pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อี บย็อง-ฮ็อน

อี บย็อง-ฮ็อน (; เกิด 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1970) เป็นนักแสดงชายชาวเกาหลีใต้ มีชื่อเสียงจากละครชุดเรื่อง Beautiful Days (เพียงแค่ใจเรารักกัน)  และ All In (เทหน้าตัก รักหมดใจ) 
== ประวัติ ==
อี บย็อง-ฮ็อน เข้าสู่วงการด้วยการแสดงละครที่ออกอากาศทางช่อง KBS ในปี 1991 แต่ในสมัยก่อนละครทางทีวีไม่ได้รับความนิยมเท่าที่ควร แต่เขาก็ยังคงทำงานมาเรื่อยจนเขามีโอกาสได้ก้าวขึ้นมารับงานภาพยนตร์ ในภาพยนตร์เรื่องแรกของเขามีชื่อว่า Who Drives Me Mad? ฉายในปี 1995 หลังจากเรื่องนี้ เขาก็อยู่ในวงการภาพยนตร์มาเรื่อย จนมาถึงเรื่องที่สร้างชื่อให้กับเขาคือ Joint Security Area (JSA) ในปี 2000
เขาไม่ได้ขายเฉพาะหน้าตาเท่านั้น แต่ฝีมือการแสดงของเขาก็ได้รับคำชมมากมาย โดยเฉพาะในบทจากเรื่อง JSA กับ Bungee Jumping of Their Own หลังจากนั้นเขาก็ได้รับงานละครและมีชื่อเสียงขึ้นในเรื่อง Beautiful Days โดยเข้าฉายในฤดูใบไม้ผลิปี 2001 ทางช่อง SBS และเป็นอีกเรื่องหนึ่งที่มีการส่งออกสู่ประเทศในแถบเอเชีย
ปี 2002 อี บย็อง-ฮ็อนแสดงร่วมกับ อี มิยอน ในเรื่อง Addicted เป็นแนวเมโลดราม่าเกี่ยวกับ พี่น้องสองคนที่รักหญิงคนเดียวกัน และต่อมาในปี 2003 เขาก็ได้แสดงละครที่ได้รับความนิยมสูงสุดและประสบความสำเร็จมากในเรื่อง All In
ปี 2004 อี บย็อง-ฮ็อน แสดงประกบกับนักแสดงหลายคนเช่น ชเว จีวู, ชู ซางมิ และ คิม ฮโยจิน ในเรื่อง Everybody Has Secrets เป็นภาพยนตร์แนวตลกที่สร้างใหม่จากไอริชในเรื่อง About Adam และในปีนั้นเอง ละครที่เขาแสดงไว้สองสามเรื่องก็เริ่มเข้าฉายที่ญี่ปุ่น และเริ่มมีความนิยมในตัวเขามากขึ้น ตัวเขาเองยังรู้สึกว่า จะได้รับความนิยมมากในญี่ปุ่นมากกว่าในบ้านเกิดตัวเองเสียอีก
ถัดมาในปี 2005 อี บย็อง-ฮ็อน แสดงภาพยนตร์เรื่องใหม่ในแนว แอ็คชั่นนัวร์ ของ คิม แจวุน ในเรื่อง A Bittersweet Life แต่ว่าผลการตอบรับต่ำกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้ทั้งในเกาหลีและญี่ปุ่น สำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการส่งชื่อเพื่อให้ฉายในงาน 2005 Cannes Film Festival โอกาสนี้ทำให้อีมีโอกาสได้เดินใน "พรมแดง" เพื่อเป็นส่วนหนึ่งในการเก็บเกี่ยวประสบการณ์ชีวิตของเขาเอง
== ชีวิตส่วนตัว ==
อีเกิดที่โซล ประเทศเกาหลีใต้ เขามีน้องสาวชื่อ Lee Eun-hee ที่ชนะรางวัล Miss Congeniality portion ของมิสโคเรียใน ค.ศ. 1996 เขาจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยฮันยางในสาขาเอกวรรณกรรมภาษาฝรั่งเศส และบัณฑิตวิทยาลัยจากมหาวิทยาลัยจุงอังในสาขาเอกโรงละครและการถ่ายภาพยนตร์ ลีใช้เวลาว่างในการฝึกเทควันโด
== ผลงาน ==
=== ละครโทรทัศน์ ===
=== ภาพยนตร์ ===
=== รางวัลที่ได้รับ ===
2010 46th Baeksang Arts Award: Best TV Actor Award (IRIS)
2009 KBS Drama Awards: Daesang (Grand Prize) (IRIS)
2009 KBS Drama Awards: Best Couple Award with Kim Tae Hee (IRIS)
2009 KBS Drama Awards: Netizen Popularity Award (IRIS)
2006 42nd Baeksang Arts Award: Best Actor Award ("A Bittersweet Life")
2005 Busan Cinema Critics Award: Best Leading Actor Award ("A Bittersweet Life")
2003 39th Baeksang Arts Award: Best TV Actor Award (All In)
2002 38th Baeksang Arts Award: Best Actor Award
2001 SBS Drama Awards: Best Actor Award
2001 22nd Blue Dragon Awards: Popularity Award
2000 Busan Cinema Critics Award: Best Leading Actor Award
1996 KBS Drama Awards: Best Actor Award
1995 KBS Drama Awards: Best Actor Award
1993 KBS Drama Awards: Best Actor Award
1992 KBS Drama Awards: Best Actor Award
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
บุคคลจากซ็องนัม
บุคคลจากโซล
พุทธศาสนิกชนชาวเกาหลีใต้
นักร้องเคป็อป
นายแบบเกาหลีใต้
นักแสดงเกาหลีใต้
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบึงกาฬ

จังหวัดบึงกาฬ มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 3 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 3 คน จากทั้งหมด 400 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย
==ประวัติศาสตร์==
หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยขณะนั้นบึงกาฬยังเป็นเพียงอำเภอหนึ่งของจังหวัดหนองคาย
ปี พ.ศ. 2554 บึงกาฬยกฐานะขึ้นเป็นจังหวัด และได้แยกเขตการเลือกตั้งที่ 2 ของจังหวัดหนองคาย (จากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550) มาเป็นเขตการเลือกตั้งของจังหวัดบึงกาฬ โดยมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชุดแรก คือ นายยุทธพงษ์ แสงศรี นายเชิดพงศ์ ราชป้องขันธ์ และนายไตรรงค์ ติธรรม
นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากครั้งที่สุด คือ 3 สมัย ได้แก่ นายเชิดพงศ์ ราชป้องขันธ์ และนายไตรรงค์ ติธรรม
==เขตเลือกตั้ง==
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=90%
|- style="background:#cccccc"
| width = 10% | การเลือกตั้ง || width = 65% | เขตเลือกตั้ง || width= 10% | แผนที่ ||width= 15% | จำนวน ส.ส.
|-
| พ.ศ. 2554||align=left rowspan=3|· เขตเลือกตั้งที่ 1 : อำเภอโซ่พิสัย, อำเภอปากคาด, อำเภอเมืองบึงกาฬ และอำเภอบุ่งคล้า· เขตเลือกตั้งที่ 2 : อำเภอบึงโขงหลง, อำเภอเซกา, อำเภอพรเจริญ และอำเภอศรีวิไล||rowspan=3|200px||rowspan=3|2 คน (เขตละ 1 คน)
|-
| พ.ศ. 2557
|-
| พ.ศ. 2562
|-
| พ.ศ. 2566||align=left|· เขตเลือกตั้งที่ 1 : อำเภอเมืองบึงกาฬ และอำเภอศรีวิไล· เขตเลือกตั้งที่ 2 : อำเภอบุ่งคล้า, อำเภอบึงโขงหลง และอำเภอเซกา· เขตเลือกตั้งที่ 3 : อำเภอพรเจริญ, อำเภอโซ่พิสัย และอำเภอปากคาด||200px||3 คน (เขตละ 1 คน)
|}
==รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต==
===ชุดที่ 23; พ.ศ. 2550===
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=30%
|- style="background:#cccccc"
| width = 5% | เขต || width = 30% | ชุดที่ 23 พ.ศ. 2550
|-
| rowspan=3 | 2 || bgcolor="#ffb6b6" | นายยุทธพงษ์ แสงศรี
|-
| bgcolor="#ffb6b6" | นายเชิดพงศ์ ราชป้องขันธ์
|-
| bgcolor="#ffb6b6" | นายไตรรงค์ ติธรรม
|}
แยกมาจากเขตเลือกตั้งที่ 2 จังหวัดหนองคาย
===ชุดที่ 24–26; พ.ศ. 2554–2566===
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #gold; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width=95%
|- style="background:#cccccc"
| width = 10% | ชุดที่ || width = 10% | การเลือกตั้ง || width = 20% | เขตเลือกตั้งที่ 1 || width = 20% | เขตเลือกตั้งที่ 2 || width = 20% | เขตเลือกตั้งที่ 3
|-
| ชุดที่ 24 || พ.ศ. 2554|| bgcolor="#ffb6b6" rowspan=2| นายเชิดพงศ์ ราชป้องขันธ์ || bgcolor="#ffb6b6" rowspan=2| นายไตรรงค์ ติธรรม || rowspan=2| –
|-
| ชุดที่ 25 || พ.ศ. 2562
|-
| ชุดที่ 26 || พ.ศ. 2566|| bgcolor="#b0ceff"| นายสยาม เพ็งทอง || bgcolor="#b0ceff"| นายสุวรรณา กุมภิโร || bgcolor="#ffb6b6"| นายนิพนธ์ คนขยัน
|}
==รูปภาพ==
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คณะกรรมการการเลือกตั้งจังหวัดบึงกาฬ 
บังกาฬ
การเมืองจังหวัดบึงกาฬ
กากหมากตาฤๅษี

กากหมากตาฤๅษี  หรือขนุนดิน ชื่อสามัญเช่น Nutmeg tree; c=粗穗蛇菰; Nấm ngọc cẩu เป็นพืชประเภทพืชเบียนหรือกาฝาก อยู่ในวงศ์ขนุนดิน (Balanophoraceae) ในประเทศไทยพบพรรณไม้วงศ์ขนุนดิน 1 สกุล คือ สกุล Balanophora มีทั้งหมด 5 ชนิด โดยหนึ่งในนั้นได้แก่ กากหมากตาฤๅษี
== ลักษณะทั่วไป ==
เป็นพืชเบียน คือดำรงชีวิตโดยการเกาะอาศัยแย่งอาหารจากรากพืชชนิดอื่น ลำต้นอยู่รวมกันเป็นก้อนขนาดใหญ่ใต้ดิน โดยลำต้นจะมีหลายสี เช่น สีน้ำตาล สีแดง สีแดงปนน้ำตาล สีเหลือง หรือสีเหลืองปนส้ม ความสูงของต้นทั้งหมดประมาณ 10–30 เซนติเมตร ลักษณะใบมีขนาดเล็ก เรียงเวียนรอบลำต้น สีเหลืองอมแดงหรือน้ำตาล ปลายใบแหลม ออกดอกเป็นช่อ ดอกเพศผู้มีประมาณ 4–5 กลีบ กว้าง 2–6 เซนติเมตร ยาว 4–15 เซนติเมตร ช่อดอกเพศเมียรูปทรงกลม รูปทรงกลมหรือทรงรี ขนาด 3–8 เซนติเมตร ออกดอกระหว่างเดือนกันยายนถึงเดือนกุมภาพันธ์ หรือประปรายตลอดปี
ตามรายงาน กากหมากฤๅษีจะเบียนรากพืชของต้นไม้บางชนิดในสกุลหมีเหม็น (Litsea) บางชนิดในสกุลกระพี้จั่น (Millettia) บางชนิดในสกุลมะขามเทศ (Pithecellobium) และบางชนิดในสกุลแสลงใจ (Strychnos) นอกจากนี้ อาจเบียนรากพืชที่เป็นไม้เถาบางชนิดในสกุลกวาวเครือ (Butea) บางชนิดในสกุลเถาคัน (Cissus) และบางชนิดในสกุลเครือเขาน้ำ (Tetrastigma)
== แหล่งที่พบ ==
กากหมากตาฤๅษีพบการกระจายพันธุ์อยู่ในประเทศอินเดีย, จีนตอนใต้, พม่า, ภูมิภาคอินโดจีน และมาเลเซีย ส่วนในประเทศไทยพบได้ทุกภาค โดยจะพบตามป่าดิบชื้น, ป่าดิบเขา, ป่าเบญจพรรณ ที่มีความสูงตั้งแต่ 500–2,000 เมตรจากระดับน้ำทะเล
== ประโยชน์ ==
สามารถนำมาทำยาแก้โรคหอบหืด โดยนำลำต้นหั่นเป็นแผ่น ๆ ตากแห้งแล้วนำไปผสมกับสมุนไพร ในเกาะชวาใช้สารคล้ายไขผึ้งปริมาณมากในส่วนดอกของกากหมากตาฤๅษีเป็นเชื้อเพลิงสำหรับคบเพลิง
== ชื่อท้องถิ่น ==
ชื่อของกากหมากตาฤๅษี จะเรียกแตกต่างกันในแต่ละท้องถิ่น ดังนี้
ภาคเหนือ – กกหมากพาสี
ภาคกลาง – ขนุนดิน
ประจวบคีรีขันธ์ – ดอกกฤษณารากไม้
ตราด – กากหมากตาฤๅษี
ชุมพร – บัวผุด
สระบุรี – ว่านดอกดิน
เลย – เห็ดหิน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กาฝาก
สกุลขนุนดิน
หน้าไม้

หน้าไม้ เป็นอาวุธอันประกอบด้วยคันศรติดตั้งบนด้าม และยิงกระสุนวิถีโค้ง ที่มักเรียกว่า bolt หรือ quarrel หน้าไม้ในยุคกลางมีชื่อเรียกหลายชื่อ ซึ่งส่วนมากมีรากศัพท์มาจากคำว่า ballista ซึ่งเป็นเครื่องบิดที่มีรูปลักษณ์คล้ายกับหน้าไม้
ในประวัติศาสตร์ หน้าไม้มีบทบาทสำคัญในการสงครามเอเชียตะวันออก ยุโรป และเมดิเตอร์เรเนียน ปัจจุบัน หน้าไม้ใช้ในกีฬา การล่าสัตว์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
International Crossbow Shooting Union (IAU) 
World Crossbow Shooting Association (WCSA)
จตุภูมิ ชินวงศ์

จตุภูมิ ชินวงศ์  เกิดวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 ที่จังหวัดนครราชสีมา เป็นนักยกน้ำหนักชาวไทย ที่ได้รับการกล่าวว่าเป็นนักยกน้ำหนักชายทีมชาติไทย ที่มีโอกาสได้รับเหรียญรางวัลในโอลิมปิกเกมส์ 2012 มากที่สุด ที่ซึ่งเขาเข้าแข่งขันในรุ่น 77 กก. โดยเขาได้อันดับสี่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
== ประวัติ ==
จตุภูมิ ชินวงศ์ เป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรีจากสถาบันการพลศึกษา จังหวัดมหาสารคาม เขาเข้าร่วมแข่งขันในกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในรุ่น 77 กก. ที่ซึ่งเขายกในท่าสแนตช์ได้ 157 กก. และคลีนแอนด์เจิร์กยกได้ 191 กก. โดยมีน้ำหนักรวมที่ 348 กก. ซึ่งจตุภูมิได้อันดับที่ 4 ของการแข่งขัน โดยเป็นฝ่ายแพ้นักยกน้ำหนักชาวคิวบาที่ได้รับเหรียญทองแดงไปเพียง 1 กก. ซึ่งเกือบเป็นการสร้างประวัติศาสตร์ในฐานะนักยกน้ำหนักชายชาวไทยคนแรกที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
จตุภูมิเข้าแข่งขันยกน้ำหนักเยาวชนชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ในวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ซึ่งจัดขึ้นที่โรงเรียนศึกษาสงเคราะห์ จังหวัดเชียงใหม่ ที่ซึ่งเขาเป็นผู้ได้รับ 3 เหรียญทองจากท่าสแนตช์ที่ 152 กก., คลีนแอนด์เจิร์กที่ 192 กก. และน้ำหนักรวมที่ 344 กก.
== สถิติการแข่งขัน ==
{|class = "wikitable" style="text-align:center;"
! rowspan=2 width=250|พ.ศ.
! rowspan=2 width=250|รายการ
! rowspan=2 width=250|สถานที่
! rowspan=2 width=60|รุ่น
!colspan=4| สแนตช์ (กก.)
!colspan=4| คลีนแอนด์เจิร์ก (กก.)
!rowspan=2 width=60|รวม
! rowspan=2 width=40|อันดับ
|-
! width=40|1
! width=40|2
! width=40|3
! width=40|อันดับ
! width=40|1
! width=40|2
! width=40|3
! width=40|อันดับ
|-
| 2555 ||align=left| โอลิมปิกฤดูร้อน ชาย -77 กก. || กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร || 76.64 ||157  || 161 || 162|| 4 || 191  || 195 || 195 || 4 || 348||4
|-
| 2554 ||align=left| ชายชิงแชมป์โลก -77 กก. || กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส || 76.60 || 146 || 146 || 151 || 20 || 185 || 185 || 189 || 11 || 331|| 13
|-
| 2554 ||align=left| จูเนียร์เอเชียนแชมเปี้ยนชิป ชาย -85 กก. || เมืองพัทยา ประเทศไทย || 77.65 || 145 || 150 || 153 ||  || 183 || 189 || 189 ||  || 342 || 
|-
| 2554 ||align=left| จูเนียร์เวิลด์แชมเปี้ยนชิป ชาย -77 กก. || รัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย || 76.40 || 145 || 150 || 150 || 4 || 179 || 185 || 185 ||  || 335 || 
|-
| 2553 ||align=left| โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ชาย -77 กก. || ประเทศสิงคโปร์ || 76.69 ||133 || 138 || 141 || 2 || 160 || 170 || 183 || 2 || 311|| 
|-
| 2552 ||align=left| ชิงแชมป์โลกเยาวชน ชาย -69 กก. || จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย || 68.66 || 115 || 115 || 120 || 11 || 145 || 150 || 150 || 7 || 260|| 9
|}
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== รางวัลที่ได้รับ ==
วันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2555 - รางวัลรองนักกีฬาเยาวชนสมัครเล่นดีเด่นชาย วันกีฬาแห่งชาติ 2555 ที่อินดอร์สเตเดี้ยม หัวหมาก
== อ้างอิง ==
นักยกน้ำหนักชาวไทย
นักยกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติไทย
ผู้เข้าแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญเงินโอลิมปิกเยาวชน
นักกีฬาเหรียญทองแดงเอเชียนเกมส์ชาวไทย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ
บุคคลจากจังหวัดนครราชสีมา
บุคคลจากจังหวัดมหาสารคาม
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ บ.ภ.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ภ.
นักยกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
น้ำตกวังทอง

น้ำตกวังทอง เป็นน้ำตกหนึ่งในสองแห่งที่อยู่ในบริเวณแหล่งต้นน้ำของแม่น้ำวัง อันเกิดจากแนวเขาผีปันน้ำ (น้ำตกอีกแห่งคือ น้ำตกวังแก้ว) อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติดอยหลวง ตำบลวังแก้ว อำเภอวังเหนือ จังหวัดลำปาง ทางเข้าหมู่ที่ 3 บ้านป่าแหน่ง สภาพทางเป็นทางดินอัดลูกรังระยะทางจากปากทางเข้าหมู่บ้านถึงน้ำตกประมาณ 3.5 กิโลเมตร ทางเลียบไม่ขึ้นเขา สภาพเป็นที่นาในหุบเขาเล็กจนถึงชั้นน้ำตกชั้นที่ 1 น้ำตกแห่งนี้ไม่มีเจ้าหน้าที่อุทยานประจำ ไม่มีค่าธรรมเนียมเข้าชม มีที่จอดรถก่อนถึงน้ำตกประมาณ 300 เมตร เดินทางถึงชั้นสองของน้ำตกใช้เวลาประมาณ 5 นาที น้ำตกแห่งนี้มีจำนวนกว่า 10 ชั้น มีชั้นสูง ๆ กว่า 200 เมตร มีแอ่งน้ำใส ลึกบางแห่ง
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปภาพน้ำตกวังทองและน้ำตกวังแก้ว
วังทอง
อำเภอวังเหนือ
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน

เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน (Державний гімн Української Радянської Соціалістичної Республіки - Deržavný himn Ukrajinśkoji Radjanśkoji Socialistyčnoji Respubliky) เป็นเพลงชาติของประเทศยูเครนสมัยอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต (ในชื่อ "สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน").
==ประวัติ==
เพลงชาติฉบับดังกล่าวเริ่มใช้เมื่อ ค.ศ. 1949 - ค.ศ. 1991. เรียบเรียงทำนองโดย อันตอน ดมือตรอวึช แลแบดือแนตส์ (ยูเครน: Антон Дмитрович Лебединець; Anton Dmytrovyč Lebedynets), และ ประพันธ์บทร้องโดย เปาลอ ตือชือนา (ยูเครน: Павло Тичина; Pavlo Tyčyna). ในปี ค.ศ. 1978 ได้มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อร้องในบทที่ 2 เพื่อลบล้างอิทธิพลโจเซฟ สตาลิน ที่ปรากฏอยู่ในเพลง (เป็นส่วนหนึ่งของนโยบายโต้อภิวัฒน์สตาลิน) เนื้อร้องฉบับภาษายูเครนที่ปรากฏในบทความนี้เป็นฉบับที่มีการแก้ไขในปีนั้น ส่วนฉบับภาษารัสเซียเป็นเนื้อร้องฉบับก่อนปี พ.ศ. 2520.
==บทร้อง==
=== บทร้อง พ.ศ. 2492 (สมัยสตาลิน) ===
=== บทร้อง พ.ศ. 2521 (ฉบับแก้ไข) ===
=== คำแปล ===
{|
! บทร้อง พ.ศ. 2492 (ฉบับสตาร์ลิน)
! บทร้อง พ.ศ. 2520 (ฉบับแก้ไข)
|- style="vertical-align:top; white-space:nowrap;"
|
จงมีชีวี ยูเครน อันงดงามและทรงพลัง
เธอจะพบแต่ความสุขในสหภาพโซเวียต
ความเสมอภาคท่ามกลางความเสมอภาค อิสรภาพท่ามกลางอิสรภาพ
ภายใต้แสงตะวันฉายแห่งอิสรภาพ เธอจะเบ่งบานดั่งบุษบา
ท่อนประสานเสียง:
จงเจริญเถิดสหภาพโซเวียต จงเจริญ!
จงเจริญเถิดมาตุภูมิแห่งประชาภราดร!
จงมีชีวียูเครน รัฐแห่งโซเวียต
ประเทศชาติที่รวมกันอีกครั้งไปชั่วกาลนาน!
ตลอดการทำยุทธ์เพื่อชะตาของประชาชน
ประชาชาวรัสเซียคือมิตรและภราดร
และเลนินส่องทางชี้ให้เราสู่อิสรภาพ
และสตาลินชี้นำเราสู่แสงสว่างอันสูงส่ง
ท่อนประสานเสียง:
เราจะกำจัดศัตรูที่รุกรานเราไปให้หมด
ด้วยดาบอันศักดิ์สิทธ์แห่งความกริ้วแห่งปวงประชา
ภายใต้ธงสหภาพโซเวียตที่เราจงรักภักดี
และในโลกแห่งคอมมิวนิสต์ เราจะเดินไปอย่างผ่าเผย
ท่อนประสานเสียง:
|
จงมีชีวี ยูเครน อันงดงามและทรงพลัง
เธอจะพบแต่ความสุขในสหภาพโซเวียต
ความเสมอภาคท่ามกลางความเสมอภาค อิสรภาพท่ามกลางอิสรภาพ
ภายใต้แสงตะวันฉายแห่งอิสรภาพ เธอจะเบ่งบานดั่งบุษบา
ท่อนประสานเสียง:
จงเจริญเถิดสหภาพโซเวียต จงเจริญ!
จงเจริญเถิดมาตุภูมิในความเป็นนิรันดร์!
จงมีชีวียูเครน รัฐแห่งโซเวียต
ในสังคมอันกลมเกลียวแห่งพี่น้องประชาชน!
ตลอดการทำยุทธ์เพื่อชะตาของประชาชน
ประชาชาวรัสเซียคือมิตรและภราดร
เลนินชี้นำเราในการรบแห่งชัยชนะ (การปฏิวัติตุลาคม)
ภายใต้ธงตุลาคมสู่แสงสว่างอันสูงส่ง
ท่อนประสานเสียง:
เราจะให้แผ่นดินมีเกียรติยศด้วยกรรมกร
เห็นพ้องในความจริงแห่งความคิดอมตะ
ในโลกแห่งคอมมิวนิสต์คืออนาคตอันยิ่งใหญ่
พรรคของเลนินนำเราอย่างชาญฉลาด
ท่อนประสานเสียง:
||
|}
== สื่อ ==
== ดูเพิ่ม ==
เชเนวเมร์ลาอูครายีนา
เพลงชาติสหภาพโซเวียต
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
MIDI file 
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน (ขับร้อง)
Lyrics เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน - nationalanthems.info
สกอร์เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน
ยยูเครน
สัญลักษณ์ของประเทศยูเครน
ดนตรียูเครน
ขวง

ขวง, ผักขวง, สะเดาดิน หรือ ผักขี้ขวง (sweetjuice) เป็นชื่อไม้ล้มลุกชนิด Glinus oppositifolius A. DC. ในวงศ์ Molluginceae เป็นสกุลพืชเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน ทั้งยังเป็นพืชคลุมดิน เจริญเติบโตดีในพื้นที่ชุ่มน้ำ มีลำต้นขนาดเล็ก ทอดเลื้อยไปตามพื้นดิน ดอกมีสีขาวอมเขียว บางชนิดใช้เป็นสมุนไพร และบางชนิดใช้ทำอาหาร
== ลักษณะทางกายภาพ ==

ลำต้น พืชล้มลุก มีลำต้นเตี้ยหรือติดราบไปกับดินทอดเลื้อยและแตกแขนงออกคลุมดิน
ใบ ใบมีสีเขียว ขนาดเล็กยาวเรียว ใบออกจากข้อของลำต้นแต่ละข้อมีใบประมาณ 4–5 ใบ ก้านใบสั้น โคนใบสอบ ขอบใบเรียบ ปลายใบแหลมหรือมน ขนาดใบกว้างประมาณ 0.3–0.5 เซนติเมตร ยาวประมาณ 1.0–2.5 เซนติเมตร
ดอก ออกดอกเดี่ยวรอบ ๆ ข้อลำต้น ข้อละ 4–6 ดอก สีขาวอมเขียว มีกลีบดอก 5 กลีบแต่ละกลีบยาว 0.3 เซนติเมตร ก้านดอกยาวประมาณ 0.6–1.2 เซนติเมตร
ผล มีผลรูปยาวรี ยาวประมาณ 0.2 เซนติเมตร เมื่อผลแก่จะแตกเป็น 3 แฉก ภายในมีเมล็ดสีน้ำตาลแดง ขนาดเท่าเม็ดทรายอยู่จำนวนมาก
== การขยายพันธุ์ ==
ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด เป็นพรรณไม้กลางแจ้ง ชอบแดดจ้าสามารถขึ้นได้ในดินทุกชนิด โดยรดน้ำสัปดาห์ละ 2–3 ครั้ง
== ประโยชน์ ==
ทั้งต้นปรุงเป็นยาแก้ไข้ แก้ร้อนในกระหายน้ำ ถ้านำต้นสดมาผสมกับน้ำมันละหุ่งแล้วนำไปอุ่นจะใช้เป็นยาหยอดหูหรือแก้ปวดหูได้ หรือถ้านำต้นสดมาตำผสมกับขิงจะได้เป็นยาสุมกระหม่อมเด็ก แก้อาการปวดศีรษะ แก้หวัด แก้ไอได้ หรือนำผักขวงมาทำแกงแบบคนเหนือซึ่งให้รสชาติขมอร่อย โดยใส่มะเขือและปลาแห้ง (กินตอนร้อน ๆ เพราะถ้าหากเย็นแกงจะมีรสขม)
ไฟล์:Glinus oppositifolius (Bitter cumin) W IMG 0463.jpg|ขวง พบที่อานธรประเทศ ประเทศอินเดีย
ไฟล์:Glinus oppositifolius (Bitter cumin) W IMG 0461.jpg|ขวง พบที่อานธรประเทศ ประเทศอินเดีย
ไฟล์:Glinus oppositifolius (Bitter cumin) W2 IMG 0462.jpg|ขวง พบที่อานธรประเทศ ประเทศอินเดีย
ไฟล์:Rau Dang stir fried with Sambal Belacan.jpg|ขวง (Rau Dang) ผัดกับซัมบัล เบอลาจัน
== อ้างอิง ==
พืชที่รับประทานได้
วงศ์สะเดาดิน
สมุนไพร
วอลุม วัน

วอลุม วัน (Volume 1) เป็นอัลบัมเพลงของธงไชย แมคอินไตย์ ลำดับที่ 13 โดยค่ายจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 โดยมี Exclutive Producer Supervisors คือ บุษบา ดาวเรือง, พนเทพ สุวรรณะบุณย์ อัลบัมนี้มีจำนวน 11 เพลง ซึ่งมีเพลงดังอย่างเพลง โอ้ละหนอ มาย เลิฟ รวมถึงยังได้จัดคอนเสิร์ต วอลุม วัน โอ้ละหนอ มายเลิฟ ณ อิมแพคอารีน่าเมืองทองธานี ซึ่งเป็นคอนเสิร์ตที่ได้รับการตอบรับเป็นอย่างมาก โดยเป็นคอนเสิร์ตที่จัดมากรอบที่สุดถึง 4 รอบ และบัตรขายหมดเร็วที่สุดในปีนั้น
== รายชื่อเพลง ==
{|class="wikitable"
|- style="background:lightblue; color:black" align=center
| เพลง|| คำร้อง || ทำนอง|| เรียบเรียง
|-
| style="background:lightblue; color:black" | โอ้ละหนอ...My Love || Joey Boy || Joey Boy|| SpydamonkeeJoey Boy
|-
| style="background:lightblue; color:black" | ไม่แข่งยิ่งแพ้ || นิติพงษ์ ห่อนาค || ธนเดช ผาสุขธรรม|| ธนเดช ผาสุขธรรม
|-
| style="background:lightblue; color:black" | นานแล้ว || กมลศักดิ์ สุนทานนท์ปิติ ลิ้มเจริญ || พนเทพ สุวรรณะบุณย์|| พนเทพ สุวรรณะบุณย์
|-
| style="background:lightblue; color:black" | อยากถามก็ตอบ || นิติพงษ์ ห่อนาค || ธนเดช ผาสุขธรรม || ธนเดช ผาสุขธรรม
|-
| style="background:lightblue; color:black" | ไม่เคยยิ้ม...ไม่เคยเต้น || นิติพงษ์ ห่อนาค|| Bruno Brugnano || Bruno Brugnano
|-
| style="background:lightblue; color:black" | Hey พอแล้ว || ชัชชัย ชาบำเหน็จ ||  ชัชชัย ชาบำเหน็จ  || ชัชชัย ชาบำเหน็จ
|-
| style="background:lightblue; color:black" | พอก็ยังไม่พอ || กมลศักดิ์ สุนทานนท์ || พนเทพ สุวรรณะบุณย์ || พนเทพ สุวรรณะบุณย์
|-
| style="background:lightblue; color:black" | Believe || จักราวุธ แสวงผล || พิเนตร ดุลยนัย || พิเนตร ดุลยนัย
|-
| style="background:lightblue; color:black" | ยังจำได้ไหม || กมลศักดิ์ สุนทานนท์ปิติ ลิ้มเจริญ|| เพชร มาร์ || เพชร มาร์
|-
| style="background:lightblue; color:black" | ให้ท่า || ขัน ไทเทเนียมจักราวุธ แสวงผลNARA ||ขัน ไทเทเนียม || ขัน ไทเทเนียม
|-
| style="background:lightblue; color:black" | ก่อนจะเช้า || กมลศักดิ์ สุนทานนท์ || พนเทพ สุวรรณะบุณย์ || พนเทพ สุวรรณะบุณย์
|}
== รางวัล /ผลตอบรับ ==
ปี 2549 รางวัลมิวสิกวีดีโอยอดเยี่ยมแห่งปีกำกับมิวสิกโดย ประพัฒน์ คูศิริวาณิชกร จากงานประกาศผลรางวัล FAT award 2006 จัดโดยคลื่นวิทยุ FAT radio 104.5 จากมิวสิกเพลง "โอ้ละหนอ...My Love"
อัลบั้มศิลปินชายที่เป็นที่สุดแห่งปี 2005 จากสรุป "ที่สุดในความทรงจำ ที่สุด..ของแกรมมี่" วันที่ 21 มกราคม 2561 โดย GMM Superstar
== อ้างอิง ==
อัลบั้มเพลงของธงไชย แมคอินไตย์
อัลบั้มเพลงไทยสากล
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2548
อัลบั้มเพลงของค่ายจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
รำวงมาตรฐาน

thumb
รำวงมาตรฐาน เป็นการแสดงที่มีวิวัฒนาการมาจาก รำโทน เป็นการรำและร้องของชาวบ้าน ซึ่งจะมีผู้รำทั้งชายและหญิง รำกันเป็นคู่ ๆ รอบ ครกตำข้าวที่วางคว่ำไว้ หรือไม่ก็รำกันเป็นวงกลม โดยมีโทนเป็นเครื่องดนตรีประกอบจังหวะ ลักษณะการรำ และร้องเป็นไปตามความถนัด ไม่มีแบบแผนกำหนดไว้ คงเป็นการรำ และร้องง่าย ๆ มุ่งเน้นที่ความสนุกสนานรื่นเริงเป็นสำคัญ เช่น เพลงช่อมาลี เพลงยวนยาเหล เพลงหล่อจริงนะดารา เพลงตามองตา เพลงใกล้เข้าไปอีกนิด ฯลฯ ด้วยเหตุที่การรำชนิดนี้มีโทนเป็นเครื่องดนตรีประกอบจังหวะ จึงเรียกการแสดงชุดนี้ว่า รำโทน
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๘๗ ในสมัย จอมพล ป. พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี รัฐบาลตระหนักถึงความสำคัญของการละเล่นรื่นเริงประจำชาติ และเห็นว่าคนไทยนิยมเล่นรำโทนกันอย่างแพร่หลาย ถ้าปรับปรุงการเล่นรำโทนให้เป็นระเบียบทั้งเพลงร้องลีลาท่ารำ และการแต่งกาย จะทำให้การเล่นรำโทนเป็นที่น่านิยมมากยิ่งขึ้น จึงได้มอบหมายให้กรมศิลปากรปรับปรุงรำโทนเสียใหม่ให้เป็นมาตรฐาน มีการแต่งเนื้อร้อง ทำนองเพลงและนำท่ารำจากแม่บทมากำหนดเป็นท่ารำเฉพาะแต่ละเพลงอย่างเป็นแบบแผน
== เพลง ==
รำวงมาตรฐาน ประกอบด้วยเพลงทั้งหมด ๑๐ เพลง กรมศิลปากรแต่งเนื้อร้องจำนวน ๔ เพลง คือ เพลงงามแสงเดือน เพลงชาวไทย เพลงรำซิมารำ เพลงคืนเดือนหงาย ท่านผู้หญิงละเอียด พิบูลสงคราม แต่งเนื้อร้องเพิ่มอีก ๖ เพลง คือ เพลงดวงจันทร์วันเพ็ญ เพลงดอกไม้ของชาติ เพลงดวงจันทร์ขวัญฟ้า เพลงหญิงไทยใจงาม เพลงบูชานักรบ เพลงยอดชายใจหาญ ส่วนทำนองเพลงทั้ง ๑๐ เพลง กรมศิลปากร และกรมประชาสัมพันธ์เป็นผู้แต่ง
จากการสัมภาษณ์นางสุวรรณี ชลานุเคราะห์ ศิลปินแห่งชาติ สาชาศิลปะการแสดง (นาฏศิลป์ไทย) ปีพุทธศักราช ๒๕๓๓ อธิบายว่า ท่ารำเพลงรำวงมาตรฐานประดิษฐ์ท่ารำโดย นางลมุล ยมะคุปต์ นางมัลลี คงประภัศร์ และนางศุภลักษณ์ ภัทรนาวิก ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญการสอนนาฏศิลป์ไทย วิทยาลัยนาฏศิลป์ ส่วนผู้คิดประดิษฐ์จังหวะเท้าของเพลงดวงจันทร์วันเพ็ญ คือนางจิตรา ทองแถม ณ อยุธยา อาจารย์ใหญ่โรงเรียนสังคีตศิลป ปัจจุบันคือ วิทยาลัยนาฏศิลป ปีพ.ศ. ๒๔๘๕ – ๒๔๘๖ เมื่อปรับปรุงแบบแผนการเล่นรำโทนให้มีมาตรฐาน และมีความเหมาะสม จึงมีการเปลี่ยนแปลงชื่อจากรำโทนเป็น “รำวงมาตรฐาน” อันมีลักษณะการแสดงที่เป็นการรำร่วมกันระหว่างหญิง-ชายเป็นคู่ ๆ เคลื่อนย้ายเวียนไปเป็นวงกลม มีเพลงร้องที่แต่งทำนองขึ้นใหม่ มีการใช้ทั้งวงปี่พาทย์บรรเลงเพลงประกอบ และบางเพลงก็ใช้วงดนตรีสากลบรรเลงเพลงประกอบ ซึ่งเพลงร้องที่แต่งขึ้นใหม่ทั้ง ๑๐ เพลง
== รายชื่อเพลงและท่ารำ ==
== การแต่งกาย ==
เครื่องแต่งกายของรำวงมาตรฐาน ประกอบด้วย ๔ แบบดังนี้
แบบที่ ๑ แบบชาวบ้าน
ชาย นุ่งผ้าโจงกระเบน สวมเสื้อคอพวงมาลัย เอวคาดผ้าห้อยชายด้านหน้า
หญิง	 นุ่งโจงกระเบน ห่มผ้าสไบอัดจีบ ปล่อยผม ประดับดอกไม้ที่ผมด้านซ้าย คาดเข็มขัด ใส่เครื่องประดับ
แบบที่ ๒ แบบไทยพระราชนิยม
ชาย	 นุ่งโจงกระเบน สวมเสื้อราชปะแตน ใส่ถุงเท้า รองเท้า
หญิง	 นุ่งโจงกระเบน สวมเสื้อลูกไม้ สไบพาดบ่าผูกเป็นโบ ทิ้งชายไว้ข้างลำตัวด้านซ้าย ใส่เครื่องประดับมุก
แบบที่ ๓ แบบสากลนิยม
ชาย นุ่งกางเกง สวมสูท ผูกเน็กไท
หญิง	 นุ่งกระโปรงป้ายข้าง ยาวกรอมเท้า ใส่เสื้อคอกลม แขนกระบอก
แบบที่ ๔ แบบราตรีสโมสร
ชาย นุ่งกางเกง สวมเสื้อพระราชทาน ผ้าคาดเอวห้อยชายด้านหน้า
หญิง นุ่งกระโปรงยาวจีบหน้านาง ใส่เสื้อจับเดรป ชายผ้าห้อยจากบ่าลงไปทางด้านหลัง เปิดไหล่ขวา ศีรษะทำผมเกล้า
== ดูเพิ่ม ==
รำวง
วัฒนธรรมไทย
เชิดชัย อุดมไพจิตรกุล

เชิดชัย อุดมไพจิตรกุล เกิดเมื่อ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2484 เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวไทย ติดทีมชาติไทยเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2507 ที่ โตเกียว ในรุ่นแบนตัมเวท รอบแรก แพ้ การีมู ยัง จากไนจีเรีย ตกรอบแรก เมื่อ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2507 เข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2511 ที่ เม็กซิโก ในรุ่นแบนตัมเวท
เชิดชัย อุดมไพจิตรกุล หรือ เชิดชัย อุดม เกิดเมื่อ พ.ศ. 2484 ที่ อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นผู้ที่ชื่นชอบกีฬามวยแต่เด็ก โดยขึ้นชกทั้งมวยไทยและมวยสากล ได้แชมป์มวยนักเรียนของจังหวัดนครศรีธรรมราช เมื่อจบ ม.8 มาศึกษาต่อที่วิทยาลัยพลศึกษาที่กรุงเทพฯ จนจบ ปกศ.สูง ระหว่างนั้น ขึ้นชกมวยสากลสมัครเล่นในนามของวิทยาลัยพลศึกษา ได้แชมป์มวยสากลสมัครเล่นแห่งประเทศไทยตั้งแต่ พ.ศ. 2506 – 2511 ในรุ่นแบนตัมเวท จนติดทีมชาติไทย และได้เป็นอาจารย์ที่วิทยาลัยพลศึกษาด้วย
ผลงานการแข่งขันในนามทีมชาติไทย ได้เหรียญทองแดงมวยสากลสมัครเล่นแห่งเอเชียครั้งที่ 2 พ.ศ. 2508 ที่ เกาหลีใต้ เหรียญทองกีฬาแหลมทองครั้งที่ 3 พ.ศ. 2508 ที่ประเทศมาเลเซีย เหรียญทองกีฬาเอเชียนเกมส์ครั้งที่ 5 พ.ศ. 2509 ที่ กรุงเทพฯ เหรียญทองกีฬาแหลมทองครั้งที่ 4 พ.ศ. 2510 ที่ กรุงเทพฯ เหรียญเงินมวยสากลสมัครเล่นแห่งเอเชีย ครั้งที่ 3 พ.ศ. 2510 ที่ ศรีลังกา
นอกจากนั้น เชิดชัยยังได้ไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกในรุ่นแบนตัมเวทสองครั้ง ครั้งแรกคือ กีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 18 พ.ศ. 2507 ที่ ญี่ปุ่น รอบแรก แพ้ การีมู ยัง จากไนจีเรีย ตกรอบแรก เมื่อ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2507 และกีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 19 ที่ เม็กซิโก พ.ศ. 2511  แพ้ เฟอร์มิน เอสปีโนซา จากคิวบา ตกรอบ เมื่อ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2511 หลังจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่เม็กซิโกแล้ว เชิดชัยไปทำงานและศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยโอเรกอน สหรัฐอเมริกาจนจบปริญญาตรี ทำงานที่บริษัทในเครือ John Deere ตั้งแต่ พ.ศ. 2515 จนเกษียณอายุ ปัจจุบันเป็นเลขาธิการวัดพุทธโอเรกอน และที่ปรึกษานักเรียนไทย มหาวิทยาลัยโอเรกอน มีฐานะที่มั่นคง
== อ้างอิง ==
มณฑล สุริยะจันทร์. เชิดชัย อุดม (อุดมไพจิตรกุล). นิตยสารมวยโลก. ปีที่ 30 เล่มที่ 1342. 15 – 21 กุมภาพันธ์ 2555. หน้า 19
นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติไทย
นักมวยสากลสมัครเล่นชาวไทยชุดโอลิมปิก 1964
นักมวยสากลสมัครเล่นชาวไทยชุดโอลิมปิก 1968
นักกีฬาเหรียญทองซีเกมส์ชาวไทย
นักกีฬาเหรียญทองเอเชียนเกมส์ชาวไทย
บุคคลจากอำเภอปากพนัง
บุคคลจากรัฐออริกอน