ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 1 ในรัฐฟลอริดา

ทางหลวงสหรัฐอเมริกาหมายเลข 1 (U.S. Route 1) ในรัฐฟลอริดา มีระยะทาง  มีเส้นทางไปตามแนวชายฝั่งตะวันออกของรัฐจาก คีย์เวสต์ ข้ามแม่น้ำเซนต์แมรี เข้าสู่รัฐจอร์เจีย ทางตอนเหนือของโบโลจ์น (Boulogne) ของรัฐฟลอริดา และทางตอนใต้ของโฟล์กสตัน (Folkston) ของรัฐจอร์เจีย ทางหลวงเส้นนี้ได้ถูกกำหนดให้เป็นเส้นทางผ่านรัฐฟลอริดาเมื่อก่อตั้งระบบทางหลวงสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1926 ถนนนี้ได้รับการดูแลโดยกรมการขนส่งแห่งรัฐฟลอริดา (FDOT)
ทางหลวงเส้นนี้มีปลายทางทิศใต้ในคีย์เวสต์ ผ่านทางหลวงโอเวอร์ซีส จากหมู่เกาะต่าง ๆ มุ่งหน้าสู่ทิศเหนือไปยังแผ่นดินใหญ่ เข้าสู่ภาคใต้ของรัฐฟลอริดา ไปยังแจ็กสันวิลล์ มีเส้นทางใกล้กับชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกและทางน้ำอินทราโคสทัล เส้นทางส่วนใหญ่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอินเตอร์สเตต 95 ในรัฐฟลอริดา และทางทิศตะวันตกของถนนรัฐฟลอริดา A1A โดยมีเส้นทางขนานกับถนนทั้งสอง เมื่อเข้าสู่ทางตอนเหนือของแจ็กสันวิลล์ ทางหลวงหมายเลข 1 ได้โค้งไปทางแม่น้ำเซนต์แมรีในขณะที่กำลังเข้าสู่รัฐจอร์เจีย
== รายละเอียดของเส้นทาง ==
=== ฟลอริดาคีส์ ===

ทางหลวงหมายเลข 1 มีจุดเริ่มต้นที่คีย์เวสต์ มอนโรเคาน์ตี ที่ทางแยกตัดกับไวต์เฮดสตรีต (Whitehead Street) และเฟลมมิงสตรีต (Fleming Street) มีเส้นทางไปยังทิศใต้ไปตามถนนไวต์เฮด เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร จนถึงทางแยกกับทรูแมนอะเวนิว (Truman Avenue) เส้นทางจะไปทางตะวันออกผ่านใจกลางเมืองคีย์เวสต์ วิ่งไปอีกประมาณ 1 ไมล์ ทรูแมนอะเวนิว ก็เปลี่ยนเป็นนอร์ทรูสเวลต์บูลละวาร์ด (North Roosevelt Boulevard) ไปจนออกจากเกาะ ซึ่งขยายเป็นถนน 4 ช่องจราจร วิ่งไปตามชายฝั่งด้านเหนือของคีย์เวสต์ แล้วโค้งไปทางทิศใต้ บรรจบกับทางหลวงรัฐหมายเลข A1A ที่สามแยกรูปตัวที ก่อนที่จะมุ่งหน้าต่อไปยังทิศตะวันออก โดยทางแยกนี้เป็นปลายทางทิศใต้ของทางหลวงโอเวอร์ซีส ซึ่งมีเส้นทางไปจนถึงรัฐฟลอริดาแผ่นดินใหญ่
หลังจากข้ามไปยังเกาะสต็อก และผ่านเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างสต็อกไอแลนด์และ incorporated Key West, จากนั้นวิ่งผ่าน US 1 proceeds through unincorporated มอนโรเคาน์ตี ในโบคาชิคาคีย์ (Boca Chica Key) ผ่านสถานีอากาศยานนาวีคีย์เวสต์ (Naval Air Station Key West) และร็อกแลนด์คีย์ (Rockland Key) ซึ่งทางหลวงโอเวอร์ซีสได้ลดลงเหลือ 2 ช่องจราจร จากนั้นข้ามอีสต์ร็อกแลนด์คีย์ (East Rockland Key), บิกคอปพิตต์คีย์ (Big Coppitt Key) (และชุมชนบิกคอปพิตต์คีย์) Saddlebunch Keys, Sugarloaf Key, Park Key, Cudjoe Key (และชุมชน Cudjoe Key), Summerland Key, Ramrod Key, Middle Torch Key, Little Torch Key, Big Pine Key (และชุมชน Big Pine Key), Scout Key และสเปนนิชฮาร์เบอร์คีย์ (Spanish Harbor Key) ต่อมากลายเป็นทางหลวง 4 ช่องจราจรข้ามสะพานบาร์เฮียฮอนด้า (Bahia Honda Bridge) จากนั้นลดเป็น 2 ช่องจราจร ผ่านบาร์เฮียฮอนด้าคีย์, โอไฮโอคีย์ (Ohio Key), มิสซูรีคีย์ (Missouri Key) และลิตเทิลดักคีย์ (Little Duck Key) หลังจากนั้นเข้าสู่ Knight's Key, Boot Key, Key Vaca และผ่านสะพานเซเวนไมล์ (Seven Mile Bridge) ก่อนถึงเมืองมาราธอน แล้วจึงออกจากกลุ่มคีย์ส่วนล่าง
=== ไมแอมี-เดดเคาน์ตี ===
ทางหลวงหมายเลข 1 ช่วง แรก ในเทศมณฑลไมแอมี-เดด จะเป็นถนน 2 ช่องจราจร ตรงกับแนวเขตแดนของอุทยานแห่งชาติเอเวอร์เกลดส์ (Everglades National Park) ซึ่งอยู่ทางตะวันตกของถนน ในช่วงตั้งแต่เขตแดนของเคาน์ตีถึงเมืองไมแอมี มีชื่อว่า ทางหลวงเซาท์ดิกซี (South Dixie Highway) ทางแยกใหญ่แห่งแรกบรรจบกับปลายทางทิศเหนือของถนนคาร์ดซาวน์ (Card Sound Road) อยู่ทางตอนใต้ของฟลอริดาซิตี หากเดินทางในขาลงใต้ไปยังคีย์ลาร์โก จะมีป้ายบอกก่อนถึงทางแยกว่า ถ้าไฟบนป้ายกระพริบ ให้ใช้ถนนคาร์ดซาวน์ แทนการใช้ทางหลวงหมายเลข 1
== อ้างอิง ==
001
ถนนในไมแอมี