pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ประเทศโรดีเชีย

ประเทศโรดีเชีย (Rhodesia) ได้ชื่อตามเซซิล โรดส์ และตั้งแต่ปี 2513 เป็นต้นไปรู้จักกันทั่วไปว่า สาธารณรัฐโรดีเชีย เป็นรัฐที่ไม่ได้รับการรับรองในแอฟริกาใต้ตั้งแต่ปี 2508 ถึง 2522 ด้านอาณาเขตเทียบเท่ากับประเทศซิมบับเวสมัยใหม่ มีเมืองหลวง คือ ซอลส์บรี (ปัจจุบันคือ ฮาราเร) ถือเป็นรัฐสืบทอดโดยพฤตินัยของอดีตอาณานิคมเซาเทิร์นโรดีเชียของบริติช (ซึ่งได้รัฐบาลที่รับผิดชอบในปี 2466)
ระหว่างความพยายามชะลอการเปลี่ยนผ่านทันทีสู่การปกครองฝ่ายข้างมากผิวดำ รัฐบาลผิวขาวที่เหนือกว่าของโรดีเชียออกคำประกาศอิสรภาพฝ่ายเดียว (UDI) จากสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2508 เดิมรัฐบาล UDI แสวงการรับรองเป็นราชอาณาจักรปกครองตนเองในเครือจักรภพแห่งชาติ แต่มีการกำหนดใหม่เป็นสาธารณรัฐในปี 2513
ให้หลังสงครามกองโจรอันป่าเถื่อนที่สู้รบกับองค์การชาตินิยมแอฟริกาที่คอมมิวนิสต์ให้ท้ายสององค์การ นายกรัฐมนตรีโรดีเชีย เอียน สมิธ ยอมให้ประชาธิปไตยสองเชื้อชาติในปี 2521 ทว่า ต่อมารัฐบาลชั่วคราวที่มีสมิธและเพื่อนร่วมงานสายกลางของเขา อะเบล มูโซเรวา (Abel Muzorewa) เป็นหัวหน้าไม่สามารถได้ความเห็นชอบจากนักวิจารณ์ต่างประเทศหรือหยุดการนองเลือดได้
ในเดือนธันวาคม 2522 มูโซเรวาเป็นนายกรัฐมนตรีแทนสมิธและทำความตกลงกับนักชาตินิยม ทำให้โรดีเชียเปลี่ยนกลับเป็นสถานภาพอาณานิคมชั่วคราวโดยรอการเลือกตั้งที่มีสิทธิออกเสียงเลือกตั้งทั่วไป สุดท้ายโรดีเชียได้รับการรับรองเอกราชในระดับนานาชาติในเดือนเมษายน 2523 พร้อมกับเปลี่ยนชื่อเป็นสาธารณรัฐซิมบับเว
==อ้างอิง==
รัฐสิ้นสภาพในทวีปแอฟริกา
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2508
รัฐและดินแดนที่สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2522
จักรวรรดิบริติช
 
ความสูงสุดของคนขาวในทวีปแอฟริกา
ร
วูลันดารี เฮร์มัน

วูลันดารี เฮร์มัน (Whulandary Herman, 26 มิถุนายน ค.ศ. 1989) เป็นนางแบบ พิธีกร ชาวอินโดนีเซีย และเป็นผู้ชนะการประกวดความงาม ปูเตอรีอินโดเนซียา 2013 และเป็นตัวแทนประเทศอินโดนีเซียไปประกวดเวที นางงามจักรวาล 2013 โดยเฮร์มันผ่านเข้ารอบ 16 คนสุดท้าย 
== ประวัติ ==
วูลันดารี  เกิดในจังหวัดสุมาตราตะวันตก และเป็นบุตรคนที่สองของ  Rahmat Saleh และ Yetti Marsanti บิดาของเธอเป็นชาวปาดัง และมารดาเป็นชาวปังงา เธอจบการศึกษาจาก โรงเรียนมัธยม SMA Negeri 2 Padang  และจบการศึกษาจาก Universitas Paramadina  ในปี 2007 เธอได้ตัดสินใจย้ายไปยังกรุงจาการ์ตา และเริ่มต้นอาชีพนางแบบ 
ในปี 2008 เธอได้เข้าร่วมรายการเดินแบบ  Wajah Femina 2008 ในเดือนกุมภาพันธ์ปี 2010 วูลันดารีได้รับรางวัล นางแบบแห่งเอเชียปี 2010 ที่ Fashion Asia Award ใน หางโจว ประเทศจีน หลังจากนั้นวูลันดารีมีชื่อเสียงในฐานะนางแบบในประเทศอินโดนีเซีย
ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2013 วูลันดารีเป็นผู้ชนะในการประกวด ปูเตอรีอินโดเนซียา 2013 ต่อจาก มารียา เซเลนา นูร์จาฮียา ในศูนย์การประชุมจาการ์ตา ในการประกวดเธอยังได้รับรางวัล ปูเตอรีสุมาตรา (เป็นการโหวตจากเกาะนั้น ๆ) โดยวูลันดารีเป็นผู้ชนะคนที่สองจากจังหวัดสุมาตราตะวันตก ต่อจาก เมลานี ปูตรีรา และเป็นตัวแทนไปประกวด นางงามจักรวาล 2013 ที่ กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย ในการประกวด นางงามจักรวาล 2013 วูลันดารีได้รับรางวัลชุดประจำชาติยอดเยี่ยม อันดับ 3 และเธอสามารถผ่านเข้ารอบ 16 คนสุดท้าย ต่อจาก อาร์ตีกา ซารี เดวี ที่ทำไว้ได้ในการประกวด นางงามจักรวาล 2005
== ผลงาน ==
=== ภาพยนตร์ ===
| rowspan = "2" align="center"|  2558 ||align="center"| Film Bidadari Terakhir  ||align="center"|  อีวา (Eva)
|-
|align="center"| Hantu Kuburan Tua  ||align="center"|ลอร่า (Laura)
|-
| rowspan = "1" align="center"|  2559 ||align="center"| Will You Marry Me  ||align="center"|  สเตฟานี (Stefani)
|-
|}
=== พิธีกร ===
==  รางวัล ==
The Best Catwalk Covergirl Aneka Yess! 2002
Best Model Top Model Indonesia 2002
2nd Selection Femina Face 2008
3rd Runner Up and Best Catwalk in the event the International Model of the Year 2010 in Seoul , South Korea (followed by 34 countries)
1st Asian Top models 2010 in China (followed by some Asian countries)
Puteri Indonesia 2013 West Sumatra
Puteri Indonesia 2013
Top 16 Miss Universe 2013
Runner-up 3 Best National Costume Miss Universe 2013
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official Puteri Indonesia Website
Whulandary Herman Photo Gallery
Whulandary Herman Profile at Miss Universe 
Official Websites
Puteri Indonesia 2013 Official Facebook
นางงามอินโดนีเซีย
นางแบบอินโดนีเซีย
ผู้ชนะการประกวดนางงาม
บุคคลจากจังหวัดสุมาตราตะวันตก
ชาวมีนังกาเบา
โอซัน

โอซัน เป็นนครในจังหวัดคย็องกี ประเทศเกาหลีใต้ อยู่ห่างจากโซลลงไปทางใต้ประมาณ 35 กิโลเมตร มีประชากรมากกว่า 200,000 คน เศรษฐกิจของท้องถิ่นดำเนินไปโดยการผสมผสานระหว่างภาคเกษตรกรรมและภาคอุตสาหกรรม
ตลาดโอซัน เป็นตลาดที่มีชื่อเสียงที่ใหญ่มากที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศเกาหลีใต้ ซึ่งเปิดดำเนินการมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2335 เมืองโอซันเป็นสถานที่เกิดยุทธการโอซัน ขึ้นในสงครามเกาหลี เมื่อปี พ.ศ. 2493 ซึ่งเมืองถูกโจมตีอย่างหนักจากกองกำลังของกองทัพคอมมิวนิสต์ ก่อนที่เมืองจะได้รับการปลดปล่อยจากกองทัพคอมมิวนิสต์โดยการบุกยึดเมืองคืนของกองทัพอเมริกัน  ซึ่งต่อมาทางเมืองได้สร้างอนุสาวรีย์ขึ้นเพื่ออุทิศแด่กองกำลังของสหประชาชาติบริเวณนอกเมือง
ฐานทัพอากาศโอซัน เป็นฐานทัพอากาศของกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา โดยตั้งชื่อตามเมืองโอซัน แต่ตัวฐานทัพอากาศไม่ได้อยู่ที่เมืองนี้ โดยตั้งอยู่ห่างจากเมืองโอซันไปทางใต้ประมาณ 8 กิโลเมตร อยู่ในเขตซงตัน (ขณะที่ตั้งฐานทัพอากาศมีสถานะเป็นเมือง) ในเขตเมืองพย็องแท็ก
สถานีโอซัน เป็นสถานีขนาดใหญ่ตั้งอยู่ใจกลางเมือง เป็นส่วนหนึ่งของรถไฟใต้ดินโซล สาย 1และเคทีเอกซ์ และสถานีขนส่งรถโดยสารตั้งอยู่ข้างกันกับสถานีรถไฟใต้ดินและมีจุดจอดรถประจำทางมากมายอยู่บริเวณด้านหน้าสถานีรถไฟใต้ดิน
== ชื่อเมือง ==
โอซันถูกเรียกขึ้นในปี พ.ศ. 2457 ในเวลานั้นภายใต้อิทธิพลการยึดครองของญี่ปุ่นมีการปรับเปลี่ยนโครงสร้างองค์กรการปกครองส่วนท้องถิ่นในเกาหลี ในขณะนั้นเมืองโอซันมีสถานะเป็น "มย็อน" (ตำบล) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของซูว็อน ชื่อโอซันนั้นมีที่มาจากชื่อคลองภายในเมืองชื่อ คลองโอซัน อย่างไรก็ตามก่อนการยึดครองของกองทัพญี่ปุ่น ชื่อเมืองเขียนเป็นตัวฮันจา ว่า 鰲山 มีความหมายว่า ภูเขาตะพาบ เพราะว่าความซับซ้อนของตัวอักษร 鰲 (โอ) และเพราะว่านกกามีอย่างอุดมสมบูรณ์ทั่วทั้งพื้นที่ ทำให้ทางการญี่ปุ่นเปลี่ยนตัวอักษรฮันจาของเมืองเป็น 烏山 ซึ่งมีความหมายว่า "ภูเขานกกา"
== เศรษฐกิจ ==
ธุรกิจไก่ทอดคโยชน มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองโอซัน
== เมืองพี่เมืองน้อง ==
ฮิกะดะ, ญี่ปุ่น
อุรุมชี, สาธารณรัฐประชาชนจีน
คิลลีน, เท็กซัส, สหรัฐอเมริกา
ไมแอมี, ฟลอริดา, สหรัฐอเมริกา
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อนครในประเทศเกาหลีใต้
== อ้างอิง ==
== ข้อมูลเพิ่มเติม ==
เว็บไซต์เมืองโอซัน 
นครในจังหวัดคย็องกี
เตียนฮู้หง่วนโส่ย

เตี่ยนฮู้หง่วนโส่ย  (田都元帥) เป็นเทพเจ้าจีน  โดยส่วนมากนับถือว่าเป็นเทพแห่งการศิลปะการแสดง โดยมีชีวิตอยู่จริงในสมัยราชวงศ์ถังในสมัยจักรพรรดิถังเสฺวียนจงและเป็นเทพเจ้าจีนที่รู้จักและนับถือมากในประเทศไทยโดยเฉพาะจังหวัดภูเก็ต เรียกท่านว่า (เล่าเอี๋ย)
== เทวประวัติ ==
== อ้างอิง ==
เทพเจ้าจีน
บุ่นเชียงตี่กุน

thumbnail
บุ่นเชียงตี่กุน (文昌帝君) หรือเรียกตามสำเนียงจีนกลางว่า เหวินชาง เป็นเทพเจ้าจีน  โดยนับถือว่าเป็นเทพแห่งการอำนวยประโยชน์ในด้านการศึกษา, งานประพันธ์, อักษรศาสตร์,  การรับราชการ  และการสอบเข้ารับราชการ (ฝ่ายพลเรือน)โดยมีชีวิตอยู่จริงในสมัยราชวงศ์จิ้นในสมัยจักรพรรดิจิ้นเซี่ยวหวู่และเป็นเทพเจ้าจีนที่รู้จักและนับถือในประเทศไทยโดยเรียกตามสำเนียงกวางตุ้งว่า  พระเจ้าหมั่นเช้งและเรียกตามสำเนียงแต้จิ๋วว่า บุ่งเชี้ยง
== เทวประวัติ ==
== ศาลเจ้าในประเทศไทย ==
ศาลเจ้ากวางตุ้ง (มูลนิธิกว่องสิว) ถนนเจริญกรุง
วัดมังกรกมลาวาส (วัดเล่งเน่ยยี่) ถนนเจริญกรุง
ศาลเจ้าพ่อกวนอู อ.วิเศษชัยชาญ จ.อ่างทอง
== อ้างอิง ==
เทพเจ้าจีน
ซิ่วหมิน

คิม มิน-ซ็อก (เกาหลี: 김민석; เกิด 26 มีนาคม ค.ศ. 1990) รู้จักกันในชื่อที่ใช้ในวงการคือ ซิ่วหมิน เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ หนึ่งในสมาชิกและของบอยแบนด์สัญชาติเกาหลีใต้-จีน EXO และยูนิตย่อย EXO-CBX
== ประวัติ==
ซิ่วหมินเกิดเมื่อ วันจันทร์ ที่ 26 มีนาคม ค.ศ.1990 หรือ พ.ศ. 2533 ณ เมืองนัมยางจู จังหวัดคย็องกี, สาธารณรัฐเกาหลีใต้ ครอบครัวประกอบด้วยคุณพ่อ คุณแม่ และน้องสาว
ซิ่วหมินได้รับรางวัลที่ 2 ในการประกวด SM Everysing Contest ในปี 2008 เขาเป็นเด็กฝึกหัดของ บริษัทเอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์ โดยใช้เวลานานกว่า 4 ปีในการฝึกฝน ก่อนจะเปิดตัวครั้งแรกในฐานะกลุ่มศิลปินที่ชื่อว่า เอ็กโซ(EXO) โดย "ซิ่วหมิน" เป็นสมาชิกคนที่เจ็ดที่ได้รับการเปิดเผยตัว ในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2555 การเปิดตัวครั้งแรกของซิ่วหมิน เขาปรากฏตัวในทีเซอร์ตัวที่ 11 คู่กับไค หนึ่งในสมาชิกของ EXO และปรากฏอีกครั้งในทีเซอร์ที่ 23 ร่วมกับสมาชิกคนอื่น ยกเว้น เฉิน ชานยอล และแบคฮยอน ในตอนแรกนั้น ซิ่วหมินจะเป็นหนึ่งใน EXO-K แต่เป็นเพราะบริษัทต้องการที่จะแบ่งกลุ่มย่อยเป็นสองกลุ่ม และด้วยภาพลักษณ์ของซิ่วหมิน จึงทำให้เขาเข้าไปเป็นสมาชิก 1 ใน 6 คน ของกลุ่ม EXO-M
== การศึกษา==
โรงเรียนประถมศึกษามาซอก เมืองนัมยางจู (ย้าย)
โรงเรียนประถมศึกษาดงกุ เมืองคูรี (สำเร็จการศึกษา)
โรงเรียนมัธยมศึกษาดงกุ เมืองคูรี (สำเร็จการศึกษา)
โรงเรียนมัธยมปลายอินชาง เมืองคูรี (สำเร็จการศึกษา)
ภาควิชาดุริยางคศาสตร์ หลักสูตรดุริยางคศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยคาทอลิกแห่งควานดงบัณฑิตวิทยาลัย (สำเร็จการศึกษา)
มหาวิทยาลัยโฮซอวิทยาเขตชอนัน (กำลังเข้ารับการศึกษาในหลักสูตรปริญญาเอกการบริหาร)
== ผลงานเพลง ==
 
===เพลง===
==ผลงานด้านการแสดง==
=== ภาพยนตร์ ===
=== ละครโทรทัศน์ ===
=== รายการสารคดี ===
=== รายการโทรทัศน์ ===
=== การปรากฏตัวในมิวสิกวิดีโอ ===
==ละครเพลง (มิวสิคัล)==
==รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง==
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ไอดอลชายชาวเกาหลีใต้
นักร้องชายชาวเกาหลีใต้
สมาชิกของเอ็กโซ
หลิมกอเหนี่ยว

ลิ้มโกวเนี้ย (林府姑娘 )หรือเรียกตามสำเนียงจีนกลางว่า หลินฝูกูเหนียง เป็นเทพเจ้าจีนที่ปรากฏและมีเรื่องราวอยู่นอกประเทศจีน  โดยมีเรื่องราวเกี่ยวข้องกับจังหวัดปัตตานี โดยมีชีวิตอยู่จริงในสมัยราชวงศ์หมิงในสมัยจักรพรรดิหมิงซื่อจงและเป็นเทพเจ้าจีนที่รู้จักและนับถือในประเทศไทยเป็นอันมาก.
== เทวประวัติ ==
== อ้างอิง ==
เทพเจ้าจีน
เฉ่งจุ้ยจ้อซู

เฉ่งจุ้ยจ้อซู หรือสำเนียงมาตรฐานว่า ชิงฉุ่ยจู้ชือ (; ค.ศ. 1047-1101) คนฮกเกี้ยนนิยมขนาดนามแบบลำลองว่า จ้อซูก้ง , มีนามเดิมว่า ตันเจียวเอ็ง  เป็นภิกษุชาวจีน เกิดสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือช่วงรัชกาลจักรพรรดิซ่งเหรินจง ณ ตำบลอันเค๊ เมืองจวนจิว มณฑลฮกเกี้ยน กล่าวกันว่าเขาได้รับพลังเหนือธรรมชาติผ่านทักษะในการเรียนรู้และให้โอวาสในธรรมและทำสมาธิ ทำให้เขาสามารถช่วยเมืองอันเค๊ในฤดูแล้งด้วยการเดินทางนำฝนจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง นั่นทำให้ชาวบ้านสร้างศาลเจ้าไว้บูชาเขา และทำให้เขาได้รับสถานะเทพในศาสนาชาวบ้านจีน
== ประวัติ ==
== ศาลเจ้าในประเทศไทย ==
ศาลเจ้าโจวซือกง (จีน:順興宮）: กรุงเทพมหานคร
ศาลเจ้าฮกหงวนก้ง(จีน:福元宮）: ภูเก็ต
ศาลเจ้าฮุนจ้งอ้าม (จีน:雲從庵）: ภูเก็ต
ศาลเจ้ายกเค้เก้ง (จีน:玉溪宮）: ภูเก็ต
== อ้างอิง ==
เทพเจ้าจีน
ภิกษุชาวจีน
ไต้ฮงโจวซือ

ไต้ฮงกง หรือ หลวงปู่ไต้ฮง (大峰祖師) เป็นภิกษุมหายานชาวจีนสมัยราชวงศ์ซ่ง ช่วงรัชกาลจักรพรรดิซ่งเหรินจงจนถึงแก่มรณภาพในช่วงประมาณรัชกาลจักรพรรดิซ่งเกาจง ท่านริเริ่มบุกเบิกสงเคราะห์ชาวบ้านเกี่ยวกับการเก็บศพที่ไร้ญาติ  ซ่อมแซมถนนหนทางที่ชำรุด  และสร้างสะพานในที่ที่ควรสร้างเป็นหลักใหญ่ ซึ่งเป็นจุดกำเนิดของมูลนิธิป่อเต็กตึ๊งอันเป็นมูลนิธิการกุศลของจีน
== อ้างอิง ==
ชาวจีนที่กลายเป็นเทพเจ้า
ภิกษุชาวจีน
ภิกษุในนิกายมหายาน
นักสังคมสงเคราะห์ชาวจีน
พระตำหนักประทับแรมเขื่อนห้วยเสนง

เรือนรับรองที่ประทับ อ่างเก็บน้ำห้วยเสนง ตั้งอยูในบริเวณเขตพระราชฐานของที่ทำการอ่างเก็บน้ำห้วยเสนง อยู่ในเขตอำเภอเมืองสุรินทร์ และอำเภอปราสาท จังหวัดสุรินทร์ อยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 7 กิโลเมตร
==ประวัติ==
เรือนรับรองที่ประทับ อ่างเก็บน้ำห้วยเสนง เป็นที่ประทับแรมของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี เมื่อครั้งเสด็จประพาสและทรงงานในพื้นที่จังหวัดสุรินทร์ ได้เปิดให้นักท่องเที่ยวได้ชมในโอกาสต่างๆ มีเขตพระราชฐานอยู่ด้านในโครงการชลปนะทานอ่างเก็บน้ำห้วยเสนง และมีจุดชมวิวให้ชมอีกด้วย
ปัจจุบันยังเป็นที่ประทับรับรองพระบรมวงศานุวงศ์หลายพระองค์ เช่น สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์  (ครั้นยังทรงพระชนม์) พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอทิตยาทรกิติคุณ  ในยามที่เสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมราษฎรในเขตจังหวัดอีสานใต้
== การเดินทาง ==
อยู่ห่างจากตัวเมืองสุรินทร์ไปทางถนนสายสุรินทร์-ปราสาท (ทางหลวงหมายเลข 214) ประมาณ 5 กิโลเมตร บริเวณหลักกิโลเมตรที่ 5-6 แยกซ้ายมือไปทางถนนริมคลองชลประทาน มีป้ายชื่อว่า โครงการชลประทานสุรินทร์ สำนักชลประทานที่ ๘  ระยะทางประมาณ 4 กิโลเมตร
==ปัจจุบัน==
เรือนรับรองที่ประทับ อ่างเก็บน้ำห้วยเสนง  อยู่ในการดูแลของโครงการชลประทานสุรินทร์ สำนักชลประทานที่ ๘ กรมชลประทาน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองสุรินทร์
พระตำหนัก
พรายพยากรณ์

พรายพยากรณ์ เป็นละครโทรทัศน์แนว สนุกสนาน-ลึกลับ โรแมนติก-คอเมดี้ ผลิตโดย บริษัท ดูมันดี จำกัด บทประพันธ์  รอมแพง บทโทรทัศน์ ปณธี-อรุณแก้ว กำกับการแสดงโดย อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร นำแสดงโดย ไปรยา สวนดอกไม้,ธนา สุทธิกมล,ทัศนียา การสมนุช,โตนนท์ วงศ์บุญ,ฐิตินันท์ สุวรรณถาวร ,นันทศัย พิศลยบุตร,เชื้อชาติ วงษ์สวัสดิ์,ภรัณยู โรจนวุฒิธรรม,ธีร์ วณิชนันทธาดา,อธิชนัน ศรีเสวก,เดวิด อัศวนนท์,พาเมล่า เบาว์เด้น,ปิยะมาศ โมนยะกุล,ลีวายส์ อินฑัช,ติ๊ก กลิ่นสี,ดีใจ ดีดีดี และนักแสดงอีกมากมาย
ชื่อเรื่อง พรายพยากรณ์
บทประพันธ์  รอมแพง
บทโทรทัศน์ ปณธี-อรุณแก้ว
ผู้กำกับการแสดง อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร
ผู้ผลิต บริษัท ดูมันดี จำกัด
ออกอากาศ   1 ธันวาคม 2557 - 20 มกราคม 2558 
== นักแสดง ==
{|class="wikitable" width="50%"
|-
| align="center"| ตัวละคร ||align="center"| นักแสดง
|-
| align="center"| ภูมินทร์ ||align="center"| ธนา สุทธิกมล
|-
| align="center"| พิณชนิดา ||align="center"| ไปรยา สวนดอกไม้
|-
| align="center"| ร.ต.ท.อรรถพร  ||align="center"| โตนนท์ วงบุญ
|-
| align="center"| ภิชาสินี  ||align="center"| ทัศนียา การสมนุช
|-
| align="center"| ฟ้ารุ่ง ||align="center"| อธิชนัน ศรีเสวก
|-
| align="center"| สิรวิทย์ ||align="center"| นันทศัย พิศลยบุตร
|-
| align="center"| ก้องภพ ||align="center"| เชื้อชาตินที วงษ์สวัสดิ์ปภา
|-
| align="center"| แสงโชติ  ||align="center"| ภรัณยู โรจนวุฒิธรรม
|-
| align="center"| เอก ||align="center"| ธีร์ วณิชนันทธาดา
|-
| align="center"| เปรมสุดา ||align="center"| ฐิตินันท์ สุวรรณถาวร
|-
| align="center"| สัญชัย ||align="center"| ศตวรรษ ดุลยวิจิตร
|-
| align="center"| ยอด ||align="center"| ศุภฤกษ์ ทับทวี
|-
| align="center"| ปราชญ์(ผี) ||align="center"| เดวิด อัศวนนท์
|-
| align="center"| กานต์กมล(ผี) ||align="center"| พาเมล่า เบาว์เด้น
|-
| align="center"| พัณทิพา(ผี) ||align="center"| ปิยะมาศ โมนยะกุล
|-
| align="center"| แม่นวลจันทร์ ||align="center"| อลิษา ขจรไชยกุล
|-
| align="center"| ปูเปรี้ยว ||align="center"| อินทิรา ยืนยง
|-
| align="center"| ป่านแก้ว ||align="center"| วชิรา เพิ่มสุริยา
|-
| align="center"| ปณิตา ||align="center"| ชนานา นุตาคม
|-
| align="center"| หนึ่ง ||align="center"| ศุภกิจ อมรฐิติพงศ์
|-
| align="center"| ขวัญทิพย์ ||align="center"| ดีใจ ดีดีดี
|-
| align="center"| แพนเค้ก ||align="center"| ติ๊ก กลิ่นสี
|-
| align="center"| ปิ่นเพชร  ||align="center"| อินฑัช เตชะเกิดกมล
|-
|}
== นักแสดงรับเชิญ ==
ค่อม ชวนชื่น แสดงเป็น จ่าเหยิน
เห็ดเผาะ เชิญยิ้ม แสดงเป็น คุณนายดวงตา
ฟรานเซส ไอศิกา เบอร์เนต แสดงเป็น ไลลา
เอมิลี่ เจนโจนส์ แสดงเป็น พิณชนิดา (วัยเด็ก)
== เพลงประกอบละคร ==
เพลง พยากรณ์รัก ขับร้องโดย อินทิรา ยืนยง (อิน บูโดกัน) เพลงเปิดตั้งแต่ตอนที่5
เพลง ตุ๊กแกเทคแคร์ ขับร้องโดย อินฑัช เตชะเกิดกมล เพลงปิดตอนต้นๆเรื่อง
เพลง หลับตา ขับร้องโดย ชรัส เฟื่องอารมย์ เพลงปิดตอนท้ายๆเรื่อง
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
มอร์ริส อีสต์

มอร์ริส อีสต์ (Morris East) เกิดเมื่อ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2516 ที่ซัมบาเลส ฟิลิปปินส์ สถิติการชก 24 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 12) แพ้ 4
== ประวัติ ==
อีสต์ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 ชนะน็อค เจอซี มิรันดา ยก 6 จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ฟิลิปปินส์ จนได้ครองแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวลเตอร์เวท เมื่อ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 ชนะน็อค ปยอง ซุบ คิม ยก 12 ที่เกาหลีใต้ จากนั้นได้เดินทางไปชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เวลเตอร์เวท WBA เมื่อ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 ชนะน็อค อากิโนบุ ฮิรานากะ ยก 11 ได้แชมป์โลกมาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรก อีสต์ไปป้องกันแชมป์กับ ฮวน มาร์ติน คอกกี ที่อาร์เจนตินาเมื่อ 12 มกราคม พ.ศ. 2536 ปรากฏว่าอีสต์เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 8 เสียแชมป์โลกไป หลังจากเสียแชมป์โลก อีสต์ชกนอกรอบชนะที่ฟิลิปปินส์ 2 ครั้ง แล้วไปชกที่ญี่ปุ่น แพ้คะแนน จินโตกุ ซาโตะ เมื่อ พ.ศ. 2538 จากนั้น อีสต์ขึ้นชกชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์มิดเดิลเวท เมื่อ 25 มีนาคม พ.ศ. 2538 ชนะน็อค จูน คัสตีโญ ยก 1 จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมิดเดิลเวทเมื่อ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 ชนะคะแนน โรเบิร์ต อาซูมะห์ จากนั้น อีสต์ก็แขวนนวมไป
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวลเตอร์เวท
* ชิง 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 ชนะน็อค ปยอง ซุบ คิม ยก 12 ที่เกาหลีใต้
* สละแชมป์
แชมป์โลกรุ่นไลท์เวลเตอร์เวท WBA
* ชิง 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 ชนะทีเคโอ อากิโนบุ ฮิรานากะ ยก 11
* เสียแชมป์  12 มกราคม พ.ศ. 2536 แพ้น็อค ฮวน มาร์ติน คอกกี ยก 8 ที่อาร์เจนตินา
แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์มิดเดิลเวทและมิดเดิลเวท
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์มิดเดิลเวท
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นมิดเดิลเวท
แชมป์มวยสากลประเทศฟิลิปปินส์
แชมป์ OPBF
แชมป์โลก WBA
บุคคลจากจังหวัดซัมบาเลส
มหามายูรี

พระมหามยุรี (孔雀明王; Mahamayuri) เป็นวิทยาราชองค์หนึ่ง ซึ่งเป็นที่นับถือในศาสนาพุทธนิกายมหายานในภูมิภาคเอเชียตะวันออก มักมีรูปลักษณ์เป็นที่สังเกตได้ง่าย โดยปรากฏเป็นเทวดาประทับบนนกยูง มีตำนานปรากฏในธารณีชื่อมหามยุรีวิทยาราชามหาธารณี
== กำเนิด ==
=== ภาพรวม ===
ความจาก “มหามยุรีวิทยาราชาสูตร” แสดงไว้ว่า “สมัยหนึ่งมีภิกษุรูปหนึ่งถูกงูกัด พระอานนท์นำความกราบบังคมทูลพระผู้มีพระภาค ครานั้นสมเด็จพระโลกเชษฐ์ตรัสว่า ในอดีตอันกาลอันเนิ่นนานมาแล้ว เบื้องหิมาลัยบรรพต มีสุวรรณรูปมหามยุรีราชาอาศัยอยู่ อันสุวรรณรูปมหามยุรีราชาได้เจริญมหามยุรีวิทยาราชามหาธารณีอยู่เป็นนิจ พ้นแล้วจากอันตรายทั้งปวง สืบมาวันหนึ่งสุวรรณรูปมหามยุรีราชาได้ไปท่องเที่ยว ลืมเจริญซึ่งมหาธารณี จึงถูกมนุษย์จับตัวไป ภายหลังได้เมื่อสติจึงเจริญมหาธารณีอีกครั้งก็พ้นภัย จากนั้นสุวรรณรูปมหามยุรีราชาได้แสดงธรรมแก่ปวงชน แล้วจากไป
ก็ในสมัยนั้น พระศาสดาจึงทรงแสดงมหามยุรีวิทยาราชามหาธารณี อันจักระงับแล้วซึ่งสรรพพิษ สรรพโรคาพาธ และสัพพันตรายทั้งปวง ดังนี้ “โอม มยุระ กรันเต สวาหา”
แท้จริงแล้ว สุวรรณรูปมหามยุรีราชา ทรงมีนามว่า “มหามยุรีวิทยาราชา” ทรงเป็นสัมโภคกายแห่งพระมหาไวโรจนตถาคตพุทธเจ้าและพระอมิตาภตถาคตพระพุทธเจ้า และยังทรงเป็นนิรมาณกายแห่งพระศากยมุนีตถาคตพุทธเจ้าอีกด้วย
== ประติมานวิทยา ==

รูปลักษณ์แห่งพระมหามยุรีวิทยาราชานั้น ทรงมี 1 เศียร 4 กร สำแดงพระองค์เป็นมหาโพธิสัตวลักษณ์ ประทับบนบุณฑริก อันสถิตเหนือยูงทอง (มยุราสนะ) พระหัตถ์ทรงดอกอุบล, ขนนกยูง, และผลไม้ทั้ง 2 อันได้แก่ มังคลผล และปัจจยผล (ผลไม้เป็นเครื่องหมายแห่งการบรรลุมรรคผล) ในคัพภโลกธาตุ ทรงสำแดงพระองค์มี 2 พระกร พระหัตถ์ขวาทรงขนนกยูง พระหัตถ์ซ้ายทรงดอกบัว ประทับบนบัวสัตตบรรณ เป็นลำดับที่ 6 ในหนทักษิณแห่งวิหารสุสิทธิ
== มนตร์มหามยุรีวิทยาราชามหาธารณี ==
“มหามยุรีวิทยาราชามหาธารณี” มีคุณพ้นประมาณ จักระงับแล้วซึ่งภัยทั้งปวง อันเกิดแต่ ดิน, น้ำ, ลม, ไฟ, ศาสตรา, ยาพิษ เป็นอาทิ (โดยเฉพาะมีคุณอย่างยิ่งในการสลายแล้ว ซึ่งพิษทั้งปวง เช่น พิษงูและสัตว์ต่างๆ ยาพิษทั้งปวง สารเคมี ตลอดจนพิษร้ายและเชื้อโรคต่างๆ อันเกิดแต่ มนุษย์, สัตว์, วัตถุสิ่งของ, เวทมนตร์ ฯลฯ) นอกจากนี้ ยังช่วยระงับซึ่งภัยธรรมชาติ ช่วยในการขอฝน และยังให้ฤดูกาลเป็นปกติ พืชพรรณธัญญาหารอุดมสมบูรณ์
== อ้างอิง ==
เพลงบทสวดและธารณีมนตร์ต่างๆ#10 (+ new*) 
วิทยาราช
ธิดาพญามังกร

ธิดาพญามังกร หรือที่ชาวไทยนิยมเรียกทับศัทพ์ภาษาจีนว่า  เง็กนึ้ง เป็นอัครสาวกเบื้องขวาของพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์โดยนิยมประดิษฐานนับถือคู่กันกับสุธนกุมาร
== เทวประวัติ ==
เสี่ยวหลงนฺหวี่   บางก็เรียก เง็กนึ่ง หรือ หยกหลู หรือ ลุ่งหนู ตามแต่ภูมิภาคจะเรียกแตกต่างกันไป (สันสกฤต: นาคกัญญา; nāga-kanya)
เป็นเด็กผู้หญิงที่อยู่ทางเบื้องขวาของพระอวโลกิเตศวรมหาโพธิสัตว์ แต่เดิมเคยเป็นเด็กหญิงกำพร้าที่องค์หญิงเหมี้ยวซ่าน (ปัจจุบันได้รับพระนามว่า พระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ หรือ กฺวันชื่อยินผูซ่า ( ตามภาษาจีนกลาง)) (หรือ กวนซีอิมผู่ซ่า) ได้อุปการะเลี้ยงดูให้พากเพียรความรู้และสามารถเข้าถึงพระธรรมอันมีผู้ใดจะหยั่งได้ถึง ที่เกิดจากพระโอษฐ์ที่ได้กล่าวถึงพระสูตร สัทธรรมปุณฑรีกสูตร ฉบับที่พระอมิตาภพุทธเจ้าได้สดับตรัสไว้ (อมิตสารัตถสูตร (ในหมวดสัทธรรมปุณฑรีกสูตร)) จนถึงแจ้งบรรลุโสดาบันในอเนกอนันต์เพียงแว่วยินเสียงอ่านพระคัมภีร์พระสูตรบทนี้ ทั้งยังทรงอุปการะอุดหนุนช่วยเหลือ องค์หญิงเหมี้ยวซ่านขณะที่ทนทุกขเวนา วิบากต่างๆ ที่ต้องพากเพียรให้ผ่านเพื่อบรรลุอนุตรสัมมาสัมโพธิให้เป็นแบบอย่างให้สรรพสัตว์ให้หลุดพ้นจากอบายภูมิ จากความร้ายป้ายสี ก็พลิกแพลงภาพลักษณ์ที่ชอบด้วยธรรมแล้วประจักษ์แก่บุคคลทั้งหลาย และเป็นที่ยอมรับในเหล่าบรรดาสาวกแห่งพระอมิตาภพุทธเจ้าให้ได้รู้แจ้งแทงตลอดในธรรมอย่างมากล้น
จนถึงสมัยพุทธกาลครั้นที่เกิดในท้องทะเล เป็นราชธิดาองค์ที่สามของเหล่งอ๊วงไต้อ๋อง (ซัวเจี๋ยหลัวหลงหวัง; 娑竭羅龍王) แห่งท้องทะเลจีนตะวันออก (ตงไห่) มีสติปัญญาเฉลียวฉลาดยิ่งนัก เมื่อพระชนม์ได้ 8 ชันษา  ได้สดับธรรมจากพระมัญชุศรีโพธิสัตว์ ก็ได้บรรลุในธรรม
ได้รับพระบัญชาการจากเหล่งอ๊วงไต้อ๋องให้รับภารกิจเดินทางแหวกว่ายไปยังชั้นผิวน้ำเพื่อสอดส่องดูประชาราชแห่งท้องทะเลว่าอยู่ดีมีสุขเพียงใด จากนั้นพระอวโลกิเตศวร ที่บำเพ็ญเพียรบารมีจนถึงขั้นในครั้นที่ประสูติเป็นองค์หญิงเหมี้ยวซ่าน และรอเวลามาถึงกาลที่กำหนด พระองค์ทรงมารับไปเพื่อบำเพ็ญเพียรภาวนาในอีกภาคหนึ่งในภาคสาวกที่อยู่ทางเบื้องขวาแห่งพระอวโลกิเตศวรมหาโพธิสัตว์ เพื่อช่วยเหลือบรรดาสรรพสัตว์ให้รอดพ้นจากอบายภูมิ ตามพระราชประสงค์ต่อไป เพื่อพัฒนาให้พระอนุตรสัมมาสัมโพธิประกอบด้วยญาณอันสูงสุดที่หาสิ่งใดเปรียบมิได้ เมื่อเหล่งอ้วงไต้อ๋อง ทราบเรื่องต่างก็ประกาศิษย์เป็นพระอวโลกิเตศวรมหาโพธิสัตว์ พร้อมประกาศให้พวกพ้องลูกหลานแห่งท้องทะเลได้รับรู้ ต่างก็พากันชื่นชมพระราชธิดาอย่างหาไม่สามารถหาผู้ใดเปรียบได้
== อ้างอิง ==
ตัวละครในไซอิ๋ว
พระโพธิสัตว์
เทพเจ้าจีน
โรงพยาบาลดารารัศมี

โรงพยาบาลดารารัศมี (Dararassamee Hospital) โรงพยาบาลของรัฐในสังกัดโรงพยาบาลตำรวจ ตั้งชื่อตามพระนามของเจ้าดารารัศมี พระราชชายา
==  ประวัติ ==
กิจการแพทย์ตำรวจได้เริ่มขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2441 รัฐบาลได้เปลี่ยนโรงพยาบาลสำหรับรักษาหญิงโสเภณีที่หลังวัดพลับพลาไชย ซึ่งสร้างปี พ.ศ. 2440 มาเป็นโรงพยาบาลตำรวจสำหรับพลตระเวน เพื่อรักษาตำรวจที่เจ็บป่วยพิสูจน์บาดแผลและชันสูตรพลิกศพ เพื่อประกอบการพิจารณาคดีต่าง ๆ
ต่อมาสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ทรงมีพระราชประสงค์ที่จะให้แพทย์ตำรวจปฏิบัติงานในส่วนภูมิภาค พร้อมรับสั่งให้ผู้อำนวยการโรงพยาบาลตำรวจเข้าเฝ้า ณ พระตำหนักภูพิงค์ราชนิเวศน์ จังหวัดเชียงใหม่ ในวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2512 แต่ขณะนั้นทำได้เพียงส่งแพทย์ไปช่วยราชการภูธรชายแดน และออกหน่วยแพทย์เคลื่อนที่เป็นครั้งคราวเท่านั้น ต่อมาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชฯ ทรงมีพระราชดำริให้จัดตั้งสถานพยาบาลของกรมตำรวจประจำภาคต่าง ๆ ขึ้น โดยเริ่มดำเนินการในภาคเหนือเป็นแห่งแรก กระทั่งในวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2522 กองแพทย์ได้รับการยกฐานะเป็น สำนักงานแพทย์ใหญ่ (พต.) มีการแบ่งส่วนราชการภายในเป็น 4 กองบังคับการ และ 1 งาน โดยมีงานโรงพยาบาลดารารัศมี เป็นหนึ่งในนั้น
กรมตำรวจได้จัดสรรงบประมาณก่อสร้างอาคาร และประกาศจัดตั้งเป็น "โรงพยาบาลดารารัศมี" ที่อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ รวมทั้งเปิดดำเนินการเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2523 เป็นโรงพยาบาลขนาด 30 เตียง เป็นโรงพยาบาลขึ้นตรงต่อสำนักแพทย์ใหญ่ กรมตำรวจ และในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2548 โรงพยาบาลตำรวจ ได้รับการยกฐานะให้เป็นหน่วยงานในระดับกองบัญชาการ โดยควบรวมสำนักงานแพทย์ใหญ่ (พต.) เข้าด้วยกัน ขึ้นตรงต่อสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ตามพระราชกฤษฎีการแบ่งส่วนราชการ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ พ.ศ. 2548  ส่งผลให้โรงพยาบาลดารารัศมี เป็นโรงพยาบาลในสังกัดโรงพยาบาลตำรวจ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
== อ้างอิง ==
หน่วยงานในสังกัดสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
โรงพยาบาลในอำเภอแม่ริม
สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของเจ้าดารารัศมี พระราชชายา
กวนเต๋ง

กวนเต๋ง มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่า กวนติ้ง (Guan Ding; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นบิดาของกวนเหล็งและกวนเป๋ง อาศัยอยู่บริเวณใกล้เมืองกิจิ๋ว
เมื่อกวนอูได้เดินทางไปตามเล่าปี่ซึ่งกำลังอยู่กับอ้วนเสี้ยวที่เมืองกิจิ๋ว กวนอูได้ให้ซุนเขียนเข้าไปหาเล่าปี่ ส่วนตนเข้าไปขอพักค้างคืนที่บ้านของกวนเต๋ง กวนเต๋งได้ยินชื่อเสียงของกวนอูมานานจึงกล่าวว่า "ท่านกับเราเป็นแซ่เดียวกัน แต่ก่อนนั้นเราก็ได้ยินลืออยู่ว่าท่านมีฝีมือกล้าหาญ ประกอบทั้งความสัตย์ซื่อ ซึ่งได้พบท่านนี้เป็นบุญของเรา" แล้วจึงเรียกกวนเหล็งกับกวนเป๋งผู้บุตรมาคำนับกวนอู และจัดที่พักอาศัยให้เป็นอย่างดี เมื่อเล่าปี่ได้เดินทางมาพบกวนอูที่บ้านของกวนเต๋งและจะลาไป กวนเต๋งได้ขอให้เล่าปี่รับกวนเป๋งลูกชายคนรองให้ติดตามรับใช้กวนอู เล่าปี่เห็นว่ากวนอูยังไม่มีบุตรจึงให้กวนเป๋งเป็นบุตรบุญธรรมของกวนอู
ชื่อของกวนเต๋งไม่ปรากฏในจดหมายเหตุสามก๊ก คาดว่าเป็นตัวละครที่ล่อกวนตงสมมติขึ้นในวรรรณกรรมสามก๊ก 
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
สามก๊ก
กวนอู
กวนเป๋ง
กวนเต๋ง
รักหมดแก้ว

รักหมดแก้ว เลิฟ ออฟ เดอะ ร็อค เป็นภาพยนตร์ไทยแนวโรแมนติก ออกฉายเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2557  กำกับโดย ษรัณยู จิราลักษม์ ควบคุมการผลิตโดย มณฑล อารยางกูร นำโดยแสดงโดย มาช่า วัฒนพานิช,ปองศักดิ์ รัตนพงษ์,ปองกูล สืบเชื้อ,รังสรรค์ ปัญญาเรือน,ภูริตา สุปินชุมภู,กิตติพงษ์ คำสาตร์ ยังได้ค่ายเพลงทิกเกอร์ทวินส์ (Tigger Twins) มาดูแลเรื่องเพลงในภาพยนตร์ในฐานะ มิวสิกโปรดิวเซอร์
==นักแสดง==

มาช่า วัฒนพานิช (มาช่า) รับบท "พี่อุ๊"
ปองศักดิ์ รัตนพงษ์ (อ๊อฟ) รับบท "พี่แมน"
ปองกูล สืบเชื้อ (ป๊อป) รับบท “พี่โบ้”
รังสรรค์ ปัญญาเรือน (สงกรานต์ The Voice) รับบท “ไอ้เจ๊ด”
กิตติพงษ์ คำสาตร์ (เอ็ม บุดด้า เบลส) รับบท "พี่นุ"
ภาวิณี พูนนิพัฒน์ (แอน โพลิติก)  รับบท "ยาย่า"
ภูริตา สุปินชุมภู (น้ำหวาน ภูริตา) รับบท "ไฟเลี้ยว"
ณปรัชญ์ รัตนนิตย์ (ปอนด์ ณปรัชญ์) รับบท "บั๊กโจ้"
== เพลงประกอบภาพยนตร์ ==
เหล้าจ๋า - สิงโต นำโชค ร่วมร้องกับ เป้ อารักษ์
ใจนักเลง - รังสรรค์ ปัญญาเรือน
ใจความสำคัญ - มัสเกตเทียส์
ที่ว่าง - พอส
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2557
ฮกไกโดชิงกันเซ็ง

ฮกไกโดชิงกันเซ็ง  เป็นเส้นทางรถไฟความเร็วสูงของญี่ปุ่น ซึ่งปัจจุบันกำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง เชื่อมระหว่างนครอาโอโมริกับนครซัปโปโระ เส้นทางส่วนหนึ่งลอดใต้ทะเลผ่านอุโมงค์เซกัง ดำเนินงานโดย บริษัทรถไฟฮกไกโด (JR ฮกไกโด)
== สถานี ==
ชิงกันเซ็ง
รถไฟฮกไกโด