pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
กองทัพอิตาลี

กองทัพอิตาลี (Forze Armate Italiane) ประกอบด้วยกองทัพบก กองทัพเรือ กองทัพอากาศ และ เหล่าทัพที่สี่ คือ สารวัตรทหาร ซึ่งมีบทบาทในกำลังทหารและตำรวจดินแดนของชาติ ประธาธิบดีเป็นหัวหน้ากองทัพ โดยดำรงตำแหน่งประธานสภากลาโหมสูงสุด ในปี 2555 กองทัพอิตาลีมีกำลังพลประจำการ 183,000 นาย กับ 117,943 นาย ใน Carabinieri และ 68,134 นาย ใน Guardia di Finanza ประเทศอิตาลีมีรายจ่ายทางทหารสูงสุดเป็นอันดับที่ 11 ของโลก
== ประวัติ ==
== โครงสร้าง ==
== งบประมาณ ==
== บุคลากร ==
=== กำลังพลประจำการ ===
=== กำลังพลสำรอง ===
== การศึกษา ==
== เครื่องแบบ ==
== ยุทธภัณฑ์ ==
=== อาวุธประจำกาย ===
=== อาวุธประจำหน่วย ===
== ศาลทหาร ==
== ความสัมพันธ์ทางทหาร ==
== ดูเพิ่ม ==
== อ้างอิง ==
=== เชิงอรรถ ===
=== บรรณานุกรม ===
== หนังสืออ่านเพิ่มเติม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กระทรวงกลาโหม 
กองทัพอากาศอิตาลี 
กองทัพบกอิตาลี 
กองทัพเรืออิตาลี 
เหล่าสารวัตรทหารอิตาลี 
 
ประเทศอิตาลี
อิตาลี
อิตาลี
กองทัพ

กองทัพ คือ การป้องกัน องค์การและกำลังรบที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลของประเทศนั้น ๆ กองทัพมีเพื่อส่งเสริมนโยบายต่างประเทศและในประเทศของรัฐบาล และเพื่อพิทักษ์รัฐบาลและชาติอันเป็นตัวแทนจากการรุกรานทั้งภายนอกและภายใน ในการใช้อย่างกว้าง คำว่า "กองทัพ" และ "ทหาร" (military) มักถือเป็นไวพจน์ แม้ในการใช้ในทางเทคนิค อาจมีความแตกต่างกันเมื่อกองทัพของประเทศรวมทั้งทหารและกำลังกึ่งทหารอื่นเข้าไปด้วย
การทหาร
อุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาท

อุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาท เป็นอุทยานประวัติศาสตร์แห่งหนึ่งของประเทศไทยภายใต้การดูแลของกรมศิลปากร กระทรวงวัฒนธรรม ตั้งอยู่บริเวณเชิงเขาภูพาน ครอบคลุมพื้นที่ 3,430 ไร่ ในเขตป่าสงวนแห่งชาติที่มีชื่อว่า “ป่าเขือน้ำ” บ้านติ้ว ตำบลเมืองพาน อำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี อยู่ห่างจากตัวจังหวัดระยะทางประมาณ 67 กม. อเปิดบริการเวลา 08.00-16.30 น.
อุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาทแห่งนี้ ปรากฏร่องรอยของกิจกรรมของมนุษย์มาตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ เมื่อราว 2,000 – 3,000 ปีมาแล้ว มีการพบภาพเขียนสีมากกว่า 30 แห่ง ยังพบการดัดแปลงโขดหินและเพิงผาธรรมชาติให้กลายเป็นศาสนสถานของผู้คนใน วัฒนธรรมทวารวดี ลพบุรี สืบต่อกันมาจนถึงวัฒนธรรมล้านช้าง ตามลำดับ ซึ่งร่องรอยหลักฐานทางโบราณคดีเหล่านี้แสดงให้เห็นถึงพัฒนาการทางสังคมของ มนุษย์ได้เป็นอย่างดี ด้วยเหตุนี้ทางกรมศิลปากรจึงได้ดำเนินการขอใช้พื้นที่ ป่าสงวนจำนวน 3,430 ไร่ จากกรมป่าไม้ โดยได้ประกาศขึ้นทะเบียนเขตโบราณสถานไว้ในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 98 ตอนที่ 63 เมื่อวันที่ 28 เมษายน พุทธศักราช 2524 จากนั้นจึงได้พัฒนาแหล่งจนกลายเป็นอุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาทในที่สุด และในวันที่ 1 เมษายน 2547 ได้ขึ้นเป็นสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้นเพื่อพิจารณาขึ้นเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรม
==การรอขึ้นเป็นมรดกโลก==
วันที่ 1 เมษายน 2547 ได้ขึ้นเป็นสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้นเพื่อพิจารณาขึ้นเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรม
ทั้งนี้ พุทธศักราช 2559 สภานานาชาติว่าด้วยการดูแลอนุสรณ์สถานและแหล่งโบราณคดี (ไอโคมอส) ได้แจ้งให้ทางการไทยทราบเกี่ยวกับการเสนออุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาทขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของทางการไทย โดยมีข้อเสนอแนะให้ดำเนินการศึกษาในเชิงลึกเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของวัฒนธรรมของเสมาหินกับพุทธศาสนา เพื่อนำไปสู่ศักยภาพที่โดดเด่นของอุทยานฯ รวมทั้งหากเป็นไปได้ เสนอให้พิจารณาเกณฑ์และขอบเขตการขึ้นทะเบียนอุทยานฯ ที่ทางการไทยเสนอ
==สภาพภูมิประเทศ==
สภาพภูมิประเทศของภูพระบาทมีลักษณะเป็นโขดหินและเพิงผาที่กระจัดกระจายอยู่เป็นจำนวนมาก เกิดจากการผุพังสลายตัวของหินทราย ซึ่งมีเนื้อหินที่แข็งแกร่งแตกต่างกัน ระหว่างชั้นของหินที่เป็นทรายแท้ ๆ ซึ่งมีความแข็งแกร่งมาก กับชั้นที่เป็นทรายปนปูนซึ่งมีความแข็งแกร่งน้อยกว่า นาน ๆ ไปจึงเกิดเป็นโขดหิน และเพิงผารูปร่างแปลก ๆ ดังที่เห็นอยู่ในปัจจุบัน
ในสมัยก่อนประวัติศาสตร์ ประมาณ 2,000 - 3,000 ปีมาแล้ว วิถีชีวิตของผู้คน ในสมัยนั้นดำรงชีวิตด้วยการเก็บของป่า และล่าสัตว์เป็นอาหาร เมื่อขึ้นมาพักค้างแรม อยู่บนโขดหินและเพิงผาธรรมชาติเหล่านี้ก็ได้ใช้เวลาว่างขีดเขียนภาพต่าง ๆ เช่น ภาพคน ภาพสัตว์ ภาพฝ่ามือ ตลอดจนภาพลายเส้นสัญลักษณ์ต่าง ๆ ไว้บนผนังเพิงผาที่ใช้พักอาศัย ซึ่งปรากฏอยู่ในบริเวณอุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาทเป็นจำนวนมาก เช่น ที่ถ้ำวัว – ถ้ำคน และภาพเขียนสีโนนสาวเอ้ ซึ่งภาพเขียนสีบนผนังหินเหล่านี้ยังคงเป็นปริศนาให้ผู้คนในชั้นหลังค้นหาความหมายที่แท้จริงต่อไป
==สถานที่สำคัญ==
สถานที่สำคัญในอุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาท ได้แก่
หอนางอุสา
ถ้ำพระ
ถ้ำวัว-ถ้ำคน
ภาพเขียนสีโนนสาวเอ้
หีบศพนางอุสา
วัดลูกเขย
วัดพ่อตา
ถ้ำช้าง
กู่นางอุสา
ผาเสด็จ
คอกม้าท้าวบารส
คอกม้าน้อย
บ่อน้ำนางอุษา
เพิงหินนกกระทา
ฉางข้าวนายพราน
อูปโมงค์
ถ้ำฤๅษี
ถ้ำปู่เจ
==อ้างอิง==
ภูพระบาท
โบราณสถานในจังหวัดอุดรธานี
สิ่งก่อสร้างในอำเภอบ้านผือ
กิโลวินาที

กิโลวินาที (สัญลักษณ์: ks) คือเวลา 1000 วินาที (16 นาที 40 วินาที) โดยที่ 86.4 กิโลวินาที เท่ากับ 1 วัน และ 604.8 กิโลวินาที เท่ากับ 1 สัปดาห์
== ตัวอย่างการใช้ ==
1.22 กิโลวินาที - เป็นเวลาครึ่งชีวิตของ คาร์บอน-11
3.5 กิโลวินาที - เป็นเวลาครึ่งชีวิตของ โนเบเลียม-259
3.6 กิโลวินาที - 1 ชั่วโมง
4.32 กิโลวินาที - เป็นเวลาครึ่งชีวิตของ ดุบเนียม-267
4.68 กิโลวินาที - เป็นเวลาครึ่งชีวิตของ รัทเทอร์ฟอร์เดียม-267
6.586 กิโลวินาที - เป็นเวลาครึ่งชีวิตของ ฟลูออรีน-18
19.9 กิโลวินาที - เป็นเวลาครึ่งชีวิตของ เมนเดเลฟเวียม-251
21 กิโลวินาที - เป็นเวลาครึ่งชีวิตของ รัทเทอร์ฟอร์เดียม-268
36 กิโลวินาที - เป็นเวลาครึ่งชีวิตของ รัทเทอร์ฟอร์เดียม-266
37.3 กิโลวินาที - เป็นเวลาครึ่งชีวิตของ เออร์เบียม-165
83.34 กิโลวินาที - เป็นเวลาครึ่งชีวิตของ ดุบเนียม-270
86.4 กิโลวินาที - 1 วัน
91.4 กิโลวินาที - เป็นเวลาครึ่งชีวิตของ เฟอร์เมียม-252
102.9 กิโลวินาที - เป็นเวลาครึ่งชีวิตของ เออร์เบียม-160
104.4 กิโลวินาที - เป็นเวลาครึ่งชีวิตของ ดุบเนียม-268
260 กิโลวินาที - เป็นเวลาครึ่งชีวิตของ เฟอร์เมียม-253
483.1 กิโลวินาที - เป็นเวลาครึ่งชีวิตของ แมงกานีส-52
604.8 กิโลวินาที - 1 สัปดาห์
799 กิโลวินาที - เป็นเวลาครึ่งชีวิตของ ทูเลียม-167
== ดูเพิ่ม ==
เมกะวินาที
อันดับของขนาด (เวลา)
หน่วยเวลา
ฟลูออรีน-18

ฟลูออรีน-18 (Fluorine-18) เป็นไอโซโทปกัมมันตรังสีของฟลูออรีน มีครึ่งชีวิตประมาณ 110 นาที (1 ชั่วโมง 50 นาที) มันมีมวลประมาณ 18.001 u มันสลายตัวด้วยวิธีการแบ่งแยกโปรตอน 97% และ ด้วยการจับยึดอิเล็กตรอน หลังจากที่ฟลูออรีน-18 สลายแล้วจะให้ ออกซิเจน-18 ซึ่งเป็นไอโซโทปที่เสถียร
ไอโซโทปของฟลูออรีน
ออกซิเจน-18

ออกซิเจน-18 (Oxygen-18) เป็นไอโซโทปธรรมชาติที่เสถียรของออกซิเจน ไอโซโทปนี้มีในสารประกอบออกซิเจนส่วนใหญ่ เช่น น้ำ ไอโซโทปนี้ได้จากการสลายตัวของฟลูออรีน-18 ในเวลา 1 วัน
ไอโซโทปของออกซิเจน
นีออน-18

นีออน-18 (Neon-18) เป็นไอโซโทปกัมมันตรังสีของนีออน มีครึ่งชีวิตประมาณ 1.7 วินาที  มันมีมวลประมาณ 18.01 u มันสลายตัวด้วยวิธีการแบ่งแยกโปรตอน และ ด้วยการจับยึดอิเล็กตรอน หลังจากที่นีออน-18 สลายแล้วจะให้ ฟลูออรีน-18 และ ออกซิเจน-16
ไอโซโทปของนีออน
ห้างทอง ธรรมวัฒนะ

ห้างทอง ธรรมวัฒนะ (20 พฤษภาคม พ.ศ. 2492 - 6 กันยายน พ.ศ. 2542) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร 2 สมัย สังกัดพรรคประชากรไทย และอดีตผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม และผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
== ประวัติ ==
นายห้างทอง ธรรมวัฒนะ เกิดเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2492 เป็นบุตรของนายอาคม ฉัตรชัยยนต์ และ นางสุวพีร์ ธรรมวัฒนะ สำเร็จการศึกษา วิศวกรรมศาสตรบัณฑิตจาก University of Texas, Austin และวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิตจาก Asian Institute of Technology (A.I.T.)
== งานการเมือง ==
ห้างทอง ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ใน พ.ศ. 2538 สังกัดพรรคประชากรไทย ซึ่งได้รับเลือกตั้งในครั้งดังกล่าว ต่อมาเขาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ปฏิบัติหน้าที่ประจำรัฐมนตรีช่วยฯ (ชัยภักดิ์ ศิริวัฒน์)
ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 2 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 สังกัดพรรคประชากรไทย และได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ปฏิบัติหน้าที่ประจำรัฐมนตรีช่วยฯ (ชัยภักดิ์ ศิริวัฒน์)
จนกระทั่งในเดือนกันยายน พ.ศ. 2542 เขาเสียชีวิตในขณะที่ยังดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
ห้างทอง ธรรมวัฒนะ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชากรไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชากรไทย
== การเสียชีวิต ==
ห้างทอง ธรรมวัฒนะ เสียชีวิตอย่างปริศนาจากการถูกอาวุธปืนยิงที่ศีรษะ ในบ้านพักของตนเอง เมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2542 ขณะมีอายุ 50 ปี ในขณะนั้น นพดล ธรรมวัฒนะ น้องชายของเขา ตกเป็นผู้ต้องหาว่าฆ่าพี่ชายของตนเอง ต่อมาวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2553 ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น ให้ยกฟ้องนายนพดล เนื่องจากพยานหลักฐานไม่เพียงพอ
การเสียชีวิตของนายห้างทอง ธรรมวัฒนะ นำไปสู่การฟ้องร้องกันเองระหว่างญาติพี่น้องของนายห้างทอง ธรรมวัฒนะจำนวนกว่า 48 คดี
ต่อมาลูกชายนาย ห้างทอง ได้ยื่นฟ้อง ณฤมล ธรรมวัฒนะกรณีถอดถอนเขาออกจากการเป็นกรรมการบริษัทสุวพีร์ ธรรมวัฒนะ
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
ชาวไทยเชื้อสายจีน
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
พรรคประชากรไทย
บุคคลจากโรงเรียนเซนต์จอห์น
บุคคลจากสถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
เสียชีวิตจากอาวุธปืน
แม่น้ำเอสเซกวีโบ

แม่น้ำเอสเซกวีโบ (Essequibo) เป็นแม่น้ำสายใหญ่ที่สุดของประเทศกายอานา ตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำโอรีโนโกและแม่น้ำแอมะซอน ต้นน้ำเกิดจากเทือกเขาอากาไรย์ (Acarai) ใกล้ชายแดนประเทศบราซิล กายอานา และเวเนซุเอลา ไหลไปทางทิศเหนือ 1,010 กม. ผ่านป่าและซาวันนา ไหลลงมหาสมุทรแอตแลนติก ปากแม่น้ำเป็นชะวากทะเลขนาดใหญ่
แม่น้ำในประเทศเวเนซุเอลา
แม่น้ำในประเทศกายอานา
เจนเน

เจนเน (Djénné, Jenné และ Jenne) เป็นเมืองและเทศบาลเมืองในประเทศมาลี ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศมาลี เทศบาลเมืองมีหมู่บ้าน 10 หมู่บ้านตั้งอยู่โดยรอบ ในปี ค.ศ. 2009 มีประชากร 32,944 คน
==อ้างอิง==
เมืองในประเทศมาลี
หมู่เกาะไดออมีด

หมู่เกาะไดออมีด (Diomede Islands; острова́ Диоми́да|translit=ostrová Diomída) ในรัสเซียรู้จักกันในชื่อ หมู่เกาะกวอซเดฟ (острова́ Гво́здева|translit=ostrová Gvozdjeva) เป็นหมู่เกาะทางตอนกลางของช่องแคบเบริงที่มีเกาะหิน 2 เกาะ
เกาะบิกไดออมีดของรัสเซีย (ส่วนหนึ่งของเขตปกครองตนเองชูคอตคา) มีอีกชื่อว่า Imaqłiq, Inaliq, Nunarbuk หรือเกาะรัตมานอฟ
เกาะลิตเทิลไดออมีดของสหรัฐ (ส่วนหนึ่งของรัฐอะแลสกา) หรือ Iŋaliq มีอีกชื่อว่า เกาะครัสเซินสเติร์น (Krusenstern Island)
หมู่เกาะไดออมีดตั้งอยู่ตรงกลางช่องแคบเบริงระหว่างอะแลสกาบนแผ่นดินใหญ่และไซบีเรีย ทางเหนือติดกับทะเลชุกชี และทางใต้ติดกับทะเลเบริง และแฟร์เวย์ร็อกทางตะวันออกเฉียงใต้  (เป็นของอะแลสกา) แต่โดยทั่วไปไม่ถือเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะไดออมีด ถ้ารวมทะเลชายขอบทวีป จะทำให้หมู่เกาะนี้เป้นหมู่เกาะทางเหนือสุดของมหาสมุทรแปซิฟิก เนื่องจากหมู่เกาะถูกแยกด้วยเส้นแบ่งเขตวันสากล ทำให้เกาะบิกไดออมีดมีเวลาล่วงหน้าเกือบหนึ่งวัน แต่ไม่สมบูรณ์ เนื่องจากเขตเวลาตามท้องที่ ทำให้เกาะบิกไดออมีดเร็วกว่าเกาะลิตเทิลไดออมีด 21 ชั่วโมง (20 ชั่วโมงในฤดูร้อน) ด้วยเหตุนี้ ทำให้หมู่เกาะนี้บางครั้งรู้จักกันในชื่อ เกาะทูมอร์โรว์ (Tomorrow Island, แปล: เกาะพรุ่งนี้; เป็นของเกาะบิกไดออมีด) และเกาะเยสเตอร์เดย์ (Yesterday Island, แปล: เกาะเมื่อวาน; เป็นของเกาะลิตเทิลไดออมีด)
==ศัพทมูลวิทยา==
ชื่อหมู่เกาะมาจากนักบุญไดออมีดีสของกรีก Vitus Bering นักเดินเรือชาวเดนมาร์ก พบหมู่เกาะไดออมีดในวันที่ 16 สิงหาคม (แบบเก่า, ส่วนแบบใหม่คือ 27 สิงหาคม) ค.ศ. 1728 ตรงกับวันระลึกนักบุญในคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์
==ที่ตั้ง==
หมู่เกาะนี้ถูกแบ่งด้วยเส้นเขตแดน ซึ่งก็ถือเป็นเส้นแบ่งเขตวันสากล มีระยะห่างระหว่างเกาะประมาณ  ที่ 168°58'37"W ส่วนจุดใกล้สุดระหว่างสองเกาะนี้อยู่ห่างกันประมาณ  บนเกาะลิตเติลไดออมีดมีที่อยู่อาศัยขนาดเล็กทางฝั่งตะวันตกของเกาะ
เกาะบิกไดออมีดเป็นจุดทางตะวันออกสุดของประเทศรัสเซีย
หมู่เกาะไดออมีดมักกล่าวถึงเป็นจุดหยุดที่เป็นไปได้ของสะพานหรืออุโมงค์สมมติ (ทางผ่านช่องแคบเบริง) ที่ทาบผ่านช่องแคบเบริง
ในช่วงฤดูหนาว มีสะพานน้ำแข็งที่มักขยายกินพื้นที่ระหว่างสองเกาะนี้ ทำให้มีความเป็นไปได้ทางทฤษฎี (แม้ว่าผิดกฎหมาย เนื่องจากการเดินทางระหว่างสองเกาะนี้เป็นสิ่งต้องห้าม) ที่จะเดินไประหว่างรัสเซียกับสหรัฐ
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Images of the islands 
Little Diomede page, with images
Proposed Trans-Global Highway and AmerAsian Peace Tunnel
Michael Palin site about Diomedes
ไดออมีด
ไดออมีด
ไดออมีด
เขตปกครองตนเองชูคอตคา
ธรณีสัณฐานในรัฐอะแลสกา
ไดออมีด
พระนางกุนตี

พระนางกุนตี มีชื่อเดิมว่า "ปฤถา" เป็นธิดาในท้าวศูระเสน กษัตริย์แห่งกรุงมถุรา มีพี่ชายนามว่า "วาสุเทพ" ซึ่งเป็นบิดาของ"พระกฤษณะ" ดังนั้นพระกฤษณะจึงมีศักดิ์เป็นหลานชายของพระนางนั่นเอง
กาลต่อมาท้าวกุนติโภช ซึ่งเป็นพระญาติสนิทกับท้าวศูระเสนได้ขอพระนางไปเลี้ยงเป็นพระธิดาบุญธรรม เนื่องจากไม่มีโอรสธิดา ท้าวศูระเสนจึงมอบให้ด้วยความยินดี เมื่อมาอยู่กับท้าวกุนติโภชจึงได้นามใหม่ว่า "กุนตี"
อยู่มาวันหนึ่งมหาฤๅษีทุรวาสได้เดินทางมายังเมืองของท้าวกุนติโภช ซึ่งท้าวกุนติโภชได้มอบหมายให้พระธิดากุนตีคอยปรนนิบัติรับใช้จนมหาฤๅษีพอใจ จึงให้พรเป็นมนต์สำหรับเชิญเทพเจ้าลงมาประทานบุตรให้ เพราะมหาฤๅษีทุรวาสทราบด้วยญาณว่า ในอนาคตพระธิดากุนตีต้องเชิญเทพเจ้าลงมาประทานบุตรให้ เพราะไม่อาจมีบุตรกับสวามีของนางได้นั่นเอง แต่ด้วยความคึกคะนองของนางที่อยากทดสอบมนต์ของมหาฤๅษีว่าจะศักดิ์สิทธิ์เพียงใด จึงลองเชิญพระสุริยเทพดู พระสุริยะเทพก็ปรากฏกายต่อหน้านาง แต่ด้วยความที่นางไร้เดียงสาจึงไม่ต้องการมีบุตร แต่ด้วยมนต์นั้นพระสุริยะเทพไม่อาจจะเปลี่ยนแปลงได้ จึงประทานบุตรให้แก่นางโดยที่นางไม่เสียพรหมจรรย์ เมื่อนางคลอดลูกแล้ว ด้วยความอายกลัวคนอื่นจะครหาว่ามีบุตรก่อนจะแต่งงาน นางจึงนำบุตรน้อยใส่กล่องแล้วลอยไปในแม่น้ำคงคา ซึ่งต่อมาบุตรคนนี้ก็คือ "กรรณะ" พี่ชายคนโตของเหล่าปาณฑพ แต่อยู่ฝ่ายเการพและมีบทบาทอย่างมากในสงครามมหาภารตะนั่นเอง
ต่อมาท้าวกุนติโภชได้จัดพิธีสยุมพรให้แก่พระธิดากุนตีกับท้าวปาณฑุแห่งกรุงหัสตินาปุระ และต่อมาไม่นานท้าวปาณฑุก็มีชายาอีกองค์หนึ่ง นามว่า "พระนางมาทรี" ในตอนแรกพระนางกุนตียังไม่ยอมรับในพระนางมาทรีเท่าไหร่ แต่เมื่อได้สนทนากันเห็นว่านางเป็นคนดีจึงยอมรับและรักนางเหมือนน้องสาวคนหนึ่ง
ครั้งหนึ่งท้าวปาณฑุได้ออกไปล่าสัตว์ เห็นกวางสองตัวกำลังเสพสังวาสกัน จึงแผลงศรไปโดนกวางทั้งสองตัวเข้า ซึ่งกวางทั้งสองเป็นพราหมณ์และพราหมณีแปลงร่างมา ก่อนทั้งสองจะสิ้นใจได้สาปว่า หากท้าวปาณฑุเกิดอารมณ์ที่จะอภิรมย์สมสู่กับชายาตนเมื่อใด จงสิ้นชีวิตเมื่อนั้น ท้าวปาณฑุเกรงในคำสาปนี้จึงสละราชสมบัติให้ท้าวธฤตราษฎร์ขึ้นครองแทน แล้วไปบำเพ็ญศีลในป่า ซึ่งพระนางกุนตีและพระนางมาทรีได้ติดตามไปด้วย และในวันหนึ่งท้าวปาณฑุปรารถนาจะมีโอรส พระนางกุนตีจึงบอกเรื่องมนต์เชิญเทพเจ้ามาประทานบุตร ท้าวปาณฑุจึงขอให้พระนางกุนตีเชิญ "พระธรรมราช" (พระยม) "พระวายุ" และ"พระอินทร์" มาประทานบุตรให้ ซึ่งก็ได้บุตรชายคือ "ยุธิษฐิระ""ภีมะหรือภีมเสน" และ"อรชุน" ตามลำดับ  ฝ่ายพระนางมาทรีปรารถนาจะมีโอรสบ้างจึงอ้อนวอนให้พระนางกุนตีสอนมนต์ให้แก่นาง พระนางกุนตีก็ไม่ขัดข้อง พระนางมาทรีจึงเชิญ "พระอัศวิน" โอรสฝาแฝดของพระสุริยะเทพมาประทานโอรสให้ ก็ได้โอรสแฝดนามว่า "นกุล" กับ "สหเทพ" รวมกันเป็นพี่น้อง "ปาณฑพ" นั่นเอง
วันหนึ่งท้าวปาณฑุกับพระนางมาทรีไปหาฟืนและอาหารในป่า ท้าวปาณฑุเกิดอารมณ์รักเข้าจึงจะสมสู่กับพระนางมาทรี แต่ในขณะกำลังซบบนพระถันของพระนางมาทรี ท้าวปาณฑุก็สิ้นใจตายในทันทีตามคำสาป พระนางมาทรีทำใจไม่ได้จึงตามท้าวปาณฑุไปในกองไฟเผาศพ แต่ก่อนไปพระนางได้ฝากฝังนกุลกับสหเทพให้กับพระนางกุนตีคอยดูแลด้วย ซึ่งต่อมาพระนางกุนตีกับโอรสทั้ง 5 ได้กลับไปยังกรุงหัสตินาปุระอีกครั้ง
มีอยู่คราวหนึ่งพระนางกุนตีกับพี่น้องปาณฑพได้รับคำเชิญให้ไปประทับยังเมืองวาราณาวัต ซึ่งทุรโยธน์กับลุงนามศกุนิ ได้วางแผนให้ ปุโรจัน ไปสร้างพระราชวังที่ประทับให้กับพี่น้องปาณฑพซึ่งเต็มไปด้วยเชื้อเพลิงอย่างดี เมื่อเหล่าปาณฑพกับพระนางกุนตีนอนหลับ ปุโรจันก็วางเพลิง แต่โชคดีที่มหามนตรีวิฑูรทราบเรื่องก่อน จึงเตรียมทางหนีไว้ให้ ทั้งพระนางกุนตีและพี่น้องปาณฑพจึงรอดจากการวางเพลิงไปได้ ส่วนปุโรจันนั้นตายในกองเพลิงนั้นเอง
ตัวละครในมหาภารตะ
กองทัพโครเอเชีย

กองทัพโครเอเชีย (Oružane snage Republike Hrvatske - OSRH) เป็นกองกำลังทหารของสาธารณรัฐโครเอเชีย
== ประวัติ ==
== โครงสร้าง ==
== งบประมาณ ==
== บุคลากร ==
=== กำลังพลประจำการ ===
=== กำลังพลสำรอง ===
== การศึกษา ==
== เครื่องแบบ ==
== ยุทธภัณฑ์ ==
=== อาวุธประจำกาย ===
=== อาวุธประจำหน่วย ===
== ศาลทหาร ==
== ความสัมพันธ์ทางทหาร ==
== ดูเพิ่ม ==
== หนังสืออ่านเพิ่มเติม ==
== เชิงอรรถ และ อ้างอิง ==
=== เชิงอรรถ ===
=== อ้างอิง ===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กองทัพสาธารณรัฐโครเอเชีย
Croatian Forces International Volunteers Association official website 
[http://www.morh.hr/katalog/documents/spo_hrv.pdf]  - Defense planning and procurement.
[http://www.morh.hr/katalog/documents/dpr_final.pdf]  - long term planning and long term defense strategy
Photos BSD
CROMIL  - Croatian military's official English-language magazine
ประเทศโครเอเชีย
คโครเอเชีย
คโครเอเชีย
วัดสว่างบึงทอง

วัดสว่างบึงทอง ตั้งอยู่ที่ บ้านคำโพนทอง หมู่ที่ 7 ตำบลสามขา อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์  เป็นชนิดวัดราษฎร์  สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย เป็นวัดที่ก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2472 
== ประวัติ ==
=== ประวัติ ===
"วัดสว่างบึงทอง" ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2472  ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2537 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 5.25 เมตร ยาว 14.20 เมตร ตั้งอยู่ที่ บ้านคำโพนทอง หมู่ที่ 7 ตำบลสามขา อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 18 ไร่ 1 งาน 74 ตารางวา น.ส.๓ ก.เลขที่ 3508 อาณาเขต ทิศเหนือ จดถนนสาธารณประโยชน์ ทิศใต้ จดถนนสาธารณประโยชน์ ทิศตะวันออก จดที่ธรณีสงฆ์ ทิศตะวันตก จดถนนสาธารณประโยชน์ มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 7 ไร่ 2 งาน 40 ตารางวา น.ส. 3 ก.เลขที่ 3509 อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 กว้าง 5.25 เมตร  ยาว 14.20 เมตร ศาลาการเปรียญ กว้าง 11 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว ปูชนียวัตถุมีพระประธาน 3 องค์ กุฎิสงฆ์ 4 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง ตึก 3 หลัง
วัดสว่างบึงทอง ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2472 เดิมวัดตั้งอยู่ในที่แห่งหนึ่ง โดยมี พระบุญโฮม และนายธรรม ตาลชัย ได้ร่วมกันสร้างขึ้น ต่อมาได้ย้ายมาตั้งในที่ปัจจุบัน โดยมี นายมา และนายแวง สีทอง ซึ่งเป็นผู้ใหญ่บ้านในขณะนั้น ได้ร่วมกันส้างวัดขึ้นจนถึงปัจจุบันนี้ การบริหารการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่หนึ่ง พระบุญมา ยสวณฺโณ พ.ศ. 2476 - 2486 รูปที่สอง พระสีลา สุตฺตธมฺโม พ.ศ. 2486 - 2537 รูปที่สาม พระอธิการพรหมา สุมิตฺโต พ.ศ. 2537 - 2542 รูปที่สี่ พระครูประโชติธรรมวงค์ พ.ศ. 2542 - จนถึงปัจจุบัน การบริหารการศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2512 ศูนย์ศึกษาพุทธศาสนาวันอาทิตย์ เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2476
=== ศาสนวัตถุ ===
มี พระพุทธรูป ปางมารวิชัย ประดิษฐ์สถานอยู่ 2 องค์
อุโบสถ กว้าง 5.25 เมตร ยาว 14.20 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536
ศาลาการเปรียญ กว้าง 11 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว
กุฎิสงฆ์ 4 หลัง เป็นอาคารไม้ 1  ตึก3 หลัง
=== ลำดับเจ้าอาวาส ===
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
| colspan=7 bgcolor=#e0951d| ลำดับเจ้าอาวาสวัดสว่างบึงทอง ต.สามขา อ.กุฉินารายณ์ จ.กาฬสินธุ์ 
|- style="background:#cccccc"
! width="20"| ที่|| width="225"| รายนาม/สมณศักดิ์ ||width="200"| ตำแหน่ง|| width="80"| เริ่มวาระ|| width="80"| สิ้นสุดวาระ || หมายเหตุ
|-
| 1 ||พระบุญมา ยสวณฺโณ||เจ้าอาวาส|| พ.ศ. 2476 || พ.ศ. 2486 || align=left|มรณภาพ
|-
| 2 ||หลวงปู่สีลา สุตฺตธมฺโม||เจ้าอาวาส เจ้าคณะตำบลนาขาม|| พ.ศ. 2486 || พ.ศ. 2537 || align=left|มรณภาพ
|-
| 3 ||พระอธิการพรหมา สุมิตฺโต||เจ้าอาวาส|| พ.ศ. 2537 || พ.ศ. 2542 || align=left|มรณภาพ
|-
| 4 ||พระครูประโชติธรรมวงค์ (ชื่อ) ||เจ้าอาวาส  เจ้าคณะตำบลนาขาม|| พ.ศ. 2542 || ปัจจุบัน || align=left|
|}
== อ้างอิง ==
สว่างบึงทอง
กองทัพแคนาดา

== ประวัติ ==
== โครงสร้าง ==
== งบประมาณ ==
== บุคลากร ==
=== กำลังพลประจำการ ===
=== กำลังพลสำรอง ===
== การศึกษา ==
== ยุทธภัณฑ์ ==
=== อาวุธประจำกาย ===
=== อาวุธประจำหน่วย ===
== ศาลทหาร ==
== ความสัมพันธ์ทางทหาร ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประเทศแคนาดา
แคนาดา
แคนาดา
แคนาดา
ชัญญา ศรีเฟื่องฟุ้ง

ชัญญา ศรีเฟื่องฟุ้ง (ชื่อเล่น: เชอร์รี่; 19 กันยายน – ) เป็นทั้งนักแสดง, พิธีกร, นางแบบ และนักกีฬาขี่ม้าทีมชาติไทย รวมถึงเป็นผู้ฝึกสอนกีฬาขี่ม้า เธอเป็นลูกสาวของนักธุรกิจชื่อชัยคีรี ศรีเฟื่องฟุ้ง ซึ่งเป็นกรรมการอำนวยการบริษัท กระจกไทยอาซาฮี จำกัด (มหาชน)
== ประวัติ ==
ชัญญา ศรีเฟื่องฟุ้ง เป็นลูกสาวของชัยคีรี ศรีเฟื่องฟุ้ง ซึ่งเป็นเจ้าของบริษัทกระจกไทยอาซาฮี รุ่นที่ 3 เธอเคยมีผลงานการแสดงละครโทรทัศน์ อย่าง รองเท้าแก้ว โดยแสดงคู่กับศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง และชัญญา เคยถ่ายแบบลงนิตยสารเพ็ทมาเนีย
ชัญญา ยังเป็นผู้ที่มีความรักในกีฬาขี่ม้า โดยเธอได้ทำหน้าที่เป็นนักกีฬาขี่ม้าทีมชาติไทย และสร้างชื่อเสียงให้แก่ประเทศ ด้วยการเข้าร่วมแข่งขันซีเกมส์ และเอเชียนเกมส์ นอกจากนี้ เธอยังทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนขี่ม้าที่เดอะฮอร์สชูพอยท์รีสอร์ทแอนด์คันทรีคลับ จังหวัดชลบุรี ตลอดจนจัดตั้งมูลนิธิไรดิงฟอร์ดิสเอเบิล เพื่อนำม้าสูงอายุที่ได้รับการปลดระวางมาเป็นหมอบำบัดรักษาเด็กพิเศษหรือเด็กที่มีร่างกายไม่สมบูรณ์
ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับเสริมสกุล วิสุทธิวัฒน์ ซึ่งเป็นเพื่อนสมัยเรียนกว่า 16 ปี และได้พบรักกันที่ประเทศอังกฤษ
== ผลงานทางโทรทัศน์ ==
=== ละครโทรทัศน์ ===
รองเท้าแก้ว - ช่อง 5
=== พิธีกร ===
สี่ทุ่มสแควร์ (พิธีกรภาคสนาม)
== ผลงานหนังสือ ==
ชัญญา ศรีเฟื่องฟุ้ง. หัดขี่ม้ากับ ชัญญา ศรีเฟื่องฟุ้ง. สำนักพิมพ์อิมเมจ. พ.ศ. 2544. ISBN 9748797325
== อ้างอิง ==
นักแสดงหญิงชาวไทย
นางแบบไทย
นักกีฬาขี่ม้าหญิงชาวไทย
นักกีฬาทีมชาติไทย
ผู้ฝึกสอนกีฬาขี่ม้า
สกุลศรีเฟื่องฟุ้ง
กองทัพเม็กซิโก

กองทัพเม็กซิโก (Fuerzas Armadas de Mexico)
== ประวัติ ==
== โครงสร้าง ==
== งบประมาณ ==
== บุคลากร ==
=== กำลังพลประจำการ ===
=== กำลังพลสำรอง ===
== การศึกษา ==
== ยุทธภัณฑ์ ==
=== อาวุธประจำกาย ===
=== อาวุธประจำหน่วย ===
== ศาลทหาร ==
== ความสัมพันธ์ทางทหาร ==
== อ้างอิง ==
== หนังสืออ่านเพิ่มเติม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประเทศเม็กซิโก
เม็กซิโก
กองทัพในทวีปอเมริกาเหนือ
ยูเรเนียม-238

ยูเรเนียม-238 (238U หรือ U-238) เป็นไอโซโทปกัมมันตรังสีของยูเรเนียม ไอโซโทปนี้สามารถพบได้ในธรรมชาติ ยูเรเนียม-238 ใช้เป็นวัสดุตั้งต้นให้แก่พลูโทเนียม-239 สามารถสลายด้วยวิธีการสลายตัวแอลฟา และ การสลายตัวเบต้าสองครั้ง
ไอโซโทป 99.248 % ของยูเรเนียม-238 มีครึ่งชีวิต 1.41 วินาที (4.468 ปี, หรือ 4.468 พันล้านปี).
== การสลายตัวของยูเรเนียม-238 ==
ยูเรเนียม-238 เป็นไอโซโทปที่ไม่เสถียรจึงสามารถสลายตัวต่อไปได้ หลังการสลายตัวแล้วจะให้ ทอเรียม-234 หรือ พลูโทเนียม-238ขึ้นอยู่กับรูปแบบของการสลายตัว แล้วก็มีการสลายตัวต่อไปเรื่อยๆ จนไปเป็น ตะกั่ว-206 หรือ ซีเรียม-140
ตารางด้านล่างนี้แสดงการสลายตัวของยูเรเนียม-238 จนไปถึง ตะกั่ว-206
== รายการอ้างอิง ==
ยูเรเนียม
ยูเรเนียม-238
ยูเรเนียม-242

ยูเรเนียม-242 (Uranium-242)(242U หรือ U-242) เป็นไอโซโทปกัมมันตรังสีสุดท้ายของยูเรเนียม มีครึ่งชีวิตประมาณ 17 นาที สามารถสลายตัวด้วยวิธีการสลายตัวเบตา หลังการสลายแล้วจะให้เนปทูเนียม-242 ไอโซโทปนี้ไม่พบในธรรมชาติ ไอโซโทปนี้เกิดจากการสลายตัวของคูเรียม-236
== การสลายตัวของยูเรเนียม-242 ==
ยูเรเนียม-242 คาดว่าจะมาจากการสลายตัวของไอโซโทป ลิเวอร์มอเรียม-290 (290Lv) ยูเรเนียม-242ก็สามารถสลายตัวไปเป็นตะกั่ว-206 หรือ ซีเรียม-140
ยูเรเนียม
ยูเรเนียม-242
โพนสะหวัน (ลาว)

==อ้างอิง==
สถานที่ที่มีประชากรในแขวงเชียงขวาง
กระรอกบินเล็กแก้มขาว

กระรอกบินเล็กแก้มขาว (Phayre's flying squirrel) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในกลุ่มฟันแทะชนิดหนึ่ง ที่อยู่ในวงศ์ Sciuridae หรือ กระรอก มีลักษณะพิเศษที่แตกต่างจากกระรอกจำพวกอื่น คือ มีแผ่นหนังลักษณะคล้ายพังผืดที่บริเวณข้างลำตัวตั้งแต่ขาหน้าถึงขาหลัง นั่นคือ เป็นกระรอกบิน
กระรอกบินเล็กแก้มขาว มีขนาดความยาวลำตัวและหัว 17 - 19 เซนติเมตร หางยาว 13 - 17 เซนติเมตร นับเป็นกระรอกบินขนาดกลาง ขนาดใหญ่กว่ากระรอกบินเล็กแก้มแดง (H. spadiceus) ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน ตาค่อนข้างกลมและโต ลักษณะเด่นคือ ขนบริเวณแก้มมีสีขาว ขนหลังสีเทาหรือสีน้ำตาลเข้ม ด้านท้องมีสีขาวครีม ขนหางแบนเรียบสีเทาหรือสีน้ำตาลเข้ม บริเวณแก้มจนถึงหลังใบหูมีสีขาว ส่วนกระรอกบินเล็กเขาสูงจะมีแก้มและกระหม่อมเป็นสีเทา และลำตัวด้านบนกับส่วนหางจะมีสีเทาแกมน้ำตาล แผ่นหนังสำหรับใช้ร่อนมีสีน้ำตาลไหม้ ส่วนลำตัวด้านล่างมีสีขาวแต้มด้วยสีเหลือง และตรงคอหอยจะมีสีออกเหลือง ถิ่นที่อยู่อาศัยส่วนมากอยู่ในป่าดงดิบเขาระดับต่ำ และป่าเบญจพรรณในระดับความสูงไม่เกิน 1,000 เมตรจากระดับน้ำทะเล สามารถพบได้ทั้งในภาคเหนือและภาคตะวันตกของไทย นอกจากนี้แล้วยังพบได้ในประเทศใกล้เคียง เช่น ลาว, กัมพูชา, เวียดนาม  เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามกฎหมายของไทย
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
กระรอกบิน
สัตว์ป่าคุ้มครอง