pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สนามกีฬาอันโตนิโอ เบสปูซิโอ ลิเบร์ติ

สนามกีฬาอันโตนิโอ เบสปูซิโอ ลิเบร์ติ (Estadio Antonio Vespucio Liberti) หรือ เอลโมนูเมนตัล (El Monumental) เป็นสนามกีฬาขนาดใหญ่อันดับที่ 1 ของบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2479 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2481 เป็นสนามเหย้าของกลุบอัตเลติโกริเบร์เปลตและฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา รวมถึงมีสถานะเป็นสนามกีฬาแห่งชาติของอาร์เจนตินาด้วย
ในปี พ.ศ. 2561 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018 ที่อาร์เจนตินาเป็นเจ้าภาพ
==ระเบียงภาพ==
ไฟล์:Estadio Monumental 1970s.jpg
ไฟล์:Estadio Monumental Mundial 78.jpg
ไฟล์:RiverPlateStadium.jpg
ไฟล์:Estadio Monumental.jpg
==อ้างอิง==
สนามฟุตบอลในประเทศอาร์เจนตินา
สนามกีฬาในประเทศอาร์เจนตินา
สนามกีฬาโอลิมปิก
สนามกีฬาแห่งชาติ
กลุบอัตเลติโกริเบร์เปลต
สนามกีฬาฟุตบอลโลก 1978
สนามกีฬาฟุตบอลโลก 2030
ฮัน ยู-มี

ฮัน ยู-มี (한유미; Han Yoo-mi; 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1982 – ) เป็นทั้งนักกีฬาวอลเลย์บอลชายหาด และวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติเกาหลีใต้ ซึ่งเธอได้เป็นส่วนหนึ่งในการพาทีมชนะรางวัลเหรียญเงินของการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2010
== ประวัติ ==
ค.ศ. 2001 ฮัน ยู-มี ได้สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมปลายสตรีวิทยาการคอมพิวเตอร์ซูว็อน (ซึ่งเป็นสถาบันเดียวกันกับที่คิม ยอน-คยอง, ฮวัง ยอน-จู และฮัน ซง-อี จบมา)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักวอลเลย์บอลหญิงชาวเกาหลีใต้
นักวอลเลย์บอลชายหาดชาวเกาหลีใต้
นักกีฬาเหรียญเงินเอเชียนเกมส์
ไชน่าแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 120

ไชน่าแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 120 (CI120) เป็นเที่ยวบินระหว่างประเทศในเส้นทางกรุงไทเป ประเทศไต้หวัน ไปยังเกาะโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม 2550 หลังจากลงจอดบนที่หมายเพียง 6 นาที เครื่องบินเกิดไฟไหม้และระเบิดอย่างรุนแรง แต่ไม่มีผู้เสียชีวิต
ช่วงเช้าวันที่ 20 สิงหาคม เครื่องบิน โบอิง 737-800 ของสายการบินไชน่าแอร์ไลน์ พร้อมผู้โดยสาร 157 คน และลูกเรือ 8 คน ออกจาก ท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถาหยวนในกรุงไทเป และลงจอดที่ท่าอากาศยานนาฮะบนเกาะโอกินาวะเมื่อเวลา 10.27น. ตามเวลาท้องถิ่นของญี่ปุ่น แต่หลังลงจอดได้ไม่นาน นักบินได้แจ้งกับหอบังคับการบินว่าเกิดไฟไหม้ขึ้นที่บริเวณปีก จึงสั่งอพยพผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมดลงจากเคริ่องบินได้อย่างหวุดหวิด ก่อนที่เครื่องบินจะเกิดระเบิดอย่างรุนแรงในไม่กี่วินาทีถัดมาเมื่อเวลา 10.34น. ตามเวลาท้องถิ่นของญี่ปุ่น
เหตุการณ์ครั้งนี้ ผู้โดยสารและลูกเรือทั้ง 165 คนรอดชีวิตทั้งหมด มีเพียงผู้โดยสาร 2 คน ลูกเรือ 1 คน และเจ้าหน้าที่ภาคพื้นดินอีก 1 คนที่ได้รับบาดเจ็บ
หลังเกิดอุบัติเหตุ ไชน่าแอร์ไลน์สั่งให้ตรวจสอบเครื่องบิน โบอิง 737-800 ที่มีอยู่ในสายการบินทั้งหมด 11 ลำ และที่มีอยู่ในแมนดารินแอร์ไลน์อีก 2 ลำโดยทันที
จากการตรวจสอบพบว่าสลักบริเวณปีกหลุดไปทะลุถังน้ำมันเซื้อเพลิง โดยตัวสลักนั้นมีขนาด 10.4 มิลลิเมตร ซึ่งเล็กกว่าสลักทั่วไปซึ่งมีขนาด 14 มิลลิเมตร หากหัวสลักหลุดออกไป สลักดังกล่าวไม่สามารถยึดอยู่กับที่ได้ จึงหลุดเข้าไปทิ่มถังน้ำมันจนน้ำมันรั่ว อันเป็นสาเหตุทำให้เครื่องบินเกิดไฟไหม้และระเบิดในที่สุด
อุบัติเหตุทางการบินในประเทศญี่ปุ่น
อุบัติเหตุของเครื่องบินโบอิง 737
อุบัติเหตุทางการบินในปี พ.ศ. 2550
อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับไชนาแอร์ไลน์
จังหวัดโอกินาวะ
เอนิลิงกัส

เอนิลิงกัส (anilingus) คือ กิจกรรมทางเพศซึ่งบุคคลหนึ่งใช้ปาก ริมฝีปาก ฟัน หรือลิ้นของตนกระทำต่อทวารหนักของอีกบุคคลหนึ่ง เพื่อกระตุ้นกามารมณ์ของบุคคลหลัง เอนิลิงกัสสามารถกระทำโดยผู้มีรสนิยมทางเพศแบบใดก็ได้
ในภาษาอังกฤษคำว่า anilingus มาจากคำภาษาละตินว่า anus (ตูด) + lingere (เลีย) Richard von Krafft-Ebing นักเพศวิทยาชาวเยอรมัน บัญญัติขึ้นในหนังสือเรื่อง ไซโคพาเทียเซ็กชวลลิส (Psychopathia sexualis) เมื่อปี 1886 กิจกรรมนี้ยังมีชื่ออื่นอีก เช่น anal–oral contact และ anal–oral sex ส่วนในภาษาปากมักเรียก rimming หรือ rim job
ในภาษาไทย เมื่อผู้ถูกกระทำเป็นชาย กิจกรรมนี้มักเรียกโดยภาษาปากว่า เลียตูดดูดไข่ หรือ ล้างตู้เย็น เพราะตู้เย็นเป็นที่ไว้ไข่ และไข่เปรียบถึงอัณฑะหรืออวัยวะเพศชาย เมื่อทวารหนักเป็นที่อยู่ของอวัยวะเพศชาย ทวารหนักจึงได้ชื่อว่า ตู้เย็น
เอนิลิงกัสยังเคยใช้เป็นวิธีลงทัณฑ์นักโทษในที่สาธารณะ ปรากฏในช่วงสงครามสามสิบปีตามที่ Hans Jakob Christoffel von Grimmelshausen นักเขียนชาวเยอรมัน บันทึกไว้ในหนังสือเรื่อง ซิมพลิคัสซิมพลิซิสสิมัส (Simplicius Simplicissimus) เมื่อปี 1668 เอนิลิงกัสที่ใช้เป็นการลงโทษนี้ภาษาอังกฤษมักเรียก arse licking คำนี้ภายหลังยังใช้หมายถึงการประจบประแจงผู้มีอำนาจ
ส่วนในวงการราชทัณฑ์สหรัฐอเมริกา เมื่อนักโทษคนหนึ่งติดหนี้นักโทษอีกคนหนึ่ง เขาอาจชำระหนี้ด้วยกระทำเอนิลิงกัสให้เจ้าหนี้ ภาษาปากราชทัณฑ์เรียกกิจกรรมเช่นนี้ว่า toss a salad
== อ้างอิง ==
ท่วงท่าเพศสัมพันธ์
โอยามะ อิวาโอะ

จอมพล โอยามะ อิวาโอะ  เป็นรัฐบุรุษของจักรวรรดิญี่ปุ่น จอมพลแห่งกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น อดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุด 2 สมัย และเป็นรัฐมนตรีว่าการสงครามคนแรก และยังมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องของไซโง ทากาโมริ ขุนพลผู้ทรงอิทธิพลแห่งแคว้นซัตสึมะ
== ประวัติ ==
โอยามะ เกิดในเมืองคาโงชิมะของแคว้นซัตสึมะ ในตระกูลซามูไร เขาเป็นบุตรบุญธรรมของโอกูโบะ โทชิมิจิ เขาเป็นส่วนหนึ่งที่ร่วมล้มล้างอำนาจของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ และเป็นบุคคลหนึ่งที่มีบทบาทสำคัญในการฟื้นฟูพระราชอำนาจขององค์จักรพรรดิ โดยในสงครามโบชิง เขาเป็นผู้บัญชาการกองพันอิสระที่ 1
ในค.ศ. 1870 เขาถูกส่งไปศึกษาวิชาทหารที่โรงเรียนการทหารพิเศษเมืองแซ็งชีร์ (École spéciale militaire de Saint-Cyr) ประเทศฝรั่งเศส และเป็นหนึ่งในเจ้าหน้าที่ญี่ปุ่นที่ร่วมสังเกตการณ์ในสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย เขาเคยใช้เวลาสามปีในเมืองเจนีวาเพื่อศึกษาภาษาต่างประเทศ จนสามารถพูดภาษารัสเซียได้อย่างคล่องแคล่ว เขายังถือเป็นลูกค้าชาวญี่ปุ่นคนแรกในประวัติศาสตร์ของหลุยส์วิตตองที่ได้มีการบันทึกไว้ เขาเป็นบุคคลที่มีบทบาทสำคัญของกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นในยุคพึ่งก่อตั้ง
== เกียรติยศ ==
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
1882 - 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย ชั้นสายสะพาย
1895 - 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดอกพอโลเนีย ชั้นสายสะพาย
1906 - 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์ว่าวทองคำ  ชั้นสายสะพาย
1906 - 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ ชั้นสังวาล
ทหารชาวญี่ปุ่น
จอมพลชาวญี่ปุ่น
บุคคลในยุคเมจิ
บุคคลจากแคว้นซัตสึมะ
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2385
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2459
เก็นโร
คาโซกุ
เจ้าญี่ปุ่น
สมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย
สมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์ดอกคิริ
สมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์เหยี่ยวทองคำ
สมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ
คลองบางเขน

คลองบางเขน เป็นคลองที่แยกมาจากแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันออกขึ้นไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือและทิศตะวันออก ในช่วงแรกลำคลองมีลักษณะเป็นคลองคดเคี้ยวคล้ายกับคลองพระโขนง หลังจากนั้นลำคลองมีลักษณะตรงมากขึ้น ตัดผ่านคลองสายสำคัญได้แก่ คลองบางเขนใหม่ คลองประปา คลองลาดโตนด และคลองเปรมประชากร ก่อนจะไปบรรจบกับคลองบางบัว ปัจจุบันคลองบางเขนเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างตำบลสวนใหญ่ ตำบลบางเขน อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี กับแขวงวงศ์สว่าง เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร และระหว่างแขวงทุ่งสองห้อง แขวงตลาดบางเขน เขตหลักสี่ กับแขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร คลองบางเขนมีความยาวประมาณ 11,450 เมตร
==ประวัติ==
มีการระบุว่าคลองบางเขน เป็นคลองที่ขุดในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พร้อม ๆ กับหลายคลอง อาทิ คลองสอง คลองถนน คลองบางบัว และคลองลาดพร้าว เป็นต้น อีกแหล่งข้อมูลระบุว่า เป็นคลองธรรมชาติที่เก่าแก่ตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนกลาง
==สถานที่ริมคลอง==
วัดที่ตั้งอยู่ริมคลองบางเขน ได้แก่ วัดปากน้ำ ตั้งขึ้นช่วงหลังเสียกรุงครั้งแรก วัดฝาง  วัดโพธิ์ทองล่าง วัดทางหลวง และวัดเทวสุนทร หรือวัดสี่แยก และยังมีถนนเลียบคลองบางเขนเชื่อมระหว่าง ถนนวิภาวดีรังสิต บริเวณสำนักงานปรมาณูเพื่อสันติกับถนนพหลโยธิน บริเวณซอย 49/1 ขนาด 2 ช่องจราจร รวมระยะทาง 2 กิโลเมตร
==อ้างอิง==
บางเขน
บางเขน
บางเขน
บางเขน
บุษบา ยอดบางเตย

นางบุษบา ยอดบางเตย รองประธานคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย อดีตนายกสมาคมยกน้ำหนักสมัครเล่นแห่งประเทศไทย เป็นอดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดเชียงใหม่ อดีตนายกเทศมนตรีนครเชียงใหม่ และอดีตกรรมการบริหารพรรคมัชฌิมาธิปไตย
== ประวัติ ==
นางบุษบา ยอดบางเตย เกิดเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494 สมรสกับพลตรี อินทรัตน์ ยอดบางเตย อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดเชียงใหม่
นางบุษบา ยอดบางเตย สำเร็จการศึกษาระดับตรีทางด้านรัฐศาสตร์ จากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง และปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (เศรษฐศาสตร์การเมือง) จากคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ในปี พ.ศ. 2550
== การทำงาน ==
=== งานการเมือง ===
นางบุษบา ยอดบางเตย เคยเป็นเทศมนตรีฝ่ายการศึกษา ฝ่ายบริหาร และได้รับเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีนครเมืองเชียงใหม่ ในระหว่างปี พ.ศ. 2538 ถึงปี พ.ศ. 2541 ในปี 2547 นางบุษบาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยได้คะแนนเป็นลำดับ 3 ได้คะแนน 109,705 คะแนน ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2549 นางบุษบา ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดเชียงใหม่
ในปี พ.ศ. 2551 ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคมัชฌิมาธิปไตย
=== งานกีฬา ===
นางบุษบา ยอดบางเตย ได้รับเลือกเป็นนายกสมาคมยกน้ำหนักสมัครเล่นแห่งประเทศไทย ต่อจากพลตรี อินทรัตน์ ยอดบางเตย ในปี พ.ศ. 2548 นถึงปี พ.ศ. 2555 และวาระที่ 2 ในปี พ.ศ. 2557 จนกระทั่งลาออกจากตำแหน่งในปี พ.ศ. 2563 เพื่อแสดงความรับผิดชอบจากเหตุการณ์การใช้สารต้องห้ามของอดีตนักกีฬายกน้ำหนักทีมชาติไทยเจ้าของเหรียญทองแดงโอลิมปิก และยังเคยได้รับเลือกเป็นเลขาธิการสหพันธ์ยกน้ำหนักแห่งเอเชีย ในปี พ.ศ. 2560
นางบุษบา ได้รับเลือกเป็นรองประธานคณะกรรมการโอลิมปิคแห่งประเทศไทย วาระปี พ.ศ. 2552 ถึงปี พ.ศ. 2556 และเป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2560
ในปี พ.ศ. 2556 คณะกรรมการโอลิมปิกสากล ได้ประกาศมอบอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุด ด้านสตรีและกีฬา ให้แก่นางบุษบา ยอดบางเตย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
นักการเมืองสตรีชาวไทย
พรรคมัชฌิมาธิปไตย
นายกเทศมนตรีนครเชียงใหม่
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดเชียงใหม่
คู่สมรสของนักการเมืองไทย
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย
บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
บุคคลจากคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ บ.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ภ.
รายนามนักมวยแชมป์โลกชาวอินโดนีเซีย

ต่อไปนี้เป็นรายนามนักมวยสากลชาวอินโดนีเซียที่ได้ครองแชมป์โลกเฉพาะสถาบันหลักคือ  สมาคมมวยโลก (ดับเบิลยูบีเอ), สภามวยโลก (ดับเบิลยูบีซี), สหพันธ์มวยนานาชาติ (ไอบีเอฟ) และองค์กรมวยโลก (ดับเบิลยูโอ) ดังต่อไปนี้
สำหรับนักมวยที่ได้ครองแชมป์มากกว่าสองสมัย จะแสดงเฉพาะสองสมัยแรก รายละเอียดอื่นให้ดูที่บทความของนักมวยรายนั้น ๆ
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
|- style="background:#cccccc"
| ลำดับ (สมัย)  || รูป || ชื่อรุ่น/สถาบัน || ตั้งแต่ || สิ้นสุด||ตั้งแต่ || สิ้นสุด
|-
| bgcolor = "#E9E9E9"| 1 || 100px || เอ็ลลียัซ ปีกัลจูเนียร์แบนตัมเวต สหพันธ์มวยนานาชาติ|| 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 || 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529  || 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2529|| พ.ศ. 2530 (สละแชมป์)
|-
| bgcolor = "#E9E9E9"| 2 || 100px || นีโก โทมัสมินิฟลายเวต สหพันธ์มวยนานาชาติ  || 17 มิถุนายน พ.ศ. 2532 ||  21 กันยายน พ.ศ. 2532
|-
| bgcolor = "#E9E9E9"| 3 || 100px || คริส จอห์น เฟเทอร์เวต สมาคมมวยโลก || 26 กันยายน พ.ศ. 2546 || 6 ธันวาคม พ.ศ. 2556
|-
| bgcolor = "#E9E9E9"| 4 || 100px || มูฮัมมัด รัคมันมินิฟลายเวต สหพันธ์มวยนานาชาติ มินิมัมเวท สมาคมมวยโลก|| 14 กันยายน พ.ศ. 2547 || 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2550|| 19 เมษายน พ.ศ. 2554|| 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
|-
|}
นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย
เลดี้เยาวราช

เลดี้เยาวราช เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนว โรแมนติก-ดราม่า นำแสดงโดย อธิชาติ ชุมนานนท์, เจนี่ อัลภาชน์ ณ ป้อมเพชร, ชาตโยดม หิรัณยัษฐิติ และนักแสดงชั้นนำอื่นๆ อีกมากมาย เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548-21 มีนาคม พ.ศ. 2548 ทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 - 22.05 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ผลิตโดย บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จากบทประพันธ์ของ ทิพเกสร กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธ์ไพบูลย์
=== รายชื่อนักแสดงนำ ===
เจนี่ อัลภาชน์ ณ ป้อมเพชร รับบท หยกผกา
อธิชาติ ชุมนานนท์ รับบท อรรณพ
ชาตโยดม หิรัณยัษฐิติ รับบท แจ๊กกี้
จินตหรา สุขพัฒน์ รับบท เค็ง
นิรุตติ์ ศิริจรรยา รับบท กิมฮุย
เดือนเต็ม สาลิตุล รับบท คุณหญิงอัจฉราวดี
เพ็ญพักตร์ ศิริกุล รับบท อัปสรวิไล
นวดี โมกขะเวส รับบท สร้อยสุภางค์
กวินรัฏฐ์ ยศอมรสุนทร รับบท จื้อ
พิมพรรณ จันทะ รับบท ฮวง
พิมพ์ผกา เสียงสมบุญ รับบท อาทิตยา
วสันต์ อุตตมะโยธิน รับบท กุ๊กสมพงศ์
ศิรประภา สุขดำรงค์ รับบท รักร้อย
ชนานา นุตาคม รับบท เอมอร
เกรียงไกร อุณหะนันทน์รับบท เถ้าแก่ลิ้ม
สุเชาว์ พงษ์วิไล  รับบท เขม
== เพลงประกอบละคร ==
เพลง วันฟ้าแพ้ใจคน (เพลงเปิด) - ขับร้องโดย คณาคำ อภิรดี
เพลง สองเรา - ขับร้องโดย
==อ้างอิง==
เรื่องย่อละคร เลดี้เยาวราช : Sanook
เรื่องย่อละคร เลดี้เยาวราช : Broadcastthai
ละครโทรทัศน์ไทย
เฟอเลชิโอ

เฟอเลชิโอ (fellatio) คือ การทำกิจกรรมทางเพศด้วยปาก ซึ่งบุคคลหนึ่งใช้ปากหรือลำคอของตนกระทำต่ออวัยวะเพศชายของตนเองหรือของอีกบุคคลหนึ่ง เพื่อเร้ากามารมณ์ เพื่อเป็นอารัมภบทไปสู่กิจกรรมทางเพศอย่างอื่น หรือเพื่อให้ถึงความเสียวสุดยอด
ในภาษาอังกฤษ คำ fellatio มาจากคำภาษาละตินว่า fellātus ซึ่งเป็นรูปอดีตของกริยา fellāre แปลว่า ดูด ภาษาปากมักเรียก blowjob, BJ, give head หรือ suck off เฟอเลชิโอที่กระทำต่อตนเองมีศัพท์เฉพาะ คือ ออโตเฟอเลชิโอ (autofellatio)
เฟอเลชิโออาจก่อให้เกิดโรคส่งผ่านทางเพศสัมพันธ์เช่นเดียวกับกิจกรรมทางเพศรูปแบบอื่น แต่มีความเป็นไปได้ที่จะส่งผ่านเชื้อเอชไอวีน้อยกว่าเพศสัมพันธ์ทางทวารหนักหรือช่องคลอด
บางวัฒนธรรมห้ามกระทำเฟอเลชิโอ กระนั้น ประเทศส่วนใหญ่ในโลกนี้ก็ไม่มีกฎหมายห้ามเฟอเลชิโอ และผู้คนทั่วไปไม่นับว่า เฟอเลชิโอมีผลต่อพรหมจรรย์ แต่ก็มีผู้เห็นต่าง และยังมีบางคนตะขิดตะขวงใจที่จะกระทำหรือรับการกระทำเฟอเลชิโอ
== อ้างอิง ==
ท่วงท่าเพศสัมพันธ์
มะยมฝรั่ง

มะยมฝรั่ง   เป็นพืชในวงศ์ Myrtaceae เป็นไม้พุ่มหรือไม้ยืนต้น ใบเกลี้ยงเป็นมัน มีตุ่มใสบนผิวใบ ใบจะเป็นสีแดง ดอกหอม สีขาวครีม กลีบเลี้ยงเป็นหลอด กลีบดอกสีขาว ผลสดแบบมีเนื้อหลายเมล็ด ห้อยลง ทรงกลมแบน ผลอ่อนสีเขียว แก่แล้วเป็นสีส้ม แก่สีแดงสดหรือค่อนข้างดำ ฉ่ำน้ำ รสเปรี้ยวอมหวาน เป็นไม้พื้นเมืองในบริเวณสุรินัมในอเมริกาใต้ ไปจนถึงกายอานาและปารากวัย ปัจจุบันมีปลูกทั่วไป ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีปลูกที่เกาะชวา ฟิลิปปินส์ และมาเลเซีย แต่ไม่มากนัก
รับประทานผลสดหรือแปรรูปเป็นแยม เยลลี่ หรือดอง ในบราซิลใช้ผลิตน้ำส้มสายชูหรือไวน์ ใช้เป็นไม้ประดับ ใบมีน้ำมันเมื่อขยี้จะมีกลิ่นฉุน ใช้ไล่แมลง เปลือกลำต้นมีแทนนินใช้ฟอกหนัง ในสุรินัมและบราซิลใช้ใบบดละเอียดเป็นยาเจริญอาหาร ในชวาใช้ผลเป็นยาลดความดันโลหิต
==รวมภาพ==
ไฟล์:Starr 080610-8163 Eugenia uniflora.jpg|ดอก
ไฟล์:Eugenia uniflora -young leaves.jpg|ใบอ่อน
== อ้างอิง ==
พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 2: ไม้ผลและไม้ผลเคี้ยวมัน. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า 226
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Purdue University New Crop Resource Online Program
Eugenia uniflora in the Global Invasive Species Database 
Eugenia uniflora information from the Pacific Island Ecosystems at Risk project (PIER)
Weed risk assessment for Eugenia uniflora for Hawaii/Pacific Retrieved 2010-06-20.
Bermuda Department of Conservation Services, Invasive Species Page for Suriname Cherry. 
วงศ์ชมพู่
ไม้ประดับ
ผลไม้
สมุนไพร
มะงั่ว

มะงั่วหรือส้มมะงั่ว หรือ มะนาวควาย  เป็นพืชในวงศ์ Rutaceae เป็นไม้พุ่มมีกิ่งมาก เปลือกลำต้นสีเทาอ่อน ไม้เนื้ออ่อน ยอดอ่อนสีม่วงหรือเขียวอมม่วง กิ่งอ่อนสีอมม่วง เป็นเหลี่ยม กิ่งแก่กลม ผิวเกลี้ยงมีหนามแหลมตามซอกใบ ใบประกอบลดรูปเหลือใบเดียว ขอบใบจักฟันเลื่อย ดอกช่อออกตามซอกใบ ดอกสีชมพูหรือขาว ผลทรงกลมยาว ผิวหยาบ ผลสดเปลือกเป็นปุ่มปมเล็กน้อย เปลือกหนา สีเหลือง กลิ่นหอม แต่ละกลีบขนาดเล็ก รสออกเปรี้ยว เมล็ดรูปไข่จำนวนมาก  มีสองพันธุ์คือ พันธุ์ที่มีรสเปรี้ยว ยอดและตาดอกสีชมพู เนื้อมีรสเปรี้ยว และพันธุ์ที่รสไม่เปรี้ยว ยอดและตาดอกไม่เป็นสีชมพู เนื้อรสไม่เปรี้ยว ส้มโอมือและส้มซ่าหวานจัดเป็นสายพันธุ์ย่อยของมะงั่ว


ถิ่นกำเนิดของมะงั่วอยู่ในอินเดีย กระจายพันธุ์ไปจนถึงจีนและอิหร่าน ใช้เปลือกผลทำขนมหวานและเค้ก ใช้ทำน้ำหอม ในจีนใช้รากต้มน้ำรักษาอาการผิดปกติของระบบหายใจและปวดหลัง ผิวมะงั่วมีน้ำมันมากเรียกน้ำมันผิวมะงั่ว น้ำมะงั่วรสเปรี้ยว ใช้แก้ไอ ใช้เป็นน้ำกระสายยา
== อ้างอิง ==
พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 2: ไม้ผลและไม้ผลเคี้ยวมัน. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544.หน้า 177
ชยันต์ พิเชียรสุนทร และ วิเชียร จีรวงศ์. คู่มือเภสัชกรรมแผนไทยเล่ม 1 น้ำกระสายยา. พิมพ์ครั้งที่ 3. กทม. อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง. 2556. หน้า 71 – 73
==แหล่งข้อมูลอื่น==
USDA Plants Profile - Citrus medica
Purdue University (U.S.A.): article on citron culture and use.
Citrus Pages 
University of California- "Citrus Diversity"
Stuart-exchange_org:Citrus medica used as a medicinal plant.
UCLA: "Give Me A Squeeze" 
Alchemy Works: Citron 
Wildflowers of Israel - Citron
สกุลส้ม
ผลไม้
สมุนไพร
เรียวอันจิ

เรียวอันจิ  เป็นวัดของพุทธศาสนานิกายเซน สำนักรินไซ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของนครเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น ภายในวัดยังมีลานสวนหินที่มีชื่อเสียงอย่างมากที่เรียกว่า คาเรซันซุย ซึ่งเป็นการจัดสวนแบบหนึ่งของเซ็น ทั้งนี้ ตัววัดและสวน ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นส่วนหนึ่งของอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณ ที่มีสถานะเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก
ที่ดินของวัดนี้ เดิมทีเป็นที่ดินของตระกูลฟูจิวาระ ในพุทธศตวรรษที่ 16 โดยวิหารหลังแรก (ปัจจุบันไม่มีอยู่) และบ่อน้ำขนาดใหญ่ถูกสร้างโดยฟูจิวาระ ซาเนโยชิ มหาเสนาบดีฝ่ายขวา ต่อมา พ.ศ. 1993 โฮโซกาวะ คัตสึโมโตะและขุนพลได้ขอซื้อที่ดินผืนนี้ซึ่งเป็นที่ตั้งของวัดเดิม เขาได้สร้างที่พำนักอาศัยและก่อตั้งเป็นวัดนิกายเซ็นนามว่าเรียวอันจิ ต่อมาเกิดสงครามโอนินระหว่างตระกูลใหญ่จนวัดได้ถูกทำลายลง และตัวคัตสึโมโตะก็เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2016 ทำให้วัดกลายเป็นวัดร้าง อย่างไรก็ตาม บุตรชายของเขา โฮโซกาวะ มัตสึโมโตะ ก็ได้บูรณะวัดขึ้นมาใหม่ ในปี พ.ศ. 2031
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Ryoanji Temple EntranceKyoto.jpg|ทางเข้าอาณาบริเวณวัด
ไฟล์:Ryoanji rock garden close up.jpg|ภาพขยายหินในสวนหิน
ไฟล์:Ryoan-ji.JPG|บ่อเคียวโยจิ สร้างในพุทธศตวรรษที่ 18
ไฟล์:RyoanJi-Sanmon.jpg|ประตูทางเข้าวัด
ไฟล์:Ryoan-ji 03.jpg|สวน
ไฟล์:Ryuanji_snow2.jpg|สวนด้านนอกของหอชาในฤดูหนาว
ไฟล์:Lake outside Ryoan-ji Temple.jpg|ทะเลสาบและสะพานด้านนอกของวิหารใหญ่
ไฟล์:Ryoanji Temple - Kuri Main Building Interior.jpg|ภายในวิหารใหญ่
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ของวัด
Yamasa Institute's Ryoan-ji: History & Impressions 
สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 1993
แหล่งมรดกโลกในประเทศญี่ปุ่น
วัดในเกียวโต
ทรัสท์เอสเอสซี

ThrustSSC, Thrust  SSC  หรือ รถความเร็วเหนือเสียง เป็นรถเขับเคลื่อนด้วยพลังเจ็ทของอังกฤษ  พัฒนาโดย ริชาร์ด โนเบิล  (Richard Noble),  กลิน โบว์เชอร์  (Glynne Bowsher),  รอน ไอเออร์ส  (Ron Ayers),  และ เจเรมี บลิส  (Jeremy Bliss)
Thrust SSC   ถือบันทึกสถิติโลกทำความเร็วขณะที่กำลังวิ่งอยู่บนพื้นดิน  เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม 1997 เมื่อมันประสบความสำเร็จที่ระดับความเร็ว 1,228 กิโลเมตร / ชั่วโมง (763 ไมล์ต่อชั่วโมง) และกลายเป็นรถคันแรกอย่างเป็นทางการที่สามารถวิ่งทำลายกำแพงเสียงได้
== รายละเอียด ==
เป็นรถที่ได้รับการขับขี่โดยนักบินเครื่องบินขับไล่จากกองทัพอากาศของอังกฤษ  นาวาอากาศโท แอนดี้ กรีน (Wing Commander Andy Green) ในทะเลทรายหินสีดำ (Black Rock Desert) ในรัฐเนวาดา, สหรัฐอเมริกา มันถูกขับเคลื่อนด้วยสองเครื่องยนต์ไอพ่นคู่เทอร์โบแฟน แบบสันดาปท้าย  (afterburning) รุ่น โรลส์-ลอยซ์ สเพ  (afterburning Rolls-Royce Spey turbofan)  เป็นเครื่องยนต์ที่ใช้ในเครื่องบินขับไล่ไอพ่นรุ่น เอฟ-4 แฟนทอม 2 ของอังกฤษ   รถมีความยาว  16.5 เมตร (54 ฟุต) กว้าง  3.7 เมตร (12 ฟุต) และมีน้ำหนัก 10.5 ตัน (10.7 ตัน) และเครื่องยนต์คู่ที่ให้แรงขับเคลื่อนสุทธิ  223  กิโลนิวตัน (50,000 ปอนด์), ให้กำลังส่งออก  110,000 bhp (82MW)  การเผาไหม้ประมาณ 18 ลิตรต่อวินาที (4.0 แกลลอน / วินาที ในหน่วยของอังกฤษ หรือ 4.8 แกลลอน / วินาที ในหน่วยของสหรัฐอเมริกา)  อัตราการเผาผลาญน้ำมันเชื้อเพลิงประมาณ 55 ลิตร / กิโลเมตร (0.05 ไมล์ต่อแกลลอน-อังกฤษ; 0.04 ไมล์ต่อแกลลอน-อเมริกัน) โดยเปรียบเทียบกับอัตราการเผาไหม้ในเครื่องยนต์ของเครื่องบินคองคอร์ดที่มีอัตราการเผาไหม้ประมาณ 0.8 แกลลอน / วินาที (10500 กิโลกรัม / ชั่วโมง,  2,885 แกลลอน / ชั่วโมง) ในขณะที่เดินเครื่องเต็มกำลัง เมื่อเทียบกับในขณะที่เดินเครื่องในระดับปกติที่  17 ไมล์ต่อแกลลอน (14 ลิตร / 100 กิโลเมตร; 20 ไมล์ต่อแกลลอน-อังกฤษ) ต่อผู้โดยสาร 1 คน  (100 คน ที่ความจุสูงสุด)
== ดูเพิ่มเติม ==
Budweiser Rocket
Land speed record
List of vehicle speed records
Rocket car
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
Richard Noble: Thrust: The Remarkable Story of One Man's Quest for Speed, Hardcover: Partridge, 1998, ISBN 1-85225-268-5; Paperback: Bantam, 1999, ISBN 0-553-81208-4
==ลิ้งค์ภายนอก==
Official Thrust SSC website (no longer being updated)
Coventry Transport Museum where Thrust SSC is on display
Photo-Diary  by John Coppinger – including the aerial photo by Richard Meredith-Hardy showing the shock wave as Thrust SSC narrowly exceeds the speed of sound
Thrust SSC the car and the run
Thrust SSC Photos Pictures from Blackrock, Nevada – 15 October 1997
Speed Record Club – The Speed Record Club seeks to promote an informed and educated enthusiast identity, reporting accurately and impartially to the best of its ability on record-breaking engineering, events, attempts and history.
Jet land speed record cars
1997 in science
1997 in the United States
Black Rock Desert
Collection of the Coventry Transport Museum
1997 in Nevada
ศาลคดีเขมรแดง

องค์ชุมนุมชำระวิสามัญแห่งตุลาการกัมพูชา (អង្គជំនុំជម្រះវិសាមញ្ញក្នុងតុលាការកម្ពុជា, องฺคชํนุชมฺระวิสามญฺญกฺนุงตุลาการกมฺพุชา; Extraordinary Chambers in the Courts of Cambodia, ECCC; Chambres extraordinaires au sein des tribunaux cambodgiens, CETC) เรียกทั่วไปว่า ศาลคดีเขมรแดง (សាលាក្ដីខ្មែរក្រហម, สาลากฺฎีขฺแมรกฺรหม; Khmer Rouge Tribunal) เป็นศาลที่จัดตั้งขึ้นชำระคดีซึ่งสมาชิกฝ่ายบริหารอาวุโสที่สุดของกลุ่มเขมรแดงถูกกล่าวหาว่าละเมิดกฎหมายระหว่างประเทศและกระทำความผิดอาญาอุกฉกรรจ์อย่างอื่นในช่วงการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์กัมพูชา แม้จะเป็นศาลระดับชาติ แต่ศาลนี้ตั้งขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของความตกลงระหว่างรัฐบาลกัมพูชากับสหประชาชาติ ทั้งตุลาการยังมาจากทั้งท้องถิ่นและต่างถิ่น และมีพนักงานทั้งที่เป็นชาวกัมพูชาและชาวต่างชาติ จึงถือเป็นศาลลูกผสม แต่ดำเนินกระบวนพิจารณาในประเทศกัมพูชา โดยไม่ขึ้นตรงต่อรัฐบาลกัมพูชาหรือสหประชาชาติ นอกจากนี้ ยังเชิญชวนให้ชาวต่างชาติเข้ามีส่วนร่วม เพื่อให้เป็นไปตามมาตรฐานสากล
อำนาจของศาลนี้ครอบคลุมการละเมิดอย่างร้ายแรงซึ่งกฎหมายอาญากัมพูชา กฎหมายและจารีตประเพณีมนุษยธรรมระหว่างประเทศ ตลอดจนการละเมิดธรรมเนียมระหว่างประเทศที่กัมพูชารับรอง บรรดาที่กระทำลงในระหว่างวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1975 ถึง 6 มกราคม ค.ศ. 1979 รวมถึงอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ อาชญากรรมสงคราม และการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ความมุ่งหมายหลักของศาลตามที่องค์ชุมนุมระบุไว้ คือ ให้ความเป็นธรรมแก่ชาวกัมพูชาผู้เคราะห์ร้ายจากนโยบายระบอบเขมรแดงในช่วงเดือนเมษายน ค.ศ. 1975 ถึงมกราคม ค.ศ. 1979 ทั้งนี้ ยังกำหนดให้การช่วยเหลือฟื้นฟูผู้เสียหายและการเผยแพร่สื่อเพื่อการศึกษาระดับชาติเป็นวัตถุประสงค์เบื้องต้นขององค์กรด้วย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Extraordinary Chambers in the Courts of Cambodia- Official site
United Nations Assistance to the Khmer Rouge Trials- Official site
ฝ่ายตุลาการกัมพูชา
การฆ่าล้างเผ่าพันธ์ุชาวเขมร
ศาลกัมพูชา
รักแท้แปลว่าเธอ

"รักแท้แปลว่าเธอ" เป็นซิงเกิลของสุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว ในปี พ.ศ. 2557 ประพันธ์เนื้อร้องโดย วรัชยา พรหมสถิต แต่งทำนองและเรียบเรียงโดย จิตรกร มงคลธรรม ออกจำหน่ายในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2557 เพลงนี้ยังถูกรวมในอัลบั้มของ 10 Years Of Love บทเพลงรักจากเดอะสตาร์
==มิวสิกวีดิโอ==
มิวสิกวีดิโอนี้ ถ่ายทำที่ร้าน Littles Trees ถนนเพชรเกษม มีเนื้อหาเกี่ยวกับกับนิยามความรักที่ อบอุ่น โรแมนติก จริงใจ และการถ่ายทอดชีวิตรักแท้ของคู่รัก 3 คู่ ได้แก่ พ่ออี๊ด สุประวัติ ปัทมสูต & นีรนุช เมฆใหญ่, คู่อ้อม-พิยดา อัครเศรณี & อาท-ศรา จุฑารัตนกุล & น้องนาวา และคู่ เต๋อ-ฉันทวิชช์ ธนะเสวี & พีค-ภัทรศยา เครือสุวรรณศิริ
==การตอบรับ==
เพลง "รักแท้แปลว่าเธอ" ได้อันดับ 1 ของชาร์ต GMM Grammy Gmember Song Chart Top 100 ประประจำวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2557 และ GMM Grammy Gmember MV Chart Top 5 ประจำวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 จากการจัดอันดับของเว็บไซต์ Gmember.com
===ชาร์ต===
{|class="wikitable"
!align="left"|ชาร์ต (พ.ศ. 2557)
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
| align = "left"| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ ซองชาร์ตท็อป 100
| align = "center"| 1
|-
| align = "left"| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ เอ็มวีชาร์ตท็อป 5
| align = "center"| 1
|-
| align = "left"| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20
| align = "center"| 7
|-
| align = "left"| บิ๊กเลิฟท็อป 20 ชาร์ต
| align = "center"| 1
|-
| align = "left"| ยู2เพลย์ ท็อป 10 ชาร์ต
| align = "center"| 1
|-
| align = "left"| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์
| align = "center"| 30
|}
==อ้างอิง==
เพลงไทยสากล
เพลงของสุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว
เพลงในปี พ.ศ. 2557
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2557
ซิงเกิลในสังกัดเอ็กแซ็กท์
ซิงเกิลในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
มัษนาวี

มัษนาวี (مثنوی معنوی) เป็นงานชิ้นเอกของเมาลานา ญะลาลุดดิน มุฮัมมัด รูมี กวีเอกแห่งเปอร์เซีย ซึ่งใช้เวลาในการประพันธ์นานถึง 43 ปี ชาวอิหร่านได้ชื่นชมกวีนิพนธ์เรื่องนี้มากจนเรียกว่าอัลกุรอ่านในภาษาเปอร์เซีย เนื้อหาเป็นแก่คำสอนที่สำคัญในลัทธิซูฟี ประกอบด้วยหนังสือ 6 เล่มใหญ่ แต่ละเล่มจะมีเรื่องย่อยๆ ที่อธิบายถึงความหมายทางจิตวิญญาณที่เป็นความผูกพันระหว่างมนุษย์กับพระเจ้า มีการแปลออกเป็นภาษาอื่นๆมากมายเช่น ภาษาอังกฤษ ภาษารัสเซีย ภาษาอูรดู
== อ้างอิง ==
เมาลานา ญะลาลุดดิน มุฮัมมัด รูมี. มัษนาวี แปลโดย ไรน่าน อรุณรังษี. กทม. กัรบาลา. 2545
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Masnavi I Ma'navi
Persian or Farsi version is available at www.RumiSite.com
Guardian series of blogs on the Masnavi by Franklin Lewis, 2009
An abridged version translated by E.H. Whinfield, (1898)
Dar al Masnavi
Treasure of National Library of Turkey  18th century Masnavi in Nesih calligraphy, Herat
Verse-translation of The Song of the Reed
The Song of the Reed (part one)
Masnavi Stories Online Classes  (in Persian)
Urdu poetic forms
วรรณคดีภาษาเปอร์เซีย