pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สตีฟ เชน

สตีเว่น เชน (; เกิด 25 สิงหาคม ค.ศ. 1978) เป็นผู้ประกอบการด้านอินเทอร์เน็ตชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งและเป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่ฝ่ายเทคโนโลยีของเว็บไซต์ยอดนิยม YouTube เขาเป็นคนเชื้อสายไต้หวัน หลังจากที่ได้ร่วมก่อตั้ง บริษัท AVOS Systems, Inc. และได้สร้างแอปพลิเคชันแชร์วิดีโอ MixBit เขาเข้าร่วมงานกับ Google Ventures ในปีค.ศ. 2014
==ชีวิตส่วนตัว==
สตีฟ เชนแต่งงานกับปาร์ค จี-ยอน ซึ่งปัจจุบันชื่อเจมี่ เชน ซึ่งเป็นผู้จัดการฝ่ายการตลาดผลิตภัณฑ์ กูเกิ้ล โคเรีย ในปี พ.ศ. 2552 พวกเขาอาศัยอยู่ใน ซานฟรานซิสโก พร้อมลูกสองคน ลูกชายคนหนึ่งเกิดใน กรกฎาคม พ.ศ. 2553
สตีฟเป็นอดีตพนักงานของ PayPal ซึ่งเขาได้พบกับชาดเฮอร์ลีย์และ ยาวีด คาริม ในปี 2548 วงนี้ได้ก่อตั้ง YouTube ปัจจุบันเขาดำรงตำแหน่ง Chief Technology Officer (CTO) ของ YouTube เฉินเป็นสมาชิกคนแรกของ Facebook แม้ว่าจะเป็นเวลาหลายเดือนหลังจากที่เขาย้ายไปตั้งค่า YouTube ในปี 2549, เฉินได้รับการเสนอชื่อให้เป็น "50 คนที่มีความสำคัญในธุรกิจ" Business 2.0.
==รูปภาพ==
Walt Mossberg, Steve Chen and Chad Hurley.jpg|เชนกับ แชด เฮอร์ลีย์ และ วอลต์ มอสเบิร์กในปี ค.ศ. 2007
YouTube TaiwanVersionLaunch SteveChen 8Generals.jpg|เชนที่งานยูทูบไต้หวันลอนช์คอนเฟอร์เรนซ์ในปี ค.ศ. 2007
Kamran Elahian, Steve Chen, and Jamie Chen.jpg|สตีเว่น เชนกับภรรยาของเขา เจมี เชน และคัมรัน แอลาเฮียน ในปี ค.ศ. 2009
ยูทูบ
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2521
ก็อทมิทอุนส์

ก็อทมิทอุนส์ (Gott mit uns) เป็นวลีภาษาเยอรมันที่แปลว่า พระเจ้าสถิตกับเรา ถือเป็นคำขวัญประจำอาณาจักรปรัสเซียมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1701 ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นคำขวัญประจำกองทัพในสมัยจักรวรรดิเยอรมัน (ค.ศ. 1871–1918) ไรช์ที่สาม (ค.ศ. 1933–1945) และในช่วงยุคต้นของประเทศเยอรมนีตะวันตก (ค.ศ. 1949–1962)
คำขวัญนี้มาจากชื่อในภาษาฮีบรูว่า "อิมมานูเอล" (עִמָּנוּאֵל) ซึ่งปรากฎอยู่ในท่อนหนึ่งพระวรสารนักบุญมัทธิว 1:23 ซึ่งระบุว่า "นี่แน่ะ หญิงพรหมจารีคนหนึ่งจะตั้งครรภ์ และคลอดบุตรชายคนหนึ่ง และเขาจะเรียกนามของท่านว่าอิมมานูเอล (แปลว่า พระเจ้าสถิตกับเรา)"
==อ้างอิง==
คำขวัญ
กรมการใหญ่เอ็สเอ็ส

กรมการใหญ่เอ็สเอ็ส (SS-Hauptamt) เป็นสำนักงานบัญชาการส่วนกลางขององค์การชุทซ์ชตัฟเฟิลในนาซีเยอรมนีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1940
==อ้างอิง==
ชุทซ์ชตัฟเฟิล
ดยุกแห่งคัมบาร์ลันด์

ดยุกแห่งคัมบาร์ลันด์ (Duke of Cumberland) เป็นบรรดาศักดิ์ประกอบพระอิสริยยศซึ่งสถาปนาให้กับสมาชิกแห่งพระราชวงศ์ที่มีอาวุโสน้อย โดยตั้งชื่อตามเขตคัมบาร์ลันด์
==ประวัติ==
การสถาปนาบรรดาศักดิ์ดยุกแห่งคัมบาร์ลันด์ครั้งแรกนั้นปรากฏในปีค.ศ. 1644 สำหรับประกอบอิสริยยศเจ้าชายรูเพิร์ตแห่งไรน์ ซึ่งเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าชาลส์ที่ 1 โดยต่อมาได้สิ้นพระชนม์ลงโดยปราศจากโอรสสืบตระกูล ทำให้บรรดาศักดิ์นี้ว่างลงจนกระทั่งปีค.ศ. 1689 ได้ถูสถาปนาให้กับเจ้าชายจอร์จแห่งเดนมาร์ก พระสวามีของเจ้าหญิงแอนน์ (ต่อมาคือสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์) ซึ่งเป็นพระราชธิดาพระองค์รองของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 โดยต่อมาในปีค.ศ. 1708 ดยุกที่ 2 ก็สิ้นพระชนม์โดยปราศจากพระราชโอรส
ในการสถาปนาครั้งสุดท้าย ในสมัยบรรดาศักดิ์ของบริเตนใหญ่ โดยพระราชทานให้แก่เจ้าชายวิลเลียม พระราชโอรสลำดับที่สามของพระเจ้าจอร์จที่ 2 ซึ่งต่อมาได้สิ้นพระชนม์ลงในปีค.ศ. 1765 โดยปราศจากพระโอรส
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
บรรดาศักดิ์อังกฤษ
รายชื่อตำแหน่งดยุกและขุนนางสืบตระกูลของหมู่เกาะอังกฤษ 
ขุนนางอังกฤษ
โนเฟรตที่ 2

โนเฟรตที่ 2 (ชื่อของพระองค์หมายถึง "ผู้ที่มีความงามเป็นที่หนึ่ง") เป็นพระราชินีอียิปต์โบราณของราชวงศ์ที่ 12 พระองค์เป็นธิดาของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 2 และเป็นพระมเหสีของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 2
== อ้างอิง ==
อิตาคาย

อิตาคาย เป็นเจ้าหญิงและราชินีอียิปต์โบราณแห่งราชวงศ์ที่ 12 เมื่อประมาณ 1800 ปีก่อนคริสต์ศักราช เธอเป็นที่รู้จักส่วนใหญ่จากพีระมิดเล็ก ๆ ของพระองค์ถัดจากพิรามิดของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 3 ที่ดาห์ชูร์
== อ้างอิง ==
ราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์
ซิตฮาธอร์ยูเนต

ซิตทัตฮัตฮอร์ยูเนต (ชื่อของเธอหมายถึง "ลูกสาวของเทพีฮาเธอร์แห่งเดนเดร่า") เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์อียิปต์โบราณแห่งราชวงศ์ที่ 12 ส่วนใหญ่รู้จักจากการฝังพระศพของพระองค์ที่ El-Lahun ซึ่งมีสมบัติล้ำค่าของเครื่องเพชรพลอยที่พบได้ที่สุสานของพระองค์ พระองค์อาจจะเป็นธิดาของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 2
สุสานถูกค้นพบในปี 1914 โดย Flinders Petrie และ Guy Brunton โดยในสุสานมีสมบัติล้ำค่าของเครื่องเพชรพลอยจำนวนมาก ปัจจุบันสิ่งของจากสุสานถูกจัตแสดงที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทัน ในนครนิวยอร์ก ส่วนมงกุฎของซิตทัตฮัตฮอร์ยูเนต ถูกจัตแสดงที่Egyptian Museum ในกรุงไคโร
== อ้างอิง ==
เจ้าหญิงยุคราชวงศ์ที่ยี่สิบ
ซิตี้แบงก์

ซิตี้แบงก์ (Citibank) เป็นแผนกธุรกิจฝ่ายผู้บริโภคของซิตี้กรุ๊ป เครือธนาคารข้ามชาติยักษ์ใหญ่สัญชาติอเมริกัน ซิตี้แบงก์ก่อตั้งในปีค.ศ. 1812 ที่นครนิวยอร์ก เมื่อแรกก่อตั้งมีชื่อว่า ซิตี้แบงก์ออฟนิวยอร์ก มีผลิตภัณฑ์ได้แก่บัตรเครดิต, การจำนอง, สินเชื่อส่วนบุคคล, สินเชื่อเพื่อการพาณิชย์ และวงเงินสินเชื่อ ซิตี้แบงก์มีสาขาทั้งหมด 2,649 สาขาใน 19 ประเทศ ในจำนวนนี้ 723 สาขาตั้งอยู่ในสหรัฐอเมริกาและอีก 1,494 สาขาตั้งอยู่ในประเทศเม็กซิโก ในปี 2016 รายได้ทั้งหมดของซิตี้แบงก์ 76% มาจากในสหรัฐ และรายได้ 13% มาจากเม็กซิโก
ในปี 2017 นิตยสาร ฟอบส์ ได้จัดอันดับให้ซิตี้กรุ๊ปเป็นธนาคารที่ใหญ่เป็นอันดับ 6 ของโลก และเป็นบริษัทจดทะเบียนที่ใหญ่เป็นอันดับ 12 ของโลก ด้วยมูลค่าทรัพย์สินรวมกว่า 1.795 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ

==ซิตี้แบงก์ทั่วโลก==
ซิตี้แบงก์มีการตั้งบริษัทลูกโดยจดทะเบียนเป็นธนาคารตามกฎหมายใน 21 ประเทศ ได้แก่:
==อ้างอิง==
ธนาคารในสหรัฐอเมริกา
จีน ไวล์เดอร์

เจอโร ซิลเบอร์แมน (Gene Wilder; 11 มิถุนายน ค.ศ. 1933–29 สิงหาคม ค.ศ. 2016) หรือรู้จักในชื่อ จีน ไวล์เดอร์ เป็นนักแสดง นักเขียนบท ผู้กำกับ โปรดิวเซอร์ นักร้อง-นักแต่งเพลง นักเขียน ชาวอเมริกัน
จีน ไวล์เดอร์เริ่มต้นอาชีพของเขาในการแสดงละครเวที และแสดงในซีรีส์ครั้งแรกเรื่อง The Play of the Week ในปี ค.ศ. 1961 เขาแสดงในภาพยนตร์เรื่องแรกคือเรื่อง Bonnie and Clyde ในปี ค.ศ. 1967 ต่อมาได้รับบทเด่นครั้งแรกในบทลีโอโพลด์ บลูม ในภาพยนตร์เรื่อง The Producers ในปี ค.ศ. 1968 ซึ่งทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ไวล์เดอร์ยังเป็นที่รู้จักในการรับบทวิลลี วองคาใน Willy Wonka & the Chocolate Factory (1971) และ Silver Streak (1976), Stir Crazy (1980), See No Evil, Hear No Evil (1989), และ Another You (1991) ไวล์เดอร์ยังกำกับและเขียนบทภาพยนตร์เองอีกหลายเรื่อง อาทิ และเขียนหลายของตัวเองหนังรวมถึง The Woman in Red (1984)
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2476
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2559
นักแสดงชายชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 20
นักแสดงชายชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอเมริกัน
นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวอเมริกัน
ผู้รอดชีวิตจากมะเร็ง
เสียชีวิตจากโรคอัลไซเมอร์
บุคคลจากมิลวอกี
ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก โซนยุโรป – รอบที่ 2

โซนยุโรป รอบที่สอง จะทำการตัดสินโดยแปดทีมรองชนะเลิศที่ดี่ทีสุดจากเก้ากลุ่มรอบแรกที่มาจาก ส่วนโซนยุโรป ของ การแข่งขันรอบคัดเลือก สำหรับ ฟุตบอลโลก 2018. ผู้ชนะของแต่ละคู่จากสี่นัดเหย้าและเยือน จะเข้าร่วมกลุ่มของผู้ชนะในฟุตบอลโลกใน ประเทศรัสเซีย. การแข่งขัน, ซึ่งมักเรียกกันว่า 'เพลย์ออฟ', ที่จะจัดขึ้นในเดือน พฤศจิกายน พ.ศ. 2560.
การจับสลากสำหรับแต่ละคู่นั้นจะจัดขึ้นที่ ซูริค ในวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2560, กับอันดับโลกฟีฟ่า เดือนตุลาคม 2560 เพื่อใช้ในการตัดสินหาทีมที่จะกำหนดเป็นทีมวาง.
==ทีมที่ผ่านเข้ารอบ==
===การจัดอันดับสองที่ดีที่สุด===
==ทีมวางและการจับสลาก==
การจับสลากประกบคู่สำหรับรอบสอง (เพลย์ออฟ) จะจัดขึ้นในวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2560 ในเวลา 14:00 CEST (UTC+2), ที่สำนักงานใหญ่ฟีฟ่าในนครซูริค, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์.
ทีมด้านล่างนี้คือมีส่วนร่วมในรอบที่สอง:
==นัด==
เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 9–11 พฤศจิกายน, และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 12–14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560.
เวลาคือ CET (UTC+1) ตามลิสต์ที่กำหนดโดยยูฟ่า (เวลาท้องถิ่นคืออยู่ในวงเล็บ).
|}
รวมผลสองนัด สวิตเซอร์แลนด์ ชนะ 1–0 และได้ผ่านเข้าไปเล่นในรอบสุดท้าย ฟุตบอลโลก 2018.
----
รวมผลสองนัด โครเอเชีย ชนะ 4–1 และได้ผ่านเข้าไปเล่นในรอบสุดท้าย ฟุตบอลโลก 2018.
----
รวมผลสองนัด เดนมาร์ก ชนะ 5–1 และได้ผ่านเข้าไปเล่นในรอบสุดท้าย ฟุตบอลโลก 2018.
----
รวมผลสองนัด สวีเดน ชนะ 1–0 และได้ผ่านเข้าไปเล่นในรอบสุดท้าย ฟุตบอลโลก 2018.
==อันดับดาวซัลโว==
การแข่งขันทั้งหมดมี 13 ประตูที่ทำได้ใน 8 นัด, สำหรับค่าเฉลี่ย  ประตูต่อนัด.
3 ประตู
คริสเตียน เอริกเซน
1 ประตู
นีคอลา คาลีนิช
อันเดรย์ ครามาริช
ลูคา โมดริช
อีวาน เพรีชิช
นิคลาส เบนท์เนอร์
แอนเทรแอส เครสเตินเซิน
โซกราติส ปาปัสตาโทปูโลส
เชน ดัฟฟี
จาค็อบ โจฮันส์สัน
ริการ์โด โรดริเกซ
==การคาดโทษ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
*Qualifiers – Europe: Round 2 , FIFA.com
ฟีฟ่าเวิลด์คัพ, UEFA.com
เพลย์ออฟ
มงกุฎราชาภิเษกพระเจ้าจอร์จที่ 4

มงกุฎราชาภิเษกพระเจ้าจอร์จที่ 4 (The Coronation Crown of George IV) เป็นมงกุฎองค์ที่ใช้สวมในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระเจ้าจอร์จที่ 4 ในปีค.ศ. 1821
==การออกแบบ==
มงกุฎองค์นี้มีขนาดสูง 40 ซม. และประดับด้วยเพชรกว่า 12,314 เม็ด โดยถูกกล่าวกันว่าจะทำให้พระองค์ดูเหมือนเป็น "นกอันล้ำค่าแห่งตะวันออก" ตัวฐานมงกุฎทำจากทองคำ และเงิน จัดทำโดยฟิลิป ลีบาร์ท แห่งรันเดลล์และบริดจ์ ซึ่งเป็นช่างทองประจำราชสำนัก โดยออกแบบให้เสมือนดั่งหายตัวได้ภายใต้เพชรที่ประดับอยู่บนมงกุฎองค์นี้ โดยมีแผนการถอดลายดอกลิลลี่ หรือเฟลอร์-เดอ-ลีส์ออก โดยแทนด้วยกุหลาบ ธิสเทิล และแชมรอก ซึ่งเป็นดอกไม้สัญลักษณ์ของอังกฤษ สกอตแลนด์ และไอร์แลนด์ ซึ่งต่อมาแผนการนี้ได้ถูกปฏิเสธโดย College of Arms และมงกุฎองค์นี้ยังมีหมวกกำมะหยี่ด้านในเป็นสีน้ำเงินเข้ม ซึ่งแตกต่างจากองค์อื่นๆ ที่ใช้ในอังกฤษซึ่งจะเป็นกำมะหยี่สีม่วงหรือสีแดงอมม่วง โดยมงกุฎประกอบด้านบนยอดซึ่งเป็นลูกโลกและกางเขนแพตตี ซึ่งถูกรองรับโดยก้านทั้งสี่ ซึ่งเป็นลวดลายใบโอ้ค ซึ่งด้านล่างสุดของแต่ละก้านจะเป็นลายกางเขนแพตตี ระหว่างก้านยอดจะเป็นลวดลายดอกลิลลี่ หรือเฟลอร์-เดอ-ลีส์ และด้านในบุเป็นผ้ากำมะหยี่
==ชะตากรรม==
เนื่องจากการเลื่อนวันพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระเจ้าจอร์จที่ 4 อันสืบเนื่องมาจากคดีของพระราชินีคาโรลีน และมูลค่ารวมของมงกุฎองค์นี้สูงถึง 24,425 ปอนด์ ภายหลังจากพระราชพิธีบรมราชาภิเษก พระองค์ได้พยายามที่จะเก็บมงกุฎองค์นี้ไว้ และพยายามโน้มน้าวให้รัฐบาลซื้อไว้เพื่อที่พระองค์จะได้ใช้ทรงในรัฐพิธีเปิดประชุมสภาประจำปี แต่เนื่องจากมีมูลค่าสูงเกินไป มงกุฎองค์นี้ได้ถูกถอดอัญมณีออกคืนในปีค.ศ. 1823 และไม่ได้ถูกใช้ทรงโดยพระมหากษัตริย์พระองค์อื่นอีกเลย
พระเจ้าจอร์จที่ 4 ได้ทรงซื้อแบบจำลองเท่าขนาดจริงที่ทำขึ้นด้วยทองเหลืองในมูลค่าเพียง 38 ปอนด์ ที่มีจารึกเขียนว่า "แบบจำลองของมงกุฎอิมพิเรียลไดมอนด์ซึ่งสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 ทรงในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกในวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1821"
มงกุฎองค์นี้หลังจากที่ถูกถอดอัญมณีแล้ว ได้ถูกปล่อยเช่าให้กับพิพิธภัณฑ์ลอนดอนตั้งแต่ปีค.ศ. 1933 จนถึง ค.ศ. 1985 ต่อมาได้ถูกซื้อโดยบริษัทแอสเปรย์ในปีค.ศ. 1987 และต่อมาถูกซื้อโดยเจ้าชายเจฟรี โบลเกียห์ แห่งบรูไน ซึ่งต่อมาได้เสนอให้กับสหราชอาณาจักร โดยในปีค.ศ. 1995 ได้มีการตีมูลค่าถึง 376,000 ปอนด์ในระหว่างการขออนุญาตส่งออกไปยังสหรัฐอเมริกา โดยต่อมาได้ถูกปฏิเสธการอนุญาตโดยคณะกรรมการตรวจสอบการส่งออกศิลปะ ในปัจจุบันมงกุฎองค์นี้อยู่ในงานสะสมศิลปะหลวงของพระราชวงศ์อังกฤษ และได้ถูกจัดแสดงไว้ที่หอคอยลอนดอนตั้งแต่ปีค.ศ. 1996 เป็นต้นมา โดยใช้เพชรที่ยืมจากเดอเบียร์สที่มีมูลค่าถึง 2 ล้านปอนด์ในการจัดแสดงเคียงคู่กับมงกุฎองค์นี้เพื่อให้ผู้เยี่ยมชมเห็นภาพถึงปริมาณเพชรที่ใช้ในประดับมงกุฎองค์ในอดีต
==ดูเพิ่ม==
มงกุฎเซนต์เอ็ดเวิร์ด
มงกุฎพระเจ้าจอร์จที่ 4
==อ้างอิง==
==ดูเพิ่ม==
เครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร
เครื่องราชกกุธภัณฑ์สหราชอาณาจักร‎
สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร‎
ยุทธการที่โซมูร์ (ค.ศ. 1940)

ยุทธการที่โซมูร์เกิดขึ้นในช่วงสุดท้ายของยุทธการที่ฝรั่งเศสในสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อเจ้าหน้าที่นักเรียนนายทหารจากโรงเรียนทหารม้าที่โซมูร์ นำโดยผู้กำกับ Colonel Michon ได้ทำการป้องกันตามแนวแม่น้ำลัวร์ที่โซมูร์และเจนเนส(gennes) เป็นเวลาสองวันที่โรงเรียนทหารม้าและหน่วยอื่นๆซึ่งได้ล่าถอยออกไปก่อนที่กองทัพเวร์มัคท์จะโจมตี นับตั้งแต่การสู้รบเกิดขึ้นหลังจากได้รับข้อความโดยจอมพลฟิลิป เปแตงได้ออกมาประกาศให้ยุติการสู้รบ(เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1940) เหตุการณ์นี้ถือได้ว่าเป็นการกระทำครั้งแรกของขบวนการต่อต้านฝรั่งเศส
ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
แนวรบด้านตะวันตก (สงครามโลกครั้งที่สอง)
ยุทธการที่ฝรั่งเศส
เดอะเฟซ (สหรัฐ)

เดอะเฟซ (The Face) เป็นรายการเรียลลิตีทางโทรทัศน์ของสหรัฐอเมริกา เพื่อค้นหาสุดยอดนางแบบของประเทศสหรัฐอเมริกา โดยมี ไนเกล บาร์เกอร์ ทำหน้าที่เป็นพิธีกร และมีซูเปอร์โมเดลสามคนที่มาทำหน้าที่เป็นเมนเทอร์ให้กับลูกทีมของแต่ละทีม รายการได้เริ่มออกอากาศวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 ทางช่อง ออกซิเจน[En]
หลังจากจบการออกอากาศในฤดูกาลแรกไปได้ไม่นาน รายการจึงได้เริ่มถ่ายทำฤดูกาลที่สองในเดือน เมษายน ค.ศ.2013 โดยทำการถ่ายทำทั้งหมด 10 ตอน และได้เริ่มออกอากาศวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 2014 โดย เนโอมี แคมป์เบลล์ ทำหน้าที่เป็นเมนเทอร์ทั้งสองฤดูกาล แอนน์ วยาลิทซีนา และ ลีเดีย ฮาร์สท ได้มาทำหน้าที่เป็นเมนเทอร์ในฤดูกาลที่สองแทนที่ โคโค โรชา และ คาโรลินา คูโควา ที่เคยเป็นเมนเทอร์ในฤดูกาลแรก
== พิธีกรและเมนเทอร์  ==
== กติกา ==
ดูบทความหลักที่: เดอะเฟซ
== ซีซัน ==
สัญลักษณ์สี
ลูกทีมในทีม เนโอมี (ซีซัน 1–2)
ลูกทีมในทีม โคโค (ซีซัน 1)
ลูกทีมในทีม คาโรลินา (ซีซัน 1)
ลูกทีมในทีม แอนน์ (ซีซัน 2)
ลูกทีมในทีม ลีเดีย (ซีซัน 2)
== หน้าที่เกี่ยวข้อง ==
เดอะเฟซ
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เรียลลิตีโชว์
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2556
สหรัฐอเมริกา
เอสทียูโฟร์ตีเอต

เอสทียูโฟร์ตี้เอท หรือ STU48 STU ย่อมาจาก เซโตอุจิ (Setouchi) เป็นวงไอดอลเกิร์ลกรุ๊ปจากประเทศญี่ปุ่น และเป็นวงน้องสาวในญี่ปุ่นลำดับที่ 5 ของ AKB48 ก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2559 ถือเป็นครั้งแรกสำหรับวงน้องสาวของ AKB48 ที่มีเธียเตอร์ตั้งอยู่บนเรือสำราญ ซึ่งเดินทางผ่าน 7 จังหวัดในแนวภูมิภาคเซโตอุจิ อันได้แก่ ยามางูจิ ฮิโรชิมะ โอกายามะ เฮียวโงะ โทกูชิมะ คางาวะ และเอฮิเมะ โดยเรือมีชื่อว่า STU48号 (STU48-Gou) สามารถรองรับผู้เข้าชมได้ 300 ที่นั่ง ในเวลาต่อมาทางวงได้มีประกาศว่าเรือSTU48-Gouจะทำการปลดระวางในช่วงฤดูใบไม้ผลิปี2021
== สมาชิก ==
=== สมาชิกหลัก (STU48) ===
สมาชิก ตัวหนา หมายถึงตำแหน่งกัปตัน
=== เคงคิวเซย์ (STU48 Kenkyuusei) ===
สมาชิกทุกคนมาจากการคัดเลือกในโครงการ New Wave Project [ความร่วมมือระหว่างSTU48และASH (Actors School Hiroshima)]
*สมาชิกทุกคนสังกัดSTU
==อดีตสมาชิก==
=== สมาชิกที่จบการศึกษา ===
=== สมาชิกที่ยกเลิกควบวง ===
== ผลงาน ==
=== ซิงเกิล ===
=== STU48 ===
=== AKB48 B-Side ===
== การแสดงในเธียเตอร์ ==
=== STU Stages ===
=== STU Kenkyuusei Stages ===
== การจัดระบบ ==
=== การเปลี่ยนแปลงสมาชิก ===
นับตั้งแต่งานเปิดตัวครั้งแรกของ STU48 ทางวงได้มีการคัดเลือกสมาชิกเข้ามาแล้วทั้งสิ้น 2 รุ่น โดยไม่นับสมาชิกที่ย้ายมาจากวงพี่น้อง
== อ้างอิง ==
== บทความที่เกี่ยวข้อง ==
วงน้องสาวในญี่ปุ่น
AKB48
SKE48
NMB48
HKT48
NGT48
วงน้องสาวนอกญี่ปุ่น
JKT48
BNK48
TPE48
MNL48
MUM48
SGO48
CGM48
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 STU48
วงน้องสาวของเอเคบีโฟร์ตีเอต
ยุทธการที่นาร์วิก

ยุทธการที่นาร์วิก เป็นการสู้รบ ตั้งแต่วันที่ 9 เมษายน ถึง 8 มิถุนายน ค.ศ. 1940 เป็นยุทธนาวีในทะเล Ofotfjord และสนามรบทางภาคพื้นดินในภูเขารอบๆเมืองนอร์เวย์ทางเหนือของนาร์วิกเป็นส่วนหนึ่งของการทัพนอร์เวย์ในสงครามโลกครั้งที่สอง
ยุทธนาวีสองครั้งในทะเล Ofotfjord เมื่อวันที่ 10 เมษายน ถึง 13 เมษายน เป็นสู้รบระหว่างกองทัพราชนาวีแห่งอังกฤษและกองทัพเรือครีกซมารีเนอแห่งนาซีเยอรมนี ในขณะที่การทัพภาคพื้นดินสองแห่งเป็นสู้รบระหว่างทหารนอร์เวย์, ฝรั่งเศส อังกฤษ และโปลแลนด์ต่อสู้กับทหารภูเขาเยอรมัน,กะลาสีเรือที่รอดชีวิตจากเรืออัปปางของครีกซมารีเนอและทหารพลโดร่มเยอรมัน(ฟัลเชียร์มเยเกอร์)จากกองพลที่ 7 แม้ว่าจะพ่ายแพ่ในทะเลปิดนาร์วิก การเสียการควบคุมของเมืองนาร์วิกและถูกผลักดันกลับไปยังชายแดนสวีเดน เยอรมันก็ได้เป็นฝ่ายมีชัยในที่สุด เพราะฝ่ายสัมพันธมิตรได้อพยพออกจากนอร์เวย์ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1940 ผลที่ตามมาคือ ยุทธการที่ฝรั่งเศส
นาร์วิกเป็นท่าเรือที่น้ำทะเลจะไม่กลายเป็นน้ำแข็งอยู่ทางตอนเหนือของมหาสมุทรแอนแลนติกสำหรับการขนส่งแร่เหล็กโดยทางรถไฟจากเมือง Kiruna ในสวีเดน ทั้งสองฝ่ายในช่วงสงครามได้ให้ผลประโยชน์ในการจัดหาแร่เหล็กแก่และกีดกันไม่ให้แก่ฝ่ายศัตรู ซึ่งเป็นทิศทางสำหรับการสู้รบที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งนับตั้งแต่การบุกครองโปลแลนด์
ก่อนที่เยอรมันจะบุกเข้ายึดครอง กองทัพอังกฤษได้พิจารณาว่า นาร์วิก เป็นจุดลงเรือที่เป็นไปได้สำหรับการรีบเร่งเดินทางเพื่อช่วยเหลือฟินแลนด์ในสงครามฤดูหนาว เช่นนี้แล้ว ในการเดินทางอย่างเร่งด่วนก็ต้องมีศักยภาพในการควบคุมเหมืองสวีเดนและเปิดทะเลบอลติกสำหรับฝ่ายสัมพันธมิตร นักการเมืองฝรั่งเศสได้กระตือรือร้นที่จะเริ่มเปิดแนวรบที่สองที่ห่างไกลจากฝรั่งเศสให้มากที่สุด.
แนวรบด้านตะวันตก (สงครามโลกครั้งที่สอง)
ยุทธนาวีและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
ปฏิบัติการเวเซอร์อือบุง

ปฏิบัติการเวเซอร์อือบุง''' (Unternehmen Weserübung|lang) เป็นรหัสนามจากเยอรมนีในการโจมตีเดนมาร์กและนอร์เวย์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและเป็นเปิดปฏิบัติการของการทัพนอร์เวย์ ชื่อรหัสนามนั้นมาจากภาษาเยอรมันสำหรับปฏิบัติการเวเซอร์-เอ็กเซอร์ไซส์, เวเซอร์เป็นชื่อของแม่น้ำเยอรมัน
ในช่วงเช้าวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1940 (Wesertag; "Weser Day") เยอรมนีได้บุกเข้ายึดครองเดนมาร์กและนอร์เวย์ซึ่งเป็นยุทธวิธีในการป้องกันในการวางแผน และเปิดประชุมหารือว่า ฝรั่งเศสและอังกฤษได้เข้ายึดนอร์เวย์ ภายหลังการบุกครอง นักการทูตเยอรมันได้แจ้งต่อรัฐบาลเดนมาร์กและนอร์เวย์ว่า ทางกองทัพแวร์มัคท์ได้เข้าเพื่อปกป้องความเป็นกลางของประเทศเพื่อต่อต้านฝรั่งเศสและอังกฤษ ความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางภูมิศาสตร์ สถานที่ และสภาพอากาศระหว่างทั้งสองประเทศทำให้การปฏิบัติการทางทหารที่เกิดขึ้นจริงนั้นไม่เหมือนกัน
เวลาในการยกพลขึ้นเพื่อบุกเข้ายึดครอง—Weserzeit ("Weser Time") ถูกกำหนดเป็นเวลา 05:15 นาฬิกา
==อ้างอิง==
ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
แนวรบด้านตะวันตก (สงครามโลกครั้งที่สอง)
ปฏิบัติการและยุทธการทางอากาศในสงครามโลกครั้งที่สอง
การบุกครองในสงครามโลกครั้งที่สอง
การบุกครองโดยเยอรมนี
ชื่อรหัส
บรูว์เลอร์เดอลู

บรูว์เลอร์เดอลู (Brûleurs de Loups; แปลว่า ผู้เผาหมาป่า) เป็นทีมฮอกกี้น้ำแข็งระดับอาชีพที่แข่งในเมืองเกรอนอบล์ ประเทศฝรั่งเศส
== ประวัติ ==
สโมสรนี้ได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1963 ภายใต้ชื่อ สโมสรฮอกกี้เกรอนอบล์ และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1992 สโมสรนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ บรูว์เลอร์เดอลู
ทีมฮอกกี้บรูว์เลอร์เดอลูเข้าแข่งขันในรายการลีกมากนุส โดยได้เป็นแชมป์ถึงหกสมัย ซึ่งเป็นแชมป์ครั้งสุดท้ายในปี ค.ศ. 2009 ส่วนคริสตอบาล อุแอ ซึ่งเป็นอดีตผู้รักษาประตูสโมสรกานาเดียงเดอมงเรอาล และชิคาโกแบล็กฮอว์ก เคยทำหน้าที่ร่วมกับสโมสรฮอกกี้เกรอนอบล์แห่งนี้ตั้งแต่ช่วงต้นของอาชีพจนถึงปี ค.ศ. 1998 เขาเกิดในบริเวณใกล้กับเขตเทศบาลแซ็ง-มาร์แต็ง-แดร์
== อดีตผู้เล่นรายสำคัญ ==
มาร์ติน มาชา
ฟีลิป บอซง
คริสตอบาล อุแอ
อาแล็กซ็องดร์ แต็กซีเย
คาเล แบร์ยสเตริม
ดาวิด รอดมัน
แอนโทนี อะคีโน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บรูว์เลอร์เดอลู ที่ยูทูบ
ทีมฮอกกี้น้ำแข็งในประเทศฝรั่งเศส
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2506
โรงเรียนหัวเรือพิทยาคม

โรงเรียนหัวเรือพิทยาคม (อักษรย่อ: ห.พ., H.P.) เมื่อวันที่ 30 เมษายน 2539 ได้รับการประกาศจัดตั้งโดย ฯพณฯ สุขวิช รังสิตพล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในขณะนั้น ให้เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำตำบลหัวเรือ อำเภอวาปีปทุม จังหวัดมหาสารคาม สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดมหาสารคาม กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นกระทรวงมหาดไทย เดิมเป็นสาขาของโรงเรียนวาปีปทุม ปัจจุบันเปิดทำการสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น และ มัธยมศึกษาตอนปลาย
==ประวัติ==

โรงเรียนหัวเรือพิทยาคม เดิมเป็นสาขาของโรงเรียนวาปีปทุม อำเภอวาปีปทุม จังหวัดมหาสารคาม
วันที่ 30 เมษายน 2539 ฯพณฯ สุขวิช รังสิตพล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ได้ประกาศจัดตั้งเป็นโรงเรียนเอกเทศ ได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารชุด กขค. และอาคารอื่นๆ พร้อมถนนคอนกรีต และระบบไฟฟ้า – ประปา  และแต่งตั้ง นายสินธุ์  แสงเนตร เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนคนแรก
ปัจจุบันตั้งอยู่เลขที่ 60 หมู่ 13  ตำบลหัวเรือ  อำเภอวาปีปทุม  จังหวัดมหาสารคาม สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดมหาสารคาม  เปิดทำการสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น และมัธยมศึกษาตอนปลาย  ปีการศึกษา 2553 มีนักเรียนกว่า 600 คน
==ทำเนียบผู้บริหาร==
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
|- style="background:#cccccc"
| ลำดับ || รายนาม || width=15%|เริ่มวาระ || width=15%|สิ้นสุดวาระ|| width=15%|ตำแหน่ง
|-
| bgcolor = "#E9E9E9"| 1 || นายสินธุ์  แสงเนตร || พ.ศ. 2539 || พ.ศ. 2548|| ผู้อำนวยการ
|-
| bgcolor = "#E9E9E9"| 2 || นายไพบูลย์  อนุแสน || พ.ศ. 2549 || พ.ศ. 2550|| ผู้อำนวยการ
|-
| bgcolor = "#E9E9E9"| 3 || นายชัยยนต์  ผือโย || พ.ศ. 2551 || พ.ศ. 2554|| ผู้อำนวยการ
|-
| bgcolor = "#E9E9E9"| 4 || นายอำนาจ   ไลออน || พ.ศ. 2554 || พ.ศ. 2559|| ผู้อำนวยการ
|-
| bgcolor = "#E9E9E9"| 5 || ดร.ชูชาติ สิทธิสาร || พ.ศ. 2559 || ปัจจุบัน || ผู้อำนวยการ
|}
==การจัดการศึกษา==
==อาคาร สถานที่==

โรงเรียนหัวเรือพิทยาคมมีเนื้อที่ 69 ไร่ 1 งาน 80 ตารางวา ติดถนนนิวซีแลนด์ สายวาปีปทุม – พยัคฆภูมิพิสัย ภายในมีอาคารเรียนถาวร 3 หลัง อาคารเรียนกึ่งถาวร 2 หลัง อาคารเอนกประสงค์ โรงอาหาร สนามฟุตบอลและสนามบาสเกตบอล
==ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง==
==อ้างอิง==
==ข้อมูลเพิ่มเติม==
เว็บไซต์หลักโรงเรียนหัวเรือพิทยาคม
โรงเรียนในอำเภอวาปีปทุม
หัวเรือพิทยาคม
จอมโหดวังมหากล

จอมโหดวังมหากล (อังกฤษ: House Of Traps) เป็นภาพยนตร์ที่อิงเรื่องราวส่วนหนึ่งมาจากวรรณกรรมเรื่อง เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม ออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 1982 กำกับโดย จาง เชอะ นำแสดงโดย ซุน เฉียน, เล่า เฟิงไซ่, หงาย เฟย, ฟิลิปส์ กัว
==เนื้อเรื่องย่อ==
ด้วยพระประสงค์ขององค์ไทเฮา ได้บังคับให้กวางจุ้นสละบัลลังก์ให้แก่กวางยี่พระเชษฐา เมื่อกวางยี่ขึ้นครองราชย์ก็สั่งประหารตี้เซา พระโอรสของกวางจุ้น เป็นเหตุให้องค์ชายเฉากัวแห่งเซียงหยางผู้เป็นโอรสของตี้เซาวางแผนรวบรวมจอมยุทธทั่วหล้า เพื่อวางแผนโค่นบัลลังก์ และขึ้นครองแผ่นดินแทน นี่คือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เกิดความวุ่นวายไปทั่วแผ่นดิน
==นักแสดงนำ==
ซุน เฉียน รับบท เหยิน ชุนหมิน
เล่า เฟิงไซ่ รับบท ยูมอ
หงาย เฟย รับบท เจ้า เจีย
ฟิลิปส์ กัว รับบท ซื่อหัว
ฉิน เสี่ยวโห รับบท ไป่ อวี้ถัง
ชู เกอ รับบท ลู่ฟาง
หยู ไท่ผิง รับบท ฮั่น จาง
เฉิง เทียนซือ รับบท ซูฉิง
เฉียง เสิง รับบท เจียงผิง
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ภาพยนตร์กำลังภายใน
ภาพยนตร์ฮ่องกง
วิดกึน ควิสลิง

วิดกึน อับราฮัม เลาริตซ์ ยุนเซิน ควิสลิง (Vidkun Abraham Lauritz Jonssøn Quisling; 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1887&nbsp;– 24 ตุลาคม ค.ศ. 1945) เป็นเจ้าหน้าที่ทหารของนอร์เวย์และเป็นนักการเมืองในนามของผู้นำรัฐบาลนอร์เวย์ในช่วงการยึดครองโดยนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ควิสลิงได้เข้าสู่วงการการเมืองเป็นครั้งแรกโดยเป็นผู้ประสานงานที่ใกล้ชิดกับฟริตจ็อฟ นันเซิน ผู้จัดการบรรเทามนุษยธรรมในช่วงความอดอยากในรัสเซีย ค.ศ. 1921 ใน Povolzhye เขาได้ติดประกาศในฐานะเอกราชทูตนอร์เวย์ไปยังสหภาพโซเวียต และสำหรับบางครั้งก็ดำเนินการกรณีในการทูตต่ออังกฤษ เขาได้กลับมายังนอร์เวย์ในปี ค.ศ. 1929 และดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในรัฐบาลของ Peder Kolstad (ค.ศ. 1931–32) และ Jens Hundseid (ค.ศ. 1932–33) โดยที่เขาอยู่สังกัดพรรคชาวนา
ในปี ค.ศ. 1933 ควิสลิงได้ลาออกจากพรรคชาวนาและก่อตั้งพรรคนิยมฟาสซิสต์ที่ชื่อ Nasjonal Samling แม้ว่าเขาจะได้รับความนิยมภายหลังจากการที่เขาได้โจมตีนักการเมืองนิยมฝ่ายซ้าย แต่พรรคของเขาไม่สามารถเอาชนะคว้าที่นั่งในรัฐสภา Storting ได้ และในวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1940 กองทัพเยอรมันได้ยาตราเข้ายึดครองนอร์เวย์ในขณะที่ได้ใกล้คืบคลานเข้ามา เขาได้พยายามจะยึดอำนาจในการก่อรัฐประหารครั้งแรก โดยการป่าวประกาศทางวิทยุออกอากาศไปทั่วโลก แต่เขากลับล้มเหลวภายหลังจากที่รัฐบาลเยอรมันได้ปฏิเสธที่จะสนับสนุนรัฐบาลของเขา
ตั้งแต่ ปี ค.ศ. 1942 ถึง ค.ศ. 1945 เขาได้ทำหน้าที่เป็นนายกรัฐมนตรีนอร์เวย์ ผู้นำบริหารรัฐนอร์เวย์ร่วมกับผู้บริหารพลเรือนเยอรมัน โยเซฟ เทอร์โบเวน รัฐบาลหุ่นเชิดนิยมนาซีของเขา ได้เป็นที่รู้จักกันในฐานะ"ระบอบควิสลิง" ที่ถูกครอบงำโดยคณะรัฐมนตรีจากพรรค Nasjonal Samling รัฐบาลของควิสลิงได้มีส่วนร่วมกับมาตราการสุดท้ายในการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของเยอรมนี ควิสลิงได้ถูกจับกุมตัวและถูกไต่สวนในระหว่างการกวาดล้างฝ่ายนิยมฟาสซิสต์ในนอร์เวย์หลังสงครามโลกครั้งที่สอง เขาถูกตัดสินว่ามีความผิดในข้อหาหลายข้อกล่าวหา รวมทั้งการฉ้อฉล, การฆาตกรรม และเป็นผู้ทรยศอย่างใหญ่หลวงต่อรัฐนอร์เวย์และถูกตัดสินลงโทษด้วยการประหารชีวิต เขาได้ถูกประหารชีวิตด้วยการยิงเป้าแบบทีมยิง (firing squad) ที่ป้อมอาเกิชฮืส ในกรุงออสโล เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1945 ด้วยคำว่า ควิสลิง ต่อมาได้กลายเป็นภาษิตสำหรับ "ผู้สมรู้ร่วมคิด" หรือ "คนทรยศ" ในหลายภาษา ซึ่งได้สะท้อนแสดงให้เห็นถึงความน่าสังเวชในการกระทำของควิสลิง ทั้งในช่วงเวลาที่ยังมีชีวืตและจนกระทั่งที่เขาได้เสียชีวิตลง
 
ผู้นำสูงสุด
นายกรัฐมนตรีนอร์เวย์
บุคคลจากเทศมณฑลเว็สต์ฟ็อลและเทเลอมาร์ก
นักการทูตชาวนอร์เวย์
ทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
ผู้ถูกประหารชีวิตด้วยอาวุธปืน
นักลัทธิฟาสซิสต์
ซูสีไทเฮา ภาค 1

ซูสีไทเฮา ภาค 1 (อังกฤษ: The Empress Dowager) เป็นภาพยนตร์ที่กล่าวถึงพระราชประวัติของพระนางซูสีไทเฮา ออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 1975 กำกับโดย หลี่ ฮั่นเซียง นำแสดงโดย ตี้ หลุง, หลิง ปอ, ลิซ่า ลู่ ภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือ ซูสีไทเฮา ภาค 2
==เนื้อเรื่องย่อ==
พระนางซูสีไทเฮา แต่งตั้งกวงชู เป็นจักรพรรดิจีน โดยมี ซูสีไทเฮา เป็นผู้กุมบังเหียนอยู่เบื้องหลัง โดยส่ง กัวลินแส เป็นขันทีมาเป็นสายคอยสืบความลับของจักรพรรดิกวงชู จักรพรรดิกวงชูต้องการใช้กำลังทหารขับไล่กองทัพญี่ปุ่นออกจากเกาหลี แต่ซูสีไทเฮาต้องการใช้นโยบายประนีประนอม แต่ขัดจักรพรรดิไม่ได้ จนต้องประกาศสงครามกับญี่ปุ่นในที่สุด แต่เมื่อกองทัพจีนพ่ายแพ้แก่กองทัพญี่ปุ่นที่เกาหลี จักรพรรดิกวงชู จึงจัดการกับขุนนางทั้งหลาย รวมทั้งขุนนางของซูสีไทเฮาด้วย เมื่อจักรพรรดิกวงชู ไม่สามารถจัดการกับกองทัพญี่ปุ่นได้ ซูสีไทเฮาจึงส่งคนไปขอสงบศึกกับญี่ปุ่น และสั่งประหารขันทีกัวลินและคนสนิทของจักรพรรดิกวงชู ซึ่งทำตัวเป็นนกสองหัว และได้ประกาศถึงอำนาจอย่างแท้จริงต่อแผ่นดินจีนด้วย
==นักแสดงนำ==
ลิซา ลู่ รับบท พระนางซูสีไทเฮา
ตี้ หลุง รับบท จักรพรรดิคังซี
ซิ่ว ยิว รับบท สนมเจิน
เหมียว เทียน รับบท หลี่ เหลียนอิง
เดวิด เจียง รับบท กัวหลิน
หลิง ปอ รับบท จักรพรรดินีเฉียนเฟิง
แทนนี่ เถียน รับบท หลี่เชียะ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
HK cinemagic entry
ราชาธิปไตยในบันเทิงคดี