pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
The Mask Mirror

The Mask Mirror เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทเรียลลิตี้มิวสิกโชว์ตอนพิเศษของ The Mask Singer หน้ากากนักร้อง ของประเทศไทย ผลิตรายการโดยบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ดำเนินรายการโดย กันต์ กันตถาวร ออกอากาศ 2 ตอน คือวันที่ 15 และ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ภายหลังฤดูกาลวรรณคดีไทยและวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 - 6 กุมภาพันธ์ 2563 ภายหลังฤดูกาลจักรราศี
โดยตอนพิเศษนี้จะไม่มีการแข่งขัน ซึ่งมีรูปแบบเดียวกันกับ The Mask Truce Day และ The Mask Line พราง แต่จะแตกต่างกันตรงที่จะเป็นการทายหน้ากากเก่าในรายการ โดยจะต้องทายให้ได้ว่าใครคือตัวจริงใครคือตัวปลอม
== คณะกรรมการ ==
รายนามของคณะกรรมการแต่ละคน มีดังนี้
=== ภายหลังฤดูกาลวรรณคดีไทย ===
=== ภายหลังฤดูกาลจักรราศี ===
== ผู้เข้าร่วมรายการ==
=== ภายหลังฤดูกาลวรรณคดีไทย ===
=== ภายหลังฤดูกาลจักรราศี ===
== เรตติ้ง ==
=== ภายหลังฤดูกาลวรรณคดีไทย ===
=== ภายหลังฤดูกาลจักรราศี ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Mask Singer หน้ากากนักร้อง
รายการโทรทัศน์ช่องเวิร์คพอยท์ทีวี
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2562
รายการโทรทัศน์ที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2562
รายการโทรทัศน์ที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2563
โทมัส ทุคเคิล

โทมัส ทุคเคิล (Thomas Tuchel, ;; เกิด 29 สิงหาคม ค.ศ. 1973) เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลและอดีตผู้เล่นชาวเยอรมัน ปัจจุบันเป็นผู้จัดการทีมไบเอิร์นมิวนิกในบุนเดิสลีกา
== เกียรติประวัติ ==
===ผู้จัดการ===
โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
เดเอ็ฟเบ-โพคาล: 2016–17
ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
ลีกเอิง: 2018–19
ทรอเฟเดช็องปียง: 2018, 2019
เชลซี
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2020–21
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: 2021
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก: 2021
ไบเอิร์นมิวนิก
บุนเดิสลีกา: 2022–23
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Profile at kickersarchiv.de 
บุคคลจากรัฐไบเอิร์น
นักฟุตบอลชาวเยอรมัน
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเอาคส์บวร์ค
ผู้เล่นชตุทการ์เทอร์คิคเคิร์ส
ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวเยอรมัน
ผู้จัดการทีมฟุตบอลในบุนเดิสลีกา
ผู้จัดการทีมฟุตบอลในลีกเอิง
ผู้จัดการทีมฟุตบอลในพรีเมียร์ลีก
ผู้จัดการทีมแอร์สเทอ เอ็ฟเอ็สเฟา ไมนทซ์ 05
ผู้จัดการทีมโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลเชลซี
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก
ผู้จัดการทีมในชุดชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
พยัญชนะสุริยันและพยัญชนะจันทรา

ในภาษาอาหรับและภาษามอลตา พยัญชนะจะถูกแบ่งเป็นสองกลุ่ม กลุ่มแรกเรียกว่า พยัญชนะสุริยัน หรือ อักษรสุริยัน (حروف شمسية ) และอีกกลุ่มหนึ่งเรียกว่า พยัญชนะจันทรา หรือ อักษรจันทรา (حروف قمرية ) โดยขึ้นอยู่กับว่าเสียงพยัญชนะนั้นกลืนเสียงของอักษร ลาม (ﻝ ) ในคำกำกับนาม อัล (ال ) ที่นำหน้าอยู่หรือไม่ ในทางสัทศาสตร์ พยัญชนะสุริยันส่วนใหญ่เป็นพยัญชนะที่มีลักษณ์โคโรนัล (เสียงพยัญชนะที่มีการยกสุดปลายลิ้นหรือปลายลิ้นขึ้นจากตำแหน่งปกติ) ส่วนพยัญชนะจันทราเป็นพยัญชนะประเภทอื่น ๆ
ที่มาของชื่อพยัญชนะทั้งสองมาจากการที่คำว่า الشمس  ซึ่งแปลว่า "ดวงอาทิตย์" ออกเสียงว่า อัชชัมส์ โดยมีการกลืนเสียงของอักษร  ในขณะที่คำว่า القمر  ซึ่งแปลว่า "ดวงจันทร์" ออกเสียงว่า อัลเกาะมัร โดยไม่มีการกลืนเสียงของอักษร ลาม
==กฎ==
ในภาษาอาหรับ เมื่อคำกำกับนาม อัล นำหน้าคำนามที่ขึ้นต้นด้วยพยัญชนะสุริยัน เสียง  ของคำกำกับนาม อัล จะกลมกลืนเสียงไปกับพยัญชนะตัวนั้น ก่อให้เกิดการซ้ำเสียง ตัวอย่างเช่น คำที่หมายถึง "แม่น้ำไนล์" จะไม่ออกเสียงว่า อัลนีล แต่จะออกเสียงว่า อันนีล และเมื่อคำกำกับนาม อัล นำหน้าคำนามที่ขึ้นต้นด้วยพยัญชนะจันทรา จะไม่เกิดการกลมกลืนเสียงแต่อย่างใด
พยัญชนะสุริยันและพยัญชนะจันทราเป็นไปตามตาราง ดังนี้:
===ญีม===
ในภาษาอาหรับ อักษร ญีม (ج) ออกเสียงต่างกันไปตามภูมิภาค โดยในหลายภูมิภาค อักษรนี้แทนเสียง  หรือ  ซึ่งเป็นพยัญชนะโคโรนัล อย่างไรก็ตาม ในภาษาอาหรับคลาสสิก อักษรนี้แทนเสียงหยุด เพดานอ่อน ก้อง ลิ้นส่วนหน้าสู่เพดานแข็ง  หรือเสียงหยุด เพดานแข็ง ก้อง  (การออกเสียงเป็น  หรือ  ยังคงปรากฏอยู่ในอียิปต์ ซูดาน และเยเมน/โอมานตอนใต้) ซึ่งไม่ใช่พยัญชนะโคโรนัล จึงถือว่า ญีม เป็นพยัญชนะจันทราตัวหนึ่ง
ในภาษามอลตา อักษร ġ ซึ่งแทนเสียง  ถูกจัดเป็นพยัญชนะจันทราเช่นกัน ในขณะที่อักษร ċ ซึ่งแทนเสียง  (คู่ตรงข้ามเสียงไม่ก้องของ ) ถูกจัดเป็นพยัญชนะสุริยัน
==อักขรวิธี==
ในภาษาเขียนจะยังคงรักษารูปสะกด ال อยู่ไม่ว่าจะออกเสียงอย่างไร เมื่อมีการใช้เครื่องหมายเสริมสัทอักษรแบบเต็ม อาจแสดงการกลมกลืนเสียงด้วยการเติม ชัดดะฮ์ เหนือพยัญชนะที่ตามหลังตัว ลาม และอาจแสดงการไม่กลมกลืนเสียงด้วยการเติม ซุกูน เหนือตัว ลาม
ชื่อภาษาอาหรับส่วนใหญ่ที่เขียนขึ้นในสมัยใหม่ (รวมถึงชื่อบุคคลและชื่อภูมิศาสตร์ภาษาอาหรับ) ไม่เป็นไปตามกฎการกลมกลืนเสียงพยัญชนะหรือเติมชัดดะฮ์เมื่อถอดเป็นอักษรโรมันในภาษาที่เขียนด้วยอักษรโรมัน บางครั้งกฎพยัญชนะสุริยันและพยัญชนะจันทราก็ไม่ใช้ในภาษาปาก
เช่น ชื่อบุคคล الرَّحْمَن ถอดเป็นอักษรโรมันว่า  แทนที่จะเป็น ;
ชื่อภูมิศาสตร์ الْجُمْهُورِيَّةُ التُّونِسِيَّة ถอดเป็นอักษรโรมันว่า  แทนที่จะเป็น 
==ดูเพิ่ม==
สัทวิทยาภาษาอาหรับ
ไวยากรณ์ภาษาอาหรับ
==อ้างอิง==
ภาษาอาหรับ
เสียงพยัญชนะ
สัทวิทยา
ดารายอดอัจฉริยะ

__NOTOC__
ดารายอดอัจฉริยะ (; ) เป็นมังงะชุดสัญชาติญี่ปุ่นที่เขียนเรื่องโดยทัตสึยะ มัตสึกิ และวาดภาพประกอบโดยชิโระ อุซาซากิ เริ่มตีพิมพ์ลงในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ ตั้งแต่วันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2561 ตีพิมพ์และจัดจำหน่ายเป็นหนังสือรวมเล่มในวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 โดยปัจจุบันมีหนังสือรวมเล่มจำนวน 8 เล่ม ส่วนที่ประเทศไทยสยามอินเตอร์คอมิกส์ได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์อย่างเป็นทางการในวันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 เนื้อเรื่องจะติดตามหญิงสาวที่ชื่อโยนางิ เค  ผู้มีเป้าหมายที่จะเป็นนักแสดง
==เนื้อเรื่อง==
เนื้อเรื่องจะมุงเน้นไปที่เด็กนักเรียนมัธยมปลายที่ชื่อโยนางิ เค ผู้มีเป้าหมายที่จะเป็นนักแสดง หลังจากเธอถูกพ่อทิ้งและแม่ได้ตายจากไป ทำให้เธอต้องเลี้ยงดูน้องสาวและน้องชายตามสัญญาที่ให้ไว้กับแม่ โดยเธอมีพรสวรรค์อย่างมากในการแสดงแบบเข้าถึงตัวละครจนถึงขั้นที่ทำให้เธอสูญเสียความเป็นตัวเองในขณะที่แสดง วันหนึ่งเธอสมัครเข้าทดสอบการเป็นนักแสดงใน "งานคัดตัวเพื่อค้นหานักแสดง" ของสำนักงานจัดหานักแสดงชื่อดังที่ชื่อบริษัท สตาร์ และได้ผ่านเข้ารอบ 12 คนสุดท้าย แต่เธอกลับสอบตก เพราะเหตุผลที่ว่าการแสดงแบบเข้าถึงตัวละครของเธอนั้นมันอัตราย แต่ผู้กำกับภาพยนตร์ที่ชื่อสุมิจิ คุโรยามะมีความสนใจในตัวเธอโดยตั้งใจที่จะดึงศักยภาพของเธอออกมาได้อย่างเต็มที่และผลักดันเธอเข้าสู่เส้นทางการเป็นนักแสดง
==ตัวละคร==
เธอเป็นเด็กนักเรียนมัธยมปลายที่เลี้ยงดูรุยและเร หลังจากที่พ่อทิ้งพวกเขาไปและแม่ของพวกเขาได้ตายจากไป
เขาเป็นผู้กำกับภาพยนตร์และผู้ก่อตั้งสตูดิโอ ไดโคคุเท็น
เธอเป็นผู้ช่วยผู้กำกับภาพยนตร์และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ที่สตูดิโอ ไดโคคุเท็น
เธอเป็นนักแสดงดังในสังกัดของสตาร์
เธอเป็นประธานบริษัท สตาร์
เขาเป็นนักแสดงในสังกัดของสตาร์และเป็นลูกชายของโฮชิ อาริสะ
==สื่อ==
===มังงะ===
ดารายอดอัจฉริยะ เป็นเรื่องที่เขียนโดยทัตสึยะ มัตสึกิ และวาดภาพประกอบโดยชิโระ อุซาซากิ เริ่มตีพิมพ์ลงนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ ตั้งแต่วันที่ 22 มกราคม 2561 แต่ละบทจะทำการรวบรวมและเผยแพร่โดยชูเอชะ และได้รับการจัดพิมพ์เป็นหนังสือรวมเล่มในปัจจุบันจำนวน 8 เล่ม ส่วนที่ประเทศไทยมีการเผยแพร่เป็นหนังสือรวมเล่มโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์
==การตอบรับ==
มังงะได้รับอันดับที่สามจากการจัดอันดับหนังสือน่าอ่านประจำปี พ.ศ. 2561 ของเว็บไซต์จำหน่ายหนังสือออนไลน์ที่ชื่อ Honya Club โดยรวบรวมผลสำรวจมาจากลูกจ้างของร้านหนังสือทั่วประเทศมากกว่า 1,100 คน ในเดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2562 มังงะได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Kodansha Manga Awards ครั้งที่ 43 สาขา มังงะสำหรับเด็กผู้ชายยอดเยี่ยม
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ ที่โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ ที่ชูเอชะ
ดารายอดอัจฉริยะ ที่สยามอินเตอร์คอมิกส์
ดารายอดอัจฉริยะ ที่สตูดิโอ ไดโคคุเท็น
ดารายอดอัจฉริยะ ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ดารายอดอัจฉริยะ ที่วิเกีย
โชเน็งมังงะ
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2561
มังงะ
สถานีรถไฟอาเรา

อาเรา
สถานีรถไฟอาเรา (Arau railway station) เป็นสถานีรถไฟที่ตั้งอยู่ ณ เมืองอาเรา รัฐปะลิส ประเทศมาเลเซีย เป็นสถานีรถไฟชานเมือง
สถานีรถไฟอาเราเป็นสถานีที่ใกล้ที่สุดสำหรับการเชื่อมต่อไปยังท่าเรือกัวลาปะลิส (Kuala Peris) ที่มีเรือด่วนผ่านไปยังท่าเรือกูอะห์บนเกาะลังกาวี
หากคุณต้องการที่เดินทางจากประเทศไทยไปยังเกาะลังกาวีโดยรถไฟ สถานีอาเราเป็นสถานีรถไฟที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการเปลี่ยนใช้เส้นทางเรือด่วน โดยใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง 15 นาที
==บริการของการถไฟมาเลเซีย เกอเรตาปีตานะฮ์เมอลายู ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Keretapi Tanah Melayu
State Railway of Thailand 
==อ้างอิง==
https://www.train36.com/arau-train-station.html
เส้นทางรถไฟในประเทศมาเลเซีย
ผู้รักษาพระราชลัญจกรของญี่ปุ่น

ผู้รักษาพระราชลัญจกรของญี่ปุ่น หรือ สมุหพระราชลัญจกร  เป็นตำแหน่งทางการบริหารที่ไม่อยู่ในตำแหน่งคณะรัฐมนตรีในรัฐบาลของ จักรวรรดิญี่ปุ่น รับผิดชอบในการรักษาพระราชลัญจกรและตราประทับของญี่ปุ่น ตำแหน่งสมัยใหม่ของผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้นเหมือนกันกับ ไนไดจิง แค่ในนามเท่านั้นและไม่ควรสับสน ตำแหน่งถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 1945 หลัง สงครามโลกครั้งที่สอง
== ประวัติ ==
=== ยุคเมจิ ===
ตำแหน่งผู้รักษาพระราชลัญจกรในสมัยใหม่ ถูกสถาปนาขึ้นในปี ค.ศ. 1885 หลังจากที่รัฐบาลเมจิได้จัดตั้งคณะรัฐมนตรีญี่ปุ่น แต่อย่างไรก็ตาม ตำแหน่งผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้น ได้ถูกแยกออกจากการบริหารของคณะรัฐมนตรี และให้ไปปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ให้คำปรึกษาส่วนพระองค์ของพระจักรพรรดิแทน นอกจากนี้ผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้น ยังต้องรับผิดชอบในส่วนของเอกสารต่าง ๆ ของพระจักรพรรดิ เช่น พระราชหัตถเลขา พระบรมราชโองการ อีกทั้งฎีกาที่ส่งไปถวายพระจักรพรรดิและส่งไปยังศาล ก็ได้รับการรับผิดชอบจากผู้รักษาพระราชลัญจกร รวมทั้งการส่งพระราชหัตถเลขาและจดหมายตอบฎีกาที่ส่งไปถวายและไปยังศาลด้วยเช่นกัน

เมื่อสภาองคมนตรีถูกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1888 ผู้รักษาพระราชลัญจกรก็ยังคงมีบทบาทในการให้คำปรึกษาส่วนพระองค์ โดยระหว่างองคมนตรีกับผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้น ผู้รักษาพระราชลัญจกรจะแตกต่างกันในด้านของความสัมพันธ์โดยตรงระหว่างพระจักรพรรดิ โดยจะได้รับความไว้วางใจเป็นพิเศษ
ในปี ค.ศ. 1907 ตำแหน่งผู้รักษาพระราชลัญจกรได้ถูกขยายขึ้นไปเป็น สำนักงานสมุหพระราชลัญจกร  โดยมีหัวหน้าเลขานุการ 1 คน เลขานุการ 3 คน และผู้ช่วยเลขานุการ 6 คน เพื่อช่วยเหลือปริมาณงานเอกสารที่เพิ่มมากขึ้นโดยส่งผ่านไปยังตำแหน่ง เก็นโร
=== ยุคโชวะ ===
ภายหลังจากการเริ่มเข้าสู่รัชสมัยของ สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะในปี ค.ศ. 1925 สำนักงานและตำแหน่งของผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้น เริ่มกลายมาเป็นตำแหน่งที่มีความสำคัญมากขึ้นเรื่อย ๆ โดยมีค่าใช้จ่ายสำหรับการทำงานมาจากสำนักนายกรัฐมนตรี จากการแย่งชิงทางการเมืองภายในสภาไดเอ็ตของญี่ปุ่นนั้น ได้ช่วยส่งเสริมให้ตำแหน่งของผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้น มีอำนาจที่มากขึ้น
สำนักงานสมุหพระราชลัญจกรได้ถูกยกเลิกอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945 โดยตำแหน่งผู้รักษาพระราชลัญจกรได้ถูกยกเลิกไปโดยรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1946 ดังนั้น ฟุจิตะ ฮิซาโนริ จึงเป็นจางวางใหญ่คนสุดท้ายที่มีตำแหน่งเป็นผู้รักษาพระราชลัญจกร
ปัจจุบัน พระราชลัญจกรนั้นถูกเก็บรักษาไว้และอยู่ในการกำกับดูแลของ จางวางญี่ปุ่น
== รายพระนามและรายนามผู้รักษาพระราชลัญจกร ==
== ดูเพิ่ม ==
พระราชลัญจกร
== อ้างอิง ==
การเมืองจักรวรรดิญี่ปุ่น
The Mask Line พราง

The Mask Line พราง เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทเรียลลิตี้มิวสิกโชว์ตอนพิเศษของ The Mask Singer หน้ากากนักร้อง ของประเทศไทย ผลิตรายการโดยบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ดำเนินรายการโดย กันต์ กันตถาวร ออกอากาศ 2 ตอน คือวันที่ 14 และ 21 มีนาคม พ.ศ. 2562 ออกอากาศหลังฤดูกาล Line Thai
โดยตอนนี้จะไม่มีการแข่งขัน ซึ่งมีรูปแบบเดียวกันกับ The Mask Truce Day คือ ยังเป็นการทายว่าบุคคลภายใต้หน้ากากว่าเป็นใคร หลังจากถาม-ตอบและคณะกรรมการทายบุคคลภายใต้หน้ากากแล้วก็จะถอดหน้ากากทันที ครั้งละ 1 หน้ากาก
== คณะกรรมการ ==
รายนามของคณะกรรมการแต่ละคน มีดังนี้
== ผู้เข้าร่วมรายการ ==
== เรตติ้ง ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Mask Singer หน้ากากนักร้อง
รายการโทรทัศน์ช่องเวิร์คพอยท์ทีวี
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2562
รายการโทรทัศน์ที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2562
ดิอินเตอร์เนชันแนล (โดตา 2)

ดิอินเตอร์เนชันแนล (The International; ตัวย่อ: TI) เป็นการแข่งขันโดตา 2 ประจำปี จัดโดยผู้พัฒนาเกม วาล์วคอร์ปอเรชัน การแข่งขันประกอบด้วยผู้เข้าแข่งขัน 18 ทีม และตามด้วยซีรีส์การแข่งขันระยะยาวที่รู้จักกันในชื่อ โดตาโปรเซอร์กิต เงินรางวัลรวมนั้นมาจากการระดมทุนโดยผู้เล่นเกมผ่านทาง "คอมเพนเดียม" ซึ่งเป็นระบบแบตเทิลพาสในเกมที่เปิดตัวเมื่อปี 2013 ผู้ชนะการแข่งขันจะได้รับเงินรางวัลมากที่สุดรวมถึงถ้วยรางวัล เอจิสออฟแชมเปียนส์ ด้านหลังของถ้วยรางวัลจารึกด้วยชื่อของผู้ชนะ และรางวัลในเกมจะแสดงชื่อผู้เล่นทุกคนที่อยู่ที่น้ำพุของแต่ละฐาน
เพื่อให้แน่ใจว่าผู้เล่น ดีเฟนส์ออฟดิแอนเชียนส์ (โดตา) เพียงพอที่จะเล่น โดตา 2 และเพื่อโปรโมตเกมให้กับผู้เล่นใหม่ วาล์วได้เชิญทีมอีสปอร์ตโดตาที่ประสบความสำเร็จจำนวน 16 ทีมเข้าร่วมการแข่งขันโดตา 2 ที่เกมส์คอมในเดือนสิงหาคม 2011 ซึ่งต่อมากลายเป็นดิอินเตอร์เนชันแนล
==ผู้ชนะเลิศ==

==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
อีสปอร์ต
โรงเรียนหนองบัววิทยายน

โรงเรียนหนองบัววิทยายน (ย่อ: น.บ.ว.,อังกฤษ: Nongbua Wittayayon School) เป็นโรงเรียนประถมศึกษาขนาดใหญ่ประจำจังหวัดหนองบัวลำภูเปิดการเรียนการสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาล-ประถมศึกษา-ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น แบบสหศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองบัวลำภูเขต 1  สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ และเป็นโรงเรียนที่เก่าแก่ที่สุดในจังหวัดหนองบัวลำภู ปัจจุบันมีอายุกว่า  ปี
== ประวัติโรงเรียนหนองบัววิทยายน ==
โรงเรียนหนองบัววิทยายน เป็นโรงเรียนประถมศึกษาขนาดใหญ่ประจำจังหวัดหนองบัวลำภู ตั้งอยู่ถนนวิไสยอุดรกิจ ตำบลหนองบัว อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู  ได้รับการอนุมัติให้ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2456 โดยอาศัยพื้นที่วัดมหาชัยเป็นสถานที่ตั้งโรงเรียน โดยใช้ศาลาการเปรียญของวัดเป็นอาคารเรียนชั่วคราว มีพระล้วน ฐิติปัญโญ เป็นครูใหญ่ นายเจียน โกมุทธพงษ์ ครูผู้สอน นักเรียน จำนวน 50 คน จนกระทั่งปี พ.ศ. 2468 ขุนวิไสยอุดรกิจ นายอำเภอหนองบัวลำภูได้ร่วมกับนายจันทร์ คำคลี่ ซึ่งดำรงตำแหน่งครูใหญ่ของโรงเรียน ได้ย้ายโรงเรียนจากวัดมหาชัยชึ่งเป็นสถานที่เดิม มาสร้างใหม่ในที่ดินแปลงปัจจุบันโดยได้ขอรับบริจาคไม้และแรงงานจากราษฎร มาปลูกสร้างอาคารเรียนจนแล้วเสร็จ  ตั้งชื่อโรงเรียนว่า “โรงเรียนประจำอำเภอหนองบัวลำภู”
กระทั่งวันที่วันที่  2 ตุลาคม พ.ศ. 2473  เสนาบดีพระองค์เจ้าธานีนิวัตร ได้ประทานนามโรงเรียนใหม่ ตามใบบอกที่ 97/2472  ว่า  “ โรงเรียนหนองบัววิทยายน”   และโรงเรียนได้พัฒนาเจริญรุ่งเรืองเรื่อยมา ก่อนการจัดตั้งจังหวัดหนองบัวลำภู โรงเรียนมีฐานะเป็นโรงเรียนประถมศึกษาประจำอำเภอหนองบัวลำภู จังหวัดอุดรธานี เมื่อมีพระราชบัญญัติประกาศจัดตั้งจังหวัดหนองบัวลำภู ณ วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2536 โรงเรียนหนองบัววิทยายนจึงมีฐานะเป็นโรงเรียนประถมศึกษาประจำจังหวัดหนองบัวลำภู
ในปัจจุบันโรงเรียนหนองบัววิทยายนเปิดสอน ตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาล ประถมศึกษา และมัธยมศึกษาตอนต้น จำนวน 42 ห้องเรียน เป็นนักเรียนประมาณ 1,700 คน ครูอาจารย์ประมาณ 90 คน ภายใต้การนำของท่านผู้อำนวยการ นายอนุพนธ์ โสมมีชัย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์โรงเรียนหนองบัววิทยายน
เว็บไซต์สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาหนองบัวลำภูเขต 1 สพฐ
โรงเรียนประจำจังหวัด
โรงเรียนในอำเภอเมืองหนองบัวลำภู
โรงเรียนมาตรฐานสากล
โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2456
โรงเรียนที่มีอายุเกิน 100 ปีในประเทศไทย
โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา
โทโยโทมิ คูนิมัตสึ

โทโยโทมิ คูนิมัตสึ (豊臣 国松, 1608 - 19 มิถุนายน 1615) เป็นสมาชิกของ ตระกูลโทะโยะโทะมิ หลังจากยุคเอโดะใน ศตวรรษที่ 17 คูนิมัตสึมีชื่อเสียงจากการเป็นบุตรชายของ โทะโยะโทะมิ ฮิเดะโยะริ ซึ่งเป็นบุตรชายของ โทะโยะโทะมิ ฮิเดะโยะชิ แม่ของเขาคืออนุภรรยาของฮิเดโยริ อิชา (伊茶) ในปี ค.ศ. 1615 ในระหว่าง การล้อมโอซากะ ฮิเดโยริก็พ่ายแพ้และกระทำการฆ่าตัวตายโดย เซ็ปปุกุ ในขณะที่ปราสาทของเขาถูกยึดครองโดยกองกำลังของ โทะกุงะวะ ฮิเดะทะดะ และ โทกูงาวะ อิเอยาซุ ในเวลานั้น Kunimatsu ซึ่งอายุเจ็ดขวบถูกกองกำลังโทคุงาวะถูกจับและถูกประหารชีวิตในภายหลังโดย การตัดศีรษะ
== ทฤษฎีการดำรงอยู่ ==
ทฤษฏีและข่าวลือในญี่ปุ่นบอกว่าเขาสามารถหลบหนีผ่านอุโมงค์ลับได้แล้วโทกูงาวะก็ทำการประหารชีวิตเหยื่อล่อหรือตัวแทน (รู้จักกันในชื่ออากาเงะมูฉะ) เพื่อให้สายเลือดโทโยโทมิหมดไปอย่างเป็นทางการ. เขายังมีชีวิตอยู่ในฐานะ  ผู้ก่อตั้งสาขาใหม่ของตระกูลคิโนชิตะ (ตระกูลเกิดของฮิเดโยชิ) ใน จังหวัดบุงโงะ หลังจาก ตระกูลชิมะสึ ย้ายไปอยู่ที่ แคว้นศักดินาซัตสึมะ.
== บันทึก ==
== อ้างอิง ==
A History of Japan
Perkins, Dorothy (1998). Samurai of Japan: A Chronology From Their Origin in the Heian Era (794-1185) to the Modern Era. Upland, PA: DIANE Publishing Company.
โรงเรียนเมืองเลย

โรงเรียนเมืองเลย (อักษรย่อ: ม.ล; Muang Loei School) เป็นโรงเรียนประถมศึกษาขนาดใหญ่ประเภทสหศึกษา เปิดสอนในระดับชั้นประถมถมศึกษาปีที่ 1-6 เป็นโรงเรียนประจำจังหวัดเลย ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลยเขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ที่ ถนนมลิวรรณ ตำบลกุดป่อง อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย
== ประวัติโรงเรียนเมืองเลย ==
โรงเรียนเมืองเลย เดิมคือโรงเรียนเทศบาล 2 "วัฒนาดรุณี" 1 ใน 4 ของโรงเรียนในเขตเทศบาลเมืองเลย ในช่วงปีพุทธศักราช 2487 อาคารของโรงเรียนถูกพายุพัด สร้างความเสียหายและพังทลายจนไม่สามารถใช้เป็นอาคารเรียนได้จึงต้องไปเรียนร่วมกับโรงเรียนเทศบาล 1 ศรีสะอาด จนกระทั่งเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ปีพุทธศักราช 2498 ได้รับงบประมาณสร้างอาคารเรียนใหม่ 5 ห้องเรียน จำนวน 1 หลัง บริเวณถนนพิพัฒน์มงคล อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลยและได้ทำการก่อสร้างใหม่จนแล้วเสร็จ ครูและนักเรียนจึงย้ายมาเรียนที่โรงเรียนใหม่โดยการนำของนายเลี้ยงอิ่ม เอิบครูใหญ่ และนางอุบลวรรณ ชัยยปะ พร้อมด้วยนักเรียนจำนวน 175 คนและได้ตั้งชื่อโรงเรียนใหม่แห่งนี้ว่า โรงเรียนถนนพิพัฒน์มงคล
ปีพุทธศักราช 2500 กรมสามัญศึกษาให้ขยายโรงเรียนมัธยมสามัญขึ้นทุกอำเภอ เปิดสอนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 3 ซึ่งในส่วนของอำเภอเมืองเลยนั้นได้มอบหมายให้โรงเรียนถนนพิพัฒน์มงคล เปิดรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 และเปิดรับนักเรียนทั่วไปในอำเภอเมืองเลยพร้อมกับเปลี่ยนชื่อโรงเรียนใหม่เป็น โรงเรียนเมืองเลย ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ปีพุทธศักราช 2503 มีการปรับเปลี่ยนระดับชั้นเรียนจากการสอนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-4 และชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 เป็นชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-7 ตามแผนการศึกษาแห่งชาติปีพุทธศักราช 2503
ปีพุทธศักราช 2515 มีการปรับเปลี่ยนที่ตั้งของโรงเรียนอีกครั้งเมื่อโรงเรียนสโมสรวิทยาลัยได้ยุบไปรวมกับโรงเรียนสตรีเลยและตั้งชื่อใหม่เป็นโรงเรียนเลยพิทยาคมโรงเรียนเมืองเลยจึงย้ายที่ตั้งมาอยู่แทนที่โรงเรียนสโมสรวิทยาลัย บนถนนมะลิวรรณ อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย ซึ่งเป็นที่ตั้งปัจจุบัน และมอบที่ตั้งเดิมบนถนนพิพัฒน์มงคลให้กับโรงเรียนอนุบาลเลย
ปีพุทธศักราช 2520 มีการปรับเปลี่ยนระดับชั้นเรียนอีกครั้งเมื่อกรมสามัญศึกษาให้งดรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 7 แล้วให้เปิดสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 แทนจำนวน 2 ห้องเรียน
ปีพุทธศักราช 2523 ย้ายสังกัดจากกรมสามัญศึกษามาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ เปิดสอนชั้นอนุบาล 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ตามหลักสูตรประถมศึกษาพุทธศักราช 2521 แล้วโอนนักเรียนมัธยมศึกษาทั้งหมดให้ไปเรียนที่โรงเรียนเลยพิทยาคม
ปัจจุบันโรงเรียนเมืองเลยเป็นโรงเรียนประถมศึกษาขนาดใหญ่ประจำจังหวัดเลย เปิดสอนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ตั้งอยู่ที่ถนนมลิวรรณ อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลยเขต 1 ภายใต้การบริหารงานของผู้อำนวยการนายเดช ปาจรียานนท์ ตั้งแต่ปีพุทธศักราช2563 จนถึงปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์โรงเรียนเมืองเลย
สพฐ. กระทรวงศึกษาธิการ
โรงเรียนมาตรฐานสากล
โรงเรียนในอำเภอเมืองเลย
โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา
โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2498
หญิงสาวแห่งอาวีญง

หญิงสาวแห่งอาวีญง (Les Demoiselles d'Avignon, The Young Ladies of Avignon) หรือชื่อเดิม ซ่องโสเภณีแห่งอาวีญง (The Brothel of Avignon) เป็นภาพวาดสีน้ำมันบนผ้าใบที่วาดโดยปาโบล ปิกาโซ ศิลปินชาวสเปนในปี ค.ศ. 1907 เป็นภาพหญิงโสเภณีเปลือยห้าคนในซ่องโสเภณีบนถนน Carrer d'Avinyó ในเมืองบาร์เซโลนา แต่ละคนอยู่ในท่าทางเก้อเขินและส่งสายตาท้าทาย ปิกัสโซไม่ได้วาดทั้งหมดตามลักษณะความเป็นหญิง แต่วาดเป็นเหลี่ยมมุม ใบหน้าหญิงสาวสามคนถูกวาดตามศิลปะแบบไอบีเรีย ในขณะที่ใบหน้าหญิงสาวสองคนด้านขวาถูกวาดให้คล้ายกับหน้ากากชาวแอฟริกา ซึ่งปิกัสโซได้รับอิทธิพลจากบรรพกาลนิยม และกล่าวว่าลักษณะดังกล่าว “ปลดปล่อยเขาจากกฎเกณฑ์ของศิลปะแบบเดิม” ภาพ หญิงสาวแห่งอาวีญง ได้รับการยอมรับให้เป็นหนึ่งในภาพแนวก่อนบาศกนิยม ซึ่งต่อมาปิกัสโซพัฒนาเป็นบาศกนิยม ขบวนการทางศิลปะที่ใช้รูปทรงเรขาคณิตในการสร้างสรรค์ผลงาน ปัจจุบันได้รับการจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ในนครนิวยอร์ก
ระหว่าง ค.ศ. 1901–1904 ปิกัสโซเริ่มมีชื่อเสียงจากผลงานยุคสีน้ำเงิน ซึ่งในขณะนั้นเขาประสบภาวะซึมเศร้า และเน้นใช้สีน้ำเงินเพื่อแสดงออกถึงความทุกข์ยากสิ้นหวัง ต่อมาในปี ค.ศ. 1904 ปิกัสโซซึ่งมีสภาพจิตใจที่ดีขึ้นเริ่มหันมาใช้โทนสีชมพูเพื่อแสดงความสดใสร่าเริง เกิดเป็นยุคสีชมพู (ค.ศ. 1904–1906) ในช่วงปลายยุคนี้ ปิกัสโซศึกษาและทดลองศิลปะแนวอื่น ๆ เช่น ประติมากรรมไอบีเรีย ศิลปะโอเชียเนียและแอฟริกา จนกระทั่งในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 1907 หลังร่างภาพไว้หลายร้อยภาพ ปิกัสโซก็เริ่มวาด หญิงสาวแห่งอาวีญง  ในสตูดิโอที่ปารีส โดยได้รับแรงบันดาลใจจากงานของเอลเกรโก, ปอล เซซาน และปอล โกแก็ง
ภาพ หญิงสาวแห่งอาวีญง ได้รับการจัดแสดงครั้งแรกที่ Salon d'Antin ในปี ค.ศ. 1916 ในชื่อ ซ่องโสเภณีแห่งอาวีญง แต่ภายหลังอ็องเดร แซลมอง เพื่อนของปิกัสโซเปลี่ยนชื่อเป็น หญิงสาวแห่งอาวีญง เพื่อลดความอื้อฉาว ช่วงแรกผู้ชมตอบรับภาพนี้ด้วยความไม่พอใจและมองว่าผิดศีลธรรม ในหมู่ศิลปินด้วยกันมีความเห็นที่หลากหลายต่อภาพนี้ เดิมฌอร์ฌ บรักไม่ชอบภาพนี้ก่อนจะเปลี่ยนมาศึกษาและร่วมกับปิกัสโซสร้างสรรค์ผลงานแนวบาศกนิยมในภายหลัง ในขณะที่แดเนียล-เฮนรี คาห์นไวเลอร์ชื่นชอบภาพนี้มากและกล่าวว่า หญิงสาวแห่งอาวีญง จะเป็นจุดเริ่มต้นของศิลปะบาศกนิยม อย่างไรก็ตาม หญิงสาวแห่งอาวีญง ไม่ได้รับความสำคัญจนกระทั่งคริสต์ทศวรรษที่ 1920 เมื่ออ็องเดร เบรตันเผยแพร่บทความ The Wild Men of Paris: Matisse, Picasso and Les Fauves ในปี ค.ศ. 2007 นิตยสารนิวส์วีกตีพิมพ์บทความเกี่ยวกับภาพนี้พร้อมกับกล่าวว่า หญิงสาวแห่งอาวีญง เป็นผลงานที่ “ทรงอิทธิพลที่สุดในรอบ 100 ปีที่ผ่านมา” ในขณะที่ฮอลแลนด์ คอตเตอร์ นักวิจารณ์ศิลปะกล่าวในปี ค.ศ. 2011 ว่า “ปิกัสโซเปลี่ยนประวัติศาสตร์ด้วยภาพนี้ เขาแทนที่ภาพเปลือยที่ดูอ่อนโยนด้วยสิ่งมีชีวิตที่เย้ายวนและอันตราย”
== อ้างอิง ==
ผลงานในปี พ.ศ. 2450
จิตรกรรมสีน้ำมัน
จิตรกรรมลัทธิบาศกนิยม
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1900
ระบบภูมิคุ้มกันแบบจำเพาะ

ระบบภูมิคุ้มกันแบบจำเพาะ (specific immune system) หรือ ระบบภูมิคุ้มแบบปรับตัว (adaptive), ระบบภูมิคุ้มกันแบบรับมา (acquired) เป็นระบบย่อยอย่างหนึ่งของระบบภูมิคุ้มกัน ประกอบด้วยเซลล์หลายชนิดที่ทำหน้าที่แตกต่างกัน และกระบวนการต่างๆ ที่ร่วมกันเพื่อกำจัดหรือยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อก่อโรค อีกระบบหนึ่งที่มีคู่กันคือระบบภูมิคุ้มกันโดยกำเนิด
ระบบภูมิคุ้มกันแบบจำเพาะมีความแตกต่างจากระบบภูมิคุ้มกันแบบดั้งเดิมหลายด้าน ด้านหนึ่งก็คือความจำเพาะ กล่าวคือระบบนี้จะสร้างภูมิคุ้มกันที่ทำงานอย่างจำเพาะเจาะจงกับเชื้อก่อโรคหรือแอนติเจนแต่ละชนิด นอกจากนี้ยังทำให้เกิดภูมิคุ้มกันที่ป้องกันได้เป็นเวลานานอีกด้วย เช่นคนที่เคยเป็นโรคติดเชื้อบางชนิด (เช่น โรคหัด) เมื่อหายแล้วจะมีภูมิคุ้มกันต่อโรคหัดไปเรื่อยๆ ภูมิคุ้มกันแบบนี้อาจคงอยู่ได้ตลอดชีวิตหรือไม่ก็ได้
แอนติบอดีซึ่งสร้างจากเซลล์บีจะล่องลอยอยู่ในกระแสเลือด และสามารถไปจับกับแอนติเจนแปลกปลอม ทำให้ยับยั้งการทำงานของแอนติเจนนั้นได้ เช่น ทำให้เชื้อก่อโรคซึ่งมีแอนติเจนนั้นๆ ไม่สามารถจับกับเซลล์ของร่างกายได้
==อ้างอิง==
ระบบภูมิคุ้มกัน
เลอัก

เลอัก (Leak) เป็นอันเดดชนิดหนึ่งในคติชนบาหลี มีรูปลักษณ์คล้ายผีกระสือในคติชนไทยคือมีศีรษะลอยได้พร้อมกับอวัยวะภายในคือหัวใจ ปอด และตับ กล่าวกันว่าเลอักมีสามตัวเป็นชายหนึ่งและหญิงสอง พวกมันจะลอยไปหาหญิงตั้งครรภ์เพื่อดูดเลือดจากทารก
เดิมเลอักคือมนุษย์ที่ฝึกวิชาไสยเวทย์ดำและบริโภคเนื้อมนุษย์ พวกเขาเป็นบริวารของหญิงม่ายชื่อรังดา (Rangda) ผู้ได้สมญาว่าราชินีแห่งเลอัก นางมีชื่อเสียงจากการประกอบพิธีกรรมไสยศาสตร์ หน้ากากของนางถูกเก็บไว้ในวิหารแห่งความตายของหมู่บ้าน เมื่อมีงานเทศกาลเธอก็จะออกมาร่วมขบวนด้วย กล่าวกันว่าเลอักคือลูกสมุนของนางรังดา
เลอักจะสิงสถิตอยู่ในป่าช้าเพื่อกินซากศพ พวกมันสามารถกลายร่างเป็นสิ่งมีชีวิตอื่นได้เช่นหมูป่าและสามารถบินไปมาได้ เลอักจะมีสภาพเป็นมนุษย์ในเวลากลางวัน หากเป็นกลางคืนพวกมันจะถอดศีรษะออกจากร่างกาย พวกมันมีเขี้ยวยาวแหลม และมีลิ้นที่ยาวกว่าปกติ ปัจจุบันชาวบาหลียังอ้างว่าการตายหรือการเจ็บป่วยบางประการเกิดขึ้นจากฝีมือของเลอัก
== อ้างอิง ==
ปรัมปราวิทยาชาวบาหลี
คติชนบาหลี