pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ตาแดอุช กอชชุชกอ

อันด์แชย์ ตาแดอุช บอนาแวนตูรา กอชชุชกอ (Andrzej Tadeusz Bonawentura Kościuszko) เป็นวิศวกรทหารโปแลนด์–ลิทัวเนีย รัฐบุรุษ และผู้นำทางทหารที่กลายมาเป็นวีรบุรุษของชาติในโปแลนด์ ลิทัวเนีย เบลารุส และสหรัฐอเมริกา เขาร่วมรบกับเครือจักรภพโปแลนด์ - ลิทัวเนียในการต่อสู้ต่อกับจักรวรรดิรัสเซียและปรัสเซีย และในสหรัฐอเมริกาในสงครามปฏิวัติอเมริกา ในฐานะผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองทัพแห่งชาติโปแลนด์ เขาเป็นผู้นำการก่อกำเริบกอชชุชกอ ใน ค.ศ. 1794
กอชชุชกอเกิดในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1746 ในคฤหาสน์บนที่ดิน Mereczowszczyzna ในเบรสท์-ลีตอฟสก์วอยวอดชิป แกรนด์ดัชชีลิทัวเนีย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย ตอนอายุ 20 เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยในกรุงวอร์ซอ หลังจากการเริ่มของสงครามกลางเมืองในสมาพันธ์บาร์ใน ค.ศ. 1768 กอชชุชกอเดินทางไปที่ฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1769 เพื่อศึกษา เขากลับไปยังเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนียใน ค.ศ. 1774 สองปีหลังจากการแบ่งครั้งแรก และเข้ารับตำแหน่งเป็นติวเตอร์ในบ้านของ Józef Sylwester Sosnowski หลังจากที่กอชชุชกอพยายามหนีตามลูกสาวของนายจ้างและถูกโจมตีอย่างรุนแรงจากผู้ติดตามของพ่อ เขากลับมาที่ฝรั่งเศสอีกครั้ง ใน ค.ศ. 1776 กอชชุชกอย้ายไปอยู่ที่อเมริกาเหนือซึ่งเขาเข้าร่วมรบในสงครามปฏิวัติอเมริกาในฐานะพันเอกในกองทัพภาคพื้นทวีป การเป็นสถาปนิกทหารของเขาประสบความสำเร็จ เขาได้ออกแบบและดูแลการก่อสร้างป้อมปราการที่ล้ำสมัยรวมถึงที่เวสต์พอยต์ในนิวยอร์ก ใน ค.ศ. 1783 เพื่อระลึกถึงการทำงานและรับใช้ของเขา สภาแห่งภาคพื้นทวีปได้เลื่อนตำแหน่งให้เขาเป็นพลจัตวา
เมื่อกลับมาที่โปแลนด์ใน ค.ศ. 1784 กอชชุชกอได้รับหน้าที่เป็นพลตรีในกองทัพเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนียใน ค.ศ. 1789 หลังจากสงครามโปแลนด์–รัสเซียใน ค.ศ. 1792 ส่งผลให้มีการแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สอง เขาได้จัดการกับการจลาจลต่อต้านรัสเซียในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1794 และทำหน้าที่เป็น Naczelnik  (ผู้บัญชาการทหารสูงสุด) กองทัพรัสเซียจับกุมเขาในการต่อสู้ที่ Maciejowice ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1794 ความพ่ายแพ้ของการก่อกำเริบกอชชุชกอในเดือนพฤศจิกายนนำไปสู่การแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สามใน ค.ศ. 1795 ซึ่งเป็นการสิ้นสุดการดำรงเอกราชของเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนียเป็นเวลา 123 ปี ใน ค.ศ. 1796 หลังจากการสวรรคตของเยกาเจรีนามหาราชินี กอชชุชกอได้รับพระราชทานอภัยโทษจากจักรพรรดิปาเวลที่ 1 ผู้สืบทอดอำนาจจากเยกาเจรีนามหาราชินี และอพยพไปยังสหรัฐอเมริกาซึ่งเพื่อนสนิทของโทมัส เจฟเฟอร์สันแบ่งปันอุดมการณ์ด้านสิทธิมนุษยชน กอชชุชกอเขียนพินัยกรรมใน ค.ศ. 1798 อุทิศทรัพย์สินในสหรัฐของเขาเพื่อการศึกษาและเสรีภาพของทาสในสหรัฐ ในที่สุดเขาก็กลับไปยุโรปและอาศัยอยู่ที่สวิตเซอร์แลนด์จนกระทั่งเขาเสียชีวิตใน ค.ศ. 1817 ในภายหลังการกระทำการของเขาพิสูจน์ได้ยากและเงินไม่เคยถูกใช้เพื่อจุดประสงค์ที่เขาตั้งใจไว้
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
U.S. Kosciuszko National Monument web site.
Will of Thaddeus Kosciuszko.
Kosciusko Mississippi.
Famous Belarusians/Tadeusz Kościuszko 
Tadeusz Kosciuszko. Life like a movie
นักการเมืองโปแลนด์
ทหารชาวโปแลนด์
การหลบหนีและการถูกขับไล่ของชาวเยอรมัน (ค.ศ. 1944–1950)

ในช่วงขั้นตอนสุดท้ายของสงครามโลกครั้งที่สองและช่วงหลังสงคราม พลเรือนชาวเยอรมันและประชากรเชื้อชาติเยอรมันได้หลบหนีหรือถูกขับไล่ออกไปจากประเทศต่างๆในทวีปยุโรปตะวันออกและกลาง และส่งไปยังดินแดนที่เหลืออยู่ของเยอรมนีและออสเตรีย หลังสงคราม, การขับไล่ชาวเยอรมันได้กลายเป็นส่วนที่สำคัญของการกำหนดโครงร่างทางภูมิรัฐศาสตร์และชาติพันธุ์ในทวีปยุโรปตะวันออกในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ด้วยความพยายามที่จะสร้างประเทศชาติที่มีประชากรเชื้อชาติเดียวกันภายในขอบเขตในการนิยามใหม่
ในระหว่างปี ค.ศ. 1944 และ 1948 ประชากรราวประมาณ 31 ล้านคน รวมทั้งผู้ที่มีเชื้อสายเยอรมัน (Volksdeutsche) เช่นเดียวกับพลเรือนชาวเยอรมัน (Reichsdeutsche), ถูกย้ายอย่างถาวรหรือชั่วคราวจากทวีปยุโรปตะวันออกและกลาง ในปี ค.ศ. 1950 จำนวนทั้งหมดประมาณ 12 ล้านคนชาวเยอรมันได้หลบหนีหรือถูกขับไล่ออกไปจากทวีปยุโรปตะวันออก-กลางเข้าสู่เยอรมนีและออสเตรียภายใต้การยึดครองของฝ่ายสัมพันธมิตร รัฐบาลเยอรมนีตะวันตกได้รับประชากรมาทั้งหมด 14.6 ล้านคน,  รวมถึงผู้คนที่มีเชื้อสายเยอรมัน 1 ล้านคนในดินแดนที่ถูกพิชิตได้โดยนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ผู้คนที่มีเชื้อชาติเยอรมันได้อพยพไปยังเยอรมนีในช่วงหลังปี ค.ศ. 1950 และเด็กที่เกิดมาก็ถูกขับไล่พร้อมกับพ่อแม่ ด้วยจำนวนที่ใหญ่ที่สุดมากจากดินแดนเยอรมันที่มีมาก่อนที่จะยกให้แก่โปแลนด์ และสหภาพโซเวียต(ประมาณ 7 ล้านคน) และจากเชโกสโลวาเกีย(ประมาณ 3 ล้านคน)
พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบรวมถึงอดีตดินแดนทางตะวันออกของเยอรมนีซึ่งถูกผนวกโดยโปแลนด์ และสหภาพโซเวียตในช่วงหลังสงคราม เช่นเดียวกับชาวเยอรมันที่อาศัยอยู่ในชายแดนก่อนสงคราม อันได้แก่ โปแลนด์ เชโกสโลวาเกีย ฮังการี ยูโกสลาเวีย และรัฐบอลติก นาซีได้มีแผน—ที่เสร็จสมบูรณ์เพียงบางส่วนก่อนที่นาซีจะได้รับความปราชัย—เพื่อกำจัดชาวสลาฟและชาวยิวจำนวนมากออกไปจากทวีปยุโรปตะวันออกและตั้งถิ่นฐานในพื้นที่ด้วยชาวเยอรมัน
ยอดผู้เสียชิวิตทั้งหมดอันเนืองมาจากการหลบหนีและถูกขับไล่นั้นได้มีการถกเถียงโต้แย้งกัน มีจำนวนประมาณตั้งแต่ 500,000-600,000 คน   และสูงถึง 2 ล้านคน.
การขับไล่ที่เกิดขึ้นในสามช่วงที่มีความซับซ้อนกัน, ช่วงแรกคือการจัดตั้งกลุ่มผู้อพยพของผู้ที่มีเชื้อชาติเยอรมันโดยรัฐบาลนาซี ด้วยการเผชิญหน้ากับการรุกของกองทัพแดง ตั้งแต่กลางปี ค.ศ. 1944 ถึง ต้นปี ค.ศ. 1945  ช่วงที่สองคือการหลบหนีอย่างไม่เป็นระเบียบของผู้คนที่มีเชื้อชาติเยอรมันทันทีหลังจากที่ความพ่ายแพ้ของกองทัพแวร์มัคท์ ช่วงที่สามคือการขับไล่อย่างเป็นระบบที่เพิ่มมากขึ้นภายหลังการประชุมพ็อทซ์ดัม ซึ่งได้นิยามใหม่ด้วยพรหมแดนของทวีปยุโรปกลางและอนุมัติในการขับไล่ผู้ที่มีเชื้อชาติเยอรมันจากโปแลนด์ เชโกสโลวาเกีย และฮังการี พลเรือนชาวเยอรมันจำนวนมากได้ถูกเกณฑ์ให้ใช้แรงงานโดยบังคับซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในการซ่อมแซมความเสียหายให้แก่ประเทศในทวีปยุโรปตะวันออก การขับไล่ครั้งใหญ่ได้เสร็จสิ้นอย่างสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 1950 มีการคาดประมาณจากจำนวนทั้งหมดของประชาชนที่ผู้ที่มีเชื้อสายเยอรมันที่ยังคงอาศัยอยู่ในทวีปยุโรปตะวันออกและกลางในปี ค.ศ. 1950 มีอยู่ในระหว่าง 700,000 คน ถึง 2.7 ล้านคน
== อ้างอิง ==
ผลที่ตามมาหลังสงครามโลกครั้งที่สองในประเทศเยอรมนี
ผลที่ตามมาหลังสงครามโลกครั้งที่สองในประเทศโปแลนด์
ผลที่ตามมาหลังสงครามโลกครั้งที่สองในสหภาพโซเวียต
ผลที่ตามมาหลังสงครามโลกครั้งที่สอง
ประวัติศาสตร์เยอรมนี
ความตกลงเปรสปา

ความตกลงเปรสปา (Prespa agreement; Преспански договор|translit=Prespanski Dogovor; Συμφωνία των Πρεσπών) เป็นความตกลงระหว่างประเทศกรีซกับประเทศมาซิโดเนีย ซึ่งบรรลุเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2561 ด้วยความอนุเคราะห์ของสหประชาชาติ เพื่อแก้ไขกรณีพิพาทการตั้งชื่อประเทศมาซิโดเนีย
ความตกลงนี้ลงนามกันใกล้ทะเลสาบเปรสปา จึงตั้งชื่อตามทะเลสาบ รัฐสภาของทั้งสองประเทศให้สัตยาบันภายในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2562 และใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 เมื่อมีการให้สัตยาบันพิธีสารรับมาซิโดเนียเข้าสู่เนโท ณ เอเธนส์ ความตกลงนี้มีผลแทนที่ข้อตกลงชั่วคราวที่ทำขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2538 ทำให้มีการเปลี่ยนชื่อประเทศมาซิโดเนียเป็นสาธารณรัฐนอร์ทมาซิโดเนีย ซึ่งมีผลโดยทั่วกัน (erga omnes)
ความตกลงนี้ไม่อาจนำความตกลงหรือสนธิสัญญาฉบับอื่นมายกเลิกเพิกถอนหรือใช้บังคับแทนได้ และข้อบทของความตกลงก็มีผลตามกฎหมายผูกพันภาคีทั้งสองในบริบทของกฎหมายระหว่างประเทศ ทั้งจะมีผลใช้บังคับตลอดกาล
== อ้างอิง ==
สนธิสัญญาของประเทศกรีซ
สนธิสัญญาของประเทศมาซิโดเนีย
ประเทศกรีซในปี พ.ศ. 2561
ประเทศมาซิโดเนียในปี พ.ศ. 2561
ออสเตรียภายใต้การยึดครองของฝ่ายสัมพันธมิตร

ฝ่ายสัมพันธมิตรยึดครองออสเตรีย ได้เริ่มต้นเมื่อวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1945 เป็นผลมาจากการรุกเวียนนา และสิ้นสุดลงด้วยสนธิสัญญารัฐออสเตรีย เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1955
ภายหลังจากอันชลุส ออสเตรียได้รับการยอมรับโดยทั่วไปว่าเป็นส่วนหนึ่งของนาซีเยอรมนี ในปี ค.ศ. 1943 อย่างไรก็ตาม, ฝ่ายสัมพันธมิตรได้ตกลงกันในปฏิญญาณมอสโกว่า ออสเตรียนั้นเป็นเหยื่อรายแรกจากการรุกรานของนาซี และได้ถือว่าประเทศควรได้รับการปลดปล่อยและเอกราชหลังสงคราม
ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สองถัดมา ออสเตรียได้ถูกแบ่งออกเป็นสี่เขตยึดครองและร่วมมือกันในการยึดครองโดยสหรัฐอเมริกาสหภาพโซเวียต สหราชอาณาจักร และฝรั่งเศส กรุงเวียนนาได้ถูกแบ่งออกเป็นเขตย่อยในทำนองเดียวกัน แต่เขตศูนย์กลางได้รับการจัดการร่วมกันโดยสภาควบคุมฝ่ายสัมพันธมิตร
ในขณะที่เยอรมนีได้ถูกแบ่งออกเป็นเยอรมนีตะวันตกและเยอรมนีตะวันออกในปี ค.ศ. 1949 ออสเตรียยังคงอยู่ภายใต้การยึดครองของฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตกและสหภาพโซเวียตจนกระทั่งปี ค.ศ. 1955 สถานะของมันได้กลายเป็นเรื่องที่มีการถกเถียงกันในสงครามเย็นจนกระทั่งความอบอุ่นของความสัมพันธ์ที่เป็นที่รู้จักกันคือ การผ่อนปรนครุชชอฟ (Khrushchev Thaw) ภายหลังจากที่ออสเตรียได้สัญญาว่าจะวางตัวเป็นกลางมาโดยตลอด ออสเตรียก็ได้รับอิสรภาพอย่างเต็มที่ในวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1955 และกองกำลังทหารชุดสุดท้ายที่ได้ออกจากการยึดครอง เมื่อวันที่ 25 ตุลาคมในปีเดียวกัน
 
การยึดครองดินแดนในสงครามโลกครั้งที่สอง
การยึดครองทางทหารของสหรัฐ
การยึดครองทางทหารของสหราชอาณาจักร
การยึดครองทางทหารของฝรั่งเศส
การยึดครองทางทหารของสหภาพโซเวียต
ผลที่ตามมาหลังสงครามโลกครั้งที่สองในประเทศออสเตรีย
ผลที่ตามมาหลังสงครามโลกครั้งที่สอง
ประวัติศาสตร์ออสเตรีย
รัฐสิ้นสภาพในประเทศออสเตรีย
ฝ่ายสัมพันธมิตร (สงครามโลกครั้งที่สอง)
ศรีมริอัมมันมนเทียร สิงคโปร์

ศรีมริอัมมันมนเทียร (ஸ்ரீ மாரியம்மன் கோவில்; श्री मरिअम्मन मंदिर, सिंगापुर) เป็นโบสถ์พราหมณ์ที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศสิงคโปร์ สร้างด้วยสถาปัตยกรรมทราวิฑ ตั้งอยู่บนถนนเซาธ์บริจด์ ในย่านไชน่าทาวน์ของสิงคโปร์ซิตี
นารายณะ ปิลไล ก่อตั้งเทวสถานนี้ขึ้นในปี ค.ศ. 1827 ราว 8 ปีหลังบริษัทอินเดียตะวันออกก่อตั้งขึ้นในสิงคโปร์ ปิลไลในขณะนั้นเป็นข้าราชการจากปีนังผู้เดินทางมาถึงสิงคโปร์พร้อมกับเซอร์โทมัส สแตมฟอร์ด แรฟเฟิลส์ ในปี ค.ศ. 1819 ปิลไลได้ก่อตั้งบริษัทก่อสร้างแห่งแรกขึ้นในสิงคโปร์และเข้าร่วมวงการธุรกิจเกี่ยวกับผ้า เขาจึงใช้เวลาไม่นานในการก่อร่างสร้างตัวขึ้นเป็นผู้นำของชุมชนอินเดียในสิงคโปร์
== อ้างอิง ==
สิ่งก่อสร้างในประเทศสิงคโปร์
โบสถ์พราหมณ์ในประเทศสิงคโปร์
สถาปัตยกรรมบาหลี

สถาปัตยกรรมบาหลี เป็นสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นของชาวบาหลีซึ่งพบได้ทั่วไปบนเกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย ที่มีความเก่าแก่หลายศตวรรษ ได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมบาหลี โดยเฉพาะศาสนาฮินดูแบบบาหลี แนวคิดจากเกาะชวา และความเชื่อพื้นเมืองของชาวบาหลีดั้งเดิม ตัวอย่างที่สำคัญ เช่น รูมะฮ์อาดัต (บ้านพื้นเมือง) ที่เรียกว่า บ้านพื้นเมืองบาหลี, ปูรา (โบสถ์พราหมณ์แบบบาหลี) เป็นต้น
ในปัจจุบัน สถาปัตยกรรมบาหลีแบบร่วมสมัย พบได้ทั่วไปในสถาปัตยกรรมแบบเมืองร้อนเอเชีย (Asian tropical architecture) กล่าวคือลักษณะทั่วไปที่พบในการก่อสร้างสถานพักตากอากาศและโรงแรมริมชายหาดและทะเล เนื่องมาจากธุรกิจการท่องเที่ยวบนเกาะบาหลีที่กำลังเติบโตอย่างรวดเร็ว ทำให้ความต้องการบ้าน กระท่อม วิลลา และโรงแรมแบบสถาปัตยกรรมบาหลีสูงขึ้นมาก และทำให้สถาปัตยกรรมแบบบาหลียังคงได้รับความนิยมและมีการรักษาไว้อย่างดีพอควร
== โบสถ์พราหมณ์ ==
== อ้างอิง ==
วัฒนธรรมอินโดนีเซีย
จังหวัดบาหลี
บาหลี
 
สถาปัตยกรรมตะวันออก
มหาวิทยาลัยอะแคเดมี 92

มหาวิทยาลัย อะคาเดมี่ 92 (University Academy 92, ชื่อย่อ: UA92) สถาบันการศึกษาขั้นสูง/มหาวิทยาลัยใน เกรตเตอร์ แมนเชสเตอร์ ตั้งอยู่ใน สเตรทฟอร์ด แทร็ฟฟอร์ด ประเทศอังกฤษ
== ประวัติ ==
มหาวิทยาลัย อะคาเดมี่ 92 ถูกประกาศขึ้นเมื่อ กันยายน พ.ศ. 2560 โดยมหาวิทยาลัยได้เป็นพันธมิตรร่วมกับ มหาวิทยาลัยแลงคาสเตอร์ และ สภาเมืองแทร็ฟฟอร์ด และมีงบประมาณเริ่มต้น 15 ล้านปอนด์
ชื่อของมหาวิทยาลัยมาจากอดีตนักเตะของ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ที่คว้าแชมป์ เอฟเอ ยูธ คัพ เมื่อ พ.ศ. 2535 ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยอาทิ แกรี เนวิล, ฟิล เนวิล, ไรอัน กิ๊กส์, นิกกี บัตต์ และ พอล สโกลส์
มหาวิทยาลัย
อึนเซเรกอเร

อึนเซเรกอเร (Nzérékoré หรืออาจสะกดว่า N'Zérékoré) เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ  2 ของประเทศกินี รองจากเมืองหลวงของประเทศ กรุงโคนาครี ยังเป็นเมืองหลักของจังหวัดอึนเซเรกอเร อึนเซเรกอเรเป็นศูนย์กลางการค้าและเศรษฐกิจและอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของโคนาครีราว 354 ไมล์ (569 กิโลเมตร)
อึนเซเรกอเรเป็นศูนย์กลางการปฏิวัติต่อฝรั่งเศสที่เข้าปกครองในปี ค.ศ. 1911 ยังเป็นที่รู้จักในฐานะเมืองตลาดและการทำแร่เงิน เมืองมีประชากร 107,329 คน ในปี ค.ศ. 1996 ได้มีการเติบโตอย่างรวดเร็วตั้งแต่สงครามกลางเมืองของเพื่อนบ้านอย่างไลบีเรีย เซียร์ราลีโอน และโกตดิวัวร์ โดยในปี ค.ศ. 2008 มีประชากรราว 300,000 คน
==อ้างอิง==
เมืองในประเทศกินี
ซิวดัดฆัวเรซ

ซิวดัดฆัวเรซ (Ciudad Juárez) เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของรัฐชิวาวา ประเทศเม็กซิโก คนพื้นเมืองเรียกสั้น ๆ ว่า ฆัวเรซ และเคยเป็นที่รู้จักในชื่อ ปาโซเดลนอร์เต (Paso del Norte หรือ Pass of the North) จนถึงปี ค.ศ. 1888 ฆัวเรซเป็นศูนย์กลางการปกครองของเทศบาลฆัวเรซที่มีประชากร 1.5 ล้านคน เมืองตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำรีโอแกรนด์ อยู่ทางใต้ของเมืองเอลแพโซ รัฐเท็กซัส ของสหรัฐ
==อ้างอิง==
เมืองในประเทศเม็กซิโก
รัฐชิวาวา
แบฌา

แบฌา (Beja) เป็นนครและเทศบาลในภูมิภาคอาเล็งแตฌู (Alentejo) ประเทศโปรตุเกส มีประชากร 35,854 คนในปี ค.ศ. 2011 มีพื้นที่ 1,146.44 ตร.กม. (442.64 ตร.ไมล์) เมื่อปี 2001 เมืองมีประชากร 21,658 คน
==อ้างอิง==
เมืองในประเทศโปรตุเกส
ลูกนกหัดบินของเฟอร์กี

ลูกนกหัดบินของเฟอร์กี (Fergie's Fledglings) หมายถึง กลุ่มของนักฟุตบอลดาวรุ่งที่ได้รับการจ้างจากแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดภายใต้การจัดการของเซอร์อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน (เจ้าของฉายา "เฟอร์กี") ฝึกซ้อมโดยผู้ช่วยผู้จัดการทีมไบรอัน คิดด์ และผู้จัดการทีมเยาวชนเอริก แฮร์ริสัน ก่อนก้าวสู่ทีมชุดใหญ่ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990
นักฟุตบอลดาวรุ่งกลุ่มนี้ได้รับการเปรียบเทียบกับบัสบีเบบส์ ซึ่งเป็นนักฟุตบอลดาวรุ่งที่ประสบความสำเร็จภายใต้การบริหารของเซอร์แมตต์ บัสบี ผู้จัดการทีมที่เป็นตำนานอีกคนหนึ่ง และผู้ช่วยผู้จัดการทีมจิมมี เมอร์ฟี ในคริสต์ทศวรรษ 1950
== อ้างอิง ==
สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน
เปดรู ฌูนีโยร์

เปดรู บิสปู โมเรย์รา ฌูนีโยร์ (Pedro Bispo Moreira Júnior; 29 มกราคม ค.ศ. 1987 —) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ตำแหน่งกองหน้า โดยก่อนหน้านี้เขาเคยเล่นให้กับบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด และ สมุทรปราการ ซิตี้ ในไทยลีก
== สโมสรอาชีพ ==
=== คาชิมะ แอนต์เลอส์ ===
=== บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ===
ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 เปดรูได้ย้ายมาร่วมทีมบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด อย่างเป็นทางการ โดยเขาจะสวมเสื้อหมายเลข 77 ต่อมาในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 ไทยลีก นัดเปิดฤดูกาล 2019 เปดรูประเดิมสนามให้บุรีรัมย์นัดแรกเป็นทางการในนัดที่บุรีรัมย์เปิดบ้านเสมอกับชลบุรี 2-2 โดยเขาลงเล่นเป็นตัวสำรองแทนที่เลือง ซวน เจื่อง ในนาทีที่ 53 ต่อมาในวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2019 เปดรูทำประตูแรกในลีกในนัดที่บุรีรัมย์บุกไปชนะทรูแบงค็อก ยูไนเต็ด ที่สนามฟุตบอลธรรมศาสตร์ 1–0 ต่อมาในวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2019 เปดรูทำ 2 ประตูในลีกในนัดที่บุรีรัมย์เปิดบ้านเอาชนะสมุทรปราการ ซิตี้ ไปได้ 3–2 ต่อมาในวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2019 เปดรูทำประตูที่ 4 ในลีก ช่วยให้บุรีรัมย์บุกไปเอาชนะราชบุรีที่มิตรผลสเตเดียม 2–1 ต่อมาในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 การแข่งขันช้าง เอฟเอคัพ รอบ 64 ทีมสุดท้าย เปดรูทำประตูช่วยให้บุรีรัมย์เปิดบ้านแซงเอาชนะพีทีที ระยอง ไปได้ 3–1 ผ่านเข้าสู่รอบ 32 ทีมสุดท้ายได้สำเร็จ
ในวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก กลุ่ม G เปดรูทำประตูในนัดที่บุรีรัมย์เปิดบ้านพ่ายแพ้ต่ออูราวะ เรดไดมอนส์ สโมสรจากญี่ปุ่น 1–2 ทำให้บุรีรัมย์ยุติเส้นทางในเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกที่รอบแบ่งกลุ่มแต่เพียงเท่านี้ ต่อมาในวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 การแข่งขันโตโยต้าลีกคัพ รอบ 32 ทีมสุดท้าย เปดรูทำสองประตูช่วยให้บุรีรัมย์แซงเอาชนะระยองไปได้ในช่วงต่อเวลาพิเศษ 4–1 ผ่านเข้าสู่รอบถัดไปได้สำเร็จ ต่อมาในวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 การแข่งขันไทยลีกนัดที่ 11 ของสโมสร เปดรูยิงจุดโทษพลาด ทำให้บุรีรัมย์พลาดโอกาสในการขึ้นนำ และจบลงด้วยการพ่ายแพ้ต่อชัยนาท ฮอร์นบิล ที่สนามเขาพลอง 2–1 ต่อมาในวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 2019 เปดรูทำประตูที่ 5 ในลีก ช่วยให้บุรีรัมย์เปิดบ้านเอาชนะพีทีที ระยอง ไปได้ 5–0 ต่อมาในวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2019 เปดรูทำประตูที่ 6 ในลีก ช่วยให้บุรีรัมย์บุกไปเอาชนะการท่าเรือที่แพตสเตเดียม 3–1 กลับขึ้นเป็นจ่าฝูงไทยลีกได้สำเร็จ ต่อมาในวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 2019 การแข่งขันช้าง เอฟเอคัพ รอบ 32 ทีมสุดท้าย เปดรูทำหนึ่งประตู ช่วยให้บุรีรัมย์เปิดบ้านเอาชนะลำปางไปได้ 4–1 ผ่านเข้าสู่รอบ 16 ทีมสุดท้ายได้สำเร็จ ทว่าในสัปดาห์ถัดมา เขาแยกทางกับสโมสร
=== สมุทรปราการ ซิตี้ ===
ในวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 2020 เปดรู ได้ย้ายไปร่วมทีมสมุทรปราการ ซิตี้
== สถิติอาชีพ ==
1รวม เจแปนนิสซูเปอร์คัพ
== เกียรติประวัติ ==
บราซิลเลียนลีก (ดิวิชัน 2) – 2005
ฮิวกรังจีดูซูวสเตตลีก – 2006
ชิลีออกตาโกนัลทัวร์นาเมนต์ – 2005
เอ็มเพอเรอร์คัพ – 2009
กังเปโอนาตูเปร์นังบูกานู – 2010 (คว้าแชมป์กับสปอร์ชีเรซีฟี)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Profile at Kashima Antlers
Profile at Vissel Kobe
Pedro Júnior é vendido para o futebol japonês  
นักฟุตบอลชาวบราซิล
กองหน้าฟุตบอล
ผู้เล่นอัลบิเร็กซ์ นีงาตะ
ผู้เล่นกัมบะ โอซากะ
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลโตเกียว
ผู้เล่นวิสเซล โคเบะ
ผู้เล่นคาชิมะ แอนต์เลอส์
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสมุทรปราการ ซิตี้
ผู้เล่นในเจลีก ดิวิชัน 1
ผู้เล่นในเคลีก 1
ผู้เล่นในไทยลีก
บุคคลจากรัฐปารา
ดักลาส แม็กคอนเนล

ดักลาส แม็กคอนเนล (Douglas McConnel) เกิดเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน 2436 ณ ดาร์บิเชอร์ ประเทศอังกฤษ เป็นบุตรชายของ วิลเลียม แม็กคอนเนล และ ฟรอเรนซ์ เอ็มมา บิดาของเขาทำงานเป็นเจ้าหน้าที่ในกองทัพเรือ เขามีพี่ชายฝาแฝดชื่อ จอร์จ มิลล์ แม็กคอนเนล ซึ่งพี่ชายเขาเสียชีวิตลงเมื่อปี 2451 เขาได้รับการศึกษาที่ วิทยาลัยวินเชสเตอร์ และเขาได้เล่นกีฬาฟุตบอลเมื่อปี 2453
เมื่อเขาจบออกมาจากมหาวิทยาลัยแล้ว เขาได้สอบเข้าหน่วยทหารปืนใหญ่แห่งกองทัพอังกฤษได้ 2 ปี ประดับยศร้อยตรี เขาทำหน้าที่ในสงครามโลกครั้งที่สอง ใน ปาเลสไตน์ ได้รับมอบหมายให้ปราบปรามขการประท้วงอาหรับ และ จอร์แดน ในปี 2484 ต่อมาเขาได้คุมกองกำลังทหารอังกฤษในปาเลสไตน์ และ จอร์แดน ใน เดือนกรกฏาคม 2483 จนกระทั่งได้รับยศทางทหารที่ พลตรี ก่อนจะเกษียณในปี 2490
== ครอบครัว ==
ดักลาส แม็กคอนเนล สมรสกับ รูธ เจนเน็ต บล็อฟเฟลด มีธิดา 1 คน คือ ไดอานา ดัชเชสแห่งเวลลิงตัน
นักการทหารชาวอังกฤษ
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 28

รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 28 ประจำปี พ.ศ. 2561 เป็นการประกาศผลรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2561 จัดโดยสมาพันธ์สมาคมภาพยนตร์แห่งชาติ จัดพิธีประกาศผลรางวัลเมื่อวันเสาร์ที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2562 ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย กรุงเทพมหานคร
== รายชื่อบุคคลและภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล ==
สำหรับผู้ได้รับรางวัลแสดงเป็น ตัวหนา
== สรุปผลภาพยนตร์ที่ผ่านการคัดเลือกและได้รับรางวัล ==
ภาพยนตร์ที่ผ่านการคัดเลือกให้เข้าชิงรางวัล จำแนกตามสาขาทั้ง 19 เรื่อง มีดังนี้:
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์สมาพันธ์สมาคมภาพยนตร์แห่งชาติ
รางวัลสุพรรณหงส์
ออปเพอร์จูนิที

ออปเพอร์จูนิที (Opportunity) หรือรู้จักกันในชื่อว่า MER-B (ยานสำรวจดาวอังคาร–บี) หรือ MER-1 เป็นโรเวอร์หุ่นยนต์ (rover - ยานลงจอดเคลื่อนที่ได้) สำรวจดาวอังคารที่ปฏิบัติหน้าที่ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547 ถึง พ.ศ. 2561 ปล่อยตัวในวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 เป็นส่วนหนึ่งของภารกิจยานสำรวจดาวอังคารของนาซา ยานออปเพอร์จูนิทีลงจอดที่เมริเดียนีเพลนัมเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2547 สามสัปดาห์หลังจากที่ยานคู่แฝดสปิริตแตะผิวอีกฟากของดาวเคราะห์ ยานสปิริตซึ่งวางแผนให้ทำงานได้ 90 วันดาวอังคาร (มากกว่า 90 วันโลกเล็กน้อย) ทำงานอยู่จนกระทั่งมันติดบนพื้นทรายในปี พ.ศ. 2552 และขาดการติดต่อไปในปีต่อมา ขณะที่ยานออปเพอร์จูนิทียังสามารถทำงานได้เป็นระยะเวลา 5352 วันดาวอังคารหลังจากลงจอด เกินระยะเวลาตามแผนไปถึง 14 ปี 294 วัน (ในเวลาโลก) คิดเป็น 55 เท่าของอายุขัยที่ออกแบบมา จนถึงวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2561 การติดต่อกับยานขาดหายไปอย่างถาวรระหว่างการเกิดพายุฝุ่น ยานได้เคลื่อนที่มาแล้วเป็นระยะทาง 45.16 กิโลเมตร
ส่วนสำคัญของภารกิจประกอบด้วยภารกิจ 90 วันแรก ตามหาอุกกาบาตต่างดาว เช่น ฮีตชีลด์ร็อก ศึกษาและสำรวจหลุมอุกกาบาตวิกทอเรีย ยานรอดจากพายุฝุ่นรุนแรงต่ำ และในปี พ.ศ. 2554 ยานเคลื่อนที่ถึงหลุมอุกกาบาตเอนเดเวอร์ ซึ่งถือเป็นจุดลงจอดที่สอง
ระหว่างที่เกิดพายุฝุ่นบนดาวอังคารใน พ.ศ. 2561 ยานออปเพอร์จูนิทีขาดการติดต่อในวันที่ 10 มิถุนายน และเข้าสู่สถานะหลับลึกในวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2561 มีการคาดหวังว่า ยานจะตื่นกลับมาเมื่อบรรยากาศสดใสขึ้น แต่ก็ไม่เกิดขึ้น คาดว่าอุปกรณ์ยานจะเสียหายอย่างหนักหรือมีฝุ่นไปปกคลุมแผงเซลล์แสงอาทิตย์ นาซาหวังที่จะติดต่อกับยานได้อีกครั้ง เมื่อมีลมพัดพาฝุ่นออกจากแผงแล้ว ในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 นาซาประกาศอย่างเป็นทางการว่าภารกิจยานออปเพอร์จูนิทีนั้นเสร็จสมบูรณ์แล้ว หลังจากที่ยานไม่ตอบรับสัญญาณที่ส่งไปเรื่อย ๆ ตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2561
== อ้างอิง ==
ยานอวกาศ
ภารกิจสู่ดาวอังคาร
อัสตราฮัน

อัสตราฮัน (Астрахань|p=ˈastrəxənʲ) เป็นเมืองทางตอนใต้ของประเทศรัสเซีย และศูนย์กลางการบริหารของแคว้นอัสตราฮัน เมืองนี้ตั้งอยู่บนสองฝั่งของแม่น้ำวอลกา ใกล้กับจุดที่ไหลลงสู่ทะเลแคสเปียนที่ระดับความสูง 28 เมตร (92 ฟุต) ต่ำกว่าระดับน้ำทะเล
อัสตราฮันเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมที่เก่าแก่ที่สุดของภูมิภาควอลกาตอนล่าง อัสตราฮันมักจะถูกเรียกว่า ด่านหน้าทางใต้สุดของรัสเซีย และเมืองหลวงของแคสเปียน เมืองนี้เป็นสมาชิกของสำนักงานภูมิภาคยูเรเชียของ "นครและรัฐบาลท้องถิ่นรวม" ซึ่งเป็นองค์การระดับโลก ประชากรในอัสตราฮันมีความหลากหลายและรวมถึงหนึ่งร้อยชาติพันธุ์และสี่นิกายทางศาสนา
เมืองนี้ตั้งอยู่ทางตอนบนของดินแดนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำวอลกา บนเกาะสิบเอ็ดเกาะแห่งแอ่งแคสเปียน ระยะทางไปยังกรุงมอสโกโดยถนนคือ 1,411 กิโลเมตร (877 ไมล์)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official website of Astrakhan  
Old photos of Astrakhan
เมืองในประเทศรัสเซีย
อัสตราฮันโอบลาสต์
ไส้กรอกโบโลญญา

ไส้กรอกโบโลญญา (Bologna sausage) หรือบ้างแผลงเป็น โบโลน่า เป็นไส้กรอกชนิดหนึ่งที่ดัดแปลงมาจากมอร์ตาเดลลา ซึ่งเป็นไส้กรอกขนาดใหญ่ที่ทำจากเนื้อหมูบดละเอียด มีไขมันหมูชิ้นเล็ก ๆ ผสมอยู่ และมีต้นกำเนิดจากเมืองโบโลญญาในประเทศอิตาลี นอกจากเนื้อหมูแล้ว ไส้กรอกโบโลญญายังอาจทำจากเนื้อไก่ เนื้อไก่งวง เนื้อวัว เนื้อกวาง เนื้อสัตว์ผสม หรือโปรตีนถั่วเหลือง เครื่องปรุงรสโดยทั่วไปสำหรับไส้กรอกโบโลญญาได้แก่ พริก พริกไทย จันทน์เทศ ออลสไปซ์ เมล็ดขึ้นฉ่าย ผักชี และผลเมอร์เทิลซึ่งจะให้รสชาติที่เป็นเอกลักษณ์เช่นเดียวกับในมอร์ตาเดลลา ข้อบังคับของรัฐบาลสหรัฐกำหนดว่า ไส้กรอกโบโลญญาอเมริกันต้องทำจากเนื้อที่บดจนเนียนละเอียด และปราศจากชิ้นไขมันที่มองเห็นได้
== อ้างอิง ==
อาหารอเมริกัน
เนื้อสัตว์ตัดเย็น
เนื้อสัตว์รมควัน
ไส้กรอก
โบโลญญา
ตำบลหัวทุ่ง (อำเภอลอง)

หัวทุ่ง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอลอง จังหวัดแพร่ มีประชากรทั้งสิ้น 5,977 คน ประกอบด้วย ชาย 2,937 คน, หญิง 3,040 คน มีเนื้อที่ประมาณ 64.14 ตารางกิโลเมตร ตำบลหัวทุ่งเป็นสังคมชนบท ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ดูแลตำบลหัวทุ่งคือ องค์การบริหารส่วนตำบลหัวทุ่ง
== ประวัติ ==
จากการศึกษาตำนานวัดศรีดอนคำ วัดไฮสร้อย พงศาวดารฉบับของล้านนาเชียงแสน และการเล่าสืบต่อกันมาจึงแน่ใจว่า เขตตำบลหัวทุ่ง โดยเฉพาะบ้านแม่ลองเป็นเส้นทางเดินทัพผ่านกิ่วฤๅษีที่จะไปเหนือหรือลงใต้สู่เมืองหลวงสุโขทัย อยุธยา และกรุงเทพ ฯ ผู้คนที่กวาดต้อนทั้งชาวลานนา แม้กระทั่งชาวพม่าเชื้อสายกระเหรี่ยง ก็มาตั้งถิ่นฐาน เช่น บ้านค้างตะนะ บ้านแม่รัง บ้านแม่ลอง บ้านนาตุ้ม (2 หมู่) บ้านนาอุ่นน่อง บ้านหัวทุ่ง (เดิม คือบ้านนาหมาโก้ง) บ้านแม่จอก บ้านเค็ม บ้านไผ่ล้อม และบ้านนามน รวม 11 หมู่บ้าน รวมเป็นตำบล เมื่อปี 2540 กำนันคนแรก ชื่อแคว่น วงศ์ภีระ เป็นคนจากลำปาง กำนันคน ที่ 2 ชื่อแคว่นอ้าย บ้านนามน คนที่ 3 ชื่อ กำนันปัญญา จำปาแก้วได้รับพระราชทานนาม ว่า “ ขุนนิคม ศิระเขต” เป็นช่วงการเปลี่ยนแปลงในปี 2475 ซึ่งอำเภอลองก็ได้เปลี่ยน จากอำเภอเมืองลองจังหวัด ลำปาง มาเป็นอำเภอลอง จังหวัดแพร่ ตั้งแต่บัดนี้ กำนันคนที่ 4 คือ แคว่นปั๋น คือ นายอินปั๋น เอ้ยวัน ต่อมาเปลี่ยนนามสกุลเป็นกำนันอินปั๋นศิริสาน สุวรรณ กำนันคนที่ 5 คือกำนันอ้าย สุภาแก้วกำนัน คนที่ 6 คือกำนันเขียน ต่อตัน ช่วงนี้มีหมู่บ้านเพิ่มขึ้นเป็น 17 หมู่บ้านการบริหารงาน ในรูปแบบสภาตำบลประสบปัญหายุ่งยาก งบประมาณไม่เพียงพอที่จะกระจายลงสู่หมู่ที่มีจำนวนมาก จึงคิดแยกเป็น 2 ในรูปแบบสภา ตำบลประสบปัญหายุ่งยาก งบประมาณไม่เพียงพอที่จะกระจายลงสู่หมู่ที่มีจำนวนมาก จึงคิดแยกเป็น 2 ตำบล โดยพิจารณาหารือตกลง แยกออกไป 8 หมู่บ้านเป็น ตำบลบ่อเหล็กลอง ตั้งแต่ บ้านนาตุ้ม 2 หมู่ บ้านทุ่งเจริญ บ้านแม่ลอง บ้านแม่แขม - หนองแดง บ้านค้างตะนะ บ้านต้นม่วง และบ้านแม่รัง ซึ่งการแยกตำบลสำเร็จเมื่อตำบล ได้กำนันคนที่ 7 คือนายสมทรง เป็กกันใจ ปี 2532
ในการบริหารรูปแบบองค์กรท้องถิ่น สภาตำบลหัวทุ่งได้รับการยกฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหัวทุ่ง เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540
== ภูมิศาสตร์ ==
ตำบลหัวทุ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของอำเภอลอง ห่างจากที่ว่าการอำเภอลองประมาณ 3 กิโลเมตร มีเนื้อที่ประมาณ 64.14 ตารางกิโลเมตร หรือ 40,084.5 ไร่
ทิศเหนือ ติดต่อกับ อำเภอแม่ทะ
ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลปากกาง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลห้วยอ้อ
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลบ่อเหล็กลอง
ลักษณะพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบน้ำท่วมไม่ถึง และลาดต่ำลงไป ด้านทิศใต้เป็นที่นา ลำเหมือง ลำห้วยด้านทิศตะวันตกและทิศเหนือ เป็นที่ดอน ป่าโปร่ง ป่าเบญจพรรณ พื้นดินค่อน ข้างขาดน้ำ
== ประชากร ==
ปัจจุบัน ตำบลหัวทุ่งแบ่งออกเป็น 9 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากรแยกตามหมู่บ้าน ดังนี้
== เศรษฐกิจ ==
อาชีพหลักทางการเกษตร ได้แก่ ทำนา ทำไร่ ทำสวนส้ม และเลี้ยงสัตว์ อาชีพรองลงมา ได้แก่ รับจ้าง ค้าขาย ก่อสร้าง ทอผ้า รับราชการ
ผลิตภัณฑ์ในตำบล
ผ้าตีนจกโบราณ
พุทรานมสด
ผลิตภัณฑ์จากกะลามะพร้าว
ผ้าฝ้ายทอมือ
พรมเช็ดเท้า
== สถานที่สำคัญ ==
วัดเชตวัน
วัดไผ่ล้อม
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กตำบลหัวทุ่ง
พิพิธภัณฑ์พื้นบ้าน-โบราณวัตถุ
ศูนย์เรียนรู้ผ้าจกเมืองลอง
โรงเรียนเชตวันวิทยา
โรงเรียนบ้านไผ่ล้อม
ศูนย์นมแม่
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลหัวทุ่ง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลหัวทุ่ง
อำเภอลอง
หัวทุ่ง
ขุนรัตนาวุธ

ขุนรัตนาวุธ เป็นผู้นำการรบในสงคราม 9 ทัพ สมรภูมิรบทุ่งลาดหญ้าที่ไม่มีชื่อปรากฏในพงศาวดารหรือบันทึกลายลักษณ์อักษร แต่ปรากฏในตำนานเรื่องเล่าสืบทอดกันมาเท่านั้น ตามตำนานเล่าขานกันว่าขุนรัตนาวุธเป็นชาวจังหวัดกาญจนบุรี เป็นผู้นำกองทัพทะลวงฟันเข้าร่วมรบเป็นกองทัพเสริมกับกองทัพหลวงของสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท ร่วมกับทัพมอญอาสาที่นำโดยพระยาเจ่ง กษัตริย์มอญ ทว่าต่อมาขุนรัตนาวุธถูกอุบายของพม่าหลอกให้ไม่ออกไปรบช่วยเหลือกับกองทัพอาสามอญ ทำให้กองทัพอาสามอญต้องแตกพ่ายไป ด้วยความแค้น ขุนรัตนาวุธได้วางแผนแบ่งกองกำลังทะลวงฟัน และการรบแบบกองโจร ตัดการลำเลียงเสบียงของไพร่พลพม่าและชะลอการมาถึงของทัพอื่น ๆ ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมาก ช่วยให้กำลังพลพม่ามีจำนวนลดลงอันส่งผลต่อชัยชนะของสยามในสงครามเก้าทัพ ในสมรภูมิทุ่งลาดหญ้า ขุนรัตนวุธต่อสู้อย่างเต็มกำลังจนกระทั่งถูกฟันมือขวาขาดกระเด็นไปพร้อมดาบ (บางตำนานเล่าว่าเป็น "แขนขวา") ล้มลงกลางสมรภูมิ หลังขุนรัตนาวุธฟื้นขึ้นมาในค่ายหลวง ท่านได้ใช้นิ้วชี้ของมือซ้ายมาป้ายเลือดจากแขนขวา แล้วเขียนลงบนผืนผ้าใบ (บ้างว่าเป็น "ผ้าปูที่นอน" หรือ "กระโจม") ในค่ายว่า
ปัจจุบัน ขุนรัตนาวุธ เป็นที่เคารพสักการะของทหารและชาวจังหวัดกาญจนบุรี ท่านมีอนุสรณ์สถานเป็นรูปหล่อประดิษฐานอยู่ด้านหน้ากองพลทหารราบที่ 9 ค่ายสุรสีห์ ใกล้กับค่ายฝึกเขาชนไก่
== อ้างอิง ==
https://mgronline.com/onlinesection/detail/9600000068000
https://www.gotoknow.org/posts/218621
สงคราม 9 ทัพ
ทหารบกชาวไทย
บุคคลจากจังหวัดกาญจนบุรี
บรรดาศักดิ์ชั้นขุน