pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พระบรมนิพพานบท

พระบรมนิพพานบท (និព្វានបាទ, 1834-1888) หรือพระบาทสมเด็จพระศรีสุริโยพันธ์ุ ที่ 2 กษัตริย์แห่งเขมรครองสิริราชสมบัติจาก พ.ศ. 1883-1888 เป็นเวลาทั้งสิ้น 5 ปี
พระมหากษัตริย์กัมพูชา
ราชวงศ์กัมพูชา
==พระราชประวัติ==
พระบรมนิพพานบท ( เขมร: ព្រះបាទនិព្វានបាទ อักษรโรมัน: Nippean Bat ) ครองราชย์: ค.ศ. 1340 - ค.ศ. 1346 พระบรมนิพพานบท หรือ พระบรมนิพันทบท หรือ พระบรมนิภาร พระมหากษัตริย์แห่งกรุงพระนครหลวงพระองค์ทรงเป็นพระราชโอรสใน พระเจ้าแตงหวาน หรือ พระเจ้าตระซ็อกประแอมกับพระนางจันทรวรเทวี พระองค์ทรงสืบเชื้อสายมาจากสองราชสกุล ฝ่ายทางพระราชบิดา(จามปา) และฝ่ายทางพระราชมารดา(ขะแมร์) เมื่อพระเจ้าตา(พระเจ้าชัยวรมันที่ 9)เสด็จสวรรคตพระราชบิดาของพระองค์(พระเจ้าตระซ็อกประแอม)จึงได้ขึ้นสืบราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรุงพระนครหลวง และโปรดสถาปนาพระองค์ขึ้นเป็นพระอุปราชขณะมีพระชนมายุได้ 44 พรรษาเมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 1883 พระองค์จึงขึ้นสืบราชบัลลังก์เมื่อพระชนมายุได้ 49 พรรษา เฉลิมพระนาม "พระบาทสมเด็จพระศรีสุริโยพันธุ์ บรมราชาธิราช ธรรมิกราชบรมนาถบพิตร" เมื่อพระองค์ครองราชสมบัติได้เพียง 5 ปีทรงประชวรเสด็จสวรรคต สิริพระชนมายุได้ 54 พรรษาภายหลังเสด็จสวรรคตได้รับการเฉลิมพระนาม "พระบรมนิพพานบท" อันแปลว่าผู้เสด็จไปแล้วโดยสุคติสุข ตลอดรัชสมัยของพระองค์มีการเผยแผ่พระพุทธศาสนาอย่างแพร่หลาย มีการสร้างพระพุทธรูป และสร้างวัดวาอารามทั่วพระราชอาณาจักร พระองค์ทรงส่งเสริมพระพุทธศาสนาไม่เหมือนกษัตริย์องค์ก่อนๆ ที่นับถือฮินดู ช่วงปลายรัชกาลเกิดศึกสงครามและเกิดการจลาจลไปทั่ว
เมื่อพระองค์เสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 1888 จึงเป็นการสิ้นสุดตำนานภาคแรกของ เอกสารมหาบุรุษเขมร ตามพระราชพงศาวดารกัมพูชาที่ได้บันทึกพระราชวงศ์วรมัน ส่วนพระราชอนุชาของพระองค์จึงขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น พระสิทธานราชา พระสิทธานราชาครองราชสมบัติได้เพียง 1 ปีจึงมอบราชสมบัติให้ พระบรมลำพงษ์ราชา พระราชโอรสในพระบรมนิพพานบท
==สวรรคต==
พระบรมนิพพานบททรงขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรุงยโศธรปุระต่อจากพระราชบิดาในปี ค.ศ. 1340 ตรงกับรัชสมัยของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 แห่งกรุงศรีอยุธยา ทางกรุงศรีอยุธยาได้ส่งเจ้าใส้เทวดาเข้ามาเป็นราชฑูตเพื่อเจริญพระราชสัมพันธไมตรีกับกรุงพระนครหลวงแต่พระบรมนิพพานบทมิไว้วางพระทัยสั่งให้จับเจ้าใส้เทวดาสังหารเสีย โดยพระราชพงศาวดารฉบับนักองค์เองระบุว่า "ศักราช ๑๒๖๘ ปีจ่ออัฐศก สมเดจ์พระมหานิภารเสวยราชสมบัติพระนครศรีโสทรราชธานี ทรงพระราชสั้ทธาทำนุบำรุงพระสาศหนา คะณะนั้นสมเดจ์พระรามาธิบดีผู้เปนพระราชบุตร สมเดจ์พระมหาจักรพัทตราธิราช ได้เสวยราชสมบัติกรุงพระนครศรีอยุทธยา สมเดจ์พระรามาธิบดีมีพระราชโองการตรัสให้เจ้าไส้เจ้าเทวดาจำทูลพระราชสารเปนทางพระราชไม้ตรี มายังกรุงกำภูชาธิบดี สมเด็จพระมหานิภารหมิไว้พระไท ให้จับเจ้าไส้เจ้าเทวดาฆ่าเสีย” เหตุการณ์นี้ได้สร้างความบาดหมางระหว่างกรุงศรีอยุธยากับพระนครหลวงเป็นเหตุให้กรุงศรีอยุธยายกทัพเข้าโจมตีเมืองพระนครหลวงในเวลาต่อมา เมื่อพระบรมนิพพานบทครองราชสมบัติได้เพียง 4 ปีกรุงศรีอยุธยายกทัพมาล้อมเมืองพระนครหลวงได้ 1 ปีแต่ยังโจมตีเอาเมืองมิได้ ภายในเมืองเกิดการจราจลไปทั่วพระนครเนื่องจากขาดแคลนเสบียงอาหาร พระบรมนิพพานบททรงตรอมพระทัยประชวรเสด็จทิวงคตในปี ค.ศ.1346 สิริพระชนมายุ 54 พรรษา อยู่ในราชสมบัติ 5 ปี พระสิทธานราชาพระอนุชาจึงขึ้นสืบราชสมบัติเพื่อรักษาพระนครกรุงศรีอยุทธยาจึงยกทัพกลับ และยกทัพกลับมาอีกครั้งในรัชสมัยพระบรมลำพงษ์ราชา
==อ้างอิง==
พระสิทธานราชา

พระสิทธานราชา (សិទ្ធានរាជា, 1852-?) กษัตริย์แห่ง จักรวรรดิเขมร ครองสิริราชสมบัติจาก พ.ศ. 1888-1889
พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 และองค์เล็กของ พระเจ้าแตงหวาน ประสูติเมื่อ พ.ศ. 1852 เมื่อ พระบรมนิพพานบท พระบรมเชษฐาธิราชเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 1888 พระองค์จึงสืบราชบัลลังก์ต่อมาขณะพระชนมายุได้ 36 พรรษาแต่ครองสิริราชสมบัติได้ปีเดียวก็สละราชบัลลังก์ให้กับพระราชนัดดาผู้เป็นพระราชโอรสของพระบรมนิพพานบทขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น พระบรมลำพงษ์ราชา
ต่อมาพระองค์ได้รับการถวายพระราชสมัญญาเป็น พระมหาอุปยุวราช (กษัตริย์ที่สละราชบัลลังก์แล้ว)
พระมหากษัตริย์กัมพูชา
ราชวงศ์กัมพูชา
ลูเครเตียส

ติตัส ลูเครเตียส คารัส (Titus Lucretiua Carus ; 99 BC – 55 BC) เป็นนักกวีและนักปรัชญาชาวโรมัน ผลงานที่เป็นที่รู้จักได้แก่ De rerum natura วรรณคดีการสอนทางปรัชญาในรูปบทกวีที่กล่าวถึงทฤษฎีและปรัชญาของลัทธิเอปิคิเรียน ลัทธิซึ่งแสวงหาหนทางที่จะนำมาซึ่งความสุข วรรณคดีการสอนเรื่องนี้ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษในชื่อ On the Nature of Things หรือ ธรรมชาติของสรรพสิ่ง ลูเครเตียสได้รับยกย่องว่าเป็นต้นกำเนิดของแนวคิด three-age system ซึ่งถูกนำมาเรียบเรียงและเผยแพร่อย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1836 โดย C. J. Thomsen
โลกิยนิยม
นักปรัชญาชาวโรมัน
มนุษยนิยม
ประวัติศาสตร์วิทยาศาสตร์
ประวัติศาสตร์ของมโนคติ
บุคคลที่เสียชีวิตในทศวรรษ 50 ก่อนคริสตกาล
บุคคลที่เกิดในทศวรรษ 90 ก่อนคริสตกาล
คารามง

คะระมง หรือ คะระคะโดะ ( เป็นทางเข้ารูปแบบหนึ่งที่พบในสถาปัตยกรรมญี่ปุ่น ลักษณะของคะระมง มี “คะระฮะฟุ” คือแผ่นไม้ฉลุลายตกแต่ง (bargeboard) ที่พบทั่วไปในญี่ปุ่น คะระมงพบทั่วไปเป็นทางเข้าของปราสาทญี่ปุ่น, วัดพุทธ และ ศาลเจ้าชินโต และในอดีตเป็นสัญลักษณ์ของเจ้าหน้าที่
คำว่า “คะระ” (kara; 唐) สามารถแปลว่า “จีน” (ราชวงศ์ถัง) ส่วน “มง” (mon; 門) แปลว่า “ประตู” หลังคาแบบจีนนี้พบครั้งแรกในสมัยเฮอัง คะระมงที่เก่าแก่ที่สุดตั้งอยู่ที่วัดโฮรีวจิ
==ดูเพิ่ม==
คะระฮะฟุ
สถาปัตยกรรมญี่ปุ่น
สถาปัตยกรรมศาสนพุทธแบบญี่ปุ่น
ปราสาทญี่ปุ่น
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
Coaldrake, William. (1996). Architecture and Authority in Japan.  London/New York: Routledge. .
Sarvimaki Marja. (2000). Structures, Symbols and Meanings: Chinese and Korean Influence on Japanese Architecture. Helsinki University of Technology, Department of Architecture. .
Sarvimaki Marja. (2003). Layouts and Layers: Spatial Arrangements in Japan and Korea . Sungkyun Journal of East Asian Studies, Volume 3, No. 2.  Retrieved on May 30, 2009.
Parent, Mary Neighbour. (2003).  Japanese Architecture and Art Net Users System.
สถาปัตยกรรมญี่ปุ่น
ชนิดของทางเข้าออก
องค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมญี่ปุ่น
เทศบาลตำบลแม่ริม

เทศบาลตำบลแม่ริม เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลริมใต้ทั้งหมด และบางส่วนของตำบลแม่สา อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัดเชียงใหม่
== ประวัติ ==
เทศบาลตำบลแม่ริม เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลแม่ริม จัดตั้งเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2499 มีพื้นที่ 4.70 ตารางกิโลเมตร ต่อมาได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลแม่ริมเป็นเทศบาลตำบลแม่ริม เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ต่อมาได้ยุบสภาตำบลริมใต้รวมกับเทศบาลตำบลแม่ริม ขยายเขตเทศบาลเพิ่มขึ้นอีก มีเนื้อที่ 10.25 ตารางกิโลเมตร เมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2546
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
มีเนื้อที่ประมาณ 10.25 ตร.กม. เป็นพื้นที่กึ่งเมืองกึ่งชนบท ชุมชนชานเมือง อยู่ทางทิศเหนือของจังหวัดเชียงใหม่ มีอาณาเขตติดต่อใกล้เคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับเทศบาลตำบลริมเหนือ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับเทศบาลตำบลเหมืองแก้ว
ทิศใต้ ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลแม่สา
ทิศตะวันตก ติดต่อกับเทศบาลตำบลแม่แรม
== การปกครอง ==
ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลริมใต้ และบางส่วนของตำบลแม่สา จำนวน 10 หมู่บ้าน 12 ชุมชน ได้แก่
=== ประชากร ===
ปัจจุบันเทศบาลตำบลแม่ริมมีประชากรทั้งหมด 9,567 คน แบ่งเป็น ชาย 4,462 คน หญิง 5,105 คน ข้อมูล ณ สิ้นปี 2562
== โครงสร้างพื้นฐาน ==
=== การศึกษา ===
สถานศึกษาในเขตเทศบาลตำบลแม่ริม มีดังนี้
สังกัดเทศบาลตำบลแม่ริม
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กเทศบาลตำบลแม่ริม
โรงเรียนเทศบาลตำบลแม่ริม
สังกัดสำนักงานการประถมศึกษา
โรงเรียนวัดทรายมูล
โรงเรียนบ้านริมใต้
โรงเรียนพระปริยัติธรรม
โรงเรียนวัดแม่ริมวิทยา
สังกัดกรมสามัญศึกษา
โรงเรียนแม่ริมวิทยาคม
สังกัดสำนักงานการศึกษาเอกชน
โรงเรียนธีระวัธน์บำเพ็ญ
โรงเรียนอนุบาลจิตโรภาส
โรงเรียนบ้านคุณหมอ
โรงเรียนอนุบาลอินทิราบ้านเด็ก
=== สาธารณสุข ===
มีสถานพยาบาลของรัฐจำนวน 1 แห่ง คือ โรงพยาบาลดารารัศมี สังกัดสำนักงานตำรวจแห่งชาติ นอกจากนี้ยังมีศูนย์บริการสาธารณสุข จำนวน 2 แห่ง คือ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลขอนตาล และโรงพยาบาลส่งเสริมสุขตำบลริมใต้
=== สถานประกอบการ ===
ธนาคาร
ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร สาขาแม่ริม
ธนาคารออมสิน สาขาแม่ริม
ธนาคารกรุงไทย สาขาแม่ริม
ธนาคารกรุงศรีอยุธยา สาขาแม่ริม
ธนาคารกรุงเทพ สาขาแม่ริม เชียงใหม่
ธนาคารกสิกรไทย สาขาแม่ริม เชียงใหม่
ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาแม่ริม (เชียงใหม่)
สถานธนานุบาล
สถานธนานุบาลตำบลแม่ริม ปิดทำการ
ตลาดสด
ตลาดแม่ริม
ตลาดแม่ริมพลาซ่า
ตลาดศรีนวล
== อ้างอิง ==
แม่ริม
อำเภอแม่ริม
แอนเตรแอส คอร์เนลียุส

แอนเตรแอส อีแวล คอร์เนลียุส (Andreas Evald Cornelius; เกิดวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลชาวเดนมาร์ก ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับปาร์มา โดยยืมตัวจากอาตาลันตา และทีมชาติเดนมาร์ก
== สถิติอาชีพ ==
=== สโมสร ===
=== ทีมชาติ ===
== เกียรติประวัติ ==
โคเปนเฮเกน
เดนิชซูเปอร์ลีกา: 2012–13, 2015–16, 2016–17
เดนิชคัพ: 2014–15, 2015–16, 2016-17
รางวัลส่วนตัว
Danish Superliga Golden Boot: 2012—13
Danish Superliga Player of the Year: 2012–13
Danish young talent of the year 2012/2013
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
National team profile
บุคคลจากโคเปนเฮเกน
นักฟุตบอลชาวเดนมาร์ก
กองหน้าฟุตบอล
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลคาร์ดิฟฟ์ซิตี
ผู้เล่นอาตาลันตาแบร์กามัสกากัลโช
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
ผู้เล่นในเซเรียอา
ผู้เล่นในลีกเอิง
นักฟุตบอลทีมชาติเดนมาร์ก
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2022
ผู้เล่นในฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี 2020

ด้านล่างนี้คือรายชื่อผู้เล่นของทีมชาติแต่ละชาติที่เข้าร่วมในฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี 2020 รายการนี้จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 8-26 มกราคม พ.ศ. 2563 ในประเทศไทย มันเป็นการแข่งขันกลุ่มอายุไม่เกิน 23 ปี ครั้งที่สามที่จัดขึ้นโดยสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย เนื่องจากรายการไม่ได้ถูกจัดขึ้นระหว่างปฏิทินการแข่งขันนานาชาติฟีฟ่า สโมสรฟุตบอลไม่จำเป็นที่จะต้องปล่อยตัวผู้เล่น
แต่ละทีมจะต้องส่งผู้เล่น 23 คนในผู้เล่นทีมชาติของพวกเขา รายชื่อผู้เล่นเต็มทั้งหมดจะอยู่ด้านล่างนี้ ผู้เล่นที่อยู่ใน ชื่อตัวหนา หมายถึงจำนวนการลงเล่นที่ได้ลงเล่นเต็มนัดในระดับนานาชาติ ณ จุดหนึ่งในอาชีพของพวกเขา
== กลุ่มเอ ==
=== ไทย ===
ผู้ฝึก:  อากิระ นิชิโนะ
รายชื่อเบื้องต้นได้ประกาศเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 2019. รายชื่อสุดท้ายได้ประกาศเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2019.
=== อิรัก ===
ผู้ฝึก: Abdul-Ghani Shahad
รายชื่อสุดท้ายได้ประกาศเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2020.
=== ออสเตรเลีย ===
ผู้ฝึก: Graham Arnold
รายชื่อสุดท้ายได้ประกาศเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2019. เมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2020, มีการประกาศออกมาว่า แดเนียล มาร์กัช แทนที่ ทอม ฮีวาร์ด-เบลเล ผู้ที่ถูกตัดออกไปเนืองจากได้รับบาดเจ็บ.
=== บาห์เรน ===
ผู้ฝึก:  Samir Chammam
รายชื่อสุดท้ายได้ประกาศเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 2019.
== กลุ่มบี ==
=== กาตาร์ ===
ผู้ฝึก:  Félix Sánchez Bas
รายชื่อเบื้องต้นได้ประกาศเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 2019.
=== ญี่ปุ่น ===
ผู้ฝึก: Hajime Moriyasu
รายชื่อสุดท้ายได้ประกาศเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 2019.
=== ซาอุดีอาระเบีย ===
ผู้ฝึก: Saad Al-Shehri
รายชื่อเบื้องต้นได้ประกาศเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2019. รายชื่อสุดท้ายได้ประกาศเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2019.
=== ซีเรีย ===
ผู้ฝึก: Ayman Hakeem
รายชื่อเบื้องต้นได้ประกาศเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 2019. รายชื่อสุดท้ายได้ประกาศเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2019.
== กลุ่มซี ==
=== อุซเบกิสถาน ===
ผู้ฝึก:  Ljubinko Drulović
รายชื่อเบื้องต้นได้ประกาศเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2019. รายชื่อสุดท้ายได้ประกาศเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 2019.
=== เกาหลีใต้ ===
ผู้ฝึก: Kim Hak-bum
รายชื่อเบื้องต้นได้ประกาศเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 2019. รายชื่อสุดท้ายได้ประกาศเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 2019.
=== จีน ===
ผู้ฝึก: Hao Wei
รายชื่อเบื้องต้นได้ประกาศเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019. รายชื่อสุดท้ายได้ประกาศเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2019.
=== อิหร่าน ===
ผู้ฝึก: Hamid Estili
รายชื่อสุดท้ายได้ประกาศเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2019.
== กลุ่มดี ==
=== เวียดนาม ===
ผู้ฝึก:  Park Hang-seo
รายชื่อเบื้องต้นได้ประกาศเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 2019. รายชื่อสุดท้ายได้ประกาศเมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2020.
=== เกาหลีเหนือ ===
ผู้ฝึก: Ri Yu-il
=== จอร์แดน ===
ผู้ฝึก: Ahmed Abdel-Qader
รายชื่อสุดท้ายได้ประกาศเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2019.
=== สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ===
ผู้ฝึก:  Maciej Skorża
รายชื่อเบื้องต้นได้ประกาศเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2019.
==อ้างอิง==
ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี 2020
สโมสรฟุตบอลพะเยา

สโมสรฟุตบอลพะเยา เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากจังหวัดพะเยา ปัจจุบันทีมเล่นอยู่ในไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก โซนภาคเหนือ
== ประวัติสโมสร ==
"กุ้งจอมเก๋า" พะเยา เอฟซี เริ่มต้นส่งทีมเข้าแข่งขันในรายการลีกภูมิภาคดิวิชั่น 2 ฤดูกาล 2010 โดยการคุมทีมของ "โค้ชเรศ" อิศเรศ เบียดตะคุ และทาง อมร อายุปัน ผู้อำนวยการการกีฬาแห่งประเทศไทย มีแนวคิดที่จะสร้างทีมขึ้นมา เพื่อให้ชาวพะเยาได้เชียร์ทีมบ้านเกิด โดยได้รับความร่วมมืออย่างดีจาก วรวิทย์ ปิงเมือง ประธานชมรมฟุตบอลพะเยา ที่เข้ามานั่งเก้าอี้ประธานสโมสร พร้อมทั้งเชิญ นาวาเอก นฤธรรม สุรักขกะ อดีตนักแบดมินตันทีมชาติไทย รับตำแหน่งผู้จัดการทีม พร้อมทั้งได้ "โค้ชหมี" สุรศักดิ์ ตังค์สุรัตน์  ซึ่งสร้างผลงานพาทีมเมืองทองฯ ยูไนเต็ด ขึ้นมาเล่นไทยลีกมาแล้ว เป็นที่ปรึกษาทีม สำหรับในฤดูกาล 2012 สโมสรทำการเปลี่ยนแปลงอย่างมากทั้งนักเตะที่ดึงเข้ามาใหม่และเฮดโค้ชคนใหม่คือ นายตฤณ เย็นที่  ซึ่งเคยเป็นอดีตเฮดโค้ชสโมสรธำรงไทยและสตาฟฟ์โค้ชอีกหลายสโมสรมาก่อน ส่วนในปี 2560 สโมสรได้ขึ้นมาเล่นใน ไทยลีก 3
=== ผลงานในลีก ===
2560 - ไทยลีก 3 โซนตอนบน อันดับที่ 5
2562 - ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก โซนภาคเหนือ รอบคัดเลือก กลุ่มบี 1 อันดับ 2 (ไม่ผ่านเข้าสู่รอบมินิลีก)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พะเยา
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2553
รายพระนามพระมหากษัตริย์ซิกาเว

พระมหากษัตริย์ซิกาเว เป็นที่รู้จักในนามซาอู
==พระมหากษัตริย์ซิกาเว==
ตูอิกาเมอา (1784– ..)
อิโนซิโอโปโกอี
ลาตูกา (.. –1800)
วานาเอ (1800 – 10 August 1839)
ถูกผนวกโดยอโล (10 August 1839 – 1841)
เปเตโล เคเลตาโอนา (1842–1851)
อาเลโฟซิโอ ตาโมเล (1851–18??)
อานิเซ ทาโมเล (1887?)
ลูโตติโอ (1889?)
ซาเวลิโอ เกเลตาโอนา
มาเทโอ ทาโมเล
โทวิโก เกเลตาโอนา (ครั้งแรก)
ทามาซี ทาโมเล
Toviko Keletaonaโทวิโก เกเลตาโอน (ครั้งที่ 2)
ซุย ทาโมเล (ครั้งแรก)
ลิกาเรโต ฟาเลมา (.. –1929)
เคเลตาโอนา เคเลตาโอนา (1929–1932)
โฟโลเลียโน ซูอิ ตาโมเล (1932–19??)
ซูอิ ทาโมเล (19??–19??) (ครั้งที่ 2)
อาโมเล เคเลตาโอนา (มีนาคม 1941 – 29 กันยายน 1949)
โซอาเน วาไน (19??–19??)
ปิโอ เคเลตาโอนา (19?? – 27 มิถุนายน 1955)
ซากาโป ทาโมเล "เปาซู" (11 กรกฎาคม 1955 – 18 มกราคม 1957)
เซเตฟาโน ลาเวลัว (27 มกราคม 1957 – 4 สิงหาคม 1959)
ซิเลโน ทาโมเล "Veu" (29 กันยายน 1959 – 7 เมษายน 1969)
อาเลโฟซิโอ เกเลตาโอนา "วาซา" (31 กรกฎาคม 1969 – 24 พฤษภาคม 1971)
อิลาลิโอ อโมซาลา (1 มิถุนายน 1971 – 30 กันยายน 1972)
นาซาลิโอ เกเลตาโอนา (1 ธันวาคม 1972 – 1982)
ซากาโต เกเลตาโอนา (4 สิงหาคม 1982 – 1 เมษายน 1987)
โซเซโฟ วาไน (1 เมษายน 1987 – 5 เมษายน 1990)
ลาฟาเอเล มาเลา (10 พฤษภาคม 1990 – 26 ตุลาคม 1994)
โซอาเน ปาติตา โซโกตาอูอา (26 ตุลาคม 1994 – 1997)
ปาซิลิโอ เกเลตาโอนา (26 กันยายน 1997 – 26 กันยายน 2003)
วิเซซิโอ โมเอลิกู (10 มีนาคม 2004 – สิงหาคม 2009)
ว่าง (สิงหาคม 2009 – 3 กรกฎาคม 2010)
โปลิกาเลโป โคลิไว (3 กรกฎาคม 2010 – ตุลาคม 2014)
ว่าง (24 ตุลาคม 2014 – 5 มีนาคม 2016)
ยูเฟนิโอ ตากาลา (5 มีนาคม 2016 – ปัจจุบัน)
== ดูเพิ่ม ==
รายพระนามพระมหากษัตริย์อโล
รายพระนามพระมหากษัตริย์อูเวีย
==อ้างอิง==
World Statesmen - Wallis and Futuna
ซ
วีลียัง ป๊อปป์

วิลเลี่ยม พ็อพพ์ (Willian Popp, เกิด ) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับเมืองทอง ยูไนเต็ด
== เกียรติประวัติ ==
ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเดือนของไทยลีก: มกราคม 2566
== อ้างอิง ==
นักฟุตบอลชาวบราซิล
กองหน้าฟุตบอล
ผู้เล่นในไทยลีก
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเมืองทอง ยูไนเต็ด
บุคคลจากรัฐซังตากาตารีนา
มีน (วงดนตรี)

มีน (MEAN) เป็นวงดนตรีแนวป็อปในสังกัดเลิฟอีส ประกอบด้วยสมาชิกคือ ปิยะพงษ์ เล็กประยูร (โปเต้), ปวีร์ ปรีชาวีรกุล (ปาล์ม), วรภัทร วงศ์สุคนธ์ (พัด) และ กันตพิชญ์ ยาวิราช (กัน) โดยสมาชิกทั้งสี่เคยศึกษาที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และเป็นสมาชิกชุมนุม TU Folksong ร่วมกัน ทำให้ทั้งสี่ได้พบกันและก่อตั้งวงขึ้นในเวลาต่อมา
== สมาชิก ==
ประกอบด้วยสมาชิก 4 คนต่อไปนี้
== ประวัติ ==
วงมีนเป็นการรวมตัวของสมาชิกชุมนุม TU Folksong มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดยเริ่มต้นจากพัด-วรภัทร ปาล์ม-ปวีร์ และกัน-กันตพิชญ์ ภายใต้วงชื่อ "เซอร์เคิลสแควร์" ในภายหลังได้โปเต้-ปิยะพงษ์ มาเป็นนักร้องนำและพัฒนากลายเป็นวงมีนในเวลาต่อมา ก่อนที่จะมาเป็นศิลปินในสังกัดค่ายเลิฟอีส มีนได้ไปออดิชันตามค่ายเพลงต่าง ๆ โดยในตอนแรกค่ายเพลงเลิฟอีสไม่ได้อยู่ในแผนการของพวกเขาเลย เลิฟอีสเป็นเพียงทางผ่านไปยังค่ายเพลงที่พวกเขาวางแผนไว้ ดังนั้นพวกเขาจึงแวะระหว่างทางเข้าไปที่เลิฟอีส ซึ่งขณะนั้น บอย โกสิยพงษ์ ผู้บริหารค่าย ไม่ได้อยู่ในประเทศไทย แต่ได้ดูคลิปวีดีโอของวงมีนที่ทีมงานถ่ายไว้ ต่อมาเขาจึงได้ติดต่อกับวงมีนและนำเข้ามาสู่ค่ายเลิฟอีสในที่สุด ต่อมาในปี 2560 วงมีนจึงได้ออกเพลงแรกก็คือ อ่อนแอก็แพ้ไป
=== ความหมายชื่อวง ===
คำว่า "mean" แปลว่า "มีความหมาย" แต่ก็ยังสามารถแปลได้อีกในหลายความหมาย เช่น ตั้งใจ ใจร้าย เป็นต้น ซึ่งความหมายของคำว่า mean ขึ้นอยู่บริบทและสถานการณ์ในการใช้ เปรียบได้เหมือนกับชีวิตคนที่สามารถมีได้หลายหลายมุมมองมาก อีกทั้งคำว่า mean ยังแปลว่า "ค่ากลาง" ซึ่งหมายถึงเป็นทางสายกลาง อย่างไรก็ตามในแรกเริ่มของชื่อวงไม่ได้มีแนวคิดที่ลึกซึ้งขนาดนั้น พวกเขาแค่ต้องการชื่อที่มีความหมาย ฉะนั้นจึงเกิดการแปลตรงตัวและได้คำว่า "mean" ออกมา
== ผลงาน ==
=== อัลบั้ม ===
=== ซิงเกิล ===
=== เพลงประกอบภาพยนตร์และละคร ===
=== เพลงร่วมกับศิลปินอื่น ===
== รางวัลและการเข้าชิง ==
== เชิงอรรถ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วงมีน ที่ Facebook
วงมีน ที่ Instagram
วงมีน ที่ Twitter
วงมีน ที่ YouTube
เลิฟอีส ที่ YouTube
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2560
กลุ่มดนตรีป็อปสัญชาติไทย
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือก โซนแอฟริกา

การแข่งขันวอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกรอบคัดเลือกโซนแอฟริกา 2020 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชายระดับทีมชาติซึ่งจัดขึ้นที่ไคโร ประเทศอียิปต์ ระหว่างวันที่ 7–11 มกราคม มกราคม ค.ศ. 2020 4 ทีมจะได้เข้าแข่งขันในทัวร์นาเมนต์นี้ โดยจะมีเพียงหนึ่งทีมที่ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันรอบสุดท้ายในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
==การคัดเลือก==
7 ทีมที่ยังไม่ผ่านการคัดเลือกเข้าโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 จะได้สิทธิ์เข้าร่วมในการแข่งขันรอบคัดเลือกนี้ แต่บอตสวานาและไนเจอร์ถอนตัวในภายหลัง และกานาถอนตัวก่อนที่จะเริ่มการแข่งขัน
==ผลการแข่งขัน==
เวลาการแข่งขันเป็นเวลามาตรฐานในท้องถิ่น  (00)
|}
|}
==อันดับการแข่งขัน==
== ดูเพิ่ม ==
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือก
วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือก โซนแอฟริกา
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ – สหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ
==แหล่งข้อมูลอื่น ==
สหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ – เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
สมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาใต้ – เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกรอบคัดเลือกโซนแอฟริกา 2020 – เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
กีฬาวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2563
กีฬากระโดดน้ำในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010

กีฬากระโดดน้ำในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 เป็นการแข่งขันกีฬากระโดดน้ำที่จัดขึ้นประเทศสิงคโปร์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 21-24 สิงหาคม ค.ศ.2010 โดยได้จัดขึ้นที่ Toa Payoh Swimming Complex ซึ่งการแข่งขันกีฬากระโดดน้ำครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 4 รายการ คือ ประเภททีมชาย 2 รายการ และประเภททีมหญิง 2 รายการ รายการผสม 0 รายการ โดยจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 34 คน จาก 20 ประเทศ
==ตารางการแข่งขัน==
ตารางข้างล่างนี้เป็นตารางการแข่งขันทั้งหมด 4 รายการ
== รอบคัดเลือก ==
===สรุปผลการคัดเลือก===
==ประเทศที่เข้าร่วม==
==สรุปเหรียญรางวัล==
===ตารางเหรียญรางวัล===
{| 
|-
|  ||  ||  ||  ||  ||
|-
|}
== อ้างอิง ==
*
2010
ส
ยูเครนอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลนส์ เที่ยวบินที่ 752

ยูเครนอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลนส์ เที่ยวบินที่ 752 เป็นเที่ยวบินผู้โดยสารระหว่างประเทศซึ่งมีกำหนดบินจากกรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน ไปยังกรุงเคียฟ ประเทศยูเครน ดำเนินการโดยสายการบินยูเครนอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลนส์ เมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2563 เครื่องบินลำที่กำลังให้บริการในเส้นทางดังกล่าว (โบอิง 737-800) ประสบเหตุตกหลังทะยานขึ้นจากท่าอากาศยานนานาชาติเตหะรานอิหม่ามโฆเมย์นีเป็นเวลาไม่นาน ส่งผลให้ผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมด 176 คนเสียชีวิต นับเป็นภัยพิบัติทางอากาศที่ร้ายแรงที่สุดในอิหร่านในรอบกว่าทศวรรษ
เหตุเครื่องบินตกครั้งนี้เป็นเหตุการณ์ร้ายแรงที่สุดที่เกี่ยวข้องกับโบอิง 737 เน็กซต์เจ็นเนอเรชัน และเป็นเหตุการณ์ร้ายแรงเป็นอันดับที่ 2 ที่เกี่ยวข้องกับโบอิง 737 (รองจากไลอ้อนแอร์ เที่ยวบินที่ 610) นอกจากนี้ยังเป็นเหตุการณ์ร้ายแรงทางการบินครั้งแรกของยูเครนอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลนส์ นับตั้งแต่สายการบินเปิดทำการใน พ.ศ. 2535
เจ้าหน้าที่สหรัฐระบุว่า ภาพบันทึกจากดาวเทียมลาดตระเวนแสดงให้เห็นว่าเครื่องบินลำดังกล่าวถูกยิงด้วยระบบขีปนาวุธจากพื้นสู่อากาศของอิหร่าน ทางการยูเครนกล่าวว่า การถูกยิงเป็นหนึ่งใน "ทฤษฎีหลักในเบื้องต้น" ในขณะที่เจ้าหน้าที่อิหร่านปฏิเสธความเป็นไปได้ เจ้าหน้าที่กลาโหมสหราชอาณาจักรเห็นด้วยกับการประเมินของเจ้าหน้าที่สหรัฐ ในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2563 จัสติน ทรูโด นายกรัฐมนตรีแคนาดา กล่าวว่า มีหลักฐานที่ชี้ให้เห็นว่าเครื่องบินถูกยิงด้วยขีปนาวุธของอิหร่าน ต่อมาในวันเดียวกัน มีการอ้างว่าวิดีโอจากโทรศัพท์เคลื่อนที่แสดงให้เห็นขีปนาวุธลูกหนึ่งกำลังพุ่งเข้าชนเครื่องบินขณะไต่ระดับความสูง ในวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2563 ทหารอิหร่านยอมรับในแถลงการณ์ว่าพวกเขายิงเครื่องบิน "โดยไม่เจตนา" เพราะความผิดพลาดที่เกิดจากมนุษย์
== ผู้โดยสารและลูกเรือ ==


== ดูเพิ่ม ==
อิหร่านแอร์ เที่ยวบินที่ 655
มาเลเซียแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 17
== อ้างอิง ==
ภัยพิบัติในปี พ.ศ. 2563‎
อุบัติเหตุทางการบินในปี พ.ศ. 2563‎
อุบัติเหตุทางการบินในประเทศอิหร่าน
ประเทศอิหร่านในปี พ.ศ. 2563
ประเทศยูเครนในปี พ.ศ. 2563
เหตุเครื่องบินพาณิชย์ถูกยิงตก
ความสัมพันธ์อิหร่าน–ยูเครน
ความสัมพันธ์แคนาดา–อิหร่าน
คนป่วยแห่งยุโรป

คนป่วยแห่งยุโรป เป็นวลีที่ใช้เรียกประเทศในยุโรปที่ประสบกับช่วงเวลาแห่งความยากลำบากทางเศรษฐกิจหรือความยากจน ศัพท์นี้ถูกใช้เป็นครั้งแรกในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 เพื่อกล่าวถึงจักรวรรดิออตโตมัน
==ดูเพิ่ม==
คนป่วยแห่งเอเชีย
พิกส์ (เศรษฐศาสตร์)
การเมืองยุโรป
จักรวรรดิออตโตมัน
การล่มสลายของจักรวรรดิออตโตมัน
รถดับเพลิงอากาศยาน

รถดับเพลิงอากาศยาน (airport crash tender; รู้จักในบางประเทศในฐานะ airport fire appliance) เป็นรถดับเพลิงเฉพาะ ที่ออกแบบมาเพื่อใช้ในการกู้ภัยและดับเพลิงอากาศยานที่สนามบินขนาดเล็ก, ท่าอากาศยาน และสนามบินทหาร
== ลักษณะ ==
รถดับเพลิงอากาศยานเป็นเครื่องยนต์ที่ทรงพลังอย่างมาก พวกมันเอื้อการเร่งความเร็วที่ค่อนข้างดีต่อขนาดและน้ำหนัก สามารถจัดการภูมิประเทศที่ขรุขระนอกพื้นที่สนามบิน, บรรทุกน้ำและโฟมดับเพลิงด้วยความจุปริมาณมาก, ติดตั้งปั๊มความจุสูงที่ทรงพลังและหัวฉีดน้ำ/โฟมแรงดันสูง รวมถึงมีความสามารถในการนำส่งเครื่องมือดับเพลิงระยะไกล พวกมันสามารถติดตั้งบนแชสซีสี่ล้อ, หกล้อ หรือแม้กระทั่งแปดล้อ เพื่อลดรัศมีการเลี้ยวของพวกมัน ชุดขับเคลื่อนแปดล้ออาจมีล้อหน้าทั้งสี่ที่ควบคุมได้
รถดับเพลิงอากาศยานตัวใหม่รวมระบบการฉีด/หัวฉีดแฝดเพื่อฉีดกระแสของสารดับเพลิงผงเคมีแห้งเพอร์เพิล-เคเข้าไปในกระแสโฟมดับเพลิงเอทริปเปิลเอฟ ซึ่งทำให้ไฟดับลงเร็วขึ้น บางคันมีถังฮาโลตรอนพร้อมสายจับสำหรับสถานการณ์ที่ต้องใช้สารสะอาด คุณสมบัติเหล่านี้ช่วยให้รถดับเพลิงอากาศยานเข้าถึงเครื่องบินได้อย่างรวดเร็ว และดับไฟขนาดใหญ่อย่างรวดเร็วต่อน้ำมันอากาศยานที่เกี่ยวข้อง
รถดับเพลิงอากาศยานบางคันมีสิ่งที่คล้ายแขนดับเพลิงยื่นออกมาซึ่งอยู่ในระดับที่สูงกว่าสิ่งอื่น ด้วยการให้ความเป็นไปได้ในการยกหัวฉีดน้ำ/โฟมให้สูงประมาณ 10 ถึง 20 เมตร ที่สามารถเจาะผ่านโครงสร้างผิวเผินของเครื่องบิน เพื่อต่อกรกับไฟที่อยู่ภายในลำตัวเครื่องบิน
แขนบางส่วนมีหัวฉีดเสริมที่เรียกว่าสนอซเซิล ซึ่งตามที่คณะกรรมการความปลอดภัยทางการคมนาคมแห่งชาติของสหรัฐระบุว่าเป็น "หัวฉีดแบบเจาะบนรถดับเพลิงที่ใช้เจาะลำตัวเครื่องบินของเครื่องบิน และจ่ายโฟมดับเพลิงเพื่อดับไฟภายในห้องโดยสารหรือพื้นที่สินค้าที่บรรทุก"
== มาตรฐาน ==
องค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ (ICAO) ได้กำหนดมาตรฐานและแนวทางปฏิบัติเกี่ยวกับประเภทกู้ภัยการดับเพลิงของสนามบินพลเรือนขนาดเล็ก ส่วนสำนักงานการบินแห่งชาติอาจให้ข้อกำหนดเพิ่มเติมเกี่ยวกับบริการช่วยเหลือและดับเพลิงในสนามบินขนาดเล็ก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ยานพาหนะดับเพลิง