pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศลักเซมเบิร์ก

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศลักเซมเบิร์กทั้งสิ้น 1 แหล่ง
== สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก ==
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:18%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:12%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:12%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:12%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:20%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:5%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | นครลักเซมเบิร์ก :ย่านเมืองเก่าและป้อมปราการ
| 
| อำเภอลักเซมเบิร์ก
| วัฒนธรรม:(iv)
| 29.94;พื้นที่กันชน 108.73
| align="center" | 2537/1994
|
| 699
|-
|}
== อ้างอิง ==
ลักเซมเบิร์ก
 
ประเทศลักเซมเบิร์ก
สมรภูมิมอดไหม้

สมรภูมิมอดไหม้ เป็นวรรณกรรมเยาวชนที่ตีพิมพ์ในปีพ.ศ. 2553 โดยเจมส์ แดชเนอร์ โดยเป็นนวนิยายเล่มที่สองในชุดเกมล่าปริศนา ต่อจาก"วงกตมฤตยู" และเป็นการปูเรื่องสู่ "ไข้มรณะ", "คำสั่งสังหาร" และ "เดอะ ฟีเวอร์ โค้ด" นวนิยายเล่มนี้ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ในชื่อ "เมซ รันเนอร์ สมรภูมิมอดไหม้" ซึ่งฉายในวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2558 อำนวยการสร้างโดยทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์
== ตัวละคร ==
โทมัส: เด็กชายซึ่งเป็นนักวิ่งในทุ่ง หลักจากที่เขาโดนโศกาต่อยเขาค้นพบว่าตัวเองเคยเป็นส่วนหนึ่งของวิคเก็ตและช่วยสร้างเขาวงกตขึ้นมา เขามีความสามารถพิเศษในการสื่อสารทางจิตกับอลิซและเทเรซา
มินโฮ: นักวิ่งกลุ่ม A มีรหัสคือ A7 ผู้นำ
นิวท์: เพื่อนสนิทโทมัสและมินโฮ ได้รหัสคือกาว
เบรนดา: มนุษย์ที่มีภูมิคุ้มกัน มีเบื้องหน้าเบื้องหลังกับ WICKED
อริส โจนส์: ผู้ชายคนเดียวในกลุ่มวงกต B ซึ่งมีแต่ผู้หญิงล้วน
เทเรซ่า แอ็กเนส: เด็กสาวคนเดียวของกลุ่ม A สามารถสื่อสารทางจิตกับโทมัสและอริสได้ ได้รหัสคือผู้ทรยศ
ฮอร์เก้ กัลลาพาร์กา: ชายชาวละติน คอยดูแลเบรนด้า
ซอนย่า: อดีตผู้นำกลุ่มบี เธอเหมือนเป็นนิวท์ในร่างผู้หญิง
แฮเรียต: อดีตผู้นำกลุ่มบี
หน้าหนู: เอ.ดี. แจนสัน ผู้ช่วย WICKED
ราเชล: เพื่อนของอริส ถูกฆ่าเพราะปกป้องอริสเหมือนชัคปกป้องโทมัส
ฟรายแพน: พ่อครัวของชาวทุ่งในกลุ่มเอ
วินสตัน: นักเชือดในกลุ่ม A เสียชีวิตเพราะยิงตัวตายเนื่องจากถูกกัดแล้วติดเชื้อ
แมรี่ คูปเปอร์: อดีตสมาชิก WICKED ตอนนี้เป็นสมาชิกของกลุ่มมือขวาในตำแหน่งหมอ
วินซ์:
แจ็ก: ชาวทุ่งกลุ่ม A เสียชีวิตในห้างสรรพสินค้าเพราะถูกแคร้งลากไป
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ของเจมส์ แดชเนอร์ (ผู้เขียน)
งานเขียนของ เจมส์ แดชเนอร์
ส
ส
ส
วรรณกรรมที่สร้างเป็นภาพยนตร์
เกมล่าปริศนา

เกมล่าปริศนา เป็นชื่อชุดวรรณกรรมเยาวชน แนวผจญภัยและบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์ โดยเจมส์ แดชเนอร์ วรรณกรรมชุดนี้ประกอบไปด้วย วงกตมฤตยู (2552), สมรภูมิมอดไหม้ (2553), ไข้มรณะ (2554), คำสั่งสังหาร (2555), และ รหัสสั่งตาย (2559)
==เรื่องย่อ==
===วงกตมฤตยู===
===สมรภูมิมอดไหม้===
===ไข้มรณะ===
===คำสั่งสังหาร===
===รหัสสั่งตาย===
==ตัวละครหลัก==
โทมัส (ในเล่ม 1-3 และตัวละครรองในเล่ม 4)
เทเรซา (ในเล่ม 1-4 และปรากฏตัวในตอนจบของเล่ม 4)
มินโฮ (ในเล่ม 1-3)
นิวท์ (ในเล่ม 1-3)
แกลลี (ในเล่ม 1, 3)
อัลบี (ในเล่ม 1)
ชัค (ในเล่ม 1)
ฟรายแพน (ในเล่ม 1-3)
วินสตัน (ในเล่ม 1-2)
แจนสัน หรือ "หน้าหนู" (ในเล่ม 2-3)
ฮอร์เก (ในเล่ม 2-3)
เบรนดา (ในเล่ม 2-3)
อลิซ (ในเล่ม 2-3)
ฮาร์ริเอ็ต (ในเล่ม 2-3)
ซอนยา (ในเล่ม 2-3)
วินซ์ (ในเล่ม 3)
มาร์ฏ (ในเล่ม 4)
อเล็ก (ในเล่ม 4)
ทรินา (ในเล่ม 4)
ลานา (ในเล่ม 4)
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ของเจมส์ แดชเนอร์ (ผู้เขียน)
งานเขียนของ เจมส์ แดชเนอร์
ก
ก
ก
วรรณกรรมที่สร้างเป็นภาพยนตร์
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศบูร์กินาฟาโซ

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศบูร์กินาฟาโซทั้งสิ้น 3 แหล่ง
== สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก ==
===แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม===
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:18%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:12%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:12%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:12%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:20%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:5%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | ซากโบราณสถานลอรอเปนี
| 150x150px
| แคว้นซูว์ดูแอ็สต์
| วัฒนธรรม:(iii)
| 1.113;พื้นที่กันชน 278.4
| align="center" | 2552/2009
|
| 1225
|-
! scope="row" | แหล่งโลหกรรมเหล็กโบราณแห่งบูร์กินาฟาโซ
|
| แคว้นซ็องทร์-นอร์, แคว้นนอร์, แคว้นบุกล์ดูว์มูอูน และแคว้นโอ-บาแซ็ง
| วัฒนธรรม:(iii), (iv), (vi)
| 122.3;พื้นที่กันชน 797.5
| align="center" | 2562/2019
|
| 1602
|-
|}
===แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ===
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:18%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:12%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:12%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:12%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:20%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:5%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | กลุ่มอุทยานดูเบลอเว-อาร์ลี-แปนจารี(ร่วมกับไนเจอร์และเบนิน)
| 150x150px
| แคว้นแอ็สต์
| ธรรมชาติ:(ix), (x)
| 1,714,831;พื้นที่กันชน 1,101,221
| align="center" | 2539/1996;เพิ่มเติม 2560/2017
| ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของประเทศบูร์กินาฟาโซเมื่อ พ.ศ. 2560
| 749
|}
== สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น ==
ประเทศบูร์กินาฟาโซมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 5 แห่ง
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บูร์กินาฟาโซ
ประเทศบูร์กินาฟาโซ
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศโมซัมบิก

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศโมซัมบิกทั้งสิ้น 1 แหล่ง
== สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก ==
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" |เกาะโมซัมบิก
| 150x150px
| จังหวัดนัมปูลา
| วัฒนธรรม:(iv), (vi)
|
| align="center" | 2534/1991
|
| 599
|}
== สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น ==
ประเทศโมซัมบิกมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 4 แห่ง
== อ้างอิง ==
โมซัมบิก
ประเทศโมซัมบิก
ซาโตชิ ทาจิริ

ซาโตชิ ทาจิริ ( เกิด 28 สิงหาคม ค.ศ. 1965) เป็นนักออกแบบวิดีโอเกมชาวญี่ปุ่น รู้จักกันดีที่สุดในฐานะผู้สร้างแฟรนไชส์โปเกมอน และเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทพัฒนาวิดีโอเกม เกมฟรีก ทาจิริ เป็นผู้ชื่นชอบเกมอาเขต เขาได้เขียนและปรับปรุงแฟนซีนเกี่ยวกับวิดีโอเกมชื่อ เกมฟรีก ร่วมกับ เค็น ซุงิโมริ ก่อนพัฒนาเป็นการก่อตั้งบริษัทในชื่อเดียวกัน ทาจิริกล่าวว่าการเชื่อมต่อเกมบอยสองเครื่องด้วยสายเคเบิลบันดาลใจให้เขาสร้างเกมที่เกิดจากการสะสมแมลง ซึ่งเป็นการสะสมและกิจกรรมที่เป็นเพื่อน ๆ ของเขาในวัยเด็ก เกมใช้เวลา 6 ปีพัฒนาจนเสร็จสมบูรณ์ เกิดเป็นเกมโปเกมอนภาคเรดและโปเกมอนภาคกรีน และนำไปสู่แฟรนไชส์ระดับหลายพันล้านที่ช่วยประคับประคองเครื่องเล่นเกมมือถือของบริษัทนินเทนโดไว้ได้ ทาจิริยังคงเป็นผู้บริหารแฟรนไชส์โปเกมอนจนถึงช่วงพัฒนาเกมโปเกมอนภาครูบีและแซฟไฟร์ หลังจากนั้นเขาเปลี่ยนมาทำหน้าที่ผู้ควบคุมการผลิตอย่างง่ายแทน
ทาจิริยังทำงานให้โครงการอื่น ๆ เช่น มาริโอภาคแยก และเดอะเลเจนด์ออฟเซลดา ด้วย ผลงานของเขาทำให้ได้รับเกียรติมากมายจากเพื่อน ๆ
== ชีวิตช่วงต้น ==
ทาจิริเกิดวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1965 ในโตเกียว เป็นบุตรของพนักงานขายรถยนต์นิสสัน และแม่บ้าน ทาจิริเติบโตในเมืองมาจิดะ โตเกียว ซึ่งขณะนั้นยังเป็นเมืองที่ได้รับการดูแลดีและมีบรรยากาศแบบชนบท เมื่อยังเด็ก ทาจิริชอบสะสมแมลงเป็นงานอดิเรก และกลายเป็นแรงบันดาลใจให้เขาทำงานวิดีโอเกม เด็กคนอื่น ๆ เรียกเขาว่า "ดร.บั๊ก" (Dr.Bug) และเขาต้องการเป็นนักกีฏวิทยา ขณะที่พื้นที่เมืองของญี่ปุ่นแผ่ขยายกว้างขึ้น และพื้นดินถูกถางออก ที่อยู่อาศัยของแมลงจึงหายไป ทาจิริอยากให้เกมของเขาทำให้เด็กได้จับและสะสมสิ่งมีชีวิตที่เขาเคยมี ตัวละครซาโตชิหรือแอช เคตชัม คือทาจิริในร่างเด็ก
เขารู้สึกหลงใหลเกมตู้ขณะยังเป็นวัยรุ่น แม้ว่าพ่อแม่ของเขาคิดว่าเขาจะใช้เวลาว่างเป็นเด็กเกเร เขาชอบเล่นเกมสเปซอินเวเดอส์ของไทโตะ ซึ่งพาให้เขาหลงใหลวิดีโอเกมอื่น ๆ ไปด้วย ในที่สุดเขาเริ่มสนใจพยายามวางแผนทำเกมของตนเอง เขาถอดชิ้นส่วนของเกมแฟมิคอมออกเพื่อดูการทำงานภายใน และชนะการประกวดแนวคิดทำวิดีโอเกมที่สนับสนุนโดยเซก้า
เนื่องจากความหลงใหลในเกม ทาจิริหนีเรียนบ่อยครั้งและเกือบเรียนไม่จบไฮสกูล ทำให้พ่อแม่ของเขาที่รู้สึกว่าเขาละทิ้งอนาคตของเขา รู้สึกสับสนและผิดหวัง พ่อของเขาพยายามหางานให้เขาทำที่บริษัทไฟฟ้า โตเกียวอิเล็กทริกเพาเวอร์คอมพานี แต่ทาจิริปฏิเสธตำแหน่งดังกล่าว เขาเรียนชดเชยและในที่สุดก็ได้รับเกียรติบัตรจากไฮสกูล ทาจิริไม่ได้เข้าเรียนระดับวิทยาลัยแต่เข้าเรียนโปรแกรมเทคนิคระยะเวลา 2 ปีที่วิทยาลัยเทคโนโลยีแห่งชาติโตเกียว เอกวิชาอิเล็กทรอนิกส์และวิทยาการคอมพิวเตอร์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ซาโตชิ ทาจิริ ที่บัลบาพีเดีย
บุคคลจากนินเทนโด
โปเกมอน
นักออกแบบวิดีโอเกมชาวญี่ปุ่น
ผู้กำกับวิดีโอเกมชาวญี่ปุ่น
การเลือกตั้งทั่วไปในประเทศพม่า พ.ศ. 2558

การเลือกตั้งทั่วไปในประเทศพม่า จัดขึ้นในวันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 โดยมีการเลือกตั้งในทุกเขตเลือกตั้ง ยกเว้นที่นั่งที่กองทัพแต่งตั้ง เพื่อแต่งตั้งสมาชิกรัฐสภาเข้าดำรงตำแหน่งในสภาสูง (สภาเชื้อชาติ) สภาล่างของรัฐสภาแห่งสหภาพ (สภาผู้แทนราษฎร) และลุ้ดดอรัฐและภูมิภาค (State and Region Hluttaw)
== อ้างอิง ==
การเลือกตั้งในประเทศพม่า
การเลือกตั้งใน พ.ศ. 2558
เธอเก่ง (Still)

"เธอเก่ง (Still)" เป็นซิงเกิลของเจ็ตเซ็ตเตอร์  ในปี พ.ศ. 2558 โดยประพันธ์เนื้อร้อง-ทำนอง ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม (ฟองเบียร์) และเรียบเรียงโดย ทฤษฏี ศรีม่วง ออกจำหน่ายในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2558
เนื้อหาเพลงที่พูดถึงความรักในรูปแบบของคนที่­ยังไม่สามารถเริ่มรักครั้งใหม่ได้ เพราะจะด้วยทั้งความรักเดิมที่ยังฝังใจ หรืออะไรก็ตามแต่ อดีตก็ยังคงสร้างความแพ้ ให้กับปัจจุบันอยู่เสมอ และด้วยเนื้อหาที่โดนใจผู้แพ้หลายคน เพลงนี้คงเปรียบเหมือนตัวแทนความเจ็บช้ำเล็กๆจากผู้แพ้ส่ง­ต่อความรู้สึกให้คนเก่งที่ทำให้เราแพ้ ได้อยู่เสมอๆ
มิวสิควิดีโอ กำกับโดย “ต๋อม-ณัฐพล มุขขันธ์” เนื้อหาเรื่องราวง่ายๆ ไม่ซับซ้อน แต่ลึกทางอารมณ์ ซึ่งเป็นชีวิตของคนๆ หนึ่งที่ถูกบอกเลิก ความรู้สึกของคนผิดหวัง
==การตอบรับ==
เพลง "'เธอเก่ง (Still)" ติดอันดับสูงสุดที่ 8 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
===ชาร์ต===
{|class="wikitable"
!align="left"|ชาร์ต (พ.ศ. 2558)
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
| align = "left"| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 100
| align = "center"| 8
|-
| align = "left"| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก เอ็มวีชาร์ตท็อป 100
| align = "center"| 12
|-
| align = "left"| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20
| align = "center"| 8
|-
| align = "left"| เอฟเอ็ม 98.5 คลิกชาร์ต ท็อป 20
| align = "center"| 1
|-
| align = "left"| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์
| align = "center"| 24
|-
|-
|}
{|class="wikitable"
!align="left"|ชาร์ต (พ.ศ. 2559)
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
| align = "left"| อินเท็นซีฟวอท์ช มิวสิก ชาร์ต ท็อป 40  เพลงไทยสากล 2016
| align = "center"| 7
|-
|}
==อ้างอิง==
เพลงไทยสากล
เพลงของเจ็ตเซ็ตเตอร์
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยฟองเบียร์
เพลงในปี พ.ศ. 2558
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2558
ซิงเกิลในสังกัดไวท์มิวสิค
ซิงเกิลในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
แม่น้ำเกิม

แม่น้ำเกิม (Sông Gâm) เป็นแม่น้ำในจังหวัดกาวบั่ง จังหวัดห่าซาง และจังหวัดเตวียนกวาง ประเทศเวียดนาม มีต้นน้ำสองสายในเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง ประเทศจีน ในทิศตะวันตกแม่น้ำหรูกุ้ย-แม่น้ำผู่เหม่ย (儒桂河-普梅河) และทางทิศตะวันออกคือแม่น้ำหยินเจียง-แม่น้ำไป่โตว (吟江-百都河) ซึ่งมาบรรจบกันเป็นแม่น้ำหยินเจียง ซึ่งแม่น้ำสาขาในประเทศจีนที่ยาวที่สุดเพียงประมาณ 50 กิโลเมตร และไหลผ่านเข้าประเทศเวียดนาม ที่พิกัดภูมิศาสตร์ 23.011667°N 105.786667°E
== อ้างอิง ==
เกิม
เกิม
เกิม
แม่น้ำฟ้อดั๊ย

แม่น้ำฟ้อดั๊ย (Sông Phó Đáy) เป็นแม่น้ำในประเทศเวียดนาม มีความยาวทั้งสิ้น 200 กิโลเมตร ไหลผ่านจังหวัดบั๊กกั่น จังหวัดเตวียนกวาง และจังหวัดหวิญฟุก
== อ้างอิง ==
ฟ้อดั๊ย
เจ็บที่ต้องรู้

"เจ็บที่ต้องรู้" เป็นซิงเกิลของวงดนตรีเดอะมูสส์ ประพันธ์เนื้อร้อง-ทำนองโดย อธิศ อมรเวช, แอร์ ลิ่มสกุล, ปัณฑพล ประสารราชกิจ, โยธกานต์ ถาวงศ์ และเรียบเรียงโดย เดอะมูสส์ ออกจำหน่ายในวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 เนื้อหาพูดถึงความรักที่ไม่สมหวัง กับความเจ็บปวด เมื่อต้องรับรู้ว่าคนรักของเรา ไม่ใช่คนของเราอีกต่อไป
ในด้านของภาคดนตรี ให้ความสำคัญในการเรียบเรียงและอารมณ์ของก­ารถ่ายทอดมากเป็นพิเศษ ดนตรีให้น้ำหนักกับซาวน์ดีไซด์ของการจัดวา­งแต่ละเครื่องแต่ละชิ้น เพื่อให้ได้ความเหงาและล่องลอย แม้จะโดนทอนส่วนของไลน์ต่าง ๆ ออกไปมากกว่าผ­ลงานที่ผ่านมา แต่ก็ยังให้ความรู้สึกครบถ้วนเช่นเดียวกัน แนวความคิดโดยรวมของเพลงคือทำน้อยให้รู้สึ­กได้มากที่สุด
== การตอบรับ ==
เพลง "เจ็บที่ต้องรู้" ได้อันดับสูงสุดที่ 2 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
=== ชาร์ต ===
{|class="wikitable"
!align="left"|ชาร์ต (พ.ศ. 2558)
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
| align = "left"| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 100
| align = "center"| 7
|-
| align = "left"| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 5
| align = "center"| 4
|-
| align = "left"| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20
| align = "center"| 2
|-
| align = "left"| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์
| align = "center"| 8
|-
|}
== อ้างอิง ==
เพลงไทยสากล
เพลงของเดอะมูสส์
เพลงในปี พ.ศ. 2558
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2558
ซิงเกิลในสังกัดจีนี่เรคคอร์ดส
ซิงเกิลในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยปัณฑพล ประสารราชกิจ
เพลงบันทึกเสียงที่ผลิตโดยดนัย ธงสินธุศักดิ์
เพลงบันทึกเสียงที่ผลิตโดยปัณฑพล ประสารราชกิจ
การปฏิวัติเราะมะฎอน

การปฏิวัติเราะมะฎอน (Ramadan Revolution) หรือ การปฏิวัติ 8 กุมภาพันธ์ (8 February Revolution) หรือ การปฏิวัติในอิรัก เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 (February 1963 coup d'état in Iraq) เป็นการปฏิวัติที่นำโดยพรรคบาธของอิรัก เพื่อโค่นล้มอับดุลกะรีม กอซิม นายกรัฐมนตรีอิรักในขณะนั้น เกิดขึ้นระหว่างวันที่ 8–10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1963 เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในวันที่ 14 ของเดือนเราะมะฎอน บางครั้งจึงเรียกว่า รัฐประหาร วันที่ 14 เดือนเราะมะฎอน (14 Ramadan Coup)
หลังการปฏิวัติ 14 กรกฎาคมที่กลุ่มนายทหารโค่นล้มพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 แห่งอิรักและเปลี่ยนการปกครองเป็นระบอบสาธารณรัฐ ได้มีความพยายามในการรวมอิรักเข้ากับสหสาธารณรัฐอาหรับ แต่พรรคคอมมิวนิสต์อิรักได้ต่อต้านความคิดนี้ ในขณะนั้นความสัมพันธ์ของอับดุลกะรีม กอซิม กับกลุ่มนายทหารที่ร่วมการปฏิวัติกำลังตกต่ำ กอซิมจึงร่วมมือกับพรรคคอมมิวนิสต์ ทำให้พรรคคอมมิวนิสต์อิรักมีอิทธิพลมากขึ้น ภายหลังกอซิมพยายามลดอิทธิพลของพรรคคอมมิวนิสต์ด้วยการจับกุมผู้นำคนสำคัญและปลดอาวุธกองกำลังในพรรค ปัจจัยหนึ่งที่นำไปสู่การปฏิวัติคือความขัดแย้งระหว่างกอซิมและอับดุสซะลาม อาริฟ ซึ่งเคยร่วมมือกันก่อการปฏิวัติ 14 กรกฎาคม
การขับไล่กอซิมออกจากตำแหน่งเริ่มขึ้นในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ มีการวางแผนมาแล้วตั้งแต่ปี ค.ศ. 1962 เดิมกำหนดเป็นวันที่ 18 มกราคม ก่อนจะเลื่อนไปวันที่ 25 มกราคม และเลื่อนอีกครั้งเป็นวันที่ 8 กุมภาพันธ์ หลังกอซิมเริ่มรับรู้ถึงความพยายามในการปฏิวัติ การปฏิวัติเริ่มขึ้นหลังการลอบสังหารผู้นำฝ่ายทหารอากาศของพรรคคอมมิวนิสต์และหน่วยยานเกราะเข้ายึดสถานีวิทยุ การปะทะกันระหว่างพรรคบาธและฝ่ายสนับสนุนกอซิมเกิดขึ้นอย่างหนักเป็นเวลาสองวัน ก่อนกอซิมจะยื่นข้อเสนอยอมจำนนแลกกับการเดินทางออกนอกประเทศอย่างปลอดภัย แต่ข้อเสนอของกอซิมถูกปฏิเสธ ในวันที่ 9 กุมภาพันธ์ กอซิมถูกนำตัวขึ้นไต่สวนและถูกตัดสินประหารชีวิต ศพของเขาถูกเผยแพร่ทางโทรทัศน์หลังจากนั้นไม่นาน
หลังการปฏิวัติ อะห์มัด ฮะซัน อัลบักร์ ได้ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีอิรัก โดยมีอับดุสซะลาม อาริฟเป็นประธานาธิบดี อย่างไรก็ตาม ความขัดแย้งภายในพรรคบาธก็ก่อให้เกิดการรัฐประหารอิรัก เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2506 (November 1963 Iraqi coup d'état) ในเวลาต่อมา
== อ้างอิง ==
ประวัติศาสตร์อิรัก
คามนิก

คามนิก (Kamnik; Stein) เป็นเมืองทางตอนเหนือของประเทศสโลวีเนีย ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากลูบลิยานาประมาณ 24 กิโลเมตร เมืองนี้มีเนื้อที่ทั้งหมด 9.1 ตร.กม. และมีประชากร 13,608 คน ในช่วงยุคกลางเมืองนี้เป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญ
== สมุดภาพ ==
ไฟล์:Kamnik - Mali grad.jpg
ไฟล์:Kamnik - Castle Zaprice.jpg
ไฟล์:Kamnik - Franciscan monastery.jpg
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Kamnik, official page of municipality (in Slovene)
Volčji Potok Arboretum  
Virtual landscape
Pure Slovenia, Self catering alpine chalet.
Terme Snovik, Spa Snovik
Velika planina , photos
Camping Alps ,
เมืองในประเทศสโลวีเนีย
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศกาบอง

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศกาบองทั้งสิ้น 2 แหล่ง
== สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก ==
===แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ===
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" |  อุทยานแห่งชาติอีวีนโด
| 150px
| จังหวัดโอกูเอ-ลอโลและจังหวัดโอกูเอ-อีวีนโด
| ธรรมชาติ: (ix), (x)
| 298,758;พื้นที่กันชน 182,268
| align="center" | 2564/2021
|
| 1653
|-
|}
===แหล่งมรดกโลกแบบผสม===
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" |  ระบบนิเวศและภูมิทัศน์วัฒนธรรมที่ยังเหลืออยู่ของลอเป-ออกานดา 
| 150px
| จังหวัดมัวแยโนกูเอ, จังหวัดอึนกูนีเย, จังหวัดโอกูเอ-ลอโล และจังหวัดโอกูเอ-อีวีนโด
| ผสม: (iii), (iv), (ix), (x)
| 491,291;พื้นที่กันชน 150,000
| align="center" | 2550/2007
|
| 1147
|-
|}
== สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น ==
ประเทศกาบองมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 6 แห่ง
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กาบอง
 
ประเทศกาบอง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศชาด

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศชาดทั้งสิ้น 2 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 1 แห่ง และแหล่งมรดกโลกแบบผสมอีก 1 แห่ง
== สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก ==
=== แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม ===
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:18%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:12%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:12%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:12%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:20%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:5%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | ทะเลสาบแห่งอูนีย็องกา 
| 150px
| แคว้นเอเนดี-แว็สต์
| ธรรมชาติ:(vii)
| 62,808;พื้นที่กันชน 4,869
| align="center" | 2555/2012
| ประกอบด้วยทะเลสาบที่เชื่อมต่อกัน 18 แห่ง กลางทะเลทรายสะฮารา
| 1400
|}
=== แหล่งมรดกโลกแบบผสม ===
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:18%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:12%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:12%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:12%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:20%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:5%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | มวลเขาสูงเอเนดี : ภูมิทัศน์ธรรมชาติและวัฒนธรรม 
| 150px
| แคว้นเอเนดี-แว็สต์และแคว้นเอเนดี-แอ็สต์
| ผสม:(iii), (vii), (ix)
| 2,441,200;พื้นที่กันชน 777,800
| align="center" | 2559/2016
|
| 1475
|}
== สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น ==
ประเทศชาดมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 7 แห่ง
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชาด
 
ประเทศชาด
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศแซมเบีย

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศแซมเบียทั้งสิ้น 1 แหล่ง
== สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก ==
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" |โมซี-โออา-ตุนยา / น้ำตกวิกตอเรีย (ร่วมกับซิมบับเว) 
| 150x150px
| จังหวัดเซาเทิร์น
| ธรรมชาติ:(vii), (viii)
| 6,860
| align="center" | 2532/1989
|
| 509
|}
== สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น ==
ประเทศแซมเบียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 7 แห่ง
== อ้างอิง ==
ซมเบีย
ประเทศแซมเบีย
สโมสรฟุตบอลซอลฟอร์ดซิตี

สโมสรฟุตบอลซอลฟอร์ดซิตี (Salford City Football Club) คือสโมสรฟุตบอลระดับอาชีพในประเทศอังกฤษ ตั้งอยู่ในเขตเคอร์ซาล เมืองซอลฟอร์ด เทศมณฑลเกรตเตอร์แมนเชสเตอร์ ปัจจุบันลงแข่งขันในระดับอีเอฟแอลลีกทู
สโมสรก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1940 ในชื่อ ซอลฟอร์ดเซ็นทรัล ใน ค.ศ. 2014 สโมสรถูกเทคโอเวอร์โดยกลุ่มลูกนกหัดบินของเฟอร์กีซึ่งเป็นอดีตผู้เล่นของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ได้แก่ ไรอัน กิ๊กส์, พอล สโคลส์, แกรี เนวิล, ฟิล เนวิลล์ และนิกกี บัตต์ถือคนละ 10% ของสโมสร กับนักธุรกิจชาวสิงคโปร์ ปีเตอร์ ลิมถือ 50% ของสโมสร จากรายงานของบีบีซีระบุว่า เดวิด เบ็คแคมซื้อ 10% จาก ปีเตอร์ ลิม เมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 2019
จบฤดูกาล 2018/19 ซัลฟอร์ดเลื่อนชั้นจากเนชัลนัลลีกสู่ลีกทู (ลีกระดับอาชีพของอังกฤษ) ด้วยการชนะเอเอฟซี ฟิลด์ 3-0
== ประวัติศาสตร์สโมสร ==
=== 2014 ถึง 2017:ครอบครองโดย คลาส ออฟ 92 ===
เมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2014 มีการประกาศว่า ภายใต้การอนุมัติของเอฟเอและนอร์ทเทิร์น  พรีเมียร์ลีก ซอลฟอร์ดจะถูกครอบครองโดย Project 92 Limited ซึ่งเป็นกลุ่มที่ประกอบด้วยอดีตผู้เล่นแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดคือ นิคกี บัตต์, ไรอัน กิกส์, แกรี เนวิล ฟิล เนวิล และพอล สโกลส์ หรือที่เรียกรวมกันว่า คลาส ออฟ '92 คาดว่าจะแล้วเสร็จในช่วงซัมเมอร์ คาเรน แบร์ด ประธานสโมสรอธิบายว่ามัน "มั่นคง" โดยบอกว่ามันจะรับประกันอนาคตของสโมสร ในการแข่งขันนัดต่อมาที่ซัลฟอร์ดชนะ 3–2 เหนือ ฟาร์สลีย์เซลติก และแพ้ในบ้าน 1–3 ต่อ นิวมิลส์ แฟนๆ ตะโกนว่า "We are Tangerine" เพื่อประท้วงเมื่อมีข่าวลือว่าจะมีการเปลี่ยนสีของสโมสร ความไม่สงบของแฟนบอลยังคงเพิ่มขึ้นจนถึงนัดสุดท้ายของฤดูกาล ซึ่งพวกเขาแพ้ 1–3 ต่อเพรสคอตต์เคเบิล หมายความว่าซอลฟอร์ดจบฤดูกาลในอันดับที่ 12
เมื่อการครอบครองสโมสรเสร็จสิ้น ทีมเจ้าของใหม่ได้เข้าร่วมการฝึกซ้อมก่อนเปิดฤดูกาลในเดือนกรกฎาคม 2014 ซึ่งกิ๊กส์แนะนำว่าทางกลุ่มมีเป้าหมายที่ทะเยอทะยาน โดยมีเป้าหมายคือฟุตบอลระดับแชมเปียนชิปภายใน 15 ปี
== ผู้เล่น ==
=== ผู้เล่นปัจจุบัน ===
=== ทีมสำรอง ===
== บุคลากร ==
== ฤดูกาล ==
== เกียรติประวัติ ==
National League (5th tier)
Play-off winners: 2018–19
National League North (6th tier)
Champions: 2017–18
Northern Premier League Premier Division (7th tier)
Play-off winners 2015–16
Northern Premier League Division One North (8th tier)
Champions: 2014–15
North West Counties League Premier Division (9th tier)
2nd place promotion: 2007–08
Manchester Premier Cup
Winners (2): 1977–78, 1978–79
Runners-up (3): 1989–90, 2001–02, 2012–13
North West Counties League League Challenge Cup
Winners (1): 2005–06
Lancashire Amateur Cup
Winners (3): 1973, 1975, 1977
=== Club records ===
Best FA Cup performance: Second Round vs. Hartlepool (2015–16)
Best FA Trophy performance: Third Round (2018–19)
Best FA Vase performance:
Record attendance: 4,044 vs Wrexham, National League, 1 January 2019
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ซ
ซ
ซ
ซอลฟอร์ด