pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วอลเลย์บอลชายไทยแลนด์ลีก 2010-11

วอลเลย์บอลชายไทยแลนด์ลีก 2010-11 หรือ วอลเลย์บอลชายไทยแลนด์ลีก 2554 โดยครั้งนี้จัดขึ้นเป็นครั้งที่ 6 ของการแข่งขัน ซึ่งมีทีมเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 8 ทีม โดยกำหนดเริ่มเปิดฤดูกาลทำการแข่งขันพร้อมกันในวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2553
โดยสโมสรที่สามารถคว้าแชมป์ได้ คือสโมสรวอลเลย์บอลเรารักชลบุรี-อี.เทค.-แอร์ฟอร์ซ
== ทีมที่เข้าร่วมแข่งขัน ==
สโมสรวอลเลย์บอลเรารักชลบุรี-อี.เทค.-แอร์ฟอร์ซ
สโมสรวอลเลย์บอลนครราชสีมา
สโมสรวอลเลย์บอลชัยภูมิ
สโมสรวอลเลย์บอลเชียงราย
สโมสรวอลเลย์บอลอุดรธานี
สโมสรวอลเลย์บอลกรุงเก่า-นมไทยเดนมาร์ค
สโมสรวอลเลย์บอลมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต
สโมสรวอลเลย์บอลสุพรีม-นครศรีธรรมราช
== ตารางคะแนน ==
{|class="wikitable" style="font-size:90%; text-align:center;"
!colspan=2|
!rowspan=2 width=33|แต้ม
!colspan=3|แมทช์
!colspan=3|แต้ม
!colspan=3|เซ็ท
|-
!width=40|อันดับ
!width=|ทีม
!width=33|แข่ง
!width=33|ชนะ
!width=33|แพ้
!width=33|ชนะ
!width=33|แพ้
!width=33|อัตราส่วน
!width=33|ชนะ
!width=33|แพ้
!width=33|อัตราส่วน
|- style="background: #f7f6a8"
| 1 ||align=left|  || 41 || 14 || 14 ||0 || 1077 || 834 ||1.291 || 42 || 1 || 42.000
|- style="background: #DCE5E5"
| 2 ||align=left| สโมสรวอลเลย์บอลนครราชสีมา || 31 || 14 || 10 || 4 ||1118||975||1.147||32||15||2.133
|- style="background: #ffdab9"
| 3 ||align=left| สโมสรวอลเลย์บอลชัยภูมิ || 28 || 14 || 10 || 4 ||1227||1106||1.109||34||20||1.700
|-
| 4 ||align=left| สโมสรวอลเลย์บอลเชียงราย || 16 || 14 || 5 || 9 ||1206||1228||0.928||23||32||0.719
|-
| 5 ||align=left| สโมสรวอลเลย์บอลอุดรธานี || 13 || 14 || 4 || 10  ||1134||1283||0.884||21||33||0.636
|-
| 6 ||align=left| สโมสรวอลเลย์บอลกรุงเก่า-นมไทยเดนมาร์ค || 13 || 14 || 4 || 10  ||1047||1133||0.924||16||33||0.485
|-
| 7 ||align=left| สโมสรวอลเลย์บอลมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต || 13 || 14 || 5 || 9||1188||1308||0.908||21||37||0.568
|-
| 8 ||align=left| สโมสรวอลเลย์บอลสุพรีม-นครศรีธรรมราช || 12 || 14 || 4 || 10||1077||1207||0.892||18||36||0.500
|}
==อันดับการแข่งขัน==
== รางวัล ==
ผู้เล่นทรงคุณค่า
กิตติคุณ ศรีอุทธวงศ์ (เรารักชลบุรี-อี.เทค.-แอร์ฟอร์ซ)
ผู้ทำคะแนนสูงสุด
กฤษฎา สมคะเน (กรุงเก่า-นมไทยเดนมาร์ก)
ตบยอดเยี่ยม
กิตติคุณ ศรีอุทธวงศ์ (เรารักชลบุรี-อี.เทค.-แอร์ฟอร์ซ)
ตัวบล็อกยอดเยี่ยม
มนตรี แหวนประดับ (เชียงราย)
เสิร์ฟยอดเยี่ยม
จิรายุ รักษาแก้ว (เรารักชลบุรี-อี.เทค.-แอร์ฟอร์ซ)
รับลูกตบยอดเยี่ยม
วิศรุต วิเศษสุวรรณ (เชียงราย)
ตัวเซตยอดเยี่ยม
อนุชา ปิ่นสุวรรณ (นครราชสีมา)
ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม
คลารักษ์ เรือนศรี (ชัยภูมิ)
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วอลเลย์บอลชายไทยแลนด์ลีก
วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2554
วอลเลย์บอลในประเทศไทย
สโมสรวอลเลย์บอลในประเทศไทย
จักรพรรดินิงเก็ง

จักรพรรดินิงเก็ง (Emperor Ninken ) เป็นจักรพรรดิในตำนานองค์ที่ 24 ของญี่ปุ่น อ้างอิงจากการสืบราชสันตติวงศ์ตามประเพณี
== ดูเพิ่ม ==
จักรพรรดิญี่ปุ่น
รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
จักรพรรดิญี่ปุ่น
บุคคลในยุคโคะฟุง
Sensitivity

redirect ความไวและความจำเพาะ
Specificity

redirect ความไวและความจำเพาะ
Sensitivity and specificity

redirect ความไวและความจำเพาะ
Recall

redirect ความไวและความจำเพาะ
อัตราผลบวกจริง

redirect ความไวและความจำเพาะ
True positive rate

redirect ความไวและความจำเพาะ
ความน่าจะเป็นของการตรวจหาได้

redirect ความไวและความจำเพาะ
ความน่าจะเป็นของการตรวจพบ

redirect ความไวและความจำเพาะ
Probability of detection

redirect ความไวและความจำเพาะ
อัตราผลลบจริง

redirect ความไวและความจำเพาะ
True negative rate

redirect ความไวและความจำเพาะ
การทูตปิงปอง

การทูตปิงปอง (Ping-pong diplomacy; ) คือการแข่งขันเทเบิลเทนนิส หรือปิงปอง ระหว่างสหรัฐอเมริกาและสาธารณรัฐประชาชนจีน ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2513 เพื่อละลายในความสัมพันธ์จีน–อเมริกัน ที่ปูทางสู่การเยือนประเทศจีนของนิกสัน
== ประวัติศาสตร์ ==
=== ภูมิหลัง ===
สหรัฐอเมริกา มองสาธารณรัฐประชาชนจีนเป็นประเทศผู้รุกรานและบังคับใช้นโยบายคว่ำสาธารณรัฐประชาชนจีนตั้งแต่ช่วงสงครามเกาหลีในปี พ.ศ. 2493 หลังจากนั้นประมาณยี่สิบปีของความสัมพันธ์ทางการทูตหรือทางเศรษฐกิจของทั้งสองประเทศในที่สุด เห็นได้เปรียบในการเปิดขึ้นกับแต่ละอื่น ๆ "การแข่งขันปิงปองชิงแชมป์โลก ครั้งที่ 31 ที่จัดขึ้นในนะโงะยะ ประเทศญี่ปุ่น เปิดโอกาสให้ทั้งจีนและสหรัฐอเมริกา"
=== การเยี่ยมเยีอน ===
ทีมสหรัฐฯ ปิงปองอยู่ในนาโงยะ ประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2514 เพื่อชิงแชมป์ในการแข่งขันปิงปองระดับโลก ครั้งที่ 31 ในวันที่ 6 เมษายนเมื่อพวกเขาได้รับเชิญไปเยี่ยมชมประเทศจีน วันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2514 ทีมงานและนักข่าวที่มาพร้อมกับคณะผู้แทนกลายเป็นชาวอเมริกันคนแรกที่ได้ก้าวเข้ามาสู่เมืองหลวงของจีนนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2492ที่ประชุมได้อำนวยความสะดวกโดยคณะกรรมการแห่งชาติในสหรัฐอเมริกา - ความสัมพันธ์จีน ก่อนที่จะมีการเข้าชมการแข่งขันปิงปองโดยผู้เล่นปิงปองชาวอเมริกัน 11คน ถูกรองรับในประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีนเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์
=== มรดก ===
ในช่วงสัปดาห์วันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2551 สมาชิกเดิมของทั้งจีนและอเมริกันปี พ.ศ. 2514 ได้มีการจัดขึ้นอีกการแข่งขันอีกครั้งเพื่อรำลึกถึงการแข่งขันครั้งแรกในวันนั้น
ในปี พ.ศ. 2531 ปิงปองกลายเป็นส่วนหนึ่งของกีฬาโอลิมปิก
การทูตปิงปองมีการอ้างอิงในปี พ.ศ. 2537 ภาพยนตร์เรื่อง ฟอร์เรสท์ กัมพ์  หลังจากฟอร์เรสท์ได้รับบาดเจ็บในการสู้รบในสงครามเวียดนาม ฟอร์เรสท์ได้หันมาพัฒนาความถนัดในการเล่นกีฬาและร่วมกองทัพสหรัฐฯทีมในที่สุดและได้ลงการแข่งขันกับทีมจีน ในการทูตปิงปอง
== ปฏิกิริยา ==
เมื่อพวกเขากลับไปยังประเทศสหรัฐอเมริกาซึ่งเป็นหนึ่งในผู้เล่นอเมริกันกล่าวกับผู้สื่อข่าวว่าจีนมีความคล้ายกันมากกับคนในสหรัฐอเมริกาเขากล่าวว่า
คนที่มีเช่นเดียวกับเรา พวกเขามีตัวตนจริงพวกเขาพวกเขามีความรู้สึก เพื่อนแท้ที่คุณเห็น ประเทศที่มีความคล้ายคลึงกับอเมริกา แต่ก็ยังแตกต่างกันมาก มันสวย. พวกเขาได้มีกำแพง พวกเขามีพระราชวังโบราณ, สวนสาธารณะที่มีลำธารและพวกเขามีผีที่หลอกหลอน; มีสัตว์หลากหลายชนิด ประเทศที่มีการเปลี่ยนแปลงจากทางทิศใต้ไปทางทิศเหนือ คนที่พวกเขามี, ความสามัคคี พวกเขาจริงๆเชื่อในลัทธิเหมาของพวกเขา.
== การมาเยือนของนิกสัน ==

== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Zhuang Zedong 2007 talk about the 1971 encounter 
PBS article
Smithsonian Magazine article 
New round of ping pong diplomacy (The Guardian, Tuesday, June 10, 2008)
สงครามเย็น
ความสัมพันธ์เอเชีย–สหรัฐ
ความสัมพันธ์ทวิภาคีของสหรัฐ
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
เทเบิลเทนนิส
ภาวะทาลัสซีเมียแบบบีตา

redirect ทาลัสซีเมียแบบบีตา
ภาวะบีตาทาลัสซีเมีย

redirect ทาลัสซีเมียแบบบีตา
ทาลัสซีเมียแบบบีต้า

redirect ทาลัสซีเมียแบบบีตา
ภาวะทาลัสซีเมียแบบบีต้า

redirect ทาลัสซีเมียแบบบีตา
บีต้าทาลัสซีเมีย

redirect ทาลัสซีเมียแบบบีตา
ภาวะบีต้าทาลัสซีเมีย

redirect ทาลัสซีเมียแบบบีตา
อัครมหาบัณฑิต

อัครมหาบัณฑิต (Aggamahāpaṇḍita; အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ, ) เป็นสมณศักดิ์ที่รัฐบาลพม่าถวายแด่พระภิกษุเถรวาทผู้มีคุณูปการโดดเด่น
== ประวัติ ==
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1915 1942 รัฐบาลพม่าภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักร ได้ถวายสมณศักดิ์อัครมหาบัณฑิตแก่พระภิกษุ 98 รูป ต่อมาระหว่างปี ค.ศ. 1951-1953 รัฐบาลพม่าได้สมณศักดิ์นี้แก่พระภิกษุอีก 15
== คุณสมบัติ ==
พระภิกษุชาวพม่าที่จะได้รับสมณศักดิ์นี้ ต้องมีคุณสมบัติดังนี้
ได้รับสมณศักดิ์ชั้น อัคคมหาคันถวาจกบัณฑิต (Aggamahāganthavācakapaṇḍita)
มีพรรษา 40
เป็นผู้ทรงศีล
สอบพระปริยัติธรรมได้ชั้น ธรรมาจารย์ (Dhammācariya)
เป็นผู้เชี่ยวชาญในการแต่งดำราบาลี
เป็นผู้เชี่ยวชาญในการสอนตำราบาลี
เป็นเจ้าสำนักเรียนพระปริยัติธรรม (ပရိယတ္တိစာသင်တိုက်)
เป็นพระสังฆาธิการ
ไม่เป็นผู้ต้องหาในคดี
== ภิกษุชาวไทยที่ได้รับสมณศักดิ์ ==
{|class="wikitable"
|-
! รายนาม || วัด || ได้รับสมณศักดิ์
|-
| สมเด็จพระวันรัต (จับ ฐิตธมฺโม) || วัดโสมนัสราชวรวิหาร || พ.ศ. 2535
|-
| พระครูธรรมธรสุมนต์ นนฺทิโก || วัดจากแดง || พ.ศ. 2551
|-
| สมเด็จพระพุทธชินวงศ์ (สมศักดิ์ อุปสโม) || วัดพิชยญาติการามวรวิหาร ||  พ.ศ. 2556
|-
| สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ (ช่วง วรปุญฺโญ) || วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ || พ.ศ. 2558
|-
| สมเด็จพระวันรัต (จุนท์ พฺรหฺมคุตฺโต) || วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร || พ.ศ. 2559
|-
| พระพรหมบัณฑิต (ประยูร ธมฺมจิตฺโต) || วัดประยุรวงศาวาสวรวิหาร || พ.ศ. 2559
|}
== อ้างอิง ==
ภาวะทาลัสซีเมียแบบเบตา

redirect ทาลัสซีเมียแบบบีตา
เบตาทาลัสซีเมีย

redirect ทาลัสซีเมียแบบบีตา
ภาวะเบตาทาลัสซีเมีย

redirect ทาลัสซีเมียแบบบีตา
ภาวะทาลัสซีเมียแบบเบต้า

redirect ทาลัสซีเมียแบบบีตา
ภาวะเบต้าทาลัสซีเมีย

redirect ทาลัสซีเมียแบบบีตา
ทาลัสซีเมียใหญ่

redirect ทาลัสซีเมียแบบบีตา
ทาลัสซีเมียกลาง

redirect ทาลัสซีเมียแบบบีตา
ทาลัสซีเมียน้อย

redirect ทาลัสซีเมียแบบบีตา
Β thalassemias

redirect ทาลัสซีเมียแบบบีตา
Thalassemia intermedia

redirect ทาลัสซีเมียแบบบีตา
Thalassemia minor

redirect ทาลัสซีเมียแบบบีตา
การประชุมที่วันเซ

การประชุมที่วันเซ (Wannsee Conference; Wannseekonferenz) เป็นการประชุมข้าราชการระดับสูงของนาซีเยอรมนีและผู้นำเอ็สเอ็ส จัดขึ้นที่เมืองวันเซ ชานกรุงเบอร์ลิน ณ วันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1942
ไรน์ฮาร์ด ฮายดริช ผู้อำนวยการสำนักความมั่นคงหลักไรช์แห่งหน่วยเอ็สเอ็ส เป็นผู้เรียกประชุม โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างความมั่นใจว่า หัวหน้าบริหารกรมกองทั้งหลายจะร่วมมือกันกระทำให้การแก้ปัญหาชาวยิวครั้งสุดท้ายสัมฤทธิ์ผล ซึ่งจะทำให้ชาวยิวส่วนใหญ่ในดินแดนยุโรปที่เยอรมนียึดครองต้องถูกเนรเทศไปโปแลนด์และถูกสังหาร ผู้เข้าประชุม ได้แก่ ผู้แทนกระทรวงทบวงกรมหลายแห่ง รวมถึงรัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศ กระทรวงยุติธรรม และกระทรวงมหาดไทย ตลอดจนผู้แทนหน่วยเอ็สเอ็ส ในระหว่างการประชุมนั้น เฮย์ดริชพรรณนาเค้าโครงวิธีการกวาดต้อนชาวยิวในยุโรปจากภาคตะวันตกไปยังภาคตะวันออกเพื่อส่งไปประหาร ณ ค่ายมรณะในเขตปกครองสามัญ (General Government) อันเป็นภูมิภาคที่ถูกยึดครองของโปแลนด์
ไม่ช้าหลังการรุกรานโปแลนด์ในเดือนกันายน ค.ศ. 1939 การบีฑาชาวยิวในยุโรปก็ยกระดับขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ทว่า การสังหารชายหญิงและเด็กตามอำเภอใจนั้นมาเริ่มเอาในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1941 หลังเปิดปฏิบัติการบาร์บารอสซาต่อโซเวียตแล้ว ครั้นวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1941 แฮร์มันน์ เกอริง ได้ออกหนังสืออนุมัติให้เฮย์ดริชเตรียมเสนอแผน "แก้ปัญหาชาวยิวโดยสิ้นเชิง" เพื่อไปดำเนินการ ณ ดินแดนที่อยู่ในความควบคุมของเยอรมนี และประสานการมีส่วนร่วมขององการรัฐบาลทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง ทั้งนี้ เฮย์ดริชเน้นย้ำที่วันน์เซว่า เมื่อการเนรเทศหมู่สุดสิ้นลงแล้ว หน่วยเอ็สเอ็สจะเข้าดูแลรับผิดชอบการกวาดล้างทั้งหมดเอง ส่วนเป้าหมายรอง คือ กำหนดให้ได้อย่างเป็นทางการว่า ใครบ้างคือชาวยิว เพื่อจะได้วางกรอบการล้างเผ่าพันธุ์
ยังมีสำเนาฉบับหนึ่งของพิธีสารการประชุมพร้อมด้วยหนังสือเวียนรายงานการประชุมเหลือรอดหลังสงคราม เอกสารนี้ฝ่ายสัมพันธมิตรพบเข้าในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1947 ในแฟ้มทั้งหลายที่ยึดได้จากกระทรวงการต่างประเทศเยอรมนี จึงใช้เป็นหลักฐานในการพิจารณาเนือร์นแบร์กครั้งหลัง ส่วนอาคารวันน์เซ ซึ่งใช้เป็นที่ประชุมนั้น บัดนี้เป็นหออนุสรณ์การฆ่าล้างชาวยิว
==ผู้เข้าร่วมประชุม==
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
Longerich, Peter (2010). Holocaust: The Nazi Persecution and Murder of the Jews. Oxford; New York: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-280436-5.
นาซีเยอรมนี
ไรน์ฮาร์ท ไฮดริช
โคอิจิ ซูงิยามะ (คีตกวี)

โคอิจิ ซูงิยามะ  เป็นคีตกวี, วาทยากร และ นักประพันธ์เพลงชาวญี่ปุ่น และยังเป็นสมาชิกคณะกรรมการสำนักงานเสริมสร้างเอกลักษณ์ของชาติ เขาเป็นที่รู้จักจากการเป็นผู้ประพันธ์เพลงประจำเกมซีรีส์ ดราก้อนเควสต์ ของบริษัทสแควร์เอนิกซ์ และยังประพันธ์เพลงให้กับอะนิเมะและภาพยนตร์ญี่ปุ่นอื่นๆอีกมากมาย เขาถือเป็นหนึ่งในศิลปินอาวุโสที่เป็นแรงบันดาลใจให้แก่นักประพันธ์เพลงคนอื่นๆ อาทิ โนบูโอะ อูเอมัตสึ และยังได้รับการยกย่องเป็น "บอสใหญ่แห่งวงการเกมมิวสิก"
เขาจบการศึกษาเกียรตินิยมอันดับหนึ่งจากมหาวิทยาลัยโตเกียวใน พ.ศ. 2501 และเริ่มทำงานเกี่ยวกับงานแพร่ภาพทางวัฒนธรรม ใน พ.ศ. 2511 เขาเข้าทำงานที่บริษัทฟูจิเทเลแคสต์ในตำแหน่งผู้จัดการ แต่ในปี 2514 ก็ลาออกมาเป็นนักประพันธ์เพลงอิสระ ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2559 ซูงิยามะในวัย 85 ปีได้รับการจัดอันดับโดยบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ให้เป็นผู้ประพันธ์เพลงเกมที่มีอายุมากที่สุดในโลก
== ผลงาน ==
==อ้างอิง==
บุคคลจากโตเกียว
บุคคลจากมหาวิทยาลัยโตเกียว
นักดนตรีชาวญี่ปุ่น
นักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่น
เฟือสท์

เฟือสท์ (Fürst) และสำหรับสตรีว่า เฟือร์สทีน (Fürstin) มาจากภาษาเยอรมันบนสมัยเก่าว่า furisto ที่แปลว่า "ผู้เป็นเอก" เป็นยศเจ้าและยศขุนนางของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และจักรวรรดิเยอรมัน
จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในอดีตมักจะส่งพระโอรสและพระอนุชาไปปกครองบรรดารัฐในจักรวรรดิ โดยที่รัฐดังกล่าวได้รับเอกสิทธิ์ที่เรียกว่า ไรชส์อุนมิทเทิลบาร์ไคท์ (ความขึ้นตรงจักรวรรดิ) รัฐดังกล่าวจะถูกเรียกในภาษาเยอรมันว่า เฟือร์สเทนทุม (Fürstentum) ที่แปลว่าราชรัฐ เจ้าผู้ครองรัฐพวกนี้จะถูกเรียกว่าเฟือสท์ (Fürst) แต่หากเป็นเจ้าที่ไม่มีอำนาจครองดินแดนจะถูกเรียกว่า พรินซ์ (Prinz) แต่ภาษาอังกฤษจะแปลทั้งสองคำเป็นคำเดียวกันว่า Prince
นอกจากเฟือสท์มีความเป็นชนชั้นเจ้า ซึ่งมีคำนำหน้าเป็น His Serene Highness  อีกด้านหนึ่งยังมีความเป็นชนชั้นขุนนาง ซึ่งในระบบขุนนางจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และจักรวรรดิเยอรมัน เฟือสท์อยู่สูงกว่ากราฟ (Graf) แต่อยู่ต่ำกว่าดยุก (Herzog) แต่ดยุกที่สูงกว่าเฟือสท์จะต้องเป็นดยุกชาวเยอรมันที่ขึ้นตรงจักรวรรดิ ดยุกต่างชาติถือว่ามีเกียรติยศเท่าเฟือสท์
เฟือสท์บางคนอาจควบตำแหน่งดยุก อาทิ อ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค ตำแหน่งเฟือสท์แห่งบิสมาร์คเป็นตำแหน่งตกทอด ทายาทคนโตสามารถสืบตระกูล แต่ตำแหน่งดยุกแห่งเลาเอินบวร์คเป็นตำแหน่งเกียรติยศเฉพาะตน มิอาจตกทอดสู่ทายาท
เฟือสท์ที่มีสิทธิ์ลงมติรับรองจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ จะถูกเรียกว่า "คัวร์เฟือสท์" (Kurfürst)
ภาษาเยอรมันแปลคำว่า Prince of Wales ในภาษาอังกฤษเป็น Fürst von Wales และแปลพระยศเจ้านายทรงกรมของไทยเป็นเฟือสท์เช่นกัน อาทิ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต ถูกแปลเป็น Fürst von Nakhon Sawan
ในปัจจุบัน ประเทศที่มีประมุขแห่งรัฐเป็นเฟือสท์มีอยู่สองประเทศคือราชรัฐโมนาโกและราชรัฐลีชเทินชไตน์
== อ้างอิง ==
 
ประมุขแห่งรัฐ
เจ้าชาย
ผู้สูงศักดิ์
บรรดาศักดิ์ออสเตรีย
บรรดาศักดิ์เยอรมัน
ฐานันดรศักดิ์
ภัทริน ลาภกิตติกุล

ภัทริน ลาภกิตติกุล เกิดเมื่อ วันอังคารที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2531 ราศีกันย์ สถานที่เกิดคือจังหวัดกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย  จบการศึกษาจาก คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
== ประวัติ ==
ภัทริน ลาภกิตติกุล ในขณะกำลังศึกษาที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คณะเภสัชศาสตร์ ได้รับคัดเลือกให้เป็น ดรัมเมเยอร์(รุ่น2) ในงานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์ครั้งที่ 65 ที่จัดขึ้นเมื่อ 31 มกราคม 2551 จึงทำให้มีผลงานด้านโฆษณา ได้แก่ โฆษณาน้ำผลไม้ Lotte Mango Juice, โฆษณา เครื่องดื่มCoke, โฆษณาสาหร่าย Siliko และผลงานโฆษณาอื่นๆ อีกมากมาย รวมถึงผลงานนางเอกมิวสิควิดีโอเพลง พระเอก ของศิลปิน The Bottom Blues (พ.ศ. 2553) และมิวสิควิดีโอเพลง 2 คน 1 ใจ ของศิลปิน เล้าโลม (พ.ศ. 2554) จนทาง LG ได้ร่วมกับเอกสิทธิ์ ไทยรัตน์ ผู้เขียนบท 3 เกมสยอง และบอดี้...ศพ#19 ได้ผลิตภาพยนตร์สั้นเรื่องความลับของจริยา MYSTERY OF JARIYA (พ.ศ. 2554) เป็นภาพยนตร์สั้น 3 ตอน โดยให้ ภัทริน ลาภกิตติกุล ได้รับบท เบล นางเอกของเรื่อง
ต่อมาภัทริน ลาภกิตติกุล เป็นที่รู้จักกับงานด้านพิธีกรหรือวีเจ จากโครงการ VJ Search รุ่นที่ 5 ทางช่องแชนแนลวีไทยแลนด์  โดยจัดรายการคนดูเป็นใหญ่, Asian Hero และรายการ Zog Zag ซึ่งออกอากาศทางทรูวิชั่นส์ จนแชนแนลวีไทยแลนด์ได้ปิดตัวลง ทำให้ภัทรินจบบทบาทของการเป็นพิธีกร หรือวีเจลงไป
พ.ศ. 2558 ภัทริน ลาภกิตติกุลได้ทำงานกับสายการบิน การบินไทย(Thai Airways) ในตำแหน่งลูกเรือและได้เป็นพรีเซนเตอร์ให้กับทางสายการบิน โดยมีผลงานการถ่ายโฆษณาชุด Your desire, our creation of new heights of flying..., โฆษณาชุด Good Start with THAI  ซึ่งออกอากาศสายการบิน และโทรทัศน์ทั้วโลก รวมถึงได้ถ่ายภาพนิ่งกับนิตยสาร SAWASDEE โปรโมทประเทศไทย  พ.ศ. 2559 ภัทริน ลาภกิตติกุลยังคงมีผลงานด้านการแสดงในมิวสิควิดีโอ เพลง ขี้เกียจฟังถ้ายังแอบคุย ของศิลปิน พลอย พรทิพย์ จนได้รับบทพนักงานธนาคาร ของธนาคารธนชาต ชุดอัลตร้าเซฟวิ่งส์ (เปลี่ยนเงินเย็นให้เป็นดอกเบี้ยสุดฮอต) ในปี พ.ศ. 2560
== อ้างอิง ==
==  แหล่งข้อมูลอื่น ==
วีเจ
นางแบบไทย
ชาวไทยเชื้อสายจีน
นักแสดงชาวไทย
บุคคลจากคณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
Journey The Series แก๊งเฟี้ยวเที่ยวทั่วไทย

Journey The Series แก๊งเฟี้ยวเที่ยวทั่วไทย เป็นซีรีส์รายการท่องเที่ยวทั่วไทยผสมละคร ที่จะเปิดมุมมองใหม่ ด้วยการ ขับรถตระเวนทั่วไทยไปกับก๊วนเพื่อน เดินทาง ครั้งแรกกับบทบาทใหม่ของ 4 พระเอกหนุ่มสุดฮอต และแก๊งสุดคูล ชายหนุ่มกับหญิงสาวที่สามารถร่วมเดินทาง ไปด้วยกันบนมิตรภาพระหว่างเพื่อน บนเส้นทางนับพันไมล์ ด้วยประสบการณ์ที่คาดฝันและไม่คาดฝัน จากเหนือจรดใต้ จากตะวันออกไปตะวันตก จากภาคกลางสู่ดินแดนถิ่นอีสาน เพื่อเจอนี่ เจอนั่น จอโน่นนน...กับเรื่องราวหลากหลาย เต็มไปด้วย สีสัน สนุกและประทับใจ ตามไลฟ์สไตล์หนุ่มสาวยุคใหม่ พลาดไม่ได้แล้ว JOURNEY THE SERIES เจอนั่น เจอนี่ แฮปปี้ทุกเส้นทาง ปัจจุบันออกอากาศทุกวันพฤหัสบดี เวลา 23.20 - 00.20 น. ทางช่อง 3 เริ่มตอนแรกวันพฤหัสบดีที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 และอัปโหลดวิดีโอลงยูทูบทางช่อง "Journey The Series" รวมไปถึงออกอากาศให้ชมย้อนหลังผ่านทาง LINE TV  และล่าสุดในปี พ.ศ. 2560 รายการได้ออกอากาศรีรันทางช่องเนชั่นทีวี หมายเลข 22 ทุกวันอาทิตย์ เวลา 10.00 - 11.00 น. เริ่มตอนแรกวันอาทิตย์ที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2560
พิธีกรเดินเรื่องในแต่ละทริปด้วย Special Feature ของแหล่งท่องเที่ยวไทย แบบครบเครื่อง On Location มีความหลากหลายของสัมผัสการเดินทาง ที่เต็มไปด้วยเรื่องราวหลากหลาย และร่วมสร้างสีสันจากเพื่อนๆ ร่วมทริปเดินทาง
ที่จะเปิดมุมมองใหม่ๆ ด้วยการขับรถตระเวนเที่ยวทั่วไทยทั้ง 4 ภาคไปกับก๊วนเพื่อนเดินทาง นำทีมโดย 4 นักแสดงหนุ่มสุดฮอตและชาวแก๊งสุดคูลที่รักการเดินทาง พบกับวิวสวยๆ ของเมืองไทย กับประสบการณ์ที่ไม่คาดฝันอันเต็มไปด้วยสีสันของการเดินทาง และมิตรภาพระหว่างเพื่อนบนเส้นทางนับพันไมล์
== นักแสดง ==
=== ภาคใต้ ===
ซีซั่นที่ 1 : ปักษ์ใต้...ปักหมุดหยุดเวลา
=== ภาคอีสาน ===
ซีซั่นที่ 2 : อีสานแซ่บนัว
=== ภาคเหนือ ===
ซีซั่นที่ 3 : เหนือฝันบันดาลใจ
=== ภาคกลาง - ภาคตะวันออก ===
ซีซั่นที่ 4 :  กลางใจใกล้แค่เอื้อม , สีสันตะวันออก
== ดูเพิ่ม ==
Journey The Mission
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของรายการ Journey The Series 
เว็บไซต์ของรายการ ThaiTV3.com 
ยูทูปอย่างเป็นทางการของรายการ Journey The Series
รายการโทรทัศน์ช่อง 3
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2559
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2560
รายชื่อภาพยนตร์ไทย พ.ศ. 2560

รางวัลภาพยนตร์ไทยประจำปี พ.ศ. 2560/2017
รายชื่อภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2560/2017 เรียงตามวันฉาย
== องอิง==
2560
การลอบสังหารอันเดรย์ คาร์ลอฟ

เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2559 อันเดรย์ คาร์ลอฟ เอกอัครราชทูตรัสเซียประจำตุรกี ถูกเมฟลึท แมร์ท อัลทึนทัช ยิงเสียชีวิตขณะกล่าวเปิดงานนิทรรศการศิลปะแห่งหนึ่งในกรุงอังการา ผู้สังหารเป็นตำรวจปราบจลาจลของตุรกีซึ่งอยู่ระหว่างการพักงาน ได้อาศัยบัตรประจำตัวของตนเองนำอาวุธปืนเข้าไปในที่ก่อเหตุ หลังจากยิงเอกอัครราชทูตแล้ว ผู้สังหารได้ตะโกนขึ้นว่า "ตักบีร์ ตักบีร์ อย่าลืมอะเลปโป อย่าลืมซีเรีย หากดินแดนของเราไม่ปลอดภัย พวกคุณก็จะไม่ปลอดภัยเหมือนกัน อย่าเข้ามา อย่าเข้ามา มีเพียงความตายที่จะนำเราออกจากที่นี่ได้ ทุกคนที่เกี่ยวข้องกับความโหดร้ายครั้งนี้จะต้องชดใช้" หลังจากก่อเหตุ อัลทึนทัชได้ถูกกองกำลังรักษาความมั่นคงกระทำวิสามัญฆาตกรรม
การสังหารครั้งนี้เกิดขึ้นหลังจากเหตุการณ์การประท้วงหลายวันในตุรกีเพื่อต่อต้านการมีส่วนร่วมของรัสเซียในสงครามกลางเมืองซีเรียและการสู้รบเพื่อยึดเมืองอะเลปโป แม้ว่ารัฐบาลรัสเซียกำลังเจรจากับรัฐบาลตุรกีเพื่อบรรลุข้อตกลงหยุดยิงชั่วคราวอยู่ก็ตาม
== อ้างอิง ==
การลอบสังหารในประเทศตุรกี
การก่อการร้ายใน พ.ศ. 2559
อันเดรย์ คาร์ลอฟ

อันเดรย์ เกนนาเดียวิช คาร์ลอฟ (Андре́й Генна́дьевич Ка́рлов, Andrei Gennadyevich Karlov) เป็นนักการทูตชาวรัสเซีย ดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตรัสเซียประจำประเทศตุรกี เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2016 คาร์ลอฟถูกลอบสังหารโดย เมฟลึท แมร์ท อัลทึนทัช ในนิทรรศการศิลปะแห่งหนึ่งในกรุงอังการา ประเทศตุรกี
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2497
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2559
เอกอัครรัฐทูตรัสเซีย
บุคคลจากมอสโก
วีรชนแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย
เหตุโจมตีในเบอร์ลิน พ.ศ. 2559

เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2559 เวลาประมาณ 20:00 น. ตามเวลายุโรปกลาง (02:00 น. ของวันที่ 20 ธันวาคม ตามเวลาในไทย) เกิดเหตุรถบรรทุกคันหนึ่งพุ่งเข้าใส่ฝูงชนที่ตลาดเทศกาลคริสต์มาสแห่งหนึ่งที่จัตุรัสไบรท์ไชท์พลัทซ์ (Breitscheidplatz) ในกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ทำให้มีผู้เสียชีวิต 9 คน และบาดเจ็บอีกอย่างน้อย 50 คน คนขับขับรถบรรทุกมาเป็นระยะทาง 50–80 เมตร (160–260 ฟุต) ข้ามทางเท้าตรงจัตุรัสแล้วพุ่งรถเข้าใส่ซุ้มขายของต่าง ๆ เจ้าหน้าที่ตำรวจในท้องถิ่นระบุว่า รถบรรทุกคันดังกล่าววิ่งมาจากถนนบูดาเปสต์ (Budapester Straße) ก่อนจะเข้ามาหยุดอยู่หน้าโบสถ์อนุสรณ์ไกเซอร์วิลเฮล์มในที่สุด มีรายงานว่า คนขับรถหนีไปทางสวนสัตว์เบอร์ลิน ผู้ต้องสงสัยซึ่งคาดว่าเป็นคนขับรถถูกเจ้าหน้าที่จับกุมไว้ได้ ตำรวจกล่าวว่า ผู้โดยสารอีกคนในรถบรรทุกเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ และเขาเป็นชาวโปแลนด์
== อ้างอิง ==
การก่อการร้ายในประเทศเยอรมนี
การก่อการร้ายใน พ.ศ. 2559
องค์การผู้บุกเบิกแอ็นสท์ เทลมัน

องค์การผู้บุกเบิกแอ็นสท์ เทลมัน (Pionierorganisation Ernst Thälmann) เป็นองค์การเยาวชนสำหรับนักเรียนอายุตั้งแต่ 6-14 ปี  ในประเทศเยอรมนีตะวันออกองค์การนี้ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 13 ธันวาคม 1948 โดยตั้งชื่อตามแอ็นสท์ เทลมัน เลขาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งเยอรมนีซึ่งถูกประหารชีวิตที่ค่ายกักกันบูเคนวัลด์ ในปี 1944 โดยองค์การนี้เป็นส่วนหนึ่งของยุวชนเยอรมันเสรี (Freie Deutsche Jugend)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Picture archive of the German Museum of History 
Youth Movement:  German Democratic Republic
ประวัติศาสตร์เยอรมนี
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2491
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2533
A Chinese Ghost Story

redirect โปเยโปโลเย เย้ยฟ้าแล้วก็ท้า
จักรพรรดิบูเร็ตสึ

จักรพรรดิบูเร็ตสึ (Emperor Buretsu ) เป็นจักรพรรดิในตำนานองค์ที่ 25 ของญี่ปุ่น อ้างอิงจากการสืบราชสันตติวงศ์ตามประเพณี
จักรพรรดิบุเระสึเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันเมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 507 (พ.ศ. 1050) โดยไร้รัชทายาททำให้สายราชสกุลของจักรพรรดินิงเก็งรวมถึงราชวงศ์แรกที่ปกครองญี่ปุ่นมาตั้งแต่ 660 ปีก่อนคริสตกาล สิ้นสุดลงโดย โอโตโมะ โนะ คานามูระ ขุนนางผู้ใหญ่ในราชสำนักได้ยกเจ้าชายฮิโกฟูโตะพระชนมายุ 57 พรรษาขึ้นสืบราชบัลลังก์ทันทีเป็น จักรพรรดิเคไต อันเป็นจุดเริ่มต้นของราชวงศ์ที่ 2
== ดูเพิ่ม ==
จักรพรรดิญี่ปุ่น
รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
จักรพรรดิญี่ปุ่น
บุคคลในยุคโคะฟุง
จักรพรรดิเคไต

จักรพรรดิเคไต  เป็นจักรพรรดิในตำนานองค์ที่ 26 ของญี่ปุ่น อ้างอิงจากการสืบราชสันตติวงศ์ตามประเพณี
ไม่สามารถกำหนดวันที่แน่นอนให้กับพระชนมชีพหรือรัชสมัยของจักรพรรดิองค์นี้แต่ตามธรรมดาถือว่าได้ครองสิริราชสมบัติจาก 3 มีนาคม ปี ค.ศ. 507 ถึง 10 มีนาคม ปี ค.ศ. 531
จักรพรรดิเคไตพระองค์นับเป็นปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ที่ 2 เนื่องจากพระองค์มิได้สืบเชื้อสายจาก จักรพรรดิบูเร็ตสึ ซึ่งเป็นจักรพรรดิองค์ก่อนแต่พระองค์เป็นสายพระโลหิตรุ่นที่ 5 ของ จักรพรรดิโอจิง จักรพรรดิองค์ที่ 15
== ดูเพิ่ม ==
จักรพรรดิญี่ปุ่น
รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
==บรรณานุกรม==
Aston, William George. (1896).  Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. London: Kegan Paul, Trench, Trubner. 
Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).  Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ; 
Hall, John Whitney. (1993). The Cambridge history of Japan: Ancient Japan, Vol. I. Cambridge: Cambridge University Press. 
Kim Yong Woon (2009). History and the Future are One (천황은 백제어로 말한다). Seoul.
Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).  The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. 
Seeley, Christopher. (1991). A History of Writing in Japan. Leiden: Brill Publishers. —reprinted by University of Hawaii Press (2000). 
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou,  Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. 
Varley, H. Paul. (1980).  Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ; 
จักรพรรดิญี่ปุ่น
บุคคลในยุคโคะฟุง
ว็อล์ฟกัง เพาล์

ว็อล์ฟกัง เพาล์ (Wolfgang Paul; 10 สิงหาคม ค.ศ. 1913 – 7 ธันวาคม ค.ศ. 1993) เป็นนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน เกิดที่เมืองโลเร็นทซ์เคียร์ชในแซกโซนี เป็นบุตรคนที่ 4 จากทั้งหมด 6 คนของเทโอดอร์และเอลีซาเบ็ท (นามสกุลเดิม รุพเพิล) เพาล์ เพาล์เติบโตที่เมืองมิวนิกและเรียนที่มหาวิทยาลัยเทคนิคมิวนิก ก่อนจะย้ายไปเรียนที่มหาวิทยาลัยเทคนิคเบอร์ลินและตามฮันส์ ค็อพเฟอร์มัน ที่ปรึกษาระดับปริญญาเอกไปที่มหาวิทยาลัยคีล เพาล์เรียนจบปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยเทคนิคเบอร์ลินในปี ค.ศ. 1940 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาศึกษาการแยกไอโซโทป ซึ่งเป็นหนึ่งในกระบวนการสำคัญในการสร้างอาวุธนิวเคลียร์
หลังจากเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยเกิททิงเงินกับค็อพเฟอร์มัน ในปี ค.ศ. 1952 เพาล์ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านฟิสิกส์ทดลองที่มหาวิทยาลัยบ็อน เขาดำรงตำแหน่งนี้ถึงปี ค.ศ. 1993 ระหว่างปี ค.ศ. 1965–1967 เพาล์ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการส่วนฟิสิกส์นิวเคลียร์ที่องค์การวิจัยนิวเคลียร์ยุโรป (เซิร์น)
เพาล์มีผลงานที่สำคัญคือการพัฒนาเทคนิคการดักจับไออน ซึ่งมีประโยชน์ต่อการศึกษาอนุภาคย่อยของอะตอม ในปี ค.ศ. 1989 เพาล์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ร่วมกับฮันส์ เกออร์ค เดเม็ลท์ สำหรับการพัฒนาเทคนิคนี้ รางวัลอีกส่วนมอบให้นอร์แมน ฟอสเตอร์ แรมซีย์ จูเนียร์
ด้านชีวิตส่วนตัว เพาล์แต่งงานครั้งแรกกับลีเซอล็อทเทอ เพาล์ (นามสกุลเดิม เฮียร์เชอ) ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 4 คน ต่อมาในปี ค.ศ. 1979 เขาแต่งงานใหม่กับ ดร.โดริส วัลช์-เพาล์ เพาล์เสียชีวิตที่เมืองบ็อนในปี ค.ศ. 1993
== อ้างอิง ==
บุคคลจากรัฐซัคเซิน
นักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน
ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์
ชาวเยอรมันผู้ได้รับรางวัลโนเบล
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเทคนิคมิวนิก
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเทคนิคเบอร์ลิน
บุคคลจากมหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน
บุคคลจากมหาวิทยาลัยคีล (ประเทศเยอรมนี)
บุคคลจากมหาวิทยาลัยบ็อน