pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ไคเอ็นไต

ไคเอ็นไต  เป็นบริษัทเดินเรือและพาณิชย์นาวีแห่งแรกของประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1865 ที่ นางาซากิ โดย ซากาโมโตะ เรียวมะ โดยพัฒนามาจาก กลุ่มการค้าคาเมยามะ (亀山社中 - คาเมยามะชาชู) ซึ่งมีจุดประสงค์ทางการเมืองแอบแฝงคือการโค่นล้มระบอบโชกุน นอกจากไคเอ็นไตจะทำการค้าและเดินเรือแล้ว ก็ยังมีบทบาททางการเมืองอยู่เช่นเดิม ซึ่งแหล่งเงินทุนของบริษัทก็ได้มาจากแคว้นศักดินาซัตสึมะ แคว้นศักดินาโทซะ รวมทั้งกลุ่มนักธุรกิจและเศรษฐีในนะงะซะกิ
หลังจากเรียวมะเสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1867 ไคเอ็นไตก็ยังมีผู้บริหารกิจการสืบต่อมาจนปิดกิจการลงในปี ค.ศ. 1868
== สมาชิกของไคเอ็นไต ==


รายชื่อสมาชิกของไคเอ็นไต จำแนกตามภูมิลำเนามีดังนี้
=== แคว้นโทซะ ===
ซะกะโมะโตะ เรียวมะ – หัวหน้ากลุ่มไคเอ็นไต
ซะวะมุระ โซโนะโจ
ซะซะกิ ทะกะยุกิ – หัวหน้ากลุ่มไคเอ็นไตคนที่สอง หลังการเสียชีวิตของเรียวมะ
นะงะโอะกะ เค็นคิชิ
อิชิดะ เอคิชิ
ซะกะโมะโตะ นะโอะ (ทะกะมะสึ ทะโร) – บุตรบุญธรรมของเรียวมะ
ซุงะโนะ คะคุเบ
จิงงู อุมะโนะซุเกะ
อิเคะ คุระตะ
ยาสุโอกะ คาเนะโมโตะ
โนะมุระ โคะเระอะกิ
นะกะจิมะ โนะบุยุกิ
คนโด โจจิโร - สมุหบัญชีของกลุ่ม
โยะชิอิ เก็มมะ (吉井源馬)
ยะมะโมะโตะ ฟุกุซุเกะ
ซะกะโมะโตะ เซจิโร
=== แคว้นเอะชิเซ็น ===
เซะกิ โยะชิโอะมิ
วะตะนะเบะ โกะอุฮะชิ
มิกะมิ ทะโร
โอะดะนิ โคโซ
腰越次郎
ซะซะกิ ซะกะเอะ
=== แคว้นเอะชิโงะ ===
ชิระมิเนะ ชุมมะ
ฮะชิโมะโตะ คีวดะยู
=== แคว้นซะนุกิ ===
ซะนะงิ โคจิ
=== แคว้นคิชู ===
มุสึ มุเนะมิสึ
=== เมืองชิโมะโนะเซะกิ (แคว้นโจชู) ===
อิโต ซุเกะดะยู
=== นักธุรกิจในนะงะซะกิ ===
โคะโสะเนะ อิชิโร
โออุระ เค
นะกะเอะ โชมิง
อิวะซะกิ ยะตะโร - ดูแลด้านการเงินและจัดหาเรือสินค้า (ตามการมอบหมายของแคว้นโทซะ)
ไฟล์:Sakamoto Ryoma.jpg|ซะกะโมะโตะ เรียวมะ
ไฟล์:Sawamura Sonojo.jpg|ซะวะมุระ โซโนะโจ
ไฟล์:Takayuki Sasaki cropped.jpg|ซะซะกิ ทะกะยุกิ
ไฟล์:Nagaoka Kenkichi Photo.jpg|นะงะโอะกะ เค็นคิชิ
ไฟล์:Eikichi Ishida.JPG|อิชิดะ เอคิชิ
ไฟล์:Takamatu Taro.jpg|ซะกะโมะโตะ นะโอะ (ทะกะมะสึ ทะโร)
ไฟล์:Kondou Tyojiro.jpg|คนโด โจจิโร
ไฟล์:Mutsu Munemitsu.jpg|มุสึ มุเนะมิสึ
ไฟล์:Oura Kei.jpg|โออุระ เค
ไฟล์:Nakae Chōmin.jpg|นะกะเอะ โชมิง
ไฟล์:Yataro Iwasaki Portrait Closeup 1874.png|อิวะซะกิ ยะตะโร
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Nagasaki Kameyamashachū  Memorial Museum 
บริษัทของญี่ปุ่น
ปลาซิวหนู

ปลาซิวหนู (Least rasbora, Exclamation-point rasbora; ) เป็นปลาซิวชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีลักษณะคล้ายปลาซิวชนิดอื่น แต่มีขนาดเล็กกว่ามาก หัวและตามีขนาดโต ปากมีขนาดเล็ก ครีบและเกล็ดมีขนาดใหญ่ หัวและลำตัวมีสีส้มหรือแดงอมส้ม มีแถบสีดำพาดตามแนวยาวกลางลำตัว โคนหางมีจุดสีคล้ำ
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 1.5-2 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอยู่รวมตัวกันเป็นฝูงขนาดใหญ่และว่ายขึ้นมาใกล้ผิวน้ำ ในแหล่งน้ำที่นิ่งมีหญ้าและพืชน้ำขึ้นหนาแน่น และน้ำมีสภาพเป็นกรดเล็กน้อย (pH ต่ำกว่า 7 เล็กน้อย) เช่น น้ำในป่าพรุ เป็นต้น
จัดเป็นปลาที่พบได้น้อยในแหล่งที่อยู่ในธรรมชาติ โดยพบกระจายทั่วไปในภูมิภาคอินโดจีน สำหรับในประเทศไทยพบเพียงไม่กี่แห่ง อาทิ พื้นที่ชุ่มน้ำชายฝั่งทะเลใกล้ปากแม่น้ำเจ้าพระยา ในที่ราบลุ่มภาคกลางของประเทศ เป็นต้น 
นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม ซึ่งสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในที่เลี้ยง
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Boraras urophthalmoides 
ปลาซิว
ปลาตู้
ปลาป่าพรุ
พระอินทร์แปลง

พระอินทร์แปลง (ພະອິນແປງ) เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะล้านช้าง ประดิษฐานอยู่ ณ วิหาร วัดเสนาสนารามราชวรวิหาร อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  โปรดเกล้าฯ ให้อัญเชิญมาจากกรุงเวียงจันทน์ ประเทศลาว เพื่อให้เป็นพระประธานในพระอุโบสถ วัดมหาพฤฒารามวรวิหาร เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร แต่เนื่องจากการบูรณะที่ยาวนาน จึงได้อัญเชิญมาวัดเสนาสนารามราชวรวิหาร จนถึงปัจจุบัน นอกจากจะมีพระอินทร์แปลงเป็นพระประธานในวิหารแล้ว ภายในวิหารยังมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง เกี่ยวกับตำนานพระอินทร์อีกด้วย
อินทร์แปลง
อินทร์แปลง
อินทร์แปลง
ปานหทัย เสรีรักษ์

นางปานหทัย เสรีรักษ์ (เกิด 11 มกราคม พ.ศ. 2498) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่ เขต 1 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2550 ในสังกัดพรรคพลังประชาชน ปัจจุบันสังกัดพรรคเพื่อไทย
== ประวัติ ==
ปานหทัย เสรีรักษ์ เกิดเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2498 เป็นบุตรสาวของดร.เมธา เอื้ออภิญญกุล อดีต ส.ส.แพร่ กับนางธีรวัลย์ หรือแม่เลี้ยงธีรวัลย์ เอื้ออภิญญกุล (สกุลเดิม;กันทาธรรม) มีพี่น้อง 3 คน คือ
นายเมธี เอื้ออภิญญกุล กรรมการและเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัทบ้านปู จำกัด (มหาชน)
นายองอาจ เอื้ออภิญญกุล กรรมการบริษัท บ้านปู จำกัด (มหาชน)
นายวรวัจน์ เอื้ออภิญญกุล อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  และปริญญาโท เอเชียศึกษา จากมหาวิทยาลัยวอชิงตัน เซนต์หลุยส์ สหรัฐอเมริกา สมรสกับนายทศพร เสรีรักษ์ อดีต ส.ส.แพร่ สมาชิกบ้านเลขที่ 111 มีบุตร 3 คน
== งานการเมือง ==
นางปานหทัยอยู่ในครอบครัวนักการเมือง โดยทั้งบิดา น้องชาย และสามี ล้วนเป็นนักการเมืองทั้งหมด หลังจากนายทศพร เสรีรักษ์ สามี ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง 5 ปี ร่วมกับบ้านเลขที่ 111 นางปานหทัยจึงลงสมัครรับเลือกตั้งแทน ในปี พ.ศ. 2550 และได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งแรกในสังกัดพรรคพลังประชาชน และต่อมาได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
ปานหทัย เสรีรักษ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดแพร่ สังกัดพรรคพลังประชาชน
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดแพร่ สังกัดพรรคเพื่อไทย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นางปานหทัย เสรีรักษ์ , เว็บไซต์รัฐสภาไทย
บัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินของนางปานหทัย เสรีรักษ์, สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
ข้อมูลนักการเมืองไทย (นางปานหทัย เสรีรักษ์), ศูนย์ข้อมูลนักการเมืองไทย
บุคคลจากจังหวัดแพร่
นักการเมืองสตรีชาวไทย
คู่สมรสของนักการเมืองไทย
พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
พรรคเพื่อไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่
นิสิตเก่าคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยวอชิงตัน เซนต์หลุยส์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
อองซานซูจี ผู้หญิงท้าอำนาจ

อองซานซูจี ผู้หญิงท้าอำนาจ (The Lady) เป็นภาพยนตร์ร่วมผลิต ฝรั่งเศส-อังกฤษ ซึ่งกำกับการแสดงโดย ลุค เบซอง นำแสดงโดย มิเชลล์ โหย่ว ในบท ออง ซาน ซูจี และ เดวิด ธิวลิส ในบทสามีของเธอ โดยโหย่วได้อธิบายว่าภาพยนตร์ชุดนี้เป็น "เรื่องราวความรักอันเหลือเชื่อ" กับ "พื้นหลังทางการเมืองที่วุ่นวาย" นิตยสารปารีมัชได้ร่วมแสดงความคิดเห็นของเธอ การตั้งชื่อภาพยนตร์เป็นเรื่องราวอันพิเศษระหว่างสามีของเธอที่ชื่อ ไมเคิล อริส ซึ่งได้เสียชีวิตไป กับผู้หญิงคนหนึ่งผู้ซึ่งเสียสละความสุขส่วนตัวเพื่อประชาชนของเธอ
มิเชลล์ โหย่ว กล่าวว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ เสมือนเป็น "งานที่ทำด้วยใจ" แต่ก็ยังสารภาพถึงความรู้สึกกลัวสำหรับตัวเธอ ในการแสดงบทของการได้รับรางวัลโนเบล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศแห่งสหรัฐอเมริกา ฮิลลารี คลินตัน ได้ชมภาพยนตร์ อองซานซูจี ผู้หญิงท้าอำนาจ ก่อนที่เธอจะเข้าพบตัวจริงของซูจี
== เนื้อเรื่องย่อ ==
ภาพยนตร์เรื่องนี้แสดงให้เห็นถึงชีวิตของผู้นำฝ่ายค้านพม่า กับ ออง ซาน ซูจี (แสดงโดย มิเชลล์ โหย่ว) ผู้ได้รับรางวัลโนเบล ที่ใช้เวลากว่าทศวรรษในช่วงที่ผ่านมาภายใต้การกักกันตัวอยู่ที่บ้านพัก
== การเปิดตัว ==
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้จัดฉายรอบปฐมทัศน์ครั้งแรก เมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 2011 ที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโตครั้งที่ 36
== ดูเพิ่ม ==
Burma VJ
คานธี (ภาพยนตร์)
ภาพยนตร์ชีวประวัติ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Lady at Michelle Yeoh Web Theatre
Michelle Yeoh and Luc Besson on "The Lady" (Interview)
The untold love story of Burma's Aung San Suu Kyi (by Rebecca Frayn)
Realistic, exotic look for 'Lady' (Eye on the Oscars: Art Direction, Costumes & Makeup)  Variety
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2554
ภาพยนตร์ฝรั่งเศส
ภาพยนตร์อังกฤษ
ภาพยนตร์ชีวประวัติ
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ลุก แบซง
Paedophryne amauensis

Paedophryne amauensis เป็นอึ่ง (สัตว์กลุ่มกบ) ขนาดเล็ก พบในป่าของปาปัวนิวกินี ซึ่งถูกค้นพบตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2552 และได้รับการอธิบายลักษณะอย่างเป็นทางการในเดือนมกราคม พ.ศ. 2554 มีความยาว 7.7 มิลลิเมตร
== การค้นพบ ==
ค้นพบเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2552 โดยคริสโตเฟอร์ ออสติน ขณะสำรวจความหลากหลายของสิ่งมีชีวิตที่ปาปัวนิวกินี ใกล้กับหมู่บ้านอเมา (Amau) ในจังหวัดกลาง
== ลักษณะ ==
อึ่งขนาดเล็กมาก ประมาณ 7.7 มิลลิเมตร อาศัยอยู่บนพื้นดิน และวงจรชีวิตของมันไม่มีช่วงที่เป็นลูกอ๊อด ออกหากินในเวลากลางคืนและกินสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็กเป็นอาหาร พวกมันสามารถกระโดดได้ไกลกว่าความยาวลำตัว 30 เท่า เพศผู้เรียกคู่ด้วยเสียงร้องคล้ายแมลงความถี่ 8,400-9,400 เฮิรตซ์
การค้นพบ P. amauensis ทำให้สถิติสัตว์มีกระดูกสันหลังเล็กที่สุดในโลก ต้องเปลี่ยนมาจาก ปลาซิวแคระ (Paedocypris progenetica) จากอินโดนีเซีย ซึ่งเป็นเจ้าของสถิติก่อนหน้านี้ ที่มีขนาด 7.9 มิลลิเมตร
== ที่อยู่อาศัย ==
Paedophryne amauensis อาศัยอยู่ในกองใบไม้บนพื้นป่า เช่นเดียวกับ Paedophryne ชนิดอื่น ๆ
== อ้างอิง ==
วงศ์อึ่งอ่าง
ไม้อัดไทย

บริษัท ไม้อัดไทย จำกัด (Thaiplywood) (ชื่อย่อ มอท.) เป็นอดีตรัฐวิสาหกิจของประเทศไทย ในการกำกับดูแลของกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มีวัตถุประสงค์เพื่อปฏิรูปการใช้ทรัพยากรป่าไม้ โดยใช้เทคโนโลยีที่ทันสมัย และทดแทนการใช้ไม้สัก เริ่มดำเนินการเมื่อปี พ.ศ. 2494 และปิดกิจการในปี พ.ศ. 2555
== ประวัติ ==
บริษัท ไม้อัดไทย จำกัด ก่อตั้งขึ้นตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 ในการกำกับดูแลของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ โดยผู้เชี่ยวชาญด้านวนศาสตร์ 3 ท่าน ได้แก่ หม่อมเจ้าสืบศุขสวัสดิ์ ศุขสวัสดิ์ ศาสตราจารย์ เทียม คมกฤส และคิด สุวรรณสุทธิ มีพลโทสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็นประธานกรรมการบริหารบริษัท โดยได้จดทะเบียนเป็นบริษัทตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ด้วยทุนจดทะเบียน 80 ล้านบาท ถือหุ้นโดยองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ เริ่มต้นดำเนินกิจการเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2500 และได้มีการจดทะเบียนสหภาพพนักงานรัฐวิสาหกิจ ในปี พ.ศ. 2527
บริษัท ไม้อัดไทย จำกัด มีตราสินค้าของผลิตภัณฑ์ของบริษัท คือ "ช้างสามเชือก" มอท. มีผลการดำเนินการที่ขาดสภาพคล่องมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2541 มีหนี้สินค้างชำระจำนวนมาก กระทั่งในปี พ.ศ. 2555 จึงถูกปิดกิจการลงเนื่องจากขาดทุนต่อเนื่อง รวมหนี้สินกว่า 600 ล้านบาท และเป็นบุคคลล้มละลาย ในปี พ.ศ. 2561
=== วัตถุประสงค์ ===
บริษัท ไม้อัดไทย จำกัด จัดตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อประกอบกิจการ 5 ประเภท คือ
อุตสาหกรรมป่าไม้ เช่น ทำไม้อัด อบไม้ กลั่นไม้ อัดน้ำยาไม้ แปรรูปไม้ ฯลฯ
ทำไม้และของป่า
ค้าผลิตผลของอุตสาหกรรมป่าไม้
สั่งเข้าและส่งออก เครื่องมือ เครื่องจักร และเครื่องใช้อุตสาหกรรม
ประกอบกิจการเพื่อสนับสนุนวัตถุประสงค์ของบริษัทฯ
== อ้างอิง ==
รัฐวิสาหกิจไทยในอดีต
กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
บริษัทของไทย
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2494
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2555
บริษัทที่ถือหุ้นโดยรัฐบาลไทย
ฆาบิเอร์ ปัสโตเร

ฆาบิเอร์ มาติอัส ปัสโตเร (Javier Matías Pastore; ; เกิดวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่ง กองกลางตัวรุก ให้กับเอลเช สโมสรในลาลิกา ลีกสูงสุดของประเทศสเปน และทีมชาติอาร์เจนตินา
ปัสโตเร เริ่มต้นอาชีพกับทีมเยาวชนของสโมสรตาเยเรส หลังขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ 1 ปี เขาย้ายไปสโมสรอูรากัน ในปีถัดมา เขาย้ายร่วมทีมปาแลร์โม โดยมีรายงานค่าตัวที่ 4.7&nbsp;ล้านยูโรในปี 2011 ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง ได้ซื้อเขาไปร่วมทีมโดยมีรายงานค่าตัว 39.8&nbsp;ล้านยูโร เขาพาทีมชนะเลิศลีกเอิง 5 สมัย กุปเดอลาลีก 5 สมัย ทรอเฟเดช็องปียง 4 สมัย และกุปเดอฟร็องส์ 2 สมัย ก่อนจะย้ายร่วมทีม โรมา ในปี 2018 ด้วยค่าตัว 24.7 ล้านยูโร เขาได้ลงเล่น 37 นัดให้กับทีมตลอดระยะเวลาสามปี ก่อนย้ายออกสู่เอลเช ในเดือนกันยายน 2021
ในระดับทีมชาติ ปัสโตเร ประเดิมลงเล่นให้กับทีมชาติอาร์เจนตินาในปี 2010 และได้ลงเล่นให้กับทีมไปแล้วกว่า 20 ครั้ง เขาเป็นตัวแทนของอาร์เจนตินาในฟุตบอลโลก 2010 โกปาอาเมริกาสามครั้ง เขายังพาทีมเข้าชิงชนะเลิศสองปีติดต่อกันในปี 2015 และ เซนเตนาริโอ 2016
==สถิติอาชีพ==
===สโมสร===
===ทีมชาติ===
====ประตูในนามทีมชาติ====
ประตูและผลการนับรวมหลังจากทำประตุได้ของอาร์เจนตินาจะมาก่อนทางด้านซ้าย
{|class="wikitable plainrowheaders sortable"
|-
!ประตูที่!!วันที่!!สนาม!!คู่แข่ง!!ประตู!!ผล!!รายการ
|-
| 1. || 31 มีนาคม 2015 || สนามกีฬาเมตไลฟ์, รัตเธอร์ฟอร์ดตะวันออก, สหรัฐ ||  || align=center | 2–1 || align=center | 2–1 || กระชับมิตร
|-
| 2. || 30 มิถุนายน 2015 || เอสตาดิโอมูนิซิปัลเดกอนเกปซิโอน, กอนเกปซิโอน, ชิลี ||  || align=center | 2–0 || align=center | 6–1 || โกปาอาเมริกา 2015
|}
==เกียรติประวัติ==
===สโมสร===
ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
ลีกเอิง: 2012–13, 2013–14, 2014–15, 2015–16, 2017–18
กุปเดอฟร็องส์: 2016–17, 2017–18
กุปเดอลาลีก: 2013–14, 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2017–18
ทรอเฟเดช็องปียง: 2013, 2014, 2016, 2017
===ส่วนบุคคล===
ผู้เล่นดาวรุ่งยอดเยี่ยมแห่งปีของเซเรียอา: 2010
เตแอมเออโอ ลีกเอิง ทีมยอดเยี่ยมแห่งปี: 2014–15
เตแอมเออโอ ลีกเอิง ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเดือน: กันยายน 2011, พฤศจิกายน 2014, มีนาคม 2015, เมษายน 2015
==บันทึก==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โปรไฟล์ที่สกาย สปอร์ตส
โปรไฟล์ที่ lequipe 
โปรไฟล์ที่ LegaSerieA 
นักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา
นักฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา
นักฟุตบอลต่างชาติในลีกสเปน
นักฟุตบอลต่างชาติในลีกอิตาลี
ผู้เล่นในลาลิกา
ผู้เล่นในปริเมราดิบิซิออนเดอาร์เฆนตินา
ผู้เล่นในเซเรียอา
ผู้เล่นในลีกเอิง
ผู้เล่นสมาคมกีฬาโรมา
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเอลเช
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2010
ผู้เล่นในโกปาอาเมริกา 2011
ผู้เล่นในโกปาอาเมริกา 2015
ผู้เล่นในโกปาอาเมริกาเซนเตนาริโอ
กองกลางฟุตบอล
บุคคลจากกอร์โดบา (อาร์เจนตินา)
ซิก ซิกลาร์

ฮิลลารี ฮินตัน "ซิก" ซิกลาร์ (Hilary Hinton "Zig" Ziglar; 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1926 — 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012) เป็นทั้งนักเขียน, นักขาย และนักสร้างแรงบันดาลใจชาวอเมริกัน
== ประวัติ ==
ซิก ซิกลาร์ เกิดในคอฟฟี่คันทรี่ รัฐแอละแบมา ซึ่งเป็นบุตรของ จอห์น ไซลัส ซิกลาร์ และ วิโอลา ซิกลาร์ โดยเป็นบุตรคนที่สิบจากพี่น้องทั้งหมด 12 คน
ใน ค.ศ. 1931 เมื่อซิกลาร์มีอายุได้ห้าปี พ่อของเขาก็ได้มอบตำแหน่งผู้จัดการฟาร์มที่รัฐมิสซิสซิปปี และครอบครัวของเขาย้ายไปยังยาซูซิตี้ รัฐมิสซิสซิปปี ที่ซึ่งเป็นการใช้เวลาส่วนใหญ่ในช่วงวัยเด็กของเขา ใน ค.ศ. 1932 พ่อของเขาก็เสียชีวิตลงด้วยโรคหลอดเลือดสมอง และน้องสาวของเขาก็เสียชีวิตลงในช่วงสองวันต่อมา
ซิกลาร์เข้าปฏิบัติหน้าที่ให้แก่กองทัพเรือในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง (ประมาณ ค.ศ. 1943-1945) เขาอยู่ในกองทัพเรือ ในหลักสูตรการฝึกอบรมวิทยาลัยกองทัพเรือ V - 12 ร่วมกับมหาวิทยาลัยเซาท์แคโรไลนา
ในวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1944 เขาได้พบกับคู่ชีวิตของเขาที่มีชื่อว่า จีน ที่องค์กรวายดับบลิวซีเอ ในเมืองแจ็คสัน รัฐมิสซิสซิปปี เมื่อเขามีอายุได้ 17 ปี ในขณะที่เธอมีอายุ 16 ปี โดยที่ทั้งสองได้แต่งงานกันในช่วงปลายปี ค.ศ. 1946 
ในภายหลัง ซิกลาร์ได้ทำงานเป็นพนักงานขายในหลายบริษัทอย่างต่อเนื่อง ปี ค.ศ. 1968 เขาได้กลายเป็นรองประธานและผู้อำนวยการฝึกอบรมสำหรับบริษัทออโต้โมทีฟเพอร์ฟอร์มานซ์ โดยได้ทำการย้ายไปอยู่ที่ดัลลัส รัฐเท็กซัส
ใน ค.ศ. 1970 ซิกลาร์ก็ได้เข้าสู่ธุรกิจการพูดเพื่อสร้างแรงบันดาลใจแบบเต็มเวลา โดยเน้นคุณค่าของคริสต์ศาสนิกชน กระทั่งหลังจากนั้น เขาก็ได้เรียกตัวเขาเองโดยใช้ชื่อแรกคือ ฮิลลารี แต่ในปัจจุบัน เขาได้เริ่มใช้ชื่อเล่นของเขา ซึ่งคือ ซิก แทน
ใน ค.ศ. 2010 ซิกลาร์ยังคงออกเดินทางไปในบริเวณใกล้เคียงโดยรอบสำหรับการมีส่วนร่วมการสัมนาสร้างแรงบันดาลใจ แม้จะเคยลดเที่ยวบินลงใน ค.ศ. 2007 อันเนื่องด้วยปัญหาของความจำระยะสั้นก็ตาม
== การเสียชีวิต ==
ซิกลาร์ประสบความทุกข์จากโรคปอดบวม เขาเสียชีวิตเมื่ออายุได้แปดสิบหกปีที่โรงพยาบาลในเมืองดัลลัสชานเมืองพลาโน ณ วันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 
== หนังสือ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Booknotes interview with Ziglar on Zig: The Autobiography of Zig Ziglar, October 6, 2002. 
นักพูดสร้างแรงบันดาลใจชาวอเมริกัน
นักเขียนสร้างแรงบันดาลใจชาวอเมริกัน
ปลาขี้ตังเบ็ดลาย

ปลาขี้ตังเบ็ดลาย (Clown surgeonfish, Lined surgeonfish, Striped surgeonfish; ) หรือที่นิยมเรียกกันในวงการปลาสวยงามว่า ปลาเซอร์เจี้ยนลาย เป็นปลาทะเลที่มีความสวยงามชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาขี้ตังเบ็ด (Acanthuridae)
มีสีสันและลวดลายที่สวยงามหลากหลายบนลำตัว ที่เป็นลายเส้นในแนวนอนทั้งเขียว, เหลือง, ดำ และน้ำเงิน พาดไปตามลำตัวตั้งแต่หัวจรดหาง ครีบหางแฉกปลายแหลมทั้งสองข้าง มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 38 เซนติเมตร
พบกระจายพันธุ์ในแนวปะการังของเขตอบอุ่นตั้งแต่ชายฝั่งของแอฟริกาตะวันออก จนถึงทะเลอันดามัน และอินโด-แปซิฟิก มีพฤติกรรมชอบที่อาศัยอยู่เพียงตัวเดียว หรือรวมกลุ่มกันเป็นกลุ่มเล็ก ๆ โดยมีตัวผู้เพียงตัวเดียว รวมกับตัวเมียหลายตัว โดยตัวผู้จะมีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียและเจริญเติบโตเร็วกว่าตัวเมียอย่างเห็นได้ชัด เมื่อผสมพันธุ์จะกระทำในคืนที่พระจันทร์เต็มดวง ที่น้ำขึ้นอย่างเต็มที่ ด้วยการปล่อยไข่และอสุจิให้ปฏิสนธิกันในกระแสน้ำ และปล่อยไข่ให้ล่องลอยไปกับกระแสน้ำ จนกระทั่งลูกปลาฟักออกมาเป็นตัว
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงามชนิดหนึ่ง เช่นเดียวกับปลาชนิดอื่น ๆ ในวงศ์เดียวกัน เช่น ปลาขี้ตังเบ็ดโซฮาล (A. sohal) หรือปลาขี้ตังเบ็ดฟ้า (Paracanthurus hepatus) แต่จัดเป็นปลาที่เลี้ยงได้ยากชนิดหนึ่ง เนื่องจากปลาที่ถูกจับจากแหล่งน้ำธรรมชาติมักไม่ค่อยยอมรับอาหารและไม่อาจปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมในที่เลี้ยงได้ จะมีเพียงไม่กี่ตัวเท่านั้นที่สามารถจะยอมกินอาหารได้ และในอีกหลาย ๆ ตัวเมื่อเลี้ยงไปสักระยะหนึ่ง กลับตายอย่างไร้สาเหตุ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลจาก Fishbse.org
วงศ์ปลาขี้ตังเบ็ด
ปลาตู้
ปลาที่พบในประเทศไทย
ปลาแอฟริกา
นากาโอกะ ชินตาโร

นากาโอกะ ชินตาโร (, 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1838 - 10 ธันวาคม ค.ศ. 1867) เป็นซามูไรชาวแคว้นโทซะในยุคบากูมัตสึของญี่ปุ่น เขาเป็นผู้ใกล้ชิดของซากาโมโตะ เรียวมะ ซึ่งได้ร่วมกันเคลื่อนไหวทางการเมืองเพื่อล้มล้างรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ
== ภูมิหลัง ==
นากาโอกะ ชินตาโร เกิดที่หมู่บ้านคิตากาวะ แคว้นโทซะ (ปัจจุบันอยู่ในเขตจังหวัดโคจิ) โดยเป็นบุตรชายของผู้ใหญ่บ้านคิตากาวะเมื่อ ค.ศ. 1838  ในปี ค.ศ. 1861 เขาได้เข้าศึกษาวิชาการต่าง ๆ และวิชาดาบในสำนักศึกษาที่ทาเกจิ ฮัมเปตะ จัดตั้งขึ้น และได้เป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งกลุ่ม "โทซะกินโนโต" (กลุ่มผู้ภักดีแห่งโทซะ) ซึ่งเป็นองค์การทางการเมืองติดอาวุธที่ทาเกจิจัดตั้งขึ้นเพื่อส่งเสริมแนวคิด "ซนโนโจอิ" (เทิดทูนจักรพรรดิ ขับคนป่าเถื่อน) 
== บทบาททางการเมือง ==
หลังการรัฐประหารในเกียวโตเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1863 อันนำมาซึ่งความกดดันต่อเหล่าผู้ยึดถือแนวคิด "ซนโนโจอิ" นากาโอกะพร้อมด้วยกลุ่มขุนนาง (คูเงะ) ที่มีอุดมการณ์เดียวกัน ซึ่งรวมถึงซันโจ ซาเนโตมิ ได้ลี้ภัยไปยังแคว้นโชชู ในปี ค.ศ. 1864 เขาได้เข้าร่วมการลอบสังหารชิมาซุ ฮิซามิตสึ ผู้มีอำนาจคนสำคัญของแคว้นซัตสึมะ แต่ล้มเหลว และได้ร่วมสู้กับกองกำลังแคว้นโชชูในเหตุการณ์กบฏฮามากูริและยุทธการที่ชิโมโนเซกิ ต่อมาในปีเดียวกันนั้น นากาโอกะได้เข้าร่วมกลุ่มไคเอ็นไตซึ่งก่อตั้งโดยซากาโมโตะ เรียวมะ และได้ร่วมมือกับเรียวมะในการประสานงานแคว้นซัตสึมะกับแคว้นโชชูในการก่อตั้งพันธมิตรซัตโจ และขอรับการสนับสนุนแผนการดังกล่าวจากซันโจ ซาเนโตมิ
ในช่วงเดือนมีนาคม ค.ศ. 1867 นากาโอกะและเรียวมะได้เดินทางกลับไปยังแคว้นโทซะเพื่อเจรจาให้ทางแคว้นโทซะยอมเข้าร่วมเป็นพันธมิตรลับกับแคว้นซัตสึมะ จากนั้นในเดือนมิถุนายนปีเดียวกัน นากาโอกะก็ได้เริ่มขยายการเจรจาให้เกิดการจัดตั้งพันธมิตรระหว่างแคว้นโชชูกับแคว้นฮิโรชิมะ แต่เรื่องดังกล่าวได้กลายเป็นเรื่องที่น่าสงสัยไป เพราะในเวลานั้นโชกุนโทกูงาวะ โยชิโนบุ ได้ตัดสินใจถวายอำนาจการปกครองคืนแก่จักรพรรดิแล้ว  ด้วยความตระหนักว่าสงครามกลางเมืองมีโอกาสที่จะเกิดขึ้นในเวลาอันใกล้ นากาโอกะจึงกลับมายังแคว้นโทซะในเดือนกรกฎาคม และจัดตั้งหน่วยรบติดอาวุธ "ริกูเอ็นไต" ขึ้น   โดยใช้รูปแบบเดียวกับกองทหารอาสา "คิเฮไต" ของแคว้นโชชู
== มรณกรรม ==

ในวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1867 นากาโอกะได้เดินทางไปยังที่ร้านโอมิยะในเมืองเกียวโตเพื่อพบกับซากาโมโตะ เรียวมะ ขณะที่ทั้งสองกำลังสนทนากันในห้องพักชั้น 2 ของร้าน ได้มีคนร้ายไม่ทราบฝ่ายเข้าจู่โจมและทำการลอบสังหาร (เหตุการณ์นี้เป็นที่รู้จักในชื่อ "คดีร้านโอมิยะ")  เรียวมะเสียชีวิตในที่เกิดเหตุทันที ส่วนนากาโอกะบาดเจ็บสาหัสและเสียชีวิตในอีก 2 วันให้หลัง โดยที่เขาไม่ได้สติพอที่จะบอกชื่อคนที่เข้ามาทำร้ายพวกตนได้เลย สุสานของเขาตั้งอยู่ที่ศาลเจ้าเรียวเซ็งโงโกกุ ในเมืองเกียวโต
อนึ่ง จักรพรรดิเมจิได้พระราชทานบำเหน็จความชอบย้อนหลังแก่นากาโอกะ โดยการแต่งตั้งให้เขาเป็นเจ้าขุนนางชั้นที่ 4 ในปี ค.ศ. 1891
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
Jansen, Marius B. (1961). Sakamoto Ryoma and the Meiji Restoration. Princeton: Princeton University Press. OCLC 413111
Miyaji, Saijiro. (1993). Nakaoka Shintaro: Ishin no shusenka. Tokyo: Chuo-Koronsha, ISBN 4-12-101146-5 (Japanese)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
National Diet Library
Nakaoka Shintaro Museum  (Japanese)
ซามูไร
บุคคลจากแคว้นโทซะ
บากูมัตสึ
จักรพรรดิถังเซฺวียนจง

จักรพรรดิถังเซฺวียนจง (唐宣宗, ค.ศ. 810-859) เป็นจักรพรรดิในยุคหลังของราชวงศ์ถัง ประสูติในพระนาม หลี่ ยี่ (李怡) ต่อมาเปลี่ยนพระนามเป็น หลี่ เฉิน (李沈) และเป็นที่รู้จักก่อนขึ้นครองราชย์ในพระนาม กวฺัง หวัง พระองค์ถือเป็นจักรพรรดิผู้ปรีชาสามารถองค์สุดท้ายของราชวงศ์ถัง จักรพรรดิผู้สืบทอดราชบัลลังก์ต่อจากจักรพรรดิเซฺวียนจงอาจจะยังเยาว์เกินไปหรือถูกครอบงำโดยขันทีหรือขุนศึก จักรพรรดิเซฺวียนจงเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 13 ของจักรพรรดิเซี่ยนจง และเป็นพระปิตุลา (อา) ของจักรพรรดิ 3 พระองค์ก่อนหน้าคือจักรพรรดิจิงจง จักรพรรดิเหวินจง และจักรพรรดิอู่จง
== อ้างอิง ==
เซฺวียนจง
พุทธศาสนิกชนชาวจีน
นัมคุน

นัมคุน (남곤; 1471-1527) มีชื่อจริงว่า จียอง เป็นขุนนาง,กวีและนักคิดสมัย ราชวงศ์โชซอน เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1471
== การทำงาน ==
นัมคุนเริ่มเข้ารับราชการในสมัย พระเจ้าซองจง และเริ่มมีบทบาทในคราวโค่นราชบัลลังก์ พระเจ้ายอนซัน โดยเป็นขุนนางในสายของ พัก วอนจง เช่นเดียวกับ ซินจอง และได้ขึ้นเป็นรองมหาเสนาบดีเมื่อปี ค.ศ. 1520 และได้เป็นมหาเสนาบดีต่อจากอดีตมหาเสนาคิมอาของ คิมอันโล ผู้นำฝ่าย ยุนใหญ่ เมื่อปี ค.ศ. 1523
== บั้นปลายชีวิต ==
นัมคุนถึงแก่อสัญกรรมเมื่อปี ค.ศ. 1527 ขณะอายุได้เพียง 56 ปีก่อนสิ้นใจนัมคุนได้นำบทความและบทกวีของตนเองมาเผาทิ้งพร้อมสั่งเสียเมียและลูกว่าถ้าเจอบทความและบทกวีของตนเองให้เผาทิ้งทันทีและกำชับว่าห้ามเอาผ้าไหมห่อร่าง,ห้ามสร้างสุสาน,ห้ามทำป้ายหลุมศพพอสั่งเสียก็สิ้นใจในทันที
ขุนนางเกาหลี
บุคคลในยุคราชวงศ์โชซ็อน
ตัวละครในบัลลังก์จอมนาง
ริค แซนโทรัม

ริชาร์ด จอห์น "ริค" แซนโทรัม (Richard John "Rick" Santorum) เกิดวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1958 เป็นนักการเมืองพรรครีพับลิกันชาวอเมริกัน ซึ่งปัจจุบันกำลังอยู่ในช่วงหาเสียงสมัครเป็นผู้แทนจากพรรครีพับลิกัน ค.ศ. 2012 เขาเคยทำหน้าที่เป็นสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐในรัฐเพนซิลเวเนีย ตั้งแต่ ค.ศ. 1995 ถึง ค.ศ. 2007 และเป็นผู้แทนสหรัฐในเขตชานเมืองพิตส์เบิร์ก ของเขตรัฐสภาเพนซิลเวเนียที่ 18 ตั้งแต่ ค.ศ. 1991 ถึง ค.ศ. 1995 เขาได้รับการจัดอยู่ในอันดับสามของพรรครีพับลิกันในวุฒิสภา ตั้งแต่ ค.ศ. 2001 ถึง ค.ศ. 2007 เมื่อเขาได้เป็นประธานในการประชุมวุฒิสภาพรรครีพับลิกัน
เขาเป็นที่รู้จักกันดีในบทบาทด้านสังคมอนุรักษนิยม และแซนโทรัมยังได้ถือว่าเป็นอนุรักษนิยมทางเศรษฐกิจการคลัง และมีบทบาทในการปฏิรูปสวัสดิการบัญญัติกฎหมายใน ค.ศ. 1996  เมื่อเร็วๆนี้ เขาได้แสดงมุมมองด้านสงครามซึ่งอยู่ในนโยบายการต่างประเทศของสหรัฐฯที่เกี่ยวพันต่ออิหร่าน
ในช่วงแปดสัปดาห์ก่อนถึงเดือนมกราคม ค.ศ. 2012 จากการหยั่งเสียงในรัฐไอโอวา เขาได้รับคะแนนเสียงเป็นอันดับที่สอง โดยเป็นรองจากผู้สมัครอันดับหนึ่งอย่าง มิตต์ รอมนีย์ เพียงแปดคะแนนเท่านั้น
== งานเขียน ==
== อ้างอิง ==
== หนังสืออ่านเพิ่ม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Rick Santorum official campaign site
Column archives at Townhall.com
Rick Santorum  at the Open Directory Project
บทความ
Excerpt from Santorum interview USA Today, April 23, 2003
Lawsuit Abuse Critic Explains Suit ABC Primetime, November 10, 2005
Editorial: Charities on the Hill Washington Post, March 7, 2006
Santorum Against the World , Michael Dougherty, The American Conservative, July 30, 2007
ชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลี
พรรคริพับลิกัน (สหรัฐ)
ผู้สมัครประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ปี 2012
รัฐประหารพระเจ้าจุงจง

รัฐประหารพระเจ้าจุงจง (중종반정) เป็นเหตุการณ์ที่ได้ถูกบันทึกไว้ในพงศาวดารราชวงศ์โชซ็อน ว่าเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1506 เป็นเหตุการณ์รัฐประหารที่สำคัญที่สุดในราชวงศ์โชซอน
== สาเหตุ ==
ในขณะนั้นเป็นช่วงรัชกาล เจ้าชายย็อนซัน พระราชาลำดับที่ 10 บ้านเมืองเสื่อมทรามพระราชาไม่ใส่ใจกิจการบ้านเมืองหลงสุรานารีลงโทษขุนนางดี ๆ ทั้ง ๆ ที่ไม่มีความผิดและลวนลามพระปิตุจฉาของพระองค์เองจนต้องฆ่าตัวตายเหล่าขุนนางทั้งหลายนำโดย พัก วอนจง น้องชายของพระชายาพักจึงได้ก่อการครั้งนี้ขึ้น
== วันก่อการ ==
ขุนนางที่นำโดย พัก วอนจง ได้ลงความเห็นว่าจะก่อการในวันที่ 18 กันยายน พอถึงวันที่กำหนดขุนนางกลุ่มหนึ่งนำโดย ช็อง ยุนคยอม และ ฮงคยองจู (ใต้เท้านัมยาง) ได้นำกำลังบุกเข้า พระราชวังคยองบกกุง ปลด เจ้าชายย็อนซัน และกำลังอีกส่วนหนึ่งได้บุกไปสังหาร คิม จา-ว็อน เจ้ากรมมหาดเล็กพร้อมขุนนางคนโปรดของเจ้าชายย็อนซันอีกหลายคน
== บทสรุป ==
อีกด้านพัก วอนจงพร้อมขุนนางคนสนิทได้ไปเข้าเฝ้า พระพันปีจาซุน พระมเหสีองค์ที่ 3 ของ พระเจ้าซ็องจง เพื่อขอคำยืนยันว่าจะให้ องค์ชายจินซอง พระราชโอรสของพระนางพระชนม์ 17 พรรษาได้ขึ้นเป็นพระราชาองค์ต่อไปซึ่งพระนางก็เห็นด้วยทำให้องค์ชายจินซองได้ขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าชุงจง ในเวลาต่อมา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
조선왕조실록(朝鮮王朝實錄) 
ราชวงศ์โชซ็อน
ปลาพาราไดซ์แดง

ปลาพาราไดซ์แดง (Red-backed paradisefish; ) เป็นปลาพาราไดซ์ชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ Macropodusinae
มีลักษณะรูปร่างคล้ายปลาพาราไดซ์ (M. opercularis) โดยมีเงี่ยงครีบหลังทั้งหมด 12-16 ก้าน ก้านครีบอ่อนที่หางมีทั้งหมด 6-8 ก้าน เงี่ยงครีบก้นทั้งหมด 17 ก้าน ก้านครีบอ่อนที่ก้น 13-17 ก้าน ครีบหางมีทั้งแบบแยกออกเป็นสองแฉก และแยกออกเป็นหลายแฉก พื้นผิวลำตัวเป็นสีแดง มีเส้นข้างลำตัวสีน้ำเงิน และส่วนหัวมีจุดแต้มมากกว่า
มีความยาวเต็มที่ประมาณ 6.5 เซนติเมตร กระจายพันธุ์อยู่บริเวณตอนกลางของประเทศเวียดนาม
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลจาก fishbase.org 
วงศ์ปลากัด ปลากระดี่
ปลาตู้