pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อาโยชริดาร์ ข่าน

หยวนเจาจง (; 23 มกราคม ค.ศ. 1340 – 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1378) หรือ อาโยชริดาร์ ข่าน (Аюушридар хаан) หรือ ปี้หลี่เค่อถูฮ่าน อ้ายโหยวสือหลี่ต๋าล่า (; Biligtü Khan Ayushiridara) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 2 แห่ง ราชวงศ์หยวนเหนือ
จักรพรรดิหยวนเจาจงประสูติเมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1340 มีพระนามเดิมว่า อ้ายโหยวสือหลี่ต๋าล่า เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิยฺเหวียนฮุ่ยจง จักรพรรดิองค์สุดท้ายแห่ง ราชวงศ์หยวน (ยฺเหวียน) ที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีคี จักรพรรดินีชาวเกาหลี
เมื่อจักรพรรดิหยวนฮุ่ยจงเสด็จสวรรคตในวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1370 เจ้าชายอ้ายโหยวสือหลี่ต๋าล่าพระราชโอรสองค์ใหญ่ที่รัชทายาทพระชนมายุ 30 พรรษาขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาโดยมีการถวายพระนามเป็นภาษามองโกลว่า ปี้หลี่เค่อถูฮ่าน จากนั้นจึงได้มีการประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกขึ้นเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคมหรืออีก 4 วันต่อมาโดยตลอด 8 ปีในรัชสมัยกองทัพมองโกลสามารถเข้ายึดครองดินแดนหลายแห่งของ ราชวงศ์หมิง ไว้ได้จนกระทั่งจักรพรรดิเจาจงเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม 1378 ขณะพระชนมายุเพียง 38 พรรษาโดยมี เจ้าชายทัวกู่ซือเทียมู่เอ๋อร์ (; Tögüs Temür) พระอนุชาต่างพระมารดาขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมา
== พระราชวงศ์ ==
พระราชบิดา: จักรพรรดิยฺเหวียนฮุ่ยจง
พระราชมารดา: จักรพรรดินีคี
บุคคลในยุคราชวงศ์หยวน
เจาจง
คณะกรรมการโอลิมปิกตุรกี

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติตุรกี (Türkiye Milli Olimpiyat Komitesi; ตัวอักษรย่อ: TMOK) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศตุรกี ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1908 เป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกสากลและคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งยุโรป ในปี ค.ศ. 1908 ได้มีการส่งคณะนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร
ปัจจุบันสำนักงานใหญ่ของคณะกรรมการโอลิมปิกสโลวีเนียตั้งอยู่ที่เมืองอิสตันบูล
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศตุรกีในโอลิมปิก
ประเทศตุรกีในยูโรเปียนเกมส์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติตุรกี  
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2451
ตุรกี
เจ้าหญิงอิโนะเอะ

เจ้าหญิงอิโนะเอะ (井上内親王; 1260 – 30 พฤษภาคม 1318) เจ้าหญิงและจักรพรรดินีในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิโชมุ จักรพรรดิองค์ที่ 45 และเป็นจักรพรรดินีใน จักรพรรดิโคนิง จักรพรรดิองค์ที่ 49 ต่อมาพระองค์ถูกปลดเมื่อ พ.ศ. 1315 เนื่องจากถูกกล่าวหาว่าทำการสาปแช่งองค์จักรพรรดิผู้เป็นพระสวามี
== โอรส-ธิดา ==
เจ้าชายโอะซะเบะ
เจ้าหญิงซะกะฮิโตะ
เมื่อเจ้าชายโอะซะเบะพระเชษฐาและเจ้าหญิงอิโนะเอะพระมารดาสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 1318 เจ้าหญิงซะกะฮิโตะซึ่งขณะนั้นเป็น ไซโอ หรือหัวหน้านักบวชหญิงแห่ง ศาลเจ้าอิเสะ ได้เข้าถวายตัวเป็นเจ้าหญิงพระชายาใน จักรพรรดิคัมมุ จักรพรรดิองค์ที่ 50
== บันทึก ==
เจ้าหญิงญี่ปุ่น
จักรพรรดินีญี่ปุ่น
บุคคลในยุคนะระ
เจ้าจอมมารดาทรัพย์ ในรัชกาลที่ 3

เจ้าจอมมารดาทรัพย์ เป็นพระสนมเอกในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระชนนีในสมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ และเป็นพระอัยกาในสมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี
==ประวัติ==
เจ้าจอมมารดาทรัพย์ เป็นธิดาของพระอักษรสมบัติ (ทับ) กับผ่อง ผ่องเป็นธิดาของพระยาพัทลุง (ทองขาว) กับปล้อง (น้องสาวคุณหญิงเพ็ง พระชนนีในสมเด็จพระศรีสุลาไลย) เจ้าจอมมารดาทรัพย์มีพี่น้อง 2 คนคือ
รอด หรือ ฉิม ต่อมาได้เป็นภรรยาพระเทพเพชรรัตน์ (นาค) ย่าของพระนมปริก
น้อย ต่อมาได้เป็นภรรยาพระยาเทพอรชุน (แสง)
พระอักษรสมบัติ (ทับ) ได้พามาถวายตัวเป็นหม่อมในพระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ ได้มีพระประสูติกาลหม่อมเจ้าสององค์ ต่อมาเมื่อกรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ได้เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว หม่อมทรัพย์จึงได้เลื่อนขึ้นเป็น เจ้าจอมมารดาทรัพย์
เจ้าจอมมารดาทรัพย์เป็นหนึ่งในสามพระสนมเอกที่พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดมาก อีกสองคนคือเจ้าจอมมารดาบางและเจ้าจอมมารดาอิ่ม เหตุผลที่โปรดเจ้าจอมมารดาทรัพย์นั้นสันนิษฐานว่าเพราะเป็นพระญาติสนิทในสมเด็จพระศรีสุลาลัย
==พระราชโอรส-ธิดา==
เจ้าจอมมารดาทรัพย์ ได้มีพระราชโอรส 1 พระองค์ และพระราชธิดา 1 พระองค์คือ
พระองค์เจ้าชายศิริวงศ์ ในสมัยรัชกาลที่ 3 ทรงสถาปนาเป็น กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 5 ทรงสถาปนาพระอัฐิเป็น สมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ ทรงเป็นพระชนกในสมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี
พระองค์เจ้าหญิงละม่อม ในสมัยรัชกาลที่ 5 ทรงสถาปนาเป็น พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมพระสุดารัตนราชประยูร แล้วเลื่อนเป็น พระเจ้าบรมมหัยยิกาเธอ กรมสมเด็จพระสุดารัตนราชประยูร ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 6 ทรงออกพระนามว่า สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาสุดารัตนราชประยูร
== ลำดับสาแหรก ==
==อ้างอิง==
เจ้าจอมมารดา
พระภรรยาในรัชกาลที่ 3
คณะรัฐมนตรีฮิตเลอร์

คณะรัฐมนตรีฮิตเลอร์ โดยพฤตินัยได้ก่อตั้งรัฐบาลแห่งนาซีเยอรมนีระหว่างวันที่ 30 มกราคม และ 30 เมษายน ปี ค.ศ. 1945 เมื่อครั้งที่ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งเยอรมันไรซ์โดยประธานาธิบดี เพาล์ ฟ็อน ฮินเดินบวร์ค-ได้รับการสนับสนุนตามที่ได้วางแผนกันเอาไว้โดยนักการเมืองอนุรักษ์นิยมแห่งชาติ ฟรันซ์ ฟอน พาเพิน ซึ่งเป็นผู้รักษาการณ์สำนักงานรองนายกรัฐมนตรีของตัวเอง เดิมคณะรัฐมนตรีแรกของฮิตเลอร์ถูกเรียกว่า "คณะรัฐมนตรีไรซ์เพื่อการกอบกู้ชาติ" ซึ่งเป็นการร่วมมือกันของพรรคนาซีของฮิตเลอร์และฝ่ายอนุรักษ์นิยมแห่งชาติของพรรคประชาชนแห่งชาติเยอรมัน (DNVP) ต่อมาได้กลายเป็นคณะรัฐมนตรีโดยเฉพาะฝ่ายพรรคนาซีเท่านั้น เมื่อพรรคประชาชนแห่งชาติเยอรมันถูกข่มขู่ให้ทำการสลายตัว
ในช่วงรัฐบัญญัติมอบอำนาจในปี ค.ศ. 1933 ผ่านไปสองเดือนหลังจากที่ฮิตเลอร์ได้เข้ารับตำแหน่ง ได้มอบหมายให้คณะรัฐมนตรีมีอำนาจในการออกกฎหมายโดยไม่ผ่านความเห็นชอบของไรสทาคเป็นเวลาสี่ปี แต่ในความเป็นจริงอำนาจนี้ได้ตกเป็นของฮิตเลอร์และเจตนาและวัตถุประสงค์ทั้งหมดได้ทำให้ฮิตเลอร์กลายเป็นจอมเผด็จการ ภายหลังจากการผ่านรัฐบัญญัติมอบอำนาจ การอภิปรายอย่างจริงจังมากหรือน้อยได้สิ้นสุดลงในการประชุมคณะรัฐมนตรี.
คณะรัฐมนตรีประชุมนาน ๆ ครั้งหลังปี ค.ศ. 1934 และมีประชุมเต็มคณะครั้งสุดท้าย เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1938 อย่างไรก็ตาม คณะรัฐมนตรีมีขนาดในกระดาษเพิ่มขึ้นมหาศาลเนื่องจากการเพิ่มผู้บัญชาการกองทัพและรัฐมนตรีลอยหลายคน
== คณะรัฐมนตรี ==
รัฐมนตรีแห่งไรซ์ประกอบด้วยรัฐมนตรีดังต่อไปนี้:
รัฐบาลนาซีเยอรมนี
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ไอดับเบิลยูจีพี ยู-30 โอเพ้นต์เวท แชมเปี้ยนชิพ

ไอดับเบิลยูจีพี ยู-30 โอเพ้นต์เวท แชมเปี้ยนชิพ (IWGP U-30 Openweight Championship) เป็นเข็มขัดแชมป์จาก นิวเจแปนโปรเรสต์ลิง ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2003 เป็นเข็มขัดแชมป์สำหรับรุ่นโอเพ้นต์เวท ที่นักมวยปล้ำอายุต่ำกว่า 30 ปี และเป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันที่เรียกว่า G2 U-30 Climax โดย Hiroshi Tanahashi ได้ชนะในทัวร์นาเมนต์ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2003 และเป็นแชมป์คนแรก แชมป์ U-30 Openweight ได้รับการยอมรับให้เป็นเข็มขัดแชมป์ของ IWGP ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2004 หลังจากนั้นตำแหน่งแชมป์ได้ว่างลงในวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 2006 โดยมุ่งให้ความสำคัญกับแชมป์ IWGP Heavyweight Championship และทำให้แชมป์ IWGP U-30 Openweight ถูกรีไทร์ไป
==รายนามการครองแชมป์==
==ดูเพิ่ม==
เนเวอร์ โอเพ้นต์เวท แชมเปี้ยนชิพ
==แหล่งข้อมูลอื่น==
New Japan Pro Wrestling: IWGP U-30 Open Weight Championship
Wrestling-Titles.com: IWGP U-30 Open-weight Title
เข็มขัดแชมป์ของนิวเจแปนโปรเรสต์ลิง
ฟุจิวะระ โนะ มิยะโกะ

ฟุจิวะระ โนะ มิยะโกะ (藤原宮子; ? – 11 สิงหาคม 1297) พระสนมและพระราชมารดาในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระสนมใน จักรพรรดิมมมุ จักรพรรดิองค์ที่ 44 และเป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิโชมุ จักรพรรดิองค์ที่ 45
พระสนมมิยะโกะเป็นพระเชษฐภคินีต่างพระมารดาของ จักรพรรดินีโคเมียว จักรพรรดินีในจักรพรรดิโชมุจึงมีศักดิ์เป็นพระมาตุจฉา (ป้า) ของ จักรพรรดินีโคเก็ง จักรพรรดิองค์ที่ 46 กระทั่งใน พ.ศ. 1292 เมื่อจักรพรรดินีโคเก็งขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากจักรพรรดิโชมุได้สถาปนาพระสนมมิยะโกะเป็นไทโคไทโงหรือ สมเด็จพระอัยยิกาเจ้า
พระสนมมิยะโกะถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 1297 ตรงกับรัชสมัยจักรพรรดินีโคเก็ง
== บันทึก ==
ตระกูลฟุจิวะระ
ราชวงศ์ญี่ปุ่น
บุคคลในยุคนะระ
เจ้าชายคูซากาเบะ

เจ้าชายคูซากาเบะ (; ค.ศ. 662 – 10 พฤษภาคม ค.ศ. 689) เป็นมกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่นตั้งแต่ ค.ศ. 681 จนกระทั่งพระองค์สวรรคต พระองค์เป็นพระโอรสองค์ที่ 2 ของจักรพรรดิเท็มมุ พระมารดาของพระองค์คือจักรพรรดินีจิโต
พระองค์เป็นพระบุตรพระองค์เดียวของพระมารดาอ้างอิงจาก นิฮงโชกิ ใน ค.ศ. 681 พระองค์ได้รับสถาปนาให้เป็นมกุฎราชกุมาร ในฤดูร้อนของปี ค.ศ. 686 พระบิดาของพระองค์ จักรพรรดิเท็มมุ ประชวรหนักและมอบพระราชอำนาจให้จักรพรรดินีของพระองค์ จักรพรรดินีจิโต และ มกุฎราชกุมาร เจ้าชายคูซาคาเบะ หลังการสวรรคตของพระบิดาของพระองค์ พระองค์ตกพระทัยที่พระองค์ไม่ได้ขึ้นสืบ ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ พระองค์นำการจัดพระราชพิธีฝังพระศพและก่อสร้างพระราชสุสานของจักรพรรดิเท็มมุ แต่ก่อนพระราชพิธีบรมราชาภิเษก พระองค์สวรรคตเมื่อ ค.ศ. 689 พระชนมายุเพียง 28 พรรษา พระองค์มีพระนามหลังสิ้นพระชนม์ว่า จักรพรรดิโอกาโนมิยาเงียว (岡宮御宇天皇)
ตำแหน่งพระสุสานของพระองค์ไม่แน่นอน บางคนคิดว่าอยู่ใน ทากาโทริ จังหวัดนาระ
พระองค์อภิเษกกับ เจ้าหญิงอาเบะ พระธิดาของ จักรพรรดิเท็นจิ ทั้งสองพระองค์มีโอรสธิดาอย่างน้อยสามพระองค์ เจ้าชายคารุ เจ้าหญิงฮิดากะ และ เจ้าหญิงคิบิ หลังจากการสวรรคตของพระองค์ พระมารดาของพระองค์ จักรพรรดินีจิโต เสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์ ภายหลัง เจ้าชายคารุ และ เจ้าหญิงฮิดากะ ครองราชบัลลังก์ในฐานะ จักรพรรดิมมมุ และ จักรพรรดินีเก็นโช ตระกูลอาซากูระอ้างว่าสืบเชื้อสายมาจากพระองค์
==พงศาวลี==
== อ้างอิง ==
เจ้าชายญี่ปุ่น
โคไตชิ
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐอาเซอร์ไบจาน

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐอาเซอร์ไบจาน (Azərbaycan Milli Olimpiya Komitəsi; ตัวอักษรย่อ: AZMOC) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศอาเซอร์ไบจาน ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1992 เป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกสากลและคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป ในปี ค.ศ. 1996 ได้มีการส่งคณะนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนที่แอตแลนตา สหรัฐ
ปัจจุบันสำนักงานใหญ่ของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐอาเซอร์ไบจานตั้งอยู่ที่เมืองบากู
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศอาเซอร์ไบจานในโอลิมปิก
ประเทศอาเซอร์ไบจานในยูโรเปียนเกมส์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอาเซอร์ไบจาน
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2535
อาเซอร์ไบจาน
เจ้าชายฮัสซัน บิน เฏาะลาล

เจ้าชายมูฮัสซัน บิน เฏาะลาล (Prince Hassan bin Talal) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ใน สมเด็จพระเจ้าเฏาะลาลแห่งจอร์แดน กับ สมเด็จพระราชินีไซน์ อัล-ชาราฟ เฏาะลาลแห่งจอร์แดน เป็นพระราชอนุชาใน สมเด็จพระราชาธิบดีฮุสเซนแห่งจอร์แดน เป็นพระราชปิตุลา (อาชาย) ใน สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ที่ 2 แห่งจอร์แดน ทรงเสกสมรสกับ นางซาร์วาธ อิครามูลลาห์ (ภายหลัง :เจ้าหญิงซาร์วาธ อัล ฮัสซัน) มีพระโอรส-ธิดา 3 พระองค์ คือ
เจ้าหญิงราห์มา บิน ฮัสซัน
เจ้าหญิงซูมายา บิน ฮัสซัน
เจ้าหญิงบาห์ดียา บิน ฮัสซัน
เจ้าชายราตไฮต์ บิน ฮัสซัน
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2490
ชาวจอร์แดน
ชาวจอร์แดนเชื้อสายตุรกี
ราชวงศ์ฮัชไมต์
เจ้าชายจอร์แดน
มกุฎราชกุมารแห่งจอร์แดน
สุสานทหารนิรนาม (มอสโก)

สุสานทหารนิรนาม (Могила Неизвестного Солдата) เป็นอนุสรณ์สงคราม ด้วยสร้างขึ้นเพื่อเป็นเกียรติให้กับทหารโซเวียตที่เสียชีวิตใน สงครามโลกครั้งที่สอง สุสานทหารนิรนามนี้ตั้งอยู่ที่กำแพงเครมลิน ในสวนอเล็กซานเดอร์ กรุงมอสโก อนุสรณ์เปิดให้สาธารณะชนเข้าชมในวันที่ 8 พฤษภาคม 1967
อนุสรณ์ประกอบไปด้วย แท่นหินพอร์ไฟรีสีแดง โดยในแท่นมีประติมากรรมทองแดง โดยในประติมากรรมประกอบด้วย ใบlaurel หมวกทหารและธงชัย ในส่วนหน้าของอนุสรณ์ มีดาวห้าแฉกในจัตุรัสที่ทำจาก labradorite ด้วยในดาวห้าแฉกมีคบเพลิงนิรันดร์กาลอยู่ตรงกลาง ในคบเพลิงมีข้อความสลักไว้ว่า "นามผู้กล้าวายชนม์หารู้ วีรกรรมสู้คงประจักษ์" ("Имя твоё неизвестно, подвиг твой бессмертен") ไฟสำหรับคบเพลิงนี้ได้มาจาก Field of Mars ที่เลนินกราด ทางซ้ายของสุสานมีข้อความตรงกำแพงว่า "1941 - แด่ผู้ที่สละชีพเพื่อมาตุภูมิ - 1945" ("1941 Павшим за Родину 1945")
ส่วนทางขวาของสุสานมีแท่นหิน porphyry สีดำแดง ซึ่งจารึกชื่อเมืองที่ได้รับลำดับเกียรติวีรนครคือ เลนินกราด, เคียฟ, สตาลินกราด, โอเดสซา, เซวัสโตปอล, มินสค์, เคียร์ช, โนโวรอสซีสค์, ตูลา, แบรสต์, มูร์มันสค์ และ สโมเลนสค์ แท่นหินจารึกชื่อ “สตาลินกราด” ถูกสลักว่า “วอลโกกราด” จนถึงเดือนกันยายน 2004 ด้านขวาของอนุสรณ์เหล่านี้คือเสาโอเบลิสค์ และหินแกรนิตสีแดงที่สลักชื่อเมือง 40 เมืองที่ได้รับลำดับเกียรติเมืองแห่งเกียรติยศทางทหาร ซึ่งแบ่งออกเป็นสี่กลุ่ม อนุสรณ์นี้เปิดใช้เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 2010
ในปี 1997, ทหารเกียรติยศจากกรมทหารเครมลิน (ส่วนใหญ่มาจากสุสานเลนิน) ได้กลับมารักษาการสุสานทหารนิรนาม ตามกฎหมายสหพันธ์ในวันที่ 8 ธันวาคม 1997 ได้บัญญัติว่า "On Immortalizing the Soviet People’s Victory in the Great Patriotic War of 1941-1945" โดยทหารเกียรติยศจะผลัดเปลี่ยนเวรทุกชั่วโมง
== สมุดภาพ ==
ไฟล์:Medvedev - Tomb of the Unknown Soldier.jpeg|ดมีตรี เมดเวเดฟ ณ คบเพลิงนิรันดร์
ไฟล์:General Pace at Tomb of the Unknown Soldier, Moscow.JPG|นายพล Peter Pace, ประธานเสนาธิการทหารร่วมสหรัฐ วางพวงหรีด ณ สุสานทหารนิรนาม
ไฟล์:Russian honor guard at Tomb of the Unknown Soldier, Alexander Garden welcomes Michael G. Mullen 2009-06-26 2.jpg|กองทหารเกียรติยศรัสเซียในแถววางพวงมาลา
ไฟล์:Changing the Guard.jpg|การผลัดเปลี่ยนกองทหารเกียรติยศ
สิ่งก่อสร้างในมอสโก
คูนิเกียว

คูนิเกียว  อดีตเมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่นในช่วงยุคนาระ ระหว่าง พ.ศ. 1283 – พ.ศ. 1287 ซึ่งพระราชวังหลวง  ถูกสร้างขึ้นในเมืองคิซูงาวะในจังหวัดเกียวโตตามพระบัญชาของจักรพรรดิโชมุ จักรพรรดิองค์ที่ 45
ซึ่งเมืองคูนิเกียวแห่งนี้สร้างยังไม่เสร็จ จักรพรรดิโชมุตัดสินพระทัยย้ายเมืองหลวงไปที่พระราชวังชิงารากิซึ่งเป็นเมืองหลวงแห่งใหม่เมื่อ พ.ศ. 1287 รวมเวลาที่คูนิเกียวเป็นเมืองหลวงเพียง 4 ปีจากนั้นในปีต่อมาคือ พ.ศ. 1288 จักรพรรดิโชมุจึงย้ายเมืองหลวงอีกครั้งไปยังนานิวะเกียว ก่อนที่ พ.ศ. 1289 จะย้ายเมืองหลวงกลับไปอยู่ที่เฮโจเกียว
โดยเมืองแห่งนี้เป็นฐานอำนาจของทาจิบะนะ โนะ โมโรเอะ ขุนนางที่เรืองอำนาจในยุคนั้นก่อนที่จะย้ายไปยังชิงารากิซึ่งเป็นฐานอำนาจของตระกูลฟูจิวาระ ซึ่งเป็นตระกูลคู่แข่งของ ตระกูลทาจิบานะ
== ดูเพิ่ม ==
เมืองหลวงญี่ปุ่น
ยุคนาระ
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดเกียวโต
พระแม่พรหมาณี

พระแม่พรหมาณี (สันสกฤต: ब्रह्माणी อังกฤษ: Brahmani)หรือพรหมมี เป็นเทวสตรี ในศาสนาฮินดู เป็นหนึ่งในคณะเทวีสัปตมาตฤกาทั้ง 7 พระแม่พรหมมาณีทรงถือกำเนิดจากพลังของพระพรหมและพระสุรัสวดี พระแม่พรหมาณีทรงมีลักษณะเหมือนพระพรหม เพียงแต่ทรงเป็นสตรีเท่านั้น
== เทวตำนาน ==
== ดูเพิ่ม ==
สัปตมาตฤกา
== อ้างอิง ==
พระอินทราณี

พระอินทราณี(Sanskrit: इन्द्राणी, IAST: Indrāṇī, lit. ราชินีแห่งพระอินทร์), หรือเป็นที่รู้จักในอีกนาม คือ  ศจี (Sanskrit: शची, IAST: Śacī)เป็นเทวีในศาสนาฮินดู ชายาของพระอินทร์ และเป็นหนึ่งในคณะเทวีมาตฤกา
==นิรุกติศาสตร์และฉายา==
ในสมัยพระเวท นามของนางนั้นมาจากสามีของนาง, นามว่า อินทราณี นั้น (Indrāṇī) มาจาก พระอินทร์ และหมายถึง 'ราชินีแห่งพระอินทร์' อย่างไรก็ตาม, เช่นเดียวกัน, คำไวพจน์นามของพระอินทร์นั้นมาจากความเกี่ยวข้องในฐานะสามีของนางเช่นกัน; เช่น ศจีปติ (สามีของนางศจี), ศจีทระ (นางศจีของพระอินทร์), หรือ ศจีวระ (ผู้ดูแลนางศจี)
ศจี (Śacī) เป็นอีกนามไวพจน์ยอดนิยมของพระอินทราณี นักวิชาการชาวอังกฤษ นามว่า เซอร์ โมเนียร์ โมเนียร์‑วิลเลียมส์, ได้ศึกษาและอธิบายความหมายอันแปลว่า 'วจี', 'พลังแห่งวจี', หรือ 'วจีอันคารมคมคาย' ซึ่งมาจากคำสันสกฤต ศจะ, ซึ่งหมายถึง 'คำพูด', 'กล่าว' หรือ 'บอก' ศจี ยังเกี่ยวข้องกับคำว่า ศักดิ์, อันหมายถึง 'พละกำลัง', 'ความแข็งแกร่ง', 'การสำแดง' หรือ 'ความสำเร็จ'. เดวิด คินสลีย์, ศาสตราจารย์ผู้เชี่ยวชาญในด้านเทพีในศาสนาฮินดู , เชื่อว่า คำว่า ศจี เป็นการตีความอธิบายจากศักติ, อันหมายถึง พละกำลังอำนาจ และนักวิชาการท่านอื่นๆแปลความหมายของคำนี้ว่า 'ผู้มีความงาม' อันหมายถึงคำว่า ศจี
สำหรับนามอื่นรวมถึง:
เอนทรี (Aindrī) – 'ชายาของพระอินทร์'
เปาโลมี (Poulomī) – 'ธิดาของอสูรปุโลมา'
ปุโลมาจา (Poulomujā) – 'บุตรีแห่งอสูรปุโลมา'
เทวราณี (Devarāṇī) – 'ราชินีแห่งเทวดา'
จารุธรา (Cārudhārā) – 'ผู้ทรงความงาม'
ศักราณี (Śakrāṇī) – 'ชายาของท้าวศักระ (คือ พระอินทร์)'
มเหทราณี (Mahendrāṇī) – 'ชายาของท้าวมเหทร (พระอินทร์)'
==ในศาสนาอื่นๆ==
พระอินทราณียังปรากฏในคติศาสนาอื่นๆ ถึงแม้จะมิได้มีบทบาทมากนัก ในประเพณีศาสนาเชน,นางนั้นเป็นดังภาพสะท้อนของพระอินทร์, และเป็นตัวแทนของคู่รักในอุดมคติ ตามตำนานเมื่อครั้งประสูติ ตีรถังกร นางพร้อมด้วยสามีทรงช้างเอราวัณมาถวายพระพรและนบนมัสการพระองค์เพื่อศิริสวัสดิ์พิพัฒน์มงคล
ในพระพุทธศาสนา พระไตรปิฎกภาษาบาลี พระอินทราณีได้รับการขนานนาม คือ สุชาดา (Sujā) ชายาของท้าวสักกะ เป็นบุตรีของท้าวเวปจิตติ โดยก่อนกหน้านี้นางได้เวียนว่ายตามวัฏสงสารด้วยกุศลของนางมาหลายภพชาติก่อนเป็นชายาของท้าวสักกะ อันนางได้มาบุตรีของราชาอสูรศัตรูของสามีของและคณะ ด้วยอุบายของท้าวสักกะได้นิรมิตตนเองอสูรชราเข้านางและได้เกี้ยวพาราสีนางจนเกิดจิตปฏิพัทธ์ หลังจากชนะการประลองยุทธ์กับบิดรของนางสำเร็จ จึงได้รับกายกย่องเป็นเอกชายาของพระองค์
== ดูเพิ่ม ==
มาตฤกา
พระแม่ไวษณวี
พระเทพี
พระเทวี
== อ้างอิง ==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อินทราณี
เทวีในศาสนาฮินดู
มาตฤกา
เทพแห่งสงคราม
เจ้าจอมมารดาฉิม ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ

เจ้าจอมมารดาฉิม หรือ ฉิมสิงหฬ เป็นพระสนมในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ
==ประวัติ==
เจ้าจอมมารดาฉิม เดิมในสมัยรัชกาลที่ 2 ได้เข้ามารับราชการฝ่ายในพระราชวังบวรสถานมงคลอยู่กับเจ้าจอมมารดาปิ่น ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 3 ได้เลื่อนมารับตำแหน่งเฝ้าที่ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ ต่อมาได้เป็นเจ้าจอม และมีพระประสูติกาลพระองค์เจ้า 2 พระองค์คือ
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอัมพา (19 กรกฎาคม พ.ศ. 2364 - พ.ศ. 2366)
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชาย (15 กรกฎาคม พ.ศ. 2368 สิ้นพระชนม์ในวันประสูติ)
ในสมัยรัชกาลที่ 3 ได้เกิดคดีซึ่งอีนวล ได้ยินข่าวที่พระองค์เจ้าเกสรสิ้นพระชนม์ เจ้าจอมมารดาปิ่นเศร้าโศกเสียใจยิ่งนักที่พระองค์เจ้าเกสรสิ้นพระชนม์ จึงได้วางแผนกับอีจั่นหลอกเจ้าจอมมารดาปิ่นและพระองค์เจ้าอำพันว่าดวงพระวิญญาณของพระองค์เจ้าเกสรกลับมาเข้าร่างอีจั่น อีนวลจึงให้อีเลียซึ่งรู้จักกับเจ้าจอมมารดาฉิม บอกให้เจ้าจอมมารดาฉิมพาไปหาเจ้าจอมมารดาปิ่น เจ้าจอมมารดาฉิม เชื่ออีนวลอีเลีย ก็พาอีนวล อีเลียไปหาเจ้าจอมมารดาปิ่น บอกเล่าเรื่องราวอีจั่นว่าเป็นพระองค์เจ้าเกสรมาเข้ารูปอีจั่น ร้องไห้คิดถึงเจ้าจอมมารดา เจ้าจอมมารดาปิ่นหลงเชื่อ และเจ้าจอมมารดาปิ่นจะไปรับตัวอีจั่นมาที่ตำหนัก ความทราบถึงพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงโปรดเกล้าฯ ชำระความผิด ซึ่งเดิมความผิดตามโทษนั้นมีดังนี้
อีจั่น อีนวล อีเลีย ให้รับราชบาตร เอาทรัพย์สินเป็นของหลวง แล้วให้เฆี่ยนคนละ 3 ยก ตระเวนบก 3 วัน เรือ 3 วัน จึงเอาไปประหารชีวิต
เฆี่ยนเจ้าจอมมารดาฉิม 50 ที เจ้าจอมมารดาปิ่น 50 ที
พระราชอาชญาครั้งนี้ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าฯ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานอภัยโทษจากสถานหนัก เป็นสถานเบา ดังนี้
อีจั่น อีเลีย อีนวล ไม่ต้องรับราชบาตร โทษประหารชีวิต ก็ให้ยกเสีย ให้เฆี่ยน 3 ยก แล้วตระเวนบก 3 วัน เรือ 3 วัน ส่งไปเป็นตะพุ่มหญ้าช้าง
เจ้าจอมมารดาปิ่น ภาคทัณฑ์ไว้ครั้งหนึ่ง
เจ้าจอมมารดาฉิม เฆี่ยน 50 ที
==อ้างอิง==
เจ้าจอมมารดา
พระภรรยาในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ
รักใหญ่

รักใหญ่ ฮักหลวง (คำเมือง) หรือ รักพม่า   เป็นพืชในวงศ์มะม่วง มีถิ่นกำเนิดในภูมิภาคอินโดจีน
== ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ==
รักใหญ่เป็นไม้ยืนต้น สูง 5-25 เมตร มีขนสั้นหนานุ่มตามกิ่งอ่อน ช่อดอก กลีบเลี้ยงด้านในและกลีบดอกทั้งสองด้าน ใบเรียงเวียนรูปรี ขอบขนานหรือแกมรูปไข่กลับ ยาว 12-36 เซนติเมตร ปลายใบมน กลมหรือแหลม แผ่นใบหนา มีขนประปราย ก้านใบยาว 1.5-3 เซนติเมตร ดอกออกเป็นช่อแบบแยกแขนง ยาวได้ถึง 35 เซนติเมตร มีดอกจำนวนมาก กลีบเลี้ยงคล้ายหมวกแฉกลึกด้านเดียว ยาวได้ถึง 7 มิลลิเมตร ร่วงเร็ว ดอกสีขาวอมชมพูมี 5-7 กลีบ รูปขอบขนาน ยาวประมาณ 1 เซนติเมตร มีเกสรเพศผู้จำนวนมาก ติดบนฐานดอกนูน (torus) ยาวเท่า ๆ กลีบดอก รังไข่มีช่องเดียว มีก้านสั้น ๆ ก้านเกสรเพศเมียสั้น ยอดเกสรมีขนยาว ผลเป็นแบบผนังชั้นในแข็ง เส้นผ่านศูนย์กลาง 1-3 เซนติเมตร มีปีกที่ขยายมาจากกลีบดอกรูปขอบขนาน ยาว 5-10 เซนติเมตร ปลายปีกมน มีเส้นกลีบ ก้านผลยาว 1.5-2 เซนติเมตร ภายในมีเมล็ดเดียว
== สรรพคุณและการใช้ประโยชน์ ==
เปลือกต้นรักใหญ่มีรสเมา ใช้ต้มดื่มเป็นยาบำรุงกำลัง แก้กามโรค บิดและโรคเรื้อน เปลือกรากมีรสเมาเบื่อ แก้พยาธิลำไส้ รักษาโรคผิวหนัง เมล็ดใช้แก้ปากคอเปื่อย แก้ปวดฟัน น้ำยางจากรักใหญ่ใช้เป็นน้ำยาเคลือบเงาธรรมชาติ น้ำยางมีสารอูรูชิออล และสารอนุพันธ์ของแคทีชอล  ในรูปของทิตซิออลซึ่งเป็นสารสำคัญในยางรักชนิดนี้ มีฤทธิ์ระคายเคืองต่อผิวหนัง นอกจากนี้ยังใช้เป็นยาถ่ายอย่างรุนแรง น้ำยางรักใหญ่ผสมน้ำผึ้งใช้เป็นยารักษาโรคผิวหนัง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Type specimen of Melanorrhoea usitata
Isotype
วงศ์มะม่วง
ไม้ยืนต้น
พืชที่พบในทวีปเอเชีย
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าราษี

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าราษี (เดิม หม่อมเจ้าราษี; 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2391 – 8 มิถุนายน พ.ศ. 2442) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเยียง
==พระประวัติ==
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าราษี ประสูติเมื่อวันเสาร์ที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2391 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเยียง พระองค์ประสูติในขณะที่พระราชบิดายังดำรงพระยศเป็นสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ากรมขุนอิศเรศรังสรรค์ เมื่อแรกประสูติจึงดำรงพระยศเป็น หม่อมเจ้าราษี หลังจากพระราชบิดาได้รับพระราชทานบวรราชาภิเษกเป็นพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวแล้วจึงเลื่อนเป็น พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าราษี
ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระองค์เจ้าราษี ทรงได้เข้าเป็นสามัญสมาชิกของหอพระสมุดวชิรญาณในพระบรมมหาราชวัง และทรงประทานเงินบำรุงปีละ 20 บาทเป็นประจำทุกปี  ปรากฏความใน วชิรญาณวิเศษ ว่า
"...ตั้งแต่วันที่ ๕ จนถึงวันที่ ๑๑ มกราคม รัตนโกสินทร์ศก ๑๑๒ ในระหว่าง ๗ วันนี้ ท่านสมาชิกได้มายังหอพระสมุดวชิรญาณ ๒๒ ท่าน ได้ลงชื่อ ๓๙ ครั้ง แลหนังสือที่ได้ให้ยืม ๔๕ ครั้ง แลสมาชิกได้นำเงินค่าเกมบิลเลียดมาส่ง ๕ ท่าน รวมเปนเงิน ๙๕ บาท ๑๖ อัฐ สมาชิกได้นำเงินบำรุงหอพระสมุดวชิรญาณจำนวนปีที่ ๑๓ มาส่งยังหอพระสมุดวชิรญาณ เปนเงินรายละ ๒๐ บาท ดังจะมีรายพระนามแลนามแจ้งต่อไปนี้ คือ... พระเจ้าบวรวงษ์เธอ  พระองค์เจ้าราษี ๑..."
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าราษี สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2442 พระชันษา 52 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2443
== พระเกียรติยศ ==
=== พระอิสริยยศ ===
หม่อมเจ้าราษี (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2391 – 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2394)
พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าเจ้าราษี (25 พฤษภาคม พ.ศ. 2394 – พ.ศ. 2411)
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจ้าราษี (พ.ศ. 2411 – พ.ศ. 2430)
พระเจ้าบวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าราษี (พ.ศ. 2430 – 8 มิถุนายน พ.ศ. 2442)
ภายหลังสิ้นพระชนม์
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าราษี (15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454)
===เครื่องราชอิสริยาภรณ์===
==อ้างอิง==
พระองค์เจ้าหญิง
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ ชั้น 4
พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.จ. (ฝ่ายใน)
พระแม่เกามารี

พระแม่เกามารี (สันสกฤต: कौमारी อังกฤษ: Kaumari) เป็นเทวสตรี ในศาสนาฮินดู เป็นหนึ่งในคณะเทวีสัปตมาตฤกาทั้ง 7 พระแม่เกามารีทรงถือกำเนิดจากพลังของพระขันทกุมารกับพระแม่เทวเสนาและพระแม่วัลลี บางตำนานก็ว่าเป็นองค์เดียวกับพระแม่เทวเสนา
== เทวตำนาน ==
== ดูเพิ่ม ==
สัปตมาตฤกา
== อ้างอิง ==
เทวีในศาสนาฮินดู
พระแม่วาราหี

พระแม่วาราหี (वाराही) เป็นเทวีในศาสนาฮินดู องค์หนึ่งในคณะมาตฤกา เป็นศักติของพระวราหะ ซึ่งเป็นอวตารปางที่ 3 ของพระวิษณุ พระแม่วาราหิณีมีพระวรกายเป็นมนุษย์ แต่มีศีรษะเป็นหมูป่า เช่นเดียวกับพระวราหะ
== อ้างอิง ==
มาตฤกา
เทพแห่งสงคราม
พระแม่จามุณฑา

จามุณฑา (Sanskrit: चामुण्डा, IAST: Cāmuṇḍā), หรือ นามอันนิยมขนานอื่นๆ คือ  จามุณเฑศวรี, จามุณฑี หรือ จารจิกา, เป็นเทพีภาคดุร้ายของพระเทพีจัณฑีอันเป็นเทพมารดรอิตถีพละและเป็นหนึ่งในหมู่คณะสัปตมาตฤกา (เจ็ดเทพมารดร)ในศาสนาฮินดู
พระนางยังเป็นหนึ่งในประมุขของโยคินีทั้งหลาย เช่น คณะหกสิบสี่โยคินี หรือ แปดสิบเอ็ดเทพีตันตระอันเป็นเทพีอัศวินนารีบริวารของพระปารวตี นามของนางนั้นมาจากนามของเทพปกรณัมการสงครามกับอสูรจัณฑะ และ มุณฑะสองอสูรที่นางได้สังหารในยุทธรณรงค์สงคราม นางมีความใกล้ชิดกับเจ้าแม่กาลีและเป็นอีกแง่มุมของความดุร้ายของพระแม่อุมาเทวี ในเทพปกรณัมมักกล่าวว่านางนั้นคือภาคหนึ่งของพระแม่ปารวตี, กาลี หรือ ทุรคา
นางนั้นมักถูกพรรณนาว่าสถิตย์อยู่ในบริเวณที่เผาศพ เชิงตะกอนหรือรอบต้นมะเดื่อ นางนั้นยังได้รับการบวงสรวงบัตรพลีสังเวยด้วยเลือดเนื้อสัตว์และเหล้าตามธรรมเนียมประเพณีพิธีกรรมเดิมพื้นเมือง ซึ่งลดน้อยลงด้วยการมาถึงและแพร่อิทธิพลของลัทธิไศวะ  และ ลัทธิไวษณพ ของศาสนาฮินดู
== ในคติพุทธศาสนา ==

นางนั้นได้มีการเคารพบูชาในฐานะพุทธมารดาในทางพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน ในพระคาถา นมะ สมันตะ พุทธานัม จามุณฑาเย สวาหะ โอม หุรุ หุรุ จามุณฑา สวาหะ
== ดูเพิ่ม ==
มาตฤกา
พระแม่ไวษณวี
พระเทพี
พระเทวี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เทวีในศาสนาฮินดู
มาตฤกา
เทพแห่งสงคราม
วอยนาอีมีร์

วอยนาอีมีร์ (Война и мир) เป็นภาพยนตร์แนวชีวิตและสงครามจากสหภาพโซเวียต เขียนบทและกำกับโดย เซียร์เกย์ บอนดาร์ชุค ภาพยนตร์สร้างจากนวนิยายในปี 1869 เรื่อง สงครามและสันติภาพ ของ เลโอ ตอลสตอย ภาพยนตร์เข้าฉายในปี 1966 และ 1967
ภาพยนตร์ถ่ายทำที่ Mosfilm studios ในช่วงปี 1961 และ 1967 โดยได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลโซเวียต ด้วยได้ทุนสร้างเป็นจำนวน 8,291,712 รูเบิลโซเวียต – ตีค่าเป็นดอลลาร์สหรัฐเป็นจำนวน 9,213,013 ดอลลาร์สหรัฐ ในปี 1967 หรือประมาณ 67 ล้านดอลลาร์ ตามค่าสกุลดอลลาร์และรูเบิล ในปี 2011 วอยนาอีมีร์ ได้รับรางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติมอสโก, รางวัลลูกโลกทองคำ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม และรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Watch War and Peace  online at official Mosfilm site (with English subtitles)
War and Peace on kino-teatr.ru.
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2510
ภาพยนตร์รัสเซีย
ภาพยนตร์โซเวียต
ภาพยนตร์อิงนวนิยายสงครามและสันติภาพ