pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เซอร์โรคิวมูลัส

เซอร์โรคิวมูลัส (cirrocumulus) มีชื่อเรียกมาจากภาษาละติน cirrus แปลว่า ลอนผม และ cumulus แปลว่า เป็นกอง เซอร์โรคิวมูลัสเป็นเมฆสีขาวขนาดเล็กอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม เป็นหนึ่งในเมฆระดับสูงร่วมกับเซอร์รัสและเซอร์โรสเตรตัส เซอร์โรคิวมูลัสมีอักษรย่อคือ Cc และสัญลักษณ์ 25px
เซอร์โรคิวมูลัสเป็นเมฆที่ก่อตัวในชั้นโทรโพสเฟียร์ ที่ระดับความสูง 20,000–40,000 ฟุต (6,000–12,000 เมตร) เกิดจากการพาความร้อนในอากาศทำให้ไอน้ำบางส่วนกลายสภาพเป็นผลึกน้ำแข็งหรือน้ำในสถานะเย็นยวดยิ่ง เมฆเซอร์โรคิวมูลัสมีลักษณะคล้ายกับเมฆอัลโตคิวมูลัสและแยกได้ยากเนื่องจากบางครั้งเมฆสองชนิดนี้เกิดร่วมกันจากคอนเทรลของเครื่องบิน แต่โดยทั่วไปเซอร์โรคิวมูลัสเป็นเมฆที่อยู่ระดับสูงกว่า มีขนาดเล็กกว่าและก่อให้เกิดปรากฏการณ์เฮโล เซอร์โรคิวมูลัสเป็นเมฆที่ไม่ก่อให้เกิดฝนตก แต่อาจก่อให้เกิดน้ำโปรยฐานเมฆ หรือหยาดน้ำฟ้าที่ระเหยก่อนจะตกถึงพื้นดิน บางครั้งในช่วงก่อนดวงอาทิตย์ขึ้นหรือตก เซอร์โรคิวมูลัสจะปรากฏเป็นสีส้มหรือแดงบนท้องฟ้า ทำให้ถูกขนามนามว่าเป็นหนึ่งใน "เมฆที่งดงามที่สุด"
เซอร์โรคิวมูลัสสามารถจำแนกออกเป็นเมฆย่อยได้สี่ชนิด ได้แก่ เซอร์โรคิวมูลัส แคสเซลเลนัส (cirrocumulus castellanus, เมฆทรงกลมขนาดเล็ก มียอดแหลมคล้ายปราการ), เซอร์โรคิวมูลัส ฟลอกคัส (cirrocumulus floccus, เมฆทรงกลมขนาดเล็ก มีริ้วที่ฐาน), เซอร์โรคิวมูลัส เลนติคูลาริส (cirrocumulus lenticularis, เมฆสีขาวนวล ลักษณะยืดออกคล้ายจานร่อน) และเซอร์โรคิวมูลัส สเตรติฟอร์มิส (cirrocumulus stratiformis, เมฆขนาดเล็กอยู่รวมเป็นกลุ่มผืนบาง ๆ คล้ายเกล็ดปลา)
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Cirrocumulus castellanus undulatus and Cirrocumulus floccus.jpg|เมฆเซอร์โรคิวมูลัส แคสเซลเลนัส (ตรงกลาง)
ไฟล์:Cirrocumulus 20040830.jpg|เมฆเซอร์โรคิวมูลัส ฟลอกคัส
ไฟล์:Wooded Fringe with Clouds and Vapor Trails - Hood River - Oregon - USA.jpg|เมฆเซอร์โรคิวมูลัส เลนติคูลาริส (ก้อนสีขาว)
ไฟล์:Cirrocumulus stratiformis - Clouds - Salt Lake City - Kolkata 2013-11-16 0619.JPG|เมฆเซอร์โรคิวมูลัส สเตรติฟอร์มิส
== อ้างอิง ==
อุตุนิยมวิทยา
เมฆ
ไฟป่าป่าฝนแอมะซอน พ.ศ. 2562

ฤดูกาลไฟป่าป่าฝนแอมะซอน พ.ศ. 2562 มีการเพิ่มขึ้นของไฟป่าในป่าฝนแอมะซอนและชีวนิเวศแอมะซอนในประเทศบราซิล โบลิเวีย ปารากวัย และเปรูระหว่างฤดูแล้งเขตร้อนแถบแอมะซอน ปกติไฟป่าเกิดในช่วงฤดูแล้งอันเนื่องจากวิธีการทำไร่เลื่อนลอย (slash-and-burn) เพื่อใช้ถางป่าสำหรับทำที่กสิกรรม เลี้ยงปศุสัตว์ ทำไม้และทำเหมือง ทำให้เกิดการทำลายป่าฝนแอมะซอน แม้การกระทำดังกล่าวโดยทั่วไปมิชอบด้วยกฎหมายในประเทศเหล่านี้ แต่การบังคับใช้การคุ้มครองสิ่งแวดล้อมอาจหละหลวม การเพิ่มจำนวนครั้งไฟป่าในปี 2562 ทำให้เกิดความกังวลนานาชาติเกี่ยวกับชะตากรรมของป่าฝนแอมะซอน ซึ่งเป็นแหล่งกักเก็บคาร์บอนไดออกไซด์ใหญ่สุดของโลกและมีบทบาทสำคัญในการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศของโลก
สถาบันวิจัยอวกาศแห่งชาติบราซิล (อิงปี) เป็นผู้รายงานเหตุเป็นครั้งแรกในเดือนมิถุนายนและกรกฎาคม 2562 ผ่านระบบการเฝ้าสังเกตด้วยดาวเทียม แต่นานาประเทศเริ่มให้ความสนใจสถานการณ์ในเดือนสิงหาคม 2562 เมื่อนาซายืนยันข้อค้นพบของอิงปี และควันจากไฟป่าซึ่งมองเห็นได้จากดาวเทียมปกคลุมนครเซาเปาลูแม้อยู่ห่างจากไฟป่าหลายพันกิโลเมตร ในวันที่ 29 สิงหาคม 2562 อิงปีรายงานอัคคีภัยกว่า 80,000 ครั้งทั่วประเทศบราซิล ซึ่งเพิ่มขึ้น 77% เมื่อเทียบกับช่วงเวลาเดียวกันเมื่อปีก่อน และกว่า 40,000 ครั้งอยู่ในเขตอามาโซนียาเลกัลของบราซิลซึ่งมีป่าแอมะซอน 60% นอกจากนี้ ยังมีรายงานอัคคีภัยเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปีก่อนในโบลิเวีย ปารากวัย และเปรูด้วย โดยจำนวนครั้งอัคคีภัยในปี 2562 มีกว่า 19,000 ครั้ง, 11,000 ครั้ง และ 6,700 ครั้งตามลำดับจากสถิติ ณ วันที่ 29 สิงหาคม 2562 ประมาณการว่ามีพื้นที่ป่ากว่า 9,060 ตารางกิโลเมตรในชีวนิเวศแอมะซอนสูญเสียไปจากไฟป่าในปี 2562 นอกเหนือจากผลกระทบต่อภูมิอากาศโลกแล้ว ไฟป่ายังก่อให้เกิดความกังวลด้านสิ่งแวดล้อมจากปริมาณคาร์บอนไดออกไซด์และคาร์บอนมอนอกไซด์สูงที่ไฟปล่อยออกมา ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นต่อความหลากหลายทางชีวภาพของแอมะซอน และภัยคุกคามต่อชนเผ่าพื้นเมืองที่อาศัยอยู่ในป่า
อัตราอัคคีภัยที่เพิ่มขึ้นในบราซิลทำให้เกิดความกังวลเมื่อผู้นำระหว่างประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แอมานุแอล มาครง ประธานาธิบดีฝรั่งเศส และองค์การนอกภาครัฐด้านสิ่งแวดล้อมระบุว่าสาเหตุมาจากนโยบายนิยมธุรกิจของฌาอีร์ โบลโซนารู ประธานาธิบดีบราซิล ซึ่งผ่อนปรนการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมและส่งเสริมการทำลายป่าแอมะซอนหลังเข้ารับตำแหน่งในเดือนมกราคม 2562 โบลโซนารูทีแรกปฏิเสธการเรียกร้องของนานาชาติให้ออกมาตรการ แต่หลังประชาคมระหว่างประเทศเพิ่มแรงกดดันในการประชุมกลุ่ม 7 ครั้งที่ 45 และการขู่ปฏิเสธความตกลงการค้าเสรีสหภาพยุโรป–เมร์โกซูร์ โบลโซนารูจึงส่งทหารกว่า 44,000 นายและจัดสรรงบประมาณเพื่อดับเพลิง และต่อมาออกกฤษฎีกาป้องกันไฟป่าดังกล่าวเป็นเวลาหกสิบวัน ในการประชุมกลุ่ม 7 มาครงเจรจากับชาติอื่นเพื่อจัดสรรเงินช่วยเหลือฉุกเฉิน 22 ล้านดอลลาร์สหรัฐแก่ประเทศแถบแอมะซอนที่ได้รับผลกระทบจากไฟป่า
== อ้างอิง ==
ภัยพิบัติในปี พ.ศ. 2562
ทวีปอเมริกาใต้
ภัยพิบัติในประเทศบราซิล
ภัยพิบัติในประเทศโบลิเวีย
ภัยพิบัติในประเทศปารากวัย
ภัยพิบัติในประเทศเปรู
ร่างกฎหมายการส่งผู้ร้ายข้ามแดนฮ่องกง พ.ศ. 2562

ร่างรัฐบัญญัติกฎหมายผู้หนีคดีและความช่วยเหลือร่วมกันทางกฎหมายในคดีอาญา (แก้ไขเพิ่มเติม) ค.ศ. 2019 (2019年逃犯及刑事事宜相互法律協助法例（修訂）條例草案; Fugitive Offenders and Mutual Legal Assistance in Criminal Matters Legislation (Amendment) Bill 2019) เป็นร่างกฎหมายที่มีการเสนอว่าด้วยการส่งผู้ร้ายข้ามแดน เป็นการแก้ไขเพิ่มเติมข้อบัญญัติผู้กระทำความผิดที่หลบหนี (Cap. 503) ที่เกี่ยวข้องกับข้อตกลงการส่งตัวกลับเป็นพิเศษและข้อบัญญัติความช่วยเหลือร่วมกันทางกฎหมายในคดีอาญา (Cap. 525) เพื่อให้สามารถช่วยเหลือซึ่งกันและกันทางกฎหมายระหว่างฮ่องกงกับนอกฮ่องกงได้ รัฐบาลฮ่องกงเสนอร่างกฎหมายดังกล่าวในเดือนกุมภาพันธ์ 2562 เพื่อตั้งกลไกสำหรับส่งตัวผู้กระทำความผิดไม่เฉพาะกับไต้หวันเท่านั้น แต่ยังรวมถึงจีนแผ่นดินใหญ่และมาเก๊า ซึ่งได้รับการยกเว้นตามกฎหมายปัจจุบันด้วย
การเสนอร่างกฎหมายดังกล่าวทำให้เกิดข้อวิจารณ์อย่างกว้างขวางทั้งในและนอกฮ่องกงจากวิชาชีพกฎหมาย องค์การนักหนังสือพิมพ์ กลุ่มธุรกิจ และรัฐบาลต่างประเทศด้วยเกรงว่าระบบกฎหมายของฮ่องกงและการคุ้มครองในตัวอาจถูกบ่อนทำลาย เช่นเดียวกับทำลายบรรยากาศธุรกิจของฮ่องกง มีการประท้วงต่อต้านร่างกฎหมายนี้หลายครั้งทั้งในฮ่องกงและนครอื่นนอกดินแดน วันที่ 9 มิถุนายน ผู้ประท้วงที่มีจำนวนโดยประมาณหลายแสนถึงกว่าหนึ่งล้านคนเดินขบวนตามท้องถนนและเรียกร้องให้ผู้บริหารสูงสุด แคร์รี หลั่ม ออกจากตำแหน่ง วันที่ 15 มิถุนายน แคร์รี หลั่มประกาศว่าจะชะลอร่างกฎหมายนี้ การประท้วงดำเนินต่อไปโดยเรียกร้องให้ถอนร่างกฎหมายดังกล่าวโดยสิ้นเชิงและให้มีสิทธิออกเสียงเลือกตั้งทั่วไป วันที่ 4 กันยายน หลั่มให้คำมั่นอย่างเป็นทางการว่าจะยื่นญัตติถอนร่างกฎหมายหลังมีสมัยประชุมสภานิติบัญญัติใหม่
== อ้างอิง ==
ฮ่องกง
พ.ศ. 2562
ไอ คูโรโงะ

ไอ คูโรโงะ (; 14 มิถุนายน ค.ศ. 1998 – ) เป็นนักเล่นวอลเลย์บอลหญิงชาวญี่ปุ่น ปัจจุบันเล่นให้แก่สโมสร โทเรย์แอร์โรส์ ในลีกสูงสุดของประเทศญี่ปุ่น นอกจากนี้เธอเป็นส่วนหนึ่งของทีมวอลเลย์บอลหญิงแห่งชาติญี่ปุ่นตั้งแต่ปี ค.ศ. 2017 โดยเล่นในตำแหน่งหัวเสาซ้าย (Outside hitter) เป็นหลัก เธอเป็นส่วนหนึ่งในรายชื่อผู้เล่นในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ซึ่งเธอได้ลงเล่นในตำแหน่งหัวเสาขวา
นอกจากนี้เธอยังเคยเข้าร่วมการแข่งขันหลายรายการทั้งในทีมชาติระดับเยาวชนและทีมชาติชุดใหญ่ เช่น ชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี 2017, เอเชียนเกมส์ 2018, และเนชันส์ลีก
== สังกัดสโมสร ==
โทเรย์แอร์โรส์ (ค.ศ. 2017–ปัจจุบัน)
==อ้างอิง==
บทความเกี่ยวกับ นักวอลเลย์บอล ที่ยังไม่สมบูรณ์
ตัวตบหัวเสาวอลเลย์บอล
ตัวตบตรงข้ามวอลเลย์บอล
ผู้เล่นสโมสรวอลเลย์บอลโทเรย์แอร์โรส์ (ทีมหญิง)
บุคคลจากอุตสึโนมิยะ
นักวอลเลย์บอลหญิงชาวญี่ปุ่น
นักวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ยุทธการที่แปะแบ๊

ยุทธการที่แปะแบ๊  เป็นศึกแรกในชุดสงครามที่นำไปสู่ศึกแตกหักในยุทธการที่กัวต๋อ ระหว่างขุนศึกอ้วนเสี้ยวและโจโฉในภาคเหนือของจีนในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน แม้ว่าจะโจโฉชนะในศึกนี้และอ้วนเสี้ยวเสียงันเหลียงขุนพลฝีมือดี แต่โจโฉก็ทิ้งที่มั่นที่แปะแบ๊เพื่อเข้ายึดกุมจุดยุทธศาสตร์สำคัญที่กัวต๋อ
== ภูมิหลัง ==
ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 190 ราชวงศ์ฮั่นตะวันออกเข้าสู่ยุคขุนศึก หลังจากผ่านไปหลายปี จีนตอนเหนือก็ถูกแบ่งตามแนวแม่น้ำฮวงโหโดย 2 ขุนศึก: อ้วนเสื้ยวทางเหนือ และอดีตพันธมิตรของเขาคือโจโฉทางใต้ เมื่อเห็นได้ชัดว่าการเผชิญหน้าเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ขุนศึกทั้ง 2 จึงรวบรวมกำลังตั้งรับตามแนวแม่น้ำฮวงโห
ในเวลานั้น ไป๋หม่า (白馬) อยู่ทางใต้ของแม่น้ำตรงข้ามกับลี่หยาง (黎陽) ซึ่งเป็นฐานทัพสำคัญของอ้วนเสี้ยว
==ยุทธการ==
ระหว่างวันที่ 3 มีนาคมและวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 200 อ้วนเสี้ยวให้ขุนพลงันเหลียงพร้อมด้วยกัวเต๋าและอิเขงเข้าแม่น้ำไปโจมตีที่มั่นของเล่าเอี๋ยนที่แปะแบ๊ ตัวอ้วนเสี้ยวตั้งมั่นอยู่ด้านหลังที่ลิหยงพร้อมกองทัพหลักเตรียมจะข้ามแม่น้ำ ก่อนหน้านี้จอสิวที่ปรึกษาของอ้วนเสี้ยวคัดค้านไม่ให้งันเหลียงนำทัพไปโจมตี กล่าวว่างันเหลียงแม้จะกล้าหาญแต่ก็ใจร้อนหุนหันไม่อาจจัดการภารกิจเพียงลำพัง แต่อ้วนเสี้ยวปฏิเสธคำแนะนำของจอสิว
==ผลสืบเนื่อง==
==ในนิยายสามก๊ก==
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซันกั๋วเหยี่ยนอี้).
พ.ศ. 743
แปะแบ๊
ประวัติศาสตร์การทหารในมณฑลเหอหนาน
ตีมีชออารา

ตีมีชออารา (Timișoara, ; Temeswar, Temeschwar หรือ Temeschburg) เป็นเมืองหลวงของเทศมณฑลตีมิช และเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศโรมาเนีย อีกทั้งยังเป็นศูนย์กลางด้านสังคม เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมของโรมาเนียตะวันตก เมืองมีชื่อเล่นว่า เวียนนาน้อย (Little Vienna) หรือ นครแห่งดอกไม้ (City of Flowers) ตีมีชออาราอาจถือได้ว่าเป็นเมืองหลวงอย่างไม่เป็นทางการของเมืองประวัติศาสตร์ บานัต ยังเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับ 3 ของโรมาเนีย มีประชากร 319,279 คน จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2011 เป็นที่อยู่อาศัยของคนเกือบครึ่งล้านในเขตมหานคร โดยมีนักเรียน นักศึกษามากกว่า 30,000 คน ที่มาจาก 50 กว่าประเทศ
เช่นเดียวกับหลาย ๆ เมืองใหญ่ในโรมาเนีย ตีมีชออารามีการให้บริการการท่องเที่ยวเชิงการแพทย์โดยเฉพาะทางด้านทันตกรรม เมืองยังมีสถาบันการศึกษาที่ยอดเยี่ยม มีนักศึกษาต่างชาติมาศึกษาหลายพันคน โดยเฉพาะโรงเรียนแพทย์ เป็นเมืองศูนย์กลางทางเทคโนโลยี เป็นหนึ่งในเมืองที่มีประสิทธิภาพด้านไอทีที่สุดในโรมาเนีย พอ ๆ กับเมืองบูคาเรสต์, กลุฌ-นาปอกา, ยัช และบราชอฟ จากข้อมูลปี 2013 ตีมีชออารา เป็นเมืองที่มีความเร็วดาวน์โหลดทางอินเทอร์เน็ตเร็วที่สุดในโลก
ตีมีชออาราเป็นเมืองแห่งแรกในแผ่นดินใหญ่ของยุโรปและเป็นเมืองที่ 2 ของโลกถัดจากนครนิวยอร์กที่มีการติดตั้งโคมไฟฟ้าถนน (ปี ค.ศ. 1884) และยังเป็นเมืองแห่งที่สองของยุโรปและแห่งแรกของราชอาณาจักรฮังการีที่ใช้ม้าลากจูงรถราง เมื่อปี 1869 ยังเปิดห้องสมุดสาธารณะที่ให้ยืมหนังสือแห่งแรกพร้อมด้วยห้องอ่านหนังสือในจักรวรรดิฮับส์บูร์ก และสร้างโรงพยาบางแห่งแรกของเมือง 24 ปี ก่อนที่กรุงเวียนนาจะมี เป็นศูนย์กลางสำคัญด้านดนตรีในยุโรปนับตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
 
เมืองในประเทศโรมาเนีย
เมืองหลวงเก่าของฮังการี
เทศมณฑลตีมิช
เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป
กรายอวา

กรายอวา (Craiova) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 6 ของประเทศโรมาเนีย และเป็นเมืองหลวงของเทศมณฑลดอลฌ์ ตั้งอยู่บนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำฌิว ทางตอนกลางของออลเตเนีย เป็นเมืองศูนย์กลางทางการเมืองมาอย่างยาวนาน และตั้งเกือบตรงกลางของเซาเทิร์นคาร์เพเทียน (ทิศเหนือ) กับแม่น้ำดานูบ (ทิศใต้) กรายอวาเป็นเมืองการค้าที่สำคัญทางทิศตะวันตกของบูคาเรสต์ เมืองมีความสำเร็จในการเป็นศูนย์กลางการค้าขายในภูมิภาคทั้ง ๆ ที่เกิดแผ่นดินไหวเมื่อปี ค.ศ. 1790 เกิดโรคระบาดรุนแรงเมื่อปี ค.ศ. 1795 และการจู่โจมของ ชาวตุรกีในปี ค.ศ. 1802 ที่มีการเผาเมืองเกิดขึ้น
==อ้างอิง==
เมืองในประเทศโรมาเนีย
เลออน

เลออน (León ) เป็นเมืองและเทศบาลที่มีประชากรมากที่สุดในรัฐกัวนาฮัวโต ประเทศเม็กซิโก จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2015 เมืองมีประชากร 1,578,626 คน ที่อาศัยอยู่ในเทศบาลเลออน ทำให้เลออนเป็นเทศบาลที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 4 ของเม็กซิโก เขตมหานครเลออนมีประชากร 1,630,094 คน เมื่อปี ค.ศ. 2010 เป็นเขตมหานครที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 7 ของประเทศเม็กซิโก
เลออนมีอุตสาหกรรมหนังที่แข็งแกร่ง ผลิตรองเท้า รองเท้าบูต เข็มขัด แจ็กเก็ต และเครื่องหนังอื่น ๆ ส่งทั้งตลาดต่างชาติและภายในประเทศ ยังมีบริการด้านอุตสาหกรรมโรงแรมระดับเฟิร์สคลาส เป็นหนึ่งในศูนย์กลางสำคัญมากที่สุดของเม็กซิโกทางด้านการบันเทิง กิจกรรมบันเทิง ศิลปะ และนันทนาการ ยังถือเป็นหนึ่งในเมืองที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมที่สุดของเม็กซิโก มีจำนวนผู้ปั่นจักรยานจำนวนมาก เหตุเพราะได้รวมเครือข่ายทางจักรยานเข้ากับระบบ SIT
==อ้างอิง==
เมืองในประเทศเม็กซิโก
เซอร์โรสเตรตัส

เซอร์โรสเตรตัส (cirrostratus) มีชื่อเรียกมาจากภาษาละติน cirrus แปลว่า ลอนผม และ stratus แปลว่า แผ่ขยาย เซอร์โรสเตรตัสเป็นเมฆลักษณะแผ่นบาง ๆ คล้ายผ้าคลุม แผ่ขยายเป็นวงกว้างบนท้องฟ้า เป็นหนึ่งในเมฆระดับสูงร่วมกับเซอร์รัสและเซอร์โรคิวมูลัส เซอร์โรสเตรตัสมีอักษรย่อคือ Cs และสัญลักษณ์ 25px (แผ่ขยายทั่วท้องฟ้า) หรือ 25px (ไม่แผ่ขยาย)
เซอร์โรสเตรตัสเป็นเมฆที่ก่อตัวในชั้นโทรโพสเฟียร์ ที่ระดับความสูง 20,000–40,000 ฟุต (6,000–12,000 เมตร) เกิดจากไอน้ำที่เย็นตัวลงกลายเป็นผลึกน้ำแข็ง การมีอยู่ของเซอร์โรสเตรตัสในอากาศสามารถบ่งชี้ถึงความชื้นปริมาณมากบนชั้นโทรโพสเฟียร์ตอนบน เซอร์โรสเตรตัสไม่ก่อให้เกิดฝนตก แต่เป็นสัญญาณนำของแนวปะทะอากาศร้อนที่ก่อให้เกิดฝนตกใน 12–24 ชั่วโมงถัดมา หรือ 6–8 ชั่วโมงในกรณีที่แนวปะทะเคลื่อนตัวเร็ว
เซอร์โรสเตรตัสสามารถจำแนกเป็นเมฆย่อยหลัก ๆ ได้สองชนิด ได้แก่ เซอร์โรสเตรตัส เนบูโลซัส (cirrostratus nebulosus) และเซอร์โรสเตรตัส ไฟเบรตัส (cirrostratus fibratus) เนบูโลซัสเป็นชนิดที่เกิดจากการยกตัวของอากาศอ่อน ๆ ตรวจพบได้ยากและก่อให้เกิดปรากฏการณ์เฮโล ในขณะที่ไฟเบรตัสเกิดจากลมที่พัดแรงอย่างต่อเนื่อง มีความหนากว่าเนบูโลซัสและก่อให้เกิดปรากฏการณ์ซันด็อก
== อ้างอิง ==
อุตุนิยมวิทยา
เมฆ
เขตนวัตกรรมระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก

เขตนวัตกรรมระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก (อังกฤษ: Eastern Economic Corridor of Innovation) หรือ EECi ดำเนินการโดยสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.) กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม ตั้งอยู่ที่ วังจันทร์ วัลเลย์, จังหวัดระยอง
== อ้างอิง ==
สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ
สฺวี่ เจียยิ่น

สฺวี่ เจียยิ่น (许家印; Xu Jiayin; เกิด 9 ตุลาคม ค.ศ. 1958) หรือ ฮุย คา ยัน ในภาษากวางตุ้งมาตรฐาน เป็นนักธุรกิจมหาเศรษฐีชาวจีนและประธานเอเวอร์แกรนด์กรุป ผู้พัฒนาอสังหาริมทรัพย์จีน
สฺวี่เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่สุดของไชนาเอเวอร์แกรนด์กรุป มีโครงการมากกว่า 700 โครงการในกว่า 240 เมืองในประเทศจีน รวมไปถึงปักกิ่ง, เซี่ยงไฮ้, กว่างโจว และเชินเจิ้น ซึ่งในปี ค.ศ. 2017 เอเวอร์แกรนด์เรียลเอสเตตกรุปจะบรรลุยอดจำหน่าย 450 พันล้านหยวน บริษัทที่อยู่ในกว่างโจวนี้ได้กลายเป็นผู้พัฒนาอสังหาริมทรัพย์ที่ใหญ่ที่สุดของจีนในปี ค.ศ. 2016 โดยอิงจากปริมาณการขายและมีรายได้ 211.4 พันล้านหยวน (31.8 พันล้านดอลลาร์) ในปีดังกล่าว
เมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2019 สฺวี่มีความมั่งคั่งสุทธิ 30.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้เขาเป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดอันดับสามในประเทศจีน
== ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา ==
สฺวี่เกิดเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1958 ในครอบครัวชนบทในหมู่บ้านจฺวี้ไถกั่ง (聚台岗村) ตำบลเกาเสียน อำเภอไท่คัง มณฑลเหอหนาน บิดาของเขาเป็นทหารเกษียณแล้วผู้เคยเข้าร่วมสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง ในคริสต์ทศวรรษ 1930 และคริสต์ทศวรรษ 1940 หลังจากการจัดตั้งรัฐคอมมิวนิสต์ เขากลายเป็นเจ้าของโกดังในหมู่บ้านของเขา มารดาของสฺวี่เสียชีวิตด้วยภาวะพิษเหตุติดเชื้อเมื่อเขาอายุ 8 เดือน เขาจึงได้รับการเลี้ยงดูโดยคุณยายของเขา หลังจากการศึกษาไฮสกูล เขาทำงานในโรงงานผลิตภัณฑ์ซีเมนต์สองสามวันแล้วทำงานที่บ้านสองปี ซึ่งเขาเป็นหัวหน้าทีมผลิต หลังจากกลับมาสอบเข้าวิทยาลัยอีกครั้งในปี ค.ศ. 1978 สฺวี่ได้รับการตอบรับจากสถาบันเหล็กและเหล็กกล้าอู่ฮั่น (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอู่ฮั่น) โดยทำหน้าที่เป็นผู้แทนที่รับผิดชอบด้านสุขอนามัยในชั้นเรียนของเขา
== อาชีพ ==
หลังสำเร็จจากมหาวิทยาลัยในปี ค.ศ. 1982 สฺวี่ได้รับมอบหมายให้ทำงานในร้านทำความร้อนของบริษัทเหล็กและเหล็กกล้าหวู่หยาง  ที่ซึ่งเขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นรองผู้อำนวยการในปี ค.ศ. 1983 และผู้อำนวยการในปี ค.ศ. 1985 สฺวี่ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการเจ็ดปี หลังจากเขาลาออกในปี ค.ศ. 1992 เขาได้มาที่เชินเจิ้น ซึ่งเป็นเขตเศรษฐกิจพิเศษที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นใหม่ในมณฑลกวางตุ้งทางตะวันออกเฉียงใต้ของจีน เขาได้รับการตอบรับจากบริษัทการค้าชื่อ "จงต๋า"  หนึ่งปีต่อมา เขาได้ขึ้นดำรงตำแหน่งประธานสำนักงานสาขาชื่อ "ฉวนต๋า"  ครั้นในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1994 สฺวี่ได้มากว่างโจว ซึ่งเป็นเมืองหลวงของมณฑลกวางตุ้ง เพื่อก่อตั้งบริษัท อุตสาหกรรมกว่างโจวเผิงต๋า จำกัด  ส่วนในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1997 เขาได้ก่อตั้งเอเวอร์แกรนด์กรุป และทำหน้าที่เป็นประธานคณะกรรมการ
== ชีวิตส่วนตัว ==
เขาแต่งงานกับหยาง ฮุ่ยอิง  ซึ่งเขาพบกันที่บริษัทเหล็กและเหล็กกล้าหวู่หยาง  ทั้งคู่มีลูกด้วยกันสองคนและอาศัยอยู่ในกว่างโจว
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
มหาเศรษฐีชาวจีน
สหพันธ์สภากาชาดและสภาเสี้ยววงเดือนแดงระหว่างประเทศ

สหพันธ์สภากาชาดและสภาเสี้ยววงเดือนแดงระหว่างประเทศ (International Federation of Red Cross and Red Crescent Societies, IFRC) เป็นองค์กรช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมทั่วโลกซึ่งมีผู้เข้าร่วมกว่า 160 ล้านคนในแต่ละปีผ่านสภากาชาด 190 แห่ง ทำหน้าที่ก่อนระหว่างและหลังภัยพิบัติและเหตุฉุกเฉินด้านสุขภาพเพื่อตอบสนองความต้องการและปรับปรุงชีวิตของผู้ที่ได้รับบาดเจ็บ เป็นเช่นนั้นด้วยความเป็นกลางในด้านเชื้อชาติ, เพศ, ความเชื่อทางศาสนา, ชนชั้น และความคิดเห็นทางการเมือง
แผนปฏิบัติการโดยรวมของสหพันธ์ฯ เพื่อรับมือกับความท้าทายด้านมนุษยธรรมและการพัฒนาที่สำคัญของทศวรรษนี้ สหพันธ์ฯ มุ่งมั่นที่จะ รักษาชีวิตและจิตใจที่เปลี่ยนแปลง
สหพันธ์ฯ เป็นส่วนหนึ่งของกาชาดสากลและสภาเสี้ยววงเดือนแดงระหว่างประเทศพร้อมด้วย คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ (ไอซีอาร์ซี) และสภากาชาด 190 แห่ง จุดแข็งของสหพันธ์ฯ นั้นอยู่ในเครือข่ายอาสาสมัครความเชี่ยวชาญในชุมชนความเป็นอิสระและความเป็นกลาง ทำงานเพื่อปรับปรุงมาตรฐานด้านมนุษยธรรมในฐานะส่วนหนึ่งในการพัฒนาและตอบสนองต่อภัยพิบัติ ชักชวนผู้มีอำนาจตัดสินใจในการทำหน้าที่เพื่อประโยชน์ของผู้ได้รับบาดเจ็บ ทำงานเพื่อชุมชนที่มีสุขภาพดีและปลอดภัยลดอาการบาดเจ็บเสริมสร้างความยืดหยุ่นและเสริมสร้างวัฒนธรรมแห่งสันติภาพทั่วโลก
หลักการพื้นฐานทั้งเจ็ดที่เป็นแนวทางในการทำงานของสหพันธ์ฯ และสมาชิกประกอบด้วย: มนุษยชาติ ความเป็นธรรม ความเป็นกลาง ความเป็นอิสระ การบริการด้วยความสมัครใจ ความเป็นเอกภาพ และความเป็นสากล
== ประวัติ ==
=== ก่อตั้ง ===
ในวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1919 หลัง สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ผู้แทนจากสภากาชาดแห่งชาติของพันธมิตร (สหราชอาณาจักร ฝรั่งเศส อิตาลี ญี่ปุ่นและสหรัฐอเมริกา) มารวมตัวกันที่ปารีสเพื่อก่อตั้ง สันนิบาตแห่งสภากาชาด (LORCS) ซึ่งเป้าหมายดังกล่าวคือ "เพื่อเสริมสร้างและรวมเป็นหนึ่งสำหรับกิจกรรมด้านสุขภาพ สมาคมสภากาชาดที่มีอยู่แล้วและเพื่อส่งเสริมการสร้างสังคมใหม่" ความคิดริเริ่มดังกล่าวดำเนินการโดย เฮนรี พี. เดวิสัน ประธานของ “คณะกรรมการสงคราม” ของ สภากาชาดอเมริกัน ด้วยการสนับสนุนของ วูดโรว์ วิลสัน ประธานาธิบดีสหรัฐ เดวิสันได้รับความช่วยเหลือจากนายพล เซอร์ เดวิด เฮนเดอร์สัน ชาวอังกฤษผู้ซึ่งขึ้นเป็นผู้อำนวยการใหญ่คนแรก สมาพันธ์สมาคมแห่งชาติที่เพิ่งตั้งขึ้นใหม่นี้ได้ขยายอำนาจหน้าที่ของสภากาชาดนอกเหนือจากภารกิจของ คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ เพื่อรวมความช่วยเหลือในการบรรเทาทุกข์ในกรณีฉุกเฉินซึ่งไม่ได้เกิดจากความขัดแย้งทางอาวุธ นอกเหนือจากการประสานงานด้านการบรรเทาทุกข์ที่เกิดจากภัยธรรมชาติและภาวะฉุกเฉินด้านสุขภาพแล้วภารกิจของสันนิบาตก็คือการช่วยเหลือสภากาชาดในการก่อตั้งและการพัฒนาโดยเฉพาะอย่างยิ่งในยามสงบ
นอกเหนือจากการให้ความช่วยเหลือแก่ผู้ที่ตกเป็นเหยื่อของโรคระบาด ภัยพิบัติทางธรรมชาติ (แผ่นดินไหว น้ำท่วม และพายุเฮอริเคน) และทุพภิกขภัยกิจกรรมอื่นอีกสองกิจกรรมได้รับการพัฒนาในช่วงปีแรกของสันนิบาต กิจกรรมหลักอย่างหนึ่งคือการส่งเสริมสุขภาพโดยการป้องกันการเจ็บป่วยและพัฒนาการฝึกอบรมของพยาบาลและอาสาสมัคร กิจกรรมอื่นคือการสร้างยุวกาชาดภายในสภากาชาดซึ่งแนะนำเด็กและนักเรียนให้กับสภากาชาดด้วยหลักสูตรการศึกษาที่หลากหลายและเกี่ยวข้องกับพวกเขาในกิจกรรมบรรเทาทุกข์เชิงปฏิบัติ
== อ้างอิง ==
กาชาด
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2462
องค์การที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ
ผู้สังเกตการณ์ในสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ
องค์การสิทธิมนุษยชน
คิวมูลัส

คิวมูลัส (cumulus) เป็นเมฆที่มีลักษณะปุยคล้ายก้อนสำลี ยอดมนกลมคล้ายกะหล่ำดอก ฐานเมฆแบนเรียบ ได้ชื่อมาจากภาษาละติน cumulus แปลว่า เป็นกองสุมกัน คิวมูลัสเป็นหนึ่งในเมฆระดับต่ำร่วมกับคิวมูโลนิมบัส สเตรตัสและสเตรโตคิวมูลัส คิวมูลัสมีอักษรย่อคือ Cu และสัญลักษณ์ 25px
คิวมูลัสก่อตัวในชั้นโทรโพสเฟียร์ที่ระดับความสูง 1,200–6,500 ฟุต (400–2,000 เมตร) เมฆคิวมูลัสเกิดจากการพาความร้อนในอากาศ เมื่ออากาศร้อนที่พื้นโลกลอยตัวขึ้นไปสัมผัสกับอากาศเย็นด้านบน ทำให้ไอน้ำควบแน่นกลายเป็นเมฆ ในพื้นที่ริมทะเล คิวมูลัสจะก่อตัวบนฝั่งในตอนกลางวันเนื่องจากลมทะเลที่มีความชื้นพัดมาปะทะกับอากาศร้อนบนชายฝั่ง ในขณะที่ตอนกลางคืน คิวมูลัสจะก่อตัวในทะเลเนื่องจากอากาศในทะเลจะร้อนกว่าบนชายฝั่ง การมีอยู่ของคิวมูลัสสามารถพยากรณ์ได้ว่าอากาศจะดี มีแดดจัด อย่างไรก็ตาม คิวมูลัสสามารถกลายสภาพเป็นคิวมูโลนิมบัสหรือคิวมูลัส คอนเจสตัส ซึ่งเป็นเมฆฝนได้
คิวมูลัสสามารถแบ่งได้ 4 ชนิด ได้แก่
คิวมูลัส คอนเจสตัส (cumulus congestus) เป็นเมฆที่ก่อตัวขึ้นด้านบนที่ระดับความสูงได้ถึง 6,000 เมตร เป็นเมฆฝนที่พัฒนามาจากคิวมูลัส เมดิโอคริส
คิวมูลัส แฟรกตัส (cumulus fractus) เป็นชนิดเมฆที่อยู่ในสกุลคิวมูลัสหรือสเตรตัส แฟรกตัสเป็นเมฆขนาดเล็กที่เกิดจากการแยกตัวจากเมฆที่ใหญ่กว่าแล้วถูกลมแรงพัดจนมีลักษณะขาดวิ่น เมฆแฟรกตัสอาจรวมตัวกลายเป็นคิวมูลัสได้
คิวมูลัส ฮิวมิลิส (cumulus humilis) เป็นเมฆที่ก่อตัวที่ระดับความสูง 500–3,000 เมตร เป็นเมฆพบได้ทั่วไปในช่วงฤดูร้อน เป็นสัญญาณของสภาพอากาศที่ดี
คิวมูลัส เมดิโอคริส (cumulus mediocris) เป็นเมฆที่ก่อตัวที่ระดับความสูง 500–3,000 เมตร โดยทั่วไปเป็นเมฆที่ไม่ก่อให้เกิดฝนตก แต่สามารถพัฒนาเป็นเมฆฝนคือ คิวมูลัส คอนเจสตัสหรือคิวมูโลนิมบัส
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Cumulus congestus cloud.jpg|เมฆคิวมูลัส คอนเจสตัส
ไฟล์:Cumulus fractus in Altus, Oklahoma.jpg|เมฆคิวมูลัส แฟรกตัส
ไฟล์:Bluesky.jpg|เมฆคิวมูลัส ฮิวมิลิส
ไฟล์:Cumulus cloud, Swabian Alps.jpg|เมฆคิวมูลัส เมดิโอคริส
== อ้างอิง ==
อุตุนิยมวิทยา
เมฆ
เครื่องหมายโชชินชะ

เครื่องหมายโชชินชะ  หรือ เครื่องหมายวากาบะ  มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า เครื่องหมายมือใหม่หัดขับ  เป็นสัญลักษณ์รูปตัว V สีเขียวและสีเหลืองที่ผู้ขับขี่ใหม่ในญี่ปุ่นต้องติดไว้บนรถของพวกเขาเป็นเวลาหนึ่งปีหลังจากได้รับใบอนุญาตขับขี่ ผู้ขับขี่ที่คิดว่าตนเองยังเป็นมือใหม่อาจยังคงติดสัญลักษณ์ต่อไปแม้จะผ่านไปหนึ่งปีก็ตาม เช่นเดียวกับสัญลักษณ์สีส้มและสีเหลืองของ "เครื่องหมายฟูกูชิ" หรือ "เครื่องหมายโคเรชะ" ที่หมายถึงผู้ขับขี่เป็นผู้สูงอายุ เครื่องหมายโชชินชะได้รับการออกแบบมาเพื่อเตือนผู้ขับขี่อื่น ๆ ว่าผู้ขับขี่ที่มีเครื่องหมายนี้มีทักษะไม่มากนัก เนื่องจากไม่มีประสบการณ์
ในประเทศญี่ปุ่นเครื่องหมายโชชินชะยังถูกใช้นอกเหนือจากการขับขี่เพื่อระบุสถานะเริ่มต้น เช่น ในโทจิงิคุณแม่มือใหม่จะได้รับบัตรพร้อมเครื่องหมายเพื่อระบุระดับประสบการณ์ของพวกเขาต่อเจ้าหน้าที่ดูแลสุขภาพแม่และเด็ก พนักงานใหม่ในบริษัทอาจมีเครื่องหมายบนป้ายชื่อของพวกเขาจนกว่าพวกเขาจะมีประสบการณ์มากขึ้น ในวิดีโอเกม สัญลักษณ์นี้เกี่ยวข้องกับผู้เล่นใหม่ ในอนิเมะ เคโรโระ ขบวนการอ๊บอ๊บป่วนโลก ตัวละครทามามะมีเครื่องหมายโชชินชะแบบกลับด้านบนท้องและหมวก
เครื่องหมายนี้แทนในยูนิโคด U+1F530 (🔰) ในส่วนของสัญลักษณ์เบ็ดเตล็ดและรูปสัญลักษณ์
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
What are all these mysterious Japanese car stickers?
WHAT ARE THOSE STICKERS ON JAPANESE CARS?
กฎหมายญี่ปุ่น
นาตาลียา เปเรย์รา

นาตาเลีย ซีลียู เปเรย์รา (Natália Zilio Pereira; เกิดวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1989 ที่โปนตากรอสซา) เป็นนักวอลเลย์บอลระดับอาชีพชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นให้แก่ Savino Del Bene Scandicci (Savino Del Bene Scandicci ) ในประเทศอิตาลี
สโมสร
Sollys Osasco (2006–2011)
Unilever Vôlei (2011–2013)
Vôlei Amil (2013–2014)
Rexona Ades Rio (2014–2016)
Fenerbahçe (2016–2018)
Minas Tênis Clube (2018–2019)
Eczacıbaşı VitrA (2019–2020)
Dynamo Moscow (2020–2021)
Savino Del Bene Scandicci (2021–ปัจจุบัน)
อี แจ-ย็อง

อี แจ-ย็อง   เกิดวันที่ 15 ตุลาคม 1996 เป็นอดีตนักวอลเลย์บอลหญิงชาวเกาหลีใต้ เธอเป็นส่วนหนึ่งของทีมวอลเลย์บอลหญิงแห่งชาติของเกาหลีใต้
==ชีวิตส่วนตัว==
อี แจ-ย็อง จบการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนประถมศึกษาช็อนจูจุงซัน และได้ศึกษาต่อในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนมัธยมสตรีชินจูกย็องแฮ และได้ระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนมัธยมสตรีชินจูซุน-มยุง อี แจ-ย็องมีน้องสาวฝาแฝดชื่อว่าอี ดา-ย็องซึ่งเป็นนักวอลเลย์บอลเช่นกัน
== สโมสร ==
2014-ปัจจุบัน  อินช็อนฮึงกุกไลฟ์พิงก์สไปเดอร์ส
==รางวัล==
2014  ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม วอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย
2014-2015 Korean V-League - "New Face Award"
2015-2016 Korean V-League - ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม
2016-2017 Korean V-League - ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม
2016-2017 Korean V-League - MVP
2017-2018 Korean V-League -ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม
2018-2019 Korean V-League - MVP
2018-2019 Korean V-League Finals  -MVP
==ทีมชาติ ==
2013 The 17th Asian Women's Volleyball Championship - Med 3.png Bronze Medal
2014 The 17th Asian JR. Women's Volleyball Championship - Med 3.png Bronze Medal
2014 The 4th Asian Women's Cup Volleyball Championship - Med 2.png Silver medal
2014 The 17th Incheon Asian Games - Med 1.png Gold Medal
 2015 The 18th Asian Women's Volleyball Champtionship - Med 2.png Silver medal
2018 The 18th Jakarta-Palembang Asian Games - Med 3.png Bronze Medal
== สโมสร ==
2015-2016 Korean V-League - 16px Third Place, with Incheon Heungkuk Life Pink Spiders
2016-2017 Korean V-League - 16px Runners-up, with Incheon Heungkuk Life Pink Spiders
2018-2019 Korean V-League - 16px Champion, with Incheon Heungkuk Life Pink Spiders
บุคคลจากช็อนจู
นักวอลเลย์บอลหญิงชาวเกาหลีใต้
บุคคลฝาแฝดจากเกาหลีใต้