pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
รถไฟชานเมืองวอร์ซอ

รถไฟชานเมืองวอร์ซอ (WKD) เป็นเส้นทางรถไฟชานเมืองในกรุงวอร์ซอ เมืองหลวงของประเทศโปแลนด์ แบ่งเส้นทางออกเป็น 2 สายย่อย มีศูนย์ซ่อมบำรุงหลัก Grodzisk Mazowiecki ใช้รางมาตรฐาน รับกระแสไฟฟ้า 600 โวลต์ กระแสตรง จ่ายไฟฟ้าเหนือหัว รถไฟฟ้าแบ่งเป็น 3 คันต่อขบวน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
WKD web site  
การขนส่งในวอร์ซอ
รถไฟฟ้าชานเมืองในประเทศโปแลนด์
เส้นทางรถไฟในประเทศโปแลนด์
รถไฟฟ้ารางเบาในประเทศโปแลนด์
การขนส่งระบบรางในประเทศรัสเซีย

การขนส่งระบบรางในประเทศรัสเซีย เคยถูกเรียกว่าเป็น "ความเศรษฐกิจอันอัศจรรย์ในรัสเซีย" ระหว่างช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19-21 ถ้านับตามระยะทางแล้ว รัสเซียถือว่ามีทางรถไฟยาวอันดับที่ 2 ของโลก รองจากสหรัฐอเมริกา ถ้านับในด้านการขนส่งสินค้า จะมีระยะทางเป็นอันดับที่ 3 รองจากสหรัฐอเมริกาและจีน
== การเชื่อมต่อกับต่างประเทศ ==
รางขนาดเดียวกัน  ได้แก่ ฟินแลนด์ เอสโตเนีย ลัตเวีย ลิทัวเนีย เบลารุส ยูเครน จอร์เจีย อาเซอร์ไบจาน คาซัคสถาน มองโกเลีย
รางต่างขนาดกัน
* จีน เปลี่ยนเป็นขนาด 
* เกาหลีเหนือ เปลี่ยนเป็นขนาด 
* โปแลนด์ เปลี่ยนเป็นขนาด 
== ดูเพิ่ม ==
ประวัติศาสตร์การขนส่งระบบรางในประเทศรัสเซีย
รายชื่อสายรถไฟในรัสเซีย
กระทรวงรถไฟ (สหภาพโซเวียต)
รางรัสเซีย
รัสเวียนโพสต์
รถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย
การคมนาคมในประเทศรัสเซีย
พิพิธภัณฑ์รถไฟมอสโก
รถไฟฟ้าใต้ดินในประเทศรัสเซีย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Russian Railways Official Site   
Steam on Sakhalin Island [http://mikes.railhistory.railfan.net/r097.html Russian Railway in 1935
Rail Fan Europe
Shows electrification status and also many Industrial railroads.
การรถไฟรัสเซีย

การรถไฟรัสเซีย (JSC RZD; link=no|Российские железные дороги (РЖД)  tr. Rossiyskie zheleznye dorogi (RZhD)) เป็นบริษัทรถไฟในประเทศรัสเซีย เป็นหนึ่งในบริษัทรางที่ใหญ่ที่สุดในโลก ก่อตั้งวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 2003 ชื่อเต็มคือ Open Joint Stock Company Russian Railways with headquarters in Moscow at Novaya Basmannaya str., 2. ประธานบริษัทชื่อว่า วลาดิเมียร์ ยากูนิน ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2005
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Russian Railways Official Site 
"Steam and the Railways of Sakhalin Island"
Russian Railway in 1935
Rail Fan Europe
Railroad Transport in Russia (Russian Wikipedia) 
Railroad Transport in the Soviet Union (Russian Wikipedia) 
Shows electrification status and also many Industrial railroads.
Financial Information 
การขนส่งระบบรางในประเทศรัสเซีย
ไมเนอร์ อินเตอร์เนชั่นแนล

บริษัท ไมเนอร์ อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน) (Minor International) ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2521 คือกลุ่มบริษัทดำเนินธุรกิจหลักในด้านการลงทุนการประกอบกิจการโรงแรม ภัตตาคาร อาหารและเครื่องดื่ม การจัดจำหน่ายและผลิตสินค้า โดยประกอบกิจการส่วนใหญ่ในประเทศไทย และประกอบกิจการในประเทศต่างๆ ได้แก่ ประเทศสิงคโปร์ มาเลเซีย จีน มัลดีฟส์ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ศรีลังกา ออสเตรเลีย เป็นต้น บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2531 และบริษัทฯแปลงสภาพเป็นบริษัทมหาชน เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2536 
==ธุรกิจ==
บริษัท ไมเนอร์ฯ มีโรงแรมและเซอร์วิสอพาร์ทเมนต์ภายใต้การบริหารงานทั้งสิ้น 82 แห่ง  (ข้อมูลทั้งหมด ณ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557) โดยสามารถจำแนกธุรกิจโรงแรมได้ ดังนี้
=== ธุรกิจโรงแรม และอสังหาริมทรัพย์===
====ธุรกิจโรงแรมที่เป็นเจ้าของ====
โรงแรมจำนวน 15 แห่งภายใต้แบรนด์ต่างๆ เหล่านี้ บริษัท ไมเนอร์ฯ ถือหุ้นในสัดส่วนเกินร้อยละ 50
เครืออนันตรา:
* อนันตรา กรุงเทพฯ ริเวอร์ไซด์ รีสอร์ท แอนด์ สปา
* อนันตรา สยาม กรุงเทพฯ (เดิม โฟร์ซีซั่นส์ กรุงเทพฯ)
* อนันตรา หัวหิน รีสอร์ท แอนด์ สปา
* อนันตรา สามเหลี่ยมทองคำ รีสอร์ท แอนด์ สปา
* อนันตรา บ่อผุด เกาะสมุย รีสอร์ท แอนด์ สปา
* อนันตรา ภูเก็ต วิลล่า
* อนันตรา คีฮาวา วิลล่า, มัลดีฟส์
* อนันตรา ภูเก็ต ลายัน
เครือโฟร์ซีซั่นส์:
*  โฟร์ซีซั่นส์ รีสอร์ท เชียงใหม่
*  โฟร์ซีซั่นส์ รีสอร์ท เต็นท์แคมป์ สามเหลี่ยมทองคำ
*  โฟร์ซีซั่นส์ รีสอร์ท เกาะสมุย
เจ ดับบลิว แมริออท ภูเก็ต รีสอร์ท แอนด์ สปา
อวานี พัทยา รีสอร์ท แอนด์ สปา
อวานี คาลูทารา
เดอะ เซ็นต์ รีจิส กรุงเทพฯ
====ธุรกิจโรงแรม พัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และธุรกิจอื่นๆ ทีเกี่ยวข้อง ====
บริษัท ไมเนอร์ฯ ยังร่วมลงทุนในธุรกิจที่โรงแรม  พัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และธุรกิจอื่นๆ ทีเกี่ยวข้อง ดังนี้
ร่วมลงทุนในธุรกิจโรงแรม 13 แห่ง
รับจ้างบริหารโรงแรม 15 แห่ง
เจ้าของและเป็นผู้ดำเนินศูนย์การค้า 3 แห่ง
รับจ้างบริหารเซอร์วิสอพาร์ทเมนต์ 3 แห่ง
ธุรกิจสปา กว่า 30 แห่ง
พัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์ระดับบน 2  แห่ง เป็นต้น
=== ธุรกิจร้านอาหาร===
บริษัท ไมเนอร์ฯ ดำเนินธุรกิจอาหารผ่านบริษัทย่อย คือ เดอะ ไมเนอร์ ฟู้ด กรุ๊ป โดยประกอบธุรกิจในประเทศไทย มีร้านอาหารภายใต้การบริหารงานกว่า 1,100 สาขาทั่วโลก
ปัจจุบัน ไมเนอร์ฯ มีแบรนด์ร้านอาหารภายใต้การบริหาร เช่น
แบรนด์ที่บริษัท ไมเนอร์ฯ เป็นเจ้าของ
* เดอะ พิซซ่า คอมปะนี
* เดอะ คอฟฟี่ คลับ
* ไทย เอ็กซ์เพรส
แบรนด์ที่บริษัท ไมเนอร์ฯ ได้รับสิทธิ (franchise rights) ให้ดำเนินกิจการได้
* สเวนเซ่นส์
* แดรี่ควีน
* ซิซซ์เล่อร์
* เบอร์เกอร์คิง
* บอนชอนชิกเกน
===ธุรกิจจัดจำหน่าย===
บริษัท ไมเนอร์ฯ ยังดำเนินธุรกิจจัดจำหน่ายสินค้าและรับจ้างผลิตสินค้าผ่านบริษัท ไมเนอร์ คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) จัดจำหน่ายสินค้าต่างประเทศ ทั้งเสื้อผ้าแฟชั่น เครื่องสำอาง และเครื่องใช้ในครัวเรือนในประเทศไทย ผ่านช่องทางการขายทั้งค้าปลีก ขายส่ง และขายตรง
== อ้างอิง ==
บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2521
บริษัทอาหารของไทย
ธุรกิจการท่องเที่ยวและนันทนาการ
ปลาบู่หิน

ปลาบู่หิน  เป็นสกุลของปลากระดูกแข็งสกุล Glossogobius ในวงศ์ปลาบู่ (Gobiidae)
พบกระจายพันธุ์ในน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเล ตั้งแต่ทวีปแอฟริกาจนถึงชายฝั่งแปซิฟิกตะวันตก
==การจำแนก==
จำแนกออกได้เป็น 28 ชนิด
Glossogobius ankaranensis Banister, 1994
Glossogobius aureus Akihito & Meguro, 1975
Glossogobius bellendenensis Hoese & G. R. Allen, 2009
Glossogobius bicirrhosus (M. C. W. Weber, 1894)
Glossogobius brunnoides (Nichols, 1951)
Glossogobius bulmeri Whitley, 1959
Glossogobius callidus (J. L. B. Smith, 1937)
Glossogobius celebius (Valenciennes, 1837)
Glossogobius circumspectus (W. J. Macleay, 1883)
Glossogobius clitellus Hoese & G. R. Allen, 2012
Glossogobius coatesi Hoese & G. R. Allen, 1990
Glossogobius concavifrons (E. P. Ramsay & J. D. Ogilby, 1886)
Glossogobius flavipinnis (Aurich, 1938)
Glossogobius giuris (F. Hamilton, 1822)
Glossogobius hoesei G. R. Allen & Boeseman, 1982
Glossogobius illimis Hoese & G. R. Allen, 2012
Glossogobius intermedius Aurich, 1938
Glossogobius kokius (Valenciennes, 1837)
Glossogobius koragensis Herre,  1935
Glossogobius matanensis (M. C. W. Weber, 1913)
Glossogobius minutus Geevarghese & John, 1983
Glossogobius munroi Hoese & G. R. Allen, 2012
Glossogobius muscorum Hoese & G. R. Allen, 2009
Glossogobius obscuripinnis (W. K. H. Peters, 1868)
Glossogobius olivaceus (Temminck & Schlegel, 1845)
Glossogobius robertsi Hoese & G. R. Allen, 2009
Glossogobius sparsipapillus Akihito & Meguro, 1976
Glossogobius torrentis Hoese & G. R. Allen, 1990
==อ้างอิง==
1859: Description of a new generic form of Gobinae from the Amazon River. Annals of the Lyceum of Natural History of New York, 7(1-3): 45-48.
, 1994: Glossogobius ankaranensis, a new species of blind cave goby from Madagascar (Pisces: Gobioidei: Gobiidae). International Journal of Ichthyology 1 (3): 25-28.
2009: Description of three new species of Glossogobius from Australia and New Guinea. Zootaxa, 1981: 1-14. Abstract & excerpt
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์ปลาบู่
ตำบลท่าเยี่ยม (อำเภอโชคชัย)

ท่าเยี่ยม เป็นตำบลแห่งหนึ่งใน อำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา ทั้งพื้นที่ของตำบลบริหารโดย เทศบาลตำบลท่าเยี่ยม ตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอโชคชัยไปทางทิศตะวันออก ประมาณ 12 กิโลเมตร
== ประวัติ ==
วันที่ 1 ตุลาคม 2551 องค์การบริหารส่วนตำบลท่าเยี่ยม อำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา ได้รับการประกาศจากกระทรวงมหาดไทยเรื่องการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลท่าเยี่ยม
== อาณาเขตติดต่อ ==
ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลละลมใหม่พัฒนา (อำเภอโชคชัย)
ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลทุ่งอรุณ (อำเภอโชคชัย)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลแหลมทอง ตำบลหนองหัวแรต และตำบลหนองไม้ไผ่ (อำเภอหนองบุญมาก)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลกระโทก และตำบลโชคชัย (อำเภอโชคชัย)
== การปกครอง ==
ตำบลท่าเยี่ยม แบ่งการปกครองออกเป็น 16 หมู่บ้าน คือ
หมู่ที่ 1 ท่าเยี่ยม
หมู่ที่ 2 คลองมะเดื่อ
หมู่ที่ 3 หนองกระทุ่ม
หมู่ที่ 4 โจด
หมู่ที่ 5 คลองบง
หมู่ที่ 6 โนนเพชร
หมู่ที่ 7 ดอนไพล
หมู่ที่ 8 ดอนไพล
หมู่ที่ 9 โนนสะอาด
หมู่ที่ 10 นาตลิ่งชัน
หมู่ที่ 11 กอโจด
หมู่ที่ 12 นาใหม่
หมู่ที่ 13 กอโจดไทรย้อย
หมู่ที่ 14 หัวระนาม
หมู่ที่ 15 ท่าบ่อ
หมู่ที่ 16 หนองกกพัฒนา
== อ้างอิง ==
ท่าเยี่ยม
ท่าเยี่ยม
เทศบาลตำบลจระเข้หิน

เทศบาลตำบลจระเข้หิน เป็นเทศบาลแห่งหนึ่งใน อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา
== ประชากร ==
จำนวนประชากร ณ มกราคม พ.ศ. 2557 จำนวนทั้งสิ้น 6,197 คน
== อ้างอิง ==
จระเข้หิน
ซง แจ-ลิม

ซง แจ-ริม (; เกิด 18 กุมภาพันธ์ 2528) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวเกาหลีใต้ ซงแจ-ลิมเริ่มต้นการเดินแบบในปี 2009 และยังเดินให้กับนักออกแบบหลายห้องเสื้อและยังถ่ายแบบให้กับนิตยสารหลายอย่างเช่น บาร์ซ่าโคเรีย, วอ
ร์ซ เกริล์โคเรีย, เดซี่&คอนเฟริน โคเรีย, ไนล่อนโคเรีย, จีคิว โคเรีย, อะไลน์เฮาท์ + โคเรีย, อีคิง โคเรีย, และ Marie Claire Korea.
ซง แจ-ลิมได้แสดงละครในปี 2009 และละครที่สร้างชื่อเสียงให้ซงคือ The Moon That Embraces the Sun (2012)และบทบาทนักฆ่าจากละครเรื่อง ทูวีค (2013).
== ผลงาน ==
=== ภาพยนตร์ ===
=== ละครโทรทัศน์ ===
=== วารตีโชว์ ===
=== มิวสิกวิดีโอ ===
== รางวัลและการเสนอชื่อ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลจากโซล
นักแสดงชายชาวเกาหลีใต้
นักแสดงภาพยนตร์ชาวเกาหลีใต้
นายแบบเกาหลีใต้
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยจุงอัง
เทศบาลตำบลไทรโยง-ไชยวาล

เทศบาลตำบลไทรโยง-ไชยวาล เป็นเทศบาลแห่งหนึ่งใน อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา
== ประวัติ ==
วันที่ 25 มีนาคม 2535 จัดตั้งเป็นสุขาภิบาลไทรโยง–ไชยวาล
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ได้ยกฐานะสุขาภิบาลไทรโยง–ไชยวาล ขึ้นเป็นเทศบาลตำบลไทรโยง–ไชยวาล
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
เทศบาลตำบลไทรโยง-ไชยวาล ตั้งอยู่ห่างจากตัวจังหวัดนครราชสีมาไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 70 กิโลเมตร ห่างจากอำเภอครบุรีประมาณ 18 กิโลเมตร
ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลครบุรี
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลครบุรีใต้
ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลครบุรีใต้
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลครบุรี
== ชุมชน ==
เทศบาลตำบลไทรโยง-ไชยวาล แบ่งชุมชนออกเป็นจำนวน 7 ชุมชน จำนวนครัวเรือน 916 ครัวเรือน
== อ้างอิง ==
ไทรโยง-ไชยวาล
ตำบลอรพิมพ์

อรพิมพ์ เป็นตำบลหนึ่งตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ คือ เทศบาลตำบลอรพิมพ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอรพิมพ์ทั้งตำบล
== ประวัติ ==
ที่มาของชื่อ "อรพิมพ์" คนเก่าแก่เล่าว่า เดิมที่บ้านอรพิมพ์ (หมู่ที่ 1) มีสาวงามเป็นนางสนมของเจ้าเมืองขอม ชื่อว่า อรพิมพ์ ได้เดินทางไปมาระหว่างบ้านของสามี กับบ้านของพ่อแม่ ตนเองอยู่เสมอ วันหนึ่งขณะนางมีท้องอ่อน ๆ เกิดอาเจียน (ราก) บรเวณนั้นจึงได้ชื่อว่าบ้านนางราก ต่อมาเพี้ยนเป็น บ้านนาราก (หมู่ที่ 2, 3) ส่วนชื่อตำบลได้เรียกตามชื่อของนางสนมคนนั้น คือ ตำบลอรพิมพ์
ปี 2524 บ้านอรพิมพ์ หมู่ที่ 15 ตำบลจระเข้หิน แยกออกมาตั้งเป็นตำบลอรพิมพ์
วันที่ 16 ธันวาคม 2539 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้จัดตั้งสภาตำบลอพิมพ์ เป็น องค์การบริหารส่วนตำบลอรพิมพ์
วันที่ 31 สิงหาคม 2552 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลอรพิมพ์ เป็น เทศบาลตำบลอรพิมพ์
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
ตำบลอรพิมพ์ตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอครบุรีไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 5 กิโลเมตร ตำบลอรพิมพ์มีอาณาเขตติดต่อดังนี้ (ติดกับพื้นที่ในจังหวัดนครราชสีมาทุกทิศทาง)
ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลทุ่งอรุณ อำเภอโชคชัย
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลจระเข้หิน อำเภอครบุรี
ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลแชะ อำเภอครบุรี
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลครบุรี ตำบลครบุรีใต้ อำเภอครบุรี
== หมู่บ้าน ==
ตำบลอรพิมพ์ แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ดังนี้
หมู่ที่ 1 อรพิมพ์
หมู่ที่ 2 บ้านนาราก
หมู่ที่ 3 บ้านนาราก
หมู่ที่ 4 บ้านหนองเสือบอง
หมู่ที่ 5 บ้านหนองโสมง
หมู่ที่ 6 บ้านโคกสะอาด
หมู่ที่ 7 บ้านดอนสำโรง
หมู่ที่ 8 บ้านใหม่หนองเสือบอง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลตำบลอรพิมพ์ 
อรพิมพ์
อรพิมพ์
ระวี กิ่งคำวงศ์

ระวี กิ่งคำวงศ์ (เกิด 18 มกราคม พ.ศ. 2493) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมุกดาหาร 4 สมัย และ อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดมุกดาหาร
== ประวัติ ==
ระวี กิ่งคำวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2493 สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยรามคำแหง
== งานการเมือง ==
ระวี ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมุกดาหารครั้งแรก ใน พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกเรื่อยมา จนถึง พ.ศ. 2538 ก่อนที่จะได้รับเลือกเป็น สมาชิกวุฒิสภา จังหวัดมุกดาหาร ในปี พ.ศ. 2543 
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
ระวี กิ่งคำวงศ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 4 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดมุกดาหาร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จังหวัดมุกดาหาร สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 จังหวัดมุกดาหาร สังกัดพรรคความหวังใหม่
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 จังหวัดมุกดาหาร สังกัดพรรคความหวังใหม่
=== สมาชิกวุฒิสภา ===
ระวี กิ่งคำวงศ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภามาแล้ว 1 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2543 จังหวัดมุกดาหาร
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดมุกดาหาร
ทนายความชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมุกดาหาร
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดมุกดาหาร
พรรคประชาธิปัตย์
พรรคชาติไทย
พรรคความหวังใหม่
พรรคมวลชน
พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
เจ้าจอมมารดาเกศ ในรัชกาลที่ 4

เจ้าจอมมารดาเกศ (เกษ) ในรัชกาลที่ 4 เป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งให้ประสูติการพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวคือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภัศร
== ประวัติ ==
เจ้าจอมมารดาเกศ ชื่อเดิม เกศ เศวตเศรณี เป็นธิดาของหลวงสุนทรโกษา (ขาว เศวตเศรณี) ต่อมาได้ถวายตัวเข้าเป็นฝ่ายในสนองพระเดชพระคุณเป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ให้ประสูติการพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวคือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภัศร
หลังพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตก็ยังพำนักอยู่ในพระบรมมหาราชวังจนถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคชราเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2458 เมื่อท่านได้อายุ 96 ปี โดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีพิธีพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส ในวันที่ 28 ถึง 30 เมษายน พ.ศ. 2463 คราวเดียวกันกับศพเจ้าจอมมารดาจันทร์ ในรัชกาลที่ 5 และเจ้าจอมมารดาบัว ในรัชกาลที่ 5
==== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ====
== อ้างอิง ==
พระภรรยาในรัชกาลที่ 4
เจ้าจอมมารดา
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ม.ป.ร.4‎
จอห์น เอ. เอกิ้น

จอห์น เอ เอกิ้น (John A. Eakin) เป็นมิชชันนารีผู้เผยแผ่นิกายโปรเตสแตนต์ในประเทศไทยช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 และเป็นหนึ่งในผู้บริหารคนแรกของโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ท่านเป็นบุคคลสำคัญของโรงเรียนอย่างมาก โดยในค.ศ. 2006 ทางโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ได้สร้างอาคารเรียนทันสมัยแห่งใหม่ เป็นอาคารเรียนสูง 16 ชั้น ทดแทนอาคารเดิม ซึ่งได้ตั้งชื่ออาคารนี้ว่า อาคารจอห์น เอ. เอกิ้น
==ประวัติ==

จอห์น เอ เอกิ้น เกิดวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1854 ที่มลรัฐเพนซิลวาเนีย  ครอบครัว จอห์น อาศัยอยู่ในรัฐเพนซิลวาเนีย ซึ่งมีร้านขายของเล็ก ๆ เป็นกิจการของครอบครัว และเป็นครอบครัวที่เชื่อในพระเจ้า พ่อ และแม่เป็นผู้เชื่อที่เข้มแข็งในพระเจ้า และตั้งแต่เด็ก จอห์น ได้รับการอบรมสั่งสอนจากพ่อแม่ที่ให้อยู่ในทางของพระเจ้าและพ่อแม่ฝึกฝนให้จอห์นให้เข้มแข็งและรู้จักอดทนกับปัญหาและรู้จักช่วยเหลือและทำงานด้วยตัวเองมาตั้งแต่เด็กและมากกว่านั้นสิ่งที่พ่อแม่ของจอห์นเน้นอยู่เสมอทุกครั้งที่สอนคือเรื่องของความสัตย์ซื่อกับพระเจ้าฉะนั้นจอห์นเป็นคนที่สัตย์ซื่อกับพระเจ้าและชอบงานรับใช้มาตั้งแต่เด็ก ความฝันของจอห์นเวลานั้นอยากจะเป็นศิษยาภิบาล เหมือนกับศิษยาภิบาลที่โบสถ์ของเขา ฉะนั้นจอห์นมีหัวใจแห่งการรับใช้มาตั้งแต่เด็กและพระเจ้าทรงเรียกจอห์นในเวลานั้น โดยการใส่ภาระใจให้จอห์นอยากเป็นมิชชันนารี เวลานั้นจอห์นอยากออกไปเป็นมิชชันนารีและสนใจ เกี่ยวกับงานมิชชั่น
และในที่สุดพระเจ้าก็เปิดทางให้จอห์นได้มีโอกาสออกไปรับใช้ แต่ครั้งนี้ไม่ได้ไปในฐานะมิชชันนารีแต่ไปในฐานะครู ซึ่งในช่วงเวลานั้นจอห์นได้สำเร็จการศึกษาพอดี จอห์นสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยวอชิงตันและเจฟเฟอ์สัน (Washington and Jefferson College) ในปี ค.ศ. 1879
จอห์นจึงตัดสินใจออกเดินทางเข้าสู่ราชอาณาจักรสยาม ในฐานะเป็นครูใน พ.ศ. 2423 (ค.ศ. 1880) และจอห์นก็เริ่มต้นทำงานในสยามโดยรับราชการเป็นครูสอนอยู่ที่โรงเรียนสวนอนันต์ หรือ King’s College อยู่ 4 ปี และในช่วงเวลานั้นจอห์นทนเห็นสภาพสังคมและสภาพจิตใจของคนในเวลานั้นไม่ไหว ซึ่งทำให้จอห์นเป็นห่วงสภาพจิตใจ จิตวิญญาณของพวกเขาอย่างมาก และอยากช่วยเหลือด้านสังคม ด้านจิตใจ และด้านจิตวิญญาณคนเหล่านี้ จอห์นตัดสินใจกลับสหรัฐเพื่อจะศึกษาต่อด้านศาสนาศาสตร์เพื่อจะสมัครเป็นมิชชันนารี และในที่สุดจอห์นก็ได้เดินทางกลับมาสยามอีกครั้งในฐานะมิชชันนารี และพร้อมกับภรรยาของเขาคือ มิสลอร่า โอล์มสเตด และการกลับมาครั้งนี้จอห์นและภรรยาได้นำการเปลี่ยนแปลงและการพัฒนามาสู่ชาวสยาม จอห์นได้เริ่มก่อตั้งโรงเรียนเพื่อให้คนยากไร้ได้มาศึกษา และสอนด้านศิลธรรม จริยธรรม เพื่อนำชาวสยามได้รับความรอดด้านจิตวิญญาณ โดยตั้งโรงเรียนคือโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
==ผลงาน==
ในค.ศ.1888 (พ.ศ. 2431) ได้ก่อตั้งโรงเรียนบางกอกคริสเตียนไฮสคูล ที่ ตำบลกุฏีจีน ซึ่งภายหลังได้ไปรวมกับโรงเรียนที่ตั้งโดยศาสนาจารย์แมททูน เป็นโรงเรียนสำเหร่บอยสคูล และในค.ศ.1904 ย้ายโรงเรียนมาอยู่ที่ ถนนประมวญ และเมื่อค.ศ.1913 (พ.ศ. 2456) ได้เปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
พิษณุ อรรฆภิญญ์,จอห์น เอ เอกิ้น ( ผู้มากับความฝัน ) ,พิมพ์ครั้งที่1 ตุลาคม 2010, บริษัท ด่านสุทธาการพิมพ์ จำกัด
จอร์จ บรัดเลย์ แมคฟาร์แลนด์ (พระอาจวิทยาคม (ยอร์ช บี. แมคฟาร์แลนด์)) บรรณาธิการ, จิตราภรณ์ ตันรัตนกุล แปล "หนึ่งศตวรรษในสยาม 1828-1928", อินเตอร์ พับลิชชิ่ง เอ็นเตอร์ไพรส์, พิมพ์ครั้งที่ 1, พ.ศ. 2555.
มิชชันนารีเพรสไบทีเรียน
ชาวอเมริกันในประเทศไทย
มิชชันนารีโปรเตสแตนต์ในประเทศไทย
บุคคลจากรัฐเพนซิลเวเนีย
เจ้าจอมมารดาหรุ่น ในรัชกาลที่ 4

เจ้าจอมมารดาหรุ่น  เป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งให้ประสูติการพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวคือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรุณวดี
== ประวัติ ==
เจ้าจอมมารดาหรุ่น เป็นธิดาของพระยาอภัยพิพิธ (กระต่าย) กับ คุณหญิงอภัยพิพิธ (แจ่ม) ต่อมาเจ้าจอมมารดาหรุ่นได้ถวายตัวเข้าเป็นฝ่ายในสนองพระเดชพระคุณเป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ให้ประสูติการพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวคือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรุณวดี
หลังพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตก็ยังพำนักอยู่ในพระบรมมหาราชวังจนถึงแก่อนิจกรรมเมื่อปี พ.ศ. 2472 อายุได้ 88 ปี 
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นทุติยจุลจอมเกล้า 
== อ้างอิง ==
พระภรรยาในรัชกาลที่ 4
เจ้าจอมมารดา
สกุลนาครทรรพ
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ม.ป.ร.4‎
เจ้าจอมมารดาเพ็ง ในรัชกาลที่ 4

เจ้าจอมมารดาเพ็ง (พ.ศ. 2386 — 28 กันยายน พ.ศ. 2432) หรือสมญาในการแสดงว่า หุ่นเมขลา เป็นนางละครและพระสนมเชื้อสายจีนในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติการพระราชธิดาหนึ่งพระองค์คือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านงคราญอุดมดี
== ประวัติ ==
เจ้าจอมมารดาเพ็ง หรือสะกดว่า เพง มีนามเดิมว่า หุ่น  เกิดในปี พ.ศ. 2386 เป็นธิดาของหลวงราชภัตการ (จีนเอ็ง) เจ้ากรมเกาหลาจีน ครั้นเมื่อจำเริญวัยขึ้นก็ได้ถวายตัวเข้าเป็นนางละครในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จนมีชื่อเสียงในบทเมขลา ชาววังจึงให้สมญาเธอว่า "หุ่นเมขลา" (ในพระราชหัตถเลขาของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเขียนว่า หุ่น เมฆขลา) ครั้นถวายตัวเป็นพระสนมแล้วจึงเปลี่ยนนามเป็น เพ็ง พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงตรัสเรียกเจ้าจอมมารดาเพ็งว่า "เมขลา" หรือ "เพ็งเมขลา"
เจ้าจอมมารดาเพ็งสนองพระเดชพระคุณประสูติการพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวคือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านงคราญอุดมดี (12 กรกฎาคม พ.ศ. 2405 — 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471) พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปัทมราช ทรงทำนุบำรุง และประทานมรดกให้เมื่อสิ้นพระชนม์
เจ้าจอมมารดาเพ็งถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคฝีที่สีข้างที่โรงพยาบาลศิริราช เมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2432 สิริอายุ 46 ปี
== อ้างอิง ==
พระภรรยาในรัชกาลที่ 4
เจ้าจอมมารดา
ชาวไทยเชื้อสายจีน
ยากูมัง (วิดีโอเกม)

ยากูมัง (役満; Yakuman) เป็นวิดีโอเกมไพ่นกกระจอก ค.ศ. 1989 ที่ได้รับการพัฒนาโดยอินเทลลิเจนต์ซิสเตม และได้รับการจัดจำหน่ายโดยนินเท็นโดสำหรับระบบมือถือเกมบอยของตน วิดีโอเกมชุดนี้เป็นภาคก่อนหน้าวิดีโอเกมนินเท็นโด ดีเอส ที่ชื่อยากูมัง ดีเอส
== จุดสำคัญ ==

เกมนี้เป็นหนึ่งในสี่เกมดั้งเดิมของการเปิดตัวระบบเกมบอยที่ประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1989 ที่ควบคู่ไปกับการเปิดตัวอัลเลย์เวย์, ซูเปอร์มาริโอแลนด์ และเบสบอล ซึ่งเป็นเพียงเกมเดียวในจำนวนสี่เกมที่ไม่เคยมีการเปิดตัวนอกประเทศญี่ปุ่น หากมีเกมนี้สองชุด โดยใช้เกมบอยสองเครื่องกับสายเชื่อมโยง ก็จะสามารถเล่นแบบสองคนได้
ยะคุมังเป็นชื่อของมือที่ชนะในไพ่นกกระจอก ซึ่งเป็นเกมกระดานของจีน ผู้เล่นจะต้องชนะมือของฝ่ายตรงข้าม โดยการจับคู่อย่างใดอย่างหนึ่งของหมายเลขที่ต่างกันในหน้าไพ่ชุดเดียวกัน หรือโดยการจัดกลุ่มแผงสังกัดหน้าไพ่ชุดเดียวกันด้วยหมายเลขที่ต่างกัน
ออปชันสำหรับปิดเพลงประกอบเกมและปรับระดับความยากของปัญญาประดิษฐ์สามารถพบได้ในเมนูหลัก ผู้เล่นสามารถเลือกฝ่ายตรงข้ามที่จะต่อกรซึ่งมีอยู่ห้าคน โดยเป็นชายสี่คน กับหญิงอีกหนึ่งคน
== สิ่งสืบทอด ==
ผู้เล่นยากูมังตามที่เห็นบนหน้าปกปรากฏเป็นสติกเกอร์ของสะสมในซูเปอร์สแมชบราเธอร์บรอวล์ และเขาปรากฏตัวอีกครั้งในฐานะวิญญาณในซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส อัลติเมต
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2532
วิดีโอเกมไพ่นกกระจอก
เกมสำหรับเกมบอย
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
ศาลาสหทัยสมาคม

ศาลาสหทัยสมาคม เป็นสถานที่พระราชอาคันตุกะซึ่งเสด็จฯ หรือเดินทางมาเยือนประเทศไทยอย่างเป็นทางการ จัดงานเลี้ยงถวายเป็นการตอบแทน และโปรดเกล้าฯ ให้ผู้ได้รับพระมหากรุณาเป็นนาคหลวงทำพิธีปลงผม ก่อนเข้าพระราชพิธีอุปสมบท ณ  พระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม เป็นสถาปัตยกรรมแบบอาร์กโค้งของฝรั่งเศส
==ประวัติ==
ศาลาสหทัยสมาคมในพระบรมมหาราชวัง เดิมชื่อหอคองคอเดีย  พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้สร้างขึ้นเป็นสโมสรสำหรับทหารมหาดเล็กและประชุมการงานต่างๆเป็นครั้งคราวตามแบบอย่างสโมสรทหารที่เมืองปัตตาเวียซึ่งเรียกชื่อย่างเดียวกัน  ศาลานี้ตั้งอยู่ริมทางเสด็จพระราชดำเนินสู่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม  ด้านหลังใกล้ประตูพิมานไชยศรี
ในปี พ.ศ. 2417 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้ใช้หอคอยคอเดีย เป็นมิวเซียมจัดแสดงสิ่งของต่างๆ ที่เป็นฝีมือช่างชั้นดีของชาวสยามให้ประชาชนชมในโอกาสงานเฉลิมพระชนมพรรษา 21 พรรษา เรียกว่า งานเอกซฮิบิเชน แสดงสิ่งของทั้งของหลวง ของพระบรมวงศานุวงศ์ ข้าราชการ และราษฎร ต่อมาโปรดเกล้าฯ ให้ย้ายการจัดแสดงนี้ไปยังพระราชวังบวรสถานมงคลในปี พ.ศ. 2430
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กรมศิลปากรคัดสรรเครื่องราชภัณฑ์มาจัดแสดงที่ศาลาสหทัยสมาคมอีกครั้งหนึ่ง เรียกว่า ราชพิพิธภัณฑ์ เปิดแสดงเป็นครั้งแรกในวันชาติ เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2483 ภายหลังได้ยกเลิกไป
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้ใช้ศาลาสหทัยสมาคมเป็นที่ตั้งพระศพและศพ ศาลาแห่งนี้มีเกียรติรองจากพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาทและพระที่นั่งทรงธรรมวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม แม้ว่าศาลานี้จะอยู่ในพระบรมมหาราชวัง
และศาลาสหทัยสมาคมแห่งนี้เคยใช้ในการลงนามถวายพระพร พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร เมื่อครั้งยังทรงประทับรักษาพระอาการประชวร ณ โรงพยาบาลศิริราชอีกด้วย
ณรงค์ พิพัฒนาศัย

พลเรือเอก ณรงค์ พิพัฒนาศัย สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 12 อดีตรองนายกรัฐมนตรี อดีตราชองครักษ์พิเศษ  กรรมการในคณะกรรมการบริหารราชการแผ่นดินตามกรอบการปฏิรูปประเทศยุทธศาสตร์ชาติ และการสร้างความสามัคคีปรองดอง ประธานคณะกรรมการส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ ประธานกรรมการกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ ประธานกรรมการพัฒนาระบบยาแห่งชาติประธานกรรมการประสานและกำกับการดำเนินงาน
ป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ประธานกรรมการในคณะกรรมการป้องกันเจ้าหน้าที่ของรัฐมิให้เกี่ยวข้องกับการค้ามนุษย์ ตามคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรี ที่ 401/2558 และอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชาประธานกรรมการบริหารลูกเสือแห่งชาติและรองหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติและ  อดีต ผู้บัญชาการทหารเรือ ได้รับโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการทหารเรือสืบต่อจาก พล.ร.อ.สุรศักดิ์ หรุ่นเริงรมย์ ที่เกษียณอายุราชการในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2556
== ประวัติ ==
พล.ร.อ.ณรงค์ พิพัฒนาศัย เกิดเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2496 เป็นบุตรของนาวาตรี พิเทศ กับนางมณี พิพัฒนาศัย จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 13 (ตท.13) และโรงเรียนนายเรือ รุ่นที่ 70 (นร.70) เคยดำรงตำแหน่งที่สำคัญ ๆ ได้แก่ ผู้บังคับการหมู่เรือที่ 4 กองเรือตรวจอ่าว กองเรือยุทธการ, ผู้อำนวยการกองการศึกษา โรงเรียนเสนาธิการทหารเรือ, ผู้ช่วยฝ่ายทูตทหารเรือ ณ กรุงโรม ประเทศอิตาลี, รองเจ้ากรมยุทธการทหารเรือ, เจ้ากรมยุทธการทหารเรือ, ผู้ช่วยเสนาธิการทหารเรือ, รองเสนาธิการทหารเรือ, ผู้ทรงคุณวุฒิพิเศษกองทัพเรือ และรองผู้บัญชาการทหารเรือก่อนที่จะขึ้นดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารเรือ นับเป็นคนที่ 49 และได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในปี พ.ศ. 2557 ในรัฐบาลของพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา ต่อมาได้ปรับไปรับตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2558 ดูแลรับผิดชอบงานกระทรวงสาธารณสุข กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ และสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค
พล.ร.อ.ณรงค์ มีชื่อเรียกเล่น ๆ จากเพื่อน ๆ และสื่อมวลชนว่า "บิ๊กเข้" เนื่องจากสมัยเป็นนักเรียนเตรียมทหารนั้นมักไปลอยคอว่ายน้ำหลังเลิกเรียนอยู่เป็นประจำ ความชื่นชอบส่วนตัวชอบถ่ายรูป มักพกกล้องถ่ายรูปไปในที่ต่าง ๆ เสมอ แต่ไม่ชอบที่จะถ่ายรูปตัวเอง
วันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 เขาลงนามในประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีเรื่อง แต่งตั้งกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ และ เรื่องแต่งตั้งกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการควบคุมคุณภาพและมาตรฐานบริการสาธารณสุขในฐานะปฏิบัติราชการแทน
นายกรัฐมนตรี
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดสมุทรปราการ
ทหารเรือชาวไทย
ผู้บัญชาการทหารเรือไทย
รองหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ
นักการเมืองไทย
รองนายกรัฐมนตรีไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการไทย
บุคคลจากโรงเรียนนายเรือ
บุคคลจากโรงเรียนเตรียมทหาร
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเหรียญจักรมาลา