pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สงครามการ์ลิสต์ครั้งที่ 1

สงครามการ์ลิสต์ครั้งที่ 1 (Primera Guerra Carlista) เป็นสงครามกลางเมืองในสเปนตั้งแต่ปี ค.ศ. 1833 จนถึงปี ค.ศ. 1839 เป็นการขัดแย้งด้านการสืบทอดราชบัลลังก์พระมหากษัตริย์สเปน สงครามมีความคัดแย้งระหว่างผู้สนับสนุนทั้งสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งคือสมเด็จพระราชินีมาเรีย คริสตีนา ซึ่งสนับสนุน สมเด็จพระราชินีนาถอีซาเบลที่ 2 แห่งสเปนซึ่งเป็นฝ่ายเสรีนิยม อีกฝ่ายหนึ่งคือการ์โลสแห่งบูร์บง หรือฝ่ายการ์ลิสต์ ซึ่งต้องการระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Chronology of the First Carlist War 
Site by the Zumalakarregi Museum dedicated to the First Carlist War
สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 19
สงครามกลางเมือง
สงครามเกี่ยวข้องกับสเปน
สามสิบเก้าขั้นวันสิ้นชื่อ

สามสิบเก้าขั้น วันสิ้นชื่อ หรือ สามสิบเก้าขั้น คือนวนิยายแนวแอคชั่นผจญภัย ประพันธ์โดยจอห์น บัคคัน นักเขียนชาวสกอตต์ ลงตีพิมพ์ครั้งแรกเป็นตอน ๆ ในนิตยสารแบล็กวูดตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงกันยายน 1915 และต่อมาได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือในเดือนตุลาคมปีนั้นโดยวิลเลียม แบล็กวูด แอนด์ ซันส์ เอดินเบิร์ก  บทประพันธ์เรื่องนี้คือปฐมบทของพระเอกตัวนำที่ชื่อริชาร์ด แฮนเนย์ ซึ่งเป็นโลดแล่นด้วยบทบู๊และเอาตัวรอดด้วยปฏิภาณไหวพริบของตนเองในการฝ่าฟันให้หลุดพ้นสถานการณ์คับขัน
นวนิยายเรื่องนี้ได้รับการนำมาดัดแปลงเป็นภาพยนตร์หลายครั้ง ครั้งที่รู้จักอย่างแพร่หลายคือผลงานภาพยนตร์ของผู้กำกับ อัลเฟรด ฮิตช์ค็อก ในปี 1935 ซึ่งเป็นภาพยนตร์ขาวดำ นอกจากนี้ ก็มีการนำมาผลิตใหม่เป็นภาพยนตร์สีในปี 1959 และปี 1978 ซึ่งได้ชื่อว่าอิงประพันธ์ต้นฉบับมากที่สุด อีกทั้งยังมีภาพยนตร์ฉายทางโทรทัศน์ของอังกฤษในปี 2008 ด้วย
นวนิยาย
รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์ตาฮีตี

==ราชวงศ์โปมาเร==
{| width=95% class="wikitable"
! width=15%  | พระรูป
! width=30%  | พระนาม
! width=16%  | ประสูติ
! width=16%  | สิ้นพระชนม์
! width=10%  | คู่อภิเษกสมรส
|-
|align="center"|100px||align="center"|สมเด็จพระราชินีเตตูนานูอิเรอิอา อิเตราอิอาเตอา||align="center"|1753||align="center"| 1813||align="center"|โปมาเรที่ 1
|-
|align="center"|100px||align="center"|สมเด็จพระราชินีเตตูอานูอิ ตาโรวาฮิเน ||align="center"|1780 ||align="center"|1823||align="center" rowspan="3"|โปมาเรที่ 2
|-
|align="center"|100px||align="center"|สมเด็จพระราชินีนาถเตรีอีตารีอาที่ 2 แห่งฮูอาฮีเน ||align="center"|1790 ||align="center"|1858
|-
|align="center"|100px||align="center"|สมเด็จพระราชินีเตริอิโตโอเตไร เตเรโมเอโมเอ ||align="center"|1793||align="center"|1827
|-
|align="center"|100px||align="center"|พระเจ้าตาโปอาที่ 2 แห่งบอราบอรา ||align="center"|1806||align="center"|มีนาคม 1860||align="center" rowspan="2"|โปมาเรที่ 4
|-
|align="center"|100px||align="center"|เจ้าชายเตนานิอา อาริอิฟาไอเต||align="center"|10 มกราคม 1820||align="center"|6 สิงหาคม 1873
|-
|align="center"|100px||align="center"|สมเด็จพระราชินีนาถเตอูเฮแห่งฮูอาฮีเน ||align="center"|1840||align="center"|21 สิงหาคม 1891||align="center" rowspan="2"|โปมาเรที่ 5
|-
|align="center"|100px||align="center"|สมเด็จพระราชินีโจฮันนา มาราอู ทาอาโรอาแห่งตาฮีตี ||align="center"|24 เมษายน 1860||align="center"|4 กุมภาพันธ์ 1935
|}
== อ้างอิง ==
รายพระนามคู่อภิเษกสมรส
หัวร้อยรู

หัวร้อยรู  หรือ ปุ่มฟ้า ดาลูบูตาลิมา เป็นพืชจำพวกลงหัว ในวงศ์ Rubiaceae เป็นพืชอิงอาศัยกับต้นไม้ชนิดอื่น มักขึ้นตามคาคบไม้ ต้นแก่มีหัวกลมโตขนาดเท่ามะพร้าว ภายในหัวเป็นรูพรุนไปทั่ว จัดเป็นพืชที่อยู่ร่วมกับมด (myrmecophyte) ชนิดหนึ่ง ถ้าผ่าออกดู มักมีมดดำอาศัยอยู่เต็มหัว เนื้อนิ่ม สีน้ำตาลไหม้ เมื่อจะนำมาใช้ ต้องนำมาแช่น้ำทิ้งไว้จนกว่ามดจะออกไปหมด
ในตำรายาไทย หัวร้อยรูอยู่ใน “พิกัดมหากาฬทั้ง 5” ที่ใช้ดับพิษร้อน ถอนพิษไข้ แก้พิษอักเสบ ช้ำบวม แก้พิษไข้ ไข้กาฬ ประดงผื่นคัน น้ำเหลืองเสีย ส่วนหัวของหัวร้อยรูเองมีฤทธิ์บำรุงหัวใจ ขับพยาธิ แก้พิษในข้อในกระดูก แก้พิษประดง แก้ข้อเข่าข้อเท้าบวม
== อ้างอิง ==
วงศ์เข็ม
สมุนไพร
อะโดบี เอดจ์ แอนิเมต

อะโดบี เอดจ์ แอนิเมต (Adobe Edge Animate) หรือชื่อเดิมคือ อะโดบี เอดจ์ (Adobe Edge) เป็นโปรแกรมประยุกต์ที่มีเครื่องมือในการพัฒนาเว็บ ผลิตโดยบริษัทอะโดบีซิสเต็มส์ ที่ใช้ฟังก์ชั่นHTML5 ,จาวาสคริปต์ และCSS 3 ซึ่งในตอนนี้เป็นส่วนหนึ่งของอะโดบี เอดจ์ สวีท และยังสามารถใช้ได้โดยดาวน์โหลดฟรีจากอะโดบี ครีเอทีฟ คลาวน์
==ดูเพิ่ม==
อะโดบี เอดจ์
อะโดบี มูส
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ซอฟต์แวร์ของอะโดบี
ซอฟต์แวร์พัฒนาเว็บ
ซอฟต์แวร์บนวินโดวส์
หมู่เกาะซาโลมอน

หมู่เกาะซาโลมอน หรือ อะทอลล์ซาโลมอน (Salomon Islands; Salomon Atoll) คืออะทอลล์ใน Chagos Archipelago บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี ที่มหาสมุทรอินเดีย หมู่เกาะมีพื้นที่ทั้งหมด 5 ตารางกิโลเมตร และเป็นหนึ่งในหมู่เกาะที่ไม่มีประชากรอยู่อาศัย โดยหมู่เกาะนี้เป็นของสหราชอาณาจักร แต่ยังมีประเทศมอริเชียสอ้างสิทธิ์หมู่เกาะนี้
== เกาะ ==
หมู่เกาะนี้มีเกาะเล็กเกาะน้อยรวมแล้วทั้งหมดตามเข็มนาฬิกา 11 เกาะ ได้แก่
== อ้างอิง ==
อะทอลล์
อะโดบี อินดีไซน์

อะโดบี อินดีไซน์ (Adobe InDesign) เป็นโปรแกรมประยุกต์เผยแพร่เดสก์ทอป ผลิตโดยบริษัทอะโดบีซิสเต็มส์ มันสามารถใช้ในการสร้างสรรค์ผลงาน เช่น โปสเตอร์, ใบปลิว, โบรชัวร์, นิตยสาร และหนังสือ นอกจากนี้ยังสามารถเผยแพร่เนื้อหาสำหรับอุปกรณ์แท็บเล็ตที่ใช้ร่วมกับ ดิจิตอล พับลิชชิง สวีท
==กลุ่มผู้ใช้งาน==
อินดีไซน์ มีผู้ใช้งานถึง 86 ใน 36 ประเทศทั่วโลกด้วยสมาชิกรวมกว่า 51,000
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
อินดีไซน์
อินดีไซน์
อินดีไซน์
อินดีไซน์
อินดีไซน์
อินดีไซน์
มะคังแดง

มะคังแดง  หรือ ตุมกาแดง ชื่ออื่นๆคือ กาญจนบุรี เรียก จงก่าขาว ตะลุมพุกแดง  ราชบุรีเรียก จิ้งก่าขาว ชันยอด   เชียงใหม่เรียก มะคัง นครราชสีมาเรียก มุยแดง ลุมพุกแดง เป็นพืชในวงศ์ Rubiaceae ลำต้นและกิ่งก้านสีน้ำตาลแดง มีขนนุ่มๆเหมือนกำมะหยี่สีน้ำตาลแดงปกคลุมทั่วไป โคนต้นและกิ่งมีหนามโดยรอบ หนามขนาดใหญ่ พุ่งตรงออกเป็นระยะ เนื้อไม้สีขาวนวล 
มะคังแดงมีฤทธิ์เป็นยา ลำต้น ต้มน้ำดื่ม แก้เลือดลมเดินไม่สะดวก ผสมกับหัวยาข้าวเย็น ต้มน้ำดื่มแก้ไตพิการ  แก้ปวดท้อง ขับพิษโลหิต และน้ำเหลือง เปลือกต้น ตำพอกแผลสด ห้ามเลือด ทางจังหวัดอุบลราชธานีใช้เปลือกต้น เข้ายากับมุ่ยขาว ทำเป็นลูกกลอน แก้ปวดเส้นเอ็น อัมพฤกษ์ อัมพาต แก้ริดสีดวงทวาร แก่น ต้มน้ำดื่มแก้ปวดเมื่อย แก้ปวดประจำเดือน แก่นผสมกับยาชนิดอื่นๆ ใช้รักษาโรคกระเพาะอาหาร
== อ้างอิง ==
สกุลพุด
สมุนไพร
โลดทะนงแดง

โลดทะนงแดง  หรือ ข้าวเย็นเนิน หนาดคำ เป็นพืชในวงศ์  Euphorbiaceae มีรากสะสมอาหารพองโต ผิวสีแดงอมม่วง เนื้อสีขาว
โลดทะนงแดงมีฤทธิ์เป็นยาสมุนไพร โดยราก ใช้ฝนน้ำกินทำให้อาเจียน ทำให้ถ่าย เพื่อถอนพิษคนกินยาเบื่อ เมาพิษเห็ดและหอย แก้พิษงู แก้เสมหะเป็นพิษ แก้หืด แก้วัณโรค เป็นยาระบาย ฝนเกลื่อนฝี หรือดูดหนองถ้าฝีแตก ฝนทาแก้ฟกช้ำ เคล็ดบวม แก้ปวดฝี คุมกำเนิด ต้มดื่ม แก้วัณโรค ฝนกับน้ำมะนาว หรือสุรา รับประทานแก้พิษงู ฝนทาแก้ฟกช้ำ เคล็ดขัดยอก รากนำมาต้มน้ำดื่ม หรือฝนรับประทาน ทำให้อาเจียนอย่างหนัก ใช้ถอนพิษคนกินยาเบื่อยาเมา หรือฝนน้ำกินช่วยให้เลิกดื่มเหล้า ทางจังหวัดอุบลราชธานี ใช้ ราก เข้ายากับน้ำมะนาว ฝนกับน้ำดื่ม แก้ผิดสำแดง พิษแมงมุม ทำให้อาเจียน ถอนพิษเบื่อเมา เหง้า ฝนทา แก้สิว ฝ้า และฟกช้ำ เคล็ดบวม สารสกัดด้วยเอทานอลจากพืชอบแห้งมีฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ไทโรซิเนสและต้านอนุมูลอิสระ
== อ้างอิง ==
วงศ์ยางพารา
สมุนไพร
พืชที่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ
เชอร์ชาห์สุรี

เชอร์ ชาห์ สุรี (ค.ศ. 1486 – 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1545) (ภาษาเปอร์เซีย/فريد خان شير شاہ سوري – Farīd Xān Šer Šāh Sūrī, พระนามเดิม ฟาริด คาน, หรือนิยมกล่าวพระนามว่า เชอร์ คาน, "กษัตริย์เจ้าพยัคฆา") เป็นกษัตริย์ผู้สถาปนาราชวงศ์ซูร์ ซึ่งปกครองจักรวรรดิซูร์ในอินเดียตอนเหนือ โดยมีเมืองหลวงที่เดลี โดยกำเนิดเป็นชาวอัฟกันพื้นเมือง โดยพระองค์สามารถยึดจักรวรรดิโมกุลมาเป็นของพระองค์ได้ในปีค.ศ. 1540 ต่อมาหลังจากสวรรคตอย่างกะทันหันในปีค.ศ. 1545 พระโอรสจึงได้สืบราชสมบัติต่อจากพระองค์ในพระนามว่า "อิสลาม ชาห์ สุรี" ในช่วงแรกนั้นรับราชการเป็นพลทหารของจักรวรรดิโมกุล ก่อนที่จะได้รับตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการกองทัพในรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิบาบูร์ และต่อมาได้เป็นผู้ปกครองพิหาร ในปีค.ศ. 1537 ในขณะที่สมเด็จพระจักรพรรดิหุมายุนเสด็จแปรพระราชฐานต่างเมือง เชอร์ คานได้นำกองทัพเข้าบุกยึดครองรัฐเบงกอลและสถาปนาราชวงศ์ซูร์ขึ้น พระองค์ทรงเป็นผู้มีพระปรีชาญาณหลักแหลมทางด้านการวางแผน ทรงเป็นทั้งผู้ปกครองและจอมทัพผู้เก่งกล้า การจัดระเบียบการปกครองภายในจักรวรรดิในรัชสมัยของพระองค์เป็นการปูรากฐานสำคัญของจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโมกุลในรัชสมัยต่อๆมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิอักบัร
ในระหว่างรัชสมัยของพระองค์ซึ่งกินเวลาเพียง 5 ปีนั้น ได้ทรงจัดระเบียบการปกครองทั้งพลเรือนและการทหาร และยังเริ่มการใช้สกุลเงิน "รูปี" และยังจัดระเบียบการไปรษณีย์ของอินเดียอีกด้วย นอกจากนี้ยังทรงพัฒนาเมืองดินา-ปานาห์ ซึ่งสร้างโดยสมเด็จพระจักรพรรดิหุมายุน และเปลี่ยนชื่อเมืองใหม่เป็น "เชอร์การห์" และยังพัฒนาเมืองปาตลีบุตร ที่มีประวัติศาสตร์อันยาวนานซึ่งกำลังอยู่ในช่วงตกต่ำตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 7 เป็นต้นมา แล้วเรียกชื่อใหม่ว่า "ปัฎนา" พระองค์ยังเป็นที่จดจำจากการฆ่าเสือขนาดตัวเต็มวัยด้วยมือเปล่าในป่าของพิหาร ซึ่งเป็นที่มาของพระนามของพระองค์ พระองค์ยังเป็นผู้ที่ปรับปรุงและขยาย "แกรนด์ ทรังก์ โรด" ซึ่งเป็นถนนที่เก่าแก่และมีความยาวที่สุดในอนุทวีปอินเดีย กินระยะทางจากจิตตะกองในบังคลาเทศ ไปยังคาบูลในอัฟกานิสถาน
==อ้างอิง==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2029
จักรวรรดิโมกุล
จักรวรรดิซูร์
โจวันนี บอสโก

นักบุญโจวันนี บอสโก (San Giovanni Bosco) ชาวโรมันคาทอลิกในประเทศไทยเรียกว่านักบุญยอห์น บอสโก เป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิกชาวอิตาลี ผู้มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาคุณภาพชีวิตของเด็กยากไร้ให้ได้รับการศึกษาและมีทักษะในการประกอบอาชีพ ท่านได้ตั้งคณะนักบวชคาทอลิก ฝ่ายชายคือคณะนักบุญฟรังซิส เดอ ซาลส์ และฝ่ายหญิงคือคณะธิดาแม่พระองค์อุปถัมภ์ ซึ่งเป็นนักบวชที่ได้รับการฝึกเพื่อเน้นทำพันธกิจด้านสังคมสงเคราะห์กับเยาวชนโดยเฉพาะ
ในปี ค.ศ. 1934 บาทหลวงโจวันนีได้รับการประกาศเป็นนักบุญและการยกย่องจากสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 ว่าเป็นบิดาและอาจารย์ของเหล่าเยาวชน
== ประวัติ ==
โจวันนี เมลกีออร์เร บอสโก (Giovanni Melchiorre Bosco) เป็นบุตรชายคนเล็กของฟรันเชสโก บอสโก กับมาร์เกรีตา ออกกีเอนา เกิดเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 1815 ในครอบครัวชาวนาที่ยากจน ในเมืองกัสเตลนูโอโวดัสเต แคว้นปีเยมอนเต ประเทศอิตาลี บิดาของโจวันนีเสียชีวิตตั้งแต่เขาอายุได้ 2 ปี มารดาของเขาจึงต้องเลี้ยงดูบุตรตามลำพัง
เมื่อายุได้ 20 ปี โจวันนีก็เข้าเรียนที่เซมินารีที่กีเอรี และได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงที่เมืองตูรินในอีก 6 ปีต่อมา (5 มิถุนายน ค.ศ. 1841) ในขณะนั้นเมืองตูรินเต็มไปด้วยแรงงานอพยพ เด็กเยาวชนถูกมอมเมาด้วยอบายมุข และใช้ชีวิตเหลวแหลก คุณพ่อบอสโกจึงตั้งศูนย์เยาวชนขึ้นเพื่อช่วยเหลือเด็กผู้ยากไร้เหล่านี้ให้ได้รับการศึกษา มีศีลธรรม ห่างจากอบายมุข และมีศาสนาเป็นที่พึ่ง
การทำงานของท่านประสบความสำเร็จอย่างมากจนขยายออกไปยังเมืองอื่น ๆ คุณพ่อบอสโกจึงตั้งคณะนักบวชชายชื่อ “คณะนักบุญฟรังซิส เดอ ซาลส์ ” และร่วมกับซิสเตอร์มาเรีย โดเมนีกา มัซซาเรลโล ก่อตั้งคณะนักบวชหญิงชื่อ “คณะธิดาแม่พระองค์อุปถัมภ์” เพื่อฝึกอบรมกุลบุตรกุลธิดามาเป็นนักบวชที่เน้นทำงานช่วยเหลือเยาวชนตามแนวทางที่คุณพ่อบอสโกวางไว้ กิจการของคณะก้าวหน้าเป็นอย่างดีจนขยายไปยังต่างประเทศและทั่วโลก
บาทหลวงโจวันนี บอสโก ถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1888 ที่เมืองตูริน ประเทศอิตาลี ขณะอายุได้ 72 ปี
== เกียรติยศหลังมรณกรรม ==
บาทหลวงโจวันนี บอสโก ได้รับการประกาศเป็นบุญราศีในวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1929 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 และได้รับการประกาศเป็นนักบุญเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1934 ในสมณสมัยเดียวกัน
== อ้างอิง ==
นักบุญคณะซาเลเซียน
นักบุญชาวอิตาลี
นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 19
บาทหลวงชาวอิตาลี
ผู้ก่อตั้งคณะนักบวชคาทอลิก
บุคคลจากตูริน
จักรพรรดิบาบูร์

ซาฮีร์-อุด-ดิน มูฮัมมัด บาบูร์ หรือนิยมเรียกพระนามว่า จักรพรรดิบาบูร์ (نصیر الدین محمد همایون, Zahir-ud-din Muhammad Babur, พระบรมราชสมภพ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1483 - เสด็จสวรรคต 26 ธันวาคม ค.ศ. 1530) ทรงเป็นนักรบจากเอเชียกลางซึ่งมีชัยชนะและสถาปนาราชวงศ์โมกุลขึ้นบริเวณอนุทวีปอินเดีย และสถาปนาเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิบาบูร์ แห่งจักรวรรดิโมกุล ทรงเป็นทายาทโดยตรงจากตีมูร์ผ่านทางพระราชบิดา และยังมีเชื้อสายของเจงกีส ข่านผ่านทางพระราชมารดา พระองค์เป็นผู้ที่นำอิทธิพลและวัฒนธรรมเปอร์เซียเข้าไปเผยแพร่ในอาณาจักรของพระองค์ ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญของการขยายอาณาจักรของโมกุลในเวลาต่อมา
==อ้างอิง==
Mirza Muhammad Haidar Dughlat Ta'rikh-e Rashidi Trans. & Ed. Elias & Denison Ross (London) 1898.
Cambridge History of India, Vol. III & IV, "Turks and Afghan" and "The Mughal Period". (Cambridge) 1928
Muzaffar Alam & Sanjay Subrahmanyan (Eds.) The Mughal State 1526–1750 (Delhi) 1998
William Irvine The army of the Indian Moghuls. (London) 1902. (Last revised 1985)
Bamber Gascoigne The Great Moghuls (London) 1971. (Last revised 1987)
Jos Gommans Mughal Warfare (London) 2002
Peter Jackson The Delhi Sultanate. A Political and Military History (Cambridge) 1999
John F. Richards The Mughal Empire (Cambridge) 1993
Eraly, Abraham. Emperors of the Peacock throne, Penguin, 2000. ISBN 0-14-100143-7.
Gordon, Stewart.  When Asia was the World:  Traveling Merchants, Scholars, Warriors, and Monks who created the "Riches of the East"  Da Capo Press, Perseus Books, 2008.  ISBN 0-306-81556-7.
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2026
จักรพรรดิโมกุล
จักรวรรดิโมกุล
หุมายูง กา มักบะรา

หลุมฝังพระบรมศพของจักรพรรดิหุมายูง (Humayun's Tomb) หรือ หุมายูง กา มักบะรา ہمایوں کا مقبرہ, Humayun ka Maqbara) เป็นสุสานหลวงที่บรรจุพระบรมศพของจักรพรรดิหุมายูง แห่งจักรวรรดิโมกุล โดยผู้กำกับดูแลการก่อสร้างได้แก่พระมเหสีพระองค์แรกของพระองค์ ซึ่งมีพระนามว่า "พระนางเบกา เบกุม" สร้างในระหว่างปีค.ศ. 1569 - ค.ศ. 1570 ออกแบบโดยมิรัก มีร์ซา กียัท (Mirak Mirza Ghiyath) สถาปนิกชาวเปอร์เซีย ซึ่งจัดว่าเป็นสุสานและสวนแห่งแรกบนอนุทวีปอินเดีย ตั้งอยู่ที่นิซามุดดิน อีสต์ เดลี ประเทศอินเดีย ใกล้กับป้อมปราการ "ดินา-ปานาห์" (Dina-panah) หรืออีกชื่อหนึ่งว่า "ปุรานากิลา" (Purana Qila) ซึ่งพระองค์ทรงให้ก่อสร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1533 สถานที่แห่งนี้เป็นสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่แห่งแรกที่ใช้หินทรายสีแดงเป็นวัตถุดิบหลักในการก่อสร้าง สถานที่แห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก โดยองค์การยูเนสโก เมื่อปีค.ศ. 1993 และตั้งแต่นั้นมาจึงได้เริ่มการบูรณะอย่างจริงจังซึ่งยังคงดำเนินถึงปัจจุบัน นอกเหนือจากอาคารที่เป็นสุสานหลักแล้ว ยังมีอนุสรณ์สถานต่างๆหลายแห่งซึ่งตั้งอยู่ระหว่างทาง ตั้งแต่ประตูทางเข้าหลักทางทิศตะวันตก ยังมีอีกสถานที่หนึ่งซึ่งมีความเก่าแก่กว่าประมาณยี่สิบปี ได้แก่ สุสานของอิซา คาน นิยาซี (Isa Khan Niyazi) ซึ่งเป็นขุนนางชาวอัฟกันในราชสำนักของพระเจ้าเชอร์ชาห์สุรีแห่งราชวงศ์สุรี ซึ่งสร้างในปีค.ศ. 1547
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น==
Official Website
Humayun's Tomb Archaeological Survey of India
Humayun's Tomb Bibliography with Linked Articles
Compilation of Indian Heritage Sites
AKTC revitalisation of the Humayun's Tomb Gardens
Humayun's Tomb on Delhi-Tourism-India.com
Humayun's Tomb Best Time To Visit 
รูปภาพ
Satellite picture by Google Maps
Panoramic view on Humayun's Tomb at WHTour
Humayun's Tomb slideshow at Fotopedia
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1560
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
แหล่งมรดกโลกในประเทศอินเดีย
สิ่งก่อสร้างในเดลี
โห่ อัญ ท้าย

โห่ อัญ ท้าย (Hồ Anh Thái) เป็นนักเขียนชาวเวียดนาม เกิดเมื่อ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2503 ที่จังหวัดเหงะอาน ในช่วงวัยเด็กระหว่าง พ.ศ. 2509 – 2516 เขาต้องหลบภัยสงครามในชนบท ต่อมาได้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกด้านอารยธรรมต่างประเทศ ผลงานของเขาเน้นที่การต่อสู้ของผู้คนในช่วงเปลี่ยนผ่านจากสังคมนิยมไปสู่ทุนนิยม นวนิยายของเขาบางเรื่องได้แปลเป็นภาษาอังกฤษ เช่น “ผู้หญิงบนเกาะ” “มาจากหมอกสีแดง”
== อ้างอิง ==
มนธิรา ราโท. วรรณกรรมเวียดนามหลังปี ค.ศ. 1975. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553, หน้า 206-208.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Ho Anh Thai:
http://www.curbstone.org/authdetail.cfm?AuthID=37
http://www.congrexnetwork.com/dbs/waltic/dyncat.cfm?catid=190#ho 
Behind the Red Mist:
http://www.curbstone.org/bookdetail2.cfm?BookID=49&view=BL
http://www.nytimes.com/books/98/11/01/bib/981101.rv154952.html
Raising the Cause of the Individual in the New Vietnam:
http://articles.latimes.com/2001/sep/18/news/cl-46823
Garbage and Passion:
http://www.bungbinhsaigon.net/Baiviet.aspx?id=572 
The Dried River:
http://www.bungbinhsaigon.net/Baiviet.aspx?id=607 
นักเขียนชาวเวียดนาม
ทิเบตันแมสติฟฟ์

ทิเบตันแมสติฟฟ์ (Tibetan Mastiff) เป็นสุนัขบ้านพันธุ์โบราณในวงศ์ Canis lupus familiaris ซึ่งกำเนิดในหมู่ชนร่อนเร่ทางเอเชียกลาง
== ชื่อ ==
ทิเบตันแมสติฟฟ์มีชื่อภาษาถิ่นว่า "โทชี" (Do-khyi) ซึ่งมีผู้แปลไว้ต่าง ๆ กัน เช่น ผู้เฝ้าเรือน (home guard), ทวารบาล (door guard), สุนัขที่พึงล่ามไว้ (doc which may be tied) และสุนัขที่พึงคุมขังไว้ (doc which may be kept) ทั้งนี้ เพราะสุนัขชนิดนี้นิยมผูกหรือล่ามไว้กับสถานที่ต่าง ๆ เพื่อให้รักษาสถานที่เหล่านั้น
ส่วนชื่อ ทิเบตันแมสติฟฟ์ นั้นความจริงแล้วสุนัขนี้มิใช่พันธุ์แมสติฟฟ์ แต่ที่เรียกแมสติฟฟ์เพราะคำแมสติฟฟ์เดิมมีความหมายเพียงว่า "หมาใหญ่" อนึ่ง ยังมีสุนัขอื่น ๆ ที่ชาวตะวันตกตั้งชื่อให้ผิดจากความจริงในทำนองเดียวกันอีก เช่น ทิเบตันเทร์เรียร์ (Tibetan Terrier) ซึ่งมิใช่พันธุ์เทร์เรียร์ และทิเบตันสแปเนียล (Tibetan Spaniel) ซึ่งมิใช่พันธุ์สแปเนียล
== ลักษณะ ==
ปัจจุบัน ผู้เพาะพันธุ์แบ่งทิเบตันแมสติฟฟ์ออกเป็นสองประเภท คือ โทชี (Do-khyi) กับซังชี (Tsang-khyi) ประเภทหลังซึ่งชื่อมีความหมายว่า สุนัขจากซัง (dog from Tsang) นั้นบางทีก็เรียกว่า หมาวัด (monastery dog) มีกายสูงและหนักกว่าประเภทแรก ทิเบตันแมสติฟฟ์สูงราว 61 ถึง 72 เซนติเมตร แต่เพศผู้สามารถสูงได้ถึง 81.28 เซนติเมตร ส่วนน้ำหนักนั้นผู้เพาะพันธุ์ในตะวันตกวัดไว้ว่าประมาณ 47.6272 กิโลกรัมถึง 82 กิโลกรัม แต่ยิ่งตัวใหญ่ก็ยิ่งเลี้ยงยากเพราะค่าใช้จ่ายสูงและไม่รับกับความต้องการใช้งานเพียงในฐานะผู้รักษาปศุสัตว์
ส่วนลักษณะทางกายภาพนั้น ทิเบตันแมสติฟฟ์มีขนสองชั้นหลายสี ตั้งแต่สีดำ สีแทน สีแดง สีทองแดง ไปจนถึงสีเทา ทั้งขนยังไม่มีกลิ่นสาบสุนัขดังที่สุนัขพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ชนิดอื่น ๆ มักมี และโดยปรกติแล้ว ทิเบตันแมสติฟฟ์ผลัดขนในราวปลายฤดูหนาวหรือต้นฤดูใบไม้ผลิ แต่บางทีในปลายฤดูร้อนหรือต้นฤดูใบไม้ร่วงก็มี
ทิเบตันแมสติฟฟ์นั้นถือกันว่าเป็นพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ชั้นต้น เพราะอดทนอยู่รอดในสภาพภูมิประเทศทิเบต เนปาล อินเดีย และภูฏาน ที่เป็นแต่เขาสูงชันได้ นอกจากนี้ ทิเบตันแมสติฟฟ์ยังเป็นสุนัขพันธุ์เพียงไม่กี่ชนิดที่ติดสัดปีละครั้ง ต่างจากชนิดอื่น ๆ ที่เป็นปีละสองครั้ง โดยทิเบตันแมสติฟฟ์นั้นถึงฤดูผสมพันธุ์ในปลายหน้าใบไม้ร่วง เป็นเหตุให้มักตกลูกระหว่างเดือนธันวาคมถึงมกราคม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พันธุ์สุนัขที่มีต้นกำเนิดในทิเบต
พันธุ์สุนัข
พันธุ์สุนัขโลก
สัตว์ที่พบในประเทศจีน
สัตว์ที่พบในทิเบต
สุนัขอารักขาปศุสัตว์
เป่าติ้ง

เป่าติ้ง เป็นนคร นครหนึ่งใน 11 นคร แห่งมณฑลเหอเป่ย เป็นเมืองเก่าแก่แห่งวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ของชาติจีนเมืองหนึ่ง เมืองเป่าติ้ง เป็นที่ตั้งของหมู่บ้าน กว่า 6,209 หมู่บ้าน ประชากรในครัวเรือนทั้งหมด 11,612,010 ครัวเรือน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นครในมณฑลเหอเป่ย์
ฟรันทซ์ โวลฟาร์ท

ฟรันทซ์ แบร์นฮาร์ท โวลฟาร์ท (Franz Bernhard Wohlfahrt) เกิดวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1964 ที่ซังคท์ไฟท์อันแดร์กลาน รัฐคารินเทีย เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวออสเตรีย ผู้ซึ่งเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตู
== ผลงานในสโมสรระดับอาชีพ ==
โวลฟาร์ทเริ่มต้นอาชีพของเขาให้แก่ทีมบ้านเกิดของเขาที่มีชื่อว่าเอ็สเฟา ซังคท์ไฟท์ และหันเข้าสู่ระดับอาชีพให้แก่ทีมเอ็ฟคา เอาส์ทรีอาวีน ที่ซึ่งเขาใช้เวลาเกือบ 20 ปีให้แก่ทีม โดยชนะรายการลีกหกครั้ง กับออสเตรียคัพอีกสี่ครั้ง
ใน ค.ศ. 1996 ขณะที่มีอายุได้ 32 ปี ในที่สุดเขาก็ได้ย้ายไปยังต่างประเทศ โดยได้อยู่ร่วมกับเฟาเอ็ฟเบ ชตุทท์การ์ทของประเทศเยอรมนี และเป็นผู้มีส่วนสำคัญในการนำมาถึงรอบชิงชนะเลิศของยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ 1997–98 โดยเป็นฝ่ายแพ้ที่ 0–1 ให้แก่สโมสรฟุตบอลเชลซี ต่อมา เขาก็ได้กลับไปอยู่กับสโมสรแรกของเขา และได้อำลาวงการในเวลาไม่กี่ปีต่อมาโดยเล่นในระดับสมัครเล่นร่วมกับเอ็สเซ อุนเทอร์ซีเบินบรุน
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2006 โวลฟาร์ทเริ่มต้นอาชีพผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูให้แก่ทีมเอ็สคา ชวาดอร์ฟ 1936, เฟาเอ็ฟเบ อัทมีราวัคเคอร์เมิดลิง รวมถึงทีมชาติ ใน ค.ศ. 2008 เขาได้รับประสบการณ์เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนเป็นครั้งแรกร่วมกับทีมอาเอ็สเฟา บาเดิน
==== เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในคู่ของอายักซ์-ออสเตรีย ====
เมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1989 โวลฟาร์ทได้รับการพาดหัวข่าวกีฬาเมื่อเขาถูกตีและได้รับบาดเจ็บจากท่อนบาร์ ที่ขว้างมาโดยผู้สนับสนุนทีมเหย้าในการแข่งขันยูฟ่าคัพระหว่างทีมอายักซ์อัมสเตอร์ดัมกับเอาส์ทรีอาวีน ส่งผลให้อายักซ์ถูกยูฟ่าแบนจากการแข่งขันในรายการยุโรปเป็นระยะเวลาหนึ่งปี
== ผลงานในระดับนานาชาติ ==
ใน ค.ศ. 1983 โวลฟาร์ทได้รับเลือกจากฟุตบอลทีมชาติออสเตรียรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี ในการแข่งฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 1983  เขาได้รับการเปิดตัวในรุ่นใหญ่ในนัดกระชับมิตรเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1987 โดยได้พบกับทีมชาติสวิตเซอร์แลนด์ รวมถึงเป็นผู้เข้าแข่งขันฟุตบอลโลก 1998  ที่ซึ่งเขาเป็นตัวสำรองให้กับมิชชาเอล ค็อนเซิล
รวมทั้งสิ้น โวลฟาร์ทได้รับเลือกให้ลงเล่น 59 ครั้ง โดยมีผลงานระดับนานาชาติครั้งสุดท้ายของเขาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2001 ของการแข่งฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก 2002 เมื่อครั้งที่พบกับทีมชาติตุรกี โดยทีมชาติออสเตรียเป็นฝ่ายแพ้ที่ 0–5 ประตู นอกจากนี้เขายังมีความโชคร้ายเป็นพิเศษ จากการถูกเตะลูกเข้าตุงตาข่ายเก้าลูกในการแข่งขันครั้งหนึ่ง โดยเป็นฝ่ายแพ้ที่ 9–0 ให้แก่ทีมชาติสเปน ที่สนามฟุตบอลเม็สตัลยาในแคว้นบาเลนเซีย เมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1999
== เกียรติประวัติ ==
ลีกออสเตรีย: ค.ศ. 1983–84, 1984–85, 1985–86, 1990–91, 1991–92, 1992–93
ออสเตรียคัพ: ค.ศ. 1985–86, 1989–90, 1991–92, 1993–94
เยอรมันคัพ: ค.ศ. 1996–97
ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ: รองชนะเลิศ ค.ศ. 1997–98
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Austria Wien archives 
NationalFootballTeams data
Bundesliga stats at Fussballdaten 
นักฟุตบอลชาวออสเตรีย
ผู้รักษาประตูฟุตบอล
ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1998
ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูฟุตบอล
บุคคลจากรัฐคารินเทีย
แทร็กซ์ (วงดนตรี)

แทร็กซ์ (TraxX) (ชื่อเดิม The TRAX , TRAX) เป็นวงร็อคจากเกาหลีใต้ สังกัดค่ายเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ ประกอบด้วยสมาชิก เจย์ คิม, โน มินวู, คัง จองวู, คิม จองโม ปัจจุบัน TRAX เหลือสมาชิกเพียง 2 คน ในช่วงปี 2561 ทางต้นสังกัด ได้ประกาศเปลี่ยนชื่อวงใหม่ และปรับเปลี่ยนแนวเพลงเป็นแนว อิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ พร้อมกันนี้ยังได้เปิดตัวสมาชิกใหม่ "จินโจ" มารับหน้าที่เป็นดีเจประจำวง
==สมาชิก==
===สมาชิกปัจจุบัน===
===อดีตสมาชิก===
== ผลงาน ==
===สตูดิโออัลบั้ม===
Cold Rain 초우 (20 กรกฎาคม 2549)
===มินิอัลบั้ม===
Let You Go 가슴이 차가운 남자 (25 มกราคม 2553)
Oh! My Goddess 오! 나의 여신님  (6 กันยายน 2553)
Blind 창문  (10 พฤศจิกายน 2554)
===ชิงเกิล===
2547 - Paradox
2547 - Scorpio
2549 - 초우 (Cold Rain)
2553 - 가슴이 차가운 남자 (Let You Go)
2553 - 오! 나의 여신님 (Oh! My Goddess)
2554 - 창문 (Blind)
2560 - Road (SM Station Season 1)
2561 - Notorious (with LIP2SHOT featuring Sophiya) (SM Station Season 2)
2561 - Escape
กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติเกาหลีใต้
กลุ่มดนตรีจากโซล
ศิลปินสังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
แตงพะเนินทุ่ง

แตงพะเนินทุ่ง  เป็นไม้เถาในวงศ์ Cucurbitaceae เถาปกคลุมด้วยขนสากแข็ง สีน้ำตาลหรือเทา ใบเดี่ยว เว้าลึกเป็นห้าแฉก ผิวใบมีขนปกคลุมทั้งสองด้าน ดอกแยกเพศแยกต้น ดอกสีขาว ผลเดี่ยว ทรงกระบอก สุกแล้วเป็นสีเขียว มีแถบสีขาวตามยาวของผล เมล็ดแบน พบครั้งแรกที่อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี โดยนายพงษ์ศักดิ์ พลเสนา เมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2546 ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติให้แก่ผู้ค้นพบ
== อ้างอิง ==
ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551 หน้า 166
วงศ์แตง
ปาหนันแม่วงก์

ปาหนันแม่วงก์  เป็นพืชในสกุลปาหนันช้าง วงศ์ Annonaceae เป็นไม้ยืนต้น ดอกออกเดี่ยวหรือเป็นกระจุกตามกิ่ง กลิ่นหอมอ่อน ผลกลุ่ม ผลย่อยทรงรีหรือทรงกระบอก ออกดอกช่วงมกราคม – พฤษภาคม เป็นไม้ถินเดียวในประเทศไทย พบครั้งแรกที่อุทยานแห่งชาติแม่วงก์ จังหวัดกำแพงเพชร เมื่อ 17 เมษายน พ.ศ. 2547 โดย ดร. ปิยะ เฉลิมกลิ่น ชื่อสปีชีส์ตั้งตามสถานที่ค้นพบ
== อ้างอิง ==
ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551 หน้า 106
สกุลปาหนันช้าง
มะค่าแต้

มะค่าแต้ หรือ มะค่าหนาม มะค่าหลุม มะค่าลิง  เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Leguminosae ผลัดใบ ใบประกอบแบบขนนกปลายคู่ ดอกช่อมีดอกย่อยจำนวนมาก ฝักแบนหรือกลมแบน ออกดอกช่วงเดือนมีนาคม – พฤษภาคม พบครั้งแรกที่จังหวัดราชบุรี โดย J.E. Teijsmann ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย กระจายพันธุ์ในมาเลเซียตะวันตก ไทย, กัมพูชา, เวียดนาม, พม่า และบังกลาเทศ
ในภาคอีสานของไทยมีมะค่าแต้สองสายพันธุ์คือแต้โหลน ฝักแบบรูปไข่ ไม่มีหนาม และแต้หนาม ฝักแบนรูปไข่ มีหนาม นิยมใช้เนื้อไม้ในการก่อสร้าง ของใช้ เปลือกนำมาแช่น้ำให้ได้น้ำสีน้ำตาลแดง ใช้แช่แผลจากการคลอดบุตรให้สมานตัวเร็ว ไม่ติดเชื้อ ใบใช้แทนช้อนในการตักอาหารที่มีน้ำเช่นแกงได้
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัด
== อ้างอิง ==
ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551 หน้า 80
วงศ์ย่อยราชพฤกษ์
ไม้ที่ใช้ในการก่อสร้าง
พืชที่ใช้ทำของใช้
สมุนไพร
สงครามโลก Z

สงครามโลก Z (World War Z) เป็นนวนิยายแนวบันเทิงคดีหลังพยากรณ์ และสยองขวัญ เขียนโดยนักเขียนชาวอเมริกัน แม็กซ์ บรูกส์ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับบทสัมภาษณ์จากผู้รอดชีวิตรายต่าง ๆ ทั่วโลก หลัง "สงครามโลกซอมบี้" โดยมีผู้เขียนซึ่งในเรื่องเป็นเจ้าหน้าที่คณะกรรมการรายงานหลังสงครามของสหประชาชาติ ทำหน้าที่เป็นผู้รวบรวม
ฉบับภาษาอังกฤษตีพิมพ์เมื่อปี 2006 ส่วนฉบับภาษาไทยตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 2012 แปลโดย นพดล เวชสวัสดิ์ จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ Earnest Publishing
ในปี 2013 นวนิยายเรื่องนี้ได้ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ในชื่อ มหาวิบัติสงคราม Z นำแสดงโดย แบรด พิตต์
==อ้างอิง==
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2549
วรรณกรรมอเมริกัน
วรรณกรรมที่สร้างเป็นภาพยนตร์
สงครามสมมุติ
แคสันติสุข

แคสันติสุข  เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Bignoniaceae ใบประกอบแบบขนนก ดอกช่อ มีดอกย่อยจำนวนมาก โคนกลีบดอกรูประฆังสีขาวอมชมพู ปลายกลีบหยักเว้าและย่น ผลเป็นฝักรูปทรงกระบอก แห้งแล้วแตก เมล็ดแบนและมีปีกบาง ๆ  ออกดอกเดือนมกราคม – กุมภาพันธ์ พบครั้งแรกที่อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น เมื่อ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2474 โดยหมอคาร์ ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ผู้ค้นพบ ส่วนชื่อสกุลตั้งเป็นเกียรติแก่ ศ.ดร. ธวัชชัย สันติสุข
== อ้างอิง ==
ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551  หน้า 161
วงศ์แคหางค่าง