pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
โรงเรียนมัธยมหนองเขียด

โรงเรียนมัธยมหนองเขียด (อักษรย่อ : ม.ข./M.K.) เป็นโรงเรียนระดับมัธยมศึกษา แบบสหศึกษา ตั้งอยู่ในอำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น เดิมเป็นโรงเรียนในโครงการขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดการมัธยมศึกษา กรมสามัญศึกษา
กระทรวงศึกษาธิการ  ได้ประกาศจัดตั้งโรงเรียนเป็นเอกเทศใช้ชื่อโรงเรียนว่า “โรงเรียนมัธยมหนองเขียด” ปัจจุบันเปิดสอนระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 เป็นโรงเรียน
ในสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น
== ประวัติโรงเรียน ==
โรงเรียนมัธยมหนองเขียด เดิมเป็นโรงเรียนในโครงการขยายโอกาสทาง การศึกษา สังกัดการมัธยมศึกษา กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ โดยนายชัย หล้าบ้านโพน กำนันตำบล หนองเขียด นายจอม จันสีดา ผู้ใหญ่บ้านหนองเขียดหมู่ที่ 1 พร้อมด้วยชาวบ้านและคณะกรรมการ สภาตำบลหนอง เขียด มีมติเห็นชอบยกที่ดินสาธารณะประโยชน์ให้เป็นสถานที่ก่อสร้างโรงเรียนและเปิดทำการเรียนการสอนแบบ สหศึกษา
ปี 2536 ใช้สถานที่โรงเรียนบ้านหนองเขียดมิตรภาพที่ 205 เป็นสถานที่เรียนชั่วคราวปี 2537 ได้ ย้ายที่เรียนมาสร้างอาคารเรียนชั่วคราวหลังคามุงหญ้า ณ บริเวณที่ดินสาธารณะประโยชน์ที่ก่อสร้างโรงเรียน
1 พฤษภาคม 2538 กระทรวงศึกษาธิการ ได้ประกาศจัดตั้งโรงเรียนเป็นเอกเทศใช้ชื่อโรงเรียนว่า “โรงเรียนมัธยมหนองเขียด”
ปี 2540 ขอขยายการเปิดชั้นเรียนในระดับ มัธยมศึกษาตอนปลาย ( ม.4– ม.6 )
1 พฤศจิกายน 2550 ถ่ายโอนภารกิจการจัดการศึกษา เป็นองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น
== ทำเนียบผู้บริหาร ==
นายประเทือง พลเสนา  ดำรงตำแหน่งปีการศึกษา 2536-มี.ค 2544
นายประสพ ผาสุข ดำรงตำแหน่งปีการศึกษา 2544
นายทวีศักดิ์ ศรีวรสาร ดำรงตำแหน่งปีการศึกษา 2544
นายสิทธิพร เพชรล้ำ รักษาราชการแทน ปีการศึกษา 2548
นายประเวศ เทศเรียน ดำรงตำแหน่งปีการศึกษา 2548-2555
นายอำนาจ โพธิ์ศรี
นายสมชาติ ไวคำ
นายวินัย รุมฉิมพลี
นายสุเทพ พงษ์ใหม่ รักษาราชการแทน ถึงปีการศึกษา 2560
นาวสาวอรุณศรี ยิ่งยืน ดำรงตำแหน่ง ถึงปีการศึกษา 2562
นายประจักษ์ บรรยง ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมหนองเขียดคนปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์หลักโรงเรียนมัธยมหนองเขียด
เฟสบุ๊คโรงเรียนมัธยมหนองเขียด
ช่องในยูทูบของโรงเรียนมัธยมหนองเขียด
โรงเรียนในจังหวัดขอนแก่น
โรงเรียนสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น
โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2536
สิ่งก่อสร้างในอำเภอชุมแพ
มีนีอาทัวร์วุนเดอร์ลันท์

มีนีอาทัวร์วุนเดอร์ลันท์ (Miniatur Wunderland) เป็นห้องจัดแสดงโมเดลเมืองและทางรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในโลก ตั้งอยู่ในเมืองฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี สร้างสรรค์ขึ้นโดยสองพี่น้องฝาแฝดเฟรเดอริคและเกริท เบราน์ (Frederik & Gerrit Braun) เริ่มเปิดให้เข้าชมเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2001 โดยปัจจุบัน โมเดลเมืองมีขนาดใหญ่กว่า 1,490 ตารางเมตร และมีรถไฟความยาวกว่า 15.4 กิโลเมตร ส่วนจัดแสดงแบ่งออกเป็น 9 โซน ด้วยพื้นที่จัดแสดงทั้งหมด 6,800 ตารางเมตร ทั้งนี้ คาดว่าโมเดลเมืองจะมีขนาดเพิ่มขึ้นเป็น 2,300 ตารางเมตรและมีโซนเพิ่มเป็น 14 โซนภายในปี 2020 ห้องจัดแสดงนี้มีค่าเข้าชม 15 ยูโรสำหรับผู้ใหญ่ และ 7.5 ยูโรสำหรับเด็ก
== รูปภาพ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Miniatur Wunderland – official website in English
สิ่งก่อสร้างในฮัมบวร์ค
พิพิธภัณฑ์ในประเทศเยอรมนี
อาดเลอร์ทาค

อาดเลอร์ทาค (Adlertag) หรือ วันนกอินทรี เป็นชื่อที่ใช้เรียกวันแรกของ "ปฏิบัติการอินทรีขย้ำ" (Unternehmen Adlerangriff) ซึ่งได้เป็นรหัสนามของปฏิบัติการทางทหารโดยกองทัพอากาศเยอรมัน(ลุฟท์วัฟเฟอ)ของนาซีเยอรมนีเพื่อทำลายกองทัพอากาศหลวงของอังกฤษ(RAF) โดยเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1940 ฝ่ายสัมพันธมิตรต้องพบความปราชัยในยุโรปตะวันตกและสแกนดิเนเวีย แทนที่จะหันไปทำข้อตกลงกับเยอรมนี อังกฤษได้ปฏิเสธการทาบทามทั้งหมดเพื่อเจรจาสันติภาพ
ในช่วงยุทธการที่บริเตน ฮิตเลอร์ได้ออกคำสั่งที่ 16 กับกองทัพเยอรมัน(เวร์มัคท์) ให้เตรียมความพร้อมสำหรับการรุกรานสหราชอาณาจักร ปฏิบัติการครั้งนี้ถูกเรียกรหัสนามว่า  ปฏิบัติการสิงโตทะเล (Unternehmen Seelöwe)  ก่อนที่จะดำเนินการครั้งนี้ เยอรมันจำเป็นต้องครองน่านฟ้าให้ได้เสียก่อน  ลุฟท์วัฟเฟอจะต้องทำลายกองทัพอากาศหลวงของอังกฤษเพื่อป้องกันไม่ให้อังกฤษโจมตีหมู่เรือยกพลขึ้นบกของเยอรมัน หรือให้การป้องกันแก่กองเรือของราชนาวีอังกฤษที่หมายจะสกัดกั้นการยกพลขึ้นบกทางทะเลของเยอรมัน เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ฮิตเลอร์ได้ออกคำสั่งให้ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งลุฟท์วัฟเฟอ จอมพล แฮร์มันน์ เกอริงและกองบัญชาการสูงสุดกองทัพอากาศเยอรมัน (OKL) ด้วยคำสั่งที่ 17 เพื่อเปิดฉากการจู่โจมทางอากาศ
เป้าหมายที่สำคัญคือ กองบัญชาการเครื่องบินขับไล่ของกองทัพอากาศอังกฤษ ซึ่งถ้าทำสำเร็จจะทำให้อังกฤษสูญเสียศักยภาพการครองน่านฟ้าทันที ทั้งนี้ตลอดช่วงเดือนกรกฏาคมและต้นเดือนสิงหาคม แม้เยอรมันจะมีความพร้อมออกปฏิบัติการอาดเลอร์ทาคทุกเมื่อ แต่วันปฏิบัติการกลับถูกเลื่อนออกไปหลายครั้งเนื่องจากสภาพอากาศที่ไม่เอื้ออำนวย ในที่สุดก็สามารถออกปฏิบัติการได้ในวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1940 การโจมตีของเยอรมันในวันดังกล่าว ได้ก่อให้เกิดเสียหายอย่างหนักและทั้งชีวิตและทรัพย์สินในภาคพื้นดิน อย่างไรก็ตาม เนื่องด้วยการข่าวกรองและการสื่อสารที่ย่ำแย่ ฝ่ายเยอรมันไม่ได้ประสบความสำเร็จในการทำลายอำนาจการครองน่านฟ้าของอังกฤษมากนัก
เกอริงได้ให้สัญญากับฮิตเลอร์ว่า อาดเลอร์ทาคและอาดเลอร์กริฟจะบรรลุผลตามที่ต้องการภายในไม่กี่วันหรือในสัปดาห์ที่เป็นอย่างช้า หมายความว่าจะเป็นจุดเริ่มต้นของจุดจบของกองบัญชาการเครื่องบินขับไล่ของกองทัพอากาศอังกฤษ แต่อาดเลอร์ทาคและปฏิบัติการครั้งต่อๆมากลับล้มเหลว เยอรมันไม่สามารถทำลายกองทัพอากาศหลวงอังกฤษและไม่สามารถครองน่านฟ้าอังกฤษได้ ทำให้ปฏิบัติการสิงโตทะเลต้องถูกเลื่อนออกไปเรื่อยๆ
== อ้างอิง ==
ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
แนวรบด้านตะวันตก (สงครามโลกครั้งที่สอง)
การสงครามทางอากาศ
ปฏิบัติการและยุทธการทางอากาศในสงครามโลกครั้งที่สอง
ยุทธเวหาที่บริเตน
โบสถ์กางเขนเดรสเดิน

โบสถ์กางเขน (Kreuzkirche) เป็นโบสถ์คริสต์โปรเตสแตนต์สำนักลูเทอแรน ตั้งอยู่ในเมืองเดรสเดิน ถือเป็นโบสถ์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในรัฐซัคเซิน ประเทศเยอรมนี โบสถ์แห่งนี้มีประวัติย้อนหลังไปตั้งแต่ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 14 โดยเริ่มแรกเป็นเพียงโบสถ์น้อย ซึ่งหลังปีค.ศ. 1401 ก็ได้มีการสร้างโบสถ์นี้ขึ้นใหม่ในลักษณะโบสถ์โถง และโบสถ์นี้ก็กลายเป็นต้นแบบการสร้างโบสถ์อีกหลายแห่งในโอเบอร์ซัคเซิน
ในศตวรรษที่ 16 ได้มีการทำครอบหน้าฝั่งทางเข้าใหม่ด้วยสถาปัตยกรรมเรอแนซ็องส์ โบสถ์แห่งนี้เกือบถูกทำลายลงโดยกองทัพปรัสเซียในช่วงสงครามเจ็ดปี หลังสงครามได้มีการบูรณะโบสถ์นี้ขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิกจนแล้วเสร็จในปีค.ศ. 1800  โบสถ์แห่งนี้เคยถูกเพลิงไหม้สองครั้งในปีค.ศ. 1897 และอีกครั้งในช่วงการทิ้งระเบิดที่เดรสเดินในสงครามโลกครั้งที่สอง
== แหล่งข้อมูลอื่น==
Kreuzkirche Dresden
Dresdner Kreuzchor
Evangelisches Kreuzgymnasium
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 18
สิ่งก่อสร้างในเดรสเดิน
โบสถ์คริสต์ในประเทศเยอรมนี
วิลลาเดลบัลเบียเนลโล

วิลลาเดลบัลเบียเนลโล (Villa del Balbianello) เป็นวิลลาในเมืองเลนโน ประเทศอิตาลี ตั้งอยู่บนแหลมที่ยื่นไปในทะเลสาบโกโม วิลลาแห่งนี้เดิมเป็นโบสถ์คริสต์ของอารามสงฆ์  ต่อมาในปีค.ศ. 1787 พระคาร์ดินัลอันเกโล มาเรีย ดูรีนี (Angelo Maria Durini) ได้ซื้อโบสถ์นี้ในปี 1785 และต่อมาในปี 1787 ก็ได้เปลี่ยนโบสถ์นี้ให้เป็นวิลลาส่วนตัวในช่วงฤดูร้อน หลังพระคาร์ดินัลดูรีนีมรณภาพในปี 1796 วิลลาหลังนี้ก็ตกทอดไปยังลุยกิ ปอร์โร แลมเบอร์แตงกี (Luigi Porro Lambertenghi) ผู้เป็นหลานลุง ซึ่งระหว่างที่แลมเบอร์แตงกีเป็นเจ้าของนี้เอง วิลลาถูกใช้เป็นที่ชุมนุมของฝ่ายการเมืองเพื่อหารือเรื่องการสร้างเอกภาพอิตาลี
ต่อมาแลมเบอร์แตงกีก็ได้ขายวิลลาหลังนี้ให้แก่เพื่อนของเขา จูเซ แอร์กอร์นาตี วิสกงซี (Giuseppe Arconati Visconti) วิสกงซีได้ตกแต่งเพิ่มเติมในหลายส่วน ต่อมาเมื่อตระกูลวิสกงซีเผชิญกับภาวะตกต่ำ วิลลาแห่งนี้ก็ถูกปล่อยปละละเลยเป็นเวลากว่า 30 ปี จนกระทั่งในช่วงต้นสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง นายบัตเลอร์ อเมส (Butler Ames) นักธุรกิจชาวอเมริกันได้มาเห็นวิลลาหลังนี้ เขาขอซื้อวิลลาต่อจากตระกูลวิสกงซีแต่ถูกปฏิเสธหลายครั้ง จนกระทั่งในปี 1919 เขาก็สามารถซื้อวิลลาหลังนี้ได้สำเร็จ เขาบูรณะวิลลาเป็นการใหญ่
ต่อมาในปี 1974 ทายาทตระกูลอเมสได้ขายวิลลาแก่เคานต์กุยโด มอนซีโน (Guido Monzino) นักธุรกิจและนักสำรวจชาวอิตาลี เคานต์มอนซีโนได้ทำการรีโนทเวทภายในทั้งหมดโดยที่ไม่ยุ่งเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมภายนอกเลย ภายในถูกตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์ของอังกฤษและฝรั่งเศสจากศตวรรษที่ 18 และ 19 ต่อมาเมื่อเคานต์มอนซีโนถึงแก่อสัญกรรมในปี 1988 วิลลาหลังนี้ก็ถูกบริจาคให้แก่องค์การอนุรักษ์แห่งชาติอิตาลี (Fondo per l'Ambiente Italiano) ในปี 2015 มีผู้มาเยี่ยมชมวิลลานี้กว่า 90,000 คน
==อ้างอิง==
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1790
สิ่งก่อสร้างในแคว้นลอมบาร์เดีย
ยุทธการที่เฮลิโกแลนด์ไบต์ (ค.ศ. 1939)

ยุทธการที่เฮลิโกแลนด์ไบต์ (Battle of the Heligoland Bight) เป็นชื่อครั้งแรกของการสู้รบทางอากาศของสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งเริ่มต้นของการทัพทางอากาศที่ขนาดใหญ่ที่สุดของสงคราม การป้องกันแผ่นดินไรช์ (Defence of the Reich) เมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1939 สหราชอาณาจักรได้ประกาศสงครามต่อนาซีเยอรมนี ภายหลังจากเยอรมันได้เข้ารุกรานโปแลนด์ ซึ่งถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามทวีปยุโรป อังกฤษไม่ได้ให้ความช่วยเหลือโปแลนด์โดยทางบกหรือทางทะเล แต่ในช่วงหลายสัปดาห์ต่อมา กองบัญชาการเครื่องบินทิ้งระเบิดของกองทัพอากาศหลวงแห่งอังกฤษได้ทำบินหลายภารกิจเป้าหมายเยอรมัน จำนวนของการตีโฉบฉวยทางอากาศเหล่านี้ได้ถูกนำมาใช้กับเรือรบของครีกซมารีเนอ(กองทัพเรือเยอรมัน)ในท่าเรือเยอรมันเพื่อป้องกันไม่ให้ใช้ในยุทธการแห่งแอตแลนติก ด้วยเส้นแนวรบแบบคงที่ระหว่างเดือนกันยายน ค.ศ. 1939 และพฤษภาคม ค.ศ. 1940 ช่วงสมัยนั้นเรียกว่า "สงครามลวง" ซึ่งมีการสู้รบบนบกหรือในทางอากาศเล็กน้อย อย่างไรก็ตามในทางทะเล กองกำลังเรืออู (เรือดำน้ำ) ของเยอรมันได้รับความเสียหายอย่างมากจากการเดินเรือของฝ่ายสัมพันธมิตร กระทรวงการบินได้ตัดสินใจที่จะเริ่มต้นการโจมตีต่อเรือบนผิวน้ำของเยอรมันเพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาสนับสนุนเรืออูในแอตแลนติกเหนือ เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1939 กองกำลังของฝูงบินเครื่องบินทิ้งระเบิดสามลำได้ถูกส่งไปโจมตีกองเรือของเยอรมันในเฮลิโกแลนด์ไบต์และสร้างความเสียหายให้ได้มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ เดิมทีเครื่องบินวิคเกอร์ เวลลิงตัน 24 ลำได้บินขึ้น แต่สองลำได้บินหันหลังกลับเนื่องจากมีปัญหาทางเครื่องยนต์ก่อนที่จะถึงน่านฟ้าเยอรมัน การตอบสนองของเยอรมันช้า ในที่สุดพวกเขาก็แบ่งแยกกองกำลังที่แข็งแกร่งเพื่อสกัดกั้น เครื่องบินรบเพียง 120 ลำ ฝ่ายเยอรมันมี 80-100 ลำ และฝ่ายอังกฤษมี 22 ลำได้เข้ามีส่วนร่วม แต่เครื่องบินขับไล่ของฝ่ายเยอรมันเพียง 44 ลำได้ปะทะกับเครื่องบินทิ้งระเบิดของฝ่ายอังกฤษ
ฝ่ายเยอรมันได้สร้างความเสียหายมากขึ้นต่อกองทัพอากาศหลวงกว่าที่ลุฟท์วัฟเฟอจะรับได้ แต่อิทธิพลของยุทธศาสตร์ในอนาคตของทั้งสองฝ่ายมีความสำคัญยิ่ง การสู้รบได้บังคับให้กองทัพอากาศหลวงต้องละทิ้งภารกิจช่วงกลางวันในการสนับสนุนการทิ้งระเบิดช่วงกลางคืนซึ่งจะทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนานสูงมาก ในการสร้างสงครามขึ้น กองทัพอากาศหลวงได้เลือกใช้มนตราว่า"เครื่องบินทิ้งระเบิดจะผ่านพ้นไปได้" แต่ในช่วงกลางวัน ยุทธการที่เฮลิโกแลนด์ไบต์ได้แสดงให้เห็นว่าไม่ใช่กรณีและบังคับให้มีการประเมินของปฏิบัติการทิ้งระเบิดในอนาคต ด้วยความล้มเหลวของการจู่โจมได้นำให้ลุฟท์วัฟเฟอเกิดความเชื่อว่าฐานทัพในเยอรมนีที่ถูกต้องนั้นไม่สามารถทำลายได้จากการโจมตีของข้าศึก ความเชื่อนี้ได้รับการสนับสนุนด้วยความสำเร็จของเวร์มัคท์ในปี ค.ศ. 1939-1941 ซึ่งหมายความว่า กองกำลังทางอากาศฝ่ายตรงข้ามได้อยู่ห่างไกลเกินไปสำหรับการโจมตีด้วยการทิ้งระเบิดอย่างมีประสิทธิภาพในดินแดนปิตุภูมิเยอรมัน การละเลยของพวกเขาต่อการโจมตีในช่วงกลางวันของฝูงเครื่องบินรบฝ่ายข้าศึกนั้นได้มีผลกระทบทางยุทธศาสตร์อย่างรุนแรงในปีถัดมา โดยช่วงเวลานั้น กองบัญชาการใหญ่กองทัพอากาศเยอรมัน (OKL) ได้เริ่มจัดการการป้องกันทางอากาศเพื่อต่อสู้กับการทัพทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์ของกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ (USAAF)
== อ้างอิง ==
ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
แนวรบด้านตะวันตก (สงครามโลกครั้งที่สอง)
การสงครามทางอากาศ
ปฏิบัติการและยุทธการทางอากาศในสงครามโลกครั้งที่สอง
ปฏิบัติการและยุทธการบินนาวี
เออแฌน เจ้าชายที่ 11 แห่งลีญ

เออแฌน เจ้าชายที่ 11 แห่งลีญ (Eugène, 11th Prince of Ligne)
== พระประวัติ ==
เออแฌน เจ้าชายที่ 11 แห่งลีญ ประสูติเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2436 เป็นพระโอรสพระองค์โตใน เออเนส เจ้าชายที่ 10 แห่งลีญ และ ไดแอน เดอ คลอส พาร์เนส ทั้งนี้พระองค์ทรงมีพระอิสริยยศ อีก 2 พระอิสริยยศ คือ เจ้าชายแห่งอิปินอยและเจ้าชายแห่งแอมเบล และทรงเป็นอัศวินในเครื่องราชอิสริยสภรณ์ขนแกะทองคำ
== ทรงศึกษา ==
หลังกจาที่ทรงเรียนจบหลักปรัชยาและกฎหมาย ในปี พ.ศ. 2463 พระองค์ถูกส่งไปประจำการ ณ บูคาเรสต์ ปารีส มาดริด และ ลอนดอน และท้ายที่สุดก่อนจะย้ายไป วอชิงตัน ดี.ซี.
== เสกสมรส ==
เออแฌน เสกสมรสกับ ฟิลิฟินส์ เดอ โนอายส์ ธิดาคนสุดท้องใน ฟร็องซัว โจเซฟ เออแฌน นโปเลียน เดอ โนอายส์ เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2460 มีพระบุตรร่วมกันดังนี้
โบดวง เจ้าชายที่ 12 แห่งลีญ
เจ้าหญิงเอลิซาเบธ เดอ ลีญ
อาร์ชดัชเชสโยลันเดอแห่งออสเตรีย
อ็องตวน เจ้าชายที่ 13 แห่งลีญ
== เจ้าชายพระประมุขแห่งลีญ ==
หลังจากที่พระบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ เออแฌน ได้สืบพระอิสริยยศเป็น 'เจ้าชายที่ 11 แห่งลีญ โดยเมื่อปี พ.ศ. 2483 การทหารของเยอรมนี (แก้ความกำกวม) ได้บุกรุกเบลเยียม พระองค์ได้ทรงร่วมรบในครั้งนี้โดยทรงเป็นผู้คุมทหารแถมหน้า และเมื่อพระองค์ปลดประจำการแล้วนั้น รัฐบาลเบลเยียมได้เห็นถึงพระภาระที่ทรงทำแก่งเบลเยียมนั้นมีมากมาย รัฐบาลเบลเยียมจึงทูลเชิญพระองค์และครอบครัว ไปประทับ ณ ปราสาทแชทอล เดอ บีลอย ซึ่งในอาณาเขตของปราสาทนั้นเป็นที่หลบพักพิงของเด็กชาวยิวที่หนีจากสงครามในครั้งนั้น โดยพระองค์และพระชายาได้รับการถวายพระเกียรติยศจาก พระราชวงศ์เบลเยียม รัฐบาลเบลเยียม ประชาชนเบลเยียม โดยการให้ทรงดำรงตำแหน่ง ฑูตประจำประเทศอินเดีย และประเทศสเปน
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2436
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2503
ราชวงศ์ลีญ
โบดวง เจ้าชายที่ 12 แห่งลีญ

โบดวง เจ้าชายที่ 12 แห่งลีญ (Baudouin, 12th Prince of Ligne)
== พระประวัติ ==
โบดว เจ้าชายที่ 12 แห่งลีญ ประสุติเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2461 ณ ปารีส เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน เออแฌน เจ้าชายที่ 11 แห่งลีญ กับ ฟิลิฟินส์ เดอ โนอายส์ พระองค์กลายเป็น เจ้าชายที่ 12 แห่งลีญ ตั้งแต่วันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2503 - 3 มีนาคม พ.ศ. 2528  หลังการสิ้นพระชนม์ของพระบิดา พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เคาน์เตสโมนิก เดอ บุยซิส สตรีชั้นสูงแห่งฝรั่งเศส แต่ไม่มีพระบุตรร่วมกัน และเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2528 โบดวง เจ้าชายที่ 12 แห่งลีญก็สิ้นพระขนม์ลงด้วยพระชันษา 66 ปี ทำให้ตำแหน่งเจ้าชานพระประมุขแห่งลีญตกไปเป็นของพระอนุชาคือ อ็องตวน เจ้าชายที่ 13 แห่งลีญ
พระนาม โบดวง ของพระองค์นั้นได้รับการไปตั้งเป็นพระปรมาภิไธยของ สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวงแห่งเบลเยียม
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2461
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2528
ราชวงศ์ลีญ
ขนอ่อน (ทารกแรกเกิด)

ขนอ่อน (lanugo) คือขนขนาดเล็ก อ่อนนุ่ม มักมีสีจาง ซึ่งพบบนร่างกายของทารก เป็นขนชนิดแรกที่จะถูกผลิตจากรากขนของทารกในครรภ์ ส่วนใหญ่จะเริ่มมีขึ้นเมื่อตั้งครรภ์ได้ 16 สัปดาห์ และเยอะที่สุดที่ประมาณ 20 สัปดาห์ ส่วนใหญ่จะหลุดร่วงไปที่อายุครรภ์ประมาณ 7-8 เดือน แต่บางครั้งก็พบได้ในทารกแรกเกิด โดยเฉพาะทารกที่เกิดก่อนกำหนด ซึ่งจะหลุดร่วงไปภายใน 2-3 สัปดาห์หลังเกิด
วิทยาทารกแรกเกิด
ขนของมนุษย์
อ็องตวน เจ้าชายที่ 13 แห่งลีญ

อ็องตวน เจ้าชายที่ 13 แห่งลีญ (Antoine, 13th Prince of Ligne)
== พระประวัติ ==
อ็องตวน เจ้าชายที่ 13 แห่งลีญ ประสูติเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2468 ณ เบลเยียม เป็นพระโอรสพระองค์เล็กใน เออแฌน เจ้าชายที่ 11 แห่งลีญ กับ ฟิลิฟินส์ เดอ โนอายส์ พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศรองดังนี้
เจ้าชายแห่งอิปินอย
เจ้าชายแห่งแอมเบล
แกรนดีแห่งสเปน
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง พระองค์เป็นทหารในกองทัพอังกฤษ โดยทรงเป็นนักเรียนรุ่นที่ 34 ก่อนจะทรงศึกษาต่อ ณ โรงเรียนการบินเมดิซีน แฮต ใน แคนาดา และกลับไปอังกฤษเพื่อทรงงานราชการทหารในกองทัพ ทั้งนี้พระองค์ทรงเป็นคนที่ 1,294 ที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นอัศวินขนแกะทองคำแห่งออสเตรียในฐานันดร แกรนดี
== เสกสมรส ==
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงอาลิกซ์แห่งลักเซมเบิร์ก พระธิดาใน แกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก กับ เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งบูร์บง-ปาร์มา เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2493 โดยมีพระบุตรดังนี้
มีแชล เจ้าชายที่ 14 แห่งลีญ
เจ้าชายโวตีเย
เจ้าหญิงอาน-มารี
เจ้าหญิงคริสตินแห่งออร์เลอ็อง-บรากังซา
เจ้าหญิงซอฟี
เจ้าชายอ็องตวน
เจ้าหญิงยอล็องด์
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2468
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2548
ราชวงศ์ลีญ
อาการกลัวความมืด

อาการกลัวความมืด (scotophobia) คือความกลัวหรือโรคกลัวความมืด ทำให้อยากออกจากที่มืดไปอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่สว่าง
== อ้างอิง ==
ความมืด
เนลล์

เนลล์ (Nell) อาจหมายถึง
เกาะเนลล์ (Nell Island) ในหมู่เกาะมาร์แชลล์
เนลล์ (รัฐเคนทักกี) เมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในสหรัฐ
เนลล์ (ภาพยนตร์) ภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1994 ที่แสดงโดย โจดี ฟอสเตอร์
เนลล์ (วงดนตรี) วงอินดี้ร็อกจากประเทศเกาหลีใต้
อนันต์ อาศัยไพรพนา

อนันต์ อาศัยไพรพนา (เกิด 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2542) ชื่อเล่น นัน เป็นนักร้องแนวลูกทุ่งชาวไทยเชื้อสายกะเหรี่ยง มีชื่อเสียงจากการประกวดร้องเพลงในรายการ ไมค์ทองคำ ฤดูกาลที่ 6
== ประวัติ ==
อนันต์เป็นชาวไทยเชื้อสายกะเหรี่ยงสะกอหรือกะเหรี่ยงขาว มีภูมิลำเนาที่บ้านแม่ตอคี อำเภอท่าสองยาง จังหวัดตาก เข้าศึกษาที่โรงเรียนบ้านแม่อมกิและโรงเรียนบ้านแม่อุสุวิทยา โรงเรียนทั้งสองตั้งอยู่อำเภอท่าสองยาง ปัจจุบันกำลังศึกษาระดับปริญญาตรี คณะบริหารธุรกิจ สาขาการตลาด วิทยาลัยนอร์ทเทิร์น จังหวัดตาก
เขามีความสามารถด้านการร้องเพลง โดยได้รับการสนับสนุนจากครูที่โรงเรียน ทั้งการขับร้องและออกเสียงภาษาไทยให้ชัดเจนและคล่องขึ้น ต่อมาเมื่อมีการประกวดร้องเพลงในรายการ ไมค์ทองคำ ฤดูกาลที่ 6 ครูจึงติดต่อไปยังรายการเพราะอยากให้นักเรียนได้แสดงความสามารถ อนันต์เข้ารอบสี่คนสุดท้าย ระหว่างแข่งขันเขาโดนดูแคลนว่า "ไม่ได้เป็นคนไทย" หรือ "พูดไม่ชัด" แต่จากการแข่งขันในรอบชิงชนะเลิศ อนันต์ได้คะแนนโหวตสูงสุดจากทั่วประเทศ รับตำแหน่งผู้ชนะเลิศการประกวดในฤดูกาลที่ 6 พร้อมเงินรางวัล และเข้าเป็นศิลปินในสังกัดยุ้งข้าวเรคคอร์ด
15 มิถุนายน พ.ศ. 2562 อนันต์อุปสมบทที่วัดดอนแก้ว อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก มีฉายาว่า "อานันโท" แปลว่า "ผู้มีความสำราญไม่มีที่สิ้นสุด"
== ผลงานเพลง ==
ซิงเกิ้ล (ปี 2561) : ค่ายยุ้งข้าวเรคคอร์ด
พระจันทร์ไม่เต็มดวง 
ซิงเกิ้ล (ปี 2562) : ค่ายยุ้งข้าวเรคคอร์ด
เหงาจนเงาหนี 
ห่วงหา 
== ผลงาน ==
พ.ศ.2560 - 2561 ผู้เข้าประกวดรายการ "ไมค์ทองคำ" ครั้งที่ 6
* "ชนะเลิศ"
พ.ศ.2563 ผู้เข้าแข่งขันรายการ "เพชรตัดเพชร ซีซั่น1"
* ทีมเพชรแดง
พ.ศ.2564 ผู้เข้าแข่งขันรายการ "เพชรตัดเพชร ซีซั่น2 ศึก3เวที "
* ทีมเพชรขาว
== รางวัลเกียรติคุณ ==
พ.ศ. 2558 ได้รับรางวัลชนะเลิศ ระดับเหรียญทอง การขับร้องเพลงสากล ประเภทชาย ม.1 - ม.3 (ขยายโอกาส) งานศิลปหัตถกรรมนักเรียนภาคเหนือ ครั้งที่ 65 ประจำปีการศึกษา 2558
พ.ศ. 2558 ได้รับรางวัล ระดับเหรียญเงิน การขับร้องเพลงลูกทุ่ง ประเภทชาย ม.1 - ม.3 (ขยายโอกาส) งานศิลปหัตถกรรมนักเรียนภาคเหนือ ครั้งที่ 65 ประจำปีการศึกษา 2558
พ.ศ. 2558 ได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 ระดับเหรียญทอง การขับร้องเพลงสากล ประเภทชาย ม.1 - ม.3 (ขยายโอกาส) งานศิลปหัตถกรรมนักเรียนระดับชาติ ครั้งที่ 65 ประจำปีการศึกษา 2558
พ.ศ. 2559 ได้รับรางวัลรองชนะเลิศ ระดับเหรียญทอง การขับร้องเพลงสากล ประเภทชาย ม.4 - ม.6 งานศิลปหัตถกรรมนักเรียนจังหวัดตาก สพม.เขต38 ครั้งที่ 66 ประจำปีการศึกษา 2559
พ.ศ. 2559 ได้รับรางวัลชนะเลิศ ระดับเหรียญทอง การขับร้องเพลงไทยลูกทุ่ง ประเภทชาย ม.4 - ม.6 งานศิลปหัตถกรรมนักเรียนจังหวัดตาก สพม.เขต38 ครั้งที่ 66 ประจำปีการศึกษา 2559
พ.ศ. 2559 ได้อันดับ 10 ระดับเหรียญทอง การขับร้องเพลงไทยลูกทุ่ง ประเภทชาย ม.4 - ม.6 งานศิลปหัตถกรรมนักเรียนภาคเหนือ ครั้งที่ 66 ประจำปีการศึกษา 2559
พ.ศ. 2560 ได้รับรางวัลชนะเลิศ ระดับเหรียญทองการแข่งขันขับร้องเพลงไทยลูกทุ่ง  ประเภทชาย ม.4 - ม.6 งานศิลปหัตถกรรมนักเรียนจังหวัดตาก สพม.เขต38 ครั้งที่ 67 ประจำปีการศึกษา 2560)
พ.ศ. 2561 ได้รับรางวัลชนะเลิศ รายการไมค์ทองคำ ครั้งที่ 6 
==อ้างอิง==
เฟซบุ๊ค นัน อนันต์ ไมค์ทองคำ
นักร้องลูกทุ่งชายชาวไทย
บุคคลจากจังหวัดตาก
ชาวไทยเชื้อสายกะเหรี่ยง
พุทธศาสนิกชนชาวไทย
โตโยต้า พรีเมียร์คัพ 2016

โตโยต้า พรีเมียร์คัพ 2016 เป็นครั้งที่ 6 ของ โตโยต้า พรีเมียร์คัพ.
==แมตช์==
===รายละเอียด===
{| width=92%
|-
|
|
|}
==ทีมชนะเลิศ==
===รางวัลสำหรับทีมชนะเลิศ===
โทรฟีถ้วยรางวัลชนะเลิศ
เงินรางวัล 1,000,000 บาท
รถยนต์ โตโยต้า โคโรลล่า อัลติส เอสปอร์ต มูลค่า 939,000 บาท
===รางวัลสำหรับทีมรองชนะเลิศ===
เงินรางวัล 500,000 บาท
== การถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์ ==
==อ้างอิง==
ข่าวจากไทยรัฐ.
ข่าวจากสยามสปอร์ต . Buriram United VS. Albirex Niigata
2016
เขตบริหารคอร์ดิลเยรา

เขตบริหารคอร์ดิลเยรา (อีโลกาโน: Rehion/Deppaar Administratibo ti Kordiliera; Rehiyong Pampangasiwaan ng Cordillera) หรือชื่อย่อ CAR เป็นเขตบริหารเขตหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่บนเกาะลูซอน เป็นเพียงเขตเดียวของประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล ล้อมรอบด้วยเขตอีโลโคสทางทิศตะวันตกและตะวันตกเฉียงใต้ และเขตลัมบักนางคากายันทางทิศเหนือ ตะวันออก และตะวันออกเฉียงใต้ อ้างอิงจากสำมะโนประชากร ค.ศ. 2015 เขตนี้เป็นเขตที่มีประชากรและความหนาแน่นน้อยที่สุดของประเทศ เขตนี้ประกอบด้วย 6 จังหวัด ศูนย์กลางคือเมืองบาเกียว
เขตก่อตั้งเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1987 ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของภูเขาคอร์ดิลเยราเซนทรัล และเป็นบ้านของชาวอีโกรอต
== ภูมิศาสตร์ ==
เขตบริหารคอร์ดิลเยรา เป็นเพียงเขตเดียวของประเทศฟิลิปปินส์ที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล ล้อมรอบด้วยเขตอีโลโคสทางทิศตะวันตกและตะวันตกเฉียงใต้ และเขตลัมบักนางคากายันทางทิศเหนือ ตะวันออก และตะวันออกเฉียงใต้
พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขาคอร์ดิลเยราเซนทรัล โดยมียอดเขาปูลักเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดของเกาะ เป็นที่ตั้งของสามเหลี่ยมทองคำ ระหว่างจังหวัดเบงเก็ต‎, อีฟูเกา และนูเอวาวิซคายา
ภายในเขตมีแม่น้ำลำธารหลายสาย แม่น้ำที่กว้างที่สุดคือแม่น้ำชิโค ซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำคากายัน ไหลผ่านจังหวัดบูลูบุนดูคินและคาลิงกา แม่น้ำอื่น ๆ ได้แก่ แม่น้ำอักโน, แม่น้ำแอมบูรายัน, แม่น้ำบูเอ็ดในจังหวัดเบงเก็ต‎, แม่น้ำอาบูล็อกในจังหวัดคาลิงกา, แม่น้ำอาบราในจังหวัดอาบรา, แม่น้ำอาฮินในจังหวัดอีฟูเกา, แม่น้ำอาปาเยาในจังหวัดอาปาเยา และแม่น้ำซิฟฟูในจังหวัดอีฟูเกาและบูลูบุนดูคิน
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
แบ่งออกเป็น 6 จังหวัดและ 2 นคร ได้แก่ บาเกียว และตาบุก นอกจากนี้ยังมีบารังไกย์ 1,176 แห่ง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Department of Interior and Local Government - Cordillera Administrative Region 
Philippine Standard Geographic Code
Cordillera Administrative Region 
Tribal Art of the Cordilleras
เขตบริหารคอร์ดิลเยรา
ซูซูกาเกะนันชาระ

ซุซุกาเกะโนะคิโนะมิชิเดะ "คิมิโนะโฮโฮเอมิโอะยูเมะนิมิรุ" โทอิตเตชิมัตตาระโบคุตาจิโนะคังเควะโดคาวัตเตชิมาอุโนะคะ โบคุนารินินันนิจิคะคันงาเอตะอูเอะเดะโนะยายะคิฮาซูกะชิอิเคสึรนโนะโยนะโมโนะ ( ) นิยมย่อว่า ซุซุกาเกะนันชาระ  เป็นซิงเกิลลำดับที่ 34 ของกลุ่มไอดอลญี่ปุ่นเอเคบีโฟร์ตีเอต ติดอันดับที่ 4 บนชาร์ตออริคอนประจำปีด้วยยอดขายจำนวน 1,086,491 ชุด
==เบื้องหลัง==
เมื่อวันที่ 18 กันยายน 2556 สมาชิก 16 คนได้ถูกคัดเลือกให้เป็นเซ็มบัตสึของเพลงนี้จากงานจังเก็น (เป่ายิงฉุบ) ที่นิปปงบุโดกัง โดยมีสมาชิกวง AKB48 และวงน้องสาวในญี่ปุ่นทั้งหมดเข้าร่วมด้วย หลังจากได้คัดเลือกเซ็มบัตสึจำนวน 16 คนแล้ว ทางวง AKB48 ได้จัดทัวร์นาเม้นต์ต่อไปและคัดหาผู้ชนะจากงานเป่ายิงฉุบเพียงหนึ่งเดียว ใครที่ได้ตำแหน่งชนะสูงกว่าจะได้รับเลือกให้แสดงที่ตำแหน่งดีกว่าและมีเวลาออกอากาศในมิวสิกวีดีโอมากกว่า ผู้ชนะเลิศจะได้รับตำแหน่ง "เซ็นเตอร์" ซึ่งได้แก่ มะสึอิ จุรินะ สมาชิกของ SKE48
==รายการ==
เพลงจากซีดีหมายเลขที่ 1-2 และ 4-5 กับเพลงจากดีวีดีหมายเลขที่ 1-3 จะปรากฏอยู่ในทุกฉบับ
===ฉบับ A===
=== ฉบับ S ===
=== ฉบับ N ===
=== ฉบับ H ===
=== ฉบับเธียเตอร์ ===
== สมาชิก ==
หมายเหตุ: สมาชิกที่ขึ้น "ตัวหนา" หมายถึงตำแหน่งเซ็นเตอร์ของเพลงนั้น ๆ  เลขในวงเล็บหมายถึงอันดับจากงานจังเก็น
=== "ซุซุกะเกะนันชะระ" (Suzukake Nanchara)===
ประกอบด้วยสมาชิกเซ็มบัตสึ 16 อันดับแรกจากงานจังเก็นประจำปี พ.ศ. 2556
AKB48 Team A: อะยะกะ คิกุชิ (#8), ยุกะริ ซะซะกิ (#14), ยูกะ ทะโนะ (#7)
AKB48 Team K: มาเรีย อะเบะ (#5), ริเอะ คิตะฮะระ (#10), รินะ ฮิระตะ (#3)
AKB48 Team B: ซิซุกะ โอยะ (#9), วะกะนะ นะโตะริ (#6), เรนะ ฟุจิเอะ (#11)
AKB48 เค็งคิวเซย์: มิซุกิ สึชิยะซุ (#13), อะมิ ยุโมะโตะ (#16)
AKB48 Team B / SKE48 Team KII: มินะ โอบะ (#4)
SKE48 Team S / AKB48 Team K: จุรินะ มะสึอิ (#1)
SKE48 Team E / AKB48 Team K: นะโอะ ฟุรุฮะตะ (#15)
NMB48 Team BII: เอะมิกะ คะมิเอะดะ (#2)
NMB48 เค็งคิวเซย์: มิซุกิ อุโนะ (#12)
=== มอร์ชแอนด์ไดฟ์ (Mosh & Dive) ===
ประกอบด้วยสมาชิก 25 คน
AKB48 Team A: อันนะ อิริยะมะ, รินะ คะวะเอ, มินะมิ ทะกะฮะชิ, ยุย โยะโกะยะมะ, มะยุ วะตะนะเบะ
AKB48 Team K: ยูโกะ โอชิมะ, อะซุกะ คุระโมะชิ, มะริยะ นะงะโอะ, โทะมุ มุโต
AKB48 Team B: อะยะกะ อุเมะดะ, ยุกิ คะชิวะงิ, เระนะ คะโต, ฮะรุนะ โคะจิมะ, ฮะรุกะ ชิมะซะกิ
AKB48 Team 4: ซะโฮะ อิวะตะเตะ, มินะมิ มิเนะงิชิ, ยุอิริ มุระยะมะ
AKB48 Team B / NMB48 Team N: มิโอะริ อิชิกะวะ, มิยุกิ วะตะนะเบะ
SKE48 Team KII: อะกะริ ซุดะ
SKE48 Team E: เระนะ มะสึอิ
NMB48 Team N: ซะยะกะ ยะมะโมะโตะ
HKT48 Team H / AKB48 Team A: ฮะรุกะ โคะดะมะ
HKT48 Team H: ริโนะ ซะชิฮะระ
JKT48 Team J / AKB48 Team B: อะกิ ทะกะโจ
=== ปาร์ตีอิสโอเวอร์ (Party is over) ===
ประกอบด้วยสมาชิก 16 คน
AKB48 Team A: อันนะ อิริยะมะ, รินะ คะวะเอ, มินะมิ ทะกะฮะชิ, ยุย โยะโกะยะมะ, มะยุ วะตะนะเบะ
AKB48 Team K: ยูโกะ โอชิมะ, มะริยะ นะงะโอะ
AKB48 Team B: ยุกิ คะชิวะงิ, เระนะ คะโต, ฮะรุนะ โคะจิมะ, ฮะรุกะ ชิมะซะกิ
AKB48 Team 4: นะนะ โอะกะดะ, มะโกะ โคะจิมะ, มิกิ นิชิโนะ, มินะมิ มิเนะงิชิ
AKB48 เค็งคิวเซย์: นะนะ โอะวะดะ
=== เอสเคป (Escape) ===
ประกอบด้วยสมาชิก 18 คน
SKE48 Team S : อันนะ อิชิดะ, มะซะนะ โอยะ, ยุริอะ คิซะกิ,  ยูกะ นะกะนิชิ,
อัสโซชาซีโอเนกัลโชกีเอโวเวโรนา

อัสโซชาซีโอเนกัลโชกีเอโวเวโรนา (หรือรู้จักกันในชื่อ กีเอโวเวโรนา หรือ กีเอโว ) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพอิตาลี ตั้งอยู่ที่กีเอโว ชานเมืองเวโรนา แคว้นเวเนโต โดยมีบริษัทเบเกอรีปาลัวนีเป็นเจ้าของสโมสร สนามเหย้าคือสตาดีโอ มาร์กันโตนีโอ เบนเตโกดี ความจุ 38,402 ที่นั่ง สโมสรคู่ปรับร่วมเมืองคือเฮลแลสเวโรนา
== ผู้เล่นชุดปัจจุบัน ==
== สนามแข่งขัน ==

สนามแข่งขันของกีเอโวคือสตาดีโอ มาร์กันโตนีโอ เบนเตโกดี ซึ่งยังเป็นสนามเหย้าของเฮลแลสเวโรนาอีกด้วย สนามนี้เป็นหนึ่งในสนามแข่งขันที่งดงามที่สุดของอิตาลีเมื่อปี ค.ศ. 1963 และได้มีการปรับปรุงเพื่อรองรับการแข่งขันฟุตบอลโลก 1990
== การแข่งขันระดับทวีป ==
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
ยูฟ่าคัพ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
สโมสรฟุตบอลในประเทศอิตาลี
สโมสรในเซเรียอา
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2472
แคว้นเวเนโต
สโมสรฟุตบอลโกรโตเน

สโมสรฟุตบอลโกรโตเน เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพอิตาลี ตั้งอยู่ที่เมืองโกรโตเน แคว้นคาลาเบรีย ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1910 ลงเล่นที่สนามสตาดีโอ เอซีโอ สกิดา ซึ่งมีความจุ 16,547 ที่นั่ง ปัจจุบันลงเล่นในเซเรียอา หลังจากเลื่อนชั้นมาจากเซเรียบี ฤดูกาล 2015–16
สีประจำสโมสรคือสีน้ำเงินเข้มและสีแดง
== ผู้เล่นชุดปัจจุบัน ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
กาบอง
สโมสรในเซเรียอา
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2453
แคว้นคาลาเบรีย