pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
กองพลทหารภูเขาสรรพาวุธที่ 13 แห่งเอ็สเอ็ส "ฮันจาร์" (โครเอเชียที่ 1)

กองพลทหารภูเขาสรรพาวุธที่ 13 แห่งเอ็สเอ็ส "ฮันจาร์" (13. Waffen-Gebirgs-Division der SS „Handschar“) เป็นกองพลทหารภูเขาแห่งหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส,เป็นสาขาหนึ่งของกองกำลังติดอาวุธของพรรคนาซีเยอรมันที่ได้ทำหน้าที่ควบคู่ แต่ไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพเวร์มัคท์อย่างเป็นทางการในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงเดือนธันวาคม ค.ศ. 1944 เป็นการต่อสู้รบในการทัพปราบปราบการก่อกบฎเพื่อต่อกรกับกลุ่มคอมมิวนิสต์ภายใต้การนำของพลพรรคยูโกสลาเวีย กองกำลังต่อต้านในรัฐเอกราชโครเอเชีย รัฐหุ่นเชิดฟาสซิสต์ของเยอรมนีที่คลอบคลุมเกือบทั้งหมดของโครเอเชียสมัยใหม่,ทั้งหมดของบอสเนีย-เฮอร์เซโกวีนาสมัยใหม่เป็นเช่นเดียวกับส่วนหนึ่งของเซอร์เบีย การให้คำสมญานามว่า ฮันจาร์ มาจากมีคต่อสู้ท้องถิ่นหรือดาบที่ถูกถือโดยตำรวจชาวออตโตมันในช่วงศตวรรษที่ว่าภูมิภาคนี้เป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออตโตมัน เป็นกองพลวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สหน่วยแรกที่ไม่ใช่ชาวเยอรมันและได้ถูกก่อตั้งในการขยายตัวของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สเข้าสู่กองกำลังทหารหลากหลายเชื้อชาติ  ประกอบไปด้วยชาวบอสเนียมุสลิม (เชื้อชาติบอสนีแอก) ซึ่งบางส่วนเป็นทหารชาวโครแอตคาทอลิก และเจ้าหน้าที่นายทหารและระดับชั้นประทวน (noncommissioned officer-NCOs) ส่วนใหญ่เป็นชาวเยอรมันและยูโกสลาฟ Volksdeutsche (เชื้อชาติเยอรมัน) ที่ได้ให้คำสาบานความจงรักภักดีต่อทั้งอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ และผู้นำโครเอเชีย Ante Pavelić
กองพลนี้ได้เข้าสู้รบเพียงสั้น ๆ ใน Syrmia ภูมิภาคทางตอนเหนือของแม่น้ำซาวา (Sava) ก่อนที่จะก้าวข้ามไปยังทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือของบอสเนีย หลังจากได้ก้าวข้ามซาวา ก็ได้จัดตั้งด้วยกำหนด"เขตความปลอดภัย"ในด้านตะวันออกเฉียงเหนือของบอสเนียระหว่างแม่น้ำซาวา, บอสนา (Bosna), ดรีนา (Drina) และ Spreča นอกจากนี้ยังได้มีการสู้รบด้านนอกของเขตความปลอดภัยหลายต่อหลายครั้งและได้รับชื่อเสียงสำหรับความโหดเหี้ยมและป่าเถื่อน ไม่เพียงเท่านั้นในช่วงระหว่างการสู้รบ แต่ยังได้ผ่านด้วยการสังหารหมู่อย่างโหดเหี้ยมต่อพลเรือนชาวเซอร์เบียและชาวยิว ในช่วงปลาบปี ค.ศ. 1944 ส่วนหนึ่งของกองพลได้ถูกเคลื่อนย้ายเพียงสั้น ๆ ที่พื้นที่ Zagreb  หลังจากนั้นซึ่งสมาชิกที่ไม่ใช่เยอรมันเริ่มที่จะละทิ้งหน้าที่ไปเป็นจำนวนมาก ในช่วงฤดูหนาวของปี ค.ศ. 1944–1945 ได้ถูกส่งไปยังภูมิภาค Baranja ที่ได้เข้าทำการสู้รบต่อกรกับกองทัพแดงและกองทัพบัลแกเรียในทางตอนใต้ของฮังการี จนต้องถอยทัพกลับไปยังส่วนของแนวป้องกันจนกระทั่งพวกเขาได้เข้าไปอยู่ในชายแดนไรช์ ชาวมุสลิมส่วนใหญ่ที่หลงเหลือได้ถูกทิ้งไว้จุดนี้และได้พยายามที่จะกลับไปยังบอสเนีย ส่วนที่เหลือได้หลบหนีไปยังทางด้านตะวันตกที่ห่างไกลออกไป ด้วยความหวังว่าจะยอมจำนนต่อสัมพันธมิตรตะวันตก สมาชิกส่วนใหญ่ที่เหลือได้กลายเป็นเชลยของกองทัพอังกฤษ เวลาต่อมา, เจ้าหน้าที่นายทหาร 38 นายได้ถูกส่งไปยังยูโกสลาเวียเพื่อเผชิญหน้ากับข้อกล่าวหาอาชญากรรม และ 10 นายได้ถูกตัดสินโทษด้วยการประหารชีวิต
==อ้างอิง==
รายชื่อของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
กองพลทหารราบสรรพาวุธที่ 14 แห่งเอ็สเอ็ส (กาลิเซียที่ 1)

กองพลทหารราบสรรพาวุธที่ 14 แห่งเอ็สเอ็ส (กาลิเซียที่ 1)  (14. Waffen-Grenadier-Division der SS (galizische Nr. 1))) หรือก่อนปีค.ศ. 1944 มีชื่อว่า กองพลทหารอาสาเอ็สเอ็สที่ 14 "กาลิเซีย" (14. SS-Freiwilligen Division "Galizien")เป็นกองกำลังทหารเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองที่ได้ถูกก่อตั้งขึ้นของทหารอาสาสมัครซึ่งมีพื้นหลังเป็นคนเชื้อชาติยูเครนจากพื้นที่กาลิเซีย ต่อมาก็ได้มีบางส่วนเป็นชาวสโลวักและชาวเช็ก ได้ถูกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1943 ส่วนใหญ่ได้ถูกทำลายลงในยุทธการที่ Brody, ได้ถูกปรับปรุงใหม่ และได้แสดงปฏิบัติหน้าที่ให้เห็นในสโลวาเกีย, ยูโกสลาเวีย และออสเตรีย ก่อนที่จะถูกเปลี่ยนชื่อว่าเป็นกองพลแรกของกองทัพแห่งชาติยูเครนและได้ยอมจำนนต่อสัมพันธมิตรตะวันตก เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1945
== อ้างอิง ==
รายชื่อของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
กองพลทหารราบสรรพาวุธที่ 15 แห่งเอ็สเอ็ส (ลัตเวียที่ 1)

กองพลทหารราบสรรพาวุธที่ 15 แห่งเอ็สเอ็ส (ลัตเวียที่ 1) (15. Waffen-Grenadier-Division der SS (lettische Nr. 1)), 15. ieroču SS grenadieru divīzija (latviešu Nr. 1)) เป็นกองพลทหารราบของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ได้ถูกก่อตั้งขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1943 และได้ร่วมกับหน่วยพี่น้องอย่างกองพลทหารราบสรรพาวุธที่ 19 แห่งเอ็สเอ็ส (ลัตเวียที่ 2) ได้ถูกตั้งขึ้นให้เป็นหน่วยทหารลัตเวีย
== อ้างอิง ==
รายชื่อของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
เบเรนิซที่ 3

เบเรนิซที่ 3 (Greek: Βερενίκη; ประสูติ 120 - สิ้นพระชนม์ 80 ปีก่อนคริสตกาล) บางครั้งเรียกว่าคลีโอพัตรา เบเรนิซ เป็นพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณ ซึ่งปกครองระหว่าง 81 ถึง 80 ปีก่อนคริสตกาล หรือระหว่าง 101 ถึง 88 ปีก่อนคริสตกาล ร่วมกับพระปิตุลาหรือพระสวามีของพระองค์คือปโตเลมีที่ 10 อเล็กซานเดอร์ที่ 1
== พระชนม์ชีพ ==
พระประสูติเมื่อ 120 ปีก่อนคริสตกาล เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์ปโตเลมีที่ 9 ลาธีรอส กับพระนางคลีโอพัตรา เซเลเน
พระองค์ได้ทรงอภิเษกสมรสกับฟาโรห์ปโตเลมีที่ 10 อเล็กซานเดอร์ที่ 1 เมื่อ 101 ปีก่อนคริสตกาล หลังจากที่พระองค์ได้ยึดอำนาจจากปโตเลมีที่ 9 กับพระนางคลีโอพัตราที่ 3 (ถูกลอบปลงพระชนม์)
เมื่อปโตเลมีที่ 9 ได้เข้ามายึดคืนบัลลังก์เมื่อ 88 ปีก่อนคริสตกาล อย่างไรก็ตามเมื่อปโตเลมีที่ 9 ได้สิ้นพระชนม์เมื่อ 81 ปีก่อนคริสตกาล, พระองค์เข้ายึดบัลลังก์และปกครองเป็นเวลาหกเดือนในช่วงเวลาที่เธอได้รับความรักจากประชาชน
พระองค์ถูกบังคับให้อภิเษกสมรสกับปโตเลมีที่ 11 อเล็กซานเดอร์ที่ 2 เมื่อ 80 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์ได้ถูกลอบปลงพระชนม์ในอีก 19 วันต่อมาซึ่งทำให้ประชาชนจลาจลและปลงพระชนม์ปโตเลมีที่ 11 ไม่กี่วันต่อมา
== อ้างอิง ==
ฟาโรห์หญิง
ทอเลมีที่ 12

ทอเลมีที่ 12 หรือ ทอเลมี นีออส ดีโอนีซอส ธีออส ฟิโลพาทอร์ ธีออส ฟิลาเดลฟอส (กรีกโบราณ: Πτολεμαῖος Νέος Διόνυσος Θεός Φιλοπάτωρ Θεός Φιλάδελφος, Ptolemaios Néos Diónysos Theós Philopátōr Theós Philádelphos; ประสูติ 117 – สิ้นพระชนม์ 51 ปีก่อนคริสตกาล), รู้จักกันในชื่อ "อูเลเทส" (Αὐλητής, Aulētḗs "ขลุ่ย") หรือ "นอทอส" (Νόθος, "นักเป่าขลุ่ย") เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณของราชวงศ์ทอเลมี ซึ่งมีเชื้อสายมาจากอาณาจักรมาซิโดเนีย พระนามว่า อูเทเลส หมายถึง กษัตริย์ที่ทรงโปรดในการเป่าขลุ่ย
== อ้างอิง ==
ราชวงศ์ทอเลมี
สมิงมะราหู

สมิงมะราหู (သမိန်မရူး,  หรือ ; ถึงแก่กรรม 5 มกราคม 1384) นายพลแห่งกองทัพอาณาจักรหงสาวดี และเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์หงสาวดี เขาเป็นบุตรชายของ ไชยสุระ ขุนนางผู้ใหญ่ในราชสำนัก สมิงมะราหูก้าวเข้าสู่สังคมชั้นสูงในราชสำนักหงสาวดีด้วยการอภิเษกกับตละแม่ศรี พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ของพระยาอู่
เขาเป็นที่ปรึกษาที่สนิทของ พระมหาเทวี พระเชษฐภคินีร่วมพระมารดาเดียวกับพระยาอู่ ทำให้ถูกกลุ่มขุนนางในราชสำนักซึ่งอยู่ฝ่ายตรงข้าม กล่าวหาว่าเขาเป็นชู้กับพระมหาเทวีเพื่อลดอิทธิพลของพระนางและสนับสนุนให้ พระยาน้อย พระโอรสของพระยาอู่อีกพระองค์ก่อกบฎ ในเวลาต่อมาสมิงมะราหูถูกประหารชีวิตตามพระบัญชาของพระเจ้าราชาธิราช กษัตริย์องค์ที่ 9 เมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1384 ภายหลังจากพ่ายแพ้ในสงคราม
==ประวัติย่อ==
มะราหูไม่ได้เป็นกษัตริย์ แต่เป็นลูกชายของข้าราชสำนักชั้นสูงกับผู้บัญชาการทหาร มะราหูกลายเป็นคนรวยในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1370 เมื่อเขาขอความช่วยเหลือจากเจ้าหญิงตะละแม่ศรี พระราชธิดาของพระยาอู่ (พระองค์เสด็จกลับจากเชียงใหม่หลังหย่ากับพญากือนาแห่งอาณาจักรล้านนา) กล่าวกันว่า เขาเสนอค่าสินสอดด้วยทอง 5 วิสส์ (viss; เท่ากับ 8.16 กิโลกรัม) พระยาอู่ พระบิดาของตะละแม่ศรีมีความทรงจำที่ดีเกี่ยวกับพ่อของมะราหู ผู้เสียชีวิตในหน้าที่ ต่อมาจึงมีการจัดพิธีเสกสมรสที่หรูหราระหว่างมะราหูกับเจ้าหญิงเป็นเวลา 7 วัน
แม้ว่าเขาไม่ได้เป็นทหาร มะราหูกลายเป็นผู้บัญชาการกองทัพ เขาเป็นรองผู้บัญชาการกองทัพในการปราบกบฏสมิงสามปราบ (Than-Byat)  แห่งสิเรียม ปฏิบัติการครั้งมีเจ้าหญิงมหาเทวี พระเชษฐภคินีของกษัตริย์ เป็นผู้บงการ ในปีถัดมา เขากลายเป็นพันธมิตรที่มีอำนาจมากของเจ้าหญิง รายงานจากพงศาวดาร ยาซาดะริต อเยดอว์บอง สามปีหลังแต่งงานกับตะละแม่ศรี เขามีส่วนเกี่ยวข้องกับเจ้าหญิง ซึ่งตอนนั้นอยู่ในช่วงพระชนมายุ 50 พรรษา ไม่กี่ปีต่อมา เจ้าหญิงได้อำนาจมากขึ้น เพราะสภาพพระวรกายของพระอนุชาทรุดโทรม กุญแจสำคัญอยู่ในสภาพะโคนำโดยสมิงชีพรายอัครมหาเสนาบดี ต่อต้านฝ่ายมหาเทวี–มะราหู และพวกเขาพยายามทำลายอิทธิพลของมหาเทวีโดยการเผยแพร่เรื่องนี้ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ฝ่ายมหาเทวี–มะราหูอยู่ในอำนาจอย่างหนักแน่นในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1380 ใน ค.ศ. 1382 พระองค์กลายเป็นผู้นำโดยพฤตินัย
จุดจบของมะราหูเกิดในช่วงปลาย ค.ศ. 1383 ในเดือนตุลาคม มหาเทวี ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินถามมะราหูกับสมิงชีพรายให้นำกองทัพพะโคไปกำจัดกองกบฏของเจ้าชายพระยาน้อยที่เมืองตะเกิง อย่างไรก็ตาม สมิงชีพรายแอบสนับสนุนฝ่ายกบฏของพญาน้อย และให้ข่าวกรองที่ค่ายของพญาน้อย ในวันที่ 19 พฤศจิกายน ทหารกองหน้าของมะราหูถูกตีกลับไป หลังพระยาอู่สวรรคตในวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1384 มะราหูพยายามชุมนุมที่สภาเพื่อแต่งตั้งเขาเป็นกษัตริย์ เมื่อไม่มีใครสนับสนุน เขากับภรรยาจึงพยายามหลบหนี แต่ถูกจับได้ในวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1384 พญาน้อย ผู้กลายเป็นกษัตริย์ในวันก่อน ทรงมีรับสั่งให้ประหารชีวิตมะราหูทันทีก่อนดำเนินพระราชพิธีราชาภิเษก (ภรรยาของมะราหู ตะละแม่ศรี น่าจะหลบหนีไปได้ พงศาวดารไม่ได้บันทึกว่ากษัตริย์องค์ใหม่ ผู้จะใช้พระนาม ราชาธิราช มีรับสั่งประหารชีวิตหรือไม่)
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
ราชวงศ์หงสาวดี
อาร์ซิโนเอที่ 4

อาร์ซิโนเอที่ 4 (กรีก: Ἀρσινόη; ประสูติ 68 หรือ 59 ปีก่อนคริสตกาล - สิ้นพระชนม์ 41 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นหนึ่งในสี่ของพระราชโอรสและพระราชธิดา พระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์สุดท้องของทอเลมีที่ 12 อูเทเลส กับพระมเหสีไม่ทราบพระนาม และเป็นผู้ปกครองอียิปต์ร่วมกันกับทอเลมีที่ 13 ระหว่าง 48 - 47 ปีก่อนคริสตกาล ทำให้พระองค์เป็นหนึ่งในสมาชิกพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ทอเลมีของอียิปต์โบราณ พระนางอาร์ซิโนเอที่ 4 เป็นพระขนิษฐาของพระนางคลีโอพัตราที่ 7 และเป็นพระภคินีของฟาโรห์ทอเลมีที่ 13
== อ้างอิง ==
ราชวงศ์ทอเลมี
ฟาโรห์หญิง
ทอเลมีที่ 14

ทอเลมีที่ 14 (ภาษากรีก: Πτολεμαῖος, Ptolemaľosos ประสูติ 60 หรือ 59 ปีก่อนคริสตกาล - 44 ปีก่อนคริสตกาล และครองราชย์ 47 - 44 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นพระราชโอรสของทอเลมีที่ 12 ของอียิปต์โบราณและเป็นหนึ่งในสมาชิกคนสุดท้ายของราชวงศ์ทอเลมีแห่งอียิปต์ หลังจากการสิ้นพระชนม์ของทอเลมีที่ 13 แห่งอียิปต์ เมื่อวันที่ 13 มกราคม 47 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์ได้รับการประกาศให้เป็นฟาโรห์และผู้ปกครองร่วมกับพระนางคลีโอพัตราที่ 7 พระองค์และพระนางคลีโอพัตราทรงได้อภิเษกสมรสกัน แต่พระนางคลีโอพัตรายังคงทำหน้าที่เป็นคนรักของเผด็จการโรมัน จูเลียส ซีซาร์ ทอเลมีถือว่าได้รับการขึ้นครองราชสมบัติในชื่อเท่านั้นโดยคลีโอพัตรารักษาอำนาจที่แท้จริง เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม 44 ปีก่อนคริสตกาล ได้รับการสันนิษฐาน แต่ยังคงไม่แน่ใจว่าคลีโอพัตราวางยาพิษทอเลมีที่ 14 ด้วยดอกอโคไนต์ เพื่อให้พระราชโอรสของพระนางคลีโอพัตราคือ ทอเลมีที่ 15 ซีซาเรียน ขึ้นครองราชย์แทนร่วมกับพระมารดาเมื่อวันที่ 2 กันยายน 44 ปีก่อนคริสตกาล
== พงศาวลี ==
พงศาวลีของฟาโรห์ทอเลมีที่ 14 
ราชวงศ์ทอเลมี
พ่อลาวแก่นท้าว

พ่อลาวแก่นท้าว (ဘောလောကျန်းထော, ; ประมาณ 1383 - 1390) พระราชโอรสองค์ใหญ่และพระราชบุตรองค์แรกของ พระเจ้าราชาธิราช กษัตริย์องค์ที่ 9 แห่ง อาณาจักรหงสาวดี กับตะละแม่ท้าว เจ้าชายน้อยพระองค์นี้เป็นที่รู้จักจากคำสาบานที่พระองค์ให้ไว้ก่อนถูกสำเร็จโทษตามพระบัญชาของพระเจ้าราชาธิราช ว่าจะกลับมาเกิดใหม่เพื่อสู้กับพระองค์ถ้าพระองค์บริสุทธิ์ ทำให้ประชาชนของหงสาวดีและประชาชนของอาณาจักรคู่แข่งอย่างอังวะเชื่อว่าเจ้าชาย มังรายกะยอชวา แห่งอาณาจักรอังวะคือพ่อลาวแก่นท้าวที่กลับมาเกิดใหม่เพื่อเติมเต็มคำสาบาน
พระเจ้าราชาธิราชกลัวว่าเจ้าชายหนุ่มจะก่อการจลาจลต่อต้านพระองค์ หลังพระมารดาของพระองค์ตะละแม่ท้าวปลงพระชนม์ชีพพระองค์เอง และกลัวว่าเจ้าชายหนุ่มจะแก้แค้นให้กับพระมารดา
== ประวัติ ==
พระเจ้าราชาธิราช เมื่อครั้งเสด็จมาที่เมืองพะสิม ได้มีรับสั่งประหารพระโอรสน้อย พ่อลาวแก่นท้าว ซึ่งพระชนมายุเพียงเจ็ดพรรษา ประทับในอยู่ในหงสาวดี เมื่อประมาณ เมษายน ค.ศ. 1390
เพชฌฆาตนำพระองค์ไปที่เจดีย์ชเวมอดอ (พระธาตุมุเตา) เจ้าชายถูกคุมขังอยู่สามวันที่บริเวณพระเจดีย์ ในระหว่างนี้พระองค์ถูกสั่งให้อ่านพระอภิธรรมปิฎก
ตามพงศาวดารมอญและพม่าในวันที่พระองค์ถูกประหารชีวิตพระองค์ได้กล่าวคำสัตย์สาบานซึ่งเกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์พม่าไว้ว่า:
"เราไม่ได้วางแผนเพื่อกบฎกับพ่อของเรา ไม่มีข้อบกพร่องใด ๆ ในตัวเรา พ่อกับแม่เล่นกันเป็นเด็ก เมื่อเธอโตขึ้นเป็นผู้หญิงงามเขาก็ชื่นชมความงามของเธอแล้วทอดทิ้ง เธอเป็นลูกสาวของกษัตริย์ แต่พวกเขาขับไล่เธอออกไปเหมือนพวกทาส พวกเขาทำให้เธอตายไม่ดี ถ้าเรามีความผิดในการกบฏด้วยความคิด คำพูด หรือการกระทำ ก็ขอให้เราต้องทนทุกข์ทรมานจากไฟในนรกเป็นเวลาพัน ๆ ปี แต่ถ้าเราบริสุทธิ์ใจขอให้เราเกิดใหม่ในราชวงศ์กษัตริย์อังวะ และเราจะนำความวิบัติมาให้กับอาณาจักรหงสาวดี"
ในหนังสือราชาธิราช ฉบับแปลภาษาไทยของเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ได้บรรยายไว้ว่า พ่อลาวแก่นท้าวได้ขอให้เพชฌฆาตพาพระองค์ไปนมัสการพระธาตุมุเตาก่อนจะทรงถูกสำเร็จโทษ ทรงถอดพระมาลาที่ทรงอยู่นั้นบูชาพระเจดีย์ และได้ตั้งสัตยาธิษฐานไว้ดังนี้
"ข้าพเจ้าจะเปนขบถคิดประทุษฐร้ายต่อสมเด็จพระราชบิดาหามิได้ บัดนี้พระราชบิดาให้ประหารชีวิตข้าพเจ้าผู้หาความผิดมิได้เสีย เดชะผลอานิสงส์ที่ข้าพเจ้าได้เอาพระมหามาลาออกกระทำพุทธบูชา ถ้าข้าพเจ้าตายแล้วขอให้ได้ไปเกิดในครรภ์พระอัครมเหษีสมเด็จพระเจ้ามณเฑียรทอง ณ กรงุรัตนบุระอังวะเถิด ถ้าอายุข้าพเจ้าได้ยี่สิบสองปีแล้ว ขอให้ได้ทำสงครามด้วยพระราชบิดาองค์นี้จงได้ แลเมื่อข้าพเจ้าไปถือปฏิสนธิในครรภ์พระมารดานั้น ขอให้พระราชมารดาอยากเสวยดินในกลางใจเมืองหงษาวดีนี้ ให้ได้สมความปรารถนาทุกประการ"
พระเจ้าราชาธิราช ถูกรบกวนพระทัยเป็นอันมากเมื่อพระองค์ได้ยินเรื่องคำสาบาน และพระองค์ตื่นตระหนกมากขึ้นเมื่อพระมเหสีองค์หนึ่งของ พระเจ้าฝรั่งมังฆ้อง แห่งอังวะ ได้เสวยอาหารต่างๆที่นำมาจากพม่าตอนล่างก่อนที่พระนางจะตั้งครรภ์ พระนางให้กำเนิด มังรายกะยอชวา หนึ่งปีหลังจากการสิ้นพระชนม์ของ พ่อลาวแก่นท้าว เมื่อเติบโตขึ้นมังรายกะยอชวาได้เป็นแม่ทัพผู้มีความสามารถของอาณาจักรอังวะในการรุกรานอาณาจักรหงสาวดีช่วงสงครามสี่สิบปี
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
ราชวงศ์หงสาวดี
ผู้นำสูงสุดสโน้ค

ผู้นำสูงสุดโนค (Supreme Leader Snoke) เป็นตัวละครในเรื่องแต่งชุดสตาร์ วอร์ส (Star Wars) ปรากฏตัวครั้งแรกในภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 7: อุบัติการณ์แห่งพลัง สโนคเป็นชายผู้มีสัมผัสแห่งพลัง ดำรงตำแหน่งผู้นำสูงสุดของปฐมภาคีในช่วงเวลาประมาณ 30 ปี หลังเหตุการณ์ในสตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 6: การกลับมาของเจได ซึ่งปฐมภาคีเป็นรัฐเผด็จการทหารที่ถือกำเนิดขึ้นมาจากจักรวรรดิกาแลกติกที่ล่มสลายไป และพยายามเข้าปกครองกาแลกซี ตัวละครนี้มีความสามารถสูงในพลัง โดยเฉพาะด้านมืด เขาเป็นผู้ที่ล่อลวงเบน โซโล เข้าสู่ด้านมืดและกลายเป็นไคโล เร็น แต่สุดท้ายก็ถูกไคโล เร็นทรยศและสังหารในภาค สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 8: ปัจฉิมบทแห่งเจได
ในภาพยนตร์ อุบัติการณ์แห่งพลัง และ ปัจฉิมบทแห่งเจได สโนคเป็นตัวละครที่ถูกสร้างจากคอมพิวเตอร์กราฟิกด้วยเทคนิกการจับการเคลื่อนไหว (โมชั่นแคปเจอร์) จากการแสดงของแอนดี เซอร์กิส
ลักษณะของตัวละครสโนคถูกเปลี่ยนแปลงมาlหลายต่อหลายครั้งระหว่างการพัฒนาภาพยนตร์ จนได้รูปลักษณ์สุดท้ายเมื่อตุลาคม พ.ศ. 2558 หรือเพียง 2 เดือน ก่อนภาพยนตร์จะออกฉาย เจเจ อับรามส์และนีล สแกนแลนไม่อยากให้ตัวละครนี้ดูชราและเสื่อมสังขารเหมือนดาร์ธ ซิเดียส นอกจากนี้ยังเคยพิจารณาให้ตัวละครนี้เป็นผู้หญิงด้วย
ในภาพยนตร์ สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 9: กำเนิดใหม่สกายวอล์คเกอร์ ต้นกำเนิดของสโนคได้รับการเปิดเผยว่า สโนคคือร่างโคลนของดาร์ธ ซิเดียสหรือพัลพาทีน ซึ่งผู้ที่สร้างขึ้นมาคือดาร์ธ ซีเดียสที่ฟื้นคืนชีพโดยการใช้ร่างโคลนจากความช่วยเหลือของเหล่าบรรดาผู้ภัดดีต่อซิเดียส ซิธอันเป็นนิรันดร์ (Sith Eternal) ด้วยการตัดต่อพันธุกรรมที่ผิดพลาดทำให้เขามีรูปร่างที่อัปลักษณ์ แต่กลับมีพลังที่เทียบเท่ากับดาร์ธ ซิเดียส หลังจากนั้นดาร์ธ ซิเดียสได้ใช้สโนคเข้าหาเบน โซโลและชักชวนเข้าสู่ด้านมืด จากนั้นก็ก่อตั้งกลุ่มปฐมภาคีเพื่อที่จะได้ควบคุมกาแลกซีอีกครั้งหนึ่ง
ตัวละครในสตาร์ วอร์ส
ตัวร้ายในสตาร์ วอร์ส
ตัวร้ายที่มีพลังพิเศษ
ตัวละครที่เป็นลูกน้อง
ตัวละครที่เป็นผู้ก่อการร้าย
ตัวละครที่เป็นผู้ก่อการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์
ตัวละครที่เป็นโคลน
ตัวละครที่ถูกฆาตกรรม
ตัวละครที่ถูกทำให้เสียโฉม
ปรารถนาสิ่งใดฤๅ

ปรารถนาสิ่งใดฤๅ เป็นเพลงของค็อกเทลเป็นซิงเกิลในปี พ.ศ. 2560 จากค่ายจีนี่เรคคอร์ดส ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ประพันธ์คำร้อง-ทำนองโดย ปัณฑพล ประสารราชกิจ และเรียบเรียงโดยค็อกเทล ออกจำหน่ายในวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ในไอทูนส์ ส่วนมิวสิกวีดีโอได้เผยแพร่เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560
ส่วนมิวสิกวิดิโอนี้ เป็นเรื่องชีวิตของคน 3 คน ซึ่งนำเสนอปัญหาหลาย ๆ อย่าง เช่น ปัญหาความรัก  ปัญหาทางกายภาพ ปัญหาการค้นหาตัวเองในวัยเรียน มันเป็นเรื่องที่เราพบเห็นได้ในชีวิตประจำวัน
==ผู้ร่วมสร้างสรรค์เพลงและสถานที่บันทึกเสียง==
ผลิตโดย : ดนัย ธงสินธุศักดิ์
ผู้กำกับเนื้อเพลง : ปัณฑพล ประสารราชกิจ
บันทึกเสียงที่ : STUDIO 28 ,Summer Studio
Choir conducted : ทฤษฎี ณ พัทลุง
มิกซ์ & มาร์สเตอร์โดย : JAKE CRAI
มิกซ์ที่ : STUDIO 28
==การตอบรับ==
===ชาร์ต===
{|class="wikitable"
!align="left"|ชาร์ต (พ.ศ. 2560)
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
| จูกซ์ท็อป 100 ชาร์ต
| style="text-align:center;"|5
|-
| จูกซ์ท็อป 50 ไทยซองส์
| style="text-align:center;"|5
|-
| align = "left"| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์
| align = "center"| 57
|}
==อ้างอิง==
เพลงไทยสากล
เพลงของค็อกเทล (วงดนตรี)
เพลงในปี พ.ศ. 2560
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2560
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยปัณฑพล ประสารราชกิจ
เพลงบันทึกเสียงที่ผลิตโดยดนัย ธงสินธุศักดิ์
ซิงเกิลในสังกัดจีนี่เรคคอร์ดส
ซิงเกิลในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
เพลงป็อปร็อกไทย
โดนวู่น

โดนวู่น (ဒုန်ဝန်း) หรือที่ในวรรณคดีเรื่องราชาธิราชเรียกว่า เมืองวาน เคยเป็นราชธานีของอาณาจักรหงสาวดีอยู่ 5 ปี (ระหว่าง ค.ศ. 1364 ถึง ค.ศ. 1369) อันตรงกับรัชสมัยของพระยาอู่ กษัตริย์พระองค์ที่ 8 เนื่องจากเกิดกบฏขึ้นในเมาะตะมะภายใต้การนำของสมิงพระตะบะ เจ้าเมืองเมาะตะมะในขณะนั้น ทำให้พระยาอู่ต้องหลบหนีมาตั้งมั่นอยู่ที่โดนวู่นหรือเมืองวาน กระทั่งสถานการณ์ความขัดแย้งสิ้นสุดลง พระยาอู่จึงตัดสินพระทัยย้ายราชธานีอีกครั้งไปยังหงสาวดี เมื่อ ค.ศ. 1369 กระทั่งสิ้นสุดยุคอาณาจักรหงสาวดี
ในวรรณคดีเรื่องราชาธิราชได้กล่าวถึงเมืองโดนวู่นหรือเมืองวานว่า สร้างขึ้นพร้อมกับเมืองสะโตงที่อยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำสะโตง ในรัชสมัยพระเจ้ารามประเดิด กษัตริย์พระองค์ที่ 2
== อ้างอิง ==
==บรรณานุกรม==
เมืองในรัฐมอญ
เทศบาลเมืองท่าผา

เทศบาลเมืองท่าผา เป็นเทศบาลเมืองซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลท่าผา และพื้นที่บางส่วนของหมู่ 4 ตำบลปากแรต ในอำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลท่าผาที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2507 และเปลี่ยนแปลงสุขาภิบาลในปี พ.ศ. 2515 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542
เมื่อเทศบาลตำบลท่าผา อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี มีความเจริญก้าวหน้ามากขึ้น เทศบาลตำบลท่าผาได้ยกฐานะขึ้นเป็น เทศบาลเมืองท่าผา ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 และมีผลในวันที่ 30 กันยายน ปีเดียวกัน นับเป็นเทศบาลเมืองลำดับที่ 4 ของจังหวัดราชบุรี และเป็นลำดับที่ 2 ของอำเภอบ้านโป่ง ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลเมืองท่าผามีประชากรทั้งหมด 20,132 คน
== อ้างอิง ==
ท่าผา
ท่าผา
อำเภอกูจิง

อำเภอกูจิง (Kuching District) เป็นเขตการบริหารระดับอำเภอภายในเขตกูจิง รัฐซาราวัก ประเทศมาเลเซีย มีพื้นที่ประมาณ 1868.83 ตารางกิโลเมตร ประชากรโดยรวมทั้งอำเภอมีประมาณ 617,887 (ปี ค.ศ. 2010)
== การแบ่งเขตการปกครอง ==


อำเภอกูจิงแบ่งออกเป็น 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลกูจิง (Kuching) ตำบลปาดาวัน (Padawan) และตำบลซีบูราน (Siburan)
=== ตำบลกูจิง ===
พื้นที่ของตำบลกูจิงนั้นถูกแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ
พื้นที่ในเขตเมือง ซึงเป็นที่รู้จักกันดีในชื่อ นครกูจิง
พื้นที่ชานเมือง และชนบท ซึ่งอยู่ภายใต้การบริหารจัดการของเทศบาลปาดาวัน โดยก่อนหน้านี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อ อำเภอชนบทกูจิง มีศูนย์กลางการบริหารจัดการอยู่ที่ เมืองโกตาปาดาวัน (Kota Padawan) ซึ่งชื่อเดิม คือ ตลาดไมล์ที่ 10 (10th Mile Bazaar)
=== ตำบลปาดาวัน ===
ตำบลปาดาวันถูกจัดตั้งเป็นตำบลเมื่อวัน 11 สิงหาคม ค.ศ. 1983 และมีศูนย์กลางการบริหารในขณะนั้นอยู่ที่ เติงบูกาบ (Teng Bukap)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สำนักงานอำเภอกูจิง 
== อ้างอิง ==
กูจิง
ปาแลเดนาซียง

ปาแลเดนาซียง (Palais des Nations, แปล: วังประชาชาติ) เป็นที่ทำการของสำนักงานสหประชาชาติประจำเจนีวา ตั้งอยู่ในนครเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ อาคารหลังนี้ใช้เวลาก่อสร้าง 8 ปีจนแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1938 หนึ่งปีก่อนสงครามโลกครั้งที่สองจะปะทุขึ้น เพื่อใช้งานเป็นสำนักงานใหญ่ของสันนิบาตชาติ ต่อมาในปี ค.ศ. 1946 หลังการก่อตั้งสหประชาชาติได้ไม่ถึงปี อาคารแห่งนี้ก็ถูกใช้งานเป็นสำนักงานสหประชาชาติ แม้ว่าในขณะนั้น สวิตเซอร์แลนด์จะยังไม่ได้เป็นสมาชิกสหประชาชาติก็ตาม ซึ่งในปี ค.ศ. 1938 ปาแลเดนาซียงถือเป็นหมู่อาคารที่ปริมาตรมากที่สุดเป็นลำดับสองของยุโรปรองจากพระราชวังแวร์ซาย ภายในอาคารแต่ละส่วนมีการจัดแสดงงานศิลปะจากหลายส่วนของโลก
==อ้างอิง==
สหประชาชาติ
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1940
เจนีวา
เปรมิกา ป่าราบ

เปรมิกา ป่าราบ  เป็นภาพยนตร์แนว  ตลก,สยองขวัญ,ลึกลับ ผลิตโดยบริษัท ทรานส์ฟอร์เมชั่น ฟิล์ม  กำกับการแสดงโดย  ศิวกร จารุพงศา นำแสดงโดย จีน่า เดอซูซ่า,ณัฐสิทธิ์ โกฏิมนัสวนิชย์, ปราโมทย์ ปาทาน, กิดาการ ฉัตรแก้วมณี, อนงค์นาถ ยูสานนท์  กำหนดออกฉายในวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2560 โดยหนังจะเน้นความหลังของตัวละคร
===เรื่องย่อ===
รีสอร์ทแห่งใหม่เปิดขึ้นกลางป่า เหล่าเซเลบริตี้คนดังถูกเชิญมาร่วมงานเปิดตัวและพักค้างคืนที่นั่น ใครบางคนดันไปเสียบปลั๊กไฟตู้คาราโอเกะเก่าขึ้นมา และหลังจากนั้นก็มีผีสาวในชุดนักเรียนญี่ปุ่นออกมาอาละวาดไล่ฆ่าทุกคน ด้วยการบังคับให้ร้องเพลงใครร้องไม่ถูกใจ เธอจะฆ่า! เธอฆ่าทำไม เธอต้องการอะไร! เธอทำไปเพื่ออะไร! และแล้วความโหด มันส์ ฮา ที่มาพร้อมกับเสียงเพลง และการวิ่งหนีผีชนิดป่าราบก็เริ่มขึ้น
==นักแสดง==
จีน่า เดอซูซ่า  รับบท  เปรมิกา
ณัฐสิทธิ์ โกฏิมนัสวนิชย์ รับบท ตุล
ปราโมทย์ ปาทาน   รับบท พี่เคร่ง
กิดาการ ฉัตรแก้วมณี รับบท เอก
อนงค์นาถ ยูสานนท์ รับบท  เนตร
พัชรพร อินทรวจี รับบท ต็อบ
รินลดา อุ่นมั่น รับบท หมวย
พงศกร ทิวาภัทร์ รับบท เบิร์ด
โจมฤทธิ์ วิทยสาร รับบท อ้วน
อาชา วัยวิทยา รับบท ตึ๋ง
เรวัติ ผลพวง รับบท สมเกียรติ
กมล เตชะวิวัฒนานนท์ รับบท พี่โจ้
สรพงศ์ เมฆมาก รับบท ตุ้ย
อรรถพล เติมใจ รับบท ไฝ
กานต์พิชชา เอมรัศมีกร รับบท มะเหมี่ยว
ณัฐมน ภูวชานน รับบท บิวตี้
เกียรติขจร ท้วมดี รับบท เฮียเซ้ง
ชาลี อิ่มมาก รับบท ลุงชง
น่านเทพ รัตนกุล รับบท สารวัตร
ปวิทย์ จงขจร รับบท หมวด
ชนกอดุลย์ พงศ์สราญ รับบท ผู้กอง
== เพลงที่ปรากฏในภาพยนตร์ ==
เสือ
ขับร้องโดย ภัสสร บุณยเกียรติ
ประตูใจ
ขับร้องโดย สาว สาว สาว
สมชาย
ขับร้องโดย สมชาย เข็มกลัด
เพราะฉะนั้น
ขับร้องโดย ชรัส เฟื่องอารมย์
เงา (วิ่ง)
ขับร้องโดย หรั่ง ร็อคเคสตร้า
นกเขาคูรัก
ขับร้องโดย สุทธิพงษ์ วัฒนจัง, จุฑามาศ อิสสรานุกฤต
ฝากรัก
ขับร้องโดย ดิอินโนเซนท์
จะทำได้ไหม
เนื้อร้องโดย ประภาส ชลศรานนท์
ชับๆๆ
ขับร้องโดย เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์
นาทีที่ยิ่งใหญ่
ขับร้องโดย คริสติน่า อากีล่าร์
ไถ่เธอคืนมา
ขับร้องโดย พงษ์สิทธิ์ คำภีร์
ตลอดเวลา
ขับร้องโดย พงษ์สิทธิ์ คำภีร์
== การออกฉายและรายได้ ==
==รางวัล==
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ รางวัลสุพรรณหงส์ครั้งที่ 27 สาขาเทคนิคพิเศษการแต่งหน้ายอดเยี่ยม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เรื่องย่อภาพยนตร์เปรมิกา ป่าราบ
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2560
ภาพยนตร์สยองขวัญไทย
ภาพยนตร์ผี
ภาพยนตร์ตลก
สโมสรฟุตบอลเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ในฤดูกาล 2561

การแข่งขันฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ประจำปี พ.ศ. 2561
== ผู้เล่น ==
== การซื้อ-ขาย ==
=== เข้า ===
|-
|}
=== ออก ===
|-
|}
=== ผู้เล่นที่ถูกปล่อยยืมตัว ===
|-
|}
===สัญญานักเตะ===
== นัดกระชับมิตรก่อนเปิดฤดูกาล ==
=== ลีโอ ปรี-ซีซัน คัพ 2018 ===
=== กระชับมิตร ===
=== กระชับมิตรนัดพิเศษ เจ. ลีก เอเชีย ชาลเลนจ์ 2018 ===
== การแข่งขัน ==
=== ภาพรวมการแข่งขัน ===
=== ภาพรวมสถิติ ===
=== แม่โขงคลับแชมเปียนชิพ ===
=== เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก ===
==== รอบคัดเลือกเพลย์ออฟ====
=== ไทยพรีเมียร์ลีก ===
==== ตารางคะแนน ====
==== สถิติผลการแข่งขัน ====
==== ผลการแข่งขันในแต่ละนัด ====
==== ผลการแข่งขัน ====
=== ช้าง เอฟเอคัพ ===
=== โตโยต้า ลีกคัพ ===
== สถิติ ==
=== การลงเล่น ===
=== ผู้ทำประตู ===
=== คลีนชีตส์ ===
{|class="wikitable" style="text-align: center;"
|-
!หมายเลข
!ชื่อ
!ไทยลีก
!เอฟเอคัพ
!ลีกคัพ
!เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก
!แม่โขงคลับแชมเปียนชิพ
!รวม
!นัดที่ลงเล่น
|-
|1
|align="left"| กัมพล ปฐมอรรฆย์กุล
|3
|1
|0
|0
|0
|4
|21
|-
|28
|align=left| ประสิทธิ์ ผดุงโชค
|7
|2
|0
|0
|0
|9
|21
|-
! colspan="15" style="background:#dcdcdc; text-align:center;"| ออกจากสโมสรก่อนเริ่มฤดูกาลหรือระหว่างฤดูกาล
|-
|1
|align=left| กวินทร์ ธรรมสัจจานันท์
|0
|0
|0
|0
|1
|1
|2
|-
|26
|align=left| สมพร ยศ
|0
|0
|0
|0
|0
|0
|0
|-
!colspan=2|รวม!!10!!3!!0!!0!!1!!14!!44
|}
=== ผู้เล่นที่ติดโทษแบน ===
หมายเหตุ :
^^ ผู้เล่นไม่ได้อยู่ให้กับทีมเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ฤดูกาลปัจจุบันตั้งแต่ช่วงเลกแรก
^^^ ผู้เล่นไม่ได้อยู่ให้กับทีมเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ฤดูกาลปัจจุบันตั้งแต่ช่วงเลกที่สอง
หมายเหตุ: FA - ช้างเอฟเอคัพ , LC - โตโยต้าลีกคัพ และ ACL - เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก
=== ผู้เล่นที่ได้รับบาดเจ็บ ===
== อ้างอิง ==
61
อ
อาสนวิหารแซ็ง-ปีแยร์

อาสนวิหารแซ็ง-ปีแยร์แห่งเจนีวา (Cathédrale Saint-Pierre de Genève) เป็นอาสนวิหารนิกายโปรเตสแตนต์ประจำนครเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ สร้างขึ้นเมื่อราว ค.ศ. 1160 โดยอาร์ชดยุกแห่งโฟซีญี (Arducius de Faucigny) เจ้าชายมุขนายกแห่งสังฆมณฑลเจนีวา เริ่มแรกสร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ก่อนที่ร้อยกว่าปีต่อมาจะมีการบูรณะเป็นสถาปัตยกรรมกอทิก และในศตวรรษที่ 18 ได้สร้างส่วนหน้าเพิ่มด้วยสถาปัตยกรรมนีโอคลาสสิก วิหารแห่งนี้เป็นสถานที่ที่ฌ็อง กาลแว็ง ใช้เป็นศูนย์กลางในการปฏิรูปนิกายในช่วงศริสต์ศตวรรษที่ 16
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official St Pierre Cathedral website—
Izi.travel: Cathedral visitor's guide —
Tibet.ca: "The Dalai Lama visits to the Cathedral" (1999) —
เจนีวา
อาสนวิหารในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
แฌโด

แฌโด (Jet d'Eau, ความหมาย: พวยน้ำ) เป็นน้ำพุขนาดใหญ่ในนครเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ถือเป็นจุดหมายตาที่มีชื่อเสียงที่สุดของนครเจนีวา แฌโดตั้งอยู่ในทะเลสาบเจนีวาบริเวณปากแม่น้ำโรน น้ำพุแห่งนี้ใช้ปั๊มขนาด 500 กิโลวัตต์สองตัวที่กำลังไฟฟ้า 2,400 โวลต์ ทำการปั๊มน้ำขึ้นสู่อากาศที่ความสูง 140 เมตรเป็นปริมาณกว่า 500 ลิตรต่อวินาที นั่นหมายความว่าตลอดเวลาที่น้ำพุแห่งนี้ทำงาน จะมีน้ำปริมาณกว่า 7,000 ลิตรลอยอยู่ในอากาศ
น้ำพุแฌโดได้รับการติดตั้งในปี ค.ศ. 1886 ค่อนไปทางใต้เล็กน้อยจากตำแหน่งปัจจุบัน ซึ่งเมื่อแรกติดตั้งน้ำพุมีความสูงเพียง 30 เมตร ต่อมาในปี ค.ศ. 1891 น้ำพุถูกย้ายมาติดตั้งในตำแหน่งปัจจุบันเพื่อเฉลิมฉลองในงานเทศกาล 600 ปีการก่อตั้งสมาพันธรัฐสวิส และมีการเพิ่มความแรงของน้ำพุเป็นที่ความสูง 90 เมตร ในปี ค.ศ. 1951 มีการเพิ่มความแรงของน้ำพุอีกเป็นความสูงปัจจุบัน ซึ่งต้องสร้างสถานีสูบน้ำแยกต่างหาก
==อ้างอิง==
เจนีวา
สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศสวิตเซอร์แลนด์