดต้อนเป็นเชลยในบาบิโลนกลับไปยังแผ่นดินของตน เศรุบบาเบลได้เป็นผู้นำของพวกยิวคณะแรกจำนวน 42,360 คนเดินทางกลับมาอิสราเอล เศรุบบาเบลยังมีส่วนสำคัญในการสร้างพระวิหารที่สองขึ้นที่เนินพระวิหารในกรุงเยรูซาเลม ตามบัญชาของพระยาเวห์
==อ้างอิง==
บุคคลในคัมภีร์ไบเบิล
อาบัดโดน

คำว่า อาบัดโดน (אֲבַדּוֹן) ในภาษาฮีบรูนั้น เทียบได้กับคำว่า อปอลลิโยน (Ἀπολλύων) ในภาษากรีก ซึ่งได้รับการกล่าวถึงในคัมภีร์ไบเบิลในฐานะทูตสวรรค์และผู้ทำลายล้าง โดยในคัมภีร์ฮีบรูนั้น อาบัดโดน สื่อถึงก้นบึ้งแห่งบาดาล ซึ่งมักปรากฎคู่กับคำว่า เชโอล (שְׁאוֹל) ที่หมายถึงอาณาจักรแห่งความตาย ส่วนที่ปรากฎในหนังสือวิวรณ์ของภาคพันธสัญญาใหม่ ตอนเสียงแตรแห่งทูตสวรรค์ทั้งเจ็ด  ทูตสวรรค์ผู้ถูกเรียกว่า อาบัดโดน ถูกระบุว่าเป็นพญาตั๊กแตนซึ่งรับบัญชาพระเจ้าในการเป่าแตรของทูตสวรรค์องค์ที่ห้า
==อ้างอิง==
คำและวลีภาษาฮีบรู
ทูตสวรรค์