pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สะพานเหญิตเติน

สะพานเหญิตเติน (Cầu Nhật Tân) หรือ สะพานมิตรภาพเวียดนาม–ญี่ปุ่น เป็นสะพานขึงข้ามแม่น้ำแดง ตั้งอยู่ที่ฮานอย ประเทศเวียดนาม เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2558 มี 6 ช่องจราจร เชื่อมต่อฮานอยกับท่าอากาศยานนานาชาติโหน่ยบ่าย ทุนโครงการมาจากเงินให้กู้ยืมเพื่อการพัฒนาขององค์การความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น
สะพานเหญิตเตินมีความยาว  โดยเป็นตัวสะพาน  และเป็นช่วงขึง 5 ช่วง (แต่ละช่วงมีเคเบิล 11 คู่) ยาว  มีความกว้าง  มี 4 ช่องสำหรับพาหนะติดเครื่องยนต์, 2 ช่องสำหรับรถโดยสารประจำทาง และอีก 2 ช่องสำหรับพาหนะร่วมและคนเดิน
สะพานเหญิตเตินได้รับการออกแบบและสร้างให้เป็นสัญลักษณ์ใหม่ของฮานอย โดยหอคอยสะพาน 5 แห่ง หมายถึง ประตูเมืองโบราณ 5 แห่งของฮานอย ในช่วงฤดูร้อนปี พ.ศ. 2560 เทศบาลนครฮานอยได้ร่วมมือกับบริษัทฟิลิปส์จากเนเธอร์แลนด์ติดตั้งไฟส่องสว่างทั่วหอคอยสะพานตอนกลางคืน มีการอ้างว่าระบบที่ติดตั้งใหม่นี้สามารถฉายแสงสีได้ถึง 16.7 ล้านสี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เหญิตเติน
เหญิตเติน
สิ่งก่อสร้างในฮานอย
ความสัมพันธ์ญี่ปุ่น–เวียดนาม
สะพานสักเหมียว

สะพานสักเหมียว (Cầu Rạch Miễu) เป็นสะพานขึงที่ข้ามแม่น้ำโขงในประเทศเวียดนาม เชื่อมต่อระหว่างจังหวัดเกียนซางกับจังหวัดเบ๊นแจ สะพานเริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2545 และสร้างเสร็จเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2552 ซึ่งล่าช้าจากแผนเดิมที่กำหนดไว้ในปลายปี พ.ศ. 2550 สะพานนี้ยาว 8,331 เมตร (รวมช่วงทางขึ้น) แต่ตัวสะพานจริง ๆ ยาว 2,868 เมตร
สะพานสักเหมียวมีปัญหาด้านการจราจรติดขัดโดยเฉพาะในช่วงวันหยุดเทศกาล เพราะมีเพียง 2 ช่องจราจรเท่านั้น
== อ้างอิง ==
สักเหมียว
สักเหมียว
สักเหมียว
จังหวัดเกียนซาง
จังหวัดเบ๊นแจ
สะพานบ๋ายจั๊ย

สะพานบ๋ายจั๊ย (Cầu Bãi Cháy) เป็นสะพานขึงในจังหวัดกว๋างนิญ ประเทศเวียดนาม รองรับทางหลวงหมายเลข 18 เชื่อมต่อแขวงห่งกายกับแขวงบ๋ายจั๊ยของนครหะล็องโดยยกข้ามช่องแคบเกื๋อหลุกซึ่งแยกเขตอ่าวเกื๋อหลุกกับอ่าวหะล็องออกจากกัน สะพานนี้เป็นสะพานขึงที่มีเคเบิลกลางถนนแห่งแรกของเวียดนาม
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Cầu Bãi Cháy2.JPG|การก่อสร้างสะพาน
ไฟล์:Cầu Bãi Cháy.jpg|สะพานมองจากมุมไกล
ไฟล์:Baichaybridge.jpg|สะพานในตอนกลางคืน
== ดูเพิ่ม ==
สะพานขึง
อ่าวหะล็อง
การขนส่งในประเทศเวียดนาม
== อ้างอิง ==
บ
บ
จังหวัดกว๋างนิญ
บ๋ายจั๊ย
สะพานฟู้หมี

สะพานฟู้หมี (Cầu Phú Mỹ) เป็นสะพานขึงที่สร้างข้ามแม่น้ำไซ่ง่อนในนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม ก่อสร้างตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 จนถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2552 โดยบริษัทบอลเดอร์สโตน, บิลฟิงเกอร์เบอร์เกอร์, แฟรซีแนแอ็งแตร์นาซียอนาล และซีซี 620 สะพานได้รับการออกแบบโดยอาร์คาดิสและคาร์ดโน
สะพานฟู้หมียาว 705 เมตร มีช่วงหลักยาว 380 เมตร หอสะพานรูปตัวเอช สูง 145 เมตร กว้าง 27 เมตร สะพานมี 6 ช่องจราจร เชื่อมต่อระหว่างเขต 2 และเขต 7 ของนครโฮจิมินห์ และเป็นส่วนหนึ่งของโครงการถนนวงแหวนที่กำลังก่อสร้างอีกด้วย
พิธีเปิดสะพานจัดขึ้นเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2552 โดยนายกรัฐมนตรีเวียดนาม เหงียน เติ๊น สุง ร่วมกับเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลเวียดนามและรัฐบาลออสเตรเลีย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพสะพาน 
BBBH consortium 
Phú Mỹ Bridge at Structurae Database
Phú Mỹ Bridge at Baulderstone webpage 
ฟู้หมี
ฟู้หมี
สิ่งก่อสร้างในนครโฮจิมินห์
ความสัมพันธ์ออสเตรเลีย–เวียดนาม
สะพานบิ๊ญ

สะพานบิ๊ญ (Cầu Bính) เป็นสะพานขึงที่ข้ามแม่น้ำเกิ๊ม ตั้งอยู่ที่เมืองไฮฟอง ประเทศเวียดนาม มีความยาว 1,280 เมตร กว้าง 22.5 เมตร มี 4 ช่องสำหรับรถยนต์ และ 2 ช่องสำหรับคนเดิน หอสะพานมีความสูง 102 เมตร สร้างโดยใช้คอนกรีต สะพานเริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2545 และสิ้นสุดเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 ใช้งบประมาณจากญี่ปุ่น 7,426 ล้านเยน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Binh Bridge at Structurae 
Cầu Bính 
Hải Phòng: "Xổng đà" ba tàu biển đâm hỏng cầu Bính  
บิ๊ญ
บิ๊ญ
สิ่งก่อสร้างในไฮฟอง
ความสัมพันธ์ญี่ปุ่น–เวียดนาม
สะพานเกิ่นเทอ

สะพานเกิ่นเทอ (Cầu Cần Thơ) เป็นสะพานขึงข้ามแม่น้ำเหิ่ว ซึ่งเป็นแม่น้ำสาขาที่ใหญ่ที่สุดของแม่น้ำโขง ตั้งอยู่ที่เกิ่นเทอ ทางตอนใต้ของประเทศเวียดนาม สะพานมีความยาว 2.75 กิโลเมตร หรือ 1.68 ไมล์ มีช่องจราจร 6 ช่อง กว้างทั้งหมด 23 เมตร (76 ฟุต) โดยมี 4 ช่องสำหรับรถขนาดใหญ่ และอีก 2 ช่อง สำหรับรถจักรยานและรถจักรยานยนต์ ช่องว่างใต้สะพานกว้าง 39 เมตร (128 ฟุต) ซึ่งเรือใหญ่สามารถลอดผ่านได้ สะพานเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2553
== การก่อสร้าง ==
นายกรัฐมนตรีฟาน วัน ขาย ทำพิธีเปิดการก่อสร้างสะพานเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2547 ซึ่งสะพานมีกำหนดแล้วเสร็จในปลายปี พ.ศ. 2551 การพังทลายของสะพานบางส่วนขณะกำลังก่อสร้างในปี พ.ศ. 2550 ทำให้การเปิดใช้งานล่าช้าออกไป สะพานนี้เป็นหนึ่งในสะพาน 17 แห่งที่วางแผนจะเชื่อมโยงพื้นที่สามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงเข้ากับเครือข่ายถนนของเวียดนามภายในปี พ.ศ. 2563 สะพานแห่งนี้ใช้งานทดแทนเครือข่ายเรือข้ามฟากในเส้นทางทางหลวง 1เอ (Quốc lộ 1A) ที่เชื่อมระหว่างจังหวัดหวิญล็อง (Vĩnh Long) ทางฝั่งตะวันออกกับเมืองเกิ่นเทอทางฝั่งตะวันตก
การก่อสร้างสะพานอยู่ภายใต้การดูแลของกลุ่มที่ปรึกษา Nippon Koei-Chodai (日本工営と長大) และทำสัญญากับผู้รับเหมาชาวญี่ปุ่นหลายรายได้แก่ Taisei Corporation, Kajima Construction และ Nippon Steel ทุนสำหรับโครงการนี้ได้รับทุนจากองค์การความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น (JICA) โดยมีเงินกู้ช่วยเหลือเพื่อการพัฒนาอย่างเป็นทางการจากธนาคารเพื่อความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น (JBIC) และรัฐบาลเวียดนาม สะพานเกิ่นเทอได้รับการประกันโดย บริษัทประกันภัยร่วมทุนของ Petrolimex (Tập đoàn Xăng dầu Việt Nam) และ บริษัทประกันภัยของ PetroVietnam (Tập đoàn Dầu khí Việt Nam) มูลค่า 3.2 ล้านล้านด่ง (200 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
การก่อสร้างสะพานเกิ่นเทอแบ่งออกเป็นสามสัญญา โดยผู้รับเหมารายแรกเป็นผู้ดูแลการก่อสร้างทางลาดสะพานฝั่งหนึ่ง รายที่สองก่อสร้างสะพานหลัก และรายที่สามสร้างถนนทางทิศใต้เข้าสู่เมืองเกิ่นเทอ
== เหตุการณ์การพังทลาย ==

ทางลาดความยาว 90 เมตรของสะพานเกิ่นเทอพังลงระหว่างการก่อสร้างในเช้าวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2550 ทรุดลงจากความสูง 30 เมตร ส่วนที่ยุบอยู่เหนือเกาะเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่ในแนวสะพานฝั่งเมืองหวิญล็อง มีวิศวกรและคนงาน 250 คนกำลังทำงานอยู่ในช่วงเวลานั้น มีผู้เสียชีวิตอย่างเป็นทางการ 54 ราย บาดเจ็บสาหัส 80 ราย เจิ่น จุ๋ง (Trần Chủng) หัวหน้าหน่วยงานควบคุมคุณภาพการก่อสร้างแห่งชาติภายใต้กระทรวงการก่อสร้าง ระบุว่านี่เป็นภัยพิบัติที่ร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ของอุตสาหกรรมการก่อสร้างของเวียดนาม
=== ภายหลังเหตุการณ์ ===
การไต่สวนสาเหตุของการพังทลายใช้เวลาสอบสวน 8 เดือน ในขั้นต้นพบว่าเสาชั่วคราวที่ใช้กระจายน้ำหนักนั้นมีขนาดต่ำกว่าที่กำหนดโดยประหยัดค่าใช้จ่ายด้วยการมีระยะเผื่อที่น้อย ส่วนสาเหตุที่แท้จริงคือการสร้างเสาชั่วคราวบางส่วนวางบนพื้นทรายอ่อนซึ่งทรุดตัวไม่สม่ำเสมอและทำให้เสาเอียง ในปี พ.ศ. 2552 รัฐบาลเวียดนามได้สั่งห้าม บริษัทก่อสร้าง Taisei และ Kajima จากการดำเนินงานในเวียดนามเป็นเวลาหนึ่งปี โดยกล่าวโทษบริษัทญี่ปุ่นทั้งสองแห่งว่า ไม่สามารถสร้างส่วนรองรับสะพานที่ปลอดภัยได้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เกิ่นเทอ
ก
ความสัมพันธ์ญี่ปุ่น–เวียดนาม
สิ่งก่อสร้างในเกิ่นเทอ
สะพานหมีถ่วน

สะพานหมีถ่วน (Cầu Mỹ Thuận) เป็นสะพานขึงข้ามแม่น้ำโขง เชื่อมต่อระหว่างจังหวัดเตี่ยนซางกับจังหวัดหวิญล็องของประเทศเวียดนาม เป็นผลงานจากความร่วมมือของรัฐบาลเวียดนามและรัฐบาลออสเตรเลีย ใช้งบประมาณ 91 ล้านดอลลาร์ออสเตรเลีย ก่อสร้างโดยบริษัทบิลฟิงเกอร์เบอร์เกอร์ เปิดใช้งานในปี พ.ศ. 2543

== อ้างอิง ==
ภาพสะพานหมีถ่วน 
หมีถ่วน
หมีถ่วน
หมีถ่วน
จังหวัดเตี่ยนซาง
จังหวัดหวิญล็อง
ความสัมพันธ์ออสเตรเลีย–เวียดนาม
กองพลภูเขาที่ 6 แห่งเอ็สเอ็ส "นอร์ท"

กองพลภูเขาเอ็สเอ็สที่ 6 "นอร์ด" (6. SS-Gebirgs-Division "Nord")เป็นหน่วยทหารของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สแห่งนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ก่อตั้งขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1941 ในชื่อว่า เอ็สเอ็ส  คัมพ์กรุพเพอ นอร์ด (SS Battle Group North-กลุ่มหน่วยรบเอ็สเอ็สเหนือ)
กองพลนี้เป็นหน่วยเดียวของวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สที่ได้ต่อสู้ในวงกลมอาร์กติก เมื่อได้ถูกส่งไปประจำการที่ฟินแลนด์และทางตอนเหนือของรัสเซียในช่วงระหว่างเดือนมิถุนายนและเดือนพฤศจิกายน ปี ค.ศ. 1941 ได้ต่อสู้ในคาเรเลียจนกระทั่งการสงบศึกมอสโก (Moscow Armistice) ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1944 ซึ่งเมื่อถึงจุดนั้นจำเป็นต้องถอนกำลังออกจากฟินแลนด์ ได้เข้าต่อสู้ในปฏิบัติการนอร์ดวินด์ (Operation Nordwind) ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1945 ที่ได้ประสบกับความสูญเสียอย่างหนัก ในช่วงต้นเดือนเมษายน ค.ศ. 1945 กองพลนี้ได้ถูกทำลายโดยกองทัพสหรัฐใกล้กับเมืองบรึดดินเงน (Büdingen) เยอรมนี
== อ้างอิง ==
รายชื่อของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
กองพลทหารภูเขาอาสาที่ 7 แห่งเอ็สเอ็ส "พรินทซ์อ็อยเกน"

กองพลทหารภูเขาอาสาที่ 7 แห่งเอ็สเอ็ส "พรินทซ์อ็อยเกน" (7. SS-Freiwilligen-Gebirgs-Division „Prinz Eugen“)เป็นกองพลทหารราบภูเขาเยอรมันของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส กองกำลังปีกติดอาวุธของพรรคนาซีเยอรมันที่ได้ทำหน้าที่เทียบเท่า แต่ไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพเวร์มัคท์อย่างเป็นทางการในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองในยูโกสลาเวีย ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1941 จาก Volksdeutsche (ชนชาติเยอรมัน) กลุ่มทหารอาสาสมัครและทหารเกณฑ์จาก Banat, รัฐเอกราชโครเอเชีย (NDH), ฮังการีและโรมาเนีย ได้ต่อสู้ในการทัพปราบปรามการก่อกบฏซึ่งได้ต่อกรกับกลุ่มคอมมิวนิสต์ภายใต้การนำของพลพรรคยูโกสลาเวีย กองกำลังต่อต้านในเขตยึดครองเซอร์เบีย, NDH และมอนเตเนโกร การได้ให้สมญานามว่า พรินทซ์อ็อยเกน มาจากพระนามของเจ้าชายเออแฌนแห่งซาวอย ผู้นำทางทหารที่โดดเด่นของราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค ผู้ปลดปล่อย Banat และกรุงเบลเกรดจากจักรวรรดิออตโตมันในสงครามออสเตรีย-ตุรกีในปี ค.ศ. 1716-18 มันเป็นชื่อแต่เดิมว่า SS-Freiwilligen-Division Prinz Eugen (กองพลทหารภูเขาอาสาเอ็สเอ็สที่ 7 พรินทซ์อ็อยเกน)
==อ้างอิง==
รายชื่อของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
กองพลทหารม้าที่ 8 แห่งเอ็สเอ็ส "โฟลรีอาน ไกเออร์"

กองพลทหารม้าที่ 8 แห่งเอ็สเอ็ส "โฟลรีอาน ไกเออร์" เป็นหน่วยทหารม้าเยอรมันของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1942 จากนายทหารฝ่ายเสนาธิการของกองพลน้อยทหารม้าเอ็สเอ็ส (SS Cavalry Brigade) ซึ่งได้มีส่วนเกี่ยวข้องในปฏบัติการ Bandenbekämpfung ("การต่อสู้กับพวกโจร") ที่อยู่หลังแนวหน้าและเป็นผู้รับผิดชอบต่อการสังหารประชาชนพลเรียนนับหมื่นคน ยังคงดำเนินการต่อไปกับสิ่งที่เรียกว่าปฏิบัติการทำให้สงบในดินแดนยึดครองสหภาพโซเวียต ได้นำไปสู่ความโหดร้ายทารุณมากยิ่งขึ้น
==อ้างอิง==
รายชื่อของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
เนเฟอร์มาอัตที่หนึ่ง

เนเฟอร์มาอัตที่หนึ่ง เป็นเจ้าชายชาวอียิปต์โบราณและพระราชโอรสของฟาโรห์สเนฟรู พระองค์เป็นขุนนางชั้นสูงและเป็นนักบวชชองเทพีบาสเทต ชื่อของพระองค์หมายถึง "ความงามของเทพีมาอัต" หรือ "ด้วยความยุติธรรมอันสมบูรณ์แบบ"
==  ประวัติ ==
เนเฟอร์มาอัตเป็นพระโอรสพระองค์โตของฟาโรห์สเนฟรู ซึ่งเป็นฟาโรห์และผู้ก่อตั้งราชวงศ์ที่สี่ของราชอาณาจักรอียิปต์โบราณ พระองค์เป็นพระเชษฐาของฟาโรห์คูฟู พระชายาของพระองค์คือ พระนางไอเทต เนเฟอร์มาอัต มีบุตรและธิดาทั้งสิ้นสิบห้าพระองค์ตามที่ปรากฏบนผนังแมสตาบาของพระองค์ ประกอบด้วยบุตรชายนามว่า เฮมิอูนู, ไอซู, เตตา, เคนติเมเรส และมีธิดานามว่า ดเจฟาตเซน และ ไอเซซู ปรากฏเป็นภาพที่เจริญวัยแล้ว ขณะที่ ไอติเซน, อินกาเอฟ, เซฟกา, เวเฮมกา, เชปเซสกา, กาเคนต์, อังค์ฮอร์เซเรเทฟ, อังค์ฮอร์เฟเนดเจฟ, บูเนฟ, เซปเซสเนบ, เนบเคเนต และพาเจติ ปรากฏเป็นภาพที่อยู่ในวัยเยาว์ ซึ่งมีข้อสันนิษฐานว่าบุตรชายคนหนึ่งนามว่า เฮมิอูนู อาจจะเป็นคนเดียวกับขุนนางชั้นสูงที่มีนามว่า เฮมิอูนู ซึ่งเชื่อว่าเป็นผู้ช่วยวางแผนการสร้างมหาปิรามิด
== สุสาน ==

พระศพของเนเฟอร์มาอัตถูกฝังอยู่ในแมสตาบาหมายเลข 16 ที่เมืองเมดูม เนเฟอร์มาอัตเป็นหนึ่งในบุตรหลายพระองค์ของฟาโรห์สเนฟรู ที่ถูกฝังอยู่ในเมดูม หลุมฝังพระศพเป็นที่รู้จักสำหรับเทคนิคพิเศษที่ใช้ในการวาดภาพ ประติมากรรมแกะสลักภาพที่เจาะลึกลงไป ซึ่งเต็มไปด้วยสีสัน การสร้างโดยวิธีนี้มีผลเสียคือทำให้ปูนปลาสเตอร์หลุดออกได้ง่าย แต่การก่อสร้างแบบนี้ทำให้เกิดภาพที่มีสีสดใส สุสานนี้เป็นที่เดียวที่ก่อสร้างแบบนี้
== ภาพห่านแห่งเมดูม ==
ไฟล์:Ägyptisches Museum Kairo 2016-03-29 Gänse von Meidum 01.jpg|
ไฟล์:Ägyptisches Museum Kairo 2016-03-29 Gänse von Meidum 02.jpg|
ไฟล์:Ägyptisches Museum Kairo 2016-03-29 Gänse von Meidum 03.jpg|
ไฟล์:Ägyptisches Museum Kairo 2016-03-29 Gänse von Meidum 04.jpg|
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แมสตาบา
ฟาโรห์สเนฟรู
สนามกีฬาห่างเด๋ย

สนามกีฬาห่างเด๋ย (Sân vận động Hàng Đẫy) หรือ สนามกีฬาฮานอย (Sân vận động Hà Nội) เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ในกรุงฮานอย ประเทศเวียดนาม ใช้ในการแข่งขันฟุตบอล สนามมีความจุ 22,500 ที่นั่ง ในช่วงปี ค.ศ. 2000-2003 ชื่อของสนามคือสนามกีฬาฮานอย ต่อมาวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 2003 ได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อ "ห่างเด๋ย"
สนามกีฬาห่างเด๋ยตั้งอยู่ใจกลางกรุงฮานอย เคยเป็นสนามเหย้าหลักของฟุตบอลทีมชาติเวียดนาม ก่อนที่จะย้ายไปสนามกีฬาหมีดิ่ญ และเคยใช้แข่งขันไทเกอร์คัพ 1998 รอบชิงชนะเลิศ
นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2009 สนามนี้ได้กลายเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลในฮานอย 4 แห่ง ได้แก่ สโมสรฟุตบอลฮานอย, สโมสรฟุตบอลเถกง, สโมสรฟุตบอลฮหว่าฟ้าตห่าโหน่ย และสโมสรฟุตบอลฮานอย (ค.ศ. 1956)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูลสนามกีฬา 
StadiumDB.com page
ห่างเด๋ย
สิ่งก่อสร้างในฮานอย
สโมสรฟุตบอลฮานอย
สนามกีฬาท้งเญิ้ต

สนามกีฬาท้งเญิ้ต (Sân vận động Thống Nhất, "สนามกีฬาแห่งการรวมชาติ") เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ในนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่เลขที่ 138 ถนนด่าว ซวี ตื่อ แขวงที่ 6 เขตที่ 10 มักใช้ในการแข่งขันฟุตบอล เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลนครโฮจิมินห์และสโมสรฟุตบอลไซ่ง่อนซึ่งแข่งขันในวี-ลีก สนามมีความจุ 25,000 ที่นั่ง
== ประวัติ ==
ก่อนปี ค.ศ. 1975 สนามเคยมีชื่อว่า สนามกีฬาก่งฮหว่า (Sân vận động Cộng Hòa, "สนามกีฬาแห่งสาธารณรัฐ") เคยมีสถิติผู้เข้าชมถึง 30,000 คน ในนัดที่เวียดนามใต้พบกับเกาหลีใต้
ในปี ค.ศ. 1966 เวียดนามใต้คว้าแชมป์เมอร์เดกาคัพ ด้วยการเอาชนะพม่า ถ้วยรางวัลได้ถูกเก็บที่สนามแห่งนี้ ก่อนที่จะหายสาบสูญไปหลังกรุงไซ่ง่อนแตก
ช่วงสงครามเวียดนาม สนามนี้เป็นเป้าหมายสำคัญของกลุ่มผู้ก่อการร้ายเวียดกง มีการวางระเบิดในวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1965 มีผู้เสียชีวิต 11 ราย และบาดเจ็บ 42 ราย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพของสนามกีฬา
== อ้างอิง ==
ท้งเญิ้ต
สิ่งก่อสร้างในนครโฮจิมินห์
สนามฟุตบอลฮหว่าซวน

สนามฟุตบอลฮหว่าซวน (Sân Vận Động Hòa Xuân) เป็นสนามฟุตบอลในเขตเกิ๋มเหละ (Cẩm Lệ) นครดานัง ประเทศเวียดนาม เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลดานัง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2016 สนามมีความจุ 20,500 ที่นั่ง เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 2013 และเสร็จสิ้นในปี ค.ศ. 2016 งบประมาณการก่อสร้าง 281 พันล้านด่ง สร้างเพื่อแทนที่สนามกีฬาจีลัง
== อ้างอิง ==
ฮหว่าซวน
ฮหว่าซวน
สิ่งก่อสร้างในดานัง
สนามกีฬาเกิ่นเทอ

สนามกีฬาเกิ่นเทอ (Sân vận động Cần Thơ) เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ในเกิ่นเทอ ประเทศเวียดนาม และเป็นสนามกีฬาที่ใหญ่ที่สุดในเวียดนาม มีความจุ 44,398 ที่นั่ง ใช้ในการแข่งขันกีฬาฟุตบอลและแข่งรถจักรยานยนต์ เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลเกิ่นเทอ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://uk.soccerway.com/teams/vietnam/hancofood-can-tho/10354/venue/
ก
สิ่งก่อสร้างในเกิ่นเทอ
เวียดนามคัพ

เวียดนามคัพ (Giải bóng đá Cúp Quốc gia) หรือ Su Thien Thanh เนชันแนล คัพ เป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยภายในประเทศเวียดนาม จัดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1992 โดยสโมสร Cảng Sài Gòn เป็นสโมสรแรกที่ได้รับรางวัลชนะเลิศ
== รายชื่อทีมชนะเลิศ ==
{|class="wikitable"
|-
! ฤดูกาล
! ชนะเลิศ
! ผลการแข่งขัน
! รองชนะเลิศ
! สนามแข่งขัน
|-
!1992
|ท่าเรือไซ่ง่อน || 1–1  5–4 pen.||Câu lạc bộ Quân Đội  ||สนามกีฬาท้งเญิ้ต, นครโฮจิมินห์
|-
!1993
|Quảng Nam - Đà Nẵng || 2–1 ||Vietnam Railway  ||สนามกีฬาจีลัง, ดานัง
|-
!1994
|Sông Bé || 1–0 ||ท่าเรือไซ่ง่อน  ||สนามกีฬาท้งเญิ้ต, นครโฮจิมินห์
|-
!1995
|ไฮฟองโปลิศ || 1–0 ||Công an Hà Nội  ||สนามกีฬาห่างเด๋ย, ฮานอย
|-
!1996
|Hải Quan || 0–0  6–5 pen. ||ท่าเรือไซ่ง่อน  ||สนามกีฬาท้งเญิ้ต, นครโฮจิมินห์
|-
!1997
|Hải Quan || 3–0 ||ท่าเรือไซ่ง่อน  ||สนามกีฬาจีลัง, ดานัง
|-
!1998
|Công an Thành Phố || 2–0 ||Hải Quan  ||สนามกีฬาท้งเญิ้ต, นครโฮจิมินห์
|-
!2000
|ท่าเรือไซ่ง่อน || 2–1 ||Công an Thành Phố  ||สนามกีฬาท้งเญิ้ต, นครโฮจิมินห์
|-
!2001
|Công an Thành Phố || 2–1 ||Công an Hà Nội  ||
|-
!2002
|P. Sông Lam Nghệ An || 1–0 ||Thừa Thiên – Huế  ||
|-
!2003
|Pisico Bình Định F.C. || 2–1 ||Đông Á Bank  ||สนามกีฬาวิญ, เหงะอาน
|-
!2004
|Pisico Bình Định F.C. || 2–0 ||Câu lạc bộ Quân Đội  ||สนามกีฬาวิญ, เหงะอาน
|-
!2005
|Đồng Tâm Long An || 5–0 ||ไฮฟอง  ||สนามกีฬาล็องอาน, ล็องอาน
|-
!2006
|Hoà Phát Hà Nội || 2–1 ||Đồng Tâm Long An  ||
|-
!2007
|DPM.Nam Định || 1–0 ||Pisico Bình Định F.C.  ||
|-
!2008
|Hà Nội ACB || 1–0 ||Becamex Bình Dương ||
|-
!2009
|เอสเอชบี ดานัง || 1–0 ||Thể Công  ||สนามกีฬาห่างเด๋ย, ฮานอย
|-
!2010
|Sông Lam Nghệ An || 1–0 ||Hoàng Anh Gia Lai  ||สนามกีฬาท้งเญิ้ต, นครโฮจิมินห์
|-
!2011
|Navibank Sài Gòn || 3–0 ||Sông Lam Nghệ An ||สนามกีฬาท้งเญิ้ต, นครโฮจิมินห์
|-
!2012
|Sài Gòn Xuân Thành || 4–1 ||ฮานอย ทีแอนด์ที ||สนามกีฬาท้งเญิ้ต, นครโฮจิมินห์
|-
!2013
|Vissai Ninh Bình || 1–1  6–5 pen. ||เอสเอชบี ดานัง || สนามกีฬาจีลัง, ดานัง
|-
!2014
|ไฮฟอง || 2–0 ||Becamex Bình Dương || Lạch Tray Stadium, ไฮฟอง
|-
!2015
|Becamex Bình Dương || 4–2 |||ฮานอย ทีแอนด์ที || Gò Đậu Stadium, ถูเสิ่วหมต
|-
!2016
|Than Quảng Ninh || 4–42–1 |||ฮานอย ทีแอนด์ที || Cẩm Phả Stadium, กว๋างนิญสนามกีฬาห่างเด๋ย, ฮานอย
|-
!2017
|Sông Lam Nghệ An || 2–15–1 |||Becamex Bình Dương || Gò Đậu Stadium, Thủ Dầu Mộtสนามกีฬาวิญ, เหงะอาน
|-
!2018
|Becamex Bình Dương || 3–1 ||| FLC Thanh Hóa || Tam Kỳ Stadium, Tam Kỳ
|-
!2019
|ฮานอย || 2–1 ||| Quảng Nam FC || Sân vận động Tam Kỳ, Tam Kỳ
|-
!2020
|ฮานอย || 2–1 ||| Viettel FC || Hàng Đẫy Stadium, Hà Nội
|-
!2022
|ฮานอย || 2–0 ||| Topenland Bình Định || Hàng Đẫy Stadium, Hà Nội
|-
!2023
|ทัญฮว้า || 0–0  5–3 pen.|||  วิเอตเตล  || Thanh Hóa Stadium, ทัญฮว้า
|}
== ดูเพิ่ม ==
วี-ลีก (ประเทศเวียดนาม)
ฟุตบอลในประเทศเวียดนาม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ฟุตบอลในประเทศเวียดนาม
สโมสรฟุตบอลฮานอย

สโมสรฟุตบอลฮานอย (Câu lạc bộ Bóng đá Hà Nội) หรือ ฮานอย เอฟซี เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในฮานอย ประเทศเวียดนาม ปัจจุบันลงเล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 1 สโมสรมักถูกรู้จักในชื่อ สโมสรฟุตบอลฮานอย ทีแอนด์ที ก่อตั้งในปี ค.ศ. 2006 สนามเหย้าคือ สนามกีฬาห่างเด๋ย
== เกียรติประวัติ ==
ลีก
วี.ลีก ดิวิชัน 1:
* ชนะเลิศ (6): 2010, 2013, 2016, 2018, 2019, 2022
* รองชนะเลิศ (5): 2011, 2012, 2014, 2015, 2020
วี.ลีก ดิวิชัน 2:
* รองชนะเลิศ: 2008
เซเคินลีก
* รองชนะเลิศ: 2007
เทิร์ดลีก
* ชนะเลิศ: 2006
ถ้วย
เวียดนามคัพ:
*  ชนะเลิศ (3): 2019, 2020, 2022
* รองชนะเลิศ (3): 2012, 2015, 2016
เวียดนามซูเปอร์คัพ:
*ชนะเลิศ (4): 2010, 2018, 2019, 2020
*รองชนะเลิศ (3): 2013, 2015, 2016
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
V.League profile 
Soccerway profile
 
ฮ
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2549
สโมสรฟุตบอลในฮานอย
พระนางอะตะปาเทวี

อะตะปาเทวี หรือ อตปาเทวี เป็นเจ้านายฝ่ายในพระองค์หนึ่งของอาณาจักรล้านนา ด้วยเป็นพระอัครมเหสีพระองค์หนึ่งของพญายอดเชียงราย พระองค์ทูลขอที่ดินจากพระราชสวามีสำหรับสร้างวัดร่ำเปิง (ตโปทาราม) ปัจจุบันตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
== พระประวัติ ==
พระประวัติตอนต้นของอะตะปาเทวีมีความเป็นมาอย่างไรนั้นไม่เป็นที่ปรากฏ ทราบแต่เพียงว่าเป็นพระอัครมเหสีพระองค์หนึ่งของพญายอดเชียงราย ส่วนพระนาม "อตปา" คือคำว่า "ตปะ" มีความหมายว่า "มหาเทวีผู้ทรงบำเพ็ญกัมมัฏฐาน" เชื่อว่าพระองค์น่าจะเป็นพระอัครมเหสีที่พระสวามีโปรดปรานมาก เพราะพบว่าพระนางสามารถทูลขอพระราชทานที่ดินที่เรียกว่า "ประเทศนี้" จากพญายอดเชียงรายมาสร้างวัดตโปทารามได้  โดยชื่อวัดมีความสอดคล้องกับพระนาม มาจากคำว่า ตปะ+อาราม แปลว่า "อารามแห่งการบำเพ็ญเพียรอันแรงกล้า"
นักวิชาการประวัติศาสตร์ล้านนากระแสหลักอย่างเช่น เกริก อัครชิโนเรศ เชื่อว่าเจ้านายพระองค์นี้น่าจะเป็นพระองค์เดียวกับพระนางสิริยศวดีเทวี (นางโป่งน้อย) โดยสันนิษฐานว่าอาจเป็นพระนามหนึ่งของพระนางโป่งน้อยในการกัมมัฏฐาน เพราะนางโป่งน้อยมีพระนามอยู่มากนัก แต่บางส่วนก็ว่าทั้งสองเป็นคนละองค์กัน ในกรณีนี้สมฤทธิ์ ลือชัยสันนิษฐานว่าพระนางอะตะปาเทวีนี้เป็นชาวฮ่อ ส่วนเฉลิมวุฒิ ต๊ะคำมีสันนิษฐานว่า "...อนึ่งสิ่งที่แสดงให้เห็นว่าพระนางป่งน้อยหรือพระนางสิริยศวดีเป็นพระมเหสีคนละองค์กับพระนางอะตะปาเทวี และทั้งสองพระนางไม่น่าจะลงรอยกันนั้น สังเกตได้จากวัดที่ถูกสร้างขึ้นไม่ไกลจากวัดตะโปทาราม (ปัจจุบันคือวัดร่ำเปิง) มีชื่อว่าวัดป่งน้อย (ปัจจุบันเขียน โป่งน้อย) ซึ่งน่าจะเป็นวัดที่พระนางป่งน้อยหรือพระนางสิริยศวดีพระราชมารดาของพระเมืองแก้วสร้างขึ้นนั้นเอง"
บางแห่งก็ว่าพระนางอะตะปาเทวีอาจเป็นพระมารดาของเพลาสลัง (ภาษาถิ่นพายัพออกเสียงว่า เปาสะหล้าง) ซึ่งใน พื้นเมืองเชียงใหม่ ระบุว่าเพลาสลังเป็นลูกฮ่อ หากเป็นเช่นนั้นจริงพระนางอะตะปาเทวีคงมีเชื้อสายมาจากจีนยูนนาน
== เชิงอรรถ ==
หมายเหตุ
 มหาเทวี มีความหมายกว้าง ๆ อาจหมายถึง "พระราชเทวี หรือนางกษัตริย์ ส่วนใหญ่หมายถึงพระบรมราชชนนีของพระมหากษัตริย์"
อ้างอิง
ราชวงศ์มังราย
ราชินีแห่งล้านนา
สโมสรฟุตบอลเกิ่นเทอ

สโมสรฟุตบอล เกิ่นเทอ คอนสตรักชัน ลอตเตอรี (Câu lạc bộ Bóng đá Xổ số kiến thiết Cần Thơ) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในเกิ่นเทอ ประเทศเวียดนาม ปัจจุบันลงเล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 2
== ผลงานแบ่งตามฤดูกาล ==
== เกียรติประวัติ ==
วี.ลีก ดิวิชัน 2:
อันดับที่ 3:  2009, 2014
เซเคินลีก:
ชนะเลิศ:  2001
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ก
ก
เกิ่นเทอ
สโมสรฟุตบอลนครโฮจิมินห์

สโมสรฟุตบอลนครโฮจิมินห์ (Câu lạc bộ Bóng đá Thành phố Hồ Chí Minh) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม ปัจจุบันลงเล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 1 หลังจากที่คว้าแชมป์วี.ลีก 2 จนได้เลื่อนชั้นในฤดูกาล 2016 สนามเหย้าของพวกเขาคือ สนามกีฬาท้งเญิ้ต
== ประวัติ ==
ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1975 โดยกลุ่มพนักงานของท่าเรือไซ่ง่อน และเป็นคู่ปรับกับสโมสรฟุตบอลศุลกากรไซ่ง่อน
ประวัติการเปลี่ยนชื่อสโมสร
* ค.ศ. 1975-2000: สโมสรฟุตบอลพนักงานท่าเรือไซ่ง่อน
* ค.ศ. 2001-2003: สโมสรฟุตบอลท่าเรือไซ่ง่อน
* ค.ศ. 2004-2008: สโมสรฟุตบอลไซ่ง่อนเซาเทิร์นสตีล
* ค.ศ. 2009-ปัจจุบัน: สโมสรฟุตบอลนครโฮจิมินห์
== เกียรติประวัติ ==
วี.ลีก ดิวิชัน 1:
ชนะเลิศ: 1986, 1993-94, 1997, 2001–02
อันดับที่สาม: 1985, 1990, 1995
วี.ลีก 2:
ชนะเลิศ: 2004, 2016
อันดับที่สาม: 2015
เวียดนามคัพ:
ชนะเลิศ: 1992, 1999-00
รองชนะเลิศ: 1994, 1996, 1997
เวียดนามซูเปอร์คัพ:
รองชนะเลิศ: 2000, 2002
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
VPF page 
 
ฮ
สโมสรฟุตบอลในนครโฮจิมินห์
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2518
สโมสรฟุตบอลไซ่ง่อน

สโมสรฟุตบอลไซ่ง่อน (Câu lạc bộ Bóng đá Sài Gòn) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม โดยมีบริษัทร่วมหุ้นพัฒนาฟุตบอลไซ่ง่อน เป็นเจ้าของ ปัจจุบันลงเล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 2 และใช้สนามกีฬาท้งเญิ้ตเป็นสนามเหย้า สโมสรก่อตั้งในปี ค.ศ. 2011 ในชื่อ สโมสรฟุตบอลฮานอย ต่อมาในปี ค.ศ. 2016 ได้เปลี่ยนชื่อและย้ายไปที่นครโฮจิมินห์
== เกียรติประวัติ ==
วี.ลีก ดิวิชัน 1:
อันดับที่สาม: 2020
วี.ลีก 2:
ชนะเลิศ: 2015
รองชนะเลิศ: 2012
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
 
ซ
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2554
สโมสรฟุตบอลในนครโฮจิมินห์
สโมสรฟุตบอลไฮฟอง

สโมสรฟุตบอลไฮฟอง (Câu lạc bộ Bóng đá Hải Phòng) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในไฮฟอง ประเทศเวียดนาม ปัจจุบันลงเล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 1 และใช้ Lạch Tray Stadium เป็นสนามเหย้า
== เกียรติประวัติ ==
วี.ลีก ดิวิชัน 1:
รองชนะเลิศ:  1992, 2010, 2016
อันดับที่สาม: 1982-83, 2008
เวียดนามคัพ:
ชนะเลิศ:  1995, 2014
รองชนะเลิศ: 2005
เวียดนามซูเปอร์คัพ:
ชนะเลิศ:   2005
วี.ลีก 2:
ชนะเลิศ:  2003
รองชนะเลิศ: 2007
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
ฮ
ฮ
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2557
ไฮฟอง
สโมสรฟุตบอลดานัง

สโมสรฟุตบอล เอสเอชบี ดานัง (Câu lạc bộ Bóng đá SHB Đà Nẵng) หรือ สโมสรฟุตบอลกว๋างนาม-ดานัง (Câu Lạc Bộ Bóng Đá Quảng Nam Đà Nẵng) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพของเมืองดานัง ประเทศเวียดนาม ปัจจุบันลงเล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 1 ซึ่งเป็นลีกสูงสุดของประเทศ ในช่วงก่อนฤดูกาล 2007–08 สโมสรได้ถูกซื้อโดยธนาคารร่วมหุ้นพาณิชย์ไซ่ง่อน-ฮานอย สโมสรคว้าแชมป์ลีกสมัยแรกได้ในปี ค.ศ. 2009 และได้สิทธิ์แข่งขันเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2010 รอบคัดเลือก ในปีเดียวกันนี้ พวกเขายังคว้าแชมป์เวียดนามคัพ ส่วนทีมเยาวชน รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี ก็คว้าแชมป์ลีกเยาวชนได้เช่นกัน ดานังสามารถคว้าแชมป์ลีกได้อีก ใน 3 ปีถัดมา (ค.ศ. 2012)
== เกียรติประวัติ ==
วี.ลีก ดิวิชัน 1:
ชนะเลิศ(3): 1992, 2009, 2012
รองชนะเลิศ: 1987–88, 1990, 1991, 2005, 2013
อันดับที่สาม: 2011, 2016
เวียดนามซูเปอร์คัพ:
ชนะเลิศ: 2012
รองชนะเลิศ:  2009
เวียดนามคัพ:
ชนะเลิศ: 1993, 2009
รองชนะเลิศ: 2013
วี.ลีก 2:
รองชนะเลิศ: 2000–01
บีทีวีคัพ:
ชนะเลิศ: 2008
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
ด
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2519
ดานัง