pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
แนวรบยูเครนที่ 1

แนวรบยูเครนที่ 1 (Пéрвый Укрáинский фронт; Пе́рший Украї́нський фронт) เป็นแนวรบ—ขนาดกองทัพของกลุ่มกองทัพตะวันตก—แห่งกองทัพแดงของสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
== ช่วงทำสงคราม ==
ในช่วงเดือนแรกของสงครามจาก 16 ภูมิภาคของยูเครน สำนักงานเกณฑ์ทหารได้ระดมพลประมาณ 2.5 ล้านนาย ทหารอาสาสมัคร 1.3 ล้านนายจากฝั่งซ้ายและภาคใต้ของยูเครนได้ต่อสู้ปะทะกับศัตรู ใน ค.ศ. 1941 พลเมืองของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครนคนถูกส่งไปยังกองทัพแดงและกองทัพเรือโซเวียต ชาวยูเครนได้เติมเต็มหน่วยของแนวรบด้านใต้และตะวันตกเฉียงใต้เป็นส่วนใหญ่ ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของกองทัพที่ 37, 38, 40, กองพลน้อยทหารราบที่ 13 และ 17 และต้องขอบคุณการดำเนินการระดมพล โดยการมีส่วนของพลเมืองยูเครนในหน่วยต่อสู้ในทิศตะวันตกเฉียงใต้ถึง 50 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งสิ่งนี้เกินอัตราร้อยละของยูเครนจากกองทัพโดยรวมอย่างมีนัยสำคัญ
เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1943 แนวรบโวโรเนจได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นแนวรบยูเครนที่ 1 การเปลี่ยนชื่อนี้สะท้อนให้เห็นถึงการเขยิบฐานะทางทิศตะวันตกของกองทัพแดงในการศึกเพื่อต่อต้านแวร์มัคท์ของเยอรมัน โดยปล่อยให้รัสเซียอยู่ข้างหลังและเคลื่อนทัพเข้ามาอยู่ในยูเครน แนวรบนี้เข้าร่วมหรือทำการต่อสู้ในยูเครน, โปแลนด์, เยอรมนี และเชโกสโลวาเกียในช่วง ค.ศ. 1944 ถึง 1945
ระหว่าง ค.ศ. 1944 แนวรบนี้เข้าร่วมกับแนวรบอื่นในยุทธการคอร์ซุน-เชฟเชนคีฟสกี และยุทธการฮูเบสพ็อกเกตในยูเครน ซึ่งดำเนินการการรุกลวอฟ–ซานโดเมียร์ซ โดยแนวรบนี้ได้ทำการควบคุมกองทัพรถถังอารักขาโซเวียตที่ 1, กองทัพรถถังอารักขาที่ 3, กองทัพรถถังที่ 4, กองทัพอารักขาที่ 3, กองทัพอารักขาที่ 5, กองทัพที่ 13, กองทัพที่ 38 และกองทัพที่ 60 จากนั้นจึงมีส่วนร่วมในยุทธการสำหรับเทอร์โนพิล
ใน ค.ศ. 1945 แนวรบนี้ได้มีส่วนร่วมในการรุกวิสตูลา–โอเดอร์ และดำเนินการในไซลีเซีย รวมถึงปฏิบัติการปราก ตลอดจนการล้อมเบร็สเลา นอกจากนี้ยังมีส่วนร่วมในปฏิบัติการเบอร์ลินในประเทศเยอรมนีและโปแลนด์ แนวรบนี้ยังดำเนินการในส่วนสำคัญของการล้อมรอบฮัลเบอ ซึ่งกองทัพเยอรมันที่ 9 ส่วนใหญ่ถูกทำลายทางใต้ของกรุงเบอร์ลิน มาถึงตอนนี้กองทัพโปแลนด์ที่สองได้ปฏิบัติการในฐานะส่วนหนึ่งของแนวรบ ในที่สุดแนวรบยูเครนที่ 1 ได้จัดเตรียมการป้องกันการโจมตีจากอาร์เมเวนค์ ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อบรรเทาเบอร์ลินและกองทัพที่ 9 ทั้งนี้ การรุกปรากเป็นยุทธการสุดท้ายของสงครามโลกครั้งที่สองในทวีปยุโรป
หลังจากสงคราม กองบัญชาการส่วนหน้าได้จัดตั้งกองกลางกองกำลังของกองทัพแดงในออสเตรียและฮังการีจนถึง ค.ศ. 1955 และได้รับการฟื้นฟูใน ค.ศ. 1968 ในประเทศเชโกสโลวาเกียในฐานะมรดกของเหตุการณ์ปรากสปริง
== ผู้บัญชาการ ==
พลเอก นีโคไล เอฟ. วาตูติน (ตุลาคม ค.ศ. 1943 – มีนาคม ค.ศ. 1944)
จอมพล เกออร์กี เค. จูคอฟ (มีนาคม – พฤษภาคม ค.ศ. 1944)
จอมพล อีวาน เอส. โคเนฟ (พฤษภาคม ค.ศ. 1944 – พฤษภาคม ค.ศ. 1945)
== อ้างอิง ==
Konev, I.S. Aufzeichnungen eines Frontbefehlshabers
Konev, I.S. Das Jahr 1945
Ziemke, E.F. Stalingrad to Berlin
Tissier, Tony Slaughter at Halbe
Duffy, Christopher Red Storm on the Reich
Antill, P., Battle for Berlin: April – May 1945.
== อ่านเพิ่ม ==
1st Ukrainian Front on Unithistory 
ยูเครนที่ 1
สะพานฟอร์ท

สะพานฟอร์ท (Forth Bridge) เป็นสะพานทางรถไฟยื่นที่ข้ามเฟิร์ธออฟฟอร์ธทางตะวันออกของสกอตแลนด์ อยู่ทางตะวันตกของศูนย์กลางเมืองเอดินบะระ 9 ไมล์ (14 กม.) ถือเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของสกอตแลนด์ (ได้รับการลงคะแนนว่าเป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่สร้างโดยมนุษย์ในปี 2006) และมรดกโลกของยูเนสโก สะพานออกแบบโดยวิศวกรชาวอังกฤษ เซอร์จอห์น ฟาวเลอร์และเซอร์เบนจามิน เบเกอร์
เริ่มก่อสร้างสะพานในปี ค.ศ. 1882 และเปิดเมื่อ 4 มีนาคม 1890 โดยดยุกแห่งรอธเซย์ หรือต่อมาคือ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักรเสด็จพระราชดำเนินมาเปิด สะพานฟอร์ทมีความยาว 8,094 ฟุต (2,467 เมตร) เมื่อตอนเปิดใช้เป็นสะพานยื่นชิ้นเดียวที่ยาวที่สุดในโลก จนกระทั่งปี 1919 สะพานควิเบกในแคนาดาสร้างเสร็จจึงทำลายสถิตินี้ แต่ยังคงเป็นสะพานที่มีช่วงกว้างสะพานยาวเป็นอันดับ 2 ของโลก ด้วยช่วงกว้าง 1,709 ฟุต (521 เมตร)
==อ้างอิง==
แหล่งมรดกโลกในสหราชอาณาจักร
แหล่งมรดกโลกในประเทศสกอตแลนด์
สถานที่ท่องเที่ยวในสกอตแลนด์
สะพานยื่น
ชาญฤทธิ์ พลิกานนท์

พลอากาศเอก ชาญฤทธิ์ พลิกานนท์ (ชื่อเล่น โหน่ง) นายทหารราชองครักษ์พิเศษ กรรมการในคณะกรรมการนโยบายการผังเมืองแห่งชาติ กรรมการการไฟฟ้านครหลวง อดีตรองผู้บัญชาการทหารอากาศ อดีตผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารอากาศ และอดีตผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการอากาศโยธิน
== ประวัติ  ==
พลอากาศเอก ชาญฤทธิ์ พลิกานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2502
=== ประวัติการศึกษา ===
พลอากาศเอก ชาญฤทธิ์ พลิกานนท์ จบการศึกษาจาก โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย โรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 18 (ตท.18) โรงเรียนนายเรืออากาศ รุ่นที่ 25 นอกจากนี้ยังสำเร็จการศึกษาจาก โรงเรียนนายทหารผู้บังคับฝูง, โรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ, วิทยาลัยการทัพอากาศ และวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 53 อีกด้วย
=== ประวัติรับราชการ ===
ผู้บังคับฝูงบินอิสระปฏิบัติราชการสนาม 106 อู่ตะเภา
ผู้บังคับการกองบิน 7 สุราษฏร์ธานี
ผู้ช่วยทูตฝ่ายทหารอากาศ และรรก.ผู้ช่วยทูตฝ่ายทหารไทยประจำกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
เสนาธิการโรงเรียนนายเรืออากาศ
ผู้บัญชาการโรงเรียนการบิน กำแพงแสน
ผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการอากาศโยธิน
รองเสนาธิการทหาร
ผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารอากาศ
รองผู้บัญชาการทหารอากาศ
== อ้างอิง ==
ทหารอากาศชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนนายเรืออากาศนวมินทกษัตริยาธิราช
บุคคลจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3113

redirect ถนนปู่เจ้าสมิงพราย
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3115

redirect ถนนสายลวด
ยุทธการบนน้ำแข็ง

ยุทธการบนน้ำแข็ง เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1242 เป็นการสู้รบระหว่างสาธารณรัฐนอฟโกรอดกับนักรบครูเสดที่นำโดยภาคีลิโวเนีย ยุทธการครั้งนี้เป็นส่วนหนึ่งของสงครามครูเสดตอนเหนือ และเป็นที่รู้จักจากการสู้รบบนทะเลสาบไปปัสที่เป็นน้ำแข็ง
สงครามครูเสดตอนเหนือเป็นการทัพของนักรบครูเสดต่อผู้นับถือลัทธินอกศาสนาในดินแดนบอลติก ในปี ค.ศ. 1236 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 9 ประกาศสงครามกับชาวสลาฟ โดยเฉพาะสาธารณรัฐปัสคอฟและสาธารณรัฐนอฟโกรอด แต่ในปีเดียวกัน อัศวินภราดรภาพลิโวเนียแห่งดาบพ่ายให้กับชาวสโมจิเทียในยุทธการที่ซัลเลอ ความพ่ายแพ้ดังกล่าวทำให้ภราดรภาพลิโวเนียกลายสภาพเป็นส่วนหนึ่งของอัศวินทิวทอนิกและกลายเป็นภาคีลิโวเนีย ในปี ค.ศ. 1240 อัศวินทิวทอนิกตีเมืองปัสคอฟ อิสบอสก์และโคปอรีย์ ซึ่งเป็นเมืองที่อยู่ใกล้กับนอฟโกรอด ด้านนอฟโกรอดเรียกตัวอเล็กซานเดอร์ เนฟสกีที่ถูกเนรเทศให้กลับมาปกป้องเมือง อเล็กซานเดอร์ยึดเมืองปัสคอฟและโคปอรีย์คืนได้ในปีต่อมา
ฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1242 อัศวินทิวทอนิกปะทะกับทัพอเล็กซานเดอร์ใกล้เมืองดอร์ปัต (เมืองตาร์ตูในปัจจุบัน) อเล็กซานเดอร์ตัดสินใจถอยทัพไปที่ฝั่งตะวันออกของทะเลสาบไปปัส โดยมีทัพลิโวเนียตามมา การประมาณการขั้นต่ำของทัพลิโวเนียอยู่ที่ 2,600 คน ส่วนใหญ่เป็นอัศวินเยอรมัน-เดนมาร์กและทหารราบเอสโตเนีย ในขณะที่ทัพอเล็กซานเดอร์อยู่ที่ 5,000 คน การสู้รบเริ่มขึ้นเมื่อทัพลิโวเนียซึ่งมีอัศวินเป็นทัพหน้าเป็นฝ่ายบุกเข้าหา ในช่วงเวลาที่ทั้งสองฝ่ายสู้กันในระยะประชิด อเล็กซานเดอร์และอันเดรย์ ยาโรสลาวิช น้องชายที่ตั้งทัพอยู่ที่ปีกทั้งสองข้างเข้าล้อมทัพลิโวเนีย การสู้รบจบลงเมื่อทัพลิโวเนียบางส่วนฝ่าวงล้อมและหลบหนี ในขณะที่บางส่วนที่กำลังรบติดพันอยู่ถูกสังหาร
ผลของยุทธการครั้งนี้ทำให้การขยายดินแดนทางตะวันออกของอัศวินทิวทอนิกสิ้นสุดลง และเกิดพรมแดนถาวรระหว่างดินแดนที่นับถือนิกายโรมันคาทอลิกกับอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ในปี ค.ศ. 1574 คริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ประกาศในอเล็กซานเดอร์เป็นนักบุญ เหตุการณ์ยุทธการบนน้ำแข็งได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1938 ในชื่อ อะเลคซันดร์ เนฟสกี กำกับโดยเซียร์เกย์ ไอเซนสไตน์
== อ้างอิง ==
ยุทธการ
สงครามครูเสด
เลซีย์ อีแวนส์

เมซีย์ เอสเทรลลา-แคดเลก (Macey Estrella-Kadlec  เกิด 24 มีนาคม 1990) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันและอดีตนาวิกโยธินสหรัฐที่เซ็นสัญญากับ WWE ภายใต้ชื่อ เลซีย์ อีแวนส์ (Lacey Evans)
==ผลงาน==
American Premier Wrestling
* APW World Heavyweight Championship (1 time)
Pro Wrestling Illustrated
* Ranked No. 23 of the top 100 female wrestlers in the PWI Women's 100 in 2019
WWE
* Slammy Award (1 time)
** Trash Talker of the Year (2020) 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นักมวยปล้ำอาชีพหญิงชาวอเมริกัน
ภาษาเบ

ภาษาเบ หรือ ภาษาอังเบ  หรือในประเทศจีนเรียกว่า ภาษาหลินเกา  เป็นภาษาที่มีผู้พูด 600,000 คน และ 100,000 คนในจำนวนนั้นพูดภาษานี้ได้ภาษาเดียว มีการพูดบนชายฝั่งทางตอนกลางเหนือของเกาะไหหลำ รวมถึงในเขตชานเมืองของไหโข่ว เมืองเอกของเกาะ
ผู้พูดภาษานี้มักเรียกตัวเองว่าอังโว  โดย [ʔaŋ˧] เป็นหน่วยคำเติมหน้าสำหรับบุคคล และ [vo˧] หมายถึงหมู่บ้าน (Liang 1997:1)
แฮนเซลล์ (1988) คาดว่าภาษานี้เป็นกลุ่มภาษาพี่น้องของกลุ่มภาษาไท เนื่องจากคำศัพท์คล้ายกัน และเสนอกลุ่มภาษาเบ–ไท
== อ้างอิง ==
==ผลงานอ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ABVD: Ong Be word list
ตระกูลภาษาขร้า-ไท
ภาษาในประเทศจีน
ภาษาจี่เจ้า

ภาษาจี่เจ้า (吉兆话) เป็นภาษาในตระกูลภาษาขร้า-ไทที่ยังไม่ได้จัด พูดในหมู่บ้านจี่เจ้า (吉兆村), เมืองถังบา (覃巴镇), หวูชวน อาจจะเกี่ยวข้องกับภาษาเบ
== อ้างอิง ==
ตระกูลภาษาขร้า-ไท
ภาษาในประเทศจีน
ภาษาไหลดั้งเดิม

ภาษาไหลดั้งเดิม เป็นภาษาดั้งเดิมที่เกิดจากการสืบสร้างบรรพบุรุษของภาษาทั้งหมดในกลุ่มภาษาไหล การสืบสร้างภาษานี้ได้แก่งานของ Matisoff (1988), Thurgood (1991), Wu (2000), Ostapirat (2004) และ Norquest (2007)
== ระบบเสียง ==
== ดูเพิ่ม ==
ภาษาไทดั้งเดิม
== อ้างอิง ==
Norquest, Peter K. 2007. A Phonological Reconstruction of Proto-Hlai. Ph.D. dissertation. Tucson: Department of Anthropology, University of Arizona.
Norquest, Peter K. 2015. A Phonological Reconstruction of Proto-Hlai. Languages of Asia, Volume 13. Leiden: Brill. 
Ostapirat, Weera [วีระ โอสถาภิรัตน์]. 2004. "Proto-Hlai Sound System and Lexicons." In 漢藏語研究 : 龔煌城先生七秩壽慶論文集 [Studies on Sino-Tibetan Languages: Papers in Honor of Professor Hwang-cherng Gong on His Seventieth Birthday]. Edited by Ying-chin Lin, Fang-min Hsu, Chun-chih Lee, Jackson T.-S. Sun, Hsiu-fang Yang, and Dah-an Ho. Institute of Linguistics. Academia Sinica, Taipei, Taiwan: 121–175. .
Matisoff, James. 1988. "Proto-Hlai initials and tones: a first approximation." In Comparative Kadai: Linguistic studies beyond Tai. Edited by Jerold A. Edmondson and David B. Solnit. Summer Institute of Linguistics and The University of Texas at Arlington Publications in Linguistics No. 86: 289–321. .
Thurgood, Graham. 1991. "Proto-Hlai (Li): a look at the initials, tones, and finals." In Kadai: Discussions in Kadai and SE Asian Linguistics III: 1–49.
==อ่านเพิ่ม==
Miyake, Marc. 2013. The other Kra-Dai numerals (Parts 1, 2).
Miyake, Marc. 2008. Hlai -ɯ.
Miyake, Marc. 2008. Implosives on Hainan. (Parts 1, 2).
Miyake, Marc. 2008. Hlai initial verification.
Miyake, Marc. 2008. Hlai initial glides.
Miyake, Marc. 2008. Hlai palatal codas.
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ABVD: Proto-Hlai word list
ตระกูลภาษาขร้า-ไท
กีโยม เกรเชิน

กีโยม เกรเชิน (เกิด ค.ศ. 1977) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศสซึ่งเล่นในตำแหน่งกองกลาง เขาเคยเป็นผู้จัดการสโมสรฟุตบอลฮหว่างอัญซาลาย
==อ้างอิง==
นักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส
ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวฝรั่งเศส
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลฮหว่างอัญซาลาย
บุคคลจากจังหวัดเออร์
เหงียน ต๊วน อัญ

เหงียน ต๊วน อัญ (Nguyễn Tuấn Anh; เกิด 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2538) เป็นนักฟุตบอลชาวเวียดนามที่เล่นเป็นกองกลางตัวกลางให้กับสโมสรฟุตบอลฮหว่างอัญซาลายและฟุตบอลทีมชาติเวียดนาม
ต๊วน อัญ เป็นหนึ่งในกองกลางที่มีพรสวรรค์มากที่สุดที่ฟุตบอลเวียดนามเคยเห็น เขาเป็นตัวแทนทีมชาติเวียดนาม รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี และรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี เขาได้รับเลือกให้เป็นนักเตะยอดเยี่ยมแห่งปี พ.ศ. 2557
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
กองกลางฟุตบอล
นักฟุตบอลชาวเวียดนาม
นักฟุตบอลทีมชาติเวียดนาม
ผู้เล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 1
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฮหว่างอัญซาลาย
บุคคลจากจังหวัดท้ายบิ่ญ
ตำบลงิ้วงาม (อำเภอเมืองอุตรดิตถ์)

ตำบลงิ้วงาม เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ มีประชากรทั้งหมด  9,052  คนใน  3,801  ครัวเรือน  แยกเป็นประชากรชาย  4,367  คน  และประชากรหญิง  4,685  คน
ส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ และศาสนาคริสต์ มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 59 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 36,875 ไร่
==ตำบลต่อกัน==
ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลขุนฝาง
ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลคุ้งตะเภา
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลผาจุก
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลท่าเสา และตำบลน้ำริด
==หมู่บ้าน==
บ้านวังสีสูบปกครองโดยนายบุญโชติ ขุนวิทยา
บ้านวังสีสูบ ปกครองโดย นายสมศักดิ์  ครอบครอง
บ้านไร่กล้วย  ปกครองโดย นายเศรษฐพงษ์ วงศ์เปี่ยม
บ้านงิ้วงาม  ปกครองโดย นายเจริญ ปาด้วง
บ้านงิ้วงาม  ปกครองโดย นางณิชาพัฒน์ มณีนุท
บ้านวังขอน  ปกครองโดย นายประหยัด แดงใส
บ้านวังขอน (กำนัน) ปกครองโดย นายไพโรจน์ จันทินทรางกุล
บ้านปากฝาง  ปกครองโดย นายอำพร นิ่มอนันต์
บ้านปากฝาง  ปกครองโดย นายสุรเสน เอี้ยงเอี่ยม
บ้านปากฝาง  ปกครองโดย นายสำเริง  แก้วแก้ว
บ้านน้ำไผ่  ปกครองโดย นายประจวบ  ยั่งยืน
บ้านปากฝาง  ปกครองโดย นายทวีป คลังกรณ์
บ้านไร่กล้วยเหนือ ปกครองโดย นายทองใบ  จูบรรจง
บ้านปากฝาง ปกครองโดย นายวิเชษฐ์ อภิลักษณ์นัย
บ้านงิ้วงาม ปกครองโดย ร.ต.ทรวง นาพันธ์
บ้านวังสีสูบ ปกครองโดย นายลำดวน  วงษ์หล้า
==อ้างอิง==
งิ้วงาม
อำเภอเมืองอุตรดิตถ์
การเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะ

การเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะ หรือ เฟทิชิซึม (fetishism, sexual fetishism) เป็นรสนิยมทางเพศรูปแบบหนึ่งที่เข้าข่ายลักษณะกามวิปริตที่มี วัตถุที่ไม่เกี่ยวข้องกับมนุษย์ (เฟทิช, fetish) เป็นสิ่งเร้าความรู้สึกทางเพศ การเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะนั้นมักไม่มองว่าเป็นพยาธิสภาพ หรือเป็น โรคทางจิตเวช
ในบรรดาวัตถุเฟทิชนั้นรวมถึงบางส่วนของร่างกายหรืออวัยวะใดอวัยวะหนึ่งของมนุษย์เป็นเฉพาะส่วน เช่น นิ้วมือเรียว ท้องคนน้ำหนักเกิน หรือ เรียวขา ความปรารถนาทางเพศแบบนี้สามารถแยกย่อยเป็นอีกประเภทที่เรียกว่า ความปรารถนาทางเพศกับร่างกายเฉพาะส่วน (partialism) ในปัจจุบัน การเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะสามารถแบ่งออกเป็นประเภทย่อยได้หลายประเภท เช่น ความปรารถนาทางเพศกับเสื้อผ้าและเครื่องนุ่งห่ม (cloth fetish), ความปรารถนาทางเพศกับรองเท้า (shoes fetish), ความปรารถนาทางเพศกับเรียวขา (legs fetish) เป็นต้น
ในประเทศไทย ผู้คนยังไม่ค่อยเป็นที่รู้จักกับนิยามคำว่า "เฟทิชิซึม" หรือ "การเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะ" และยังถูกมองเป็นเรื่องแปลกประหลาดและขับขันในคนบางกลุ่ม
== สาเหตุ ==
การเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะมักเป็นที่ปรากฏชัดในช่วงเข้าสู่วัยรุ่น ในปัจจุบันวงการแพทย์และจิตวิทยายังไม่สามารถระบุเหตุผลที่ชัดเจนของรสนิยมทางเพศนี้ได้
บางตำราอาจกล่าวว่าเป็นพฤติกรรมที่เกิดมาจาก การวางเงื่อนไขแบบดั้งเดิม โดยอ้างการทดลองบางชุดที่ให้อาสาสมัครชายถูกผูกพฤติกรรมแบบมีเงื่อนไขกับวัตถุเฟทิช เช่น รองเท้าบู๊ตส์ รูปทรงเรขาคณิต หรือ โหลหยอดเงิน พบว่าเกิดการกระตุ้นเร้าทางเพศในคอนเวนชันนาล เอโรทิคา (conventional erotica) ในระบบประสาท อย่างไรก็ตาม จอห์น บอนครอฟท์ ผู้เชี่ยวชาญด้านเพศศึกษา ปฏิเสธว่าพฤติกรรมแบบการใช้เงื่อนไขอย่างเดียวไม่สามารถทำให้เกิดความปรารถนาทางเพศกับวัตถุได้ เขาเสริมว่าปัจจัยอื่น ๆ อาจส่งผลต่อการแสดงออกของความปรารถนาทางเพศกับวัตถุ เช่น ความผิดปกติระหว่างระยะการเรียนรู้เรื่องเพศ
จากทฤษฎีการเรีบนรู้พฤติกรรมแบบฝังใจ (imprinting) อธิบายไว้ว่ามนุษย์เรียนรู้ที่จะจดจำลักษณะที่ดึงดูดทางเพศขณะที่ยังเป็นเด็ก ดังนั้นความปรารถนาทางเพศกับวัตถุอาจเกิดจากการที่ในวัยเด็กคลุกคลีหรือเกิดการฝังใจ (imprint) ที่ผิดไปว่าวัตถุว่าเป็นสิ่งที่ดึงดูดทางเพศ หรือจำกัดวัตถุที่ดึงดูดทางเพศเป็นวัตถุเฉพาะบางกลุ่มเท่านั้น
== ประเภทของการเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะ ==
จากการตรวจสอบกรณีของผู้ได้รับการวินิจฉัยอย่างมีนัยสำคัญทางคลินิกว่ามีการเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะ ทั้งหมด 48 กรณี พบว่าประกอบด้วยการเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะต่าง ๆ ดังนี้ ความปรารถนาทางเพศกับเสื้อผ้าหรือเครื่องนุ่งห่ม (clothing fetishism) 58.3%, ความปรารถนาทางเพศกับวัตถุที่ทำมาจากยาง (rubber fetishism) 22.9%, ความปรารถนาทางเพศกับรองเท้า (footwear fetishism) 14.6%, ความปรารถนาทางเพศกับอวัยวะหรือส่วนของร่างกายเป็นเฉพาะ (body parts fetishism) 14.6%, ความปรารถนาทางเพศกับเครื่องหนัง (leather fetishism) 10.4% และ ความปรารถนาทางเพศกับเนื้อผ้าหรือของนุ่ม (soft materials fetishism) 6.3%
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
บีดีเอสเอ็ม
รสนิยมทางเพศ
เลือง ซวน เจื่อง

เลือง ซวน เจื่อง (Lương Xuân Trường; เกิด 28 เมษายน 2538) นักฟุตบอลอาชีพชาวเวียดนาม ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับไฮฟองและทีมชาติเวียดนาม
ซวน เจื่องเป็นนักเตะเยาวชนของสโมสรฮหว่างอัญซาลาย และได้เลื่อนขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ของสโมสรเมื่อ พ.ศ. 2558 พร้อมกับรับปลอกแขนกัปตันทีม ซึ่งซวน เจื่องได้รับการยกย่องเรื่องวิสัยทัศน์ของเขา การผ่านบอลและทักษะในการปั่นฟรีคิก โดย เลือง ซวน เจื่อง เป็นผู้เล่นชาวเวียดนามคนแรกที่ได้เล่นในเคลีก 1
== ชีวิตช่วงต้น ==
ซวน เจื่องเกิดเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2538 ในครอบครัวที่มีลูก 2 คนซึ่งซวน เจื่องเป็นลูกคนเล็กและมีพี่สาว 1 คน พ่อของเขาซึ่งทำงานในบริษัทพลังงานในท้องถิ่นเป็นอดีตนักฟุตบอลสมัครเล่นในทีมกองทัพ เขาเป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลชายของบริษัทพลังงาน โดยซวน เจื่องเริ่มต้นเล่นฟุตบอลเมื่ออายุ 5 ปีได้รับการฝึกโดยพ่อของเขา และเขาได้เป็นตัวแทนของจังหวัดเข้าร่วมแข่งขันในฟุตบอลเยาวชนหลายรายการ
== สโมสรอาชีพ ==
=== ฮหว่างอัญซาลาย ===
ใน พ.ศ. 2550 เมื่อลงเล่นให้กับทีมรุ่นอายุต่ำกว่า 13 ปีให้กับทีมบ้านเกิดทำการแข่งขันในฮานอย ทีมของซวน เจื่องเกิดพักโรงแรมเดียวกับโค้ชทีมเยาวชนของฮหว่างอัญซาลาย ที่กำลังค้นหาเยาวชนเข้าร่วมศูนย์ฝึก ซวน เจื่องตัดสินใจเข้าทดสอบฝีเท้าและได้ตกลงเข้าร่วมทีมศูนย์ฝึกเยาวชน
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ซวน เจื่องพร้อมกับเหงียน กง เฝื่อง, เหงียน ต๊วน อัญ และเจิ่น หืว ดง เจี่ยว เป็นผู้เล่น 4 คนจากศูนย์ฝึกเยาวชนที่ได้รับเชิญให้ไปร่วมฝึกซ้อมกับทีมรุ่นอายุต่ำกว่า 17 ปีของอาร์เซนอล
==== บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด (ยืมตัว) ====
ในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 เลือง ซวน เจื่อง ได้ย้ายมาร่วมทีมบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ด้วยสัญญายืมตัวอย่างเป็นทางการ โดยเขาจะสวมเสื้อหมายเลข 21 ต่อมาในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ เลืองได้ลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสรในเกมกระชับมิตรนัดสุดท้ายก่อนเปิดฤดูกาล นัดที่บุรีรัมย์เปิดบ้านเสมอนครราชสีมา มาสด้า 1–1 ต่อมาในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 ไทยลีก นัดเปิดฤดูกาล 2562 เลืองประเดิมสนามให้บุรีรัมย์นัดแรกเป็นทางการในนัดที่บุรีรัมย์เปิดบ้านเสมอกับชลบุรี 2-2 ต่อมาในวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 ซวน เจื่อง ทำประตูแรกในลีกในนัดที่บุรีรัมย์เปิดบ้านเอาชนะนครราชสีมาไปได้ 2–0 โดยประตูนี้ได้รับการลงคะแนนให้เป็นประตูยอดเยี่ยมของไทยลีก ประจำเดือนพฤษภาคม 2562
อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2562 ซวน เจื่อง ได้ยกเลิกสัญญายืมตัวกับทางสโมสร เนื่องจากไม่ได้รับโอกาสลงสนามเท่าที่ควร
ในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2562 เลือง ซวน เจื่อง ได้รับรางวัลประตูยอดเยี่ยมแห่งปี (ไทยลีก) ในงานมอบรางวัล FA Thailand Awards 2019 โดยสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย โดยประตูที่เขายิงได้นั้น เกิดขึ้นในนัดที่บุรีรัมย์พบกับนครราชสีมา เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2562
== ทีมชาติ ==
ในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2562 เลือง ซวน เจื่อง มีชื่อติดทีมชาติเวียดนามในการแข่งขันฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก นัดที่เวียดนามจะบุกไปเยือนไทย
=== การทำประตู ===
อ้างอิง
== เกียรติประวัติ ==
=== ทีมชาติ ===
เวียดนาม
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน:
ชนะเลิศ:  2561
=== รางวัลส่วนตัว ===
รองเท้าเงินเวียดนาม: 2559
ประตูยอดเยี่ยม โตโยต้า ไทยลีก: พฤษภาคม 2562
รางวัลประตูยอดเยี่ยมแห่งปี (ไทยลีก) FA Thailand Awards 2019
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Diary in South Korea
นักฟุตบอลชาวเวียดนาม
นักฟุตบอลทีมชาติเวียดนาม
กองกลางฟุตบอล
ผู้เล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 1
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฮหว่างอัญซาลาย
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอินช็อนยูไนเต็ด
ผู้เล่นในเอเชียนคัพ 2019
ผู้เล่นในเคลีก 1
ผู้เล่นในไทยลีก
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
ตำบลบางรักน้อย

บางรักน้อย เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีพื้นที่ทั้งหมด 5.8 ตารางกิโลเมตร (3,625 ไร่) แบ่งเป็นเนื้อที่ที่ใช้ทำเกษตร 1,929 ไร่ และเนื้อที่สำหรับใช้ประโยชน์เป็นสวนผลไม้และที่พักอาศัยประมาณ 1,696 ไร่ ตั้งอยู่บนพื้นที่ราบลุ่มทางตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา ประชากรส่วนใหญ่ตั้งบ้านเรือนอยู่ริมคลองต่าง ๆ  เช่น คลองบางประดู่, คลองบางรักใหญ่, คลองแม่ร่องกร่าง, คลองอ้อมนนท์ เป็นต้น
==ที่ตั้งและอาณาเขต==
ตำบลบางรักน้อยตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอเมืองนนทบุรี มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลอ้อมเกร็ดและตำบลท่าอิฐ (อำเภอปากเกร็ด)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลไทรม้า (อำเภอเมืองนนทบุรี)
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลบางกร่าง (อำเภอเมืองนนทบุรี) และตำบลบางเลน (อำเภอบางใหญ่)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลบางรักใหญ่และตำบลบางรักพัฒนา (อำเภอบางบัวทอง)
==การแบ่งเขตการปกครอง==
ตำบลบางรักน้อยแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านบางประดู่
หมู่ที่ 2 บ้านบางรักน้อย
หมู่ที่ 3 บ้านบางรักน้อย
หมู่ที่ 4 บ้านบางรักน้อย
หมู่ที่ 5 บ้านหนองบัว
หมู่ที่ 6 บ้านบางประดู่ใหญ่
==อ้างอิง==
บางรักน้อย
ตำบลบางกร่าง

บางกร่าง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ตั้งอยู่บนที่ราบลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา มีลำคลองไหลผ่าน เหมาะแก่การทำการเกษตรกรรม ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ
==ที่ตั้งและอาณาเขต==
ตำบลบางกร่างตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอเมืองนนทบุรี มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลบางรักน้อย (อำเภอเมืองนนทบุรี)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบางศรีเมือง (อำเภอเมืองนนทบุรี)
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลบางสีทองและตำบลบางขุนกอง อำเภอบางกรวย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลบางเลน (อำเภอบางใหญ่)
==การแบ่งเขตการปกครอง==
ตำบลบางกร่างแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านบางกร่างหรือบ้านจิตต์วิสุทธิ์
หมู่ที่ 2 บ้านบางกร่าง
หมู่ที่ 3 บ้านบางกร่าง
หมู่ที่ 4 บ้านบางกร่าง
หมู่ที่ 5 บ้านบางนางเกริก
หมู่ที่ 6 บ้านบางนางเกริก
หมู่ที่ 7 บ้านบางกร่าง
หมู่ที่ 8 บ้านวัดขวัญเมือง
หมู่ที่ 9 บ้านบางระโหง
หมู่ที่ 10 บ้านวัดประชารังสรรค์
==อ้างอิง==
บางกร่าง
ฮีนตาดะ

ฮีนตาดะ (ဟင်္သာတ) เป็นนครตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำอิรวดีในภาคอิรวดี ประเทศพม่า จากข้อมูลประชากรปี ค.ศ. 1983 เมืองมีประชากร 82,005 คน และปี ค.ศ. 2010 มีประชากรเพิ่มเป็น 170,312 คน การค้าข้าวและธัญพืชที่ปลูกในท้องถิ่นใช้ท่าเรือฮีนตาดะเป็นจุดส่งออก
เดิมฮีนตาดะปกครองโดยชาวมอญ และเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรพุกาม
==ภูมิอากาศ==
==อ้างอิง==
เมืองในภาคอิรวดี
กัลวิหาร

กัลวิหาร (ගල් විහාරය) หรือ อุตตราราม เป็นวิหารที่ประดิษฐานหมู่พระพุทธรูปสลักเข้าไปในหน้าผาหินแกรนิต 4 องค์ "กัลวิหาร" แปลว่า วิหารหิน หรือ อารามหิน สร้างโดยพระเจ้าปรากรมพาหุมหาราช ในราวปี พ.ศ. 1696 – 1729 วิหารแกะสลักแห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของนครโบราณโปโลนนรุวะ ตั้งอยู่ในเมืองปลนนรุวา (Polonnaruva) ประเทศศรีลังกา
พระพุทธรูปแกะสลักในแกรนิตทั้ง 4 พระองค์ ได้แก่
พระพุทธรูปปางสมาธิ ฐานของพระพุทธรูปสลักเป็นวัชระและสิงห์ ด้านหลังแกะสลักลักษณะคล้ายวิมานหรือซุ้ม
พระพุทธรูปปางสมาธิ มีขนาดเล็กกว่าองค์ที่กล่าวไปก่อนหน้า ประทับนั่งบนบัลลังก์บัวคว่ำบัวหงาย สองข้างมีประดิษฐานเทวดาแกะสลักตามศิลปะปาละ
พระพุทธรูปปางรำพึง มีความสูง 7 เมตร
พระพุทธปางไสยาศน์เสด็จดับขันธปรินิพพาน
เดิมสันนิษฐานว่าพระพุทธรูปทั้ง 4 องค์ประดิษฐานภายในวิหาร จากการพบแนวฐานก่อด้วยอิฐเป็นร่องรอลการก่อสร้างวิหาร
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
Central Cultural Fund of Sri Lanka - Polonnaruwa Heritage site
Galvihara - a  unique display of rock art
พระพุทธรูปขนาดมหึมา
วัดในประเทศศรีลังกา
โบอิง 377 สตาร์โตครุยเซอร์

โบอิง 377 สตาร์โตครูซเซอร์ (Boeing 377 Stratocruiser) เป็นเครื่องบินโดยสารพิสัยบินยาวขนาดใหญ่ ใช้เครื่องยนต์ 4 ตัว การออกแบบที่ทันสมัยในตอนนั้น; คุณลักษณะใหม่ของมันรวมถึงดาดฟ้าสองชั้นและห้องโดยสารที่มีแรงดันอากาศซึ่งเป็นคุณลักษณะใหม่ในอากาศยานขนส่ง สามารถบรรทุกผู้โดยสารได้ 100 คน บนชั้นธรรมดา บวก 14 ในเลานจ์ชั้นล่าง; ที่นั่งปกติสำหรับผู้โดยสาร 63 หรือ 84 คนหรือผู้โดยสารที่มีที่นั่งจำนวน 28 คนและห้าที่นั่ง
สตาร์โตครุยเซอร์มีขนาดใหญ่กว่าดักลาส ดีซี-6 และล็อกฮีด คอนสเทลเลชั่น และมีต้นทุนเพิ่มขึ้นในการซื้อและใช้งาน ความน่าเชื่อถือของมันไม่ดีส่วนใหญ่เกิดจากปัญหาที่เกิดขึ้นกับเครื่องยนต์พิสตัน Pratt & Whitney R-4360 Wasp Major และปัญหาโครงสร้างและการควบคุมด้วยใบพัด มีเพียง 55 ลำ ที่สร้างขึ้นสำหรับสายการบิน และเครื่องบินต้นแบบ 1 ลำ
== ข้อมูลจำเพาะ ==
มีดังต่อไปนี้
ผู้สร้าง บริษัท โบอิง คอมเมอร์เชียล แอร์เพลน (สหรัฐอเมริกา)
ประเภท อากาศยานพิสตัน พิสัยบินยาว เจ้าหน้าที่ 3 นาย
เครื่องยนต์ (4x) Pratt & Whitney R-4360 Wasp Major
ยาว 33.63 เมตร
สูง 11.66 เมตร
พื้นที่ปีก 164.3 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า 37,876 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 67,133 กิโลกรัม
เพดานบินใช้งาน 9,800 เมตร
พิสัยบินเมื่อภารกรรมบรรทุกสูงสุด 6,760 กิโลเมตร
== อ้างอิง ==
377
อากาศยานเชิงพาณิชย์
กลุ่มเกาะชากอส

กลุ่มเกาะชากอส (Chagos Archipelago) หรือ หมู่เกาะชากอส (Chagos Islands เดิมชื่อ Bassas de Chagas, ต่อมาคือ Oil Islands) เป็นกลุ่มอะทอลล์ 7 อะทอลล์ ประกอบด้วยเกาะเขตร้อนมากกว่า 60 เกาะในมหาสมุทรอินเดีย ทางใต้ของกลุ่มเกาะมัลดีฟส์ราว 500 กม. (310 ไมล์) แนวหมู่เกาะนี้ตั้งอยู่ทางใต้สุดของเทือกเขาชากอส-แลกคาดิฟ แนวเทือกเขายาวในมหาสมุทรอินเดีย  กลุ่มเกาะเป็นส่วนหนึ่งของบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี
==อ้างอิง==
กลุ่มเกาะในสหราชอาณาจักร
กลุ่มเกาะในมหาสมุทรอินเดีย
แม่น้ำเมฆนา

แม่น้ำเมฆนา (মেঘনা নদী, Meghna River) เป็นหนึ่งในสายแม่น้ำสายสำคัญที่สุดของประเทศบังกลาเทศ เป็นหนึ่งในสามของแมน้ำที่ก่อให้เกิดสามเหลี่ยมปากแม่น้ำคงคา ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกที่แผ่ออกไปถึงอ่าวเบงกอล
แม่น้ำเมฆนาเป็นแม่น้ำที่กว้างที่สุดในบรรดาแมน้ำที่ไหลในเขตแดนของประเทศบังกลาเทศ และที่จุดใกล้กับเมืองโภลา แม่น้ำเมฆนามีความกว้าง 12 กม.
==อ้างอิง==
แม่น้ำในประเทศบังกลาเทศ
อ่าวเบงกอล
ภาษาซ้านจัย

ภาษาม่านเชาลาน หรือ ภาษาเชาลาน เป็นภาษาในกลุ่มภาษาไทของภาคเหนือของเวียดนาม พูดโดยชาวซ้านจัยกลุ่มเชาลาน ชาวซ้านจัยส่วนใหญ่จะพูดรูปแบบหนึ่งของภาษาจีน ตาม พิทยาวัฒน์ พิทยาภรณ์ (2009) ภาษานี้มีความเกี่ยวข้องกับภาษาจ้วงชงจัวและช่างซี ซึ่งทั้งสองจัดอยู่ในภาษาจ้วงหยงหนานตาม Ethnologue ตามการเล่าของคน ชาวเชาลานและซ้านจัยมาจากจีนตอนใต้ตั้งแต่ 400 ปีก่อนเป็นกลุ่มเดียวกันแม้ว่าจะพูดต่างภาษากัน ซึ่งทั้งสองใช้อักษรจีนในการบันทึก
== อ้างอิง ==
ตระกูลภาษาขร้า-ไท
ภาษาในประเทศเวียดนาม
กลุ่มภาษาไท
รีอูเนกรู (แอมะซอน)

รีอูเนกรู (Rio Negro|br, ) หรือ ริโอเนโกร (Río Negro|, , "แม่น้ำดำ") เป็นลำน้ำสาขาฝั่งซ้ายที่ใหญ่ที่สุดของแม่น้ำแอมะซอน เป็นแม่น้ำสีดำที่ใหญ่ที่สุดในโลก (คิดเป็นประมาณร้อยละ 14 ของน้ำในลุ่มน้ำแอมะซอน) และติดหนึ่งในสิบของแม่น้ำที่มีปริมาณน้ำไหลมากที่สุดในโลก
==อ้างอิง==
สาขาของแม่น้ำแอมะซอน
แม่น้ำในประเทศเวเนซุเอลา
แม่น้ำในประเทศโคลอมเบีย
แม่น้ำในประเทศบราซิล
แม่น้ำนานาชาติในทวีปอเมริกาใต้