ฟรองซัวส์ ดูบัวส์

ฟรองซัวส์ ดูบัวส์ (François Du Bois เกิดที่ la Charite-sur-Loire เขต Burgundy ประเทศฝรั่งเศส) มีความสามารถหลายด้าน เช่น เป็นทั้งนักแต่งเพลง นักดนตรีมะริมบะ (marimba) ขณะเดียวกันเป็นทั้งอาจารย์ และนักเขียนหนังสือ
==ประวัติ==
===เปิดตัวในวงการดนตรี===
ฟรองซัวส์เริ่มเรียนดนตรีเมื่ออายุ 8 ปี  เริ่มเป็นนักดนตรีมืออาชีพเมื่ออายุ 17 ปี  และตั้งแต่อายุ16ปีถึง26ปีมีประวัติการทำงานด้านดนตรีโดยเป็นนักดนตรีประเภทตีของวงดนตรีออเคส
ตร้า และนักตีกลองของวงดนตรีแจ๊ส ส่วนในวงการดนตรีคลาสสิคนั้น เคยมีประสบการณ์เล่นดนตรีร่วมกับ Lorin Maazel, Olivier Messiaen และ Mstislav Rostropovich  และในวงการดนตรีแจ๊สนั้น เคยเล่นดนตรีร่วมกับ Richard Galliano, Trilok Gurtu, Dominique Di Piazza และ Abbey Lincoln
===มุมมองจากด้านข้าง===
เมื่อฟรองซัวส์อายุได้20ปี　 เขาเกิดความรู้สึกขัดแย้งในจิตใจและไม่พึงพอใจกับทักษะการ
เล่นดนตรีของตัวเอง เขารู้สึกว่าการเล่นดนตรีของตัวเองขาดความลุ่มลึก จึงได้ตัดสินใจเดินทางไปที่เบอกิน่าฟาโซ่ (Burkina Faso) ประเทศแอฟฟริกา เพื่อค้นหาใน“สิ่ง”ที่ตัวเองต้องการ แม้ว่าเขาจะต้องผ่านความทรมานจากการติดโรคมาลา
เรีย แต่เขาก็ยังคงยืนหยัดต่อสู้ จนในที่สุดก็ได้ค้นพบสิ่งที่เขาค้นหามาโดยตลอด นั่นก็คือลัทธิ“shamanism”นั่นเอง จากการที่เขาได้เรียนรู้ถึงความถ่องแท้ของดนตรีแอฟฟริกาทำให้ความรู้สึกที่มีต่อดนตรี
ของเขายิ่งลึกชึ้งไปกว่าเดิม หลังจากที่เขาได้กลับไปประเทศฝรั่งเศสแล้วก็ได้มีโอกาสพบปะและร่ำเรียนกับอาจารย์ RayLemaนักแต่งเพลงและนักร้องชาวแอฟฟริกาที่มีชื่อเสียงพร้อมกับเป็นผู้ก่อตั้งคณะ
บัลเล่ห์แห่งชาติซาอีล(ปัจจุบันคือสาธารณรัฐประชาชนคองโก้) จากประสบการณ์ดังกล่าวทำให้ฟรองซัวส์ก้าวเข้าไปสู่ความสมบูรณ์แบบในด้านดนตรียิ่ง
ขึ้น
===ประสบการณ์อาชีพนักดนตรีมะริมบะ (marimba)===
ฟรองซัวส์ได้เล่นดนตรีร่วมกับนักไวโอลินชาวแคนาดาชื่อ Helene Collerette (ปัจจุบันเป็น 1st soloist of the Philharmonic Orchestra of Radio France)  หลังจากนั้นเขาได้ร่วมเล่นดนตรีกับนักไวโอลินชาวออสเตรเลียชื่อ Jane Peters (ซึ่งเป็นผู้ได้รับรางวัลชนะเลิศอันดับ 3 ของการแข่งขันรางวัลไชคอฟสกี้นานาชาติ)  พร้อมกับได้ออกทัวร์คอนเสริทภายในประเทศเยอรมันด้วย  และในวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ.1990 ฟรองซัวส์ได้รับการยกย่องถึงกับลงพาดหัวคอลัมน์บทความในนิตยสาร “Mainzer Rhein-Zeitung” อันมีชื่อเสียงด้านการวิพากษ์วิจารณ์ดนตรีที่เข้มงวด ว่าเป็น “นักสุดยอดแห่งไวโอลินและมะริมบะ” หลังจากนั้นเขาก็ได้ร่วมแสดงดนตรีกับนักเปียโนชื่อ Ludovic Selmi โดยได้ออกทัวร์คอนเสริทไปทั่วทุกประเทศในยุโรปรวมทั้งญี่ปุ่นด้วย ซึ่งการเยือนญี่ปุ่นในครั้งนี้เป็นการเยือนครั้งแรกของฟรองซัวส์  ในการแสดงดนตรีร่วมนี้ทำให้ฟรองซัวส์ได้มีโอกาสได้ร่วมทำงานกับวงดนตรีที่มีชื่อเสียง
โด่งดัง “Les Tambours du Bronx”  และหลังจากจบกิจกรรมด้านการแสดงร่วมกัน ฟรองซัวส์ก็หันมาจดจ่อที่การแต่งเพลงและอัดเพลงลงแผ่นซีดี
===กิจกรรมการแสดงดนตรีร่วมอื่นๆ===
Marimba/Oboe – แสดงดนตรีร่วมกับ  François Leleux อดีตนักดนตรีโซโลผู้เชี่ยวชาญของวงซิมโฟนี่ออเคสตร้าแห่งสถานีวิทยุบาวาเรียน (วาทยกรโดย Dir. Lorin Maazel)
Marimba/Clarinette – แสดงดนตรีร่วมกับ Patrick Messina นักดนตรีโซโลผู้เชี่ยวชาญของวงออเคสตร้าแห่งประเทศฝรั่งเศส (วาทยกรโดย Dir.   Kurt Mazur)
Marimba/Cello – แสดงดนตรีร่วมกับ Henri Demarquette
Marimba/Shakuhachi (ฟลุ๊ทแบบญี่ปุ่น) – แสดงดนตรีร่วมกับ Yamamoto Hozan นักดนตรีผู้เชี่ยวชาญและอาจารย์ของมหาวิทยาลัยศิลปกรรมและการดนตรีแห่งกรุง
โตเกียว (Tokyou Geijutsu Daigaku)
Marimba/Violine – แสดงร่วมกับผู้เชี่ยวชาญด้านดนตรี Jean-Marc Philipps-Varjabédian  และอื่นๆ
===เพื่อแสวงหาความหลากใหม่ทางดนตรี ฟรองซัวส์ได้เดินทางมาประเทศญี่ปุ่นอย่างจริงจัง===
เมื่อปีค.ศ.1998  แหล่งข้อมูลจากนิตยสารญี่ปุ่น (อ้างอิงจากนิตยสาร  “CREATE” และ“SAY”)ลงว่าสาเหตุจูงใจสำคัญที่ทำให้เขาตัดสินใจย้ายถิ่นฐานมาอยู่ในประเทศ
ญี่ปุ่นนั้นเนื่องจากความสัมพันธ์ของเขาและภรรยาไม่ได้ดำเนินไปด้วยดี  หลังจากย้ายถิ่นฐานมาอาศัยที่ญี่ปุ่นแล้วเขาก็ได้รับเชิญจากมหาวิทยาลัยเคโอซึ่งเป็น
มหาวิทยาลัยการศึกษาชั้นแนวหน้าที่รู้จักกันดีในญี่ปุ่นให้เปิดคอร์สพิเศษสอนทางด้าน
การแต่งทำนองเพลงในคณะ Policy Management สังกัดมหาวิทยาลัยดังกล่าว  และในปีเดียวกันเขาได้ตั้งคณะดนตรี “Orchestre d’autre part” ประกอบไปด้วยนักมะริมบะ 14 คน และนักตีกลองญี่ปุ่น (taiko) พร้อมกับได้แสดงดนตรีต่อสาธารณชนอีกด้วย      หลังจากที่ได้รับการแนะนำให้รู้จักกับลูกศิษย์สองคนของคุณ เคโกะ อาเบะ (Ms Keiko Abe) ซึ่งเป็นบุคคลสุดยอดคนหนึ่งในวงการมะริมบะแล้ว  พวกเขาก็ได้ร่วมกันผลิตดนตรี “Origine” ซึ่งเป็นชิ้นงานซีดีมีสุ้มเสียงทางดนตรีที่พิเศษ  หลังจากที่ออกอัลบั้มดังกล่าว ฟรองซัวส์ก็ได้รับเชิญให้ไปออกรายการทีวีของเอ็นเอชเค (NHK) ชื่อรายการ  “Studio Park : Francois Du Bois Special” โดยเขาได้แสดงดนตรีสดให้ผู้ชมทางบ้านถึงสิบล้านคนได้ชมกัน
==ประวัติการได้รับรางวัล==
ได้รับการตัดสินอย่างเป็นเอกฉันท์ให้เป็นผู้ชนะเลิศอันดับหนึ่งของการแข่งขันเครื่อง
ดนตรีประเภทตีแห่งกรุงปารีส
ได้รับรางวัลเกียรติยศของมูลนิธิฝรั่งเศส
ได้รับรางวัลเหรียญทองด้านการดนตรีแห่ง Senate Palace ในปีค.ศ.1993
โดยมีพิธีรับมอบรางวัลท่ามกลางคณะวุฒิสภาของรัฐสภาฝรั่งเศส
(ซึ่งอยู่ภายใต้การสนับสนุนของประธานาธิบดีฝรั่งเศส)
และอื่นๆ อีกมากมาย
=คู่มือการเล่นเครื่องดนตรีมะริมบะ (marimba)=
ฟรองซัวส์ ดูบัวส์เขียนหนังสือคู่มือเล่นมะริมบะได้อย่างสมบูรณ์แบบนับเป็นฉบับแรก
ในวงการเครื่องดนตรีมะริมบะ  ได้แก่หนังสือ “４本マレットのマリンバ”
(“4 Sticks Marimba”) ซึ่งมีเนื้อหา 3 บท  จากสำนักพิมพ์ IMD
โดยคุณ เคโกะ อาเบะ (Keiko Abe) ได้เขียนแนะไว้ในบทนำของหนังสือเล่มนี้ว่า
“เป็นคู่มือที่น่าสนใจมาก เนื่องจากเนื้อหาที่นำเข้าสู่มะริมบะมีความเป็นเอกลักษณ์ดี”
==รายการบันทึกผลงานดนตรี (Discography)==
TBMT: เปียโน 2 ตัว และเครื่องดนตรีประเภทตี (percussion) 2 ตัว
Entre deux mondes: เล่นดนตรีร่วมกับ Ray Lema, Richard Galliano, François Leleux และอื่นๆ
L’heure nuptiale: ดนตรีสำหรับเครื่องออแกนใหญ่ (pipe organ) ของโบสถ์มัดด์เลน (Madeleine) ในกรุงปารีส
DP4: เล่นดนตรีร่วมกับ Hozan Yamamoto นักดนตรี Shakuhachi (ฟลุ๊ตแบบญี่ปุ่น)
Marimba Night: บันทึกการแสดงสดร่วมกับวงออเคสตร้า (Orchestre d’autre part)
Origine: ร่วมแสดงทริโอโดยมะริมบะ 2 ตัว กับกลองไทโคะ (Taiko)
ได้รับเชิญให้เล่นดนตรีร่วมกับ Trilok Gurtu และ Louis Sclavis ในอัลบั้ม “Lueurs bleue” และ “IL ya de l’Orange dans le bleu” ของ Daniel Goyone
==ร่วมแสดงภาพยนตร์  ==
ฟรองซัวส์ได้ร่วมแสดงภาพยนตร์เรื่อง “Lost in Translation” (ภาพยนตร์เรื่องนี้ชนะการประกวดรางวัลออสก้าในหมวดบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม  ซึ่งกำกับการแสดงโดย Sofia Coppola)
==หลักการแบบดูบัวส์ (Dubois Method)==
ฟรองซัวส์ ดูบัวส์ได้คิดค้นวิธีการจัดการบริหารอาชีพงาน (career management method) ที่ให้ชื่อว่า “หลักการแบบดูบัวส์ (Dubois Method)” โดยอาศัยประสบการณ์จากการเป็นครูและนักดนตรีตลอดหลายปีที่ผ่านมา รวมทั้งประสบการณ์จากการเป็นนักแสดงรำมวยไท๊เก๊กในระยะหลังนี้ด้วย   วิธีการหรือหลักการนี้เริ่มใช้เป็นครั้งแรกในหลักสูตรวิชา “Personal Career Management” ที่เขารับผิดชอบสอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยเคโอในประเทศญี่ปุ่น และได้มีการเชิญแขกผู้มีเกียรติมาบรรยายมากมายรวมทั้ง Carlos Ghosn ผู้จัดการบริษัทรถยนต์นิสสันด้วย
ปีค.ศ.2003 ฟรองซัวส์ได้ตั้งชื่อหลักสูตร (คอร์สเรียน) ว่า “Personal Career Design” หลังจากนั้นในปีค.ศ.2004 ได้เริ่มเปิดหลักสูตรนี้สำหรับบุคคลทั่วไปที่แผนก Academyhills ในตึก Roppongi Hills ในกรุงโตเกียว และในปีถัดมาเริ่มตั้งแต่ปีค.ศ. 2005 เป็นต้นไป ห้างหุ้นส่วนจำกัด D-Project ก็ได้เริ่มดำเนินการบริหารหลักสูตร Dubois Method
ส่งผลให้เขาได้มีโอกาสเปิดหลักสูตรสัมมนาให้กับสถานที่ราชการและบริษัทต่างๆตลอดจนสถานศึกษาทั่วไป    และตั้งแต่ปีค.ศ. 2012 เป็นต้นไป เขาได้เริ่มสอน “หลักสูตร Entrepreneurship” ซึ่งประยุกษ์ใช้หลักการดูบัวส์   ที่ “Attackers Business School” ของนายโอมะเอะ เคนอิชิ (Omae Kenichi)
“หลักการดูบัวส์”(Dubois Method) มุ่งเน้นพัฒนาความสามารถในการดึงความคิดสร้างสรรค์และดึงพลังงานของผู้ก่อตั้งกิจการหรือผู้บริหารงานต่างๆ
หัวใจสำคัญของหลักการคือความสมดุลขององค์ประกอบ 4 ส่วนที่มีอยู่ในตัวคน คือ “พลังใจ”  “พลังกาย”  “ความรู้สึกและสำนึก”  และ “ปัญญาความฉลาด” (การปรับวิชาความรู้ที่มีอยู่ให้เป็นระบบและนำออกมาใช้ )
เนื้อหาการสอนของหลักการดูบัวส์ดังกล่าวมีทั้งหมด 4 ขั้นตอน ได้แก่ ① เกม ② ออกกำลังกายภาพร่ายรำมวบไท๊เก๊กซึ่งมีรากฐานมาจากศิลปะการต่อสู้กังฟูของจีน และทฤษฏีทางการแพทย์จีน  ③ การอภิปรายแลกเปลี่ยนความคิดเห็น (มีรากฐานจากทฤษฏีการควบคุมทางจิตวิทยา)④ ด้านดนตรี (มีรากฐานจากทฤษฏีดนตรีของแอฟฟริกา)
==การออกกำลังกายศิลปะมวยไท๊เก๊ก(ศิลปะการต่อสู้แบบจีน)==
นอกจากที่กล่าวมาแล้วฟรองซัวส์ยังดำเนินกิจกรรมเป็นนักออกกำลังกายศิลปะมวยไท๊เก๊ก(ศิลปะการต่อสู้กังฟูแบบจีน)อีกด้วย เขามีประสบการณ์ฝึกฝนที่เขาวูดัง (Wudang mountains) ตั้งแต่ปีค.ศ.2008 ถึงปีค.ศ.2009 จนกระทั่งเขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้สีบทอดการออกกำลังกายศิลปะการต่อสู้กังฟู(ไท๊เก๊ก) ระหว่างประเทศเป็นคนแรก เขาได้ก่อตั้งโรงเรียนสอนการออกกำลังกายศิลปะการต่อสู้กังฟู(ไท๊เก๊ก)ซึ่งได้รับการอนุมัติจากแหล่งกังฟูแห่งเขาวูดังเป็นโรงเรียนแรกในประเทศญี่ปุ่น  โดยในปัจจุบันเขาก็ยังดำเนินการสอนอยู่ที่โรงเรียนแห่งนี้ นอกจากนั้นในการแข่งขันการแสดงศิลปะการต่อสู้พื้นเมืองระดับโลกปีค.ศ.2010 (World Wushu Championships) ลูกศิษย์ของฟรองซัวส์ได้รับรางวัลหนึ่งเหรียญทอง  หนึ่งเหรียญเงิน  และสองเหรียญทองแดง
ในการแข่งขันการแสดงศิลปะการต่อสู้พื้นเมืองระดับโลกปีค.ศ. 2012  เขาได้ปฏิบัติหน้าที่เป็นหัวหน้าทีมนักแข่งขันตัวแทนประเทศญี่ปุ่น (94 คน)  โดยในทีม WIMA ที่เขาเป็นผู้นำสามารถกวาดรางวัลเหรียญทองแดงถึง 7 เหรียญ
==บทความตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์หรือวารสาร==
หนังสือพิมพ์โยมิอุริ ปีค.ศ.2003 -- ค.ศ.2004 เป็นนักเขียนประจำคอลัมน์ของ “Yomiuri Weekly” เขียนบทความด้านดนตรีวัฒนธรรมเอเซีย
หนังสือพิมพ์อะซะฮิ ปีค.ศ.2005 – ค.ศ.2006 เป็นนักเขียนประจำคอลัมน์ของ “AERA Eng” เขียนบทความเกี่ยวกับการวางแผนการทำงาน Career Planning
แจแปน ไทม์ส (Japan Times) ปีค.ศ.2007 เป็นนักเขียนคอลัมน์ “Japan Times Jr” เขียนเกี่ยวกับการวางแผนการทำงาน Career Planning
หนังสือพิมพ์นิคเค ปีค.ศ.2008 – ค.ศ.2009 เป็นนักเขียนคอลัมน์ “Ecolomy” เขียนเกี่ยวกับการวางแผนการทำงาน Career Planning
หนังสือพิมพ์อาซาฮิ ปีค.ศ.2010-2011 เขียนประจำคอลัมน์ “Job Labo” เขียนเกี่ยวกับการวางแผนการทำงาน Career Planning
สมาคมอิเอะโนะฮิคาริ (Ie no hikari) ปีค.ศ. 2011-2012  เขียนประจำคอลัมน์ “อิเอะโนะฮิคาริ” ซึ่งเป็นคอลัมน์เกี่ยวกับสุขภาพกายและจิตใจ
==งานเขียน==
“anata wa motto sugoi ikikata ga dekiru” (“คุณสามารถมีชีวิตที่วิเศษยิ่งขึ้น”) (สำนักพิมพ์ Mikasashobo, Japan)  ISBN 4837956688
“koibito no tsukurikata” (“วิธีหาแฟน”) (สำนักพิมพ์ Graph-sha, Japan) ISBN 4766209788
“dame na jibun ga kawaru hon” (“หนังสือที่สามารถเปลี่ยนส่วนบกพร่องในตัวคุณเอง”) ได้รับการแนะนำจากนายMogi Kenichiro นักจิตวิทยาและนักวิจัยทางสมอง  (สำนักพิมพ์ WAVE, Japan) ISBN 4872902769
“nihonjin ni wa oshienakatta gaikokujin toppu no sugoi shigoto jutsu” (“กลยุทธการทำงานอันวิเศษของยอดชาวต่างชาติ ที่ชาวญี่ปุ่นไม่เคยรู้มาก่อน”)   พร้อมเนื้อหาของแขกผู้รับเชิญหลัก Carlos Ghosn  (สำนักพิมพ์ Kodansha Biz) ISBN 4062820498
“Dubois shikou hou” (“แนวทางดูบัวส์”) (สำนักพิมพ์ Diamond-sha) ISBN 4478005958
“itsumo ii houkou ni jinnsei ga ugoku 1% no hitotachi” (“คนเพียง1% ที่สามารถนำชีวิตมุ่งหน้าไปในทางที่ดีเสมอ”) (สำนักพิมพ์ Seishunshuppan) ISBN 4413036905
“unmei o kaeru sainou no mitsukekata Dubois Method” (“หลักการดูบัวส์ ช่วยทำให้ค้นพบพรสวรรค์ในการเปลี่ยนชะตาชีวิต”) (สำนักพิมพ์ Magazine House) ISBN 4838721676
“jinsei o yutaka ni ayumu tameni taisetsu na koto   doudemo ii koto” (“สิ่งที่สำคัญ และสิ่งที่ไม่สำคัญ เพื่อการดำเนินชีวิตอย่างสมบูรณ์”) (สำนักพิมพ์ Diamond-sha) ISBN 4478014213
“karada o ugokaseba kokoro wa hontou no kotae o dasu!” (“การเคลื่อนไหวทางกายภาพส่งผลให้จิตใจพบคำตอบที่แท้จริง”) (สำนักพิมพ์ Seishunshuppan) ISBN 4413037952
”taikyokuken ga oshietekureta jinsei no takaramono – chuugoku, butou zan 90 nichikan shuugyou no ki”  (“สมบัติแห่งชีวิตจากการเรียนการออกกำลังกายศิลปะมวยไท๊เก๊ก – บันทึกการฝึกฝน 90 วันบนเขาวูดัง(Wudang mountains) ประเทศจีน”) (สำนักพิมพ์ Koudansha bunko) ISBN 4062770644
“fransujin mentaa ga oshiete kureru , 49 no majikku pointo：jibun no kansei de ikiyou！”  (“49 จุดมหัศจรรย์จากนักจิตแนะแนวชาวฝรั่งเศส：ดำรงชีวิตโดยแรงบันดาลจากความรู้สึกของตนเอง”) (สำนักพิมพ์ Keimeisha ภาษาเกาหลี) ISBN 978-89-7256-105-7, 03320
“hassou-hou to ikiru houhou ：Dubois sensei to, sekai teki CEO tachi to no taiwa” (วิธีคิดค้น และวิธีการดำรงชีวิต ：การสนทนาระหว่างอาจารย์ดูบัวส์ และผู้นำระดับบริหารกิจการหรือหน่วยงานต่างๆ ระดับโลก”) (สำนักงาน Shin sekai shuppansha) ISBN 978-7-5104-2549-3
== อ้างอิง ==
Yomiuri Weekly 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006  เล่มที่ 3010  หน้า 48
Aera English 12 ธันวาคม ค.ศ. 2005 เล่มที่ 1 หน้า 47-48
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official HP  http://www.fdubois.com
Academia Music : ร้านตัวแทนเกี่ยวกับ “４本マレットのマリンバ” (“4 sticks marimba”) https://www.academia-music.com
ห้างหุ้นส่วนจำกัด D-project HP (http://d-pr.jp/jp/ )
[ ]
Japan Times Column
http://st.japantimes.co.jp/st_contributor_profile.htm?f=017
Asahi Job labo
http://joblabo.asahi.com/category/exercise?page=2 
วารสารประจำเดือน ออกโดยสมาคมอิเอะโนะฮิคาริ ชื่อ “Ie no hikari”
http://www.ienohikari.net/press/hikari/hikari.php
Dubois Method “Academy Hills” HP
http://www.academyhills.com/artelli/personal/tqe2it0000018lf5.html