สงครามโอนิง

สงครามโอนิง  ยังเป็นที่รู้จักกันในนาม กลียุคแห่งโอนิง และ สงครามโอนิง-บุมเม เป็นสงครามกลางเมืองช่วง ค.ศ. 1467 ถึง 1477 ในยุคมูโรมาจิของประเทศญี่ปุ่น คำว่าโอนิง สื่อถึงปีศักราชญี่ปุ่นที่เกิดสงครามนี้ขึ้น สงครามสิ้นสุดลงในศักราชบุมเม ข้อพิพาทระหว่างโฮโซกาวะ คัตสึโมโตะกับยามานะ โซเซ็นบานปลายไปเป็นสงครามกลางเมืองระดับประเทศในรัฐบาลโชกุนอาชิกางะกับไดเมียวจำนวนมากในหลายภูมิภาค
==ภูมิหลัง==
ในตอนเริ่มต้น ข้อพิพาทโอนิง เป็นการโต้เถียงต่อผู้สืบตำแหน่งเป็นโชกุน ต่อจากอาชิกางะ โยชิมาซะ ใน ค.ศ. 1464 โยชิมาซะไม่มีผู้สืบสกุล จึงเกลี้ยกล่อมให้อาชิกางะ โยชิมิ น้องชายของเขาสึกจากการเป็นพระ แล้วให้เขาสืบสกุล ต่อมาใน ค.ศ. 1465 การที่โยชิมาซะให้กำเนิดลูกชายโดยไม่คาดคิดทำให้แผนการเหล่านี้เป็นปัญหา อาชิกางะ โยชิฮิซะ ในตอนนั้นยังเป็นเด็กทารก  ได้สร้างความไม่ลงรอยกันระหว่างโชกุนโยชิมิและโฮโซกาวะต่อฮิโนะ โทมิโกะ ภรรยาของโยชิมาซะกับแม่ของโยชิฮิซะ และยามานะ
โฮโซกาวะทำงานใกล้ชิดกับอาชิกางะ โยชิมิ พี่/น้องชายโชกุนเสมอ และสนับสนุนข้ออ้างในการเป็นโชกุนของเขา ยามานะใช้โอกาสนี้ต่อต้านโฮโซกาวะมากกว่าเดิม โดยการสนับสนุนลูกของตนเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งโชกุน จนทำให้เกิดสงครามขึ้นที่เกียวโต ฝ่ายอาชิกางะพยายามหลีกเลี่ยงการปะทุของสงคราม แต่สถานการณ์เริ่มนำไปสู่สงครามที่ออกแบบให้ผู้นำจากกลุ่มที่ชนะสงครามเป็นโชกุนคนต่อไป ใน ค.ศ. 1467 ตระกูลนักรบต่างแตกแยกกันจนปัญหานี้กลายเป็นจุดเริ่มต้นในความดิ้นรนต่อความเป็นใหญ่ทางทหาร ท้ายที่สุด ก็ยังไม่มีผู้ชนะอย่างเด็ดขาด และกองทัพหลายกลุ่มก็ต่อสู้กันเองจนหมดแรง
==ลำดับเหตุการณ์==
ลำดับเหตุการณ์นี้ใช้ปีคริสต์ศักราช
ตอนต้น
1443 อาชิกางะ โยชิมาซะกลายเป็น โชกุน.
1445 โฮโซกาวะ คัตสึโมโตะกลายเป็น คันเร แห่งเกียวโต
1449 อาชิกางะ ชิเงอูจิครองตำแหน่งที่คันโต
1457 โอตะ โดกันสร้างปราสาทเอโดะ อาชิกางะ มาซาโมโตะถูกส่งไปบริหารคันโต
1458 โยชิมาซะสร้างพระราชวังมูโรมาจิแห่งใหม่
1464 โยชิมาซะตัดสินใจสละตำแหน่งโชกุนให้อาชิกางะ โยชิมิ พี่/น้องชายของเขา ฮิโนะ โทมิโกะต่อต้านข้อเสนอนี้ และหาการสนับสนุนทางทหารไว้สำหรับลูกชายในอนาคตของเธอดำรงตำแหน่งโชกุน
1465 อาชิกางะ โยชิฮิซะ ลูกชายของฮิโนะ โทมิโกะ ถือกำเนิด และเธอเรียกตนเองเป็นอุปราช
1466 ยามานะ โซเซ็นกับโฮโซกาวะ คัตสึโมโตะเคลื่อนทัพใกล้เกียวโต
เกิดสงคราม
1467 การปะทุของสงครามโอนิง ยามานะถูกประกาศเป็นกบฏ ในเดือนพฤศจิกายน โชโกกุ-จิถูกทำลาย
1468 โยชิมิเข้าร่วมกับฝ่ายยามานะ
1469 โยชิมาซะตั้งโยชิฮิซะเป็นผู้สืบทอด
1471 อิกโก-อิกกิ ลัทธิศาสนาพุทธ ได้กำลงในภาคเหนือ อาซากูระ โทชิกาเงะกลายเป็นขุนวัง (ชูโงะ) แห่งเอจิเซ็ง
1473 ยามานะและโฮโกาวะเสียชีวิต โยชิมาซะเกษษียณ
1477 ตระกูลโออูจิออาจากเกียวโต สงครามโอนิงสิ้นสุดลง
ตอนท้าย
1485 การลุกฮือของชาวไร่ที่ยามาชิโระ
1489 โยชิฮิซะเสียชีวิต
1490 โยชิมาซะเสียชีวิต อาชิกางะ โยชิตาเนะกลายเป็น โชกุน
1492 โฮโจ โซอุงกลายเป็นปรมจารย์แห่งอิซุ
1493 โยชิตาเนะสละอำนาจ
1494 โฮโซกาวะ มาซาโมโตะกลายเป็นคันเรแห่งเกียวโต
1495 โซอุงยึดเมืองโอดาวาระ
1496 ฮิโนะ โทมิโกะเสียชีวิต
1508 โออูจิฟื้นฟูโยชิตาเนะ.
1545 โฮโจ อูจิยาซุพ่ายแพ้ต่อกองทัพตระกูลอูเอซูงิที่คาวาโงเอะ
1551 ตระกูลโมริพ่ายแพ้ต่อตระกูลโออูจิที่นำโดยซูเอะ ฮารูกาตะในยุทธการที่มิยาจิมะ
1554 ตระกูลโมริสืบต่ออำนาจและดินแดนจากโออูจิ
1555 อูเอซูงิ เค็นชินกับทาเกดะ ชิงเง็งสู้รบที่คาวานากาจิมะ
1560 โอดะ โนบูนางะชนะที่โอเกฮาซานะ
==อ้างอิง==
=== งานที่อ้างอิง===
Ackroyd, Joyce. (1982) Lessons from History: The Tokushi Yoron. Brisbane: University of Queensland Press.  
Ravina, Mark (1995). "State Building and Political Economy in Early Modern Japan," Journal of Asian Studies, 54:4, 997–1022.
Turnbull, Stephen R. (1996). The Samurai: A Military History.. London: Routledge. 
Varley, H. Paul. (1973).   Japanese Culture: A Short History. London: Farber and Farber. ; OCLC 2542423
ตระกูลอาชิกางะ
ตระกูลเคโจ-โฮโซกาวะ
ประวัติทางทหารของญี่ปุ่นยุคศักดินา
สงครามในประเทศญี่ปุ่น
ยุคเซ็งโงกุ