pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อาทิตยา ดิถีเพ็ญ

อาทิตยา ดิถีเพ็ญ (ชื่อเล่น: มิ้นท์) เป็นอดีตนักแสดงช่อง 3 มีพี่น้อง 2 คน เป็นลูกคนโต ปัจจุบันทำธุรกิจส่วนตัว
== ประวัติ ==
อาทิตยา ดิถีเพ็ญ เกิดวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2521 เป็นลูกคนโตบรรดาพี่น้อง 2 คน จบการศึกษาปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ คณะศิลปศาสตร์ เอกภาษาจีน ปัจจุบันได้ออกจากวงการบันเทิง และได้แต่งงานกับ แนท-ณัฐกิจ รุ่งจรูญ และได้เปิดบริษัท ออร์กาไนซ์ ชื่อ สิรีนออร์กาไนเซอร์ รวมถึงนำเข้าเครื่องสำอางจากประเทศเยอรมนีและญี่ปุ่น
== ผลงาน ==
=== ละครโทรทัศน์ ===
2542 รังหนาว คู่กับ ยุรนันท์ ภมรมนตรี
2543 ระเริงไฟ คู่กับ ชาเลต ฮิลเดอบรานด์
2544 เขยบ้านนอก คู่กับ ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ
2545 เส้นไหมสีเงิน คู่กับ อธิชาติ ชุมนานนท์
2546 เต่ากินผักบุ้ง คู่กับ เคลลี่ ธนะพัฒน์
2546 ผ้าขี้ริ้วห่อดิน คู่กับ ศิระ แพทย์รัตน์
2547 เสือ สิงห์ กระทิง โสด
=== ภาพยนตร์ ===
7 ประจัญบาน 2
ตะเคียน
=== โฆษณา ===
นมเปรี้ยวโยโมสต์
จอห์นสัน แอนด์ จอห์นสัน
นีเวีย โลชั่น
=== มิวสิควีดีโอ ===
เพลง ลอยกระทงวันสงกรานต์ ของ อัมรินทร์ นิติพน
เพลง ผู้ชายคนเดียว ของ ศร
== อ้างอิง ==
นักธุรกิจชาวไทย
นักแสดงชาวไทย
บุคคลจากคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
แม่น้ำปันจ์

แม่น้ำปันจ์, ปัญจะ หรือ ปยันจ์ (Пяндж; رودخانه پنج; "แม่น้ำห้า") เป็นลำน้ำสาขาของแม่น้ำอามูดาร์ยา มีความยาว  และมีขนาดพื้นที่ลุ่มน้ำ  แม่น้ำนี้เป็นชายแดนระหว่างเขตแดนประเทศอัฟกานิสถานกับประเทศทาจิกิสถาน
== อ้างอิง ==
ปันจ์
ปันจ์
ปันจ์
ซะไกง์

ซะไกง์ หรือ สะกาย (, ) หรือที่ไทยเรียกว่า จักกาย และ สะแคง เป็นเมืองในภาคซะไกง์ ประเทศพม่า ตั้งอยู่บนฝั่งขวาของแม่น้ำอิรวดี ตรงข้ามกับเมืองอังวะ เมืองซะไกง์มีวัดทางพุทธศาสนาที่สำคัญหลายแห่ง เมืองสร้างขึ้นตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 14 เพื่อเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรซะไกง์ (ค.ศ. 1315–1364) ซึ่งเป็นหนึ่งในอาณาจักรเล็ก ๆ ที่ก่อตั้งขึ้นหลังการล่มสลายของอาณาจักรพุกาม
เมืองซะไกง์เคยเป็นเมืองหลวงของพม่าระหว่างปี ค.ศ. 1760–1763 ในรัชสมัยของพระเจ้ามังลอก และเคยเป็นเมืองที่ได้จัดให้ชาวอยุธยาซึ่งถูกกวาดต้อนมาหลังเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 มาลงหลักปักฐาน
ปัจจุบันเมืองซะไกง์มีประชากรประมาณ 70,000 คน มีเขตติดต่อใกล้กับเมืองมัณฑะเลย์ ซึ่งมีประชากรมากกว่า 1,022,000 คน ทำให้เมืองซะไกง์มีสถาบันการศึกษาหลายแห่งที่รองรับประชากรจากมัณฑะเลย์
== อ้างอิง ==
เมืองในภาคซะไกง์
รัฐชูบุต

ชูบุต (Chubut) หรือ คูบิต (Chubut) เป็นรัฐทางตอนใต้ของประเทศอาร์เจนตินา มีเมืองใหญ่สุดคือเมือง โกโมโดโรริบาดาเบีย ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของรัฐมีประชากร 180,000 คน เมืองหลวงของรัฐคือเมืองเราซอน (มีประชากร 40,000 คน) เมืองสำคัญเมืองอื่น ๆ ได้แก่ ปูเอร์โตมาดริน (Puerto Madryn), เตรเลว (Trelew), เอสเกล (Esquel) และซาร์มิเอนโต (Sarmiento) เมืองไกย์มันเป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมและด้านประชากร เป็นที่รู้จักในชื่อ "Y Wladfa" มีชาวเวลส์-อาร์เจนตินาอาศัยอยู่จำนวนมาก ประชากรจำนวนราว 25,000 คนที่พูดภาษาเวลส์ในรัฐชูบุต ส่วนใหญ่อยู่ที่เมืองเตรเลวและเตรเบลิน (Trevelin)
== อ้างอิง ==
ชูบุต
โวลอส

โวลอส หรือ วอลอส (Βόλος; Volos) เป็นเมืองท่าทางทะเลในแคว้นเทสซาลี บนแผ่นดินใหญ่ของประเทศกรีซ เมืองมีประชากร 144,420 คน (ค.ศ. 2011) เป็นเมืองสำคัญด้านอุตสาหกรรม เศรษฐกิจที่สำคัญของเมืองคือการค้าขาย การบริการและการท่องเที่ยว เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเทสซาลี เมืองมีสิ่งอำนวยความสะดวก ยังเคยเป็นเมืองในการจัดงานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 และยังใช้เป็นเมืองจัดงานการแข่งขันอื่น ๆ เช่น ยูโรเปียนแอทเลติกแชมเปียนชิปส์ เป็นต้น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Volos  The Official website of the Greek National Tourism Organisation
Homepage of the Municipality of Nea Ionia
เมืองในประเทศกรีซ
วีตีเลวู

วีตีเลวู (Viti Levu) เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของประเทศฟีจี ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมหาสมุทรแปซิฟิก ภูมิประเทศเกือบทั้งหมดเป็นภูเขา มีแม่น้ำสายใหญ่ที่สุดชื่อ แม่น้ำเรวา มีกรุงซูวาซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศตั้งอยู่บนเกาะนี้
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เกาะในประเทศฟีจี
บาญาลูกา

บาญาลูกา (Бања Лука / Banja Luka, ; หรือ Бањалука / Banjaluka, ) เป็นเมืองใหญ่สุดอันดับสองของประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และเมืองใหญ่สุดของเรปูบลิกาเซิร์ปสกา รวมถึงเป็นเมืองหลวงโดยพฤตินัยของดินแดนนี้ ข้อมูลจากสำมะโนปี 2013 นครบาญาลูกามีประชากร 138,963, คน และหากรวมพื้นที่เขตเทศบาลจะอยู่ที่ 185,042 คน
บาญาลูกาเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยบาญาลูกา และมีแม่น้ำเวอร์บัสไหลผ่านเมือง บาญาลูกาเป็นที่รู้จักในฐานะเมืองที่เต็มไปด้วยร่มไม้ สวน และสวนสาธารณะมาตั้งแต่สมัยอดีตยูโกสลาเวีย
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
อมฤตสระ

อมฤตสระ หรือชื่อเก่า รามทาสปุระ เป็นเมืองใหญ่สุดอันดับสองของรัฐปัญจาบ ประเทศอินเดีย รองจากนครลุธิอานา อมฤตสระเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมหนึ่งของภูมิภาค และเป็นศูนย์กลางการปกครองของอำเภออมฤตสระ ข้อมูลจากสำมะโนปี 2011 มีประชากรอยู่ที่ 1,132,761 คน และเป็นหนึ่งในสิบพื้นที่ภายใต้การดูแลของเทศบาลนคร นายกเทศมนตรีคนปัจจุบันคือการัมชีต สิงห์ รินตุ (Karamjit Singh Rintu)
อมฤตสระเป็นหนึ่งในนครที่ได้รับการคัดเลือกเป็นนครอนุรักษ์ของโครงการ "หฤทัย" โดยรัฐบาลอินเดีย อมฤตสระเป็นที่รู้จักในฐานะที่ตั้งของหริมนทเทียรสาหิบ หรือที่รู้จักในชื่อ "วิหารทอง" ศูนย์กลางทางจิตวิญญาณสูงสุดของศาสนาซิกข์ และแหล่งผลิตตัวหมากรุกไม้
== อ้างอิง ==
 
ศาสนาซิกข์
เมืองศักดิ์สิทธิ์
ซัมซุงกาแลคซีสโตร์

ซัมซุงกาแลคซีสโตร์ (Samsung Galaxy Store) เป็นร้านค้าแอพลิเคชันสำหรับอุปกรณ์ซัมซุง เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 2009 หลังจากที่บริษัทได้วางจำหน่ายสมาร์ตโฟนซัมซุงเวฟ
==ดูเพิ่ม==
แอปสโตร์
กูเกิล เพลย์
ไมโครซอฟต์สโตร์
หัวเว่ยแอปแกลเลอรี
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Samsung Apps 
บาดา (ระบบปฏิบัติการ)
ซอฟต์แวร์บนบาดา
ลีเมย์รา

ลีเมย์รา (Limeira) เป็นเมืองในรัฐเซาเปาลู ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศบราซิล เมืองมีประชากร 270,733  คน มีพื้นที่ 582.48 กม² อยู่สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 588 ม. ห่างจากเมืองเซาเปาลู 154 กม. และห่างจากกรุงบราซิเลีย เมืองหลวงของประเทศ 1,011 กม.
เมืองในรัฐเซาเปาลู
กลอมา

แม่น้ำกลอมา (Glomma หรือ Glåma) เป็นแม่น้ำสายยาวที่สุดและใหญ่ที่สุดของประเทศนอร์เวย์ มีความยาว 598 กม. (372 ไมล์) มีพื้นที่รับน้ำครอบคลุม 13% ของประเทศนอร์เวย์ ต้นน้ำอยู่ในที่ราบสูงดอฟเรฟเยลล์ไหลไปทางใต้ ลงสู่อ่าวสแกเกอร์แรกที่เมืองเฟรดริกสตัด
แม่น้ำในประเทศนอร์เวย์
เนยโกโก้

เนยโกโก้ (Cocoa butter) เรียกอีกอย่างว่า น้ำมันเธโอโบรมา เป็นเนยสีเหลืองซีดบริสุทธิ์ไขมันพืช สามารถกินได้ สกัดจากถั่วโกโก้ จะใช้ในการทำให้ช็อคโกแลต, บิสกิต และขนมอบ กลายเป็นบางส่วนขี้ผึ้ง, ห้องน้ำ และเวชภัณฑ์ เนยโกโก้มีรสช็อคโกแลตและกลิ่นหอมอ่อน
==อ้างอิง==
ไขมันพืช
น้ำมันพริก

น้ำมันพริก (chili oil) เป็นเครื่องปรุงอาหารที่ทำจากน้ำมันพืชที่ผสมกับพริก เป็นที่นิยมใช้กับอาหารจีน เอเชียตะวันออก และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และที่อื่น ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอาหารเสฉวนจะใช้เป็นส่วนผสมในการปรุงอาหารหรือใช้เป็นเครื่องปรุงทีหลัง บางครั้งใช้เป็นน้ำจิ้มสำหรับเนื้อสัตว์และติ่มซำ นอกจากนี้ยังใช้ใส่ในก๋วยเตี๋ยวจัมปง (jjamppong) ซึ่งเป็นอาหารจีนแบบอย่างเกาหลีอีกด้วย
==ดูเพิ่ม==
ซอส XO
==อ้างอิง==
เครื่องปรุงรสจีน
เครื่องปรุงรส
เครื่องปรุงรสญี่ปุ่น
น้ำมันพืช
ซอส XO

ซอส XO (XO sauce) เป็นซอสอาหารทะเลรสเผ็ดร้อน ที่คิดค้นในฮ่องกง เป็นที่นิยมใช้กับอาหารจีน โดยเฉพาะทางตอนใต้ของจีน เช่น มณฑลกวางตุ้ง
XO เป็นชื่อย่อมาจากคำว่า Extra Old Cognac ซึ่งในฮ่องกง คอนญัก (Cognac) ถือว่าเป็นเหล้ากลั่นจำพวกบรั่นดีที่มีชื่อเสียงและนิยมกันมาก คำว่า XO จึงถูกใช้บ่อยครั้ง จนกลายเป็นวัฒนธรรมที่แสดงถึงการมีคุณภาพสูงและความหรูหรา
== ประวัติ ==
ซอส XO เกิดขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1980 ในฮ่องกง สำหรับอาหารกวางตุ้งโดยใช้อาหารทะเลแห้งที่สับหยาบ รวมทั้งหอยเชลล์แห้ง (&thinsp;) ปลา และกุ้ง ซึ่งปรุงด้วยพริก หัวหอม และกระเทียม ลักษณะเป็นซอสอาหารทะเลแห้งคล้ายซอสชาฉา  ของชาวฮกเกี้ยน ภัตตาคาร Spring Moon (&thinsp;) ซึ่งเป็นร้านอาหารจีนของโรงแรมเพนนินซูลาฮ่องกง มักได้รับเครดิตในการเป็นผู้คิดค้นซอส XO แม้ว่าจะมีผู้แย้งว่ามาจากร้านอาหารอื่น ๆ ในบริเวณใกล้เคียงในย่านจิมซาจุ่ยของเกาลูน
== ดูเพิ่ม ==
ติ่มซำ
น้ำมันพริก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Lo, Eileen Yin-Fei  (2012). Mastering the Art of Chinese Cooking. Chronicle Books. pp.&nbsp;157–159. .
เครื่องปรุงรสจีน
ซอส
น้ำปลา
อาหารฮ่องกง
เอสเอสดี

redirect โซลิดสเตตไดรฟ์
คอมพิวเตอร์แม่ข่าย

redirect เซิร์ฟเวอร์
เพรียบ หุตางกูร

เพรียบ หุตางกูร (4 กันยายน 2456 — 15 มีนาคม 2541) เป็นตุลาการและนักนิติศาสตร์ชาวไทย
== ต้นชีวิต ==
เพรียบเป็นบุตรของฮวด หุตางกูร และมะลิ หุตางกูร เกิดที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี
เพรียบสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 8 จากโรงเรียนเทพศิรินทร์ กรุงเทพมหานคร แล้วจึงศึกษาระดับปริญญาตรีธรรมศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง จนสำเร็จเมื่อปี 2477
== การทำงาน ==
เมื่อสำเร็จการศึกษาแล้ว เพรียบได้เข้ารับราชการในรัฐบาลไทย หน้าที่การงานแรกคือ อัยการฝึกหัด กองคดี กรมอัยการ กระทรวงยุติธรรม เมื่อปี 2480 ต่อมาจึงย้ายไปเป็นอัยการผู้ช่วยจังหวัดนครนายก กระทั่งสอบเป็นผู้พิพากษาประจำกระทรวงยุติธรรมได้เมื่อปี 2486
ดำรงตำแหน่งดังกล่าวอยู่ระยะหนึ่ง เพรียบจึงได้ย้ายไปเป็นผู้พิพากษาศาลจังหวัดระนอง ผู้พิพากษาศาลจังหวัดชุมพร และผู้พิพากษาศาลจังหวัดราชบุรี จากนั้น จึงได้เป็นผู้พิพากษาหัวหน้าศาลจังหวัดราชบุรี แล้วย้ายไปเป็นยังศาลจังหวัดยโสธร ศาลแขวงลพบุรี และศาลจังหวัดลพบุรี ตามลำดับ
ต่อมา เพรียบได้ย้ายกลับเข้าดำรงตำแหน่งในกรุงเทพมหานคร โดยเป็นผู้พิพากษาศาลอาญา ผู้พิพากษาศาลแพ่ง และผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ กระทั่งเลื่อนขึ้นเป็นผู้พิพากษาหัวหน้า
คณะในศาลอุทธรณ์ และในปี 2512 ก็ได้เป็นอธิบดีผู้พิพากษาภาค 3 (จังหวัดนครราชสีมา) และผู้พิพากษาศาลฎีกา ครั้นปี 2516 ได้เป็นผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลฎีกา ดำรงตำแหน่งนั้นจนเกษียณอายุราชการในเดือนตุลาการ 2516
หลังเกษียณ เพรียบได้เป็นผู้บรรยายวิชากฎหมายลักษณะมรดกที่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งเพรียบกล่าวว่า
"ตั้งแต่ไหนแต่ไรมา ผู้เขียนไม่ได้สนใจกฎหมายลักษณะนี้นัก จะไม่ชอบเอาเสียด้วยซ้ำ เมื่อยังเป็นผู้พิพากษา ผู้เขียนได้พิจารณาคดีเกี่ยวกับมรดกเพียงไม่กี่เรื่อง ตัวบทในลักษณะมรดกจึงผ่านสายตาของผู้เขียนน้อยครั้งเต็มที นับว่าขาดประสบการณ์ในเรื่องนี้อยู่มาก เมื่อได้รับมอบหมายให้ทำการสอน แรก ๆ จึงรู้สึกหนักใจพอสมควร...เมื่อผู้เขียนได้ทำการสอนวิชานี้มาเป็นเวลานาน ผู้เขียนก็พอจะเข้าใจความมุ่งหมายในตัวบทของกฎหมายลักษณะนี้ขึ้นมาบ้างพอสมควร ทำให้เกิดความสนุกในทางคิดแก้ปัญหาที่มีอยู่ ความรู้สึกที่เคยเกลียดวิชานี้กลับกลายเป็นความรู้สึกที่ตรงกันข้าม..."
เพรียบสอนกฎหมายลักษณะมรดกอยู่ที่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จนถึงปี 2521
== การเสียชีวิต ==
เพรียบเสียชีวิตเมื่อวันอาทิตย์ที่ 15 มีนาคม 2541 ณ กรุงเทพมหานคร สิริอายุได้ 
== ผลงานวิชาการ ==
เพรียบมีผลงานวิชาการมากมาย แต่ผลงานที่เด่นที่สุด คือ คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยมรดก ซึ่งเขาใช้เวลาว่างหลังจากพ้นหน้าที่สอนในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เขียนขึ้น โดยกล่าวว่า "...ทำไปด้วยใจรัก เพราะเห็นว่า ถ้าไม่เขียนขึ้นไว้ ความคิดอ่านที่มีอยู่ก็คงจะละลายหายไปตามความเปลี่ยนแปลงของอายุและสังขาร..."
ตำราดังกล่าวคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จัดพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี 2518 ปัจจุบันก็ยังพิมพ์อยู่ โดยมีศาสตราจารย์ไพโรจน์ กัมพูสิริ แก้ไขเพิ่มเติม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ผลงานทางวิชาการของเพรียบ หุตางกูร  - สำนักวิชาการ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฏร
อาจารย์คณะนิติศาสตร์
นักวิชาการชาวไทย
ตุลาการชาวไทย
นักกฎหมายชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
== อ้างอิง ==
โฌแซ็ฟ โบนาปาร์ต

โฌแซ็ฟ-นโปเลียน โบนาปาร์ต (Joseph-Napoléon Bonaparte) หรือชื่อเกิดในภาษาอิตาลีคือ จูเซปเป ดิ บูโอนาปาร์เต (Giuseppe di Buonaparte) หรือหลังครองราชย์คือ พระเจ้าโฆเซที่ 1 แห่งสเปน (José I) เป็นนักการทูตและขุนนางชาวฝรั่งเศส เป็นพระเชษฐาในจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ภายหลังจากที่จักรพรรดินโปเลียนปราบดาภิเษกขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งฝรั่งเศส พระองค์ในฐานะพระเชษฐาได้รับแต่งตั้งให้เป็นกษัตริย์แห่งนาโปลีและซิซิลีในปีค.ศ. 1806 และต่อมาทรงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกษัตริย์แห่งสเปนในปี ค.ศ. 1808
== ฐานันดร ==
ราชวงศ์โบนาปาร์ต
ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายอิตาลี
พระมหากษัตริย์สเปน
พระมหากษัตริย์นาโปลี
บุคคลจากคอร์ซิกา
พระมหากษัตริย์ผู้ทรงสละราชสมบัติ
ผู้นำในสงครามนโปเลียน
มาร์ติน ฟรีแมน

มาร์ติน จอห์น คริสโตเฟอร์ ฟรีแมน (Martin John Christopher Freeman; เกิดเมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1971) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษที่มีผลงานละครโทรทัศน์ ภาพยนตร์ ภาพยนตร์สั้น และละครเวที เขาเริ่มเข้าวงการด้วยการเป็นนักแสดงรับเชิญในภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์เรื่อง เดอะบิลล์ ในปี ค.ศ. 1997 และเป็นที่รู้จักมากที่สุดจากการรับบทเป็นทิม แคนเทอร์เบอรี ในภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์เรื่อง ดิออฟฟิซ (สหราชอาณาจักร), นายแพทย์จอห์น วอตสัน ในภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์เรื่อง เชอร์ล็อก ของบีบีซี, บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ ในภาพยนตร์ไตรภาคชุด เดอะฮอบบิท และเลสเตอร์ ไนการ์ด ในภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์เรื่อง ฟาร์โก
ผลงานภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ ของฟรีแมนที่มีชื่อเสียงได้แก่ ทุกหัวใจมีรัก (ค.ศ. 2003), เดอะฮิตช์ไฮเกอส์ไกด์ทูเดอะแกลักซี (ค.ศ. 2005), นาทิวิตี! (ค.ศ. 2009), ภาพยนตร์สามเรื่องชุด ทรีเฟลเวอส์คอร์เนตโต (โดยมีบทบาทเด่นที่สุดจากเรื่อง เดอะเวิลดส์เอ็นด์ ค.ศ. 2013) และ แบล็ค แพนเธอร์ (ค.ศ. 2018) ในบรรดารางวัลทางการแสดงทั้งหมดที่เขาได้รับนั้นมีรางวัลเอ็มมี รางวัลสถาบันศิลปะภาพยนตร์และโทรทัศน์แห่งอังกฤษ (แบฟตา) และรางวัลเอ็มไพร์รวมอยู่ด้วย นอกจากนี้ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอ็มมี 2 รางวัล รางวัลแบฟตา 2 รางวัล รางวัลแซเทิร์น 1 รางวัล และรางวัลลูกโลกทองคำอีก 1 รางวัล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักแสดงชายชาวอังกฤษ
กวีโดเนียมอนเตเชลีโอ

กวีโดเนียมอนเตเชลีโอ (Guidonia Montecelio) เป็นเมืองและเทศบาลในจังหวัดโรมา แคว้นลัตซีโย ประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ตอนกลางค่อนไปทางตะวันตกของประเทศ เมืองก่อตั้งในปี ค.ศ. 998 ในฐานะเมืองป้อมปราการในชื่อ castrum (Castrum Monticellorum)
== อ้างอิง ==
เมืองในแคว้นลัตซีโย
คอร์ทไรค์

คอร์ทไรค์ (Kortrijk, ) หรือ กูร์แทร (Courtrai, ) เป็นเมืองและเทศบาลในประเทศเบลเยียมในมณฑลฟลานเดอร์ตะวันตก บนฝั่งแม่น้ำเลอี ห่างจากเมืองเกนต์ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ 42 กม. (26 ไมล์) ห่างจากเมืองลีลไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 25 กม. (16 ไมล์) ในศตวรรษที่ 19-20 เป็นศูนย์กลางการอุตสาหกรรมการทำผ้าลินินและยังคงเป็นศูนย์กลางสิ่งทอของเบลเยียมที่สำคัญจนถึงปัจจุบัน
เมืองในประเทศเบลเยียม
ดราวา

ดราวา (Drau, ; Drava ; Drava ; Dráva ; Drava ) อดีตมีชื่อว่า ดราวิส หรือ ดราวุส (Dravus) เป็นแม่น้ำในยุโรปกลางตอนใต้ที่มีความยาว  ถือเป็นลำน้ำสาขาของแม่น้ำดานูบที่ยาวเป็นอันดับ 5 หรือ 6 เป็นรองเพียงแม่น้ำติซอ แม่น้ำซาวา แม่น้ำปรุต Mureș และอาจรวมSiret มีต้นน้ำอยู่ที่ทิวเขาคาร์นิกแอลป์ ไหลไปทางตะวันออกผ่านเมืองรัฐทีโรลทางตะวันตกและรัฐคารินเทีย ผ่านทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศสโลวีเนีย วกไปทางตะวันออกเฉียงใต้เข้าไปยังบริเวณเหนือสุดของประเทศโครเอเชียกับประเทศฮังการี แล้วไหลลงสู่แม่น้ำดานูบ ใกล้กับเมืองโอซีเยกของประเทศโครเอเชีย
==ชื่อ==
ในสมัยโบราณ แม่น้ำนี้เป็นที่รู้จักในภาษาละตินว่า Dravus หรือ Draus และในภาษากรีกว่า Δράος และ Δράβος ชื่อเรียกในสมัยกลางได้แก่ Dravis ( ค.ศ. 670), Drauva (ค.ศ. 799), Drauus (ค.ศ. 811), Trauum (ค.ศ. 1091) และ Trah (ค.ศ. 1136) ชื่อนี้มีที่มาในสมัยก่อนโรมันและก่อนเคลต์ แต่น่าจะมีต้นตอจากอินโด-ยูโรเปียนจากราก *dreu̯- 'ไหล' มีการนำชื่อแม่น้ำไปใช้ในทัวร์มาลีนแบบย่อย
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แม่น้ำในประเทศฮังการี
แม่น้ำในประเทศอิตาลี
แม่น้ำในประเทศสโลวีเนีย
แม่น้ำในประเทศโครเอเชีย
แม่น้ำในประเทศออสเตรีย
แม่น้ำกั้นพรมแดน
มนตรี เจนวิทย์การ

รองศาสตราจารย์ มนตรี เจนวิทย์การ เป็นอดีตโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลนายอานันท์ ปันยารชุน และอดีตรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย
== ประวัติ ==
รองศาสตราจารย์ มนตรี เจนวิทย์การ หรือ รศ.ดร.มนตรี เจนวิทย์การ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีทางรัฐศาสตร์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโท ปริญญาเอกในสาขาเดียวกัน จากมหาวิทยาลัยชิคาโก ประเทศสหรัฐอเมริกา
== การทำงาน ==
ดร.มนตรี เจนวิทย์การ เข้าเป็นอาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อ พ.ศ. 2509 ดำรงตำแหน่งทางวิชาการเป็น "รองศาสตราจารย์" และเคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการองค์การสื่อสารมวลชนแห่งประเทศไทย (อ.ส.ม.ท.) ในปี พ.ศ. 2530 และถูกเลิกจ้างในปี พ.ศ. 2531 ในช่วงที่มีร้อยตำรวจเอก เฉลิม อยู่บำรุง เป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ด้านงานการเมืองเคยได้รับแต่งตั้งเป็นโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลนายอานันท์ ปันยารชุน และเป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย
มนตรี เจนวิทย์การ เคยดำรงตำแหน่งเลขาธิการกรรมการองค์การเพื่อการปฏิรูประบบสถาบันทางการเงิน (ปรส.) ซึ่งต่อมาคณะกรรการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ ได้มีมติเห็นชอบว่านายมนตรี มีมูลเป็นความผิดทางวินัย ฐานไม่ตั้งใจปฏิบัติตามข้อบังคับ ระเบียบ คำสั่ง และแบบแผนของ ปรส. และไม่ปฏิบัติหน้าที่การทำงานด้วยความซื่อสัตย์สุจริต อาศัยอำนาจหน้าที่การงานของตนไม่ว่าจะโดยทางตรงหรือทางอ้อม หาประโยชน์ให้แก่ตนเองหรือผู้อื่น
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
นักการเมืองไทย
โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีไทย
รองศาสตราจารย์
อาจารย์คณะรัฐศาสตร์
นิสิตเก่าคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยชิคาโก
สันติ์ เทพมณี

นายสันติ์ เทพมณี เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน 3 สมัย เป็นอดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดลำพูนคนแรกที่มาจากการเลือกตั้ง และเป็นอดีตนายกเทศมนตรีเมืองลำพูน
== ประวัติ ==
สันติ์ เทพมณี เกิดเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2471 เป็นบุตรของนายสุข เทพมณี อดีตนายกเทศมนตรีเมืองลำพูน (2488 - 2496) กับนางคำนวณ เทพมณี เขาสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนจักรคำคณาทร จังหวัดลำพูน ชั้นมัธยมปลายจากโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย ระดับปริญญาตรีทางกฎหมาย และปริญญาโททางรัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง
สันติ์ เทพมณี สมรสกับนางมาลี เทพมณี
== การทำงาน ==
สันติ์ เทพมณี เป็นนักการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดลำพูน ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาเทศบาลเมืองลำพูน 9 สมัย เคยดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีเมืองลำพูน 2 สมัย และเป็นสมาชิกสภาจังหวัด 3 สมัย พ.ศ. 2501 - 2512
สันติ์ เทพมณี เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดลำพูน 3 สมัยติดต่อกัน ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2512 สังกัดพรรคสหประชาไทย การเลือกตั้ง พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคเกษตรสังคม และการเลือกตั้ง พ.ศ. 2519 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช ในปี พ.ศ. 2518 แต่ต้องพ้นจากหน้าที่ตั้งแต่ยังมิได้เริ่มปฏิบัติงาน เนื่องจากคณะรัฐมนตรีไม่ได้รับความไว้วางใจจากสภาในการแถลงนโยบาย ด้วยคะแนนไว้วางใจ 111 เสียง ไม่ไว้วางใจ 152 เสียง ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง ในปี 2519
ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดลำพูน ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2543 เคยตั้งกระทู้ถามเรื่อง  กรณีการช่วยเหลือการขาดสภาพคล่องของธนาคารกรุงเทพพาณิชยการ  จำกัด  (มหาชน)  (บีบีซี)  และสถาบันการเงินที่ประสบปัญหาทางการเงิน ในปี พ.ศ. 2544 และบทบาทอื่นๆ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2551 นายสันติ์ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
== ด้านสังคมและการศาสนา ==
สันติ์ เทพมณี มีบทบาททางด้านสังคมโดยเคยเป็นกรรมการเหล่ากาชาดจังหวัดลำพูน ต่อเนื่อง 32 ปี เป็นประธานชมรมสามล้อจังหวัดลำพูน และนายกสมาคมกีฬาจังหวัดลำพูน นอกจานั้นยังเป็นไวยาวัจกรวัดพระธาตุหริภุญชัยวรมหาวิหาร เป็นนายกยุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทย สาขาลำพูน  และเคยได้รับรางวัลบุคคลดีเด่นด้านพระพุทธศาสนา จังหวัดลำพูน ปี 2533
สันติ์ เทพมณี ยังมีบทบาทในการช่วยเหลือสังคมและกิจกรรมต่างๆ หลายครั้ง อาทิ การบริจาคทรัพย์สินให้แก่โรงพยาบาล การให้ทุนการศึกษา การร่วมงานสังคมวัฒนธรรมของจังหวัดลำพูน เป็นต้น
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอเมืองลำพูน
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดลำพูน
พรรคสหประชาไทย
พรรคเกษตรสังคม
พรรคประชาธิปัตย์
บุคคลจากโรงเรียนจักรคำคณาทร
บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
บุคคลจากโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย
บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
นายกเทศมนตรีเมืองลำพูน
วาเลรี เกราซีมอฟ

วาเลรี วาซีเลียวิช เกราซิมอฟ (Вале́рий Васи́льевич Гера́симов) เป็นนายพลชาวรัสเซีย ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการศูนย์เสนาธิการทหารรัสเซีย ซึ่งเป็นตำแหน่งสูงสุดในกองทัพ และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมตั้งแตปี 2013
เกราซิมอฟได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการใหญ่เขตสงครามยูเครนในเดือนมกราคม 2023 แทนที่พลเอกอาวุโสเซียร์เกย์ ซูโรวิคีน ซึ่งถูกลดหน้าที่เป็นรองผู้บัญชาการใหญ่เขตสงคราม
นายพลเกราซีมอฟ เป็นผู้นำเสนอแนวคิดทางทหารสมัยใหม่ซึ่งต่อมาถูกเรียกว่า "หลักนิยมเกราซิมอฟ" (Gerasimov doctrine) ซึ่งให้คำจำกัดความใหม่เกี่ยวกับแนวคิดความขัดแย้งระหว่างรัฐ
== อ้างอิง ==
นักการเมืองรัสเซีย
ทหารชาวรัสเซีย
พลเอกแห่งกองทัพ (รัสเซีย)
วีรชนแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย
แชงกรี-ลา

แชงกรี-ลา (Shangri-La) เป็นดินแดนสมมุติที่ปรากฏในนวนิยายเรื่อง Lost Horizon  ของ
แชงกรี-ลา (แก้ความกำกวม)

แชงกรี-ลา (Shangri-La) เป็นดินแดนสมมุติในนวนิยายปี ค.ศ. 1933 ของเจมส์ ฮิลตัน นักเขียนชาวอังกฤษ
สามารถหมายถึง
อำเภอจงเตี้ยน (Zhongdian County; ) ในมณฑลยูนนาน ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอแชงกรี-ลา (Xamgyi'nyilha County; ; เซียงเกอลีล่า) เพื่อเป็นการส่งเสริมการท่องเที่ยว
แชงกรี-ลา โฮเต็ล แอนด์ รีสอร์ท เครือโรงแรมระดับห้าดาวจากฮ่องกง
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน เขต 2 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2555

การเลือกตั้งซ่อมสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขต 2 ลำพูน พ.ศ. 2555 เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน แทนที่ นายสถาพร มณีรัตน์ ซึ่งเสียชีวิต
== ที่มา ==
การเลือกตั้งซ่อมสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 2 จังหวัดลำพูน พ.ศ. 2555 เกิดขึ้นเนื่องจากการเสียชีวิตของนายสถาพร มณีรัตน์ ส.ส. เดิมในพื้นที่จากการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 ของพรรคเพื่อไทย ทำให้ตำแหน่งในเขตนี้ (อำเภอป่าซาง อำเภอบ้านโฮ่ง อำเภอทุ่งหัวช้าง อำเภอลี้ และอำเภอเวียงหนองล่อง) ว่างลง คณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) จึงมีมติให้มีการเลือกตั้งซ่อมในวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2555
== ผู้สมัคร ==
มีผู้สมัครรับเลือกตั้ง 3 คน ดังนี้
{|class = "wikitable"
! !! พรรค !! หมายเลข !! ผู้สมัคร
|-
| bgcolor=""| || ประชาธิปัตย์ || 1 || นายบรรจง วิพรหมชัย
|-
| bgcolor=""| || เพื่อไทย || 2 || นางรังสรรค์ มณีรัตน์
|-
| bgcolor="E9E9E9"| || เครือข่ายชาวนาแห่งประเทศไทย || 3 || นายวันชัย ปารมีกาศ
|-
|}
=== นายบรรจง วิพรหมชัย ===
นายบรรจง วิพรหมชัย ผู้สมัครหมายเลข 1 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เป็นน้องชายของนายขยัน วิพรหมชัย อดีต ส.ส.ลำพูน สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในการเลือกตั้งซ่อมแทนนายอนุสรณ์ วงศ์วรรณ เมื่อปี พ.ศ. 2551 แต่ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 จำนวน ส.ส.ของจังหวัดลำพูนลดลงจากเดิม 3 ที่นั่ง เหลือ 2 ที่นั่ง นายขยัน จึงสอบตก โดยแพ้ให้กับนายสถาพร มณีรัตน์ จากพรรคเพื่อไทย
=== นายรังสรรค์ มณีรัตน์ ===
นายรังสรรค์ มณีรัตน์ ผู้สมัครหมายเลข 2 สังกัดพรรคเพื่อไทย เป็นน้องชายและเป็นผู้ช่วยทำงานการเมืองของนายสถาพร มณีรัตน์ อดีต ส.ส.เจ้าของพื้นที่ ซึ่งเสียชีวิตลง และนายรังสรรค์ ยังมีตำแหน่งทางการเมืองเป็นรองนายกเทศมนตรีตำบลบ้านธิ อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูนด้วย
=== นายวันชัย ปารมีกาศ ===
นายวันชัย ปารมีกาศ ผู้สมัครหมายเลข 3 สังกัดพรรคเครือข่ายชาวนาแห่งประเทศไทย
== ผลการเลือกตั้ง ==
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอป่าซาง อำเภอเวียงหนองล่อง อำเภอบ้านโฮ่ง อำเภอทุ่งหัวช้าง และอำเภอลี้
== อ้างอิง ==
ลำพูน
ลำพูน
การเลือกตั้งในจังหวัดลำพูน
รังสรรค์ มณีรัตน์

นายรังสรรค์ มณีรัตน์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน เขต 2 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2555 สังกัดพรรคเพื่อไทย และเป็นน้องนายของนายสถาพร มณีรัตน์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน
== ประวัติ ==
รังสรรค์ มณีรัตน์ เกิดเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2518 เป็นบุตรของนายรัตน์ และนางบัวนำ มณีรัตน์ มีพี่น้อง 6 คน มีพี่ชายเป็นนักการเมืองคือ นายสถาพร มณีรัตน์
== การศึกษา ==
นายรังสรรค์ มณีรัตน์ เข้ารับการศึกษาชั้นประถมศึกษา ที่โรงเรียนบ้านสันทราย ตำบลบ้านธิ อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูน ต่อมาได้เข้าศึกษาต่อชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนจักรคำคณาทร จนจบชั้นมัธยมปลาย และเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาตรี สาขานิติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
== งานการเมือง ==
นายรังสรรค์ มณีรัตน์ เป็นนักการเมืองท้องถิ่น เคยดำรงตำแหน่งรองนายกเทศมนตรีตำบลบ้านธิ อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูน ก่อนจะเข้าสู่การเมืองระดับชาติในการเลือกตั้งซ่อมสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขต 2 ลำพูน พ.ศ. 2555 แทนตำแหน่งที่ว่าง เนื่องจากนายสถาพร มณีรัตน์ พี่ชาย เสียชีวิต โดยลงสมัครในนามพรรคเพื่อไทย ได้รับเลือกตั้ง เอาชนะนายบรรจง วิพรหมชัย น้องชายของนายขยัน วิพรหมชัย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จากพรรคประชาธิปัตย์
หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 เขาถูกทหารจับกุมและแจ้งข้อหา ในความผิดข้อหาร่วมกันกระทำให้ปรากฏแก่ประชาชนด้วยวาจา หนังสือหรือวิธีอื่นใดอันมิใช่เป็นการกระทำภายในความมุ่งหมายแห่งรัฐธรรมนูญ หรือมิใช่เพื่อแสดงความคิดเห็นหรือติชมโดยสุจริต ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 116, ร่วมกันเป็นซ่องโจร ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 210 และร่วมกันเผยแพร่ข้อความที่ผิดไปจากข้อเท็จจริง หรือกล่าวหาบิดเบือนร่างรัฐธรรมนูญตาม พ.ร.บ.ประชามติ มาตรา 61 (2), (4)
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
รังสรรค์ มณีรัตน์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งสิ้น 3 สมัย คือ
การเลือกตั้งซ่อมสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขต 2 ลำพูน พ.ศ. 2555 สังกัดพรรคเพื่อไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดลำพูน สังกัดพรรคเพื่อไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดลำพูน สังกัดพรรคเพื่อไทย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอบ้านธิ
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน
ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดลำพูน
พรรคเพื่อไทย
บุคคลจากโรงเรียนจักรคำคณาทร
บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.