pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
กลาดิอาตอร์

กลาดิอาตอร์ (gladiator แปลว่า "นักรบดาบ", จาก gladivs แปลว่า "ดาบ") เป็นนักสู้ติดอาวุธที่มีหน้าที่ต่อสู้เพื่อสร้างความบันเทิงแก่ผู้ชมในสมัยสาธารณรัฐโรมันและจักรวรรดิโรมัน กลาดิอาตอร์ต้องใช้ความรุนแรงในการเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่อาจเป็นได้ทั้งกลาดิอาตอร์คนอื่น สัตว์ป่า และนักโทษที่ได้รับคำพิพากษา กลาดิอาตอร์ส่วนใหญ่เป็นทาส บุคคลที่โตมาในสภาพแวดล้อมรุนแรง หรือบุคคลที่ถูกกีดกันจากสังคม แต่ก็มีกลาดิอาตอร์บางคนที่เป็นอิสรชนซึ่งอาสาเสี่ยงชีวิตและสิทธิพลเมืองโรมันของตนเข้าแข่งขันในสังเวียน
ไม่ว่ากลาดิอาตอร์จะมีเทือกเถาเหล่ากอมาจากที่ใด พวกเขาก็สามารถนำเสนอตัวอย่างหนึ่งของจริยธรรมในการต่อสู้ของโรมแก่ผู้ชม และไม่ว่าจะต่อสู้หรือตายอย่างสมศักดิ์ศรี พวกเขาก็อาจเรียกเสียงชื่นชมและยกย่องจากมวลชนได้เช่นกัน กลาดิอาตอร์ได้รับการยกย่องทั้งในศิลปะระดับบนและศิลปะระดับล่าง และคุณค่าของพวกเขาในฐานะผู้สร้างความบันเทิงก็ได้รับการเชิดชูทั้งในวัตถุมีค่าและวัตถุธรรมดา ๆ ทั่วโลกโรมัน
ต้นกำเนิดการต่อสู้ของกลาดิอาตอร์นั้นยังคงเป็นที่ถกเถียง แต่มีหลักฐานที่สามารถสันนิษฐานกันได้ว่า มีจุดเริ่มต้นมาจากการแข่งขันต่อสู้ในพิธีกรรมศพที่จัดขึ้นในช่วงสงครามพิวนิกราว 300 ปีก่อนคริสต์ศักราช และได้กลายมาเป็นส่วนสำคัญทั้งในทางการเมืองและทางสังคมของชาวโรมันอย่างรวดเร็ว ความนิยมนั้นได้ส่งผลให้มีการจัดการต่อสู้ในเกมกีฬาสาธารณะที่หรูหราฟู่ฟ่ามากขึ้นด้วย
การต่อสู้ของกลาดิอาตอร์นั้นยังคงมีอยู่สืบมาเกือบหนึ่งพันปี โดยเป็นที่นิยมมากที่สุดในช่วง 100 ปีก่อนคริสต์ศักราชถึงคริสต์ศตวรรษที่ 2 จนกระทั่งเสื่อมความนิยมลงในช่วงต้นของคริสต์ศตวรรษที่ 5 ภายหลังจากการที่จักรวรรดิโรมันได้ประกาศให้ศาสนาคริสต์เป็นศาสนาประจำรัฐใน ค.ศ. 380 อย่างไรก็ตาม การสู้กับสัตว์ก็ยังคงดำเนินมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 6
โรมันโบราณ
การต่อสู้
วิลลาทูเกินท์ฮัท

วิลลาทูเกินท์ฮัท (Villa Tugendhat; Vila Tugendhat) เป็นบ้านพักอาศัยหรูในเขตแชร์นาโปเล (Černá Pole) เมืองเบอร์โน ประเทศเช็กเกีย ได้รับการออกแบบโดยลูทวิช มีส ฟัน แดร์ โรเออ สถาปนิกชาวเยอรมัน อาคารก่อสร้างขึ้นด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก พร้อมโครงสร้างเหล็ก สร้างขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1928–1930 ให้แก่ฟริทซ์ ทูเกินท์ฮัท (Fritz Tugendhat) และเกรทา (Greta) ภรรยาของเขา บ้านหลังนี้ถือเป็นหนึ่งในงานต้นแบบสถาปัตยกรรมสมัยใหม่รุ่นแรก ๆ ในยุโรป จนในเวลาต่อมาวิลลานี้ได้กลายเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์สำคัญแห่งนวยุคนิยม
บ้านได้ออกแบบให้สูงสามชั้น ทอดตามเนินและหันหน้าเข้าสู่ด้านตะวันตกเฉียงใต้ ในส่วนของชั้นที่สอง (ชั้น G) เป็นส่วนพื้นที่สาธารณะ ประกอบด้วยห้องรับแขกหลัก เรือนกระจก และพื้นที่รับรองต่าง ๆ ซึ่งรวมไปถึงระเบียงสู่ด้านนอกด้วย นอกจากนี้ยังประกอบด้วยห้องครัวและห้องของคนรับใช้ซึ่งวางอยู่ข้างเคียงกัน ในชั้นที่สาม ประกอบด้วยทางเข้าหลักจากถนนซึ่งทำเป็นทางไปสู่ระเบียง ในโถงรับรอง และห้องต่าง ๆ ของสมาชิกครอบครัว รวมไปถึงโรงจอดรถ
บ้านมีความโดดเด่นที่ใช้วัสดุที่เป็นโครงสร้างเหล็ก และผนังกระจกขนาดใหญ่ ตกแต่งด้วยสีขาวล้วน นอกจากนี้มีส ฟัน แดร์ โรเออ ยังได้ออกแบบเครื่องเรือนให้เข้ากับอาคารนี้ด้วย โดยเขาได้ลิลลี ไรซ์ (Lilly Reich) มาร่วมออกแบบเครื่องเรือนภายในซึ่งได้แก่เก้าอี้ทูเกินท์ฮัทและเก้าอี้เบอร์โน ที่ภายหลังก็ยังคงมีการนำแบบเก้าอี้เหล่านี้ไปผลิตสืบต่อจนถึงทุกวันนี้ ภายในบ้านไม่มีการตกแต่งใด ๆ รวมไปถึงงานศิลปะต่าง ๆ แต่มีส ฟัน แดร์ โรเออ ใช้วิธีการตกแต่งอาคารโดยอาศัยลวดลายจากธรรมชาติ จากแผ่นหิน ผนังโอนิกซ์ และไม้เขตร้อนชื้น ซึ่งต่างเป็นสิ่งที่มีส ฟัน แดร์ โรเออ มีความเชี่ยวชาญเป็นอย่างมาก
วิลลาทูเกินท์ฮัทใช้งบประมาณในการสร้างในขณะนั้นที่สูงมาก เนื่องจากวิธีการก่อสร้างที่ล้ำสมัย แปลกใหม่ ค่าวัสดุชั้นเลิศ รวมไปถึงกลไกภายในอาคารทั้งระบบฮีเตอร์และระบบระบายอากาศ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกใน ค.ศ. 2001
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Vila Tugendhat exterior Dvorak3.JPG|thumb|ด้านหน้า
ไฟล์:Brno, Černá Pole, Černopolní, vila Tugendhat (03).jpg|มุมมองจากถนนภายหลังปรับปรุงใหม่ใน ค.ศ. 2012
ไฟล์:Brno, Černá Pole, Černopolní, vila Tugendhat (01).jpg|มุมมองจากฝั่งซ้ายของถนนใน ค.ศ. 2012
ไฟล์:Vila Tugendhat (Brno), onyxová stěna.JPG|ผนังโอนิกซ์ ในห้องรับแขก
ไฟล์:Vila Tugendhat interior Dvorak.jpg|thumb|ภายในวิลลา
ไฟล์:Vila Tugendhat interior Dvorak2.jpg|thumb|ภายในวิลลา
== อ้างอิง ==
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1930
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 20
แหล่งมรดกโลกในประเทศเช็กเกีย
สิ่งก่อสร้างโดยลูทวิช มีส ฟัน แดร์ โรเออ
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
สิ่งก่อสร้างในเบอร์โน
เจ้าชายอาแล็กซ็องดร์แห่งเบลเยียม

เจ้าชายอาแล็กซ็องดร์แห่งเบลเยียม (Prince Alexandre de Belgique Alexander van Beigië;18 กรกฎาคม พ.ศ. 2485 - 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552) เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าเลออปอลที่ 3 แห่งเบลเยียม กับพระวรชายาพระองค์ที่ 2 ลิเลียน เจ้าหญิงแห่งเรตี พระองค์มีศักดิ์เป็นพระราชอนุชาต่างพระราชมารดาใน สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม และมีศักดิ์เป็นพระราชปิตุลาใน สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียม พระองค์อภิเษกสมรสกับ เจ้าหญิงเลอาแห่งเบลเยียม แต่พระองค์ไม่มีโอรส-ธิดา พระองค์สิ้นพระชนม์ด้วยพระอาการหลอดพระโลหิตอุดตันในพระปัปผาสะ เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 สิริพระชันษา 67 ปี
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2485
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2552
เจ้าชายเบลเยียม
ชาวเบลเยียม
พระเจ้าเลออปอลที่ 3 แห่งเบลเยียม
สงครามชเลสวิชครั้งที่สอง

สงครามชเลสวิชครั้งที่สอง (2. Slesvigske Krig) หรือ สงครามเยอรมัน-เดนมาร์ก (Deutsch-Dänischer Krieg) เป็นความขัดแย้งทางการทหารระหว่างเดนมาร์ก และ ปรัสเซีย เป็นผลพันธ์ของ ปัญหาชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ โดยสงครามเริ่มขึ่นในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1864 เมื่อ กองทัพปรัสเซียข้ามพรมแดนสู่ชเลสวิช
สงครามจบลงในวันที่ 30 ตุลาคม 1864 ด้วยความพ่ายแพ้ของเดนมาร์ก, โดยตาม สนธิสัญญาเวียนนา เดนมาร์กต้องคืนดัชชีชเลสวิช, ฮ็อลชไตน์, และ เลาเอินบวร์ค ให้กับ ปรัสเซีย และ ออสเตรีย
== ดูเพื่ม ==
สงครามชเลสวิชครั้งที่หนึ่ง
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
== หนังสือเพิ่มเติม ==
Taylor, A.J.P. The Struggle for Mastery in Europe: 1818–1918 (1954) pp 142–55
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Danish Military History – ชเลสวิช Wars  
Danish Military History – Article about the war of 1864. 
Danish Navy History – Account of Danish naval operations during the war of 1864.  
The Danish army's 8th Brigade 
* Danish to English auto-translator
ฮ็อลชไตน์ regiment moves out of the fortress in Rendsburg  [dead link]
Detailed map of area round ชเลสวิช town
Map of east part of Danevirke.
สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปยุโรป
สงครามเกี่ยวข้องกับเดนมาร์ก
สงครามเกี่ยวข้องกับปรัสเซีย
สงครามเกี่ยวข้องกับราชาธิปไตยฮาพส์บวร์ค
สงครามเกี่ยวข้องกับเยอรมนี
พ.ศ. 2407
 2
ประวัติศาสตร์เยอรมนี
ประวัติศาสตร์เดนมาร์ก
จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งเยอรมนี
อ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค
จักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย
สโมสรฟุตบอลคาโงชิมะยูไนเต็ด

สโมสรฟุตบอลคาโงชิมะยูไนเต็ด (鹿児島ユナイテッドFC; Kagoshima United FC) เป็นสโมสรฟุตบอลที่เล่นอยู่ในเจลีก ดิวิชัน 3 ของประเทศญี่ปุ่น มีถิ่นฐานอยู่ที่เมืองคาโงชิมะ จังหวัดจังหวัดคาโงชิมะ ทางตอนใต้ของญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2014 จากการรวมตัวกันของอดีตสโมสร โวลกา คาโงชิมะ (ヴォルカ鹿児島) กับ เอฟซี คาโงชิมะ (FC KAGOSHIMA)
ในอดีตเคยมีนักฟุตบอลทีมชาติไทยรุ่นเยาวชนมาเล่นอยู่ที่สโมสรแห่งนี้ด้วยคือ สิทธิโชค ภาโส
== ประวัติ ==
โวลกา คาโงชิมะ เคยเล่นอยู่ในลีกฟุตบอลของภูมิภาคคีวชู ทางตอนใต้ของญี่ปุ่นมาตั้งแต่ปี 1973 และได้ผ่านเข้าไปเล่นรอบเพลย์ออฟรายการ Regional League Promotion Series เพื่อขึ้นไปเล่นลีกอาชีพ Japan Football League (JFL) ซึ่งเป็นลีกระดับล่าง (ปัจจุบันคือลีกระดับ 4 ของญี่ปุ่น) แต่ยังไม่เคยไปถึงฝั่งฝัน
ส่วนทาง เอฟซี คาโงชิมะ (ชื่อเดิม NIFS United FC) ก็พยายามเลื่อนชั้นขึ้นมาเล่นในลีกฟุตบอลของภูมิภาคคีวชูเช่นเดียวกัน และทำได้สำเร็จในปี 2004 แต่ก็ไม่สามารถไปต่อถึงลีก JFL ได้
จนกระทั่งสมาคมฟุตบอลภูมิภาคคาโงชิมะ มีแนวคิดจะรวมทีมโวลกา คาโงชิมะ กับเอฟซี คาโงชิมะ เข้าด้วยกัน โดยแนวคิดนี้มีมาตั้งแต่ปี 2012 แต่ตกลงกันไม่สำเร็จ ต่อมา สามารถเจรจากันได้และรวมตัวกันได้สำเร็จโดยตั้งเป้าหมายจะเลื่อนชั้นขึ้นเจลีกให้สำเร็จ ต่อมาในปี 2013 หลังจากรวมตัวกันแล้ว สโมสรคาโงชิมะยูไนเต็ดสามารถผ่านเข้าสู่รอบสุดท้ายของรายการเพลย์ออฟได้ และได้เลื่อนขึ้นไปเล่น JFL ในฤดูกาล 2014
และในเดือนพฤศจิกายน 2015 สโมสรทำผลงานได้ดีจนได้ผ่านเข้าไปเล่นในเจลีก ดิวิชัน 3 และเมื่อสโมสรได้ไลเซนส์จากทางเจลีกให้เข้าร่วมการแข่งขัน สโมสรก็ได้เข้าแข่งขันอยู่ในลีกระดับ 3 นี้จนถึงปัจจุบัน
== ตราสโมสร ==
ตราสโมสรประกอบไปด้วยภูเขาไฟซากูราจิมะ ภูเขาไฟชื่อดังของจังหวัด และอ่าวคาโงชิมะ ส่วนสีแดงในตราสโมสรเป็นสีของสโมสรโวลกา คาโงชิมะ ส่วนสีฟ้าเป็นสีของสโมสรเอฟซี คาโงชิมะ
== สถิติ ==
== ผู้เล่นชุดปัจจุบัน ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
สโมสรฟุตบอลในประเทศญี่ปุ่น
คาโงชิมะ
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2557
Ĵ

right
ตัวอักษร Ĵ (ตัวเล็ก: ĵ) เป็นรูปแบบหนึ่งของอักษรละติน J ที่มีเซอร์คัมเฟล็กซ์ (circumflex) อยู่ด้านบน โดยถูกใช้ในบริบทที่หลากหลายในสัทอักษรสากลแสดงนี้เสียงโดยสัญลักษณ์ [ʒ]
Ĵ เป็นตัวอักษรที่ใช้ในภาษาเอสเปรันโต
ภาษาเอสเปรันโต
Ŭ

ตัวอักษร Ŭ (ตัวเล็ก: ŭ) เป็นรูปแบบหนึ่งของอักษรละติน U ที่มี บรีฟ (breve) อยู่ด้านบน โดยถูกใช้ในบริบทที่หลากหลาย Ŭ เป็นตัวอักษรที่ใช้ในภาษาเอสเปรันโต
ภาษาเอสเปรันโต
Ŝ

ตัวอักษร Ŝ (ตัวเล็ก: ŝ) เป็นรูปแบบหนึ่งของอักษรละติน S ที่มีเซอร์คัมเฟล็กซ์ (circumflex) อยู่ด้านบน โดยถูกใช้ในบริบทที่หลากหลายในสัทอักษรสากลแสดงนี้เสียงโดยสัญลักษณ์ [ʃ]
Ŝ เป็นตัวอักษรที่ใช้ในภาษาเอสเปรันโต
ภาษาเอสเปรันโต
เอสเปรันติโด

เอสเปรันติโดคือภาษาประดิษฐ์ใดๆ ที่ได้รับอิทธิพลหรือแรงบันดาลใจจากภาษาเอสเปรันโต คำว่าเอสเปรันติโดมาจากคำว่าเอสเปรันโต Esperanto เติมปัจจัย -id ที่แปลว่าลูก ดังนั้น Esperantido มีความหมายตรงตัวว่า "ลูกของเอสเปรันโต" จุดประสงค์ของเอสเปรันติโดบ้างเพื่อพัฒนาและแก้ไขข้อบกพร่องของภาษาเอสเปรันโต บ้างเพื่อใช้ในวรรณกรรมภาษาเอสเปรันโต อย่างไรก็ตาม เอสเปรันติโดที่ใช้กันอย่างแพร่หลายมีเพียงแค่ภาษาอิดอเท่านั้น
ภาษาประดิษฐ์
ฟุจิวะระ ฟุจิโกะ

ฟุจิวะระ ฟุจิโกะ ( ; 27 กันยายน 2007 – 13 กุมภาพันธ์ 2078) พระชายาในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระชายาใน จักรพรรดิโกะ-คะชิวะบะระ จักรพรรดิองค์ที่ 104 และเป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิโกะ-นะระ จักรพรรดิองค์ที่ 105
ราชวงศ์ญี่ปุ่น
บุคคลในยุคมุโระมะจิ
ตระกูลฟุจิวะระ
มะเดะโนะโคจิ เอะอิโกะ

มะเดะโนะโคจิ เอะอิโกะ ( ; 2037 – 8 พฤศจิกายน 2065) พระสนมในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระสนมใน จักรพรรดิโกะ-นะระ จักรพรรดิองค์ที่ 105 และเป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิโองิมาจิ จักรพรรดิองค์ที่ 106
== บันทึก ==
ราชวงศ์ญี่ปุ่น
บุคคลในยุคมุโระมะจิ
มะเดะโนะโคจิ ฟุซะโกะ

มาเดโนโคจิ ฟูซาโกะ (; ? – 12 กุมภาพันธ์ 2124) พระชายาในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระชายาในจักรพรรดิโองิมาจิ จักรพรรดิองค์ที่ 106 เป็นพระมารดาในเจ้าชายมาซาฮิโตะ อดีตรัชทายาทในจักรพรรดิโองิมาจิ และเป็นพระอัยยิกาในจักรพรรดิโกะ-โยเซ จักรพรรดิองค์ที่ 107 พระโอรสในเจ้าชายมาซาฮิโตะ
== บันทึก ==
ราชวงศ์ญี่ปุ่น
บุคคลในยุคมูโรมาจิ
บุคคลในยุคอาซูจิ–โมโมยามะ
ซากิโกะ โคโนเอะ

ซากิโกะ โคโนเอะ ( ; 2118 – 11 สิงหาคม 2173) พระสนมในจักรพรรดิญี่ปุ่นเป็นธิดาในโคโนเอะ ซากิฮิซะ เป็นพระสนมหรือเนียวโงในจักรพรรดิโกะ-โยเซ จักรพรรดิองค์ที่ 107 และเป็นพระราชมารดาในจักรพรรดิโกะ-มิซุโน จักรพรรดิองค์ที่ 108 รวมถึงเป็นพระอัยยิกาของจักรพรรดินีและจักรพรรดิอีก 4 องค์ถัดมา
ตระกูลโคโนเอะ
ราชวงศ์ญี่ปุ่น
บุคคลในยุคอาซูจิ–โมโมยามะ
บุคคลในยุคเอโดะ
โคโนเอะ ซากิฮิซะ

โคโนเอะ ซากิฮิซะ (; 2079 – 7 มิถุนายน 2155) ขุนนางในยุคมูโรมาจิ ยุคอาซูจิ–โมโมยามะ ถึงยุคเอโดะ ซึ่งได้ดำรงตำแหน่งคัมปากุ หรือผู้สำเร็จราชการในรัชสมัยจักรพรรดิโกะ-นาระ และเป็นไดโจไดจิงในรัชสมัยจักรพรรดิโองิมาชิเป็นบิดาของโคโนเอะ ซากิโกะ พระสนมในจักรพรรดิโกะ-โยเซ เป็นพระอัยกา (ตา) ในจักรพรรดิโกะ-มิซุโน และเป็นบิดาบุญธรรมของโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ ซึ่งทำให้ฮิเดโยชิเป็นทายาทของตระกูลฟูจิวาระ ตามกฎหมายและได้ขึ้นเป็นคัมปากุใน พ.ศ. 2129
ขุนนางญี่ปุ่น
บุคคลในยุคมูโรมาจิ
บุคคลในยุคอาซูจิ–โมโมยามะ
บุคคลในยุคเอโดะ
ตระกูลโคโนเอะ
ฟุจิวะระ โนะ มิสึโกะ

ฟุจิวะระ โนะ มิสึโกะ (; 2145 – 6 มีนาคม 2199) พระชายาในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระชายาใน จักรพรรดิโกะ-มิซุโน จักรพรรดิองค์ที่ 108 และเป็นพระราชมารดาหรือโคไตโงใน จักรพรรดิโกะ-โคเมียว จักรพรรดิองค์ที่ 110
== บันทึก ==
ตระกูลฟุจิวะระ
บุคคลในยุคเอะโดะ
เจ้าหญิงอะกิโกะ (จักรพรรดิโกะ-ไซ)

เจ้าหญิงอะกิโกะ ( ; 2181 – 2 สิงหาคม 2223) เจ้าหญิงและพระสนมในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระธิดาใน เจ้าชายโยะชิฮิโตะ พระราชโอรสใน จักรพรรดิโกะ-โยเซ จักรพรรดิองค์ที่ 108 และเป็นพระสนมหรือเนียวโงใน จักรพรรดิโกะ-ไซ จักรพรรดิองค์ที่ 110 มีพระโอรสเพียงพระองค์เดียวคือ เจ้าชายโอะซะฮิโตะ
== บันทึก ==
เจ้าหญิงญี่ปุ่น
ราชวงศ์ญี่ปุ่น
บุคคลในยุคเอะโดะ
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอำพัน

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอำพัน หรือ พระองค์เจ้าพัน (พ.ศ. 2346 — 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2424) พระราชธิดาพระองค์ที่ 12 ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาปิ่น
==พระประวัติ==
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอำพัน ประสูติเมื่อพ.ศ. 2346 เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาปิ่น มีพระขนิษฐาร่วมเจ้าจอมมารดา 1 พระองค์คือ พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเกสร
ในสมัยรัชกาลที่ 3 ได้เกิดคดีซึ่งอีนวล ได้ยินข่าวที่พระองค์เจ้าเกสรสิ้นพระชนม์ เจ้าจอมมารดาปิ่นเศร้าโศกเสียใจยิ่งนักที่พระองค์เจ้าเกสรสิ้นพระชนม์ จึงได้วางแผนกับอีจั่นหลอกเจ้าจอมมารดาปิ่นและพระองค์เจ้าอำพันว่าดวงพระวิญญาณของพระองค์เจ้าเกสรกลับมาเข้าร่างอีจั่น เจ้าจอมมารดาปิ่นและพระองค์เจ้าอำพันหลงเชื่อ และเจ้าจอมมารดาปิ่นจะไปรับตัวอีจั่นมาที่ตำหนัก ส่วนพระองค์เจ้าอำพันผู้เป็นพระเชษฐภคินีของพระองค์เจ้าเกสร มีรับสั่งให้อีนวลและอีเลยหาซื้อฟักทองมีขนาดเท่ากระโถน เพื่อพระองค์จะได้มาทำโถใส่ข้าวยาคูถวายพระสงฆ์ เป็นการทำบุญรับขวัญพระองค์เจ้าเกสร ความทราบถึงพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงโปรดเกล้าฯ ชำระความผิด ซึ่งอีจั่น อีนวล อีเลย ถูกส่งไปเป็นตะพุ่นหญ้าช้าง เจ้าจอมมารดาปิ่นให้ภาคทัณฑ์ไว้
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอำพัน สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันพุธที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2424 พระชันษา 79 ปี
== พงศาวลี ==
==อ้างอิง==
พระองค์เจ้า
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ ชั้น 2
พระราชธิดาในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์
จอห์น วินดัม

จอห์น วินดัม ปากส์ ลูคัส เบย์นอน แฮร์ริส (John Wyndham Parkes Lucas Beynon Harris; 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1903 – 11 มีนาคม ค.ศ. 1969) เป็นนักเขียนชาวอังกฤษ เกิดที่เมืองดอร์ริดจ์ในวอริกเชอร์ (ปัจจุบันอยู่ในเขตเวสต์มิดแลนส์) เป็นบุตรของจอร์จ เบย์นอน แฮร์ริสกับเกอร์ทรูด ปากส์ มีน้องชายที่ต่อมาเป็นนักเขียนเช่นกันคือ วิเวียน เบย์นอน แฮร์ริส วินดัมใช้ชีวิตวัยเด็กในเขตเอดจ์บาสตันในเมืองเบอร์มิงแฮม เมื่อเขาอายุได้ 8 ปี บิดาและมารดาของเขาแยกกันอยู่ วินดัมเรียนในหลายโรงเรียนก่อนจะเรียนที่โรงเรียนบีเดลส์ จากนั้นเขาทำงานหลายอย่างรวมถึงเขียนเรื่องสั้นให้นิตยสารอเมริกันหลายฉบับ โดยใช้นามปากกาส่วนใหญ่ว่า "จอห์น เบย์นอน" และ "จอห์น เบย์นอน แฮร์ริส"
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง วินดัมรับราชการในกระทรวงสารสนเทศ ก่อนจะย้ายไปอยู่กองทหารสื่อสาร นอกจากนี้เขายังส่วนร่วมในการยกพลขึ้นบกที่นอร์ม็องดี หลังสงคราม วินดัมกลับมาเขียนหนังสือ ในปี ค.ศ. 1951 เขาตีพิมพ์นิยายเรื่อง The Day of the Triffids โดยใช้ชื่อจริง นิยายเรื่องนี้ได้รับการตอบรับอย่างล้นหลาม นอกจากนิยายเรื่องนี้แล้ว วินดัมยังมีผลงานที่สำคัญอื่น ๆ ได้แก่ The Chrysalids (ค.ศ. 1955) และ The Midwich Cuckoos (ค.ศ. 1957)
ด้านชีวิตส่วนตัว วินดัมแต่งงานกับเกรซ อิโซเบล วิลสันในปี ค.ศ. 1963 วินดัมเสียชีวิตที่บ้านในเมืองปีเตอส์ฟิลด์ ในปี ค.ศ. 1969
== อ้างอิง ==
นักเขียนชาวอังกฤษ
นักเขียนบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
นามปากกา
ดนตรีแก่นเรื่องดอกเตอร์ฮู

ดนตรีแก่นเรื่องดอกเตอร์ฮู เป็นการสร้างสรรผลงานของนักประพันธเพลงชาวออสเตรเลีย และเรียบเรียงโดยเดเลีย เดอร์บี้เชียร์ ณ สถานีส่งสัญญาณวิทยุบีบีซีเมื่อปี ค.ศ.1963 อีกทั้งยังนับได้ว่าเป็นดนตรีอิเล็กทรอนิกส์เพลงแรกที่ถูกเล่นเป็นเพลงแก่นเรื่องบนจอแก้ว มันได้ถูกใช้เป็นเพลงประกอบของนภาพยนตร์ชุดสืบเนื่องแนววิทยาศาสตร์อย่างเรื่องดอกเตอร์ฮู และถูกนำมาประยุกต์เปลี่ยนแปลงหลายต่อหลายครั้ง
ถึงแม้ว่าดนตรีแก่นเรื่องจะถูกนำมาเปลี่ยนอยู่หลายครั้งแต่จังหวะก็ยังคงไม่ได้ถูกปรับเปลี่ยนแต่อย่างใด เพลงประกอบแบบดั้งเดิมได้ถูกเขียนและจัดให้อยู่ใน E minor หลากหลายเวอร์ชันรวมถึงล่าสุดที่ถูกเรียบเรียงโดยเมอร์รีย์ โกลด์ ก็ยังคงดำรงใช้คีย์เดิมอยู่ ยกเว้นของปีเตอร์ โฮเวลล์(F# minor)และเคฟฟ์ แมคคัลลอค(A minor)
ถึงแม้ว่าผลงานต่างๆ จะถูกอ้างอิงและใช้ในอัลบั้มเพลงประกอบภายใต้ชื่อว่า 'เพลงประกอบดอกเตอร์ฮู'ซึ่งชื่อเป็นทางการของเพลงนี้ก็คือ 'ดอกเตอร์ฮู' แต่กลับกลายเป็นว่าในชีทเพลงแบบต้นตำหรับกลับใช้ชื่อว่า 'ดร.ฮู' แทน
ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 45

การแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพครั้งที่ 45 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 14 - 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 โดยมีทีมเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 4 ทีม จะแข่งขันกันที่กรุงเทพมหานคร
ครั้งนี้ประกอบไปด้วยเจ้าภาพ ไทย และสามทีมรับเชิญ. สามทีมที่ได้รับเชิญนั้นคือ บูร์กินาฟาโซ, เกาหลีเหนือ และ เบลารุส.
==ทีมที่เข้าร่วม==
4 ทีมที่ได้สิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันสำหรับทัวร์นาเมนต์นี้
ไทย
เบลารุส
บูร์กินาฟาโซ
เกาหลีเหนือ
==สนามแข่งขัน==
แมตช์ทั้งหมดจัดขึ้นที่ ราชมังคลากีฬาสถาน ใน กรุงเทพมหานคร, ไทย
== ผู้เล่น ==
==แมตช์==
เวลาทั้งหมดเป็นเวลาท้องถิ่น, เวลาอินโดจีน (UTC+7)
===กฏกติกาการแข่งขัน===
90 นาที.
การดวลลูกโทษ ถ้าในกรณีที่จำเป็น.
เปลี่ยนตัวผู้เล่นได้สูงสุด 3 คน.
===สายการแข่งขัน===
===รอบรองชนะเลิศ===
----
===นัดชิงอันดับที่ 3===
===นัดชิงชนะเลิศ===
==ชนะเลิศ==
==อันดับดาวซัลโว==
หมายเหตุ : ไม่รวมประตูลูกจุดโทษในช่วงเสมอ
2 ประตู
Lassina Traoré
1 ประตู
มงคล ทศไกร
ธีรเทพ วิโนทัย
ฐิติพันธ์ พ่วงจันทร์
Ismaël Zagrè
Myong Cha-hyon
Pak Song-chol
Rim Kwang-hyok
==การถ่ายทอดสด==
{|class="wikitable"
|-
!ประเทศ
!สถานีโทรทัศน์
!อ้างอิง
|-
|
|ไทยรัฐทีวี
|
|}
== การจำหน่ายตั๋ว ==
การแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 45 จะมีการจำหน่ายตั๋วเข้าชมเกมการแข่งขันที่ไทยทิกเก็ตเมเจอร์ ทุกสาขา ทุกช่องทางการจำหน่ายตั้งแต่วันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2560 เวลา 10.00 น. เป็นต้นไป
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย – เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย  – เว็บไซต์ฟีฟ่า
สหพันธ์ฟุตบอลเบลารุส  – เว็บไซต์ฟีฟ่า
Fédération Burkinabé de Foot-Ball  – เว็บไซต์ฟีฟ่า
สมาคมฟุตบอลเกาหลีเหนือ  – เว็บไซต์ฟีฟ่า
ฟุตบอลในประเทศไทย พ.ศ. 2560
45
การแข่งขันกีฬาในกรุงเทพมหานคร
ดีนาร์อิรัก

ดีนาร์ (دينار, ; สัญลักษณ์: د.ع; รหัส: IQD) เป็นสกุลเงินของประเทศอิรัก ออกโดยธนาคารกลางอิรัก สามารถแบ่งได้เป็นหน่วยย่อยได้ 1000 ฟิลส์ (فلس) แต่ปัจจุบันไม่ได้ใช้ เนื่องจากผลของเงินเฟ้อ
== ประวัติ ==
ดีนาร์อิรักเริ่มใช้ในระบบครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1932  โดนแทนที่เงินสกุลรูปีอินเดียซึ่งใช้มาตั้งแต่การครอบครองของสหราชอาณาจักรในช่วงสงครามครั้งที่ 1
=== พัฒนาการหลัง ค.ศ. 1990 ===
หลังจากสงครามอ่าวในปี ค.ศ. 1990 เนื่องจากถูกคว่าบาตรโดยสหประชาชาติ แม่พิมพ์เดิมที่สวิสจึงไม่สามารถใช้ได้ ดังนั้นจึงมีการพิมพ์ธนบัตรรุ่นใหม่ที่คุณภาพต่ำลงมาใช้แทน และธนบัตรรุ่นเดิมถูกเรียกว่า "ดีนาร์สวิส" ส่วนธนบัตรรุ่นใหม่ถูกเรียกว่า "ดีนาร์ซัดดัม"
อย่างไรก็ตาม ดีนาร์สวิสยังคงใช้หมุนเวียนในพื้นที่ชาวเคิร์ดในอิรัก โดยรัฐบาลเคิร์ดปฏิเสธที่จะยอมรับธนบัตรดีนาร์ซัดดัมซึ่งมีคุณภาพต่ำ และเนื่องจากการเพิ่มขึ้นอย่างมากของปริมาณเงินดีนาร์ซัดดัม ในขณะที่ปริมาณดีนาร์สวิสมีเท่าเดิม ดีนาร์สวิสจึงแข็งค่าขึ้นอย่างมาก ดังนั้นพื้นที่ทางตอนเหนือของอิรักใช้สกุลเงินที่เสถียรจึงไม่ได้รับผลกระทบจากภาวะเงินเฟ้อ ในขณะที่ส่วนอื่นๆ ของประเทศต้องเผชิญกับภาวะเงินเฟ้ออย่างหนัก 
หลังจากซัดดัม ฮุสเซนถูกโค่นล้มในการการบุกครองอิรัก ค.ศ. 2003 สภาปกครองอิรักได้พิมพ์เงินดีนาร์ซัดดัมออกมาเพิ่มเป็นมาตรการชั่วคราวในระหว่างกระบวนการสร้างสกุลเงินใหม่
และในช่วงตั้งแต่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2003 ถึง 15 มกราคม ค.ศ. 2004 รัฐบาลชั่วคราวร่วมได้ออกเงินดีนาร์อิรักใหม่ เงินดีนาร์อิรักใหม่ถูกแลกเปลี่ยนโดยกำหนดอัตราเท่าเดิมสำหรับดีนาร์ซัดดัม ในขณะที่ดีนาร์สวิสถูกแลกเปลี่ยนในอัตรา 1 ดีนาร์สวิส = 150 ดีนาร์ใหม่
== อ้างอิง ==
ประเทศอิรัก
สกุลเงินเอเชีย
สกอแลสติก คอร์ปอเรชั่น

สกอแลสติก คอร์ปอเรชั่น คือบริษัทด้านการพิมพ์ การสอน และสื่อ เป็นที่รู้จักกันในฐานะ ผู้ตีพิมพ์ จัดจำหน่าย และสื่อการเรียนการสอนสำหรับโรงเรียน ครู และนักเรียน ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1920 โดยนาย Maurice R. Robinson ธุรกิจของสกอแลสติกคลอบคลุมและแบ่งภาระรับผิดชอบออกเป็นสามส่วนได้แก่ ส่วนตีพิมพ์และจัดจำหน่ายหนังสือเด็ก, ส่วนการศึกษา, และส่วนต่างประเทศ โดยสกลอแลสติกนั้นเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์การตีพิมพ์ของชุดนวนิยายแฮร์รี่ พอตเตอร์ และชุดไตรภาคเกมล่าชีวิต ถือเป็นผู้ตีพิมพ์และจัดจำหน่ายหนังสือเด็กรายใหญ่ที่สุดของโลก
สำนักพิมพ์
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2463
ศิวัช พงษ์เพียจันทร์

ศาสตราจารย์ดร.ศิวัช พงษ์เพียจันทร์ เกิดเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2517 (ปัจจุบันอายุ 49 ปี) ที่อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรชายของ รองศาสตราจารย์เพทาย พงษ์เพียจันทร์ และ รองศาสตราจารย์พันทิพา พงษ์เพียจันทร์ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์ขั้นสูง (เดิม เรียกว่า ศาสตราจารย์ญาณวิทย์ หรือศาสตราจารย์ในระดับ 11) สาขาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม และเป็นผู้อำนวยการศูนย์วิจัยและพัฒนาการป้องกันและจัดการภัยพิบัติ ประจำคณะพัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อมสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ นอกจากนั้น ดร.ศิวัช ยังเป็นนักวิจัยด้านมลพิษทางอากาศประจำ Institute of Earth Environment, Chinese Academy of Sciences (IEECAS) เมือง Xi’an ประเทศจีน และเป็นหนึ่งในคณะทำงานโครงการวิจัยขั้วโลก ในพระราชดำริฯ ของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ซึ่งเคยไปศึกษาวิจัยที่สถานี Great Wall บนเกาะ King George ทวีปแอนตาร์กติกา ในช่วงเดือนมกราคม 2559
ศาสตราจารย์ ดร.ศิวัช มีผลงานตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจและวารสารวิชาการระดับนานาชาติ เช่น Atmospheric Environment, Environmental Pollution, Science of the Total Environment รวมถึงได้รับเชิญเพื่อให้ความรู้เชิงวิชาการทางรายการตามสถานีโทรทัศน์ต่างๆ เช่น รายการช่วยคิดช่วยทำ ฮาร์ดคอร์ข่าว สภาท่าพระอาทิตย์ และสภากาแฟ เวทีชาวบ้าน
== การศึกษา ==
ดร.ศิวัช พงษ์เพียจันทร์ จบการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย จากนั้น ดร.ศิวัชได้รับทุนรัฐบาลไทยไปศึกษาต่อที่ประเทศญี่ปุ่นเป็นเวลา 11 ปี โดยได้ศึกษาตั้งแต่ระดับชั้นมัธยมปลายที่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยโตเกียวกัคคุเง และศึกษาต่อในระดับปริญญาตรีและโทที่มหาวิทยาลัยฮอกไกโด สาขาวิชาสมุทรศาสตร์และเคมีสิ่งแวดล้อม ดร.ศิวัชสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮม สหราชอาณาจักร สาขาวิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อมและภูมิศาสตร์ หลังจากนั้นได้รับทุน Postdoc เพื่อศึกษาต่อด้าน Source Apportionment of Air Pollutants ที่ Hong Kong Polytechnic University ภายใต้การสนับสนุนจาก UNESCO เป็นเวลาหนึ่งปี นอกจากนั้น ดร.ศิวัชได้รับทุน Postdoc จาก Chinese Academy of Sciences เพื่อศึกษาต่อด้าน Carbonaceous Aerosols ที่ IEECAS เป็นระยะเวลาสามปี
== การทำงาน ==
ดร.ศิวัช พงษ์เพียจันทร์ เริ่มสอนหนังสือที่คณะการจัดการสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ในปีพ.ศ. 2549 และได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งตำแหน่งศาสตราจารย์ ในสาขาวิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2557 ในขณะดำรงตำแหน่งเป็นอาจารย์ประจำคณะพัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อมสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ หรือนิด้า
ปัจจุบัน ศ. ดร. ศิวัช ดำรงตำแหน่งเป็นคณะกรรมการปฏิรูปประเทศด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม รวมทั้งปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ทรงคุณวุฒิในคณะอนุกรรมการอนุสัญญามินามาตะฯ และอนุกรรมการด้านวิชาการแก้ไขปัญหามลภาวะทางอากาศ
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
อาจารย์คณะวิทยาศาสตร์
บุคคลจากจังหวัดเชียงใหม่
บุคคลจากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย
บุคคลจากคณะการจัดการสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
บุคคลจากคณะพัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยฮกไกโด
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮม
วิชาฆ่าภาคบังคับ

วิชาฆ่าภาคบังคับ เป็นนวนิยายภาษาญี่ปุ่น แต่งโดยโคจุน ทะคะมิ ตีพิมพ์ครั้งแรกในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999 เป็นเรื่องราวของเด็กมัธยมกลุ่มหนึ่งที่ถูกบังคับให้เข้าร่วมรายการที่จัดขึ้นโดยรัฐบาล ซึ่งบังคับให้พวกเขาฆ่ากันเอง ก่อนที่จะมีการตีพิมพ์ วิชาฆ่าภาคบังคับ ได้ผ่านเข้ารอบในการประกวดรางวัลหนังสือสยองขวัญของญี่ปุ่นในปีค.ศ. 1997 แต่เมื่อถึงรอบชิงชนะเลิศไม่ได้รับการคัดเลือก จนกระทั่งได้ตีพิมพ์ในปีค.ศ. 1999 และกลายเป็นหนังสือขายดีอย่างเหนือความคาดหมาย หนึ่งปีให้หลังได้มีการดัดแปลงนวนิยายเล่มนี้เป็นภาพยนตร์ ออกฉายในชื่อ เกมนรก โรงเรียนพันธุ์โหด ซึ่งประสบความสำเร็จทางรายได้เป็นอย่างสูงและถูกวิพากษ์วิจารณ์ถึงความรุนแรงในเวลาเดียวกัน และด้วยความสำเร็จนี้เอง ทำให้ภาพยนตร์ทำรายได้สูงที่สุดในปีที่ออกฉายและได้มีการสร้างภาคต่อตามมา
วิชาฆ่าภาคบังคับ เป็นที่พูดถึงอีกครั้งภายหลังนวนิยายเรื่องเกมล่าชีวิต โดยซูซาน คอลลินส์ ได้ออกวางจำหน่ายและประสบความสำเร็จทางยอดขายเป็นอย่างมาก โดยผู้อ่านบางกลุ่มได้ระบุว่าคอลลินส์นั้นลอกแนวคิดของนวนิยายเล่มนี้มา อย่างไรก็ตามคอลลินส์ได้ออกมาปฏิเสธต่อกระแสดังกล่าว เธอระบุว่าเธอไม่เคยได้ยินชื่อนวนิยายเรื่องวิชาภาคบังคับ หรือชื่อของโคจุน ทะคะมิมาก่อน จนกระทั่งหนังสือของเธอได้วางขาย
วรรณกรรมญี่ปุ่น
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2542
เจ้าชายคาร์ล ดยุกแห่งเวสเตร์เกิตลันด์

เจ้าชายคาร์ล ดยุกแห่งเวสเตร์เกิตลันด์ (Prince Carl, The Duke of Västergötland) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ในสมเด็จพระเจ้าออสการ์ที่ 2 แห่งสวีเดน กับสมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสวีเดน ทรงเสกสมรสกับเจ้าหญิงอิงเงอร์บอร์กแห่งเดนมาร์ก ดัชเชสแห่งเวสเตร์เกิตลันด์ พระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก กับสมเด็จพระราชินีลูอีสแห่งเดนมาร์ก มีพระโอรส-ธิดารวม 4 พระองค์ โดยพระองค์ถือเป็นพระราชอัยกา (ตา) ใน 3 พระมหากษัตริย์ ดังนี้
สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ พระราชโอรสในเจ้าหญิงมาร์ธาแห่งสวีเดน พระธิดาพระองค์ที่ 2
สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวงแห่งเบลเยียมและสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม พระราชโอรสในอัสตริดแห่งสวีเดน พระธิดาพระองค์ที่ 3
พระองค์ทรงมีฐานันดรเป็น เจ้าชายแห่งสวีเดนและนอร์เวย์ ดยุกแห่งเวสเตร์เกิตลันด์ ตั้งแต่แรกประสูติ
== พงศาวลี ==
== พระอิสริยยศ ==
ค.ศ. 1861–1905 เจ้าชายคาร์ล ดยุกแห่งเวสเตร์เกิตลันด์ เจ้าชายแห่งสวีเดนและนอร์เวย์
ค.ศ. 1905–1951 เจ้าชายคาร์ล ดยุกแห่งเวสเตร์เกิตลันด์
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2404
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2494
เจ้าชายสวีเดน
เจ้าชายนอร์เวย์
ราชวงศ์เบอร์นาดอตต์
ชาวสวีเดน
ชาวสวีเดนเชื้อสายฝรั่งเศส
ชาวสวีเดนเชื้อสายเยอรมัน
บุคคลจากสต็อกโฮล์ม