pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
กีฬายิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

การแข่งขันยิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่นครรีโอเดจาเนโร จะจัดขึ้นในระยะเวลา 7 วัน ระหว่างวันที่ 6–12 สิงหาคม ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ สนามซังบาโดรมีมาร์เกวสเดซาปูกาอี
== ทีมที่ได้โควตาเข้าแข่งขัน ==
== ประเทศที่เข้าร่วม ==
นักยิงธนูจาก 56 ประเทศเข้าร่วมในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
== สรุปเหรียญ ==
=== ตารางเหรียญ ===
{| 
|-
|1||align=left| || 4 || 0 || 1 || 5
|-
|2||align=left| || 0 || 1 || 1 || 2
|-
| rowspan=3|3
|align=left| || 0 || 1 || 0 || 1
|-
|align=left| || 0 || 1 || 0 || 1
|-
|align=left| || 0 || 1 || 0 || 1
|-
| rowspan=2|6
|align=left| || 0 || 0 || 1 || 1
|-
|align=left| || 0 || 0 || 1 || 1
|-
!colspan=2| รวม || 4 || 4 || 4 || 12
|}
=== ผู้ที่ได้รับเหรียญ ===
{| 
|-
| ชายเดี่ยว
|
|
|
|-
| ทีมชาย
|  คิม อู-จินคู พน-ชันอี ซึง-ยุน
|  เบรดี เอลลิสันแซก การ์เรตต์เจค คามินสกี
|  อเล็ก พ็อตส์ไรอัน ไทอักเทย์เลอร์ เวิร์ท
|-bgcolor=#DDDDDD
|colspan=7|
|-
| หญิงเดี่ยว
| 
| 
| 
|-
| ทีมหญิง
|  ชัง ฮเย-จินชเว มี-ซ็อนคี โบ-แบ
|  ตูยานา ดาชีดอร์จีเยวา คเซนียา เปโรวาอินนา สเตปาโนวา
|  เหล่ย์ เฉียนอิงหลิน ชือเจียถัน หย่าถิง
|}
== อ้างอิง ==
ยิงธนู
ยิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

การแข่งขันยกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่ นครรีโอเดจาเนโร ระหว่างวันที่ 6–16 สิงหาคม ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ สนามรีอูเซงตรู
== ประเภทการแข่งขัน ==
มีการชิงชัยทั้งหมด 15 เหรียญทอง คือ
{|
|
56 กก. ชาย
62 กก. ชาย
69 กก. ชาย
77 กก. ชาย
85 กก. ชาย
94 กก. ชาย
105 กก. ชาย
+105 กก. ชาย
|width=20|
|valign=top|
48 กก. หญิง
53 กก. หญิง
58 กก. หญิง
63 กก. หญิง
69 กก. หญิง
75 กก. หญิง
+75 กก. หญิง
|}
== ทีมที่ได้โควตาเข้าแข่งขัน ==
{|
|valign="top" width=0%|
|valign="top" width=0%|
|}
== สรุปเหรียญรางวัล ==
=== ตารางเหรียญรางวัล ===
{| 
|-
|1||align=left|||4||1||0||5
|-
|2||align=left|||2||1||1||4
|-
|3||align=left|||1||1||2||4
|-
|4||align=left|||1||0||1||2
|-
|5||align=left|||1||0||0||1
|-
|rowspan=2|6||align=left|||0||2||0||2
|-
|align=left|||0||2||0||2
|-
|rowspan=2|8||align=left|||0||1||0||1
|-
|align=left|||0||1||0||1
|-
|10||align=left|||0||0||2||2
|-
|rowspan=3|11||align=left|||0||0||1||1
|-
|align=left|||0||0||1||1
|-
|align=left|||0||0||1||1
|-
!colspan=2| รวม || 9 || 9 || 9 || 27
|}
=== ชาย ===
{| 
|-
|56 กก.
| WR
|
|
|-
|62 กก.
|
|
|
|-
|69 กก.
|
|
|
|-
|77 กก.
| WR
| WR
|
|-
|85 กก.
| WR OR
| OR
|
|-
|94 กก.
|
|
|
|-
|105 กก.
| OR
|
|
|-
| +105 กก.
| WR OR
|
|
|}
=== หญิง ===
{| 
|-
|48 กก.
||
|
|
|-
|53 กก.
|
|
|
|-
|58 กก.
| OR
|
|
|-
|63&nbsp;กก.
| WR
|
|
|-
|69 กก.
|
|
|
|-
|75 กก.
|
|
|
|-
| +75 กก.
|
|
|
|}
== อ้างอิง ==
ยกน้ำหนัก
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
อิวัน รากิติช

อิวัน รากิติช (Ivan Rakitić; เกิดวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักฟุตบอลชาวโครเอเชีย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับเซบิยาและทีมชาติโครเอเชีย
รากิติชเริ่มอาชีพนักฟุตบอลที่บาเซิล และอยู่กับบาเซิลได้ 2 ฤดูกาลก่อนที่จะเซ็นสัญญากับชัลเคอ 04 หลังจากที่อยู่กับชัลเคอ 04 ได้ 3 ฤดูกาลครึ่ง เขาก็ได้เซ็นสัญญากับเซบิยา ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2554 สองปีถัดมา รากิติชได้รับการยืนยันว่าจะเป็นกัปตันทีมและนำทีมคว้าชัยชนะในยูฟ่ายูโรปาลีก ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2557 บาร์เซโลนาและเซบิยาก็บรรลุข้อตกลงในการซื้อขายรากิติช
ในระดับนานาชาติ รากิติชเล่นให้กับฟุตบอลทีมชาติโครเอเชีย ถึงแม้ว่าเขาจะมาจากเยาวชนของฟุตบอลทีมชาติสวิตเซอร์แลนด์ รากิติชได้เปลี่ยนใจมาเล่นให้กับทีมชาติตามบ้านเกิดของพ่อแทน เขาเล่นให้กับโครเอเชียครั้งแรกใน พ.ศ. 2550 และก็ทำให้ทีมชาติสามารถเล่นได้ในยูฟ่ายูโร 2008 ยูฟ่ายูโร 2012 และฟุตบอลโลก 2014
== สถิติอาชีพ ==
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นักฟุตบอลชาวโครเอเชีย
นักฟุตบอลชาวสวิส
กองกลางฟุตบอล
นักฟุตบอลทีมชาติโครเอเชีย
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2014
ผู้เล่นในลาลิกา
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเซบิยา
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก
บุคคลจากรัฐอาร์เกา
ชาวสวิสเชื้อสายโครเอเชีย
นักฟุตบอลเยาวชนทีมชาติโครเอเชีย
พระจันทรโคจรคุณ (ยิ้ม จนฺทรํสี)

พระจันทรโคจรคุณ (ยิ้ม จนฺทรํสี) เป็นพระราชาคณะฝ่ายธรรมยุติกนิกาย เจ้าอาวาสรูปแรกของวัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร
== ประวัติ ==
พระจันทรโคจรคุณ เกิดเมื่อวันอังคารขึ้น 8 ค่ำ เดือน 12 ปีมะเส็ง ตรงกับวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2352 ชาติภูมิอยู่สามเสน เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร โยมบิดาชื่อมา โยมมารดาชื่อคง
ต่อมาในเดือน 7 พ.ศ. 2373 ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุที่วัดราชาธิวาส พระสุเมธมุนี (ซาย พุทฺธวํโส) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเมื่อทรงพระผนวชเป็นพระกรรมวาจาจารย์ จากนั้นได้ศึกษาภาษาบาลีจนแปลได้ แต่ไม่ได้เข้าสอบ ต่อมาได้ติดตามพระอริยมุนี (ทับ พุทฺธสิริ) ย้ายไปอยู่วัดโสมนัสราชวรวิหาร จนถึงปี พ.ศ. 2402 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงตั้งเป็นพระราชาคณะอยู่วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร
เมื่อพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงตั้งวัดมกุฏกษัตริยารามแล้วเสร็จ ได้ทรงโปรดให้แห่พระจันทรโคจรคุณจากวัดบวรนิเวศวิหารมาเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ในวันศุกร์ ขึ้น 7 ค่ำ เดือน 8 ตรงกับวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2411 ท่านได้ปกครองวัดนี้จนถึงแก่มรณภาพ
== อุปนิสัย ==
สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ได้ศึกษาข้อวัตรปฏิบัติอยู่กับพระจันทรโคจรคุณนานถึง 2 ปี 2 เดือน ได้ตรัสเล่าว่าท่านเป็นพระผู้เคร่งครัดในพระวินัย สมถะ  เยือกเย็น เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ไม่ถือตัวว่าเป็นผู้ใหญ่แม้เมื่ออยู่กับผู้น้อย พูดน้อย ไม่พูดเสียดสีเพ้อเจ้อ ไม่แสดงอาการโกรธเคืองใคร มีสติมาก
== สมณศักดิ์ ==

เป็นพระปลัด ฐานานุกรมในพระอริยมุนี (ทับ พุทฺธสิริ)
พ.ศ. 2398 เป็นพระครูสัญญาบัตรที่ พระครูจันทรโคจรคุณ
พ.ศ. 2402 เป็นพระราชาคณะที่ พระจันทรโคจรคุณ
== มรณภาพ ==
พระจันทรโคจรคุณ ถึงแก่มรณภาพในคืนวันจันทร์ แรม 12 ค่ำ เดือน 10 ตรงกับวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2425 ตอนที่ท่านมรณภาพนั้นเทียนและโคมไฟที่จุดอยู่ต่างดับลงพร้อมกันทั้งที่ไม่มีลมพัด เมื่อภิกษุสามเณรช่วยกันจุดไฟขึ้นใหม่จึงพบว่าท่านมรณภาพแล้ว
== ศิษย์ที่สำคัญ ==
สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เขียว จนฺทสิริ) วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพระอรุณนิภาคุณากร วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร
พระพรหมมุนี (แฟง กิตฺติสาโร) วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร
สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร
หม่อมเจ้าเพิ่ม ลดาวัลย์
== อ้างอิง ==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
ภิกษุในสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย
พระราชาคณะชั้นสามัญ
เจ้าอาวาสวัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร
บุคคลจากเขตดุสิต
เทศบาลเมืองอ่างทอง

อ่างทอง เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งและแห่งเดียวในจังหวัดอ่างทอง เป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัด ตั้งอยู่บนทั้งสองฝั่งของแม่น้ำเจ้าพระยา มีพื้นที่ครอบคลุมหลายตำบลในอำเภอเมืองอ่างทอง ได้แก่ ตำบลตลาดหลวง ตำบลบางแก้ว และบางส่วนของตำบลศาลาแดง ตำบลบ้านแห ตำบลบ้านอิฐ ตำบลโพสะ และตำบลย่านซื่อ โดยในปี พ.ศ. 2561 เมืองอ่างทองมีประชากรจำนวน 12,803 คน
== ประวัติ ==
อ่างทอง เป็นเทศบาลเมืองซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ตำบลตลาดหลวง ตำบลบางแก้วทั้งตำบล และยังครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลศาลาแดง ตำบลโพสะ ตำบลศาลาแดง ตำบลย่านซื่อ ตำบลบ้านอิฐ และตำบลบ้านแห ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง ท้องที่บริเวณชุมนุมชนอันเป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัดอ่างทอง ยังขาดการบำรุงรักษา ทางราชการจึงได้จัดตั้ง "เทศบาลเมืองอ่างทอง" ขึ้น เพื่อบำรุงความสุขและความสะดวกของประชาชนให้ยิ่งขึ้น และนับว่าเป็นเทศบาลเมืองแห่งแรกของจังหวัดอ่างทอง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2479 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 29 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน มีพื้นที่รับผิดชอบ 3.730 ตารางกิโลเมตร
ต่อมาได้มีการขยายเขตเทศบาลเมืองอ่างทอง เนื่องจากการขยายตัวและความเจริญของชุมชนมีมากขึ้น และเพื่อให้เหมาะสมกับการบริหารงาน ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2537 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 20 กันยายน ปีเดียวกัน จึงมีมีพื้นที่รับผิดชอบเพิ่มขึ้นเป็น 6.1930 ตารางกิโลเมตร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลเมืองอ่างทอง
เทศบาลเมือง
เทศบาลในจังหวัดอ่างทอง
อำเภอเมืองอ่างทอง
เทศบาลเมืองสระบุรี

สระบุรี เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี มีประชากรในปี พ.ศ. 2555 จำนวน 62,499 คน มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลปากเพรียวทั้งตำบล
== ประวัติ ==
เทศบาลเมืองสระบุรี ตั้งอยู่ที่ตำบลปากเพรียว อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี ได้ยกฐานะจากสุขาภิบาลเมืองสระบุรี ตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองสระบุรี เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2478 โดยมีพื้นที่เพียง 5 ตารางกิโลเมตร ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2517 ได้มีการเปลี่ยนแปลงขยายเขตเทศบาลจากเดิมมาเป็น 20.13 ตารางกิโลเมตร จนถึงปัจจุบัน
== ที่ตั้ง ==
เทศบาลเมืองสระบุรี มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลปากเพรียวทั้งตำบล มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลต่าง ๆ ดังนี้
ทิศเหนือ จรดตำบลดาวเรือง, ตำบลผึ้งรวง (อำเภอเฉลิมพระเกียรติ)
ทิศตะวันออก จรดตำบลตะกุด, ตำบลปากข้าวสาร
ทิศใต้ จรดตำบลปากข้าวสาร
ทิศตะวันตก จรดตำบลโคกสว่าง, ตำบลนาโฉง
== ภูมิประเทศ ==
เทศบาลเมืองสระบุรี ตั้งอยู่บนที่ราบสูง สูงกว่าระดับน้ำทะเลปานกลางที่ระดับความสูงประมาณ 15-16 เมตร มีความลาดเอียงต่ำลงบริเวณรอบนอกเมือง ทำให้ในฤดูฝนจะมีน้ำท่วมขังบริเวณที่ต่ำ เมืองสระบุรีมีแม่น้ำป่าสักไหลผ่านเขตเทศบาลเมืองสระบุรี โดยไหลผ่านมาจากอำเภอมวกเหล็ก สู่อำเภอแก่งคอย อำเภอเมืองสระบุรี และอำเภอเสาไห้ แล้วไหลบรรจบกับแม่น้ำเจ้าพระยาที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และมีคลอง 1 แห่ง คือ คลองฝั่งแดง
== อ้างอิง ==
เทศบาลเมืองในจังหวัดสระบุรี
อำเภอเมืองสระบุรี
นักบุญลองกินุส

ลองกินุส (Longinus) หรือ ลอนไจนัส  เป็นชื่อที่ตั้งให้กับบุคคลในตำนานของศาสนาคริสต์ เขาเป็นนายทหารผู้แทงหอกลงบนร่างพระเยซูที่ถูกตรึงกางเขน ซึ่งหอกนี้ได้กลายเป็นหอกในตำนานที่ถูกเรียกว่า "หอกศักดิ์สิทธิ์" ทั้งนี้ใน "สารของเฮรอดถึงปิลาตุส" ได้ระบุว่า ลองกินุสรู้สึกผิดและเป็นทุกข์ใจต่อการที่ได้แทงร่างของพระเยซู เขาถูกส่งไปในถ้ำที่ในทุกๆคืนจะถูกสิงโตกัดฉีกร่างเนื้อ และเมื่อถึงรุ่งเช้าร่างกายเขาก็กลับฟื้นคืนเป็นปกติ และก็ถูกกัดฉีกอีกเป็นวังวนเรื่อยๆจนสิ้นสุด หลังจากนั้นเขาจึงหันไปนับถือคริสต์
อย่างไรก็ตาม มีนักบวชอังกฤษชื่อ ซาบีน บาริง-กูดได้พบว่า "ชื่อลองกินุสนั้นไม่เคยเป็นที่รู้จักในหมู่ชาวกรีกมาก่อนจนกระทั่งถึงยุคสังฆราชเยอรมานุสในปี 715 ชื่อลองกินุสนั้นถูกเริ่มใช้ในหมู่ชาวตะวันตกจากพระวรสารนักบุญนิโคเดอมุส ไม่มีข้อมูลที่เชื่อถือได้ใดๆที่ยืนยันถึงการกระทำและความทุกข์ทรมานของนักบุญผู้นี้" ถึงกระนั้น ก็ยังมีความเชื่อดั้งเดิมที่ว่าบ้านเกิดของลองกินุสเป็นหมู่บ้านเล็กๆในลานเซียโน แคว้นอาบรุซโซ ภาคกลางของอิตาลี
มีข้อสันนิฐานว่า ลองกินุส เป็นคำละตินที่อาจมีรากศัพท์มาจากคำกรีก λόγχη (ลองชี) ที่หมายถึงหอกซึ่งคำนี้ปรากฏในพระวรสารนักบุญยอห์น 19:34 นอกจากนี้ ในหอสมุดชาวฟลอเรนซ์ยังพบเอกสารโบราณที่เขียนขึ้นในปี 586 มีคำกรีกนี้ถูกเขียนเป็นตัวพิมพ์ใหญ่ ΛΟΓΙΝΟC (ลองกินอส) อยู่ข้างภาพนายทหารถือหอก เป็นเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรฉากตรึงกางเขน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Reliquary of Saint Longinus
Catholic Forum: St. Longinus 
St. Longinus 
The Holy Lance of Longinus
นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 1
บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 1
บุคคลที่เสียชีวิตในคริสต์ศตวรรษที่ 1
เทศบาลเมืองพิจิตร

พิจิตร เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในจังหวัดพิจิตร เป็นเทศบาลเมืองที่ตั้งขึ้นเป็นลำดับที่สองของจังหวัดต่อจากเทศบาลเมืองบางมูลนาก ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองพิจิตร มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลในเมืองทั้งตำบล มีพื้นที่ 12.017 ตารางกิโลเมตร มีประชากรในปี พ.ศ. 2561 จำนวน 21,580 คน
== ประวัติ ==
พิจิตรเป็นเมืองเก่าแก่ที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1601 ในสมัยสุโขทัย ปรากฏข้อความในศิลาจารึกหลักที่ 1 ของพ่อขุนรามคำแหงมหาราช ในศิลาจารึกหลักที่ 8 รัชกาลพระยาลิไท และจากพงศาวดารเหนือ พระยาโคตรตะบองได้ย้ายเมืองจากนครไชยบวรมาตั้งที่หมู่บ้านสระหลวง โดยได้เริ่มฝังหลักเมือง และได้เปลี่ยนชื่อเมืองใหม่ว่า เมืองสระหลวง ซึ่งมีสถานะเป็นหัวเมืองเอกของกรุงสุโขทัย ต่อมาในสมัยอยุธยา รัชสมัยของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถได้เปลี่ยนชื่อเป็น เมืองโอฆบุรี ซึ่งแปลว่า "เมืองในท้องน้ำ" และต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น เมืองพิจิตร ซึ่งมีความหมายว่า "เมืองงาม" จนถึงปัจจุบัน
เทศบาลเมืองพิจิตรเดิมเป็นที่ตั้งศาลากลางจังหวัดพิจิตร ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลเมืองพิจิตร เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2479 มีพื้นที่เขตเทศบาล 1.88 ตารางกิโลเมตร ต่อมาในปี พ.ศ. 2499 ได้มีพระราชกฤษฎีกาลงวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2499 เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองพิจิตรเป็น 3.17 ตารางกิโลเมตร และในปี พ.ศ. 2512 ได้มีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองพิจิตรเป็น 12.017 ตารางกิโลเมตร
== ภูมิศาสตร์ ==
เมืองพิจิตรเป็นเมืองที่มีแม่น้ำน่านไหลผ่าน โดยตัวเมืองตั้งอยู่บริเวณริมฝั่งด้านตะวันตกของแม่น้ำน่านในท้องที่อำเภอเมืองพิจิตร และเป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัด พื้นที่เขตเทศบาลมี 12.017 ตารางกิโลเมตร มีอาณาเขตติดกับพื้นที่ใกล้เคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลปากทาง อำเภอเมืองพิจิตร
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลท่าหลวง อำเภอเมืองพิจิตร
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลปากทางและตำบลท่าหลวง อำเภอเมืองพิจิตร
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลคลองคะเชนทร์ อำเภอเมืองพิจิตร
== ชุมชน ==
เทศบาลเมืองพิจิตรมีการแบ่งการปกครองออกเป็น 25 ชุมชน ดังนี้ (ข้อมูลจากสำนักทะเบียนเทศบาลเมืองพิจิตร)
ชุมชนหน้าบึงสีไฟ
ชุมชนบึงสีไฟตอนล่าง
ชุมชนบึงสีไฟตอนบน
ชุมชนขุนแผน
ชุมชนศรีมาลา
ชุมชนราชวิถี
ชุมชนวัดท่าหลวง
ชุมชนกลางเมือง
ชุมชนบุษบา
ชุมชนตลาดสดเทศบาล 1
ชุมชนตลาดสดเทศบาล 2
ชุมชนสระหลวง
ชุมชนศาลเจ้าพ่อหลวง
ชุมชนพิจิตรธานี
ชุมชนประชาอุทิศ
ชุมชนปากทาง
ชุมชนปากคลองท่าหลวง
ชุมชนราชรถ
ชุมชนคลองคะเชนทร์ใน
ชุมชนคลองคะเชนทร์นอก
ชุมชนหลังสถานีรถไฟ
ชุมชนฝั่งสถานีรถไฟเหนือ
ชุมชนหน้าและหลังสถานีรถไฟ
ชุมชนฝั่งสถานีรถไฟใต้
ชุมชนประตูน้ำคลองท่าหลวง
== ทางหลวง ==
ทางหลวงที่ผ่านเขตเทศบาล ได้แก่
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 115 (ถนนกำแพงเพชร–สากเหล็ก)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 111 (ถนนเลี่ยงเมืองพิจิตร)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 113 (ถนนพิจิตร–ตะพานหิน)
ทางหลวงชนบท พจ.4014 (ถนนเมืองเก่า–บึงสีไฟ)
ทางหลวงชนบท พจ.4003 (ถนนดงป่าคำ–พิจิตร)
ทางหลวงชนบท พจ.5046 (ถนนพิจิตร–วังกรด)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลเมืองพิจิตร
พิจิตร
อำเภอเมืองพิจิตร
ช่วง เชวงศักดิ์สงคราม

พันเอก ช่วง เชวงศักดิ์สงคราม หรือ หลวงเชวงศักดิ์สงคราม (10 มีนาคม พ.ศ. 2442 - 9 มีนาคม พ.ศ. 2505) นามเดิม ช่วง ขวัญเชิด อดีตรองนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ
== ประวัติ ==
พันเอก ช่วง เชวงศักดิ์สงคราม เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2442 บิดาชื่อบุญรอด มารดาชื่อทับทิม
== การศึกษา ==
เมื่อโตได้เข้าเรียนที่โรงเรียนนครพิทยาคม ย้ายที่อยู่และเรียนที่จังหวัดชลบุรี เข้าเรียนชั้นประถม 2 ที่โรงเรียนวัดต้นสน แล้วย้ายไปโรงเรียนอุดมพิทยากร (วัดกำแพง) ที่จังหวัดฉะเชิงเทรา เรียนชั้นประถม 3 ที่โรงเรียนวัดเมือง ขณะนั้นรัฐบาลได้ตั้งโรงเรียนสามัญประจำมณฑลขึ้นและจัดให้มีการปรับเทียบความรู้นักเรียนประถมเป็นมัธยมทั้งหมด เมื่อเรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ช่วงจึงได้รับการปรับวุฒิเข้าศึกษาต่อชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ในโรงเรียนเบญจมราชูทิศ ซึ่งเป็นโรงเรียนชายประจำจังหวัดฉะเชิงเทราต่อในทันที ต่อมาได้เข้าศึกษาต่อชั้นมัธยมปีที่ 6 ที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และเลือกที่จะเป็นทหาร จึงสอบแข่งขันเข้าศึกษาในโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
== การทำงาน ==
พันเอกช่วง เชวงศักดิ์สงครามสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า และได้รับพระราชทานยศร้อยตรีเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2464แล้วเริ่มปฏิบัติราชการในกองทัพบกจนได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นหลวงเชวงศักดิ์สงคราม ถือศักดินา ๘๐๐ เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2475และได้รับตำแหน่งที่สำคัญเรื่อยมา เช่น
25 พฤษภาคม พ.ศ. 2479 อธิบดีกรมราชทัณฑ์
1 เมษายน พ.ศ. 2482 ปลัดกระทรวงมหาดไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย (พ.ศ. 2485 และ พ.ศ. 2488)
รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขคนแรก (พ.ศ. 2486 - 2487)
นอกจากนี้ระหว่างที่ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ พันเอกช่วง เชวงศักดิ์สงคราม ยังดำรงตำแหน่งนายกสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (31 พฤษภาคม 2490 ถึง 8 พฤศจิกายน 2490) ด้วย
นอกเหนือจากงานราชการแล้ว พันเอกช่วง เชวงศักดิ์สงคราม ยังเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่ 2 ในปี พ.ศ. 2494 เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครปฐม และสมาชิกวุฒิสภา
== สมรส ==
พันเอกช่วง เชวงศักดิ์สงคราม สมรสกับ นางมาลัย เชวงศักดิ์สงคราม เมื่อวันที่ 31 มกราคม 2497 มีธิดากับนางมาลัย 1 คน
== ถึงแก่อนิจกรรม ==
พันเอกช่วง เชวงศักดิ์สงคราม ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2505 อายุได้ 63 ปี ด้วยอาการหัวใจวายเฉียบพลัน พระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหน้าพลับพลาอิสริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส 18 มิถุนายน พ.ศ. 2505
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดนครนายก
ทหารบกชาวไทย
เชวงศักดิ์สงคราม
รองนายกรัฐมนตรีไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ไทย
รัฐมนตรีไทยที่ไม่ได้ประจำกระทรวง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบแต่งตั้ง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครปฐม
ปลัดกระทรวงมหาดไทยไทย
สมาชิกคณะราษฎร
พรรคแนวรัฐธรรมนูญ
บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
บุคคลจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
นายกสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงรัตนโกสินทร์
พรศักดิ์ ประจักษ์วิทย์

พรศักดิ์ ประจักษ์วิทย์ หรือชื่อที่รู้จักในวงการว่า พรศักดิ์ (Pornsak) เป็นพิธีกรชาวไทยที่ได้รับความนิยมอย่างมากคนหนึ่งในประเทศสิงคโปร์ โดยมีความสามารถพูดได้ถึงสามภาษา (อังกฤษ, จีนกลางและไทย) โดยเขามักจะออกรายการของช่อง  MediaCorp TV Channel 8 และ MediaCorp TV Channel 5 ปัจจุบันเขาอยู่ภายใต้สังกัด เลฟโปรไฟล์
==ชีวิตช่วงแรกและการศึกษา==
พรศักดิ์ ประจักษ์วิทย์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2525 ที่สาทร กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย โดยบิดาเป็นชาวจีนและมารดาเป็นชาวไทยเชื้อสายจีน โดยแม่ของพรศักดิ์เสียชีวิตเมื่อเขาอายุ 5 ขวบด้วยโรคลูคีเมีย ภายหลังจากที่แม่ของเขาเสียชีวิตไม่นาน พ่อของพรศักดิ์ก็ส่งเขาไปที่สิงคโปร์ โดยเขาศึกษาที่โรงเรียนประถมศึกษาเซาท์วิว และ โรงเรียนมัธยมศึกษา Clementi Town โดยในปีแรก ๆ ที่ไปอยู่ที่สิงคโปร์เขาต้องอดทนจากเรื่องของกำแพงภาษา ในปี พ.ศ. 2547 พรศักดิ์สำเร็จการศึกษาในสาขาบริหารธุรกิจจากมหาวิทยาลัยการจัดการแห่งสิงคโปร์ ต่อมาพรศักดิ์ได้เข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยโมแนชโดยสำเร็จการศึกษาในระดับมหาบัณฑิตในสาขาการศึกษาปฐมวัย
==อาชีพ==
ภายหลังสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี พรศักดิ์ชนะการแข่งขัน ซึ่งจัดโดยวิทยุเอสพีเอช UFM 1003 ในปี พ.ศ. 2548 เขาได้เข้าเป็นดีเจ หลังจากนั้นเขาได้เริ่มทำงานหลากหลายมากขึ้นในวงการบันเทิง เช่นในปี พ.ศ. 2550 ได้เริ่มงานเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ ภายหลังเขาได้รับการชักชวนจากมีเดียคอร์ปที่งานเปิดห้องสมุด ลี่กาเซียง โดยแขกกิตติมศักดิ์ที่มาในงานเปิดห้องสมุดก็คือ รัฐมนตรีที่ปรึกษา ลี กวนยู
พรศักดิ์ได้พิสูจน์ความสามารถว่าเขามีความสามารถที่จะรับงานพิธีกรได้หลากหลายประเภท ประกอบด้วยรายการแข่งขันร้องเพลงCampus Superstar. ในปี พ.ศ. 2550 เขาได้รับรางวัล หน้าใหม่ยอดเยี่ยม จากงานประกาศรางวัล Star Awards ต่อมาเขาได้เป็นหนึ่งใน  "10 อันดับศิลปินที่ได้รับความนิยมสูงสุด"
นอกจากนั้นพรศักดิ์ยังเป็นผู้ประกอบการที่ประสบความสำเร็จ เขาเป็นเจ้าของร่วมของร้านอาหารไทยที่มีสาขาอย่าง PORN'S ชื่อของร้านอาหารทำให้ทุกสายตาต้องหยุดมอง แต่ชื่อร้านอาหาร คำว่า "porn" (พร) ในภาษาไทยมีความหมายว่า ความสุข. ทั้งพรศักดิ์ยังก่อตั้งโรงเรียนปฐมวัย
จากการเป็นผู้ที่ชอบศึกษา พรศักดิ์สำเร็จการศึกษาหลักสูตร Traditional Chinese Medicine สาขา TCM จาก Guangzhou University of Chinese Medicine เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2558 
==อ้างอิง==
==ข้อมูลเพิ่มเติม==
Profile  on xin.msn.com
for Porn's
Left Profile
ชาวไทยเชื้อสายจีน
บุคคลจากเขตสาทร
นักธุรกิจชาวไทย
ชาวไทยในประเทศสิงคโปร์
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยการจัดการแห่งสิงคโปร์
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยโมแนช
ผู้มีชื่อเสียงทางโทรทัศน์ชาวไทย
พยาธิหนอนหัวใจในสุนัข

พยาธิหนอนหัวใจในสุนัข หรือ พยาธิหนอนหัวใจ ชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Dirofilaria immitis เป็นพยาธิตัวกลมแบบฟิลาเรียชนิดหนึ่งซึ่งมียุงเป็นพาหะ โฮสต์แท้ของพยาธินี้คือสุนัข แต่ก็สามารถติดแมว สุนัขป่า สุนัขจิ้งจอก โคโยตี้ และสัตว์อื่นๆ เช่น เฟอร์เร็ต สิงโตทะเล หรือแม้แต่มนุษย์ก็สามารถติดได้แม้จะพบน้อย
โรครับจากสัตว์
ธาร์ซิส

ธาร์ซิส (Tharsis) เป็นชื่อเรียกของที่ราบสูงขนาดใหญ่ใกล้เส้นศูนย์สูตรในซีกดาวเคราะห์ฝั่งทิศตะวันตกของดาวอังคาร เป็นที่ตั้งของภูเขาไฟขนาดใหญ่ที่สุดในระบบสุริยจักรวาลของเรานามว่า โอลิมปัส และยังมีภูเขาไฟรูปโล่ อีก 3 ลูกทอดเรียงตัวกัน คือ อาร์เซีย, แอสคาเออุส และ พาโวนิส
ชื่อธาร์ซิสมาจากการถอดเสียงแบบกรีก–ละติน จากคำว่าทาร์ชิชซึ่งปรากฎในคัมภีร์ฮีบรู
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
NASA image and animation of the Tharsis region in true color 
Researchers pinpoint region responsible for Mars' heyday
ดาวอังคาร
สมาคมมหาวิทยาลัยอเมริกัน

สมาคมมหาวิทยาลัยอเมริกัน (Association of American Universities) เป็นองค์กรของมหาวิทยาลัยที่ทำงานวิจัยชั้นแนวหน้า ที่ทำงานมีเป้าหมายในการดำรงไว้ซึ่งงานวิจัยเชิงวิชาการและการศึกษาที่เข้มแข็ง ประกอบด้วมหาวิทยาลัย 60 แห่งในประเทศสหรัฐอเมริกา และ 2 แห่งในประเทศแคนาดา
สถาบันอุดมศึกษาในสหรัฐ
ตองตึง

ยางพลวง  ชื่ออื่น: กุง (ปราจีนบุรี, อุบลราชธานี, อุดรธานี); เกาะสะแต้ว (ละว้า-เชียงใหม่); คลง (เขมร-บุรีรัมย์); คลอง (เขมร); คลุ้ง (ชาวบน-นครราชสีมา); ควง (พิษณุโลก, สุโขทัย); โคล้ง (เขมร-สุรินทร์); ตะล่าอ่ออาขว่า (กะเหรี่ยง-เชียงใหม่); ตึง, ตองตึง, ตึงขาว (ภาคเหนือ); พลวง (ภาคกลาง, ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ); พลอง (ระยอง, ส่วย-สุรินทร์); ยาง, ยางพลวง (ภาคกลาง); ล่าเทอะ, แลเท้า (กะเหรี่ยง-ภาคเหนือ); สะเติ่ง (ละว้า-เชียงใหม่); สาละออง (กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี)
ภาษากะเหรี่ยงเรียก หล่าเคอะหล่า ไม้ยืนต้น ผลัดใบ กิ่งอ่อนมีร่องรอยแผลเป็นจากใบร่วงชัดเจน เปลือกต้นหนา สีน้ำตาลปนเทาอ่อน ใบเดี่ยว ยอดอ่อนมีหูใบสีแดงหุ้ม ดอกช่อออกตามซอกใบ กลีบเลี้ยงขนาดใหญ่ กลีบดอกเรียงซ้อนเป็นเกลียว สีชมพูเข้ม ตรงปลายกลีบ ผลมีปีกสองปีก เกิดจากกลีบเลี้ยง แข็ง ผลแก่ไม่แตก ใบใช้ห่อข้าวและตากแห้งใช้ทำตับมุงหลังคา เป็นไม้ที่นิยมใช้ทำฟืนในจังหวัดกำปงชนัง ประเทศกัมพูชา
== อ้างอิง ==
ขวัญฤทัย คำฝาเชื้อ 2551 พฤกษศาสตร์พื้นบ้านของชาวกะเหรี่ยง ที่ตำบลบ้านจันทร์และแจ่มหลวง อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ วิทยานิพนธ์ (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต) มหาวิทยาลัยเชียงใหม่271 หน้า ดูฉบับเต็ม 
พืชที่ใช้ทำของใช้
สกุลยางนา
ผักกาดช้าง

หญ้าคออ่อนหรือผักกาดช้าง  ภาษากะเหรี่ยงเรียกหน่อบออึ เป็นพืชล้มลุก ลำต้นอวบน้ำ มีขนปกคลุมเล็กน้อย ใบเดี่ยว ผิวใบค่อนข้างเกลี้ยง ท้องใบมีขนเล็กน้อย ดอกช่อแบบกระจุกแน่น มีเกล็ดสีขาวปกคลุมบริเวณก้านช่อดอก ใบและต้นนำไปต้มใช้เป็นอาหารเลี้ยงหมู มีสารที่เป็นพิษต่อตับและก่อเนื้องอก ยอดอ่อนนำมาทำอาหารได้
== อ้างอิง ==
ขวัญฤทัย คำฝาเชื้อ 2551 พฤกษศาสตร์พื้นบ้านของชาวกะเหรี่ยง ที่ตำบลบ้านจันทร์และแจ่มหลวง อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ วิทยานิพนธ์ (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต) มหาวิทยาลัยเชียงใหม่271 หน้า ดูฉบับเต็ม 
วงศ์ทานตะวัน
พืชมีพิษ
ถนนบางขุนเทียน

ถนนบางขุนเทียน เป็นถนนสายหลักในพื้นที่ เขตบางบอนและเขตบางขุนเทียน ประกอบไปด้วยถนนสองส่วน ได้แก่ ถนนบางขุนเทียน และ ถนนบางขุนเทียนชายทะเล
== ถนนบางขุนเทียน ==
ถนนบางขุนเทียน (Thanon Bang Khun Thian) เป็นถนนสายหลักในเขตบางบอนและเขตบางขุนเทียน ขนาด 6 ช่องจราจร มีระยะทางประมาณ 2 กิโลเมตร เริ่มต้นจากถนนเอกชัยที่ทางแยกบางบอน (รหัส 489) ในพื้นที่แขวงคลองบางบอน เขตบางบอน จากนั้นข้ามทางรถไฟสายวงเวียนใหญ่-มหาชัยเข้าสู่พื้นที่แขวงแสมดำ และไปสิ้นสุดที่ถนนพระรามที่ 2 โดยมีสะพานข้ามถนนพระรามที่ 2 เชื่อมต่อกับถนนบางขุนเทียนชายทะเลต่อไป
== ถนนบางขุนเทียนชายทะเล ==
ถนนบางขุนเทียนชายทะเล (Thanon Bang Khun Thian Chai Thale) เป็นถนนสายหลักในเขตบางขุนเทียน มีระยะทางประมาณ 15 กิโลเมตร เริ่มต้นจากถนนพระรามที่ 2 ตรงข้ามกับถนนบางขุนเทียน แขวงแสมดำ มุ่งหน้าไปทางทิศใต้ ตัดกับถนนสะแกงาม ลอดใต้ถนนกาญจนาภิเษก ข้ามคลองสนามชัย เข้าสู่พื้นที่แขวงท่าข้าม ลงไปทางทิศใต้จนถึงถนนเลียบคลองพิทยาลงกรณ์ เยื้องกับทางเข้าสะพานรักษ์ทะเลบางขุนเทียน
=== การก่อสร้าง ===
แต่เดิมถนนบางขุนเทียนชายทะเลมีขนาด 2 ช่องจราจรเท่านั้น และไม่มีสะพานข้ามถนนพระรามที่ 2 จากถนนบางขุนเทียน ทำให้รถที่ต้องการข้ามถนนพระรามที่ 2 จะต้องไปกลับรถที่ทางแยกต่างระดับบางขุนเทียนและสะพานกลับรถหน้าโรงพยาบาลบางมดเท่านั้น ต่อมาจึงมีการสร้างสะพานข้ามถนนพระรามที่ 2 ขนาด 4 ช่องจราจร ต่อมาเนื่องจากกรุงเทพมหานครต้องการผลักดันการท่องเที่ยวป่าชายเลนบริเวณชายทะเลบางขุนเทียน ถนนบางขุนเทียนชายทะเลเองเป็นย่านที่รวมร้านอาหารทะเลจำนวนมาก และเพื่อแก้ไขปัญหาน้ำท่วมถนนอย่างถาวร กรุงเทพมหานครจึงทำการปรับปรุงถนนบางขุนเทียนชายทะเล ช่วงถนนพระรามที่ 2 ถึงเชิงสะพานข้ามคลองเชิงตาแพ ระยะทาง 11.45 กิโลเมตร ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 แล้วเสร็จปี พ.ศ. 2552-2553 โดยโครงการได้แบ่งออกเป็น 3 ตอน ได้แก่ ช่วงถนนพระรามที่ 2 ถึงสะพานข้ามคลองสนามชัย ระยะทาง 3.16 กิโลเมตร ก่อสร้างเป็นถนนคอนกรีตเสริมเหล็กขนาด 6 ช่องจราจรพร้อมทางเท้า ส่วนตัวสะพานข้ามคลองสนามชัยมีขนาด 4 ช่องจราจร (รองรับการจราจรได้ 6 ช่องในอนาคต) ช่วงที่สอง ตั้งแต่สะพานข้ามคลองสนามชัยถึงซอยเทียนทะเล 30 ระยะทาง 4.15 กิโลเมตร ก่อสร้างเป็นถนนลาดยางขนาด 4 ช่องจราจรพร้อมทางจักรยาน โดยทั่วไปไม่มีทางเท้า และช่วงที่ 3 ตั้งแต่ซอยเทียนทะเล 30 จนถึงสะพานข้ามคลองเชิงตาแพ ระยะทาง 3.80 กิโลเมตร ก่อสร้างเป็นถนนลาดยางขนาด 2 ช่องจราจรพร้อมทางจักรยาน และสะพานข้ามคลองสำหรับช่องทางจักรยาน (ยกเว้นสะพานข้ามคลองเชิงตาแพที่ไม่มีสะพานข้ามคลองสำหรับจักรยาน) ส่วนช่วงสะพานข้ามคลองเชิงตาแพถึงถนนคลองพิทยาลงกรณ์ กรุงเทพมหานครได้ปรับปรุงเป็นถนนลาดยางขนาด 2 ช่องจราจร ไม่มีไหล่ทางไว้ก่อนแล้ว โดยถนนในช่วงนี้เป็นถนนที่ล้อมรอบด้วยบ่อน้ำและต้นโกงกางตลอดสายทาง
== อ้างอิง ==
บางขุนเทียน
บางขุนเทียน
บางขุนเทียน
มุตสึ

มุตสึ  เป็นนครในจังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น
== ภูมิอากาศ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ 
นครในจังหวัดอาโอโมริ
เมืองท่าในประเทศญี่ปุ่น