pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อี.ที. ดิเอกซ์ตราเทอร์เรสเทรียล (วิดีโอเกม)

อี.ที. ดิเอกซ์ตราเทอร์เรสเทรียล (E.T. the Extra-Terrestrial เรียกอีกอย่างว่า E.T. ) เป็นวิดีโอเกมแนวผจญภัยในปี 1982 ที่พัฒนาและเผยแพร่โดย อาตาริอิงค์ สำหรับเครื่องเล่นเกมคอนโซล อาตาริ 2600 โดยได้เค้าโครงจากภาพยนตร์ชื่อเดียวกันและได้รับการออกแบบโดย Howard Scott Warshaw วัตถุประสงค์ของเกมคือการแนะนำตัวละครตัวนี้ผ่านหน้าจอแบบลูกบาศก์ เพื่อเก็บชิ้นส่วนของโทรศัพท์นพเคราะห์ สามชิ้น ซึ่งจะส่งสัญญาณวิทยุกลับไปในอวกาศ เพื่อแจ้งให้ยานแม่กลับมารับ
Warshaw ตั้งใจพัฒนาเกมที่จะปรับให้คล้ายกับภาพยนตร์และบริษัทอาตาริ คิดว่ามันจะเป็นเกมที่ประสบความสำเร็จด้วยยอดขายที่สูงขึ้น เนื่องจากภาพยนตร์เรื่องนี้ยังเป็นที่นิยมอย่างมากในสมัยนั้น การเจรจาเพื่อรักษาสิทธิที่จะพัฒนาเกมจบลงในปลายเดือนกรกฎาคม 1982 โดยที่ Warshaw ใช้เวลาเพียงแค่ 5 สัปดาห์ในการพัฒนาเกม เพื่อให้วางจำหน่ายทันช่วงเทศกาลคริสต์มาส 1982 หลังปล่อยตัวเกมครั้งสุดท้าย เกมต้องเผชิญกับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก E.T. มักถูกอ้างถึงว่าเป็นหนึ่งในเกมวิดีโอที่เลวร้ายที่สุดตลอดกาลและเป็นหนึ่งในความล้มเหลวในเชิงพาณิชย์ที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์วิดีโอเกม อย่างไรก็ตามเรื่องนี้เป็นที่นิยมมากสำหรับเหตุผลและยังถือว่าเป็นหนึ่งในเกมที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์ของวิดีโอเกม โดยเกมถูกโยงว่าเป็นหนึ่งในปัจจัยต้น ๆ ที่นำมาสู่วิกฤตการณ์อุตสาหกรรมวิดีโอเกมในปี 1983 และได้รับการอ้างถึงบ่อยครั้ง และ เย้ยหยันในวัฒนธรรมสมัยนิยม ซึ่งจะถูกนำมาใช้เป็นเครื่องเตือนเกี่ยวกับอันตรายของการพัฒนาเกมที่เร็วเกินไปและการเร่งสตูดิโอที่มากเกินเหตุ
มีรายงานในปี 1983 ที่มีการเปิดเผยเป็นตำนานเมืองว่าผลที่ตามมาของการผลิตตลับเกมที่มากเกินไปและการส่งคืนตลับเกมที่ขายไม่ออกนับล้านตลับ ทำให้ตลับเกมทั้งหมดได้ถูกฝังอยู่ในหลุมฝังกลบของเมืองแอละโมกอร์โด รัฐนิวเม็กซิโก ในปี 2013 ได้มีแผนดำเนินการขุดค้นเพื่อตรวจสอบความจริงของรายงานเกี่ยวกับการฝังกลบ  กระทั่งในเดือนเมษายน 2014 ผู้ขุดค้นยืนยันว่าเรื่องการฝังตลับเกมที่แอละโมกอร์โดเป็นเรื่องจริง นอกเหนือจากเกม E.T. แล้วยังได้ขุดพบตลับเกมอื่น ๆ อีกด้วย โดยเจมส์ เฮลเลอร์ อดีตผู้จัดการของอาตาริ ผู้รับผิดชอบต่อการฝังตลับเกมได้เปิดเผยกับสำนักข่าว AP ว่ามีตลับเกมจำนวน 728,000 ตลับถูกฝังอยู่
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
E.T. the Extra-Terrestrial at the Internet Archive
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2525
เกมสำหรับอาตาริ 2600
ตำบลตาลโกน

ตาลโกน เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่ม ดินเป็นดินร่วนปนทราย เหมาะแก่การทำการเกษตรกรรม ประชาชนส่วนใหญ่พูดภาษาอีสาน นับถือศาสนาพุทธ
== ประวัติ ==
ตำบลตาลโกนได้รับการก่อตั้งโดยมีความเกี่ยวพันกับตำบลตาลเนิ้ง เนื่องจากเปลี่ยนชื่อมาจาก "ตำบลตาลเนิ้งใหม่" ซึ่งอธิบายได้ว่าทางราชการได้แบ่งแยกพื้นที่บางส่วนของตำบลตาลเนิ้งออกมาตั้งเป็นตำบลตาลเนิ้งใหม่เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2501 ต่อมาทางราชการได้แบ่งพื้นที่ในตำบลตาลเนิ้ง (เดิม) ออกไปอยู่ในการปกครองของตำบลตาลเนิ้งใหม่กับตำบลพันนา พร้อมประกาศยุบตำบลตาลเนิ้ง (เดิม) ตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2503 เป็นต้นมา และเปลี่ยนชื่อตำบลตาลเนิ้งใหม่เป็นตำบลตาลเนิ้ง
ต่อมาพื้นที่ตำบลตาลเนิ้ง (ใหม่) มีพื้นที่กว้างขวางยากต่อการปกครอง จึงได้แบ่งแยกทางด้านทิศตะวันตกออกมาตั้งตำบลเพิ่ม ชื่อ ตำบลตาลเนิ้งใหม่ (ครั้งที่ 2) จำนวน 8 หมู่บ้าน
เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ได้มีการประกาศจัดตั้ง "สภาตำบลตาลเนิ้ง" ในพื้นที่ตำบลตาลเนิ้ง (ใหม่ครั้งที่ 1) จนกระทั่งสภาตำบลตาลเนิ้ง (ใหม่ครั้งที่ 1) ได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลตาลเนิ้ง มาจนปัจจุบัน
ต่อมาเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2517 ได้มีการประกาศจัดตั้ง "สภาตำบลตาลเนิ้งใหม่" ในตำบลตาลเนิ้งใหม่ (ครั้งที่ 2) พร้อมทั้งได้เปลี่ยนชื่อตามชื่อหมู่ที่ 1 บ้านตาลโกน ตำบลตาบเนิ้งใหม่ เป็น "สภาตำบลตาลโกน" จนได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลตาลโกนเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล
== อาณาเขต ==
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลพันนาและตำบลแวง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลตาลเนิ้ง
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลหนองลาด (อำเภอวาริชภูมิ)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลวัฒนา (อำเภอส่องดาว)
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
ปัจจุบัน ตำบลตาลโกนแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านตาลโกน
หมู่ที่ 2 บ้านโคกพุทรา
หมู่ที่ 3 บ้านโคกกลาง
หมู่ที่ 4 บ้านเล่า
หมู่ที่ 5 บ้านโคกพุทราหรือบ้านโคกสุวรรณ
หมู่ที่ 6 บ้านหนองตอกแป้น
หมู่ที่ 7 บ้านหนองแสนแปน
หมู่ที่ 8 บ้านหนองดินดำ
หมู่ที่ 9 บ้านหนองแสง
หมู่ที่ 10 บ้านตาลโกน
หมู่ที่ 11 บ้านโคกพุทรา
== อ้างอิง ==
ตาลโกน
ตาลโกน
ชีวิตเธอดีอยู่แล้ว

ชีวิตเธอดีอยู่แล้ว เป็นซิงเกิลที่ 3 ของวงเดอะ คาสเซิล ในปี พ.ศ. 2560 สังกัดค่ายเพลงบ็อกซ์มิวสิก ในเครือมิวสิกมูฟเอนเตอร์เทนเมนต์ ประพันธ์คำร้อง-ทำนองโดย ธรรมธร มัคคสมัน และเรียบเรียงโดย The Kastle เพลงนี้ออกจำหน่ายในวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2560
เนื้อหาของเพลงพูดถึงเรื่องราวของความสัมพันธ์ของคน ๆ หนึ่ง ที่ทุ่มเททุกทางที่จะได้เข้าใกล้คนที่เราชอบ แต่ยิ่งพยายามมากเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้ว่าไม่มีทางเป็นไปได้ จนได้เข้าใจว่า หลายสิ่งบนโลกนี้ปล่อยไว้เฉย ๆ นั่นก็สวยงามแล้ว จนทำได้แค่บอกกับตัวเองว่า ปล่อยเธอไปคงดีที่สุด เพราะชีวิตเธอก็ดีอยู่แล้ว
==ผู้มีส่วนร่วมทำเพลง==
PRODUCER : คชภัค ผลธนโชติ & THE KASTLE
LYRICS : ธรรมธร มัคคสมัน
MELODY : ธรรมธร มัคคสมัน
ARRANGE : THE KASTLE
MIX ENGINEER : ธรรมธร มัคคสมัน
MASTERING ENGINEER : ดนุภพ กมล
==ชาร์ต==
{|class="wikitable"
!align="left"|ชาร์ต (พ.ศ. 2560)
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
| align = "left"| ไอทูนส์สโตร์ไทยแลนด์ ท็อปชาร์ต
| align = "center"| 14
|-
| align = "left"| แคตเรดิโอ ชาร์ตท็อป 30
| align = "center"| 21
|-
| align = "left"| จูกซ์ท็อป 100 ชาร์ต
| align = "center"| 65
|-
| align = "left"| จูกซ์ท็อป 50 ไทยอินดี้ ชาร์ต
| align = "center"| 9
|-
|}
==อ้างอิง==
เพลงไทยสากล
เพลงในปี พ.ศ. 2560
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2560
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยธรรมธร มัคคสมัน
ซิงเกิลในสังกัดบ็อกซ์มิวสิก
ซิงเกิลในสังกัดมิวสิกมูฟเอนเตอร์เทนเมนต์
เพลงบันทึกเสียงที่ผลิตโดยคชภัค ผลธนโชติ
อาหารโอกินาวะ

อาหารโอกินาวะ  คืออาหารพื้นเมืองของจังหวัดโอกินาวะซึ่งเป็นจังหวัดภาคใต้ของประเทศญี่ปุ่น บ้างเรียกว่า อาหารรีวกีว  ตามนามอดีตอาณาจักรรีวกีวซึ่งเคยตั้งอยู่ ณ บริเวณดังกล่าว เนื่องจากความแตกต่างทางวัฒนธรรม, ประวัติศาสตร์การติดต่อค้าขายกับต่างชาติ, ภูมิอากาศ, พืชพรรณ และวัตถุดิบอื่น ๆ ทำให้อาหารโอกินาวะแตกต่างไปจากอาหารญี่ปุ่นในแผ่นดินใหญ่
== ประวัติ ==
อาหารโอกินาวะได้รับอิทธิพลส่วนใหญ่มาจากอาหารจีนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้สืบเนื่องจากการค้าขายที่มีมายาวนาน มันเทศเข้าสู่โอกินาวะเมื่อปี ค.ศ. 1605 ที่ต่อมาได้กลายเป็นอาหารหลักของโอกินาวะจนถึงต้นศตวรรษที่ 20 บทความที่เขียนโดยบริษัทคิคโคแมนระบุว่ามะระและบวบในโอกินาวะถูกนำไปจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ต่อมาเมื่ออาณาจักรรีวกีวตกเป็นรัฐบรรณาการของจีน พ่อครัวชาวโอกินาวะจำนวนหนึ่งได้เข้าไปเรียนรู้การทำอาหารอย่างจีนที่มณฑลฝูเจี้ยน ด้วยเหตุนี้อาหารจีนส่งอิทธิพลสู่อาหารโอกินาวะมาจนถึงปัจจุบัน และบทความของคิคโคแมนยังกล่าวไปอีกว่าการกลั่นอาวาโมริ  อาจเป็นสิ่งเดียวกับเหล้าขาวซึ่งได้รับไปจากสยามหรือประเทศไทยในปัจจุบัน โดยเข้าสู่โอกินาวะตั้งแต่ศตวรรษที่ 15 ครั้นเมื่อแคว้นคาโงชิมะเข้ารุกรานอาณาจักรรีวกีว เหล่าพ่อครัวโอกินาวะจึงเข้าไปร่ำเรียนการทำอาหารญี่ปุ่น และด้วยเหตุนี้จึงทำให้อาหารโอกินาวะได้รับอิทธิพลจากอาหารญี่ปุ่นเพิ่มขึ้นมาอีก
ในช่วงที่สหรัฐปกครองโอกินาวะหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ในระยะเวลาดังกล่าว อาหารกระป๋องได้รับความนิยมมาก ร้านแฮมเบอร์เกอร์แบบอเมริกันผุดขึ้นในโอกินาวะ ชาวโอกินาวะเองก็คุ้นชินกับวัฒนธรรมอาหารของอเมริกันเป็นอย่างดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีทหารสหรัฐเข้ามาประจำการอยู่ในโอกินาวะนับตั้งแต่สิ้นสงครามโลกครั้งที่สอง
== ลักษณะ ==
อาหารโอกินาวะมีการใช้ผักและผลไม้ประกอบ โดยได้รับอิทธิพลจากอาหารเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีการใช้สมุนไพรและเครื่องเทศมากกว่าอาหารญี่ปุ่นแผ่นดินใหญ่ แต่น้อยกว่าอาหารในกลุ่มประเทศหมู่เกาะเขตร้อนอื่น ๆ อาหารโอกินาวะส่วนใหญ่จะประกอบไปด้วยเกลือ, มิโซะ, ปลาโอแห้ง, สาหร่ายคมบุ และเห็ดชนิดต่าง ๆ
ลักษณะเด่นอีกอย่างหนึ่งของอาหารโอกินาวะคือนิยมใช้เนื้อสัตว์ โดยมีแหล่งโปรตีนหลักคือเนื้อหมู ส่วนหนึ่งก็เพราะหมู่เกาะโอกินาวะแทบมิได้รับอิทธิพลจากศาสนาพุทธหรือรับนโยบายงดบริโภคเนื้อสัตว์ของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ทั้งนี้โอกินาวะมีวัฒนธรรมการเลี้ยงสัตว์เพื่อบริโภคมาตั้งแต่สมัยเอโดะแล้ว ชาวโอกินาวะกล่าวถึงอาหารของพวกตนว่า "เริ่มด้วยหมู จบที่หมู" และ "หมูกินได้ทุกส่วนยกเว้นกีบเท้าและเสียงร้องอู๊ด ๆ ของมัน"
แม้โอกินาวะจะล้อมรอบไปด้วยทะเล แต่ชาวโอกินาวะบริโภคอาหารทะเลค่อนข้างน้อยหากเปรียบเทียบกับวัฒนธรรมชายฝั่งทะเลในที่อื่น ๆ ปลาและผลิตภัณฑ์จากอาหารทะเลต่าง ๆ ไม่สามารถเก็บไว้ได้นาน เพราะสภาพอากาศของโอกินาวะค่อนข้างร้อน อาจทำให้เน่าเสียง่าย ด้วยเหตุนี้จึงมีวิธีถนอมอาหาร เป็นต้นว่าหมักเกลือ, ตากแห้ง, ย่าง, เคี่ยวกับซอสถั่วเหลือง หรือทำเป็นคามาโบโกะแทน ส่วนซาชิมิในโอกินาวะมีให้รับประทานค่อนข้างจำกัด ด้วยอุณหภูมิบนเกาะส่งผลให้ความสดใหม่คงอยู่ได้ไม่นาน ต่างจากญี่ปุ่นแผ่นดินใหญ่
== อ้างอิง ==
อาหารโอกินาวะ
ซาบีนา เที่ยวบินที่ 571

ซาบีนา เที่ยวบินที่ 571 เป็นเที่ยวบินของสายการบินซาบีนา ออกเดินทางจากกรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม ผ่านกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรียถึงเมืองลอด ประเทศอิสราเอล เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 เที่ยวบินนี้ถูกจี้โดยสลัดอากาศที่ปลอมตัวเป็นคู่ 4 คน สลัดอากาศกลุ่มนี้เป็นสมาชิกกลุ่มกันยายนทมิฬ องค์กรก่อการร้ายของปาเลสไตน์ ทั้งหมดพกอาวุธปืน ระเบิดมือและเข็มขัดระเบิด
ยี่สิบนาทีหลังออกเดินทาง พวกเขาจี้กัปตันเรจินัลด์ เลวี ชาวอังกฤษ ให้ลงจอดที่ท่าอากาศยานนานาชาติเทลอาวีฟ-ลอด (ท่าอากาศยานนานาชาติเบนกูเรียนในปัจจุบัน) และแยกผู้โดยสารชาวยิวไปไว้ที่ท้ายเครื่อง เมื่อเครื่องลงจอด สลัดอากาศยื่นข้อเรียกร้องให้ปล่อยตัวนักโทษชาวปาเลสไตน์ 315 คนและขู่ว่าจะระเบิดเครื่องบินพร้อมกับผู้โดยสาร โมเช ดายันและซิมอน เปเรส รัฐมนตรีกระทรวงกลาโหมและรัฐมนตรีกระทรวงคมนาคมอิสราเอลตามลำดับดำเนินการเจรจากับสลัดอากาศพร้อมกับวางแผนช่วยเหลือในชื่อปฏิบัติการไอโซโทป
ต่อมาเวลา 16.00 น. ของวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 กลุ่มคอมมานโดหน่วยลาดตระเวนกองเสนาธิการ 16 นายซึ่งมีสมาชิก เช่น เอฮุด บารัคและเบนจามิน เนทันยาฮู (ต่อมาทั้งคู่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอิสราเอล) ปลอมตัวเป็นช่างซ่อมเครื่องบินก่อนจะปฏิบัติการช่วยเหลือตัวประกัน ปฏิบัติการนี้มีผู้เสียชีวิต 3 คน เป็นผู้โดยสาร 1 คนและสลัดอากาศชาย 2 คน ส่วนสลัดอากาศหญิงอีก 2 คนถูกจับกุม หลังเหตุการณ์ดังกล่าว สลัดอากาศหญิงทั้งสองคนถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต แต่ได้รับการปล่อยตัวในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1983 โดยเป็นส่วนหนึ่งของการแลกเปลี่ยนนักโทษหลังสงครามเลบานอน ค.ศ. 1982 ระหว่างอิสราเอลกับปาเลสไตน์
== อ้างอิง ==
การก่อการร้ายในเครื่องบิน
การจับตัวประกันในประเทศอิสราเอล
การต่อต้านการก่อการร้ายในประเทศอิสราเอล
มูลนิธิเพื่อการวิจัยโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น

มูลนิธิเพื่อการวิจัยโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น (公益財団法人がん研究会; Japanese Foundation for Cancer Research; อักษรย่อ: JFCR) เป็นองค์กรการวิจัยโรคมะเร็งที่ไม่หวังผลกำไร ซึ่งตั้งอยู่ในอาริอาเกะ เขตโคโต โตเกียว มูลนิธินี้ก่อตั้่งขึ้นในปี ค.ศ. 1908 ในฐานะองค์กรแรกของประเทศญี่ปุ่นที่มีความเชี่ยวชาญด้านมะเร็งโดยยะมะงิวะ คะสึซะบุโร และผู้สนับสนุนของเขา สถาบันมะเร็งและโรงพยาบาลที่ติดมาของมูลนิธิได้รับการจัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1934 ทั้งนี้ มูลนิธิเพื่อการวิจัยโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่นได้กลายเป็นสมาชิกเต็มตัวของสหภาพเพื่อการควบคุมมะเร็งนานาชาติในปี ค.ศ. 1968 
== การวิจัย ==
สถาบันมะเร็งแห่งมูลนิธิเพื่อการวิจัยโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น เป็นหนึ่งในสถาบันวิจัยทางการแพทย์และชีววิทยาชั้นนำของประเทศญี่ปุ่น เมื่อวารสารอเมริกันอย่างไซเอนซ์ ตีพิมพ์ผลงานพิเศษด้านวิทยาศาสตร์ในประเทศญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1992 ได้มีการอธิบายถึงสถาบันแห่งนี้ว่าเป็นสถาบันที่มีประสิทธิผลมากที่สุดแห่งหนึ่งและได้รับการยกย่องมากที่สุดของโลกในช่วงเวลานั้น
การวิจัยของสถาบันครอบคลุมสาขาชีวการแพทย์ที่หลากหลาย ประกอบด้วย ชีวเคมี, ชีววิทยาของเซลล์, พยาธิวิทยา, กลไกการเกิดมะเร็ง, จีโนมิกส์, ชีววิทยาระบบ และวิศวกรรมชีวเวช สำหรับความสำเร็จ ได้แก่
ค.ศ. 1979: ทะดะสึงุ ทะนิงุชิ แยกยีนอินเตอร์เฟียรอน
ค.ศ. 1983: มิสึอะกิ โยะชิดะ ระบุโครงสร้างของโมเลกุลเอชทีแอลวี-วัน ที่ตอบสนองต่อมะเร็งเม็ดเลือดขาว/มะเร็งต่อมน้ำเหลืองทีเซลล์ผู้ใหญ่
ค.ศ. 1992: ยูซุเกะ นะกะมุระ แยกยีนกดมะเร็งเอพีซี ที่ตอบสนองต่อมะเร็งลำไส้ใหญ่ชนิดถ่ายทอดทางพันธุกรรมชนิดเอฟเอพี
== โรงพยาบาล ==

โรงพยาบาลสถาบันมะเร็ง ของมูลนิธิเพื่อการวิจัยโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น ได้รับการก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1934 ในฐานะโรงพยาบาลมะเร็งเฉพาะทางในประเทศญี่ปุ่น โดยมีเพียง 29 เตียง และมีผู้อำนวยการคนแรกคือริวกิชิ อินะดะ ส่วนปัจจุบัน โรงพยาบาลมีประมาณ 700 เตียง และในปีงบประมาณ 2011 มีผู้ป่วยนอก 61,324 คน และผู้ป่วยใน 9,690 ราย
คลินิกและแผนก ได้แก่ ศูนย์ทรวงอก (การแพทย์ด้านมะเร็งวิทยาทรวงอกและมะเร็งวิทยาศัลยกรรม), ศูนย์ระบบทางเดินอาหาร (อายุรศาสตร์และศัลยศาสตร์ระบบทางเดินอาหาร), ศูนย์มะเร็งวิทยาเต้านม (การแพทย์ด้านมะเร็งวิทยาเต้านมและมะเร็งวิทยาศัลยกรรม), มะเร็งวิทยาทางนรีเวช, มะเร็งวิทยาศีรษะและคอ, มะเร็งวิทยากระดูกและข้อ, มะเร็งวิทยาอวัยวะสืบพันธุ์, มะเร็งวิทยาโลหิต, การแพทย์ด้านมะเร็งวิทยา, ศูนย์มะเร็งซาร์โคมา, การบำบัดแบบประคับประคอง, เวชศาสตร์ทั่วไป, วิสัญญีวิทยา/การบริการระงับปวดหลังผ่าตัด, มะเร็งวิทยาและจิตรักษา, พลาสติกและการผ่าตัดเพื่อเสริมสร้าง, จักษุวิทยา, โรคติดเชื้อ, ยาสมุนไพรจีน, การทำฟัน, มะเร็งวิทยารังสีรักษา, รังสีวิทยาวินิจฉัย, การส่องกล้อง, การแพทย์ด้านมะเร็งวิทยาที่ครอบคลุม, คลินิกมะเร็งวิทยาทางพันธุกรรม และศูนย์คัดกรองมะเร็ง
== นักวิทยาศาสตร์และบุคคลที่มีชื่อเสียงจากมูลนิธิ ==
มะตะโร นะงะโยะ, ผู้ชำนาญพยาธิวิทยา
ทะกะโอะกิ ซะซะกิ, ผู้เชี่ยวชาญด้านมะเร็งวิทยา
มะซะรุ คุรุ, ศัลยแพทย์
โทะมิโซ โยะชิดะ, ผู้ค้นพบมะเร็งซาร์โคมาโยะชิดะ
ทะกะชิ ซุงิมุระ, นักชีวเคมี
เจ้าชายมะซะฮิโตะ เจ้าชายฮิตะชิ, นักวิจัยโรคมะเร็งและประธานกิตติมศักดิ์
เจ้าหญิงคิกุโกะ พระชายาในเจ้าชายโนะบุฮิโตะ, ผู้สนับสนุนมูลนิธิเพื่อการวิจัยโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น
== ดูเพิ่ม ==
สมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มูลนิธิในประเทศญี่ปุ่น
องค์การมะเร็ง
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2451
สถาบันวิจัยทางการแพทย์
เขตโคโต
เควี 29

หลุมฝังศพ KV29 เป็นสุสานอียิปต์โบราณในหุบเขากษัตริย์ซึ่งตั้งอยู่ในประเทศอียิปต์ ซึ่งไม่ได้ถูกขุดขึ้นและยังคงเต็มไปด้วยซากที่เกิดมาจากน้ำท่วม เหลือแค่ทางเข้าสุสานที่ไม่ได้ถูกน้ำท่วม
==อ้างอิง==
Reeves, N & Wilkinson, R.H. The Complete Valley of the Kings, 1996, Thames and Hudson, London
Siliotti, A. Guide to the Valley of the Kings and to the Theban Necropolises and Temples, 1996, A.A. Gaddis, Cairo
หุบเขากษัตริย์
การช่วยชีวิตขั้นพื้นฐาน

การช่วยชีวิตขั้นพื้นฐาน (basic life support, BLS) เป็นระดับของการรักษาทางการแพทย์ระดับหนึ่ง ซึ่งใช้สำหรับช่วยเหลือผู้ที่เจ็บป่วยหรือบาดเจ็บรุนแรงจนเป็นอันตรายถึงชีวิต ระหว่างรอหรือระหว่างการนำส่งโรงพยาบาลเพื่อรับการรักษาแบบเต็มรูปแบบ อาจทำโดยบุคลากรทางการแพทย์ เช่น แพทย์ พยาบาล เวชกิจฉุกเฉิน อาสาสมัครกู้ชีพ หรือคนทั่วไปที่ได้รับการฝึก
บริการการแพทย์ฉุกเฉิน
การช่วยชีวิตฉุกเฉิน
เจ้าชายแอนดรูว์แห่งยูโกสลาเวีย

เจ้าชายแอนดรูว์แห่งยูโกสลาเวีย (Prince Andrew of Yugoslavia) เป็นพระราชโอรสพระองค์สุดท้องใน สมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย กับ มาเรียแห่งโรมาเนีย สมเด็จพระราชินียูโกสลาเวีย พระองค์ประสูติ ณ ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย โดยทรงมีพระเชษฐา 2 พระองค์คือ
สมเด็จพระเจ้าปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวีย
เจ้าชายโทมิสลาฟแห่งยูโกสลาเวีย
== เสกสมรสครั้งที่ 1 ==
เจ้าชายแอนดรูว์แห่งยูโกสลาเวีย ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงคริสตินา-มาร์เกรเธอแห่งเฮสส์ พระภาคิไนยใน เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1956 ณ พระราชวังโคบอร์ก อันเป็นพระราชวังที่เจ้าหญิงคริสตินา-มาร์เกรเธอประสูติ โดยมีพระบุตรร่วมกัน ดังนี้
เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซา
เจ้าชายคริสโตเฟอร์
โดยหลังจากนั้น พระองค์ทรงหย่าจากกัน
== เสกสมรสครั้งที่ 2 ==
เจ้าชายแอนดรูว์แห่งยูโกสลาเวีย ทรงเสกสมรสครั้งที่ 2 กับ เจ้าหญิงคิระแห่งลีนีเจน โดยมีพระบุตร 3 พระองค์ดังนี้
เจ้าหญิงลินิเวีย มาเรีย
เจ้าชายคาร์ล วัลเดร์มา
เจ้าชายดริมิทรี
ทรงหย่าเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1972
== เสกสมรสครั้งที่ 3 ==
เจ้าชายแอนดรูว์แห่งยูโกสลาเวีย เสกสมรสกับ อีวา มาเรีย แอนดริโครวิช เมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1974 แต่ไม่มีพระบุตรร่วมกัน
== พระชนม์ชีพหลังจากราชอาณาจักรยูโกสลาเวียล่มสลาย ==
หลังจากการล่มสลายของสถาบันพระมหากษัตริย์ในพระราชวงศ์คาราจอร์จเจวิช พระองค์ได้เสด็จไปประทับ ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ซึ่งพระองค์ทรงเป็นนายหน้าขายประกันภัย
== สิ้นพระชนม์ ==
พระองค์ถูกพบว่าสิ้นพระชนม์ในรถยนต์ส่วนพระองค์ใน รัฐแคลิฟอร์เนีย เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 การสิ้นพระชนม์ของพระองค์ เจ้าหน้าที่ได้ลงความเห็นว่าเป็นการ อัตวินิบาตกรรม ด้วยพระองค์เอง ด้วยการเปิดเครื่องยนต์ทำให้ได้รับคาร์บอนไดออกไซด์ ในพระวรกายมากเกินไป จนสิ้นพระชนม์ขณะมีพระชันษา 60 ปี
== พระอิสริยยศ ==
เจ้าชายแอนดรูว์แห่งยูโกสลาเวีย (His Royal Highness Prince Andrew of Yugoslavia)
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2472
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2533
อ
เจ้าชายยูโกสลาเวีย
ผู้ฆ่าตัวตายในสหรัฐ
พระเจ้ารามประเดิด

พระเจ้ารามประเดิด (ခွန်လော, ; 1254 – 1311) เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 2 แห่งเมืองเมาะตะมะ ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1307 ถึง 1311 พระองค์ขึ้นสืบราชบัลลังก์จากพระเจ้าฟ้ารั่วปฐมกษัตริย์ผู้เป็นพระเชษฐาซึ่งสวรรคตโดยไร้รัชทายาท รัชสมัยของพระองค์ต้องเผชิญหน้ากับการรุกรานจากอาณาจักรล้านนา
พระเจ้ารามประเดิดประสูติเมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1254 มีพระนามเดิมว่ามะกะตา โดยพระองค์มีพระเชษฐา 1 พระองค์คือพระเจ้าฟ้ารั่ว และมีพระขนิษฐา 1 พระองค์คือนางอุ่นเรือน เมื่อมะกะโทสถาปนาตนเองขึ้นเป็นพระเจ้าเมาะตะมะใน ค.ศ. 1287 ก็ได้สถาปนาพระราชอนุชาพระองค์เดียวคือมะกะตาเป็นรัชทายาทเนื่องจากพระองค์มีพระราชธิดาพระองค์เดียว
เมื่อพระเจ้าฟ้ารั่วถูกปลงพระชนม์ในวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1307 พระองค์จึงได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมา แต่พระองค์ต้องใช้เวลาปราบปรามผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการสวรรคตของพระเจ้าฟ้ารั่วนานถึง 2 สัปดาห์ จึงได้ประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกเมื่อวันที่ 28 มกราคม ปีเดียวกัน
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1311 นางอุ่นเรือนและสมิงมังละ พระสวามีได้ก่อกบฏเข้ายึดราชบัลลังก์ ระหว่างที่พระเจ้ารามประเดิดเสด็จออกไปคล้องช้างป่าที่เมาะลำเลิง เมื่อพระองค์ทราบข่าวจึงรีบเสด็จกลับแต่ได้พบว่าประตูเมืองถูกปิด พระองค์จึงรีบเสด็จหนีไปยังป่าข้างเมืองแต่ก็ถูกทหารของมินบาละสังหารจนสวรรคต ทำให้ราชบัลลังก์ว่างลงกว่า 2 สัปดาห์ จากนั้นจึงได้มีการอัญเชิญเจ้าอาวพระโอรสของเจ้านางอุ่นเรือนและสมิงมังละขึ้นเป็นพระเจ้าแสนเมือง เมื่อวันที่ 10 เมษายน ปีเดียวกัน
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
พระมหากษัตริย์ราชวงศ์หงสาวดี
ลีกของไอร์แลนด์พรีเมียร์ดิวิชัน

ลีกของไอร์แลนด์พรีเมียร์ดิวิชัน (League of Ireland Premier Division) เป็นลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศไอร์แลนด์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1985
==สโมสรที่เข้าร่วมลีกของไอร์แลนด์พรีเมียร์ดิวิชัน (ฤดูกาล 2018)==
== ทีมชนะเลิศลีกสูงสุดไอร์แลนด์ ==
== ดูเพิ่ม ==
ฟุตบอลในประเทศไอร์แลนด์
ลีกของไอร์แลนด์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ฟุตบอลในประเทศไอร์แลนด์
ฟุตบอลลีกสูงสุด
ลีกของไอร์แลนด์
เอเบิล กาวเวอร์

เอเบิล แอนโทนี เจมส์ กาวเวอร์ (Abel Anthony James Gower; ค.ศ. 1836 ที่ลีวอร์โน ประเทศอิตาลี – 1899?) เป็นกงสุลชาวอังกฤษ ปฏิบัติหน้าที่ในญี่ปุ่น 2 ครั้ง ระหว่างช่วงบากูมัตสึ ที่นางาซากิและฮาโกดาเตะ เขายังเป็นช่างภาพสมัครเล่น
หลังจากใช้ชีวิตในประเทศจีน กาวเวอร์ทำงานที่สถานอัครราชทูตอังกฤษในโทเซ็นจิ เอโดะ (ต่อมาคือโตเกียว) เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมเจ้าหน้าที่ของรัทเทอร์ฟอร์ด อัลคอก ต่อมาปี ค.ศ. 1863 เขามีส่วนร่วมในการระดมยิงคาโงชิมะ ในปี ค.ศ. 1866 เขาได้เป็นกงสุลในฮาโกดาเตะ (ในเอโซะ ต่อมาคือฮกไกโด) โดยก่อนหน้านั้นเป็นกงสุลในนางาซากิ (ในคิวชู)
หลายปีที่ผ่านมา เชื่อกันว่ากาวเวอร์หรือวอลเทอร์ บี. วุดเบอรี อาจจะมีส่วนร่วมในภารกิจของบริษัทจากลอนดอนที่ชื่อ เนเกรตตีและแซมบรา (Negretti and Zambra) ในการถ่ายภาพประเทศจีนและญี่ปุ่น ระหว่างปี ค.ศ. 1857 ถึง 1860 เพราะปัจจุบันภาพถ่ายของปีแยร์ รอซีเย ยังมีข้อสงสัย ชุดภาพของมหาวิทยาลัยไลเดิน มีภาพถ่ายของกาวเวอร์ ที่มีลายเซ็นว่า "P. Rossier" และในปี ค.ศ.  1859 ทั้งรอซีเยและกาวเวอร์ได้ออกเดินทางร่วมกันโดย เรือหลวง แซมป์ซัน  จากนางาซากิไปยังเอโดะ
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
Bennett, Terry. Bennett, Terry. 'The Search for Rossier: Early Photographer of China and Japan' . Accessed 12 September 2006; cited above as "Bennett". Originally appeared in The PhotoHistorian-Journal of the Historical Group of  the Royal Photographic Society, December 2004.
Bakumatsu-ishin jinmei-jiten (, A biographical dictionary of the Bakumatsu and Meiji revitalization). Tokyo: Shinjinbutsujūraisha, 1994. 
Nagasaki Foreign Settlement Research Group. "British Consulate." People, places and scenes from the Nagasaki foreign settlement, 1859-1941.
นักการทูตชาวอังกฤษ
บุคคลจากลีวอร์โน
วอลเทอร์ บี. วุดเบอรี

วอลเทอร์ เบนต์ลีย์ วุดเบอรี (Walter Bentley Woodbury; 26 มิถุนายน ค.ศ.  1834 – 5 กันยายน ค.ศ. 1885) เป็นนักประดิษฐ์และช่างภาพยุคบุกเบิกชาวอังกฤษ เขาเป็นหนึ่งในช่างภาพยุคแรกของออสเตรเลียและหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (ส่วนหนึ่งของอินโดนีเซีย) เขาจดสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่เกี่ยวกับการถ่ายภาพหลายชิ้น เขายังเป็นที่รู้จักกับผู้คิดนวัตกรรม กระบวนการถ่ายภาพวุดเบอรี (woodburytype photomechanical process)
บุคคลจากแมนเชสเตอร์
ผู้บุกเบิกการถ่ายภาพ
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2019 รอบคัดเลือก กลุ่ม 6

กลุ่ม 6 ของ การแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2019 รอบคัดเลือก ประกอบไปด้วยหกทีม: สวีเดน, เบลเยียม, ตุรกี, ฮังการี, ไซปรัส, และ มอลตา. องค์ประกอบของเก้ากลุ่มใน รอบคัดเลือกรอบแบ่งกลุ่ม จะถูกตัดสินโดยการจับสลากในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2560, กับทีมที่ถูดจัดวางสอดคล้องกับพวกเขา การจัดอันดับค่าสัมประสิทธิ์.
กลุ่มนี้คือลงเล่นในรูปแบบพบกันหมดเหย้าและเยือนระหว่างวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2560 และ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2561. ชนะเลิศของกลุ่มจะได้สิทธิ์เข้ารอบโดยตรงสำหรับ รอบสุดท้าย, ในขณะที่ทีมรองชนะเลิศของแต่ละกลุ่มจะได้ผ่านเข้าสู่ รอบเพลย์ออฟ ถ้าพวกเขาเป็น หนึ่งในสี่ทีมรองชนะเลิศจากกลุ่มทั้งหมดเก้ากลุ่ม (ไม่ได้นับผลการแข่งขันในนัดที่พบกับทีมอันดับที่หก).
==ตารางคะแนน==
==นัด==
เวลาคือ CET/CEST.
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----
==อันดับดาวซัลโว==
7 ประตู
Landry Dimata
Carlos Strandberg
4 ประตู
Dodi Lukebakio
Siebe Schrijvers
Bence Bíró
Orkan Çınar
3 ประตู
Kyrian Nwoko
2 ประตู
Aaron Leya Iseka
Attila Szalai
Myles Beerman
Joel Asoro
Erdal Rakip
Deniz Hümmet
Kubilay Kanatsızkuş
Melih Okutan
1 ประตู
Samuel Bastien
Dion Cools
Isaac Mbenza
Ryan Mmaee
Jordi Vanlerberghe
Rafael Anastasiou
Marios Elia
Andreas Frangos
Theodoros Iosifidis
Antreas Karo
Giorgos Papageorgiou
Costas Soteriou
Christos Wheeler
Attila Haris
Bence Lenzsér
Dániel Sallói
Máté Vida
Donát Zsótér
Jean Borg
Jake Grech
Matthew Guillaumier
Joel Andersson
Franz Brorsson
Filip Dagerstål
Gustav Engvall
Svante Ingelsson
Jordan Larsson
Isak Ssewankambo
Mattias Svanberg
Oğulcan Çağlayan
Adil Demirbağ
Dorukhan Toköz
1 การทำเข้าประตูตัวเอง
Leonidas Kyriakou (ในนัดที่พบกับ ฮังการี)
Christos Hadjipaschalis (ในนัดที่พบกับ ตุรกี)
Merih Demiral (ในนัดที่พบกับ เบลเยียม)
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Under-21 Standings: 2017–19 qualifying, UEFA.com
กลุ่ม 6
เก็นโซ มาเอดะ

เก็นโซ มาเอดะ  (ค.ศ. 1831–1906) เป็นช่างภาพชาวญี่ปุ่นจากทางเหนือของเกาะคีวชู เขาศึกษาการถ่ายภาพที่นางาซากิจจากยัน กาเริล ฟัน แด็นบรุกและเย. แอ็ล. เซ. โปมเปอ ฟัน เมร์เดอร์โฟร์ต  ต่างก็ไม่ใช่ช่างภาพผู้มีประสบการณ์ ความพยายามถ่ายภาพส่วนมากก็ล้มเหลว ถึงกระนั้น พวกเขาก็ได้สอนการถ่ายภาพด้วยกระบวนการกระจกเปียกให้แก่มาเอดะและนักเรียนคนอื่น ๆ รวมถึง ชุมเป ฟูรูกาวะ, เทโซ คาวาโนะ, ฮิโกมะ อูเอโนะ‎ และ คูวาจิโร โฮริเอะ จนเมื่อช่างภาพชาวสวิส ปีแยร์ รอซีเย เดินทางมาถึงญี่ปุ่นในปี ค.ศ.  1858 กับภารกิจถ่ายภาพให้กับบริษัท เนเกรตตีและแซมบรา (Negretti and Zambra) มาเอดะได้รับคำแนะนำให้มาช่วยเหลือเขาและเรียนรู้การถ่ายภาพเพิ่มเติม มาเอดะรวมถึงนักเรียนคนอื่นได้ช่วยดูแลรอซีเยระหว่างที่อยู่ในนางาซากิ รอซีเยได้ถ่ายภาพพระ ขอทาน ผู้ชมซูโม่ และที่อยู่ของชาวต่างชาติ รวมถึงภาพถ่ายของอาเล็กซันเดอร์ ฟ็อน ซีบ็อลท์ และซามูไร
รอซีเยคิดว่า ที่ภาพถ่ายของโปมเปอ ฟัน เมร์เดอร์โฟร์ต ออกมาล้มเหลวเพราะขาดเครื่องมือเคมีที่จำเป็น ดังนั้นเขาจึงให้มาเอดะส่งจดหมายเพื่อจัดหาอุปกรณ์ เครื่องมือการถ่ายภาพและสารเคมีจากเซี่ยงไฮ้ ทั้งมาเอดะและฟูรูกาวะได้ซื้อเลนส์ สารเคมีและกระดาษแอลบูเมนผ่านรอซีเย ทั้งมาเอดะและฟูรูกาวะประสบความสำเร็จในการถ่ายรูปด้วยเครื่องมือเหล่านี้ ในวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1860
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
Bennett, Terry. Early Japanese Images. Rutland, Vermont: Charles E. Tuttle, 1996.
Himeno, Junichi. "Encounters With Foreign Photographers: The Introduction and Spread of Photography in Kyushu". In Reflecting Truth: Japanese Photography in the Nineteenth Century, ed. Nicole Coolidge Rousmaniere, Mikiko Hirayama. Amsterdam: Hotei Publishing, 2004.
นักถ่ายภาพชาวญี่ปุ่น
ผู้บุกเบิกการถ่ายภาพ
บุคคลจากเกาะคีวชู
มหาวิทยาลัยไลเดิน

มหาวิทยาลัยไลเดิน (Leiden University ย่อว่า LEI; Universiteit Leiden) ตั้งอยู่ที่เมืองไลเดิน เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศเนเธอร์แลนด์ มหาวิทยาลัยก่อตั้งในปี ค.ศ. 1575 โดยวิลเลียม เจ้าชายแห่งออเรนจ์ ผู้นำการปฏิวัติดัชต์ในสงครามแปดสิบปี ราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซาและมหาวิทยาลัยยังคงมีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิด สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ และสมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ ทรงศึกษาจบที่นี่ มหาวิทยาลัยมีชื่อเสียงขึ้นมาในช่วงยุคทองของเนเธอร์แลนด์ มหาวิทยาลัยยังมีศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียงอย่าง เรอเน เดการ์ต, แร็มบรันต์, คริสตียาน เฮยเคินส์, และบารุค สปิโนซา
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ไลเดิน
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์