pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
กีฬาบาสเกตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960

การแข่งขันบาสเกตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 เป็นการแข่งขันบาสเกตบอลโอลิมปิกที่จะจัดขึ้นในโรม ประเทศอิตาลี กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 26 สิงหาคม - 10 กันยายน พ.ศ. 2503
== การคัดเลือก ==
== ผลการแข่งขัน ==
===สรุปเหรียญ===
{| 
|-
| 1 ||align=left| || 1 || 0 || 0 || 1
|-
| 2 ||align=left| || 0 || 1 || 0 || 1
|-
| 3 ||align=left| || 0 || 0 || 1 || 1
|-
!colspan=2| รวม || 1 || 1 || 1 || 3
|}
===ผลการแข่งขัน===
{| 
|-valign=top
|ชาย
|  Jay Hoyland ArnetteWalter Jones Bellamy, Jr.Robert Lewis BoozerTerence Gilbert DischingerBurdette HaldorsonDarrall Tucker ImhoffAllen Earl KelleyLester E. LaneJerry Ray LucasOscar Palmer RobertsonAdrian Howard SmithJerome Alan West
|  Yuri KorneevJānis KrūmiņšGuram MinashviliValdis MuižnieksCesars OzersAleksandr PetrovMikhail SemyonovVladimir UgrekhelidzeMaigonis ValdmanisAlbert ValtinGennadi VolnovViktor Zubkov
|  Edson Bispo dos SantosMoyses BlasWaldemar BlatskauskasAlgodãoCarmo de SouzaCarlos Domingos MassoniWaldyr Geraldo BoccardoWlamir MarquesAmaury Antônio PasosFernando Pereira De FreitasAntonio Salvador SucarEduardo Schall Jatyr
|}
Note: The International Olympic Committee medal database shows only these players as medalists. They all played at least one match during the tournament. The reserve players are not listed as medalists.
==อ้างอิง==
โอลิมปิกฤดูร้อน 1960
1960
กีฬาบาสเกตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964

การแข่งขันบาสเกตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 เป็นการแข่งขันบาสเกตบอลโอลิมปิกที่จะจัดขึ้นในโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 11-23 ตุลาคม พ.ศ. 2507
== การคัดเลือก ==
{|class=wikitable width=100%
|-
!width=11%|แอฟริกา !!width=13%| อเมริกา !!width=12%| เอเชีย !!width=12%| โอเชียเนีย !!width=15%| ยุโรป !!width=28%| เข้ารอบอัตโนมัติ
|- valign=top
| ||  ||  ||  ||  ||  - Gold medal in 1960 - Silver medal in 1960 - Bronze medal in 1960 - 4th place in 1960 - 5th place in 1960 - 6th place in 1960 - 7th place in 1960 - 8th place in 1960 - Olympic hosts
|}
Withdrew from the tournament.
Replacement teams.
== ผลการแข่งขัน ==
===สรุปเหรียญ===
{| 
|-
| 1 ||align=left| || 1 || 0 || 0 || 1
|-
| 2 ||align=left| || 0 || 1 || 0 || 1
|-
| 3 ||align=left| || 0 || 0 || 1 || 1
|-
!colspan=2| รวม || 1 || 1 || 1 || 3
|}
===ผลการแข่งขัน===
{| 
|-valign=top
|ชาย
| valign=top |  Jim BarnesBill BradleyLarry BrownJoe CaldwellMel CountsRichard DaviesWalt HazzardLucious JacksonJohn McCaffreyJeff MullinsJerry ShippGeorge Wilson
| valign=top |  Valdis MuižnieksNikolay BagleyArmenak AlachachianAlexandr TravinViacheslav KhryninJānis KrūmiņšLevan MoseshviliYury KorneevAlexsandr PetrovGennadi VolnovJaak LipsoJuris Kalniņš
| valign=top |  
Amaury Antônio PasosWlamir MarquesUbiratan Pereira MacielCarlos Domingos MassoniFriedrich Wilhem BraunCarmo de SouzaJatyr Eduardo SchallEdson Bispo dos SantosAntonio Salvador SucarVictor MirshawkaSergio de Toledo MachadoJose Edvar Simoes
|}
==อ้างอิง==
โอลิมปิกฤดูร้อน 1964
1964
กีฬาบาสเกตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976

การแข่งขันบาสเกตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 เป็นการแข่งขันบาสเกตบอลโอลิมปิกที่จะจัดขึ้นในมอนทรีอออล ประเทศแคนาดา กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 18-27 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 เป็นครั้งแรกที่มีการแข่งขันบาสเกตบอลหญิงเพิ่มขึ้นมา
== การคัดเลือก ==
=== ชาย ===
{|class=wikitable width=100%
|-
!width=11%|แอฟริกา !!width=13%| อเมริกา !!width=12%| เอเชีย !!width=12%| โอเชียเนีย !!width=15%| ยุโรป !!width=28%| เข้ารอบอัตโนมัติ
|- valign=top
| ||  ||  ||  ||  ||  – Gold medal in 1972 – Silver medal in 1972 – Bronze medal in 1972 – Olympic hosts
|}
=== หญิง ===
{|class=wikitable width=100%
|-
!width=13% | อเมริกา !!width=13%| ยุโรป !!width=26%| เข้ารอบอัตโนมัติ
|- valign=top
|  ||  ||  – World Champions – 2nd place at the 1975 World Championship – 3rd place at the 1975 World Championship – Olympic hosts
|}
Egypt and China withdrew from the Olympic Games after one match, following the boycott of several African countries against New Zealand. Japan replaced China, while all matches involving Egypt where forfeited.
Puerto Rico qualified after winning the silver medal at the 1975 Pan American Games, since the gold medal went to the United States, who had already qualified.
Replaced China.
== ผลการแข่งขัน ==
===สรุปเหรียญ===
{| 
|-
| 1 ||align=left| || 1 || 1 || 0 || 2
|-
| 2 ||align=left| || 1 || 0 || 1 || 2
|-
| 3 ||align=left| || 1 || 0 || 1 || 1
|-
| 4 ||align=left| || 0 || 0 || 1 || 1
|-
!colspan=2| รวม || 2 || 2 || 2 || 6
|}
===ผลการแข่งขัน===
{| 
|-valign=top
|ชาย
| Phil FordSteve SheppardAdrian DantleyWalter DavisQuinn BucknerErnie GrunfeldKenneth CarrScott MayTate ArmstrongTom LaGardePhilip HubbardMitch Kupchak
| Blagoja GeorgievskiDragan KićanovićVinko JelovacRajko ŽižićŽeljko JerkovAndro KnegoZoran SlavnićKrešimir ĆosićDamir ŠolmanŽarko VarajićDražen DalipagićMirza Delibašić
| Vladimir ArzamaskovAleksandr SalnikovValery MiloserdovAlzhan ZharmukhamedovAndrei MakeevIvan EdeshkoSergei BelovVladimir TkachenkoAnatoly MyshkinMikhail KorkiyaAleksandr BelovVladimir Zhigily
|- valign=top
|หญิง
| Olga BaryshevaTamāra DaunieneNatalya KlimovaTatyana OvechkinaAngelė RupšienėNadezhda ShuvayevaNadezhda ZakharovaUljana SemjonovaRaisa KurvyakovaNelli FeryabnikovaOlga SukharnovaTetiana Zakharova
| Cindy BrogdonSusan RojcewiczAnn MeyersLusia HarrisNancy DunkleCharlotte LewisNancy LiebermanGail MarquisPatricia RobertsMary Anne O'ConnorPatricia HeadJuliene Simpson
| Krasimira BogdanovaDiana DilovaKrasimira GyurovaPenka MetodievaSnezhana MikhaylovaGirgina SkerlatovaMariya StoyanovaMargarita ShtarkelovaPetkana MakaveevaNadka GolchevaPenka StoyanovaTodorka Yordanova
|}
==อ้างอิง==
โอลิมปิกฤดูร้อน 1976
1976
กีฬาบาสเกตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968

การแข่งขันบาสเกตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 เป็นการแข่งขันบาสเกตบอลโอลิมปิกที่จะจัดขึ้นในเม็กซิโกซิตี้ ประเทศเม็กซิโก กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 13-23 ตุลาคม พ.ศ. 2511
== การคัดเลือก ==
{|class=wikitable width=100%
|-
!width=11%|แอฟริกา !!width=13%| อเมริกา !!width=12%| เอเชีย !!width=12%| โอเชียเนีย !!width=15%| ยุโรป !!width=28%| เข้ารอบอัตโนมัติ
|- valign=top
| ||  ||  ||  ||  – Gold medal in 1964 – Silver medal in 1964 – Bronze medal in 1964 – 4th place in 1964 – 5th place in 1964 – Olympic hosts
|}
== ผลการแข่งขัน ==
===สรุปเหรียญ===
{| 
|-
| 1 ||align=left| || 1 || 0 || 0 || 1
|-
| 2 ||align=left| || 0 || 1 || 0 || 1
|-
| 3 ||align=left| || 0 || 0 || 1 || 1
|-
!colspan=2| รวม || 1 || 1 || 1 || 3
|}
===ผลการแข่งขัน===
{| 
|-valign=top
|ชาย
|   Mike BarrettJohn ClawsonDon DeeCalvin FowlerSpencer HaywoodBill HosketJim KingGlynn SaultersJames SullivanMike SillimanKen SpainJo Jo WhiteCharlie Scott
|   Dragutin ČermakKresimir ĆosićVladimir CvetkovićIvo DaneuRadivoj KoraćZoran MarojevićNikola PlećašTrajko RajkovićDragoslav RažnatovićPetar SkansiDamir ŠolmanAljoša Žorga
|   Anatoli KrikunModestas PaulauskasZurab SakandelidzeVadim KapranovYuri SelikhovAnatoli PolivodaSergei BelovPriit TomsonSergei KovalenkoGennadi VolnovJaak LipsoVladimir Andreev
|}
==อ้างอิง==
โอลิมปิกฤดูร้อน 1968
1968
กีฬาบาสเกตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972

การแข่งขันบาสเกตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 เป็นการแข่งขันบาสเกตบอลโอลิมปิกที่จะจัดขึ้นในมิวนิก ประเทศเยอรมนี กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 27 สิงหาคม - 9 กันยายน พ.ศ. 2515
== การคัดเลือก ==
{|class=wikitable width=100%
|-
!width=11%|แอฟริกา !!width=13%| อเมริกา !!width=12%| เอเชีย !!width=12%| โอเชียเนีย !!width=15%| ยุโรป !!width=28%| เข้ารอบอัตโนมัติ
|- valign=top
| ||  ||  ||  ||  ||  – Gold medal in 1968 – Silver medal in 1968 – Bronze medal in 1968 – 4th place in 1968 – Olympic hosts
|}
Egypt withdrew from the tournament following the events of the Munich massacre.
== ผลการแข่งขัน ==
===สรุปเหรียญ===
{| 
|-
| 1 ||align=left| || 1 || 0 || 0 || 1
|-
| 2 ||align=left| || 0 || 1 || 0 || 1
|-
| 3 ||align=left| || 0 || 0 || 1 || 1
|-
!colspan=2| รวม || 1 || 1 || 1 || 3
|}
===ผลการแข่งขัน===
{| 
|-valign=top
|ชาย
| 
----Anatoli PolivodaModestas PaulauskasZurab SakandelidzeAlzhan ZharmukhamedovAleksandr BoloshevIvan EdeshkoSergei BelovMikhail KorkiyaIvan DvornyGennadi VolnovAleksandr BelovSergei Kovalenko
| †
----Kenneth DavisDoug CollinsTom HendersonMike BantomRobert JonesDwight JonesJames ForbesJim BrewerTommy BurlesonTom McMillenKevin JoyceEd Ratleff
| 
----Juan Carlos Domecq FortuondoRuperto Herrera TabioJuan Roca BrunetPedro Chappe GarcíaMiguel Álvarez PozoRafael Cañizares PoeyConrado Pérez ArmenterosMiguel Calderón GómezTomás Herrera MartínezÓscar Varona VaronaAlejandro Urgelles GuibotFranklin Standard Johnson
|}
† – Medals refused by team
==อ้างอิง==
โอลิมปิกฤดูร้อน 1972
1972
โกปาอาเมริกา 2015 รอบแพ้คัดออก

การแข่งขันฟุตบอล โกปาอาเมริกา 2015 รอบแพ้คัดออก เริ่มต้นแข่งขันในวันที่ 24 มิถุนายน, พ.ศ. 2558 และสิ้นสุดการแข่งขันกับ รอบชิงชนะเลิศ ในวันที่ 4 กรกฎาคม, พ.ศ. 2558 ที่จะตัดสินแชมป์ของ โกปาอาเมริกา 2015. แปดทีมทั้งหมดเข้าร่วมการแข่งขันในรอบแพ้คัดออก.
==ทีมที่ผ่านเข้ารอบ==
สองทีมที่ดีที่สุดจากแต่ละสามกลุ่ม, รวมกับสองทีมอันดับที่สามที่ดีที่สุด, ผ่านเข้ารอบแพ้คัดออก.
==สายการแข่งขัน==
เวลาท้องถิ่นเป็น, CLT (UTC−3).
==รอบก่อนรองชนะเลิศ==
===ชิลี พบ อุรุกวัย===
{| width=92%
|-
|
|
|}
{| width="100%"
|valign="top" width="40%"|
|valign="top"|300px
|valign="top" width="50%"|
|}
===โบลิเวีย พบ เปรู===
{| width=92%
|-
|
|
|}
{| width="100%"
|valign="top" width="40%"|
|valign="top"|300px
|valign="top" width="50%"|
|}
===อาร์เจนตินา พบ โคลอมเบีย===
{| width=92%
|-
|
|
|}
{| width="100%"
|valign="top" width="40%"|
|valign="top"|300px
|valign="top" width="50%"|
|}
===บราซิล พบ ปารากวัย===
{| width=92%
|-
|
|
|}
{| width="100%"
|valign="top" width="40%"|
|valign="top"|300px
|valign="top" width="50%"|
|}
==รอบรองชนะเลิศ==
===ชิลี พบ เปรู===
{| width=92%
|-
|
|
|}
{| width="100%"
|valign="top" width="40%"|
|valign="top"|300px
|valign="top" width="50%"|
|}
===อาร์เจนตินา พบ ปารากวัย===
{| width=92%
|-
|
|
|}
{| width="100%"
|valign="top" width="40%"|
|valign="top"|300px
|valign="top" width="50%"|
|}
==นัดชิงอันดับที่ 3==
{| width=92%
|-
|
|
|}
{| width="100%"
|valign="top" width="40%"|
|valign="top"|300px
|valign="top" width="50%"|
|}
==รอบชิงชนะเลิศ==
{| width=92%
|-
|
|
|}
{| width="100%"
|valign="top" width="40%"|
|valign="top"|300px
|valign="top" width="50%"|
|}
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
(เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ) 
Copa América 2015, CONMEBOL.com 
รอบแพ้คัดออก
สถานีมารีนาเซาท์เพียร์

สถานีมารีนาเซาท์เพียร์  เป็นสถานีรถไฟฟ้าปลายทางฝั่งใต้ของรถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายเหนือ-ใต้ ตั้งอยู่ในพื้นที่ที่ถมทะเล ใกล้กับ มารีนาเซาท์เพียร์ และ มารีนาเบย์ครุยซ์เซ็นเตอร์ เปิดใช้งานอย่างเป็นทางการเมื่อ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 โดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมของสิงคโปร์
== ประวัติ ==
เมื่อเริ่มแรกโครงการ สถานีนี้มีชื่อว่า "มารีนาวิว" ต่อมาได้เปลี่ยนมาเป็นชื่อ "มารีนาเซาท์เพียร์" ในปี ค.ศ. 2009 ส่วนต่อขยายนี้ ใช้งบประมาณ 357.5 ล้านดอลล่าร์ในการก่อสร้าง โดยเริ่มก่อสร้างในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2009
== งานแสดงศิลปะ ==
มีภาพวาดกระเบื้องในตัวสถานีอยู่ 2 ชิ้น ชิ้นที่หนึ่งมีชื่อว่า “อดีต” โดยแสดงภาพเกี่ยวกับสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ อาทิ ศาลฎีกา สถานีดับเพลิงกลาง ส่วนชิ้นที่สองชื่อว่า “ปัจจุบัน” โดยแสดงภาพมารีนาเบย์ และโรงละครเอสพลานาด
== แผนผังสถานี ==
{|table border=0 cellspacing=0 cellpadding=3
|style="border-top:solid 1px gray;border-bottom:solid 1px gray;" width=50 valign=top|L1
|style="border-top:solid 1px gray;border-bottom:solid 1px gray;" width=100 valign=top|ระดับถนน
|style="border-top:solid 1px gray;border-bottom:solid 1px gray;" width=400 valign=top|มารีนาเซาท์เพียร์, มารีนาเบย์ครุยซ์เซ็นเตอร์
|-
|style="border-bottom:solid 1px gray;" width=50 valign=top|B1
|style="border-bottom:solid 1px gray;" width=100 valign=top|ชั้นจำหน่ายบัตรโดยสาร
|style="border-bottom:solid 1px gray;" width=500 valign=top|เครื่องตรวจบัตรโดยสาร, ที่ทำการของสถานี
|-
|style="border-bottom:solid 1px gray;" rowspan=3 valign=top|B2
|ชานชาลา บี
| สถานีปลายทาง (→)
|-
|style="border-top:solid 2px black;border-right:solid 2px black;border-left:solid 2px black;border-bottom:solid 2px black;" colspan=2 align=center|ชานชาลาเกาะกลาง ประตูรถจะเปิดทางด้านขวา
|-
|style="border-bottom:solid 1px gray;"|ชานชาลา เอ
|style="border-bottom:solid 1px grey;"|  มุ่งหน้า  จูรงตะวันออก สถานีถัดไป  มารีนาเบย์ (←)
|}
== ทางออก ==
ทางออกที่ 1: มารีนาเซาท์เพียร์
ทางออกที่ 2: มารีนาเบย์ครุยซ์เซ็นเตอร์ (ต้องเดินต่อไปอีก 600 เมตร)
== เวลาให้บริการ ==
== สมุดภาพ ==
ไฟล์:Entrance to Marina South Pier MRT Station.jpg|ทางออกที่ 1
ไฟล์:Marina South Pier station Exit B (1).jpg|ทางออกที่ 2
ไฟล์:Marina South Pier Art in Transit (2).jpg|ภาพวาด อดีต
ไฟล์:Marina South Pier station Platform B (3).jpg|ชานชาลาบี สำหรับขบวนรถขาเข้า
ไฟล์:Marina South Pier station Platform A (5).jpg|ชานชาลาเอ สำหรับขบวนรถขาออก
ไฟล์:Vicinity of Marina South Pier Station (1).jpg|ทิวทัศน์บริเวณทางออกที่ 1
ไฟล์:Vicinity of Marina South Pier Station (2).jpg|ทิวทัศน์บริเวณทางออกที่ 1
== อ้างอิง ==
ม
ไข้ป้าง (อัลบั้ม)

ไข้ป้าง เป็นผลงานเดี่ยวชุดแรกของ นครินทร์ กิ่งศักดิ์ ออกวางจำหน่ายในปี  พ.ศ. 2537 ก่อนหน้าอัลบั้มชุด ไข้ป้าง นครินทร์เป็นที่รู้จักในนามวง ไฮดร้า  ร่วมกับ ธนา ลวสุต จากอัลบั้มชุดเดียวของวง อัศเจรีย์ ในปี พ.ศ. 2535 แต่ท้ายที่สุดทั้งคู่ก็ยุบวง    อัลบั้มชุดนี้ นครินทร์ได้ทำให้แนวเพลง อัลเทอร์เนทีฟ มีสีสันมากขึ้นด้วยและ และยังมีเพลงที่ฮิตจากอัลบั้มชุดนี้ได้แก่ สบายดี ประตู  และ ประตู ในปีเดียวกันนี้นครินทร์ยังได้รับตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายผลิตภัณฑ์เพลงไทย บริษัท โซนี่มิวสิค(ประเทศไทย) อีกด้วย  นครินทร์ยังได้มีโอกาสนำผลงานไปแสดงในงานเทศกาลดนตรี " Tokyo Music Festival " โดยหน้าปกอัลบั้มไข้ป้างยังได้ ท้วม ทรนง นักแสดงอาวุโสมาร่วมในหน้าปกชุดนี้ด้วย  ในปีเดียวกันนี้ยังตรงกับการปล่อยอัลบั้มชุดแรกของวง โมเดิร์นด็อก ในส่วนของหน้าปกอัลบั้ม อภิชัย ตระกูลเผด็จไกร เป็นผู้ถ่ายหน้าปกอัลบั้ม และดำเนินการออกแบบโดย นครินทร์ กิ่งศักดิ์ เอง ทั้งนี้วง ztodio tomo  ก็ได้มีส่วนร่วมในการออกแบบหน้าปกด้านใน
== เกร็ดสาระอัลบั้ม ==
ชื่ออัลบั้มไข้ป้างเป็นการล้อเหตุการณ์ในช่วงเวลานั้นที่มักมีการยิงผู้นำชุมชนหลายแห่ง จนนักข่าวพาดหัวและเรียกกันเล่นๆว่า ไข้โป้ง (โป้งมาจากเสียงปืน)
จากการเล่นคอนเสิร์ตที่ลานเพลิน7สี หมอชิต ปี พ.ศ.2538 ที่มีเหล่าบรรดาวัยรุ่นและนักเรียนอาชีวศึกษาเข้ามาชมกันเป็นจำนวนมากจึงมีการกระทบกระทั่งและยกพวกตีกันเช้าวันรุ่งขึ้น นสพ.ไทยรัฐพาดหัวข่าวว่า คอนเสิร์ตไข้ป้าง กลายเป็นไข้โป้ง นักเรียนนักเลงตีกันเละ
==อ้างอิง==
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2537
อัลบั้มเพลงของนครินทร์ กิ่งศักดิ์
อัลบั้มเพลงภาษาไทย
อัลบั้มเพลงของค่ายโซนี่มิวสิคเอ็นเตอร์เทนเมนท์
รอเบิร์ต แกร์เรตต์

รอเบิร์ต แกร์เรตต์ (Robert Garrett; 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1875—25 เมษายน ค.ศ. 1961) เป็นนักกรีฑาชาวอเมริกัน เขาได้รับเหรียญทองจากโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 เป็นครั้งแรกในการแข่งขันกรีฑารายการทุ่มน้ำหนักและขว้างจักร
== อ้างอิง ==
De Wael, Herman. Herman's Full Olympians: "Athletics 1900".  Accessed 18 March 2006. Available electronically at  .
Robert Garrett Papers, 1903-1949 (bulk 1920-1945), Princeton University Library, Manuscripts Division.  [http://arks.princeton.edu/ark:/88435/st74cq48r].
The New York Times, Obituaries, April 26, 1961.
The Baltimore Sun, Obituaries, April 26, 1961.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Profile at Sports-Reference.com 
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2418
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2504
นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติสหรัฐ
นักกีฬาเหรียญทองโอลิมปิก
นักกีฬาเหรียญเงินโอลิมปิก
นักกีฬาเหรียญทองแดงโอลิมปิก
บุคคลจากบอลทิมอร์
ลอเรน เบคอลล์

ลอเรน เบคอลล์ (Lauren Bacall หรือชื่อเกิดคือ เบตตี โจแอน เพิสก์ (Betty Joan Perske); 16 กันยายน ค.ศ. 1924 – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2014)  เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักจากเสียงอันโดดเด่นและภาพลักษณ์ยั่วยวน เธอติดอยู่ในรายชื่อในอันดับ 20 ของหัวข้อนักแสดงหญิงแห่งศตวรรษที่ 20 จากสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน และได้รับรางวัลเกียรติยศจากสถาบันศิลปะและวิชาการทางภาพยนตร์จากผลงานในช่วงยุคทองของภาพยนตร์
บีคอลล์เริ่มอาชีพจากการเป็นนางแบบก่อนที่จะได้รับบทแสดงคู่กับฮัมฟรีย์ โบการ์ตในภาพยนตร์เรื่อง  To Have and Have Not (1944) เธอได้แสดงในภาพยนตร์แนวฟิล์มนัวร์กับโบการ์ตอีกในเรื่อง The Big Sleep (1946), Dark Passage (1947), and Key Largo (1948) และแสดงในภาพยนตร์รักตลกเรื่อง How to Marry a Millionaire (1953) โดยแสดงร่วมกับ มาริลิน มอนโร และแสดงใน Designing Woman (1957) ร่วมกับ เกรกอรี เป็ก เธอร่วมแสดงกับจอห์น เวย์นนภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายของเขาเรื่อง The Shootist (1976) เบคอลล์แสดงในละครบรอดเวย์ โดยได้รับรางวัลโทนี จากการแสดงเรื่อง Applause (1970) และ Woman of the Year (1981) และเธอได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง  The Mirror Has Two Faces (1996) ที่ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้ายิงรางวัลลูกโลกทองคำและรางวัลออสการ์
1 เดือนก่อนถึงวันเกิดอายุครบ 90 ปี ของเธอ เป็นจังหวะที่เบคอลล์เสียชีวิตในนิวยอร์กซิตี้พอดี
==อ้างอิง==
นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวอเมริกัน
เสียชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมอง
สตาญิสวัฟ แลม

สตาญิสวัฟ แลม (Stanisław Herman Lem; 12 กันยายน ค.ศ. 1921 – 27 มีนาคม ค.ศ. 2006) เป็นนักเขียนชาวโปแลนด์ มีผลงานที่เป็นที่รู้จักคือ Solaris ที่ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์แล้ว 3 ครั้ง ผลงานของเขาได้รับการแปลไปแล้วกว่า 41 ภาษาและขายได้มากกว่า 45 ล้านเล่มทั่วโลก
== ประวัติ ==
สตาญิสวัฟ แลม เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1921 ที่เมืองลวีฟ (ปัจจุบันอยู่ในยูเครน) เป็นบุตรชายของแพทย์ทหารในกองทัพออสเตรีย-ฮังการี ในช่วงการบุกครองโปแลนด์ของสหภาพโซเวียต แลมไม่ได้เข้าเรียนที่โรงเรียนสารพัดช่างอย่างที่ต้องการ แต่เข้าเรียนด้านการแพทย์ที่มหาวิทยาลัยลวีฟ ต่อมาเมื่อนาซีบุกครองโปแลนด์ ครอบครัวของแลมซึ่งมีเชื้อสายยิวได้หนีไปอยู่ในเกตโต (ชุมชนแออัด) โดยใช้ชื่อปลอม ในปี ค.ศ. 1945 หลังสหภาพโซเวียตผนวกโปแลนด์ตะวันออก ครอบครัวของแลมก็ย้ายไปอยู่ที่เมืองกรากุฟ เขาเรียนต่อด้านการแพทย์ แต่ไม่ได้สอบเป็นแพทย์ทหาร โดยทำงานเป็นผู้ช่วยในโรงพยาบาล และเริ่มต้นเขียนนิยาย
ในปี ค.ศ. 1951 แลมออกหนังสือเล่มแรก The Astronauts ซึ่งได้ผลตอบรับที่ดี แต่เขาไม่ค่อยพอใจนัก หลังปี ค.ศ. 1956 เมื่อมีการขจัดความเป็นสตาลิน (de-Stalinization) แลมก็มีผลงานออกมาเรื่อย ๆ จนในปี ค.ศ. 1961 เขาออกหนังสือ Solaris ซึ่งเป็นนิยายวิทยาศาสตร์ที่ผสานแนวคิดทางปรัชญา หนังสือเล่มนี้ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์แล้ว 3 ครั้ง แต่ในช่วงหลัง แลมรู้สึกไม่พอใจกับการกำหนดขอบเขตของนิยายวิทยาศาสตร์ เขาหยุดเขียนนิยายแนวนี้ในช่วงหลังการล่มสลายของคอมมิวนิสต์ (ค.ศ. 1989) แล้วหันไปเขียนแนวสารคดีแทน
สตาญิสวัฟ แลม เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจ เมื่อปี ค.ศ. 2006 ขณะมีอายุได้ 84 ปี
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ชาวโปแลนด์เชื้อสายยิว
นักเขียนชาวโปแลนด์
นักเขียนบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
เสียชีวิตจากโรคระบบหัวใจหลอดเลือด
ชาวยิวโปแลนด์
บุคคลจากแคว้นลวิว
บุคคลจากกรากุฟ
การิน วราภัสร์

การิน วราภัสร์ (สกุลเดิม: ศตายุ; เกิด 29 สิงหาคม พ.ศ. 2524) ชื่อเล่น แมน เป็นนักแสดง พิธีกร หมอดูชาวไทย อดีตนักแสดงกลุ่มพาวเวอร์ทรีสังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 มีชื่อเสียงมาจากการประกวดดัชชี่บอยแอนด์เกิร์ลปี พ.ศ. 2542 และเป็นนักแสดงละครหลายเรื่องเช่น ธรรมะติดปีก2, บาปรักทะเลฝัน, หว่อ อ้าย หนี่, นารีลุยไฟ และยังเป็นพิธีกรรายการยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เป็นต้น [อ้างอิง ให้ ป๊อป นายจักรกฤษณ์ ยิ่งวงษ์ เผยรับมี ภรรยาน้อยเป็น เมย์ น.ส. เมริกา คะลิกาผล จังหวัดจันทบุรี]
== ประวัติ ==
แมนเป็นที่รู้จักในฐานะผู้สนใจค้นคว้าศาสตร์ Mathelogy (แมธเธโลจี) ซึ่งเชื่อว่าเป็นศาสตร์แห่งการออกแบบตัวเลขซึ่งสามารถขับเคลื่อนพลังงานชีวิตด้านบวก
ด้านชีวิตส่วนตัว แมน การินแต่งงานกับนักแสดงสาว เกล รดา ศิริมะณีวัฒนา เมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2559
ปัจจุบันการินและรดามีบุตรชายด้วยกัน 1 คนคือ กรธัช วราภัสร์ ชื่อเล่น:กราฟ เกิดเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2564
== การศึกษา ==
โรงเรียนอนุบาลจันทบุรี (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 - 6)
โรงเรียนเบญจมราชูทิศ จังหวัดจันทบุรี
ปริญญาตรี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล สาขาสถิติ
ปริญญาโทคณะบริหาร (สาขาการเงินและการธนาคาร) มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
==รางวัล==
ดัชชี่บอย ปี 1999
==ผลงานละคร==
นารีลุยไฟ
ธรรมะติดปีก 2
น่ารัก (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2549) รับบท โชติช่วง
เทใจรักนักวางแผน รับบท ปกรณ์ (แมน)
บาปรักทะเลฝัน รับบท เกียรติกล้า
2 Romance
มหาราชกู้แผ่นดิน
พยัคฆ์สาวแซบอีหลี
ไฟรักอสูร ช่อง3 รับบท โจ้ (ตอนโต) (รับเชิญตอนจบ)
ปราสาทมืด
สามี ช่อง 3 รับบท
ข้าวนอกนา ช่อง 8
เคหาสน์สีแดง ช่อง 3 รับบท กิจจา
ข้าบดินทร์ ช่อง3 รับบท คุณชายช่วง (รับเชิญ)
==ผลงานพิธีกร==
The Best Seller ขายได้ขายดี ทุกวันจันทร์ถึงวันศุกร์ เวลา 21.00-22.00 น. ทางช่องMCOT Family Number 14 คู่กับ เวธกา ศิริวัฒนา (เริ่มวันจันทร์ที่ 15 เดือนมกราคม พ.ศ. 2561)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นักแสดงชาวไทย
พิธีกรชาวไทย
บุคคลจากจังหวัดจันทบุรี
บุคคลจากโรงเรียนเบญจมราชูทิศ จังหวัดจันทบุรี
บุคคลจากคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
พระมหาบัญชา

พระมหาบัญชา หรือ พระบัญชา (Great Commission) คือคำสั่งของพระเยซูก่อนที่พระองค์จะเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ ให้บรรดาสาวกทำการประกาศข่าวดีแก่ประชาชาติทั้งปวงในโลก
พระมหาบัญชาเป็นสิ่งที่อยู่ในพระทัยของพระเจ้าตั้งแต่แรกเริ่ม เป็นภารกิจที่สำคัญยิ่งและมีขอบเขตใหญ่ยิ่ง คือ การประกาศการยกโทษบาปไปยังมนุษย์ทั้งปวง ตั้งแต่คริสตจักรสมัยแรกและตลอดประวัติศาสตร์คริสตจักร มีผู้เชื่อจำนวนมากที่อุทิศตนเพื่อรับใช้พระมหาบัญชา จึงส่งผลให้ความเชื่อคริสเตียนแผ่ขยายครอบคลุมไปทั่วทั้งโลกนี้ แต่ยังมีผู้คนอีกจำนวนมากที่ยังไม่เคยได้ยินพระกิตติคุณของพระเยซูคริสต์ และภารกิจนี้เป็นความรับผิดชอบของผู้เชื่อทุกคนในยุคปัจจุบัน
== เนื้อหา ==
พระมหาบัญชาของพระเยซูตามพระกิตติคุณมัทธิว ความว่า
โดยสรุปใจความสำคัญคือให้การออกไปกระทำ 3 สิ่ง ดังนี้
ออกไปสั่งสอน (Matheteuo) หมายถึง การออกไปประกาศข่าวประเสริฐและนำคนมารับเชื่อในพระคริสต์ หลังจากนั้นก็สั่งสอนพระคัมภีร์แก่เขาและสร้างให้เป็นสาวก
ให้รับบัพติศมา (Baptism; Baptismos) ในพระ‍นามของพระ‍บิดา พระ‍บุตร และพระ‍วิญ‌ญาณ‍บริ‌สุทธิ์ เป็นพิธีที่มาภายหลังจากคนหนึ่งคนใดได้ตัดสินรับเชื่อในพระเยซูคริสต์แล้ว บัพติศมา หมายถึง การรวมผู้เชื่อเข้าเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับพระเยซู ในการตายต่อบาปและเป็นขึ้นมาสู่ชีวิตใหม่ พิธีบัพติศมาเป็นสัญลักษณ์ของการยอมจำนนต่อพระคริสต์ และเต็มใจที่จะดำเนินชีวิตในทางของพระเจ้า เป็นการแสดงตัวอย่างเปิดเผยว่า เขาเป็นคริสเตียนอย่างแท้จริง
ถือรักษาคำสั่ง (Tereo) หมายถึง การเก็บ จดจำไว้ ระวัง ถือรักษา ประพฤติตาม ให้ตระหนักว่านี่ไม่ใช่สอนขนบธรรมเนียมหรือแนวทางปฏิบัติของคณะนิกาย หรือทำตามความคิดเห็นส่วนตัวของผู้สอน แต่คริสเตียนมีหน้าที่สอนผู้เชื่อให้เป็นสาวก โดยให้ถือรักษาทุกสิ่งตามคำสอนของพระคริสตธรรมคัมภีร์บันทึกไว้
== อ้างอิง ==
พันธสัญญาใหม่
หลักธรรมของศาสนาคริสต์
แบรนดอน โอย เว่ย เฉิง

แบรนดอน โอย เว่ย เฉิง (Brandon Ooi Wei Cheng; 13 กันยายน พ.ศ. 2537 —) เป็นนักกีฬาเรือแคนูชายทีมชาติสิงคโปร์ เขาได้รับเหรียญทองจากการแข่งขันกีฬาเรือแคนูในซีเกมส์ 2015 ประเภทเค-2 1000 เมตร และเหรียญเงินจากประเภทเค-4 200 เมตรชาย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
https://www.seagames2015.com/ 
นักกีฬาเรือแคนู
กีฬาบาสเกตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980

การแข่งขันบาสเกตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 เป็นการแข่งขันบาสเกตบอลโอลิมปิกที่จะจัดขึ้นในมอสโก ประเทศสหภาพโซเวียต กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 20-30 กรกฎาคม พ.ศ. 2523
== การคัดเลือก ==
== ผลการแข่งขัน ==
===สรุปเหรียญ===
{| 
|-
| 1 ||align=left| || 1 || 0 || 1 || 2
|-
| 2 ||align=left| || 1 || 0 || 1 || 2
|-
| 3 ||align=left| || 0 || 1 || 0 || 1
|-
| 4 ||align=left| || 0 || 1 || 0 || 1
|-
!colspan=2| รวม || 2 || 2 || 2 || 6
|}
===ผลการแข่งขัน===
{| 
|-valign=top
|ชาย
| valign=top |   Andro KnegoDragan KićanovićRajko ŽižićMihovil NakićŽeljko JerkovBranko SkročeZoran SlavnićKresimir ĆosićRatko RadovanovićDuje KrstulovićDražen DalipagićMirza Delibašić
| valign=top |   Fabrizio Della FioriMarco SolfriniMarco BonamicoDino MeneghinRenato VillaltaRenzo VecchiatoPierluigi MarzoratiPietro GeneraliRomeo SacchettiRoberto BrunamontiMichael SylvesterEnrico Gilardi
| valign=top |  Stanislav YeryominValeri MiloserdovSergei TarakanovAleksandr SalnikovAndrei LopatovNikolai DeriuginSergei BelovVladimir TkachenkoAnatoli MyshkinSergėjus JovaišaAleksandr BelostennyVladimir Zhigily
|- valign=top
|หญิง
| valign=top | Olga BaryshevaTatyana IvinskayaNelli FeryabnikovaVida BeselienėTatyana OvechkinaAngelė RupšienėLyubov SharmayUljana SemjonovaTetiana NadyrovaOlga SukharnovaNadezhda Shuvayeva-OlkhovaLyudmila Rogozhina
| valign=top | Krasimira BogdanovaVanya DermendzhievaSilviya GermanovaPetkana MakaveevaNadka GolchevaPenka StoyanovaEvladiya SlavchevaKostadinka RadkovaSnezhana MikhaylovaAngelina MikhaylovaPenka MetodievaDiana Dilova
| valign=top |  Vera ĐuraškovićMersada BećirspahićJelica KomnenovićMira BjedovVukica MitićSanja OžegovićSofija PekićMarija TonkovićZorica ĐurkovićVesna DespotovićBiljana MajstorovićJasmina Perazić
|}
==อ้างอิง==
โอลิมปิกฤดูร้อน 1980
1980
กูเกิล ดูเดิล

กูเกิล ดูเดิล (Google Doodle) เป็นการปรับเปลี่ยนชั่วคราวบนหน้าโฮมเพจของกูเกิล เพื่อร่วมเฉลิมฉลองหรือรำลึกถึงเหตุการณ์ เทศกาลหรือวันคล้ายวันเกิดของบุคคลสำคัญต่าง ๆ ดูเดิลแรกถูกออกแบบโดย 2 ผู้ก่อตั้งบริษัทกูเกิลคือ แลร์รี เพจและเซอร์เกย์ บริน เมื่อพวกเขาเข้าร่วมเทศกาลเบิร์นนิงแมน (Burning Man) ในปี ค.ศ. 1998 ดูเดิลต่อ ๆ มาส่วนใหญ่เป็นผลงานของเดนนิส ฮวาง (Dennis Hwang) และทีมงานที่เรียกตัวเองว่า "ดูเดลอส์" (Doodlers) ในช่วงแรก ดูเดิลจะเป็นเพียงภาพนิ่ง จนกระทั่งในปี ค.ศ. 2010 ดูเดิลที่รำลึกถึงวันคล้ายวันเกิดของไอแซก นิวตัน ก็เป็นดูเดิลแรกที่เป็นแอนิเมชัน หลังจากนั้นไม่นาน ดูเดิลที่เฉลิมฉลองในโอกาสครบรอบ 30 ปีของเกม แพ็ก-แมน ก็เป็นดูเดิลแรกที่เป็นแบบมีปฏิสัมพันธ์ (interactive) กับผู้ใช้
นอกจากนี้ กูเกิลยังจัดงาน "Doodle 4 Google" ซึ่งเป็นงานประกวดดูเดิลของนักเรียนในแต่ละประเทศ รวมถึงประเทศไทยด้วย และผลงานที่ชนะเลิศจะได้รับการแสดงบนหน้าโฮมเพจของกูเกิลในประเทศนั้น ๆ
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อคนไทยที่ปรากฎในกูเกิลดูเดิล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กูเกิล ดูเดิล -- เกี่ยวกับ
เกม "แพ็ก-แมน" บนดูเดิลครบรอบ 30 ปี
กูเกิล