ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 นัดชิงชนะเลิศ

การแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 นัดชิงชนะเลิศ กำหนดจัดให้มีขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 ที่สนามกีฬาโอลิมปิกแห่งชาติเคียฟ ในเคียฟของยูเครน เพื่อตัดสินหาทีมชนะเลิศของการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 (ยูโร 2012) ทีมที่ป้องกันตำแหน่งชนะเลิศคือสเปน ซึ่งชนะการแข่งขันต่อเยอรมนี 1-0 ในนัดชิงชนะเลิศเมื่อปี 2008
สเปนประกบคู่มาแข่งขันกับอิตาลี ในความพยายามรักษาตำแหน่งชนะเลิศของพวกเขาไว้ หากสเปนชนะเลิศในครั้งนี้ พวกเขาจะเป็นทีมแรกที่ชนะเลิศ การแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป สองสมัยติดต่อกัน และจะเป็นฟุตบอลทีมชาติแรก ที่ชนะเลิศการแข่งขันรายการใหญ่ (ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป และ ฟุตบอลโลก) สามครั้งติดต่อกัน
ผู้ชนะเลิศในรายการนี้ จะได้รับสิทธิเข้าแข่งขัน ในรายการคอนเฟเดอเรชันส์คัพของฟีฟ่า ประจำปี ค.ศ. 2013 โดยอัตโนมัติ อย่างไรก็ตาม สเปนได้สิทธิเข้าแข่งขันอยู่ก่อนแล้ว ในสถานะผู้ชนะเลิศฟุตบอลโลก 2010 ดังนั้นอิตาลีจะผ่านการคัดเลือกจากยูฟ่าโดยอัตโนมัติ เมื่อเข้าถึงนัดชิงชนะเลิศนี้ ไม่ว่าจะเป็นผู้ชนะเลิศหรือไม่ก็ตาม
== ภูมิหลัง ==
ก่อนการแข่งขันนัดนี้ ทั้งสองทีมพบกันมาแล้ว 30 ครั้ง โดยอิตาลีชนะ 10 นัด ส่วนสเปนชนะ 8 นัด ซึ่งการแข่งขันครั้งหลังสุด เป็นนัดกระชับมิตรเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 2011 ที่สนามสตาดิโอ ซาน นีโกลา ในเมืองบารี ผลปรากฏว่า อิตาลีเปิดบ้านชนะสเปนไป 2-1 อิตาลีเคยชนะเลิศฟุตบอลยูโรมาแล้วเมื่อ ค.ศ. 1968 ขณะที่สเปนได้มาสองสมัยด้วยกัน คือในการแข่งขันเมื่อ ค.ศ. 1964 ซึ่งชนะสหภาพโซเวียต และครั้งล่าสุดเมื่อ ค.ศ. 2008 ซึ่งชนะทีมชาติเยอรมนี
โดยทีมชาติฝรั่งเศส เคยเป็นผู้ชนะเลิศเหนือทั้งสองชาติมาก่อนแล้ว โดยในฟุตบอลยูโรเมื่อ ค.ศ. 2000 พวกเขาชนะอิตาลี 2-1 ในช่วงต่อเวลาพิเศษ ด้วยระบบโกลเดนโกล และในการแข่งขันเมื่อ ค.ศ. 1984 ฝรั่งเศสเอาชนะสเปน 2-0 ในเวลาปกติ อนึ่ง เมื่อเริ่มต้นการแข่งขันคราวนี้ สเปนเป็นทีมอันดับหนึ่ง จากการจัดอันดับของฟีฟ่า ขณะที่อิตาลีอยู่ในอันดับที่ 12 ส่วนการจัดอันดับของยูฟ่า พวกเขาอยู่ในอันดับที่ 8 อย่างไรก็ตาม อิตาลีเคยชนะเลิศในฟุตบอลโลกมาถึง 4 สมัย คือเมื่อครั้งที่ 2 (ค.ศ. 1934) ครั้งที่ 3 (ค.ศ. 1938) ครั้งที่ 12 (ค.ศ. 1982) และครั้งที่ 18 (ค.ศ. 2006) ซึ่งมากที่สุดในบรรดาทีมชาติยุโรป แต่ก็พ่ายแพ้ต่อบราซิลไป 2 สมัย จากครั้งที่ 9 (ค.ศ. 1970) และครั้งที่ 15 (ค.ศ. 1994) ส่วนสเปนเพิ่งชนะเลิศในครั้งที่ 19 เมื่อปี ค.ศ. 2010 เท่านั้น
== เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ ==
{|  style="width:100%; text-align:center;"
|-  style="vertical-align:top; background:#9cf;"
!colspan=2 style="width:1*"|สเปน
!รอบ
!colspan=2 style="width:1*"|อิตาลี
|-  style="vertical-align:top; background:#c1e0ff;"
|คู่แข่งขัน
|ผลการแข่งขัน
||รอบแบ่งกลุ่ม
|คู่แข่งขัน
|ผลการแข่งขัน
|-
|align=left|
|1 – 1
| style="background:#c1e0ff;"|นัดที่ 1
|align=left|
|1 – 1
|-
|align=left| ไอร์แลนด์
|4 – 0
| style="background:#c1e0ff;"|นัดที่ 2
|align=left|
|1 – 1
|-
|align=left|
|1 – 0
| style="background:#c1e0ff;"|นัดที่ 3
|align=left| ไอร์แลนด์
|2 – 0
|-
| colspan="2" style="text-align:center;"|
| style="background:#c1e0ff;"|ตารางคะแนนสิ้นสุด
| colspan="2" style="text-align:center;"|
|-  style="vertical-align:top; background:#c1e0ff;"
|คู่แข่งขัน
|ผลการแข่งขัน
||รอบแพ้คัดออก
|คู่แข่งขัน
|ผลการแข่งขัน
|-
|align=left|
|2 – 0
| style="background:#c1e0ff;"|รอบก่อนรองชนะเลิศ
|align=left|
|0 – 0 (หลังต่อเวลาพิเศษ) (4 – 2 ยิงลูกโทษ)
|-
|align=left|
|0 – 0 (หลังต่อเวลาพิเศษ) (4 – 2 ยิงลูกโทษ)
| style="background:#c1e0ff;"|รอบรองชนะเลิศ
|align=left|
|2 – 1
|}
== การแข่งขัน ==
=== รายละเอียด ===
{| width=92%
|-
|
|
|}
{| width="100%"
|valign="top" width="45%"|
|valign="top"|300px
|valign="top" width="55%"|
|}
{| width=100% style="font-size: 90%"
|
แมนออฟเดอะแมตช์:
อันเดรส อีเนียสตา (สเปน)
ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:
 เบร์ตีนู มีรังดา
 รีการ์ดู ซังตุช
ผู้ตัดสินที่สี่:
 จือเนย์ต ชากือร์
ผู้ช่วยผู้ตัดสินเพิ่มเติม:
 ชอร์ชี โซซา
 ดูอาร์ตี โกมิช
|}
=== สถิติ ===
ตลอดเกม
== หลังเกมการแข่งขัน ==
มีแชล ปลาตีนี ประธานสมาคมฟุตบอลยุโรป (ยูฟ่า) เป็นผู้มอบถ้วยรางวัลอ็องรี เดอโลแน แก่อีเกร์ กาซียัส หัวหน้าทีมชาติสเปน ทั้งนี้ หัวหน้าผู้ฝึกสอน บีเซนเต เดล โบสเก เป็นบุคคลที่สองที่นำทีมชาติขึ้นรับถ้วยรางวัลในการแข่งขันฟุตบอลยูโรและฟุตบอลโลก ต่อจากเฮลมุท เชิน หัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมชาติเยอรมนี (ค.ศ. 1937–1941) และเป็นชาติแรกที่สโมสรฟุตบอลของตนชนะเลิศการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกด้วย
== อ้างอิง ==
นัดชิงชนะเลิศ