pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สแตฟว์ ม็องด็องดา

สแตฟว์ ม็องด็องดา อึมปีดี (Steve Mandanda Mpidi, ; เกิด 28 มีนาคม ค.ศ. 1985) เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับแรนและทีมชาติฝรั่งเศส
==สโมสรอาชีพ==
===เลออาฟวร์===
===ออแล็งปิกเดอมาร์แซย์===
===คริสตัลพาเลซ===
เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 คริสตัลพาเลซ สโมสรจากพรีเมียร์ลีกได้เซ็นสัญญากับม็องด็องดาแบบไร้ค่าตัวจากมาร์แซย์
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Steve Mandanda at soccerway
นักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส
นักฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส
ผู้เล่นในลีกเอิง
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
ผู้เล่นเลออาฟวร์ อาเซ
ผู้เล่นออแล็งปิกเดอมาร์แซย์
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสตาดแรแน‎
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลคริสตัลพาเลซ
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2022
ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก
บุคคลจากกินชาซา
ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
เทศบาลตำบลหล่มเก่า

หล่มเก่า เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอหล่มเก่า จังหวัดเพชรบูรณ์ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหล่มเก่า เดิมมีฐานะเป็น "สุขาภิบาลหล่มเก่า" และได้เปลี่ยนแปลงฐานะเป็น "เทศบาลตำบลหล่มเก่า" เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 มีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 6,233 คน
สภาพพื้นที่ล้อมรอบด้วยภูเขาเป็นเนินเขาสลับซับซ้อน มีที่ราบคล้ายแอ่งกระทะมีลำน้ำพุงเป็นลำน้ำหลัก ห้วยน้ำใส ห้วยวังหิน ฯลฯ เป็นลำน้ำรอง กระจายอยู่ในพื้นที่เขตเทศบาลและพื้นที่ด้านตะวันตกของชุมชนหล่มเก่า
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
สำนักงานเทศบาลตำบลหล่มเก่า ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัดเพชรบูรณ์ อยู่ห่างจากจังหวัดเพชรบูรณ์ เป็นระยะทาง 57 กิโลเมตร ห่างจากกรุงเทพมหานคร เป็นระยะทางประมาณ 403 กิโลเมตร
ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหล่มเก่า และองค์การบริหารส่วนตำบลหินฮาว
ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหล่มเก่า และองค์การบริหารส่วนตำบลนาแซง
ทิศใต้  ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลนาแซง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหล่มเก่า และองค์การบริหารส่วนตำบลวังบาล
== การปกครอง ==
เทศบาลตำบลหล่มเก่า ปัจจุบันปกครองพื้นที่ 1 ตำบล 7 หมู่บ้าน 8 ชุมชน ดังนี้
หมู่ที่ 3 ชุมชนวัดตาล
หมู่ที่ 4 ชุมชนวัดศรีสุมัง
หมู่ที่ 5 ชุมชนร่วมใจพัฒนา และชุมชนคนในเมือง (บางส่วน)
หมู่ที่ 6 ชุมชนบ้านกุดช้าง (บางส่วน)
หมู่ที่ 9 ชุมชนบ้านพรวน (บางส่วน)
หมู่ที่ 12 ชุมชนบ้านวังเวิน
หมู่ที่ 13 ชุมชนบ้านเหล่าเพิ่ม (บางส่วน)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หล่มเก่า
อำเภอหล่มเก่า
ความดันโลหิตในปอดสูง

ความดันโลหิตในปอดสูง (pulmonary hypertension) เป็นการเพิ่มขึ้นของความดันเลือดในหลอดเลือดแดงสู่ปอดและหลอดเลือดดำจากปอดหรือหลอดเลือดในปอดหลอดอื่น ๆ ซึ่งนำมาสู่อาการหายใจลำบาก, เวียนศีรษะ, หมดสติชั่วคราว, ขาบวม หรืออาการอื่น ๆ ความดันโลหิตในปอดสูงอาจเกิดขึ้นได้อย่างเฉียบพลัน อาการนี้ถูกบัญญัติขึ้นโดย แอ็นสท์ ฟอน รอมแบร์ก (Ernst von Romberg) ในปี ค.ศ. 1891 ปัจจุบันยังเป็นการยากที่จะอธิบายสาเหตุของโรคนี้อย่างชัดเจน โรคนี้ทำให้มีผู้เสียชีวิตปีละราว 125–150 คนในสหรัฐอเมริกา และมีอัตราผู้ป่วยที่ 4 ต่อประชากร 1,000 คนในสหรัฐ และ 6 ต่อประชากร 1,000 คนในยุโรป สตรีมีความเสี่ยงที่จะเป็นโรคนี้มากกว่าผู้ชาย
== สัญญาณและอาการ ==
สัญญาณและอาการของการเกิดความดันโลหิตในปอดสูง ประกอบด้วยลักษณะต่อไปนี้:
หายใจลำบาก
เจ็บหน้าอก
ชีพจรเร็วขึ้น
เจ็บด้านขวาของท้อง
เบื่ออาหาร
ปวดหัวอ่อน&nbsp;ๆ
ขาหรือข้อเท้าพอง
เขียวคล้ำ
นอกจากนี้ การเสพสารประเภทโคเคน, เมทแอมเฟตามีน , เอทานอล ซึ่งนำไปสู่ภาวะตับแข็ง หรือการสูบบุหรี่ ก็เป็นปัจจัยเสี่ยงที่ทำให้เกิดโรคได้
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Pulmonary Hypertension Association 
The Merck Manual Home Edition: Pulmonary Hypertension
Pulmonary Arterial Hypertension database 
อาการและอาการแสดงที่เกี่ยวกับระบบหายใจ
ความดันโลหิตสูง
ปลาบาร์บ

ปลาบาร์บ (Barb) เป็นชื่อสามัญของปลาน้ำจืดหลายชนิด ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสกุล Barbus และPuntius โดยในอดีตถูกเรียกรวมกันในวงศ์ย่อย Barbinae โดยที่อาจมีบางวงศ์ย่อยได้ถูกยกให้ออกไปเป็นวงศ์ต่างหาก เช่น Labeoninae และปลาขนาดเล็กหลายชนิดในทวีปแอฟริกาอาจได้รับการจำแนกออกเป็นวงศ์ย่อยใหม่
รากศัพท์คำว่า "barb" เป็นชื่อสามัญที่ใช้เรียกปลาทั่วไปในวงศ์ปลาตะเพียนในภาษายุโรป มาจากภาษาละตินคำว่า barba ที่แปลว่า "เครา" หรือ "หนวด" โดยอ้างอิงมาจากหนวดของปลาที่ปรากฏอยู่ที่มุมปากในหลายชนิด
barbi ในภาษาฟินแลนด์
barbo ในภาษาสเปน
barbeau ในภาษาฝรั่งเศส
barbo ในภาษาอิตาลี
==สกุล==
สกุลของปลาที่อาจเรียกได้ว่าเป็นปลาบาร์บ ได้แก่:
Barbichthys
Barbodes
Barboides
Barbonymus &ndash; ปลาตะเพียนขาว, ปลาตะเพียนทอง, ปลากระแห
Barbopsis
Barbus &ndash; ต้นแบบของปลาบาร์บ (และปลาแอฟริกันบาร์บจัดไว้เป็นการชั่วคราว)
Caecobarbus
Capoeta
Carasobarbus
Catla
Catlacarpio &ndash; ปลากระโห้, ปลาคาบมัน
Chela
Coptostomabarbus
Cyclocheilichthys
Devario
Discherodontus
Hypselobarbus
Hypsibarbus &ndash; ปลาตะพาก, ปลาปากหนวด, ปลากระพาก
Labeobarbus
Leptobarbus
Luciobarbus (อาจจะเป็นสกุลเดียวกับ Barbus)
Messinobarbus (อาจจะเป็นสกุลเดียวกับ Barbus)
Megarasbora
Osteochilus
Poropuntius
Probarbus
Puntioplites
Puntius
Sawbwa &ndash; ปลาซิวเจ้าฟ้า, ปลาซิวซอ-บวา
Systomus &ndash; ปลาแก้มช้ำ, ปลาอีกอง
==ดูเพิ่ม==
หนวด (ปลา)
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
(2007): Evolutionary origin of Lake Tana's (Ethiopia) small Barbus species: indications of rapid ecological divergence and speciation. Anim. Biol. 57(1): 39-48.  (HTML abstract)
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ปลาแบ่งตามชื่อสามัญ
วงศ์ปลาตะเพียน
พระพรหมวัชราจารย์ (พูนศักดิ์ วรภทฺทโก)

พระพรหมวัชราจารย์ นามเดิม พูนศักดิ์ ฉายา  วรภทฺทโก นามสกุล มาเจริญ ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง กรรมการมหาเถรสมาคม ที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค 1-2-3 และ 12-13 (ธรรมยุต) รองแม่กองธรรมสนามหลวง เจ้าอาวาสวัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร
== ประวัติ ==
พระพรหมวัชราจารย์ มีนามเดิมว่า พูนศักดิ์ มาเจริญ ฉายา วรภทฺทโก เกิดที่ตำบลโคกสลุด อำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี
== การศึกษา ==
พ.ศ. 2509 สอบไล่ได้เปรียญธรรม 8 ประโยค วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมาราม
พ.ศ. 2510 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ศาสนศาสตรบัณฑิต (ศน.บ.) มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
พ.ศ. 2512 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท (M.A.)
พ.ศ. 2519 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก (Ph.D.)
== สมณศักดิ์ ==
5 ธันวาคม พ.ศ. 2521 เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระเมธาธรรมรส
5 ธันวาคม พ.ศ. 2535 เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชบัณฑิต ตรีปิฎกวิภูษิต ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2542 เป็นพระราชาคณะชั้นเทพที่ พระเทพมงคลสุธี ศรีปริยัติดิลก ตรีปิฎกวิภูษิต ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
10 มิถุนายน พ.ศ. 2549 เป็นพระราชาคณะชั้นธรรม ที่ พระธรรมไตรโลกาจารย์ ปรีชาญาณดิลก สาธกธรรมวิจิตร ตรีปิฎกวิภูษิต ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
8 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 โปรดให้สถาปนาเป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรอง ชั้นหิรัญบัฏที่ พระพรหมวัชราจารย์' นานาศาสนการโกศล วิมลปัญญาโสภิต สาธกธรรมวิจิตร ตรีปิฎกวิภูษิต ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
== อ้างอิง ==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์
พูน
ภิกษุในสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย
เจ้าอาวาสวัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร
เปรียญธรรม 8 ประโยค
ปลาหมอกิบเบโรซ่า

ปลาหมอกิบเบโรซ่า  ปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) จัดอยู่ในสกุล Cyphotilapia ซึ่งเป็นสกุลเดียวกับปลาหมอฟรอนโตซ่า (C. frontosa) ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดี โดยถูกอนุกรมวิธานในปี ค.ศ. 2003 ซึ่งเป็นระยะเวลาครบ 100 ปีพอดีของการอนุกรมวิธานปลาหมอฟรอนโตซ่า
เป็นปลาที่เลี้ยงลูกและอมลูกปลาในปากเพื่อความปลอดภัยเหมือนปลาหมอฟรอนโตซ่า และปลาหมอสีส่วนใหญ่ โดยมีความแตกต่างกันจากปลาหมอฟรอนโตซ่าที่จำนวนเกล็ดข้างลำตัว ที่ปลาหมอฟรอนโตซ่าจะมีจำนวนเกล็ดประมาณ 33–35 ชิ้น ขณะที่ปลาหมอกิบเบโรซ่ามีประมาณ 34–36 ชิ้น และเกล็ดบริเวณเส้นประบริเวณลำตัว 2 เส้น คือ เส้นบนและเส้นล่าง ที่ย้อนขึ้นไปบริเวณส่วนหัว เกล็ดในบริเวณระหว่างเส้น 2 เส้นนั้น  ปลาหมอกิบเบโรซ่าจะมีจำนวนเกล็ด 3 ชิ้น ในขณะที่ ปลาหมอฟรอนโตซ่าจะมีเพียง 2 ชิ้น มีแถบบนลำตัวทั้งหมด 6 แถบ
พบกระจายพันธุ์เฉพาะในทะเลสาบแทนกันยีกา เหมือนปลาหมอฟรอนโตซ่า โดยจะพบทางทางใต้ของทะเลสาบ แถบชายฝั่งตะวันออกและทางฝั่งตะวันตก และพบในระดับน้ำลึกประมาณ 34 เมตร ขณะที่ปลาหมอฟรอนโตซ่าจะอยู่ในระดับน้ำตื้นกว่า
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ปลาตู้วงศ์ย่อยปลาหมอสีแอฟริกา
Oh My Venus ไม่อ้วนเอาเท่าไร

Oh My Venus ไม่อ้วนเอาเท่าไร (Oh My Venus;  오 마이 비너스) เป็นละครโทรทัศน์สัญชาติเกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2558 ทางช่องเคบีเอส 2 นำแสดงโดย โซ จี-ซ็อบ และ ชิน มิน-อา ออกอากาศทุกวันจันทร์และอังคาร เวลา 21.55 น. เริ่มตอนแรกเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558
== เนื้อเรื่อง ==
คิม ย็อง-โฮ หรือที่รู้จักกันในชื่อ จอห์น คิม เป็น ผู้ฝึกสอนส่วนบุคคล ของดารา ฮอลลีวูด แม้ว่าครอบครัวของเขาจะมั่งคั่ง แต่ ย็อง-โฮ ประสบความเจ็บป่วยร้ายแรงในวัยเด็ก แต่เขาเชื่อว่าการใช้ชีวิตอย่างมีสุขภาพดีและการออกกำลังกายเป็นวิธีเดียวที่จะอยู่รอด เขาใช้สิ่งนี้เพื่อขจัดปัญหาในครอบครัวของเขา เขากลัวพ่อและสงสารยายของเขา โดยเรื่องอื้อฉาวในฮอลลีวูดกับนักแสดงสาว อันนา ซู ทำให้เขาต้องหนีกลับเกาหลี
คัง จู-อึน เคยเป็นออลซังในช่วงวัยรุ่น ซึ่งเธอมีชื่อเสียงในด้านใบหน้าที่สวยและรูปร่างที่น่าอิจฉา ตอนนี้เธอเป็นทนายอายุ 33 ปี เนื่องจากไฮเปอร์ไทรอยด์ เธอจึงมีน้ำหนักมากตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา  เธอป่วยในเที่ยวบินจากสหรัฐฯ กลับเกาหลี และจอห์น คิม เป็นบุคลากรทางการแพทย์เพียงคนเดียวในเที่ยวบิน เขาดูแลเธอแม้หลังจากที่พวกเขากลับถึงบ้านแล้ว หลังจากที่แฟนของเธอ อิม อู-ชิก ทรยศเธอและไปมีแฟนใหม่ และแฟนใหม่ของเขาคือ โอ ซู-จิน อดีตเพื่อนของเธอ ซึ่งปัจจุบันดำรงตำแหน่งรองประธานสำนักงานกฎหมายที่จูอึนทำงานอยู่ เธอ (แบล็กเมล์) โน้มน้าวให้เขาช่วยลดน้ำหนักของเธอ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
ละครโทรทัศน์ช่องเคบีเอส‎
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2558
โคอาที

โคอาที (Coati) จากสกุล Nasua and Nasuella เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมจากวงศ์แร็กคูนชนิดหนึ่ง เป็นสัตว์ออกหากินในเวลากลางวัน ซึ่งแตกต่างจากสัตว์ในวงศ์แร็กคูนส่วนใหญ่ ซึ่งเป็นสัตว์กลางคืน โคอาทีมีถิ่นกำเนิดในอเมริกาใต้ อเมริกากลาง และบริเวณทิศตะวันตกเฉียงใต้ของอเมริกาเหนือ
== นิรุกติศาสตร์ ==
คำว่า "โคอาที" หรือ "โกอาตี" มาจากภาษากวารานี ภาษาท้องถิ่นในกลุ่มภาษาตูปี-กวารานีแห่งอเมริกาใต้ มีความหมายตามตัวอักษรว่า "จมูกยาว" ประกอบด้วยสองหน่วยคำ คือ coá- (โกอา แปลว่า "ยาว") และ -tî (ตี แปลว่า "จมูก")
==แหล่งที่อยู่==
โดยทั่วไป โคอาทีมีแหล่งอาศัยหลากหลายที่ โดยอาศัยอยู่ในบริเวณที่ร้อน แห้ง ชื้น เช่น ป่าดิบชื้นแอมะซอน บริเวณที่หนาวเย็นและสูงชัน เช่น ภูเขาแอนดีส (อเมริกาใต้) หรือบริเวณทุ่งหญ้าและตามพุ่มไม้ แหล่งอาศัยเริ่มต้นตั้งแต่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐ (ตอนใต้ของรัฐแอริโซนา นิวเม็กซิโก และเท็กซัส) จนถึงตอนเหนือของประเทศอุรุกวัยบ้างเชื่อว่า มีโคอาทีประมาณ 10 ตัว ขยายพันธุ์อยู่ที่มณฑลคัมเบรีย ของสหราชอาณาจักร
== ช่วงชีวิต ==
ในป่า โคอาทีมีอายุได้ถึงประมาณ 7 ถึง 8 ปี แต่เมื่ออยู่กับมนุษย์ โคอาทีสามารถมีอายุได้ถึง 15 ถึง 16 ปี
== การกิน ==
โคอาทีเป็นสัตว์ที่กินได้ทั้งพืชและเนื้อสัตว์ อาหารที่มักกิน ได้แก่ ผลไม้ สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังจำพวกแมลง (เช่น บึ้ง) และสัตว์มีกระดูกสันหลังขนาดเล็ก (เช่น กิ้งก่า หนู สัตว์ปีกขนาดเล็ก ไข่นก และไข่จระเข้) โคอาทีมีจมูกที่ดี และมีเท้าหน้าที่สามารถใช้ขุดเอาสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังออกมาจากดินได้
== สัตว์ที่ล่าเป็นเหยื่อในธรรมชาติ ==
สัตว์ที่ล่าโคอาทีเป็นเหยื่อ ได้แก่ แมวจากัวรันดี งูโบอาหางแดง จิ้งจอก หมา เพียงพอนไทรา แมวออเซลอต และเสือจากัวร์ นอกจากนี้ ยังมีสัตว์นักล่าจำพวกสัตว์ปีกตัวใหญ่ ได้แก่ อินทรี-เหยี่ยวหรูหรา เหยี่ยวสีเกาลัดและดำ และอินทรีฮาร์ปี ส่วนลิงแคพิวชินหัวขาว มักล่าลูกของโคอาทีเป็นอาหาร
== อ้างอิง ==
คโอาที
สกุลโลโบคีลอส

สกุลโลโบคีลอส เป็นสกุลของปลาน้ำจืดในสกุล Lobocheilos ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ในวงศ์ย่อยปลาเลียหิน (Labeoninae) เผ่า Banganini
มีลักษณะสำคัญ คือ ลำตัวค่อนข้างยาว ปากอยู่ด้านล่าง ริมปากทั้งบนและล่างเรียบ ปากล่างขยายเป็นแผ่นเนื้อหนาแผ่คลุมกระดูกขากรรไกร บนจะงอยปากมีรูเล็ก ๆ และมีตุ่มสิวเป็นกระจุกหรือเรียงกันเป็นแถว ครีบหลังมีก้านครีบแขนง 8–10 ก้าน ก้านครีบเดี่ยวไม่เป็นหนามแข็ง มีหนวดที่มุมปาก 1 คู่ เป็นสกุลที่มีสมาชิกมาก ในประเทศไทยพบได้ถึง 12 ชนิด
==การจำแนก==
Lobocheilos bo (Popta, 1904)
Lobocheilos cornutus Smith, 1945
Lobocheilos cryptopogon (Fowler, 1935) – ปลาสร้อยหลังขน
Lobocheilos davisi (Fowler, 1937)
Lobocheilos delacouri (Pellegrin & Fang, 1940) – ปลาสร้อยลูกบัว
Lobocheilos erinaceus Kottelat & Tan, 2008
Lobocheilos falcifer (Valenciennes, 1842)
Lobocheilos fowleri (Pellegrin & Chevey, 1936)
Lobocheilos gracilis (Fowler, 1937) – ปลาสร้อยลูกบัว
Lobocheilos ixocheilos Kottelat & Tan, 2008
Lobocheilos kajanensis (Popta, 1904)
Lobocheilos lehat Bleeker, 1858
Lobocheilos melanotaenia (Fowler, 1935) – ปลาสร้อยดอกหมาก, ปลาสร้อยลูกบัว
Lobocheilos nigrovittatus Smith, 1945 – ปลาสร้อยลูกบัว
Lobocheilos ovalis Kottelat & Tan, 2008
Lobocheilos quadrilineatus (Fowler, 1935) – ปลาสร้อยปากวง, ปลาสร้อยลูกบัว
Lobocheilos rhabdoura (Fowler, 1934) – ปลาสสร้อยหลอด, ปลาสร้อยลูกบัว
Lobocheilos schwanenfeldii Bleeker, 1853
Lobocheilos tenura Kottelat & Tan, 2008
Lobocheilos terminalis Kottelat & Tan, 2008
Lobocheilos thavili Smith, 1945
Lobocheilos trangensis (Fowler, 1939)
Lobocheilos unicornis Kottelat & Tan, 2008 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์ย่อยปลาเลียหิน
แบด ไทม์

แบด ไทม์ (Bad Time) ซิงเกิล ที่โด่งดังของวง แกรนด์ฟังก์เรลโรด ที่ออกเผยแพร่ครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2518
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2518
Ë

ตัวอักษร Ë (ตัวเล็ก: ë) เป็นรูปแบบหนึ่งของอักษรละติน&nbsp;E&nbsp;ที่มีDiaeresis อยู่ด้านบน โดยถูกใช้ในบริบทที่หลากหลายในสัทอักษรสากลแสดงนี้เสียงโดยสัญลักษณ์ 
==ภาษา==
Ë เป็นตัวอักษรที่ใช้ในภาษาแอลเบเนีย ภาษาคาชูเบียน และ ภาษาลาดิน
=====ภาษายกเว้น=====
==อ้างอิง==
อักษรละติน
สถานีรถไฟชินฮาโกดาเตะโฮกูโตะ

สถานีรถไฟชินฮาโกดาเตะโฮกูโตะ  หรือมีชื่อเดิมว่า สถานีรถไฟโอชิมะ-โอโนะ  เป็นสถานีรถไฟในจังหวัดฮกไกโด ให้บริการรถไฟสองสายคือฮกไกโดชิงกันเซ็งและสายหลักฮาโกดาเตะ ปัจจุบันเป็นสถานีรถไฟชิงกันเซ็งที่อยู่เหนือที่สุดของประเทศญี่ปุ่น ดำเนินงานโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด (JR ฮกไกโด) ในอนาคตจะก่อสร้างรถไฟชิงกันเซ็งต่อจากสถานีนี้ไปถึงสถานีรถไฟซัปโปโระ
== ลำดับสถานี ==
ชินฮาโกดาเตะโฮกูโตะ
เจมส์บอก

เจมส์บอก หรือ เจมส์บัก (gemsbok, gemsbuck; ) เป็นแอนทิโลปจำพวกออริกซ์ชนิดหนึ่ง จัดเป็นแอนทิโลปขนาดใหญ่ มีรูปร่างกำยำล่ำสัน ดูมีพละกำลัง
โดยที่ชื่อ "เจมส์บอก" ในภาษาอังกฤษมาจากภาษาแอฟริคานส์คำว่า gemsbok ซึ่งมาจากภาษาดัตช์ที่หมายถึงชื่อของชามอยส์ตัวผู้ เนื่องจากมีลักษณะคล้ายคลึงกัน  (โดยเฉพาะรูปแบบใบหน้า) แต่ทั้งนี้ชามอยส์และออริกซ์เป็นสัตว์ที่ไม่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิด โดยออกเสียงตามปกติในภาษาอังกฤษว่า  
ในอดีตเคยถูกจัดให้มีอีกหนึ่งชนิดย่อย คือ ไบซาออริกซ์ หรือออริกซ์แอฟริกาตะวันออก (O. beisa) แต่ปัจจุบันได้ถูกแยกออกมาเป็นชนิดต่างหาก
ตัวผู้มีน้ำหนักตัวประมาณ 170–210 กิโลกรัม ตัวเมีย 140–185 กิโลกรัม ความสูงจากปลายกีบเท้าจรดหัวไหล่ 1.2 เมตร ความยาวลำตัว 2 เมตร ความยาวหาง 85 เซนติเมตร อายุโดยเฉลี่ย 12–15 ปี
มีลักษณะเด่น คือ ปลายเขาที่แหลมยาวนั้นเป็นคู่ถ่างกางออก และมีแถบสีดำคล้ายปานขนาดใหญ่ที่บั้นท้ายลำตัวและที่โคนขาทั้งหน้าและหลัง และยังมีแผ่นหนังสีดำยาวใหญ่พาดเฉียงอยู่เหนือท้องทั้งสองข้าง ซึ่งเป็นความแตกไปจากไบซาออริกซ์ อีกทั้งลำตัวก็บึกบึนกว่า และยังมีแถบสีดำครอบคลุมบริเวณใบหน้ามากกว่า
เจมส์บอกพบได้ทั่วไปในตอนใต้ของแอฟริกา เช่น แอฟริกาใต้, นามิเบีย, บอทสวานา มักอาศัยอยู่ในภูมิประเทศที่เป็นทุ่งหญ้าแห้งแล้ง เช่น พื้นที่กึ่งทะเลทรายและทะเลทราย เช่น ทะเลทรายนามิบ, ทะเลทรายคาลาฮารี พบเป็นจำนวนมากในอุทยานแห่งชาติอีโตซา และอุทยานแห่งชาตินามิบ-นูคลัฟต์ ในนามิเบีย ซึ่งที่นี่เจมส์บอกได้ปรากฎอยู่ในตราแผ่นดินของนามิเบีย ด้วยเป็นสัตว์ที่มีปริมาณมากถึง 373,000 ตัว  โดยในธรรมชาติจะตกเป็นอาหารของสัตว์นักล่า เช่น สิงโต, ไฮยีนา และหมาป่าแอฟริกา
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Animal Diversity Web's article on the gemsbok 
แอนทิโลปปศุสัตว์
สัตว์ที่พบในทวีปแอฟริกา
กำแพง (เพลงแอมมี่ เดอะบอตทอมบลูส์)

"กำแพง" เป็นซิงเกิลของ แอมมี่ เดอะบอตทอมบลูส์ ในปี พ.ศ. 2559 ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนองโดย ไชยอมร แก้ววิบูลย์พันธุ์ (แอมมี่ เดอะบอตทอมบลูส์) และเรียบเรียงโดย เพิ่มศักดิ์ พิสิษฐ์สังฆการ ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2559
ในส่วนของพาร์ตดนตรี นอกจากความหม่นเศร้าของซาวนด์กีตาร์อะคูสติกในช่วงแรกของเพลง ก็ยังมีการเสริมความกลมกล่อมของเครื่องเป่าลงไปในท่อนฮุค
ส่วนของมิวสิควิดีโอเพลงนี้เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 มีจุดเด่นคือ ด้ายสีแดง ซึ่งเป็นตัวสื่อความหมาย ความเชื่อเรื่องด้ายแดงแห่งโชคชะตาถ้าเทียบกับความเชื่อของไทยหรือความเชื่อของตะวันตกอาจจะเทียบเคียงได้กับเรื่องของเนื้อคู่ คู่แท้ หรือความเชื่อเรื่อง Soul mate หรือ Destined Flame ซึ่งด้ายแดงแห่งโชคชะตานี้จะเชื่อมโยงกับทั้งสองฝ่ายตลอด ไม่ว่าทั้งคู่จะอยู่ที่ใด ณ เวลาใด หรือชาติภพใดก็ตาม ด้ายแดงนี้อาจจะยืดตึง หรืออาจจะพันกันได้ แต่ไม่อาจตัดขาดออกจากกันได้
==การตอบรับ==
เพลง "กำแพง" ได้อันดับสูงสุด 59 จากการจัดอันดับของ อีเอฟเอ็ม ในชาร์ต อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ ประจำวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2559 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
===ชาร์ต===
{|class="wikitable"
!align="left"|ชาร์ต (พ.ศ. 2559)
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
| align = "left"| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์
| align = "center"| 59
|-
|}
==อ้างอิง==
เพลงไทยสากล
เพลงโซลไทย
เพลงอาร์แอนด์บีไทย
เพลงในปี พ.ศ. 2559
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2559
เพลงของแอมมี่ เดอะบอตทอมบลูส์
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยไชยอมร แก้ววิบูลย์พันธุ์
เพลงบันทึกเสียงที่ผลิตโดยเพิ่มศักดิ์ พิสิษฐ์สังฆการ
ซิงเกิลในสังกัดไวท์มิวสิค
ซิงเกิลในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ไบซาออริกซ์

ไบซาออริกซ์ หรือ ออริกซ์แอฟริกาตะวันออก (Beisa oryx, East African oryx; หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "ไบซา" หรือ "ออริกซ์"; ) แอนทิโลปขนาดใหญ่จำพวกออริกซ์ มีลักษณะคล้ายกับเจมส์บอก (O. gazella) ซึ่งในอดีตเคยถูกจัดให้เป็นชนิดย่อยของกันและกัน (โดยใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Oryx gazella beisa) แต่ปัจจุบันได้มีการจัดให้เป็นชนิดต่างหาก โดยแบ่งออกเป็นชนิดย่อยได้ 2 ชนิด 
ไบซาออริกซ์ มีลักษณะคล้ายกับเจมส์บอก มีความแตกต่างกันที่มีรูปร่างที่เล็กกว่า ปลายเขาคู่กางถ่างออกน้อยกว่าเจมส์บอก และไม่มีแถบสีดำคล้ายปานพาดเฉียงเหนือท้องทั้งสองข้าง รวมถึงแถบสีดำบริเวณใบหน้าก็มีน้อยกว่า
ไบซาออริกซ์ ถือเป็นสัตว์เฉพาะถิ่นที่พบได้ในเขตอนุรักษ์แห่งชาติแซมบูรู ในเคนยา โดยถือว่าเป็น "สัตว์ทั้ง 5 ของแซมบูรู" ร่วมกับ เจเรนุค, ยีราฟลายร่างแห, นกกระจอกเทศโซมาลี และม้าลายเกรวี แต่ปัจจุบันได้มีการนำไปขยายพันธุ์ในเขตอนุรักษ์เอกชนสวีตวอเตอร์ที่อยู่ใกล้เคียงกันด้วย
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
แอนทิโลปปศุสัตว์
สัตว์ที่พบในทวีปแอฟริกา
Û

ตัวอักษร Û (ตัวเล็ก: û) เป็นรูปแบบหนึ่งของอักษรละติน&nbsp;U&nbsp;ที่มีเซอร์คัมเฟล็กซ์ (circumflex) อยู่ด้านบน โดยถูกใช้ในบริบทที่หลากหลายในสัทอักษรสากล
==ภาษา==
Û ที่ใช้ในภาษา ดั่งนี้
==ดูเพิ่ม==
==บันทึก==
อักษรละติน
อาเรนาดาอามาโซเนีย

อาเรนาดาอามาโซเนีย (Arena da Amazônia) เป็นสนามกีฬาแห่งหนึ่งตั้งอยู่ในเมืองมาเนาช์ ประเทศบราซิล มีความจุทั้งหมด 44,300 ที่นั่งถูกสร้างขึ้นในช่วงปี ค.ศ. 2010 ถึง 2014 โดยเป็นส่วนหนึ่งของการเป็นเจ้าภาพการแข่งขันฟุตบอลโลก 2014 และการแข่งขันฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
สนามถูกสร้างขึ้นบนพื้นที่เดิมของสนามกีฬาริวัลโด ลิมา โดยได้รับเงินสนับสนุนจากรัฐบาลของรัฐอามาโซเนีย 25% และ ธนาคารเพื่อการพัฒนาบราซิล 75% สนามได้รับการออกแบบโดย เกอเคิน มาร์ก อุน พาร์สนาส โดยได้แรงบันดาลใจมาจากป่าฝนอเมซอนที่ล้อมรอบเมืองมาเนาช์และโครงสร้างด้านนอกของโลหะถูกออกแบบมาเพื่อทำให้เกิดการสร้างงานการทำตะกร้าฟางซึ่งทำขึ้นในภูมิภาค สนามถูกสร้างขึ้นโดย อังแดร์ กุชแชร์ฮิส บริษัท วิศวกรรมสัญชาติบราซิล
โดยมีความจุประมาณ 44,300 คน, มีร้านอาหารที่หรูหรา, ที่จอดรถใต้ดินและการเข้าถึงสำหรับผู้ที่มีความต้องการพิเศษ  นอกจากนี้ยังมีระบบรีไซเคิลน้ำฝนในสถานที่และระบบบำบัดน้ำเสียเพื่อลดการใช้น้ำและถูกออกแบบมาเพื่อใช้ประโยชน์จากการระบายอากาศตามธรรมชาติเพื่อลดการใช้พลังงาน นอกจากนี้วัสดุที่นำมาสร้างสนามมากกว่า 95% มาจากการรื้อถอนสนามกีฬาเก่าที่ได้ถูกนำมารีไซเคิล
สนามได้เปิดใช้งานครั้งแรกเมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 2014 ในการแข่งขันโกปาเวร์จี ระหว่าง นาซิอองนาล พบกับ กลุบบิ ตู เฮโม ซึ่งผลจบลงด้วยคะแนน 2–2 รวมผลสองนัด 3–3 ซึ่งทำให้ กลุบบิ ตู เฮโม ชนะด้วยกฎประตูทีมเยือน
==ฟุตบอลโลก 2014==
อาเรนาดาอามาโซเนีย เป็น 1 ใน 12 สนามที่ใช้แข่งขันฟุตบอลโลก 2014 ที่บราซิล เป็นเจ้าภาพ โดยแข่งขันในรอบแบ่งกลุ่มเท่านั้น
==การแข่งขันของทีมชาติบราซิล==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
==อ้างอิง==
สนามกีฬาโอลิมปิก
สนามฟุตบอลในประเทศบราซิล
สนามกีฬาฟุตบอลโลก 2014
สนามกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
สิ่งก่อสร้างในรัฐอามาโซนัช
สโมสรฟุตบอลกระบี่ในฤดูกาล 2559

สโมสรฟุตบอลจังหวัดกระบี่ในฤดูกาล 2559 เป็นฤดูกาลที่ 4 ของ กระบี่ ในไทยลีกดิวิชั่น 1 ของกระบี่ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2556 ถึง ปัจจุบัน.
==นักเตะต่างชาติ==
==การแข่งขันกระชับมิตร==
{|class="wikitable" style="font-size:90%"
|วันที่
|ทีมแข่งขัน
!เหย้า / เยือน
|ผล
|-
|14 มกราคม 2559
|สุราษฎร์ธานี
|กลาง
|ชนะ  1–0
|-
|25 มกราคม 2559
| เคดาห์ เอฟเอ
|เหย้า
|ชนะ  3–2
|-
|28 มกราคม 2559
|ตรัง
|เหย้า
|ชนะ  3–1
|-
|7 กุมภาพันธ์  2559
|บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
|เหย้า
|แพ้  1–5
|-
|12 กุมภาพันธ์ 2559
|ราชนาวี
|กลาง
|แพ้  1–2
|-
|27 กุมภาพันธ์ 2559
|สงขลา ยูไนเต็ด
|เยือน
|แพ้  1–2
|-
|29 กุมภาพันธ์ 2559
|ยะลา
|เยือน
|เสมอ  1–1
|}
== การแข่งขัน ==
== ไทยลีกดิวิชัน 1 ==
==== ตารางคะแนน ====
====ผลงานโดยรวม====
====ผลงานในแต่ละนัด====
==== ผลการแข่งขัน ====
== ไทยเอฟเอคัพ ==
== ไทยลีกคัพ ==
== สถิติการทำประตู ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เฟซบุ๊ค แฟนเพจของสโมสรฟุตบอล กระบี่ เอฟซี
2559
ก
ฤ
รองเท้านารีขาวพังงา

รองเท้านารีขาวพังงา, รองเท้านารีไทยอานัม หรือ  รองเท้านารีไทย เป็น กล้วยไม้ในสกุลรองเท้านารี พบทางภาคใต้ของประเทศไทย
== ที่มาของชื่อ ==
ที่มาของชื่อไทย รองเท้านารีขาวพังงา  เพื่อบ่งบอกว่า เป็นกล้วยไม้สกุลรองเท้านารี ที่มีดอกพื้นสีขาว  และมีแหล่งกำเนิด มาจากจังหวัดพังงา หรือ ชื่อไทย รองเท้านารีไทย เพื่อบอกว่า เป็นกล้วยไม้สกุลรองเท้านารี ที่มีแหล่งกำเนิดจากประเทศไทย รองเท้านารีไทยอานัม เรียกตามชื่อละตินของชื่อชนิด 
ที่มาของชื่อชนิด ในชื่อละตินทางวิทยาศาสตร์ thaianum เป็นคำคุณศัพท์อเพศ (Neutral gender) ซึ่งผันตามเพศของสกุล Paphiopedilum ซึ่งให้ความหมายถึง มีแหล่งกำเนิดจากประเทศไทย
== ประวัติ ==
รองเท้านารีขาวพังงา เคยถูกค้นพบและนำมาสู่วงการนักเพาะเลี้ยงกล้วยไม้ มาก่อนปี พ.ศ. 2540 แต่ในช่วงนั้นส่วนใหญ่ นักเพาะเลี้ยง และนักอนุกรมวิธานพืชได้มองว่า กล้วยไม้ชนิดนี้เป็นเพียง พันธุ์  (variety) หรือ สายพันธุ์ (race) หนึ่งของ รองเท้านารีขาวสตูลเท่านั้น
ในเดือนเมษายน ปี พ.ศ. 2548 ประพันธ์ เอี่ยมวิริยะกุล ได้พบกล้วยไม้รองเท้านารีขาวพังงาในที่เลี้ยง และได้เดินทางไปศึกษาและเก็บตัวอย่างบนเทือกเขาหินปูนในจังหวัดพังงา ได้ทำการรวบรวมข้อมูลและบรรยายพร้อมตั้งชื่อวิทยาศาสตร์เป็นชนิดใหม่ของโลกว่า Paphiopedilum thaianum ในเดือนกันยายน ปี พ.ศ. 2549 ลงในวราสาร Orchid Review ของราชพฤกษชาติสมาคมแห่งสหราชอาณาจักร ประเทศอังกฤษ
ในราวเดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 ศุภลักษณ์ ภูมิคง และคณะ ได้เริ่มทำการสำรวจและวิจัยชีววิทยาของรองเท้านารีขาวพังงา และชนิดพันธุ์ใกล้เคียง
== ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ==
ดอกมีพื้นสีขาว บางดอกมีพื้นสีขาวอมเหลืองหรือเขียวค่อนข้างเจือจาง มีจุดสีม่วงน้ำตาลขนาดเล็ก กระจายอยู่ในบริเวณใกล้โคนกลีบ ใบค่อนข้างหนาและแข็ง รูปลิ้นแคบยาวหรือรูปไข่กลับ ยาว 3.5-9.5 ซม.กว้าง 1-2.4 ซม. ปลายใบมีรอยหยักสามง่ามขนาดเล็กมากและโค้งมนต่อขอบใบ ขอบใบใกล้โคนมีขน ใบด้านบนมีลายสีเขียวแก่สลับสีเขียวอ่อน ใต้ท้องใบสีม่วงคล้ำ ดอกมีขนาดกว้างระหว่าง 3.3-4.2 ซม. รูปลักษณะมองจากด้านหน้าค่อนข้างกลมหรือรี ก้านช่อดอกตั้ง ยาวประมาณ 6-23 ซม. มีดอกที่ปลายช่อดอก อาจมีดอกได้ถึง 1-2 ดอกต่อหนึ่งช่อดอก กลีบกระเป๋าโป่งพอง มีจุดสีม่วงน้ำตาลขนาดใหญ่จำนวนหลายจุด บนกลีบกระเป๋าด้านใน  โล่รูปไข่กลับ ทางออกของแมลงผสมเกสร 1.5-1.6 มม. ซึ่งเป็นกลไกคัดเลือกแมลงผสมเกสร
รองเท้านารีขาวพังงา มีลักษณะคล้าย รองเท้านารีขาวสตูล แต่รองเท้านารีขาวพังงามีขนาดดอกและใบเล็กกว่า แต้มกลางโล่สีเขียว และมีจุดสีม่วงน้ำตาลขนาดใหญ่หลายจุดกระจายตัวบนผิวด้านในกลีบกระเป๋า
== ถิ่นอาศัย ==
พบตามธรรมชาติบนพื้นผิวภูเขาหินปูน ขึ้นอยู่ตามซอกหิน ในภาคใต้ของประเทศไทย พบในแถบจังหวัดพังงาเท่านั้น ในระดับความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 350 - 450 ม.
== ฤดูออกดอก และระบบสืบพันธุ์ ==
ออกดอกช่วงเดือนเมษายน ถึง พฤษภาคม
จากการศึกษาวิจัยภาคสนามที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2555 โดย HANS BÄNZIGER, ศุภลักษณ์ ภูมิคง และ กนกอร ศรีม่วง ได้ทำการเก็บข้อมูลในแหล่งที่อยู่ตามธรรมชาติของรองเท้านารีขาวพังงาและรองเท้านารีขาวสตูล พบว่าแมลงผสมเกสรเป็นชันโรง ในสกุล Lasioglossum ซึ่งเป็นชันโรงชนิดใหม่ของโลก และได้บรรยายและตั้งชื่อว่า Lasioglossum orchidodeceptum ซึ่งเป็นคนละชนิดกับแมลงผสมเกสรของรองเท้านารีขาวสตูล ซึ่งเป็นชันโรงคนละสกุลและคนละชนิดกันคือ  Tetragonula testaceitarsis จึงเป็นหลักฐานยืนยันกลไกการแยกชนิด (Speciation mechanism) ที่มีระหว่าง ชนิดซ่อนเร้น (Cryptic species) ทั้งสองชนิดได้เป็นอย่างดี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สกุลรองเท้านารี
สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น
ดิก-ดิก

ดิก-ดิก (Dik-dik) เป็นแอนทิโลปขนาดเล็ก ในสกุล Madoqua พบในทวีปแอฟริกา แถบภูมิภาคแอฟริกาใต้และตะวันออก
มีน้ำหนักตัวประมาณ 4.5–5 กิโลกรัม ความสูงตั้ ดดำดำดยมำดยมำดมำยดำยมดำดมำดมยำดยำมดยำมดมดำดยำดปลายกีบเท้าจนถึงหัวไหล่ 35–40 เซนติเมตร ความยาวลำตัว 56 เซนติเมตร ความยางหาง 5 เซนติเมตร อายุโดยเฉลี่ย 10 ปี
ดิก-ดิก ตัวผู้เท่านั้นที่จะมีเขา ลักษณะเขาแหลมสั้น ความยาวประมาณ 3–7.5 เซนติเมตร เป็นสัตว์ที่อาศัยอยู่ในภูมิประเทศที่เป็นพุ่มไม้ที่เป็นหนามแหลมจำพวกอะเคเซียเชื่อมต่อกับทุ่งหญ้าสะวันนา เพื่อป้องกันตัวเองจากสัตว์นักล่า โดยต้องอยู่ใกล้แหล่งน้ำ
ดิก-ดิก เป็นสัตว์กินพืช โดยอาหารได้แก่ ใบไม้, หน่อไม้, พืชสมุนไพรต่าง ๆ, ดอกไม้, ผลไม้ และเมล็ดพืชต่าง ๆ และตกเป็นอาหารของสัตว์ขนาดใหญ่กว่า เช่น ไฮยีนา, สิงโต, แมวป่า, อินทรีและเหยี่ยวขนาดใหญ่ ตลอดจนงูเหลือม และตะกวด
==การจำแนก==
แบ่งออกได้เป็น 4 ชนิด ได้แก่
Madoqua gunther (Günther, 1894) – กึนเธอร์ดิก-ดิก
Madoqua kirkii (Günther, 1880) – เคิร์กดิก-ดิก
Madoqua piacentinii (Drake–Brockman, 1911) – ดิก-ดิกสีเงิน
Madoqua saltiana (Desmarest, 1816) – ซอลต์ดิก-ดิก
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
แอนทิโลปแคระ
สัตว์ที่พบในทวีปแอฟริกา