pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ในฤดูกาล 2561

การแข่งขันฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ประจำปี พ.ศ. 2561
==นัดอุ่นเครื่องและกระชับมิตรก่อนเปิดฤดูกาล==
==การแข่งขัน==
===ภาพรวมสถิติ===
===สถิติการทำประตู===
รวมทุกการแข่งขัน โดยถ้าประตูรวมเท่ากันจะเรียงตามหมายเลขเสื้อ.
===คลีนชีตส์===
รวมทุกการแข่งขัน โดยถ้าประตูรวมเท่ากันจะเรียงตามหมายเลขเสื้อ.
==การซื้อ-ขายนักเตะ==
===เข้า===
====การเปิดตลาดซื้อ-ขาย เลกแรก====
====การเปิดตลาดซื่อ-ขาย เลกที่สอง====
===ออก===
====การเปิดตลาดซื่อ-ขาย เลกแรก====
====การเปิดตลาดซื่อ-ขาย เลกที่สอง====
===ยืมตัว เข้า===
====การเปิดตลาดซื่อ-ขาย เลกแรก====
====การเปิดตลาดซื่อ-ขาย เลกที่สอง====
===ยืมตัว ออก===
====การเปิดตลาดซื่อ-ขาย เลกแรก====
====การเปิดตลาดซื่อ-ขาย เลกที่สอง====
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ฤดูกาลสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
บ
ฟาโรห์ฮูดเจฟาที่ 1

ฮูดเจฟา (ภาษาอียิปต์โบราณ แปลว่า "ลบ" หรือ "หายไป") เป็นพระนามแฝงของฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สอง ตามที่บันทึกไว้ในบันทึกพระนามแห่งตูริน ซึ่งเป็นบันทึกพระนามกษัตริย์ที่เขียนขึ้นในรัชสมัยของฟาโรห์ราเมสเซสที่ 2 ซึ่งในปัจจุบันเข้าใจกันว่า ฮูดเจฟา หมายความว่า พระนามของฟาโรห์ได้หายไปแล้วจากเอกสารที่คัดลอกบันทึกพระนามแห่งตูริน ระยะเวลาแห่งการครองราชย์ของฟาโรห์ฮูดเจฟาที่ระบุไว้ในบันทึกพระนามแห่งตูริน คือ 11 ปี เนื่องจากตำแหน่งของฟาโรห์ฮูดเจฟาในบันทึกพระนามแห่งตูริน บางครั้งพระองค์จึงถูกระบุว่าเป็นฟาโรห์เซโซคริส ตามที่บันทึกไว้ในหนังสือแอกิปเทียกา โดยเป็นประวัติศาสตร์ของอียิปต์ที่เขียนโดยแมนิโธ ซึ่งเป็นนักบวชชาวอียิปต์ในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล แมนิโธได้ระบุว่าฟาโรห์พระองค์ดังกล่าวว่าทรงครองราชย์เป็นระยะเวลา 48 ปี และนักไอยคุปต์วิทยาได้พยายามเชื่อมโยงฟาโรห์ฮูดเจฟากับฟาโรห์ที่ได้รับการยืนยันทางโบราณคดีในช่วงเวลาดังกล่าว โดยเฉพาะอย่างยิ่งฟาโรห์เซธ-เพอร์อิบเซน
== อ้างอิง ==
ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สอง
ทะเลสาบซือริช

ทะเลสาบซือริช (Zürichsee; Lai da Turitg) เป็นทะเลสาบในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ที่ระดับความสูง 406 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ทะเลสาบทอดตัวเป็นแนวยาวไปทางตะวันออกเฉียงใต้จากนครซือริชเป็นระยะทางกว่า 40 กิโลเมตร ทะเลสาบแห่งนี้รับน้ำมาจากคลองลินท์ ซึ่งเป็นคลองที่ไหลมาจากธารน้ำแข็งในเทือกเขาแอลป์ในรัฐกลารุส ทะเลสาบมีพื้นน้ำคิดเป็นพื้นที่กว่า 88.66 ตารางกิโลเมตร มีความลึกเฉลี่ย 49 เมตร จุดที่ลึกที่สุดมีความลึก 136 เมตร ทะเลสาบซือริชกินพื้นที่คาบเกี่ยวในรัฐสวิสสามรัฐ ได้แก่ รัฐซือริช, รัฐซังคท์กัลเลิน และรัฐชวีทซ์ ส่วนทางตะวันออกของทะเลสาบในรัฐซังคท์กัลเลินและรัฐชวีทซ์มีชื่อเรียกว่า ทะเลสาบโอเบอร์ (Obersee) ซึ่งมีความหมายว่า "ทะเลสาบที่สูง"
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ทะเลสาบในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ทรานสไก

ทรานสไก ( หมายถึง พื้นที่นอกเหนือ แม่น้ำเกรตไค), มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า สาธารณรัฐทรานสไก (โคซา : iRiphabliki yeTranskei) เป็นบันตูสถาน (อาณาเขตที่ตั้งขึ้นเพื่อแยกประชากรผิวดำ) ในประเทศแอฟริกาใต้ มีเมืองหลวงชื่อเมือง อึมทาทา ,ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น เอ็มทาทา ในปี 2004
ทรานสไก เป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญอย่างหนึ่งในประวัติศาสตร์ของแอฟริกาใต้ในเรื่องของการแบ่งแยกสีผิวและชนชั้นเพราะทรานสไกเป็นประเทศแรกสุดใน 4 ประเทศ ที่แยกตัวเป็นอิสระจากแอฟริกาใต้ก่อนที่จะกลับมารวมกันอีกครั้งในปี พ.ศ. 2537 และเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดอีสเทิร์นเคปในปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
รัฐสิ้นสภาพในทวีปแอฟริกา
อดีตสาธารณรัฐ
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2506
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2519
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2018 รอบคัดเลือกเพลย์ออฟ

เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2018 รอบคัดเลือกเพลย์ออฟ จัดตั้งแต่วันที่ 16 ถึง 30 มกราคม ค.ศ. 2018 โดยมีทั้งหมด 22 ทีมเข้าร่วมการแข่งขันในการคัดเลือกเพลย์ออฟที่จะตัดสินหาแปดทีมจาก 32 ทีมในรอบแบ่งกลุ่มของ เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2018
==ทีม==
22 ทีมต่อไปนี้ (8 จากโซนตะวันตกและ 13 จากโซนตะวันออก) จะได้ผ่านเข้าสู่รอบคัดเลือกเพลย์ออฟ ซึ่งประกอบไปด้วยสามรอบ (รอบคัดเลือกรอบ 1, รอบคัดเลือกรอบ 2 และ รอบเพลย์ออฟ):
4 ทีม เป็นทีมที่รออยู่ในรอบคัดเลือกรอบ 1
6 ทีม เป็นทีมที่รออยู่ในรอบคัดเลือกรอบ 2
12 ทีม เป็นทีมที่รออยู่ในรอบเพลย์ออฟ
==รูปแบบการแข่งขัน==
ในรอบคัดเลือกเพลย์ออฟ แต่ละคู่จะลงเล่นแบบนัดเดียว ในกรณีจำเป็น (มีการเสมอกัน) จะต่อเวลาพิเศษและดวลลูกโทษเพื่อตัดสินหาทีมผู้ชนะ ผู้ชนะของแต่ละคู่ในรอบเพลย์ออฟจะได้ผ่านเข้าสู่รอบแบ่งกลุ่มโดยอัตโนมัติ ผู้แพ้ทั้งหมดในแต่ละรอบที่มาจากสมาคมกับช่องทางการเพลย์ออฟเท่านั้นจะได้ผ่านเข้าสู่เอเอฟซีคัพ 2018 รอบแบ่งกลุ่ม
==ตารางการแข่งขัน==
ตารางการแข่งขันของแต่ละรอบมีดังต่อไปนี้.
==สายการแข่งขัน==
สายการแข่งขันของรอบคัดเลือกเพลย์ออฟสำหรับแต่ละโซนเป็นการกำหนดขึ้นโดยเอเอฟซีซึ่งขึ้นอยู่กับอันดับสมาคมของแต่ละทีม โดยทีมที่มาจากสมาคมที่มีอันดับสูงกว่าจะได้เป็นเจ้าภาพสำหรับนัดนั้น แต่ละทีมที่มาจากสมาคมเดียวกันจะไม่สามารถจัดวางอยู่ในรอบเพลย์ออฟคู่เดียวกันได้
===เพลย์ออฟ โซนตะวันตก 1===
ทีมชนะเลิศ จะได้ผ่านเข้าสู่กลุ่ม ดี
===เพลย์ออฟ โซนตะวันตก 2===
ทีมชนะเลิศ จะได้ผ่านเข้าสู่กลุ่ม บี
===เพลย์ออฟ โซนตะวันตก 3===
ทีมชนะเลิศ จะได้ผ่านเข้าสู่กลุ่ม เอ
===เพลย์ออฟ โซนตะวันตก 4===
ทีมชนะเลิศ จะได้ผ่านเข้าสู่กลุ่ม ซี
===เพลย์ออฟ โซนตะวันออก 1===
ทีมชนะเลิศ จะได้ผ่านเข้าสู่กลุ่ม เอช
===เพลย์ออฟ โซนตะวันออก 2===
ทีมชนะเลิศ จะได้ผ่านเข้าสู่กลุ่ม อี
===เพลย์ออฟ โซนตะวันออก 3===
ทีมชนะเลิศ จะได้ผ่านเข้าสู่กลุ่ม เอฟ
===เพลย์ออฟ โซนตะวันออก 4===
ทีมชนะเลิศ จะได้ผ่านเข้าสู่กลุ่ม อี
==รอบคัดเลือกรอบ 1==
ทั้งหมด 4 ทีมที่ลงเล่นในรอบคัดเลือกรอบ 1
|-
!colspan=3|โซนตะวันออก
|}
===โซนตะวันออก===
----
==รอบคัดเลือกรอบ 2==
ทั้งหมด 8 ทีมที่ลงเล่นในรอบคัดเลือกรอบ 2: 6 ทีมที่เข้าสู่ในรอบนี้ และ 2 ทีมผู้ชนะของรอบคัดเลือกรอบ 1
|-
!colspan=3|โซนตะวันออก
|}
===โซนตะวันออก===
----
----
----
==รอบเพลย์ออฟ==
ทั้งหมด 16 ทีมที่ลงเล่นในรอบเพลย์ออฟ: 12 ทีมที่เข้าสู่ในรอบนี้ และ 4 ทีมผู้ชนะของรอบคัดเลือกรอบ 2
|-
!colspan=3|โซนตะวันตก
|-
!colspan=3|โซนตะวันออก
|}
===โซนตะวันตก===
----
----
----
===โซนตะวันออก===
----
----
----
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เอเอฟซี แชมเปียนส์ ลีก, the-AFC.com
*1
แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย

แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย (Мария Владимировна Романова)
== พระประวัติ ==
แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย ประสูติ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2496 ณ มาดริด สเปน ทรงเป็นพระธิดาเพียงพระองค์เดียวใน แกรนด์ดยุกวลาดิมีร์ คิเรียลโรวิชแห่งรัสเซีย  กับ
เจ้าหญิงโลนิดา บรากาติออน โดยพระองค์เป็นพระธิดาของพระราชปนัดดาใน จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย และยังทรงสืบเชื้อสายมาจากพระราชวงศ์อังกฤษด้วย ผ่านทาง เจ้าหญิงวิคโทรีอา เมอลีทา แห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา ซึ่งเป็นพระอัยยิกา (ย่า) ของพระองค์ซึ่งเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาทรงเป็นผู้พิทักษ์ราชบัลลังก์รัสเซียสืบต่อจากพระบิดาตั้งแต่วันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2535 โดยแกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาทรงมีพระบิดาและพระมารดาทูนหัว 2 พระองค์ดังนี้
เจ้าชายนีโคลัสแห่งโรมาเนีย
สมเด็จพระราชินีโจวันนาแห่งบัลแกเรีย
== เสกสมรส ==
พระองค์ทรงเสกสมรส กับ เจ้าชายฟรันซ์ วิลเฮล์มแห่งปรัสเซีย โดยทีงมีศักดิ์เป็นพระญาติชั้นที่ 3 ในพระองค์ เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2519 โดยทรงรับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งปรัสเซีย พระชายา โดยทรงมีพระโอรสร่วมกันเพียงพระองค์เดียวคือ
แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิชแห่งรัสเซีย
ในปี พ.ศ. 2525 พระองค์ทั้ง 2 ทรงแยกกันอยู่ โดยพระองค์และพระบุตรจะเสด็จไปประทับ ณ ฝรั่งเศส และ สเปน อยู่บ่อยครั้ง พระองค์สามารถรับสั่งภาษารัสเซีย ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาสเปน ภาษาเยอรมัน ภาษาอิตาลี และ ภาษาอาหรับ ได้ดี
== พระกรณียากิจในฐานะแกรนด์ดัชเชสแห่งรัสเซีย ==
แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาทรงปฏิบัติพระกรณียากิจในฐานะตัวแทนพระราชวงศ์ทั้งยังปรากฏพระองค์ต่อหน้าสาธารณชนเป็นจำนวนบ่อยครั้ง นักสิชาการของหลายๆประเทศต่างออกมาให่ความเห็นว่า ในอนาคต รัสเซียอาจจะได้รับการฟื้นฟูระบอบสถาบันพระมหากษัตริย์กลับคืนมาอีกครั้ง แต่ถึงอย่างไรราชวงศ์แห่ง โรมาเนีย ก็มีโอกาสหลับมาได้มากกว่าเนื่องจากประชาชนส่วนมากยังคงมีความจงรักภักดีต่อระบอบกษัตริย์
แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาเคยออกมาประทานสัมภาณ์ว่า
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2496
แกรนด์ดัชเชสแห่งรัสเซีย
เจ้าหญิงปรัสเซีย
ราชวงศ์โรมานอฟ
บุคคลจากมาดริด
บุคคลจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
เขตกูจิง

เขตกูจิง (Kuching Division)  เป็นหนึ่งใน 12 เขตของรัฐซาราวัก, ประเทศมาเลเซีย โดยก่อนหน้านี้ เขตกูจิงใช้ชื่อเรียกว่า เขตที่ 1 เนื่องจากเป็นเขตที่เป็นศูนย์กลางการปกครองและมีความก้าวหน้าทันสมัยมากที่สุดในซาราวัก ปัจจุบันเขตกูจิงมีพื้นที่ประมาณ 4,559.5 ตารางกิโลเมตร มีประชากรทั้งสิ้น 705,546 คน ซึ่งถือเป็นเขตที่มีประชากรมากและหนาแน่นมากที่สุดในรัฐซาราวัก
เขตกูจิง แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 อำเภอ (District) ได้แก่ อำเภอกูจิง อำเภอบาอู และอำเภอลันดู, และระดับตำบล (Sub-district) อีก 2 ตำบล ได้แก่ ตำบลปาดาวัน และตำบลเซอมาตาน
== ประชากร ==
ประชากรของเขตกูจิงจากการประเมินในปี ค.ศ. 2010 มีประมาณ 705,546 คน ซึ่งถือเป็นเขตที่มีประชากรมากและหนาแน่นที่สุดในรัฐซาราวัก โดยประชากรส่วนมากจะกระจุกตัวอยู่ในอำเภอกูจิง
=== กลุ่มชาติพันธ์ุ ===
เขตกูจิงถือเป็นเขตที่มีประชากรที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์สูง อย่างไรก็ตาม สัดส่วนของกลุ่มชาติพันธ์ุต่าง ๆ ในเขตกูจิงนั้นจะมีความแตกต่างจากเขตอื่นที่เหลือในรัฐซาราวัก โดยชาติพันธุ์มาเลย์และจีนจะถือเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีจำนวนมากที่สุดในเขตนี้ ในขณะที่เขตอื่นในซาราวักนั้นกลุ่มชาติพันธ์ุหลักจะเป็นชาวอีบันและชาวจีน ส่วนชาติพันธ์ุในเขตกูจิงที่มีจำนวนรองลงมาจากสองกลุ่มหลักข้างต้น คือ ชาวบีดายูห์ ทั้งนี้ ชาวจีนส่วนใหญ่ที่อยู่ในเขตกูจิงนั้นเป็น
ชาวจีนฮากกา และฮกเกี้ยน มีชาวจีนฝูโจวและ
แต้จิ๋วบ้างเป็นบางส่วน ซึ่งโดยส่วนมากจะตั่งถิ่นฐานอยู่ในเขตนครกูจิงและแถบชานเมือง
เขตกูจิงเป็นเขตที่มีชาวมาเลย์จำนวนมากที่สุดในรัฐซาราวัก โดยชาวซาราวักเชื้อสายมาเลย์เกือบทั้งหมดในรัฐล้วนมีเชื้อสายมาจากชาวมาเลย์ในเขตกูจิงที่อพยพย้ายถิ่นฐานไปยังพื้นที่ส่วนอื่น ๆ ในเขต ยกเว้นในเขตตำบลปาดาวัน นอกจากนี้ เขตกูจิงยังเป็นบ้านของชุมชนชาวบีดายูห์ที่ใหญ่ที่สุดในมาเลเซียตะวันออก เช่นเดียวกันกับชาวซาราวักเชื้อสายมาเลย์ ชาวบีดายูห์ส่วนใหญ่ในรัฐซาราวักล้วนสืบเชื้อสายมาจากชาวบีดายูห์ในเขตกูจิง ทั้งนี้ชาติพันธ์ุบีดายูห์นั้นเป็นชาติพันธุ์หลักในเขตอำเภอบาอูของเขตกูจิง นอกจากนี้ เขตกูจิงยังมีกลุ่มชาติพันธุ์รองอื่นอีก 2 กลุ่ม คือ ชาวอีบัน (Iban) และ ชาวเมลาเนียว (Melanau) ซึ่งส่วนใหญ่มีพื้นเพถิ่นกำเนิดเดิมอยู่นอกเขตกูจิง ทั้งนี้ ชาวอีบันกลุ่มแรก ๆ ที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานในเขตกูจิงนั้นจะอยู่ในพื้นที่หมู่บ้านซีอลกานดิส (Kampung Siol Kandis), เปตราจายา (Petra Jaya) และเมืองกูจิง ส่วนชาวเมลาเนียวที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานนั้นจะถูกหลอมรวมและกลืนไปกับชาวมาเลย์เนื่องจากนับถือศาสนาอิสลามเช่นเดียวกัน โดยบางส่วนนั้นไม่มีการใช้ภาษาเมลาเนียวในชีวิตประจำวันแล้วเนื่องจากถูกกลืนอัตลักษณ์จนเหมือนกลายเป็นชาวมาเลย์
== เศรษฐกิจ ==
เขตกูจิงเป็นที่ตั้งของนครกูจิงเมืองหลวงของรัฐซาราวัก ซึ่งเป็นเมืองศูนย์กลางธุรกิจ, การค้าขาย, อุตสาหกรรม, ภาคบริการ, การศึกษา, รวมไปถึงการท่องเที่ยวของรัฐซาราวัก กูจิงจึงเป็นเมืองที่ใช้กำลังของประชากรภายในเมืองเป็นตัวขับเคลื่อนเศรษฐกิจมากกว่าที่จะใช้ทรัพยากรธรรมชาติที่มีอยู่มากมายในเขตนี้
== การเมืองการปกครอง ==
=== การแบ่งเขตการปกครอง ===
== การคมนาคนขนส่ง ==
== โครงสร้างพื้นฐาน ==
=== กีฬาและเกม ===
=== การศึกษา ===
=== การสาธารณสุข ===
=== ระบบความปลอดภัย ===
=== การบริการภาครัฐ ===
== ดูเพิ่ม ==
รัฐซาราวัก
อำเภอกูจิง
อำเภอบาอู
อำเภอลันดู
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Kuching Resident Office
Kuching Tourism
Kuching Info
อดีตอาณานิคมของอังกฤษ
รัฐซาราวัก
โรงเรียนสุขฤทัย

โรงเรียนสุขฤทัย ( Sukrutai School) เดิมชื่อโรงเรียนอนุบาลสุขฤทัย เป็นสถาบันในเครือไทย-เทค มหาวิทยาลัยศรีปทุม
==ประวัติโรงเรียน==
โรงเรียนสุขฤทัย เดิมชื่อโรงเรียนอนุบาลสุขฤทัย ได้รับอนุญาตจากสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชนกระทรวงศึกษาธิการ ให้จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2532 ที่เลขที่ 33/1 ถนนรามอินทรา แขวงจระเข้บัว เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร ประเภทโรงเรียนสามัญศึกษา ระดับก่อนประถมศึกษา เพื่อเปิดสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาลปีที่ 1 ถึง ชั้นอนุบาลปีที่ 3 ประเภทวิชาที่สอน วิชาสามัญ โดยให้รับนักเรียนได้ ไม่เกิน 193 คน จำนวน 6 ห้องเรียน
ต่อมา ในปี 2545 ได้รับอนุญาตเปลี่ยนแปลงชื่อโรงเรียนจาก “โรงเรียนอนุบาลสุขฤทัย” เป็น “โรงเรียนสุขฤทัย” ในปี 2546 ได้รับอนุญาตให้เปลี่ยนแปลงอายุการรับนักเรียน จากเดิม 3-6 ปี เป็นรับนักเรียนอายุ 3-12 ปี ขยายหลักสูตรระดับประถมศึกษาได้ตั้งแต่ปีการศึกษา 2546 เป็นต้นไป
== หลักสูตรการสอน ==
โรงเรียนสุขฤทัย จัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรแกนกลางของประเทศ โดยมีจุดประสงค์เพื่อพัฒนาคุณภาพของผู้เรียนให้เป็นคนดี มีปัญญา มีคุณภาพชีวิตที่ดี มีขีดความสามารถในการแข่งขัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเพิ่มศักยภาพของผู้เรียนให้สูงขึ้น สามารถดำรงชีวิตอยู่ได้อย่างมีความสุข บนพื้นฐานของความเป็นไทย ความเป็นสากล และมีพร้อมกับการศึกษาต่อ ดังนั้นเพื่อให้การจัดการเรียนการสอนของโรงเรียนสุขฤทัย เป็นไปตามแนวนโยบายการจัดการศึกษาของชาติ และความต้องการของสังคม และชุมชน ทางโรงเรียนจึงดำเนินการจัดหลักสูตรการสอนออกเป็น 2 ระดับ คือ
ระดับปฐมวัย
ระดับประถมศึกษา
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
[http://www.sukrutai.ac.th/เว็บไซต์หลักของโรงเรียนสุขฤทัย]
โรงเรียนในเขตบางเขน
โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2532
โรงเรียนเอกชนในกรุงเทพมหานคร
โรงเรียนสองภาษากรประภาภัทร

โรงเรียนสองภาษากรประภาภัทร ( Kornprapaphat Bilingual School) เดิมชื่อโรงเรียนอนุบาลภาคตะวันออกเฉียงเหนือ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน กระทรวงศึกษาธิการ  เปิดสอนตั้งแต่ระดับชั้นก่อนประถมศึกษา(อนุบาล) ไปจนถึงระดับประถมศึกษา
== เกี่ยวกับโรงเรียน ==
โรงเรียนสองภาษากรประภาภัทร ตั้งอยู่ที่จังหวัดขอนแก่น ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย  การก่อตั้งโรงเรียนขึ้นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2534 นั้น ก็เพื่อให้บริการแก่ชุมชนโดยรอบที่เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว  ซึ่งขณะนั้นโรงเรียนของเรายังอยู่ภายในบริเวณวิทยาลัยเทคโนโลยีภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และต่อมาโรงเรียนได้พัฒนาเติบโตขึ้น   กระทั่งปี พ.ศ. 2541 จึงได้ดำเนินการก่อสร้างอาคารใหม่และได้ย้ายออกมาตั้งอยู่ที่ถนนบ้านกอก กระทั่งปัจจุบัน
ในปี 2004 ทางโรงเรียนได้จัดให้มีหลักสูตรการเรียนการสอนแบบ โปรแกรมภาษาอังกฤษ (English Program) และต่อจากนั้นจำนวนนักเรียนได้ขเพิ่มจำนวนขึ้น และปัจจุบันเรามีจำนวนนักเรียนกว่า 300 คน และครูจำนวน 30 คน   และนับจากนั้น โรงเรียนของเราก็ได้เป็นที่ยอมรับในฐานะเป็นโรงเรียนที่มีคุณภาพ รับประกันคุณภาพการศึกษา โดยได้รับรางวัลพระราชทาน โรงเรียนดีเด่นถึง 3 สมัย ถือเป็นเกียรติประวัติของโรงเรียนดีเด่นในย่านภูมิภาคแห่งนี้
ต่อมาในปี พ.ศ. 2556 โรงเรียนได้เปลี่ยนเป็นโรงเรียนสองภาษา   เป้าหมายเพื่อให้นักเรียนได้พัฒนาการสื่อสารทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ โดยได้นำบทเรียนวิชาภาษาอังกฤษที่สอนโดยครูต่างชาติ ให้สอนในทุกระดับชั้นในโปรแกรมไทย โดยทางโรงเรียนหวังที่จะให้นักเรียนได้รับการปูพื้นฐานด้านภาษาอังกฤษ เพื่อพัฒนาสู่ระดับที่สูงขึ้นในโลกสังคมสมัยใหม่นี้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์หลักของโรงเรียนสองภาษากรประภาภัทร
โรงเรียนในอำเภอเมืองขอนแก่น
โรงเรียนเอกชนในจังหวัดขอนแก่น
โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2534
อำเภออาซาจายา

อำเภออาซาจายา (Asajaya District; 阿沙再也县)  เป็นอำเภอหนึ่งในสามอำเภอของเขตซามาราฮัน รัฐซาราวัก ประเทศมาเลเซีย ประชากรโดยส่วนใหญ่เป็นชาวมลายู อีบัน และจีน มีศูนย์กลางการบริหารอยู่ที่เมืองอาซาจายา หรือที่รู้จักกันในชื่อ เปอกันอาซาจายา (Pekan Asajaya) มีพื้นที่ 302.81 ตารางกิโลเมตร ประชากรประมาณ 33,600 คน  (พ.ศ. 2558) โดยส่วนใหญ่เป็นกลุ่มชาติพันธุ์มลายู
== ประวัติ ==

อาซาจายา แต่ก่อนเป็นที่รู้จักกันในชื่อ โนโนะก์ (Nonok) เป็นตำบลเล็ก ๆ ที่ได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1970 ซึ่งอยู่ภายใต้การบริหารของฝ่ายบริหารจัดการแห่งรัฐซาราวัก (Sarawak Administrative Officer; SAO) ซึ่งขณะนั้นมีเจ้าหน้าที่ประจำการในพื้นที่ 2 คน สองปีต่อมา ด้วยเหตุที่ได้มีการสร้างอาคารที่ทำการจากคอนกรีตที่คงทนถาวรกว่าเดิมขึ้น ทำให้มีสถานที่รองรับเจ้าหน้าที่ที่มาปฏิบัติการได้มากขึ้น โดยอาคารที่ทำการดังกล่าวนั้นยังคงถูกใช้งานมาจนถึงทุกวันนี้
ในช่วงแรกเริ่มของการก่อตั้งนั้น ตำบลโนโนะก์จะขึ้นตรงต่อฝ่ายบริการของอำเภอกูชิง ในวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1984 ได้มีการเปลี่ยนชื่อมาเป็นตำบลอาซาจายา ต่อมาในปี ค.ศ. 1993 ตำบลซามาราฮัน ซึ่งอยู่ภายใต้การบริหารจัดการของอำเภอกูชิงเช่นเดียวกัน ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอซามาราฮัน ทำให้ตำบลอาซาจายาได้รับการโอนย้ายไปขึ้นกับอำเภอซามาราฮัน จนได้รับการยกฐานะเป็นอำเภออาซาจายาในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1999
== การศึกษา ==

ในอำเภออาซาจายามีโรงเรียนระดับประถมศึกษาอยู่ไม่มากนัก อาทิ โรงเรียนประถมศึกษาชุงหัวอาซาจายา (SJK Chung Hua Asajaya), โรงเรียนประถมศึกษาอาซาจายาอูลู (SK Asajaya Ulu), โรงเรียนประถมศึกษาชุงหัวเซอเมอรา (SJK Chung Hua Semera), โรงเรียนประถมศึกษาชุงหัวเจอมูกัน (SJK Chung Hua Jemukan) มีโรงเรียนระดับมัธยมศึกษา 3 แห่ง คือ โรงเรียนมัธยมศึกษาเปอซันเตร็น (SMK Pesantren) ซึ่งเปิดรับเฉพาะนักเรียนที่เป็นมุสลิมเท่านั้น, โรงเรียนมัธยมศึกษาอาซาจายา (SMK Asajaya) และโรงเรียนมัธยมศึกษาเซอเมอรา (SMK Semera). นักเรียนชั้นประธมศึกษาปีที่ 6 ที่ผ่านการสอบประเมินผลระดับชาติ (Ujian Permeriksaan Sekolah Rendah; UPSR) จะสามารถเลือกโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาที่จะเข้าเรียนต่อได้ ส่วนนักเรียนที่สอบไม่ผ่านเกณฑ์ดังกล่าวต้องเข้าเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนอาซาจายา (SMK Asajaya) ซึ่งเป็นโรงเรียนเดียวในพื้นที่ที่เปิดสอนหลักสูตรเพื่อเตรียมนักเรียนให้พร้อมสำหรับเริ่มเรียนในระดับมัธยมศึกษา (Transition class)
== ประชากร ==
อำเภออาซาจายามีประชากรโดยคาดการณ์ประมาณ 33,600 คน โดยกลุ่มชาติพันธุ์หลักคือ ชาวมลายู จำนวนประชากรแบ่งตามกลุ่มชาติพันธุ์และตามเพศสภาพ ดังแสดงในตาราง
== ภาษา ==
ภาษาที่ใช้ในอำเภออาซาจายาจะขึ้นกับกลุ่มชาติพันธุ์นั้น เช่น ภาษามาเลเซีย ภาษาจีน ภาษาอีบัน ภาษาฮักกา ภาษาจีนแต้จิ๋ว ภาษาจีนฮกเกี้ยน เป็นต้น
== การปกครอง ==
อำเภออาซาจายา มีเขตการปกครองย่อยที่ขึ้นตรงกับอำเภออาซาจายา 1 แห่ง คือ ตำบลซาดงจายา (Sadong Jaya Sub-district) ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกสุดของอำเภอ อำเภออาซาจายามีเมืองใหญ่สุดของอำเภออยู่ 2 เมือง คือ อาซาจายา (Pekan Asajaya) และซาดงจายา (Pekan Sadong Jaya) ส่วนที่เหลือเป็นชุมชนระดับหมู่บ้านจำนวน 54 หมู่บ้าน และหมู่บ้านขนาดเล็ก ๆ อีก 13 หมู่บ้าน หมู่บ้านหลัก ๆ ได้แก่
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://www.samarahanro.sarawak.gov.my/daerah%20asajaya_mei%202009.htm 
Secondary Schools in Asajaya, Sarawak
Official Website of Asajaya District Office 
อาซาจายา
โกรสมึนส์เทอร์

โกรสมึนส์เทอร์ (Grossmünster) เป็นโบสถ์สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์นิกายโปรเตสแตนต์ในนครซือริช ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ถือเป็นหนึ่งในสี่โบสถ์หลักของซือรืช ตามตำนานแล้ว โบสถ์แห่งนี้ถูกสร้างขึ้นโดยกษัตริย์ชาร์เลอมาญ หลังจากที่ม้าของพระองค์คุกเข่าหน้าหลุมศพของนักบุญเฟลิกซ์และเรกูลา นักบุญผู้คุ้มครองแห่งซือริช อย่างไรก็ตาม โบสถ์ที่เห็นในปัจจุบันเป็นโบสถ์ที่สร้างขึ้นใหม่ในศตวรรษที่ 12 และแล้วเสร็จในค.ศ. 1220 ต่อมาในปี 1492 ก็ได้มีการสร้างหอสูงสองยอดขึ้นด้วยไม้ แต่ก็ถูกเพลิงไหม้ไปในปี 1763 หอสูงที่เห็นในปัจจุบันสร้างเสร็จในปี 1787
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official website
Grossmünster, Zürich - Sacred Destinations (includes photo gallery)
แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิชแห่งรัสเซีย

แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิชแห่งรัสเซีย  (Grand Duke George Mikhailovich of Russia)
== พระประวัติ ==
แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิชแห่งรัสเซีย ประสูติ 13 มีนาคม พ.ศ. 2524 ทรงเป็นพระโอรสเพียงพระองค์เดียวใน แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย กับ เจ้าชายฟรันซ์ วิลเฮล์มแห่งปรัสเซีย โดยพระองค์ได้รับการเข้าพิธีจุ่มศีลเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ในปีเดียวกัน โดยทรงมีพระราชบิดาพระราชมารดาทูลหัว ซึ่งทรงเป็นพระมหากษัตริย์และพระบรมราชินีทั้งหมด มีดังนี้
สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ
สมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน
สมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน
อดีตกษัตริย์ซีโมนแห่งบัลแกเรีย
อดีตพระราชินีมาร์การิตาแห่งบัลแกเรีย
โดยพระองค์ได้รับพระอิสริยยศเป็น แกรนด์ดยุกแห่งรัสเซีย ตามพระมารดาและได้รับพระอิสริยยศ เจ้าชายแห่งปรัสเซีย ตามพระบิดา
== ทรงศึกษาและอาชีพ ==
แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิช ทรงจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยในมาดริด และทรงเสด็จไปศึกษาต่อที่ มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด และมหาวิทยาลัยเซนต์จอห์นอ๊อกฟอร์ด ซึ่งเป็นเครือของมหาวิทยาลัยอ๊อกฟอร์ด เมื่อทรงศึกษาจบ แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิชทรงทำงานที่ บรัสเซลส์ โดยทรงทำงานในฐานะสภายุโรป โดยทรงเคยดำรงตำแหน่งอดีตกรรมาธิการยุโรปด้านการขนส่งและพลังงาน หลังจากนั้นก็เสด็จไปประทับ ณ ประเทศลักเซมเบิร์ก โดยทรงทำงานเป็นคณะกรรมาธิการยุโรปคณะกรรมการทั่วไปสำหรับพลังงานปรมาณูและการรักษาความปลอดภัย
เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2551 แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิชทรงได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ช่วยอธิบดีของ MMC Norilsk Nickel ซึ่งเป็นบริษัทเหมืองแร่นิกเกิลรายใหญ่ของรัสเซีย
ในปี พ.ศ. 2555 ทรงได้รับการเสนอชื่อเป็นผู้บริหารระดับสูงของ Metal Trade Overseas ซึ่งเป็นศูนย์กลางการขาย Norilsk Nickel ใน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ในปี พ.ศ. 2557 ทรงตั้งบริษัท Romanoff & Partners ใน กรุงบรัสเซลส์
=== ว่าที่แกรนด์ดยุกแห่งรัสเซีย ===
พระองค์ทรงเป็นพระโอรสเพียงพระองค์เดียวใน แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย ผู้พิทักษ์ราชบัลลังก์รัสเซียพระองค์ปัจจุบัน นั้นหมายถึงการก้าวไปสู่ตำแหน่ง ผู้พิทักษ์ราชบัลลังก์แห่งรัสเซีย ต่อไปถัดจาพระมารดา พระองค์เคยออกมาประทานพระดำรัสเกี่ยวกับตำแหน่งนี้เมื่อปี 2552
แต่ถึงอย่างไรก็ดี พระองค์ในวัย 38 ปี ยังมิได้เสกสมรส รัฐบาลและประชาชนต่างหวั่นเกรงถึงพระสถานะต่อไปของราชวงศ์ จะมีผู้สืบทอดที่เป็นสายพระโลหิตตรงจากพระองค์หรือไม่นั่น ขึ้นอยู่กับการตัดสินพระทัยชีวิตคู่ของพระองค์ด้วยพระองค์เอง จนกระทั่งพระองค์ ทรงเข้าพิธีเสกสมรสกับ รีเบคกา วิกตอเรีย โรมานอฟนา-เบ็ตตารินี เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2564 จึงทำให้เป็นที่เชื่อมั่นว่า ในอนาคต จะมีผู้สืบตำแหน่ง ผู้พิทักษ์ราชบัลลังก์รัสเซีย และคลายความกังวลของทุกฝ่ายไปได้ เพราะไม่ว่าพระองค์จะทรงมีพระโอรสหรือพระธิดา ก็สามารถสืบทอดตำแหน่งได้
== พระอิสริยยศ ==
13 มีนาคม พ.ศ. 2524 - ปัจจุบัน แกรนด์ดยุกจอร์จ มิโคโลวิชแห่งรัสเซีย เจ้าชายแห่งปรัสเซีย ( His Imperial and Royal Highness Grand Duke George Mikhailovich of Russia, Prince of Prussia)
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2524
แกรนด์ดยุกแห่งรัสเซีย
เจ้าชายปรัสเซีย
ราชวงศ์โรมานอฟ
บุคคลจากมาดริด
บุคคลจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
นางมหาจันทเทวี

นางมหาจันทเทวี (စန္ဒာဒေဝီ မွေ့ဇိပ် ;) หรือในวรรณคดีเรื่อง ราชาธิราช เรียก นางมุชีพ พระมเหสีใน พระยาอู่ กษัตริย์องค์ที่ 8 แห่ง อาณาจักรเมาะตะมะ-หงสาวดี
พระนางเป็นธิดาคนที่ 3 ของเสนาบดีนาม Than-Bon เสนาบดีผู้ใหญ่ในราชสำนักเมาะตะมะ-หงสาวดีซึ่งพระนางพร้อมพระเชษฐภคินีอีก 2 พระองค์คือ นางจันทะมังคะละที่ 2 หรือ นางมุเอียด และ นางอำเตียว หรือ นางมุกอ ได้เป็นพระมเหสีในพระยาอู่หลังจากที่พระยาอู่ขึ้นสืบราชบัลลังก์ขณะที่พระขนิษฐา พระนางสิริมายาเทวี หรือ นางมุเตียว ได้เป็นพระมเหสีของพระยาอู่ในอีก 5 ปีต่อมา
พระนางได้รับพระอิสริยยศที่ จันทเทวี พระนางมีพระธิดาพระองค์เดียวคือ ตะละแม่ท้าว พระอัครมเหสีองค์แรกใน พระเจ้าราชาธิราช กษัตริย์องค์ที่ 9
ราชวงศ์หงสาวดี
นิวโตรฟิลในเลือดต่ำ

นิวโตรฟิลในเลือดต่ำ คือภาวะที่มีระดับความเข้มข้นของเม็ดเลือดขาวชนิดนิวโตรฟิลในเลือดต่ำกว่าปกติ นิวโตรฟิลเป็นเม็ดเลือดขาวส่วนใหญ่ที่พบในกระแสเลือด ทำหน้าที่สำคัญในระบบภูมิคุ้มกันโดยเป็นส่วนหนึ่งของด่านแรกของการดักจับและทำลายแบคทีเรีย เศษของแบคทีเรีย และไวรัสที่ถูกจับโดยอิมมูโนกลอบูลิน ซึ่งล่องลอยในเลือด ผู้ป่วยที่มีนิวโตรฟิลในเลือดต่ำจะมีโอกาสติดเชื้อมากกว่าปกติ และหากติดเชื้อแล้วไม่ได้รับการรักษาที่เหมาะสม อาจเป็นอันตรายถึงแก่ชีวิตได้ เช่นที่พบในภาวะไข้จากระดับเม็ดเลือดขาวต่ำ
ภาวะนี้อาจเกิดได้ทั้งแบบเฉียบพลันและแบบเรื้อรัง บางครั้งอาจใช้สลับกันกับคำว่า "เม็ดเลือดขาวต่ำ" ได้
==อ้างอิง==
โรคของโมโนไซต์และแกรนูโลไซต์
โรคทางโลหิตวิทยา
เลือด
เม็ดเลือดขาว
พระนางปิยราชเทวี

พระนางปิยราชเทวี (ပီယရာဇာဒေဝီ, ; ประมาณ 1360 – ประมาณ เมษายน 1392) พระนามเดิม เม้ยมะนิก (မွေ့ မနိတ်; Mwei Maneit เมฺว มะนิ แปลว่า "แม่มณี") เป็นพระอัครมเหสีองค์ที่ 2 ใน พระเจ้าราชาธิราช กษัตริย์องค์ที่ 9 แห่ง อาณาจักรหงสาวดี ระหว่าง ค.ศ. 1384 ถึง 1392 ได้รับการสถาปนาเป็นพระอัครมเหสีเมื่อ ค.ศ. 1390 ภายหลัง ตะละแม่ท้าว พระอัครมเหสีพระองค์แรกปลงพระชนม์ชีพพระองค์เองด้วยความน้อยพระทัย
ราชวงศ์หงสาวดี
พระนางรัตนาเทวีแห่งตองอู

พระนางรัตนาเทวีแห่งตองอู (ရတနာ ဒေဝီ, ; Ratanadevī) เป็นหนึ่งในห้าพระมเหสีของพระเจ้าเมงจีโย ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ตองอู และเป็นพระมารดาของพระนางอตุลสิริมหาราชเทวี พระอัครมเหสีในพระเจ้าบุเรงนอง มีพระนามเมื่อแรกประสูติตามพงศาวดารมาตรฐานว่า ขิ่นเว  หรือตามพงศาวดารมหาราชวงศ์ตองอูว่า ขิ่นนีนเว 
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
ราชวงศ์ตองอู
บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1490
สอพินยา

สอพินยา (စောဗညား, ; สิ้นพระชนม์ 1541) อุปราชเจ้าเมือง เมาะตะมะ ระหว่างประมาณคริสต์ทศวรรษ 1510 ถึง 1541 และตั้งตนเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรหงสาวดี ระหว่าง ค.ศ. 1539 ถึง 1541 เดิมพระองค์ได้รับการแต่งตั้งครั้งแรกให้เป็นอุปราชแห่งเมืองเมาะตะมะ หนึ่งในสามเมืองสำคัญของอาณาจักรหงสาวดี โดย พญารามที่ 2 ซึ่งเมืองเมาะตะมะในสมัยการปกครองของพระองค์กลายเป็นเมืองท่าที่สำคัญและร่ำรวยจากการค้าขาย นอกจากนี้พระองค์ยังสร้างกองกำลังส่วนพระองค์ที่เข้มแข็งผสมกับกองทหารรับจ้างชาวโปรตุเกส ภายหลังพระองค์จึงปฏิเสธที่จะร่วมรบกับ พระเจ้าสการะวุตพี กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรหงสาวดีซึ่งมีศักดิ์เป็นพระเชษฐาพระมเหสีของพระองค์ ระหว่างการพิชิตอาณาจักรหงสาวดีของ อาณาจักรตองอู ช่วง ค.ศ. 1534 – 1541 หลังอาณาจักรตองอูยึดหงสาวดีได้และไม่ไว้พระทัยพระองค์ อาณาจักรตองอูจึงยกทัพมารบกับพระองค์จนถูกจับสำเร็จโทษเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1541
ราชวงศ์หงสาวดี
นางอำเตียว

นางอำเตียว (နှင်းအံဒေါင်း မွေ့ကော, ) หรือในวรรณคดีเรื่อง ราชาธิราช เรียก นางมุกอ พระมเหสีใน พระยาอู่ กษัตริย์องค์ที่ 8 แห่ง อาณาจักรหงสาวดี ซึ่งพระนางได้เป็นพระอัครมเหสีองค์ที่ 2 ของพระยาอู่
พระนางได้รับพระอิสริยยศที่ นางอำเตียว โดยพระนางมีพระธิดาพระองค์เดียวคือ ตะละแม่ศรี พระมเหสีใน พญากือนา แห่ง อาณาจักรล้านนา
นางอำเตียวขึ้นสืบตำแหน่งพระอัครมเหสีหลังจาก นางจันทะมังคะละที่ 2 หรือ นางมุเอียด พระเชษฐภคินีซึ่งเป็นพระอัครมเหสีองค์แรกของพระยาอู่สิ้นพระชนม์ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1360
ราชวงศ์หงสาวดี