pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
การประชุมครั้งที่ 27 ของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต

การประชุมครั้งที่ 27 ของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต (XXVII съезд Коммунистической партии Советского Союза) จัดขึ้นในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ – 6 มีนาคม ค.ศ. 1986 ที่อาคารรัฐสภาเครมลินกรุงมอสโก สหภาพโซเวียตเป็นการประชุมครั้งแรกที่จัดขึ่นโดยมีฮาอิล กอร์บาชอฟเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตคนใหม่การประชุมนี้เปลี่ยนรูปแบบใหม่ในรอบ 20 ปีที่เคยทำโดยเลโอนิด เบรจเนฟและเปลี่ยนแปลงแผน 5 ปี ที่เคยทำโดยนักการเมืองโซเวียตรุ่นก่อนหน้าคือมีฮาอิล ซุสลอฟ เลโอนิด เบรจเนฟ ยูรี อันโดรปอฟ ดมีตรี อุสตีนอฟ และคอนสตันติน เชียร์เนนโค
ในการประชุมครั้งนี้ได้ข้อสรุปดังนี้:
คณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตรายงานภารกิจของพรรค (มีฮาอิล กอร์บาชอฟเป็นคนรายงาน)
จัตตั้งสถานะพรรคใหม่
นักการเมืองรายงานต่อคณะกรรมาธิการกลางพรรค
CPSU Central Revisional Commission report
รายงานการพัฒนาทางเศรษฐกิจและสังคมในสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1986-1990 และแผนในปี ค.ศ. 2000
เลือกตั้ง central Party organs
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Political Report of the CPSU Central Committee to the 27th Party Congress
พ.ศ. 2529
สหภาพโซเวียต
มีฮาอิล กอร์บาชอฟ
วลาดีมีร์ เชอร์บิซสกี

วลาดีมีร์ วาซิลีเยวิช เชอร์บิซสกี (Володи́мир Васи́льович Щерби́цький; Влади́мир Васи́льевич Щерби́цкий; 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918, Verkhnodniprovsk — 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990) เป็นนักการเมืองชาวยูเครนและอดีตเลขาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์ยูเครนซึ่งเป็นตำแหน่งประมุขแห่งรัฐที่ปกครองยูเครนโดยพฤตินัยในปี ค.ศ. 1972 ถึงปี ค.ศ. 1989
ในช่วงภัยพิบัติเชียร์โนบีลเชอร์บิซสกีเพิกเฉยการแจ้งเตือนจากมอสโกว่าให้งดการฉลองวันแรงงานสากล 1 พฤษภาคม ในเคียฟ แต่ว่าเชอร์บิซสกีให้จัดงานเฉลิมฉลองตามปกติแต่ว่าลดเวลาจาก 3–5 ชั่วโมง เหลือมาเป็น ไม่ถึง 2 ชม ของงานเฉลิมฉลองตามปกติเชอร์บิซสกีเสียชีวิตด้วยโรคปอดบวมในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990 แต่มีบางคนบอกว่าคล้ายการฆ่าตัวตาย

นักการเมืองโซเวียต
เสียชีวิตจากโรคปอดบวม
จักรพรรดิอิโตกุ

จักรพรรดิอิโตกุ  หรือ โอโฮะ ยามาโตฮิโกะ ซูกิโตโมะ โนะ มิโกโตะ เป็นจักรพรรดิในตำนานองค์ที่ 4 ของญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น จักรพรรดิอิโตกุครองสิริราชสมบัติระหว่าง 510 ปีก่อนคริสตกาล - 477 ปีก่อนคริสตกาล
จักรพรรดิอิโตกุเป็นหนึ่งในเก้าจักรพรรดิที่นักประวัติศาสตร์กล่าวกันว่าเป็นจักรพรรดิในตำนาน
== เรื่องเล่าในตำนาน ==
จักรพรรดิอิโตกุเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 หรือองค์ที่ 3 แต่เป็นพระราชโอรสองค์เดียวใน จักรพรรดิอันเน ที่มีพระชนมชีพเนื่องจากพระเชษฐาและพระราชอนุชาล้วนสิ้นพระชนม์หมด
เมื่อจักรพรรดิอันเนพระราชบิดาสวรรคตลงเมื่อ 511 ปีก่อนคริสตกาล จักรพรรดิอิโตกุจึงขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมา
จักรพรรดิอิโตกุครองราชย์ได้ 33 ปีก่อนสวรรคตเมื่อ 477 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อพระชนมายุได้ 76 พรรษา
== ดูเพิ่ม ==
รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
จักรพรรดิญี่ปุ่น
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
จักรพรรดิญี่ปุ่น
จักรพรรดิซูชุง

จักรพรรดิซูชุง  จักรพรรดิองค์ที่ 32 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่จัดเรียงไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
จักรพรรดิซูชุงครองสิริราชสมบัติระหว่างปี ค.ศ. 587 - ค.ศ. 592
== พระราชประวัติ ==
ก่อนจะขึ้นสืบ ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ จักรพรรดิซูชุงมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายฮะสึเบะ
เป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิคิมเม จักรพรรดิองค์ที่ 29 และเป็นพระราชอนุชาต่างพระราชมารดาของ จักรพรรดิบิดะสึ จักรพรรดิองค์ที่ 30 และ จักรพรรดิโยเม จักรพรรดิองค์ที่ 31 และเป็นพระเชษฐาต่างพระราชมารดาของ จักรพรรดินีซุอิโกะ จักรพรรดิองค์ที่ 33 และจักรพรรดินีในจักรพรรดิบิดะสึ
== เหตุการณ์ในพระชนมชีพของจักรพรรดิซูชุง ==
9 กันยายน ค.ศ. 587 (วันที่ 2 เดือน 8) : ปีที่ 2 ในรัชสมัยจักรพรรดิโยเมสวรรคตโดยไร้รัชทายาททำให้เจ้าชายฮะสึเบะได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิซูชุง ภายใต้การสนับสนุนของ ตระกูลโซะงะ และจักรพรรดินีซุอิโกะภายหลังจากจบสงครามที่เรียกว่า ยุทธการชิงิ หลังจากนั้นไม่นานจักรพรรดิซุซุงได้ประกอบพระราชพิธีราชาภิเษก
12 ธันวาคม ค.ศ. 592 (วันที่ 8 เดือน 11) : ปีที่ 5 ในรัชสมัยจักรพรรดิซูชุงถูกปลงพระชนม์ทำให้จักรพรรดินีซุอิโกะพระขนิษฐาได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมา
== ดูเพิ่ม ==
รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
จักรพรรดิญี่ปุ่น
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
จักรพรรดิญี่ปุ่น
วัดเขาน้อยจอมสวรรค์

วัดเขาน้อยจอมสวรรค์ ตั้งอยู่เลขที่ 68 บ้านเขาน้อย หมู่ที่ 7 ตำบลเจริญธรรม อำเภอวิหารแดง จังหวัดสระบุรี  สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 18 ไร่ 1 งาน 80 ตารางวา
== อาคารเสนาสนะประกอบด้วย ==
อุโบสถ  กว้าง 24 เมตร ยาว 35 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2531 เป็นอาคารคอนกรีต
ศาลาการเปรียญ กว้าง 18 เมตร ยาว 24 เมตร เป็นอาคารไม้ ชั้นเดียว
หอสวดมนต์ กว้าง 4 เมตร ยาว 15 เมตร เป็นอาคารไม้
กุฏิสงฆ์ จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 3 หลัง
ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
นอกจากนี้ยังมี ฌาปนสถาน 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง โรงครัว 1 หลัง เรือนเก็บพัสดุ 1 หลัง
== ปูชนียวัตถุ ==
มีพระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 39 นิ้ว สูง 65 นิ้ว พระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 40 นิ้ว สูง 74 นิ้ว
== ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา ==
เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 24 นิ้ว ยาว 36 นิ้ว 
== การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาสที่ทราบนาม คือ ==
พระเบ้า
พระเจริญ
พระแฉ่ง
พระสง่า
พระสุข
พระน้อย
พระชู
พระปลัดทวี
พระพล
พระอธิการยงยุทธ (พระครูประสุตวรการ)
พระครูปลัดพงษ์ กมฺมสุทฺโธ
พระเสงี่ยม สิริปญฺโญ (รักษาการเจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน)
==อ้างอิง==
เขาน้อยจอมสวรรค์
วัดทองจันทริการาม

วัดทองจันทริการาม  เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีพระครูสังฆรักษ์สมบัติ ธมฺมทินฺโน เป็นเจ้าอาวาส
== ที่ตั้งวัด ==
ตั้งอยู่ที่เลขที่ 25 หมู่ที่ 3 ตำบลพะยอม อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
== ประวัติ ==
วัดทองจันทริการาม สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่วันที่ 5 สิงหาคม พุทธศักราช 2455 เดิมมีนามว่า " วัดคลองสาม " ได้เปลี่ยนามใหม่ในภายหลัง ได้รับพระราชทานวิงคามสีมา วันที่ 27 ตุลาคม พุทธศักราช 2468 เขตวิสุงคาสีมากว้าง 80 เมตร ยาว 120 เมตร
== ศาสนสถาน ==
อุโบสถสร้างด้วยคอนกรีต ศาลาการเปรียญกว้าง 16 เมตร ยาว 33 เมตร สร้างด้วยคอนกรีต
กุฎีสงฆ์ จำนวน 10 หลัง เป็นอาคารไม้
== ปูชนียวัตถุ ==
พระประธานในอุโบสถ ชื่อ หลวงพ่อทองจันทร์ พระหินหยกพม่า อายุราวๆ 120 ปี โดยประมาณ
== การบริหารและการปกครอง ==
ลำดับเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม
พระสุกรีสมนัย พระอาจารย์อิน
พระครูพิสิฐจันทรคุณ เจ้าคณะอำเภอวังน้อย (พระราชสิทธิมงคล เจ้าอาวาสวัดศาลาปูน )
พระครูธรรมานุโยค
พระครูปลัดแอ้ว
พระครูสังฆรักษ์ทรงพล
* พระครูสังฆรักษ์สมบัติ ธมฺมทินฺโน (เจ้าอาวาสปัจจุบัน)
==อ้างอิง==
ทองจันทริการาม
ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2005

ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2005 (อังกฤษ: 2005 FIFA Confederations Cup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลระดับนานาชาติคอนเฟเดอเรชันส์คัพ จัดโดยฟีฟ่า ในปี ค.ศ. 2005 ที่ประเทศเยอรมนี โดยการแข่งขันจะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 15 – 29 มิถุนายน ก่อนการแข่งขันฟุตบอลโลก 2006 1 ปี
ทีมชาติบราซิล ทีมชนะเลิศฟุตบอลโลก 2002 และโกปาอาเมริกา 2004 ได้เป็นผู้ชนะการแข่งขันในปีนี้ หลังจากสามารถเอาชนะ อาร์เจนตินา ซึ่งได้แข่งขันเนื่องจากบราซิลชนะเลิศทั้งฟุตบอลโลกและโกปาอาเมริกา ในรอบชิงชนะเลิศที่ ค็อมแมทซ์บังค์-อาเรนา ในแฟรงก์เฟิร์ต ได้ 4–1 ซึ่งเป็นการพบกันอีกครั้งของทั้งคู่หลังจากทั้งคู่เคยพบกันในรอบชิงชนะเลิศของโกปาอาเมริกา 2004 ที่ลิมา ซึ่งบราซิลเอาชนะไปได้ในเกมนั้น
==ทีมที่ผ่านเข้ารอบ==

1อาร์เจนตินา รองแชมป์โกปาอาเมริกา 2004 ได้ผ่านเข้ามาแข่งขัน เนื่องจาก บราซิล ชนะเลิศการแข่งขันทั้ง โกปาอาเมริกา 2004 และฟุตบอลโลก 2002
==สนาม==
แต่เดิมนั้นสนาม ฟริตซ์-ไวล์เทอร์-สตาดีโอน ในไคเซิร์สเลาเทิร์น ได้ถูกรับเลือกให้เป็นสถานแข่งขันด้วย แต่ในวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 เจ้าหน้าที่ของเมืองได้ถอนตัวออกจากการเป็นเจ้าภาพ โดยให้เหตุผลว่าจะต้องใช้ค่าใช้จ่ายมากขึ้น หากจะสร้างสนามกีฬาให้เสร็จทันเวลาได้
5 สนามที่ใช้จัดการแข่งขันฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2005 นี้ก็เป็นสนามจัดการแข่งขัน ฟุตบอลโลก 2006 ในปีถัดมา เช่นกัน
==ลูกฟุตบอล==
ลูกฟุตบอล อย่างเป็นทางการของการแข่งขัน คือ อาดิดาส เพียเรียส 2
==ผู้ตัดสิน==
==รายชื่อผู้เล่น==
==รอบแบ่งกลุ่ม==
ตามเวลาท้องถิ่น เวลายุโรปกลางฤดูร้อน (CEST) (UTC+1)
ชื่อสนามในบทความคือชื่อสนามในขณะนั้น
===กลุ่มเอ===
----
----
----
----
----
===กลุ่มบี===
------
-------
--------
----------
------
==รอบแพ้คัดออก==
===รอบรองชนะเลิศ===
----
===รอบชิงที่สาม===
===รอบชิงชนะเลิศ===
==สถิติ==
===รายชื่อผู้ทำประตู===
5 ประตู
อาเดรียนู
4 ประตู
ลูเซียโน ฟิเกโรอา
จอห์น อรยอซิ
มิชาเอล บัลลัค
3 ประตู
ฆวน โรมัน ริเกลเม
รอนัลดีนโย
ลูคัส โพด็อลสกี
จาเรด บอร์เกตติ
2 ประตู
โรบินยู
เควิน คูราเอ็นยี
บัสทีอัน ชไวน์ชไตเกอร์
มาซาชิ โอกุโระ
ฟรานซิสโก ฟอนเซกา
ฟรันซิอูดุส ซานโต
1 ประตู
ปาโบล ไอมาร์
เอสเตบัน กัมบิอัสโซ
ฆาเบียร์ ซาวิโอลา
ยอซิบ สคูคู
กากา
จูนินยู
เกไรด์ อาซามูอา
ไมค์ คังเคอร์
โรเบิร์ต ฮูธ
แพร์ แมร์เทิสอัคเคอร์
ชุนซูเกะ นากามูระ
อัตสึชิ ยานางิซาวะ
การ์ลอส ซัลซิโด
ซิงยา
เฮย์เคน เกมัมเดีย
===อันดับการแข่งขัน===
==รางวัล==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
FIFA Confederations Cup Germany 2005 , FIFA.com
(archived)
FIFA Technical Report 
การแข่งขันฟุตบอลนานาชาติที่ประเทศเยอรมนีเป็นเจ้าภาพ
ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ
กรดโอเลอิก

กรดโอเลอิก (oleic acid) เป็นกรดไขมันที่มีสูตรเคมีคือ C18H34O2 อยู่ในกลุ่มไขมันไม่อิ่มตัวเชิงเดี่ยวโอเมกา-9 เป็นไขมันที่ไม่มีสี ไม่มีกลิ่น แต่ในเชิงพาณิชย์อาจมีสีเหลือง คำว่า "โอเลอิก" มาจากน้ำมันมะกอก (olive oil) ซึ่งมีปริมาณกรดโอเลอิกสูง นอกจากนี้ยังพบในน้ำมันพีแคน คาโนลา น้ำมันถั่วลิสง น้ำมันแมคาเดเมียและน้ำมันดอกทานตะวัน นอกจากนี้ยังพบในไขมันไก่และมันหมู
กรดโอเลอิกเป็นกรดไขมันที่พบมากที่สุดในเนื้อเยื่อไขมันของมนุษย์ และเป็นกรดไขมันที่พบมากที่สุดในเนื้อเยื่อทั่วร่างกายมนุษย์เป็นอันดับ 2 รองจากกรดปาล์มิติก ชีวสังเคราะห์ของกรดโอเลอิกในร่างกายเกี่ยวข้องกับปฏิกิริยาของเอนไซม์ Stearoyl-CoA 9-desaturase ในปฏิกิริยานี้กรดสเตียริกจะถูกกลายสภาพเป็นกรดโอเลอิก ในแมลงกรดโอเลอิกทำหน้าที่เป็นฟีโรโมนที่ปล่อยออกมาจากซากของแมลง เพื่อกระตุ้นให้แมลงตัวอื่นขนซากไปทิ้ง หากแมลงที่ยังมีชีวิตอยู่มีกลิ่นนี้ก็จะถูกขนออกจากรังเช่นกัน นอกจากนี้กรดโอเลอิกยังใช้เตือนแมลงตัวอื่นให้หลีกเลี่ยงแมลงที่ป่วยตายและเตือนภัยนักล่า
กรดโอเลอิกพบในอาหารทั่วไป เกลือโซเดียมของกรดโอเลอิกเป็นส่วนผสมในสบู่ เป็นตัวทำอิมัลชันและสารให้ความชุ่มชื้น กรดโอเลอิกปริมาณน้อยใช้เป็นสารเพิ่มปริมาณในการทำยาและใช้เป็นตัวทำอิมัลชันและตัวช่วยละลายในผลิตภัณฑ์แอโรซอล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Oleic Acid - MSDS - Cayman Chemical
กรดไขมัน
จักรพรรดิโคโช

จักรพรรดิโคโช  มีอีกพระนามว่า มิมัตสึฮิโกกาเอชิเนะ โนะ มิโกโตะ  เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นในตำนานองค์ที่ 5 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์ มีข้อมูลเกี่ยวกับพระองค์น้อยมากเนื่องจากไม่มีข้อมูลไว้ตรวจสอบและศึกษาเพิ่มเติม นักประวัติศาสตร์รู้จักโคโชในฐานะ "จักรพรรดิในตำนาน" เนื่องด้วยข้อพิพาทการมีตัวตนของพระองค์ โดยในโคจิกิไม่มีข้อมูลใดเลยนอกจากพระนามและพงศาวลี มีการอ้างว่าโคโชเริ่มต้นครองราชย์ใน 475 ปีก่อน ค.ศ. มีพระมเหสีองคฺเดียวกับพระราชโอรส 2 พระองค์ หลังสวรรคตใน 393 ปีก่อน ค.ศ. พระราชโอรสองค์ที่สองจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์ต่อไป
==รายงานจากตำนาน==
ในโคจิกิและนิฮงโชกิมีบันทึกเฉพาะพระนามและพงศาวลี ชาวญี่ปุ่นยอมรับการดำรงอยู่ทางประวัติศาสตร์ของจักรพรรดิองค์นี้ตามธรรมเนียม และปัจจุบันยังคงมีการบำรุงรักษา "มิซาซางิ" (陵) หรือสุสานของโคโช อย่างไรก็ตาม ไม่มีการค้นพบบันทึกร่วมสมัยหลงเหลืออยู่ที่ยืนยันมุมมองว่ามีบุคคลในประวัติศาสตร์ที่ครองราชย์จริง ๆ เชื่อกันว่าโคโชเป็นพระราชโอรสองค์โตของจักรพรรดิอิโตกุอามาโนโตโยตตสึ-ฮิเมะ พระมเหสี พระราชมารดาของโคโชเป็นพระธิดาในโอกิชิมิมิ-โนะ-คามิ โคจิกิบันทึกว่าพระองค์ครองราชจากพระราชวังอิเกโกโกโระ-โนะ-มิยะ  ที่วากิ-โนะ-คามิ ซึ่งภายหลังกลายเป็นที่รู้จักภายใต้ชื่อแคว้นยามาโตะ มีการอ้างว่าโคโชมีพระมเหสีนาม โยโซตาราชิ-ฮิเมะ และเป็นพระราชบิดาในพระราชโอรส 2 องค์ รัขสมัยของพระองค์เริ่มต้นใน 475 ปีก่อน ค.ศ. จนกระทั่งสวรรคตใน 393 ปีก่อน ค.ศ. พระราชโอรสองค์ที่สองขึ้นครองราชย์ และภายหลังได้รับการเรียกขานเป็นจักรพรรดิโคอัง
==ข้อมูลที่มีอยู่==
==พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา==
จักรพรรดินี: โยโซตาราชิ-ฮิเมะ  พระธิดาในตระกูลโอวาริ
* เจ้าชายอาเมตาราชิฮิโกกูนิโอชิฮิโตะ 
* เจ้าชายยามาโตตาราชิฮิโกกูนิโอชิฮิโตะ  ภายหลังเป็นจักรพรรดิโคอัง
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
==อ่านเพิ่ม==
Aston, William George. (1896).  Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. London: Kegan Paul, Trench, Trubner.  
Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).  Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ;  
Chamberlain, Basil Hall. (1920). The Kojiki. Read before the Asiatic Society of Japan on April 12, May 10, and June 21, 1882; reprinted, May, 1919.  
Nussbaum, Louis-Frédéric and Käthe Roth. (2005).  Japan encyclopedia. Cambridge: Harvard University Press. ;  
Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).  The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. 
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou,  Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.  
Varley, H. Paul. (1980).  Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ;  
จักรพรรดิญี่ปุ่น
บุคคลในยุคยาโยอิ
วัดป่าบำเพ็ญธรรม

วัดป่าบำเพ็ญธรรม เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีพระครูภาวนาคุณาภรณ์ เป็นเจ้าอาวาสมีอดีตหลวงพ่อสงวน ถามวโร เป็นผู้ก่อตั้งวัด
== ที่ตั้ง ==
วัดป่าบำเพ็ญธรรม  ตั้งอยู่เลขที่  55  หมู่  8 ตำบลหนองนาก  อำเภอหนองแค  จังหวัดสระบุรี  สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่  24  ไร่ 1 งาน  40  ตารางวา พื้นที่โดยรอบวัดติดต่อกับที่ดินของมูลนิธิวิสุทธิมรรคคีรี
== ประวัติ ==
วัดป่าบำเพ็ญธรรม ตั้งเมื่อวันที่  21  สิงหาคม  พ.ศ. 2518
มีสภาพพื้นที่เป็นภูเขาเตี้ยๆ  เมื่อมีชาวบ้านเข้ามาแผ้วถางป่า  จับจองพื้นที่ทำมาหากินรอบๆ ภูเขา ต่อมาชาวบ้านได้เห็นว่ามีภูมิทัศน์ดี    จึงได้ชักชวนกันมาสร้างวัด  โดยร่วมกันบริจาคที่ดินเพื่อที่จะสร้างวัด  และผู้ใหญ่บ้านได้รวบรวมที่ดินที่จะสร้างวัดในปี พ.ศ. 2513  ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่  28  เมษายน  พ.ศ. 2523 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 18 เมตร ยาว 25 เมตร  โดยมีหลวงปู่สงวน  ถามวโร  เป็นประธานสงฆ์ในการสร้างวัด    ท่านมรณภาพในปี  พ.ศ. 2537  และมีคุณเติมศรี  ไอยรานภารักษ์ เป็นผู้อุปถัมภ์วัดมาโดยตลอด
== ศาสนสถาน ==
อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
ศาลาการเปรียญ กว้าง 14 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงไทย 2 ชั้น
กุฎีสงฆ์ จำนวน 18 หลัง เป็นอาคารไม้ยกพื้น 4 หลัง อาคารคอนกรีตชั้นเดียวยกพื้น 10 หลัง เป็นอาคารครึ่งไม้ครึ่งคอนกรีต 4 หลัง
วิหาร กว้าง 10 เมตร ยาว 18 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538
ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 6 เมตร ยาว 10 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2549 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
นอกจากนี้มี ฌาปนสถาน 1หลัง หอระฆัง 1 หลัง โรงครัว 1 หลัง เรือนเก็บพัสดุ 1 หลัง
== ปูชนียวัตถุ ==
พระประธานประจำอุโบสถ ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 39 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524
พระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางสมาธิ ขนาดหน้าตัก 49 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2548
== ลำดับเจ้าอาวาส ==
พระอธิการจำรัส			เป็นเจ้าอาวาส 	 พ.ศ. 2519   ถึง  พ.ศ. 2520
พระอธิการเจริญ			เป็นเจ้าอาวาส 	 พ.ศ. 2522	ถึง  พ.ศ. 2529
พระอธิการสมชาย วิสารโธ		เป็นเจ้าอาวาส   พ.ศ. 2537	ถึง  พ.ศ.  2543
พระครูภาวนาคุณาภรณ์ กิตฺติธโร	เป็นเจ้าอาวาส	 พ.ศ. 2543	ถึง  ปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
ป่าบำเพ็ญธรรม
ยอดขุนพลกู้บัลลังก์

ยอดขุนพลกู้บัลลังก์ (계백) เป็นละคร ซีรีส์เกาหลี อิงประวัติศาสตร์จากสถานีโทรทัศน์ เอ็มบีซี ออกอากาศเมื่อปี ค.ศ. 2011 สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 50 ปีของสถานีนำแสดงโดย อี ซอ-จิน และ ซง จี-ฮโย
ละครเรื่องนี้ดัดแปลงจากชีวิตจริงของ คเยแบ็ก ยอดขุนพลคนสำคัญช่วงปลายสมัย อาณาจักรแพ็กเจ แห่งยุค สามก๊กแห่งเกาหลี ที่ยอมสละชีวิตตัวเองและลูกเมียเพื่อปกป้องอาณาจักรให้รอดพ้นจากจากการรุกรานของ อาณาจักรชิลลา จนกลายเป็นตำนานที่เล่าขานสืบต่อมาจนถึงทุกวันนี้
== นักแสดง ==
ละครโทรทัศน์เกาหลี
โรวีโก

โรวีโก (Rovigo)  เป็นเมืองและเทศบาลในแคว้นเวเนโต ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอิตาลี เป็นเมืองหลักของจังหวัดในชื่อเดียวกัน เป็นศูนย์กลางของเขตเกษตรกรรม มีโบสถ์รูปแปดเหลี่ยมสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 16 มีการกล่าวถึงเมืองนี้ครั้งแรกในเอกสารจากเมืองราเวนนา เมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 848 อยู่ใต้การปกครองของเวนิสใน ค.ศ. 1482 เป็นของออสเตรียใน ค.ศ. 1797 เป็นส่วนหนึ่งของอิตาลีใน ค.ศ. 1866
==อ้างอิง==
เมืองในแคว้นเวเนโต
โปซาดัส (ประเทศอาร์เจนตินา)

โปซาดัส (Posadas) เป็นเมืองหลวงของรัฐมิซิโอเนส ประเทศอาร์เจนตินา ตั้งอยู่ทางใต้ของรัฐ ทางซ้ายมือ (ตะวันออก) ริมฝั่งแม่น้ำปารานา ตรงข้ามกับเมืองเองการ์นาซิออน ประเทศปารากวัย เมืองมีพื้นที่ 965 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 324,756 คน และเขตมหานครโปซาดัสมีประชากร 351,000 คน
โปซาดัสเป็นศูนย์กลางการปกครองของรัฐ ศูนย์กลางด้านวัฒนธรรม และเศรษฐกิจ มีอุตสาหกรรมที่สำคัญได้แก่ เครื่องเรือน ยาสูบ อาหาร สิ่งทอ และการก่อสร้าง
เมืองในประเทศอาร์เจนตินา
ออร์กบูโร

ออร์กบูโร  (Orgburo,Оргбюро) เป็นสำนักงานดูแลโครงสร้างองค์กร ของคณะกรรมาธิการกลางแห่งพรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียตในช่วงปี ค.ศ. 1919 ถึงปี ค.ศ. 1952 ก่อนที่จะถูกยุบในการประชุมครั้งที่ 19 ของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตด้วยเปลี่ยนชื่อในภายหลังคือ Secretariat
ออร์กบูโรทำหน้าที่คล้ายโปลิตบูโร แต่จะต่างกันที่ดูแลการแต่งตั้ง การโยกย้าย การมอบหมายหน้าที่ต่าง ๆ ในพรรคคอมมิวนิสต์ตามที่เห็นว่าเหมาะสมและในเรืองที่ออร์กบูโรเสนอต้องให้โปลิตบูโรเป็นผู้อนุมัติเรื่องที่ ออร์กบูโร เสนอไปอีกที
สหภาพโซเวียต
รัฐบาลสหภาพโซเวียต
ลูกัส เปเรซ

ลูกัส เปเรซ มาร์ติเนซ (Lucas Pérez Martínez; เกิด 10 กันยายน ค.ศ. 1988) หรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า ลูกัส (Lucas) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับเอลเช สโมสรในลาลิกา
เปเรซเคยเล่นให้กับหลายสโมสรมาก่อน ทั้งอาลาเบส, อัตเลติโกเดมาดริด และราโยบาเยกาโน แต่ไม่ประสบความสำเร็จ จนกระทั่งอายุ 23 ปี ได้ย้ายไปคาร์ปาตีลวิว ในยูเครน รวมถึงดีนาโมคียิว แต่ก็ยังคงไม่ประสบความสำเร็จ จนได้ย้ายไปยังปาโอกซาโลนิกาในกรีซ ซึ่งที่นี่เปเรซมีการเล่นที่ดีในระดับหนึ่ง จึงได้ย้ายกลับมายังสเปนกับเดปอร์ติโบเดลาโกรุญญา ในค.ศ. 2014 แบบยืมตัว ซึ่งเปเรซเล่นได้อย่างดี ในฤดูกาลถัดมา จึงได้ย้ายมาสู่เดปอร์ติโบเดลาโกรุญญาอย่างเต็มตัว และมีส่วนร่วมกับสโมสรอย่างมาก โดยยิงไปถึง 17 ประตูในทุกรายการ และยังทำสถิติเป็นผู้เล่นที่ยิง ประตู 7 นัดติดต่อกันในลาลิกาได้เป็นคนแรกในประวัติศาสตร์สโมสรอีกด้วย โดยสโมสรที่ยิงได้ล้วนแต่เป็นสโมสรระดับใหญ่ เช่น บาร์เซโลนา, เซบิยา, อัตเลติโกเดมาดริด  จนได้รับฉายาว่า "วาร์ดีแห่งสเปน" แต่ทว่าในระดับทีมชาติ เปเรซยังมิเคยติดทีมชาติแต่อย่างใด
ในต้นฤดูกาล 2016–17 เปเรซได้ย้ายมาอาร์เซนอล ในพรีเมียร์ลีก อังกฤษ ด้วยค่าตัวประมาณ 17.1 ล้านปอนด์ (ราว 855 ล้านบาท) พร้อมกับชโคดรัน มุสทาฟี กองหลังชาวเยอรมัน จากบาเลนเซีย และถือเป็นผู้เล่นรายที่ 5 ที่อาร์เซนอลซื้อตัวมาในฤดูกาลนี้ ก่อนการซื้อตัวผู้เล่นจะปิดลงเพียงวันเดียว
เปเรซ ลงเล่นให้อาร์เซนอลทันที ในนัดที่ 4 ของพรีเมียร์ลีกฤดูกาลนี้ ในการพบกับเซาแทมป์ตัน ที่สนามเอมิเรตส์สเตเดียม ด้วยการเป็นตัวจริง พร้อมกับมุสทาฟี ที่ย้ายมาพร้อมกันทันที โดยตรงกับวันคล้ายวันเกิดครบรอบปีที่ 28 ของเปเรซพอดี เช่นเดียวกับโลร็อง โกเซียลนี แต่เปเรซถูกเปลี่ยนตัวออกมาในนาทีที่ 62 และเป็นออลีวีเย ฌีรู ที่ถูกเปลี่ยนตัวลงไปแทน และได้รับการวิจารณ์ว่ายังไม่สามารถปรับตัวให้กับการเล่นของสโมสรได้ ต้องใช้เวลาสักระยะหนึ่ง
เปเรซยิงลูกแรกให้อาร์เซนอลในวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 2016 ในรายการอีเอฟแอลคัพ หรือลีกคัพ รอบสาม ในนัดที่ไปเยือนนอตทิงแฮมฟอเรสต์ ที่สนามซิตีกราวด์ ด้วยลูกแรกเป็นจุดโทษในนาทีที่ 60 และลูกที่สองในนาทีที่ 71 ผลการแข่งขันอาร์เซนอลชนะไป 0–4
เปเรซทำแฮตทริกให้อาร์เซนอลได้ในการลงเล่นเป็นนัดที่ 7 ให้กับสโมสร ในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2016–17 รอบแบ่งกลุ่มนัดสุดท้าย ที่บุกไปเยือนบาเซิล ที่สนามเซนต์ยาคอป-พาร์ก ในนาทีที่ 8, 16 และ 47 ผลการแข่งขันอาร์เซนอลชนะไป 1–4 และทำให้อาร์เซนอลเข้ารอบต่อไปด้วยการมีคะแนนเป็นที่หนึ่งของกลุ่ม เป็นครั้งแรกในรอบ 6 ปี และถือเป็นแฮตริกครั้งที่สองของสโมสรติดต่อกัน หลังจากก่อนหน้านั้นในพรีเมียร์ลีกนัดที่ 14 ที่อาร์เซนอลบุกไปเยือนเวสต์แฮมยูไนเต็ด ที่สนามลอนดอนสเตเดียม อาเลกซิส ซานเชซก็ทำแฮตทริกได้ และยิงลูกแรกได้ในพรีเมียร์ลีก ในนัดที่ 20 ในต้นปี ค.ศ. 2017 ที่อาร์เซนอลบุกไปเยือนบอร์นมัท ที่สนามดีนคอร์ต ด้วยการยิงลูกที่ 2 ในนาทีที่ 75 ผลการแข่งขันเสมอกันไป 3–3 ชนิดที่บอร์นมัทนำไปก่อนถึง 3–0 โดยเปเรซเป็นตัวสำรองถูกส่งลงแทนที่ อเล็กซ์ อิโวบี ในนาทีที่ 63
แต่หลังจากเปิดฤดูกาล 2017–18 ได้ไม่นาน ผ่านการแข่งขันไป 3 นัด เปเรซได้ย้ายกลับไปยังเดปอร์ติโบเดลาโกรุญญาอีกครั้งด้วยสัญญายืมตัว เนื่องจากไม่มีตำแหน่งตัวจริงในฤดูกาลที่ผ่านมา
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Stats at Resultados Fútbol  
นักฟุตบอลชาวสเปน
กองหน้าฟุตบอล
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเวสต์แฮมยูไนเต็ด
ผู้เล่นในลาลิกา
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
ผู้เล่นเดปอร์ติโบเดลาโกรุญญา
บุคคลจากแคว้นกาลิเซีย
ผู้เล่นเดปอร์ติโบอาลาเบส
ไซอิ๋ว 2 ตอน ศึกราชาวานรพิชิตมาร

ไซอิ๋ว 2 ตอน ศึกราชาวานรพิชิตมาร ( The Monkey King 2 ) เป็นภาพยนตร์จีนที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2016 โดยนำเรื่องราวมาจากวรรณคดีเอกของจีนเรื่อง ไซอิ๋ว ตอน สามสังหารปีศาจกระดูกขาว ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อของภาพยนตร์เรื่อง ไซอิ๋ว 3D ตอน กำเนิดราชาวานร ภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือ ไซอิ๋ว 3 ตอน ศึกราชาวานรตะลุยเมืองแม่ม่าย กำกับโดย เจิ้ง ป๋อไช่ ประพันธ์ดนตรีโดย คริสโตเฟอร์ ยัง นำแสดงโดย กัว ฟู่เฉิง, กง ลี่, เฝิง เส้าเฟิง, เสี่ยว เชนหยาง, หลอจ้งเสียน, เฟ่ย เสียง, เฉิน ฮุ่ยหลิน
==เนื้อเรื่องย่อ==
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการบอกเล่าเรื่องราวต่อจากภาคแรก หลังจากพระถังซัมจั๋งปลดปล่อยซุนหงอคงออกจากการจองจำอยู่ในเขาห้าธาตุกว่า 500 ปี พร้อมภารกิจสำคัญในการเดินทางเพื่ออัญเชิญพระไตรปิฎก ณ ชมพูทวีป ร่วมกับ ตือโป๊ยก่าย และ ซัวเจ๋ง แต่ระหว่างทางพวกเขายังต้องเผชิญกับบทพิสูจน์ครั้งใหญ่ด้วยการต่อกรกับศัตรูตัวฉกาจอย่าง “ปีศาจกระดูกขาว”
==นักแสดงนำ==
กัว ฟู่เฉิง รับบท ซุนหงอคง
กง ลี่ รับบท ปีศาจกระดูกขาว
เฝิง เส้าเฝิง รับบท พระถังซัมจั๋ง
เสี่ยว เชนหยาง รับบท ตือโป๊ยก่าย
หลอจ้งเสียน รับบท ซัวเจ๋ง
เฟ่ย เสียง รับบท ฮ่องเต้
เฉิน ฮุ่ยหลิน รับบท เจ้าแม่กวนอิม
==การถ่ายทำภาพยนตร์ภาคนี้==
===การคัดเลือกตัวนักแสดง===
ในภาพยนตร์ภาคนี้ กัว ฟู่เฉิง ผู้ที่รับบทเป็นปีศาจวัว ในภาคแรก ได้มารับบทเป็นซุนหงอคงในภาคนี้ แทนตัวดอนนี่ เยน ซึ่งทีมงานต้องใช้เวลาแต่งหน้าเขานานถึง 7 ชั่วโมง และเขาก็เป็นนักแสดงที่ได้ชื่อว่า "เป็นซุนหงอคงที่หล่อที่สุด"
===ภาคต่อ===
ภาพยนตร์เรื่อง The Monkey King 3 จะเริ่มออกฉายในประเทศจีนในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2018โดยมี เจิ้งป๋อไช่ มาทำหน้าที่เป็นผู้กำกับเหมือนเดิม
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2559
ภาพยนตร์ฮ่องกง
ภาพยนตร์จีน
จักรพรรดิโจเม

จักรพรรดิโจะเมะ  จักรพรรดิองค์ที่ 34 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้จัดเรียงไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
จักรพรรดิโจะเมครองสิริราชสมบัติระหว่างปี ค.ศ. 629 - ค.ศ. 641
== พระราชประวัติ ==
ก่อนจะขึ้นสืบ ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ จักรพรรดิโจะเมมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายทะมุระ
เป็นพระราชนัดดาใน จักรพรรดิบิดะสึ ทั้งทางฝั่งพระราชบิดาและพระราชมารดาเนื่องจาก เจ้าชายโอะชิซะกะ พระราชบิดาเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิบิดะสึส่วนพระราชมารดาคือ เจ้าหญิงนุกะเตะฮิเมะ เป็นพระขนิษฐาในจักรพรรดิบิดะสึทำให้จักรพรรดิิบิดะสึมีศักดิ์เป็นพระอัยกา (ปู่) และพระปิตุลา (ลุง) ของเจ้าชายทะมุระ
== เหตุการณ์ในพระชนมชีพของจักรพรรดิโจะเม ==
เนื่องจากจักรพรรดินีซุอิโกะผู้เป็นพระปิตุจฉา (อา) ไร้รัชทายาททำให้ก่อนที่พระนางจะสวรรคตได้เรียกเจ้าชายทะมุระและเจ้าชายยะมะชิโระพระโอรสใน เจ้าชายโชโตะกุ เข้าเฝ้าที่เตียงพระบรรทมและได้แต่งตั้งเจ้าชายทะมุระขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาหลังจากนั้นราชสำนักได้แตกเป็นสองฝ่ายคือฝ่ายที่สนับสนุนเจ้าชายทะมุระและฝ่ายที่สนับสนุนเจ้าชายยะมะชิโระซึ่ง โซะงะ โนะ เอะมิชิ ขุนนางใหญ่ในราชสำนักได้อาศัยพระกระแสรับสั่งสุดท้ายของจักรพรรดินีซุอิโกะสถาปนาเจ้าชายทะมุระขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ส่วนเจ้าชายยะมะชิโระถูกปลงพระชนม์
15 เมษายน ค.ศ. 628 (วันที่ 7 เดือน 3) : ปีที่ 36 ในรัชสมัยจักรพรรดินีซุอิโกะองค์จักรพรรดินีสวรรคตโดยไร้รัชทายาททำให้เจ้าชายทะมุระพระราชนัดดาขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิโจะเม
2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 629 (วันที่ 4 เดือน 1) : จักรพรรดิโจะเมได้ประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกที่พระราชวังหลวงโอะฮะริดะ
17 พฤศจิกายน ค.ศ. 641 (วันที่ 9 เดือน 10) : ปีที่ 13 ในรัชสมัยจักรพรรดิโจะเมะสวรรคตเมื่อพระชนมายุได้ 48 พรรษา
== ดูเพิ่ม ==
รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
จักรพรรดิญี่ปุ่น
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
จักรพรรดิญี่ปุ่น