ดูกี

ดูกี (Dookie) เป็นสตูดิโออัลบัมชุดที่ 3 ของศิลปินพังก์ร็อกอเมริกัน กรีนเดย์ ออกจำหน่าย 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1994 โดยค่ายรีไพรส์เรเคิดส์ ถือเป็นการร่วมงานครั้งแรกกับโปรดิวเซอร์ ร็อบ คาวัลโล และเป็นอัลบัมเปิดตัวกับค่ายใหญ่ ดูกี ได้รับความสำเร็จด้านยอดขายไปทั่วโลก มีอันดับสูงสุดอันดับ 2 บนชาร์ต บิลบอร์ด 200 ของสหรัฐ และยังเข้าชาร์ตในอีก 7 ประเทศ อัลบัมยังขับเคลื่อนให้กรีนเดย์หรือแม้แต่ดนตรีพังก์ร็อกได้รับความนิยมสู่กระแสหลัก ดูกี ได้รับการรับรองแผ่นเสียงเพชรจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกาโดยมียอดสั่งซื้อ 10 ล้านชุด
ดูกี มีซิงเกิลฮิต 5 ซิงเกิล ได้แก่ "ลองวิว", "เวนไอคัมอะราวด์", "บาสเกตเคส", เพลงบันทึกเสียงใหม่อีกครั้ง "เวลคัมทูพาราไดส์" และซิงเกิลเฉพาะบนวิทยุ "ชี" อัลบัมถือได้ว่าได้รับคำชมตั้งแต่ตอนออกจำหน่ายจนปัจจุบัน ได้รับรางวัลแกรมมี่สาขาอัลบัมดนตรีออลเทอร์นาทิฟยอดเยี่ยม ในปี 1995 และติดอยู่อันดับ 1993 ในรายชื่อ 500 อัลบัมยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล ที่อันดับ 193 ของนิตยสาร โรลลิงสโตน จากข้อมูลปี 2004 ดูกี เป็นอัลบัมที่มียอดขายมากที่สุดของวง โดยขายได้มากกว่า 20 ล้านชุดทั่วโลก
== ภูมิหลังและการบันทึกเสียง ==
หลังจากประสบความสำเร็จในวงการเพลงใต้ดินกับสตูดิโออัลบัมชุดที่ 2 เคอร์พลังก์ (1992) มีค่ายใหญ่หลายค่ายเริ่มสนใจในกรีนเดย์ ตัวแทนของค่ายเหล่านี้พยายามชักชวนวงให้เซ็นสัญญาโดยนัดพวกเขาทานข้าวเพื่อหาข้อตกลงกัน ผู้จัดการคนหนึ่งยังเชิญวงไปดิสนีย์แลนด์ด้วย วงก็ปฏิเสธไปจนพวกเขาได้พบกับโปรดิวเซอร์และตัวแทนจากค่ายรีไพรส์ที่ชื่อ ร็อบ คาวัลโล วงประทับใจผลงานของเขาที่ทำงานร่วมกับวงจากแคลิฟอร์เนียอย่าง เดอะมัฟส์ และต่อมาพวกเขาแสดงความเห็นต่อคาวัลโลว่า "เป็นคนเพียงคนเดียวที่เราสามารถพูดด้วยและติดต่อได้"
ในที่สุดวงก็ได้ออกจากค่ายอิสระของพวกเขาที่ชื่อ ลุกเอาต์! เรเคิดส์ อย่างฉันท์มิตร และเซ็นสัญญากับรีไพรส์ การได้เซ็นสัญญากับค่ายใหญ่นี้ทำให้แฟนดั้งเดิมของวงจำนวนมากจากคลับเพลงอินดี้ที่ตั้งอยู่เลขที่ 924 ถนนกิลแมน ตราหน้าวงว่า "ขายตัว" (Selling out) คลับแห่งนี้สั่งห้ามกรีนเดย์เข้าร้านตั้งแต่เซ็นสัญญากับค่ายใหญ่ โดยนักร้องนำ บิลลี โจ อาร์มสตรอง บอกกับนิตยสาร สปิน ในปี 1999 ว่า "ผมไม่สามารถกลับไปยังกระแสพังก์ได้อีก แม้ว่าเราจะประสบความสำเร็จที่สุดในโลกหรือล้มเหลวที่สุด สิ่งเดียวที่ผมสามารถทำได้คือ นำจักรยานแล้วก็มุ่งไปข้างหน้า"
คาวัลโลเป็นโปรดิวเซอร์หลักของอัลบัมนี้ ร่วมด้วยเจอร์รี ฟินน์ ที่รับหน้าที่ผสมเสียง กรีนเดย์ให้เทปเดโมแรกกับคาวัลโล พอหลังจากที่เขาฟังระหว่างขับรถกลับบ้าน เขารู้สึกได้ว่า "ได้พบสิ่งใหญ่โตเข้าโดยบังเอิญ" วงได้ทำการบันทึกเสียงเป็นเวลา 3 อาทิตย์ และผสมเสียงอัลบัมนี้ 2 ครั้ง อาร์มสตรองอ้างว่าวงต้องการสร้างเสียงที่ฟังดูแห้ง "คล้ายกับอัลบัมของเซ็กซ์พิสทอลส์ หรืออัลบัมแรก ๆ ของแบล็กแซ็บบาธ" วงยังรู้สึกไม่พอใจกับต่อการผสมเสียงแรก คาวัลโลก็เห็นด้วยและผสมเสียงใหม่ที่แฟนตาซีสตูดิโอส์ในเบิร์กลีย์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ต่อมาอาร์มสตรองพูดถึงประสบการทำงานในสตูดิโอนี้ว่า "ทุกอย่างถูกเขียนมาแล้ว สิ่งที่เราต้องทำก็แค่เล่นเพลง"
== การเขียนเพลง ==
เนื้อหาส่วนใหญ่ของอัลบัมนี้แต่งโดยอาร์มสตรอง เว้นเพลง "อีเมเนียสสลีปัส" (Emenius Sleepus) ที่แต่งโดยมือเบสของวง ไมก์ เดินต์ และเพลงซ่อน "ออลบายมายเซลฟ์" (All by Myself) ที่ประพันธ์ทำนองและเนื้อเพลงโดยมือกลอง เทร คูล อัลบัมเกี่ยวพันกับประสบการณ์ที่หลากหลายของสมาชิกวง และมีเนื้อหาอย่างเรื่อง ความวิตกกังวล อาการแพนิกกำเริบ การสำเร็จความใคร่ด้วยตนเอง รสนิยมทางเพศ ความเบื่อหน่าย การสังหารหมู่ การหย่า และอดีตเพื่อนสาว
===เพลงที่ 1–7===
อาร์มสตรองเขียนเพลง "แฮฟวิงอะบลาสต์" (Having a Blast) ตอนเขาอยู่ที่คลีฟแลนด์ในปี 1992 ซิงเกิล "ลองวิว" มีเส้นเบสที่เป็นลายเซ็นโดยมือเบส เดินต์แต่งขณะอยู่ภายใต้อิทธิพลของแอลเอสดี "เวลคัมทูพาราไดส์" ซิงเกิลที่ 2 ของ ดูกี เดิมทีบรรจุอยู่ในสตูดิโออัลบัมชุด 2 เคอร์พลังก์ เพลงได้รับการบันทึกเสียงใหม่โดยลดเสียงแตกเพื่อบรรจุในอัลบัม ดูกี เพลงนี้ไม่เคยมีมิวสิกวิดีโออย่างเป็นทางการ อย่างไรก็ดีมีการนำใช้ภาพแสดงสดของเพลงนี้มาใช้เป็นมิวสิกวิดีโอบ่อยครั้ง วิดีโอนี้มีอยู่ในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของกรีนเดย์
ซิงเกิลฮิต "บาสเกตเคส" ติดบนชาร์ตซิงเกิลทั่วโลกหลายชาร์ต เป็นเพลงได้รับแรงบันดาลใจจากเรื่องส่วนตัวของอาร์มสตรอง เพลงพูดถึงภาวะวิตกกังวลของอาร์มสตรองและความรู้สึก "บ้า" ก่อนที่จะหาสาเหตุของโรคตื่นตระหนกนี้ได้ ท่อนเวิร์สที่ 3 "บาสเกตเคส" เอ่ยถึง การค้าประเวณีชาย อาร์มสตรองกล่าวว่า "ผมต้องการท้าทายตัวเองหรือคนฟังใครก็ตามที่อาจจะเป็นเช่นนี้ เหมือนเป็นการมองดูที่โลกใบนี้แล้วพูดว่า 'มันไม่ดำและไม่ขาวอย่างที่คุณคิด นี่ไม่ใช่คุณตัวของปู่คุณ หรืออาจจะเป็นก็ได้'" มิวสิกวิดีโอถ่ายทำที่สถาบันด้านจิตที่ทิ้งร้าง เพลงนี้ถือเป็นหนึ่งในเพลงที่ได้รับความนิยมที่สุดของวง
===เพลงที่ 8–14===
ซิงเกิลเฉพาะทางวิทยุ "ชี" แต่งโดยอาร์มสตรอง มีเรื่องราวเกี่ยวกับแฟนเก่าที่ได้แสดงบทกวีแนวนิยมสตรีที่ใช้ชื่อเดียวกับชื่อเพลงเขา เพื่อเป็นการตอบกลับ อาร์มสตรองจึงได้แต่งเนื้อเพลง "ชี" แล้วแสดงให้เธอเห็น ต่อมาเธอย้ายไปยังเอกวาดอร์ นั่นกระตุ้นให้อาร์มสตรองใส่เพลง "ชี" ไว้ในอัลบัม แฟนเก่าคนนี้ยังได้รับการเอ่ยถึงในเพลง "ซัสซาฟรัสรูตส์" (Sassafras Roots) และ "ชัมป์" (Chump) อีกด้วย
ซิงเกิลสุดท้าย "เวนไอคัมอะราวด์" ก็ได้รับแรงบันดาลใจจากผู้หญิง แต่ครั้งนี้เกี่ยวกับภรรยาเก่าของอาร์มสตรอง เอเดรียน หลังจากที่ทั้งคู่ได้ทะเลาะกัน อาร์มสตรองได้ทิ้งเอเรียนมาอยู่คนเดียวในบางครั้ง มิวสิกวิดีโอมีสมาชิกวง 3 คน เดินไปมาในยามค่ำคืนที่เบิร์กลีย์ และซานฟรานซิสโก จนตอนจบกลับมายังสถานที่เดิม สมาชิกในภายภาคหน้าของวงกรีนเดย์ เจสัน ไวต์ ปรากฏตัวในมิวสิกวิดีโอนี้ด้วยกับแฟนสาวเขาตอนนั้น เพลงนี้เป็นซิงเกิลแรกของวงที่ติดท็อป 10 โดยติดอันดับ 6 บนชาร์ตฮอต 100 แอร์เพลย์ และขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตมอเดิร์นร็อกแทร็กส์เป็นเวลา 7 อาทิตย์ (นานกว่า "บาสเกตเคส" 2 อาทิตย์) ยังขึ้นอันดับ 2 ทั้งชาร์ตเมนสตรีมร็อก และเมนสตรีมท็อป 40 เพลง "คัมมิงคลีน" (Coming Clean) พูดเนื้อหาเกี่ยวกับการแก้ปัญหาความขัดแย้งเรื่องรักร่วมสองเพศของเขาเมื่อตอนอายุ 16 และ 17 ปี ในการสัมภาษณ์กับนิตยสาร ดิแอดโวเคต เขากล่าวว่า ถึงแม้ว่าเขาจะไม่เคยมีความสัมพันธ์กับผู้ชาย แต่เพศสภาพของเขา "เป็นอะไรที่เขาต้องต่อสู้กับตัวเอง" บิลลี โจ อาร์มสตรอง เขียนเพลง "อินดิเอนด์" (In the End) ที่มีเรื่องราวเกี่ยวกับแม่ของเขาและสามีของเธอ เขาพูดไว้ว่า "เพลงนี้เกี่ยวกับสามีของแม่ผม เพลงนี้ค่อนข้างไม่เกี่ยวกับผู้หญิง หรือใครบางคนที่ไม่เกี่ยวกับผมโดยตรงในด้านความสัมพันธ์ อินดิเอนด์จึงเป็นเรื่องราวของแม่ผม"
== ปก ==
ชื่อของอัลบัมเอ่ยถึงการที่สมาชิกของวงมักประสบปัญหาท้องเสีย ที่พวกเขาบอกว่าเป็น "อึเหลว" (liquid dookie) ซึ่งเป็นผลมาจากการที่เขารับประทานอาหารที่เสียแล้วระหว่างทัวร์ เดิมทีวงจะตั้งชื่ออัลบัมว่า ลิควิตดูกี (Liquid Dookie) อย่างไรก็ดีก็เห็นว่า "หยาบไป" จึงตั้งชื่อว่า ดูกี
งานศิลป์จากเพื่อนวงพังก์จากอีสต์เบย์ ที่ชื่อริชชี บุเชอร์ ได้สร้างข้อพิพาท ตั้งแต่การวาดภาพระเบิดใส่ผู้คนและตึก ภาพเป็นการจำลองถนนเทเลกราฟในเบิร์กลีย์ ตรงกลางภาพเป็นระเบิดโดยมีชื่อวงอยู่ด้านบน อาร์มสตรองอธิบายงานศิลป์บนปกนี้ว่า
ปกหลังในการพิมพ์แรก ๆ ของซีดีนั้นปรากฏของเล่นของตัวละครเออร์นีจาก เซซามีสตรีท ที่ใช้แอร์บรัชพ่นทับภายหลังเนื่องจากกลัวเรื่องการฟ้องร้อง อย่างไรก็ดี การพิมพ์ในแคนาดาและยุโรป ยังปรากฏภาพเออร์นีอยู่บนปกหลังด้วย มีข่าวลือว่าที่ถูกนำออกไปเพราะจะทำให้ผู้ปกครองคิดว่า ดูกี เป็นอัลบัมเพลงกล่อมเด็ก หรือผู้สร้าง เซซามีสตรีท อาจจะฟ้องกรีนเดย์ได้
== การออกจำหน่าย ==
ดูกี ออกจำหน่ายเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1994 ตอนออกนั้นอัลบัมเข้าชาร์ต 7 ประเทศ ขึ้นอันดับสูงสุดอันดับ 2 บนบิลบอร์ด 200 ในสหรัฐ และยังประสบความสำเร็จในอีกหลายประเทศ โดยสูงสุดอันดับ 1 ในนิวซีแลนด์ อันดับต่ำสุดในทุกประเทศคือในสหราชอาณาจักรที่อันดับ 13 ขณะที่ทุกซิงเกิลจากอัลบัม ติดชาร์ตในหลายประเทศ ซิงเกิลฮิต "บาสเกตเคส" เข้าท็อป 10 ในสหราชอาณาจักรและสวีเดน ต่อมาปี 1995 อัลบัมได้รับรางวัลแกรมมีสาขาอัลบัมดนตรีออลเทอร์นาทิฟยอดเยี่ยม โดย "ลองวิว" กับ "บาสเกตเคส" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่
ตลอดในคริสต์ทศวรรษ 1990 ดูกี ยังคงทำยอดขายได้ดี จนท้ายสุดสามารถได้รับการรับรองแผ่นเสียงเพชร ในปี 1999 ดูกี มียอดขายมากกว่า 20 ล้านชุดทั่วโลก และยังคงเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดของวง
== การตอบรับ ==
ดูกี ได้รับคำชื่นชม บิล แลมบ์จาก อะเบาต์.คอม เห็นว่าเป็นอัลบัมที่ดีกว่าในช่วงเวลานั้นแน่ ๆ โดยเรียกว่า "หนึ่งในอัลบัมเสาหลักของคริสต์ทศวรรษ 1990" สตีเฟน โทมัส เออร์เลวิน แห่งออลมิวสิกอธิบาย ดูกี ว่าเป็น "ชิ้นส่วนดาวแจ่มจรัสของมอเดิร์นพังก์ที่หลายวงพยายามทำเลียนแบบ แต่ไม่มีใครทำได้ดีกว่านี้" ในปี 1994 ไทม์ กล่าวว่า ดูกี เป็นอัลบัมดีที่สุดประจำปีอันดับ 3 และเป็นอัลบัมร็อกที่ดีที่สุดประจำปี 1994 จอน พาเรเลส จาก เดอะนิวยอร์กไทมส์ ในช่วงต้นปี 1995 บรรยายดนตรีของ ดูกี ว่า "พังก์ที่กลับมาเป็นป็อปได้อย่างรวดเร็ว ตลก ติดหู เพลงอันทรงพลัง ที่เกี่ยวกับการคร่ำครวญ และเปลี่ยนช่องโทรทัศน์ ความไม่แยแสต่อซาวด์ที่ซาบซึ้งอย่างมาก" พอล เอแวนส์ แห่ง โรลลิงสโตน อธิบายถึงกรีนเดย์ว่า "พวกเขาได้กำลังโน้มน้าวโดยส่วนมาก เพราะพวกเขาได้เข้าใจการต่อต้านค่านิยมแบบหยาบจากพังก์ได้อย่างทะลุปรุโปร่ง อย่าง การกล่าวโทษ การสมเพชตัวเอง การรู้สึกชิงชังตัวเองอย่างยโส อารมณ์ขัน การหลงตัวเอง และตลก"
นีล สเตราส์แห่ง เดอะนิวยอร์กไทมส์ แม้จะชมเชยคุณภาพโดยรวมของอัลบัม ก็ได้ตั้งข้อสังเกตว่า "ซาวด์ป็อปของ ดูกี แค่คล้ายเพลงพังก์อย่างไกล ๆ" วงไม่ได้โต้ตอบคำวิจารณ์เหล่านี้ในช่วงแรก จนต่อมาก็อ้างว่า พวกเขา "แค่พยายามเป็นตัวเอง" และบอกว่า "วงเราเอง เราจะทำอะไรตามที่อยาก" เดินต์อ้างว่าอัลบัมต่อมา อินซอมนิแอก เป็นหนึ่งในอัลบัมของวงที่มีเนื้อเพลงและดนตรีหนักที่สุด โดยวงได้ปล่อยความโกรธต่อคำวิจารณ์จากนักวิจารณ์และอดีตแฟนเพลง
ดูกี ได้รับเครดิตร่วมไปกับอัลบัม สแมช ของดิออฟสปริง ว่าได้ช่วยทำให้พังก์ร็อกกลับมาสู่วัฒนธรรมกระแสหลักได้ โทมัส แนสซิฟจากช่อง ฟิวส์ เอ่ยว่าเป็นอัลบัมป็อปพังก์ที่สำคัญที่สุด
ในเดือนเมษายน 2014 โรลลิงสโตน ให้อัลบัมนี้อยู่อันดับ 1 ของรายชื่อ "1994: 40 งานเพลงยอดเยี่ยมจากปียอดเยี่ยมของออลเทอร์นาทิฟกระแสหลัก" เดือนต่อมา ลาวด์ไวร์ ให้ ดูกี อยู่อันดับ 1 ของรายชื่อ "10 อัลบัมฮาร์ดร็อกยอดเยี่ยมแห่งปี 1994" กีตาร์เวิลด์ ให้ ดูกี อยู่อันดับ 13 ของรายชื่อ "ซูเปอร์อันโนวน์: 50 อัลบัมรูปสัญญะ (iconic) ที่นิยามปี 1994"
===การได้รับเกียรติ===
ตั้งแต่ออก ดูกี ได้อยู่ในหลายรายชื่อ "ต้องมี" อยู่มากมาย ที่จัดขึ้นโดยสื่อดนตรี ด้านล่างคือรายชื่อที่โดดเด่นที่จัดให้ ดูกี อยู่ในรายชื่อ โดยข้อมูลดัดแปลงจากเว็บไซต์แอกเคลมด์มิสิก
{|class="wikitable"
|-
! สิ่งพิมพ์
! ประเทศ
! การได้รับเกียรติ
! ปี
! อันดับ
|-
| เคอร์แรง!
| สหราชอาณาจักร
| เดอะเคอร์แรง!  100 อัลบัมที่คุณต้องฟังก่อนตาย
| 1998
| 33
|-
| คลาสสิกร็อกแอนด์เมทัลแฮมเมอร์
| สหราชอาณาจักร
| 200 อัลบัมยอดเยี่ยมแห่งคริสต์ทศวรรษ 1990
| 2006
| N/A
|-
| รอเบิร์ต ดิเมอรี
| สหรัฐ
| 1001 อัลบัมที่คุณต้องฟังก่อนตาย
| 2005
| N/A
|-
| โรลลิงสโตน
| สหรัฐ
| 500 อัลบัมยอดเยี่ยมตลอดกาล
| 2012
| 193
|-
| โรลลิงสโตน
| สหรัฐ
| อัลบัมยอดเยี่ยมแห่งปี 1994 (จากผู้อ่าน)
| 1994
| 1
|-
| โรลลิงสโตน
| สหรัฐ
| 1994: 40 งานเพลงยอดเยี่ยมจากปียอดเยี่ยมของออลเทอร์นาทิฟกระแสหลัก
| 2014
| 1
|-
| ลาวด์ไวร์
| สหรัฐ
| 10 อัลบัมฮาร์ดร็อกยอดเยี่ยมแห่งปี 1994
| 2014
| 1
|-
| โรลลิงสโตน
| สหรัฐ
| 100 อัลบัมยอดเยี่ยมแห่งยุค 90
| 2010
| 30
|-
| สปิน
| สหรัฐ
| 100 อัลบัมยอดเยี่ยม, 1985–2005
| 2005
| 44
|-
| หอเกียรติยศร็อกแอนด์โรล
| สหรัฐ
| เดอะเดฟินิทีฟ 200
| 2005
| 50
|-
| เคอร์แรง!
| สหราชอาณาจักร
| 51 อัลบัมป็อปพังก์ยอดเยี่ยมที่เคยมีมา
| 2015
| 2
|}
== การแสดงสด ==
ทันทีหลังออกจำหน่าย วงเริ่มออกทัวร์ระดับประเทศ โดยเริ่มต้นในสหรัฐที่พวกเขาใช้ห้องสมุดเคลื่อนที่ที่เป็นของพ่อเทร คูล ใช้ในการเดินทางระหว่างโชว์ มีผู้ชมนับล้านได้เห็นการแสดงของกรีนเดย์ที่งานวูดสต็อก '94 ผ่านระบบจ่ายเมื่อรับชมซึ่งทำให้วงมีแฟนเพลงมากขึ้น งานนี้มีเรื่องอื้อฉาวที่เป็นที่ที่วงใช้โคลนสู้กับฝูงชน ไปจนจบโชว์ของกรีนเดย์ ระหว่างการสู้นี้ ผู้รักษาความปลอดภัยเข้าใจผิดว่าเดินต์เป็นแฟนเพลง จึงตะครุบตัวเขาแล้วโยนเขาเข้ากับจอมอนิเตอร์ เป็นเหตุให้เขาได้รับบาดเจ็บที่แขนและฟันหัก 2 ซี่
วงปรากฏตัวที่งานลอลลาพาลูซา และซีวันฮันเดรดอะคูสติกคริสต์มาสที่เมดิสันสแควร์การ์เดน โดยอาร์มสตรองแสดงเพลง "ชี" ในสภาพเปลือยเปล่า วงออกทัวร์ไปทั่วสหรัฐและแคนาดา จากนั้นก็แสดงอีกไม่กี่โชว์ในยุโรป ก่อนที่จะบันทึกเสียงงานอัลบัมชุดถัดไป อินซอมนิแอก ระหว่างการทัวร์อาร์มสตรองคิดถึงบ้าน ภรรยาเขา เอเดรียน อาร์มสตรอง ซึ่งได้แต่งงานกันไม่นานหลังออกอัลบัม ดูกี ก็ได้ตั้งครรภ์ระยะเวลาแทบจะทั้งทัวร์ อาร์มสตรองรู้สึกหงุดหงิดที่ไม่สามารถช่วยเหลือและเอาใจใส่เธอได้
เดือนสิงหาคม 2013 มีการเล่นเพลงทั้งหมดในอัลบัม ดูกี ที่สถาบันบริกซ์ตันในลอนดอนและเทศกาลเรดิงและลีดส์เพื่อเป็นฉลองในวาระจะครบรอบ 20 ปีของอัลบัม
== รายชื่อเพลง ==
เนื้อเพลงทั้งหมดแต่งโดย บิลลี โจ อาร์มสตรอง เว้นในหมายเหตุ ดนตรีทั้งหมดประพันธ์โดยกรีนเดย์
=== ฉบับไอทูนส์/กูเกิล เพลย์/สปอติฟาย ===
== คณะผู้สร้างอัลบั้ม ==
กรีนเดย์
บิลลี โจ อาร์มสตรอง&nbsp;— ร้องนำ, กีตาร์
ไมก์ เดินต์&nbsp;— เบส, ร้องประสาน
เทร คูล&nbsp;— กลอง, กีตาร์และร้องนำในเพลง "All by Myself"
ฝ่านเทคนิค
ร็อบ คาวัลโล; โปรดิวเซอร์ ผสมเสียง
เจอร์รี ฟินน์&nbsp;— ผสมเสียง
นีล คิง&nbsp;— วิศวกร
เคซี แม็กแครงกิน&nbsp;— วิศวกร
ริชชี บุเชอร์&nbsp;— ศิลปินปก
เคน เชลส&nbsp;– ถ่ายภาพ
แพต ไฮนส์&nbsp;– งานศิลป์อนุสาร
== ชาร์ตและการรับรอง ==
===ชาร์ต===
{|class="wikitable sortable"
|-
! ชาร์ต (1994–95)
!style="width:5em;line-height:1.3"| อันดับสูงสุด
|-
| อาร์เจนตินา (CAPIF)
| style="text-align:center;"| 7
|-
| ออสเตรเลียนอัลบัมส์ชาร์ต
| style="text-align:center;"| 1
|-
| ออสเตรียนอัลบัมส์ชาร์ต
| style="text-align:center;"| 4
|-
| แคนะเดียนอัลบัมส์ชาร์ต
| style="text-align:center;"| 1
|-
| ยุโรป (IFPI)
| style="text-align:center;"| 2
|-
| เยอรมันอัลบัมส์ชาร์ต
| style="text-align:center;"| 5
|-
| ฟินนิชอัลบัมส์ชาร์ต
| style="text-align:center;"| 5
|-
| ไอริชอัลบัมส์ชาร์ต
| style="text-align:center;"| 38
|-
| อิตาเลียนอัลบัมส์ชาร์ต
| style="text-align:center;"| 45
|-
| นิวซีแลนด์อัลบัมส์ชาร์ต
| style="text-align:center;"| 1
|-
| สแปนิชอัลบัมส์ชาร์ต
|align="center|6
|-
| สวีดิชอัลบัมชาร์ต
| style="text-align:center;"| 3
|-
| ยูเคอัลบัมส์ (OCC)
| style="text-align:center;"| 13
|-
| ยูเอส บิลบอร์ด 200
| style="text-align:center;"| 2
|}
=== ชาร์ตสิ้นปี ===
===ชาร์ตสิ้นทศวรรษ===
===การรับรอง===
{|class="wikitable sortable"
|-
! ชาร์ต
!style="width:5em;line-height:1.3"| การรับรอง
!style="width:5em;line-height:1.3"| ยอดขาย
|-
| อาร์เจนตินา (CAPIF)
| style="text-align:center;"| 2×&nbsp;แผ่นเสียงทองคำขาว
| style="text-align:center;"| 120,000
|-
| ออสเตรเลียนอัลบัมส์ชาร์ต
| style="text-align:center;"| 5×&nbsp;แผ่นเสียงทองคำขาว
| style="text-align:center;"| 350,000
|-
| ออสเตรียนอัลบัมส์ชาร์ต
| style="text-align:center;"| แผ่นเสียงทองคำขาว
| style="text-align:center;"| 50,000
|-
| บราซิลเลียนอัลบัมส์ชาร์ต
| style="text-align:center;"| แผ่นเสียงทองคำ
| style="text-align:center;"| 100,000
|-
| แคนะเดียนอัลบัมส์ชาร์ต
| style="text-align:center;"| Diamond
| style="text-align:center;"| 1,000,000
|-
| ยุโรป (IFPI)
| style="text-align:center;"| 2× แผ่นเสียงทองคำขาว
| style="text-align:center;"| 2,000,000
|-
| เยอรมันอัลบัมส์ชาร์ต
| style="text-align:center;"| 3× แผ่นเสียงทองคำ
| style="text-align:center;"| 750,000
|-
| ฟินนิชอัลบัมส์ชาร์ต
| style="text-align:center;"| แผ่นเสียงทองคำ
| style="text-align:center;"| 35,205
|-
| ไอริชอัลบัมส์ชาร์ต
| style="text-align:center;"| 4× แผ่นเสียงทองคำขาว
| style="text-align:center;"| 40,000
|-
| อิตาเลียนอัลบัมส์ชาร์ต
| style="text-align:center;"| แผ่นเสียงทองคำ
| style="text-align:center;"| 50,000
|-
| นิวซีแลนด์อัลบัมส์ชาร์ต
| style="text-align:center;"| 7× แผ่นเสียงทองคำขาว
| style="text-align:center;"| 107,000
|-
| โพลิชอัลบัมส์ชาร์ต
| style="text-align:center;"| แผ่นเสียงทองคำ
| style="text-align:center;"| 50,000
|-
| สวีดิชอัลบัมชาร์ต
| style="text-align:center;"| แผ่นเสียงทองคำ
| style="text-align:center;"| 20,000
|-
| ยูเคอัลบัมส์ (OCC)
| style="text-align:center;"| 3×&nbsp;แผ่นเสียงทองคำขาว
| style="text-align:center;"| 959,000
|-
| ยูเอส บิลบอร์ด 200
| style="text-align:center;"|แผ่นเสียงเพชร
| style="text-align:center;"| 10,000,000
|}
===ซิงเกิล===
{|class="wikitable"
|-
!rowspan="2"| ปี
!rowspan="2"| เพลง
!colspan="7"| อันดับสูงสุด
|-
!style="font-size:85%;width:2.5em;vertical-align:top"| ยูเอส มอเดิร์นร็อกแทรกส์
!style="font-size:85%;width:2.5em;vertical-align:top"| ยูเอส เมนสตรีมร็อกแทรกส์
!style="font-size:85%;width:2.5em;vertical-align:top"| ยูเค
!style="font-size:85%;width:2.5em;vertical-align:top"| แคนาดา
!style="font-size:85%;width:2.5em;vertical-align:top"| สวีเดน
!style="font-size:85%;width:2.5em;vertical-align:top"| นิวซีแลนด์
!style="font-size:85%;width:2.5em;vertical-align:top"| ฝรั่งเศส
|-
| 1994
| "ลองวิว"
| style="text-align:center;"| 1
| style="text-align:center;"| 13
| style="text-align:center;"| 30
| style="text-align:center;"|&nbsp;—
| style="text-align:center;"|&nbsp;—
| style="text-align:center;"|&nbsp;—
| style="text-align:center;"|&nbsp;—
|-
| 1994
| "เวลคัมทูพาราไดส์"
| style="text-align:center;"| 7
| style="text-align:center;"|&nbsp;—
| style="text-align:center;"| 20
| style="text-align:center;"|&nbsp;—
| style="text-align:center;"|&nbsp;—
| style="text-align:center;"| 21
| style="text-align:center;"|&nbsp;—
|-
| 1994
| "บาสเกตเคส"
| style="text-align:center;"| 1
| style="text-align:center;"| 9
| style="text-align:center;"| 7
| style="text-align:center;"| 12
| style="text-align:center;"| 3
| style="text-align:center;"| 21
| style="text-align:center;"| 35
|-
| 1995
| "เวนไอคัมอะราวด์"
| style="text-align:center;"| 1
| style="text-align:center;"| 2
| style="text-align:center;"| 27
| style="text-align:center;"| 3
| style="text-align:center;"| 28
| style="text-align:center;"| 4
| style="text-align:center;"|&nbsp;—
|-
| 1995
| "ชี"
| style="text-align:center;"| 5
| style="text-align:center;"| 18
| style="text-align:center;"|&nbsp;—
| style="text-align:center;"|&nbsp;—
| style="text-align:center;"|&nbsp;—
| style="text-align:center;"|&nbsp;—
| style="text-align:center;"|&nbsp;—
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Dookie ที่ยูทูบ
Dookie ที่ดิสคอกส์
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2537