pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วิลาศ อรุณศรี

พลเอก วิลาศ อรุณศรี (บิ๊กอ้อ) อดีตเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ผู้อำนวยการศูนย์บัญชาการติดตามสถานการณ์ และสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ กรรมการ ในคณะกรรมการจัดกิจกรรมเฉลิมฉลองครบรอบ 100 ปี การประกาศใช้ธงไตรรงค์เป็นธงชาติไทย ตามคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรีที่ 210/2559กรรมการในคณะกรรมการขับเคลื่อนการปฏิรูปเพื่อรองรับการปรับเปลี่ยนตามนโยบาย thailand 4.0 ตามคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรีที่ 194/2560 อดีตราชองครักษ์พิเศษ 
อดีตผู้ปฏิบัติหน้าที่โฆษกรัฐบาลในรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา อดีตผู้ทรงคุณวุฒิพิเศษกองทัพบก อดีตผู้ช่วยเสนาธิการทหารบกฝ่ายการข่าว
พล.อ.วิลาศ เป็นนักเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 12 รุ่นเดียวกับพลเรือเอก พะจุณณ์ ตามประทีป และพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา
== การทำงาน ==
พล.อ.วิลาศ เข้ารับราชการทหารม้า สังกัดกองทัพบก เคยดำรงตำแหน่งเป็นรองแม่ทัพน้อยที่ 1 เป็นผู้บัญชาการกองพลทหารม้าที่ 2 รักษาพระองค์ เป็นผู้ช่วยเสนาธิการทหารบกฝ่ายการข่าว และตำแหน่งสุดท้ายคือ ผู้ทรงคุณวุฒิพิเศษกองทัพบก ก่อนจะเกษียณอายุราชการในปี พ.ศ. 2556 ต่อมาในปี พ.ศ. 2557 ได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารองหัวหน้าฝ่ายเศรษฐกิจ คณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) และสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2557 ภายหลังการยึดอำนาจการปกครองประเทศของคณะรักษาความสงบแห่งชาติ เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ต่อมาในเดือนกันยายนของปีเดียวกัน ได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการนายกรัฐมนตรี
วันที่ 18 พฤษภาคม 2558 พลเอกวิลาศ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นปฏิบัติหน้าที่โฆษกรัฐบาลอีกตำแหน่งหนึ่งแทนร้อยเอก นายแพทย์ ยงยุทธ มัยลาภ ที่ได้ยื่นหนังสือลาออกไปด้วยเหตุผลสุขภาพ
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
ทหารบกชาวไทย
นักการเมืองไทย
เลขาธิการนายกรัฐมนตรีไทย
สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
บุคคลจากโรงเรียนเตรียมทหาร
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเหรียญจักรมาลา
คลองสามเสน

คลองสามเสน เป็นคลองในกรุงเทพมหานคร โดยแยกจากแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งพระนครบริเวณใกล้กับวังศุโขทัย เขตดุสิต ลำคลองไหลผ่านเข้าพื้นที่เขตพญาไท เขตราชเทวี เขตดินแดง และไปบรรจบคลองแสนแสบที่เขตห้วยขวาง ในอดีตคลองสามเสนสามารถใช้สัญจรทางน้ำได้ แต่ในปัจจุบันไม่มีการสัญจรทางน้ำแล้ว คลองกว้างราว 8 –15 เมตร มีความยาวประมาณ 12.95 กิโลเมตร
==ประวัติ==
คลองสามเสนเป็นคลองเก่าแก่ไม่น้อยไปกว่าสมัยกรุงศรีอยุธยา มีการกล่าวถึงเมื่อครั้งสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทปฏิสังขรณ์วัดเก่าในสมัยเริ่มสร้างกรุงรัตนโกสินทร์ ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว คลองสามเสนคงเป็นเส้นทางการค้าที่สำคัญเส้นหนึ่ง เนื่องจากปรากฏอยู่ในแผนที่ของจอห์น โครว์ฟอร์ด (พ.ศ. 2367) ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการเชื่อมคลองสามเสนกับคลองเปรมประชากรและคลองรางเงินที่เข้ากับพระราชวังดุสิตด้วย คงเป็นเส้นทางขนส่งวัสดุก่อสร้าง ตลอดจนสินค้าต่าง ๆ เข้าวัง รวมถึงเป็นเส้นทางจากวังไปยังแม่น้ำเจ้าพระยา เช่น เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสมายังคลองนี้เมื่อ พ.ศ. 2442 รวมถึงมีการแห่อัญเชิญพระพุทธชินราชจำลองจากพิษณุโลกเข้ามาในคลองนี้เพื่อไปยังวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร เมื่อ พ.ศ. 2444
ในสมัยรัชกาลที่ 5 มีการตัดถนนผ่านคลองสามเสนและสร้างสะพานข้าม สภาพคลองในสมัยนั้นเป็นสวนผลไม้อยู่มาก เป็นที่ดินของวัดและเจ้าจอมมารดาหลายพระองค์บริเวณริมคลองฝั่งใต้ ส่วนฝั่งเหนือเดิมเป็นสวนเช่นเดียวกัน โดยบริเวณริมแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นโรงงานต่าง ๆ เช่น โรงสีข้าว มีศาลเจ้าและบ้านเรือนของชาวจีนมาตั้งแต่ต้นรัตนโกสินทร์ จนกระทั่งกรมพระคลังข้างที่ได้เข้ามาซื้อที่ดินบางส่วน ซึ่งต่อมากลายสภาพเป็นที่พักอาศัยและอาคารพาณิชย์ สถานศึกษา หน่วยงานราชการ รวมถึงตลาดศรีย่านและนครไชยศรี
==สถานที่ริมคลอง==
วัดที่ตั้งอยู่ริมคลองสามเสน ได้แก่ วัดประสาทบุญญาวาส (พ.ศ. 2476) วัดโบสถ์สามเสน (พ.ศ. 2251) วัดสวัสดิ์วารีสีมาราม (พ.ศ. 2375) วัดอัมพวัน (พ.ศ. 2385) วัดสุคันธาราม (พ.ศ. 2450) วัดจอมสุดาราม (พ.ศ. 2390) วัดอภัยทายาราม (พ.ศ. 2340) และวัดทัศนารุณสุนทริการาม (พ.ศ. 2320) เป็นวัดที่สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวมากที่สุด คือ 4 วัด ส่วนวัดที่เก่าแก่ที่สุดคือ วัดโบสถ์สามเสนซึ่งสร้างในสมัยอยุธยา
== อ้างอิง ==
คลองในเขตดุสิต
คลองในเขตพญาไท
คลองในเขตราชเทวี
คลองในเขตดินแดง
คลองในเขตห้วยขวาง
ชาวตุรกี

ชาวตุรกี หรือเรียกสั้น ๆ ว่า เติร์ก (Türkler) เป็นกลุ่มชนเตอร์กิกที่มีจำนวนมากที่สุด พวกเขาพูดภาษาตุรกีในหลายสำเนียง และเป็นประชากรที่อาศัยในประเทศตุรกีกับนอร์เทิร์นไซปรัส นอกจากนี้ ยังมีชุมชนเชื้อสายเติร์กที่อาศัยอยู่ทั่วบริเวณที่เคยเป็นของจักรวรรดิออตโตมันด้วย
ชาวเติร์กอพยพจากเอเชียกลางมาตั้งถิ่นฐานที่อานาโตเลียในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ผ่านการพิชิตของจักรวรรดิเซลจุค นั่นถือเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงในภูมิภาคนี้ จากภูมิภาคที่ส่วนใหญ่พูดภาษากรีกหลังถูกแผลงเป็นกรีก ให้กลายเป็นมุสลิมเติร์ก จักรวรรดิออตโตมันครอบครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของคาบสมุทรบอลข่าน, คอเคซัสใต้, ตะวันออกกลาง (ไม่รวมอิหร่าน ถึงแม้ว่าจะควบคุมบางส่วนก็ตาม) และแอฟริกาเหนือมาหลายศตวรรษจนกระทั่งสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง หลังสงครามประกาศอิสรภาพตุรกี ทำให้จักรวรรดิออตโตมันสิ้นสุดลงในวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1922 และประกาศเป็นสาธารณรัฐตุรกีในวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1923
รัฐธรรมนูญตุรกีมาตราที่ 66 ระบุ "ชาวเติร์ก" เป็น: "ใครก็ตามที่มีพันธะกับรัฐตุรกีผ่านการผูกสัญชาติ"
คำอธิบายทางกฎหมายของ "ชาวเติร์ก" ในฐานะพลเมืองตุรกีมีความแตกต่างจากคำอธิบายทางชาติพันธุ์ โดยประชากรชาวตุรกีส่วนใหญ่ (ประมาณร้อยละ 70-75) มีเชื้อสายเติร์ก และประชากรชาวเติร์กจำนวนมากเป็นมุสลิม
== อ้างอิง ==
==บรรณานุกรม==
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Text may have been copied from this source, which is available under a  Creative Commons Attribution 4.0 International License.
.
.
.
.
.
==อ่านเพิ่ม==
.
.
.
==แหล่งข้อมูลอื่น==
 
ต
ต
ต
ต
ต
ต
คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย

== ประวัติ ==
สภามหาวิทยาลัยหอการค้าไทย เมื่อปี พ.ศ. 2532 ได้มีมติเห็นชอบให้จัดทำหลักสูตร เพื่อจัดการเรียนการสอนระดับปริญญาตรี โดยเริ่มก่อตั้งคณะนิเทศศาสตร์ ขึ้นเป็นครั้งแรกในปีการศึกษา 2533 โดยคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ได้รับอนุมัติจากทบวงมหาวิทยาลัย (สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา ในปัจจุบัน) ให้เปิดรับสมัครนักเรียนเพื่อสอบคัดเลือกเข้าเป็นนักศึกษารุ่นแรก ในระดับปริญญาตรี 3 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาวารสารศาสตร์ สาขาวิชาวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ และสาขาวิชาการประชาสัมพันธ์ ต่อมา ในปีการศึกษา 2536 ได้รับอนุมัติให้เปิดสอบคัดเลือกนักศึกษารุ่นแรกของสาขาวิชาการโฆษณา และเนื่องจากมีผู้สนใจเข้าเรียนจำนวนมาก จึงได้เปิดรับนักศึกษาภาคค่ำสาขาวิชาการประชาสัมพันธ์ในปีการศึกษา 2538 และต่อมาได้เปิดสอนในระดับบัณฑิตศึกษา มีการก่อตั้งศูนย์ศึกษาสื่อและการสื่อสารอาเซียน
== หลักสูตร ==
=== หลักสูตรระดับปริญญาตรี ภาคภาษาไทย ===
==== สาขาวิชานิเทศศาสตร์ ====
กลุ่มวิชาการสื่อสารการตลาดดิจิทัล
กลุ่มวิชาการออกแบบและผลิตสื่อดิจิทัล
กลุ่มวิชาภาพยนตร์ดิจิทัล
=== หลักสูตรระดับปริญญาโท ภาคภาษาไทย ===
ในระดับบัณฑิตศึกษา คณะนิเทศศาสตร์ เปิดสอนนักศึกษาระดับปริญญาโทรุ่นแรก ในปีการศึกษา 2540 ในสาขาวิชานิเทศศาสตร์การตลาด (Marketing Communication) และได้ปรับปรุงหลักสูตรให้ทันสมัยอย่างต่อเนื่อง ตั้งแต่ปีการศึกษา 2557 ประกอบด้วยกลุ่มวิชาเอกต่าง ๆ ดังนี้
เอกการสื่อสารแบรนด์
เอกการสื่อสารการตลาดเพื่อสังคม
เอกสื่อใหม่เพื่อการสื่อสารการตลาด
=== หลักสูตรระดับปริญญาเอก ภาคภาษาไทย ===
คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ได้เริ่มเปิดสอนนักศึกษาระดับปริญญาเอก สาขาวิชานิเทศศาสตร์การตลาด (Marketing Communication) เป็นแห่งแรกของประเทศ ตั้งแต่ปีการศึกษา 2559 โดยประกอบไปด้วย 2 แผนการศึกษา ดังนี้
แผน 1 เน้นการทำวิจัย
แบบ 1.1 สำหรับผู้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท ศึกษาเฉพาะหมวดดุษฎีนิพนธ์
แผน 2 ศึกษารายวิชาและทำวิจัย
แบบ 2.1 สำหรับผู้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท ศึกษาวิชาเพิ่มเติมและหมวดดุษฎีนิพนธ์
แบบ 2.2 สำหรับผู้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี (โทควบเอก) ศึกษาวิชาเพิ่มเติมและหมวดดุษฎีนิพนธ์
== ศูนย์ศึกษาสื่อและการสื่อสารอาเซียน ==
คณะนิเทศศาสตร์ได้ก่อตั้ง ศูนย์ศึกษาและวิจัยสื่อสารมวลชนอาเซียน (AMSAR Center) ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2541 เพื่อส่งเสริมความเข้าใจและความร่วมมือด้านการศึกษาและวิจัยในสาขาสื่อสารมวลชนของกลุ่มประเทศอาเซียน ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้ขยายขอบเขตภารกิจให้ครอบคลุมทั้งด้านสื่อและการสื่อสารในภาพใหญ่ และเปลี่ยนชื่อเป็น ศูนย์ศึกษาสื่อและการสื่อสารอาเซียน หรือ ASEAN Media and Communication Studies and Research Center (AMSAR)
== ทำเนียบคณบดี ==
== คณะผู้บริหาร ==
คณบดี
* ศาสตราจารย์ ดร.ไพโรจน์ วิไลนุช
รองคณบดี
* ฝ่ายวิชาการ อาจารย์ ดร.โสภาค พานิชพาพิบูล
* ฝ่ายบริหาร ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.สุจิตรา เปลี่ยนรุ่ง
* ฝ่ายกิจการนักศึกษา ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อัญชลี พิเชษฐพันธ์
หัวหน้าหลักสูตรปริญญาบัณฑิต ปริญญาตรี (สาขาวิชานิเทศศาสตร์)
* อาจารย์พัฒน์ บุญฤทธิ์รุ่งโรจน์
ผู้อำนวยการหลักสูตรบัณฑิตศึกษา ปริญญาโท
* อาจารย์ ดร.โศภชา เอี่ยมโอภาส
ผู้อำนวยการหลักสูตรบัณฑิตศึกษา ปริญญาเอก
* ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ศักดา ปั้นเหน่งเพ็ชร์
รองประธานกรรมการประกันคุณภาพ
* ผู้ช่วยศาสตราจารย์นฤมล วงศ์หาญ
ผู้อำนวยการศูนย์ศึกษาสื่อและการสื่อสารอาเซียน (AMSAR)
* ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.สุทธนิภา ศรีไสย์
เลขานุการคณะ
* นางน้ำฝน สระดี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
Facebook คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
หอการค้าไทย
นิเทศศาสตร์
จอร์แดน รอสซิเตอร์

จอร์แดน เบอร์นาร์ด รอสซิเตอร์ (Jordan Bernard Rossiter) เกิดเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2540 เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ผู้ซึ่งปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับฟลีตวุดทาวน์ เขาเคยเล่นให้กับลิเวอร์พูล โดยมีชื่อเป็นตัวสำรองของสโมสรเป็นครั้งแรกในฤดูกาล 2013–14
== สถิติ ==
== เกียรติประวัติ ==
=== สโมสร ===
บิวรี
อีเอฟแอลลีกทู รองชนะเลิศ: 2018–19
=== ทีมชาติ ===
อังกฤษ รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี
Victory Shield: 2012
=== รางวัลส่วนตัว ===
Liverpool Academy Player of the Season: 2013–14
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Liverpool F.C. profile 
LFC History Profile
นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล
กองกลางฟุตบอล
ผู้เล่นในสกอตติชพรีเมียร์ชิป
บุคคลจากลิเวอร์พูล
พระราชวังหลวงเกียวโต

พระราชวังหลวงเกียวโต (, Kyoto Imperial Palace) เป็นพระราชวังหลวงที่ตั้งอยู่ในนครเกียวโต เป็นที่ประทับในอดีตขององค์จักรพรรดิ ซึ่งจักรพรรดิทรงย้ายไปพำนักที่พระราชวังหลวงโตเกียวตั้งแต่ปี ค.ศ. 1869 โดยที่ในปัจจุบัน พระราชวังหลวงเกียวโตเปิดให้สาธาณชนได้เช้าชมและท่องเที่ยว โดยอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของสำนักพระราชวัง
พระราชวังเกียวโตเป็นพระราชวังที่สร้างขึ้นหลังสุดในนครเกียวโต โดยตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของนครหลวงเก่า เฮอังเกียว ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อทดแทนพระราชวังเดิมคือ พระราชวังหลวงเฮอัง  ทีมีขนาดใหญ่กว่าและมีสภาพทรุดโทรม ซึ่งพระราชวังเดิมนี้ ตั้งอยู่ทางตะวันตกของพระราชวังเกียวโตในปัจจุบัน พระราชวังเกียวโตถูกลดบทบาทและความสำคัญไปมากในช่วงการปฏิรูปเมจิ ที่มีการย้ายนครหลวงไปยังโตเกียวในปี ค.ศ. 1869 อย่างไรก็ตามภายหลังจากนั้น จักรพรรดิไทโช และ จักรพรรดิโชวะ ก็ยังทรงประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกที่พระราชวังแห่งนี้
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สำนักพระราชวังญี่ปุ่น | Kyoto Imperial Palace
ภาพถ่ายที่พระราชวังเกียวโต
Satellite View of the Kyoto Imperial Palace at Wikimapia
สิ่งก่อสร้างในเกียวโต
เกียวโต
ราชวงศ์ญี่ปุ่น
ที่ประทับของจักรพรรดิในประเทศญี่ปุ่น
กีฬาโบว์ลิ่งในเอเชียนเกมส์ 2014

กีฬาโบว์ลิ่ง ใน เอเชียนเกมส์ 2014 จัดขึ้น ณ อินช็อน, เกาหลีใต้ ตั้งแต่วันที่ 23 กันยายน ถึง 2 ตุลาคม ค.ศ. 2014.
==ผู้ได้รับเหรียญรางวัล==
===ชาย===
{| 
|-
|เดี่ยว
|
|
|
|-
|คู่
|
|
|
|-
|3 คน
|
|
|
|-
|ทีม 5 คน
|
|
|
|-
|การแข่งขันทั้งหมด
|
|
|
|-
|Masters
|
|
|
|}
===หญิง===
{| 
|-
|เดี่ยว
| Chou Chia-chen
| Jazreel Tan
| Lee Na Young
|-
|คู่
|
|
|
|-
|3 คน
|
|
|
|-
|ทีม 5 คน
|
|
|
|-
|การแข่งขันทั้งหมด
|
|
|
|-
| Masters
|
|
|
|}
==ตารางเหรียญรางวัล==
{| 
|-
|||align=left|||2||1||0|| 3
|-
|||align=left|||2||0||4||6
|-
|||align=left|||1||0||1||2
|-
|||align=left|||1||0||0||1
|-
|||align=left|||0||2||0||2
|-
|||align=left|||0||2||0||2
|-
|||align=left|||0||1||0||1
|-
|||align=left|||0||0||1|| 1
|-
!colspan=2| รวม || 4 || 4  || 4 || 12
|}
== ประเทศที่เข้าร่วม ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์กีฬาโบว์ลิ่งของเอเชียนเกมส์ 2014 
เอเชียนเกมส์ 2014
บัวน้อย

บัวน้อย (Bua Noi; พ.ศ. 2530 – ) เป็นกอริลลาเพศเมียที่มีชื่อเสียงของประเทศไทย ซึ่งได้รับการกล่าวถึงผ่านสื่อต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก และมีความโดดเด่น ในฐานะที่เป็นกอริลลาคู่แรกที่ได้รับการจัดแสดงที่ประเทศไทย แต่ภายหลังกอริลลาตัวผู้ได้ตายลง โดยบัวน้อยยังคงได้รับความสนใจจากผู้คน
== ประวัติ ==

บัวน้อย เป็นกอริลลาเพศเมีย ที่ได้รับการส่งมาจากประเทศเยอรมนีเมื่ออายุได้ 3 ปี ในราคาประมาณ 3 ล้านกว่าบาท โดยได้นำมาจัดแสดงที่สวนสัตว์พาต้า ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2535 ในกรงขนาด 20x10 เมตร และมีงบประมาณในการดูแลที่เดือนละ 10,000 บาท
ทั้งนี้ บัวน้อยเป็นกอริลลาตัวสุดท้ายในประเทศไทย หลังเข้าร่วมอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าที่ใกล้สูญพันธุ์ หรือไซเตส (CITES) จึงไม่สามารถนำกอริลลาเข้าประเทศไทยได้อีก
== การตอบรับและสิ่งสืบเนื่อง ==
เว็บไซต์ยูทูบได้มีเพลงดัดแปลงชื่อ ลิงคิงคอง ขับร้องโดยผู้ใช้ชื่อ winnyhappy โดยดัดแปลงจาก ริงดิงดอง ของวงชายนี ที่นำเนื้อหาว่าด้วยบัวน้อยมาเผยแพร่ โดยมีการตอบรับต่อเพลงดังกล่าวในเชิงบวกเป็นส่วนมาก
พ.ศ. 2556 นาตาลี เดวิส ซึ่งเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียง ได้เคยทำการระดมทุนเพื่อช่วยเหลือสัตว์ที่พาต้าปิ่นเกล้า รวมถึงกอริลลาบัวน้อย
พ.ศ. 2557 บัวน้อยได้รับความสนใจจากผู้คนเป็นจำนวนมาก ต่อกรณีการรณรงค์ให้ย้ายไปยังที่อยู่ใหม่ที่เหมาะสมกว่าเดิม ซึ่งกลุ่มคนรักสัตว์ได้ทำการยื่น 36,000 รายชื่อต่ออธิบดีกรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่าและพันธุ์พืช เพื่อให้มีการจัดหาที่อยู่ใหม่สำหรับบัวน้อย โดยมีตัวแทนรณรงค์ ที่ได้ติดตามเรื่องราวของบัวน้อยมาเกือบ 30 ปี
จากกรณีดังกล่าว ทางสวนสัตว์พาต้ามีความยินดีที่จะเคลื่อนย้ายสัตว์ชนิดต่าง ๆ ยกเว้นบัวน้อย เนื่องด้วยอาจไม่คุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไป และอาจเสี่ยงต่อการติดเชื้อโรคจากพื้นดิน ทั้งยืนยันว่าได้ทำการดูแลเป็นอย่างดี
== ดูเพิ่ม ==
เกล็ดหิมะ
ฮารัมเบ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หาบ้านหลังใหม่ให้บัวน้อย กอริลล่าบนสวนสัตว์ลอยฟ้า - Change.org
กอริลลาที่มีชื่อเสียง
พระบรมราชาที่ 7

พระบรมราชาที่ 7 หรือสมเด็จพระศรีสุริโยพรรณ ในพงศาวดารกรุงศรีอยุธยาเรียกว่าพระศรีสุพรรณมาธิราช เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระบรมราชาที่ 3 (พระยาละแวก) และเป็นพระอนุชาของสมเด็จพระบรมราชาที่ 4 (นักพระสัตถา) จารึกที่พระเจดีย์ไตรตรึงษ์ระบุว่าทรงประสูติเมื่อ พ.ศ. 2098 เมื่อกรุงละแวกแตก พระองค์ซึ่งดำรงตำแหน่งพระมหาอุปโยราชถูกกวาดต้อนไปยังกรุงศรีอยุธยาพร้อมด้วยพระราชโอรสคือพระไชยเชษฐา พระองค์ประทับที่กรุงศรีอยุธยามาตลอดจน พ.ศ. 2145 สมเด็จพระเทวีศรีกษัตรีได้แต่งพระราชสาสน์มากราบทูลสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ขอตัวพระศรีสุริโยพรรณมาเป็นกษัตริย์เพื่อระงับเหตุจลาจลในกัมพูชา พระองค์ครองราชสมบัติจนถึง พ.ศ. 2162 จึงเสด็จสวรรคต พระไชยเชษฐา พระราชโอรสได้ครองราชย์ต่อเป็นพระไชยเชษฐาที่ 2 และได้สร้างพระเจดีย์ไตรตรึงษ์เพื่อบรรจุพระบรมอัฐิของพระองค์ที่กรุงอุดงค์มีชัย
== อ้างอิง ==
ศานติ ภักดีคำ. เขมรสมัยหลังพระนคร. กทม. มติชน. 2556
พระมหากษัตริย์กัมพูชา
ประเทศเยอรมันนี

redirect ประเทศเยอรมนี
Flax

redirect ฝ้าย
Primatology

redirect วานรวิทยา
Archeology

redirect โบราณคดี
กระดูกใต้กระเบนเหน็บ

redirect กระดูกสันหลังส่วนกระเบนเหน็บ
Radiocarbon dating

redirect การหาอายุจากคาร์บอนกัมมันตรังสี
เมืองปาล์มสปริงส์

redirect ปาล์มสปริงส์
เจ้าจอมมารดาพุ่ม ในรัชกาลที่ 1

เจ้าจอมมารดาพุ่ม เป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และเป็นพระมารดาของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นศรีสุเรนทร์
เจ้าจอมมารดาพุ่ม เป็นธิดาของพระยาวิเศษสุนทร (นาค นกเล็ก) กับคุณหญิงสั้น เป็นหลานปู่ของเจ้าพระยาชำนาญบริรักษ์ เจ้าพระยาชำนาญบริรักษ์ เป็นบุตรชายเจ้าพระยาสุรสีห์พิศมาทิราช (เมฆ) เจ้าพระยาสุรสีห์พิศมาทิราช มีน้องชายคนเดียวคือเจ้าพระยามหาสมบัติ (ผล) เจ้าพระยามหาสมบัติเป็นปู่ของเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) เจ้าจอมมารดาพุ่ม และ เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์) จึงเป็นพี่น้องในชั้นเดียวกัน นอกจากนั้น ท่านยังเป็นหลานของเจ้าพระยานคร (หนุ) หรือพระเจ้านครศรีธรรมราช เนื่องจาก มารดาของท่าน คือคุณหญิงสั้น เป็นธิดาของเจ้าพระยานคร และเป็นพี่สาวของ เจ้าจอมฉิม เจ้าจอมปราง และเจ้าจอมยวน พระสนมของสมเด็จพระเจ้าตากลินมหาราช
ท่านเป็นคนกล้าหาญ เมื่อกรุงศรีอยุธยาแตก ท่านยังเด็กอายุเพียง 10 ขวบ หนีพม่าไปกับน้องชายอายุ 8 ขวบ กับพวกบ่าวไพร่ โดนพม่าจับเอาลงเรือ มัดพวกบ่าวไพร่รวมทั้งคนไทยอื่น ๆ ที่จับมาได้หมดทุกคน เว้นแต่เจ้าจอมมารดาพุ่ม และน้องชายยังเป็นเด็กจึงไม่โดนมัด
เมื่อตอนพากันหนีออกมาจากกรุงนั้น ก็เก็บเข้าของใส่กระบุงตะกร้าหาบคอนมาด้วย มีไม้ไผ่คานอันหนึ่งเป็นไม้ทะลวงปล้อง ได้เอาดาบของเจ้าพระยาชำนาญบริรักษ์ ปู่ของเจ้าจอมมารดาพุ่มสอดซ่อนเอาไว้ ขณะที่พม่าจับได้นั้น คุณพุ่มก็ร้องเพลงกล่อมน้องบอกคนไทยที่โดนจับมัดรวม ๆ กันไว้นั้น ว่ามีดาบซ่อนอยู่ในไม้คาน ถ้ามีโอกาสเมื่อใดท่านจะเอาดาบตัดเชือกให้ ขอให้ช่วยกันฆ่าฟันพม่า แล้วพากันหนีไป ครั้นได้โอกาสเย็นวันหนึ่งพม่าพากันขึ้นบกหมด เหลือเฝ้าเรือเฝ้าเชลยอยู่เพียง 2 คน เจ้าจอมมารดาพุ่มจึงแอบเอาดาบในไม้คานออกมาตัดเชือก คนไทยทั้งหมดก็ช่วยกันกลุ้มรุมฆ่าพม่าตาย แล้วพากันหนี พบพวกพม่าลาดตระเวนเป็นหมู่สองสามคนก็ช่วยกันสู้ ว่ากันว่าตระกูลของเจ้าจอมมารดาพุ่มมีไม้กระบองอันหนึ่งเก็บเป็นมรดกตกทอดกันต่อ ๆ มา ที่เก็บไว้เป็นอนุสรณ์เพราะเป็นไม้กระบองที่เคยใช้ต่อสู้กับพม่าในครั้งนั้น
== อ้างอิง ==
บุคคลที่ยังไม่ทราบปีที่เกิด
บุคคลที่ยังไม่ทราบปีที่เสียชีวิต
พระภรรยาในรัชกาลที่ 1
พุ่ม
พุ่ม
กัญชาเทศ

กัญชาเทศ  (c=益母草|p=Yìmǔcǎo)  เป็นพืชในวงศ์ Lamiaceae พบตั้งแต่ไซบีเรียจนถึงจีน ชื่ออื่น: ซ้าซา (นครพนม), ส่านํ้า (เลย), ผักหนอกช้าง (น่าน), เอี้ยะบ่อเช่า (จีนแต้จิ๋ว), กัญชาจีน เป็นพืชปลูกในสหรัฐ ในไทยพบตามหมู่บ้าน ใบมีรูปร่างคล้ายใบกัญชา ออกดอกตามซอก ทุกส่วนของต้นมีกลิ่นหอมแรง มีสารลีโอนูรีน ฤทธิ์คล้ายกับยากล่อมประสาท โดยเพิ่มระดับของ 5-ไฮดรอกซีทริปตามีน, นอร์อะดรีนาลีน และโดพามีน เป็นยาสมุนไพร โดยตำรับยาพื้นบ้านใช้รักษามาลาเรีย
== ลักษณะ ==
เป็นไม้ล้มลุกอายุปีเดียว ขึ้นในทุ่งหญ้าที่มีหินหรือทราย, ป่าสน ที่ความสูงตั้งแต่ระดับน้ำทะเลถึง 1,500 เมตร มีลำต้นตรงเป็นสี่เหลี่ยม แตกกิ่งก้านเล็กน้อย ความสูง 1–1.2 เมตร ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงตรงข้าม รูปวงรีขอบใบหยักเว้าลึก ยาว 5–7 เซนติเมตร กว้าง 4–5 เซนติเมตร  ดอกช่อ ออกตามปลายกิ่ง กลีบดอกเชื่อมติดกันปลายแยกเป็น 2 ปาก ดอกมีหลายสีตามแต่สายพันธุ์เช่น สีขาว, สีม่วง และ สีแดง ออกช่วงฤดูฝนต่อเนื่องไปจนถึงฤดูหนาว ผล รูปทรงกลม แห้งไม่แตกขนาดเล็ก มี 3 สัน มีเมล็ดขนาดเล็ก ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด
== เภสัชวิทยา ==
ช่วงที่ยังไม่ออกดอกสารที่พบในใบกัญชาเทศจะมีปริมาณมากกว่าช่วงที่ออกดอกแล้ว โดยเป็นสารประเภทแอลคาลอยด์ เช่น ลีโอนูรีน (Leonurine) ซึ่งเป็นสารที่กระตุ้นให้มดลูกบีบตัว และมีสาร Stachydrine, Leonuridine, Leonurinine เป็นต้น ส่วนข้อมูลอีกแหล่งระบุว่าลำต้นมีน้ำมันหอมระเหย 0.5% มีสารแอลคาลอยด์ ลีโอนูรีน ลักษณะเป็นผงอสัณฐานสีส้ม, มีสาร iridoids, leonuride ฯลฯ มีสารฟลาโวนอยด์ เช่น อะพิจีนีน, รูติน, เควอซิติน และอื่น ๆ
กัญชาเทศ มีฤทธิ์ลดความดันโลหิต ทำให้หลอดเลือดหดตัว ต้านการแข็งตัวของเลือด ยับยั้งการหดเกร็งของกล้ามเนื้อ
น้ำต้มของลำต้นหรือสารสกัดจากแอลกอฮอล์ เมื่อนำมาฉีดเข้าหลอดเลือดดำของกระต่ายที่นำมาทดลองหรือให้กระต่ายทดลองกิน พบว่ามดลูกของกระต่ายที่อยู่ในร่างกายหรือนำออกมานอกร่างล้วนมีการบีบตัวแรงและถี่ขึ้น อีกทั้งยังแสดงให้เห็นว่า น้ำต้มมีประสิทธิภาพในการบีบตัวแรงกว่าสารที่สกัดได้จากแอลกอฮอล์ และยังพบว่าการออกฤทธิ์นั้นคล้ายกับฮอร์โมนเพศหญิง แต่ประสิทธิภาพจะด้อยกว่า เมื่อนำสารแอลคาลอยด์ที่ได้จากต้นกัญชาเทศ มาฉีดเข้าเส้นเลือดดำของกระต่ายที่นำมาทดลอง พบว่ามีผลทำให้กระต่ายมีการขับปัสสาวะถี่ขึ้น น้ำต้มหรือน้ำแช่ของลำต้นกัญชาเทศ มีประสิทธิภาพฆ่าเชื้อแบคทีเรียของโรคผิวหนังได้
== แอลคาลอยด์ ==

แอลคาลอยด์ที่แยกได้จากพืชชนิดนี้ได้แก่:
Cycloleonurinine
Leoheterin
ลีโอนูรีน (Leonurine)
Leonurinine
Leuronurine
Prehispanolone
Preleoheterin
Stachydrine
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
"Leonurus japonicus". Bishop Museum, Herbarium Pacificum. 12 มีนาคม 2003.
วงศ์กะเพรา
สมุนไพร
พืชมีพิษ
ลีโอนูรีน

ลีโอนูรีน  (Leonurine) เป็นสารเคมีที่แยกได้จากพืชในแอฟริกาใต้ ได้แก่  Leonotis leonurus  สารนี้ในรูปของอัลคาลอยด์แบบpsychoactive พบในฉัตรพระอินทร์ Leonotis artemisia, Leonurus cardiaca และพืชอีกหลายชนิดในวงศ์ Lamiaceae ลีโอนูรีนสกัดได้ง่ายด้วยน้ำและจากน้ำมันหอมระเหยของกัญชาเทศ 

== อ้างอิง ==
==  ดูเพิ่ม ==
แอลคาลอยด์
ฟีนอล
ฟีนอลอีเทอร์
เอสเทอร์
สารประกอบเมทอกซี
กวานิดีน
ShopSpot

ShopSpot (ชอปสปอท) คือ ตลาดออนไลน์สำหรับการซื้อ-ขายของ สินค้าแฟชั่น โดยใช้งานผ่านเว็บไซต์ หรือแอปพลิเคชันในระบบ iOS หรือ Android ได้
ShopSpot เป็นสตาร์ตอัปของคนไทยที่ได้รับการกล่าวถึงในสื่อต่างประเทศ และในปี พ.ศ. 2556 ShopSpot ได้รับเงินสนับสนุน 628,000 ดอลลาร์ (ประมาณ 20 ล้านบาท) จาก Jungle Ventures และ SingTel Innov8 
==  ประวัติ ==
ShopSpot เริ่มก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 2012 ภายใต้การนำทีมโดย นัฏฐ์สกล เกียรติสุรนนท์ (ปอ) โดยเริ่มต้นจากการเข้าร่วมโครงการ AIS Startup Weekend โดยเป็นโครงการที่ให้ผู้สนใจและมีแนวคิดในการพัฒนาแอปพลิเคชัน เข้าไปนำเสนอแนวคิดของตัวเองให้คณะกรรมการบนโทรศัพท์มือถือ พัฒนาเพื่อเสนอแก่ผู้สนใจที่จะลงทุนและพัฒนาออกสู่ตลาดให้มาใช้งานได้จริง โดยทีม ShopSpot ได้รางวัลรองชนะเลิศในโครงการนี้ ซึ่งทำให้ทีม ShopSpot ได้สิทธิเข้าไปร่วมโครงการ JFDI-Innov8 Bootcamp ที่ประเทศสิงคโปร์
สำหรับโครงการ JFDI-Innov8 เป็นการรวม 12 Startup ทีมที่ผ่านการคัดเลือกจากประเทศต่างๆ มาพัฒนาสิ่งที่ได้รับการคัดเลือกต่อเพื่อให้เป็นรูปร่างและนำมาขายได้จริง โดยมีระยะเวลากำหนดในการพัฒนาและนำเสนอภายใน 100 วัน และในช่วงเวลาในระหว่างการพัฒนา อาจมีการพูดคุยและต้องนำเสนอผลงานให้กับ “นายทุน” ที่สนใจ รวมไปถึงผู้ที่สนใจในโครงการ อาทิ ผู้ก่อตั้งเว็บไซต์ Startup ชื่อดังต่างๆ ที่ต้องการจะมาฟังแนวทางของสิ่งที่เราพัฒนาอยู่อีกด้วย ซึ่งจากเรื่องราวในบล็อกได้บอกว่ามี CEO ของทาง SingTel ได้เข้ามาฟังอีกด้วย
หลังจากเข้าร่วมโครงการ JFDI ShopSpot ก็ได้รับเงินทุนสนับสนุนจาก  Jungle Ventures และ SingTel Innov8 เป็นมูลค่า  628,000 ดอลลาร์สหรัฐ  เมื่อปี 2013
== รูปแบบการใช้งาน ==
ShopSpot เน้นร้านค้าประเภท สินค้าแฟชั่น  ไม่ว่าจะเป็นร้านขายเสื้อผ้า Facebook, Instagram, e-commerce ในที่ต่างๆ เข้ามาอยู่ในที่เดียวกัน ผู้ใช้สามารถเลือกชอปปิ้งสินค้าจากร้านค้าที่­ชื่นชอบได้หลากหลาย และหากสนใจสินค้าชิ้นใด ก็สามารถกด Like, Save, Comment หรือส่ง Message หาเจ้าของร้านได้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ ShopSpotApp.com อย่างเป็นทางการ 
ซอฟต์แวร์ไทย
บริการเครือข่ายสังคม
เว็บไซต์ในประเทศไทย
แอนดรอยด์ (ระบบปฏิบัติการ)
ไอโอเอส (แอปเปิล)
นกสกู๊ต

นกสกู๊ต (อังกฤษ: NokScoot) เป็นสายการบินราคาประหยัดของประเทศไทย โดยที่สายการบินนกแอร์ จำกัด (มหาชน) ร่วมกับ สายการบินสกู๊ต จากประเทศสิงคโปร์ พร้อมด้วยบริษัท เพื่อนน้ำมิตร จำกัด ดำเนินธุรกิจสายการบินราคาประหยัดระหว่างประเทศ โดยเข้าซื้อหุ้นของ บริษัท พีทแอร์ จำกัด เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน 2557 และเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท สายการบิน นกสกู๊ต จำกัด เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม 2557 โดยมีนายยอดชาย สุทธิธนกูล  เป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารคนปัจจุบัน นกสกู๊ตให้บริการเที่ยวบินในเส้นทางบินระยะกลางและไกล ด้วยเครื่องบิน โบอิ้ง 777-200ER โดยใช้ท่าอากาศยานดอนเมืองเป็นฐานปฏิบัติการบินหลัก
ในวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2563 คณะกรรมการสายการบินนกสกู๊ตได้มีมติที่จะขอยุติกิจการของสายการบิน โดยผู้ถือหุ้นของสายการบินนกสกู๊ตจะพิจารณาตามมติเดียวกันนี้ในการประชุมสามัญผู้ถือหุ้น โดยให้เหตุผลว่าขยายเส้นทางลำบาก การแข่งขันสูง และผลกระทบจากโควิด-19
ต่อมาศาลล้มละลายกลางได้พิพากษาให้ บริษัท สายการบินนกสกู๊ต จํากัด เป็นบุคคลล้มละลาย ตั้งแต่วันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2566
== เส้นทางการบิน ==
ประเทศไทย
* กรุงเทพฯ - ท่าอากาศยานดอนเมือง ฐานการบินหลัก
ประเทศจีน
*หนานจิง - ท่าอากาศยานนานาชาติหนานจิงลู่โข่ว
* ชิงเต่า - ท่าอากาศยานนานชาติชิงเต่าหลิวถิง
* เทียนจิน - ท่าอากาศยานนานาชาติเทียนจินปินไห่
* เฉิ่นหยาง - ท่าอากาศยานนานาชาติเฉิ่นหยางเถาเซียน
*ซีอาน - ท่าอากาศยานนานาชาติซีอานเสียนหยาง
ประเทศไต้หวัน
* ไทเป - ท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถา-ยฺเหวียน
ประเทศญี่ปุ่น
*โตเกียว - ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ
*โอซะกะ - ท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ
*ซัปโปโร - ท่าอากาศยานชินชิโตเซะ
==ฝูงบินนกสกู๊ต==
ทะเบียน HS-XBA ชื่อ พราว รับมอบมาจากสายการบิน Singapore Airlines
ทะเบียน HS-XBB ชื่อ แวววาว รับมอบมาจากสายการบิน Scoot
ทะเบียน HS-XBC ชื่อ ปลายฟ้า รับมอบมาจากสายการบิน Singapore Airlines
ทะเบียน HS-XBD ชื่อ ฟ้าใส รับมอบมาจากสายการบิน Singapore Airlines
ทะเบียน HS-XBE ชื่อ พริบพราว รับมอบมาจากสายการบิน Singapore Airlines
ทะเบียน HS-XBF ชื่อ นับดาว รับมอบมาจากสายการบิน Singapore Airlines
ทะเบียน HS-XBG ชื่อ ปุยเมฆ รับมอบมาจากสายการบิน Singapore Airlines
==ที่นั่งภายในเครื่องบิน==
สายการบินนกสกู๊ตมีที่นั้ง 2 แบบคือ ชั้นประหยัด และ ชั้นธุรกิจ
===ชั้นประหยัด===
ชั้นประหยัดของสายการบินนกสกู๊ตมี 4 แบบ
====ที่นั่งชั้นประหยัดแบบมาตรฐาน====
สามารถเอนหลังได้ถึง 107 องศาและที่นั่งมีขนาด 31 นิ้ว
====ที่นั่งแบบมาตรฐานเพิ่มพื้นที่เหยียดขา (Super)====
พื้นที่เหยียดขา ที่กว้าง 35 นิ้วพิเศษในแถวที่ 71 ถึง 74 เราจัดมาเป็นคู่ ซึ่งมีความเป็นส่วนตัว
====ที่นั่งแบบมาตรฐานแถวหน้าด้วยพื้นที่เหยียดขายาวสุด (S-t-r-e-t-c-h)====
มีพื้นที่วางขา 35 นิ้ว และไม่มีที่นั่งข้างหน้าที่นั่งจะหุ้มด้วยผ้าเบาะสีเหลืองอยู่แถวหน้าสุดและใกล้ประตู
==อ้างอิง==
สายการบินสัญชาติไทยที่ปิดกิจการ
สายการบินต้นทุนต่ำ
แวลูอัลไลแอนซ์
พระแก้วฟ้าที่ 1

พระแก้วฟ้าที่ 1 หรือเจ้าพญาโญมราชา หรือเจ้าพญาแญม เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระบรมราชาที่ 4 (นักพระสัตถา) หลังจากพระบรมราชาที่ 5 หรือองค์ตน สวรรคต และพระบรมราชาที่ 6 ขึ้นครองราชย์ พระองค์ได้ก่อการกบฏ จับพระบรมราชาที่ 6 ซึ่งมีศักดิ์เป็นอาของพระองค์ประหารชีวิตเสียใน พ.ศ. 2143 และขึ้นครองราชย์เป็นพระแก้วฟ้าที่ 1 แต่พระองค์ไม่ได้รับการสนับสนุนจากขุนนางและพระสงฆ์ ซึ่งได้ไปกราบบังคมทูลต่อสมเด็จพระนเรศวรมหาราชเพื่อขอตัวพระศรีสุพรรณมาธิราช พระอนุชาของสมเด็จพระบรมราชาที่ 4 (นักพระสัตถา) ที่ถูกกักตัวอยู่ที่กรุงศรีอยุธยามาขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์ต่อไป
หลังจากพระศรีสุพรรณมาธิราชขึ้นครองราชย์เป็นพระบรมราชาที่ 7 พระแก้วฟ้ายังรวบรวมผู้สนับสนุนพระองค์ก่อกบฏ จนกระทั่งถูกจับได้และถูกประหารชีวิตใน พ.ศ. 2154
== อ้างอิง ==
Chroniques Royales du Cambodge de 1594 à 1677. École française d'Extrême Orient. Paris 1981 ISBN 2855395372
Achille Dauphin-Meunier Histoire du Cambodge P.U.F Paris 1968.
Bernard Philippe Groslier avec la collaboration de C.R. Boxer Angkor et le Cambodge au  d'après les sources portugaises et espagnoles, 26 Tableau III « Succession d'Ang Chan » P.U.F (Paris) 1958;
พระมหากษัตริย์กัมพูชา