pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ซานเซเวโร

ซานเซเวโร (San Severo) เป็นเมืองและเทศบาลในจังหวัดฟอจจา แคว้นปุลยา ทางทิศใต้-ตะวันออกของประเทศอิตาลี
มีภูมิอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียน มีอากาศค่อนข้างหนาวในฤดูหนาว (นานครั้งถึงมีหิมะตก) และอากาศร้อนจัดในฤดูร้อน มีลมพัดแรงอยู่ประจำ
== อ้างอิง ==
เมืองในแคว้นปุลยา
ซ็อมลอ-มจูร์

ซ็อมลอ-มจูร์ (សម្លម្ជូរ, สมฺลมฺชูรฺ) ในประเทศไทยเรียก แกงส้มเขมร เป็นแกงชนิดหนึ่งของประเทศกัมพูชาที่มีรสเปรี้ยวนำ ซึ่งได้จากมะขามเปียก หรืออาจได้จากมะเขือเทศ สับปะรด ส่วนเนื้อสัตว์ชาวเขมรนิยมใช้เนื้อวัวเป็นหลัก และมีส่วนประกอบอื่นอีก เช่น ผักบุ้ง ขึ้นฉ่าย และใบย่านาง มีลักษณะคล้ายกับกัญจัว (Canh chua) ซึ่งเป็นแกงชนิดหนึ่งของเวียดนามภาคใต้
ซ็อมลอ-มจูร์ มีหลายรูปแบบ ได้แก่
ซ็อมลอ-มจูร์ยวน (សម្លរម្ជូរយួន, สมฺลมฺชูรฺยูนฺ; ) คือแกงใส่กุ้ง ปลา ไก่ โดยมีสับปะรด ปลากรอบ และมะเขือเทศเป็นตัวชูรส
ซ็อมลอ-มจูร์-ซแร (សម្លម្ជូរស្រែ, สมฺลมฺชูรฺแสฺร; ) คือแกงใส่ปลาสด ปลากรอบ ปู และมะละกอดิบ
ซ็อมลอ-มจูร์เกรือง (សម្លរម្ជូរគ្រឿង, สมฺลมฺชูรฺเครือง; ) คือแกงใส่เนื้อวัว (หรือหมู) เกรืองสีเหลือง ผักบุ้ง มะเขือเปราะ และชมพู่แก้มแหม่มตากแห้ง
ซ็อมลอ-มจูร์คะติฮ์ (សម្លរម្ជូរខ្ទិះ, สมฺลมฺชูรฺขะทิ; ) คือแกงใส่เนื้อหมู สับปะรด และกะทิ
ชาวเขมรในประเทศไทยจะนิยมใช้ปลาดุกเป็นหลัก ต่างจากชาวเขมรในประเทศกัมพูชาที่นิยมใช้เนื้อวัว ในชุมชนบ้านครัว กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย อันเป็นชุมชนชาวจามมุสลิมที่อพยพมาจากประเทศกัมพูชา มีอาหารชนิดนี้ เรียกว่า แกงส้มเนื้อ หรือ แกงส้มเขมร มีส่วนประกอบหลักคือ เนื้อวัวต้มจนเปื่อย ปรุงรสด้วยเครื่องแกงเผ็ด มะเขือเปราะ ถั่วฝักยาว ใบมะกรูด ใบโหระพา ชูรสเปรี้ยวด้วยมะเขือเทศ และมะขามเปียก
== อ้างอิง ==
อาหารกัมพูชา
อาหารต้มแกง
เปห์ เอวินด์ สวินฮุฟวุด

เปห์ เอวินด์ สวินฮุฟวุด (Pehr Evind Svinhufvud) (15 ธันวาคม ค.ศ. 1861 - 29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1944) เป็นผู้สำเร็จราชการแห่งฟินแลนด์คนแรกในปี 1918 และเป็นประธานาธิบดีคนที่ 3 ของประเทศฟินแลนด์ ในระหว่างปี 1931-1937 ในอดีตเขาเป็นทนาย ผู้พิพากษาและนักการเมืองในรัสเซีย ราชรัฐฟินแลนด์ เขามีบทบาทสำคัญในการเคลื่อนไหวเพื่อเรียกร้องเอกราชของฟินแลนด์ สวินฮุฟวุดได้เป็นประมุขแห่งรัฐเอกราชฟินแลนด์คนแรกในฐานะประธานวุฒิสภา และจากนั้นต่อมาเป็นผู้พิทักษ์แห่งรัฐหรือผู้สำเร็จราชการ นอกจากนี้เขายังทำหน้าที่ในฐานะนายกรัฐมนตรีในช่วง 1930-1931
==เครื่องราชอิสริยาภรณ์==
เครื่องอิสริยาภรณ์ดอกกุหลาบขาว
เครื่องอิสริยาภรณ์สันติภาพ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ทูตสวรรค์
เครื่องอิสริยาภรณ์นกอินทรีขาว
เครื่องอิสริยาภรณ์นกอินทรี
ฮังการี : เครื่องอิสริยาภรณ์นักบุญแห่งราชอาณาจักรฮังการี
==อ้างอิง==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2404
ประธานาธิบดีฟินแลนด์
นายกรัฐมนตรีฟินแลนด์
วิชิต แสงทอง

นายวิชิต แสงทอง เป็นอดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลพลเอก เปรม ติณสูลานนท์ และเป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ 2 สมัย
== ประวัติ ==
วิชิต แสงทอง เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2474 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทจากประเทศสหรัฐอเมริกา เคยเป็นสมาชิกสภาปฏิรูปฯ ใน พ.ศ. 2520
วิชิต แสงทอง ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลพลเอก เปรม ติณสูลานนท์
ต่อมาได้รับเลือกตั้งสมัยที่ 2 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 สังกัดพรรคชาติพัฒนา
วิชิต แสงทอง ตกเป็นจำเลยฐานร่วมกันหลอกลวงผู้อื่นว่าสามารถส่งไปทำงานในต่างประเทศได้ และร่วมกันฉ้อโกง ตามคดีดำหมายเลขดำ อ.2336/2550 ซึ่งต่อมาศาลสั่งจำหน่ายคดี เนื่องจากจำเลยเสียชีวิต
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดศรีสะเกษ
นักการเมืองไทย
รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ
พรรคประชาธิปัตย์
พรรคพลังธรรม
พรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)
บุคคลจากโรงเรียนศรีสะเกษวิทยาลัย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
มหาวิทยาลัยไฟรบวร์ค

มหาวิทยาลัยไฟรบวร์ค (University of Freiburg) หรือชื่อเต็มว่า มหาวิทยาลัยอัลแบร์ท ลูทวิช แห่งไฟรบวร์ค (Albert-Ludwigs-Universität Freiburg) เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในนครไฟรบวร์คอิมไบรส์เกา รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี
ค.ศ. 1457 ราชวงศ์ฮาพส์บวร์คก่อตั้งมหาวิทยาลัยนี้ขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยแห่งที่สองในดินแดนออสเตรีย-ฮาพส์บวร์ค แห่งแรกคือ มหาวิทยาลัยเวียนนา มหาวิทยาลัยไฟรบวร์คมีประเพณียาวนานทางด้านการเรียนการสอนมนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และวิทยาศาสตร์ ทั้งยังเป็นแหล่งศึกษาของบุคคลสำคัญทางด้านวัฒนธรรมตะวันตกหลายคน เป็นต้นว่า มาร์ทิน ไฮเดกเกอร์ (Martin Heidegger), ฮันนาห์ อาเร็นดท์ (Hannah Arendt), รูดอล์ฟ คาร์แนป (Rudolf Carnap), เดวิด โดบ (David Daube), โจฮัน เอก (Johann Eck), ฮันส์-เกออร์ก กาดาเมอร์ (Hans-Georg Gadamer), ฟรีดริช ฮาเยก (Friedrich Hayek), เอ็ดมุนด์ ฮุสเซิร์ล (Edmund Husserl), ฟรีดริช ไมเนกเคอ (Friedrich Meinecke) และ มักซ์ เวเบอร์ (Max Weber) อนึ่ง ยังมีบุคลากรได้รับรางวัลโนเบลสิบเก้าคน และมีนักวิชาการสิบห้าคนได้รับรางวัลกอทท์ฟรีดวิลเฮล์มไลบ์นิซ (Gottfried Wilhelm Leibniz Prize) อันเป็นรางวัลสูงสุดของประเทศ ขณะปฏิบัติงานอยู่ ณ มหาวิทยาลัยนี้ด้วย
ปัจจุบัน ไฟรบวร์คเป็นมหาวิทยาลัยเก่าแก่เป็นอันดับที่ห้าในประเทศเยอรมนี และเป็นสถานศึกษาและวิจัยชั้นสูงของยุโรป ประกอบด้วยคณะทั้งสิ้นสิบเอ็ดคณะ และมีนักศึกษาทั้งจากทั่วประเทศและจากประเทศอื่นอีกกว่าหนึ่งร้อยยี่สิบประเทศ นักศึกษาต่างชาตินั้นนับได้ราวร้อยละสิบหกของนักศึกษาทั้งหมด วงวิชาการ การเมือง และสื่อมวลชนขนานนามไฟรบวร์คว่าเป็นมหาวิทยาลัยผู้ดีแห่งเยอรมนี
== อ้างอิง ==
ไฟรบวร์ค
ไฟรบวร์คอิมไบรส์เกา
สิ่งก่อสร้างในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค
เต่าเดือย

เต่าเดือย หรือ เต่าควะ (Impressed tortoise; ) เต่าประเภทเต่าบกชนิดหนึ่ง
เต่าเดือย นับเป็นเต่าบกที่พบได้ในป่าทวีปเอเชียที่มีกระดองสวยงามมากชนิดหนึ่ง โดยมีแผ่นเกล็ดที่กระดองหลังบางแผ่นที่โปร่งแสง แผ่นเกล็ดสันหลังและแผ่นเกล็ดชายโครงยุบลงมาเล็กน้อย แผ่นเกล็ดเหนือต้นคอมีขนาดใหญ่ ตอนปลายแยกออกเป็น 2 ส่วน โคนขาหน้าหุ้มด้วยเกล็ดที่มีลักษณะแหลมคล้ายหนาม ขาหลังคล้ายเท้าช้าง มีเดือยรูปวงกลมและเดือยคล้ายไก่ 1 เดือย ระหว่างโคนขาหลังและโคนหาง แผ่นเกล็ดใต้คอมีขนาดเล็ก แผ่นเกล็ดท้องมีขนาดใหญ่
มีขนาดใหญ่โตเต็มที่ประมาณ 28 เซนติเมตร ความยาวของกระดองท้อง 27 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 2.5 กิโลกรัมหรือมากกว่า กระดองหลังเป็นสีเหลืองส้ม ขอบกระดองเป็นสีเหลือง มีจุดสีน้ำตาลกระจายอยู่ประปราย ตัวผู้และตัวเมียมีสีที่แตกต่างกัน และมีน้ำหนักที่ต่างกันอีกด้วย
เต่าเดือย เป็นเต่าที่อาศัยอยู่ในป่าดิบชื้นทั่วภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จนถึงจีนตอนใต้ อาจพบได้บนที่สูงถึง 2,000 เมตร จากระดับน้ำทะเล  เป็นเต่าที่กินอาหารจำพวกพืช เช่น หน่อไม้, เห็ดรา เป็นอาหารหลัก โดยมักหากินตามพื้นที่มีความชื้นสูงและมีหญ้าขึ้นรกชัฎ
เป็นเต่าที่ใกล้สูญพันธุ์ในธรรมชาติมากแล้วชนิดหนึ่ง ปัจจุบันเป็นสัตว์ป่าสงวนตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าแห่งชาติ พุทธศักราช 2535
เต่าเดือย เป็นเต่าอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสำหรับผู้ที่นิยมเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลานหรือสัตว์แปลก ๆ โดยในอดีต มีชื่อเรียกเฉพาะในแวดวงผู้ค้าสัตว์เลี้ยงซึ่งเป็นสัตว์ป่าว่า "เต่าหกพม่า" มีราคาขายเพียงตัวละ 50-100 บาทเท่านั้น ในปี พ.ศ. 2516 โดยจะเป็นเต่าที่ถูกจับมาจากทางพม่า ผ่านทางอำเภอแม่สอด แต่ทว่าก็เป็นเต่าที่เลี้ยงให้รอดยากมากในที่เลี้ยง โดยมากเต่าที่ถูกจับมาขายนั้นมักไม่กินอาหาร หรือเลือกกินเป็นอย่างยิ่ง และในปัจจุบัน ได้มีการค้นพบเต่าเดือยอีกจำพวกหนึ่ง ที่มีขนาดเล็กกว่าเต่าเดือยขนาดปกติ โดยตัวผู้มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 22 เซนติเมตร น้ำหนักไม่ถึง 2 กิโลกรัม ตัวเมียมีขนาดยาวประมาณ 25 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 2.5 กิโลกรัม พบได้ในป่าตั้งแต่ชายแดนของประเทศไทยแถบจังหวัดตราดต่อเนื่องไปตามแนวเทือกเขาในประเทศกัมพูชาภาคตะวันตก และมีรายละเอียดที่แตกต่างจากเต่าเดือยปกติพอสมควร เช่น ตัวผู้และตัวเมียมีสีสันที่คล้ายกันและลำตัวไล่เลี่ยกัน, ตัวผู้มีเกลล็ดสีแดงที่ขาหลัง, มีสีสันที่สดใสน้อยกว่า และสามารถปรับตัวได้ดีในที่เลี้ยง โดยไม่เลือกอาหารที่จะกินมากนัก ซึ่งยังไม่ได้มีการศึกษาทางวิชาการ จึงอาจเป็นไปได้ว่าเป็นเต่าชนิดใหม่ หรือเป็นชนิดย่อยของเต่าเดือย
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
เต่าบกอินโดจีน
สัตว์เลื้อยคลานที่เป็นสัตว์เลี้ยง
สัตว์ป่าคุ้มครอง
สัพะ พะจะนะ พาสา ไท

สัพะ พะจะนะ พาสา ไท เป็นพจนานุกรมสี่ภาษา ที่ปาเลอกัว บาทหลวงชาวฝรั่งเศส เป็นผู้เรียบเรียง ตีพิมพ์ขึ้นที่กรุงปารีส ในปี พ.ศ. 2397   ขณะที่เขาดำรงตำแหน่งมุขนายกมิสซังสยาม เป็นหนังสือขนาดใหญ่ มีขนาดคอลัมน์ 22 x 28 เซนติเมตร มีจำนวนหน้าทั้งสิ้น 897 หน้า ประกอบด้วยคำจำกัดความในศัพท์ภาษาไทยเป็นภาษาละติน ภาษาฝรั่งเศส และภาษาอังกฤษ ในจำนวนคำศัพท์ทั้งสิ้น 32,292 คำ พร้อมตัวอย่างการใช้ศัพท์ ผู้รู้ทางภาษาและพจนานุกรม เช่น ผู้ช่วยศาสตราจารย์วิพุธ โสภวงศ์ และศาสตราจารย์ ดร. ประเสริฐ ณ นคร ให้ความเห็นว่า หนังสือ สัพะ พะจะนะ พาสา ไท นี้ เป็นพจนานุกรมที่เรียบร้อย เป็นแบบอย่างของการทำพจนานุกรม
== อ้างอิง ==
พจนานุกรมภาษาไทย
นาตาลี สติเบิร์ท

นาตาลี สติเบิร์ท (มักเขียนเป็น สตีเบิร์ท) ชื่อเล่น : นาน่า เป็นศิลปินลูกครึ่งไทย-เดนมาร์ก มีผลงานในประเทศไทยกับต้นสังกัดค่ายมิวสิคครีม ในเครือแกรมมี่ โดยแจ้งเกิดกับเพลงที่มีชื่อว่า มะลึกกึ๊กกึยย์ ด้วยเพลงที่มีจังหวะเร็วสนุกสนานจึงทำให้เพลงเป็นที่นิยมของเด็กและวัยรุ่น และมีเพลงฮิตมากมาย อาทิ อาย, อาคันตุกะ เป็นต้น
== ประวัติ ==
นาตาลี สติเบิร์ท (อังกฤษ: Natalie Stybert) ชื่อเล่น : นาน่า เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 เป็นลูกครึ่งไทย-เดนมาร์ก มีพี่น้อง 2 คน นาน่าเป็นคนสุดท้องส่วนพี่สาวชื่อ อเล็กซานดร้า สติเบิร์ท ซึ่งเป็นนักแสดงและนางแบบเหมือนกัน
เธอมีผลงานเพลงเพลงกับต้นสังกัดค่ายมิวสิคครีม ในเครือแกรมมี่ ตอนอายุ 11 ขวบ โดย มะลึกกึ๊กกึยย์ เป็นอัลบั้มแรกแจ้งเกิด มีเพลงฮิตชื่อเดียวกับชื่ออัลบั้ม และผลจากความประสบความสำเร็จในอัลบั้มนี้ ก็ทำให้เธอส่งอัลบั้มชุดที่ 2 ในชื่อ Episode 2 มาให้แฟน ๆ ได้ฟังกันอย่างต่อเนื่อง
และยังมีผลงานอัลบั้มพิเศษ คือ อัลบั้ม Cheer และอัลบั้ม Cheer2 Friendship ก่อนที่จะทุ่มเทกับการเรียน แต่ที่จริงแล้วก็ไม่ได้ทิ้งวงการบันเทิงไปเสียทีเดียว เพราะในช่วงที่หายไปก็ยังมีงานเดินแบบบ้างประปราย เนื่องจากเธอเป็นนางแบบในโมเดลลิ่งของ พอลล่า เทเลอร์ นั่นเอง
== การศึกษา ==
ประถมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนสันติวัน
ประถมศึกษาปีที่ 2-3 โรงเรียนเซนต์ฟรังซีสเซเวียร์
ประถมศึกษาปีที่ 4-5 โรงเรียนพระหฤทัย นนทบุรี
ประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสันติวัน
มัธยมศึกษาปีที่ 1-6 โรงเรียนอนุราชประสิทธิ์
ระดับปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
== ผลงาน ==
=== อัลบั้ม มะลึกกึ๊กกึ๋ยย์ (พ.ศ. 2544) ===
รายชื่อเพลงในอัลบั้ม
มะลึกกึ๊กกึ๋ยย์ (3:29)
อาย (3:22)
พ่อ (3:39)
ยึกยัก..โยเย (3:22)
อะไรก็เขา (4:11)
มะลึกกึ๊กกึ๋ยย์ REMIX (3:54)
โอมเพี้ยง !! (3:18)
จั๊กจี้ (3:37)
อิ่มใจ (3:49)
แอบยิ้ม (3:34)
แมลงโม้ แมลงเม้าท์ (3:45)
BT พ่อ (4:09)
=== อัลบั้ม Episode 2 อาคันตุกะ (พ.ศ. 2545) ===
รายชื่อเพลงในอัลบั้ม
อาคันตุกะ (3:01)
ทีโอโอ (3:34)
นก (3:00)
พี่ (3:56)
Cupid (2:58)
ถ้าเธอไม่บอก (3:11)
Tv Star Break My Heart (3:31)
ฝันดียังมีต่อ (3:28)
ขาดๆ เกินๆ (3:29)
อะไรนะ (3:03)
=== อัลบั้มพิเศษ ===
=== อัลบั้ม Cheer (พ.ศ. 2544) ===
รายชื่อเพลงที่มีส่วนร่วม
We come to cheer
Boom (Remix Version)
มะลึกกึ๊กกึ๋ยย์
Boom
=== อัลบั้ม Cheer2 Friendship (พ.ศ. 2546) ===
รายชื่อเพลงในอัลบั้ม
Cheer On
ดอกไม้ ดวงดาว และ อ้อมแขน
มือจับมือ
เล่นไม่เก่ง
17 คำถาม
Ma fhun kun : มาฝันกัน
Mickey
ปาฏิหาริย์
Ole Ole Ole
อย่าบอกว่าไม่รู้
Boom (Friendship Mixed)
เกมน้ำใจ (Bonus Track)
===คอนเสิร์ต===
Grammy Happy Face - Tival ตอน Party reunion concert (2556)
=== โฆษณา ===
โฆษณายาแก้ไอ
โฆษณานมดัชมิลล์
โฆษณาแป้งเย็นตรางู
โฆษณาจอร์นสัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักร้องหญิงชาวไทย
บุคคลที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธ
พุทธศาสนิกชนชาวไทย
บุคคลจากวิทยาลัยนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
ศิลปินสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ชาวไทยเชื้อสายเดนมาร์ก
ศูนย์ประติมากรรมกรุงเทพ

ศูนย์ประติมากรรมกรุงเทพ  เป็นที่เก็บรักษาและจัดแสดงพัฒนาการงานประติมากรรมของไทยตั้งแต่ยุคคลาสสิคไปจนถึงงานร่วมสมัยโดยมีความมุ่งหมายสะท้อนความคิดและมุมมองของศิลปินตั้งแต่ยุคพุทธศิลป์ในพุทธศตวรรษที่ 15 จนถึงยุคปัจจุบัน โดยมีจัดแสดงให้ชมกว่า 200 ชิ้น เป็นองค์กรส่งเสริมด้านศิลปะของเอกชน ดำเนินการในรูปขององค์กรแบบไม่หวังผลประโยชน์ทางการเงิน เปิดให้เข้าชมฟรี โดยไม่มีค่าใช้จ่าย
== ประวัติ ==
ศูนย์ประติมากรรมกรุงเทพ อยู่ภายใต้โครงการส่งเสริมศิลปะเพื่อสังคมของ CMO Group และได้รับการสนับสนุนพื้นที่สำนักงานจาก บริษัท ซีเอ็มโอ จำกัด (มหาชน) ส่วนพื้นที่จัดแสดงประติมากรรมได้รับการสนับสนุนพื้นที่จากบริษัท พีเอ็มเซ็นเตอร์ จำกัด ตั้งอยู่ที่ ถนนรามอินทรา ซอยนวลจันทร์ กรุงเทพมหานคร อยู่บนเนื้อที่ 4 ไร่ พื้นที่ใช้สอยรวม 4,000 ตารางเมตร
เป็นที่เก็บรักษาและจัดแสดงพัฒนาการงานประติมากรรมของไทยตั้งแต่ยุคคลาสสิคไปจนถึงงานร่วมสมัยโดยมีความมุ่งหมายสะท้อนความคิดและมุมมองของศิลปินตั้งแต่ยุคพุทธศิลป์ในพุทธศตวรรษที่ 15 จนถึงยุคปัจจุบัน โดยมีจัดแสดงให้ชมกว่า 200 ชิ้น โดยมีคอลเลคชั่นที่สำคัญ คือ คอลเลคชั่นของประติมากรชั้นครู เขียน ยิ้มศิริ, อินสนธิ์ วงสาม, ชำเรือง วิเชียรเขตต์, นนทิวรรธน์ จันทนะผะลิน และ มานพ สุวรรณปิณฑะ
นอกจากนี้ ยังมีผลงานของศิลปินที่มีชื่อเสียงระดับชาติและนานาชาติ อาทิ กมล ทัศนาญชลี, ถวัลย์ ดัชนี, เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์, ปัญญา วิจินธนสาร, จักรพันธุ์ โปษยกฤต, เข็มรัตน์ กองสุข และวิชัย สิทธิรัตน์ ฯลฯ โดยคอลเลคชั่นนี้เป็นไปได้เพราะความเสียสละของศิลปินไทยและการสนับสนุนจากส่วนราชการ โดยศิลปินหลายท่านได้กรุณาขายงานอันทรงคุณค่าให้หลายท่านได้มอบให้เป็นสมบัติของศูนย์ฯ และหลายท่านได้ให้การสนับสนุนโดยการให้คำปรึกษาทางวิชาการ
โดยศูนย์ประติมากรรมกรุงเทพ เป็นองค์กรส่งเสริมด้านศิลปะของเอกชน ดำเนินการในรูปขององค์กรแบบไม่หวังผลประโยชน์ทางการเงิน บริหาร และเป็นเจ้าของโดย เสริมคุณ คุณาวงศ์
== คอลเล็กชั่นที่จัดแสดง ==
พระพุทธรูป : จัดแสดงพระพุทธรูปตั้งแต่ศิลปะสมัยทวารวดีราวพุทธศตวรรษที่ 16-17 จนกระทั่งถึงพระพุทธรูปศิลปะสมัยรัตนโกสินทร์ ราวพุทธศตวรรษที่ 23-24 รวมทั้งสิ้น 9 องค์
ยุคเหมือนจริง
ยุคศิลปสมัยใหม่ของไทย : ประติมากรที่โดดเด่นในแนวนี้ก็คือ เขียน ยิ้มศิริ ,ชิต เหรียญประชา และสมโภชน์ อุปอินทร์ เป็นต้น
ยุคทองของนามธรรม : ประติมากรคนสำคัญที่อยู่ในกระแสกึ่งนามธรรมหรือนามธรรม ได้แก่ ชำเรือง วิเชียรเขตต์, ชลูด นิ่มเสมอ,นนทิวรรธน์ จันทนะผะลิน ,วิชัย สิทธิรัตน์, เข็มรัตน์ กองสุข, ชีวา โกมลมาลัยและ อินสนธ์ วงศ์สาม เป็นต้น
ผลงานสื่อประสม สะท้อนอัตลักษณ์ของศิลปิน
== โครงการพิเศษในการร่วมมือกับพันธมิตร ==
โครงการที่ได้รับอนุญาตจากบริษัท ไปรษณีย์ไทย จำกัด ให้ดำเนินการถอดพิมพ์ประติมากรรม “ครุฑ” ผลงานของศาสตราจารย์ ศิลป์ พีระศรี
== ผลงานประติมากรรมที่นำไปจัดแสดง ==
การจัดแสดงในงาน Asia On The Edge ที่ Sculpture Square สิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 28 พฤศจิกายน ถึง 6 ธันวาคม 2551
นิทรรศการหมุนเวียน : งาน Passion of Thai Modern Art
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์
รีวิวของศูนย์ประติมากรรมกรุงเทพฯ โดยฐานข้อมูลพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย
ไปดูศิลป์ ที่ศูนย์ประติมากรรมกรุงเทพ : The Bangkok Sculpture Center 27/11
สถานที่ท่องเที่ยวและกิจกรรมใน กรุงเทพมหานคร
เจ้าหญิงยัสมิน ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารีแห่งอิหร่าน

เจ้าหญิงยัสมิน ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารีแห่งอิหร่าน (พระนามเดิม: อาเตมัด-อามินี 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2511; یاسمین پهلوی) เป็นพระชายาในเจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน มกุฎราชกุมารพระองค์สุดท้ายของอดีตจักรวรรดิอิหร่าน
==พระราชประวัติ==
ยัสมิน อาเตมัด อามินี ประสูติที่โรงพยาบาลปาร์สในกรุงเตหะราน ประเทศอิหร่านเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2511 พระองค์ได้เข้าเรียนในโรงเรียนเอกชนชุมชนเตหะราน ในเตหะรานจนกระทั่งความตึงเครียดขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1970 ครอบครัวของพระองค์ถูกบังคับให้ออกจากอิหร่านอย่างถาวร พวกเขาตั้งรกรากอยู่ในซานฟรานซิสโกในรัฐแคลิฟอร์เนีย ที่นี่พระองค์เธอได้เข้าเรียนและสอบวัดผลที่โรงเรียน Notre Dame
พระองค์จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยจอร์จ วอชิงตัน ได้รับปริญญาตรีทางรัฐศาสตร์และปริญญาเอกนิติศาสตร์จาก โรงเรียนกฎหมายแห่งมหาวิทยาลัยจอร์จ วอชิงตัน พระองค์เป็นสมาชิกของเนติบัณฑิตยสภารัฐแมรี่แลนด์ พระองค์ทำงานเป็นเวลาสิบปีในฐานะพนักงานทนายความสำหรับศูนย์กฎหมายเพื่อเด็กกำพร้าในกรุงวอชิงตันดีซี แสดงสิทธิของเยาวชนที่มีความเสี่ยง
พระองค์ได้เป็นผู้ร่วมก่อตั้งและเป็นผู้อำนวยการมูลนิธิเพื่อเด็กของอิหร่าน ซึ่งเริ่มต้นในปี 1991 ร่วมกับนาซี เอฟเตกฮารี มีจุดประสงค์คือเพื่อช่วยเหลือทางด้านการพยาบาลและการสาธารณสุขแก่เด็กชาวอิหร่นโดยไม่คำนึงถึงเชื้อชาติ ศาสนา และการเมือง
==เสกสมรสและรัชทายาท==
เจ้าหญิงยัสมิน ปาห์ลาวี เสกสมรสกับเจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2529 ทั้งสองพระองค์มีพระราชธิดา 3 พระองค์ ได้แก่
เจ้าหญิงนูร์ ปาห์ลาวี ประสูติ 
เจ้าหญิงอีมาน ปาห์ลาวี ประสูติ 
เจ้าหญิงฟาราห์ ปาห์ลาวี ประสูติ 
==การเมือง==
เจ้าหญิงยัสมิน ปาห์ลาวี ได้รับการสนับสนุนจากแกนนำของขบวนการเรียกร้องประชาธิปไตยในอิหร่าน ที่ปรากฏที่ชุมนุมเรียกร้องประชาธิปไตยหลายที่เกิดขึ้นหลังจากการเปลี่ยนแปลงการเลือกตั้ง 2009 ในอิหร่าน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official site of Reza Pahlavi
Official site of the Foundation for the Children of Iran, which Yasmine Pahlavi founded 
http://www.farahpahlavi.org/yasmine-bio.html 
ราชวงศ์ปาห์ลาวี
ชาวอเมริกันเชื้อสายอิหร่าน
มุสลิมชาวอเมริกัน
ศิษย์เก่าจากโรงเรียนกฎหมายแห่งมหาวิทยาลัยจอร์จ วอชิงตัน
พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี
โคเรียทาวน์

โคเรียทาวน์ (코리아타운) หรือรู้จักกันในชื่อ ลิตเติลโคเรีย หรือ ลิตเติลโซล เป็นกลุ่มชุมชนชาวเกาหลีที่อาศัยอยู่นอกคาบสมุทรเกาหลี
== เอเชีย ==
=== จีน ===

==== ปักกิ่ง ====
มีชาวเกาหลี 200,000 คน อาศัยอยู่ในเมืองปักกิ่ง ปัจจุบันมีโคเรียทาวน์ในปักกิ่งอยู่ 2 แห่ง
==== ชิงเต่า ====
มีชาวเกาหลี 182,000 คน อาศัยอยู่ในเมืองชิงเต่า
==== เฉิ่นหยาง ====
เฉิ่นหยาง เป็นเมืองหนึ่งที่มีชาวเกาหลีอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก
==== เซี่ยงไฮ้ ====
มีชาวเกาหลี 86,000 คน อาศัยอยู่ในเมืองเซี่ยงไฮ้
=== อินโดนีเซีย ===
มีชาวเกาหลีอาศัยอยู่ในเมืองจาการ์ตาเป็นพื้นที่ 31,000 ตารางเมตร
มีชาวเกาหลี 40,000 คน อาศัยอยู่ในประเทศอินโดนีเซีย
=== ญี่ปุ่น ===

มีชาวเกาหลีอพยพเข้ามาในญี่ปุ่นมาก ตั้งแต่ช่วงเกาหลีภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น
==== โอซะกะ ====
มีชาวเกาหลีมากกว่า 90,000 คน อาศัยอยู่ในเมืองโอซากะ
==== โตเกียว ====
มีชาวเกาหลีประมาณ 80,000 คน อาศัยอยู่ในกรุงโตเกียว
==== เคียวโตะ ====
มีชุมชนชาวเกาหลีแห่งหนึ่งในเมืองเกียวโต
=== มาเลเซีย===
==== กัวลาลัมเปอร์ ====
มีชาวเกาหลีประมาณ 20,000 คน ที่อาศัยอยู่ในกัวลาลัมเปอร์
==== รัฐซาบะฮ์ ====
มีชาวเกาหลีประมาณ 1,800 ถึง 2,000 คน ที่อาศัยอยู่ในรัฐซาบะฮ์ โดยเฉพาะในเมืองโกตากีนาบาลู
===สิงคโปร์===
มีชุมชนชาวเกาหลีมากมายในประเทศสิงคโปร์
=== ไต้หวัน ===
มีชุมชนชาวเกาหลีมากมายในกรุงไทเป
== ดูเพิ่ม ==
ไทยทาวน์
เจแปนทาวน์
ไชนาทาวน์
ลิตเติลไซ่ง่อน
ลิตเติลมะนิลา
ลิตเติลอินเดีย
ลิตเติลปากีสถาน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Sign Language: Colonialism and the Battle Over Text, a law journal paper about zoning ordinances in several New Jersey towns and their effects on Korean businesses
Asian-Nation: Asian American Ethnic Enclaves & Communities by C.N. Le, Ph.D.
'Koreatown' Image Divides A Changing Annandale, from the Washington Post
ชาวเกาหลี
เจ้าหญิงฟาราห์ ปาห์ลาวี

เจ้าหญิงฟาราห์ ปาห์ลาวี  (เปอร์เซีย: شاهبانو فرح ) (ประสูติ 17 มกราคม พ.ศ. 2547-) เป็นพระธิดาในเจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน กับเจ้าหญิงยัสมิน ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารีแห่งอิหร่าน ซึ่งเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของประเทศอิหร่าน ต่อจากพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ผู้เป็นพระอัยกาของเจ้าหญิง
== พระประวัติ ==
เจ้าหญิงฟาราห์ ปาห์ลาวี ประสูติเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2547 เป็นพระธิดาในเจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน กับเจ้าหญิงยัสมิน ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารีแห่งอิหร่าน ซึ่งเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของประเทศอิหร่าน เนื่องจากพระราชวงศ์อิหร่าน ได้เสด็จลี้ภัยจากการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองของประเทศอิหร่าน ที่เปลี่ยนเป็นสาธารณรัฐอิสลาม ใน ค.ศ. 1979 โดยทั้งเจ้าหญิงฟาราห์จึงยังไม่เคยกลับไปยังดินแดนมาตุภูมิตั้งแต่แรกประสูติเลย เจ้าหญิงฟาราห์มีพระเชษฐภคินี 2 พระองค์คือเจ้าหญิงนูร์ ปาห์ลาวีและเจ้าหญิงอีมาน ปาห์ลาวี ปัจจุบันเจ้าหญิงยังศึกษาอยู่ในโรงเรียนในรัฐแมริแลนด์ สหรัฐอเมริกา
== ดูเพิ่ม ==
พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี
จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี
เจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หนังสือ "Winds of Change: The Future of Democracy in Iran"
หนังสือ "Gozashteh va Ayandeh"
พระประวัติเจ้าหญิงยัสมินโดยสังเขป 
ฟาราห์
ฟาราห์
ฟาราห์
อันดับพริกไทย

อันดับพริกไทย หรือPiperales เป็นอันดับของพืชมีดอก ซึ่งมีพืชที่สำคัญในอันดับนี้ เช่น กระเช้าสีดา พลู พริกไทย
==การจัดจำแนก==
ในระบบ APG III อันดับนี้อยู่ในกลุ่มแมกโนลิด:
ระบบ APG I  กำหนดให้อันดับนี้มีสมาชิกดังนี้:
Aristolochiaceae
Lactoridaceae
Piperaceae
Saururaceae
Lactoridaceae มีเพียงสกุลเดียวคือ Lactoris ต่อมารวมเข้าในวงศ์ Aristolochiaceae
==อ้างอิง==
ราชวงศ์ศาหะ

ราชวงศ์ศาหะ (Shah dynasty) เป็นราชวงศ์ที่ปกครองราชอาณาจักร กุรข่าจนกระทั่ง 1768 และเป็นราชวงศ์ที่ปกครองราชอาณาจักรเนปาลตั้งแต่เริ่มก่อตั้งในปี 1768 จนกระทั่งสิ้นสุดระบอบราชาธิปไตยในปี 2008.
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Royal Court of Nepal
The Royal House of Nepal
Massacre at the Palace; the doomed royal dynasty of Nepal, Gregson, Jonathan, 2002
 
ประวัติศาสตร์เนปาล
ราชตระกูลเอเชีย
ราชาธิปไตยเนปาล
ราชอาณาจักรเนปาล
พระเจ้าสุเรนทรพิกรมศาหะ

พระเจ้าสุเรนทรพิกรมศาหะ เป็นพระมหากษัตริย์เนปาล พระองค์ที่ 6 พระองค์ครองราชย์ตั้งแต่ 12 พฤษภาคม 2390 จนถึง 17 พฤษภาคม 2424
พระราชสมภพเมื่อปี พ.ศ. 2372 เป็นพระราชโอรสของ พระเจ้าราเชนทรพิกรม ศาหะ และ พระนางสุเดรนดราแห่งเนปาล พระราชสมภพที่กรุงกาฐมาณฑุ ราชอาณาจักรเนปาล
พระองค์ครองราชย์หลังจากที่ พระเจ้าราเชนทรพิกรม ศาหะ พระราชบิดาของพระองค์ ถูกนายกรัฐมนตรีจูง บาฮาดูร์บังคับให่สละราชสมบัติ ทำให้ในรัชสมัยของพระองค์ พระองค์มีอำนาจน้อยมากในการปกครองเนปาล ซึ่งอำนาจที่แท้จริงในการปกครองนั้นขึ้นอยู่กับนายกรัฐมนตรีจูง บาฮาดูร์
พระโอรสของพระเจ้าสุเรนทรพิกรมศาหะ เจ้าชายตริโลกยาบิรพิกรมศาหะเสกสมรสกับธิดาสองคนของบาฮาดูร์ เจ้าชายตรีโลกยาสิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2421 เจ้าชายปฤถวีพีรพิกรมศาหเทวะพระโอรสของเจ้าชายตริโลกยา จึงขึ้นเป็นรัชทายาทแทน
พระมหากษัตริย์เนปาล
มะพอก

มะพอก  เป็นพืชในวงศ์ Chrysobalanaceae เป็นไม้ยืนต้น เปลือกสีน้ำตาลปนเทา ลึกและแตกเป็นรูปสะเก็ด ใบเดี่ยว แผ่นใบด้านบนสีเขียว ด้านล่างมีขนสีขาวนวล ดอกช่อ ออกที่ปลายกิ่ง ผลสดค่อนข้างกลมหรือรูปกระสวย ผิวแข็งและมีตุ่มเล็กๆ สีเทาแกมน้ำตาล เมล็ดแข็ง ในผลมีน้ำมัน คั้นออกมาใช้ประโยชน์ได้ แก่นใช้ต้มน้ำดื่มและอาบรักษาโรคประดง ผสมกับสมุนไพรอื่นเพื่อรักษาโรคหืด เปลือกต้นทำให้ร้อนใช้ประคบแก้ช้ำใน
== อ้างอิง ==
สถาบันวิจัยวลัยรุกขเวช มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. พรรณไม้พื้นบ้านอีสาน เล่ม 1. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 2544 หน้า 89
วงศ์มะพอก
ทะไลลามะ องค์ที่หนึ่ง

ทะไลลามะ องค์ที่หนึ่ง เกตวิน ชุบ (, ) ถือเป็นทะไลลามะ องค์แรกในบรรดาทะไลลามะทั้งหมดของทิเบต ที่มีความเชื่อว่าจะเป็นนิรมานกายของพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ ของ ความเมตตา
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1934
ทะไลลามะ
ชาวทิเบต
นักเขียนชาวทิเบต
ทวีศักดิ์ อับดุลบุตร

นายทวีศักดิ์ อับดุลบุตร (31 ตุลาคม พ.ศ. 2489 - 13 มกราคม พ.ศ. 2559) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี 4 สมัย
== ประวัติ ==
ทวีศักดิ์ อับดุลบุตร เกิดเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2489 เป็นบุตรของนายบันเทิง อับดุลบุตร กับนางสงวน อับดุลบุตร และเป็นลูกพี่ลูกน้องกับ นายวัยโรจน์ พิพิธภักดี สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3 สมรสกับนางวัฒนาวิไล อับดุลบุตร
ทวีศักดิ์ เคยดำรงตำแหน่งประธานกรรมการ และ กรรมการผู้จัดการ บริษัท แด๊กซิน (ประเทศไทย) จำกัด บริษัทขายตรงผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับเห็ดหลินจือ 
== การทำงาน ==
อดีตเป็นเกษตรกร ทวีศักดิ์ลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคชาติไทย และได้รับเลือกเรื่อยมา รวม 4 ครั้ง
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
ทวีศักดิ์ อับดุลบุตร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 4 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคสยามประชาธิปไตย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคกิจสังคม
== ถึงแก่อนิจกรรม ==
ทวีศักดิ์ เสียชีวิต เมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2559 สิริอายุรวม 69 ปี
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอยะหริ่ง
ชาวไทยเชื้อสายมลายู
ชาวไทยเชื้อสายจีน
สกุลอับดุลบุตร
มุสลิมชาวไทย
นักธุรกิจชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี
พรรคชาติไทย
พรรคชาติประชาชน (พ.ศ. 2522)
พรรคสหประชาธิปไตย
พรรคกิจสังคม
พรรคสามัคคีธรรม
พรรคประชาธิปัตย์
พรรคความหวังใหม่
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
โอลิงกิโต

โอลิงกิโต (olinguito; ; ) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กในอันดับสัตว์กินเนื้อชนิดหนึ่งในวงศ์แร็กคูน (Procyonidae)
โอลิงกิโตถือเป็นสัตว์ในวงศ์แร็กคูนที่มีขนาดเล็กที่สุด เป็นสัตว์จำพวกโอลิงโกและคิงคาจู โดยมีน้ำหนักเฉลี่ย 2.5 ปอนด์ (1.1 กิโลกรัม) เป็นสัตว์กินเนื้อหากินในเวลากลางคืน และก็สามารถกินผลไม้ได้หลากหลายชนิด โดยเฉพาะมะเดื่อฝรั่ง มีรูปร่างลักษณะและขนาดคล้ายแมวผสมกับตุ๊กตาหมีเท็ดดี้
โอลิงกิโตเป็นสัตว์ที่เพิ่งค้นพบใหม่ของโลก ได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2013 โดยถูกเข้าใจว่าว่าเป็นโอลิงโกมาตลอด จนกระทั่งคริสโตเฟอร์ เฮลเกน ภัณฑารักษ์แห่งสถาบันสมิธโซเนียนเล็งเห็นความแตกต่างกันของโครงสร้างกระดูกและหัวกะโหลกและได้ทำการศึกษาใน ค.ศ. 2006 จนกระทั่งแน่ชัดว่าเป็นสัตว์ชนิดใหม่
โอลิงกิโตเป็นสัตว์ที่อาศัยอยู่ตามป่าเมฆในที่สูง ในบริเวณเทือกเขาของทวีปอเมริกาใต้ เช่น ตอนกลางของโคลอมเบีย และตะวันตกของเอกวาดอร์ แบ่งออกได้เป็น 4 ชนิดย่อย (ดูในตาราง)
การที่ค้นพบโอลิงกิโตถือเป็นการค้นพบสัตว์กินเนื้อที่เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดแรกของทวีปอเมริกาในรอบ 35 ปี
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์แร็กคูน
สัตว์ที่พบในทวีปอเมริกาใต้
การค้นพบในปี พ.ศ. 2556
เยส มิวสิก

เยส มิวสิก (Yes Music) เป็นชื่อเรียกของธุรกิจเพลงส่วนกลางในเครือบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) โดยเคยเป็นหนึ่งในค่ายย่อยที่แยกตัวออกมาในช่วงที่มีการปรับโครงสร้างธุรกิจเพลงในช่วงปี 2555-2556 แต่ต่อมาค่ายย่อยอื่นหลายๆ ค่ายได้ทยอยลดสถานะและยุบรวมเข้าด้วยกัน จึงได้มีการเปลี่ยนแปลงนโยบายให้ชื่อ อาร์เอส มิวสิก เป็นชื่อกลางสำหรับหน่วยธุรกิจ และปัจจุบันก็ได้เปลี่ยนรูปแบบกลับมาเป็นค่ายเพลงหลักส่วนกลางตามเดิม
== ประวัติ ==
== ศิลปินในสังกัดปัจจุบัน ==
ค่ายเพลงไทย
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2555