pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
โกลเดนฮาร์เวสต์

โกลเดนฮาร์เวสต์ (Golden Harvest, 橙天嘉禾) หรือ ออเรนจ์สกายโกลเดนฮาร์เวสต์ (Orange Sky Golden Harvest, 橙天嘉禾娛樂集團有限公司, ชื่อย่อ: OSGH) ชื่อที่ใช้ในปัจจุบัน เป็นบริษัทสร้างภาพยนตร์สัญชาติฮ่องกง
โกลเดนฮาร์เวสต์เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1970 โดย เรย์มอนด์ โจว เลินเนิร์ด โฮ  และ เหลียงเฟิง ถือได้ว่าเป็นเป็นบริษัทของเอเชียแห่งแรกที่ประสบความสำเร็จในการลงทุนของตลาดบันเทิงในซีกโลกตะวันตกในช่วงหนึ่ง โดยเฉพาะภาพยนตร์ของบรู๊ซ ลี และเฉินหลง ซึ่งก่อนที่จะเป็นโกลเดนฮาร์เวสต์โจว และโฮเคยเป็นผู้บริหารของชอว์บราเดอร์มาก่อน แต่ได้ลาออกจากชอว์บราเดอร์ในปี ค.ศ. 1970 เพื่อจะสร้างสตูดิโอเป็นของตัวเอง ภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากของโกลเดนฮาร์เวสต์ได้แก่ Fists of Fury, Police Story, Project A, Young and Dangerous, The Storm Riders ip man ip man2 ip man3 นำต้น และก็ได้สร้างนักแสดงชื่อดังมากมาย เช่น บรู๊ซ ลี, เหมียว เข่อซิ่ว, เฉินหลง, หง จินเป่า, หยวนเปียว, เจ็ท ลี, ดอนนี่ เยน, คาเรน ม็อก, หลิว เต๋อหัว, โจว ซิงฉือ, เจิ้ง อี้เจี้ยน เป็นต้น  จนได้ชื่อว่ามีอิทธิพลอย่างมากสำหรับวงการภาพยนตร์ของเอเชียในทศวรรษที่ 70-90
ต่อมาวงการภาพยนตร์ฮ่องกงซบเซา โกลเดนฮาร์เวสต์เริ่มผลิตงานน้อยลง จนยุติการสร้างภาพยนตร์ไปในที่สุด และขายลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ของบริษัทไปให้กับ สตาร์ ทีวี ในปี ค.ศ. 1993 ที่ต่อมาภาพยนตร์เหล่านั้นได้ถูกเผยแพร่ผ่านชื่อสังกัดว่า  ฟอร์จูน สตาร์ เอนเตอร์เทนเมนต์ (เอชเค) ลิมิเตด โดยมีบริษัท ไชน่า มีเดีย แคปิตอล ซึ่งเป็นบริษัทสื่อสารมวลชนรายใหญ่เป็นเจ้าของ
ส่วนโกลเดนฮาร์เวสต์ได้หันไปลงทุนกับธุรกิจโรงภาพยนตร์แทน จนกระทั่งในปี ค.ศ. 2007 เรย์มอน โจว ได้ขายหุ้นส่วนใหญ่ของตัวเองไปให้กับบริษัท ออร์เรนจ์ สกาย ในอีก 2 ปีต่อมาจึงเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น ออเรนจ์สกายโกลเดนฮาร์เวสต์จนถึงปัจจุบัน
ในปี ค.ศ. 2012 โกลเดนฮาร์เวสต์ได้ประกาศที่จะนำภาพยนตร์ที่เคยประสบความสำเร็จในอดีตกลับมาสร้างใหม่ ปีละ 1-2 เรื่อง เริ่มจาก Fly Me to Polaris'' ภาพยนตร์รักโรแมนติกแฟนตาซี ในปี ค.ศ. 1999 ที่แสดงนำโดย เริ่น เสียนฉี และจาง ป๋อจือ 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ของบริษัท 
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2513
บริษัทผู้สร้างภาพยนตร์ฮ่องกงบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ฮ่องกง
เกทเวย์ เอกมัย

ศูนย์การค้าเกทเวย์ เอกมัย เป็นศูนย์การค้าขนาดกลาง ตั้งอยู่หัวมุมจุดตัดถนนสุขุมวิทกับซอยสุขุมวิท 42 (รูเบีย) บริหารงานโดย บริษัท เกตเวย์ สาขาเอกมัย จำกัด ในเครือแอสเสท เวิรด์ คอร์ป โดยเป็นศูนย์การค้าไลฟ์สไตล์ญี่ปุ่นแห่งแรกของไทย ภายในอาคารประกอบด้วย ร้านอาหารแนวญี่ปุ่น ศูนย์การเรียนรู้ ซูเปอร์มาร์เก็ตที่เปิดตลอด 24 ชั่วโมง ร้านเสริมความงาม รวมถึงแหล่งรวมอุปกรณ์สำนักงานและอุปกรณ์ไอที
== การจัดสรรพื้นที่ ==
เกทเวย์ เอกมัย ประกอบด้วยพื้นที่สำคัญดังนี้
แม็กซ์แวลู ซูเปอร์มาร์เก็ต
โฮมโปร เอส
บีทูเอส
ออฟฟิศเมท
สวนสนุกฮาร์เบอร์แลนด์
==การคมนาคม==
รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท: สถานีเอกมัย
รถโดยสารที่ผ่าน : 511,501,25,508,2,2 เสริม,38 / 3-8,48 / 3-11,40,98,25 เอกชน,71 / 1-39 (TSB),2 / 3-1 (TSB), 3-44
ศูนย์การค้าในเขตคลองเตย
กลุ่มทีซีซี
นักกีฬาโอลิมปิกอิสระในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

นักกีฬาโอลิมปิกอิสระ (Independent Olympic Athletes) มีกำหนดการแข่งขัน ในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ในปี พ.ศ. 2555 (ค.ศ. 2012) ที่กรุงลอนดอนของสหราชอาณาจักร โดยคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งเนเธอร์แลนด์แอนทิลลิส (Netherlands Antilles Olympic Committee) ซึ่งมีแผนการปฏิบัติงานอย่างต่อเนื่อง หลังการล่มสลายของดินแดนเนเธอร์แลนด์แอนทิลลิส และคณะกรรมการบริหารไอโอซี ในที่ประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากล เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2554 (ค.ศ. 2011) มีมติให้เพิกถอนสมาชิกภาพด้วย อย่างไรก็ตาม นักกีฬาชาวดัตช์แอนทิลเลียน ซึ่งมีคุณสมบัติสำหรับการแข่งขันครั้งนี้ ได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมแข่งขันอย่างอิสระ ภายใต้ธงโอลิมปิก
== กรีฑา ==
ประเภทชาย
== ยูโด ==
== กีฬาเรือใบ ==
ประเภทหญิง
{|class="wikitable" border="1" style="font-size:90%"
!rowspan="2"|นักกีฬา
!rowspan="2"|รายการ
!colspan=11|เรซ
!rowspan=2|คะแนนสุทธิ
!rowspan=2|อันดับเมื่อจบ
|-style="font-size:95%"
!1
!2
!3
!4
!5
!6
!7
!8
!9
!10
!M*
|-align=center
|align=left|ฟิลิปีน ฟาน อานโฮลต์
|align=left|เลเซอร์เรเดียล
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|}
== ดูเพิ่ม ==
ผู้เข้าร่วมโอลิมปิกโดยอิสระในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
นักกีฬาโอลิมปิกเฉพาะบุคคลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
== อ้างอิง ==
!
รายชื่อนครในประเทศแกมเบีย

รายชื่อเมืองในประเทศแกมเบีย
บาเกา
บันจูล
บังซัง
บัสเซซานตาซู
บริกามา
บรูฟัต
ฟาราเฟนนิ
เจนจันบูเรห์
จูฟูเห์
คาลากิ
คานิไล
เคเรวัน
โคโลลิ
คันตัวร์
ลามินเหนือ
ลามินตะวันตก
มันซาคอนคอ
เนมาคุนคุ
เซเรคุนดา
โซมา
ซูคูตะ
ทานจิ
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Gambia - largest cities
 
แกมเบีย
ส้มมุด

ส้มมุด  เป็นพืชในสกุลเดียวกับมะม่วง เป็นผลไม้พื้นเมืองของภาคใต้ไทย อินโดนีเซีย มาเลเซีย พม่า สิงคโปร์ และเวียดนาม กระบี่เรียกว่า ส้มมุดหรือมะมุด นราธิวาสเรียกว่า มะม่วงป่าหรือมาแซอูแต เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ ใบเดี่ยว สีเขียวเข้ม เรียบเป็นมัน ดอกเป็นดอกช่อ สีชมพูอมแดง หอมเย็น เปลือกต้นแตกเป็นสะเก็ดเปลือกนอกสีน้ำตาลคล้ำ เปลือกในสีน้ำตาลแดง ผลอ่อนสีเขียวเข้ม ผลสุกสีเหลืองแกมเขียว เมื่ออ่อน เนื้อสีขาวเช่นเดียวกับมะม่วง แต่เปรี้ยวกว่า เนื้อแน่น เหนียวกว่า สุกแล้วเนื้อสีเหลือง กลิ่นแรงมาก ทำให้เป็นผลไม้ที่ถูกห้ามนำขึ้นรถโดยสารหรือห้องประชุม
ส้มมุดเป็นผลไม้กินสด เนื้อผลรับประทานได้ มีกลิ่นขี้ไต้ และนำมาปรุงรสเปรี้ยวในอาหาร เช่น น้ำพริก นำมากินเป็นผักแกล้ม นำมายำกับปลาใส่มะพร้าวคั่ว หรือใส่ในแกงส้ม แกงเหลือง ผลดิบใช้เป็นผักหรือดองโดยเฉพาะในกาลีมันตันตะวันออกนิยมนำไปใช้แทนมะขาม ในมาเลเซียใช้ทำน้ำพริกและนำไปดอง ชาวโอรังอัซลีในคาบสมุทรมลายูใช้น้ำยางในการสักผิวหนัง เพื่อให้รอยสักติดลึก ใบใช้เป็นยาลดไข้ เมล็ดใช้แก้โรคติดเชื้อราบางชนิด ผลดิบมียางซึ่งทำให้ระคายเคืองในปากและริมฝีปาก ผลสุกมียางเฉพาะที่เปลือก

== อ้างอิง ==
นิดดา หงส์วิวัฒน์ และทวีทอง หงส์วิวัฒน์. ส้มมุด ใน ผลไม้ 111 ชนิด: คุณค่าอาหารและการกิน. กทม. แสงแดด. 2550. หน้า 233
พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 2: ไม้ผลและไม้ผลเคี้ยวมัน. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า 292 – 293
Our Tropical Garden. Bachang (Mangifera foetida)
ผลไม้
สกุลมะม่วง
หนอนหัวดำมะพร้าว

หนอนหัวดำมะพร้าว (coconut black-headed caterpillar; Walker) เป็นแมลงศัตรูสำคัญที่เข้าทำลายต้นมะพร้าว  มีถิ่นกำเนิดในประเทศศรีลังกา อินเดีย และ บังกลาเทศ ระยะตัวหนอนจะกัดแทะผิวใบด้านใต้ใบมะพร้าว ถักเส้นใยหุ้มลำตัว โดยรวมกับขุยใบมะพร้าวที่กัดแทะสร้างเป็นทางยาวคล้ายอุโมงค์ปกคลุมลำตัว เมื่อหนอนใกล้เข้าดักแด้จะถักเส้นใยหุ้มลำตัวอย่างแน่นหนาติดกับใบมะพร้าว และเข้าดักแด้ภายในนั้น ตัวเต็มวัยเป็นผีเสื้อกลางคืน ถ้าเข้าทำลายรุนแรงทำให้ต้นมะพร้าวชะงัก การเจริญเติบโต ผลผลิตลดลง และบางต้นยืนต้นตาย 
== อ้างอิง ==
แมลง
เวลามาตรฐานไทย

ประเทศไทยใช้เวลามาตรฐานโดยนับจากเวลาสากลเชิงพิกัดแล้วเพิ่มไปอีก 7 ชั่วโมง เวลามาตรฐานไทยเป็นเวลาเดียวกับเวลามาตรฐานครัสโนยาสค์ (รัสเซีย) เวลามาตรฐานฮอฟด์ (มองโกเลีย) เวลามาตรฐานอินโดจีน (ลาว กัมพูชา เวียดนาม) เวลามาตรฐานอินโดนีเซียตะวันตก และเวลามาตรฐานเกาะคริสต์มาส (ออสเตรเลีย) ซึ่งประเทศไทยใช้เขตเวลาเดียวกันทั้งปีทั่วประเทศโดยไม่มีเวลาออมแสง
== ประวัติ ==
ในอดีตนั้นคนไทยกำหนดเวลากันอย่างคร่าว ๆ โดยใช้ระบบการนับเวลาแบบนาฬิกาหกชั่วโมง  เป็นต้นว่า ย่ำรุ่งเมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นจากขอบฟ้า และใช้เครื่องไม้เครื่องมือเท่าที่หาได้ในการนับเวลา  โดยในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงสั่งซื้อสินค้าทางฮอลันดา โดยมีนาฬิกาเครื่องจักรกลเป็นหนึ่งในสินค้าดังกล่าว แต่ด้วยข้อจำกัดด้านภาษาและการเข้าถึงความรู้ วิทยาการจากโลกตะวันตกจึงอยู่ในวงจำกัด
ต่อมาเริ่มมีการรักษาเวลามาตรฐานครั้งแรกในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อปี พ.ศ. 2395 ได้โปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้สร้างพระที่นั่งภูวดลทัศไนยเป็นหอฬิกาหลวงในพระบรมมหาราชวัง เป็นตึกทรงยุโรปสูง 5 ชั้น ชั้นบนสุดมีนาฬิกาขนาดใหญ่ 4 ด้าน โดยพระองค์ทรงคำนวณทางดาราศาสตร์เพื่อเทียบเวลาของประเทศไทย โดยในปี พ.ศ. 2423 ได้ใช้เวลาโดยนับจากเวลาสากลเชิงพิกัดแล้วเพิ่มไปอีก 6 ชั่วโมง 42 นาที 4 วินาที เป็นเวลามาตรฐานของไทย เรียกว่า เวลามาตรฐานกรุงเทพปานกลาง (Bangkok mean time: BMT) โดยใช้ตำแหน่งทางภูมิศาสตร์  โปรดฯ ให้มีเจ้าพนักงานนาฬิกาหลวง ได้แก่ พันทิวาทิตย์ เพื่อเทียบเวลาจากดวงอาทิตย์ในเวลากลางวัน และ พันพินิตจันทรา เพื่อเทียบเวลาจากดวงจันทร์ในเวลากลางคืน และประกาศยิงปืนเที่ยงทุกวันในปี พ.ศ. 2431 ก่อนที่จะมีการประกาศใช้เวลามาตรฐานกรีนิชในปี พ.ศ. 2433
หลังจากมีการประกาศในเวลามาตรฐานสากล พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2463 ตั้งเวลาเร็วขึ้น 17 นาที 56 วินาที เพื่อให้เวลามาตรฐานอยู่ที่ GMT+7:00 จนถึงปัจจุบัน
{|class="wikitable"
! วันที่
! เวลาที่เปลี่ยนไปจาก GMT
! ชื่อเวลา (อย่างไม่เป็นทางการ)
|-
|จนถึง 31 มีนาคม พ.ศ. 2463 (เดิมคือ พ.ศ. 2462)
|UTC+06:42:04
|เวลามาตรฐานกรุงเทพปานกลาง (Bangkok mean time: BMT)
|-
|1 เมษายน พ.ศ. 2463 – ปัจจุบัน
|00
|เวลาอินโดจีน (Indochina Time: ICT)
|-
|}
== ผู้รักษาเวลา ==
ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2533 คณะรัฐมนตรีได้มอบหมายให้กองทัพเรือ โดยกรมอุทกศาสตร์ เป็นผู้ดูแลเวลามาตรฐานไทย โดยอ้างอิงจากนาฬิกาอะตอมจำนวนห้าเรือน ที่กองทัพเรือเป็นผู้ดูแล
== ดูเพิ่ม ==
ปฏิทินสุริยคติไทย
ปฏิทินจันทรคติไทย
== อ้างอิง ==
เขตเวลา
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี

คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี ระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี กระทรวงศึกษาธิการ มุ่งผลิตบัณฑิตให้มีความรู้ความสามารถในวิชาชีพ และมีความรู้พื้นฐานในการศึกษาต่อ รวมทั้งมีจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพ มุ่งมั่นในการสร้างสรรค์ความเจริญให้แก่องค์กร สังคม และประเทศชาติ
ปัจจุบัน คณะนิติศาสตร์ เปิดสอนทั้งในระดับปริญญาตรี และระดับปริญญาโท
== ปรัชญา ==
มุ่งผลิตบัณฑิตให้มีความรู้ความสามารถในวิชาชีพ และมีความรู้พื้นฐานในการศึกษาต่อ รวมทั้งมีจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพ มุ่งมั่นในการสร้างสรรค์ความเจริญให้แก่องค์กร สังคม และประเทศชาติ
== วัตถุประสงค์ ==
เพื่อผลิตบัณฑิตให้มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับกฎหมาย ทั้งในทางทฤษฎีและปฏิบัติ
เพื่อให้บัณฑิตได้นำความร ู้ความเข้าใจไปประกอบอาชีพ ทางกฎหมาย มีคุณธรรม จริยธรรม ประพฤติตนอยู่ในกรอบ จรรยาบรรณและรับผิดชอบในวิชาชีพของนักกฎหมายที่ดี
เพื่อให้บัณฑิตมีความรู้ และศักยภาพเพียงพอที่จะศึกษาต่อในระดับที่สูงขึ้น ไปทั้งภายในประเทศและต่างประเทศ
เพื่อผลิตบัณฑิตให้มีความรับผิดชอบต่อตนเอง สังคม และประเทศชาติ
== คณบดี ==
ผู้ช่วยศาสตราจารย์เสงี่ยม  บุษบาบาน
== หลักสูตร ==
=== ระดับปริญญาตรี ===
หลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต (ภาคปกติ และ ภาคบัณฑิต)
=== ระดับปริญญาโท ===
หลักสูตรนิติศาสตรมหาบัณฑิต (น.ม.)
นิติศาสตร์
กรุงเทพธนบุรี
ปกรณ์ บูรณุปกรณ์

นายปกรณ์ บูรณุปกรณ์ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ อดีตนายกเทศมนตรีนครเชียงใหม่ และอดีตกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย
== ประวัติ ==
นายปกรณ์ เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2501 ที่อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และระดับปริญญาโท สาขารัฐศาสตร์การเมืองการปกครอง จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
== การทำงาน ==
นายปกรณ์ เคยเป็นนักการเมืองท้องถิ่น ได้รับแต่งตั้งเป็นเทศมนตรีตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 ถึงปี พ.ศ. 2540 และเป็นนายกเทศมนตรีนครเชียงใหม่ 2 สมัย ในระหว่างปี พ.ศ. 2541 ถึงปี พ.ศ. 2543 เขามีผลงานที่สำคัญคือ การผลักดันถนนคนเดินบริเวณถนนราชดำเนิน จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งเป็นถนนคนเดินสายหลักของจังหวัดเชียงใหม่จนถึงปัจจุบัน จากนั้นได้สมัครเข้าร่วมงานการเมืองกับพรรคชาติพัฒนา แต่ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคไทยรักไทย และได้ชัยชนะในการเลือกตั้ง ด้วยคะแนนกว่าสามหมื่นสามพันคะแนน เอาชนะนายสุรพงษ์ โตวิจักษณ์ชัยกุล จากพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งได้คะแนนสองหมื่นห้าพันคะแนนเศษ
ในปี พ.ศ. 2549 นายปกรณ์ เป็นหนึ่งในกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยที่ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี และเข้ามามีบทบาททางการเมืองอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2555 โดยสมัครเป็นสมาชิกพรรคเพื่อไทย ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2555 และเป็นนักการเมืองคนหนึ่งที่สื่อมวลชนให้ความสนใจว่าอาจจะเข้ารับตำแหน่งรัฐมนตรี ในรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร แต่ในที่สุดเขาไม่ได้เข้ารับตำแหน่งแต่อย่างใด
== ถึงแก่กรรม ==
นายปกรณ์ เสียชีวิตเมื่อช่วงเช้ามืดของวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2556 จากอาการแทรกซ้อน หลังเข้ารับการผ่าตัดบายพาสหัวใจที่ โรงพยาบาลศิริราช สิริอายุรวม 54 ปี  โดยมีพิธีพระราชทานเพลิงศพ ในวันที่ 8 กันยายนของปีเดียวกัน ณ สุสานสันกู่เหล็ก อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอเมืองเชียงใหม่
นักการเมืองไทย
นายกเทศมนตรีนครเชียงใหม่
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่
พรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)
พรรคไทยรักไทย
พรรคเพื่อไทย
บุคคลจากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย
บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
สกุลบูรณุปกรณ์
ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดเชียงใหม่
ฟุตบอลทีมชาติบริเตนใหญ่

ฟุตบอลทีมชาติบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือในโอลิมปิก (Great Britain and Northern Ireland Olympic football team; ชื่อย่อ: Team GB) เป็นผู้แทนทีมฟุตบอลชายในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนของสหราชอาณาจักร ซึ่งเข้าแข่งขันในนามบริเตนใหญ่ ภายใต้ตรา “ทีมจีบี” จัดสร้างขึ้นโดยสมาคมฟุตบอลอังกฤษ (Football Association; FA) ซึ่งมีสถานะเป็นผู้แทนฟุตบอลของสมาคมโอลิมปิกแห่งบริเตน (British Olympic Association)
ฟุตบอลทีมชาติสหราชอาณาจักร ไม่ได้เป็นสมาชิกของฟีฟ่า และเข้าแข่งขันเฉพาะในกีฬาโอลิมปิกเท่านั้น ซึ่งไม่มีการจัดเข้าแข่งขันในระดับนานาชาติ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2498 (ค.ศ. 1955) จนถึงปัจจุบัน แต่อาจมีการรวมทีมลงแข่ง ในนัดกระชับมิตรบางโอกาสเท่านั้น โดยทุกวันนี้ แต่ละประเทศร่วมสหราชอาณาจักรคือ อังกฤษ สกอตแลนด์ เวลส์ และไอร์แลนด์เหนือ ต่างจัดทีมชาติของแต่ละประเทศเอง เพื่อเป็นผู้แทนร่วมการแข่งขันระดับนานาชาติต่างๆ
== ประวัติ ==
ฟุตบอลทีมชาติสหราชอาณาจักร เข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลในโอลิมปิกรวมทั้งรอบคัดเลือก ตั้งแต่ครั้งที่ 3 จนถึงครั้งที่ 20 ก่อนหน้านั้นมีการแข่งขันเป็นครั้งแรก โดยเป็นกีฬาสาธิตใน
มานะ แพรสกุล

นายมานะ แพรสกุล เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ 4 สมัย ได้รับการเลือกตั้งครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 ในสังกัดพรรคกิจสังคม
== ประวัติ ==
นายมานะ แพรสกุล เกิดเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2485 ที่จังหวัดเชียงราย เป็นบุตรของนายยิ่ง กับนางคาเซียม แพรสกุล
== การทำงาน ==
นายมานะ แพรสกุล เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเชียงใหม่ ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคกิจสังคม และได้รับเลือกตั้งอีก 2 สมัยต่อมา ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคสหประชาธิปไตย และการเลือกตั้ง พ.ศ. 2531 สังกัดพรรคเอกภาพ จากนั้นได้เว้นว่างจากงานการเมืองไปในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2535 จนกระทั่งนายมานะ ได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 ในสังกัดพรรคเอกภาพเช่นเดิม ในปี 2539 เขาลงสมัคร ส.ส.เชียงใหม่ เขต 4 สังกัดพรรคความหวังใหม่ ร่วมกับสันติ ตันสุหัช แต่เขาไม่ได้รับเลือกตั้ง
ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 นายมานะ ได้ลงสมัครับเลือกตั้งอีกครั้ง ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับนายสันติ ตันสุหัส จากพรรคไทยรักไทย ภายหลังนายมานะ จึงได้ย้ายไปร่วมงานกับพรรคไทยรักไทย ในปี พ.ศ. 2545 จนกระทั่งในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2549 จึงย้ายมากลับร่วมงานกับพรรคประชาธิปัตย์เช่นเดิม ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 นายมานะ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ในสังกัดพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา พร้อมกับนายแพทย์ไกร ดาบธรรม แต่ผลการเลือกตั้งในครั้งนั้น มีผู้สมัครจากพรรคพลังประชาชน 2 คน กับนายแพทย์ไกรเท่านั้นที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอเทิง
นักธุรกิจชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่
พรรคกิจสังคม
พรรคสหประชาธิปไตย
พรรคเอกภาพ
พรรคความหวังใหม่
พรรคประชาธิปัตย์
พรรคไทยรักไทย
พรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2550)
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
สโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูลในฤดูกาล 2012–13

ฤดูกาล 2012–13 เป็นฤดูกาลที่ 121 ของสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล และเป็นฤดูกาลที่ 51 ติดต่อกันบนลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ นอกจากจะแข่งขันในพรีเมียร์ลีกแล้ว สโมสรได้เข้าแข่งขันในรายการ เอฟเอคัพ, ลีกคัพและยูฟ่ายูโรปาลีกจากการชนะเลิศในรายการ ฟุตบอลลีกคัพ ฤดูกาล 2011–12
ในช่วงก่อนฤดูกาลแข่งขันได้มีการเปลี่ยนแปลงผู้จัดการทีมเกิดขึ้น โดยทางสโมสรได้ปลด เคนนี แดลกลีช ออกจากเป็นผู้จัดการทีมเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 และได้แต่งตั้งให้ เบรนแดน ร็อดเจอร์ เป็นผู้จัดการทีมแทนในวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2012
ลิเวอร์พูลจบอันดับที่ 7 ในพรีเมียร์ลีก โดยจบอันดับเหนือกว่าในฤดูกาล 2011–12 หนึ่งอันดับและทำคะแนนได้มากกว่าฤดูกาลที่แล้วจำนวนเก้าคะแนน ลิเวอร์พูลได้รับการจัดอันดับให้เป็นสโมสรฟุตบอลที่มีค่ามากที่สุดอันดับที่ 10 ของโลก จากรายชื่อสโมสรฟุตบอลที่มีค่ามากที่สุดของฟอบส์ที่เผยแพร่ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2013
==รายชื่อผู้เล่น==
อัปเดตล่าสุดเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 อายุของผู้เล่น ณ วันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 (สิ้นสุดฤดูกาล)
==การซื้อขายผู้เล่นและการยืมตัว==
===ผู้เล่นเข้า===
===ยืมตัวเข้า===
===ผู้เล่นออก===
ชุดหลัก
สำรองและศูนย์เยาวชน
===ยืมตัวออก===
ชุดหลัก
สำรองและศูนย์เยาวชน
==การแข่งขันกระชับมิตร==
===ก่อนเริ่มฤดูกาล===
==การแข่งขัน==
===ภาพรวม===
===พรีเมียร์ลีก===
====ตารางคะแนน====
====ผลงานโดยรวม====
====ผลงานในแต่ละนัด====
====นัดการแข่งขัน====
===เอฟเอคัพ===
===ลีกคัพ===
===ยูฟ่ายูโรปาลีก===
====รอบคัดเลือกรอบสาม====
====รอบเพลย์ออฟ====
=====รอบแบ่งกลุ่ม=====
====รอบน็อกเอาต์====
=====รอบ 32 ทีมสุดท้าย=====
==สถิติ==
===ผู้เล่นที่ทำประตูสูงสุด===
รวมทุกการแข่งขัน โดยถ้าประตูรวมเท่ากันจะเรียงตามหมายเลขเสื้อ
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุด 19 พฤษภาคม 2013.
^^ ผู้เล่นที่ไม่ได้ลงเล่นให้ทีมลิเวอร์พูล ในฤดูกาลปัจจุบัน
===ผู้ช่วยจ่ายบอลมากที่สุด===
รวมทุกการแข่งขัน โดยถ้าประตูรวมเท่ากันจะเรียงตามหมายเลขเสื้อ
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุด 19 พฤษภาคม 2013.
^^ ผู้เล่นไม่ได้ลงเล่นให้ทีมลิเวอร์พูล ฤดูกาลปัจจุบัน
===คลีน ชีตส์===
รวมทุกการแข่งขัน โดยถ้าจำนวนคลีนชีตส์รวมเท่ากันจะเรียงตามหมายเลขเสื้อ
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุด 19 พฤษภาคม 2013.
==อ้างอิง==
ฤดูกาลแข่งขันของสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล
กองทัพสาธารณรัฐจีน

กองทัพสาธารณรัฐจีน ประกอบด้วยกองทัพบก กองทัพอากาศ กองทัพเรือ (รวมเหล่านาวิกโยธิน, กำลังทหารสารวัตรและกองทัพกำลังสำรองแห่งสาธารณรัฐจีน) เป็นสถาบันทหาร มีงบประมาณคิดเป็น 16.8% ของงบประมาณกลางในปีงบประมาณ 2546 เดิมเป็นกองทัพปฏิวัติแห่งชาติก่อนเปลี่ยนชื่อเป็นกองทัพสาธารณรัฐจีนในปี 2490 เนื่องจากการบังคับใช้รัฐธรรมนูญ
ก่อนคริสต์ทศวรรษ 1970 ภารกิจหลักของกองทัพ คือ การยึดจีนแผ่นดินใหญ่คืนจากสาธารณรัฐประชาชนจีนที่เป็นคอมมิวนิสต์ผ่านโครงการความรุ่งโรจน์ของชาติ (Project National Glory) แต่ภารกิจสำคัญที่สุดของกองทัพปัจจุบัน คือ การป้องกันเกาะไต้หวัน เผิงหู จินเหมินและหมาจู่จากการบุกครองทางทหารที่เป็นไปได้ของกองทัพปลดปล่อยประชาชน ซึ่งถูกมองว่าเป็นภัยคุกคามที่เด่นสุดของสาธารณรัฐจีน ขณะที่ข้อพิพาทว่าด้วยสถานะทางการเมืองของไต้หวันยังดำเนินต่อไป
== ประวัติ ==
ในอดีตเมื่อตั้งสาธารณรัฐจีนกองทัพนั้นค่อนข้างแตกกระจายมีขุนศึกมากมายและรัฐบาลสาธารณรัฐจีนควบคุมโดยรัฐบาลเป่ยหยางในปักกิ่งและมีสงครามระหว่างขุนศึกตลอดเวลาประธานาธิบดีเปลี่ยนแปลงบ่อยมีความขัดแย้งในกองทัพหลังหยวนซื่อไข่ตาย ประเทศจีนแบ่งเป็นแคว้นเป็นก๊ก ไม่ได้รวมกันเป็นหนึ่งเดียวเมื่อ ซุนยัดเซนและเจียงไคเชคเมื่อเห็นว่าตราบใดที่ยังไม่มีกองทัพของพรรคก๊กมินตั๋งเองจีงไม่อาจทำให้จีนรวมกันได้ ในตอนนั้น รัฐบาลรัสเซียนำโดยเลนินยอมรับพรรคก๊กมินตั๋งเป็นผู้ปกครองจีนโดยชอบธรรม เลนินเสนอให้อาวุธและการฝึกการเงินให้และความช่วยเหลือแต่ต้องแลกมาซึ่งให้พรรคคอมมิวนิสต์จีนร่วม รัฐบาลกับพรรคก๊กมินตั๋งโรงเรียนทหารและการปกครองหวางผู่ ซึ่งนับเป็นผลิตผลแรกของความร่วมมือระหว่างซุนยัตเซ็นกับพรรคคอมมิวนิสต์จีน
โรงเรียนทหารและการปกครองที่จัดตั้งขึ้น มีซุนยัตเซ็นเป็นผู้อำนวยการ และเจี่ยงจงเจิ้ง (蔣中正) หรือเจียงไคเช็ค เป็นครูใหญ่ ดร.ซุนได้วางจุดประสงค์ไว้ที่การ “สร้างกองกำลังปฏิวัติ เพื่อช่วยจีนให้พ้นวิกฤต” มีการจัดสอนการใช้อาวุธ สอนแนวความคิดลัทธิไตรราษฎร์ และแนวความคิดของลัทธิมาร์กซ์ โดยให้ความสำคัญทั้งหลักสูตรทางด้านการทหารและการปกครอง จนสามารถสร้างบุคลากรชั้นนำในประเทศในภายหลังได้เป็นจำนวนมาก โดยระหว่างปีค.ศ. 1924-1949 มีนักเรียนที่จบทั้งสิ้น 23 รุ่น เมื่อรวมนักเรียนที่จบออกมาจากโรงเรียน และสาขาแล้วมีมากถึง 230,000 คน
== การจัดระเบียบเหล่าทัพ ==
กองกำลังของสาธารณรัฐจีนถูกจัดระเบียบดังนี้ดังนี้
กองทัพบกสาธารณรัฐจีน (ROCA, Republic of China Army)
กองทัพอากาศสาธารณรัฐจีน ( ROCAF , Republic of China Air Force)
กองทัพเรือสาธารณรัฐจีน (ROCN, Republic of China Navy)
กองทหารสารวัตรสาธารณรัฐจีน (ROCMP, Republic of China Military Police)
กองบัญชาการส่งกำลังบำรุงร่วม (Republic of China Joint Logistics Command)
กองกำลังสำรองสาธารณรัฐจีน (Republic of China Armed Forces Reserve Command)
== โครงสร้าง ==
== บุคลากร ==
== งบประมาณ ==
== การศึกษา ==
== ยุทธภัณฑ์ ==
=== อาวุธประจำกาย ===
=== อาวุธประจำหน่วย ===
== ศาลทหาร ==
== ความสัมพันธ์ทางทหาร ==
== ดูเพิ่ม ==
พิธีสวนสนามวันชาติสาธารณรัฐจีน
กองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน
== หนังสืออ่านเพิ่มเติม ==
== เชิงอรรถ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
จีนไทเป
ไต้หวัน
ไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซิน

บริษัท ไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซิน ฟุสส์บัลล์ จำกัด (Bayer 04 Leverkusen Fußball GmbH) หรือรู้จักในชื่อ ไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซิน, ไบเออร์ เลเวอร์คูเซิน หรือ เลเวอร์คูเซิน เป็นสโมสรฟุตบอลจากเมืองเลเวอร์คูเซินในประเทศเยอรมนี ก่อตั้งเมื่อ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1904 มีสนามเหย้าคือ ไบอาเรนา มีความจุ 30,210 ที่นั่ง  ปัจจุบันเล่นอยู่ในบุนเดิสลีกาและอยู่ภายใต้การคุมทีมของชาบี อาลอนโซ โดยสโมสรแห่งนี้มีกีฬาหลายชนิดที่นอกเหนือจากฟุตบอล เช่น ยิมนาสติก, เทนนิส, บาสเกตบอล ไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซิน นับเป็นสโมสรเดียวในเยอรมนี ที่ยังไม่เคยได้แชมป์ลีกในประเทศ แต่เคยได้แชมป์ยุโรปมาแล้ว
==เกียรติประวัติ==
===ระดับประเทศ===
บุนเดิสลีกา
*รองชนะเลิศ (5): 1996–97, 1998–99, 1999–2000, 2001–02, 2010–11
เดเอ็ฟเบ-โพคาล
*ชนะเลิศ (1): 1992–93
*รองชนะเลิศ (3): 2001–02, 2008–09, 2019–20
2 บุนเดิสลีกา นอร์ท
*ชนะเลิศ (1): 1978–79
เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ
*รองชนะเลิศ (1): 1993
===ระดับทวีปยุโรป===
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
*รองชนะเลิศ (1): 2001–02
ยูฟ่าคัพ
*ชนะเลิศ (1): 1987–88
==ผู้เล่น==
===ผู้เล่นชุดปัจจุบัน===
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Bayer 04 Leverkusen at UEFA
The Abseits Guide to German football
Supporters of Leverkusen
Bayerfans04 fanpage 
Internet Initiative Leverkusen fanpage 
Leverkusen statistics 
Bayer Leverkusen formations at football-lineups
บ
บ
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2447
บ
ส่งสุข ภัคเกษม

ส่งสุข ภัคเกษม อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ ได้รับเลือกตั้งครั้งแรก ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และเป็นสามีของนางผณินทรา ภัคเกษม อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเช่นเดียวกัน เป็นอดีตประธานกรรมาธิการการเกษตรและสหกรณ์ ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 11
== ประวัติ ==
ส่งสุข เกิดเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2476 ที่ย่านถนนเจริญประเทศ ตำบลช้างคลาน อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรของนายจันทร์ กับนางเลียบ ภัคเกษม บิดามีอาชีพค้าไม้ มีพี่น้อง 3 คน แต่บิดามารดาเสียชีวิตตั้งแต่ส่งสุขยังเด็ก จึงอยู่ในความดูแลของป้า และอาศัยอยู่ที่อำเภอจอมทอง นายส่งสุข สมรสกับนางผณินทรา ภัคเกษม มีบุตรสาว 1 คน ชื่อภควดี ภัคเกษม
ส่งสุข เข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย และโรงเรียนยุพราชวิทยาลัย จากนั้นได้ย้ายเข้ามาศึกษาต่อในกรุงเทพมหานคร ที่วิทยาลัยพระนคร
เขามีส่วนในการทำลายขบวนการนักศึกษาในเหตุการณ์ 6 ตุลา โดยโจมตีนักศึกษาผ่านสถานีวิทยุยานเกราะ
== การทำงาน ==
ส่งสุข ภัคเกษม ประกอบอาชีพนักหนังสือพิมพ์หลังจากที่จบการศึกษา เป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ข่าวสยาม ต่อมาได้หันมาทำงานด้านสื่อสารมวลชน ทำรายการโทรทัศน์ที่สถานีโทรทัศน์ช่อง 8 ลำปาง ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2518 จึงได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคประชาธิปัตย์ โดยการชักชวนของนายไกรสร ตันติพงศ์ เพื่อนสนิทเมื่อครั้งทำงานหนังสือพิมพ์แผ่นดินไทย และได้รับเลือกตั้งต่อมาอีกในปี พ.ศ. 2519 สมัยที่ 3 พ.ศ. 2529 และสมัยที่ 4-5 ในปี พ.ศ. 2535
ต่อมาในปี พ.ศ. 2537 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการบริหารพรรคชาติไทย มีบทบาทสำคัญในพรรคดังกล่าว จนกระทั่งได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคในปีถัดมา และเข้าร่วมงานกับพรรคประชาธิปัตย์ ลงสมัคร ส.ส.เขต 2 เชียงใหม่ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เป็นลำดับที่ 4 จากจำนวน ส.ส.3 ที่นั่ง
นอกจากงานการเมือง งานสื่อมวลชนแล้ว นายส่งสุข ภัคเกษม ยังมีผลงานในการแต่งเพลง อาทิ เพลงต๋าเหินลา ซึ่งขับร้องโดย อบเชย เวียงพิงค์
== ถึงแก่กรรม ==
ส่งสุข เสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2541 ขณะมีอายุ 64 ปี
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอเมืองเชียงใหม่
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่
พรรคประชาธิปัตย์
พรรคเอกภาพ
พรรคสหประชาธิปไตย
พรรคราษฎร (พ.ศ. 2529)
พรรคสามัคคีธรรม
พรรคชาติไทย
บุคคลจากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย
บุคคลจากโรงเรียนยุพราชวิทยาลัย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
นักหนังสือพิมพ์ชาวไทย
นักจัดรายการโทรทัศน์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
คำ กาไวย์

คำ กาไวย์ หรือ พ่อครูคำ (25 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 - 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557) ศิลปินแห่งชาติ ประจำปี พ.ศ. 2535 สาขาศิลปะการแสดง (การแสดงพื้นบ้าน) เป็นศิลปินพื้นบ้านที่มีชื่อเสียงและผลงานโดดเด่น โดยเฉพาะการแสดงกลองสะบัดชัย
== ประวัติ ==
พ่อครูคำ กาไวย์ เกิดเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 ที่อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ มีบุตรธิดา 4 คน
พ่อครูคำ จบการศึกษาชั้นประถม แต่เนื่องจากมีความสนใจในการแสดงพื้นบ้าน และมีความสามารถในการตีกลองสะบัดชัย ซึ่งเป็นศิลปะพื้นบ้านล้านนา และได้มีโอกาสเข้าประกวดแข่งขันศิลปะพื้นบ้าน เมื่อปี พ.ศ. 2504 และได้รับรางวัลชนะเลิศ ทำให้เป็นที่รู้จักของคนทั่วไป
พ่อครูคำ ได้คิดค้นและประดิษฐ์ชุดการแสดงจำนวนมาก และผลงานที่โดดเด่นคือ การคิดค้นท่ารำ ร่วมกับอาจารย์ของวิทยาลัยนาฏศิลปเชียงใหม่
ในปี พ.ศ. 2557 พ่อครูคำ กาไวย์ ได้มีอาการป่วยคือโรคมะเร็งและเข้าทำการรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ ตั้งแต่เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2557 และเสียชีวิตในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 ที่บ้านเกิดในตำบลน้ำแพร่ อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ สิริอายุได้ 79 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2557 ณ สุสานบ้านแพะขวาง อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอหางดง
ศิลปินแห่งชาติ
พรรคเสรีธรรม

อาจหมายถึง
พรรคเสรีธรรม (พ.ศ. 2522) ที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2522 และยุบพรรคในปี พ.ศ. 2523
พรรคเสรีธรรม (พ.ศ. 2535) และยุบเข้ารวมกับ พรรคไทยรักไทย ในปี พ.ศ. 2544
การแก้ความกำกวม