pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
รังสรรค์นิยมแบบโลกมีอายุน้อย

รังสรรค์นิยมแบบโลกมีอายุน้อย (Young Earth creationism) เป็นแนวคิดทางศาสนาแบบรังสรรค์นิยม (creationism) ชนิดหนึ่ง ซึ่งเชื่อว่าเอกภพ โลก และสิ่งมีชีวิตทั้งหมด ถูกสร้างขึ้นด้วยการกระทำโดยตรงของพระเจ้า เมื่อเวลาไม่ถึง 10,000 ปีก่อน ผู้นับถือหลักคือชาวคริสต์ที่ยึดถือการตีความโดยตรงของบทว่าด้วยการสร้างโลกในหนังสือปฐมกาล และเชื่อว่าพระเจ้าสร้างโลกในเวลา 6 วัน ซึ่งแต่ละวันมี 24 ชั่วโมงจริงๆ ในขณะที่แนวคิดรังสรรค์นิยมแบบโลกมีอายุมากเชื่อว่าบทบรรยายว่าด้วยการสร้างโลกในหนังสือปฐมกาลเป็นการบรรยายโดยอุปมาเท่านั้น และเชื่อในอายุของโลกและเอกภพที่ได้จากการศึกษาของนักวิทยาศาสตร์
==อ้างอิง==
ปฏิเสธนิยม
สนามกีฬาคิม อิล-ซ็อง

สนามกีฬาคิม อิล-ซ็อง เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ขนาดใหญ่ตั้งอยู่ในเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ
==ประวัติ==
สนามกีฬาคิม อิล-ซ็องถูกสร้างขึ้นเมื่อปี พ. ศ. 2469 ในชื่อ Girimri Stadium (기림리공설운동장) สนามแห่งนี้มักใช้ในการจัดการแข่งขันฟุตบอลรายการ Kyung-Pyong Football Match ระหว่าง Kyungsung FC และ Pyongyang FC ในช่วง 1920s 1930s และ 1940s
หลังจากการแบ่งแยกเกาหลี สถานที่แห่งนี้มักถูกใช้ในการกล่าวสุนทรพจน์โดยนักการเมือง และเป็นที่จัดแถลงการของคิม อิล-ซ็องที่กลับจากการถูกเนรเทศเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2488
สนามกีฬาแห่งนี้ถูกทำลายเป็นอย่างมากในช่วงสงครามเกาหลีซึ่งส่วนมากเกิดจากการทิ้งระเบิดทางอากาศของสหรัฐ พอหลังจบสงครามก็ได้มีการสร้างใหม่ในปี พ.ศ.2512
สนามแห่งนี้ในสมัยก่อนมักถูกเรียกว่า "สนามโมเรียนบอง"(Moranbong Stadium) จนในเดือนเมษายน ปี พ.ศ.2525 ได้มีการเปลี่ยนชื่อใหม่เพื่อเป็นเกียรติแก่คิม อิล-ซ็อง และก็ได้ใช้จัดกิจกรรมต่างๆเช่น ฟุตบอลและเทศกาลอารีรังเรื่อยมาจนเปลี่ยนไปใช้สนามเมย์เดย์แทนในปี พ.ศ.2533
==ปัจจุบัน==
ทุกวันนนี้สนามกีฬาคิม อิล-ซ็อง ยังใช้ในการแข่งขันทีมชาติ เช่น ฟุตบอลทีมชาติเกาหลีเหนือ ฟุตบอลหญิงทีมชาติเกาหลีเหนือ เปียงยาง ซิตี้ สปอรต์ คลับ และ คิกวังชา สปอรต์ คลับ
ในปี 2551 ในการแข่งขัน ฟุตบอลโลก 2010 รอบคัดเลือกระหว่างเกาหลีเหนือกับเกาหลีใต้สนามนี้ได้เลือกให้เป็นสนามที่ในใช้การแข่งขัน แต่ต้องไปจัดที่เซี่ยงไฮ้แทนเมื่อเจ้าหน้าที่ในเกาหลีเหนือปฏิเสธที่จะอนุญาตให้มีการส่งเพลงชาติและธงชาติของเกาหลีใต้เข้าไปในสนามกีฬาคิม อิล-ซ็อง
อีกทั้งยังใช้ในการจัดการแข่งขันเปียงยางมาราธอน โดยจะมีจุดเริ่มต้นและเส้นชัยที่สนามแห่งนี้
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อสนามฟุตบอลในประเทศเกาหลีเหนือ
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
Kim Il-Sung Stadium photo at WorldStadiums.com
Kim Il-Sung Stadium on Google Maps
คิม อิล-ซ็อง
สนามกีฬาแห่งชาติ
สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2469
สนามฟุตบอลในประเทศเกาหลีเหนือ
คิม อิล-ซ็อง
กองทัพประชาชนแห่งชาติ

กองทัพประชาชนแห่งชาติ (NPA) (Nationale Volksarmee – NVA) เป็นชื่อเรียกของกองทัพสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี
มีกำลังทหารประมาณ 120,000 นาย ในช่วงสงครามเย็น ทั้งทางฝ่าย นาโต้ และ กติกาสัญญาวอร์ซอ ต่างจัดอันดับ กองทัพเยอรมันตะวันออกอยู่ในระดับต้นๆของยุโรป และเป็นอันดับ 1 ในกลุ่มโลกตะวันออก เนื่องจากกองทัพเยอรมันตะวันออกใส่ใจให้กับคุณภาพมากกว่าจำนวน มีการฝึกฝนอย่างสม่ำเสมอและมีการคัดเลือกเจ้าหน้าที่ผู้นำที่มีฝีมือโดยเจ้าหน้าที่เหล่านี้มักถูกโน้มน้าวให้เข้ารับราชการทหารในอนาคตตั้งแต่ชั้นมัธยม นอกจากนี้ตำแหน่งที่ตั้งของเยอรมันตะวันออก เปรียบเสมือนประตูเชื่อมต่อระหว่าง 2 ขั้วอำนาจ ทางสหภาพโซเวียตจึงให้ความใส่ใจเป็นพิเศษแก่เยอรมันตะวันออก เช่น การส่งอาวุธยุทโธปกรณ์รุ่นล่าสุดให้อย่างสม่ำเสมอและการช่วยเหลือทางเศษฐกิจ เป็นต้น
== ประวัติ ==
กองทัพประชาชนแห่งชาติ มีต้นกำเนิดภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยถูกก่อตั้งขึ้นเป็น โฟล์คสโปลีไซ (ตำรวจประชาชน) และพัฒนามาเป็นกองทัพประชาชนแห่งชาติมีในปี ค.ศ. 1956 โและถูกยุบในปี ค.ศ. 1990 กองทัพมีส่วนในการบุกครองพร้อมกับกองทัพสหภาพโซเวียต ต่อรัฐบาลเชโกสโลวาเกียในช่วงปรากสปริง ในปี 1968 นอกจากนี้ยังมีการพบว่ามีเจ้าหน้าที่ทางทหารของเยอรมนีตะวันออกทำงานให้กับรัฐบาลคอมมิวนิสต์ในแอฟริกาในช่วงสงครามเย็น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
NVA Forum (in German)
Nationale Volksarmee & the GDR Forum 
AHF - Nationale Volksarmee (NVA)
kamouflage.net > Europe > Germany, Democratic Republic of 
RFE/RL East German Subject Files: Armed Forces  Open Society Archives, Budapest
 
ประเทศเยอรมนี
ยเยอรมนี
ยเยอรมนี
กองทัพเยอรมนีตะวันออก
กติกาสัญญาวอร์ซอ
ย
ฌ็อง-มารี โลแร

ฌ็อง-มารี โลแร (Jean-Marie Loret) เป็นชายชาวฝรั่งเศสผู้อ้างตัวเองเป็นบุตรชายของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ โลแรเติบโตขึ้นมาจากการเลี้ยงดูของมารดาโดยไม่มีพ่อ โดยมารดาของโลแรได้บอกกับเขาว่าพ่อของเขาเป็นทหารเยอรมันคนหนึ่งในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แต่ไม่ทราบว่าเป็นใคร จนกระทั่งในปีค.ศ. 1948 ก่อนที่นางจะสิ้นใจไม่นาน นางบอกเขาว่าบิดาของเขานั้นคืออดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เรื่องราวของทายาทฮิตเลอร์นี้ได้ถูกเปิดเผยเป็นครั้งแรกในทศวรรษที่ 1970 ในนิตยสารหลายฉบับของฝรั่งเศส
ฌ็อง-มารี โลแร เกิดเมื่อปี 1918 โดยมีนามเกิดว่า ฌ็อง-มารี เลิบจัว (Jean-Marie Lobjoie) มีมารดานามว่า ชาร์ลอตต์ แอด็อกซี อาลีดา เลิบจัว (Charlotte Eudoxie Alida Lobjoie) จากการศึกษาของนักประวัติศาสตร์ชาวเยอรมัน แวร์เนอร์ มาเซอร์ (Werner Maser) ซึ่งเริ่มแกะรอยเรื่องนี้ในปีค.ศ. 1965 ระบุว่า ชาร์ลอตต์กับฮิตเลอร์พบกันครั้งแรกในต้นปี 1916 ที่แปรมง ทั้งสองมีความสัมพันธ์ด้วยกัน ชาร์ลอตต์ติดตามฮิตเลอร์ไปในหลายๆสถานที่ในภาคเหนือของฝรั่งเศสและในเบลเยียมจนถึงฤดูใบไม้ร่วงของปี 1917 แวร์เนอร์ยังเสนอหลักฐานที่ว่าในช่วงที่ฝรั่งเศสตกอยู่ในการปกครองของนาซีเยอรมนี ชาร์ลอตต์ถูกนำตัวมาสอบสวนโดยตำรวจลับเกสตาโพที่โรงแรมลูเตเซีย อันเป็นสำนักงานใหญ่ของเกสตาโพในกรุงปารีส อย่างไรก็ตาม ข้อเสนอของมาร์เซอร์ถูกวิจารณ์ว่า "มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่ทหารในระหว่างสงครามโดยเฉพาะทหารระดับล่าง จะพาคนรักตามติดไปด้วยถึงไหนต่อไหน" ซึ่งมาเซอร์ได้อธิบายในข้อนี้ว่า การพาคนรักตามติดแม้จะไม่ใช่เรื่องที่พบได้บ่อย แต่ก็เป็นไปได้ในทางปฏิบัติโดยเฉพาะในพื้นที่ยึดครอง ดังนั้นการที่ชาร์ลอตต์จะตามติดฮิตเลอร์นั้นย่อมเป็นไปได้
ในปี 2008 นักหนังสือพิมพ์ชาวเบลเยียม ฌ็อง-ปอล มูลเดอร์ส (Jean-Paul Mulders) ได้เดินทางไปเยอรมนี, ออสเตรีย, ฝรั่งเศส และสหรัฐอเมริกา เพื่อรวบรวมดีเอ็นเอของโลแรและญาติที่มีชีวิตอยู่ของฮิตเลอร์ มูลเดอร์สอ้างว่าจากการเปรียบเทียบอีเอ็นเอพบว่าโลแรกับฮิตเลอร์ไม่ใช่พ่อลูกกัน อย่างไรก้ตาม ในปี 2012 นิตยสาร Le Point ของฝรั่งเศสได้อ้างผลพิสูจน์ใหม่โดยมหาวิทยาลัยไฮเดิลแบร์ก โดยพบว่าโลแรกับฮิตเลอร์นั้นมีหมู่โลหิตเดียวกัน และยังพบว่าทั้งสองมีลายมือเหมือนกัน มหาวิทยาลัยได้ลงความเห็นว่า "กรณีที่ดีที่สุด โรแลอาจจะเป็นลูกของฮิตเลอร์" นิตยสารยังระบุคำพูดของนักกฎหมายถึงความเป็นไปได้ที่ครอบครัวโลแรจะมีสิทธิในหนังสือ ไมน์คัมพฟ์ ของฮิตเลอร์
==อ้างอิง==
Maser, Werner (February 1978). "Adolf Hitler: Vater eines Sohnes ("Adolf Hitler: Father of a Son")". Zeit Geschichte, February 1978, pp. 173–202. Retrieved 25 March 2013.
Joachimsthaller, Anton. Korrektur einer Biographie. Adolf Hitler, 1908–1920 [Emendation of a Biography. Adolf Hitler, 1908–1920], Munich, 1989, pp. 162–64.
Kershaw, Ian. Hitler-Biography; Vol. 1, note 116 to Chapter 3.
ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายออสเตรีย
ครอบครัวฮิตเลอร์
บุคคลจากจังหวัดแอน
อัครบิดรนิคอนแห่งมอสโก

นีคอน (Ни́кон, ภาษารัสเซียเก่า: Нїконъ) มีนามเดิมว่า นิกิตา มินิน (Nikita Minin; Никита Минин; 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1605 - 17 สิงหาคม ค.ศ. 1681) เป็นอัครบิดรแห่งมอสโกและรัสทั้งปวงองค์ที่ 7  ในคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ ดำรงตำแหน่งอย่างเป็นทางการตั้งแต่ ค.ศ. 1652 ถึงค.ศ. 1666 ท่านมีชื่อเสียงในด้านวาทศิลป์ เป็นผู้มีกำลังความสามารถ เคร่งครัดในศาสนา และสนิทกับซาร์อะเลคเซย์ที่ 1 แห่งรัสเซีย อัครบิดรนีคอนได้ดำเนินการปฏิรูปมากมายจนในที่สุดนำไปสู่ความแตกแยกในคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ที่เรียกว่า ราสโคล เป็นเวลาหลายปีที่ท่านได้กลายเป็นผู้นำทางการเมืองที่โดดเด่น ซึ่งมักจะเทียบตนเสมอซาร์ หรือ แม้กระทั่งบดบังรัศมีของพระเจ้าซาร์ผู้เป็นพระประมุข แนวทางการปฏิรูปเกี่ยวกับพิธีสวดทางศาสนาของอัครบิดรนิคอนนั้นไม่เป็นที่นิยมชมชอบในหมู่ประชาชนที่ยึดมั่นประเพณีอนุรักษ์นิยม ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1666 อัครบิดรนีคอนถูกคัดค้านจากการประชุมคณะบาทหลวงที่จัดขึ้นอย่างเป็นทางการ ท่านถูกลิดรอนหน้าที่ทางศาสนา และถูกถอดยศ ลดสถานะเป็นบาทหลวงธรรมดา อัครบิดรโยอาซัฟที่ 2 แห่งมอสโกได้ขึ้นสืบอำนาจต่อจากการเลือกโดยสภาบาทหลวง
==อ้างอิง==
Lobachev, Sergei V. "Patriarch Nikon's Rise to Power." Slavonic and East European Review (2001): 290-307. in JSTOR
Meyendorff, Paul. Russia, ritual, and reform: the liturgical reforms of Nikon in the 17th century (RSM Press, 1991)
Shusherin, Ioann. From Peasant to Patriarch: Account of the Birth, Uprising, and Life of His Holiness Nikon, Patriarch of Moscow and All Russia (2008)
Spinka, Matthew."Patriarch Nikon and the Subjection of the Russian Church to the State." Church History 10#4 (1941): 347-366. in JSTOR
อัครบิดรแห่งมอสโกและรัสทั้งปวง
วีตัส

วีทาลี วลาดาโซวิช กราชอฟ (Вита́лий Владасович Грачёв|Vitaly Vladasovich Grachyov; เกิดวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1979) หรือที่รู้จักในชื่อ วีตัส (Ви́тас|Vitas) เป็นนักร้องชาวรัสเซียที่เกิดในลัตเวีย ผู้มีจุดเด่นในการใช้เสียงสูงระดับเฮดวอยซ์ (Head Voice) โดยเขาเป็นนักร้องชายที่มีความกว้างของเสียงมากถึง 5 อ็อกเทฟ
งานเพลงของวีตัส มักจะทำออกมาในแนวดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งมีส่วนผสมของดนตรีคลาสสิค แจ๊ส เทคโน แดนซ์ รวมถึงเพลงพื้นเมือง โดยบทเพลงของวีตัสที่ถือว่าประสบความสำเร็จและทำให้เขาเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกคือเพลง "โอเปราทู" (Opera 2) และเพลง "เดอะเซเวนต์เอลลีเมนต์" (The 7th Element) ที่อยู่ในอัลบั้ม Philosophy of Miracle ด้วยสไตล์เพลงที่ไม่เหมือนใครของวีตัส ทำให้ผลงานเพลงของเขาเป็นที่รู้จักในฐานะ 'เพลงแห่งอนาคต'
==ประวัติ==
วีตัส เกิดในเมืองเดากัฟปิลส์ ลัตเวียโซเวียต ซึ่งประชากรส่วนมากในเมืองนี้จะพูดภาษารัสเซีย เขาชื่นชอบในดนตรีมาตั้งแต่ยังเด็ก เขาเข้าเรียนในโรงเรียนศิลปะในโอเดสซา พอเข้าช่วงวัยรุ่นก็ได้เริ่มแสดงละครและร้องเพลงภาษารัสเซีย โดยเขาเป็นที่รู้จักเนื่องจากมีระดับเสียงที่ทรงพลังและมีเอกลักษณ์เป็นของตนเอง เขามีสไตล์ดนตรีผสมผสานมากมายเช่น เทคโน, ดนตรีแดนซ์,
ดนตรีคลาสสิก, แจ๊ส และ เพลงพื้นเมืองเป็นต้น โดยเพลง "Opera 2" และ มิวสิกวิดีโอของเพลง "The 7th Element" ได้รับการแชร์ ส่งต่อไปทางเครือข่ายสังคมออนไลน์เป็นจำนวนมาก ซึ่งนับได้ว่าเป็นที่เป็นที่รู้จักและได้ยอมรับจากทั่วโลก
เขามักจะออกแบบเครื่องแต่งกายด้วยตัวเอง โดยจะมีวงดีวา (ДИВА) มาเล่นกับวีตัสเวลามีคอนเสิร์ตเขาประสบความสำเร็จอย่างมากผ่านทางโทรทัศน์ของรัสเซีย และตั้งแต่ปีพ.ศ. 2548 เป็นต้นมาอาชีพการงานของเขาก็ได้ก้าวเข้าสู่วงการตลาดเอเชีย โดยได้เข้าร่วมร้องเพลงกับยูนิเวอร์แซลมิวสิกกรุป ซึ่งได้มีการจัดจำหน่ายเพลงของเขาในประเทศไต้หวันและในประเทศจีนเป็นจำนวนมาก รวมถึงประเทศอื่น ๆ อีกจำนวนหนึ่ง
==รางวัลและความสำเร็จ==
==เพลง==
===อัลบัม ===
===ทัวร์คอนเสิร์ต===
=== ดีวีดี ===
=== Singles/EPs ===
=== วีดีโอ ===
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
Official site  (in English/Russian)
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2522
นักร้องชาวลัตเวีย
นักดนตรีชาวรัสเซีย
นักดนตรีชาวรัสเซียในศตวรรษที่ 21
อินเทอร์เน็ตมีม
มูลนิธิต่อต้านการทุจริต (รัสเซีย)

มูลนิธิต่อต้านการทุจริต (Фонд борьбы с коррупцией, อักษรย่อ ФБК, FBK) เป็นมูลนิธิที่ไม่แสวงหาผลกำไรของประเทศรัสเซีย ก่อตั้งขึ้นในปีพ.ศ. 2554 โดยนักการเมืองที่ชื่อว่าอะเลคเซย์ นาวัลนืย จุดประสงค์หลักคือการตรวจสอบและเปิดเผยการทุจริตในข้าราชการระดับสูงของรัสเซีย ได้รับเงินจากการบริจาคของประชาชนชาวรัสเซีย
== ภารกิจ ==
มูลนิธิต่อต้านการทุจริตดำเนินการสืบสวนการทุจริตทางการรัสเซีย FBK กำลังดำเนินการมาตรการป้องกันข้าราชการกานำเงินงบประมาณมาใช้ส่วนตัว นอกจากนี้ FBK ยังช่วยให้เจ้าหน้าที่ประพฤติชอบสามารถทำงานได้อย่างถูกต้องเพื่อให้เกิดสภาวะปกติ
== งบประมาณ ==
มูลนิธิต่อต้านการทุจริตได้รับสนับสนุนจากบุคคลต่างๆ:ส่วนใหญ่บุคคลธรรมดา ในปีพ.ศ. 2557 งบประมาณ 28.5 ล้านรูเบิล ปีพ.ศ. 2559 งบประมาณ 45 ล้านรูเบิล 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Anti-corruption Foundation website
มูลนิธิ
ประเทศรัสเซีย
ขีปนาวุธทิ้งตัวทางยุทธวิธี

ขีปนาวุธทิ้งตัวทางยุทธวิธี (Tactical ballistic missile) หรือ TBM คือขีปนาวุธทิ้งตัวซึ่งออกแบบสำหรับการใช้งานพิสัยสั้นในสมรภูมิ ซึ่งมักมีพิสัยปฏิบัติการต่ำกว่า 300 กิโลเมตร ขีปนาวุธประเภทนี้มักติดตั้งบนรถบรรทุกเพื่อสามารถเคลื่อนที่ได้โดยสะดวก และสามารถติดตั้งหัวรบหลายหัวเพื่อโจมตีโครงสร้างพื้นฐานทางทหารและอาวุธยุทโธปกรณ์ของศัตรูไม่ว่าจะอยู่ในแนวหน้าหรือแนวหลังของสมรภูมิ
==รายชื่อ==
==อ้างอิง==
ขีปนาวุธ
เกาะโกโมโด

เกาะโกโมโด (Pulau Komodo) เป็นหนึ่งใน 17,508 เกาะของอินโดนีเซีย เป็นที่รู้จักเนื่องจากเป็นสถานที่อยู่อาศัยของมังกรโกโมโดซึ่งเป็นตะกวดที่ใหญ่ที่สุดในโลก เกาะโกโมโดมีพื้นที่ประมาณ 390 ตารางกิโลเมตรและประชากรประมาณ 2,000 คน คนบนเกาะแห่งนี้ส่วนมากเป็นลูกหลานของอดีตนักโทษที่ถูกเนรเทศไปยังเกาะและบางก็เป็นลูกครึ่งกับชาวบูกิสที่มาจากเกาะซูลาเวซี ประชาชนส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม แต่ยังมีกลุ่มคริสเตียนและฮินดูอีกด้วย
เกาะโกโมโดอยู่ในหมู่เกาะซุนดาน้อย และเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติโกโมโด นอกจากนี้ยังเป็นเกาะยอดนิยมสำหรับการดำน้ำของจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออกอีกด้วย
== อ้างอิง ==
เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก
เกาะในประเทศอินโดนีเซีย
สนามฟุตบอลซอซัน

สนามฟุตบอลซอซัน (Seosan Football Stadium) เป็นสนามฟุตบอลในกรุงเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ ปัจจุบันใช้จัดการแข่งขันฟุตบอลเป็นหลัก โดยสามารถรองรับผู้ชมได้ประมาณ 25,000 คน สนามแห่งนี้สร้างโดยกองทัพเกาหลีเหนือในปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 เพื่อใช้ในการจัดเทศกาลเยาวชนและนักศึกษาโลก ครั้งที่ 13 สนามแห่งนี้ตั้งอยู่ใกล้กับโรงแรมรยังกังซึ่งสร้างเสร็จในช่วงเวลาไล่เลี่ยกันในปี พ.ศ. 2532
==การประหารชีวิตในที่สาธารณะ==
มีรายงานว่าสนามฟุตบอลซอซันถูกใช้เป็นสถานที่ประหารชีวิตต่อหน้าสาธารณชนหลายครั้ง เช่น กรณีการประหารชีวิตพัก นัม-กี อดีตผู้อำนวยการฝ่ายวางแผนและการคลังของคณะกรรมการกลางพรรคแรงงาน และบรรดาเพื่อนร่วมงานซึ่งรวมถึงรองประธานคณะกรรมการการวางแผนแห่งชาติเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2553 หลังจากการปรับค่าเงินวอนเมื่อปีก่อนหน้าได้สร้างความไม่พอใจแก่ประชาชน คำบอกเล่าของผู้เห็นเหตุการณ์บอกเป็นนัยว่าการประหารชีวิตเหล่านั้นใช้วิธีการระดมยิง
==อ้างอิง==
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อสนามฟุตบอลในประเทศเกาหลีเหนือ
ซอซัน
สนามฟุตบอลในประเทศเกาหลีเหนือ
พระเจ้ารอเบิร์ตที่ 2 แห่งสกอตแลนด์

พระเจ้ารอเบิร์ตที่ 2 แห่งสกอตแลนด์ (Robert II of Scotland) ทรงเป็นกษัตริย์สกอตแลนด์ตั้งแต่ ค.ศ. 1371 จนเสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 1390 พระองค์ทรงเป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์สจวต ทรงเป็นโอรสของวอลเทอร์ สทิวเวิร์ต สทิวเวิร์ตใหญ่ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ กับเจ้าหญิงมาร์โจรี บรูซ พระราชธิดาในพระเจ้ารอเบิร์ตที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ ซึ่งสิ้นพระชนม์ไม่นานหลังทรงให้กำเนิดรอเบิร์ต ใน ค.ศ. 1318 รัฐสภาสกอตแลนด์ก็ได้ประกาศให้รอเบิร์ตเป็นผู้สืบราชบัลลังก์สกอตแลนด์หากพระเจ้ารอเบิร์ตที่ 1 ผู้เป็นพระอัยกาเสด็จสวรรคต
อย่างไรก็ตาม ใน ค.ศ. 1324 พระเจ้ารอเบิร์ตที่ 1 ได้มีพระราชโอรสนามว่าเจ้าชายเดวิด ทำให้ตำแหน่งรัชทายาทตกไปอยู่กับเจ้าชายเดวิดผู้มีศักดิ์เป็นพระมาตุลา ใน ค.ศ. 1326 บิดาของรอเบิร์ตก็ถึงแก่กรรม ทำให้รอเบิร์ตขึ้นสืบตำแหน่งเป็นสทิวเวิร์ตใหญ่แห่งสกอตแลนด์ขณะมีอายุเพียงสิบปี พระเจ้ารอเบิร์ตที่ 1 เสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 1329 เจ้าชายเดวิดในวัยเพียง 5 ปีได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นพระเจ้าเดวิดที่ 2 แห่งสกอตแลนด์ ใน ค.ศ. 1363 พระเจ้าเดวิดพยายามผลักดันให้สิทธิในการสืบราชสมบัติตกไปอยู่กับสายแพลนแทเจอนิต แต่ถูกปฏิเสธจากรัฐสภา ใน ค.ศ. 1371 พระเจ้าเดวิดที่ 2 เสด็จสวรรคตโดยไม่มีทายาท ทำให้รอเบิร์ตขึ้นสืบราชสมบัติเป็นพระเจ้ารอเบิร์ตที่ 2 แห่งสกอตแลนด์ในวัย 54 ชันษา
ยามที่ทรงขึ้นครองราชย์นั้นมีพระพลานามัยย่ำแย่ และแทบไม่สามารถทอดพระเนตรสิ่งต่าง ๆ ได้ ขณะนั้นอังกฤษได้ควบคุมดินแดนขนาดใหญ่ทางตอนใต้ของสกอตแลนด์ พระองค์เปิดทางให้ขุนนางทางภาคใต้ของสกอตแลนด์เข้าต่อสู้กับอังกฤษเพื่อทวงคืนผืนแผ่นดินสกอตแลนด์กลับคืนมา ทรงยุติการค้าขายกับอังกฤษและเริ่มความสัมพันธ์กับฝรั่งเศส ก่อน ค.ศ. 1384 สกอตแลนด์สามารถทวงคืนดินแดนมาได้เกือบทั้งหมด อย่างไรก็ตาม พระองค์ทรงถูกรัฐประหารเงียบใน ค.ศ. 1384 อำนาจทั้งหมดตกไปอยู่กับพระราชโอรสองค์โต จอห์น เอิร์ลแห่งแคร์ริก (พระเจ้ารอเบิร์ตที่ 3 ในอนาคต) พระองค์สวรรคตใน ค.ศ. 1390 ที่ปราสาทดันโดนัลด์
== อ้างอิง ==
รอเบิร์ต
รอเบิร์ต
ท้ายบิ่ญ

ท้ายบิ่ญ  เป็นนครในภูมิภาคดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดงของประเทศเวียดนาม เป็นเมืองหลักของจังหวัดท้ายบิ่ญ อยู่ห่างจากฮานอยไป 110 กิโลเมตร ตัวเมืองมีเนื้อที่ 67.7 ตารางกิโลเมตร ประชากรจำนวน 210,000 คน (ค.ศ. 2006)
== อ้างอิง ==
นครในประเทศเวียดนาม
ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง
ก่าเมา

ก่าเมา  เป็นเมืองทางตอนใต้ของประเทศเวียดนาม และเป็นเมืองหลักของจังหวัดก่าเมา ในภูมิภาคดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงซึ่งเป็นภูมิภาคใต้สุดของประเทศ เป็นบ้านเกิดของนายกรัฐมนตรีเวียดนาม Nguyen Tan Dung ตัวเมืองนี้มีคลองหลายสาย จึงมีการขนส่งทางน้ำเป็นหลัก
ประชากรมีประมาณ 204,895 คน (ค.ศ. 2010) ส่วนใหญ่เป็นชาวเวียดนาม และยังมีชาวเขมรและชาว Hoa ก่าเมาอยู่ห่างจากนครโฮจิมินห์ 360 กิโลเมตร โดยทางหลวงหมายเลข 1A นอกจากนี้ยังมีท่าอากาศยานก่าเมา เขตการปกครองในตัวเมืองประกอบด้วย 8 phuong และ 7 xa
== อ้างอิง ==
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Cà_Mau_city_center.jpg|อนุสาวรีย์ใจกลางเมือง ล้อมรอบด้วยศาลากลางจังหวัด, ที่ทำการไปรษณีย์ และธนาคาร
ไฟล์:Camaucitycentral.jpg|ถนน Phan Ngoc Hien
ไฟล์:Camaucity from air2.jpg|เมืองก่าเมา
ไฟล์:Camaucity from air3.jpg|เมืองก่าเมา
ไฟล์:Camaucity form air4.jpg|เมืองก่าเมา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Ground-breaking ceremony of gas-power-fertilizer project 
นครในประเทศเวียดนาม
จังหวัดก่าเมา
ไฮเดิลแบร์ค

ไฮเดิลแบร์ค (Heidelberg) เป็นเมืองในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่บนแม่น้ำเน็คคาร์ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ เมืองไฮเดิลแบร์คตั้งอยู่ทางทิศใต้ของนครแฟรงก์เฟิร์ตไปราว 78 กิโลเมตร
ไฮเดิลแบร์คเป็นเมืองใหญ่อันดับห้าในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค มหาวิทยาลัยไฮเดิลแบร์คซึ่งสถาปนาขึ้นในปีค.ศ. 1386 เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่และได้รับการยอมรับที่สุดของยุโรป และยังมีสถาบันวิจัยที่มีชื่อเสียงในระดับนานาชาติมากมายตั้งอยู่ในเมืองแห่งนี้ อาทิ สมาคมมักซ์พลังค์ ทำให้เมืองแห่งนี้ได้ชื่อว่าเป็นเมืองมหาวิทยาลัย ประชากรกว่าหนึ่งในสี่เป็นนักศึกษา นอกจากนี้ อาคารสิ่งก่อสร้างในเมืองยังก่อสร้างด้วยสถาปัตยกรรมศิลปะจินตนิยม (Romanticism) และบารอก (Baroque) ทำให้ไฮเดิลแบร์คถูกขนานนามว่าเป็น "เมืองโรแมนติก" ซึ่งดึงดูดผู้คนกว่า 3.5 ล้านคนมาเยือนในทุกปี ประชากรราว 80% ของเมืองนี้ทำงานในภาคบริการ มีเพียง 20% เท่านั้นที่ทำงานในภาคอุตสาหกรรม
ไฮเดิลแบร์คเคยเป็นฐานที่มั่นของพรรคนาซีในช่วงการเลือกตั้งก่อนปี 1933 ไม่ถึงหนึ่งเดือนหลังฮิตเลอร์ครองอำนาจ คณาจารย์ในมหาวิทยาลัยที่ไม่มีเชื้อสายอารยันทั้งหมดถูกไล่ออก และภายในปี 1939 บุคลากรกว่าหนึ่งในสามถูกกีดกันให้ออกจากงานด้วยเหตุผลด้านเชื้อชาติและทางการเมือง ไฮเดิลแบร์คเป็นไม่กี่เมืองใหญ่ที่รอดพ้นการโจมตีทางอากาศของสหรัฐอเมริกาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เนื่องจากไฮเดิลแบร์คไม่ใช่เมืองอุตสาหกรรม อีกทั้งกองกำลังสหรัฐมีแผนจะใช้เมืองนี้เป็นที่ตั้งของกองทหารรักษาการณ์ของตนเองภายหลังสงคราม
หลังสงครามสิ้นสุดลงในปี 1945 มหาวิทยาลัยกลับมาเปิดทำการได้อย่างรวดเร็วจากการรวมพลังกันคณาจารย์กลุ่มเล็กๆ กองกำลังสหรัฐมีการจัดตั้งกองทหารรักษาการณ์ขึ้นในเมืองแห่งนี้ ไฮเดิลแบร์คกลายเป็นศูนย์ใหญ่ของกองกำลังสหรัฐในทวีปยุโรป ซึ่งเป็นที่ตั้งของหลายหน่วยงานทางทหารของสหรัฐ กองกำลังสหรัฐได้ย้ายออกจากไฮเดิลแบร์คทั้งหมดภายในปี 2016 โดยมอบอาคารและสิ่งก่อสร้างต่างๆให้รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค
== ภูมิอากาศ ==
==อ้างอิง==
อันแดรย์ บาบิช

อันแดรย์ บาบิช (Andrej Babiš; เกิด 2 กันยายน พ.ศ. 2497) เป็นผู้ประกอบการ นักธุรกิจ และนักการเมืองชาวเช็ก เป็นผู้ก่อตั้งพรรคอาโน 2011 และเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งประเทศเช็กเกียจากการเลือกตั้งเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2560
บาบิชเกิดที่เมืองบราติสลาวา (ปัจจุบันอยู่ในประเทศสโลวาเกีย) เขาเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง และรองนายกรัฐมนตรี รับผิดชอบในเรื่องเศรษฐกิจ ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2557 ถึงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2560
บาบิชเป็นมหาเศรษฐีอันดับที่ 2 ของเช็กเกีย โดยมีทรัพย์สินกว่า 4.04 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2497
นายกรัฐมนตรีเช็กเกีย
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลจากบราติสลาวา
มายด์ฮันเตอร์

มายด์ฮันเตอร์ (Mindhunter) เป็นภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อินเทอร์เน็ตแนวดราม่าอาชญากรรมจากประเทศสหรัฐอเมริกา สร้างสรรค์โดย Joe Penhall ดัดแปลงจากหนังสืออาชญากรรมที่เกิดขึ้นจริงเรื่อง Mindhunter: Inside the FBI's Elite Serial Crime Unit เขียนโดย John E. Douglas และ Mark Olshaker ร่วมอำนวยการสร้างโดย David Fincher กับ Charlize Theron ออกฉายครั้งแรกผ่าน Netflix เมื่อ 13 ตุลาคม 2017
ผลงานต้นฉบับของเน็ตฟลิกซ์
รายการโทรทัศน์ภาษาอังกฤษ
ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน
อาเลกซิส ซีปรัส

อาเลกซิส ซีปรัส (Αλέξης Τσίπρας, ; เกิด 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2517) เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งประเทศกรีซตั้งแต่วันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2558 ก่อนหน้านี้เขาก็ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ตั้งแต่วันที่ 26 มกราคม จนถึง 27 สิงหาคม พ.ศ. 2558 ซีปรัสเป็นผู้นำที่มีอุดมการณ์ทางการเมืองแบบฝ่ายซ้าย พรรคการเมืองของเขาชื่อ พรรคซีรีซา ก่อตั้งเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2552
ซีปรัสเกิดที่กรุงเอเธนส์เมื่อปี พ.ศ. 2517 เขาเข้าร่วมกับขบวนการเยาวชนคอมมิวนิสต์แห่งกรีซ ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 ซึ่งเป็นกลุ่มการเมืองในนักศึกษา ซีปรัสจบการศึกษาระดับปริญญาตรีเมื่อปี พ.ศ. 2543 สาขาวิศวกรรมโยธาที่มหาวิทยาลัยเทคนิคแห่งชาติเอเธนส์ และภายหลังจบปริญญาโท สาขาวิชาการวางแผนชนบทและภูมิภาค
ระหว่างปี พ.ศ. 2542–2546 ซีปรัสทำหน้าที่เป็นเลขาธิการขบวนการเยาวชนซีนัสปิสโมส เขาได้รับการเลือกให้เป็นสมาชิกกรรมการกลางของซีนัสปิสโมสในปี พ.ศ. 2547 และในปี พ.ศ. 2549 ได้เป็นผู้สมัครชิงตำแหน่งผู้ว่าการกรุงเอเธนส์ แต่ได้รับคะแนนเสียงเพียงร้อยละ 10.5 เขาได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้าพรรคซีรีซาในปี พ.ศ. 2551 ได้รับเลือกเป็นผู้นำฝ่ายค้านจากการเลือกตั้งซ่อมในเดือนพฤษภาคมและมิถุนายน พ.ศ. 2555 และได้รับการแต่งตั้งให้เป็นคณะรัฐมนตรีเงาในช่วงเวลานั้น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Homepage of Alexis Tsipras, 2014 candidature for European Commission President 
Curriculum Vitae Synaspismos website
Ανοιχτή Πόλη
Tsipras MP profile on Vouliwatch.gr
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2517
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลจากเอเธนส์
นายกรัฐมนตรีกรีซ
วอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิกเชอส์

วอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิคเจอส์ (Walt Disney Studios Motion Pictures) เป็นบริษัทผู้แทนจำหน่ายภาพยนตร์สัญชาติอเมริกัน โดยมีเดอะวอลต์ดิสนีย์เป็นเจ้าของ บริษัทมีหน้าที่ในการจัดการ การตลาด และการประชาสัมพันธ์ภาพยนตร์ที่ผลิตและเผยแพร่โดย วอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์ ซึ่งรวมไปถึง วอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์ , วอลต์ดิสนีย์แอนิเมชันสตูดิโอส์ , พิกซาร์แอนิเมชันสตูดิโอส์ , ดิสนีย์ตูนสตูดิโอส์ , มาร์เวลสตูดิโอส์ , ลูคัสฟิล์ม , ดิสนีย์เนเชอร์ , และ ทัชสโตนพิกเจอส์
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Walt Disney Studios Motion Pictures 
บริษัทอเมริกันที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2496
มีทู

"มีทู" (Me Too) แปลว่า "ฉันด้วย" เป็นแฮชแท็กสองคำที่แพร่หลายรวดเร็วหลังใช้ในสื่อสังคมช่วงเดือนตุลาคม ค.ศ. 2017 เพื่อประณามการประทุษร้ายทางเพศ (sexual assault) และการคุกคามทางเพศ (sexual harassment) หลังจากฮาร์วีย์ เวน์สเตน (Harvey Weinstein) ผู้ผลิตภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ถูกกล่าวหาว่าประพฤติมิชอบทางเพศ วลีนี้ ทารานา เบิร์ก (Tarana Burke) นักกิจกรรมสังคม ใช้ในแง่ดังกล่าวมานานแล้ว ภายหลังจึงเป็นที่นิยมขึ้นเมื่ออะลิสซา มิลาโน (Alyssa Milano) นักแสดงหญิง เชิญชวนผู้หญิงทั้งหลายให้ทวีตสองคำนี้ออกไปเพื่อบอกเล่าประสบการณ์อันจะช่วยชี้ให้เห็นพฤติกรรมเกลียดผู้หญิง นับแต่นั้น จึงมีผู้คนนับล้าน รวมถึงผู้มีชื่อเสียงมากมาย ใช้แฮชแท็กนี้แบ่งปันประสบการณ์ของตน
==ความเป็นมา==
ทารานา เบิร์ก นักกิจกรรมสังคมและนักจัดการชุมชน ริเริ่มวลี "มีทู" นี้ที่เครือข่ายสังคมมายสเปซ (Myspace) เมื่อ ค.ศ. 2006 โดยเป็นส่วนหนึ่งของโครงการระดับรากหญ้าเพื่อส่งเสริม "การสร้างพลังด้วยการรับรู้ร่วมกัน" (empowerment through empathy) ในกลุ่มผู้หญิงผิวสีที่มีประสบการณ์ถูกทารุณทางเพศ โดยเฉพาะในกลุ่มผู้ด้อยโอกาส เบิร์กได้สร้างสารคดีชื่อ มีทู โดยแถลงว่า ได้แรงบันดาลใจในการใช้ถ้อยคำนี้มาจากการที่ไม่รู้จะตอบสนองอย่างไรกับเด็กหญิงวัยสิบสามปีที่ไว้ใจเล่าให้เธอฟังว่า ตนถูกทารุณทางเพศ เบิร์กกล่าวภายหลังว่า ตอนนั้นน่าจะได้บอกไปว่า "มีทู" (ฉันก็ด้วย)
ครั้นวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2017 อะลิสซา มิลาโน นักแสดงหญิง เชิญชวนให้เผยแพร่วลีดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของการรณรงค์ให้เกิดความตระหนักรู้ จะได้แสดงให้เห็นขอบเขตและความแพร่หลายของปัญหาทางเพศ เธอทวีตว่า "ถ้าผู้หญิงทั้งหลายที่ถูกคุกคามหรือประทุษร้ายทางเพศขึ้นสเตตัสว่า 'ฉันด้วย' อาจทำให้ผู้คนรับรู้ว่าปัญหามันหนักหนาสาหัสเพียงใด" ("If all the women who have been sexually harassed or assaulted wrote 'Me too.' as a status, we might give people a sense of the magnitude of the problem.") ภายหลังมิลาโนแถลงว่า วลีนี้เอามาจากเบิร์ก และระบุว่า เรื่องราวของเบิร์กนั้น "อบอุ่นหัวใจและสร้างแรงบันดาลใจ"
==ผลพวง==
จนถึงวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2017 มีการใช้วลีนี้แล้วกว่า 200,000 ครั้ง วันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 2017 ทวีตออกไปแล้วกว่า 500,000 ครั้ง ส่วนที่เฟซบุ๊ก ภายใน 24 ชั่วโมงแรก มีผู้คนกว่า 4.7 ล้านคนใช้เป็นแฮชแท็กแล้วกว่า 12 ล้านข้อความ มีรายงานว่า ผู้ใช้สื่อสังคมในสหรัฐอย่างน้อย 45% มีเพื่อนที่ใช้วลีดังกล่าว
===การตอบสนองในระดับสากล===
แฮชแท็กนี้ติดอันดับความนิยมในประเทศต่าง ๆ อย่างน้อย 85 ประเทศ ซึ่งรวมถึงปากีสถาน สหราชอาณาจักร และอินเดีย
==คำวิจารณ์==
มีการวิพากษ์วิจารณ์ว่า แฮชแท็กนี้เป็นการโยนความรับผิดให้ตัวผู้ถูกคุกคามหรือทารุณทางเพศเอง ซึ่งไม่ต่างกับการซ้ำเติม (re-traumatizing) บางคนมองว่า แฮชแท็กนี้ทำให้สังคมเหนื่อยหน่ายและเกรี้ยวโกรธ มากกว่าจะเกิดความเห็นอกเห็นใจกันถ้วนหน้า เบิร์กเองเดิมทีก็วิพากษ์ความเคลื่อนไหวนี้ว่า เป็นการเมินเฉยต่อกิจกรรมของหญิงผิวดำในการสร้างวาทกรรมเกี่ยวกับการประทุษร้ายทางเพศ แต่ภายหลังกลับลำสรรเสริญผู้ร่วมเคลื่อนไหว และยกความดีให้มิลาโนที่เอ่ยถึงขบวนการทำนองเดียวกันของตน
==อ้างอิง==
วลี
แฮชแท็ก
คตินิยมสิทธิสตรีคลื่นลูกที่สี่
การคุกคามทางเพศ
ข้อกล่าวหาความประพฤติมิชอบทางเพศ
ความรุนแรงต่อสตรี
จอมโหด ห้าอสรพิษ

จอมโหด ห้าอสรพิษ (อังกฤษ: Five Deadly Venoms, Five Venoms จีน: 五毒) เป็นภาพยนตร์กำลังภายในที่ออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 1978 กำกับโดย จาง เชอะ นำแสดงโดย เจียง เฉิง, กัว จุย, ซุน เฉวียน, หลอ เหมิง
== เนื้อเรื่องย่อ ==
วิชาห้าพิษ เป็นสุดยอดวิชาของสำนัก บ้านห้าพิษ ซึ่งเจ้าสำนักได้ถ่ายทอดให้กับลูกศิษย์ 5 คน จนมาถึงคนที่ 6 คือ หยางเต๋อ ที่อาจารย์ไม่สามารถถ่ายทอดวิชาให้ได้เนื่องจากมาถึงวาระสุดท้ายของชีวิต สิ่งที่อาจารย์ยังเป็นห่วงอยู่ก็คือ ศิษย์ทั้ง 5 ซึ่งได้รับการถ่ายทอดวิชาไปแล้ว ได้นำไปใช้ในทางที่ผิด ก่อให้เกิดความเดือดร้อนไปทั่วยุทธภพ อาจารย์จึงขอร้องให้หยางเต๋อไปตามหาศิษย์พี่ทั้ง 5 เพื่อหาทางยับยั้งพวกเขาให้จงได้
== นักแสดงนำ ==
เจียง เฉิง รับบท หยางเต๋อ
ซุน เฉวียน รับบท อาจารย์กัวฉี
กัว จุย รับบท เหมิง เทียนเซียะ
หลอ เหมิง รับบท เหลียงเฉิน
เว่ย เพ่ย รับบท ฉีตง
ลู่ เฟิง รับบท จาง เหยาเทียน
หวัง หลุงเว่ย รับบท ผู้ตรวจจการหวัง
กุ๊ ฟง รับบท เสมียนหยวน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Venom Lo Mang's first visit to U.S. / Philadelphia, August 2007
HK Cinemagic entry
Five Venoms

redirect จอมโหด ห้าอสรพิษ