pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สุนุวาร์

สุนุวาร์ หรือ ซูนูวาร์ EngSunuwar NPसुनुवार คนสุนุวาร์เป็นส่วนหนึ่งของชนพื้นเมืองของประเทศเนปาลและบางพื้นที่ในประเทศอินเดีย ภูฏาน: ดาร์จีลิง, สิกขิม, อัสสัม ชนเผ่าได้รับอิทธิพลจากศาสนาฮินดู ส่วนใหญ่คนสุนุวาร์นับถือศาสนา ของตัวเอง เรียก กีราต มนดุม แต่ไม่แบ่งแยกศาสนา การสำรวจสำมะโนประชากรปี 2012 คนสุนุวาร์ ประมาณ 100,000 คน

== ภาษา สุนุวาร์ ==
ส่วนใหญ่คนสุนุวาร์พูดภาษาสุนุวาร์ หรือ สุนุวารี โกอีจา-โล (มารปาแจ) ภาษาสุนุวาร์ Sunuwar language
== กีฬา ==
ฮาลลี เล่นเดือนพฤศจิกายนหนึ่งปีมีครั้งเดียว (แรม ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๒) มืดสนิทที่สุดในโลก
== วัฒนธรรมและประเพณี ==
เต็มไปด้วยวัฒนธรรมดั้งเดิมของคนซูนูวาร์ พวกเขามีความยากลำบากในการอธิบายรายละเอียดของการจัดงานเทศกาลและอีกหลายร้อย สุนุวารี เทศกาลประเพณี มีวัตถุประสงค์ของตัวเองลักษณะของระบบที่เทศกาลประเพณีและเทศกาลเฉลิมฉลอง เทศกาลที่ได้รับการกล่าวถึงประเพณีที่ดีบางอย่าง เช่น วิสาขบูชา(Baisakh Purnima), (วัลอยกระทง บูชาแม่น้ำ) สาเกลา Udhauli (ธันวาคม แรม ๑๕ ค่ำ เดือน ๑) อื่น ๆ
== การดำเนินชีวิตของคนสุนุวาร์ ==
ส่วนใหญ่คนสุนุวาร์ทำการเกษตร ประมาณ 55% และ เป็น การเมือง ทหารตำรวจเนปาล, อินเดีย, สิงคโปร์, อังกฤษ (Gorkha)และ อื่น ๆ
== การแต่งงาน ==
การสมรสด้วยความรัก Love Marriage หรือ Autonomous Marriage สมัยนี้
การคลุมถุงชน Arranged Marriage (บาง)
หนีการแต่งงาน Escape Marriage (บาง)
ฉุดแต่งงาน (ถูกขโมย) Traction Marriage  (Stolen) สมัยก่อน
== กษัตริย์กีราต ==
กษัตริย์ กีราต ๒๙ พระองค์ ดังนี้:
1. ยาลมบอร์ 2. ปาบี 3. สกานดาร์ 4. บาลามบา 5. ฮรีตี 6. หุมาตี 7. จีเตดส์ตี 8. กาลีนจา 9. ปุซกา 10. สุยาร์มา 11. ปาปา 12. บุนกา  13. สวานานดา 14. สทุนโก 15. จีงหรี 16. นาเน 17. ลูกา 18. โทร์ 19. โทโก 20. เบร์มา 21. กูจา 22. ปุษ์การ์ 23. เกซุ 24. สุจา 25. สานสา 26. กูนาม 27. ขีมบู 28. ปาถุกา 29. กส์ตี
kirata Kingdom,  kirat King, Yalamber กีราตอาณาจักร (ราชอาณาจักรเนปาล)
== พื้นที่ของสุนุวาร์ ==
ขีจี หรือ ขีจี ชนเดซวรี
บูจี
เปรฒจี ปรีฅี
== เพลงและดนตรี ==
ชนพื้นเมืองของประเทศเนปาล
โรควัวบ้า

โรคสมองรูปฟองน้ำวัว (bovine spongiform encephalopathy, ย่อ: BSE) หรือรู้จักกันทั่วไปว่า โรควัวบ้า เป็นโรคเสื่อมของระบบประสาท (โรคสมอง) ถึงตายในปศุสัตว์ซึ่งทำให้เกิดการเสื่อมฟองน้ำ (spongy degeneration) ในสมองและไขสันหลัง โรควัวบ้ามีระยะฟักนาน ราว 30 เดือนถึง 8 ปี ปกติมีผลต่อปศุสัตว์โตเต็มวัยโดยมีอายุตั้งต้นสูงสุดที่สี่ถึงห้าปี ทุกสายพันธุ์ไวรับเท่ากัน ในสหราชอาณาจักร ประเทศซึ่งได้รับผลมากที่สุด มีปศุสัตว์ติดเชื้อกว่า 180,000 ตัว และถูกฆ่า 4.4 ล้านตัวระหว่างโครงการกำจัด
โรคนี้อาจส่งผ่านสู่มนุษย์ได้ง่ายที่สุดโดยการกินอาหารที่ปนเปื้อนด้วยสมอง ไขสันหลังหรือทางเดินอาหารของสัตว์ที่ติดเชื้อ ทว่า เชื้อก่อโรคซึ่งแม้กระจุกในเนื้อเยื่อประสาทสูงสุด แต่สามารถพบได้แทบทุกเนื้อเยื่อทั่วร่างกาย รวมทั้งเลือด ในมนุษย์ถือว่าโรคนี้เป็นชนิดย่อย (variant) หนึ่ง ของโรคครอยท์ซเฟลดท์–ยาคอบ (vCJD หรือ nvCJD) และในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2552 ทำให้มีผู้เสียชีวิต 166 คนในสหราชอาณาจักร และที่อื่น 44 คน มีสัตว์ที่ติดเชื้อ BSE ระหว่าง 460,000 ถึง 482,000 ตัวเข้าสู่ห่วงโซ่อาหารของมนุษย์ก่อนมีการริเริ่มควบคุมเครื่องในสัตว์ความเสี่ยงสูงในปี พ.ศ. 2532 สาเหตุของโรคเกิดจาก พรีออน ซึ่งเป็น คือ โปรตีนขนาดเล็ก ไม่ละลายน้ำ ทนความร้อน พรีออนเป็นปรสิตต่อคนและสัตว์
== ประวัติ ==
มีสมมติฐานที่แตกต่างกันสำหรับต้นกำเนิดของโรค BSE ในวัว สมมติฐานหนึ่งชี้ให้เห็นว่าอาจเป็นการข้ามสายพันธุ์จากโรคสเครปี (scrapie) ในแกะ และอีกสมมติฐานหนึ่งชี้ให้เห็นว่ามันมีวิวัฒนาการมาจากรูปแบบของ "โรควัวบ้า" ที่หาได้ยาก ซึ่งมักพบเห็นในวัวเป็นเวลากว่าหลายศตวรรษ ในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราช ฮิปพอคราทีสอธิบายถึงความเจ็บป่วยที่คล้ายคลึงกันในวัวและแกะซึ่งเขาเชื่อว่าเกิดขึ้นกับมนุษย์เช่นกัน เวเจติอุส (Publius Flavius Vegetius Renatus) บันทึกกรณีของโรคที่มีลักษณะคล้ายคลึงกันในคริสต์ศตวรรษที่สี่ และห้า
ในประวัติช่วงล่าสุดของสหราชอาณาจักร การสอบสวนโรค BSE อย่างเป็นทางการ (เผยแพร่เมื่อ พ.ศ. 2543) ชี้ให้เห็นว่าการระบาดที่นั่น "อาจเกิดขึ้นจากแหล่งกำเนิดจุดเดียวทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศอังกฤษในคริสต์ทศวรรษ 1970"
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
OIE – องค์การโรคระบาดสัตว์ระหว่างประเทศ: BSE situation in the world and annual incidence rate
UK BSE Inquiry Website, Archived at The National Archives
โรควัว
ภัยพิบัติทางการแพทย์
อาการใคร่ไม่รู้อิ่ม

อาการใคร่ไม่รู้อิ่ม (hypersexuality) คือ การมีแรงขับทางเพศหรือกิจกรรมทางเพศเพิ่มขึ้นบ่อยหรือเฉียบพลันสุดโต่ง แม้อาการใคร่ไม่รู้อิ่มเกิดได้จากภาวะทางการแพทย์หรือยารักษาโรคบางอย่าง แต่สำหรับผู้ป่วยส่วนมากไม่ทราบสาเหตุ ปัญหาสุขภาพจิตอย่างความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบก้ำกึ่งสามารถก่อให้เกิดอาการใคร่ไม่รู้อิ่มได้ และแอลกอฮอล์และยาบางชนิดยังสามารถมีผลต่อการยับยั้งทางสังคมและเพศในบางคน มีการใช้แบบจำลองทฤษฎีจำนวนหนึ่งเพื่ออธิบายหรือรักษาอาการใคร่ไม่รู้อิ่ม แบบจำลองที่ใช้มากที่สุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสื่อซึ่งเป็นที่นิยม คือ การเข้าสู่การติดทางเพศ แต่นักเพศวิทยายังไม่บรรลุการเห็นพ้องต้องกัน คำอธิบายทางเลือกสำหรับภาวะดังกล่าวมีแบบจำลองพฤติกรรมตามแรงกดดัน (compulsive) และหุนหัน (impulsive) อาการนี้เกี่ยวข้องกับ โรคใคร่ไม่รู้อิ่ม (hypersexual disorder)
บัญชีจำแนกโรคระหว่างประเทศ (ICD-10) ขององค์การอนามัยโลก รวม "ความต้องการทางเพศมากผิดปกติ" (รหัส F52.7) ซึ่งแบ่งเป็นอาการใคร่ไม่รู้อิ่มของชาย (satyriasis) และอาการใคร่ไม่รู้อิ่มของหญิง (nymphomania) และ "การสำเร็จความใคร่ด้วยตนเองมากเกินไป" (รหัส F98.8) กำลังมีการพิจารณาเพื่อรวมข้อเสนอให้รวมการวินิจฉัยที่เรียก ความผิดปกติอาการใคร่ไม่รู้อิ่ม โดยอธิบายอาการง่าย ๆ โดยไม่ส่อความทฤษฎีใดโดยเฉพาะ ในภาคผนวกของ DSM แต่ไม่อยู่ในรายการหลักของการวินิจฉัยอย่างเป็นทางการ
สมาคมจิตเวชอเมริกา (APA) ปฏิเสธข้อเสนอเพิ่มการติดทางเพศเข้ารายการความผิดปกติทางจิตเวช คู่มือการวินิจฉัยและสถิติสำหรับความผิดปกติทางจิต (DSM) ผู้ประพันธ์บางคนตั้งคำถามว่า การอภิปรายอาการใคร่ไม่รู้อิ่มสมเหตุสมผลหรือไม่ โดยแย้งว่าการตีตราแรงขับทางเพศ "สุดโต่ง" เป็นเพียงการประทับมลทินแก่บุคคลซึ่งไม่ปฏิบัติตามบรรทัดฐานของวัฒนธรรมหรือกลุ่มระดับเดียวกัน
== อ้างอิง ==
เพศวิถีของมนุษย์
การวินิจฉัยจิตเวช
การติดทางเพศ
สุขภาพทางเพศ
ความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบก้ำกึ่ง

ความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบก้ำกึ่ง (borderline personality disorder, ย่อ: BPD) หรือเรียก ความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบอารมณ์ไม่คงที่, ความผิดปกติทางอารมณ์แรงจัด, หรือประเภทก้ำกึ่งใน ICD-10 เป็นความผิดปกติทางบุคลิกภาพกลุ่มบี (cluster-B) ลักษณะสำคัญของความผิดปกตินี้ คือ รูปแบบหุนหัน (impulsivity) และอารมณ์แสดงออก ความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลและภาพลักษณ์ตน (self image) ไม่มั่นคงอย่างชัดเจน รูปแบบนี้ปรากฏเมื่อวัยผู้ใหญ่ตอนต้นและเกิดขึ้นผ่านสถานการณ์และบริบทต่าง ๆ
อาการอื่นปกติมีความกลัวการทอดทิ้งอย่างรุนแรงและความโกรธและหงุดหงิดรุนแรง โดยผู้อื่นเข้าใจเหตุผลแห่งความรู้สึกดังกล่าวยาก ผู้ที่เป็น BPD มักสร้างอุดมคติและลดคุณค่า (idealization and devaluation) ผู้อื่น สลับกันระหว่างความเคารพอย่างสูงและความผิดหวังใหญ่หลวง พบพฤติกรรมทำร้ายตัวเองและฆ่าตัวตายทั่วไป
คู่มือการวินิจฉัยและสถิติสำหรับความผิดปกติทางจิตรับรองความผิดปกตินี้ เพราะความผิดปกติทางบุคลิกภาพคือรูปแบบประสบการณ์ภายในไม่พึงประสงค์และพฤติกรรมพยาธิวิทยาซึ่งแพร่หลาย คงอยู่และไม่ยืดหยุ่น จึงมีความไม่เต็มใจทั่วไปที่จะวินิจฉัยความผิดปกติทางบุคลิกภาพก่อนวัยรุ่นหรือวัยผู้ใหญ่ตอนต้น ทว่า บางคนย้ำว่า อาการอาจเลวลงหากไม่รักษาแต่เนิ่น
กำลังมีการถกเถียงเกี่ยวกับศัพทวิทยาของความผิดปกตินี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความเหมาะสมของคำว่า "ก้ำกึ่ง" คู่มือ ICD-10 เรียกความผิดปกตินี้ว่า ความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบอารมณ์ไม่คงที่และเกณฑ์การวินิจฉัยคล้ายกัน ใน DSM-5 ชื่อของความผิดปกตินี้ยังคงเหมือนกับฉบับก่อน ๆ
== อ้างอิง ==
ความผิดปกติทางบุคลิกภาพ
การวินิจฉัยจิตเวช
เอเชียนพาราเกมส์เยาวชน 2009

กีฬาเอเชียนพาราเกมส์เยาวชน 2009 การแข่งขันกีฬาเอเชียนพาราเกมส์ครั้งแรก จัดขึ้นที่โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
== คำขวัญ และ สัญลักษณ์ ==
=== คำขวัญ ===
=== สัญลักษณ์อย่างเป็นทางการ ===
สัญลักษณ์อย่างเป็นทางการของการแข่งขันเอเชียนพาราเกมส์เยาวชน ครั้งที่ 1 มีสัญลักษณ์เป็นรูป
=== สัญลักษณ์นำโชค ===
=== สัญลักษณ์กีฬา ===
=== สื่อโฆษณาประชาสัมพันธ์ ===
=== เพลงประจำการแข่งขัน ===
== สนามแข่งขัน ==
== การแข่งขัน ==
=== ชนิดกีฬา ===
17px กรีฑา
17px บอคเซีย
17px โกล์บอล
17px ว่ายน้ำ
17px ปิงปอง
17px วีลแชร์เทนนิส (กีฬาสาธิต)
=== ตารางการแข่งขัน ===
== พิธีเปิด - ปิดการแข่งขัน ==
===พิธีเปิด===
===พิธีปิด===
==ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน==
29 ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน
==ตารางสรุปเหรียญรางวัล==
ตารางตามจำนวนของนักกีฬาจากประเทศได้รับรางวัลเหรียญทอง จำนวนเหรียญเงินถูกนำมาพิจารณาต่อไป แล้วจำนวนเหรียญทองแดง หากประเทศที่ยังคงผูกติดอยู่กับการจัดอันดับที่ได้รับ พวกเขาจะเรียงตามตัวอักษรIPC ประเทศรหัส
 เจ้าภาพ
{| 
|-style="background:#ccccff"
| 1 ||align=left|  || 65 || 26 || 22 || 123
|-
| 2 ||align=left|  || 26 || 24 || 18 || 58
|-
| 3 ||align=left|  || 23 || 5 || 0 || 28
|-
| 4 ||align=left|  || 17 || 9 || 4 || 30
|-
| 5 ||align=left|  || 17 || 6 || 7 || 30
|-
| 6 ||align=left|  || 13 || 6 || 3 || 22
|-
| 7 ||align=left|  || 13 || 9 || 7 || 29
|-
| 8 ||align=left|  || 7 || 12 || 4 || 23
|-
| 9 ||align=left|  || 7 || 3 || 1 || 11
|-
| 10 ||align=left|  || 7 || 1 || 3 || 11
|-
| 11 ||align=left|  || 5 || 10 || 0 || 15
|-
| 12 ||align=left|  || 5 || 7 || 10 || 22
|-
| 13 ||align=left|  || 4 || 3 || 1 || 8
|-
| 14 ||align=left|  || 4 || 1 || 5 || 10
|-
| 15 ||align=left|  || 4 || 1 || 0 || 5
|-
| 16 ||align=left|  || 2 || 3 || 0 || 5
|-
| 17 ||align=left|  || 0 || 2 || 0 || 2
|-
| 18 ||align=left|  || 0 || 1 || 0 || 1
|- class="sortbottom"
!colspan=2|รวม||219||147||84||450
|}
== สรุปเหรียญรางวัลที่นักกีฬาไทยได้รับ ==
ในการแข่งขันเฟสปิกเกมส์ครั้งนี้ นักกีฬาไทยสามารถทำผลงานได้ทั้งหมด  เหรียญ แบ่งเป็น
เหรียญทอง จำนวน 13 เหรียญ จาก  ชนิดกีฬา ได้แก่
เหรียญเงิน จำนวน 6 เหรียญ จาก  ชนิดกีฬา ได้แก่
เหรียญทองแดง จำนวน 3 เหรียญ จาก  ชนิดกีฬา ได้แก่
== ดูเพิ่ม==
เอเชียนยูธเกมส์ 2009
พาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
2009
กีฬาในโตเกียว
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งเอเชีย

คณะกรรมการพาราลิมปิกเอเชีย (Asian Paralympic Committee; APC) เป็นองค์กรที่ตั้งอยู่ในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ มีสมาชิกของคณะกรรมการพาราลิมปิกเอเชียทั้งหมด 43 ประเทศ
==ประวัติ==
คณะกรรมการพาราลิมปิกเอเชียที่ถูกสร้างขึ้นในปี 2006 เมื่อสหพันธ์เฟสปิกถูกแบ่งออกเป็นสองหน่วยงานคือคณะกรรมการพาราลิมปิกเอเชียและคณะกรรมการพาราลิมปิกโอเชียเนีย (Oceania Paralympic Commit; OPC)
==ชาติสมาชิก==
==ดูเพิ่ม==
สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งเอเชีย - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
คณะกรรมการพาราลิมปิกเอเชีย
กีฬาในทวีปเอเชีย
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2549
เอเชียนพาราเกมส์
อังคณา ตรีรัตนาทิพย์

อังคณา หิรัญพฤกษ์ (เกิด 22 สิงหาคม พ.ศ. 2528) ชื่อเล่น ก้อย, อ้อ เป็นนางสาวไทยคนที่ 43 ประจำปี พ.ศ. 2550
==ประวัติ==
อังคณา ตรีรัตนาทิพย์ หรือ อ้อ/ก้อย เกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2528 เป็นชาวกรุงเทพมหานคร สำเร็จการศึกษาจากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เข้าประกวดนางสาวไทยในขณะที่ศึกษาอยู่ระดับชั้นปีที่ 4 จนได้รับรางวัลชนะเลิศอันดับ 1
ด้านชีวิตส่วนตัว  อังคณา ตรีรัตนาทิพย์ สมรสกับ นายแพทย์อัฏฐวัฒน์ หิรัญพฤกษ์ เป็นอาของของภูริ หิรัญพฤกษ์ และ กฤษ หิรัญพฤกษ์ เมื่อวันอาทิตย์ที่ 8 สิงหาคม 2553 ณ ห้องนภาลัย โรงแรมดุสิตธานี
==การศึกษา==
มัธยมศึกษา โรงเรียนสตรีมหาพฤฒาราม ในพระบรมราชินูปถัมภ์
ปริญญาตรี สถิติศาสตร์บัณฑิต คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ปริญญาโท บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต (หลักสูตรนานาชาติ) มหาวิทยาลัยนานาชาติสแตมฟอร์ด
กำลังศึกษา (พ.ศ. 2559) ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาผู้นำทางสังคม ธุรกิจ และการเมือง คณะนวัตกรรมสังคม มหาวิทยาลัยรังสิต
==รางวัล==
ได้รับตำแหน่งรองอันดับ 2 มิส ข.ส.ม.ก. ปี 2549
มิสคังเซน เคนโก และขวัญใจช่างภาพ ปี 2549
นางสาวไทย ประจำปี พ.ศ. 2550, Miss Healthy, Miss Perfect และนางงามมิตรภาพ
นางสาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนสตรีวัดมหาพฤฒาราม ในพระบรมราชินูปถัมภ์
นิสิตเก่าคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
นางงามไทย
เลอเรอตูร์เดแพร็งส์ฟร็องแซอาปารี

เลอเรอตูร์เดแพร็งส์ฟร็องแซอาปารี (Le Retour des Princes français à Paris) เป็นเพลงชาติโดยพฤตินัย ของฝรั่งเศสในรัชสมัยการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง โดยยืมทำนองมาจากเพลง วีว็องรีกัทร์
== บทร้อง ==
{|class="toccolours" cellpadding="10" align=center rules="cols"
!colspan="2" bgcolor="steelblue" |Le Retour des Princes français à Paris
|-
!ภาษาฝรั่งเศส !! คำแปล
|-
!colspan="2" bgcolor="lightsteelblue" |บทที่ 1
|-
|
La paix ramène
Tous les Princes Français
Chantons l’antienne,
Aujourd’hui désormais
Que ce bonheur tienne
Vive le Roi !
Vive la Paix!
|
สันติหวนคืนมา
เหล่าเจ้าฝรั่งเศสเอย
จงขับร้องทำนอง
ในวันนี้และสืบไป
ให้สำราญสืบไป
ขอจงทรงพระเจริญ! สันติภาพจงเจริญ!
|-
!colspan="2" bgcolor="lightsteelblue"|บทที่ 2
|-
|
Vive la France
Et les sages Bourbons
Plein de clémence,
Dont tous les cœurs sont bons!
La Paix, l’abondance
Viendront dans nos cantons.
|
ฝรั่งเศสจงเจริญ
และเหล่าเจ้าบูร์บงผู้ปรีชา
ผู้กรุณายิ่ง
ซึ่งมีหัวใจอันดีงาม
โอ้ สันติภาพอันนองเนือง
จักเสด็จมาเยือนอำเภอเรา
|-
!colspan="2" bgcolor="lightsteelblue"|บทที่ 3
|-
|
Quelle joie extrême
Vive, vive d’Artois!
Duc d’Angoulême!
Chantons tous à la fois
Louis dix-huitième,
Descendant de nos rois!
|
ช่างเป็นความผาสุกยิ่ง
ทรงพระเจริญ! เคานต์แห่งอาร์ตัว!
ดยุคแห่งอองกูแลม!
จงถวายพระพรอย่างพร้อมเพรียงกันแด่พระเจ้าหลุยส์
ผู้สืบสายเลือดขัตติยะของกษัตริย์แห่งผองเรา!
|-
!colspan="2" bgcolor="lightsteelblue"|บทที่ 4
|-
|
Le diadème
De France est pour un Roi,
Notre vœu même
Est la raison pourquoi,
Oui, Louis nous aime,
Vive, vive le Roi!
|
มงกุฎช่อมะกอก
แห่งฝรั่งเศสนั้นคู่ควรแก่กษัตริย์
เราสาบานเช่นนั้น
นั้นคือเหตุผล
ที่เรารักพระเจ้าหลุยส์
ขอจงทรงพระเจริญ!
|-
!colspan="2" bgcolor="lightsteelblue"|บทที่ 5
|-
|
Plus de tristesse,
Vive, vive Louis!
Princes, princesses,
Nous sommes réjouis,
Que les allégresses
Règnent dans tous pays !
|
ไม่มีความทุกข์อีกแล้ว
ขอพระเจ้าหลุยส์ทรงพระเจริญ!
เจ้าชาย เจ้าหญิง
เราต่างปิติยินดี
ความปิตินั้น
กระจายไปทั้งแผ่นดิน!
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The anthem on youtube
เพลงชาติฝรั่งเศส
สัญลักษณ์ของประเทศฝรั่งเศส
เพลงภาษาฝรั่งเศส
วีว็องรีกัทร์

วีว็องรีกัทร์ (Vive Henri IV, อ็องรีที่ 4 จงเจริญ), มาร์ช็องรีกัทร์ (Marche Henri IV, มาร์ชอ็องรีที่ 4) หรือ วีฟว์เลอรัวอ็องรี (Vive le roi Henri, พระเจ้าอ็องรีจงเจริญ) เป็นเพลงยอดนิยมในประเทศฝรั่งเศส ซึ่งมีเนื้อหาเป็นการเฉลิมฉลองพระเจ้าอ็องรีที่ 4  (พระสมัญญานาม "อ็องรีผู้ประเสริฐ") เพลงนี้ได้ประพันธ์ขึ้นในราวคริสต์ทศวรรษที่ 1590 และอ้างอิงถึงปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์บูร์บง พระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส (พระเจ้าเอนริเกที่ 3 แห่งนาบาร์รา) ผู้ทรงยุติสงครามสงครามศาสนาและฟื้นฟูสันติภาพของฝรั่งเศส (อันเป็นที่มาแห่งพระสมัญญานามของพระองค์)
ในสมัยการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บงช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ได้มีการนำเอาทำนองของเพลงนี้มาใส่เนื้อร้องใหม่ซึ่งมีชื่อว่า เลอเรอตูร์เดแพร็งส์ฟร็องแซอาปารี (Le Retour des Princes français à Paris, การนิวัติกรุงปารีสของบรรดาเจ้าฝรั่งเศส) เพื่อใช้เฉลิมฉลองในการกลับมามีอำนาจในฝรั่งเศสของราชวงศ์บูร์บงอีกครั้งหนึ่ง
== บทร้องต้นฉบับ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Danserie "Vive Henri IV"
Marche d'Henri IV, version militaire de Vive Henri IV sur Musique-militaire.fr
Le texte et une version au format midi. 
Une autre version du texte page 515 
Le final "Viva il diletto" du Voyage à Reims de Rossini.
Apothéose du ballet de Tchaikovsky La Belle au bois dormant.
Vive Henri IV ! Page du site du ministère de la Culture consacré à la célébration du 400e anniversaire de la mort du roi. 
Hymne "Où peut-on être mieux qu'au sein de sa famille" extrait de l'opéra Lucile de Grétry
Analyse de la chanson faite en 1850 par P. Rémi sur Gallica
Variations de Dussek sur "Vive Henri IV"
Harmonisation de Liszt sur "Vive Henri IV"
Une harmonisation en partition de "Vive Henri IV" 
เพลงชาติฝรั่งเศส
เพลงภาษาฝรั่งเศส
อัลละฮ์เซอลามัตกันซุลตันกามี

อัลละฮ์เซอลามัตกันซุลตันกามี (Allah Selamatkan Sultan Kami; ألله سلامتكن سلطان كامي|italic=unset, ) เป็นเพลงประจำรัฐปะหังที่นำมาใช้ใน ค.ศ. 1925 เพลงชาตินี้อิงจากเพลง เปอรังปาฮัง ('สงครามปะหัง') แล้วจัดเรียงใหม่โดยมิสโดโรธี ลิเลียน ซอร์เดอร์ (Miss Dorothy Lilian Sworder) ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1924
==เนื้อร้อง==
{|class="toccolours" cellpadding="15" rules="cols"
!มลายูในอักษรรูมี!!มลายูในอักษรยาวี!!แปล
|-
!colspan="3" bgcolor="coral"|อัลละฮ์เซอลามัตกันซุลตันกามี
|-
|
Ya Allah Yang Maha Kuasa
Lanjutkan Usia
Duli Yang Maha Mulia
Dirgahayu, Darul Makmur
Aman Dan Bahagia Sentiasa
Ya Allah Selamatkan
Duli Tuanku Raja Kami
|style="text-align: right;"|
يا الله يڠ مها كواس
لنجوتكن أوسيا
دولي يڠ مها موليا
ديرݢاهايو دار المعمور
أمان دان بهاݢيا سنتياس
يا ألله سلامتكن
دولي توانكو راج كامي
|
โอ้อัลลอฮ์ ผู้ทรงฤทธานุภาพ
ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน
แด่พระองค์ท่าน
ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน ดินแดนแห่งสันติสุขของเรา
ให้ความสงบและความสุขแก่เรา
ข้าแต่พระเจ้าผู้ทรงฤทธานุภาพ ประทานพระพร
แด่องค์พระมหากษัตริย์ของเรา
|}
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
รัฐปะหัง
เพลงสรรเสริญในประเทศมาเลเซีย
สุสานโฮจิมินห์

สุสานโฮจิมินห์ (Ho Chi Minh Mausoleum;Lăng Chủ tịch Hồ Chí Minh [ลังจู๋ติกโห่จี๊มิญ]) เป็นอนุสรณ์สถานที่ใหญ่ที่สุดในฮานอย ประเทศเวียดนาม
== ประวัติ ==

ชื่อในภาษาเวียดนามเรียกว่า จู่ติกโอจิมินห์ เป็นสุสานขนาดใหญ่ของอดีตผู้นำที่ยิ่งใหญ่ของชาวเวียดนาม ตั้งอยู่ที่กึ่งกลางจัตุรัสบาสติงห์ ซึ่งเป็นสถานที่ที่โฮจิมินห์อ่านคำประกาศอิสรภาพของเขาเมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1945 ได้รับแรงบันดาลใจในการออกแบบจากสุสานของเลนินในกรุงมอสโคว์ แต่รวมสถาปัตยกรรมของเวียดนามเข้าไปด้วย ดูสวยงามไม่เหมือนสุสานเลย บริเวณรอบๆ ถูกแบ่งเป็นทางเดินซึ่งประดับไปด้วยดอกไม้และต้นไม้กว่า 250 ชนิดจากทั่วทั้งเวียดนาม ภายในสุสานโฮจิมินห์มีทหารกองเกียรติยศในชุดเครื่องแบบเต็มยศสีขาวยืนถือดาบปลายปืนยืนรักษาการณ์อยู่ตลอดเวลา
ส่วนร่างของโฮจิมินห์นั้นถูกเก็บรักษาอยู่ในโลงแก้วบริเวณใจกลางสุสาน เพื่อให้ผู้เข้าชมได้รู้จักกับผู้นำที่ยิ่งใหญ่ของเวียดนาม โดยในสุสานแห่งนี้ไม่อนุญาตให้ใส่กางเกงขาสั้นหรือกระโปรงสั้น, ห้ามพูดคุยเสียงดัง, และไม่อนุญาตให้สูบบุหรี่, ถ่ายรูปและวิดีโอใด ๆ ทั้งสิ้น
== ดูเพิ่ม ==

สุสานเลนิน
สุสานชุคบาตาร์
== อ้างอิง ==
สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศเวียดนาม
สิ่งก่อสร้างในฮานอย
โฮจิมินห์
โฮจิมินห์
ซอน เซียวเม็ย

ซอน เซียวเม็ย (ស៊ន សៀវម៉ី; Sorn Seavmey) เกิดเมื่อ 14 กันยายน พ.ศ. 2538 ที่ราชธานีพนมเปญ เป็นนักเทควันโดชาวกัมพูชา เซียวเม็ยเป็นน้องสาวของ  ซอน ดาวิน ซึ่งเป็นนักเทควันโดหญิงทีมชาติกัมพูชาเช่นกัน
เซียวเม็ยได้เหรียญทองในการแข่งขันเทควันโดหญิงรุ่น 73 กก. ในเอเชียนเกมส์ ที่อินชอน พ.ศ. 2557 ก่อนหน้านี้เธอเคยได้เหรียญทองในรุ่นเดียวกันนี้ในกีฬาซีเกมส์ ที่ประเทศพม่า พ.ศ. 2556 และครั้งต่อมาที่ประเทศมาเลเซีย พ.ศ. 2560 และคว้าเหรียญทองในรุ่นมากกว่า 73 กก. ในกีฬาซีเกมส์ ที่ประเทศฟิลิปปินส์ พ.ศ. 2562
ซอน เซียวเม็ย นับเป็นนักกีฬาชาวกัมพูชาคนแรกที่ได้รับเหรียญทองจากการแข่งขันเอเชียนเกมส์ ซึ่งหลังจากที่เธอคว้าเหรียญทองในเอเชียนเกมส์ครั้งนั้น ทำให้เซียวเม็ยได้รับความนิยมในหมู่ชาวกัมพูชา และเซียวเม็ยได้แสดงจุดยืนไม่รับงานโฆษณาจากเครื่องดื่มแอลกอฮอลล์ในประเทศ แม้ว่าบริษัทเครื่องดื่มแอลกอฮอลล์ในประเทศแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นผู้สนับสนุนของคณะกรรมการโอลิมปิกของกัมพูชา จะมอบเงินสนับสนุนให้เธอ และพยายามจะดึงเธอมาเป็นผู้แสดงแบบโฆษณา แต่เซียวเม็ยปฎิเสธ
เซียวเม็ยได้เข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ณ นครรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล โดยเธอเข้าแข่งขันในรุ่นพิกัดน้ำหนักมากกว่า 67 กิโลกรัม โดยเธอตกรอบ 16 คนสุดท้าย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูล ==
นักเทควันโดหญิงชาวกัมพูชา
นักกีฬาเหรียญทองเอเชียนเกมส์
นักกีฬาเหรียญทองซีเกมส์ชาวกัมพูชา
นักเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
นักกีฬาเหรียญทองเอเชียนเกมส์ชาวกัมพูชา
บุคคลจากพนมเปญ
นิวคลีโอพลาสซึม

นิวคลีโอพลาสซึม (Nucleoplasm) คือ ส่วนต่าง ๆ ที่อยู่ในเยื่อหุ้มนิวเคลียส ซึ่งประกอบด้วยสารโปรตีนดีเอ็นเอ (DNA) และอาร์เอ็นเอ (RNA) ซึ่งมีการแยกเป็นอิสระและรวมกันตามกิจกรรมของเซลล์ ในสภาวะปกติที่เซลล์ยังไม่ทำการแบ่งตัว สารประกอบเหล่านี้จะจัดเรียงตัวให้เห็นเป็น 2 ส่วน คือ นิวคลีโอลัส (Nucleolus) และเส้นใยโครมาติน (Chromatin)
==อ้างอิง==
เพทาย บุณยรัตพันธุ์ และ รัตน์สุณี สุขพณิชนันท์. ชีววิทยา 1 (แอคทีฟพริ้นท์, กรุงเทพฯ; 2557; หน้า 48)
ออร์แกเนลล์
กายวิภาคศาสตร์เซลล์
สุลต่านไซนัล ราชิด มูอัซซัม ชะฮ์ที่ 2

สุลต่านไซนัล ราชิด มูอัซซัม ชะฮ์ที่ 2 (Sultan Zainal Rashid Mu'adzam Shah II) หรือบรรดาศักดิ์ไทยว่า พระยาไทรบุรี (ตนกูไซนาระชิด) เป็นสุลต่านองค์ที่ 24 แห่งรัฐเกอดะฮ์ พระองค์ประสูติในวันที่ 4 กันยายน ตอนสงครามกบฎไทรบรี ปี 1821 (พ.ศ 2364 สมัยรัชกาลที่ 3) ลูกหลานของสุลต่านองค์ที่ 23 โดนจับมาเป็นตัวประกันในสยาม ธิดาของท่านชื่อ ตวนกูโอห์ สมรสกับลูกชายพระคีรีศรีสงคราม (เจ้าเมืองขนอม นครศรีธรรมราช ) ชื่อหลวงไชยคีรีศรีสงคราม ทหารรักษาพระองค์ซึ่งทำศึกชนะในครานั้น
ตอนหลังสุลต่านปะแหงรัน สุลต่านองค์ที่ 23 แห่งไทรบุรีได้เขียนจดหมายมาขอพระราชทานโทษ จึงได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าพระยาไชยนาระชิต กลับไปเป็นเจ้าเมืองไทรบุรี องค์ที่ 24 ครองราชย์เป๋นเวลา 2 ปี ตั้งแต่ปีค.ศ.1854-1879
บิดาของพระองค์มีพระนามว่า สุลต่านฮะมัด ทาจุดดิน มูคาร์ราม ชาห์ พระองค์ถูกขังคุกอยู่ที่เมืองนครศรีธรรมราช พระองค์ถูกวางยาพิษและเสียชีวิตที่นั่น รวมอายุได้ 24 ปี
บุคคลจากรัฐเกอดะฮ์
ราชวงศ์เกอดะฮ์
สุลต่านรัฐเกอดะฮ์
เจ้าเมืองไทรบุรี
บรรดาศักดิ์ชั้นพระยา
วงกตมฤตยู

วงกตมฤตยู เป็นหนังสือประเภทวรรณกรรมเยาวชน, บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์, บันเทิงคดีพยากรณ์และหลังพยากรณ์ เล่มแรก แต่งโดยเจมส์ แดชเนอร์ ตีพิมพ์เมื่อ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2552 โดยสำนักพิมพ์ Delacorte Press และได้สร้างเป็นภาพยนตร์ชื่อเมซ รันเนอร์ วงกตมฤตยู โดยทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ โดยนวนิยายชุดนี้ประกอบไปด้วยนวนิยาย 4 เล่ม คือ คำสั่งสังหาร, วงกตมฤตยู, สมรภูมิมอดไหม้ และไข้มรณะ
==เรื่องย่อ==
โทมัสตื่นขึ้นมาในลิฟต์ที่กำลังเคลื่อนที่ เขาไม่สามารถจำชื่อของตนเองได้ เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก โทมัสพบว่าตัวเองอยู่ในทุ่งกว้าง ล้อมรอบไปด้วยกำแพงขนาดมหึมา ในทุ่งมีเด็กชายอยู่จำนวนหนึ่ง พวกเขาต่างจำอดีตของตนเองไม่ได้ แต่สักพักจะจำได้เอง
โทมัสได้เจอกับอัลบี อัลบีเป็นหัวหน้าของทุกคนในทุ่ง มีหน้าที่ปกครองทุกคน ให้อยู่ร่วมกันอย่างสันติ อัลบีบอกโทมัสว่า ห้ามออกไปจากทุ่งเด็ดขาด เพราะไม่มีใครที่ออกไปแล้ว รอดชีวิตกลับมา
ในตอนแรกโทมัสได้รับมอบหมายให้ช่วยงานคนในทุ่ง เขาเข้าไปสำรวจในป่า แล้วจึงเจอกับเบน ชาวทุ่งซึ่งเคยโดนพิษของโศกามาก่อน ตอนนี้เบนอาการค่อนข้างหนัก ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ เบนจำได้ว่าโทมัสเคยอยู่ในองค์กรที่ชื่อวิคเก็ต ซึ่งเป็นองค์กรที่สร้างเขาวงกตแห่งนี้ขึ้นมา เบนจึงโกรธแค้นโทมัสมาก เบนพยายามทำร้ายโทมัส แต่โทมัสต่อสู้จรหนีไปได้ เมื่อชาวทุ่งรู้เรื่องที่เบนทำร้ายโทมัส เบนจึงโดนลงโทษ โดยขับไล่ออกไปจากทุ่ง ทำให้เบนโดนโศกาที่อาศัยอยู่ในเขาวงกตปลิดชีวิต โทมัสรู้สึกผิดมาก เขาคิดว่าตัวเองเป็นตัวการที่ทำให้เบนตาย
ต่อมา มินโฮ หัวหน้านักวิ่ง ได้เข้าไปในวงกตกับอัลบี หัวหน้าชาวทุ่ง แต่เขาทั้งสองกลับออกมาจากวงกตล่าช้า ผิดเวลา ทำให้โทมัสสงสัย และอยากเข้าไปตามหา แต่แกลลี่ไม่เห็นด้วย เพราะมีกฎไว้ว่า นักวิ่งเท่านั้นที่เข้าไปในวงกตได้ ระหว่างกำลังถกเถียงกันอยู่หน้าทางเข้าวงกตที่ยังเปิดอยู่ เหล่าชาวทุ่งได้สังเกตเห็นมินโฮที่กำลังพาร่างของอัลบีออกมาด้วย แต่ประตูวงกตกำลังจะปิดลง ทันใดนั้น โทมัสได้วิ่งเข้าไปในวงกต แล้วประตูก็ปิดลง ทั้งสามคนยังไม่สามารถออกจากวงกตได้ ทำให้คืนนั้น พวกเขาทั้งสามต้องเผชิญกับเหล่าโศกา
==ตัวละคร==
โทมัส: เด็กชายที่ตื่นขึ้นมาในลิฟต์ซึ่งกำลังเคลื่อนตัวมาที่ทุ่ง เขาจำอะไรเกี่ยวกับชีวิตเขาไม่ได้เลย สามารถสื่อสารทางจิตกับเทเรซาได้
เทเรซา: เด็กผู้หญิงคนเดียวในทุ่ง และสามารถสื่อสารทางจิตกับโทมัสได้ เธอปรากฏตัวมาพร้อมกับข้อความว่า "เธอคือคนสุดท้ายตลอดกาล" ซึ่งหมายความว่า กล่องจะไม่ส่งอาหารและเด็กมาที่ทุ่งอีกแล้ว
อัลบี: เด็กชายที่อยู่ในทุ่งมานานที่สุด เพื่อนสนิทที่สุดของเขาคือนิวท์ เขาเป็นหัวหน้าของทุกคนในทุ่ง มีหน้าที่ดูแลความสงบ และคุมกฎต่าง ๆ
นิวท์: เขาเคยเป็นนักวิ่งมาก่อน หนึ่งในเพื่อนสนิทของโทมัสและมินโฮ
มินโฮ: นักวิ่ง มีหน้าที่วิ่งเข้าไปในเขาวงกตทุกวัน เพื่อสำรวจและหาทางออกจากเขาวงกต เขาเป็นคนที่แต่งตั้งโทมัสให้เป็นนักวิ่ง เขาเป็นเพื่อนสนิทของโทมัสและนิวท์
ชัค: เด็กชายที่อายุน้อยที่สุดในทุ่ง เป็นเพื่อนสนิทของโทมัส
แกลลี่ : หัวหน้ากลุ่มช่างก่อสร้าง
ฟรายแพน: มีหน้าที่ทำอาหารเลี้ยงทุกคนในทุ่ง
วินสตัน : หัวหน้านักเชือด
ซาร์ต : รองหัวหน้ากลุ่มทำสวน
เจฟฟ์ : หมอนวด
คลินต์ : หมอนวด
เบ็น : รองหัวหน้านักวิ่ง (ในหนังสือเป็นช่างก่อสร้าง)
==ภาพยนตร์==
หนังสือวงกตมฤตยูถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ โดยทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ เข้าฉายในสหรัฐอเมริกา ในวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2557 ชื่อ เมซ รันเนอร์ วงกตมฤตยู
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ของเจมส์ แดชเนอร์ (ผู้เขียน)
งานเขียนของ เจมส์ แดชเนอร์
วงกตมฤตยู
ว
ว
ว
วรรณกรรมที่สร้างเป็นภาพยนตร์
สุลต่านอะฮ์มัด ตาจุดดิน มูการ์รัม ชะฮ์

ปาดูกา ซรี สุลต่านอะฮ์มัด ตาจุดดิน มูการ์รัม ชะฮ์ อิบนี อัลมาร์ฮุม สุลต่านไซนัล ราชิด อัลมูอัซซัม ชะฮ์ที่ 1 หรือ เจ้าพระยาไทรบุรี (อะหมัด) เป็นสุลต่านองค์ที่ 24 แห่งรัฐเกอดะฮ์ เป็นพระราชโอรสในสุลต่านไซนัล ราชิด มูอัซซัม ชะฮ์ที่ 1 ประสูติแต่วันมาเฮรัน บินตี วันมูฮัมมัด ซาดิก (เอกสารไทยเรียก หวันหมัดไหรน)
== อ้างอิง ==
บุคคลจากรัฐเกอดะฮ์
ราชวงศ์เกอดะฮ์
สุลต่านรัฐเกอดะฮ์
เจ้าเมืองไทรบุรี
บรรดาศักดิ์ชั้นเจ้าพระยา
สุลต่านไซนัล ราชิด มูอัซซัม ชะฮ์ที่ 1

สุลต่านไซนัล ราซิด อัลมุดซัม ชาห์ที่ 1 เป็นสุลต่านองค์ที่ 22 ของรัฐเกอดะฮ์ ครองราชย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1843–1854 รวมเวลาครองราชย์ 11 ปี พระองค์ขึ้นครองราชย์ต่อจากสุลต่านฮะมัด ทาจุดดิน ฮาลิม ชาห์ที่ 2
ราชวงศ์เกอดะฮ์
บุคคลจากรัฐเกอดะฮ์
สุลต่านรัฐเกอดะฮ์
เจ้าเมืองไทรบุรี
บรรดาศักดิ์ชั้นพระยา