pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เดฟาร์ฌ

เดฟาร์ฌ (Desfarges; ถึงแก่กรรม ค.ศ. 1690) เป็นนายทหารชาวฝรั่งเศสยศนายพลช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 มีบทบาทสำคัญในช่วงการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2231 ตรงกับปลายรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช
เดฟาร์ฌนำกองทหาร 2 กองพัน (636 นาย) และเรือรบอีก 5 ลำมาพร้อมกับคณะทูตฝรั่งเศสคณะที่ 2 มายังสยาม ซึ่งคณะทูตได้เข้าเฝ้าสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ภายใต้การนำของราชทูตซีมง เดอ ลา ลูแบร์ และโกลด เซเบอแร ดูว์ บูแล ที่ออกเดินทางจากฝรั่งเศสมายังสยามเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1687 เดฟาร์ฌตั้งกองกำลังทหารที่มะริดและบางกอก ถ้าจำเป็นกรณีถูกโจมตี
การบุกขึ้นฝั่งของกองกำลังของเดฟาร์ฌที่บางกอกและการบุกขึ้นฝั่งของกองกำลังภายใต้การบัญชาของดูว์ บรูว์อ็อง นายทหารคนสนิทของเดฟาร์ฌ ที่มะริดทำให้เกิดกระแสการเคลื่อนไหวแนวชาตินิยมขั้นรุนแรงภายใต้การนำของพระเพทราชา เจ้ากรมพระคชบาลซึ่งเป็นขุนนางคนสนิทของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช และจบสิ้นลงแบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาดเมื่อเกิดการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2231 เมื่อสมเด็จพระนารายณ์มหาราชเสด็จสวรรคต ออกญาวิชาเยนทร์ (คอนสแตนติน ฟอลคอน) ถูกประหารชีวิต และพระเพทราชาขึ้นสืบราชบัลลังก์
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
Lach, Donald F. (1998) Asia in the Making of Europe University of Chicago Press 
Smithies, Michael (2002), Mission Made Impossible: The Second French Embassy to Siam, 1687 Silkworm Books, Thailand 
Smithies, Michael (2002), Three Military Accounts of the 1688 "Revolution" in Siam, Itineria Asiatica, Orchid Press, Bangkok, 
Smithies, Michael (1999), A Siamese embassy lost in Africa 1686, Silkworm Books, Bangkok, 
Tate, D. J. M. (1979) The Making of Modern South-East Asia, Oxford University Press
นายพลชาวฝรั่งเศส
ชาวต่างชาติในกรุงศรีอยุธยา
การปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2231
จังหวัดเบงเก็ต

จังหวัดเบงเก็ต (; อีบาโลอิ: Probinsya ne Benguet; อีโลกาโน: Probinsia ti Benguet; ปังกาซีนัน: Luyag na Benguet; Lalawigan ng Benguet) เป็นจังหวัดที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลและอยู่ทางใต้สุดของเขตบริหารคอร์ดิลเยรา เกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ เมืองหลักคือลาตรินิแดด
พื้นที่สูงของจังหวัดนี้ได้รับการขนานนามว่าเป็น ชามสลัดแห่งฟิลิปปินส์ เนื่องจากมีการปลูกผักบนที่สูงเป็นจำนวนมาก
ภายในตัวจังหวัดมีนครที่มีความหนาแน่นแห่งหนึ่ง ชื่อว่า บาเกียว ซึ่งปกครองอย่างเป็นอิสระจากจังหวัด
== ภูมิศาสตร์ ==
จังหวัดเบงเก็ตมีพื้นที่ 2,769.08 ตารางกิโลเมตร (ถ้ารวมพื้นที่ของบาเกียวเข้าไปด้วย จะมีพื้นที่) อยู่ทางใต้สุดของเขตบริหารคอร์ดิลเยรา
จังหวัดมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดบูลูบุนดูคินและอีฟูเกาทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ติดกับจังหวัดนูเอวาวิซคายาทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ติดกับจังหวัดปังกาซีนันทางทิศใต้ ติดกับจังหวัดลาอูนยอนทางทิศตะวันตก และจังหวัดอีโลโคสซูร์ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
ภูมิลักษณ์ส่วนใหญ่เป็นภูเขา โดยมีภูเขาปูลักเป็นจุดสูงสุดของจังหวัดและเกาะ แม่น้ำสายสำคัญได้แก่ แม่น้ำอักโน, แม่น้ำอัมบูรายัน, แม่น้ำเบ็ด, แม่น้ำบากุน, แม่น้ำบาลีลี และแม่น้ำอาซิน ซึ่งแม่น้ำบางสายก็ไหลผ่านหุบเขา
ทะเลสาบทางธรรมชาติ ได้แก่ "ทะเลทั้งสี่" ในคาบายัน ซึ่งประกอบด้วยทะเลสาบบูลาลาเกา, ดาเตปเงโปส, อินโคโลส และตาเบโย
=== ภูมิอากาศ ===
จังหวัดเบงเก็ตมีอากาศที่เย็น อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ยอยู่ที่  ในเดือนเมษายน และต่ำสุดอยู่ที่  ในเดือนมกราคม
จังหวัดมักประสบปัญหาการเพาะปลูกอันเนื่องมาจากน้ำค้างแข็งในช่วงเดือนหนาว ตั้งแต่ธันวาคมถึงมีนาคม โดยเฉพาะในเมืองที่อยู่ในระดับความสูงมาก อาทิ อาต็อก, บูกีอัส, มันกายัน และคิบุนกัน ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 เบงเก็ตประสบปัญหาเพาะปลูกมากที่สุด เนื่องจากอุณหภูมิลดต่ำเหลือเพียงแค่ 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
เบงเก็ต
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2509
เจอร์รี โมเซส

เจอร์รี โมเซส (9 สิงหาคม ค.ศ. 1946 - 26 มีนาคม ค.ศ. 2018) เป็นนักเบสบอลชาวอเมริกัน สูง 191 เซนติเมตร และหนัก 95 กิโลเมตร เจอร์รี โมเซส เสียชีวิตเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2018.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2489
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2561
จินเซคาเกเตะโบกุวะ

จินเซคาเกเตะโบกุวะ (人生×僕= Jinsei Kakete Boku wa; แปลว่า ชีวิตคูณด้วยฉันเท่ากับ) เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 6 ของวงดนตรีร็อกชาวญี่ปุ่น วันโอเคร็อก ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 2013 อัลบั้มนี้ทำให้วันโอเคร็อกเป็นที่นิยมทั่วโลก โดยเฉพาะหลังจากซิงเกิลแรก "เดอะบีกินนิง" ที่ได้รับการเลือกเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ญี่ปุ่นซึ่งดัดแปลงมาจากมังงะชื่อเรื่องว่า รุโรนิเค็งชิง เพลงนี้ติดอันดับ 2 ในชาร์ตบิลบอร์ดเจแปนฮอต 100 นานถึง 45 สัปดาห์ ซิงเกิลถัดมา "ดีปเปอร์ดีปเปอร์/นัททิงเฮลส์" สำหรับเพลง "นัททิงเฮลส์" ได้ปรากฏในเกม  เดวิลเมย์คราย และเพลง "ดีปเปอร์ดีปเปอร์" ใช้ในโฆษณาทางโทรทัศน์ของรถยนต์ซูซูกิ สวิฟท์ เพลง "คล็อกสไตรส์" ก็ได้ปรากฏในเกมเพลย์สเตชัน 3 และเพลย์สเตชัน 4 ชื่อเกมว่า รีวกะโกะโตะกุอิชิง! เพลง "บีเดอะไลต์" ได้นำไปใช้ประกอบภาพยนตร์แอนิเมชัน สลัดอวกาศ กัปตันฮาร์ล็อก นำแสดงโดยชุน โอะงุริ และฮะรุมะ มิอุระ
== รายการเพลง ==
หมายเหตุ
เพลงนี้มีมิวสิกวิดีโอ 7 แบบ ที่อัปโหลดในช่องยูทูปทางการของวง ได้แก่ วิดีโอที่มีคำบรรยายภาษาอังกฤษ ภาษาญี่ปุ่น ภาษาฝรั่งเศส ภาษาจีน ภาษาสเปน ภาษาโปรตุเกส และไม่มีคำบรรยาย โดยเนื้อหาเหมือนกันทุกแบบ
เพลงนี้ทำขึ้นให้เพื่อนของพวกเขา เค โกะโตะ (รู้จักในชื่อ เค) นักร้องนำวงเพย์มันนีทูมายเพน ผู้ที่เสียชีวิตเมื่อเช้าวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2012 เนื่องจากภาวะหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน
อ่านว่า รกกุ (ロック, "ร็อก") ชื่อของเพลงนี้เป็นคำตอบของชื่ออัลบั้ม "ชีวิตคูณด้วยฉันเท่ากับร็อก" ซึ่งเป็นการเล่นคำภาษาญี่ปุ่นชนิดหนึ่งที่เรียกว่า โกะโระอะวะเซะ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ONE OK ROCK discography
อารอน

อารอน ควาก (Aaron Kwak; เกิดเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2536) เป็นที่รู้จักในชื่อ อารอน เป็นนักร้องชาวอเมริกันและอดีตนักจัดรายการวิทยุที่อยู่ในเกาหลีใต้และเกี่ยวข้องกับค่ายเพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์ เขาเดบิวต์ในปี พ.ศ. 2555 ในฐานะนักร้องรองของวงบอยแบนด์นิวอิสต์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักร้องชายชาวอเมริกัน
สมาชิกของนิวอิสต์
ศิลปินสังกัดเพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์
ไอดอลชายชาวเกาหลีใต้
เหตุเพลิงไหม้ในเคเมโรโว พ.ศ. 2561

เหตุเพลิงไหม้ในเคเมโรโว พ.ศ. 2561 (2018 Kemerovo fire) เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2561 เวลา 17:00 น. ตามเวลาท้องถิ่น (10:00 น. ตามเวลา UTC) ที่ห้างสรรพสินค้าวินเตอร์เชอร์รีคอมเพลกซ์ ที่ตั้งอยู่ในเคเมโรโว ประเทศรัสเซีย เหตุการณ์นี้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 64 คนตามการแถลงการณ์ของทางการ เพลิงไหม้เกิดขึ้นที่ชั้นบนสุดของอาคารชั้น 4 เพลิงไหม้นี้ทำให้คนในอาคารตื่นตระหนกและกระโดดจากหน้าต่างลงมา มีผู้อพยพกว่า 100 คนและมีผู้ได้รับความช่วยเหลือ 20 คน มีคนสูญหายกว่า 27 คนซึ่งคาดว่าคนเหล่านี้เป็นพนักงานในห้างสรรพสินค้า
== เหตุการณ์ ==
มีผู้ถูกขังในห้อง 4 คนขณะเกิดเหตุเพลิงไหม้ ซึ่งคนเหล่านี้เป็นผู้บริหารของห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ มีผู้คนมากมายที่มาดูภาพยนตร์ซึ่งโรงภาพยนตร์เป็นจุดที่ชั้นสองถล่มลงมา เหยื่อส่วนใหญ่ที่ดูภาพยนตร์จะเป็นเด็กเนื่องจากในเวลานั้นเป็นช่วงฉายภาพยนตร์ เชอร์ล็อก โนมป์ ประกอบกับเป็นวันแรกในการปิดภาคเรียน ระบบเตือนเพลิงไหม้ของห้างสรรพสินค้าถูกปิดโดยพนักงานรักษาความปลอดภัย โฆษกคณะกรรมการสืบสวนเหตุการณ์รัสเซียได้แถลงว่า ประตูหนีไฟของห้างสรรพสินค้าถูกปิดในขณะเกิดเหตุเพลิงไหม้
รองผู้ว่าราชการเมืองเคเมโรโว วลาดีมีร์ เชอแนล ตั้งข้อสันนิษฐานเบื้องต้นว่า คงมีเด็กคนหนึ่งพกไฟแช็กเข้ามาในห้องแทรมโพลีนเด็กทำให้เกิดการเสียดสีและระเบิด ซึ่งแทรมโพลีนวัสดุเป็นยางจึงทำให้เพลิงลุกเร็ว
== หลังเหตุการณ์ ==
มีผู้ส่งสารน์แสดงความเสียใจต่อเหตุเพลิงไหม้มากมาย ได้แก่ ประธานาธิบดีคาซัคสถาน นูร์ซุลตัน นาซาร์บายิฟ, ประธานาธิบดีมอลโดวา อีกอร์ โดด้อน, ประธานาธิบดีเซอร์เบีย อเล็กซานเดอร์ วูคิช, เจ้าผู้ครองรัฐคูเวต เชคเศาะบาห์ อัลอะห์มัด อัลญาบิร อัศเศาะบาห์, และสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีเยอรมนีได้นำคำพูดของนายกรัฐมนตรีเยอรมนี อังเกลา แมร์เคิล ที่กล่าวว่า "ตกใจ" กับภาพเหตุเพลิงไหม้ที่เกิดขึ้น โฆษกกระทรวงต่างประเทศจีน ฮุย เชนหยิง ได้กล่าวแสดงความเสียใจต่อผู้เสียชีวิตในเหตุเพลิงไหม้ ประธานาธิบดีเบลารุส อเล็กซานเดอร์ ลูคาเชนโค ได้กล่าวว่าเหตุการณ์นี้ควรเป็นโศกนาฎกรรม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภัยพิบัติในประเทศรัสเซีย พ.ศ. 2561
เหตุเพลิงไหม้ในปี พ.ศ. 2561
อัคคีภัยในประเทศรัสเซีย
เหตุเพลิงไหม้สิ่งก่อสร้าง
เคเมโรโว
เคเมโรโว

เคเมโรโว (Ке́мерово|p=ˈkʲemʲɪrəvə) เป็นเมืองแห่งอุตสาหกรรมและเป็นเมืองศูนย์กลางของแคว้นเคเมโรโว ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ที่จุดบรรจบของแม่น้ำอิสกิติมและแม่น้ำทอม บริเวณเหมืองถ่านหิน ในปี ค.ศ. 2010 มีประชากร 532,981 คน ค.ศ. 2002 มีประชากร 484,754 คนและใน ค.ศ. 1989 มีประชากร 520,263 คน
== ภูมิอากาศ ==
เคเมโรโวมีลักษณะภูมิอากาศแบบชื้นภาคพื้นทวีป  (เคิปเปน Dfb) ซึ่งมีอุณหภูมิตั้งแต่ -17 °C ในเดือนมกราคม จนไปถึง  ในเดือนกรกฎาคม ปริมาณหยาดน้ำฟ้าค่อนข้างน้อย เพียงแค่  ต่อปี
== การขนส่ง ==
จากเคเมโรโว สามารถเดินทางสู่ภาคตะวันตกของประเทศได้โดยสายย่อยของทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย ซึ่งสามารถขึ้นรถไฟได้ที่สถานีรถไฟเคเมโรโว นอกจากนี้ยังสามารถเดินทางอากาศยานได้ที่ท่าอากาศยานนานาชาติเคเมโรโว ระบบขนส่งในตัวเมือง ได้แก่ รถโดยสารประจำทาง รถโดยสารไฟฟ้า และรถราง
Nefaz-5299 Y814HE 20070731.JPG|รถโดยสารประจำทาง รุ่น NefAZ-5299
KemerowoTrolleybus.jpg|รถโดยสารไฟฟ้า รุ่น BTZ-52761
Трамвай. г. Кемерово.jpg|รถราง รุ่น KTM-19
Kemerovo station.jpg|สถานีรถไฟเคเมโรโว
== เมืองพี่น้องและเมืองฝาแฝด ==
บิลลิง, รัฐมอนแทนา, สหรัฐ
ช็อลโกตอร์ยาน, ฮังการี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
Webcam with the view of the Theater Square in Kemerovo
Natural landscapes of the Kemerovo area
เมืองในประเทศรัสเซีย
จังหวัดอีฟูเกา

จังหวัดอีฟูเกา (อีฟูเกา: Probinsia ti Ifugao; Lalawigan ng Ifugao) เป็นจังหวัดไม่มีทางออกสู่ทะเลในเขตบริหารคอร์ดิลเยรา เกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ เมืองหลักคือลากาเว มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดเบงเก็ตทางทิศตะวันตก จังหวัดบูลูบุนดูคินทางทิศเหนือ จังหวัดอีซาเบลาทางทิศตะวันออก และจังหวัดนูเอวาวิซคายาทางทิศใต้
จังหวัดนี้เป็นที่ตั้งของนาขั้นบันไดฟิลิปปินคอร์ดิลเยราและนาขั้นบันไดบานาเว ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญของจังหวัด เชื่อกันว่านาขั้นบันไดเหล่านี้มีอายุประมาณ 2,000 ปี อย่างไรก็ตาม จากการวิจัยโดยใช้การหาอายุจากคาร์บอนกัมมันตรังสี นาขั้นบันไดมีอายุน้อยกว่านั้น ในปี ค.ศ. 1995 นาขั้นบันไดทั้งสองแห่งถูกประกาศให้เป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก ต่อมาในปี ค.ศ. 2008 และ 2015 เพลงฮัดฮัดแห่งอีฟูเกา และ พิธีปุนนัก ก็ถูกจัดให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมของยูเนสโกเช่นกัน
== ชื่อ ==
อีฟูเกามาจากคำว่า i-pugo ("i" [มาจาก/ผู้คน] และ pugo [เนินเขา]) รวมกันจึงแปลว่า ผู้คนแห่งเนินเขา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
อีฟูเกา
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2509
บริษัทอินเดียตะวันออกของฝรั่งเศส

บริษัทอินเดียตะวันออกของฝรั่งเศส (Compagnie française pour le commerce des Indes orientales) เป็นบริษัทร่วมทุนที่ก่อตั้งขึ้นในฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2207 เพื่อแข่งขันกับบริษัทการค้าของอังกฤษ และดัตช์ในอินเดียตะวันออก ดำเนินการโดย ฌ็อง-บาติสต์ กอลแบร์ (Jean-Baptiste Colbert) โดยได้รับพระบรมราชูปถัมภ์จากพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เพื่อจุดประสงค์ในการค้าขายในซีกโลกตะวันออก บริษัทเป็นผลมาจากการรวมตัวกันของสามบริษัทก่อนหน้านี้ได้แก่ บริษัท 1660 Compagnie de Chine, Compagnie d'Orient และ Compagnie de Madagascar ผู้จัดการทั่วไปคนแรกของบริษัทคือ  (François de la Faye) โดยทำงานร่วมกับกรรมการสองคนซึ่งมาจากองค์กรการค้าที่ประสบความสำเร็จสูงสุดสองแห่งในเวลานั้นคือ  (François Caron) ซึ่งทำงานให้กับ บริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์เป็นเวลา 30 ปี ซึ่งรวมถึงมากกว่า 20 ปีในญี่ปุ่น และ Marcara Avanchintz พ่อค้าชาวอาร์มีเนียจากอิสฟาฮาน เปอร์เซีย
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
บริษัทที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 17
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2207
กรดแมนดีลิก

กรดแมนดีลิก (Mandelic acid) เป็นกรดอะโรมาติกอัลฟาไฮดรอกซี มีสูตรโครงสร้างโมเลกุลเป็น C6H5CH (OH) CO2H มีส่วนของโมเลกุลที่เป็นไครัลอะตอม โดยสารผสมราซิมิค (racemic mixture) ของกรดแมนดีลิกมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า กรดพาราแมนดีลิก (paramandelic acid) ทั้งนี้ กรดแมนดีลิกบริสุทธิ์มีลักษณะเป็นผลึกของแข็งสีขาว ละลายได้ดีในน้ำและตัวทำละลายอินทรีย์ที่มีขั้ว กรดแมนดีลิกถือเป็นสารตั้งต้นที่สำคัญในการผลิตยาหลายชนิด
กรดแมนดีลิกถูกค้นพบโดยเฟอร์ดินาน ลูดวิก วิงเคลอร์ เภสัชกรชาวเยอรมัน เมื่อปี 1831 จากการให้ความร้อนแก่สารสกัดที่ได้จากอัลมอนด์ขม นอกจากนี้ยังพบการเกิดกรดแมนดีลิกขึ้นได้จากกระบวนการเมแทบอลิซึมของเอพิเนฟรีน และนอร์เอพิเนฟริน ในร่างกาย ปัจจุบันสามารถสังเคราะห์กรดแมนดีลิกขึ้นได้หลากหลายช่องทางภายในห้องปฏิบัติการ โดยกรดแมนดีลิกนี้ถูกนำมาใช้ในทางการแพทย์เพื่อเป็นยาปฏิชีวนะในการรักษาโรคที่เกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรียในระบบทางเดินปัสสาวะ รวมไปถึงการใช้เพื่อช่วยในการผลัดเซลล์ผิว
== การค้นพบและการผลิต ==
กรดแมนดีลิกถูกค้นพบเมื่อปี ค.ศ. 1831 โดยเภสัชกรชาวเยอรมัน เฟอร์ดินาน ลูดวิก วิงเคลอร์ (ค.ศ. 1801–1868) ในขณะที่เขากำลังให้ความร้อนแก่อะมิกดาลิน ซึ่งเป็นสารที่สกัดได้จากอัลมอนด์ชนิดขม ในสารละลายกรดไฮโดรคลอริก เขาจึงได้ตั้งชื่อให้กับสารนี้ว่า กรดแมนดีลิก ซึ่งมีที่มาจากคำว่า "Mandel" ในภาษาเยอรมันที่หมายถึง "อัลมอนด์" นอกจากนี้ยังมีอนุพันธ์ของกรมแมนดีลิกที่สามารถเกิดขึ้นได้เองตามธรรมชาติจากการเมแทบอลิซึมของเอพิเนฟรีน และนอร์เอพิเนฟริน โดยเอนไซม์โมโนเอมีนออกซิเดสและ แคทีโคล-โอ-เมทิล ทรานส์เฟอเรส
โดยส่วนใหญ่แล้ว กรดแมนดีลิกมักถูกสังเคราะห์ขึ้นได้จากการเกิด[โดยมีกรดเป็นตัวเร่งปฏิกิริยา (acid-catalysed hydrolysis), ได้ผลิตภัณฑ์กลางปฏิกิริยาเป็น
ทักษิเณศวรกาลีมนเทียร

ทักษิเณศวรกาลีมนเทียรเป็นโบสถ์พราหมณ์สถาปัตยกรรมนวรัตนาในเมืองทักษิเณศวร ฝั่งแม่น้ำตะวันออกของแม่น้ำหูฆลี เทพองค์ประธานคือพระภวตาริณี (Bhavatarini) ปางหนึ่งของพระแม่กาลี ซึ่งมีความหมายว่า 'พระผู้ทรงนำให้ผู้บูชาของพระนางได้หลุดพ้นจากมหาสมุทรแห่งการดำรงอยู่ (สังสารวัฏ) มนเทียรนั้นก่อสร้างขึ้นในปี 1855 โดยเศรษฐิณีผู้ใจบุญ ราณี รัศโมนี (Rani Rashmoni) ผู้ศรัทธายิ่งในพระแม่กาลี มนเทียรนี้มีชื่อเสียงจากความเกี่ยวพันกับรามกฤษณะ ฤๅษีเบงกอลจากศตวรรษที่ 19
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการ
โบสถ์ศักติ
สิ่งก่อสร้างในโกลกาตา
โบสถ์พราหมณ์ในรัฐเบงกอลตะวันตก
จังหวัดคาลิงกา

จังหวัดคาลิงกา (อีโลกาโน: Probinsia ti Kalinga; Lalawigan ng Kalinga) เป็นจังหวัดที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลในเขตบริหารคอร์ดิลเยรา เกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ มีเมืองหลักคือตาบุก โดยจังหวัดคาลิงกาแยกตัวออกจากจังหวัดคาลิงกา-อาปาเยาในปี ค.ศ. 1995
อาณาเขตติดต่อกับจังหวัดบูลูบุนดูคินทางทิศใต้, จังหวัดอาบราทางทิศตะวันตก, จังหวัดอีซาเบลาทางทิศตะวันออก, จังหวัดคากายันทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และจังหวัดอาปาเยาทางทิศเหนือ
== ภูมิศาสตร์ ==
จังหวัดคาลิงกามีพื้นที่ 3,231.25 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตอนกลางของเขตบริหารคอร์ดิลเยราบนเกาะลูซอน ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นภูเขาสูงตั้งแต่ 1,500-2,500 เมตร พื้นที่ทางตะวันตกของเป็นที่สูงชันและที่ราบในหุบเขา ส่วนทางตะวันออกเป็นตีนเขาแบบไล่ระดับ ป่าพบได้ตามพื้นที่สูง ส่วนพื้นที่ต่ำจะเป็นทุ่งหญ้า
=== ภูมิอากาศ ===
อุณหภูมิโดยเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 17-22 องศาเซลเซียส และมีสภาพภูมิอากาศแบบที่ 3 ของประเทศ ฤดูแล้งเริ่มตั้งแต่เดือนพฤศจิิกายน-เมษายน ส่วนฤดูฝนอยู่ในช่วงที่เหลือ ปริมาณน้ำฝนจะมากในเดือนกรกฎาคม-ตุลาคม
=== อุทกวิทยา ===

แม่น้ำสายหลักคือแม่น้ำชิโก ซึ่งมีต้นน้ำอยู่ที่จังหวัดบูลูบุนดูคิน และไหลไปรวมกับแม่น้ำคากายัน แม่น้ำชิโกมีลำน้ำสาขาหลายสาย ได้แก่ แม่น้ำบูน็อก, แม่น้ำตานูดัน, แม่น้ำบีกา, แม่น้ำปาซิล, แม่น้ำปอสวอย, แม่น้ำเดาอังกัน, แม่น้ำมาบากา และแม่น้ำซัลตัน นอกจากนี้ยังสามารถพบทะเลสาบขนาดเล็กภายในจังหวัดได้อีกด้วย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
คาลิงกา
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2538
เอ็ดการ์ บรูโน ดา ซิลวา

เอ็ดการ์ บรูโน ดา ซิลวา เกิดเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2530  หรือ เอ็ดการ์, เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวบราซิล เคยเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ดในตำแหน่งกองหน้า
นักฟุตบอลชาวบราซิล
กองหน้าฟุตบอล
ผู้เล่นในไทยลีก
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
บุคคลจากรัฐเซาเปาลู
จังหวัดบูลูบุนดูคิน

จังหวัดบูลูบุนดูคิน (Lalawigang Bulubundukin) เป็นจังหวัดที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลในเขตบริหารคอร์ดิลเยรา เกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ มีเมืองหลักคือโบนโตก จังหวัดนี้มักรู้จักกันในชื่อ จังหวัดเมาน์เทน เนื่องจากพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นแนวเทือกเขาคอร์ดิลเยราเซนทรัล ซึ่งอยู่ทางตอนบนของเกาะลูซอน
จังหวัดเมาน์เทน เคยเป็นชื่อจังหวัดในอดีตที่ครอบคลุมพื้นที่จังหวัดในเขตบริหารคอร์ดิลเยราในปัจจุบัน อดีตจังหวัดแห่งนั้นจัดตั้งโดยคณะกรรมาธิการฟิลิปปินในปี ค.ศ. 1908 และถูกแยกออกในปี ค.ศ. 1966 ในชื่อจังหวัดบูลูบุนดูคิน, จังหวัดเบงเก็ต, จังหวัดคาลิงกา-อาปาเยา และจังหวัดอีฟูเกา
จังหวัดนี้มีชื่อเสียงในด้านถ้ำมัมมี่ที่มีชื่อเสียง ซึ่งมีร่างที่ถูกทำมัมมี่อยู่จริง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
บูลูบุนดูคิน
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2451
สถาบันการศึกษานานาชาติบริดจ์

สถาบันการศึกษานานาชาติบริดจ์ เป็นเครือข่ายโรงเรียนอนุบาลและประถม มีสาขาแรกที่ประเทศเคนยา และต่อมาได้ขยายสาขาไปอีก 4 ประเทศ ได้แก่ ไลบีเรีย, ไนจีเรีย, อูกานดา, และอินเดีย ปัจจุบันบริดจ์มีสาขาประมาณ 500 สาขา และมีนักเรียนกว่า 80,000 คน ก่อตั้งโดยแชนอน เมย์, จิม คิมเมลแมน, และฟิล เฟรย์ เมื่อปี 2008
วิสัยทัศน์ของบริดจ์คือการแก้ไขปัญหาระบบการศึกษาของประเทศด้อยพัฒนา ซึ่งหมายถึงการแก้ไขผู้สอนที่ไร้ประสิทธิภาพ ห้องเรียนที่ขาดอุปกรณ์การเรียน หรือการฉ้อฉลเป็นต้น ค่าเรียนของบริดจ์สำหรับนักเรียน 1 คนอยู่ที่ 6 ดอลลาร์ต่อเดือน
ผลวิจัยรายงานว่าการขาดสอนของครูในบริดจ์อยู่ที่ต่ำกว่าร้อยละ 1 ส่วนโรงเรียนรัฐบาลในเคนยามีผู้ขาดสอนอยู่ที่ร้อยละ 47
== ข้อวิจารณ์ ==
บริดจ์ถูกวิจารณ์อย่างต่อเนื่องว่าระบบการสอนนั้นเถรตรงเกินไป ไม่เปิดโอกาสให้เด็กมีความคิดสร้างสรรค์ และไม่ได้มาตรฐานตามประเทศฝั่งตะวันตก นอกจากนี้บริดจ์ยังถูกมองว่าเป็นองค์กรแสวงหาผลกำไรจากผู้ยากจน และทำให้โรงเรียนรัฐบาลหลายแห่งในเคนยาไม่ได้รับการสนับสนุนด้านเงินทุนจากต่างประเทศ
ราคา 6 ดอลลาร์ต่อเดือนนั้น มีนักวิจารณ์บางคนมองว่าเป็นราคาที่แพงเกินไปสำหรับประชากรในเคนยา อีกทั้งราคาจริงอาจสูงกว่านี้เนื่องจากบริดจ์มีการเก็บค่าอาหารและค่าชุดเครื่องแบบ มีผู้ประมาณว่าราคาจริงอาจอยู่ที่ประมาณ 10 ดอลลาร์ต่อเดือน
== อ้างอิง ==
โรงเรียนนานาชาติ
นิวยอร์ก เอ็กซ์เซลซิเยอร์

นิวยอร์ก เอ็กซ์เซลซิเยอร์ (New York Excelsior) หรือเรียกโดยย่อว่า  NYXL เป็นทีมกีฬาอีสปอร์ตโอเวอร์วอตช์สัญชาติอเมริกา มีฐานอยู่ที่เมืองนิวยอร์ก ซิตี้ รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ซึ่งปัจจุบันลงเล่นอยู่ในฤดูกาลปกติของโอเวอร์วอตช์ลีก (OWL) นิวยอร์ก เอ็กซ์เซลซิเยอร์เป็นหนึ่งในสิบสองทีมสมาชิกก่อตั้งโอเวอร์วอตช์ลีก และเป็นแบรนด์อันดับเจ็ดที่ได้รับการเปิดตัวอย่างเป็นทางการโดยแอคติวิชั่นบลิซซาร์ด ถือครองการบริหารงานโดยสเตอร์ลิง วีซีผู้เป็นเจ้าของทีม ซึ่งยังเป็นเจ้าของทีมเบสบอลลีกอเมริกัน นิวยอร์กเมทส์ อีกด้วย
==ทะเบียนรายชื่อ==
หมายเหตุ: ธงที่แสดงชาติของทีมนั้นถูกกำหนดโดยข้อกำหนดการมีคุณสมบัติของบลิซซาร์ด ซึ่งอาจมีผู้เล่นที่ไม่มีสัญชาติซึ่งกำหนดโดยบลิซซาร์ด
===ผู้เล่น===
===บัญชีผู้เล่นปัจจุบัน===
===อดีตผู้เล่น===
===การคัดตัวเข้าเล่นในลีกออลสตาร์===
รายชื่อผู้เล่นของนิวยอร์ก เอ็กซ์เซลซิเยอร์ต่อไปนี้คือผู้ที่ถูกคัดเลือกให้เข้าเล่นในโอเวอร์วอตช์ลีกออลสตาร์เกม
ผู้เล่นที่ถูกคัดเลือกเป็นผู้เริ่มต้นจะแสดงด้วยเครื่องหมาย (*)
Ark (ฮง ย็อน จุน) – 2018*
JJonak (บัง ซอง ฮย็อน) – 2018*
Libero (คิม แฮ ซุง) – 2018
Mano (คิม ดง กยู) – 2018
Meko (คิม แท ฮง) – 2018
Pine (คิม โด ฮยุน) – 2018*
Saebyeolbe (พัก จง รยอล) – 2018*
===ทำเนียบหัวหน้าผู้ฝึกสอน===
==ทีมอาคาเดมี==
วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2561 นิวยอร์ก เอ็กซ์เซลซิเยอร์ออกแถลงอย่างเป็นทางการเกี่ยวกับชื่อทีมและทะเบียนผู้เล่นในทีมอาคาเดมีของตน โดยใช้ชื่อ XL2 Academy
=== ทะเบียนผู้เล่น ===
==อ้างอิง==
ทีมอีสปอร์ตที่ตั้งอยู่ในสหรัฐ
ทีมโอเวอร์วอตช์ลีก
ไมค์ ทัคเกอร์ (นักขี่ม้า)

ไมค์ ทัคเกอร์ (Mike Tucker, 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1944 &#x2013; 28 มีนาคม ค.ศ. 2018) เป็นนักขี่ม้าชาวอังกฤษ รู้จักกันในฐานะผู้บรรยายการแข่งขันขี่ม้า ไมค์ ทัคเกอร์เกิดที่เมืองคอทสโวลด์ เคยเป็นชาวนาเลี้ยงวัว กับ วังยู แคทเทิล ไมค์ ทัคเกอร์แต่งงานกับ แอนเจอร์รา ไมค์ ทัคเกอร์เสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 2018 ด้วยวัยอายุ 73 ปี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Cotswold Life 
Wagyu Beef
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2487
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2561
ธาตุบ้านทุ่งสะเดา(ธาตุลูกฆ่าแม่ หรือก่องข้าวน้อย)

redirect ธาตุก่องข้าวน้อย
บีจิวเวลด์

บีจิวเวลด์ (Bejeweled) เป็นเกมจับคู่ ผลิตโดยป็อปแคปเกมส์ โดยผลิตครั้งแรกในเบราว์เซอร์เมื่อปี 2001. ถูกจำหน่ายไปแล้วกว่า 75 ล้านอัน และดาวน์โหลดไปแล้วกว่า 150 ล้านครั้ง. อย่างไรก็ตาม เกมนี้ไม่มีให้โหลดในเว็บไซต์ทางการแล้ว แต่สามารถดาวน์โหลดได้ทางเวย์แบ็กแมชชีน
== ประวัติ ==
เกมนี้ถูกสร้างโดยปอปแคปเกมส์ในบริการอะโดบี ชอกเวฟ (หลังจากนั้นใช้อะโดบี แฟลช) โดยมีชื่อว่า ไดมอนด์ ไมน์ (Diamond Mine)  ได้แรงบันดาลใจจากเกมชาริกิ (Shariki.) . ส่วนชื่อเกม Bejeweled ได้แนะนำโดยไมโครซอฟท์ ซึ่งบอกว่ามีเกมหนึ่งที่มีชื่อว่า Diamond Mine อยู่แล้ว.
== วิธีเล่น ==
วิธีเล่นคือให้จับคู่อัญมณีสามอันหรือมากกว่าที่มีสีเดียวกันในแนวตั้งหรือแนวนอน. จะได้คะแนนพิเศษเมื่อทำการจับคู่อัญมณีได้สองคู่ในการสลับครั้งเดียว. อัญมณีจะหายไปเมื่อมีคู่กัน แล้วอัญมณีอันอื่นจะลงไปในช่องว่าง. บางครั้งการได้คู่ติดต่อกันที่เรียกว่า cascades, จะมีได้เมื่ออันที่มีคู่หาย แล้วมีคู่ใหม่ที่ได้มาจากอัญมณีที่ตกลงมา. แล้วคุณจะได้คะแนนพิเศษ. ในเกมมีอยู่สองโหมดให้เลือก คือ.
=== โหมดปกติ ===
ในโหมดปกติ, ผู้เล่นต้องเติมบาร์ความคืบหน้า (progress bar) ที่ด้านล่างของหน้าจอโดยการจับคู่อัญมณี. เมื่อบาร์ความคืบหน้าเต็มแล้ว, ผู้เล่นจึงได้ไปด่านต่อไป. ทุกครั้งทีคุณผ่านด่าน, จะต้องใช้เวลาเติมบาร์ความคืบหน้ามากขึ้น และคะแนนที่จับคู่จะมีคะแนนมากขึ้น (ตัวอย่าง: ด่านที่ 1= 10 คะแนน. ด่านที่ 2= 15 คะแนน. เป็นต้น.). เกมจะจบเมื่อไม่มีคู่อีกบนกระดาน.
=== โหมดจับเวลา ===
เกมมีวิธีเล่นคล้ายกับโหมดธรรมดา ในโหมดจับเวลาบาร์ความคืบหน้าจะเริ่มที่จุดกิ่งกลาง แล้วบาร์ความคืบหน้าจะลดลงเรื่อยๆ ในตอนที่ผู้เล่นไม่จับคู่. ผู้เล่นสามารถไปด่านต่อไปโดยเติมบาร์ความคืบหน้าให้เต็ม. แต่บาร์ความคืบหน้าจะลดลงเร็วขึ้น และเติมได้ช้าลงเมื่อผู้เล่นผ่านด่าน และจะลงลงเร็วขึ้นเรื่อยๆ. ถ้าไม่มีคู่ที่เหลือแล้ว ผู้เล่นจะได้ตารางใหม่ แทนที่จะจบเกม. เกมจะจบเมื่อบาร์ความคืบหน้าว่างเปล่า.
==== ตัวช่วย และ ทริคต่างๆ ====
โดยการกดปุ่มสีม่วงที่อยู่ระหว่างปุ่มตั้งค่า และปุ่มปิดเกม, ผู้เล่นจะได้ตัวช่วย. แต่เมื่อกดไปแล้ว คะแนนและบาร์ความคืบหน้าจะลดลง และจะไม่ลดลงจนกว่าจะจับคู่ได้.
อย่างไรก็ตาม ปกติจะจับคู่ได้อัญมณีสามอันเรียงกัน, บางครั้งจะได้อัญมณีสี่หรือห้าอันเรียงกัน. และในกรณีที่หายาก, อาจจะเรียงได้หก เจ็ด และแม้กระทั่งแปดอันเรียงกัน. แต่บางรุ่นระบบไม่สามารถทำงานได้. ผู้จะได้คะแนนมากขึ้นมีจับคู่อัญมณีที่มีมากกว่าสามอันเรียงกัน.
== อ้างอิง ==
== เว็บที่เชื่อมโยง ==
เว็บไซต์ทางการ
บีจิวเวลด์  บน โมบิเกมส์
PopCap
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2544
เกมสำหรับแอนดรอยด์
เกมสำหรับไอโอเอส
เกมสำหรับแมคโอเอส
เกมสำหรับวินโดวส์
เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์
ป็อปแคปเกมส์
บีจิวเวลด์
เกมแฟลช
โซนิค บูม (การ์ตูน)

โซนิค บูม (อังกฤษ: Sonic Boom) เป็นการ์ตูนคอมพิวเตอร์แอนิเมชั่น ผลิตโดยเซก้า และTechnicolor Animation Productions. เค้าโครงจากวิดีโอเกมโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อกที่ผลิตโดยเซก้า.
== พล็อต ==
โซนิค, เทลส์, เอมี่, นัคเคิลส์ และสติกซ์ อาศัยอยู่ที่ริมชายหาดของเฮดฮอก วิลเลช (Hedgehog Village). พวกเขาต้องปกป้องเกาะจากด็อกเตอร์เอกแมน และหุ่นยนต์ที่เขาประดิษฐ์ไว้เพื่อยึดครองเกาะ.
== ตัวละคร ==
=== หลัก ===
โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก
 เป็นเม่นสีน้ำเงินอายุ 15 ปี  ที่วิ่งเร็วมาก. มีความแตกต่างจากรุ่นก่อน คือมีแขนสีน้ำเงิน, ใส่ผ้าพันคอสีน้ำตาล และใส่ถุงมือกับรองเท้าสำหรับนักกีฬา.
ไมลส์ "เทลส์" พราวเวอร์ เป็นสุนัขจิ้งจอกสีเหลือง มีสองหาง อายุ 8 ปี เป็นคู่ซี้ของโซนิค.
นัคเคิลส์ ดิอีคิดนา เป็นอีคิดนาสีแดง อายุ 16 ปี มีความแตกต่างจากรุ่นก่อนคือ สูงกว่า มีกล้ามเนื้อมากกว่า และใส่ถุงมือของนักชกมวยที่มีหนาม.
เอมี่ โรส เป็นเม่นสีชมพูเพศเมีย อายุ 12 ปี เธอใช้ค้อนยักษ์ในการต่อสู้.
สติกซ์เดอะแบดเจอร์ เป็นแบดเจอร์ มีทักษะการใช้บูมเมอแรง.
ด็อกเตอร์เอกแมน นักวิทยาศาสตร์ผู้ชั่วร้าย เป็นศัตรูของโซนิค อาศัยอยู่ที่เกาะไบกอนด์ (Bygone Island). แผนของเขาคือยึดครองเกาะเพื่อสร้างสวนสนุกส่วนตัวของเขา.
ออร์บอต เป็นลูกน้องของเอกแมน มีรูปทรงกลมสีแดง.
คิวบอต เป็นลูกน้องของเอกแมน มีรูปทรงลูกบาศ์กสีเหลือง.
== การตอบรับ ==
=== รางวัล และการชิงรางวัล ===
==  ดูเพิ่ม ==
List of Sonic the Hedgehog features
== อ้างอิง ==
== เว็บที่เชื่อมโยง ==
Official website
Sonic Boom on Ouido Productions
โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก
การ์ตูนทีวีแอนิเมชันภาคแยก
รายการโทรทัศน์ช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์ค
การ์ตูนทีวีแอนิเมชันตะวันตกที่ได้รับอิทธิพลจากสื่ออนิเมะ
การ์ตูนทีวีแอนิเมชันเกี่ยวกับเฮดจ์ฮอก
รายพระนามพระมหากษัตริย์บูกันดา

กาบากา คือพระอิสริยยศของพระมหากษัตริย์ แห่งราชอาณาจักรบูกันดา
==พระมหากษัตริย์บูกันดา==
มีหลักฐานปรากฏว่าตำแหน่งนี้เริ่มมีในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 14
===ราชวงศ์อาบาลาซานเกเยแห่งบูกันดา===
คาโต กินตู, ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14
ชวาที่ 1, กลางศตวรรษที่ 14
กิเมรา, c.1374-c.1404
ทีเทมโบ, c.1404-c.1434
คิกกาลา, c.1434-c.1464 and c.1484-c.1494
คิยิมบา, c.1464-c.1484
คายิมา, c.1494-c.1524
นากิบิงเง, c.1524-c.1554 สมัยว่างกษัตริย์, c.1554-c.1555
มูลอนโด, c.1555-1564
เจมบา, c.1564-c.1584
ซูนาที่ 1, c.1584-c.1614
เซกามาอันยา, c.1614-c.1634
คิมบักเว, c.1634-c.1644
คาเตเรกกา, c.1644-c.1674
มูเตบิที่ 1, c.1674-c.1680
จูโก, c.1680-c.1690
คาเยมบา, c.1690-c.1704
เทบันเดเก, c.1704-c.1724
อึนดาวูลา, c.1724-c.1734
คางูลู, c.1734-c.1736
คิคูลเว, c.1736-c.1738
มาวันดา. c.1738-c.1740
อึมวังกาที่ 1, c.1740-c.1741
นามุกกาลา, c.1741-c.1750
คยาบักกู, c.1750-c.1780
เจจุนจู, c.1780-c.1797
เซมากูกิโร, c.1797-c.1814
คามาอันยา, 1814 - 1832
ซูนาที่ 2, 1832 - 1856
มูเตซาที่ 1, 1856 - 1884
อึมวังกาที่ 2, 1884 - 1888 and 1889 - 1897
กิเววา, 1888 - 1888
คาเลมา, 1888 - 1889
ดาอูดี ชวาที่ 2, 1897 - 1939
มูเตซาที่ 2, 1939 - 1969 สมัยว่างกษัตริย์ 1969 - 1993
มวันดา มูเตบิที่ 2, 1993 - ปัจจุบัน
==เชิงอรรถ==
ย
บ
พระมหากษัตริย์บูกันดา