pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง ศึกราชันย์แผ่นดินเดือด

เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง ศึกราชันย์แผ่นดินเดือด (The Scorpion King) เป็นภาพยนตร์โลดโผน/จินตนิมิต กำกับภาพยนตร์โดยชัค รัสเซล นำแสดงโดย ดเวย์น จอห์นสัน, เคลลี หู, แกรนต์ เฮสลอฟและไมเคิล คลาร์ก ดันแคน ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ภาคแยกมาจาก เดอะมัมมี่ รีเทิร์น ฟื้นชีพกองทัพมัมมี่ล้างโลก
เรื่องราวในภาพยนตร์เรื่อง เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง ศึกราชันย์แผ่นดินเดือด เกิดขึ้นเมื่อ  5,000 ปีก่อนภาพยนตร์เรื่อง เดอะมัมมี่ คืนชีพคำสาปนรกล้างโลก และ เดอะมัมมี่ รีเทิร์น ฟื้นชีพกองทัพมัมมี่ล้างโลก ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือ เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง 2 อภินิหารศึกจอมราชันย์
==เนื้อเรื่องย่อ==
เรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อห้าพันปีก่อน เมื่อชายผู้ทะเยอทะยานและไร้ความปรานี นามว่า เมมนอน เชื่อว่า เขาถูกกำหนดให้มาปกครองผู้คน ที่กระจัดกระจายอยู่ในทะเลทราย เขาพร้อมด้วยกองทัพที่โหดร้ายทารุณ บุกไปทั่วทั้งภูเขาและที่ราบ ที่สังหารผู้คน และนำคนที่เหลือมาเป็นทาส เขาต่อสู้อย่างไร้ความปรานี กับใครก็ตามที่ต่อต้านเขา ด้วยรู้ตัวเองว่ามีศัตรูอยู่มากมาย เมมนอน ได้รับคำแนะนำเรื่องแผนการณ์จากผู้พยากรณ์คนหนึ่ง ซึ่งจะคอยบอกว่า เมื่อใด ที่ไหน และจะโจมตีอย่างไร ทำให้เขาไม่เคยพ่ายแพ้เลย
มีเพียงชนไม่กี่เผ่าเท่านั้นที่ไม่ยอมสยบ และยังขัดขวางเมมนอนไม่ให้ครองบัลลังก์ แต่ก็รู้ดีว่า ในที่สุดต้องเผชิญหน้ากับเมมนอน ชนเหล่านั้นจึงได้ว่าจ้าง มาธายุส ชายผู้สืบเชื้อสายจากนักรบผู้เก่งกล้าสามารถ เพื่อกำจัดผู้พยากรณ์ และขัดขวางเมมนอน ไม่ให้ได้ครองบัลลังก์ตามต้องการ
ดังนั้น มาธายุสจึงเข้าสู่สงคราม ที่ต้องอาศัยความชำนาญ และความเข้มแข็ง ที่มาจากกำลังในตัวเขา เขาลักลอบเข้าไปในเมืองโกโมราห์อันชั่วร้ายของเมมนอน และพบว่าผู้พยากรณ์ของเมมนอนนั้น เป็นหญิงสาวสวยชื่อ คาสซานดรา แทนที่จะฆ่าเธอ เขากลับจับเธอมาเป็นตัวประกัน ขังไว้ในหุบเขาแห่งความตายอันรกร้างว่างเปล่า แม้ว่ามาธายุสจะมีกองทัพมากกว่ามาก แต่มาธายุสก็รู้ดีว่า มีทางเดียวที่จะรอดพ้นได้ นั่นคือการเผชิญหน้าโดยตรงกับเมมนอน
คาสซานดราทำนายว่า มาธายุสจะตายในการรบครั้งนี้ แต่มาธายุสดำเนินชีวิตตามบัญญัติที่เรียบง่ายแต่ลึกซึ้ง ดังเช่นประชาชนของเขาคือ “อยู่อย่างอิสระ ตายอย่างสบาย” (Live Free.. Die Well!) เขายังเชื่อว่า เขาสามารถกำหนดชะตาชีวิตของตัวเองได้ และความเชื่อมั่นนี้ที่สืบทอดมา ทำให้ผู้ลอบฆ่ากลายมาเป็นตำนาน นั่นคือ The Scorpion King
==นักแสดงนำ==
ดเวย์น จอห์นสัน รับบท เมธายุส
สตีเฟ่น แบรนด์ รับบท เมนมอน
เคลลี หู รับบท คาสเซนดร้า
แกรนท์ เฮสโลฟ รับบท อาร์พิด
เบอร์นาร์ด ฮิลล์ รับบท ไฟโลส์
ไมเคิล คาร์ก คันแคน รับบท บาลทาร์ซาร์
ปีเตอร์ ฟาซิเนลลี รับบท เจ้าชายธากเมตต์
เชอร์ริ ฮาวเวิร์ด รับบท ราชินีไอริส
ราล์ฟ มอยเลอร์ รับบท ธอรัค
บรานส์คอมบ์ ริชมอนด์ รับบท เจซุป
โรเจอร์ รีส รับบท พระราชาเฟรอน
โจเซฟ รัสคิน รับบท หัวหน้าชนเผ่า
ไทเลอร์ เมน รับบท บาร์บาเรียน เชฟเฟ่น
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2545
ภาพยนตร์เยอรมัน
ภาพยนตร์เบลเยียม
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์สยองขวัญอเมริกัน
ภาพยนตร์โลดโผน
ภาพยนตร์ผจญภัยแฟนตาซี
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
ภาพยนตร์ปฐมบท
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐแคลิฟอร์เนีย
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐแอริโซนา
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี สตูดิโอส
ภาพยนตร์โดยยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์
อภินิหารศึกจอมราชันย์

อภินิหารศึกจอมราชันย์ (The Scorpion King 2: Rise of a Warrior, The Scorpion King: Rise of the Akkadian) เป็นภาพยนตร์โลดโผน/จินตนิมิตที่เป็นภาคต่อจากภาพยนตร์เรื่อง เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง ศึกราชันย์แผ่นดินเดือด ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือเรื่อง เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง 3 สงครามแค้นกู้บัลลังก์เดือด ภาพยนตร์เริ่มการถ่ายทำในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2007 ในเมืองเคปทาวน์ ประเทศแอฟริกาใต้
==เนื้อเรื่องย่อ==
ภาพยนตร์เรื่องนี้กล่าวถึงเรื่องราวของหนุ่มนามแมธาอุสที่เห็นพ่อของเขาซึ่งเป็นนักรบเผ่าแอกคาเดียนถูกซากอนนักรบคู่อาฆาตฆ่าตายเมื่อตอนเขายังเด็ก ต่อมาแมธาอุสถูกส่งไปฝึกฝนการต่อสู้ที่สำนักแมงป่องดำถึง 7 ปี จนกลายเป็นนักฆ่าที่สาบานจะล้างแค้นให้พ่อ แต่การเอาชนะซากอนได้เขาจะต้องอาศัยดาบศักดิ์สิทธิ์มาช่วยเสริมพลังฝีมือของ เขา เมธาอุสจึงออกเดินทางเพื่อตามหาดาบเล่มนั้นให้ได้เสียก่อน
==นักแสดงนำ==
ไมเคิล โคปอน รับบท เมธายุส
คาเรน เดวิด รับบท ไลลา
ไซมอน ควาร์เตอร์แมน รับบท อาริ
ทอม วู รับบท ฟั้ง
แอนเดรส เวสนิวสกี รับบท พอลลุกซ์
แรนดี้ โคเทอร์ รับบท ซากอน/ซาร์กข่าน
นาตาลี เบกเคอร์ as เอสทาร์ต
เพียร์เร่ เมเรียส รับบท เมธายุส (วัยเด็ก)
เจเรมี ครัตช์ลีย์ รับบท บัลโด้
เชน มานี รับบท เจซุป
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2551
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์แอฟริกาใต้
ภาพยนตร์เยอรมัน
ภาพยนตร์โลดโผน
ภาพยนตร์ผจญภัยแฟนตาซี
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศแอฟริกาใต้
เล็บเหล็กหวงเฟยหง

เล็บเหล็กหวงเฟยหง (Last Hero in China) เป็นภาพยนตร์กำลังภายในสัญชาติฮ่องกงในปี ค.ศ. 1993 เขียนบทและกำกับโดย หวังจิ่ง ออกแบบคิวบู๊โดย หยวน หวูปิง ภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากภาพยนตร์ซีรีส์ชุด หวงเฟยหง ซึ่งออกจำหน่ายหลังจากที่มีภาพยนตร์ชุด หวงเฟยหง 3 ภาคแรก นำแสดงโดย หลี่ เหลียนเจี๋ย,จาง เหมี่ยน. ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่นับเข้ากับภาพยนตร์ชุด หวงเฟยหงของฉีเคอะแต่อย่างใด
==เนื้อเรื่องย่อ==
รัฐบาลฮ่องกงกำลังตามจับหัวหน้าค่ายมวยคุณธรรม โดยที่มีใต้เท้าเซียนเป็นผู้อยู่เบื้องหลังในการจับตัวหญิงสาวไปขายตัวให้กับชาวฝรั่ง และได้เตรียมการที่จะจับตัว "ชาชาน" เพื่อต้องการบีบรัฐบาลให้ปล่อยตัวคนของพรรคคุณธรรมทั้งหมด แผนการชั่วเริ่มขึ้นในการเตรียมการฉลองร้านของอาสิบสาม โดยที่เขาต้องการให้หวงเฟยหงมาเชิดสิงโตในงาน เมื่อหวงซื่อหู่ เจ้าของกิจการซ่องนางโลมได้ยินแผนการชั่ว และได้นำข่าวมาบอกกับหวงเฟยหง แล้วทีนี้ล่ะ หวงเฟยหงจะมีแผนการใดมายับยั้งใต้เท้าเซียน ติดตามได้ใน เล็บเหล็กหวงเฟยหง
== นักแสดงนำ ==
หลี่ เหลียนเจี๋ย รับบท หวง เฟยหง
จาง เหมี่ยน รับบท ไท่ หยินเอ๋อ
จาง เว่ย์เจี้ยน รับบท อาโซ
ไบรอัน เหลียง รับบท เหลียงควน
ยฺเหวียน หย่งอี๋ รับบท แม่นางเก้า
นาตาลิส ชาน  รับบท หวง ซื่อหู่
คิงดอม เหยียน รับบท ซ่านกู่
ลินดา ชอง รับบท หญิงคณิกา
กอร์ดอน หลิว รับบท อาจารย์ลิ่วหวง
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย หยวน หวูปิง
ภาพยนตร์ฮ่องกง
ภาพยนตร์ภาษาจีนกวางตุ้ง
ภาพยนตร์กังฟู
เยอรมนีภายใต้การยึดครองของสัมพันธมิตร

เมื่อนาซีเยอรมนีพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่สอง ฝ่ายสัมพันธมิตรผู้ชนะจึงได้แสดงสิทธิ์การปกครองเหนือดินแดนของรัฐเยอรมัน (เยอรมันไรช์) ที่ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของแนวโอเดอร์-ไนเซอ (Oder–Neisse line) และล้มล้างรัฐบาลภายใต้การปกครองของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ลง (ดูที่ปฏิญญาเบอร์ลิน ค.ศ. 1945) จากนั้นมหาอำนาจทั้ง 4 ของฝ่ายสัมพันธมิตรจึงได้แบ่งแยกเยอรมนีออกเป็น เขตยึดครอง จำนวนสี่เขตเพื่อเป้าหมายด้านการปกครอง โดยให้ฝรั่งเศสปกครองดินแดนทางตะวันตกเฉียงใต้ สหราชอาณาจักรปกครองดินแดนทางตะวันตกเฉียงเหนือ สหรัฐปกครองดินแดนตอนใต้ และสหภาพโซเวียตปกครองภาคตะวันออก และบริเวณนี้เป็นที่รู้จักโดยรวมภายใต้ชื่อ เยอรมนีภายใต้การยึดครองของสัมพันธมิตร (Alliierten-besetztes Deutschland) การแบ่งแยกนี้เป็นที่ยอมรับและให้สัตยาบัน ณ การประชุมพ็อทซ์ดัม ระหว่างวันที่ 17 กรกฎาคม - 2 สิงหาคม ค.ศ. 1945 โดยในช่วงฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1944 สหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร และสหภาพโซเวียต ได้ตกลงการแบ่งเขตแดนของเยอรมนีไว้ในพิธีสารลอนดอน ซึ่งทั้งหมดได้เห็นชอบให้สละดินแดนทางฝั่งตะวันออกของแนวโอเดอร์-ไนเซอ ออกจากการเป็นส่วนหนึ่งของประเทศเยอรมนีเมื่อสิ้นสุดสงคราม และให้สนธิสัญญาสันติภาพเยอรมันฉบับสุดท้ายที่ผ่านการพิจารณาแล้ว เป็นตัวกำหนดแนวพรมแดนระหว่างโปแลนด์-เยอรมนีและสหภาพโซเวียต-โปแลนด์ (สำหรับบริเวณที่เป็นดินแดนของเยอรมนีในอดีตซึ่งถูกสละทิ้ง) เท่ากับว่าสนธิสัญญาฉบับดังกล่าว "ผลักเส้นเขตแดนของโปแลนด์ไปทางทิศตะวันตก" ส่งผลให้อาณาเขตโดยประมาณกลับไปมีขนาดเท่าเดิมเมื่อปี ค.ศ. 1722
ในช่วงสัปดาห์ท้าย ๆ ของการสู้รบบนภาคพื้นทวีปยุโรป กองกำลังของสหรัฐอเมริกาได้ต่อสู้จนล่วงเลยเข้าไปในอาณาบริเวณซึ่งเกินกว่าแนวยึดครองในอนาคตที่ตกลงกันไว้ บางช่วงล่วงล้ำเข้าไปเป็นระยะทางกว่า 320 กิโลเมตร (200 ไมล์) ส่งผลให้แนวบรรจบ (line of contact) ในช่วงสิ้นสุดสงครามระหว่างกองกำลังของสหรัฐอเมริกาและกองกำลังของสหภาพโซเวียต กลายเป็นเส้นเขตแดนชั่วคราวของเยอรมนีฝั่งตะวันออกและฝั่งตะวันตกซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเลยจากเส้นเขตแดนซึ่งตกลงกันไว้แต่เดิม สองเดือนต่อมาในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1945 ฝ่ายสหรัฐอเมริกาจึงได้ถอนกำลังออกจากอาณาบริเวณที่ตนยึดครองอยู่และคืนให้แก่สหภาพโซเวียตดังที่ได้แบ่งกันเอาไว้ เส้นเขตแดนชั่วคราวดังกล่าวจึงขยับเลื่อนกลับมาทางทิศตะวันตกและกลายเป็นเส้นเขตแดนที่แบ่งเยอรมนีออกเป็นสองประเทศนับแต่นั้นมาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1990 นักวิชาการบางส่วนเชื่อว่าการถอนกำลังดังกล่าวเป็นท่าทีสำคัญที่ช่วยโน้มน้าวให้สหภาพโซเวียตยินยอมให้สหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร และฝรั่งเศสได้ส่วนแบ่งเขตปกครองทางฝั่งตะวันตกของกรุงเบอร์ลิน (แต่เดิมยกให้สหภาพโซเวียตปกครองกรุงเบอร์ลินทั้งหมด) ซึ่งเกิดขึ้นในช่วงเวลาไล่เลี่ยกันคือเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1945 แม้ว่าอีกเหตุผลหนึ่งที่สำคัญก็คือต้องการให้หน่วยราชการลับได้มีโอกาสรวมตัวกัน (ดูที่ปฏิบัติการคลิปหนีบกระดาษ)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Post-World War II commanders/governors of Germany
The Struggle for Germany and the Origins of the Cold War  by Melvyn P. Leffler
 
การยึดครองดินแดนในสงครามโลกครั้งที่สอง
การยึดครองทางทหารของสหรัฐ
การยึดครองทางทหารของสหราชอาณาจักร
การยึดครองทางทหารของฝรั่งเศส
การยึดครองทางทหารของสหภาพโซเวียต
ผลที่ตามมาหลังสงครามโลกครั้งที่สองในประเทศเยอรมนี
ผลที่ตามมาหลังสงครามโลกครั้งที่สอง
นาซีเยอรมนี
ประวัติศาสตร์เยอรมนี
รัฐสิ้นสภาพในประเทศเยอรมนี
ฝ่ายสัมพันธมิตร (สงครามโลกครั้งที่สอง)
การล่มสลายของนาซีเยอรมนี
ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์
เกออร์กี จูคอฟ
เบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี
ความตกลงพ็อทซ์ดัม
เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง 3 สงครามแค้นกู้บัลลังก์เดือด

เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง 3 สงครามแค้นกู้บัลลังก์เดือด (The Scorpion King 3: Battle for Redemption หรือชื่อก่อนหน้า The Scorpion King: Book of the Dead) เป็นภาพยนตร์โลดโผน/จินตนิมิตแอคชั่น ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2012 ซึ่งได้วางจำหน่ายในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ภาคสามในภาพยนตร์เฟรนไชส์ชุด เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง ต่อจากภาพยนตร์เรื่อง อภินิหารศึกจอมราชันย์ ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือ เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง 4 ศึกชิงอำนาจจอมราชันย์ นำแสดงโดย วิกเตอร์ เว็บสเตอร์, บอสติน คริสโตเฟอร์, เทอร์มิวรา มอริสสัน, คริสตัล วี, เซลิน่า โล, คิมโบ้ สลิซ, เดฟ บาวทิสตาร์ , บิลลี่ เซน, รอน เพอว์แมน
== เนื้อเรื่องย่อ ==
ภาพยนตร์เรื่องนี้เล่าถึงอาณาจักรของแมเธอุสที่ได้ล่มสลายลง และเขายังต้องสูญเสียราชินีของเขาให้กับโรคระบาด เวลานี้ในฐานะมือสังหารรับจ้าง เขาต้องปกป้องอาณาจักรแห่งนี้จากทรราชผู้ชั่วร้ายและกองทัพปีศาจของมัน เพื่อฉุดความรุ่งเรืองของเขากลับคืนมาอีกครั้ง
==นักแสดงนำ==
วิกเตอร์ เว็บสเตอร์ รับบท เมธายุส, พระเจ้าสกอร์เปียน
บอสติน คริสโตเฟอร์ รับบท อโลฟ
เทเมียร่า มอร์ริสัน รับบท ราชาบารูสัน
คริสตัล วี รับบท เจ้าหญิงศีลดา/งูจงอาง
เซลีน่า โล รับบท สือค่าย
เคลวิน เฟอร์กูสัน รับบท ซูลู คอนโด
เดฟ บาวทิสตาร์ รับบท อะโกรเมียร์
บิลลี่ เซน รับบท ราชาเทรุส
รอน เพิร์ลแมน รับบท ฮอรัส
แบรนดอน โคเฮน รับบท ซาริม
เคลลี่ หู รับบท คาเซนดรา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
ภาพยนตร์โลดโผน
ภาพยนตร์ผจญภัย
ภาพยนตร์แฟนตาซี
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศไทย
ภาพยนตร์มวยไทย
เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง 4 ศึกชิงอำนาจจอมราชันย์

เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง 4 ศึกชิงอำนาจจอมราชันย์ (The Scorpion King 4: Quest for Power หรือชื่อเดิม The Scorpion King: The Lost Throne) เป็นภาพยนคร์แอคชั่น/จินตนิมิต/ผจญภัย ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2015 ซึ่งออกวาวจำหน่ายในวันที่ 10 มกราคม ปีเดียวกัน เป็นภาพยนตร์ลำดับที่สี่ในภาพยนตร์เฟรนไชส์ชุด เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง นำแสดงโดย วิกเตอร์ เว็บสเตอร์,  เอลเลน ฮอลแลน, เลา เฟอร์ริคโน่, รัดเจอร์ เฮาเออร์, รอยซ์ กราซี่, อีฟ ทอเรส, และ เอียน ไวต์ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ภาคต่อจาก เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง 3 สงครามแค้นกู้บัลลังก์เดือด.
== เนื้อเรื่องย่อ ==
ภาพยนตร์เรื่องนี้เล่าถึงเรื่องราวที่กษัตริย์แห่งนอร์วาเนียถูกลอบปลงพระชนม์ แมทเธอุส ราชันย์แมงป่องผู้เป็นตำนานถูกใส่ความว่าเป็นคนร้ายและต้องต่อสู้กับทัพทหารทั้งราชอาณาจักร เวลานี้ แมทเธอุส (วิคเตอร์ เว็บสเตอร์) และพันธมิตรที่เหลืออยู่ซึ่งมีเพียงสตรีลึกลับนางหนึ่งกับพ่อของเธอเท่านั้น ที่เป็นความหวังสุดท้ายในการหยุดรัชทายาทผู้ชั่วร้ายที่จะขึ้นครองบัลลังก์ และหมายครอบครองสุดยอดพลังวิเศษอันเก่าแก่มาเป็นของตนเองให้ได้
==นักแสดง==
วิกเตอร์ เว็บสเตอร์ รับบท เมธายุส, พระเจ้าสกอร์เปียน
เอลเลน ฮอลแลน รับบท วารีน่า
เลา เฟอร์ริคโน่ รับบท สกีซัวร่า
รัดเจอร์ เฮาเออร์ รับบท พระราชาสากฮัว
รอยซ์ กราซี่ รับบท อันน์การ์
อีฟ ทอเรส รับบท จันคารา
เอียน ไวต์ รับบท เจ้าชายดูแอน
แบร์รี บอสวิก รับบท ซอร์เรล รัสคาร์ว
วิล เคมพ์ รับบท ดราเซน
ไมเคิล บีห์น รับบท พระราชายันนิค
เอ็ม. เอ็มเม็ท วาร์ลก รับบท กอลัค
แบรนดอน ฮาร์เดสตี้ รับบท บอริส
ร็อดเจอร์ ฮาลส์ตัน รับบท โรแลนด์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
ภาพยนตร์โลดโผน
ภาพยนตร์แฟนตาซี
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศโรมาเนีย
เอฟเอพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2003–04

พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2003-04 (2003–04 FA Premier League หรืออาจหมายถึง 2003–04 Barclaycard Premiership อันเนื่องจากมีผู้สนับสนุน) เป็นการแข่งขันในฤดูกาลที่ 12 ของพรีเมียร์ลีก ลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ โดยสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลชนะการแข่งขันเป็นครั้งที่ 3 จากการแข่งขัน 13 ครั้งในประวัติศาสตร์ฟุตบอลลีกสูงสุดของอังกฤษ และอาร์เซนอลเป็นสโมสรแรกที่สามารถสร้างประวัติศาสตร์ไร้พ่ายบนลีกสูงสุดใน 38 นัดของฤดูกาลและเป็นทีมที่สองทั้งหมด (ครั้งแรกเกิดขึ้นกับ สโมสรฟุตบอลเปรสตันนอร์ทเอ็นด์ ในปี ค.ศ. 1889, 115 ปีที่แล้ว, ขณะระหว่างฤดูกาลในจำนวน 22 นัด) อีกด้วย.
==ทีม==
===ทีมและชุดแข่งขัน===
==ตารางคะแนน==
==ผลการแข่งขัน==
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
==การทำประตู==
==รางวัล==
===รางวัลประจำเดือน===
===รางวัลประจำปี===
====ผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมประจำปีของสมาคมผู้จัดการพรีเมียร์ลีก====
รางวัล ผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมประจำปีของสมาคมผู้จัดการพรีเมียร์ลีก ชนะโดย อาร์แซน แวงแกร์, เขาสร้างประวัติศาสตร์ในการทำเช่นนั้นได้โดยเป็นผู้จัดการทีมคนแรกที่ชนะรางวัลครั้งนี้เป็นครั้งที่สอง.
==== นักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของพีเอฟเอ ====
รางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของพีเอฟเอในปี 2004 ได้แก่ ตีแยรี อ็องรี ของอาร์เซนอลซึ่งเป็นปีที่สองติดต่อกันของเจ้าตัว.
====นักฟุตบอลดาวรุ่งยอดเยี่ยมแห่งปีของพีเอฟเอ====
รางวัลนักฟุตบอลดาวรุ่งยอดเยี่ยมแห่งปีของพีเอฟเอ ได้แก่ สกอตต์ ปาร์คเกอร์ ของ เชลซี.
====ทีมยอดเยี่ยมประจำปีของพีเอฟเอ====
{| role="presentation" class="infobox" style="width:180px;"
|style="text-align:center;"|
ทีมยอดเยี่ยมประจำปีของพีเอฟเอ
|}
ผู้รักษาประตู: ทิม ฮาวเวิร์ด (แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด)กองหลัง: โลร็อง, แอชลีย์ โคล, โซล แคมป์เบลล์ (อาร์เซนอล ทั้งหมด), จอห์น เทร์รี (เชลซี)กองกลาง: สตีเวน เจอร์ราร์ด (ลิเวอร์พูล), ปาทริค วิเอรา, รอแบร์ ปีแร็ส (อาร์เซนอล ทั้งคู่), แฟรงค์ แลมพาร์ด (เชลซี)กองหน้า: ตีแยรี อ็องรี (อาร์เซนอล), รืด ฟัน นิสเติลโรย (แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด)
====ผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมแห่งฤดูกาลของพรีเมียร์ลีกโดยบาร์เคลย์การ์ด====
อาร์แซน แวงแกร์ ชนะรางวัลนี้. ทีมของเขาชนะ 26 นัด, แพ้ 0 และ เสมอ 12 ทำประตูได้ 73 ประตู, เสียประตูให้กับคู่แข่งไปเพียง 26 ประตู.
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
2003–04 FA Premier League Season at RSSSF
วีลียัง บอร์ฌิส ดา ซิลวา

วีลียัง บอร์ฌิส ดา ซิลวา (Willian Borges da Silva; เกิด 9 สิงหาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นได้ทั้งในตำแหน่งปีกและกองกลางตัวรุกให้แก่สโมสรฟุตบอลฟูลัมและทีมชาติบราซิล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ 
Willan at Sambafoot  
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักฟุตบอลชาวบราซิล
ผู้เล่นอิสโปร์ชีกลูบีโกริงชังส์เปาลิสตา
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลชัคตาร์ดอแนตสก์
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอันจีมาคัชคาลา
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเชลซี
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฟูลัม
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
ผู้เล่นในแซรีอีอา
ผู้เล่นในรัสเซียนพรีเมียร์ลีก
ผู้เล่นในยูเครนเนียนพรีเมียร์ลีก
กองหลังฟุตบอล
กองกลางฟุตบอล
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
ผู้เล่นในโกปาอาเมริกา 2019
ผู้เล่นในชุดชนะเลิศโกปาอาเมริกา
ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก
บุคคลจากรัฐเซาเปาลู
รอยัลรัมเบิล (2017)

รอยัลรัมเบิล (2017) (Royal Rumble (2017)) รายการเพย์-เพอร์-วิว มวยปล้ำอาชีพ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (WWE) ซึ่งปีนี้จัดขึ้นเป็นปีที่30 โดยจัดขึ้นในวันที่ 29 มกราคม 2017 (30 มกราคม ตามเวลาประเทศไทย) โดยจะจัดขึ้นที่สนาม Alamodome เมืองแซนแอนโทนีโอ, รัฐเท็กซัส ซึ่งเป็นครั้งที่ 4 ที่จัดในรัฐเท็กซัส (ครั้งแรก 1989, ครั้งที่ 2 1997, และครั้งที่ 3 2007)
== เบื้องหลัง ==
หลังจากที่ Goldberg ได้เอาชนะ Brock Lesnar ไปได้ในศึก Survivor Series ในรอบ 12 ปีที่ผ่านมา เขาได้ประกาศจะเข้าร่วมแมทช์การปล้ำรอยัลรัมบัลเป็นคนแรกในศึกรอว์ วันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016
== ผล ==
=== ลำดับการเปิดตัวและการคัดออก ===
– Raw
– SmackDown
– NXT
– Unassigned
– Winner
== ดูเพิ่ม ==
รอยัลรัมเบิล
รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รอยัลรัมเบิล
มวยปล้ำอาชีพในปี พ.ศ. 2560
กีฬาในแซนแอนโทนีโอ (รัฐเท็กซัส)‎
รายการของช่องโทรทัศน์ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์คในปี พ.ศ. 2560
มวยปล้ำอาชีพในรัฐเท็กซัส
ออลีฟว์ ซูลุก

มารี-ออลีฟว์ ซูลุก  (Marie-Olive Soulouque) หรือ ออลีฟว์ โฟสแต็ง (Olive Faustin; 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1842 — 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1883) เป็นพระราชธิดาพระองค์โตในจักรพรรดิโฟสแต็งที่ 1 และจักรพรรดินีอาเดลีนาแห่งเฮติ  ภายหลังเสกสมรสกับแม็งวีล-โฌแซ็ฟ ซูลุก  (Mainville-Joseph Soulouque) ผู้มีศักดิ์เป็นพระราชนัดดาของจักรพรรดิโฟสแต็ง ซึ่งขณะนั้นเป็นมกุฎราชกุมารแห่งเฮติ
พระองค์ทรงได้รับการเรียกขานว่า มาดามเพรอมีแยร์ (Madame Première; "ท่านผู้หญิงชั้นเอก") หรือ ออลีฟว์ลากร็องด์ (Olive la Grande; "ออลีฟว์มหาราชินี")
== พระประวัติ ==
เจ้าหญิงออลีฟว์เป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิโฟสแต็งที่ 1 ประสูติแด่อาเดลีนา เลแว็ก เมื่อปีค.ศ. 1842 ซึ่งในขณะที่พระองค์ประสูติ พระบิดาและพระมารดายังมิได้อภิเษกสมรสกัน พระองค์จึงอยู่ในฐานะ "ลูกนอกสมรส" ซึ่งจักรพรรดิโฟสแต็งที่ 1 พระบิดา ยังไม่ได้อภิเษกสมรสกับหญิงใด อีกทั้งยังมีพระสนมและลูกนอกสมรสคนอื่น ๆ อยู่อีกหลายคน แต่ภายหลังจากที่พระบิดาและพระมารดาอภิเษกสมรสกันในปีค.ศ. 1849 พระองค์จึงกลายมาเป็นพระธิดาที่ถูกต้องตามกฏหมาย พร้อมทั้งได้รับฐานันดรศักดิ์ "เจ้าหญิงแห่งจักรวรรดิเฮติ"
เจ้าหญิงออลีฟว์เสกสมรสกับเจ้าชายแม็งวีล-โฌแซ็ฟ ซูลุก (Mainville-Joseph Soulouque) พระโอรสในเจ้าชายฌ็อง-โฌแซ็ฟ ซูลุก (Jean-Joseph Soulouque) พระราชอนุชาในจักรพรรดิโฟสแต็ง ทั้งสองถูกคลุมถุงชนจนเสกสมรสในปี ค.ศ. 1854 แรกเริ่มนั้นขัดพระทัยที่จะไม่เสกสมรสตามพระราชประสงค์ขององค์จักรพรรดิอย่างแข็งขัน แต่จักรพรรดินีทรงปรามไว้และทรงให้เจ้าหญิงปฏิบัติตามพระราชประสงค์ แต่หลังจากการที่จักรพรรดิโฟสแต็งทรงสละราชสมบัติ และพระราชวงศ์ถูกเนรเทศ ก่อนอดีตจักรพรรดิจะเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1859 เจ้าชายแม็งวีล-โฌแซ็ฟ พระภัสดาจึงทรงอ้างสิทธิในการสืบราชสันตติวงศ์เฮติ โดยมีความพยายามที่จะฟื้นฟูระบอบจักรพรรดิอีกครั้งแต่ไม่เคยประสบความสำเร็จ เจ้าหญิงและพระสวามีมีพระโอรส-ธิดาด้วยกันสามพระองค์ คือ
เจ้าหญิงมารียา ซูลุก (Maria Soulouque; ประสูติ ? — สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1899)
เจ้าชายโฌแซ็ฟ ซูลุก (Joseph Soulouque; ประสูติ ? — สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1922)
เจ้าชายโฟสแต็ง-โฌแซ็ฟ ซูลุก (Faustin-Joseph Soulouque; ประสูติ ค.ศ. 1857 — สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1913)
เจ้าหญิงออลีฟว์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1883 ณ กรุงปอร์โตแปรงซ์ สิริพระชันษา 40 ปี
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
L'Illustration, 1850, p. 277 : « S.A.I. madame Oliva Faustin, princesse impériale d'Haïti », portrait.
เจ้าหญิง
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 19
บุคคลที่มีอายุเกิน 100 ปี
เตโอโดโร โอเบียง อึงเกมา อึมบาโซโก

เตโอโดโร โอเบียง อึงเกมา อึมบาโซโก (Teodoro Obiang Nguema Mbasogo, เกิด 5 มิถุนายน ค.ศ. 1942) เป็นประธานาธิบดีคนปัจจุบันของอิเควทอเรียลกินี เขาขับไล่ฟรันซิสโก มาซิอัส อึงเกมา อาของเขา ในรัฐประหารเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1979 ภายใต้การปกครองของเขา ประเทศอิเควทอเรียลกินีเป็นผู้ผลิตน้ำมันที่สำคัญตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 โอเบียงยังเคยเป็นประธานสหภาพแอฟริกาตั้งแต่วันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2011 ถึง 29 มกราคม ค.ศ. 2012 เขาเป็นผู้นำที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดในแอฟริกาและเป็นประธานาธิบดีที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดในโลกในขณะนี้ 
รัฐบาลของโอเบียงนั้นไม่เป็นประชาธิปไตย โอเบียงยังถูกกล่าวหาว่าทุจริตในตำแหน่งหน้าที่และใช้อำนาจในทางที่ผิด รัฐธรรมนูญให้อำนาจโอเบียงอย่างกว้างขวางรวมถึงสามารถออกกฎหมายได้โดยไม่ต้องผ่านสภา
==รัฐประหาร==
หลังจากที่มาซิอัสสั่งประหารผู้คนมากมายและสมาชิกในครอบครัวตัวเองรวมถึงพี่ชายของโอเบียง โอเบียงและคนอื่น ๆ ต่างคิดว่ามาซิอัสเสียสติไป โอเบียงโค่นล้มมาซิอัสในรัฐประหารนองเลือดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 1979และดำเนินคดีกับเขาในข้อหาต่าง ๆ รวมถึงการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวบูบี (Bubi) ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา มาซิอัสถูกตัดสินประหารชีวิตโดยการยิงเป้าในวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1979
โอเบียงประกาศว่ารัฐบาลใหม่จะยุติความโหดร้ายและระบอบการปกครองที่กดขี่ของมาซิอัส เขาประกาศนิรโทษกรรมนักโทษทางการเมืองและยุติระบอบการปกครองแบบบังคับใช้แรงงาน อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ถูกกล่าวถึงว่ามีส่วนเกี่ยวข้องในความโหดร้ายของระบอบมาซิอัส
==ประธานาธิบดี==
การปกครองของโอเบียงในตอนแรกนั้นมีมนุษยธรรมมากกว่าอาของเขา แต่อย่างไรก็ตาม จากข้อมูลบางแหล่ง ความโหดร้ายของระบอบของเขาได้เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ ผู้สังเกตการณ์ทั้งภายในและภายนอกประเทศกล่าวว่าระบอบการปกครองของเขาเป็นหนึ่งในระบอบที่มีการทุจริตในตำแหน่งหน้าที่ กดขี่ และไม่เป็นประชาธิปไตยที่สุดในโลก ข่าวและสื่อต่าง ๆ ทุกประเภทถูกจำกัดให้ในความควบคุมของรัฐบาลและพันธมิตร
==อ้างอิง==
ผู้นำที่ได้อำนาจจากรัฐประหาร
ประธานาธิบดีอิเควทอเรียลกินี
ประเทศอิเควทอเรียลกินี
3/2

3/2 อาจหมายถึง:
2 มีนาคม (สัญกรณ์วันที่ เดือน และวัน)
3 กุมภาพันธ์ (สัญกรณ์วันที่-เดือน)
เศษส่วน
2+1

2+1 อาจหมายถึง:
ทางฟิสิกส์
ถนน 2+1
มิติ 2+1
* มิติแรงโน้มถ่วง 2 + 1 (ทฤษฎีสตริง, ความโน้มถ่วงเชิงควอนตัม)
ทางเพลง
วง 2 พลัส 1 ของประเทศโปแลนด์
รึชทือ เรชแบร์

รึชทือ เรชแบร์ (Rüştü Reçber; เกิด: 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1973) อดีตนักฟุตบอลที่มีชื่อเสียงชาวตุรกี ในตำแหน่งผู้รักษาประตู
เรชแบร์มีชื่อเสียงขึ้นมากับทีมชาติตุรกี โดยเฉพาะในช่วงฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2000 และฟุตบอลโลก 2002 ที่ตุรกีมีผลงานการเล่นที่ดีเยี่ยม ได้รับการคัดเลือกให้ติดทีมยอดเยี่ยมของสหพันธ์ฟุตบอลยุโรป (ยูฟ่า) ในปี ค.ศ. 2002 จนอาจเรียกว่าเป็นหนึ่งในผู้รักษาประตูที่ดีที่สุดของโลกคนหนึ่งในช่วงเวลานั้นเลยทีเดียว
เรชแบร์มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวด้วยการทาสีดำเป็นแต้มใต้ตาทั้งสองข้าง  เคยผ่านการเล่นให้กับสโมสรระดับใหญ่ ๆ มาแล้ว ทั้งเฟแนร์บาห์แช, เบชิกทัช หรือบาร์เซโลนา
ปัจจุบัน เรชแบร์เป็นผู้อำนวยการของทีมชาติตุรกี
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Profile at TFF 
ผู้รักษาประตู
นักฟุตบอลชาวตุรกี
นักฟุตบอลทีมชาติตุรกี
นักฟุตบอลเฟแนร์บาห์แชสปอร์คูลือบือ
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเบชิกทัชฌิมนัสติกคูลือบือ
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2002
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2000
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1996
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008
ฟีฟ่า 100
บุคคลจากอันทัลยา
บันดาร์ เบรา

บันดาร์ เบรา หรือ เบรา ทาวน์ เป็นเมืองและเป็นเมืองหลวงของอำเภอเบรา รัฐปะหัง ประเทศมาเลเซีย
== สิ่งอำนวยความสะดวก ==
มัสยิดอำเภอเบรา
สำนักงานอำเภอและเมืองเบรา
มาจลิส ดาเอะละห์ เบรา (MDB) สำนักงานใหญ่
== อาหารและเครื่องดื่ม ==
แมคโดนัลด์
แมรีบราวน์
เคเอฟซี
พิซซ่าฮัท เดลิเวอรี่
== เอทีเอ็ม ==
ซีไอเอ็มบี
เมย์แบงค์
ธนาคารรักยัต
รัฐปะหัง
เมอร์ซีย์ไซด์ดาร์บี

เมอร์ซีย์ไซด์ดาร์บี (Merseyside derby) เป็นชื่อเรียกการแข่งขันฟุตบอลของสองสโมสรฟุตบอลที่มีชื่อเสียงของอังกฤษ คือ ลิเวอร์พูล กับเอฟเวอร์ตัน ซึ่งเป็นสโมสรร่วมเมืองเดียวกัน คือ ลิเวอร์พูล ที่มีลุ่มแม่น้ำเมอร์ซีย์ไหลผ่าน โดยชื่อนี้ถูกเรียกขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1955 ขณะที่บรรดาผู้สนับสนุนของสองสโมสรเรียกว่า ดาร์บีมิตรภาพ (The friendly derby) เพราะถือว่าเป็นเพียงการแข่งดาร์บีไม่กี่นัด ที่บรรดาผู้สนับสนุนไม่มีความขัดแย้งหรือแข่งขันกันดุเดือดจนเลยเถิดเกินไป
ประวัติของเมอร์ซีย์ไซด์ดาร์บี เริ่มต้นที่ปลายศตวรรษที่ 18 เมื่อเอฟเวอร์ตัน ซึ่งเป็นสโมสรที่ตั้งขึ้นมาก่อน และมีสนามเหย้าอยู่ที่แอนฟีลด์ ซึ่งเป็นสนามเหย้าของลิเวอร์พูลในปัจจุบัน ต่อมาเอฟเวอร์ตันได้ย้ายสถานที่ตั้งของสโมสรข้ามฟากสวนสาธารณะสแตนลีย์ ไปยังหัวมุมถนนกัลเลดี และตั้งเป็นสนามกูดิสันพาร์กขึ้นมา ก็ทำให้ลิเวอร์พูลได้เกิดขึ้นมาเช่นเดียวกัน
โดยเมอร์ซีย์ไซด์ดารบีที่ได้ชื่อว่าสนุก และลุ้นตลอดการแข่งขันจนเป็นเสน่ห์ คือในช่วงทศวรรษที่ 80 ที่ทั้งสองสโมสรต่างก็เป็นสโมสรที่มีลุ้นในการได้แชมป์ดิวิชันหนึ่งทั้งคู่ แต่เมื่อมาถึงปัจจุบัน เสน่ห์ดังกล่าวอาจลดลงไปเนื่องจากไม่ได้เป็นสโมสรที่มีโอกาสลุ้นแชมป์เหมือนเช่นในอดีต แต่ทว่ามนต์เสน่ห์ของเมอร์ซีย์ไซด์ดาร์บีก็ยังคงอยู่ในความทรงจำของบรรดาผู้สนับสนุนและแม้แต่ผู้เล่นของทั้งสองสโมสรอยู่ เช่น สตีเวน เจอร์ราร์ด ของลิเวอร์พูล ที่เติบโตมากับความทรงจำของดาร์บีเหล่านี้ หรือรอสส์ บาร์กลีย์ ของเอฟเวอร์ตัน
==สถิติ==
จนถึงวันที่ 21 ตุลาคม 2023 ทั้งสองทีมได้พบกัน 243 ครั้ง โดย ลิเวอร์พูลชนะ 99 ครั้ง และ เอฟเวอร์ตันชนะ 67 ครั้ง โดย 77 ครั้งที่เหลือเป็นการเสมอกัน
==เกียรติประวัติ==
{|class="sortable wikitable plainrowheaders" style="text-align:center"
|-
! scope="col"; style="color:white; background-color:#D10A11;"|ลิเวอร์พูล
! การแข่งขัน
!scope="col"; style="color:white; background-color:#014593;" |เอฟเวอร์ตัน
|-
| colspan="3" |ภายในประเทศ
|-
|19
|ดิวิชัน 1 อังกฤษ (เดิม)/พรีเมียร์ลีก
|9
|-
|8
|เอฟเอคัพ
|5
|-
|9
|อีเอฟแอลคัพ
|0
|-
|16
|คอมมิวนิตีชีลด์
|9
|-
|1
|ฟุตบอลลีกซูเปอร์คัพ
|0
|-
| colspan="3" |ทวีปยุโรปและทั่วโลก
|-
|6
|ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
|0
|-
|3
|ยูฟ่ายูโรปาลีก
|0
|-
|0
|ยูโรเปียนคัพวินเนอร์สคัพ
|1
|-
|4
|ยูฟ่าซูเปอร์คัพ
|0
|-
|1
|ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก
|0
|-
|67
|รวม
|24
|}
(ในการแข่งขันแชริตี/คอมมิวนิตีชีลด์ หากจบเกมและยังเสมอกันอยู่จะครองแชมป์ร่วมกัน ก่อนที่จะยกเลิกในปี 1993)
ลิเวอร์พูล = 9 ครั้ง, 6 ครั้งร่วมกัน
เอฟเวอร์ตัน = 8 ครั้ง, 1 ครั้งร่วมกัน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Everton FC
Liverpool FC
Map of Club locations
Complete Details on all Games
– Merseyside derby in 1902
Memorable Merseyside derbies
สโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล
สโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน
คู่แข่งฟุตบอล