pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
การระดมชนหนักครั้งหลัง

การระดมชนหนักครั้งหลัง (Late Heavy Bombardment, ย่อ: LHB) หรือวินาศภัยดวงจันทร์ (lunar cataclysm) เป็นเหตุการณ์ซึ่งคาดว่าเกิดเมื่อประมาณ 4.1 ถึง 3.8 พันล้านปีก่อน ตรงกับบรมยุคเฮเดียนและมหายุคอีโออาร์เคียนบนโลก มีทฤษฎีว่าในช่วงนี้ดาวเคราะห์น้อยจำนวนมากผิดปกติพุ่งชนดาวเคราะห์คล้ายโลกยุคต้นในระบบสุริยะชั้นใน ได้แก่ ดาวพุธ ดาวศุกร์ โลกและดาวอังคาร
การระดมชนหนักครั้งหลักเกิดหลังโลกและดาวเคราะห์หินอื่นก่อรูปขึ้นและรวบรวม (accrete) มวลส่วนใหญ่ของดาวนั้น ๆ แล้ว แต่ยังถือเป็นช่วงต้นในประวัติศาสตร์ของโลก
หลักฐานของการระดมชนหนักครั้งหลังมาจากตัวอย่างดวงจันทร์ที่นักบินอวกาศโครงการอะพอลโลนำกลับมาด้วย การหาอายุด้วยไอโซโทปของหินดวงจันทร์บ่งว่า เศษหลอมละลายจากการพุ่งชน (impact melt) ส่วนใหญ่เกิดในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ มีหลายสมมติฐานพยายามอธิบายการเพิ่มขึ้นเฉียบพลันของสิ่งพุ่งชน (ทั้งดาวเคราะห์น้อยและดาวหาง) ในระบบสุริยะชั้นใน แต่ยังไม่มีมติ แบบจำลองไนซ์ ซึ่งได้รับความนิยมในหมู่นักวิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์ ตั้งสมมติฐานว่าดาวเคราะห์ยักษ์กำลังมีการย้ายวงโคจร และระหว่างนั้นเองก็ทำให้วัตถุในแถบดาวเคราะห์น้อย และ/หรือ แถบไคเปอร์กระจัดกระจายเป็นวงโคจรเยื้องศูนย์กลาง และเข้าสู่วิถีของดาวเคราะห์คล้ายโลก นักวิจัยบางส่วนแย้งว่าข้อมูลตัวอย่างดวงจันทร์ไม่จำเป็นว่าเหตุการณ์พุ่งชนจะต้องเกิดในช่วง 3.9 พันล้านปีก่อน และการกระจุกของเศษหลอมละลายจากการพุ่งชนที่มีอายุใกล้เคียงช่วงนี้เป็นผลจากการสุ่มตัวอย่างวัสดุที่เก็บมาจากแอ่งพุ่งชนขนาดใหญ่แห่งเดียว พวกเขายังสังเกตว่าอัตราการเกิดแอ่งพุ่งชนอาจแตกต่างกันได้มากระหว่างระบบสุริยะชั้นนอกและใน
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Ker Than, "New Insight into Earth’s Early Bombardment" – Space.com, April 17, 2006.
Late Heavy Bombardment was asteroidal, not cometary, The Geological Society, March 4, 2002.
Robert Roy Britt, "Evidence for Ancient Bombardment of Earth ," – Space.com, July 24, 2002.
William F. Bottke and Marc D. Norman "The Late Heavy Bombardment" Annual Review of Earth and Planetary Sciences 2017 Vol. 45:619-647
ระบบสุริยะ
เหตุการณ์พุ่งชนทางทฤษฎี
อิกซ์ตรีโมไฟล์

อิกซ์ตรีโมไฟล์ (extremophile) มาจากภาษาละติน extremus หมายถึง "สุดขั้ว" และภาษากรีก philiā (φιλία) หมายถึง "รัก" เป็นสิ่งมีชีวิตที่เติบโตได้ดีในภาวะสุดขั้วทางกายภาพหรือธรณีเคมีซึ่งเป็นโทษต่อสิ่งมีชีวิตส่วนใหญ่บนโลก ในทางตรงข้าม สิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่สบายกว่าอาจเรียก เมโซไฟล์ (mesophile) หรือนิวโทรไฟล์ (neutrophile)
== ลักษณะ ==
ในคริสต์ทศวรรษ 1980 ถึง 1990 นักชีววิทยาพบว่าจุลินทรีย์มีความยืดหยุ่นมากในการดำรงชีพอยู่ในสิ่งแวดล้อมสุดขั้ว ตัวอย่างเช่น สิ่งแวดล้อมที่เป็นกรดหรือร้อนเป็นพิเศษ ซึ่งสิ่งมีชีวิตซับซ้อนไม่สามารถอยู่ได้เลย นักวิทยาศาสตร์บางส่วนถึงกับสรุปว่า สิ่งมีชีวิตอาจเริ่มต้นบนโลกในปล่องไฮโดรเทอร์มัลใต้ผิวมหาสมุทร Steinn Sigurdsson นักฟิสิกส์ดาราศาสตร์ กล่าวว่า "พบสปอร์แบคทีเรียมีชีวิตที่มีอายุ 40 ล้านปี และเราทราบว่าพวกมันทนทานต่อกัมมันตรังสี" วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2556 นักวิทยาศาสตร์รายงานว่า พบแบคทีเรียอาศัยอยู่ในที่เย็นและมืดในทะเลสาบที่ฝังอยู่ใต้น้ำแข็งในทวีปแอนตาร์กติกาลึกครึ่งไมล์ วันที่ 17 มีนาคม 2556 นักวิจัยรายงานข้อมูลที่เสนอว่ารูปแบบชีวิตจุลินทรีย์เติบโตในร่องลึกมาเรียนา ซึ่งเป็นสถานที่ลึกที่สุดในมหาสมุทรของโลก
== อ้างอิง ==
 
นิเวศวิทยา
แบคทีเรีย
ชีวดาราศาสตร์
องค์การบริหารส่วนตำบลศรีบุญเรือง (จังหวัดขอนแก่น)

ระวังสับสนชื่อคล้ายกัน องค์การบริหารส่วนตำบลศรีบุญเรือง
องค์การบริหารส่วนตำบลศรีบุญเรือง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในอำเภอชนบท จังหวัดขอนแก่น พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ราบลุ่มน้ำท่วมถึง มีระดับความสูง 165 เมตร จากระดับน้ำทะเล สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่ลาดเอียงลงสู่หนองกองแก้ว
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
องค์การบริหารส่วนตำบลศรีบุญเรือง ตั้งอยู่ทางเหนือสุดของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ จรดกับ พื้นที่ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแปน (อำเภอมัญจาคีรี)
ทิศใต้ จรดกับ พื้นที่ เทศบาลตำบลชนบท, เทศบาลตำบลชลบถวิบูลย์
ทิศตะวันออก จรดกับ พื้นที่ องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองเพีย (อำเภอบ้านไผ่)
ทิศตะวันตก จรดกับ พื้นที่ เทศบาลตำบลชลบถวิบูลย์, องค์การบริหารส่วนตำบลกุดเค้า (อำเภอมัญจาคีรี)
== ประวัติ ==
ตำบลศรีบุญเรือง แรกเริ่มเป็นหมู่บ้านในการปกครองของตำบลชนบท โดยเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2525 ทางราชการได้แบ่งท้องที่ออกมาจัดตั้งขึ้นเป็นตำบลใหม่ ชื่อว่า "ตำบลศรีบุญเรือง" เพราะในพื้นทีมีวัดชื่อ วัดศรีบุญเรือง ที่ประชาชนส่วนใหญ่เลื่อมใส ศรัทธา โดยมีเขตปกครอง 9 หมู่บ้าน ได้แก่ บ้านชนบท บ้านคุ้มใต้ บ้านคุ้มขี้เถ้า บ้านคุ้มท่า บ้านท่าม่วง บ้านหนองหวาย บ้านกุดหล่ม บ้านวังเวิน บ้านดอนดู่ ซึ่งมีฐานะเป็น สภาตำบลศรีบุญเรือง มีหน้าที่กำกับดูแลและกำหนดแผนพัฒนา จนกระทั่งเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยมีประกาศให้เปลี่ยนแปลงฐานะจาก สภาตำบลศรีบุญเรือง เป็น องค์การบริหารส่วนตำบลศรีบุญเรืองจนถึงปัจจุบัน
== การปกครอง ==
องค์การบริหารส่วนตำบลศรีบุญเรือง ปกครองครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลศรีบุญเรือง (นอกเขตเทศบาลตำบลชนบท) จำนวน 8 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|
|หมู่ที่ 5 บ้านท่าม่วง
|
|
|ทั้งหมู่บ้าน
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 6 บ้านหนองหวาย
|
|
|ทั้งหมู่บ้าน
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 7 บ้านกุดหลุ่ม
|
|
|ทั้งหมู่บ้าน
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 8 บ้านวังเวิน
|
|
|ทั้งหมู่บ้าน
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 9 บ้านดอนดู่
|
|
|ทั้งหมู่บ้าน
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 10 บ้านดอนดู่น้อย
|
|
|ทั้งหมู่บ้าน
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 11 บ้านท่าม่วงน้อย
|
|
|ทั้งหมู่บ้าน
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 12 บ้านใหม่ศิวิไลย์
|
|
|ทั้งหมู่บ้าน
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|}
== ข้อมูลทางสังคม ==
การศึกษา
โรงเรียนประถมศึกษา
* โรงเรียนบ้านท่าม่วง
* โรงเรียนบ้านดอนดู่คุรุราษฎร์บำรุง
โรงเรียนประถมศึกษา (ขยายโอกาส) 
* โรงเรียนบ้านวังเวินกุดหล่ม
== การสาธารณสุข ==
โรงพยาบาลรัฐ จำนวน 2 แห่ง
* โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านดอนดู่ ตั้งอยู่หมู่ที่ 10 รับผิดชอบหมู่ที่ 7,8,9,10
* โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลศรีบุญเรือง ตั้งอยู่หมู่ที่ 11 รับผิดชอบหมู่ที่ 5,11,12,6
== องค์กรทางศาสนา ==
วัดราษฎร์ จำนวน 4 แห่ง
* วัดป่าเกษมคงคาราม
* วัดป่าปริปุณณธรรมาราม
* วัดบำรุงวิริยะ
* วัดอัมพวัน
สำนักสงฆ์ จำนวน 3 แห่ง
* สำนักสงฆ์โคกป่าโจด
* สำนักสงฆ์บ้านหนองหวาย
* สำนักสงฆ์ศรีธรรมาณุรักษ์
* สำนักสงฆ์เทพนิมิต
== อ้างอิง ==
ศรีบุญเรือง
ตำบลห้วยแก

ห้วยแก เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอชนบท จังหวัดขอนแก่น
== ประวัติ ==
ห้วยแก  แรกเริ่มเป็นหมู่บ้านในการปกครองของตำบลบ้านแท่น ชื่อว่าบ้านราดนกเจ่า ต่อมาชาวบ้านเห็นว่าหมู่ย้านนั้นอยู่ติดกับลำห้วย และมีต้นไม้ "ต้นแก" อยู่บริเวณนั้น จึงเปลี่ยนชื่อใหม่ว่า บ้านห้วแก ต่อมาเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 251 ทางราชการได้แบ่งท้องที่ตำบลบ้านแท่นออกมาจัดตั้งขึ้นเป็นตำบลใหม่ ชื่อว่า "ตำบลห้วยแก" เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ทางราชการได้จัดตั้ง สภาตำบลห้วยแก
จนกระทั่งเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539  กระทรวงมหาดไทยมีประกาศให้เปลี่ยนแปลงฐานะจาก สภาตำบลห้วยแก เป็น องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยแกจนถึงปัจจุบัน
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
ตำบลห้วยแก ตั้งอยู่ทางใต้สุดของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ จรดกับพื้นที่ตำบลโนนพะยอม และตำบลกุดเพียขอม
ทิศใต้ จรดกับพื้นที่ตำบลแวงใหญ่
ทิศตะวันออก จรดกับพื้นที่ตำบลบ้านแท่น
ทิศตะวันตก จรดกับพื้นที่ตำบลวังแสง
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
ตำบลห้วยแกแบ่งออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านโซ่ง
หมู่ที่ 2 บ้านห้วยแก
หมู่ที่ 3 บ้านทุ่มห้วย
หมู่ที่ 4 บ้านเหล่าเหนือ
หมู่ที่ 5 บ้านหนองหญ้าม้า
หมู่ที่ 6 บ้านดอนหัน
หมู่ที่ 7 บ้านหนองโน
หมู่ที่ 8 บ้านหนองสะแบง
หมู่ที่ 9 บ้านเหล่านาดี
== อ้างอิง ==
ห้วยแก
ห้วยแก
รัฐทาสและรัฐเสรี

ในประวัติศาสตร์สหรัฐ รัฐทาส หมายถึง รัฐของสหรัฐที่ความเป็นทาสชอบด้วยกฎหมาย และรัฐเสรี หมายถึง รัฐที่ห้ามความเป็นทาสหรือกำลังเลิกทาสตามกฎหมาย ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 ความเป็นทาสชอบด้วยกฎหมายทั่วทั้งจักรวรรดิบริติช ความเป็นทาสมีอยู่ในอาณานิคมบริติชทุกแห่งในทวีปอเมริกาเหนือ ในสิบสามอาณานิคม ความแตกต่างระหว่างรัฐทาสและรัฐเสรีเริ่มระหว่างการปฏิวัติอเมริกา (ปี 1775–1783) ความเป็นทาสกลายเป็นประเด็นแตกแยกและเป็นสาเหตุหลักของสงครามกลางเมืองอเมริกา การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญสหรัฐครั้งที่ 13 ซึ่งมีการให้สัตยาบันในปี 1865 เลิกความเป็นทาสทั่วทั้งสหรัฐ และข้อแตกต่างระหว่างรัฐเสรีและรัฐทาสยุติ
ประวัติศาสตร์สหรัฐ
ตำบลกุดเพียขอม

กุดเพียขอม เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอชนบท จังหวัดขอนแก่น
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
ตำบลกุดเพียขอมตั้งอยู่ทางใต้ของอำเภอชนบท ห่างจากตัวอำเภอชนบท 5 กิโลเมตร ห่างจากตัวจังหวัดขอนแก่น ระยะทางประมาณ 60 กิโลเมตร มีลักษณะภูมิประเทศเป็นที่ราบสูง ดินเป็นดินร่วนปนทราย ไม่มีภูเขา เหมาะสำหรับการทำนา ทำไร่และเลี้ยงสัตว์ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ จรดกับพื้นที่เทศบาลตำบลชลบถวิบูลย์
ทิศใต้ จรดกับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยแก
ทิศตะวันออก จรดกับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลหนองปลาหมอ (อำเภอโนนศิลา)
ทิศตะวันตก จรดกับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลโนนพะยอม
== ประวัติ ==

ในอดีตบ้านกุดเพียขอมเดิมเป็นดินแดนที่พวกขอมได้เข้ามาจับจองที่ดินแห่งนี้เป็นที่ทำกินและได้สร้างทำนบกั้นน้ำ เรียกว่า "ฝายขอม"
คำว่า "เพีย" มาจากคำว่า "เพี้ยเมือง" เป็นตำแหน่งทางการปกครองในสมัยก่อน
คำว่า "กุด" ในภาษีอีสานหมายถึง แอ่งน้ำ บริเวณบ้านกุดเพียขอม จึงได้ชื่อว่า "กุดเพียขอม" แปลรวมกันว่า "แอ่งน้ำเจ้าเมืองของคนขอม"
กุดเพียขอม แรกเริ่มเป็นหมู่บ้านในการปกครองของตำบลชนบท เมื่อครั้นอำเภอชนบทถูกยุบรวมกับอำเภอบ้านไผ่ ต่อมาวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 ทางราชการได้แบ่งท้องที่ตำบลชนบท อำเภอบ้านไผ่ออกมาจัดตั้งขึ้นเป็นตำบลใหม่ ชื่อว่า "ตำบลกุดเพียขอม" ขึ้นตรงต่อปกครองอำเภอบ้านไผ่ จนกระทั่งทางราชการได้จัดตังอำเภอชนบทขึ้นอีกครั้ง จึงมีผลทำให้ตำบลกุดเพียขอม โอนมาขึ้นตรงต่ออำเภอชนบทจนถึงปัจจุบัน
ต่อมาเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ทางราชการได้ให้จัดตั้งเป็น สภาตำบลกุดเพียขอม ซึ่งมีหน้าที่กำกับดูแลและกำหนดแผนพัฒนา เมื่อปี พ.ศ. 2531 ท้องที่ตำบลกุดเพียขอม แบ่งการปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้าน ซึ่งมีประชากรหนาแน่นทางราชการจึงแบ่งแยกท้องที่ออกไปเป็นตำบลโนนพะยอม จึงมีผลทำให้ตำบลกุดเพียขอมมีหมู่บ้านในปกครองทั้งหมด 7 หมู่บ้าน จนกระทั่งเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยมีประกาศให้เปลี่ยนแปลงฐานะจาก สภาตำบลกุดเพียขอม เป็น องค์การบริหารส่วนตำบลกุดเพียขอมจนถึงปัจจุบัน
== หมู่บ้าน ==
ตำบลกุดเพียขอมแบ่งออกเป็น 8 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านกุดเพียขอม
หมู่ที่ 2 บ้านกุดเพียขอมเหนือ
หมู่ที่ 3 บ้านนาผาย
หมู่ที่ 4 บ้านเสาเล้า
หมู่ที่ 5 บ้านร่องดูก
หมู่ที่ 6 บ้านหญ้าเครือ
หมู่ที่ 7 บ้านโนนสังข์
== อ้างอิง ==
กุดเพียขอม
กุดเพียขอม
มหาทวีปกอนด์วานา

มหาทวีปกอนด์วานา  หรือ กอนด์วานาแลนด์เป็นมหาทวีปที่เกิดขึ้นจากการรวมตัวของหลายหินฐานธรณี ในมหายุคนีโอโพรเทอโรโซอิก โดยรวม มหาทวีปลอเรเชีย ในยุคคาร์บอนิเฟอรัส เข้ากับมหาทวีปแพนเจีย และเริ่มแยกในมหายุคมีโซโซอิก เป็นทวีปที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยครอบคลุมพื้นที่ถึง  หรือ 64% ของจำนวนทวีปทั้งหมดในปัจจุบัน ตั้งอยู่ทางซีกโลกใต้ โดยรวมหลายพื้นที่ ซึ่งรวมถึงทวีปแอนตาร์กติกา, ทวีปอเมริกาใต้, ทวีปแอฟริกา, ประเทศมาดากัสการ์, และทวีปออสเตรเลีย เช่นเดียวกับ คาบสมุทรอาหรับ และอนุทวีปอินเดีย ซึ่งปัจจุบันได้เคลื่อนตัวมาอยู่ทางซีกโลกเหนือ
การก่อตัวของมหาทวีปกอนด์วานานั้น เริ่มต้นขึ้นในช่วง 800 - 650 ล้านปีก่อน ด้วยเทือกเขาแอฟริกาตะวันออก โดยการปะทะกันของอินเดีย ,มาดากัสการ์ และศรีลังกาเข้าด้วยกันกับแอฟริกาตะวันออก และเสร็จสิ้นในช่วง 600 - 530 ล้านปีก่อน ด้วยการทับซ้อนระหว่างเทือกเขาบราซิลเลียโน่ กับเทือกเขาคุนกะ ซึ่งเป็นการปะทะกันของทวีปอเมริกาใต้กับทวีปแอฟริกา และทวีปออสเตรเลีย กับทวีปแอนตาร์กติกาตามลำดับนั่นเอง
==ดูเพิ่ม==
ทวีปเลื่อน
ธรณีวิทยาของเขตชีวภาพออสตราเลเซียน
ป่าฝนกอนด์วานา
การแปรสัณฐานแผ่นธรณีภาค
ไดโนเสาร์ขั้วโลกใต้
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Graphical subjects dealing with Tectonics and Paleontology
Gondwana Reconstruction and Dispersion
The Gondwana Map Project 
ทวีปประวัติ
มหาทวีป
ชีวภูมิศาสตร์
ภูมิศาสตร์บรรพกาลในมหายุคพาลีโอโซอิก
ภูมิศาสตร์บรรพกาลในมหายุคมีโซโซอิก
ธรณีวิทยาของทวีปแอฟริกา
ธรณีวิทยาของทวีปแอนตาร์กติกา
ธรณีวิทยาของทวีปเอเชีย
ธรณีวิทยาของทวีปอเมริกาใต้
ยุคก่อนประวัติศาสตร์ของทวีปแอนตาร์กติกา
อัมพาตแบบเอิร์บ

อัมพาตเอิร์บ (Erb's palsy) หรืออัมพาตเอิร์บ–ดูเชน (Erb–Duchenne palsy) เป็นอัมพาตของแขนอันเนื่องจากการบาดเจ็บของกลุ่มเส้นประสาทหลักของเขตกลุ่มบน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการฉีกขาดของเส้นประสาท C5–C6 ส่วนโคนบน ซึ่งประกอบเป็นข่ายประสาทแขน อันประกอบด้วยแขนงด้านหน้าของเส้นประสาทไขสันหลัง C5–C8 และเส้นประสาทระดับอก T1 การบาดเจ็บเหล่านี้เกิดขึ้นจากการคลอดติดไหล่มากที่สุด อัมพาตนี้อาจหายเองได้โดยใช้เวลาหลายเดือน หรือจำเป็นต้องได้รับการบำบัดฟื้นฟูสภาพ หรือต้องการผ่าตัด
== อ้างอิง ==
ความผิดปกติทางประสาทวิทยา
การบาดเจ็บจากการคลอด
ตำบลโนนพะยอม

โนนพะยอม เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอชนบท จังหวัดขอนแก่น สภาพพื้นที่โดยทั่วไปเป็นที่ราบลุ่มติดลำน้ำชี มีความอุดมสมบูรณ์ ห่างจากอำเภอชนบท 8 กิโลเมตร
== ประวัติ ==
โนนพะยอมแรกเริ่มเดิมเป็นเพียงหมู่บ้านเล็ก ๆ ในการปกครองของตำบลกุดเพียขอม อำเภอชนบท โดยเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 ทางราชการได้แบ่งท้องที่ออกมาจัดตั้งขึ้นเป็นตำบลใหม่ ชื่อว่า "ตำบลโนนพะยอม" จำนวน 9 หมู่บ้าน ซึ่งมีฐานะเป็น สภาตำบลโนนพะยอม มีหน้าที่กำกับดูแลและกำหนดแผนพัฒนา จนกระทั่งเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539  กระทรวงมหาดไทยมีประกาศให้เปลี่ยนแปลงฐานะจาก สภาตำบลโนนพะยอม เป็น องค์การบริหารส่วนตำบลโนนพะยอมจนถึงปัจจุบัน
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
ตำบลโนนพะยอมตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ จรดพื้นที่ตำบลชนบท
ทิศตะวันออก จรดพื้นที่ตำบลกุดเพียขอม ตำบลชนบท
ทิศใต้ จรดพื้นที่ตำบลวังแสง
ทิศตะวันตก จรดพื้นที่ตำบลนาแพง (อำเภอโคกโพธิ์ไชย), ตำบลกุดเค้า (อำเภอมัญจาคีรี)
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
ตำบลโนนพะยอมแบ่งออกเป็น 10 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านห้วยไร่ใต้
หมู่ที่ 2 บ้านห้วยไร่เหนือ
หมู่ที่ 3 บ้านห้วยค้อ
หมู่ที่ 4 บ้านห้วยอึ่ง
หมู่ที่ 5 บ้านหนองเต่า
หมู่ที่ 6 บ้านโนนพะยอม
หมู่ที่ 7 บ้านหนองเต่าน้อย
หมู่ที่ 8 บ้านโนนพะยอมน้อย
หมู่ที่ 9 บ้านหนองเบ็ญ
หมู่ที่ 10 บ้านโนนพะยอมใต้
==  อ้างอิง ==
โนนพะยอม
โนนพะยอม
ทวีปซีแลนเดีย

ทวีปซีแลนเดีย (Zealandia, ) มีอีกชื่อว่า เตรีอูอามาวอี (Te Riu-a-Māui) หรือ แทสแมนติส (Tasmantis) เป็นมวลที่จมอยู่ใต้น้ำของมวลเปลือกโลกภาคพื้นทวีป ซึ่งจมลงหลังแยกออกจากมหาทวีปกอนด์วานาใน 83–79 ล้านปีก่อน โดยได้รับการสันนิษฐานว่าเป็นชิ้นส่วนของทวีป, อนุทวีป และทวีป ชื่อและแนวคิดสำหรับทวีปซีแลนเดียได้รับการเสนอจาก Bruce P. Luyendyk ใน ค.ศ. 1995 และภาพถ่ายดาวเทียมแสดงถึงขนาดที่เกือบเท่าออสเตรเลีย งานวิจัยใน ค.ศ. 2021 กล่าวแนะว่าซีแลนเดียมีอายุ 1 พันล้านปี ซึ่งมากกว่าอายุที่นักธรณีวิทยาเคยสันนิษฐานไว้ประมาณสองเท่า
มวลแผ่นดินอาจจมอยู่ใต้น้ำประมาณ 23 ล้านปีมาแล้ว ปัจจุบัน พื้นที่ส่วนใหญ่ (94%) ยังคงจมอยู่ใต้มหาสมุทรแปซิฟิก นิวซีแลนด์เป็นส่วนซีแลนเดียที่ยังคงอยู่เหนือผิวน้ำมากที่สุด รองลงมาคือนิวแคลิโดเนีย
ด้วยขนาดพื้นที่ทั้งหมดประมาณ  ทำให้ซีแลนเดียเป็นอนุทวีปขนาดใหญ่ที่สุดในโลกที่มีขนาดใหญ่กว่าสองเท่าของอนุทวีปขนาดใหญ่อันดับถัดไปและมีขนาดมากกว่าครึ่งหนึ่งของอนุทวีปขนาดใหญ่ของทวีปออสเตรเลีย
==ประชากร==
 ซีแลนเดียมีประชากรมนุษย์ประมาณ 5.4 ล้านคน
นิวซีแลนด์ – 5,112,300 คน
นิวแคลิโดเนีย – 268,767 คน
เกาะนอร์ฟอล์ก – 1,748 คน
เกาะลอร์ดฮาว – 382 คน
แนวปะการังเอลิซาเบธและแนวปะการังมิดเดิลตัน – 0
== ดูเพิ่ม ==
ทวีปออสเตรเลีย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Zealandia (National Geographic Encyclopedia)
ทวีปซีแลนเดีย
ชิ้นส่วนของทวีป
ทวีป
ภูมิศาสตร์นิวซีแลนด์
ภูมิศาสตร์นิวแคลิโดเนีย
ภูมิศาสตร์โอเชียเนีย
ตำบลวังแสง (อำเภอชนบท)

วังแสง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอชนบท จังหวัดขอนแก่น สภาพพื้นที่โดยทั่วไปเป็นที่ราบลุ่ม ติดลำน้ำชี มีความอุดมสมบูรณ์
== ประวัติ ==
ตำบลวังแสงนับว่าเป็นตำบลที่เก่าแก่ตำบลหนึ่งในอำเภอชนบท เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ทางราชการได้จัดตั้ง สภาตำบลวังแสง จนกระทั่งเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยมีประกาศให้เปลี่ยนแปลงฐานะจากสภาตำบลวังแสง เป็น องค์การบริหารส่วนตำบลวังแสงจนถึงปัจจุบัน
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
ตำบลวังแสงตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้สุดของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ จรดกับ พื้นที่ ตำบลโนนพะยอม
ทิศใต้ จรดกับ พื้นที่ ตำบลโนนสะอาด, ตำบลคอนฉิม (อำเภอแวงใหญ่)
ทิศตะวันออก จรดกับ พื้นที่ ตำบลห้วยแก, ตำบลแวงใหญ่ (อำเภอแวงใหญ่)
ทิศตะวันตก จรดกับ พื้นที่ ตำบลโพธิ์ไชย (อำเภอโคกโพธิ์ไชย)
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
ตำบลวังแสงแบ่งออกเป็น 11 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านวังแสง
หมู่ที่ 2 บ้านหูลิง
หมู่ที่ 3 บ้านห้วยไผ่
หมู่ที่ 4 บ้านโคกพระ
หมู่ที่ 5 บ้านหนองยายเกลี้ยง
หมู่ที่ 6 บ้านโนนข่า
หมู่ที่ 7 บ้านห้วยยาง
หมู่ที่ 8 บ้านโนนศิลา
หมู่ที่ 9 บ้านโนนคำมี
หมู่ที่ 10 บ้านโนนข่าใต้
หมู่ที่ 11 บ้านวังแสงใต้
== อ้างอิง ==
วังแสง
วังแสง
รายชื่อประเทศเรียงตามจำนวนประชากรในปี พ.ศ. 1543

นี้คือรายชื่อประเทศเรียงตามจำนวนประชากรในปี พ.ศ. 1543 ตัวเลขประมาณการอยู่ที่ประมาณต้นปีและตัวเลขประชากรที่แน่นอนสำหรับประเทศที่มีการสำรวจสำมะโนประชากรในปี พ.ศ. 1543 (ซึ่งอยู่ในช่วงเวลาต่าง ๆ ในปีนั้น)
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อประเทศเรียงตามจำนวนประชากร
รายชื่อประเทศเรียงตามจำนวนประชากรในปี พ.ศ. 2043
รายชื่อประเทศเรียงตามจำนวนประชากรในปี พ.ศ. 2143
== บันทึก ==
== อ้างอิง ==
รายชื่อประเทศเรียงตามจำนวนประชากรแบ่งตามปี
พ.ศ. 1543
แม่นางตะปี

แม่นางตะปี (မေနှင်းထပီ, ) พระอัครมเหสีใน พระเจ้าแสนเมือง กษัตริย์องค์ที่ 3 แห่ง อาณาจักรหงสาวดี และเป็นพระมเหสีองค์ที่ 2 ใน พระเจ้ารามมะไตย กษัตริย์องค์ที่ 4 รวมถึงเป็นพระราชมารดาของ พระยาอายกำกอง กษัตริย์องค์ที่ 6
พระนางประสูติเมื่อใดไม่มีหลักฐานเป็นพระราชธิดาของ พระยาเลอไทย กษัตริย์องค์ที่ 4 แห่ง อาณาจักรสุโขทัย ใน ค.ศ. 1311 พระยาเลอไทยได้ส่งพระนางมายัง เมาะตะมะ เพื่ออภิเษกกับพระเจ้าแสนเมืองเมื่อขึ้นสืบราชบัลลังก์ (ขณะนั้นเมาะตะมะยังเป็นประเทศราชของสุโขทัยอยู่นับตั้งแต่สถาปนาอาณาจักร) เมื่อมาถึงเมาะตะมะพระนางได้รับการสถาปนาเป็นพระอัครมเหสีและมีพระประสูติกาลพระราชโอรส-ธิดา 2 พระองค์คือ พระยาอายกำกอง และ แม่นางโอกัลยาณ์ พระเจ้าแสนเมืองได้ประกาศเอกราชจากสุโขทัยพร้อมกับเข้าตี ทวาย และ ตะนาวศรี จากสุโขทัยเมื่อ ค.ศ. 1321
เมื่อพระเจ้าแสนเมืองสวรรคตพระองค์ได้เป็นพระมเหสีพระเจ้ารามมะไตย และมีพระประสูติกาลพระราชโอรส-ธิดา 2 พระองค์คือ มิมาสานและมังลังกา ต่อมาชีปอนและนางจันทะมังคะละได้ยึดราชบัลลังก์แต่ชีปอนก็ถูกจับประหารหลังครองราชย์ได้เพียง 7 วัน พระยาอายกำกองพระโอรสองค์โตของแม่นางตะปีองค์โตจึงขึ้นเป็นกษัตริย์ แต่ก็ครองราชย์ได้เพียง 49 วัน ก็ถูกนางจันทะมังคะละลอบปลงพระชนม์
== พงศาวลี ==
==อ้างอิง==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงสุโขทัย
ราชวงศ์หงสาวดี
ชาวไทยที่เสียชีวิตในประเทศพม่า
ชาวไทยในประเทศพม่า
มังลังกา

มังลังกา (မင်း လင်္ကာ, ) เจ้าเมือง หงสาวดี ระหว่าง ค.ศ. 1348 ถึง 1353 พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็นเจ้าเมืองโดยพระเชษฐาต่างพระมารดา พระยาอู่ กษัตริย์องค์ที่ 8 แห่ง อาณาจักรหงสาวดี แต่พระองค์มิได้มีความจงรักภักดีต่อพระเชษฐาเมื่อ อาณาจักรล้านนา กรีธาทัพมารุกรานอาณาจักรหงสาวดีในช่วง ค.ศ. 1351 ถึง 1352 พระองค์มิได้ส่งทัพมาช่วยพระเชษฐา
เมื่อสิ้นสุดสงครามพระยาอู่ได้นำตัวมังลังการวมถึงพระชายาและพระโอรส-ธิดาทั้งสามมายังเมาะตะมะและมีพระบัญชาให้สำเร็จโทษมังลังกาเมื่อ ค.ศ. 1353 พร้อมกับสถาปนาพระชายาของมังลังกาขึ้นเป็นพระมเหสีในพระอิสริยยศที่ พระนางสิริมายาเทวี และมีพระโอรสที่ต่อมาขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น พระเจ้าราชาธิราช กษัตริย์องค์ที่ 9
== พงศาวลี ==
บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1320
บุคคลที่เสียชีวิตในคริสต์ทศวรรษ 1350
ราชวงศ์หงสาวดี
ชาวพม่าเชื้อสายไทย
พระนางตะละชินซอบุต

พระนางตะละชินซอบุต (တလရှင်စောဗုတ်, ) พระมเหสีองค์ที่ 2 ใน พระยาอายลาว กษัตริย์องค์ที่ 7 แห่ง อาณาจักรหงสาวดี พระนางเป็นพระราชธิดาของ พระเจ้ารามประเดิด กษัตริย์องค์ที่ 2 และเป็นพระขนิษฐาของ นางจันทะมังคะละ พระอัครมเหสีของพระยาอายลาว
ต่อมาพระนางได้รับการสถาปนาเป็นพระมเหสีโดยพระเชษฐาต่างพระมารดา พระยาอายลาว โดยงานอภิเษกครั้งนี้จัดขึ้นโดยนางจันทะมังคะละ
ราชวงศ์หงสาวดี
มหาทวีปลอเรเชีย

มหาทวีปลอเรเชีย (Laurasia  or ) เป็นมหาทวีปที่ตั้งอยู่ทางเหนือของ มหาทวีปกอนด์วานา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของมหาทวีปแพนเจีย เมื่อประมาณ 335 - 175  ล้านปีก่อน มหาทวีปนี้แยกออกจากมหาทวีปกอนด์วานา ในช่วง 215 - 175  ล้านปีก่อน (เริ่มต้นในปลายยุคไทรแอสซิก) ในระหว่างการล่มสลายของมหาทวีปแพนเจีย และล่องลอยไปทางทิศเหนือหลังจากแยกตัวออก
ชื่อนี้รวมชื่อของ ทวีปลอเร็นเทีย เป็นชื่อที่ระบุไว้ใน North American craton และEurasia ตามที่ได้รับการแนะนำโดยการตั้งชื่อธรณีวิทยา Laurasia ได้รวบตัวพื้นที่ส่วนใหญ่ของแผ่นดินซึ่งสร้างขึ้นในทวีปปัจจุบันของซีกโลกเหนือ ,ส่วนใหญ่ที่ทวีปลอเร็นเทีย ,ทวีปบอลติกา ,ทวีปคาซัคสถาเนีย ,ทวีปไซบีเรีย ,North China ,South China และEast China
==ดูเพิ่ม==
Alexander du Toit
อัลเฟรด เวเกเนอร์
อนุทวีปอวาลอเนีย
==อ้างอิง==
ทวีปประวัติ
มหาทวีป
ภูมิศาสตร์บรรพกาลในยุคคาร์บอนิเฟอรัส
ภูมิศาสตร์บรรพกาลในยุคเพอร์เมียน
ภูมิศาสตร์บรรพกาลในมหายุคมีโซโซอิก
ประวัติศาสตร์ธรรมชาติของทวีปอเมริกาเหนือ
พระนางยู่นซาน

พระนางยู่นซาน (မယ်ယွန်းစံ, ; ค.ศ. 1713–1771) เป็นพระอัครมเหสีในพระเจ้าอลองพญา ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โก้นบอง และเป็นพระราชมารดาของกษัตริย์แห่งราชวงศ์โก้นบองถึง 3 พระองค์คือ พระเจ้ามังลอก กษัตริย์พระองค์ที่ 2, พระเจ้ามังระ กษัตริย์พระองค์ที่ 3 และพระเจ้าปดุง กษัตริย์พระองค์ที่ 6พระนางเป็นที่รู้จักจากการเข้ามายุติความขัดแย้งของพระราชโอรสองค์ใหญ่ 2 พระองค์คือ มังลอกกับมังระ ภายหลังจากพระเจ้าอลองพญาสวรรคตใน ค.ศ. 1760มังลอกได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระเจ้าอลองพญา พระนางยู่นซานสวรรคตในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1771 ในรัชสมัยพระเจ้ามังระ
== อ้างอิง ==
พระอัครมเหสีราชวงศ์โก้นบอง
ธนิศร์ ศรีกลิ่นดี

redirect ธนิสร์ ศรีกลิ่นดี
ณัฐ อินทรเจริญ

พลเอก ณัฐ อินทรเจริญ อดีตสมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 12 นายทหารชาวไทย อดีตปลัดกระทรวงกลาโหมอดีตเป็นกรรมการศูนย์บูรณาการแก้ไขสถานการณ์โควิด – 19 ในพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) กรรมการในคณะกรรมการนโยบายการท่องเที่ยวแห่งชาติ, อดีตสมาชิกคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.)กรรมการในคณะกรรมการฝ่ายโครงการและกิจกรรมเฉลิมพระเกียรติ เนื่องในโอกาสมหามงคลพระราชพิธีบรมราชาภิเษก พุทธศักราช 2562 กรรมการในคณะอำนวยการจัดงานพระราชพิธีบรมราชาภิเษกประธานคณะกรรมการควบคุมยุทธภัณฑ์กรรมการในคณะกรรมการข้อมูลข่าวสารของราชการ และ กรรมการ มูลนิธิร่วมจิตต์ น้อมเกล้าฯ เพื่อเยาวชน ในพระบรมราชินูปถัมภ์กรรมการในคณะกรรมการโครงการราชทัณฑ์ปันสุข ทำความ ดี ด้วยหัวใจ
ในวันที่ 13 สิงหาคม 2563 ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการในคณะกรรมการขับเคลื่อนมาตรการบริหารเศรษฐกิจภายใต้ศูนย์บริหารสถานการณ์เศรษฐกิจจากผลกระทบจากการระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19) 
== ประวัติ ==
พลเอกณัฐ อินทรเจริญ เกิดที่จังหวัดพระนคร  (กรุงเทพมหานครในปัจจุบัน) เป็นบุตรของนายวิจัย กับนางอมร อินทรเจริญ มีพี่น้อง 7 คน คู่สมรส นางรมิดา อินทรเจริญ นายกสมาคมภริยาข้าราชการสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม มีบุตรและธิดา 3คน ชาย1 คนหญิง 2 คน
==  การศึกษา ==
พ.ศ. 2520 โรงเรียนหอวัง กรุงเทพฯ
พ.ศ. 2522 โรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ ๒๐ (ตท.20)
พ.ศ. 2527 โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่นที่ ๓๑ (จปร.31)
พ.ศ. 2529 หลักสูตรชั้นนายร้อย เหล่าทหารราบ รุ่นที่ ๗๔
พ.ศ. 2533 หลักสูตรชั้นนายพัน เหล่าทหารราบ รุ่นที่ ๕๓
พ.ศ. 2536 โรงเรียนเสนาธิการทหารบก ชุดที่ ๗๑
พ.ศ. 2558 วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ ๕๘
== การรับราชการทหาร ==
พ.ศ. 2527 ผู้บังคับหมวดปืนเล็ก กองร้อยอาวุธเบากองพันทหารราบที่ ๑ กรมทหารราบที่ ๒ รักษาพระองค์
พ.ศ. 2531 ผู้บังคับกองร้อยอาวุธเบา กองพันทหารราบที่ ๑ กรมทหารราบที่ ๒ รักษาพระองค์
พ.ศ. 2534 นายทหารยุทธการและการฝึก กองพันทหารราบที่ ๑ กรมทหารราบที่ ๒ รักษาพระองค์
พ.ศ. 2539 หัวหน้าฝ่ายการข่าวกรอง กองพลทหารราบที่ ๒ รักษาพระองค์
พ.ศ. 2540 หัวหน้าฝ่ายยุทธการ กองพลทหารราบที่ ๒ รักษาพระองค์
พ.ศ. 2548 เสนาธิการมณฑลทหารบกที่ ๑๑
พ.ศ. 2549 ผู้บังคับการจังหวัดทหารบกกาญจนบุรี
พ.ศ. 2552 หัวหน้าสำนักงานรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
พ.ศ. 2553 ผู้บังคับการจังหวัดทหารบกกาญจนบุรี (อัตราพลตรี)
พ.ศ. 2556 ผู้บัญชาการมณฑลทหารบกที่ ๑๔
พ.ศ. 2557 ผู้บัญชาการกองพลทหารราบที่ ๙
พ.ศ. 2558 รองแม่ทัพภาคที่ ๑
พ.ศ. 2559 รองเสนาธิการทหารบก
พ.ศ. 2560  หัวหน้านายทหารฝ่ายเสนาธิการประจำรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
พ.ศ. 2560  รองปลัดกระทรวงกลาโหม
พ.ศ. 2561  ปลัดกระทรวงกลาโหม
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
ทหารบกชาวไทย
ปลัดกระทรวงกลาโหมไทย
นักการเมืองไทย
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
บุคคลจากโรงเรียนหอวัง
บุคคลจากโรงเรียนเตรียมทหาร
บุคคลจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
บุคคลจากโรงเรียนเสนาธิการทหารบก
บุคคลจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเหรียญจักรมาลา
พระนางเข่มะนอ

พระนางเข่มะนอ (ခေမနော, ) พระอัครมเหสีร่วมของ พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ แห่ง ราชวงศ์ตองอู ร่วมกับ พระนางธัมมเทวี ระหว่าง ค.ศ. 1545 ถึง 1550 พระองค์เป็นชาวมอญและเป็นธิดาบุญธรรมของเศรษฐีนีแห่ง หงสาวดี ซึ่งค้นพบพระนางเมื่อยังเยาว์ในทุ่งเลี้ยงปศุสัตว์ของเศรษฐีนี
ราชวงศ์ตองอู
ชาวมอญ