pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เถาคันแดง

เถาคันแดง (Virginia creeper) เป็นไม้เถาเลื้อยเนื้อแข็ง เถามีสีเขียวขนาดเล็ก มีมือเกาะแตกจากข้อไม่มีขน มีถิ่นกำเนิดในทางตะวันออกและตอนกลางของทวีปอเมริกาเหนือ, ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศแคนาดา, ทางตะวันออกและตอนกลางของสหรัฐอเมริกา, ทางตะวันออกของประเทศเม็กซิโก, และประเทศกัวเตมาลา, ไปทางตะวันตกไกลถึงรัฐแมนิโทบา, รัฐเซาท์ดาโคตา, รัฐยูทาห์ และรัฐเท็กซัส ในประเทศไทยมีชื่อท้องถิ่นว่า เถาคัน, เถาคันแดง, เถาคันขาว, เครือหุนแป, เครือพัดสาม
== ลักษณะทั่วไป ==
เถาคันแดงเป็นพรรณไม้เลื้อย ชอบพาดพันตามต้นไม้ที่มีขนาดใหญ่ ใบเป็นใบย่อยประมาณ 3 ใบ แผ่นใบด้านล่ามีขนเล็กน้อย ลักษณะใบนั้นตรงริมขอบใบเป็นจักซี่ฟัน เมื่อสดอวบน้ำใบย่อยปลายสุดรูปไข่หรือรูปไข่กลับกว้าง 1–4 ซ.ม. ยาว 1.5–6 ซ.ม. ดอกมีลักษณะคล้ายดอกกะตังบายหรือดอกเถาวัลย์ปูนหรือฝิ่นต้นและดอกนั้นจะออกเป็นช่อใหญ่กระจุกแบนและแน่น ออกที่ซอกใบดอกย่อยขนาดเล็กสีเขียวอ่อน ผลมีขนาดกลมโตเท่าผลมะแว้ง ผลดิบนั้นจะเป็นสีเขียวใช้กินเป็นอาหารได้ ส่วนผล เมื่อสุกจะเป็นสีดำขนาด 0.5–1 ซ.ม. ถ้าบีบจะมีน้ำออกเป็นสีม่วงแดงทำให้คันมาก
== ถิ่นที่อยู่ ==
พบในป่าเต็งรัง, ป่าผสมผลัดใบ, ที่ชื้นไม่มีน้ำท่วมขัง ส่วนเถาคันที่เกิดขึ้นตามป่านั้นมักจะอยู่ได้จนเถามีขนาดโตเท่าข้อมือของคนและถ้าตัดออกจะเห็นเนื้อภายในเป็นวง ๆ มีสีแดงสลับกัน ลักษณะคล้ายเถาวัลย์เปรียง
== การใช้ประโยชน์ ==
ภาคใต้ นิยมนำใบรวมทั้งผลอ่อนมาแกงส้มปลา แกงพุงปลา แกงเหลือง ภาคอีสานนำส่วนใบปรุงรสในการต้มเป็ด ต้มปลา เครือข่ายหมอพื้นบ้านภาคอีสาน (มหาสารคาม) มีตำรับยารักษาอาการเหน็บชาในวัยชราด้วยสมุนไพร 3 ชนิด คือ ส้มขี้มอด, หูลิง, เครือทางควาย โดยนำเอาแก่นขอไม้ทั้งสามต้มรวมกันใช้ดื่ม ผลแก่สามารถนำไปหมักทำไวน์ (มีรสเปรี้ยวคล้ายองุ่น) ใบนำไปทำเป็นผงนัว (ปรุงรสอาหาร)
=== สรรพคุณทางแพทย์แผนไทย ===
เถา ใช้ปรุงเป็นยาต้มกิน เป็นยารักษาโรคกษัยทำให้เส้นหย่อน เป็นยาขับลมขับเสมหะ เป็นยาฟอกเลือด ดับพิษตานซาง
ราก แก้อักเสบเนื่องจากเป็นแผลในกระเพาะอาหาร และต้มกินน้ำเป็นยาขับพยาธิไส้เดือน ขับปัสสาวะ แก้นิ่ว เป็นยาฟอกโลหิต แก้ฟกซ้ำภายใน ขับเลือดเน่า ขับน้ำคาวปลาและรักษาอาการฟกช้ำภายใน
ใบ นำไปอังไฟให้พอเหี่ยว ใช้ปิดฝีบ่มหนอง ถ้าฝีนั้นแตกก็จะทำให้ดูดหนองคล้ายขี้ผึ้งอิดติโยนของฝรั่ง
อื่น ๆ พรรณไม้ชนิดนี้จะมีอยู่ 2 ชนิด ชนิดที่มีต้นเขียวเรียกว่าเถาคันขาว ส่วนชนิดที่เป็นสีแดงนั้นเรียกว่าเถาคันแดง และนิยมใช้สีแดงปรุงเป็นยา
=== คุณค่าทางโภชนาการ ===
เถาคัน, ผล ประกอบด้วยสารอาหารดังต่อไปนี้คือ
{|class="wikitable"
| วิตามินเอ (Total Vitamin A (RE) ) || 39 μg / 100 g
|-
| เบต้า เคโรทีน (Beta-carotene) || 236 μg / 100 g
|-
| วิตามินอี (Vitamin E) || 2.64 mg / 100 g
|-
| วิตามินบี 1 (Thiamin )|| 0.02 mg / 100 g
|-
| วิตามินบี 2 (Riboflavin )|| 0.09 mg / 100 g
|-
| ไนอะซิน (Niacin )|| 1.62 mg / 100 g
|-
| วิตามินซี (Vitamin C )|| 8 mg / 100 g
|-
| พลังงาน (Energy )|| 27 kcal / 100 g
|-
| น้ำ (Water )||93.4 g / 100 g
|-
| โปรตีน (Protein )|| 0.4 g / 100 g
|-
| ไขมัน (Fat )|| 0.4 g / 100 g
|-
| คาร์โบไฮเดรต (Carbohydrate )|| 5.5 g / 100 g
|-
| ใยอาหาร (กาก) (Crude/ Dietar )|| -- g / 100 g
|-
| เถ้า (Ash )|| 0.3 g / 100 g
|-
| แคลเซียม (Calcium )|| -- mg / 100 g
|-
| ฟอสฟอรัส (Phosphorus )|| -- mg / 100 g
|-
| ธาตุเหล็ก (Iron )|| -- mg / 100 g
|-
| (retinol )|| -- μg / 100 g
|} * หมายเหตุ -- คือ ไม่ได้ทำการวิเคราะห์ / mg คือ มิลลิกรัม / μg คือ ไมโครกรัม / g คือ กรัม / kcal คือ กิโลแคลอรี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พืชที่รับประทานได้
วงศ์องุ่น
สมุนไพร
ไม้เลื้อยเนื้อแข็ง
วงศ์ปลาสาก

วงศ์ปลาสาก หรือ วงศ์ปลาน้ำดอกไม้ (Barracuda, Seapike) วงศ์ปลากระดูกแข็งน้ำเค็มวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Sphyraenidae
มีลักษณะโดยรวม คือ มีลำตัวค่อนข้างกลมยาว หัวแหลม ปากกว้าง กรามล่างยื่นยาวกว่ากรามบน มีฟันแหลมคมแข็งแรง ตาโต เกล็ดเล็กบางขอบเรียบ มีครีบหลัง 2 ตอน พื้นลำตัวมีสีแตกต่างกันแล้วแต่ชนิด ทั้งสีน้ำตาลอมเหลือง หรือลายบั้งขวางลำตัวเป็นท่อน ๆ หรือแต้มจุด แต่โดยมากมักเป็นสีฟ้าเทา ครีบหางเป็นแฉกรูปตัววี (V)
มีขนาดความยาวตั้งแต่ 30-180 เซนติเมตร 
อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดใหญ่บางครั้งอาจถึง 1,000 ตัว เป็นปลาที่มีความว่องไวปราดเปรียว ไล่ล่าฝูงปลาชนิดต่าง ๆ กินเป็นอาหาร นับเป็นผู้ล่าอันดับต้น ๆ ของห่วงโซ่ชีวิตในทะเลจำพวกหนึ่ง เมื่อยังเป็นปลาขนาดเล็ก จะอาศัยอยู่รวมกับฝูงปลาอย่างอื่น อาทิ ปลากะตัก ตามกองหินหรือแนวปะการังใต้น้ำ หรือตามปากแม่น้่ำ ที่เป็นแหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำจืด
ปลาสาก สามารถทำอันตรายต่อมนุษย์ได้ เช่นเดียวกับปลาฉลาม ด้วยการกัดจากกรามและฟันที่แข็งแรง สามารถงับปลาอื่นที่เป็นอาหารให้ขาดสองท่อนได้จากการงับเพียงครั้งเดียว  ที่สหรัฐอเมริกามีกรณีที่ปลากระโดดขึ้นมาจากน้ำงับแขนของเด็กผู้หญิงวัย 14 ปีที่นั่งอยู่บนเรือ เป็นแผลฉกรรจ์ต้องเย็บไปทั้งสิ้น 51 เข็ม แต่ไม่เคยมีรายงานว่าทำอันตรายได้ถึงแก่ชีวิต
ปลาสาก เป็นปลาเศรษฐกิจที่มีความสำคัญ ด้วยนิยมบริโภคและซื้อขายกันในตลาดสด และนิยมตกเป็นเกมกีฬา
สามารถแบ่งออกเป็นชนิดได้ทั้งหมด 26 ชนิด ในสกุลเดียว กระจายพันธุ์ในเขตร้อนของมหาสมุทรอินเดีย และแปซิฟิก ในทวีปอเมริกาพบได้ตั้งแต่บราซิลไปจนถึงฟลอริดา
== การจำแนก ==
Sphyraena
* Sphyraena acutipinnis Day, 1876 
* Sphyraena afra Peters, 1844 
* Sphyraena africana Gilchrist & Thompson, 1909 
* Sphyraena argentea Girard, 1854 
* Sphyraena barracuda  (Edwards in Catesby, 1771) 
* Sphyraena borealis DeKay, 1842 
* Sphyraena chrysotaenia Klunzinger, 1884 
* Sphyraena ensis Jordan & Gilbert, 1882 
* Sphyraena flavicauda Rüppell, 1838 
* Sphyraena forsteri Cuvier, 1829 
* Sphyraena guachancho Cuvier, 1829
* Sphyraena helleri Jenkins, 1901 
* Sphyraena idiastes Heller & Snodgrass, 1903 
* Sphyraena japonica Bloch & Schneider, 1801 
* Sphyraena jello Cuvier, 1829 
* Sphyraena lucasana Gill, 1863
* Sphyraena nigripinnis Temminck & Schlegel, 1843 
* Sphyraena novaehollandiae Günther, 1860 
* Sphyraena obtusata Cuvier, 1829 
* Sphyraena pinguis Günther, 1874
* Sphyraena putnamae Jordan & Seale, 1905 
* Sphyraena qenie Klunzinger, 1870 
* Sphyraena sphyraena  (Linnaeus, 1758) 
* Sphyraena tome Fowler, 1903 
* Sphyraena viridensis Cuvier, 1829 
* Sphyraena waitii  Ogilby, 1908 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูลเพิ่มเติมจาก fishbase.us
อันดับย่อยปลากะพง
ปลาเศรษฐกิจ
ปลาน้ำเค็ม
วงศ์ปลาสาก
Soltýn barakuda
ปลาสากหางเหลือง

ระวังสับสนกับ ปลาน้ำดอกไม้เหลือง
ปลาสากหางเหลือง (Yellowstripe barracuda, Yellowtail barracuada; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสาก (Sphyraenidae)
== รูปร่าง ==
มีรูปร่างเรียวยาว ตาโต เกล็ดค่อนข้างใหญ่ ลำตัวสีเงิน ด้านข้างมีแถบสีเหลืองหรือสีน้ำตาลสองแถบ ครีบหางเป็นสีเหลือง มีความยาวประมาณ 60 เซนติเมตร
== ถิ่นที่อยู่ ==
พบกระจายพันธุ์ในทะเลเขตอินโด-แปซิฟิก จนถึงเกรตแบร์ริเออร์รีฟ โดยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ ในแนวปะการังจนถึงไหล่ทวีป ในความลึกตั้งแต่ 2-25 เมตร กินสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร เช่น หมึก, ปลา เป็นต้น
จัดเป็นปลาที่พบได้บ่อย ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
หางเหลือง
ปลาที่พบในประเทศไทย
ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
ปลาสากเหลือง

ระวังสับสนกับ ปลาสากหางเหลือง
ปลาสากเหลือง หรือ ปลาน้ำดอกไม้เหลือง (Obtuse barracuda; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสาก (Sphyraenidae)
มีรูปร่างเรียวยาว ปากกว้าง จะงอยปากแหลม ขากรรไกรล่างยื่นยาวกว่าขากรรไกรบนมีฟันเขี้ยว ช่องปากสีเหลือง กระดูกแก้มอันแรกมีเหลี่ยมรูปมุมฉาก  ครีบหลังอันแรกมีเทาปนกับสีเหลือง ครีบอก, ครีบก้น, ครีบหลังอันที่ 2 และครีบหางมีสีเหลืองแต่ครีบท้องมีสีขาว ลำตัวสีเหลืองอ่อน ท้องสีขาวเงิน  ตามลำตัวไม่มีแถบสีหรือลวดลายใด ๆ 
มีขนาดความยาวโดยเฉลี่ย 20-30 เซนติเมตร พบยาวที่สุด 55 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในทะเลเขตร้อนต่าง ๆ ทั่วโลก ในน่านน้ำไทยพบชุกชุมทั้งฝั่งอ่าวไทยและอันดามัน มักจะสับสนกับปลาสากหางเหลือง (S. flavicauda)  
เป็นปลาที่กินได้ทั้งพืชและสัตว์ขนาดเล็กทั่วไป บางครั้งอาจพบรวมฝูงกันเล็กตามชายฝั่งหรือปากแม่น้ำ
นิยมตกเป็นเกมกีฬา และบริโภคกันเป็นปลาเศรษฐกิจ นิยมนำเนื้อไปทำข้าวต้มหรือปลาเค็ม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://www.ssfrozenfood.com/index.php?cmd=product&cid=8&pid=15 
เหลือง
ปลาเศรษฐกิจ
ปลาน้ำกร่อย
ปลาสากใหญ่

ปลาสากใหญ่ (Great barracuda; ) ปลาทะเลขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสาก (Sphyraenidae) มีลักษณะลำตัวเพรียวยาวเหมือนปลาสากทั่วไป แต่มีขนาดใหญ่กว่า ลำตัวสีเทาเงิน มีลายสีคล้ำเป็นจุดหรือแต้มที่กลางลำตัว ครีบหางมีลักษณะเป็นแผ่นใหญ่ มีสีดำและมีขอบสีขาว
== ขนาดลำตัว ==
ปลาสากใหญ่ เป็นปลาสากที่มีขนาดใหญ่ กรามและฟันแหลมคมแข็งแรงมาก จนสามารถงับปลาขนาดใหญ่ อย่างปลานกแก้วให้ขาดเป็นสองท่อนได้ง่าย ๆ 
มีจุดเด่น คือ ฟันแหลมคมจำนวนมากในปากที่ยาวจนคับปาก เป็นปลาสากขนาดใหญ่ สามารถโตเต็มที่ได้ถึง 6 ฟุต น้ำหนักกว่า 50 กิโลกรัม จัดเป็นปลาสากชนิดที่ใหญ่ที่สุด
== ถิ่นที่อยู่ ==
เมื่อยังเป็นปลาขนาดใหญ่ จะรวมฝูงอยู่กันในป่าชายเลนหรือปากแม่น้ำ ที่เป็นแหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำจืด ออกหากินในเวลากลางคืน  พบกระจายพันธุ์ทั้งมหาสมุทรแปซิฟิก, มหาสมุทรแอตแลนติก และทะเลแคริบเบียน
เป็นปลาที่นิยมตกกันเป็นเกมกีฬา และบริโภคเนื้อเป็นอาหาร 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
ใหญ่
วงศ์แตง

พืชในวงศ์แตง (Cucurbitaceae) ประกอบไปด้วยพืชจำพวกสควอช, เมล่อน, และบวบ และยังรวมถึงพืชที่เพาะปลูกกันอย่าง แตงกวา, ฟักทอง, และแตงโมด้วย พืชวงศ์นี้ ส่วนมากกระจายพันธุ์ในเขตร้อนทั้งในเขตโลกเก่า และโลกใหม่
พืชวงศ์แตงมีประมาณ 125 สกุล 960 ชนิด ส่วนใหญ่พบในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน ส่วนมากเป็นพืชเถาปีเดียว แต่สามารถเป็นไม้เถาเนื้อแข็ง, ไม้พุ่มมีหนาม, และต้นไม้ (Dendrosicyos) หลายชนิดมีดอกขนาดใหญ่สีขาวหรือเหลือง ลำต้นเป็นห้าเหลี่ยม มีขน มือจับทำมุม 90° กับก้านใบตรงข้อ ใบไร้หูใบสลับใบแฉกเหมือนนิ้วมือหรือใบประกอบแผ่เหมือนนิ้วมือ ดอกมีเพศเดียวอยู่ต่างต้น (dioecious) หรือต้นเดียวกัน (monoecious) ดอกเพศเมียมีรังไข่ใต้วงกลีบ ผลมีเนื้อหลายเมล็ดแบบแตง
== อ้างอิง ==
Jeffrey, C. 2005. A new system of Cucurbitaceae. Bot. Zhurn 90: 332–335.
[latest classification of Cucurbitaceae]
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Cucurbitaceae  in T.C. Andres (1995 onwards) .
Cucurbitaceae  in L. Watson and M.J. Dallwitz (1992 onwards). The families of flowering plants: descriptions, illustrations, identification, information retrieval.  http://delta-intkey.com 
ตแง
พืชกรรมไร่นา
ไรทะเล

ไรทะเล หรือ อาร์ทีเมีย หรือ ไรน้ำเค็ม หรือ ไรน้ำสีน้ำตาล (Brine shrimp, Sea-monkey) เป็นสัตว์น้ำจำพวกครัสเตเชียนสกุลหนึ่ง ที่นิยมใช้ในอุตสาหกรรมการประมงและเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ
ไรทะเล เป็นครัสเตเชียน ในสกุล Artemia ถือกำเนิดในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนมานานกว่า 5.5 ล้านปีมาแล้ว ลักษณะเป็นสัตว์สีน้ำตาลแดงหรือสีน้ำตาลส้ม ไม่มีเปลือกแข็งหุ้มตัว มีเพียงเนื้อเยื่อบาง ๆ เท่านั้นที่หุ้มตัว ว่ายน้ำเคลื่อนที่ในลักษณะหงายท้อง ลำตัวเรียวยาวคล้ายใบไม้แบ่งออกได้เป็น 3 ส่วน คือ ส่วนหัว แบ่งออกได้เป็น 6 ปล้อง ปล้องแรกเป็นที่ตั้งของตาเดียวและตารวม มีก้านตา 1 คู่ ปล้องที่ 2 เป็นที่ตั้งของหนวดคู่แรก ปล้องที่ 3 เป็นที่ตั้งของหนวดคู่ที่ 2 ปล้องที่ 4 เป็นกราม ปล้องที่ 5 เป็นฟันคู่แรก ปล้องที่ 6 เป็นฟันคู่ที่ 2 ส่วนอกแบ่งออกเป็น 11 ปล้อง แต่ละปล้องประกอบด้วยระยางค์ เป็นอวัยวะทำหน้าที่เกี่ยวกับการเคลื่อนที่ การหายใจและการกรองรวบรวมอาหาร ส่วนท้องแบ่งออกได้ 8 ปล้อง ปล้องแรกเป็นที่ตั้งของอวัยวะเพศ ปล้องที่ 2-7 ไม่มีระยางค์ ปล้องที่ 8 มีแพนหาง 1 คู่ โดยปกติเมื่อโตเต็มวัย เพศผู้จะมีขนาดเล็กกว่าเพศเมีย และจะมีหนวดคู่ที่ 2 ขนาดใหญ่กว่ารูปร่างคล้ายตะขอใช้เกาะจับเพศเมีย บริเวณปล้องแรกของส่วนท้องของเพศผู้จะมีอวัยวะเพศผู้อยู่ 1 คู่ ในเพศเมียตัวเต็มวัย หนวดคู่ที่ 2 จะมีขนาดเล็กลง และเปลี่ยนมาทำหน้าที่รับความรู้สึก บริเวณปล้องแรกของส่วนท้องจะมีอวัยวะเพศเมียทำหน้าที่เก็บตัวอ่อนหรือเก็บไข่
ไรทะเลสืบพันธุ์ได้ทั้งอาศัยเพศและไม่อาศัยเพศ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสายพันธุ์ ให้ลูกทั้งแบบเป็นตัว โดยจะมีไข่ฟักเป็นตัวภายในมดลูก ไข่ไม่มีเปลือกหนาแข็งหุ้ม สามารถวางไข่ได้ครั้งละ 300-500 ฟอง ขึ้นอยู่กับสายพันธุ์, ความสมบูรณ์ของไรทะเล หรืออุณหภูมิของสภาพแวดล้อมที่อาศัย ใช้เวลาประมาณ 48 ชั่วโมง ในการฟักเป็นตัว
ไรทะเล มีถิ่นกำเนิดในทะเลสาบน้ำเค็ม ในสหรัฐอเมริกา, ยุโรป และจีน ไม่พบในประเทศไทย แบ่งออกได้เป็น 10 ชนิด ได้แก่
Artemia franciscana Kellogg, 1906  
Artemia gracilis Verrill, 1869 
Artemia monica Verrill, 1869 
Artemia parthenogenetica Bowen and Sterling, 1978    
Artemia persimilis Piccinelli & Prosdocimi, 1968 
Artemia salina (Linnaeus, 1758)   
Artemia sinica Cai, 1989   
Artemia tibetiana Abatzopoulos, Bo Zhang, and Patrick Sorgeloos, 1998
Artemia tunisiana Bowen and Sterling, 1978   
Artemia urmiana Gunther, 1900  
ปัจจุบัน ไรทะเลสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ เป็นอาหารหลักของสัตว์น้ำขนาดเล็ก ทั้งสัตว์น้ำเศรษฐกิจและสัตว์น้ำสวยงาม ด้วยมีคุณค่าทางอาหาร โดยเฉพาะโปรตีนสูง โดยกระทำกันเป็นฟาร์มในน้ำที่เค็มจัด อีกทั้งไข่ของไรทะเลก็สามารถอบแห้ง เก็บไว้ในกระป๋องได้นานเป็นปี เมื่อนำออกมาฟัก ก็สามารถกระทำได้ง่าย 
==รูปภาพ==
ภาพ:Brine shrimp cyst.jpg|ลักษณะไข่ของไรทะเล
ภาพ:Live brine shrimp.jpg|ไรทะเลมีชีวิต
ภาพ:Artemia breeding ponds.jpg|บ่อเพาะไรทะเลในเชิงอุตสาหกรรม
ภาพ:SeaMonkiesInAquarium.JPG|ไรทะเลในตู้ปลา
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Hatch Artimia การฟักไข่ไรทะเล(อาร์ทีเมีย)
กุ้ง-กั้ง-ปู
สัตว์ที่ใช้เป็นอาหารสัตว์
การเลี้ยงปลา
พระเจ้าลำพูนไชย

พระเจ้าลำพูนไชย (พ.ศ. 2303 - พ.ศ. 2370) เป็นเจ้าผู้ครองนครลำพูนพระองค์ที่ 2 ครองราชย์ในระหว่างปี พ.ศ. 2358 ถึงปี พ.ศ. 2370 เป็นหนึ่งในเจ้าเจ็ดตนต้นราชวงศ์ทิพย์จักร และทรงเป็นเจ้าผู้ครองนครที่ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเลื่อนพระเกียรติยศขึ้นเป็น  "พระเจ้าประเทศราช"  องค์ที่ 3 (20 พฤษภาคม พ.ศ. 2369 - 25 มีนาคม พ.ศ. 2370) ในรัชสมัย รัชกาลที่ 3
== พระประวัติ ==
พระเจ้าลำพูนไชย หรือ พระเจ้านครลำพูนบุญมา มีพระนามเดิมว่า เจ้าบุญมา ประสูติเมื่อปีมะโรง พ.ศ. 2303 เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กในเจ้าฟ้าสิงหาราชธานีเจ้าฟ้าหลวงชายแก้ว มีพระเชษฐาและพระขนิษฐา รวม 10 พระองค์ (หญิง 3 ชาย 7) (เจ้าชายทั้ง 7 พระองค์ได้ทรงช่วยกันต่อสู้อริราชศัตรูขยายขอบขัณฑสีมาล้านนาออกไปอย่างเกรียงไกร เป็นเหตุให้มีพระสมัญญาว่า "เจ้าเจ็ดตน") มีพระนามตามลำดับ ดังนี้
== พระราชโอรสและราชธิดา ==
พระเจ้าลำพูนไชย มีพระราชโอรสและราชธิดา รวม 6 พระองค์ ดังนี้
เจ้าจอมจน (เสียจริต)
พระยาคำตัน
พระยาน้อยลังกา
เจ้าคำเที่ยง สมรสกับเจ้าน้อยขัติยะวงศ์ เจ้าหลวงเมืองตาก
เจ้าหญิงรินคำ
เจ้าอินทวิไชย หรือเจ้าหลวงอินต๊ะ เจ้าหลวงเมืองเชียงแสน
==ลำดับสาแหรก==
== อ้างอิง ==
ลำพูนไชย
ราชวงศ์ทิพย์จักร
ราชโอรสและราชธิดาในเจ้าผู้ครองนครลำปาง องค์ที่ 2
ราชโอรสในเจ้าผู้ครองนครฝ่ายเหนือ
ลำพูนไชย
พระบุตรพระเป็นเจ้า

ตามความเชื่อของคริสต์ศาสนิกชนส่วนมากซึ่งถือแนวคิดแบบตรีเอกภาพนิยมถือว่า พระบุตรพระเป็นเจ้า หรือ พระบุตรของพระเจ้า (Son of God) หมายถึงพระเยซู โดยมีพระยาห์เวห์เป็นพระเจ้าพระบิดา โดยนัยนี้ พระเยซูมีสถานะเป็นพระเจ้าพระบุตรด้วย แต่คริสต์ศาสนิกชนกลุ่มอตรีเอกภาพนิยม (เช่น พยานพระยะโฮวา) แม้จะถือว่าพระเยซูคือพระบุตรของพระเป็นเจ้าเช่นกัน แต่ไม่ยอมรับว่าเป็นพระเจ้าพระบุตร
ในประวัติศาสตร์ชาติต่าง ๆ จักรพรรดิมักถือว่าตนเองคือพระโอรสของเทพเจ้าหรือโอรสสวรรค์ จักรพรรดิเอากุสตุสแห่งจักรวรรดิโรมันก็อ้างว่าตนเองมีพระราชบิดาบุญธรรมคือเทพเจ้า จักรพรรดิจูเลียส ซีซาร์และจักรพรรดิโดมิเชียนเรียกตนเองว่า "ดีวีฟีลิอุส" (Divi filius โอรสเทพเจ้า) แต่ความเชื่อนี้ต่างจาก "พระบุตรพระเป็นเจ้า" ที่ปรากฏในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่
ในพันธสัญญาใหม่ระบุถึงการเรียกพระเยซูว่า "พระบุตรของพระเจ้า" อยู่หลายครั้งเพื่อชี้ให้เห็นว่าพระเยซูเป็นพระเจ้า นับตั้งแต่การเสด็จลงมารับสภาพมนุษย์จนถึงการถูกตรึงที่กางเขน เช่น เมื่อพระเยซูทรงรับบัพติศมาเสร็จก็มีพระวจนะของพระเจ้าดังมาจากฟ้าว่า "ท่านผู้นี้เป็นบุตรที่รักของเรา" สาวกของพระเยซูก็เรียกพระเยซูว่าพระบุตรของพระเจ้า
== อ้างอิง ==
พระเป็นเจ้า
พระเยซู
คำศัพท์ศาสนาคริสต์
โมโตโรลาโมบิลิตี

โมโตโรลาโมบิลิตี (Motorola Mobility LLC) เป็นบริษัทผู้ผลิตอุปกรณ์โทรคมนาคมสัญชาติอเมริกัน เป็นผู้ผลิตโทรศัพท์เคลื่อนที่, กล่องรับสัญญาณเซตท็อปบอกซ์และเคเบิลโมเด็ม ปัจจุบันเป็นบริษัทในเครือของเลอโนโว มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ชานเมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย ประเทศสหรัฐอเมริกา
บริษัทนี้เดิมเป็นแผนกหนึ่งในบริษัทโมโตโรลา ใช้ชื่อว่า Mobile Devices เป็นผู้นำตลาดโทรศัพท์เคลื่อนที่ระบบแอนะล็อก โดยเป็นผู้บุกเบิกโทรศัพท์แบบฝาพับ รุ่นสตาร์แท็กในช่วงกลางทศวรรษ 1990 แต่กลับไม่สามารถก้าวทันคู่แข่งคือ โนเกียและซัมซุง ในการพัฒนาโทรศัพท์เคลื่อนที่ระบบดิจิตอลและสมาร์ทโฟน ทำให้มียอดขายตกต่ำและประสบภาวะขาดทุนอย่างต่อเนื่องในช่วงปลายทศวรรษ 2000

แผนก Mobile Devices ของโมโตโรลาได้แยกออกเป็นบริษัท "โมโตโรลาโมบิลิตี" มีผลตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 2011 เพื่อให้มีความสามารถในการแข่งขัน ส่วนโมโตโรลาเดิมเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น "โมโตโรลาโซลูชันส์" ต่อมากูเกิลได้ประกาศเข้าซื้อกิจการโมโตโรลาโมบิลิตี เนื่องจากต้องการสิทธิบัตรหลายรายการของโมโตโรลา ซึ่งมีผลต่อการพัฒนาระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ กูเกิลซื้อกิจการโมโตโรลาโมบิลิตีเป็นผลสำเร็จเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2012 และได้วางตลาดโทรศัพท์รุ่นใหม่สองรุ่น คือ โมโต เอกซ์และโมโต จี พร้อมกับประกาศพัฒนาคอนเซปของโทรศัพท์ระบบใหม่แบบโมดูลาร์
กูเกิลได้ประกาศเมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2014 ว่าจะขายกิจการโมโตโรลาโมบิลิตีให้กับเลอโนโว ผู้ผลิตคอมพิวเตอร์สัญชาติจีน ด้วยราคา 2.91 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ การซื้อขายเสร็จสิ้นลงในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2014
==อ้างอิง==
ผู้ผลิตโทรศัพท์มือถือ
บริษัทของสหรัฐ
กูเกิล
เลอโนโว
มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร แม่สอด

มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร แม่สอด (Kamphaengphet Rajabhat University Maesot) เป็นศูนย์การศึกษาของมหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร ตั้งอยู่222 หมู่ 7 ตำบลแม่ปะ อำเภอแม่สอดจังหวัดตาก จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2543
== ประวัติ ==
ปี พ.ศ. 2535 ผู้ช่วยศาสตราจารย์เจนวิทย์ ผาสุข อธิการบดีวิทยาลัยครูกำแพงเพชร ได้สนองตอบนโยบายของอธิบดีกรมการฝึกหัดครู (ดร.นิเชต สุนทรพิทักษ์) ขอใช้ป่าสงวนเสื่อมโทรมจำนวน 600 ไร่ ตำบลแม่ปะ อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก จากกรมป่าไม้ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ได้รับอนุญาตให้ใช้พื้นที่ตั้งแต่ วันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536 เพื่อเป็นศูนย์การศึกษาและปฏิบัติการทางวิชาการระดับอุดมศึกษาในสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาท้องถิ่น ปี พ.ศ. 2537 ได้รับงบประมาณจำนวน 500,000 บาท และงบบำรุงการศึกษาของวิทยาลัยครูกำแพงเพชรจำนวน 197,000 บาท รวมเป็นเงินจำนวน 697,000 บาท สำหรับสร้างสำนักงานชั่วคราว ใช้เป็นสำนักงานศูนย์ปฏิบัติการและวิจัยทางธรรมชาติ ปีเดียวกันนี้ได้รับงบพัฒนาของสมาชิกผู้แทนราษฏร (อุดร ตันติสุนทร) จำนวน 300,000 บาท สำหรับสร้างฝายน้ำล้น
ปี พ.ศ. 2543 อธิการบดีสถาบันราชภัฏกำแพงเพชร (ผศ.รัตนา รักการ) ได้สั่งการให้เปิดสอนนักศึกษาภาคพิเศษ (กศ.บป.) ขณะเดียวกันมติที่ประชุม กรอ. จังหวัดตาก เมื่อวันที่ 23 มีนาคม 2543 ให้สถาบันราชภัฏกำแพงเพชรเปิดสอนระดับปริญญาตรีในวัน เสาร์ – อาทิตย์ (ภาคพิเศษ) ณ อำเภอแม่สอด ในปีการศึกษา 2543 เปิดสอนนักศึกษาภาคพิเศษขึ้น ณ โรงเรียนสรรพวิทยาคม มีนักศึกษาภาคพิเศษจำนวน 650 คน ในปลายปี พ.ศ. 2543 กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิสภาประจำสถาบันราชภัฏกำแพงเพชร (นายสุชาติ จึงกิจรุ่งโรจน์) เสนอให้มีคณะกรรมการพัฒนาศูนย์บริการทางวิชาการ ประมาณ 20 คน ที่เป็นผู้นำด้านเศการประชุมของคณะกรรมการพัฒนาศูนย์บริการทางวิชาการรษฐกิจของอำเภอแม่สอด ต่อมาเลขาธิการสำนักงานสภาสถาบันราชภัฏจึงได้ออกคำสั่งที่ 739/2543 เรื่องแต่งตั้งคณะกรรมการพระราชวีรากรพัฒนาศูนย์บริการทางวิชาการ ณ ศูนย์ปฏิบัติการและวิจัยทางธรรมชาติ อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก กอรปกับหอการค้าจังหวัดตาก ขอให้สถาบันราชภัฏกำแพงเพชรเปิดวิทยาเขตที่อำเภอแม่สอด เพื่อเป็นการขยายโอกาสทางการศึกษาแก่ราษฎรตามแนวชายแดน สภาอุตสาหกรรมจังหวัดตาก ขอให้จัดตั้งศูนย์ให้การศึกษาภายนอกสถาบัน สำหรับนักศึกษาภาคปกติ พ.ศ. 2544 คณะกรรมการพัฒนาศูนย์บริการทางวิชาการที่เป็นผู้นำเศรษฐกิจ และผู้นำด้านศาสนา หน่วยงานตามคำสั่ง ที่ 739/2543 ได้เสียสละกำลังทรัพย์เป็นจำนวน 15,981,000 บาท สร้างอาคารสำนักงาน 1 หลัง โรงอาหาร-หอประชุม 1 หลัง ที่พักอาจารย์ 2 หน่วย ๆ ละ 6 ห้อง อาคารห้องส้วม 2 หลัง อาคารสำนักวิทยบริการ 1 หลัง สามารถเปิดรับนักศึกษา จัดการเรียนการสอนนักศึกษาภาคปกติได้ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2544
ในปีการศึกษา 2543 ได้มีการเปลี่ยนแปลงจัดตั้งตามโครงการการจัดการศึกษานอกสถานที่ตั้ง มีการจัดการศึกษาระดับปริญญาตรี ได้แก่ ปริญญาตรีภาคปกติ จำนวน 6 หลักสูตร และปริญญาตรี 4 ปีภาคพิเศษ จำนวน 3 หลักสูตร เพื่อขยายโอกาสการอุดมศึกษาสู่ท้องถิ่น และมีมติสภามหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร ครั้งที่ 2/2552 ตั้งขึ้นมีฐานะเทียบเท่าคณะ เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2552 ที่จะต้องปฏิบัติมี 4 ประการคือการผลิตบัณฑิต การวิจัย การให้บริการทางวิชาการแก่สังคมและการทำนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรม
สถาบันราชภัฏกำแพงเพชร ได้กราบทูลเชิญ “สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี” เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดป้ายสถาบันราชภัฏกำแพงเพชร ศูนย์อุดมศึกษาแม่สอด เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร
มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร แม่สอด 
มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร
สถาบันอุดมศึกษาในจังหวัดตาก
สถานศึกษาในอำเภอแม่สอด
คดีระหว่างบริษัทแอปเปิลกับบริษัทซัมซุงอิเล็คทรอนิกส์ จำกัด

คดีระหว่างบริษัทแอปเปิลกับบริษัทซัมซุงอิเล็คทรอนิกส์ จำกัด (Apple Inc. v. Samsung Electronics Co., Ltd.) เป็นคดีในศาลแรกในชุดที่กำลังดำเนินอยู่ระหว่างบริษัทแอปเปิล กับบริษัทซัมซุงอิเล็คทรอนิกส์ จำกัด ว่าด้วยแบบผลิตภัณฑ์สมาร์ตโฟนและแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ ทั้งสองบริษัทเป็นผู้ผลิตสมาร์ตโฟนขายเกินครึ่งทั่วโลก ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2555 ในฤดูใบไม้ผลิ พ.ศ. 2554 แอปเปิลเริ่มฟ้องร้องซัมซุงในคดีการละเมิดสิทธิบัตร ขณะที่แอปเปิลกับโมโตโรล่าโมบิลิตีได้มีการฟ้องร้องมาแล้วก่อนหน้านี้ การฟ้องร้องสิทธิบัตรเทคโนโลยีในหลายชาติของแอปเปิลได้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของ "สงครามสิทธิบัตรอุปกรณ์เคลื่อนที่" ซึ่งเป็นการฟ้องร้องอย่างกว้างขวางในการแข่งขันอย่างดุเดือดในตลาดโทรศัพท์เคลื่อนที่ผู้บริโภคของโลก
จนถึงเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 แอปเปิลและซัมซุงได้ฟ้องร้องกันแล้ว 19 คดีใน 9 ประเทศ เมื่อถึงเดือนตุลาคม ได้มีการฟ้องร้องเพิ่มในอีกประเทศหนึ่ง รวมเป็น 10 ประเทศ ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2555 ศาลสหรัฐสั่งให้ประธานบริหารของแอปเปิลและซัมซุงเจรจาระงับคดีเพื่อจำกัดหรือแก้ไขข้อพิพาทด้านสิทธิบัตร จนถึงเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2555 ทั้งสองบริษัทยังพัวพันอยู่ในกว่า 50 คดีทั่วโลก โดยทั้งสองมีการเรียกร้องค่าเสียหายหลายพันล้านดอลล่าร์สหรัฐต่อกัน
วันที่ 6 ธันวาคม 2559 ศาลสูงสุดสหรัฐวินิจฉัยด้วยมติ 8-0 ให้กลับคำวินิจฉัยจากการไต่สวนครั้งแรกซึ่งให้แอปเปิลได้เงินชดเชยเกือบ 400 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และส่งคดีคืนไปยังศาลอุทธรณ์กลางเพื่อให้นิยามมาตรฐานทางกฎหมายที่เหมาะสมของ "บทประดิษฐกรรม" เนื่องจากมิใช่ตัวสมาร์ตโฟน แต่เป็นเคสและจอภาพซึ่งสิทธิบัตรการออกแบบยังใช้ได้อยู่
== อ้างอิง ==
คดีในสหรัฐ
หลักกฎหมายปกครองสหรัฐที่ถือเอาคำพิพากษาเป็นบรรทัดฐาน
หลักกฎหมายคอมพิวเตอร์สหรัฐที่ถือเอาคำพิพากษาเป็นบรรทัดฐาน
หลักกฎหมายสัญญาสหรัฐที่ถือเอาคำพิพากษาเป็นบรรทัดฐาน
หลักกฎหมายสิทธิบัตรสหรัฐที่ถือเอาคำพิพากษาเป็นบรรทัดฐาน
สงครามสิทธิบัตร
เจ้าศิริประกาย ณ เชียงใหม่

เจ้าศิริประกาย ณ เชียงใหม่ (23 ธันวาคม พ.ศ. 2444 – 25 มกราคม พ.ศ. 2482) เป็นธิดาในเจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 9 กับหม่อมบัวเขียว ณ เชียงใหม่ มีเจ้าพี่เจ้าน้องร่วมหม่อมมารดาคือ เจ้าพงษ์อินทร์ และเจ้าอินทนนท์ ณ เชียงใหม่ และมีเจ้าพี่ต่างมารดาอีกสามคน
เจ้าศิริประกายสมรสกับเจ้ากาวิละวงศ์ ณ เชียงใหม่ มีบุตร-ธิดา 3 คน คือ
เจ้าพงษ์กาวิล ณ เชียงใหม่ สมรสกับงามวิไล (สกุลเดิม สุกัณศีล) และสมรสอีกครั้งกับบุญประกอบ (สกุลเดิม ส่วยสุวรรณ)
เจ้าศิริกาวิล สิงหรา ณ อยุธยา
เจ้ากอแก้วประกายกาวิล ณ เชียงใหม่ สมรสและหย่ากับพลตำรวจโท ทิพย์ อัศวรักษ์ มีบุตรหนึ่งคน
เจ้าศิริประกาย ณ เชียงใหม่ เสียชีวิตในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2482 ที่โรงพยาบาลแมคคอร์มิค จังหวัดเชียงใหม่ และจัดพิธีศพ ณ คุ้มท่าเจดีย์กิ่ว
== ลำดับสาแหรก ==
== อ้างอิง ==
เจ้าหญิงเชียงใหม่
สกุล ณ เชียงใหม่
เจ้าแก้วนวรัฐ
บุคคลจากจังหวัดเชียงใหม่
ราชธิดาในเจ้าผู้ครองนครฝ่ายเหนือ‎
น้ำพริกอ่อง

น้ำพริกอ่อง เป็นน้ำพริกซึ่งนิยมรับประทานกันในภาคเหนือของประเทศไทย โดยเฉพาะเมื่อมีงานบุญหรืองานออกรับแขกบ้านแขกเมืองจะต้องมีอาหารชนิดนี้อยู่ในสำรับขันโตก
== ส่วนผสม ==
น้ำพริกอ่องมีรสเผ็ดจากพริก เปรี้ยวจากมะเขือเทศ (มะเขือส้ม) และเค็มจากถั่วเน่า ส่วนผสมทั้งสามอย่างนี้ทำให้น้ำพริกมีสีแดงส้มสะดุดตา น้ำพริกอ่องจะมีลักษณะคล้ายผัดหมูสับ มากกว่าจะเป็นน้ำพริกไว้จิ้มทั่วไป สามารถใส่น้ำขลุกขลิกหรือใส่น้ำจนลักษณะคล้ายแกงก็ได้ เป็นน้ำพริกที่นิยมรับประทานกับแคบหมูและผักสด เช่น แตงกวาหั่นแว่น ถั่วฝักยาว ผักกาดขาว กะหล่ำปลี ทั้งนี้จะไม่นิยมใส่น้ำตาล
เครื่องปรุงสำคัญคือมะเขือส้ม นำมาผัดเคี่ยวกับเนื้อหมู และน้ำพริก แต่เดิมจะใช้เนื้อปลาช่อนย่างเพราะเนื้อหมูหายาก คำว่า "อ่อง" ในที่นี้หมายถึงวิธีการปรุงน้ำพริกที่ต้องผัดเคี่ยวทิ้งไว้ให้น้ำค่อย ๆ งวดลง รับประทานคู่กับผักชนิดต่าง ๆ เช่น ขนุนอ่อนต้ม ใบบัวบก
น้ำพริกสำหรับผัดน้ำพริกอ่องจะคล้ายน้ำพริกแกงส้มของทางภาคกลางเพียงแต่ไม่ใส่กระชายและใช้พริกแห้งแทนพริกหยวก (ภาษาเหนือเรียกว่า พริกหนุ่ม) น้ำพริกจึงประกอบไปด้วย พริก เกลือ หอมแดง กระเทียม กะปิ ถั่วเน่า สามารถใส่หรือไม่ใส่ตะไคร้ก็ได้ เดิมนั้นใช้ถั่วเน่าแผ่นปิ้งไฟให้หอม ปัจจุบันสามารถใช้เต้าเจี้ยวสีน้ำตาลตามท้องตลาดแทนได้ การเจียวน้ำพริกหากไม่ชอบกระเทียมเจียวก็สามารถเจียวด้วยหอมแดงซอย น้ำพริกอ่องสามารถนำไปทำเป็นน้ำเงี้ยวต่อได้
== พลังงาน ==
ทั้งนี้น้ำพริกอ่องมีปริมาณไขมัน 9.46 กรัมต่อน้ำพริกน้ำหนัก 100 กรัม และให้พลังงาน 123 แคลลอรีต่อน้ำพริกน้ำหนัก 100 กรัม หากรับประทานกับแคบหมูก็จะได้ไขมันและพลังงานเพียงพอสำหรับอากาศช่วงฤดูหนาวทางภาคเหนือ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิธีทำน้ำพริกอ่อง  - มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
น้ำพริก
อาหารจากเนื้อหมู
อาหารไทยภาคเหนือ
อาหารจากมะเขือเทศ
เจ้าพงษ์กาวิล ณ เชียงใหม่

เจ้าพงษ์กาวิล ณ เชียงใหม่ หรือ เจ้าพงษ์ เจ้านายฝ่ายเหนือ เป็นทายาทของพลตรี เจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครอนครเชียงใหม่ องค์ที่ 9
== ประวัติ ==
เจ้าพงษ์กาวิล ณ เชียงใหม่ เกิดเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2472 เป็นบุตรของเจ้ากาวิละวงศ์ กับเจ้าศิริประกาย ณ เชียงใหม่ เป็นหลานตาของเจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์สุดท้าย มีน้องสาวสองคนคือเจ้าศิริกาวิล สิงหรา ณ อยุธยา และเจ้ากอแก้วประกายกาวิล ณ เชียงใหม่ สำเร็จการศึกษาด้านเครื่องยนต์ชั้นสูง หลังสำเร็จการศึกษาจึงเปิดอู่ซ่อมรถบริเวณถนนช้างคลานในเชียงใหม่ เจ้าพงษ์กาวิลมักปรากฏตัวกับรถจี๊บหรือรถจักรยานยนต์คันใหญ่ สวมหมวกคาวบอยสีขาว สวมเสื้อคอปกลายสกอตสีน้ำเงิน-ขาวและพับแขน
เจ้าพงษ์กาวิล สมรสกับนางงามวิไล (สกุลเดิม สุกัณศีล) และสมรสครั้งที่สองกับนางบุญประกอบ (สกุลเดิม ส่วยสุวรรณ)
เจ้าพงษ์กาวิลเสียชีวิต เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2499 เนื่องจากป่วยหนัก
== การทำงาน ==
เจ้าพงษ์กาวิล ณ เชียงใหม่ ประกอบธุรกิจในด้านเครื่องยนต์เครื่องจักร เปิดอู่ซ่อมเครื่องยนต์ขนาดใหญ่ และเคยแสดงภาพยนตร์เรื่อง "เพชฌฆาตโหดสิงห์ป่าซุง" ของนายสุนทร ชวชาติ โดยเจ้าพงษ์กาวิล ณ เชียงใหม่ ได้รับบทเป็นพระเอก
==ลำดับสาแหรก==
== อ้างอิง ==
เจ้านายฝ่ายเหนือ
สกุล ณ เชียงใหม่
บุคคลจากจังหวัดเชียงใหม่
นักแสดงชาวไทย
นักธุรกิจชาวไทย