pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ปูแสม

ปูแสม เป็นปูที่อาศัยอยู่ในระบบนิเวศป่าชายเลน จัดอยู่ในสกุล Sesarma ซึ่งประกอบด้วยปูหลายชนิด ดังตัวอย่างต่อไปนี้:
Sesarma abeokuta Schubart & Santl, 2014
Sesarma aequatoriale Ortmann, 1894
Sesarma ayatum Reimer & Diesel, 1998
Sesarma bidentatum Benedict, 1892
Sesarma cookei Hartnoll, 1971
Sesarma crassipes Cano, 1889
Sesarma curacaoense De Man, 1892
Sesarma dolphinum Schubart & Diesel, 1998
Sesarma fossarum Reimer, Diesel & Türkay, 1997
Sesarma jarvisi Rathbun, 1913
Sesarma meridies Schubart & Koller, 2005
Sesarma rectum Randall, 1840
Sesarma reticulatum (Say, 1817)
Sesarma rhizophorae Rathbun, 1906
Sesarma rubinofforum Abele, 1973
Sesarma sulcatum Smith, 1870
Sesarma verleyi Rathbun, 1914
Sesarma windsor Türkay & Diesel, 1994
Sesarma nr. reticulatum ชนิดที่ไม่ได้ระบุ มีความใกล้ชิดกับ Sesarma reticulatum
==อ้างอิง==
สแม
ปลาสิงโตปีกเข็ม

ปลาสิงโตปีกเข็ม หรือ ปลาสิงโตครีบขาว (White-lined lionfish, Clearfin turkeyfish, Radiata lionfish, Radial firefish; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาแมงป่อง (Scorpaenidae)
มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาสิงโตชนิดอื่น แต่มีครีบอกที่ส่วนปลายเป็นเส้นเรียวเล็กคล้ายปลายเข็ม ครีบหลังมีก้านครีบสั้นกว่า  มีติ่งที่ตายาว ลายบนลำตัวเป็นบั้งขนาดใหญ่และมีจำนวนน้อยกว่าปลาสิงโตชนิดอื่น และเป็นสีแดงเข้มหรือสีคล้ำสลับกับลายสีจาง ครีบต่าง ๆ เป็นสีใสปนแดง ปลายครีบอกสีขาว
มีขนาดความยาวประมาณ 10 เซนติเมตร ขนาดใหญ่ที่สุด 23 เซนติเมตร เป็นปลากินเนื้อ กินกุ้งและปลาขนาดเล็กต่าง ๆ เป็นอาหาร อาศัยอยู่ตามแนวปะการัง ของเขตอินโด-แปซิฟิก, แอฟริกาใต้, หมู่เกาะริวกิว, นิวแคลิโดเนีย ในน่านน้ำไทยจัดเป็นปลาที่พบได้ไม่บ่อย โดยพบได้ที่ฝั่งทะเลอันดามันเท่านั้น เช่น หมู่เกาะสุรินทร์, หมู่เกาะสิมิลัน, หมู่เกาะอาดัง-ราวี เป็นต้น  
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
วงศ์ปลาแมงป่อง
ปลามีพิษ
ปลาตู้
ผักโขมหนาม

ผักโขมหนาม มีชื่อภาษาท้องถิ่นในภาคใต้เรียกว่า ผักโหมหนาม ส่วนที่แม่ฮ่องสอนและกะเหรี่ยงเรียกว่า กะเหม่อลอมี แม่ล้อกู่ และที่เขมรเรียกว่า ปะตี ส่วนภาคกลางจะเรียกว่า ผักขมสวน  (; spiny amaranth, prickly amaranth หรือ thorny amaranth) เป็นพืชล้มลุก ฤดูเดียว อายุสั้นประมาณ 2–4 เดือน หรือเมื่อออกดอก ติดเมล็ดแล้วก็จะค่อยๆ เหี่ยวแห้งตาย หรือเรียกว่าพืชที่มีอายุปีเดียว
== ลักษณะโดยทั่วไป ==
ลำต้น – ตั้งตรง แตกกิ่งมากรอบตัวต้น ลำต้นสูงประมาณ 30–110 เซนติเมตร มีหนามแหลมตามข้อ ยาวประมาณ 1–3 เซนติเมตร ผิวเรียบหรือมีขนเล็กน้อย
ใบ – ใบอ่อนจะมีขนปกคลุมเล็กน้อย เป็นใบเดียวรูปหอก เรียงสลับ ปลายใบและโคนใบแหลม ขอบใบเป็นคลื่นเล็กน้อย ก้านใบยาวประมาณ 7 เซนติเมตร และมีหนามแหลมยาว 2 อัน ที่โคนก้านใบเมื่ออ่อนอยู่มีขนเล็กน้อยที่เส้นใบ
ดอก – เป็นดอกช่อ ออกที่ซอกใบและปลายกิ่ง และตรงข้อข้างลำต้น ดอกย่อยเรียงตัวอัดกันแน่น มีหนาม ไม่แข็ง กลีบรวมโค้ง ขอบกลีบใส ตรงกลางมีแถบสีเขียวหรือม่วง แยกเพศอยู่บนต้นเดียวกัน ดอกขนาดเล็ก ติดก้านช่อสีเขียว ช่อดอกมีหนามแหลมยาว 2 อัน หรืออาจมีมากกว่านี้ แต่ช่อดอกปลายยอดไม่มีหนาม กลีบดอกมี 5 กลีบ
เมล็ด – มีขนาดเล็ก สีดำ ผลเป็นแบบแห้งแล้วแตก โดยแตกตามขวางของผล เมล็ดสีน้ำตาลเป็นมันเงา ทรงกลม ตรงกลางทั้งสองด้านนูน ขนาดเล็กประมาณ 0.05 เซนติเมตร
== ประโยชน์และสรรพคุณ ==
รับประทานเป็นผัก โดยลอกเปลือกและหนามออก
ยอดอ่อน – ใช้แกงจืด ผัดน้ำมัน แกงเลียง แกงส้ม แกงอ่อม เป็นต้น
ต้น – ย่างไฟแก้ตกเลือด แน่นท้อง ขับน้ำนม ขับปัสสาวะ
ใบ – ในอินโดนีเซียใช้ฟอกเลือด พอกแผล
ราก – แก้อาการคันตามผิวหนัง เป็นยาระบาย
ยาพื้นบ้านล้านนาใช้ รากเผาไฟพอข้างนอกดำ จี้ที่หัวฝี ช่วยให้ฝีที่แก่แตก หรือผสมข้าวโพด ทั้งต้น ต้มน้ำดื่มแก้บวม ยาพื้นบ้าน ใช้ ทั้งต้น ต้มน้ำดื่ม ขับปัสสาวะ แก้ตกเลือด แน่นท้องและขับน้ำนม มีรายงานวิจัยว่า ทั้งต้นมีฤทธิ์ลดการบีบตัวของ ลำไส้เล็ก ส่วนราก ต้านสารพิษที่ทำลายตับ พบรายงานจากประเทศบราซิลว่า พืชนี้เป็นพิษต่อ วัว ควาย และ ม้า ทำให้สัตว์เหล่านี้มีอาการเซื่องซึม เบื่ออาหาร น้ำหนักลด ท้องเสียกลิ่นเหม็นมาก บางครั้งอาจมีเลือดปนในอุจจาระ นอกจากนั้นยังมีการทำการทดลองพบว่า สารที่ได้จากธรรมชาติ คือ น้ำด่างของผักโขมหนามสามารถล้างไหมได้ดี เทียบเท่าสารเคมี ที่ใช้ล้างไหมกันอยู่ในปัจจุบัน รากผักโขมหนามสามารถเป็นยาแก้ตกเลือด แก้ฝี แก้ขี้กลาก เป็นยาขับน้ำนม แก้แน่นท้อง แก้พิษ แก้ช้ำใน แก้ไข้ ระงับความร้อน ใช้ในเด็กแก้ลิ้นเป็นฝ้าละออง ช่อดอกและยอดอ่อนต้มเป็นอาหารหมู ยอดอ่อนและใบอ่อนใส่ลงในอาหารของชาวกะเหรี่ยงที่เรียกข้าวเบอะ
ไฟล์:Starr 080531-5005 Amaranthus spinosus.jpg|ผักโขมหนาม
ไฟล์:News_36868_71534126_fullsize.jpg|ผักโขมหนาม
ผัก
ผักสวนครัว
สมุนไพร
วงศ์บานไม่รู้โรย
== อ้างอิง ==
ผักแว่น

ผักแว่น หรือผักใบบัวบก เล็ก เป็นเฟินน้ำชนิดหนึ่ง มีอายุหลายปี พบได้ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จัดอยู่ในวงศ์ Marsileaceae สกุล Marsilea มีลักษณะเป็นเหง้าเถาเลื้อยไปตามผิวดินหรือผิวน้ำหรือโคลนเลน พบเห็นได้ทั่วไปตามริมน้ำหรือพื้นดินที่มีน้ำขังแฉะ สามารถนำมากินเป็นผักสด มีคุณค่าทางอาหาร และยังมีสรรพคุณทางยา
== ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ==
ผักแว่นมีลักษณะจำแนกออกเป็นส่วนต่าง ๆ ดังนี้
ลำต้น – กลม มีขนสีน้ำตาลอ่อนปกคลุม ลำต้นอ่อนมีสีเขียว เมื่อแก่จะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาล
ใบ – เป็นใบประกอบ มีใบย่อยทั้งสี่ใบ รูปกรวยปลายมนเป็นรูปลิ่มคล้ายพัด มีเส้นใบแบบ dichotomous คล้ายบัวแฉก ขนาดใบกว้าง 0.6–1.5 เซนติเมตร ยาว 0.8–1.9 เซนติเมตร โคนใบสอบ ขอบใบและแผ่นใบเรียบหรือหยักเล็กน้อย ไม่มีขน แผ่นใบจะงอกกออกจากตรงกลางตำแหน่งเดียวกัน 3–5 ใบ ทำให้ใบทั้งหมดรวมกันเป็นลักษณะกลม
ก้านใบ – ยาว 4.5–15 เซนติเมตร ใบย่อยไม่มีก้านใบ มี Sporocarp ลักษณะรีคล้ายเมล็ดถั่วเขียว ออกที่โคนก้านใบขณะอ่อนมีสีขาว เมื่อแก่จะเป็นสีน้ำตาลเข้มเกือบดำ
ดอกช่อ – ออกที่ซอกใบ ขนาดเล็ก 2–3 ดอก กลีบดอกสีม่วง ผลแห้ง แตกได้เป็นดอกสมบูรณ์ bySand
== ประโยชน์ ==
ใช้เป็นยาภายนอก รักษาแผลเปื่อย แผลไฟไหม้น้ำร้อนลวก โดยใช้ใบสด 1 กำมือ ล้างให้สะอาด ตำละเอียด คั้นเอาน้ำทาบริเวณแผล สารที่ออกฤทธิ์คือ กรด Madecassic, Asiatic acid และ Asiaticoside acid ซึ่งช่วยสมานแผล เร่งการสร้างเนื้อเยื่อ ระงับการเจริญเติบโตของเชื้อแบคทีเรีย ที่ทำให้เกิดหนองและลดการอักเสบ
น้ำต้มใบสด : รสจืดเย็นฝาดหวานเล็กน้อย สมานแผลในปากและลำคอ ดื่มระงับอาการร้อนในกระหายน้ำ ขับปัสสาวะ แก้ท้องเสีย
ในประเทศไทย โดยเฉพาะภาคอีสาน ผักแว่นมักนำมากินเป็นผักสดกับน้ำพริก หรือเป็นเครื่องเคียงกับอาหารชนิดต่าง ๆ โดยสามารถนำมากินสดได้ทั้ง ใบอ่อน ก้านใบ และยอดอ่อน หรือนำมาปรุงเป็นอาหารรูปแบบอื่น ๆ เช่น แกงผักแว่น ผัดเผ็ดหมูผักแว่น
ในประเทศอินโดนีเซีย โดยเฉพาะในเมืองสุราบายา มักนำผักแว่นเสิร์ฟพร้อมกับมันเทศและเพเซล (Pecel) ซึ่งเป็นซอสเผ็ดทำจากถั่วลิสงของอินโดนีเซีย
ชาวเขาเผ่าเมี่ยน (เย้า) ใช้ผักแว่นทั้งต้น ต้มน้ำดื่ม เพื่อแก้เจ็บคอ แก้เสียงแหบ
== ชื่อท้องถิ่น ==
ผักแว่นมีชื่อเรียกในแต่ละท้องถิ่นดังนี้
ภาคเหนือ/อีสาน/กลาง – ผักแว่น
ภาคใต้ – ผักลิ้นปี่
ชาวกะเหรี่ยง (ภาคเหนือ) – หนูเต๊าะ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เฟิน
พืชที่พบในทวีปเอเชีย
พืชน้ำ
ไม้น้ำ
ตับเต่านา

ตับเต่านา หรือ ผักตับเต่า, ตับเต่าน้ำ, บัวฮาวาย (; Frogbit, ในอเมริกาเหนือเรียก Common Frogbit หรือ European Frogbit) เป็นพืชลอยน้ำ อายุหลายฤดู จัดอยู่ในสกุล Hydrocharis วงศ์ Hydrocharitaceae ขึ้นตามแหล่งน้ำตื้น ๆ แหล่งน้ำนิ่งทั่วไป หรือในนา มีไหลทอดเลื้อย ถ้าน้ำตื้นจะมีรากยึดดินใต้น้ำ ใบโผล่เหนือน้ำหรือลอยที่ผิวน้ำ ตับเต่านามีการกระจายพันธุ์ในทวีปยุโรปและเอเชีย พบได้ที่ความสูง 0–1,200 เมตร จากระดับน้ำทะเล สำหรับประเทศไทยพบได้ทุกภาค
==ลักษณะทางพฤกษศาสตร์==
ต้นเจริญเติบโตอยู่ในน้ำ มีรากและสามารถแตกไหลเป็นเส้นสีขาว เกิดเป็นกระจุกทางด้านล่างของกลุ่มใบ ปลายไหลเจริญเติบโตเป็นต้นใหม่ ใบโผล่เหนือน้ำหรือลอยที่ผิวน้ำ รูปหัวใจหรือรูปไข่ กว้าง 2.5–7.5 เซนติเมตร ยาว 2.5–6 เซนติเมตร ใบเดี่ยว ฐานใบเว้าเป็นรูปหัวใจค่อนข้างกลม ขอบใบเรียบ ปลายใบมน ใบด้านบนสีเขียวเข้มเป็นมัน ใบด้านล่างสีจางกว่า และกลางใบจะพองออกคล้ายฟองน้ำ ช่วยพยุงลำต้น ในฤดูแล้งเมื่อมีน้ำน้อย ก้านใบจะสั้นลง ใบจะแตกออกที่ข้อของลำต้น
ดอกเป็นดอกเดี่ยวสีขาว มี 3 กลีบ ออกตามซอกใบ มีก้านชูดอกเรียวยาว ดอกตัวผู้และดอกตัวเมียเกิดแยกกันคนละดอก มีใบประดับหุ้มดอกตัวผู้และก้านดอกตัวผู้จะเรียวยาวกว่าดอกตัวเมีย เกสรตัวผู้ 9–12 อัน รังไข่รูปยาวรี ยาว 5–6 มิลลิเมตร ติดผลคล้ายตะขบฝรั่ง แต่ก้านผลใหญ่กว่า เป็นรูปทรงกระบอกมี 6 สัน
ตับเต่านาขยายพันธุ์โดยวิธีการแตกไหล หรือใช้เมล็ด
==ประโยชน์==
ต้นอ่อนใช้รับประทานเป็นผัก
สามารถใช้แก้ลม แก้เสมหะ บำรุงธาตุไฟให้บริบูรณ์
ใช้เป็นไม้ประดับหรือปลูกในบ่อเลี้ยงปลาเพื่อช่วยคลุมผิวน้ำ
==อ้างอิง==
ตับเต่านา , กองประมงน้ำจืด กรมประมง กระทรวงเกษตรและสหกรณ์
ตับเต่านา, ศูนย์ข้อมูลพืช สำนักวิชาการ-วิจัย องค์การสวนพฤกษศาสตร์
มูลนิธิร่วมด้วยช่วยกันสำนึกรักบ้านเกิด
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์สันตะวา
ผัก
สมุนไพรไทย
อะโบมาซัม

อะโบมาซัม หรือ กระเพาะแท้ (abomasum หรือ maw, rennet-bag, reed tripe) เป็นกระเพาะอาหารลำดับที่ 4 และเป็นกระเพาะอาหารที่แท้จริงของสัตว์เคี้ยวเอื้อง ซึ่งสัตว์เคี้ยวเอื้องเป็นสัตว์ที่มีกระเพาะขนาดใหญ่มีความจุของกระเพาะมากเนื่องมาจากอาหารที่กินส่วนใหญ่เป็นพืช อาหารสัตว์หรืออาหารที่มีลักษณะหยาบ เช่น หญ้า ใบไม้  กิ่งไม้เล็ก ๆ  รำหยาบ  ฟาง เมล็ดธัญพืชทั้งเปลือก เป็นต้น ทำให้กระเพาะอาหารของสัตว์เคี้ยวเอื้องแบ่งออกเป็น 4 ส่วน เรียงตามลำดับดังนี้ รูเมน (rumen) เรติคิวลัม (reticulum) โอมาซัม (omasum) และ อะโบมาซัม (abomasum)
คำว่า "อะโบมาซัม" มาจากภาษาละตินใหม่ ถูกนำมาใช้ในภาษาอังกฤษครั้งแรกในปี ค.ศ. 1706 โดยประกอบขึ้นจากคำว่า ab- + omasum มีความหมายว่า "ลำไส้ของวัว"
== ลักษณะโครงสร้าง ==
อะโบมาซัม เป็นส่วนของกระเพาะที่มีต่อมสร้างน้ำย่อยที่ชั้นเยื่อเมือกเหมือนกันกับกระเพาะของสัตว์กระเพาะเดี่ยวทั่วไป มีลักษณะเหมือนลูกแพร์ (pear-shaped) มีความจุประมาณ 8% ของความจุกระเพาะทั้งหมด  อะโบมาซัมจะมีขนาดเล็กลงเมื่อเปรียบเทียบกับกระเพาะรูเมนเมื่อสัตว์มีการเจริญเติบโตขึ้น กระเพาะแท้ในสัตว์เคี้ยวเอื้องแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ส่วนแรกคือ fundic region มีชั้นเยื่อเมือกลักษณะเป็นกลีบ (fold) ประมาณ 12 กลีบ ทำหน้าที่ขับกรดเกลือ (HCl) และเอนไซม์ชนิดต่าง ๆ ที่ทำหน้าที่เป็นตัวกลางที่เป็นกรด และส่วนที่สองคือ pyloric region ผนังส่วนนี้จะคล้ายกับผนังกระเพาะของสัตว์กระเพาะเดี่ยวทั่วไป เป็นที่รวมของอาหารก่อนที่จะถูกบีบให้เป็นก้อน (bolus) โดยการรัดตัวของกล้ามเนื้อให้ผ่านกล้ามเนื้อหูรูด เข้าสู่ลำไส้เล็กส่วนต้น (ดูโอดินัม) ต่อไป สำหรับแพะ แกะ จะสามารถพบส่วน cardiac region ได้
== ตำแหน่ง ==
อะโบมาซัม อยู่ด้านขวาของกระเพาะรูเมน และติดกับพื้นล่างของช่องท้อง

== หน้าที่ ==
อะโบมาซัม จะมีต่อมที่สร้างเอนไซม์ และปล่อยออกมาย่อยอาหารพวกโปรตีน รวมทั้งจุลินทรีย์ที่ติดอยู่ในอาหารเป็นจำนวนมาก สัตว์จึงได้รับกรดอะมิโนจากเซลล์จุลินทรีย์  และวิตามินต่างๆ ที่จุลินทรีย์สังเคราะห์ขึ้นมาทำให้สัตว์ได้รับสารอาหารมากกว่าที่จะได้รับจากหญ้าเพียงอย่างเดียว เมื่ออาหารผ่านกระเพาะส่วนนี้แล้ว จะเข้าสู่ลำไส้เล็กส่วนต้นที่มีอวัยวะช่วยย่อยอาหาร จะมีการย่อยอาหารและดูดซึมสารอาหารเช่นเดียวกับสัตว์กินพืชอื่น ๆ โดยอาศัยเอนไซม์จากตับอ่อนและน้ำดีจากตับ  โดยตับทำหน้าที่สร้างน้ำดีเพื่อทำให้ไขมันที่อยู่ในลำไส้เล็กเกิดการแตกตัว ตับอ่อนทำหน้าที่สร้างเอนไซม์ช่วยย่อยพวกโปรตีน ไขมัน และคาร์โบไฮเดรตที่อยู่ในลำไส้เล็ก เมื่ออาหารถูกย่อยเป็นโมเลกุลขนาดเล็กแล้วจะถูกส่งต่อไปยังส่วนต่าง ๆ ของร่างกายต่อไป อาหารที่ยังย่อยไม่หมดและกากอาหารจะเคลื่อนที่เข้าสู่ลำไส้ใหญ่ และขับกากอาหารออกทางทวารหนักในที่สุด
== อ้างอิง ==
สัตว์กีบคู่
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม
สัตว์เคี้ยวเอื้อง
เทศบาลตำบลกลางดง

เทศบาลตำบลกลางดง อาจหมายถึง
เทศบาลตำบลกลางดง ในเขตอำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา
เทศบาลตำบลกลางดง ในเขตอำเภอทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย
กลางดง
ปลาหมอแจ็กเดมป์ซีย์

สำหรับนักมวย ดูที่ แจ็ค เดมป์ซีย์
ปลาหมอแจ็คเดมป์ซีย์ (Jack Dempsey Cichlid; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)
มีลักษณะลำตัว มีลายขวางตามลำตัวจาง ๆ มีลายทั้งหมด 8 ลาย ซึ่งเมื่อโตขึ้นจะเลือนหายไป มีจุดสีเขียวเล็กละเอียดกระจัดกระจายเต็มตามลำตัว ดูแลสวยงาม ตลอดจนส่วนหัวและครีบต่าง ๆ ยกเว้นครีบอกและครีบหาง
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 20-25 เซนติเมตร ปลาตัวเมียจะมีขนาดเล็กกว่าตัวผู้ มีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมที่อเมริกากลาง คือ เม็กซิโก จนถึงฮอนดูรัส
เป็นปลาที่มีอุปนิสัยดุร้ายก้าวร้าวมาก จนได้รับการตั้งชื่อว่า "แจ็ค เดมป์ซีย์"  ซึ่งเป็นนักมวยประเภทไฟเตอร์ชาวอเมริกันชื่อดังในอดีต
ปลาหมอแจ็คเดมป์ซีย์ เป็นปลาหมอสีอีกชนิดหนึ่ง ที่ได้รับความนิยมในการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเป็นปลาที่เลี้ยงง่าย โตเร็ว และแพร่ขยายพันธุ์ได้ง่าย โดยในประเทศไทย ปลาหมอแจ็คเดมป์ซีย์ ถือได้ว่าเป็นปลาหมอสีชนิดแรกที่มีการเข้ามาจากต่างประเทศ ในราวปี พ.ศ. 2505  โดยไม่ปรากฏชื่อผู้นำเข้า
ปัจจุบัน ปลาหมอแจ็คเดมป์ซีย์ ได้มีการเพาะขยายพันธุ์จนมีสีสันต่าง ๆ หลากหลายจากปลาดั้งเดิมในธรรมชาติมาก เช่น "บลูแจ็คเดมป์ซีย์" ที่มีสีฟ้าแวววาวแบบบลูเมทัลลิกตลอดทั้งตัว ซึ่งมีราคาขายที่ค่อนข้างแพง
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
ปลาตู้
วงศ์ย่อยปลาหมอสี
หลี่ เสฺว่ยิง

หลี่ เสฺว่ยิง (李雪英; Li Xueying) เกิดวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 ที่มณฑลเหอหนาน เป็นนักยกน้ำหนักชาวจีน เธอได้รับรางวัลเหรียญทองในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 โดยยกน้ำหนักได้ 108 กิโลกรัม (240 ปอนด์) และ 138 กิโลกรัม (300 ปอนด์) ในท่าสแนตช์และคลีนแอนด์เจิร์กตามลำดับ ซึ่งมีน้ำหนักรวมในการยกที่ 246 กิโลกรัม (540 ปอนด์) โดยเป็นสถิติโอลิมปิกใหม่ในท่าสแนตช์และน้ำหนักยกรวม
== ดูเพิ่ม ==
สาธารณรัฐประชาชนจีนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
== อ้างอิง ==
นักยกน้ำหนักชาวจีน
นักกีฬาเหรียญทองโอลิมปิก
บุคคลจากมณฑลเหอหนาน
นักยกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติจีน
น้ำตกสันติสุข

น้ำตกสันติสุข ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาตินันทบุรี บริเวณหมู่บ้านสันติสุข ตำบลแสนทอง  อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน ห่างจากที่ทำการอุทยานแห่งชาติ 10 กิโลเมตร เป็นน้ำตกขนาดกลางมีทั้งหมด 3 ชั้น โดยชั้นที่สวยงามที่สุดคือชั้นที่ 3 สูงประมาณ 20 เมตร มีแอ่งน้ำกว้างสามารถเล่นน้ำได้ และมีน้ำไหลตลอดปี เนื่องจากมีความสวยงามตามธรรมชาติทางองค์การบริหารส่วนตำบลแสนทองจึงจัดให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวของตำบล
== การเดินทาง ==
การเดินทางจากตัวเมืองน่านใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1080 (สายน่าน–ทุ่งช้าง) ไปยังอำเภอท่าวังผา ต่อจากนั้นใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1148 (สายท่าวังผา–สองแคว) ประมาณ 1.5 กิโลเมตร แล้วแยกไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1082 (สายนาหนุน–สบขุ่น) พอถึงแยกทางเข้าหมู่บ้านสันติสุข บริเวณกิโลเมตรที่ 27 ให้เลี้ยวขวาเข้าสู่หมู่บ้านสันติสุข มีถนนคอนกรีตเข้าไปถึงตัวน้ำตก โดยจากตัวอำเภอท่าวังผาถึงน้ำตกสันติสุขมีระยะห่างประมาณ 15 กิโลเมตร
== อ้างอิง ==
สันติสุข
อำเภอท่าวังผา
ซาร่า อัลกอทซอน อูสโฮลท์

ซาร่า อัลกอทซอน อูสโฮลท์ (Sara Algotsson Ostholt) เกิดวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1974 ที่ร็อคเนบี ประเทศสวีเดน เป็นนักกีฬาขี่ม้าชาวสวีเดน โดยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เธอได้เข้าร่วมแข่งขันทั้งในประเภททีมและประเภทบุคคล ซึ่งอัลกอทซอน ได้รับรางวัลเหรียญเงินในประเภทบุคคล
เธอเป็นน้องสาวของนักขี่ม้า ลินดา อัลกอทซอน ทั้งนี้ ซาร่า อัลกอทซอน อูสโฮลท์ มีคู่สมรสเป็นนักกีฬาขี่ม้าชาวเยอรมันชื่อ แฟรงค์ อูสโฮลท์
== อ้างอิง ==
นักกีฬาขี่ม้าหญิงชาวสวีเดน
นักกีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
นักกีฬาเหรียญเงินโอลิมปิก
ปลาสินสมุทรลายบั้ง

ปลาสินสมุทรลายบั้ง (Sixbanded angelfish, Sixbar angelfish; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสินสมุทร (Pomacanthidae)
มีรูปร่างสี่เหลี่ยมมน หัวและลำตัวตอนหน้ามีสีคล้ำอมน้ำเงิน มีแถบสีขาวพาดตรงหลังตา ลำตัวสีขาว มีจุดสีน้ำเงินในเกล็ดแต่ละเกล็ด และมีบั้งพาดผ่านลำตัวสีดำทั้งหมด 6 แถบ ครีบมีลายจุดประสีฟ้าสด ขณะยังเป็นปลาวัยอ่อนอยู่ ลำตัวจะเป็นสีน้ำเงิน มีลายโค้ง 9-11 เส้น
มีขนาดความยาวประมาณ 38 เซนติเมตร พบใหญ่ที่ได้ถึง 45 เซนติเมตร กระจายพันธุ์ในแนวปะการังของแถบอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่ออสเตรเลีย, หมู่เกาะโซโลมอน, ทะเลฟิลิปปิน, อินโดนีเซีย, ศรีลังกา และสิงคโปร์ ในเขตน่านน้ำไทยพบบ่อยที่อ่าวไทย
เป็นปลาที่มีพฤติกรรมอาศัยอยู่เพียงลำพังหรืออยู่เป็นคู่ โดยมีอาณาบริเวณของตัวเอง กินสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร เป็นปลาสินสมุทรอีกชนิดหนึ่งที่ได้รับความนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
ปลาตู้
วงศ์ปลาสินสมุทร
ต่อ ศรีอาชวนนท์

ต่อ ศรีอาชวนนท์ เกรฟส์   หรือ ต่อ เกรฟส์ (Tor Graves) หรือ ต่อศักดิ์ ลิ้ม (Torsak Lim) นักแข่งรถอาชีพชาวไทย  ปัจจุบันเป็นนักแข่งในระดับเวิลด์เอนดูแรนซ์แชมเปียนชิป จัดโดยสมาพันธ์รถแข่งนานาชาติ (Fédération Internationale de l'Automobile - FIA)
ต่อ ศรีอาชวนนท์ เกิดที่อำเภอกำแพงแสนจังหวัดนครปฐม จบชั้นมัธยมต้นจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย  จากนั้นเดินทางไปพักอาศัยกับบิดาที่ประเทศอังกฤษ  เริ่มแข่งรถอาชีพตั้งแต่อายุ 21 ปี   ปัจจุบันสังกัดทีม ADR - Delta ของประเทศอังกฤษ โดยเป็นหนึ่งในสามนักแข่งของทีมในการแข่งขันรายการ 24 ชั่วโมง เลอม็อง  เป็นคนไทยคนที่สองต่อจากพระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช ที่เข้าร่วมในรายการนี้ 
ต่อ ศรีอาชวนนท์ ได้ประกาศอำลาการขับรถแข่ง เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ผ่านเฟซบุคส่วนตัว โดยมีสาเหตุจากการถูกปรับออกจากทีมอย่างกะทันหัน  ต่อมา ต่อ ศรีอาชวนนท์ ได้กลับมาสู่การแข่งรถอีกครั้งโดยจะลงแข่งในรายการ เดย์โทน่า 24 ชั่วโมง ในปี 2558 
==อ้างอิง==

บุคคลจากอำเภอกำแพงแสน
บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
นักแข่งรถชาวไทย
ชาวไทยเชื้อสายอังกฤษ
ปลาสุดสาครจิ๋วลายเข้ม

ปลาสุดสาครจิ๋วลายเข้ม  (Blacktail angelfish; ) เป็นปลาทะเลขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสินสมุทร (Pomacanthidae)
มีรูปทรงลำตัวเป็นรูปไข่ ลำตัวมีสีเทา มีลายบั้งเป็นสีส้มพาดขวางทั้งลำตัว  ปาก, ท้อง และครีบท้องสีเหลืองอมส้ม ด้านท้ายครีบหลังและครีบหางเป็นสีดำ ปลายครีบหางมีขลิบสีฟ้า
มีความยาวโดยเฉลี่ย 10 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุด 15 เซนติเมตร เป็นปลาที่อาศัยอยู่ตามลำพังหรือเป็นฝูงขนาดเล็ก กินอาหารจำพวก ฟองน้ำและสัตว์น้ำขนาดเล็ก พบอาศัยอยู่ในตอนลึกในแนวปะการัง ตั้งแต่มหาสมุทรอินเดียตะวันออก, อินโดนีเซีย จนถึงตะวันออกเฉียงเหนือของออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยเป็นปลาที่พบได้เฉพาะทะเลอันดามัน จัดเป็นปลาที่พบได้น้อย
นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม  โดยมีชื่อในวงการปลาสวยงามว่า "ปลาหมอส้ม" 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
ปลาตู้
วงศ์ปลาสินสมุทร
แบบจำลองข้อมูล

แบบจำลองข้อมูล (data model) ระดับสูงในธุรกิจ หรือในงานต่าง ๆ เป็นแบบจำลองนามธรรม ซึ่งเอกสารและการจัดข้อมูลธุรกิจสำหรับการสื่อสารระหว่างผู้ปฏิบัติงานและนักเทคนิค แบบจำลองนี้ถูกใช้ให้แสดงข้อมูลที่จำเป็นและถูกสร้างขึ้นโดยกระบวนการทางธุรกิจ
แบบจำลองข้อมูลในวิศวกรรมซอฟต์แวร์ เป็นแบบจำลองนามธรรมซึ่งเอกสารและการจัดข้อมูลธุรกิจสำหรับการสื่อสารระหว่างผู้ร่วมงาน และใช้สำหรับวางแผนสำหรับการพัฒนาแอพลิเคชัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเก็บและการเข้าถึงข้อมูล
โฮเบอร์แมน (Hoberman: 2009) กล่าวว่า "แบบจำลองข้อมูล เป็นเครื่องมือที่ครอบคลุมทุกวิถีทางเพื่อเป็นแนวทางสำหรับผู้ร่วมงานทั้งด้านธุรกิจและผู้เชี่ยวชาญด้านไอที โดยใช้เซตของสัญลักษณ์และข้อความเพื่ออธิบายเซตย่อยของข้อมูลจริง สำหรับปรับปรุงการสื่อสารในองค์กร และนำไปสู่สภาพแวดล้อมของแอพลิเคชันที่ยืดหยุ่นและเสถียร"
แบบจำลองข้อมูลได้กำหนดโครงสร้างของข้อมูลอย่างชัดเจน แอพลิเคชันปกติของแบบจำลองข้อมูล รวมถึงแบบจำลองฐานข้อมูล การออกแบบของระบบสารสนเทศ และการทำให้ข้อมูลสามารถแลกเปลี่ยนกันได้ โดยปกติแบบจำลองข้อมูลถูกระบุในภาษาแบบจำลองข้อมูล
การสื่อสารและความถูกต้องเป็นปัจจัยสำคัญสองอย่างที่เป็นประโยชน์ในการทำให้แบบจำลองข้อมูลมีความสำคัญต่อแอพลิเคชันที่ใช้และแลกเปลี่ยนข้อมูล แบบจำลองข้อมูลเป็นตัวกลางซึ่งผู้ร่วมโครงการที่มีภูมิหลังต่างกัน มีประสบการณ์ต่างกัน สามารถสื่อสารกันได้ ความถูกต้อง หมายความว่า ทีมงานและกฎเกณฑ์ของแบบจำลองข้อมูลสามารถสื่อความหมายได้อย่างเดียวกัน ไม่กำกวม
แบบจำลองข้อมูลในบางครั้งอาจใช้ในความหมายของโครงสร้างข้อมูล โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทของภาษาโปรแกรม และมักใช้ประกอบแบบจำลองฟังก์ชัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทของแบบจำลองวิสาหกิจ
==ภาพรวม==
หน้าที่หลักของระบบสารสนเทศคือการจัดการข้อมูลขนาดใหญ่ที่มีการจัดโครงสร้าง หรือไม่มีการจัดโครงสร้าง แบบจำลองข้อมูลอธิบายข้อมูลแบบมีโครงสร้างสำหรับจัดเก็บในระบบการจัดการข้อมูล เช่น ฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ โดยปกติมันไม่อธิบายข้อมูลที่ไม่จัดโครงสร้าง เช่น เอกสารของโปรแกรมประมวลผลคำ ข้อความอีเมล ภาพ เสียง หรือวีดิทัศน์
===กฎเกณฑ์ของแบบจำลองข้อมูล===
จุดมุ่งหมายหลักของแบบจำลองข้อมูลคือสนับสนุนการพัฒนาระบบสารสนเทศโดยจัดเตรียมนิยามและรูปแบบของข้อมูล ตามที่เวสและฟาวเลอร์ (2542) ได้กล่าวว่า "ถ้าสิ่งนี้ได้ทำอย่างสม่ำเสมอในระบบก็จะทำให้ข้อมูลเข้ากันได้ถ้าโครงสร้างข้อมูลเดียวกันถูกใช้สำหรับจัดเก็บและเข้าถึงข้อมูล จะทำให้ข้อมูลนั้นใช้ร่วมกันได้โดยแอพลิเคชันต่างกัน อย่างไรก็ตามระบบและอินเตอร์เฟซมักมีค่า (การเสียทรัพยากร เช่น เวลา หรือเนื้อที่) มากกว่ามันควรจะเป็น ทั้งในการสร้างการทำงานและการจัดการ มันอาจเป็นตัวจำกัดธุรกิจมากกว่าที่จะสนับสนุน สาเหตุหลักคือ คุณภาพของแบบจำลองข้อมูลที่ใช้ระบบและอินเตอร์เฟซไม่เหมาะสม"
==อ้างอิง==
การจัดการข้อมูล
แบบจำลองทางวิทยาศาสตร์
วงศ์ปลากะพงสลิด

ระวังสับสนกับ ปลาสลิดทะเล
วงศ์ปลากะพงสลิด หรือ วงศ์ปลาหางเสือ (Drummer, Sea chub, Rudderfish) เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งทะเลวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Kyphosidae ซึ่งมาจากภาษากรีกคำว่า  κυφος (kyphos) หมายถึง "โหนก"
มีลักษณะโดยรวม คือ เป็นปลาขนาดกลาง ลำตัวป้อม แบนข้าง ครีบหางเว้าตื้น ส่วนหัวมน ปากมีขนาดเล็กคล้ายปลาสลิดทะเล ครีบหลังเชื่อมต่อเป็นครีบเดียว เป็นปลาทะเลทั้งหมด มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง มักหากินอยู่กลางน้ำ ถึงใกล้ผิวน้ำในแนวปะการัง, กองหินใต้น้ำ และวัสดุลอยน้ำต่าง ๆ  หลายชนิดพบตามแนวปะทะคลื่น หรือ อ่าวที่มีคลื่นลมรุนแรง กินแพลงก์ตอนสัตว์และเศษอาหารบนผิวน้ำเป็นอาหาร ในแหล่งดำน้ำหลายแห่งมักพบปลาในวงศ์นี้กินขนมปังจากนักท่องเที่ยวเป็นอาหาร 
สามารถแบ่งออกได้เป็น 42 ชนิด จากทั้งหมด 15 สกุล ซึ่งยังสามารถแบ่งออกได้เป็นวงศ์ย่อยอีก 5 วงศ์ด้วยกัน คือ
Girellinae
Kyphosinae
Microcanthinae
Parascorpidinae
Scorpidinae
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อันดับปลากะพง
ปลาน้ำเค็ม
ปลาสีนวล

ปลาสีนวล หรือ ปลากะพงสลิดลายน้ำเงิน หรือ ปลาสลิดทะเลน้ำเงิน (Bluefish, Topsail drummer; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะพงสลิด (Kyphosidae)
มีลำตัวหนาแบนข้าง รูปร่างเป็นทรงรูปไข่ ครีบหลังและครีบก้นตอนท้ายปลายเรียว ครีบหางเว้าลึก ครีบหลังแบ่งออกเป็นสองตอนชัดเจน เกล็ดมีขนาดเล็ก ปากมีขนาดเล็ก มีฟันซี่เล็ก ๆ เป็นขน ลำตัวสีเทาคล้ำ มีแถบสีน้ำตาลตามแนวเกล็ดหลายแถบ ครีบต่าง ๆ มีสีคล้ำ
มีขนาดความยาวเต็มที่ได้ถึง 50 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 45 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ทะเลแดง, แอฟริกาตะวันออก, ฮาวาย, ทะเลญี่ปุ่น และตอนเหนือของออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยพบได้ชุกชุมทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน
เป็นปลาที่มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดใหญ่ ว่ายไปไหนมาไหนด้วยกันทั้งฝูง มักรวมตัวกันบริเวณกองหินหรือแนวปะการังใกล้ชายฝั่ง กินสาหร่ายเป็นอาหารหลัก
เป็นปลาที่มีความสำคัญทางการประมงเพียงเล็กน้อย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
วงศ์ปลากะพงสลิด
ปลาที่พบในประเทศไทย
ปลาแอฟริกา
ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
ปลาสลิดทะเลเหลืองทอง

ปลาสลิดทะเลเหลืองทอง (Blue-spotted spinefoot, Coral rabbitfish; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสลิดทะเล (Siganidae)
มีลำตัวป้อม จะงอยปากแหลม  ก้านครีบแข็งของครีบหลังมีขนาดใหญ่ แข็งแรง ก้านครีบแข็งอันแรกของครีบหลังสั้นกว่าก้านครีบแข็งอันสุดท้าย เยื่อยึดระหว่างก้านครีบเว้าเล็กน้อย ปลายของครีบหลังและครีบก้นโค้งมน ครีบหางเว้าชัดเจน ปลายครีบหางแหลม ครีบอกขนาดค่อนข้างใหญ่ มีสันบริเวณหน้าตา  ลำตัวและครีบทุกครีบสีเหลืองสด อาจมีแถบหรือแต้มสีเข้มเล็กน้อย มีจุดสีน้ำเงินขนาดเล็กกระจายอยู่ทั่วตัว ตั้งแต่หัวถึงโคนครีบหาง ในตัวที่ยังไม่โตเต็มที่ มีลำตัวสีเหลืองแต่ไม่มีจุดสีน้ำเงิน
มีขนาดโตเต็มที่ได้ 11 นิ้ว พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในแนวปะการัง ในเขตอินโด-แปซิฟิก
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
วงศ์ปลาสลิดทะเล
ปลาตู้
มาสค์ไรเดอร์ รวมพลังผ่ามิติกู้โลก Let's go Kamenrider

มาสค์ไรเดอร์ รวมพลังผ่ามิติกู้โลก หรือในชื่อญี่ปุ่น โอส เดนโอ ออลไรเดอร์ เล็ท'ส โก คาเมนไรเดอร์  เป็นภาพยนตร์ซีรีส์มาสค์ไรเดอร์ผลิตโดยโตเอะ คัมปะนี และ อิชิโนะโมะริ โปรดักชั่นส์ โดยเป็นการฉลองครบรอบ 40 ปีของมาสค์ไรเดอร์ ซีรีส์และฉลองครบรอบ 60 ปีของบริษัทโตเอะ คาบูกิไคซา เริ่มออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2011 ในประเทศไทยใช้ชื่อว่า "มาสค์ไรเดอร์ รวมพลังผ่ามิติกู้โลก" และเข้าฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2556 โดย บริษัท ดรีมเอกซ์เพรส (เด็กซ์) จำกัด
== เนื้อเรื่อง ==
== ตัวละคร ==
นาโอกิ (ナオキ)
ชิเงรุ (シゲル)
มิทสึรุ (ミツル)
กลุ่มเยาวชนมาสค์ไรเดอร์ (少年仮面ライダー隊)
;นกโกะ (ノッコ)
โมลอิมาจิน 1, 2, 3 (モールイマジン1・2・3)
=== ช็อกเกอร์ ===
ผู้นำช็อกเกอร์ (ショッカー首領)
;ไกเซคิไดชูเรียว (岩石大首領)
ช็อกเกอร์กรีด (ショッカーグリード)
กรีดที่เกิดจากคอร์เมดัลช็อกเกอร์และเซลเมดัล
ชายชุดขาว (白衣の男)
== ไรเดอร์ที่ปรากฏ ==
=== มาสค์ไรเดอร์โอส ทามาชี่คอมโบ ===
*ส่วนสูง: 197 ซม.
*น้ำหนัก: 87 กก.
*พลังชก: 8.8 ตัน
*พลังเตะ: 18 ตัน
*ระดับการกระโดดสูง: 280 เมตร
*ระดับการวิ่ง: 100 เมตร / 3.9 วินาที
ร่างที่ใช้เมดัล ทาคะ, อิมาจิน, ช็อกเกอร์ในการแปลงร่าง เป็นคอมโบที่ใช้เฉพาะ
== ข้อมูลอื่น ==
ช็อกเกอร์เมดัล (ショッカーメダル)
อิมาจินเมดัล (イマジンメダル)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official website  
Let's Go Kamen Riders at Toei 
ภาพยนตร์มาสค์ไรเดอร์
ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
ภาพยนตร์ภาษาญี่ปุ่น
โทคุซัทสึข้ามฝั่ง
ภาพยนตร์ที่มีฉากในปี พ.ศ. 2514
ภาพยนตร์ที่มีฉากในปี พ.ศ. 2554
ภาพยนตร์เดินทางข้ามเวลา
เบรเด ฮังเกลันด์

เบรเด พอลเซน ฮังเกลันด์ เกิดวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1981 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวนอร์เวย์ เขาได้ลงเล่นให้กับ ฟุตบอลทีมชาตินอร์เวย์ โดยเขาเป็นกัปตันทีมอีกด้วย โดยเล่นตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก หรือ กองหลังตัวกลาง โดยมีจุดเด่น คือความสูงที่สามารถเล่นลูกกลางอากาศได้ดี
== อ้างอิง ==
นักฟุตบอลชาวนอร์เวย์
กองหลังฟุตบอล
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฟูลัม
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
ชาวอเมริกันเชื้อสายนอร์เวย์
บุคคลจากฮิวสตัน
บุคคลจากสตาวังเงอร์
ภาษาบอนัน

ภาษาบอนัน (Bonan language; ออกเสียง [p⁼aoˈnaŋ], Baonang; ภาษาจีน 保安语 Bǎoān) เป็นภาษาในกลุ่มภาษามองโกลของชาวบอนันในประเทศจีน เมื่อ พ.ศ. 2528 มีผู้พูดประมาณ  8,000 คน  นอกจากชาวบอนันยังมีชาวมองเกอร์ในกานซูและชิงไห่ที่พูดภาษานี้ มีหลายสำเนียง ส่วนใหญ่ได้รับอิทธิพลจากภาษาจีนและภาษาทิเบต ที่รู้จักดีที่สุดคือสำเนียงตอนเกรน ไม่มีระบบการเขียน
== สัทวิทยา ==
สัทวิทยาของภาษาบอนันได้รับอิทธิพลจากภาษาทิเบต มีเสียงพยัญชนะควบกล้ำมาก เช่น  [mp, nt, nt͡ɕ, ntʂ, ŋk, tʰχ, χt͡ɕ, rt͡ɕ, lt͡ɕ, ft, fk, ʂp, ʂk]
== สัณฐานวิทยา ==
ภาษาบอนันเป็นภาษารูปคำติดต่อเช่นเดียวกับภาษาอื่นในกลุ่มภาษามองโกล มี 5 การก โครงสร้างของคำกริยาซับซ้อน มีการกำหนดรูปชี้เฉพาะและไม่ชี้เฉพาะโดยใช้ปัจจัยเฉพาะหรือกริยาช่วย ภาษาบอนันเรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา แต่การใช้ประโยคที่ขึ้นต้นด้วยกรรมจะพบได้เช่นกัน
== ภาษาวูตัน ==
ภาษาบอนันจัดเป็นแหล่งของไวยากรณ์และรากศัพท์จำนวนหนึ่งสำหรับภาษาวูตันซึ่งเป็นภาษาผสมระหว่างภาษาจีน ภาษาทิเบตและภาษาบอนัน ซึ่งเป็นภาษาที่พูดในมณฑลชิงไห่
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
บอนัน
บอนัน