pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ปลาซิวใบไผ่ยักษ์

ปลาซิวใบไผ่ยักษ์ (Giant danio) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง จำพวกปลาซิว ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Devario (/เด-วา-ริ-โอ/)
ปลาซิวในสกุลนี้ เคยถูกรวมเป็นสกุลเดียวกันกับปลาซิวสกุล Danio หรือ ปลาซิวใบไผ่ หรือ ปลาจุกกี มาก่อน แต่ปลาซิวที่อยู่ในสกุลปลาซิวใบไผ่ใหญ่นี้ จะมีขนาดลำตัวที่ใหญ่กว่า โดยจะมีความยาวลำตัวเฉลี่ย 5-15 เซนติเมตร และมีลวดลายสีสันต่าง ๆ ในบริเวณข้างลำตัว
โดยก็ถูกเรียกชื่อสามัญว่า "ปลาซิวใบไผ่" หรือ "ปลาซิวใบไผ่ใหญ่"  พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำโดยเฉพาะแหล่งน้ำที่เป็นลำธารหรือน้ำตกในป่าดิบ ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และอาจจะมีบางชนิดที่เป็นชื่อพ้องกัน
==ชนิด==
Devario acrostomus (F. Fang & Kottelat, 1999)
Devario acuticephala (Hora, 1921)
Devario aequipinnatus (McClelland, 1839)
Devario affinis (Blyth, 1860)
Devario annandalei (Chaudhuri, 1908)
Devario anomalus Conway, Mayden & K. L. Tang, 2009
Devario apogon (X. L. Chu, 1981)
Devario apopyris (F. Fang & Kottelat, 1999)
Devario assamensis (Barman, 1984)
Devario auropurpureus (Annandale, 1918)
Devario browni (Regan, 1907)
Devario chrysotaeniatus (X. L. Chu, 1981)
Devario devario (F. Hamilton, 1822)
Devario fangfangae (Kottelat, 2000)
Devario fraseri (Hora, 1935)
Devario gibber (Kottelat, 2000)
Devario horai (Barman, 1983)
Devario interruptus (F. Day, 1870)
Devario kakhienensis (J. Anderson, 1879)
Devario laoensis (Pellegrin & P. W. Fang, 1940)
Devario leptos (F. Fang & Kottelat, 1999)
Devario maetaengensis (F. Fang, 1997)
Devario malabaricus (Jerdon, 1849)
Devario manipurensis (Barman, 1987)
Devario naganensis (Chaudhuri, 1912)
Devario neilgherriensis (F. Day, 1867)
Devario pathirana (Kottelat & Pethiyagoda, 1990)
Devario peninsulae (H. M. Smith, 1945) (เป็นไปได้ว่าเป็นชื่อพ้องของชนิด D. regina)
Devario regina (Fowler, 1934)
Devario salmonata (Kottelat, 2000)
Devario shanensis (Hora, 1928)
Devario sondhii (Hora & Mukerji, 1934)
Devario spinosus (F. Day, 1870)
Devario strigillifer (Myers, 1924)
Devario suvatti (Fowler, 1939) (เป็นไปได้ว่าเป็นชื่อพ้องของชนิด D. regina)
Devario xyrops F. Fang & S. O. Kullander, 2009
Devario yuensis (Arunkumar & Tombi Singh, 1998) 
==ดูเพิ่ม==
Danio
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ปลาซิว
วงศ์ปลาตะเพียน
สกุลปลาซิวใบไผ่ใหญ่
Lamprologus ocellatus

Lamprologus ocellatus เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)
จัดเป็นปลาหมอสีจำพวกปลาหมอหอยชนิดหนึ่ง มีหน้าตาประหลาดคล้ายกบ ลำตัวมีสีเหลืองสวยงาม มีเกล็ดเป็นจุดคล้ายมุกสีน้ำเงินอยู่ตามแนวยาวของลำตัว มีความยาวประมาณ 3-5 เซนติเมตร โดยตัวผู้จะมีขนาดใหญ่และลำตัวยาวกว่า
เป็นปลาที่อาศัยอยู่เฉพาะในทะเลสาบแทนกันยีกาเท่านั้น โดยอาศัยอยู่ตามแหล่งน้ำตื้นในระดับความลึก 15-100 ฟุต ได้แก่บริเวณ เอ็มบิต้า, แวมแพมบี้ และในบริเวณประเทศแซมเบีย มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมฝูงกันบริเวณที่เป็นสุสานหอย คือ บริเวณที่มีซากเปลือกหอยทับถมกันอยู่หนาแน่น เพราะใช้ซากเปลือกหอยเป็นที่หลบภัยจากสัตว์ผู้ล่า ตลอดจนใช้แหล่งผสมพันธุ์สร้างรังวางไข่ และเก็บเลี้ยงลูกปลาให้ปลอดภัย
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยได้ชื่อว่าเป็นปลาหมอสีตระกูลปลาหมอหอยที่ได้รับความนิยมสูงสุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตัวที่มีสีเหลืองจัด หรือสีทองทั้งตัว สามารถที่จะเพาะขยายพันธุ์ได้ในสถานที่เลี้ยง โดยปลาจะถึงวัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 1 ปี สามารถวางไข่ได้ประมาณ 5-6 รอบต่อปี ปลาตัวเมียจะมีขนาดป้อมสั้นกว่าตัวผู้ ขณะที่สีสันทั้งสองเพศนั้นคล้ายคลึงกันจนไม่สามารถแยกออกได้ด้วยวิธีนี้

เป็นปลาที่มีพฤติกรรมก้าวร้าว หวงถิ่น โดยมักจะว่ายวนเวียนอยู่เฉพาะรอบ ๆ เปลือกหอยที่ตัวอาศัยอยู่ มักไล่ปลาอื่นที่เข้าใกล้ แต่ก็ไม่ถึงขั้นไล่กัดปลาตัวอื่นจนบาดเจ็บหรือล้มตาย และถึงแม้จะนำมาเลี้ยงในตู้กระจกแล้วก็ยังไม่เกรงกลัวมนุษย์ เมื่อใช้กระชอนช้อนลงไป จะไม่ว่ายหนีเหมือนปลาอื่น ๆ  แต่กลับว่ายออกมาดูตลอดจนจิกกัดกระชอนเสียด้วยซ้ำ ในที่เลี้ยงสามารถให้กินได้ทั้งอาหารสด และอาหารสำเร็จรูป การผสมพันธุ์ในที่เลี้ยงจะเหมือนกับปลาผสมพันธุ์เองในธรรมชาติ โดยปลาจะฝ่ายจับคู่ที่เหมาะสมเอง พฤติกรรมเมื่อวางไข่ ปลาตัวผู้จะพยายามชักชวนตัวเมียให้เข้ามาวางไข่ในเปลือกหอย ตัวเมียจะเข้าออกเปลือกหอยติดต่อกันหลายวัน เมื่อพร้อมที่จะวางไข่ ตัวผู้จะปล่อยน้ำเชื้อเข้าไปในเปลือกหอยเพื่อให้ไข่ได้รับการปฏิสนธิ ช่วงที่ตัวเมียวางไข่นั้นมักจะมุดเข้าไปในเปลือกหอย จนดูเหมือนว่าจะหายตัวไป และจะไล่ปลาทุกตัวที่เข้าใกล้ ไม่เว้นแม้แต่ปลาตัวผู้ ไข่มีลักษณะเป็นเม็ดสีขาวขนาดเล็กมาก จำนวนประมาณ 8-30 ฟอง ไข่ใช้เวลา 2 สัปดาห์ จึงจะฟักเป็นตัว พ่อแม่ปลาจะช่วยกันดูแลลูกปลา จะป้อนอาหารให้ลูกปลาด้วยการเคี้ยวในปากแล้วย่อยออกเป็นชิ้นเล็ก ๆ ผ่านทางเหงือก ลูกปลาจะว่ายอยู่บริเวณรอบ ๆ เปลือกหอย และเมื่อมีอันตรายก็จะมุดเข้าเปลือกหอยพร้อมกัน พ่อแม่ปลาจะอยู่แลดูลูกปลาจนมีขนาดได้ประมาณ 1-1.5 เซนติเมตร พ่อแม่ปลาจะเริ่มห่างจากลูกปลา และเริ่มไล่ลูกปลาให้พ้นไปจากอาณาบริเวณตัวเอง เพื่อให้ลูกปลาเจริญเติบโตด้วยตนเอง และพ่อแม่ปลาก็พร้อมที่จะผสมพันธุ์และวางไข่ครั้งใหม่
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์ย่อยปลาหมอสีแอฟริกาปลาตู้
สารขับไล่แมลง

สารขับไล่แมลง เป็นสารที่ทาบนผิวหนัง เสื้อผ้าหรือพื้นผิวอื่น ซึ่งทำให้แมลง (และสัตว์ขาปล้องทั่วไป) บนลงมาเกาะหรือปีนบนพื้นผิวนั้นน้อยลง นอกจากนี้ยังมีผลิตภัณฑ์สารขับไล่แมลงที่ใช้การสร้างเสียง โดยเฉพาะอย่างยิ่งอัลตราซาวน์ (เสียงความถี่สูงกว่าที่มนุษย์จะได้ยิน) ทว่า การศึกษาโดยสำนักงานปกป้องสิ่งแวดล้อมสหรัฐและหลายมหาวิทยาลัยพบว่า อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เหล่านี้ไม่มีผลขับไล่ยุง
สารขับไล่แมลงช่วยป้องกันและควบคุมการระบาดของโรคที่มาจากแมลง เช่น มาลาเรีย โรคไลม์ ไข้เด็งกี กาฬโรคที่ต่อมน้ำเหลือง และไข้ไนล์ตะวันตก สัตว์รังควานที่มักเป็นพาหะของโรคที่กล่าวมารวมถึงหมัด แมลงวันและยุง ตลอดจนหมัด
== อ้างอิง ==
สารเคมีในบ้าน
ปลาหมอหอย

ปลาหมอหอย (Shell dweller, Shelldweller, Shell-breeding, Ostracophil) เป็นชื่อสามัญเรียกปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) กลุ่มหนึ่ง ที่มีพฤติกรรมการอาศัยตลอดจนผสมพันธุ์และวางไข่ไว้ในเปลือกหอย
ปลาหมอหอย โดยมากเป็นปลาหมอสีขนาดเล็ก ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 2 นิ้ว (พบใหญ่ที่สุด 6 นิ้ว) จะพบอาศัยอยู่ในทะเลสาบแทนกันยีกาและทะเลสาบมาลาวี ในทวีปแอฟริกา จะอาศัยและผสมพันธุ์วางไข่และเลี้ยงดูลูกปลาในเปลือกหอยที่ว่างเปล่าเสมือนรัง โดยจะเป็นเปลือกหอยที่เป็นหอยเปลือกเดี่ยว ชนิด Neothauma tanganyicense และสกุล Lanistes ของปลาที่พบในทะเลสาบมาลาวี
ปลาหมอหอย มีอุปนิสัยซื่อสัตย์และจงรักภักดีกับคู่ของตัว  มีพฤติกรรมหวงที่อยู่อาศัย  เมื่อมีอันตรายเข้ามาใกล้ปลาหมอหอยจะเข้าไปหลบชั้นในสุดของเปลือกหอย  และเมื่อปลาหมอหอยทั้งเพศผู้และเพศเมียพร้อมที่จะผสมพันธุ์  จะจับคู่กันและช่วยกันทำความสะอาดเปลือกหอยและรอบ ๆ บริเวณเปลือกหอย  เมื่อถึงเวลาวางไข่จะเข้าไปวางไข่อยู่ในเปลือกหอยและคอยเลี้ยงลูกอยู่ในเปลือกหอยจนลูกอายุได้ประมาณ  1  เดือนจึงออกจากเปลือกหอย  ในระหว่างที่เฝ้าไข่หรือเลี้ยงลูก ปลาหมอหอยจะคอยว่ายวนเวียนอยู่บริเวณหอยที่อาศัยอยู่  ไม่ให้ปลาตัวอื่นมาใกล้  ถ้าปลาตัวไหนว่ายมาใกล้ ๆ จะทำการขับไล่ไปทันที  พฤติกรรมดังกล่าวจึงเสมือนกับว่าหวงเปลือกหอยของตัวเองมาก
ปลาหมอหอย มีประมาณ 15 ชนิด ล้วนแต่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ด้วยความที่มีสีสันและพฤติกรรมที่แปลก น่าสนใจ ในประเทศไทยมีการนำเข้าและเลี้ยงกันประมาณ 10 ชนิด  เช่น Lamprologus ocellatus ที่ได้ชื่อว่าเป็นปลาหมอหอยชนิดที่ได้รับความนิยมที่สุด โดยเฉพาะในตัวที่มีสีเหลืองสดหรือสีทอง, L. meleagris และหลายชนิดในสกุล Neolamprologus เช่น N. brevis, N. similis, N. boulengeri, N. cauodopuntatus,  Altolamprologus compressiceps และA. calvus
สามารถเลี้ยงและเพาะขยายพันธุ์ได้ในตู้กระจก โดยวิธีการเลี้ยงทำไปโดยง่าย โดยพื้นตู้ควรปูด้วยทรายละเอียดและโปรยเปลือกหอยประเภทหอยเปลือกเดี่ยวลงไปให้ทั่ว เช่น หอยเชอรี่, หอยโข่ง หรือหอยหวาน  เพราะเมื่อถึงเวลาผสมพันธุ์ ปลาทั้งตัวผู้และตัวเมียจะทำการคัดเลือกเปลือกหอย และทำความสะอาดรอบ ๆ บริเวณที่วางเปลือก และจะขุดดึงเปลือกหอยให้ฝังลึกลงไปในพื้นทรายให้เห็นโผล่มาเฉพาะบริเวณรูเปลือกเท่านั้น ส่วนเปลือกหอยอันอื่นที่ไม่ได้ใช้ จะอมทรายมาเทกลบเพื่อไม่ให้ปลาตัวอื่นมาใช้ได้ เมื่อรังถูกสร้างเสร็จแล้ว ปลาทั้งคู่จะอาศัยหากิน ตลอดจนว่ายเข้าออกบริเวณาปากเปลือกหอยของตนเท่านั้น จนกระทั่งมีลูกปลาตัวเล็ก ๆ ลูกปลาก็จะว่ายอยู่บริเวณปากเปลือกหอยที่เป็นรังของตน พร้อมด้วยปลาพ่อแม่เป็นผู้ดูแล และจะผลุบหลบเข้าไปในเปลือกหอยเมื่อเห็นว่ามีภัยอันตรายเข้ามาคุกคาม
==อ้างอิง==
วงศ์ปลาหมอสี
ปลาแบ่งตามชื่อสามัญ
ปลาตู้
ยุงก้นปล่อง

Anopheles หรือยุงก้นปล่อง เป็นสกุลของยุงที่มีบทบาทเป็นพาหะของโรคมาลาเรีย, โรคเท้าช้าง และอีกหลายโรค
โยฮันน์ วิลเฮล์ม เมเกน นักกีฏวิทยาชาวเยอรมัน พรรณนาและตั้งชื่อสกุลครั้งแรกในปี ค.ศ. 1818 โดยมาจากภาษากรีกโบราณ ἀνωφελής (anōphelḗs) แปลว่า 'ไร้ประโยชน์' 
ทั่วโลกมีสกุลยุงก้นปล่องมากกว่า 460 สปีชีส์ โดยมากกว่า 100 สปีชีส์ที่เป็นพาหะแพร่ระบาด ของโปรโตซัวปรสิตสกุล พลาสโมเดียม สาเหตุของโรคมาลาเรียในมนุษย์ แต่มีเพียง 30–40 ชนิดที่เป็นพาหะหลักที่พบได้บ่อยที่สุด  
ในประเทศไทย มีรายงานพบยุงก้นปล่อง 72 สปีชีส์ เป็นพาหะหลัก 3 สปีชีส์ ได้แก่ Anopheles minimus, Anopheles dirus และ Anopheles maculatus  ขณะที่ Anopheles gambiae เป็นสปีชีส์ที่รู้จักกันดีที่สุดของโลก ในฐานะพาหะของพลาสโมเดียมสปีชีส์ที่อันตรายที่สุด Plasmodium falciparum ที่แพร่ระบาดในทวีปแอฟริกา  ยุงก้นปล่องบางสปีชีส์ เป็นพาหะแพร่ระบาดปรสิต Wuchereria bancrofti และ Brugia malayi สาเหตุของโรคเท้าช้าง (filariasis)
แม้ยุงในสกุลอื่น (Aedes, Culex, Culiseta, Haemagogus และ Ochlerotatus) เป็นพาหะของโรคร่วมกัน แต่ไม่มีสกุลใดเป็นพาหะของมาลาเรีย
== อ้างอิง ==
มาลาเรีย
แมลงพาหะจุลชีพก่อโรคในมนุษย์
ยุงลาย

Aedes หรือยุงลาย เป็นสกุลของยุง ซึ่งดั้งเดิมกระจายพันธุ์ในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน แต่ปัจจุบันเพราะกิจกรรมของมนุษย์ ยุงลายบางสปีชีส์กระจายทั่วทุกทวีป ยกเว้นทวีปแอนตาร์กติกา
สกุลยุงลาย มีมากกว่า 700 สปีชีส์ บางสปีชีส์เป็นพาหะของปรสิตก่อโรคระบาดร้ายแรงหลายโรค โดยที่สำคัญได้แก่ ไข้เลือดออก, ไข้เหลือง, โรคเท้าช้าง, ไข้ซิกา, โรคชิคุนกุนยา, ไข้ไนล์ตะวันตก และ ไข้สมองอักเสบม้าตะวันออก
== ลักษณะ ==
ลักษณะเด่นประจำสกุลที่ใช้จำแนกได้ง่ายคือสังเกตได้ง่ายจาก ลายสีดำสลับขาว ตามลำตัวและขา 
และอีกเอกลักษณ์ของสกุลคือ มักตื่นตัวและกัดเฉพาะในกลางวัน ซึ่งต่างจากยุงสกุลอื่น ที่มักกัดบ่อยในตอนเช้าและพลบค่ำ 
== การค้นพบและจำแนก ==
โยฮันน์ วิลเฮล์ม เมเกน นักกีฏวิทยาชาวเยอรมัน พรรณนาและตั้งชื่อสกุลครั้งแรกในปี ค.ศ. 1818 โดยมาจากภาษากรีกโบราณ "ἀηδής" (aēdēs) แปลว่า "ไม่พึงประสงค์" หรือ "น่ารังเกียจ"
สปีชีส์แรกในสกุลนี้ที่ถูกศึกษาคือ Aedes cinereus 
สกุลยุงลายแบ่งออกเป็นหลายสกุลย่อย เช่น Aedes, Diceromyia, Finlaya, Stegomyia ฯลฯ  แบ่งย่อยมากกว่า 700 สปีชีส์
การจัดประเภทถูกแก้ไขในปี 2009 
== บทบาทในการระบาดของโรค ==
สมาชิกของสกุลยุงลาย ล้วนเป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องพาหะของเชื้อไวรัสก่อโรคหลายโรค โดยสองสปีชีส์ที่โดดเด่นที่สุดของสกุล คือ ยุงลายบ้าน (Aedes aegypti) และ ยุงลายสวน (Aedes albopictus) ซึ่งเป็นพาหะ ไข้เลือดออก, ไข้เหลือง, ไข้ซิกา, โรคเท้าช้าง, โรคชิคุนกุนยา, ไข้ไนล์ตะวันตก, ไข้สมองอักเสบม้าตะวันออก และโรคอื่นอีกมากที่มักไม่เป็นที่รู้จัก 
ขณะที่ ยุงลายพอลินีเชีย (Aedes polynesiensis) เป็นพาหะ โรคเท้าช้าง ในพอลินีเชีย 
โรคติดเชื้อไวรัสเหล่านี้มักมีอาการไข้ และสมองอักเสบ ในบางกรณีเป็นสาเหตุการเสียชีวิตจำนวนมาก
ปัจจุบันมีวัคซีนป้องกันบางโรคเช่น ไข้เหลือง ฯลฯ แต่มาตรการที่ดีกว่าคือป้องกันถูกยุงกัด ได้แก่
การลดปริมาณยุง
* ทำลายแหล่งน้ำขัง เพื่อกำจัดแหล่งเพาะพันธุ์ลูกน้ำที่เป็นตัวอ่อนของยุง
* ฉีดพ่นยาฆ่าแมลง บริเวณที่มียุงโตเต็มวัยมาก
* เครื่องดักยุง ระบบต่าง ๆ
การป้องกันยุงกัด
* การติดตั้งมุ้งลวด ที่หน้าต่างและประตู
* สารขับไล่แมลง
ดักจับลูกน้ำเพื่อสังเกตวิจัยการกำจัด
* กับดักยุงวางไข่ (Ovitrap)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Singapore Government dengue site that describes the mosquito
ยุงลายบ้าน

ยุงลายบ้าน หรือยุงไข้เหลือง  เป็นยุงที่สามารถแพร่ไวรัสไข้เด็งกี ชิคุนกุนยา และไข้เหลือง ตลอดจนโรคอื่น ๆ ได้ ยุงลายบ้านสามารถสังเกตได้จากรอยสีขาวที่ขาและเครื่องหมายรูปพิณโบราณ (lyre) บนอก ยุงลายบ้านมีกำเนิดในทวีปแอฟริกา แต่ปัจจุบันพบได้ในเขตร้อน และกึ่งเขตร้อนทั่วโลก
== การแพร่กระจายโรค ==
ยุงลายบ้านเป็นตัวพาหะนำโรคส่งผ่านไข้เขตร้อนหลายโรค ยุงลายบ้านเฉพาะเพศเมียเท่านั้นที่กัดเพื่อดูดเลือดไปใช้ให้ไข่เจริญ ยุงลายบ้านหาเหยื่อโดยจะดึงดูดเข้าหาสารเคมีที่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมปล่อยออกมา สารประกอบเหล่านี้รวมถึงแอมโมเนีย คาร์บอนไดออกไซด์ กรดแลกติกและออคทีนอล นักวิทยาศาสตร์แห่งงานบริการวิจัยการเกษตรได้ศึกษาโครงสร้างเคมีเฉพาะของออคทีนอลเพื่อทำความเข้าใจว่าเหตุใดสารเคมีดังกล่าวจึงดึงดูดยุงมายังตัวถูกเบียน (host) พวกเขาพบว่ายุงชอบโมเลกุลออคทีนอลหมุนขวา (dextrorotatory) มากกว่า
คู่มือนักเดินทางเรื่องการป้องกันไข้เด็งกีของศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค (CDC) แนะนำให้ใช้สารขับไล่ยุงที่มี DEET (เอ็น, เอ็น-ไดเอทิลเมทาโทลูเอไมด์ ความเข้มข้น 20% ถึง 30% ไม่ควรเกินกว่านี้) นอกจากนี้ยังแนะนำดังต่อไปนี้
แม้ว่ายุงลายบ้านมักกัดเวลาตกค่ำ และรุ่งเช้า ในบ้าน ในที่มืด หรือเมื่อมีเมฆมาก แต่ยุงชนิดนี้กัดและแพร่กระจายโรคได้ตลอดปีและทุกช่วงเวลาของวัน
ที่วางไข่ของยุงลายบ้านมักเป็นที่น้ำนิ่ง เช่น แจกันดอกไม้ ถังหรือภาชนาที่ไม่มีฝาปิด และยางรถยนต์ที่ทิ้งแล้ว แต่ที่อันตรายที่สุด คือ พื้นฝักบัวเปียกและถังชักโครก เพราะยุงจะเข้ามาแพร่พันธุ์ในที่พักอาศัยได้ มีการวิจัยที่แสดงว่าสารเคมีบางชนิดที่แบคทีเรียปล่อยออกมาในที่เก็บน้ำสามารถกระตุ้นให้ยุงเพศเมียวางไข่ได้ นอกจากนี้ ยุงเพศเมียมักจะถูกกระตุ้นให้วางไข่ในที่เก็บน้ำที่มีปริมาณกรดไขมันบางชนิดพอเหมาะซึ่งกรดไขมันดังกล่าวสัมพันธ์กับแบคทีเรียที่มีส่วนในการย่อยสลายใบไม้และสารอินทรีย์อื่นในน้ำ
สวมเสื้อผ้าแขนยาวและกางเกงขายาวเมื่ออยู่นอกอาคารในช่วงกลางวัน และตอนเย็น
ฉีดพ่นสารขับไล่เพอร์เมธรินหรือ DEET บนเสื้อผ้า เพราะยุงอาจกัดผ่านเสื้อผ้าบาง ๆ ได้
ใช้มุ้งคลุมเหนือเตียงหากห้องนอนไม่ได้ปรับอากาศหรือมีมุ้งลวด สามารถเพิ่มการป้องกันได้โดยชุบมุ้งด้วยยาฆ่าแมลงเพอร์เมธริน (Permethrin)
ฉีดพ่นเพอร์เมธรินหรือยาฆ่าแมลงที่คล้ายกันในห้องนอนก่อนเข้านอน
== อ้างอิง ==
 
ไข้เด็งกี
ไข้เหลือง
แมลงพาหะจุลชีพก่อโรคในมนุษย์
สัตว์ที่พบในประเทศไทย
รักดังฟังชัด

รักดังฟังชัด (อังกฤษ: Her) เป็นภาพยนตร์แนวไซไฟ,โรแมนติก และ คอมเมดี้ ที่เข้าฉายในปี ค.ศ. 2013  เขียนเนื้อเรื่อง,กำกับและร่วมผลิตโดย สไปค์ จอนซ์ นำแสดงโดย วาคีน ฟินิกซ์,เอมี่ อดัมส์,รูนีย์ มารา,โอลิเวีย ไวลด์ และ สกาเล็ต โยแฮนสัน พากย์เสียงของ ซาแมนธา ภาพยนตร์นี้มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับอนาคต และเครื่องมือระบบปฏิบัติการต่างๆที่ล้ำสมัย
==เนื้อเรื่องย่อ==
เรื่องราวในอนาคตอันใกล้ที่เกิดขึ้นในมหานครลอส แองเจิลลิส เล่าเรื่องราวของธีโอดอร์(วาคีน ฟินิกซ์) ชายหนุ่มผู้เขียนจดหมายเป็นอาชีพ ซึ่งทำให้เขาเป็นคนที่มีนิสัยอ่อนไหวและเต็มไปด้วยความซับซ้อน หลังจากหย่าร้างกับภรรยาและต้องทุกข์ทนกับอาการใจสลาย ธีโอดอร์ก็ได้พบกับระบบปฏิบัติการอัจฉริยะ ซึ่งถือเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ระหว่างเขาและซาแมนธา (สกาเล็ต โยแฮนสัน) ด้วยความสดใสในน้ำเสียงและอารมณ์ขันของเธอ มิตรภาพที่เติบโตเป็นความรักรูปแบบใหม่ก็ได้ถือกำเนิดขึ้น
==นักแสดง==
วาคีน ฟินิกซ์ รับบทเป็น ธีโอดอร์
สกาเล็ต โยแฮนสัน รับบทเป็น ซาแมนธา (พากย์เสียง)
เอมี่ อดัมส์ รับบทเป็น เอมี่
รูนีย์ มารา รับบทเป็น แคเธอรีน
โอลิเวีย ไวลด์ รับบทเป็น อเมเลีย
คริส แพตต์ รับบทเป็น พอล
แมทท์ เลตเชอร์ รับบทเป็น ชาร์ลส์
แซม แจเกอร์ รับบทเป็น ดร.จอห์นสัน
ลูกา โจนส์ รับบทเป็น มาร์ค ลิวแมน
คริสเทน วิกก์ รับบทเป็น เซกซี คิตเทน (พากย์เสียง)
บิล แฮเดอร์ รับบทเป็น แชตรูมเฟรนด์ #2 (พากย์เสียง)
สไปค์ จอนซ์ รับบทเป็น เอเลียนบอย (พากย์เสียง, ขึ้นชื่อเครดิตว่า อดัม สปีเกล)
พอร์เทีย ดับเบิลเดย์ รับบทเป็น อิซาเบลล่า
สเตฟานี โซโกลินสกี หรือ "โซโก" รับบทเป็น อิซาเบลล่า (พากย์เสียง)
ไบรอัน คอกซ์ รับบทเป็น อลัน วัตต์ส (พากย์เสียง)
==รางวัล==
ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 86 ทั้งหมด 5 สาขา ได้แก่
ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
บทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม
ดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
เพลงนำภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (เดอะ มูน ซอง)
ออกแบบงานสร้างยอดเยี่ยม
และได้มา 1 สาขา คือ บทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม โดยสาขา ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม เรื่องที่ได้ไปคือ ปลดแอก คนย่ำคน สาขา ดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม เรื่องที่ได้ไปคือ กราวิตี้ มฤตยูแรงโน้มถ่วง สาขา เพลงนำภาพยนตร์ยอดเยี่ยม เรื่องที่ได้ไปคือ ผจญภัยแดนคำสาปราชินีหิมะ (เลท อิท โก) และสาขา ออกแบบงานสร้างยอดเยี่ยม เรื่องที่ได้ไปคือ เดอะ เกรท แกตสบี้ รักเธอสุดที่รัก
==References==
==External links==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2556
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย สไปค์ จอนซ์
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในลอสแอนเจลิส
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในเซี่ยงไฮ้
ภาพยนตร์โดยวอร์เนอร์บราเธอร์ส
บทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
ปริภูมิ-เวลา

ในวิชาฟิสิกส์ ปริภูมิ-เวลา (spacetime) เป็นแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ใด ๆ ที่รวมปริภูมิและเวลาเข้าด้วยกันเป็นความต่อเนื่องประสานเดียว ปริภูมิ-เวลาของเอกภพนั้นเดิมตีความจากมุมมองปริภูมิแบบยุคลิด (Euclidean space) ซึ่งถือว่าปริภูมิประกอบด้วยสามมิติ และเวลาประกอบด้วยหนึ่งมิติ คือ "มิติที่สี่" โดยการรวมปริภูมิและเวลาเข้าไปในแมนิโฟลด์ (manifold) เดียวที่เรียกกันว่า ปริภูมิ-เวลาแบบมินคอฟสกี (Minkowski space) นักฟิสิกส์ได้ทำให้ทฤษฎีทางฟิสิกส์จำนวนมากดูมีความเรียบง่ายขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ตลอดจนอธิบายการทำงานของเอกภพทั้งระดับใหญ่กว่าดาราจักรและเล็กกว่าอะตอมได้อย่างเป็นรูปแบบเดียวกันมากยิ่งขึ้น
==คำอธิบาย==
ในกลศาสตร์ดั้งเดิมที่ไม่เป็นเชิงสัมพัทธ์, การใช้ปริภูมิแบบยุคลิดแทนปริภูมิเวลามีความเหมาะสม, เนื่องจากเวลานั้นถือว่าเป็นสากลและคงที่, ดำรงอยู่อย่างเป็นอิสระในฐานะแห่งสถานะของการเคลื่อนที่ของผู้สังเกตการณ์ (observer) ในบริบทเชิงสัมพัทธภาพ,เวลาไม่สามารถแยกออกจากสามมิติของปริภูมิได้เพราะอัตราของการสังเกตที่ซึ่งเวลาได้ผ่านไปสำหรับวัตถุนั้นขึ้นอยู่กับความเร็วของวัตถุเทียบกับผู้สังเกตการณ์และยังขึ้นอยู่กับความแรงของสนามความโน้มถ่วง (gravitational field) อีกด้วย, ซึ่งสามารถที่จะชะลอการล่วงไปของเวลาสำหรับวัตถุที่มองเห็นได้โดยผู้สังเกตการณ์ที่อยู่ภายนอกของสนาม
ในจักรวาลวิทยา, แนวคิดของปริภูมิเวลาจะเป็นการรวมเอาทั้งปริภูมิและเวลาเข้าด้วยกันให้กลายเป็นเอกภพ (universe) ที่เป็นนามธรรมเพียงหนึ่งเดียว  ในทางคณิตศาสตร์นั้น มันก็คือแมนิโฟลด์ที่ประกอบไปด้วย "เหตุการณ์" ซึ่งจะถูกอธิบายได้ตามประเภทของระบบพิกัดบางอย่าง  โดยปกติแล้ว มิติเชิงพื้นที่ทั้ง 3 มิติ (ความยาว, ความกว้าง, ความสูง) และอีกมิติหนึ่งชั่วขณะ (เวลา) เป็นสิ่งจำเป็นต้องมี
กาล-อวกาศ
ทฤษฎีสัมพัทธภาพ
หลักการสำคัญของฟิสิกส์
รายชื่อเพลงที่บันทึกเสียงโดยไมเคิล แจ็กสัน

นี่คือ รายชื่อเพลงที่บันทึกเสียงโดย ไมเคิล แจ็กสัน
==เพลงทั้งหมด==
==ดูเพิ่ม==
รายชื่อเพลงที่ไม่เคยได้วางจำหน่ายของไมเคิล แจ็กสัน
รายชื่อเพลงที่บันทึกเสียงโดยเดอะแจ็กสันไฟฟ์
เพลงของไมเคิล แจ็กสัน
อิตส์เดอะฟอลลิงอินเลิฟ

อิตส์เดอะฟอลลิงอินเลิฟ (It's the Falling in Love) เป็นเพลงที่บันทึกเสียงโดยนักร้องชาวอเมริกัน ไมเคิล แจ็กสัน พร้อมกับแพตตี ออสติน เป็นเพลงที่ 9 ในสตูดิโอส์อัลบั้มที่ 5 ออฟเดอะวอลล์ ในปี ค.ศ. 1979 แต่งโดย Carole Bayer Sager และเดวิด ฟอสเตอร์ พร้อมกับโปรดิวเซอร์ ควินซี โจนส์
== อ้างอิง ==
เพลงของไมเคิล แจ็กสัน
เพลงในปี พ.ศ. 2522
สเตรนเกอร์อินมอสโก

สเตรนเกอร์อินมอสโก (Stranger in Moscow เป็นซิงเกิลที่ 5 และสุดท้ายในสตูดิโอส์อัลบั้มของไมเคิล แจ็กสัน  พาสต์เพรเซนต์แอนด์ฟิวเจอร์บุ๊ก 1 เพลงนี้วางจำหน่ายทั่วโลกในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1996 แต่ไม่ได้รับการวางจำหน่ายในประเทศสหรัฐอเมริกาจนถึงสิงหาคม ค.ศ. 1997 เพลงนี้แต่งขึ้นในเดือนกันยายน ค.ศ. 1993 ขณะที่เขาทั่วคอนเสิร์ต Dangerous World Tour ในมอสโก
== อันดับ ==
== รายการเพลง ==
Visionary single
CD side
"Stranger in Moscow" (album edit) – 5:22
"Stranger in Moscow" (Tee's In-House Club Mix) – 6:54
DVD side
"Stranger in Moscow" (music video) – 5:32
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
George, Nelson (2004).  The Ultimate Collection. Sony BMG.
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2539
เพลงของไมเคิล แจ็กสัน
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยไมเคิล แจ็กสัน
เพลงบันทึกเสียงที่ผลิตโดยไมเคิล แจ็กสัน
เพลงเกี่ยวกับมอสโก
เพลงเกี่ยวกับความเหงา
อโดนิรัม จัดสัน

อโดนิรัม จัดสัน (Adoniram Judson) และแนนซี จัดสัน เป็นมิชชันนารีโปรเตสแตนต์ชาวอเมริกันกลุ่มแรมที่ไปรับใช้ต่างแดงถึงแม้จะพบอุปสรรคแต่พวกเขาไม่เคยยกเลิกงานที่ยิ่งใหญ่ของพระเจ้า
==ประวัติ==
อโดนิรัมจัดสันเกิดที่รัฐแมสซาซูเซตส์ในปี 1788 เขาเป็นบุตรชายของศิษยาภิบาลคณะคองกริเกชันนัล ได้เข้าศึกษาในอีกสามปีต่อมาเมื่อจบการศึกษา จัดสันกลับไปยังบ้านเกิด และได้เปิดสถาบันการศึกษาและผลิดตำราสองเล่ม แต่เขาก็ไม่มีความสุข ได้เดินทางไปท่องโลกมุ่งสู่เมืองนิวยอร์กเพื่อเป็นนักเขียน
แต่เขาก็ไปได้ไม่นานก็กลับมายังบ้าน เดือน กันยายน ปี1808 เขารู้สึกตื่นเต้นกับเมืองพลิมัธและได้ถวายตัวเรียนพระคริสตธรรมในนิวอิงแลนด์ ไม่นานจัดสันได้แต่งงานกับคุณแอนน์ แฮสเซสทีน และเขาทั้งสองได้เริ่มทำงานในการร่วมงานกับแบปทิสต์ถึงงานมิชชันในประเทศอินเดีย
==พันธกิจที่พม่า==
เมื่อการเดินทางไปถึงอินเดียกลับพบกับอุปสรรคหลายอย่างทั้งสองจึงได้มุ่งไปสู่ประเทศพม่า และได้อาศัยอยู่ในบ้านหลังใหญ่ขององค์การแบปทิสต์ ในย่างกุ้งตามลำพัง  อุปสรรค์ที่ทั้งสองต้องพบเจอคือภาษาเขียนและเครืองหมายวรรค การแบ่บช่องไฟระหว่างคำ พม่าไม่มีทัศนะเกี่ยวกับเรื่องของพระคริสต์  แต่ไม่นานมากทั้งสองได้ย้ายที่อยู่ไปอยู่กับคุณฮาวพร้อมลูก ๆ แต่เป็นสิ่งที่ดีเมื่อไปอาศัยอยู่ที่นั้นไม่นาน อโดนิแรมก็ได้พิมพ์พระคัมภีร์ที่ได้แปลทีละเล็กที่ละน้อย ในเวลาเพียงสองปี ไม่นานทั้งไรทั้งสองก็ได้ย้ายที่เพื่อความสะดวกในการพบปะกับชาวพม่าในที่ใจกลางเมือง แต่ทั้งสองก็ขาดเงินทุน การขาดเงินทุนไม่ได้ทำให้ทั้งสองหยุดในการรับใช้พระเจ้า ไม่นานเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1819 หม่องเนาก็รับเชื่อพระคริสต์และสิ่งที่อโดนิแรมได้ทำก็เริ่มโตขึ้นช้า ๆ ถึงกระนั้นการเข้าไปอยู่ตรงนั้นถึงจากมีอุปสรรค์ ก็ตาม
==ปลายชีวิตของอโดนิแรมกับครอบครัว==
การข่มขู่จากเจ้าหน้าที่รัฐบาลและคุณแนนซี (เป็นชื่อเล่นของคุณแอนน์) ป่วยเป็นไข้และต้องเจอกับอุปสรรคต่าง ๆ แต่ก็ไม่ได้ทำให้อโดนิแรมเลิกแปลพระคัมภีร์ แต่กลับแปลพระคัมภีร์พันธสัญญาใหม่จนจบเล่มภายในเวลาไม่ถึงปี แต่อย่างไรก็ตามไม่นานก็เกิดสงคราม อโดนิแรมกับมิชชันนารีไพรซ์ถูกจับข้อหาเป็นสายลับ ถูกคุมขังคุกแดนประหาร ต้องเจอกับความยากลำบากในคุกหายปี จนเดือนพฤศจิกายน 1815 ก็ได้รับการปล่อยตัวเพื่อเป็นล่ามในการเจรจาสงบศึกกับอังกฤษ แต่ก็น่าเสียใจที่ภรรยาและลูกก็ต้องจากอโดนิแรมไป แต่อโดนิแรมก็ได้ใช้โอกาศในการแปลพระคัมภีร์ภาษาพม่าและพิมพ์ในปี 1840 และแต่งงานใหม่กับซาราห์และทั้งสองก็มีลูก 8 คนและซาราห์เสียชีวิต เมื่ออโดนิแรม ได้กลับถึงบ้านเกิด อโดนิแรมก็ได้ไปเทศน์ที่ต่าง ๆ ก็ได้รู้จักกับเอมิลี ชับบ็อก นักเขียนนิยายและทั้งสองก็ได้แต่งงานกันและได้ไปรับใช้ด้วยกันที่ประเทศพม่า 3 ปี ในฤดูใบไม้ผลิของปี 1850 ขณะที่ เอมิลีมิลี ใกล้จะให้กำเนิดลูก อโดนิแรมป่วยหนักได้ลงเรื่อออกเดินทางหวังว่าเขาจะได้รับการรักษาให้หาย ต่อมาไม่ถึงสัปดาห์ อโดนิแรมก็เสียชีวิตและถูกฝังในทะเลและภรรยาของเขาได้พาลูก ๆ ไปอยู่ในสหรัฐแต่ไม่นานเธอก็เสียชีวิตลงเมื่ออายุ 33 ปี
==อ้างอิง==
รูธ เอ. ทัคเกอร์  "จากเยรูซาเล็มสู่ปลายแผ่นดินโลก" สำนักพิมพ์ กนกบรรณสาร  พิมพ์ครั้งที่1 สิงหาคม 1999
คริสต์ศาสนิกชนชาวอเมริกัน
มิชชันนารีแบปทิสต์
บุคคลจากรัฐแมสซาชูเซตส์
อิ้นถี

ซฺหวินจวิ้นหวัง พระนามเดิมอิ้นที (胤禵) (16 มกราคม ค.ศ. 1688 – 13 มกราคม ค.ศ. 1756) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 14 ของจักรพรรดิคังซีที่ประสูติจากจักรพรรดินีเซี่ยวกงเหริน อีกทั้งเป็นพระอนุชาร่วมพระราชมารดากับจักรพรรดิยงเจิ้ง เมื่อจักรพรรดิยงเจิ้งขึ้นครองราชย์ได้ทรงให้พระเชษฐาและพระอนุชาเปลี่ยนพระนาม เจ้าชายอิ้นถีจึงเปลี่ยนพระนามเป็นยฺหวิ่นที (允禵)
==พระราชประวัติ==
อิ้นถีเมื่อแรกประสูติมีพระนามว่าอิ้นเจิ้ง (胤祯) เนื่องจากออกเสียงใกล้เคียงกับพระเชษฐาอิ้นเจิน จึงได้เปลี่ยนพระนามเป็นอิ้นที (胤禵) และเมื่อจักรพรรดิยงเจิ้งได้ครองราชย์ก็ทรงต้องเปลี่ยนพระนามเป็นยฺหวิ่นที (允禵) ถึงแม้พระองค์จะมีพระราชมารดาเดียวกับจักรพรรดิยงเจิ้ง แต่ทั้งสองพระองค์ก็ไม่ค่อยถูกกันนัก อีกทั้งอิ้นถียังอยู่ฝ่ายเดียวกับเจ้าชาย อิ้นซื่อ ซึ่งเป็นฝ่ายตรงข้ามกับจักรพรรดิยงเจิ้ง ทำให้พี่น้องคู่นี้มีเรื่องให้บาดหมางกันอยู่เสมอ
ในปี ค.ศ. 1718 หลังความพ่ายแพ้ของจักรวรรดิชิงในสงครามที่ทิเบต อิ้นทีได้รับแต่งตั้งจากจักรพรรดิคังซีเป็นแม่ทัพนำกำลังทหาร 300,000 คน เข้าสู่ทิเบต ทรงประสบความสำเร็จในการทำสงครามเป็นอย่างมาก จึงเกิดกระแสที่ว่าจักรพรรดิคังซีจะทรงแต่งตั้งอิ้นถีเป็นรัชทายาท แต่ในปี ค.ศ. 1722 จักรพรรดิคังซีสวรรคต ได้ทรงเขียนพระราชพินัยกรรมแต่งตั้งเจ้าชายสี่อิ้นเจินเป็นรัชทายาท เมื่ออิ้นทีได้ทราบข่าวการสวรรคตของพระราชบิดา ก็ได้รีบเดินทางกลับปักกิ่ง อิ้นทีเมื่อถึงปักกิ่งได้แสดงอาการขัดขืนต่อจักรพรรดิยงเจิ้งและองค์จักรพรรดิเองก็ทรงไม่วางใจต่ออิ้นที จึงมีรับสั่งให้กักตัวอิ้นถีไว้แต่ในวัง พร้อมทั้งปลดจากตำแหน่งแม่ทัพและตำแหน่งอ๋องด้วย จนจักรพรรดิยงเจิ้งสวรรคตในปี ค.ศ. 1735 จักรพรรดิเฉียนหลงได้มีรับสั่งปล่อยตัวอิ้นทีพร้อมคืนตำแหน่งอ๋อง อิ้นทีก็ทรงอยู่ในตำแหน่งซฺหวินจวิ้นหวังจนสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1756
==พระบรมวงศานุวงศ์==
พระราชบิดา : จักรพรรดิคังซี
พระราชมารดา : จักรพรรดินีเซี่ยวกงเหริน
พระชายา
* พระชายาเอก จากสกุลหวันเอี๋ยน
* พระชายา จากสกุลซวูซวูเจี๋ยหลัว
* พระชายา จากสกุลอีเอ่อร์เกินเจี๋ยหลัว
* พระชายา จากสกุลอีเอ่อร์เกินเจี๋ยหลัว
* พระชายา จากสกุลอู๋
พระโอรส
* เจ้าชายหงชุน (弘春,1703–1739) อี่เก๋อไท่จวิ้นหวัง (已革泰郡王,1723-1724และ1726-1735)
* เจ้าชายหงหมิง (弘明,1705-1767) กงเล่ยเป้ยเล่อ (恭勤貝勒,1735-1767)
* เจ้าชายหงอิ้ง (弘映,1707-?)
* เจ้าชายหงข่าย (弘暟,1707-?)
พระธิดา
* เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม
* เจ้าหญิงเหอซั่วเก๋อเก๋อ
* เจ้าหญิงกู้ซานเก๋อเก๋อ
* เจ้าหญิงกู้ซานเก๋อเก๋อ
* เจ้าหญิงเหอซั่วเก๋อเก๋อ
* เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม
* เจ้าหญิงตัวหลัวเก๋อเก๋อ
เจ้าชายราชวงศ์ชิง