pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อิชิดะ มิตสึนาริ

อิชิดะ มิตสึนาริ  เป็นขุนศึกที่รับใช้โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ และเป็นผู้นำกองทัพตะวันตกในยุทธการที่เซกิงาฮาระ
อิชิดะ มิตสึนาริ เกิดเมื่อค.ศ. 1559 ที่แคว้นโอมิ (จังหวัดชิงะในปัจจุบัน) เป็นบุตรชายคนรองของอิชิดะ มาซัตสึงุ  และมีพี่ชายคือ อิชิดะ มาซาซูมิ  ตระกูลอิชิดะเป็นซามูไรข้ารับใช้ของตระกูลอาซาอิ ซึ่งในขณะนั้นมีผู้นำคืออาซาอิ นางามาซะ หลังจากที่ตระกูลอาซาอิสูญสิ้นลงเมื่อค.ศ. 1573ด้วยน้ำมือของโอดะ โนบูนางะ สามพ่อลูกตระกูลอิชิดะจึงเข้ารับใช้ตระกูลโอดะต่อมา
อิชิดะ มิตสึนาริ มีความสามารถทางด้านการบริหารและการคลัง ผิดกับซามูไรร่วมสมัยโดยทั่วไปซึ่งเน้นการทหารเป็นหลัก ในสมัยการปกครองของโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ มิตสึนาริจึงได้รับแต่งตั้งเป็นบูเงียว  ซึ่งมีหน้าที่ทางด้านการบริหารปกครอง และยังได้รับการแต่งตั้งเป็นไดเมียวผู้ปกครองปราสาทซะวะยะมะ ( แถบเมืองฮิโกเนะในปัจจุบัน) ในช่วงการบุกครองเกาหลีของญี่ปุ่น (พ.ศ. 2135–2141) ไทโกฮิเดโยชิได้แต่งตั้งให้มิตสึนาริเป็นผู้ตรวจการตรวจสอบการทำงานของบรรดาขุนศึกที่ยกทัพไปรุกรานอาณาจักรโชซ็อน มิตสึนาริรายงานกลับมายังไทโกว่าการรุกรานนั้นไม่มีประสิทธิภาพ สร้างความไม่พอใจแก่บรรดาขุนศึกระดับสูงที่นำการรุกรานเกาหลีเป็นอย่างมาก
ก่อนที่ไทโกฮิเดโยชิจะถึงแก่อสัญกรรมลงในค.ศ. 1598 ได้ทำการแต่งตั้งให้อิชิดะ มิตสึนาริ เป็นหนึ่งในคณะ โกบูเงียว  หรือรัฐมนตรีทั้งห้า เพื่อคอยบริหารดูแลอาณาเขตของฮิเดโยชิในช่วงที่โทโยโตมิ ฮิเดโยริ  ผู้เป็นทายาทของฮิเดโยชิยังอยู่ในวัยเยาว์
==อ้างอิง==
== อ่านเพิ่ม ==
Bryant, Anthony. Sekigahara 1600: The Final Struggle for Power. Praeger Publishers, 2005
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
SengokuDaimyo.com The website of Samurai Author and Historian Anthony J. Bryant
SamuraiArchives.com 
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2102
ไดเมียว
บุคคลในยุคอาซูจิ–โมโมยามะ
ผู้ถูกประหารชีวิตโดยการตัดศีรษะ
บุคคลจากจังหวัดชิงะ
แคว้นศักดินาโทซะ

แคว้นศักดินาโทซะ  เป็นแคว้นศักดินาโบราณซึ่งปัจจุบันคือจังหวัดโคจิ โดยในอดีตแคว้นนี้มีตระกูลยามาอูจิเป็นผู้ปกครอง ซึ่งยามาอูจิ โทโยชิเงะ ไดเมียวคนที่ 15 ได้มีส่วนร่วมในการโค่นล้มรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ด้วยการเขียนฎีกาให้โทกูงาวะ โยชิโนบุ ยอมถวายคืนพระราชอำนาจแก่จักรพรรดิโคเม บุคคลสำคัญในยุคนั้นถือกำเนิดที่แคว้นนี้เช่น ซากาโมโตะ เรียวมะ, นากาโอกะ ชินตาโร และอิวาซากิ ยาตาโร เป็นต้น
ท
จังหวัดโคจิ
ฝาน เส้าหวง

ฝานเส้าหวง (Louis Fan, Louis Fan Siu-wong, 樊少皇, พินอิน: Fán Shàohuáng) เป็นนักแสดงชาวฮ่องกงในภาพยนตร์กำลังภายในหรือกังฟู
ฝานเส้าหวง เกิดเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1973 ที่ฮ่องกง ได้รับการฝึกกังฟูมาตั้งแต่อายุ 14 เข้าสู่แวดวงบันเทิงในกลางทศวรรษที่ 80 โดยมักจะได้รับบทตัวประกอบหรือตัวร้ายในภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ รวมถึงเป็นนักแสดงนำด้วยในภาพยนตร์ประเภทนี้ในแบบภาพยนตร์ฟอร์มเล็ก
จนกระทั่งมีชื่อเสียงขึ้นมาจากการการรับบท จิน ซานโถว นักเลงกังฟูผู้ที่ท้าอวดดีกับ ยิปมัน ถึงฝ่อซาน ใน Ip Man ในปี ค.ศ. 2008 และ Ip Man 2 ในปี ค.ศ. 2009
จากนั้นได้รับบท ยิปเทียนซือ ศิษย์พี่ของยิปมัน ใน The Legend is Born – Ip Man ภาพยนตร์ชีวประวัติของยิปมันอีกเรื่อง
==ผลงาน==
(อาทิ)
The Story of Ricky (1991)
Legend of Black Mask (2001)
Shaolin vs. Evil Dead (2004)
Kung Fu Fighter (2007)
The Moss (2008)
Connected (2008)
Ip Man (2008)
Give Love (2009)
Split Second Murders (2009)
Kung Fu Chefs (2009)
Just Another Pandora's Box (2010)
Future X-Cops (2010)
Ip Man 2 (2010)
The Legend is Born - Ip Man (2010)
A Chinese Ghost Story (2011)
Flying Swords of Dragon Gate (2011)   
The Monkey King (2012)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นักแสดงฮ่องกง
ผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้
โทกูงาวะ อิเอมาซะ

โทกูงาวะ อิเอมาซะ (; 23 มีนาคม ค.ศ. 1884 – 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1963) รู้จักกันในชื่อ อิเยมาซะ หรือ เจ้าโทกูงาวะที่ 2 เป็นนักการเมืองชาวญี่ปุ่นใน ยุคไทโช และต้น ยุคโชวะ ผู้นำ ตระกูลโทกูงาวะ คนที่ 17 และประธานคนสุดท้ายของ สภาขุนนางญี่ปุ่น ใน รัฐสภาญี่ปุ่น
== ประวัติ ==
อิเอมาซะเกิดเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1884 ที่ เซ็นดางายะ, ฐานะบุตรชายคนโตของ โทกูงาวะ อิเอซาโตะ และภรรยาของเขา, โคโนเอะ ฮิโรโกะ, ธิดาของ โคโนเอะ ทาดาฟูซะ. เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนกฎหมายของ มหาวิทยาลัยโตเกียว ในปี ค.ศ. 1909, และได้เข้ารับราชการใน กระทรวงการต่างประเทศ ในปีเดียวกัน. ในปี ค.ศ. 1924, เขาได้รับแต่งตั้งเป็น กงสุลใหญ่ ประจำสถานกงสุลที่ ซิดนีย์,ออสเตรเลีย. ในปี ค.ศ. 1929, เขาได้รับแต่งตั้งเป็น ทูต ไป แคนาดา และจาก ค.ศ. 1937 ถึง 1939 รับราชการในฐานะ เอกอัครราชทูต ประจำ ตุรกี.
อิเอมาซะเป็นพันธมิตรกับบิดาของเขา, เจ้าชาย โทกูงาวะ อิเอซาโตะ ในการส่งเสริมความสัมพันธ์ระหว่าง ญี่ปุ่น และ ยุโรป, แคนาดา, และสหรัฐอเมริกา. ในปี ค.ศ. 1940, จากการเสียชีวิตของบิดาของเขา, เขาได้รับตำแหน่ง โคชากุ หรือ เจ้าชาย (公爵) ภายใต้ระบบ คาโซกุ, และที่นั่งฐานะสมาชิกของ สภาขุนนางญี่ปุ่น ใน รัฐสภาญี่ปุ่น. ในวันพุธที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1946, เขาได้รับแต่งตั้งเป็นประธานสภาขุนนางญี่ปุ่น, เขาดำรงตำแหน่งจนถึงวันเสาร์ที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1947. เมื่อรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันได้ยกเลิกสภาขุนนาง.
เขาถึงแก่อสัญกรรมด้วย โรคระบบหัวใจหลอดเลือด ที่บ้านของเขาที่ ชิบูยะ,โตเกียว, เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1963, โดยได้พระราชทาน เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย ชั้นสูงสุด มงกุฎดอกพอลโลเนีย ย้อนหลัง. หลุมศพของเขาตั้งอยู่ที่ สุสานยานากะ.
== อ้างอิง ==
Banno, Junji. The Establishment of the Japanese Constitutional System. Routledge (1992). 
Lebra, Sugiyama Takie. Above the Clouds: Status Culture of the Modern Japanese Nobility. University of California Press (1995). 
Sims, Richard. Japanese Political History Since the Meiji Renovation 1868–2000. Palgrave Macmillan. 
ตระกูลโทกูงาวะ
คาโซกุ
เจ้าญี่ปุ่น
ตี๋เหรินเจี๋ย ดาบทะลุคนไฟ

ตี๋เหรินเจี๋ย ดาบทะลุคนไฟ (Detective Dee, Detective Dee and the Mystery of the Phantom Flame, จีนตัวเต็ม: 狄仁傑之通天帝國（臺：通天神探狄仁傑, จีนตัวย่อ: 狄仁杰之通天帝国) ภาพยนตร์กำลังภายในแนวสืบสวนสอบสวนสัญชาติฮ่องกง นำแสดงโดย หลิว เต๋อหัว, หลิว เจียหลิง, หลี่ ปิงปิง, เหลียง เจียฮุย, เติ้งเชา กำกับโดย ฉีเคอะ ภาพยนตร์ออกฉายทั่วโลก
==เรื่องย่อ==
ในแผ่นดินยุคราชวงศ์ถัง ที่เมืองลั่วหยาง พระนางบูเช็คเทียนได้ขึ้นครองราชย์เป็นฮ่องเต้โดยสมบูรณ์ ซึ่งในราชสำนักกำลังมีการเฉลิมฉลองด้วยการสร้างพระพุทธรูปขนาดใหญ่ แต่แล้วจู่ ๆ นายช่างผู้ควบคุมการสร้างก็ได้เกิดไฟลุกไหม้ท่วมตัวเสียชีวิตอย่างปริศนา ซึ่งก่อนหน้านั้นก็ได้มีเหตุการณ์ลึกลับเช่นนี้เกิดขึ้นมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง พระนางจึงมีราชโองการให้เบิกตัว ตี๋เหรินเจี๋ย นักสืบราชสำนักผู้ถูกควบคุมตัวในคุกนานถึง 8 ปี ด้วยข้อหาท้าทายอำนาจพระนาง ออกมาเพื่อให้สืบสวนเรื่องราวเหล่านี้ ตี๋เหรินเจี๋ยถูกปล่อยตัวออกมา โดยมี จิงเอ๋อ หญิงสาวรับใช้คนสนิทของพระนางบูเช็คเทียนเป็นผู้ควบคุม
การสืบสวนของ ตี๋เหริ่นเจี๋ยได้พาเขาเข้าไปในตลาดมืด ซึ่งทำให้ค้นพบกับหลักฐานถึงวิธีการเผาไหม้จากภายในร่างกายเหยื่อ คือ ฟอสฟอรัสขาว ซึ่งทั้งหมดก็โยงไปที่ พ่อมดวังหลวง ที่ปรึกษาคนสำคัญของฮ่องเต้ แต่นั้นก็หมายถึงการที่เขาต้องท้าทายกับอำนาจของประมุขของประเทศอีกครั้ง
==นักแสดง==
ตี๋เหรินเจี๋ย...หลิว เต๋อหัว
พระนางบูเช็คเทียน...หลิว เจียหลิง
จิงเอ๋อ...หลี่ ปิงปิง
ชาทา...เหลียง เจียฮุย
เป่ย ตงไหล...เติ้งเชา
==เบื้องหลังและการเข้าฉาย==
Detective Dee หรือในชื่อเต็มว่า Detective Dee and the Mystery of the Phantom Flame เป็นภาพยนตร์กำลังภายในแฟนตาซีแนวสืบสวนสอบสวนจากการกำกับของ ฉีเคอะ ผู้กำกับฯชื่อดังของฮ่องกง โดยสร้างมาจากบุคคลที่มีตัวตนในประวัติศาสตร์ คือ ตี๋เหรินเจี๋ย และพระนางบูเช็คเทียน รวมถึง จิงเอ๋อ ด้วย ซึ่งในเรื่องผู้สร้างได้สร้างให้เธอเป็นผู้เชี่ยวชาญวิทยายุทธด้วย
เมื่อออกฉายแล้ว ได้รับเกียรติให้ร่วมฉายในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโต ที่แคนาดา และเทศกาลภาพยนตร์เวนิซ ที่อิตาลี โดยในเทศกาลนี้ได้มีชื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมอีกด้วย รวมถึงมีชื่อเข้าชิงรางวัลในเทศกาลเอเชียน ฟิล์ม อวอร์ดส์ และภาพยนตร์ฮ่องกงยอดเยี่ยม  และได้ออกฉายมากกว่า 20 ประเทศทั่วโลก เวปไซด์ box office mojo กวาดรายได้ในจีนมากกว่า 51 ล้านดอลล่าห์สหรัฐ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ภาพยนตร์กำลังภายใน
ภาพยนตร์ฮ่องกง
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2553
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ฉีเคอะ
ภาพยนตร์จีน
นิสสัย เวชชาชีวะ

นายนิสสัย เวชชาชีวะ  อดีตกรรมการอิสระ บริษัท เนชั่นมัลติมีเดียกรุ๊ป จำกัด (มหาชน) อดีตโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี อดีตอธิบดีกรมสารนิเทศ ในรัฐบาลของนายสัญญา ธรรมศักดิ์ อดีตผู้อำนวยการสนธิสัญญาการป้องกันร่วมกันแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กรมองค์การระหว่างประเทศ และเป็นบิดาของนายสุรนันทน์ เวชชาชีวะ
== ประวัติ ==
นิสสัย เวชชาชีวะ เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2475 เป็นบุตรของนายโฆสิต เวชชาชีวะ (น้องชายของพระบำราศนราดูร (หลง เวชชาชีวะ) อดีตปลัดกระทรวงสาธารณสุข และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข) กับนางสุเพี้ยน เวชชาชีวะ มีน้องชายที่มีชื่อเสียง 2 คน คือ ศาสตราจารย์ นายแพทย์ อรรถสิทธิ์ เวชชาชีวะ บิดาของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ อดีตนายกรัฐมนตรี คนที่ 27 ของไทย และ วิทยา เวชชาชีวะ อดีตปลัดกระทรวงการต่างประเทศ
ด้านชีวิตครอบครัว นายนิสสัย เวชชาชีวะ สมรสกับนางมารินา เวชชาชีวะ มีบุตรชายคือ สุรนันทน์ เวชชาชีวะ
นิสสัย เวชชาชีวะ เข้ารับการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา จากนั้นได้ไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา จนสำเร็จการศึกษาปริญญาตรี สาขาเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยบอสตัน และปริญญาโท จากมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก และผ่านการศึกษาอบรมหลักสูตรของวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 17
24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าโปรดกระหม่อมฯ พระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุ วัดธาตุทอง กรุงเทพมหานคร
== การทำงาน ==
=== งานการทูต ===
นิสสัย เวชชาชีวะ เป็นข้าราชการพลเรือนสามัญ สังกัดกระทรวงการต่างประเทศ เคยดำรงตำแหน่ง หัวหน้ากองการหนังสือพิมพ์
กรมสารนิเทศ
ในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2516 มีมติคณะรัฐมนตรีตั้งแต่เป็น ผู้อำนวยการสนธิสัญญาการป้องกันร่วมกันแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กรมองค์การระหว่างประเทศ วันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2517 ได้รับแต่งตั้งเป็น ที่ปรึกษาสำนักงานปลัดกระทรวงการต่างประเทศ วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2517 ได้รับแต่งตั้งเป็นเอกอัครราชทูต ประจำกระทรวง สำนักงานปลัดกระทรวงต่างประเทศวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2518 ได้รับแต่งตั้งเป็นอธิบดีกรมสารนิเทศ
เอกอัครราชทูตหลายประเทศ ดำรงตำแหน่งสุดท้ายคือ เอกอัครราชทูต ณ กรุงสต็อกโฮล์ม โดยลาออกจากราชการ เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2534 ก่อนที่จะเกษียณอายุ
=== งานการเมือง ===
นิสสัย เวชชาชีวะ ได้รับการแต่งตั้งเป็นโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของนายสัญญา ธรรมศักดิ์ ตั้งแต่ช่วงหลังเหตุการณ์ 14 ตุลา จนถึงปี พ.ศ. 2518 (ครม.33 และ ครม.34) และได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (สุรเกียรติ์ เสถียรไทย) ในรัฐบาลของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร และเป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการข้อมูลข่าวสารของราชการ ในวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2545
=== ด้านการศึกษา ===
นิสสัย เวชชาชีวะ เคยเป็นนายกสภาสถาบันราชภัฏมหาสารคาม
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
นักธุรกิจชาวไทย
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีไทย
สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา
บุคคลจากมหาวิทยาลัยบอสตัน
บุคคลจากมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก
บุคคลจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
สกุลเวชชาชีวะ
นักการทูตชาวไทย
เอกอัครราชทูตไทยประจำมาเลเซีย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
โรงเรียนพระนารายณ์

โรงเรียนพระนารายณ์ (PRANARAI SCHOOL) ตั้งอยู่เลขที่ 83 หมู่ 8 ตำบลท่าศาลา อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี รหัสไปรษณีย์ 15000 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาลพบุรี สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ  เป็นสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ จัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน ตั้งแต่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 - 6 ในปี พ.ศ. 2560 เคยได้รับรางวัลคุณภาพแห่งสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (OBECQA)
== ประวัติโรงเรียน ==
โรงเรียนพระนารายณ์ ก่อตั้งขึ้นโดย นายชงค์ วงษ์ขันธ์ และ นายสุพจน์ วัฒนประดิษฐ์  และคณะ  กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศจัดตั้งโรงเรียนขึ้น เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 โดยใช้ชื่อว่า “โรงเรียนพระนารายณ์” ปัจจุบันที่ดิน จำนวน 56 ไร่ 3 งาน 26 ตารางวา โรงเรียนพระนารายณ์มีนักเรียนทั้งระดับมัธยมศึกษาตอนต้น และ มัธยมศึกษาตอนปลาย รวมจำนวนนักเรียนทั้งหมด 2,665 คน
== สัญลักษณ์ประจำโรงเรียน ==
อักษรย่อ อักษรย่อของโรงเรียนพระนารายณ์ คือ  พ.น.ร.
ตราสัญลักษณ์ รูปพระนารายณ์สี่กรถือจักร สังข์ ตรีศูล และ ดอกบัว ยืนประทับบนช่อชัยพฤกษ์ภายใต้พระมหามงกุฏที่เปล่งรัศมี
ปรัชญา งามพร้อมมารยาท เปรื่องปราชญ์เชิงวิชา พัฒนาสุขภาพดี
คติธรรม "สติ โลกสมิ ชาคโร" สติ เป็นเครื่องทำให้ตื่นโลก
พระพุทธรูปประจำโรงเรียน   " พระพุทธนวมินทร์"
สิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำโรงเรียน   "องค์นารายณ์มหาเทพ"
สีประจำโรงเรียน สีน้ำเงิน-ขาว
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดลพบุรี
== อ้างอิง ==
ประวัติโรงเรียนพระนารายณ์ 
2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }} โรงเรียนเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ
โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาลพบุรี
โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2523
โรงเรียนในอำเภอเมืองลพบุรี
สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช
เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ เดอะ มูฟวี่

เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ เดอะ มูฟวี่ (จีนตัวเต็ม: 新上海灘, จีนตัวย่อ: 新上海滩, พินอิน: Xīn Shànghǎi Tān; Shanghai Grand) ภาพยนตร์ดราม่า-แอ็คชั่นสัญชาติฮ่องกง นำแสดงโดย หลิว เต๋อหัว, เลสลี่ จาง, หนิง จิง อำนวยการสร้างโดย ฉีเคอะ กำกับโดย ทัง หยวนเฉีย
==เนื้อเรื่อง==
ทศวรรษที่ 20 สวี่เหวินเฉียง เป็นนายทหารจีนคณะชาติที่หนีทัพ และถูกตามล่าเกือบจะเอาชีวิตไม่รอดจากกองทัพญี่ปุ่น ขณะเดียวกันกับที่กองทัพญี่ปุ่นกำลังแผ่แสนยานุภาพเข้าสู่จีน สวี่เหวินเฉียง หลบหนีเข้ามาอยู่ที่เซี่ยงไฮ้ได้ ที่นั่น เขาได้พบกับ ติงลี่ เด็กหนุ่มข้างถนนวัยเดียวกัน ติงลี่ช่วย ฟ่งเฉิงเฉิง คุณหนูลูกสาวเพียงคนเดียวของ ฟ่งฉิงหยาง เจ้าพ่อผู้มีอิทธิพลของเซี่ยงไฮ้ นั่นทำให้ทั้งสวี่เหวินเฉียงและติงลี่ได้คบหากันเป็นสหายรัก และแผ่อำนาจอิทธิพลเพิ่มขึ้น ด้วยการกำจัดผู้มีอิทธิพลเก่า แต่แล้ว มิตรภาพของทั้งสองก็ต้องขาดสะบั้นเมื่อ ติงลี่กำลังจะแต่งงานกับ ฟ่งเฉิงเฉิง แต่ทว่าเธอกลับไปรักกับสวี่เหวินเฉียง และสวี่เหวินเฉียงพบว่า แท้จริงแล้ว ฟ่งฉิงหยาง เป็นคนขายชาติให้กับพวกญี่ปุ่น และเป็นอยู่เบื้องหลังการฆ่าเพื่อน ๆ ทหารไต้หวันของเขาเอง
==นักแสดง==
สวี่เหวินเฉียง...เลสลี่ จาง
ติงลี่...หลิว เต๋อหัว
ฟ่งเฉิงเฉิง...หนิง จิง
ฟ่งฉิงหยาง...อู๋ ชิ่งหัว
ลุงหลิว...หลิว ชุน
==เบื้องหลัง==
Shanghai Grand ดัดแปลงมาจากซีรีส์เรื่องดัง Shanghai Bund หรือ เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1980 ของทีวีบี นำแสดงโดย โจว เหวินฟะ และหลี่ เหลียงเหว่ย
ซึ่งในครั้งนี้ที่เป็นภาพยนตร์จอเงิน ได้ดัดแปลงเนื้อหามา โดยมี ฉีเคอะ เป็นผู้อำนวยการสร้าง และได้ เลสลี่ จาง มารับบท สวี่เหวินเฉียง ที่โจว เหวินฟะ เคยแสดงไว้ และหลิว เต๋อหัว รับบท ติงลี่ ที่หลี่ เหลียงเหว่ย แสดงไว้ โดยแบ่งเนื้อหาออกเป็น 3 องก์ด้วยกัน 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ภาพยนตร์ที่สร้างจากภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์
ภาพยนตร์ฮ่องกง
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2539
ภาพยนตร์โลดโผน
ภาพยนตร์ภาษาจีนกวางตุ้ง
1 บ้าระห่ำ 1 อำมหิต

1 บ้าระห่ำ 1 อำมหิต (The Longest Nite, 暗花) ภาพยนตร์แอ็คชั่นทริลเลอร์สัญชาติฮ่องกง นำแสดงโดย หลิว ชิงหวิน, เหลียง เฉาเหว่ย กำกับโดย โหยว ตาฉี
== เนื้อเรื่อง ==
มาเก๊า มีแก๊งค์มาเฟียที่มีอิทธิพลใหญ่อยู่ 2 แก๊งค์ คือแก๊งค์ของพี่จี และแก็งค์ของจอช ทั้ง 2 แก๊งค์มักปะทะกันจนกิจการทั้งหลายในมาเก๊าตกต่ำลง จนมีข่าวว่า พี่จี ตั้งค่าหัวจอช ไว้ 10 ล้านเหรียญ เมื่อข่าวนี้แพร่ออกไป มือปืนฝีมือดีทั้งหลายต่างแห่กันมายังมาเก๊า รวมทั้ง เย่าตง (หลิว ชิงหวิน) ชายหัวล้านท่าทางน่าสงสัย อาเซิน (เหลียง เฉาเหว่ย) นายตำรวจสุดเลวที่ทำงานให้กับพี่จี และอาเซินรู้สึกถึงความไม่น่าไว้วางใจของเหตุการณ์ และสงสัยว่าเย่าตงมีจุดมุ่งหมายอะไร
== เบื้องหลัง ==
The Longest Nite เป็นภาพยนตร์ในแนวฟิล์มนัวร์เรื่องหนึ่ง จากการผลิตของ ตู้ ฉีฟง และไว กาไฟ จากบริษัทมิลค์กี เวย์ เมื่อออกฉายแล้วได้รับคำวิจารณ์ว่า สามารถทำได้ดีเหมือนกับ L.A. Confidential ซึ่งเป็นภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดในปี ค.ศ. 1997 ที่ได้รับคำชื่นชมและเข้าชิงรางวัลต่าง ๆ มากมาย
สำหรับเรื่องนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์ของฮ่องกงถึง 7 รางวัล ทั้งภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม, ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ตัดต่อยอดเยี่ยม เป็นต้น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ฮ่องกง
ภาพยนตร์โลดโผน
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2541
ภาพยนตร์ฟิล์มนัวร์
ปัญหา

ปัญหา หมายถึงประเด็นที่เป็นอุปสรรค ความยากลำบาก ความต้านทาน หรือความท้าทาย หรือเป็นสถานการณ์ใด ๆ ที่ต้องมีการแก้ปัญหา ซึ่งการแก้ปัญหาจะรับรู้ได้จากผลลัพธ์ของการแก้ปัญหาหรือผลงานที่นำไปสู่วัตถุประสงค์หรือเป้าหมาย ประเด็นปัญหาแสดงถึงทางออกที่ต้องการ ควบคู่กับความบกพร่อง ข้อสงสัย หรือความไม่สอดคล้องที่ปรากฏขึ้น ซึ่งขัดขวางมิให้ผลลัพธ์ประสบผลสำเร็จ
== ประเภทของปัญหา ==
ปัญหาอาจจัดแบ่งประเภทได้ด้วยหลายปัจจัย อาทิ
ประเภทของปัญหาแบ่งตามลักษณะทั่วไป-เฉพาะกิจ โดยพีเตอร์ ดรักเกอร์ (Peter Drucker) แบ่งเป็น 4 ประเภทได้แก่ 
ปัญหาทั่วไปโดยแท้จริง - เกิดขึ้นได้บ่อยและทั่วไปในหลายโอกาส ผู้ที่เกี่ยวข้องอาจสร้างแบบจำลองเพื่อรับมือกับปัญหา ปัญหาจึงสามารถแก้ได้โดยง่าย
ปัญหาทั่วไป แต่เฉพาะกิจในสถานการณ์เอกเทศ - เมื่อแบบจำลองสำหรับรับมือกับปัญหาไม่สามารถแก้ไขได้ จำเป็นต้องมีการวิเคราะห์เพิ่มเติมเพื่อแก้ปัญหาเป็นเรื่อง ๆ ไป ปัญหาลักษณะนี้อาจเกิดซ้ำได้อีกแต่รายละเอียดจะไม่เหมือนกัน
ปัญหาเฉพาะกิจโดยแท้จริง - รายละเอียดของปัญหาแตกต่างจากปัญหาอื่นโดยสิ้นเชิง เกิดขึ้นได้น้อยและต้องการการวิเคราะห์อย่างสูง เมื่อปัญหาได้รับการแก้ไขอาจจะไม่เกิดปัญหาแบบเดิมอีก
ปัญหาทั่วไปที่คิดไว้ล่วงหน้าเป็นปัญหาใหม่ - เป็นการเตรียมรับมือปัญหาทั่วไปที่จะเกิดขึ้นในอนาคตโดยผู้ที่เกี่ยวข้อง แม้ปัญหานั้นจะยังไม่เกิด
ประเภทของปัญหาแบ่งตามรากฐานกำเนิด โดยแดเนียล เทยากู (Daniel Theyagu) แบ่งเป็น 4 ประเภทได้แก่ 
ปัญหาที่มาจากคำถาม - เกิดขึ้นเมื่อมีคำถามที่ต้องการคำตอบ และบางครั้งมันก็อาจจะยากที่จะให้คำตอบ เพราะอาจต้องรวบรวมข้อมูลและข้อเท็จจริงที่เกี่ยวข้อง เพื่อนำมาตอบคำถามหรือตัดสินใจ
ปัญหาที่มาจากสถานการณ์ - เกิดขึ้นเมื่อสถานการณ์ปัจจุบันประสบสภาวะลำบาก ต้องกระทำการอย่างใดอย่างหนึ่งเพื่อแก้ปัญหา บางครั้งปัญหาเกิดขึ้นเมื่อจำเป็นต้องเลือกสิ่งหนึ่งและจำใจต้องละทิ้งอีกสิ่งหนึ่ง ซึ่งสิ่งที่ถูกละทิ้งก็อาจจะเป็นปัญหาใหม่
ปัญหาที่มาจากการโน้มน้าว - การโน้มน้าวจูงใจจากเพื่อนร่วมงาน เจ้านาย ลูกค้า หรือคนในครอบครัว อาจก่อให้เกิดปัญหา เนื่องจากหากเห็นใจและทำตามการโน้มน้าว อาจจะส่งผลกระทบต่อตัวเองหรือผู้ที่เกี่ยวข้อง หรือหากไม่ทำตามก็จะถูกตำหนิหรือถูกตราหน้าจากเพื่อนร่วมงาน ฯลฯ ดังกล่าว
ปัญหาที่มาจากการแก้ปัญหา - เป็นปัญหาที่จำเป็นต้องได้รับการแก้ไขปัญหา หากไม่แก้ปัญหาจะไม่สามารถดำเนินงานต่อไปได้ ควรมีการวางแผนเพื่อรับมือกับปัญหาเดิมที่อาจเกิดขึ้นได้ในอนาคต
ประเภทของปัญหาแบ่งตามความคงอยู่ โดยจูแรน (Juran) แบ่งเป็น 2 ประเภทได้แก่ 
ปัญหาครั้งคราว - เกิดขึ้นไม่บ่อย ไม่สามารถคาดการณ์ได้ แต่สามารถทำให้ปัญหาหมดไปได้
ปัญหาเรื้อรัง - เกิดขึ้นได้ตลอดเวลา สามารถคาดการณ์ได้ อาจแก้ไขให้หมดไปไม่ได้แต่สามารถลดความรุนแรงให้น้อยลงได้
ประเภทของปัญหาแบ่งตามความซับซ้อน โดยเอเมอรี (F.E. Emery) และทริสต์ (E.L. Trist) แบ่งเป็น 4 ประเภทได้แก่ 
ปัญหาไม่ซับซ้อนและแก้ได้ด้วยตัวเอง - เป็นปัญหาที่ง่ายต่อการจัดการและกำจัดให้หมดสิ้นไป ด้วยพละกำลังที่ตัวเองมีอยู่
ปัญหาไม่ซับซ้อนและต้องรวมกลุ่มเพื่อแก้ปัญหา - เป็นปัญหาที่ยากมากขึ้น ไม่สามารถแก้ได้ด้วยพละกำลังของตัวเอง จำเป็นต้องมีการรวมกลุ่มกับหน่วยอื่นเพื่อแก้ปัญหาร่วมกัน
ปัญหาซับซ้อนและเปลี่ยนแปลงไปตามวิสัย - เป็นปัญหาที่เกิดขึ้นหลังจากหรือในระหว่างการแก้ปัญหาอื่น ซึ่งผลลัพธ์ของการแก้ปัญหาก่อให้เกิดปัญหาใหม่ตามมา อาจต้องมีการรวมกลุ่มเพื่อแก้ปัญหา
ปัญหาซับซ้อนและเปลี่ยนแปลงอย่างก้าวร้าว - เป็นปัญหาที่มีความซับซ้อนมากที่สุด เนื่องจากไม่สามารถคาดการณ์ได้ มีความไม่แน่นอนและความเสี่ยงสูง
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
คำถาม
ปริศนา
ความวิตกกังวล
การประเมิน
ตำบลท่าศาลา (อำเภอเมืองเชียงใหม่)

ตำบลท่าศาลา เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ ปัจจุบันพื้นที่บางส่วนอยู่ในเขตเทศบาลตำบลท่าศาลา (160px) และบางส่วนอยู่ในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ โดยส่วนที่เป็นเทศบาลตำบลมีพื้นที่ 5.7 ตารางกิโลเมตร มีประชากรรวมทั้งหมด 12,615 คน
== ประวัติ ==
คำว่า ท่าศาลา มีที่มาจาก ในอดีตมีท่าเทียบเรือที่มีศาลาขนาดใหญ่ ผู้คนเรียกกันว่า ต่าศาลา (ท่าศาลา) ซึ่งตรงกับอนุสาวรีย์พระเจ้ากาวิละในปัจจุบัน ใช้ขนถ่ายสินค้าขึ้นบกที่ลำเลียงจากถิ่นต่าง ๆ ไปสู่เมืองสิบสองปันนา ต่อมามีการตั้งตำบลโดยถือเอาทิศใต้ของถนนเจริญเมือง ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำปิง เป็นตำบลท่าศาลา ซึ่งท่าเทียบเรือแห่งนี้ตั้งอยู่ในพื้นที่นี้ด้วย จึงเป็นที่มาของชื่อตำบลท่าศาลา
== ภูมิศาสตร์ ==
ตำบลท่าศาลาอยู่ห่างจากตัวเมืองเชียงใหม่ไปทางทิศตะวันออกประมาณ 1 กิโลเมตร เฉพาะส่วนเทศบาลตำบลท่าศาลา มีพื้นที่ 3,562 ไร่ หรือประมาณ 5.7 ตารางกิโลเมตร ลักษณะทั่วไปเป็นที่ราบลุ่ม เหมาะแก่การตั้งถิ่นฐาน บางส่วนมีการทำสวน
อาณาเขตของตำบลท่าศาลา มีดังนี้
ทิศเหนือ ติดกับตำบลหนองป่าครั่ง อำเภอเมืองเชียงใหม่
ทิศตะวันออก ติดกับตำบลสันกลาง อำเภอสันกำแพง
ทิศใต้ ติดกับตำบลไชยสถาน อำเภอสารภี
ทิศตะวันตก ติดกับเทศบาลนครเชียงใหม่ ส่วนของตำบลวัดเกตและตำบลหนองหอย
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
ตำบลท่าศาลาประกอบด้วย 5 หมู่บ้าน ดังนี้
หมู่ 1 บ้านบวกครกหลวง
หมู่ 2 บ้านศรีบัวเงิน
หมู่ 3 บ้านดอนจั่น
หมู่ 4 บ้านดอนจั่นพัฒนา
หมู่ 5 บ้านบวกครกหลวงพัฒนา
== ประชากร ==
จากการสำรวจเมื่อปี พ.ศ. 2561 ตำบลท่าศาลามีประชากรทั้งสิ้น 14,127 คน รายละเอียดจำแนกตามเพศและเขตการปกครองมีดังนี้
== การคมนาคม ==
ถนนสายหลักในตำบลท่าศาลา มีดังนี้
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 (ถนนซุปเปอร์ไฮเวย์เชียงใหม่–ลำปาง)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1006 (ถนนเชียงใหม่–บ่อสร้าง–สันกำแพง)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1141 (ถนนมหิดล)
ถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี (ถนนวงแหวนรอบกลาง)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซด์เทศบาลตำบลท่าศาลา
ตำบลท่าศาลา  จากเว็บไซด์ไทยตำบล ดอตคอม
แผนที่ตำบลท่าศาลา โดยกูเกิล แมปส์
ท่าศาลา
มาจิดะ

มาจิดะ  เป็นเทศบาลนครที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น  มาจิดะมีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น  มีประชากรประมาณ 428,851 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 6,000 คนต่อตารางกิโลเมตร
มาจิดะได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1958 มาจิดะเป็นเมืองที่ตั้งของมหาวิทยาลัยโอบิริน
== ภูมิศาสตร์ ==
มาจิดะตั้งอยู่บนเนินเขาทามะทางใต้ของมหานครโตเกียว มีอาณาเขตทางทิศตะวันตก ใต้ และตะวันออก ติดกับจังหวัดคานางาวะ อยู่ห่างจากใจกลางโตเกียวไปประมาณ 40 ถึง 50 กิโลเมตร จุดที่สูงที่สุดอยู่ที่ยอดเขาคูซาโตะ (ความสูง 364 เมตร) ซึ่งอยู่ทางตะวันตกสุดของเขตเทศบาล มีที่ราบอยู่ตรงบริเวณสถานีรถไฟมาจิดะ มีแม่น้ำซาไกไหลผ่านทางทิศตะวันตกและทิศใต้ของเมือง และมีแม่น้ำสึรูมิไหลผ่านทางตอนกลางของเมือง
=== อาณาเขตติดต่อ ===
มหานครโตเกียว
* นครทามะ
* นครฮาจิโอจิ
จังหวัดคานางาวะ
* นครคาวาซากิ
* นครโยโกฮามะ
* นครซางามิฮาระ
* นครยามาโตะ
=== ภูมิอากาศ ===
มาจิดะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (เคิพเพิน Cfa) มีลักษณะเป็นฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่เย็นสบาย โดยมีหิมะตกน้อยไปจนถึงไม่มีหิมะตก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในมาจิดะอยู่ที่ 14.0&nbsp;°C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1,621&nbsp;มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 25.3&nbsp;°C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 2.8&nbsp;°C
== ประชากร ==
ตามข้อมูลสำมะโนของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของมาจิดะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วมาตั้งแต่ทศวรรษ 1960
== ประวัติ ==
พื้นที่ที่เป็นมาจิดะในปัจจุบันเดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นมูซาชิ หลังจากนั้นเมื่อมีการปฏิรูปที่ดินเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1878 หลังการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่แห่งนี้ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอมินามิตามะ จังหวัดคานางาวะ
หมู่บ้านมาจิดะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 โดยเป็นการก่อตั้งในระบบเทศบาล อำเภอมินามิตามะได้โอนย้ายไปอยู่ภายใต้การปกครองของจังหวัดโตเกียวเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1893 เทศบาลหมู่บ้านมาจิดะได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลเมืองเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1913 เมืองมาจิดะถูกทิ้งระเบิดโดยกองกำลังอเมริกันเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
เมืองมาจิดะได้ผนวกเอาหมู่บ้านมินามิที่อยู่ติดกันเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1954 ตามด้วยหมู่บ้านสึรูกาวะ หมู่บ้านทาดาโอะ และหมู่บ้านซาไกเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1958 และยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลนครมาจิดะ
== การเมืองการปกครอง ==

มาจิดะมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภานครที่เป็นสภาเดี่ยว มีสมาชิก 36 คน โดยจะได้รับเลือกให้มาดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 4 ปี มาจิดะเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภามหานครโตเกียวจำนวน 4 ที่นั่ง ในแง่ของการเมืองระดับชาติ มาจิดะเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งโตเกียวที่ 23 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
=== รายชื่อนายกเทศมนตรี ===
โทกิจิโร อาโอยามะ (青山 藤吉郎, ค.ศ. 1958-1970, 3 สมัย)
คัตสึมาซะ โอชิตะ (大下 勝正, ค.ศ. 1970-1990, 5 สมัย)
คาซูโอะ เทราดะ (寺田 和雄, ค.ศ. 1990-2006, 4 สมัย)
โจอิจิ อิชิซากะ (石阪 丈一, ค.ศ. 2006-ปัจจุบัน, ดำรงตำแหน่งสมัยที่ 4)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการของเทศบาลนครมาจิดะ 
 
นครในโตเกียว
โตเกียวตะวันตก
พระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช

พระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช  ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองบุรีรัมย์ทางไปอำเภอประโคนชัย สร้างในปี พ.ศ. 2539 เพื่อเฉลิมพระเกียรติรัชกาลที่ 1 ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี ผู้ทรงก่อตั้งเมืองบุรีรัมย์ เมื่อครั้งยังทรงเป็นสมเด็จพระยามหากษัตริย์ศึก พระบรมราชานุสาวรีย์มีขนาดเท่าครึ่งของพระองค์จริง หล่อด้วยโลหะสัมฤทธิ์ ฉลองพระองค์แบบนักรบตามขัตติยราชประเพณีโบราณ ประทับบนช้างศึก
จดหมายเหตุประชุมพงศาวดาร ภาคที่ 7 กล่าวว่า ใน พ.ศ. 2321 สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี โปรดให้สมเด็จพระยามหากษัตริย์ศึกยกทัพไปปราบพระยานางรองซึ่งคบคิดกับเจ้าโอ เจ้าอินแห่งจำปาศักดิ์ ขณะเดินทัพพบเมืองร้างอยู่ที่ลุ่มน้ำห้วยจระเข้มาก มีชัยภูมิดีแต่ไข้ป่าชุกชุม ชาวเขมรป่าดงไม่กล้าเข้ามาอยู่อาศัย แต่ตั้งบ้านเรือนอยู่โดยรอบ จึงรวบรวมผู้คนตั้งเป็นเมืองแปะ และให้บุตรเจ้าเมืองพุทไธสมันซึ่งติดตามมาด้วยเป็นเจ้าเมือง ได้รับบรรดาศักดิ์เป็นพระยานครภักดี ต่อมาจึงเปลี่ยนชื่อเป็น เมืองบุรีรัมย์
== ดูเพิ่ม ==
จังหวัดบุรีรัมย์
พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
พระบรมรูปพระมหากษัตริย์
อนุสาวรีย์ในจังหวัดบุรีรัมย์
สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
สิ่งก่อสร้างในเทศบาลเมืองบุรีรัมย์
สี่แยก