pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ปลาเข็มหม้อ

ปลาเข็มหม้อ (Wrestling halfbeak, Malayan halfbeak, Pygmy halfbeak) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Dermogenys pusilla ในวงศ์ปลาเข็ม (Hemiramphidae)
มีรูปร่างเรียวยาว ริมฝีปากล่างคือส่วนที่ยื่นยาวออกมาเหมือนปลายเข็ม อันเป็นที่มาของชื่อ ส่วนริมฝีปากบนมีขนาดเล็กเป็นรูปสามเหลี่ยมใช้สำหรับจับเหยื่อและต่อสู้ป้องกันตัวระหว่างปลาพวกกันเดียวเอง โดยใช้ปากกัดขบกันเรียกว่า"ติดบิด"ตัวที่มีริมฝีปากบนขนาดใหญ่และกรามแข็งแรงกว่าจะได้เปรียบส่วนปากล่างที่เป็นรูปคล้ายเข็มนั้นไม่ได้ใช้ทิ่มแทงในการต่อสู่แต่อย่างใดปัจจุบันมีบ่อนกัดปลาเข็มถูกต้องตามกฎหมายน้อยมากนิยมเลี้ยงกัดพนันในจังหวัดภาคตะวันออกคือระยองมีปลาเข็มหม้อที่อำเภอประแสร์เป็นตำนานปลาเก่งของภาคตะวันออกมีบ่อนผูกทุกวันเสาร์ที่จังหวัดตราดมีปลาจากจันทบุรีและเกาะช้างข้ามมาประลองเป็นประจำ สนามกัดปลาเข็มมาตรฐานนั้นยังคงเป็นกระถางเขียวซึ่งเป็นกระถางเคลือบจากเมืองจีนอายุเกินร้อยปีดั้งเดิมที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง
มีครีบอกขนาดใหญ่และแข็งแรง ทำให้สามารถกระโดดจับแมลงที่อยู่เหนือผิวน้ำเป็นอาหารได้ นอกจากนี้แล้วยังมีสายตาที่แหลมคม สามารถมองเห็นวัตถุที่เหนือน้ำได้ดีกว่าปลาชนิดอื่น ๆ  นิยมอยู่กันเป็นฝูง ๆ ประมาณ 8-10 ตัว โดยมีตัวผู้เป็นจ่าฝูงเพียงตัวเดียว ปลาตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้อย่างเห็นได้ชัด เป็นปลาที่ออกลูกเป็นตัว ครั้งละไม่เกิน 30 ตัว
เป็นปลาขนาดเล็ก ความยาวเต็มที่ประมาณ 8 เซนติเมตร พบได้ตามแหล่งน้ำนิ่งเช่น ท้องร่วงสวนผลไม้ทั่วประเทศไทย ในต่างประเทศพบได้ตั้งแต่บังกลาเทศจนถึงคาบสมุทรมลายูและอินโดนีเซีย
ปลาเข็มชนิดนี้ คนไทยนิยมเพาะเลี้ยงกันมานานแล้วเพื่อใช้สำหรับต่อสู้กันเพื่อการพนัน คล้ายกับปลากัด โดยจะเพาะเลี้ยงกันในหม้อดินจึงเรียกกันว่า "ปลาเข็มหม้อ" โดยจะมีรูปร่างและขนาดที่ใหญ่กว่าปลาที่พบในธรรมชาติ สำหรับปลาที่ออกสีขาวจะเรียกว่า "ปลาเข็มเผือก" หรือ "ปลาเข็มเงิน" และปลาที่มีสีออกสีทองจะเรียกว่า "ปลาเข็มทอง" 
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
จาก Fishbase.org
การเลี้ยงปลา
วงศ์ปลาเข็ม
ปลาที่พบในประเทศไทย
ปลาน้ำกร่อย
ปลาน้ำจืด
ปลาตู้
ปลาที่พบในนาข้าวและท้องร่องสวน
หวายขี้ผึ้ง

หวายขี้ผึ้งหรือหวายขนุน  เป็นหวายกอ มีมือเกี่ยว ปลายใบย่อยเป็นรูปสามเหลี่ยม พบในภาคใต้ของไทย มาเลเซีย เกาะสุมาตรา เกาะบอร์เนียว เป็นหวายคุณภาพดี แต่มีไม่มากพอสำหรับการค้า ในซาราวักนำไปสานตะกร้าและเสื่อ
== อ้างอิง ==
พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 6: หวาย. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า 104
สกุลหวาย
พืชที่ใช้ทำของใช้
หวายเล็ก

หวายเล็ก  เป็นหวายกอเรียวเล็ก แยกเพศ ใบประกอบ ใบย่อยที่ปลายมีขนาดใหญ่กว่าที่โคน ใบย่อยล่างสุดมักโค้งงอวกมาห่อหุ้มลำต้น กาบหุ้มลำสีเขียวสด กาบอ่อนมีสีเหลือบแดง หนามมีหลายแบบ ดอกช่อ ผลกลมหรือรูปไข่ มีเปลือกเป็นเกล็ดสีเขียวอ่อนอมขาว พบได้ทั่วไปในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในมาเลเซียใช้ทำเชือก สานตะกร้า เครื่องใช้ต่าง ๆ ชาวเซไมใช้กาบใบที่มีหนามทำเครื่องขูด ส่วนยอดรับประทานได้ ใช้แก้ไอ
== อ้างอิง ==
พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 6: หวาย. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า 51 - 52
สกุลหวาย
พืชที่ใช้ทำของใช้
พืชที่รับประทานได้
สมุนไพร
ซีเลาซีเลา

ซีเลาซีเลา  เป็นหวายสปีชีส์หนึ่งในสกุลหวาย เป็นพืชพื้นเมืองในบอร์เนียว  พบเฉพาะป่าในยอดเขากีนาบาลู เป็นหวายกอขนาดเล็ก มีมือเกี่ยว ใช้ในการผูกมัดและจักสาน
== อ้างอิง ==
พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 6: หวาย. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า107
สกุลหวาย
พืชที่ใช้ทำของใช้
โรงเรียนนาหว้าพิทยาคม "ธาตุประสิทธิ์ประชานุเคราะห์"

โรงเรียนนาหว้าพิทยาคม "ธาตุประสิทธิ์ประชานุเคราะห์" (ชื่อภาษาอังกฤษ : Nawapittayakhom School) (ชื่อย่อ : น.ว.พ / N.W.P) เป็นโรงเรียนประจำอำเภอนาหว้าเปิดทำการสอนในระดับช่วงชั้นที่ 3 (ม.1 - ม.3) และระดับช่วงชั้นที่ 4 (ม.4 - ม.6) สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 22 สพฐ. กระทรวงศึกษาธิการ
== ประวัติโรงเรียน ==
โรงเรียนนาหว้าพิทยาคม "ธาตุประสิทธิ์ประชานุเคราะห์"   เป็นโรงเรียนประจำอำเภอนาหว้า อนุมัติตั้งขึ้นครั้งแรกเมื่อ วันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2516 โดยได้รับบริจาคที่ดินสาธารณประโยชน์ หมู่ที่ 3 ตำบลนาหว้า อำเภอนาหว้า จำนวน 85 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา
== อ้างอิง ==
โรงเรียนในจังหวัดนครพนม
โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอในจังหวัดนครพนม
โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม
โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2516
กระทือลิง

กระทือลิง  อยู่ในวงศ์ Zingiberaceae เป็นไม้ล้มลุก มีเหง้าใต้ดินขนาดเล็ก ดอกช่อ ริ้วประดับและกลีบดอกสีส้ม ใช้เป็นไม้ประดับ
== อ้างอิง ==
ป่าแม่คำมี: ความหลากหลายทางชีวภาพจากอดีตถึงปัจจุบัน. กทม. สำนักวิจัยและพัฒนาป่าไม้. 2556
วงศ์ขิง
ไม้ประดับ
ว่านหาวนอน

ว่านหาวนอน หรือ ว่านทิพยเนตร (blackhorm: भूमीचम्पा; ในภาษากันนาดา: Nela Sampige; भूमी चम्पा; ചെങ്ങനീർകിഴങ്ങ് / മലങ്കൂവ; ) อยู่ในวงศ์ Zingiberaceae เป็นไม้ส้มลุก มีเหง้าใต้ดิน สีน้ำตาล ผ่าออกเนื้อในสีขาว มีกลิ่นเฉพาะตัว ใบเดี่ยว สีเขียวอ่อน หลังใบมีลายม่วงสลับเขียว ดอกสีม่วงอ่อน ออกเป็นช่อสั้นจากเหง้าใต้ดิน ออกดอกแล้วจึงแตกใบ ถือเป็นพืชพื้นเมืองในประเทศจีน (มณฑลกวางตุ้ง, เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง, มณฑลไห่หนาน, ไต้หวัน, มณฑลยูนนาน) อนุทวีปอินเดีย (รวมรัฐอัสสัม, เนปาล และบังกลาเทศ), อินโดจีน และมีการนำไปเพาะปลูกหลายแห่ง มีรายงานว่ามีการนำพืชไปปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมในเกาะชวา, มาเลเซีย และคอสตาริกา พบตามภูเขาหินปูนทุ่งหญ้าเปิดหรือพื้นที่เปิดโล่ง ของป่าผลัดใบ
หัวใต้ดินใช้ต้มน้ำดื่มแก้ปวดท้อง ในดอกมีสารพิษ benzyl benzoate ใช้ทำยาทารักษาหิด  มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ ชาวม้งในไทยนำไปต้มกับไก่ให้มีรสเผ็ด ต้มน้ำดื่มแก้ปวดท้อง กินสดก่อนอาหารแก้ปวดท้อง  ใช้เป็นไม้ประดับ ใช้เป็นยารักษาโรคตาแดง ในทางไสยศาสตร์ เชื่อว่ามีฤทธิ์ทางเมตตามหานิยมและคงกระพันชาตรี
== อ้างอิง ==
ป่าแม่คำมี: ความหลากหลายทางชีวภาพจากอดีตถึงปัจจุบัน. กทม. สำนักวิจัยและพัฒนาป่าไม้. 2556
สกุลเปราะ
สมุนไพร
พืชที่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ
ไม้ประดับ
สกุลเปราะ

สกุลเปราะ (Kaempferia)  เป็นสกุลที่มีสมาชิกมากกว่า 100 สปีชีส์ อยู่ในวงศ์ Zingiberaceae
== สปีชีส์ ==
Kaempferia galanga
Kaempferia gilbertii
Kaempferia ovalifolia
Kaempferia rotunda
Kaempferia sikkimensis
เครือออน

เครือออน, พวงประดิษฐ์, ช่อม่วง  อยู่ในวงศ์ Lamiaceae  เป็นไม้เถาขนาดใหญ่ เลื้อยพันบนต้นไม้อื่น ลำต้นมีขนนุ่ม ดอกช่อออกตามปลายกิ่ง สีชมพูอมม่วง ใบบดอังไฟให้ร้อน พอกบริเวณถูกสัตว์มีพิษ ทั้งต้นต้ำน้ำดื่มแก้ไอ ขับปัสสาวะ
== อ้างอิง ==
ป่าแม่คำมี: ความหลากหลายทางชีวภาพจากอดีตถึงปัจจุบัน. กทม. สำนักวิจัยและพัฒนาป่าไม้. 2556
วงศ์กะเพรา
สมุนไพร
บาซิลลัสกาลแม็ต-เกแร็ง

บาซิลลัสกาลแม็ต-เกแร็ง (Bacillus Calmette–Guérin, ย่อ: BCG) เป็นวัคซีนวัณโรคซึ่งเตรียมจากเชื้อ Mycobacterium bovis แบคทีเรียทรงแท่งที่ก่อวัณโรควัว ชนิดถูกทำให้อ่อนฤทธิ์ เชื้อเสียศักยภาพก่อโรคในมนุษย์โดยการเพาะเชื้อต่อช่วงเป็นพิเศษในสารเพาะเชื้อ ซึ่งปกติเป็น Middlebrook 7H9 เนื่องจากเชื้อมีชีวิตวิวัฒนาการเพื่อใช้สารอาหารที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด เชื้อจึงปรับตัวต่อสิ่งแวดล้อมเดิมคือเลือดมนุษย์ ได้เลวลง และไม่สามารถชักนำโรคเมื่อถูกนำเข้าสู่ตัวถูกเบียนที่เป็นมนุษย์ แต่เชื้อที่ถูกเพาะเลี้ยงดังกล่าวยังคล้ายกับบรรพบุรุษในธรรมชาติมากพอที่จะให้ภูมิคุ้มกันต่อวัณโรคมนุษย์ได้บ้าง วัคซีนบีซีจีมีประสิทธิภาพป้องกันวัณโรคเป็นระยะเวลา 15 ปี ตั้งแต่ 0 ถึง 80% อย่างไรก็ดี ผลป้องกันของวัคซีนดูเหมือนจะแปรผันตามภูมิศาสตร์และห้องปฏิบัติการที่เพาะเลี้ยงเชื้อสายพันธุ์ที่ใช้ผลิตวัคซีน
เป็น วัคซีน หลักที่ใช้เพื่อป้องกัน วัณโรค ในประเทศที่พบวัณโรคได้ทั่วไป ขอแนะนำการฉีดวัคซีนหนึ่งเข็มให้แก่ทารกแรกเกิดสุขภาพดีโดยเร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ แต่ไม่ควรให้วัคซีนแก่ทารกที่ติดเชื้อ เอดส์  ในพื้นที่ที่พบวัณโรคไม่มากนัก มักจะให้วัคซีนแก่ทารกที่มีความเสี่ยงสูงที่ได้รับการทดสอบเนื่องจากสงสัยว่าอาจติดเชื้อโรคและกรณีที่ได้รับการรักษาการติดเชื้อวัณโรคเท่านั้น ผู้ใหญ่ที่ไม่มีเชื้อวัณโรคและไม่เคยได้รับวัคซีนแต่มักได้รับยาต้านวัณโรคบ่อยครั้งควรจะได้รับวัคซีนด้วยเช่นกัน
ระยะเวลาการป้องกันโรคของวัคซีนมักแตกต่างกันไป ตั้งแต่สิบถึงสิบสองปี ในกลุ่มเด็กสามารถป้องกันการติดเชื้อได้ประมาณ 20% และสามารถป้องกันการกำเริบของโรคในกลุ่มผู้ที่ติดเชื้อได้ครึ่งหนึ่ง การให้วัคซีนทำโดยการฉีดทางผิวหนัง ทั้งนี้ไม่มีหลักฐานการได้รับประโยชน์จากการให้วัคซีนเกินจากขนาดที่แนะนำ วัคซีนนี้ยังสามารถใช้ในการรักษา มะเร็งกระเพาะปัสสาวะ บางประเภทอีกด้วย
ผลข้างเคียงขั้นรุนแรงนั้นพบได้น้อยมาก โดยมากมักพบรอยแดง อาการบวม และความเจ็บปวดปานกลางที่ตำแหน่งการฉีดวัคซีน ทั้งนี้อาจเกิด ulcer ขนาดเล็กรวมทั้งแผลเป็นหลังจากการสมานแผล ในกลุ่มผู้ที่มี ภูมิคุ้มกันต่ำ (poor immune function) มักได้รับผลข้างเคียงจากวัคซีนและเป็นไปได้ว่าจะไดรับผลข้างเคียงขั้นรุนแรง วัคซีนนี้ไม่ปลอดภัยสำหรับการใช้ในผู้ที่อยู่ในระหว่าง การตั้งครรภ์ วัคซีนนี้เดิมผลิตจากเชื้อ Mycobacterium bovis ซึ่งโดยส่วนใหญ่พบในวัว แม้ว่าเชื้อของวัคซีนนี้จะถูกทำให้หมดฤทธิ์แล้วแต่เชื้อยังคงเป็น live
วัคซีน BCG เป็นวัคซีนตัวแรกที่มีการใช้ทางการแพทย์ในปี 2464 วัคซีนนี้มีชื่ออยู่ในทะเบียนยาที่จำเป็นขององค์การอนามัยโลก (World Health Organization's List of Essential Medicines) โดยเป็นยารักษาโรคที่มีความสำคัญมากที่สุดซึ่งจำเป็นต่อระบบสุขภาพขั้นพื้นฐาน นับตั้งแต่ปี 2557 ราคาสำหรับการขายส่งคือ 0.16 เหรียญสหรัฐฯ ต่อหนึ่งเข็ม ในสหรัฐอเมริการาคาของวัคซีนนี้คือ 100 ถึง 200 เหรียญสหรัฐฯ ในแต่ละปีมีการให้วัคซีนนี้แก่เด็กประมาณ 100 ล้านคน
== อ้างอิง ==
วัคซีน
วัณโรค
ฟีโรโมน

ฟีโรโมน (pheromone) เป็นสารเคมีที่หลั่งหรือขับออกมาแล้วกระตุ้นการตอบสนองทางสังคมในสปีชีส์เดียวกัน ฟีโรโมนเป็นสารเคมีซึ่งสามารถออกฤทธิ์นอกร่างกายของสิ่งมีชีวิตที่หลั่งออกมาแล้วมีผลต่อพฤติกรรมของสิ่งมีชีวิตที่รับเข้าไป ฟีโรโมนมีหลายชนิด เช่น ฟีโรโมนเตือนภัย ฟีโรโมนรอยอาหาร ฟีโรโมนเพศ เป็นต้น สิ่งมีชีวิตตั้งแต่โปรแคริโอตเซลล์เดียวไปจนถึงยูแคริโอตหลายเซลล์ที่ซับซ้อนมีฟีโรโมน มีบันทึกการใช้ฟีโรโมนในแมลงมากเป็นพิเศษ อนึ่ง สัตว์มีกระดูกสันหลังและพืชบางชนิดสื่อสารกันโดยฟีโรโมน
== อ้างอิง ==
 
วิทยาต่อมไร้ท่อ
อาการน้ำตาไหลริน

อาการน้ำตาไหลริน (epiphora) เป็นการไหลล้นของน้ำตามาบนใบหน้า อาการแสดงหรือสภาพทางคลินิกประกอบด้วยมีการระบายฟิล์มน้ำตาจากตาไม่เพียงพอ โดยน้ำตาจะระบายลงตามใบหน้าแทนที่จะผ่านระบบท่อน้ำตา
== อ้างอิง ==
ความผิดปกติของหนังตา น้ำตาและเบ้าตา
ปลาข้าวเม่า

สำหรับปลาข้าวเม่าที่เป็นปลาซิวหรือปลาแปบ ดูที่: ปลาข้าวเม่า (ปลาซิว)
ปลาข้าวเม่า (Asian glassfish) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาแป้นแก้ว (Ambassidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Parambassis (/พา-แรม-บาส-ซิส/) ปลาในสกุลนี้มีเกล็ดค่อนข้างเล็ก มีเกล็ดบนเส้นข้างลำตัวประมาณ 40-60 แถว บนกระดูกแก้มมีเกล็ด 4-7 แถว ไม่มีฟันที่ปลายลิ้น กระดูกแก้ม 2 ชิ้นที่อยู่ใกล้ตามีขอบจักเป็นฟันเลื่อย ลำตัวบางใส ครีบทุกครีบใส ในบางชนิดอาจมีตัวเป็นสีสันต่าง ๆ 
ชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง กิน แมลงและแพลงก์ตอนสัตว์ และสัตว์น้ำขนาดเล็กรวมทั้งตะไคร่น้ำเป็นอาหาร  พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่อนุทวีปอินเดีย, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จนถึงอินโดนีเซีย และออสเตรเลีย มีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 2-7 เซนติเมตร โดยชนิดที่ใหญ่ที่สุด พบในออสเตรเลีย คือ P. gulliveri ที่มีขนาดใหญ่ได้ถึงเกือบ 30 เซนติเมตร นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
เป็นปลาที่ใช้บริโภคกันในท้องถิ่น ซึ่งชาวประมงจะนิยมจับกันในเวลากลางคืน โดยใช้แสงไฟจากนีออนล่อให้ขึ้นมากินแมลงที่มาเล่นไฟเหนือน้ำ โดยจะจับได้ทีละมาก ๆ  โดยในภาษาไทยจะเรียกปลาในสกุลนี้รวม ๆ กันว่า "แป้น", "แป้นแก้ว", "แว่น", "คับข้อง" หรือ "ขี้ร่วง" ในบางท้องถิ่น
== การจำแนก ==
พบทั้งหมด 17 ชนิด 
Parambassis alleni (Datta & Chaudhuri, 1993)
Parambassis altipinnis Allen, 1982
Parambassis apogonoides (Bleeker, 1851)
Parambassis bistigmata Geetakumari, 2012
Parambassis confinis (Weber, 1913)
Parambassis dayi (Bleeker, 1874)
Parambassis gulliveri (Castelnau, 1878)
Parambassis lala (Hamilton, 1822)
Parambassis macrolepis (Bleeker, 1856)
Parambassis pulcinella Kottelat, 2003
Parambassis ranga (Hamilton, 1822)
Parambassis siamensis (Fowler, 1937)
Parambassis tenasserimensis Roberts, 1994
Parambassis thomasi (Day, 1870)
Parambassis vollmeri Roberts, 1995
Parambassis waikhomi Geetakumari & Basudha, 2012
Parambassis wolffii (Bleeker, 1850)
และชนิดที่สูญพันธุ์ไปแล้วตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์
Parambassis goliath †
Parambasis paleosiamensis †
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
จาก Fishbase.org
วงศ์ปลาแป้นแก้ว
Parambassis
วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2007

วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2007 จัดขึ้นที่ เมืองกัวลาลัมเปอร์, ประเทศมาเลเซีย 19–27 พฤษภาคม 2007
==การแบ่งกลุ่ม==
แบ่งกลุ่มโดยอาศัยอันดับจากวอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2005
==รอบคัดเลือก==
===กลุ่ม A===
|}
|}
===กลุ่ม B===
|}
|}
==รอบชิงอันดับ 9-11==
===รอบชิงอันดับ 9-11===
|}
===รอบชิงอันดับ 9===
|}
==รอบสุดท้าย==
===รอบ 8 ทีมสุดท้าย===
|}
===รอบชิงอันดับ 5-8===
|}
===รอบรองชนะเลิศ===
|}
===รอบชิงอันดับ 7===
|}
===รอบชิงอันดับ 5===
|}
===รอบชิงอันดับ 3===
|}
===รอบชิงชนะเลิศ===
|}
==อันดับการแข่งขัน==
==รางวัล==
ผู้เล่นทรงคุณค่า:  Mojtaba Shaban
ทำคะแนนยอดเยี่ยม:  Mojtaba Shaban
ตบยอดเยี่ยม:  Chen Ping
บล็อกยอดเยี่ยม:  Aidan Zingel
เสิร์ฟยอดเยี่ยม:  Chen Ping
เซ็ตยอดเยี่ยม:  Cheng Li-sheng
ขุดยอดเยี่ยม:  Shogo Hayase
รับยอดเยี่ยม:  Chien Wei-lun
==อ้างอิง==
www.asianvolleyball.org
==แหล่งข้อมูลอื่น==
FIVB
วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2549
วอลเลย์บอลยุวชนชิงแชมป์เอเชีย
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4135

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4135 สายทางเข้าสนามบินหาดใหญ่ เป็นทางหลวงที่อยู่ในเขตควบคุมของแขวงทางหลวงสงขลาที่ 1 สำนักงานทางหลวงที่ 18 สงขลา มีระยะทางเริ่มต้นจากถนนลพบุรีราเมศวร์ที่หลักกิโลเมตรที่ 22+100 โดยสิ้นสุดที่ท่าอากาศยานนานาชาติหาดใหญ่ ระยะทางประมาณ 10 กิโลเมตร
==รายละเอียดเส้นทาง==
เป็นถนน 4 เลน ไม่มีเกาะกลางตลอดเส้นทาง
== รายชื่อทางแยก ==
==อ้างอิง==
4135
4-4135
4135
มีนาคม พ.ศ. 2557

มีนาคม พ.ศ. 2557 เป็นเดือนที่ 3 ของปี พ.ศ. 2557 วันแรกของเดือนเป็นวันเสาร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันจันทร์
== เหตุการณ์ปัจจุบัน ==
มีนาคม
*2557-3
เมษายน พ.ศ. 2557

เมษายน พ.ศ. 2557 เป็นเดือนที่ 4 ของปี พ.ศ. 2557 วันแรกของเดือนเป็นวันอังคาร วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันพุธ
== เหตุการณ์ปัจจุบัน ==
เมษายน
*2557-4
ตำบลสวาย (อำเภอปรางค์กู่)

ตำบลสวาย  ตั้งอยู่ระยะห่างจากที่ว่าการอำเภอปรางค์กู่  ประมาณ  8    กิโลเมตร
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
ทิศเหนือ                มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลเกาะแก้ว อำเภอสำโรงทาบจังหวัดสุรินทร์  และตำบลผักไหม   อำเภอห้วยทับทันจังหวัดศรีสะเกษ
ทิศใต้               มีอาณาเขตติดต่อกับ ตำบลตูม  อำเภอปรางค์กู่  จังหวัดศรีสะเกษ
ทิศตะวันออก          มีอาณาเขตติดต่อกับ ตำบลตูม  อำเภอปรางค์กู่  จังหวัดศรีสะเกษ
ทิศตะวันตก            มีอาณาเขตติดต่อกับ ตำบลกุดหวายอำเภอปรางค์กู่  จังหวัดศรีสะเกษ
== ประวัติ ==
ตำบลสวายเป็นตำบลที่แยกออกจากตำบลตูม ชื่อตำบลสวายตั้งตามชื่อหมู่บ้าน คือบ้านสวาย ซึ่งคำว่า "สวาย" ภาษาท้องถิ่นหมายถึงมะม่วง มีจำนวนหมู่บ้าน 10 หมู่บ้าน ประชากรส่วนใหญ่พูดภาษาไทยอีสาน (ส่วย,เขมร)
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
===การปกครอง ===
ตำบลสวายแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 10หมู่บ้าน ได้แก่
{|-
! |||ชื่อหมู่บ้าน |||| หมู่ที่
|-
||1.||บ้านสวาย |||| หมู่ที่ 1
|-
||2.||บ้านแสนแก้ว ||||หมู่ที่ 2
|-
||3.||บ้านขาม ||||หมู่ที่ 3
|-
||4.||บ้านทับขอน ||||หมู่ที่ 4
|-
||5.||บ้านท่าคอยนาง|||| หมู่ที5
|-
||6.||บ้านกระโพธิ์น้อย ||||หมู่ที่ 6
|-
||7.||บ้านไผ่|||| หมู่ที่ 7
|-
||8.||บ้านสนิท||||หมู่ที่ 8
|-
||9.||บ้านขามเหนือ|||| หมู่ที่ 9
|-
||10.||บ้านน้ำอ้อม|||| หมู่ที่ 10
|-
|}
====เนื้อที่====
มีทั้งสิ้น   ประมาณ    23.21   ตารางกิโลเมตร     หรือ   ประมาณ   14,506.25   ไร่
===สภาพทั่วไป===
ขององค์การบริหารส่วนตำบลสวาย  เป็นที่ดอนส่วนมาก  อุณหภูมิเฉลี่ย  38-42 องศาเซลเซียส
==การศึกษา==
===ด้านการศึกษา ===
สถานศึกษา  ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลผักไหมประกอบด้วย ดังนี้
โรงเรียนเด็กก่อนเกณฑ์ (ศูนย์เด็กวัดสวาย)  จำนวน   1 แห่ง
โรงเรียนประถม จำนวน   3  แห่ง
โรงเรียนมัธยม   จำนวน  1 แห่ง
==ศาสนา==
วัด/สำนักสงฆ์จำนวน   3  แห่ง
== สาธารณสุข==
สถานีอนามัยประจำหมู่บ้าน/ตำบล  จำนวน  1 แห่ง
== ทรัพยากรธรรมชาติในพื้นที่==
แร่ธาตุ/น้ำมัน/ก๊าซธรรมชาติ  พื้นที่ตำบลสวายเป็นพื้นที่ดอนไม่มีทรัพยากรธรรมชาติประเภทแร่ธาตุ/น้ำมัน/ก๊าซธรรมชาติ
คุณภาพอากาศ     ดี
คุณภาพเสียง        ดี
คุณภาพน้ำผิวดิน พอใช้  (มีปัญหาเรื่องสารพิษตกค้างที่มาจากการใช้ปุ๋ยและยาฆ่าแมลงของเกษตรกร
คุณภาพน้ำชายฝั่ง  มีหมู่บ้านฝั่งห้วยทับทันมักจะประสบกับปัญหาน้ำท่วมในฤดูฝนขาดน้ำใช้ในฤดูแล้ง
ป่าไม้ พื้นที่ตำบลไม่มีพื้นที่ป่าที่สมบูรณ์
===ลักษณะภูมิอากาศ ===
ฤดูร้อน         ประมาณเดือน มกราคม - พฤษภาคม อากาศจะมีอุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 30 - 35 องศาเซลเซียส
ฤดูฝน          ประมาณเดือน มิถุนายน - ตุลาคม จะมีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยประมาณ  1,000 มิลลิเมตร/ปี
ฤดูหนาว       ประมาณเดือนพฤศจิกายน - ธันวาคม อากาศจะมีอุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 13 - 15 องศาเซลเซียส
สวาย
อำเภอปรางค์กู่
โบสถ์พราหมณ์

โบสถ์พราหมณ์ หรือชื่ออื่น ๆ มนเทียร (mandir), เทวาลัย (devālaya) และ โกยิล (koil) เป็นชื่อเรียกของศาสนสถานในศาสนาฮินดู ในความเชื่อถือว่าเป็นที่ประทับของเทพเจ้าหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ตามความเชื่อของฮินดู โครงสร้างของโบสถ์พราหมณ์สร้างขึ้นเพื่อนำมนุษย์กับเทพเจ้าเข้าหากันผ่านทางสัญลักษณ์ที่แสดงออกถึงแนวคิดและความเชื่อของศาสนาฮินดู สัญัลกษณ์และโครงสร้างของโบสถ์พราหมณ์มีรากฐานในความเชื่อแบบพระเวท ประกอบการใช้วงกลมและสี่เหลี่ยมจัตุรัส มนเทียรหนึ่ง ๆ จะนำเอาองค์ประกอบทั้งปวงของจักรวาลวิทยาฮินดูเข้าด้วยกัน แสดงให้เห็นถึงสวรรค์ (พระเจ้า) มนุษย์ และความชั่วร้าย รวมถึงแนวคิดของเวลาและชีวิตผ่านธรรมะ, กามะ, อรรถะ, โมกษะ และ กรรมะ
หลักสำคัญทางจิตวิญญาณที่ถูกแสดงออกในเชิงสัญลักษณ์ในโบสถ์พราหมณ์นั้นนำมาจากงานเขียนสันสกฤต เช่น พระเวท และอุปนิษัท ในขณะที่กฎเกณฑ์ทางโครงสร้างนั้นมีระบุในเอกสารเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมสันสกฤตโบราณ เช่น พฤหตสังหิตา และวาสตุศาสตร์ มนเทียรต่าง ๆ ถือเป็นจุดหมายปลายทางทางจิตวิญญาณของชาวฮินดู ในขณะเดียวกันยังเป็นเหมือนศูนย์กลางที่ศิลปะโบราณ การเฉลิมฉลองของชุมชน รสมถึงเศรษฐกิจนั้นเฟื่องฟูและเจริญ
มนเทียรนั้นมีลักษณะรูปแบบที่หลากหลาย รูปแบบความเชื่อ สัญลักษณ์ และกรรมวิธีก่อสร้างที่แตกต่างกันไปตามภูมิภาค ชุมชน วัฒนธรรม ความเชื่อ ลัทธิ และเทพเจ้าเฉพาะองค์ มนเทียรสามารถพบได้ในเอเชียใต้โดยเฉพาะประเทศอินเดีย เนปาล ศรีลังกา  และประเทศอื่น ๆ ที่มีประวัติศาสตร์ของฮินดูหรือมีชาวฮินดูอาศัยอยู่เป็นชุมชน
ในภาษาไทยได้นิยามความหมายว่าเป็นเทวสถานที่ใช้ประกอบพิธีกรรมของศาสนาฮินดู มีพราหมณ์เป็นผู้ดูแลและประกอบพิธี
== ประวัติคำและการตั้งชื่อ==
ในแต่ละภาษามีคำเรียก โบสถ์พราหมณ์ แตกต่างกันไป ดังนี้
ภาษาสันสกฤต ภาษาเนปาล ภาษาปัญจาบ ภาษามราฐี ภาษาคุชราต ภาษาเบงกอล และภาษาฮินดี เรียกว่ามนเทียร
ภาษากันนาดา เรียกว่าเทวสถาน
ภาษาเตลูกู เรียกว่าเทวาลัย หรือ เทวสถาน
ภาษาทมิฬ เรียกว่าโกยิล
ภาษาบาหลี เรียกว่าปูรา คือโบสถ์พราหมณ์ตามศาสนาฮินดูแบบบาหลี
== อ้างอิง ==
ตำราเรียน

ตำราเรียน (Textbook) คือหนังสือที่ใช้ในการศึกษาหาความรู้จากวิชาต่าง ๆ ผู้คนมักใช้ตำราเรียนในการเรียนรู้ข้อเท็จจริงและวิธีการที่เกี่ยวข้องกับรายวิชานั้น ๆ ในบางครั้งตำราเรียนมักมีคำถามเพื่อทดสอบความรู้และความเข้าใจของผู้อ่าน ตำราเรียนจะถูกผลิตจากความต้องการของสถาบันการศึกษา ตำราเรียนส่วนมากมักมีลักษณะเป็นสิ่งพิมพ์ แต่ในปัจจุบันพบว่าหลาย ๆ ตำราเรียนสามารถเข้าถึงได้โดยการออนไลน์ ในรูปแบบของหนังสืออิเล็กทรอนิกส์
ตำราเรียน
หนังสือแบ่งตามประเภท
ปลาเบี้ยว

ปลาเบี้ยว หรือ ปลาคางเบือน (Twisted-jaw catfish, Twisted-jaw sheatfish) ชื่อสกุลของปลาน้ำจืด 2 ชนิดในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) ซึ่งอยู่ในอันดับปลาหนัง ใช้ชื่อสกุลว่า Belodontichthy (/เบล-โอ-ดอนท์-อิค-ธีส/; "Belo" เป็นภาษากรีกหมายถึง "ทุกทิศทาง", "odon" หมายถึง "ฟัน" และ "ichthyos" หมายถึง "ปลา" มีความหมายรวมหมายถึง "ปลาที่มีฟันทุกทิศทาง")
มีรูปร่างโดยรวมคือ ปากกว้างและเชิดขึ้นอันเป็นที่มาของชื่อ  ภายในมีฟันแหลมคม ตาโตอยู่ตอนกลางของหัว ใกล้มุมปากมีหนวด 1 คู่ยาวจนถึงครีบอก ครีบหลังเล็กมาก มีก้านครีบแขนง 3 หรือ 4 ก้าน ครีบอกใหญ่ปลายแหลม ครีบท้องเล็ก ครีบหางเล็กเว้าตื้น ตัวมีสีเงินวาวหรือเหลือบสีเขียวอ่อน ด้านท้องสีจาง นัยน์ตามีเยื่อไขมันบาง ๆ คลุม อาศัยอยู่ในแม่น้ำสายใหญ่ ๆ กินอาหาร จำพวก สัตว์น้ำขนาดเล็ก พบกระจายพันธุ์อยุ่เฉพาะภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เท่านั้น
พบเพียง 2 ชนิด คือ
Belodontichthys truncatus พบในภูมิภาคอินโดจีน มีความยาวได้ 60 เซนติเมตร
Belodontichthys dinema มีลักษณะคล้ายชนิดแรก เว้นแต่มีครีบหู ช่วงหัว และปลายปากที่สั้นกว่า และพบได้ในแหลมมลายูจนถึงเกาะสุมาตราและบอร์เนียว เป็นปลาที่เพิ่งถูกอนุกรมวิธานแยกออกจากชนิดแรกเมื่อไม่นานมานี้ มีความเต็มที่ได้ถึง 1 เมตร
เป็นปลาที่นิยมบริโภค โดยเฉพาะในชนิด B. truncatus พบชุกชุมในทะเลสาบเขมร โดยนำมาบริโภคสดและแปรรูปเป็นปลาแห้ง อีกทั้งยังมีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์ปลาเนื้ออ่อน
วัดแจ้ง จังหวัดฉะเชิงเทรา

redirect วัดแจ้ง (จังหวัดฉะเชิงเทรา)
ปลาหนวดพราหมณ์หนวดเจ็ดเส้น

ปลาหนวดพราหมณ์หนวดเจ็ดเส้น หรือ ปลาหนวดพราหมณ์  ปลาน้ำกร่อยที่สามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำจืดได้ อยู่ในวงศ์ปลากุเรา (Polynemidae) มีส่วนหัวขนาดเล็ก ตามีขนาดเล็กอยู่เกือบสุดปลายส่วนหัวและมีเยื่อไขมันคลุม ปากกว้างมีฟันซี่เล็กละเอียดบนขากรรไกร ลำตัวแบนข้าง ครีบอกยาว ส่วนที่เป็นเส้นยาวมีความยาวมากกว่าลำตัวถึง 2 เท่า โดยเฉพาะเส้นบนมีทั้งหมดข้างละ 10 เส้น ครีบหางเว้าลึกปลายแหลม เกล็ดเล็กละเอียดมีลักษณะเป็นปากฉลาม ตัวมีสีเงินวาวอมชมพูหรือสีเนื้อ หัวสีจางอมชมพูหรือสีเนื้อ ครีบสีจาง ด้านท้องสีจาง
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 10 - 15 เซนติเมตร ใหญ่สุดพบถึง 20 เซนติเมตร นิยมอยู่เป็นฝูง บางครั้งหากินด้วยการหงายท้องล่าเหยื่อ พบมากในแม่น้ำเจ้าพระยาตอนล่าง แม่น้ำบางปะกง, แม่น้ำแม่กลอง และแม่น้ำโขงตอนล่าง ในต่างประเทศพบได้จนถึงบอร์เนียวและเกาะสุมาตรา
เป็นปลาที่นิยมใช้บริโภคโดยการปรุงสดและทำปลาตากแห้ง นิยมตกเป็นเกมกีฬา อีกทั้งด้วยความสวยงามของหนวดที่ยาว ทำให้ได้รับความนิยมในแง่ของการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย แต่เลี้ยงให้รอดได้ยากมาก เนื่องจากเป็นปลาที่เปราะบาง มักตายอย่างง่าย ๆ จึงทำให้มีราคาค่อนข้างสูงแต่ในต่างประเทศนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามเป็นอย่างมาก โดยมีราคาเฉลี่ย 500 ถึง 1,500 บาท แล้วแต่ขนาดและความสมบูรณ์ของปลา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลาหนวดพราหมณ์หนวดเจ็ดเส้น
วงศ์ปลากุเรา
ปลาน้ำจืด
ปลาน้ำกร่อย
ปลาตู้
ปลาเศรษฐกิจ
ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา
วินโดวส์ แนชวิลล์

วินโดวส์แนชวิลล์ (เดิมชื่อ เคลฟแลนด์) เป็นชื่อรหัสสำหรับการออกรุ่นที่ถูกยกเลิกของไมโครซอฟท์วินโดวส์ ที่ได้วางแผนว่าจะปล่อยออกใน พ.ศ. 2539 (ค.ศ. 1996) โดยรวมตัวกันระหว่าง "ชิกาโก" (วินโดวส์ 95) และ "เมมพิส" (วินโดวส์ 98 ที่ได้วางแผนว่าจะปล่อยออกใน พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997)  ทำให้วินโดวส์แนชวิลล์ถูกเรียกว่า วินโดวส์ 96 อย่างเป็นทางการ. วินโดวส์แนชวิลล์ถูกปล่อยออกมาและมีวัตถุประสงค์เพื่อเน้นการรวมตัวกันระหว่างวินโดวส์และอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ เพื่อให้การแข่งขันกับ Netscape Navigator ดีขึ้น
ทางไมโครซอฟท์อ้างว่าวินโดวส์แนชวิลล์น่าจะเพิ่มคุณลักษณะการรวมตัวกันของอินเทอร์เน็ตให้กับเดสก์ท็อปของวินโดวส์ 95 และวินโดวส์เอ็นที 4.0 รวมทั้งสร้างคุณสมบัติใหม่ในอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ 3.0 ซึ่งถูกปล่อยออกก่อนวินโดวส์แนชวิลล์ประมาณสองสามเดือน คุณสมบัติใหม่คือเอาโปรแกรมจัดการแฟ้มและเบราว์เซอร์มารวมกัน มีความสามารถในการเปิดเอกสารไมโครซอฟท์ ออฟฟิศจากภายในอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์โดยใช้เทคโนโลยี ActiveX และวิธีการที่จะวางเว็บเพจแบบเคลื่อนที่อย่างโดยตรงบนเดสก์ท็อปบนพื้นหลังแบบคงที่
รุ่นที่รั่วไหลมีหมายเลขรุ่น 4.10.999 (เทียบได้กับหมายเลขรุ่น 4.00.950 ของวินโดวส์ 95 และหมายเลขรุ่น 4.00.1111 ของวินโดวส์ 95 OSR2 และหมายเลขรุ่น 4.10.1998 ของวินโดวส์ 98) ในที่สุดโครงการนี้ก็ถูกยกเลิกในขณะที่ทางไมโครซอฟท์เปิดตัววินโดวส์แบบเต็มรูปแบบ วินโดวส์ 95 OSR2 ถูกปล่อยออกมาให้เป็นรุ่นชั่วคราวแทน "วินโดวส์แนชวิลล์"ได้นำมาใช้ใหม่กับ Windows Desktop Update ที่มากับอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ 4.0 พร้อมทั้งให้คุณลักษณะที่มากที่สุดที่สัญญาไว้กับวินโดวส์แนชวิลล์ แอปพลิเคชันของ Athena PIM คาดว่าน่าจะถูกปล่อยออกมาเป็นไมโครซอฟท์ อินเทอร์เน็ต เมล แอนด์ นิวส์ หลังจากนั้นทางไมโครซอฟท์ได้เปลี่ยนชื่อเป็นเอาท์ลุค เอกซ์เพรส
"เคลฟแลนด์"ได้ใช้เป็นชื่อรหัสก่อน"แนชวิลล์" ชิกาโกเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในอิลลินอยส์ เมมพิสเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐเทนเนสซี ทั้งแนชวิลล์และเคลฟแลนด์เป็นเมืองในรัฐเทนเนสซี ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในนามของหมู่บ้านในอิลลินอยส์ เคลฟแลนด์เป็นเมืองที่รู้จักกันมากที่สุดรองลงมาจากโอไฮโอ
==ดูเพิ่ม==
ชื่อรหัสต่าง ๆ ของไมโครซอฟท์
== หมายเหตุ ==
==อ้างอิง==
ความลับของไมโครซอฟท์
Comes v. Microsoft. Plaintiff's Exhibit 2013 : "Desktop Operating Systems Mission—Draft". Microsoft Confidential (February 4, 1994).
Comes v. Microsoft. Plaintiff's Exhibit 3208 : "Desktop Operating Systems Mission Memo". Microsoft Confidential.
Comes v. Microsoft. Plaintiff's Exhibit 5648 : "Systems Three Year Plan". Microsoft Confidential (April 1994).
Comes v. Microsoft. Plaintiff's Exhibit 2247 : "Personal Systems Division 3 Yr Outlook". Microsoft Confidential (February 28, 1995).
Comes v. Microsoft. Plaintiff's Exhibit 5735 . Microsoft Confidential (October 25, 1995).
Comes v. Microsoft. Plaintiff's Exhibit 2667 .
บทความ
Miller, Michael J. (24 October 1995). "Beyond Windows 95". PC Magazine. pp.&nbsp;75–76.
Honeyball, Jon (June 1996). "The Road to Cairo Goes Through Nashville". Windows IT Pro.
อื่น ๆ
Schnoll, Scott. "The History of Microsoft Internet Explorer ".
ไมโครซอฟท์ วินโดวส์
กราวเขียว

กราวเขียว หรือ ตะพาบหัวกบ (Asian giant softshell turtles) เป็นสกุลของตะพาบจำพวกหนึ่ง พบกระจายพันธุ์อยู่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pelochelys
มีด้วยกันทั้งสิ้น 3 ชนิด ได้แก่
P. bibroni พบได้ในอินโดนีเซีย, ปาปัวนิวกินี จนถึงออสเตรเลียทางตอนเหนือ
P. cantori พบได้ในภูมิภาคอินโดจีน นับเป็นชนิดที่ใหญ่ที่สุด
P. signifera พบในปาปัวนิวกินี เป็นชนิดที่เพิ่งได้รับการอนุกรมวิธานไปเมื่อปี ค.ศ. 2002
และอีก 2 ชนิด ที่ยังไม่มีการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ชัดเจน
พบอาศัยอยู่ระหว่างอินเดียและพม่า ยังไม่มีการศึกษาทางวิทยาศาสตร์อย่างเป็นทางการ
อีกชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายกับ P. bibroni แต่ขอบกระดองมีลายจุดเป็นดวงสีเหลืองอ่อนเห็นชัดเจน ซึ่งมีการพบตัวอย่างจากธรรมชาติแค่ไม่กี่ครั้งเท่านั้น
ทุกชนิดมีลักษณะคล้ายคลึงกัน ลำตัวด้านบนสีน้ำตาลเขียว ด้านล่างสีอ่อน หัวมีลักษณะเล็กสั้นคล้ายกบหรืออึ่งอ่าง จึงเป็นที่มาของชื่อ ตามีขนาดเล็ก เมื่อเล็ก ๆ ในบางตัวอาจมีจุดสีเหลืองเล็ก ๆ  กระจายทั่วไป เมื่อโตขึ้นจะกลายเป็นสีน้ำตาลเขียวแทน โดยไม่มีลวดลายใด ๆ
ขนาดโตเต็มที่อาจยาวได้ถึง 1 เมตร นับเป็นตะพาบสกุลที่มีความใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 รองจากสกุล Chitra มีพฤติกรรมชอบซุ่มซ่อนตัวใต้พื้นทรายใต้น้ำ เพื่อรอดักเหยื่อ ซึ่งได้แก่ สัตว์น้ำต่าง ๆ  รวมถึงสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำขนาดเล็กด้วย
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์ย่อยตะพาบ
สัตว์เลื้อยคลานที่เป็นสัตว์เลี้ยง
สกุลตะพาบหัวกบ