pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ปลาแนนดัส

ปลาแนนดัส เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กจำพวกหนึ่ง ในวงศ์ปลาเสือดำ (Nandidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Nandus (/แนน-ดัส/)
เป็นปลาขนาดเล็ก มีรูปร่างคล้ายใบไม้ ลำตัวแบนข้างมาก หัวโต ปากกว้างและยืดหดได้ ขากรรไกรบนยาวถึงหลังนัยน์ตา เยื่อที่ริมกระดูกแก้มแต่ละข้างแยกกันเป็นอิสระ มีกระดูกเป็นซี่แข็งปลายแหลมหนึ่งอันอยู่บนกระดูกแก้ม ครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยวที่เป็นซี่แข็งปลายแหลม จำนวน 15-16 ก้าน และมีก้านครีบแขนง 11-12 ก้าน ครีบก้นมีก้านครีบเดี่ยวที่เป็นซี่แข็งปลายแอหลม จำนวน 3 ก้าน และมีก้านครีบแขนง 5-6 ก้าน เกล็ดเป็นแบบสากขอบหยัก เส้นข้างลำตัวแยกออกเป็น 2 ตอน
พบปลาขนาดเล็ก แม้จะมีสีสันไม่สวยงาม แต่ก็ยิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม มักอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำที่มีไม้น้ำและพืชน้ำขึ้นหนาแน่น โดยมักจะอยู่นิ่ง ๆ จนดูคล้ายใบไม้ เพื่อรอดักเหยื่อซึ่งได้แก่ ปลาขนาดเล็กและสัตว์น้ำขนาดเล็กชนิดต่าง ๆ เป็นอาหาร พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จนถึงเกาะบอร์เนียว
=== ชนิด ===
Nandus andrewi Ng & Jaafar, 2008
Nandus mercatus Ng, 2008
Nandus nandus  (Hamilton, 1822)
Nandus nebulosus  (Gray, 1835)
Nandus oxyrhynchus Ng, Vidthayanon & Ng, 1996
Nandus prolixus Chakrabarty, Oldfield & Ng, 2006
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วงศ์ปลาเสือดำ
สกุลปลาเสือดำ
เรือประจัญบานชั้นมอนแทนา

{|
|}
เรือประจัญบานชั้นมอนแทนา (Montana-class battleships) แห่งกองทัพเรือสหรัฐเป็นเรือประจัญบานชั้นต่อจากเรือประจัญบานชั้นไอโอวา แม้จะไม่รวดเร็วเท่าแต่ประกอบไปด้วยระวางขับน้ำที่ใหญ่กว่า อาวุธที่หนักกว่า เกราะที่หนากว่า และความสามารถต่อสู้อากาศยานที่เหนือกว่าชั้นไอโอวา ซึ่งแน่นอนว่านี่จะเป็นเรือประจัญบานที่ใหญ่และแข็งแกร่งที่สุดเท่าที่สหรัฐอเมริกาเคยออกแบบและวางแผนที่จะสร้าง และจะเป็นเรือรุ่นเดียวที่สามารถเทียบชั้นได้กับเรือประจัญบานชั้นยามาโตะแห่งกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นในแง่ของเกราะและขนาดของระวางขับน้ำ
สหรัฐอเมริกาได้วางแผนที่จะสร้างเรือชั้นมอนแทนาไว้ถึง 5 ลำด้วยกันคือ มอนแทนา, โอไฮโอ, เมน, นิวแฮมป์เชียร์ และลุยเซียนา ทั้งห้าลำได้รับอนุมัติให้สร้างเรียบร้อยแล้วระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง แต่การต่อเรือถูกยกเลิกไป4เสียก่อนเนื่องจากมีความต้องการเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นเอสเซ็กซ์ และเรือประจัญบานอื่น ๆ ในชั้นไอโอวามากกว่า จึงทำให้เรือทั้ง5มอนแทนาไม่ได้ถูกวางกระดูกงูเพื่อก่อสร้างจนถึงปัจจุบัน
การวางแผนการต่อเรือชั้นมอนแทนาถูกวางไว้ตั้งแต่ก่อนที่สหรัฐจะเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สอง และเรือในชั้นนี้สองลำแรกได้รับการอนุมัติให้สร้างจากสภาคองเกรสในปี 1939 ภายหลังจากการโจมตีที่อ่าวเพิร์ลฮาร์เบอร์โดยจักรวัรรดิญี่ปุ่นทำให้สหรัฐอเมริกาเลื่อนแผนการต่อเรือชั้นนี้ออกไป หลังจากนั้น ความสำเร็จจากการต่อสู้ทางอากาศในการรบที่ทะเลคอรัล (Coral Sea) และต่อด้วยยุทธนาวีเกาะมิดเวย์ ก็แสดงให้เห็นถึงแสนยานุภาพของเรือบรรทุกเครื่องบินที่มีความสำคัญในการรบเหนือกว่าเรือประจัญบาน ประกอบกับความต้องการเรือบรรทุกเครื่องบิน เรือสะเทินน้ำสะเทินบก เรือต่อต้านเรือดำน้ำ และยังมีความต้องการเรือประจัญบานชั้นไอโอวาเพิ่มเติมเนื่องจากสามารถเคลื่อนที่ได้เร็วพอที่จะใช้คุ้มกับเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นเอสเซ็กซ์ ด้วยเหตุผลทั้งหมดนี้ทำให้เรือประจัญบานชั้นมอนแทนา5ลำถูกยกเลิกการสร้างถาวร และสหรัฐก็ไม่มีแผนในการสร้างเรือประจัญบานใด ๆ อีกเลยในเวลาต่อมา ทำให้เรือประจัญบานชั้น ไอโอวา ลำดำรงความเป็นเรือประจัญบานที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่สหรัฐเคยมีต่อมาจนถึงปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
 
ม
ม
เรือในสงครามโลกครั้งที่สอง
เรือในสังกัดกองทัพเรือสหรัฐ
ม
http://www.navweaps.com/Weapons/WNUS_18-48_mk1.php
http://www.navweaps.com/Weapons/WNUS_Main.php
http://wikimapia.org/31434613/18-48-Mark-1-Mark-A-16-56-Mark-4-Naval-Rifle
http://www.zhanliejian.com/navweaps/WNUS_Main.htm
เต่าบกอินโดจีน

เต่าบกอินโดจีน (Indochinese tortoise) เป็นสกุลของเต่าบก (Testudinidae) สกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Manouria
มีลักษณะเด่นคือ มีแผ่นกระดองเห็นชัดเจน มีเดือย 1 อันหรือ 1 คู่บริเวณขาหลังด้านบน ดูเผิน ๆ เหมือนเป็นเต่ามี 5 ขา หรือ 6 ขา ใช้สำหรับในการป่ายปีนบนที่สูง เป็นเต่าที่พบกระจายพันธุ์ในป่าดิบชื้นในภูมิภาคเอเชียตั้งแต่เอเชียใต้ จนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พบได้ในพื้นที่ที่สูงจากระดับน้ำทะเลเป็นพันเมตร
เป็นเต่าที่กินพืชต่าง ๆ บนพื้นดินเป็นอาหารหลัก เช่น หน่อไม้, เห็ดรา, ผลไม้ต่าง ๆ และก็สามารถกินเนื้อสัตว์เช่น สัตว์น้ำขนาดเล็ก รวมถึงซากสัตว์ได้ด้วย
จัดเป็นเต่าบกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในทวีปเอเชีย 
==การจำแนก==
Manouria emys (Schlegel & Müller, 1844) เต่าหก (แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย)
Manouria impressa (Günther, 1882) เต่าควะ
† Manouria sondaari สูญพันธุ์ไปแล้วพบที่เกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เต่าบก
เต่าหับเอเชีย

เต่าหับเอเชีย (Asian box turtles; 閉殼龜屬; พินอิน: Bì ké guī shǔ) เป็นสกุลของเต่าสกุลหนึ่ง ที่อยู่ในวงศ์เต่านา (Geoemydidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Cuora
มีรูปร่างคล้ายโดยรวมคล้ายกับเต่าในวงศ์นี้ส่วนใหญ่ คือ กระดองโค้งกลมเห็นได้ชัด มีลักษณะสำคัญ คือ กระดองส่วนท้องแบ่งออกเป็น 2 ตอน สามารถทำให้พับหับได้เหมือนกล่อง ซึ่งเต่าจะสามารถเก็บส่วนหัว ขาทั้ง 4 ข้าง และหางได้ปิดสนิท
เต่าหับเอเชียนั้นมีอยู่ด้วยกันทั้งหมดประมาณ 9 ชนิด กระจายพันธุ์ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์และตอนใต้ของจีน เช่น มณฑลยูนนาน เป็นเต่าที่สามารถว่ายน้ำได้ดี แต่มักที่จะอยู่บนพื้นดินที่มีความชุ่มชื้นมากกว่า กินอาหารได้ทั้งพืชและสัตว์
เต่าหับเอเชียนอกจากได้รับความนิยมในแง่ของการเป็นสัตว์เลี้ยงแล้ว ยังถือว่าเป็นสัตว์นำโชคอีกด้วย เชื่อว่าจะนำโชคลาภมาสู่ผู้เป็นเจ้าของ โดยเฉพาะหากเต่าหับตัวใดมีหับที่ใต้ท้องมากกว่า 2 ตอน หรือ 3 ตอน และยังนำกระดองไปทำเป็นเครื่องรางของขลังได้อีกด้วย โดยเฉพาะอย่างในเต่าหับเหรียญทอง (C. aurocapitata) โดยที่มาของความเชื่อมาจากชาวจีน
== การจำแนก ==
{|class="wikitable"
|- style="background:gold; color:purple" align=center
| ชื่อภาษาไทย || ชื่อวิทยาศาสตร์ || ชื่อภาษาอังกฤษ|| สถานที่พบ
|-
| เต่าหับ||Cuora amboinensis (Daudin, 1802)||Southeast asian box turtle||กระจายพันธุ์ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ มีทั้งสิ้น 4 ชนิดย่อย
|-
| เต่าหับเหรียญทอง||Cuora aurocapitata Luo & Zong, 1988||Yellow-headed box turtle ||มณฑลอันฮุยในจีน
|-
| เต่าหับจีน ||Cuora flavomarginata (Gray, 1863)||Yellow-margined box turtle||ภาคกลางของจีน รวมถึงเกาะไต้หวันและบางส่วนหมู่เกาะญี่ปุ่น
|-
| เต่าหับเวียดนาม||Cuora galbinifrons Bourret, 1939||Indochinese box turtle||ภาคใต้ของจีน, เวียดนาม และกัมพูชา
|-
| เต่าหับแมคคอร์ด||Cuora mccordi Ernst, 1988||McCord's box turtle||เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง
|-
| เต่าหับแพน||Cuora pani Song, 1984||Pan's box turtle||มณฑลซานซี, เสฉวน และหูเป่ย
|-
| เต่าหับลายไม้จีน||Cuora trifasciata (Bell, 1825)||Chinese three-striped box turtle||ภาคตะวันออกของจีน, ฮ่องกง, เวียดนาม และลาว
|-
| เต่าหับยูนนาน||Cuora yunnanensis (Boulenger, 1906)||Yunnan box turtle||มณฑลยูนนาน
|-
| เต่าหับโจว||Cuora zhoui Zhao, 1990||Zhou's box turtle ||จีนและเวียดนาม
|}
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์เต่านา
สกุลเต่าหับ
การสงครามจิตวิทยา

การสงครามจิตวิทยา (psychological warfare) คือ การสงครามที่ใช้ทฤษฎีทางด้านจิตวิทยาที่มุ่งเน้นต่อความคิดและความเชื่อของบุคคลและกลุ่มบุคคล โดยอาศัยการโฆษณาชวนเชื่อร่วมกับกิจกรรมทางจิตวิทยา สงครามจิตวิทยานั้นกระทำทั้งในยามสงบและยามสงครามทั้งฝ่ายข้าศึกและฝ่ายเดียวกัน รวมถึงฝ่ายเป็นกลางอีกด้วย ทั้งในด้านการเมืองและการทหาร ในระดับยุทธศาสตร์ ยุทธการ และระดับยุทธวิธี
== ตัวอย่างสงครามจิตวิทยาตามตำนานและเรื่องเล่าขาน ==
สงครามกรุงทรอย ฝ่ายกรีกใช้กลศึกม้าไม้โทรจันในการเอาชนะกรุงทรอย โดยใช้วิธีการถอยทัพออกจากฝั่งของกรุงทรอยแล้วเอาทหารทุกนายขึ้นกองเรือไปแอบไว้ในเกาะใกล้ๆ และสร้างม้าไม้ขนาดยักษ์ไว้หนึ่งตัว และปล่อยทหารไว้หนึ่งคน เมื่อทหารทรอยเห็นว่าฝ่ายกรีกถอยทัพกลับไปหมดทั้งกองทัพแล้วจึงกราบทูลต่อกษัตริย์ในสมัยนั้น กษัตริย์พร้อมกับแม่ทัพ นายกองทั้งหลายจึงออกมาตรวจสอบ จึงได้พบม้าไม้ขนาดยักษ์กับทหารหนึ่งคน เมื่อทหารฝ่ายกรีกคนนี้ได้พบกับกษัตริย์จึงได้กราบทูลว่า "การที่ฝ่ายกรีกต้องถอยทัพนั้นทำให้เทพเจ้าพิโรธและฝ่ายกรีกเสียนายทหารไปมากมาย จึงได้สร้างม้าไม้ขนาดยักษ์นี้ไว้เพื่อเป็นการขอขมาต่อเทพเจ้าทั้งปวง" เมื่อฝ่ายกษัตริย์ได้ฟังก็เกิดการหลงเชื่อและให้นำมาไม้ขนาดยักษ์นี้เข้าเมือง แต่หารู้ไม่ว่าภายในม้าไม้ขนาดยักษ์นี้มีทหารของกรีกจำนวนหนึ่งแอบซ่อนอยู่ภายในท้องขนาดใหญ่ ตกดึกทหารที่อยู่ในท้องของม้าได้ออกมาเปิดประตูและส่งสัญญาณให้ทหารฝ่ายกรีกเข้าเมือง ทหารกรีกจึงได้สังหารทหารของฝ่ายทรอยและเผาเมืองจนสิ้น
สงครามเยรูซาเล็ม ถูกบันทึกไว้ในคัมภีร์ไบเบิ้ล โดยบันทึกถึงวิธีการปกป้องเมืองเยรูซาเล็มของไกดอน (Gideon) จากพวกมิเดียไนท์ (Midianites) โดยไกดอนได้จัดทหารจำนวน 300 นายถือแตรเดี่ยวและคบไฟไปโอบล้อมค่ายของฝ่ายข้าศึกในเวลากลางคืน เมื่อถึงที่หมายไกดอนจึงให้ทหารทุกนายจุดคบไฟและเป่าแตรพร้อมกัน ทหารฝ่ายมิเดียไนท์จึงสะดุ้งตื่นและรบฆ่าฟันกันเองเพราะความตื่นตระหนก และไกดอนจึงถือโอกาสนี้สั่งให้ทหารทุกนายเข้าโจมตีซ้ำจึงได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด
== ตัวอย่างสงครามจิตวิทยาในประว้ติศาสตร์ ==
การปฏิวัติอเมริกา สหรัฐอเมริกาในสมัยก่อนถูกปกครองโดยประเทศอังกฤษในฐานะเมืองอาณานิคม เมื่อเกิดการปฏิวัติขึ้นฝ่ายอเมริกาได้ใช้สงครามจิตวิทยาโดยใช้ลักษณะคำชวนเชื่อในหมู่ชาวอเมริกาด้วยกันเอง โดยใช้คำกล่าวที่ว่า "จงอย่ากดขี่ข้าพเจ้า" และ "จงให้อิสรภาพแก่ข้าพเจ้าหรือไม่ก็ฆ่าข้าพเจ้าเสีย" ส่งผลให้ชาวอเมริกามีจิตสำนึก เกิดความรักชาติ และพร้อมสู้กับทหารอังกฤษจนตัวตาย ต่อมาคำกล่าวนี้ได้ขยายวงกว้างไปถึงหมู่ทหารอังกฤษด้วย ทหารอังกฤษจำนวนมากเสียขวัญและแปรพรรคมาร่วมต่อสู้กับฝ่ายอเมริกา สุดท้ายกองทัพอังกฤษจึงอ่อนกำลังลงและพ่ายแพ้ไปในที่สุด
สงครามโลกครั้งที่ 1 และ 2 ทุกรัฐบาลของประเทศมหาอำนาจต่างๆ มีความพยามยามในการโน้มน้าวให้ประชาชนสนับสนุนสงคราม โดยใช้การโฆษณาและปลูกฝังแนวคิดในสื่อต่างๆ ได้แก่ ภาพยนตร์ แผ่นป้ายโฆษณา แผ่นพับ หนังสือ หนังสือพิมพ์ รายการวิทยุ ฯลฯ โดยแผ่นป้ายโฆษณานิยมนำมาใช้มากที่สุดเพราะผลิตได้ง่าย ราคาถูก และมีสีสันสะดุดตา
== ดูเพิ่ม ==
แบ่งแยกแล้วปกครอง
ประทุษวาจา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
ส
การควบคุมจิตใจ
โฆษณาชวนเชื่อ
การสงครามแบ่งตามประเภท
Xenotilapia papilio

Xenotilapia papilio เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)
X. papilio ถูกค้นพบเมื่อปี ค.ศ. 1990 โดย ไฮน์ เฮินริช บุชเชอร์ ชาวเยอรมันขณะดำน้ำทางตอนใต้ของโมบา ในบริเวณที่เรียกว่า "เทมเว โด'" (Tembwe Deux) ในเขตแดนประเทศคองโก
X. papilio มีความแตกต่างจากปลาชนิดอื่นในสกุลเดียวกันตรงที่ มักจะพบตามบริเวณที่เป็นโชดหินน้ำลึก ไม่ได้อยู่ตามพื้นทรายเหมือนชนิดอื่น ๆ โดยจะพบอาศัยในเขตน้ำลึกราว 40 เมตร มีแหล่งหากินตามโขดหินหรือกองหินใต้น้ำ ปลาที่เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์จะจับคู่ไปไหนมาไหนด้วยกัน ไม่นิยมอยู่เป็นฝูงเหมือนตอนยังเป็นปลาวัยอ่อน มีพฤติกรรมก้าวร้าวกับปล่ชนิดเดียวกันที่บุกรุกเข้ามายังเขตของตัวเอง ปลาทั้งตัวผู้และตัวเมียแยกแยะออกลำบาก เนื่องจากมีลักษณะคล้ายกันมาก เมื่อโตเต็มที่ตัวผู้จะมีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย ครีบก้นจะแหลมกว่า ขณะที่ตัวเมียจะทู่กว่า และมีช่องเพศที่ต่างกัน
X. papilio นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงามเหมือนปลาหมอสีชนิดอื่น ๆ โดยสามารถเลี้ยงได้ตั้งแต่ตู้ขนาด 36 นิ้วขึ้นไป และสามารถขยายพันธุ์ได้ในที่เลี้ยง โดยปลาที่พร้อมจะผสมพันธุ์ ต้องมีความสมบูรณ์พร้อมและมีสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม ปลาตัวผู้จะก่อนรังขนาดตื้น ๆ เป็นแอ่ง เรียกร้องความสนใจจากปลาตัวเมียให้เข้ามาวางไข่ เมื่อปลาปล่อยไข่ จะฟักไข่ด้วยการอมไว้ในปากของปลาตัวเมีย ใช้เวลาฟักเป็นตัวประมาณ 15-20 วัน เมื่อลูกปลามีความสมบูรณ์จะว่ายออกจากปากแม่ปลา โดยในช่วงแรก ๆ แม่ปลาจะคอยดูแลลูกไปสักระยะ ถ้ามีอันตราย ลูกปลาจะว่ายเข้าไปหลบภัยในปากของแม่ แม่ปลาจะเลี้ยงลูกไประยะหนึ่ง และจะปล่อยให้ลูกปลาหากินเองต่อไป
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ปลาตู้
วงศ์ย่อยปลาหมอสีแอฟริกา
ปลากดหมูสาละวิน

ปลากดหมูสาละวิน (Salween rita; ) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง  จัดเป็นปลาหนังในวงศ์ปลากด (Bagaridae)  มีรูปร่างอ้วนป้อมคล้ายหมู  จึงเป็นที่มาของชื่อสามัญ มีหนวดสั้น ๆ 4 คู่ และลักษณะที่สะดุดตา คือ แผ่นกระดูกบริเวณท้ายทอยและบริเวณเหนือครีบอก เป็นแผ่นหนาและแข็งมาก สีพื้นของลำตัวมีสีเทาคล้ำส่วนท้องจะมีสีอ่อนกว่าส่วนหลังเล็กน้อย มักอาศัยอยู่ตามพื้นน้ำ กินสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร
พบเฉพาะแม่น้ำสาละวินบริเวณพรมแดนไทย–พม่า เท่านั้น เช่น ประจวบคีรีขันธ์, กาญจนบุรี, อุทัยธานี, กำแพงเพชร, ตาก เป็นต้น โดยเฉพาะในแม่น้ำเมยที่เขตอำเภอท่าสองยาง จังหวัดตาก นับเป็นปลาที่หาได้ยากมาก โดยเป็นปลาที่พบได้เฉพาะบางฤดูกาลเท่านั้น มีสถานภาพใกล้สูญพันธุ์ในธรรมชาติ มีขนาดความยาวได้ถึง 2 เมตร น้ำหนักกว่า 150 กิโลกรัม (แต่ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 1.50–1.80 เมตร) นับเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้ และใหญ่ที่สุดในบรรดาปลากดหมูทั้งหมด และด้วยความใหญ่ในรูปร่าง  ทำให้ได้ชื่อเรียกของคนท้องถิ่นว่า "ปลาบึกสาละวิน"
เป็นปลาน้ำจืดอีกชนิดหนึ่ง ที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามสำหรับผู้ที่นิยมเลี้ยงปลาสวยงาม โดยเฉพาะปลาแปลก หายาก หรือปลาแม่น้ำขนาดใหญ่ ซึ่งทว่าหาได้ยากยิ่ง ทั้งการค้นหาในพื้นที่ธรรมชาติที่อยู่อาศัย กอรปกับเป็นปลาที่ขนส่งเคลื่อนย้ายลำบาก เนื่องจากส่วนใหญ่ ชาวพื้นเมืองที่เป็นผู้หาปลา ซึ่งได้แก่ชาวกะเหรี่ยงในพื้นที่ จะไม่มีอุปกรณ์ในการดูแลปลาให้มีชีวิตรอดเมื่อถูกจับ ดังนั้นปลาขนาดใหญ่ที่ถูกจับมักจะตาย อีกทั้งยังมักมีพฤติกรรมดุร้าย ชอบกัดหัวทรายซึ่งพ่นออกซิเจนให้แตกขณะทำการเคลื่อนย้ายอีกด้วย
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลากดหมูสาละวิน  
วงศ์ปลากด
ปลาตู้
ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำสาละวิน
ปลาเพียว

ปลาเพียว (Asian glassfishes, Asian glass catfishes) สกุลของปลากระดูกแข็งในอันดับปลาหนังจำพวกหนึ่งในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae)
โดยที่ชื่อสกุล Kryptopterus นั้นมาจากภาษากรีกโบราณคำว่า kryptós (κρυπτός, "ซ่อน") กับ ptéryx (πτέρυξ, "ครีบ") อันเนื่องจากปลาในสกุลนี้มีครีบหลังที่เล็กมาก ซึ่งแตกต่างจากปลาสกุลอื่นในวงศ์เดียวกัน
จัดเป็นปลาขนาดเล็ก มีลำตัวยาวแบนข้าง ลำตัวบางใสมีสีเดียวจนในบางชนิดสามารถมองทะลุเห็นกระดูกภายในได้เหมือนเอกซเรย์ มีหนวด 2 คู่ หนวดคู่แรกบนขากรรไกรบน ส่วนคู่ที่ 2 อยู่บนขากรรไกรล่าง สั้นหรือยาวแล้วแต่ละชนิด โดยหนวดที่มุมปากยาวเลยช่องเหงือก หนวดที่คางเล็กและสั้น ปากแคบ มุมปากยื่นไม่ถึงนัยน์ตา มีก้านครีบ 1-2 ก้าน ครีบหลังเล็ก หรือบางชนิดก็ไม่มี ครีบท้องมีก้านครีบแขนง 4-8 ก้าน
นิยมอยู่กันเป็นฝูง โดยมีพฤติกรรมรวมกัน คือ  มักอยู่รวมกันเป็นฝูงโดยหันหน้าไปทางเดียวกันในระดับกลางน้ำ เมื่อแตกตื่นตกใจมักจะแตกหนีไปคนละทิศละทาง จนหายตกใจแล้วค่อยกลับมารวมตัวกันอีก
==การจำแนก==
ปัจจุบันจำแนกออกได้เป็น 19 ชนิด แต่ก็มีบางชนิดที่เป็นชนิดทับซ้อนกัน และมีแนวโน้มว่าจะเป็นชนิดเดียวกัน
ในประเทศไทยพบปลาในสกุลนี้อย่างน้อย 4 ชนิด
Kryptopterus baramensis Ng, 2002
Kryptopterus bicirrhis (Valenciennes, 1840) (ปลาก้างพระร่วง, ปลาก้าง, ปลาผี, ปลากระจก)
Kryptopterus cheveyi Durand, 1940 (ปลาขาไก่, ปลาแข้งไก่)
Kryptopterus cryptopterus (Bleeker, 1851) (ปลาขาไก่, ปลาแข้งไก่)
Kryptopterus dissitus Ng, 2001
Kryptopterus geminus Ng, 2003 (ปลาขาไก่, ปลาแข้งไก่)
Kryptopterus hesperius Ng, 2002
Kryptopterus lais (Bleeker, 1851)
Kryptopterus limpok (Bleeker, 1852)
Kryptopterus lumholtzi Rendahl, 1922
Kryptopterus macrocephalus (Bleeker, 1858) (ปลาเพียวขุ่น, ปลาก้างพระร่วงป่าพรุ)
Kryptopterus minor Roberts, 1989
Kryptopterus mononema (Bleeker, 1846)
Kryptopterus palembangensis (Bleeker, 1852)
Kryptopterus paraschilbeides Ng, 2003
Kryptopterus piperatus Ng, Wirjoatmodjo & Hadiaty, 2004
Kryptopterus sabanus (Inger & Chin, 1959)
Kryptopterus schilbeides (Bleeker, 1858)
Kryptopterus vitreolus Ng & Kottelat, 2013 (ปลาก้างพระร่วง, ปลาก้าง, ปลาผี, ปลากระจก)
และบางชนิดในวงศ์เดียวกันนี้ที่เคยถูกจัดให้อยู่ในสกุลนี้ ปัจจุบันได้แยกออกไปเป็นสกุลต่างหาก ได้แก่ Phalacronotus, Micronema และ Pterocryptis
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์ปลาเนื้ออ่อน
สกุลปลาก้างพระร่วง
เงาใจ

เงาใจ เป็นบทประพันธ์ของ ชูวงศ์ ฉายะจินดา ถูกนำมาสร้างแง่คิดเป็นละครโทรทัศน์มาแล้ว 2 ครั้ง โดยนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2544 ผลิตโดย บริษัท ดาราวิดีโอ จำกัด นำแสดงโดย ดนุพร ปุณณกันต์ และ สุวนันท์ คงยิ่ง ออกอากาศทุกวันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ เวลา 20.20–22.20 น. ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2544 – 16 กันยายน พ.ศ. 2544 
และครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2558 ผลิตโดย เอ็กแซ็กท์-ซีเนริโอ และเมจิก อิฟ เอ็นเตอร์เทนเมนต์ โดย พิยดา จุฑารัตนกุล เป็นผู้จัด กำกับการแสดงโดย พิศาล อัครเศรณี นำแสดงโดย ยุทธนา เปื้องกลาง และ วรรณรท สนธิไชย ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20–22.20 น. ทางช่องวัน  โดยออกอากาศตั้งแต่วันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2558 - 16 มีนาคม พ.ศ. 2558
== รายชื่อนักแสดง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เรื่องย่อละคร เงาใจ (พ.ศ. 2558) : กระปุก
เรื่องย่อละคร เงาใจ (พ.ศ. 2558) : Manager Online
เรื่องย่อละคร เงาใจ (พ.ศ. 2558) : Truelife 
ละครโทรทัศน์ไทย
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2544
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2558
รายการโทรทัศน์ช่องวัน
เพียงพอนโคลัมเบีย

เพียงพอนโคลัมเบีย' (Colombian weasel) เป็นสัตว์ที่อยู่ในวงศ์เพียงพอน (Mustelidae) ที่หายากมาก พบได้เฉพาะบริเวณ Hulia และ Cauca ในประเทศโคลัมเบีย (Columbia) และทางตอนเหนือของประเทศเอกวาดอร์ 
== ขนาด ==
เพียงเพียนโคลัมเบียมีขนาดลำตัวอยู่ที่ประมาณ 22 เซนติเมตร หากไม่นับรวมหางจะมีขนาดประมาณ 11.5 เซนติเมตร และมีน้ำหนัก 120-125 กรัม
== ถิ่นที่อยู่และการถูกคุกคาม ==
แต่พบว่าใกล้แม่น้ำบริเวณเทือกเขาของประเทศโคลัมเบียและประเทศเอกวาดอร์ที่ระดับความสูง 1,700 - 2,000 เมตร (5,600 - 8,900 ฟุต) ซึ่งเป็นที่อยู่ของเพียงพอนโคลัมเบียมีการตัดไม้ทำลายป่าอย่างกว้างขวาง ส่งผลให้มีสปีชีส์ที่เหลือของสัตว์ในบริเวณนั้นเหลือรอดน้อยกว่า 10 สปีชีส์ และเพื่อเป็นการอนุรักษ์จึงทำการใส่สายรัดข้อเท้าเพื่อเก็บข้อมูลการใช้ชีวิตของเพียงพอนโคลัมเบียอีกด้วย
== การอ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Izor, R. J. and N. E. Peterson. 1985. Notes on South American weasels. Journal of Mammalogy'' 66: 788–790.
วงศ์ย่อยเพียงพอน
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในเทือกเขาแอนดีส
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในประเทศโคลัมเบีย
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในประเทศเอกวาดอร์
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 28

กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 28 หรือ ภูเก็ตเกมส์ เป็นการจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติครั้งที่ 28 โดยจังหวัดภูเก็ตเป็นเจ้าภาพในการจัดแข่งขัน มีจังหวัดเข้าร่วมการแข่งขัน 77 จังหวัด เดิมทีจะจัดทุกเดือนมีนาคมของทุกปี แต่เนื่องด้วยปี พ.ศ. 2554 เกิดเหตุการณ์มหาอุทกภัยครั้งใหญ่ขึ้น จึงทำให้เลื่อนการแข่งมาในช่วงระยะเวลาดังกล่าว
==สัญลักษณ์การแข่งขัน==
===ตราสัญลักษณ์===
ตราสัญลักษณ์การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 28 เป็นรูปมุกมังกร มีลักษณะเป็นเกลียวคลื่น รูปมังกรทะเล ประกอบด้วยลายเส้นทั้ง 4 สี ได้แก่ สีเหลือง คือภาคกลาง สีส้ม คือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ สีเขียว คือ ภาคเหนือ และสีฟ้า คือ ภาคใต้ ล้อมรอบด้วยไข่มุกอันดามัน อันหมายถึงความสามัคคีและความกลมเกลียวกันที่จะเกิดขึ้นที่จังหวัดภูเก็ต
===ตุ๊กตาสัญลักษณ์===
ตุ๊กตาสัญลักษณ์ประจำการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 28 คือ มังกรฮ่ายเหล็ง ได้แนวคิดมาจาก ท่านพระรัษฎานุประดิษฐ์ ได้กล่าวว่า เกาะภูเก็ตนั้นมีรูปร่างเหมือนมังกรโผล่ขึ้นมาจากมหาสมุทรอินเดีย ซึ่งมีลักษณะเป็นฮ่ายเหล็ง คือมังกรทะเลแห่งมหาสมุทรอินเดีย มีความเชื่อตามตำนานจากเทพทั้งสี่ว่า คอยปกปักรักษามหาสมุทรอินเดียตามคำบัญชาสวรรค์ อันหมายถึงนักกีฬาที่แข็งแกร่ง พร้อมเป็นกำลังปกป้องประเทศชาติในอนาคต
==พิธีเปิด==
สำหรับการแสดงในพิธีเปิดทั้งหมด 6 ชุดอยู่ภายใต้แนวคิด “มหัศจรรย์ จินตนาการแห่งไฟฝัน” ประกอบด้วย 1. “ภูเก็ต เมืองสวรรค์ สันติสุข” 2. “มหัศจรรย์ภูเก็ต จินตนาการแห่งไฟฝัน” 3. “ใจมังกร ศักดิ์สิทธิ์ สถิตไฟ” 4. “ไข่มุก ทะเลใต้ อันดามัน” 5. “สมานฉันท์ กึกก้อง ฉลองชัย” 6. “โรจน์ไสว ไฟกีฬา สู่สากล” ซึ่งการแสดงทุกชุดสวยงามและตระการตาด้วยเทคนิค แสงสีเสียง เอฟเฟกต์ และพลุดอกไม้ไฟอย่างยิ่งใหญ่ พร้อมพรั่งด้วยเหล่าทัพนักแสดงเยาวชนชาวภูเก็ตจากสถาบันการศึกษาทั่วทั้งจังหวัด และที่สำคัญกับการแสดงเพลงประจำการแข่งขัน “สู่ฝันมหัศจรรย์ภูเก็ตเกมส์” ขับร้องโดย ศิลปินเยาวชนชาวภูเก็ต จากเวทีเดอะสตาร์ “ซิลวี่ หรือภาวิดา มอริจจิ” และ “โดม จารุวัฒน์ เชี่ยวอร่าม” แชมป์เดอะสตาร์คนล่าสุด บรรยากาศการแสดงในพิธีเปิดได้จุดประกายแห่งความหวัง ในความสนุกตื่นเต้นเร้าใจกับการแข่งขันมหกรรมกีฬาเยาวชนไทยที่ยิ่งใหญ่ครั้งล่าสุดที่เริ่มแล้ว ณ จังหวัดภูเก็ต ดินแดนแห่งมังกร “ฮ่ายเหล็ง”สัตว์นำโชคสัญลักษณ์ของการแข่งขันในครั้งนี้ เหล่าทัพนักกีฬาเยาวชนทั่วประเทศที่มารวมกันในสนามกีฬาสุระกุลแห่งนี้ ต่างพร้อมมุ่งมั่นในการร่วมกิจกรรมแข่งขันกีฬาฯ ด้วยจิตวิญญาณแห่งการกีฬา รู้แพ้ รู้ชนะ รู้อภัย ช่วยส่งเสริมสนับสนุนการกีฬาของเยาวชน ร่วมกันพัฒนานักกีฬาไทย สมกับคำขวัญในการแข่งขันที่ว่า “กีฬาแห่งไมตรีจิตและมิตรภาพ” (The Hospitallity & Friendship Games) ครั้งที่ 28| ]
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ
การแข่งขันกีฬาในจังหวัดภูเก็ต
ว่านหัวสืบ

ว่านหัวสืบ  D. Don เป็นไม้ล้มลุกในวงศ์ Colchicaceae มีเหง้าใต้ดิน รากสด ลำต้นแตกกิ่ง ใบเรียงเวียน  ปลายใบแหลมยาว ช่อดอกแบบช่อซี่ร่มออกตามกิ่งด้านข้างตรงข้ามใบ ก้านช่อสั้น ก้านดอกมีริ้วและปุ่มกระจาย ดอกรูปคล้ายระฆัง สีชมพูอมแดงหรือม่วง กลีบรวม 6 กลีบ แยกกัน โคนมีเดือยทรงกระบอก เกสรเพศผู้ 6 อัน ติดที่โคนกลีบรวมก้านชูอับเรณูแบน  ก้านแกสรเพศเมียเรียวยาวแยกเป็น 3 แฉก บานออก ผลสด ทรงกลม สุกสีดำ ส่วนมากมี 2 เมล็ด
พบที่อินเดีย ภูฏาน เนปาล จีนตอนใต้ พม่า เวียดนาม ไทย ขึ้นใต้ร่มเงาในป่าดิบแล้งและป่าดิบเขา หัวใต้ดินนำไปตากแห้ง แช่น้ำดื่ม แก้ปวดเมื่อย
== อ้างอิง ==
ว่านหัวสืบ 
วงศ์ดองดึง
สมุนไพร
ยาแก้

ยาแก้  อยู่ในวงศ์ Asteracae เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก ลำต้นเกลี้ยง ใบเดี่ยว ขอบใบจักเป็นหนามห่างๆ แผ่นใบมีขนประปรายทั้งสองด้าน กิ่งฝนผสมน้ำอุ่น แก้อาการเมาหัว ปวดท้อง
== อ้างอิง ==
ป่าแม่คำมี: ความหลากหลายทางชีวภาพจากอดีตถึงปัจจุบัน. กทม. สำนักวิจัยและพัฒนาป่าไม้. 2556
วงศ์ทานตะวัน
สมุนไพร
เรืออู

เรืออู (U-boat; U-Boot, อูโบท, คำเต็ม: Unterseeboot, อุนเทอร์เซโบท หมายถึง "เรือใต้ทะเล") คำนี้ในภาษาเยอรมันหมายถึงเรือดำน้ำใด ๆ แต่ในภาษาอังกฤษ (ร่วมกับอีกหลายภาษา) หมายความเฉพาะถึงเรือดำน้ำเยอรมัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามโลกครั้งที่สอง เรืออูนั้นมีเป็นอาวุธกองเรือที่มีประสิทธิภาพต่อเรือรบข้าศึก ทว่าถูกใช้มีประสิทธิภาพสูงสุดในบทบาทการสงครามเศรษฐกิจ (การตีโฉบฉวยเรือพาณิชย์) การปิดล้อมทางทะเลต่อการขนส่งสินค้าทางเรือข้าศึก เป้าหมายหลักของการทัพเรืออูในสงครามโลกทั้งสองครั้งคือกองเรือพาณิชย์ที่นำเสบียงจากประเทศแคนาดา จักรวรรดิอังกฤษและสหรัฐอเมริกา ไปส่งยังหมู่เกาะสหราชอาณาจักร และรวมถึงสหภาพโซเวียตและประเทศฝ่ายสัมพันธมิตรในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนในสงครามโลกครั้งที่สอง เรือดำน้ำจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง (และก่อนหน้านั้น) ก็เรียกว่าเรืออูเช่นกัน
 
เรือดำน้ำ
อ
อ
อ
อ
เรือรบเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
เรือรบออสเตรีย-ฮังการีในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
เรือรบเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง
เรือดำน้ำของกองทัพเรือเยอรมัน
เรือดำน้ำของกองทัพเรือออสเตรีย-ฮังการี
เรือดำน้ำของกองทัพเรือจักรวรรดิเยอรมัน
เรือดำน้ำของครีคส์มารีเนอ
จักรวรรดิเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
เยอรมนีในสงครามโลกครั้งที่สอง
หม่อมหลวงอรรถดิศ ดิศกุล

หม่อมหลวงอรรถดิศ ดิศกุล (ชื่อเล่น: หมูตั้ง) เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นบุตรชายของหม่อมราชวงศ์พันธุ์ดิศ ดิศกุล กับกุณฑิกา ไกรฤกษ์ มีพี่สาวหนึ่งคนคือ
หม่อมหลวงศิศิรา ดิศกุล (ชื่อเล่น: หวานเย็น)
หม่อมหลวงอรรถดิศมีผลงานทางการแสดงเป็นที่รู้จักจากการเป็นนักแสดงละครชุด เรื่อง เซน สื่อรักสื่อวิญญาณ ออกอากาศทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 
== ผลงาน ==
=== ละครโทรทัศน์ ===
ปี พ.ศ. 2551 - 2558 เซน สื่อรักสื่อวิญญาณ ซีรีส์ (เอ็กแซ็กท์ / ช่อง 5) รับบท อัครเดช พิทักษ์วรงค์ / เคี้ยง
ปี พ.ศ. 2556 จ้าวพายุ (รับเชิญ) (เอ็กแซ็กท์ / ช่อง 5)
ปี พ.ศ. 2557 เล่ห์นางฟ้า (รับเชิญ) (เอ็กแซ็กท์ / ช่อง 5)
ปี พ.ศ. 2559 เทพธิดาป่าคอนกรีต (59 ออนแอร์ / ช่อง 7) รับบท เจนจบ
ปี พ.ศ. 2560 ภูมิแพ้กรุงเทพไตรภาค ตอน Lost in คีรีวง (จีเอ็มเอ็ม บราโว่ / ช่อง GMM 25) รับบท ไอ้และ
ปี พ.ศ. 2561 เขยผู้ใหญ่ สะใภ้กำนัน (59 ออนแอร์ / ช่อง 7) รับบท แหลม
ปี พ.ศ. 2561 ลูกไม้ลายสนธยา (เมจิค อีฟ 2 / ช่อง 7) รับบท อรุณ
ปี พ.ศ. 2561 OMG ผีป่วนชวนมารัก (สตูดิโอ ดราก้อน / ช่อง True4U) รับบท ภู (เพื่อนอาทิตย์ (เชฟซัน)) (รับเชิญ)
== ลำดับสาแหรก ==
== อ้างอิง ==
นักแสดงชายชาวไทย
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หม่อมหลวง
ราชสกุลดิศกุล
สกุลไกรฤกษ์
สกุลสุจริตกุล
นากทะเล

นากทะเล (Sea otters; ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทางทะเล ประเภทหนึ่งโดยอาศัยอยู่บริเวณชายฝั่งตอนเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก ในวัยเจริญพันธุ์จะมีน้ำหนักประมาณ 14–45 กิโลกรัม (31–99 ปอนด์)  นากทะเลเป็นสัตว์ในวงศ์เพียงพอน (Mustelidae) ชนิดหนึ่ง และเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเลที่มีขนาดเล็กที่สุดอีกด้วย นากทะเลนั้นไม่เหมือนสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทางทะเลทั่วไปเพราะมีฉนวนกันความร้อนด้วยขนที่หนาแน่น จึงทำให้นากทะเลสามารถหาอาหารในทะเลเป็นเวลานาน ๆ ได้
นากทะเลจะอาศัยอยู่บริเวณชายฝั่ง โดยจะดำดิ่งสู่พื้นทะเลเพื่อหาอาหาร อาหารที่ชอบคือ สาหร่ายทะเล (ถ้าเป็นสาหร่ายเคลท์จะชอบมาก) เม่นทะเล หอยต่าง ๆ กุ้งบางชนิด และปลาบางชนิด นอกจากนี้นากทะเลยังเป็นสัตว์ที่สามารถวัดความอุดมสมบูรณ์ของพื้นที่ได้อีกด้วย  ปัจจุบันนักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าพฤติกรรมการกินอาหารของนากทะเลที่ใช้หินทุบเปลือกหอยบนหน้าอกตัวเองนั้นเป็นพฤติกรรมที่มีมานานเป็นระยะเวลานับหลายล้านปี ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ โดยถือว่าเป็นพฤติกรรมการกินอาหารที่พัฒนาขึ้นมาจากการกินหรือหาอาหารทั่วไปของสัตว์โลก และเป็นสัตว์ทะเลชนิดแรกที่มีพัฒนาการเช่นนี้ โดยการสังเกตพฤติกรรมแม้แต่ลูกนากทะเลกำพร้าในสถานที่เลี้ยงก็ยังพบว่ามีพฤติกรรมเช่นนี้
ในอดีตจำนวนนากทะเลอยูที่ประมาณ 150,000–300,000 ตัว แต่ในช่วงปี ค.ศ. 1741–1911 ได้ถูกล่าเพื่อเอาขน จนทำให้เหลือเพียง 1,000–2,000 ตัว ต่อมามีสนธิสัญญาระหว่างประเทศในการห้ามล่า และให้อนุรักษ์นากทะเล จึงส่งผลให้จำนวนนากทะเลเพิ่มขึ้น ซึ่งถือเป็นความสำเร็จในการอนุรักษ์นากทะเล อย่างไรก็ตามในปัจจุบันจำนวนนากทะเลได้ลดลงอีกครั้ง นากทะเลจึงถือเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเลที่ใกล้สูญพันธุ์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Enhydra lutris (Linnaeus, 1758) ที่ the Integrated Taxonomic Information System
Enhydra lutris (Linnaeus, 1758) ที่ the World Register of Marine Species
De Bestiis Marinis, or, The Beasts of the Sea (1751) (PDF), pp.&nbsp;68–82, transcribed field notes from 18th-century German zoologist Georg Wilhelm Steller
Precipice of Survival: The Southern Sea Otter  (Adobe Flash), a 48-minute program on the southern sea otter's history โดย the United States Geological Survey
ท
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเล
สัตว์ที่พบในประเทศญี่ปุ่น
สัตว์ที่พบในทวีปอเมริกาเหนือ
สัตว์กินเนื้อไพลสโตซีน