pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
มังกรทะเล

มังกรทะเล (Sea dragon) ปลากระดูกแข็งในสกุล Phyllopteryx ในวงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ (Syngnathidae)
จัดเป็นปลาเฉพาะถิ่นที่พบได้ในท้องทะเลในประเทศออสเตรเลียเท่านั้น โดยจัดอยู่ในกลุ่มเดียวกับปลาจิ้มฟันจระเข้ (Syngnathinae)
เดิมเคยเชื่อว่ามีเพียงชนิดเดียว แต่ในปี ค.ศ. 2015 ได้มีการค้นพบชนิดใหม่เป็นครั้งแรกในรอบ 150 ปี
Phyllopteryx dewysea Stiller, Wilson, & Rouse, 2015 (มังกรทะเลทับทิม)
Phyllopteryx taeniolatus Lacepède, 1804 (มังกรทะเลใบหญ้า)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ
มังกรทะเล (แก้ความกำกวม)

มังกรทะเล (Sea Dragon) อาจหมายได้ถึง
มังกรทะเลใบไม้ (Phycodurus eques)
มังกรทะเลใบหญ้า (Phyllopteryx taeniolatus)
มังกรทะเลทับทิม (Phyllopteryx dewysea)
ทั้ง 3 ชนิด เป็นปลากระดูกแข็งขนาดเล็ก ในวงศ์เดียวกับกับม้าน้ำและปลาจิ้มฟันจระเข้ (Syngnathidae)
มังกรทะเล สัตว์ประหลาดคล้ายงูหรือมังกรขนาดใหญ่ในทะเลในตำนานหรือเทพนิยายต่าง ๆ
หรืออาจจะหมายถึง ปลาออร์ (Regalecus glesne) ปลาทะเลน้ำลึกขนาดใหญ่ ที่มีลำตัวยาวคล้ายมังกร
การแก้ความกำกวม
โรงเรียนคุรุราษฎร์รังสฤษฏ์

โรงเรียนคุรุราษฎร์รังสฤษฏ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 8 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและมัธยมศึกษาตอนปลาย มีข้าราชการครู 79 คน นักการภารโรง 4 คน ครูอัตราจ้าง 11 คน พนักงานราชการ 1 คน เจ้าหน้าที่อัตราจ้าง 13 คน แม่บ้านอัตราจ้าง 8 คน และนักเรียน 2,040 คน
== ประวัติ ==
นายเอื้อม อินโท ศึกษาธิการอำเภอจอมบึง เป็นผู้ริเริ่มดำเนินการขอจัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2503 แต่ไม่สำเร็จ ต่อมาได้รับการอนุมัติเมื่อ พ.ศ. 2506  จัดตั้งเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา เปิดสอน มศ.1 - มศ.3 ที่ตั้งอยู่บริเวณฝั่งตรงข้ามถนนกับที่ว่าการอำเภอจอมบึงในปัจจุบัน เปิดทำการสอนเมื่ 17 พฤษภาคม 2506 โดยมี นายพิชัย ศรีโสภา รักษาราชการในตำแหน่งครูใหญ่เมื่อ 3 มิถุนายน 2506 ต่อมาได้รับการแต่งตั้งเป็นครูใหญ่คนแรกของโรงเรียนเมื่อ 2 มีนาคม 2507
== ผู้บริหารโรงเรียน ==
คนที่  1 นายพิชัย ศรีโสภา พ.ศ. 2506-2517
คนที่  2 นายก่อเกียรติ คำประกอบ พ.ศ. 2517-2519
คนที่  3 นายสุรินทร์ สุภาพสวัสดิ์ พ.ศ. 2519-2527
คนที่  4 นายสุวิทย์ พ่วงลาภ พ.ศ. 2527-2531
คนที่  5 นายอุดร นิยมสุจริต พ.ศ. 2531-2533
คนที่  6 นายเลียง ภาคภูมิ พ.ศ. 2531-2534
คนที่  7 นายชูชาติ ชัยบุรินทร์ พ.ศ. 2534-2539
คนที่  8 นายสมชาย ทองทิพย์ พ.ศ. 2539-2543
คนที่  9 นายอนันต์ บุญแต่ง พ.ศ. 2543-2547
คนที่ 10 นายปฏิภาณ ทับประยูร พ.ศ. 2547-2549
คนที่ 11 นางจำรัส ระหว่างบ้าน พ.ศ. 2549-2553
คนที่ 12 นายเกียรติศักดิ์ คฤหบดี พ.ศ. 2554-2556
คนที่ 13 นายมงคล ชื่นชม พ.ศ. 2556-2561
คนที่ 14 นายสมยศ บุญเจริญ พ.ศ. 2561-2565
คนที่ 15 ดร.สายฝน ภานุมาศ พ.ศ. 2565-ปัจจุบัน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โรงเรียนคุรุราษฎร์รังสฤษฏ์
โรงเรียนในจังหวัดราชบุรี
โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาราชบุรี
โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2506
สถานศึกษาในอำเภอจอมบึง
โรงเรียนกรับใหญ่ว่องกุศลกิจพิทยาคม

โรงเรียนกรับใหญ่ว่องกุศลกิจพิทยาคม ( Krabyai Vongkusolkit Phitthayakhom School )  ตั้งอยู่ที่ หมู่ 4 ตำบลกรับใหญ่ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เป็นโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาขนาดกลาง ประจำตำบลกรับใหญ่  สังกัดสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต  8  เปิดสอนตั้งแต่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6
โรงเรียนกรับใหญ่ว่องกุศลกิจพิทยาคมก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2519 โดยคุณกมล ว่องกุศลกิจ ได้บริจาคที่ดินพร้อมสร้างอาคารเรียน และอาคารประกอบต่างๆ  พร้อมทั้งอุปการะโรงเรียนตั้งแต่ก่อตั้ง จนถึงปัจจุบัน โดยกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ อนุมัติให้จัดตั้งขึ้น มีนายพินิจ แพรภัทรประสิทธิ์ จากโรงเรียนรัตนราษฎร์บำรุง มารักษาการในตำแหน่งครูใหญ่คนแรก เปิดทำการสอนเป็นการภายในตามคำสั่งของจังหวัด เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2519 โดยเปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 (ม.ศ.1) ระยะแรกได้ใช้อาคารเรียนของโรงเรียนวันมหาราช (ผาณิตพิเชฐวงศ์) เป็นที่เรียน มีนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 (ม.ศ.1) จำนวน 94 คน แบ่งเป็น 2 ห้องเรียน
เมื่อเริ่มเปิดเรียนกรมสามัญศึกษาไม่สามารถจัดครูมาให้ได้มีเพียงครูฝึกสอนจากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ จำนวน 2 คน มาช่วยสอน และจ้างครูมาช่วยสอนอีก 1 คน คือ อ. รุ่งนภา สุทธิรัตนากร นอกจากนี้ยังมีครูจากโรงเรียนบ้านห้วยกระบอก (สามัคคีวิทยา) ผลัดเปลี่ยนกันมาช่วยสอนด้วย จนกระทั่ง วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2519 กรมสามัญศึกษาจึงได้มีคำสั่งแต่งตั้งให้ครูชุดแรกมาทดลองปฏิบัติราชการ จำนวน 3 คน คือ จิราวรรณ อภิพาณิชย์กุล, สิริพร สังข์ทอง และสุทธิภา แย้มบางยาง และนักการภารโรง 1 คน คือ นายรังสรรค์ เซี่ยงเห็น
ในปีการศึกษา 2546  ได้รับการประกาศให้เป็นโรงเรียนในฝันของอำเภอบ้านโป่ง  จังหวัดราชบุรี ตามโครงการ “1 อำเภอ 1 โรงเรียนในฝัน”   ของกระทรวงศึกษาธิการ  และเข้ารับการประเมินเป็น “โรงเรียนต้นแบบ 1 อำเภอ 1 โรงเรียนในฝัน” เมื่อปีการศึกษา 2548
ในปีการศึกษา 2555 และ 2557 ได้รับการประกาศให้เป็นโรงเรียนส่งเสริมสุขภาพ  ระดับทอง
ในปีการศึกษา 2556 ได้รับการประกาศให้เป็นสถานศึกษาแบบอย่างการจัดกิจกรรมการเรียนรู้และการบริหารจัดการตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง  “สถานศึกษาพอเพียง 2556”  และโครงการห้องเรียนสีขาวผ่านเกณฑ์ประเมินในระดับดีเด่น
ในปีการศึกษา 2559 ได้รับการประกาศให้เป็นสถานศึกษาพอเพียงที่มีการปฏิบัติที่เป็นเลิศ ระดับประเทศ (Best Practices) ปี 2559 จากศูนย์สถานศึกษาพอเพียง มูลนิธิยุวสถิรคุณ
ในปีการศึกษา 2560 ได้รับการประกาศให้เป็นสถานศึกษารางวัลพระราชทาน ประจำปีการศึกษา 2559 จากกระทรวงศึกษาธิการ
อักษรย่อ
ก.ว.พ.
สีประจำโรงเรียน
แสด - ดำ    โดย สีแสด  หมายถึง สีแห่งครอบครัว    และสีดำ หมายถึง สีแห่งความอดทน เสียสละ
พุทธภาษิตประจำโรงเรียน
ธมฺโม หเว รกฺขติ ธมฺมจารึ   “ธรรมย่อมคุ้มครองผู้ประพฤติธรรม”
ต้นไม้ประจำโรงเรียน
ต้นแคแสด
คำขวัญประจำโรงเรียน
"เรียนดี  มีพลานามัย ใฝ่คุณธรรม"
เอกลักษณ์โรงเรียน      
ภูมิทัศน์น่าอยู่ เป็นแหล่งเรียนรู้ของชุมชน
อัตตลักษณ์นักเรียน    
มีวินัย ใฝ่เรียนรู้ พร้อมสู่อาชีพ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ของโรงเรียนกรับใหญ่ว่องกุศลกิจพิทยาคม 
โรงเรียนในอำเภอบ้านโป่ง
โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดกลาง
โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาราชบุรี
โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2519
อำเภอเหมื่องจ่า

เหมื่องจ่า (Mường Chà) เป็นอำเภอของจังหวัดเดี่ยนเบียนในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเวียดนาม ในปี ค.ศ. 2003 อำเภอนี้มีประชากร 49,242 คน และมีเนื้อที่ทั้งหมด 1,826 ตารางกิโลเมตร โดยมีเมืองหลักคือเหมื่องจ่า
== ภูมิศาสตร์ ==
=== เขตการปกครอง ===
เหมื่องจ่าประกอบด้วย 15 เขตการปกครอง แบ่งเป็น 1 เมือง และ 14 ตำบล
เมืองเหมื่องจ่า (Mường Chà)
จ่าเนือ (Chà Nưa)
จ่าเต๋อ (Chà Tở)
หวยแหล่ง (Huổi Lèng)
เหื่อหง่าย (Hừa Ngài)
มาถี่โห่ (Ma Thì Hồ)
เหมื่องเมือน (Mường Mươn)
เหมื่องตุ่ง (Mường Tùng)
นาซาง (Na Sang)
เหนิ่มคัน (Nậm Khăn)
ปาฮาม (Pa Ham)
ฝี่นโห่ (Phìn Hồ)
ซาลง (Sa Lông)
ส่าต๋ง (Sá Tổng)
ซีปาฝี่น (Si Pa Phìn)
== อ้างอิง ==
เหมื่องจ่า
เหมื่องจ่า
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 2

ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 2 (U.S. Route 2 หรือ U.S. Highway 2 ย่อเป็น US 2) เป็นทางหลวงสหรัฐแนวตะวันออก-ตะวันตก มีระยะทาง  มีเส้นทางพาดผ่านบนทางตอนเหนือของสหรัฐอเมริกา ทางหลวงหมายเลข 2 ประกอบไปด้วยเส้นทางสองช่วง ซึ่งทั้งสองเชื่อมต่อกันด้วยทางหลวงทางตอนใต้ของประเทศแคนาดา ทางหลวงสายนี้จะไม่เหมือนกับทางหลวงสายอื่น ๆ การที่ตัดการเชื่อมต่อแยกออกเป็นส่วนก็เพราะว่าจะไปซ้อนทับกับระบบทางหลวงอินเตอร์สเตต ทั้งสองช่วงของทางหลวงหมายเลข 2 นี้ได้รับการออกแบบให้แยกออกจากกันตามแผนทางหลวงปี ค.ศ. 1926
เส้นทางช่วงตะวันตกของทางหลวงหมายเลข 2 มีปลายทางทิศตะวันตกที่อินเตอร์สเตต 5 ทางหลวงรัฐวอชิงตันหมายเลข 529 (ถนนเมเปิล) ในเมืองเอฟเวอริตต์ รัฐวอชิงตัน และปลายทางทิศตะวันออกที่อินเตอร์สเตต 75 ในเมืองเซนต์อิกเนซ รัฐมิชิแกน ส่วนเส้นทางช่วงตะวันออกของทางหลวงหมายเลข 2 มีปลายทางทิศตะวันตกที่ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 11 ในเราเซสพอยต์ รัฐนิวยอร์ก และปลายทางทิศตะวันออกที่อินเตอร์สเตต 95 ในเมืองโฮลตัน รัฐเมน
จากหมายเลขทางหลวงบอกได้ว่า ทางหลวงเส้นนี้เป็นทางหลวงสหรัฐแนวตะวันออก-ตะวันตกที่อยู่เหนือสุด และมีหมายเลขเป็นเลขน้อยที่สุด โดยจะไม่กำหนดให้เป็นหมายเลข 0 เนื่องจากต้องการหลีกเลี่ยงชื่อ ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 0 ช่วงที่ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 2 ผ่านนิวอิงแลนด์ จะสามารถเรียกได้อีกอย่างหนึ่งว่า ทางหลวงนิวอิงแลนด์หมายเลข 15 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระบบทางหลวงนิวอิงแลนด์
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
US&nbsp;2 endpoint photos 
Michigan US&nbsp;2 endpoint photos 
Former Michigan US&nbsp;2 eastern terminus (now I-75 northern terminus)
More Information on US 2 
History of US 2 in North Dakota 
02
ถนนในรัฐวอชิงตัน
ถนนในรัฐไอดาโฮ
ถนนในรัฐมอนแทนา
ถนนในรัฐนอร์ทดาโคตา
ถนนในรัฐมินนิโซตา
ถนนในรัฐวิสคอนซิน
ถนนในรัฐมิชิแกน
ถนนในรัฐนิวยอร์ก
ถนนในรัฐเวอร์มอนต์
ถนนในรัฐนิวแฮมป์เชอร์
ถนนในรัฐเมน
อำเภอเหมื่องแญ้

เหมื่องแญ้ (Mường Nhé) เป็นอำเภอของจังหวัดเดี่ยนเบียนในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเวียดนาม ในปี ค.ศ. 2003 อำเภอนี้มีประชากร 34,829 คน และมีเนื้อที่ทั้งหมด 2,508 ตารางกิโลเมตร โดยมีเมืองหลักคือเหมื่องแญ้
== อ้างอิง ==
เหมื่องแญ้
เหมื่องแญ้
อำเภอตั๋วจั่ว

ตั๋วจั่ว (Tủa Chùa)  เป็นอำเภอของจังหวัดเดี่ยนเบียนในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเวียดนาม ในปี ค.ศ. 2003 อำเภอนี้มีประชากร 42,366 คน และมีเนื้อที่ทั้งหมด 679 ตารางกิโลเมตร โดยมีเมืองหลักคือตั๋วจั่ว
== อ้างอิง ==
ตั๋วจั่ว
ตั๋วจั่ว
อำเภอต่วนซ้าว

ต่วนซ้าว (Tuần Giáo) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเดี่ยนเบียนในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเวียดนาม ในปี ค.ศ. 2003 อำเภอนี้มีประชากร 104,185 คน และมีเนื้อที่ทั้งหมด 1,583 ตารางกิโลเมตร โดยมีเมืองหลักคือต่วนซ้าว
== อ้างอิง ==
ต่วนซ้าว
ต่วนซ้าว
ปลาหมูลายเสือ

ปลาหมูลายเสือ (Tiger loach, Chamelon loach; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมู (Botiidae)
มีรูปร่างป้อม ลำตัวแบนข้าง หัวเรียวแหลม ครีบหลังมีก้านครีบแขนง 9 ก้าน ลำตัวมีสีเขียวปนเทาอ่อน ๆ บนลำตัวบริเวณเหนือช่องเหงือกมีลายดำ 4 เส้น ยาวตามลำตัว มีจุดสีดำเล็ก ๆ บนลำตัวใต้ครีบหลัง และมีจุดสีดำขนาดย่อม ๆ บนลำตัวบริเวณเหนือและใต้เส้นข้างลำตัว ครีบหลัง ครีบก้น และครีบหางมีลายสีดำ
มีความยาวประมาณ 25 เซนติเมตร กินอาหารจำพวกสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง เช่น แมลงน้ำตามหน้าดินเป็นอาหาร
ค้นพบในประเทศไทยครั้งแรกที่แม่น้ำท่าดี บ้านคีรีวง จังหวัดนครศรีธรรมราช กระจายพันธุ์ทั้งในแม่น้ำเจ้าพระยาและแม่น้ำท่าดี  รวมถึงแม่น้ำโขง ในต่างประเทศพบได้ในประเทศจีน และหลายประเทศในอินโดจีน จนถึงตอนเหนือของมาเลเซีย
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
ปลาหมูลาย
ปลาตู้ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา
ปลาที่พบในประเทศจีนปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำโขง
ปลาหมูลาย

ปลาหมูลาย ปลาน้ำจืดในสกุล Syncrossus (/ซิน-ครอส-ซัส/) ในวงศ์ปลาหมู (Botidae)
เป็นปลาสกุลที่แยกออกมาจากสกุล Botia เป็นปลาหมูที่พบได้ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่มีบางชนิดที่พบได้ในตอนเหนือของประเทศอินเดียด้วย
==การจำแนก==
Syncrossus beauforti (Smith, 1931) (ปลาหมูลายเสือ; เป็นชนิดที่พบได้ในประเทศไทย)
Syncrossus berdmorei Blyth, 1860 (ปลาหมูลายเสือสาละวิน; เป็นชนิดที่พบได้ในประเทศไทยรวมถึงตอนเหนือของอินเดีย)
Syncrossus helodes (Sauvage, 1876) (ปลาหมูข้างลาย; เป็นชนิดที่พบได้ในประเทศไทย)
Syncrossus hymenophysa (Bleeker, 1852)
Syncrossus lucasbahi (Fowler, 1937)
Syncrossus reversa (Roberts, 1989)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์ปลาหมู
เขาจะรู้บ้างไหม

"เขาจะรู้บ้างไหม" เป็นซิงเกิลของ หนุ่ม กะลา ในปี พ.ศ. 2558 ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนองโดย ณพสิน แสงสุวรรณ และเรียบเรียงโดย NKL BAND ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 โดยเป็นซิงเกิลแรก ในฐานะศิลปินเดี่ยว
==การตอบรับ==
เพลง "เขาจะรู้บ้างไหม" ได้ติดชาร์ตสูงสุดอันดับ 36 ใน 100 ของชาร์ตหมวดเพลง GMM Gmember Chart Top 100 ประจำวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 จากเว็บไซต์ Gmember
===ชาร์ต===
{|class="wikitable"
!align="left"|ชาร์ต (พ.ศ. 2558)
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
| align = "left"| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก เอ็มวีชาร์ตท็อป 5
| align = "center"| 4
|-
| align = "left"| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 100
| align = "center"| 36
|-
|}
==อ้างอิง==
เพลงไทยสากล
เพลงออลเทอร์นาทิฟร็อกไทย
เพลงซอฟต์ร็อกไทย
เพลงในปี พ.ศ. 2558
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2558
เพลงของหนุ่ม กะลา
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยยุทธพงษ์ แสงสุวรรณ
ซิงเกิลในสังกัดจีนี่เรคคอร์ดส
ซิงเกิลในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
จาระบี

จาระบี (grease) เป็นสารหล่อลื่นลักษณะกึ่งของแข็ง
ทำจากน้ำมันปิโตรเลียมหรือน้ำมันพืชผ่านปฏิกิริยากับด่างในลักษณะเดียวกับสบู่
มีจุดเด่นที่จะเหนียวข้นเมื่ออยู่ในสภาพปกติ แต่จะไหลสะดวกเหมือนน้ำมันหล่อลื่นเมื่ออยู่ในสภาวะที่มีการเสียดสี,
จึงนิยมใช้หล่อลื่นเครื่องจักรที่ไม่สามารถหยอดน้ำมันได้บ่อย หรือใช้ในจุดที่ลักษณะกลไกไม่เอื้อต่อการขังน้ำมันหล่อลื่น
สารหล่อลื่น
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 3

ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 3 (U.S. Route 3 ย่อเป็น US 3) เป็นทางหลวงสหรัฐสายหนึ่ง มีระยะทาง  จากเมืองเคมบริดจ์ รัฐแมสซาชูเซตส์ ผ่านรัฐนิวแฮมป์เชอร์ ไปยังเขตแดนแคนาดา-สหรัฐอเมริกา ใกล้กับทะเลสาบคอนเนกทิคัตแห่งที่สาม ซึ่งเชื่อมต่อกับทางหลวงรัฐเกแบ็กหมายเลข 257 ของประเทศแคนาดา
ทางหลวงหมายเลข 3 ส่วนที่ผ่านรัฐนิวแฮมป์เชอร์ มีอีกชื่อหนึ่งว่าทางหลวงแดเนียล เว็บสเตอร์ ทางหลวงหมายเลข 3 ตั้งแต่เมืองเบอร์ลิงตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ ถึงเมืองแนชัว รัฐนิวแฮมป์เชอร์ เป็นฟรีเวย์ ช่วงที่ผ่านรัฐนิวแฮมป์เชอร์หรือเรียกว่าเอฟเวอริตต์เทิร์นไพก์จะเป็นส่วนที่ไม่เก็บค่าผ่านทาง ส่วนช่วงที่ผ่านแมสซาชูเซตส์จะเรียกว่าทางพิเศษตะวันตกเฉียงเหนือ นอกจากนี้ ยังมีฟรีเวย์อีกช่วงหนึ่งในตอนเหนือของรัฐนิวแฮมป์เชอร์ โดยที่ทางหลวงหมายเลข 3 จะไปซ้อนทับกับฟรังโคเนียนอตช์พาร์กเวย์ และอินเตอร์สเตต 93
ทางหลวงรัฐแมสซาชูเซตส์หมายเลข 3 เชื่อมต่อปลายทางทิศใต้ของทางหลวงหมายเลข 3 ในเมืองเคมบริดจ์ และมุ่งไปยังทิศใต้สู่คาบสมุทรเคปค้อด ถึงแม้ว่าจะมีหมายเลขทางหลวงเป็นเลข 3 เหมือนกัน แต่ก็ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงสหรัฐหมายเลข 3 โดยทั้งสองสาย ซึ่งเชื่อมต่อกันตั้งแต่จุดเริ่มต้นถึงจุดสิ้นสุด จะถือว่าเป็นทางหลวงของรัฐ มีระยะทาง  กำกับดูแลโดยกรมการขนส่งรัฐแมสซาชูเซตส์ และมีการนับหลักไมล์เพิ่มไปอีก ตั้งแต่เคปค้อดต่อเนื่องไปจนถึงเขตแดนรัฐนิวแฮมป์เชอร์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
US 3/Northwest Expressway on Bostonroads.com
Photos of US 3 in New Hampshire 
Speculative Future US 3 in Mass. Exit List 
03
ถนนในรัฐแมสซาชูเซตส์
ถนนในรัฐนิวแฮมป์เชอร์
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 10

ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 10 (U.S. Route 10 หรือ U.S. Highway 10 ย่อเป็น US 10) เป็นทางหลวงสหรัฐแนวตะวันออก-ตะวันตก สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1926 แม้ว่าทางหลวงเส้นนี้ไม่ได้เป็นทางหลวงที่มีเส้นทางพาดผ่านทั้งประเทศอย่างทางหลวงสายหลัก แต่ก็ได้ถูกกำหนดให้ใช้หมายเลข "0" อยู่ในหลักสุดท้ายของหมายเลขทางหลวง ทางหลวงหมายเลข 10 เคยเป็นทางหลวงที่มีระยะทางมาก มีเส้นทางจากเมืองดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน จนถึงเมืองซีแอตเทิล รัฐวอชิงตัน แต่ระยะทางได้ลดลงไปมากเนื่องจากระยะทางส่วนใหญ่ไปเป็นทางหลวงอินเตอร์สเตต ซึ่งสร้างบนเขตทางหลวงเดิม ทำให้ในปี ค.ศ. 2010 ทางหลวงเส้นนี้มีระยะทางเหลือ 
ทางหลวงหมายเลข 10 ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนด้วยทะเลสาบมิชิแกน อย่างไรก็ตามในปี ค.ศ. 2015 ได้มีบริการเรือข้ามฟากเอสเอสแบดเจอร์ ระหว่างเมืองลัดดิงตัน รัฐมิชิแกน กับเมืองแมนิโทวอก รัฐวิสคอนซิน และได้กำหนดอย่างเป็นทางการให้เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวง แต่เรือข้ามฟากจะเปิดบริการตั้งแต่เดือนพฤษภาคมจนถึงเดือนตุลาคมเท่านั้น
ปลายทางทิศตะวันออกของทางหลวงหมายเลข 10 อยู่ในเมืองเบย์ซิตี รัฐมิชิแกน บริเวณทางแยกต่างระดับบนอินเตอร์สเตต 75 (I-75) (หลักไมล์ที่ 139 ของทางหลวงหมายเลข 10 และหลักไมล์ที่ 162 ของอินเตอร์สเตต 75) ปลายทางทิศตะวันตกของทางหลวงหมายเลข 10 อยู่ในเมืองเวสต์ฟาร์โก รัฐนอร์ทดาโคตา บริเวณทางแยกต่างระดับบนอินเตอร์สเตต 94
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
US-10 endpoint photos 
Proposed 1925 Michigan US-10 endpoints (became US-12) 
Michigan US-10 endpoints 
Former US-10 Southern Terminus (now M-1) 
Former US-10 Southern Terminus (now M-10) 
10
ถนนในรัฐนอร์ทดาโคตา
ถนนในรัฐมินนิโซตา
ถนนในรัฐวิสคอนซิน
ถนนในรัฐมิชิแกน
มนธภูมิ สุมนวรางกูร

มนธภูมิ สุมนวรางกูร (เกิด 21 ตุลาคม พ.ศ. 2540)  หรือที่รู้จักกันในชื่อ ไปป์ มาก่อน กามิกาเซ่ เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย อดีตนักร้องในค่ายกามิกาเซ่ ในเครืออาร์เอส ปัจจุบันเป็นสมาชิก ATime - 26 สังกัดเอไทม์มีเดีย ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
== การศึกษา ==
ระดับมัธยมศึกษา : โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน
ระดับปริญญาตรี : วิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ สาขาภาพยนตร์และสื่อดิจิตอล
== ผลงานเพลง ==
=== อัลบั้มปกติ ===
==ละคร==
2565 out day รักได้ไหมนายไม่ยิ้ม รับบท คิว
== คอนเสิร์ต ==
Kamikaze แดนซ์เนรมิต Concert
KamikazeNEXTerm Party
== อ้างอิง==
นักร้องชายชาวไทย
นักร้องเด็กชาวไทย
นักแสดงเด็กชายชาวไทย
ศิลปินสังกัดอาร์เอส
ศิลปินค่ายกามิกาเซ่
กรมอุตุนิยมวิทยาฟีจี

กรมอุตุนิยมวิทยาฟีจี (Fiji Meteorological Service, FMS) คือหน่วยงานระดับกรมของรัฐบาลฟีจี ทำหน้าที่รับผิดชอบในการพยากรณ์อากาศ และมีฐานที่ตั้งอยู่ในนันจี ปัจจุบันเจ้ากรมคือ Ravind Kumar
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1985 กรมนี้รับผิดชอบกำหนดชื่อพายุหมุนเขตร้อนในภูมิภาคมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงใต้ ปัจจุบันนักอุตุนิยมวิทยาที่ทำงานในกรมนี้ได้รับประกาศนียบัตรชั้นสูง (graduate diploma) ด้านอุตุนิยมวิทยาจากสำนักอุตุนิยมวิทยาแห่งออสเตรเลีย
== ประวัติ ==
ในคริสต์ทศวรรษ 1910 กิจการพยากรณ์อากาศของฟีจีถือเป็นความรับผิดชอบของคณะกรรมการท่าจอดเรือในซูวา (Harbour Board in Suva)
== อ้างอิง ==
== ลิงก์เชื่อมโยงภายนอก ==
กรมอุตุนิยมวิทยาฟีจี
ประเทศฟีจี
โซเดียมไซคลาเมต

โซเดียมไซคลาเมต (sodium cyclamate) หรือ ไซคลาเมต เป็นวัตถุให้ความหวานทดแทนน้ำตาล มีลักษณะเป็นผงผลึกสีขาว ไม่มีกลิ่น มีสูตรเคมีคือ C6H12NNaO3S มีเลขอีคือ E952
ไซคลาเมตเป็นเกลือโซเดียมหรือเกลือแคลเซียมของกรดไซคลามิกที่เตรียมได้จากปฏิกิริยาซัลเฟชันของไซโคลเฮกซิลเอมีน หรือให้ไซโคลเฮกซิลเอมีนทำปฏิกิริยากับกรดซัลเฟมิกหรือซัลเฟอร์ไตรออกไซด์
โซเดียมไซคลาเมตมีความหวานกว่าซูโครส (น้ำตาลทราย) 30-50 เท่า ถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1937 โดยไมเคิล สเวดา (Michael Sveda) นักศึกษาของมหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ บริษัทดูปองท์ซื้อสิทธิบัตรไปก่อนจะขายให้บริษัทแอบบอตต์ ซึ่งใช้ผสมในยาปฏิชีวนะและเพนโตบาร์บิทัล (ยารักษาโรคซึมเศร้า) ในปี ค.ศ. 1958 สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาสหรัฐ (FDA) จัดโซเดียมไซคลาเมตในหมวด GRAS (ยอมรับโดยทั่วไปว่าปลอดภัย) แต่ในปี ค.ศ. 1966 มีรายงานว่าโซเดียมไซคลาเมตอาจก่อให้เกิดพิษเรื้อรังในสัตว์และในปี ค.ศ. 1969 มีรายงานเพิ่มเติมว่าโซเดียมไซคลาเมตอาจก่อให้เกิดมะเร็งกระเพาะปัสสาวะ สำนักงาน FDA จึงสั่งให้ใช้โซเดียมไซคลาเมตเฉพาะในผลิตภัณฑ์ที่ต้องควบคุมพิเศษ ต่อมาในปี ค.ศ. 1970 สำนักงาน FDA ออกประกาศห้ามใช้โซเดียมไซคลาเมตในผลิตภัณฑ์ทุกชนิดในสหรัฐอเมริกาจนถึงปัจจุบัน โซเดียมไซคลาเมตได้รับการอนุญาตให้ใช้ในกว่า 55 ประเทศทั่วโลก รวมถึงประเทศไทย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วัตถุให้ความหวาน
ซัลฟาเมต
สลอธ

สลอธ หรือ สโลธ (sloth) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดกลางในวงศ์สลอธสองนิ้วเท้า (Megalonychidae) และสลอธสามนิ้วเท้า (Bradypodidae) จำแนกเป็นหกสปีชีส์
สลอธอยู่ในอันดับ Pilosa และมีความสัมพันธ์กับตัวกินมด ซึ่งมีชุดกรงเล็บที่ทำหน้าที่พิเศษคล้ายกัน สลอธเท่าที่มีอยู่เป็นสัตว์อาศัยอยู่บนต้นไม้ในป่าอเมริกากลางและทวีปอเมริกาใต้ และขึ้นชื่อว่าเคลื่อนที่ช้า อันเป็นที่มาของชื่อ "sloth" สปีชีส์สลอธที่สูญพันธุ์แล้วมีสลอธน้ำบางชนิดและสลอธบกอีกหลายชนิด บางชนิดมีขนาดเท่าช้าง ซึ่งสลอธที่มีขนาดเท่าช้าง เป็นสลอธในยุคเมื่อนานมาแล้วกว่า 11,000 ปีก่อน
สลอธอาศัยอยู่บนต้นไม้เป็นหลัก ใน 1 วัน สลอธจะใช้เวลาในการนอนกว่า 20 ชม. กิจวัตรต่างๆ ทั้งกิน นอน สืบพันธุ์ เลี้ยงลูก สลอธก็จะเลี้ยงอยู่บนต้นไม้
ความเร็วของสลอธปกติจะเคลื่อนที่ได้เพียง 15 - 30 เซนติเมตร ต่อ นาที หากมีภัยอันตรายสลอธสามารถเร่งความเร็วได้ถึง 4.5 เมตรต่อนาที
สลอธสร้างแหล่งที่อยู่ที่ดีสำหรับสิ่งมีชีวิตอื่น และสลอธหนึ่งตัวอาจเป็นที่อยู่ของผีเสื้อกลางคืน แมลงเต่าทอง แมลงสาบ ซิลิเอต เห็ดราและสาหร่าย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Two-toed sloth page at National Geographic website
Three-toed sloth page at National Geographic website
เรื่องน่ารู้เกี่ยวกับสลอธ at brainbuffets website
 
สัตว์กินพืชมีกรงเล็บ
ความร่วมรู้สึก

ความร่วมรู้สึก หรือ อารมณ์ร่วม (empathy) คือความสามารถในการเข้าใจหรือรู้สึกถึงสิ่งที่บุคคลอื่นกำลังประสบภายในกรอบอ้างอิงนั้น ๆ กล่าวคือ สามารถมองโลกภายนอกจากมุมมองของผู้อื่นได้ คำจำกัดความของความร่วมรู้สึกนั้นครอบคลุมถึงสภาวะทางอารมณ์ที่หลากหลายด้วยเช่นกัน ประเภทของความร่วมรู้สึกประกอบไปด้วย ความร่วมรู้สึกทางปัญญา (cognitive empathy) ความร่วมรู้สึกทางอารมณ์ (emotional empathy) และ ความร่วมรู้สึกทางร่างกาย (somatic empathy)
== อ้างอิง ==
อารมณ์
ประสาทวิทยาศาสตร์เชิงปัญญา
มนุษยสัมพันธ์
ทักษะชีวิต
มโนทัศน์ทางจริยธรรม
ออทิซึม
ไซโคพาท
จิตวิทยาสังคม
อี ฮย็อก

อี แจ-ยง (Lee Jae-yong; ; 28 กันยายน ค.ศ. 1979 —) เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ เขาเป็นนักร้องนำและมือกีตาร์ของวงโนราโซ ก่อนที่จะเปิดตัวกับวงโนราโซ เขาเป็นนักดนตรีในวง "โอเพนเฮด" (Openhead) แต่พวกเขาได้ยุบวงหลังจากที่ปล่อยอัลบั้มชุดแรกในปี ค.ศ. 2003 จากนั้นในปี ค.ศ. 2004 เขาได้เข้าร่วมวงดนตรีร็อก "จูไล" (July) แต่พวกเขาได้ยุบวงหลังจากปล่อย 1 อัลบั้ม ในปี ค.ศ. 2011 เขาปล่อยได้ดิจิตอลซิงเกิล "ชีส์กอน" (She's Gone) ซึ่งโคฟเวอร์เพลงปี ค.ศ. 1990 โดยสตีลฮาร์ต
== ผลงาน ==
=== ซิงเกิล ===
[2009.03.31] Arche
[2011.08.19] She's Gone
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลจากโซล
นักร้องชายชาวเกาหลีใต้
กรดไซคลามิก

กรดไซคลามิก (cyclamic acid) หรือ กรดไซโคลเฮกซิลซัลเฟมิก (cyclohexylsulfamic acid) เป็นสารประกอบที่มีสูตรเคมีคือ C6H13NO3S มีเลขอีคือ E952 ลักษณะเป็นผงผลึกสีขาว ไม่มีกลิ่น ใช้เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาในการผลิตสีและพลาสติก รวมถึงเป็นตัวทำปฏิกิริยาในห้องปฏิบัติการ
เกลือโซเดียมหรือเกลือแคลเซียมของกรดไซคลามิกใช้เป็นวัตถุให้ความหวานทดแทนน้ำตาลที่เรียกว่า "ไซคลาเมต"
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Cyclamic Acid - Material Safety Data Sheet - Santa Cruz Biotechnology
ไซคลามิก
ไซคลามิก
ไซคลามิก
ไซคลามิก
เอริโกะ ยามางูจิ

เอริโกะ ยามางูจิ (山口恵梨子; Eriko Yamaguchi; 12 ตุลาคม ค.ศ. 1991 – ) เป็นนักหมากรุกญี่ปุ่นหญิงระดับอาชีพของสมาคมโชงิแห่งประเทศญี่ปุ่น เธอเป็นลูกศิษย์ของโคจิ โฮริงูจิ และเคยอยู่ในลำดับนักหมากรุกญี่ปุ่นอาชีพหญิงอันดับที่ 63 หลังจากที่เคยอยู่ในอันดับที่ 39 โดยเธอมาจากเมืองมิซาซะ อำเภอโทฮากุ จังหวัดทตโตริ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมยามาวากิและมหาวิทยาลัยสตรีชิรายูริ ทั้งนี้ เธอเป็นที่รู้จักในฉายา ยามาโตะนาเดชิโกะโจมตี
== ประวัติ ==
=== ช่วงก่อนระดับอาชีพหญิง ===
ขณะที่อายุได้ 6 ขวบ เอริโกะ ยามางูจิ ได้เรียนหมากรุกญี่ปุ่นจากพ่อของเธอ ในช่วงเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 การแข่งขันที่สร้างความประทับใจให้แก่เธอ คือ การแข่งขันแบบต่อแต้มหลังเทศกาลหมากรุกญี่ปุ่น 1 สัปดาห์ (โดยได้พบกับมานาบุ เซ็นซากิ ซึ่งอยู่ในระดับ 7 ดั้งในขณะนั้น) ช่วงนี้เอง ที่ทำให้เธอมีแรงบันดาลใจอยากเป็นนักหมากรุกญี่ปุ่นหญิงระดับอาชีพ โดยต้องการฝึกหมากรุกญี่ปุ่นที่โดโจเป็นประจำทุกวัน และเมื่อขึ้นสู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 เธอได้เข้าร่วมการแข่งขันแบบต่อหมากสองตัว (โดยได้พบกับอากิระ วาตานาเบะ ซึ่งอยู่ในระดับ 4 ดั้งในขณะนั้น) นับว่าเธอก้าวหน้าขึ้น หลังจากที่ได้รับการฝึกสอน
ค.ศ. 2002 เธอชนะรายการแข่งระดับสมัครเล่นคลาสเอ ส่วนในปี ค.ศ. 2003 เมื่อเธอมีอายุได้ 11 ปี ก็ได้เป็นหนึ่งใน 8 ผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งศึกเมจินหญิง ครั้งที่ 35
ค.ศ. 2016 ยามางูจิได้เลื่อนระดับขึ้นไปยัง 2 ดั้ง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
日本将棋連盟 プロフィール
นักหมากรุกญี่ปุ่นชาวญี่ปุ่น
บุคคลจากจังหวัดทตโตริ
ปลาหมูข้างลาย

ปลาหมูข้างลาย (Banded loach, Tiger botia, Lesser Katy loach; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมู (Botiidae)
นับเป็นปลาหมูลายชนิดหนึ่ง มีลำตัวแบนข้าง หัวและจะงอยปากยื่นแหลม ตาเล็ก ใต้ตามีหนามโค้ง ปากเล็กและมีหนวดสั้น ๆ 3 คู่ ลำตัวสีน้ำตาลอ่อนหรือสีเทาคล้ำ ข้างลำตัวมีแถบสีคล้ำพาดตามแนวเฉียง 8-10 บั้ง และสีคล้ำตามแนวตั้ง ท้องสีจาง ครีบใสมีประสีคล้ำ ครีบหลังสั้น ครีบหางเว้าลึกและบั้งสีคล้ำตามขวาง
มีขนาดประมาณ 10-15 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ตามแม่น้ำและแหล่งน้ำสายใหญ่ในพื้นที่ภาคกลาง, ภาคเหนือและอีสานของประเทศไทย, ลาว, กัมพูชา, เวียดนาม กินอาหารจำพวกสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังตามหน้าดินต่าง ๆ รวมถึงลูกกุ้งและแมลงน้ำ มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่
เป็นปลาที่ได้รับความนิยมในการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม แต่มีอุปนิสัยก้าวร้าวมักไล่กัดปลาชนิดอื่น ๆ เสมอ ๆ 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
ปลาหมูลาย
ปลาตู้
รายชื่อภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดในประเทศญี่ปุ่น

นี่คือ รายชื่อภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดในประเทศญี่ปุ่น เรียงตามรายได้จากโรงภาพยนตร์ในประเทศญี่ปุ่นของภาพยนตร์แต่ละเรื่อง
== ภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุด ==
=== รายได้จากบ็อกซ์ออฟฟิศ ===
ในบรรดาภาพยนตร์ที่ทำเงินมากกว่า 1 หมื่นล้านเยนในญี่ปุ่น มีภาพยนตร์สิบหกเรื่องเป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่น
==อ้างอิง==
ญี่ปุ่น
รายชื่อภาพยนตร์ญี่ปุ่น
ปลาดุกบอน

สำหรับปลาดักชนิดอื่น ดูที่: ปลาดุกดัก
สำหรับปลาวงศ์อื่น ดูที่: วงศ์ปลาดัก
ปลาดุกบอน หรือ ปลาดัก เป็นปลาหนังน้ำจืดขนาดเล็กในสกุล Olyra อยู่ในวงศ์ปลากด (Bagridae) เป็นปลาขนาดเล็กที่กระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พบได้ตั้งแต่ภาคตะวันออกของอินเดีย, พม่า, ภาคตะวันตกของไทย ตลอดจนภูมิภาคอินโดจีน
โดยในภูมิภาคเอเชีย ปลาดุกบอนจะรู้จักกันในฐานะของปลานักสู้เหมือนกับปลากัด และถูกเลี้ยงเพื่อกัดกันเอาเงินเดิมพัน 
==การจำแนก==
เดิมเคยถูกจัดให้อยู่ในวงศ์ Olyridae โดยมีบางชนิดอาจจะเป็นชื่อพ้องของกันและกัน
Olyra astrifera Arunachalam, Raja, Mayden & Chandran, 2013 
Olyra burmanica Day, 1872
Olyra collettii Steindachner, 1881
Olyra horae Prashad & Mukerji, 1929
Olyra kempi Chaudhuri, 1912
Olyra longicaudata McClelland, 1842
Olyra saginata  Ng, Lalramliana & Lalthanzara, 2014 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์ปลากด
ปลากากาตา

ปลากากาตา เป็นสกุลของปลาหนังน้ำจืดในสกุล Gagata (/กา-กา-ตา/) ในวงศ์ปลาแค้ (Sisoridae)
จัดเป็นปลาในวงศ์นี้ที่มีขนาดเล็ก มีความยาวประมาณ 5.8 เซนติเมตร พบใหญ่สุด 30 เซนติเมตร มีลำตัวแบนข้างกว่าปลาในวงศ์เดียวกันชนิดอื่น ๆ โดยชื่อ Gagata เป็นการออกเสียงในภาษาถิ่นในรัฐเบงกอลที่เรียกปลาในสกุลนี้
เป็นปลาที่มีสีสันสวยงาม ลำตัวมีลวดลายสีดำพาดผ่านลำตัว และมีพฤติกรรมว่ายน้ำหาอาหารกินไปเรื่อย ๆ ตามพื้นทรายหรือพื้นน้ำ แตกต่างไปจากปลาชนิดอิ่นในวงศ์เดียวกันที่มักอยู่เฉย ๆ ซุ่มรออาหารมากกว่า
พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียใต้ ตั้งแต่ อินเดีย, ปากีสถาน, เนปาล, พม่า และเทือกเขาตะนาวศรีและลุ่มแม่น้ำสาละวิน โดยพบได้ในตอนบนคือ ตอนล่างของจีน ในอินเดียพบได้ในแม่น้ำสายใหญ่ ๆ เช่น แม่น้ำคงคา, พรหมบุตร, มหานที, สินธุ และพบได้ในแม่น้ำสะโตงและอิรวดีในพม่า
==การจำแนก==
Gagata cenia (Hamilton, 1822)
Gagata dolichonema He, 1996 (ปลายะคุย หรือ ปลาหยะเค; เป็นชนิดเดียวที่พบได้ในประเทศไทย)
Gagata gagata (Hamilton, 1822)
Gagata itchkeea (Sykes, 1839)
Gagata melanopterus Roberts & Ferraris, 1998
Gagata pakistanica Mirza, Parveen & Javed, 1999
Gagata sexualis Tilak, 1970
Gagata youssoufi Ataur Rahman, 1976
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์ปลาแค้