pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
BYOD

Bring Your Own Device (BYOD) (แปลตามอักษร: "นำอุปกรณ์ของคุณมาเอง") อธิบายถึงแนวโน้มทางเทคโนโลยี ที่พนักงานนำอุปกรณ์พกพาของตัวเองมาที่ที่ทำงาน และใช้อุปกรณ์ดังกล่าวเพื่อใช้ทรัพยากรที่มีการควบคุมการเข้าถึงของบริษัท เช่น อีเมล ไฟล์เซิร์ฟเวอร์ และฐานข้อมูล
บางคนใช้คำว่า Bring Your Own Technology (BYOT) เนื่องจากมันมีความหมายกว้างกว่า ไม่จำกัดอยู่เฉพาะฮาร์ดแวร์เท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงซอฟต์แวร์บนอุปกรณ์ด้วย (เช่น เว็บเบราว์เซอร์, โปรแกรมเล่นสื่อ, แอนตี้ไวรัส, โปรแกรมประมวลคำ)
BYOD มีความสำคัญมากขึ้นเรื่อย ๆ ในโลกธุรกิจที่ประมาณ 90% ของพนักงาน ใช้อุปกรณ์ของตัวเองอยู่แล้วในที่ทำงาน (แม้จะใช้อย่างจำกัดก็ตาม)
ส่วนใหญ่แล้ว ธุรกิจต่าง ๆ ไม่สามารถห้ามแนวโน้มดังกล่าวได้ บางคนเชื่อว่า BYOD อาจช่วยให้พนักงานมีผลิตภาพมากขึ้น
หากปล่อยไว้โดยไม่บริหารจัดการ วิธีปฏิบัติดังกล่าวอาจนำไปสู่การรั่วไหลของข้อมูล ตัวอย่างเช่น ถ้าพนักงานคนหนึ่งใช้สมาร์ตโฟนของเขาเพื่อเข้าถึงเครือข่ายของบริษัท และต่อมาทำโทรศัพท์ดังกล่าวหาย ข้อมูลที่เป็นความลับของบริษัทที่เก็บอยู่ในโทรศัพท์ดังกล่าว ก็อาจจะถูกอ่านได้โดยคนที่ไม่อาจไว้ใจได้
ประเด็นปัญหาที่ใหญ่ที่สุดประการหนึ่ง ซึ่งตัดสินใจได้ยากในการบริหารจัดการ BYOD ก็คือการติดตามและควบคุมการเข้าถึงเครือข่ายของบริษัทและเครือข่ายส่วนตัว
== ดูเพิ่ม ==
ความมั่นคงของอุปกรณ์พกพา
== อ้างอิง ==
โทรศัพท์มือถือ
คอมพิวเตอร์เคลื่อนที่
การจัดการอุปกรณ์พกพา
Mobile telecommunication services
อูเมดะสกาย

อูเมดะสกาย  เป็นตึกระฟ้าในย่านอูเมดะ นครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น ออกแบบโดย ฮิโรชิ ฮาระ ดำเนินการก่อสร้างโดยทาเกนากะ แล้วเสร็จในปี 1993 มีความสูงทั้งสิ้น 40 ชั้น 173 เมตร เป็นอันดับที่ 12 ของนครโอซากะ ถือเป็นอาคารที่เป็นสัญลักษณ์สำคัญแห่งหนึ่งของนครโอซากะ
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่ออาคารและสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
อูเมดะสกาย , Sekisui House Umeda Operation Co.
ชินอูเมดะซิตี้ , Sekisui House Umeda Operation Co.
Umeda Sky Building, ทาเกนากะ คอร์ปอเรชั่น
อูเมดะสกาย, แจแปนไกด์
สิ่งก่อสร้างในโอซากะ
ตึกระฟ้าในประเทศญี่ปุ่น
ที่ประชุมว่าด้วยธรรมาภิบาลด้านอินเทอร์เน็ต

ที่ประชุมว่าด้วยธรรมาภิบาลด้านอินเทอร์เน็ต (Internet Governance Forum) หรือ ไอจีเอฟ (IGF) เป็นการประชุมที่ผู้มีส่วนได้เสียหลายฝ่ายเข้าร่วม (multi-stakeholder forum) เพื่อการสนทนาเรื่องนโยบายการปกครองหรือการกำกับดูแลอินเทอร์เน็ต ซึ่งเลขาธิการสหประชาชาติประกาศจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อเดือนกรกฎาคม 2549 และจัดให้มีการประชุมเป็นครั้งในเดือนตุลาคมและพฤศจิกายน 2549
ไอจีเอฟนำผู้มีส่วนได้เสียทุกฝ่ายเข้าร่วมในการแลกเปลี่ยนความคิดเห็น ไม่ว่าจะเป็นตัวแทนจากรัฐบาล ภาคธุรกิจ หรือประชาสังคม รวมทั้งชุมชนเทคนิคและชุมชนวิชาการ โดยทุกฝ่ายมีฐานะเท่าเทียมกันในกระบวนการที่เปิดกว้างและไม่กีดกัน
กิจกรรมในที่ประชุมไอจีเอฟ จะมีทั้งเวิร์กช็อป เวทีแลกเปลี่ยนแนวปฏิบัติที่ดีที่สุด เวทีแลกเปลี่ยนแบบเปิด และการพบปะของกลุ่ม "Dynamic Coalitions" ซึ่งทำงานร่วมกันในประเด็นเฉพาะ (เช่นเรื่องเพศสภาวะ ความปลอดภัยของเยาวชน เสรีภาพในการแสดงออก ปัญหาสแปม)
ประเด็นใหญ่หรือประเด็นแกนของเวิร์กช็อปและเวทีต่างๆ ในที่ประชุมคือ ความเปิดกว้าง (openness), ความมั่นคง (security), ความหลากหลาย (diversity), การเข้าถึง (access), และทรัพยากรจำเป็นสำหรับอินเทอร์เน็ต (critical Internet resources)
ตัวอย่างองค์กรที่เข้าร่วมเช่น Internet Society, ICANN, องค์กรดูแลชื่อโดเมนของประเทศต่างๆ, องค์กรผู้บริโภค, ยูนิเซฟ, ยูเนสโก, ผู้รายงานพิเศษด้านสิทธิฯของสหประชาชาติ, ตัวแทนจากหน่วยงานรัฐบาล, ไอทียู, องค์กรกำกับกิจการโทรคมนาคม, นักเคลื่อนไหว, บริษัทความมั่นคงด้านคอมพิวเตอร์, บริษัทผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต, กลุ่มผู้สนับสนุนเสรีภาพด้านอินเทอร์เน็ต, องค์กรพัฒนาเอกชนด้านการศึกษาและไอซีที
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Internet Governance Forum
=== เว็บการประชุม ===
IGF - บากู 2012
IGF - ไนโรบี 2011 
IGF - วิลนีอุส 2010
IGF - ชาร์ม เอล-ชีค 2009 
IGF - ไฮเดอราบัด 2008 
IGF - รีโอเดจาเนโร 2007
IGF - เอเธนส์ 2006
เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการพัฒนา
การกำกับดูแลอินเทอร์เน็ต
เป็ดแมนดาริน

เป็ดแมนดาริน (Mandarin duck; 鸳鸯; พินอิน: Yuānyāng; オシドリ; 원앙; ) เป็นนกชนิดหนึ่ง จำพวกเป็ด อยู่ในวงศ์นกเป็ดน้ำ (Anatidae)
เป็ดแมนดาริน มีสีสวยมาก โดยเฉพาะในตัวผู้ จนได้ชื่อว่าเป็นนกชนิดหนึ่งที่มีความสวยงามที่สุดในโลก เป็นนกที่จัดอยู่ในประเภทขนาดกลาง มีความยาวลำตัวเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 48 เซนติเมตร ในฤดูผสมพันธุ์ตัวผู้จะมีสีฉูดฉาดหลายสี ซึ่งแต่ละสีตัดกันเห็นเด่นชัดสวยงามมาก โดยหน้าผากและหัวเป็นสีทองแดง, สีม่วง และเขียวเหลือบเป็นมันเงา และมีขนปีกสีส้มขนาดใหญ่ดูคล้ายเป็นแผงข้างละเส้นงามสะดุดตา และจะสวยงามในฤดูผสมพันธุ์เท่านั้น  ขณะที่ตัวเมียจะมีขนาดตัวย่อมลงมาและสีสันไม่ฉูดฉาดเท่า
มีพฤติกรรมอาศัยอยู่ตามหนองบึง และลำห้วยที่มีต้นไม้ขึ้นปกคลุม เพื่ออาศัยเป็นที่หลบซ่อนตัว และจะชอบเกาะอยู่ตามกิ่งไม้ โดยอาศัยอยู่เป็นฝูงเล็ก ๆ ตามแหล่งน้ำ โดยกินพืชน้ำชนิดต่าง ๆ รวมถึงสัตว์น้ำขนาดเล็กต่าง ๆ เป็นอาหาร
พอสิ้นฤดูหนาวเมื่อพ้นฤดูผสมพันธุ์แล้ว ตัวผู้จะผลัดขนจนดูคล้ายตัวเมีย ซึ่งจะมีลายขีดสีขาวบริเวณท้องและลายขีดสีดำที่โคนปาก เป็ดแมนดาริน วางไข่ครั้งละ 9-12 ฟอง ไข่มีสีเนื้อเป็นมัน ระยะเวลาฟักไข่นาน 28-30 วัน โดยที่ตัวเมียจะเป็นผู้ฟัก
กระจายพันธุ์อยู่ในภาคตะวันออกของประเทศจีนแถบลุ่มแม่น้ำอุสซูรี ไปจนถึงภูมิภาคเอเชียตะวันออก ได้แก่ ไต้หวัน, ญี่ปุ่น และเกาหลี รวมถึงบางส่วนในทวีปยุโรปด้วย
เป็ดแมนดาริน เป็นนกที่จับคู่เพียงตัวเดียวตลอดชีวิต ดังนั้นจึงเป็นสัญลักษณ์ของความรักแท้ จนปรากฏเป็นนิทานพื้นบ้านเรื่องต่าง ๆ ในภูมิภาคเอเชียตะวันออก และยังเป็นสัตว์แห่งความเป็นสิริมงคลตามความเชื่อของชาวจีนอีกด้วย 
โดยปกติแล้ว เป็ดแมนดาริน ไม่ใช่นกประจำถิ่นของประเทศไทย ในประเทศไทยจะพบก็เพียงเป็นนกอพยพหนีหนาว แต่ก็พบได้น้อยมาก ในแถบภาคเหนือและภาคกลางบางพื้นที่ ด้วยความสวยงาม เป็ดแมนดาริน จึงมักถูกจับเป็นสัตว์เลี้ยง ซึ่งในกฎหมายไทย เป็ดแมนดารินเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าพุทธศักราช 2535
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
RSPB Birds by Name — Mandarin Duck
Mandarin Duck Research Pages - Birkbeck, University of London
Mandarin Duck Research
สัตว์ป่าคุ้มครอง
วงศ์ย่อยนกเป็ดน้ำ
นกที่พบในประเทศไทย
สัตว์ที่พบในประเทศไทย
สัตว์ที่พบในประเทศจีน
สัตว์ที่พบในทวีปเอเชีย
สัตว์ที่พบในทวีปยุโรป
นกที่เป็นสัตว์เลี้ยง
นกที่พบในประเทศไอซ์แลนด์
นกในประเทศปากีสถาน
สัตว์พลัดหลงในประเทศไทย
บทตั้งการจับมือ

ในทฤษฎีกราฟ บทตั้งการจับมือกล่าวไว้ว่า สำหรับกราฟไม่ระบุทิศทางจำกัดใด ๆ จะมีจุดยอดที่มีระดับขั้น (ดีกรี) คี่เป็นจำนวนคู่เสมอ อาจกล่าวให้เห็นเป็นรูปธรรมได้ว่าในงานเลี้ยงที่มีการจับมือกันนั้น จะมีคนเป็นจำนวนคู่คนที่จับมือคนอื่นคี่ครั้งเสมอ
สูตรผลรวมระดับขั้น เป็นสูตรที่เป็นพื้นฐานของบทตั้งการจับมือ กล่าวไว้ว่า
\sum_{v\in V} \deg (v) = 2|E|
สำหรับกราฟที่มีเซตจุดยอด V และเซตเส้นเชื่อม E หรือก็คือ ผลรวมของระดับขั้นของจุดยอดทั้งหมด จะเท่ากับจำนวนสองเท่าของจำนวนเส้นเชื่อม เลออนฮาร์ด ออยเลอร์ได้พิสูจน์ว่าทั้งบทตั้งการจับมือและสูตรผลรวมระดับขั้นเป็นจริงใน พ.ศ. 2279 ภายในผลงานเกี่ยวกับสะพานทั้งเจ็ดแห่งเมืองเคอนิกส์แบร์กซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของทฤษฎีกราฟนั่นเอง
== การพิสูจน์ ==
ออยเลอร์ได้พิสูจน์บทตั้งการจับมือโดยนับจำนวนของคู่ลำดับ (v, e) โดยที่ e แทนด้วยเส้นเชื่อม และ v แทนด้วยจุดยอดที่เป็นปลายของเส้นเชื่อมนั้น เนื่องจากเส้นเชื่อมมีปลายสองด้านจึงนับรวมได้ทั้งหมด 2|E| นอกจากนี้ ระดับชั้นของจุดยอดก็คือจำนวนของเส้นเชื่อมที่มีปลายข้างหนึ่งที่จุดยอดนั้น ดังนั้นผลรวมของระดับขั้นก็คือจำนวนของคู่ลำดับ (v, e) ซึ่งก็คือ 2|E| ด้วย
นอกจากนี้ เนื่องจากระดับขั้นของจุดยอดเป็นจำนวนเต็ม และค่า 2|E| เป็นจำนวนเต็มคู่
หากมีจุดยอดที่มีระดับขั้นคี่เป็นจำนวนคี่จะทำให้สมการไม่เป็นจริงเนื่องจากด้านซ้ายสมการเป็นจำนวนเต็มคี่ ส่วนด้านขวาสมการเป็นจำนวนเต็มคู่ ดังนั้นจึงได้ว่าจุดยอดที่มีระดับขั้น คี่จะมีเป็นจำนวนคู่เสมอ
ทฤษฎีกราฟ
เล ซ้าง

เล ซ้าง (Lê Sáng; ค.ศ. 1920 — 27 กันยายน ค.ศ. 2010 ) เป็นประธานแห่งสหพันธ์ศิลปะการต่อสู้เวียดนามสาขาโววีนัม โดยดำรงตำแหน่งตั้งแต่ ค.ศ. 1960 จนถึงวันที่เขาเสียชีวิต
== ประวัติ ==
เล ซ้าง เป็นบุตรของ เล วัน เหี่ยน หรือที่รู้จักกันในนาม ดึ๊ก ควาน (ค.ศ. 1887–1959) และ เหงียน ถี่ หมุ่ย (ค.ศ. 1887–1993) เขามีอาการป่วยเมื่อครั้งเยาว์วัย ซึ่งเป็นการยากสำหรับเขาต่อการก้าวเดิน และแม่ของเขาก็ได้แนะนำให้เขาได้เรียนศิลปะป้องกันตัวเพื่อเสริมสร้างสมรรถภาพที่ขาของเขา
ที่ฮานอย เขาได้เรียนวิชาโววีนัมที่โรงเรียนโววีนัมของ เหงียน ล็อค หลังจากนั้น เล ซ้าง ก็สามารถเป็นครูฝึกสอนร่วมกันกับ เหงียน ล็อค และได้พัฒนาศาสตร์แห่งโววีนัมเรื่อยมา
ค.ศ. 1954 เล ซ้าง พร้อมด้วย เหงียน ล็อค ได้เดินทางไปไซง่อนเพื่อเปิดการเรียนการสอนโววีนัม เขายังได้กระทำการเปิดโรงเรียนโววีนัมเพิ่มเติม และใน ค.ศ. 2007 เขาก็ยังคงทำการฝึกสอนนักเรียนที่ได้รับการจัดอันดับที่สูงขึ้น
ค.ศ. 1960 เหงียน ล็อก ได้ถ่ายทอดสถานะผู้นำแห่งโววีนัมให้แก่ เล ซ้าง
เล ซ้าง เกิดในฮานอย ประเทศเวียดนาม และเสียชีวิตในนครโฮจิมินห์
== ดูเพิ่ม ==
โววีนัม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Grand Master Lê Sáng 
ผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ชาวเวียดนาม
โววีนัม
บุคคลจากฮานอย
ชัมบาลา (ภาพยนตร์)

ชัมบาลา (Shambhala) เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2555 กำกับโดยปัญจพงศ์ คงคาน้อย โดยเป็นเรื่องราวการเดินทางของพี่น้อง 2 คน ที่มีวิถีชีวิตแตกต่างกันสุดขั้ว ไม่ว่าจะเป็นหน้าตา อุปนิสัยใจคอ รสนิยมรวมไปถึงทัศนคติและมุมมองของชีวิต ที่ออกเดินทางโดยมีจุดมุ่งหมายอยู่ที่ดินแดนที่ชื่อว่า ชัมบาลา โดยมีความรักเป็นแรงบันดาลใจสำคัญ เพียงทว่าในการเดินทางครั้งนี้ นอกเหนือจากที่ต้องเผชิญกับหลากหลายเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด ท่ามกลางสภาพอากาศที่ไม่เป็นใจแล้ว ชีวิตของทั้งคู่กำลังจะเผชิญกับความเปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล นำแสดงโดย อนันดา เอเวอริงแฮม ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์ โอซา แวง นลินทิพย์ เพิ่มภัทรสกุล ธนากรณ์ คุ้มภัย และกำหนดเข้าฉายในวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ภาพยนตร์ทำรายได้ 18,458,366 บาท
==เรื่องย่อ==
วุฒิ ชายหนุ่มสุดเซอร์ผู้ที่ยึดมั่นในความรักมากกว่าสิ่งใด และพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อให้ น้ำ แฟนสาวผู้ที่ฝันว่าครั้งหนึ่งในชีวิต เธอจะเดินทางไปถึง ชัมบาลา ดินแดนที่ผู้คนเชื่อกันว่า เป็นประตูของโลกที่อยู่ในจุดที่ใกล้กับสวรรค์มากที่สุด แต่เมื่อร่างกายที่ไม่อำนวยเธอจึงยกความฝันนั้นให้แก่วุฒิ ไปเยือนชัมบาลาแทนเธอ วุฒิแบกความหวังของน้ำโดยหวังที่จะเติมเต็มความฝันครั้งสุดท้ายก่อนที่เธอจะจากโลกนี้ไป เดินทางสู่ชัมบาลา พร้อมกับ ทิน  พี่ชายสุดกาก แถม ไม่กินเส้น ที่อาสาเดินทางไปเป็นเพื่อนถ่ายภาพ ช่วยเก็บหลักฐานการเยือนทิเบตของวุฒิ และ สักครั้งที่เขาทั้งคู่จะไปถึงชัมบาลา ทินเดินทางสู่ชัมบาลา พร้อมการแบกความหลังของความผิดหวังจาก เจน หญิงสาวที่เขารัก ฉากหน้าเขาเลือกที่จะเดินทางไปเยือนดินแดนแห่งนี้ เพียงเพื่อเป็นตัวป่วนน้องชาย แต่ส่วนลึกในใจ เขาไปเพื่อลืมบางอย่างในก้นบึ้งหัวใจของเขา
==นักแสดง==
วุฒิ รับบทโดย ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์
ทิน รับบทโดย อนันดา เอเวอริงแฮม
น้ำ รับบทโดย นลินทิพย์ เพิ่มภัทรสกุล
เจน รับบทโดย โอซา แวง
ตาว่า รับบทโดย ธนากรณ์ คุ้มภัย
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูล==
เรื่องย่อ ชัมบาลา. Kapook
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2555
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ปัญจพงศ์ คงคาน้อย
โมเลกุลเล็ก

ในสาขาเภสัชวิทยาและชีวเคมี โมเลกุลเล็ก เป็นสารอินทรีย์มวลโมเลกุลต่ำ ซึ่งมิใช่พอลิเมอร์ตามนิยาม คำว่า โมเลกุลเล็ก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสาขาเภสัชวิทยา ปกติจำกัดใช้เฉพาะกับโมเลกุลซึ่งยึดเหนี่ยวด้วยสัมพรรคภาพสูงกับพอลิเมอร์ชีวภาพ เช่น โปรตีน กรดนิวคลีอิก หรือพอลิแซคคาไรด์ และยังเปลี่ยนกิจกรรมหรือหน้าที่ของพอลิเมอร์ชีวภาพ ขอบเขตมวลโมเลกุลขั้นสูงของโมเลกุลเล็กอยู่ที่ประมาณ 800 ดาลตัน ซึ่งทำให้โมเลกุลเล็กสามารถแพร่ข้ามเยื่อหุ้มเซลล์ได้อย่างรวดเร็ว เพื่อที่จะไปถึงจุดออกฤทธิ์ (site of action) ภายในเซลล์ได้ นอกเหนือจากนี้ การจำกัดมวลโมเลกุลนี้เป็นเงื่อนไขจำเป็นแต่ไม่เพียงพอแก่ชีวปริมาณออกฤทธิ์ (bioavailability) ทางปาก
โมเลกุลเล็กสามารถมีหน้าที่ทางชีววิทยาได้หลากหลาย โดยเป็นโมเลกุลส่งสัญญาณของเซลล์ เป็นเครื่องมือในชีววิทยาโมเลกุล เป็นยาในทางการแพทย์ เป็นสารฆ่าสัตว์รังควาน (pesticide) ในการเกษตร ฯลฯ สารประกอบเหล่านี้สามารถเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ (เช่น สารเมแทบอไลต์ทุติยภูมิ) หรือมนุษย์สังเคราะห์ขึ้น (เช่น ยาปฏิชีวนะ) และอาจมีผลที่เป็นประโยชน์ต่อโรค (เช่น ยา) หรือเป็นอันตราย (เช่น สารก่อวิรูป [tetragen] และสารก่อมะเร็ง) ก็ได้
พอลิเมอร์ชีวภาพ เช่น กรดนิวคลีอิก โปรตีนและพอลิแซคคาไรด์ (เช่น แป้งหรือเซลลูโลส) มิใช่โมเลกุลเล็ก แม้มอนอเมอร์องค์ประกอบของมัน คือ ไรโบหรือดีออกซีไรโบนิวคลีโอไทด์ กรดอะมิโนและมอนอแซคคาไรด์ ตามลำดับ มักถูกพิจารณาว่าเป็นก็ตาม โอลิโกเมอร์ขนาดเล็กมาก ๆ ยังมักถูกพิจารณาว่าเป็นโมเลกุลเล็ก เช่น ไดนิวคลีโอไทด์ เพปไทด์ อาทิ กลูตาไธโอนต้านอนุมูลอิสระ และไดแซคคาไรด์ เช่น ซูโครส
สรีรวิทยาของพืช
ยา
ชีวเคมี
อณูชีววิทยา
เภสัชวิทยา
สถานีรถไฟกินซะ

สถานีรถไฟกินซะ  เป็นสถานีรถไฟโตเกียวเมโทร (รถไฟใต้ดิน) ในเขตชูโอ กรุงโตเกียว ตั้งอยู่ในย่านธุรกิจสำคัญอย่างกินซะ เป็นสถานีรถไฟใต้ดินที่คับคั่งเป็นอันดับที่สี่ของโตเกียวเมโทร รองจากสถานีอิเกบูกูโระ คิตะเซ็นจุ และโอเตมาจิ
==เส้นทาง==
โตเกียวเมโทรสายกินซะ (G-09)
โตเกียวเมโทรสายมารูโนอูจิ (M-16)
โตเกียวเมโทรสายฮิบิยะ (H-08)
== แผนผังสถานี ==
แต่ละสายทางมีชานชาลาแบบเกาะที่ให้บริการสองราง โดยชานชาลาสายกินซะ และ สายมารูโนอูจิ ตั้งอยู่แยกกันในระดับชั้นใต้ดินชั้นที่ 2 (B2F) ในขณะที่ชานชาลาสายฮิบิยะ ตั้งอยู่ที่ชั้นใต้ดินชั้นที่ 3 (B3F)
=== ชานชาลา ===
== ประวัติ ==
สถานีกินซะ เปิดให้บริการสายกินซะเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2477 สายมารูโนอูจิ เริ่มดำเนินการที่สถานีกินซะในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2500 และชานชาลาสายฮิบิยะเปิดใช้งานเมื่อ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2507
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สิ่งก่อสร้างในเขตชูโอ (โตเกียว)
คอนราด ฮิลตัน

คอนราด นิโคลสัน ฮิลตัน (25 ธันวาคม ค.ศ. 1887 – 3 มกราคม ค.ศ. 1979) นักธุรกิจโรงแรมชาวอเมริกัน ผู้ก่อตั้งกลุ่มเครือข่ายโรงแรมฮิลตัน มีศักดิ์เป็นปู่ทวดของแพรีส ฮิลตัน
== ประวัติ ==
ฮิลตันเกิดที่เมืองแซนแอนโทนีโอ รัฐนิวเม็กซิโก บิดาของเขาคือ ออกัสตัส ฮัลเวอร์เซน ฮิลตัน ชาวนอร์เวย์ มารดาของเขาเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมนี เขามีพี่น้องทั้งหมด 8 คน
เขาเริ่มเข้าศึกษาครั้งแรกที่วิทยาลัยกอสส์ (ปัจจุบันคือวิทยาลัยทหารนิวเม็กซิโก) และเซ็นต์มิเชล คอลเล็จ (ปัจจุบันคือวิทยาลัยซานตาเฟ) และโรงเรียนเหมืองแร่นิวเม็กซิโก (ปัจจุบันคือสถาบันเทคโนโลยีและเหมืองแร่นิวเม็กซิโก) จากนั้นเขาได้เข้าร่วมในกองทัพบกสหรัฐเข้าร่วมรบในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในขณะที่เขาประจำการนั้น บิดาของเขาก็เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชีวประวัติ: คอนราด ฮิลตัน, The Innkeeper to The World  (วีดิทัศน์)
[http://www.hrm.uh.edu/] วิทยาลัยคอนราด ฮิลตัน ที่ มหาวิทยาลัยฮุสตัน
นักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ชาวอเมริกัน
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2430
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2522
สกุลฮิลตัน
เป็ดหางแหลม

เป็ดหางแหลม หรือ เป็ดหอม (Pintail duck, Northern pintail; ) เป็นนกจำพวกเป็ดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ Anatidae
มีคอยาวกว่าเป็ดชนิดอื่น ๆ ในวงศ์เดียวกัน ลำตัวป้อมกลม มีปลายหางแหลมจนเห็นได้ชัดเจน อันเป็นที่มาของชื่อ ปากและขามีสีเทา ตัวผู้หัวมีสีน้ำตาลเข้ม คอด้านหน้าและอกสีขาว ลำตัวสีเทา สีข้างมีแถบสีเหลือง ขณะที่ตัวเมียมีขนปกคลุมลำตัวสีน้ำตาล และมีขนาดลำตัวเล็กกว่าตัวผู้พอสมควร
มีขนาดความยาวประมาณ 56 เซนติเมตร มีพฤติกรรมตอนกลางวันมักลอยตัวรวมกับเป็ดน้ำชนิดอื่น ๆ ในแหล่งน้ำขนาดใหญ่ หากินโดยใช้ปากไช้ตามผิวน้ำ และมุดน้ำโผล่หางแหลมชี้ขึ้นมาให้สังเกตได้ชัดเจน เป็นเป็ดที่วิ่งได้ไกลมาก และสามารถบินขึ้นจากน้ำได้เร็วและคล่องแคล่ว
มีการกระจายพันธุ์กว้างไกล ตั้งแต่ทวีปอเมริกาเหนือ จนถึงอเมริกากลาง, บางส่วนในแอฟริกา, ทวีปยุโรป, เอเชียเหนือ และเอเชียกลาง, ตะวันออกกลาง, อนุทวีปอินเดียจนถึงเอเชียอาคเนย์
สำหรับในประเทศไทย ถือเป็นนกอพยพในช่วงฤดูหนาว และมีสถานะเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535  
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สัตว์ป่าคุ้มครอง
วงศ์ย่อยนกเป็ดน้ำ
นกที่พบในประเทศไทย
สัตว์ที่พบในประเทศไทย
สัตว์ที่พบในทวีปอเมริกาเหนือ
สัตว์ที่พบในอเมริกากลาง
สัตว์ที่พบในทวีปแอฟริกา
สัตว์ที่พบในทวีปยุโรป
สัตว์ที่พบในทวีปเอเชีย
นกที่พบในประเทศแคนาดา
นกในประเทศปากีสถาน
นกในประเทศอินเดีย
นกที่พบในประเทศอินโดนีเซีย
เป็ดคับแค

เป็ดคับแค (Cotton pygmy goose, Cotton teal; ) เป็นนกชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกเป็ดน้ำ (Anatidae)
จัดเป็นนกเป็ดน้ำขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีน้ำหนักเต็มที่ประมาณ 160 กรัม และความยาวลำตัวประมาณ 26 เซนติเมตร มีลักษณะเด่น คือ มีสีขาวต่างจากนกเป็ดน้ำชนิดอื่น ปากและขาสีเทา ตัวผู้ บริเวณใบหน้า, คอและลำตัวสีขาว, กระหม่อม และวงรอบคอและหลังสีดำ, ปีกสีเขียว และมีแถบสีขาวเห็นชัดขณะบิน ขณะที่ ตัวเมีย มีสีทึมกว่า และไม่มีวงรอบคอ ลำตัวด้านบนสีน้ำตาลจาง ๆ มีแถบสีดำลากผ่านตา
มีพฤติกรรมหากินรวมฝูงกันกับนกเป็ดน้ำชนิดอื่น ๆ ส่งเสียงร้อง "คว้าก – คว้าก – คว้าก - แอ๊ก" มีจะงอยปากสั้นคล้ายกับห่าน จึงเหมาะสำหรับใช้สำหรับจิกหากินตามผิวน้ำหรือพื้นดิน แต่ก็ดำน้ำได้และดำน้ำเก่ง ในฤดูผสมพันธุ์อาจจะอาศัยอยู่ตัวเดียวหรือเป็นคู่ นอกฤดูผสมพันธุ์อาจจะพบรวมฝูงนับเป็นร้อยถึงพันตัว
กระจายพันธุ์อยู่ในอนุทวีปอินเดีย, เอเชียอาคเนย์ และออสเตรเลียทางตอนเหนือ
ในประเทศไทยถือเป็นนกประจำถิ่น เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วงศ์ย่อยนกเป็ดน้ำ
นกที่พบในประเทศไทย
สัตว์ป่าคุ้มครอง
สัตว์ที่พบในประเทศอินเดีย
สัตว์ที่พบในประเทศบังกลาเทศ
สัตว์ที่พบในประเทศปากีสถาน
สัตว์ที่พบในประเทศออสเตรเลีย
นกในประเทศปากีสถาน
นกในประเทศออสเตรเลีย
นกในประเทศอินเดีย
นกที่พบในประเทศอินโดนีเซีย
ภาษาอาร์

อาร์ (R) หรือ ภาษาอาร์ เป็นภาษาโปรแกรมบนคอมพิวเตอร์สำหรับวิเคราะห์ทางด้านสถิติ ภาษาอาร์เป็นที่นิยมใช้ในหมู่นักสถิติในด้านการพัฒนาซอฟต์แวร์สถิติเอง และการวิเคราะห์ข้อมูล
ภาษาอาร์ได้ถูกนำมาเปรียบเทียบกับซอฟต์แวร์สถิติตัวอื่น อาทิ SAS, SPSS และ Stata โดยในปี 2552 ทางนิวยอร์กไทมส์ได้มีบทความเกี่ยวกับภาษาอาร์กล่าวถึงการยอมรับซอฟต์แวร์ตัวนี้ในหมู่นักสถิติ และการนำมาประยุกต์ในงานสถิติ ซึ่งมีผลต่อยอดขายกับซอฟต์แวร์ตัวอื่น อาทิ SAS
ภาษาอาร์เป็นซอฟต์แวร์ฟรีในรูปแบบของโอเพนซอร์ซซึ่งสามารถนำไปใช้งานได้ฟรี และแจกจ่ายได้ฟรี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ของโครงการอาร์
สถิติศาสตร์
อาร์
การเรียนรู้ของเครื่อง
อดุลย์ ณ สายบุรี

นายอดุลย์ ณ สายบุรี หรือ ตนกูอับดุลยาลาล์ นาเซร์ ผู้สืบเชื้อสายตระกูลเจ้าเมืองสายบุรีในอดีต ซึ่งเป็นหนึ่งในหัวเมืองเจ้าแขกประเทศราชทั้ง ๗ ฝ่ายใต้ และเป็นผู้ก่อตั้งขบวนการแนวร่วมปลดแอกแห่งชาติปัตตานี ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย จังหวัดนราธิวาส ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2480 เป็นครั้งแรก
ในปี พ.ศ. 2487 นายอดุลย์ ได้อภิปรายในสภาผู้แทนราษฎรกล่าวว่ารัฐบาลจอมพล ป.พิบูลสงคราม ข่มเหงรังแกพี่น้องมุสลิมทำให้ไม่อยากเป็นคนไทย เพราะรู้สึกเป็นการเสื่อมเสียเกียรติและศักดิ์ศรีเป็นอย่างมาก จากเหตุการณ์ที่พี่ชายของนายอดุลย์ ถูกจับกุมเนื่องจากแต่งกายแบบชาวมลายู เดินในตลาดสายบุรี
จากบทบาทดังกล่าว ทำให้ราชการเพ่งเล็งว่าเป็นผู้ยุยงส่งเสริมให้ราษฎรกระด้างกระเดื่องต่อทางราชการ และได้ติดตามพฤติกรรมของนายอดุลย์ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2488 นายอดุลย์ จึงได้หลบหนีออกจากประเทศไทย ไปอยู่ที่รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย และต่อมาได้เป็นประธานขบวนการปลดแอกแห่งชาติปัตตานี โดยให้เหตุผลว่ารับไม่ได้กับนโยบายของจอมพล ป.พิบูลสงคราม จนกระทั่งเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2521
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอสายบุรี
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนราธิวาส
มุสลิมชาวไทย
ชาวไทยที่เสียชีวิตในประเทศมาเลเซีย
ชาวไทยเชื้อสายมลายู
ประวัติศาสตร์ปัตตานี
ผู้ลี้ภัยชาวไทย
บุคคลในประวัติศาสตร์ไทย พ.ศ. 2475–2516
ปลาคิลลี่ฟิช

ปลาคิลลี่ฟิช (Killifish) เป็นชื่อสามัญของปลาน้ำจืดและน้ำกร่อยขนาดเล็กหลายชนิด ในอันดับ Cyprinodontiformes ซึ่งเป็นปลาที่ออกลูกเป็นตัว นับ 1,000 กว่าชนิด ในแทบทุกทวีปทั่วโลก แต่ปลาคิลลี่ฟิชจะเป็นปลาที่แพร่ขยายพันธุ์ด้วยการวางไข่
โดยปลาคิลลี่ฟิช มีลักษณะโดยทั่วไป จะเป็นปลาขนาดเล็กที่มีสีสันสวยงาม โดยเฉพาะในตัวผู้ ในหลากหลายพฤติกรรม ในบางชนิดจะหากินและดำรงชีวิตอยู่บนผิวน้ำ, บางชนิดหากินและดำรงชีวิตอยู่ระดับพื้นน้ำ และบางชนิดจะรวมตัวกันเป็นฝูง และบางชนิดจะว่ายน้ำอย่างกระจัดกระจาย
ปลาคิลลี่ฟิช เป็นปลาที่มักพบในแหล่งน้ำต่าง ๆ ตั้งแต่ ต้นน้ำตลอดจนไปถึง คลอง, บึง และแม่น้ำต่าง ๆ ทั้งที่เป็นแหล่งน้ำถาวรและแหล่งน้ำชั่วคราวที่เหือดแห้งหายไปได้ตามฤดูกาล แม้กระทั่งแอ่งน้ำในรอยเท้าสัตว์ ซึ่งคำว่า "คิลลี่" (Killi) มาจากภาษาดัตช์คำว่า "kilde" หมายถึง "แหล่งน้ำขนาดเล็ก" 
โดยมีลักษณะการวางไข่หลากหลายแตกต่างออกไป เช่น วางไข่ทิ้งไว้ในพื้นดินและมีวงจรชีวิตที่สั้น  หรือวางไข่ไว้กับใบของไม้น้ำ
สำหรับในประเทศไทย มีปลาเพียงชนิดเดียวที่เข้าข่ายปลาคิลลี่ฟิช คือ ปลาหัวตะกั่ว (Aplocheilus panchax) ซึ่งอยู่ในวงศ์ Aplocheilidae ที่พบได้ทุกแหล่งน้ำทั่วทุกภาค
ปลาคิลลี่ฟิช เป็นปลาที่ได้รับความนิยมในการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยมักจะนิยมเลี้ยงรวมเป็นฝูงหรือปะปนกับปลาชนิดอื่น ในตู้ไม้น้ำ และเลี้ยงเพื่อฟักลูกปลาให้ออกจากไข่ที่วางไว้ในดิน ซึ่งสามารถห่อส่งขายทางไปรษณีย์ได้ นับว่าเป็นความสนุกอย่างหนึ่งของผู้เลี้ยง  โดยสกุลที่นิยมเลี้ยงได้แก่ Nothobranchius ที่มีถิ่นกำเนิดอยู่ในทวีปแอฟริกา  และปลาหัวตะกั่วทองคำ (Aplocheilus lineatus) ที่มีถิ่นกำเนิดในประเทศอินเดีย เป็นต้น
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ผู้เลี้ยงปลาคิลลี่ฟิชในประเทศไทย 
อันดับปลาหัวตะกั่ว
ปลาตู้
ปลาแบ่งตามชื่อสามัญ
ปลาตะเพียนหยดน้ำ

ปลาตะเพียนหยดน้ำ (Snakeskin barb; ) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีรูปร่างคล้ายกับปลาเสือสุมาตรา (	Puntigrus tetrazona) หรือปลาเสือข้างลาย (P. partipentazona) ซึ่งเดิมเคยอยู่ร่วมสกุลเดียวกัน แต่ปลาตะเพียนหยดน้ำมีรูปร่างที่ยาวกว่าอย่างเห็นได้ชัดเจน มีสีลำตัวน้ำตาลออกส้ม มีสีดำเป็นรูปหยดน้ำ 4-5 แถบ เป็นลักษณะเด่น มีขนาดความยาวเต็มที่ประมาณ 
มีพฤติกรรมอยู่รวมตัวกันเป็นฝูงเหมือนปลาชนิดอื่นในสกุลเดียวกัน โดยแพร่ขยายพันธุ์ด้วยการวางไข่ติดกับใบของไม้น้ำ ไข่ฟักเป็นตัวภายใน 24-36 ชั่วโมง พบเฉพาะในแหล่งน้ำที่มีสีชา ด้วยมีค่าความเป็นกรดเป็นด่าง (Ph) ของน้ำต่ำกว่า 7 เช่น น้ำในป่าพรุ บนเกาะบอร์เนียว
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะการเลี้ยงในตู้ไม้น้ำ รวมกับปลาชนิดอื่น ๆ จัดเป็นปลาที่เลี้ยงได้ง่ายมาก สามารถกินได้ทั้งอาหารสดและอาหารสำเร็จรูป 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
จาก Fishbase.org 
วงศ์ปลาตะเพียน
ปลาตู้
สัตว์ที่พบบนเกาะบอร์เนียว
ปลาป่าพรุ
ปลาเสือหกขีด

ปลาเสือหกขีด หรือ ปลาเสือป่าพรุ (Six-band barb; ) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีลักษณะและรูปร่างคล้ายกับปลาเสือห้าขีด (D. pentazona) ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน มีลักษณะโดยรวม คือ มีลำตัวแบนข้าง ส่วนหลังโค้ง หัวมีขนาดเล็ก ตาโต ปากมีขนาดเล็ก มีหนวดที่มุมปาก 1 คู่ จุดเริ่มต้นของครีบหลังอยู่กลางตัว และอยู่หลังครีบท้อง ครีบหางแฉกเว้าลึก สีพื้นของลำตัวเป็นสีขาวเงิน มีแถบสีดำบนลำตัว 6 แถบ โดยมีที่ลำตัว 5 แถบ และที่ส่วนหัวอีก 1 แถบ พาดผ่านตา เกล็ดบางเกล็ดมีสีขาวเงินสะท้อนแสง
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 5.5 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในภาคใต้ของประเทศไทยในป่าพรุต่าง ๆ เช่น ป่าพรุโต๊ะแดง และพบเรื่อยไปจนถึงแหลมมลายู, เกาะสุมาตราและเกาะบอร์เนียว
มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเป็นปลาที่เลี้ยงได้ง่ายมาก นิยมเลี้ยงรวมกันเป็นฝูงหรือรวมกับปลาขนาดใกล้เคียงกันในตู้ไม้น้ำ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Puntius hexazona 
วงศ์ปลาตะเพียน
ปลาป่าพรุ
ปลาตู้
พอลิเอทิลีนเทเรฟทาเลต

พอลิเอทิลีนเทเรฟทาเลต (Polyethylene Terephthalate) หรือที่เรียกกันโดยย่อว่า “เพท” (PET) เป็นพลาสติกเทอร์โมพลาสติก (หลอมที่อุณหภูมิสูงและแข็งตัวเมื่อเย็น)
ที่ผลิตขึ้นได้จากปฏิกิริยาเคมีระหว่างเอทิลีนไกลคอลกับไดเมทิลเทเรฟทาเลต หรือระหว่างเอทิลีนไกลคอลกับกรดเทเรฟทาลิก แต่ในปัจจุบันนิยมใช้ไดเมทิลเทเรฟทาเลต
ในการทดลองกับสัตว์พบว่าเป็นสารก่อมะเร็ง ก่อการกลายพันธุ์ และเป็นพิษต่อระบบสืบพันธุ์ นอกจากนี้ ยังมีการใช้ สารเร่งปฏิกิริยาเคมีเช่น แอนติโมนีไตรออกไซด์ หรือแอนติโมนีไตรแอซีเตต
พลาสติกเพทนี้แบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือกลุ่มที่มีเนื้อใส (A-PET) และกลุ่มที่เป็นผลึกสีขาว (C-PET) เพทมีคุณสมบัติที่สามารถทำเป็นพลาสติกที่มีลักษณะกึ่งแข็งไปจนถึงเป็นของแข็งได้โดยการปรับความหนา และมีน้ำหนักเบา กันก๊าซและแอลกอฮอล์ได้ดี
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
พอลิเมอร์
สารเคมีในบ้าน
พลาสติก
ปลาตะเพียนลาย

ปลาตะเพียนลาย หรือ ปลาตะเพียนม้าลาย (Striped barb, Zebra barb; ) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีรูปร่างเรียวยาว มีลายสีดำทั้งหมด 4 แถบ ยาวตามแนวนอนตามลำตัว ลายแต่ละเส้นขนานกัน ลำตัวสีเหลืองจาง ๆ เกล็ดเป็นเงามันสะท้อนแสงแวววาว เม่อยังเป็นลูกปลาวัยอ่อน ลายตามลำตัวจะเป็นแนวขวาง และค่อย ๆ กลายเป็นแนวนอนเมื่อปลาโตขึ้น
ปลาตะเพียนลาย มีลักษณะคล้ายกับปลาตะเพียนลายมาเลย์  (Striuntius lineatus) แต่มีความแตกต่างกันคือ ปลาตะเพียนลายจะมีหนวดที่มุมปาก 2 คู่ ขณะที่ปลาตะเพียนลายมาเลย์ไม่มี มีขนาดความยาวเต็มที่ประมาณ 12.5 เซนติเมตร
พบกระจายพันธุ์ในป่าพรุตั้งแต่ภาคใต้ของไทย และแหลมมลายู จนถึงเกาะบอร์เนียวและเกาะสุมาตรา ในอินโดนีเซีย
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม เช่นเดียวกับปลาชนิดอื่น ๆ ในสกุลและวงศ์เดียวกันหรือใกล้เคียงกัน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Puntius johorensis 
วงศ์ปลาตะเพียน
ปลาป่าพรุ
ปลาตู้