pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สะพานมาร์โก โปโล

สะพานมาร์โก โปโล หรือ สะพานหลูโกว (Marco Polo Bridge, Lugou Bridge; ) เป็นสะพานหินโค้งเชื่อมต่อที่เก่าแก่ที่สุดของกรุงปักกิ่ง  เป็นสะพานข้ามแม่น้ำหย่งติ้ง (永定河; ปัจจุบันแม่น้ำแห่งนี้ได้เหือดแห้งไปหมดแล้ว) ตั้งในเขตเฟิงไถ  (丰台区)  ด้านตะวันตกเฉียงใต้ของกรุงปักกิ่ง ห่างจากใจกลางเมืองประมาณ 15 กิโลเมตร เริ่มสร้างในสมัยจักรพรรดิจินซีจง ในยุคราชวงศ์จิน (ค.ศ. 1189) ได้รับการบูรณะซ่อมแซมในสมัยราชวงศ์หมิง  หลังได้รับความเสียหายจากอุทกภัยก็มีการบูรณะใหม่อีกครั้งในสมัยจักรพรรดิคังซี แห่งราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1698)  โดยที่มาของชื่อ มาจากมาร์โก โปโล นักเดินทางชาวอิตาเลียนในศตวรรษที่ 13 ที่ได้เดินทางมายังประเทศจีนในขณะนั้น และได้พรรณาถึงความงามของสะพานแห่งนี้จนมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลก
สะพานมาร์โก โปโลมีความยาว 266.5 เมตร กว้าง 7.5 เมตร ประกอบด้วยตอม่อหิน 11 ต้น และช่องโค้งใต้สะพาน 11 ช่อง ตัวสะพานทั้งหมดทำด้วยแท่งหิน โดยใช้ตะขอเงินเชื่อมต่อในจุดที่สำคัญ นับว่าเป็นสะพานหินโบราณที่ยาวที่ในพื้นที่ภาคเหนือของจีน บนราวสะพานจะมีการแกะสลักหินเป็นลวดลายที่วิจิตรงดงาม และสิงโตหินแกะสลักที่ขึงขังอยู่เต็มราวสะพาน นับได้ว่าเป็นสิ่งปลูกสร้างโบราณที่ทรงคุณค่าทางประวัติศาสตร์และศิลปะอย่างยิ่ง 
ในด้านประวัติศาสตร์ สะพานมาร์โก โปโลยังเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่ 2 ที่กินระยะเวลายาวนานกว่า 8 ปี  โดยเริ่มต้นจากปืนที่ทหารแห่งกองทัพคณะปฏิวัติแห่งชาติจีนยิงใส่ทหารแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1937 ซึ่งเหตุการณ์นี้เรียกว่า "เหตุการณ์สะพานมาร์โก โปโล" (盧溝橋事變)
==รูปภาพ==
ภาพ:Marco Polobran brospann.JPG|สะพานมาร์โก โปโลในปัจจุบัน
ภาพ:Marcopolobridge.jpg|สิงโตหินบนสะพาน
ภาพ:Lugou-Bridge-view-from-NW-3614.jpg|ด้านข้างของสะพาน
ภาพ:Kangxi-Lugou-rebuilding-stele-text-fragment-3582.jpg|อนุสรณ์สถานจักรพรรดิคังซีบูรณะสะพานจากเหตุการณ์อุทกภัย
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Marco Polo Bridge at China.org.cn
Marco Polo Bridge at Travel China
สิ่งก่อสร้างในปักกิ่งสะพานในประเทศจีนสิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1180
Tachypleus

Tachypleus เป็นสกุลของแมงดาสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Tachypleus โดยจัดอยู่ในวงศ์ Limulidae เป็นแมงดาที่พบในเขตเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, เอเชียใต้ และเอเชียตะวันออก มีขนาดใหญ่ แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด คือ
แมงดาจาน (Tachypleus gigas (Müller, 1785))
แมงดาญี่ปุ่นหรือแมงดาจีน (Tachypleus tridentatus (Leach, 1819))
และสูญพันธุ์ไปแล้วสองชนิด พบเฉพาะซากดึกดำบรรพ์เท่านั้น คือ
Tachypleus decheni (Zincken, 1862) พบฟอสซิลจากสมัยอีโอซีนตอนปลาย ในชั้นทรายโดมเซิน (Domsen Sand) ประเทศเยอรมนี
Tachypleus syriacus (Woodward, 1879) พบฟอสซิลจากยุคครีเตเชียสช่วงปลาย ในแหล่งสะสมชั้นหินศ็อนนีน บริเวณเมืองฮุญุวาลาและหมู่บ้านฮัยล์ ประเทศเลบานอน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แมงดา
นิวต์ท้องแดงจีน

นิวต์ท้องแดงจีน หรือ นิวต์ท้องแดง (Chinese fire belly newt, Oriental fire-bellied newt, Dwarf fire-bellied newt; 東方蠑螈; ) เป็นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำชนิดหนึ่ง จำพวกนิวต์ (Salamandridae)
เป็นนิวต์ขนาดเล็กมีลำตัวสีดำ ส่วนหางแบนเหมือนใบพาย มีช่วงท้องเป็นสีเหลืองมีแต้มสีส้มหรือแดง ตัวผู้มีขนาดเล็กกว่าตัวเมีย โดยตัวผู้จะมีปุ่มบริเวณโคนหาง จัดเป็นนิวต์ขนาดเล็กมีความยาวลำตัวจรดหางประมาณ 12-15 เซนติเมตร แพร่ขยายพันธุ์ด้วยการวางไข่ในน้ำ ตัวอ่อนมีพู่เหงือก
แพร่กระจายพันธุ์ในพื้นที่ชุ่มน้ำที่น้ำสะอาดและบริสุทธิ์และมีพืชน้ำขึ้นหนาแน่นในตอนใต้ของประเทศจีน อุณหภูมิประมาณ 18-24 เซนติเมตร ออกหากินในเวลากลางคืน โดยกินสัตว์น้ำและแมลงขนาดเล็ก เช่น หนอน, กุ้งฝอย, หนอนแดง, ไส้เดือนน้ำ, ลูกอ๊อด เป็นต้น
นิวต์ท้องแดงจีน มีพิษบริเวณผิวหนังที่มีพิษประเภทเตโตรโดท็อกซิน (Tetrodotoxin) อันเป็นพิษแบบเดียวกับที่มีในปลาปักเป้า  แต่เป็นพิษแบบอ่อน อันเป็นลักษณะสำคัญของนิวต์ในสกุล Cynops ซึ่งไม่ก่อให้เกิดอันตรายมากนักสำหรับมนุษย์หากใช้มือเปล่าไปแตะต้องถูกเข้า แต่จะเป็นอันตรายต่อเมื่อกลืนกินเข้าไป
เป็นนิวต์หรือซาลาแมนเดอร์อีกชนิดหนึ่ง ที่นิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
http://www.caudata.org/cc/species/Cynops/C_orientalis.shtml 
นิวต์
สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกที่เป็นสัตว์เลี้ยง
สัตว์ที่พบในประเทศจีน
ปวดท้อง

อาการปวดท้องเป็นอาการพบบ่อยอย่างหนึ่ง สัมพันธ์ทั้งกับโรคชั่วคราวไม่รุนแรงและภาวะที่รุนแรงมาก
สาเหตุทั่วไปของอาการปวดท้องมีกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบและกลุ่มอาการลำไส้ไวเกินต่อการกระตุ้น ในผู้ป่วยหนึ่งในสาม สาเหตุแน่ชัดไม่ชัดเจน ประมาณร้อยละ 10 มีภาวะพื้นเดิมที่รุนแรงมาก เช่น ไส้ติ่งอักเสบ การรั่วหรือแตกของท่อเลือดแดงส่วนท้องโป่งพอง ถุงยื่นอักเสบหรือการตั้งครรภ์นอกมดลูก การหาสาเหตุของอาการปวดท้องอาจยากได้ เพราะมีหลายโรคทำให้เกิดอาการนี้
== การวินิจฉัยแยกโรค ==
สาเหตุพบบ่อยที่สุดของปวดท้อง คือ กระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบ (13%), กลุ่มอาการลำไส้ไวเกินต่อการกระตุ้น (8%), ปัญหาทางเดินปัสสาวะ (5%), การอักเสบของกระเพาะอาหาร (5%) และอาการท้องผูก (5%) ในผู้ป่วยปประมาณ 30% ไม่สามารถระบุสาเหตุได้ ผู้ป่วยประมาณ 10% มีสาเหตุรุนแรงกว่านั้น ได้แก่ ปัญหาถุงน้ำดีหรือตับอ่อน (4%) ถุงยื่นอักเสบ (3%) ไส้ติ่งอักเสบ (2%) และมะเร็ง (1%) สำหรับผู้สูงอายุ สาเหตุร้ายแรงที่พบมากขึ้น ได้แก่ เยื่อแขวนลำไส้ขาดเลือดเฉพาะที่และท่อเลือดแดงส่วนท้องโป่งพอง
อาการและอาการแสดงที่เกี่ยวกับระบบย่อยอาหารและท้อง
อาการปวดท้อง
นิวต์แปซิฟิก

นิวต์แปซิฟิก หรือ นิวต์ตะวันตก หรือ นิวต์ผิวขรุขระ (Pacific newt, Western newt, Roughskin newt) เป็นสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกจำพวกซาลาแมนเดอร์สกุลหนึ่ง ในสกุล Taricha (/ทา-ริ-ชา/)
จัดเป็นซาลาแมนเดอร์แท้ หรือนิวต์สกุลหนึ่ง เป็๋นนิวต์ที่หากินและใช้ชีวิตบนบกเป็นหลัก และจะเคลื่อนย้ายไปยังแหล่งน้ำเมื่อถึงเวลาผสมพันธุ์ การปฏิสนธิเกิดขึ้นภายในลำตัว เป็นนิวต์ที่พบกระจายพันธุ์ทั้งในพื้นที่ตะวันออกและตะวันตกของสหรัฐอเมริกา  และอาจพบได้จนถึงตอนเหนือของรัฐบาฮากาลิฟอร์เนีย เม็กซิโก
จำแนกออกเป็นชนิดต่าง ๆ ได้ดังนี้
Taricha granulosa (Skilton, 1849) — นิวต์ผิวขรุขระ
Taricha rivularis (Twitty, 1935) — นิวต์ผิวขรุขะท้องแดง
Taricha sierrae (Twitty, 1942) — นิวต์เซียร์รา
Taricha torosa (Rathke, 1833) — นิวค์แคลิฟอร์เนีย
นิวต์ในสกุลนี้ ผิวหนังมีสารพิษจำพวกเตโตรโดท็อกซิน (Tetrodotoxin) เหมือนปลาปักเป้าอย่างรุนแรง โดยพิษนี้สามารถทำให้มนุษย์เป็นอัมพาตหรือเสียชีวิตได้ โดยนิวต์จะผลิตสารพิษนี้เพื่อป้องกันตัวหรือถูกคุกคาม
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นิวต์
สัตว์มีพิษ
สัตว์ที่พบในสหรัฐอเมริกา
สัตว์ที่พบในประเทศเม็กซิโก
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 332

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 332 สายสัตหีบ - สำนักท้อน มีชื่อเรียกเป็นหลักว่า ถนนเลี่ยงเมืองสัตหีบ เป็นทางหลวงแผ่นดินในอำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี ในปัจจุบันเป็นถนนขนาด 4-6 ช่องจราจรไป-กลับตลอดสาย โดยเริ่มจากแยกเจ ตัดกับถนนสุขุมวิท (กม.ที่ 169+169) หน้าทางเข้ากรมสรรพาวุธทหารเรือ ในตำบลบางเสร่ อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี ผ่านทางแยกเกษมพล ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 331 ในตำบลพลูตาหลวง แล้วไปสิ้นสุดที่แยกสนามบินอู่ตะเภา ตัดกับถนนสุขุมวิท  (กม.ที่ 189+095) ในตำบลพลา อำเภอบ้านฉาง จังหวัดระยอง รวมระยะทาง 14.487 กิโลเมตร เป็นเส้นทางในความรับผิดชอบของแขวงทางหลวงชลบุรีที่ 2 และ แขวงทางหลวงระยอง
== รายชื่อทางแยก ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง  กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม
332
3-332
ถนนในจังหวัดชลบุรี
ถนนในจังหวัดระยอง
ถนนวงแหวนและถนนเลี่ยงเมือง
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 334

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 334 สายทางต่างระดับอ่างทอง–บ้านรอ เป็นทางหลวงแผ่นดินในจังหวัดอ่างทองที่เชื่อมต่อระหว่างตัวเมืองอ่างทองและทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 เข้าด้วยกัน มีระยะทางตลอดทั้งสายรวม 4.300 กิโลเมตร ซึ่งเป็นถนนขนาด 4 - 6 ช่องจราจรไป-กลับตลอดทั้งสาย เดิมทางเลี่ยงเมืองอ่างทองได้ถูกกำหนดให้เป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 334 ด้วย แต่ปัจจุบันได้เปลี่ยนเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 368 ซึ่งมีระยะทาง 4.865 กิโลเมตร
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 334 เริ่มต้นที่สี่แยกบ้านรอ แยกออกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 309 ไปทางทิศตะวันออก ผ่านสามแยกบ้านอิฐ (แยกทางเลี่ยงเมืองอ่างทอง) ซึ่งตัดกับ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 368 และไปสิ้นสุดที่แยกทางต่างระดับอ่างทอง ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 บริเวณกิโลเมตรที่ 50 แล้วต่อกับ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3267 ซึ่งไป อำเภอท่าเรือ โดยทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 334 เป็นส่วนหนึ่งของถนนโพธิ์พระยา–ท่าเรือ เป็นเส้นทางในความรับผิดชอบของแขวงทางหลวงอ่างทอง
== รายชื่อทางแยก ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง  กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม
334
3-334
ถนนในจังหวัดอ่างทอง
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 365

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 365 หรือ ถนนเลี่ยงเมืองฉะเชิงเทรา เป็นทางหลวงแผ่นดินขนาด 2-4 ช่องจราจร เดิมมีเฉพาะถนนด้านใต้ซึ่งเริ่มต้นที่แยก พล.ร.11 (คอมเพล็กซ์) จุดตัดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 กับถนนศุขประยูร และไปสิ้นสุดที่ถนนสิริโสธร และในเวลาต่อมา กรมทางหลวงได้มีการปรับเปลี่ยนหมายเลขสายทางของถนนเลี่ยงเมืองด้านเหนือ (ทางเลี่ยงเมืองวัดบางขวัญ) ซึ่งเดิมเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 และมีการปรับหมายเลขสายทางให้เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 365 ด้วย
== รายละเอียดของเส้นทาง ==
=== ถนนเลี่ยงเมืองด้านเหนือ ===
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 365 ตอนควบคุม 0101 เดิมเคยใช้หมายเลขทางหลวงร่วมกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 และได้มีการเปลี่ยนหมายเลขทางหลวงเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 365 เป็นทางหลวงแผ่นดินขนาด 2-4 ช่องจราจร โดยเริ่มต้นที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 ข้ามคลองนครเนื่องเขต บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3200 ที่แยกบางขวัญ รวมระยะทาง 5.866 กิโลเมตร
=== ถนนเลี่ยงเมืองด้านทิศใต้ ===

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 365 ตอนควบคุม 0102 เดิมเคยใช้หมายเลขทางหลวงร่วมกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 314 และได้มีการเปลี่ยนหมายเลขทางหลวงเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 365 เป็นทางหลวงแผ่นดินขนาด 4 ช่องจราจร โดยเริ่มที่แยก พล.ร.11 (คอมเพล็กซ์) ซึ่งเชื่อมต่อจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 และถนนศุขประยูร บริเวณใกล้กับกองพลทหารราบที่ 11 ค่ายสมเด็จพระนั่งเกล้า ข้ามแม่น้ำบางปะกง บรรจบถนนสิริโสธรที่แยกบางพระ รวมระยะทาง 4.995 กิโลเมตร
== รายชื่อทางแยก ==
=== ทางเลี่ยงเมืองฉะเชิงเทราด้านเหนือ ===
=== ทางเลี่ยงเมืองฉะเชิงเทราด้านใต้ ===
== เขตการควบคุม ==
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 365 แบ่งเขตการควบคุมออกเป็น 2 ตอน ได้แก่
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง 
365
3-365
ถนนในจังหวัดฉะเชิงเทรา
อิกัวนาบก

อิกัวนาบก (Land iguana) เป็นกิ้งก่าสกุลหนึ่ง ในวงศ์อิกัวนา (Iguanidae) จัดอยู่ในสกุล 	Conolophus (มาจากภาษากรีกสองคำ: conos (κώνος) หมายถึง "หนาม" และ lophos (λοφος) หมายถึง "หงอน" โดยมีความหมายถึง หนามบนสันหลัง)
จัดเป็นสัตว์ถิ่นเดียวที่พบเฉพาะบนหมู่เกาะกาลาปาโกสเท่านั้น โดยถือว่าเป็นอิกัวนาอีกจำพวกหนึ่งที่มีความโดดเด่นของที่นี่นอกเหนือไปจากอิกัวนาทะเล ซึ่งอิกัวนาบกนั้นมีรูปร่างลักษณะ ตลอดจนพฤติกรรมที่แตกต่างไปจากอิกัวนาทะเลพอสมควร เนื่องจากเป็นสัตว์ที่หากินแต่เฉพาะบนบก กินพืชเป็นอาหาร โดยพืชที่นิยมกินเป็นพืชจำพวกกระบองเพชร โดยเฉพาะกระบองเพชรซันตาเฟ ซึ่งก็เป็นพืชถิ่นเดียวของหมู่เกาะกาลาปาโกสเช่นเดียวกัน ดังนั้นกระบองเพชรซันตาเฟจึงมีลักษณะลำต้นและกิ่งก้านที่สูงและยาว รวมถึงมีหนามแหลมเพื่อป้องกันตัวเองจากการกินของอิกัวนา
ดังนั้น อิกัวนาบกเองก็มีวิวัฒนาการของตัวเอง โดยปรับตัวให้สามารถกินอาหารได้หลากหลายขึ้น เช่น เปลี่ยนมากินแมลงเล็ก ๆ เป็นอาหารด้วย
อิกัวนาบก เป็นสัตว์ที่ไม่มีอุปนิสัยดุร้าย แม้จะมีรูปร่างหน้าตาที่น่ากลัวเหมือนกับอิกัวนาทะเล โดยพบกระจายพันธุ์ได้น้อยกว่าอิกัวนาทะเลพอสมควร โดยธรรมชาติเป็นสัตว์ที่ไม่ค่อยขยับเขยื้อนตัว เนื่องจากเป็นสัตว์กินพืช จึงจะขยับตัวหรือเคลื่อนไหวต่อเมื่อกินอาหารเท่านั้น  เกาะที่สามารถพบอิกัวนาบกได้มากที่สุด คือ เกาะซันตาเฟ หรือเกาะบาร์ริงตัน และเกาะเซาท์พลาซา
สามารถจำแนกได้เป็น 3 ชนิด
อิกัวนาเกาะบาร์ริงตัน, Conolophus pallidus
อิกัวนาเกาะกาลาปาโกส, Conolophus subcristatus
อิกัวนาสีชมพู, Conolophus marthae
==อ้างอิง==
Frost, D.E. and R.E. Etheridge (1989) A Phylogenetic Analysis and Taxonomy of Iguanian Lizards (Reptilia: Squamata). Univ. Kansas Mus. Nat. Hist. Misc. Publ. 81
Frost, D.R.,  R. Etheridge, D. Janies and T.A. Titus (2001) Total evidence, sequence alignment, evolution of Polychrotid lizards, and a reclassification of the Iguania (Squamata: Iguania). American Museum Novitates 3343: 38 pp.
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์อิกัวนา
สัตว์ที่พบเฉพาะหมู่เกาะกาลาปาโกส
เลา

เลา  เป็นพืชในวงศ์หญ้า (Poaceae) สกุลอ้อย (Saccharum) มีถิ่นกำเนิดในเอเชียใต้ เป็นหญ้าอายุหลายปี ลำต้นกลวง แข็งตั้งขึ้นสูง 1-2 เมตร บริเวณข้อมีตาราก 2 แถว กาบใบผิวเกลี้ยง มีขนที่ขอบใบ รูปขอบขนานแคบ กว้าง 0.5-1.58 ซม. ยาว 60-100 ซม. ขอบใบมีขนสากมือ ลิ้นใบเป็นแผ่นแข็งปลายโค้ง ดอกออกเป็นช่อแตก แขนงกว้าง สีขาวแกมเทา ช่อดอกย่อยรูปไข่หรือรูปหอก ยาว 3-4 ซม. กาบช่อย่อยรูปเรือ เนื้อบางผิวเกลี้ยง ขอบมีขนอ่อนนุ่มคล้ายไหมกาบเป็นขนบาง ขอบบนมีขน กลีบเกล็ดรูปกรวย รังไข่รูปกระสวย ยอดเกสรสีม่วงหรือชมพู อับเรณูสีเหลือง จำนวนสามอัน
เลาเป็นหนึ่งในพืชที่ใช้เป็นมวลชีวภาพได้ ในทางอายุรเวทระบุว่ารากของเลามีรสหวาน ใช้เป็นยาขับปัสสาวะ ยาบำรุง ยาสมาน และรักษาอาการอาหารไม่ย่อย ใบของเลาใช้ทำเป็นเชือกหรือทำเป็นเครื่องจักสานได้ ในสหรัฐอเมริกาจัดพืชชนิดนี้เป็นพืชรุกราน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Saccharum spontaneum - The IUCN Red List of Threatened Species
Talahib / Saccharum spontaneum
หญ้า
วัชพืช
พืชที่ใช้ทำของใช้
ปลาดาบลาวยาว

ปลาดาบลาวยาว (Dorab wolf-herring; ) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในอันดับปลาหลังเขียว (Clupeiformes)

จัดเป็นปลาดาบลาวชนิดหนึ่ง มีลำตัวเรียวยาวและมีทรวดทรงแบนมาก ปากมีลักษณะเฉียงขึ้นข้างบน มีฟันเขี้ยวคู่หน้าใหญ่และคมมากเขี้ยวคู่นี้จะยื่นเลยริมฝีปาก ครีบหางเว้าลึกครีบหลังมีรอยแต้มสีดำลำตัวสีน้ำเงินเข้มปนเหลือง ท้องเป็นสันคม
มีความยาวประมาณ 30–50 เซนติเมตร และยาวที่สุด 100 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ตามปากอ่าว, ชายทะเล หรือพื้นที่ที่เป็นน้ำกร่อย ตั้งแต่ชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก จนถึงหมู่เกาะโซโลมอน, ทะเลแดง, ทะเลญี่ปุ่น, ตอนเหนือและตอนใต้ของออสเตรเลีย รวมถึงตองงา ในน่านน้ำไทยพบทั้งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน
เป็นปลาที่ล่าเหยื่อบนผิวน้ำกินเป็นอาหาร เช่น ลูกปลาขนาดเล็กและกุ้งขนาดเล็ก จัดเป็นปลาที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจชนิดหนึ่ง สามารถนำไปแปรรูปเป็นลูกชิ้น หรือได้
โดยที่ชื่อวิทยาศาสตร์ (ภาษาละติน) Chirocentrus มีที่มาจากคำในภาษาχέρι (chéri) หมายถึง "มือ" และภาษาσημείο (simeío) หมายถึง "จุด" ซึ่งแสดงถึงการมีแผ่นกระดูกแหลมยาวที่ฐานของครีบอก และ Dorab มาจากคำในภาษาضرّاب (darrab) ซึ่งน่าจะแปลงมาจากภาษาدُرُبّ (durubb) ซึ่งหมายถึง ปลาทอง และภาษาلسان (lisan) หมายถึง "ลิ้น"
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลเพิ่มเติมที่ fishbase.org
Fishes of Australia : Chirocentrus dorab
อันดับปลาหลังเขียว
ปลาเศรษฐกิจ
บรูนู เรเซงจี

บรูนู มอซา จี เรเซงจี (Bruno Mossa de Rezende; 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1986 —) เป็นนักวอลเลย์บอลชายชาวบราซิล เขาเล่นตำแหน่งมือเซตให้กับสโมสรโมเดนา วอลเลย์ในประเทศอิตาลี
== สังกัดสโมสร ==
ยูนิซูล ฟลอเรียโนโปลิส (2003–2005)
ซิเมด ฟลอเรียโนโปลิส (2005–2011)
กาซา โมเดนา (2011)
ซิเมด ฟลอเรียโนโปลิส (2011–2012)
RJX (2012–2014)
DHL โมเดนา (2014–2016)
เซซี เซา เปาลู (2016–2017)
อะซิมุท โมเดนา (2017–2018)
คูซิน ลูเบ ซีวิตาโนวา (2018–2020)
ESM เตาบาแต ฟุนวิค (2020–2021)
ลีโอ ชูส เพอร์กินเอลเมอร์ โมเดนา (2021–)
== เกียรติประวัติ ==
=== ทีมชาติ ===
กีฬาโอลิมปิก
*  เหรียญทอง: 2016
*  เหรียญเงิน: 2008, 2012
วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก
*  เหรียญทอง: 2010
*  เหรียญเงิน: 2014, 2018
เวิลด์คัพ
*  เหรียญทอง: 2007, 2019
*  เหรียญทองแดง: 2011
เวิลด์แกรนด์แชมป์เปี้ยนคัพ
*  เหรียญทอง: 2009, 2013, 2017
เวิลด์ลีก
*  เหรียญทอง: 2009, 2010
*  เหรียญเงิน: 2011, 2013, 2014, 2016, 2017
=== บุคคล ===
วอลเลย์บอลเวิลด์แกรนด์แชมป์เปี้ยนคัพ 2009 "ตัวเซตยอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลเวิลด์แกรนด์แชมป์เปี้ยนคัพ 2013 "ตัวเซตยอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2013 "ตัวเซตยอดเยี่ยม"
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Italian Volleyball League site
Bruno Rezende at the Fédération Internationale de Volleyball
บุคคลจากรีโอเดจาเนโร
นักวอลเลย์บอลชายชาวบราซิล
นักกีฬาเหรียญเงินโอลิมปิก
นักวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
นักวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
นักวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
นักวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
พระเทพปฏิภาณวาที (สุนทร ญาณสุนฺทโร)

พระเทพปฏิภาณวาที นามเดิม สุนทร ฉายา าณสุนฺทโร เป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร เจ้าคณะเขตดุสิต ผู้ช่วยแม่กองธรรมสนามหลวง และนักเทศน์ชื่อดัง เป็นที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ "เจ้าคุณพิพิธ" ตามราชทินนามเดิมสมัยเป็นพระราชาคณะชั้นสามัญ ที่ "พระพิพิธธรรมสุนทร"
== ประวัติ ==
พระเทพปฏิภาณวาที เกิดเมื่อวันอังคารที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2500 เป็นชาวตำบลชายนา อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
พระเทพปฏิภาณวาที บรรพชา เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2511 ณ วัดเจ้าเจ็ดนอก อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยมีพระครูเขมาภิรัตเป็นพระอุปัชฌาย์ และได้มาจำพรรษาและศึกษาเล่าเรียนภาษาบาลี ณ วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร ตามคำชักชวนของพระธรรมรัตนดิลก (เชิด จิตฺตคุตฺโต) ต่อมาได้อุปสมบทในวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2521 ณ พระอุโบสถ วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร โดยมีสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เสงี่ยม จนฺทสิริ) เป็นพระอุปัชฌาย์
== วิทยฐานะ ==
นักธรรมชั้นเอก, เปรียญธรรม 5 ประโยค
ปริญญามหาบัณฑิต สาขาธรรมนิเทศ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย
ปริญญาดุษฏีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาธรรมนิเทศ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย
ปริญญาดุษฏีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาศาสนศาสนตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
== ตำแหน่งการปกครองคณะสงฆ์ ==
เลขานุการเจ้าคณะภาค 4
เลขานุการวัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร, เจ้าคณะ 3
ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร
ผู้ช่วยแม่กองธรรมสนามหลวง
เจ้าคณะเขตดุสิต
== หน้าที่พิเศษ ==
ประธานผู้ก่อตั้งโครงการเปิดพระอารามกลางวัน-กลางคืน วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร
ประธานศูนย์ท่องเที่ยว วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร
== สมณศักดิ์ ==
12 สิงหาคม พ.ศ. 2535 เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระพิพิธธรรมสุนทร
12 สิงหาคม พ.ศ. 2547 เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชวิจิตรปฏิภาณ วิศาลธรรมโฆสิต มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี 
5 ธันวาคม พ.ศ. 2559 เป็นพระราชาคณะชั้นเทพที่ พระเทพปฏิภาณวาที สุรภาณีพุทธิปัญญาวิกรม อุดมธรรมสุนทร มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
== อ้างอิง ==
ประวัติพระราชวิจิตรปฏิภาณ
ปฏิภาณวาที
ผู้ช่วยเจ้าอาวาส
เปรียญธรรม 5 ประโยค
ภิกษุในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
ผู้ได้รับพระราชทานรางวัลเสาเสมาธรรมจักร
บุคคลจากอำเภอเสนา
ภิกษุจากจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ภิกษุจากวัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร
ซีเดา

ซิดเนย์ ดุส ซังตุส ฌูนีโอร์ (Sidnei dos Santos Júnior; 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1982 —) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ซีเดา (Sidão) เป็นนักวอลเลย์บอลชายชาวบราซิล เขาเล่นตำแหน่งตัวบล็อกกลางให้กับสโมสรเซซีเซาเปาลูในประเทศบราซิล
== เกียรติประวัติ ==
=== บุคคล ===
วอลเลย์บอลชิงแชมป์อเมริกาใต้ 2013 "ตัวบล็อกยอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลชิงแชมป์อเมริกาใต้ 2013 "ผู้เล่นทรงคุณค่า"
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
LegaVolley - Scheda su Sidnei dos Santos
FIVB - Scheda su Sidnei dos Santos 
นักวอลเลย์บอลชายชาวบราซิล
นักกีฬาเหรียญเงินโอลิมปิก
นักวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ตัวบล็อกกลางวอลเลย์บอล
บุคคลจากรัฐเซาเปาลู
เปราะทอง

เปราะทอง หรือว่านเปราะทอง  อยู่ในวงศ์ขิง เป็นไม้ล้มลุก เหง้าเล็ก แกนกลางสีเหลือง มีแขนงย่อย ใบเดี่ยว มี 2-3 ใบ มีรอยประเป็นสีเงินระหว่างเส้นแขนงใบ ด้านล่างสีม่วงเข้ม ช่อดอกสั้น แทรกขึ้นมาระหว่างใบ ใบ 2-3 ใบออกสลับกันในแนวทแยง อยู่เหนือดินเล็กน้อย มีเกสรตัวผู้เป็นหมัน ลักษณะคล้ายกลีบดอก กลีบกลางขนาดใหญ่สุดเรียกกลีบปาก เป็นพืชถิ่นเดียวในประเทศไทย
== อ้างอิง ==
ชยันต์ พิเชียรสุนทร ศุภชัย ติยวรนันท์ และ วิเชียร จีรวงศ์. คู่มือเภสัชกรรมแผนไทยเล่ม 6 เภสัชกรรม. กทม. อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง. 2555.หน้า 23
ชยันต์ พิเชียรสุนทร และ วิเชียร จีรวงศ์. คู่มือเภสัชกรรมแผนไทยเล่ม 2 เครื่องยาพฤกษวัตถุ. พิมพ์ครั้งที่ 3. กทม. อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง. 2556. หน้า 95
สกุลเปราะทอง
สกุลเปราะทอง

สกุลเปราะทอง หรือ Cornukaempferiaเป็นสกุลของพืชในวงศ์ขิง มีสมาชิก 3 สปีชีส์ เป็นพืชท้องถิ่นในประเทศไทย
Cornukaempferia aurentifolia Mood & K.Larsen
Cornukaempferia larsenii P.Saensouk
Cornukaempferia longipetiolata Mood & K.Larsen
==อ้างอิง==
พลูแก

พลูแก หรือ พลูกะตอย  เป็นพืชในวงศ์ Piperaceae เป็นไม้เถา ใบเดี่ยวเรียงสลับรูปหัวใจ เมื่อเลื้อยไปกับดินหรือโคนต้น ใบเปลี่ยนเป็นรูปไข่หรือรีแคบเมื่อเกาะติดกับต้นไม้อื่น ช่อดอกออกตรงข้ามกับใบ ช่อดอกเพศผู้ยาวกว่าใบ ริ้วประดับรูปวงกลม ก้านช่อดอกเพศเมียมีขน ใบมีรสเผ็ดร้อนเล็กน้อย ใช้แก้น้ำเหลืองเสีย กามโรค
== อ้างอิง ==
ชยันต์ พิเชียรสุนทร ศุภชัย ติยวรนันท์ และ วิเชียร จีรวงศ์. คู่มือเภสัชกรรมแผนไทยเล่ม 6 เภสัชกรรม. กทม. อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง. 2555. หน้า 37
วงศ์พริกไทย
สมุนไพร
หวายลิง

หวายลิง (; whip vine) เป็นพืชในวงศ์ Flagellariaceae
== ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ==
หวายลิงเป็นไม้เลื้อย แตกกิ่งเป็นง่ามห่าง ๆ ลำต้นแข็งคล้ายลำหวาย สีเขียวเข้มแล้วเปลี่ยนเป็นสีเทาเมื่ออายุมากขึ้น ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงสลับถึงเวียนสลับ แผ่นใบรูปขอบขนานแกมรูปใบหอกแคบ โคนใบมนกลม ขอบใบเรียบ ปลายใบเรียวยาว แข็งและม้วนเป็นมือพัน เส้นใบแบบขนานตามความยาวใบ เนื้อใบบางคล้ายแผ่นหนัง ผิวใบเกลี้ยงทั้งสองด้าน ด้านบนสีเขียวเข้มเป็นมันวาว ด้านล่างสีซีดกว่า ก้านใบสั้น กาบใบเป็นหลอด เรียงซ้อนทับกันหุ้มลำต้น ดอกออกเป็นช่อเชิงลดไม่มีก้านแยกแขนงโปร่ง ๆ ออกตามปลายยอด ก้านช่อดอกมักแตกแขนงเป็น 2 กิ่ง แต่ละช่อประกอบด้วยดอกย่อยขนาดเล็กสีขาวจำนวนมาก ดอกย่อยไม่มีก้านดอก ดอกเดี่ยวหรือติดเป็นกระจุก มีใบประดับคล้ายเกล็ดล้อมรอบ กลีบรวม 6 กลีบ รูปรี แยกกันเป็นอิสระ เรียงเป็น 2 วง กลีบวงนอกยาวกว่ากลีบวงใน เกสรเพศผู้ 6 อัน ก้านเกสรเพศเมียปลายแยกเป็น 3 แฉก โผล่พ้นกลีบรวม ผลรูปทรงกลม ปลายผลมีติ่งแหลม ผิวเกลี้ยงเป็นมัน ผลอ่อนสีเขียวแล้วเปลี่ยนเป็นสีเหลือง ผลแก่จัดเปลี่ยนเป็นสีชมพูอมแดง มี 1 เมล็ด
== ประโยชน์ ==
ลำต้นหวายลิงมีความเหนียว ใช้ทำเป็นเชือกหรือทำเป็นเครื่องจักสานได้ ลำต้นและเหง้าใช้เป็นยาขับปัสสาวะ ใบใช้เป็นยาสมานแผล นอกจากนี้ หวายลิงยังมีฤทธิ์ต้านไวรัสเด็งกี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ไม้เลื้อยเนื้อแข็ง
พืชที่ใช้ทำของใช้
ไทยแลนด์ฟุตซอลลีก ฤดูกาล 2558

ไทยแลนด์ฟุตซอลลีก 2558 เป็นการแข่งขันฟุตซอลอาชีพระดับสุงสุดของประเทศไทยภายใต้การจัดการของสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ จัดขึ้นเป็นครั้งที่ 8 ในปี พ.ศ. 2558 มีสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย และบริษัทสยามอินเตอร์มัลติมีเดีย จำกัด (มหาชน) (SIAM INTER Multimedia) เป็นผู้จัดการแข่งขัน ซึ่งในฤดูกาลนี้ มี 14 ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน โดยระบบการแข่งขันจะใช้ระบบแบบเหย้า-เยือนโดยหมุนเวียนใช้แต่ละสนามในการแข่งขัน โดยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ช่อง SMMTV ซึ่งเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์การถ่ายทอดสดฟุตซอลรายการนี้ตั้งแต่ไทยแลนด์ฟุตซอลลีก 2557 เป็นต้นมา รวมไปถึงทางสถานีวิทยุเอฟเอ็ม 96 สปอร์ตเรดิโอ (96 SPORT RADIO) และรับชมการถ่ายทอดสดเพิ่มเติมได้อีกสองช่องทางด้วยกัน ทั้งทางช่อง จีเอ็มเอ็ม ฟุตบอล พลัส (GMM FOOTBALL PLUS), จีเอ็มเอ็ม ฟุตบอล ยูโร (GMM FOOTBALL EURO) และ จีเอ็มเอ็ม ฟุตบอล เอ็กซ์ตร้า (GMM FOOTBALL EXTRA)
== สโมสรในไทยแลนด์ฟุตซอลลีก 2558 ==
{|width=
| valign = "top" |
การท่าเรือ
กุ้งสายฟ้า สุราษฏร์ธานี
นครราชสีมา วี-วัน
นนทบุรี
| valign = "top" |
ภูเก็ต ยูไนเต็ด
ม.ภาคฯ-ขอนแก่น
ราชนาวี
ศรีปทุม-ศรีสะเกษ
| valign = "top" |
สมุทรปราการ
สมุทรสาคร
ชลบุรี บลูเวฟ
อยุธยา ซิตี้ (ได้สิทธิ์จาก ลำปาง ยูไนเต็ด)
| valign = "top" |
แคท
แบงค็อก เอฟซี
|}
== ผลการแข่งขัน ==
==ตารางคะแนน==
อัปเดตล่าสุด ณ วันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2558
{|class="wikitable" style="text-align:center;"
|-
! อันดับ || ทีม || แข่ง || ชนะ || เสมอ || แพ้ || ได้ || เสีย || ผลต่าง || คะแนน
|- style="background:#D0F0C0;"
| 1 || style="text-align:left;"| ชลบุรี บลูเวฟ (C) || 26 || 23 || 3 || 0 || 132 || 39 || +93 || 72
|-
| 2 || style="text-align:left;"| แบงค็อก เอฟซี || 26 || 15 || 4 || 7 || 90 || 59 || +31 || 49
|-
| 3 || style="text-align:left;"| การท่าเรือ || 26 || 14 || 4 || 8 || 87 || 56 || +31 || 46
|-
| 4 || style="text-align:left;"| สมุทรสาคร || 26 || 14 || 3 || 9 || 87 || 72 || +15 || 45
|-
| 5 || style="text-align:left;"| ภูเก็ต ยูไนเต็ด || 26 || 13 || 5 || 8 || 95 || 86 || +9 || 44
|-
| 6 || style="text-align:left;"| ราชนาวี || 26 || 13 || 1 || 12 || 95 || 84 || +11 || 40
|-
| 7 || style="text-align:left;"| นครราชสีมา || 26 || 11 || 5 || 10 || 104 || 113 || -9 || 38
|-
| 8 || style="text-align:left;"| อยุธยา ซิตี้ || 26 || 10 || 5 || 11 || 75 || 87 || -12 || 35
|-
| 9 || style="text-align:left;"| สุราษฏร์ธานี || 26 || 9 || 5 || 12 || 77 || 85 || -8 || 32
|-
| 10 || style="text-align:left;"| ศรีปทุม-ศรีสะเกษ || 26 || 10 || 1 || 15 || 94 || 100 || -6 || 31
|-
| 11 || style="text-align:left;" | นนทบุรี || 26 || 7 || 4 || 15 || 96 || 140 || -44 || 25
|-
| 12 || style="text-align:left;"| สมุทรปราการ || 26 || 6 || 7 || 13 || 84 || 119 || -35 || 25
|-
| 13 || style="text-align:left;"| ม.ภาคฯ-ขอนแก่น || 26 || 6 || 3 || 17 || 77 || 109 || -32 || 21
|- style="background:#ffcccc;"
| 14 || style="text-align:left;" | แคท เอฟซี || 26 || 4 || 4 || 18 || 79 || 123 || -44 || 16
|}
==อันดับดาวซัลโว==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
การแข่งขันฟุตซอลในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2558
ฟุตซอลไทยลีกแบ่งตามฤดูกาล
ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2558
ปลาหมอแคระขี้เซา

ปลาหมอแคระขี้เซา หรือ ปลาหมอแคระสยาม (Siamese badis; ) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอแคระ (Badidae)
มีรูปร่างเหมือนปลาหมอ หรือปลากะพงทั่วไป แต่มีขนาดเล็ก ครีบก้นสั้น ปากเล็ก ตาโต ลำตัวสีน้ำตาลแดง มีจุดประสีดำเหลือบและแดงสด ครีบหลังมีดวงสีคล้ำอยู่ระหว่างก้านครีบเกือบทุกอัน ขอบครีบสีแดงเรื่อ ๆ ครีบหางสีเหลืองอ่อน
มีขนาดยาวประมาณ 3-5 เซนติเมตร
พบกระจายพันธุ์เฉพาะแหล่งน้ำที่ไหลลงตามแนวชายฝั่งด้านทะเลอันดามันของไทยตั้งแต่จังหวัดระนองลงไปเท่านั้น ปัจจุบันยังไม่พบการกระจาย
ในแหล่งน้ำที่ไหลลงลงตามแนวชายฝั่งด้านอ่าวไทย โดยค้นพบครั้งแรกที่จังหวัดภูเก็ต โดยมักอาศัยอยู่ใต้ใบไม้ร่วงและซอกหินใต้น้ำ วางไข่ไว้ในโพรงไม้ กินแพลงก์ตอนสัตว์และตัวอ่อนของแมลงน้ำเป็นอาหาร
เป็นปลาที่พบได้น้อย มีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม แต่ไม่พบบ่อยนักในตลาดค้าปลาสวยงาม 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
วงศ์ปลาหมอแคระ
สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น
ปลาตู้