pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
คนทา

คนทา หรือ สีฟันคนทา  เป็นพืชในวงศ์ส้ม (Rutaceae) ลักษณะเป็นไม้พุ่มกึ่งเลื้อย มีหนามแข็งตามลำต้น ใบเป็นใบประกอบแบบขนนกเรียงสลับกัน ใบย่อยรูปไข่หรือรูปรี มี 1–15 ใบ ขนาด 1–1.5 เซนติเมตร × 2–2.5 เซนติเมตร ขอบใบหยัก ใบอ่อนมีสีแดง ดอกออกเป็นช่อที่ซอกใบ มีดอกย่อยสีม่วงแดงขนาด 5–8 มิลลิเมตร กลีบดอกและกลีบเลี้ยงมีอย่างละ 4–5 กลีบ ออกดอกช่วงเดือนมีนาคมถึงกรกฎาคม ผลค่อนข้างกลม ภายในมีเมล็ดขนาด 1–2 เซนติเมตร
คนทามีถิ่นกำเนิดทางตอนใต้ของจีนและอินโดจีน รากมีรสขมใช้ต้มดื่มแก้ท้องเสีย แก้บิด แก้ร้อนใน กระหายน้ำ และเป็นส่วนประกอบหนึ่งในยาเบญจโลกวิเชียร หรือยาห้าราก ซึ่งเป็นยาแผนไทยสำหรับแก้ไข้ กระทุ้งพิษ
== อ้างอิง ==
วงศ์ส้ม
สมุนไพรไทย
เฉ่าอัน

เฉ่าอัน  เป็นศาสนสถานแห่งหนึ่งตั้งอยู่ในนครจิ้นเจียง มณฑลฝูเจี้ยน ประเทศจีน เดิมเป็นศาสนสถานของศาสนามาณีกีหรืออาจรู้จักในชื่อลัทธิเม้งก่า ภายหลังจึงถูกแปลงเป็นพุทธสถาน กล่าวกันว่าที่นี่เป็น "วัดมาณีกีที่พรางเป็นวัดพุทธ" บ้างก็ว่า "เป็นวัดมาณีกีเพียงแห่งเดียวในประเทศจีน" และ "เป็นสิ่งก่อสร้างของศาสนามาณีกีที่สมบูรณ์ที่สุด และอยู่รอดมาจนถึงปัจจุบัน"
ค.ศ. 2021 เฉ่าอันได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก พร้อมกับสถานที่สำคัญอื่น ๆ ในเมืองเฉวียนโจว เพราะเป็นหลักฐานของการแลกเปลี่ยนความคิดและวัฒนธรรมทางศาสนาในช่วงยุคกลางของจีน
== ประวัติ ==
เฉ่าอันถูกสร้างขึ้นกลางคริสต์ศตวรรษที่ 12 ในรัชสมัยจักรพรรดิซ่งเกาจง ปฐมจักรพรรดิแห่งซ่งใต้ เบื้องต้นมีลักษณะเป็นกระท่อมมุงจาก ก่อนก่อสร้างเป็นถาวรวัตถุเมื่อ ค.ศ. 1882 ในรัชสมัยจักรพรรดิยฺเหวียนฮุ่ยจง
ศาสนามาณีกีค่อย ๆ สูญไปจากแผ่นดินจีนในยุคราชวงศ์หมิง ในช่วงศตวรรษสุดท้ายของการดำรงอยู่ของศาสนามาณีกี มีกวีชื่อ Huang Fengxiang กล่าวถึงวัดเฉ่าอันที่ถูกทิ้งให้โรยรา และกล่าวถึงสิ่งที่เกี่ยวข้องกับทางพุทธและเต๋าภายในวัด หาได้กล่าวถึงมาณีกีซึ่งเป็นศาสนาดั้งเดิมของวัดเฉ่าอัน
เหอ เฉียวยฺเหวี่ยน (何乔远)  นักประวัติศาสตร์ชาวเมืองเฉวียนโจว บันทึกชื่อศาลเจ้าบนเขาหฺวาเปี่ยวของศาสนามาณีกีลงใน หนังสือแห่งฝูเจี้ยน  และเขาได้สรุปสิ่งที่เขารู้เกี่ยวกับศาสนามาณีกีไว้ด้วย ถือเป็นหนึ่งในเอกสารเพียงไม่กี่ชิ้นที่กล่าวถึงลัทธิมาณีกีในจีน นายเหอได้บันทึกไว้ว่าในช่วงเวลานั้นอาจยังมีผู้ที่นับถือ "ศาสนาแห่งแสง" อยู่ แต่มีไม่มากนัก
วัดเฉ่าอันถูกบูรณะปรับปรุงเป็นพุทธสถานเมื่อ ค.ศ. 1922 อุทิศแด่บรรพาจารย์ของอินเดียและจีน แต่ต่อมาวิหารนั้นถูกทิ้งให้ทรุดโทรมอีก แซมูเอล เอ็น. ซี. เหลียว (Samuel N.C. Lieu) ระบุไว้ว่าศาสนิกชนในท้องถิ่นเข้าใจว่า คำว่า "หมอหนี" (摩尼) ที่ถูกจารึกในวัดเฉ่าอัน คือ "[ศากย]มุนี" ([释迦]牟尼) ที่หมายถึงพระโคตมพุทธเจ้า ศาสดาในศาสนาพุทธ หลังจากนั้นไม่กี่ปี อู๋ เหวินเหลียง (吴文良) นักโบราณคดีที่เดินทางไปเฉ่าอัน ก็ได้รับคำอธิบายเช่นนี้จากคนท้องถิ่น
วัดเฉ่าอันขึ้นเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการปกป้องของมณฑลฝูเจี้ยนใน ค.ศ. 1961 และขึ้นเป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติจีนในมณฑลฝูเจี้ยนเมื่อ ค.ศ. 1996
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Jinjiang Cao'an 20120229-05.jpg|บันไดขึ้นศาสนาคาร
ไฟล์:Jinjiang Cao'an 20120229-10.jpg|พระพุทโธภาส (พระมณี)
ไฟล์:Jinjiang Cao'an 20120229-08.jpg|คำจารึกแก่ธรรมิกชน ได้แก่ "บริสุทธิ์" (清净) "แสงสว่าง" (光明) "พลัง" (大力) "ปัญญา" (智慧) และ "พระมณี" (摩尼) "พระพุทโธภาส" (光佛)
== อ้างอิง ==
=== เชิงอรรถ ===
=== บรรณานุกรม ===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
A Thousand Years - History of the Cao'an Temple
มณฑลฝูเจี้ยน
ศาสนามาณีกี
อนุสาวรีย์วิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2

อนุสาวรีย์แห่งชาติ วิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 (Monumento Nazionale a Vittorio Emanuele II) เรียกอย่างสั้นว่า วิตโตรีอาโน (Vittoriano) อนุสาวรีย์แห่งชาติในกรุงโรม ประเทศอิตาลี เพื่อถวายพระเกียรติแด่พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 กษัตริย์องค์แรกที่ผนวกรวมแว่นแคว้นน้อยใหญ่เข้าด้วยกันจนเป็นประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 19 อนุสาวรีย์นี้ได้รับการยอมรับเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของชาติอิตาลี บางคนเรียกอนุสาวรีย์แห่งนี้ว่า แท่นบูชาปิตุภูมิ (Altare della Patria) เพื่อสื่อถึงแท่นบูชาแรกของเทพีโรมา ซึ่งเป็นเพียงส่วนหนึ่งในอนุสาวรีย์
อนุสาวรีย์นี้ใช้เวลาก่อสร้างกว่า 50 ปี เริ่มสร้างในปีค.ศ. 1885 และสร้างแล้วเสร็จในปีค.ศ. 1935 ใช้สถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิก ออกแบบโดยจำลองถึงสภาพดั้งเดิมของจัตุรัสโรมันที่อยู่ใกล้เคียง อนุสาวรีย์แห่งชาติมีความกว้าง 135 เมตร ความลึก 130 เมตร ความสูง 70 เมตร มีพื้นที่ภายในมโหฬารถึง 717,000 ตารางเมตร ระเบียงด้านบนสุดของอนุสาวรีย์สามารถมองเห็นกรุงโรมได้รอบทิศ สามารถขึ้นไปได้โดยลิฟท์หรือบันได 196 ขั้น
==อ้างอิง==
อนุสาวรีย์ในประเทศอิตาลี
สิ่งก่อสร้างในโรม
พิพิธภัณฑ์ในประเทศอิตาลี
สถานที่ท่องเที่ยวในโรม
พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 แห่งอิตาลี
ชิโปตเล

ชิโปตเล (chipotle) คือพริกฆาลาเปญโญสุกที่ผ่านการรมควันและอบจนแห้ง ใช้สำหรับปรุงรสอาหาร โดยเป็นพริกที่ใช้เป็นหลักในอาหารเม็กซิโกและอาหารที่ได้รับอิทธิพลจากตำรับอาหารเม็กซิโกอย่างเท็กซ์-เม็กซ์หรืออาหารทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐ ชิโปตเลมาในรูปแบบที่แตกต่างกัน เช่น ชิโปตเลสเอนอาโดโบ (ชิโปตเลตุ๋นในซอสอาโดโบ) เป็นต้น
ชื่อ ชิโปตเล แผลงมาจากคำภาษานาวัตล์ว่า ชีลโปก-ตลี (chīlpoctli) แปลว่า "พริกรมควัน" ชิโปตเลมีระดับความเผ็ดร้อนใกล้เคียงกับพริกแอ็สเปอแล็ต, ฆาลาเปญโญ, พริกกัวฆิโย, พริกหยวกฮังการี, พริกแอนะไฮม์ และซอสตาบัสโก
== อ้างอิง ==
พริก
อาหารรมควัน
อาหารเม็กซิโก
พริกตาบัสโก

พริกตาบัสโก (chile tabasco) เป็นพันธุ์ปลูกพันธุ์หนึ่งของพริกชนิด Capsicum frutescens มีถิ่นกำเนิดในเม็กซิโก เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดจากการเป็นวัตถุดิบในซอสตาบัสโกและพริกตาบัสโกดองน้ำส้มสายชู ชื่อพันธุ์พริกตั้งตามชื่อรัฐตาบัสโกของเม็กซิโก
เช่นเดียวกับพันธุ์ปลูกพันธุ์อื่น ๆ ของพริกชนิด C. frutescens ต้นพริกตาบัสโกมีการเจริญเติบโตเป็นพุ่ม โดยในการเพาะปลูกในเชิงพาณิชย์จะมีการตัดแต่งกิ่งเพื่อให้ต้นพริกแข็งแรงขึ้น ผลพริกมีลักษณะเรียว ยาวประมาณ 4 เซนติเมตร เริ่มแรกมีสีเขียวอมเหลืองอ่อน ๆ จากนั้นจะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองและส้ม ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีแดงสดเมื่อสุกแก่ พริกตาบัสโกมีความเผ็ดร้อนอยู่ในระดับ 30,000 ถึง 50,000 ตามมาตราสกอวิลล์ เช่นเดียวกับพันธุ์อื่น ๆ ของพริกชนิด C. frutescens ผลพริกตาบัสโกจะยังคงชี้ขึ้นเมื่อสุก แทนที่จะห้อยลงอย่างพริกชนิดอื่นบางชนิด
ต้นพริกตาบัสโกส่วนใหญ่ติดเชื้อไวรัสโมเสกยาสูบในคริสต์ทศวรรษ 1960 พันธุ์ที่มีความทนทานต่อโรค (ตาบัสโกใบเขียว) ไม่ได้รับการนำมาปลูกจนกระทั่งประมาณคริสต์ทศวรรษ 1970
== อ้างอิง ==
พริก
อาหารลุยเซียนา
อาบาเนโร

อาบาเนโร (habanero) เป็นพันธุ์ปลูกพันธุ์หนึ่งของพริกชนิด Capsicum chinense ชื่อ อาบาเนโร เป็นคำภาษาสเปนแปลว่า "จากฮาวานา" (เมืองหลวงของประเทศคิวบา)
ผลพริกอาบาเนโรมีลักษณะป้อม ผลที่ยังไม่สุกมีสีเขียวและจะเปลี่ยนสีไปตามระยะการสุกแก่ สีที่พบมากที่สุดคือสีส้มและแดง แต่ผลพริกยังอาจมีสีขาว น้ำตาล เหลือง เขียว หรือม่วงก็ได้ โดยปกติผลสุกจะมีความยาวระหว่าง 2–6 เซนติเมตร (0.8–2.4 นิ้ว)
อาบาเนโรเป็นพริกพันธุ์หนึ่งที่มีความเผ็ดมาก โดยมีหน่วยความเผ็ดสกอวิลล์อยู่ระหว่าง 100,000 ถึง 350,000 ความเผ็ดร้อน รสชาติ และกลิ่นหอมอย่างดอกไม้ของพริกพันธุ์นี้ทำให้มันเป็นส่วนผสมยอดนิยมในซอสพริกและอาหารรสเผ็ดอื่น ๆ
== อ้างอิง ==
พริก
อาหารเม็กซิโก
อาหารนิวเม็กซิโก
อาหารเท็กซัส
การคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980

การคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน ค.ศ. 1980 เป็นส่วนหนึ่งของจำนวนการกระทำที่ริเริ่มโดยสหรัฐอเมริกาเพื่อเป็นการประท้วงต่อสหภาพโซเวียตเข้ารุกรานอัฟกานิสถาน สหภาพโซเวียตซึ่งได้รับเลือกเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อนในปี ค.ศ. 1980 และกลุ่มประเทศพันธมิตรได้ร่วมมือกันในการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน ค.ศ. 1984 ในเวลาอีก 4 ปีต่อมา ณ เมืองลอสแอนเจลิส ซึ่งสหรัฐได้เป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อนในปี ค.ศ. 1984
== อ้างอิง ==
โอลิมปิกฤดูร้อน 1980
สงครามเย็น
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
พ.ศ. 2523
การคว่ำบาตร
การคว่ำบาตรกีฬานานาชาติ
พระยาพายัพพิริยกิจ (เป้า จารุเสถียร)

อำมาตย์เอก พระยาพายัพพิริยกิจ (8 พฤษภาคม 2424–10 กุมภาพันธ์ 2470) ขุนนางชาวไทย ต้นตระกูลจารุเสถียรโดย ได้ขอพระราชทานจาก พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะมียศและบรรดาศักดิ์เป็น อำมาตย์โท พระบุรีสราธิการ ผู้ว่าราชการเมืองสระบุรี และได้รับพระราชทานมาเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2456 เป็นลำดับที่ 889  อดีตผู้ตรวจการ มณฑลนครราชสีมา อดีตผู้ว่าราชการ เมืองสระบุรี ,จังหวัดพระประแดง อดีตปลัด มณฑลกรุงเก่า ,มณฑลภูเก็ต ,มณฑลพายัพ และเป็นบิดาของ พล.อ. จำเป็น จารุเสถียร อดีตนายก สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และ จอมพล ประภาส จารุเสถียร อดีตรองนายกรัฐมนตรี
== ประวัติ ==
อำมาตย์เอก พระยาพายัพพิริยกิจ มีนามเดิมว่า เป้า จารุเสถียร เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2424 เป็นบุตรชายของ ขุนศรีพลภักดิ์ จบการศึกษาจาก โรงเรียนมหาดเล็กหลวง และได้เดินทางไปฝึกราชการที่ มณฑลกรุงเก่า ก่อนจะเดินทางกลับมายังกรุงเทพมหานครและได้เข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2445 
ด้านชีวิตครอบครัวมีภรรยาทั้งสิ้น 2 ท่านคือ คุณหญิงแช่ม จารุเสถียร และ เจ้าบัวตอง โดยมีบุตรธิดาที่เกิดจาก คุณหญิงแช่ม 4 คนและที่เกิดจาก เจ้าบัวตอง 6 คน
พระยาพายัพพิริยกิจถึงแก่กรรมเนื่องจากถูกคนร้ายลอบยิงเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2470  และได้จัดพิธีพระราชทานเพลิงศพที่ วัดจักรวรรดิราชาวาสวรมหาวิหาร เมื่อวันที่ 9 กันยายน ปี พ.ศ. 2473 โดยได้พระราชทานเงิน 1000 สตางค์ ผ้าขาว 4 พับ
== รับราชการ ==
4 พฤษภาคม พ.ศ. 2446 - รับพระราชทานสัญญาบัตรตำแหน่งหน้าที่ราชการ 
8 พฤษภาคม พ.ศ. 2446 ผู้ตรวจการมณฑลนครราชสีมา
นายอำเภอเมืองบุรีรัมย์
7 มกราคม พ.ศ. 2447 - กรมการในกองข้าหลวงเทศาภิบาลมณฑลนครราชสีมา ถือศักดินา 600 
ข้าหลวงมหาดไทยมณฑลอุดร
2 มิถุนายน พ.ศ. 2456 ผู้รั้งผู้ว่าราชการเมืองสระบุรี 
21 สิงหาคม พ.ศ. 2456 - ผู้ว่าราชการเมืองสระบุรี 
8 ตุลาคม พ.ศ. 2457 ปลัดมณฑลอยุธยา 
18 ธันวาคม พ.ศ. 2457 - ปลัดมณฑลภูเก็ต 
25 ตุลาคม พ.ศ. 2459 - ปลัดมณฑลพายัพ 
25 มีนาคม พ.ศ. 2468 - รั้งตำแหน่งนครบาล จังหวัดพระประแดง 
5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2469 - ผู้ว่าราชการ จังหวัดพระประแดง 
== บรรดาศักดิ์ ==
7 มกราคม พ.ศ. 2447 - ขุนวรภักดิ์พิบูลย์ 
22 เมษายน พ.ศ. 2451 - หลวงอนุรักษ์ภักดี
21 สิงหาคม พ.ศ. 2456 - พระบุรีสราธิการ
29 สิงหาคม 2457 – ส่งสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์ไปพระราชทาน
24 ธันวาคม พ.ศ. 2463 - พระยาพายัพพิริยกิจ
== ยศ ==
20 สิงหาคม พ.ศ. 2454 - อำมาตย์ตรี
16 มิถุนายน พ.ศ. 2455 นายหมู่ตรี
21 สิงหาคม พ.ศ. 2456 - อำมาตย์โท
4 กรกฎาคม พ.ศ. 2458 - นายหมวดโท
20 ธันวาคม พ.ศ. 2461 - อำมาตย์เอก
23 ธันวาคม พ.ศ. 2461 นายหมวดเอก
20 มกราคม 2462 – นายกองตรีเสือป่า
30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2465 นายกองโทเสือป่า
19 พฤศจิกายน 2468 – นายกองเอก
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
สมาชิกกองเสือป่า
ไทม์ไครซิส 5

ไทม์ไครซิส 5 (タイムクライシス5; TIME CRISIS 5) เป็นเกมอาร์เคดแนวไลต์กันชูตเตอร์ที่สร้างโดยบันไดนัมโคเกม (ภายหลังเป็นบันไดนัมโคอัมยูสเมนต์) นับเป็นการเปิดตัวครั้งแรกในรอบเก้าปีนับจากไทม์ไครซิส 4 ที่เป็นภาคก่อน โดยเริ่มดำเนินการเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 2015 เกมนี้เป็นเกมสุดท้ายบันไดนัมโคเกมก่อนเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็นบันไดนัมโคเอนเตอร์เทนเมนต์ในหมวดเอเอ็มของเวลาดังกล่าว
ในภาคห้าของซีรีส์ไทม์ไครซิส หากรวมภาคคู่ขนานจะเป็นผลงานลำดับที่ 8 ของทุกภาครวมกัน ซึ่งมีคำขวัญคือ "เพื่อทำการรักษาเวลา ไปจนถึงการทำลายเวลา" นอกเหนือจากระบบดั้งเดิมที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังเพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตีและสิ่งกีดขวางของศัตรู ระบบคันเหยียบคู่ (ดับเบิลเพดัลซิสเต็ม) ก็ได้รับการนำมาใช้
โดยโปรดิวเซอร์ โนริฮิโระ นิชิมูระ ได้ให้ความเห็นเกี่ยวกับการสร้างผลงานนี้ว่า "ผมต้องการให้เกมประเภทกันชูตเตอร์ได้รับความนิยมอีกครั้ง"
== เรื่องย่อ ==

สามเดือนก่อนเหตุการณ์ของเกม ผู้ตรวจสอบของวีเอสเอสอี (V.S.S.E.) ถูกฆ่าตาย โดยกระเป๋าหิ้วของผู้ตรวจสอบมีข้อมูลเกี่ยวกับคนทรยศภายในตำแหน่งวีเอสเอสอี แต่เนื่องจากการฆาตกรรมผู้ตรวจสอบ กระเป๋าหิ้วใบนั้นก็ไม่เคยกลับไปที่การครอบครองชองวีเอสเอสอีเพื่อดึงข้อมูล ลุค โอนีล และมาร์ก โกดาร์ต จึงได้รับการส่งตัวไปเอากระเป๋าหิ้วคืนมา กับโรเบิร์ต แบ็กซ์เตอร์ ในฐานะผู้ดูแลการเรียกค้นกระเป๋าหิ้ว โดยมีแคทเธอรีน ริชชี ทำหน้าที่เป็นตัวแทนสนับสนุนทางอากาศ ซึ่งเป็นที่น่าสงสัยว่าไวลด์ ด็อก น่าจะเป็นคนนำกระเป๋าหิ้วไปหลังจากที่ผู้ตรวจสอบถูกสังหาร
== ตัวละครหลัก ==
== รูปแบบการเล่น ==
รูปแบบการเล่นยังคงเอกลักษณ์เดียวกับซีรีส์ภาคก่อน ๆ โดยผู้เล่นใช้ไลต์กันเล็งยิงศัตรูบนหน้าจอ พร้อมหลบกระสุนของศัตรูด้วยการเหยียบแป้นที่อยู่ติดกับพื้น ในภาคนี้ได้เพิ่มแป้นเหยียบซ้ายและขวา ซึ่งสามารถทำให้ตัวละครของผู้เล่นขยับไปด้านข้าง เพื่อโจมตีศัตรูในทิศอื่นได้ ส่วนไลต์กันจะมีปุ่มด้านข้างเพิ่มขึ้น เพื่อให้ผู้เล่นเปลี่ยนอาวุธเป็นปืนพก, ปืนลูกซอง หรือเครื่องยิงลูกระเบิด เกมนี้สามารถเล่นได้สองคนพร้อมกัน บนหน้าจอขนาด 55 นิ้ว
== การตลาด ==
เกมภาคนี้ เริ่มเปิดให้เล่นในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2015 โดยมีเพียง 3 ด่านให้เล่นในช่วงแรก แต่ทางบันไดนัมโคยืนยันว่าจะทำการเพิ่มด่านมากขึ้นอีกเท่าตัวภายในสิ้นปีดังกล่าว
== การตอบรับ ==
เว็บไซต์เกมมิงโดสได้แสดงความสนใจต่อแป้นเหยียบที่เพิ่มขึ้น แต่วิจารณ์ถึงตัวละครที่มีลักษณะเหนือความจริงมากเกินไป อย่างไรก็ตาม ก็ได้ชื่นชมในส่วนของบอส ซึ่งมีรูปแบบการต่อสู้ที่น่าสนใจกว่าภาคก่อน ๆ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
タイムクライシス5 公式サイト - バンダイナムコアミューズメント
5
เกมตู้ พ.ศ. 2558
เกมตู้ขนาดใหญ่
วิดีโอเกมบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
ออล.เน็ต
ทรัสต์โซน

ทรัสต์โซน (TrustZone) เป็นเทคโนโลยีต้นทุนต่ำที่ทำหน้าที่เป็นส่วนขยายความปลอดภัยให้แก่สถาปัตยกรรมชุดคําสั่งและโครงสร้างอาร์ม (ARM) ซึ่งเพิ่มความปลอดภัยให้แก่ชิพอเนกประสงค์ (SoC) โดยการแบ่งหน่วยความจำของไมโครคอนโทรลเลอร์ในชิพเดียวกันออกเป็นสองฝั่ง ซึ่งได้แก่ฝั่งปกติ (normal world) และฝั่งที่มีความปลอดภัยสูง (secure world) โดยแต่ละฝั่งจะไม่สามารถเข้าถึงข้อมูลในหน่วยความจำของกันและกันได้ และสามารถทำงานคู่กันได้อย่างปกติภายใต้ระบบประมวลผลตัวเดียวกัน
โดยปกติแล้ว ระบบปฏิบัติการหลักจะทำงานอยู่ในฝั่งที่มีความปลอดภัยน้อยกว่า มีหน้าที่ประมวลผลโปรแกรมที่มีความเสี่ยงต่ำ ส่วนระบบปฏิบัติการที่เชื่อถือได้จะทำงานอยู่ในฝั่งที่มีความปลอดภัยสูง ซึ่งรับผิดชอบต่อโปรแกรมที่ต้องการเข้าถึงข้อมูลที่มีความเสี่ยงในการถูกโจมตี ระบบตรวจสอบความปลอดภัย (secure monitor) ทำหน้าที่เป็นตัวดูแลและสับเปลี่ยนทั้งสองสถานะ ซึ่งการเปลี่ยนสถานะนั้นสามารถทำได้จากทั้งฝั่งปกติและฝั่งที่มีความปลอดภัยสูง นอกจากนี้ทรัสต์โซนยังได้เพิ่มบิตบางตัวในเรจิสเตอร์เข้าไปใน Advanced Microcontroller Bus Architecture (AMBA) เพื่อควบคุมการเปลี่ยนสถานะ
== คุณลักษณะ ==
มีการนำทรัสต์โซนไปประยุกต์ใช้ด้วยเหตุผลดังต่อไปนี้
เพื่อซ่อนการเข้าถึงต่ออุปกรณ์ต่อพ่วงที่สำคัญจากฝั่งปกติ
เพื่อสร้างที่เก็บข้อมูลที่ปลอดภัย (secure storage) ที่เข้าถึงได้จากฝั่งที่มีความปลอดภัยสูงเท่านั้น
เพื่อประมวลผลการเข้ารหัสและชุดคำสั่งอื่นใดซึ่งมีผลต่อความปลอดภัยของระบบ
เพื่อสร้างเครื่องหมายในพื้นที่บางส่วนของหน่วยความจำระบบเพื่อกำหนดให้พื้นที่ส่วนนี้ไม่อาจเข้าถึงจากส่วนประกอบอื่น ๆ ที่ไม่พึงประสงค์ได้
เพื่อกำหนดหน่วยความจำสำหรับโปรแกรมที่มีความปลอดภัยสูงโดยเฉพาะ
เพื่อเพิ่มความสมบูรณ์ของ software stack ป้องกันการแก้ไขข้อมูล
เพื่อให้ลำดับการบูตระบบมีความปลอดภัยมากขึ้น และทำให้ระบบไม่สามารถถูกเปลี่ยนแปลงหรือแก้ไขในขณะที่ระบบกำลังปิดอยู่
== กรรมสิทธิ์ ==
ในทางปฏิบัตินั้น ทรัสต์โซนถือเป็นกรรมสิทธิ์ของ ARM ซึ่งไม่มีการเปิดเผยต่อสาธารณชนถึงระบบภายในและการพัฒนา และยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าระบบดังกล่าวสามารถป้องกันการโจมตีได้กี่ประเภท
เอเอ็มดี ได้ซื้อลิขสิทธิ์และนำเทคโนโลยีทรัสต์โซนเข้ามาประยุกต์ใช้กับ AMD Platform Security Processor ซึ่งปรากฏอยู่ในโปรเซสเซอร์คอร์เท็กซ์เอไฟฟ์ (Cortex-A5) ที่ทำหน้าที่ประมวลผลคำสั่งที่มีความปลอดภัยสูง
ซัมซุงน็อกซ์ (Samsung Knox) ใช้ทรัสต์โซนในการตรวจสอบและเฝ้าระวังการเปลี่ยนแปลงเคอร์เนล ซึ่งมีหน้าที่รับผิดชอบต่อการดูแลบริหารทรัพยากรของระบบ
== อ้างอิง ==
ไมโครคอนโทรลเลอร์
ระบบฝังตัว
อัลละฮ์เซอลามัตกันซุลตันมะฮ์โกตา

อัลละฮ์เซอลามัตกันซุลตันมะฮ์โกตา (Allah Selamatkan Sultan Mahkota) เป็นเพลงสรรเสริญแห่งรัฐเกอดะฮ์ ประเทศมาเลเซีย คำร้องประพันธ์โดย Almarhum Abdullah Syed Hussain Shahabuddin และทำนองประพันธ์โดย J. A. Redhill (Reutenberg) มันถูกนำมาใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 22 มีนาคม 1937
== ประวัติ ==
Reuternberg ผู้อำนวยการชมรมวงออร์เคสตราของรัฐเซอลาโงร์ได้รับคำสั่งให้แต่งเพลงชาติสำหรับรัฐเกอดะฮ์ด้วยเงินรางวัล 1,000 ดอลลาร์สหรัฐ เขาแต่งเพลงจนเสร็จในเวลา 25 นาที แผนการสร้างนั้นริเริ่มโดย S.L. Jones ที่ปรึกษาชาวอังกฤษของรัฐเกอดะฮ์
เพลงนี้ได้รับการแต่งเพลงใหม่โดย Tunku Yakob พร้อมกับเพิ่มเนื้อเพลงที่เขียนโดย Hj Mohammad Sheriff Menteri Besar และทำนองเพลงเป็นของ JF. Agustin ในปี พ.ศ.2492
== เนื้อเพลง ==
== แหล่งข้อมูล ==
National Anthems
Instrumental Anthems
รัฐเกอดะฮ์
เพลงสรรเสริญในประเทศมาเลเซีย
เมอลากามาจูจายา

เมอลากามาจูจายา (Melaka Maju Jaya) แปลว่า มะละกาจงมีชัย เป็นเพลงสรรเสริญแห่งรัฐมะละกา ประเทศมาเลเซีย
เนื้อร้องและทำนองประพันธ์โดย ไซฟูล บาห์รี (Saiful Bahri) ผู้เขียนเนื้อเพลงของเพลงประจำรัฐสลังงอร์ เพลง ดูลียังมาฮามูเลีย
== เนื้อเพลง ==
== แหล่งข้อมูล ==
เพลงชาติ mp3
รัฐมะละกา
เพลงสรรเสริญในประเทศมาเลเซีย
พระมณี

พระมณี,  มานี , มานิส (Μάνης), มาเนส (Manes) หรือ มานีหัยยา (ܡܐܢܝ ܚܝܐ Mānī ḥayyā) เป็นศาสดาพยากรณ์และเป็นผู้ก่อตั้งศาสนามาณีกีชาวอิหร่าน เป็นศาสนาแบบอไญยนิยมยุคปลายสมัยโบราณ เขาเกิดที่เมืองซีลิวเชีย-เทซิโฟนในบาบิโลเนีย ซึ่งในเวลานั้นเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิพาร์เธีย งานเขียนของพระมณีจำนวนหกชิ้นเขียนด้วยภาษาซีรีแอก และงานเขียนชิ้นที่เจ็ดได้เขียนเป็นภาษาเปอร์เซียกลางถวายจักรพรรดิชาปูร์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิซาเซเนียน
พระมณีเห็นว่าตัวท่านเป็นศาสดาพยากรณ์คนสุดท้ายที่พระเป็นเจ้าส่งมาโปรดโลกมนุษย์ ต่อจากอาดัม โซโรอัสเตอร์ พระพุทธเจ้า และพระเยซู เขาได้ออกเผยแผ่ศาสนาจนแพร่หลายไปยังทวีปยุโรปและเอเชีย
พระมณีถูกจองจำในคุกตามพระราชโองการของจักรพรรดิบาฮ์รามที่ 1 ผู้ทรงเคร่งครัดในศาสนาโซโรอัสเตอร์ และมองศาสนามาณีกีว่าเป็นพวกมิจฉาทิฐิ พระมณีถึงแก่มรณกรรมในคุกเมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 274 ชาวมาณีกีถือว่าการเสียชีวิตของพระมณีเป็นการตายอย่างทรมานดุจเดียวกับการตรึงกางเขนของพระเยซู
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ศาสดา
ศาสนามาณีกี
กวีชาวอิหร่าน
ผู้คิดค้นระบบการเขียน
ซอสแมรีโรส

ซอสแมรีโรส (Marie Rose sauce) หรือบางแห่งเรียก ซอสค็อกเทล (cocktail sauce) หรือ ซอสอาหารทะเล (seafood sauce) เป็นเครื่องปรุงรสที่มีส่วนประกอบได้แก่ มะเขือเทศ มายองเนส ซอสวุร์สเตอร์เชอร์ น้ำมะนาว และพริกไทย ใช้ทานคู่กับอาหารทะเล โดยเฉพาะกุ้ง ซอสนี้เริ่มแพร่หลายช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1960 โดยแฟนนี คราด็อก เชฟชาวบริติช
ถึงแม้ว่าคราด็อกจะได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่ทำให้ซอสแพร่หลาย แต่สูตรของซอสแมรีโรสมีมาก่อนหน้านั้น โดยในปี 1956 คอนสแตนซ์ สปรายเผยแพร่สูตรโทเมโทไอซ์ ซึ่งประกอบด้วยเนื้อมะเขือเทศและมายองเนส ใช้เป็นซอสพื้นฐานสำหรับเมนูค็อกเทลกุ้ง ขณะที่สหรัฐก็มีซอสลักษณะคล้ายกันแต่ประกอบด้วยฮอสแรดิชและซอสมะเขือเทศ ใช้เสิร์ฟกับเมนูกุ้งเช่นกัน โดยมีการตั้งข้อสังเกตว่าซอสของสหรัฐอาจเป็นซอสต้นแบบของซอสแมรีโรส ด้านที่มาของชื่อแมรีโรสยังไม่เป็นที่ชัดเจน แต่เชื่อว่าเกี่ยวข้องกับเรือแมรีโรส เรือรบในรัชสมัยพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ อย่างไรก็ตาม กองทุนแมรีโรสได้ปฏิเสธความเกี่ยวข้องนี้
== อ้างอิง ==
ซอส
ฆาลาเปญโญ

ฆาลาเปญโญ (jalapeño) หรือ กัวเรสเมญโญ (cuaresmeño) เป็นชื่อพันธุ์พริกประเภทฝักขนาดกลาง โดยเป็นพันธุ์ปลูกพันธุ์หนึ่งของพริกชนิด Capsicum annuum ชื่อ ฆาลาเปญโญ เป็นคำภาษาสเปนแปลว่า "จากฮาลาปา" (Xalapa) เมืองหลวงของรัฐเบรากรุซในเม็กซิโกซึ่งเป็นสถานที่ปลูกพริกดั้งเดิม ส่วนชื่อ ฮาลาปา มีต้นกำเนิดจากภาษานาวัตล์อีกทอดหนึ่ง โดยประสมขึ้นจากรากศัพท์ ชาลลี (xālli) แปลว่า "ทราย" และ อาปัน (āpan) แปลว่า "แหล่งน้ำ"
ผลฆาลาเปญโญที่สุกแล้วจะห้อยลงมา มีความยาว 5–10 เซนติเมตร (2–4 นิ้ว) ผิวแน่นและเนียนเรียบ กว้าง 25–38 มิลลิเมตร (1.0–1.5 นิ้ว) แต่ละผลอาจมีระดับความเผ็ดแตกต่างกันไป แต่จะมีหน่วยความเผ็ดสกอวิลล์อยู่ระหว่าง 3,500 ถึง 3,600 โดยทั่วไปนิยมนำพริกพันธุ์นี้มาดองและบริโภคขณะที่ผลยังเป็นสีเขียว แต่บางครั้งก็ปล่อยให้ผลสุกเต็มที่จนเปลี่ยนเป็นสีแดง ส้ม หรือเหลือง ฆาลาเปญโญมีผลใหญ่กว่าและมักมีความเผ็ดน้อยกว่าพริกเซร์ราโนซึ่งมีลักษณะใกล้เคียงกัน สถาบันพริกในสหรัฐเป็นที่รู้จักจากการพัฒนาฆาลาเปญโญให้มีสีสันต่าง ๆ
== อ้างอิง ==
พริก
อาหารเม็กซิโก
อาหารภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐ
อาหารภาคตะวันตกของสหรัฐ
อาหารนิวเม็กซิโก
อาหารเท็กซัส
การทลายกำแพงเบอร์ลิน

การทลายกำแพงเบอร์ลิน (Mauerfall) เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989 เป็นเหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์โลกซึ่งแสดงถึงการทลายม่านเหล็กและจุดเริ่มต้นการล่มสลายของลัทธิคอมมิวนิสต์ในยุโรปตะวันออกและกลาง การทลายชายแดนเยอรมันภายในเกิดขึ้นหลังจากนั้นไม่นาน การสิ้นสุดสงครามเย็นได้รับการประกาศที่การประชุมสุดยอดมอลตาในสามสัปดาห์ต่อมา และการรวมเยอรมนีอีกครั้งก็เกิดขึ้นในปีต่อมา
== อ้างอิง ==
สงครามเย็น
การล่มสลายชายแดนเยอรมันภายใน

การล่มสลายชายแดนเยอรมันภายใน ได้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและไม่คาดคิดในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1989 พร้อมกับการล่มสลายกำแพงเบอร์ลิน เหตุการณ์นี้ได้นำไปสู่การรวมประเทศครั้งสุดท้ายของเยอรมนีในอีกไม่กี่ปีต่อมา
สงครามเย็น
ตระกูล ทาอาษา

พลตำรวจโท ตระกูล ทาอาษา (: 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 – 9 กุมภาพันธ์ 2563) หรือที่รู้จักในชื่อ ผู้กองปุ๊ นายตำรวจชาวไทยซึ่งเสียชีวิตระหว่างการปะทะจาก เหตุกราดยิงที่จังหวัดนครราชสีมา พ.ศ. 2563
== ประวัติ ==
ตระกูลเกิดเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 ที่ อำเภอเวียงชัย จังหวัดเชียงราย เป็นบุตรชายของ นายก๋วน และ นางเพียรศรี ทาอาษา มีน้องชายคือ ยุทธนา ทาอาษา
ตระกูลเสียชีวิตเมื่อวันอาทิตย์ที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 ระหว่างการปะทะกันใน เหตุกราดยิงที่เทอร์มินอล 21 โคราช
ต่อมาในวันอาทิตย์ที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าพระราชทานยศ พลตำรวจโท เป็นกรณีพิเศษแก่ ร้อยตำรวจเอก ตระกูล ทาอาษา โดยประกาศลงในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันอาทิตย์ที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563
มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันเสาร์ที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 ณ วัดดงมะตื๋น อำเภอเวียงชัย จังหวัดเชียงราย
== การศึกษา ==
ระดับประถมศึกษา - โรงเรียนบ้านดงมะตื๋น
ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 - โรงเรียนวัดห้วยเคียน
ระดับ ปวช. - โรงเรียนโปลิเทคนิคเชียงราย
หลักสูตรนักเรียนนายสิบตำรวจ ศูนย์ฝึกอบรมตำรวจภูธรภาค 9 จังหวัดยะลา
=== หลักสูตรพิเศษ ===
90x90px หลักสูตรการต่อต้านการก่อการร้าย (นเรศวร 261) รุ่นที่ 14 บก.สอ.บช.ตชด.
หลักสูตรทำลายวัตถุระเบิด กองสรรพาวุธ รุ่น 13
90x90px หลักสูตรการกระโดดร่มแบบกระตุกเอง บก.สอ.บช.ตชด.
== ตำแหน่ง ==
1 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 - ผบ.1 ร้อย รพ.ศ. 2 กก.1 บก.สอ.บช.ตชด. (ยศสิบตำรวจตรี)
7 กันยายน พ.ศ. 2552 - ผู้บังคับหมู่กองกำกับการ 1 บก.สอ.บช.ตชด.
16 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 - รองสารวัตรงานธุรการ กองกำกับการสุนัขและม้าตำรวจ กองบังคับการสายตรวจและปฏิบัติการพิเศษ (บก. สปพ.) (ยศร้อยตำรวจตรี)
22 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 - รองสารวัตรงานสายตรวจ/อารักขา กองกำกับการสุนัขตำรวจ
ผู้บังคับหมวด (สบ 1) กองร้อยปฏิบัติการพิเศษที่ 2 กองกำกับการต่อต้านการก่อการร้าย กองบังคับการสายตรวจและปฏิบัติการพิเศษ
== ยศ ==
16 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 - ร้อยตำรวจตรี
1 มกราคม พ.ศ. 2556 - ร้อยตำรวจโท 
1 มกราคม พ.ศ. 2559 - ร้อยตำรวจเอก 
9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 - พลตำรวจโท (เป็นกรณีพิเศษ) 
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
เปิดประวัติ'ร.ต.อ.ตระกูล'
บุคคลจากอำเภอเวียงชัย
บุคคลจากจังหวัดเชียงราย
บุคคลจากโรงเรียนโปลิเทคนิคเชียงราย
บุคคลจากโรงเรียนนายสิบตำรวจ
ตำรวจชาวไทย
เสียชีวิตจากอาวุธปืน
บ้านจัดสรร

บ้านจัดสรร (housing estate บางครั้งเรียก housing complex หรือ housing development) เป็นกลุ่มบ้านหรือกลุ่มอาคารที่สร้างขึ้นมาด้วยกันในการพัฒนาครั้งเดียวกัน รูปแบบบ้านจัดสรรมีความหลากหลาย แตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ บ้านจัดสรรมักจะสร้างขึ้นจากการทำสัญญาครั้งเดียว มีแบบอาคารไม่มากนัก ดังนั้นจึงมีรูปร่างหน้าตาแบบเดียวกัน บ้านจัดสรรมักสร้างขึ้นในบริเวณเดียวกัน โดยผู้สร้างเดียว และมีผู้บริหารจัดการเดียว ในบริติชไอลส์ คำนี้มีความหมายค่อนข้างกว้าง ยังสามารถรวมถึง กลุ่มบ้านพักอาศัยอาคารสูงที่รัฐบาลให้ความช่วยเหลือด้านการเงิน ไปจนถึงกลุ่มผู้มีรายได้สูง บ้านจัดสรรบริเวณชานเมือง
==อ้างอิง==
ที่อยู่อาศัยมนุษย์
วีรบุรุษแห่งชาติอินโดนีเซีย

วีรบุรุษแห่งชาติอินโดนีเซีย (National Hero of Indonesia; Pahlawan Nasional Indonesia ปาฮ์ลาวัน เนซันนาล อินโดนีเซีย) เป็นตำแหน่งสูงสุดที่มีการมอบให้ในอินโดนีเซีย โดยรัฐบาลอินโดนีเซียจะเป็นผู้มอบให้บุคคลนั้น ๆ หลังเสียชีวิตแล้วเพื่อเชิดชูเกียรติและวีรกรรมเยี่ยงวีรบรุษที่ได้ประกอบให้แก่ชาติของตน ตามที่นิยามไว้ว่าเป็นผู้ที่ “การกระทำแท้จริงสามารถถูกจดจำและเป็นตัวอย่างตลอดกาลให้แก่ประชาชนอื่น” ("actual deeds which can be remembered and exemplified for all time by other citizens") หรือมี “การรับใช้ที่ช่วยสานต่อหรือเพิ่มพูนผลประโยชน์ของรัฐและผู้คน” ("extraordinary service furthering the interests of the state and people".) กระทรวงการสังคม (The Ministry of Social Affairs) ได้ระบุข้อบังคับไว้ดังต่อไปนี้
เป็นประชากรอินโดนีเซีย ผู้ที่เสียชีวิตไปแล้ว และในขณะที่มีชีวิตอยู่นั้นได้กระเสือกกระสนและสร้างสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อรัฐ
เสมอต้นเสมอปลายในการดิ้นรนตลอดชีวิตและประกอบกิจเหนือกว่าและเกินกว่าหน้าที่ที่ระบุไว้
มีการกระทำที่ส่งผลต่อผู้คนหมู่มาก
แสดงให้เห็นถึงชาตินิยมในระดับสูง
เป็นผู้ที่ยึดมั่นในคุณธรรมและมีบุคลิกภาพเป็นที่เคารพ
ไม่เคยยอมแพ้ต่อศัตรู
ไม่เคยทำสิ่งที่เป็นอันสื่อมเสียต่อตนและผลงานของตน
โครงร่างการได้รับตำแหน่งนี้ทางกฏหมาย มีชื่อแรกเริ่มว่า วีรุบรุษเอกราชแห่งชาติ (National Independence Hero; Pahlawan Kemerdekaan Nasional ปาฮ์ลาวัน เกอเมร์เกอกาน เนซันนาล) ซึ่งแต่งตั้งขึ้นพร้อมกับการออกใช้คำสั่ง Presidential Decree No.&nbsp;241 ปี 1958 ผู้ได้รับตำแหน่งเป็นคนแรกคืออับดุล มูอิส (Abdul Muis) อดีตนักการเมืองที่ผันตัวมาเป็นนักเขียน โดยได้รับรางวัลเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม 1959 ผู้ที่เสียชีวิตในเดือนก่อนหน้า ชื่อตำแหน่ง วีรบุรุษเอกราชแห่งชาติ นั้นคงใช้ต่อเนื่องจนกระทั่งสิ้นสุดรัฐบาลซูการ์โน หลังซูฮาร์โตได้ขึ้นสู่อำนาจราวกลางปีทศวรรษ 1960s ยังคงมีการมอบตำแหน่งวีรบุรษเอกราชแห่งชาติอยู่ แต่เพิ่มเติมตำแน่งรางวัลพิเศษ คือ วีรบุรุษแห่งการปฏิวัติ (Hero of Revolution; Pahlawan Revolusi ปาฮ์ลาวัน เรอโวลูซี) ซึ่งได้มอบให้กับเหยื่อทั้ง 10 รายจากการเคลื่อนไหว 30 กันยายน ที่ส่งผลให้การปกครองของซูการ์โนต้องสิ้นสุดลง
ปัจจุบันมีบุรุษ 170 คนและสตรี 15 คนที่ได้รัตำแหน่งวีรบุรุษแห่งชาติ โดยมีผู้ได้รับรางวัลล่าสุดคือ อับโดเยล กาฮาร์ โมซากีร์ (Abdoel Kahar Moezakir),  อะเล็กซานเดอร์ แอนดรีส มารามีส (Alexander Andries Maramis), สุลต่านหิมายาตุดดิน (Sultan Himayatuddin), มัสจกูร์ (Masjkur), โรฮานา กูดูส (Rohana Kudus) และ ซาร์ดจีโต (Sardjito) ซึ่งได้รับตำแหนงนี้เมื่อปี 2019 ผู้ได้รับรางวัลตลอดที่ผ่านมานั้นมาจากภูมิหลังและชาติพันธุ์ที่หลากหลายในอินโดนีเซีย มีผู้คนจากหลลากหลายอาชีพตั้งต่นายกรับมนตรี สมาชิกกองโจร รัฐมนตรี ทหาร เชื้อพระวงศ์ นักข่าว หรือแม้แต่บิชอป
==อธิบายหมายเหตุ==
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
 
ชาวอินโดนีเซีย