pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
กรมสารนิเทศ

กรมสารนิเทศ มีภารกิจเกี่ยวกับงานสารนิเทศและการทูตเชิงวัฒนธรรม โดยการประชาสัมพันธ์ สร้างเครือข่ายกับสื่อมวลชนต่างประเทศและระหว่างสื่อมวลชนท้องถิ่นกับสื่อ มวลชนต่างประเทศในไทย และส่งเสริมกิจกรรมทางวัฒนธรรมรวมทั้งแลกเปลี่ยนด้านวัฒนธรรมกับนานาประเทศ เพื่อเผยแพร่ภาพพจน์ที่ดีของประเทศไทยและปกป้องรักษาผลประโยชน์ของชาติ หรือทำหน้าที่โฆษกของกระทรวงการต่างประเทศอีกหน้าที่หนึ่ง
==ภารกิจ และหน้าที่==
ประมวลและวิเคราะห์ข่าวต่าง ๆ ทั้งภายในและนอกประเทศ
เผยแพร่ติดต่อและประสายงานในกิจการที่เกี่ยวกับวัฒนธรรมด้านต่าง ๆ ทั้งในด้านศิลปะ การศึกษา ดนตรี การกีฬา วิทยาศาสตร์ และด้านอื่น ๆ กับต่างประเทศ
ประชาสัมพันธ์และชี้แจงนโยบายและทัศนะของประเทศไทยแก่ผู้แทนหนังสือ พิมพ์และสื่อมวลชนต่าง ๆ รวมทั้งติดตามข่าว บทความหนังสือพิมพ์ และข่าวสารต่าง ๆ ทั้งภายในและนอกประเทศ
จัดทำรายการข่าว สารคดี และบทความ และควบคุมและบริหารสถานีวิทยุวิทยุต่างประเทศ
ปฏิบัติการอื่นใดตามที่กฎหมายกำหนดให้เป็นอำนาจหน้าที่ของกรมหรือตามที่กระทรวงหรือคณะรัฐมนตรีมอบหมาย
==หน่วยงานในสังกัดกรมสารนิเทศ==
สำนักงานเลขานุการกรม
กองการสื่อมวลชน
กองประชาสัมพันธ์การทูตสาธารณะ
กองประมวลและวิเคราะห์ข่าว
กองการทูตวัฒนธรรม
มูลนิธิยุวทูตความดี
==อ้างอิง==
กระทรวงการต่างประเทศ
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2503
หน่วยงานของรัฐบาลไทยในเขตราชเทวี
สารนิเทศ
พะสิม

พะสิม หรือ ปะเตน (, ; ဖာသဳ,  พะแซม) หรือชื่อเดิมในภาษาอังกฤษว่า บัสเซน (Bassein) เป็นเมืองท่าสำคัญและเป็นเมืองศูนย์กลางของภาคอิรวดี ห่างจากนครย่างกุ้งมาทางตะวันตกเฉียงใต้  ริมแม่น้ำพะสิมซึ่งเป็นแม่น้ำสาขาฝั่งตะวันตกของแม่น้ำอิรวดี เมืองนี้มีประชากร 237,089 คน (ค.ศ. 2017) ถึงแม้จะเคยเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรมอญ แต่ปัจจุบันก็มีชาวมอญเหลืออยู่น้อยมาก กลุ่มชาติพันธุ์หลักในปัจจุบัน ได้แก่ ชาวพม่า ชาวพม่าเชื้อสายอินเดีย ชาวกะเหรี่ยง และชาวยะไข่
== นิรุกติศาสตร์ ==
ชื่อเมืองคาดว่าได้รับมาจากชื่อภาษามอญ  แต่ได้ถูกเปลี่ยนมาเป็น บัสเซน ในช่วงการปกครองของสหราชอาณาจักร
== ประวัติ ==

พะสิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรมอญ ต่อมาจักรวรรดิบริติชได้เข้าครอบครองและได้สร้างป้อมสนาม และก่อตั้งกองทหารรักษาการณ์ ในปี ค.ศ. 1826 ซึ่งเกิดขึ้นหลังสงครามอังกฤษ-พม่าครั้งที่หนึ่ง มีการบันทึกจำนวนประชากรในปี ค.ศ. 1983 อยู่ที่ 144,092 คน
== ภูมิศาสตร์และเศรษฐกิจ ==
พะสิมตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของดินดอนสามเหลี่ยมแม่น้ำอิรวดี ริมแม่น้ำพะสิมซึ่งเป็นลำน้ำสาขาของแม่น้ำอิรวดี และห่างจากย่างกุ้งไปทางทิศตะวันตก  เมืองพะสิมอยู่ไม่ไกลจากมหาสมุทรอินเดีย ดังนั้นจึงเป็นเมืองท่าที่สำคัญของประเทศ และยังเป็นปลายทางของรถไฟซึ่งเชื่อมต่อกับฮีนตาดะ และปะด้าน และย่างกุ้ง ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 ได้มีการปรับปรุงถนนเชื่อมอิรวดี–โมนยวา
ชายฝั่งตามแนวอ่าวเบงกอลถูกล้อมรอบด้วยทิวเขายะไข่ ในพื้นที่มีทะเลสาบอีนเย ยาว  กว้าง  ที่มีชื่อเสียงในด้านการประมง นอกจากนี้ยังมีแนวปะการังนอกชายฝั่ง บริเวณเกาะเพชร ซึ่งเป็นที่นิยมของนักอาบแดด และเป็นแหล่งพื้นที่เพาะพันธุ์เต่า

เมืองนี้เป็นแหล่งเพาะปลูกและส่งออกข้าวที่สำคัญ นอกจากนี้ยังมีโรงเลื่อยจำนวนมาก มีโรงงานทำร่มกันแดดด้วยมือ ซึ่งเป็นที่รู้จักแพร่หลายทั่วประเทศพม่า ร่มกันแดดนี้รู้จักกันในชื่อ "พะสิมหติ" ผลิตภัณฑ์ที่สำคัญอื่น ๆ อาทิ เครื่องปั้นดินเผา ตะกร้า ถังน้ำ เครื่องจักสาน
นอกจากข้าว บริเวณโดยรอบของพะสิมยังเป็นแหล่งเพาะปลูก งา, ถั่วลิสง, ปอกระเจา, ข้าวโพด, ถั่ว, ยาสูบ, พริก
=== ภูมิอากาศ ===
พะสิมมีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน (Am) อ้างอิงจากระบบการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน มีฝนตกมากในช่วงเดือนมิถุนายน ถึงสิงหาคม ส่วนฤดูแล้งเริ่มตั้งแต่เดือนธันวาคมถึงเมษายน ซึ่งอากาศจะเย็นกว่าปกติ
== สถานที่สำคัญ ==
พะสิมมีวัดพุทธที่สำคัญหลายแห่ง เช่น เจดีย์ชเวมุทอ
== การศึกษา ==
ประกอบไปด้วยโรงเรียนการศึกษาพะสิมและมหาวิทยาลัยพะสิม นอกจากนี้ยังมีโรงพยาบาลใหญ่ และยังมีมหาวิทยาลัยเทคนิคจีทีซี มหาวิทยาลัยคอมพิวเตอร์ไอที
== ดูเพิ่ม ==
ท่าอากาศยานพะสิม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เมืองในภาคอิรวดี
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา

คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา (อังกฤษ: Faculty of Science and Technologys, Suansunandha Rajabhat University) เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา กระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนในระดับปริญญาตรี และปริญญาโท
== ประวัติ ==
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา แรกเริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2480 จนถึง พ.ศ. 2560 รวมเวลา 80 ปี มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาได้เริ่มก่อตั้งจาก "โรงเรียนสวนสุนันทาวิทยาลัย" ก่อนปี พ.ศ. 2491 วิทยาศาสตร์เป็นวิชาที่สอนในระดับประถมและมัธยมศึกษา ในปี พ.ศ. 2501 ได้เปิดสอนเป็นโรงเรียนฝึกหัดครูสวนสุนันทา หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาการศึกษาชั้นสูง (ป.กศ.สูง) วิทยาศาสตร์จัดเป็นหมวดวิทยาศาสตร์ที่ประกอบด้วย ภาควิชาเคมี ภาควิชาชีววิทยา ภาควิชาฟิสิกส์และวิทยาศาสตร์ทั่วไป
ต่อมาในปี พ.ศ. 2518 ได้เปลี่ยนฐานะเป็น "วิทยาลัยครูสวนสุนันทา" จัดเป็นคณะวิชาวิทยาศาสตร์ มีการจัดตั้งศูนย์ส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ให้บริการอบรมครูประจำการวิชาวิทยาศาสตร์และเปิดสอนระดับปริญญาตรีสายครุศาสตร์ คณะวิชาวิทยาศาสตร์
ในปี พ.ศ. 2527 คณะวิชาวิทยาศาสตร์จึงได้เปลี่ยนเป็น "คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี"
และปี พ.ศ. 2538 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ รัชกาลที่ 9 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อวิทยาลัยครูทั่วประเทศเป็นสถาบันราชภัฏทั่วประเทศ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีได้เปิดสอน 2 สาขา คือ สาขาวิชาการศึกษา ที่เน้นด้านวิทยาศาสตร์ และสาขาวิชาวิทยาศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2545 นักศึกษาสาขาวิชาการศึกษาได้ย้ายไปอยู่ในความรับผิดชอบของคณะครุศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีจึงเปิดสอนเฉพาะสาขาวิชาวิทยาศาสตร์ ได้แก่ สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ สาขาวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการอาหาร สาขาวิชาคหกรรมศาสตร์ทั่วไป สาขาวิชาเคมี สาขาวิชาฟิสิกส์ สาขาวิชาชีววิทยาประยุกต์ สาขาวิชาสถิติประยุกต์ สาขาวิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม และสาขาวิชาวิทยาศาสตร์สุขภาพ
จนต่อมาเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2547 ได้มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 ทำให้คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี จึงเป็นคณะในมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา เปิดสอนในสาขาวิทยาศาสตร์ระดับปริญญาตรี ปริญญาโท
== หลักสูตรการศึกษา ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ราชภัฏสวนสุนันทา
ว
ปูดาโอ

ปูดาโอ (ပူတာအို) เป็นเมืองที่อยู่ทางตอนเหนือสุดของรัฐกะชีนในประเทศพม่า และเป็นเมืองหลักของจังหวัดและอำเภอปูดาโอ สามารถเดินทางไปได้โดยรถยนต์ (เฉพาะช่วงฤดูร้อน) และเครื่องบิน เมืองนี้เป็นแหล่งของนกเฉพาะถิ่น และกล้วยไม้ที่หายาก โดยเฉพาะ "กล้วยไม้ดำ" ซึ่งพบได้ตามภูเขาทางตะวันตกและตะวันออกของเมือง ปูดาโออยู่ใกล้กับเขาคากาโบราซี ซึ่งปกคลุมด้วยหิมะ จึงมีชื่อเสียงในด้านการท่องเที่ยว
== ภูมิอากาศ ==
ภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นตามการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน จะมีฝนตกหนักมากในช่วงฤดูมรสุม อุณหภูมิต่ำสุดในเดือนมกราคม (13.1 องศาเซลเซียส) และสูงสุดในเดือนสิงหาคม (25.9 องศาเซลเซียส) บางครั้งอาจพบหิมะตกได้
== ดูเพิ่ม ==
ท่าอากาศยานปูดาโอ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รีวิวการเดินทางไปยังเมืองปูดาโอ
Glossary of Burmese terms
ข้อมูลการท่องเที่ยว
เมืองในรัฐกะชีน
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา

บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา (อังกฤษ:graduate School, Suansunandha Rajabhat University) &nbsp;เป็นส่วนราชการไทยเทียบเท่าระดับคณะวิชา&nbsp;ในกำกับของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา&nbsp;กระทรวงศึกษาธิการ ปัจจุบันเปิดหลักสูตรในระดับปริญญาโท และปริญญาเอก
== ประวัติ ==
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา แรกเริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2542 ในขณะที่สถาบันมีฐานะเป็นสถาบันราชภัฏสวนสุนันทา โดยการจัดตั้ง "โครงการบัณฑิตศึกษา" ขึ้น โดยมีสายงานขึ้นตรงต่อรองอธิการบดีฝ่ายกิจการพิเศษมีชื่อเรียกภายในว่า "บัณฑิตวิทยาลัย" มีฐานเทียบเท่าคณะ ระบุวัตถุประสงค์ของการจัดตั้งเพื่อทำหน้าที่จัดการศึกษาในระดับบัณฑิตศึกษา ซึ่งหมายถึง การศึกษาในระดับประกาศนียบัตรบัณฑิต ปริญญามหาบัณฑิต ประกาศนียบัตรบัณฑิตชั้นสูง และปริญญาดุษฎีบัณฑิตในสาขาต่างๆ
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2547 สถาบันราชภัฏสวนสุนันทา ได้เปลี่ยนแปลงประเภทเป็น มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ตามประกาศใช้พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 ทำให้บัณฑิตวิทยาลัยได้รับการจัดตั้งให้เป็นหน่วยงานตามโครงสร้างภายในของมหาวิทยาลัยฯ ที่มีฐานะเทียบเท่าคณะ ตามมาตรา 10 แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 ที่มีการบริหารงานบุคคลและงานบริหารวิชาการของตนเอง โดยมีหน้าที่กำกับมาตรฐานและประสานงานการจัดการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา ตามระเบียบสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาว่าด้วยการจัดตั้งและดำเนินงานการจัดการศึกษาบัณฑิตวิทยาลัย
ซึ่งในปัจจุบัน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา เป็นศูนย์กลางการประสานและกำกับดูแลควบคุมมาตรฐานการจัดการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา
== หลักสูตรการศึกษา ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ราชภัฏสวนสุนันทา
ราชภัฏสวนสุนันทา
บ
สนามกีฬาฟัลเมอร์

สนามกีฬาฟัลเมอร์ (Falmer Stadium) หรือที่เรียกกันตามชื่อของผู้ให้การสนับสนุนว่า สนามกีฬาอเมริกันเอ็กซ์เพรสคอมมูนิตี (American Express Community Stadium) หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า ดิอาแม็กซ์ (The Amex) เป็นสนามฟุตบอลของไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน สโมสรฟุตบอลประจำนครไบรตันและโฮฟ ของประเทศอังกฤษ เล่นในระดับเดอะแชมเปียนชิป และพรีเมียร์ลีกในฤดูกาล 2017–18 มีที่ตั้งในเมืองไบรตัน
มีความจุทั้งสิ้น 30,750 คน นับว่าได้มาตรฐานระดับสโมสรขนาดใหญ่ในพรีเมียร์ลีก ก่อสร้างขึ้นมาด้วยการระดมเงินทุนจำนวน 105 ล้านปอนด์ เมื่อปี ค.ศ. 2009 จากการเข้ามาของโทนี บลูม ที่รับตำแหน่งประธานคนใหม่ในขณะนั้น และสร้างเสร็จเมื่อปี ค.ศ. 2011
โดยก่อนหน้านั้นในปี ค.ศ. 1996 สโมสรประสบกับปัญหาการเงิน ทำให้ต้องมีการเร่ขายสนามเหย้าเดิม คือ โกลด์สโตนกราวด์ ที่ใช้มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1901 เพื่อประคองสถานะการเงิน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สนามกีฬาฟัลเมอร์  
สนามกีฬาในสหราชอาณาจักร
สโมสรฟุตบอลไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน
สิ่งก่อสร้างในไบรตันและโฮฟ
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ศูนย์การศึกษาจังหวัดสมุทรสงคราม

มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา วิทยาเขตสมุทรสงคราม (Suan Sunandha Rajabhat University, Samut Songkhram Campus) เป็นวิทยาเขตในสังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา โดยพัฒนาให้เป็นศูนย์วิทยาศาสตร์สุขภาพและการสาธารณสุข ตั้งอยู่ที่ตำบลบางแก้ว อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม
== ประวัติมหาวิทยาลัย ==
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา วิทยาเขตสมุทรสงคราม วิทยาเขตแห่งนี้ อนาคตจะเป็น โรงพยาบาลสวนสุนันทาขนาด 165 เตียงในเบื้องต้น และพัฒนาศักยภาพเพื่อเปิดสอนคณะแพทยศาสตร์ ราวปี พ.ศ. 2566 เป็นอย่างช้า และเป็นที่ทำการเรียนการสอนหลักของ 1 วิทยาลัย คือวิทยาลัยสหเวชศาสตร์ จัดการเรียนการสอนด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพ และการดูแลสุขภาพ เช่น สาขาแพทย์ทางเลือก สาขาเทคนิคการแพทย์ สาขากายภาพบำบัด สาขาสาธารณสุขชุมชน สาขาเภสัชศาสตร์ สาขาชีวอนามัยและความปลอดภัย สาขาการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุ
== อาคารเรียนและหอพัก ==
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้ได้
== คณะที่ทำการเรียนการสอน ==
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา วิทยาเขตสมุทรสงคราม  ปัจจุบันเปิดทำการสอน 1 คณะ ได้แก่
วิทยาลัยสหเวชศาสตร์
โครงการก่อสร้าง
โครงการจัดตั้งคณะแพทยศาสตร์
โครงการจัดตั้งคณะสาธารณสุขศาสตร์
โครงการจัดตั้งคณะเทคนิคการแพทย์
โครงการจัดตั้งคณะกายภายบำบัด
โครงการก่อสร้างโรงพยาบาลสวนสุนันทา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ศูนย์การศึกษาจังหวัดสมุทรสงคราม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ส
กรมพิธีการทูต

กรมพิธีการทูต มีภารกิจเกี่ยวกับพิธีการ ระเบียบแบบแผนและประเพณีปฏิบัติทางการทูต การให้การรับรองการเยือนของแขกสำคัญต่างประเทศในทุกระดับและการกำกับ ดูแลเอกสิทธิ์และความคุ้มกันทางการทูตเพื่อเสริมสร้างภาพลัษณ์ที่ดีต่อคนไทย และประเทศไทย
==ภารกิจ และหน้าที่==
ดำเนินการเกี่ยวกับพิธีการ ระเบียบแบบแผนและประเพณีปฏิบัติทางการทูต และทางกงสุลในการติดต่อสัมพันธ์ระหว่างประเทศไทยกับต่างประเทศ
ดำเนินการเกี่ยวกับการไปเยือนต่างประเทศของพระบรมวงศ์และบุคคลสำคัญของ ประเทศไทย และการมาเยือนประเทศไทยของราชวงศ์ต่างประเทศและบุคคลสำคัญของต่างประเทศ
ดำเนินการเกี่ยวกับการให้เอกสิทธิ์และความคุ้มกันทางการทูตและทางกงสุล
ปฏิบัติการอื่นใดตามที่กฎหมายกำหนดให้เป็นอำนาจหน้าที่ของกรมหรือตามที่กระทรวงหรือคณะรัฐมนตรีมอบหมาย
==หน่วยงานในสังกัดกรมพิธีการทูต==
สำนักงานเลขานุการกรม
กองแบบพิธี
กองรับรอง
กองเอกสิทธิ์และความคุ้มกันทางการทูต
==อ้างอิง==
กระทรวงการต่างประเทศ
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2485
หน่วยงานของรัฐบาลไทยในเขตราชเทวี
พิธีการทูต
ชมพู่น้ำ

ชมพู่น้ำ  เป็นพืชในวงศ์ชมพู่ (Myrtaceae) กระจายพันธุ์ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ลักษณะเป็นไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ สูงได้ถึง 15 เมตร ใบเรียงตรงข้าม รูปขอบขนาน ใบหอกหรือแกมรูปไข่ ยาว 9-28 เซนติเมตร โคนกลมหรือเว้าตื้น ก้านใบยาว 3.5-8 มิลลิเมตร ดอกออกเป็นช่อแบบกระจะสั้น ๆ ตามปลายกิ่งหรือซอกใบใกล้ปลายกิ่ง มี 2-6 ดอก ก้านดอกยาว 3-5 มิลลิเมตร ฐานดอกยาว 1-1.7 เซนติเมตร กลีบเลี้ยง 4 กลีบ ยาว 3-6.5 มิลลิเมตร ดอกสีชมพู แดงหรือเหลือง มี 4 กลีบ ขนาด 1.4-1.7 เซนติเมตร เกสรเพศผู้วงนอกยาว 2-3 เซนติเมตร รังไข่มี 2 ช่อง ผลกลม สีเขียวอ่อน มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 2.5-2.7 เซนติเมตร ภายในมีเนื้อสีขาว
== อ้างอิง ==
สกุลชมพู่
ไม้ยืนต้น
โรบอทแดนซ์ (ท่าเต้น)

"โรบอทแดนซ์" (หรือหุ่นจำลอง) หรือท่าเต้นหุ่นยนต์ เป็นรูปแบบการเต้นรำแบบสตรีทแดนซ์ โดยอาศัยท่าทางที่ทำให้เกิดการสร้างภาพลวงตา ––มักเป็นที่สับสนกับป๊อปปิ้ง–– ซึ่งพยายามเลียนแบบหุ่นยนต์เต้นรำหรือหุ่นจำลอง  โรบอทแดนซ์ ได้รับความนิยมและมีชื่อเสียงหลังจากที่ ไมเคิล แจ็กสัน ใช้ท่าเต้นเมื่อแสดงเพลง "Dancing Machine" กับพี่น้องของเขาและหลังจากได้แสดงท่าเต้นอยู่บ่อยครั้ง ในระหว่างอาชีพเดี่ยวของเขา อย่างเช่นเพลง "Billie Jean"
การเต้น
นิกกี ครอส

นิโคลา เกลนครอส (Nicola Glencross; 21 เมษายน ค.ศ. 1989) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวสกอต ปัจจุบันเซ็นสัญญากับ WWE ภายใต้ชื่อ นิกกี ครอส (Nikki Cross) เป็นอดีตหนึ่งในสมาชิกของกลุ่มแซนิตี
== ผลงาน ==
 EVE
*  EVE Championship (3 times)
* Queen of the Ring (2012)
Pro Wrestling Illustrated
* Ranked No. 18 of the top 100 female singles wrestlers in the PWI Women's 100 in 2019
* Ranked No. 22 of the top 50 tag teams in the PWI Tag Team 50 in 2020 – 
World Wide Wrestling League
* W3L Women's Championship (1 time)
WWE
*WWE 24/7 Championship (11 times, final)
* WWE Raw Women's Championship (1 time)
* WWE Women's Tag Team Championship (3 times) – with Alexa Bliss (2) and Rhea Ripley (1)
* Money in the Bank (Women's 2021)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักมวยปล้ำอาชีพชาวต่างชาติ
ผู้จัดการและผู้จัดการส่วนตัวมวยปล้ำอาชีพ
นักมวยปล้ำชาวสกอตแลนด์
รายชื่อผู้เล่นของสโมสรฟุตบอลจังหวัดสมุทรสาคร

== ผู้เล่นชุดฤดูกาล 2559 ==
== ผู้เล่นชุดปัจจุบัน ==
ยูโร เค้ก ลีก โปร ฤดูกาล 2017 (ไทยลีก3)
ณ วันที่ 15 เมษายน 2560
(SAMUEL AMPOFO)
(Thales Lima Cruz)
(Welington Adao Cruz)
(Shine Thuya)
เจ้าจอมมารดาป้อม ในรัชกาลที่ 1

เจ้าจอมมารดาป้อม หรือ ป้อม สีดา เป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
เจ้าจอมมารดาป้อม เป็นธิดาพระยารัตนจักร (หงส์ทอง สุรคุปต์) สกุลอำมาตย์รามัญ มารดาเป็นชาวสวนบางเขน ได้รับราชการเป็นเจ้าจอมในรัชกาลที่ 1 มีพระราชธิดา 1 พระองค์ คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเรไร ท่านได้เป็นเจ้าจอมละครในสมัยรัชกาลที่ 1 เป็นเจ้าจอมมารดาที่งามมากคนหนึ่ง จึงได้รับบทเป็น "สีดา" พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตรัสชมเจ้าจอมมารดาป้อมนี้ว่า "ว่างามมาก เมื่อได้เห็นเป็นผู้ใหญ่แล้ว"
==อ้างอิง==
พระภรรยาในรัชกาลที่ 1
เจ้าจอมมารดา
สกุลสุรคุปต์
ชาวไทยเชื้อสายมอญ
เจ้าจอมเพ็ง ในรัชกาลที่ 2

เจ้าจอมเพ็ง เป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เป็นธิดาพระยารัตนจักร (หงส์ทอง สุรคุปต์) สกุลอำมาตย์รามัญต่างมารดากับเจ้าจอมมารดาป้อม เป็นละครหลวงรุ่นกลางในรัชกาลที่ 1 สำรับเดียวกันกับเจ้าจอมมารดาป้อม พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวตรัสเล่าไว้ว่า "ดีแต่บทบาท แต่รูปพรรณหน้าตานั้นก็ไม่สู้งาม ถึงเมื่อออกโรงก็เป็นแต่สวมหน้าโขน" นอกจากตัวพระรามที่ท่านเล่นจนมีชื่อเสียงแล้ว ท่านยังเล่นเป็นตัวนางบาหยันอีกด้วย ต่อมาท่านได้เป็นครูละครของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากุญชร กรมพระพิทักษเทเวศร์
==อ้างอิง==
พระภรรยาในรัชกาลที่ 2
เจ้าจอม
สกุลสุรคุปต์
ชาวไทยเชื้อสายมอญ
เจ้าจอมอำพัน ในรัชกาลที่ 2

เจ้าจอมอำพัน เป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เป็นธิดาเจ้าพระยารัตนาพิพิธ (สน สนธิรัตน์) สมุหนายกในรัชกาลที่ 1 เป็นละครหลวงในรัชกาลที่ 1 รุ่นเล็ก คู่กันกับเอม นางเอก พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวตรัสเล่าไว้ว่า "ถึงทอดหลัง เมื่อทรงอิเหนา พระเอกนางเอกที่ออกชื่อระบือเล่าแต่ พัน บุตรเจ้าพระยารัตนาพิพิธ เป็นพระเอก เอม บุตรพระยาจักราราชมนตรี เป็นนางเอก" เจ้าจอมพันอาจได้เคยเล่นเป็นตัวอิเหนาด้วย แต่ไม่มีหลักฐานปรากฏ
==อ้างอิง==
พระภรรยาในรัชกาลที่ 2
เจ้าจอม
สกุลสนธิรัตน์
อำพัน
เจ้าจอมมารดาปุก ในรัชกาลที่ 3

เจ้าจอมมารดาปุก (พ.ศ. 2339 - 30 เมษายน พ.ศ. 2421) เป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
เจ้าจอมมารดาปุก เป็นธิดาเจ้าพระยารัตนาพิพิธ (สน สนธิรัตน์) สมุหนายกในรัชกาลที่ 1 ได้รับราชการเป็นเจ้าจอมในรัชกาลที่ 3 มีพระราชธิดา 1 พระองค์ คือ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจามรี
ท่านเป็นละครหลวงรุ่นเล็ก ในรัชกาลที่ 1 มีชื่อเสียงจากการแสดงบท นางเกนหลง ต่อมาย้ายมารับราชการในกรมพระราชวังบวรมหาเสนานุรักษ์ เมื่อรัชกาลที่ 2 เมื่อเสด็จสวรรคตแล้ว จึงกลับเข้าไปอยู่ในพระบรมมหาราชวัง ตำแหน่งเจ้าจอมอยู่งาน แล้วขึ้นเป็นเจ้าจอมมารดาในรัชกาลที่ 3 มีชีวิตอยู่มาจนรัชกาลที่ 5 ถึงแก่กรรมเมื่อวันอังคาร เดือน 5 แรม 13 ค่ำ ปีขาล สัมฤทธิศก ตรงกับวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2421 สิริอายุ 82 ปี 
==อ้างอิง==
พระภรรยาในรัชกาลที่ 3
เจ้าจอมมารดา
สกุลสนธิรัตน์
บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงรัตนโกสินทร์
ลีแอร์นา

ลีแอร์นา (Lierna) เป็นเทศบาลในแคว้นลอมบาร์เดีย อยู่ทางเหนือของประเทศอิตาลี
Lierna ในอดีตถือเป็นหมู่บ้านที่หรูหราที่สุดในบรรดาทะเลสาบโคโมทั้งหมด เนื่องจากความงามของมัน จึงมีอีกชื่อหนึ่งว่า "เพชรแห่งทะเลสาบโคโม"
==อ้างอิง==
เมืองในแคว้นลอมบาร์เดีย
อรุ่น อรรคราชนารถภักดี

อรุ่น อรรคราชนารถภักดี (พ.ศ. 2385 — 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2467) หรือ ขรัวยายอรุ่น หรือเป็นที่รู้จักว่า เจ้าจอมอรุ่น ในรัชกาลที่ 4 มีสมญาในการแสดงว่า อรุ่นบุษบา เป็นภริยาของพระยาอรรคราชนารถภักดี (เนตร เนตรายน) และยังเคยรับราชการเป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เธอมีบุตรสาวคนหนึ่งชื่อวง เนตรายน ถวายตัวเป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์พระองค์ถัดมา
== ประวัติ ==
อรุ่นเกิดเมื่อวันศุกร์ เดือนห้า ปีขาล พ.ศ. 2385 ในครอบครัวอำมาตย์ เป็นธิดาคนที่สองของหลวงมหามนเทียร (จุ้ย) กับภริยาชื่อนุ่ม เมื่อจำเริญวัยขึ้น นุ่มผู้มารดาจึงถวายตัวอรุ่นเป็นนางละครในราชสำนัก และมีชื่อเสียงมากจนรับสมญาว่า "อรุ่นบุษบา" รับราชการสนองพระเดชพระคุณเป็นเจ้าจอมอรุ่นในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่มิได้ประสูติการพระราชบุตร ครั้นพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2411 เจ้าจอมอรุ่นจึงถวายบังคมลาออกจากราชการ
หลังออกมาใช้ชีวิตสามัญนอกพระบรมมหาราชวัง ก็ได้สมรสกับขุนศรีสยามนุกูลกิจ (เนตร เนตรายน) บุตรพระยาสมุทบุรารักษ์ (เกิด) นักเรียนนอกคนแรก ๆ ของประเทศที่ได้รับทุนในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวไปเรียนภาษาอังกฤษที่สิงคโปร์ ที่ขณะนั้นยังเป็นผู้ช่วยกงสุลไทยประจำสิงคโปร์ ถือเป็นกงสุลไทยคนแรกและคนเดียวที่ประจำอยู่ต่างแดนในขณะนั้น ต่อมาได้เป็นที่พระยาสมุทบุรารักษ์ผู้ว่าราชการเมืองสมุทรปราการต่อบิดา ต่อมาเลื่อนขึ้นเป็นพระยาอรรคราชนารถภักดี รับราชการกระทรวงต่างประเทศ
ในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว อรุ่นหลังจากสมรสแล้วก็ได้หวนกลับมารับราชการในพระบรมมหาราชวังอีกครั้ง แต่ด้วยความสามารถด้านการแสดงคราวนี้เธอได้เป็นครูละครในราชสำนัก และมีศิษย์เอกคือเจ้าจอมมารดาทับทิม ในรัชกาลที่ 5 นอกจากงานละครแล้ว อรุ่นยังได้ถวายงานแด่สมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้าที่ทรงพระกรุณาโปรดให้อรุ่นเป็นพระพี่เลี้ยงสมเด็จพระราชปิตุจฉา เจ้าฟ้าวไลยอลงกรณ์ กรมหลวงเพชรบุรีราชสิรินธร ต่อมาอรุ่นจึงได้ถวายตัวบุตรสาวคนหนึ่งชื่อวง เนตรายน เข้ารับราชการฝ่ายในเป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชธิดาพระองค์เดียวคือ พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าโกมลเสาวมาลย์ (19 กันยายน พ.ศ. 2430 — 19 เมษายน พ.ศ. 2433) ด้วยเหตุนี้จึงถูกเรียกอย่างให้เกียรติว่า ขรัวยายอรุ่น ด้วยเป็นยายของพระราชธิดา
อรุ่น อรรคราชนารถภักดี หรือขรัวยายอรุ่น ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่  18 พฤษภาคม พ.ศ. 2467
== อ้างอิง ==
พระภรรยาในรัชกาลที่ 4
เจ้าจอม
เลเบินส์บอร์น

สมาคมจดทะเบียนเลเบินส์บอร์น (Lebensborn e.V.; น้ำพุแห่งชีวิต) เป็นการริเริ่มโครงการของหน่วยเอสเอส,ได้รับการสนับสนุนโดยรัฐ,ได้มีการจดทะเบียนขึ้นในนาซีเยอรมนีโดยมีเป้าหมายในการเพิ่มอัตราการเกิดของเด็กที่มีเชื้อสาย"อารยัน" เด็กที่เกิดมาจากความสัมพันธ์นอกสมรสของบุคคลที่ถูกจัดว่าเป็น"เชื้อชาติที่มีความบริสุทธิ์และมีสุขภาพที่ดีแข็งแรง"ตามแนวทางนโยบายทางเชื้อชาติของนาซีและอุดมการณ์ทางสุขภาพ เลเบินส์บอร์นได้ส่งเสริมการคลอดบุตรที่ไม่ได้ระบุชื่อโดยหญิงที่ไม่ได้แต่งงาน,และรับการเลี้ยงดูอุปถัมภ์ของเด็กเหล่านี้โดยพ่อแม่ที่"เชื้อชาติที่มีความบริสุทธิ์และมีสุขภาพที่ดีแข็งแรง"เช่นเดียวกัน โดยเฉพาะสมาชิกบุคคลของหน่วยเอสเอสและครอบครัวของพวกเขา เหรียญกางเขนเกียรติยศมารดาเยอรมันเป็นสิ่งที่ปูนบำเหน็จมอบให้แก่สตรีที่ให้กำเนิดบุตรสายเลือดอารยันมากที่สุด.ส่วนการทำแท้งบุตรเป็นสิ่งที่ผิดกฎหมายในสมัยนั้น
การก่อตั้งในช่วงแรกในเยอรมนีในปี ค.ศ. 1935 เลเบินส์บอร์นได้เริ่มขยายไปยังประเทศยุโรปหลายแห่งที่มีประชาการดั้งเดิมในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง รวมถึงการคัดเลือกเด็กกำพร้าที่สมควรมีค่าในการเลี้ยงดูและการดูแลเด็กที่เกิดจากสตรีชาวอารยันที่เคยมีความสัมพันธ์กับสมาชิกทหารหน่วยเอสเอส แต่เดิมนั้นไม่ได้รวมถึงเด็กที่เกิดมาจากการสมรสระหว่างทหารทั่วไปและหญิงชาวต่างชาติ เนื่องจากไม่มีหลักฐานความชัดเจนทางเชื้อชาติทั้งสองฝ่าย ในช่วงสงคราม มีเด็กหลายคนจำนวนมากถูกลักพาตัวไปจากครอบครัวของพวกเขาและถูกตัดสินเข้าเกณฑ์การเป็นชาว"อารยัน" เพื่อให้เหมาะสมกับการเลี้ยงดูในสถานเลี้ยงเด็กเลเบินส์บอร์น และการอุปถัมภ์ของครอบครัวเยอรมัน
ในการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์ค ได้พบหลักฐานโดยตรงในการลักพาตัวเด็กโดยนาซีเยอรมนี ไม่ได้มีเพียงแค่โปแลนด์เท่านั้น แต่เชื่อมโยงไปยังประเทศเยอรมนีในช่วงระยะเวลาในปี ค.ศ. 1939-45
== อ้างอิง ==
Dorothee Schmitz-Köster: Deutsche Mutter bist du bereit – Alltag im Lebensborn. Publisher: Aufbau-Verlag, 2002.
Gisela Heidenreich: Das endlose Jahr. Die langsame Entdeckung der eigenen Biographie – ein Lebensbornschicksal. Published: 2002.
Georg Lilienthal: Der Lebensborn e. V. – Ein Instrument nationalsozialistischer Rassenpolitik. Publisher: Fischer, 1993 (possibly republished in 2003).
Kare Olsen: Vater: Deutscher. – Das Schicksal der Norwegischen Lebensbornkinder und ihrer Mütter von 1940 bis heute. Published 2002. (the authoritative resource on Lebensborn in Norway and available in Norwegian: Krigens barn: De norske krigsbarna og deres mødre. Published: *Aschehoug 1998. ISBN 82-03-29090-6).
Jörg Albrecht: Rohstoff für Übermenschen. Published: Artikel in Zeit-Punkte 3/2001 zum Thema Biomedizin, pp. 16–18.
Benz, W.; Graml, H.; Weiß, H. (1997) : Enzyklopädie des Nationalsozialismus. Published: Digitale Bibliothek, CD-ROM, Band 25, Directmedia GmbH, Berlin.
นาซีเยอรมนี
ไฮน์ริช ฮิมเลอร์
ยุทธการที่สิงคโปร์

ยุทธการที่สิงคโปร์ (Battle of Singapore) เป็นเหตุการณ์สู้รบในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง หลังญี่ปุ่นได้รับชัยชนะในการทัพมาลายาเมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1942 แล้ว ญี่ปุ่นก็เริ่มรุกรานเกาะสิงคโปร์ในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 ซึ่งถือเป็นจุดยุทธศาสตร์ของอังกฤษ สิงคโปร์ในขณะนั้นมีฉายาว่า "ยิบรอลตาแห่งตะวันออก" ถือเป็นฐานที่มั่นหลักของกองทัพอังกฤษในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และถือเป็นหน้าด่านสำคัญที่จะป้องกันไม่ให้ข้าศึกรุกรานเข้ามาในมหาสมุทรอินเดียอันเป็นที่ตั้งของอาณานิคมต่างๆจำนวนมากของอังกฤษ
ญี่ปุ่นเริ่มข้ามช่องแคบรัฐยะโฮร์มาสู่เกาะสิงคโปร์ในเวลา 20:30น. ของวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 และในเช้าวันนั้นเองสิงคโปร์ก็ถูกโจมตีทางอากาศจากเครื่องบินทิ้งระเบิดของญี่ปุ่นเป็นครั้งแรก การต่อสู้กินเวลาราวหนึ่งสัปดาห์ พลโท อาเธอร์ เพอร์ซิวัล ผู้บัญชาการกองทหารเครือจักรภพก็ได้ยกธงขาวเพื่อยอมจำนนในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 ส่งผลให้ทหารในบังคับของอังกฤษราว 80,000 นาย (ซึ่งรวมถึงทหารจากออสเตรเลียและทหารแขกจากอินเดีย) ตกเป็นเชลยของญี่ปุ่นในทันที ถือเป็นการยอมจำนนครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์การทหารของอังกฤษ นายกรัฐมนตรีวินสตัน เชอร์ชิลได้เรียกเหตุการณ์นี้ว่าเป็น "หายนะครั้งเลวร้ายสุด" ในประวัติศาสตร์การทหารของอังกฤษ
==อ้างอิง==
สงครามแปซิฟิก
ประวัติศาสตร์สิงคโปร์
บริติชมาลายาในสงครามโลกครั้งที่สอง
ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สองเกี่ยวข้องกับอินเดีย
ยุทธการในสงครามโลกครั้งที่สองเกี่ยวข้องกับญี่ปุ่น
การบุกครองในสงครามโลกครั้งที่สอง
การบุกครองโดยญี่ปุ่น
การเสียเมืองหลวง
โทโมยูกิ ยามาชิตะ
สคาซานีเอโอเซมเลซีบีร์สกอย

สคาซานีเอโอเซมเลซีบีร์สกอย (Сказание о земле Сибирской) เป็นภาพยนตร์แนวดนตรีของสหภาพโซเวียต เป็นภาพยนตร์ฟิล์มสีเรื่องที่สองของสหภาพโซเวียต (หลังจาก The Stone Flower) ภาพยนตร์กำกับโดย Ivan Pyryev ภาพยนตร์ผลิดที่ ไซบีเรีย หลัง สงครามโลกครั้งที่สอง
หลังจากที่ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จ ก็ได้มีการสร้างภาพยนตร์ดนตรีฟีล์มสีเรื่องที่สองเรื่อง, คูบันสกีเอคาซากี โดยใช้นักแสดงและผู้กำกับคนเดียวกัน
== นักแสดง ==
Vladimir Druzhnikov รับบท Andrey
Marina Ladynina รับบท Natasha
Vladimir Zeldin  รับบท Boris
Vera Vasilyeva รับบท Nastya
Boris Andreyev รับบท Yakov Burmak
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2491
ภาพยนตร์รัสเซีย
ภาพยนตร์โซเวียต
ไซบีเรีย