pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สำนักงานอุตุนิยมวิทยาเกาหลี

สำนักงานอุตุนิยมวิทยาเกาหลี (ฮันกึล: 기상청; ฮันจา: 氣象廳; คีซังช็อง) เป็นสำนักงานด้านอุตุนิยมวิทยาของสาธารณรัฐเกาหลี เริ่มให้บริการด้านอุตุนิยมวิทยาเมื่อปี พ.ศ. 2447 และเข้าร่วมองค์การอุตุนิยมวิทยาโลก เมื่อปี พ.ศ. 2499
== ประวัติ ==
สำนักงานอุตุนิยมวิทยาเกาหลีตั้งขึ้นเริ่มแรกเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2492 ก่อนสงครามเกาหลีจะปะทุเพียง 1 ปี โดยในขั้นต้นโครงสร้างขององค์กรอยู่ภายใต้กระทรวงศึกษาธิการ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2541 สำนักงานอุตุนิยมวิทยาจึงอยู่ภายใต้การควบคุมของกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ส่วนอุตุนิยมวิทยาของเกาหลีใต้ได้มีสถานะเป็นสำนักงานอุตุนิยมวิทยาเมื่อปี พ.ศ. 2533 และในปี 2551 สำนักอุตุนิยมวิทยาก็ถูกโอนไปอยู่ในการดูแลของกระทรวงสิ่งแวดล้อม
==ที่ตั้ง==
สำนักงานใหญ่ของสำนักอุตุนิยมวิทยาตั้งอยู่ที่แขวงแดบัง, เขตดงจัก, โซล โดยงานหลักขององค์กรจำแนกออกเป็น 5 ประเภทคือ สำนักอุตุนิยมวิทยาภูมิภาค, สถานีตรวจวัดสภาพอากาศอัตโนมัติ, หอดูดาวและหน่วยงานร่วมสำหรับตรวจสอบอุตุนิยมวิทยา
==อ้างอิง ==
==ข้อมูลเพิ่มเติม==
หน้าหลักสำนักงานอุตุนิยมวิทยาเกาหลี
เคเอ็มเอบน www.top500.org
สถาบันวิจัยอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติเกาหลีใต้ 
สถาบันและสถานีอุตุนิยมวิทยา
โมเช วัลลัก

โมเช โมริทซ์ วัลลัก (Moshe (Moritz) Wallach; 28 ธันวาคม ค.ศ. 1866 - 8 เมษายน ค.ศ. 1957) เป็นแพทย์ชาวเยอรมันเชื้อสายยิวและเป็นผู้บุกเบิกการแพทย์ในกรุงเยรูซาเล็ม เขาเป็นผู้ก่อตั้งโรงพยาบาล Shaarei Zedek บนถนนจาฟฟาโดยเป็นผู้ดูแลอยู่ 45 ปี และแนะนำยาที่ทันสมัยเพื่อพลเมืองยากจนและรับผู้ป่วยของทุกศาสนารวมถึงให้การรักษาพยาบาลฟรีสำหรับผู้ยากไร้อีกด้วย ทำให้มีคนเรียกโรงพยาบาลแห่งนี้ว่า "โรงพยาบาลของวัลลัก" (Wallach's Hospital) เมื่อเขาเสียชีวิตลงร่างของเขาจึงถูกฝังอยู่ในสุสานขนาดเล็กใกล้โรงพยาบาลที่เขารัก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Photos: Meeting of Jerusalem municipality with Dr. Moshe Wallach, Shaare Zedek's First Director and Chief Medical Officer, and Isaac Herzog, Chief Rabbi of Israel, 1952 
แพทย์ชาวเยอรมัน
บุคคลเชื้อสายยิว
บุคคลจากโคโลญ
บุคคลจากเยรูซาเลม
มุน ซ็อง-มิน

มุน ซ็อง-มิน (문성민; Moon Sung-min, 14 กันยายน ค.ศ. 1986) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายชาวเกาหลีใต้ ปัจจุบันเล่นให้กับช็อนอันฮุนไดแคปพิทอลสกายวอล์คเกอร์ในตำแหน่งตัวตีด้านนอก
==ประวัติ==
มุน เริ่มเล่นวอลเลย์บอลตอนเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่สี่ของโรงเรียนประถมศึกษามย็องรยุนในปูซาน หลังจากที่สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยคย็องกี เขาได้เข้าร่วมสโมสรเฟาเอฟเบ ฟรีดริชส์ฮาเฟิน ในปี ค.ศ. 2008 และเขาได้มีส่วนร่วมในการพาสโมสรคว้าแชมป์บุนเดิสลีกา ในฤดูกาลต่อมาเขาไปเล่นให้กับฮัลก์บังก์อังการาในเตอร์กิชลีก ดิวิชัน 1
มุนลงแข่งให้กับทีมชาติตั้งแต่ชุดเยาวชน เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี ในการแข่งขันวอลเลย์บอลเยาวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2004 โดยได้รางวัลชนะเลิศและได้เป็นตัวแทนทวีปเอเชียเข้าแข่งขันในวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2005 ซึ่งพาทีมจบอันดับที่ 6
ในฤดูกาล 2010-11 เขาได้ย้ายไปประเทศเกาหลีใต้โดยลงเล่นในวี-ลีกเป็นครั้งแรก และได้เซ็นสัญญากับช็อนอันฮุนไดแคปพิทอลสกายวอล์คเกอร์ เขาได้รับรางวัลชนะเลิศโคโวคัปในปี ค.ศ. 2010 และ 2013
และในปี ค.ศ. 2017 เขาได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในการแข่งขันวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2017 ที่เกรซิก ประเทศอินโดนีเซีย
==สังกัดสโมสร==
เฟาเอฟเบ ฟรีดริชส์ฮาเฟิน (2008–2009)
ฮัลก์บังก์อังการา (2009–2010)
ช็อนอันฮุนไดแคปพิทอลสกายวอล์คเกอร์ (2010–ปัจจุบัน)
==เกียรติประวัติ==
===สโมสร===
บุนเดิสลีกา ฤดูกาล 2008-09 – 16px ชนะเลิศ, ร่วมกับเฟาเอฟเบ ฟรีดริชส์ฮาเฟิน
โคโวคัป 2010 – 16px ชนะเลิศ, ร่วมกับช็อนอันฮุนไดแคปพิทอลสกายวอล์คเกอร์
โคโวคัป 2013 – 16px ชนะเลิศ, ร่วมกับช็อนอันฮุนไดแคปพิทอลสกายวอล์คเกอร์
วี-ลีก ฤดูกาล 2016-17 – 16px ชนะเลิศ, ร่วมกับช็อนอันฮุนไดแคปพิทอลสกายวอล์คเกอร์
วี-ลีก ฤดูกาล 2018-19 – 16px ชนะเลิศ, ร่วมกับช็อนอันฮุนไดแคปพิทอลสกายวอล์คเกอร์
===ทีมชาติ===
วอลเลย์บอลเยาวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2004 – 16px เหรียญทอง
เอเชียนเกมส์ 2006 – 16px เหรียญทอง
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2007 – 16px เหรียญทองแดง
วอลเลย์บอลชายเอเชียนคัพ 2008 – 16px เหรียญทองเงิน
เอเชียนเกมส์ 2010 – 16px เหรียญทองแดง
เอเชียนเกมส์ 2010 – 16px เหรียญทองเงิน
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2017 – 16px เหรียญทองแดง
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
FIVB biography 
นักกีฬาจากปูซาน
นักวอลเลย์บอลชายชาวเกาหลีใต้
โมเช วาย. วาดิ

โมเช ยาโคบ วาดิ (משה יעקב ורדי, Moshe Ya'akov Vardi; เกิด 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1954) เป็นนักวิทยาการคอมพิวเตอร์เชื้อสายยิว ปัจจุบันเขาเป็นศาสตราจารย์สอนอยู่ที่ Rice University ประเทศสหรัฐอเมริกา และเป็นผู้อำนวยการสถาบันเทคโนโลยีสารสนเทศเคนเคนเนดี (Ken Kennedy Institute for Information Technology) ความสนใจของเขามุ่งเน้นไปที่การใช้งานของตรรกะทางวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ รวมถึงทฤษฎีฐานข้อมูล โมเดลทฤษฎีแบบมีขอบเขต (finite-model theory) รูปแบบความรู้ในระบบหลายตัวแทน (multi-agent systems) การตรวจสอบคอมพิวเตอร์ช่วยและการให้เหตุผล และตรรกะการเรียนการสอนในหลักสูตร ดังนั้นเขาจึงเป็นผู้เชี่ยวชาญที่มีชื่อเสียงในการตรวจสอบโมเดล (model checking) ความพึงพอใจที่มีข้อจำกัดและทฤษฎีฐานข้อมูล (constraint satisfaction and database theory) ตรรกะ (logic) และทฤษฎีทางวิทยาการคอมพิวเตอร์ (theoretical computer science)
เขาได้เขียนเอกสารทางเทคนิคกว่า 400 ชุดเช่นเดียวกับบรรณาธิการคนอื่นๆ อีกด้วย โดยเขาเขียนหนังสือให้เหตุผลเกี่ยวกับความรู้ร่วมกับ Ronald Fagin, Joseph Halpern และ Yoram Moses และในหนังสือชื่อ Finite Model Theory and Its Applications ร่วมกับ Erich Grädel, Phokion G. Kolaitis, Leonid Libkin, Maarten Marx, Joel Spencer, Yde Venema และ Scott Weinstein นอกจากนี้เขายังเป็นบรรณาธิการหัวหน้าด้านการสื่อสารของนิตยสาร ACM (Association for Computing Machinery) อีกด้วย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Rice's Moshe Y. Vardi elected fellow of American Academy of Arts and Sciences 
Jade Boyd, "Rice’s Moshe Vardi honored as Distinguished Service Professor", (July 22, 2011), Rice University News
วิทยาการคอมพิวเตอร์
บุคคลในวงการคอมพิวเตอร์
บุคคลเชื้อสายยิว
บุคคลจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
บุคคลจากมหาวิทยาลัยไรซ์
บุคคลจากไฮฟา
โรนัลด์ เดอ บูร์

โรนัลดึส "โรนัลด์" เดอ บูร์ (Ronaldus "Ronald" de Boer) เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1970 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวดัตช์ซึ่งเคยเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับทีมชาติเนเธอร์แลนด์รวมทั้งสโมสรฟุตบอลอาชีพอีกหลายสโมสรในยุโรปและตะวันออกกลาง เขาเป็นพี่ชายฝาแฝดของฟรังก์ เดอ บูร์
โรนัลด์ เดอ บูร์ ประสบความสำเร็จในอาชีพนักฟุตบอลอย่างมากกับสโมสรอายักซ์ ปัจจุบันเขาทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีม A1 ในสถาบันฝึกฟุตบอลเยาวชนของอายักซ์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2513
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักฟุตบอลชาวดัตช์
นักฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1994
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1998
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
ผู้เล่นในเอเรอดีวีซี
ผู้เล่นในลาลิกา
ฝาแฝดเหมือน
บุคคลจากโฮร์น
รืด คึลลิต

รุท กุลลิท (Ruud Gullit OON, ) มีชื่อจริงว่า รือดี ดิล (Rudi Dil; เกิดเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1962) เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลและอดีตนักฟุตบอลชาวดัตช์ ซึ่งเล่นฟุตบอลอาชีพอยู่ในคริสต์ทศวรรษ 1980 และคริสต์ทศวรรษ 1990 เขาเป็นกัปตันทีมชาติเนเธอร์แลนด์ ซึ่งชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1988 และเป็นหนึ่งในผู้เล่นทีมชาติชุดที่ลงเล่นในฟุตบอลโลก 1990

ในระดับสโมสร ใน ค.ศ. 1987 คึลลิตย้ายจากเปเอสเฟมายังเอ.ซี. มิลาน ด้วยค่าตัวสูงเป็นสถิติโลกในเวลานั้น เขาเป็นที่จดจำได้ง่ายด้วยทรงผมเดรดล็อกอันโดดเด่น และเป็นหนึ่งในสามทหารเสือดัตช์ที่มีชื่อเสียงแห่งมิลาน (อีกสองคนได้แก่ มาร์โก ฟัน บัสเติน และฟรังก์ ไรการ์ด) คึลลิตเป็นแชมป์เซเรียอา 3 สมัย และยูโรเปียนคัพ 2 สมัยร่วมกับสโมสรนี้
คึลลิตได้รับเลือกให้เป็นนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรปใน ค.ศ. 1987 และผู้เล่นแห่งปีของนิตยสารเวิลด์ซอกเกอร์ใน ค.ศ. 1987 และ ค.ศ. 1989 โดยปกติเขาจะเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุก แต่ก็สามารถเล่นได้หลายตำแหน่งในช่วงอาชีพนักฟุตบอลของเขา ใน ค.ศ. 2004 เขามีชื่ออยู่ในรายชื่อนักฟุตบอลยอดเยี่ยม 125 คน ที่ยังมีชีวิตอยู่ ในฐานะส่วนหนึ่งของการเฉลิมฉลองครบรอบ 100 ปีของการก่อตั้งฟีฟ่า นอกจากนี้ คึลลิตยังเคยทำงานรณรงค์การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพฟุตบอลโลก 2018 และ 2022 ของเนเธอร์แลนด์กับเบลเยียมอีกด้วย
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่ม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Gullit's emotional South African journey – fifa.com/worldcup/ – FIFA, 2007
European Champions Cup/UEFA Champions League Winning Squads
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2505
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
ชาวดัตช์เชื้อสายซูรินาม
นักฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์
นักฟุตบอลชาวดัตช์
กัปตันในชุดชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป
ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1990
ผู้เล่นในเอเรอดีวีซี
ผู้เล่นในเซเรียอา
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
ผู้เล่นไฟเยอโนร์ด
ผู้เล่นเปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน
ผู้เล่นเอซี มิลาน
ผู้เล่นอูนีโอเนกัลโชซัมป์โดเรีย
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเชลซี
ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวดัตช์
ฟีฟ่า 100
ผู้ชนะเลิศบาลงดอร์
นักกีฬาจากอัมสเตอร์ดัม
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลเชลซี
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด
ผู้จัดการทีมไฟเยอโนร์ด
ผู้จัดการทีมแอลเอ แกลักซี
เจสัน คูชัค

เจสัน คูชัค (Jason Kouchak) นักเปียโน, นักแต่งเพลง และนักร้อง ผู้ให้ความสนใจและมีส่วนร่วมในงานการกุศล และงานเพื่อสังคม ในหลายๆประเทศ เช่น อังกฤษ, ฝรั่งเศส, ญี่ปุ่น, สิงคโปร์ และ ฮ่องกง
== ประวัติ ==
เจสัน คูชัค เกิดที่เมือง Lyon ประเทศฝรั่งเศส จบการศึกษาจาก Westminster School และเข้ารับการศึกษาเปียโนคลาสสิคที่ Royal College of Music และ Edinburgh University ปัจจุบันมีการออกอัลบั้มทั้งหมด 5 อัลบั้ม และ 2 อัลบั้มในนั้นได้ทำการบันทึกเสียงกับทาง Abbey Road Studios
เจสัน คูชัค เคยแสดงเพลงบรรเลงที่แต่งขึ้น ผ่านทางสื่อโทรทัศน์ของประเทศอังกฤษ (BBC) และประเทศญี่ปุ่น NHK และเคยจัดการแสดงที่ Royal Festival Hall (ลอนดอน), Salle Pleyel (ปารีส) และ Mariinsky Theatre (St. Petersburg) ในงาน Edinburgh International Festival
นอกจากนี้ เจสัน คูชัค ยังเคยได้ร่วมแสดงในงานกาล่าคอนเสิร์ตชื่อ "The Moon represents my Heart" ซึ่งจัดขึ้นสำหรับ Julian Lloyd Webber และ Jiaxin Cheng ณ Chelsea Arts Club เพื่อเฉลิมฉลองวันคล้ายวันเกิดครบรอบ 60 ปี ของ Julian Lloyd Webber และในปีค.ศ. 2010 ได้แสดงในงาน Chopin's bicentennial Guildhall Concert ร่วมกับ Elaine Paige
เจสัน คูชัค ได้ร่วมร้องเพลงในการแสดงบนเวทีที่ Café de Paris และCafé Royal และในปีค.ศ. 2012 เจสัน คูชัค ได้ร่วมทำการแสดงที่ Galle Literary Festival ร่วมกับ Tom Stoppard รวมถึงการเข้าร่วมแสดงในงานเปิดตัว London Chess Classic และในปีเดียวกัน เจสัน คูชัค ได้รับบทบาทเป็นวาทยากรในงานครบรอบ 20 ปี ของ French Film Festival UK ณ เมืองลอนดอน และเอดินเบิร์ก รวมถึงร่วมแสดงในงาน Chopin's Anniversary ณ สถานเอกอัครราชทูตกรุงปารีส
== ผลงาน ==
=== ผลงานเพลง ===
Space between Notes (2017)
Comme d'Habitude  (2011)
Midnight Classics (2008)
Forever (2001)
Watercolours (1999)
Première Impression (1997)
นักเปียโน
เซนต์เจมส์พาร์ก (เอ็กซิเตอร์)

เซนต์เจมส์พาร์ก (St James' Park - The Park, SJP) เป็นสนามฟุตบอลในเมืองเอ็กซิเตอร์ ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศอังกฤษ และเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลเอ็กซิเตอร์ซิตี มีสแตนด์ทั้งส่วนที่เป็นที่นั่ง และบริเวณสำหรับยืน โดยมีความจุทั้งหมดรวม 8,541 ที่
== ประวัติ ==
สนามเซนต์เจมส์พาร์ก แต่เดิมในอดีตเป็นพื้นที่กว้างให้เช่าสำหรับเลี้ยงสัตว์ ก่อนจะเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลเซนต์ซิดเวลลส์ยูไนเต็ด หลังจากนั้นในปีค.ศ. 1904 หลังจากการควบรวมทีมกับสโมสรเอ็กซิเตอร์ยูไนเต็ด กลายเป็นสโมสรเอ็กซิเตอร์ซิตี ก็ได้ใช้เป็นสนามเหย้าของสโมสรมาตลอด สนามเซนต์เจมส์พาร์กมีสถิติจำนวนผู้เข้าชมสูงสุดในเกมฟุตบอลถ้วยเอฟเอคัพ รอบที่หกนัดรีเพลย์ ที่ เอ็กซิเตอร์ซิตี แพ้ ซันเดอร์แลนด์ 2-4 ในปีค.ศ. 1931
== ชื่อสนาม ==
ชื่อของสนามเซนต์เจมส์พาร์ก นอกจากจะเป็นชื่อสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลเอ็กซิเตอร์ซิตีแล้ว ยังมีสนามฟุตบอลที่มีชื่อเหมือนกันของสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และของสโมสรฟุตบอลแบร็กลีย์ทาวน์ ทางตอนกลางฝั่งตะวันออกของอังกฤษ รวมถึงสวนสาธารณะใหญ่ในกรุงลอนดอนอีกด้วย
== สแตนด์ ==
== เกมการแข่งขันฟุตบอลระดับทีมชาติ ==
สนามเซนต์เจมส์พาร์ก เคยใช้เป็นสนามจัดการแข่งขันฟุตบอลระดับทีมชาติ เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 ในนัดที่ฟุตบอลหญิงทีมชาติอังกฤษ ชุดอายุต่ำกว่า 21 ปี เสมอกับ ฝรั่งเศส 1-1 และนัดที่ฟุตบอลทีมชาติอังกฤษชุดซี ชนะ เวลส์ 2-1
==อ้างอิง==
สนามฟุตบอลในประเทศอังกฤษ
สิ่งก่อสร้างในเอ็กซิเตอร์
จังหวัดหวิญฟุก

หวิญฟุก (Vĩnh Phúc) เป็นจังหวัดหนึ่งในดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดงทางภาคเหนือของประเทศเวียดนาม ประกอบด้วยนครประจำจังหวัด 1 นคร (หวิญเอียน), เมืองระดับอำเภอ 1 เมือง (ฟุกเอียน) และอำเภอ 7 อำเภอ
==ศัพทมูลวิทยา==
ชื่อของจังหวัดมาจากวงศัพท์จีน-เวียดนาม
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการจังหวัดหวิญฟุก
หวิญฟุก
จังหวัดหวิญฟุก
วัดศรีชมภู

วัดศรีชมภู เป็นวัดในพระพุทธศาสนา สังกัดมหานิกาย ตั้งอยู่ที่ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี เป็นวัดที่มีความสำคัญในฐานะเป็นศูนย์กลางของชาวพุทธในบริเวณตำบลหน้าเมือง วัดศรีชมภูตั้งเมื่อ ปี พ.ศ. 2423
===เจ้าอาวาส===
มีเจ้าอาวาสนับแต่ก่อตั้งวัดมาจำนวน 7 รูป
===ศาสนาสถานในวัด===
1) อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 25.70 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย หน้าบันทองลายไทยเทพพนม ซุ้มหน้าต่างลายไทย ปูชนียวัตถุ มีพระประธานประจำอุโบสถ 1 องค์ พร้อมพระอัครสาวก
2) ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
3) หอสวดมนต์ กว้าง 10 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 เป็นอาคารไม้ 2 ชั้น
4) กุฏิสงฆ์ จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง ครึ่งตึกไม้ 2 หลัง และตึก 1 หลัง
5) วิหาร 1 หลัง รูป 8 เหลี่ยม เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก นอกจากนี้ยังมี พระพุทธรูปปั้นปางพระศรีอารีย์ขนาดตักกว้าง 4.12 เมตร ยาว 4.32 เมตร ราษฎรในหมู่บ้านเรียก “หลวงพ่อโต”
6) วิหารพระครูอุดมสุตกิจ
7) หอพระไตรปิฎกกลางน้ำ เป็นหอโบราณ
8) พลับพลาจตุรมุขประดิษฐานพระบรมรูปพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวตำหนักรัชกาลที่ 5
9) ฌาปนสถาน
10) หอระฆัง
11) พิพิธภัณฑ์เรือนไทยไม้แฝดคู่
12) ห้องน้ำห้องสุขา
13) ศาลาเจ้าแม่ตะเคียนทอง 1 หลัง
14) ศาลาท่าน้ำ 2 หลัง
15) หอกระจายเสียง
16) ถังเก็บน้ำวัดปราโมทย์
17) ศาลาปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดสมุทรสงครามแห่งที่ 14
18) กำแพงวัด
19) ที่ก่อสร้างพระองค์โต
20) แผนกวัตถุมงคลของวัด
21) พระประธานอุโบสถ์ “พระอินทร์ประเสริฐ” อายุ 300 กว่าปี
===กิจกรรมในวัด===
กิจกรรมตามโอกาสวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา
1) วันปีใหม่
2) วันสงกรานต์
3) เวียนเทียนวันคัญทางพระพุทธศาสนา เช่น วันวิสาขบูชา วันมาฆบูชา และวันอาสาฬหบูชา
4) วันเฉลิมพระชนมพรรษา 12 สิงหา และ 5 ธันวาคม ทุกปี
5) วันทำบุญอดีตเจ้าอาวาส
6) งานประจำปีปิดทองหลวงพ่อโต
7) งานทำบุญตักบาตร รักษาศีล ทุกวันพระ 8, 14 และ 15 ค่ำ ตลอดปี
8) วันลอยกระทง
== อ้างอิง ==
ศรีชมภู
วงศ์ย่อยอ้น

วงศ์ย่อยอ้น (Bamboo rat, Root rat, Mole-rat) เป็นวงศ์ย่อยของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจำพวกฟันแทะวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Rhizomyinae (เดิมใช้ชื่อว่า Rhizomyidae) เป็นวงศ์ย่อยอยู่ในวงศ์ใหญ่ Spalacidae
เป็นวงศ์ที่มีความใกล้ชิดกับวงศ์ย่อย Spalacinae ซึ่งเป็นสัตว์ฟันแทะที่พบในทวีปแอฟริกาและภูมิภาคตะวันออกกลาง
โดยรวมสมาชิกทั้งหมดในวงศ์นี้ เป็นสัตว์ที่มีลำตัวอ้วนป้อม เคลื่อนที่ได้ช้า มีใบหูและดวงตาขนาดเล็ก ในสกุล Rhizomys จัดเป็นสกุลที่มีขนาดใหญ่ที่สุด มีความยาวตั้งแต่ 150-480 มิลลิเมตร (เฉพาะส่วนหัวและลำตัว) กับความยาวหางตั้งแต่ 50-200 มิลลิเมตร และน้ำหนักตั้งแต่ 150 กรัมถึง 4 กิโลกรัม ขึ้นอยู่กับชนิด ส่วนใหญ่กินลำต้นหรือส่วนหัวของพืชที่อยู่ใต้ดินเป็นอาหาร โดยขึ้นจากโพรงมาหาอาหาร มักไม่ค่อยออกจากโพรงหากไม่ใช่เป็นการหาอาหาร ระยะเวลาในการออกหากินในช่วงโพล้เพล้หรือกลางคืน ขนาดของโพรงกว้างขวางและแบ่งออกเป็นห้องต่าง ๆ ได้หลายห้อง มีความคล้ายคลึงกับโกเฟอร์กระเป๋า แต่ไม่มีกระพุ้งแก้มใช้สำหรับเก็บอาหาร ทั้งหมดถือเป็นศัตรูพืชทางการเกษตร โดยจะกัดกินทำลายพืชผลทางการเกษตรจึงถูกตามล่าและถูกจับเพื่อรับประทานเป็นอาหาร โดยมีความเชื่อว่าช่วยในการบำรุงกำลัง ในขณะที่หนังของชนิดที่พบในทวีปแอฟริกันจะถูกใช้เป็นเครื่องราง
==การจำแนก==
แบ่งออกได้เป็น 3 สกุล  2 เผ่า 17 ชนิด
โดย 2 สกุลแรกพบในทวีปเอเชีย ตั้งแต่อินเดียเรื่อยไปจนถึงตอนใต้ของจีนและภูมิภาคเอเชียอาคเนย์
วงศ์ย่อย Rhizomyinae
*เผ่า Rhizomyini - อ้น, ตัวอ้น
**สกุล Rhizomys
***อ้นกลาง, Rhizomys pruinosus
***อ้นเมืองจีน, Rhizomys sinensis
***อ้นใหญ่, Rhizomys sumatrensis
**สกุล Cannomys
***อ้นเล็ก, Cannomys badius
หมายเหตุ: อ้นใหญ่, อ้นกลาง และอ้นเล็ก จัดเป็น 3 ชนิดที่พบได้ในประเทศไทย มีสถานะเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ 1
สกุลนี้พบในทวีปแอฟริกา
*เผ่า Tachyoryctini
**สกุล Tachyoryctes - หนูตุ่น
*** Tachyoryctes ankoliae
***Tachyoryctes annectens
*** Tachyoryctes audax
***Tachyoryctes daemon
***Tachyoryctes ibeanus
*** Tachyoryctes macrocephalus
***Tachyoryctes naivashae
***Tachyoryctes rex
***Tachyoryctes ruandae
***Tachyoryctes ruddi
***Tachyoryctes spalacinus
***Tachyoryctes splendens
***Tachyoryctes storeyi
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
อ้น
ภัทรวี ศรีสันติสุข

ภัทรวี ศรีสันติสุข (เกิด 10 เมษายน พ.ศ. 2534) ชื่อเล่น เอิ๊ต  เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวไทย  เป็นที่รู้จักจากบทบาทไนท์ วงซีสเคป ในซีรีส์ ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น และการคัฟเวอร์เพลงบนยูทูบในแชนแนล WishesOnTheEarth ปัจจุบันเป็นนักร้องในสังกัดมิวซิกมูฟเรคคอร์ดส
== ประวัติ ==
ภัทรวี ศรีสันติสุข เกิดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2534 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนรุ่งอรุณ และระดับอุดมศึกษา คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ต่อมาได้ไปศึกษาต่อด้านการเขียนเพลง ที่สถาบัน เจ เอ็ม ซี อคาเดมี่ (JMC Academy) ที่เมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย
ภัทรวีเริ่มมีความสนใจทางดนตรีจากการฟังตาเล่นไวโอลินให้ตอนเด็ก ซึ่งภัทรวีเองก็เรียนไวโอลินประมาณ 4-5 ปี ก่อนที่จะเลิกเล่นไปแต่แม่ของภัทรวียังส่งเธอไปเรียนเปียโนต่อ ซึ่งตั้งแต่นั้นเธอก็เริ่มสนใจดนตรีขึ้นและในตอนมัธยมต้นภัทรวีก็ได้มีส่วนร่วมในการร้องประสานเสียงที่โรงเรียน และทำให้เธอรู้สึกชอบและหลงใหลการร้องเพลงมากขึ้น และช่วงมัธยมปลายเธอจึงคัฟเวอร์เพลงของตัวเองลงในช่องยูทูบ WishesOnTheEarth หลังจากนั้นเธอก็เริ่มมีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักมากขึ้น
== ผลงานเพลง ==
=== สตูดิโออัลบั้ม ===
=== อีพี ===
=== ซิงเกิล ===
====ในฐานะศิลปินร้องนำ====
====ในฐานะศิลปินรับเชิญ====
=== เพลงประกอบละคร / ซีรีส์ ===
=== ซิงเกิลอื่นที่ปรากฏ ===
==ผลงานการแสดง==
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ที่ซาวด์คลาวด์
นิสิตเก่าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
นักร้องหญิงชาวไทย
นักแสดงหญิงชาวไทย
นักดนตรีชาวไทย
นักแต่งเพลงชาวไทย
ศิลปินสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
พุทธศาสนิกชนชาวไทย
โดดี บอย เปญาโลซา

โดดี้ บอย เปญาโลซา (Dodie Boy Peñalosa) หรือ ดีออสดาโด ฆูมารัน เปญาโลซา (Diosdado Jumaran Peñalosa) เกิดเมื่อ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 ที่เนการา ออกซิเดนทัล ฟิลิปปินส์ เขาเป็นพี่ชายของเจอร์รี เปญาโลซา ซึ่งได้เป็นแชมป์โลกเช่นเดียวกัน
== ประวัติ ==
เปญาโลซาขึ้นชกมวยครั้งแรกเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525 ชนะคะแนน โรเกอร์ ปีลาปิล จากนั้นขึ้นชกชนะรวดมาตลอด จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่างเมื่อ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 ชนะน็อค โรมี ออสเตรีย ยก 12 ป้องกันแชมป์ไว้ได้ 1 ครั้ง ก็ได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 18 มีนาคม พ.ศ. 2526 ชนะน็อค คิม ซุงนัม ยก 11 ที่ ฟิลิปปินส์ได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง จากนั้นได้ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBF ที่ว่างเมื่อ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2526 ชนะน็อค ซาโตชิ ชินเงกิ ยก 13 ที่ ญี่ปุ่นได้แชมป์มาครอง  เปญาโลซาป้องกันแชมป์ได้ 3 ครั้ง แล้วจึงประกาศสละตำแหน่งเพื่อขึ้นไปชกในรุ่นฟลายเวท เปญาโลซาขึ้นชิงแชมป์โลกอีกครั้งเมื่อ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 แพ้คะแนนฮิลาริโอ ซาปาตา ที่ ฟิลิปปินส์ ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBA ไม่สำเร็จ จากนั้น จึงชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF เมื่อ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530 ชนะน็อค ชิน ฮิซุบ ยก 5 ที่เกาหลีใต้ แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เสียแชมป์ไปเมื่อ 5 กันยายน พ.ศ. 2530 แพ้น็อค ชอย ชางโฮ ยก 11 ที่เกาหลีใต้
หลังจากเสียแชมป์โลก เปญาโลซา ยังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง ชกชนะนักมวยชาวไทยที่ฟิลิปปินส์หลายคน เช่น ขวัญใจ ส.เพลินจิต ทองเทพ เพชรศรีราชา จากนั้น ได้ไปชิงแชมป์โลกรุ่นเดิมอีกครั้งที่ลอนดอนเมื่อ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 แพ้คะแนน เดฟ แม็กออลีย์ ชิงแชมป์ไม่สำเร็จ เปญาโลซายังคงชกมวยต่อมาจนถึง พ.ศ. 2538 แม้จะไม่ได้ชิงแชมป์โลกอีก โดยเคยชกชนะ แชมป์ เกียรติเพชร เด่น ชูวัฒนะ แมนนี่ เมลชอร์ สุขสวัสดิ์ ต.บุญเลิศ เขาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2538 กับ จูเลียส ทาโรนา แต่การชกยุติลงในยกที่ 6 โดยไม่มีการตัดสิน จากนั้น เขาก็แขวนนวมไป
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวท
แชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวท
* ชิง 18 มีนาคม 2526 ชนะน็อค คิม ซุงนัม ยก 11 ที่ ฟิลิปปินส์
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 11 มิถุนายน 2526 ชนะคะแนน คัตสุมิ ซาโตะ
* สละแชมป์
แชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท IBF
* ชิงแชมป์ที่ว่าง 10 ธันวาคม 2526 ชนะน็อค ซาโตชิ ชินงากิ ยก 13 ที่ ญี่ปุ่น
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 13 พฤษภาคม 2527 ชนะน็อค คิม แจฮอง ยก 7 ที่ เกาหลีใต้
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 16 พฤศจิกายน 2527 ชนะคะแนน ชอย จุมฮวาน ที่ ฟิลิปปินส์
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 12 ตุลาคม 2528 ชนะน็อค ยานี โดโกลาโม ยก 3 ที่ อินโดนีเซีย
* สละแชมป์
แชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF
* ชิง 22 กุมภาพันธ์ 2530 ชนะน็อค ชิน ฮิซุบ ยก 5 ที่เกาหลีใต้
* เสียแชมป์ 5 กันยายน 2530 แพ้น็อค ชาง โฮ ชอย ยก 11 ที่เกาหลีใต้
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBA เมื่อ 5 กรกฎาคม 2529 แพ้คะแนน ฮิลาริโอ ซาปาต้า ที่ ฟิลิปปินส์
* ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF เมื่อ 8 พฤศจิกายน 2532 แพ้คะแนน เดฟ แมคออร์ลีย์ ที่ ลอนดอน
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวท
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท
แชมป์มวยสากลประเทศฟิลิปปินส์
แชมป์ OPBF
แชมป์โลก IBF
บุคคลจากจังหวัดเนโกรสโอกซีเดนตัล
ประกายเพชร อินทุโสภณ

นายประกายเพชร อินทุโสภณ เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลนายสัญญา ธรรมศักดิ์ เป็นอดีตเลขาธิการนายกรัฐมนตรี และอดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
== ประวัติ ==
ประกายเพชร อินทุโสภณ จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา รุ่น 6 รุ่นเดียวกับเชาวน์ ณศีลวันต์ ณัฐ ภมรประวัติ เติมศักดิ์ กฤษณามระ ประยูร จินดาศิลป์ ปรีดา พัฒนถาบุตร สวัสดิ์ โชติพานิช อนันต์ กรุแก้ว และปริญญาตรี (เกียรตินิยมอันดับ 1) จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งได้รับพระราชทานปริญญาบัตรเป็นคนแรก และเป็นพิธีพระราชทานปริญญาบัตรครั้งแรกในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช
== การทำงาน ==
ประกายเพชร อินทุโสภณ ทำงานกับบริษัทโอสถสภา ต่อมาในปี พ.ศ. 2516 ได้เข้ารับตำแหน่งเลขาธิการนายกรัฐมนตรี (ศาสตราจารย์ สัญญา ธรรมศักดิ์) และในเดือนธันวาคมของปีเดียวกัน ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ จากนั้นเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
นักการเมืองไทย
เลขาธิการนายกรัฐมนตรีไทย
สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
นิสิตเก่าคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
ดิก อัดโฟกาต

ดีร์ก นีโกลาส "ดิก" อัดโฟกาต (Dirk Nicolaas "Dick" Advocaat) เกิดเมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1947 เป็นผู้จัดการฟุตบอลและอดีตนักฟุตบอลชาวดัตช์ ปัจจุบันเป็นผู้จัดการทีมอาโดเด็นฮาคในลีกเอเรอดีวีซีของประเทศเนเธอร์แลนด์
อัดโฟกาตค่อนข้างประสบความสำเร็จทั้งในฐานะผู้เล่นและในฐานะผู้ฝึกสอนซึ่งรวมถึงการคุมทีมชาติเนเธอร์แลนด์ถึงสองช่วง นอกจากนี้ เขายังเคยทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนให้กับหลายสโมสรทั้งในเนเธอร์แลนด์และในต่างประเทศ (รวมทั้งสโมสรเซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์กซึ่งเป็นผู้ชนะในการแข่งขันยูฟ่าคัพ 2008 นัดชิงชนะเลิศ) เช่นเดียวกับทีมชาติของประเทศอื่น ๆ อีกจำนวนหนึ่ง ได้แก่ เกาหลีใต้ เบลเยียม รัสเซีย และเซอร์เบีย
อัดโฟกาตมีฉายาว่า "นายพลน้อย" (De Kleine Generaal) ซึ่งสอดคล้องกับฉายา "ท่านนายพล" (De Generaal) ของรีนึส มีเคิลส์ อดีตผู้จัดการฟุตบอลซึ่งคอยให้คำแนะนำแก่อัดโฟกาตระหว่างที่เขาเป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมชาติเนเธอร์แลนด์
หลังนัดที่ 8 ของฤดูกาล 2015–16 อัดโฟกาตได้ลาออกจากการเป็นผู้จัดการทีม เนื่องจากทำผลงานได้แย่มาก โดยอยู่ในอันดับสุดท้ายของตารางคะแนน มีแค่ 3 คะแนน ยังไม่เคยชนะสโมสรใด ซ้ำยังเป็นสโมสรที่เสียประตูมากที่สุดอีกด้วย
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
UEFA profile, inc. former playing clubs (PDF file) 
nasljerseys.com NASL stats
Dick Advocaat stats at Zenit
บุคคลจากเดอะเฮก
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2490
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักฟุตบอลชาวดัตช์
ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวดัตช์
ผู้เล่นในเอเรอดีวีซี
ผู้จัดการทีมในชุดชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก
ผู้เล่นเฟเฟเฟ-เฟ็นโล
ผู้เล่นสปาร์ตาโรตเตอร์ดัม
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลยูเทรกต์
ผู้จัดการทีมเปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลเรนเจอส์
ผู้จัดการทีมโบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลเซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
ผู้จัดการทีมอาเซ็ด อัลก์มาร์
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลซันเดอร์แลนด์
ผู้จัดการทีมฟุตบอลเฟแนร์บาห์แชสปอร์คูลือบือ
ผู้จัดการทีมสปาร์ตาโรตเตอร์ดัม
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลยูเทรกต์
ผู้จัดการทีมไฟเยอโนร์ด
ผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์
ผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
ผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติเกาหลีใต้
ผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติเบลเยียม
ผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติรัสเซีย
ผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติเซอร์เบีย
ผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติอิรัก
แบร์ต ฟัน มาร์ไวก์

ลัมแบร์ตึส "แบร์ต" ฟัน มาร์ไวก์ (Lambertus "Bert" van Marwijk OON) เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1952 เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวดัตช์ ขณะเป็นนักฟุตบอลอาชีพ เขาเคยเล่นให้กับหลายสโมสร เช่น โกอะเฮดอีเกิลส์, อาเซต, เอ็มเฟเฟ, ฟอร์ตือนาซิตตาร์ด และเคยเป็นตัวแทนของประเทศเนเธอร์แลนด์อยู่ครั้งหนึ่ง
ใน ค.ศ. 1982 ฟัน มาร์ไวก์ เริ่มขยับไปสู่การเป็นผู้จัดการทีม โดยเลิกเล่นฟุตบอลอาชีพใน ค.ศ. 1988 และกลายเป็นผู้จัดการทีมแบบเต็มเวลา ต่อมาใน ค.ศ. 2002 ฟัน มาร์ไวก์คว้าแชมป์ยูฟ่าคัพร่วมกับไฟเยอโนร์ด และได้เข้ามาเป็นผู้จัดการทีมชาติเนเธอร์แลนด์ตั้งแต่ ค.ศ. 2008 จนถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2012 โดยพาทีมเข้าไปถึงรอบชิงชนะเลิศฟุตบอลโลก 2010 ได้สำเร็จ แต่ก็แพ้ให้กับทีมชาติสเปนไป 1 ต่อ 0 ประตูในช่วงต่อเวลาพิเศษ ฟัน มาร์ไวก์ ลาออกจากตำแหน่งนี้หลังจากเนเธอร์แลนด์แพ้รวด 3 นัดในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 รอบแบ่งกลุ่ม
ฟัน มาร์ไวก์ มีศักดิ์เป็นพ่อตาของมาร์ก ฟัน โบมเมิล อดีตนักฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2495
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลจากจังหวัดโอเฟอไรส์เซิล
นักฟุตบอลชาวดัตช์
นักฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์‎
ผู้เล่นอาเซ็ด อัลก์มาร์
ผู้เล่นฟอร์ตือนาซิตตาร์ด
กองกลางฟุตบอล
ผู้เล่นในเอเรอดีวีซี
ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวดัตช์
ผู้จัดการทีมในชุดชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก
ผู้จัดการทีมฟอร์ตือนาซิตตาร์ด
ผู้จัดการทีมไฟเยอโนร์ด
ผู้จัดการทีมโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
ผู้จัดการทีมฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา
ผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์
ผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติซาอุดีอาระเบีย
ผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติออสเตรเลีย
ผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์