pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อาสนวิหารวีวีเย

อาสนวิหารวีวีเย (Cathédrale de Viviers) เรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญบิเซนเตแห่งวีวีเย (Cathédrale Saint-Vincent de Viviers) เป็นอาสนวิหารในนิกายโรมันคาทอลิก เป็นที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลวีวีเยตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 4 เป็นต้นมา ตั้งอยู่ที่เมืองวีวีเย จังหวัดอาร์แด็ช แคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญบิเซนเตแห่งอูเอสกา
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1906
==ประวัติ==
ตั้งอยู่บนบริเวณโบสถ์เก่าตั้งแต่สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 11 (เสกเมื่อปี ค.ศ. 1119) ซึ่งบนสถานที่นี้เคยเป็นที่ตั้งของอารามที่เก่ากว่านี้อีก ได้ผ่านการบูรณะซ่อมแซมต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 17 และ 18 ทำให้อาสนวิหารแห่งนี้มีทั้งองค์ประกอบในการป้องกันตนเอง บริเวณกลางโบสถ์แบบสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ และบริเวณร้องเพลงสวดแบบกอทิกวิจิตร
มุขนายกโกลด เดอ ตูร์นง เป็นผู้ปรับปรุงบูรณะอาสนวิหาร รวมทั้งเปลี่ยนบริเวณร้องเพลงสวดให้เป็นแบบกอทิกวิจิตรระหว่างปี ค.ศ. 1516–1521
ไฟล์:Cathedrale de Viviers - voute 2e travee.jpg|เพดานโค้งแบบประทุนซ้อน ผลงานของฟร็องก์
ไฟล์:Cathedrale de Viviers - voute abside.jpg|เพดานโค้งของบริเวณร้องเพลงสวด
บริเวณร้องเพลงสวดมีความโอ่อ่าและงดงามทางสถาปัตยกรรม ตรงข้ามกับบริเวณกลางโบสถ์ที่มีขนาดเล็กและเรียบง่าย ซึ่งประกอบด้วยที่นั่งไม้จำนวน 2 แถว ตกแต่งโดยรอบด้วยพรมแขวนผนังจากสำนักกอแบล็ง ตรงกลางมีแท่นบูชาแบบสถาปัตยกรรมบาโรกสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 ที่ทำจากโมเสกหินอ่อนย้อมสี
บริเวณกำแพงโดยรอบของบริเวณร้องเพลงสวดถูกทำลายลงระหว่างสงครามศาสนาของฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1567 ซึ่งต่อมาได้ถูกสร้างครอบด้วยไม้ทดแทน และบริเวณเพดานก็บูรณะกลับเป็นหินในปี ค.ศ. 1757–1759 โดยฌ็อง-บาติสต์ ฟร็องก์ สถาปนิกชาวอาวีญง
ไฟล์:Siège de l'évêque.jpg|บริเวณร้องเพลงสวด : บัลลังก์มุขนายก, ที่นั่งร้องเพลงสวด, พรมแขวนผนัง
ไฟล์:Viviers-Cath-autel.jpg|แท่นบูชาและพรมแขวนผนัง
ไฟล์:Viviers-Cath-Tomb.jpg|แผ่นปิดที่ตั้งหลุมฝังศพของอดีตมุขนายก
ไฟล์:Viviers-Cath-vouteChap.jpg|เพดานโค้งของชาเปลข้าง
หอระฆัง ("หอแซ็ง-มีแชล") สร้างในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 11 เชื่อมกับบริเวณกลางโบสถ์โดยมุขทางเข้า บริเวณฐานเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัสตกแต่งด้วยลายหน้าต่างโค้งตัน (Lombard band) เคยเป็นที่ตั้งของหอล้างบาป ซึ่งในปัจจุบันถูกปิดตายด้วยกำแพงอิฐ ด้านบนของหอเป็นที่ตั้งของชาเปลซึ่งอุทิศแด่นักบุญมีคาเอล (อัครทูตสวรรค์มีคาเอล) ชั้นบนถัดไปเป็นบริเวณหอระฆังที่ไม่เคยสร้างเสร็จ (สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 12) อีกชั้นซึ่งเป็นทรงแปดเหลี่ยมได้รับการต่อเติมในคริสต์ศตวรรษที่ 14 เพื่อเพิ่มความสูงเป็น 40 เมตร ภายในหอระฆังมีระฆังทั้งหมด 4 ลูก
ไฟล์:Viviers-Cath-tourStMichel.jpg|หอระฆัง
ไฟล์:Viviers-Cath-porche.jpg|มุขทางเข้า
==อ้างอิง==
===ข้อมูล===
www.culture.gouv.fr: Cathédrales - Viviers: historical photographs 
Patrimoine de France 
Catholic Hierarchy: Diocese of Viviers
==บรรณานุกรม==
Yves Esquieu, La cathédrale Saint-Vincent de Viviers, pp. 317-331, dans Congrès archéologique de France. 150e session. Moyenne vallée du Rhône. 1992, Société Française d'Archéologie, Paris, 1995
Yves Esquieu, Rollins Guild, Le campanile de la cathédrale de Viviers, pp. 333-350, dans Congrès archéologique de France. 150e session. Moyenne vallée du Rhône. 1992, Société Française d'Archéologie, Paris, 1995
วีวีเย
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดอาร์แด็ช
คริสต์ศาสนสถานแบบโรมาเนสก์
คริสต์ศาสนสถานแบบกอทิก
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 11
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส
วงศ์พลับพลึง

วงศ์พลับพลึง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Amaryllidaceae) เป็นวงศ์ของพืชล้มลุก หลายฤดู มีลำต้นใต้ดินแบบหัวหอม จัดเป็นพืชใบเลี้ยงเดี่ยว อยู่ในอันดับ Asparagales ชื่อวงศ์มาจากสกุล  Amaryllis
ขอบเขตของวงศ์นี้มีความแตกต่างกัน ดารจัดจำแนกล่าสุดของ APG (APG III) จัดให้วงศ์นี้ครอบคลุมอย่างกว้างโดยมีถึง 3 วงศ์ย่อยคือ
Agapanthoideae (เดิมเป็นวงศ์ Agapanthaceae)
Allioideae (เดิมเป็นวงศ์ Alliaceae)
Amaryllidoideae (วงศ์ Amaryllidaceae เดิม). ซึ่งด้วยมุมมองนี้ ทำให้วงศ์พลับพลึงมี 75 สกุลและ 1,600 สปีชีส์
พืชในวงศ์นี้มีใบเขียวสด ยาว ดอกเป็นดอกช่อแบบซี่ร่ม เกิดบนก้านที่ไม่มีใบ วงศ์ย่อย Agapanthoideae มีรังไข่อยู่เหนือวงศ์ชั้นของกลีบดอก เช่นเดียวกับวงศ์ย่อย Allioideae ซึ่งเป็นวงศ์ย่อยของหัวหอม วงศ์ย่อยนี้จะผลิตสารประกอบ allyl sulfide ซึ่งให้กลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ของหัวหอม ส่วนวงศ์ย่อย Amaryllidoideae มีรังไข่อยู่ใต้วงชั้นของกลีบดอก
==อ้างอิง==
 
พืชหัว
ซูงาโมะ

ซูงาโมะ  เป็นย่านหนึ่งในเขตโทะชิมะ กรุงโตเกียว มีถนนจิโซะอันเป็นแหล่งการค้าของผู้มีอายุ มีอีกฉายาหนึ่งว่า "ฮาราจูกุของสตรีสูงอายุ" ตั้งอยู่ระหว่างจุดตัดของเส้นทางรถไฟสายยามาโนเตะกับถนนทางหลวงหมายเลข 17
ส
ยตสึไกโด

ยตสึไกโด  เป็นนครในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น มีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 88,167 คน ในปี ค.ศ. 2012
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการ 
ยตสึไกโด
สถานีรถไฟฮาโกเนะ-ยูโมโตะ

สถานีรถไฟฮาโกเนะ-ยูโมโตะ  เป็นสถานีรถไฟในเส้นทางสายฮาโกเนะโทซัน ตั้งอยู่ที่เมืองฮาโกเนะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น อาคารสถานีในปัจจุบันสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 2009
== รูปแบบชานชาลา ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการ
ฮาโกเนะยูโมโตะ
ร้อยแก้ว

ร้อยแก้ว เป็นภาษารูปแบบหนึ่งซึ่งใช้โครงสร้างไวยากรณ์ปกติและการไหลของถ้อยคำอย่างเป็นธรรมชาติ แทนที่จะใช้โครงสร้างเป็นจังหวะดังในกวีนิพนธ์ แม้จะมีการถกเถียงเชิงวิจารณ์ต่อการสร้างร้อยแก้ว แต่ด้วยความเรียบง่ายและโครงสร้างที่นิยามอย่างหลวม ทำให้ร้อยแก้วถูกนำมาใช้ในบทสนทนาเป็นส่วนใหญ่ วจนิพนธ์ข้อเท็จจริง ตลอดจนการเขียนเฉพาะเรื่องและบันเทิงคดี ร้อยแก้วเป็นรูปแบบภาษาที่ใช้กันสามัญ เช่น ในวรรณกรรม หนังสือพิมพ์ นิตยสาร สารานุกรม การแพร่สัญญาณทางสื่อต่างๆ หนังสือทางประวัติศาสตร์และปรัชญา กฎหมาย และการสื่อสารอีกหลายรูปแบบ
== แหล่งค้นคว้าเพิ่มเติม ==
สมิทธ์ ถนอมศาสนะ. (2558, เม.ย.-มิ.ย.). กำเนิด “เรื่องอ่ำนเล่นร้อยแก้วสมัยใหม่”: ความสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบและบริบททำงความคิด. สงขลานครินทร์ ฉบับสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 21(2), 133-190.
 
วรรณกรรม
รายชื่อผลงานของวรกาญจน์ โรจนวัชร

== ผลงานอัลบั้ม ==
=== อัลบั้มที่ 1 : ผู้หญิงตาดำๆ ===
วางแผง กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548
=== อัลบั้มที่ 2 : ผู้หญิงกลางสายฝน ===
วางแผง 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549
=== อัลบั้มพิเศษ : วันพิเศษ ===
วางแผง 29 สิงหาคม พ.ศ. 2549
=== อัลบั้มที่ 3 : นักร้องเปื้อนฝุ่น ===
วางแผง 27 กันยายน พ.ศ. 2550
=== อัลบั้มที่ 4 : Woman Story ===
วางแผง 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551
=== อัลบั้มพิเศษ : พั้นช์ เพลงรัก ===
วางแผง 9 กันยายน พ.ศ. 2551
=== อัลบั้มที่ 5 : ปรากฏการณ์ธรรมชาติ ===
วางแผง 11 ธันวาคม พ.ศ. 2552
=== อัลบั้มที่ 6 คนสนิท ===
วางแผง 31 มีนาคม  พ.ศ. 2554
=== อัลบั้มที่ 7 บทที่ 7 ===
วางแผน 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556
== ผลงานอื่นๆ ==
อัลบั้ม The Left & Right By ดี้ นิติพงษ์
-ยินยอม
-แพ้ใจ
อัลบั้ม วันฟ้าใหม่
-คนไทยโชคดี (กับศิลปินอื่นๆในโปรเจกต์)
-นับหนึ่งด้วยกันไหม
-อ้วนดำ
อัลบั้ม พั้นช์&พลพล
-แม่ของเรา
อัลบั้ม 10 ปี แกรมมี่โกลด์
-ทำใจให้ชิน
อัลบั้ม พลพล คนกันเอง
-ตาแดงๆ
โครงการเมาไม่ขับ Anti Alcohol
-ไม่อยากมีแฟนแบบนี้
เพลงพิเศษคณะการปกครองในระบอบประชาธิปไตย
-พรุ่งนี้ต้องดีกว่า
อัลบั้มพิเศษ
-พั้นช์ พลพล
-พั้นช์ เพลงรัก
ซิงเกิ้ล
- เก็บซ่อน (พ.ศ. 2562)
- สัมผัส (พ.ศ. 2564)
- ช้ำแล้วช้ำเล่า (พ.ศ. 2564)
- มีใครแล้วใช่ไหม (พ.ศ. 2565)
=== เพลงประกอบละคร/ภาพยนตร์ ===
== การถ่ายโฆษณา  ==
โฆษณา รถจักรยานยนตร์ Fino สไตล์การแต่งแบบ Touring (2550) ร่วมกับ กอล์ฟ-ไมค์, ชิน-ชินวุฒ อินทรคูสิน, เต้ย-จรินทร์พร จุนเกียรติ
โฆษณาทรูมิวสิกซิม ฟรีค่าบริการเสียงรอสาย (2550)
โฆษณากาแฟกระป๋อง เบอร์ดี้ (ประมาณปี 2551) ร่วมกับ พลพล พลกองเส็ง
โฆษณา To be number 1
== ผลงานละครโทรทัศน์ ==
== ผลงานการแสดงภาพยนตร์ ==
ภาพยนตร์ โปรแกรมหน้า วิญญาณอาฆาต  รับบทเป็น...ส้ม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของพั้นช์ วรกาญจน์
เว็บไซต์แฟนคลับของพั้นช์ วรกาญจน์ 
ผลงานของศิลปินไทย
ผู้หญิงกลางสายฝน

ผู้หญิงกลางสายฝน สตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 ของ "พั้นช์ - วรกาญจน์ โรจนวัชร" ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 แนวดนตรีมีความหนักแน่น ด้วยเนื้อหาของบทเพลงมากขึ้น กับเพลง "ยิ่งกว่าเสียใจ" ซึ่งสามารถครองอันดับหนึ่งในคลื่น seed chart top 20 ได้ถึง 9 สัปดาห์เลยทีเดียว พร้อมทั้งยังมีเพลงฮิตติดชาร์ทอย่าง "เปลืองหัวใจ" ,"วางมือบนบ่า น้ำตาก็ไหล", "เดี๋ยวเหอะ" และ "คนไร้ค่าที่มาก่อน"
ซึ่งอัลบั้มชุดนี้มียอดขายถึง 900,000 ตลับ นับเป็นอัลบั้มที่สร้างชื่อเสียงให้กับพั้นช์เป็นอย่างมาก ทำให้เธอกวาดรางวัลมาแล้วหลายเวที
== ข้อมูลอัลบั้ม ==
=== เพลงที่มีชื่อเสียง ===
ยิ่งกว่าเสียใจ
เปลืองหัวใจ
วางมือบนบ่า น้ำตาก็ไหล
เดี๋ยวเหอะ (Radio Airplay)
คนไร้ค่าที่มาก่อน (Radio Airplay)
=== รายชื่อเพลงในอัลบั้ม ===
เปลืองหัวใจ
หัวใจกับรอยเท้า
วางมือบนบ่า น้ำตาก็ไหล
ไม่รักอย่าหลอก
ยิ่งกว่าเสียใจ
คอยไม่มา มาไม่คอย
ผู้ชายแสนงอน
แค่นี้ก็ดีเหลือเกิน
คนไร้ค่าที่มาก่อน
เดี๋ยวเหอะ
ยิ่งกว่าเสียใจ (Minus 1)
== อ้างอิง ==
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2549
Accessory nail of the fifth toe

เล็บเท้าที่หก คือลักษณะเฉพาะด้านกายภาพของนิ้วก้อยเท้าที่มี "เล็บเท้าที่หก" ขนาดเล็กปรากฏอยู่ที่มุมด้านนอกของเล็บตรงนิ้วก้อยเท้า  ซึ่งรับรู้โดยทั่วกันว่าปรากฏอยู่โดยเฉพาะในหมู่ชาวจีนฮั่น;  อย่างไรก็ตาม นี่เป็นตำนานส่วนหนึ่ง และไม่ได้รับการพิสูจน์ทางการแพทย์โดยสิ้นเชิง
== Trait ==
ลักษณะเฉพาะนี้สามารถสังเกตเห็นได้บนเท้าข้างใดข้างหนึ่งหรือทั้งสองข้าง ซึ่งมีการแยกของเล็บเท้าบนนิ้วก้อย ส่วนที่แยกออกของเล็บสร้าง "เล็บที่หก" ขนาดเล็กกว่าตรงมุมของส่วนที่ใหญ่กว่าหรือส่วนหลักของเล็บเท้า บนส่วนด้านนอกสุดของเท้าซึ่งจะยื่นออกไปด้านนอกจากมุมของเล็บที่ใหญ่กว่า เล็บที่เพิ่มขึ้นมานี้สามารถตัดออกได้ด้วยกรรไกรตัดเล็บเช่นเดียวกับเล็บอื่นๆ
== Perception ==
ลักษณะเฉพาะนี้รับรู้โดยทั่วกันว่าปรากฏในหมู่ชาวจีนฮั่นทั่วๆไป แม้ว่านี่จะยังไม่ได้รับการพิสูจน์ทางการแพทย์ มันยังปรากฏอยู่ในกลุ่มชาติพันธุ์อื่นๆด้วย เช่นคอเคซอยด์
== อ้างอิง ==
กายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์
อาสนวิหารกาวายง

อาสนวิหารกาวายง (Cathédrale de Cavaillon) เรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารแม่พระและนักบุญเวร็องแห่งกาวายง (Cathédrale Notre-Dame-et-Saint-Véran de Cavaillon) เป็นโบสถ์ประจำเขตแพริชและอดีตอาสนวิหารในนิกายโรมันคาทอลิก ซึ่งเป็นที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลกาวายงตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 4 จนกระทั่งถูกยุบรวมเข้ากับอัครมุขมณฑลอาวีญงตั้งแต่ ค.ศ. 1801 จนปัจจุบัน ตั้งอยู่ที่เมืองกาวายง จังหวัดโวกลูซ ในแคว้นพรอว็องซาลป์โกตดาซูร์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้นักบุญเวร็องแห่งกาวายง (Saint Véran de Cavaillon)
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1840
==ประวัติ==
เสกในปี ค.ศ. 1251 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 5 ตัวอาคารมีลักษณะทางสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์เป็นหลัก ประกอบด้วยบริเวณกลางโบสถ์ที่มีความยาวห้าช่วงหลังคา เพดานโค้งแบบประทุน (barrel vault) และขนาบข้างด้วยชาเปลหลายหลัง บนหลังคามีหอหลังคาโดมทรงแปดเหลี่ยมซึ่งครอบบริเวณจุดตัดกับบริเวณร้องเพลงสวดซึ่งด้านบนเป็นที่ตั้งของหอระฆังของอาสนวิหาร บริเวณมุขโค้งด้านสกัดประกอบด้วยผนังจำนวน 5 ด้าน มุงด้วยเพดานแบบทรงกลม ด้านในเป็นที่ตั้งของฉากประดับแท่นบูชาอันวิจิตรซึ่งเป็นงานศิลปะสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18
ภายในอาสนวิหารยังพบภาพเขียนมากมายที่ยังอยู่ในสภาพดีของสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยจิตรกรเซแก็ง (Sequin) ภายในบริเวณกลางโบสถ์บริเวณช่องโค้งแบบครึ่งวงกลมตกแต่งด้วยหินแกะสลักเป็นรูปตราสัญลักษณ์ประจำองค์ของมุขนายกแห่งกาวายงในอดีต ส่วนช่องโค้งเหนือบริเวณร้องเพลงสวดตกแต่งด้วยลายเถาใบไม้ บริเวณหลังคาโดมด้านในเป็นลายเถาและดวงดาว บริเวณใต้ท้องของช่องโค้งเหนือมุขโค้งด้านสกัดวาดเป็นรูปวงกลมแบบเหรียญ และมีภาษาละตินกำกับว่า «Quam dilecta tabernacula tua domine virtutum»
งานก่อสร้างอาสนวิหารเริ่มขึ้นในส่วนของบริเวณกลางโบสถ์ก่อน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1115 แล้วเสร็จเมื่อ ค.ศ. 1125 และตามมาภายหลังคือส่วนของมุขโค้งด้านสกัดซึ่งเสร็จในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 ในสมัยสงครามศาสนาของฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 16 กองกำลังฝ่ายโปรเตสแตนต์ นำโดยฟร็องซัว เดอ โบมง บารอนแห่งอาแดร (François de Beaumont, baron des Adrets) เข้าบุกทำลายอาสนวิหาร ซึ่งอีกร้อยปีถัดมานั้นจึงได้มีการบูรณะครั้งใหญ่ ซึ่งเป็นที่มาของชาเปลด้านข้างทั้งหลายที่ตกแต่งด้วยผนังไม้แกะสลัก และภาพเขียนผลงานของนีกอลา มีญาร์ (Nicolas Mignard) และปารอแซล (Parrocel) ต่อมาในระหว่างปี ค.ศ. 1858 ถึง ค.ศ. 1867 ได้มีการบูรณะอีกครั้งหนึ่ง นำโดยโฌแซ็ฟ เดอ แตริส (Joseph de Terris) งานเด่น ๆ ในช่วงนี้คืองานจิตรกรรมฝาผนังและรูปปั้นบางส่วน.
ในบริเวณแวดล้อมยังมีวิหารคดแบบโรมาเนสก์ และซากปรักหักพังของชาเปล
==ออร์แกน==
บริเวณติดกับผนังทางทิศเหนือของบริเวณร้องเพลงสวด เป็นที่ตั้งของออร์แกนงานในสมัย ค.ศ. 1654 สร้างโดยฝีมือของนักทำออร์แกนชาวเฟลมมิช ชาร์ล รัวเย (Charles Royer) ซึ่งต่อมาได้สร้างใหม่ในปี ค.ศ. 1966 โดยบริษัทกอนซาเลซ อำนวยการก่อสร้างโดยฌอร์ฌ ดานียง (Georges Danion) และแผนผังออร์แกนโดยมอริส ดูว์รูว์เฟล (Maurice Duruflé)
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
Guy Barruol, Provence romane - La Haute-Provence, tome 2, p. 347-363, Éditions Zodiaque (collection «la nuit des temps» no 46), La Pierre-qui-Vire, 1981
Françoise Reynier, Le mobilier du XVIIe siècle dans la cathédrale de Cavaillon, In Situ, revue du patrimoine, année 2001, no 1
กาวายง
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดโวกลูซ
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 12
คริสต์ศาสนสถานแบบโรมาเนสก์
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส
อาสนวิหารซีมีเย

อาสนวิหารซีมีเย (Cathédrale de Cimiez) เรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญมารีย์แห่งซีมีเย (Cathédrale Sainte-Marie de Cimiez) เป็นอดีตอาสนวิหารในนิกายโรมันคาทอลิกประจำอดีตมุขมณฑลซีมีเย มุขมณฑลในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 5 เป็นต้นมาจนกระทั่งถูกยุบรวมเข้ากับมุขมณฑลนิสเมื่อปี ค.ศ. 1590 ตั้งอยู่บนเนินเขาปราสาทเก่าของเมืองนิส (Château de Nice) จังหวัดอาลป์-มารีตีม แคว้นพรอว็องซาลป์โกตดาซูร์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่พระนางมารีย์พรหมจารี ในปัจจุบันหลงเหลือเพียงฐานรากและซากปรักหักพัง
==ประวัติ==

อาสนวิหารแห่งนี้เคยเป็นที่ตั้งแห่งแรกของมุขมณฑลซีมีเย ซึ่งตั้งอยู่ในเขตเมืองเกเมเนลุม (Cemenelum) ซึ่งเป็นเมืองท่าในสมัยโรมโบราณ และต่อมาได้รวมกับมุขมณฑลนิสในปี ค.ศ. 465 ซึ่งอาสนวิหารแห่งนี้ได้กลายเป็นที่ตั้งของของมุขนายกแห่งนิส (Bishop of Nice)
อาสนวิหารแห่งแรกตั้งอยู่บนเนินเขา สร้างในแบบสถาปัตยกรรมก่อนโรมาเนสก์ (Pre-Romanesque style) ในสมัยช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 10 บริเวณแท่นบูชาได้รับการเสกในปี ค.ศ. 1049 อาคารประกอบด้วยทางเดินกลาง 3 แถว กับบริเวณร้องเพลงสวดเชื่อมกับมุขโค้งด้านสกัดจำนวน 3 มุข และไม่พบแขนกางเขน
ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 13 อาสนวิหารแห่งนี้อยู่ในสภาพทรุดโทรมลงมาก จึงมีการบูรณะซ่อมแซมและต่อเติมบนแผนผังเดิม และขยายอาคารออกทางทิศตะวันออก ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีการก่อสร้างชาเปลเพิ่มเติ่มหลายแห่ง จากการยืนยันโดยสารตราพระสันตะปาปาของสมเด็จพระสันตะปาปามาร์ตินที่ 5 ในปีค.ศ. 1429
ภายหลังต่อมาความสำคัญของอาสนวิหารต่อการปกครองของมุขมณฑลค่อย ๆ ลดความสำคัญลง โดยย้ายไปตั้งอยู่ที่โบสถ์นักบุญเรปารัต (ต่อมาเป็นอาสนวิหารแม่พระและนักบุญเรปารัตแห่งนิส) ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 โดยมีผลอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1590
อดีตอาสนวิหารแห่งนี้ได้ถูกทำลายลงเป็นผลของการบุกปิดล้อมเมืองนิส โดยพระบัญชาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 นำโดยนีกอลา กาตีนา ในปี ค.ศ. 1691 และต่อมาได้ถูกรื้อถอนลงในปี ค.ศ. 1706
==อ้างอิง==
ซีมีเย
คริสต์ศาสนสถานแบบก่อนโรมาเนสก์
สิ่งก่อสร้างในนิส
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 10
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส
ดร็องซี

ดร็องซี (Drancy) เป็นเทศบาลในชานเมืองทิศตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงปารีส ในจังหวัดแซน-แซ็ง-เดอนี ทางตอนเหนือของประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางของกรุงปารีส 10.8 กม. (6.7 ไมล์) ในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นที่ตั้งค่ายกักกันของกองทัพเยอรมัน
ปารีส
อัครมุขมณฑลกรากุฟ

อัครมุขมณฑลกรากุฟ (Archidiecezja krakowska; Archidioecesis Cracoviensis) เป็นอัครมุขมณฑลโรมันคาทอลิกตั้งอยู่ภายในกรุงกรากุฟ ประเทศโปแลนด์
อัครมุขมณฑลนี้เดิมมีสถานะเป็น "มุขมณฑลกรากุฟ" ซึ่งก่อตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 10 ต่อมาวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1925 สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 จึงให้ยกสถานะขึ้นเป็นอัครมุขมณฑลโดยมีเจ้าชายอาดัม สเตฟาน ซาปีเอคา เป็นอัครมุขนายกองค์แรก ต่อมาในปี ค.ศ. 1992 อัครมุขมณฑลได้เสียพื้นที่บางส่วนออกไปตั้งเป็นมุขมณฑลบีเอลสกอ-ชีวีเอซและมุขมณฑลซอซนอวีเอซ
ปัจจุบันอัครมุขมณฑลกรากุฟมีพื้นที่ 5,730 ตารางกิโลเมตร แบ่งออกเป็น 439 เขตแพริช มีคริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกอาศัยอยู่ราว 1,556,000 คน (สถิติปี ค.ศ. 2010) อาสนวิหารประจำอัครมุขมณฑลคือมหาวิหารนักบุญสตานิสลาฟและนักบุญวาสลาฟ ประมุของค์ปัจจุบันคือพระคาร์ดินัลสตานิสลาฟ ซีวิซ ซึ่งดำรงตำแหน่งมาตั้งแต่วันที่ 3 มิถุนายน 2005
นักบุญสำคัญที่มาจากมุขมณฑลนี้ได้แก่นักบุญสตานิสลาฟแห่งเชปานุฟ บุญราศีสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 เป็นต้น
== อ้างอิง ==
มุขมณฑลโรมันคาทอลิกในประเทศโปแลนด์
กรากุฟ
ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 10
เทศมณฑลบึสเกอรือ

บึสเกอรือ (Buskerud) เป็นอดีตเทศมณฑลในประเทศนอร์เวย์ อยู่ติดกับอาเกิชฮืส ออสโล อ็อปลัน ซ็องน์และฟียูราเนอ ฮอดาลัน เทเลอมาร์ก และเว็สต์ฟ็อล ที่ตั้งเขตการปกครองอยู่ที่เมืองดรัมเมิน
บึสเกอรือ
มาริออ มันจูกิช

มาริออ มันจูกิช (Mario Mandžukić; เกิดวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1986) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวโครเอเชีย เขาเคยเล่นให้กับทีมในลีกโครเอเชียอย่างดีนาโมซาเกร็บ มาก่อนในฤดูกาล 2008-09 ซึ่งในฤดูกาลนั้นเขาได้เป็นดาวซัลโวสูงสุดประจำฤดูกาลก่อนที่จะถูกว็อลฟส์บวร์คซื้อตัวไปในปี ค.ศ. 2010 แล้วก็ได้ย้ายมาอยู่บาเยิร์นในเวลาต่อมา ในนามทีมชาตินั้นเขาได้ลงช่วยทีมชาติโครเอเชียในศึกยูโร 2012 ซึ่งเขาสามารถทำประตูได้ 3 ประตู และเขายังได้รางวัลนักฟุตบอลโครเอเชียยอดเยี่ยมประจำปี ในปี ค.ศ. 2012 อีกด้วย
==เกียรติประวัติ==
ดีนาโมซาเกร็บ
* โครเอเชียเฟิสต์ลีก: 2007–08, 2008–09, 2009–10
* โครเอเชียคัพ: 2007–08, 2008–09
ไบเอิร์นมิวนิก
* บุนเดิสลีกา: 2012–13, 2013–14
* เดเอ็ฟเบ-โพคาล: 2012–13, 2013–14
* เดเอฟแอล-ซูเปอร์คัพ: 2012
* ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2012–13
* ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: 2013
* ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก: 2013
อัตเลติโกเดมาดริด
* ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา: 2014
เกียรติส่วนตัว
* ดาวซัลโวประจำฤดูกาลของโครเอเชียเฟิร์สลีก: 2008–09
* ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำฤดูกาลของโครเอเชียเฟิร์สลีก: 2008–09
* ดาวซัลโวของยูโร: 2012
* นักฟุตบอลโครเอเชียยอดเยี่ยมประจำปี: 2012, 2013
* บุคคลแห่งวงการกีฬาโครเอเชียยอดเยี่ยมประจำปี: 2013
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นักฟุตบอลชาวโครเอเชีย
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012
ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
ผู้เล่นในลาลิกา
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก
ผู้เล่นอัตเลติโกเดมาดริด‎
กองหน้าฟุตบอล
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2014
ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
บุคคลจากเทศมณฑลบรอด-ปอซาวินา
อาสนวิหารแวซง

อาสนวิหารแวซง (Cathédrale de Vaison) เรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารแม่พระเมืองนาซาเร็ธแห่งแวซง (Cathédrale Notre-Dame-de-Nazareth de Vaison) เป็นโบสถ์ประจำเขตแพริชและอดีตอาสนวิหารในนิกายโรมันคาทอลิก เป็นที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลแวซงจนกระทั่งถูกยุบรวมเข้ากับอัครมุขมณฑลอาวีญงตั้งแต่ ค.ศ. 1801 ตั้งอยู่ที่เมืองแวซง-ลา-รอแมน จังหวัดโวกลูซ แคว้นพรอว็องซาลป์โกตดาซูร์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่พระนางมารีย์พรหมจารี
ในอดีตอาสนวิหารเคยเป็นศูนย์กลางของเมืองเก่าตั้งแต่สมัยยุคกลาง (ซึ่งไม่เหลือร่อยรอยในปัจจุบัน) สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ตามผังแบบบาซิลิกา ซึ่งได้มีการบูรณะต่อเติมในอีกในช่วงหนึ่งร้อยปีต่อมา รูปเแบบทางสถาปัตยกรรมของอาสนวิหารแห่งนี้ถือเป็นหนึ่งในสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์แบบพรอว็องส์ที่สวยที่สุดแห่งหนึ่งในปัจจุบัน
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1840
== อ้างอิง ==
แวซง
คริสต์ศาสนสถานแบบโรมาเนสก์
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดโวกลูซ
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 13
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส
นักร้องเปื้อนฝุ่น

นักร้องเปื้อนฝุ่น อัลบั้มชุดที่ 3 ของ "พั้นช์ - วรกาญจน์ โรจนวัชร" ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ภายใต้สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยมีเพลงเด่นประจำอัลบั้มคือเพลง "แปลว่ายังหายใจ"
== ข้อมูลอัลบั้ม ==
=== ซิงเกิลที่มีชื่อเสียง ===
แปลว่ายังหายใจ
สาบานส่งๆ
ฟ้าลวง ฟ้าลืม
ยิ่งเฉย ยิ่งชอบ (Radio Airplay)
อย่าเป็นคนดีด้วยวิธีนี้เลย
== รายชื่อเพลง ==
บอกรัก
แปลว่ายังหายใจ
แปลว่ายังหายใจ (อะคูสติก)
สาบานส่งๆ
ยิ่งเฉย ยิ่งชอบ
จอดตรงนี้ฉันจะลง
พอแล้ว
ซ่อน
ฟ้าลวงฟ้าลืม
ใจแลกใจ
คุณกร่าง อ้างเก่ง
อย่าเป็นคนดีด้วยวิธีนี้เลย
== อ้างอิง ==
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2550
มารีนาดาโกลเรีย

มารีนาดาโกลเรีย (Marina da Glória) เป็นท่าเทียบเรือ ที่ตั้งอยู่ในรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล โดยจะเป็นสถานที่จัดการแข่งขันกีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 และเป็นสถานที่จับสลากการแข่งขันฟุตบอลโลก 2014
== อ้างอิง ==
สิ่งก่อสร้างในรีโอเดจาเนโร
สนามกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
วูแมนสตอรี

วูแมน สตอรี่ (อังกฤษ : Woman Story) เป็นอัลบั้มชุดที่ 4 ของ "พั้นช์ - วรกาญจน์ โรจนวัชร" ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551
== ซิงเกิล ==
นี่คือคนเสียใจ
เจ็บไหม
โลกใบเก่า เหงาเหมือนเคย (Radio Airplay)
ฉันไม่เป็นไรซะหน่อย (Radio Airplay)
พรุ่งนี้เรายังจะรักกัน (Radio Airplay)
=== รายชื่อเพลง ===
นี่คือ...คนเสียใจ
เจ็บไหม
โลกใบเก่าเหงาเหมือนเคย
พรุ่งนี้เรายังจะรักกัน
คืนที่ฟ้าร้องไห้
เข้าใจซะใหม่
ยิ่งดึกยิ่งหนาว
ฉันไม่เป็นไรซะหน่อย
เวลาไม่ช่วยอะไร
ที่พึ่งสุดท้าย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
[http://punch0509.gmember.com/] — เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของพั้นช์ วรกาญจน์
[http://www.lovely-punch.com]  — เว็บไซต์แฟนคลับของพั้นช์ วรกาญจน์
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2551
เบลูโอรีซองชี

เบลูโอรีซองชี (Belo Horizonte, ) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐมีนัชเจไรช์ ประเทศบราซิล ตั้งอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงใต้ เป็นมหานครที่มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศ มีประชากร 2,475,440 คน (ค.ศ. 2010) และมีประชากรอย่างเป็นทางการรวม 5,497,922 คน ในเขตมหานคร
ได้มีการตั้งถิ่นฐานในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 ในบริเวณนี้ แต่เมืองที่เป็นที่รู้จักในทุกวันนี้ ได้ก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1890 เพื่อแทนเมืองโอรูเปรตู ให้เป็นเมืองหลวงของรัฐมีนัชเจไรช์ เมืองมีรูปแบบอาคารสถาปัตยกรรมผสม ทั้งร่วมสมัยและอาคารคลาสสิก ผังเมืองได้รับแรงบันดาลใจจากกรุงวอชิงตัน ดี.ซี.
== อ้างอิง ==
เมืองในรัฐมีนัชเจไรช์
เมืองหลวงของรัฐในประเทศบราซิล
จิลมา รูเซฟ

จิลมา วานา รูเซฟ (Dilma Vana Rousseff) เกิดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2490 เป็นประธานาธิบดีคนที่ 36 ของประเทศบราซิล โดยรับตำแหน่งตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2554 และเป็นประธานาธิบดีหญิงคนแรกของประเทศ ซึ่งดำรงตำแหน่งหลังจากลูอิส อีนาซีอู ลูลา ดา ซิลวา ประธานาธิบดีคนก่อนหน้า นางรูสเซฟได้รับการลงมติอย่างเป็นทางการให้พ้นจากตำแหน่งประธานาธิบดีเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2559 จากคดีละเมิดกฎหมายงบประมาณ โดยมีแชล เตเมร์ รองประธานาธิบดีบราซิลขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีคนถัดไป
ประธานาธิบดีบราซิล
ประมุขแห่งรัฐที่เป็นสตรี
ประธานาธิบดีสตรี
บุคคลจากเบลูโอรีซองชี
แผนที่ปีรีรีส

แผนที่ปีรีรีส  (Piri Reis) หรือแผนที่บอกตำแหน่งของสมบัติ สถานที่ตั้ง โดยเป็นการบอกถึงผู้วาด คือ ปีรีรีส
==การค้นพบ==
แผนที่ปีรีรีส ภาพของแผนที่แปลกประหลาดถูกค้นพบที่มหาราชวังคอนสแตนทิโนเปิล จากการซ่อมแซมในปี ค.ศ. 1979 ในอิสตันบูล ประเทศตุรกี ภาพแผนที่ถูกวาดลงบนหนังกวาง โดยสันนิษฐานว่าถูกวาดขึ้นในปี ค.ศ. 1513 ภายในภาพมีการลงชื่อเจ้าของเป็นนายทหารเรือชาวเติร์กชื่อ Piri Haji Memmed 
==ลักษณะ==
แผนที่ปีรีรีส เป็นแผนที่ความละเอียดสูง เพราะได้มีการบันทึกภูมิประเทศที่เรียกกันในปัจจุบันว่า เป็นภูมิศาสตร์ที่มีความสมบูรณ์ มีเส้นรุ้งเส้นแวนชัดเจน ซึ่งเป็นไปตามหลักวิชาการแผนที่สมัยใหม่
จนบัดนี้ก็ยังไม่มีใครอธิบายได้ว่าคนวาดแผนปีรีรีสนี้มีวิธีการวาดอย่างไร ถึงทำให้มีความสอดคล้องกับข้อมูลทางธรณีในยุคปัจจุบัน ทั้งๆที่มันถูกวาดขึ้นในปี ค.ศ. 1513
== อ้างอิง ==
แผนที่
อาดิดาส บราซูกา

อาดิดาส บราซูกา (Adidas Brazuca) เป็นลูกฟุตบอล ที่ใช้ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2014 ที่ประเทศบราซิล ถูกผลิตโดยอาดิดาส ซึ่งเป็นหุ้นส่วนกับฟีฟ่า และการแข่งขันฟุตบอลโลก ตั้งแต่ พ.ศ. 2513 และยังเป็นลูกฟุตบอลลูกแรกที่ถูกตั้งชื่อโดยบุคคลทั่วไป
== ชื่อ ==
ชื่อนั้นถูกเปิดตัวเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2555 ตามการลงคะแนนเสียง ซึ่งจัดขึ้นโดยคณะกรรมการการจัดงานท้องถิ่น กับอาดิดาส โดยมีคนมากกว่า 1 ล้านคนที่ลงคะแนนเสียงครั้งนี้ ซึ่งชื่อ "บราซูกา" ถูกเลือกมากถึงร้อยละ 77.8 โดยฟีฟ่าได้ระบุว่า "ชื่อ “บราซูกา” นั้นทำให้ชาวบราซิลนั้นภูมิใจชีวิตในท้องถิ่นของตน" และ "สะท้อนให้เห็นถึงฟุตบอลซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งความภาคภูมิใจของชาติ" ซึ่งเป็นศัพท์สแลงของคำว่า "บราซิลเลียน" และรู้จักกันดีในชื่อของ "ชาวบราซิลพลัดถิ่น" ส่วนอีก 2 ชื่อที่มีการลงคพแนนเสียงครั้งนี้คือ "บอสซาโนวา" (ได้ร้อยละ 14.6) และ "คาร์นาวาเลสกา" หรือหมายถึง งานรื่นเริงของบราซิล (ได้ร้อยละ 7.6)
== การเปิดตัว ==
ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2556 ยังไม่มีการเปิดเผยถึงการออกแบบลูกฟุตบอลนี้ แต่คาดว่าจะถูกเปิดตัวในวันสุดท้ายของการแข่งขันรอบคัดเลือก หรือประมาณวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2556
== ดูเพิ่ม ==
ฟุตบอล
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
อุปกรณ์ฟุตบอล
ฟุตบอลโลก 2014
ตราสินค้าอาดิดาส
เบลลาโจ

เบลลาโจ (Bellagio) คือเทศบาลในจังหวัดโกโม แคว้นลอมบาร์เดีย ประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ริมทะเลสาบโกโม เป็นสถานที่ที่ทะเลสาบแห่งมาบรรจบกันเป็นรูปตัววาย
เบลลาโจตั้งอยู่ปลายบนของคาบสมุทร โดยถูกแบ่งออกโดยแขนสองข้างทิศใต้ของทะเลสาบ เมืองสามารถเห็นเทือกเขาแอลป์ ทางทิศเหนือ
เมืองในแคว้นลอมบาร์เดีย
อันดับของขนาด (ความเร็ว)

== รายการอ้างอิง ==
ปริมาณทางกายภาพ
อันดับของขนาด