pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
มิจิโยะ มูราเซะ

มิจิโยะ มูราเซะ  เป็นนักพากย์อนิเมะและนักแสดงชาวญี่ปุ่น เธออยู่สังกัต Mausu Promotion
== ผลงานการพากย์ ==
=== อนิเมะ ===
Mainichi Kaasan (2009-2012), Daichi-kun, Satoko-chan
Gaist Crusher (2013), Jinta Atō
Yu-Gi-Oh! Zexal II (2014), Guard Penguin, Buzzbuzz Seven
Senki Zesshō Symphogear GX (2015), Garie Tuman
 Himitsu no Cocotama (2015), Mogutan
Schwarzesmarken (2016), Sylvia Kschessinska
Little Witch Academia (2017), Sucy Manbavaran
=== ภาพยนตร์ ===
Little Witch Academia (2013), Sucy Manbavaran
Little Witch Academia: The Enchanted Parade (2015), Sucy Manbavaran
=== วิดีโอเกม ===
Little Witch Academia: The Magic of Time and the Seven Wonders (2017), Sucy Manbavaran
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official Agency Profile
บุคคลที่ยังไม่ทราบปีที่เกิด
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น
บุคคลจากจังหวัดกิฟุ
นักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น
มิ
พลพัฒน์ อัศวะประภา

พลพัฒน์ อัศวะประภา ชื่อเล่น หมู เป็นนักออกแบบเสื้อผ้าและนักธุรกิจชาวไทย โดยได้รับการยกย่องให้เป็น Personal Stylist ทางด้านแฟชั่นดีไซน์ และเป็นคนแรกของประเทศไทย ที่ดำรงตำแหน่ง “นายกสมาคมแฟชั่นดีไซเนอร์ กรุงเทพ” (Bangkok Fashion Society-BFS)  ปัจจุบันเป็นเมนเทอร์ในรายการ เดอะเฟซเมนไทยแลนด์
== ประวัติ ==
พลพัฒน์เป็นลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น บุตรของอุทัยและเอกิโอะ อัศวะประภา มีพี่น้องร่วมกัน 3 คน โดยพลพัฒน์เป็นคนสุดท้อง จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ปริญญาตรีนิเทศศาสตรบัณฑิต คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ภาควาทวิทยาและสื่อสารการแสดง  ปริญญาโทบริหารธุรกิจมหาบัณฑิตจาก Peter F. Drucker and Masatoshi Ito Graduate School of Management, Claremont Graduate University และวุฒิบัตรด้านการออกแบบแฟชั่นจาก School of Fashion, Parsons School of Design, USA 
ปัจจุบันพลพัฒน์เป็นเจ้าของ ASAVA Group ครอบคลุมกลุ่มธุรกิจ เสื้อผ้า 5 แบรนด์ ได้แก่ ASAVA, ASV, WHITE ASAVA, Uniform by ASAVA และ MOO ส่วนธุรกิจร้านอาหารภายใต้ ASAVA Group ได้แก่ SAVA Dining ที่เอ็มควอเทียร์ นอกจากนี้ยังเป็นผู้ร่วมก่อตั้งร้านอาหารโค-ลิมิเต็ด ที่ศูนย์การค้าเวลา สินธร วิลเลจ, สยามพารากอน  และร้านอาหารกึ่งผับ โค-อันลิมิเต็ด ที่เซ็นทรัลเวิลด์
==ชีวิตส่วนตัว==
พลพัฒน์ได้ออกมาเปิดเผยว่าเขาเป็นโฮโมเซ็กชวล ผ่านบทสัมภาษณ์กับไทยรัฐ ในปี พ.ศ. 2561
==ผลงาน==
=== ละครโทรทัศน์ ===
2565 ซุปตาร์2550 รับบท หมู พลพัฒน์ (รับเชิญ)
=== รายการโทรทัศน์ ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
ชายรักร่วมเพศชาวไทย
นักธุรกิจชาวไทยที่มีความหลากหลายทางเพศ
นักออกแบบเสื้อผ้าชาวไทย
ชาวไทยเชื้อสายญี่ปุ่น
เมนเทอร์เดอะเฟซไทยแลนด์
บุคคลจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
นิสิตเก่าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พี่เบิ้ม

พี่เบิ้ม หรือ บิ๊กบราเตอร์ (Big Brother) เป็นตัวละครสมมติและสัญลักษณ์ในนวนิยายแนวดิสโทเปียของจอร์จ ออร์เวลล์ เรื่อง หนึ่ง-เก้า-แปด-สี่ พี่เบิ้มเป็นผู้นำโอเชียเนีย รัฐเผด็จการเบ็ดเสร็จ
ในวัฒนธรรมสมัยใหม่ คำว่า "บิ๊กบราเตอร์" เป็นเล็กซิคอนสำหรับเรียกการใช้อำนาจโดยมิชอบของรัฐบาล โดยเฉพาะการละเมิดซึ่งเสรีภาพประชาชน และมักเกี่ยวข้องกับการตรวจตราประชาชน
ดักลาส เคลเนอร์ อาจารย์ของมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิสเคยตั้งข้อสงสัยว่าพี่เบิ่มนั้นได้รูปแบบมาจากโจเซฟ สตาลิน เพื่อแทนคอมมิวนิสต์และลัทธิสตาลินรวมถึงอดอล์ฟ ฮิตเลอร์เพื่อแทนลัทธินาซี
== อ้างอิง ==
ตัวละคร
รัฐบาลสมมุติ
โอกินาวะโมโนเรล

โอกินาวะโมโนเรล  หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ยูอิเรล  เป็นเส้นทางรถไฟรางเดี่ยวในเมืองนาฮะ จังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินกิจการโดยบริษัทโอกินาวะโมโนเรล  ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2546 และเป็นการขนส่งระบบรางสายแรกของจังหวัดโอกินาวะหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ทั้งนี้สถานีนาฮาคูโกเป็นสถานที่อยู่ตะวันตกสุด และสถานีอากามิเนะเป็นสถานีที่อยู่ใต้สุดของประเทศญี่ปุ่น หากเดินทางจะต้องใช้บัตรโอคีกา  บัตรเอนกประสงค์ไร้สัมผัสที่ใช้ในระบบขนส่งสาธารณะของโอกินาวะ
== ยุอิเรล ==
ยูอิเรลเป็นชื่อยี่ห้อและสัญลักษณ์ที่ถูกเลือกจากการแข่งขันของสาธารณะ ประกอบไปด้วย 15 สถานี จากสถานีนาฮะคูโกทางตะวันตกกับสถานีชุริทางตะวันออก โดยผ่านเมืองนาฮะ ระยะห่างโดยเฉลี่ยระหว่างสถานี 0.93 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทาง 27 นาที และมีค่าใช้จ่าย 330 เยน ความยาวตลอดสาย 12.9 กิโลเมตร
รถไฟขบวนหนึ่งจะมีตู้โดยสารสองตู้ มีที่นั่งทั้งหมด 65 ที่นั่ง สามารถจุผู้โดยสาร 165 คน รถไฟวิ่งบนทางยกระดับความสูง 8-20 เมตรเหนือพื้นดิน ใช้ความเร็ว 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (ราว 40 ไมล์ต่อชั่วโมง) ส่วนความเร็วเฉลี่ยเมื่อวิ่งจริงคือ 28 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (17 ไมล์ต่อชั่วโมง) เมื่อนับจากการหยุดรับส่งผู้โดยสาร
== ส่วนต่อขยายในอนาคต ==
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 บริษัทโมโนเรลเมืองโอกินาวะได้รับอนุญาตสำหรับการก่อสร้างส่วนต่อขยายระหว่างสถานีชูริถึงสถานีอูรานิชิ (浦西) รวม 4 สถานี กับระยะทาง 4.1 กิโลเมตร หลังการพิจารณาเลือกเส้นทางที่จะก่อสร้างมายาวนาน โดยได้รับอนุญาตในการก่อสร้างเมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2555 โดยเริ่มก่อสร้างในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2556 และจะสำเร็จในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2562
== สถานี ==
== ดูเพิ่ม ==
รถไฟรางเดี่ยวในประเทศญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
การขนส่งระบบรางในจังหวัดโอกินาวะ
รถไฟรางเดี่ยวในญี่ปุ่น
เส้นทางรถไฟที่เปิดทำการในปี พ.ศ. 2546
มูโกงาโอกะยูเอ็งโมโนเรล

มูโกงาโอกะยูเอ็งโมโนเรล  เป็นระบบรถไฟรางเดี่ยวเอกชนสายสั้น ที่เชื่อมการเดินทางระหว่างสถานีมูโกงาโอกะยูเอ็งกับสวนสนุกมูโกงาโอกะยูเอ็ง
== ประวัติ==

บริษัทรถไฟฟ้าโอดากีวได้เปิดการเดินรถไฟฟ้าสายโอดาวาระจากโตเกียวถึงโอดาวาระ และสถานีมูโกงาโอกะยูเอ็งเมื่อปี พ.ศ. 2470 แต่เดิมจะมีเส้นทางรถไฟขนาดเล็กผ่านไปสวนสนุกที่อยู่ไม่ไกลสถานีนัก ต่อมาได้มีแผนที่จะสร้างถนนใหญ่เชื่อมต่อ แต่ท้ายที่สุดแล้วจึงมีมติที่จะสร้างรถไฟรางเดี่ยวเพื่อเชื่อมการเดินทางแทน
ในการก่อสร้างนี้ใช้งบประมาณทั้งหมด 200 ล้านเยน (550,000 ดอลลาร์สหรัฐเมื่อปี พ.ศ. 2509) ระยะทาง 1.1 กิโลเมตร ถือเป็นเส้นทางรถไฟรางเดี่ยวสายแรกที่ก่อสร้างโดยบริษัทนิฮง-ล็อกฮีดโมโนเรล ซึ่งเป็นบริษัทร่วมทุนของบริษัทล็อกฮีดและบริษัทคาวาซากิการบินและอวกาศ การเดินทางใช้เวลาเพียงสามนาที มีรถรางเดี่ยวทำการขบวนเดียว ตู้โดยสารสองตู้ วิ่งทุก 15 นาทีในเวลาที่สวนสนุกเปิดทำการ ราคาตั๋ว 100 เยนสำหรับตั๋วเที่ยวเดียว และราคา 150 เยนหากเป็นตั๋วไปกลับ ผู้คนในท้องถิ่นจึงนิยมโดยสารรถไฟรางเดี่ยวนี้เพราะค่าตั๋วถูกกว่าค่ารถประจำทางที่มีราคา 200 เยน
ปลายยุค 1990 (ราว พ.ศ. 2533) รถไฟรางเดี่ยวนี้มีผู้โดยสารใช้บริการเพียงวันละ 900 คน ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 พบความเสียหายของขบวนรถ เจ้าของบริษัทรถไฟฟ้าโอะดะกีวจึงยุติการเดินรถและตัดสินใจที่จะไม่จ่ายค่าชดเชยราว 380 ล้านเยน ไม่นานหลังจากนั้นสวนสนุกก็ปิดกิจการลงในปี พ.ศ. 2545
== ดูเพิ่ม ==
รถไฟรางเดี่ยวในประเทศญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
การขนส่งระบบรางในจังหวัดคานางาวะ
รถไฟรางเดี่ยวในญี่ปุ่น
เส้นทางรถไฟที่เปิดทำการในปี พ.ศ. 2509
เส้นทางรถไฟที่ปิดทำการในปี พ.ศ. 2544
กฎราชวงศ์

กฎราชวงศ์  เป็นกฎหมายญี่ปุ่นที่ว่าด้วยการสืบราชสมบัติญี่ปุ่น ความเป็นสมาชิกราชวงศ์ญี่ปุ่น และประเด็นอื่น ๆ ที่ว่าด้วยการบริหารราชวงศ์ญี่ปุ่น
กฎราชวงศ์นี้ ผู้ร่าง คือ รัฐบาลชุดที่มีชิเงรุ โยชิดะ เป็นนายกรัฐมนตรีในช่วงที่ญี่ปุ่นถูกสหรัฐยึดครอง โดยมุ่งหมายจะปรับปรุงกฎราชวงศ์ให้สอดคล้องกับรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ที่สหรัฐร่างให้ญี่ปุ่น สภานิติบัญญัติชุดสุดท้ายของจักรวรรดิญี่ปุ่นให้ความเห็นชอบร่างกฎดังกล่าวเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 1947 เพื่อใช้แทนที่กฎราชวงศ์ฉบับ ค.ศ. 1889 ซึ่งมีสถานะเท่าเทียมกับรัฐธรรมนูญเมจิและจะแก้ไขเพิ่มเติมได้ก็แต่โดยจักรพรรดิ ขณะที่กฎหมายฉบับใหม่นี้มีสถานะเป็นรองจากรัฐธรรมนูญอันกำหนดไว้ในมาตรา 2 ว่า ให้การสืบราชสมบัติเป็นไปตามกฎราชวงศ์ที่สภานิติบัญญัติให้ความเห็นชอบ
ใน ค.ศ. 2017 สภานิติบัญญัติแห่งชาติญี่ปุ่นแก้ไขเพิ่มเติมกฎนี้ เพื่ออนุญาตให้จักรพรรดิอากิฮิโตะสละราชสมบัติได้ภายใน 3 ปีนับแต่การแก้ไขเพิ่มเติม จักรพรรดิอากิฮิโตะจึงสละราชสมบัติเมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2019
== อ้างอิง ==
ราชวงศ์ญี่ปุ่น
ยุทธเวหาที่เบอร์ลิน (การทัพของกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร)

ยุทธเวหาที่เบอร์ลิน เป็นการทิ้งระเบิดเชิงยุทธศาสตร์ของกองทัพอากาศสหราชอาณาจักรบนเหนือน่านฟ้ากรุงเบอร์ลิน ของนาซีเยอรมนี ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1943 ถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 1944 ไม่ได้จำกัดเพียงแค่นครเบอร์ลินอย่างเดียว การทัพครั้งนี้ได้มีการวางเป้าหมายไปยังเมืองอื่น ๆ ของเยอรมัน เพื่อเป็นการป้องกันในการปกป้องนครเบอร์ลินอย่างเข้มงวด การทัพได้ถูกเริ่มปฏิบัติการโดยพลอากาศเอกเซอร์ อาเธอร์ แฮร์ริส การรับรองการบิน (AOC) แห่งกองบัญชาการการทิ้งระเบิดแห่งกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร (RAF Bomber Command) ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1943 แฮร์ริสเชื่อว่านี้อาจเป็นผลการทิ้งระเบิดในการหยุดยั้งการต่อต้านเยอรมัน: "เราสามารถก่อวินาศกรรมนครเบอร์ลินได้ตลอดทาง ถ้ากองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ (USAAF) ได้เข้าร่วมมากับเรา เราจะสูญเสียเครื่องบินไประหว่าง 400-500 ลำ.มันจะสร้างความเสียหายต่อเยอรมนีในสงคราม"
แฮร์ริสคาดหวังว่าเครื่องบินทิ้งระเบิดหนักที่สามารถใช้งานได้จำนวน 800 ลำ สำหรับการตีโฉบฉวยได้แต่ละครั้ง ติดตั้งด้วยอุปกรณ์นำทางเครื่องบินแบบใหม่และซับซ้อนอย่างเรดาร์ เอชทูเอส (H2S radar) กองทัพอากาศทหารบกสหรัฐที่เพิ่งสูญเสียเครื่องบินรบจำนวนมากในการโจมตีต่อเมืองชไวน์ฟวร์ท ไม่ได้เข้าร่วมด้วย กองกำลังหลักของกองบัญชาการทิ้งระเบิดได้ออกคำสั่งโจมตีกรุงเบอร์ลินตั้งสิบหกครั้งแต่กลับล้มเหลวในเป้าหมายที่อาจจะก่อให้เกิดความพ่ายแพ้อย่างเด็ดขาดต่อเยอรมนี ลุฟท์วัฟเฟอได้ตอบโต้ด้วยปฏิบัติการสเตียนบล็อก (Operation Steinbock, Unternehmen Steinbock, ปฏิบัติการมังกร) โจมตีใส่กรุงลอนดอน ตั้งแต่เดือนมกราคมถึงพฤษภาคม ค.ศ. 1944 ในทุก ๆ รอบเที่ยวของสเตียนบล็อก ลุฟท์วัฟเฟอได้รับความสูญเสียอย่างหนัก มากกว่ากองทัพสหราชอาณาจักรโจมตีบนเหนือน่านฟ้าเยอรมนี
กองทัพอากาศสหราชอาณาจักรได้สูญเสียนักบินมากกว่า 7,000 นาย และเครื่องบินทิ้งระเบิด 1,047 ลำ 5.1 เปอร์เซ็นของรอบเที่ยวบิน และเครื่องบินรบ 1,682 ลำได้รับความเสียหายหรือไม่ก็ตัดออก เมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1944 กองบัญชาการการทิ้งระเบิดได้เข้าโจมตีเนือร์นแบร์คด้วยเครื่องบินรบ 795 ลำ, 94 ลำซึ่งถูกยิงตกและ 71 ลำ ได้รับความเสียหาย นอกจากนี้มีการโจมตีโฉบฉวยทางอากาศอื่น ๆ อีกมากต่อกรุงเบอร์ลินโดยกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร, กองทัพอากาศที่ 8 ของกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ และเครื่องบินทิ้งระเบิดโซเวียต กองทัพอากาศสหราชอาณาจักรได้มอบให้เป็นการรบแห่งเกียรติยศ (battle honour) สำหรับการทิ้งระเบิดที่เบอร์ลินโดยเครื่องบินรบของกองบัญชาการทิ้งระเบิด ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1940 ถึง ค.ศ. 1945
== อ้างอิง ==
ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
แนวรบด้านตะวันตก (สงครามโลกครั้งที่สอง)
การทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์ในสงครามโลกครั้งที่สอง
ปฏิบัติการและยุทธการทางอากาศในสงครามโลกครั้งที่สอง
ถ้ำคนนอน

ถ้ำคนนอนตั้งอยู่ที่บ้านหินร่อง ตำบลในเมือง อำเภอภูเวียง ลักษณะของถ้ำ เป็นก้อนหินขนาดใหญ่สองก้อนวางซ้อนกันบนลานหิน "หินลาดผีหลอก" ห่างจากลานหินลาดหัวเมยไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 300 เมตร
มีภาพเขียนสีปรากฎใต้หลืบหิน ที่ยื่นออกไปทางด้านทิศใต้ เขียนด้วยสีแดงคล้ำ เป็นลายเส้น ลายจุด ลายเส้นโค้ง และเส้นกากบาท
== อ้างอิง ==
การทัพซีเรีย–เลบานอน

การทัพซีเรีย-เลบานอน หรือ ปฏิบัติการเอ็กซ์พอร์เตอร์ (Operation Exporter) เป็นการบุกยึดครองของบริติซในดินแดนซีเรีย-เลบานอนภายใต้การปกครองโดยวิชีฝรั่งเศสตั้งแต่เดือนมิถุนายน-กรกฎาคม ปี ค.ศ. 1941,ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ฝรั่งเศสได้ให้เอกราชให้กับซีเรียในเดือนกันยายน ปี ค.ศ. 1936 โดยมีสิทธิที่จะบำรุงรักษากองกำลังติดอาวุธและสนามบินสองแห่งในดินแดน
เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1941 รัฐประหารในประเทศอิรัก ค.ศ. 1941 ได้เกิดขึ้นและอิรักได้ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของนักชาตินิยมชาวอิรักที่นำโดยราชีดอาลี ที่ได้ยื่นร้องขอการสนับสุนจากเยอรมัน สงครามอังกฤษ-อิรัก(2–31 พฤษภาคม ค.ศ. 1941) นำไปสู่การล้มล้างระบอบอาลีและการก่อตั้งรัฐบาลหุ่นเชิดของบริติซ บริติซได้บุกครองซีเรียและเลบานอนในเดือนมิถุนายนเพื่อเป็นการขัดขวางไม่ให้นาซีเยอรมนีจากการใช้วิชีฝรั่งเศสที่คอยควบคุมสาธารณรัฐซีเรียและฝรั่งเศสเลบานอนเพื่อเป็นฐานทัพสำหรับการโจมตีที่อียิปต์ ในช่วงการบุกครองได้สร้างความน่ากลัวในผลพวงของชัยชนะของเยอรมันในยุทธการที่กรีซ (6 - 30 เมษายน ค.ศ. 1941) และยุทธการที่เกาะครีต (20 พฤษภาคม – 1 มิถุนายน) ในการทัพทะเลทรายตะวันตก (ค.ศ. 1940–1943) ในแอฟริกาเหนือ บริติซกำลังเตรียมความพร้อมสำหรับปฏิบัติการขวานรบเพื่อทำการคลายวงล้อมทูบลัก และเข้าต่อสู้รบในการทัพแอฟริกาตะวันออก (10 มิถุนายน ค.ศ. 1940 – 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1941) ในเอธิโอเปียและเอริเทรีย
วิชีฝรั่งเศสได้ทำการป้องกันซีเรียอย่างเข้มแข็ง จนกระทั่งเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม เมื่อกองพลน้อยออสเตรเลียที่ 21 กำลังจะเคลื่อนทัพเข้าสู่เบรุต ฝรั่งเศสได้เจราจาขอสงบศึก ในช่วงเวลาหนึ่งนาทีที่ผ่านมาจนถึงเที่ยงคืน เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม การหยุดยิงได้มีผลบังคับใช้และยุติการทัพ การสงบศึกที่ Saint Jean d'Acre (อนุสัญญาเอเคอร์) ได้ถูกลงนาม เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ที่ค่ายทหารซิดนีย์สมิธในเขตชานเมือง นิตยสารไทม์ได้เรียกการสู้รบครั้งนี้ว่าเป็น"การโชว์ผสมรวม" ในขณะที่กำลังกำลังเกิดขึ้นและการทัพครั้งนี้ยังไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก แม้แต่ในประเทศที่เข้าร่วม มีหลักฐานว่าบริติซได้ทำการปกปิด(censored)รายงานการสู้รบ เพราะนักการเมืองมีความเชื่อว่าการสู้รบกับกองกำลังฝรั่งเศสอาจจะส่งผลเสียต่อความคิดเห็นของประชาชนในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ
ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
การยึดครองดินแดนในสงครามโลกครั้งที่สอง
ยุทธการที่อาร์เนม

ยุทธการที่อาร์เนมเป็นยุทธการครั้งสำคัญในสงครามโลกครั้งที่สอง การสู้รบได้เกิดขึ้นทั้งในและรอบเมืองของเนเธอร์แลนด์จากตั้งแต่เมืองอาร์เนม (Arnhem), Oosterbeek, Wolfheze, Driel และเขตชนบทโดยรอบตั้งแต่เดือน 17-26 กันยายน ปี ค.ศ.1944
หลังจากที่ได้ทำการปลดปล่อยฝรั่งเศสและเบลเยียมในช่วงฤดูร้อนของปี ค.ศ. 1944, ภายหลังจากยุทธการที่นอร์มังดี,กองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรได้เคลื่อนเข้าสู่ประเทศเนเธอร์แลนด์.จอมพลเซอร์เบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี,ได้บัญชาการในกองทัพอังกฤษ-แคนาดากลุ่มที่ 21(21st Army Group),ได้รับการสนับสนุนโดยเพียงลำพังที่จะทำการรุกขึ้นเหนือของสาขาแม่น้ำไรน์ทางตอนล่าง,ได้อนุญาตให้กองทัพบริติซที่สองในการก้าวข้ามแนวป้องกันซิกฟรีดและโจมตีที่เมืองรูร์,ด้วยเหตุนี้,ฝ่ายสัมพันธมิตรได้เริ่มปฏิบัติการมาร์เก็ตการ์เดน เมื่อวันที่ 17 กันยายน ปี ค.ศ. 1944,ฝ่ายสัมพันธมิตรได้ทำการส่งทหารพลโดดร่มลงสู่เนเธอร์แลนด์เพื่อทำการปกป้องสะพานสำคัญและเมืองต่างๆตามแนวกั้นระหว่างฝ่ายสัมพันธมิตร-ฝ่ายอักษะต่อการรุกคืบ,ทางที่ไกลที่สุดทางตอนเหนือ,กองพลทหารโดดร่มที่ 1 แห่งบริติซ,ได้รับการสนับสนุนโดยคนของกองทหารนักบินขับเคลื่อนร่อน(Glider Pilot Regiment)และกองพลน้อยโดดร่มอิสระที่ 1(1st Independent Parachute Brigade),ทำการลงจอดที่อาร์เนมเพื่อปกป้องสะพานในการก้าวข้ามที่ Nederrijn.กองทัพเหล่าที่ 30 แห่งบิรติซ(British XXX Corps)ได้วางแผนที่จะไปสมทบกับกองกำลังทหารโดดร่มแห่งบริติซภายในสองถึงสามวัน.
กองกำลังโดดร่มแห่งบริติซได้ลงสู่เข้าสู่ในระยะทางที่ห่างไกลจากเป้าหมายของพวกเขาและถูกขัดขวางอย่างรวดเร็วโดยการต้านทานอย่างคาดไม่ถึง-โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กองกำลังจำนวนเล็กน้อยของกองพลแพนเซอร์เอสเอสที่ 9 และที่ 10(9th and 10 th SS Panzer Divisions).เพียงกองกำลังขนาดเล็กสามารถไปถึงถนนสะพานในขณะที่กองกำลังหลักของกองพลได้หยุดชะงักที่ข้างนอกของเมือง.ในขณะเดียวกัน กองทัพเหล่าที่ 30 ไม่สามารถรุกคืบไปทางตอนเหนือได้อย่างรวดเร็วตามที่คาดการณ์เอาไว้ได้ เนื่องจากได้มีการทำลายสะพานที่ซัน(Son),และล้มเหลวในการสมทบไปยังทหารพลโดดร่มตามที่กำหนดเอาไว้.ภายหลังสี่วัน,กองกำลังขนาดเหล็กของบริติซที่สะพานซึ่งถูกทำลายและส่วนที่เหลือของกองพลได้ติดกับด้วยวงล้อมขนาดเล็กทางตอนเหนือของแม่น้ำซึ่งพวกเขาไม่สามารถเสริมกำลังอย่างเพียงพอจากโปแลนด์หรือกองทัพเหล่าที่ 30 เมื่อพวกเขาได้ไปถึงฝั่งทางตอนใต้,ไม่ก็โดยกองทัพอากาศแห่งบริติซได้ทำการส่งเสบียงทางอากาศ,ภายหลังเก้าวันของการสู้รบ,ส่วนเหลือที่แตกกระจายของกองพลทหารโดดร่มที่ 1 แห่งบริติซได้ถอนกำลังออกจากอาร์เนมด้วยปฏิบัติการเบอร์ลิน(Operation Berlin).
ด้วยสะพานที่ไม่ปลอดภัยบน Nederrijn,ฝ่ายสัมพันธมิตรไม่สามารถรุกไปไกลได้และแนวหน้าที่มั่นคงทางตอนใต้ของอาร์เนม,ส่วนกองพลทหารโดดร่มที่ 1 แห่งบริติซได้สูญเสียไปเกือบสาม-สี่ส่วนของกองกำลังและไม่ได้เห็นในการสู้รบอีกครั้งเลย.
ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
แนวรบด้านตะวันตก (สงครามโลกครั้งที่สอง)
พระนางชังกย็อง

พระนางชังกย็อง (장경왕후 ; 10 สิงหาคม 2034 – 16 มีนาคม 2058) เป็นพระมเหสีพระองค์ที่ 2 ในพระเจ้าชุงงจง รัชกาลที่ 11 แห่งราชวงศ์โชซ็อนและเป็นพระราชมารดาในพระเจ้าอินจง รัชกาลที่ 12 โดยพระนางชังกย็องมีพี่ชายคนหนึ่งคือยุนนิม ซึ่งต่อมาเป็นแกนนำขุนนาง ฝ่ายยุนใหญ่
พระนางชังกย็องสิ้นพระชนม์ด้วยพระอาการตกพระโลหิตเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2058 ขณะพระชนมายุเพียง 23 พรรษาภายหลังจากประสูติเจ้าชายอีโฮได้ไม่นาน
พระมเหสีราชวงศ์โชซ็อน
ตัวละครในบัลลังก์จอมนาง
เสียชีวิตจากการคลอดบุตร
พระตำหนักสึชิมิกะโดะ

Locator Dot2.gif 
พระตำหนักสึชิมิกะโดะ  พระตำหนักโบราณที่ตั้งอยู่ใน พระราชวังหลวงเฮอัง โดยเป็นที่พำนักของ ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ ขุนนางที่กำลังเรืองอำนาจในขณะนั้นพร้อมกับครอบครัวรวมถึง จักรพรรดินีโชชิ จักรพรรดินีใน จักรพรรดิอิจิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 66 และที่นี่เป็นที่ประสูติของจักรพรรดิถึง 3 พระองค์คือ จักรพรรดิโกะ-อิจิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 68 , จักรพรรดิโกะ-ซุซะกุ จักรพรรดิองค์ที่ 69 และ จักรพรรดิโกะ-เรเซ จักรพรรดิองค์ที่ 70
และนามของพระตำหนักแห่งนี้ต่อมาได้ถูกนำไปเป็นพระนามของ จักรพรรดิสึชิมิกะโดะ จักรพรรดิองค์ที่ 83
ยุคเฮอัง
เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก

เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก (Prince Valdemar of Denmark) พระราชโอรสพระองค์สุดท้อง ใน พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก กับ สมเด็จพระราชินีลูอีเซอแห่งเดนมาร์ก พระองค์เสกสมรสกับ เจ้าหญิงมารีแห่งออร์เลอ็อง รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งเดนมาร์ก พระชายา มีพระบุตรร่วมกัน 5 พระองค์ ทั้งนี้ พระองค์ทรงเป็นพระราชอัยกา(ตา)ใน สมเด็จพระราชินีอานาแห่งโรมาเนีย ซึ่งเป็นพระราชธิดาใน เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์ก พระธิดาพระองค์สุดท้องในพระองค์ และด้วยทรงเป็นพระอนุชาใน อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก และ จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก) จึงทรงดำรงพระสถานะเป็นพระราชมาตุลา (น้าชาย) ใน จักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย และ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร
เจ้าชายวัลเดมาร์เคยได้รับการทูลเกล้าถวายราชบัลลังก์ของบัลแกเรียและนอร์เวย์จากพระราชบิดา แต่พระองค์ทรงปฏิเสธ
ไฟล์:Valdemar and Chulalongkorn.jpg|เจ้าชายวัลเดมาร์ และ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แห่ง ประเทศไทย
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2401
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2482
เจ้าชายเดนมาร์ก
ราชวงศ์กลึคส์บวร์ค
ชาวเดนมาร์ก
บุคคลจากโคเปนเฮเกน
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารุจาวรฉวี

พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารุจาวรฉวี (22 กรกฎาคม พ.ศ. 2417 — 18 ตุลาคม พ.ศ. 2478) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 19 ในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ประสูติแต่จอมมารดาสมบุญ
==พระประวัติ==
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารุจาวรฉวี ประสูติเมื่อวันพุธที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2417 เป็นพระราชโอรสในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ที่ประสูติแต่จอมมารดาสมบุญ ธิดาพระยาภักดีภูบาล
พระองค์เจ้ารุจาวรฉวีทรงรับราชการในปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงมีความรู้ทางช่างจากวังหน้ามาก่อน จึงได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็นปลัดกรมวังนอก บังคับการพลชาววังประจำการในพระบรมมหาราชวัง ว่าที่นายร้อยเอกบังคับกอง กองร้อยที่ 1 กรมวังนอก ผู้ช่วยเจ้ากรมวังนอก ทรงบังคับบัญชาทหารรักษาวัง และกำกับพนักงานยิงปืนบอกเวลา ต่อมาเมื่อมีการโอนย้ายกรมช่างสิบหมู่มาสังกัดกรมวังนอก พระองค์จึงได้เปลี่ยนมาทรงงานช่างที่ถนัด จนสิ้นรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารุจาวรฉวี สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2478 สิริพระชันษา 61 ปี
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารุจาวรฉวี เป็นต้นราชสกุลรุจจวิชัย เสกสมรสกับหม่อมน้อม รุจจวิชัย ณ อยุธยา มีพระโอรสและพระธิดา 2 องค์ คือ
หม่อมเจ้าหญิงฉวีวงศ์ รุจจวิชัย (ประสูติ พ.ศ. 2448) ทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์เพื่อสมรส
หม่อมเจ้าพงศ์รุจา รุจจวิชัย (5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 — 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2516) เสกสมรสกับหม่อมสมศรี รุจจวิชัย ณ อยุธยา และหม่อมนิลุบล รุจจวิชัย ณ อยุธยา มีโอรสและธิดา ดังนี้
* หม่อมราชวงศ์ชาญชัย รุจจวิชัย
* หม่อมราชวงศ์ไวยวุฒิ รุจจวิชัย
* หม่อมราชวงศ์ชุติชนิศ รุจจวิชัย
* หม่อมราชวงศ์อิศเรศ รุจจวิชัย
* หม่อมราชวงศ์เชษฐชัย รุจจวิชัย
* หม่อมราชวงศ์รมัยฤทธิ์ รุจจวิชัย
* หม่อมราชวงศ์หญิงมิสกมาน รุจจวิชัย
* หม่อมราชวงศ์หญิงภุมวารวดี รุจจวิชัย
* หม่อมราชวงศ์อัจฉรีย์ชัย รุจจวิชัย
* หม่อมราชวงศ์หญิงปรไมศวรรย์ รุจจวิชัย
== พระอิสริยยศ ==
22 กรกฎาคม พ.ศ. 2417 — 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 : พระบวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารุจาวรฉวี
15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 — 18 ตุลาคม พ.ศ. 2478 : พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารุจาวรฉวี
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
 (ชื่อเดิม:มัณฑนาภรณ์)
==พงศาวลี==
== อ้างอิง ==
พระราชวรวงศ์เธอ
พระองค์เจ้าชาย
พระราชโอรสในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ
ราชสกุลรุจจวิชัย
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส

นายหมวดเอก พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส บ้างเรียกว่า พระองค์ชายใหญ่ (24 มีนาคม พ.ศ. 2411 – 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2471) เป็นพระราชโอรสในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ประสูติแต่จอมมารดาเข็ม
==พระประวัติ==
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส ประสูติเมื่อวันพุธที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2411 เป็นพระราชโอรสในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ที่ประสูติแต่จอมมารดาเข็ม
กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญทรงพระราชทาน "วังใหม่" ซึ่งเคยเป็นที่ประทับของพระองค์เองบริเวณริมคลองคูเมืองเดิมฝากเหนือแก่พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส โดยทรงพระราชทานครึ่งหนึ่งให้พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส และอีกครึ่งหนึ่งพระราชทานพระองค์เจ้าไชยรัตนวโรภาส ทรงประทับอยู่ที่วังนี้จนทางราชการจัดซื้อสร้างเป็นโรงพยาบาลทหาร (ปัจจุบันเป็นโรงเรียนข่าวทหารบก)
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส สิ้นพระชนม์ด้วนพระโรคชรา เมื่อวันอาทิตย์ที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2471 สิริพระชันษา 59 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2473
==พระโอรสและธิดา==
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส เป็นต้นราชสกุลวิไลยวงศ์ มีพระโอรสและพระธิดา 8 องค์ ได้แก่
หม่อมเจ้าพิมพ์พักตร์พิไลย วิไลยวงศ์ (พ.ศ. 2428 – 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2475)
หม่อมเจ้าอุทัยพัฒนพงศ์ วิไลยวงศ์ (ประสูติ พ.ศ. 2431)
หม่อมเจ้าวรนาถรวิไลยวงศ์ วิไลยวงศ์ บางแห่งว่าพระนามหม่อมเจ้านฤนารถวิไลยวงศ์ (พ.ศ. 2434 – 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2461)
หม่อมเจ้าวรวงศ์พิสิษฐ์ วิไลยวงศ์ (ประสูติ พ.ศ. 2438)
หม่อมเจ้าเล็ก วิไลยวงศ์ (พระราชทานเพลิง ณ วัดดุสิดาราม เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2444)
หม่อมเจ้าอรทิศจรูญ วิไลยวงศ์ หรือหม่อมเจ้าอรอุทิศจรูญ (พ.ศ. 2440 – 23 มกราคม พ.ศ. 2454)
หม่อมเจ้าเกียรติวงศ์วิลาศ วิไลยวงศ์
หม่อมเจ้าเกตุทัตวุฒิธาดา วิไลยวงศ์ หรือหม่อมเจ้าเกตุทัตวุฒิภาพธาดา วิไลยวงศ์
== พระเกียรติยศ ==
=== พระอิสริยยศ ===
พระบวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส (24 มีนาคม พ.ศ. 2411 – 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454)
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส (15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 – 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2471)
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ===
=== พระยศ ===
==== พระยศเสือป่า ====
นายหมวดตรี
==พงศาวลี==
== อ้างอิง ==
พระราชวรวงศ์เธอ
พระองค์เจ้าชาย
พระราชโอรสในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ
ราชสกุลวิไลยวงศ์
สมาชิกกองเสือป่า
สแลมมี่เวอร์ซารี่ ครั้งที่ 15

สแลมมี่เวอร์ซารี่ ครั้งที่ 15 (Slammiversary XV) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของ อิมแพ็ค เรสต์ลิง หรือชื่อเดิมคือ ทีเอ็นเอ (TNA) โดยจะจัดในวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 ที่สนามImpact Zone ในเมืองออร์แลนโด, รัฐฟลอริดา โดยสแลมมี่เวอร์ซารี่ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 15 และเป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวแรกในปี ค.ศ. 2017
==เบื้องหลัง==
สแลมมี่เวอร์ซารี่ ครั้งที่ 15 กับ ประเภทแมตช์การปล้ำ จะถูกกำหนดโดย การวางพล็อตเรื่อง และ เขียนบท โดยนักมวยปล้ำจะถูกวางตัวให้เป็น ธรรมะ หรือ อธรรม ทั้งหมดโดยการจัดแมตช์ นักมวยปล้ำทั้งหมดในอิมแพ็คเรสต์ลิง บางคนเท่านั้นที่มีความบาดหมางจากรายการทีวีของ อิมแพ็คเรสต์ลิง จะได้มาแสดงที่ สแลมมี่เวอร์ซารี่ ครั้งที่ 15
===เรื่องราวการรวมแชมป์โลกของ GFW อัลเบร์โต เอล ปาตรอน กับแชมป์โลกของ อิมแพ็ค เรสต์ลิง แลชลีย์===
หลังจาก อัลเบร์โต เอล ปาตรอน ได้เปิดตัวครั้งแรกในสมาคมอิมแพ็ค เรสต์ลิง ในศึกอิมแพ็ค เรสต์ลิง เมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2017 โดยมาขัดจังหวะ Bruce Prichard และแลชลีย์ ในการชิงแชมป์โลกของอิมแพ็ค เรสต์ลิง และได้เจอกันในแมทช์ชิงแชมป์ ซึ่งปรากฏว่าในคืนนั้น อัลเบร์โต เอล ปาตรอน ชนะ แลชลีย์ จนทำให้โต้เถียงกับ Bruce Prichard เรื่องการชิงแชมป์ในครั้งนี้ จนทำผลการปล้ำนั้นไม่มีการเสียแชมป์ ในต่อมา อัลเบร์โต เอล ปาตรอน ได้เอาชนะ อีธาน คาร์เตอร์ที่ 3 ในการหาผู้ท่าชิงแชมป์โลกอิมแพ็ค เรสต์ลิง ต่อมาในศึกอิมแพ็ค เรสต์ลิง วันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 2017 Karen Jarrett ได้ออกมาประกาศว่าสมาคมโกเบิลฟอร์ซเรสต์ลิง หรือ GFW ได้รวมเข้าด้วยกันอย่างเป็นทางการกับสมาคมอิมแพ็ค เรสต์ลิง รวมถึงทรัพย์สินที่เกี่ยวข้องของ GFW ด้วย ในต่อมา อัลเบร์โต เอล ปาตรอน ได้ชนะ Magnus ในการชิงแชมป์โลกของ GFW ต่อมาในศึกอิมแพ็ค เรสต์ลิง วันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2017 อัลเบร์โต เอล ปาตรอน ได้ชนะ Ethan Carter III อีกครั้งในการป้องกันแชมป์โลก GFW และทำให้ต้องไปเจอกับแชมป์โลกของอิมแพ็ค เรสต์ลิง แลชลีย์ ต่อในสแลมมี่เวอร์ซารี่
===เรื่องราวของ เจเรมี โบแรช & โจเซฟ ปาร์ค กับ จอช แมทิวส์ & สก็อตต์ สไตเนอร์===
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2017 จอช แมทิวส์ ได้มีเรื่องกับผู้ร่วมบรรยายของเขาเอง คือ เจเรมี โบแรช ซึ่งทำให้ได้เจอกันโดยเลือกนักมวยปล้ำมาอยู่ในทีมผู้บรรยายของแต่ละคน ในต่อมาศึกอิมแพ็ค เรสต์ลิง ที่ได้ไปจัดที่สหราชอาณาจักร แมทิวส์ ได้กลับมาอีกครั้งพร้อมกับ แลชลีย์ และเข้ามานั่งบรรยายกับโบแรช และD'Angelo Dinero และหลังใกล้จบรายการ โบแรช ได้ทนคำโต้เถียงของแมทิวส์ไม่ไหวเลยชกเข้าที่หน้าของแมทิวส์ ในสัปดาห์ต่อมาตอนเริ่มรายการของอิมแพ็ค เรสต์ลิง แมทิวส์ได้ออกมาที่เวที่อีกครั้ง พร้อมกับเอกสารคำร้องต่อผู้บริหารของบริษัทในการทำร้ายร่างกายเขา และบอกว่าโบแรชถูกแบนเป็นเวลา 30 วัน
ในศึกอิมแพ็ค เรสต์ลิง วันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 2017 เจเรมี โบแรช กลับมาอีกครั้งพร้อมกับคู่ของเขา โจเซฟ ปาร์ค ในการเผชิญหน้ากับ จอช แมทิวส์ และคู่ของเขา โดยแมทิวส์เผยว่าคู่ของเขาคือ สก็อตต์ สไตเนอร์ จากนั้นสไตเนอร์ก็ออกมาเล่นปาร์ค โดยใส่ท่า Steiner Recliner
== แมทช์การปล้ำ ==
==ดูเพิ่ม==
รายชื่อเพย์-เพอร์-วิวของทีเอ็นเอ
ทีเอ็นเอ สแลมไมเวอร์เซรี่
2017 in professional wrestling
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Impactwrestling.com
สแลมไมเวอร์เซรี่
มวยปล้ำอาชีพในปี พ.ศ. 2560