การเมืองกัมพูชา

การเมืองกัมพูชาอยู่ในกรอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ โดยมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขและทรงเป็นที่เคารพสักการะ และมีนายกรัฐมนตรีเป็นหัวหน้ารัฐบาล มีรัฐสภาและเป็นประชาธิปไตยแบบตัวแทน อำนาจบริหารเป็นของรัฐบาล อำนาจนิติบัญญัติเป็นของสภาคือรัฐสภาและพฤฒิสภา
รัฐธรรมนูญแห่งพระราชอาณาจักรกัมพูชายังได้กำหนดให้เป็นระบอบประชาธิปไตยแบบหลายพรรคเสรีนิยม ซึ่งอำนาจตกเป็นของผู้บริหาร ฝ่ายตุลาการ และฝ่ายนิติบัญญัติ  อย่างไรก็ตามไม่มีการต่อต้านจากพรรคฝ่ายค้านอย่างมีประสิทธิภาพต่อนายกรัฐมนตรีสมเด็จอัครมหาเสนาบดีเดโชฮุน เซน ซึ่งดำรงตำแหน่งมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2528 จนถึงวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2566 เอกอุดมกิตติเทศาภิบาลบัณฑิตฮุน มาแณต ได้ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเป็นคนต่อมาในปัจจุบัน
== ฝ่ายอำนาจบริหาร ==



|พระมหากษัตริย์
|พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหมุนี
|
|14 ตุลาคม ค.ศ. 2004
|-
|นายกรัฐมนตรี
|เอกอุดมกิตติเทศาภิบาลบัณฑิต ฮุน มาแณต
|พรรคประชาชนกัมพูชา
|22 สิงหาคม พ.ศ. 2566
|}

นายกรัฐมนตรีกัมพูชามาจากพรรคการเมืองในรัฐสภา ได้รับการแต่งตั้งโดยพระมหากษัตริย์ตามคำแนะนำของประธานและรองประธานรัฐสภา หลังจากนั้นต้องได้รับความไว้วางใจจากรัฐสภา นายกรัฐมนตรีเป็นหัวหน้ารัฐบาลในกัมพูชา เมื่อเข้าทำงานจะแต่งตั้งรัฐมนตรีมารับผิดชอบงานต่างๆซึ่งเรียกว่าสภารัฐมนตรี นายกรัฐมนตรีคนปัจจุบันคือฮุน เซน มาจากพรรคประชาชนกัมพูชา ดำรงตำแหน่งมาตั้งแต่การเลือกตั้ง พ.ศ. 2541 หนึ่งปีหลังเหตุการณ์รัฐประหาร พ.ศ. 2540 เพื่อโค่นล้มพระนโรดม รณฤทธิ์ จนปัจจุบัน
=== กระทรวง ===
== ฝ่ายอำนาจนิติบัญญัติ ==

ใช้ระบบสองสภาได้แก่
สมัชชาแห่งชาติหรือรัฐสภา มีสมาชิก 123 คน ดำรงตำแหน่งวาระละ 5 ปี ผู้มีสิทธิ์ออกเสียงต้องมีอายุไม่ต่ำกว่า 18 ปี ส่วนผู้สมัครรับเลือกตั้งต้องมีอายุอย่างน้อย 25 ปี การเลือกตั้งครั้งล่าสุดเกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2551 พรรคประชาชนกัมพูชาครองเสียงส่วนใหญ่คือ 90 ที่นั่ง พรรคสมรังสีได้ 26 ที่นั่ง ที่เหลือเป็นพรรคอื่นๆ อีก 7 ที่นั่ง
พฤฒิสภาหรือสภาสูง มีสมาชิก 61 คน มี 2 คนที่ได้รับการแต่งตั้งจากพระมหากษัตริย์ 2 คนมาจากตัวแทนรัฐบาล ที่เหลืออีก 57 คนมาจากการเลือกตั้ง มีลักษณะคล้ายสภาสูงของฝรั่งเศส ดำรงตำแหน่งวาระละ 6 ปี ใน พ.ศ. 2549 พรรคประชาชนกัมพูชาได้ 43 ที่นั่งในสภาสูง พรรคฟุนซินเปกได้ 12 ที่นั่งและพรรคสมรังสีได้ 2 ที่นั่ง
หน้าที่ของสมัชชาแห่งชาติคือออกกฎหมาย โดยหลังจากผ่านสภาแล้วจึงเสนอต่อพระมหากษัตริย์ พระมหากษัตริย์ไม่มีอำนาจยับยั้งกฎหมายที่ผ่านรัฐสภาแล้ว รัฐสภายังมีอำนาจในการถอดถอนนายกรัฐมนตรีโดยการออกเสียงไม่ไว้วางใจมากกว่าสองในสาม
สรุปผลการเลือกตั้ง สมัชชาแห่งชาติกัมพูชาเมื่อ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2551
|-
!style="background-color:#E9E9E9" align = left valign = top|พรรค
!style="background-color:#E9E9E9" align = right|คะแนน
!style="background-color:#E9E9E9" align = right colspan = 2|%
!style="background-color:#E9E9E9" align = right colspan = 2|ที่นั่ง
|-
| align = left|พรรคประชาชนกัมพูชา
| 3,492,374
| 58.1%
| &nbsp; 
| 90
|-
| align = left|พรรคสมรังสี
| 1,316,714
| 21.9%
| &nbsp; 
| 26
|-
| align = left|พรรคสิทธิมนุษยชน
| 397,816
| 6.62%
| &nbsp; 
| 3
|-
| align = left|พรรคนโรดม รณฤทธิ์
| 337,943
| 5.62%
| &nbsp; 
| 2
|-
| align = left|ฟุนซินเปก
| 303,764
| 5.05%
| &nbsp; 
| 2
|-
| align = left|พรรคพันธมิตรเพื่อประชาธิปไตย
| 68,909
| 1.15%
| &nbsp; 
| —
|-
| align = left|พรรคประชาธิปไตยเขมร
| 32,386
| 0.54%
| &nbsp; 
| —
|-
| align = left|พรรคขบวนการประชาธิปไตยฮัง ดารา
| 25,065
| 0.42%
| &nbsp; 
| —
|-
| align = left|พรรคสังคมยุติธรรม
| 14,112
| 0.23%
| &nbsp; 
| —
|-
| align = left|พรรคสาธารณรัฐเขมร
| 11,693
| 0.19%
| &nbsp; 
| —
|-
| align = left|พรรคเขมรต่อต้านความยากจน
| 9,501
| 0.16%
| &nbsp; 
| —
|-
| align = left colspan = "1" style="background-color:#E9E9E9"|ทั้งหมด (มาใช้สิทธิ์ 81.5%)
| align = "right" style="background-color:#E9E9E9"|6,010,277
| align = "right" style="background-color:#E9E9E9" colspan = 2|
| align = "right" style="background-color:#E9E9E9" colspan = 2|123
|-
| colspan = 5|Source: www.necelect.org.kh 
|}
สรุปการเลือกตั้งพฤฒิสภาหรือสภาสูงในกัมพูชาเมื่อ 22 มกราคม พ.ศ. 2549
|-
!style="background-color:#E9E9E9" align = left valign = top|พรรค
!style="background-color:#E9E9E9" align = right|คะแนน
!style="background-color:#E9E9E9" align = right colspan = 2|%
!style="background-color:#E9E9E9" align = right colspan = 2|ที่นั่ง
|-
| align = left|พรรคประชาชนกัมพูชา
| 7,854
| 69.19%
| &nbsp; 
| 43
|-
| align = left|ฟุนซินเปก
| 2,320
| 20.44%
| &nbsp; 
| 9
|-
| align = left|พรรคสมรังสี
| 1,165
| 10.26%
| &nbsp; 
| 2
|-
| align = left colspan = "1" style="background-color:#E9E9E9"|ทั้งหมด (มาใช้สิทธิ์ 99.89%)
| align = "right" style="background-color:#E9E9E9"|11,352
| align = "right" style="background-color:#E9E9E9" colspan = 2|
| align = "right" style="background-color:#E9E9E9" colspan = 2|54
|-
| colspan = 5|Source: www.necelect.org.kh 
|}
Sources:
List of Senators 
== อำนาจตุลาการ ==

อำนาจตุลาการเป็นอิสระจากรัฐบาล ศาลสูงสุดในกัมพูชาคือ ศาลแขวงสูงสุด (Supreme Council of the Magistracy)
== ราชวงศ์ ==
การปกครองของกัมพูชาเป็นแบบที่มีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข พระมหากษัตริย์มีฐานะเป็นประมุขรัฐ ไม่มีอำนาจปกครอง ทรงเป็นสัญลักษณ์ถึงความเป็นเอกภาพและความยั่งยืนของชาติ พระนโรดม สีหนุทรงเป็นประมุขรัฐระหว่าง 24 กันยายน พ.ศ. 2536 จนถึง 7 ตุลาคม พ.ศ. 2547 พระมหากษัตริย์ไม่มีอำนาจทางการเมืองแต่พระนโรดม สีหนุทรงมีบารมีที่ทำให้พระองค์มีอิทธิพลต่อรัฐบาลและมีบทบาทในการยับยั้งความขัดแย้งภายในรัฐบาล หลังจากพระนโรดม สีหนุสละราชสมบัติใน พ.ศ. 2547 พระโอรสของพระองค์คือพระนโรดม สีหมุนีได้เป็นกษัตริย์ต่อมา ส่วนพระนโรดม สีหนุที่สละราชสมบัติไปนั้น สมัชชาแห่งชาติได้กำหนดตำแหน่งของพระองค์เป็นพระมหาวีรกษัตริย์
== การสืบราชสมบัติ ==
การสืบราชสมบัติถูกกำหนดโดยสภาราชบัลลังก์ซึ่งประกอบด้วยประธานรัฐสภา นายกรัฐมนตรี พระสังฆราช รองประธานรัฐสภาคนที่ 1 และคนที่ 2 จะมีการเรียกประชุมสภาราชบัลลังก์ภายใน 1 สัปดาห์หลังจากพระมหากษัตริย์สวรรคตหรือสละราชสมบัติ และจะเลือกจากสมาชิกราชวงศ์ที่มีสิทธิในราชบัลลังก์
== การเป็นสมาชิกองค์กรระดับนานาชาติ ==
ACCT, AsDB, ASEAN, CP, ESCAP, FAO, G-77, IAEA, IBRD, ICAO, ICC, ICRM, IDA, IFAD, IFC, IFRCS, ILO, IMF, IMO, Intelsat (ยังไม่ได้ลงนามในสัญญา), กองทุนการเงินระหว่างประเทศ, Interpol, IOC, ISO, ITU, NAM, OPCW, PCA, UN, UNCTAD, UNESCO, UNIDO, UPU, WB, WFTU, WHO, WIPO, WMO, WTO, WToO, WTrO (ขอสมัคร)
== การปกครองท้องถิ่น ==
การปกครองท้องถิ่นทั้ง 24 จังหวัด ขึ้นกับกระทรวงมหาดไทยของรัฐบาลกลาง เริ่มมีการเลือกตั้งระดับท้องถิ่น (กรมปรึกษาฆุมสังกัด) ใน พ.ศ. 2545 และเลือกตั้งทุก ๆ 5 ปี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Cambodia Human Rights Portal (Sithi)
Cambodian Center for Human Rights (CCHR)
Global Integrity Report: Cambodia  reports on corruption and anti-corruption in Cambodia
=== เกี่ยวกับราชวงศ์ ===
King of Cambodia, Norodom Sihamoni Official Website of King Norodom Sihamoni
King of Cambodia, Norodom Sihanouk Official Website of former King Norodom Sihanouk
=== ทางการ ===
Cambodia.gov.kh  Official Royal Government of Cambodia Website (English Version) (Cambodia.gov.kh Khmer Version )
CDC Council for the Development of Cambodia
Conseil Constitutionnel du Cambodge Constitution council of Cambodia
Department of Fisheries
Food Security and Nutrition Information System Cambodia
Ministry of Commerce
Ministry of Culture and Fine Arts 
Ministry of Economy and Finance
Ministry of Education, Youth and Sport
Ministry of Environment
Ministry of Posts and Telecommunications
Ministry of Public Works and Transport
Ministry of Tourism 
NiDA  National Information Communications Technology Development Authority
Ministry of Planning 
NIS National Institute of Statistics of Cambodia
=== อื่นๆ ===
Constitution of Cambodia
Springer, S. 2009. Violence, democracy, and the neoliberal "order": the contestation of public space in posttransitional Cambodia. Annals of the Association of American Geographers 99 (1), 138-162.
Springer, S. 2010. Cambodia's Neoliberal Order: Violence, Authoritarianism, and the Contestation of Public Space. London: Routledge.
การเมืองเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
การเมืองกัมพูชา