pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เคอร์ทิสส์ พี-40 วอร์ฮอว์ค

{|
|}
เคอร์ทิสส์ พี-40 วอร์ฮอว์ค (Curtiss P-40 Warhawk) เป็นเครื่องบินขับไล่ที่นั่งเดี่ยวของสหรัฐ ใช้โดยกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
== ประจำการ ==
== คุณลักษณะ (พี-40อี) ==

ผู้สร้าง: เคอร์ทิสส์-ไรท์ (สหรัฐ)
ประเภท: เครื่องบินขับไล่
เครื่องยนต์: 1 × Allison V-1710-39
กางปีก: 11.367 เมตร
ยาว: 9.665 เมตร
สูง: 3.25 เมตร
พื้นที่ปีก: 21.9 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า: 2,686 กิโลกรัม
อัตราเร็วสูงสุด: 538 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับความสูง 4,600 เมตร
รัศมีทำการรบ: 1,152 กิโลเมตร
อาวุธ: ปืนกล M2 Browning ขนาด 12.7 มม. 6 กระบอก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เครื่องบินเคอร์ทิสส์
เครื่องบินขับไล่
เครื่องบินขับไล่ในสงครามโลกครั้งที่สอง
เครื่องบินสหรัฐในสงครามโลกครั้งที่สอง
เครื่องบินจีนในสงครามโลกครั้งที่สอง
เครื่องบินฟินแลนด์ในสงครามโลกครั้งที่สอง
สรชัด สุจิตต์

สรชัด สุจิตต์ (, เกิดวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2516) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุพรรณบุรี เขต 1 สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา 3 สมัย
== ประวัติ ==
นายสรชัด เกิดเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2516  เป็นบุตรของนายสมชาย และนางรัชนี สุจิตต์ สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี จากหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาการจัดการเชิงปริมาณ และปริญญาโท หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาการจัดการ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยดุษฎีบัณฑิต สาขานวัตกรรมการสื่อสารทางการเมืองและการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับนางวิภากร สุจิตต์  ที่ปรึกษานายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุพรรณบุรี มีธิดา 1 คนได้แก่ นางสาวสริภา สุจิตต์
== งานการเมือง ==
นายสรชัด เริ่มเข้าสู่เส้นทางการเมือง โดยเริ่มจากการเมืองท้องถิ่น ด้วยการเป็นรองประธานสภาและสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุพรรณบุรี 2 สมัย
ต่อมาได้เข้าสู่การเมืองระดับชาติ ได้ลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุพรรณบุรี เขต 1 ในนามพรรคชาติไทยพัฒนา โดยได้รับการเลือกตั้ง 3 สมัย คือในปี พ.ศ. 2554, พ.ศ. 2562 และปี พ.ศ. 2566
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
นายสรชัด สุจิตต์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดสุพรรณบุรี สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดสุพรรณบุรี สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดสุพรรณบุรี สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลจากจังหวัดสุพรรณบุรี
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุพรรณบุรี
ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองท้องถิ่นในประเทศไทย
พรรคชาติไทยพัฒนา
นิสิตเก่าคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
ป้อมปราการอาเกิชฮืส

ป้อมปราการอาเกิชฮืส (Akershus Festning) หรือ ปราสาทอาเกิชฮืส (Akershus slott) เป็นปราสาทและป้อมปราการที่ตั้งอยู่ในเมืองออสโล แต่เดิมสร้างขึ้นในยุคกลางเพื่อเป็นเมืองพร้อมที่นั่งของตัวแทนกษัตริย์ ป้อมปราการแห่งนี้ตั้งอยู่ที่ Akersneset ในเมืองออสโล ในปี 1600 ปราสาทถูกสร้างขึ้นใหม่ในรูปแบบของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ล้อมรอบด้วยหอป้อมปราการ ปราสาทเก่าแก่ที่มีอายุมากกว่า 700 ปีนี้ได้รอดพ้นจากการล้อมโจมตีหลายครั้ง อย่างไรก็ตามปราสาทนี้ไม่เคยถูกพิชิตโดยกองทัพศัตรู ปฏิบัติการทางทหารยุติลงในปี 1815 และเริ่มดำเนินการต่อในช่วงปี 1820-1850 ก่อนที่จะยกเลิกปฏิบัติการในช่วงปี 1850-1900 จากนั้นป้อมปราการก็ถูกเปลี่ยนเป็นสำนักงานใหญ่ของทหาร โรงเรียนของข้าราชการ และที่อยู่อาศัย บางส่วนของอาคารยังถูกใช้เป็นคุกและเรือนจำหลังจากปี 1820
ป้อมปราการนั้นตั้งชื่อตามฟาร์ม Aker ซึ่งสถานที่ที่สร้างปราสาท นอกจากนั้นยังได้ใช้ชื่อของป้อมปราการแห่งนี้เป็นชื่อของเทศมณฑลอาเกิชฮืส
พื้นที่นี้ยังคงเป็นของทหารและได้รับการป้องกันโดยหน่วยยามของพระองค์ และเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์สาธารณะอีกด้วย
สถานที่ท่องเที่ยวในออสโล
ปราสาทในประเทศนอร์เวย์
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์นอร์เซกา 2019

วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์นอร์เซกา 2019 (2019 Men's NORCECA Volleyball Championship) เป็นการแข่งขันครั้งที่ 26 ของวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์นอร์เซกา จัดขึ้นโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และแคริบเบียน ซึ่งมีกำหนดจัดขึ้นที่วินนิเพ็ก ประเทศแคนาดา ระหว่างวันที่ 2–7 กันยายน ค.ศ. 2019
== ทีมที่เข้าร่วมแข่งขัน ==
ซูรินามถอนทีมออกจากการแข่งขัน
== สนามแข่งขัน ==
The University of Winnipeg Duckworth Centre Dr. David F. Anderson Gymnasium, วินนิเพ็ก, รัฐแมนิโทบา, ประเทศแคนาดา
== การตัดสินลำดับจากผลการแข่งขัน ==
ในการแข่งขันหากผลว่ามีผลเท่ากันจะตัดสินตามลำดับดังนี้
จำนวนแมทช์ที่ชนะ
คะแนน
อัตราส่วนเซตที่ชนะต่อแพ้
อัตราส่วนคะแนนที่ทำได้ในแมชท์ต่อคะแนนที่เสีย
ผลการแข่งขันจากแมชท์สุดท้ายของทีมที่ทำการแข่งขันด้วยซึ่งเป็นทีมเดียวกัน
แมทช์ที่แข่งขัน 3–0:  ทีมที่ชนะจะได้ 5 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 0 คะแนน
แมทช์ที่แช่งขัน 3–1: ทีมที่ชนะจะได้ 4 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 1 คะแนน
แมทช์ที่แช่งขัน 3–2: ทีมที่ชนะจะได้ 3 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 2 คะแนน
== รอบแรก ==
เวลาการแข่งขันในท้องถิ่น (00)
=== กลุ่มเอ ===
|}
[ P2]}}[ P3]}}
[ P2]}}[ P3]}}
[ P2]}}[ P3]}}
|}
=== กลุ่มบี ===
|}
|}
== รอบสุดท้าย ==
====รอบก่อนรองชนะเลิศ====
|}
====รอบจัดอันดับ 5–7====
|}
====รอบรองชนะเลิศ====
|}
====รอบชิงอันดับที่ 6====
|}
====รอบชิงอันดับที่ 3====
|}
====รอบชิงชนะเลิศ====
|}
==อันดับการแข่งขัน==
==รางวัล==
ผู้เล่นทรงคุณค่า
มิเกล อังเฆล โลเปซ
ตัวทำคะแนนสูงสุด
เอนริ ตาเปีย
เสิร์ฟยอดเยี่ยม
ออสนิเอล เมกาเรโฆ
รับบอลตบยอดเยี่ยม
ไคล์ ดากอสตีโน
รับบอลเสิร์ฟยอดเยี่ยม
เฆซุส รันเกล
ตัวเซ็ตยอดเยี่ยม
ลุยส์ การ์เซีย
ตัวตบยอดเยี่ยม
โทเรย์ เดฟัลโก
สตีเฟน มาร์
ตัวบล็อกกลางยอดเยี่ยม
โรอามิ อาลอนโซ
เจฟฟรีย์ เจนดริก
ตัวตบตรงข้ามยอดเยี่ยม
เมาริเซ ตอร์เรส
ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม
ไคล์ ดากอสตีโน
==ดูเพิ่ม==
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์นอร์เซกา 2019
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official website
วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2562
2019
กองทัพสาธารณรัฐคองโก

กองทัพสาธารณรัฐคองโก (Forces armées de la République du Congo) เป็นชื่อกองทัพอย่างเป็นทางการของสาธารณรัฐคองโก ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2503 ภายหลังการล่มสลายของอิเควทอเรียลแอฟริกาของฝรั่งเศส
== รักษาสันติภาพ ==
== อ้างอิง ==
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2504
ประเทศสาธารณรัฐคองโก
 
กองทัพแบ่งตามประเทศ
คองโก
ค
กวนเซิ่ง

กวนเซิ่ง (จีนตัวเต็ม : 關勝 / อังกฤษ : Guan Sheng) สำเนียงแต้จิ๋วคือ กวนเส็ง เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง เขามีฉายาว่า ง้าวใหญ่ (จีน : 大刀 / อังกฤษ : Great Blade) เป็นผู้กล้าอันดับที่ 5 ของเขาเหลียงซาน เขาเป็นทายาทสายตรงของกวนอู ใช้ง้าวมังกรเขียวเป็นอาวุธ เมื่อตอนที่เขาเหลียงซานโจมตีเมืองต้าหมิง เขาได้รับคำสั่งจากราชครูไช่จิงให้ไปเป็นทัพหนุนช่วยเมืองต้าหมิงคู่กับซวนจ้านและห่าวซือเหวิน เขาได้ใช้กลยุทธ์ล้อมเว่ยช่วยจ้าวสามารถจับตัวจางเหิง ในขณะที่จางเหิงทำการโจมตีค่ายของเขาในตอนกลางคืน
ทางด้านซ่งเจียงได้ใช้ฮูเหยียนจั๋ว เป็นตัวล่อให้กวนเซิ่งเข้ามาติดกับดักและจับตัวเขาได้สำเร็จ เมื่อกวนเซิ่งไม่มีที่ไป ก็ตัดสินใจยอมแพ้ต่อเหลียงซานและมีส่วนในการช่วยเหลือหลูจุ้นอี้ให้ออกมาจากคุกเมืองต้าหมิง ต่อมาก็มีบทบาทในการรบกับซ่านถิงกุยกับเว่ยติงกั๋ว เขาได้เป็น 1 ใน 5 ทหารเสือแห่งเหลียงซาน ร่วมกับ หลินชง ฮูเหยียนจั๋ว ต่งผิง และ ฉินหมิง หลังจากที่เหลียงซานได้รับการอภัยโทษจากซ่งฮุยจง เขาก็ได้ออกรบกับพวกเหลียวกับกลุ่มกบฏต่าง ๆ และรอดตายมาได้ทุกสมรภูมิ เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นนายพล วันหนึ่งเขาได้ดื่มสุราอย่างหนักหลังจากการฝึกทหาร ด้วยความเมามาย จึงพลัดตกลงจากหลังม้าในขณะที่เขากำลังกลับบ้าน และป่วยตาย
== อ้างอิง ==
Keffer, David. "Outlaws of the Marsh: A Somewhat Less Than Critical Commentary". Poison Pie Publishing House. Retrieved 19 December 2016.
Miyamoto, Yoko (2011). "Water Margin: Chinese Robin Hood and His Bandits" . Demystifying Confucianism. Retrieved 19 December 2016.
ตัวละครในซ้องกั๋ง
ยศทหารลาว

ตารางข้างล่างต่อไปนี้คือข้อมูลเกี่ยวกับ การเปรียบเทียบยศทหารลาว ในยุค กองทัพลาว และ กองทัพประชาชนลาว ตามลำดับ. โครงสร้างชั้นยศได้รับแบบธรรมเนียมมาจากฝรั่งเศส ในสมัยราชอาณาจักรลาว ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นระบอบคอมมิวนิสต์ โครงสร้างลำดับชั้นยศ โดยอ้างอิงจากสหภาพโซเวียต.
== สัญญาบัตร ==
=== ทหารบก ===
=== ทหารเรือ ===
=== ทหารอากาศ ===
=== ตำรวจ ===
== ประทวน ==
=== ทหารบก:ลาวหนีตายไปประเทศไทย ===
=== ทหารเรือ ===
=== ทหารอากาศ ===
=== ตำรวจ ===
== อ้างอิง ==
=== เชิงอรรถ ===
=== บรรณานุกรม ===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ยศทหารกองทัพราชอาณาจักรลาว. 
ยศทหารกองทัพประชาชนลาว.
ล
กองทัพลาว
ไดม์เลอร์ อาเก

บมจ.ไดม์เลอร์ (Daimler AG) เป็นบริษัทยานยนต์ข้ามชาติจากประเทศเยอรมนี มีสำนักงานใหญ่อยู่ในนครชตุทท์การ์ท ไดม์เลอร์อาเกก่อตั้งขึ้นในปีค.ศ. 1926 โดยการผนวกบริษัท Benz & Cie เข้ากับบริษัท Daimler Motoren Gesellschaft โดยมีชื่อแรกก่อตั้งว่า ไดม์เลอร์-เบนซ์ (Daimler-Benz) ต่อมาในปีค.ศ. 1998 มีการเปลี่ยนชื่อเป็น ไดม์เลอร์คริสเลอร์ (DaimlerChrysler) จากการที่บริษัทคริสเลอร์ของอเมริกาเข้ามาควบคุมกิจการ เมื่อคริสเลอร์ถอนตัวไปในปีค.ศ. 2007 จึงเปลี่ยนชื่อเป็นไดม์เลอร์อาเกในปัจจุบัน
ปัจจุบัน บมจ.ไดม์เลอร์เข้าถือหุ้นในบริษัทผู้ผลิตรถยนต์ รถบัส รถบรทุก และรถจักรยานยนต์รายใหญ่มากมาย ทั้ง เมอร์เซเดส-เบนซ์ เอเอ็มจี รถขนาดเล็กสมาร์ท ดีทรอยต์ดีเซล มิตซูบิชิฟิวโซ และไมบัค ไดม์เลอร์ขายรถยนต์ได้ 3.3 ล้านคันในปี ค.ศ. 2019 เป็นบริษัทที่ผลิตรถยนต์ที่ใหญ่เป็นอันดับ 13 ของโลกและผลิตรถบรรทุกอันดับ 1 ของโลกเมื่อวัดจากจำนวนรถที่ขายได้
เป็นเวลาเกือบปีแล้วที่ Daimler ได้แยกธุรกิจรถยนต์นั่งออกจากรถบรรทุกเป็น Daimler Truck AG ล่าสุด กำลังจะมีความเคลื่อนไหวอีกครั้งหลังมีรายงานว่า Daimler AG จะเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น Mercedes-Benz Group AG ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์นี้ โดยมีจุดประสงค์ว่าจะช่วยเพิ่มมูลค่าหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ และนับเป็นการความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่หลังใช้ชื่อธุรกิจ Daimler AG ตั้งแต่ปี 1902
==อ้างอิง==
ไดม์เลอร์ อาเก
บริษัทข้ามชาติ
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2469
บริษัทรถยนต์
บริษัทของเยอรมนี
บมจ.ไดม์เลอร์
ฮูเหยียนจั๋ว

ฮูเหยียนจั๋ว (จีนตัวเต็ม : 呼延灼 / อังกฤษ : Huyan Zhuo) สำเนียงแต้จิ๋วคือ อูเอียนเจียก เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง เขามีฉายาว่า กระบองคู่ (จีน : 雙鞭 / อังกฤษ : Double Clubs) เป็นผู้กล้าอันดับที่ 8 ของเขาเหลียงซาน เป็นทายาทสายตรงของฮูเหยียนจั้น ใช้กระบองคู่เป็นอาวุธ เมื่อตอนที่เขาเหลียงซานโจมตีเมืองเกาถังโจวและสังหารเกาเหลียน เขาได้รับคำสั่งจากเสนาบดีเกาฉิวให้ไปบุกเขาเหลียงซาน โดยมีหันเทา เผิงฉี่ หลิงเจิ้น เป็นผู้ช่วย
ในช่วงแรกของการรบ เผิงฉี่ถูกกองทัพเหลียงซานจับตัวไป เขาจึงใช้กองทัพม้าเหล็กที่เขาฝึกฝนมาอย่างดีเข้าโจมตีกองทัพเหลียงซาน แต่ท้ายที่สุดเขาก็พ่ายแพ้ต่อกองพลทวนตะขอของเหลียงซานที่นำโดยสวีหนิง จนต้องหนีตายกลับเมืองเชงจิว ระหว่างที่เขาอยู่เมืองเชงจิว ได้พาทหารไปบุกเขาดอกท้อของหลี่จงกับโจวทง และได้รบกับหลู่จื้อเซิน หยางจื้อ อู่ซง
ฮูเหยียนจั๋วเข้าร่วมกับเขาเหลียงซานหลังจากการเกลี้ยกล่อมของซ่งเจียง และได้เป็น 1 ใน 5 ทหารเสือแห่งเขาเหลียงซาน หลังจากการรบกับพวกเหลียวกับพวกฟางล่า เขาได้รับตำแหน่งหัวหน้าทหารรักษาพระองค์และเสียชีวิตในระหว่างการรบกับแคว้นจิน
== อ้างอิง ==
Keffer, David. "Outlaws of the Marsh: A Somewhat Less Than Critical Commentary". Poison Pie Publishing House. Retrieved 19 December 2016.
Miyamoto, Yoko (2011). "Water Margin: Chinese Robin Hood and His Bandits" . Demystifying Confucianism. Retrieved 19 December 2016.
ตัวละครในซ้องกั๋ง
เค-ไมล์ แอร์

เค-ไมล์ แอร์ (K-Mile Air) เป็นสายการบินขนส่งสินค้าที่ฐานหลักอยู่ในกรุงเทพ ประเทศไทย ท่าอากาศยานหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ, เริ่มดำเนินการในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2549 เพื่อให้บริการเที่ยวบินขนส่งสินค้าตามกำหนดเวลาและเช่าเหมาลำในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2557 ฟาร์นแอร์ สวิสเซอร์แลนด์เข้าถือหุ้นบริษัท 45%
==จุดหมายปลายทาง==
==ฝูงบิน==
เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2564 ฝูงบินเค-ไมล์ แอร์ประกอบด้วยเครื่องบินดังต่อไปนี้:
==อ้างอิง==
สายการบินสัญชาติไทย
จีรเดช ศรีวิราช

จีรเดช ศรีวิราช (, เกิดวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2512) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพะเยา เขต 3 สังกัดพรรคพลังประชารัฐ
== ประวัติ ==
นายจีรเดช เกิดเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2512 เป็นบุตรของนายคำตั๋น และนางแสงไก้ ศรีวิราช สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง และ ระดับปริญญาโท หลักสูตรรัฐศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาการเมืองการปกครอง จากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
== งานการเมือง ==
นายจีรเดช เริ่มเข้าสู่เส้นทางการเมือง โดยเริ่มจากการเมืองท้องถิ่น ด้วยการเป็นสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดพะเยา รองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดพะเยา และนายกเทศมนตรีเมืองดอกคำใต้
ต่อมาได้เข้าสู่การเมืองระดับชาติ ได้ลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพะเยา เขต 3 ในนามพรรคพลังประชารัฐ โดยได้รับการเลือกตั้ง 1 สมัย คือในปี พ.ศ. 2562 ก่อนจะย้ายมาสังกัดพรรคเศรษฐกิจไทย
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
นายจีรเดช ศรีวิราช ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดพะเยา สังกัดพรรคพลังประชารัฐ → พรรคเศรษฐกิจไทย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพะเยา
นายกเทศมนตรีในประเทศไทย
พรรคพลังประชารัฐ
พรรคเศรษฐกิจไทย
บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
เจ้าชายทากาฮิโตะ มิกาซะโนะมิยะ

เจ้าชายทากาฮิโตะ มิกาซะโนะมิยะ  เป็นพระโอรสองค์สุดท้องใน จักรพรรดิไทโชและจักรพรรดินีเทเม และเป็นพระอนุชาในจักรพรรดิโชวะ และเป็นพระปิตุลาของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ หลังจากการสิ้นพระชนม์ของเจ้าหญิงคิกูโกะ พระชายาในเจ้าชายโนบูฮิโตะ มิกาซะโนะมิยะถือเป็นเชื้อพระวงศ์ที่พระชนมายุยืนยาวที่สุดในราชวงศ์ญี่ปุ่น
== อภิเษกสมรส ==
มิกาซะโนะมิยะทรงหมั้นกับยูริโกะ ทากางิ เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2484  และได้อภิเษกสมรสกันเมื่อวันที่ 22 ตุลาคมในปีเดียวกันนั้นเอง โดยมีพระโอรสธิดาด้วยกัน 5 พระองค์
== พระโอรส-ธิดา ==
เจ้าหญิงยาซูโกะแห่งมิกาซะ   (26 เมษายน พ.ศ. 2487–) อภิเษกสมรสกับ นายโคโนเอะ ทาดาเตรุ เจ้าหญิงยาซูโกะจึงต้องลาออกจากฐานันดรศักดิ์ ปัจจุบันใช้ชื่อว่า โคโนเอะ ยาซูโกะ มีบุตรชายชื่อ โคโนเอะ ทาดาฮิโระ
เจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ  (5 มกราคม พ.ศ. 2489 - 6 มิถุนายน พ.ศ. 2555) อภิเษกสมรสกับโนบูโกะ อาโซ มีพระธิดา 2 พระองค์ คือ เจ้าหญิงอากิโกะแห่งมิกาซะ และเจ้าหญิงโยโกะแห่งมิกาซะ
เจ้าชายโยชิฮิโตะ คัตสึระโนะมิยะ  (11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 - 8 มิถุนายน พ.ศ. 2557)
เจ้าหญิงมาซาโกะแห่งมิกาซะ  (23 ตุลาคม พ.ศ. 2494 –) อภิเษกสมรสกับ คุณเซน ทาซายูกิ เจ้าหญิงมาซาโกะจึงต้องลาออกจากฐานนันดรศักดิ์ ปัจจุบันใช้ชื่อว่า เซน มาซาโกะ มีบุตรชายสองคนคือ เซน อะกิฟุมิ, เซน ทะกะฟุมิ และธิดาชื่อ เซน มะกิโกะ
เจ้าชายโนริฮิโตะ ทากามาโดะโนะมิยะ  (29 ธันวาคม พ.ศ. 2494 - 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545) อภิเษกสมรสกับทตโตริ ฮิซาโกะ มีพระธิดา 3 พระองค์ คือ เจ้าหญิงสึงูโกะ, เจ้าหญิงโนริโกะ และเจ้าหญิงอายาโกะ
== พระอิสริยยศ ==
2 ธันวาคม พ.ศ. 2458 – 2 ธันวาคม พ.ศ. 2478: เจ้าชาย เจ้าซุมิ
2 ธันวาคม พ.ศ. 2478 – 27 ตุลาคม พ.ศ. 2559: เจ้าชาย มิกาซะโนะมิยะ
== ราชตระกูล ==
== อ้างอิง ==
Bix, Herbert B. Hirohito and the Making of Modern Japan. Harper Perennial (2001). ISBN 0-06-093130-2
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Kunaicho | Their Imperial Highnesses Prince and Princess Mikasa
เจ้าชายญี่ปุ่น
บุคคลจากโตเกียว
ชาวญี่ปุ่นที่มีอายุเกิน 100 ปี
นักประวัติศาสตร์ชาวญี่ปุ่น
มิยะแห่งญี่ปุ่น
พระราชโอรสในจักรพรรดิญี่ปุ่น
อากิระ โยชิโนะ

อากิระ โยชิโนะ  เป็นนักเคมีชาวญี่ปุ่น โยชิโนะเป็นนักวิจัยในบริษัทอาซาฮิคาเซ  และศาสตราจารย์ประจำมหาวิทยาลัยเมโจ เขาเป็นคนแรกที่คิดค้นแบตเตอรี่ลิเทียมที่ปลอดภัยและผลิตในเชิงอุตสาหกรรมได้ ซึ่งเป็นที่นิยมใช้ในอุปกรณ์เคลื่อนที่ต่าง ๆ ได้แก่โทรศัพท์เคลื่อนที่และคอมพิวเตอร์วางตัก เป็นต้น โยชิโนะได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีใน พ.ศ. 2562 ร่วมกับจอห์น บี. กูดอีนาฟและเอ็ม. สแตนลีย์ วิตติงแฮม
== วัยเด็กและการศึกษา ==
โยชิโนะเกิดที่เมืองซูอิตะ จังหวัดโอซากะ ในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2491 เขาจบการศึกษาระดับปริญญาตรีด้านวิศวกรรมศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเกียวโต ใน พ.ศ. 2513 และจบการศึกษาระดับปริญญาโทในอีกสองปีต่อมาจากสถาบันเดียวกัน และจบการศึกษาระดับปริญญาเอกด้านวิศวกรรมศาสตร์จากมหาวิทยาลัยโอซากะใน พ.ศ. 2548
ขณะศึกษาที่มหาวิทยาลัยเกียวโต โยชิโนะได้มีโอกาสเข้าเรียนกับเค็งอิจิ ฟูกูอิซึ่งเป็นชาวเอเชียคนแรกที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมี
== การทำงาน ==
หลังจบปริญญาโทแล้วโยชิโนะเข้าทำงานที่บริษัทอาซาฮิคาเซ เขาเข้าทำงานที่ห้องปฏิบัติการคาวาซากิใน พ.ศ. 2525 และได้เลื่อนชั้นขึ้นเป็นผู้จัดการฝ่ายพัฒนาผลิตภัณฑ์แบตเตอรี่ไอออนใน พ.ศ. 2535 ต่อมาใน พ.ศ. 2537 เขาได้เลื่อนชั้นเป็นผู้จัดการฝ่ายพัฒนาเทคนิคสำหรับการผลิตแบตเตอรี่ลิเทียมไอออนของบริษัทเอแอนด์ทีแบตเตอรี่ ซึ่งเป็นกิจการร่วมค้าของอาซาฮิคาเซและโตชิบา อาซาฮิคาเซได้แต่งตั้งให้เป็นนักวิจัยระดับสูงใน พ.ศ. 2546 และอีกสองปีถัดมาโยชิโนะได้เลื่อนขึ้นเป็นผู้จัดการทั่วไปโดยมีห้องปฏิบัติการเป็นของตนเอง ใน พ.ศ. 2560 โยชิโนะได้เป็นศาสตราจารย์ประจำมหาวิทยาลัยเมโจและนักวิจัยกิตติมศักดิ์ในบริษัทอาซาฮิคาเซ
== การพัฒนาแบตเตอรี่ลิเทียมไอออน ==
โยชิโนะเริ่มพัฒนาแบตเตอรี่ที่สามารถประจุไฟใหม่ได้โดยใช้พอลิอะเซทิลีนใน พ.ศ. 2524 พอลิอะเซทิลีนเป็นพอลิเมอร์นำไฟฟ้าที่ค้นพบโดยฮิเดกิ ชิรากาวะซึ่งต่อมาได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีใน พ.ศ. 2543 สองปีถัดมาโยชิโนะได้ดัดแปลงแบตเตอรี่ต้นแบบโดยใช้ลิเทียมโคบอลต์ออกไซด์ (LiCoO2) เป็นแคโทด (ขั้วลบ) และพอลิอะเซทิลีนเป็นแอโนด (ขั้วบวก) ซึ่งลิเทียมโคบอลต์ออกไซด์นั้นค้นพบใน พ.ศ. 2522 โดยเอ็น. เอ. กอดชอลล์และคณะจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด และโดยจอห์น บี. กูดอีนาฟและโคอิจิ มิซูชิมะจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ขั้วแอโนดของแบตเตอรี่นี้ไม่มีโลหะลิเทียมอยู่ แต่ในระหว่างประจุไฟนั้นลิเทียมไอออนจะแพร่จากขั้วแคโทด LiCoO2 ไปยังขั้วแอโนด ซึ่งเป็นต้นแบบไปสู่การพัฒนาแบตเตอรี่ลิเทียมไอออน
พอลิอะเซทิลีนมีความหนาแน่นต่ำ ทำให้ต้องใช้เนื้อที่มากและทำให้แบตเตอรี่มีขนาดใหญ่ตามไปด้วย นอกจากนี้ยังมีปัญหาด้านความเสถียร โยชิโนะจึงเปลี่ยนมาใช้คาร์บอนเป็นขั้วแอโนดแทน ใน พ.ศ. 2528 โยชิโนะจดสิทธิบัตรแบตเตอรี่ลิเทียมที่เขาประดิษฐ์ ซึ่งถือเป็นการกำเนิดแบตเตอรี่ลิเทียมไอออนแบบที่ใช้ในปัจจุบัน แบตเตอรี่ในลักษณะนี้จัดจำหน่ายโดยโซนี่ใน พ.ศ. 2534 และเอแอนด์ทีแบตเตอรี่ (กิจการร่วมค้าระหว่างอาซาฮิคาเซและโตชิบา) ใน พ.ศ. 2535
== อ้างอิง ==
นักเคมีชาวญี่ปุ่น
ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมี
ชาวญี่ปุ่นผู้ได้รับรางวัลโนเบล
บุคคลจากซูอิตะ
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเกียวโต
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยโอซากะ
บุคคลจากมหาวิทยาลัยเมโจ
กิม โตร์รา

ฌูอากิม โตร์รา อี ปลา (Joaquim Torra i Pla) หรือที่รู้จักกันในชื่อ กิม โตร์รา (Quim Torra; เกิดวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2505) เป็นนักการเมือง ทนายความ บรรณาธิการ และนักเขียนจากแคว้นกาตาลุญญา ประเทศสเปน โตร์ราเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติกาตาลุญญาและเป็นประธานคนปัจจุบันของฌานาราลิตัตดากาตาลุญญา (ทบวงการปกครองตนเองของแคว้น)
โตร์ราเกิดในเมืองบลานัสในจังหวัดฌิโรนา สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยอิสระแห่งบาร์เซโลนาก่อนเข้าสู่วิชาชีพด้านกฎหมาย เขาทำงานเป็นทนายความและผู้บริหารของบริษัทประกันภัยข้ามชาติเป็นเวลายี่สิบปีก่อนจะก่อตั้งสำนักพิมพ์เป็นของตนเอง หลังจากนั้นเขาดำรงตำแหน่งผู้บริหารระดับสูงในเทศบาลนครบาร์เซโลนาและฌานาราลิตัตดากาตาลุญญา
ในฐานะผู้สนับสนุนเอกราชกาตาลุญญา และอดีตสมาชิกพรรคสหภาพประชาธิปไตยกาตาลุญญาและเรอากรูปาเม็น โตร์ราไม่ได้เป็นสมาชิกพรรคการเมืองใด ๆ ในปัจจุบัน เขาเคยดำรงตำแหน่งผู้บริหารระดับสูงในองค์การสนับสนุนเอกราชหลายองค์การซึ่งรวมถึงอ็อมนิอุมกุลตูรัลและสมัชชาแห่งชาติกาตาลุญญา เขาได้รับเลือกตั้งเข้าสู่สภานิติบัญญัติกาตาลุญญาในการเลือกตั้งระดับแคว้นเมื่อ พ.ศ. 2560 ในฐานะผู้สมัครอิสระสำหรับพันธมิตรเพื่อการเลือกตั้งฌุนส์ปาร์กาตาลุญญา ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2561 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นประธานลำดับที่ 131 ของฌานาราลิตัตดากาตาลุญญา  หลังจากที่ศาลสเปนปิดกั้นผู้สมัครชิงตำแหน่งอีกสามคน
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2505
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักการเมืองกาตาลา
นักหนังสือพิมพ์ชาวกาตาลา
ประธานฌานาราลิตัตดากาตาลุญญา
อันดับมหาเศรษฐินีโลก

นิตยสารฟอบส์ ได้จัดอันดับมหาเศรษฐีหญิงที่ร่ำรวยที่สุดในโลกเป็นประจำทุกปี รายการต่อไปนี้ใช้การจัดอันดับแบบคงที่ที่ตีพิมพ์ปีละครั้งโดยฟอบส์ ซึ่งมักจะอยู่ในเดือนมีนาคม โดยมีผู้หญิง 244 คนที่ติดอันดับมหาเศรษฐีโลก ณ วันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 2019 ซึ่งเพิ่มขึ้นจาก 242 คนในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2018 ตั้งแต่ลีลีอาน เบตตองกูร์ เสียชีวิตในปี ค.ศ. 2017 ฟรองซัวส์ เบตตองกูร์ เมแยร์ส ซึ่งเป็นลูกและทายาทหญิงเพียงคนเดียว ได้รับการจัดให้เป็นผู้หญิงที่ร่ำรวยที่สุดในโลก ส่วนแมคเคนซี เบซอส ไม่ได้ติดอันดับ เพราะเธอมีความมั่งคั่งส่วนบุคคล 37 พันล้านดอลลาร์ในช่วงหลังจากการจัดอันดับปี ค.ศ. 2019 ได้รับการเผยแพร่
== รายชื่อ ==
มหาเศรษฐินี 10 อันดับแรกในการจัดอันดับแบบคงที่ของฟอบส์ ได้แก่:
== ดูเพิ่ม ==
อันดับมหาเศรษฐีโลก
สัญญาว่าจะให้
== อ้างอิง ==
 
รายชื่อสตรี
ตุ๊ดซี่ส์ แอนด์ เดอะเฟค

ตุ๊ดซี่ส์ แอนด์ เดอะเฟค เป็นภาพยนตร์ไทยแนวคอมเมดี้ที่มีเนื้อเรื่องต่อจาก ไดอารีตุ๊ดซีส์ เดอะซีรีส์ ที่ออกอากาศทางช่อง จีเอ็มเอ็ม 25 ผลิตโดยจอกว้างฟิล์ม และจัดจำหน่ายโดยจีดีเอช ห้าห้าเก้า กำกับโดย กิตติภัค ทองอ่วม มีเค้าโครงบางส่วนมาจากชีวิตจริงของ ธีร์ธวิต เศรษฐไชย หรือ ช่า บันทึกของตุ๊ด ที่เขียนบันทึกลงเฟซบุ๊คและพ็อคเก็ตบุ๊ค บันทึกของตุ๊ด เช่นเดียวกับละครชุด เข้าฉายอย่างเป็นทางการในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ตุ๊ดซี่ส์ แอนด์ เดอะเฟค เป็นภาพยนตร์ไทยที่ทำรายได้เป็นอันดับ 1 ประจำปี พ.ศ. 2562 โดยทำรายได้ 140.02 ล้านบาท
==งานสร้าง==
หลังจาก ไดอารี่ตุ๊ดซี่ส์ เดอะ ซีรี่ส์ ซีซัน 2 จบลง กิตติภัค ทองอ่วมมีแนวคิดที่จะสร้างเรื่องราวต่อที่เป็นภาพยนตร์มากกว่าจะสร้างเป็นซีรีส์ ผ่านไปหนึ่งปี วรรณฤดี พงษ์สิทธิศักดิ์และจิระ มะลิกุล ผู้บริหารของจีดีเอช ได้ติดต่อผ่านโปรดิวเซอร์ว่าอยากให้ทำเป็นหนัง โดยเส้นเรื่องของ ตุ๊ดซี่ส์ แอนด์ เดอะเฟค มาจากประเด็นศัลยกรรมของรัฐนันท์ จรรยาจิรวงศ์ (รับบท คิม)
กิตติภัค ทองอ่วม ได้วางอารยา เอ ฮาร์เก็ตเป็นตัวเลือกที่หนึ่งสำหรับบทเจ๊น้ำ เพราะต้องการนักแสดงชื่อดังมาร่วมแสดง และหากอารยาปฏิเสธบทนี้ก็วางแผนถึงขั้นต้องเปลี่ยนโครงสร้างบท
==นักแสดงและตัวละคร==
===ตัวละครหลัก===
เผ่าเพชร เจริญสุข รับบท กัส / ช่า
ธงชัย ทองกันทม รับบท กอล์ฟ
รัฐนันท์ จรรยาจิรวงศ์ รับบท คิม
ภัทรศยา เครือสุวรรณศิริ รับบท แน็ตตี้
อารยา เอ ฮาร์เก็ต รับบท เคที่ (แคทรีโอน่า กรรณิการ์ หวัง) / เจ๊น้ำ
===ตัวละครสมทบ===
กฤษณภูมิ พิบูลสงคราม รับบท ท็อป
กรรณ สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา รับบท วิน
ปาณิสรา อารยะสกุล รับบท เจ๊หนิง
ธนากร ชินกูล รับบท พิธีกรประกวดนางงาม
พอลล่า เทเลอร์ รับบท เจ้าหน้าที่โรงพยาบาล
พุทธชาด พงศ์สุชาติ รับบท เสียงพากย์เจ้าหน้าที่โรงพยาบาล
ชนานา นุตาคม รับบท แม่ของแนตตี้
หม่อมหลวงขวัญทิพย์ เทวกุล รับบท เชฟป้อม (ตัวเอง)
วทานิกา ปัทมสิงห์ ณ อยุธยา รับบท ตัวเอง
นิติ ชัยชิตาทร รับบท กอหญ้า ผู้จัดการของเคที่
พงศธร จงวิลาส รับบท พี่ต๋อง ผู้กำกับ
พาริส อินทรโกมาลย์สุต รับบท ตัวเอง
อทิตยา เครก รับบท คลอเดีย  นางแบบสาว
ศรัณยู วงษ์กระจ่าง รับบทเป็น พ่อของวิน
หัทยา วงษ์กระจ่าง รับบทเป็น แม่ของวิน
ธีมะ กาญจนไพริน รับบท พิธีกรรายการเจ็บใจ
นิมิต มนัสพล รับบท วิศรุต พระเอกละคร
ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ รับบท เจ๊น้ำ (หน้าใหม่) / แอฟ
ดรุณี สุทธิพิทักษ์ (เป็กกี้ ศรีธัญญา) รับบท เจ๊น้ำ (หน้าเดิม)
ด.ญ.คีตภัทร ป้องเรือ (น้องเพลง) รับบท จริงใจ
==รางวัล==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2562
ภาพยนตร์ตลก
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย กิตติภัค ทองอ่วม
ภาพยนตร์โดยจีดีเอช
ภาพยนตร์เกี่ยวกับความหลากหลายทางเพศ
เม็สเซอร์ชมิท เบเอ็ฟ 110

{|
|}
เม็สเซอร์ชมิท เบเอ็ฟ 110 (Messerschmitt Bf 110) เรียกโดยทั่วไปว่า เม 110 เป็นเครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิดของเยอรมัน ผลิตโดยเม็สเซอร์ชมิท และใช้โดยลุฟท์วัฟเฟอในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
== คุณลักษณะ (เบเอ็ฟ 110 ซี-1) ==

ผู้สร้าง: เม็สเซอร์ชมิท (ประเทศเยอรมนี)
ประเภท: เครื่องบินขับไล่
เครื่องยนต์: 2 × Daimler-Benz DB 601A-1
กางปีก: 16.2497 เมตร
ยาว: 12.0714 เมตร
สูง: 4.128 เมตร
พื้นที่ปีก: 38.4000 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า: 4,425 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 6,749 กิโลกรัม
อัตราเร็วสูงสุด: 541 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับความสูง 6,000 เมตร
อัตราไต่: 11 เมตร/ วินาที
รัศมีทำการรบ: 850 กิโลเมตร
พิสัยบินไกลสุด: 1,094 กิโลเมตร
อาวุธ: ปืนใหญ่อากาศ MG FF/M ขนาด 20 มม. 2 กระบอก / ปืนกล MG 17 ขนาด 7.92 มม. 4 กระบอก / ปืนกลป้องกัน MG 15 ขนาด 7.92 มม. 1 กระบอก
== ดูเพิ่ม ==
เม็สเซอร์ชมิท เบเอ็ฟ 109
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Manual: (1944) A.M. Pamphlet 114C - Instructions for Flying the Messerschmitt 110
เครื่องบินเม็สเซอร์ชมิท
เครื่องบินขับไล่
เครื่องบินขับไล่ในสงครามโลกครั้งที่สอง
เครื่องบินขับไล่กลางคืนในสงครามโลกครั้งที่สอง
เครื่องบินเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง
เฟียต จี.55

{|
|}
เฟียต จี.55 (Fiat G.55) เป็นเครื่องบินขับไล่ที่นั่งเดี่ยวของอิตาลีในสงครามโลกครั้งที่สอง ผลิตโดยเฟียต และใช้โดยกองทัพอากาศราชอาณาจักรอิตาลี ซึ่งเป็นเครื่องบินขับไล่ที่ทันสมัยที่สุดของอิตาลีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งเมื่อเปรียบเทียบกับเครื่องบินเม็สเซอร์ชมิท เบเอ็ฟ 109กับฟ็อคเคอ-วุล์ฟ เอ็ฟเว 190ของลุฟท์วัฟเฟอ มันทำให้เครื่องบิน จี.55 เป็นหนึ่งในเครื่องบินขับไล่อักษะที่ดีที่สุด
== คุณลักษณะ (จี.55/ไอ) ==

ผู้สร้าง: เฟียต (ประเทศอิตาลี)
ประเภท: เครื่องบินขับไล่
เครื่องยนต์: 1 × Fiat RA.1050 R.C.58 Tifone
กางปีก: 11.85 เมตร
ยาว: 9.37 เมตร
สูง: 3.13 เมตร
พื้นที่ปีก: 21.11 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า: 2,630 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 3,718 กิโลกรัม
อัตราเร็วสูงสุด: 623 กิโลเมตร/ชั่วโมง
รัศมีทำการรบ: 1,200 กิโลเมตร
พิสัยบินไกลสุด: 1,650 กิโลเมตร
อาวุธ: ปืนใหญ่อากาศ MG 151/20 ขนาด 20 มม. 3 กระบอก / ปืนกล Breda-SAFAT ขนาด 12.7 มม. 2 กระบอก
== ดูเพิ่ม ==
เฟียต จี.50
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Virtual G55 project
Fiat G.55 Centauro
เครื่องบินขับไล่
เครื่องบินขับไล่ในสงครามโลกครั้งที่สอง
เครื่องบินอิตาลีในสงครามโลกครั้งที่สอง
เครื่องบินเฟียต
ที-ซีรีส์

บริษัท Super Cassettes Industries Private จำกัด มีชื่อทางการค้า คือ T-Series เป็นบริษัทค่ายเพลง และภาพยนตร์ ในอินเดียก่อตั้งขึ้นโดย Gulshan Kumar ในปี ค.ศ.1983 โดยเป็นที่รู้จักมากที่สุดจากเพลงประกอบภาพยนตร์บอลลีวูด และเพลงอินดี้ป๊อป ด้วยส่วนแบ่ง 35% ของตลาดเพลงอินเดียตามด้วย Sony Music India และ Zee Music  T-Series ยังเป็นเจ้าของและดำเนินการช่องที่มีคนดูมากที่สุดและสมัครรับข้อมูลมากที่สุดบน YouTube ด้วยจำนวนสมาชิก 215 ล้านคน และมียอดคนดู 189 แสนล้านครั้งในเดือนพฤษภาคม 2022 ในขณะที่ผู้คนรู้จักกันเป็นอย่างดีในฐานะค่ายเพลง T-Series ก็ประสบความสำเร็จพอสมควรในฐานะ บริษัท ผลิตภาพยนตร์ เช่นกัน
== อ้างอิง ==
บริษัทของอินเดีย
ค่ายเพลง
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2514
ช่องยูทูบ