pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เจ้าชายเปดรู ชียากูแห่งออร์เลอ็อง-บรากังซา

เจ้าชายเปดรู ชียากูแห่งออร์เลอ็อง-บรากังซา (Prince Pedro Thiago of Orléans-Braganza) ประสูติเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2522 เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน เปดรู การ์ลุสแห่งออร์เลอ็อง-บรากังซา กับโรนี คูน จี โซซา พระชายาคนแรก ทรงดำรงพระอิสริยยศ เจ้าชายแห่งบราซิล ตั้งแต่แรกประสูติ และอยู่ลำดับที่ 1 ในการอ้างสิทธิราชบัลลังก์บราซิลต่อจากพระบิดา พระองค์เคยผ่านประสบการณ์เฉียดตายมาก่อน โดยได้ประทานสัมภาษณ์เมื่อ 2 ปีที่แล้วว่า เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 ขณะทรงศึกษาในโรงเรียน และจะสด็จกลับ ทรงถูกเรียกค่าไถ่จำนวน 5 ล้านดอลลาร์ และทรงได้รับการปล่อยตัวกลับเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ปีเดียวกัน เนื่องจากพระบิดาทรงแจ้งความและตำรวจทั่วประเทศตามจับตัวคนร้าย โดยได้จับกุมได้ในบ้านในชานเมืองรีโอเดจาเนโร
== อ้างอิง ==
The Imperial Family of Brazil
Elisabeth Dobrzensky von Dobrzenicz "Empress of Brazil"
Um príncipe na polícia do Rio 
เจ้าชายบราซิล
ราชวงศ์บราซิล
ชาวบราซิล
ไรน์ฮาร์ท แชร์

คาร์ล ฟรีดริช ไฮน์ริช ไรน์ฮาร์ท แชร์ (Carl Friedrich Heinrich Reinhard Scheer) เป็นพลเรือเอกแห่งจักรวรรดิเยอรมัน เป็นผู้บังคับการกองเรือทะเลหลวง และเป็นผู้บัญชาการกรมบัญชาการสมรภูมินาวีกรมบัญชาการสมรภูมินาวีในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
แชร์เข้าศึกษาที่โรงเรียนนายเรือจักรวรรดิใน ค.ศ. 1879 เขาเป็นนักเรียนระดับแถวหน้าของรุ่นและได้รับการติดยศเรือตรีใน ค.ศ. 1886 และมีความก้าวหน้าเรื่อยมาจนได้เป็นผู้บังคับการเรือลาดตระเวนและเรือประจัญบาน เมื่อสงครามโลกครั้งที่หนึ่งปะทุขึ้นใน ค.ศ. 1915 แชร์มีตำแหน่งเป็นผู้บังคับหมวดเรือที่ 2 ของกองเรือทะเลหลวง (Hochseeflotte) และต่อมาได้เป็นผู้บังคับหมวดเรือที่ 3 ซึ่งเป็นมีเรือรบทันสมัยและทรงอานุภาพที่สุดในกองทัพเรือจักรวรรดิ แชร์ได้เลื่อนยศเป็นพลเรือเอกในเดือนมกราคม ค.ศ. 1916 และได้เป็นผู้บังคับการกองเรือทะเลหลวง แชร์นำกองเรือเยอรมันเข้าร่วมในยุทธนาวีที่จัตแลนด์ ระหว่าง 31 พฤษภาคม–1 มิถุนายน ค.ศ. 1916 ซึ่งเป็นหนึ่งในการรบทางทะเลที่ดุเดือดที่สุดในประวัติศาสตร์การทัพเรือ เขามีฉายาที่พวกทหารเรือตั้งให้ว่า "บุรุษหน้ากากเหล็ก"
ภายหลังยุทธนาวีที่จัตแลนด์ แชร์เข้าร่วมโครงการพัฒนาสมรภูมิเรือดำน้ำไม่จำกัดขอบเขตเพื่อต่อต้านฝ่ายสัมพันธมิตร และแผนการก็ได้รับการอนุมัติจากองค์ไคเซอร์ ต่อมาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1918 แชร์ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการกรมบัญชาการสมรภูมินาวี (Seekriegsleitung) โดยมีพลเรือเอก ฟ็อน ฮิพเพอร์ รับช่วงเป็นผู้บังคับการกองเรือทะเลหลวงคนใหม่ พลเรือเอกแชร์ได้เข้าหารือกับจอมพลฮินเดินบวร์คและพลเอกลูเดินดอร์ฟ ทั้งสามเห็นว่าปฏิบัติการเรือดำน้ำเป็นทางเดียวที่จะกู้สถานการณ์ได้เนื่องจากกองทัพบกเยอรมันถูกทัพสัมพันธมิตรผลักดันจนถึงแนวรับแล้ว แชร์เสนอให้ต่อเรืออูใหม่ราว 376 ถึง 450 ลำให้เสร็จภายในไตรมาสสาม ค.ศ. 1919
ตุลาคม ค.ศ. 1918 ท่ามกลางสถานการณ์ทัพที่แย่ลงเรื่อย ๆ แชร์และฮิพเพอได้ร่วมวางแผนในการทำยุทธนาวีครั้งสุดท้ายในการพิชิตกองเรือใหญ่ของราชนาวีอังกฤษ แผนการนี้ถูกสั่งการลงไปเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม อย่างไรก็ตาม ในคืนวันที่  29 ตุลาคม เหล่าทหารเรือในท่าวิลเฮ็ลมส์ฮาเฟินไม่ยอมแล่นเรือออก เรือรบ 3 ลำในหมวดเรือที่สามไม่ยอมถอนสมอเพื่อแสดงจุดยืนต่อต้าน เนื่องจากทหารเรือเหนื่อยล้าจากสงครามมากเกินพอแล้ว ท้ายที่สุด แผนยุทธนาวีนี้ต้องล้มเลิกไป พลเรือเอกแชร์เกษียณตัวเองจากกองทัพเรือในอีกสองสัปดาห์ต่อมา
พลเรือเอกแชร์ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1928 ก่อนกำหนดการเดินทางไปอังกฤษเพื่อพบปะอริเก่า ผู้บังคับการฝ่ายอังกฤษในยุทธการยุทธนาวีที่จัตแลนด์ ร่างเขาถูกฝังไว้ที่เมืองไวมาร์ ต่อมามีการตั้งชื่อเรือลาดตระเวนหนักตามเขาว่าเรือหุ้มเกราะพลเรือเอกแชร์
==อ้างอิง==
 
ทหารชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
ทหารเรือชาวเยอรมัน
พลเรือเอกชาวเยอรมัน
ผู้ได้รับพัวร์เลอเมรีท (ชั้นทหาร)
ยุทธนาวีที่จัตแลนด์
บุคคลจากรัฐนีเดอร์ซัคเซิน
มหาวิทยาลัยเอกชนคาทอลิกแห่งเมืองลินซ์

มหาวิทยาลัยเอกชนคาทอลิกแห่งเมืองลินซ์ เป็นหนึ่งในสี่ของมหาวิทยาลัย ในเมืองLinz ซึ่งเป็นเมืองหลวงของ Upper Austria มีนักศึกษาประมาณ 500 คนที่มาลงทะเบียน สาขาที่เกี่ยวกับPapal ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1978
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official website of the Catholic Private University Linz
Austrian Accreditation Council (responsible for accrediting private universities)
เจ้าชายคยองอัน

องค์ชายคยองอัน (경안군 이회, 5 ตุลาคม 2187-22 กันยายน 2208) พระนามเดิม ลีซ๊อกคยอน พระโอรสองค์ที่ 3 และองค์เล็กสุดใน เจ้าชายรัชทายาทโซฮย็อน พระราชโอรสองค์ใหญ่ใน พระเจ้าอินโจ พระราชาลำดับที่ 16 แห่ง ราชวงศ์โชซ็อน ที่ประสูติแต่ พระชายาสกุลคัง เป็นพระโอรสพระองค์เดียวที่มีพระชนม์ชีพเพราะพระเชษฐาร่วมพระมารดาเดียวกันอีก 2 พระองค์ก็ได้สิ้นพระชนม์ไปใน พ.ศ. 2191
องค์ชายคยองอันเป็นพระอัยกา (ปู่) ของ องค์ชายมิลพง ซึ่งถูก อีอินจวา ขุนนาง กลุ่มโนรน เตรียมยกขึ้นเป็นกษัตริย์หากก่อการกบฏสำเร็จ
ชาวโชซ็อน
เจ้าชายเกาหลี
จัสทู

จัสทู (저스투|Jus2) เป็นกลุ่มนักร้องดูโอเกาหลีใต้ ประกอบด้วย เจบีและยูกย็อม
ก่อตั้งโดยเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ เปิดตัวด้วยอีพีแรกของพวกเขา โฟกัส เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2562 โดยจัสทู เป็นกลุ่มย่อยลำดับที่สองของก็อตเซเวน ต่อจากเจเจโปรเจกต์
==ชื่อ==
ชื่อของกลุ่มดูโอมาจาก "การรวมกันของคำว่า "จัสต์" และ "ทู" โดยอ้างอิงจากยูคยอม
== ผลงานเพลง ==
===อีพี===
===ซิงเกิล===
===อื่นๆ===
== ผลงานการแสดง ==
=== มิวสิกวิดีโอ ===
== คอนเสิร์ต ==
Jus2  Live Premiere with V Live
Jus2  Premiere Showcase Tour
===Tour dates===
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
กลุ่มดนตรีเคป็อป
บอยแบนด์เกาหลีใต้
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2562
ศิลปินสังกัดเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์
ก็อตเซเวน
กลุ่มดนตรีจากโซล
เทลสตาร์

เทลสตาร์ คือชื่อของกลุ่มดาวเทียมสื่อสาร โดยสองดวงแรกเป็นดาวเทียมเพื่อการทดลองและมีลักษณะคล้ายคลึงกัน ดาวเทียมเทลสตาร์ 1 ถูกปล่อยสู่วงโคจรจากยอดของจรวด ธอร์-เดลตา และสามารถถ่ายทอดสัญญาณโทรทัศน์ โทรศัพท์ และโทรภาพผ่านห้วงอวกาศข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกได้เป็นผลสำเร็จเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม 1962 และปล่อยดาวเทียมเทลสตาร์ 2 เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม 1963 และยังคงอยู่ในวงโคจรแม้จะหยุดให้บริการไปแล้ว
== อ้างอิง ==
ดาวเทียมสื่อสาร
โยชิโมโตะซากะโฟร์ตีซิกซ์

โยชิโมโตะซากะโฟร์ตีซิกซ์  เป็นวงไอดอลญี่ปุ่นที่ก่อตั้งโดย อากิโมโตะ ยาซุชิ เป็นการร่วมมือระหว่างสังกัด Yoshimoto ซึ่งมีความโดดเด่นทางด้านวาไรตี้ และ SME ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 2018 เป็นวงน้องสาวลำดับสองของโนกิซากะโฟร์ตีซิกซ์ รองจากเคยากิซากะโฟร์ตีซิกซ์
ในวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 2021 ทางวงได้ประกาศว่าในเดือนกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 2022 โยชิโมโตะซากะโฟร์ตีซิกซ์จะทำการหยุดพักกิจกรรมวงชั่วคราว
== สมาชิก ==
เนื่องจากสมาชิกทั้งหมดมาจากสังกัดโยชิโมโตะ สมาชิกบางคนจึงมีชื่อเฉพาะที่ใช้ในวงการ
*สมาชิกทุกคน(รุ่น1)จะถูกแบ่งเป็น3ยูนิต ได้แก่ CIRCUS RED และ Sweet MONSTER
== ผลงาน ==
=== ซิงเกิ้ล ===
=== อัลบั้ม ===
== รายการ ==
Yoshimotozaka46 ga Ureru Made no Zen Kiroku
== อดีตสมาชิก ==
== อ้างอิง ==
กลุ่มไอดอลญี่ปุ่น
ปฏิบัติการไรน์อือบุง

ปฏิบัติการ ไรน์อือบุง (Unternehmen Rheinübung) เป็นชื่อปฏิบัติการทางทะเลของเรือประจัญบานเยอรมันลำใหม่ บิสมาร์ค (Bismarck) และเรือลาดตระเวนหนัก พรินทซ์อ็อยเกน (Prinz Eugen) ระหว่างวันที่ 18–27 พฤษภาคม ค.ศ. 1941 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ปฏิบัติการนี้มีเป้าหมายในการสกัดกั้นการลำเลียงยุทธปัจจัยจากฝ่ายสัมพันธมิตรไปยังสหราชอาณาจักร ผลของปฏิบัติการนี้คือ ราชนาวีอังกฤษต้องสูญเสียเรือหลวงฮูด ส่วนกองทัพเรือเยอรมันสูญเสียเรือบิสมาร์ค
==อ้างอิง==
Robert D. Ballard: The Discovery of the Bismarck (1990). .
Clay Blair: Hitler’s U-Boat War, Vol. I  (1996). .
Walter Boyne, Clash of Titans: World War II at Sea (New York: Simon & Schuster 1995).
Fritz Otto Busch :The Story of Prinz Eugen (1958). ISBN (none).
Sir Winston Churchill: The Second World War.
ยุทธการแห่งแอตแลนติก
ปฏิบัติการทางทหาร
ยุทธนาวีและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
เรือประจัญบานบิสมาร์ค
ยุทธนาวีที่ช่องแคบเดนมาร์ก
ชื่อรหัส
ฟรันซิสโก เด อาซิส เด บอร์บอน

ฟรันซิสโก เด อาซิส เด บอร์บอน (Francisco de Asís de Borbón) ภายหลังทรงดำรงพระราชอิสริยยศ พระเจ้าฟรันซิสโก พระราชสวามีแห่งสเปน (Rey don Francisco, El Rey Consorte de España) เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม 2365 เป็นพระโอรสใน อินฟันเตฟรานซิสโก เด พอลลา ดยุกแห่งกาดิซ และ เจ้าหญิงลุยซา ชาร์ลอตตาแห่งเนปิลส์และซิซิลี มีพระอิสริยยศและฐานันดรเดิมที่ ซูอัลเตซาเรอัล อินฟันตาฟรันซิสโกแห่งสเปน เป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าการ์โลสที่ 4 แห่งสเปน
== อภิเษกสมรสและพระราชบุตร ==
พระองค์ทรงเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 2 แห่งสเปน พระญาติชั้นที่หนึ่ง เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2389 และทรงร่วมกับพระอัครมเหสีปกครองประเทศ ทั้ง 2 มีพระราชบุตร 12 พระองค์ แต่มีเพียง 5 พระองค์ที่ทรงเจริญพระชนม์คือ
อินฟันตาอิซาเบล เคาน์เตสแห่งจิเจนติ
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 12 แห่งสเปน
อินฟันตามาเรีย เดล ปิลาร์แห่งสเปน
อินฟันตามาเรีย ดี ลา ปาซแห่งสเปน
อินฟันตาอูลาเลียแห่งสเปน
== บั้นปลายพระชนม์ชีพ ==
ในปี พ.ศ.2407 ฟรันซิสโก ทรงดำรงตำแหน่งเป็นประธานสภาองคมนตรีแห่งสเปน(Consejo del Reino)
ในปี พ.ศ.2411 ฟรันซิสโก ทรงถูกเนรเทศพร้อมด้วยสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 2 พระอัครมเหสี ไปยังฝรั่งเศส และใช้พระนามแฝงว่า เคานต์แห่งโมราตาลา จนวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ.2413 สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 2 ทรงสละราชสมบัติ ด้วยพระบรมราชานุเคราะห์ของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 12 พระราชโอรสผู้เถลิงราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสเปนในปี 2417 แต่ในเวลานั้น สมเด็จพระราชาฟรันซิสโก พระราชสวามี ก็ทรงแยกทางกับสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบล และทรงกลายเป็นพระสหายที่ดีต่อกัน
พ.ศ.2424 ได้ทรงเสด็จไปประทับอยู่ที่ปราสาทแห่งเอปิเนซูร์ไซน์ ฝรั่งเศส(Château de Épinay-sur-Seine) เสด็จสวรรคตเมื่อ พ.ศ.2445 โดยมีสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบล อดีตพระอัครมเหสี กับ เจ้าหญิงอีซาเบลและเจ้าหญิงอูลาเลีย พระราชธิดา ทรงประทับอยู่ข้างพระแท่นขณะสวรรคต
== พระราชอิสริยยศ ==
ฟรันซิสโก ทรงดำรงพระอิสริยยศ ดังนี้
13 พฤษภาคม ค.ศ.1822 - 28 ธันวาคม ค.ศ.1823: เซญญอร์ ดยุกแห่งการ์ดิซ (Excelentísimo Señor Duque de Cádiz)
28 ธันวาคม ค.ศ.1823 - 10 ตุลาคม 1846: ซูอัลเตซาเรอัลเอลเซเรนิซิโมเซญญอร์ ฟรันซิสโกแห่งอาซิส อินฟันเตแห่งสเปน (Su Alteza Real el Serenísimo Señor don Francisco de Asís, Infante de España).
10 ตุลาคม ค.ศ.1846 - 25 มิถุนายน ค.ศ.1870: ซูมาเฆสตัด สมเด็จพระราชา พระราชสวามีแห่งสเปน (Su Majestad el Rey)
25 มิถุนายน ค.ศ.1870 - 17 เมษายน ค.ศ.1902: ซูมาเฆสตัด ฟรันซิสโกแห่งอาซิส สมเด็จพระราชา พระราชสวามีแห่งสเปน (Su Majestad el Rey don Francisco de Asís)
ปราสาทเอ็ลทซ์

ปราสาทเอ็ลทซ์ (Burg Eltz) เป็นปราสาทยุคกลาง ตั้งอยู่ในหุบเขาทางตอนเหนือแม่น้ำมอแซล ช่วงระหว่างเมืองโคเบล็นทซ์กับเมืองเทรียร์ ในรัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ของประเทศเยอรมนี ปราสาทนี้ยังเป็นกรรมสิทธิ์ของตระกูลเอ็ลทซ์ ตระกูลขุนนางเก่าแก่ซึ่งอาศัยอยู่มาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 12 จนถึงปัจจุบัน ปราสาทถูกแบ่งเป็นสามส่วน แต่ละส่วนถือครองโดยสามสกุลสาขาของตระกูลเอ็ลทซ์ ได้แก่ สกุลเค็มเพอนิช (Kempenich), สกุลรือเบอนัค (Rübenach) และสกุลโรเดินดอร์ฟ (Rodendorf) รอบปราสาทมีแม่น้ำเอ็ลซ์บัค (Elzbach) ไหลผ่าน ส่วนที่เก่าแก่ที่สุดของปราสาทสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ปราสาทนี้เคยปรากฏอยู่บนธนบัตร 500 มาร์คระหว่างปี ค.ศ. 1965–1990
เอ็ลทซ์
สิ่งก่อสร้างในรัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์
พระเจ้าบอลด์วินที่ 4 แห่งเยรูซาเลม

พระเจ้าบอลด์วินที่ 4 แห่งเยรูซาเลม (Baldwin IV of Jerusalem) สมญา กษัตริย์เรื้อน (Leper King) เป็นกษัตริย์แห่งเยรูซาเลมระหว่าง ค.ศ. 1174–1185 พระเจ้าบอลด์วินที่ 4 ทรงเป็นกษัตริย์นักรบในสงครามครูเสด และทรงสร้างวีรกรรมลือลั่นไว้ในยุทธการที่มอนต์กิซาร์ด
ปีค.ศ. 1174 ขณะที่ทรงมีอายุ 13 ชันษา ทรงพบว่าตัวเองเป็นโรคเรื้อน สร้างความกังวลแก่เหล่าขุนนางและข้าราชการอย่างมากเนื่องจากทรงเป็นรัชทายาทเพียงองค์เดียว ในปีเดียวกันนั้น พระบิดาและพระมารดาเสด็จสวรรคตทำให้เจ้าชายน้อยต้องขึ้นครองอาณาจักร ในสองปีแรกของรัชกาลจึงถูกปกครองโดยสองผู้สำเร็จราชการ ได้แก่ ไมลส์แห่งปล็องซี (Miles of Plancy) และเรย์มอนด์ที่ 3 แห่งตริโปลี (Raymond III of Tripoli)
เพื่อเป็นการค้ำประกันราชบัลลังก์กรุงเยรูซาเลม ผู้สำเร็จราชการเรย์มอนด์ทำการหมั้นหมายเจ้าหญิงซีบิลลา (Sibylla) พี่สาวของบอลด์วิน กับกีโยม เดอ มงแฟรา (Guillaume de Montferrat) ลูกพี่ลูกน้องของพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศสและจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ในปีแรกของรัชกาล บอลด์วินประสบความสำเร็จในการโจมตีเมืองดามัสกัสเพื่อกดดันทัพสุลต่านเศาะลาฮุดดีนให้ถอยห่างจากเมืองอะเลปโป
พระองค์ขึ้นครองเยรูซาเลมอย่างแท้จริงใน ค.ศ. 1176 ทรงนำทัพไปโจมตีเมืองดามัสกัสอีกครั้งและเมืองอันดูจาร์เพื่อกำราบการจู่โจมของพวกกบฏมุสลิม พระองค์ยังทรงวางแผนจู่โจมอาณาจักรอียิปต์ซึ่งเป็นฐานที่มั่นสำคัญของสุลต่านเศาะลาฮุดดีน ในการนี้ส่งตัวเรอโน เดอ ชาตียง (Renaud de Châtillon) พระญาติไปยังกรุงคอนสแตนติโนเปิลแห่งโรมัน เพื่อโน้มน้าวจักรพรรดิมานูเอลที่ 1 ให้ส่งกองเรือร่วมโจมตีอียิปต์ อย่างไรก็ตาม แผนการนี้ต้องสะดุดล้มลงเมื่อมงแฟราผู้เป็นพี่เขยเสียชีวิตในต้นปี ค.ศ. 1177 ขณะที่ซีบิลลากำลังตั้งครรภ์ เมื่อข่าวการสิ้นชีพของมงแฟราแพร่ไปถึงยุโรป จักรพรรดิโรมันจึงตัดสินพระทัยล้มเลิกการส่งกองเรือสนับสนุนแผนอียิปต์ แผนโจมตีอียิปต์จึงเป็นอันล้มเหลวตั้งแต่ยังไม่เริ่ม
เมื่อไร้การสนับสนุนจากจักรพรรดิโรมัน พวกนักรบครูเสดต่างเห็นว่าไม่มีทางรับมือเศาะลาฮุดดีนได้แน่ จึงพากันถอนกำลังจากกรุงเยรูซาเลมจนนครหลวงนี้ไร้การป้องกัน สุลต่านเศาะลาฮุดดีนทราบข่าวจึงยกทัพมุสลิมกว่าสองหมื่นนายจากอียิปต์เข้าโจมตีกรุงเยรูซาเลม ถึงกระนั้น พระเจ้าบอลด์วินก็ยังสามารถรวบรวมอัศวินราว 500 นายและทหารราบหลักพันเข้าต่อต้านจนเกิดเป็นยุทธการที่มอนต์กิซาร์ด พระองค์และชาตียงนำกองทัพหลักพันเข้าโจมตีกองทัพมุสลิมที่เหนื่อยล้าอย่างไม่ทันตั้งตัวจนกองทัพมุสลิมเรือนหมื่นต้องแตกพ่าย ถึงกระนั้น สงครามครูเสดก็ยังคงดำเนินต่อไป
==อ้างอิง==
บุคคลในสงครามครูเสด
ไหลอู๋

ไหลอู๋  เป็นนครระดับจังหวัดทางตอนกลางของมณฑลซานตง ประเทศจีน ตั้งอยู่ทางเหนือของนครจี่หนาน ทางตะวันออกติดจือปั๋ว และทางตะวันตกเฉียงใต้ติดไท่อัน ไหลอู๋เป็นนครระดับจังหวัดที่เล็กที่สุดในมณฑลซานตง จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 มีประชากรทั้งหมด 1,298,529 คน และเป็นส่วนหนึ่งของนครจี่หนาน ในปี ค.ศ. 2019
== เขตการปกครอง ==
นครไหลอู๋มีการแบ่งเขตการปกครองเป็น 2 นครระดับอำเภอ ได้แก่
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2535
รัฐและดินแดนที่สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2562
นครในมณฑลชานตง
สมาคมกฤษณภาวนามฤตนานาชาติ

สมาคมกฤษณภาวนามฤตนานาชาติ (International Society for Krishna Consciousness; ISKCON) หรือรู้จักกันในนาม ฮเรกฤษณะ เป็นองค์กรทางศาสนาฮินดู เคาทิยไวษณพ  ISKCON ก่อตั้งขึ้นในปี 1966 ที่นิวยอร์ก โดย เอ. ซี. ภักติเวทานตะ สวามี ปรภุปาทะ คุรุและผู้นำด้านจิตวิญญาณ องค์กรนี้สร้างขึ้นเพื่อเผยแพร่การปฏิบัติภักติโยคะ (Bhakti Yoga)
== อ้างอิง ==
พระกฤษณะ
องค์การทางศาสนา
สมาคมกฤษณภาวนามฤตนานาชาติ
ISKCON

redirectสมาคมกฤษณภาวนามฤตนานาชาติ
จกโล

จกโล (Joglo) เป็นโอมะฮ์ (รูมะฮ์อาดัตแบบชวา) ชนิดหนึ่ง โดยคำว่า "จกโล" หมายถึงรูปแบบของหลังคาแบบบาหลี หลังคาแบบนี้ใช้เป็นเครื่องบ่งบอกสถานะในสังคมสมัยก่อน
หลังคาจกโลมักพบประกอบในบ้าน (โอมะฮ์) และศาลา (เปินดาปา) จกโลถือเป็นหลังคาชวาแบบที่ซับซ้อนที่สุด นอกจากนี้ยังพบการประยุกต์ทรงของจกโลโยการเพิ่มยอดแหลมด้านบนเรียกว่าแบบตาจุก (Tajug) หรือ เมอรู (Meru) หลังคาแบบนี้จะสร้างในศาสนสถาน เช่น มัสยิด เท่านั้น หลังคาแบบจกโลจึงถือเป็นลักษณะเด่นของสถาปัตยกรรมแบบชวา
== อ้างอิง ==
สถาปัตยกรรมอินโดนีเซีย
หลังคา
คัชการ์

คัชการ์ (Kashgar), คาฉือ  หรือ แกชแกร์ (قەشقەر) เป็นเมืองโอเอซิสแห่งหนึ่งในเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ตั้งอยู่ทางตะวันตกสุดของประเทศจีน ใกล้พรมแดนประเทศอัฟกานิสถาน คีร์กีซสถาน ปากีสถาน และทาจิกิสถาน มีประชากรกว่า 500,000 คน ในอดีตถือเป็นเมืองสำคัญแห่งหนึ่งบนเส้นทางสายไหม ที่เชื่อมจีนกับตะวันออกกลางและยุโรปตั้งแต่สองพันปีก่อน
ปัจจุบันคัชการ์เป็นนครระดับอำเภอของประเทศจีน และเป็นศูนย์กลางของจังหวัดคัชการ์ซึ่งมีพื้นที่ 162,000 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรทั้งหมดราว 4 ล้านคนใน ค.ศ. 2010
จากการสำรวจสำมะโนครัวพบว่า ประชากรส่วนใหญ่ของเมืองเป็นชาวอุยกูร์มุสลิม เมื่อเปรียบเทียบกับเมืองใหญ่สุดอย่างอุรุมชีจะพบว่าคัชการ์มีการผลิตอุตสาหกรรมและมีชาวจีนฮั่นอาศัยอยู่น้อยมาก ใน ค.ศ. 1998 มีประชากรทั้งหมด 311,141 คน แบ่งเป็นชาวอุยกูร์ร้อยละ 81 และชาวจีนฮั่นเพียงร้อยละ 18 จากการสำรวจใน ค.ศ. 2000 มีประชากร 340,640 คน กระทั่ง ค.ศ. 2010 พบว่าประชากรเพิ่มจำนวนเป็น 506,640 คน ซึ่งจำนวนที่เพิ่มขึ้นนี้ส่วนหนึ่งมาจากการเปลี่ยนแปลงอาณาเขตเมือง และอาจนับประชากรรอบนอกบางส่วนเข้าไปด้วย
== เชิงอรรถ ==
=== อ้างอิง ===
=== แหล่งข้อมูล ===
Boulger, Demetrius Charles The Life of Yakoob Beg, Athalik Ghazi and Badaulet, Ameer of Kashgar (London: W.H. Allen & Co.) 1878
Gordon, T. E. 1876. The Roof of the World: Being the Narrative of a Journey over the high plateau of Tibet to the Russian Frontier and the Oxus sources on Pamir. Edinburgh. Edmonston and Douglas. Reprint: Ch'eng Wen Publishing Company. Taipei. 1971.
Hill, John E. 2004. "The Peoples of the West from the Weilüe" by Yu Huan: A Third Century Chinese Account Composed between 239 and 265 CE.  Draft annotated English translation.
Hulsewé, A. F. P. and Loewe, M. A. N. 1979. China in Central Asia: The Early Stage 125 BC − AD 23: an annotated translation of chapters 61 and 96 of the History of the Former Han Dynasty. E. J. Brill, Leiden.
Kim, Hodong Holy war in China. The Muslim Rebellion and State in Chinese Central Asia, 1864–1877 (Stanford University Press) 2004
Puri, B. N. Buddhism in Central Asia, Motilal Banarsidass Publishers Private Limited, Delhi, 1987. (2000 reprint).
Shaw, Robert. 1871. Visits to High Tartary, Yarkand and Kashgar. Reprint with introduction by Peter Hopkirk, Oxford University Press, 1984. .
Stein, Aurel M. 1907. Ancient Khotan: Detailed report of archaeological explorations in Chinese Turkestan , 2 vols. Clarendon Press. Oxford.
Stein, Aurel M. 1921. Serindia: Detailed report of explorations in Central Asia and westernmost China , 5 vols. London & Oxford. Clarendon Press. Reprint: Delhi. Motilal Banarsidass. 1980.
Tamm, Eric Enno. The Horse That Leaps Through Clouds: A Tale of Espionage, the Silk Road and the Rise of Modern China. Vancouver: Doulgas & McIntyre, 2010. See also http://horsethatleaps.com/chapter-6/ 
Yu, Taishan. 2004. A History of the Relationships between the Western and Eastern Han, Wei, Jin, Northern and Southern Dynasties and the Western Regions. Sino-Platonic Papers No. 131 March 2004. Dept. of East Asian Languages and Civilizations, University of Pennsylvania.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คัชการ์
เมืองในเส้นทางสายไหม
สถานที่ที่มีประชากรในซินเจียง
อาณาจักรพุทธในเอเชียกลาง
รัฐสิ้นสภาพในประวัติศาสตร์จีน
โอเอซิสในประเทศจีน
เมืองในเอเชียกลาง
คีเฟอร์

คีเฟอร์ 
(kefir, кефир) เป็นนมเปรี้ยวชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายโยเกิร์ต เตรียมโดยใช้ยีสต์และแบคทีเรียของเมล็ดคีเฟอร์ (kefir grains) มีต้นกำเนิดจากยุโรปตะวันออกและรัสเซีย ซึ่งภูมิภาคนี้เตรียมคีเฟอร์โดยการปลูกเชื้อด้วยเมล็ดคีเฟอร์ในนมวัว นมแพะ หรือนมแกะ
== ชื่อและต้นกำเนิด ==
คำว่า “คีเฟอร์” ในภาษารัสเซียปรากฏขึ้นอย่างน้อยตั้งแต่ ค.ศ. 1867 อาจมาจากภาษารัสเซียหรือภาษาในยุโรปตะวันออก หรืออาจมาจากภาษาใดภาษาหนึ่งในกลุ่มภาษาเตอร์กิก คือ köpür (แปลว่า ฟอง) หรือจากภาษาเปอร์เซีย คือ kef (แปลว่า ฟอง)
ในอดีตคีเฟอร์เตรียมโดยการใช้ถุงหนังแพะที่แขวนใกล้ทางเข้าประตู ถุงเหล่านี้จะถูกตีไปมาด้วยประตูเวลาคนเดินเข้าออก การตีไปมานั้นทำให้ส่วนประกอบของคีเฟอร์ คือนมกับเมล็ดคีเฟอร์ ผสมเข้ากันดี ในช่วงต้นของศตวรรษที่ 21 คีเฟอร์ได้เป็นที่รู้จักทั่วยุโรป ญี่ปุ่น และสหรัฐอเมริกา และเมื่อเป็นที่รู้จักในลาตินอเมริกา คนในกลุ่มประเทศนี้ก็เรียกคีเฟอร์ว่า búlgaros ซึ่งแปลว่า เครื่องดื่มบัลแกเรีย
== อ้างอิง ==
เครื่องดื่มหมักดอง
การยึดครองฟิลิปปินส์ของญี่ปุ่น

ญี่ปุ่นยึดครองฟิลิปปินส์ (Filipino: Pananakop ng mga Hapones sa Pilipinas; Japanese: 日本のフィリピン占領; Hepburn: Nihon no Firipin Senryō) เกิดขึ้นในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1942 และ 1945 เมื่อจักรวรรดิญี่ปุ่นได้เข้ายึดครองเครือจักรภพแห่งฟิลิปปินส์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
การบุกครองฟิลิปปินส์ได้เริ่มต้นเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1941 สิบชั่วโมงหลังการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์ ที่เพิร์ลฮาร์เบอร์, เครื่องบินอเมริกันได้รับความเสียหายอย่างหนักในการโจมตีของญี่ปุ่นช่วงแรก เมื่อไร้การคุ้มกันทางอากาศ  กองเรือเอเซียติกของอเมริกันในฟิลิปปินส์ได้ถอนตัวออกจากจาวา เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1941 นายพล ดักลาส แมกอาเธอร์ ได้รับคำสั่งให้ออกมา, ละทิ้งคนของเขาไว้ที่เกาะกอร์เรฮีดอร์ เมื่อคืนของวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1942 เดินทางไปยังออสเตรเลีย ระยะทาง 4,000 กิโลเมตร ทหารรักษาการณ์ที่เป็นฝ่ายป้องกันของอเมริกันและฟิลิปีโนที่กำลังอดอยากและป่วยหนักประมาณ 76,000 นายในบาตาอันได้ยอมจำนน เมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1942  และถูกบังคับให้อดทนต่อการเดินขบวนความตายบาตาอันที่น่าอัปยศอดสู ซึ่งมีจำนวนประมาณ 7,000 - 10,000 นาย ได้เสียชีวิตหรือถูกฆ่าตาย ผู้รอดชีวิตประมาณ 13,000 นายบนเกาะกอร์เรฮีดอร์ได้ยอมจำนน เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม
ญี่ปุ่นได้เขายึดครองฟิลิปปินส์เป็นเวลานานกว่าสามปีจนกระทั่งการยอมจำนนของญี่ปุ่น การรบแบบกองโจรที่มีประสิทธิภาพสูงโดยกองกำลังต่อต้านฟิลิปปินส์ที่ควบคุมประมาณหกสิบเปอร์เซ็นของเกาะ พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นป่าและภูเขา แมกอาเธอร์ได้ให้การสนับสนุนโดยเรือดำน้ำ และส่งกำลังเสริม และเจ้าหน้าที่ ชาวฟิลิปปินส์ยังคงจงรักภักดีต่อสหรัฐอเมริกา ส่วนหนึ่งเพราะอเมริกันได้รับรองให้ความเป็นเอกราช และเนื่องจากญี่ปุ่นได้กดขี่ข่มเหงต่อชาวฟิลิปปินส์เป็นจำนวนมากในการเกณฑ์แรงงานและยังทำให้หญิงสาวชาวฟิลิปปินส์กลายเป็นโสเภณี
นายพลดัก ดักลาส แมกอาเธอร์ยังคงให้สัญญาว่าจะกลับมายังฟิลิปปินส์ เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1944 การยกพลขึ้นบกที่เกาะเลย์เตนั้นได้มาพร้อมกับกองกำลังของเรือ 700 ลำและทหาร 174,000 นาย ตลอดเดือนธันวาคม ค.ศ. 1944 เกาะเลย์เตและมินโดโรได้ปราศจากทหารญี่ปุ่น ในช่วงระหว่างการทัพ กองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นได้ดำเนินการป้องกันบนเกาะด้วยการฆ่าตัวตาย เมืองต่างๆ เช่น มะนิลาได้กลายเป็นเศษซากปรักหักพัง ชาวฟิลิปปินส์ในระหว่าง 500,000 และ 1,000,000 คนได้เสียชีวิตในช่วงการยึดครองของญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
การยึดครองดินแดนในสงครามโลกครั้งที่สอง
การยึดครองทางทหารของญี่ปุ่น
สงครามแปซิฟิก
สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปเอเชีย
โทโมยูกิ ยามาชิตะ
อดีตอาณานิคมของญี่ปุ่น
ญ
ฝ่ายอักษะ
อเล็คซันเดอร์ ฟัน แดร์ เบ็ลเลิน

อเล็คซันเดอร์ ฟัน แดร์ เบ็ลเลิน (Alexander Van der Bellen; เกิดวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2487) เป็นประธานาธิบดีออสเตรียคนปัจจุบัน ก่อนหน้านี้เขาทำหน้าที่เป็นศาสตราจารย์ประจำสาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเวียนนา และหลังจากเข้าร่วมการเมืองก็ทำหน้าที่เป็นโฆษกพรรคสีเขียวของออสเตรีย
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2487
ประธานาธิบดีออสเตรีย
บุคคลจากเวียนนา
ท่าอากาศยานอิสตันบูล

ท่าอากาศยานอิสตันบูล  เป็นท่าอากาศยานหลักของประเทศตุรกี ตั้งอยู่ในนครอิสตันบูล บนฝั่งด้านตะวันตกของเมืองซึ่งอยู่ติดกับทวีปยุโรป ท่าอากาศยานแห่งนี้เปิดใช้งานเต็มรูปแบบเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2019 โดยเป็นการย้ายมาจากท่าอากาศยานนานาชาติอะตาตืร์ก
แผนแม่บททั้งหมดของท่าอากาศยานแบ่งออกเป็น 4 เฟส เฟสแรกรองรับผู้โดยสาร 90 ล้านคนต่อปีเริ่มก่อสร้างเมื่อค.ศ. 2015 มีหัวหน้าผู้ออกแบบคือเซอร์นิโคลัส กริมชอว์ สถาปนิกชาวอังกฤษ ใช้งบประมาณก่อสร้างเฟสหนึ่งไปกว่า 7 พันล้านยูโร เมื่อท่าอากาศยานแห่งนี้ก่อสร้างครบทุกเฟสจะสามารถรองรับผู้โดยสารได้ถึง 200 ล้านคนต่อปี
ท่าอากาศยานอิสตันบูลมีอาคารผู้โดยสาร(Terminal)หลังเดียวซึ่งมีพื้นที่กว่า 1.44 ล้านตารางเมตร ถือเป็นอาคารผู้โดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลกในหลังคาเดียว มีอาคารเทียบเครื่องบิน (Concourse) จำนวนห้าส่วน ไล่ตั้งแต่ A, B, D, F, และ G มีสะพานขึ้นเครื่องบิน 143 สะพาน อาคาร G เป็นพื้นที่สำหรับผู้โดยสารภายในประเทศเท่านั้น ส่วนอาคาร A, B, D และส่วนตะวันตกของ F เป็นพื้นที่สำหรับผู้โดยสารระหว่างประเทศ อาคารผู้โดยสารเชื่อมต่อโดยตรงไปอาคารเทียบเครื่องบิน C และ E ท่าอากาศยานมีรันเวย์จำนวน 4 ทางวิ่ง
==อ้างอิง==
ท่าอากาศยานในประเทศตุรกี
ท่าอากาศยานในทวีปยุโรป
เส้นทางเดินเรือเซนต์ลอว์เรนซ์

]
เส้นทางเดินเรือเซนต์ลอว์เรนซ์ (la Voie Maritime du Saint-Laurent) คือระบบประตูระบายน้ำ คลอง และคลองขุดระหว่างประเทศแคนาดาและสหรัฐอเมริกา เพื่อให้เรือกำปั่นและเรือเดินสมุทรแล่นระหว่างมหาสมุทรแอตแลนติกกับเกรตเลกส์ในอเมริกาเหนือได้ ตลอดจนถึงดินแดนฝั่งตะวันตกของทะเลสาบสุพีเรีย เส้นทางเดินเรือตั้งชื่อตามแม่น้ำเซนต์ลอว์เรนซ์ซึ่งไหลจากทะเลสาบออนทาริโอสู่ทะเลแอตแลนติก แต่ในทางนิตินัย เส้นทางเดินเรือนี้มีขอบเขตตั้งแต่เมืองมอนทรีออล รัฐควิเบก ถึงทะเลสาบอิรี รวมถึงคลองเวลล์แลนด์
ในความเป็นจริง แม่น้ำเซนต์ลอว์เรนซ์ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางฯ ก็หาได้เป็นคลองยาวตลอดตอน แต่ประกอบด้วยช่องทางน้ำที่ใช้เดินเรือได้ภายในแม่น้ำ ประตูน้ำ และคลองขนาบริมฝั่งแม่น้ำเพื่อลัดทางน้ำเชี่ยวและเขื่อนในแม่น้ำ
ประตูน้ำฯ ส่วนที่ตั้งในประเทศแคนาดาบริหารโดยบรรษัทจัดการเส้นทางเดินเรือเซนต์ลอว์เรนซ์ และในประเทศสหรัฐอเมริกาโดยบรรษัทพัฒนาเส้นทางเดินเรือเซนต์ลอว์เรนซ์ ซึ่งทั้งสองบรรษัทโฆษณาเส้นทางฯ นี้ว่าเป็นส่วนหนึ่งของ "ทางด่วน H2O" แม่น้ำส่วนที่อยู่ในรัฐมอนทริออลถึงมหาสมุทรแอตแลนติกอยู่ภายใต้เขตอำนาจของประเทศแคนาดา ควบคุมโดยองค์การท่าเรือควิเบกของกระทรวงคมนาคมแคนาดา
== อ้างอิง ==
 
คลองเดินเรือสมุทร
คลองนานาชาติ
เลาเอินบวร์ค

เลาเอินบวร์ค (Lauenburg) หรือชื่อเต็มคือ เลาเอินบวร์คอันแดร์เอ็ลเบอ (Lauenburg an der Elbe) เป็นเมืองชนบทในรัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่บนชายฝั่งด้านเหนือของแม่น้ำเอ็ลเบอ ทางตะวันออกของนครฮัมบวร์ค เมืองนี้ก่อตั้งเมื่อค.ศ. 1182 โดยแบร์นฮาร์ท ดยุกแห่งซัคเซิน (Bernhard, Herzog von Sachsen) แห่งตระกูลอัสคาร์เนียร์ บรรพบุรุษของเหล่าดยุกแห่งเลาเอินบวร์ค เลาเอินบวร์คเคยมีสถานะเป็นดัชชีที่ชื่อ ซัคเซิน-เลาเอินบวร์ค จนกระทั่งถูกยุบเป็นมณฑลของปรัสเซียในปีในปีค.ศ. 1876
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Altstadt-Lauenburg
พอมพ์แอนด์เซอร์คัมสแทนซ์

พอมพ์แอนด์เซอร์คัมสแทนซ์ (Pomp and Circumstance) หรือชื่อเต็ม "พอมพ์แอนด์เซอร์คัมสแทนซ์มิลิแทรีมาร์ชเชส" (Pomp and Circumstance Military Marches) เป็นกลุ่มเพลงมาร์ชสำหรับออร์เคสตรา แต่งขึ้นโดยเซอร์เอ็ดเวิร์ด เอ็ลเกอร์ ถือเป็นผลงานชิ้นที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดชิ้นหนึ่งของเขา
เพลงมาร์ชที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดในมาร์ชทั้ง 6 เพลงในชุดนี้คือมาร์ชเพลงแรกในชุด ชื่อว่า "พอมพ์แอนด์เซอร์คัมสแทนซ์ นัมเบอร์วัน อิน ดี" (Pomp And Circumstance March No. 1 In D) เล่นรอบปฐมทัศน์พร้อมกับ มาร์ช นัมเบอร์ทูว์ ในเมืองลิเวอร์พูล เมื่อปี 1901 ทริโอนี้ประกอบด้วย "แลนด์ออฟโฮปแอนด์กลอรี" ดนตรีที่ใช้ประกอบพิธีบรมราชาภิเษกของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 ส่วนในอเมริกา แคนาดา ฟิลิปปินส์ เพลงนี้นิยมใช้เป็นเพลงประกอบพิธีการจบการศึกษา จึงเรียก "แลนด์ออฟโฮปแอนด์กลอรี" เป็น "แกรดดูเอเชินมาร์ช" (Graduation March) นิยมเล่นก่อนเริ่มพิธี การใช้ประกอบพิธีจบการศึกษานี้มีครั้งแรกในพิธีจบการศึกษาของมหาวิทยาลัยเยล เมื่อปี 1905
== อ้างอิง ==
เพลงมาร์ช