ปรัชญากับเศรษฐศาสตร์

ปรัชญากับเศรษฐศาสตร์ หรือปรัชญาของเศรษฐศาสตร์ เป็นหัวข้อที่ศึกษา เช่น ทฤษฎีการเลือกเชิงเหตุผล   การประเมินผลลัพธ์ทางเศรษฐกิจ สถาบันและกระบวนการ และ ภววิทยาของปรากฏการณ์ทางเศรษฐกิจ  รวมถึงความเป็นไปได้ในการรับความรู้ของพวกเขา
ปรัชญาเศรษฐศาสตร์แบ่งออกเป็นสามหัวข้อซึ่งถือได้ว่าเป็นสาขาของ ทฤษฎีการปฏิบัติ, จริยศาสตร์ (ปรัชญาสังคมและการเมืองเชิงบรรทัดฐาน) และ ปรัชญาวิทยาศาสตร์   ทฤษฎีเศรษฐศาสตร์เกี่ยวกับเหตุผล  สวัสดิการ  และ ทางเลือกทางสังคม   ปกป้องวิทยานิพนธ์เชิงปรัชญาที่สำคัญมักจะได้รับการแจ้งจากวรรณคดีปรัชญาที่เกี่ยวข้องและเป็นที่สนใจของผู้สนใจในทฤษฎีการปฏิบัติ  จิตวิทยาเชิงปรัชญาและปรัชญาสังคมและการเมือง
เศรษฐศาสตร์ ได้รับความสนใจเป็นพิเศษสำหรับผู้ที่สนใจในญาณวิทยา และปรัชญาวิทยาศาสต  เนื่องจากมีลักษณะเฉพาะที่ละเอียดและมีคุณสมบัติที่เปิดเผยของ วิทยาศาสตร์ธรรมชาติ   ในขณะที่วัตถุนั้นประกอบไปด้วยปรากฏการณ์ทางสังคม 
== ขอบเขต ==
=== ความหมายและภววิทยาของเศรษฐศาสตร์ ===
คำถามที่มักจะกล่าวถึงในปรัชญาสาขาย่อยต่าง ๆ (ปรัชญาของ X ) คือ " X คืออะไร?" วิธีการทางปรัชญาของคำถาม "เศรษฐศาสตร์คืออะไร" มีโอกาสน้อยที่จะให้คำตอบมากกว่าการสร้างแบบสำรวจของปัญหาที่ความยุ่งยากและข้อโต้แย้งในการจำกัดความ    ข้อพิจารณาที่คล้ายกันนี้ใช้เป็นบทนำในการอภิปรายเพิ่มเติมเกี่ยวกับวิธีวิทยาในหัวข้อ    คำจำกัดความของเศรษฐศาสตร์แตกต่างกันไปตามกาลเวลาจากต้นกำเนิดของหัวข้อในยุคสมัยใหม่ที่สะท้อนให้เห็นถึงความกังวลทางโปรแกรมและความแตกต่างของผู้อธิบาย &nbsp;&nbsp; • _____. 2009. "Retrospectives: On the Definition of Economics," Journal of Economic Perspectives, 23(1), pp. 221–33. Abstract.&nbsp;&nbsp; • Adam Smith ([1776] 1976). An Inquiry into the
Nature and Causes of the Wealth of Nations. Oxford University Press. p. 428.&nbsp;&nbsp; • John Stuart Mill (1844). "On the Definition of Political Economy; and on the Method of Investigation Proper to It", Essay  V, in Essays on Some Unsettled Questions of Political Economy.&nbsp;&nbsp; • Lionel Robbins (1932). An Essay on the Nature and Significance of Economic Science, Macmillan, p. 16.
ปัญหาเชิงภววิทยายังคงเกิดขึ้นต่อไปกับคำถาม ที่ว่า "อะไรคือ ... " ที่กล่าวถึงในปรากฏการณ์ทางเศรษฐกิจขั้นพื้นฐาน  เช่น "อะไร คือ คุณค่าทาง (เศรษฐกิจ) ? หรือ "ตลาดคืออะไร"   แม้ว่ามันจะเป็นไปได้ที่จะตอบคำถามเหล่านี้ด้วยการนิยามคำจำกัดความทางวาจาที่แท้จริง   แต่คุณค่าทางปรัชญาของการตั้งคำถามดังกล่าวนั้นมีจุดมุ่งหมายที่จะเปลี่ยนมุมมองทั้งหมดตามธรรมชาติของรากฐานทางเศรษฐศาสตร์    ในกรณีที่เกิดขึ้นได้ยากซึ่งความพยายามในการเปลี่ยนแปลงเชิงภววิทยานั้นได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง   ผลกระทบแต่ละระลอกนั้นแพร่ขยายออกจากขอบเขตของวิชาเศรษฐศาสตร์ทั้งหมด &nbsp;&nbsp; • Uskali Mäki (2008). "scientific realism and ontology," The New Palgrave Dictionary of Economics, 2nd Edition. Abstract.
=== วิธีวิทยาและญาณวิทยาของเศรษฐศาสตร์ ===
ญาณวิทยาเกี่ยวข้องกับวิธีที่เรารู้เกี่ยวกับสิ่งต่าง ๆ ในปรัชญาเศรษฐศาสตร์ หมายถึง การตั้งคำถาม เช่นประเภทของ "การเรียกร้องความจริง" ที่สร้างขึ้นโดยทฤษฎีเศรษฐศาสตร์ - ตัวอย่างเช่น เราอ้างว่าทฤษฎีมีความเกี่ยวข้องกับความเป็นจริงหรือการรับรู้หรือไม่? เราจะพิสูจน์ทฤษฎีเศรษฐศาสตร์ได้อย่างไร - ตัวอย่างเช่น ทฤษฎีเศรษฐศาสตร์ทุกทฤษฎีต้องพิสูจน์ให้เป็นจริงหรือไม่? ทฤษฎีเศรษฐศาสตร์มีความแม่นยำเพียงใดและพวกเขาสามารถอ้างสิทธิ์ในสถานะของวิทยาศาสตร์ที่แน่นอน - ตัวอย่างเช่น  การคาดการณ์ทางเศรษฐกิจมีความน่าเชื่อถือมากพอกับการทำนายเหตุการณ์ในทางวิทยาศาสตร์ธรรมชาติหรือไม่ และเพราะเหตุใด   อีกวิธีในการแสดงปัญหานี้คือการถามว่าทฤษฎีเศรษฐศาสตร์สามารถระบุ "กฎหมาย" ได้หรือไม่   นักปรัชญาวิทยาศาสตร์และนักเศรษฐศาสตร์ได้สำรวจประเด็นเหล่านี้อย่างละเอียดตั้งแต่ผลงานของอเล็กซานเดอร์  โรเซนเบิร์ก และ แดเนียล ฮอสแมน  เป็นเวลากว่า 3 ทศวรรษ &nbsp;&nbsp; • Roger E. Backhouse (2008). "methodology of economics," The New Palgrave Dictionary of Economics, 2nd Edition. Abstract.&nbsp;&nbsp; • Alexander Rosenberg (1976). Microeconomic Laws: A Philosophical Analysis, University of Pittsburgh Press. Description  and preview.&nbsp;&nbsp; • _____ (1983). "If Economics Isn't Science, What Is It?" Philosophical Forum, 14, pp. 296-314.&nbsp;&nbsp; • _____ (1986). "What Rosenberg's Philosophy of Economics Is Not," Philosophy of Science, 53(1),  pp. 127-132.&nbsp;&nbsp; • Douglas W. Hands (1984). "What Economics Is Not: An Economist's Response to Rosenberg," Philosophy of Science, 51(3), p p. 495-503.&nbsp;&nbsp; • Bruce J. Caldwell ([1982] 1994). Beyond Positivism: Economic Methodology in the Twentieth Century, 2nd ed. Routledge. Preview.&nbsp;&nbsp; • Daniel M. Hausman (1980). "How to Do Philosophy of Economics," PSA: Proceedings of the Biennial Meeting of the Philosophy of Science Association, 1, pp. 353-362.&nbsp;&nbsp; • _____ (1983). "The Limits of Economic Science," in The Limits of Lawfulness: Studies on the Scope and Nature of Scientific Knowledge, N. Rescher, ed. Reprinted in  D.M. Hausman (1992 Essays on Philosophy and Economic Methodology, pp.  99-108.&nbsp;&nbsp; • Daniel M. Hausman (1989). "Economic Methodology in a Nutshell," Journal of Economic Perspectives, 3(2), pp. 115-127.&nbsp;&nbsp; • _____ (1992). The Inexact and Separate Science of Economics.  Description, to ch. 1 link, preview, and  reviews, 1st pages: • Kevin D. Hoover (1995). "Review Article: Why Does Methodology Matter for Economics?" Economic Journal, 105(430), pp. [http://econ.duke.edu/~kdh9/Source%20Materials/Research/WhyMethodologyMatters.pdf 715-734.&nbsp;&nbsp; • Vernon L. Smith (2003). "Constructivist and Ecological Rationality in Economics," American Economic Review, 93(3), pp. 465-508. &nbsp;&nbsp; • _____ (2008). "experimental economics," The New Palgrave Dictionary of Economics, 2nd Edition, Abstract.&nbsp;&nbsp; • Francesco Guala (2005). The Methodology of Experimental Economics, Cambridge. Description/contents links and ch. 1  excerpt. 
=== ทางเลือกที่มีเหตุผล  ทฤษฎีการตัดสินใจและทฤษฎีเกม ===
วิธีการทางปรัชญาในทฤษฎีการตัดสินใจมุ่งเน้นไปที่แนวคิดพื้นฐานในทฤษฎีการตัดสินใจ - ตัวอย่างเช่น  ในลักษณะของทางเลือกหรือความชอบ เหตุผล ความเสี่ยง และ ความไม่แน่นอน และตัวแทนทางเศรษฐกิจ  ทฤษฎีเกมมีการประยุกต์ใช้ร่วมกันระหว่างสาขาวิชาต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คณิตศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ และ ปรัชญา ทฤษฎีเกมยังคงมีการอภิปรายอย่างกว้างขวางในสาขาของปรัชญาเศรษฐศาสตร์   ทฤษฎีเกมสร้างขึ้นบนทฤษฎีการตัดสินใจและมีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิดและและมีความเป็นสหวิทยาการอย่างยิ่ง 
=== จริยศาสตร์กับความยุติธรรม ===
จริยธรรมของระบบเศรษฐกิจเกี่ยวข้องกับประเด็นต่าง ๆ เช่น วิธีการที่ถูกต้อง (ยุติธรรม) เพื่อรักษาหรือ กระจายสินค้าทางเศรษฐกิจ    ระบบเศรษฐกิจในฐานะที่เป็นผลิตภัณฑ์ของกิจกรรมส่วนรวมอนุญาตให้ตรวจสอบผลทางจริยธรรมของพวกเขาสำหรับผู้เข้าร่วมทั้งหมด จริยธรรมและเศรษฐศาสตร์เกี่ยวข้องกับการศึกษาเชิงจริยธรรมในทางเศรษฐศาสตร์สวัสดิการ  เป็นที่ถกเถียงกันอยู่ว่าความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดระหว่างเศรษฐศาสตร์สวัสดิการกับการศึกษาด้านจริยธรรมสมัยใหม่อาจเสริมสร้างทั้งสองด้าน  ซึ่งรวมถึงเศรษฐศาสตร์เชิงพยากรณ์และเชิงพรรณนาเพื่อเหตุผลของพฤติกรรมที่ให้การพึ่งพาซึ่งกันและกันทางสังคม 
จริยธรรมกับความยุติธรรมทับซ้อนกับสาขาวิชาในวิธีต่างๆ แนวทางได้รับการยกย่องว่าเป็นปรัชญามากขึ้นเมื่อพวกเขาศึกษาพื้นฐาน - ตัวอย่างเช่น ทฤษฎีความยุติธรรมของ จอห์น รอว์ (1971)  และ อนาธิปไตย, รัฐและสังคมในอุดมคติ (1974)  ของ โรเบิร์ต โนซิค 'ความยุติธรรม' ในสาขาเศรษฐศาสตร์เป็นหมวดย่อยของเศรษฐศาสตร์สวัสดิการ  โดยมีแบบจำลองที่ แสดงถึงความประสงค์ทางสังคมและจริยธรรมของทฤษฎีที่กำหนด   ในทาง"ประยุกต์" รวมถึงกฎหมาย &nbsp;&nbsp; • David A. Hoffman and Michael P. O'Shea (2002). "Can Law and Economics Be Both Practical and Principled?" Alabama Law Review, 53(2), pp. 335-420 . และ การวิเคราะห์ต้นทุน - ผลประโยชน์ 
ประโยชน์นิยม ซึ่งเป็นหนึ่งในวิธีการทางจริยธรรมมีต้นกำเนิดที่ผสมผสานกับภาวะฉุกเฉินของความคิดทางเศรษฐกิจสมัยใหม่    ในปัจจุบันลัทธิประโยชน์นิยมได้แพร่หลายในทางจริยศาสตร์เชิงประยุกต์ซึ่งเป็นหนึ่งในแนวทางที่หลากหลาย  วิธีการที่ไม่ได้ใช้แนวคิดประโยชน์นิยมในจริยศาสตร์เชิงประยุกต์ก็มีการใช้เมื่อตั้งคำถามจริยศาสตร์ของระบบเศรษฐกิจ เช่น วิธีการตามสิทธิ ( deontological ) 
อุดมการณ์ทางการเมืองจำนวนมากสะท้อนถึงจริยศาสตร์ของระบบเศรษฐกิจในทันที ยกตัวอย่างเช่น คาร์ล มากซ์ ได้รับยกย่องว่าเป็นนักปรัชญายุคแรกซึ่งมีผลงานที่โดดเด่นที่สุดเป็นเรื่องของปรัชญาเศรษฐศาสตร์    อย่างไรก็ตาม   การวิพากษ์ระบบเศรษฐกิจแบบทุนนิยมของมากซ์ไม่ได้ขึ้นอยู่กับจริยศาสตร์  ความยุติธรรม  หรือประเด็นทางศีลธรรมใด ๆ   เขามุ่งเน้นไปที่ความขัดแย้งของระบบทุนนิยมโดยธรรมชาติผ่านมุมมองของกระบวนการซึ่งในปัจจุบันเรียกว่า ทฤษฎีวัตถุนิยมวิภาษวิธี
=== ความคิดทางเศรษฐกิจที่ไม่ใช่กระแสหลัก ===
ปรัชญาเศรษฐศาสตร์กำหนดกฎเกณฑ์ของตนเองรวมถึงการตั้งคำถามเกี่ยวกับรากฐานหรือสมมติฐานของเศรษฐศาสตร์   รากฐานและสมมติฐานของเศรษฐศาสตร์ได้ถูกตั้งคำถามจากมุมมองของสิ่งที่น่าสังเกต แต่โดยทั่วไปแล้วจะอยู่ภายใต้กลุ่มที่เป็นตัวแทน   หัวข้อเหล่านี้จึงรวมอยู่ในปรัชญาเศรษฐศาสตร์
Praxeology : วิทยาศาสตร์นิรนัยของการกระทำของมนุษย์บนฐานของหลักฐานที่รู้จักด้วยความมั่นใจว่าเป็นความจริงทางปรัชญา (ตามความแตกต่างของการวิเคราะห์ - สังเคราะห์ของ อิมมานูเอล ค้านท์) พัฒนาโดย Ludwig von Mises ภายในสำนักออสเตรีย ซึ่งเป็นความขัดแย้งที่ประหม่าต่อการสร้างแบบจำลองทางคณิตศาสตร์และการทดสอบสมมติฐานเพื่อตรวจสอบเศรษฐศาสตร์สำนักนีโอคลาสสิก   ดูเพิ่มเติมที่ Praxeology
มุมมองข้ามวัฒนธรรมทางด้านเศรษฐกิจ: ตัวอย่างเช่น ชาวพุทธในภูฏานกระตุ้นให้เกิดแนวคิด " ความสุขมวลรวมของประชาชาติ "  (แนะนำให้เป็นตัวชี้วัดการพัฒนาที่ดีกว่า GNI / GDP) อมรรตยะ เสน เป็นผู้สนับสนุนที่มีชื่อเสียงในการบูรณาการปรากฏการณ์ข้ามวัฒนธรรมเข้ากับความคิดเชิงเศรษฐกิจ   หัวข้อที่เกี่ยวข้อง: มานุษยวิทยาเชิงเศรษฐศาสตร์
มุมมองของลัทธิสตรีนิยมเกี่ยวกับเศรษฐศาสตร์ : เช่น Drucilla Barker & Edith Kuiper eds., Towards a feminist philosophy of economics. Routledge. 2003. ISBN 0-415-28388-4   ดูเพิ่มเติมได้ที่เศรษฐศาสตร์สตรีนืยม
== นักวิชาการอ้างในวรรณคดี ==
Aristotle
Kenneth Arrow
Roger E. Backhouse
Ken Binmore
Kevin Carson
Milton Friedman
Frank Hahn
Friedrich Hayek
Martin Hollis
Daniel M. Hausman
Terence Wilmot Hutchison
David Hume
John Neville Keynes
John Maynard Keynes
Tony Lawson
John Locke
Uskali Mäki
Thomas Robert Malthus
Karl Marx
John Stuart Mill
Ludwig von Mises
Pierre-Joseph Proudhon
John E. Roemer
Murray Rothbard
John Rawls
Lionel Robbins
Joan Robinson
Alexander Rosenberg
Paul Samuelson
E. F. Schumacher
Amartya Sen
Brian Skyrms
Adam Smith
Max Weber
Carl Menger
Bernard Williams
== สาขาวิชาที่เกี่ยวข้อง ==
จริยศาสตร์ของระบบเศรษฐกิจ เป็นพื้นที่ทับซ้อนระหว่าง จริยธรรมทางธุรกิจ และ ปรัชญาเศรษฐศาสตร์    ผู้ที่เขียนเกี่ยวกับจริยธรรมของระบบเศรษฐกิจมีแนวโน้มที่จะเรียกตัวเองว่า นักปรัชญาการเมือง มากกว่า นักจริยธรรมทางธุรกิจ หรือ นักปรัชญาทางเศรษฐกิจ    มีการทับซ้อนกันอย่างมีนัยสำคัญระหว่างประเด็นทางทฤษฎีใน สาขาเศรษฐศาสตร์ และปรัชญาของเศรษฐศาสตร์  เนื่องจากเศรษฐศาสตร์เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่ามีต้นกำเนิดในด้านปรัชญา    ประวัติศาสตร์ความคิดของเศรษฐศาสตร์จึงทับซ้อนกับปรัชญาของเศรษฐศาสตร์
== หลักสูตร ==
มหาวิทยาลัยบางแห่งเปิดสอนหลักสูตรร่วมที่ผสมผสานกันระหว่างปรัชญา  การเมืองและเศรษฐศาสตร์   หลักสูตรเหล่านี้ครอบคลุมถึงปัญหามากมายที่อภิปรายกันในทางปรัชญาและเศรษฐศาสตร์ แต่มีการตีความในวงกว้างมากกว่า   มหาวิทยาลัยขนาดเล็กบางแห่ง อย่างเช่น วิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งลอนดอน (LSE), มหาวิทยาลัย Erasmus แห่งรอทเทอร์ดาม, โรงเรียนธุรกิจโคเปนเฮเกน และ มหาวิทยาลัย Bayreuth  เปิดสอนหลักสูตรปริญญาโทสาขาปรัชญาและเศรษฐศาสตร์
== อ้างอิง ==
== แหล่งอ้างอิง ==
Boulding, Kenneth E. (1969). "Economics as a Moral Science," American Economic Review, 59(1), pp.  1-12.
Caldwell, Bruce (1987). "positivism,"  The New Palgrave: A Dictionary of Economics, v.3, pp.&nbsp;921–23.
Downie, R.S. (1987). "moral philosophy," The New Palgrave: A Dictionary of Economics, v. 3, pp.&nbsp;551–56.
Hands, D. Wade, ed.  (1993). The Philosophy and Methodology of Economics, Edward Elgar. 3 v. Description and Table of Contents links.
Davis, John B., Alain Marciano, Jochen Runde, eds. (2004). The Elgar Companion to Economics and Philosophy. Description & Table of Contents links  and Introduction and ch. 1 previews  via sidebar scrolling. Articles from 1925 & 1940-1991.
Hausman, Daniel M. (1992). Essays on Philosophy and Economic Methodology. Description,  ch. 1 link. Chapter-preview links.
_____, ed. ([1984] 2008). The Philosophy of Economics: An Anthology, 3rd ed. Cambridge. Description & Table of contents links and Introduction. From John Stuart Mill on.
Heilbroner, Robert L. ([1953] 1999). The Worldly Philosophers: The Lives, Times, and Ideas of the Great Economic Thinkers, 7th ed. Scroll to chapter-preview links.
Hodgson, Bernard (2001). Economics as Moral Science.  Description and chapter-preview links, pp. xi-xiv.
Peil, Jan, and Irene van Staveren, eds. (2009).  Handbook of Economics and Ethics, Edward Elgar. Description and  preview.
Putnam, Hilary (1993). "The Collapse of the Fact/Value Dichotomy," in Martha Nussbaum and Amartya Sen, ed. The Quality of Life, pp.&nbsp;143–157. Oxford. Reprinted in Putnam (2002), Part I, pp.&nbsp;5 -64.
_____ (2002). The Collapse of the Fact/Value Dichotomy and Other Essays, Description and chapter-preview  links.
Robinson, Joan (1962). Economic Philosophy. Description and scroll to chapter  and previews.
Rubinstein, Ariel (2006). "Dilemmas of an Economic Theorist," Econometrica, 74(4), pp. 865-883 (close Page tab).
Szenberg, Michael, ed. (1992). Eminent Economists: Their Life Philosophies, Cambridge. Description and preview.
Walsh, Vivian (1961). Scarcity and Evil]: An Original Exploration of Moral Issues on the Frontier Between Guilt and Tragedy. Prentice-Hall.
_____ (1987). "philosophy and economics," The New Palgrave: A Dictionary of Economics, v. 3, pp.&nbsp;861–869.
_____ (1996). Rationality, Allocation, and Reproduction. Cambridge. Description and scroll to chapter-preview links.
== วารสาร ==
Economics and Philosophy
Erasmus Journal for Philosophy and Economics
Journal of Economic Methodology – Aims & Scope
Philosophy and Public Affairs 
Politics, Philosophy & Economics – Aims and Scope 
== เชื่อมโยงภายนอก ==
Philosophy-Economics Network  website.
Recommended first reading: Philosophy of Economics (Daniel Little's entry in the Routledge Encyclopedia of the Philosophy of Science)
Philosophy of Economics (Stanford Encyclopedia of Philosophy) by Daniel M. Hausman, notable in the field.
Philosophical Issues in Economics Ibiblio.org (Cambridge University)
Description of the Philosophy of Economics (Dan Hausman)
Irrational Fools  Philosophy and Economics Blog
Homophileconomicus (Philosophy and Economics Blog, with useful links, conference announcements, course syllabi, news concerning recent research, etc.)
EIPE (Erasmus Institute for Philosophy and Economics, based in Rotterdam, The Netherlands)
Methodology of Economics: Secular versus Islamic (Dr. Waleed Addas)