pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลชาย ซูเปอร์จี

กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลชาย ซูเปอร์จี เป็นการแข่งขันกีฬาสกีลงเขาที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 10 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Les Diableretsซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีลงเขาครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 61 คน จาก 39 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Adam Hofstedt นักกีฬาจากประเทศสวีเดน
== ผลการแข่งขัน ==
==ตารางการแข่งขัน==
== รอบคัดเลือก ==
===สรุปผลการคัดเลือก===
==ประเทศที่เข้าร่วม==
==สรุปเหรียญรางวัล==
===ตารางเหรียญรางวัล===
{| 
|-
|  ||  ||  ||  ||  ||
|-
|}
== อ้างอิง ==
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลหญิง ซูเปอร์จี

กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลหญิง ซูเปอร์จี เป็นการแข่งขันกีฬาสกีลงเขาที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 10 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Les Diableretsซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีลงเขาครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 59 คน จาก 38 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Amélie Klopfenstein นักกีฬาจากประเทศสวิตเซอร์แลนด์
== ผลการแข่งขัน ==
==ตารางการแข่งขัน==
== รอบคัดเลือก ==
===สรุปผลการคัดเลือก===
==ประเทศที่เข้าร่วม==
==สรุปเหรียญรางวัล==
===ตารางเหรียญรางวัล===
{| 
|-
|  ||  ||  ||  ||  ||
|-
|}
== อ้างอิง ==
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลชาย ไจแอนท์สลาลม

กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลชาย ไจแอนท์สลาลม เป็นการแข่งขันกีฬาสกีลงเขาที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 13 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Les Diableretsซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีลงเขาครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 77 คน จาก 55 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Philip Hoffmann นักกีฬาจากประเทศออสเตรีย
== ผลการแข่งขัน ==
==ตารางการแข่งขัน==
== รอบคัดเลือก ==
===สรุปผลการคัดเลือก===
==ประเทศที่เข้าร่วม==
==สรุปเหรียญรางวัล==
===ตารางเหรียญรางวัล===
{| 
|-
|  ||  ||  ||  ||  ||
|-
|}
== อ้างอิง ==
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลหญิง ไจแอนท์สลาลม

กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลหญิง ไจแอนท์สลาลม เป็นการแข่งขันกีฬาสกีลงเขาที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 12 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Les Diableretsซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีลงเขาครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 78 คน จาก 57 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Amélie Klopfenstein นักกีฬาจากประเทศสวิตเซอร์แลนด์
== ผลการแข่งขัน ==
==ตารางการแข่งขัน==
== รอบคัดเลือก ==
===สรุปผลการคัดเลือก===
==ประเทศที่เข้าร่วม==
==สรุปเหรียญรางวัล==
===ตารางเหรียญรางวัล===
{| 
|-
|  ||  ||  ||  ||  ||
|-
|}
== อ้างอิง ==
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลชาย สลาลม

กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลชาย สลาลม เป็นการแข่งขันกีฬาสกีลงเขาที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 14 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Les Diableretsซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีลงเขาครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 77 คน จาก 55 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Adam Hofstedt นักกีฬาจากประเทศสวีเดน
== ผลการแข่งขัน ==
==ตารางการแข่งขัน==
== รอบคัดเลือก ==
===สรุปผลการคัดเลือก===
==ประเทศที่เข้าร่วม==
==สรุปเหรียญรางวัล==
===ตารางเหรียญรางวัล===
{| 
|-
|  ||  ||  ||  ||  ||
|-
|}
== อ้างอิง ==
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลหญิง สลาลม

กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลหญิง สลาลม เป็นการแข่งขันกีฬาสกีลงเขาที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 14 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Les Diableretsซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีลงเขาครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 76 คน จาก 55 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Emma Sahlin นักกีฬาจากประเทศสวีเดน
== ผลการแข่งขัน ==
==ตารางการแข่งขัน==
== รอบคัดเลือก ==
===สรุปผลการคัดเลือก===
==ประเทศที่เข้าร่วม==
==สรุปเหรียญรางวัล==
===ตารางเหรียญรางวัล===
{| 
|-
|  ||  ||  ||  ||  ||
|-
|}
== อ้างอิง ==
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลชายผสม

กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลชายผสม เป็นการแข่งขันกีฬาสกีลงเขาที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 10, 11 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Les Diableretsซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีลงเขาครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 61 คน จาก 39 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Auguste Aulnette นักกีฬาจากประเทศฝรั่งเศส
== ผลการแข่งขัน ==
==ตารางการแข่งขัน==
== รอบคัดเลือก ==
===สรุปผลการคัดเลือก===
==ประเทศที่เข้าร่วม==
==สรุปเหรียญรางวัล==
===ตารางเหรียญรางวัล===
{| 
|-
|  ||  ||  ||  ||  ||
|-
|}
== อ้างอิง ==
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลหญิงผสม

กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลหญิงผสม เป็นการแข่งขันกีฬาสกีลงเขาที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 10, 11 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Les Diableretsซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีลงเขาครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 62 คน จาก 40 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Amanda Salzgeber นักกีฬาจากประเทศออสเตรีย
== ผลการแข่งขัน ==
==ตารางการแข่งขัน==
== รอบคัดเลือก ==
===สรุปผลการคัดเลือก===
==ประเทศที่เข้าร่วม==
==สรุปเหรียญรางวัล==
===ตารางเหรียญรางวัล===
{| 
|-
|  ||  ||  ||  ||  ||
|-
|}
== อ้างอิง ==
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภททีมคู่ผสม

กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภททีมคู่ผสม เป็นการแข่งขันกีฬาสกีลงเขาที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 15 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Les Diableretsซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีลงเขาครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 32 คน จาก 16 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Rosa Pohjolainen และ Jaakko Tapanainen นักกีฬาจากประเทศฟินแลนด์
== ผลการแข่งขัน ==
==ตารางการแข่งขัน==
== รอบคัดเลือก ==
===สรุปผลการคัดเลือก===
==ประเทศที่เข้าร่วม==
==สรุปเหรียญรางวัล==
===ตารางเหรียญรางวัล===
{| 
|-
|  ||  ||  ||  ||  ||
|-
|}
== อ้างอิง ==
ทีมผสม
2020
ส
ดอร์จิ เชอร์ริง

ดอร์จิ เชอร์ริง  เป็นนักการเมืองจากประเทศภูฏาน ซึ่งได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการทำงานและการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ตั้งแต่วันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรภูฏาน ตั้งแต่วันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2018
== ประวัติ ==
ดอร์จิ เชอร์ริง จบการศึกษาปริญญาตรีสาขาวิศวกรรมโยธา สถาบันวิทยาศาสตร์พลังงานและเทคโนโลยีอินเดีย และปริญญาโทสาขาวิศวกรรมโยธา มหาวิทยาลัยอีดิธ โควาน ประเทศออสเตรเลีย ซึ่งก่อนหน้าที่จะร่วมงานทางการเมือง ดอร์จิ เชอร์ริง เป็นผู้บริหารวิศวกรและรองผู้อำนวยการฝ่ายวิศวกรรม ของกระทรวงการทำงานและการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ เป็นระยะเวลากว่า 7 ปี
== อ้างอิง ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2522
แมรอแนก

แมรอแนก (مرانک) เป็นหมู่บ้านแห่งหนึ่งในเทศมณฑลแดมอแวนด์ จังหวัดเตหะราน ประเทศอิหร่าน ตั้งอยู่บนพื้นที่สุสานโบราณของชาวยิว ในปี พ.ศ. 2547 แมรอแนกเป็นที่ตั้งของโครงการการสอนของนักเรียนอิหร่านเกี่ยวกับอินเทอร์เน็ตและเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Satellite Images of Maranak
ประเทศอิหร่าน
พระราชพงศาวลีพระมหากษัตริย์ไทย

พระมหากษัตริย์ไทยพระองค์แรกที่รู้จักกันในประวัติศาสตร์ เริ่มต้นจากการสถาปนาอาณาจักรสุโขทัยโดยพ่อขุนศรีอินทราทิตย์ใน พ.ศ. 1782 และสืบทอดต่อโดยอาณาจักรอยุธยา รวมทั้งอาณาจักรธนบุรีที่อยู่ได้ไม่นาน ราชวงศ์ปัจจุบันที่ปกครองอยู่คือราชวงศ์จักรี โดยครองตั้งแต่ พ.ศ. 2325 และเป็นผู้ก่อตั้งอาณาจักรรัตนโกสินทร์ ส่วนประเทศไทยซึ่งอยู่ในระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญถูกสถาปนาใน พ.ศ. 2475 กษัตริย์พระองค์ปัจจุบันคือพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
==ตัวช่วย==
อาณาจักรสุโขทัย
 - ราชวงศ์พระร่วง (พ.ศ. 1751–1911, 1911–1981)
อาณาจักรอยุธยา
 - ราชวงศ์อู่ทอง (พ.ศ. 1893–1918, 1931–1952)
 - ราชวงศ์สุพรรณภูมิ (พ.ศ. 1913–1931, 1952–2112)
 - ราชวงศ์สุโขทัย (พ.ศ. 2112 – 2172)
 - ราชวงศ์ปราสาททอง (พ.ศ. 2172–2231)
 - ราชวงศ์บ้านพลูหลวง (พ.ศ. 2231 – 2310)
อาณาจักรธนบุรี
 - ราชวงศ์ธนบุรี (‎พ.ศ. 2310–2325)
อาณาจักรรัตนโกสินทร์ และราชอาณาจักรไทย
 - ราชวงศ์จักรี (พ.ศ. 2325–ปัจจุบัน)
==พระราชพงศาวลี==
== อ้างอิง ==
ประวัติศาสตร์ไทย
พระมหากษัตริย์ไทย
พงศาวลี
แนซีมแชฮร์

แนซีมแชฮร์ (نسيم شهر) มีชื่อเดิมว่า แอกแบรอบอด (اکبر آباد) เป็นเมืองหลักของเทศมณฑลแบฮอเรสถาน จังหวัดเตหะราน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโนประชากรใน พ.ศ. 2549 มีประชากรถึง 135,824 คน และมีครอบครัว 31,620 ครอบครัว
== รูปภาพ ==
ไฟล์:Baharestan35.jpg|
ไฟล์:Baharestan31.jpg|
ไฟล์:Baharestan34.jpg|
ไฟล์:Baharestan33.jpg|
ไฟล์:Baharestan12.jpg|
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศอิหร่าน
ว่าด้วยความยุติธรรม

ว่าด้วยความยุติธรรม (On Justice; Περὶ Δικαίου; De Justo) เป็นบทสนทนาของโสกราตีส ซึ่งเป็นผลงานที่เป็นแนวคิดของเพลโต ในบทสนทนาสั้น โสกราตีส ซึ่งสนทนากับเพื่อนเกี่ยวกับอะไรคือความเป็นธรรมและไม่เป็นธรรม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
On Justice translated by George Burges
Free public domain audiobook version of On Justice translated by George Burges
งานเขียนของเพลโต
วีโยโก อัตโมดาร์มินโต

วีโยโก อัตโมดาร์มินโต (Wiyogo Atmodarminto, เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1922 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 2012), รู้จักกันในชื่อ บัง วี, เป็นทหาร นักการทูตจากประเทศอินโดนีเซีย และเป็นผู้ว่าการเมืองจาร์กาตา ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1987 จนถึงปี ค.ศ. 1992 ก่อนหน้าที่จะเป็นผู้ว่าการเมืองจาการ์ตานั้น วีโยโกเป็นเอกอัครราชทูตประจำประเทศญี่ปุ่น และยังวุ่นวายกับหน้าที่กองทัพที่สำคัญของประเทศอินโดนีเซีย วีโยโกยังเป็นตัวแสดงสำคัญทางประวัติศาสตร์อินโดนีเซียเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1949
== อ้างอิง ==
บุคคลจากยกยาการ์ตา
บุคคลจากจาการ์ตา
ชาวชวา
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2555
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2465
บัมบัง ดาร์โมโน

พลตรี บัมบัง ดาร์โมโน (Bambang Darmono) เป็นผู้บัญชาการกองทัพแห่งชาติอินโดนีเซีย ในจังหวัดอาเจะฮ์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2002 จนถึงปี ค.ศ. 2005 ดาร์โมโนมีข้อกล่าวหาเรื่องสิทธิมนุษยชน จากการปรับระดับการบัญชาการในเวลาขณะนั้น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
โรงเรียนเมืองพัทยา 6 (วัดธรรมสามัคคี)

โรงเรียนเมืองพัทยา 6 (วัดธรรมสามัคคี) เป็นโรงเรียนแบบสหศึกษา ตั้งอยู่ในซอยธรรมสามัคคี ตำบลหนองปรือ อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี สังกัดเมืองพัทยา กรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย เปิดทำการเรียนการสอนในระดับชั้นอนุบาล 1-3 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-6
== ประวัติ ==
โรงเรียนเมืองพัทยา 6 (วัดธรรมสามัคคี) แต่เดิมมีชื่อว่า " โรงเรียนวัดธรรมสามัคคี " โรงเรียนถือกำเนิดขึ้นเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2500 โดยนายอำเภอบางละมุง ร่วมกับพระอธิการจุ๊น ญาณสวโร เจ้าอาวาสวัดธรรมสามัคคี นายมานะ พิศาลประภา, นางฉลวย พิศาลประภา, นายมูล นาคสนธิ์, นายหงษ์ ศรัทธา และประชาชนได้ร้องขอให้จัดตั้งโรงเรียนขึ้นโดยสร้างอาคารเรียนหลังแรกเป็นไม้ มีขนาดกว้าง 7 เมตร ยาว 15 เมตร มีห้องมุข ใช้เสาไม้ทุบเปลือก หลังคามุงด้วยจาก พื้นเป็นไม้ยาง มีเสื่อลำแพนเป็นฝากั้น ใช้งบประมาณก่อสร้างทั้งสิ้น 8,000 บาท มี  นายเชิญ กล้าแข็ง  เป็นครูใหญ่คนแรก โรงเรียนเปิดทำการสอนตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4
เมื่ออาคารเรียนชำรุดทรุดโทรม จึงได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารเรียนจากกระทรวงศึกษาธิการ ร่วมกับผู้มีจิตศรัทธาบริจาค ได้ก่อสร้างอาคารเรียนตามแบบ ป.01 ทำพิธีเปิดเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2507 และใช้อาคารนี้มาจนถึงปัจจุบัน ภายใต้การดูแลของกระทรวงศึกษาธิการ
ต่อมาเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 ทางราชการได้ยกฐานะสุขาภิบาล ตำบลนาเกลือ ตำบลหนองปรือ บางส่วนของตำบลห้วยใหญ่ และบางส่วนของตำบลหนองปลาไหล ขึ้นเป็นเมืองพัทยา โรงเรียนวัดธรรมสามัคคี จึงได้โอนเข้ามาอยู่ในสังกัดของเมืองพัทยา และเปลี่ยนชื่อโรงเรียนว่า " โรงเรียนเมืองพัทยา 6 (วัดธรรมสามัคคี) " ภายใต้การควบคุมดูแลของเมืองพัทยา และสำนักบริหารการศึกษาท้องถิ่น กรมการปกครองกระทรวงมหาดไทย
== อักษรย่อ-สี-ต้นไม้ประจำโรงเรียน ==
อักษรย่อโรงเรียน ม.พ.ย. ๖
สีประจำโรงเรียน เขียว - เหลือง
ต้นไม้ประจำโรงเรียน สัตบรรณ หรือ พญาสัตบรรณ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์โรงเรียนเมืองพัทยา 6 (วัดธรรมสามัคคี)
โรงเรียนเมืองพัทยา 6 (วัดธรรมสามัคคี) จัดการแข่งขันกีฬาสีภายใน “สัตบรรณเกมส์”
เมืองพัทยา 06
โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2500
เทศบาลตำบลเมืองคง

เทศบาลตำบลเมืองคง อาจหมายถึงเทศบาลตำบลแห่งใดแห่งหนึ่งดังต่อไปนี้
เทศบาลตำบลเมืองคง อำเภอคง จังหวัดนครราชสีมา
เทศบาลตำบลเมืองคง อำเภอราษีไศล จังหวัดศรีสะเกษ
เมืองคง
เทศบาลตำบลกำแพง

เทศบาลตำบลกำแพง อาจหมายถึงเทศบาลตำบลแห่งใดแห่งหนึ่งดังต่อไปนี้
เทศบาลตำบลกำแพง อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ
เทศบาลตำบลกำแพง อำเภอละงู จังหวัดสตูล
กำแพง
พระยาอชิตวงษ์

เจ้าหลวงอชิตวงษ์ หรือ เจ้าอชิตวงษาทรงเป็นเจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 60 และองค์ที่ 10 แห่งราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์  ทรงเป็นราชโอรสในพระเจ้าสุมนเทวราช เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 58 ทรงครองเมืองน่านในปี พ.ศ. 2379 - พ.ศ. 2380
==พระประวัติ==
เจ้าหลวงอชิตวงษ์ ทรงเป็นราชโอรสในพระเจ้าสุมนเทวราช เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 58 ประสูติแต่แม่เจ้าพิมพาอัครเทวี ทรงมีพระอนุชาและพระขนิษฐาต่างเจ้ามารดา 3 พระองค์ ดังนี้
เจ้าหนานค่ายแก้ว
เจ้าบุษรถ ภายหลังได้เป็น เจ้าเมืองแก่น
เจ้านางแปงเมือง
==พระชายา และราชบุตร==
เจ้าอชิตวงษ์ ทรงมีพระชายา 3 องค์ และพระโอรส พระธิดา 3 พระองค์
พระชายาที่ 1 แม่เจ้าเทียมตาราชเทวี ประสูติพระโอรสและพระธิดา 3 พระองค์ ดังนี้
เจ้าพระยาวังขวา
เจ้าสุริยะ
เจ้านางขันคำ
ชายาที่ 2 แม่เจ้าตุ้ยเทวี
ไม่มีประสูติการพระบุตร
ชายาที่ 3 แม่เจ้าคำแปงเทวี
ไม่มีประสูติการพระบุตร
==อิสริยยศ==
เจ้าราชวงษ์ (อชิตวงษ์)
เจ้าพระยาน่าน (อชิตวงษ์)
27 ธันวาคม พ.ศ. 2378
เจ้าราชวงษ์อชิตวงษา ราชโอรส ในเจ้าหลวงสุมนเทวราช ได้ลงไปเข้าเฝ้า พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
28 มกราคม พ.ศ. 2379
ทรงมีพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ พระราชสัญญาบัตร แต่งตั้งเจ้าราชวงษ์อชิตวงษ์ ขึ้นเป็น เจ้าพระยาน่านอชิตวงษ์ เจ้านครเมืองน่าน
==กรณียกิจ==
11 มิถุนายน พ.ศ. 2379 เมื่อเจ้าหลวงอชิตวงศ์ ครองเมืองน่านท่านก็เสด็จขึ้นเมืองภูเพียงแช่แห้ง ต่อแกนพระธาตุเจ้า ซึ่งแต่เดิมเจ้าฟ้าอัตถวรปัญโญ สร้างมี 12 ศอก ท่านก็พร้อมเพรียงกับเจ้านาย ท้าวพระยาสังฆเจ้า นำเอายอดมหาธาตุที่คดไปทางตะวันออกลงมาดัด แล้วต่อให้ยาวอีก 4 ศอก รวมเป็น 16 ศอก ฉัตรและเกิ้งแต่เดิมมี 9 ใบ ก็สร้างเติมอีก 2 ใบ รวมเป็น 11 ใบ พอถึงเดือน 9 ขึ้น 8 ค่ำ ก็ทำพุทธาภิเษกเบิกบานฉลองทำบุญให้ทานเป็นมหากุศล ถึงเดือน 9 ขึ้น 9 ค่ำ ก็เสร็จ แล้วเจ้าหลวงอชิตวงษ์ก็เสด็จเข้าเมืองน่าน
== ราชตระกูล ==
==  ดูเพิ่ม ==
รายพระนามเจ้าผู้ครองนครน่าน
==อ้างอิง==
เจ้าผู้ครองนครน่าน
ราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์
อชิตวงษ์
อาการกลัวหนังสือ

อาการกลัวหนังสือ (Bibliophobia) เป็นการกลัวหรือเกลียดหนังสือ ควากลัวหนังสือมักเกิดจากหนังสือที่มีผลต่อสังคมหรือวัฒนธรรม อาการกลัวหนังสือเป็นเหตุผลหลักของการตรวจพิจารณาและการเผาหนังสือ
ในปีค.ศ.1999 ทอม ชิพเพย์ (Tom Shippey) ได้กล่าวถึงอาการกลัวหนังสือในยุคกลาง เช่นพระสงฆ์และผู้ช่วยพระสงฆ์ (beadle) อาจเอาเปรียบและสร้างความกลัวให้กับผู้ไม่รู้หนังสือ โดยใส่บทบัญญัติของพวกเขาลงไปในคำภีร์หรือหลักกฎหมาย เขาได้ยกตัวอย่างหนังสือเล่มหนึ่งที่มีชื่อว่า The Pardoner's Tale.
==อ้างอิง==
==สารานุกรม==
บรรณานุกรม
การตรวจพิจารณา
พระยามหาวงษ์

เจ้าหลวงมหาวงษ์ หรือ เจ้ามหาวงษ์ ทรงเป็นเจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 61 และองค์ที่ 11 แห่งราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์ ทรงเป็นราชโอรสในเจ้าฟ้าหลวงมหาพรหม เจ้าฟ้าเมืองเทิง กับแม่เจ้านางเลิศอัครเทวี (ผู้เป็นพระธิดาในเจ้าไชยราชากับเจ้านางเทพ) ส่วนเจ้านางเทพ (ผู้เป็นพระธิดาในพระเจ้าหลวงติ๋นมหาวงศ์ เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 51 และปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์ กับแม่เจ้าเมืองเชียงใหม่อัครเทวี) และทรงเป็นพระปนัดดา (เหลน) ในพระเจ้าหลวงติ๋นมหาวงศ์ เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 51 และปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์ ทรงครองเมืองน่าน ระหว่างปี พ.ศ. 2381 - พ.ศ. 2394
==พระประวัติ==
เจ้าหลวงมหาวงษ์ หรือ เจ้ามหาวงษ์ ทรงเป็นราชโอรสองค์โตในเจ้าฟ้ามหาพรหม เจ้าฟ้าเมืองเทิง ประสูติแต่แม่เจ้านางเลิศอัครเทวี (ผู้เป็นพระธิดาในเจ้าไชยราชากับแม่เจ้านางเทพ) ส่วนแม่เจ้านางเทพ (ผู้เป็นพระธิดาในพระเจ้าหลวงติ๋นมหาวงศ์ เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 51 และปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์ กับแม่เจ้าเมืองเชียงใหม่อัครเทวี) และทรงเป็นพระปนัดดา(เหลน)ในพระเจ้าหลวงติ๋นมหาวงศ์ เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 51 และปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์ ทรงมีพระอนุชาและพระขนิษฐาร่วมเจ้ามารดา 8 พระองค์ ดังนี้
เจ้ามหาวงษ์ ภายหลังเป็นได้ พระเจ้ามหาวงษ์ เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 61
เจ้าเมืองแก้ว
เจ้าน้อยพิมพิสาร
เจ้าวุฒนะ ภายหลังเป็นได้ เจ้าหลวงเมืองเทิง
เจ้าสุริยช่อฟ้า
แม่เจ้าอุบลวรรณา
แม่เจ้าศรีวรรณา
แม่เจ้าจันทิมา
==พระอิสริยยศ==
เจ้าพระเมืองมหาวงษ์
เจ้ามหาอุปราชามหาวงษ์
เจ้าพระยาน่านมหาวงษ์
พ.ศ. 2381 เจ้ามหาอุปราชามหาวงษ์ ท่านก็ได้ลงไปเข้าเฝ้า พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว กาลนั้น  พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว จิงมีพระมหากรุณาธิคุณ โปรดเกล้าฯ พระราชทานสัญญาบัตร แต่งตั้ง เจ้ามหาอุปราชามหาวงษ์ ให้เป็น เจ้าพระยาน่านมหาวงษ์ เจ้านครเมืองน่าน
==พระชายา และราชบุตร==
เจ้ามหาวงษ์ ทรงมีพระชายา 2 องค์ และพระโอรส พระธิดา 5 พระองค์ มีรายพระนามตามลำดับ ดังนี้
พระชายาที่ 1 แม่เจ้ายอดทิพมโนลาอัครเทวี ประสูติพระโอรส 3 พระองค์ ดังนี้
เจ้าอินปั๋น ภายหลังเป็น เจ้าบุรีรัตนหัวเมืองแก้ว เมืองน่าน
เจ้าคำเครื่อง ภายหลังเป็น พระยาวังขวา เมืองน่าน
เจ้าน้อยเมือง
พระชายาที่ 2 แม่เจ้าแปงเฮือนเทวี  ประสูติพระโอรส 2 พระองค์ ดังนี้
เจ้าพิมพิสาร
เจ้าตุ้ย ภายหลังเป็น พระยาไชยสารวงศา เจ้าเมืองเทิง
==กรณียกิจ==
เมื่อถึงปีพ.ศ. 2391 เจ้ามหาวงศ์ขึ้นครองเมืองน่าน ก็ทะนุบำรุงพระพุทธศาสนา ซ่อมแซมวัดต่าง ๆ สำหรับวัดพระธาตุแช่แห้งนั้น ท่านได้สร้างเจดีย์ขึ้น 4 องค์ ขึ้นเหนือปากขันหลวง มหาธาตุหลวงเจ้าภูเพียงแช่แห้ง 4 ด้าน ซ่อมแซมวิหารหลวง ศาลาบาตร ประตูโขลน ศาลานางป้อง ได้เชิญแกนเหล็กขึ้นใส่ เอาฉัตรและเกิ้งขึ้นแถมอีก 2 ใบ ดอกบัวเงิน 6 ดอก ดอกบัวคำ 6 ดอก สร้างกระดิ่งห้อย 10 ลูก สร้างพระพุทธรูป 3 องค์ แล้วทำบุญเฉลิมฉลอง
== ราชตระกูล ==
==  ดูเพิ่ม ==
รายพระนามเจ้าผู้ครองนครน่าน
==อ้างอิง==
เจ้าผู้ครองนครน่าน
ราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์
สกุล มหาวงศนันทน์
มหาวงษ์
คาเจนทรา ธาปา มาการ์

คาเจนทรา ธาปา มาการ์ (खगेन्द्र थापामगर) (เกิดเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1992 — เสียชีวิตเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 2020) เป็นบุคคลจากประเทศเนปาล รู้จักกันในฐานะที่เป็นเจ้าของสถิติชายตัวเล็กที่สุดในโลก ด้วยความสูง 0.67 เมตร (2 ฟุต 2 นิ้ว) ซึ่งในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2008 คาเจนทรา ได้ปรากฏในสารคดีช่อง 4 ของประเทศอังกฤษ ซึ่งในสารคดีเรียกคาเจนทราว่า The World's Smallest Man and Me โดย มาร์ค โดแลนเป็นพิธีกร มาการ์เสียชีวิตด้วยวัย 27 ปี ที่โรงพยาบาลโปขรา เมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 2020 จากภาวะโรคปอดบวมแทรกซ้อน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
"In pictures: New world's shortest man". BBC photo article, 14 October 2010
"Nepal Boy Claims to Be Shortest in World". Associated Press/AP Online, 30 August 2006
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2563
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2535
บุคคลจากโปขรา
ไพไรต์

ไพไรต์ (pyrite) คือผลึกแร่โลหะชนิดที่มีสีเหลืองอร่าม คำว่าไพไรต์มาจากภาษากรีก ที่มีความหมายว่าไฟ (pyr-) เหตุที่เรียกว่าไฟก็เนื่องมาจากไพไรต์เมื่อนำไปกระทบกับเหล็กแรง ๆ จะทำให้เกิดประกายไฟออกมา ประโยชน์ของไพไรต์ส่วนใหญ่จะนิยมนำไปทำเป็นเครื่องประดับ หรือนำไปเป็นส่วนผสมในการทำกรดกำมะถัน เนื่องจากไพไรต์มีสีเหลืองอร่ามจนดูคล้ายกับทองคำ จึงมักจะทำให้ผู้ที่พบเห็นเข้าใจผิดอยู่เสมอว่ามันคือทองคำ จนได้ฉายาว่า "ทองคนโง่" (Fool's Gold)
== ประวัติ ==
สาเหตุที่ไพไรต์มีอีกชื่อคือทองคนโง่ มาจากเซอร์ มาร์ติน โฟรบิเชอร์ นักสำรวจชาวอังกฤษพบหินสีดำที่เป็นประกายบนเกาะ Kodlunarn ในประเทศแคนาดาในปัจจุบันและเชื่อว่าเป็นทองคำ ในค.ศ. 1577 โฟรบิเชอร์ที่ได้รับเงินสนับสนุนกลับมาที่แคนาดาและตั้งเหมืองเพื่อขุดแร่นี้ ปีต่อมาสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษพระราชทานเงินแก่โฟรบิเชอร์เพื่อสนับสนุนการเดินทางไปที่แคนาดาอีกครั้ง โดยในการเดินทางครั้งนี้โฟรบิเชอร์บรรทุกหินมากว่า 1400 ตัน แต่เมื่อนำหินไปสกัดแร่ กลับพบว่าหินเหล่านี้เป็นหินกลุ่มแอมฟิบอไลต์และไพรอกซีไนต์ที่ไม่มีค่า ที่สุดแล้วหินเหล่านี้ถูกนำไปทำเป็นถนน
== คุณสมบัติทางฟิสิกส์ ==
ไพไรต์เป็นแร่ในกลุ่มซัลไฟด์ มีสูตรเคมีคือ FeS2 มีโครงสร้างผลึกแบบลูกบาศก์ มีความหนาแน่น 4.8–5 กรัม/ลูกบาศก์เซนติเมตร ความถ่วงจำเพาะ 4.95–5.10 และค่าความแข็งตามมาตราโมส 6–6.5
== ความเชื่อ ==
มีความเชื่อในประเทศไทยว่าไพไรต์เป็นวัตถุมงคลที่มีอำนาจในการป้องกันสิ่งชั่วร้าย เรียกว่า ข้าวตอกพระร่วง
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่ม ==
American Geological Institute, 2003, Dictionary of Mining, Mineral, and Related Terms, 2nd ed., Springer, New York, .
David Rickard, Pyrite: A Natural History of Fool's Gold, Oxford, New York, 2015, .
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Educational article about the famous pyrite crystals from the Navajun Mine
How Minerals Form and Change "Pyrite oxidation under room conditions".
แร่
อลานา ฟิลิปปี

อลานา ฟิลิปปี (Alana Filippi ; เกิดเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1960  – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 2020) เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวฝรั่งเศสชื่อจริงของเขา คือ พาสเกล ฟิลิปปี และบางครั้งมีการใช้นามแฝงว่า จินเน เออร์มิโลวา ซึ่งอลานา ฟิลิปปี เกิดที่เมืองปารีส ฟิลิปปีได้ย้ายไปที่เมืองน็องต์ พร้อมกับพ่อแม่ของเขาในวัยหนุ่มสาว ฟิลิปปีได้เรียนการแสดงละครที่องค์กรเค้าทูริเออร์ ฟิลิปปีได้เริ่มทำงานโดยแสดงละคร และเขียนเพลงให้กับ คาลาเกโร, มูเรเน, เจนิเฟอร์และ เกรกอรี เลอมาร์ชาล
== ผลงานเพลง ==
=== อัลบั้ม ===
Laissez-les moi (1993)
=== ซิงเกิล ===
Sangs Mêlés (1993)
Laissez Les Moi / Extraits (1993)
Si Tu M'abandonnes (1993)
Toutes Ces Photos / Tu T'en Vas (1993)
== รางวัล ==
Vincent Scotto Award (2005)
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2563
บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1960
บุคคลจากปารีส
บุคคลจากน็องต์
เวโรนีคา ฟิทซ์

เวโรนีคา ฟิทซ์ (Veronika Fitz; 28 มีนาคม ค.ศ. 1936 – 2 มกราคม ค.ศ. 2020) เป็นนักแสดงละครโทรทัศน์จากประเทศเยอรมนี นอกจากนี้ยังเป็นที่รู้จักการแสดงละครเวทีเดี่ยว
== ผลงาน ==
The Vulture Wally (1956)
The Spessart Inn (1958)
The Haunted Castle (1960)
Oh! This Bavaria! (1960)
In aller Stille (2010)
Die Alpenklinik - Notfall für Dr. Guth (2011)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Agency Peter Reinholz 
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2563
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2479
นักแสดงเยอรมัน
บุคคลจากรัฐไบเอิร์น
เบงกท์ เลวิน

เบงกท์ เลวิน (Bengt Levin; เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1958 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2020) เป็นนักแข่งขันกีฬาโอเรียนเทียริ่งจากประเทศสวีเดน ซึ่งเลวินเป็นตัวแทนของประเทศสวีเดนในการแข่งขันกีฬาโอเรียนเทียริ่ง ซึ่งได้เหรียญเงินจากการแข่งขันเวิล์ดโอเรียนเทียริ่งแชมป์เปี้ยนชิพส์ที่เมืองธูน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และในปี ค.ศ. 1983 เลวินก็ได้แข่งขันเวิล์ดโอเรียนเทียริ่งแชมป์เปี้ยนชิพส์ ที่เมืองซาลาเอแกร์เซก ประเทศฮังการี ซึ่งได้เหรียญทองแดง
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2563
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2501
มายาโคโว

มายาโคโว (Маяково) เป็นหมู่บ้านในจังหวัดสตรูโก-คราสเนนสกี แคว้นปัสคอฟ โดยตั้งอยู่ที่ฝั่งแม่น้ำซิตนยา ตอนเหนืองของปัสคอฟ ซึ่งในปี ค.ศ. 2010 มีการสำรวจสำมโนครัวพบว่า มีประชากร 
== อ้างอิง  ==
ประเทศรัสเซีย
ซามิรา อมิโรวา

ซามิรา อมิโรวา (Samira Amirova; เกิดเมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1998) เป็นนักกีฬายิมนาสติกลีลาจากประเทศอุซเบกิสถาน ซึ่งเข้าร่วมการแข่งขันยิมนาสติกลีลาในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ซึ่งซามิรา อมิโรวาตกรอบการแข่งขันในรอบคัดเลือก
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2541
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
ทังซินอีอ็อบซึมย็อนโชกุกโดอ็อบดา

"ทังซินอีอ็อบซึมย็อนโชกุกโดอ็อบดา" (แปล: "ไร้ท่านก็ไร้ประเทศ") เป็นเพลงของประเทศเกาหลีเหนือ ซึ่งเกี่ยวกับคิม จ็อง-อิล อดีตผู้นำประเทศ  ฮวัง จิน-ยัง แต่ง และอี จ็อง-โอ เขียนเนื้อซึ่งสรรเสริญความสามารถและคุณธรรมของคิม จ็อง-อิล และความผูกพันของประชาชนเกาหลีเหนือที่นำพาพวกเขาออกจากความสับสน ความอดอยากในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990
== ความสำคัญ ==
เพลงนี้แต่งขึ้นเพื่อ คิม จ็อง-อิล อดีตผู้นำสูงสุดของเกาหลีเหนือได้รับความนิยมในประเทศเกาหลีเหนือ และมักจะร้องต่อจากเพลง "คิมอิลซ็องชังกุนอึยโนแร"
== เนื้อร้อง ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เพลงปลุกใจ
เพลงเกาหลี
โฆษณาชวนเชื่อ
เพลงทหาร
ทางแยกต่างระดับวัดสลุด

ทางแยกต่างระดับวัดสลุด (Wat Salut Interchange) เป็นทางแยกต่างระดับในพื้นที่ตำบลบางแก้ว อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ เป็นจุดตัดระหว่างถนนกาญจนาภิเษกกับถนนเทพรัตน และยังมีด่านเก็บเงินผ่านทางและทางขึ้นลงไปยังทางพิเศษบูรพาวิถีอีกด้วย ชื่อของทางแยกต่างระดับมาจากชื่อของวัดสลุดที่อยู่ใกล้เคียง และยังเป็นส่วนหนึ่งของถนนกาญจนาภิเษกตอนใต้ช่วงบางพลี-สุขสวัสดิ์  ซึ่งมีจุดสิ้นสุดที่ทางแยกต่างระดับวัดสลุด
==รูปแบบของทางแยกต่างระดับ==
สะพานข้ามแยกในแนวถนนกาญจนาภิเษก และมีทางแยกบนสะพานไปยังถนนเทพรัตน ทางพิเศษบูรพาวิถี และแยกอื่นๆ
ถนนระดับดินจากถนนเทพรัตน และมีสะพานข้ามแยกต่างระดับแยกไปยังถนนกาญจนาภิเษก และทางขึ้น-ลงระหว่างถนนกาญจนาภิเษกและทางพิเศษบูรพาวิถี
ถนนระดับดินผ่านตลอดของถนนทุกสายเมื่อเลี้ยวซ้ายเข้าถนนที่อยู่ติดกัน
ทุกเส้นทางมีสะพานข้ามทางแยกเข้าหาโดยตรง
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
== อ้างอิง ==
วัดสลุด
วัดสลุด