pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
หอดูดาวกริฟฟิท

หอดูดาวกริฟฟิท  เป็นสถานที่แห่งหนึ่งในเมืองลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่บนแนวเฉียงของภูเขาด้านทิศใต้ของภูเขาฮอลลีวูด ในสวนสาธารณะกริฟฟิท ของเมืองลอสแอนเจลิส สถานที่แห่งนี้เป็นทิศทัศน์แห่งลุ่มน้ำลอสแอนเจลิส คือสามารถมองเห็นตัวเมืองได้รอบด้าน ได้แก่ ดาวน์ทาวน์ลอสแอนเจลิส ในทิศตะวันออกเฉียงใต้, ฮอลลีวูด ในทิศใต้ และมหาสมุทรแปซิฟิก ในทิศตะวันตกเฉียงใต้ หอดูดาวนี้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจ ภายในหอดูดาวมีการจัดแสดงเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ และอวกาศ ตั้งแต่หอดูดาวนี้เปิดในปี ค.ศ. 1935 สามารถเข้าชมโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย ซึ่งเป็นไปตามที่ กริฟฟิท ทรัสต์ ประสงค์ไว้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Friends of the Observatory
Collection of articles on the observatory  at the LA Times
Live Lecturers sent into a Black Hole by Danny King at Bloomberg News
Make Astronomers the Stars Op/Ed by Margaret Wertheim in the LA Times
Light Pollution in L.A. Area
โดม
พีช (สายการบิน)

การบินพีช (Peach Aviation, ピーチ・アビエーション 株式会社, ดำเนินการภายใต้เครื่องหมายการค้า พีช) เป็นสายการบินราคาประหยัดที่มีฐานอยู่ที่ญี่ปุ่น สำนักงานตั้งอยู่ที่ชั้น 5 อาคารสำนักงานท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ จังหวัดโอซะกะ
==ประวัติ==
พีช ก่อตั้งขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 ในชื่อ A&F Aviation เป็นการลงทุนร่วมระหว่างออล นิปปอน แอร์เวย์กับบริษัทร่วมทุน First Eastern Investment Group ของฮ่องกง บริษัทได้รับใบอนุญาตให้ประกอบกิจการการบินได้ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 และได้เปลี่ยนชื่อเป็น การบินพีช (Peach Aviation) ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554 โดยมีบริษัทออล นิปปอน แอร์เวย์เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุด
เครื่องบินของพีชได้รับการออกแบบจากนีล เดนารี และชุดของลูกเรือได้รับการออกแบบจากเจมส์ วิลกี้ สายการบินนี้มีฐานการบินอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ
ปัจจุบัน สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ชั้น 3 อาคารแอร์โรพลาซา ภายในพื้นที่สำนักงานของท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ จังหวัดโอซะกะ และเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ได้ประกาศแผนการย้ายสำนักงานไปที่อาคารเคนเซ็ทสึ ภายในพื้นที่ท่าอากาศยานเช่นเดิม
พีชให้บริการครั้งแรกในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2555 ด้วยเที่ยวบินจากคันไซไปท่าอากาศยานชินชิโตะเซะที่เป็นท่าอากาศยานหลักของเมืองซัปโปะโระ เกาะฮกไกโด ทางตอนเหนือของญี่ปุ่น
พีช เป็นสายการบินราคาประหยัดที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดแห่งหนึ่งของญี่ปุ่น โดยมีผู้โดยสารใช้บริการเฉลี่ยร้อยละ 80 ของความจุผู้โดยสาร ในขณะที่สายการบินอื่นอาทิ เจ็ตสตาร์ ญี่ปุ่น มีผู้โดยสารราวร้อยละ 70
ปัจจุบัน พีชเป็นสายการบินเดียวที่ให้บริการที่อาคารผู้โดยสารแห่งที่ 2 ท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ และให้บริการ 24 ชั่วโมง นับว่าประสบความสำเร็จไม่น้อยเพราะผู้โดยสารจะได้รับความสะดวกสบายในการจอง การเช็คอิน และการขึ้นเครื่อง
ในวันที่ 22 มีนาคม 2561 ออล นิปปอน แอร์เวย์ ได้ประกาศการควบรวมกิจการกันระหว่างพีชกับวานิลลาแอร์ (Vanilla Air) ซึ่งเป็นสายการบินต้นทุนต่ำอีกบริษัทหนึ่งในเครือออล นิปปอน แอร์เวย์ โดยจะมีผลอย่างสมบูรณ์ภายในสิ้นปี พ.ศ. 2562 ทั้งนี้ยี่ห้อวานิลลาแอร์จะถูกยกเลิกไป เหลือเพียงพีชเท่านั้น ในที่สุดวานิลลาแอร์ได้ปิดตัวลงในวันที่ 26 ตุลาคม 2562 และรวมเข้ากับพีชเป็นผลสำเร็จ โดยตั้งแต่วันถัดมาเป็นต้นไปก็ได้เปลี่ยนเป็นพีชทั้งหมด
==เส้นทางบิน==
===เอเชียตะวันออก===
เซี่ยงไฮ้ – ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่ผู่ตง
ฮ่องกง – ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง
ฟุกุโอะกะ – ท่าอากาศยานฟุกุโอะกะ
เกาะอิชิงะกิ – ท่าอากาศยานชินอิชิงะกิ
คะโงะชิมะ – ท่าอากาศยานคะโงะชิมะ
โอซะกะ – ท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ Hub
มะสึยะมะ – ท่าอากาศยานมะสึยะมะ
นะงะซะกิ – ท่าอากาศยานนะงะซะกิ
นะฮะ – ท่าอากาศยานนะฮะ Hub
โตเกียว – ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ Hub
ซัปโปะโระ – ท่าอากาศยานชินชิโตะเซะ
เซนได – ท่าอากาศยานเซนได
ปูซาน – ท่าอากาศยานนานาชาติกิมแฮ
โซล – ท่าอากาศยานนานาชาติอินชอน
เกาสฺยง – ท่าอากาศยานนานาชาติเกาสฺยง
ไทเป – ท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถาหยวน
===เอเชียตะวันออกเฉียงใต้===
กรุงเทพ – ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Peach
สายการบินสัญชาติญี่ปุ่น
บริษัทของญี่ปุ่น
สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2554
เดอะสเมิฟส์ (ภาพยนตร์)

เดอะสเมิฟส์ (The Smurfs) เป็นภาพยนตร์ 3 มิติแนวตลกอิงจากหนังสือการ์ตูนชุดเรื่อง เดอะสเมิฟส์ และรายการโทรทัศน์แอนิเมชันยุค 1980 อย่างหลวม ๆ สร้างโดยนักวาดการ์ตูนชาวเบลเยียมชื่อ เปโย ภาพยนตร์กำกับโดยราจา กอสเนลล์ และนำแสดงโดยแฮงก์ อาซาเรีย, นีล แพตทริก แฮร์ริส, เจย์มา เมส์ และโซเฟีย เวอร์การา โดยมีโจนาธาน วินเทอส์ และเคที เพร์รี พากย์เสียงปาปา สเมิร์ฟ และสเมิร์ฟเฟตต์ เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่ผสมผสานระหว่างคอมพิวเตอร์กราฟิกกับการแสดงโดยใช้คนจริงของโซนีพิกเจอส์แอนิเมชัน และภาพยนตร์ไตรภาคเรื่อง เดอะสเมิฟส์
ภาพยนตร์บอกเล่าเรื่องราวของตระกูลสเมิร์ฟที่หลงทางไปในนิวยอร์ก และพยายามหาทางกลับบ้านก่อนที่การ์กาเมลจะจับพวกเขาได้ หลังจากต่อรองกันห้าปี จอร์แดน เคอร์เนอร์ ซื้อลิขสิทธิ์ในปี ค.ศ. 2002 และขณะนั้นพัฒนาโดยพาราเมาต์พิกเจอส์ และนิกเคโลเดียนมูฟวีส์ จนกระทั่งโคลัมเบียพิกเจอส์ และโซนีพิกเจอส์แอนิเมชันได้ครอบครองสิทธิ์ในการผลิตภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 2008 การถ่ายทำเริ่มขึ้นในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2010 ในนครนิวยอร์ก
หลังจากเปลี่ยนแปลงวันออกฉายถึงสามครั้ง โคลัมเบียพิกเจอส์ได้ออกฉายเดอะสเมิฟส์ในวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 นักวิเคราะห์จากบอกซ์ออฟฟิศคาดการณ์ว่าภาพยนตร์จะทำรายได้ได้เทียบเท่ากับคาวบอยส์แอนด์เอเลียนส์ แต่ที่สุดแล้ว เดอะสเมิฟส์ทำรายได้ได้ 35.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ รองจากคาวบอยส์แอนด์เอเลียนส์ ที่ทำได้ 36.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ แม้ว่าจะได้รับคำวิจารณ์ในแง่ลบ แต่เดอะสเมิฟส์ก็ประสบความสำเร็จในบอกซ์ออฟฟิศ และโพลสำรวจซีนีมาสกอร์แสดงให้เห็นคะแนนด้านบวกจากผู้โหวต เดอะสเมิฟส์ทำรายได้ถึง 500 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯในสุดสัปดาห์ของวันที่ 23-25 กันยายน ค.ศ. 2011
ภาพยนตร์ภาคต่อ เดอะสเมิฟส์ 2 ออกฉายในวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 และมีแผนเริ่มเนื้อเรื่องใหม่ (reboot) ออกฉายในปี ค.ศ. 2016
==อ้างอิง==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2554
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
สเมิร์ฟ
ภาพยนตร์โดยโคลัมเบียพิกเจอส์
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในนครนิวยอร์ก
ภาพยนตร์แอนิเมชันโคลัมเบียพิกเจอส์
ลอง (เพลงพาราด็อกซ์)

"ลอง" เป็นซิงเกิลพิเศษประกอบโฆษณา "Exit" ของวงดนตรีพาราด็อกซ์ ประพันธ์เนื้อร้อง-ทำนองโดย อิทธิพงศ์ กฤดากร ณ อยุธยา และเรียบเรียงโดย พาราด็อกซ์ ออกจำหน่ายในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2557
เพลง "ลอง" เป็นเพลงที่บอกให้ทุกคนมั่นใจและออกไปลองทำในสิ่งที่ชอบ อย่ามัวแต่ปล่อยให้เวลาผ่านไปแล้วมานั่งเสียดายทีหลัง ไม่ว่าจะปลายทางจะสำเร็จหรือล้มเหลวก็ไม่สำคัญ เพราะระหว่างทางที่ได้ลองทำ คือ ประสบการณ์ที่มีค่ากว่าสิ่งใด
==การตอบรับ==
เพลง "ลอง" ติดอันดับสูงสุด 61 ของชาร์ต GMM Grammy Gmember Song Chart Top 100 ประจำวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2557 จากการจัดอันดับของเว็บไซต์ Gmember.com
===ชาร์ต===
{|class="wikitable"
!align="left"|ชาร์ต (พ.ศ. 2557)
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
| align = "left"| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 100
| align = "center"| 47
|-
|}
==อ้างอิง==
เพลงไทยสากล
เพลงของพาราด็อกซ์
เพลงในปี พ.ศ. 2557
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2557
ซิงเกิลในสังกัดจีนี่เรคคอร์ดส
ซิงเกิลในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยอิทธิพงศ์ กฤดากร ณ อยุธยา
เพลงออลเทอร์นาทิฟร็อกไทย
เพลงอินดี้ร็อกไทย
เคอร์แรง!

เคอร์แรง!  เป็นนิตยสารดนตรีในสหราชอาณาจักร ในด้านดนตรีร็อก จัดพิมพ์โดย เบาเออร์มีเดียกรุ๊ป เคอร์แรง! ตีพิมพ์เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1981 เป็นส่วนที่แยกออกมาจากนิตยสาร ซาวส์ โดยตั้งชื่อตามคำสัทพจน์ ที่เกิดจากการสร้างเสียงเมื่อเล่นพาวเวอร์คอร์ดด้วยกีตาร์ไฟฟ้า เคอร์แรง! ในเริ่มแรกได้จัดพิมพ์เกี่ยวกับเรื่องนิวเวฟของบริติชเฮฟวีเมทัล และการก่อกำเนิดของการแสดงดนตรีฮาร์ดร็อก ในต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 ได้กลายเป็นนิตยสารดนตรีในอังกฤษที่มียอดจำหน่ายสูงสุด
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นิตยสารดนตรี
เวย์แบ็กแมชชีน

เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ: Wayback Machine) เป็นบันทึกดิจิตอลของเวิลด์ไวด์เว็บ และข้อมูลต่าง ๆ ในอินเทอร์เน็ต ที่สร้างขึ้นโดยอินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์ องค์กรที่ไม่แสวงหากำไรที่ตั้งอยู่ที่ซานฟรานซิสโก จัดตั้งขึ้นโดย บรูว์สเตอร์ เคล และ บรูซ กิลเลียต และมีการเก็บรักษาข้อมูลจากอเล็กซาอินเทอร์เน็ต บริการนี้ช่วยให้ผู้ใช้สามารถดูหน้าเว็บรุ่นที่จัดเก็บไว้ในเวลาต่าง ๆ ได้ ซึ่งที่อินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์เรียกว่า "ดัชนีสามมิติ"
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official mirror of the Wayback Machine ที่ Bibliotheca Alexandrina
ประวัติอินเทอร์เน็ต
อับดี ฟาราห์ ชิรดูน

อับดี ฟาราห์ ชิรดูน (Cabdi Faarax Shirdoon; عبدي فارح شردون; พ.ศ. 2501 — ) เป็นนักธุรกิจ นักเศรษฐศาสตร์ และนักการเมืองชาวโซมาเลีย เขาดำรงตำแหน่งนากยรัฐมนตรีของประเทศโซมาเลีย ระหว่างเดือนตุลาคมปี 2555 ถึงเดือนธันวาคมปี 2556 ชิรดูนมีความน่าเชื่อถือกับการที่มีการควบคุมดูแลการพัฒนาอย่างมีนัยสำคัญในการให้บริการทางสังคมและงบประมาณของชาติ เช่นเดียวกับการปรับปรุงการรักษาความปลอดภัยท้องถิ่น
== อ้างอิง ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นายกรัฐมนตรีโซมาเลีย
นักการเมืองโซมาเลีย
นักเศรษฐศาสตร์ชาวโซมาเลีย
มุสลิมชาวโซมาเลีย
ศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยแห่งชาติโซมาเลีย
เดอะสเมิฟส์ 2

เดอะสเมิฟส์ 2 (The Smurfs 2) เป็นภาพยนตร์ 3 มิติแนวตลกครอบครัว และเป็นภาคต่อของภาพยนตร์เรื่อง เดอะสเมิฟส์ (2011) อิงจากหนังสือการ์ตูนชุดเรื่อง เดอะสเมิฟส์ และรายการโทรทัศน์แอนิเมชันยุค 1980  อย่างหลวม ๆ ที่สร้างโดยนักวาดการ์ตูนชาวเบลเยียมชื่อ เปโย เป็นภาพยนตร์ลำดับที่สองของโครงการไตรภาคผลิตโดยโซนีพิกเจอส์แอนิเมชันและจัดจำหน่ายโดยโคลัมเบียพิกเจอส์ ภาพยนตร์กำกับโดย ราจา กอสเนลล์ เช่นเดียวกันภาคแรก และมีนักแสดงหลักคนเดิมจากภาคที่แล้วกลับมาแสดงด้วย มีนักแสดงคนใหม่คือคริสตินา ริชชี และเจ. บี. สมูฟ เป็นสมาชิกของกลุ่ม The Naughties และเบรนแดน กลีสัน แสดงเป็นพ่อเลี้ยงของแพตทริก วินสโลว์ ภาพยนตร์ออกฉายในวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 และเป็นที่ระลึกแด่โจนาธาน วินเทอส์ ที่พากย์เสียงปาปา สเมิร์ฟ และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 2013
ภาพยนตร์ได้รับการตอบรับที่ไม่ดี โดยนักวิจารณ์จากร็อตเท็นโทแมโทส์ ให้คะแนนน้อยกว่าภาพยนตร์ภาคก่อนหน้าที่ก็ได้รับคะแนนไม่ดีเช่นกัน  แม้ว่าจะทำรายได้ได้มากกว่างบประมาณถึงสามเท่า เดอะสเมิฟส์ 2 ทำรายได้ได้น้อยกว่าภาคแรกกว่า 200 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ทำรายได้รวม 347 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งโซนีมองว่าน่าผิดหวัง บอกซ์ออฟฟิศโมโจ เรียกว่าเป็น "การตกลงอย่างคาดไม่ถึงสำหรับภาพยนตร์ครอบครัวภาคต่อ" และคาดว่ามาจากการตอบรับในภาคแรกที่ไม่ดีเช่นกัน และการแข่งขันกับภาพยนตร์ครอบครัวอีกเรื่องหนึ่งคือ มิสเตอร์แสบร้ายเกินพิกัด 2
ภาพยนตร์กำลังจะเริ่มเนื้อเรื่องใหม่ (reboot) และมีกำหนดออกฉายในวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2016
==อ้างอิง==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2556
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
สเมิร์ฟ
ภาพยนตร์ภาคต่อ
ภาพยนตร์ที่มีฉากในปารีส
ภาพยนตร์โดยโคลัมเบียพิกเจอส์
ภาพยนตร์แอนิเมชันโคลัมเบียพิกเจอส์
ด็อกกีสไตล์

ด็อกกีสไตล์  เป็นสตูดิโอลำดับแรกของสนูป ด็อกก์ หรือที่รู้จักกันดีในนาม สนูป ด็อกกี้ ด็อก จัดจำหน่ายโดยค่ายเพลง เดทโรว์เรเคิดส์ เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน  2536 โดยอัลบั้มนี้เริ่มอัดในช่วงที่ ดร. เดร เริ่มออกสตูดิโอลำดับแรก The Choronic (2535) และต่อมา ดร. เดร ถือเป็นผู้ช่วยเหลือที่สำคัญสำหรับสนูป ด็อกก์ โดยอัลบั้มนี้สนูป ด็อกก์ยังชักชวน ดร. เดร ในการพัฒนาอัลบั้ม นักวิจารณ์กล่าวชื่นชมสนูปด็อกส์ว่าเป็นบทเพลงที่เยี่ยมและอีกทั้งยังมีเสียงของเขาซึ่งโดดเด่นมากนัก
ถึงมีคำวิจารณ์อย่างเสียหายในช่วงแรกที่ออกอัลบั้มมา ด็อกกีสไตล์ ก็ได้รับการยอมรับจากนักวิจารณ์ส่วนมากว่าเป็น อัลบั้มที่สำคัญอย่างมากในยุค 90 และถือได้ว่าเป็นหนึ่งในอัลบั้มฮิปฮอปที่สำคัญอย่างมากตั้งแต่วางจำหน่าย เฉกเช่นอัลบั้ม The Choronic ของ ดร.เดร เสียงอันโดดเด่นของ สนูป ด็อกก์ ช่วยให้เหล่าฮิปฮอปเริ่มรู้จักแนวเพลง จี-ฟังก์ และเป็นแนวทางหลักแก่ผู้ฟัง ก่อให้เกิดการสนับสนุนแนวเพลง เวสต์โคสต์ฮิปฮอป และมีบทบาทมากในช่วงต้นยุค 90 ในช่วงปี 2551 ด็อกกีสไตล์ ได้รับการรับรองในระดับ 4× ทองคำขาว จากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐ (RIAA) (ขายเกินกว่า 4 ล้านชุด) ทำให้สนูป ด็อกก์ เป็นอัลบั้มที่มียอดรายได้สูงที่สุดในปี 2551
ด็อกกีสไตล์ ยังติดอันดับ 1 ใน บิลบอร์ด 200 และขายไปได้กว่า 802,858 แผ่นในสัปดาห์แรก เป็นยอดรายได้ที่ถือได้ว่าเร็วสำหรับอัลบั้มฮิปฮอปที่เคยมีมาจนถึงอัลบั้ม The Marshalll Mather Lp ของเอ็มมิเน็ม ในปี 2543 อัลบั้ม ด็อกกีสไตล์ ติดใน 100 อัลบั้มแร็ปที่ดีที่สุดของนิตยสาร The Source และติด 1 ในอัลบั้มที่สำคัญที่สุดแห่งยุค 90 ของนิตยสาร โรลลิงสโตน อัลบั้ม ด็อกกีสไตล์ ยังติดอันดับที่ 17 ในบรรดาสุดยอดอัลบั้มฮิปฮอป/แร็ปตลอดกาลของเว็บไซต์ About.com
== กรอบความคิด ==
=== ภูมิหลัง ===
สนูป ด็อกก์เริ่มมีความสนใจทางดนตรีเมื่อช่วงปี 2535, อีกทั้งสนูป ด็อกก์ยังได้มีส่วนร่วมกับ ดร.เดร ในผลงานอัลบั้มชุดแรก The Chronic อัลบั้มนั้นได้พิจารณาอย่างถี่ถ้วนว่า ถือเป็นการเปลี่ยนแปลงแบบใหม่ของแนวเพลง  เวสต์โคสต์ฮิปฮอป และพัฒนามาอย่างเป็นที่รู้จักกันดีในเวลาต่อมาคือแนวเพลง จี-ฟังก์.
== รายชื่อเพลง ==
เพลงทั้งหมดโปรดิวซ์โดย ดร. เดร
== ชาร์ต ==
=== ชาร์ตประจำสัปดาห์ ===
=== ชาร์ตแคตตาล็อก ===
=== ชาร์ตสิ้นปี ===
=== ชาร์ตทศวรรษ ===
== การรับรอง ==
== ประวัติการเผยแพร่ ==
==อ้างอิง==
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2537
อัลบั้มเพลงแนวฮิปฮอป
เรตชิสแอนด์คิงส์

"เรตชิสแอนด์คิงส์"  เป็นเพลงของวงดนตรีร็อกชาวอเมริกัน ลิงคินพาร์ก ออกเป็นซิงเกิลโปรโมตในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2553 เป็นเพลงลำดับที่ 10 จากสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 4 ของวงในปี พ.ศ. 2553 อะเทาซันด์ซันส์ เพลงนี้ประพันธ์โดยลิงคินพาร์ก และมีโปรดิวเซอร์ คือ ไมค์ ชิโนะดะ นักร้องนำร่วมของวง และ ริก รูบิน
== รายละเอียด ==
เพลง "เรตชิสแอนด์คิงส์" มีเสียงพูดของ มาริโอ ซาวิโอ "Bodies upon the gears" โดยอยู่ในช่วงอินโทรและช่วงใกล้จบเพลง ซิงเกิลโปรโมตนี้ออกเผยแพร่เป็นครั้งแรกในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของลิงคินพาร์ก และในนอยส์ครีป จังหวะของเพลงนี้อยู่ที่ 90 ครั้งต่อนาที
เพลงนี้เป็นมักใช้เป็นเพลงเปิดในการแสดงของลิงคินพาร์ก ในหลาย ๆ คอนเสิร์ตของอะเทาซันด์ซันส์เวิลด์ทัวร์ ลิงคินพาร์กได้เล่นเพลงนี้หลังจากเพลง "เดอะเรควีเอ็ม" แต่บางคอนเสิร์ตเมื่อเพลง "เดอะเรควีเอ็ม" จบก็จะมีแต่เสียงพูดของ มาริโอ ซาวิโอ เพียงอย่างเดียว โดยจะไม่เล่นเพลง "เรตชิสแอนด์คิงส์" ต่อ แต่จะเล่นเพลงอื่นอย่างเช่นเพลง "เฟนต์"
== รีมิกซ์ ==
เพลงนี้ได้นำไปรีมิกซ์โดยศิลปินหลายคน ได้แก่
== ประวัติการจำหน่าย ==
{|class="wikitable"
! ภูมิภาค
! วันที่
! รูปแบบ
! ค่ายเพลง
|-
| ทั่วโลก
| 8 กันยายน พ.ศ. 2553
| ดิจิตอลดาวน์โหลด
| วอร์เนอร์บราเธอร์สเรเคิดส์
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เพลงในปี พ.ศ. 2553
เพลงของลิงคินพาร์ก
เกาะเลิมบาตา

เลิมบาตา (Lembata) หรือเดิมรู้จักในอีกชื่อว่า ลมเบล็น (Lomblen) เป็นเกาะในหมู่เกาะซุนดาน้อย ของประเทศอินโดนีเซีย เกาะมีความยาวราว 80 กิโลเมตร และความกว้าง 30 กิโลเมตร มีความสูงสูงสุดที่ 1,533 เมตร เกาะตั้งอยู่ทางตะวันออกของเกาะโฟลเร็ซ แยกออกจากเกาะปันตาร์โดยช่องแคบอาโลร์
==การแบ่งเขตการปกครอง==
เกาะเลิมบาตา มี 9 เขต โดยตารางด้านล่างแสดงข้อมูลประชากร ในปี ค.ศ. 2010
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://www.findarticles.com/p/articles/mi_m1134/is_8_110/ai_79051531 
เลิมบาตา
ฟิชแอนด์ชิปส์

ฟิชแอนด์ชิปส์ (fish and chips) เป็นอาหารจานร้อนที่มีต้นกำเนิดในอังกฤษ ประกอบด้วยเนื้อปลาที่ชุบแป้ง โดยมักจะเป็นปลาค็อดแอตแลนติก (Atlantic cod) หรือปลาค็อดชนิดอื่น รวมทั้งมันฝรั่งทอด เป็นอาหารที่เตรียมไว้ขายและเครื่องเคียงที่กินร่วมกันคือถั่วอ่อน
== อ้างอิง ==
อาหารสหราชอาณาจักร
อาหารอเมริกัน
อาหารไอริช
อาหารแคนาดา
อาหารออสเตรเลีย
อาหารนิวซีแลนด์
อาหารแอฟริกาใต้
อาหารยิว
อาหารข้างถนน
อาหารจานด่วน
อาหารทอดในน้ำมันท่วม
อาหารประจำชาติ
อาหารสองชนิดประกอบกัน
อาหารจากเนื้อปลา
อาหารจากมันฝรั่ง
อายูมิ นากามูระ

อายูมิ นากามูระ (中村亜友美; Ayumi Nakamura; 29 สิงหาคม ค.ศ. 1990 – ) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงชาวญี่ปุ่น ผู้ทำหน้าที่ให้แก่สังกัดเจที มาร์เวลลัส รวมถึงเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น
นากามูระทำหน้าที่ร่วมกับวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่นครั้งแรกในการแข่งขันมงเทรอวอลเลย์มาสเตอรส์ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2013
== สังกัดสโมสร ==
โรงเรียนมัธยมต้นซาบะ
โรงเรียนมัธยมปลายเซเอ
มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์การกีฬานิปปง (ค.ศ. 2009-2013)
เจที มาร์เวลลัส (ค.ศ. 2013-)
== รางวัลที่ได้รับ ==
=== บุคคล ===
ค.ศ. 2012 วอลเลย์บอลชิงแชมป์มหาวิทยาลัยแห่งประเทศญี่ปุ่น - เสิร์ฟยอดเยี่ยม
=== สโมสร ===
ค.ศ. 2008 เทศกาลกีฬาแห่งชาติ (ระดับมัธยมปลาย) - 16px ชนะเลิศ ร่วมกับโรงเรียนมัธยมปลายเซเอ
ค.ศ. 2011 วอลเลย์บอลในกีฬามหาวิทยาลัยโลก 2011 - อันดับ 4 ร่วมกับมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์การกีฬานิปปง
ค.ศ. 2012 วอลเลย์บอลชิงแชมป์มหาวิทยาลัยแห่งประเทศญี่ปุ่น - 16px รองชนะเลิศ ร่วมกับมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์การกีฬานิปปง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Vリーグ公式プロフィール
JT公式プロフィール 
日本体育大学女子バレーボール部公式サイト
日本体育大学 公式プロフィール 
นักวอลเลย์บอลหญิงชาวญี่ปุ่น
นักวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่นชุดกีฬามหาวิทยาลัยโลก
ผู้เล่นสโมสรวอลเลย์บอลเจที มาร์เวลลัส
บุคคลจากจังหวัดฟูกูโอกะ
เคที เพร์รี: พาร์ตออฟมี

เคที เพร์รี: พาร์ตออฟมี (Katy Perry: Part of Me) เป็นภาพยนตร์สารคดีอัตชีวประวัติ 3 มิติของเคที เพร์รี กำกับโดยแดน คัตฟอร์ธ และเจน ลิปซิดซ์ ออกฉายในสหรัฐอเมริกา แคนาดา สหราชอาณาจักร และไอร์แลนด์ในวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 2012
==อ้างอิง==
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
เคที เพร์รี
แกงกะหรี่ญี่ปุ่น

แกงกะหรี่  เป็นหนึ่งในอาหารที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น โดยทั่วไปจะเสิร์ฟในสามรูปแบบหลักคือ ข้าวแกงกะหรี่ (แกงกะหรี่ที่ราดบนข้าว) อูดงแกงกะหรี่ (แกงกะหรี่ที่ราดบนเส้น) และขนมปังแกงกะหรี่ (แกงกะหรี่ที่มีไส้ในขนมปัง) ข้าวแกงกะหรี่โดยทั่วไปจะเรียกสั้น ๆ ว่าแกงกะหรี่ (カレー)
การทำแกงกะหรี่ญี่ปุ่นมีผักและเนื้อสัตว์ใช้แตกต่างกัน ผักพื้นฐานคือ หอมใหญ่ แคร์รอต และมันฝรั่ง สำหรับเนื้อสัตว์ได้แก่เนื้อวัว เนื้อหมู และเนื้อไก่ซึ่งเป็นนิยม คัตสึกาเรเป็นทงกัตสึที่ราดซอสแกงกะหรี่
แกงกะหรี่เข้าสู่ประเทศญี่ปุ่นในช่วงยุคเมจิ (ค.ศ. 1868–1912) ที่นำเข้ามาจากอังกฤษในช่วงที่อินเดียอยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษ แกงกะหรี่กลายเป็นที่นิยมและมีขายในซูเปอร์มาร์เก็ตและร้านอาหารในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 ได้มีปรับปรุงมากขึ้นตั้งแต่มีการเผยแพร่ในประเทศญี่ปุ่นและมีการบริโภคกันอย่างแพร่หลายจนได้รับการขนานนามว่าเป็นอาหารประจำชาติ
== อ้างอิง ==
อาหารญี่ปุ่น
จิตเตอร์บัก

จิตเตอร์บัก (jitterbug) เป็นการเต้นรูปแบบหนึ่งในสหรัฐอเมริกาในต้นศตวรรษที่ 20 และเป็นการผสมผสานระหว่างการเต้นสวิงแดนซ์หลายชนิด เช่น ลินดีฮอป ไจฟ์ และอีสต์โคสต์สวิง
== อ้างอิง ==
สวิง (การเต้นรำ)
แทจ็อนซัมซุงไฟร์บลูแฟงส์

แทจ็อนซัมซุงไฟร์บลูแฟงส์ (대전 삼성화재 블루팡스; Daejeon Samsung Fire Bluefangs)เป็นทีมวอลเลย์บอลระดับอาชีพของประเทศเกาหลีที่ได้รับการก่อตั้งในปี ค.ศ. 1995 และเปลี่ยนเป็นระดับอาชีพในปี ค.ศ. 2005 ทีมนี้ตั้งอยู่ ณ เมืองแทจ็อนและเป็นสมาชิกแห่งสหพันธ์วอลเลย์บอลเกาหลี (KOVO) โดยมีสนามเหย้าของสโมสรแห่งนี้คือ ชุงมู ยิมเนเซียม ในแทจ็อน
==เกียรติประวัติ==
===ในประเทศ===
วี-ลีก
แชมป์(8) : 2005, 2007-08, 2008-09, 2009-10, 2010-11, 2011-12, 2012-13, 2013-14
รองแชมป์ (3) : 2005-06, 2006-07, 2014-15
โคโวคัพ
แชมป์(1) : 2009
รองแชมป์ (2) : 2006, 2008
===ทวีปเอเชีย===
วอลเลย์บอลชิงแชมป์สโมสรเอเชีย
แชมป์(2) : 2000, 2001
รองแชมป์ (1) : 1999
== ผลการแข่งขันลีก ==
{|class="wikitable" style="text-align:center;font-size:smaller;"
!colspan="8" style="background:#074CA1;"|Daejeon Samsung Bluefangs
|-
|colspan="2" style="width:8em;"|ลีก
|style="width:4em;"|อันดับที่
|style="width:8em;"|รอบเพลย์ออฟ
|style="width:5em;"|จำนวนทีม
|style="width:4em;"|แมตช์
|style="width:4em;"|ชนะ
|style="width:4em;"|แพ้
|-
|rowspan=11|วี-ลีก
|2005–06
|2
|align=center bgcolor="silver"|รองชนะเลิศ
|align=center|6
|align=center|35
|align=center|30
|align=center|5
|-
|2006–07
|2
|align=center bgcolor="silver"|รองชนะเลิศ
|align=center|6
|align=center|30
|align=center|25
|align=center|5
|- style="background:gold;"
|2007–08
|1
|align=center|
|align=center|6
|align=center|35
|align=center|29
|align=center|6
|- style="background:gold;"
|2008–09
|2
|align=center|
|align=center|6
|align=center|35
|align=center|26
|align=center|9
|- style="background:gold;"
|2009–10
|1
|align=center|
|align=center|7
|align=center|36
|align=center|30
|align=center|6
|- style="background:gold;"
|2010–11
|3
|align=center|
|align=center|7
|align=center|30
|align=center|16
|align=center|14
|- style="background:gold;"
|2011–12
|1
|align=center|
|align=center|7
|align=center|36
|align=center|29
|align=center|7
|- style="background:gold;"
|2012–13
|1
|align=center|
|align=center|7
|align=center|30
|align=center|24
|align=center|6
|- style="background:gold;"
|2013–14
|1
|align=center|
|align=center|7
|align=center|30
|align=center|23
|align=center|7
|-
|2014–15
|1
|align=center bgcolor="silver"|รองชนะเลิศ
|align=center|7
|align=center|36
|align=center|29
|align=center|7
|-
|2015–16
|align=center|3
|align=center bgcolor="#cc9966"|เพลย์ออฟ
|align=center|7
|align=center|36
|align=center|23
|align=center|13
|-
|}
==ผู้เล่นที่มีชื่อเสียงในอดีต==
คิม เซ-จิน (1995-2006)
ชิน จิน-ซิก (1995-2007)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official Website
Official Facebook
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2538
สโมสรวอลเลย์บอลในประเทศเกาหลีใต้
บีเอลซิบูโฟ

บีเอลซิบูโฟ หรือ กบปีศาจ หรือ คางคกปีศาจ  หรือ กบจากนรก
(Beelzebufo) เป็นสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกขนาดใหญ่จำพวกกบที่สูญพันธุ์ไปแล้วในยุคก่อนประวัติศาสตร์เมื่อกว่า 65-70 ล้านปีก่อน ในยุคครีเตเชียสตอนปลาย
โดยคำว่า Beelzebufo นั้น มาจากคำว่า "บีเอลซิบับ" ซึ่งเป็นปีศาจตนหนึ่งในความเชื่อทางคริสต์ศาสนา เป็นปีศาจแมลงวัน และ bufo เป็นภาษาละตินแปลว่า "คางคก" ส่วนชื่อชนิดนั้น ampinga หมายถึง "โล่" ในภาษามาลากาซี
บีเอลซีบูโฟ ถูกค้นพบครั้งแรกเป็นฟอสซิลในมาดากัสการ์เมื่อปี ค.ศ. 1993 จากคณะนักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษและอเมริกัน ก่อนที่จะใช้เวลาศึกษานานกว่า 14 ปี จึงได้มีการอนุกรมวิธานอย่างเป็นทางการ โดยบีเอลซีบูโฟนั้นมีความยาวได้ถึง 40 เซนติเมตร (16 นิ้ว) และน้ำหนัก 4 กิโลกรัม (9 ปอนด์) ขนาดพอ ๆ กับลูกโบว์ลิ่ง นับเป็นสัตว์จำพวกกบที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกเท่าที่เคยมีการค้นพบมา โดยพบที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกในยุคปัจจุบัน คือ กบโกไลแอท ในทวีปแอฟริกา ยังมีความยาวเต็มที่เพียง 32 เซนติเมตร (13 นิ้ว) เท่านั้น

บีเอลซีบูโฟ มีส่วนหัวขนาดใหญ่ มีปากที่กว้างและขากรรไกรที่ทรงพลัง รวมทั้งยังมีฟัน และยังมีลักษณะทางกายภาพที่มีกะโหลกค่อนข้างหนา จึงเชื่อว่าสามารถกินสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม หรือสัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็ก หรือตัวอ่อนของไดโนเสาร์ที่เพิ่งฟักออกมาเป็นอาหาร อีกทั้งในวงจรชีวิตไม่ได้เกี่ยวข้องกับน้ำหรือพงหญ้าเหมือนกับสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกทั่วไป หากแต่อาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่กึ่งแห้งแล้ง ส่วนรูปแบบการล่าเหยื่ออาจคล้ายกับกบในปัจจุบันคืออำพรางตัวแล้วกระโดดเข้าหาเหยื่อ และเชื่อด้วยว่ามีแรงกัดเทียบเท่ากับสัตว์กินเนื้อและสัตว์นักล่าบนบกในยุคปัจจุบัน เช่น หมาป่า, เสือโคร่ง หรือสิงโต
บีเอลซีบูโฟ จัดอยู่ในวงศ์กบเขา (Ceratophryidae) โดยเฉพาะในสกุล Ceratophrys ซึ่งยังเป็นกบที่มีการสืบสายพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน เป็นกบขนาดใหญ่และพบกระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาใต้ 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์กบเขา
สัตว์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ในทวีปแอฟริกา‎
ไซเดอร์

ไซเดอร์ (cider) เป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์หมักทำจากน้ำแอปเปิลไม่กรอง ปริมาณแอลกอฮอล์ในไซเดอร์แปรผันตั้งแต่ 1.2% แอลกอฮอล์โดยปริมาตรถึง 8.5% หรือกว่านั้นในไซเดอร์อังกฤษ และ 3.5% ถึง 12% ในไซเดอร์ภาคพื้นทวีป ตามกฎหมายสหราชอาณาจักร ไซเดอร์ต้องมีน้ำแอปเปิล (สดหรือจากเข้มข้น) อย่างน้อย 35% แม้กลุ่มรณรงค์เพื่อเอลจริง (Campaign for Real Ale, CAMRA) ระบุว่า "ไซเดร์จริง" ต้องมีน้ำแอปเปิลสดอย่างน้อย 90% ในสหรัฐอเมริกา มีขั้นต่ำ 50% ในประเทศฝรั่งเศส ไซเดอร์ต้องทำจากแอปเปิลอย่างเดียว ในปี 2557 การศึกษาโดย เดอะเดลีเทเลกราฟ พบว่า ไซเดอร์ตลาดหนึ่งไพนต์ (บัลเมอส์) มีน้ำตาลห้าช้อนชา (20.5 ก.) เกือบเท่าการแนะนำปริมาณบริโภคน้ำตาลเติม (added sugar) ต่อวันของผู้ใหญ่ขององค์การอนามัยโลก และเป็น 5–10 ของปริมาณน้ำตาลในลาเกอร์หรือเอล
ในสหรัฐอเมริกาและบางส่วนของแคนาดา เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ซึ่งอภิปรายในบทความนี้โดยทั่วไปเรียก "ไซเดอร์แรง" (hard cider) ส่วน "ไซเดอร์" โดยทั่วไปหมายถึง น้ำแอปเปิลไม่กรองไม่มีแอลกอฮอล์ซึ่งมีรสหวาน ๆ เปรี้ยว ๆ ต่างออกไป การเติมน้ำตาลหรือผลไม้เพิ่มก่อนการหมักครั้งที่สองเพิ่มปริมาณแอลกอฮอล์ในเครื่องดื่มผลลัพธ์ เครื่องดื่มแอปเปิลซึ่งมีแอลกอฮอล์โดยมีปริมาณแอลกอฮอล์สูงกว่า (>10%) คือ "ไวน์แอปเปิล"
สามารถน้ำแอปเปิลหลายชนิดทำไซเดอร์ แต่พันธุ์ปลูกเฉพาะที่ปลูกเพื่อทำไซเดอร์เรียก แอปเปิลไซเดอร์ ไซเดอร์ได้รับความนิยมในสหราชอาณาจักร โดยเฉพาะอย่างยิ่งเวสต์มิดแลนส์ เซาท์เวสต์อิงแลนด์และอีสต์แองเกลีย และมีอยู่ในมุมของประเทศ สหราชอาณาจักรมีการบริโภคต่อหัวสูงสุด และยังเป็นที่ตั้งของบริษัทผู้ผลิตไซเดอร์ใหญ่ ๆ ของโลก ซึ่งรวมเอช. พี. บัลเมอร์ บริษัทใหญ่สุด ในปี 2549 สหราชอาณาจักรผลิตไซเดอร์ 600 ล้านลิตรต่อปี
เครื่องดื่มดังกล่าวยังเป็นที่นิยมและเป็นของพื้นเมืองในประเทศยุโรปอื่นอย่างประเทศไอร์แลนด์ ฝรั่งเศสตอนเหนือ (โดยเฉพาะเบรอตาญและนอร์ม็องดี) สเปนตอนเหนือ และบาสก์คันทรี (Basque Country) ยุโรปกลางยังมีไซเดอร์ประเภทของตัวโดยเฉพาะ ชาวเยอรมันในไรน์แลนด์-พาลาทิเนตและฮัสเซอ (ฟรังค์ฟุร์ทอัมไมน์) ดื่ม เช่นเดียวกับประเทศโปแลนด์ ประเทศผู้ผลิตแอปเปิลใหญ่สุดของทวีปยุโรป
ประเทศอาร์เจนตินายังเป็นประเทศผู้ผลิตและดื่มไซเดอร์ โดยเฉพาะจังหวัดเรียวเนโกรและเมนโดซา ประเทศออสเตรเลียยังผลิตไซเดอร์ โดยเฉพาะเกาะแทสเมเนีย ซึ่งมีประเพณีปลูกแอปเปิลอย่างยาวนาน
ผลิตภัณฑ์คล้ายกันซึ่งทำจากน้ำแพร์ เรียก เพอร์รี (perry) หรือบ้างเรียก ไซเดอร์แพร์ แม้บางคนไม่ยอมรับการใช้คำนี้ บางองค์การ (อย่าง CAMRA) แย้งว่าคำว่า "ไซเดอร์แพร์" ทำให้ทั้งไซเดอร์และเพอร์รีเสียหาย
== อ้างอิง ==
==  อ้างอิง ==
 
ผลิตภัณฑ์แอปเปิล
เครื่องดื่มหมักดอง
เครื่องดื่มแอลกอฮอล์
จอห์นนี ไครสต์

โจนาธาน ลูอิส ซีเวิร์ด  หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ จอห์นนี ไครสต์  เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1984 เขาเป็นนักดนตรีชาวอเมริกัน และเป็นมือกีตาร์เบสของวงดนตรีเฮฟวีเมทัลที่ชื่อ อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ จอห์นนีเป็นมือเบสคนที่ 4 ที่เข้าร่วมวงเมื่อปี พ.ศ. 2546 แทนที่สมาชิกคนที่ผ่านมา ได้แก่ แมตต์ เวนดต์, จัสติน เซน และเดเมียน แอช
== ประวัติ ==
== ผลงาน ==
=== อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ ===
Waking the Fallen (2003)
City of Evil (2005)
Avenged Sevenfold (2007)
Live in the LBC & Diamonds in the Rough (2008)
Nightmare (2010)
Hail to the King (2013)
Waking The Fallen: Resurrected (2014)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2527
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
สมาชิกอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์
นักกีตาร์เบส
บุคคลจากฮันติงตันบีช
ถ้วยกระดาษ

ถ้วยกระดาษ คือถ้วยที่ทำจากกระดาษ มักมีรอยที่ทำด้วยพลาสติก หรือขี้ผึ้ง เพื่อป้องกันไม่ให้ของเหลวรั่วไหลออกหรือเปียกทะลุกระดาษ ถ้วยกระดาษอาจทำจากกระดาษใช้แล้ว และใช้กันทั่วโลก
== อ้างอิง ==
ผลิตภัณฑ์กระดาษ
บรรจุภัณฑ์
สิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ
สิ่งประดิษฐ์ของจีน
น้ำหวาน

น้ำหวาน คือเครื่องดื่มใด ๆ ที่ใส่น้ำตาล อธิบายได้ด้วยชื่อ "ลูกกวาด" (liquid candy) การกินน้ำหวานทำให้น้ำหนักขึ้น เป็นโรคอ้วน และเกี่ยวพันกับความเสี่ยงทางสุขภาพ
== อ้างอิง ==
เครื่องดื่ม
น้ำตาล