pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ชาวปัญจาบ

ชาวปัญจาบ  เป็นกลุ่มชาติพันธุ์-ภาษาอินโด-อารยันที่มีความเกี่ยวข้องกับภูมิภาคปัญจาบในอนุทวีปอินเดีย ประกอบด้วยปากีสถานตะวันออก และอินเดียตะวันตกเฉียงเหนือ ประชากรทั้งสองประเทศพูดภาษาปัญจาบมาตรฐานหรือภาษาย่อยปัญจาบหลายภาษา
ชื่อเรียกชาติพันธุ์มาจากคำว่า Punjab (ห้าแม่น้ำ) ในภาษาเปอร์เซีย เพื่อสื่อถึงพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอนุทวีปอินเดีย ซึ่งมีแม่น้ำทั้ง 5 (บีอาส, จนาพ, เฌลัม, ราวี และสตลุช) ไหลลงไปรวมในแม่น้ำสินธุ กับแม่น้ำ Ghaggar ที่แห้งขอดแล้ว
การรวมตัวกันของชนเผ่าต่าง ๆ  วรรณะทางสังคม และผู้อยู่อาศัยในภูมิภาคปัญจาบก่อให้เกิดอัตลักษณ์ "ปัญจาบ" แบบทั่วไปตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 ในอดีต ชาวปัญจาบเป็นกลุ่มวิวิธพันธุ์ (heterogeneous) และแบ่งออกเป็นกลุ่มตระกูลที่มีชื่อเรียกว่า biradari  หรือ เผ่า ที่แต่ละคนมีความผูกพัน ภายหลังโครงสร้างเผ่าถูกแทนที่ด้วยสังคมที่เหนียวแน่นและเป็นองค์รวมมากขึ้น เนื่องจากการสร้างชุมชนและความยึดเหนี่ยวของกลุ่มก่อให้เกิดเสาใหม่ของสังคมปัญจาบ
เดิมที อัตลักษณ์ของชาวปัญจาบโดยหลักเป็นภาษา ภุมิศาสตร์ และวัฒนธรรม อัตลักษณ์เหล่านี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกับต้นตอทางประวัติศาสตร์หรือศาสนา โดยกล่าวถึงผู้ที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคปัญจาบหรือมีส่วนเกี่ยวข้องกับประชากรในภูมิภาคนี้ และผู้ที่ถือว่าภาษาปัญจาบเป็นภาษาแม่ของตน การบูรณาการและการกลืนกลายเป็นส่วนสำคัญของวัฒนธรรมปัญจาบ เนื่องจากอัตลักษณ์ของชาวปัญจาบไม่ได้อิงกับความสัมพันธ์ทางชนเผ่าอย่างเดียว ในขณะที่ชาวปัญจาบมีอาณาเขต เชื้อชาติ และภาษาร่วมกัน ก็มีบางส่วนที่อาจนับถือศาสนาอื่น ๆ ส่วนใหญ่นับถืออิสลาม, ฮินดู, ซิกข์ หรือคริสต์
== ศัพทมูลวิทยา ==
ศัพท์ "ปัญจาบ" ปรากฏขึ้นในรัชสมัยจักรพรรดิอักบัรเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 แม้ว่าศัพท์ปัญจาบมีต้นตอจากภาษาเปอร์เซีย คำทั้งสองคำนี้ (پنج|translit=panj|label=none|lit=ห้า กับ آب|translit=āb|label=none|lit=น้ำ) เป็นคำร่วมเชื้อสายกับศัพท์ภาษาสันสกฤต (पञ्‍च|lit=ห้า|translit=pañca|label=none กับ अप्|lit=น้ำ|translit=áp|label=none) ที่มีความหมายเดียวกัน ดังนั้น คำว่า pañjāb จึงหมายถึง 'ดินแดนแห่งแม่น้ำทั้งห้า' ซึ่งสื่อถึงแม่น้ำเฌลัม จนาพ ราวี สตลุช และบีอาส ทั้งหมดเป็นลำน้ำสาขาของแม่น้ำสินธุ โดยมีแม่น้ำสตลุชเป็นลำสาขาที่ใหญ่ที่สุด ข้อมูลที่อ้างอิงถึงดินแดนแห่งแม่น้ำทั้งห้าอาจพบในมหาภารตะ ซึ่งเรียกหนึ่งในภูมิภาคในภารัตโบราณว่า Panchanada (पञ्चनद|lit=ห้าแม่น้ำ|translit=pañca-nada) ชาวกรีกโบราณเรียกภูมิภาคนี้ว่า Pentapotamía (Πενταποταμία) ซึ่งมีความหมายเดียวกันกับศัพท์ภาษาเปอร์เซีย
==ขอบเขตทางภูมิศาสตร์==
ปัญจาบเป็นภูมิภาคทางภูมิรัฐศาสตร์ วัฒนธรรม และประวัติศาสตร์ในเอเชียใต้ โดยเฉพาะในบริเวณทางตอนเหนือของอนุทวีปอินเดีย ซึ่งประกอบด้วยพื้นที่ทางตะวันออกของปากีสถานและทางตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดีย ขอบเขตของภูมิภาคนั้นไม่ชัดเจนและมุ่งเน้นไปที่เรื่องราวทางประวัติศาสตร์ คำจำกัดความทางภูมิศาสตร์ของ "ปัญจาบ" ก็เปลี่ยนไปตามยุคสมัย โดยในสมัยจักรวรรดิโมกุลเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 16 ระบุถึงพื้นที่ค่อนข้างเล็กระหว่างแม่น้ำสินธุกับแม่น้ำสตลุช

==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอินเดีย
ชาวปัญจาบ
กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศปากีสถาน
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 50

ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 50 (U.S. Route 50 หรือ US 50) เป็นทางหลวงสหรัฐอเมริกาแนวตะวันออก–ตะวันตกสายหลัก ระยะทาง  มีเส้นทางจากเวสต์แซคราเมนโต รัฐแคลิฟอร์เนีย จนถึงโอเชียนซิตี รัฐแมริแลนด์ ริมมหาสมุทรแอตแลนติก ทางหลวงเส้นนี้ผ่านพื้นที่ชนบท ทะเลทราย และภูเขา เป็นส่วนมากในสหรัฐตะวันตก ส่วนในช่วงที่ผ่านรัฐเนวาดารู้จักกันในฐานะที่เป็น "ถนนที่เงียบเหงาที่สุดในอเมริกา" ส่วนในช่วงที่ผ่านสหรัฐตะวันตกกลาง ทางหลวงเส้นนี้ผ่านพื้นที่ชนบท รวมทั้งเมืองใหญ่ไม่กี่แห่ง เช่น แคนซัสซิตีและเซนต์หลุยส์ ในรัฐมิสซูรี และซินซินแนติ ในรัฐโอไฮโอ เส้นทางผ่านเข้าสู่สหรัฐตะวันออก ผ่านพื้นที่เทือกเขาแอปพาเลเชียนในรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย ก่อนที่จะมุ่งหน้าเข้าสู่วอชิงตัน ดี.ซี. หลังจากนั้นเข้าสู่รัฐแมริแลนด์ และไปสิ้นสุดที่โอเชียนซิตี
== ภาพ ==
Rt50 termini ca ocmd sign.jpg|ป้ายบอกระยะทางที่ปลายทิศตะวันตกของทางหลวงสหรัฐหมายเลข 50
Us route 50 nevada.jpg|ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 50 ในทะเลทรายเนวาดา
Jefferson Barracks Bridge 1993 flood cropped.jpg|สะพานค่ายเจฟเฟอร์สัน (Jefferson Barracks) ข้ามแม่น้ำมิสซิสซิปปี
Ocean City - 1.jpg|ภาพของทางหลวงสหรัฐหมายเลข 50 เมื่อมองไปทางทิศตะวันตก ในช่วงที่ออกจากโอเชียนซิตี รัฐแมริแลนด์ มีชื่อว่า ถนนโอเชียนเกตเวย์
US50-OceanCity-Sacto.jpg|ป้ายบอกระยะทางที่ปลายทิศตะวันออกของทางหลวงสหรัฐหมายเลข50
DC us50 shield.jpg|ป้ายทางหลวงสหรัฐหมายเลข 50 บนถนนคอนสติติวชัน (ถนนรัฐธรรมนูญ) ในวอชิงตัน ดี.ซี.
US50LoneliestRoadInAmerica.jpg|ป้าย "ถนนที่เงียบเหงาที่สุดในอเมริกา" นอกเมืองออสติน รัฐเนวาดา
Chesapeake Bay Bridge.jpg|สะพานอ่าวเชซาพีก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Endpoints of U.S. Highway 50
Kansas Highway Maps: Current, Historic, KDOT
50
ถนนในรัฐแคลิฟอร์เนีย
ถนนในรัฐเนวาดา
ถนนในรัฐยูทาห์
ถนนในรัฐโคโลราโด
ถนนในรัฐแคนซัส
ถนนในรัฐมิสซูรี
ถนนในรัฐอิลลินอย
ถนนในรัฐอินดีแอนา
ถนนในรัฐโอไฮโอ
ถนนในรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย
ถนนในรัฐเวอร์จิเนีย
ถนนในวอชิงตัน ดี.ซี.
ถนนในรัฐแมริแลนด์
ก๊วนซ่าป่วนวันสิ้นโลก

ก๊วนซ่าป่วนวันสิ้นโลก (Ooops! Noah Is Gone...) รู้จักในชื่อ All Creatures Big and Small ในสหรัฐอเมริกา และ Two by Two ในสหราชอาณาจักร เป็นหนังคอมพิวเตอร์แอนิเมชั่นใน ค.ศ. 2015 เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับสัตว์ที่ตกเรือของโนอาห์
== ให้เสียง ==
Callum Maloney รับบทเป็น ฟินนี่ เนสเทรียน
Elle Fanning รับบทเป็น ลีอาห์ กริมป์
Douglas Booth รับบทเป็น เดฟ เนสเทรียน (พ่อของฟินนี่) สเตย์พุท และแทงเกิลฟุต
Amy Grant รับบทเป็น เฮเซล กริมป์ (แม่ของลีอาห์)
* Tara Flynn รับบทเป็น เฮเซล กริมป์ (พากย์ภาษาไอริช)
Paul Tylak รับบทเป็น โอบีซีย์
Aileen Mythen รับบทเป็น นางกริฟฟิน และฟลามิงโก
Martin Sheen รับบทเป็น สิงโต
* Alan Stanford รับบทเป็น สิงโต (พากย์ภาษาไอริช)
== การตรวจคะแนนหนัง ==
=== บ็อกซ์ออฟฟิส ===
หนังทำรายได้ CN¥10.8 million ในบ็อกซ์ออฟฟิสของจีน.
=== เรดติง ===
หนังได้เรดติงแค่ 31% บนรอตเทนโทเมโทส์ ซึ่งเฉลี่ยเป็น 4.5/10
== อ้างอิง ==
== เว็บที่เชื่อมโยง ==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2558
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
ภาพยนตร์เยอรมัน
ถนนหลานหลวง

ถนนหลานหลวง (Thanon Lan Luang) ถนนสายหนึ่งในกรุงเทพมหานคร เป็นถนนที่มุ่งหน้าสู่ทิศตะวันออกเป็นเส้นตรง มีจุดเริ่มต้นที่สะพานผ่านฟ้าลีลาศ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย ผ่านแยกผ่านฟ้าลีลาศ  ผ่านถนนจักรพรรดิพงษ์ ที่แยกหลานหลวง  จากนั้นตัดกับถนนพะเนียง  และตัดกับถนนกรุงเกษมที่แยกสะพานขาว ข้ามคลองผดุงกรุงเกษม ที่สะพานจตุรภักตร์รังสฤษดิ์ จากนั้นตัดกับถนนลูกหลวงที่เชิงสะพาน  ก่อนจะไปสิ้นสุดที่แยกยมราช จุดตัดกับถนนเพชรบุรี ถนนพิษณุโลก และถนนสวรรคโลก ที่เขตดุสิต  รวมระยะทางทั้งสิ้น 1,550 เมตร
เดิมมีชื่อเรียกว่า "ถนนสนามควาย" หรือ "ถนนสนามกระบือ"  เนื่องจากเมื่อแรกสถาปนากรุงเทพมหานครขึ้นเป็นราชธานี พื้นที่บริเวณนี้ถือเป็นเขตนอกพระนคร ใช้เป็นที่สำหรับเลี้ยงควายหลวง เรียกกันในสมัยนั้นว่า "สนามควาย" ต่อมาจึงเรียกให้ไพเราะขึ้นว่า "สนามกระบือ" ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 4 โปรดเกล้าฯ ให้ขุดคลองผดุงกรุงเกษมขึ้นเป็นคูเมืองชั้นนอก เป็นเหตุให้มีการขยายอาณาเขตพระนครออกไป สนามกระบือจึงมีความเจริญขึ้น เกิดมีเส้นทางสัญจรระหว่างชุมชน จึงเกิดชื่อเรียกถนนเส้นนี้ขึ้นตามนั้น ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 5 ในราว พ.ศ. 2447 ได้โปรดพระราชทานที่ดินในบริเวณตำบลสนามกระบือ ตอนใกล้คลองรอบกรุง ให้ดำเนินการก่อสร้างวังขึ้น 6 หลัง เพื่อพระราชทานแด่พระราชนัดดา 6 พระองค์ ซึ่งเป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ โดยโปรดเกล้าฯ ให้สร้างวังเป็นคู่ หันหน้าวังออกไปคนละด้าน ด้านละ 3 วัง ประกอบด้วย วังกรมหมื่นอนุพงศ์จักพรรดิ คู่กับ วังกรมหมื่นอนุวัตรจาตุรนต์, วังหม่อมเจ้าดนัยวรนุช คู่กับ วังหม่อมเจ้าดรุณวัยวัฒน์ และ วังหม่อมเจ้าปิยบุตร คู่กับ วังหม่อมเจ้าทศสิริวงศ์
ต่อมาเมื่อมีการตัดถนนผ่านบริเวณนี้ รัชกาลที่ 5 จึงพระราชทานนามว่า "ถนนหลานหลวง" เพื่อเป็นอนุสรณ์ถึงสถานที่อันเป็นที่ตั้งของวังพระเจ้าหลานเธอ พระราชนัดดาทั้ง 6 พระองค์นี้
== รายชื่อทางแยก ==
==ดูเพิ่ม==
ถนนหลวง
ถนนลูกหลวง
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
หลานหลวง
หลานหลวง
หลานหลวง
ฟุตบอลทีมชาติอินเดีย

ฟุตบอลทีมชาติอินเดีย เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของประเทศอินเดีย อยู่ภายใต้การควบคุมของสหพันธ์ฟุตบอลอินเดีย และยังเป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลเอเชียใต้ ทีมชาติมีช่วงที่รุ่งเรืองระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1950-60 ภายใต้การคุมทีมของ Syed Abdul Rahim อินเดียได้เหรียญทองในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ปี 1951 และ 1962 และจบอันดับที่สี่ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1956
อินเดียไม่เคยเข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลโลก แม้ว่าจะเคยได้สิทธิ์เข้าแข่งขันแทนที่ทีมอื่นในกลุ่มที่ถอนตัวไปในปี 1950 แต่อินเดียก็ถอนตัวก่อนที่จะเปิดการแข่งขัน ทีมชาติอินเดียเข้าร่วมแข่งขันเอเชียนคัพ 3 ครั้ง ผลงานที่ดีที่สุดคือ อันดับรองชนะเลิศในปี 1964 อินเดียยังได้เข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติเอเชียใต้ โดยชนะเลิศ 6 สมัย นับตั้งแต่มีการแข่งขันในปี ค.ศ. 1993................
== สถิติการแข่งขัน ==
=== ฟุตบอลโลก ===
อินเดียไม่เคยเข้าร่วมแข่งขันในฟุตบอลโลก หลังจากที่ได้รับเอกราชในปี ค.ศ. 1947 อินเดียเคยผ่านรอบคัดเลือกในปี 1950 ภายหลังจากที่พม่า, อินโดนีเซีย และฟิลิปปินส์ ถอนตัวในรอบคัดเลือก อย่างไรก็ตาม อินเดียได้ถอนตัวก่อนที่การแข่งขันจะเริ่มต้นขึ้น เนื่องจากปัญหาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปประเทศบราซิล หลังจากที่ถอนตัว อินเดียไม่เคยเข้าร่วมแข่งขันรอบคัดเลือกอีกเลยในปี 1954-1982
นับตั้งแต่รอบคัดเลือกปี 1986 เป็นต้นมา (ยกเว้นปี 1990) อินเดียเข้าร่วมการแข่งขันรอบคัดเลือก แต่ก็ยังไม่เคยผ่านเข้าไปเล่นรอบสุดท้าย
=== เอเชียนคัพ ===
อินเดียผ่านรอบคัดเลือกของเอเชียนคัพ 3 ครั้ง โดยแข่งขันครั้งแรกในปี 1964 ซึ่งจบด้วยอันดับรองชนะเลิศ นับเป็นผลงานที่ดีที่สุดในรายการนี้
=== โอลิมปิกฤดูร้อน ===
=== ผลงานอื่น ๆ ===
เอเอฟซีแชลเลนจ์คัพ (1): 2008
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติเอเชียใต้ (6): 1993, 1997, 1999, 2005, 2011, 2015
Nehru Cup (3): 2007, 2009, 2012
เอเชียนเกมส์ (2): 1951, 1962
คิงส์คัพ : อันดับที่สาม (1977, 2019)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ของสหพันธ์ฟุตบอล
FIFA team profile
FIFA team ranking
 
อ
ฟ
ฟุตบอลทีมชาติมาเก๊า

ฟุตบอลทีมชาติมาเก๊า (; Selecção Macaense de Futebol) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของเขตบริหารพิเศษมาเก๊า อยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลมาเก๊า (; Portuguese: Associação de Futebol de Macau) และมีอันดับโลกฟีฟ่าในอันดับท้าย ๆ แม้ว่าทีมชาติจะรู้จักกันในชื่อ มาเก๊า แต่สหพันธ์ฟุตบอลเอเชียตะวันออกจะเรียกชื่อทีมว่า มาเก๊า, จีน
มาเก๊าไม่เคยผ่านรอบคัดเลือกของเอเชียนคัพและฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติเอเชียตะวันออก แต่ก็เคยผ่านรอบคัดเลือกของเอเอฟซีแชลเลนจ์คัพ 2006 ซึ่งมาเก๊าเสมอหนึ่งนัด และแพ้สองนัด
ทีมชาติมาเก๊าเริ่มแข่งขันในระดับนานาชาติตั้งแต่ก่อนปี ค.ศ. 1999 ซึ่งมาเก๊ายังคงเป็นดินแดนของโปรตุเกส ก่อนที่จะถูกคืนให้จีน ทีมชาติมาเก๊าถูกแยกออกจากทีมชาติจีนด้วยกฎหมายพื้นฐานมาเก๊า ซึ่งอนุญาตให้มาเก๊ามีทีมตัวแทนเป็นของตนเอง สำหรับในมาเก๊านั้น ทีมชาติของตนจะถูกเรียกว่า "ทีมมาเก๊า" (澳門隊|labels=no) ในขณะที่ทีมชาติจีนจะถูกเรียกว่า "ทีมชาติ" (國家隊|labels=no)
== การถูกสั่งห้ามโดยฟีฟ่า ==
มาเก๊าเคยถูกสั่งห้ามโดยฟีฟ่า ไม่ให้เข้าร่วมการแข่งขันระดับนานาชาติเป็นบางครั้ง เนื่องจากอิทธิพลของการเมืองที่แทรกแซงสมาคมฟุตบอล แต่ต่อมา มาเก๊าได้ปรับปรุงตนเอง ทำให้โทษนี้ถูกยกเลิกไป
== สถิติการแข่งขัน ==
=== ฟุตบอลโลก ===
1930–1978: ส่วนหนึ่งของโปรตุเกส
1982–1986: ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
1990: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
1994–2022: ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
=== เอเชียนคัพ ===
1956–1976: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
1980: ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
1984–1988: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
1992–2004: ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
2007: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
2011–2023: ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
=== ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติเอเชียตะวันออก ===
2003: ไม่ผ่านรอบคัดเลือก (อันดับที่ 3 ในรอบคัดเลือก)
2005: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
2008: ไม่ผ่านรอบคัดเลือก (อันดับที่ 4 ในรอบคัดเลือก)
2010: ไม่ผ่านรอบคัดเลือก (อันดับที่ 3 ในรอบคัดเลือก)
2013: ไม่ผ่านรอบคัดเลือก (อันดับที่ 2 ในรอบคัดเลือก)
2015: ไม่ผ่านรอบคัดเลือก (อันดับที่ 2 ในรอบคัดเลือก)
2017: ไม่ผ่านรอบคัดเลือก (อันดับที่ 3 ในรอบคัดเลือก)
=== เอเอฟซีแชลเลนจ์คัพ ===
2006: รอบแรก
2008 to 2014: ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
=== เอเอฟซีซอลิแดริตีคัพ ===
2016: รองชนะเลิศ
== อ้างอิง ==
 
ม
กีฬาทีมชาติมาเก๊า
เบียทริซแห่งอังกฤษ

เบียทริซแห่งอังกฤษ (Beatrice of England, Beatrice de Dreux; 24 มิถุนายน ค.ศ. 1242 – 24 มีนาคม ค.ศ. 1275) หรือ เบียทริซแห่งเดรอซ์ เป็นเจ้าหญิงแห่งอังกฤษในฐานะพระธิดาของพระเจ้าเฮนรี่ที่ 3 แห่งอังกฤษ กับเอลินอร์แห่งโพรว็องส์ พระองค์และครอบครัวเป็นสมาชิกของราชตระกูลแพลนทาเจเนต
== วัยเด็ก ==
เบียทริซเป็นพระธิดาคนที่ 2 ของพระเจ้าเฮนรี่ที่ 3 แห่งอังกฤษ กับเอลินอร์แห่งโพรว็องซ์ อ้างอิงตามแมทธิวแห่งปารีส พระองค์ประสูติในบอร์โด ฝรั่งเศส ในวันถือกำเนิดของนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมา (24 มิถุนายน) วัยเด็กของเบียทริซประสบภัยพิบัติจากโศกนาฏกรรม และความตึงเครียดของรัชสมัยของพระบิดาควบคู่กับความไม่เป็นที่นิยมในประชาชนอังกฤษของพระมารดา
พระเชษฐาคนโตของพระองค์ เอ็ดเวิร์ด ล้มป่วยร้ายแรงในตอนที่พระองค์ยังเด็กมาก แม้จะทรงหายดี แต่พระขนิษฐาของเบียทริซ แคทเธอรีน สิ้นพระชนม์ด้วยวัยที่เด็กมาก ทิ้งพระบิดามารดาของเบียทริซให้จมอยู่กับความเศร้า แคทเธอรีน ที่มีความเป็นไปได้ว่าเป็นโรคเสื่อมที่เป็นสาเหตุให้พระองค์หูหนวก สิ้นพระชนม์ตอนพระชนมายุ 4 พรรษา
ชาวอังกฤษไม่พอใจพระเจ้าเฮนรี่ที่ 3 ที่ปล่อยให้เอลินอร์กับพระญาติสายซาวัวเข้ามามีบทบาทในระบอบกษัตริย์ และเหล่าบารอนเรียกร้องขออำนาจเพิ่ม ใน ค.ศ. 1263 เอลินอร์อยู่ในเรือพระราชพิธีที่ถูกโจมตีโดยชาวเมืองลอนดอน ความเกลียดชังที่รุนแรงและขมขื่นนี้สร้างปัญหามากมายให้กับเฮนรี่ที่ 3 และครอบครัว ในทางกลับกัน เอลินอร์กับเฮนรี่มีความสุขกับชีวิตแต่งงาน และเบิยทริซเติบโตขึ้นมาท่ามกลางความรัก สนิทสนมกับพี่น้อง
== การเสกสมรสและบุตร ==
เฮนรี่ทำการเจรจาให้เบียทริซแต่งงานกับกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสและยังปฏิเสธข้อเสนอให้พระองค์เสกสมรสกับพระโอรสของกษัตริย์แห่งนอร์เวย์ ในตอนที่พระองค์มีพระชนมายุ 18 พรรษา ทรงเสกสมรสกับจอห์น เดอ เดรอซ์ ทายาทในดัชชีบริททานี พระองค์กับจอห์นที่ 2 มีบุตรด้วยกันหกคน
อาร์เธอร์ที่ 2 ดยุคแห่งบริททานี (ค.ศ. 1261-1312)
จอห์นแห่งบริททา เอิร์ลแห่งริชมอนด์ (ค.ศ. 1266-1334)
มารีแห่งบริททานี เคานเตสแห่งเซนต์โพล ภรรยาของกีย์ที่ 3 แห่งชาตีลย็อง (ค.ศ. 1268-1339)
ปิแอร์ ไวส์เคานต์แห่งเลออน
บล็องช์แห่งบริททานี ภรรยาของฟิลิปแห่งอาร์ทัวส์ (ค.ศ. 1271-1327)
เอลินอร์แห่งบริททานี พระอธิการิณีแห่งฟ็องเตฟรูลต์ (ค.ศ. 1275-1342)
== การสิ้นพระชนม์ ==
เบียทริซสิ้นพระชนม์เมื่อ 24 มีนาคม ค.ศ. 1275 ในลอนดอน อังกฤษ จอห์นที่ 2 ให้เกียรติภรรยาด้วยการสร้างโบสถ์น้อยให้บนที่ดินส่วนตัวหรือไม่ก็ในโบสถ์ที่ใหญ่กว่า ที่แล้วเสร็จในตอนที่เขาตาย เขากับเบียทริซจึงได้อยู่ด้วยกันอีกครั้ง เบียทริซถูกฝังที่โบสถ์เกรย์เฟรียร์ในกรีนิช ลอนดอน พระสวามีของพระองค์สืบทอดต่อเป็นดยุคหลังการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ 11 ปี เบียทริซจึงไม่เคยถูกขนานนามว่าดัชเชสแห่งบริททานี
== อ้างอิง ==
เจ้าหญิงอังกฤษ
ราชวงศ์แพลนทาเจเนต
บุคคลจากบอร์โด
ชาลส์ เคอร์ทิส

ชาร์ลส์ เคอร์ทิส (Charles Curtis) (25 มกราคม พ.ศ. 2403 - 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479) เป็นนักการเมืองชาวอเมริกัน ดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาคนที่ 31 ระหว่าง พ.ศ. 2472 ถึง 2476 ในสมัยประธานาธิบดีเฮอร์เบิร์ต ฮูเวอร์
รองประธานาธิบดีสหรัฐ
พรรคริพับลิกัน (สหรัฐ)
นักการเมืองอเมริกัน
บุคคลจากโทพีกา
เติ้ง ยฺหวี่

เติ้ง ยฺหวี่ (鄧禹; ค.ศ. 2–58) ชื่อรองว่า จ้งหฺวา (仲華)  เป็นขุนนางและขุนพลแห่งราชวงศ์ฮั่นผู้มีส่วนสำคัญในการทัพของจักรพรรดิฮั่นกวังอู่ (汉光武帝) เพื่อรื้อฟื้นราชวงศ์ฮั่น เขาเป็นที่รู้จักดีในประวัติศาสตร์เพราะมีผลงานมาตั้งแต่ยังเยาว์ แต่ชื่อเสียงหลักของเขาอยู่ที่ความสามารถในการเลือกใช้คนได้ถูกกับงานมากกว่าจะเป็นความสามารถทางทหาร
หลังจักรพรรดิฮั่นกวังอู่สวรรคตใน ค.ศ. 57 เติ้ง ยฺหวี่ ซึ่งเป็นที่นับถือในฐานะผู้นำของหมู่ผู้เคยถวายความช่วยเหลือแก่ฮั่นกวังอู่ในการรื้อฟื้นราชวงศ์ฮั่นได้รับตำแหน่งกิตติมศักดิ์จากจักรพรรดิฮั่นหมิง (漢明帝) โอรสของฮั่นกวังอู่ โดยได้เป็นราชครู (太傅; "ครูใหญ่")
เติ้ง ยฺหวี่ ยังเป็นพระอัยกาของเติ้ง ซุย (鄧綏) มเหสีของจักรพรรดิฮั่นเหอ (漢和帝)
ขุนนางจีน
บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่น
บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันตก
บุคคลในยุคราชวงศ์ซิน
บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
อัครมหาเสนาบดีจีน
ฟาร์ม

ฟาร์ม หรือ ไร่นา (farm) เป็นพื้นที่ดินที่อุทิศให้กับกระบวนการกสิกรรมเป็นหลักโดยมีความมุ่งหมายหลักเพื่อผลิตอาหารและธัญพืชอื่น เป็นสิ่งอำนวยความสะดวกพื้นฐานในการผลิตอาหาร คำว่า "ฟาร์ม" ใช้กับหน่วยแยกแต่ละชนิด เช่น ไร่ผัก ไร่ผลไม้ ฟาร์มวัวนม ฟาร์มหมู ฟาร์มสัตว์ปีก ไร่เชื้อเพลิงชีวภาพและโภคภัณฑ์อื่น คำว่า "ฟาร์ม" รวมถึงฟาร์มสัตว์ (ranch), feedlot, สวนผลไม้ (orchard) ไร่ใหญ่ (plantation), ที่ดินแปลงย่อย (smallholding) และรวมบ้านไร่และสิ่งปลูกสร้างทางการเกษตรตลอดจนที่ดินด้วย ในสมัยใหม่ คำนี้ยังใช้กับปฏิบัติการอุตสาหกรรมอย่างฟาร์มกังหันลมและฟาร์มปลา ซึ่งทั้งสองสามารถอยูบนบกหรือในทะเลก็ได้
 
ที่อยู่อาศัยมนุษย์
การจัดการที่ดิน
วัฒนธรรมชนบท
ภูมิศาสตร์ชนบท
ISO 3166-2:SJ

ISO 3166-2:SJ  เป็นรายการรหัสสำหรับสฟาลบาร์และยานไมเอนในมาตรฐาน ISO 3166-2 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของมาตรฐาน ISO 3166 เผยแพร่โดยองค์การระหว่างประเทศว่าด้วยการมาตรฐาน (ISO) ซึ่งได้กำหนดรหัสสำหรับชื่อของเขตการปกครองระดับท้องถิ่นและกำหนดรหัสสำหรับทั้งประเทศด้วย ISO 3166-1
สฟาลบาร์และยานไมเอนไม่ได้อยู่ในฐานะเขตปกครองแต่เป็นดินแดนหนึ่งของนอร์เวย์ที่มีขอบเขตอำนาจศาลและกฎหมายต่างกัน เขตการปกครองระดับรองลงไปนอกจากนี้ของสฟาลบาร์และยานไมเอนจะอยู่ภายใต้รายการรหัสมาตรฐานของนอร์เวย์ (NO) คือรหัส NO-21 สำหรับสฟาลบาร์ และรหัส NO-22 สำหรับยานไมเอน ทำให้ปัจจุบันไม่มีรหัสมาตรฐาน ISO 3166-2 สำหรับสฟาลบาร์ และยานไมเอน
== การจัดสรร ==
สฟาลบาร์และยานไมเอนเป็นดินแดนอันห่างไกลของประเทศนอร์เวย์ สฟาลบาร์เป็นกลุ่มเกาะในภูมิภาคอาร์กติกตั้งอยู่ระหว่างนอร์เวย์และขั้วโลกเหนือ กลุ่มเกาะนี้ตั้งอยู่บริเวณละติจูด 74 องศาถึง 81 องศาเหนือและจากลองจิจูด 10 องศาถึง 35 องศาตะวันออก สนธิสัญญาสฟาลบาร์ที่ลงนามใน พ.ศ. 2463 เป็นการรับรองอธิปไตยของนอร์เวย์เหนือสฟาลบาร์ และพระราชบัญญัติสฟาร์บาร์พ.ศ. 2468 ได้จัดตั้งการปกครองโดยผู้ว่าราชการเคาน์ตีสฟาลบาร์ที่ได้รับแต่งตั้ง
ยานไมเอนที่เป็นเกาะภูเขาไฟในภูมิภาคอาร์กติกตั้งอยู่ที่ชายแดนระหว่างทะเลนอร์วีเจียนและทะเลกรีนแลนด์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2537 เกาะนี้ได้รับการบริหารโดยนายกเทศมนตรีของนอร์ดแลนด์ และอำนาจบางส่วนมอบให้กับผู้บัญชาการสถานีบนเกาะ
รายการรหัสของสฟาลบาร์และยานไมเอนจะอยู่ภายใต้รายการรหัสมาตรฐานของนอร์เวย์ (NO) โดยอิงตามรายการของ ISO 3166-1 รหัส SJ, สฟาลบาร์และยานไมเอนจดทะเบียนโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) คือ .sj แต่กลับไม่ได้ใช้เหมือนกับ TLD ของเกาะบูเว (.bv) เพราะนโยบายไม่ให้ลงทะเบียนใด ๆ บนโดเมน .sj และบังคับให้สถาบันต่าง ๆ บนสฟาลบาร์ใช้โดเมนของนอร์เวย์ (.no) แทน
== รายการรหัส ==
ในปัจจุบันไม่มีรหัสย่อยที่ถูกกำหนดใน ISO 3166-2: SJ แต่ถึงอย่างนั้นสฟาลบาร์และยานไมเอนได้รับรหัสย่อยแยกต่างหากใน ISO 3166-2: NO ของนอร์เวย์
== ดูเพิ่ม ==
ISO 3166-2
ISO 3166-1
== อ้างอิง ==
== ข้อมูลเพิ่มเติม ==
ISO Online Browsing Platform: SJ
มาตรฐานไอเอสโอ
ภูมิศาสตร์นอร์เวย์
เติ้ง ซุย

เติ้ง ซุย (鄧綏; ค.ศ. 81–121) ฐานันดรศักดิ์ จักรพรรดินีเหอซี (和熹皇后) เป็นจักรพรรดินีสมัยราชวงศ์ฮั่น เป็นมเหสีองค์ที่สองของจักรพรรดิฮั่นเหอ (漢和帝) และต่อมาเป็นพระพันปีสำเร็จราชการแทนโอรสของตน คือ จักรพรรดิฮั่นชาง (漢殤帝) รวมถึงหลานของตน คือ จักรพรรดิฮั่นอัน (漢安帝) ในช่วง ค.ศ. 106–121 ในช่วงที่พระนางสำเร็จราชการนั้น เกิดภัยธรรมชาติและสงครามกับกลุ่ม ซฺยงหนู (匈奴) และเชียง (羌) แต่พระนางสามารถรับมือได้โดยเรียบร้อย พระนางยังเป็นที่ยกย่องด้านการบริหารกระบวนการยุติธรรมทางอาญา จึงถือกันว่า พระนางเป็นผู้ปกครองที่ปรีชาสามารถ และอาจเป็นผู้บริหารที่มีประสิทธิภาพคนสุดท้ายในช่วงราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เพราะผู้ปกครองนับแต่นั้นมาก็ไร้ความสามารถกันโดยมาก
จักรพรรดินีจีน
บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่น
บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
จักรพรรดินีราชวงศ์ฮั่น
น้ำอ้อย

น้ำอ้อย เป็นน้ำเชื่อมที่สกัดจากอ้อยในเครื่องบด หลายประเทศบริโภคเป็นเครื่องดื่ม โดยเฉพาะในที่ที่ปลูกเชิงพาณิชย์อย่างเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อนุทวีปอินเดีย ประเทศอียิปต์และละตินอเมริกา  น้ำอ้อยเป็นสารตั้งต้นหนึ่งของรัม
น้ำเชื่อม
น้ำตาล
เครื่องดื่ม
ชาลส์ ดอว์ส

ชาร์ลส์ เกตส์ ดอว์ส (Charles Gates Dawes) (27 สิงหาคม พ.ศ. 2408 - 23 เมษายน พ.ศ. 2494) เป็นนายธนาคาร, นายพล, นักการทูต, และนักการเมืองชาวอเมริกัน ดํารงตําแหน่งรองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา คนที่ 30 ระหว่าง พ.ศ. 2468 ถึง 2472 ในสมัยประธานาธิบดีแคลวิน คูลิดจ์ สำหรับการทำงานของเขาในการวางแผนการดอวส์สำหรับค่าปฏิกรรมสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพเมื่อปี พ.ศ. 2468
รองประธานาธิบดีสหรัฐ
พรรคริพับลิกัน (สหรัฐ)
นักการเมืองอเมริกัน
บุคคลจากรัฐโอไฮโอ
บุคคลจากรัฐอิลลินอย
ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ
ชาวอเมริกันผู้ได้รับรางวัลโนเบล
เหตุการณ์ความไม่สงบในฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ก 2553

เหตุการณ์ความไม่สงบในฟุตบอลถ้วยพระราชทานประเภท ก. ประจำปี 2552 เป็นเหตุตะลุมบอนที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2553 ณ สนามกีฬาศุภชลาศัย ในการแข่งขันระหว่าง สโมสรฟุตบอลการท่าเรือไทย และ สโมสรฟุตบอลเมืองทอง-หนองจอก ยูไนเต็ด
== เหตุการณ์ ==
จากกรณีที่ เมืองทอง-หนองจอก ยูไนเต็ด ได้ประตูที่สอง ในนาทีที่ 81 ดาโน เซียกา โหม่งเข้าประตูไปนั้น แฟนบอลการท่าเรือไทย มองว่า ผู้ตัดสินในเกมนั้น (อรรถกร เวชการ) ตัดสินผิดลาด และมิงจังหวะนั้นเป็นลูกแฮนด์บอล ทำให้แฟนบอลการท่าเรือไทย ไม่พอใจ จนมีการขว้างปาขวดน้ำและสิ่งของลงสนาม และจุดพลุไฟเขวี้ยงลงมา รวมถึงจุดประทัด จนเกมต้องยุติลงกลางคัน
ก่อนที่ในเวลาต่อมา เหตุการณ์จะบานปลายเมื่อ แฟนบอล การท่าเรือไทย พังรั้วกั้นเข้าไปทำร้ายกองเชียร์ของเมืองทองฯ จนคนดูวิ่งหนีกระโดดลงจากอัฒจันทร์ ขณะที่เจ้าหน้าที่ตำรวจและสารวัตรทหาร ที่มีเพียงไม่กี่คนไม่สามารถคุมสถานการณ์ได้ ทำให้เกิดเหตุวิวาทชกต่อยกันรอบสนาม ขณะเดียวกันก็มีรายงานว่า ผู้เล่นของการท่าเรือไทย อย่าง พงศ์พิพัฒน์ คำนวณ เป็นผู้พยายามชักชวนแฟนๆ ให้ประท้วงว่าประตูที่สองนั้นเกิดจากการแฮนด์บอล ซึ่งถือว่ามีเจตนายั่วยุให้แฟนบอลเริ่มคว้างปาสิ่งของ
โดยมีรายงานว่า มีแฟนบอล เมืองทองฯ ยูไนเต็ด บาดเจ็บ 9 คน และแฟนการท่าเรือไทยบาดเจ็บ 1 คน โดยมีรายงานข่าวอีกว่า เจ้าหน้าที่สารวัตรทหาร ไม่สนใจเอาเป็นธุระ ในการควบคุมระงับเหตุทะเลาะวิวาท
== เหตุการณ์สืบเนื่อง ==
=== ทางคดีความ ===
ภายหลังจากเกมจบลง ทาง สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ โดย องอาจ ก่อสินค้า เลขาธิการสมาคมฯ ได้ตั้งคณะกรรมการสอบสวนเหตุการณ์นี้ โดยมี พล.ต.ท.วรพงษ์ ชิวปรีชา อุปนายกสมาคมฯ และ ผู้บัญชาการตำรวจนครบาล ดำเนินการสอบสวนพร้อมกับดำเนินคดี โดยได้นำเทปบันทึกภาพการแข่งขันเป็นหลักฐานและดำเนินการออกหมายจับ โดยต่อมาได้มีการดำเนินคดีผู้ก่อเหตุจำนวนทั้งหมด 10 ราย ซึ่งได้เข้ามามอบตัวและแสดงการขอโทษต่อแฟนบอลของ เมืองทองฯ ยูไนเต็ด
ต่อมาศาลแขวงปทุมวัน มีคำพิพากษาให้จำคุกจำเลยทั้งหมดเป็นเวลา 2 เดือน จำเลยไม่เคยกระทำผิดมาก่อนลดโทษเหลือ 1 เดือน ประกอบกับจำเลยให้การรับสารภาพจึงให้รอลงอาญาไว้ 1 ปี ปรับ 2,000 บาท บำเพ็ญสาธารณกุศลอีก 12 ชั่วโมง รายงานตัวต่อกรมคุมประพฤติ 4 ครั้ง ต่อ 1 ปี
=== การลงโทษต่อสโมสรฟุตบอลและผู้เล่น ===
ภายหลังจากที่เหตุการณ์จลาจล จนไม่สามารถแข่งขันต่อได้ ทาง พิเชษฐ์ มั่นคง ประธานสโมสรการท่าเรือไทย ได้ประกาศขอยอมแพ้ และยกตำแหน่งชนะเลิศการแข่งขันให้กับ สโมสรเมืองทอง-หนองจอก ยูไนเต็ด และผู้ควบคุมการแข่งขันในเวลานั้น (ภิรมย์ อั๋นประเสริฐ) ได้ถือว่าการแข่งขันจบลงแล้ว แม้ว่าจะเหลือเวลาในการแข่งขันอีก 9 นาที
โดยทางคณะกรรมการสอบสวนเหตุการณ์ฯ ได้มีบทลงโทษกับทาง สโมสรฟุตบอลการท่าเรือไทย ในการแบนไม่ให้แข่งขันในสนามเหย้าของตน ในเกมการแข่งขันใน ฤดูกาล 2554 3 เกม ปรับเงิน 130,000 บาท ลงโทษแบนผู้เล่น พงศ์พิพัฒน์ คำนวณ 3 เกม และลงโทษแบน สะสม พบประเสริฐ และ เรอเน เดอซาแยร์ ห้ามคุมทีมข้างสนาม 3 เกม รวมไปถึงแบนแฟนบอลผู้ก่อเหตุ ห้ามเข้าสนามเป็นเวลา 1 ปี โดยรูปประกาศห้ามเข้าหน้าสนาม
ในส่วนพิธีการรับถ้วยรางวัล ทางสโมสรเมืองทองฯ ยูไนเต็ด ได้เข้ารับถ้วยรางวัลอย่างเป็นทางการ ต่อหน้าพระบรมฉายาลักษณ์ เมื่อวันที่ 29 มกราคม 2554
== อ้างอิง ==
ฟุตบอลในประเทศไทยปี พ.ศ. 2553
สโมสรฟุตบอลเมืองทอง ยูไนเต็ด
สโมสรฟุตบอลการท่าเรือ
อุบัติเหตุและอุบัติการณ์ที่เกี่ยวข้องกับการแข่งขันกีฬา
เหตุการณ์ในกรุงเทพมหานคร
เขตปทุมวัน
สเปซชิปทู

{|
|}
สเกลด์คอมโพสิตส์ รุ่น 339 สเปซชิปทู หรือ เอสเอสทู (Scaled Composites Model 339 SpaceShipTwo, SS2) เป็นเครื่องบินอวกาศแบบวงโคจรย่อยออกแบบสำหรับการท่องเที่ยวอวกาศ ผลิตโดยเดอะสเปซชิปคอมปะนี
สเปสชิปทูถูกขนไปยังความสูงปล่อยตัวโดยสเกลด์คอมโพสิตส์ไวท์ไนท์ทู (Scaled Composites White Knight Two) ก่อนถูกปล่อยตัวให้บินไปยังชั้นบรรยากาศส่วนบนด้วยเครื่องยนต์จรวด จากนั้นจึงร่อนกลับมายังโลกและจอดบนรันเวย์แบบเครื่องบินปกติ ยานอวกาศนี้เปิดตัวสู่สาธารณะเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2552 เกือบสามปีหลังจากการทดสอบบินโดยไม่ใช้เครื่องยนต์ก็ได้มีการทดสอบบินแบบใช้เครื่องยนเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2556
เวอร์จินกาแลกติกวางแผนจะบริหารหมู่กองบินเครื่องบินอวกาศประกอบด้วยสเปซชิปทูจำนวนห้าลำให้เป็นบริการขนส่งผู้โดยสารเอกชน และได้เริ่มเปิดรับจองแล้วบางส่วน โดยมีราคาตั๋วเที่ยวแบบวงโคจรย่อยอยู่ที่ 250,000 ดอลลาห์สหรัฐ เครื่องบินอวกาศนี้ยังสามารถใช้ขนส่งสิ่งของทางวิทยาสตร์สำหรับนาซาและองค์กรอื่น ๆ
เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2554 ระหว่างเที่ยวบินทดสอบ VSS Enterprise เครื่องบินสเปสชิปทูลำแรกหักกลางอากาศและตกลงบนทะเลทรายโมฮาวี การตรวจสอบเบื่องต้นชี้ว่าอาจเป็นเพราะระบบลดระดับได้ทำงานก่อนกำหนด นักบินหนึ่งคนเสีนชีวิตส่วนอีกคนบาดเจ็บสาหัดที่หัวไหล่ระหว่างกระโดดร่มชูชีพลงมาจากเครื่องบิน
เครื่องบินสเปซชิปทูลำที่สอง VSS Unity เปิดตัวเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 ขณะนี้กำลังอยู่ระหว่างการทดลองบิน
== อ้างอิง ==
เครื่องบินอวกาศ
สเปซชิปทู
การท่องเที่ยวอวกาศ
สเกลด์คอมโพสิตส์
เวอร์จินกาแลกติก
เดอะสเปซชิปคอมปะนี
หยัน จี

หยัน จี (閻姬; ? – 126) ฐานันดรศักดิ์ จักรพรรดินีอันซือ (安思皇后) เป็นจักรพรรดินีสมัยราชวงศ์ฮั่น เป็นมเหสีของจักรพรรดิฮั่นอัน (漢安帝) เป็นที่รู้จักเพราะอุปนิสัยที่เล่นพรรคเล่นพวกและมักลอบวางแผนเล่นงานผู้อื่นจนได้เป็นจักรพรรดินีและเป็นพระพันปี ในช่วงสั้น ๆ แต่ที่สุดแผนการของพระนางล้มเหลวจนถูกประหารยกครัว
จักรพรรดินีจีน
บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่น
บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
จักรพรรดินีราชวงศ์ฮั่น
Zeaxanthin

redirect ซีอาแซนทิน
Field-programmable gate array

redirect เอฟพีจีเอ
Fortune

redirect ฟอร์ชูน
University of Pittsburgh

redirect มหาวิทยาลัยพิตต์สเบิร์ก
NSA

redirect สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติ
Nobel Memorial Prize in Economic Sciences

redirect รางวัลเพื่อระลึกถึงอัลเฟรด โนเบล สาขาเศรษฐศาสตร์
Mailing list

redirect บัญชีจ่าหน้า
Software developer

redirect นักพัฒนาซอฟต์แวร์
2014 Winter Olympics

redirect โอลิมปิกฤดูหนาว 2014
นักนิเวศวิทยา

redirect นิเวศวิทยา
Lake Victoria

redirect ทะเลสาบวิกตอเรีย
Lake Tanganyika

redirect ทะเลสาบแทนกันยีกา
Lake Baikal

redirect ทะเลสาบไบคาล
Ovis

redirect แกะ
Ovis aries

redirect แกะ
Anas oustaleti

redirect เป็ดแมลลาร์ด
นกกระเต็นน้อย

redirect วงศ์นกกระเต็นน้อย
การถ่ายแบบโครโมโซม

redirect การถ่ายแบบดีเอ็นเอ
Pilocarpine

redirect ไพโลคาร์พีน
Aspartame

redirect แอสปาร์แตม