pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ศิลปะการต่อสู้เกาหลี

ศิลปะการต่อสู้เกาหลี (อักษรฮันกึล: 무술 หรือ 무예, อักษรฮันจา: 武術 หรือ 武藝) คือหลักปฏิบัติหรือยุทธวิธีทางการต่อสู้ที่มีการบันทึกลงในประวัติศาสตร์ของประเทศเกาหลี แต่ได้รับการดัดแปลงให้ใช้งานได้เพื่อจุดประสงค์ทางทหารและเพื่อการพัฒนาและสร้างสรรค์ส่วนบุคคล ศิลปะการต่อสู้ใช้อาวุธที่มีชื่อเสียงของเกาหลีคือการยิงธนูและกีฬาฟันดาบคึมโดซึ่งมีลักษณะคล้ายคลึงกับกีฬาฟันดาบเค็นโดของญี่ปุ่น ศิลปะการต่อสู้มือเปล่าของเกาหลีที่มีชื่อเสียงที่สุดคือเทควันโดและฮับกีโด กระนั้น ศิลปะการต่อสู้เก่าแก่เช่นมวยปล้ำชีรึมและมวยใช้เท้าแทกย็อนก็เริ่มเป็นที่นิยมทั้งในและนอกประเทศเกาหลีแล้ว ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2011 องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติได้ลงชื่อมวยแทกย็อนให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ นอกจากนั้นยังมีการฟื้นฟูศิลปะการฟันดาบดั้งเดิมของเกาหลีรวมทั้งการต่อสู้ด้วยมีดและธนู ปัจจุบัน ศิลปะการต่อสู้เกาหลีได้รับการฝึกสอนอย่างแพร่หลายทั่วโลก ผู้คนมากกว่าหนึ่งในร้อยจากทั่วโลกได้ฝึกฝนเทควันโดอย่างน้อยหนึ่งรูปแบบ
== ประวัติ ==
=== ประวัติเริ่มแรก ===
มวยปล้ำชีรึมเป็นรูปแบบการต่อสู้บนพื้นหรือในท่านอนที่เก่าแก่ที่สุดของเกาหลี ในขณะที่ซูบัก/แทกย็อนเป็นมวยแนวตั้งสำหรับทหารราบ อาวุธเปรียบเสมือนส่วนต่อออกมาจากการต่อสู้มือเปล่า นอกจากถูกใช้ในการฝึกทหารแล้วรูปแบบศิลปะการต่อสู้ทั้งสองนี้ยังเป็นที่นิยมในหมู่พลเรือนในงานประเพณีที่มีการเต้นรำ, หน้ากาก, กายกรรม และกีฬาการต่อสู้ ศิลปะการต่อสู้เหล่านี้ยังจัดว่าเป็นพลศึกษาอีกด้วย แต่ชาวเกาหลี (และชาวมองโกลที่อยู่ใกล้เคียง) ยึดถือพึ่งพาการใช้คันธนูและลูกศรในการรบมากกว่าการต่อสู้ระยะประชิด
== อ้างอิง ==
แม่น้ำปันดารวน

แม่น้ำปันดารวน (Sungai Pandaruan) เป็นแม่น้ำในเกาะบอร์เนียว และไหลออกทะเลที่อ่าวบรูไน มีบริการเรือข้ามฟากแม่น้ำ
== อ้างอิง ==
Renate Haller-Trost (1994). The Brunei–Malaysia Dispute over Territorial and Maritime Claims in International Law, (Maritime Briefing: Durham, UK)
ปันดารวน
ปันดารวน
ปันดารวน
เขตเติมบูรง
ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์: เดอะลอสต์เลเวลส์

ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์:เดอะลอสต์เลเวลส์  (Super Mario Bros.: The Lost Levels) หรือ ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์ 2 (, Super Mario Bros. 2) เป็นเกมแอ็กชันแพลตฟอร์มจอเลื่อนไปด้านข้าง พัฒนาและจำหน่ายโดยนินเท็นโดเป็นภาคต่อของเกมซูเปอร์มาริโอบราเธอส์ (1985) โดยวางจำหน่ายวันที่ 3 มิถุนายน 1986 สำหรับเครื่องแฟมิคอม ดิสก์ซิสเตมเฉพาะในประเทศญี่ปุ่น ต่อมาในปี 1993 มีการนำเกมนี้พร้อมกับเกมภาคก่อนหน้า, ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์ 2, ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์ 3 ในเกมรวมภาคอย่าง "ซูเปอร์มาริโอ ออลสตาร์" ที่วางจำหน่ายให้กับเครื่องซูเปอร์แฟมิคอม และได้ใช้ชื่อภาษาอังกฤษอย่างเป็นทางการว่า "เดอะลอสต์เลเวลส์"
เกมนี้มีรูปแบบและการเล่นส่วนใหญ่คล้าย ๆ เว้นแต่ระดับความยากที่เพิ่มขึ้น มาริโอหรือลุยจิออเดินทางเพื่อช่วยชีวิตเจ้าหญิงพีชจากบาวเซอร์ เช่นเดียวกับภาคแรก แต่เกมไม่มีตัวเลือกให้เล่นสองคน และลุยจิจะแตกต่างจากมาริโอ โดยตัวจะเสียดสีกับพื้นน้อยลง และกระโดดได้สูงขึ้น
ภาคนี้ยังเสนออุปสรรคชนิดใหม่ เช่น เพาเวอร์อัปเห็ดพิษ วาร์ปไปด่านก่อนหน้า และลมหมุนกลางอากาศ เกมมีด่าน 52 ด่านตลอดโลกทั้ง 13 โลก
== อ้างอิง ==
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2529
เกมสำหรับแฟมิคอมดิสก์ซิสเต็ม
เกมสำหรับเกมบอยแอ็ดวานซ์
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
วิดีโอเกมภาคต่อ
เพศสัมพันธ์ในอวกาศ

แนวคิดของกิจกรรมทางเพศของมนุษย์ในสภาพไร้น้ำหนักหรือสภาพแวดล้อมสุดโต่งในอวกาศ หรือเพศสัมพันธ์ในอวกาศ แสดงความยากลำบากในการกระทำกิจกรรมต่าง ๆ เนื่องจากกฎข้อที่สามของนิวตัน จากกฎดังกล่าว ถ้าคู่รักยังตัวติดกัน การเคลื่อนไหวของพวกเขาจะต่อต้านกันและกัน จากนั้นอัตราความเร็วในกิจกรรมของพวกเขาจะไม่เปลี่ยนแปลงเว้นแต่ว่ามีวัตถุอื่น ๆ ที่ไม่ได้ติดตัวเข้ามาสัมผัส อาจเกิดความยากลำบากจากการลอยไปสัมผัสกับวัตถุอื่น ๆ ถ้าคู่รักมีอัตราความเร็วสัมพันธ์กับวัตถุอื่น ๆ อาจเกิดการชนขึ้นได้ มีข้อเสนอแนะว่าการปฏิสนธิและการตั้งครรภ์ในสภาพแวดล้อมนอกโลกอาจเป็นปัญหาได้
ข้อมูลปี ค.ศ. 2009 แผนภารกิจระยะยาวของนาซาในการตั้งถิ่นฐานบนดวงจันทร์โดยมีเป้าหมายเพื่อสำรวจและตั้งถิ่นฐานในอวกาศ ประเด็นดังกล่าวถือเป็นสิ่งน่าเชื่อถือในวิทยาศาสตร์ชีวภาพ นักวิทยาศาสตร์ สตีเฟน ฮอว์คิง สรุปใน ค.ศ. 2006  ว่ามนุษย์อาจเอาชีวิตรอดได้หรือไม่ขึ้นกับการรับมือกับสภาพแวดล้อมสุดโต่งในอวกาศได้มากน้อยเพียงใด
== อ้างอิง ==
เพศวิถีของมนุษย์
การบินอวกาศ
ซินชาร์อิชคุน

ซินชาร์อิชคุน (Sinsharishkun, Sin-shar-ishkun; คูนิฟอร์มอัสซีเรียใหม่:    หรือ Sîn-šarru-iškun,) ทรงเป็นกษัตริย์แห่งจักรวรรดิอัสซีเรียใหม่ ครองราชย์ประมาณ 627 – 612 ปีก่อนคริสตศักราช ทรงเป็นโอรสของพระเจ้าอาชูร์บานิพัล (Ashurbanipal) และอาจเป็นพระเชษฐา (พี่ชาย) ของพระเจ้าอาชูร์-อูบัลลิตที่ 2 มีประวัติเกี่ยวกับพระองค์น้อยมาก แต่คาดว่าทรงขึ้นครองราชย์ประมาณปีที่ 627 ก่อนคริสตศักราชต่อจากอาชูร์-อิทิล-อิลานี (Ashur-etil-ilani) พระองค์ต้องสู้รบกับซิน-ชามู-ลีชีร์ (Sin-shumu-lishir) ในสงครามกลางเมือง ในขณะที่ประเทศราชต่าง ๆ แยกตัวเป็นอิสระ โดยเฉพาะบาบิโลเนียที่มีผู้นำคือแนโบโพแลสซาร์ หลังชนะสงครามกลางเมือง พระเจ้าซินชาร์อิชคุนกับแนโบโพแลสซาร์ทำสงครามแย่งชิงเมืองนิปปูร์ (Nippur) ซึ่งเป็นศูนย์กลางอำนาจของอัสซีเรีย พระเจ้าซินชาร์อิชคุนป้องกันเมืองไว้ได้ แต่แนโบโพแลสซาร์ก็เข้าเมืองบาบิโลนและสถาปนาตัวเองเป็นกษัตริย์
พระเจ้าซินชาร์อิชคุนนำทัพไปที่บาบิโลน แต่กลับพบว่ามีการกบฏเกิดขึ้นภายในเมืองหลวงและทหารไปเข้ากับกลุ่มกบฏ แม้พระองค์จะปราบกบฏได้สำเร็จ แต่ก็ต้องเสียเมืองนิปปูร์ไป ในปีที่ 616 พระเจ้าแนโบโพแลสซาร์ทรงร่วมเป็นพันธมิตรกับพระเจ้าไซอาซาเรส กษัตริย์แห่งชาวมีเดีย ต่อมากลุ่มชนหลายกลุ่มได้เข้าร่วมกับพันธมิตรนี้แล้วบุกโจมตีนิเนเวห์ เมืองหลวงของจักรวรรดิอัสซีเรีย จนที่สุดในปีที่ 612 ก่อนคริสตศักราช นิเนเวห์ก็เสียเมือง ชะตากรรมสุดท้ายของพระเจ้าซินชาร์อิชคุนไม่เป็นทราบแน่ชัด แต่มีความเป็นไปได้ที่พระองค์อาจจะสวรรคตในการรบครั้งนี้
พระเจ้าอาชูร์-อูบัลลิตที่ 2 กษัตริย์องค์ต่อมาทรงถอยทัพไปที่เมืองฮาร์ราน ทางตอนเหนือของซีเรียและเป็นพันธมิตรกับฟาโรห์เนโคที่ 2 (Necho II) ต่อมากองทัพบาบิโลน-มีเดียได้ยึดเมืองฮาร์รานและรบชนะในยุทธการที่คาร์เคมิช (Battle of Carchemish) ยุทธการสุดท้ายระหว่างอัสซีเรีย-อียิปต์กับบาบิโลน-มีเดีย
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
=== เว็บไซต์ ===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Daniel David Luckenbill's Ancient Records of Assyria and Babylonia Volume 2: Historical Records of Assyria From Sargon to the End, containing translations of Sinsharishkun's inscriptions.
บุคคลในศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล
มาซาชิ โองูโระ

มาซาชิ โองูโระ  เกิดเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2523 เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ผู้ซึ่งเล่นให้กับเกียวโต ซังงะ ในตำแหน่งกองหน้า
== อาชีพฟุตบอล ==
โองูโระเริ่มเล่นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2542 ให้กับกัมบะ โอซากะ เขาถูกยืมไปคอนซาโดเล ซัปโปโระในฤดูกาล 2001 แล้วกลับมายังกัมบะอีกครั้ง
== อ้างอิง ==
นักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
นักฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่น
กองหน้าฟุตบอล
ผู้เล่นฮกไกโด คอนซาโดเล ซัปโปโระ
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลโตเกียว
บุคคลจากโทโยนากะ
อำเภอมมเบ็ตสึ

อำเภอมมเบ็ตสึ  เป็นอำเภอในกิ่งจังหวัดโอค็อตสค์ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 2004 มีประชากรทั้งสิ้น 49,851 คน มีความหนาแน่นประชากร 12.74 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 3,912.51 ตารางกิโลเมตร
== อ้างอิง ==
มมเบ็ตสึ
ไนรา

สกุลเงินไนรา (สัญลักษญณ์: ₦; รหัส: NGN) ไนราเป็นสกุลเงินของประเทศไนจีเรีย 1 ไนรา มีค่าเท่ากับ 100 โคโบ
=== เหรียญ ===
ครึ่งโคโบ
1 โคโบ
5 โคโบ
10 โคโบ
25 โคโบ
50 โคโบ
1 ไนรา
2 ไนรา
== References ==
ผลิตภัณฑ์ที่ออกในปี พ.ศ. 2516
สกุลเงิน
สกุลเงินแอฟริกา
สัญลักษณ์แทนสกุลเงิน
เศรษฐกิจของประเทศไนจีเรีย
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศอียิปต์

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศอียิปต์ทั้งสิ้น 7 แหล่ง
==ที่ตั้ง==
==สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก==
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:15%;" scope="col"| สถานที่
! class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! scope="col" | ที่ตั้ง
! scope="col" | ประเภท
! scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.)
! scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | เมมฟิสและสุสาน – กลุ่มพีระมิดตั้งแต่กีซาถึงดาห์ชูร์
| 
| 
| วัฒนธรรม:(i) (iii) (vi)
| 16,358.52
| align="center" | 2522/1979
| เมืองหลวงของราชอาณาจักรเก่า ประกอบด้วย สิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับสุสาน สถานที่แห่งนี้ถือเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคโบราณ
|86
|-
! scope="row" | ทีบส์โบราณและสุสาน
| 
| 
| วัฒนธรรม:(i) (iii) (vi)
| 7,390.16; พื้นที่กันชน 443.55
| align="center" | 2522/1979
| เมืองหลวงเก่าของอียิปต์โบราณ ประกอบด้วย วัด วิหารและวังที่คาร์นักและลักซอร์ รวมทั้งสุสานหลวงหุบเขากษัตริย์และหุบเขาราชินี
|87
|-
! scope="row" | กลุ่มอนุสาวรีย์แห่งนูเบียตั้งแต่อาบูซิมเบลจนถึงฟีลาเอ
| 
| 
| วัฒนธรรม:(i) (iii) (vi)
| 374.48
| align="center" | 2522/1979
| ตั้งอยู่ริมแม่น้ำไนล์ มีอนุสรณ์สถานสำคัญ เช่น วิหารของแรเมซีสที่ 2 ที่อาบูซิมเบล และของเทพีไอซิสที่ฟีเล ที่ได้รับการช่วยเหลือจากการจมอยู่ใต้น้ำในทะเลสาบนาสเซอร์อันเป็นผลมาจากการสร้างเขื่อนอัสวาน
|88
|-
! scope="row" | เมืองประวัติศาสตร์ไคโร
| 
| 
| วัฒนธรรม:(i) (v) (vi)
| 523.66
| align="center" | 2522/1979
|
|89
|-style="background-color: #FFE6BD"
! scope="row" | อะบูมีนา
| 
| 
| วัฒนธรรม:(iv)
| 182.72
| align="center" | 2522/1979
| ถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกที่ตกอยู่ในสภาวะอันตราย
|90
|-
! scope="row" | พื้นที่นักบุญแคเทอริน
| 
| 
| วัฒนธรรม:(i) (iii) (iv) (vi)
| 60,100
| align="center" | 2545/2002
|
|954
|-
! scope="row" | วาดีอัลฮีตาน (หุบเขาวาฬ)
| 
| 
| ธรรมชาติ:(viii)
|  20,015; พื้นที่กันชน 5,885
| align="center" | 2548/2005
| ตั้งอยู่ทางส่วนตะวันตกของอียิปต์ มีซากฟอสซิลของ Archaeoceti สัตว์จำพวกวาฬที่สูญพันธุ์ไปแล้ว เป็นแหล่งศึกษาวิวัฒนาการของวาฬจากสัตว์บกไปเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในน้ำ
|1186
|}
== สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น ==
ปัจจุบัน ประเทศอียิปต์มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 34 แห่ง อาทิ
ปี พ.ศ./ค.ศ. ในวงเล็บ หมายถึงปีที่สถานที่นั้น ๆ ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
พื้นที่โบราณคดีดาห์ชูร์ (2537/1994)
อะเล็กซานเดรีย, ซากโบราณและหอสมุดใหม่ (2546/2003)
พิพิธภัณฑ์อียิปต์ (2564/2021)
==อ้างอิง==
อียิปต์
 
ประเทศอียิปต์
กามูกามู

กามูกามู (โปรตุเกสและcamu camu, camu-camu, camucamu), กาซารี (caçari) หรือ อาราซาดากวา (araçá-d'água) เป็นไม้พุ่มขนาดเล็กชนิดหนึ่งในวงศ์ชมพู่ มีเขตการกระจายพันธุ์อยู่ตามริมฝั่งแม่น้ำลำธารในป่าดิบชื้นแอมะซอนของประเทศบราซิล เวเนซุเอลา โคลอมเบีย เอกวาดอร์ และเปรู
กามูกามูเป็นญาติใกล้ชิดกับองุ่นบราซิล (Myrciaria cauliflora) และรัมเบอร์รีหรือกวาวาเบอร์รี (Myrciaria floribunda) มีความสูงของต้นประมาณ 3–5 เมตร (10–16 ฟุต) ออกผลขนาดเล็กคล้ายผลเชอร์รี มีสีแดงอมม่วง รสเปรี้ยว และมีปริมาณวิตามินซีสูงมาก กล่าวคือ ประมาณร้อยละ 2–3 ของน้ำหนักผลสด
== คุณค่าทางโภชนาการ ==
คุณค่าทางโภชนาการของผลกามูกามูสด 100 กรัม :
โปรตีน 0.4 กรัม
คาร์โบไฮเดรต 5.9 กรัม
แป้ง 0.44 กรัม
น้ำตาล 1.28 กรัม
ใยอาหาร 1.1 กรัม
ไขมัน 0.2 กรัม
แคลเซียม 15.7 มิลลิกรัม
ทองแดง 0.2 มิลลิกรัม
เหล็ก 0.53 มิลลิกรัม
แมกนีเซียม 12.4 มิลลิกรัม
แมงกานีส 2.1 มิลลิกรัม
โพแทสเซียม 83.9 มิลลิกรัม
โซเดียม 11.1 มิลลิกรัม
สังกะสี 0.2 มิลลิกรัม
วิตามินซี ตั้งแต่ 1,882–2,280 มิลลิกรัม ขึ้นอยู่กับความสุก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Conservation issues  with pictures of the tree, fruits and harvest method.
Tropical Plant Database
Myrciaria dubia List of Chemicals (Dr. Duke's Database) 
For extensive information on how food safety-inspired EU legislation has emerged as a market access barrier for camu camu and other underused plant species, see http://www.underutilized-species.org/eu.asp
วงศ์ชมพู่
ดอลลาร์ออสเตรเลีย

ดอลลาร์ออสเตรเลีย (Australian dollar, สัญลักษณ์: $; รหัส: AUD) เป็นสกุลเงินของประเทศออสเตรเลียและดินแดนของตนเอง (เกาะคริสต์มาส, หมู่เกาะโคโคส (คีลิง) และเกาะนอร์ฟอล์ก) และยังเป็นสกุลเงินอย่างเป็นทางการของ 3 ประเทศบนหมู่เกาะแปซิฟิก คิริบาส, นาอูรู และตูวาลู เงินสกุลนี้เป็นเงินที่ชำระหนี้ได้ตามกฎหมายในประเทศออสเตรเลีย โดยในประเทศออสเตรเลียมักเขียนในรูปย่อเกือบทุกครั้งเป็นสัญลักษณ์ดอลลาร์ ($) บางครั้งจะเขียนเป็น A$ หรือ AU$ เพื่อแยกมันกับสกุลเงินอื่น ๆ ที่ใช้หน่วยดอลลาร์เหมือนกัน หนึ่งดอลลาร์สามารถแบ่งได้เป็น 100 เซนต์
มีการเปิดตัวดอลลาร์ออสเตรเลียในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1966 เพื่อแทนที่ปอนด์ออสเตรเลีย โดยมีอัตราแลกเปลี่ยนที่สองดอลลาร์ต่อหนึ่งปอนด์
== เหรียญ ==
{|class="wikitable" style="font-size: 90%"
|+ Australian coins
|-
!colspan="2" | ภาพ !! rowspan="2" | มูลค่า !! colspan="4" | ข้อมูล !! colspan="3" | คำอธิบาย !! rowspan="2" | เริ่มใช้
|-
! ด้านหน้า
! ด้านหลัง
! เส้นผ่านศูนย์กลาง
! ความหนา
! น้ำหนัก
! ส่วนประกอบ
! ขอบ
! ด้านหน้า
! ด้านหลัง
|- 
|
|
| 1c 
| 17.65&nbsp;มม.
| >1.4&nbsp;มม.
| 2.60 g
| rowspan="2" | 97% ทองแดง2.5% สังกะสี0.5% ดีบุก
| rowspan="2" | Plain
| rowspan="2" |  สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3
| เครื่องร่อนหางขนนก
| rowspan="2" | 1966–1991 (no longer issued)
|- 
|
|align="center"|
| 2c 
| 21.59&nbsp;มม.
| 75% ทองแดง25% นิกเกิล
| rowspan="3" | Reeded
| rowspan="4" |  สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3
| ตัวตุ่น
| rowspan="3" | 1966
|- 
|
|align="center"|
| 10c
| 23.60&nbsp;มม.
| 1.5&nbsp;มม.
| 5.65 ก.
| ไลเรเบิร์ด
|- 
|
|align="center"|
| 20c
| 28.65&nbsp;มม.
| 2.0&nbsp;มม.
| 11.3 ก.
| ตุ่นปากเป็ด
|- 
|
|align="center"|
| 50c
| สิบสองเหลี่ยม 31.65&nbsp;มม. (across flats)
| 2.0&nbsp;มม.
| 15.55 ก.
| Plain
| ตราแผ่นดิน
| 1969
|- 
|
|align="center"|
| $1
| 25.00&nbsp;มม.
| 2.8&nbsp;มม.
| 9.00 ก.
| rowspan="2" | 92% ทองแดง6% อลูมิเนียม2% นิกเกิล
| rowspan="2" | Interrupted milled
| rowspan="2" |  สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3
| จิงโจ้ห้าตัว
| 1984
|- 
|
|align="center"|
| $2
| 20.50&nbsp;มม.
| 3.0&nbsp;มม.
| 6.60 ก.
| ผู้อาวุโสชาวอะบอริจิน และ กางเขนใต้
| 1988
|-
|}
== ธนบัตร ==
== อ้างอิง ==
=== ข้อมูล ===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Sound recording of 1966 Decimal Currency radio advertisement held at the National Archives of Australia
Reserve Bank of Australia: Current Banknotes
The Perth Mint is Australia's precious metals mint, making non-circulating/collector coins in silver, gold, and platinum.
Note Printing Australia is the printer of Australia's notes, and also inventor of the abovementioned polymer banknotes, and world exporter of this technology.
The Money Tracker site allows users to track Australian banknotes as they circulate around Australia.
Images of historic and modern Australian bank notes
Reserve Bank of Australia – daily value of AUD against 13 currencies, special drawing right and trade weighted index
[http://www.forexuklv.net/Major_Currency_Pairs/Chart_25.html]   –  historical exchange rates of AUD/USD (from the year 1800 to present time).
[http://www.forexuklv.net/Major_Currency_Pairs/Chart_03.html]   –  historical chart of AUD/USD (from the year 1800 to present time).
The banknotes of Australia 
ผลิตภัณฑ์ที่ออกในปี พ.ศ. 2509
สกุลเงิน
ดอลลาร์
เศรษฐกิจของประเทศออสเตรเลีย
ขอ

"ขอ"' เป็นซิงเกิลของวงดนตรีโลโมโซนิก ประพันธ์เนื้อร้องโดย อริย์ธัช พลตาล ทำนองโดย อริย์ธัช พลตาล และฉัตรชัย งามสิริมงคลชัย และเรียบเรียงโดย โลโมโซนิก เพลงดังกล่าวได้รับการเผยแผร่เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 สังกัดสมอลล์รูม
โดยเนื้อหาเพลง ขอ'' หลายคนตามหาแววตาคู่นั้นอยู่ หลายๆ คนยังไม่เจอ "ขอ"ซิงเกิ้ลที่ 5 งานออกแบบชิ้นใหม่ล่าสุดจากวงร็อคหัวก้าวห­น้า โลโมโซนิก วงร็อคที่ถูกสร้างมาเพื่อการแสดงสด เพลง "ขอ" ถูกออกแบบมาเพื่อการแสดงสดในที่ใหญ่ๆ พร้อมท่อนหมู่มวลร้องประสานที่สามารถสร้าง­บรรยากาศ ความรู้สึกบางอย่างที่จะเอ่อล้นออกมา เพลงที่คุณจะร้องไห้กับมันโดยไม่รู้ตัว เนื้อเพลงหม่นเศร้าบรรยายความรู้สึกที่เป็­นเหมือนคำถามปลายเปิดบนการเรียบเรียงดนตรี­ที่ถูกคัดสรรโน๊ต และความพยายามในการทดลองกว่าหลายสิบครั้ง (DEMO เพลงนี้มีมากกว่าสิบเวอร์ชัน)
== ผู้มีส่วนร่วมสร้างสรรค์เพลง ==
Produced by โลโมโซนิก
Additional Lyrics : ประภพ ชมถาวร , เชาวเลข สร่างทุกข์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
== อ้างอิง ==
เพลงไทยสากล
เพลงของโลโมโซนิก
เพลงในปี พ.ศ. 2557
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2557
ซิงเกิลในสังกัดสมอลล์รูม
เอื้องเงินหลวง

เอื้องเงินหลวง หรือ หวายเงินหลวง  เป็นกล้วยไม้อิงอาศัยชนิดหนึ่งในสกุลหวาย เป็นพืชพื้นถิ่นตามป่าในแถบเทือกเขาหิมาลัย (เนปาล, ภูฏาน, รัฐอัสสัมของอินเดีย, บังกลาเทศ), ตอนเหนือของคาบสมุทรอินโดจีน (พม่า, ไทย, เวียดนาม) และหมู่เกาะอันดามัน นอกจากนี้ยังมีการปลูกเป็นไม้ประดับอย่างแพร่หลายในพื้นที่อื่น
ดอกเอื้องเงินหลวงเป็นดอกไม้ประจำจังหวัดระนอง ชื่อเรียกในท้องถิ่นคือ "โกมาซุม" มีที่มาจากชาวอังกฤษคนหนึ่งชื่อ มร.สกอต ซึ่งเข้ามาทำเหมืองแร่กับบริษัทไซมิสตินในตำบลบางริ้น อำเภอเมืองระนอง เขาได้ตัดดอกเอื้องเงินหลวงซึ่งพบในป่าแถบนั้นมาแขวนประดับไว้บริเวณบ้าน โดยเรียกว่า "ฟอร์มมาซ่อม" คาดว่าคงเป็นการเรียกชื่อตามชนิดของกล้วยไม้นี้ (formosum) จากนั้นชาวไทยในพื้นที่ได้เรียกเพี้ยนต่อ ๆ กันมาจนกลายเป็นโกมาซุม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สกุลหวาย (กล้วยไม้)
ดอกไม้ประจำจังหวัดของไทย
ซาชิมิ

ซาชิมิ (刺身) เป็นอาหารญี่ปุ่นแบบประณีตชนิดหนึ่ง ประกอบด้วยเนื้อสัตว์หรือเนื้อปลาดิบสด แล่ให้เป็นชิ้น ๆ และมักกินพร้อมกับซอสถั่วเหลือง
== ต้นกำเนิด ==
คำว่า ซาชิมิ หมายถึง "ร่างกายที่ถูกเจาะ" กล่าวคือ 刺身 = ซาชิมิ ซึ่ง 刺し = ซาชิ (เจาะ, ทิ่มแทง) และ 身 = มิ (ร่างกาย เนื้อสัตว์) คำนี้มีใช้ตั้งแต่ยุคมูโรมาจิ และเป็นไปได้ว่าได้รับการบัญญัติขึ้นเมื่อคำว่า 切る = คิรุ (ตัด) ซึ่งเป็นขั้นตอนการทำอาหารถูกมองว่าอัปมงคลเกินไปสำหรับบุคคลที่ไม่ใช่ซามูไร คำนี้อาจแผลงมาจากการฝึกแทงหางและครีบปลาให้เป็นแผ่นบาง ๆ ในการระบุชนิดของปลาที่กำลังกิน
ชื่อนี้มีความเป็นไปได้อีกอย่างว่ามาจากการจับปลาด้วยวิธีดั้งเดิม โดยปลา "ระดับซาชิมิ" จะถูกจับโดยใช้เบ็ดมือ ทันทีที่ปลาถูกจับได้ สมองของมันจะถูกแทงด้วยของมีคม จากนั้นปลาจะถูกนำไปวางบนน้ำแข็ง การใช้ของมีคมนี้เรียกว่า อิเกจิเมะ (Ike jime) และการที่ปลาตายทันทีหมายความว่าเนื้อปลาประกอบด้วยกรดแล็กติกปริมาณเล็กน้อย แสดงว่าปลาจะยังสดหากวางบนน้ำแข็งเป็นเวลา 10 วัน โดยไม่เปลี่ยนเป็นสีขาวหรือเสีย
ชาวต่างชาติ (ที่ไม่ใช่ชาวญี่ปุ่น) หลายคนใช้คำว่าซาชิมิและซูชิในความหมายเดียวกัน แต่อาหารทั้งสองชนิดมีความแตกต่างกัน ซูชิคืออาหารจานใด ๆ ที่ทำด้วยข้าวญี่ปุ่นผสมน้ำส้มสายชู และแม้ว่าปลาดิบหรือซาชิมิจะเป็นวัตถุดิบอย่างหนึ่งของซูชิดั้งเดิม แต่ซูชิหลายชนิดก็โปะหน้าด้วยอาหารทะเลที่ปรุงสุกแล้ว และอีกหลายชนิดก็ไม่ได้โปะหน้าด้วยอาหารทะเลเลย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
On the garnishes for sashimi.
อาหารญี่ปุ่น
ประมวลกฎหมายอูร์-นัมมู

ประมวลกฎหมายอูร์-นัมมู (Code of Ur-Nammu) เป็นประมวลกฎหมายที่เก่าแก่ที่สุดในโลกประมวลหนึ่ง เขียนเป็นภาษาซูเมอร์บนแผ่นดินเหนียว คาดว่าสร้างเมื่อประมาณ 2100–2050 ปีก่อนคริสต์ศักราช
== การค้นพบ ==
มีการค้นพบประมวลกฎหมายอูร์-นัมมูที่เมืองนิปปูร์ (Nippur) แปลเนื้อหาโดยซามูเอล เครเมอร์ใน ค.ศ. 1952 ปัจจุบันเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์โบราณคดีอิสตันบูล เนื่องจากพบเพียงแค่บางส่วน เครเมอร์จึงแปลได้ในส่วนบทนำถึงส่วนที่ห้า ต่อมาใน ค.ศ. 1965 มีการพบเพิ่มเติมที่เมืองอูร์และแปลอีกครั้ง ทำให้มีการแปลกฎหมายแล้วประมาณ 40 ข้อจาก 57 ข้อ นอกจากนี้ยังพบประมวลกฎหมายนี้ที่เมืองซิปปาร์ (Sippar) แต่มีเนื้อหาบางส่วนต่างไป
== เบื้องหลัง ==
มีการเขียนในบทนำว่าผู้สร้างประมวลกฎหมายนี้คือพระเจ้าอูร์-นัมมู (Ur-Nammu) ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ที่ 3 แห่งอูร์ แต่ผู้จารึกข้อความลงแผ่นดินเหนียวยังเป็นที่ถกเถียง แม้มีหลักฐานว่ามีประมวลกฎหมายเก่าแก่กว่านี้ (ประมวลกฎหมายอูรุกากินา) แต่ประมวลกฎหมายอูร์-นัมมูเป็นประมวลกฎหมายลายลักษณ์ฉบับแรกและตกทอดมาถึงปัจจุบัน มีอายุมากกว่าประมวลกฎหมายฮัมมูราบีถึง 3 ศตวรรษ ประมวลกฎหมายนี้กล่าวถึงความผิดและโทษเช่นเดียวกับประมวลกฎหมายอื่น ๆ ในยุคหลัง แต่มีให้ชดใช้ค่าเสียหายในกรณีทำร้ายร่างกาย ซึ่งต่างจากหลัก "ตาต่อตา ฟันต่อฟัน" ของกฎหมายบาบิโลเนีย อย่างไรก็ตาม ความผิดฐานฆาตกรรม ลักทรัพย์ คบชู้ และข่มขืนกระทำชำเราถือเป็นความผิดร้ายแรง นอกจากนี้บางส่วนของประมวลกฎหมายยังกล่าวถึงการแบ่งชนชั้นในสังคมซูเมอร์ด้วย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Ur-Nammu law code - Real History World Wide
กฎหมาย
ประวัติศาสตร์กฎหมาย
เมโสโปเตเมีย
โรคพยาธิตาบอด

โรคพยาธิตาบอด (Onchocerciasis) ที่รู้จักเช่นกันว่า โรคตาบอดแถบแม่น้ำ (river blindness) และ โรคโรเบิ้ลส์ (Robles disease) เป็นโรคที่มีสาเหตุการติดเชื้อจาก พยาธิปรสิต ที่เรียกว่าOnchocerca volvulus อาการ ได้แก่ อาการคันอย่างรุนแรง ตุ่มใต้ผิวหนังและ ตาบอด โดยเป็นสาเหตุที่พบมากเป็นอันดับสองที่ทำให้เกิดตาบอดจากการติดเชื้อ รองมาจาก ริดสีดวงตา
==สาเหตุและการวินิจฉัย ==
พยาธิปรสิตชนิดดังกล่าวแพร่กระจายผ่านทางรอยกัดจาก ริ้นดำ ชนิด ซิมูเลียม  ปกติก่อนจะเกิดการติดเชื้อได้ต้องถูกกัดหลายครั้ง ริ้นจำพวกนี้อาศัยอยู่แถบใกล้แม่น้ำ จึงได้เกิดชื่อโรคดังกล่าว หลังจากพยาธิเข้าสู่ร่างกายมนุษย์แล้ว จะสร้าง ตัวอ่อน ที่หาทางออกมาทางผิวหนัง ณ จุดนี้ ตัวอ่อนสามารถทำให้ริ้นดำตัวต่อมาที่มากัดมนุษย์ติดเชื้อต่อ การวินิจฉัยโรคนั้นมีหลายวิธีด้วยกัน ซึ่งได้แก่ การนำ ชิ้นเนื้อตัดส่งตรวจ จากผิวหนังไปใส่ใน น้ำเกลือธรรมดา แล้วเฝ้าสังเกตตัวอ่อนที่จะออกมา การสังเกตหาตัวอ่อนในดวงตารวมทั้งการมองหาพยาธิตัวเต็มวัยในตุ่มใต้ผิวหนัง
==การป้องกันและการรักษา ==
โรคดังกล่าวยังไม่มี วัคซีน ป้องกัน การป้องกันทำได้ด้วยการหลีกเลี่ยงไม่ให้ถูกริ้นกัด ซึ่งอาจรวมถึงการใช้ ยาไล่แมลง และสวมเสื้อผ้าที่เหมาะสม ความพยายามด้วยวิถีทางอื่นๆ รวมไปถึงการพยายามลดจำนวนประชากรด้วยการฉีดพ่นยาฆ่าแมลง ส่วนความพยายามในอันที่จะกำจัดโรคด้วยการรักษาทีเดียวทั้งกลุ่ม ปีละสองครั้งนั้นยังทำกันอย่างต่อเนื่องในหลายพื้นที่ทั่วโลก การรักษาผู้ได้รับเชื้อคือโดยการใช้ยา ไอเวอร์เมคติน ทุกๆ หกถึงสิบสองเดือน การใช้ยานี้จะไปฆ่าตัวอ่อน แต่ไม่ฆ่าพยาธิตัวเต็มวัย ยา ด็อกซีไซคลีนซึ่งฆ่าแบคทีเรียที่ เกี่ยวพันไปถึง ที่เรียกว่า วอลบาเชีย ดูเหมือนว่าจะไปทำให้พยาธิดังกล่าวอ่อนกำลังลงและมีการแนะนำให้นำไปใช้อยู่บ้างเช่นกัน นอกจากนั้น ยังอาจรักษาด้วยการผ่าตัดเอาก้อนใต้ผิวหนังออก
==ระบาดวิทยาและประวัติความเป็นมา ==
มีผู้ที่ได้รับเชื้อโรคตาบอดแถบแม่น้ำประมาณ 17 ถึง 25 ล้านราย โดยเป็นผู้ที่เกิดสายตาเสียไม่มากก็น้อยถึงประมาณ 0.8 ล้านราย ส่วนใหญ่การติดเชื้อดังกล่าวเกิดใน อาฟริกาแถบตอนใต้ของทะเลทรายซาฮารา แม้ว่ามีบางรายที่มีรายงานว่าเกิดใน เยเมน และในท้องที่ห่างไกลของอเมริกา กลาง รวมทั้งใน อเมริกาใต้ ในปีพ.ศ. 2458 นายแพทย์ โรดอลโฟ โรเบิลส์ เป็นผู้แรกที่เห็นว่าพยาธิดังกล่าวมีความเกี่ยวโยงไปถึงโรคตา ทั้งนี้ องค์การอนามัยโลกจัดให้โรคดังกล่าวอยู่ในรายการ โรคเขตร้อนที่ถูกละเลย
==อ้างอิง==
โรคเขตร้อน
โรคหนอนพยาธิ
โรคที่ไม่ได้รับการรักษา
โรคไข้ริฟต์แวลลีย์

โรคไข้ริฟต์แวลลีย์ (Rift Valley fever, RVF) เป็นโรคที่เกิดจากเชื้อไวรัสที่อาจก่อให้เกิดอาการขั้นปานกลางถึงรุนแรง  อาการขั้นปานกลางต่างๆ ได้แก่: เป็นไข้ ปวดกล้ามเนื้อ และปวดศีรษะ ซึ่งอาจมีอาการนานถึงหนึ่งสัปดาห์ อาการขั้นรุนแรงต่างๆ ได้แก่: สูญเสียความสามารถในการมองเห็นในช่วงสามสัปดาห์แรกหลังจากติดเชื้อ การติดเชื้อที่สมอง ที่อาจก่อให้เกิดการปวดศีรษะอย่างรุนแรงและเกิดอาการสับสน และการมีเลือดออกร่วมกับความผิดปกติของตับ ซึ่งอาจเกิดขึ้นภายในช่วงวันแรกๆ  ผู้ป่วยที่มีเลือดออกมีโอกาสของการเสียชีวิตสูงถึง 50%
== สาเหตุ ==
เชื้อโรคที่เป็นสาเหตุของโรคไข้ริฟต์แวลลีย์นี้คือเชื้อไวรัส ประเภท Phlebovirus  เชื้อโรคนี้แพร่ระบาดโดยการสัมผัสโดนเลือดของสัตว์ที่ติดเชื้อโรคหรือหายใจโดยสูดอากาศที่อยู่รอบๆ สัตว์ที่ติดเชื้อโรคที่กำลังถูกฆ่า การดื่มนมดิบจากสัตว์ที่ติดเชื้อโรค หรือถูกยุงที่ติดเชื้อโรคกัด สัตว์ อาทิเช่น วัว แกะ แพะและอูฐอาจติดเชื้อโรคได้การติดเชื้อโรคในสัตว์เหล่านี้โดยมากมักมียุงเป็นพาหะนำโรค ทั้งนี้ไม่พบว่าโรคนี้ติดต่อจากคนหนึ่งไปสู่อีกคนหนึ่ง  การวินิจฉัยโรคสามารถทำได้โดยการตรวจหา แอนติบอดี ต้านไวรัสนี้หรือตรวจหาเชื้อไวรัสในเลือด 
== การป้องกันและการรักษา ==
การป้องกันโรคนี้ในคนคือการฉัดวัคซีนต้านเชื้อโรคนี้ให้แก่สัตว์ต่างๆ การฉีดวัคซีนต้องทำก่อนที่จะมีการแพร่ระบาดเกิดขึ้น เนื่องจากการทำในระหว่างที่มีการแพร่ระบาดนั้นจะทำให้สถานการณ์เลวร้ายยิ่งขึ้น การหยุดเคลื่อนย้ายสัตว์ในระหว่างการแพร่ระบาดอาจเป็นสิ่งที่มีประโยชน์เช่นกัน เนื่องจากเป็นการลดจำนวนของยุงและหลีกเลี่ยงไม่ให้สัตว์ถูกยุงกัด มีวัคซีนเพื่อป้องกันโรคนี้สำหรับคน อย่างไรก็ตาม วัคซีนนั้นไม่เป็นที่แพร่หลายจนกระทั่งถึงปี 2553 อีกทั้งยังไม่มีการรักษาที่เฉพาะเจาะจงสำหรับผู้ที่ติดเชื้อโรค
== ข้อมูลทางระบาดวิทยาและประวัติความเป็นมา ==
การแพร่ระบาด ของโรคนี้เกิดขึ้นในทวีปแอฟริกาและอาระเบียเท่านั้น การแพร่ระบาดมักเกิดขึ้นในช่วงเวลาที่มีฝนชุกกว่าปกติซึ่งทำให้จำนวนของยุงเพิ่มขึ้น ครั้งแรกที่มีการรายงานถึงโรคนี้คือในกลุ่มปศุสัตว์ที่ ริฟต์แวลลีย์ ของ เคนยา เมื่อราวปี 2445 และมีการแยกเชื้อของไวรัสนี้เป็นครั้งแรกในปี 2474
== อ้างอิง ==
ไข้จากไวรัสที่มีแมลงเป็นพาหะและไข้เลือดออกที่เกิดจากไวรัส
โรครับจากสัตว์
โรคติดเชื้อจากแมลง
อาวุธชีวภาพ
ภาวะเกี่ยวกับผิวหนังซึ่งสัมพันธ์กับไวรัส
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศมอริเชียส

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศมอริเชียสทั้งสิ้น 2 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 2 แหล่ง
== สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก ==
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | อาปรวาสีฆาฏ
| 150px
| เขตพอร์ตลูอิส
| วัฒนธรรม:(vi)
| 0.164;พื้นที่กันชน 28.9
| align="center" | 2549/2006
|
| 1227
|-
! scope="row" | ภูมิทัศน์วัฒนธรรมเลอมอร์น
| 150px
| เขตรีเวียร์นัวร์
| วัฒนธรรม:(iii), (vi)
| 349.6;พื้นที่กันชน 2,405
| align="center" | 2551/2008
|
| 1259
|-
|}
== สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น ==
ประเทศมอริเชียสมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 1 แห่ง
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มอริเชียส
 
ประเทศมอริเชียส