pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
กรมงุย

กรมงุยหรืองย (ภาษาเขมร: ក្រមង៉ុយ) เป็นนักเขียนที่มีชื่อเสียงของกัมพูชา เกิดเมื่อ พ.ศ. 2408 ที่จังหวัดกันดาล เดิมชื่ออุก อู แต่มักเรียกว่างุยหรืองยจนเป็นที่รู้จักทั่วไป ในวัยเด็ก ได้ศึกษาที่วัดองค์บึงจอก เมื่ออายุครบบวชจึงบวชเป็นพระภิกษุ ได้เรียนหนังสือในวัดด้านพระไตรปิฎก วิปัสสนากรรมฐาน เมื่อลาสิกขาก็แต่งงานและทำนาอยู่ในพนมเปญ มีตำแหน่งเป็นกรม ซึ่งในสมัยนั้นหมายถึงผู้ประสานงานระหว่างเจ้าหน้าฝ่ายรัฐกับประชาชนในตำบล คนทั่วไปจึงเรียกท่านว่ากรมงุย
กรมงุยมีความเชี่ยวชาญในการแต่งคำกาพย์และเพลงพื้นบ้านจนมีชื่อเสียง ได้รับฉายาจากชาวบ้านในสมัยนั้นว่า ภิรมย์งุย ความทราบถึงพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์จึงโปรดฯให้เข้าเฝ้าและกรมงุยได้แต่งกาพย์ถวายพระองค์ จึงได้แต่งตั้งให้เป็นพระภิรมย์ภาษา นอกจากนั้น สำนักฝรั่งเศสแห่งปลายบูรพาทิศยังสนับสนุนให้พุทธศาสนบัณฑิตตีพิมพ์ผลงานกาพย์กลอนของท่าน โดยได้ค่าลิขสิทธิ์เล่มละ 1 เหรียญ กรมงุยเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2479 รวมอายุได้ 71 ปี บุตรชายของท่านชื่อ จุงหรือจ็งเป็นกวีเช่นเดียวกับบิดา แต่เสียชีวิตไปเมื่อ พ.ศ. 2498 ในคุก หลังจากถูกจับกุมในการเลือกตั้งในปีนั้น
== อ้างอิง ==
บัญญัติ สาลี. วรรณกรรมเขมรปัจจุบัน. มหาสารคาม. อภิชาตการพิมพ์. 2551
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2408
นักเขียนชาวกัมพูชา
บุคคลจากจังหวัดกันดาล
ยู บู

ยู บู (You Bo) เป็นนักเขียนชาวกัมพูชาและเป็นประธานสมาคมนักเขียนเขมร เกิดเมื่อ 6 เมษายน พ.ศ. 2485 ที่จังหวัดกันดาล สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาใน พ.ศ. 2505 และได้เป็นอาจารย์ใน พ.ศ. 2506 และเข้าเป็นสมาชิกสมาคมนักเขียนเขมร ในระหว่าง พ.ศ. 2510 – 2512 ได้เป็นนักเขียนในหนังสือพิมพ์สุภมิตรและราษฎรนิยม และเป็นผู้จัดการหนังสือพิมพ์เมื่อลาออกจากการเป็นอาจารย์ หลังสงครามกลางเมืองกัมพูชา บูได้มาทำงานกับอันแทคใน พ.ศ. 2536 และฟื้นฟูสมาคมนักเขียนเขมรขึ้นอีกครั้ง และได้เป็นประธานจนถึงปัจจุบัน
ผลงานทางวรรณกรรมที่สำคัญของบู ได้แก่ ละครวิทยุเรื่อง เพลิงรักภักดี รวมกวีนิพนธ์เรื่อง มรรคาแห่งสุข (មារជាសុខ) และแปลวรรณกรรมภาษาเวียดนามเป็นภาษาเขมรสองเรื่องคือ ผู้ยืนยามอยู่ทางแยกและปากทางที่แคบ
== อ้างอิง ==
บัญญัติ สาลี. วรรณกรรมเขมรปัจจุบัน. มหาสารคาม. อภิชาตการพิมพ์. 2551
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Article from Cambodian Scene magazine 
นักเขียนชาวกัมพูชา
บุคคลจากจังหวัดกันดาล
ฮอร์นเวิร์ต

ฮอร์นเวิร์ต เป็นพืชที่อยู่ในกลุ่ม ไบรโอไฟต์ หรือ พืชไม่มีท่อลำเลียง ซึ่งถูกบรรจุอยู่ในดิวิชัน Anthocerotophyta ชื่อสามัญในภาษาอังกฤษอ้างถึงรูปร่างของต้นสปอโรไฟต์ที่คล้ายเขา ต้นแกมีโทไฟต์อยู่ข้างล่าง รูปร่างแบน  พบได้ทั่วโลก เจริญได้เฉพาะในที่ชุ่มชื้น บางชนิดมีขนาดใหญ่มาก ฮอร์นเวิร์ตในสกุล Dendroceros พบได้ตามเปลือกไม้ในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน
== วงจรชีวิต ==

วงจรชีวิตของต้นฮอร์นเวิร์ตเริ่มต้นจากสปอร์โครโมโซมhaploid ขั้นตอนนี้มักจะเติบโตขึ้นเป็นแผ่นบางและเรียว
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Hornwort Web Portal 
Anthocerotophyta description and fossil history at UCMP
Classification of the Anthocerotophyta 
New Zealand Anthocerotae 
พืชไม่มีท่อลำเลียง
พืชตรึงไนโตรเจน
สุทธ บูลีน

สุทธ บูลีน (Soth Polin)  เกิดเมื่อ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486 ที่จังหวัดกำปงจาม เป็นนักเขียนชาวกัมพูชา จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยอักษรศาสตร์และมนุษยศาสตร์ และจบด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยกฎหมายและวิทยาศาสตร์เสณาฐกิจ จากนั้น ได้เป็นอาจารย์ด้านปรัชญา นวนิยายเรื่องแรกของบูลีนคือชีวิตไร้ค่า (Meaningless Life) ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2507 เป็นผู้ก่อตั้งวารสารนครธมที่ตีพิมพ์ระหว่าง พ.ศ. 2503 – 2517 เมื่อพนมเปญแตก บูลีนได้ไปลี้ภัยในฝรั่งเศสและสหรัฐตามลำดับ
== อ้างอิง ==
บัญญัติ สาลี. วรรณกรรมเขมรปัจจุบัน. มหาสารคาม. อภิชาตการพิมพ์. 2551
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Tomoko Okada, Modern Short Stories, Cambodian Studies, Tokyo University of Foreign Studies  - introduces 4 writers included in a Japanese publication Modern Cambodian Short Stories (The Daido Life Foundation, 2001)
Thomas Beller, The debris of the visible, Cambodia Daily, Aug 26, 2006 - review of Stewart and May (ed.) In the Shadow of Angkor: Contemporary Writing From Cambodia, University of Hawaii Press (2004), ISBN 0-8248-2849-6 which includes Soth Polin's 1969 short story ''Communicate, They Said" and an interview with him
"An Interview with Soth Polin"  by Sharon May
นักเขียนชาวกัมพูชา
บุคคลจากจังหวัดกำปงจาม
มหาวิทยาลัยฮีบรูแห่งเยรูซาเลม

มหาวิทยาลัยฮีบรูแห่งเยรูซาเลม (האוניברסיטה העברית בירושלים, ha-Universita ha-Ivrit B'irushalayim; الجامعة العبرية في القدس, al-Ǧāmiʻah al-ʻIbriyyah fil-Quds; อักษรย่อ: HUJI) เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดเป็นอันดับที่สองของประเทศอิสราเอล รองจากเทกนิออน มหาวิทยาลัยฮีบรูมีวิทยาเขตสามแห่งในกรุงเยรูซาเลมและอีกหนึ่งแห่งในเมืองเรโฮโวต หอสมุดยิวศึกษาที่ใหญ่ที่สุดในโลกตั้งอยู่ในวิทยาเขตเอดมันด์ เจ. ซาฟรา กิฟอัตรัม ของมหาวิทยาลัยแห่งนี้
ไฟล์:The National Library of Israel building - Amitay Katz.jpg|หอสมุดแห่งชาติอิสราเอล
ไฟล์:Academy of the Hebrew Language.JPG|สถาบันภาษาฮีบรู
ไฟล์:Bezalel.jpg|เบซาเลล สถาบันศิลปะและการออกแบบ - เป็นสถาบันการศึกษาแห่งชาติของศิลปะและการออกแบบของอิสราเอล
ไฟล์:הגן הבוטני הלאומי ע"ש מונטגיו למפורט - הר הצופים.jpg|สวนพฤกษชาติแห่งชาติอิสราเอล
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มหาวิทยาลัยฮีบรูแห่งเยรูซาเลม
สถาบันอุดมศึกษาในประเทศอิสราเอล
สุขพร วงศ์เชียงคำ

สุขพร วงศ์เชียงคำ หรือ สุกอาพอน วงเจียงคำ (ສຸກອາພອນ ວົງຈຽງຄໍາ; เกิดวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1992 ที่แขวงจำปาศักดิ์ ประเทศลาว) เป็นนักฟุตบอลชาวลาว ล่าสุดเขาลงเล่นให้กับสโมสรนครศรีฯ ยูไนเต็ด ในไทยลีก 2 เล่นในตำแหน่งกองกลาง เขาเคยเล่นให้แก่พิษณุโลก ในไทยลีกดิวิชั่น 1 ก่อนกัลฟ์ สระบุรีได้มีการทาบทามไปเล่น หลังจากนั้นลีกบ้านเกิดสนใจได้มีการติดต่อและบรรลุข้อตกลงเลยกลับมาเล่นให้กับล้านช้าง ยูไนเต็ด และเขาเป็นสมาชิกคนหนึ่งของฟุตบอลทีมชาติลาว
== ประวัติ ==
เมื่อครั้งที่ สุขพร วงศ์เชียงคำ ดำรงตำแหน่งกองหน้าของทีมชาติลาวในการแข่งขันเอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ 2010 ที่ประเทศอินโดนีเซีย เอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ 2012  ที่ประเทศมาเลเซีย และ ประเทศไทย เป็นเจ้าภาพร่วมกันเอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ 2014 ที่ประเทศสิงคโปร์ และประเทศมาเลเซีย เป็นเจ้าภาพร่วมกัน แล้วทางสโมสรฟุตบอลจังหวัดกระบี่ก็ได้ทาบทามให้เขาเข้าร่วมทีมในเวลาต่อมา ซึ่งได้รับการกล่าวว่าเป็นแนวรุกที่เด่นในด้านความเร็วในช่วงต้นเกม และเป็นนักเตะตัวนำแห่งสโมสรฟุตบอลจังหวัดกระบี่ โดยมีผลงานของเขาที่ได้รับการกล่าวถึง อาทิ การเป็นผู้ช่วยให้ทีมชนะสโมสรฟุตบอลบางกอก จากการทำ 2 ประตู ในไทยลีกดิวิชั่น 1 2555 
ภายหลังจากที่ สุขพร วงศ์เชียงคำ ได้มีส่วนช่วยให้ทีมสโมสรฟุตบอลจังหวัดกระบี่อยู่ในอันดับ 6 ของยามาฮ่าลีกวัน 2555 แล้ว ทางสโมสรของอินโดนีเซียได้ยื่นข้อเสนอทาบทามให้เขาร่วมทีมในฤดูกาลหน้าด้วยค่าตัวที่กว่า 3.5 ล้านบาท ในช่วงที่สุขพรมีสัญญาอยู่กับสโมสรฟุตบอลจังหวัดกระบี่อีก 1 ปี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Goal.com  profile
นักฟุตบอลชาวลาว
กองกลางฟุตบอล
บุคคลจากแขวงจำปาศักดิ์
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลชัยนาท ฮอร์นบิล
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลศรีสะเกษ
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเกษตรศาสตร์
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลตราด
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนครศรีฯ ยูไนเต็ด
กรดคลอริก

กรดคลอริก (Chloric acid) มีสูตรเคมีว่า HClO3 เป็นกรดออกโซ (กรดที่ประกอบด้วยธาตุออกซิเจน) ของคลอรีน และถือว่าเป็นสารประกอบเกลือคลอเรตตัวแรกในลำดับที่กำหนดไว้อย่างเป็นทางการ กรดคลอริกเป็นกรดแก่ มีค่าคงที่สมดุลของกรด (pKa) ประมาณ −1 และยังเป็นตัวรับอิเล็กตรอน (oxidant) อีกด้วย
== การเตรียม ==
กรดคลอริกเตรียมได้จากการนำกรดกำมะถันทำปฏิกิริยากับแบเรียมคลอเรต จะทำให้เกิดกรดคลอริกและตะกอนแบเรียมซัลเฟต เขียนเป็นสมการเคมีได้ดังนี้
: \mathrm{Ba(ClO_3 )_2 (aq) + H_2 SO_4 (l) \longrightarrow \ 2\ HClO_3 (aq) + BaSO_4 (s)}
หรืออาจเตรียมได้โดยการให้ความร้อนแก่กรดไฮโปคลอรัส ซึ่งจะได้ผลิตภัณฑ์เป็นกรดคลอริกพร้อมกับไฮโดรเจนคลอไรด์ เขียนเป็นสมการเคมีดังนี้
: \mathrm{3\ HClO \longrightarrow \ HClO_3 + 2 \ HCl}
== อ้างอิง ==
Greenwood, Norman N.; Earnshaw, Alan (1997). Chemistry of the Elements (2nd ed.). Butterworth–Heinemann. ISBN 0-080-37941-9.
R. Bruce King, ed. (1994). "Chloric acid". Encyclopedia of Inorganic Chemistry. 2. Chichester: Wiley. หน้า 658. ISBN 0-471-93620-0.
ตัวออกซิไดซ์
สารประกอบอนินทรีย์
สารประกอบไฮโดรเจน
คลอเรต
โลเคิลโฮสต์

โลเคิลโฮสต์ (localhost แปลตามศัพท์ว่า แม่ข่ายเฉพาะที่) ในเรื่องเครือข่ายคอมพิวเตอร์ หมายถึงชื่อแม่ข่ายมาตรฐานที่กำหนดให้กับตำแหน่งของส่วนต่อประสานเครือข่ายวงย้อนกลับ (loopback) เมื่อผู้ใช้ส่งข้อมูลไปยังโลเคิลโฮสต์ พวกเขาจะได้รับข้อมูลของตัวเองกลับมา หรือพูดอีกนัยหนึ่งคือ เครื่องคอมพิวเตอร์ตัวมันเอง กลไกนี้มีประโยชน์สำหรับโปรแกรมเมอร์เพื่อทดสอบระหว่างการพัฒนาซอฟต์แวร์ นอกจากนี้โลเคิลโฮสต์ก็เป็นชื่อที่สงวนไว้สำหรับโดเมนระดับบนสุด (.localhost) ซึ่งสำรองไว้เพื่อหลีกเลี่ยงความสับสนกับการนิยามที่แคบกว่าของชื่อแม่ข่าย 
โลเคิลโฮสต์ที่เป็นชื่อแม่ข่ายในระบบคอมพิวเตอร์สมัยใหม่ สามารถแปลงเป็นเลขที่อยู่ไอพีรุ่น 4 ในรูปของบล็อกเลขที่อยู่ 127.0.0.0/8 หรือตามปกติใช้ 127.0.0.1 และเลขที่อยู่ไอพีรุ่น 6 ก็คือ ::1 
โลเคิลโฮสต์ถูกระบุให้ใช้เป็นชื่อแม่ข่ายของคอมพิวเตอร์เครื่องหนึ่ง ๆ ถ้ามิได้กำหนดไว้ให้เป็นอย่างอื่น ตัวอย่างเช่น ระบบหนึ่งกำลังทำงานเป็นเครื่องแม่ข่ายเอชทีทีพีและมีเว็บเบราว์เซอร์ติดตั้งอยู่ในระบบนั้นด้วย ถ้าระบุยูอาร์แอล http://localhost ให้กับเว็บเบราว์เซอร์ เว็บเบราว์เซอร์จะแสดงโฮมเพจของเว็บไซต์ที่ได้ติดตั้งลงในเครื่องนั้น ๆ เอง แสดงว่าเครื่องแม่ข่ายได้ถูกกำหนดค่าเพื่อให้บริการส่วนต่อประสานวงย้อนกลับด้วย การใช้ส่วนต่อประสานวงย้อนกลับก็ยังเลี่ยงการใช้งานฮาร์ดแวร์เครือข่าย การเชื่อมต่อบริการเครือข่ายที่ให้บริการบนเครื่องตัวมันเองเช่นเซิร์ฟเวอร์เกมคอมพิวเตอร์ โดยใช้ที่อยู่วงย้อนกลับ จะเป็นภาระให้แก่ทรัพยากรเครือข่ายน้อยกว่า
เอกสารมาตรฐานอินเทอร์เน็ตชุด STD-2 (เช่น RFC 1700) ที่กำหนดโดยคณะทำงานเฉพาะกิจด้านวิศวกรรมอินเทอร์เน็ต (ไออีทีเอฟ) ได้สงวนบล็อกเลขที่อยู่ 127.0.0.0/8 ไว้สำหรับใช้งานวงย้อนกลับ นั่นคือตั้งแต่ 127.0.0.0 จนถึง 127.255.255.255  จนกระทั่งข้อกำหนดนี้ถูกปรับปรุงแยกออกมาโดยองค์การกำหนดหมายเลขอินเทอร์เน็ต (ไอเอเอ็นเอ) ผ่านทางเว็บไซต์ขององค์การ  เอกสารของไออีทีเอฟซึ่งออกมาภายหลังว่าด้วย การใช้งานพิเศษของเลขที่อยู่ไอพีรุ่น 4 (RFC 3330) ก็ได้อธิบายถึงวิธีใช้บล็อกเลขที่อยู่ 127.0.0.0/8 สำหรับวงย้อนกลับ  เอกสารดังกล่าวจึงทำให้ข้อกำหนดของนายทะเบียนอินเทอร์เน็ตประจำภูมิภาค (อาร์ไออาร์) หรือไอเอเอ็นเอตกไป และในท้ายที่สุด RFC 3330 ก็ถูกแทนที่ด้วยข้อกำหนดใหม่ RFC 5735
สำหรับการสื่อสารแบบไอพีรุ่น 4 ส่วนต่อประสานวงย้อนกลับเสมือนของระบบคอมพิวเตอร์ตามปกติถูกกำหนดให้กับเลขที่อยู่ 127.0.0.1 ด้วยตัวพรางเครือข่ายย่อย 255.0.0.0 สิ่งนี้บรรจุอยู่ในตารางการจัดเส้นทางของระบบเฉพาะที่ด้วยรายการที่ทำให้กลุ่มข้อมูลที่ส่งมาจากเลขที่อยู่ใด ๆ ในบล็อก 127.0.0.0/8 จะถูกจัดเส้นทางภายในไปยังอุปกรณ์เครือข่ายวงย้อนกลับ โดยขึ้นอยู่กับระบบปฏิบัติการที่ใช้ (เช่นลินุกซ์หรือวินโดวส์) และกลไกการจัดเส้นทางที่ได้ติดตั้ง
ในทางตรงข้าม ส่วนเติมหน้าของการจัดเส้นทางวงย้อนกลับ ::1/128 ของการสื่อสารแบบไอพีรุ่น 6 ประกอบด้วยเลขที่อยู่ ::1 เพียงเลขเดียว (รูปเต็มคือ 0:0:0:0:0:0:0:1 ซึ่งบิตนัยสำคัญน้อยสุดเป็นหนึ่ง และบิตที่เหลือทั้งหมดเป็นศูนย์) ซึ่งถูกกำหนดไว้ให้เป็นเลขที่อยู่วงย้อนกลับโดยชัดแจ้ง  แต่ถึงกระนั้นผู้ดูแลแม่ข่ายอาจกำหนดเลขที่อยู่เพิ่มเติมให้กับส่วนต่อประสานวงย้อนกลับตามความจำเป็นได้
== อ้างอิง ==
สถาปัตยกรรมอินเทอร์เน็ต
ปลาหมอโมโนคูลัส

ปลาหมอโมโนคูลัส (Tucanare peacock bass, ชื่อท้องถิ่น: Popoca; ) ปลาน้ำจืดขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)
มีลักษณะคล้ายกับปลาหมอออสเซลาริส (C. ocellaris) ซึ่งเป็นปลาพีค็อกแบสเหมือนกัน  โดยเฉพาะในปลาขนาดเล็กกว่า 3 นิ้ว แต่จะมีความแตกต่างกันเมื่อปลาเริ่มมีความยาวได้ 5 นิ้ว โดยจะมีสีของครีบหางเป็นสีแดงเข้มกว่า และจุดบนลำตัวที่กลายเป็นลายแถบสีดำจะมีขนาดใหญ่และยาวกว่าปลาหมอออสเซลาริส และสีตามลำตัวจะมีสีเหลืองเข้มหรือเหลืองทองโดยเฉพาะส่วนท้อง และบนส่วนคาง, ครีบท้อง, ครีบก้น และด้านล่างของครีบหางจะเป็นสีส้มหรือสีแดงเข้มกว่า
ตัวผู้เมื่อโตเต็มที่จะมีโหนกบนหัวเป็นสัน โดยบางตัวจะเริ่มมีโหนกนี้ตั้งแต่มีความยาวได้เพียง 6 นิ้ว เมื่อถึงช่วงผสมพันธุ์จะมีสีเข้มกว่าปกติ  มีขนาดโตเต็มที่ได้ 70 เซนติเมตร
พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำขนาดใหญ่ในประเทศเปรู และโคลัมเบีย นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม ซึ่งปลาหมอโมโนคูลัสในระยะแรกที่มีการนำเข้ามาในประเทศไทยในฐานะปลาสวยงาม ได้ถูกปะปนกับปลาหมอออสเซลาริส และมีการขยายพันธุ์ในธรรมชาติ จนถึงปัจจุบัน เชื่อว่า ปลาสกุลปลาพีค็อกแบสในประเทศไทยนั้น เป็นปลาหมอโมโนคูลัสมากกว่า
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
ปลาตู้
สกุลปลาพีค็อกแบส‎ 
ชนิดพันธุ์ต่างถิ่น
ปลาหมอแคระอกาสซิสสิอาย

ปลาหมอแคระอกาสซิสสิอาย หรือ ปลาหมอแคระอกาสซิสซี่ (Agassiz' dwarf cichlid; ) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)
จัดเป็นปลาหมอแคระในสกุลอพิสโตแกรมมาชนิดหนึ่ง ซึ่งถือได้ว่าเป็นชนิดที่ได้รับการอนุกรมวิธานไว้เก่าแก่มากที่สุดชนิดหนึ่งของสกุลนี้ โดยถูกตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ หลุยส์ อกาสซี นักธรณีวิทยาและนักมีนวิทยาชาวสวิสเซอร์แลนด์ ที่บั้นปลายใช้ชีวิตพำนักในสหรัฐอเมริกา
เป็นปลาขนาดเล็ก มีขนาดความยาวไม่เกิน 10 เซนติเมตร มีครีบหางปลายแหลมเหมือนเปลวเทียน ลำตัวยาว มีลายคาดลำตัวขนาดหนา และมีสีสันสดใสสวยงาม กระจายพันธุ์อยู่ทั่วแม่น้ำอเมซอน ตั้งแต่ตอนบนซึ่งอยู่ค่อนมาทางด้านตะวันตกของทวีปอเมริกาใต้ตามลุ่มแม่น้ำต่าง ๆ บริเวณสามเหลี่ยมชายแดนประเทศโคลัมเบีย, เปรู และบราซิล ต่อเนื่องไปยังแม่น้ำพูทูมาโย, เทเฟ, จาปูรา และริโอเนโกร ผ่านเมืองซานตาเรมที่ตั้งอยู่บนปากแม่น้ำทาปาโฮส และไล่ต่อเนื่องไปทางทิศตะวันออกของเมืองเบเล็มที่ปากแม่น้ำอเมซอน โดยพบในแหล่งน้ำที่มีน้ำสีชา และมีค่าความเป็นกรดเป็นด่างต่ำกว่ามาตรฐานปกติ (ต่ำกว่า 6.5 pH) แต่ก็อาจพบได้ในแหล่งน้ำใส หรือแหล่งน้ำขุ่นได้เช่นกัน
โดยปลาในแต่ละพื้นที่จะมีสีสันของลำตัวและครีบต่าง ๆ แตกต่างกัน รวมถึงลวดลายต่าง ๆ เช่น ปลาที่พบในแม่น้ำเทเฟ จะไม่มีลายซิกแซก แต่จะมีสีสันและลวดลายเป็นเอกลักษณ์เฉพาะ เป็นต้น
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งสามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้จนมีสายพันธุ์ที่มีลักษณะสวยงามแปลกไปจากปลาที่พบในธรรมชาติ เช่น "ดับเบิลเรด" หรือ "ซุปเปอร์เรด" ที่มีครีบสีแดง "เรดโกลด์" ที่มีส่วนท้องเป็นสีเหลืองเข้ม หรือ "ไฟร์เรด"  ที่เป็นปลาที่มีเม็ดสีผิดปกติ ขนาดเม็ดสีดำบนลำตัวและครีบต่าง ๆ ทำให้สีลำตัวเป็นสีขาว หรือสีทองตัดกับครีบสีต่าง ๆ เป็นต้น
มีพฤติกรรมผสมพันธุ์ โดยตัวผู้หนึ่งตัวจะเฝ้าอาณาเขตของตัวเอง และจะผสมพันธุ์กับตัวเมียหลายตัวที่จับจองพื้นที่ในอาณาเขตนั้น
ปลาหมอแคระอกาสซิสสิอาย จัดได้ว่าเป็นปลาหมอแคระชนิดที่มีราคาซื้อขายสูงสุด และได้รับความนิยมมากที่สุดในแง่ของการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยนิยมเลี้ยงและเพาะขยายพันธุ์ในตู้ไม้น้ำ ในประเทศไทยได้ถูกนำเข้าจากต่างประเทศราวปี พ.ศ. 2545-พ.ศ. 2546 ในแง่ของการเพาะขยายพันธุ์ให้ได้ผลผลิตและต่อยอดออกไป ยังต้องนำเข้าพ่อแม่พันธุ์จากต่างประเทศกันอยู่ 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Aggassizi Cichlid in Animal-World
สกุลอพิสโตแกรมมา
ปลาตู้
เสนารักษ์

เสนารักษ์ คือ บริการทางการแพทย์ ทำหน้าที่คล้ายพยาบาล จัดบริการดำรงไว้ซึ่งคุณภาพและพลานามัยที่เหมาะต่อการปฏิบัติการทางทหาร  การอนุรักษ์กำลังรบถือว่าเป็นภารกิจที่สำคัญของแพทย์ทหาร รัฐบาลอนุมัติตั้งโรงเรียนเสนารักษ์กองทัพบก ในปี พ.ศ. 2482 เน้นแนวทางที่สามารถรักษาชีวิติได้แก่ การห้ามเลือด การดูแลแผลเปิดทรวงอก และการเปิดทางเดินหายใจ  ไม่เน้น CPR การพันแผล ดามเฝือก ฯลฯ หัตถการ รับผิดชอบในการให้การปฐมพยาบาลและดูแลการบาดเจ็บในสนามรบ พวกเขายังรับผิดชอบในการให้การรักษาพยาบาลอย่างต่อเนื่องในกรณีที่ไม่มีแพทย์ที่พร้อมใช้งานรวมถึงการดูแลผู้ป่วยและการบาดเจ็บในสงคราม พวกเขาให้บริการเพื่อให้ง่ายต่อการย้ายไปพร้อมกับกองกำลังและตรวจสอบสุขภาพอย่างต่อเนื่อง

==ทหารบก==

Army Corps  เริ่มก่อตั้งเป็นกองกรมกลาง กรมยุทธนาธิการ และโรงพยาบาลกลางกรมทหารบก ในปี พ.ศ. 2443 เปลี่ยนชื่อเป็นกรมแพทย์ทหารบก ต่อมาปี พ.ศ. 2485 เปลี่ยนชื่อเป็น กรมเสนารักษ์ทหารบก ได้ยกระดับเป็น กองเสนารักษ์มณฑลทหารบกที่ (1)กองเสนารักษ์มณฑลทหารบกที่และกรมเสนารักษ์ ในปี 2489 ย้ายกลับมาปากคลองหลอด เปลี่ยนชื่อเป็น กรมแพทย์ทหารบก อีกครั้งนับแต่นั้นมา และ พ.ศ. 2495 ได้ก่อตั้งโรงเรียนเสนารักษ์
==ทหารเรือ==
Naval Corps  ฐานะและนามของหน่วยได้ปรับปรุงกันมาตามยุคตามสมัย เพื่อความเหมาะสม บางสมัยก็มีฐานะเป็นกรมกอง บางสมัยก็เปลี่ยนนาม คือ
พ.ศ. 2475 เป็นระยะเวลาที่เศรษฐกิจของประเทศชาติกำลังตกต่ำ หน่วยนี้ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "กรมเสนารักษ์ ราชนาวี" แล้วลดลงเป็น "กองเสนารักษ์ ราชนาวี" สังกัดกรมแพทย์สุขาภิบาลทหารบก
พ.ศ. 2476 เปลี่ยนเป็น "กองเสนารักษ์ ราชนาวี" ย้ายมาสังกัดกรมทหารเรือ และกองทัพเรือ
พ.ศ. 2479 เปลี่ยนเป็น "กองแพทย์ทหารเรือ" สังกัดกองทัพเรือ
พ.ศ. 2493 ยกฐานะขึ้นเป็น "กรมแพทย์ทหารเรือ" สังกัดกองทัพเรือ เรื่อยมาจนกระทั่งบัดนี้
==ทหารอากาศ==

Air Force Corps 2493 ในสงครามเกาหลี กองทัพไทยเข้าร่วมกองกำลังสหประชาชาติ แพทย์และพยาบาลทหารอากาศอยู่ในฐานะเจ้าหน้าที่ส่งกลับทางอากาศและปฏิบัติหน้าที่ในโรงพยาบาลศัลยกรรมเคลื่อนที่ของสหประชาชาติ ต่อมาในวันที่ 9 พฤศจิกายน 2491 กองเสนารักษ์ทหารอากาศเลื่อนฐานะเป็น "กรมแพทย์ทหารอากาศ"
==แหล่งข้อมูออื่น==
กองเสนารักษ์
คู่มือเสนารักษ์
กองร้อยพลเสนารักษ์ 
โรงเรียนเสนารักษ์
กรมแพทย์ทบ.
กรมแพทย์ ทบ. 
กรมแพทย์ ทอ. 
เสนารักษ์ทหารอากาศ
กรมแพยทย์ ทร. 
กรมเสนารักษ์ราชนาวี 
https://sites.google.com/site/nnshelaphaethyrun1240/1
เนนแนวทางที่สามารถรักษาชีวิต
ว่าด้วยการรักษาพยาบาลและการสงกลับในสนาม 
การบริการทางการแพทย์ 
ทหาร
อาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์

อาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์ เป็นอาณาจักรที่ครอบคลุมบริเวณที่เป็นตอนกลางของประเทศลาวและภาคอีสานตอนบนของประเทศไทยในปัจจุบัน และติดต่อกับอาณาจักรล้านช้างหลวงพระบางและอาณาจักรล้านช้างจำปาศักดิ์ เมื่อถึง พ.ศ. 2436 อาณาจักรล้านช้างทั้ง 3 ส่วนจึงได้ตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส และได้รับเอกราชเป็นพระราชอาณาจักรใน พ.ศ. 2496 รวมลาวอยู่ภายใต้อาณานิคมของฝรั่งเศสเป็นเวลา 60 ปี
== ลำดับกษัตริย์แห่งอาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์ ==
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
|- style="background:#cccccc"
! width="20"| ลำดับ || width="225"| รายพระนาม || width="80"| ครองราชย์ || width="80"| สิ้นสุด || หมายเหตุ
|-
| 1 || พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 2(พระไชยองค์เว้)|| พ.ศ. 2250 || พ.ศ. 2273 || align=left| พระราชนัดดาในพระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราช
|-
| 2 || เจ้าองค์ลอง ||พ.ศ. 2273 ||พ.ศ. 2283|| align="left" | พระราชโอรสในพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 2
|-
| 3 || เจ้าอุปราช (ท้าวนอง) || พ.ศ. 2283 || พ.ศ. 2294 || align=left| พระราชอนุชาในพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 2
|-
| 4 || พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 3(พระเจ้าสิริบุญสาร)|| พ.ศ. 2294 || พ.ศ. 2322 || align=left| พระราชโอรสในเจ้าองค์ลอง, เสียเอกราชแก่สยามใน พ.ศ. 2322
|-
| 5 || พระเจ้านันทเสน || พ.ศ. 2325 || พ.ศ. 2337 || align=left| พระราชโอรสในพระเจ้าศิริบุญสาร, ปีครองราชย์ตามพระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา
|-
| 6 || พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 4(พระเจ้าอินทวงศ์) || พ.ศ. 2337 || พ.ศ. 2348 || align=left| พระราชอนุชาในพระเจ้านันทเสน, พระอัยกาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากุณฑลทิพยวดี พระราชธิดาในรัชกาลที่ 1 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์
|-
| 7 || พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 5(เจ้าอนุวงศ์)|| พ.ศ. 2348 || พ.ศ. 2371 || align=left| พระราชอนุชาในพระเจ้านันทเสน และพระเจ้าอินทวงศ์, สิ้นวงศ์กษัตริย์เวียงจันทน์ หลังพระองค์พยายามแยกตัวเป็นอิสระจากสยาม แต่ไม่สำเร็จ
|}
ประวัติศาสตร์ลาว
เวียงจันทน์
รัฐสิ้นสภาพในประเทศลาว
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 18
ล
ล
ล
โรงเรียนพนาสนวิทยา

ประวัติโรงเรียน
ข้อมูลทั่วไปเกี่ยวกับโรงเรียน
สภาพทางภูมิศาสตร์
โรงเรียนพนาสนวิทยาตั้งอยู่หมู่ที่ 11 บ้านบวรรัตน์ ตำบลอู่โลก อำเภอลำดวน จังหวัดสุรินทร์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสุรินทร์เขต 1
กระทรวงศึกษาธิการ มีพื้นที่ 49 ไร่ 2 งาน ตั้งอยู่ห่างจากอำเภอลำดวนประมาณ 7 กม.
ประวัติความเป็นมา
โรงเรียนพนาสนวิทยา เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกองการมัธยมศึกษา กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ได้รับอนุมัติให้จัดตั้งเป็นโรงเรียน
ตามประกาศของกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 14 มีนาคม 2538 ลงนามโดยนายสัมพันธ์ ทองสมัคร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
โรงเรียนได้เริ่มเปิดรับสมัครนักเรียนในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2535 และเปิดทำการเรียนการสอนเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม 2535 มีนักเรียนทั้งสิ้น 67 คน
มาเรียนจริง 54 คน เมื่อเปิดการเรียนการสอนในฤดูฝนสภาพพื้นที่ที่ตั้งโรงเรียนเกิดปัญหาเพราะเป็นที่ลุ่ม ทำให้เกิดปํญหาน้ำท่วมสูงประมาณ 1 เมตรตลอดฤดูกาล
นายฤกษดา พานิชกิจเจริญ นายอำเภอลำดวน เห็นสภาพปัญหาดังกล่าว จึงได้จัดหาพื้นที่ที่เหมาะสมให้ใหม่ ได้รับความเห็นชอบและสนับสนุนจาก
เจ้าคณะอำเภอลำดวน-สังขะ ปลัดอำเภอ ที่ดินอำเภอ ป่าไม้ ศึกษาธิการอำเภอ เห็นชอบให้ใช้พื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติ ป่าฝั่งซ้ายห้วยทับทัน เป็นที่ตั้งโรงเรียน และได้รับอนุมัติ
จากกรมป่าไม้ให้ใช้พื้นที่ตามคำสั่งอนุมัติของอธิบดีกรมป่าไม้ ฉบับที่ 332/2536 ในพื้นที่ 49 ไร่ 2 งาน อยู่ริมถนนสายสุรินทร์-สังขะ หลักกิโลเมตรที่ 33-34 หมู่ที่ 11 บ้านบวรรัตน์
ตำบลอู่โลก อำเภอลำดวน จังหวัดสุรินทร์ มีอาณาเขตติดต่อดังนี้
ทิศเหนือ                   ติดกับถนนราดยางสายสุรินทร์-สังขะ
ทิศใต้                       ติดกับถนนเชื่อมบ้านบวรรัตน์-สหมิตร
ทิศตะวันออก             ติดกับเขตอนุรักษ์พันธุ์ป่าสนหนองคู
ทิศตะวันตก               ติดกับบ้านบวรรัตน์
อักษรย่อของโรงเรียน พ.ว.
ตราและสัญลักษณ์ประจำโรงเรียน
1. ยอดแหลมของกรี หมายถึง ความมีปัญญา และความเจริญก้าวหน้าทางการศึกษาสีประจำโรงเรียน เขียว-ชมพู
คำขวัญของโรงเรียน   มีวินัย  ใฝ่ศึกษา  พาสามัคคี  มีคุณธรรม  นำพัฒนา
ปรัชญาของโรงเรียน  วินโย  โลวัฒฑโน : ผู้มีวินัยทำให้โลกเจริญ
2. ลายไทย หมายถึง การอนุรักษ์วัฒนธรรมไทย
3.ฐานเสมา หมายถึง การศึกษา
4. ดอกต้นสน หมายถึง การอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม (ป่าไม้)
อักษรย่อของโรงเรียน พ.ว.
โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์
อำเภอลำดวน
วงศ์ซาลาแมนเดอร์เอเชีย

วงศ์ซาลาแมนเดอร์เอเชีย (Asiatic salamander)   เป็นวงศ์ของสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกจำพวกซาลาแมนเดอร์ ใช้ชื่อวงศ์ว่า Hynobiidae
พบกระจายพันธุ์ในทวีปเอเชียและรัสเซีย พบจนถึงอัฟกานิสถานและอิหร่าน มีความใกล้เคียงกับซาลาแมนเดอร์ยักษ์ (Cryptobranchidae) ซึ่งถือเป็นว่าเป็นซาลาแมนเดอร์ที่ยังมีเค้าโครงมาจากซาลาแมนเดอร์ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ จึงจัดอยู่ในอันดับย่อยเดียวกัน คือ Cryptobranchoidea  ประมาณครึ่งหนึ่งของสมาชิกในวงศ์นี้ พบในประเทศญี่ปุ่น
ซาลาแมนเดอร์วงศ์นี้  มีการปฏิสนธิภายนอกหรือออกลูกเป็นไข่  ซึ่งแตกต่างจากซาลาแมนเดอร์วงศ์อื่นที่ปฏิสนธิภายใน ตัวผู้จะสนใจถุงไข่มากกว่าตัวเมีย  ตัวเมียจะวางถุงไข่ครั้งละ 2 ใบ ถุงไข่แต่ละถุงจะมีไข่ได้มากกว่า 70 ใบ จากนั้นตัวอ่อนจะถูกเลี้ยงโดยพ่อแม่ 
เป็นวงศ์ที่มีการเปลี่ยนแปลงรูปร่างสมบูรณ์ ตัวเต็มวัยมีเปลือกตาและไม่มีเหงือก ลำตัวป้อม หัวและหางมีขนาดใหญ่ มีขาทั้ง 2 คู่ ส่วนมากมีปอดใหญ่ แต่ในสกุล Ranodon มีปอดเล็กมาก และสกุล Onychodactylus ไม่มีปอด ส่วนใหญ่ซาลาแมนเดอร์วงศ์นี้มีขนาดตัวเล็กและความยาวน้อยกว่า 10 เซนติเมตร ชนิดที่ใหญ่ที่สุดยาว 25 เซนติเมตร ส่วนใหญ่อาศัยอยู่บนบกแต่เคลื่อนย้ายไปยังแหล่งน้ำเพื่อผสมพันธุ์ นอกจากบางชนิดที่อาศัยอยู่ในน้ำและหลายชนิดอาศัยอยู่ในลำธารบนภูเขา 
==การจัดลำดับชั้น==
วงศ์ย่อย Hynobiinae
สกุล Batrachuperus
* Batrachuperus karlschmidti
*  Batrachuperus londongensis
* Batrachuperus taibaiensis
* Batrachuperus tibetanus
* Batrachuperus yenyuanensis
* Batrachuperus pinchonii
สกุล Hynobius
* Hynobius abei
* Hynobius amjiensis
* Hynobius arisanensis
* Hynobius boulengeri
* Hynobius chinensis
* Hynobius dunni
* Hynobius formosanus
* Hynobius fuca
* Hynobius guabangshanensis
* Hynobius hidamontanus
* Hynobius katoi
* Hynobius kimurae
* Hynobius leechii
* Hynobius lichenatus
* Hynobius mantschuriensis
* Hynobius maoershanensis
* Hynobius naevius
* Hynobius nebulosus
* Hynobius nigrescens
* Hynobius okiensis
* Hynobius quelpaertensis
* Hynobius retardus
* Hynobius sonani
* Hynobius stejnegeri
* Hynobius takedai
* Hynobius tenuis
* Hynobius tokyoensis
* Hynobius tsuensis
* Hynobius turkestanicus
* Hynobius yangi
* Hynobius yiwuensis
* Hynobius yunanicus
สกุล Liua
* Liua shihi
* Liua tsinpaensis
สกุล Onychodactylus
* Onychodactylus fischeri
* Onychodactylus japonicus
สกุล Pachyhynobius
* Pachyhynobius shangchengensis
สกุล Paradactylodon
* Paradactylodon gorganensis
* Paradactylodon persicus
* Paradactylodon mustersi
สกุล Pseudohynobius
* Pseudohynobius flavomaculatus
* Pseudohynobius jinfo
* Pseudohynobius kuankuoshuiensis
* Pseudohynobius shiuchengensis
สกุล Ranodon
* Ranodon sibiricus
สกุล Salamandrella
* Salamandrella kyserlingii
* Salamandrella tridactyla
วงศ์ย่อย Protohynobiinae
สกุล Protohynobius
* Protohynobius puxiongensis
==อ้างอิง==
Hasumi, M. (2002). About hynobiids. Retrieved May 8, 2005 from [http://www5d.biglobe.ne.jp/~hasumi/doc1/hyno_e.html].
==แหล่งข้อมูลอื่น==
http://elib.cs.berkeley.edu/aw/lists/Hynobiidae.shtml 
อันดับย่อยซาลาแมนเดอร์ยักษ์
สัตว์ที่พบในทวีปเอเชีย
คอนเนอร์ วิกคัม

คอนเนอร์ นีล แรลฟ์ วิกคัม (Connor Neil Ralph Wickham) เกิดเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1993 เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับเชฟฟีลด์เวนส์เดย์ (ยืมตัวจากคริสตัลพาเลซ) ในแชมเปียนชิป
วิกคัมเป็นลูกชายของนายทหารชาวไอร์แลนด์เหนือ แต่เขากลับเลือกที่จะลงสนามรับใช้ทีมชาติอังกฤษตั้งแต่ชุดอายุ 16, 17, 19 และ 21 ปี โดยเป็นผู้ทำประตูชัยให้อังกฤษชุดอายุ 17 ปีเอาชนะสเปน และคว้าแชมป์ยุโรป 2010 มาครองได้สำเร็จ
วิกคัมเริ่มต้นการเล่นฟุตบอลด้วยการเป็นเด็กฝึกหัดของสโมสรเรดดิงเป็นเวลา 4 ปี ก่อนจะย้ายมาอยู่กับสโมสรอิปสวิชทาวน์ซึ่งในขณะนั้นเขามีอายุเพียง 13 ปีเท่านั้น หลังจากนั้นเขาได้กลายมาเป็นนักเตะที่มีอายุน้อยที่สุดในการลงสนามให้กับทีมชุดใหญ่ของอิปสวิชทาวน์ด้วยวัยเพียง 16 ปี 11 วันเท่านั้น เมื่อวันที่ 11 เมษายน 2009 และดาวยิงรายนี้ก็สามารถทำประตูแรกได้สำเร็จในอีก 4 นัดต่อมา โดยเขาลงสนามให้กับต้นสังกัดไปแล้วทั้งสิ้น 65 นัด ยิงได้ 13 ประตู ด้วยกัน ก่อนจะย้ายมาร่วมทีมกับสโมสรซันเดอร์แลนด์เมื่อวันพุธที่ 29 มิถุนายน 2011 ด้วยค่าตัวราว 7.9 ล้านปอนด์ ภายใต้สัญญา 4 ปี
== อ้างอิง ==
กองหน้าฟุตบอล
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลซันเดอร์แลนด์
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอิปสวิชทาวน์
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเชฟฟีลด์เวนส์เดย์
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลลีดส์ยูไนเต็ด
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลคริสตัลพาเลซ
ฮิดะ

ฮิดะ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางเหนือสุดของจังหวัดกิฟุ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งชื่อตามแคว้นฮิดะในอดีต ซึ่งมีศูนย์กลางตั้งอยู่ในบริเวณนี้ มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 792.53 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2023 ประมาณ 21,380 คน
== ประชากร ==
จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของฮิดะลดลงอย่างต่อเนื่องในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นครในจังหวัดกิฟุ