pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศมอริเตเนีย

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศมอริเตเนียทั้งสิ้น 2 แหล่ง
== สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก ==
=== แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม ===
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | กซาร์โบราณแห่งวาดาน, ชินกีฏ, ตีชีต และวะลาตะฮ์
| 225x225px
| แคว้นตะกานต์, แคว้นอัดรอร และแคว้นอัลเฮาฎุชชัรกี
| วัฒนธรรม:(iii), (iv), (v)
|
| align="center" | 2539/1996
|
| 750
|}
=== แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ ===
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | อุทยานแห่งชาติบ็องดาร์แก็ง
| 150x150px
| แคว้นดาคิละฮ์นุวาษีบูและแคว้นอีนชีรี
| ธรรมชาติ:(ix), (x)
| 1,200,000
| align="center" | 2532/1989
|
| 506
|}
== สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น ==
ประเทศมอริเตเนียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 3 แห่ง
== อ้างอิง ==
มอริเตเนีย
ประเทศมอริเตเนีย
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศกาบูเวร์ดี

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศกาบูเวร์ดีทั้งสิ้น 1 แหล่ง
== สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก ==
หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | ซีดาดึแวลยา ศูนย์กลางประวัติศาสตร์รีไบรากรังดึ
| 150px
| เทศบาลรีไบรากรังดึดึซังตียากู
| วัฒนธรรม:(ii), (iii), (vi)
| align="center" | 209.1;พื้นที่กันชน 1,795.6
| align="center" | 2552/2009
|
| 1310
|}
== สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น ==
ประเทศกาบูเวร์ดีมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 8 แห่ง
== อ้างอิง ==
กาบูเวร์ดี
ประเทศกาบูเวร์ดี
ฟุตซอลคนหูหนวกโลก

การแข่งขันฟุตซอลคนหูหนวกโลก (Deaf Futsal World Cup) เป็นการแข่งขันฟุตซอลของผู้พิการคนหูหนวกระหว่างประเทศที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ภายใต้การควบคุมของคณะกรรมการกีฬาคนหูหนวกสากล จัดขึ้นทุกๆ 4 ปี จัดขึ้นเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1996
ภายหลังจากการแข่งขันรอบคัดเลือกตามทวีปต่างๆ มีทีมที่เข้าแข่งขันรอบสุดท้ายทั้งสิ้น
16 ทีม ดังนี้ ทวีปเอเชีย 3 ทีม ทวีปอเมริกาใต้ 1 ทีม โอเชียเนีย 1 ทีม ทวีปยุโรป 12 ทีม และเจ้าภาพ 1 ทีม
== การแข่งขัน ==
{| border=1 style="border-collapse:collapse; font-size:90%; text-align:center; width:100%"
|- bgcolor=#C1D8FF
!rowspan=2 width=4%|ปี
!rowspan=2 width=8%|เจ้าภาพ
!colspan=3|ชิงชนะเลิศ (หญิง)
!colspan=3|ชิงชนะเลิศ (ชาย)
|- bgcolor=#EFEFEF
!width=9%|ชนะเลิศ
!width=5%|ผลการแข่งขัน
!width=9%|รองชนะเลิศ
!width=9%|ชนะเลิศ
!width=5%|ผลการแข่งขัน
!width=9%|รองชนะเลิศ
|- bgcolor=#F5FAFF
|1996
|
|
|-
|
|
|- 
|
|- bgcolor=#D0E7FF
|2007
|
|
|-
|
|
|3-2
|
|- bgcolor=#F5FAFF
|2011
|
|
|4-2
|
|
|1-0
|
|- bgcolor=#D0E7FF
|2015
|
|
|2-3
|
|
|3-8
|
|- bgcolor=#F5FAFF
|2019
|
|
|4-0
|
|
|5-4
|
|- bgcolor=#D0E7FF
|2023
|
|
|-
|
|
|-
|
|}
== ความสำเร็จ ==
== ทีมที่ผ่านเข้ารอบ ==
== ดูเพิ่ม ==
ฟุตซอลชิงแชมป์โลก (ฟุตซอลหญิงโลก)
ฟุตซอลคนหูหนวกชิงแชมป์เอเชีย
ฟุตบอลคนตาบอดชิงแชมป์โลก
ฟุตบอลคนหูหนวกชิงแชมป์โลก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
International Committee of Sports for the Deaf, deaflympics.com
Offical Page
ฟุตซอลคนหูหนวกโลก 2015

การแข่งขันฟุตซอลคนหูหนวกโลก 2015 (2015 Deaf Futsal World Cup) นับเป็นการแข่งขันฟุตซอลของคนหูหนวกชิงแชมป์โลกครั้งที่ 4 ซึ่งจัดขึ้นที่ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 20 – 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558
== การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ ==
== ทีมที่ผ่านเข้ารอบสุดท้าย ==
=== ทีมเจ้าภาพ ===
ฟุตซอลทีมชาติไทย ในฐานะเจ้าภาพจัดการแข่งขัน ได้ผ่านเข้ารอบอัตโนมัติ
== สถานที่แข่งขัน ==
ต่อไปนี้เป็นสนามกีฬาในร่มที่ใช้ในการแข่งขัน
== ผู้ตัดสิน ==
== การจับสลากแบ่งสาย ==
ทั้ง 16 ทีม ที่ผ่านเข้ารอบสุดท้าย แบ่งเป็น 4 กลุ่มกลุ่มละ 4 ทีม ได้มีการจับสลากแบ่งสายขึ้น เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2558 ที่ โรงแรมโกลเด้น ทิวลิป ซอฟเฟอริน โดยการแข่งขัน ผู้ที่ได้อันดับที่ 1 กับอันดับที่ 2 ของแต่ละกลุ่มจะเข้ารอบก่อนรองชนะเลิศ ทั้งนี้ ก่อนการแข่งขันฟุตซอลคนหูหนวกชิงแชมป์โลก ครั้งที่ 4 จากเดิมทั้งประเภททีมชายและทีมหญิง มีทีมส่งเข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 22 ประเทศ 32 ทีม แต่ปรากฏว่า ประเภททีมชาย จากเดิม มี 16 ทีม ได้มีประเทศแจ้งขอถอนตัว 5 ทีมได้แก่ ยูเครน สวีเดน เบลเยียม ตุรกี และ เวเนซุเอลา ทำให้เหลือทีมเข้าร่วมการแข่งขันเพียง 11 ทีมเท่านั้น จึงต้องมีการจับสลากแบ่งสายการแข่งขันใหม่ แบ่งออกเป็น 2 สาย
=== ทีมหญิง ===
=== ทีมชาย ===
== รอบแบ่งกลุ่ม ==
=== ทีมหญิง ===
==== กลุ่มเอ ====
{|
|-
| width = '50%' |
==== กลุ่มบี ====
{|
|-
| width = '50%' |
==== กลุ่มซี ====
{|
|-
| width = '50%' |
==== กลุ่มดี ====
{|
|-
| width = '50%' |
=== ทีมชาย ===
==== กลุ่มเอ ====
{|
|-
| width = '50%' |
==== กลุ่มบี ====
{|
|-
| width = '50%' |
== รอบสุดท้าย ==
=== ทัมหญิง ===
==== รอบก่อนรองชนะเลิศ ====
==== นัดชิงอันดับที่สาม ====
==== รอบชิงชนะเลิศ ====
=== ทีมชาย ===
==== รอบรองชนะเลิศ ====
==== นัดชิงอันดับที่สาม ====
==== รอบชิงชนะเลิศ ====
== ชนะเลิศ ==
== รางวัล ==
== สถิติ ==
== การตลาด ==
=== สัญลักษณ์ ===
=== โปสเตอร์ ===
=== ตุ๊กตาสัญลักษณ์ ===
=== สิทธิการออกอากาศ ===
คณะกรรมการกีฬาคนหูหนวกสากล จำหน่ายลิขสิทธิ์การถ่ายทอดโทรทัศน์ในทั้ง 52 นัดของการแข่งขันครั้งนี้ ซึ่งอยู่ในช่วงเวลา 17:00-19:00 น., 19:00-21:00 น. และ 21:00-23:00 น. ให้แก่บริษัท อาดามัสเวิลด์ จำกัด โดยทำสัญญาให้แพร่ภาพทาง สถานีโทรทัศน์ทีสปอร์ต ของการกีฬาแห่งประเทศไทย ทำการถ่ายทอดสดวันละ 2 คู่ (ชาย และหญิง) ร่วมกับการถ่ายทอดบันทึกการแข่งขันอีก 23 นัดแข่งขัน รวมถึงนัดที่ฟุตซอลคนหูหนวกทีมชาติไทยลงเล่น ส่วนสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก ททบ.5 ทำการถ่ายทอดสดพิธีเปิด และ ช่อง 11 กรมประชาสัมพันธ์ ทำการถ่ายทอดสดพิธีปิด ทั้งนี้ในการถ่ายทอดสดทุกนัด จะไม่มีภาพยนตร์โฆษณาคั่นระหว่างการแข่งขัน
=== เพลงประจำการแข่งขัน ===
== อ้างอิง ==
=== เชิงอรรถ ===
=== บรรณานุกรม ===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เทศกาลกีฬาในประเทศไทย
ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2558
2015
ฟุตซอลคนหูหนวกโลก 2015
การแข่งขันฟุตบอลนานาชาติที่ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพ
การแข่งขันกีฬาในกรุงเทพมหานคร
พระธรรมวโรดม (บุญมา คุณสมฺปนฺโน)

พระธรรมวโรดม (บุญมา คุณสมฺปนฺโน) เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรองฝ่ายมหานิกาย อดีตเจ้าคณะภาค 6 และอดีตผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร
== ประวัติ ==
=== กำเนิด ===
พระธรรมวโรดม มีนามเดิมว่า บุญมา นามสกุล เขียวเพกา เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2472 ตรงกับขึ้น 6 ค่ำ เดือน 6 ปีมะเส็ง เป็นบุตรคนที่ 2 ในบรรดาบุตรทั้งหมด 6 คนของนายเภากับนางหนู (สกุลเดิม ภู่โคกหวาย) ภูมิลำเนาอยู่บ้านหมู่ 9 ตำบลศาลายา อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม ต่อมาได้เข้าเรียนชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนบ้านกระทุ่มล้ม อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม
=== อุปสมบท ===
วันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2486 ท่านได้บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดท่าพูด ตำบลบางกระทึก อำเภอสามพราน พระครูไพศาลธรรมวาที วัดหอมเกร็ด ตำบลหอมเกร็ด จังหวัดนครปฐม เป็นพระอุปัชฌาย์ จากนั้นย้ายไปศึกษากับพระขั้ว เขมธมฺโม ที่วัดนครชื่นชุ่ม ตั้งแต่ พ.ศ. 2486 - 2490 จนสอบได้นักธรรมชั้นเอก จากนั้นย้ายไปอยู่วัดหลักสี่ราษฎร์สโมสร อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร 1 พรรษา ถึงปี พ.ศ. 2491 ย้ายไปศึกษาภาษาบาลีที่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ
วันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2492 เวลา 14.00 น. ท่านได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุที่วัดปุรณาวาส โดยพระครูทิวากรคุณ วัดตลิ่งชัน เป็นพระอุปัชฌาย์
=== การศึกษาปริยัติธรรม ===
พ.ศ. 2490 สอบได้นักธรรมชั้นเอก สำนักเรียนวัดนครชื่นชุ่ม
พ.ศ. 2494 สอบได้เปรียญธรรม 3 ประโยค
พ.ศ. 2495 สอบได้เปรียญธรรม 4 ประโยค
พ.ศ. 2496 สอบได้เปรียญธรรม 5 ประโยค
พ.ศ. 2497 สอบได้เปรียญธรรม 6 ประโยค
พ.ศ. 2498 สอบได้เปรียญธรรม 7 ประโยค
พ.ศ. 2499 สอบได้เปรียญธรรม 8 ประโยค
พ.ศ. 2500 สอบได้เปรียญธรรม 9 ประโยค
== ลำดับสมณศักดิ์ ==
5 ธันวาคม พ.ศ. 2501 เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระศรีวิสุทธิวงศ์
5 ธันวาคม พ.ศ. 2508 เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชวิสุทธิเวที ศรีปริยัติคุณาลังการวิภูษิต ตรีปิฎกบัณฑิต ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2519 เป็นพระราชาคณะชั้นเทพที่ พระเทพวิมลโมลี ศรีธรรมปริยัติดิลก ตรีปิฎกบัณฑิต มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2528 เป็นพระราชาคณะชั้นธรรมที่ พระธรรมวิมลโมลี ศรีกิตติโสภณ โกศลปาพจนดิลก ตรีปิฎกบัณฑิต มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2535 เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรองที่ พระธรรมวโรดม บรมญาณอดุล สุนทรวรนายก ดิลกกิจจานุกิจ ตรีปิฎกบัณฑิต มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
== ผลงาน ==
งานเผยแผ่
พ.ศ. 2498 ได้เป็นตัวแทนคณะสงฆ์ไทยไปร่วมการทำฉัฏฐสังคายนา ณ ประเทศพม่า
พ.ศ. 2508-2519 เป็นกรรมการพระธรรมจาริก เพื่อพัฒนาชาวเขา
พ.ศ. 2534 เป็นผู้แทนสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) ไปตรวจเยี่ยมพระธรรมทูตในสหรัฐอเมริกาทั้ง 50 รัฐ
งานประพันธ์
ทำเนียบสมณศักดิ์ ฉบับสมบูรณ์
ระเบียบปฏิบัติของชาวพุทธ
ระเบียบปฏิบัติของพระสงฆ์
คู่มือพระอุปัชฌาย์
คู่มือสากลทาน
พุทธพยากรณ์
== มรณภาพ ==
พระธรรมวโรดม (บุญมา คุณสมฺปนฺโน) มรณภาพด้วยโรคหัวใจล้มเหลว ณ โรงพยาบาลมิชชั่น เมื่อวันศุกร์ที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2550 เวลา 08.05 น. ตั้งศพบำเพ็ญกุศล ณ ศาลาร้อยปี วัดเบญจมบิตรฯ ได้รับพระราชทานโกศแปดเหลี่ยม เบญจาตั้งประดับ มีพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมตอนกลางคืนตลอด 7 คืน และได้รับพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิสริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันอังคารที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 เวลา 17.00 น.
== อ้างอิง ==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
ภิกษุในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
เปรียญธรรม 9 ประโยค
บุญมา
ผู้ช่วยเจ้าอาวาส
เจ้าคณะภาค 6
กรรมการมหาเถรสมาคม
ภิกษุจากจังหวัดนครปฐม
ภิกษุจากวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร
บุคคลจากอำเภอพุทธมณฑล
เสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลว
ยุทธการที่แม่น้ำซาบ

ยุทธการที่แม่น้ำซาบ (معركة الزاب) เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 750 ที่ริมฝั่งแม่น้ำซาบใหญ่ (Great Zab) ในประเทศอิรักปัจจุบัน เป็นการสู้รบระหว่างฝ่ายราชวงศ์อุมัยยะฮ์กับฝ่ายราชวงศ์อับบาซียะฮ์ ยุทธการครั้งนี้ทำให้ราชวงศ์อุมัยยะฮ์หมดอำนาจในตะวันออกกลางและราชวงศ์อับบาซียะฮ์ขึ้นมามีอำนาจแทนจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13
ใน ค.ศ. 747 เกิดการลุกฮือต่อต้านราชวงศ์อุมัยยะฮ์ซึ่งปกครองตะวันออกกลางในช่วง ค.ศ. 661–750 นำโดยราชวงศ์อับบาซียะฮ์ สาเหตุหลัก ๆ มาจากผู้ปกครองที่ใช้อำนาจในทางมิชอบและความเชื่อทางศาสนาที่ว่าราชวงศ์อับบาซียะฮ์นั้นสืบทอดมาจากศาสดามุฮัมมัดและควรมีสิทธิในการปกครองชาวมุสลิม
ต่อมาใน ค.ศ. 750 กองทัพของเคาะลีฟะฮ์มัรวันที่ 2 (Marwan II) ได้นำทัพเข้าสู้รบกับฝ่ายราชวงศ์อับบาซียะฮ์ที่ร่วมกับมุสลิมชีอะฮ์และชาวเปอร์เซียที่ริมฝั่งแม่น้ำซาบใหญ่ ฝ่ายอับบาซียะฮ์ได้ใช้ยุทธวิธีของซีเรียคือก่อแนวไม้แหลมขึ้น (คล้ายกับยุทธวิธีของพลธนูอังกฤษในยุทธการที่อาแซ็งกูร์และเครซี) ทหารม้าอุมัยยะฮ์จึงบุกเข้าแนวไม้แหลมเพื่อหวังทำลายแนวไม้ ซึ่งเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดและทำให้เสียทหารม้าไปมากมาย ทัพอุมัยยะฮ์แตกพ่าย ส่วนใหญ่ถูกทหารอับบาซียะฮ์ไล่ฆ่า บางส่วนจมในแม่น้ำซาบ
หลังยุทธการครั้งนี้ มัรวันที่ 2 ได้หลบหนีไปที่เมืองอะบูซีร์ (Abusir) ริมแม่น้ำไนล์ของอียิปต์ แต่ถูกจับตัวได้และถูกสังหาร อัส-ซัฟฟะห์ (As-Saffah) ได้ขึ้นเป็นเคาะลีฟะฮ์องค์ใหม่และสถาปนาราชวงศ์อับบาซียะฮ์ขึ้นปกครองแทน
== อ้างอิง ==
==อ่านเพิ่ม==
See also the topic, Battle of the Great Zab River.
See also the topic, Battle of the Great Zab River.
ยุทธการ
คริสต์ศตวรรษที่ 8
ตัวประกัน

ตัวประกัน เป็นบุคคลหรือสิ่งอื่นซึ่งภาคีคู่ปรปักษ์ (belligerent) ฝ่ายหนึ่งถือหรือยึดไว้เป็นหลักประกันเพื่อปฏิบัติตามข้อตกลง หรือเป็นมาตรการป้องกันสงคราม ทว่า ในการใช้ร่วมสมัย ตัวประกันหมายความว่า บุคคลที่ถูกอาชญากรผู้ลักพาตัวยึดไว้เพื่อบังคับภาคีอื่น เช่น ญาติ นายจ้าง ผู้บังคับใช้กฎหมาย หรือรัฐบาลเพื่อให้กระทำหรืองดมิให้กระทำในทางหนึ่ง ๆ โดยมักขู่ว่าจะทำร้ายตัวประกันหลังเวลาล่วงคำขาด
การจับตัวประกัน
การลักพาตัว
การก่อการร้าย
ข้าหลวงใบรูปหัวใจ

ข้าหลวงใบรูปหัวใจ  พบครั้งแรกที่เกาะไหหลำ จากนั้นพบการกระจายพันธุ์ที่หมู่เกาะรีวกีว ประเทศญี่ปุ่น เขาหินปูนริมทะเลในเวียดนาม ส่วนในไทยพบที่อำเภอหนองหิน จังหวัดเลย ใช้เป็นไม้กระถาง
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เฟิน
เฟินก้านดำเขาพนม

เฟินก้านดำเขาพนม  ลำต้นตั้งตรง ใบรวมกันเป็นกระจุก เป็นเฟินก้านดำที่พบครั้งแรกในประเทศไทยที่เขาหินปูน จังหวัดสุราษฎร์ธานี ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่สถานที่ค้นพบ จัดเป็นเฟินหายากและเป็นเฟินถิ่นเดียวในประเทศไทย
== อ้างอิง ==
ทวีศักดิ์ บุญเกิด. องค์ความรู้ใหม่ของเทอริโดไฟต์ในประเทศไทย ใน ความหลากหลายทางชีวภาพคือชีวิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหิดล. 2557. หน้า 273 – 282.
สกุลเฟินก้านดำ
พระธรรมวโรดม

พระธรรมวโรดม เป็นสมณศักดิ์พระราชาคณะเจ้าคณะรอง ปัจจุบันพระราชทานเฉพาะแก่พระเถระฝ่ายมหานิกาย
== ประวัติ ==
"พระธรรมวโรดม" เดิมเรียกว่า "พระธรรมโคดม" เป็นสมณศักดิ์พระราชาคณะเจ้าคณะรองในคณะคามวาสีฝ่ายขวาในสมัยกรุงศรีอยุธยา เมื่อมีการปฏิรูปการปกครองคณะสงฆ์ในสมัยรัตนโกสินทร์จึงเปลี่ยนเป็นเจ้าคณะรองในคณะใต้ ต่อมาพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชโปรดให้แก้ราชทินนามเป็น "พระธรรมอุดม" เพื่อไม่ให้พ้องกับพระนามของพระโคตมพุทธเจ้า จนถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้แก้ราชทินนามอีกเป็น "พระธรรมวโรดม" จนถึงปัจจุบัน
== ฐานานุกรม ==
ผู้ที่ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ที่ พระธรรมวโรดม สามารถแต่งตั้งฐานานุกรมได้ 8 รูป คือ
พระครูปลัดสุวัฒนสุตคุณ วิบุลคณิสสร ธุราทรมหานุนายก
พระครูวินัยธร
พระครูศัพทวิมล พระครูคู่สวด
พระครูสังฆรักขิต
พระครูใบฎีกา
พระครูธรรมธร
พระครูมงคลวิลาส พระครูคู่สวด
พระครูสมุห์
== ผู้ได้รับสมณศักดิ์ ==
ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ มีพระเถระได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ที่พระธรรมวโรดม ดังนี้
{|class="wikitable"
|-
! ลำดับที่ || รายนาม || วัด || ดำรงสมณศักดิ์
|-
| 1 || พระธรรมโคดม || (ไม่ปรากฏ) || ?
|-
| 2 || พระธรรมอุดม (ชู) || วัดราชบุรณราชวรวิหาร || ?
|-
| 3 || พระธรรมอุดม (ทองดี) || วัดระฆังโฆสิตารามวรมหาวิหาร || พ.ศ. ???? - 2363
|-
| 4 || พระธรรมอุดม || วัดหงส์รัตนารามราชวรวิหาร || พ.ศ. 2363 - ????
|-
| 5 || พระธรรมอุดม (นาค) || วัดราชบุรณราชวรวิหาร || พ.ศ. ???? - 2373
|-
| 6 || พระธรรมอุดม (ฤกษ์) || วัดระฆังโฆสิตารามวรมหาวิหาร || พ.ศ. 2373 - 2386
|-
| 7 || พระธรรมอุดม (เซ่ง) || วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร || พ.ศ. 2386 - 2394
|-
| 8 || พระธรรมอุดม (ถึก)|| วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร || พ.ศ. 2394 - 2396
|-
| 9 || พระธรรมวโรดม (สมบุรณ์) || วัดราชบุรณราชวรวิหาร || พ.ศ. 2397 - 2415
|-
| 10 || พระสาสนโสภณที่พระธรรมวโรดม (สา ปุสฺสเทโว) || วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร || พ.ศ. 2415 - 2422
|-
| 11 || พระธรรมวโรดม (แดง สีลวฑฺฒโน) || วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร || พ.ศ. 2422 - 2434
|-
| 12 || พระธรรมวโรดม (แสง ปญฺญาทีโป) || วัดราชบุรณราชวรวิหาร || พ.ศ. 2434 - 2437
|-
| 13 || พระธรรมวโรดม (ฤทธิ์ ธมฺมสิริ) || วัดบพิตรพิมุขวรวิหาร || พ.ศ. 2437 - 2444
|-
| 14 || พระธรรมวโรดม (จ่าย ปุณฺณทตฺโต) || วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร || พ.ศ. 2445 - 2465
|-
| 15 || พระธรรมวโรดม (เข้ม ธมฺมสโร) || วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร || พ.ศ. 2466 - 2472
|-
| 16 || พระธรรมวโรดม (เซ่ง อุตฺตโม) || วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร || พ.ศ. 2472 - 2485
|-
| 17 ||  พระธรรมวโรดม (อยู่ ญาโณทโย) || วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร || พ.ศ. 2488 - 2496
|-
| 18 || พระธรรมวโรดม (โชติ ธมฺมปฺปชฺโชติโก) || วัดพระปฐมเจดีย์ราชวรมหาวิหาร || พ.ศ. 2496 - 2498
|-
| 19 || พระธรรมวโรดม  (ปุ่น ปุณฺณสิริ) || วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร || พ.ศ. 2499 - 2504
|-
| 20 || พระธรรมวโรดม (ทรัพย์ โฆสโก) || วัดสังเวชวิศยารามวรวิหาร || พ.ศ. 2504 - 2515
|-
| 21 || พระธรรมวโรดม (สนิธ เขมจารี) || วัดปทุมคงคาราชวรวิหาร  || พ.ศ. 2515 - 2528
|-
| 22 || พระธรรมวโรดม (นิยม ฐานิสฺสโร) || วัดชนะสงครามราชวรมหาวิหาร || พ.ศ. 2530 - 2535
|-
| 23 || พระธรรมวโรดม (บุญมา คุณสมฺปนฺโน) || วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร || พ.ศ. 2535 - 2550
|-
| 24 || พระธรรมวโรดม (สมเกียรติ กิตฺติวฑฺฒโน) || วัดทินกรนิมิต || พ.ศ. 2551 - 2560
|}
== อ้างอิง ==
ทิกลัธ-ไพลีเซอร์ที่ 1

ทิกลัธ-ไพลีเซอร์ที่ 1 (Tiglath-Pileser I; Tukultī-apil-Ešarra, "ความไว้วางใจของข้าพเจ้าอยู่ในตัวบุตรแห่งเอสฮาร์รา"; ครองราชย์ 1114–1076 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ทรงเป็นกษัตริย์แห่งอัสซีเรียช่วงจักรวรรดิอัสซีเรียกลาง รัชสมัยของพระองค์เป็นยุคที่อัสซีเรียเจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุด อาณาจักรของพระองค์มีพื้นที่ถึงอนาโตเลีย ซีเรียและชายฝั่งเมดิเตอร์เรเนียน ฌอร์ฌ รูซ์ (Georges Roux) นักเขียนแนวประวัติศาสตร์ชาวฝรั่งเศสกล่าวถึงพระองค์ว่า "ทรงเป็นหนึ่งในสองหรือสามกษัตริย์อัสซีเรียผู้ยิ่งใหญ่นับตั้งแต่พระเจ้าชัมชี-อะดัดที่ 1"
พระเจ้าทิกลัธ-ไพลีเซอร์ที่ 1 ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระบิดา พระเจ้าอาชูร์-เรช-อีชีที่ 1 (Ashur-resh-ishi I) ในปีที่ 1115 ก่อนคริสต์ศักราช การทัพแรกของพระองค์คือทำสงครามกับชาวมัสกู (Mushku) ที่ยึดครองพื้นที่ตอนบนของแม่น้ำยูเฟรทีสในปีที่ 1112 ก่อนคริสต์ศักราชและขับไล่ชาวฮิตไทต์จากเมืองซูบาร์ตู (Subartu) บนคาบสมุทรอนาโตเลีย ก่อนจะเดินทัพผ่านทางใต้ของทะเลสาบแวนเพื่อยึดมาลาเทีย (Malatia) หลังครองราชย์ได้ 5 ปี พระเจ้าทิกลัธ-ไพลีเซอร์ที่ 1 ได้โจมตีภูมิภาคโคมานาและแคปพาโดเชีย เป้าหมายต่อไปของพระองค์คือดินแดนของชาวอาราเมียน (Arameans) ที่อยู่ทางตอนเหนือของซีเรีย พระองค์สามารถยึดดินแดนได้ไกลถึงต้นแม่น้ำไทกริสและหลายเมืองที่อยู่ริมฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
ในช่วงท้ายรัชกาล พระเจ้าทิกลัธ-ไพลีเซอร์ที่ 1 ทรงเน้นการป้องกันดินแดนจากชาวอาราเมียน พระองค์สวรรคตในปีที่ 1076 ก่อนคริสต์ศักราช โอรสองค์หนึ่งของพระองค์ อาชูริด-อะพัล-อีคูร์ (Asharid-apal-Ekur) ขึ้นครองราชย์ต่อ
== อ้างอิง ==
บุคคลในศตวรรษที่ 11 ก่อนคริสตกาล
บุคคลในศตวรรษที่ 12 ก่อนคริสตกาล
การเลือกตั้งสมาชิกสภาแห่งชาติลาว พ.ศ. 2515

การเลือกตั้งสมาชิกสภาแห่งชาติ เกิดขึ้นเมื่อวันที่  2 มกราคม พ.ศ. 2515 มีผู้สมัครทั้งสิ้น 200 ท่าน  
== ผลการเลือกตั้ง ==
== อ้างอิง ==
การเลือกตั้งในลาว
การเลือกตั้งสมาชิกสภาแห่งชาติเกาหลีเหนือ พ.ศ. 2491

การเลือกตั้งสมาชิกสภาแห่งชาติ เกิดขึ้นที่ประเทศเกาหลีเหนือ เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2491 ผลปรากฏว่า พรรคแรงงานแห่งเกาหลี ได้รับชัยชนะด้วยจำนวน 157 ที่นั่ง
== ผลการเลือกตั้ง ==
== อ้างอิง ==
การเลือกตั้งในเกาหลีเหนือ
.bl

.bl เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) ถูกสร้างขึ้นสำหรับแซ็ง-บาร์เตเลมี ปัจจุบันยังไม่เปิดใช้งาน แต่ใช้ .fr ของฝรั่งเศสหรือ .gp ของกัวเดอลุป (ดินแดนของฝรั่งเศสเช่นเดียวกัน) แทน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
IANA
== ดูเพิ่ม ==
Domain Name System
โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
ผลิตภัณฑ์ที่ออกในปี พ.ศ. 2550
โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
รายชื่อประเทศตามเสรีภาพทางเศรษฐกิจ

รายชื่อประเทศตามเสรีภาพทางเศรษฐกิจ โดยจัดอันดับเป็น 50 อันดับ เสรีภาพทางเศรษฐกิจ
|
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สถาบันทางเศรษฐกิจมูลนิธิเฮอริเทจ 
สถาบันทางเศรษฐกิจเฟรเซอร์ 
เสรีภาพทางเศรษฐกิจ
ฟุตซอลทีมชาติญี่ปุ่น

ฟุตซอลทีมชาติญี่ปุ่น  (Japan national futsal team,)เป็นทีมฟุตซอลตัวแทนจากประเทศญี่ปุ่นแข่งขันในระดับนานาชาติ ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลญี่ปุ่น ถือเป็นหนึ่งในชาติฟุตซอลที่แข็งแกร่งในทวีปเอเชีย ด้วยการคว้าแชมป์รายการฟุตซอลชิงแชมป์เอเชีย 3 สมัย ในปี พ.ศ. 2549, 2555,และ 2557 และเข้าไปเล่นในฟุตซอลชิงแชมป์โลกสี่ครั้ง
== ผลงาน ==
=== ฟุตซอลชิงแชมป์โลก ===
===ฟุตซอลชิงแชมป์เอเชีย===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ญ
ทีมกีฬาทีมชาติญี่ปุ่น
ญี่ปุ่น
การเลือกตั้งสมาชิกสภาแห่งชาติลาว พ.ศ. 2503

การเลือกตั้งสมาชิกสภาแห่งชาติ เกิดเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2503 ซึ่ง คณะกรรมการป้องกันผลประโยชน์แห่งชาติ ได้รับชัยชนะด้วยคะแนนเสียง 34 จาก 59 ที่นั่ง
== ผลการเลือกตั้ง ==
== อ้างอิง ==
การเลือกตั้งในลาว
กีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964

การแข่งขันเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 การแข่งขันแบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ ทีมชาย และ ทีมหญิง จัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 12 ถึง 23 ตุลาคม 1964
== สรุปเหรียญ ==
=== ตารางเหรียญการแข่งขัน ===
{| 
|-
| 1 ||align=left|  || 1 || 1 || 0 || 2
|-
| 2 ||align=left|  || 1 || 0 || 1 || 2
|-
|rowspan=3| 3 ||align=left|  || 1 || 0 || 0 || 1
|-
|align=left|  || 1 || 0 || 0 || 1
|-
|align=left|  || 1 || 0 || 0 || 1
|-
| 6 ||align=left|  || 0 || 2 || 3 || 5
|-
| 7 ||align=left|  || 0 || 1 || 1 || 2
|-
| 8 ||align=left|  || 0 || 1 || 0 || 1
|-
|}
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โอลิมปิกฤดูร้อน 1964
.mf

.mf เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับเกาะเซนต์มาร์ตินตอนบน ส่วนที่เป็นดินแดนของประเทศฝรั่งเศส แต่ยังไม่ได้เปิดใช้งาน ปัจจุบันใช้ .fr ของฝรั่งเศสหรือ .gp ของกัวเดอลุป (ดินแดนของฝรั่งเศสเช่นเดียวกัน) แทน ส่วนเกาะเซนต์มาร์ตินตอนล่างที่เป็นดินแดนของประเทศเนเธอร์แลนด์ใช้ .sx
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ดีเอ็นเอส
โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
.bq

.bq เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับโบแนเรอ ซาบา และซินต์เอิสตาซียึส (เดิมเป็นส่วนหนึ่งของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส) เริ่มมีขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 2553 แต่ปัจจุบันยังไม่ได้เปิดใช้ ผู้ใช้ในสามดินแดนดังกล่าวจึงอาจใช้ .nl ของเนเธอร์แลนด์แทน
==  ดูเพิ่ม ==
ดีเอ็นเอส
โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
.ss

.ss เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศเซาท์ซูดาน เริ่มมีขึ้นตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 ภายหลังจากที่เซาท์ซูดานได้รับเอกราชเมื่อเดือนกรกฎาคม 2554 แต่ยังไม่สามารถเปิดใช้งานได้ในทันที จนกระทั่งในวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2562 บอร์ดบริหารของ ICANN ได้อนุมัติให้เปิดใช้งาน และใช้งานได้จริงในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 ก่อนหน้าที่จะมี .ss ใช้นั้น เซาท์ซูดานได้ใช้ .sd ของประเทศซูดาน
ก่อนหน้าที่จะมีการจดทะเบียน ccTLD .ss นั้น ทางการเซาท์ซูดานมีความไม่แน่ใจว่าคำขอจดทะเบียนนี้อาจจะไม่ได้รับการอนุมัติ เนื่องจาก SS นั้นไปตรงกับอักษรย่อของชุทซ์ชตัฟเฟิลซึ่งเป็นองค์กรกำลังกึ่งทหารในระบอบนาซี
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
Domain Name System
โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
บะหมี่ญี่ปุ่น

บะหมี่ เป็นอาหารหลักชนิดหนึ่งในตำรับอาหารญี่ปุ่น บะหมี่มักเสิร์ฟเย็นและมีน้ำจิ้ม เสิร์ฟในน้ำซุป หรือเสิร์ฟแบบจานร้อน ที่โดดเด่นคือ บะหมี่ต่อไปนี้ไม่ได้ทำจากข้าว
ราเม็ง เป็นบะหมี่เส้นบาง ๆ ทำจากข้าวสาลี เกลือ น้ำ และคังซุอิ น้ำด่างชนิดหนึ่ง ราเม็งทำโดยทำแป้งโดให้ขึ้นตัวก่อนทำให้แบน ราเม็งนำเข้าจากประเทศจีนในยุคเมจิ บะหมี่ราเม็งมีเนื้อแน่น และมีสีเหลืองอ่อน ๆ บะหมี่ราเม็งอาจมีรูปร่าง ความกว้าง และความยาวแตกต่างกัน บะหมี่มักเสิร์ฟด้วยน้ำซุป
ชิระทะกิ เป็นบะหมี่ทำจากกนเนียะกุ มีลักษณะหนุบหนับคล้ายยาง ชิระทะกิใช้เพิ่มเนื้อสัมผัสให้กับอาหารอย่าง สุกียากี้ และโอเด็ง
โซะบะ เป็นบะหมี่ทำด้วยเมล็ดบักวีตและแป้งสาลี บะหมี่โซะบะมีทั้งแห้งและสด อาจเสิร์ฟด้วยน้ำซุปร้อนหรือเย็นพร้อมน้ำจิ้ม สำหรับยะกิโซะบะ แม้ว่าจะเป็นอาหารญี่ปุ่นที่เป็นที่นิยมและมีชื่อ "โซะบะ" ในชื่อ แต่ทำจากบะหมี่จีน (ชูคาเม็ง)
โซเม็ง เป็นบะหมี่เส้นบาง สีขาว ทำจากข้าวสาลี เสิร์ฟเย็น ๆ ในฤดูร้อนพร้อมน้ำจิ้ม แม้ว่าบางครั้งอาจเสิร์ฟในน้ำซุปหรืออาหารจานร้อนชนิดอื่น ๆ โซเม็งคล้ายกับบะหมี่ฮิยะมุงิ และอุดง แต่มีลักษณะบางกว่า (กว้างประมาณ 1.3 มิลลิเมตร) การผลิตโซเม็งจำเป็นต้องใช้น้ำมัน ในช่วงฤดูร้อน ชาวญี่ปุ่นกิน "โซเม็ง" เย็นเพื่อรักษาความเย็น
ฮิยะมุงิ เป็นบะหมี่ทำจากแป้งสาลีคล้าย ๆ กับโซเม็งและอุดง และมีขนาดความกว้างอยู่ระหว่างบะหมี่ทั้งสองชนิด บะหมี่เหล่านี้เสิร์ฟในฤดูร้อนลักษณะเดียวกับบะหมี่โซเม็งและอุดง แม้ว่าฮิมะยุงิส่วนใหญ่มีสีขาว แต่ก็มีบางแหล่งนำบะหมี่มาผสมกับสีชมพูหรือน้ำตาล
อุดง เป็นบะหมี่ที่หนาที่สุดที่มีเสิร์ฟในญี่ปุ่น อุดงมีสีขาว ทำจากข้าวสาลี ขนาดกว้าง 4-6 มิลลิเมตร บะหมี่อุดงมักเสิร์ฟเย็นพร้อมน้ำจิ้มในฤดูร้อน หรืออาหารจานร้อนและน้ำซุปเมื่ออากาศเย็นลง อย่างไรก็ตาม ซะระอุดง ทำจากบะหมี่กรอบชนิดหนึ่ง
== อ้างอิง ==
ก๋วยเตี๋ยว
โบสถ์นักบุญอีเลียน

โบสถ์นักบุญอีเลียน (Church of Saint Elian; كنيسة مار اليان, Kaneesat Mar Elian) เป็นโบสถ์คริสต์นิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ตั้งอยู่ที่ถนนเฏาะเราะฟะฮ์ อิบน์ อัลอับด์ (Tarafa ibn al-Abd) ใกล้ประตูเมืองแพลไมรา ในเมืองฮอมส์ ประเทศซีเรีย ทุกปีในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ โบสถ์แห่งนี้จะจัดพิธีฉลองนักบุญอีเลียน ซึ่งดึงดูดนักแสวงบุญจำนวนมาก
โบสถ์แห่งนี้ตั้งชื่อตามนักบุญอีเลียน ชาวเมืองฮอมส์ผู้ทำอาชีพเป็นแพทย์ซึ่งผู้คนเชื่อว่ามีพลังวิเศษในการรักษา นักบุญอีเลียนเป็นมรณสักขีในปี ค.ศ. 284 โดยทหารโรมันซึ่งเป็นบิดาของตนเอง โบสถ์นักบุญอีเลียนสร้างในปี ค.ศ. 432 ตรงจุดที่เชื่อว่านักบุญอีเลียนเสียชีวิต รูปแบบสถาปัตยกรรมเป็นแบบไบแซนไทน์ อัฐิของนักบุญอีเลียนถูกเก็บรักษาในโลงหินภายในวัดน้อยใต้ห้องลับใต้ดินของโบสถ์  ระหว่างการบูรณะโบสถ์ในปี ค.ศ. 1969–1970 มีการกะเทาะปูนปลาสเตอร์ออกจนพบภาพปูนเปียก (fresco) บนฝาผนังที่ห้องลับใต้โบสถ์ เป็นรูปพระเยซู พระแม่มารีย์ อัครทูต และผู้เผยพระวจนะคนอื่น ๆ จากการตรวจสอบพบว่าภาพเหล่านี้ถูกวาดขึ้นประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 12 แต่เชื่อว่าบางภาพอาจวาดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ภาพของโบสถ์แห่งนี้จึงเป็นภาพวาดของโบสถ์ที่เก่าแก่ที่สุดในซีเรีย ปัจจุบันภายในโบสถ์มีภาพปูนเปียกบริเวณบริเวณกลางโบสถ์และช่องทางเดินที่แสดงแต่ละเหตุการณ์ในช่วงชีวิตนักบุญอีเลียน ซึ่งได้รับการวาดขึ้นใหม่โดยนักประติมานวิทยาชาวโรมาเนียสองคน
== อ้างอิง ==
คริสต์ศาสนสถานแบบไบแซนไทน์