pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
หอสมุดประชาชนนิวยอร์ก

หอสมุดประชาชนนิวยอร์ก (New York Public Library (NYPL)) คือ หอสมุดสาธารณะในนครนิวยอร์ก ด้วยหนังสือเกือบ 53 ล้านเล่ม หอสมุดแห่งนี้มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 ของสหรัฐอเมริกา (และอันดับ 3 ของโลก) รองจากหอสมุดรัฐสภา หอสมุดมีการบริหารจัดการอย่างเป็นอิสระ และดำเนินการโดยไม่แสวงหาผลกำไร หอสมุดมีสาขาในเขต (Borough) แมนแฮตตัน, เดอะบร็องซ์ และเกาะสแตเทน โดยมีการเข้าร่วมกับหอสมุดทางวิชาการ (academic libraries) และวิชาชีพ (professional libraries) ในเขตรัฐนิวยอร์ก ส่วนเมืองอื่น ๆ ใน 2 เขตของนครนิวยอร์ก ได้แก่ บรุกลิน และควีนส์ มีการให้บริการโดยหอสมุดสาธารณะบรุกลินส์ และหอสมุดควีนส์ สาขาของหอสมุดประกอบด้วยหอสมุดวิจัย (research libraries) และหอสมุดที่ยืมหนังสือได้ (Lending libraries)
หอสมุดดำเนินงานในศตวรรษที่ 19 และกลายเป็นศูนย์รวมหนังสือจากที่ต่าง ๆ รวมถึงเป็นแหล่งสังคมของผู้รักหนังสือ (bibliophiles) และผู้มั่งคั่ง โดยได้รับการสนับสนุนจากมูลนิธิและชาวอเมริกันที่ร่ำรวยในแต่ละยุคสมัย
==อาคารหลัก==
อาคารหลักของหอสมุด ตั้งอยู่บนถนนสายที่ 5 (Fifth Avenue) ก่อสร้างระหว่าง ค.ศ. 1897-1911 และเปิดทำการใน ค.ศ. 1911 ตัวอาคารหลักคือ 1 ใน 4 ของหอสมุดวิจัย ห้องที่มีชื่อเสียงคือ ห้องอ่านหนังสือหลักโรส (Rose Main Reading Room : Room 315) มีกว้าง 78 ฟุต (23.8 เมตร) ความยาว 297 ฟุต (90.5 เมตร) ความสูงถึงเพดาน 50 ฟุต (15.8 เมตร)
ห้องโรส ประกอบด้วยแถวตู้หนังสืออ้างอิงนับพันเล่ม ซึ่งเปิดโล่งแต่ละชั้นของระเบียง เหนือขึ้นไปมีหน้าต่างขนาดใหญ่และโคมไฟระย้า ตกแต่งด้วยไม้เนื้อแข็ง โต๊ะ เก้าอี้ และโคมไฟทองเหลือง รวมถึงมีการติดตั้งเครื่องคอมพิวเตอร์ เพื่อค้นหาหนังสือหอสมุด มีอุปกรณ์อำนวยความสะดวกและอินเทอร์เน็ตสำหรับแล็ปท็อป นอกจากนี้ยังมีห้องพิเศษ โดยตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติกับนักประพันธ์และนักวิชาการคนสำคัญ ซึ่งเป็นผู้วิจัยและเขียนหนังสือของหอสมุด แต่ไม่เพียงนักวิชาการเท่านั้น ระหว่างภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ (Great Depression) สมาชิกหอสมุดหลายคนออกจากงานและใช้หอสมุดที่จะปรับปรุงชีวิตของพวกเขา หอสมุดได้รับการประกาศสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ ใน ค.ศ. 1965
==สมุดภาพ==
 perrow="5">
ไฟล์:New York Public Library 1908c.jpg|อาคารหอสมุดใน ค.ศ. 1908 ในข่วงสุดท้ายของการก่อสร้าง
ไฟล์:MApDivision6618.JPG|ห้องแผนที่
ไฟล์:USA-NYC-New York Public Library9.jpg|ภายในหอสมุด
ไฟล์:USA-NYC-New York Public Library3.jpg|ภายนอกหอสมุด
ไฟล์:New York Public Library Lion May 2011.JPG|สิงโตด้านหน้าหอสมุด
==อ้างอิง==
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2438
อะตอม (เรย์ พาลเมอร์)

อะตอม (Atom) เป็นตัวละครการ์ตูนซูเปอร์ฮีโรที่ปรากฏในหนังสือการ์ตูนของดีซีคอมิกส์ สร้างสรรค์โดย การ์ดเนอร์ ฟ็อก และกิล เคน ปรากฏตัวครั้งแรกในการ์ตูน Showcase ฉบับที่ 34 (ตุลาคม 1961)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Index to the Atom's Earth-1 adventures
Article on the history/legacy of The Atom  from the Comics 101 article series by Scott Tipton.
Profile of the Atom from the Superman/Aquaman Hour of Adventure
The Atom (1961) at Don Markstein's Toonopedia. Archived from the original on April 6, 2012.
ตัวละครการ์ตูน
ตัวละครที่สามารถเปลี่ยนขนาดได้
ตัวละครดีซีคอมิกส์
ตัวละครที่เป็นชาวยิวอเมริกัน
ตัวละครที่เป็นศาสตราจารย์
ซูเปอร์ฮีโร่ในดีซีคอมิกส์
รถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายเหนือ-ใต้

สายเหนือ-ใต้ เป็นเส้นทางแรกของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์) มีระยะทาง 45 กิโลเมตร 26 สถานี (นับรวมกับสถานีส่วนต่อขยายที่จะเปิดให้บริการในปี ค.ศ. 2014) สีประจำเส้นทางคือ สีแดง
== รายชื่อสถานี ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
North South Line
== อ้างอิง ==
เส้นทางของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์)
อะโดบี ออเธอร์แวร์

แมโครมีเดีย ออเธอร์แวร์ (Macromedia Authorware) ซึ่งปัจจุบันได้เป็นส่วนหนึ่งของอะโดบีซิสเต็มส์ โดยเป็นโปรแกรมที่มีพื้นฐานบนการใช้งานแบบผังงาน ออเธอร์แวร์ได้ถูกนำมาใช้สำหรับการสร้างโปรแกรมสำหรับการโต้ตอบที่สามารถบูรณาการเป็นเนื้อหามัลติมีเดียได้ ซึ่งแบบผังงานของออเธอร์แวร์จะต่างจากโปรแกรมอื่นๆ เช่น อะโดบี แฟลช และ อะโดบี ไดเร็กเตอร์ ซึ่งใช้การจัดการงานแบบเส้นเวลา และ โครงสร้างสคริปต์
== ประวัติ ==
ออเธอร์แวร์ เป็นโปรแกรมที่พัฒนาโดยบริษัทแมโครมีเดีย คิดค้นขึ้นในปี พ.ศ. 2530 โดยด็อกเตอร์ไมเคิล อัลเลน ซึ่งอัลเลนมีส่วนร่วมในการพัฒนาระบบปฏิบัติการพลาโต ในช่วงยุค 1970 กับมหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ และ คอนโทรลดาตาคอเปอเรชัน หรือ CDC โดยอัลเลนเป็นหัวหน้าของการสร้างระบบช่วยสอน และลงทุนอย่างมากมายเพื่อที่จะสร้างซอฟต์แวร์ที่เสมือนกับห้องสมุด และมีบทเรียนต่างๆ ให้สามารถทำงานบนระบบปฏิบัติการพลาโต
การเขียนบทเรียนบนระบบปฏิบัติการพลาโตเป็นภาษาโปรแกรมเฉพาะที่เรียกว่า ติวเตอร์ (TUTOR) ซึ่งมีโครงสร้างเฉพาะตัวในการสอน เช่นการตัดสินคำตอบ และ โครงสร้างที่สามารถแตกแยกเป็นส่วนย่อยๆ ได้ ติวเตอร์สามารถสร้างระบบสคิรปต์ที่มีประสิทธิภาพ เช่น การจำลองสิ่งต่างๆ และการเล่นเกม อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเขาจะมีความตั้งใจที่จะสร้างสิ่งที่ให้ความรู้เกี่ยวกับการศึกษาเป็นเวลานานนับทศวรรษที่ผ่านมาในการทำงาน แต่ภาษาติวเตอร์ ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะสามารถเรียนรู้และเข้าใจมัน
ออเธอร์แวร์เป็นโปรแกรมที่นำมาแก้มาปัญหาของภาษาติวเตอร์ ซึ่งในช่วงแรกเป็นโปรแกรมสำหรับแมคอินทอช เท่านั้น แต่โปรแกรมสามารถทำงานบนระบบดอส ได้ด้วย ซึ่งโปรแกรมบนดอสพัฒนาจนถึงการปล่อยโปรแกรมให้สามารถทำงานบนไมโครซอฟท์ วินโดวส์
ออเธอร์แวร์ใช้หน้าตาของโปรแกรมที่สามารถมองเห็นได้ด้วยไอคอน ซึ่งเป็นส่วนประกอบสำคัญของการเรียนรู้แบบโต้ตอบ โดยผู้ใช้สามารถวางไอคอนไว้บนเส้น (flowline) เพื่อสร้างลำดับเหตุการณืที่จะกำหนดให้เกิดขึ้น โดยออเธอร์แวร์ประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็วในการวางขายโปรแกรม บริษัทออเธอร์แวร์ ก่อตั้งขึ้นขึ้นในปี พ.ศ. 2535 โดยเป็นการรวมตัวของบริษัทแมโครมายด์ และ พาราคอมป์ ก่อนจะเป็นแมโครมีเดีย และต่อมาในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2548 อะโดบี ได้ควบรวบแมโครมีเดียเข้าด้วยกัน ภายใต้ชื่ออะโดบีซิสเต็มส์ ซึ่งรุ่นปัจจุบันของโปรแกรมคือ 7.02 โดยรุ่น 7 วางขายในปี พ.ศ. 2546 ซึ่งมีปัญหากับอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ 7 และต่อมาได้มีปัญหากับโหมดป้องกันบนวินโดวส์วิสตา เป็นข้อผิดพลาดของรันไทม์ ReadURL Javascript function
โดยสังคมที่มีส่วนร่วมในการพัฒนาออเธอร์แวร์นั้นรู้กันว่าจะมีการพัฒนารุ่น 8.0 ก่อนที่จะมีการควบรวมของทั้งสองบริษัท กับ 4 รุ่นทดลองที่ปล่อยออกมาให้ทดสอบก่อนจะมีการรวมบริษัท รวมไปถึงคุณลักษณะใหม่ต่างๆ ความสามารถในการเผแพล่เป็นไฟล์ช็อกเวฟแฟลช ซึ่งต่อมาในวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2550 หลังจากหลายปีในการพัฒนารุ่นใหม่ อะโดบีได้ยืนยันว่าจะหยุดการพัฒนาออเธอร์แวร์
== อ้างอิง     ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Adobe solutions for e-learning
Authorware User Community (Authorware.com)
AWARE - the discussionlist for Macromedia Authorware professionals 
Adobe plans to discontinue development of Authorware - August 8, 2007
A'ware Tips
ซอฟต์แวร์ของแมโครมีเดีย
ซอฟต์แวร์ของอะโดบี
พรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน (พ.ศ. 2473–2488)

พรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน (Indochinese Communist Party; Đảng Cộng sản Đông Dương) เป็นพรรคการเมืองที่เปลี่ยนรูปมาจากพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2473 พรรคนี้ได้สลายตัวไปเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488
== ประวัติ ==
พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามเดิมก่อตั้งเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 โดยการรวมพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน ซึ่งเป็นพรรคที่มีกิจกรรมในตังเกี๋ย พรรคคอมมิวนิสต์อันนัมที่มีกิจกรรมในโคชินจีน และสันนิบาตคอมมิวนิสต์อินโดจีนที่มีกิจกรรมในอันนัมหรือเวียดนามกลาง อย่างไรก็ตาม โคมินเทิร์นได้เสนอว่าขบวนการคอมมิวนิสต์ควรได้รับการสนับสนุนทั่วทั้งอินโดจีนฝรั่งเศส ไม่ใช่เฉพาะเวียดนาม ดังนั้น พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามจึงเปลี่ยนไปเป็นพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน (พ.ศ. 2473–2488) และมีความประสงค์จะล้มล้างการปกครองของฝรั่งเศสในอินโดจีนฝรั่งเศส
พรรคนี้ได้สลายตัวไปเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 สมาชิกที่เป็นชาวเวียดนามได้จัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามขึ้นใหม่ ส่วนสมาชิกที่เป็นชาวลาวและกัมพูชาได้แยกไปจัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์ของตนเอง
==อ้างอิง==
พรรคคอมมิวนิสต์
ขบวนการทางการเมืองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
กรวีร์ ปริศนานันทกุล

กรวีร์ ปริศนานันทกุล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคภูมิใจไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา และอดีตเลขาธิการสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ เป็นบุตรชายของนายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล ปัจจุบันเป็นประธานบริษัท ลีกภูมิภาค จำกัด และรักษาการประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท ไทยลีก จำกัด
กรวีร์ เคยเข้าร่วมแข่งขันในรายการอัจฉริยะข้ามคืน และเป็นผู้ชนะล้านที่ 9 ของรายการ เมื่อปี พ.ศ. 2549
== ประวัติ ==
กรวีร์ ปริศนานันทกุล (ชื่อเล่น : แชมป์) เกิดเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525 ที่อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง เป็นบุตรคนที่สองของ นายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ กับนางรวีวรรณ ปริศนานันทกุล (สกุลเดิม : ฉัตรบริรักษ์) จบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ต่อมาเรียนปริญญาตรีที่ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งเขาเคยเป็นนายกองค์การนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเคยเป็นประธานเชียร์งานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์ ครั้งที่ 61 ต่อมาเขาได้เข้าศึกษาระดับปริญญาโท สาขา International Marketing จาก Malardalen University ประเทศสวีเดน และเข้ารับการศึกษาระดับปริญญาโท สาขาวิชารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
== การทำงาน ==
=== การเมือง ===
กรวีร์ ปริศนานันทกุล เคยทำงานการเมืองท้องถิ่นในตำแหน่งเลขานุการนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดอ่างทอง ในระหว่างปี พ.ศ. 2552 ถึงปี พ.ศ. 2554 ต่อมาจึงได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก
ในปี พ.ศ. 2561 เขาได้ย้ายไปสังกัดพรรคภูมิใจไทย และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562
=== กีฬา ===
แวดวงฟุตบอล ในปี พ.ศ. 2559 ได้รับเลือกเป็นสภากรรมการ สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย และยังได้ทำหน้าที่ ผู้ดูแลฟุตบอลระดับ T3/T4 ลีกภูมิภาค  รวมถึงการได้เป็น ผู้ควบคุมการแข่งขันฟุตบอลของเอเอฟซีและฟีฟ่า 
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ได้รับการแต่งตั้งเป็นเลขาธิการ สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ต่อมาเขาลาออกจากตำแหน่งในขณะรักษาการหลังจากหมดวาระ เนื่องจากเกรงว่าจะขัดต่อระเบียบกฎหมาย ป.ป.ช.
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอป่าโมก
สกุลปริศนานันทกุล
สกุลฉัตรบริรักษ์
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
พรรคชาติไทยพัฒนา
พรรคภูมิใจไทย
บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
บุคคลจากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
นายกองค์การนักศึกษาในประเทศไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
พันธมิตรประชาชน

พันธมิตรประชาชน หรือ ปากาตันระก์ยัต (Pakatan Rakyat, ڤاكتن رعية; மக்கள் கூட்டணீ; 人民联盟) เป็นแนวร่วมอย่างไม่เป็นทางการของพรรคการเมืองในมาเลเซีย ในปัจจุบันได้ควบคุมรัฐบาลระดับรัฐ 4 รัฐคือ กลันตัน เกอดะฮ์ ปีนัง และเซอลาโงร์ โดยต่อต้านแนวร่วมแห่งชาติในระดับสหพันธ์ แนวร่วมนี้ก่อตั้งโดยพรรคความยุติธรรมประชาชน พรรคกิจกรรมประชาธิปไตยและพรรคปาส เมื่อ 1 เมษายน พ.ศ. 2551 หลังการเลือกตั้งทั่วไปครั้งที่ 12 ของมาเลเซีย พวกเขาเคยก่อตั้งแนวร่วมทางเลือกมาก่อนหน้านี้ในการเลือกตั้งทั่วไปครั้งที่ 10 ต่อมาในวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2553 พรรคแห่งชาติซาราวักได้เข้าร่วมในพันธมิตรประชาชนด้วยหลังจากที่ถูกขับออกจากแนวร่วมแห่งชาติ แต่ได้ออกจากแนวร่วมนี้ไปเมื่อ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
พรรคเริ่มแรกทั้งสามพรรคได้ร่วมงานกันในการเลือกตั้งทั่วไปครั้งที่ 12 ซึ่งได้รับการเลือกตั้งในระดับรัฐเพิ่มขึ้น และมีความสำคัญมากขึ้นในระดับสหพันธ์ โดยพันธมิตรประชาชนได้จัดตั้งรัฐบาลในรัฐกลันตัน เกอดะฮ์ ปีนัง และเซอลาโงร์ รัฐบาลของรัฐเปรักอยู่ภายใต้การควบคุมของพันธมิตรประชาชนจนถึงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ก่อนที่แนวร่วมแห่งชาติจะขึ้นสู่อำนาจ ใน พ.ศ. 2552 แนวร่วมนี้เป็นแนวร่วมอย่างไม่เป็นทางการ จน เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 จึงได้จดทะเบียนเป็นแนวร่วมอย่างเป็นทางการโดย ซาอิด อิบราฮิม เป็นประธานแนวร่วม
พรรคแต่ละพรรคที่เข้าร่วมในพันธมิตรประชาชนต่างมีนโยบายเป็นของตนเอง พรรคความยุติธรรมประชาชนเรียกร้องให้มีความยุติธรรมในสังคม และต่อต้านการฉ้อราษฎร์บังหลวง พรรคปาสต้องการให้มาเลเซียเป็นรัฐอิสลาม ส่วนพรรคกิจกรรมประชาธิปไตยเน้นด้านผู้ใช้แรงงาน นโยบายหลายเชื้อชาติ และประชาธิปไตยสังคมนิยม
== อ้างอิง ==
ขบวนการทางการเมืองในประเทศมาเลเซีย
ภราดร ปริศนานันทกุล

ภราดร ปริศนานันทกุล เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง กรรมการในคณะกรรมการประสานงานพรรคร่วมรัฐบาล (วิปรัฐบาล)  และเป็นบุตรชายของนายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล และเป็นโฆษกพรรคภูมิใจไทย
== ประวัติ ==
ภราดร ปริศนานันทกุล (ชื่อเล่น : แบต) เกิดเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2522 ที่อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง เป็นบุตรของนายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ กับนางรวีวรรณ ปริศนานันทกุล (สกุลเดิม : ฉัตรบริรักษ์) จบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาสถิติ จากคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และปริญญาโททางด้านเศรษฐศาสตร์ จาก Warwick University ประเทศอังกฤษ
== การทำงาน ==
ภราดร ปริศนานันทกุล ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง คู่กับนายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล เมื่อ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 และได้รับเลือกตั้งอีกสมัยในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา
ในปี พ.ศ. 2561 เขาได้ย้ายไปสังกัดพรรคภูมิใจไทย และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทองอีกสมัย ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นโฆษกพรรคภูมิใจไทย
ในปี พ.ศ. 2563 นายภราดร ได้รับเลือกเป็นประธานคณะกรรมาธิการวิสามัญรับฟังความเห็นของนักเรียน นิสิต และนักศึกษา และประชาชน สภาผู้แทนราษฎร
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอป่าโมก
สกุลปริศนานันทกุล
สกุลฉัตรบริรักษ์
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง
พรรคชาติไทยพัฒนา
พรรคภูมิใจไทย
บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
บุคคลจากคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
แนวร่วมปิตุภูมิเวียดนาม

แนวร่วมปิตุภูมิเวียดนาม (Vietnamese Fatherland Front; Mặt Trận Tổ Quốc Việt Nam) ก่อตั้งเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 เกิดจากการรวมตัวของแนวร่วมปิตุภูมิเวียดนามแห่งเวียดนามเหนือ เวียดกงและกองทัพแห่งชาติประชาธิปไตยและสันติภาพแห่งเวียดนามในเวียดนามใต้ จัดเป็นกลุ่มที่นิยมรัฐบาลในเวียดนามและมีความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม นอกจากนั้น สหภาพทั่วไปของแรงงานเวียดนามในขณะนั้น สหภาพเยาวชนคอมมิวนิสต์โฮจิมินห์ได้เข้าร่วมด้วย และได้รวมพรรคประชาธิปไตยแห่งเวียดนามและพรรคสังคมนิยมแห่งเวียดนามจนทั้งสองพรรคถูกยุบเลิกเมื่อ พ.ศ. 2531 แนวร่วมนี้ยังเป็นที่ปรึกษาของรัฐบาลและองค์กรของรัฐบาล จัดว่าเป็นตัวแทนประชาชน และรัฐธรรมนูญและกฎหมายเวียดนามได้กำหนดบทบาทพิเศษให้ แนวร่วมนี้มีบทบาทในการเลือกตั้งด้วย
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Vietnamese Fatherland Front official website 
ขบวนการทางการเมืองในประเทศเวียดนาม
พรรคในระบบพรรคการเมืองเดียว
สหภาพเยาวชนคอมมิวนิสต์โฮจิมินห์

สหภาพเยาวชนคอมมิวนิสต์โฮจิมินห์ (Ho Chi Minh Communist Youth Union; ภาษาเวียดนาม: Đoàn Thanh niên Cộng sản Hồ Chí Minh) เป็นองค์กรระดับยุวชนที่ใหญ่ที่สุดในเวียดนาม นำโดยพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม
สหภาพนี้ก่อตั้งเมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2473 ระหว่างการประชุมคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามครั้งที่ 2 ได้มีการพิจารณาถึงงานระดับยุวชน ต่อมาได้นำเข้าสู่สมัชชาใหญ่ระดับชาติใน พ.ศ. 2504 และได้ตกลงให้จัดตั้งองค์กรยุวชนขึ้น โดยถือว่า 26 มีนาคม พ.ศ. 2473 เป็นวันก่อตั้งสหภาพแรงงานยุวชนโฮจิมินห์ ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็นสหภาพเยาวชนคอมมิวนิสต์โฮจิมินห์
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการ 
ขบวนการทางการเมืองในประเทศเวียดนาม
รถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายตะวันออก-ตะวันตก

รถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายตะวันออก-ตะวันตก (EWL) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแห่งที่สองของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์) มีระยะทาง 57.2 กิโลเมตร 35 สถานี โดยมีระยะทางมากที่สุดในระบบ ใช้เวลาในการเดินทาง 1 ชั่วโมง 3 นาที สีประจำเส้นทางคือสี เขียว เป็นเส้นทางเดียวที่สามารถเชื่อมต่อกับท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ได้
==สถานี==
สัญลักษณ์
รายชื่อสถานี
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
East West Line
== อ้างอิง ==
เส้นทางของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์)
รถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานในประเทศสิงคโปร์
รถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายตะวันออกเฉียงเหนือ

รถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายตะวันออกเฉียงเหนือ (NEL) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแห่งที่สามของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์) เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินแบบตลอดเส้นทางที่ไร้คนขับยาวที่สุดเป็นอันดับที่สองของโลก รองจากรถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายวงกลม มีระยะทาง 20 กิโลเมตร 16 สถานี และใช้เวลาในการเดินทาง 33 นาที สีประจำเส้นทางคือ สีม่วง
==รายชื่อสถานี==
สายนี้มีสถานี 16 สถานีจากฮาร์บอร์ฟรอนต์ไปยังพังกอล  สถานีที่ 17 ชื่อว่า พังกอลโคสต์ จะเปิดให้บริการในปี 2024.  
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
North East Line
North East Line (SBS Transit)
== อ้างอิง ==
เส้นทางของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์)
รถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายวงกลม

สายวงกลม (CCL) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแห่งที่สี่ของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์) มีระยะทาง  31 สถานี และเป็นหนึ่งในเส้นทางระบบรถไฟไร้คนขับที่ยาวที่สุดในโลก ใช้เวลาในการเดินทาง 1 ชั่วโมง สีประจำเส้นทางคือ สีส้ม
== สถานี ==
สัญลักษณ์
รายการสถานี
รหัสสถานี "CC18" ถูกสงวนไว้ใช้ในอนาคต
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Circle Line
== อ้างอิง ==
เส้นทางของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์)
เส้นทางรถไฟวงกลม
ทศพร เทพบุตร

ทศพร เทพบุตร เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดภูเก็ต สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และเป็นสามีของนางอัญชลี วานิช เทพบุตร
== ประวัติ ==
ทศพร เทพบุตร เกิดเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2505 สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย ระดับปริญญาตรีทางด้านบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยเวสตัน แคนตั๊กกี้ ประเทศสหรัฐอเมริกา และระดับปริญญาโท สาขาวิชาการตลาด จากมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต
สมรสกับนางอัญชลี วานิช บุตรสาวคหบดีชาวภูเก็ต มีบุตร 1 คน
== การทำงาน ==
ทศพร เทพบุตร ทำธุรกิจส่วนตัว ต่อมาเข้าสู่งานการเมืองโดยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจังหวัดภูเก็ต เมื่อปี พ.ศ. 2533 เป็นที่ปรึกษานายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ต และได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดภูเก็ต ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในขณะที่ภรรยายังคงดำรงตำแหน่งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ต ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 เขาจึงหลีกทางให้นางอัญชลี ลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดภูเก็ตแทน
เขายังดำรงตำแหน่งนายกสมาคมกีฬาจังหวัดภูเก็ตอีกด้วย
=== กรณี ส.ป.ก. 4-01 ===
ทศพร เทพบุตร เคยเป็นถูกสำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม (ส.ป.ก.) ฟ้องร้องจากกรณีรับที่ดิน สปก.4-01 ที่บนภูเขาในเขตอำเภอเมืองภูเก็ต จำนวน 98 ไร่ เมื่อ พ.ศ. 2537 โดยไม่มีคุณสมบัติ เนื่องจากเป็นผู้มีฐานะดีและไม่ได้เป็นเกษตรกร และศาลฎีกามีคำพิพากษาให้คืนที่ดินดังกล่าว อย่างไรก็ตาม ถึงแม้คำตัดสินของศาลจะออกมาเช่นนั้น ก่อนหน้ามีคดีความ นาย ทศพร เทพบุตร ได้ถือครองที่ดินนี้อยู่แล้วโดยมี ส.ค.1 เป็นเอกสารกรรมสิทธิ์ แต่เนื่องจาก ที่ดินดังกล่าวเป็นที่ลาดเอียงจึงไม่สามารถนำไปเปลี่ยนเป็นโฉนดได้
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดภูเก็ต
นักการเมืองไทย
คู่สมรสของนักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดภูเก็ต
พรรคประชาธิปัตย์
บุคคลจากโรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย
บุคคลจากคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 1

รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 1  หรือ สายจงชานลู  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครกว่างโจว ระยะทาง 18.5 กิโลเมตร โดยเส้นทางส่วนใหญ่เป็นทางใต้ดิน
== รายชื่อสถานี ==
== อ้างอิง ==
รถไฟใต้ดินกว่างโจว
เส้นทางรถไฟที่เปิดทำการในปี พ.ศ. 2540
บ่วงบาศ

บ่วงบาศ (lasso) คือบ่วงเชือกที่ใช้สำหรับขว้างออกไปคล้องวัตถุเป้าหมาย และจะรัดวัตถุแน่นเมื่อถูกดึง โดยปกติจะทำจากเชือกที่มีความแข็ง เพื่อให้บ่วงไม่หดตัวขณะถูกขว้างออกไป
บ่วงบาศในปัจจุบันส่วนใหญ่ใช้จับหรือลากจูงสัตว์ (เช่น วัว) จากหลังม้า, ในฟาร์ม หรือใช้ในการเล่นกีฬา
ปศุสัตว์
ลาเฟอร์รารี่

ลาเฟอร์รารี่ (LaFerrari) หรือในสำเนียงอิตาลี เรียกว่า "ลาแฟรารี่" หรือรู้จักกันดีในรหัส "F150" เป็นรถยนต์นั่งไฮบริดสมรรถนะสูงจำกัดจำนวน เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (RMR) 2 ประตู 2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติอิตาลี เฟอร์รารี่ ได้รับการออกแบบโดย นักออกแบบรถยนต์สัญชาติอิตาลี ฟลาวีโอ แมนโซนี (Flavio Manzoni) เจ้าของรางวัล "European Automotive Design Award" โดยที่ตอนออกแบบ ลาร์เฟอร์รารี่ได้ใช้ชื่อโปรเจกต์ว่า F150 รถได้เปิดตัวครั้งแรกในงานเจนีวาออโตชว์ปี ค.ศ. 2013 เป็นการแทนที่รุ่น เอ็นโซ และ เอฟเอ็กซ์เอ็กซ์ ซึ่งได้ยกเลิกการผลิตไปใน 6 ปีที่แล้ว


ลาเฟอร์รารี่ ประกอบด้วยรูปแบบตัวถัง 2 ประเภท จำกัดจำนวนเพียง 710 คัน คือ แบบคูเป ที่มีการจำกัดจำนวนเพียง 500 คัน กับแบบสไปเดอร์ เปิดประทุน และจำกัดจำนวนเพียง 210 คันเท่านั้น ใช้ชื่อการค้าใหม่ว่า อเพอร์ทา (Aperta) ได้เปิดตัวครั้งแรกในงานปารีสมอเตอร์โชว์ ค.ศ. 2016
เฟอร์รารี่ ได้ออกมาเปิดเผยว่า ลาร์เฟอร์รารี่สามารถทำความเร็วสูงสุดได้ถึง 350 กม./ชม. (220 ไมล์/ชม.) โดยที่อัตราเร่ง 0-100 กม./ชม. (62 ไมล์/ชม.) สามารถทำได้ในเวลาเพียง 3 วินาที, 200 กม./ชม. (120 ไมล์/ชม.) ใช้เวลาเพียง 7 วินาที และ เมื่อแตะไปถึง 300 กม./ชม. (190 ไมล์/ชม.) ภายในเวลาเพียง 15 วินาที ที่สนามฟีโอราโน ลาเฟอร์รารี่ ก็ได้ลงทดสอบความเร็ว ผลปรากฏว่า ลาร์เฟอร์รารี่สามารถทำเวลาได้เพียง 1 นาที กับอีก 20 วินาที ทำให้ลาเฟอร์รารี่ เป็นรถบนถนน (Road-legal car) ที่เร็วที่สุดของเฟอร์รารี่ เท่าที่เฟอร์รารี่เคยผลิตมา
ลาเฟอร์รารี่ ใช้เครื่องยนต์ไฮบริดขนาด 6.3 ลิตร (6262 ซีซี) มีกำลัง 800 PS (588 kW; 789 bhp) ที่ 9,000 rpm แรงบิดสูงสุดได้ที่ 700 N·m (516 lb·ft) ที่ 6,750 rpm ขับเคลื่อนด้วย 2 ล้อหลัง ใช้เกียร์กึ่งอัตโนมัติ 7 จังหวะ ในระบบคลัทช์คู่ (Dual-clutch) ที่สำคัญ ลาร์เฟอร์รารี่ เป็นรถคันแรกของเฟอร์รารี่ที่ใช้เครื่องยนต์ไฮบริด ทำให้ปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ เพียง 330 กรัม/กม. ลาร์เฟอร์รารี่ จะผลิตมาเพียง 499 คันเท่านั้น และแต่ละคันมีราคาสูงถึง 1  ล้านยูโร และผู้ซื้อจะต้องเป็นเจ้าของเฟอร์รารี่อยู่แล้วอย่างน้อย 4 คัน
ในวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 2016 ลาเฟอร์รารี่ ได้รับการประมูลออกไปกว่า 7 ล้านดอลลาร์ หรือกว่า 5,743,500.00 ยูโร ทำให้มันกลายเป็น "รถศตวรรษที่ 21 ที่มีราคาประมูลสูงที่สุดเท่าที่เคยมีมา"
==  ดูเพิ่ม ==
เฟอร์รารี่
เฟอร์รารี่ เอ็นโซ
เฟอร์รารี่ เอฟเอ็กซ์เอ็กซ์
== อ้างอิง ==
รถสปอร์ต
ลาร์เฟอร์รารี่
พรแห่งมนุษย์

ในจินตนิยายชุด ปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน พรแห่งมนุษย์ (Gift of Men) คือ ความตาย ซึ่งเป็นพรจากผู้สร้างมนุษย์นั่นคือเทพอิลูวาทาร์พระผู้เป็นหนึ่ง ซึ่งต้องการให้ชะตากรรมของมนุษย์ไม่ถูกผูกกับชะตากรรมของอาร์ดา และอิสระที่จะไปในที่ ๆ อยู่นอกเหนือขอบเขตของโลก ในที่ซึ่งไม่เคยมีเทพวาลาองค์ใดเคยไป ต่างจากเอลฟ์ซึ่งเป็นอมตะ ไม่ป่วย ไม่แก่ มีชะตากรรมผูกพันกับชะตาของโลกเฉกเช่นเหล่าเทพวาลา หลายครั้งที่มนุษย์มีความอิจฉาในความเป็นอมตะ และมีความกลัวต่อความตาย
== การหลบเลี่ยงพรแห่งมนุษย์ ==
มีอย่างน้อยสองตัวละครใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งได้หลบเลี่ยงพรแห่งมนุษย์ไม่ว่าจะด้วยความตั้งใจก็ดีไม่ตั้งใจก็ดี ซึ่งสุดท้ายก็กลายเป็น สิ่งมีชีวิตประหลาด นั่นคือ วิชคิงแห่งอังก์มาร์ รวมทั้งเหล่านาซกูล และสมีโกลซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตคล้ายฮอบบิท เหล่านาซกูลเป็นอมตะด้วยแหวนทั้งเก้าแห่งมนุษย์แต่ก็ถูกทำให้กลายเป็น ภูตแหวน และต้องคอยรับใช้เซารอน ส่วนสมีโกลนั้นถูกเอกธำมรงค์ครอบงำ ทำให้มีอายุขัยยืนยาวนานกว่าปกติ ผ่านไปนานปีจึงกลายจากสิ่งมีชีวิตคล้ายฮอบบิทเป็นสิ่งมีชีวิตประหลาดเรียกว่ากอลลัม
ชาวนูเมนอร์ ซึ่งเป็นเผ่าพันธุ์หนึ่งของมนุษย์ หลายครั้งหลายคราวในอดีตกาลเหล่าบรรพบุรุษชาวนูเมนอร์ได้ทำการต่อสู้กับจอมมารมอร์กอธและเหล่าสมุน และเคยร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับเอลฟ์ หลังจากที่ชาววาลินอร์ได้เปิดศึกมหาสงครามแห่งยุค (War of Wrath) ซึ่งเป็นช่วงปลายยุคที่หนึ่งแห่งอาร์ดาและคว้าชัยไว้ได้ เหล่าเทพวาลาจึงประทานแผ่นดินซึ่งกลายเป็นทวีปนูเมนอร์ (ในยุคที่สอง) ในเวลาต่อมา และยังประทานพรให้ชาวนูเมนอร์มีอายุยืนยาวกว่าคนทั่วไป และมีอิสระที่จะตายเมื่อต้องการก่อนที่จะแก่ตัวลงและต้องทนทุกข์ทรมานกับความชรา ดังจะเห็นตัวอย่างได้จากกษัตริย์เอเลสซาร์ ซึ่งเลือกที่จะตายและจากไปอย่างสงบก่อนที่จะหมดอายุขัย
ความกลัวต่อความตายก่อตัวขึ้นในยุคหลัง ๆ บนแผ่นดินนูเมนอร์ เนื่องจากเหล่ากษัตริย์นูเมนอร์เริ่มมีความรู้สึกว่าอายุขัยที่ยืนยาวกว่าคนปกตินั้นไม่เพียงพอ ความรู้สึกเหล่านี้สั่งสมจนถึงขีดสุดในยุคสมัยของกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์นูเมนอร์คือ Ar-Pharazôn ซึ่งได้สร้างกองเรือขนาดใหญ่เพื่อจะไปยึดเอาแผ่นดินวาลินอร์ (Valinor) จากเหล่าเทพมาเป็นของตน ด้วยความเชื่อผิด ๆ ว่าดินแดนนี้คือที่บรรจุความลับแห่งการเป็นอมตะไว้ แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับตรงกันข้าม เพราะเหล่าเทพวาลาร์ได้ลงโทษทำให้แผ่นดินดูเมนอร์จมกลับลงไปในทะเลดังเดิม
== อ้างอิง ==
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, ตำนานแห่งซิลมาริล
มนุษย์ (มิดเดิลเอิร์ธ)
สำนักงานใหญ่บีเอ็มดับเบิลยู

สำนักงานใหญ่บีเอ็มดับเบิลยู (BMW Headquarters, BMW-Vierzylinder; สี่สูบ BMW) ตั้งอยู่ที่เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี ซึ่งให้บริการในฐานะสำนักงานใหญ่และตลาดรถยนต์บีเอ็มดับเบิลยูของรัฐบาวาเรียเป็นเวลาเกือบ 40 ปี อาคารแห่งนี้ได้รับการประกาศเป็นอาคารทางประวัติศาสตร์ใน ค.ศ. 1999 ได้รับการบูรณะใหม่ใน ค.ศ. 2004 และเสร็จสมบูรณ์ใน ค.ศ. 2006
==แนวคิดและการก่อสร้าง==
อาคารสร้างขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1968 ถึง 1972 เพื่อใช้สำหรับงานโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 โดยเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1973 มีความสูง 101 เมตร (331 ฟุต) อาคารตั้งอยู่ใกล้หมู่บ้านโอลิมปิก และได้รับการอ้างถึงบ่อยครั้งว่าเป็นหนึ่งในตัวอย่างงานสถาปัตยกรรมที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองมิวนิก ซึ่งมีการออกแบบเป็นรูปยางรถแข่ง (อาคารเล็ก) และอาคารจอดรถเป็นรูปทรงกระบอกสูบ (อาคารใหญ่) ทั้งสองอาคารได้รับการออกแบบโดยคาร์ล ชวันเซอร์ สถาปนิกชาวออสเตรีย อาคารหลักประกอบด้วยทรงกระบอกแนวตั้ง 4 มุมเรียงติดกัน โดยแต่ละทรงกระบอกแบ่งในแนวนอน ในรูปแบบเดียวกัน อาคารนี้ยังความโดดเด่นคือ รูปทรงกระบอกเหล่านี้ไม่ได้ตั้งอยู่บนฐาน แต่แขวนอยู่บนแกนกลางของตัวอาคาร ระหว่างการก่อสร้างพื้นอิสระแต่ละชั้นประกอบบนพื้นและยกขึ้นไปต่อเป็นอาคาร อาคารนี้มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 52.30 ฟุต มี 22 ชั้น โดยมี 2 ชั้น เป็นชั้นใต้ดิน และอีก 18 ชั้นใช้เป็นสำนักงาน
==พิพิธภัณฑ์บีเอ็มดับเบิลยู==
พิพิธภัณฑ์บีเอ็มดับเบิลยู ซึ่งจัดแสดงรถยนต์ในหลายยุคสมัยและประวัติการทำหน้าที่ในฐานะศูนย์กลางการจัดจำหน่าย ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามถนน มีการเปิดตัวในวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 2007 พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นการสะท้อนให้เห็นถึงชีวิตและวัฒนธรรมผ่านทางนิทรรศการที่นำมาแสดงให้ชม ซึ่งมีทั้งประวัติศาสตร์ของยวดยานบีเอ็มดับเบิลยู รถแข่ง รถสปอร์ต รถมอเตอร์ไซค์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1923 ถึงปัจจุบัน
==สมุดภาพ==
 perrow="5">
ไฟล์:BMW-HQ.jpg|ความสูงเด่นของอาคารสำนักงานใหญ่และพิพิธภัณฑ์
ไฟล์:BMW tower seen from Olympic tower on a sunny November afternoon.jpg|มุมมองจากหอคอยโอลิมปิก
ไฟล์:BMW-Hochhaus (DSC8097 - tone-mapping).jpg|อาคารบีเอ็มดับเบิลยูและหอคอยโอลิมปิก
ไฟล์:BMW-HQ-PLANT-BMWWELT.jpg|สำนักงานใหญ่และโรงงานบีเอ็มดับเบิลยู และพิพิธภัณฑ์อยู่อีกฝั่งของถนน
==อ้างอิง==
สิ่งก่อสร้างในมิวนิก
ตึกระฟ้าในประเทศเยอรมนี
บีเอ็มดับเบิลยู