pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เจ้าชายเคลาส์แห่งเนเธอร์แลนด์

เจ้าชายเคลาส์แห่งเนเธอร์แลนด์ พระราชสวามีและโยงก์แฮร์ฟานอัมส์แบร์ค (His Royal Highness Prince Claus of the Netherlands, Jonkheer van Amsberg) ทรงเป็นเจ้าชายพระราชสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1980 - ค.ศ. 2002
== ต้นพระชนม์ชีพ ==
เจ้าชายเคลาส์ประสูติเมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1926 ที่เมืองฮิตแซคเกอร์ สาธารณรัฐไวมาร์ เป็นโอรสของ เคลาส์ เฟลิคส์ ฟ็อน อัมส์แบร์ค กับ บารอนเนสกอซตา ฟอน เดม บุสส์เช-เฮดเดนฮัวเซน บิดาของพระองค์เป็นชาวเยอรมันที่ทำฟาร์มอยู่ที่แทนกันยิกา (เดิมเป็นอาณานิคมของเยอรมัน) ตั้งแต่ ค.ศ. 1928 จนกระทั่งสงครามโลกครั้งที่สอง พระองค์อาศัยอยู่กับพระอัยกาพระอัยยิกาฝ่ายพระมารดาที่ ลาวเวอร์ แซ็กโซนี่ พระองค์ยังได้เข้าเรียนในโรงเรียนประจำที่แทนกันยิกา
== อภิเษกสมรส ==
เคลาส์พบกับเจ้าหญิงเบียทริกซ์ ในงานอภิเษกสมรสของเจ้าหญิงทาทีอานาแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์คกับโมริทซ์ แลนด์เกรฟแห่งเฮ็สเซิน เมื่อฤดูร้อนในปี ค.ศ. 1964 และทรงหมั้นกัน แต่ประชาชนชาวเนเธอร์แลนด์ไม่พอใจพระองค์เนื่องจากพระองค์เคยเป็นทหารนาซีมาก่อน มีประชาชนจำนวนมากออกมาประท้วงการหมั้น ในปี ค.ศ. 1965 พระองค์ก็ได้รับสัญชาติเนเธอร์แลนด์ และเปลี่ยนพระนามตามภาษาดัตช์
หลังจากนั้นพระองค์ก็ทรงจัดพิธีอภิเษกสมรสอย่างเป็นทางการในวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1966 พระองค์จึงได้ทรงพระนามว่า เจ้าชายเคลาส์
เมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1980 เจ้าหญิงเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ทรงขึ้นครองราชย์เป็น สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ พระองค์จึงทรงเป็นเจ้าชายพระราชสวามี
== พระโอรส ==
เจ้าชายเคลาส์แห่งเนเธอร์แลนด์มีพระราชโอรสกับสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ด้วยกัน 3 พระองค์ ได้แก่
สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ (27 เมษายน ค.ศ. 1967)
เจ้าชายฟริโซแห่งออเรนจ์-นัสเซา (25 กันยายน ค.ศ. 1968 - 12 สิงหาคม ค.ศ. 2013)
เจ้าชายคอนสตันตินแห่งเนเธอร์แลนด์ (11 ตุลาคม ค.ศ. 1969)
== สิ้นพระชนม์ ==

เจ้าชายเคลาส์ทรงพระประชวรด้วยพระโรคต่างๆ มากมาย เช่น โรคซึมเศร้า, โรคมะเร็ง และโรคพาร์กินสัน พระองค์สิ้นพระชนม์ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2002 ที่อัมสเตอร์ดัม ขณะพระชนมายุได้ 76 พรรษา พระองค์สิ้นพระชนม์หลังพระราชนัดดาพระองค์แรกประสูติได้ 4 เดือน
พระศพของพระองค์ถูกฝังในหลุมศพของพระราชวงศ์ที่ เมืองเดลฟท์ ในวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2002
== อ้างอิง ==
ผู้รอดชีวิตจากมะเร็ง
ราชวงศ์ดัตช์
สมเด็จพระราชินีเปาลาแห่งเบลเยียม

สมเด็จพระราชินีเปาลาแห่งเบลเยียม (พระนามเดิม ดอนนา เปาลา เดอิ ปรินซิปิ รุฟโฟ ดิ คาราเบลีย) เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม และเป็นสมเด็จพระราชชนนีในสมเด็จพระราชาธิบดีฟิลิป พระมหากษัตริย์แห่งชาวเบลเยียมพระองค์ปัจจุบัน
== ต้นพระชนม์ชีพ ==
สมเด็จพระราชินีเปาลา พระราชสมภพเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1937 ที่ ฟอร์เต เดอิ มาร์มี่ ทัสคานี่ ประเทศอิตาลี พระองค์เป็นธิดาองค์สุดท้ายในบรรดาพี่น้องทั้งเจ็ดของพระองค์ พระองค์ทรงเป็นธิดาของฟัลโก เจ้าชายแห่งรุฟโฟ ดิ คาลาเบรียกับหลุยส์ กาเซลลี่ เดอิ คอนติ ดิ รอสซานา มีพี่น้องทั้งหมด 7 คน ดังนี้
มาเรีย คริสตีน่า รุฟโฟ ดิ คาลาเบรีย (1920–2003)
ลอร่า รุฟโฟ ดิ คาลาเบรีย (1921–1972)
ฟาบริซิโอ รุฟโฟ ดิ คาลาเบรีย (6-12-1922 - 11-10-2005),
ออกัสโต รุฟโฟ ดิ คาลาเบรีย (1925–1943)
จิโอวาเนลล่า รุฟโฟ ดิ คาลาเบรีย(1927–1941)
แอนโทเนลโล รุฟโฟ ดิ คาลาเบรีย 1930
ดอนนา เปาลา เดอิ ปรินซิปิ รุฟโฟ ดิ คาลาเบรีย 1937
== อภิเษกสมรส ==
สมเด็จพระราชินีเปาลา ทรงอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1959 มีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน 3 พระองค์ ได้แก่
สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียม
อาร์ชดัชเชสอัสตริดแห่งออสเตรีย-เอสเต เจ้าหญิงแห่งเบลเยียม
เจ้าชายโลร็องแห่งเบลเยียม
== พงศาวลี ==
== อ้างอิง ==
ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
บุคคลจากแคว้นตอสคานา
ราชินีแห่งเบลเยียม
สมเด็จพระราชินี
เจ้าหญิงมารีแห่งลีชเทินชไตน์

เจ้าหญิงมารีแห่งลีชเทินชไตน์ (hraběnka Kinská z Vchynic a Tetova, Gräfin Kinsky von Wchinitz und Tettau) เป็นพระวรราชชายาใน เจ้าชายฮันส์-อาดัมที่ 2 แห่งลีชเทินชไตน์ และเป็น เจ้าหญิงพระวรราชชายา มีพระนามเดิมว่า มาเรีย อักลาเอ โบนาเวนตูรา เทอเรเซีย ประสูติเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2483 ที่เมือง ปราก เป็นธิดาใน เคานท์เฟอร์ดินานด์ คินส์กี้ แห่งวชินิตส์และเทททัว กับ เคาน์เทสส์เฮนรี่ แห่งเลเดเบอร์-วิชเชลน์
เจ้าหญิงมารี อภิเษกสมรสกับ เจ้าชายฮันส์-อาดัมที่ 2 แห่งลีชเทินชไตน์ เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2510 มีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกัน 4 พระองค์ ได้แก่
เจ้าชายอาโลอิส เจ้าชายรัชทายาทแห่งลีชเทินชไตน์
เจ้าชายแม็กซิมิเลียนแห่งลีชเทินชไตน์
เจ้าชายค็อนสตันทีนแห่งลีชเทินชไตน์
เจ้าหญิงตาเตียนาแห่งลีชเทินชไตน์
เจ้าหญิงมารีแห่งลีชเทินชไตน์ สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม 2564 ณ โรงพยาบาลเมืองกรับส์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ สิริพระชนมายุ 81 พรรษา หลังจากมีพระอาการประชวรฉับพลันด้วย โรคหลอดเลือดสมอง และเสด็จพระราชดำเนินประทับรักษาพระอาการตั้งแต่วันพุธที่ผ่านมา โดยมีการลั่นระฆังถวายความอาลัยทั่วประเทศในเวลา 20.15 น.
==อ้างอิง==
เสียชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมอง
ราชวงศ์ลีชเทินชไตน์
มารีแห่งลีชเทินชไตน์
สมเด็จพระราชินีนานาซีเปาอู ตูกูอาโฮ

สมเด็จพระราชินีนานาซีเปาอู ตูกูอาโฮแห่งตองงา (Nanasipau'u Tuku'aho) หรือ สมเด็จพระราชินีนานาซีเปาอูแห่งตองงา เป็นพระอัครมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีตูโปอูที่ 6 และเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งตองงา พระราชสมภพเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2497 ที่ นูกูอาโลฟา ประเทศตองงา เป็นพระธิดาในบารอนวาเออากับบารอเนสตูปูตูปู วาเออา
สมเด็จพระราชินีนานาซีเปาอู ตูกูอาโฮ ทรงอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชาธิบดีตูปูที่ 6 เมื่อปี พ.ศ. 2534 มีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกัน 3 พระองค์ดังนี้
เจ้าหญิงลาตูฟูอิเปกา ตูกูอาโฮ
เจ้าชายมกุฎราชกุมารแห่งตองงา
เจ้าชายอาตา
ราชินีแห่งตองงา
ลูกปัดเบลี

ลูกปัดเบลีย์ (Baily's beads) เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นหลังจากที่ดวงจันทร์เคลื่อนมาบังดวงอาทิตย์เกือบหมด หรือระหว่างที่กำลังบังกันสนิท จะเกิดแสงสว่างบริเวณขอบของดวงจันทร์ คล้ายสร้อยลูกปัด ซึ่งได้ชื่อจากฟรานซิส เบลี นักดาราศาสตร์ชาวอังกฤษ ผู้อธิบายสาเหตุของปรากฏการณ์ดังกล่าวได้ว่าเกิดจากแสงของดวงอาทิตย์ที่ยังลอดผ่านช่องเขาที่อยู่ตามบริเวณขอบของดวงจันทร์

== ปรากฏการณ์แหวนเพชร ==

ปรากฏการณ์แหวนเพชร (Diamond ring effect) เกิดจากปรากฏการณ์สุริยุปราคา โดยมีพระจันทร์บังอยู่ก่อนหน้าดวงอาทิตย์ โดยการโคจรผ่านกันทำให้เกิดปรากฏการสุริยุปราคา โดยผู้ค้นพบ ได้แก่ ฟรานซิส เบลี โดยมีหลักฐานบันทึกในปี ค.ศ. 1836
=== ลักษณะปรากฏการณ์ ===
เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนการบังกันสนิทและก่อนจะออกจากคราส ซึ่งจะเกิดแสงวาบจากดวงอาทิตย์เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ เท่านั้น ลักษณะคล้ายแหวน โดยทำให้เห็นโคโรนา มีเพียงสุริยุปราคาเต็มดวงเท่านั้นที่จะทำให้เราสามารถสังเกตเห็นชั้นบรรยากาศโคโรนาของดวงอาทิตย์ได้
พรอมิเนนต์คือพวยก๊าซที่พุ่งออกมาจากผิวของดวงอาทิตย์ชั้นโฟโตสเซีย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อุปราคา
พรรคพันธมิตร

พรรคพันธมิตร (Parti Perikatan) เป็นแนวร่วมของพรรคการเมืองในมาเลเซีย ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2494 และเป็นพรรคที่ได้เสียงข้างมากในการเลือกตั้งครั้งแรกของสหพันธ์มาลายาใน พ.ศ. 2498 ซึ่งขณะนั้นยังเป็นรัฐในอารักขาของอังกฤษ
พรรคพันธมิตรประกอบด้วยอุมโน, สมาคมชาวมาเลเซียเชื้อสายจีน และสภาชาวมาเลเซียเชื้อสายอินเดีย และได้จดทะเบียนเป็นพรรคการเมืองอย่างเป็นทางการเมื่อ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2500 พรรคนี้มีบทบาทสำคัญในการเรียงร้องเอกราชของสหพันธรัฐมลายาจนได้รับเอกราชเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2500 และการจัดตั้งสหพันธรัฐมาเลเซียเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2506 ต่อมา พรรคพันธมิตรถูกแทนที่ด้วยแนวร่วมแห่งชาติเมื่อ พ.ศ. 2516
ขบวนการทางการเมืองในประเทศมาเลเซีย
สหพรรคประชาชนซาบะฮ์

สหพรรคประชาชนซาบะฮ์ (Parti Bersatu Rakyat Sabah; United Sabah People's Party) เป็นพรรคการเมืองขนาดเล็กที่มีฐานที่มั่นในซาบะฮ์ ก่อตั้งโดยอดีตสมาชิกของสหพรรคซาบะฮ์เมื่อ 11 มีนาคม พ.ศ. 2537 ต่อมาในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2537 พรรคนี้ได้รับการยอมรับให้เป็นหนึ่งในแนวร่วมแห่งชาติ หัวหน้าพรรคคือตัน ดาโต๊ะ เซอรี ปังลีมา โจเซฟ กูรุบ
ขบวนการทางการเมืองในประเทศมาเลเซีย
ฝั่ม ถิ ฮหว่าย

ฝั่ม ถิ ฮหว่าย (Phạm Thị Hoài) เกิดเมื่อ พ.ศ. 2503 ในเวียดนามเหนือ สำเร็จการศึกษาทางด้านบรรณารักษ์จากมหาวิทยาลัยฮัมโบลท์ในกรุงเบอร์ลินตะวันออก ประเทศเยอรมนีตะวันออก แล้วจึงกลับมาทำงานในสถาบันสังคมศาสตร์ที่กรุงฮานอยเมื่อ พ.ศ. 2526 มีบทบาทในการดำเนินงานของเว็บไซต์ทางด้านวรรณกรรมและวัฒนธรรมเวียดนามในเยอรมนี (www.talawas.de) ปัจจุบัน ฮหว่ายพำนักอยู่ในเยอรมนี
ฮหว่ายเริ่มเขียนนวนิยายใน พ.ศ. 2531 โดยนวนิยายเรื่องแรกคือ “สารจากสวรรค์” (Thiên sứ) ซึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับความรักในสังคมเวียดนาม โดยเปรียบเทียบระหว่างหญิงสาวฝาแฝดสองคน คนหนึ่งอยู่ในวังวนของชื่อเสียงและอำนาจ อีกคนตกอยู่ในโลกที่บริสุทธิ์ของเด็กที่ไม่ยอมโต นวนิยายเรื่องนี้ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษ ภาษาสเปน ภาษาเยอรมัน ภาษาฝรั่งเศส ภาษาอิตาลี และภาษาฟินแลนด์ นอกจากนั้น เรื่องสั้นเรื่อง "ร้านตัดเสื้อไซ่ง่อน" ของฮหว่ายยังเป็นการสะท้อนภาพของเศรษฐกิจหลังนโยบายโด๋ยเม้ยที่เยาวชนพากันทิ้งบ้านในชนบทเข้ามาทำงานในเมือง
ความโดดเด่นของงานวรรณกรรมของฮหว่ายคือ ตัวละครหญิงของฮหว่ายจะกำหนดชีวิตของตนเอง ไม่ใช่หญิงที่อ่อนหวาน เสียสละแบบในวรรณกรรมดั้งเดิมของเวียดนาม นอกจากนั้น ฮหว่ายยังเป็นนักแปล โดยแปลนวนิยายจากภาษาเยอรมันมาเป็นภาษาเวียดนาม
== อ้างอิง ==
มนธิรา ราโท. วรรณกรรมเวียดนามหลังปี ค.ศ. 1975. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553. หน้า 199–204.
==แหล่งข้อมูลอื่น==
talawas and talawas chủ nhật
Chín bỏ làm mười, translated into English by Peter Zinoman
A profile  in the Sydney Morning Herald
What Remains , thirty years after the war
Phạm Thị Hoài on the state of Vietnamese literature today
Translator Ton-That Quynh-Du discusses Sunday Menu
Interviewing  Linh Dinh 
Interviews Phạm Thị Hoài on BBC in 2004 
นักเขียนชาวเวียดนาม
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
เหงียน ฮวี เถียป

เหงียน ฮวี เถียป (Nguyễn Huy Thiệp) เกิดเมื่อ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 หรือ 29 เมษายน พ.ศ. 2493 ที่กรุงฮานอย ในครอบครัวแม่ค้าหาบเร่ ในช่วงที่เกิดสงครามซึ่งฮานอยไม่มีความปลอดภัย ครอบครัวของเขาได้อพยพออกไปรับจ้างทำสวนทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ จน พ.ศ. 2503 จึงกลับมายังฮานอยเพื่อให้เถียปได้เรียนหนังสือ เถียปสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยฝึกหัดครูเมื่อ พ.ศ. 2513 และได้บรรจุเป็นครูทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศจน พ.ศ. 2523 จึงได้ย้ายกลับฮานอย
เถียปเริ่มเขียนหนังสือเมื่อ พ.ศ. 2530 โดยผลงานของเขาที่ก่อให้เกิดกระแสในวงการวรรณกรรมอย่างกว้างขวางคือเรื่องสั้นอิงประวัติศาสตร์ 3 เรื่องได้แก่ “พรหมจรรย์”, “ดาบคม” และ “ทองกับไฟ” ซึ่งกล่าวถึงประวัติศาสตร์เวียดนามในสมัยของจักรพรรดิกวางจุง จักรพรรดิซาล็อง (ยาล็อง) และกวีเอกเหงียน ซู โดยแสดงมุมมองต่อบุคคลในประวัติศาสตร์เหล่านี้ต่างไปจากเดิม
นอกจากนั้น เรื่องสั้นเรื่อง “นายพลเกษียณ” ของเถียปยังเป็นการสะท้อนภาพของสังคมเวียดนามที่เปลี่ยนไปหลังสงคราม ผลงานเหล่านี้ของเขาทำให้การวิจารณ์วรรณกรรมในเวียดนามคึกคักขึ้น จนเรียกว่าเป็น ปรากฏการณ์เหงียน ฮวี เถียป
== อ้างอิง ==
มนธิรา ราโท. วรรณกรรมเวียดนามหลังปี ค.ศ. 1975. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553. หน้า 189-198.
นักเขียนชาวเวียดนาม
บุคคลจากฮานอย
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุนทรีนาฏ

พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุนทรีนาฏ (27 เมษายน พ.ศ. 2423 – 10 ตุลาคม พ.ศ. 2513) เป็นพระราชธิดาในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ประสูติแต่จอมมารดาสุ่นเล็ก
เมื่อประสูติทรงดำรงพระอิสริยยศที่ พระบวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุนทรีนาฏ ขณะพระชันษา 4 ปีเศษ พระราชบิดาเสด็จทิวงคต ปีถัดมา พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนา สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ ขึ้นเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร ซึ่งเป็นพระองค์แรกที่ทรงดำรงตำแหน่ง "สยามมกุฎราชกุมาร" ทำให้ตำแหน่ง "กรมพระราชวังบวรสถานมงคล" ถูกยกเลิกตั้งแต่นั้นมา
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2454 ชณะพระชันษา 30 ปีเศษ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนคำนำพระนามจาก พระบวรวงศ์เธอ เป็น พระราชวรวงศ์เธอ
จากการยกเลิกตำแหน่งวังหน้า ส่งผลให้อำนาจและความเป็นอยู่ของเจ้านายวังหน้าร่วงโรย เจ้านายฝ่ายในหลายพระองค์ดำรงพระองค์อย่างอัตคัต พระองค์เจ้าสุนทรีนาฏเองก็ไม่มีรายได้เพียงพอ พระองค์ทรงเคยทำหนังสือกราบบังคมทูลขอพระราชทานเงินเพื่อทรงใช้หนี้เก่าจำนวน 10,000 บาท แต่กระทรวงวังเบิกจ่ายให้ 5,560 บาท ต่อมาทรงกู้ยืมเงินจากแสง แสงชูคำ จำนวน 350 บาท จนเกิดคดีความขึ้น
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุนทรีนาฏ เป็นเจ้านายชั้น "พระราชวรวงศ์เธอ" ที่มีพระชนม์อยู่เป็นพระองค์สุดท้าย ก่อนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2513 สิริพระชันษา 90 ปี
ต่อมาเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2514 เวลา 17.00 น. ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยลาภพฤฒิยากร ประธานองคมนตรี เสด็จแทนพระองค์ไปในการพระราชทานเพลิงพระศพ พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุนทรีนาฏ ในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
== พระอิสริยยศ ==
27 เมษายน พ.ศ. 2423 — 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 : พระบวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุนทรีนาฏ
15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 — 10 ตุลาคม พ.ศ. 2513 : พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุนทรีนาฏ
==พงศาวลี==
== อ้างอิง ==
พระราชวรวงศ์เธอ
พระองค์เจ้าหญิง
พระราชธิดาในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีสุดสวาดิ

พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีสุดสวาดิ (3 ตุลาคม พ.ศ. 2427 – 9 ตุลาคม พ.ศ. 2489) เป็นพระราชธิดาในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ประสูติแต่จอมมารดาแข
== พระประวัติ ==
พระองค์เจ้าศรีสุดสวาดิเป็นพระราชธิดาในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ประสูติแต่จอมมารดาแข เมื่อวันศุกร์ เดือน 11 ขึ้น 14 ค่ำ ปีวอกฉสก จ.ศ. 1246 ตรงกับวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2427 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยมีพระอิสริยยศเมื่อแรกประสูติที่ พระบวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า ต่อมาเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาพระอิสริยยศพระราชโอรสและพระราชธิดาในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญเป็น พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า
เมื่อทรงพระเยาว์พระองค์เจ้าศรีสุดสวาดิ กับพระราชธิดาในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญอีกสองพระองค์ คือ พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประสาทสมร และพระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากมุทมาลี ทั้งสามพระองค์ทรงได้รับพระราชทานโสกันต์จากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวในพระบรมมหาราชวัง พร้อมกันกับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นพิไชยมหินทโรดม พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิท และพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุทธวิไลยลักษณาพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ และหม่อมเจ้าอีก 10 องค์ ณ พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย
เมื่อครั้งพระองค์เจ้าศรีสุดสวาดิยังทรงพระชนม์ ได้ประทับร่วมกับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแม้นเขียน พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ที่ตำหนักพระองค์เจ้าแม้นเขียน และสิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรเมื่อวันพุธ เดือน 11 ขึ้น 14 ค่ำปีจออัฐศก จ.ศ. 1308 ตรงกับวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2489 สิริพระชันษา 62 ปี
== พระอิสริยยศ ==
พระบวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีสุดสวาดิ (3 ตุลาคม พ.ศ. 2427 — 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454)
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีสุดสวาดิ (15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 — 9 ตุลาคม พ.ศ. 2489)
==พงศาวลี==
== อ้างอิง ==
พระราชวรวงศ์เธอ
พระองค์เจ้าหญิง
พระราชธิดาในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ
การปลุกเครื่อง

การปลุกเครื่อง (Booting) ในการคำนวณการบูต (หรือเรียกว่าบูตอัพ) เป็นชุดเริ่มต้นของการดำเนินงาน ที่งานระบบคอมพิวเตอร์ทำเมื่อพลังงานไฟฟ้าเข้าสู่ CPU CPUจะเปิดกระบวนการเริ่มต้นขึ้นเมื่อคอมพิวเตอร์เปิดอยู่เป็นครั้งแรกหรือเปิดอีกหลังจากที่ถูกปิดและจะสิ้นสุดลงเมื่อคอมพิวเตอร์พร้อมที่จะดำเนินการตามปกติ ในสมัยคอมพิวเตอร์ที่ใช้งานทั่วไปนี้สามารถใช้นับวินาทีและมักจะผลที่เกี่ยวข้องกับการแสดงการทดสอบตัวเอง และการเริ่มต้นอุปกรณ์ต่อพ่วงและเริ่มต้นระบบปฏิบัติการ ระบบคอมพิวเตอร์จำนวนมากยังช่วยให้การดำเนินงานเหล่านี้จะกระทำโดยคำสั่งซอฟต์แวร์โดยไม่ต้องไซคลิง พาวเวอร์ หรือที่เป็นที่รู้จักกันว่าซอฟต์บูตแม้บางคนเริ่มต้นของการดำเนินงานอาจจะมีการข้ามบนซอฟต์บูต บูตเป็นโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่โหลดระบบปฏิบัติการหลักหรือสภาพแวดล้อมรันไทม์สำหรับคอมพิวเตอร์หลังจากเสร็จสิ้นการทดสอบด้วยตนเอง
ไบออส
คอมพิวเตอร์
ระบบปฏิบัติการ
อะบู นุวาส

อะบู นุวาส อัลฮะซัน อิบน์ ฮานี อัลฮะกะมีชื่ออีกแบบหนึ่งคือ: อัลฮะซัน อิบน์ ฮานี อับดุลเอาวัล อัศเศาะบาฮ์, อะบู อะลี (الحسن بن هانئ بن عبد الأول بن الصباح ،ِابو علي) รู้จักกันในชื่อ อบู นุวาส อัสซะละมี (أبو نواس السلمي) หรือแค่ อะบู นุวาส (أبو نواس Abū Novās)(756814), เป็นหนึ่งในกวีภาษาอาหรับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของยุคคลาสสิก ซึ่งบางครั้งก็ผลิตผลงานเป็นภาษาเปอร์เซียด้วย เขาเกิดในเมืองอาห์วาซในเปอร์เซีย พ่อเป็นชาวอาหรับ ส่วนแม่เป็นชาวเปอร์เซีย เขากลายเป็นต้นแบบของกวีนิพนธ์อาหรับร่วมสมัยในทุกประเภท นอกจากนี้ อะบู นุวาสยังเข้าไปอยู่ในคติชาวบ้าน และมีการกล่าวถึงเขาหลายครั้งในหนังสือ อาหรับราตรี
== อ้างอิง ==
== สารานุกรม ==
Esat Ayyıldız. "Ebû Nuvâs’ın Şarap (Hamriyyât) Şiirleri". Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 18 / 18 (2020): 147-173.
== บรรณานุกรม ==
Dīwān Abū Nu’ās, khamriyyāt Abū Nu’ās, ed. by ‘Alī Najīb ‘Aṭwi (Beirut 1986).
O Tribe That Loves Boys. Hakim Bey (Entimos Press / Abu Nuwas Society, 1993). With a scholarly biographical essay on Abu Nuwas, largely taken from Ewald Wagner's biographical entry in The Encyclopedia of Islam.
Carousing with Gazelles, Homoerotic Songs of Old Baghdad. Seventeen poems by Abu Nuwas translated by Jaafar Abu Tarab.  (iUniverse, Inc., 2005).
Jim Colville. Poems of Wine and Revelry: The Khamriyyat of Abu Nuwas. (Kegan Paul, 2005).
The Khamriyyāt of Abū Nuwās: Medieval Bacchic Poetry, trans. by Fuad Matthew Caswell (Kibworth Beauchamp: Matador, 2015). Trans. from ‘Aṭwi 1986.
Esat Ayyıldız. "Ebû Nuvâs’ın Şarap (Hamriyyât) Şiirleri". Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 18 / 18 (2020): 147-173.
== อ่านเพิ่ม ==
Esat Ayyıldız. "Ebû Nuvâs’ın Şarap (Hamriyyât) Şiirleri". Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 18 / 18 (2020): 147-173.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Knitting Circle – Abu Nuwas
Al-Funu.Org: Abu Nuwas
Horse, Hawk, and Cheetah: Three Arabic Hunting Poems of Abū Nuwās Cordite Poetry Review
กวีชาวอิหร่าน
มุสลิมชาวอิหร่าน
ฆอร์เฆ ลุยส์ บอร์เฆส

ฆอร์เฆ ฟรันซิสโก อิซิโดโร ลุยส์ บอร์เฆส (Jorge Francisco Isidoro Luis Borges; 24&nbsp;สิงหาคม 1899&nbsp;–&nbsp;14 มิถุนายน 1986), หรือที่รู้จักกันในนาม ฆอร์เฆ ลุยส์ บอร์เฆส เป็นนักเขียนเรื่องสั้น กวี และนักแปลชาวอาร์เจนตินา เกิดที่กรุงบัวโนสไอเรส ผลงานที่โดดเด่นของเขาคือ Ficciones (1944) และ Aleph (1949) เป็นการรวบรวมเรื่องสั้นที่เชื่อมต่อด้วยแก่นเรื่องทั่วไป เช่น ความฝัน เขาวงกต ห้องสมุด กระจก นักเขียนบันเทิงคดี ปรัชญา และศาสนา ผลงานของเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับวรรณกรรมปรัชญาและบางส่วนก็มีจินตนาการและพลังวิเศษ ซึ่งนำไปสู่การเขียนบันเทิงคดีแนวสัจนิยมมหัศจรรย์
กวีชาวอาร์เจนตินา
นักเขียนประเภทสัจนิยมมหัศจรรย์
บุคคลจากบัวโนสไอเรส
ความขัดแย้งอาหรับ–อิสราเอล

ความขัดแย้งอาหรับ–อิสราเอล (الصراع العربي الإسرائيلي Al-Sura'a Al'Arabi A'Israili; הסכסוך הישראלי-ערבי Ha'Sikhsukh Ha'Yisraeli-Aravi) หมายถึงความตึงเครียดทางการเมืองและความขัดแย้งทางทหารระหว่างสันนิบาตอาหรับและอิสราเอล และระหว่างชาวอาหรับกับชาวอิสราเอล ต้นตอของความขัดแย้งอาหรับ–อิสราเอลสมัยใหม่นี้เกิดจากความรุ่งเรืองของขบวนการไซออนิสต์และลัทธิชาตินิยมอาหรับช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ดินแดนที่ชาวยิวมองว่าเป็นบ้านเกิดทางประวัติศาสตร์ของพวกตนนั้น ก็ถูกมองโดยขบวนการรวมอาหรับว่าเป็นดินแดนประวัติศาสตร์ ซึ่งปัจจุบันเป็นของชาวอาหรับปาเลสไตน์ และเป็นดินแดนของมุสลิมในบริบทรวมอิสลาม  ความขัดแย้งระหว่างชาวยิวและชาวอาหรับปาเลสไตน์อุบัติขึ้นในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ระหว่างเหตุจลาจลนบีมูซาเมื่อปี 1920 และบานปลายเป็นสงครามกลางเมืองเต็มขั้นในปี 1947 และขยายเป็นประเทศสันนิบาตอาหรับทั้งหมดเมื่อมีการสถาปนารัฐอิสราเอลสมัยใหม่ขึ้นในเดือนพฤษภาคม 1948
เมื่อเวลาผ่านไป ความขัดแย้งดังกล่าว ซึ่งเริ่มต้นเป็นความขัดแย้งทางการเมืองและชาตินิยมเหนือความปรารถนาดินแดนที่แข่งกันหลังจักรวรรดิออตโตมันล่มสลาย ได้เปลี่ยนแปลงจากความขัดแย้งอาหรับ–อิสราเอลในภูมิภาคเต็มขั้น ไปเป็นความขัดแย้งอิสราเอล-ปาเลสไตน์ที่จำกัดบริเวณกว่า โดยความเป็นปรปักษ์เต็มขั้นส่วนใหญ่สิ้นสุดลงด้วยการหยุดยิง หลังสงครามเดือนตุลาคม ปี 1973 ต่อมา มีการลงนามความตกลงสันติภาพระหว่างอิสราเอลกับอียิปต์ในปี 1979 และอิสราเอลกับจอร์แดนในปี 1994 ข้อตกลงออสโลนำไปสู่การสถาปนาองค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์ในปี 1993 แม้จะยังไม่บรรลุความตกลงสันติภาพขั้นสุดท้ายก็ตาม ปัจจุบัน การหยุดยิงยังมีผลระหว่างอิสราเอลกับซีเรีย เช่นเดียวกับเลบานอนที่เพิ่งลงนามไป (ตั้งแต่ปี 2006) ความขัดแย้งระหว่างอิสราเอลกับกาซาที่ปกครองโดยฮามาส แม้จะไม่เกี่ยวข้องโดยตรงกับสันนิบาตอาหรับ แต่โดยปกตินับเป็นส่วนหนึ่งของความขัดแย้งอิสราเอล-ปาเลสไตน์ จึงเป็นความขัดแย้งอาหรับ–อิสราเอลด้วย แม้จะบรรลุความตกลงสันติภาพและการหยุดยิงต่าง ๆ แต่โลกอาหรับและอิสราเอลโดยทั่วไปยังหมางใจกันอยู่เหนือบางดินแดน
==อ้างอิง==
สงครามเกี่ยวข้องกับตะวันออกกลาง
สงครามเกี่ยวข้องกับซีเรีย
สงครามเกี่ยวข้องกับสหราชอาณาจักร
สงครามเกี่ยวข้องกับสหภาพโซเวียต
สงครามเกี่ยวข้องกับฝรั่งเศส
สงครามศาสนา
สงครามปัจจุบัน
เมซีเย 99

เมซีเย 99 (Messier 99) หรือรู้จักกันดีในชื่อ เอ็ม99 หรือ เอ็นจีซี 4254 เป็นดาราจักรชนิดก้นหอยถอดสลักที่อยู่ห่างจากโลกออกไป 50 ล้านปีแสง อยู่ในกลุ่มดาวผมเบเรนิซ ค้นพบโดยไพเออร์ เมเชนในวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1781 การค้นพบนี้มีรายงานแล้วจากชาร์ล เมซีเย ที่มีอยู่ในวัตถุท้องฟ้าของเมซีเย ซึ่งเป็นวัตถุทางดาราศาสตร์แรกของกระจุกดาว, เนบิวล่า และดาราจักร
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
SEDS: Spiral Galaxy M99 
UniverseToday:  Dark Matter Galaxy?
PPARC: New evidence for a Dark Matter Galaxy 
PTF10fqs: A Luminous Red Nova in the Spiral Galaxy Messier 99
ดาราจักรชนิดก้นหอย
กลุ่มดาวผมเบเรนิซ
วัตถุท้องฟ้าของเมซีเย
วัตถุท้องฟ้าของเอ็นจีซี
วัตถุท้องฟ้าของยูจีซี
วัตถุท้องฟ้าของพีจีซี
วัตถุทางดาราศาสตร์ที่ค้นพบในปี พ.ศ. 2324
จอร์จ กอร์ดอน ไบรอน บารอนไบรอนที่ 6

จอร์จ กอร์ดอน ไบรอน บารอนไบรอนที่ 6 (George Gordon Byron, 6th Baron Byron) ต่อมาเป็น จอร์จ กอร์ดอน โนเอล บารอนไบรอนที่ 6 (22 มกราคม 1788 - 19 เมษายน 1824) เป็นกวีชาวอังกฤษที่มีชื่อเสียงและเป็นผู้นำในขบวนการโรแมนซ์  ในหมู่ไบรอนผลงานที่ดีที่สุดที่รู้จักกันคือ เรื่องเล่าบทกวียาว Don Juan และ Childe Harold's Pilgrimage และบทกวีสั้น ๆ คือ "เธอเดินเข้ามาในความงาม" เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในกวีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของอังกฤษ และเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางและยังคงผู้คนอ่านกวีของเขาและทำให้เขามีอิทธิพลบทกวี
กวีชาวอังกฤษ
อิบน์ บะฏูเฏาะฮ์

อะบู อับดุลลอฮ์ มุฮัมมัด อิบน์ อับดุลลอฮ์ อัลละวาตี อัฏฏ็อนญี อิบน์ บะฏูเฏาะฮ์ (أبو عبد الله محمد بن عبد الله اللواتي الطنجي بن بطوطة, ) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า อิบน์ บะฏูเฏาะฮ์ (ابن بطوطة; กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1304 – 1368 หรือ 1369) เป็นนักสำรวจชาวโมร็อกโกและเบอร์เบอร์ เขาเป็นที่รู้จักจากบันทึกการเดินทางซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในหนังสือริห์ละฮ์ ("การเดินทาง") ตลอดระยะเวลาสามสิบปี บะฏูเฏาะฮ์ได้ไปเยือนพื้นที่ส่วนใหญ่ของโลกมุสลิมรวมไปถึงดินแดนอื่น ๆ ที่ไม่ใช่มุสลิม การเดินทางของเขาได้แก่การเดินทางไปยังแอฟริกาเหนือ จะงอยแอฟริกา แอฟริกาตะวันตก และยุโรปตะวันออกในซีกโลกตะวันตก และไปยังตะวันออกกลาง เอเชียใต้ เอเชียกลาง เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และจีนในซีกโลกตะวันออก ซึ่งเป็นระยะทางที่มากกว่าการเดินทางของมาร์โก โปโล ถึงสามเท่า บะฏูเฏาะฮ์ถือเป็นหนึ่งในบรรดานักเดินทางที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1847
นักสำรวจ
ประชุม รัตนเพียร

ประชุม รัตนเพียร เกิดเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2469 เป็นบุตรชายของนายอิ่ม และนางแวว รัตนเพียร โดยที่บิดานั้นเป็นกำนัน นายประชุมเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตราด (ส.ส.ตราด) ถึง 4 สมัย คือ ในปี พ.ศ. 2512 สังกัดพรรคสหประชาไทย, ในปี พ.ศ. 2518 และพ.ศ. 2519 สังกัดพรรคธรรมสังคม และในปี พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคประชากรไทย และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนนทบุรี (ส.ส.นนทบุรี) 2 สมัย คือ ในปี พ.ศ. 2529 และพ.ศ. 2531 สังกัดพรรคประชากรไทยทั้ง 2 ครั้ง
นายประชุม เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข  ในสมัยรัฐบาลที่มี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช  เป็นนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2518 และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช จนกระทั่งพ้นจากตำแหน่งเนื่องจากนายกรัฐมนตรีลาออก และได้รับแต่งตั้งอีกสมัยหนึ่ง แต่ดำรงตำแหน่งเพียง 12 วัน และได้เข้าเฝ้าถวายสัตย์ปฏิญาณเพียงวันเดียวก็ต้องพ้นจากตำแหน่ง เนื่องจากการรัฐประหารของพลเรือเอก สงัด ชลออยู่ และสมัยที่มี พลเอก เปรม ติณสูลานนท์  เป็นนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2526  และยังเป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ ปี พ.ศ. 2519 และเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
นอกจากนี้แล้วในแวดวงการศึกษาและการกีฬา ยังถือว่าเป็นปูชนียบุคคลสำคัญคนหนึ่ง จนได้ชื่อเรียกขานว่า ครูชุม จากนายกำพล วัชรพล สื่อมวลชนผู้ก่อตั้งหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ เป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนดุสิตพณิชยการ ซึ่งเป็นโรงเรียนพาณิชยการเอกชนแห่งแรกของประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2505 และเป็นผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต หรืออาร์แบ็ค  และในแวดวงกีฬาเคยดำรงตำแหน่งสำคัญ ๆ อาทิ นายกสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย, นายกสมาคมมวยสากลสมัครเล่นแห่งประเทศไทย และเป็นหนึ่งในคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย เป็นต้น
ด้านครอบครัว สมรสกับนางวิจิตรา รัตนเพียร โดยมีบุตรธิดารวม 4 คน ได้แก่ ดร.ประวิช รัตนเพียร ผู้ตรวจการแผ่นดิน และอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโลโลยี, ดร.ประเวช รัตนเพียร อธิการบดีมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต และอดีต ส.ส.บัญชีรายชื่อพรรคไทยรักไทย, ดร.วาชิต รัตนเพียร ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมปัญญารัตน์ และ ดร.วิชุดา รัตนเพียร สมาชิกวุฒิสภา
นายประชุม ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคชรา สิริอายุได้ 88 ปี เมื่อเวลาประมาณ 10.00 น. ของวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2556 ที่โรงพยาบาลพญาไท 2 มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตราด
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนนทบุรี
พรรคประชากรไทย
พรรคสหประชาไทย
พรรคธรรมสังคม
พรรคสามัคคีธรรม
บุคคลจากมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
บุคคลในวงการพลศึกษา
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย
นักการศึกษาชาวไทย
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง