pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
โรงเรียนบ้านเขานาใน

โรงเรียนบ้านเขานาใน (ราษฎร์ศรัทธา) สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานีเขต 2 กระทรวงศึกษาธิการ ได้ก่อสร้างเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน 2525 ตั้งอยู่ในเขตหมู่บ้านที่ 8 ตำบลต้นยวน อำเภอพนม จังหวัดสุราษฏร์ธานี ด้วยความร่วมมือจากคณะราษฎรที่เห็นความสำคัญของการศึกษา ต้องการให้บุตรหลานมีความรู้ความสามารถอ่านออกเขียนได้ ได้รับบริจาคที่ดินจาก นายจวง คงพูล จำนวน 20 ไร่ 320 ตารางวา และจาก นายวิชิต ราชพิบูลย์ จำนวน 5 ไร่ 80 ตารางวา ซึ่งเป็น ราษฎรในหมู่บ้าน เพื่อสร้างอาคารเรียนชั่วคราว มุงหลังคาสังกะสีกั้นด้วยฝาขัดแตะ โดยให้ตั้งชื่อว่า โรงเรียนบ้านเขานาใน (ราษฎร์ศรัทธา) พร้อมมอบให้กระทรวงศึกษาธิการดำเนินการทำพิธีเปิดเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม 2525 โดยพลโทหาญ ลีลานนท์ แม่ทัพกองทัพภาคที่ 4 โดยจัดให้มีการเรียนการสอน 2 ชั้น คือ ชั้นประถมศึกษา ปีที่ 1 จำนวน 1 ห้องเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 จำนวน 1 ห้องเรียนจำนวนนักเรียนทั้งสิ้น 23 คน มีครู 1 คน คือ นายพรศักดิ์ คงฤทธิ์ ซึ่งมาช่วยราชการ
ในวันที่ 21 มิถุนายน 2527 ทางราชการมีคำสั่งให้นายพรศักดิ์ คงฤทธิ์ ไปปฏิบัติหน้าที่ ที่โรงเรียนวัดสองพี่น้อง และได้แต่งตั้งให้ นายสุชาติ ครรชิต มารักษาการในตำแหน่งครูใหญ่ซึ่งเปิดทำการสอนถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 มีนักเรียนทั้งหมด 109 คน
ในวันที่ 16 พฤษภาคม 2531 ได้เกิดเหตุการณ์ไม่สงบขึ้นในเขตหมู่ที่ 8 ตำบลต้นยวน อำเภอพนม หรือบ้านเขานาใน ทางราชการจึงมีคำสั่งให้ นายสุชาติ ครรชิต ครูใหญ่โรงเรียนบ้านเขานาใน ไปรักษาราชการในตำแหน่งครูใหญ่โรงเรียนบ้านใหญ่ และแต่งตั้ง นายสุจิน น้อมเกตุ ครูใหญ่โรงเรียนบ้านจำปาทองมารักษาการในตำแหน่งครูใหญ่โรงเรียนบ้านเขานาใน และในปีพศ. 2547 ทางราชการได้มีคำสั่งให้นายสุจิน น้อมเกตุกลับไปดำรงตำแหน่งครูใหญ่โรงเรียนบ้านจำปาทอง แล้วให้นายพีระ อินทรักษ์ มารับตำแหน่งครูใหญ่โรงเรียนบ้านเขานาใน จนถึงปัจจุบัน
ในปัจจุบัน โรงเรียนบ้านเขานาในได้เปิดทำการเรียนการสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาล 1 ถึง ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6
== ประวัติโรงเรียน ==
=== ก่อกำเนิด ===
โรงเรียนบ้านเขานาในเดิมมีชื่อว่า โรงเรียนบ้านเขานาในราษฎร์ศรัทธา ตามวัตถุประสงค์ของชาวบ้านที่ต้องการให้ลูกหลานมีโรงเรียนดีใกล้บ้าน จึงเริ่มก่อสร้างในปีพศ. 2525 จากที่ดินที่ได้รับบริจาค 26 ไร่
=== หลักสูตรที่เปิดสอน ===
หลักสูตรอนุบาล
หลักสูตรประถมศึกษา
ประถมศึกษาปีที่  1
ประถมศึกษาปีที่  2
ประถมศึกษาปีที่  3
ประถมศึกษาปีที่  4
ประถมศึกษาปีที่  5
ประถมศึกษาปีที่  6
หลักสูตรมัธยมศึกษาตอนต้น
มัธยมศึกษาปีที่  1
มัธยมศึกษาปีที่  2
มัธยมศึกษาปีที่  3
หลักสูตรมัธยมศึกษาตอนปลาย
มัธยมศึกษาปีที่  4
มัธยมศึกษาปีที่  5
มัธยมศึกษาปีที่  6
== ภาพการเรียนการสอน ==
ไฟล์:การเรียนการสอนเขานาใน.jpg|การบูรณาการเรียนการสอนกับการลงมือฎิบัติจริง
== ดูเพิ่ม ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์โรงเรียนบ้านเขานาใน
โรงเรียนในจังหวัดสุราษฎร์ธานี
โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา
โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2525
อำเภอพนม
เจ้าชายโลร็องแห่งเบลเยียม

เจ้าชายโลร็องแห่งเบลเยียม (พระนามเต็ม: โลร็อง เบอนัว โบดวง มารี, Laurent Benoît Baudouin Marie de Belgique, Laurens Benedikt Boudewijn Maria van België; 19 ตุลาคม ค.ศ. 1963) ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ในสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียมกับสมเด็จพระราชินีเปาลาแห่งเบลเยียม และเป็นพระราชอนุชาในสมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียม
== พระประวัติ ==
เจ้าชายโลร็องประสูติเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1963 เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองของสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 กับสมเด็จพระราชินีเปาลา และพระอนุชาในสมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียม พระมหากษัตริย์เบลเยี่ยมองค์ปัจจุบัน
ประสูติ ณ ปราสาทแบลเวอแดร์ ในพระราชวังลาเกิน, เบลเยียม พระองค์ทรงศึกษาที่โรงเรียนเตรียมทหาร และต่อมาที่โรงเรียนนายร้อยแห่งเบลเยียม พระองค์ได้รับการประดับยศเป็น "นาวาเอก" (Ship-of-the-Line Captain) เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2004
เจ้าชายโลร็องในปัจจุบันทรงอยู่ในลำดับที่ 11 แห่งการสืบราชสันตติวงศ์
== พระอิสริยยศ ==
19 ตุลาคม ค.ศ. 1963 - ปัจจุบัน: เจ้าชายโลร็องแห่งเบลเยียม (His Royal Highness Prince Laurent of Belgium)
พระอิสริยยศของเจ้าชายและเจ้าหญิงในพระราชวงศ์นั้นจะต่างจากพระมหากษัตริย์ที่จะทรงอยู่ในพระอิสริยยศ "พระมหากษัตริย์แห่งชาวเบลเยียม" ดังนั้นเจ้าชายโลร็องนั้นจึงอยู่ในชั้นอิสริยยศ "เจ้าชายแห่งเบลเยียม" มิใช่ "เจ้าชายแห่งชาวเบลเยียม" นอกจากนี้ พระองค์มิเคยได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์สำหรับเจ้าชายพระองค์เล็กเช่นในอดีต ตัวอย่างเช่น "เคานต์แห่งแฟลนเดอร์" หรือ "เจ้าชายแห่งลีแยฌ"
== ตำแหน่งทางการทหาร ==
{|
|--
|
x30px 30px 1983-1986 : Royal Military Academy, 123th TAW ("All Weapons" Faculty)
กันยายน ค.ศ. 1985  กันยายน ค.ศ. 1989 : กองทัพเรือ, เรือตรี (Enseigne de vaisseau de 2ème classe/ Vaandrig-ter-zee 2de klasse)
* ทรงถวายสัตย์เป็นทหารเมื่อ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1985
* ทักษะพิเศษ : นักประดาน้ำ และนักบินเฮลิคอปเตอร์
* เข็มประดับนักประดาน้ำ ติดยศโดยพระราชบิดา สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 เมื่อ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1989 ที่เมืองบรูช
กันยายน ค.ศ. 1989  15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1994  : กองทัพเรือ, เรือเอก (Lieutenant de vaisseau)
* เข็มประดับนักบินเฮลิคอปเตอร์ ติดยศโดยสมเด็จพระราชาธิบดีโบดวง ในปีค.ศ. 1990
15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1994 26 มิถุนายน ค.ศ. 2004 : กองทัพเรือ, นาวาโท (Capitaine de frégate)
26 มิถุนายน ค.ศ. 2004 :  กองทัพเรือ, นาวาเอก (Capitaine de vaisseau)
| width=10% |
| width=1% |
|}
== พงศาวลี ==
== อ้างอิง ==
เจ้าเบลเยียม
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2506
บุคคลจากบรัสเซลส์
ลิขิตรัก ละลายใจ

ลิขิตรัก...ละลายใจ (눈의 여왕 / นูน อุย โย วาง; The Snow Queen / เดอะ สโนว์ ควีน) เป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ที่นำแสดงโดยฮย็อน บินและซ็อง ยู-รี ออกอากาศทางช่อง KBS2 ตั้งแต่วันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 ถึง 8 มกราคม ค.ศ. 2007 ในวันจันทร์และวันอังคาร เวลา 21:55 น. จำนวน 16 ตอน
== เรื่องย่อ ==
ละครเริ่มต้นด้วย ฮัน แท-อุง (ฮย็อน บิน) อัจฉริยะคณิตศาสตร์อายุ 17 ปีผู้เงียบขรึม เขาเข้าเรียนในโรงเรียนมัธยมที่มีชื่อเสียง  ที่นั่นเขาได้พบกับ คิม ช็อง-กยู (อี ชุน-โฮ) ซึ่งเป็นอัจฉริยะด้านคณิตศาสตร์เช่นกัน ทั้งสองกลายเป็นคู่แข่งกันทันที แต่ต่อมาก็กลายเป็นเพื่อนซี้กัน จากบทสนทนาของพวกเขา ทำให้ได้รู้ว่าช็อง-กยูเป็นแฟนมวยตัวยง ในขณะเดียวกัน แท-อุงก็ช่วยชีวิตเด็กสาวคนหนึ่งที่ถูกรังแกอยู่ข้างถนน เด็กสาวเริ่มสนใจเขาและให้เพจเจอร์แก่เขาเพื่อที่เธอจะได้เห็นเขาอีกครั้ง แต่พวกเขาไม่เคยติดต่อกัน แต่พวกเขาสัญญาว่าจะพบกันใหม่ในไม่ช้า ซึ่งมันก็ไม่เคยเกิดขึ้น
ในการแข่งขันคณิตศาสตร์โอลิมปิกระดับนานาชาติ ช็อง-กยูไม่สามารถทำตามความคาดหวังของพ่อที่ต้องการคว้าเหรียญทองให้สำเร็จ และฆ่าตัวตายด้วยความอับอาย แท-อุงซึ่งได้เหรียญทองมาแทนต้องดิ้นรนจากความรู้สึกผิด เพราะเขารู้สึกว่าตัวเองมีส่วนรับผิดชอบต่อการตายของช็อง-กยู จากความรู้สึกผิดนี้ แท-อุงจึงลาออกจากโรงเรียน ออกจากบ้าน และหายตัวไป
8 ปีต่อมา แท-อุงซึ่งปัจจุบันอายุ 25 ปี เป็นนักมวยนิรนาม มีชีวิตที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง เขาละทิ้งแม่ ออกจากโรงเรียน ทิ้งคณิตศาสตร์ และไล่ตามความฝันในการเป็นนักมวยเพื่อเป็นเกียรติแก่ช็อง-กยู เพื่อนสนิทผู้ล่วงลับของเขา แต่เขายังคงมีความทรงจำที่เจ็บปวดจากอดีตของเขา จากนั้นเขาก็ได้พบกับ โบ-รา (ซ็อง ยู-รี) หญิงสาวสวยแต่มีจิตใจเย็นชา  เธอเป็นลูกสาวของนักธุรกิจผู้มั่งคั่งแต่มีโรคประจำตัวที่รักษาไม่หาย หลังจากนั้นแท-อุงได้รับการว่าจ้างให้เป็นคนขับรถของเธอ พวกเขาตกหลุมรักกัน แต่แทอุงพบว่าเธอคือเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่เขาพบเมื่อ 8 ปีก่อน ทั้งสองเรียนรู้ที่จะค้นหาความสุขที่แท้จริงด้วยการช่วยเหลือซึ่งกันและกัน แท-อุงทำให้หัวใจของโบ-ราละลายด้วยความรักและช่วยเธอเปิดใจ ในทางกลับกัน โบ-ราช่วยแท-อุงจัดการกับความทรงจำอันเจ็บปวดในอดีตของเขา
==นักแสดง==
ฮย็อน บิน รับบท ฮัน แท-อุง / ฮัน ด๊กกู
ซ็อง ยู-รี รับบท คิม โบ-รา
อิม จูฮวาน รับบท โช กึนวู
ยู อินยอง รับบท ลี ซึงรี
ชุน ฮูจิน รับบท คิม จางซู (พ่อของโบรา)
ลี ซุนโฮ รับบท คิม ช็อง-กยู
โอ มิฮี รับบท แม่ของโบรา
โก ดูชิม รับบท ปาร์ค ยองอุค (แม่ของแทวุง)
คิม อึงซู รับบท ลี ดองซึล (พ่อของซึงรี)
จิน แทฮุน รับบท ชอย ชุงชิก
จางจุงฮี รับบท โก ซุนจา (แม่บ้านของโบรา)
จุง จีอัน รับบท ปาร์ค ด๊กนาม (ลูกสาวของซุนจา)
คิม ฮักจิน รับบท อัน ซางโฮ
ลี โซยุน รับบท ฮง จีเฮ
ลี ชุลมิน รับบท ปาร์ค ดองพิล
ปาร์ค จินยอง รับบท จาง ปาร์คซา (หมอของโบรา)
ชอย ดุคมุน รับบท โอ ชิลจาง
คิม โบลแร รับบท ศาตราจารย์วิชาคณิตศาสตร์
โก จูยุน รับบท คิม โบรา (ตอนเด็ก)
== ออกอากาศในต่างประเทศ ==
ออกอากาศในญี่ปุ่นทางช่องทีวีโตเกียว เริ่มตั้งแต่วันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 ออกอากาศซ้ำในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014 ทางช่องเคเบิล LaLaTV
ออกอากาศในประเทศไทยทางช่อง 7 เริ่มวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550  และกลับมาฉายอีกครั้งในปี พ.ศ. 2558 ทางช่องทรูโฟร์ยู
== อ้างอิง ==
[http://drama.popcornfor2.com/synop/173?name=Snow+Queen] เรื่องย่อ ลิขิตรัก...ละลายใจ (The Snow Queen)
[http://jkdramas.com/kdramas/07/SnowQueen/index.htm] The Snow Queen - ลิขิตรัก...ละลายใจ
ละครโทรทัศน์ช่องเคบีเอส‎
ริงโกะ คิกูจิ

ริงโกะ คิกูจิ  เดิมชื่อ ยูริโกะ คิกูจิ  เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น ริงโกะเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ จากผลงานแสดงเรื่อง "Babel อาชญากรรม / ความหวัง / การสูญเสีย" ผลงานกำกับของอเลฮานโดร กอนซาเลซ อินาร์ริตูร์ ในปี 2006
== ประวัติ ==
===ผลงาน===
ริงโกะ คิกูจิ แจ้งเกิดจากหนังเรื่อง "Babel อาชญากรรม / ความหวัง / การสูญเสีย" ทำให้เธอได้เข้าชิงรางวัลถึง 23 สาขาจาก 19 สถาบันทั่วโลก หลังจากนั้นเธอได้ร่วมแสดงในหนังฮอลลีวู้ด เรื่อง "The Brothers Bloom พี่น้องบลูม ร่วมกันตุ๋น จุ้นละมุน" ผลงานการกำกับของ เรน จอนสัน (ผู้กำกับจาก Looper และ Star Wars Episode VIII 2017) และในปี 2013 เธอยังได้รับบทนำในภาพยนตร์แอคชั่นเรื่อง แปซิฟิค ริม สงครามอสูรเหล็ก  ผลงานกำกับของกีเยร์โม เดล โตโร ในปี 2013 และร่วมแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง 47 โรนิน มหาศึกซามูไร ภาพยนตร์ดัดแปลงจากตำนานสี่สิบเจ็ดโรนิน ร่วมแสดงกับ เคอานู รีฟส์ (จาก The Matrix เดอะแมททริก) และ ริงโกะ ก็มีผลงานการแสดงโดยรับบทนำอย่างเป็นทางการในหนังฮอลลีวู้ดเรื่อง "Kumiko, the Treasure Hunter" ผลงานการสร้างและกำกับโดยผู้กำกับหน้าใหม่ เดวิด เซลเนอร์ โดยภาพยนตร์ได้ออกฉายตามเทศกาลต่างๆในปี 2014 และเข้าฉายอย่างเป็นทางการในปี 2015 และผลงานการแสดงภาพยนตร์ในปี 2015 คือ "Nobody Wants the Night" ผลงานการกำกับของ อิซาเบล โคเซท โดย ริงโกะ เคยแสดงนำในหนังเรื่อง "Map of the Sounds of Tokyo" ผลงานการกำกับของ อิซาเบล มาแล้วในปี 2009 และผลงานการแสดงเรื่องล่าสุดคือ "To Give a Dream" ละครทีวีในญี่ปุ่นทางสถานี WOWOW ร่วมแสดงกับ นานะ โคมัตสึ (จาก The World of Kanako นางฟ้าอเวจี) และนอกเหนือจากนี้ ริงโกะยังมีโอกาศจะได้กลับมารับบท มาโกะ โมริ ในหนัง แปซิฟิค ริม สงครามอสูรเหล็ก ภาค 2 ที่จะเริ่มถ่ายทำในปี 2017 แต่ยังไม่มีการประกาศออกมาอย่างเป็นทางการว่าเธอจะได้รับบทนี้อีกครั้งหรือไม่
===ชีวิตส่วนตัว===
วันที่ 1 มกราคม 2015 เธอได้สมรสกับ โชตะ โซเมตานิ นักแสดงหนุ่มรุ่นน้องชาวญี่ปุ่นวัย 22 ปี (นักแสดงจาก Himizu รักรากเลือด และ parasyte เพื่อนรักเขมือบโลก 2014) ในเดือนตุลาคม 2016 เธอให้กำเนิดบุตรคนแรกที่ไม่ทราบเพศ
==ผลงานการแสดง==
===ภาพยนตร์===
===ละครทีวี===
==รางวัลและการเสนอชื่อ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น
บุคคลจากฮาดาโนะ
นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวญี่ปุ่น
นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวญี่ปุ่น
นักบุญลอว์เรนซ์

นักบุญลอว์เรนซ์ (Saint Lawrence; Laurentius) เป็นหนึ่งในเจ็ดพันธบริกรแห่งคริสตจักรกรุงโรม ได้ถวายงานรับใช้สมเด็จพระสันตะปาปาซิกซ์ตุสที่ 2 เมื่อจักรพรรดิวาเลเรียนเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนในปี ค.ศ. 258 ทั้งสองท่านได้พลีชีพเป็นมรณสักขีในศาสนาคริสต์ด้วย
== ประวัติ ==
นักบุญลอว์เรนซ์เกิดเมื่อปี ค.ศ. 225 ที่เมืองเวสกา แคว้นฮิสเปเนีย เมื่อโตขึ้นได้ศึกษาด้านมนุษยศาสตร์และเทววิทยาที่เมืองซาราโกซา และได้รู้จักกับซิกซ์ตุสซึ่งเป็นอาจารย์อยู่ที่นั่น เมื่อซิกซ์ตุสได้รับเลือกเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาซิกซ์ตุสที่ 2 ลอว์เรนซ์ได้ติดตามอาจารย์กลับมาช่วยงานรับใช้คริสตจักรที่กรุงโรมด้วย สมเด็จพระสันตะปาปาซิกซ์ตุสที่ 2 โปรดศีลอนุกรมขั้นพันธบริกรแก่ลอว์เรนซ์ มีหน้าที่ดูแลทรัพย์สินต่าง ๆ ของคริสตจักร
จักรพรรดิวาเลเรียนต้องการริบทรัพย์ของคริสตจักรจึงจับพระสันตะปาปาและเหล่าพันธบริกรมาทรมานเพื่อบีบบังคับให้บอกที่เก็บสมบัติ สมเด็จพระสันตะปาปาถูกประหารชีวิตด้วยการตัดศีรษะ ส่วนลอว์เรนซ์ก็ถูกย่างทั้งเป็นจนถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 258 หลังจากที่พระสันตะปาปาซิกซ์ตุสถูกประหารได้เพียง 3 วัน ทางการโรมันไม่ได้ทรัพย์สินใด ๆ เพราะลอว์เรนซ์ได้นำทรัพย์สินทั้งหมดของคริสตจักรไปแจกจ่ายแก่ผู้ยากไร้หมดแล้ว
== อ้างอิง ==
นักบุญชาวสเปน
นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 3
มรณสักขีในศาสนาคริสต์
นักบวชในศาสนาคริสต์ชาวสเปน
พันธบริกร
ผู้ถูกประหารชีวิตโดยการเผาทั้งเป็น
เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์จิ๋ว ในรัชกาลที่ 5

เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์จิ๋ว (ราชสกุลเดิม: กปิตถา) เป็นธิดาในหม่อมเจ้าวัฒนา กปิตถา ต่อมาได้ถวายตัวเป็นพระสนมสนองพระเดชพระคุณในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติกาลพระองค์เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม (13 ธันวาคม พ.ศ. 2435 — 25 มกราคม พ.ศ. 2436) สิ้นพระชนม์ขณะมีพระชันษาได้เพียง 43 วัน พระศพบรรจุไว้ ณ สุสานหลวง วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร (ผังสุสานหลวงหมายเลข 10 พระราชธิดาที่ 84)
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
 เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 3 (จ.ป.ร.3)
== อ้างอิง ==
พระภรรยาในรัชกาลที่ 5
เจ้าจอมมารดา
หม่อมราชวงศ์จิ๋ว
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ จ.ป.ร.3
เจ้าจอมมารดาพร้อม ในรัชกาลที่ 5

เจ้าจอมมารดาพร้อม เป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว บุตรีของพระยาพิษณุโลกาธิบดี (บัว) กับคุณหญิงกลิ่น พิษณุโลกาธิบดี
==พระราชบุตร==
เจ้าจอมมารดาพร้อม ได้ถวายตัวเป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชบุตร 6 พระองค์ แต่ตกพระโลหิตไป 2 พระองค์ พระราชบุตรได้แก่
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภาพรรณพิไลย ประสูติเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2428 ปีระกา สิ้นพระชนม์เมื่อวันพุธที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2491 พระชันษา 63 ปี
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประไพพรรณพิลาส ประสูติเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2428 ปีระกา สิ้นพระชนม์เมื่อวันพุธที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2429 พระชันษา 1 ปี 3 เดือน
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสมัยวุฒิวโรดม ประสูติเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2431 ปีชวด สิ้นพระชนม์เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2432 พระชันษา 1 ปี 3 เดือน
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้า ไม่เป็นพระองค์ ตกเสียเมื่อปีฉลู พ.ศ. 2432
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้า ไม่เป็นพระองค์ ตกเสียเมื่อปีขาล พ.ศ. 2433
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวาปีบุษบากร ประสูติเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2434 ปีเถาะ สิ้นพระชนม์เมื่อวันพุธที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2525 พระชันษา 91 ปี
== อนิจกรรม ==
เจ้าจอมมารดาพร้อมป่วยเป็นวัณโรคภายใน ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันพุธที่ 8 กุมภาพันธ์ ร.ศ. 117 (ปัจจุบันตรงกับ พ.ศ. 2442) เวลา 2 ทุ่มเศษ เจ้าพนักงานอาบน้ำและแต่งศพที่ตำหนัก เชิญลงหีบทองทึบแล้วแห่ไปฝังที่วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
==เครื่องราชอิสริยาภรณ์==
== อ้างอิง ==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
พระภรรยาในรัชกาลที่ 5
เจ้าจอมมารดา
เสียชีวิตจากวัณโรค
เสริม วินิจฉัยกุล

เสริม วินิจฉัยกุล เป็นอดีตผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง อดีตปลัดกระทรวงการคลัง 
== ประวัติ ==
เสริม วินิจฉัยกุล เป็นบุตรชายคนโตของพระยานิมิราชทรงวุฒิ (สวน วินิจฉัยกุล) กับคุณหญิงเนือง นิมิราชทรงวุฒิ เกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2450 ณ บ้านริมคลองมอญ กิ่งอำเภอคลองสาน อำเภอบางยี่เรือ จังหวัดธนบุรี มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 7 คน สมรสกับท่านผู้หญิงโฉมศรี วินิจฉัยกุล (สกุลเดิม โปษยานนท์; บุตรี มหาอำมาตย์ตรี พระยาพิพัฒนธนากร เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2484 มีบุตรและธิดา 4 คน คือ วินิจ วินิจฉัยกุล สมรสกับนพมาศ วินิจฉัยกุล (สกุลเดิม ทัศนปรีดา) วรรณวิภา อรรถวิภัชน์ สมรสกับโชติชัย อรรถวิภัชน์ คุณหญิงวิลาวัณย์ กำภู ณ อยุธยา สมรสกับพลเอก นายแพทย์ชูฉัตร กำภู ณ อยุธยา และวิวัฒน์ วินิจฉัยกุล สมรสกับกมลารจิสส์ วินิจฉัยกุล (สกุลเดิม โปษยานนท์)
เสริม วินิจฉัยกุลถึงแก่อสัญกรรมด้วยโรคมะเร็งในเม็ดเลือดขาวชนิดเฉียบพลัน เมื่อเวลา 6.00 น. ของวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2528 สิริอายุ 78 ปี 1 เดือน 10 วัน
== การศึกษา==
พ.ศ. 2457 เข้าศึกษาที่โรงเรียนอัสสัมชัญ
พ.ศ. 2468 สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 รับรางวัลเกียรตินิยมสูงสุด และเข้าศึกษากฎหมาย ณ โรงเรียนกฎหมาย กระทรวงยุติธรรม
พ.ศ. 2472 สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนกฎหมาย เป็นเนติบัณฑิต
พ.ศ. 2475 สอบชิงทุนไปศึกษาต่อกฎหมาย ณ ประเทศฝรั่งเศส
พ.ศ. 2478 ได้รับประกาศนียบัตรชั้นสูงทางกฎหมายเอกชน และประกาศนียบัตรชั้นสูงทางเศรษฐศาสตร์โดยได้รับเกียรตินิยมสูงสุดของมหาวิทยาลัยปารีส และรับปริญญาดอกเตอร์อังดรัวต์
== การรับราชการ==
พ.ศ. 2475 ผู้แปลของกรมร่างกฎหมาย คณะกรรมการกฤษฎีกา กระทรวงยุติธรรม
พ.ศ. 2477 ผู้ช่วยเลขานุการกรมพลศึกษา กระทรวงยุติธรรม
พ.ศ. 2477 อาจารย์สอนวิชาธรรมศาสตร์และกฎหมายอาญาชั้นปริญญาตรี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง
พ.ศ. 2481 รองผู้อำนวยการโรงเรียนเตรียมปริญญา มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง
พ.ศ. 2481 ผู้อำนวยการ(คณบดี)คนแรก คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง
พ.ศ. 2483 อาจารย์สอนวิชากฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยทรัพย์ และว่าด้วยนิติกรรมและหนี้ ชั้นปริญญาตรี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง
พ.ศ. 2485 อาจารย์สอนวิชากฎหมายแพ่งพิสดาร และวิชากฎหมายของประเทศที่ใช้ประมวล ชั้นปริญญาโท มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง
17 ตุลาคม พ.ศ. 2489 – 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย สมัยที่ 1
30 มิถุนายน พ.ศ. 2494 – 18 กันยายน พ.ศ. 2500 สมาชิกประเภท 2 สภาผู้แทนราษฎร
1 มีนาคม พ.ศ. 2495 - 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2498 ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย สมัยที่ 2
พ.ศ. 2495 ตุลาการรัฐธรรมนูญ
20 พฤษภาคม พ.ศ. 2497 – 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 ปลัดกระทรวงการคลัง
26 กันยายน พ.ศ. 2500 – 26 ธันวาคม พ.ศ. 2500 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง สมัยที่ 1
1 มกราคม พ.ศ. 2501 – 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง สมัยที่ 2
8 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 – 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง สมัยที่ 3
19 ธันวาคม พ.ศ. 2515 – 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง สมัยที่ 4
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
นักการเมืองไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังไทย
ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย
ปลัดกระทรวงการคลังไทย
นายกราชบัณฑิตยสภาไทย
ราชบัณฑิต
บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
บุคคลจากมหาวิทยาลัยปารีส
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.จ. (ฝ่ายหน้า)
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเหรียญ ร.ด.ม.(ศ)
เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา
สังวาลย์พระอินทร์

สังวาลย์พระอินทร์ หรือต้นตายปลายเป็น  เป็นพืชเบียนในวงศ์อบเชย  เกาะเลื้อยไปตามยอดของไม้อื่น ลำต้นอ่อนคล้ายเส้นลวด ยอดอ่อนและช่อดอกมีขนนุ่มสีเหลือง ใบเดี่ยว ขนาดเล็กมากหรือไม่มีใบ ดอกช่อ ดอกย่อยขนาดเล็ก ค่อนข้างกลม กลีบดอกสีขาวอมเหลือง ผลเดี่ยว เมื่อแก่สีขาว เนื้อนุ่ม ค่อนข้างกลม ปลายผลมีกลีบเลี้ยงติดอยู่ ใช้เป็นอาหารสัตว์
== อ้างอิง ==
มัณฑนา นวลเจริญ. พรรณไม้ป่าชายหาด. ปทุมธานี. สำนักพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ 2552 หน้า 180
วงศ์อบเชย
พืชเบียน
ไม้เลื้อย
ชัชชม กันหลง

พลเอก ชัชชม กันหลง เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม ในรัฐบาลพลเอก สุจินดา คราประยูร อดีตผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารบก อดีตสมาชิกในคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ (รสช.) และอดีตราชองครักษ์พิเศษ
== ประวัติ ==
พลเอก ชัชชม กันหลง จบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่นที่ 5 (จปร.5) รุ่นเดียวกับ พล.อ.สุจินดา คราประยูร พล.อ.อิสระพงศ์ หนุนภักดี และ พล.อ.วิโรจน์ แสงสนิท  และเขายังเป็นนักศึกษาวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 30 (รุ่นเดียวกันกับนายสนิท วรปัญญา)
พลเอก ชัชชม กันหลง รับราชการในกองทัพบก จนได้รับตำแหน่งผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารบก และเป็นหนึ่งในคณะที่ปรึกษาด้านการทหาร ในคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ (รสช.) ซึ่งยึดอำนาจจากรัฐบาลพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ และต่อมาเขาได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในปี พ.ศ. 2535
พลเอก ชัชชม กันหลง ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม ในรัฐบาลพลเอกสุจินดา คราประยูร ซึ่งมี พล.อ.สุจินดา เป็นรัฐมนตรีว่าการฯ
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
ทหารบกชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบแต่งตั้ง
บุคคลจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
บุคคลจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเหรียญจักรมาลา
Prefrontal cortex

redirect คอร์เทกซ์กลีบหน้าผากส่วนหน้า
เนื้อเทา

เนื้อเทา  (Grey matter  หรือ  Gray matter,  Substantia grisea) เป็นส่วนสำคัญของระบบประสาทกลาง  ซึ่งประกอบด้วยตัวเซลล์  neuropil  (คือเดนไดรท์  และแอกซอนไม่มีปลอกไมอีลิน)  เซลล์เกลีย  และหลอดเลือดฝอย  (capillary)  เนื้อเทามีตัวเซลล์ประสาท  ซึ่งแตกต่างจากเนื้อขาว  (white matter)  ซึ่งมีแต่แอกซอนมีปลอกไมอีลินและไม่มีเซลล์ประสาท   สีของเนื้อขาวเกิดจากสีขาวของปลอกไมอีลินซึ่งไม่เหมือนกับเนื้อเทา  ในเนื้อเยื่อที่มีชีวิต  เนื้อเทามีสีเทาแกมน้ำตาล  ที่มีต้นเหตุจากหลอดเลือดฝอยและตัวเซลล์ประสาท
==บทบาทหน้าที่==
เขตสมองที่เป็นเนื้อเทารวมทั้งเขตที่ควบคุมกล้ามเนื้อ  เขตที่มีการรับรู้เช่นการเห็นและการได้ยิน  เขตความจำ  เขตที่ก่อให้เกิดอารมณ์คือความรู้สึก  และเขตการพูด  ในขณะที่  20% ของออกซิเจนในร่างกายถูกส่งไปที่สมอง  95% ของส่วนออกซิเจนนั้นถูกส่งไปยังเนื้อเทา
==ที่อยู่อันกระจัดกระจายของเนื้อเทา==
เนื้อเทามีอยู่อย่างกระจัดกระจายไปที่พื้นผิวของเซรีบรัลเฮมิสเฟียร์  (cerebral hemisphere)  ทั้งสองข้าง  (คือในเปลือกสมอง)  และของซีรีเบลลัม  (คอร์เทกซ์สมองน้อย)  และในส่วนต่างๆข้างในของซีรีบรัม  (คือ ทาลามัส, ไฮโปทาลามัส, ซับทาลามัส  [subthalamus],  ปมประสาทฐาน  [basal ganglia] รวมทั้ง putamen,  globus pallidus,    globose nucleus, septal nuclei)  ของสมองน้อย  (นิวเคลียสของสมองน้อยที่อยู่ด้านในรวมทั้ง  dentate nucleus, globose nucleus, emboliform nucleus, fastigial nucleus)  ของก้านสมอง  (substantia nigra, red nucleus, olivary nuclei, cranial nerve nuclei)  และของเนื้อเทาของไขสันหลัง (anterior horn, lateral horn, posterior horn)  เนื้อเทามีการเจริญเติบโตขึ้นตลอดในวัยเด็กและวัยรุ่น
==งานวิจัย==
===ความสัมพันธ์ระหว่างปริมาตรและการรับรู้ในคนสูงวัย===
มีผลงานวิจัยที่แสดงถึงความสัมพันธ์ที่สำคัญระหว่างปริมาตรเนื้อเทาของผู้สูงวัย  กับสมรรถภาพของความจำโดยความหมาย  (semantic memory)  และของความจำระยะสั้น  แต่ไม่พบความสัมพันธ์กันกับปริมาตรของเนื้อขาว  ซึ่งบอกเป็นนัยว่า  ในการทำงานของระบบการรับรู้บางอย่างที่ทรงสภาพไว้แม้จะเข้าสู่วัยชรา  ความแตกต่างกันในระหว่างบุคคล   ขึ้นอยู่กับความแตกต่างของปริมาตรเนื้อเทาในผู้ชราที่มีสุขภาพดี
===ความสัมพันธ์กันระหว่างปริมาตรและโรคจิตแบบสองขั้ว  (bipolar disorder) ===
ความแตกต่างโดยโครงสร้างบางอย่างในเนื้อเทา  อาจจะมีความสัมพันธ์กับโรคจิตบางอย่าง  แต่ไม่มีความแตกต่างกันในปริมาตรเนื้อเทาของสมองทั้งหมดระหว่างคนไข้โรคจิตสองขั้วประเภท 1 (bipolar I disorder) และผู้ทดลองกลุ่มควบคุมที่สุขภาพดี  คนไข้โรคจิตสองขั้วประเภท 1 มีปริมาตรที่ต่ำกว่าของสมองกลีบขมับย่อยด้านล่าง  (inferior parietal lobule)  รอยนูนกลีบขมับด้านบนซีกขวา   รอยนูนสมองกลีบหน้าส่วนกลางซีกขวา  (middle frontal gyrus)  และนิวเคลียสมีหางซีกซ้าย  (caudate nucleus)    ปริมาตรของรอยนูนสมองกลีบหน้าส่วนกลางซีกขวาเท่านั้น  มีความสัมพันธ์กับอายุขัยของโรคและจำนวนคราวที่โรคกำเริบ
===ผลที่เกิดเพราะสูบบุหรี่===
ผู้สูบบุหรี่สูงวัยสูญเสียเนื้อเทาและการรับรู้มากกว่าผู้ไม่สูบบุหรี่  ผู้ติดบุหรี่เรื้อรังที่เลิกบุหรี่ระหว่างงานวิจัยสูญเสียเซลล์ประสาทน้อยกว่า  และรักษาไว้ซึ่งสติปัญญาดีกว่าผู้ที่ไม่เลิก
===ผลเกิดขึ้นจากการถูกทำความทารุณในวัยเด็ก===
เด็กวัยรุ่นที่ถูกทำความทารุณในวัยเด็ก หรือถูกละเลย มีเนื้อเทาในคอร์เท็กซ์สมองกลีบหน้าผากส่วนหน้า   ที่น้อยลง
== หมายเหตุและเชิงอรรถ ==
==แหล่งข้อมูลอื่นๆ==
ระบบประสาทกลาง
ประสาทกายวิภาคศาสตร์
ประสาทกายวิภาคศาสตร์
Gray matter

redirect เนื้อเทา
Grey matter

redirect เนื้อเทา
Substantia grisea

redirect เนื้อเทา
รอยนูนรอบฮิปโปแคมปัส

รอยนูนรอบฮิปโปแคมปัส  (parahippocampal gyrus)  เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า  รอยนูนฮิปโปแคมปัส  (hippocampal gyrus  เป็นเขตเนื้อเทา  ในคอร์เทกซ์เปลือกสมอง  (cerebral cortex)  ที่อยู่รอบๆ ฮิปโปแคมปัส  เขตในสมองนี้มีความสำคัญในการเข้ารหัสความจำ  (memory encoding)  และการค้นคืนความจำ (memory retrieval)
สมองเขตนี้เกี่ยวข้องกับบางกรณีของคนไข้ที่มีภาวะฮิปโปแคมปัสแข็ง  (hippocampal sclerosis)
ในคนไข้โรคจิตเภท  (schizophrenia) เขตสมองนี้ในซีกสมองทั้งสองข้างมีขนาดไม่เท่ากัน
==ขอบเขตและส่วนย่อย==
ศัพท์ว่า  คอร์เทกซ์รอบฮิปโปแคมปัส  (parahippocampal cortex)  หมายถึงเขตที่ครอบคลุมทั้ง  รอยนูนรอบฮิปโปแคมปัสด้านหลัง  และส่วนกลางของรอยนูนรูปกระสวย  (fusiform gyrus)
==บทบาทหน้าที่==
===การรู้จำสถานที่===
เขตสถานที่รอบฮิปโปแคมปัส (parahippocampal place area,  ตัวย่อ  PPA)  เป็นเขตย่อยในคอร์เทกซ์รอบฮิปโปแคมปัสที่มีบทบาทสำคัญในการเข้ารหัสและรู้จำสถานที่  (เปรียบเทียบกับการเข้ารหัสและรู้จำใบหน้าหรือวัตถุอื่นๆ)  งานวิจัยด้วย  fMRI  แสดงว่า  เขตสถานที่มีระดับการทำงานสูงเมื่อมนุษย์ผู้รับการทดลองดูภาพเกี่ยวข้องกับภูมิลักษณ์ (ลักษณะของภูมิประเทศ)  เช่นภาพทิวทัศน์ของภูมิประเทศ  ภาพทิวทัศน์ของเมือง  หรือว่าภาพของห้องต่างๆ  เขตสถานที่นี้ถูกพรรณนาโดยรัสเซลล์ เอ็ปสไตน์  (ปัจจุบันอยู่ที่มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย)  และแนนซี  แคนวิชเชอร์  (ปัจจุบันอยู่ที่สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์)  ในปี  ค.ศ.  1998  สนับสนุนโดยงานวิจัยที่คล้ายๆ กันของเจ็ฟฟรีย์ แอ็กกวายร์ และอลูมิต อิไช
คนไข้ที่มีความเสียหายใน  PPA  (เช่นเนื่องจากโรคหลอดเลือดสมอง) มักมีอาการที่ไม่สามารถรู้จำภูมิลักษณ์ แม้ว่าจะสามารถรู้จำวัตถุต่างๆ ในภูมิลักษณ์นั้นได้  (เป็นต้นว่าบุคคล  เฟอร์นิเจอร์  และอื่นๆ)  PPA  มักถูกพิจารณาว่าเป็นเขตคู่กันกับเขตใบหน้าในรอยนูนรูปกระสวย  (fusiform face area,  ตัวย่อ  FFA)  ซึ่งเป็นเขตสมองที่อยู่ใกล้ๆ กันที่ตอบสนองอย่างมีกำลังเมื่อเห็นหน้า  และเป็นเขตสมองที่เชื่อว่ามีความสำคัญต่องการรู้จำใบหน้า
===การเข้าใจสิ่งแวดล้อมเกี่ยวกับสังคม===
งานวิจัยอื่นจากที่กล่าวมาแล้วเพิ่มความเป็นไปได้ว่า  รอยนูนรอบฮิปโปแคมปัสทางสมองซีกขวามีหน้าที่ยิ่งไปกว่าการรู้จำภูมิลักษณ์  การทดลองที่ทำโดยกลุ่มนักวิจัยในรัฐแคลิฟอร์เนีย  นำโดยแคเทอริน แรงกิน  แสดงว่า  รอยนูนอาจจะมีบทบาทสำคัญในการระบุสถานการณ์รวมๆทางสังคม  (social context)  ด้วย  รวมทั้งการสื่อสารนอกเหนือคำพูด  (ปรลักษณ์ภาษา)  เมื่อมีการพูดคุยกัน  ตัวอย่างเช่น  งานวิจัยของแรงกินเสนอว่า  รอยนูนรอบฮิปโปแคมปัสทางสมองซีกขวา  ทำให้สามารถจับคำพูดประชดเหน็บแหนม  (sarcasm)  ได้
==รูปอื่นๆ ==
Image:Gehirn Frontalschnitt hippocampus.png|ภาพแบ่งหน้าหลัง
Image:Human brain inferior-medial view description.JPG|สมองมนุษย์ด้านในมอง  จากด้านล่าง
Image:Gehirn, basal - beschriftet lat.svg|สมองมนุษย์  มองจากฐาน
==อ้างอิงและหมายเหตุ==
==แหล่งข้อมูลอื่นๆ==
http://www2.umdnj.edu/~neuro/studyaid/Practical2000/Q35.htm 
แผนภาพแบบโต้ตอบของเขตรอยนูนรอบฮิปโปแคมปัส  ในหนู  ที่  Temporal-lobe.com
ซีรีบรัม
ประสาทกายวิภาคศาสตร์
ซีรีบรัม
ประสาทกายวิภาคศาสตร์
รอยนูน
Parahippocampal gyrus

redirect รอยนูนรอบฮิปโปแคมปัส
Hippocampal gyrus

redirect รอยนูนรอบฮิปโปแคมปัส
เขตสถานที่รอบฮิปโปแคมปัส

redirect รอยนูนรอบฮิปโปแคมปัส#การรู้จำสถานที่