pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พระธรรมวรนายก (สมบูรณ์ จนฺทโก)

พระธรรมวรนายก นามเดิม สมบูรณ์ แสงสิริกุล ฉายา จนฺทโก อดีตเจ้าอาวาสวัดอุดมธานี อดีตเจ้าคณะภาค 12 และอดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
== ประวัติ ==
พระธรรมวรนายก นามเดิม สมบูรณ์ นามสกุล แสงสิริกุล ฉายา จนฺทโก เป็นบุตรของนายน้อย กับนางลำไย แสงสิริกุล เกิดเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2451
==การศึกษา/วิทยฐานะ==
พ.ศ. 2474 สอบไล่ได้เปรียญธรรม 6 ประโยค
== การปกครองคณะสงฆ์ ==
เจ้าอาวาสวัดอุดมธานี
เจ้าคณะภาค 12
อธิการบดีมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
== สมณศักดิ์ ==
1 มีนาคม พ.ศ. 2489 ได้รับพระราชทานตั้งสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระญาณนายก
5 ธันวาคม พ.ศ. 2496 ได้รับพระราชทานตั้งสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชเมธี ศรีประสาธนสุตาคม อุดมปฏิปกร ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2498 ได้รับพระราชทานตั้งสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะเสมอชั้นเทพที่ พระทักษิณวรนายก เนรติทิศคณาธิปก มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2501 ได้รับพระราชทานตั้งสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นธรรมที่ พระธรรมวรนายก พุทธปาพจนาธิปก ตรีปิฎกคุณาลังการ นรปสาทาภิบาลญาณวิศิษฐ์ มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
==มรณภาพ==
พระธรรมวรนายก ถึงแก่มรณภาพด้วยอาการอันสงบ เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2527 สิริอายุได้ 78 ปี พรรษา 58 พระราชทานเพลิงศพ ณ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส วันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2530
== อ้างอิง ==
ภิกษุในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
อธิการบดีมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
เจ้าคณะภาค 12
เจ้าอาวาส
วรนายก
เปรียญธรรม 6 ประโยค
ผู้เชี่ยวชาญด้านศาสนาพุทธ
ภิกษุจากจังหวัดนครนายก
อะห์มัด อัลมุฮัมมะดี

อะห์มัด อัลมุฮัมมะดี (أحمد المحمدي; เกิด 9 กันยายน ค.ศ. 1987) เป็นนักฟุตบอลชาวอียิปต์ ลงเล่นตำแหน่งปีกให้กับทีมชาติอียิปต์ โดยเขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติในการคว้าแชมป์แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ในปี 2008 และ 2010 อัลมุฮัมมะดีย้ายไปเล่นให้กับซันเดอร์แลนด์ในพรีเมียร์ลีกเมื่อปี ค.ศ. 2010 โดยเป็นการยืมตัวจากสโมสรอีเอ็นพีพีไอ เขาลงเล่นในลีกมากกว่า 200 นัดให้กับซันเดอร์แลนด์และฮัลล์ ก่อนที่จะย้ายไปแอสตันวิลลาในช่วงฤดูร้อน 2017
== เกียรติประวัติ ==
ฮัลล์ซิตี
รองชนะเลิศ แชมเปียนชิป: 2012–13
รองชนะเลิศ เอฟเอคัพ: 2013–14
เพลย์ออฟ แชมเปียนชิป: 2015–16
อียิปต์
แอฟริกาคัพออฟเนชันส์: 2008, 2010, รองชนะเลิศ: 2017
ส่วนตัว
ผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของฮัลล์ซิตี: 2012–13
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Premier League profile
นักฟุตบอลชาวอียิปต์
นักฟุตบอลทีมชาติอียิปต์
มุสลิมชาวอียิปต์
กองหลังฟุตบอล
ปีกฟุตบอล
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลซันเดอร์แลนด์
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฮัลล์ซิตี
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลา
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
บุคคลจากอัลมะฮัลละตุลกุบรอ
อะห์มัด ฮะซัน มะห์ญูบ

อะห์มัด ฮะซัน มะห์ญูบ (อาหรับ: أحمد حسن محجوب; เกิด 5 มีนาคม ค.ศ. 1993) หรือ กูกา หรือ โกกา เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอียิปต์ ปัจจุบันลงเล่นให้กับสปอร์ติกกลูบีดีบรากาและทีมชาติอียิปต์ในตำแหน่งกองหน้า
ช่วงที่เล่นให้กับทีมชาติอายุไม่เกิน 20 ปี กูกาเคยเข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2013 โดยเขาทำสองประตูในการพบกับอิรัก และอังกฤษ นอกจากนี้ยังจ่ายบอลสำเร็จในนัดที่พบกับชิลี
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018 เขามีชื่อติดทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 ที่ประเทศรัสเซีย
== ประตูในนามทีมชาติ ==
== เกียรติประวัติ ==
บรากา
Taça de Portugal: 2015–16
อียิปต์
ฟุตบอลแอฟริกาเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี: 2013
แอฟริกาคัพออฟเนชันส์: รองชนะเลิศ 2017
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักฟุตบอลชาวอียิปต์
ผู้เล่นในปรีไมราลีกา
บุคคลจากไคโร
กองหน้าฟุตบอล
ผู้เล่นในอียิปเตียนพรีเมียร์ลีก
นักฟุตบอลทีมชาติอียิปต์
สถาบันภาพยนตร์อังกฤษ

สถาบันภาพยนตร์อังกฤษ (The British Film Institute (BFI); คำย่อ: บีเอฟไอ) เป็นองค์กรการกุศลและภาพยนตร์ ตามกฎหมายของสหราชอาณาจักร ทำหน้าที่ส่งเสริมและรักษาผลงานภาพยนตร์และโทรทัศน์ของสหราชอาณาจักร
ก่อตั้งขึ้นโดยได้รับพระบรมราชานุญาต (Royal Charter) สนับสนุนและส่งเสริมการพัฒนาศิลปะทางด้านภาพยนตร์ โทรทัศน์ และภาพเคลื่อนไหว ทั่วสหราชอาณาจักร เพื่อส่งเสริมการใช้งานเพื่อประโยชน์ของการเก็บบันทึกชีวิตร่วมสมัยและขนบธรรมเนียม เพื่อส่งเสริมการศึกษาเกี่ยวกับภาพยนตร์ โทรทัศน์ และภาพเคลื่อนไหวโดยทั่วไป และผลกระทบต่อสังคม เพื่อส่งเสริมการเข้าถึงและเห็นคุณค่าของภาพยนตร์กว้างที่สุด ทั้งภาพยนตร์อังกฤษและของโลก และเพื่อสร้าง ดูแล และพัฒนาคอลเลกชันต่างๆ ที่สะท้อนถึงประวัติของภาพเคลื่อนไหวและมรดกของสหราชอาณาจักร
== กิจกรรมของบีเอฟไอ ==
=== คลังภาพยนตร์ ===
สถาบันบีเอฟไอบำรุงรักษาคลังภาพยนตร์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก เรียกว่า คลังภาพยนตร์แห่งชาติ บีเอฟไอ (BFI National Archive) เดิมเรียกว่า ห้องสมุดภาพยนตร์แห่งชาติ (ปี 1935-1955) คลังภาพยนตร์แห่งชาติ (ปี 1955-1992) และคลังภาพยนตร์และโทรทัศน์แห่งชาติ (ปี 1993-2006)  คลังข้อมูลนี้จัดเก็บภาพยนตร์ประเภทบันเทิง มากกว่า 50,000 เรื่อง ประเภทสารคดี มากกว่า 100,000 เรื่อง และรายการโทรทัศน์ประมาณ 625,000 โปรแกรม คอลเลกชันส่วนใหญ่เป็นเนื้อหาของอังกฤษ แต่ก็มีผลงานสำคัญ ๆ ในระดับนานาชาติจากทั่วโลก คลังข้อมูลนี้เก็บรวบรวมภาพยนตร์ที่มีนักแสดงชาวอังกฤษที่สำคัญ ๆ และผลงานของผู้กำกับชาวอังกฤษ
=== ซีนีมา ===

=== การศึกษา ===
สถาบันบีเอฟไอมีโครงการริเริ่มทางด้านการศึกษาจำนวนหนึ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพื่อสนับสนุนการสอนทางด้านภาพยนตร์และสื่อในโรงเรียน ในปลายปี 2012 สถาบันได้รับงบจากกระทรวงศึกษา เพื่อสร้างเครือข่าย BFI Film Academy 
=== เทศกาล ===
สถาบันบีเอฟไอมีการจัดเทศกาลรายปี คือ London Film Festival โดยมี  London LGBT Film Festival และที่เน้นกลุ่มเยาวชน คือ Future Film Festival.
=== กิจกรรมอื่น ๆ ===
บีเอฟไอเผยแพร่นิตยสารรายเดือน Sight & Sound และจัดทำภาพยนตร์ในรูปของ Blu-ray, DVD และหนังสือ สถาบันดำเนินงานห้องสมุดแห่งชาติ BFI (ห้องสมุดอ้างอิง) และบำรุงรักษาฐานข้อมูลที่เรียกว่า BFI Film & TV Database และ Summary of Information on Film and Television (SIFT) ซึ่งเป็นฐานข้อมูลเครดิตของแต่ละการผลิต ข้อมูลเรื่องย่อ (synopses) และสารสนเทศอื่นๆ เกี่ยวกับการผลิตภาพยนตร์และโทรทัศน์. SIFT มีคอลเลกชันที่รวบรวมภาพนิ่งราว 7 ล้านภาพ (เฟรม) จากภาพยนตร์และโทรทัศน์
สถาบันได้ร่วมผลิตภาพยนตร์สารคดีและซีรีส์โทรทัศน์จำนวนหนึ่งที่มีเนื้อหาจากคลังภาพยนตร์แห่งชาติ (BFI National Archive) ร่วมกับ BBC รวมถึงภาพยนตร์ The Lost World of Mitchell & Kenyon, The Lost World of Friese-Greene และ The Lost World of Tibet
== เกี่ยวกับองค์กร ==
== ดูเพิ่ม ==
BFI The Top 50 Greatest Films of All Time
BFI 75 Most Wanted – ภาพยนตร์ที่หาได้ยากที่สุดในขณะนี้ขาดหายไปจากที่คลังภาพยนตร์ของบีเอฟไอ
BFI Top 100 British films
รายชื่อ 50 ภาพยนตร์ที่ควรดูเมื่ออายุ 14 ปี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Screen Online – ประวัติภาพยนตร์ (BFI Film History)
British Film Institute at Google Cultural Institute
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2476
สหราชอาณาจักร
องค์กรภาพยนตร์ในสหราชอาณาจักร
องค์การที่มีรอยัลชาร์เตอร์ สหราชอาณาจักร
ร็อด เคลเลอร์

พลตรี ร็อดนีย์ เฟรเดอริก เลโอโปลด์ เคลเลอร์ ซีบีอี (Major General Rodney Frederick Leopold Keller CBE; 2 ตุลาคม ค.ศ. 1900 – 21 มิถุนายน ค.ศ. 1954) เป็นนายทหารกองทัพบกแคนาดาที่มีชื่อเสียง โดยเป็นผู้บังคับบัญชาระดับกองพลในสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้บัญชาการกองทหารราบแคนาดาที่ 3 บุกหาดจูโนระหว่างปฏิบัติการดีเดย์
== ภูมิหลัง ==
ร็อด เคลเลอร์ เข้าศึกษาที่ราชวิทยาลัยการทหาร ที่คิงส์ตัน รัฐออนแทรีโอ ในปีสุดท้ายของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ครั้นเมื่อสำเร็จการศึกษา เขาได้เข้าร่วมกรมทหารราบเบาแห่งองค์หญิงแพทริเซีย ซึ่งเป็นหนึ่งในกองทหารของกองกำลังถาวรแห่งประเทศแคนาดา เช่นเดียวกับนายทหารชาวแคนาดาอีกหลายคนในยุคนั้น เขาได้เข้าเรียนที่วิทยาลัยเสนาธิการทหาร แคมเบอร์รี
== ราชการสงคราม ==
เมื่อประเทศแคนาดาเข้าสู่สงคราม ร็อด เคลเลอร์ ได้รับการส่งตัวไปนอกประเทศในฐานะนายทหารฝ่ายเสนาธิการกองพลน้อย เขาได้รับคำสั่งจากกรมทหารราบเบาแห่งองค์หญิงแพทริเซียในปี ค.ศ. 1941 และไม่กี่เดือนต่อมา ก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นทหารผู้บัญชาการกองทหารราบแคนาดาที่ 1 เคลเลอร์ได้เป็นพลตรีและระหว่างวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1942 ถึงวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1944 เขาทำหน้าที่เป็นนายพลผู้บังคับบัญชากองทหารราบแคนาดาที่ 3 พลตรีเคลเลอร์ได้รับความนิยมจากกองกำลังของเขา โดยชื่นชมกิริยาอาการและภาษาที่ตรงไปตรงมาของเขา อย่างไรก็ตาม จากปัญหาการดื่มและการละเมิดมาตรการรักษาความปลอดภัยหลายครั้งก่อนดีเดย์ ส่งผลให้เขาสูญเสียการสนับสนุนทั้งจากนายทหารระดับสูงและลูกทีม
ในช่วงเดือนแรกที่แคว้นนอร์ม็องดี ได้มีการสังเกตว่าเขา"อกสั่นขวัญแขวนและกระสับกระส่าย" หัวหน้าทีมในกองกำลังอังกฤษที่ 1 และกองกำลังอังกฤษที่ 2 พิจารณาว่าเขาไม่เหมาะที่จะเป็นผู้บัญชาการกองกำลัง แต่พลโทกาย ไซมอนส์ ผู้ซึ่งได้รับคำสั่งให้ออกคำสั่งกองกำลังแคนาดาที่ 2 เข้าประจำการในแคว้นนอร์ม็องดี ได้ตัดสินใจให้เขาเกิดความโล่งใจ โดยปฏิเสธการลาออก ซึ่งเคลเลอร์เองก็ยอมรับกับความเครียด ระหว่างการรบที่ก็อง เคลเลอร์ควบคุมปฏิบัติการวินด์เซอร์ได้ไม่ดี ในการส่งกองกำลังเสริมเข้ามาเพื่อจัดการกับกองพล และมอบอำนาจการวางแผนให้แก่หนึ่งในกองพันของเขา เคลเลอร์ยังเป็นที่ทราบกันว่ามีความประหม่าในเดือนสิงหาคม และข่าวลือเริ่มแพร่กระจายออกไปในส่วนที่ว่า"เคลเลอร์เป็นคนขลาด"
แม้จะมีการร้องเรียนต่อจากเบื้องบนและเบื้องล่าง ไซมอนส์ และพลเอกแฮรี คีราร์ ที่เขาชื่นชม ต่างก็ปฏิเสธที่จะปลดตำแหน่ง ทว่า เคราะห์กรรมแทรกแซงเมื่อเขาถูกยิงจากพวกเดียวกันในวันที่ 8 สิงหาคม เครื่องบินทิ้งระเบิดของสหรัฐได้ทิ้งระเบิดแบบปูพรมระหว่างปฏิบัติการโททอลไลซ์ เคลเลอร์จึงไม่ได้รับคำสั่งทางทหารอีกต่อไป เขาเสียชีวิตในสิบปีต่อมา (ค.ศ. 1954) ขณะเยี่ยมเยือนแคว้นนอร์ม็องดี
== มรดกสืบทอด ==
จากการเข้าศึกษาที่ราชวิทยาลัยการทหารแห่งประเทศแคนาดาในปี ค.ศ. 1917 ได้มีการนำเสนอภาพสีน้ำมันหมายเลข 1341 เป็นภาพพลตรี ร็อด เคลเลอร์ ในปี ค.ศ. 1965 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Photo of Rod Keller, Canadian Military Heritage 
Personal appointments of Rod Keller
Biography, Juno Beach Centre 
ประวัติศาสตร์การทหารของแคนาดา
บุคคลในปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด
แคทเธอรีน วอเตอร์สตัน

แคทเธอรีน บอยเยอร์ วอเตอร์สตัน (Katherine Boyer Waterston; เกิด 3 มีนาคม ปี ค.ศ. 1980)  หรือรู้จักกันในชื่อ แคทเธอรีน วอเตอร์สตัน เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เธอมีภาพยนตร์ใหญ่เรื่องแรก คือ Michael Clayton (2007) จากนั้นเธอก็รับบทแสดงสมทบในภาพยนตร์ต่าง ๆ รวมถึง Robot & Frank, Being Flynn (ที้งสองปี 2012) และ The Disappearance of Eleanor Rigby: Her (2013) ก่อนที่เธอประสบความสำเร็จในบทของ Shasta Fay Hepworth ใน Inherent Vice (2014) กำกับโดย Paul Thomas Anderson ในปี 2015 เธอสวมบท คริสแอน แบรนแนน ใน Steve Jobs และเธอแสดงนำในภาพยนตร์ภาคต่อจากชุด แฮร์รี่ พอตเตอร์ คือ Fantastic Beasts and Where to Find Them (2016) ตามด้วยภาพยนตร์ Alien: Covenant (2017) และ  The Crimes of Grindelwald (2018)
== ชีวิตช่วงแรก ==
แคทเธอรีน บอยเยอร์ วอเตอร์สตัน เกิดวันที่ 3 มีนาคม ปี 1980 ที่เวสต์มินสเตอร์ ลอนดอน ลูกสาวของพ่อแม่ชาวอเมริกัน แม่ของเธอ Lynn Louisa (สกุลเดิม Woodruff) เป็นอดีตนางแบบ พ่อ Sam Waterston เป็นนักแสดงที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์  พี่สาว Elisabeth Waterston เป็นนักแสดง และน้องชาย Graham Waterston เป็นผู้กำกับ เธอยังมีพี่ชายร่วมบิดา James Waterston เป็นนักแสดงด้วย  เธอจบการศึกษาจากโรงเรียน Loomis Chaffee ในปี 1998  ได้รับปริญญาตรี BFA สาขาการแสดงจาก Tisch School of the Arts มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก
== อาชีพ ==
ในปี 2007 วอเตอร์สตันแสดงละครเวที Los Angeles ของ Julian Sheppard และในปี 2008 ละครเวที Kindness โดย Adam Rapp  ในปี 2010 เธอแสดงบทของ Gena ในละครเวทีต้นตำรับบรอดเวย์ Bachelorette ซึ่งนำไปผลิตเป็นภาพยนตร์ในชื่อเดียวกันโดยมี Lizzy Caplan แสดงบทเดียวกันนั้นในปี 2011 เธอได้รับบท Anya ใน Classic Stage Company ในละครที่นำกลับมาผลิตใหม่เรื่อง The Cherry Orchard.
ในปี 2011 วอเตอร์สตันแสดง Dreams of Flying, Dreams of Falling ของ Adam Rapp เช่นกันที่ Classic Stage Company 
== ผลงาน ==
=== ภาพยนตร์ ===
=== โทรทัศน์ ===
=== ภาพยนตร์สั้น ===
=== ละครเวที ===
== รางวัล ==

== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2523
นักแสดงอเมริกัน
นักแสดงหญิงชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวอเมริกัน
นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวอเมริกัน
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
โคตาบาโต (เมือง)

โคตาบาโต (มากินดาเนา: Kuta Wato; เซบัวโน: Cotabato; Cotabato) เป็นเมืองอิสระในจังหวัดมากินดาเนาเดลนอร์เต ประเทศฟิลิปปินส์ มีประชากร 299,438 คนในปี ค.ศ. 2015
แม้ว่าโคตาบาโตจะเป็นศูนย์กลางของเขตปกครองตนเองบังซาโมโรในมินดาเนามุสลิม แต่ในด้านการปกครอง ถือว่าอยู่ในเขตโซกซาร์เจน เมืองนี้ถือเป็นเมืองอิสระที่ไม่ขึ้นกับจังหวัดมากินดาเนาเดลนอร์เตซึ่งเป็นที่ตั้งของเมือง แต่ในทางภูมิศาสตร์ เมืองนี้จะถูกรวมอยู่ในจังหวัดด้วย โดยชื่อเมืองมีการใช้คำว่า "ซิตี" ต่อท้าย เพื่อไม่ให้สับสนกับจังหวัดโคตาบาโต
== ภูมิอากาศ ==
== โครงสร้างพื้นฐาน ==
=== การขนส่ง ===
ทางอากาศ
ท่าอากาศยานโคตาบาโต มีเที่ยวบินไปยังมะนิลา, เซบู และซัมบวงกา ให้บริการโดยสายการบินเซบูแปซิฟิกและฟิลิปปินส์แอร์ไลน์
ทางบก
สามารถเชื่อมต่อกับเมืองอื่น ๆ บนเกาะมินดาเนาโดยรถโดยสารประจำทาง รถจี๊ปนีย์ และรถตู้ขนาดเล็ก
ผู้ให้บริการรถโดยสาร:
มินดาเนาสตาร์ มีรถโดยสารให้บริการไปยังคีดาปาวัน, ดีโกส และดาเบา
ฮุสกีทัวร์ มีรถโดยสารให้บริการไปยังชารีฟอากวก, ตาคูโรง, โคโรนาดัล และเฮเนรัลซันโตส 
เซมาเอ็กซ์เพรส มีรถโดยสารให้บริการไปยังเลบักและคาลามันซีก
การขนส่งในตัวเมือง
ได้แก่ มินิแคบ และรถสามล้อ ค่าโดยสารเริ่มต้นที่ 7 เปโซ นอกจากนี้ยังมีรถแท็กซี่
ไฟล์:US Airforce Cargo C130 at Cotabato City Airport.jpg|ท่าอากาศยานโคตาบาโต
ไฟล์:MSBTI Golden Dragon XML6103.jpg|รถโดยสารมินดาเนาสตาร์
== เมืองฝาแฝด ==
=== ในประเทศ ===
ดาเบา
ปานาโบ
เกซอนซิตี
ตากุม
นากา
ซุลตันคูดารัต
ปารัง
=== ต่างประเทศ ===
โจโฮร์บะฮ์รู มาเลเซีย
บันดุง อินโดนีเซีย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของโคตาบาโต
NSCB details for cotabato city geographic code 
Philippine Census Information
Department of Tourism
จังหวัดมากินดาเนาเดลนอร์เต
เมืองในประเทศฟิลิปปินส์
คีดาปาวัน

คีดาปาวัน เป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดโคตาบาโต ประเทศฟิลิปปินส์ มีประชากร 140,195 คนในปี ค.ศ. 2015 ตั้งอยู่บริเวณเชิงภูเขาอาโป เป็นจุดหมายปลายทางด้านการท่องเที่ยวในช่วงเดือนตุลาคม-ธันวาคม และช่วงฤดูร้อน โดยกิจกรรมท่องเที่ยวที่สำคัญคือการปีนภูเขา
คีดาปาวันมีความเสี่ยงจากพายุไต้ฝุ่นที่ค่อนข้างน้อย และมีสภาพภูมิอากาศที่ไม่รุนแรง แบ่งออกเป็น 2 ฤดู คือฤดูฝนและฤดูแล้ง เดือนที่อากาศเย็นสุดคือธันวาคม-มกราคม ส่วนเดือนที่อากาศร้อนสุดคือเมษายนและพฤษภาคม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Philippine Standard Geographic Code 
จังหวัดโคตาบาโต
เมืองในประเทศฟิลิปปินส์
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1069

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1069 (สายบางมูลนาก–ดงขุย) เป็นทางหลวงแผ่นดินในจังหวัดพิจิตรและจังหวัดเพชรบูรณ์ ระยะทางตลอดทั้งสาย 52.009 กิโลเมตร
== รายละเอียดของเส้นทาง ==
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1069 เริ่มตั้งแต่จุดสิ้นสุดของถนนร่วมจิตบันดาล ซึ่งดูแลรับผิดชอบโดยเทศบาลเมืองบางมูลนาก ซึ่งตรงกับกิโลเมตรที่ 0+000 ของทางหลวงสายนี้ โดยทางหลวงสายนี้มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก ผ่านศูนย์ชัยพัฒนาการเกษตรสิรินธร ผ่านบ้านบางลำภู บ้านหนองเต่า บ้านห้วยเขน บ้านวังตะกู (อำเภอบางมูลนาก) บ้านสำนักขุนเณร บ้านวังหินแรง แล้วตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 ที่สี่แยกวังงิ้ว (อำเภอดงเจริญ) ที่กิโลเมตรที่ 26+765 แล้วผ่านบ้านวังเรือน บ้านวังกะทะ เมื่อมาถึงบ้านวังก้านเหลือง หรือบ้านตลิ่งชัน แนวเส้นทางนี้จะเลี้ยวไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ บริเวณสามแยกตลิ่งชัน ที่กิโลเมตรที่ 38+780 โดยมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1286 แยกออกไปทางทิศใต้ (ทางไปเขาแม่แก่) แล้วสิ้นสุดเขตความรับผิดชอบของแขวงทางหลวงพิจิตร ที่กิโลเมตรที่ 39+004 และเริ่มเขตความรับผิดชอบของแขวงทางหลวงเพชรบูรณ์ที่ 2 (บึงสามพัน) และสิ้นสุดสายทางที่แยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 113 (บริเวณบ้านดงขุย อำเภอชนแดน) รวมระยะทางทั้งสิ้น 52.009 กิโลเมตร
เดิมทางหลวงสายนี้ มีเส้นทางที่เป็นส่วนต่อขยายเพิ่มเติมไปยังเขตเทศบาลเมืองบางมูลนาก (ช่วงทางเข้าตลาดบางมูลนาก) ซึ่งเป็นทางหลวงแนวเข้าเมือง โดยมีจุดเริ่มต้น ตั้งแต่บริเวณแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1069 (แนวเส้นทางปัจจุบัน) ที่กิโลเมตรที่ 0+400 โดยมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ แล้วโค้งไปทางทิศตะวันตก ผ่านทางรถไฟสายเหนือ แล้วไปบรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1067 บริเวณแยกตลาดบางมูลนาก ในอดีตเส้นทางดังกล่าวเคยเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1069 ปัจจุบันนี้เส้นทางดังกล่าว อยู่ในความดูแลของเทศบาลเมืองบางมูลนากไปแล้ว
== การแบ่งตอนควบคุม ==
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1069 แบ่งเขตการควบคุมออกเป็น 2 ตอน ได้แก่
== รายชื่อทางแยก==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง 
1069
4-1069
ถนนในจังหวัดเพชรบูรณ์
ถนนในจังหวัดพิจิตร
ฟุตบอลหญิงทีมชาติบราซิล

ฟุตบอลหญิงทีมชาติบราซิล (Seleção Brasileira de Futebol Feminino) เป็นตัวแทนฟุตบอลหญิงจากประเทศบราซิล อยู่ภายใต้การควบคุมของสมาพันธ์ฟุตบอลบราซิล
== ดูเพิ่ม ==
ฟุตบอลทีมชาติบราซิล
ฟุตซอลทีมชาติบราซิล
== อ้างอิง ==
บราซิล
วลาดิมีร์ นิกิติน

วลาดิมีร์ นิกิติน (Vladimir Nikitin) ชื่อจริง วลาดิมีร์ โอเลโกวิช นิกิติน (Vladimir Olegovich Nikitin; Владимир Олегович Никитин) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวรัสเซีย เกิดเมื่อ 25 มีนาคม พ.ศ. 2533 ที่ สาธารณรัฐโกมี ประเทศรัสเซีย ติดทีมชาติรัสเซียเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2559 ที่ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิลในรุ่นแบนตัมเวท รอบแรก ชนะ โบเอ วาราวารา จาก วานูวาตู เมื่อ 10 สิงหาคม รอบสอง ชนะ ฉัตรชัย บุตรดี จากไทย เมื่อ 14 สิงหาคม รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะ ไมเคิล คอนแลน จาก ไอร์แลนด์ เมื่อ 16 สิงหาคม ชัยชนะต่อฉัตรชัยและคอนแลนของนิกิตินเป็นที่กังขาและมีการตั้งคำถามเกี่ยวกับการตัดสินของกรรมการนิกิตินถอนตัวในรอบรองชนะเลิศเพราะได้รับบาดเจ็บจากการชกกับคอนแลนก่อนหน้านี้ ได้เหรียญทองแดง
==อ้างอิง==
นักมวยสากลสมัครเล่นชาวรัสเซีย
นักมวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
นักกีฬาเหรียญทองแดงโอลิมปิก
ดีทรอยต์: บีคัมฮิวแมน

ดีทรอยต์: บีคัมฮิวแมน (Detroit: Become Human) เป็นเกมแนวผจญภัยที่พัฒนาขึ้นโดย ควอนติกดรีม และจัดจำหน่ายโดย โซนี่อินเตอร์แอ็กทีฟเอ็นเตอร์เทนเมนต์ สำหรับเครื่องเล่นเพลย์สเตชัน 4 ตัวเกมวางจำหน่ายทั่วโลกในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 โดยเค้าโครงเรื่องอยู่ระหว่างแอนดรอยด์ทั้งสามตัวได้แก่ คารา (Kara) ผู้หลบหนีจากเจ้าของของเธอซึ่งเธอได้ค้นพบว่าตัวเองมีความรู้สึกและต้องปกป้องเด็กสาว, คอนเนอร์ (Connor) ผู้มีภารกิจต้องตามล่าแอนดรอยด์ที่มีความรู้สึกนึกคิด และมาร์คัส (Markus) ผู้อุทิศตนเองกับการปลดปล่อยแอนดรอยด์ตัวอื่น ๆ ให้พ้นจากการเป็นทาส พวกเขาทั้งสามจะรอดหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับการเลือกข้อความที่จะทำให้เรื่องราวแตกต่างออกไปตามที่ผู้เล่นเลือก
ดีทรอยต์: บีคัมฮิวเมน แต่เดิมเป็นเพียงตัวทดสอบเทคโนโลยีของควอนติกดรีมในปี พ.ศ. 2555 ที่ชื่อว่า คารา และได้ วาโลรี เคอร์รี กลับมารับบทเป็นคาราอีกครั้ง ในการศึกษาลักษณะที่ตั้งของเกม ผู้พัฒนาเกมได้ไปยังเมืองดีทรอยต์ ในรัฐมิชิแกน พวกเขาสร้างเอนจินขึ้นมาใหม่เพื่อปรับปรุงเกมให้ดีขึ้นและได้คัดเลือกนักแสดงจากลอสแอนเจลิส ลอนดอน และ ปารีส ก่อนที่จะเข้าสู่ขั้นตอนการถ่ายทำและทำแอนิเมชัน บทของเกมมีมากกว่าหลายพันหน้าทำให้ผู้เขียนและผู้กำกับอย่าง เดวิด เคจ ต้องใช้เวลาไปถึงสองปีที่จะเขียนเสร็จ ฟิลิป เชปเพิร์ด, นิมา แฟกฮรารา และจอห์น แพซาโน ได้ประพันธ์เพลงประกอบให้แก่ คารา คอนเนอร์ และมาร์คัส ตามลำดับ
เมื่อวันที่ 20 มีนาคม 2562 มีการประกาศเปิดตัว ดีทรอยต์: บีคัมฮิวแมน เวอร์ชั่นพีซีพร้อมกับเกม เฮวีเรน และ  ทูโซลส์ ตัวเกมมีกำหนดจะออกในปลายปี 2562 และจะขายเฉพาะในเอปิกเกมสโตร์เป็นเวลาหนึ่งปี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2561
ภาพยนตร์นีโอ-นัวร์
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 4
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน เน็ตเวิร์ก
เกมสำหรับวินโดวส์
วิดีโอเกมที่มีตัวละครเอกหญิง
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศฝรั่งเศส
วิดีโอเกมเกี่ยวกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ
วิดีโอเกมที่มีฉากในอนาคต
ซาโตชิ ชิมิซุ

ซาโตชิ ชิมิซุ (Satoshi Shimizu; ภาษาญี่ปุ่น: 清水 聡) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 13 มีนาคม พ.ศ. 2529 ที่จังหวัดโอกายามะ ประเทศญี่ปุ่น  ชิมิซุได้เหรียญทองแดงโอลิมปิก พ.ศ. 2555 หลังจากนั้น เขาหันมาชกมวยสากลอาชีพ และได้ครองแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวทใน พ.ศ. 2560
ชิมิซุเริ่มชกมวยสากลสมัครเล่นตั้งแต่ยังเรียนในระดับมัธยมศึกษา จนติดทีมชาติญี่ปุ่นเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 2 ครั้ง ครั้งแรก โอลิมปิก พ.ศ. 2551 ที่ปักกิ่ง ประเทศจีนในรุ่นเฟเธอร์เวท รอบแรก ได้บาย รอบสอง แพ้ ยากุบ เคอเลิช จากตุรกี ไม่ได้เหรียญรางวัล ซึ่งชิมิซุไม่พอใจผลการตัดสินในครั้งนี้ จากนั้น เขาได้เหรียญทองแดงในการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์เอเชีย พ.ศ. 2552 ที่ประเทศจีน ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2553 เขาต้องเข้ารับการผ่าตัดจากอาการบาดเจ็บที่ไหล่ และหยุดชกไปหนึ่งปี เมื่อกลับมาชกอีกครั้ง ชิมิซุกลับมาชกในรุ่นแบนตัมเวท เนื่องจากรุ่นเฟเธอร์เวทถูกยุบไป เขาเข้าแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2553 แต่ไม่ได้เหรียญรางวัล.
ต่อมา เขาติดทีมชาติญี่ปุ่นเข้าแข่งขันโอลิมปิก พ.ศ. 2555 ที่ลอนดอน ประเทศอังกฤษในรุ่นแบนตัมเวท รอบแรก ชนะ อีซาอัก ดอกโบ จาก กานา เมื่อ 28 กรกฎาคม รอบสอง ชนะอาร์เอสซี มาโกเมด อับดุลฮามิดอฟ จากอาเซอร์ไบจาน ยก 3 เมื่อ 1 สิงหาคม รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะ โมฮาเหมด อัวดาฮี จากแอลจีเรีย เมื่อ 5 สิงหาคม รอบรองชนะเลิศ แพ้ลุก แคมป์เบล จากสหราชอาณาจักร เมื่อ 10 สิงหาคม ได้เหรียญทองแดง นับเป็นเหรียญทองแดงเหรียญแรกของญี่ปุ่นนับตั้งแต่ พ.ศ. 2511 .
ชิมิซุขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 4 กันยายน พ.ศ. 2559 ชนะน็อค ลี อินคยู ยก 5 ชกชนะอีกสองครั้งก็ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2560 ชนะน็อค โนห์ ซามยุง ยก 5
== อ้างอิง ==
[https://www.sports-reference.com/olympics/athletes/sh/satoshi-shimizu-1.html] 
สถิติการชก boxrec.com 
==แหล่งข้อมูลอื่น==
AIBA INTERNATIONAL BOXING ASSOCIATION  biographies
Satoshi Shimizu's boxing stats by the AIBA
นักมวยสากลสมัครเล่นชาวญี่ปุ่น
นักมวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
นักมวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
นักกีฬาเหรียญทองแดงโอลิมปิก
นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
แชมป์ OPBF
บุคคลจากจังหวัดโอกายามะ
ฮิว ลอฟติง

ฮิว จอห์น ลอฟติง (Hugh John Lofting; 14 มกราคม ค.ศ. 1886 – 26 กันยายน ค.ศ. 1947) เป็นนักเขียนและกวีชาวอังกฤษ เกิดที่เมืองเมเดนเฮดในมณฑลบาร์กเชอร์ เป็นบุตรในจำนวน 5 คน ของจอห์น ไบรเอน ลอฟติงกับเอลิซาเบธ แอกเนส ลอฟติงเรียนที่วิทยาลัยเมาต์เซนต์แมรีในมณฑลดาร์บิเชอร์ก่อนจะเรียนต่อด้านวิศวกรรมโยธาที่สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ หลังเรียนจบเขาทำงานเป็นวิศวกรโยธรในหลายประเทศก่อนจะสร้างครอบครัวที่นครนิวยอร์ก ต่อมาลอฟติงเข้าร่วมกองทัพบริติชในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แล้วเริ่มแต่งเรื่อง คุณหมอดูลิตเติล เป็นจดหมายส่งให้ครอบครัวแทนการบอกเล่าเรื่องราวในสงคราม สองปีต่อมา ลอฟติงปลดประจำการและกลับไปอยู่กับครอบครัวที่สหรัฐ
ในปี ค.ศ. 1919 ลอฟติงและครอบครัวย้ายไปอยู่ที่เมืองคิลลิงเวิร์ต รัฐคอนเนตทิคัต ปีต่อมาเขาเผยแพร่ คุณหมอดูลิตเติล เป็นฉบับนิยายและได้รับความนิยม ลอฟติงเผยแพร่ภาคต่อ The Voyages of Doctor Dolittle ในอีกสองปีต่อมาและได้รับเหรียญนิวเบอรี สาขาวรรณกรรมเด็กยอดเยี่ยมประจำปี ค.ศ. 1923
ด้านชีวิตส่วนตัว ลอฟติงแต่งงานครั้งแรกกับฟลอรา สมอลล์ในปี ค.ศ. 1912 จนกระทั่งเธอเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1927 ปีต่อมา เขาแต่งงานครั้งที่สองกับแคเทอรีน ฮาร์โรเวอร์ แต่หลังจากนั้นไม่กี่เดือน ฮาร์โรเวอร์เสียชีวิตด้วยโรคไข้หวัดใหญ่ ต่อมาในปี ค.ศ. 1935 ลอฟติงแต่งงานครั้งที่สามกับโจเซฟิน ฟริกเกอร์ ฮิว ลอฟติงเสียชีวิตที่เมืองโทแพงกา รัฐแคลิฟอร์เนียในปี ค.ศ. 1947
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลจากเทศมณฑลบาร์กเชอร์
นักเขียนชาวอังกฤษ
ศิษย์เก่าจากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์
อีวาโนโวดเตสตโว

อีวาโนโวดเตสตโว (Ива́ново де́тство Ivanovo detstvo) เป็นภาพยนตร์เรื่องยาวแนวชีวิตและสงครามจากสหภาพโซเวียต กำกับโดย อันเดรย์ ตาร์คอฟสกี และร่วมเขียนบทโดย Mikhail Papava ซึ่งไม่มีชื่อของตาร์คอฟสกีในกิตติประกาศ ภาพยนตร์ได้โครงเรื่องจากนิยายสั้นเรื่องเดียวกันในปี 1957 ของ Vladimir Bogomolov เรื่อง อีวาน ภาพยนตร์นำแสดงโดยนักแสดงเด็ก Nikolai Burlyayev, Valentin Zubkov, Evgeny Zharikov, Stepan Krylov, Nikolai Grinko และ Irma Raush ภรรยาของตาร์คอฟสกี
อีวาโนโวดเตสตโว เล่าเนื้อเรื่องของเด็กกำพร้าที่ชื่ออีวานและประสบการณ์ของเขาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง อีวาโนโวดเตสตโว เป็นหนึ่งในภาพยนตร์โซเวียตในยุคนั้น เหมือนกับ Letyat zhuravli และ บัลลาดาโอซอลดาเต ที่มองไปที่ค่าใช้จ่ายสงครามของมนุษย์และไม่ได้เชิดชูเกียรติยศในสงครามเช่นเดียวกับภาพยนตร์ที่ผลิตก่อนการผ่อนปรนครุชชอฟ ในการสัมภาษณ์ตาร์คอฟสกีในปี 1962 ตาร์คอฟสกีกล่าวว่าในการสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้เขาต้องการ "สื่อถึงความเกลียดชังของสงครามทั้งหมด" และเขาเลือกวัยเด็ก "เพราะเป็นช่วงวัยที่เผชิญกับสงครามมากที่สุด"
อีวาโนโวดเตสตโว ยังเป็นผลงานการกำกับภาพยนตร์ยาวเรื่องแรกของตาร์คอฟสกี และทำให้ตาร์คอฟสกีเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติ ภาพยนตร์ได้รับรางวัลสิงโตทองคำในงานเทศกาลภาพยนตร์เวนิสในปี 1962 และรางวัลโกลเดนเกตอวอร์ดในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติซานฟรานซิสโกในปีเดียวกัน นอกจากนี้ อีวาโนโวดเตสตโว ยังได้รับการคัดเลือกในฐานะภาพยนตร์ของสหภาพโซเวียตให้เข้าชิงรางวัลสาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 38  แต่ไม่ผ่านการคัดเลือกจากสถาบันศิลปะและวิชาการทางภาพยนตร์ ผู้สร้างภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงเช่น อิงมาร์ เบิร์กแมน, Sergei Parajanov และ กชึชตอฟ กีแยชลอฟสกี ได้ยกย่องภาพยนตร์เรื่องนี้และมีส่วนในอิทธิพลต่อการทำงานของพวกเขา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The short story Ivan by Vladimir Bogomolov 
Jean Paul Sartre's Article on Ivan's Childhood
ทางช่องมอสฟิล์ม
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2505
ภาพยนตร์โซเวียต
ภาพยนตร์รัสเซีย
ภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่ 2
เลดีแคโรไลน์ เวอร์สลีย์

เลดีแคโรไลน์ เวอร์สลีย์ (Caroline, Lady Worsley)
== ประวัติ ==
เลดีแคโรไลน์ เวอร์สลีย์ (สกุลเดิม:ดีวาร์) เกิดเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1934 ณ  อีสต์ดันบาร์ตันเชอร์ สก็อตแลนด์ เธอเป็นธิดาใน เฮนรี ดีวาร์ บารอนที่ 3 แห่งฟอร์ทีไวออต และ ซินเธีย สตาร์กี ชนชั้นสูงแห่งสก็อตแลนด์
== สมรส ==
เธอแต่งงานกครั้งแรกกับ เจมส์ คาร์เนกี ดยุกที่ 3 แห่งไฟฟ์ พระโอรสเพียงคนเดียวใน เจ้าหญิงม็อด เคาน์เตสแห่งโซเทร็ค ในเดือนกันยายน ปี ค.ศ. 1956 โดยหลังจากแต่งงานแล้ว เธอได้รับบรรดาศักดิ์ที่  เดอะฮอลเนอเรอเบิล แคโรไลน์ ดีวาร์ (The Honourable Caroline Dewar) ก่อนจะกลายมาเป็น เลดี คาร์เนกี (The Honourable Lady Carnegie) ในไม่กี่วันถัดมา มีบุตรธิดาดังนี้
เลดีอเล็กซานดรา อีเธอริงตัน
เดวิด คาร์เนกี ดยุกที่ 4 แห่งไฟฟ์
ต่อมาเมื่อป้าของสามีเสียชีวิต สามีได้รับบรรดาศักดิ์ ดยุกแห่งไฟฟ์ เธอจึงเป็น ดัชเชสแห่งไฟฟ์ แต่ถึงกระนั้น ทั้ง 2 ได้หย่าร้างกันในปี ค.ศ. 1966 โดยเธอสูญเสียคำนำหน้า เฮอร์ แกรด์ (Her Grace) แต่ยังเป็นดัชเชสแห่งไฟฟ์ และมีคำนำหน้าที่ เดอะฮอลเนอเรอเบิล แคโรไลน์ ดัชเชสแห่งไฟฟ์ (The Honourable Caroline, Duchess of Fife) ต่อมา ปี ค.ศ. 1980 เธอได้สมรสอีกครั้งขณะมีอายุ 46 ปี กับ ริชาร์ด เวอร์สลีย์ โดยเธอต้องสละบรรดาศักดิ์ ดัชเชสแห่งไฟฟ์ และมาใช้บรรดาศักดิ์ที่ เดอะฮอลเนอเรอเบิล แคโรไลน์ เวอร์สลีย์ (The Honourable Lady Worsley) แต่ไม่มีบุตรธิดาร่วมกัน
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2477
ราชวงศ์แซ็ก-โคบูร์กและก็อตธา
ราชวงศ์วินด์เซอร์