pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ปลาจะละเม็ดขาว

ปลาจะละเม็ดขาว (White pomfret, Silver pomfret; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาจะละเม็ด (Stromateidae)
มีรูปร่างป้อมสั้น เกือบเป็นรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ลำตัวแบนข้างมาก ส่วนหัวป้อมสั้น ตาค่อนข้างเล็ก จะงอยปากสั้นทู่ ปากเล็กและเฉียงขึ้น ครีบหลังและครีบก้นมีความยาวของฐานเกือบเท่ากัน ครีบหางเว้า และปลายทั้งสองเรียวยาวเป็นรยางค์ ครีบอกยาว ปลาที่โตเต็มวัยจะไม่มีครีบท้อง เกล็ดมีลักษณะเล็กบางและหลุดง่าย สันหลังสีเทาปนสีขาวเงิน ส่วนที่อยู่ใต้ลงมาจะมีสีจางลง บริเวณท้องจะเป็นสีขาวเงิน ปลายของครีบท้องมีแถบสีดำ ครีบอื่น ๆ สีเหลือง
มีขนาดโตเต็มที่ได้ถึง 60 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยทั่วไปจะอยู่ที่ 30 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคตะวันออกกลาง, เอเชียใต้ และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รวมถึงทะเลญี่ปุ่น
มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง มักหากินอยู่ตามพื้นหน้าดินที่มีน้ำใส พื้นเป็นทรายปนโคลน บางครั้งเข้าไปหากินในบริเวณแหล่งน้ำกร่อย ในน่านน้ำไทย พบได้ทั้งในฝั่งอ่าวไทย และบริเวณหมู่เกาะอ่างทองมีอยู่ชุกชุม รวมถึงฝั่งทะเลอันดามันด้วย โดยอาหารที่ชื่นชอบ คือ แมงกะพรุนขนาดเล็ก
มีชื่ออื่น ๆ เรียกอีก เช่น "ปลาแปะเชีย" (银鲳) ในภาษาแต้จิ๋ว เป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญอีกชนิดหนึ่ง สามารถนำไปประกอบอาหารได้หลากหลาย เช่น นึ่ง, นึ่งบ๊วย, นึ่งซีอิ๊ว หรือทอด
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org 
วงศ์ปลาจะละเม็ด
ปลาน้ำเค็ม
ปลาเศรษฐกิจ
ปลาที่พบในประเทศไทย
ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
ปลาที่พบในประเทศจีน
ปลากะพงแดงสั้นหางปาน

ปลากะพงแดงสั้นหางปาน (Malabar red snapper, Malabar blood snapper, scarlet sea perch, ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะพงแดง (Lutjanidae)
มีลำตัวค่อนข้างป้อม ด้านข้างแบน หางยาว หัวโต ตาใหญ่ จะงอยปากสั้น ปากกว้างมีฟันซี่เล็ก ๆ เรียงติดกันเป็นแผง ครีบหลังมีฐานยาว ส่วนที่เป็นก้านครีบแข็งมีขอบปลายเว้าขึ้นลงตามความสูงต่ำของก้านครีบ ครีบก้นอยู่ใกล้กับหาง ครีบอกและครีบท้องมีขนาดไล่เลี่ยกัน ครีบหางใหญ่และลำตัวตรง พื้นลำตัวด้านบนสีแดงหรือชมพูอมแดง  ส่วนท้องสีเหลือง เหมือนเส้นข้างตัวมีเส้นสีเหลืองจางพาดเฉียงขึ้น เมื่อยังเป็นปลาวัยอ่อน จะมีลำตัวสีเหลืองอ่อน จะมีแถบสีดำพาดผ่านบริเวณส่วนหน้า และข้อหางมีปื้นสีดำคล้ายปาน อันเป็นที่มาของชื่อเรียก
มีขนาดใหญ่ที่สุดถึง 1 เมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ยที่พบคือ 30-60 เซนติเมตร หากินตามแนวปะการังหรือใกล้ชายฝั่ง
พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่อ่าวเปอร์เซีย, ทะเลอาหรับ, อินโด-แปซิฟิก, ฟิจิ, ทะเลญี่ปุ่น จนถึงออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน
เป็นปลาเศรษฐกิจที่ใช้ปรุงเป็นอาหาร เนื้อมีรสชาติดี
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
สั้นหางปาน
ปลาเศรษฐกิจ
ปลาที่พบในประเทศไทย
ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
ปลาจะละเม็ดดำ

ปลาจะละเม็ดดำ (Black pomfret; ) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae) จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Parastromateus 
มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับปลาจะละเม็ดขาว (Pampus argenteus) ซึ่งอยู่ในวงศ์ปลาจะละเม็ด (Stromateidae) ต่างกันที่มีสีและคอดหางของปลาจะละเม็ดดำจะเป็นสันแข็ง ครีบหางใหญ่และเว้าเล็กน้อย ครีบอกยาวเรียวคล้ายขนของหางไก่ตัวผู้ ลำตัวมีสีเทาปนน้ำตาล ของครีบหลัง เมื่อยังเป็นปลาวัยอ่อนจะมีครีบท้อง และครีบหางมีสีดำ
มีขนาดโตเต็มที่ได้ 75 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยทั่วไปประมาณ 30 เซนติเมตร
มีพฤติกรรมอยู่เป็นฝูง อาศัยอยู่ในชายฝั่ง, แนวปะการัง และปากแม่น้ำที่เป็นน้ำกร่อย ในเขตอินโด-แปซิฟิก, แอฟริกาตะวันออก, ทะเลญี่ปุ่น และออสเตรเลีย

มีชื่อเรียกอื่น อีก เช่น "ปลาโอวเชีย" (s=乌鲹|t=烏鯧, เพ็งอิม: ou1 cion1) ในภาษาแต้จิ๋ว เป็นปลาเศรษฐกิจชนิดหนึ่ง ที่รสชาติสู้ปลาจะละเม็ดขาวไม่ได้ จึงมีราคาขายที่ถูกกว่า
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
วงศ์ปลาหางแข็ง
ปลาที่พบในประเทศไทย
ปลาแอฟริกา
ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
ปลาที่พบในประเทศจีน
ปลาชนิดเดียว
ปลาหางแข็งบั้ง

ปลาหางแข็งบั้ง หรือ ปลาสีกุนกบ (Yellowtail scad, Banded crevalle, Deep trevally; ) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae)
จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Atule 
มีลำตัวยาว แบนข้าง หัวโต จะงอยปากยาวและแหลม นัยน์ตาโตมีเยื่อไขมันหุ้มอยู่ ปากกว้างและเฉียงขึ้นเล็กน้อย มีฟันเล็ก บนขากรรไกร เกล็ดบริเวณเส้นข้างลำตัวแข็ง โดยเฉพาะส่วนหางดูเป็นสันแข็งกว่าส่วนอื่น ๆ ครีบหลังมีสองอัน แยกเป็นอิสระจากกัน อันแรกเป็นรูปสามเหลี่ยม อันที่สองตอนหน้าสูงแหลม ตอนท้ายสุดจรดโคนหาง ครีบก้นยาวปลายจรดโคนหาง เช่นกัน ลำตัวด้านบนสีน้ำเงินแกมเขียว ช่วงท้องสีขาว มีแถบสีเทาจาง ๆ พาดตัวลายใหญ่บ้างเล็กบ้างสลับกัน ครีบต่าง ๆ มีสีเหลือง
มีความยาวเต็มที่ 30 เซนติเมตร ขนาดโดยเฉลี่ยที่พบ คือ 15-26 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในชายฝั่งและน้ำกร่อยอย่างกว้างขวาง ตั้งแต่ทะเลแดง, หมู่เกาะฮาวาย, แอฟริกา, ซามัว, ตอนเหนือของญี่ปุ่น และออสเตรเลีย
เป็นปลาเศรษฐกิจที่มีความสำคัญชนิดหนึ่ง เนื้อมีรสชาติดี จึงนิยมแปรรูปเป็นปลาเค็ม, ปลากระป๋อง เป็นต้น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลาหางแข็งบั้ง  (เพิ่มเติม) 
บั้ง
ปลาเศรษฐกิจ
ปลาน้ำกร่อย
ปลาน้ำเค็ม
ปลาที่พบในประเทศไทย
ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
ปลาแอฟริกา
ปลาชนิดเดียว
รถไฟฟ้าเอโนชิมะ

รถไฟฟ้าเอโนชิมะ หรือ เอโนเด็ง  เป็นบริษัทรถไฟฟ้าเอกชน บริษัทย่อยของบริษัทรถไฟฟ้าโอดะกีว ให้บริการในเส้นทางระหว่างสถานีคามากูระ เมืองคามากูระ ถึงสถานีฟูจิซาวะ เมืองฟูจิซาวะ จังหวัดคานางาวะ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ: ภาษาญี่ปุ่น
การขนส่งระบบรางในจังหวัดคานางาวะ
รถรางในประเทศญี่ปุ่น
รักเอาอยู่

รักเอาอยู่ เป็นภาพยนตร์ไทยแนวโรแมนติก-คอมเมดี เริ่มออกฉายวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2555 กำกับภาพยนตร์โดย ธนดล นวลสุทธิ์, ธรรมนูญ สกุลบุญถนอม, ทิวา เมยไธสง บริหารงานสร้างโดย พจน์ อานนท์ โดยมี รัฐภูมิ โตคงทรัพย์ รับหน้าที่แสดงนำ ช่วยกำกับภาพยนตร์ และช่วยเขียนบทภาพยนตร์ สร้างโดย พระนครฟิลม์ จัดจำหน่ายโดย เอ็ม พิคเจอร์ส โดยเรื่องราวเป็นความรักของคนหนุ่มสาวที่อุบัติขึ้นในช่วงวิกฤติมหาอุทกภัยในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2554
ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำจากเหตุการณ์อุทกภัยจริงในพื้นที่กรุงเทพมหานคร และจังหวัดในเขตปริมณฑล โดยบันทึกภาพเหตุการณ์ระหว่างน้ำท่วมไว้มากที่สุด โดยที่นักแสดงและทีมงานทุกคนต้องลุยน้ำท่วมเพื่อถ่ายทำภาพยนตร์ ซึ่งทางทีมงานผู้สร้างตั้งใจทำเรื่องนี้โดยร้อยเรียงเรื่องราวระหว่างความรัก กับการเผชิญปัญหาน้ำท่วม และความสามัคคีเข้าไว้ด้วยกัน โดยยังได้ถ่ายทอดความรู้สึกนึกคิดของผู้คนในสังคมที่ต้องประสบปัญหาร่วมกันในหลายแง่มุม ภาพยนตร์ทำรายได้ 9 ล้านบาท
== ตัวละคร ==
== นักแสดง ==
=== นักแสดงหลัก ===
ถุงเงิน หรือ ถุง รับบทโดย รัฐภูมิ โตคงทรัพย์ (ฟิล์ม)
เม่ยสุ่ย รับบทโดย บุศริน หยกพรายพันธ์ (กอล์ฟ, ก๊อปปี้)
ส่างหม่อง รับบทโดย อัตตพงษ์ อัตตกิจกุล (อ้น เอเอฟ 8)
บัว รับบทโดย เบญจรัตน์ วิศิษฐ์กิจการ (เบลล์ วงตะกร้า)
=== นักแสดงรับเชิญ ===
ปรเมศร์ น้อยอ่ำ รับบทเป็น ลุง
สุดา ชื่นบาน รับบทเป็น ป้า
สุพร สังฆะภิบาล รับบทเป็น แม่ของถุง
จิราวัฒน์ วชิรศรัณย์ภัทร รับบทเป็น หัวหน้า
เกรียงศักดิ์ เหรียญทอง รับบทเป็น ทหารเรือ
พุฒิชัย เกษตรสิน รับบทเป็น รังสิต
== เพลงประกอบภาพยนตร์ ==
กรุงเทพราตรี ของ สุนทราภรณ์
เจ็บและชินไปเอง ของ อีทีซี
คำตอบ ของ สครับ
See Scape ของ สครับ
ซากอ้อย ของ โซคูล
แน่ใจ ของ คณิตกุล เนตรบุตร
== งานเปิดตัวภาพยนตร์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ เอ็ม พิคเจอร์ส - รักเอาอยู่ 
รักเอาอยู่
เรื่องย่อ รักเอาอยู่
เอ็มพิคเจอร์ส เปิดตัวภาพยนตร์ “รักเอาอยู่” ฟิล์ม รัฐภูมิ เปิดตัวสาวหน้าใส ก๊อปปี้ บุศรินทร์ 
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2555
ภาพยนตร์รัก
ภาพยนตร์ที่มีฉากในกรุงเทพมหานคร
วัดม้าขาว

วัดม้าขาว หรือ ไป๋หม่าซื่อ (สำเนียงจีนกลาง) หรือ แป๊ะเบ๊ยี่ (สำเนียงแต้จิ๋ว) (白馬寺, White Horse Temple, พินอิน: Báimǎ Sì) เป็นวัดทางพุทธศาสนาแห่งแรกที่ตั้งขึ้นในประเทศจีน อยู่ที่เมืองลั่วหยาง มณฑลเหอหนาน ซึ่งประวัติความเป็นมา คือ ในปี  ค.ศ. 66 ในรัชสมัยจักรพรรดิมิ่งตี้ แห่งราชวงศ์ฮั่น หลังจากได้มีการส่งคณะทูต 18 คน ไปสืบพุทธศาสนาที่ประเทศอินเดีย โดยใช้เวลา 3 ปี คณะทูตก็ได้เดินทางกลับ พร้อมด้วยพระพุทธรูป พระภิกษุอีก 2 รูป คือ พระกัศยป มาตังคะ (迦葉摩騰)และพระธรรมรัตน์ โคภรณ์ (竺法蘭) และคัมภีร์ทางพุทธศาสนามาส่วนหนึ่งด้วย โดยบรรทุกมาบนหลังม้าสีขาวตัวหนึ่ง ในปี ค.ศ. 68 จึงได้โปรดให้มีการสร้างวัดแห่งนี้ขึ้นที่ชานเมืองลั่วหยาง เพื่อเป็นที่เก็บพระคัมภีร์ และให้พระภิกษุทั้ง 2 จำพรรษา ณ วัดแห่งนี้ และพระราชทานนามให้ว่า "วัดม้าขาว" เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ม้าขาวตัวนั้น
วัดม้าขาว กลายมาเป็นต้นกำเนิด และศูนย์กลางของพุทธศาสนาในประเทศจีน ซึ่งต่อมาได้มีพระภิกษุอีกนับพันรูปได้จำพรรษา ณ วัดแห่งนี้ รวมทั้งพระอันซื่อกาว พระเสวียนจั้ง หรือ พระถังซัมจั๋ง ด้วย ซึ่งก่อนออกเดินทางไปจารึกแสวงบุญยังประเทศอินเดีย ก็ได้เริ่มต้นการเดินทางจากที่นี่ และเดินทางกลับมายังประเทศจีน ในปี ค.ศ. 645 และมาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ซึ่งปัจจุบันอัฐิของท่านก็ถูกบรรจุอยู่ในเจดีย์องค์หนึ่งที่วัดแห่งนี้
ปัจจุบัน วัดม้าขาวมีเนื้อที่ราว 80 ไร่เศษ ซึ่งในปี ค.ศ. 1992 พุทธศาสนิกชนชาวไทยและชาวจีนได้ร่วมกันบริจาคเงินสร้างวิหารหลังหนึ่งในรูปแบบสถาปัตยกรรมไทย ขึ้นทางด้านทิศตะวันตกของวัด ซึ่งในปัจจุบัน วัดม้าขาวถือเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่ง ของเมืองลั่วหยาง และมณฑลเหอหนาน โดยมีผู้มาเยือนจากทั่วโลกไม่ขาดสายในแต่ละปี
== ดูเพิ่ม ==
ศาสนาพุทธในประเทศจีน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ม้าขาว
สิ่งก่อสร้างในมณฑลเหอหนาน
สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 611
พุทธสถานในประเทศจีน
ฟุซซะ

ฟุซซะ  เป็นเทศบาลนครที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น  ฟุซซะมีจำนวนประชากรประมาณ 56,786 คน มีความหนาแน่นของประชากร 5,600 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 
พื้นที่ประมาณหนึ่งในสามของเขตเทศบาลนครเป็นพื้นที่ฐานทัพอากาศโยโกตะของกองทัพอากาศสหรัฐ ทำให้มีความหนาแน่นของประชากรที่แท้จริงอยู่ที่ 8,782 คนต่อตารางกิโลเมตร
== ภูมิศาสตร์ ==

ฟุซซะตั้งอยู่ประมาณจุดกึ่งกลางทางภูมิศาสตร์ของมหานครโตเกียว อยู่บนที่ราบสูงมูซาชิโนะ ทางทิศตะวันตกติดกับแม่น้ำทามะ ลักษณะภูมิประเทศมีความลาดเอียงเล็กน้อยจากเหนือไปใต้ ที่ตำแหน่งศาลาว่าการนครมีระดับความสูงจากระดับน้ำทะเล 124 เมตร ระดับความสูงสูงสุดคือ 143.5 เมตรในทางตะวันออกเฉียงเหนือ และต่ำสุดคือ 104 เมตรในทางตะวันตกเฉียงใต้ พื้นที่ริมแม่น้ำเป็นที่ตั้งของสวนสาธารณะหลายแห่ง ซึ่งมีต้นซากูระเกือบ 300 ต้น สถานที่พักผ่อนหย่อนใจ และเส้นทางปั่นจักรยาน
=== เทศบาลข้างเคียง ===
มหานครโตเกียว
* นครฮามูระ
* นครอากิรูโนะ
* เมืองมิซูโฮะ
* นครทาจิกาวะ
* นครอากิชิมะ
* นครมูซาชิมูรายามะ
* นครฮาจิโอจิ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการเทศบาลนครฟุซซะ 
 
นครในโตเกียว
โตเกียวตะวันตก
โซะ

"ソ" เปลี่ยนทางมาที่นี่ ระวังสับสนกับ อึง "ン"
โซะ เป็นคะนะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิระงะนะเขียนว่า そ มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 曽 และคะตะกะนะเขียนว่า ソ มีที่มาจากส่วนบนของมันโยงะนะ 曽 ออกเสียงว่า  เมื่อเติมดะกุเต็งจะออกเสียงว่า 
そ เป็นอักษรลำดับที่ 15 อยู่ระหว่าง せ (เซะ) กับ た (ทะ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโระฮะ そ เป็นอักษรลำดับที่ 18 อยู่ระหว่าง れ (เระ) กับ つ (สึ)
{|class="wikitable"
! รูปแบบ !! โรมะจิ !! ฮิระงะนะ !! คะตะกะนะ !! เสียงอ่าน
! รูปแบบ !! โรมะจิ !! ฮิระงะนะ !! คะตะกะนะ !! เสียงอ่าน
|-
! rowspan="2" | ธรรมดา
| so || そ || ソ || โซะ
! rowspan="2" | ธรรมดา+ดะกุเต็ง
| zo || ぞ || ゾ || โซะ
|-
| sousō || そう, そぅそお, そぉそー, そ～ || ソウ, ソゥソオ, ソォソー, ソ～ || โซ
| zouzō || ぞう, ぞぅぞお, ぞぉぞー, ぞ～ || ゾウ, ゾゥゾオ, ゾォゾー, ゾ～ || โซ
|}
== อักษรแบบอื่น ==
ส่วนบนของโซะแบบฮิระงะนะอาจเขียนเป็นเส้นเดียวเช่นนี้ 20px หรือแยกเป็นสองขีดเช่นนี้ 20px ก็ได้
== ลำดับขีด ==
{| align="right"
|-
| 
| 
|}
ฮิระงะนะ そ มีลำดับขีด 1 ขีดดังนี้
ขีดเส้นนอนจากซ้ายไปขวาในตำแหน่งบน หักเส้นเฉียงลงซ้ายถึงตำแหน่งกลางบรรทัด หักเส้นนอนไปทางขวายาวกว่าเส้นบนเล็กน้อย แล้วหักเส้นโค้งคล้ายวงเล็บเปิด
คะตะกะนะ ソ มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
ขีดเส้นนอนเฉียงลงในตำแหน่งบน ความยาวเล็กน้อย
ขีดเส้นโค้งลงทางซ้ายถัดจากเส้นแรก
หมายเหตุ เส้นที่สอง ソ (โซะ) ขีดเส้นจากบนลงล่าง ในขณะที่ ン (อึง) ขีดเส้นจากล่างขึ้นบน ลักษณะที่ปรากฏจึงต่างกันเล็กน้อย
== คันจิ ==
ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าโซะ และขึ้นต้นด้วยโซะ มีดังนี้
噌 塑 岨 措 曾 曽 楚 狙 疏 疎 礎 祖 租 粗 素 組 蘇 訴 阻 遡
鼠 僧 創 双 叢 倉 喪 壮 奏 爽 宋 層 匝 惣 想 捜 掃 挿 掻 操
早 曹 巣 槍 槽 漕 燥 争 痩 相 窓 糟 総 綜 聡 草 荘 葬 蒼 藻
装 走 送 遭 鎗 霜 騒 像 増 憎 臓 蔵 贈 造 促 側 則 即 息 捉
束 測 足 速 俗 属 賊 族 続 卒 袖 其 揃 存 孫 尊 損 村 遜
== อ้างอิง ==
คะนะ
เทือกเขาอันนัม

เทือกเขาอันนัม  (Annamite Range, Annamese Mountains, Annamese Range, Annamese Cordillera, Annamite Mountains, Annamite Cordillera) เป็นเทือกเขาในภูมิภาคอินโดจีน มีความยาวประมาณ 1,100 กิโลเมตร (680 ไมล์) เป็นชายแดนตลอดแนวทิศตะวันตกของประเทศเวียดนามต่อกับลาวและทางตอนเหนือของกัมพูชา มีชื่อเรียกในภาษาเวียดนามว่า "สายเจื่องเซิน" (Dãy Trường Sơn) และ "สายภูหลวง" (ພູຫລວງ) ในภาษาลาว
เทือกเขาอันนัมประกอบด้วยภูเขาและยอดเขาเป็นจำนวนมาก โดยยอดเขาที่สูงที่สุด คือ ภูเบี้ย ที่ความสูง 2,819 เมตร และยังเป็นถิ่นที่อยู่ของชนพื้นเมืองต่าง ๆ รวมทั้งเป็นแหล่งกำเนิดของแม่น้ำหลายสาย
ทางด้านชีววิทยา เทือกเขาอันนัมเป็นที่อยู่ของสัตว์ป่าและพรรณไม้ชนิดต่าง ๆ ซึ่งหลายชนิดเป็นการค้นพบใหม่หรือไม่ได้มีศึกษาทางสัตววิทยามาก่อนจำนวนมาก อาทิ ซาวลา (Pseudoryx nghetinhensis), เก้งยักษ์ (Muntiacus vuquangensis), เก้งเจื่องเซิน (M. truongsonensis), หมูป่าอินโดจีน (Sus bucculentus) เป็นต้น โดยตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 เป็นต้นมา มีการค้นพบผีเสื้อ 2 ชนิด, งู 1 ชนิด, กล้วยไม้ 5 ชนิด และพืชชนิดอื่น ๆ อีก 3 ชนิด โดยเฉพาะกล้วยไม้ที่พบนี้ไม่มีสีเขียวหรือไม่มีคลอโรฟิลล์สังเคราะห์ด้วยแสงแต่ดำรงชีพด้วยการกินอินทรีย์สารที่เน่าเปื่อยเป็นอาหารคล้ายพวกฟังไจแทน
โดยทางกองทุนสัตว์ป่าโลก (WWF) เชื่อว่า เป็นเพราะป่าดิบชื้นแถบนี้ไม่เคยถูกรบกวนจากมนุษย์มาเป็นเวลานานหลายพันปีแล้ว และเชื่อว่ายังมีอีกหลายชนิดที่ยังไม่ได้ถูกค้นพบ
 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เทือกเขาในประเทศเวียดนาม 
เทือกเขาในประเทศลาว
เทือกเขาในประเทศกัมพูชา
กลุ่มอาการเนโฟรติก

กลุ่มอาการเนโฟรติก  หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ โรคไตรั่ว คือกลุ่มกว้างๆ ของโรคไตอย่างหนึ่ง ผู้ป่วยจะมีความผิดปกติของการทำงานของไตทำให้มีการสูญเสียโปรตีนในเลือดปริมาณมากไปกับปัสสาวะ ทำให้มีภาวะโปรตีน ชนิดที่เรียกว่า อัลบูมิน ในเลือดต่ำ และบวม
โรคที่ทำให้เกิดกลุ่มอาการเนโฟรติกมีหลายอย่าง ที่สำคัญได้แก่ minimal-change nephropathy, focal segmental glomerulosclerosis และ membranous nephropathy นอกจากนี้ยังอาจเกิดจากโรคอื่นๆ ที่ไม่ได้มีผลต่อไตอย่างเดียว อีกหลายโรค เช่น ที่พบในเบาหวาน อะไมลอยโดซิส และลูปัส อีริธีมาโตซัส เป็นต้น
กลุ่มอาการเนโฟรติกพบได้ในผู้ป่วยทุกช่วงอายุ ทุกเพศ และทุกเชื้อชาติ อาจเกิดเดี่ยวๆ หรือเกิดร่วมกับกลุ่มอาการไตอักเสบ ซึ่งมีการอักเสบของโกลเมอรูลัส ทำให้มีเลือดออกมากับปัสสาวะและการทำงานของไตเสื่อมลงได้
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Nephrotic Syndrome Research  A team of kidney doctors and scientists from Beth Israel Deaconess Medical Center / Harvard Medical School working to learn more about the cause of Nephrotic Syndrome in children and adults, with an emphasis on the genetic basis of this disease.
Childhood Nephrotic Syndrome - National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases (NIDDK), NIH
Adult Nephrotic Syndrome  - National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases (NIDDK), NIH
โรคไต
กลุ่มอาการ
โนรา สแตนตัน แบลตช์ บาร์นีย์

โนรา สแตนตัน แบลตช์ บาร์นีย์ (Nora Stanton Blatch Barney; 30 สิงหาคม พ.ศ. 2426 — 18 มกราคม พ.ศ. 2514) เป็น วิศวกรโยธา สถาปนิก และสนับสนุนการเรียกร้องสิทธิสตรี ชาวอเมริกัน
== ชีวิตวัยเยาว์ ==
โนราเกิดที่เมือง แฮมป์เชียร์ ประเทศอังกฤษ ในปี พ.ศ. 2426 เธอเป็นบุตรีของ วิลเลียม แบลตช์ และ แฮร์ริออต อีตัน สแตนตัน เธอได้ศึกษาวิชาเอกในด้าน ภาษาละติน และคณิตศาสตร์ ที่โรงเรียนฮอเรซมันน์ในนิวยอร์กซิตี ซึ่งต่อมาครอบครัวของเธอได้ย้ายถิ่นฐานมายังสหรัฐอเมริกาถาวร
เธอได้มีโอกาสศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยคอร์เนลล์และสำเร็จการศึกษาในปี 2448 โดยเธอได้เป็นบัณฑิตคนแรกที่ได้รับปริญญาในด้านวิศวกรโยธา ซึ่งต่อมาได้เข้าร่วม สมาคมวิศวกรโยธาอเมริกัน (ASCE) และเป็นสมาชิกหญิงคนแรกของสมาคม เธอเริ่มทำงานในนิวยอร์กซิตีในงานด้านบริหารจัดการทรัพยากรน้ำ ในช่วงที่เธอได้ทำงานในนิวยอร์กนั้น เธอเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มที่เรียกร้องสิทธิสตรีในสหรัฐอเมริกา
== ชีวิตแต่งงานกับ ลี เดอ ฟอเรสต์==
ในปี พ.ศ. 2451 เธอได้แต่งงานกับนักประดิษฐ์ ลี เดอ ฟอเรสต์ ชำนาญในด้านเทคโนโลยีวิทยุไร้สาย ในปีต่อมาสามีเธอได้ขอให้เธอลาออกจากการเป็นวิศวกรโยธาและมาเป็นแม่บ้าน เธอได้ปฏิเสธและเป็นสาเหตุให้เธอได้แยกทางกับสามี ในปี 2452 หลังจากที่ได้หย่ากับสามี เธอยังคงทำงานต่อในด้านวิศวกรโยธา ในงานผู้ตรวจสอบอาคาร นักออกแบบโครงสร้างเหล็ก และสถาปนิกอีกด้วย
== ชีวิตบั้นปลาย ==
ในปี 2462 โนราได้แต่งงานกับสถาปนิก มอร์แกน บาร์นีย์ โดยโนราเองยังคงทำงานในฐานะผู้สนับสนุนการเรียกร้องสิทธิสตรี และสถาปนิกในเวลาเดียวกัน และในปี 2487 เธอได้แต่งหนังสือในด้านสิทธิมนุษย์ในชื่อ World Peace Through a People's Parliament
โนราได้ทำงานเป็นนักพัฒนาสินทรัพย์ และเรียกร้องสิทธิสตรีจนกระทั่งเธอเสียชีวิต ในเมืองกรีนวิช รัฐคอนเนตทิคัต ในปี 2514
== อ้างอิง ==
==  ดูเพิ่ม ==
วิศวกรโยธา
สถาปนิก
สิทธิสตรี
รายชื่อนายกรัฐมนตรีกัมพูชา

นายกรัฐมนตรีกัมพูชา (នាយករដ្ឋមន្ត្រីកម្ពុជា นายกรฎฺฐมนฺตฺรีกมฺพุชา) หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า นายกรัฐมนตรีในพระราชาณาจักรกัมพูชา (នាយករដ្ឋមន្ត្រីនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា นายกรฎฺฐมนฺตฺรีไนพฺระราชาณาจกฺรกมฺพุชา) เป็นหัวหน้ารัฐบาลแห่งราชอาณาจักรกัมพูชา เป็นประธานกัมพูชา ทั้งเป็นผู้แทนรัฐบาลในกิจการภายในและต่างประเทศ ได้รับเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่งคราวละ 5 ปี ไม่จำกัดวาระ
ตามรัฐธรรมนูญ นายกรัฐมนตรีจำต้องเป็นสมาชิกรัฐสภากัมพูชา อันเป็นสภาล่างในสภาผู้แทนราษฎรกัมพูชา และต้องได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภาก่อนที่พระมหากษัตริย์กัมพูชาจะทรงแต่งตั้ง อนึ่ง ตามธรรมเนียม เมื่อได้รับแต่งตั้งแล้ว นายกรัฐมนตรีจะต้องถวายสัตย์ปฏิญาณต่อพระมหากษัตริย์และสังฆราชแห่งมหานิกายกับธรรมยุติกนิกาย ณ พระบรมราชวังจตุมุขสิริมงคล
นับแต่ พ.ศ. 2488 กัมพูชามีบุคคลที่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแล้วทั้งสิ้น 36 คน แต่ดำรงตำแหน่งอย่างเป็นทางการ 32 คน  โดยมีรายชื่อดังต่อไปนี้
==รายชื่อนายกรัฐมนตรี (พ.ศ. 2488 – ปัจจุบัน)==
(วันที่ตัวเอียงหมายถึงโดยพฤตินัย)
== อ้างอิง ==
กัมพูชา
 
รัฐบาลกัมพูชา
เฟร์โดว์ซี

แฮคีม แอโบลกอเซม เฟร์โดว์ซี ทูซี (حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی‎) หรือ เฟร์โดว์ซี (فردوسی; ค.ศ. 940–1020) เป็นกวีชาวเปอร์เซียที่ได้รับความเคารพอย่างสูง เขาเป็นผู้ประพันธ์ ชอฮ์นอเม มหากาพย์ประจำชาติของอิหร่านและสังคมที่เกี่ยวเนื่อง
มหากาพย์ ชอฮ์นอเม เดิมประพันธ์ให้แก่เจ้าชายแห่งราชวงศ์ซามานิด (Samanid) ผู้ซึ่งรับผิดชอบต่อการฟื้นฟูประเพณีวัฒนธรรมของเปอร์เซียหลังการรุกรานของอาหรับในคริสต์ศตวรรษที่เจ็ด ชอฮ์นอเม บันทึกเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ซึ่งเป็นตำนานพระมหากษัตริย์อิหร่านก่อนยุคอิสลามตั้งแต่พระเจ้าเคยูมาร์ส (Keyumars) ถึงพระเจ้ายาซเดเกิร์ดที่ 3 (Yazdegerd III) เฟร์โดว์ซียังเขียนกวีต่อไปหลังราชวงศ์ซามานิดถูกพิชิตโดยราชวงศ์กาซานาวิด (Ghaznavid) ผู้ปกครองใหม่ พระเจ้ามาฮ์มุดแห่งกาซนี (Mahmud of Ghazni) เป็นชาวเติร์ก อาจขาดความสนพระทัยในผลงานของเฟร์โดว์ซีซึ่งแสดงโดยราชวงศ์ซามานิด ส่งผลให้เขาขาดความนิยมในพระราชสำนัก เฟร์โดว์ซีใช้เวลากว่าสามทศวรรษ (จาก ค.ศ. 977 ถึง 1010) ประพันธ์ ชอฮ์นอเม ซึ่งได้กลายมาเป็นหนึ่งในผลงานที่ทรงอิทธิพลที่สุดในวรรณกรรมเปอร์เซีย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กวีชาวเปอร์เซีย
ชาวเปอร์เซีย
เกลเซอร์

เรมอนด์ เอ็ม ลอยด์ (Raymond M. Lloy) เกิดวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1964 เป็นนักต่อสู้ป้องกันตัว, นักมวยปล้ำอาชีพ และนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักกันมากที่สุดสำหรับการปรากฏตัวในรายการเวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิงในปลายทศวรรษ 1990 โดยใช้ชื่อในสังเวียนว่า เกลเซอร์ (Glacier)
หนึ่งในทักษะศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวของลอยด์ คือ การได้เรียนรู้เพลงหมัดหงฉวนขณะที่เขามีอายุได้ 14 ปี ในภายหลัง เขาได้เพิ่มเติมในสาขาวิชาอื่นๆ เช่น ยูโด และเคมโป ในโรงเรียนที่เขาเป็นเจ้าของและได้ทำการสอนโดยอดีตตัวแทนรัฐบาลกับเจ้าหน้าที่ตำรวจสหรัฐ ก่อนที่จะปิดการให้บริการลงใน ค.ศ. 1982 
ลอยด์สำเร็จการศึกษาใน ค.ศ. 1987 ด้วยระดับปริญญาโทในสาขาการศึกษา ก่อนที่เขาได้แสดงความคิดเห็นในความตลกขบขันให้กับผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น ว่าเขากับเพื่อนร่วมทีมอีกคนที่มีชื่อว่า อาร์.ดี. สเวน ได้วางแผนว่าจะกลายเป็นแชมป์โลกแท็คทีม เขามีโอกาสที่เข้าร่วมรายการเอ็นเอฟแอลในปีนั้น แต่ก็ได้ปฏิเสธเนื่องจากมีการนัดหยุดแข่งโดยผู้เล่น และเนื่องด้วยเขาเพิ่งได้รับงานแรกของเขาซึ่งเป็นงานสอน
==ผลงาน==
===คาราเต้===
World Karate Association
*Southeastern Super Heavyweight Full Contact Karate Champion
===มวยปล้ำอาชีพ===
AWA World-1 South
*AWA Southern Heavyweight Championship (1 time)
Georgia All-Star Wrestling
*GASW Tag Team Championship (1 time, last) – with R.D. Swain
Georgia Championship Wrestling
*GCW Tag Team Championship (1 time) – with R.D. Swain
National Wrestling Alliance
*NWA World Tag Team Championship (1 time) – with Jason Sugarman
Universal Independent Wrestling
*UIW Heavyweight Championship (1 time)
Peach State Wrestling
*PSW United States Tag Team Championship (2 times, first) – with R.D. Swain
Pro Wrestling Illustrated
*PWI ranked him # 488 of the 500 best singles wrestlers of the PWI Years in 2003
Turnbuckle Championship Wrestling
*TCW Heavyweight Championship (2 times)
*TCW Tag Team Championship (2 times) – with Jorge Estrada (1), Big Ron Studd (1)
United States Wrestling Alliance
*USWA Tag Team Championship (1 time) - with Jesse Neal
== อ้างอิง ==
นักแสดงภาพยนตร์อเมริกัน
ผู้ใช้เพลงหมัดหงฉวน
นักยูโดชาวอเมริกัน
นักคาราเต้ชาวอเมริกัน
นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน
ครูชาวอเมริกัน
บุคคลจากออร์แลนโด
สตันต์แมนชาวอเมริกัน
ปลามง

ปลามง หรือ ปลากะมง หรือ ปลาม่ง (Jacks, Trevallies, Kingfishes) เป็นสกุลของปลาทะเลกระดูกแข็งสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Caranx (/คา-แรงก์/)
จัดเป็นปลาที่มีขนาดกลางและใหญ่ในวงศ์นี้ มีลักษณะโดยรวม คือ ลำตัวแบนข้างเล็กน้อย หน้าครีบก้นมีหนามแข็ง 2 อันพับได้ คอดหางแคบ เกล็ดบนเส้นข้างตัวมีขนาดใหญ่ เป็นเหลี่ยมแข็งโดยเฉพาะที่บริเวณคอดหาง ส่วนหัวสั้นทู่ มีสีลำตัวเป็นสีขาวและสีเงิน อยู่รวมกันเป็นฝูง  เป็นปลาที่กินเนื้อ ได้แก่ ปลาชนิดอื่น ๆ และสัตว์น้ำขนาดเล็กกว่าเป็นอาหาร
มีทั้งหมด 18 ชนิด (ดูในตาราง) โดยชนิดที่ใหญ่ที่สุด คือ ปลากะมงพร้าว (C. ignobilis) ที่มีความยาวเต็มที่ได้ถึง 1.4 เมตร
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในทะเลและมหาสมุทรเขตร้อนและเขตอบอุ่น บางครั้งอาจเข้าหามากินในแหล่งน้ำกร่อย นิยมตกเป็นเกมกีฬา และใช้เนื้อในการบริโภคเป็นอาหาร
ซึ่งปลาในสกุลนี้ ยังมีชื่อเรียกอื่น อีก เช่น "ปลากะม่ง", "ปลาสีกุน" หรือ "ปลาหางกิ่ว" ซึ่งเป็นการเรียกทับซ้อนกับปลาสกุลอื่นที่อยู่ในวงศ์เดียวกันนี้ด้วย
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ข้อมูลเพิ่มเติมจาก Fishbase.org 
วงศ์ปลาหางแข็ง
ปลาสีขน

ปลาสีขน หรือ ปลาหางกิ่วหม้อ หรือ ปลากะมงตาแดง หรือ ปลากะมงตาโต  (Bigeye trevally, Dusky jack, Great trevally; ) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae)
มีลำตัวค่อนข้างอ้วน ยาวเรียว หัวมีขนาดใหญ่และป้อม ปากกว้าง เกล็ดมีขนาดปานกลางบริเวณเส้นข้างลำตัวมีเกล็ดขนาดใหญ่แข็งคม โดยเฉพาะบริเวณโคนหาง ตามีขนาดใหญ่อยู่เกือบสุดปลายจะงอยปาก ครีบอกยาวเรียวแหลม ครีบหลังยาวแยกเป็นสองอัน อันที่เป็นก้านครีบแข็งสั้น อันอ่อนส่วนหน้ายกสูงขึ้นและมีขนาดใกล้เคียงกับครีบก้น ครีบท้องมีขนาดเล็กอยู่ใต้ครีบอก ครีบหางปลายเป็นแฉกลึก พื้นลำตัวด้านบนเป็นสีน้ำเงินปนเขียว
จัดเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่อีกชนิดหนึ่งของวงศ์นี้ มีขนาดโตเต็มที่ได้ถึง 120 เซนติเมตร หนัก 18 กิโลกรัม แต่ขนาดโดยเฉลี่ยราว 40-60 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรเขตร้อน ได้แก่ มหาสมุทรแปซิฟิก และมหาสมุทรอินเดีย อย่างกว้างขวาง ตั้งแต่แคลิฟอร์เนีย, เอกวาดอร์, แอฟริกาใต้, ญี่ปุ่นทางตอนเหนือ จนถึงออสเตรเลียด้วย สำหรับในน่านน้ำไทยจะพบชุกชุมบริเวณช่องเกาะคราม, แสมสาร, เกาะเต่า ในฝั่งอ่าวไทย และฝั่งทะเลอันดามัน โดยมักจะอยู่รวมกันบางครั้งอาจพบได้ใต้โป๊ะ เป็นต้น และพบได้ถึงแหล่งน้ำจืด
เป็นปลาที่มีรสชาติดี จึงนิยมบริโภคเป็นอาหาร และตกเป็นเกมกีฬา และเลี้ยงเป็นปลาสวยงามในน้ำจืด หรือน้ำกร่อย โดยเลี้ยงกันตั้งแต่ยังเล็ก ๆ เหมือนเช่นปลากะมงพร้าว  (C. ignobilis) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่มีขนาดใหญ่กว่า 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูล (เพิ่มเติม) จาก Fishbase.org 
มหสัตว์
ปลาที่พบในประเทศไทย
ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
ปลาที่พบในประเทศจีน
ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
ปลาทวีปอเมริกาใต้
ปลาแอฟริกา
ปลาเศรษฐกิจ
ปลาเกม
ปลาตู้
สกุลปลากะมง
ปลากะพงเหลืองห้าเส้น

ปลากะพงเหลืองห้าเส้น หรือ ปลากะพงเหลืองแถบฟ้า (five-lined snapper, blue-striped snapper, blue-banded sea perch; ) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะพงแดง (Lutjanidae)
มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับปลาชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน แต่มีลักษณะเด่น คือ มีแถบข้างลำตัวเป็นสีฟ้าบนพื้นสีเหลืองสด และมีแต้มสีดำระหว่างเส้นสองแถบบน ลูกปลาขนาดเล็กมีลำตัวใสจนมองเห็นกระดูกภายในได้
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 35 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 30 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแถบชายฝั่งและแนวปะการังของอินโด-แปซิฟิกตะวันออก ไปจนถึงออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน
มีการบริโภคเป็นปลาเศรษฐกิจบ้าง แต่รสชาติไม่อร่อย จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามมากกว่า เนื่องจากความสวยงามที่โดดเด่น 
นอกจากนี้แล้วยังมีชื่อเรียกอื่น อีก เช่น "ปลากะพงข้างปาน", "ปลากะพงทอง" หรือ "ปลาเหลืองลีซี"
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
จาก Fishbase.org 
เหลืองหางส้ม
ปลาเศรษฐกิจ
ปลาตู้
ปลาที่พบในประเทศไทย
ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ฮาโลวีน ฮาวอค

ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ฮาโลวีน ฮาวอค เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง โดยจัดขึ้นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1989 ถึง ค.ศ. 2000 รวม 12 ครั้ง ต่อมารายการเพย์-เพอร์-วิวนี้ได้ยุติลง หลังจากที่ เวิลด์เรสต์ลิงเฟดดิเรชั่น ได้ซื้อสมาคมของ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง ไปในปี ค.ศ. 2001
==วันที่และสถานที่ของฮาโลวีน ฮาวอค==
__NOTOC__
==ดูเพิ่ม==
รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูซีดับเบิลยู
เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Results at ProWrestlingHistory.com
Results and coverage at OWW
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ฮาโลวีน ฮาวอค
รายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูซีดับเบิลยู