pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ฑิชาญา บุญเลิศ

ฑิชาญา บุญเลิศ เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย ฉายา เซตเตอร์สายบล็อก ทำหน้าที่ในตำแหน่งตัวเซต ปัจจุบันเล่นให้กับทรีบรอดแบนด์ นครนนท์ ปัจจุบันถือว่าเป็นตัวเซตที่มีส่วนสูงที่สุดในทีมชาติไทย
== เกียรติประวัติและผลงาน ==
=== บุคคล ===
2014 พีอีเอ จูเนียร์แชมเปียนชิพ - "ผู้เล่นทรงคุณค่า"
2014-15 ไทยแลนด์ลีก - "ตัวเซตยอดเยี่ยม"
2016 พีเอชแอล อินวิเตชันแนล คัพ - "ตัวเซตยอดเยี่ยม"
== ทีมชาติ ==
=== ทีมชุดใหญ่ ===
2016 เอวีซีคัพ – เหรียญทองแดง เหรียญทองแดง
=== ชุดอายุไม่เกิน 23 ปี ===
2015 ชิงแชมป์เอเชีย – เหรียญเงิน เหรียญเงิน
2015 วีทีวี คัพ อินเตอร์เนชั่นแนล - 16px ชนะเลิศ
2015 ชิงแชมป์โลก – อันดับที่ 8
=== ทีมยุวชน ===
2012 ยุวชนชิงแชมป์เอเชีย- อันดับที่ 5
2013 ยุวชนชิงแชมป์โลก - อันดับที่ 16
=== ทีมเยาวชน  ===
2014 ชิงแชมป์เอเชีย - อันดับที่ 4
2014 ชิงแชมป์อาเซียน - Med 1.png เหรียญทอง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูลส่วนตัวที่ เอฟไอวีบี
บุคคลจากจังหวัดนนทบุรี
นักวอลเลย์บอลหญิงชาวไทย
นักกีฬาทีมชาติไทย
ผู้เล่นสโมสรวอลเลย์บอลนครนนท์
ณัฐณิชา ใจแสน

ณัฏฐณิชา ใจแสน เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย ผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งตัวเซต ปัจจุบันเล่นให้กับไดมอนด์ฟู้ด
== เกียรติประวัติและผลงาน ==
===บุคคล===
2014 พีอีเอ จูเนียร์แชมเปียนชิพ - "ตัวเซตยอดเยี่ยม"
2014 ยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย - "ตัวเซตยอดเยี่ยม"
==สโมสร==
บางกอกกล๊าส (2014–2016) (ทีมเยาวชน)
ทรีบรอดเแบนด์ นครนนท์ (2016–2017)
คิง-กรุงเทพ (2017–2018)
ควินท์ แอร์ฟอร์ซ (2018–2019)
ไดมอนด์ฟู้ด (2019–ปัจจุบัน)
== ทีมชาติ ==
=== ทีมยุวชน ===
2014 ชิงแชมป์เอเชีย - Med 2.png เหรียญเงิน
2015 ชิงแชมป์โลก - อันดับที่ 18
=== ทีมเยาวชน ===
2014 ชิงแชมป์อาเซียน - Med 1.png เหรียญทอง
2016 ชิงแชมป์เอเชีย - Med 3.png เหรียญทองแดง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูลส่วนตัวที่ FIVB
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2541
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลจากจังหวัดชัยนาท
นักวอลเลย์บอลหญิงชาวไทย
นักกีฬาทีมชาติไทย
ผู้เล่นสโมสรวอลเลย์บอลไดมอนด์ฟู้ด
อนิสา ยอดพินิจ

อนิสา ยอดพินิจ เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย ผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งตัวรับอิสระ ปัจจุบันเล่นให้กับคิง-กรุงเทพ
== เกียรติประวัติและผลงาน ==
===บุคคล===
2015 พีอีเอ จูเนียร์แชมเปี้ยนชิพ - "ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม"
2016 PSL Invitational Cup -  "ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม"
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูลส่วนตัวที่ FIVB
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2541
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลจากจังหวัดราชบุรี
นักวอลเลย์บอลหญิงชาวไทย
นักกีฬาทีมชาติไทย
ตัวรับอิสระวอลเลย์บอล
ผู้เล่นสโมสรวอลเลย์บอลศรีสะเกษ
ผู้เล่นสโมสรวอลเลย์บอลกรุงเทพ
รัฐพักรบ

รัฐพักรบ (Trucial States; الإمارات المتصالحة) หรือ ชายฝั่งพักรบ (Trucial Coast; الساحل المتصالح) เป็นกลุ่มรัฐเชคทางตะวันออกเฉียงใต้ของอ่าวเปอร์เซีย ภายหลังรัฐเหล่านี้ได้ร่วมลงนามสงบศึกกับรัฐบาลบริเตน จึงถูกเรียกว่ารัฐพักรบหรือรัฐสงบศึก และเข้าเป็นรัฐในอารักขาของบริเตนตั้งแต่ ค.ศ. 1820 ใน ค.ศ. 1971 รัฐพักรบประกาศเอกราชและกลายเป็นสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในปัจจุบัน
รัฐพักรบประกอบด้วยเจ็ดรัฐ ได้แก่ รัฐอาบูดาบี รัฐอัจญ์มาน รัฐดูไบ รัฐฟุญัยเราะฮ์ รัฐชัรญะฮ์, รัฐอุมม์อัลกุเวน และรัฐเราะซุลคัยมะฮ์ เดิมบริเตนเรียกดินแดนแถบนี้ว่า "ชายฝั่งโจรสลัด" (Pirate Coast) เพราะมักมีโจรสลัดมาปล้นเรือสินค้าของบริเตน จนในเดือนมกราคม ค.ศ. 1820 ผู้ปกครองรัฐอาบูดาบี รัฐชัรญะฮ์ รัฐอัจญ์มาน และรัฐอุมม์อัลกุเวนได้ร่วมลงนามในสนธิสัญญาทางทะเลทั่วไป ค.ศ. 1820 (General Maritime Treaty of 1820) กับบริเตน โดยมีสาระสำคัญคือห้ามมีโจรสลัดและห้ามการค้าทาส อย่างไรก็ตาม ทั้งสองฝ่ายยังคงมีความขัดแย้งต่อกัน ใน ค.ศ. 1853 รัฐเหล่านี้จึงลงนามในสัญญาสงบศึกทางทะเลถาวร ค.ศ. 1853 (Perpetual Maritime Truce of 1853) ต่อมาบริเตนซึ่งกังวลว่าชาติมหาอำนาจอื่นเช่นฝรั่งเศสและรัสเซียจะเข้ามามีอิทธิพลในดินแดนแถบนี้ได้ลงนามในสนธิสัญญา ค.ศ. 1892 กับรัฐพักรบ โดยในสนธิสัญญานี้บริเตนจะคุ้มครองรัฐพักรบทั้งทางภาคพื้นดินและทางทะเล แลกกับการที่รัฐพักรบต้องมีความสัมพันธ์ระหว่างประเทศกับบริเตนเป็นหลัก สนธิสัญญานี้ทำให้รัฐพักรบกลายเป็นรัฐในอารักขาของบริเตน
ใน ค.ศ. 1968 บริเตนประกาศจะยกเลิกรัฐพักรบ ผู้ปกครองของแต่ละรัฐของรัฐพักรบจึงประชุมกันเพื่อจัดการกับการปกครองหลังบริเตนถอนทหารออกไป ในการประชุมครั้งแรกรัฐเอมิเรตต่าง ๆ รวมถึงรัฐกาตาร์และรัฐบาห์เรนจะรวมตัวกันเป็นสหภาพ แต่ต่อมารัฐกาตาร์ รัฐบาห์เรน และรัฐเราะซุลคัยมะฮ์ประกาศถอนตัว จึงเหลือ 6 รัฐเอมิเรตที่ร่วมลงนามในข้อตกลงสหภาพในวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1971
ต่อมาในวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1971 รัฐดูไบ รัฐอาบูดาบี รัฐชัรญะฮ์ รัฐอัจญ์มาน รัฐอุมม์อัลกุเวน และรัฐฟุญัยเราะฮ์ได้ร่วมกันจัดตั้งเป็นสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ รัฐเราะซุลคัยมะฮ์เข้าร่วมกับสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในภายหลังเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1972
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
รัฐสิ้นสภาพในตะวันออกกลาง
อดีตรัฐในอารักขาของอังกฤษ
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2366
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2514
ริเวอส์ โควโม

ริเวอส์ โควโม (Rivers Cuomo) เกิด 13 มิถุนายน ค.ศ. 1970 เป็นนักดนตรีชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในฐานะนักร้องนำ มือกีตาร์ และนักแต่งเพลงของวงออลเทอร์นาทิฟร็อก วีเซอร์ เขาเติบโตในรัฐคอนเนตทิคัตจากนั้นย้ายไปอยู่ลอสแอนเจลิสเมื่ออายุ 19 ปี ที่เขาได้ร่วมกับวงร็อกอีกหลายวง ก่อนที่จะมาก่อตั้งวงวีเซอร์ในปี ค.ศ. 1992 ที่มีผลงานสตูดิโออัลบั้ม 10 ชุด โควโมยังออกผลงานรวมเพลง  The Home Recordings of Rivers Cuomo (2007),  The Home Recordings of Rivers Cuomo (2008) และ  The Pinkerton Years (2011) ในปี ค.ศ. 2013 เขาและสกอตต์ เมอร์ฟี ออกผลงานในภาษาญี่ปุ่นในชื่อศิลปินที่ว่า สกอตต์แอนด์ริเวอส์
==อ้างอิง==
ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
ชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลี
นักร้องร็อกอเมริกัน
บุคคลจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
สุสานชุคบาตาร์

สุสานชุคบาตาร์ (Sükhbaatar's Mausoleum) เป็นสถานที่ฝังศพของแดมดิน ชุคบาตาร์ ผู้นำการปฏิวัติมองโกลเลีย ค.ศ. 1921, และ คอร์ลูจีน ชอยบาลซาน, หัวหน้ารัฐบาลคอมมิวนิสต์ช่วงทศวรรษ 1930 เสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 1952 ที่กรุงอูลานบาตาร์, ทิศเหนือติดกับจตุรัสชุคบาตาร์ ด้านหน้าทำเนียบรัฐบาล. สร้างขึ้นภายหลังจากการเสียชีวิตของชอยบาลซาน โดยได้มีการทุบสุสานเพื่อสร้างอนุสาวรีย์เจงกิสข่านเมื่อ ค.ศ. 2005. มีลักษณะเดียวกันกับสุสานเลนิน ที่กรุงมอสโกแต่ใช้โทนสีแตกต่างกัน.
ร่างของชุคบาตาร์ ซึ่งเป็นบุรุษผู้ทำการปฏิวัติได้รับการฝังร่าง ณ สุสานแห่งชาติอัลตัน-โอจีในปี ค.ศ. 1923 ทว่าในภายหลังได้มีการขุดเพื่อย้ายไปอยู่ที่สุสานแห่งนี้. ครั้นแล้วก็ได้มีการขุดศพของผู้ปกครองทั้งสองขึ้นอีกครั้งเพื่อทำพิธีเผา ก่อนที่จะมีการฝังเถ้าไว้ที่สานแห่งชาติ ในปี ค.ศ. 2005, โดยคณะนักบวชมหายาน.
== ดูเพิ่ม ==
สุสานจอร์จี ดิมิทรอฟ
สุสานเหมา เจ๋อตง
อนุสรณ์สถานแห่งชาติวิทคอฟ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Cremation of old ruler's bodies
สุสาน
ภูมิสัญลักษณ์ที่ถูกทำลาย
อนุสาวรีย์และอนุสรณ์ในประเทศมองโกเลีย
สิ่งก่อสร้างในอูลานบาตาร์
คูดามัตสึ

คูดามัตสึ  เป็นนครหนึ่งในจังหวัดยามางูจิ ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศญี่ปุ่น เป็นเมืองหนึ่งที่น่าอยู่และเต็มไปด้วยสถานที่อำนวยความสะดวกในการท่องเที่ยว เมืองคูดามัตสึนั้นมีสามเสาหลักของเมืองนั่นคือ “รอยยิ้ม” “บุปผา”และ “บทเพลงแห่งเด็ก” โดยสามเสาหลักนี้เป็นสัญลักษณ์แห่งจิตวิญญาณของศาสนาที่มั่งคั่งของชาวเมืองและจิตใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักใคร่กลมเกลียวกัน
== ต้นกำเนิดของของคูดามัตสึ ==
จากตำนานเมื่อนานมาแล้วเชื่อว่ามีดวงดาวที่ยิ่งใหญ่ดวงหนึ่งได้หล่นมาจากฟากฟ้าลงมาที่ต้นสนที่อยู่บริเวณนั้น โดยที่ชื่อของเมืองคูดามัตสึนั้นมาจากตำนานของ “ต้นสนที่เต็มเปี่ยมไปด้วยดวงดาว” (หรือจาก คุดาริ มัตสึ (kudari matsu) ในปัจจุบันต้นสนในตำนานที่กล่าวมานั้นได้อยู่ในความดูแลของศาลเจ้าคานาวา ต้นสนคานาเอะ โนะ มัตสึนี้คือสิ่งที่สืบทอดมาจากตำนานดาวตกนี้ ลูกหลานของต้นสนแห่งจุดเริ่มต้นนี้ก็สามารถรับชมได้ทั่วทั้งเมือง
== เมืองแห่งบุปผา ==
ความหลากหลายของดอกไม้ที่เพิ่มสีสันให้กับเมืองแห่งนี้ทุก ๆ ปี ในฤดูใบไม้ผลิไม้ดอกที่หลากหลายพันธุ์ได้ออกดอกบานสะพรั่งสร้างความตื่นตาตื่นใจให้กับผู้พบเห็นได้ชื่นชมกับความงดงามของดอกไม้ได้ทั่วทั้งเมือง 
== วัฒนธรรมอันล้ำค่าแห่งเมืองคูดามัตสึ ==
เมืองคูดามัตสึมีเจดีย์อาไกโดตาโฮโตะ ซึ่งเป็นหนึ่งในเจดีย์ของฮาจิมังงูซึ่งมีเพียงสิบเอ็ดองค์เท่านั้นในประเทศญี่ปุ่น โดยเจดีย์นี้มีความสูงถึง 13.7 เมตร สร้างหลังคาสองชั้นในแบบโคเกราบูกิ
== ปลาฮิราเมะ ==

ปลาฮิราเมะ เป็นปลาทะเลตัวแบนสามารถตกได้จากเกาะคาซาโดะ  เป็นอาหารที่ราคาสูงอีกทั้งยังเป็นเมนูพิเศษของคูดามัตสึเลยก็ว่าได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อยังสดใหม่จะมีความชุ่มฉ่ำของเนื้อปลาและรสชาติของเนื้อปลายังมีความละเอียดละอ่อนหวานละมุนละไมอยู่ในเนื้อปลา นอกเหนือจากนั้นปลาฮิราเมะยังถือว่าเป็นปลาชั้นสูง ขึ้นชื่อเรื่องความอร่อยเหนือจินตนาการ สามารถหาทานได้ทุกฤดูกาล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นครในจังหวัดยามางูจิ
เมืองท่าในประเทศญี่ปุ่น
คิวเพรต

ตัวนำยวดยิ่งของสารกลุ่มใหม่ที่มีองค์ประกอบของคอปเปอร์ออกไซด์ (CuO2) เป็นองค์ประกอบเรียกว่า คิวเพรต (Cuprate) และเป็นสารตัวแรกที่เป็นสารประกอบของ  (La2BaCuO4) ซึ่งเป็นสารประกอบประเภทเซรามิกคือที่อุณหภูมิห้องสารจะมีสภาพเป็ฉนวนไฟฟ้า การนำไฟฟ้าจึงเกิดขึ้นในระนาบของคอปเปอร์ออกไซด์โดยมีอิเล็กตรอนของอะตอมของคอปเปอร์เป็นตัวการสำคัญที่ทำให้เกิดสภาพนำยวดยิ่ง การลดอุณหภูมิลงจะทำให้โครงสร้างของผลึกเปลี่ยนไป ระนาบคอปเปอร์ออกไซต์ที่มีในโมเลกุลจึงมีความสำคัญโดยตรงกับสภาพนำยวดยิ่ง จึงกล่าวได้ว่าการนำไฟฟ้าของอิเล็กตรอนในตัวนำยวดยิ่งเป็นแบบสองมิติ ซึ่งกลุ่มคิวเพร์ทตัวแรก ก็คือ Ba-La-Cu-O ที่ถูกพบโดย เบทนอร์ซและมูลเลอร์ และสารต่อมาก็คือ La-Sr-Cu-O โดย ทากากิ และสารประกอบ Y-Ba-Cu-O โดยชูและคณะ
ตัวนำยวดยิ่ง
สภาพนำยวดยิ่ง
เคอ เจิ้นตง

ไค เคอ หรือ เคอ เจิ้นตง (; ชื่อภาษาอังกฤษ: Kai Ko) หรือชื่อเกิด เคอเจียข่าย เป็นนักร้องและนักแสดงไต้หวันที่มีชื่อเสียง เกิดเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2534
== ผลงาน ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เคอเจิ้นตง เซ่นคดียาเสพติดสูญรายได้หลายสิบล้านเหรียญโฆษณาแห่ยกเลิกสัญญา
เจ้าของหนังโล่ง! ทางการจีนยกเลิกโทษแบนคดียาเสพติด เจย์ซี-เคอเจิ้นตง 
เค่อเจิ้นตง และ เจี๋ยนม่านชู โคจรมาพบกันใน When a Wolf Falls in Love with a Sheep
แฟนคลับไคเคอในเมืองไทย
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2534
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักร้องไต้หวัน
นักแสดงไต้หวัน
บุคคลจากเทศมณฑลเผิงหู
ปลากา

ปลากา หรือ ปลากาดำ  เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ในวงศ์ย่อย Labeoninae มีรูปร่างป้อม แต่หลังป่องออก ครีบหลังสูง ไม่มีก้านครีบแข็ง มีหนวดค่อนข้างยาว 2 คู่และมีติ่งเล็ก ๆ เป็นชายครุยอยู่รอบบริเวณริมฝีปาก เกล็ดเล็กมีสีแดงแซมอยู่ในแต่ละเกล็ด ครีบหางเว้าลึก ลำตัวสีดำหรือสีน้ำตาลเข้ม อันเป็นที่มาของชื่อ ในปลาวัยอ่อนบริเวณโคนหางมีจุดดำเด่น เมื่อโตขึ้นมาจะจางหาย มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 60 เซนติเมตร
ปลากามักหากินตามพื้นท้องน้ำ โดยการแทะเล็มตะไคร่หรือสาหร่าย พบในแม่น้ำขนาดใหญ่และแหล่งน้ำนิ่งต่าง ๆ ทั่วประเทศ ยกเว้นภาคใต้
บริโภคโดยการปรุงสด เช่น ลาบหรือน้ำยา เนื่องจากเป็นปลาขนาดใหญ่มีเนื้อมาก และยังทำเป็นปลาร้าได้อีกด้วย อีกทั้งยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม แต่มีนิสัยก้าวร้าวชอบระรานปลาตัวอื่นโดยเฉพาะจะใช้ปากไปดูดแทะเนื้อตัวปลาตัวอื่น
ปลากายังมีชื่อที่เรียกแตกต่างออกไปตามภาษาถิ่น เช่น "ปลาเพี้ย" ในภาษาเหนือ, "ปลาอีตู๋" หรือ "ปลาอีก่ำ" ในภาษาอีสาน เป็นต้น ปัจจุบันปลากาเป็นปลาที่สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ง่ายในบ่อเลี้ยง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลากา
กา
กา
กา
กา
สัตว์น้ำประจำจังหวัดของไทย
เดอะเดลีเทลิกราฟ

เดอะเดลีเทลิกราฟ (The Daily Telegraph) เป็นหนังสือพิมพ์บรอดชีตภาษาอังกฤษรายวันช่วงเช้าสัญชาติอังกฤษ ตีพิมพ์ในลอนดอนโดยเทลิกราฟมีเดียกรูป และจำหน่ายทั่วสหราชอาณาจักรและต่างประเทศ หนังสือพิมพ์ก่อตั้งโดยอาร์เธอร์ บี. สเล ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1855 ในชื่อ เดอะเดลีเทลิกราฟและคูเรียร์ และตั้งแต่ ค.ศ. 2004 มา หนังสือพิมพ์เป็นของเดวิดและเฟรเดอริก บาร์คลีย์ หนังสือพิมพ์มียอดจำหน่ายรายวันอยู่ที่ 523,048 ฉบับในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014 ลดลงจาก 552,065 ฉบับในต้นปี ค.ศ. 2013 หากเปรียบเทียบกันแล้ว หนังสือพิมพ์ เดอะไทมส์ เคยมียอดจำหน่ายรายวันเฉลี่ยที่ 400,060 ฉบับ ลดลงเป็น 394,448 ฉบับ
เดอะเดลีเทลิกราฟ มีหนังสือพิมพ์พี่น้องชื่อ เดอะซันเดย์เทลิกราฟ เริ่มจำหน่ายใน ค.ศ. 1961 มียอดจำหน่ายที่ 418,670 ฉบับ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014 หนังสือพิมพ์ทั้งสองฉบับผลิตแยกกันด้วยบรรณาธิการคนละชุด แต่มีการใช้เนื้อหาร่วมกัน บทความข่าวยังถูกตีพิมพ์ในเว็บไซต์ www.telegraph.co.uk ของเทลิกราฟมีเดียกรูป ภายใต้ชื่อ เดอะเทลิกราฟ
== อ้างอิง ==
สิ่งพิมพ์ที่ก่อตั้งใน พ.ศ. 2398
หนังสือพิมพ์ในสหราชอาณาจักร
พีเพิลส์ชอยซ์อะวอดส์

พีเพิลส์ชอยซ์อะวอดส์ (People's Choice Awards) เป็นรายการประกาศรางวัลอเมริกัน สร้างชื่อเสียงให้คนและผลงานวัฒนธรรมสมัยนิยมผ่านการออกเสียงจากสาธารณชน รายการจัดขึ้นประจำปีตั้งแต่ ค.ศ. 1975 รางวัลพีเพิลส์ชอยซ์อะวอดส์ออกอากาศทางช่องซีบีเอส และผลิตโดยพรอคเตอร์ แอนด์ แกมเบิล และผู้ผลิตรายการเซอร์ไวเวอร์ มาร์ก เบอร์เนตต์ ในประเทศแคนาดา รายการออกอากาศทางช่องโกลบอล
ผู้สร้างรายการคือบ็อบ สติเวอส์ ซึ่งผลิตรายการครั้งแรกใน ค.ศ. 1975 รางวัลสร้างชื่อให้กับภาพยนตร์ 2 ผู้ยิ่งใหญ่ ด้วยรางวัลภาพยนตร์ดีเยี่ยมแห่งปี ค.ศ. 1974 บาร์บรา สไตรแซนด์ ในรางวัลนักแสดงภาพยนตร์หญิงดีเยี่ยมแห่งปี และจอห์น เวย์น ในรางวัลนักแสดงภาพยนตร์ชายดีเยี่ยม เรตติงรายการถึงจุดสูงสุดใน ค.ศ. 1977 เมื่อรางวัลพีเพิลส์ชอยซ์อะวอดส์ครั้งที่สามมีผู้ชม 35.3 คน ซึ่งชมฟาร์ราห์ ฟอว์เซตต์ชนะรางวัลดาราโทรทัศน์หญิงดีเยี่ยม ภาพยนตร์ ความหวังใหม่ ชนะรางวัลยนตร์ดีเยี่ยม และสไตรแซนด์และเวย์น ชนะรางวัลอีกครั้งในรางวัลนักแสดงภาพยนตร์ดีเยี่ยม
== อ้างอิง ==
 
รางวัลโทรทัศน์อเมริกัน
รายการโทรทัศน์ประจำปี
รายชื่อการ์ตูนที่ตีพิมพ์ในโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์

รายชื่อการ์ตูนญี่ปุ่น (มังงะ) ที่ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ โดยเรียงลำดับจากเรื่องที่ได้รับการตีพิมพ์ลงในนิตยสารเรื่องแรกในปีพ.ศ. 2511 จนถึงปีล่าสุด (ไม่รวมเรื่องสั้นที่จบภายในเล่ม)
{|class="toc plainlinks"
!เนื้อหา
|-
|　1  รายชื่อการ์ตูน (ปีพ.ศ.)
|-
|　　　　2511 - 2512 - 2513 - 2514 - 2515 - 2516 - 2517 - 2518 - 2519 - 2520
|-
|　　　　2521 - 2522 - 2523 - 2524 - 2525 - 2526 - 2527 - 2528 - 2529 - 2530
|-
|　　　　2531 - 2532 - 2533 - 2534 - 2535 - 2536 - 2537 - 2538 - 2539 - 2540
|-
|　　　　2541 - 2542 - 2543 - 2544 - 2545 - 2546 - 2547 - 2548 - 2549 - 2550
|-
|　　　　2551 - 2552 - 2553 - 2554 - 2555 - 2556 - 2557 - 2558 - 2559
|-
|　2  การปิดตัวของโชเน็งจัมป์รายเดือน
|-
|　3  หมายเหตุ
|-
|　4  อ้างอิง
|}__NOTOC__
==รายชื่อการ์ตูน==
ชื่อเรื่องที่เป็น ตัวหนา คือการ์ตูนที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูง
การ์ตูนที่ตีพิมพ์อยู่ในโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ในปัจจุบัน
==การปิดตัวของโชเน็งจัมป์รายเดือน==
ในปีพ.ศ. 2550 สำนักพิมพ์ชูเอชะได้ประกาศปิดตัวนิตยสารโชเน็งจัมป์รายเดือนลงและเปิดตัวนิตยสารจัมป์สแควร์ขึ้นมาแทน ในช่วงระหว่างที่ทำการย้ายนิตยสารรายเดือนจากโชเน็งจัมป์รายเดือนไปยังจัมป์สแควร์ ได้มีการ์ตูน 4 เรื่องย้ายมาตีพิมพ์ในโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์เป็นเวลาชั่วคราว โดยเรื่องเหล่านี้จะไม่ถูกจัดอันดับและไม่มีผลใด ๆ ต่อการได้ตีพิมพ์ลงในนิตยสาร
==หมายเหตุ==
= ย้ายไปตีพิมพ์ต่อในนิตยสารเฟรชจัมป์
= ย้ายไปตีพิมพ์ต่อในนิตยสารซูเปอร์จัมป์
= ย้ายไปตีพิมพ์ต่อในนิตยสารฉบับพิเศษประจำฤดูกาล
= ย้ายไปตีพิมพ์ต่อในนิตยสารอัลตราจัมป์
= ย้ายไปตีพิมพ์ต่อในนิตยสารจัมป์สแควร์
= ย้ายไปตีพิมพ์ต่อในนิตยสารยังจัมป์รายสัปดาห์
= ย้ายไปตีพิมพ์ต่อในนิตยสารจัมป์เน็กซ์!
= ตีพิมพ์จบในนิตยสารฉบับพิเศษประจำฤดูกาล
= ตีพิมพ์จบในนิตยสารอะคะมะรุจัมป์
= ตีพิมพ์จบในนิตยสารจัมป์เน็กซ์!
= ตีพิมพ์จบในจัมป์+
= ย้ายมาจากนิตยสารฉบับพิเศษประจำฤดูกาลมาตีพิมพ์ที่โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์
= ย้ายไปตีพิมพ์ในแอปพลิเคชัน จัมป์ไลฟ์! และตีพิมพ์ต่อในจัมป์+ ในชื่อ iShōjo+
==อ้างอิง==
หนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์
การ์ตูนญี่ปุ่น
มังงะ
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
อยากดังต้องฆ่าเพื่อน

อยากดังต้องฆ่าเพื่อน (Kill Your Friends) เป็นภาพยนตร์ประเภทตลกหนัก อาชญากรรม-ระทึกขวัญ จากอังกฤษในปี พ.ศ. 2558 สร้างจากนิยายขายดีของจอห์น นิเวน อิงจากประสบการณ์การทำงานกว่า 10 ปีของนิเวนในตำแหน่งผู้จัดการศิลปินประจำค่ายลอนดอนเรเคิดส์ (London Record) ในช่วงที่วงการเพลงป็อปอังกฤษกำลังรุ่งเรือง กำกับการแสดงโดยโอเวน แฮร์ริส นำแสดงโดยนิโคลัส เฮาลต์, เครก รอเบิตส์, ทอม ไรลีย์ และจอร์เจีย คิง ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับเลือกออกฉายรอบปฐมทัศน์ที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโต พ.ศ. 2558
== เรื่องย่อ ==
เมื่อผู้ผลิตเพลงหนุ่ม สตีเวน สเตลฟอกซ์ (นิโคลัส เฮาลต์) ต้องดิ้นรนเพื่อรักษาหน้าที่การงานของตัวเอง ในโลกเพลงบริตป็อปที่มีการแข่งขันสูง เขาตัดสินใจทำทุกอย่างเพื่อที่จะหาเพลงฮิตติดชาร์ตให้ได้ ถึงแม้ว่ามันทำให้เขาต้องจัดการใครทุกคนที่ขวางทาง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
ภาพยนตร์อังกฤษ
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในลอนดอน
ดาริน ปิ่นสุวรรณ

ดาริน ปิ่นสุวรรณ  เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย ผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งบอลหัวเสา ปัจจุบันเล่นให้กับคิมหน้าโง่FC
ไทย-เดนมาร์ค ขอนแก่นสตาร์
== เกียรติประวัติและผลงาน ==
===สโมสร===
2012–2013 ไทยแลนด์ลีก - 16px ชนะเลิศ กับ ไอเดีย-ขอนแก่น
2013 ไทยเดนมาร์คซูเปอร์ลีก - 16px ชนะเลิศ กับ ไอเดีย-ขอนแก่น
2019ไทยเดนมาร์คซูเปอร์ลีก- Med_3.png เหรียญทองแดงกับ ไทย-เดนมาร์ค ขอนแก่นสตาร์
== ทีมชาติ ==
===ชุดเยาวชน===
2012 ชิงแชมป์เอเชีย - อันดับที่ 4
2012 อาเซียนแชมเปียนชิป - Med 1.png เหรียญทองแดง
2013 ชิงแชมป์โลก - อันดับที่ 18
===ชุดใหญ่===
2014 เอเชียนเกมส์ -  เหรียญทองแดง
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ข้อมูลส่วนตัวที่ FIVB
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2537
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลจากจังหวัดขอนแก่น
นักวอลเลย์บอลหญิงชาวไทย
นักกีฬาทีมชาติไทย
ผู้เล่นสโมสรวอลเลย์บอลขอนแก่นสตาร์
โง เตี๊ยน ดว่าน

โง เตี๊ยน ดว่าน (Ngô Tiến Đoàn; 24 ตุลาคม ค.ศ. 1985 –) เป็นนายแบบชาวเวียดนามและเป็นผู้ชนะในการประกวดมิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล 2008 ใน ไถหนัน, ประเทศไต้หวัน เขาเป็นชาวเวียดนามคนแรกที่ได้ครองตำแหน่งมิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล
== การประกวด ==
=== แมนฮันต์เวียดนาม ===
ดว่าน ได้รับตำแหน่งชนะเลิศแมนฮันต์เวียดนาม 2006 และได้เป็นตัวแทนของประเทศเวียดนามไปประกวดแมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล 2007 ที่ประเทศเกาหลีใต้
=== แมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล 2007 ===
ดว่าน เป็นตัวแทนประเทศเวียดนามในการประกวดแมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล 2007 และได้เข้ารอบ 16 คนสุดท้าย นอกจากนี้เขายังได้รับรางวัลมิสเตอร์ฟิซิคจากการประกวดอีกด้วย
=== มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล 2008 ===
ดว่าน ได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนของประเทศในการประกวดมิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล 2008 เขาเป็นผู้ชนะในการประกวดมิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล 2008 เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 ที่ไถหนัน, ประเทศไต้หวัน
ในการปฎบัติหน้าที่เขาได้เดินทางไปหลายประเทศเช่นสิงคโปร์, ไต้หวัน และเวียดนาม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official Mister International website 
บุคคลจากเกิ่นเทอ
มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล
แมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล
นายแบบเวียดนาม
เบลา (คามนิก)

เบลา (Bela) เป็นชุมชนเล็ก ๆ ในเทศบาลคามนิก ภูมิภาคอัพเพอร์คาร์นีโอลา ประเทศสโลวีเนีย มีประชากรอาศัยอยู่ 89 คน
== อ้างอิง ==
สถานที่ที่มีประชากรในประเทศสโลวีเนีย
เบลาเพช

เบลาเพช (Bela Peč) เป็นชุมชนเล็ก ๆ ในเทศบาลคามนิก ภูมิภาคอัพเพอร์คาร์นีโอลา ประเทศสโลวีเนีย มีประชากรอาศัยอยู่ 26 คน
== อ้างอิง ==
สถานที่ที่มีประชากรในประเทศสโลวีเนีย
หมากผู้หมากเมีย

หมากผู้หมากเมีย  เป็นพืชในวงศ์หน่อไม้ฝรั่ง (Asparagaceae) กระจายพันธุ์ตั้งแต่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ถึงเกาะนิวกินี เป็นไม้พุ่มขนาดกลาง สูง 3-4 เมตร ลำต้นกลมเป็นลำเดี่ยวหรือเป็นกอ เมื่อโตเต็มที่จะมีเนื้อไม้ ใบเป็นใบเดี่ยวออกเรียงเวียนสลับรอบต้น แผ่นใบมีหลายแบบ ทั้งใบรูปใบหอก รูปหอกกลับ รูปแถบ ปลายใบเรียวแหลมมีสีสันแตกต่างกัน ทั้งสีเขียว เขียวขอบขาว แดงเข้มหรือแดงอมน้ำตาล ดอกออกเป็นช่อแยกแขนงที่ซอกใบใกล้ปลายยอด มีดอกย่อยสีขาวครีมหรือขาวอมแดงเรื่อจำนวนมาก บานตอนกลางคืนและมีกลิ่นหอม กลีบดอกมี 6 กลีบเชื่อมติดกันเป็นหลอดเล็ก ๆ ผลกลมสีแดง เนื้อนุ่ม ภายในมีเมล็ดรูปโค้ง
หมากผู้หมากเมียนิยมปลูกเป็นไม้ประดับ ชาวฮาวายเรียกพืชชนิดนี้ว่า "ติ" (Ti plant) ถือเป็นไม้มงคล มีสรรพคุณลดไข้ คลายกล้ามเนื้อ ลดอาการคัดจมูก รากนำมาทำเป็นขนมหรือหมักเป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ได้ ส่วนใบใช้ห่ออาหาร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หมากผู้หมากเมีย - ฐานข้อมูลพรรณไม้ที่ใช้ในงานภูมิสถาปัตยกรรม 
Cordyline fruticosa (ti plant) - cabi.org
วงศ์หน่อไม้ฝรั่ง
ไม้ประดับ
พืชที่พบในทวีปเอเชีย
การขนส่งในประเทศสิงคโปร์

การขนส่งในประเทศสิงคโปร์ มีการขนส่งทางบกเป็นส่วนใหญ่ สถานที่ต่าง ๆ ในสิงคโปร์เข้าถึงได้ด้วยถนน รวมถึงเกาะด้วย เช่น เกาะเซนโตซา และเกาะจูล่ง นอกจากถนนแล้ว การขนส่งหลักในประเทศสิงคโปร์ยังมีระบบราง ได้แก่ รถไฟฟ้าขนส่งมวลชน ซึ่งเส้นทางไปทั่วทั้งสิงคโปร์ และรถไฟรางเบาสิงคโปร์ ซึ่งมีเส้นทางภายในประเทศ เกาะใหญ่ของสิงคโปร์เชื่อมเกาะเล็กอื่น ๆ เข้าด้วยกันด้วยบริการเรือข้ามฟาก
ประเทศสิงคโปร์ยังมีเส้นทางเชื่อมต่อสู่ประเทศเพื่อนบ้าน สะพานที่เชื่อมสิงคโปร์กับประเทศมาเลเซียจำนวนสองแห่ง ได้แก่ ยะโฮร์-สิงคโปร์คอสเวย์ และจุดเชื่อมต่อมาเลเซีย-สิงคโปร์แห่งที่ 2 มีท่าอากาศยานจางีสิงคโปร์เป็นศูนย์กลางการบินที่สำคัญในเอเชีย และมีท่าเรือถ่ายลำเลียงที่สำคัญในการขนส่ง
== การขนส่งระบบถนน ==
ประเทศสิงค์โปรเป็นผู้ริเริ่มการนำระบบถนนที่ทันสมัย เพื่อใช้ในพื้นที่ใจกลางเมืองซึ่งมีความแออัดมากที่สุด โดยใช้ระบบคิดค่าธรรมเนียมการใช้ถนน ก่อนที่จะพัฒนาเป็นระบบอิเล็กทรอนิกส์
ระยะทางรวมของทางพิเศษ: 161&nbsp;กิโลเมตร
ระยะทางรวมของถนนสายหลัก: 645&nbsp;กิโลเมตร
ระยะทางรวมของถนนสายรอง: 557&nbsp;กิโลเมตร
ระยะทางรวมของถนนท้องถิ่น: 2048&nbsp;กิโลเมตร (ในปี พ.ศ. 2554)
ประเทศสิงคโปร์ใช้ระบบจราจรซ้ายมือ ซึ่งใช้ในทุกประเทศที่เป็นประเทศเครือจักรภพแห่งประชาชาติ ในปี พ.ศ. 2557 สิงคโปร์มีรถยนต์จำนวน 973,004 คัน
=== ทางพิเศษ ===


รายชื่อทางพิเศษในประเทศสิงคโปร์
ทางพิเศษ Ayer Rajah (AYE)
ทางพิเศษ Bukit Timah (BKE)
ทางพิเศษกลาง (CTE)
ทางพิเศษพาร์กเวย์ชายฝั่งตะวันออก (ECP)
ทางพิเศษท่าจอดเรือชายฝั่ง (MCE)
ทางพิเศษ Kallang–Paya Lebar (KPE)
ทางพิเศษ Kranji (KJE)
ทางพิเศษแพนไอแลนด์ (PIE)
ทางพิเศษ Seletar (SLE)
ทางพิเศษ Tampines (TPE)
ทางพิเศษเหนือ–ใต้ (กำลังวางแผน)
== การขนส่งทางน้ำ ==

== การขนส่งสาธารณะ ==

== อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Ministry of Transport 
Public Transport Council 
Land Transport Authority
TransitLink 
PublicTransport@SG 
Taxi Singapore and Transport Guide
Maxi Cab Booking Singapore 
การขนส่งในประเทศสิงคโปร์
ทางด่วนในประเทศสิงคโปร์

ทางด่วนในประเทศสิงคโปร์ เป็นถนนพิเศษที่ช่วยให้ผู้ขับขี่รถยนต์สามารถเดินทางจากเขตเมืองไปยังเขตอื่น ๆ ได้อย่างรวดเร็ว ทั้งหมดเป็นทางคู่และมีทางแยกต่างระดับ ปกติแล้วจะมีช่องจราจรฝั่งละ 3 ถึง 4 ช่องจราจร บางแห่งมี 2 ช่องจราจร และ 5 ช่องจราจร บริเวณทางแยกต่างระดับของทางด่วนในบางแห่ง ทางด่วนในสิงคโปร์มีทั้งหมด 10 สาย รวมถึงทางด่วนท่าจอดเรือชายฝั่งสายใหม่ ซึ่งความเป็นไปได้ของการเพิ่มขึ้นของทางด่วนกำลังเป็นไปอย่างต่อเนื่อง
การก่อสร้างของทางด่วนสายแรก ทางด่วนแพนไอแลนด์ เริ่มขึ้นในปี พ.ศ. 2509 จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2557 สิงคโปร์มีทางด่วนระยะทางรวม 163 กิโลเมตร
ระบบทางด่วนของประเทศสิงคโปร์มีการเชื่อมต่อกับทางด่วนในประเทศมาเลเซีย โดยเชื่อมทางทางด่วนอาเยร์ราจาห์กับจุดเชื่อมต่อแห่งที่ 2 ในประเทศมาเลเซีย และทางด่วนบูกิตติมะห์เชื่อมต่อกับทางหลวงสกุไดผ่านยะโฮร์-สิงคโปร์คอสเวย์
== รายชื่อทางด่วน ==



{|class="wikitable"
|+ การจัดอันดับระยะทางจากยาวที่สุดไปหาสั้นที่สุด
|-
!scope="col"| อันดับ
!scope="col"| ชื่อทางด่วน
!scope="col"| ตัวย่อ
!scope="col"| เปิดให้บริการ
!scope="col"| ระยะทาง
!scope="col"| ปลายทาง
!scope="col"| หมายเหตุ
|-
|1
|Pan Island Expressway
|PIE
|1966
|42.8 กิโลเมตร
|ท่าอากาศยานจางีสิงคโปร์, ECP  Tuas, AYE
| ทางด่วนที่ยาวที่สุดและเก่าแก่ที่สุดในสิงคโปร์
|-
|2
|Ayer Rajah Expressway
|AYE
|1988
|26.5 กิโลเมตร
|Keppel  Tuas Checkpoint, Tuas Second Link
| ตัดการเชื่อมต่อจาก ECP เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2556
|-
|3
|North South Expressway
|NSE
|2020
|21.5 กิโลเมตร
|Admiralty Road West  ECP, Republic Avenue และ Nicoll Highway
|อยู่ในการก่อสร้าง แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2563
|-
|4
|East Coast Parkway
|ECP
|1974
|20 กิโลเมตร
|ท่าอากาศยานจางีสิงคโปร์, PIE  Marina Boulevard
| ตัดการเชื่อมต่อกับ AYE เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2556 ทำให้มีระยะทางสั้นลง
|-
|5
|Central Expressway
|CTE
|1989
|15.8 กิโลเมตร
|SLE  AYE
| ทางด่วนสายนี้มีอุโมงค์ 2 แห่ง ได้แก่ อุโมงค์กัมปงจาวา และอุโมงค์ชินสวี รวมเส้นทางกับ SLE
|-
|6
|Tampines Expressway
|TPE
|1989
|14 กิโลเมตร
|SLE, CTE  PIE  Upper Changi Road East
|
|-
|7
|Kallang-Paya Lebar Expressway
|KPE
|2008
|12 กิโลเมตร
|MCE, ECP  TPE
| ทางด่วนสายนี้มีอุโมงค์ที่ยาวที่สุดในสิงคโปร์
|-
|8
|Seletar Expressway
|SLE
|1990
|10.8 กิโลเมตร
|BKE, Turf Club Ave  CTE
| รวมเส้นทางกับ CTE
|-
|9
|Bukit Timah Expressway
|BKE
|1986
|10 กิโลเมตร
|PIE  Woodlands Checkpoint, Johor–Singapore Causeway
|
|-
|10
|Kranji Expressway
|KJE
|1994
|8 กิโลเมตร
|BKE  PIE
|
|-
|11
|Marina Coastal Expressway
|MCE
|2013
|5 กิโลเมตร
|AYE  Tanjong Rhu, KPE
| ทางด่วนใต้ทะเลสายแรกของสิงคโปร์
|}
== อ้างอิง ==
http://www.lta.gov.sg
http://www.kpeunderground.sg
วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2004

วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2004 เป็นครั้งที่ 15 ของการแข่งขันวอลเลย์บอลชายประจำปีระดับนานาชาติ มีทั้งหมด 12 ประเทศ ระหว่างวันที่ 4 พฤษภาคม – 18 กรกฎาคม รอบชิงชนะเลิศจะถูกจัดขึ้นในโรม, ประเทศอิตาลี
== การแบ่งกลุ่ม ==
== รอบคัดเลือก (Intercontinental Round) ==
=== กลุ่ม A ===
|}
|}
=== กลุ่ม B ===
|}
|}
=== กลุ่ม C ===
|}
|}
== รอบสุดท้าย ==
=== รอบชิงชนะเลิศรอบแรก ===
|}
=== รอบ 4 ทีมสุดท้าย ===
==== รอบรองชนะเลิศ ====
|}
==== รอบชิงอันดับที่ 3 ====
|}
==== รอบชิงชนะเลิศ ====
|}
== อันดับการแข่งขัน ==
== อ้างอิง ==
Results Pool A
Results Pool B
Results Pool C
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official website
วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก
วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2547
ช่องจราจร

ช่องจราจร หรือ เลน (lane) เป็นส่วนหนึ่งของช่องเดินรถหรือช่องถนนหนึ่งที่กำหนดให้ยานพาหนะวิ่งภายในเขต เพื่อที่จะควบคุมและเป็นแนวทางให้กับผู้ขับขี่ และลดความขัดแย้งในการจราจร ถนนสาธารณะส่วนใหญ่ (ทางหลวง) มีช่องจราจรอย่างน้อยสองช่องจราจร โดยใช้หนึ่งช่องต่อหนึ่งทิศทาง คือ ไปและกลับ ช่องจราจรจะถูกแบ่งโดยเครื่องหมายจราจรบนพื้นทาง บนถนนที่มีช่องจราจรหลายช่อง และยุ่งยากกว่าถนนสองช่องจราจรก็จะถูกกำหนดด้วยเครื่องหมายจราจรบนพื้นทางเช่นกัน ทางหลวงขนาดใหญ่มักจะมีช่องจราจรมากกว่าสองช่องจราจรขึ้นไปและถูกแบ่งคั่นตรงกลางด้วยเกาะกลางถนน
ถนนและสะพานบางแห่งที่มีปริมาณการจราจรต่ำมากจะมีความกว้างน้อยกว่า  และมีเพียงช่องจราจรเดียว ยานพาหนะที่กำลังเดินทางมาในทิศทางตรงข้ามต้องชะลอหรือหยุดรถ เพื่อให้ยานพาหนะอีกคันสามารถผ่านไปได้ โดยในพื้นที่ชนบทมักเป็นถนนที่ผ่านป่า พื้นที่เกษตร และมักเป็นทางลูกรัง ส่วนในพื้นที่เขตเมือง ที่เรียกว่าตรอกหรือซอยนั้นก็มักจะมีเพียงช่องจราจรเดียวเช่นกัน ถนนที่มีช่องจราจรเดียวมักจะเรียกว่า การจราจรทางเดียว
== ดูเพิ่ม ==
ถนนลาดยาง
ระบบจราจรซ้ายมือและขวามือ
== อ้างอิง ==
โครงสร้างพื้นฐานทางถนน