pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ถนนมลิวรรณ

ถนนมลิวรรณ หรือที่นิยมเรียกกันในเขตเทศบาลนครขอนแก่นว่า ถนนมะลิวัลย์ เป็นถนนสายหนึ่งที่เชื่อมต่อระหว่างจังหวัดขอนแก่น และจังหวัดเลย ในปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201
ถนนมลิวรรณเริ่มต้นในเขตเทศบาลนครขอนแก่นที่แยกสามเหลี่ยมแยกออกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2 หรือถนนมิตรภาพ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น วิ่งไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 ผ่านอำเภอบ้านฝาง อำเภอหนองเรือ อำเภอชุมแพ จนถึงสามแยกโนนหัน ตำบลโนนหัน อำเภอชุมแพ แล้วเลี้ยวเข้าไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201 เข้าเขตจังหวัดเลย โดยผ่านอำเภอภูกระดึง อำเภอหนองหิน อำเภอวังสะพุง และสิ้นสุดบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 21 ที่สามแยกหน้าแขวงการทางเลยที่ 1 ใน อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย
==  ประวัติ ==
ชื่อของถนนมลิวรรณนั้นสืบเนื่องมาจากผู้ที่ทำการควบคุมในการสร้างถนนสาย ขอนแก่น-ชุมแพ-เลย-เชียงคาน ก็คือนายช่าง กมล มลิวรรณ เป็นนายช่างที่ดูแลการสร้างถนนเส้นนี้จนแล้วเสร็จ จึงได้รับเกียรติจากกรมทางหลวงให้ใช้นามสกุลของท่านมาขนานนามตั้งชื่อถนนว่า “ ถนนมลิวรรณ ’’ มาเป็นเวลาช้านาน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2493 เป็นต้นมา  ซึ่งเป็นธรรมเนียมที่ว่าผู้ใดที่เป็นผู้บุกเบิก ควบคุมการตัดสร้างถนน จะตั้งชื่อถนนตามชื่อของผู้ที่ควบคุมการสร้าง เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่บุคคลผู้นั้น  แต่ภายหลังชื่อป้ายถนนได้มีการสะกดคำผิดเป็น “ถนนมะลิวัลย์’’ ซึ่งไม่ถูกต้อง ทางบุตร-ธิดา ของนายช่าง กมล มลิวรรณ จึงได้ยื่นเรื่องขอให้ทางกรมทางหลวงแผ่นดิน ได้ทำการแก้ไขป้ายชื่อถนนให้ถูกต้องตามตัวสะกดนามสกุลจริงของท่าน คือ "มลิวรรณ" เพื่อเป็นเกียรติแก่วงศ์ตระกูลของนายช่าง กมล มลิวรรณ ตามวัตถุประสงค์และเจตนารมณ์ของกรมทางหลวง ซึ่งในปัจจุบันชื่อที่ถูกต้องตามเดิมของถนนสายนี้ก็คือ ถนนมลิวรรณ หรือทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 (ช่วงขอนแก่น-สามแยกโนนหัน) ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201 (ช่วงสามแยกโนนหัน-สามแยกหน้าแขวงการทางเลยที่ 1) ที่ใช้เป็นสากล ส่วนในเขตเทศบาลนครขอนแก่น ยังสะกดว่า "ถนนมะลิวัลย์" ตามเดิม
==สถานที่สำคัญที่ถนนตัดผ่าน==
จังหวัดขอนแก่น
อำเภอเมืองขอนแก่น
* ห้างสรรพสินค้าเซ็นโทซ่า สาขามะลิวัลย์
* โรงพยาบาลกรุงเทพ ขอนแก่น
* ศูนย์ประชุมอเนกประสงค์กาญจนาภิเษก มหาวิทยาลัยขอนแก่น
* หอศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยขอนแก่น
* พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยา มหาวิทยาลัยขอนแก่น
* มหาวิทยาลัยขอนแก่น
*สถาบันพัฒนาฝีมือแรงงานภาค ๖ ขอนแก่น
* ท่าอากาศยานนานาชาติขอนแก่น
*สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น
*โรงเรียนนครขอนแก่น
อำเภอบ้านฝาง
*โรงพยาบาลบ้านฝาง
*โรงเรียนบ้านฝางวิทยายน
*ที่ว่าการอำเภอบ้านฝาง
อำเภอหนองเรือ
* โรงพยาบาลหนองเรือ
* สำนักงานเทศบาลตำบลหนองเรือ
* วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีขอนแก่น วิทยาเขตหนองเรือ
อำเภอชุมแพ
* โรงเรียนชุมแพศึกษา
* สวนสาธารณะอำเภอชุมแพ
* สำนักงานเทศบาลเมืองชุมแพ
* สถานีขนส่งผู้โดยสารชุมแพ
* โรงพยาบาลชุมแพ
* ที่ว่าการอำเภอชุมแพ
* แขวงทางหลวงขอนแก่นที่ 2 (ชุมแพ)
* สำนักงานอัยการจังหวัดชุมแพ
* ศาลจังหวัดชุมแพ
* พระธาตุหลวงชุมแพ
* ศูนย์วิจัยแมลงและจุลชีววิทยาป่าไม้ที่ 2
* ศูนย์ปฏิบัติการไฟป่าขอนแก่น
* อุทยานแห่งชาติภูผาม่าน
จังหวัดเลย
อำเภอภูกระดึง
* ผานกเค้า
อำเภอวังสะพุง
* สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 2
อำเภอเมืองเลย
* ท่าอากาศยานเลย
* สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดเลย
* โรงพยาบาลเมืองเลยราม
* สถานีขนส่งผู้โดยสารเลย
* โรงพยาบาลเลย
* ศาลากลางจังหวัดเลย
* ศาลจังหวัดเลย
* โรงเรียนเมืองเลย
* แขวงทางหลวงเลยที่ 1
== รายชื่อทางแยก ==
== อ้างอิง ==
เอกสารจากแขวงการทางหลวงหมายเลข 1 (17 ธันวาคม 2555).
มลิวรรณ
ถนนในจังหวัดขอนแก่น
ถนนในจังหวัดเลย
โอแคลร์ (รัฐวิสคอนซิน)

โอแคลร์ (Eau Claire) เป็นเมืองในรัฐวิสคอนซิน สหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ทางตะวันตก-กลาง ของรัฐ มีประชากรราว 66,623 คน (ค.ศ. 2011)  เป็นเมืองใหญ่ที่สุดทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของรัฐ และใหญ่เป็นอันดับ 8 ของรัฐ เป็นเคาน์ตีซีตของโอแคลร์เคาน์ตี เมืองตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำชิปเพวอ
== อ้างอิง ==
เมืองในรัฐวิสคอนซิน
ลีดส์

ลีดส์ (Leeds) เป็นเมืองในเทศมณฑลเวสต์ยอร์กเชอร์ของอังกฤษ ลีดส์เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในสหราชอาณาจักรที่เป็นศูนย์กลางการค้า กฎหมาย และการให้บริการด้านการเงิน นอกเหนือจากลอนดอน ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแอร์
==สถาบันการศึกษาในลีดส์==
มหาวิทยาลัยลีดส์
== อ้างอิง ==
 
เมืองในเทศมณฑลเวสต์ยอร์กเชอร์
นครในสหราชอาณาจักร
เมืองมหาวิทยาลัย
อีโปะฮ์

อีโปะฮ์ (Ipoh, اڤوه) เป็นเมืองหลวงของรัฐเประ ประเทศมาเลเซีย อยู่ห่างจากกรุงกัวลาลัมเปอร์ไปทางทิศเหนือราว 200 กิโลเมตร (125 ไมล์) ตามเส้นทางด่วนสายเหนือ-ใต้ อีโปะห์ได้รับการพัฒนาเป็นหนึ่งในเมืองใหญ่ที่สำคัญในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 จากการตื่นตัวในการทำอุตสาหกรรมเหมืองดีบุก ด้านสถาปัตยกรรม เมืองมีห้องแถวจีนที่มีเอกลักษณ์แบบยุคอาณานิคม
== อ้างอิง ==
เมืองหลวงของรัฐในประเทศมาเลเซีย
เมืองในรัฐเประ
บิคาช

บิคาช (Bihać) เป็นเมืองและเทศบาลในรัฐอูนา-ซานา ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ตั้งอยู่ทางทิศเหนือ-ตะวันตกของประเทศ บนฝั่งแม่น้ำอูนา ใกล้ชายแดนประเทศโครเอเชีย เคยอยู่ใต้การปกครองของประเทศตุรกีจนถึง ค.ศ. 1878
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
หนิงปัว

หนิงปัว (; สำเนียงหนิงปัว: ญินโพ ) ในไทยเรียก เลียงโผ หรือ เล่งปอ เป็นเมืองท่าทางทะเล ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศจีน ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลเจ้อเจียง จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2010 เทศบาลเมืองมีประชากร  7,605,700 คน โดยประชากร 3,491,000 อาศัยอยู่ในเขตเมืองซึ่งมี 6 เขต
เริ่มมีการตั้งถิ่นฐานที่เมืองนี้ในคริสต์ศตวรรษที่ 8 ต่อมาโปรตุเกสได้ตั้งสถานีการค้าในคริสต์ศตวรรษที่ 17 และได้ทำสัญญาให้จีนเปิดเป็นเมืองท่าสนธิสัญญาตามสนธิสัญญานานกิง ค.ศ. 1842 ต่อมาได้กำหนดให้เป็นเมืองเปิดในปี ค.ศ. 1984 เพื่อกระตุ้นการลงทุนจากต่างประเทศ
== การปกครอง ==
=== เจ้าหน้าที่ท้องถิ่น ===
เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำนครหนิงปัว คือ เผิง เจียเสฺว (彭佳学) มีอำนาจสูงสุดในนครหนิงปัว
นายกเทศมนตรีนครหนิงปัว คือ ฉิว ตงเย่า (裘东耀) มีอำนาจรองลงมาและเป็นรองเลขาธิการพรรคฯ ประจำนครหนิงปัว
=== การแบ่งเขตการปกครอง ===
หนิงปัวมีสถานะเป็นนครระดับกิ่งมณฑล แบ่งพื้นที่ออกเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มตอนกลาง กลุ่มตอนเหนือ และกลุ่มตอนใต้
6 เขต (กลุ่มตอนกลาง): เขตไหฉู่, เขตหยินโจว, เขตเจียงเป่ย์, เขตเป่ย์หลุน, เขตเจิ้นไห่, เขตเฟิ่งฮว่า
2 นครระดับอำเภอ (กลุ่มตอนเหนือ): นครยฺหวีเหยา, นครฉือซี
2 อำเภอ (กลุ่มตอนใต้): อำเภอเซี่ยงชาน, อำเภอหนิงไห่
ถูกยุบ: เขตเจียงตง 
== อ้างอิง ==
นครในมณฑลเจ้อเจียง
วีเซว

วีเซว (Viseu, ) เป็นทั้งเมือง (เมืองหลักของเขตวีเซว) และเทศบาลในประเทศโปรตุเกส เทศบาลมีพื้นที่ 507.1 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 99,593 คน (ค.ศ. 2011) และเมืองมีประชากรราว 53,000 คน
วีเซวถือเป็นเมืองที่มีการเจริญเติบโตด้านเศรษฐกิจ โดยเฉพาะด้านโทรคมนาคม อุตสาหกรรม การค้า และการศึกษา เมืองตั้งอยู่ทางตอนเหนือ-กลางของประเทศโปรตุเกส เชื่อมระหว่างเมืองท่าทางทะเล อาไวรู (Aveiro) กับเมืองกวาร์ดา (Guarda) เมืองชายแดนโปรตุเกส-สเปน และเมืองซาลามังกาของสเปน
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศโปรตุเกส
บิโก

บิโก (Vigo, ) เป็นเมืองและเทศบาลที่ตั้งอยู่ในแคว้นกาลิเซีย ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศสเปน บนชะวากทะเลของแม่น้ำบิโกชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก บิโกเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในแคว้นกาลิเซีย และมากเป็นอันดับที่ 14 ของประเทศ
เมืองในแคว้นกาลิเซีย
กองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 1

กองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 1 ในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (1st Infantry Battalion, 1st King's Own Bodyguard Regiment) เป็นหน่วยทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
== ประวัติหน่วย ==
กองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 1 ได้ถือกำเนิดขึ้นมาจากการจัดกำลังหน่วย แบ่งออกเป็น 3 กองพันของกรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ และนามหน่วยที่ได้นามว่ากองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 1 นี้ เพราะเป็นหน่วยขึ้นตรงกับกรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์
=== ผลงาน ===
หน่วยนี้มีผลงานสร้างชื่อหลายประการ จนได้เข้ารับพระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์ประดับธงไชยเฉลิมพล ส่วนประวัติการรบนั้นได้มีมากมายหลายประการ เช่น ได้จัดกำลังเข้าร่วมรบในกองทัพบูรพา (สงครามมหาเอเซียบูรพา หรือ สงครามแปซิฟิก) และเคยร่วมรบในสงครามอินโดจีน สงครามเวียดนาม และร่วมปฏิบัติการปราบปรามผู้ก่อการร้าย ที่จังหวัดพิจิตร และในปี พ.ศ. 2554 ได้เกิดมหาอุทกภัยใหญ่ทั่วประเทศ กองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กรักษาพระองค์ ก็ได้มีส่วนร่วมในการแจกถุงอาหาร และเครื่องดื่ม และช่วยเหลือชาวบ้านที่ประสบอุทกภัยอีกมาก
=== ที่ตั้งหน่วย ===
กองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 1 ในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว อยู่ที่ถนนวิภาวดีรังสิต แขวงสามเสนใน เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร 10400
=== เครื่องแต่งกาย ===
หมวกยอดมีพู่สีดำ ตราพระราชลัญจกร
เสื้อสักหลาดสีแดง แผงคอและข้อมือกำมะหยี่สีดำ
ที่ข้อมือปักรูปอักษรพระปรมาภิไธยย่อ วปร. ดิ้นทอง
สายรัดคางสีทอง
ประคด ทำด้วยไหมริ้วทองสลับกัน สายคันชีพสีทอง
ด้านหลังของเสื้อ ปักรูปหางนกแซงแซว
กางเกงสักหลาดสีดำ แถบสีแดงข้างละ 2 แถบ รองเท้าหนังหุ้มข้อสีดำ
ติดเข็มราชวัลลภ และประดับเครื่องหมายพระปรมาภิไธยย่อ วปร. ทำด้วยโลหะสีทอง ประดับที่อกเสื้อเบื้องขวา
== อ้างอิง ==
หน่วยทหารราบในกองทัพบกไทย
ราบที่ 1
มาตรา 9 ของรัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่น

มาตรา 9 ของรัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่น เป็นบทในรัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่นที่ห้ามพฤติการณ์แห่งสงครามโดยรัฐ รัฐธรรมนูญดังกล่าวมีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 2490 หลังสงครามโลกครั้งที่สอง ในข้อความนี้ รัฐสละสิทธิอธิปไตยในสงครามและห้ามการระงับข้อพิพาทระหว่างประเทศผ่านการใช้กำลัง มาตรานี้ยังแถลงว่า เพื่อบรรลุเป้าประสงค์เหล่านี้ จะไม่มีการธำรงกองทัพที่มีศักย์สงคราม แม้ญี่ปุ่นยังธำรงกองทัพโดยพฤตินัย คือ กองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น
== ข้อความในมาตรา ==
== การตีความใหม่ใน พ.ศ. 2557 ==
ในเดือนกรกฎาคม 2557 รัฐบาลญี่ปุ่นอนุมัติการตีความใหม่ซึ่งรัฐธรรมนูญอันสละสิทธิ์สงคราม แม้มีความกังวลและความไม่เห็นด้วยจากประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งอนุญาตให้ใช้กำลังทหารเพื่อโจมตีประเทศอื่นและเข้าสู่สงคราม การใช้กำลังทหารเพื่อการนี้ถูกพิจารณาว่ามิชอบด้วยกฎหมายและเป็นอันตรายร้ายแรงต่อประชาธิปไตยของญี่ปุ่น เนื่องจากนายกรัฐมนตรีหลีกเลี่ยงกระบวนการแก้ไขรัฐธรรมนูญซึ่งรัฐธรรมนูญกำหนด และทำให้มีการเปลี่ยนแปลงมูลวิวัติต่อความหมายของหลักการมูลฐานในรัฐธรรมนูญโดยคำสั่งของคณะรัฐมนตรี โดยปราศจากการอภิปรายหรือลงมติของสภาไดเอต (สภาผู้แทนราษฎร) และไม่ได้รับความเห็นชอบจากสาธารณะ
กองทัพญี่ปุ่น
รัฐบาลญี่ปุ่น
กฎหมายญี่ปุ่น
รัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่น
สนธิสัญญาสงครามเย็น
ตำบลปล้อง

"ตำบลปล้อง" (50px) เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย ปัจจุบันมีทั้งส่วนที่อยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลปล้องและเทศบาลตำบลบ้านปล้อง มีสถานที่ศักดิ์สิทธิ์หลายแห่ง เช่น พระธาตุจอมทอง วัดปงสนุก วัดดอนแก้ว วัดดอนแท่น เป็นต้น
ในช่วงปี พ.ศ. 2539 ยังมีการเสนอโครงการจัดตั้งกิ่งอำเภอต่างๆ หนึ่งในนั้นมีการเสนอให้แยกตำบลปล้อง ตำบลแม่ลอย ตำบลศรีดอนชัย และตำบลเชียงเคี่ยน ออกจากอำเภอเทิง เพื่อตั้งเป็นกิ่งอำเภอปล้อง
== อาณาเขตตำบล ==
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลงิ้ว อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลหนองแรด อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลศรีดอนชัย อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลเชียงเคี่ยน อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย และตำบลดอนลาน อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย
==ประวัติ==
ประชาชนในตำบลปล้องเป็นชาวจังหวัดแพร่ จังหวัดลำปาง และจังหวัดเชียงใหม่ ได้พากันมาตั้งบ้านเรือนและได้มีการสร้างพระธาตุจอมทองขึ้น เพื่อเป็นที่สักการบูชาและเป็นที่รวมจิตใจของชาวตำบลในปี  พ.ศ. 2517 
== สภาพทั่วไปของตำบล ==
อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอเทิง ประมาณ 12 กม. อยู่ห่างจาก จังหวัดเชียงราย 52 กม. มีแม่น้ำปล้อง และร่องผักหนาม ไหลผ่านเขตตำบลปล้อง
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
ตำบลปล้องแบ่งพื้นที่เป็น 12 หมู่บ้าน
หมู่ 1 บ้านเหล่า
หมู่ 2 บ้านจำไฮ
หมู่ 3 บ้านปล้องใต้ (อยู่ในเขตเทศบาลตำบลบ้านปล้อง)
หมู่ 4 บ้านปล้องเหนือ (อยู่ในเขตเทศบาลตำบลบ้านปล้อง)
หมู่ 5 บ้านปล้องตลาด (อยู่ในเขตเทศบาลตำบลบ้านปล้อง)
หมู่ 6 บ้านดอนดินแดง
หมู่ 7 บ้านปล้องกลาง (อยู่ในเขตเทศบาลตำบลบ้านปล้อง)
หมู่ 8 บ้านปล้องส้าน
หมู่ 9 บ้านป่ามื่น
หมู่ 10 บ้านสันป่าสัก (อยู่ในเขตเทศบาลตำบลบ้านปล้อง บางส่วน)
หมู่ 11 บ้านปล้องน้ำล้อม (อยู่ในเขตเทศบาลตำบลบ้านปล้อง)
หมู่ 12 บ้านทุ่งเจริญ
== วัดในเขตตำบล ==
วัดบ้านเหล่า (หมู่ที่ 1)
วัดดอนแท่น (หมู่ที่ 2)
วัดอภัย (หมู่ที่ 3)
พระธาตุจอมแว่ (หมู่ที่ 4)
วัดพระธาตุจอมทอง (หมู่ที่ 5)
วัดปงสนุก (หมู่ที่ 5)
วัดดอนแก้ว (หมู่ที่ 6)
วัดป่ามื่น (หมู่ที่ 9)
วัดปล้องส้าน (หมู่ที่ 12)
== สถานที่สำคัญ ==
=== สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ ===
วัดพระธาตุจอมทอง
วัดดอนแก้ว
วัดดอนแท่น
วัดพระบรมธาตุเจดีย์ศรีรัชมงคลบพิธ
=== สถานที่ท่องเที่ยว ===
อ่างเก็บน้ำขุนปล้อง
น้ำตกแก่งขุนปล้อง
น้ำตกตาดบอน
=== สถานศึกษาในเขตตำบลปล้อง ===
โรงเรียนปล้องวิทยาคม
โรงเรียนบ้านดอนดินแดง
โรงเรียนบ้านป่ามื่น
โรงเรียนปล้องตลาด
โรงเรียนจำไฮบ้านเหล่า
โรงเรียนบ้านปล้องใต้
โรงเรียนบ้านปล้องส้าน
== ทรัพยากรธรรมชาติ ==
ทรัพยากรป่าไม้
พื้นที่ป่าไม้ที่สำคัญ ได้แก่ ป่าชุมชน ต.ปล้อง และพื้นที่ป่าเฉลิมพระเกียรติของโรงเรียนปล้องตลาด
ทรัพยากรน้ำ
แม่น้ำสำคัญ ได้แก่ แม่น้ำปล้อง ร่องผักหนาม
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
จังหวัดเชียงราย การเสนอโครงการจัดตั้งกิ่งอำเภอต่างๆในช่วงปี พ.ศ. 2539-ปัจจุบัน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://www.plongwittayakhom.ac.th/
http://wikimapia.org/10936327/th/ตำบลปล้อง
http://www.hotsia.com/tumbon/570403.shtml 
ปล้อง
จักรพรรดินีเซี่ยวเจี๋ยซู่

สมเด็จพระจักรพรรดินี้เสี้ยวเจี๋ยสู้ แห่งราชวงศ์หมิง (孝潔肅皇后, พ.ศ. 1522-1528) เป็นฮองเฮาใน จักรพรรดิเจียจิ้ง จักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์หมิง
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2051
จักรพรรดินีราชวงศ์หมิง
พระเจ้าโจวคัง

พระเจ้าโจวคัง  เป็นกษัตริย์องค์ที่สามของจีนในราชวงศ์โจว และเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าโจวเฉิง  ครองราชย์ในช่วงระหว่าง 1020 – 996 ปีก่อนคริสตกาล หรือ 1005-978 ปีก่อนคริสตกาล 
พระเจ้าโจวคัง ได้ทรงตามรอยนโยบายของพระราชบิดาพระเจ้าโจวเฉิง และทรงขยายอาณาเขตของโจวในภาคเหนือและตะวันตก พระองค์ยังปราบปรามการก่อจลาจลในภาคตะวันออก ทำให้ราชวงศ์โจวเจริญรุ่งเรืองภายใต้การปกครองของพระเจ้าโจวคัง
พระองค์มีพระราชโอรส 1 พระองค์ คือ พระเจ้าโจวเจ้า
==อ้างอิง==
คัง
จักรพรรดินีเซี่ยวอัน

สมเด็จพระจักรพรรดินีเซี่ยวอัน (孝安皇后) เป็นพระอัครมเหสีในจักรพรรดิหลงชิ่ง จักรพรรดิแห่งราชวงศ์หมิง
จักรพรรดินีราชวงศ์หมิง
พระเจ้าโจวเจา

พระเจ้าโจวเจา  เป็นกษัตริย์องค์ที่สี่ของจีนในราชวงศ์โจว ครองราชย์ในช่วงระหว่าง 995-977 ปีก่อนคริสตกาล หรือ 977/75-957 ปีก่อนคริสตกาล โดยประมาณ
ในรัชกาลพระเจ้าโจวเจา ที่เกิดขึ้นที่จุดเมื่อราชวงศ์โจว ได้ขยายไปทั่วที่ราบลุ่มภาคกลางของจีนและหันความสนใจไปยังภาคใต้ของจีน พระเจ้าโจวเจา ถูกปลงพระชนพ์และกองทัพของพระองค์ รณรงค์ถูกเช็ดออกทางทิศใต้ของแม่น้ำฮัน และสร้างขีดจำกัดของการควบคุมโดยตรงของภาคใต้ในช่วงราชวงศ์โจวตะวันตก
==อ้างอิง==
เจา
เสียชีวิตจากการจมน้ำ
พระเจ้าโจวมู่

พระเจ้าโจวมู่  เป็นกษัตริย์องค์ที่ห้าของจีนในราชวงศ์โจว ครองราชย์ในช่วงระหว่าง 976-922 ปีก่อนคริสตกาล หรือ 956-918 ปีก่อนคริสตกาล โดยประมาณ
==อ้างอิง==
มู่
หุ่นเชิด (อินเทอร์เน็ต)

ในอินเทอร์เน็ต หุ่นเชิด (sockpuppet) หมายถึงอัตลักษณ์ออนไลน์ที่ใช้เพื่อหลอกหลวงผู้อื่น คำว่าหุ่นเชิดมีที่มาจากการเคลื่อนไหวตุ๊กตาหุ่นเชิดด้วยมือไปมา และเดิมใช้อ้างถึงอัตลักษณ์ปลอมของบุคคลหนึ่งบุคคลใดในสังคมอินเทอร์เน็ตเพื่อกล่าวถึงหรือกล่าวโต้ตอบกับตัวเอง ประหนึ่งว่าหุ่นเชิดคือคนอีกคนหนึ่ง ปัจจุบันนี้ คำว่าหุ่นเชิดหมายความรวมถึงการใช้อัตลักษณ์ที่ไม่ถูกต้องเพื่อสนับสนุน ปกป้องหรือชื่นชมบุคคลที่สามหรือองค์กรอื่นใด หรือการใช้หุ่นเชิดเพื่อหลบเลี่ยงการถูกระงับการใช้งานหรือการถูกแบน ข้อแตกต่างที่สำคัญระหว่างการใช้นามแฝง และการใช้หุ่นเชิดคือ หุ่นเชิดจะใช้ในทำนองว่าบุคคลนั้น ๆ เป็นบุคคลที่สามที่ไม่เกี่ยวข้องกับผู้เชิดหุ่น ในสังคมออนไลน์หลายแห่งมีนโยบายว่าด้วยการบล็อกหุ่นเชิดเพื่อป้องกันความเสียหายด้วย
คำว่าหุ่นเชิดปรากฏขึ้นครั้งแรกในวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 แต่ยังไม่ปรากฏการใช้งานมากนักในเครือข่าย USENET จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2539 ที่ปรากฏการใช้งานมากขึ้น ต่อมานิตยสารยูเอสนิวส์แอนด์เวิร์ดรีพอร์ต (U.S. News and World Report) ฉบับวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2543 เป็นผู้ใช้คำว่าหุ่นเชิดในความหมายของบุคคลหนึ่งบุคคลใดที่มีบุคคลอีกบุคคลหนึ่งคอยควบคุมการกระทำอยู่ ซึ่งต่อมาความหมายนี้เองและตัวอย่างการใช้ได้รับการบรรจุในพจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ด
การเขียนวิจารณ์หนังของตนเองโดยใช้ชื่ออื่นมีมาก่อนยุคอินเทอร์เน็ต แต่ก็นับว่าเป็นหุ่นเชิดได้ โดยมีตัวอย่างจากผู้มีชื่อเสียง เช่น วอล์ท วิธแมน แอนโนที เบอร์เกส และเบนจามิน แฟรงคลิน
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Sock puppet at Jargon File
การเสแสร้ง
คำศัพท์อินเทอร์เน็ต
ธัชชัย สุมิตร

รองศาสตราจารย์ ธัชชัย สุมิตร อดีตอธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, อดีตคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และประธานกรรมการสถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.)
== ประวัติ ==
รองศาสตราจารย์ ธัชชัย สุมิตร หรือ รองศาสตราจารย์ ดร.ธัชชัย สุมิตร ท่านเป็นบุตรชายของ อาจารย์สนั่น สุมิตร ผู้อำนวยการโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาท่านที่ 2 อดีตปลัดกระทรวงศึกษาธิการ และผู้อำนวยการสถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีคนแรก กับคุณหญิงประไพ สุมิตร
อีกทั้งท่านยังเป็นเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านวิศวกรรมศาสตร์,เป็นผู้มีชื่อเสียงและมีผลงานเป็นที่ประจักษ์เพรียบพร้อมด้วยคุณวุฒิและคุณธรรม นับเป็นแบบอย่างที่น่ายกย่องในวงวิชาการ เป็นบรรทัดฐานให้ผู้อื่นเจริญรอยตามในทางที่ดีอย่างยิ่ง
== ประวัติการศึกษาและอื่น ๆ ==
รองศาสตราจารย์ ธัชชัย สุมิตร สำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา สอบเข้าเป็นนิสิตคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเมื่อปี 2502 แต่ได้รับทุนการศึกษาจนจบปริญญาเอกทางด้านวิศวกรรมไฟฟ้า เน้นด้านพลังงานนิวเคลียร์ จากมหาวิทยาลัยเจนัว ประเทศอิตาลี เมื่อสำเร็จการศึกษาได้เข้ามาทำงานที่การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยเป็นระยะเวลา1ปี จากนั้นได้เข้ามารับราชการเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเมื่อปี 2515 ในขณะรับราชการได้ดำรงตำแหน่งสำคัญมากมาย อาทิเช่น
หัวหน้าภาควิชานิวเคลียร์เทคโนโลยี
ผู้อำนวยการศูนย์ระดับภูมิภาคทางวิศวกรรมระบบการผลิต
ผู้อำนวยการโครงการไทย-แคนาดา เพื่อการพัฒนาบุคลากรทางด้านนิวเคลียร์
คณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
อธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
== ด้านการบริหาร ==
รองศาสตราจารย์ ดร.ธัชชัย สุมิตร เป็นผู้ริเริ่มโครงการ OECF เพื่อพัฒนาการวิจัยทางด้านวิศวกรรมศาสตร์ จากความสามารถของท่านท่านจึงได้รับตำแหน่งกรรมการต่างๆมากมายอาทิ
กรรมการบริษัทการบินไทย จำกัดมหาชน
กรรมการพลังงานปรมาณู เพื่อสันติ
ประธานอนุกรรมการความปลอดภัยทางนิวเคลียร์
ประธานกรรมการ สสวท.
กรรมการบริหารสถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน)
อ.ก.พ.ผู้ทรงคุณวุฒิของสำนักงาน กพ.
== ด้านสังคม ==
รองศาสตราจารย์ ดร.ธัชชัย สุมิตร ได้บำเพ็ญประโยชน์ ช่วยเพื่อนมนุษย์มาโดยตลอด ในฐานะประธานมูลนิธิ ศ.ดร.สนั่น สุมิตรในด้านการให้ความช่วยเหลือแก่ผู้ที่ยากไร้ในชนบทห่างไกลความเจริญ,ให้ทุนการศึกษาอีกทั้งบริจาคสิ่งของเพื่อยังชีพ ท่านเป็นผู้หนึ่งที่มีความรู้ในด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเป็นอย่างมาก รศ.ดร.ชัชชัย สุมิตร ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายและใกล้ชิดธรรมชาติตามวิถีไทยซึ่งนับว่าเป็นแบบอย่างในการดำเนินชีวิตอันดีงาม
== ปริญญากิตติมศักดิ์ ==
ปริญญาวิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
http://www.cca.chula.ac.th/protocol/images/stories/graduation/honorary-doctorate2552/09.pdf
http://www.manager.co.th/QOL/ViewNews.aspx?NewsID=9520000009094 
http://www.eng.chula.ac.th/?q=node/1830
บุคคลที่ยังไม่ทราบปีที่เกิด
รองศาสตราจารย์
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
อาจารย์คณะวิศวกรรมศาสตร์
อธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยเจโนวา
สมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
สมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
สมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.จ.ว.
สมาชิกเหรียญจักรพรรดิมาลา
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วัลเทอร์ ยุงฮันส์

วัลเทอร์ ยุงฮันส์ (Walter Junghans) เกิดวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1958 ที่ฮัมบวร์ค เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมันซึ่งเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตู และเป็นผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูให้แก่สโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก II 
== ผลงานในระดับอาชีพ ==
ยุงฮันส์เริ่มอาชีพของเขากับไบเอิร์นมิวนิกใน ค.ศ. 1977 ซึ่งเขาเป็นตัวสำรองให้กับนักฟุตบอลระดับตำนานอย่างเซพพ์ ไมเออร์ ใน ค.ศ. 1979 ไมเออร์ต้องยุติอาชีพของเขาหลังประสพอุบัติเหตุทางรถยนต์ ส่วนยุงฮันส์ก็ได้พบกับความสำเร็จในทันที และทีมบาเยิร์นได้ชนะรายการบุนเดิสลีกาใน ค.ศ. 1980 และ 1981 ร่วมกับเขาในช่วงที่รับตำแหน่ง ทีมบาเยิร์นยังชนะการแข่งขันเดเอ็ฟเบ-โพคาลและตำแหน่งรองชนะเลิศรายการยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกใน ค.ศ. 1982 แม้ว่ายุงฮันส์จะไม่ได้เล่นในรอบชิงชนะเลิศก็ตาม ยุงฮันส์ยังเป็นส่วนหนึ่งของทีมเยอรมนีที่ชนะเลิศชิงแชมป์ยุโรปใน ค.ศ. 1980 แต่เนื่องด้วยในฐานะผู้รักษาประตูตัวเลือกที่สาม เขาจึงมิได้ทำการร่วมเล่นในรอบใด ๆ และเป็นความจริงที่ว่าเขาไม่เคยลงเล่นให้แก่ทีมชาติเยอรมนีชุดใหญ่ ยุงฮันส์ได้ย้ายออกจากทีมบาเยิร์นเพื่อร่วมเล่นให้แก่ทีมชัลเคอหลังจากได้รับการลดขั้นมาเป็นตัวเลือกที่สอง โดยใช้เวลาสี่ฤดูกาลในเกลเซนเคียร์เชิน การแข่งขันในระดับอาชีพครั้งต่อมาของเขาหยุดอยู่ที่กรุงเบอร์ลินที่ซึ่งเขาได้เข้าร่วมทีมสโมสรกีฬาแฮร์ทาเบอร์ลิน ในท้ายที่สุด ก่อนที่จะยุติการเล่นในระดับอาชีพของเขาใน ค.ศ. 1996 สำหรับสองฤดูกาลในการแข่งขันบุนเดิสลีกา 2 ร่วมกับฟอร์ทูนาโคโลญจน์
== ผลงานการฝึกสอน ==
ใน ค.ศ. 2007 ยุงฮันส์ได้หวนกลับคืนสู่สโมสรฟุตบอลบาเยิร์น ที่ซึ่งเขาได้ทำหน้าที่แทนเซพพ์ ไมเออร์ อีกครั้ง โดยครั้งนี้เป็นในฐานะของผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู ก่อนที่ไมเออร์จะยุติการทำหน้าที่ดังกล่าวใน ค.ศ. 2008
== เกียรติประวัติ ==
บุนเดิสลีกา: ฤดูกาล 1979–80, 1980–81
ชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป: ฤดูกาล 1980
เดเอ็ฟเบ-โพคาล: ฤดูกาล 1981–82
ยูโรเปียนคัพ: รองชนะเลิศฤดูกาล 1981–82
บุนเดิสลีกา 2: ฤดูกาล 1989–90; รองชนะเลิศฤดูกาล 1983–84
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักฟุตบอลชาวเยอรมัน
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลชัลเคอ 04
ผู้เล่นแฮร์ทา เบเอ็สเซ
ผู้เล่นไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซิน
นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติเยอรมันตะวันตก
ผู้เข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ผู้รักษาประตูฟุตบอล
ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูฟุตบอล
บุคคลจากฮัมบวร์ค
เกาะอัสเซนชัน

อัสเซนชัน (Ascension) เป็นเกาะในมหาสมุทรแอตแลนติก และเป็นดินแดนของสหราชอาณาจักร อัสเซนชันเป็นส่วนหนึ่งของเซนต์เฮเลนา อัสเซนชัน และตริสตันดากูนยา มีพื้นที่ 88 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 880 คน
== สภาพอากาศ ==
สภาพภูมิอากาศของอัสเซนชันคือเขตร้อนที่มีอุณหภูมิที่ชายฝั่งตั้งแต่ สูงสุด 20–31 °C (68 ถึง 88 องศาฟาเรนไฮต์) ถึงต่ำสุดประมาณ 5 ถึง 6 องศาเซลเซียส (10 องศาฟาเรนไฮต์) ฝนตกปรอยอาจเกิดขึ้นได้ตลอดเวลาในช่วงใด ๆ ของปี แต่มีแนวโน้มที่ฝนจะตกหนักในช่วงเดือนมกราคมและเดือนเมษายน
== ประชากร ==

ไม่มีประชากรถาวรบนเกาะ จากการสำมะโน ตอนนี้มีประชากรประมาณ 880 คน อาศัยอยู่ที่นั่นตั้งแต่ ปี 2010  696 คน มาจากเซนต์เฮเลนา (ที่เป็นพลเมืองอังกฤษ) 106 คนเป็นพลเมืองอังกฤษจากบริเตนใหญ่ 70 คนเป็นพลเมืองสหรัฐและ 12 คนเป็นคนของชาติอื่น ๆ.
== บรรณานุกรม ==
Duff Hart-Davis, Ascension, the story of a South Atlantic island, p.&nbsp;15
Correspondent's diary: Ascension Island | The Economist
Official Ascension Island Government site
Ascensión Global Volcanism Program
Sanders, Sarah, Important Bird Areas in the United Kingdom Overseas Territories; priority sites for conservation (RSPB, 2006)
Stonehouse, Bernard (1960), Wideawake Island, The Story of the BOU Centenary Expedition to Ascension, Hutchinson: London
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
===ข่าวและรัฐบาล===
รัฐบาลเกาะอัสเซนชัน
Ascension Government Conservation Department
Ascension Island Newsletter
===ประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์===
Live Web Cam of Ascension
Colonial History of Ascension Island
Ascension Island at Britlink – British Islands & Territories
CIA World Factbook entry about Saint Helena, Ascension, and Tristan da Cunha
Google Satellite View
===องค์กรที่เกี่ยวข้อง===
Rocket launches from Ascension
Detailed description of the BBC Atlantic Relay Station
Army Ornithological Society Ascension Island Research 
ประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาทางการ
อัสเซนชัน
อดีตอาณานิคมและรัฐในอารักขาของอังกฤษในทวีปแอฟริกา‎
มูลนิธิบอร์นดิสเวย์

มูลนิธิบอร์นดิสเวย์ (The Born This Way Foundation) โดยมีชื่อย่อว่า BTWF เป็นองค์กรไม่แสวงผลกำไร ที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2555 โดยศิลปินอเมริกัน เลดีกากา และแม่ของเธอ ซินเธีย เจอร์มาน็อตต้า โดยมูลนิธิก่อตั้งและเปิดที่มหาวิทยาลัยฮาร์เวิร์ด และตั้งชื่อตามสตูดิโออัลบั้มที่สองของเธอ บอร์นดิสเวย์ (2011) วัตถุประสงค์เพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้แก่เด็กยาวชนและเพื่อความเท่าเทียมทางสิทธิเสรีภาพของมนุษย์โดยเฉพาะชาวเกย์ โดยมูลนิธิร่วมทำงานกับ ศูนย์เทคโนโลยีและสังคม ของมหาวิทยาลัยฮาร์เวิร์ด, มูลนิธิ John D. and Catherine T. MacArthur และ ศูนย์บริจาคแคลิฟอร์เนีย  เป้าหมายสำคัญคือ สร้างความกล้าหาญให้แก่เยาวชน สร้างเสริมความปลอดภัยแก่เยาวชน เสริมทักษะการเรียนรู้ ทักษะในการดำรงชีวิต และปรับปรุงที่อาศัยของคนเหล่านั้น โดยกาก้ากล่าวว่า ฉันและแม่ของฉันริเริ่มสร้างมูลนิธิด้วยความรัก และสร้างความกล้าหาญให้ และปรับปรุงชุมชน รวมทั้งการข่มขู่และถูกทอดทิ้ง 
ในเดือนกันยายน ปี 2012 กาก้าได้รับรางวัล the LennonOno Grant เพื่อสันติภาพของโลกจาก โยโกะ โอโน่ เนื่องจากการก่อตั้งมูลนิธิของเธอเพื่อ ปัญหาสิทธิความแข็งแกร่งและความสงบสุข   โดยโยโกะมอบรางวัลนี้เพื่อจิตวิญญาณความเป็นสันติภาพของสามีของเธอจอห์น เลนนอน โดยมีเพลง Imagine เป็นแรงผลักดัน ที่ช่วยให้ทุกคนบนโลกมีความสงบสุข


== เบื้องหลัง ==
เลดีกากา เคยกล่าวว่า ตนเองเคยตกเป็นเหยื่อของการรังแกในโรงเรียน กล่าวต่อนักศึกษาฮาร์เวิร์ดที่นั่งกันเต็มห้องประชุมว่า แนวคิดของการก่อตั้งมูลนิธิเกิดขึ้นหลังจากเปิดตัวอัลบั้มบอร์น ดิส เวย์ได้ไม่นาน และเธอก็ได้รับอีเมล์จากกลุ่มคนที่กล่าวว่า อยากให้โรงเรียนเป็นสถานที่ที่ยอมรับความคิดหลากหลายมากกว่าที่เป็นอยู่ และ ซินเธีย เจอร์มาน็อตต้า แม่ของเธอ ซึ่งดำรงตำแหน่งประธาน เป็นแรงบันดาลใจให้เธอตั้งมูลนิธินี้ขึ้น
กาก้ากล่าวว่า เธอไม่ได้มาเพื่อให้คำตอบ และไม่ได้มาเพื่อบอกว่า เธอสามารถแก้ปัญหาเหล่านี้ได้ เพราะมูลนิธิของเธอไม่ใช่มูลนิธิต่อต้านการรังแกกัน แต่มูลนิธิเพื่อส่งเสริมให้วัยรุ่นมีความเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น เป็นการเปลี่ยนบรรยากาศของสภาพแวดล้อมภายในสถานศึกษา 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เลดีกากา
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2554
สโมสรฟุตบอลกูรีชีบา

สโมสรฟุตบอลกูรีชีบา (Coritiba Foot Ball Club) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพบราซิลจากเมืองกูรีชีบา ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1909
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (โปรตุเกส)
บทความเกี่ยวกับ กีฬา ที่ยังไม่สมบูรณ์
สโมสรฟุตบอลในประเทศบราซิล
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2452