อเมริกันไอดอล ฤดูกาลที่ 2

อเมริกันไอดอล ฤดูกาลที่ 2 ออกอากาศตอนแรกเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2546 และออกอากาศตอนสุดท้ายในวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 โดยในฤดูกาลนี้ ไบรอัน ดังเคิลแมน ได้ถอนตัวจากรายการไป ทำให้ ไรอัน ซีเครสท์ รับหน้าที่เป็นพิธีกรเดี่ยวตั้งแต่ฤดูกาลนี้เป็นต้นไป
ผู้ชนะของฤดูกาลนี้คือ รูเบน สตัดดาร์ด นักร้องหนุ่มวัย 24 ปี ซึ่งนับเป็นผู้ชนะที่เป็นผู้ชายคนแรก
==รอบคัดเลือก==
รอบคัดเลือกนั้นถูกจัดขึ้นในช่วงเดือนตุลาคมถึงพฤศจิกายน โดยจัดขึ้นในเมืองต่างๆ ได้แก่:
ในปีนี้จำนวนผู้ที่เข้าร่วมการคัดเลือกนั้นสูงขึ้นจากฤดูกาลที่แล้วอย่างมาก โดยมีผู้เข้าร่วมการคัดเลือกประมาณ 70,000 คนในฤดูกาลนี้ และมีผู้ที่สามารถผ่านการคัดเลือกรอบภูมิภาคได้ทั้งหมด 234 คน โดยทั้งหมดจะผ่านเข้าสู่รอบสัปดาห์ฮอลลีวูดเพื่อทำการแข่งขันต่อไป
==สัปดาห์ฮอลลีวูด==
ผู้เข้าแข่งขันจะต้องทำการแสดงที่ต่างกันไปในแต่ละรอบ และจำนวนของผู้เข้ารอบนั้นก็จะลดลงเรื่อยๆในแต่ละรอบเช่นกัน ในรอบแรกผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดจะต้องร้องเพลง ในรอบที่สอง ผู้เข้าแข่งขันจะต้องแต่งทำนองเพลงหนึ่งเพลงที่พวกเขาเลือก ซึ่งหลังจากจบสองรอบปรากฏว่ามีผู้ผ่านเข้ารอบเหลืออยู่ 80 คน ในรอบที่สามผู้เข้าแข่งขันจะถูกแบ่งเป็นฝั่งชายและฝั่งหญิง หลังจากนั้นจึงจับกลุ่มย่อยเพื่อร้องเพลงกลุ่ม ผลจากการแข่งขันทั้งสามรอบทำให้ตอนนี้เหลือผู้ผ่านเข้ารอบเพียง 48 คนเท่านั้น
การแสดงในรอบสุดท้ายจะเป็นการร้องเดี่ยวของผู้เข้าแข่งขันแต่ละคน และหลังจากการแข่งขันจบลง ทั้ง 48 คนถูกแบ่งเป็น 3 กลุ่ม กลุ่มละ 16 คน หลังจากนั้นกรรมการจึงประกาศว่ามีหนึ่งกลุ่มที่ถูกคัดออกยกกลุ่ม และอีกสองกลุ่มที่เหลือ ได้ผ่านเข้ารอบเป็น 32 คนสุดท้าย เข้าสู่รอบรองชนะเลิศต่อไป
==รอบเซมิไฟนอล==
ในปีนี้ ผู้เข้าแข่งขันจะถูกแบ่งออกเป็น 4 กลุ่ม กลุ่มละ 8 คน และจะได้ร้องเพลงเดี่ยวกับเปียโน โดยผลการตัดสินนั้นจะมาจากคะแนนโหวตจากผู้ชมที่จะประกาศในวันถัดไป โดยในแต่ละกลุ่มจะมี 2 คนที่ได้รับคะแนนสุงสุด จะได้ผ่านเข้ารอบ 12 คนสุดท้ายไปในทันที จากนั้นกรรมการจะคัดเลือก 9 ผู้เข้าแข่งขันที่ถูกคัดออกไปในรอบก่อนหน้านี้ (ทั้งในรอบคัดเลือกและรอบสัปดาห์ฮอลลีวูด) เพื่อให้โอกาสสุดท้ายกับพวกเขาในการแสดงในรอบพิเศษ เมื่อและการแสดงจบลง จะมี 4 คนที่จะได้ผ่านเข้าสู่รอบสุดท้าย โดย 3 ใน 4 จะมาจากการคัดเลือกของกรรมการ และอีก 1 คนนั้นจะมาจากผลโหวตของผู้ชมทางบ้าน
===กลุ่มที่ 1===
===กลุ่มที่ 2===
===กลุ่มที่ 3===
===กลุ่มที่ 4===
===รอบพิเศษ===
==ผู้เข้ารอบ 12 คนสุดท้าย==
===รูเบน สตัดดาร์ด===
วันเกิด: 12 กันยายน 2521 (24 ปี)
เมืองที่คัดเลือก: แนชวิลล์, เทนเนสซี
เพลงในรอบคัดเลือก: "Ribbon in the Sky" (สตีวี วันเดอร์)
===เคลย์ ไอเคน===
วันเกิด: 30 พฤศจิกายน 2521 (24 ปี)
เมืองที่คัดเลือก: แอตแลนตา, จอร์เจีย
เพลงในรอบคัดเลือก: "Always and Forever" (ฮีทเวฟ)
===คิมเบอร์ลีย์ ล็อก===
วันเกิด: 3 มกราคม 2521 (25 ปี)
เมืองที่คัดเลือก: แนชวิลล์, เทนเนสซี
เพลงในรอบคัดเลือก: "Over the Rainbow" (จูดี การ์แลนด์)
===จอช กราซิน===
วันเกิด: 18 ตุลาคม 2523 (22 ปี)
เมืองที่คัดเลือก: ลอสแอนเจลิส, แคลิฟอร์เนีย
เพลงในรอบคัดเลือก: "All or Nothing" (โอทาวน์)
===เทรนีซ===
วันเกิด: 31 มีนาคม 2523 (22 ปี)
เมืองที่คัดเลือก: แนชวิลล์, เทนเนสซี
เพลงในรอบคัดเลือก: "I Learned from the Best" (วิทนีย์ ฮูสตัน)
===คาร์เมน ราสมูเซน===
วันเกิด: 25 มีนาคม 2528 (17 ปี)
เมืองที่คัดเลือก: ลอสแอนเจลิส, แคลิฟอร์เนีย
ตามเดิมแล้วเธอไม่ผ่านเข้ารอบ Semi-Finals แต่เธอถูกเรียกกลับมาในรอบพิเศษและได้รับเลือกจากคณะกรรมการในที่สุด
===คิมเบอร์ลีย์ คัลด์เวลล์===
วันเกิด: 25 กุมภาพันธ์ 2525 (20 ปี)
===ริคกี้ สมิธ===
วันเกิด: 10 พฤษภาคม 2522 (23 ปี)
เมืองที่คัดเลือก: แนชวิลล์, เทนเนสซี
เพลงในรอบคัดเลือก: "One Last Cry" (ไบรอัน แม็กไนต์)
===จูเลีย เดอมาโต===
วันเกิด: 7 มีนาคม 2522 (23 ปี)
เพลงในรอบคัดเลือก: "Un-Break My Heart" (โทนี แบรกซ์ตัน)
===โครีย์ คลาร์ก===
วันเกิด: 13 กรกฎาคม 2523 (22 ปี)
เมืองที่คัดเลือก: แนชวิลล์, เทนเนสซี
เพลงในรอบคัดเลือก: "Never Can Say Goodbye" (เดอะแจ็กสันไฟฟ์)
===ชาร์ลส์ กริกส์บี้===
วันเกิด: 15 กันยายน 2521 (24 ปี)
เมืองที่คัดเลือก: ดีทรอยต์, มิชิแกน
===วาเนสซา โอลิวาเรซ===
วันเกิด: 7 เมษายน 2524 (21 ปี)
เมืองที่คัดเลือก: แอตแลนตา, จอร์เจีย
เพลงในรอบคัดเลือก: "Bohemian Rhapsody" (ควีน)
==รอบสุดท้าย==
ในปีนี้ ทุกๆสัปดาห์จะมีกรรมการรับเชิญและผู้ให้คำแนะนำพิเศษกับผู้เข้าแข่งขันด้วย
โครีย์ คลาร์ก 1 ในผู้เข้าแข่งขันถูกตัดสิทธิ์ออกจากการแข่งขันในรอบ 9คนสุดท้าย
===12 คนสุดท้าย – โมทาวน์===
กรรมการรับเชิญและผู้ให้คำแนะนำพิเศษ: ลามอนต์ โดซิเออร์
การแสดงกลุ่ม: "(Love Is Like a) Heat Wave" (มาร์ธาแอนด์เดอะแวนเดลลาส)
===11 คนสุดท้าย – เพลงประกอบภาพยนตร์===
กรรมการรับเชิญ: แกลดีส์ ไนต์
การแสดงกลุ่ม: "Footloose" (เคนนี ล็อกกินส์) และ "(I've Had) the Time of My Life" (บิล เมดเลย์ & เจนนิเฟอร์ วอร์เนส)
===10 คนสุดท้าย – คันทรี่ ร็อค===
กรรมการรับเชิญ: โอลิเวีย นิวตัน-จอห์น
การแสดงกลุ่ม: "Where the Blacktop Ends" (คีธ เออร์เบิน) และ "God Bless the USA" (ลี กรีนวูด)
Note 1: โครีย์ คลาร์ก ถูกตัดสิทธิ์ออกจากการแข่งขันหลังจากการประกาศผลในรอบนี้
===8 คนสุดท้าย (สัปดาห์แรก) – ดิสโก้===
กรรมการรับเชิญ: เวอร์ดีน ไวท์
การแสดงกลุ่ม: "A Night to Remember" (ชาลามาร์) และ "Boogie Wonderland" (เอิร์ธ, วินด์แอนด์ไฟร์ & เดอะ อิโมชันส์)
การแสดงกลุ่ม: "God Bless the USA" โดย ลี กรีนวูด (วิดีโอ)
Note 1: เนื่องจาก โครีย์ คลาร์ก ถูกตัดสิทธิ์ออกจากการแข่งขันไป ทำให้ในสัปดาห์นี้ไม่มีผู้ที่ออกจากการแข่งขัน
===8 คนสุดท้าย (สัปดาห์ที่สอง) – เพลงอันดับหนึ่งบิลบอร์ด===
กรรมการรับเชิญ: ไลโอเนล ริชชี
การแสดงกลุ่ม: "All Night Long (All Night)" (ไลโอเนล ริชชี)
การแสดงรับเชิญ: เคลลี คลาร์กสัน (ผู้ชนะ ฤดูกาลที่ 1) - "Miss Independent"
===7 คนสุดท้าย – บิลลี โจเอล===
กรรมการรับเชิญ: สโมกีย์ โรบินสัน
การแสดงกลุ่ม: "The Longest Time" (บิลลี โจเอล) and "God Bless the USA" (ลี กรีนวูด)
===6 คนสุดท้าย – ไดแอน วาร์เรน===
กรรมการรับเชิญและผู้ให้คำแนะนำพิเศษ - ไดแอน วาร์เรน
การแสดงกลุ่ม: "Shine" (อาชานติ)
===5 คนสุดท้าย – เพลงในยุค 1960s/นีล เซดากา===
กรรมการรับเชิญ - นีล เซดากา
การแสดงกลุ่ม 5 คนสุดท้าย: เมดเลย์เพลงในยุค 1960's
การแสดงกลุ่ม 11 คนสุดท้าย: "What the World Needs Now Is Love" โดย แจ็คกี เดอแชนนอน
การแสดงรับเชิญ: จัสติน กัวรินี (รองชนะเลิศ ฤดูกาลที่ 1) - "I Saw Your Face"
===4 คนสุดท้าย – บีจีส์===
กรรมการรับเชิญ - โรบิน กิบบ์
การแสดงกลุ่ม: เมดเลย์เพลงของ บีจีส์
===3 คนสุดท้าย – เพลงที่สุ่มเลือกโดยโปรดิวเซอร์, เพลงที่กรรมการเลือก, เพลงที่เลือกเอง===
การแสดงกลุ่ม: "Up Where We Belong", "Reunited", "Solid"
การแสดงรับเชิญ: ทาไมร่า เกรย์ (อันดับที่ 4 ฤดูกาลที่ 1) - "Somewhere Over The Rainbow"
การแสดงรับเชิญ: จัสติน กัวรินี (รองชนะเลิศ ฤดูกาลที่ 1) -  "Unchained Melody"
===2 คนสุดท้าย – รอบชิงชนะเลิศ===
การแสดงรับเชิญ: พอล แองคา - "My Way"
รูเบน สตัดดาร์ด เอาชนะ เคลย์ ไอเคน ไปได้ด้วยคะแนนที่สูสีกันมาก  จาก 24 ล้านโหวตที่มีการบันทึกไว้นั้น รูเบน สตัดดาร์ด สามารถเอาชนะ เคลย์ ไอเคน ไปเพียง 134,000 โหวตเท่านั้น ซึ่งเป็นความห่างที่น้อยที่สุดในรายการ ทำให้มีการถกเถียงกันเป็นอย่างมาก
==ตารางสรุปผลการแข่งขัน==
{| border="2" cellpadding="4" style="background:gray; border:1px solid gray; border-collapse:collapse; margin:0 1em 1em 0; text-align:center;"
|-
| style="background:#ccc; width:25%;"| 32 คนสุดท้าย
| style="background:#fbf373; width:25%;"| รอบพิเศษ
| style="background:#8ab8e6; width:25%;"| 12 คนสุดท้าย
| style="background:lime; width:25%;"| ชนะเลิศ
|}
{| border="2" cellpadding="4" style="background:gray; border:1px solid gray; border-collapse:collapse; margin:0 1em 1em 0; text-align:center;"
|-
| style="background:#FFEBCD; width:20%;" | ไม่ได้ทำการแสดง
| style="background:white; width:20%;"| ผ่านเข้ารอบ
| style="background:#e0f0ff; width:20%;"| ยืนปากเหว 3 คน
| style="background:#b8dbff; width:20%;"| ยืนปากเหว 2 คน
| style="background:#8ab8e6; width:20%;"| ออกจากการแข่งขัน
|}
ไม่มีใครออกในสัปดาห์นี้เนื่องจาก โครีย์ คลาร์ก ถูกตัดสิทธิ์ออกจากการแข่งขันก่อนหน้านี้
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official American Idol Contestants Website 
== อ้างอิง ==
อเมริกันไอดอล