pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
การแถลงข่าว

การแถลงข่าว (news conference หรือ press conference) การจัดงานสื่อมวลชนโดยผู้ให้ข่าวเชิญนักข่าวมารับข่าว
ในการแถลงข่าวนั้นอาจมีผู้ให้ข่าวจำนวนหนึ่งคนหรือมากกว่า ที่อาจให้ผู้รายงานข่าวถามคำถาม ในบางครั้งอาจเป็นงานที่จัดเพื่อตอบคำถามเพียงอย่างเดียว ในบางครั้งไม่เปิดโอกาสให้นักข่าวถามคำถาม ส่วนในงานที่ไม่มีการให้สัมภาษณ์ หรือตอบคำถามใด จะมีการให้ถ่ายรูปอย่างเดียว ที่เรียกว่า ภาพข่าว
งานแถลงข่าวนั้นโดยมากจะจัดขึ้นโดยนักการเมือง ทีมกีฬา สตูดิโอภาพยนตร์หรือผู้มีชื่อเสียง ผู้ประชาสัมพันธ์ผลิตภัณฑ์สินค้า นักกฎหมายเพื่อให้ข้อมูลคดีความ หรือโดยใครก็ได้ที่ต้องการหาผลประโยชน์จากสื่อ สถานที่จัดงานอาจจัดขึ้นที่ใดก็ได้ ไม่ว่าจะเป็นสถานที่ที่เป็นทางการอย่างเช่น ทำเนียบขาว หรือสถานที่ไม่เป็นทางการอย่างเช่นท้องถนน เช่น สถานที่เกิดอาชญากรรม สถานที่มักใช้จัดงานแถลงข่าว คือ ห้องแถลงข่าวของโรงแรม และ สำนักงานศาล เป็นต้น
การประชาสัมพันธ์
อ่าวขัมภัต

อ่าวขัมภัต (Gulf of Khambhat) หรือ อ่าวแคมเบย์ (Gulf of Cambay) เป็นอ่าวในทะเลอาหรับ ทางชายฝั่งทิศตะวันตกของประเทศอินเดีย ในรัฐคุชราต ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของคาบสมุทรกาเฐียวาร มีแม่น้ำนาร์มทาและแม่น้ำทัปตีไหลลงที่อ่าวนี้ เป็นอ่าวที่ตื้นเขินจากการทับถมของตะกอนอย่างต่อเนื่อง
อ่าวในมหาสมุทรอินเดีย
สาธารณรัฐประชาชนมองโกเลีย

สาธารณรัฐประชาชนมองโกเลีย (Бүгд Найрамдах Монгол Ард Улс (БНМАУ), 50px, Bügd Nairamdakh Mongol Ard Uls (BNMAU)) คือรัฐคอมมิวนิสต์ในเอเชียตะวันออกระหว่าง ค.ศ. 1924 ถึง ค.ศ. 1992 หลังจากมองโกเลียได้รับเอกราชจากจีน จากการช่วยเหลือของสหภาพโซเวียตแต่ต้องสถาปนาการปกครองเป็นระบอบคอมมิวนิสต์ตามแบบประเทศเพื่อนบ้าน ลัทธิคอมมิวนิสต์สิ้นสุดลงจากมองโกเลียเมื่อปี ค.ศ. 1991 ปีเดียวกันกับการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ซึ่งต่อมามองโกเลียได้นำระบอบประชาธิปไตยแบบรัฐสภามาใช้กับตน 
== ประวัติศาสตร์ ==
== การเมืองการปกครอง ==
=== บริหาร ===
=== นิติบัญญัติ ===
=== ตุลาการ ===
== กองทัพ ==
== เศรษฐกิจ ==
== ดูเพิ่ม ==
ประวัติศาสตร์มองโกเลีย
คอมมิวนิสต์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
รัฐบริวารของสหภาพโซเวียต
ม
ม
อดีตรัฐสมาชิกสหประชาชาติ
ปริศนารักสลักแค้นข้ามภพ

ปริศนารักสลักแค้นข้ามภพ  หรือที่รู้จักในชื่อ UraBoku เป็นเป็นมังงะ และ ภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ของญี่ปุ่น ประเภท โชโจะ โดย โอดะกิริ โฮตารุ ออกอากาศทาง Chiba TV. ในปี พ.ศ. 2553 และตีพิมพ์เป็นนวนิยายในประเทศไทย ปัจจุบันออกมาทั้งหมด 6 เล่ม
== เนื้อเรื่อง ==
ซากุราอิ ยูกิ เป็นนักเรียนม.ปลายที่อาศัยอยู่ในสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งหนึ่งในอาซาฮิ มีพลังลึกลับที่สามารถอ่านความทรงจำของคนอื่นได้ ยูกิเติบโตมาพร้อมกับรุ่นพี่ในสถานรับเลี้ยงฯคนหนึ่ง ที่ชื่อว่า คานะตะ วากามิยะ ยูกิรักคานาตะมากเหมือนพี่ชายแท้ๆของตนเอง วันหนึ่งหลังจากกลับโรงเรียน ผอ.สถานเด็กกำพร้าเรียกตัวเขาไปพบ เขาได้พบชายที่ชื่อว่า กิโอ ทาคาชิโระ ซึ่งอ้างตัวว่าเป็นพี่ชายของเขา และต้องการรับเขาไปอยู่ด้วยที่โตเกียว ยูกิที่มักคิดว่าตนเองอยู่อย่างโดดเดี่ยว สับสนมาก และขอเวลาทาคาชิโระในการคิดทบทวน ที่โรงเรียนยูกิมักเป็นที่นิยมในหมู่สาวๆ ดังนั้นจึงเป็นที่อิจฉาของเพื่อนยูกิที่ชื่อว่า อุซึกิ ในวันที่จิตใจเขาตกต่ำ จากการเป็นที่อิจฉาของเพื่อนคนหนึ่งในห้อง ยูกิได้พบกับชายคนหนึ่ง ชื่อว่า เซส ทั้งๆที่เจอกันเป็นครั้งแรก แต่ยูกิกลับมีความคุ้นเคยกับชายคนนี้มาก เสมือนกับว่าเคยรู้จักกันมาก่อน
วันหนึ่ง ยูกิถูกโจมตีจากสัตว์ลึกลับ แต่เซสก็มาช่วยไว้ ทาคาชิโระ ได้ปรากฏตัว พร้อมกับ ซูคุโมะ และ โทโกะ คนที่เคยช่วยยูกิจากพวกอันธพาลมาครั้งหนึ่ง ทาคาชิโระกล่าวว่า พวกเขาเองก็มีพลังพิเศษเหมือนกับยูกิ และนั่นเป็นสิ่งชี้ชัดว่าเป็นคนในตระกูลเดียวกัน และชักชวนยูกิมาเป็นส่วนหนึ่ง ยูกิขอเวลาตัดสินใจเช่นเดิม เซสไปส่งยูกิที่สถานเด็กกำพร้า พร้อมบอกว่านั่นคือดิวรัส และยังกำชับยูกิ ว่าคืนพรุ่งนี้ห้ามออกไปไหน ถึงกระนั้น เย็นวันต่อมาแม่บ้านพบว่ามีเด็กในสถานเด็กกำพร้าหายไป และวานยูกิช่วยออกตามหา ยูกิซึ่งได้รับข้อความจากอุซึกิ ว่าเด็กๆอยู่ที่ดาดฟ้าของโรงเรียน ยูกิจึงรีบไปที่นั่น ณ ดาดฟ้าโรงเรียน ยูกิพบว่าอุซึกิโดนดิวรัสเข้าสิง และพยายามจะฆ่ายูกิ ซูคุโมะมาช่วยยูกิไว้ แต่ก็ได้รับบาดเจ็บมาก ตอนนั้นเองเซสมาช่วยยูกิ และจัดการกับดิวรัสอย่างง่ายดาย ตอนนั้นยูกิพบว่าตนเองมีพลังในการรักษาผู้คน และด้วยไม่อยากให้เด็กๆได้รับอันตรายอีก ยูกิจึงตัดสินใจ ไปโตเกียวในที่สุด
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะ
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2548
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2553
ความหลากหลายทางเพศในอนิเมะและมังงะ
แฮร์คอยเนอร์อุนด์ดีฟลุต

แฮร์คอยเนอร์อุนด์ดีฟลุต (Herr Keuner und die Flut; แปลว่า นายโคยเนอร์กับน้ำขึ้น) เป็นนิทานคติสอนใจของ เบอร์ทอลท์ เบรคชท (Bertolt Brecht)
== เนื้อหา ==
นายโคยเนอร์เดินไปในหุบเขาแห่งหนึ่ง เมื่อน้ำเริ่มขึ้นจึงรู้ว่าตัวเองอยู่ในชะวากทะเล ทันใดนั้นนายโคยเนอร์หยุดเดินและมองหาเรือที่อาจจะช่วยเขาออกไปจากสถานการณ์นั้นได้ เขารอจนน้ำท่วมถึงคอ ซึ่งหากรอต่อไปคงต้องจมน้ำแน่ จึงทิ้งความหวังในการรอเรือและตั้งความหวังว่าน้ำจะไม่ขึ้นต่อไป แต่แล้วน้ำก็ท่วมมาถึงปาก จึงทิ้งความหวังน้ำไม่ขึ้นอีกและเริ่มว่าย และเข้าใจว่าตนเองเป็นเรือเช่นกัน
== คติสอนใจ ==
เบอร์ทอลท์ เบรคชท ต้องการให้ผู้อ่านมีความเชื่อมั่นในตัวเองและพยายามช่วยตัวเอง ไม่ควรรอความช่วยเหลือจากคนอื่น นอกเหนือจากนั้นควรมีความมั่นใจในตัวเอง
ส่วนมากคนจะไม่ค่อยคิดเท่าใด จะรอแต่ความช่วยเหลือจากผู้อื่น ซึ่งของอย่างนี้ไม่แน่นอน เมื่อคนเข้าใจและมองเห็นว่าแก้ปัญหาด้วยตัวเองได้
เมื่อนั้นเขาก็จะแก้ปัญหานั้นได้เอง โดยไม่จำเป็นต้องขอความช่วยเหลือจากผู้อื่น 
== เรื่องราวของนายโคยเนอร์ ==
นายโคยเนอ์กับน้ำขึ้น เป็นนิทานเรื่องหนึ่งจาก เรื่องราวของนายโคยเนอร์ (เยอรมัน:Geschichten vom Herrn Keuner) ซึ่งส่วนมากจะเป็นนิทานคติสอนใจ ซึ่งเบรคชทได้ประพันธ์และรวบรวมเป็นเล่มในระยะเวลา 30 ปี ในขณะนี้ (ปี 2012) มีการรวมนิทานเกี่ยวกับนายโคยเนอร์ทั้งหมด 121 เรื่อง
==หนังสือ==
Bertolt Brecht: Geschichten vom Herrn Keuner – Zürcher Fassung. Suhrkamp Verlag, Frankfurt am Main 2004, ISBN 978-3-51841-660-0.
Bertolt Brecht: Geschichten vom Herrn Keuner. Suhrkamp Verlag 2003, ISBN 978-3-518-22366-6 (Bibliothek Suhrkamp 1366).
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Geschichten vom Herrn Keuner 
นิทาน
ยอนแกโซมุน

ยอนแกโซมุน (연개소문 , 603 – 655) ผู้นำทางการทหารคนสำคัญในปลายยุค อาณาจักรโคกูรยอ ยอนแกโซมุน เกิดเมื่อปี ค.ศ. 603 เป็นผู้ทรงอำนาจเหนือกษัตริย์ถึง 2 พระองค์คือ พระเจ้ายองนยู และ พระเจ้าบอจาง ยอนแกโซมุน ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อปี ค.ศ. 665 หรือ ค.ศ. 666
ขุนนางเกาหลี
จอมพลสูงสุด
สถานีรถไฟอิเกบูกูโระ

สถานีอิเกบูกูโระ  เป็นสถานีรถไฟตั้งอยู่ในย่านอิเกบูกูโระ เขตโทชิมะ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ด้วยจำนวนผู้โดยสารกว่า 2.71 ล้านคนต่อวันในปี ค.ศ. 2007 ทำให้สถานีแห่งนี้เป็นสถานีที่มีผู้โดยสารหนาแน่นที่สุดเป็นอันดับสองของโลกรองจากสถานีชินจูกุ
และเป็นสถานีทีคับคั่งที่สุดของรถไฟโทบุ เซบุ และโตเกียวเมโทร เป็นสถานีหลักของเส้นทางรถไฟที่มาจากจังหวัดไซตามะและย่านที่พักอาศัยอื่นในบริเวณทิศตะวันตกเฉียงเหนือของโตเกียว
== เส้นทางรถไฟ ==
=== เจอาร์ ตะวันออก ===
สายไซเกียว
สายโชนันชินจูกุ - ใช้เส้นทางของ สายทากาซากิ และ สายอุตสึโนมิยะ อีกทั้งขบวน นาริตะเอ็กซ์เพรส
สายยามาโนเตะ
=== รถไฟเซบุ ===
เซบุสายอิเกบูกูโระ
=== รถไฟโทบุ ===
โทบุสายโทโจ
=== โตเกียวเมโทร ===
โตเกียวเมโทรสายมารูโนอูจิ
โตเกียวเมโทรสายยูรากุโจ
โตเกียวเมโทรสายฟูกูโตชิง
== สถิติผู้โดยสาร ==
ในหนึ่งวันมีจำนวนผู้โดยสารเฉลี่ยดังต่อไปนี้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แผนที่สถานีอิเกบูกูโระ 
แผนที่สถานีเซบุอิเกบูกูโระ 
ข้อมูลสถานีโทบุอิเกบูกูโระ  
โตเกียวเมโทรอิเกบูกูโระ 
สายฟูกูโตชิง สถานีอิเกบูกูโระ 
อิเกบูกูโระ
อิเกบูกูโระ
สิ่งก่อสร้างในเขตโทชิมะ
โบอิง โมเดล 1

โบอิง โมเดล 1 หรือในชื่อ บี & ดับบลิว ซีเพลน เป็นเครื่องบินแบบแรกที่ผลิตขึ้นโดยบริษัทโบอิง เป็นเครื่องบินทะเล เครื่องยนต์ใบพัดเดี่ยว ปีกสองชั้น ออกแบบโดย วิลเลียม โบอิง และ จอร์จ คอนราด เวสเตอร์เวลต์
== การออกแบบ ==
เครื่องบินลำแรกประกอบแล้วเสร็จที่โรงเก็บเรือบริเวณทะเลสาบยูเนียน ซีแอตเทิล รัฐวอชิงตัน โครงสร้างทำจากไม้ บุด้วยผ้าลินิน เครื่องลำแรกมีชื่อว่า "บูลบิลล์" ลำที่สองมีชื่อว่า "มัลลาร์ด" ขึ้นบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2459
== ประวัติการใช้งาน ==
แรกเริ่มโบอิงเสนอขายให้กับกองทัพเรือสหรัฐอเมริกาแต่ถูกปฏิเสธ จึงเสนอขายให้กับโรงเรียนการบินนิวซีแลนด์ ซึ่งถือเป็นการซื้อขายเครื่องบินระหว่างประเทศครั้งแรกของโบอิง
ในวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2462 โบอิง โมเดล 1 ได้ทำสถิติความสูงของนิวซีแลนด์ที่ 6,500 ฟุต และต่อมาได้ใช้งานในภารกิจขนส่งจดหมายทางอากาศ
== อ้างอิง ==
ม
ปล้นนะยะ 2 อั๊ยยยย่ะ

ปล้นนะยะ 2 อั๊ยยยย่ะ (Spicy Beauty Queen of Bangkok 2) เป็นภาพยนตร์ไทยแนวตลกแอ็คชั่น ซึ่งเป็นภาคต่อจากภาพยนตร์ ปล้นนะยะ ซึ่งมีแผนจัดฉาย ณ วันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2555 โดยมี พจน์ อานนท์ เป็นผู้กำกับ และมีนักแสดงระดับแถวหน้าร่วมแสดงหลายราย โดยภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ภาคต่อที่เว้นช่วงจากภาพยนตร์ภาคแรกซึ่งห่างหายไปนาน 9 ปี และ พจน์ อานนท์ ได้ใช้เวลาในการถ่ายทำสำหรับภาคต่อนี้กว่า 9 เดือน โดยยังได้มีการเดินทางไปถ่ายทำ ณ ประเทศเกาหลีใต้อีกด้วย
ภาพยนตร์ทำรายได้เปิดตัวในช่วงสุดสัปดาห์ ณ วันที่ 5-8 เมษายน พ.ศ. 2555 ที่ 7 ล้านบาท และปิดที่ 16 ล้านบาท
== เนื้อเรื่องย่อ ==
เนื้อเรื่องกล่าวถึงสถาบันเสริมความงามแห่งหนึ่ง ที่มีการรวมตัวกันของสาวประเภทสอง ซึ่งเดินทางมาเพื่อรับการศัลยกรรม แต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันเมื่อกลุ่มนักศึกษาช่างกลเข้ามาที่โรงพยาบาลในสภาพที่มีเลือดอาบไปทั่วจากเหตุยิงกันบนรถเมล์ ศัลยแพทย์ความงามจึงจำต้องทำการผ่าตัดผู้บาดเจ็บแทน
== นักแสดง ==
ธนา สุทธิกมล รับบทเป็น ณเดช คูมิโกะ
สมชาย เข็มกลัด รับบทเป็น ไม้
บงกช คงมาลัย รับบทเป็น ปู
จาตุรงค์ มกจ๊ก รับบทเป็น เจ๊พริก
โก๊ะตี๋ อารามบอย รับบทเป็น โทนี่/ญาญ่า
เกริก ชิลเลอร์ รับบทเป็น เจ๊จอย
ภรัณยู โรจนวุฒิธรรม รับบทเป็น ตึ๋ง
วีรดิษฐ์ ศรีมาลัย รับบทเป็น ตัวแทนขายประกันชีวิต
ตรีชฎา เพชรรัตน์ รับบทเป็น หมอยิ่งลักษณ์
เลโอ โซสเซย์ รับบทเป็น ม่อน
ณฉัตร จันทพันธ์ รับบท  เดท
ฮาเวิร์ด หวัง รับบทเป็น บาส
ญาณวรุตม์ สุทธิวาส (ซันนี่ ยูโฟร์) รับบทเป็น หมออวบ อรทัย
อรุชา โตสวัสดิ์ รับบทเป็น ผู้กองพอร์ช
ธนัชพันธ์ บูรณาชีวาวิไล รับบทเป็น ตำรวจ
ชัยวัฒน์ ทองแสง
กฤต เจนพานิชการ รับบทเป็น ผู้สื่อข่าว (รับเชิญ)
รัฐภูมิ โตคงทรัพย์ รับบทเป็น เคน (รับเชิญ)
== เพลงประกอบภาพยนตร์ ==
ปล้นอั๊ยยยย่ะ (ขับร้องโดย สมชาย เข็มกลัด ดนตรีโดย วง ม๊อคค่า การ์เด้น)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เรื่องย่อ ปล้นนะยะ 2
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2555
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์โลดโผน
ภาพยนตร์ตลก
ภาพยนตร์ภาคต่อ
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย พจน์ อานนท์
ภาพยนตร์เกี่ยวกับความหลากหลายทางเพศ
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศเกาหลีใต้
โบอิง โมเดล 2

โบอิง โมเดล 2 เป็นเครื่องบินทะเล ใช้ฝึกบินสองที่นั่ง ปีกสองชั้น เป็นเครื่องบินแบบแรกที่ออกแบบเองโดยโบอิงทั้งหมด และเป็นเครื่องบินแบบแรกที่ประสบความสำเร็จทางการเงินของโบอิง ต่อมาพัฒนาเป็น โมเดล 2, 3, 4, และ 5
==แหล่งข้อมูลอื่น==
historylink.org: สารานุกรมออนไลน์รัฐวอชิงตัน
ม
สถานีรถไฟฮาราจูกุ

สถานีรถไฟฮาราจูกุ  เป็นสถานีรถไฟตั้งอยู่ในเขตชิบูยะ กรุงโตเกียว ดำเนินงานโดยบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก ชื่อของสถานีมาจากย่านฮาราจูกุที่อยู่ทางด้านทิศตะวันออกของสถานี
== สถานที่สำคัญใกล้เคียง ==
ศาลเจ้าเมจิ
ฮาราจูกุ
โอโมเตะซันโด
สวนโยโยงิ
ถนนทาเกชิตะ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สถานีฮาราจูกุ 
ฮาราจูกุ
ฮาราจูกุ
สิ่งก่อสร้างในเขตชิบูยะ
การสังหารหมู่ที่หมีลาย

การสังหารหมู่ที่หมีลาย (My Lai Massacre, Thảm sát Mỹ Lai) เป็นการสังหารหมู่พลเรือนไม่มีอาวุธในสงครามเวียดนาม เมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2511 มีผู้เสียชีวิตระหว่าง 347 ถึง 504 ศพ ในประเทศเวียดนามใต้ โดยทหารอเมริกันสังกัดกองร้อย "ชาร์ลี" แห่งกองพันที่ 1 กรมทหารราบที่ 20 กองพลน้อยที่ 11 แห่งกองพลทหารราบที่ 26  ผู้ถูกสังหารส่วนใหญ่เป็นหญิง เด็ก (รวมทั้งทารก) และคนชรา ภายหลังพบว่าบางศพถูกตัดแขนขาออก ทหารสหรัฐ 26 นายถูกกล่าวหาว่ามีความผิดอาญาสำหรับพฤติการณ์ที่หมีลาย ทว่ามีเพียงร้อยตรีวิลเลียม แคลลีย์ (William Calley) ผู้นำหมวดในกองร้อยชาร์ลี เท่านั้นที่ถูกตัดสินว่าผิดจริงในการสังหารชาวบ้าน 22 คน เดิมเขาต้องคำพิพากษาจากศาลทหารให้จำคุกและใช้แรงงานหนักตลอดชีวิต แต่กลับรับโทษกักขังในบ้านเพียงสามปีครึ่ง
การสังหารหมู่เกิดขึ้นในหมีลายและหมีแคซึ่งเป็นหมู่บ้านขนาดเล็ก (hamlet) สังกัดหมู่บ้านเซินหมี เหตุการณ์ดังกล่าวรู้จักกันในชื่ออื่นว่า การสังหารหมู่เซินหมี (thảm sát Sơn Mỹ) หรือบางครั้งว่า การสังหารหมู่ซ็องหมี ชื่อรหัสทางทหารของสหรัฐสำหรับ "ฐานเวียดกง" คือ "พิงก์วิลล์"
เมื่อสาธารณะรับทราบเหตุการณ์ดังกล่าวอย่างแพร่หลายใน พ.ศ. 2512 ก็ได้เกิดความโกรธรุนแรงเป็นวงกว้างทั่วโลก การสังหารหมู่นี้ยังเพิ่มการคัดค้านในประเทศเรื่องความเกี่ยวข้องของสหรัฐในสงครามเวียดนามด้วย ทหารช่างสหรัฐสามนายผู้พยายามหยุดการสังหารหมู่และปกป้องผู้ได้รับบาดเจ็บภายหลังถูกสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐหลายคนติเตียน พวกเขาได้รับจดหมายขู่และพบสัตว์ถูกตัดแขนขาหน้าประตูบ้าน อีก 30 ปีให้หลัง พวกเขาจึงได้รับการยกย่องสำหรับความพยายามนั้น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The My Lai Courts-Martial 1970
Into the Dark: The My Lai Massacre 
 
การสังหารหมู่
อาชญากรรมสงครามเวียดนาม
ฆาตกรรมหมู่
การสังหารหมู่ที่ก่อการโดยสหรัฐ
หวงเฟยหง พิชิตตะวันตก

หวงเฟยหง พิชิตตะวันตก (黃飛鴻之西域雄獅; Once Upon a Time in China and America หรือ Once Upon a Time in China VI) เป็นภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้ฮ่องกง ค.ศ. 1997 ที่ร่วมเขียนและผลิตโดยฉีเคอะ และกำกับโดย หง จินเป่า ซึ่งทำการออกแบบท่าต่อสู้ให้กับภาพยนตร์ชุดนี้ ภาพยนตร์ชุดนี้เป็นภาคที่หกและเป็นภาคสุดท้ายของภาพยนตร์ซีรีส์หวงเฟยหง ซึ่งเป็นการกลับมาของ หลี่ เหลียนเจี๋ย ในบทบาทของวีรบุรุษแห่งตำนานนามว่า หวง เฟยหง ซึ่งได้เข้าแสดงแทนที่ จ้าว เหวินจั๋ว เคยเล่นในภาพยนตร์ภาคที่สี่และห้า
== เนื้อเรื่องย่อ ==
หวง เฟยหง และสหาย ได้เดินทางไปยังอเมริกา เพื่อเป็นเกียรติการเปิดร้านใหม่แก่บรรดาลูกศิษย์ แต่ระหว่างการเดินทางนี้เอง หวงเฟยหงได้รับอุบัติเหตุจนสูญเสียความทรงจำ และพลัดหลงไปอยู่กับชาวอินเดียนแดง ต่อมา เขาได้พบกับบิลลี่ และได้กลายมาเป็นเพื่อนกันในภายหลัง อย่างไรก็ตาม หวงเฟยหงก็ได้พบกับเหตุการณ์อันเลวร้ายอีกครา เนื่องจากเขาถูกใส่ร้ายว่าได้กระทำการปล้นธนาคาร แล้วถูกส่งตัวไปเพื่อลงทัณฑ์ด้วยการแขวนคอ โดยที่ไม่อาจรู้ได้เลยว่าใครเป็นผู้วางแผนการอันชั่วร้ายนี้
== นักแสดงนำ ==
หลี่ เหลียนเจี๋ย รับบทเป็น หวง เฟยหง
กวน จือหลิน รับบทเป็น น้าสิบสาม/เส้าจุน
สง ซินซิน รับบทเป็น อาฉี/กุ๊ยเจี่ยวชี (ตีนผีเจ็ด)
เฉิน กั๋วปัง รับบทเป็น อาซู (ฟันเหยิน ซู)
เจฟฟ์ โวล์ฟ รับบทเป็น บิลลี่
โจ ซายาห์ รับบทเป็น โจรเม็กซิกัน
== บ็อกซ์ออฟฟิศ ==
หลี่ เหลียนเจี๋ย ได้หวนกลับคืนสู่ซีรีส์นี้อีกครั้ง และในทุกโอกาสการจัดฉายรอบท้ายของเฟรนไชส์ จะจัดฉายในช่วงสุดสัปดาห์ของตรุษจีน โดยจะอยู่ในช่วงชนโรงแข่งขันกับภาพยนตร์ของเฉินหลง และ โจว ซิงฉือ ซึ่งยังคงทำรายได้อยู่ในเกณฑ์ที่ดี ที่ 30,268,415 เหรียญฮ่องกง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
HK Cinemagic
HKMDB
หลี่ เหลียนเจี๋ย
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2540
ภาพยนตร์ฮ่องกง
ภาพยนตร์กังฟู
ภาพยนตร์ภาคต่อ
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐเท็กซัส‎
ธงชาติเนปาล

ธงชาติเนปาล เป็นธงชาติเดียวในโลกที่มิได้มีรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ธงนี้เป็นการรวมธงสามเหลี่ยมสองผืน สีแดงเข้มเป็นสีของกุหลาบพันปี ซึ่งเป็นดอกไม้ประจำชาติ สีแดงยังเป็นสัญลักษณ์แห่งชัยชนะในสงคราม ขอบสีน้ำเงินเป็นสีแห่งสันติภาพ ภายในมีรูปดวงอาทิตย์และจันทร์เสี้ยว ประกอบใบหน้ามนุษย์ด้วย กระทั่ง พ.ศ. 2505 ใบหน้ามนุษย์ถูกนำออกเพื่อทำให้ธงทันสมัย ใบหน้ายังเหลืออยู่บนดวงอาทิตย์ และ ดวงจันทร์บนธงพระอิสริยยศ สำหรับพระมหากษัตริย์ กระทั่งมีการล้มล้างพระมหากษัตริย์ใน พ.ศ. 2551
== การออกแบบ ==
ธงชาติเนปาล ได้บัญญัติไว้ในร่างรัฐธรรมนูญใหม่ของราชอาณาจักรเนปาล ในวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2505 ธงสามเหลี่ยมแต่ละผืนได้เคยถูกใช้ก่อนหน้านี้เป็นเวลากว่าสองศตรรษ และ ธงสามเหลี่ยมคู่ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยการออกแบบพื้นฐานจากรูปแบบธงดั้งเดิม ซึ่งได้ถูกใช้มาเป็นเวลากว่า 2,000 ปี
=== สัดส่วน ===
=== ระบบสี ===
== วิวัฒนาการ ==
ไฟล์:Flag of Nepal (19th century).png|ธงชาติ (คริสต์ศตวรรษที่ 19)
ไฟล์:Flag of Nepal (1856-c.1930).svg |ธงชาติ (พ.ศ. 2471-2473)
ไฟล์:Flag of Nepal (1775–1962).svg|ธงชาติ (พ.ศ. 2473-2505)
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อธงในประเทศเนปาล
ตราแผ่นดินของเนปาล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ธงชาติประเทศในทวีปเอเชีย
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ทันเดอร์

ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ทันเดอร์เป็นรายการโทรทัศน์ที่เกี่ยวกับมวยปล้ำอาชีพ ของ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง (ดับเบิลยูซีดับเบิลยู) โดยออกอากาศ ตั้งแต่วันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1998-21 มีนาคม ค.ศ. 2001 ทางช่องTBS
==ดูเพิ่ม==
เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
The Importance Of… 06.19.09: Thunder
รายการโทรทัศน์ของดับเบิลยูซีดับเบิลยู
ชะนีแก้มขาว

thumb
ชะนีแก้มขาว (White-cheeked gibbon, Northern white-cheeked gibbon, ) เป็นชะนีชนิดหนึ่ง
มีลักษณะที่แตกต่างกันชัดเจนระหว่างตัวผู้และตัวเมีย กล่าวคือ ตัวผู้จะมีขนสีดำตลอดทั้งลำตัว ยกเว้นบริเวณแก้มซึ่งจะมีสีขาวเด่นชัด ส่วนตัวเมียนั้นจะมีขนสีเหลืองอ่อนหรือสีครีมตลอดทั้งลำตัว ยกเว้นบริเวณกระหม่อมหรือกลางศีรษะซึ่งมีสีดำ
ขนาดเมื่อโตเต็มที่มีความยาวลำตัวตั้งแต่ศีรษะ 45-63 เซนติเมตร น้ำหนักตัวผู้ประมาณ 5.6 กิโลกรัม ขณะที่ตัวเมีย 5.8 กิโลกรัม
มีการกระจายพันธุ์ในป่าดิบชื้นของทางตอนเหนือของลาวติดต่อกับพรมแดนเวียดนาม และจีน
มีพฤติกรรมและนิเวศวิทยาอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดเล็ก ๆ บนต้นไม้สูง ซึ่งในฝูงจะเป็นครอบครัวกัน ประกอบไปด้วยตัวผู้จ่าฝูง 1 ตัว ตัวเมีย 1 ตัว และลูก ๆ อีก 2-3 ตัว จะมีอาณาเขตครอบครองเป็นของตัวเอง และมักจะส่งเสียงร้องที่สอดประสานกันระหว่างตัวผู้และตัวเมีย ขณะที่ห้อยโหนไปกับกิ่งไม้ โดยที่ตัวผู้จะมีเสียงร้องที่สลับซับซ้อนกว่า
ประชากรชะนีแก้มขาวในจีน เดิมเคยเหลือเพียง 60 ตัวเท่านั้น ก่อนที่จะมีการอนุรักษ์ ซึ่งปัจจุบันได้มีจำนวนเพิ่มขึ้นแล้ว
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชะนี
สัตว์ที่พบในประเทศลาว
สัตว์ที่พบในประเทศจีน
สัตว์ที่พบในประเทศเวียดนาม
ชะนีแก้มเหลือง

ชะนีแก้มเหลือง (Yellow-cheeked gibbon, Golden-cheeked gibbon, Buff-cheeked gibbon; ) เป็นชะนีชนิดหนึ่ง
มีลักษณะ ขนาดและรูปร่างใกล้เคียงกับชะนีแก้มขาว (N. leucogenys) และชะนีดำ (N. concolor) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกันมาก  น้ำหนักเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 5.75 กิโลกรัม
มีความแตกต่างกันระหว่างตัวผู้และตัวเมีย โดยตัวผู้จะมีขนตามลำตัวสีดำ มีขนสีทองปนแดงบริเวณแก้มและมีขนสีขาวบริเวณคาง ส่วนตัวเมียจะมีจนสีครีมตลอดทั้งลำตัว ส่วนในตัวลูกวัยอ่อนจะมีขนสีขาวนวลทั้งตัวทั้งตัวผู้และตัวเมีย
พบกระจายพันทางแถบเทือกเขาอันนัม อันเป็นพรมแดนระหว่างประเทศลาวกับเวียดนามทางตอนกลางและตอนใต้ และบางส่วนของกัมพูชา
มีพฤติกรรมความเป็นอยู่คล้ายกับชะนีชนิดอื่น ๆ คือ อาศัยและหากินบนยอดไม้สูงในป่าดิบ โดยมีอาหารหลัก คือ ผลไม้ และใบไม้อ่อน มักออกหากินในเวลากลางวันโดยห้อยโหนไปตามกิ่งไม้ มีเสียงที่สอดประสานกันระหว่างเพศ โดยที่ตัวผู้มักจะส่งเสียงร้องหลังจากที่ตัวเมียร้องเสร็จแล้ว  
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชะนี
สัตว์ที่พบในประเทศลาว
สัตว์ที่พบในประเทศกัมพูชา
สัตว์ที่พบในประเทศเวียดนาม
เพียงพอนสีน้ำตาล

เพียงพอนสีน้ำตาล หรือ เพียงพอนเล็ก (Brown weasel, Least weasel; ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมกินเนื้อชนิดหนึ่ง จำพวกเพียงพอน
มีรูปร่างเพรียวยาว ว่องไวปราดเปรียว มีลักษณะเด่นคือ มีสีขนแบ่งแยกกันชัดเจน โดยสีขนด้านบนลำตัวจะเป็นสีน้ำตาลแดง ส่วนด้านล่างซึ่งเป็นด้านท้องจะเป็นสีขาว ในฤดูหนาวสีขนด้านบนจะเปลี่ยนเป็นสีขาวทั้งลำตัว
มีความยาวลำตัวตั้งแต่หัวจนถึงโคนหาง 18-23 เซนติเมตร ความยาวหางประมาณ 5-7 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 45-130 กรัม
มีการกระจายพันธุ์ที่กว้างขวางมากตั้งแต่ทวีปยุโรป, อเมริกาเหนือ, เอเชียตะวันตก, มณฑลเสฉวนในประเทศจีน และตอนเหนือของเวียดนาม แบ่งออกเป็นชนิดย่อยได้ถึง 19 ชนิด (ดูในตาราง)
มีพฤติกรรมอาศัยและหากินตามพื้นดินเป็นหลัก โดยล่าสัตว์ขนาดเล็กกว่ากินเป็นอาหาร เช่น นก, หนู, ตุ่น, กระต่าย โดยบางครั้งจะใช้ลำตัวที่เพรียวยาวนั้นมุดเข้าไปลากจับจากในโพรงดินหรือรัง ในฤดูผสมพันธุ์จะอยู่ด้วยกันเป็นคู่ สามารถปีนต้นไม้ได้ และปราดเปรียวว่องไว บางครั้งอาจขึ้นไปนอนหลับบนต้นไม้ได้
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สกุลเพียงพอน
สัตว์ที่พบในประเทศอินเดีย
สัตว์ที่พบในประเทศจีน
สัตว์ที่พบในประเทศเวียดนาม
สัตว์ที่พบในทวีปยุโรป
สัตว์ที่พบในทวีปอเมริกาเหนือ
ยอดโชกุนผู้กล้าหาญ

ยอดโชกุนผู้กล้าหาญ (Abarenbo shogun,暴れん坊将軍) เป็น ละครโทรทัศน์ จากญี่ปุ่นที่ออกอากาศทางช่อง ทีวีอาซาฮี เมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1978 และออกอากาศตอนสุดท้ายเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 2008 โดยละครเรื่องนี้ถือได้ว่าออกอากาศยาวนานที่สุดในญี่ปุ่นโดยใน ประเทศไทย ออกอากาศทางช่อง ทรูเอเชียนซีรีส์
โดยในละครเรื่องนี้จะย้อนไปในสมัย โชกุน โทะกุงะวะ โยะชิมุเนะ โชกุนคนที่ 7 ที่ได้ปลอมตัวเป็น ซามูไร พเนจรชื่อ โทะคุดะ ชินโนะสุเกะ เพื่อออกตรวจราชการทำให้ท่านโชกุนได้พบกับผู้คนและคดีต่างๆมากมาย
ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น
เพียงพอนไซบีเรีย

เพียงพอนไซบีเรีย (Siberian weasel, Kolonok, ) เป็นเพียงพอนชนิดหนึ่ง
มีรูปร่างคล้ายกับเพียงพอนทั่ว ๆ ไป คือ เพรียวยาว ส่วนขาสั้น ลำตัวด้านบนมีสีน้ำตาลอ่อน บริเวณส่วนท้องจะมีสีที่อ่อนกว่า แต่สีจะเข้มขึ้นในช่วงฤดูร้อน ขนบริเวณคอจะมีสีขาวหรือสีน้ำตาลแดง มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 27-30 เซนติเมตร ความยาวหางประมาณ 13.5-15 เซนติเมตร โดยตัวผู้จะมีน้ำหนักและขนาดที่ใหญ่กว่าตัวเมีย น้ำหนักประมาณ 0.5-2 กิโลกรัม
มีการกระจายพันธุ์ค่อนข้างกว้าง โดยพบตั้งแต่ไซบีเรียในรัสเซีย, เอเชียกลาง, เอเชียตะวันออก, อนุทวีปอินเดีย, ภาคเหนือและภาคอีสานของไทย และทางตอนเหนือของลาวและเวียดนาม
มักอาศัยอยู่ในป่าที่อุดมสมบูรณ์ที่มีความชื้นไม่มากนัก และอยู่ในระดับพื้นที่สูงจากระดับน้ำทะเล 1,500-5,000 เมตร บางครั้งอาจเข้ามาหากินในพื้นที่เกษตรกรรมของมนุษย์ได้ ออกหาสัตว์ขนาดเล็กกว่า เช่น หนู เป็นอาหาร ออกหาอาหารทั้งในเวลากลางวันและกลางคืน ส่วนใหญ่ใช้ชีวิตอยู่ในโพรงดิน ผสมพันธุ์ในเดือนกุมภาพันธ์-พฤษภาคม ตั้งท้องนาน 35-45 วัน ออกลูกครั้งละ 4-10 ตัว
จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สัตว์ป่าคุ้มครอง
สกุลเพียงพอน
สัตว์ที่พบในประเทศจีน
สัตว์ที่พบในประเทศลาว
สัตว์ที่พบในประเทศเวียดนาม
สัตว์ที่พบในประเทศอินเดีย
เพียงพอนเส้นหลังขาว

เพียงพอนเส้นหลังขาว หรือ เพียงพอนหลังขาว (Back-striped weasel; ) เป็นเพียงพอนชนิดหนึ่ง
มีรูปร่างเหมือนกับเพียงพอนชนิดอื่น ๆ แต่มีลักษณะเด่น คือ มีแถบสีขาวแคบ ๆ พาดตามแนวสันหลังบริเวณกึ่งกลางหลัง ตั้งแต่ท้ายทอยจรดโคนหาง และมีอีกแถบสีคล้ายคลึงกันตามแนวกึ่งกลางของใต้ท้อง ขนตามบริเวณลำตัวและหางมีสีน้ำตาลเข้ม บริเวณใต้คางและใต้คอมีสีเหลืองอ่อน หางมีความยาวประมาณครึ่งหนึ่งของลำตัว ตัวผู้จะมีแถบขนสีขาวพาดอยู่เพียงเส้นเดียว ขณะที่ตัวเมียจะมีอยู่ด้วยกันสองเส้น
มีความยาวลำตัวตั้งแต่หัวจรดโคนหางประมาณ 27.5-32.5 เซนติเมตร ส่วนหางยาว 14.5-20.5 เซนติเมตร น้ำหนักตัวประมาณ 1-2 กิโลกรัม
พบกระจายพันธุ์ในป่าบนภูเขาที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 1,200-2,000 เมตร และเคยมีรายงานว่าพบในป่าผลับใบบนพื้นที่สูง ตั้งแต่แคว้นสิกขิมในอินเดีย, เนปาล, ภูฐาน, จีนทางตอนใต้, ลาวและเวียดนามทางตอนเหนือ และภาคเหนือและภาคอีสานของไทย
มีพฤติกรรมออกล่าเหยื่อในเวลากลางวัน โดยมักล่าสัตว์ขนาดเล็ก เช่น หนู เป็นอาหาร โดยเมื่อจับได้แล้วมักจะกัดที่จมูกจนตาย
ในประเทศไทย จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สัตว์ป่าคุ้มครอง
สกุลเพียงพอน
พ
พ
พ
พ
พ
รายพระนามผู้ปกครองโมนาโก

==ลอร์ดแห่งโมนาโก==
=== ราชวงศ์กริมัลดี ===
==เจ้าผู้ครองโมนาโก==
== อ้างอิง ==
==ดูเพิ่ม==
ประวัติศาสตร์โมนาโก
เจ้าชายแห่งโมนาโก
รายพระนามคู่สมรสในองค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก
 
ม
ร
ม
ราชวงศ์กรีมัลดี
เกิลส์เจเนอเรชันทัวร์

เกิลส์เจเนอเรชันทัวร์ (Girls' Generation Tour) เป็นเอเชียทัวร์คอนเสิร์ตครั้งที่ 2 ของกลุ่มศิลปินหญิงจากเกาหลีใต้ เกิลส์เจเนอเรชัน หรือ โซนยอชิแด โดยคอนเสิร์ตนี้เริ่มการแสดงที่โซล เกาหลีใต้ ก่อนจะทำการทัวร์ไปตามเมืองต่างๆในเอเชียอีก 4 เมืองคือ กรุงไทเป ประเทศไต้หวัน, ประเทศสิงคโปร์, เกาะฮ่องกง ประเทศจีน และปิดท้ายที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
== ความเป็นมาของคอนเสิร์ต ==
SM Entertainment ต้นสังกัดของโซนยอชิแดได้ประกาศการจัดเอเชียทัวร์คอนเสิร์ตครั้งนี้อย่างเป็นทางการในช่วงเดือนมิถุนายนปีพ.ศ. 2554 เริ่มการเปิดจองบัตรเมื่อวันที่ 7 มิถุนายนผ่านทาง GMarket โดยคอนเสิร์ตในเกาหลีใต้จะจัดในวันที่ 23-24 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
ต่อมาในวันที่ 11 ตุลาคมก็ได้มีประกาศถึงการจัดคอนเสิร์ตนี้ในประเทศสิงคโปร์ในวันที่ 9 ธันวาคม แต่เนื่องจากเมื่อเปิดจองบัตรนั้น บัตรคอนเสิร์ตได้จำหน่ายหมดในเวลาอันรวดเร็ว จึงต้องมีการเพิ่มรอบการแสดงในวันที่ 10 ธันวาคม ส่วนคอนเสิร์ตที่ฮ่องกงนั้นได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2555 ก่อนจะสิ้นสุดการทัวร์คอนเสิร์ตนี้ที่กรุงเทพฯ ประเทศไทย เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ โดยเมื่อเริ่มทำการเปิดจองบัตรคอนเสิร์ตในประเทศไทยนั้น โซนยอชิแดก็ได้ทำลายสถิติการจองบัตรคอนเสิร์ตที่รวดเร็วที่สุดในประเทศไทย โดยบัตรราคาสูงสุดของคอนเสิร์ตนั้นขายหมดในเวลาเพียง 10 นาที และบัตรคอนเสิร์ตกว่า 11,000 ที่นั่งก็จำหน่ายหมดภายในเวลาเพียง 20 นาที ซึ่งถือเป็นสถิติการเปิดจองบัตรคอนเสิร์ตที่บัตรขายหมดเร็วที่สุดในประเทศไทย
ในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ซึ่งเป็นวันแสดงคอนเสิร์ตในประเทศไทย สมาชิกของโซนยอชิแดก็ได้แจ้งว่า ประเทศไทยจะเป็นประเทศสุดท้ายในการทัวร์คอนเสิร์ตครั้งนี้
== รายการการแสดง ==
== ตารางการแสดง ==
คอนเสิร์ตทัวร์ในปี พ.ศ. 2554
คอนเสิร์ตทัวร์ในปี พ.ศ. 2555
คอนเสิร์ตทัวร์
เกิลส์เจเนอเรชัน
ทัวร์คอนเสิร์ตของเกิลส์เจเนอเรชัน
หมาหริ่ง

หมาหริ่ง หรือ หมาหรึ่ง (badger, ferret-badger; 鼬獾屬) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก ในสกุล Melogale ในวงศ์เพียงพอน (Mustelidae)
เป็นสัตว์กินเนื้อขนาดเล็ก จัดเป็นแบดเจอร์สกุลหนึ่ง มีลำตัวยาวประมาณ 33-39 เซนติเมตร ส่วนหางยาว 15-21 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 2 กิโลกรัม มีช่วงขาที่สั้น เล็บนิ้วกางแยกออกจากกันและมีกรงเล็บที่แหลมคม สีขนเป็นสีน้ำตาลแกมเทาจนถึงสีดำ ส่วนหัวมีสีเข้มกว่าลำตัว มีลายแถบสีขาวระหว่างตาแถบหนึ่ง ซึ่งเห็นได้ชัดเจน และมีแถบสีขาวข้างแก้มและเหนือตาจากผ่านตามแนวสันคอจรดถึงหัวไหล่
เป็นสัตว์ที่มีกลิ่นตัวรุนแรง เนื่องจากมีต่อมผลิตกลิ่นอยู่ที่อยู่ที่บริเวณใกล้ก้น ซึ่งจะผลิตกลิ่นเหม็นออกจากเมื่อถูกคุกคามหรือตกใจ จัดเป็นสัตว์ที่ปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมได้หลากหลายประเภท ตั้งแต่ป่าดิบ, ทุ่งหญ้า, นาข้าว จนถึงพื้นที่เกษตรกรรมต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี  ในตอนกลางวันจะนอนหลับพักผ่อนในโพรงดินหรือโพรงไม้ ออกหากินในเวลากลางคืน ซึ่งกินได้ทั้งพืชและสัตว์ต่าง ๆ อาทิ ผลไม้, ลูกไม้, สัตว์เลื้อยคลานและสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำขนาดเล็ก, แมลง, หนู, หอยทาก เป็นต้น ซึ่งบางครั้งอาจปีนต้นไม้ขึ้นไปหากินได้
ฤดูผสมพันธุ์จะอยู่ในช่วงฤดูร้อน โดยจะอยู่ด้วยกันเป็นคู่  ตั้งท้องนานประมาณ 3 เดือน ออกลูกครั้งละ 1-3 ตัว ในราวเดือนพฤษภาคม-มิถุนายน ซึ่งในบางครั้งอาจพบอยู่ด้วยกันในโพรงเดียวประมาณ 4-5 ตัว
พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียใต้จนถึงเอเชียอาคเนย์และเอเชียตะวันออก ในประเทศไทยพบเพียงชนิดเดียว ในปัจจุบัน แบ่งออกได้เป็น 5 ชนิด ได้แก่
Melogale everetti 
Melogale moschata
Melogale orientalis
Melogale personata (เป็นชนิดที่พบในไทย จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง)
Melogale cucphuongensis
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
แบดเจอร์
สกุลหมาหริ่ง