pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สหรัฐอินโดนีเซีย

สาธารณรัฐแห่งสหรัฐอินโดนีเซีย (Verenigde Staten van Indonesië; Republik Indonesia Serikat, RIS มักย่อเป็น RUSI) เป็นสหพันธรัฐที่ทางราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ได้ถ่ายโอนอำนาจอธิปไตยแก่หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (ไม่รวมนิวกินีของเนเธอร์แลนด์) ในวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ.1949 ซึ่งตามมาด้วยการประชุมโต๊ะกลมดัตช์–อินโดนีเซีย การถ่ายโอนนี้เป็นจุดสิ้นสุดของความขัดแย้งระหว่างกลุ่มชาตินิยมอินโดนีเซีย และเนเธอร์แลนด์ มันอยู่ได้ไม่ถึงปี ก่อนที่จะถูกเปลี่ยนเป็นรัฐเดี่ยวแห่งสาธารณรัฐอินโดนีเซีย
== เบี้องหลัง ==
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1942 จักรวรรดิญี่ปุ่นได้ยึดครองหมู่เกาะอินเดียตะวันออก และเปลี่ยนแปลงรัฐบาลอาณานิคมของเนเธอร์แลนด์ ในวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1945 สองวันหลังจากญี่ปุ่นยอมแพ้ ซูการ์โน ผู้นำชาตินิยมอินโดนีเซีย ได้ประกาศอิสรภาพ ซึ่งทำให้พวกดัตช์ ตัดสินใจฟื้นฟูอำนาจของตนเอง แต่อย่างไรก็ตาม กองบัญชาการเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษ ที่คุมโดยลอร์ด หลุยส์ เมานต์แบ็ตเทน ซึ่งรับผิดชอบต่อบริเวณหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ ปฏิเสธที่จะนำกองทัพดัตช์ลงไปที่ชวาและสุมาตรา และประกาศสถานะ โดยพฤตินัย ในบริเวณนี้ อย่างไรก็ตาม พวกดัตช์สามารถควบคุมบริเวณที่กองทัพเรือญี่ปุ่นเคยครองได้ โดยรวมไปถึงบอร์เนียวและตะวันออกใหญ่ การเจรจาระหว่างอังกฤษกับดัตช์มีผลต่อการรักษาการผู้ว่า-นายพลแห่งหมู่เกาะอินเดียตะวันออก
ฮูเบอร์ตุส ฟัน มูก (Hubertus van Mook) เสนอการตัดสินใจด้วยตนเองให้กับเครือจักรภพอินโดนีเซีย ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1946 ทางการดัตช์ได้จัดการประชุมมาลีโนที่เกาะซูลาเวซี ซึ่งประกอบด้วยสามเงื่อนไขหลัก คือสาธารณรัฐอินโดนีเซีย, รัฐบนเกาะบอร์เนียว และอีกรัฐที่อินโดนีเซียตะวันออก จากนั้นในวันที่ 15 พฤศจิกายน มีการจัดทำข้อตกลงลิงกัตจาตีที่ประกาศให้สาธารณรัฐอินโดนีเซียยอมรับกฎระเบียบของรัฐบาลกลางของอินโดนีเซีย และในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1946 การประชุมที่เดนปาซาร์ได้ทำให้เกิดการก่อตั้งของรัฐอินโดนีเซียตะวันออก และตามมาด้วยรัฐบอร์เนียวตะวันตกในปี ค.ศ. 1947
== สิ้นสุด ==
ในเดือนมีนาคม และเมษายน ค.ศ.1950 รัฐต่าง ๆ ของสหรัฐอินโดนีเซีย ยกเว้นสุมาตราตะวันออกและอินโดนีเซียตะวันออก ล้มเลิกตนเองให้กลายเป็นสาธารณรัฐ จากวันที่ 3–5 พฤษภาคม การประชุมสามทางสิ้นสุดลงด้วยการรวมกันเป็นรัฐเดี่ยว ในวันที่ 19 พฤษภาคม ได้มีการประกาศจากรัฐบาลสหรัฐอินโดนีเซียและสาธารณรัฐอินโดนีเซียว่า "...เห็นควรที่จะสร้างรัฐเดี่ยวจากการเปลี่ยนแปลงของสาธารณรัฐอินโดนีเซียที่ประกาศไว้ ณ วันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ.1945"
สหรัฐอินโดนีเซียถูกล้มเลิกอย่างเป็นทางการโดยประธานาธิบดีซูการ์โนในวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1950ซึ่งเป็นปีที่ 5 ของการประกาศเอกราชและได้เปลี่ยนแปลงเป็นรัฐเดี่ยวแห่งสาธารณรัฐอินโดนีเซีย
==เขตการปกครอง==

สหรัฐอินโดนีเซียมีเขตการปกครองถึง 16 เขต โดยมี 7 รัฐ ที่รวมไปถึง "สาธารณรัฐอินโดนีเซีย" ซึ่งประกอบด้วยชวาและสุมาตรา (รวมประชากรได้มากกว่า 31 ล้านคน); และ 9 อดีตดินแดนที่ควบคุมโดยตรง (ดินแดนใหม่, neo-landschappen) เขตปกครองตนองทั้งหมด ซึ่งมีประชากรระหว่าง 100,000 ถึง 11 ล้านคน ที่ก่อตั้งโดยพวกดัตช์
==ดูเพิ่ม==
ประวัติศาสตร์อินโดนีเซีย
การปฏิวัติแห่งชาติอินโดนีเซีย
แคว้ยของอินโดนีเซีย
สมาคมเนเธอร์แลนด์-อินโดนีเซีย (Netherlands-Indonesian Union)
รัฐอินโดนีเซียตะวันออก
==อ้างอิง==
==สารานุกรม==
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งขึ้นในปีค.ศ.1949
รัฐและดินแดนที่ถูกล้มเลิกในปีค.ศ.1950
อ
จักรพล ตั้งสุทธิธรรม

จักรพล ตั้งสุทธิธรรม (เกิด 18 กันยายน พ.ศ. 2523) ชื่อเล่น ท็อป เป็นนักการเมืองชาวไทย รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง (นายเศรษฐา ทวีสิน) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคเพื่อไทย
== ประวัติ ==
จักรพล ตั้งสุทธิธรรม เกิดเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2523 ที่จังหวัดเชียงใหม่ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย และปริญญาตรีจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยพายัพ และปริญาโท สาขาเศรษฐศาสตร์การเมือง จากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
== การทำงาน ==
จักรพล เป็นนักธุรกิจ ผู้บริหารกลุ่มเทพพยอมกรุ๊ป เป็นนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ในจังหวัดเชียงใหม่ เจ้าของกิจการตลาดสดต้นพยอม โรงแรมพิงค์พยอม รวมไปถึงคอนโดมิเนียม
== งานการเมือง ==
จักรพล เข้าทำงานการเมืองโดยการเป็นคณะทำงานของนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ อดีตนายกรัฐมนตรี ต่อมาเป็นประธานสาขาพรรคเพื่อไทย จังหวัดเชียงใหม่ ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ เขต 3 เป็นสมัยแรก
จักรพล ได้รับแต่งตั้งเป็นรองเลขาธิการพรรคเพื่อไทย และเป็นคณะทำงานด้านเศรษฐกิจของพรรค
จักรพล เป็นผู้เสนอญัตติด่วน ขอให้สภาผู้แทนราษฎรตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาแนวทางการป้องกันและแก้ไขปัญหาฝุ่นละอองขนาดเล็กหรือ PM 2.5 จนนำไปสู่การตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาแนวทางการป้องกันและแก้ไขปัญหาฝุ่นละอองขนาดเล็ก (PM 2.5) อย่างเป็นระบบ
ในปี 2566 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ เขต 1 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ฝ่ายการเมือง
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
จักรพล ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดเชียงใหม่ สังกัดพรรคเพื่อไทย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดเชียงใหม่
นักธุรกิจชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่
พรรคเพื่อไทย
บุคคลจากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย
บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยพายัพ
บุคคลจากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
รอยัลรัมเบิล (2019)

รอยัลรัมเบิล (2019) (Royal Rumble (2019)) รายการเพย์-เพอร์-วิว มวยปล้ำอาชีพ WWE ซึ่งปีนี้จัดขึ้นเป็นปีที่ 32 ในวันที่ 27 มกราคม 2019 (28 มกราคม ตามเวลาประเทศไทย) ที่สนาม Chase Field เมืองฟีนิกซ์, รัฐแอริโซนา
==ผล==
===ลำดับผู้เข้าร่วมฝั่งหญิง===
Brand
&nbsp;– Raw
&nbsp;– SmackDown
&nbsp;– 205 Live
&nbsp;– NXT
&nbsp;– NXT UK
– Free agent
&nbsp;– Winner
(*) - Mandy Rose ถูกกำจัดออกนอกเวที ในตอนที่เธอกำจัด Naomi ออก
(**) - เดิมที่ Lana ออกมาเป็นคนที่ 28, แต่ได้รับบาดเจ็บที่เขาในบท ในช่วงแมทช์ Pre-Show ทำให้ Becky Lynch ถูกแทนที่
===ลำดับผู้เข้าร่วมฝั่งชาย===
Brand
&nbsp;– Raw
&nbsp;– SmackDown
&nbsp;– NXT
&nbsp;– NXT UK
– Free agent
&nbsp;– Winner
(*) - Nia Jax ลอบทำร้าย ผู้ออกเป็นคนที่ 30, R-Truth และแทนที่ด้วยตัวเธอเอง 
== ดูเพิ่ม ==
รอยัลรัมเบิล
รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รอยัลรัมเบิล
รายการของช่องโทรทัศน์ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์คในปี พ.ศ. 2562
มวยปล้ำอาชีพในฟีนิกซ์ (รัฐแอริโซนา)
พัชชุดาญ์ พันธุ์พิพัฒน์

พัชชุดาญ์ พันธุ์พิพัฒน์ (ชื่อเล่น เมเปิ้ล) เกิดเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2528  เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทยเกิดที่อำเภอนาบอน จังหวัดนครศรีธรรมราชเธอเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการเดินแบบในการประกวดเวที Sexy Leo Girl และได้รับตำแหน่งรางวัล Miss  Maxim ปี 2009 รองตำแหน่งอันดับ 3
== ประวัติ ==
พัชชุดาญ์ พันธุ์พิพัฒน์ ชื่อเล่น เมเปิ้ล เกิดเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2528 
เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทยเกิดที่กรุงเทพมหานครจบการศึกษาโรงเรียนมัธยมศึกษาที่โรงเรียนพระหฤทัยคอนแวนต์การศึกษาระดับปริญญาตรีคณะมนุษย์ศาสตร์มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
== การศึกษา ==
พัชชุดาญ์จบการศึกษาจบการศึกษาระดับอนุบาลและประถมที่โรงเรียนรัตนศึกษา ตำบลปากแพรก อำเภอทุ่งสงและศึกษาต่อระดับมัธยมตอนต้น ที่โรงเรียนสตรีทุ่งสงและระดับมัธยมตอนปลาย - โรงเรียนพระหฤทัยคอนแวนต์จบการศึกษาระดับอุดมศึกษาปริญญาตรี - คณะ สาขาวิชาแฟชั่นดีไซน์ มหาวิทยาลัยรังสิตปัจจุบันพัชชุดาญ์จบการศึกษาระดับอุดมศึกษา - ปริญญาโทที่ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
=== การทำงาน ===
เธอเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงไทยเริ่มมีผลงานในการเดินแบบจากเวทีการประกวด Sexy Leo Girl และได้รับตำแหน่งรางวัล Miss Maxim ปี 2009  ตำแหน่งอันดับ  1  ภายหลังเธอมีผลงานภาพยนตร์และถ่ายแบบปกนิตยาสาร Maxim อีกคับคั่งปัจจุบันเธอรับงานละครและสามารถร่วมงานกับทุกช่องเป็นต้น
== ผลงาน ==
=== ละครโทรทัศน์ ===
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่องพีพีทีวี
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 8
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่องไอพีเอ็ม
=== ละครซิตคอม ===
ละครซิตคอมทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่องวัน
=== ภาพยนตร์ ===
(2551) ภาพยนตร์วังผีเสื้อ
(2553) ภาพยนตร์ผู้หญิง 5 บาป 2
(2557) ภาพยนตร์น้ำมันพราย
=== ผลงานพิธีกร ===
 โทรทัศน์ 
พ.ศ. 25 : ทุกวัน เวลา น.-น. ทางช่อง  ร่วมกับ
 ออนไลน์ 
พ.ศ. 2564 : Vlog | อยู่บ้านยังไง ไม่ให้น่าเบื่อ ทางช่อง YouTuber:Maples Phatchuda Channel (9 พ.ค. 2021)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
บุคคลจากจังหวัดนครศรีธรรมราช
บุคคลจากโรงเรียนรัตนศึกษา
บุคคลจากโรงเรียนสตรีทุ่งสง
บุคคลจากโรงเรียนพระหฤทัยคอนแวนต์
บุคคลจากวิทยาลัยการออกแบบ มหาวิทยาลัยรังสิต
บุคคลจากมหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
บุคคลจากคณะมนุษยศาสตร์ และการจัดการการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
พุทธศาสนิกชนชาวไทย
ชาวไทยเชื้อสายจีน
ชาวไทยเชื้อสายจีนฮกเกี้ยน
นักแสดงหญิงชาวไทย
นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวไทย
นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวไทย
นักแสดงหญิงชาวไทยในศตวรรษที่ 21
นางแบบไทย
พิธีกรชาวไทย
ยูทูบเบอร์ชาวไทย
ออกัสตา (รัฐเมน)

ออกัสตา (Augusta) เป็นเมืองหลวงของรัฐเมน สหรัฐ และเป็นเคาน์ตีซีตของเคนนิเบกเคาน์ตี
เมืองมีประชากร 19,136 คน (ค.ศ. 2010) ถือเป็นเมืองหลวงของรัฐสหรัฐที่มีประชากรน้อยเป็นอันดับ 3 ถัดจากมอนต์พีเลียร์และปิแอร์ และเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 9 ของรัฐเมน เมืองตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเคนนิเบกบริเวณต้นน้ำ มหาวิทยาลัยเมนตั้งอยู่ที่เมืองนี้
==อ้างอิง==
เมืองหลวงของรัฐในสหรัฐ
เมืองในรัฐเมน
ไชแอนน์ (รัฐไวโอมิง)

ไชแอนน์ (Cheyenne) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของรัฐไวโอมิง สหรัฐ และเป็นเคาน์ตีซีของลารามีเคาน์ตี มีประชากร 59,466 คน (ค.ศ. 2010) เขตมหานครมีประชากร 91,738 คน (ค.ศ. 2010) เป็นเขตมหานครที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 354 ของสหรัฐ
ชื่อเมืองตั้งชื่อตามชนเผ่าไชแอนน์ หนึ่งในชนเผ่าที่มีชื่อเสียงที่สุดและเป็นชนเผ่าบริเวณเกรตเพลนส์ มีความใกล้ชิดกับอะแรปาโฮ (Arapaho)
==อ้างอิง==
เมืองหลวงของรัฐในสหรัฐ
เมืองในรัฐไวโอมิง
ริชมอนด์ (รัฐเวอร์จิเนีย)

ริชมอนด์ (Richmond) เป็นเมืองหลวงของรัฐเวอร์จิเนีย ในสหรัฐ และเป็นศูนย์กลางของพื้นที่ทางสถิติของเมืองริชมอนด์ (Richmond Metropolitan Statistical Area) และภูมิภาคเกรเตอร์ริชมอนด์ (Greater Richmond Region) ริชมอนด์ตั้งขึ้นเป็นเมืองเมื่อปี ค.ศ. 1742 และเป็นนครอิสระตั้งแต่ปี ค.ศ. 1871
จากข้อมูลสำรวจสำมะโนประชากรปี 2010 เมืองมีประชากร 204,214 คน ในปี 2018 มีประชากรราว 228,783 คน ทำให้ริชมอนด์เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 4 ของรัฐเวอร์จิเนีย ส่วนเขตมหานครริชมอนด์มีประชากร 1,260,029 คน เป็นมหานครที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 3 ของรัฐ
==อ้างอิง==
เมืองหลวงของรัฐในสหรัฐ
เมืองในรัฐเวอร์จิเนีย
เรือบรรทุกอากาศยาน กราฟ เซ็พเพอลีน

{| 
|}
เรือบรรทุกอากาศยาน กราฟ เซ็พเพอลีน (Graf Zeppelin) เป็นเรือนำในชั้นเรือ กราฟ เซ็พเพอลีน ถูกสั่งต่อโดยครีคส์มารีเนอของนาซีเยอรมนี เซ็พเพอลีนเป็นเรือบรรทุกอากาศยานเพียงลำเดียวที่นาซีเยอรมนีสร้างขึ้น เพื่อรักษาแสนยานุภาพทางน้ำของกองทัพเรือเยอรมันที่ถูกจำกัดอยู่ในทะเลบอลติกและทะเลเหนือ เรือลำนี้สามารถบรรทุกเครื่องบินต่อสู้และเครื่องบินดำทิ้งระเบิดได้รวมกัน 42 ลำ
การสร้างเรือ กราฟ เซ็พเพอลีน เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 1936 มีการวางกระดูกงูเรือที่อู่ต่อเรือในเมืองคีล เรือลำนี้ถูกตั้งชื่อให้เป็นเกียรติแก่กราฟ แฟร์ดีนันท์ ฟ็อน เซ็พเพอลีน ผู้คิดค้นเรือเหาะเซ็พเพอลีนอันเลื่องชื่อ เรือถูกปล่อยลงน้ำในวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1938 เรือลำนี้สร้างเสร็จไปแล้ว 85% ยามที่สงครามโลกครั้งที่สองปะทุขึ้นในเดือนกันยายน 1939 และคาดว่าจะต่อแล้วเสร็จในกลางปีค.ศ. 1940
อย่างไรก็ตาม ภายหลังเข้ายึดนอร์เวย์ได้ในปฏิบัติการเวเซอร์อือบุง เยอรมนีจำเป็นต้องป้องกันท่าเรือและชายฝั่งอันทอดยาวของนอร์เวย์ กองทัพเยอรมันมีความต้องการปืนป้องกันชายฝั่งและปืนต่อต้านอากาศยานจำนวนมากเป็นการเร่งด่วน ในการประชุมทหารเรือเมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1940 จอมพลเรือเอริช เรเดอร์ เสนอต่อฮิตเลอร์ให้ระงับการต่อเรือกราฟ เซ็พเพอลีน ฮิตเลอร์เห็นชอบและอนุญาตให้ถอดปืน 15 มม. ของเรือกราฟ เซ็พเพอลีน และส่งไปที่ประเทศนอร์เวย์ ส่วนปืนต่อต้านอากาศยานขนาด 10.5 ซม.ได้ถูกถอดไปใช้งานที่อื่นก่อนแล้ว เรือลำนี้จึงไม่เคยสร้างเสร็จและไม่เคยออกปฏิบัติการใดๆตลอดสงคราม เรือลำนี้ถูกโซเวียตใช้เป็นเป้าทดสอบอาวุธในปีค.ศ. 1946 และอัปปางลงนอกชายฝั่งทางเหนือของเมืองกดือญา ประเทศโปแลนด์
==อ้างอิง==
กราฟ
กราฟ
กราฟ
กราฟ
กราฟ
กราฟ
เรือที่ต่อในคีล
กราฟ
กราฟ
แฟร์ดีนันท์ ฟ็อน เซ็พเพอลีน
ก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่

ก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่ หรือเรียกสั้น ๆ ว่า คั่วไก่ เป็นอาหารไทยชนิดหนึ่งที่ได้รับอิทธิพลจากอาหารจีนตอนใต้ ประกอบด้วยเส้นก๋วยเตี๋ยวกับเนื้อไก่ โดยนำเส้นก๋วยเตี๋ยวมาคั่วในหม้ออย่างทำโจ๊ก จนกลายเป็นอาหารชนิดนี้ขึ้น
== ประวัติ ==
ก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่ดัดแปลงมาจากโจ๊กแห้งใส่ไก่ ภายหลังจึงมีผู้นำเส้นก๋วยเตี๋ยวไปคั่วในหม้อบนเตาถ่านแบบเดียวกับการทำโจ๊ก ปรุงรสด้วยซีอิ๊วขาวเพียงอย่างเดียว แล้วใส่วัตถุดิบเดิมที่มีอยู่จากการทำโจ๊กลงไป แม้จะคล้ายกับผัดซีอิ๊วซึ่งจะใช้ซีอิ๊วดำปรุงรส ทำให้อาหารทั้งสองมีสีสันที่ต่างกัน ภายหลังก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่มีการพัฒนาเป็นการคั่วเส้นก๋วยเตี๋ยวในกระทะ มีการเพิ่มเติมวัตถุดิบ เช่น ปลาหมึกกรอบ ไข่ไก่ เนื้อกุ้ง รับประทานแกล้มไปกับซอสพริก และผักกาดขาว บางร้านมีลักษณะและชื่อเรียกเฉพาะร้านของตนเองเช่น ก๋วยเตี๋ยวคั่วทะเล คั่วไก่ไข่อบ เป็นต้น
ก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่ที่มีชื่อเสียงในกรุงเทพมหานคร ได้แก่ ย่านสวนมะลิใกล้สถานีรถไฟกรุงเทพ, ย่านพลับพลาไชยใกล้โรงพยาบาลกลาง และย่านเยาวราช  นอกนั้นยังมีในย่านบ้านปูนใต้สะพานพระราม 8 และย่านถนนลูกหลวงริมคลองผดุงกรุงเกษมใกล้ตลาดนางเลิ้ง
== อ้างอิง ==
อาหารไทย
อาหารจากเนื้อไก่
วิคเตอร์ ตาลาลีฮิน

วิคเตอร์ วาซีเลียวิช ตาลาลีฮิน (Виктор Васильевич Талалихин) เป็นผู้หมวดและนักบินชาวโซเวียตในช่วงสงครามฤดูหนาวและสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้รับลำดับเกียรติวีรชนแห่งสหภาพโซเวียต จากการทำการโจมตีทางอากาศด้วยการพุ่งชนครั้งแรกในช่วงเวลากลางคืน
ตาลาลีฮินกลายเป็นนักบินรบในกองทัพอากาศโซเวียตในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1930 เขาขับเครื่องบินปอลีคาร์ปอฟ อี-153 ในช่วงสงครามฤดูหนาว เขาทำหน้าที่ในการป้องกันการโจมตีทางอากาศของกรุงมอสโกในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองด้วยการเป็นนักบินรบของกองกำลังป้องกันทางอากาศโซเวียต เขากลายเป็นหนึ่งในวีรบุรุษสงครามของกองทัพอากาศโซเวียตคนแรกหลังจากที่ตาลาลีฮินขับเครื่องบินปอลีคาร์ปอฟ อี-16 พุ่งเข้าชนเครื่องบินทิ้งระเบิดของฝ่ายเยอรมันในตอนกลางคืน แต่ถูกยิงตกและถูกสังหารในปลายเดือนตุลาคมขณะที่เขาบินด้วยเครื่องบินมิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-3 ตาลาลีฮินอ้างชัยชนะสามครั้งในช่วงสงครามฤดูหนาวและอีกสี่ครั้งในการป้องกันทางอากาศของกรุงมอสโก
== บรรณานุกรม ==
ทหารชาวโซเวียต
วีรชนแห่งสหภาพโซเวียต
ลี อุนคริช

ลี เอ็ดเวิร์ด อุนคริช (Lee Edward Unkrich) เกิดเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1967 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ นักตัดต่อภาพยนตร์ นักเขียนบท และแอนิเมเตอร์ชาวอเมริกัน เขาเป็นสมาชิกทีมสร้างสรรค์ที่พิกซาร์มายาวนานซึ่งเขาเริ่มต้นเมื่อปี 1994 ในตำแหน่งตัดต่อภาพยนตร์ หลังจากนั้นเขาก็ร่วมกำกับภาพยนตร์เรื่อง ทอย สตอรี่ 2, บริษัทรับจ้างหลอน (ไม่) จำกัด และ นีโม...ปลาเล็ก หัวใจโต๊...โต ได้เปิดตัวผลงานเดี่ยวในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์ของเขาเรื่อง ทอย สตอรี่ 3 ในปี 2010 และล่าสุดเขากำกับภาพยนตร์เรื่อง โคโค่: วันอลวน วิญญาณอลเวง ในปี 2017 ซึ่งทั้งคู่ได้รับรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม และรางวัลออสการ์ สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
หลังจากทำงานที่สตูดิโอมายี่สิบห้าปี อุนคริชได้ลาออกจากพิกซาร์ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 เพื่อใช้เวลาอยู่กับครอบครัวของเขา
==ผลงานภาพยนตร์อนิเมชั่น==
==ผลตอบรับ==
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 2 เรื่องของ ลี อุนคริช
16px 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 16px 60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 16px 75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก 
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก 
$ ดอลลาร์สหรัฐ 
==รางวัลที่ได้รับ==
จำนวนรางวัลที่เข้าชิงและได้รับจากภาพยนตร์ของ ลี อุนคริช
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
ก๋วยเตี๋ยวปากหม้อ

ก๋วยเตี๋ยวปากหม้อ เป็นอาหารไทยชนิดหนึ่งที่ได้รับอิทธิพลจากก๋วยเตี๋ยว ซึ่งเป็นอาหารจีนตอนใต้ แต่แตกต่างไปจากก๋วยเตี๋ยวที่อื่น ๆ คือไม่ใส่เส้น แต่จะใส่ข้าวเกรียบปากหม้อซึ่งเป็นของว่างชนิดหนึ่งของไทยลงไปแทน มีเฉพาะที่อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา
== ประวัติ ==
ก๋วยเตี๋ยวปากหม้อถูกดัดแปลงโดยสังวาล แก่นจันทร์ นำข้าวเกรียบปากหม้อซึ่งเป็นของว่างมาใส่ในน้ำขลุกขลิกที่ได้จากการผัดกุยช่ายและถั่วงอกสำหรับทำไส้ข้าวเกรียบปากหม้อ เมื่อพบว่าลูกค้าชอบจึงเพิ่มน้ำในการผัดไส้ เพื่อนำน้ำดังกล่าวมาให้ลูกค้าที่กินข้าวเกรียบปากหม้อโดยไม่คิดมูลค่า และใส่ก้อนเลือดขนาดน้อยลงไปด้วย ต่อมาเมื่อพบว่ามีผู้ต้องการเพิ่มขึ้นจึงต้มเป็นน้ำซุปกระดูกหมูจนมีหน้าตาคล้ายก๋วยเตี๋ยว เพียงแต่ไม่มีเส้น หลังจากนั้นจึงออกวางขาย ก็ปรากฏว่าขายดี จึงเรียกอาหารชนิดนี้ว่า "ก๋วยเตี๋ยวปากหม้อ" มาแต่นั้น
น้ำซุปทำจากกระดูกสันหลังหมูหรือเอียเล้งเช่นก๋วยเตี๋ยวทั่วไป ส่วนตัวข้าวเกรียบปากหม้อที่ใส่ในก๋วยเตี๋ยวนั้นจะไม่ผสมกะทิ ตัวแป้งทำด้วยแป้งมันสำปะหลังผสมกับแป้งข้าวเจ้า ห่อไส้ชนิดต่าง ๆ เช่น ไส้หวาน กุยช่าย หน่อไม้ ไชโป๊หวาน ถั่วงอก เต้าหู้ และวุ้นเส้น จากที่แต่เดิมมีเพียงสามไส้ คือไส้หวาน กุยช่าย และถั่วงอก
นอกจากตัวข้าวเกรียบปากหม้อแล้ว ยังมีเครื่องเคียงเพิ่มเติม เช่น ไส้หมู ขาไก่ เลือดหมูหรือเลือดไก่ ลูกชิ้น หรือหมูเด้ง ก่อนโรยหน้าด้วยผักชีและกระเทียมเจียว ปัจจุบันในอำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรามีร้านก๋วยเตี๋ยวปากหม้อราว 20 ร้าน โดยมากร้านก๋วยเตี๋ยวปากหม้อจะให้ลูกค้าจะนั่งล้อมวงรอบ ๆ โดยมีแม่ค้าทำข้าวเกรียบปากหม้ออยู่กลางวง ก่อนส่งตัวข้าวเกรียบปากหม้อที่เสร็จใหม่ให้ลูกค้าที่รายรอบ
== อ้างอิง ==
อาหารไทย
อาหารจากเนื้อไก่
อาหารจากเนื้อหมู
วัฒนธรรมของจังหวัดฉะเชิงเทรา
อำเภอพนมสารคาม
คองคอร์ด (รัฐนิวแฮมป์เชอร์)

คองคอร์ด (Concord) เป็นเมืองหลวงของรัฐนิวแฮมป์เชอร์ สหรัฐ และเป็นเคาน์ตีซีตของเมอร์ริแมกเคาน์ตี บนฝั่งแม่น้ำเมอร์ริแมก จากข้อมูลสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 เมืองมีประชากร 42,695 คน และประชากรในปี ค.ศ. 2018 มี 43,412 คน
==อ้างอิง==
เมืองหลวงของรัฐในสหรัฐ
เมืองในรัฐนิวแฮมป์เชอร์
เวิลดส์คอลไลด์ (2019)

เวิลดส์คอลไลด์ (2019) (Worlds Collide (2019)) รายการมวยปล้ำอาชีพ WWE ซึ่งจัด 2 วัน ตั้งแต่วันที่ 26 และ 27 มกราคม 2019 ที่สนามPhoenix Convention Center เมืองฟีนิกซ์, รัฐแอริโซนา และออกอากาศทาง WWE Network ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2019
==ผู้เข้าแข่งขัน==
&nbsp;– NXT
&nbsp;– NXT UK
&nbsp;– 205 Live
{|class="wikitable sortable"
!นักมวยปล้ำ
!วันที่
|- style="background: #FFA;"
|Adam Cole
|10 มกราคม 2019
|- style="background: #FFA;"
|Velveteen Dream
|10 มกราคม 2019
|- style="background: #FFA;"
|Dominik Dijakovic
|10 มกราคม 2019
|- style="background: #FFA;"
|Keith Lee
|10 มกราคม 2019
|- style="background: #FFA;"
|Shane Thorne
|22 มกราคม 2019
|- style="background: #EEE8AA;"
|Mark Andrews
|10 มกราคม 2019
|- style="background: #EEE8AA;"
|Tyler Bate
|10 มกราคม 2019
|- style="background: #EEE8AA;"
|Travis Banks
|10 มกราคม 2019
|- style="background: #EEE8AA;"
|Jordan Devlin
|10 มกราคม 2019
|- style="background: #EEE8AA;"
|Zack Gibson
|10 มกราคม 2019
|- style="background: #E0CEF2;"
|Cedric Alexander
|10 มกราคม 2019
|- style="background: #E0CEF2;"
|Tony Nese
|10 มกราคม 2019
|- style="background: #E0CEF2;"
|Drew Gulak
|10 มกราคม 2019
|- style="background: #E0CEF2;"
|TJP
|10 มกราคม 2019
|- style="background: #E0CEF2;"
|Humberto Carrillo
|15 มกราคม 2019
|}
==รอบทัวร์นาเม้นท์==
== ผล==
===26 มกราคม===
===27 มกราคม===
==อ้างอิง==
รายการของช่องโทรทัศน์ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์คในปี พ.ศ. 2562
มวยปล้ำอาชีพในฟีนิกซ์ (รัฐแอริโซนา)
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เอ็นเอ๊กซ์ที
เอ็นเอ๊กซ์ที ยูเค
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เวิลดส์คอลไลด์
พัวร์เลอเมรีท

พัวร์เลอเมรีท (Pour le Mérite, ) เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ปรัสเซีย สถาปนาขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1740 โดยพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย เพื่อมอบเป็นบำเหน็จความชอบแก่พลเรือนและทหาร ถือเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ระดับสูงสุดของราชอาณาจักรปรัสเซีย ต่อมาเมื่อรัฐชาติเยอรมันรวมตัวกันเป็นจักรวรรดิเยอรมันใน ค.ศ. 1871 พัวร์เลอเมรีทก็กลายเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิเยอรมันซึ่งมีการพระราชทานกันในแว่นแคว้นต่าง ๆ ทั่วจักรวรรดิ
พัวร์เลอเมรีทถือเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่มีกฎระเบียบในการพระราชทานเคร่งครัดมาก ผู้ควรได้รับจำต้องมีผลงานเฉพาะตัวที่โดดเด่นเป็นพิเศษสมควรแก่การจดจำ ไม่ใช่ว่าทหารยศสูงทุกคนจะได้รับมอบเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้
==  ประวัติ ==
พัวร์เลอเมรีทสถาปนาขึ้นใน ค.ศ. 1740 เหตุที่ตั้งชื่อตามภาษาฝรั่งเศสก็เนื่องจากในยุคนั้น ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาสากลที่นิยมใช้กันในราชสำนักของพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แรกเริ่มมีเพียงชั้นตราเดียวสำหรับทั้งทหารและพลเรือน ในช่วงนี้มีพลเรือนเพียงสามคนที่ได้รับพระราชทานเท่านั้น (หนึ่งในนั้นคือวอลแตร์) ต่อมาในเดือนมกราคม ค.ศ. 1810 ระหว่างสงครามนโปเลียน พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 3 แห่งปรัสเซีย ทรงออกกฎระเบียบให้มอบแก่นายทหารเท่านั้น
=== สำหรับนายทหาร ===
ใน ค.ศ. 1866 มีการสถาปนาพัวร์เลอเมรีทชั้นพิเศษ มหากางเขน (Großkreuz) เพื่อพระราชทานแก่นายทหารผู้ที่การกระทำของเขาผู้นั้นเป็นผลให้กองทัพข้าศึกถอนทัพ หรือส่งผลให้กองทัพข้าศึกถูกทำลายราบคาบ ซึ่งมีเพียงบุคคลห้าท่านเท่านั้นที่ได้รับพระราชทาน ได้แก่ พระเจ้าวิลเฮ็ล์มที่ 1 (ค.ศ. 1866), มกุฎราชกุมารฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม (ค.ศ. 1873), เจ้าชายฟรีดริช คาร์ล แห่งปรัสเซีย (ค.ศ. 1873), ซาร์อะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย (ค.ศ. 1878) และเฮ็ลมูท กราฟ ฟ็อน ม็อลท์เคอ (ค.ศ. 1879)
พัวร์เลอเมรีทของทหารเป็นที่รู้จักในระดับสากลระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ผู้ได้รับพระราชทานที่มีชื่อเสียงต่างเป็นนักบินของกองบินโจมตีอากาศ (Luftstreitkräfte) นักบินที่ยิงเครื่องบินข้าศึกตกได้มากกว่าแปดลำถือว่ามีคุณสมบัติได้รับพัวร์เลอเมรีท) มัคส์ อิมเมิลมัน และอ็อสวัลท์ เบิลเคอ เป็นเสืออากาศสองรายแรกที่ได้รับมอบ พัวร์เลอเมรีทยังถูกมอบแก่มันเฟรท ฟ็อน ริชท์โฮเฟิน เสืออากาศเยอรมันที่มีสถิติสอยเครื่องบินข้าศึกมากที่สุดของโลกในตอนนั้น
สมัยพระราชทานพัวร์เลอเมรีทชั้นทหารสิ้นสุดลงพร้อมกับการสละราชสมบัติของจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918
=== สำหรับพลเรือน ===
ใน ค.ศ. 1842 พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 4 แห่งปรัสเซีย ได้รับคำแนะนำจากอเล็คซันเดอร์ ฟ็อน ฮุมบ็อลท์ ให้สถาปนาพัวร์เลอเมรีทสำหรับพลเรือนที่เรียกว่า เครื่องราชอิสริยาภรณ์พัวร์เลอเมรีทสำหรับวิทยาศาสตร์และศิลปะ (Orden Pour le Mérite für Wissenschaften und Künste) แบ่งเป็นสามสาขาได้แก่ มนุษยศาสตร์, วิทยาศาสตร์ธรรมชาติ และวิจิตรศิลป์ แต่ละสาขาครอบครองได้ทีละคน การจะมอบแก่คนใหม่ต้องรอให้คนเก่าเสียชีวิตก่อน
==เชิงอรรถและอ้างอิง==
อิสริยาภรณ์และบำเหน็จทางทหารของปรัสเซีย
แนจมีแย ฮอจา

แนจมีแย ฮอจา (Nexhmije Hoxha, ; ; 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2464 – 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563) เป็นภริยาของเลขาธิการแอนแวร์ ฮอจา ผู้นำแอลเบเนียยุคคอมมิวนิสต์
== ชีวิตช่วงแรก ==
แนจมีแย ฮอจาเกิดในนครบิตอลา ปัจจุบันอยู่ในประเทศนอร์ทมาซิโดเนีย บิดามารดาเป็นชาวแอลเบเนีย แนจมีแยศึกษาที่สถาบันการศึกษาพระราชชนนี (Instituti Femëror Nëna Mbretëreshë) ในติรานา หลังสงครามโลกครั้งที่สองก็ศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยติรานา ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2484 แนจมีแยเข้าร่วมเป็นสมาชิกของพรรคคอมมิวนิสต์แอลเบเนีย (เอซีพี) ที่ก่อตั้งใหม่ได้ไม่นาน และปีต่อมาก็ได้รับการเลือกตั้งให้เป็นคณะมนตรีใหญ่แห่งขบวนการผู้ปลดปล่อยแห่งชาติ (National Liberation Movement)
== ชีวิตช่วงหลังและการเสียชีวิต ==
แนจมีแยถูกไล่ออกจากพรรคแรงงานแอลเบเนียในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2534 และเซอรีปอปูลิต (Zëri i Popullit) หนังสือพิมพ์ประจำพรรค วิจารณ์เธอถึงชีวิตอันหรูหราของเธอ แนจมีแยถูกจับเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2534 และสิ้นเดือนมกราคม พ.ศ. 2536 เธอก็ถูกตัดสินจำคุกเก้าปีด้วยข้อหายักยอกเงินเป็นจำนวน 750,000 เลก ภายหลังระยะเวลาจำคุกขยายเป็นสิบเอ็ดปีหลังคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ แนจมีแยได้รับการปล่อยตัวในเดือนมกราคม พ.ศ. 2540
แนจมีแยเสียชีวิตเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 อายุ 99 ปี ในบ้านของเธอที่ติรานาด้วยสาเหตุตามธรรมชาติ โดย ณ เวลาที่เธอเสียชีวิต เธอเป็นสมาชิกที่อาวุโสที่สุดของพรรคคอมมิวนิสต์แอลเบเนีย
== อ้างอิง ==
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยติรานา
บุคคลจากบิตอลา
บุคคลจากติรานา
การรุกในอิตาลี ฤดูใบไม้ผลิ ปี ค.ศ. 1945

การรุกในอิตาลี ฤดูใบไม้ผลิ ปี ค.ศ. 1945 รหัสนามคือ ปฏิบัติการ Grapeshot เป็นการโจมตีครั้งสุดท้ายในช่วงการทัพอิตาลีในช่วงสุดท้ายในสงครามโลกครั้งที่สอง การโจมตีสู่ที่ราบลอมบาร์ดีโดยกองทัพกลุ่มฝ่ายสัมพันธมิตรที่ 15 เริ่มต้นเมื่อวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1945 ถึงจุดสิ้นสุดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ด้วยการยอมจำนนอย่างเป็นทางการของกองทัพเยอรมันในอิตาลี
== อ้างอิง ==
การรุก
ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
การทัพอิตาลี (สงครามโลกครั้งที่สอง)
การล่มสลายของจักรวรรดิอิตาลี