pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เฉลิมลักษณ์ เก็บทรัพย์

นางสาวเฉลิมลักษณ์ เก็บทรัพย์ หรือ "เจ๊หยอย" (เกิด 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2506) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดภูเก็ต 2 สมัย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฏรระบบสัดส่วน และเป็นอดีตนายกเทศมนตรีเมืองป่าตอง
== ประวัติ ==
เฉลิมลักษณ์ เก็บทรัพย์ เกิดเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 เป็นบุตรของนายเหิน กับนางปราณี เก็บทรัพย์ สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยรามคำแหง และ ปริญญาโท รัฐศาสตรมหาบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
== งานการเมือง ==
เฉลิมลักษณ์ เริ่มต้นสู่งานการเมือง ด้วยการเป็นสมาชิกสภาเทศบาลตำบลป่าตอง และดำรงเทศมนตรีเทศบาลตำบลป่าตอง ตามลำดับ ต่อมา ลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกเรื่อยมารวม 3 ครั้ง 
ปี พ.ศ. 2554 ได้ย้ายตนเองมาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 52 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง 
ปี 2557 เฉลิมลักษณ์ เก็บทรัพย์ ได้รับเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีเมืองป่าตอง ในปี 2565 เฉลิมลักษณ์ ได้ย้ายไปร่วมงานกับพรรคภูมิใจไทย
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
เฉลิมลักษณ์ เก็บทรัพย์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดภูเก็ต สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จังหวัดภูเก็ต สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 แบบสัดส่วน กลุ่มจังหวัดที่ 8 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอกะทู้
นักการเมืองสตรีชาวไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดภูเก็ต
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบสัดส่วน
นายกเทศมนตรีในจังหวัดภูเก็ต
พรรคประชาธิปัตย์
พรรคภูมิใจไทย
บุคคลจากโรงเรียนสตรีภูเก็ต
บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
บุคคลจากสาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
มหาวชิราลงกรณ

มหาวชิราลงกรณ อาจหมายถึง
พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 10 ของไทย
* ดูชื่ออื่นๆ เพิ่มที่หัวข้อ สถานที่อันเนื่องด้วยพระนามาภิไธย
เขื่อนวชิราลงกรณ อำเภอทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี
มหาวชิราลงกรณราชวิทยาลัย วัดชูจิตธรรมาราม อำเภอวังน้อย  จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ค่ายวชิราลงกรณ์ อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
ในสวนขวัญ

ในสวนขวัญ เป็นบทประพันธ์ของ ดวงตะวัน โดยทาง ทีวีซีน นำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ในปี พ.ศ. 2557 ออกอากาศทุกวันศุกร์–อาทิตย์ เวลา 20:15–22:45 น. ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 นำแสดงโดย ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์, ราศรี บาเล็นซิเอก้า กำกับการแสดงโดย ผิน เกรียงไกรสกุล เริ่มตอนแรกวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2557 – 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557
== ละครโทรทัศน์ ==
===พ.ศ. 2557===
ผลิตโดย :  ทีวีซีน
 บทประพันธ์ : ดวงตะวัน
 บทโทรทัศน์ : กษิดินทร์ แสงวงศ์, ภควดี แสงเพชร
กำกับการแสดง : ผิน เกรียงไกรสกุล
ออกอากาศทาง ช่อง 3
เริ่มตอนแรก : 5 มกราคม พ.ศ. 2557 – 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557
=== นักแสดง ===
== เพลงประกอบละคร ==
เพลง Your Garden (เพลงเปิด) - ภพธร สุนทรญาณกิจ
เพลง หรือเพียงแค่เหงา (เพลงปิด) - ราศรี บาเล็นซิเอก้า
== อ้างอิง ==
ข้อมูลละคร ในสวนขวัญ : SiamZone
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เรื่องย่อ ละคร ในสวนขวัญ : กระปุก
เรื่องย่อ ละคร ในสวนขวัญ : Manager Online 
เรื่องย่อ ละคร ในสวนขวัญ : Gossipstar  MThai
ละครโทรทัศน์ไทย
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2557
อุดม แดงโกเมน

นายอุดม แดงโกเมน (เกิด 14 ธันวาคม พ.ศ. 2467-1 มกราคม พ.ศ. 2566) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา
== ประวัติ ==
นายอุดม แดงโกเมน เกิดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2467 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 6 สมรสกับนางกัญญา แดงโกเมน
== งานการเมือง ==
อดีตเป็นข้าราชการ อุดมลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2512 แต่ได้รับเลือกตั้ง ใน พ.ศ. 2519 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกเพียงครั้งเดียว
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
อุดม แดงโกเมน ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาสมัยเดียว คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
== ถึงแก่อนิจกรรม ==
อุดม แดงโกเมน ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2566 สิริอายุรวม 98 ปี
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดสงขลา
มุสลิมชาวไทย
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา
พรรคประชาธิปัตย์
ซูเปอร์โนวา (วงดนตรีเกาหลี)

ซูเปอร์โนวา (SUPERNOVA) หรือ โชชินซอง ในภาษาเกาหลี (ฮันกึล: 초신성; ฮันจา: 超新星)  เป็นบอยแบนด์สัญชาติเกาหลีใต้  ประกอบด้วยสมาชิก 6 หนุ่มที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ได้แก่ จอง ยุน-ฮัก (หัวหน้าวง), คิม ซอง-เจ, คิม กวาง-ซู, ซง จี-ฮยอก, ปาร์ก กอน-อิล และยุน ซอง-โม ผ่านการปลุกปั้นและฝึกฝนจากผู้มีชื่อเสียงแถวหน้าของอุตสาหกรรมเพลงเกาหลี ที่สร้างสรรค์ผลงานจนเกิดศิลปินชั้นเยี่ยมประดับวงการเพลงแดนกิมจิ อันได้แก่ คิม จง-ชาน, คิม วาน-ซอน, ยุน ซาง, คิม มิน-อู, โจ ซอง-โม รวมไปถึง SG Wannabe, Seeya, FT Island และศิลปินคุณภาพอีกมากมาย
ซูเปอร์โนวา ได้ชื่อว่าเป็นบอยแบนด์เกาหลีใต้ที่ไม่โด่งดังมากในประเทศ แต่กลับมีผลงานและชื่อเสียงที่ประเทศญี่ปุ่นมากกว่า โดยเดินทางมาโชว์เคสครั้งแรกในประเทศไทยในกลางปี พ.ศ. 2551 ต่อมาในเดือนเมษายน พ.ศ. 2553 ได้เดินทางมาประเทศไทยอีกครั้ง ร่วมกับที-อารา และได้ให้สัมภาษณ์สถานีวิทยุ รวมถึงร่วมบันทึกเทปรายการสาระแนโชว์ ทางช่อง 5
== สมาชิก ==
==รายชื่ออัลบั้ม==
===อัลบั้มเกาหลี===
อัลบั้ม
The Beautiful Stardust (2007)
มินิอัลบั้ม
Time To Shine (2010)
Stupid Love (2012)
ซิงเกิล:
"Into the Storm (She's Gone)" (2012)
===อัลบั้มญี่ปุ่น===
อัลบั้ม
Hana (2009)
★★★★★★ (2010)
Hop Step Jumping! (2010)
4U (2011)
Go for It! (2012)
SIX (2013)
==อ้างอิง==
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2550
กลุ่มดนตรีเคป็อป
บอยแบนด์เกาหลีใต้
ศิลปินสังกัดเอ็มบีเคเอนเตอร์เทนเมนต์
สายสะดือพันคอทารก

สายสะดือพันคอทารกเกิดเมื่อสายสะดือพันคอทารกในครรภ์ครบรอบสามร้อยหกสิบองศา เกิดขึ้นบ่อยมาก โดยมีอัตราความชุกอยู่ที่ร้อยละ 6-37 เกือบครึ่งคลายออกเองก่อนคลอด
ภาวะแทรกซ้อนของการเจ็บครรภ์และการคลอด
ตำนานกระสือ

ตำนานกระสือ (อังกฤษ:Demonic Beauty)เป็นภาพยนตร์ของค่าย สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล กำกับภาพยนตร์โดย บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์
==นักแสดง==
ณัทธร สมคะเน..เจ้าฟ้าแจ้ง
ลักขณา วัธนวงส์ศิริ..นางตาราวตี/นางดาว/กระสือ
นักรบ ไตรโพธิ์..เจ้ารุ่ง
ประหยัด ประยงค์หอม..แม่เฒ่ากาลา
ราชันย์ บุญชูวงศ์..อ้ายผา
เอกพัน บรรลือฤทธิ์..ขุนหาญศึก
==เนื้อเรื่องย่อ==
เพราะความสาวและสวยของตาราวตีทำให้เธอถูกคัดเลือกเป็นนางสนมของเจ้าเมืองด้วยความจำใจ แต่ด้วยความรักที่มีต่อ ฟ้าแจ้ง นักรบหนุ่ม ทำให้เธอต้องถูกจับประหารชีวิต
ก่อนวันประหาร แม่เฒ่ากาลา ผู้ลึกลับได้ถ่ายทอดพลังอมตะให้แก่ลื่อของนาง จนทำให้แม้ถึงวันประหารร่างของนางตาราวตีจะถูกเผาผลาญไปกว่าครึ่งตัว แต่หัวกับไส้ของนางกลับลอยหนีหายลับไปพร้อมกับเงาสีน้ำเงินสว่างเรืองหลัง
จากเหตุการณ์ในวันนั้นหมู่บ้านที่เงียบสงบก็ไม่สุขสงบอีกต่อไป เมื่อจุดเริ่มต้นของเหตุการณ์ที่น่าสะพรึงกลัวได้เริ่มขึ้น
==ดูเพิ่ม==
กระสือ
ภาพยนตร์ผี
ภาพยนตร์โดยสหมงคลฟิล์ม
เฉลียว วัชรพุกก์

เฉลียว วัชรพุกก์ (29 มกราคม พ.ศ. 2464 - 23 ธันวาคม พ.ศ. 2546) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (2 สมัย) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตาก
== ประวัติ ==
เฉลียว วัชรพุกก์ เกิดเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2464 เป็นบุตรของขุนวัชรพุกก์ศึกษากร (แปลก วัชรพุกก์) กับ นางบุญมี วัชรพุกก์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต จาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  สมรสกับสำรวย วัชรพุกก์ มีบุตร-ธิดา 6 คน
เฉลียว วัชรพุกก์ เสียชีวิตด้วยโรคไตวายเฉียบพลัน เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2546 สิริอายุ 82 ปี
== การทำงาน ==
เฉลียวเริ่มทำงานครั้งแรก ด้วยการเป็นนายช่างตรี ที่กองวางแผนและหมวดก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาที่ จังหวัดนครสวรรค์ และเจริญในหน้าที่การงานเรื่อยมา จนก้าวสู่ตำแหน่งอธิบดีกรมทางหลวง ในพ.ศ. 2512 จนถึงพ.ศ. 2522  จนเกษียณอายุราชการใน พ.ศ. 2524
== งานการเมือง ==
เฉลียว เข้าสู่วงการการเมือง ด้วยการเป็นสมาชิกวุฒิสภา เมื่อพ.ศ. 2513 และได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
เฉลียว ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2526 ที่กรุงเทพมหานคร ซึ่งได้รับเลือกตั้ง และ พ.ศ. 2529 ที่จังหวัดตาก โดยได้รับเลือกเช่นเดียวกัน รวม 2 สมัย
เฉลียว ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย เมื่อ พ.ศ. 2526 และ พ.ศ. 2529 ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
เฉลียว วัชรพุกก์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชากรไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดตาก สังกัดพรรคราษฎร (พ.ศ. 2529)
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอเมืองตาก
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตาก
สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบแต่งตั้ง
สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
พรรคประชากรไทย
พรรคราษฎร (พ.ศ. 2529)
นิสิตเก่าคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายหน้า)
ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
เสียชีวิตจากโรคไต
กาจัง

กาจัง (Kajang&thinsp;) เป็นเมืองทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐเซอลาโงร์ ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองกัวลาลัมเปอร์ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ 20 กิโลเมตร ในตำบล (มูเก็ม) กาจัง ในเขตฮูลูลังกัต (Hulu Langat&thinsp;)
== ภูมิศาสตร์และการพัฒนา ==
กาจังอยู่ห่างจากย่านธุรกิจใจกลางเมืองของกัวลาลัมเปอร์ประมาณครึ่งชั่วโมงโดยทางรถยนต์ โดยส่วนใหญ่จะผ่านถนนเชรัส (Jalan Cheras) และทางด่วนแกรนด์ซากา (Grand Saga) ทั้งสองเส้นทางเป็นส่วนหนึ่งของระบบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1
เมืองกาจังตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันออกของแม่น้ำลังกัต ล้อมรอบด้วยเมืองเชรัส, เซอเมอญิฮ์, บางี, ปูตราจายา และเซอร์ดัง (ตามเข็มนาฬิกา)
ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา มีการพัฒนาเมืองขนาดเล็กจำนวนหนึ่งในกาจัง เช่น ทามันปริมาซาอุจานา และทามันกาจังปริดานา มีการพัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์มูลค่าสูงเช่น Twin Palms, Country Heights, Jade Hills และ Prima Paramount
พื้นที่โดยรอบเมืองเหล่านี้สามารถเข้าถึงได้ผ่านทางด่วนซิลก์ (SILK)
เมืองกาจัง รวมถึงพื้นที่ส่วนใหญ่ของเขตฮูลูลังกัต อยู่ภายใต้การบริหารโดยสภาเทศบาลกาจัง
== ประวัติศาสตร์ ==
การตั้งถิ่นฐานครั้งแรกในกาจังเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1709 ต่อมาในปี ค.ศ. 1807 เมืองกาจังก่อตั้งขึ้นหลังเหตุการณ์สงครามกลัง (Klang War) เนื่องจากตั้งอยู่ใจกลางพื้นที่ จึงเป็นที่ตั้งของเมืองหลักของเขตฮูลูลังกัต
กาจัง พัฒนาเป็นเมืองสมัยใหม่โดยการใช้ที่ดินในการปลูกกาแฟที่เริ่มขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1890 หนึ่งในธุรกิจกาแฟที่มีชื่อเสียงคืออินซ์เคนเนท (Inch Kenneth) ซึ่งบริหารงานโดยพี่น้องคินเดอร์สลีย์ (Kindersley) ซึ่งเป็นกลุ่มแรกที่ปลูกยางพาราในเชิงพาณิชย์ในประเทศมาเลเซีย ธุรกิจอีกแห่งหนึ่งคือเปรังเบซาร์ (Perang Besar (Great War)) ซึ่งริเริ่มโดยอดีตนายทหารอังกฤษนำโดยพันเอกเฮนรี โก (Henry Gough) ซึ่งเป็นผู้บุกเบิกการขยายพันธุ์ต้นยางในประเทศด้วยเทคนิคการติดตา
ระหว่างการรุกรานของญี่ปุ่น กาจังถูกทิ้งระเบิดเมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1942 หนึ่งวันหลังจากกรุงกัวลาลัมเปอร์ถูกยึดครอง ระเบิดซึ่งมุ่งเป้าไปที่สถานีรถไฟ พลาดเป้าและทำลายโบสถ์ซึ่งอยู่ใกล้เคียงแทน
กาจังได้รับสถานะเทศบาลเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1997 ก่อนหน้านี้เมืองอยู่ภายใต้เขตอำนาจของสภาเขตฮูลูลังกัต (Majlis Daerah Hulu Langat, MDHL)
== ประชากร ==
มีประชากร 342,657 คน แบ่งเป็นชาวมลายูร้อยละ 60.4, ชาวจีนร้อยละ 19.3, ชาวอินเดียร้อยละ 9.7 อื่น ๆ อีกร้อยละ 10.6
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Majlis Perbandaran Kajang (Kajang Municipal Council)
Find Interesting Places in Hulu Langat (DUSUNTUA)
เมืองในรัฐเซอลาโงร์
เทคมีโฮม (อัลบั้มวันไดเรกชัน)

เทคมีโฮม (Take Me Home) เป็นสตูดิโออัลบั้มที่ 2 ของวันไดเรกชัน วงบอยแบนด์ชาวอังกฤษ-ไอริช วางจำหน่ายเมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 โดยโซนี่ มิวสิค เอ็นเตอร์เทนเมนท์ ซึ่งเป็นอัลบั้มต่อยอดความสำเร็จจาก อัพออลไนต์ ในปีก่อนหน้า โดยเทคมีโฮม ถูกเขียนโดยใช้นักแต่งเพลงเฉลี่ย 5 คน ต่อเพลง และบันทึกเสียงครั้งใหญ่ที่ประเทศสวีเดน ระหว่างปี พ.ศ. 2555 โดย ซาวาน โคเตชา, เรมี ยาคุบ และคาร์ล ฟาล์ก ซึ่งเป็นผู้แต่งเพลง "วอตเมกส์ยูบิวตีฟูล" และ "วันธิงส์" ได้ใช้เวลา 6 เดือนในสต็อกโฮล์ม เพื่อสร้างทำนอง และเนื้อร้องของอัลบั้มนี้
== รายชื่อเพลง ==
หมายเหตุ
หมายถึงผู้ร่วมผลิต
หมายถึงผู้ผลิตเสียงร้อง
หมายถึงผู้ผลิตเพิ่มเติม
== ชาร์ต ==
=== ชาร์ตรายสัปดาห์ ===
=== ชาร์ตสิ้นปี ===
=== ชาร์ตสิ้นทศวรรษ ===
== การรับรองและยอดการจำหน่าย ==
== ประวัติการจำหน่าย ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Take Me Home ที่เมทาคริติก
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2555
อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยเชลล์แบ็ก
อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดย ดร.ลู้ก
อัลบั้มเพลงของวันไดเรกชัน
เอลิซาเบธแห่งบาวาเรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม

เอลิซาเบธแห่งบาวาเรีย (พระนามเต็มเมื่อประสูติ: เอลิซาเบธ กาบรีเอล วาเลรี มารี ดัชเชสแห่งบาวาเรีย) (ประสูติเมื่อ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1876 และสวรรคต 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1965) พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม ทรงมีพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งชาวเบลเยียม พระองค์เป็นพระราชมารดาของสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม กับสมเด็จพระราชินีมารี-โจเซแห่งอิตาลี เป็นพระอัยยิกาฝ่ายพระชนกของสมเด็จพระราชาธิบดีโบดวง และสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 และพระอัยยิกาฝ่ายพระชนนีของ เจ้าชายวิตตอรีโอ เอมานูเอเล เจ้าชายแห่งเนเปิลส์
==พระราชตระกูล==
พระราชสมภพ ณ ปราสาทโพเซ็นฮอฟเฟ็น ราชอาณาจักรบาวาเรีย พระราชบิดาคือ ดยุกคาร์ล-ธีโอดอร์แห่งบาวาเรีย ประมุขฝ่ายชายแห่งราชอาณาจักรบาวาเรีย ที่ทรงเป็นนักจักษุวิทยาที่มีชื่อเสียง พระองค์ถูกตั้งพระนามตามพระเชษฐภคินีของพระราชบิดา จักรพรรดินีเอลิซาเบธแห่งออสเตรีย ฝ่ายพระราชมารดา คือ อินฟานตามาเรีย โจเซฟาแห่งโปรตุเกส พระราชธิดาของพระเจ้ามิเกลแห่งโปรตุเกส
พระราชบิดาทรงมีพระปรีชาสามารถด้านศิลปะเป็นพิเศษ จึงทรงเลี้ยงดูพระองค์ให้อยู่ในแวดวงของศิลปะแขนงต่างๆ เช่น การวาดเขียน การดนตรี และศิลปะปูนปั้น และในขณะที่ยังทรงพระเยาว์นั้น ได้ตามเสด็จพระราชบิดาไปยังคลินิกที่ซึ่งพระราชมารดานั้นทำหน้าที่เป็นพยาบาล พระองค์ได้เห็นถึงสภาพความเป็นอยู่ของผู้คนที่บาดเจ็บต่างๆ ซึ่งถือว่าเป็นสิ่งที่แปลกนักในฐานะของเจ้าหญิงที่จะได้สัมผัส
==อภิเษกสมรส==

ดัชเชสอลิซาเบธทรงเสกสมรสกับเจ้าชายอัลแบร์ รัชทายาทอันดับสองของราชอาณาจักรเบลเยียม (ลำดับต่อจากพระชนก เจ้าชายฟิลิป เคานท์แห่งฟลานเดอร์) และหลังจากพระราชสวามีเสวยราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ในปีค.ศ. 1909 พระองค์จึงมีพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งชาวเบลเยียม เมืองอลิซาเบธวิลล์ หรือลูบุมบาชี (ปัจจุบัน) ในคองโกนั้นถูกตั้งให้เป็นเกียรติแก่พระองค์
ในขณะที่ทั้งสองพระองค์พบกันเป็นครั้งแรกนั้น เจ้าชายอัลแบร์ เป็นองค์รัชทายาทของพระปิตุลา (สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2 แห่งเบลเยียม) พระราชบิดาคือ เจ้าชายฟิลิป เคานท์แห่งฟลานเดอร์ และเจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน พระราชธิดาของสมเด็จพระเจ้าคาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย
เมื่อทรงพระราชสมภพ เจ้าชายอัลแบร์นั้นเป็นรัชทายาทอันดับที่ 3 ต่อจากพระราชบิดา และพระเชษฐา (เจ้าชายโบดวง) แต่เนื่องจากพระเชษฐานั้นสิ้นพระชนม์กระทันหันในปีค.ศ. 1891 ทำให้เจ้าชายอัลแบร์นั้นเลื่อนขึ้นมาอยู่ลำดับที่ 2 เนื่องจากทรงเป็นคนเงียบ และช่างศึกษา เจ้าชายอัลแบร์ไม่ใช่ตัวเลือกแรกของรัชทายาทที่สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2 ทรงปรารถนา แต่ในที่สุดราชบัลลังก์ก็ตกเป็นของพระองค์หลังจากพระองค์ทรงเป็นเพียงรัชทายาทชายที่ยังทรงพระชนม์พระองค์เดียวในพระราชวงศ์
==พระอิสริยยศ==
25 กรกฎาคม ค.ศ. 1876 – 2 ตุลาคม ค.ศ. 1900: ดัชเชสแห่งบาวาเรีย
2 ตุลาคม ค.ศ. 1900 – 17 ธันวาคม ค.ศ. 1909: เจ้าหญิงแห่งเบลเยียม
17 ธันวาคม ค.ศ. 1909 – 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1934: สมเด็จพระราชินีแห่งชาวเบลเยียม
17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1934 – 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1965: สมเด็จพระราชินีอลิซาเบธแห่งเบลเยียม
==อ้างอิง==
ราชินีแห่งเบลเยียม
ราชวงศ์วิทเทลส์บัค
สมเด็จพระราชชนนีพันปีหลวง
สมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม
ภาควิชาภูมิศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ภาควิชาภูมิศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์  จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นหน่วยงานแห่งแรกของประเทศไทยที่เปิดทำการเรียนการสอนทางด้านภูมิศาสตร์
== ประวัติ ==
ในปี พ.ศ. 2478 ได้มีการก่อตั้ง "แผนกวิชาภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์" ขึ้นเป็นครั้งแรกของประเทศไทยสังกัดคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตามพระราชบัญญัติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปีพุทธศักราช 2477 จึงอาจกล่าวได้ว่า ภูมิศาสตร์ได้รับการยอมรับว่าเป็นสาขาวิชาที่มีการเรียนการสอนในระดับอุดมศึกษาอย่างเป็นทางการตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมาถึงแม้ว่าในเชิงการบริหารยังสังกัดหน่วยงานเดียวกับสาขาวิชาประวัติศาสตร์ก็ตาม
ต่อมาปริมาณงานของแผนกวิชาภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์ได้เพิ่มมากขึ้นตามลำดับ โดยได้ให้บริการการสอนแก่นิสิตในคณะอักษรศาสตร์และคณะอื่นๆในมหาวิทยาลัยจำนวนมากกว่า 1,500 คนต่อปี นอกจากนี้ไม่ว่าจะเป็นสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทยหรือในต่างประเทศ การสอนและการค้นคว้าวิชาภูมิศาสตร์และวิชาประวัติศาสตร์จะแยกแผนกวิชาออกจากกัน อีกทั้งแต่ละสาขาวิชายังมีปรัชญา เนื้อหา เทคนิคหรือวิธีการศึกษาและแนวการวิจัยที่แตกต่างกันอีกด้วย ดังนั้นแผนกวิชาภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์ จึงได้แยกออกจากกันเป็น 2 แผนกวิชา คือ "แผนกวิชาภูมิศาสตร์" และ"แผนกวิชาประวัติศาสตร์" โดยแผนกวิชาภูมิศาสตร์ได้ถือเอาวันที่ 18 พฤษภาคม พศ. 2515 เป็นวันกำเนิดหรือวันก่อตั้งแผนกวิชา
ในปี พ.ศ. 2522 ได้เปลี่ยนชื่อจาก "แผนกวิชาภูมิศาสตร์" เป็น "ภาควิชาภูมิศาสตร์" ตามพระราชบัญญัติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2522 บุคคลที่มีบทบาทสำคัญในการดำเนินการแยกแผนกวิชาทั้งสองออกจากกัน ได้แก่ ศาสตราจารย์รอง ศยามานนท์ ศาสตราจารย์ไพฑูรย์ พงศะบุตร และศาสตราจารย์รัชนีกร บุญหลง โดยศาสตราจารย์ไพฑูรย์ พงศะบุตรได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าแผนกวิชาภูมิศาสตร์เป็นคนแรก และในขณะเดียวกันก็ดำรงตำแหน่งคณบดีคณะอักษรศาสตร์ในระยะเวลาเดียวกันด้วย (พ.ศ. 2515-2519)
== หลักสูตรการศึกษา ==
ปัจจุบัน ภาควิชาภูมิศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เปิดทำการเรียนการสอนในสาขาวิชา ดังต่อไปนี้
== อ้างอิง ==
ภาควิชาภูมิศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ภูมิศาสตร์
มารี เฮนรีทเทอแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม

มารี เฮนรีทเทอแห่งออสเตรีย (พระนามเดิม มารี เฮนรีทเทอ อันเนอ, พระราชสมภพเมื่อ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1836 สวรรคตเมื่อ 19 กันยายน ค.ศ. 1902) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งชาวเบลเยียม พระอัครมเหสีของสมเด็จพระราชาธิบดีเลโอโปลด์ที่ 2 แห่งเบลเยียม พระมหากษัตริย์พระองค์ที่สองแห่งราชอาณาจักรเบลเยียม
พระองค์ทรงเป็นพระธิดาของอาร์ชดยุกโจเซฟแห่งออสเตรีย กับดัชเชสมาเรียโดโรเธอาแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค
==พระราชโอรส-ธิดา==
เจ้าหญิงลูอีสแห่งเบลเยียม (ค.ศ. 1858 – ค.ศ. 1924) เสกสมรสกับเจ้าชายฟิลิปแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา
เจ้าชายเลโอโปลด์ ดยุกแห่งบราบันต์ (ค.ศ. 1859 – ค.ศ. 1869) สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์
เจ้าหญิงสเตฟานี มกุฎราชกุมารีแห่งออสเตรีย-ฮังการี (ค.ศ. 1864 – ค.ศ. 1945) เสกสมรสกับอาร์ชดยุกรูดอล์ฟ มกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย-ฮังการี พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟที่ 1 กับจักรพรรดินีเอลิซาเบธแห่งออสเตรีย
เจ้าหญิงคลิเมนไทน์แห่งเบลเยียม (ค.ศ. 1872 – ค.ศ. 1955) เสกสมรสกับวิกตอร์ เจ้าชายนโปเลียน
==พระอิสริยยศ==
23 สิงหาคม ค.ศ. 1836 – 22 สิงหาคม ค.ศ. 1853 : อาร์ชดัชเชสมารี เฮนเรียตแห่งออสเตรีย
22 สิงหาคม ค.ศ. 1853 – 17 ธันวาคม ค.ศ. 1865 : เจ้าหญิงและดัชเชสแห่งบราบันต์ มกุฎราชกุมารีแห่งเบลเยียม
17 ธันวาคม ค.ศ. 1865 – 19 กันยายน ค.ศ. 1902 : สมเด็จพระบรมราชินีแห่งชาวเบลเยียม
ราชินีแห่งเบลเยียม
สมเด็จพระราชินี
ราชวงศ์ลอแรน
สมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2 แห่งเบลเยียม
เจ้าชายฟิลิป เคานต์แห่งแฟลนเดอส์

เจ้าชายฟิลิปแห่งเบลเยียม เคานต์แห่งแฟลนเดอส์ (ประสูติ: 24 มีนาคม ค.ศ. 1837 สิ้นพระชนม์: 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1905) ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สาม (พระองค์ที่สองที่ยังทรงพระชนม์) ของพระเจ้าเลออปอลที่ 1 กับสมเด็จพระราชินีหลุยส์-มารี (ค.ศ. 1812 - ค.ศ. 1850) ประสูติที่ปราสาทลาเคิน ชานกรุงบรัสเซลส์ เบลเยียม และได้มีพระราชโองการเฉลิมพระอิสริยยศเป็น เคานต์แห่งแฟลนเดอส์ เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1840
พระองค์ทรงเป็นองค์รัชทายาทแห่งราชวงศ์ตั้งแต่ปีค.ศ. 1869 (ทันทีหลังจากพระนัดดาสิ้นพระชนม์) จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในปีค.ศ. 1905
ในปีค.ศ. 1866 หลังจากเจ้าชายอเล็กซานดรู โลอัน กูซาแห่งโรมาเนีย ทรงสละราชสมบัติ พระองค์ทรงปฏิเสธการรับเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ถัดไปของโรมาเนีย ต่อมาพระราชบัลลังก์นั้นในภายหลังได้ถวายให้แก่สมเด็จพระเจ้าคาโรลที่ 1
==เสกสมรส==
เจ้าชายฟิลิป ทรงเสกสมรสกับเจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน (ค.ศ. 1845 - ค.ศ. 1912) พระธิดาของคาร์ล อันโทน เจ้าชายแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น (ค.ศ. 1811 – ค.ศ. 1885) กับพระชายา เจ้าหญิงโยเซฟินแห่งบาเดิน (ค.ศ. 1813 – ค.ศ. 1900)
ทรงมีพระโอรสและพระธิดารวม 5 พระองค์ ได้แก่
เจ้าชายโบดวงแห่งเบลเยียม (ค.ศ. 1869 – ค.ศ. 1891)
เจ้าหญิงอ็องเรียตแห่งเบลเยียม (แฝด) (ค.ศ. 1870 – ค.ศ. 1948)
เจ้าหญิงโฌเซฟีน มารีแห่งเบลเยียม (แฝด) (30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1870 – 18 มกราคม ค.ศ. 1871) สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์
เจ้าหญิงโฌเซฟีน การอลีนแห่งเบลเยียม (ค.ศ. 1872– ค.ศ. 1958)
เจ้าชายอัลแบร์แห่งเบลเยียม (ค.ศ. 1875 – ค.ศ. 1934) ต่อมาขึ้นครองราชสมบัติเป็นสมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
Weintraub, Stanley, Uncrowned King: The Life of Prince Albert, The Free Press, New York, 1997, p.&nbsp;458.
Willis, Daniel (also known as Daniel A. Brewer-Ward), The Descendants of Louis XIII, Clearfield Co., Inc., Baltimore, Maryland, 1999, ISBN 0-8063-4942-5, p.&nbsp;99.
NEXUS Jan/Feb 1998, Vol. XV, No. 1, p.&nbsp;32.
ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
สุกิจ อัถโถปกรณ์

นายแพทย์ สุกิจ อัถโถปกรณ์ (เกิด 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2496) ที่ปรึกษาประธานสภาผู้แทนราษฎร(นายชวน หลีกภัย) และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตรัง 3 สมัย
== ประวัติ ==
นายแพทย์ สุกิจ อัถโถปกรณ์ เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2496 สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี แพทยศาสตรบัณฑิต จาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
== งานการเมือง ==
อดีตเคยรับราชการเป็นนายแพทย์ที่โรงพยาบาลตรัง และ เปิดคลีนิคส่วนตัว ต่อมาลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้ง
พ.ศ. 2549 ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา และได้รับเลือกตั้ง แต่ทำหน้าที่ได้เพียง 5 เดือนเท่านั้นก็ต้องพ้นจากตำแหน่งด้วยการถูกรัฐประหาร
นายแพทย์ สุกิจ กลับมาลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกครั้ง ใน พ.ศ. 2550 และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมารวม 3 สมัย  เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดตรังในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ก่อนที่จะวางมือทางการเมือง หลังจากที่พ่ายแพ้การเลือกตั้ง
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
นายแพทย์ สุกิจ อัถโถปกรณ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 3 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดตรัง สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดตรัง สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดตรัง สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
=== สมาชิกวุฒิสภา===
นายแพทย์ สุกิจ อัถโถปกรณ์  ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภามาแล้ว 1 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2549 จังหวัดตรัง
== เครื่อราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดตรัง
แพทย์ชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตรัง
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดตรัง
พรรคประชาธิปัตย์
บุคคลจากโรงเรียนวิเชียรมาตุ
บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
นิสิตเก่าคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
เจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน

เจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน  (พระนามเต็ม: มารี ลุยซ์ อเล็กซานดรา กาโรลีน, ประสูติ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1845, สิ้นพระชนม์ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1912) เป็นเจ้าหญิงแห่งราชวงศ์โฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน ซึ่งต่อมาในภายหลังคือราชวงศ์โฮเฮนซอลเลิร์น ทรงเป็นพระราชชนนีของสมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม
พระราชบิดา คือ คาร์ล อันโทน เจ้าชายแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น นายกรัฐมนตรีแห่งปรัสเซีย กับเจ้าหญิงโยเซฟินแห่งบาเดิน ดังนั้นจึงทรงเป็นพระเชษฐภคินีของพระเจ้าคาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย และพระปิตุจฉาของพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย
==เสกสมรส==
พระนางได้เคยเกือบเป็นพระชายาของว่าที่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร แต่เนื่องจากความแตกต่างทางศาสนา เพราะพระนางทรงนับถือโรมันคาทอลิกอย่างเคร่งครัด จึงทำให้การเสกสมรสนั้นเกิดขึ้นมิได้
ต่อมาพระนางเสกสมรสกับเจ้าชายฟิลิป เคานต์แห่งแฟลนเดอส์ พระราชโอรสของพระเจ้าเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม เมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1867 ณ กรุงเบอร์ลิน
==พระโอรส/ธิดา==
พระองค์ทรงมีพระโอรสและพระธิดารวม 5 พระองค์ ได้แก่
เจ้าชายโบดวงแห่งเบลเยียม (ค.ศ. 1869 – ค.ศ. 1891) สิ้นพระชนม์ด้วยไข้หวัดใหญ่เมื่อพระชนมายุ 21 ชันษา
เจ้าหญิงอ็องเรียตแห่งเบลเยียม (แฝด) (ค.ศ. 1870 – ค.ศ. 1948) พระธิดาฝาแฝดกับเจ้าหญิงโฌเซฟีน มารี ต่อมาเสกสมรสกับเจ้าชายเอ็มมานูเอล ดยุกแห่งเวนมอนต์ สิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุ 77 ชันษา
เจ้าหญิงโฌเซฟีน มารีแห่งเบลเยียม (แฝด) (30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1870 – 18 มกราคม ค.ศ. 1871) พระธิดาฝาแฝดกับเจ้าหญิงอ็องเรียต สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์
เจ้าหญิงโฌเซฟีน การอลีนแห่งเบลเยียม (ค.ศ. 1872– ค.ศ. 1958) เสกสมรสกับเจ้าชายคาร์ล อันโทนแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น
เจ้าชายอัลแบร์แห่งเบลเยียม (ค.ศ. 1875 – ค.ศ. 1934) ต่อมาขึ้นครองราชสมบัติเป็นสมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม พระมหากษัตริย์พระองค์ที่สามแห่งเบลเยียม
เจ้าหญิงมารีสิ้นพระชนม์ที่เบลเยียมเมื่อพระชนมายุ 67 พรรษา หลังจากทรงป่วยด้วยโรคปอดบวมเป็นระยะเวลาหลายวัน พระศพฝังอยู่ที่โบสถ์แม่พระแห่งลาเคิน
==พระอิสริยยศ==
17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1845 – 25 เมษายน ค.ศ. 1867: เจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน
25 เมษายน ค.ศ. 1867 – 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1905: เจ้าหญิงมารี เคาน์เตสแห่งฟลานเดอร์
17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1905 – 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1912: เจ้าหญิงมารี เคาน์เตสแห่งฟลานเดอร์ (พระชายาม่าย)
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
Hibbert, Christopher (2007). Edward VII: The Last Victorian King. New York: Palgrave Macmillan.
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2388
ราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน
เจ้าหญิงเบลเยียม
เคาน์เตสแห่งแฟลนเดอส์