pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ปลาโรนันหัวใส

ปลาโรนันหัวใส หรือ ปลาโรนันจิ้งจก เป็นสกุลของปลากระดูกอ่อนจำพวกปลาโรนัน ที่อยู่ในสกุล Rhinobatos (/ไร-โน-บา-ตอส/) จัดเป็นปลาโรนันขนาดเล็ก ในประเทศไทยพบมากแถบทะเลอันดามัน เรือประมงจะสามารถจับได้ครั้งละ 4–5 ตัว ในการออกเรือแต่ละครั้ง เป็นปลาเศรษฐกิจที่มีขายกันตามตลาดปลาทะเลทั่วไป
==การจำแนก==
ปัจจุบันจำแนนกออกได้ 37 ชนิด
Rhinobatos albomaculatus Norman, 1930
Rhinobatos annandalei Norman, 1926
Rhinobatos annulatus Müller & Henle, 1841
Rhinobatos blochii Müller & Henle, 1841
Rhinobatos cemiculus É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1817
Rhinobatos formosensis Norman, 1926
Rhinobatos glaucostigma Jordan & Gilbert, 1883
Rhinobatos holcorhynchus Norman, 1922
Rhinobatos horkelii Müller & Henle, 1841
Rhinobatos hynnicephalus Richardson, 1846
Rhinobatos irvinei Norman, 1931
Rhinobatos jimbaranensis Last, White & Fahmi, 2006 
Rhinobatos lentiginosus Garman, 1880
Rhinobatos leucorhynchus Günther, 1867
Rhinobatos leucospilus Norman, 1926
Rhinobatos lionotus Norman, 1926
Rhinobatos microphthalmus Teng, 1959
Rhinobatos nudidorsalis Last, Compagno & Nakaya, 2004  
Rhinobatos obtusus Müller & Henle, 1841 (ปลาโรนันจมูกกว้าง)
Rhinobatos ocellatus Norman, 1926
Rhinobatos penggali Last, White & Fahmi, 2006 
Rhinobatos percellens Walbaum, 1792
Rhinobatos petiti Chabanaud, 1929
Rhinobatos planiceps Garman, 1880
Rhinobatos prahli Acero P & Franke, 1995
Rhinobatos productus Ayres, 1854 (ปลาโรนันหัวเสียม)
Rhinobatos punctifer Compagno & Randall, 1987 (ปลาโรนันหัวใสจุดขาว)
Rhinobatos rhinobatos Linnaeus, 1758
Rhinobatos sainsburyi Last, 2004
Rhinobatos salalah Randall & Compagno, 1995
Rhinobatos schlegelii Müller & Henle, 1841 (ปลาโรนันปุ่ม)
Rhinobatos spinosus Günther, 1870
Rhinobatos thouin Anonymous, referred to Lacépède, 1798
Rhinobatos thouiniana Shaw, 1804
Rhinobatos variegatus Nair & Lal Mohan, 1973
Rhinobatos whitei Last, Corrigan & Naylor, 2014  
Rhinobatos zanzibarensis Norman, 1926
==อ้างอิง==
วงศ์ปลาโรนัน
สโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิกในฤดูกาล 2016–17

การแข่งขัน สโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก ฤดูกาล 2016–17 ซึ่งเป็นฤดูกาลที่ 118 ของประวัติศาสตร์สโมสร.
=== ปรี–ซีซัน ===
==== ภาพรวมปรี–ซีซัน ====
==== นัดกระชับมิตร ปรี–ซีซัน ====
==== ทัวร์นาเมนต์ ปรี–ซีซัน ====
==การแข่งขัน==
===ภาพรวมทั้งหมด===
===ภาพรวม===
===เดเอฟเอล-ซูเปอร์คัพ===
== บุนเดิสลีกา ==
=== ตารางคะแนนบุนเดิสลีกา ===
===ผลงานโดยรวม===
====ผลงานในแต่ละนัด====
====นัด====
== เดเอ็ฟเบ–โพคาล ==
==ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก==
====รอบแบ่งกลุ่ม====
====รอบแพ้คัดออก====
=====รอบ 16 ทีมสุดท้าย=====
=====รอบ 8 ทีมสุดท้าย=====
==บันทึกทีม==
===การลงสนามและการทำประตู===
! colspan="13" style="background:#DCDCDC; text-align:center" | ผู้เล่นที่ออกจากสโมสรระหว่างฤดูกาล
|-
|}
===ผู้ทำประตู===
===คลีนชีตส์===
== ข้อมูลผู้เล่น ==
=== การซื้อขายนักเตะและสัญญา ===
==== ย้ายเข้า ====
==== ย้ายออก ====
==== สัญญานักเตะ ====
== อ้างอิง ==
2016–17
บุนเดิสลีกา
ฤดูกาลสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก
ไบเอิร์นมิวนิก
โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ในฤดูกาล 2016–17

การแข่งขัน โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ ฤดูกาล 2016–17 เป็นฤดูกาลที่ 106 (และปีโดยรวมเป็นฤดูกาลที่ 107) ในประวัติสโมสรฟุตบอลและเป็นฤดูกาลที่ 41 ติดต่อกันในลีกและเป็นฤดูกาลที่ 50 โดยรวมในระดับบุนเดิสลีกา ซึ่งเป็นลีกสูงสุดของฟุตบอลเยอรมัน โบรุสเซียมีส่วนร่วมในฤดูกาลนี้ของฟุตบอลถ้วยภายในประเทศ เดเอ็ฟเบ-โพคาล และ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ครั้งนี้จะเป็นฤดูกาลที่ 44 สำหรับสโมสรในสนาม เว็สท์ฟาเลินชตาดีอ็อน ตั้งอยู่ที่ ดอร์ทมุนท์ ประเทศเยอรมนี สนามมีความจุ 81,359 คนสำหรับการแข่งขันในรายการบุนเดิสลีกา และมีความจุ 65,851 คน สำหรับการแข่งขันฟุตบอลถ้วย ฤดูกาลจะเริ่มต้นระหว่างวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 ถึง 30 มิถุนายน ค.ศ. 2017
==รายชื่อผู้เล่นชุดปัจจุบัน==
===ผู้เล่นที่ถูกปล่อยยืมตัว===
===การซื้อขายนักเตะ===
====เข้า====
รวมเงินที่ต้องใช้จ่ายทั้งสิ้น:  111.25 ล้านยูโร
====ออก====
รวมเงินที่ได้รับเข้ามาจากการขายนักเตะทั้งสิ้น:  111 ล้านยูโร
รายรับ-รายจ่ายทั้งสิ้น:  0.25 ล้านยูโร
==นัดกระชับมิตร==
===อินเตอร์เนชันแนล แชมเปียนส์ คัพ===
==การแข่งขัน==
===เดเอฟเอล-ซูเปอร์คัพ===
===บุนเดิสลีกา===
====ตารางคะแนน====
====ผลงานโดยรวม====
====ผลงานในแต่ละนัด====
====นัด====
===เดเอ็ฟเบ-โพคาล===
===ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก===
====รอบแบ่งกลุ่ม====
====รอบแพ้คัดออก====
=====รอบ 16 ทีมสุดท้าย=====
=====รอบ 8 ทีมสุดท้าย=====
==สถิติ==
===การลงสนามและการทำประตู===
|-
! colspan=14 style=background:#dcdcdc; text-align:center| ผู้รักษาประตู
|-
! colspan=14 style=background:#dcdcdc; text-align:center| กองหลัง
|-
! colspan=14 style=background:#dcdcdc; text-align:center| กองกลาง
|-
! colspan=14 style=background:#dcdcdc; text-align:center| กองหน้า
|-
! colspan=14 style=background:#dcdcdc; text-align:center| ผู้เล่นที่ย้ายออกระหว่างฤดูกาล
===ผู้ทำประตู===
อัปเดตล่าสุด: 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2017
===คลีนชีตส์===
อัปเดตล่าสุด: 29 เมษายน ค.ศ. 2017
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ฤดูกาลของโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตเพชรบูรณ์

มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตเพชรบูรณ์ (Thailand National Sports University Phetchabun Campus) เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐ ซึ่งตั้งอยู่ในจังหวัดเพชรบูรณ์ โดยเป็น 1 ใน 17 วิทยาเขต ของสถาบันการพลศึกษา และใน 4 วิทยาเขต ในภาคเหนือ  ปัจจุบันเปิดสอนในหลักสูตรปริญญาตรี ในคณะศึกษาศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์ และคณะวิทยาศาสตร์การกีฬา
มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตเพชรบูรณ์ เป็นสถาบันอุดมศึกษามีวัตถุประสงค์ในการผลิตและพัฒนาบุคลากรทางพลศึกษา การกีฬา วิทยาศาสตร์การกีฬา วิทยาศาสตร์สุขภาพ นันทนาการและบุคลากรในด้านที่เกี่ยวข้อง มีภารกิจทำการสอน ทำการวิจัย ให้บริการทางวิชาการ การให้บริการชุมชน การใช้และการจัดการศึกษาสำหรับบุคคลที่มีความสามารถพิเศษทางกีฬา นันทนาการ และบุคคลที่มีความบกพร่องทางร่างกาย รวมถึงการทะนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม การเล่นพื้นบ้านและกีฬาไทยและการประกันคุณภาพการศึกษา
== ประวัติ ==
เมื่อพ.ศ. 2514 นายปอ ขาวสะอาด ศึกษาธิการเขตการศึกษา 7 นายปัญจะ เกสรทอง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ นายเกษม พาณิชการ นายกสมาคมพ่อค้าชาวอำเภอหล่มสัก อำเภอหล่มเก่า อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ และผู้ทรงคุณวุฒิที่มีความสนใจการกีฬาในจังหวัดเพชรบูรณ์ ได้ดำเนินการขอเปิดวิทยาลัยพลศึกษาจังหวัดเพชรบูรณ์ โดยยื่นเรื่องต่อ ศาสตราจารย์นายแพทย์บุญสม มาร์ติน อธิบดีกรมพลศึกษา พ.ศ. 2525 นายปัญจะ เกสรทอง ได้ดำเนินการติดต่อประสานงานกับผู้ว่าราชการเพชรบูรณ์และคณะรัฐมนตรี ในเรื่องที่ดินและงบประมาณการก่อสร้างอาคารต่างๆ พร้อมทั้งประสานงานกับกรมพลศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เพื่อขอเปิดวิทยาลัยพลศึกษาจังหวัดเพชรบูรณ์ ต่อมาผู้ว่าราชการจังหวัดเพชรบูรณ์ นายจำเนียร ปฏิเวชวรรณกิจ ได้จัดที่ดินสำหรับก่อสร้าง คือ บริเวณถนนสระบุรี - หล่มสัก ซึ่งมีความกว้าง 160 เมตร รวมเนื้อที่ทั้งสิ้น 159 ไร่ นายเกษม ศิริสัมพันธ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการได้ลงนามในประกาศเปิดวิทยาลัยพลศึกษา ให้ชื่อว่า "วิทยาลัยพลศึกษาจังหวัดเพชรบูรณ์" เมื่อวันที่ 8 กันยายน 2525 โดยเปิดเรียนตั้งแต่ปีการศึกษา 2526 เป็นต้นไป ในหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาการศึกษาชั้นสูง (ป.กศ. สูง พลศึกษา) โดยปีแรกรับนักศึกษาจำนวน 50 คน
== คณะและหลักสูตร ==
=== ระดับปริญญาตรี ===
หลักสูตรที่เปิดสอน
คณะวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ
:หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.) 4 ปี
::สาขาวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ
คณะศิลปศาสตร์
:หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต (ศศ.บ.) 4 ปี
::สาขาการบริหารจัดการกีฬา
::สาขาวิชาสื่อสารการกีฬา
คณะศึกษาศาสตร์
:หลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต (ศษ.บ.) 5 ปี
::สาขาพลศึกษา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สถาบันการพลศึกษา 
มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ
ก
สถานศึกษาในอำเภอเมืองเพชรบูรณ์
ปลากระเบนผีเสื้อ

ปลากระเบนผีเสื้อ (Butterfly ray) เป็นกลุ่มของปลากระดูกอ่อน จำพวกปลากระเบนจัดอยู่ในวงศ์ Gymnuridae และสกุล Gymnura
เป็นปลาทะเล พบในมหาสมุทรทั่วโลก และพบได้บ้างในแหล่งน้ำกร่อย เช่น ปากแม่น้ำหรือชะวากทะเล
เป็นปลาที่มีรูปร่างแบนและมีครีบล้อมลำตัว ซึ่งเป็นครีบอกรวมไปถึงส่วนหัว มีลำตัวและส่วนหางสั้นมาก มีความยาวช่วงลำตัวตั้งแต่ 31 เซนติเมตร (12 นิ้ว) ถึง 4 เมตร (13 ฟุต)
ปลากระเบนผีเสื้อ ในบางข้อมูลจะใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า  Gymnurinae จัดเป็นวงศ์ย่อยของวงศ์ Dasyatidae  แต่ในเว็บไซต์ฟิชเบส และระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการได้จำแนกให้เป็นวงศ์ต่างหาก
==การจำแนก==
ในน่านน้ำไทยพบทั้งหมด 3 หรือ 4 ชนิด 
Gymnura afuerae (Hildebrand, 1946) 
Gymnura altavela (Linnaeus, 1758) 
Gymnura australis (Ramsay & Ogilby, 1886)
Gymnura bimaculata (Norman, 1925) 
Gymnura crebripunctata (Peters, 1869) 
Gymnura crooki Fowler, 1934 
Gymnura hirundo (Lowe, 1843) 
Gymnura japonica (Temminck & Schlegel, 1850)  (ปลากระเบนผีเสื้อญี่ปุ่น)
Gymnura marmorata (Cooper, 1864)  
Gymnura micrura (Bloch & Schneider, 1801)
Gymnura natalensis (Gilchrist & Thompson, 1911)  
Gymnura poecilura (Shaw, 1804)   (ปลากระเบนผีเสื้อหางยาว)
Gymnura tentaculata Müller & Henle, 1841 
Gymnura zonura Bleeker, 1852   (ปลากระเบนผีเสื้อหางลาย)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ปลากระเบน
วิทยาลัยสงฆ์พ่อขุนผาเมือง มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

วิทยาลัยสงฆ์พ่อขุนผาเมือง เป็นวิทยาลัยของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ซึ่งตั้งอยู่ในจังหวัดเพชรบูรณ์
วิทยาลัยสงฆ์พ่อขุนผาเมือง มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย มุ่งพัฒนามหาวิทยาลัยเป็นศูนย์กลางการศึกษาพระพุทธศาสนาระดับนานาชาติ โดยจัดการศึกษาและพัฒนาองค์ความรู้บูรณาการกับศาสตร์สมัยใหม่ ให้นำไปสู้การพัฒนาจิตใจและสังคมอย่างยั่งยืน
== ประวัติ ==
คณะสงฆ์จังหวัดเพชรบูรณ์ โดยการนำของพระเทพรัตนกวี (สุรินทร์ ชุตินฺธโร) เจ้าคณะจังหวัดเพชรบูรณ์ มีความมุ่งมั่นและประสงค์อย่างยิ่งที่จะพัฒนาคุณภาพการศึกษาของพระภิกษุสามเณรในเขตจังหวัดเพชรบูรณ์และจังหวัดใกล้เคียง จึงมอบหมายให้พระปริยัติพัชราภรณ์ รองเจ้าคณะจังหวัดเพชรบูรณ์ ร่วมกับคณะสงฆ์จังหวัดเพชรบูรณ์ได้เสนอขอขยายห้องเรียนไปยังมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลง กรณราชวิทยาลัย และได้รับอนุมัติจากสภามหาวิทยาลัย เมื่อวันที่  23 กุมภาพันธ์  พ.ศ. 2544 ให้เป็น มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้องเรียนจังหวัดเพชรบูรณ์ ต่อมาเมื่อพ.ศ. 2558 จึงได้ขออนุมัติจัดตั้งเป็น วิทยาลัยสงฆ์พ่อขุนผาเมือง
== หลักสูตร ==
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาลัยสงฆ์พ่อขุนผาเมือง ได้รับอนุมัติให้เปิดทำการเรียนการสอนหลักสูตรพุทธศาสตรบัณฑิต  จำนวน  3  สาขาวิชาคือ
=== ปริญญาตรี ===
สาขาวิชาศาสนา  สำหรับพระภิกษุสามเณร
สาขาวิชาพระพุทธศาสนา  สำหรับพระภิกษุสามเณรและคฤหัสถ์
สาขาวิชารัฐศาสตร์  วิชาเอกการบริหารรัฐกิจ สำหรับพระภิกษุสามเณรและคฤหัสถ์
=== ประกาศนียบัตร ===
นอกจากนี้ยังเปิดทำการเรียนการสอนระดับประกาศนียบัตร  หลักสูตร  1  ปี  จำนวน 1 หลักสูตรคือ  หลักสูตรประกาศนียบัตรการบริหารกิจการคณะสงฆ์ (ป.บส.) จำนวน 2 แห่งคือวัดประชานิมิต  ตำบลท่าโรง อำเภอวิเชียรบุรี จังหวัดเพชรบูรณ์ และวัดมหาธาตุ ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบูรณ์ เป็นการเปิดโอกาสให้พระสังฆาธิการและครูสอนพระปริยัติธรรมได้เข้าศึกษาเพื่อเป็นการพัฒนาการทำงานของคณะสงฆ์ให้เกิดประสิทธิภาพและประสิทธิผลมากยิ่งขึ้น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
วิทยาลัยสงฆ์พ่อขุนผาเมือง
วิทยาลัยสงฆ์พ่อขุนผาเมือง
สถานศึกษาในอำเภอหล่มสัก
ศาสนาพุทธในจังหวัดเพชรบูรณ์
มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา เพชรบูรณ์

มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา เพชรบูรณ์  (Chalermkarnchana University Phetchabun) มีสถานะเป็น1ใน4ศูนย์การศึกษาของมหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา
== ประวัติ ==
มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2547 ตั้งอยู่ที่ ตำบลโพธิ์ อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ ดำเนินการบริหารโดย ศาสตราจารย์ ดร.วิจิตร  ศรีสอ้านเป็นนายกสภามหาวิทยาลัย ดร.สุชีราภรณ์  ธุวานนท์ เป็นผู้รับใบอนุญาต และอธิการบดี เปิดดำเนินการสอนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547 ในชื่อ วิทยาลัยเฉลิมกาญจนา จนถึงปัจจุบัน มีสถานที่ตั้งในภูมิภาค 4 จังหวัดได้แก่จังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดสุรินทร์ จังหวัดบุรีรัมย์ และจังหวัดเพชรบูรณ์
สำหรับศูนย์เพชรบูรณ์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2554 โดยมีดร.ดิเรก ถึงฝั่ง ผู้ว่าราการจังหวัดเพชรบูรณ์ในขณะนั้นมาเป็นประธานในพิธีเปิดวิทยาลัย โดยใช้ชื่อว่า วิทยาลัยเฉลิมกาญจนาเพชรบูรณ์ ต่อมาเมื่อพ.ศ. 2557 วิทยาลัยเฉลิมกาญจนา ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา วิทยาลัยเฉลิมกาญจนาเพชรบูรณ์ จึงยกฐานะขึ้นเป็น มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา เพชรบูรณ์
== คณะและหลักสูตร ==
หลักสูตรที่เปิดสอนในวิทยาเขตเพชรบูรณ์ได้แก่
คณะสาธารณสุขศาสตร์
:หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต
::สาขาสาธารณสุขศาสตร์
คณะรัฐศาสตร์
:หลักสูตรรัฐศาสตรบัณฑิต
::สาขาการปกครองท้องถิ่น
คณะบริหารศาสตร์
:หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต
::สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศ
::สาขาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ
::สาขาบัญชี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา
มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา
ฉ
สถานศึกษาในอำเภอเมืองเพชรบูรณ์
บ่วงนฤมิต

บ่วงนฤมิต เป็นละครโทรทัศน์แนวดราม่า-พีเรียด ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ถูกสร้างเป็นละครครั้งแรกโดย บริษัท ฮูแอนด์ฮู จำกัด สร้างจากบทประพันธ์ของ ลินิน เขียนบทโทรทัศน์โดย นลินี สีตะสุวรรณ กำกับการแสดงโดย สำรวย รักชาติ
บ่วงนฤมิต เป็นละครซ้อนละคร กล่าวคือฉากหลังเป็นละครยุคปัจจุบัน แต่ตัวละครต้องเล่นละครแนวย้อนยุค สำหรับการวางตัวละคร เลือกภีรนีย์มารับบทขวัญอุมาเพราะเห็นว่าตัวละครนี้ค่อนข้างยากและเห็นว่าภีรนีย์มีฝีมือบวกกับไม่เคยเล่นกับอัชชา ส่วนอัชชานั้น ได้แสดงละครกับทางค่ายมาแล้วหลายเรื่อง
ละครได้รับเรตติ้งเฉลี่ยต่ำที่สุดของละครหลังข่าวช่อง 3 ด้วยเรตติ้งเฉลี่ยทั้งเรื่อง 1.767 โดยตอนจบมีเรตติ้งอยู่ที่ 2.079 ข่าวสด วิเคราะห์ว่าสาเหตุที่ละครมีเรตติ้งไม่ดีเกิดจาก ละครถ่ายทำมาตั้งแต่ปี 2558 ทำให้ไม่สดพอ การตัดต่อไม่สนุกพอ แต่ประเด็นหลักคือ กระแสการแอนตี้นางเอกละคร
== โครงเรื่อง ==
== นักแสดง ==
{| class = "wikitable"
|-
! ละครโทรทัศน์ || พ.ศ. 2562
|-
| สถานีออกอากาศ || ช่อง 3
|-
| ผู้สร้าง || ฮูแอนด์ฮู
|-
| บทประพันธ์ || ลินิน
|-
| บทโทรทัศน์ || นลินี สีตะสุวรรณ
|-
| ผู้กำกับการแสดง || สำรวย รักชาติ
|-
! บทบาท || นักแสดงหลัก
|-
| ธีรัช (ปัจจุบัน) / ปราน (ละคร) / ปภาคิน (อดีต) || อัชชา นามปาน
|-
| ขวัญอุมา (ปัจจุบัน) / โฉมเฉลา (ละคร) / ฉัตรชนก (อดีต) || ภีรนีย์ คงไทย
|-
| ฉายฉาน (ปัจจุบัน) / ธนกฤต (ละคร) / ธนา (อดีต) || พศุตม์ บานแย้ม
|-
| อรนภา (ปัจจุบัน) / พิมพ์แข (ละคร) / กนกแข (อดีต) || ณปภา ตันตระกูล
|-
! บทบาท || นักแสดงสมทบ
|-
| วิยาดา || เพ็ญพักตร์ ศิริกุล
|-
| นวลนงค์ (นวล) || สุปราณี เจริญผล
|-
| คเชนทร์ || กลศ อัทธเสรี
|-
| คุณวรา || วรายุฑ มิลินทจินดา
|-
| ปฐมา รมย์ฤดี || สาวิตรี สามิภักดิ์
|-
| กานติมา || วิยะดา โกมารกุล ณ นคร
|-
| หม่อมเจ้าศักดินัย โสภณ (ท่านชายศักดินัย โสภณ) || วิวัฒน์ ผสมทรัพย์
|-
| พลโทปพน รมย์ฤดี || สมมาตร ไพรหิรัญ
|-
| ลูกปลา || ธนัชพันธ์ บูรณาชีวาวิไล
|-
| แต้วแร้ว || ธัญญ์นภัส กฤชวงษ์สวัสดิ์
|-
| หม่อมราชวงศ์หญิงฐิติพา โสภณ|| สเตฟานี เลอร์ช
|-
| วรดา รมย์ฤดี || รัดเกล้า แจ่มอุลิตรัตน์
|-
| หม่อมยุพา โสภณ ณ อยุธยา || กัลยา เลิศเกษมทรัพย์
|-
| ช่วง || ณัฐนี สิทธิสมาน
|-
| พระยาสารประดิษฐ์ || พงศนารถ วินศิริ
|-
| || อพิชญา ป้านแก้ว
|-
| || ต้อย คนหนามบิน
|-
! บทบาท || นักแสดงรับเชิญ
|-
| แม่ชีป่าน || ทาริกา ธิดาทิตย์
|-
| ปกป้อง ณขเรศ || เมธัส ตรีรัตนวารีสิน
|-
| หลวงพ่อ || ยอดชาย เมฆสุวรรณ
|-
| หมอเสน่ห์ || ปราปต์ปฎล สุวรรณบาง
|-
| เทิด || ชลนที ณรงค์ชัย
|-
| เนื้อเย็น || อรสา พรหมประทาน
|-
| สม || สุกัญญา นาคสนธิ์
|-
| ยายชุ่ม || น้ำเงิน บุญหนัก
|-
| ยายอิ่ม || รัตนา บูรณะพิมพ์
|-
| || สมบูรณ์ สุขีนัย
|-
| ตุ้ม || กชชม ตราศรี
|-
| แอ๊ดดี้ || กฤษดา น้อยรังสี
|-
| || กฤตภรณ์ โทรางกูร
|-
| || อมตา ปิยะวานิชย์
|-
| || ธันยธร บุตรยี่
|-
| || นันทวัน แสงธรรมกิจกุล
|-
| พิธีกรในงานประกาศรางวัล || รินลณี ศรีเพ็ญ
|-
| พิธีกรในงานประกาศรางวัล || ศัลย์ อิทธิสุขนันท์
|-
| || ภวัต เลิศวัตรกานต์
|-
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ละครโทรทัศน์ไทย
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2562
รายการโทรทัศน์ช่อง 3
ละครโทรทัศน์ไทยที่ออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2562
อิตโวนต์บีซูนบีฟอร์ลอง

อิตโวนต์บีซูนบีฟอร์ลอง (It Won't Be Soon Before Long) เป็นสตูดิโออัลบั้มที่สองของวงดนตรีร็อกอเมริกัน มารูนไฟฟ์ ออกจำหน่ายในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2007 ต่อจากอัลบั้มแรก ซองส์อะเบาต์เจน (2002) ชื่อมีแรงบันดาลใจจากวลีที่วงนำมาใช้เพื่อเป็นแรงกระตุ้นให้วงขณะทัวร์คอนเสิร์ต
อัลบั้มเปิดตัวที่อันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ด 200 ขายได้ประมาณ 430,000 ชุดในสัปดาห์แรก และนับถึง ค.ศ. 2011 อัลบั้มขายได้ประมาณ 5 ล้านชุดทั่วโลก อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มแรกที่มีแมตต์ ฟลินน์ เป็นมือกลอง เนื่องจากมือกลองคนเก่า ไรอัน ดูซิก ประกาศลาออกจากวงในปี ค.ศ. 2006 เนื่องจากข้อมือและไหล่ได้รับบาดเจ็บหนัก แต่ไรอัน ดูซิก ถูกระบุในปกอัลบั้มว่าเป็น "ผู้อำนวยการด้านดนตรี" (Musical Director)
== อ้างอิง ==
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2550
อัลบั้มเพลงของมารูนไฟฟ์
อัลบั้มเพลงภาษาอังกฤษ
ทอมัส ลอว์เรนซ์

เซอร์ ทอมัส ลอว์เรนซ์ (Thomas Lawrence) เป็นจิตรกรเอกชาวอังกฤษและเป็นผู้อำนวยการคนที่สี่ของราชบัณฑิตยสถานศิลปะ
เขาเกิดในบริสตอลและเริ่มวาดภาพในเมืองดีไวซิส ซึ่งบิดาของเขามีกิจการโรงแรมอยู่ที่นั่น เมื่ออายุได้สิบขวบจึงย้ายไปอาศัยยังเมืองบาธ ซึ่งที่นั่นเขาหารายได้โดยการขายภาพเขียนดินสอสี เมื่ออายุได้สิบแปดจึงย้ายไปยังกรุงลอนดอนและกลายเป็นจิตรกรลือชื่ออย่างรวดเร็วด้วยภาพวาดสีน้ำมัน จนเขาได้รับไว้วางพระราชหฤทัยให้วาดภาพของพระนางชาร์ลอตต์ในปี ค.ศ. 1790 หลังจากนั้นเขาได้รับแต่งตั้งให้เข้าไปอยู่ในราชบัณฑิตยสถานศิลปะในปี ค.ศ. 1791 และกลายเป็นสมาชิกเต็มตัวในปี ค.ศ. 1704 ในช่วงเวลานี้เขากลายเป็นจิตรกรเอกของประเทศที่หาใครเทียบมิได้ไปจวบจนสิ้นชีวิตเขา ในช่วงสงครามนโปเลียนเขาถูกส่งตัวไปยังชาติพันธมิตรต่าง ๆ เพื่อวาดภาพผู้บัญชาการทหารในสมัยนั้นเพื่อนำภาพไปประดับในโถงวอเตอร์ลู พระราชวังวินด์เซอร์
== อ้างอิง ==
D Goldring 1951 Regency portrait painter: the life of Sir Thomas Lawrence, P.R.A. London: Macdonald
M Levey 2005 Sir Thomas Lawrence. New Haven and London: Yale University Press
== แหล่งข้อมูลอื่น==
Thomas Lawrence: Regency Power and Brilliance  exhibition at the National Portrait Gallery
Thomas Lawrence exhibition catalogs
"Gainsborough's forgotten rival is recognised at last" Jerome Taylor, The Independent, 5 August 2010
จิตรกรชาวอังกฤษ
บุคคลจากบริสตอล
เซอร์
ผู้อำนวยการรอยัลอะคาเดมีออฟอาตส์
ปลาสเกต

ปลาสเกต (Skate) ปลากระดูกอ่อนจำพวกหนึ่ง ในกลุ่มปลากระเบน จัดอยู่ในวงศ์ Rajidae จัดเป็นปลากระเบนขนาดเล็ก แต่มีความแตกต่างไปจากปลากระเบนรวมถึงปลากระดูกอ่อนจำพวกอื่น ๆ
ปัจจุบันพบมากกว่า 200 ชนิด แบ่งออกได้เป็น 2 วงศ์ย่อย คือ  Rajinae และ Arhynchobatinae
ปลาสเกตนับว่าเป็นปลากระเบนขนาดเล็ก จึงนิยมนำมาปรุงเป็นอาหาร โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับประเทศทางตะวันตก เพราะมีขนาดเล็กและเนื้อไม่มีกลิ่นแอมโมเนียฉุนเหมือนกับปลากระเบนจำพวกอื่น
==การจำแนก==
แบ่งเป็นสกุล
Amblyraja
Arhynchobatis
Atlantoraja
Bathyraja
Breviraja
Brochiraja
Cruriraja
Dactylobatus
Dentiraja
Dipturus
Fenestraja
Gurgesiella
Hongeo
Insentiraja
Irolita
Leucoraja
Malacoraja
Neoraja
Notoraja
Okamejei
Pavoraja
Psammobatis
Pseudoraja
Raja
Rajella
Rhinoraja
Rioraja
Rostroraja
Sympterygia
Zearaja
โดยปลาสเกตที่พบได้ในน่านน้ำไทย มีรายงานเพียงชนิดเดียว คือ ปลาสเกตทะเลซูลู, Okamejei jensenae พบที่ท่าเทียบเรือจังหวัดระนองและภูเก็ต จัดเป็นปลาน้ำลึกที่พบไม่บ่อยนัก
==ความแตกต่างระหว่างปลาสเกตกับปลากระเบน==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ARKive - images and movies of the common skate (Dipturus batis) 
Kliman, Todd. "Skate Goes From Trash Fish to Treasure ", Washingtonian, May 1, 2006.
ปลากระเบน
ปลากระเบนบอนเนต

ปลากระเบนบอนเนต (Bonnet rays) เป็นสกุลของปลากระเบนในสกุล Aetobatus (/เอ-โต-บา-ตัส/) ในวงศ์ปลากระเบนนก (Myliobatidae) พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรแปซิฟิก, อินเดีย และแอตแลนติก มีส่วนหัวและปากแหลม กินอาหารจำพวก ปูหรือหอยสองฝาเป็นอาหาร มีลักษณะเด่น คือ เป็นปลากระเบนที่มีครีบข้างยาว แยกออกจากส่วนหัว ส่วนหางยาว จึงทำให้ว่ายน้ำได้อย่างอิสระเหมือนนกบิน เมื่อตกใจสามารถกระโดดขึ้นเหนือน้ำหรือกระโดดเพื่อเล่นคลื่นได้ แต่เป็นระยะเวลาสั้น ๆ
ปัจจุบันจำแนกออกเป็น 5 ชนิด:
Aetobatus flagellum (Bloch & Schneider, 1801)
Aetobatus laticeps (Gill, 1865) 
Aetobatus narinari (Euphrasén, 1790) (ปลากระเบนยี่สน, ปลากระเบนเนื้อดำ)
Aetobatus narutobiei White, Furumitsu, Yamaguchi, 2013 
Aetobatus ocellatus (Kuhl, 1823) (ปลากระเบนนกปีกแหลม)
และมี 5 ชนิดที่สูญพันธุ์ไปแล้ว:
†Aetobatus arcuatus Agassiz, 1843
†Aetobatus cappettai Antunes & Balbino, 2006
†Aetobatus irregularis Agassiz, 1843
†Aetobatus punctatus Miller, 1876
†Aetobatus sinhaleyus Deraniyagala, 1937
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์ปลากระเบนนก
ปลากระเบนจมูกวัว

ปลากระเบนจมูกวัว (Cownose rays) เป็นปลากระเบนในวงศ์ Rhinopteridae และสกุล Rhinoptera เป็นปลากระเบนที่มีครีบอยู่ข้างลำตัวแยกออกจากส่วนหัวชัดเจนเหมือนปลากระเบนนกหรือปลากระเบนปีศาจ โดยในบางข้อมูลจัดให้เป็นเป็นวงศ์ย่อยของวงศ์ Myliobatidae หรือวงศ์ปลากระเบนนก โดยใช้ชื่อวงศ์ว่า Rhinopterinae ซึ่งปัจจุบันเป็นชื่อพ้องรอง 
==การจำแนก==
ในน่านน้ำไทย ในปี ค.ศ. 2002 สำรวจพบ 2 ชนิด แต่การสำรวจในเดือนเมษายน ปี ค.ศ. 2013 ถึงมีนาคม ปี ค.ศ. 2014 พบเพียงชนิดเดียว
Rhinoptera adspersa Müller & Henle, 1841
Rhinoptera bonasus (Mitchill, 1815)
Rhinoptera brasiliensis Müller, 1836
Rhinoptera javanica Müller & Henle, 1841 (ปลากระเบนจมูกวัว, ปลากระเบนยี่สน)
Rhinoptera jayakari Boulenger, 1895
Rhinoptera marginata (Geoffroy Saint-Hilaire, 1817)
Rhinoptera neglecta Ogilby, 1912
Rhinoptera steindachneri Evermann & Jenkins, 1891
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ปลากระเบน
จักรพรรดิโกะ-ฟูชิมิ

จักรพรรดิโกะ-ฟูชิมิ (, 1831 - 1879 , ครองราชย์ 1841 - 1844) จักรพรรดิองค์ที่ 93 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามกฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์
จักรพรรดิโกะ-ฟูชิมิครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1841 - พ.ศ. 1844
== พระราชประวัติ ==
จักรพรรดิโกะ-ฟูชิมิมีพระนามเดิมก่อนจะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศว่า เจ้าชายทะเนะฮิโตะ 
เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิฟูชิมิ จักรพรรดิองค์ที่ 92 และเป็นพระเชษฐาต่างพระราชมารดาของ จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ จักรพรรดิองค์ที่ 95 โดยมาจากราชสกุลจิเมียวอิน
มีพระราชโอรสทั้งสิ้น 2 พระองค์คือ
เจ้าชายคะซูฮิโตะ (ต่อมาคือ จักรพรรดิโคงง ผู้อ้างสิทธิองค์ที่ 1)
เจ้าชายยูตะฮิโตะ (ต่อมาคือ จักรพรรดิโคเมียว ผู้อ้างสิทธิองค์ที่ 2)
== เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของจักรพรรดิโกะ-ฟูชิมิ ==
เจ้าชายทะเนะฮิโตะได้รับการสถาปนาจากจักรพรรดิฟูชิมิพระราชบิดาให้ขึ้นเป็นรัชทายาทเมื่อปี พ.ศ. 1832 ขณะมีพระชนมายุเพียง 1 พรรษา
เดือน 7 ปี เอ็นนิน ที่ 6 ตรงกับปี พ.ศ. 1841 เป็นปีที่ 11 ในรัชสมัยของจักรพรรดิฟูชิมิองค์จักรพรรดิสละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายทะเนะฮิโตะที่รัชทายาทพระชนมายุ 10 พรรษา
ปี เอ็นนิน ที่ 7 ตรงกับปี พ.ศ. 1842 จักรพรรดิโกะ-ฟูชิมิประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกพร้อมกับเปลี่ยนปี รัชศก เป็นปี โชอัน เพื่อเริ่มศักราชของจักรพรรดิองค์ใหม่
ปี โชอัน ที่ 3 ตรงกับปี พ.ศ. 1844 จักรพรรดิโกะ-ฟูชิมิประกาศสละราชบัลลังก์เนื่องจากการเคลื่อนกองทัพของราชสกุลไดกะกุจิอีกหนิ่งราชสกุลที่อ้างสิทธิในการสืบราชบัลลังก์ทำให้พระองค์เป็น ไดโจเท็นโน (มหาจักรพรรดิ)
ปี พ.ศ. 1851 พระราชอนุชาต่างพระราชมารดาของพระองค์ได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ อดีตจักรพรรดิโกะ-ฟูชิมิได้เป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) ที่มีพระราชอำนาจเหนือจักรพรรดิฮะนะโซะโนะพร้อมกับอดีตจักรพรรดิฟูชิมิพระราชบิดา
ในปี พ.ศ. 1856 อดีตจักรพรรดิโกะ-ฟูชิมิได้เป็นไดโจโฮโอแต่เพียงพระองค์เดียวเนื่องจากอดีตจักรพรรดิฟูชิมิทรงพระผนวชและยกจักรพรรดิฮะนะโซะโนะให้เป็นโอรสบุญธรรมของอดีตจักรพรรดิโกะ-ฟูชิมิ
ปี พ.ศ. 1879 อดีตจักรพรรดิโกะ-ฟูชิมิสวรรคตลงเมื่อพระชนมายุเพียง 47 พรรษา
== ศักราชในรัชกาลจักรพรรดิโกะ-ฟูชิมิ ==
ศักราชในรัชกาลนี้ประกอบไปด้วย
เอ็นนิน (Einnin) (1836 - 1842)
โชอัน (Shoan) (1842 - 1845)
== ดูเพิ่ม ==
จักรพรรดิญี่ปุ่น
รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
จักรพรรดิญี่ปุ่น
โคไตชิ
ปลาโรซีบิตเทอร์ลิง

ปลาโรซีบิตเทอร์ลิง (rosy bitterling; ) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
เป็นปลาขนาดเล็ก โตเต็มที่มีขนาดประมาณ 10–11 เซนติเมตร อายุขัยโดยเฉลี่ย 4–5 ปี อาศัยอยู่ตามแหล่งน้ำประเภทไหลช้า เช่น บึง, ทะเลสาบน้ำจืด และแม่น้ำลำคลอง ในภูมิภาคเอเชียตะวันออก ทั้งจีน, ญี่ปุ่น, คาบสมุทรเกาหลี จนถึงเวียดนามตอนเหนือ ปัจจุบันจำแนกออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย คือ  R. o. kurumeus หรือเรียกว่า R. o. smithi และ R. o. ocellatus พบในจีน, ไต้หวัน และญี่ปุ่น โดยแต่เดิมนั้นเชื่อว่าเป็นปลาพื้นเมืองที่พบเฉพาะไต้หวันเท่านั้น แต่หลังจากศตรรษที่ 18 แล้ว ได้แพร่กระจายพันธุ์ออกสู่ที่ต่าง ๆ ทั่วภูมิภาคเอเชียตะวันออก
มีพฤติกรรมการผสมพันธุ์วางไข่ที่แปลก คือ ปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายหาหอยกาบน้ำจืดที่มีสุขภาพดี และปลาตัวเมียจะขยายอวัยวะวางไข่ด้วยการสอดท่อวางไข่ลงไปในโพรงกาบหอยและฝากไข่ไว้ในนั้น จากนั้นปลาตัวผู้จะตามเข้าไปฉีดสเปิร์ม หอยกาบจะสูบฉีดน้ำดึงเอาสเปิร์มจากปลาตัวผู้เข้าไปในตัวเองจนเกิดการปฏิสนธิ เมื่อหอยดึงเอาน้ำและออกซิเจนฟักไข่จนลูกปลาฟักออกเป็นตัวแล้วจึงว่ายออกมา โดยเฉลี่ยแล้วไข่ปลาจะยังฟักและได้รับการปกป้องภายในหอยกาบราวหนึ่งเดือน ลูกปลาจึงจะว่ายออกมา โดยที่หอยเองก็ได้ประโยชน์จากการนี้เพราะว่าได้ฝากไข่ติดไปกับตัวลูกปลาเพื่อกระจายและขยายพันธุ์ต่อด้วย
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามตามตู้ปลาที่ปูพื้นด้วยกรวดขนาดเล็กและทราย โดยผู้เลี้ยงอาจจะใส่หอยกาบน้ำจืดลงไปด้วยเพื่อให้ปลาวางไข่ เป็นปลาที่กินอาหารได้หลากหลายทั้ง สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง, ปรสิต, ตัวอ่อนแมลงน้ำ, ลูกน้ำ, ไรแดง รวมถึงพืชชนิดต่าง ๆ ในแถบยุโรปนิยมเลี้ยงกันในบ่อปลาคาร์ป เพื่อให้ช่วยกำจัดปรสิต โดยเฉพาะอย่างยิ่งหนอนสมอ และยังใช้กำจัดลูกน้ำ ซึ่งเป็นตัวอ่อนของยุง เป็นการควบคุมโรคระบาดที่เกิดจากยุงได้เป็นอย่างดี
นอกจากนี้แล้ว ปลาโรซีบิตเทอร์ลิงยังใช้ในการทดสอบการตั้งครรภ์ของสตรีได้อีกด้วย โดยนำเอาปัสสาวะของผู้ทดสอบหยดลงในน้ำใกล้กับปลาตัวเมีย หากเป็นปัสสาวะของสตรีที่กำลังตั้งครรภ์ ฮอร์โมนในยูเรียในน้ำปัสสาวะจะทำให้ท่อวางไข่ของปลาตัวเมียยื่นออกมา
==คลังภาพ==
ภาพ:Rhodeus ocellatus kurumeus1.jpg|ชนิดย่อย R. o. kurumeus
ภาพ:Rhodeus ocellatus kurumeus M.JPG|ชนิดย่อย R. o. kurumeus ตัวผู้ (♂)
ภาพ:Rhodeus ocellatus kurumeus by OpenCage.jpg|ชนิดย่อย R. o. kurumeus ในแหล่งน้ำธรรมชาติ
ภาพ:Rhodeus ocellatus ocellatus(Hamamatsu,Shizuoka,Japan).jpg|ชนิดย่อย R. o. ocellatus ตัวเมีย (♀) ที่เมืองฮะมะมะสึ จังหวัดชิซุโอะกะ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Conservation of Nippon Baratanago and its Environment 　ニッポンバラタナゴの保護と環境保全 
Photo of Nippon Baratanago  日本バラタナゴ専門 
Photo of Tairiku Baratanago  タイリクバラタナゴ専門] 
ปลาตู้
ปลาที่พบในประเทศจีน
ปลาที่พบในประเทศญี่ปุ่น
ปลาบิตเทอร์ลิง