pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ยู-พรินซ์ซีรีส์

ยู-พรินซ์ซีรีส์ (U-Prince Series) เป็นโครงการละครชุดทางโทรทัศน์ที่เกิดขึ้นสืบเนื่องจากความสำเร็จของ ลูกเป็ดขี้เหร่ จึงเกิดโครงการสร้างซีรีส์จากนวนิยายของ สำนักพิมพ์แจ่มใส อีกครั้ง  ครั้งนี้ถือว่าเป็นอภิมหาโปรเจต์ซีรีส์ยาวที่ประกอบด้วยเรื่องย่อยทั้งหมดสิบสองเรื่อง
ทั้งนี้ เพื่อให้สะดวกในการประชาสัมพันธ์และง่ายต่อการจดจำ จีเอ็มเอ็มทีวีจึงกำหนดให้ใช้ชื่อตัวละครเอกที่เป็นผู้ชาย มาใช้เป็นชื่อตอนเพื่อการประชาสัมพันธ์
== เรื่องย่อ ==
เป็นความรักของนักศึกษาชาย 12 คนในมหาวิทยาลัย IUCA ได้แก่
สิบทิศ ไพศาลวีระเดช ทูตคณะเกษตรศาสตร์ (Faculty of Agriculture)
ธีรดล ศิระสุวรรณ (ธีสิส) ทูตคณะสัตวแพทย์ศาสตร์ (Faculty of Veterinary Medicine)
ทโยดิษ สวิตต์กุล (ทีเรกซ์) ทูตคณะวิทยาศาสตร์ (Faculty of Science)
แดช ทูตคณะศิลปศาสตร์การอาหาร (Faculty of Culinary Arts)
ทฤษฎี อาชวะณิชย์ (เท็ดดี้) ทูตคณะเศรษฐศาสตร์ (Faculty of Economics)
ฮอว์ค ฟอลคอน ทูตคณะวิศวกรรมศาสตร์ (Faculty of Engineering)
คิรัน เวลเลอร์ ทูตคณะนิเทศศาสตร์ (Faculty of Communication Arts)
คิริว เวลเลอร์ ทูตคณะมนุษยศาสตร์ (Faculty of Humanities)
เฟิสต์คลาส ทูตคณะนิติศาสตร์ (Faculty of Law)
ฮิปปี้ ทูตคณะศิลปกรรมศาสตร์ (Faculty of Fine and Applied Arts)
ศิรัษฐ์ (เซอร์เวย์) ทูตคณะรัฐศาสตร์ (Faculty of Political Science)
ไบรอัน ทูตคณะบริหาร (Faculty of Management)
== การสรรหานักแสดง ==
ในช่วงต้นเดือนมีนาคม พ.ศ. 2559 จีเอ็มเอ็มทีวีได้จัดการประกวด "Finding U-Prince Project" เพื่อสรรหานักแสดงเพื่อมารับบท "เซอร์เวย์" ในตอน Badly Politics โดยเปิดรับสมัครผ่านระบบอินเทอร์เน็ต โดยจะมีการคัดเลือกจากผู้สมัครทั่วประเทศให้เหลือ 30 คน ก่อนจะคัดเลือกรอบสุดท้ายเหลือ 8 คน ผลการประกวดปรากฏว่า ฐานัฐพ์ โล่ห์คุณสมบัติ ได้รับการคัดเลือกเป็นนักแสดงในบท "เซอร์เวย์" โดยมีการประกาศผลเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2559 ณ ลาน Eden ศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์  ซึ่งหลังจากการประกวดเสร็จสิ้นลง จีเอ็มเอ็มทีวีนำเทปบันทึกภาพงานดังกล่าวมาออกอากาศในวันที่ 8 พฤษภาคม และวันที่ 15 พฤษภาคม 2559 ในเวลา 20:00 น. ก่อนที่ละครชุดเรื่องดังกล่าวจะเริ่มออกอากาศในวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 
== รายชื่อนักแสดง ==
=== สิบทิศ ===
=== ธีสิส ===
=== ทีเรกซ์ ===
=== แดช ===
=== เท็ดดี้ ===
=== ฮอว์ค ===
=== คิรัน ===
=== คิริว ===
=== เฟิสต์คลาส ===
=== ฮิปปี้ ===
=== เซอร์เวย์ ===
=== ไบรอัน ===
== เพลงประกอบ ==
== รางวัล ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ละครโทรทัศน์ของจีเอ็มเอ็มทีวี
ละครโทรทัศน์ไทย
ละครชุด
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2559
ละครโทรทัศน์ไทยที่ออกอากาศตั้งแต่ปี พ.ศ. 2559
รายการโทรทัศน์ช่องจีเอ็มเอ็ม 25
เส้นเมริเดียนที่ 177 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 177 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 177 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 3 องศาตะวันออก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 177 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 176 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันตก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 176 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 176 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 176 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 4 องศาตะวันออก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 176 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 175 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 177 องศาตะวันตก
เส้นลองจิจูด
จี๋จ่าวต้าหวาง

จี๋จ่าวต้าหวาง  อยู่ในวงศ์ Polygonaceae  เป็นไม้ล้มลุกขนาดเล็กถึงใหญ่ อายุหลายปี รากและเหง้าอ้วนสั้น สีเหลือง ลำต้นอ้วนสั้น กลวง เปลือกต้นเป็นร่องตามยาว ข้อพองออก ดอกช่อ ดอกย่อยมีขนาดเล็ก สีแดงอมม่วง น้อยมากที่จะเป็นสีแดงอ่อน ผลเป็นผลแห้งเมล็ดล่อน เมล็ดรูปไข่สีดำ พบในจีนในมณฑลกานซู ชิงไห่ และทิเบต 
== อ้างอิง ==
วงศ์ผักไผ่
สมุนไพรจีน
สกุลโกฐน้ำเต้า

สกุลโกฐน้ำเต้า หรือ  Rheum เป็นสกุลของพืชประมาณ 60 ชนิดในวงศ์ Polygonaceae สมาชิกในสกุลนี้รวมทั้งรูบาบที่เป็นผักในยุโรปและโกฐน้ำเต้าที่เป็นยาที่ได้จากรากและเหง้าแห้งของพืชในสกุลนี้หลายชนิด โกฐน้ำเต้าในจีนใช้แก้อาการไข้ที่ท้องผูกร่วมด้วย แก้ปวดท้อง แก้ไฟไหม้ น้ำร้อนลวก องค์ประกอบทางเคมีเป็นสารพวกแอนทราควิโนนที่แสดงฤทธิ์เป็นยาถ่ายระบาย และไกลโคไซด์แอนทราควิโนน กลูโคอีโมดิน พัลเมทิน และไบแอนโทรน ซึ่งมีฤทธิ์เป็นยาถ่ายระบาย
==สปีชีส์==
สปีชีส์ในสกุลนี้ได้แก่: 
{|
|- valign=top
|
Rheum acuminatum Hook. f. & Thomson
Rheum alexandrae Batalin
Rheum altaicum Losinsk.
Rheum australe D. Don
Rheum compactum L.
Rheum cordatum Losinsk.
Rheum delavayi Franch.
Rheum emodi
Rheum forrestii Diels
Rheum glabricaule Sam.
Rheum globulosum Gage
Rheum hotaoense C.Y. Cheng & T.C. Kao
Rheum × hybridum Murray
Rheum inopinatum Prain
Rheum kialense Franch.
Rheum laciniatum Prain
Rheum lhasaense A.J. Li & P.G. Xiao
Rheum likiangense Sam.
Rheum lucidum Losinsk.
Rheum macrocarpum Losinsk.
Rheum maculatum C.Y. Cheng & T.C. Kao
Rheum maximowiczii
Rheum nanum Siev. ex Pall.
Rheum nobile Hook. f. & Thomson
|
Rheum officinale Baill.
Rheum palaestinum
Rheum palmatum L.
Rheum przewalskyi Losinsk.
Rheum pumilum Maxim.
Rheum racemiferum Maxim.
Reum rhabarbarum L.
Rheum rhaponticum L.
Rheum rhizostachyum Schrenk
Rheum rhomboideum Losinsk.
Rheum ribes
Rheum spiciforme Royle
Rheum subacaule Sam.
Rheum sublanceolatum C.Y. Cheng & T.C. Kao
Rheum tanguticum Maxim. ex Balf.
Rheum tataricum L.f.
Rheum tibeticum Maxim. ex Hook. f.
Rheum turkestanicum Janisch.
Rheum undulatum
Rheum uninerve Maxim.
Rheum webbianum Royle
Rheum wittrockii C.E. Lundstr.
Rheum yunnanense Sam.
|}
== อ้างอิง ==
วงศ์ผักไผ่
เส้นเมริเดียนที่ 174 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 174 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 174 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 6 องศาตะวันออก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 174 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 173 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 175 องศาตะวันตก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 173 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 173 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 173 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 7 องศาตะวันออก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 173 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 172 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 174 องศาตะวันตก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 172 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 172 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 172 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 8 องศาตะวันออก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 172 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 171 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 173 องศาตะวันตก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 171 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 171 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 171 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 9 องศาตะวันออก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 171 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 170 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 172 องศาตะวันตก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 169 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 169 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 169 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 11 องศาตะวันออก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 169 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 168 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 170 องศาตะวันตก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 168 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 168 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 168 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 12 องศาตะวันออก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 168 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 167 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 169 องศาตะวันตก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 167 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 167 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 167 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 13 องศาตะวันออก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 167 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 166 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 168 องศาตะวันตก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 166 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 166 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 166 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 14 องศาตะวันออก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 166 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 165 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 167 องศาตะวันตก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 164 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 164 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 164 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 16 องศาตะวันออก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 164 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 163 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 165 องศาตะวันตก
เส้นลองจิจูด
เดลตาแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 1086

==เครื่องบินที่เกิดอุบัตเหตุ==

เครื่องบินที่เกิดอุบัติเหตุคือเครื่องบินรุ่นแมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-88ทะเบียนN909DL เครื่องบินลำนี้ผลิตเมื่อปี 2530 และเริ่มทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 มกราคม 2531 และทำการบินกับสายการบินเดลตามาโดยตลอด เครื่องบินถูกสร้างขึ้นที่โรงงานดักลาสในลองบีชรัฐแคลิฟอร์เนีย เครืองบินทำการบินการบินมาแล้ว 71,195.54 ชั่วโมงและบินมาแล้ว 54,865 เที่ยวบินก่อนจะเกิดอุบัติเหตุ การบำรุงรักษาครั้งที่สำคัญของอากาศยานครั้งสุดท้ายคือวันที่ 22 กันยายน 2014 ในแจ็กสันวิลล์ นี้เป็นส่วนหนึ่งของเครื่องบินในโปรแกรมการบำรุงรักษาที่ถูกกำหนดอย่างสม่ำเสมอและรวมถึงการทดสอบของ autobrake ที่ป้องกันการลื่นไถลและระบบอัตโนมัติของสปอยเลอร์ การบริการตรวจสอบเครื่องบินที่ครั้งล่าสุดเมื่อวันที่ 2 มีนาคม 2015 ในแทมปา, ฟลอริด้า
ใน เดือนมีนาคมปี 2015 MD-88 ทั้ง 117 ลำมีอายุเฉลี่ยของเครื่องบินเหล่านี้คือ 24.2 ปีและเป็นเครื่องบินเก่าแก่ที่สุดในฝูงบินของเดลต้า
==ก่อนเกิดอุบัเหตุ==
เที่ยวบินที่ 1086 ออกจากท่าอากาศยานนานาชาติฮาร์ทสฟิลด์–แจ็คสัน แอตแลนตาเมื่อเวลา 8.45 นาฬิกาตามเวลาท้องถิ่นและมีกำหนดที่จะลงจอดที่ท่าอากาศยานลากวาร์เดียเวลา 10.48 นาฬิกาตามเวลาท้องถิ่น ที่ท่าอากาศยานลากวาร์เดียในขณะนั้นมีหิมะตกและมีหมอกหนามากในเวลาที่เครื่องบินเดินทางมาถึง กัปตันได้ทำการแจ้งให้ผู้โดยสารทราบว่าปัญหาสภาพอากาศจะทำให้เที่ยวบินมีความล่าช้า 3 นาทีก่อนหน้าที่เที่ยวบินที่ 1086 จะลงจอดได้มีแมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-88อีกหนึ่งลำของสายการบินเดลตาแอร์ไลน์ได้ทำการลงจอดที่รันเวย์ 13 ได้อย่างปลอดภัย นักบินของเที่ยวบินก่อนหน้านี้ยืนยันการควบคุมการจราจรทางอากาศและส่งไปให้นักของเที่ยวบิน 1086 ได้รับทราบ
== อ้างอิง ==
ดักลาส เอ็มดี-80]
อุบัติเหตุทางการบินในปี พ.ศ. 2558
อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับเดลตาแอร์ไลน์
เส้นเมริเดียนที่ 163 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 163 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 163 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 17 องศาตะวันออก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 163 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 162 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 164 องศาตะวันตก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 162 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 162 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 162 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 18 องศาตะวันออก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 162 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 161 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 163 องศาตะวันตก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 161 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 161 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 161 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 19 องศาตะวันออก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 161 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 160 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 162 องศาตะวันตก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 159 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 159 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 159 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 21 องศาตะวันออก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 159 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 158 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 160 องศาตะวันตก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 158 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 158 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 158 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 22 องศาตะวันออก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 158 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 157 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 159 องศาตะวันตก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 157 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 157 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 157 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 23 องศาตะวันออก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 157 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 156 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 158 องศาตะวันตก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 156 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 156 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 156 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 24 องศาตะวันออก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 156 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 155 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 157 องศาตะวันตก
เส้นลองจิจูด
มหาวิทยาลัยไมนทซ์

มหาวิทยาลัยไมนทซ์ (University of Mainz; Johannes Gutenberg-Universität Mainz) หรือชื่อเต็มว่า มหาวิทยาลัยโยฮันเนสกูเทนแบร์กแห่งไมนทซ์ (Johannes Gutenberg University of Mainz) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐในเมืองไมนทซ์ รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ ประเทศเยอรมนี โดยเป็นมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในเยอรมนีที่มีชื่อเสียงด้านวิทยาศาสตร์และเศรษฐศาสตร์
== ประวัติมหาวิทยาลัย ==
มหาวิทยาลัยไมนทซ์มีประวัติศาสตร์ย้อนไปตั้งแต่สมัยจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ โดยก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1477 โดย ดีเทอร์แห่งไอเซ็นเบิร์ก (Diether von Isenburg) อาร์ชบิชอปแห่งไมนทซ์และเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งไมนทซ์ (Archboshop-Elector of Mainz) ตามเจตนารมณ์ของ อดอล์ฟ ที่ 2 แห่งนาซเซา (Adolf II von Nassau) เจ้านครรัฐคนก่อนหน้า โดยในยุคแรกของมหาวิทยาลัยนั้น มีการเปิดการเรียนการสอนในสาขาเทววิทยา การแพทย์ กฎหมายโรมัน และศิลปศาสตร์ ซึ่งถือว่า  เป็นมหาวิทยาลัยที่มีสาขาวิชาที่หลากหลายแห่งหนึ่งในยุคสมัยนั้น
การปฏิวัติฝรั่งเศส (ค.ศ. 1789-1799) ส่งผลกระทบต่อมหาวิทยาลัยอย่างมาก โดยส่งผลให้มีการจัดตั้งสาธารณรัฐไมนทซ์ขึ้นในปี ค.ศ. 1792 ซึ่งภายหลังถูกยึดครองโดยปรัสเซีย มหาวิทยาลัยไมนทซ์ได้หยุดการเรียนการสอนลงเนื่องจากภัยสงครามและภาวะความไม่สงบที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วงระยะเวลาดังกล่าว ยกเว้นการเรียนการสอนในสาขาวิชาการแพทย์ที่ยังดำเนินมาจนถึง ค.ศ. 1818 อย่างไรก็ดี หน่วยงานของมหาวิทยาลัยบางหน่วย อาทิ มูลนิธิกองทุนแห่งมหาวิทยาลัยไมนทซ์ โรงเรียนสอนศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิก และโรงเรียนสอนวิชาการพยาบาลยังคงเปิดทำการเรื่อยมา ทำหน้าที่รักษาขนบธรรมเนียมของมหาวิทยาลัยที่ยังหลงเหลืออยู่เอาไว้
มหาวิทยาลัยเปิดทำการอีกครั้งในปี ค.ศ. 1946 ภายหลังจากการสิ้นสุดลงของสงครามโลกครั้งที่สองโดยกองกำลังยึดครองของฝรั่งเศส (French Occupying Power) ซึ่งยึดครองดินแดนบริเวณนั้น โดยได้รับการสถาปนาชื่อใหม่เป็นมหาวิทยาลัยโยฮันเนสกูเทนแบร์กแห่งไมนทซ์ (Johannes Gutenberg University of Mainz) ตามชื่อของโยฮันเนส กูเทนแบร์ก นักประดิษฐ์ชาวเยอรมันที่มีส่วนสำคัญในการพัฒนาเทคโนโลยีการพิพม์ในยุคสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาของยุโรป
== อ้างอิง ==
ไมนทซ์
ไมนทซ์
สิ่งก่อสร้างในรัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์
ปลาไหลญี่ปุ่น

ปลาไหลญี่ปุ่น (; ) เป็นปลาไหลชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาตูหนา (Anguillidae) พบในญี่ปุ่น, เกาหลี, จีน, ไต้หวัน และเวียดนาม ตลอดจนแถบภาคเหนือของฟิลิปปินส์ เช่นเดียวกับปลาไหลอื่น ๆ ในวงศ์เดียวกัน ปลาไหลญี่ปุ่นใช้ชีวิตอยู่ในน้ำจืดเป็นส่วนใหญ่แต่จะไปวางไข่ในน้ำทะเล พื้นที่วางไข่ของปลาไหลญี่ปุ่นคือบริเวณกระแสน้ำศูนย์สูตรเหนือทางตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิกไปจนถึงแถบตะวันตกของหมู่เกาะมาเรียนา ในขณะที่ยังเป็นตัวอ่อน พวกมันจะถูกเรียกว่าปลาเมือก พวกมันจะถูกพัดพาโดยกระแสน้ำเส้นศูนย์สูตรเหนือไปทางตะวันตกของแปซิฟิก ต่อจากนั้นก็จะถูกพัดขึ้นทางเหนือไปยังเอเชียตะวันออกโดยกระแสน้ำญี่ปุ่น (คูโรชิโอะ) ซึ่งในเอเชียตะวันออกนี้เอง พวกมันอาศัยอยู่ตามแม่น้ำ, ทะเลสาบ และปากแม่น้ำ
ปลาไหลญี่ปุ่นถือเป็นอาหารที่สำคัญของเอเชียตะวันออก ทำให้เกิดเป็นอุตสาหกรรมประมงบ่อเลี้ยงปลาขึ้นในประเทศส่วนใหญ่ของภูมิภาคนี้ ในญี่ปุ่นจะเรียกปลาชนิดนี้ว่า อูนางิ ถือเป็นวัตถุดิบสำคัญในวัฒนธรรมอาหารของญี่ปุ่น ร้านอาหารจำนวนมากนิยมเสิร์ฟโดยการย่าง กลายเป็นอาหารที่เรียกว่า คาบายากิ (蒲焼) นอกจากนี้ยังถูกใช้ในศาสตร์การแพทย์ของจีนอีกด้วย อย่างไรก็ตาม แม้จะมีการทำประมงปลาชนิดนี้อย่างมหาศาล แต่จำนวนที่พบในธรรมชาติกลับลดน้อยลงจนเข้าสู่ภาวะเสี่ยงใกล้สูญพันธุ์ ตามการจัดอันดับของสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN)  ถึงแม้ว่าปัจจุบันจะสามารถเพาะพันธุ์ปลาชนิดนี้แล้วก็ตาม แต่ทว่าผลผลิตที่ได้ในแต่ละปีเพียงแค่ 3,000–4,000 ตัว เท่านั้น เพราะขาดซึ่งเงินทุนสำหรับพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็นที่จะผลิตให้ได้ปีละหลายหมื่นตัว แต่ทว่า ดร.คัตสึชิ สิคะโมะโตะ แห่งมหาวิทยาลัยนิฮง ได้ค้นพบเมื่อปี ค.ศ. 2009 ว่าปลาไหลญี่ปุ่นจะวางไข่ที่บริเวณร่องน้ำลึกมาเรียนาตะวันตก ใกล้เกาะกวม ทำให้ได้ทราบถึงวิถีชีวิตตลอดจนถึงพฤติกรรม รวมถึงการให้อาหารที่เหมาะสมในแต่ละช่วงวัย ซึ่งจะทำให้ได้ผลผลิตที่มากขึ้นในอนาคต
==รูปภาพ==
ภาพ:Anguilla japonica 1856.jpg|ภาพสเก็ต
ภาพ:Anguilla japonica.jpg|ส่วนหัว
ภาพ:Unagi1.jpg|ปลาไหลญี่ปุ่นย่างซีอิ๊ว
ภาพ:Green water culture system for Eel.jpeg|ลักษณะฟาร์มเพาะพันธุ์
ภาพ:Farmed production of Anguilla japonica.png|แผนภูมิแสดงอัตราการผลิตในฟาร์มแต่ละปี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น==
Fishbase.org
วงศ์ปลาตูหนา
ปลาเศรษฐกิจ
แคม นิวตัน

แคม นิวตัน (อังกฤษ: Cam Newton, ชื่อเต็ม: Cameron Jerrell Newton) เป็นนักอเมริกันฟุตบอลมืออาชีพ ตำแหน่ง ควอเตอร์แบ็ก ของทีม แคโรไลนา แพนเธอร์ส ในลีกเอ็นเอฟแอล ประเทศสหรัฐอเมริกา เขาเคยเล่นในกับ ออร์เบิร์น ในระดับมหาวิทยาลัย ก่อนที่จะถูกดราฟท์เป็นอันดับแรก เมื่อ พ.ศ. 2554 (2011 NFL Draft) และได้รับตำแหน่ง "ผู้เล่นหน้าใหม่แห่งปี" ในฤดูกาลแรกของเขา
ในการเล่นฤดูกาลแรก นิวตันได้ทำลายสถิติต่าง ๆ มากมาย เช่น  เป็นควอเตอร์แบ็กหน้าใหม่คนแรก ที่สามารถข้างบอลได้เกิด 400 หลาในเกมแรก ซึ่งทำได้มากกว่าที่ เพย์ตัน แมนนิง เคยทำไว้ก่อนหน้านี้คือ 120 หลา อีกทั้งเขายังทำลายสถิติที่ยาวนาน 61 ปี ของ ออตโต เกรแฮม โดยเป็นผู้ที่ทำระยะขว้างได้มากที่สุดในเกมแรกของอาชีพ  เป็นควอเตอร์แบ็กหน้าใหม่คนแรกที่สามารถทำระยะขว้างได้มากกว่า 4,000 หลา และทำระยะวิ่งได้มากกว่า 700 หลาในหนึ่งฤดูกาล  อีกทั้งยังสามารถทำทัชดาวน์ได้ถึง 14 ครั้ง มากกว่าควอเตอร์แบ็กทุกคนในประวัติศาสตร์เอ็นเอฟแอล ทำลายสถิติที่ยาวนาน 35 ปีของ สตีฟ กรอกัน 
ในปี พ.ศ. 2558 นั้น นิวตันกลายเป็นควอเตอร์แบ็กคนแรกของประวัติศาสตร์ ที่ขว้างลูกทำทัชดาวน์ได้ถึง 30 ครั้ง และ วิ่งเข้าทำทัชดาวน์เองอีก 10
ครั้ง ในฤดูกาลเดียวกัน (ขว้างลูก 35 ครั้ง, วิ่ง 10 ครั้ง) เขายังเป็นควอเตอร์แบ็กคนเดียวที่สามารถขว้างลูกได้ 300 หลา, ขว้างลูกทัชดาวน์ได้ 5 ครั้ง และทำระยะวิ่งได้มากกว่า 100 หลาภายในเกมเดียว ในเกมสุดท้ายของฤดูกาล 2015-2016 นั้น นิวตันก็มีสถิติการวิ่งเข้าทำทัชดาวน์โดยควอเตอร์แบ็กเทียบเท่ากับ สตีฟ ยัง (ในขณะที่ ยัง ใช้เวลาถึง 15 ฤดูกาล นิวตันกลับใช้เพียง 5 ฤดูกาลเท่านั้น)
== อ้างอิง ==
ผู้เล่นอเมริกันฟุตบอล
เส้นเมริเดียนที่ 154 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 154 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 154 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 26 องศาตะวันออก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 154 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 153 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 155 องศาตะวันตก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 153 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 153 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 153 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 27 องศาตะวันออก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 153 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 152 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 154 องศาตะวันตก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 152 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 152 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 152 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 28 องศาตะวันออก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 152 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 151 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 153 องศาตะวันตก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 151 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 151 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 151 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 29 องศาตะวันออก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 151 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 150 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 152 องศาตะวันตก
เส้นลองจิจูด