pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เอกวัฒน์ นิรัตน์วรปัญญา

เอกวัฒน์ นิรัตน์วรปัญญา มีชื่อเล่นว่า เบสท์ เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 เป็นนักแสดง นายแบบชาวไทย เบสท์ เอกวัฒน์มีผลงานที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดคือ Last Summer ฤดูร้อนนั้น ฉันตาย รับบทเป็น ติ่ง  My name Is love เค้าเรียกผมว่าความรัก รับบท พี่แมว เป็นต้น
== ประวัติ ==
เบสท์ เอกวัฒน์ นิรัตน์วรปัญญา เกิดและเติบโตที่ กรุงเทพมหานคร เบสท์ เอกวัฒน์ เคยศึกษาที่โรงเรียนบอสโกพิทักษ์ จังหวัดนครปฐม และจบการศึกษาจากโรงเรียนวัดราชบพิธ ปัจจุบันกำลังศึกษาอยูที่คณะบริหารธุรกิจ สาขาวิชาการเงินและการลงทุน มหาวิทยาลัยรังสิต โดยได้ทุนเรียนจากทาง มหาวิทยาลัยรังสิต
== ผลงาน ==
=== ละคร ===
=== ภาพยนตร์ ===
=== มิวสิกวิดิโอ ===
==อ้างอิง==
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
บุคคลจากโรงเรียนวัดราชบพิธ
บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยรังสิต
นักแสดงชายชาวไทย
โรงพยาบาลกุสุมาลย์

โรงพยาบาลกุสุมาลย์ (Kusuman Hospital) เป็นโรงพยาบาลชุมชน ระดับทุติยภูมิ 2.1 (F2) ขนาด 60 เตียง (ปัจจุบันเปิดให้บริการจริง 40 เตียง) สังกัดสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสกลนคร สำนักปลัดกระทรวงสาธารณสุข กระทรวงสาธารณสุข ตั้งอยู่บนถนนนิตโย (สกลนคร-นครพนม) ในเขตพื้นที่ตำบลนาโพธิ์ อำเภอกุสุมาลย์ จังหวัดสกลนคร บนเนื้อที่ 28 ไร่ 2 งาน 37 ตารางวา เริ่มเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการครั้งแรก เมื่อวันที่  ให้บริการด้านการตรวจรักษาโรคทั่วไป ส่งเสริม ป้องกัน และฟื้นฟูสภาพของประชาชนในพื้นที่อำเภอกุสุมาลย์ และพื้นที่ใกล้เคียง
==  ประวัติ ==
โรงพยาบาลกุสุมาลย์ เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการครั้งแรก เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2526 โดยเป็นโรงพยาบาล ขนาด 10 เตียง ต่อมาในปี พ.ศ. 2531 ได้รับการยกฐานะเป็นโรงพยาบาลขนาด 30 เตียง เพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการให้บริการมากยิ่งขึ้น และเมื่อปี พ.ศ. 2540 ได้ยกระดับเป็นโรงพยาบาลขนาด 60 เตียง ซึ่งในปัจจุบันเปิดให้บริการจริง 40 เตียง โดยมีแพทย์หญิงธีรารัตน์ พลราชม เป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาล (พ.ศ. 2558 – ปัจจุบัน)
== ตำแหน่งที่ตั้ง ==
โรงพยาบาลกุสุมาลย์ ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ตำบลนาโพธิ์ อำเภอกุสุมาลย์ จังหวัดสกลนคร ห่างจากที่ว่าการอำเภอกุสุมาลย์ ไปทางจังหวัดสกลนคร 4 กิโลเมตร ห่างจากโรงพยาบาลสกลนคร 40 กิโลเมตร ห่างจากโรงพยาบาลนครพนม 53 กิโลเมตร และห่างจากโรงพยาบาลโพนนาแก้ว จังหวัดสกลนคร ซึ่งเป็นโรงพยาบาลชุมชนที่ใกล้ที่สุด 30 กิโลเมตร
== ผู้อำนวยการโรงพยาบาล ==
รายนามผู้อำนวยการโรงพยาบาลกุสุมาลย์ มีดังนี้
== หน่วยงานในโรงพยาบาล ==
กลุ่มงานบริหารทั่วไป
กลุ่มงานเทคนิคการแพทย์
กลุ่มงานทันตกรรม
กลุ่มงานเภสัชกรรมและคุ้มครองผู้บริโภค
กลุ่มงานการแพทย์
กลุ่มงานโภชนศาสตร์
กลุ่มงานรังสีวิทยา
กลุ่มงานเวชกรรมฟื้นฟู
กลุ่มงานประกันสุขภาพ ยุทธศาสตร์ และสารสนเทศทางการแพทย์
กลุ่มงานบริการด้านปฐมภูมิและองค์รวม
กลุ่มงานการพยาบาล
*งานการพยาบาลผู้ป่วยนอก
*งานการพยาบาลผู้ป่วยอุบัติเหตุฉุกเฉินและนิติเวช
*งานการพยาบาลผู้ป่วยใน
*งานการพยาบาลผู้ป่วยผ่าตัดและวิสัญญีพยาบาล
*งานพยาบาลหน่วยควบคุมการติดเชื้อและงานจ่ายกลาง
*งานการพยาบาลผู้คลอด
กลุ่มงานการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก
== อาคารและสิ่งก่อสร้าง ==
โรงพยาบาลกุสุมาลย์มีพื้นที่ 28 ไร่ 2 งาน 37 ตารางวา มีอาคารและสิ่งก่อสร้างที่สำคัญ ดังนี้
อาคารผู้ป่วยนอก ประกอบด้วย ห้องอุบัติเหตุฉุกเฉิน ห้องบัตร ห้องชันสูตร ห้องตรวจโรคผู้ป่วยนอก ห้องจ่ายยา และห้องจ่ายเงิน
อาคารผู้ป่วยนอกเดิม ประกอบด้วย ห้องบริหารทั่วไป ห้องประชุมเล็ก ห้องงานประกันสุขภาพ ห้องกลุ่มการพยาบาล ห้องคลอด-ห้องหลังคลอด ห้องผ่าตัด และห้องเอกซเรย์
อาคารปุญโญภาโส ประกอบด้วย ห้องผู้ป่วยแยกโรค และห้องผู้ป่วยพิเศษ
อาคารผู้ป่วยใน ประกอบด้วย ห้องผู้ป่วยสามัญ ห้องผู้ป่วยพิเศษ และห้องผู้ป่วยแยกโรค
อาคารกายภาพบำบัด ประกอบด้วย งานกายภาพบำบัด และงานบริการด้านปฐมภูมิและองค์รวม
อาคารพระรัชมงคลนายก ประกอบด้วย งานแพทย์แผนไทย/แผนจีน ห้องประชุมแพทย์แผนไทย ศูนย์คอมพิวเตอร์ และศูนย์คุณภาพ
อาคารทันตกรรมปัญโญภาโส ประกอบด้วย งานทันตกรรม และห้องประชุมทันตกรรม
อาคารอื่นๆ ประกอบด้วย ห้องประชุมรัชมงคลนายก (หลวงปู่คำดี) คลังยา โรงครัว หน่วยจ่ายกลาง-ซักฟอก คลังพัสดุ และบ้านพักเจ้าหน้าที่
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กุสุมาลย์
อำเภอกุสุมาลย์
ลำดับรายการโทรทัศน์

redirect ลำดับรายการโทรทัศน์
ราสโคล

ราสโคล (Raskol) (link=no|раскол, , แปลว่า "แยกออก, แยกตัว" or "ศาสนเภท") เป็นเหตุการณ์ความแตกแยกระหว่างคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ซึ่งเป็นคริสตจักรทางการกับกลุ่มความเชื่อเก่า ในช่วงกลางศตวรรษที่ 17 เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นจากการปฏิรูปศาสนาของอัครบิดรนิคอนแห่งมอสโก ในปีค.ศ. 1653 ซึ่งพยายามสร้างความเท่าเทียมกันระหว่างศาสนจักรกรีกและศาสนจักรรัสเซีย
==ราสโคล และผลจากการปฏิรูป==
กลุ่มผู้มีอิทธิพลทางวงการศาสนาได้รวมตัวกันและถูกเรียกว่า กลุ่มผู้มุ่งมั่นแห่งศรัทธา (Zealots of Piety; ภาษารัสเซีย: Кружок ревнителей благочестия ; ครูซอก เรฟนีเทเล บลาโกเชสติยา) ได้ประกาศยืนหยัดว่าจะทำให้ศาสนจักรรัสเซียบริสุทธิ์ พวกเขาพยายามปฏิรูปสังคมมอสโก และจะนำสังคมไปใกล้ชิดกับคุณค่าของความเป็นคริสเตียนและปรับปรุงการปฏิบัติกิจของศาสนจักร เป็นผลให้พวกเขาดำเนินการกำจัดตำราทางศาสนาที่เขียนในแนวทางอื่น และจะดำเนินการให้ตำราทางศาสนามีการเขียนอย่างถูกต้อง บุคคลผู้ทรงอิทธิพลในวงการนี้ได้แก่ หัวหน้าพระ อัฟวาคุม เปทรอฟ, อีวาน เนโรนอฟ, สตีเฟน วอนิฟาติเยฟ, ฟโยดอร์ รทิชเชฟ และนิคอน ซึ่งขณะนั้นเป็น อาร์ชบิชอปประจำอัครมุขมณฑลนอฟโกรอด ต่อมาเขาจะได้เป็นอัครบิดร
ด้วยการสนับสนุนจากพระเจ้าซาร์อเล็กซีที่ 1 แห่งรัสเซีย อัครบิดรนิคอนได้เริมกระบวนการชำระตำราทางศาสนาของรัสเซียให้สอดคล้องกับประเพณีของศาสนจักรกรีกสมัยใหม่และมีการเปลี่ยนแปลงพิธีกรรมบางอย่าง (เครื่องหมายนิ้วมือสองนิ้วในการทำเครื่องหมายกางเขนถูกเปลี่ยนเป็นหนึ่งในสามนิ้ว และออกเสียง "อัลเลลูยา" สามครั้งแทนที่จะเป็นสองครั้งแบบเดิม เป็นต้น)  แนวคิดใหม่นี้นำมาซึ่งกระแสต่อต้านจากทั้งทางฝั่งนักบวชและประชาชน ซึ่งได้โต้แย้งอัครบิดรถึงความชอบธรรมและความถูกต้องในการปฏิรูปพิธีกรรมเหล่านี้เอาเอง โดยคนเหล่านี้ได้โต้แย้งจากการอ้างถึงหลักธรรมศาสนศาสตร์และกฎของศาสนาคริสต์นิกายอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ แต่อัครบิดรทรงเพิกเฉยต่อการประท้วง และการปฏิรูปได้รับความเห็นชอบจากซินอด ในปีค.ศ. 1654-1655 และในปีค.ศ. 1653 ถึง 1656 ลานพิมพ์มอสโกภายใต้การควบคุมของเอพิฟานิอุส สลาวิเน็ตสกี นักศาสนวิทยา ได้ทำการตีพิมพ์ตำราทางศาสนาฉบับใหม่ที่ผ่านการชำระและแปลภาษาแล้ว
==ดูเพิ่ม==
กลุ่มความเชื่อเก่า
อัฟวาคุม เปทรอฟ
==อ้างอิง==
===ในภาษาอังกฤษ===
.
.
.
.
.
.
.
===ในภาษารัสเซีย===
.
.
.
.
.
.
.
.
ประวัติศาสตร์รัสเซีย
กบฏวังเหรินหยิน

กบฏวังเหรินหยิน (壬寅宫變) หรือ การลุกฮือของนางใน (宮女起義) เป็นความไม่สงบในพระราชวังช่วงราชวงศ์หมิงของประเทศจีน เมื่อนางใน (宮女) จำนวน 16 คนพยายามลอบปลงพระชนม์จักรพรรดิเจียจิ้ง (嘉靖) ด้วยการรัดพระศอใน ค.ศ. 1542 ซึ่งปฏิทินจีนเรียกว่า ปีเหรินหยิน
==สาเหตุ==
จักรพรรดิเจียจิ้งเป็นที่เรียกขานกันว่า "กษัตริย์เต๋า" เพราะทรงฝักใฝ่ลัทธิเต๋า ด้วยทรงเชื่อว่า เป็นหนทางสู่ความเป็นอมตะ พระองค์พอพระทัยเสวยสิ่งที่นักพรตเต๋าปรุงถวายเป็นยาอายุวัฒนะ หนึ่งในนั้น คือ "ตะกั่วแดง" (红铅) ซึ่งปรุงจากโลหิตหญิงพรหมจารี และเพื่อการนี้ มีรับสั่งให้นางในอายุ 13–14 ปีบริโภคแต่น้ำค้างกับใบหม่อน จะได้มีโลหิตบริสุทธิ์มาปรุงยาถวาย การบริโภคเพียงน้ำค้างและใบหม่อนทำให้นางในหลายคนล้มป่วย คนใดล้มป่วย ก็รับสั่งให้โบยตีเป็นโทษทัณฑ์ นักประวัติศาสตร์จึงเชื่อว่า นี้เป็นสาเหตุให้นางในจำนวนหนึ่งลุกขึ้นต่อต้านพระองค์
==เหตุการณ์==
ใน ค.ศ. 1542 ขณะที่จักรพรรดิเจียจิ้งบรรทม ณ ตำหนักของสนมตฺวัน (端妃) นางในจำนวน 16 คนแสร้งเข้าปรนนิบัติพระองค์ เมื่อได้ทีก็เอาเชือกคล้องพระศอและพยายามดึงรัดให้สิ้นพระชนม์ แต่หนึ่งในสิบหกคนนั้นเกิดเปลี่ยนใจกลางคันด้วยเกรงราชอาญา จึงหนีไปทูลแถลงต่อจักรพรรดินีเซี่ยวเลี่ย (孝烈皇后) พระมเหสีของพระองค์ จักรพรรดินีเซี่ยวเลี่ยทรงนำกำลังขันทีรุดมาจับกุมผู้ก่อการทั้งหมดได้ และแก้ไขพระองค์จนฟื้นคืนพระสติ
==ผู้ก่อการ==
นางในที่ร่วมปลงพระชนม์ตามที่ถูกไต่สวนและบันทึกไว้มีดังนี้
สนมตฺวัน (端妃) เจ้าของตำหนักที่เกิดเหตุ
หนิงผินหวังชื่อ (宁嫔王氏; "นางหวัง (ผู้เป็น) หนิงผิน") หัวหน้าผู้ก่อการ
กวัน เหมย์ซิ่ว (关梅秀) ผู้ลงมือรัดพระศอ
เฉิน จวี๋ฮวา (陈菊花) ผู้ลงมือรัดพระศอ
ซู ชวนเย่า (苏川药) ผู้ลงมือรัดพระศอ
สิง ชุ่ยเหลียน (邢翠莲) ผู้ลงมือรัดพระศอ
หยาง จินอิง (杨金英) ผู้ลงมือรัดพระศอ
หยาง ชุ่ยอิง (杨翠英) ผู้ลงมือรัดพระศอ
หยาง ยฺวี่เซียง (杨玉香) ผู้ลงมือรัดพระศอ
เหยา ชูชุ่ย (姚淑翠) ผู้ลงมือรัดพระศอ
หลิว เมี่ยวเหลียน (刘妙莲) ผู้ลงมือรัดพระศอ
จาง ชุนจิ่ง (张春景) ผู้สมรู้
เติ้ง จินเซียง (邓金香) ผู้สมรู้
หฺวัง ยฺวี่เหลียน (黄玉莲) ผู้สมรู้
สฺวี ชิวฮวา (徐秋花) ผู้สมรู้
จาง จินเหลียน (张金莲) ผู้กลับใจไปเปิดเผยแผนต่อจักรพรรดินี
==โทษ==
แผนการไม่ลุล่วง แต่ก็ทำให้จักรพรรดิเจียจิ้งทรงมิได้พระสติไปหลายวัน จักรพรรดินีเซี่ยวเลี่ยจึงทรงลงโทษสถานหนักต่อนางในทั้งสิบหกคน ซึ่งรวมถึงจาง จินเหลียน ผู้กลับใจมาทูลแผนลับ และสนมตฺวันผู้เป็นเจ้าของตำหนัก แม้ไม่อยู่ในตำหนักเมื่อเกิดเหตุก็ตาม จักรพรรดินีทรงให้ประหารคนเหล่านั้นโดยวิธีหลิงฉือ (凌遲) คือ สับเป็นพันชิ้นหมื่นชิ้น (千刀萬剮) แล้วให้เอาศพเสียบประจาน นอกจากนี้ ยังทรงให้จับสมาชิกครอบครัวของนางในเหล่านั้นมาตัดศีรษะครอบครัวละ 10 คน เอาลงเป็นทาสอีกครอบครัวละ 20 คน
==ผลสืบเนื่อง==
การที่จักรพรรดินีเซี่ยวเลี่ยประหารสนมตฺวันคนโปรดของจักรพรรดิเจียจิ้งนั้น ทำให้จักรพรรดิโทมนัสอย่างยิ่ง ภายหลัง จักรพรรดิเจียจิ้งทรงประกาศว่า สนมตฺวันไม่รู้เห็นในการลอบปลงพระชนม์ ต่อมาใน ค.ศ. 1547 เกิดไฟไหม้ใหญ่ในพระราชวัง จักรพรรดิทรงปล่อยให้จักรพรรดินีเซี่ยวเลี่ยสิ้นพระชนม์ในกองเพลิง
แต่แม้จะมีผู้ลุกฮือเพราะการคลั่งไคล้ยาอายุวัฒนะของพระองค์ จักรพรรดิเจียจิ้งก็มิได้ทรงเลิกล้มการผลิตยา กลับรับสั่งให้ควบคุมนางในอย่างรัดกุมยิ่งขึ้น และใน ค.ศ. 1547 ก็มีการคัดเลือกหญิงอายุ 11–14 ปีเข้าเป็นนางในเพิ่มอีก 300 คน ต่อมาใน ค.ศ. 1552 เลือกเพิ่มอีก 200 คน อายุก็ลดลงเป็นไม่เกิน 8 ปี ครั้น ค.ศ. 1555 มีการเลือกหญิงอายุต่ำกว่า 8 ปีเข้าเป็นนางในเพิ่มอีก 150 คน ทั้งนี้ เพื่อเอาโลหิตมาปรุงยาถวาย
==อ้างอิง==
===เชิงอรรถ===
===บรรณานุกรม===
ความพยายามลอบสังหาร
ราชวงศ์หมิง
เหตุการณ์ในประเทศจีน
โพธิ์ไทร สิทธิบุญเลิศ

โพธิ์ไทร สิทธิบุญเลิศ หรือ โพธิ์ไทร ส.พิชิตชัย เป็นนักมวยไทยชาวไทยจากอำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ โดยในปี พ.ศ. 2520 เขาได้ปะทะกับจิตติ เมืองขอนแก่น ที่จับคู่กับจ๊อกกี้ ศิษย์กันภัย นับเป็นการต่อสู้แบบ 2 ต่อ 1 ครั้งแรกของวงการมวยไทย
นอกจากนี้ โพธิ์ไทรยังเป็นผู้เข้าทำศึกกับคิกบ็อกเซอร์ชาวญี่ปุ่นในแบบ 3 ต่อ 1 ที่สนามมวยเวทีลุมพินี
== ประวัติ ==
โพธิ์ไทร สิทธิบุญเลิศ เป็นนักมวยไทยจากค่ายสิทธิบุญเลิศ ค่ายเดียวกันกับศักดิ์พิมาย ฤทธิ์วิบูลย์ และประยุทธ สิทธิบุญเลิศ
พ.ศ. 2518 โพธิ์ไทรเคยเป็นฝ่ายชนะนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงอย่างสายฟ้า แสงมรกต
พ.ศ. 2519 โพธิ์ไทรชิงตำแหน่งรุ่นจูเนียร์ไลท์เวทจากวิชิต ลูกบางปลาสร้อย ที่สนามมวยเวทีลุมพินี ซึ่งครั้งนั้น วิชิตเป็นฝ่ายถูกกรรมการไล่ลงจากสังเวียนในยกสุดท้าย เนื่องด้วยลดน้ำหนักมากเกินไป ส่งผลให้เกิดการชกผิดรูปแบบ
และในปี พ.ศ. 2520 ได้มีการแข่งขันมวยไทยแบบสองต่อหนึ่ง ขึ้นเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของวงการ ซึ่งโพธิ์ไทร สิทธิบุญเลิศ พบกับจิตติ เมืองขอนแก่น ที่จับคู่จ๊อกกี้ ศิษย์กันภัย จากการแข่งครั้งนี้ โพธิ์ไทรเป็นฝ่ายชนะคะแนน
หลังจากนั้น เขาได้ขึ้นชกกับคิกบ็อกเซอร์ชาวญี่ปุ่น ในการต่อสู้แบบสามต่อหนึ่ง ที่สนามมวยเวทีลุมพินี โดยใช้กติกาแข่ง 6 ยก (คู่ละ 2 ยก) ซึ่งโพธิ์ไทรเป็นฝ่ายชนะการแข่ง
นอกจากนี้ โพธิ์ไทร สิทธิบุญเลิศ ยังเคยปะทะกับนักมวยไทยระดับตำนานอย่างพุฒ ล้อเหล็ก
== เกียรติประวัติ ==
16px ยอดมวยเมืองสยาม พ.ศ. 2520
เหรียญทอง รางวัลเหรียญทอง คิงส์คัพ
เหรียญเงิน รางวัลเหรียญเงิน คิงส์คัพ
== สถิติการแข่งขัน ==
== อ้างอิง ==
นักมวยไทยชาวไทย
บุคคลจากอำเภอตาคลี
ศิริ จิระพงษ์พันธ์

ศิริ จิระพงษ์พันธ์ ประธานกรรมการ บริษัท ไออาร์พีซี จำกัด (มหาชน) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงานและกรรมการในคณะกรรมการทรัพยากรน้ำแห่งชาติในรัฐบาล พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา ถือเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน คนที่ 12เป็น กรรมการอื่นในคณะกรรมการรถไฟแห่งประเทศไทย ในรัฐบาล ทักษิณ ชินวัตร
อดีตอาจารย์ประจำภาควิชาวิศวกรรมเคมี คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
== ประวัติ ==
ศิริ จิระพงษ์พันธ์ หรือที่รู้จักกันในนาม ดร.ศิริ จิระพงษ์พันธ์ เกิดเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน 2497 จบการศึกษา Bachelor of Science (วิศวกรรมเคมี) เกียรตินิยม สถาบันเทคโนโลยีแห่งแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกาและ Professional of Science (วิศวกรรมเคมี) สถาบันเทคโนโลยีแห่งแมสซาซูเซ็ทส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา
== การทำงาน ==
ดร.ศิริ หลังจบการศึกษาเคยรับราชการเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาวิศวเคมี คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี 2523
ต่อมาเป็นอดีต กรรมการ บริษัท ไทยออยล์ จำกัด (มหาชน) กรรมการบริษัท ปาริชาติ (1992) จำกัด , กรรมการบริษัท เครดิต ฟองซิเอร์ แอล พี เอ็น จำกัด , กรรมการบริษัท ซินเนอจี โซลูชั่น จำกัด, กรรมการบริษัท ไทยวัฒนาฟาร์มาซูติคัลเด็กซ์โทรส จำกัด ,กรรมการบริษัท บีเอ็มที กลัยคอล จำกัด ,กรรมการบริษัท โพลีเมอร์ แพคเกจจิ้ง แอนด์ เทรดดิ้ง จำกัด ,กรรมการบริษัท วัน เอเชี่ยน ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด และ กรรมการบริษัท สุทศมิตร จำกัด อดีตกรรมการและเลขานุการมูลนิธิเพื่อสถาบันปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย อดีตผู้จัดการฝ่ายวางแผนและประสานงานของบริษัท ปิโตรเคมีแห่งชาติ จำกัด  อดีตรองผู้จัดการอาวุโส ด้านกิจการวานิชธนกิจ ธนาคารกรุงเทพ
ในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา ได้รับการแต่งตั้งเป็น ผู้อำนวยการสถาบันปิโตรเลียมแห่งประเทศไทยและผู้อำนวยการมูลนิธิเพื่อสถาบันปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย และสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ
ศิริ จิระพงษ์พันธ์ ในขณะที่ดำรงตำแหน่ง ผู้จัดการฝ่ายวางแผนและประสานงานของบริษัท ปิโตรเคมีแห่งชาติ จำกัด เขาเป็นผู้บังคับบัญชา ไพรินทร์ ชูโชติถาวร
ในขณะที่ ศิริ จิระพงษ์พันธ์ ย้ายมาทำงานที่ธนาคารกรุงเทพ ตามคำชวนของ ชาตรี โสภณพนิช ไพรินทร์ ชูโชติถาวร สุพัฒนพงษ์ พันธ์มีเชาว์ ได้ย้ายมาทำงานที่ธนาคารกรุงเทพด้วย โดยนาย ชาตรี โสภณพนิช ให้ นาย ชาติศิริ โสภณพนิช เป็นหัวหน้างาน
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ฐานข้อมูล
นักการเมืองไทย
ธนาคารกรุงเทพ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงานไทย
อาจารย์คณะวิศวกรรมศาสตร์
บุคคลจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ภ.
การประจักษ์ของพระแม่มารีย์

การประจักษ์ของพระแม่มารีย์ (Marian apparition) หมายถึง การที่พระแม่มารีย์ (มารดาพระเยซู) หลังจากจบชีวิตบนโลกนี้แล้ว ได้มาปรากฏให้บางคนได้เห็น ซึ่งรับรู้ได้ทางประสาทสัมผัสหรือทางความรู้สึก คริสตชนเชื่อว่าเป็นเหตุการณ์เหนือธรรมชาติที่พระเป็นเจ้าทรงอนุมัติให้เกิดขึ้น คริสตจักรจึงกำหนดให้มีวันฉลอง ตั้งสักการสถาน และถวายสมัญญาแก่แม่พระเพื่อแสดงการยกย่องแม่พระตามโอกาส อย่างไรก็ตามคริสตจักรไม่ถือว่าเรื่องนี้เป็นข้อความเชื่อ
การประจักษ์ของพระแม่มารีย์ที่ได้รับการรับรองจากสมณะกระทรวงหลักความเชื่อมี ดังนี้ (ในที่นี้อิงจากการรับรองของคริสตจักรโรมันคาทอลิก
แม่พระประจักษ์ที่กัวดาลูเป ค.ศ. 1531
แม่พระประจักษ์ที่โล ค.ศ. 1664–1718
แม่พระเหรียญอัศจรรย์ ค.ศ. 1830
แม่พระประจักษ์ที่ลาซาแล็ต ค.ศ. 1846
แม่พระประจักษ์ที่ลูร์ด ค.ศ. 1858
แม่พระประจักษ์ที่ปงแม็ง ค.ศ. 1871
แม่พระประจักษ์ที่น็อก ค.ศ. 1879
แม่พระประจักษ์ที่ฟาตีมา ค.ศ. 1917
แม่พระประจักษ์ที่โบแร็ง ค.ศ. 1932-1933
แม่พระประจักษ์ที่บาเนอ ค.ศ. 1933
นอกจากนี้ยังมีรายงานแม่พระประจักษ์อีกหลายครั้งที่ยังไม่ได้รับการรับรองจากคริสตจักร เช่น แม่พระประจักษ์ที่อากิตะ แม่พระสุขภาพดี (แม่พระประจักษ์ที่ทมิฬนาทุ) เป็นต้น
== อ้างอิง ==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
สโมสรฟุตบอลโรงเรียนจ่าอากาศ

สโมสรโรงเรียนจ่าอากาศ เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี เป็นตัวแทนทีมฟุตบอลของโรงเรียนจ่าอากาศ ปัจจุบันลงแข่งขันในระดับไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก
สโมสรเคยเข้าร่วมการแข่งขัน ไทยลีกดิวิชัน 1 ฤดูกาล 2550 ก่อนที่จะตกชั้นมาเล่นในฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน
== ชื่อและอัตลักษณ์ของสโมสร ==
ไฟล์:ATTS.png| ตราสัญลักษณ์ในช่วงที่ลงเล่นในลีกอาชีพ
ไฟล์:ATTS FC.png| ตราสัญลักษณ์ปัจจุบัน
== ผู้เล่นชุดปัจจุบัน ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โรงเรียนจ่าอากาศ
โรงเรียนจ่าอากาศ
อีเอฟแอลลีกวัน ฤดูกาล 2017–18

อีเอฟแอลลีกวัน ฤดูกาล 2017–18 (หรือเรียกว่า สกายเบตลีกวัน ด้วยเหตุผลด้านผู้สนับสนุน) เป็นการแข่งขันฤดูกาลที่ 14 ของอีเอฟแอลลีกวันฤดูกาลแรกของลีกภายใต้ชื่อปัจจุบันและในฤดูกาลที่ 25 ภายใต้รูปแบบการแบ่งลีกปัจจุบัน
== การเปลี่ยนแปลงทีม ==
====มายังลีกวัน====
เลื่อนชั้นจาก  ลีกทู
พอร์ตสมัท
พลีมัท อาร์ไกล์
ดอนคาสเตอร์ โรเวอส์
แบล็กพูล
ตกชั้นจาก แชมเปียนชิป
แบล็กเบิร์น โรเวอส์
วีแกน แอทเลติก
รอเทอร์แฮม ยูไนเต็ด
====จากลีกวัน====
เลื่อนชั้นสู่ แชมเปียนชิป
เชฟฟีลด์ ยูไนเต็ด
โบลตัน วอนเดอเรอส์
มิลล์วอลล์
ตกชั้นสู่ ลีกทู
พอร์ต เวล
สวินดอน ทาวน์
คอเวนทรี ซิตี
เชสเตอร์ฟีลด์
== ทีม ==
ทีมเข้าแข่งขันทั้งหมด 24 ทีม โดยเป็น 17 ทีมจากในฤดูกาล 2016-17, 3 ทีมที่ตกชั้นจากฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป ฤดูกาล 2016–17 และอีก 4 ทีมที่เลื่อนชั้นจากฟุตบอลลีกทู ฤดูกาล 2016-17
== สนามและที่ตั้ง ==
== เปลี่ยนผู้จัดการทีม ==
== ตารางคะแนน ==
== รอบเพลย์ออฟ ==
== ผลการแข่งขัน ==
== ผู้ทำประตูสูงสุด ==
== อ้างอิง ==
อีเอฟแอลลีกวัน
 
2
กระทรวงคมนาคม (ประเทศรัสเซีย)

กระทรวงคมนาคมสหพันธรัฐรัสเซีย (Министерство транспорта Российской Федерации) เป็นกระทรวงของประเทศรัสเซียซึ่งดูแลโดยรัฐบาลรัสเซีย มีหน้าที่รับผิดชอบในการพัฒนานโยบายกฎระเบียบทางกฎหมายเกี่ยวกับการบิน, การขนส่งทางทะเล, การขนส่งทางน้ำ, การขนส่งทางรถไฟ, การขนส่งทางถนน, การดูแลระบบรถไฟใต้ดินในเมือง และยานพาหนะเชิงพาณิชย์ภายในประเทศ กระทรวงยังมีหน้าที่ในการสำรวจและทำแผนที่เพื่อดูลักษณะทางภูมิศาสตร์ มีสำนักงานใหญ่อยู่ในกรุงมอสโก
ในช่วงวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2547 ถึง 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 กระทรวงคมนาคมถูกรวมเข้ากับกระทรวงที่ชื่อว่า กระทรวงคมนาคมและการสื่อสารแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย
==หน่วยงานในสังกัด==
สำนักงานบริการกำกับดูแลการขนส่ง ("Rostransnadzor"; Федеральная служба по надзору в сфере транспорта, Ространснадзор). ก่อตั้งขึ้นเมื่อปีพ.ศ. 2547
สำนักงานการขนส่งทางอากาศ (FATA) ("Rosaviatsia"; Федеральное агентство воздушного транспорта, Росавиация). ก่อตั้งขึ้นเมื่อปีพ.ศ. 2507 มีในสมัยสหภาพโซเวียตโดยถูกจัดเป็นกระทรวงซึ่งชื่อก่อนที่จะมาเป็นสำนักงานการขนส่งทางอากาศคือ: กรมการขนส่งทางอากาศภายใต้กระทรวงคมนาคมสหพันธรัฐรัสเซีย (2534-2538) สำนักงานบริการทางอากาศ (2539-2541) สำนักงานบริการเพื่อการขนส่งทางอากาศ (2542) สถานการบินบริการพลเรือน (2543-2546)
สำนักงานการขนส่งทางหลวง ("Rosavtodor"; Федеральное дорожное агентство, Росавтодор)
สำนักงานการขนส่งทางรถไฟ ("Roszheldor"; Федеральное агентство железнодорожного транспорта), ก่อตั้งขึ้นเมื่อปีพ.ศ. 2547 หลังจากกระทรวงรถไฟถูกยุบ
สำนักงานเพื่อการขนส่งทางน้ำ และ ทะเล ("Rosmorrechflot"; Федеральное агентство морского и речного транспорта, Росморречфлот).
==รัฐมนตรีกระทรวงคมนาคมสหพันธรัฐรัสเซีย==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Ministry of Transport official website   
Legal acts of the Ministry of Transport   
สิ่งก่อสร้างในมอสโก
รัฐบาลรัสเซีย
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 20
การขนส่งในประเทศรัสเซีย
การขนส่งระบบรางในประเทศรัสเซีย
ตำบลก้านเหลือง (อำเภอแวงน้อย)

ก้านเหลือง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอแวงน้อย จังหวัดขอนแก่น ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอ ห่างจากตัวอำเภอประมาณ 11 กิโลเมตร พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของเทศบาลตำบลก้านเหลือง
== ประวัติ ==
ก้านเหลืองเดิมเป็นเพียงหมู่บ้านเล็ก ๆ ในเขตปกครองหมู่ที่ 11 ตำบลแวงน้อย อำเภอพล ต่อมามีประชากรพลเมืองมากขึ้นทางราชการจึงประกาศแยกท้องที่บางส่วนออกมาจัดตั้งเป็นตำบลชื่อ "ตำบลก้านเหลือง" เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2511
ต่อมากระทรวงมหาดไทยประกาศแยกท้องที่ 6 ตำบลของอำเภอพลออกมาจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอแวงน้อย จึงมีผลทำให้ตำบลก้านเหลืองย้ายมาขึ้นกับกิ่งอำเภอแวงน้อย ต่อมาเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ได้มีการจัดตั้งสภาตำบลก้านเหลืองขึ้นในพื้นที่
จนกระทั่งเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดตั้งสภาตำบลก้านเหลืองเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลก้านเหลือง และเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ได้จัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลก้านเหลือง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง จัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลก้านเหลือง อำเภอแวงน้อย จังหวัดขอนแก่น เป็นเทศบาลตำบลก้านเหลือง มาจนปัจจุบัน
== ภูมิศาสตร์ ==
ตำบลก้านเหลืองตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอแวงน้อย มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลโนนทองและตำบลใหม่นาเพียง (อำเภอแวงใหญ่)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลเพ็กใหญ่และตำบลลอมคอม (อำเภอพล)
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลแวงน้อย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลแวงน้อยและตำบลท่านางแนว
ตำบลก้านเหลืองมีลักษณะภูมิประเทศที่ราบดินเหนียวบนทราย พื้นที่ตอนบนเป็นป่าสาธารณะและภูเขา พื้นที่ตอนกลางและตอนล่างเป็นที่ลุ่มเหมาะแก่การเพราะปลูก มีแหล่งน้ำตามธรรมชาติที่สำคัญคือ ลำห้วยตะกั่ว ลำห้วยพระเจ้า ลำห้วยหินแตก ลำห้วยหินลอด และลำห้วยโสกราช และหนองน้ำสาธารณะต่าง ๆ เป็นต้น
== หมู่บ้าน ==
ตำบลก้านเหลืองแบ่งออกเป็น 14 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านก้านเหลือง
หมู่ที่ 2 บ้านโคกสูง
หมู่ที่ 3 บ้านหนองโก
หมู่ที่ 4 บ้านโสกกระหนวน
หมู่ที่ 5 บ้านโคกใหญ่
หมู่ที่ 6 บ้านโสกน้ำขาว
หมู่ที่ 7 บ้านหนองสองห้อง
หมู่ที่ 8 บ้านตลาด
หมู่ที่ 9 บ้านหนองแก
หมู่ที่ 10 บ้านบะแหบ
หมู่ที่ 11 บ้านโนนศาลา
หมู่ที่ 12 บ้านก้านเหลือง-หนองแวง
หมู่ที่ 13 บ้านหญ้าคา
หมู่ที่ 14 บ้านสวนยา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลตำบลก้านเหลือง
ก้านเหลือง
ก้านเหลือง
ก้านเหลือง
ฟาโรห์ลูพุดที่หนึ่ง

ฟาโรห์ลูพุตที่หนึ่ง (หรือ อูพุตที่หนึ่ง) เป็นฟาโรห์ที่ปกครองอียิปต์ร่วมกับฟาโรห์เปดูบาสทิสที่หนึ่ง ซึ่งเป็นพระบิดาของพระองค์ในช่วงต้นของราชวงศ์ที่ 23
==อ้างอิง==
ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่ยี่สิบสาม
ฟาโรห์เนเฟอร์คาเรที่ 1

เนเฟอร์คาเรที่ 1 (หรือ เนเฟอร์คา และ อาอาคา) เป็นพระนามคาร์ทูชของฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณ ซึ่งกล่าวกันว่าทรงปกครองในช่วงราชวงศ์ที่สองแห่งอียิปต์ โดยยังไม่ทราบระยะเวลาที่แน่นอนแห่งการครองราชย์ของพระองค์ เนื่องจากบันทึกพระนามแห่งตูรินไม่ปรากฏปีแห่งการปกครองพระองค์ และแมนิโธ ซึ่งเป็นนักบวชชาวอียิปต์โบราณได้ระบุว่าการครองราชย์ของฟาโรห์เนเฟอร์คาเรนั้นกินระยะเวลา 25 ปี ซึ่งนักไอยคุปต์วิทยาได้ประเมินคำกล่าวของแมนิโธแล้วว่าเป็นการตีความที่ผิดหรือเกินจริง
==อ้างอิง==
ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สอง
รายชื่อนครในประเทศเวียดนาม

รัฐบาลเวียดนามได้นิยามเมืองหรือนครไว้ว่า เป็นนิคมที่มีพื้นที่และประชากรมากจนสามารถมีบทบาทสำคัญในแง่การเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมได้ สถานะของเมืองและนครต่าง ๆ ในเวียดนามจัดอยู่ในหมวดหมู่ 4 หมวดหมู่ ได้แก่ ชั้นพิเศษ, ชั้นหนึ่ง (I), ชั้นสอง (II) และชั้นสาม (III)
== เทศบาลนคร ==
อยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาลเวียดนาม ปัจจุบันมีเทศบาลนครทั้งหมด 5 แห่งด้วยกัน
== เมืองประจำจังหวัด ==
อยู่ภายใต้การปกครองของจังหวัดนั้น ๆ
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Khu trung tâm thành phố Hồ Chí Minh, nhìn từ phía quận 2.JPG|โฮจิมินห์เมืองใหญ่ที่สุด
ไฟล์:Line 2A Hanoi Metro.jpg|ฮานอย
== ดูเพิ่ม ==
จังหวัดของประเทศเวียดนาม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
เวียดนาม
เอ็มเมอร์สัน อึมนังกากวา

เอ็มเมอร์สัน อึมนังกากวา (Emmerson Dambudzo Mnangagwa; เกิด 15 กันยายน ค.ศ. 1942) เป็นนักการเมืองซิมบับเว ซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีซิมบับเวคนที่ 3 และคนปัจจุบัน เขาเป็นพันธมิตรเหนียวแน่นของรอเบิร์ต มูกาบี ประธานาธิบดีคนก่อนหน้า และสมาชิกอาวุโสของพรรครัฐบาล ZANU–PF อึมนังกากวาเป็นรองประธานาธิบดีซิมบับเวคนแรกตั้งแต่ปี ค.ศ. 2014 จนถูกปลดจากตำแหน่งในต้นเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2017 ซึ่งก่อให้เกิดรัฐประหาร วันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 มูกาบีลาออก และอึมนังกากวาสาบานตนเป็นประธานาธิบดีเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017
ประธานาธิบดีซิมบับเว
เทศบาลตำบลเปือยน้อย

เทศบาลตำบลเปือยน้อย ตั้งอยู่ที่ อำเภอเปือยน้อย จังหวัดขอนแก่น ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลเปือยน้อยและบางส่วนของตำบลสระแก้ว  อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 446 กิโลเมตร ห่างจากจังหวัดขอนแก่นประมาณ 82 กิโลเมตร เป็นสภาพพื้นที่แบบลูกฟูก มีลักษณะเป็นป่าโปร่งสลับทุ่งนา สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 150 – 300 เมตร ลักษณะพื้นดินโดยทั่วไปเป็นดินร่วนปนทราย ไม่อุ้มน้ำ มีความอุดมสมบูรณ์ของดินต่ำ มีแหล่งน้ำหรือแม่น้ำที่สำคัญ คือห้วยลำพังชู ห้วยวังตับควาย บึงหนองแวง สระวงษ์ สระหนองแวง  หนองคุยมักเค็ง และเป็นแหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์โบราณคดี คือ ปราสาทเปือยน้อย หรือ กู่เปือยน้อย
== อาณาเขต ==
ทิศเหนือ ติดกับ องค์การบริหารส่วนตำบลขามป้อม
ทิศใต้ ติดกับ เทศบาลตำบลสระแก้ว
ทิศตะวันออก ติดกับ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแดง (อำเภอนาเชือก)
ทิศตะวันตก ติดกับ องค์การบริหารส่วนตำบลวังม่วง
== ประวัติ ==
เทศบาลตำบลเปือยน้อย เดิมก่อตั้งเป็น สุขาภิบาลเปือยน้อย โดยแบ่งท้องที่บางส่วนของตำบลเปือยน้อยและตำบลสระแก้วบางส่วนออกมาจัดตั้งขึ้นในเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2528 ต่อมาเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ได้รับการยกฐานะเปลี่ยนแปลงจากสุขาภิบาลเปือยน้อย เป็นเทศบาลตำบลเปือยน้อย ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 116 ตอนที่ 9 ก. ลงวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2542 ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาล พ.ศ. 2542 มาจนปัจจุบัน
== การปกครอง ==
เทศบาลตำบลเปือยน้อย ครอบคลุมพื้นที่บางส่วน 2 ตำบล คือ ตำบลเปือยน้อยและตำบลสระแก้ว แบ่งออกเป็นจำนวน 10 ชุมชน ได้แก่
{|
|-valign=top
|
{|
!colspan=3|ตำบลเปือยน้อย
|-
|หมู่ 1
|ชุมชนหัวขัว
|บางส่วน
|-
|หมู่ 2
|ชุมชนเปือยน้อย
|ทั้งหมด
|-
|หมู่ 2
|ชุมชนหัวฝาย
|ทั้งหมด
|-
|หมู่ 4
|ชุมชนโนนเหลือม
|บางส่วน
|-
|หมู่ 5
|ชุมชนขอนแก่นน้อย
|ทั้งหมด
|-
|หมู่ 6
|ชุมชนดอนนาโน
|ทั้งหมด
|-
|หมู่ 7
|ชุมชนหัวขัว
|ทั้งหมด
|}
| ||
{|
!colspan=3|ตำบลสระแก้ว
|-
|หมู่ 2
|ชุมชนวังหิน
|ทั้งหมด
|-
|หมู่ 4
|ชุมชนหนองบัวน้อย
|ทั้งหมด
|-
|หมู่ 7
|ชุมชนวังหิน
|บางส่วน
|}
|}
== อ้างอิง ==
เปือยน้อย