pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
มิดเดิลบืร์ค

มิดเดิลบืร์ค (Middelburg) เป็นเมืองและเทศบาลแห่งหนึ่งทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศเนเธอร์แลนด์ และเป็นเมืองหลักของจังหวัดเซลันด์ มิดเดิลบืร์คตั้งอยู่ในคาบสมุทรตอนกลางของจังหวัดซึ่งมีชื่อว่า "มิดเดิน-เซลันด์" (ประกอบด้วยอดีตเกาะวัลเคอเริน, โนร์ด-เบเฟอลันด์ และเซยด์-เบเฟอลันด์) มีจำนวนประชากรประมาณ 48,000 คน
== เมืองฝาแฝด ==
ฟิลโฟร์เดอ, เบลเยียม
นะงะซะกิ, ญี่ปุ่น
กวอกูฟ, โปแลนด์
ซีเมรีอา, โรมาเนีย
เตยุช, โรมาเนีย
โฟล์กสโตน, สหราชอาณาจักร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official city website (in Dutch with a limited English section)
Tourism Middelburg
เมืองในประเทศเนเธอร์แลนด์
กิฟเวนอัป

"กิฟเวนอัป"  เป็นเพลงของวงดนตรีร็อกชาวอเมริกัน ลิงคินพาร์ก เป็นซิงเกิลที่สี่จากสตูดิโออัลบั้มชุดที่สามของวง มินิตส์ทูมิดไนต์ ออกจำหน่ายเป็นดิจิตอลดาวน์โหลดในสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551  ถึงแม้ว่าเพลงนี้จะไม่ประสบความสำเร็จมากนักในสหรัฐอเมริกา แต่ก็ได้ติดอันดับสูงในชาร์ตเพลงอัลเทอร์เนทีฟ
== รายชื่อเพลง ==
== ประวัติการจำหน่าย ==
{|class="wikitable"
!ประเทศ
!วันที่ออกจำหน่าย
|-
|มาเลเซีย
|มกราคม 2551
|-
|สหราชอาณาจักร
|17 กุมภาพันธ์ 2551
|-
|ทั่วโลก
|3 มีนาคม 2551
|}
== อันดับในชาร์ต ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
}
เพลงในปี พ.ศ. 2550
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2551
เพลงของลิงคินพาร์ก
พรรคประชาธิปไตยรัฐสภา

พรรคประชาธิปไตยรัฐสภา (Parliamentary Democracy Party) เป็นพรรคการเมืองในพม่าก่อตั้งเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2512 ก่อตั้งโดยอดีตนายกรัฐมนตรี อู นุ
อู นุได้ลี้ภัยมายังประเทศไทยและมาทำงานกับบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ เอ็ดเวิร์ด ลอว์ โยน และได้จัดตั้งพรรคการเมืองขึ้น กองกำลังติดอาวุธของพรรคคือกองทัพปลดปล่อยรักชาติ ปฏิบัติการตามแนวชายแดนไทย-พม่า ใน พ.ศ. 2513 โดยการสนับสนุนของสหรัฐได้พยายามจัดตั้งแนวร่วมสหชาติกับสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง พรรคประชาธิปไตยฉิ่น และพรรครัฐมอญใหม่ แต่มีปัญหาทางการเงินและความแตกต่างทางแนวคิดทางการเมืองของแต่ละกลุ่มชาติพันธุ์ หลังจากที่อูนุลาออกจากพรรคและย้ายไปอินเดียใน พ.ศ. 2516 พรรคนี้ได้ล้มเลิกไป
==อ้างอิง==
ขบวนการทางการเมืองในประเทศพม่า
คนตายที่หายใจ

คนตายที่หายใจ เป็นซิงเกิ้ลเปิดตัวของกลุ่ม ร็อคไรเดอร์ อันประกอบไปด้วย เอกรัตน์ วงศ์ฉลาด , นิพนธ์ ไทยเจริญ (เต๋า แอร์บอร์น) ยังเป็นผู้ประพันธ์คำร้อง เทวฤทธิ์ ศรีสุข (หรั่ง ซิลลี่ ฟูลส์) เป็นคนแต่งทำนองและเรียบเรียงร่วมกับ จักรินทร์ จูประเสริฐ (ต้น ซิลลี่ ฟูลส์) เพลงออกจำหน่ายในวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2557  เนื้อหาของเพลงหมายถึงคนที่รู้สึกสูญเสียไม่สมหวังปรารถณาอะไรต่างๆ ต้องลุกขึ้นสู้และเดินต่อไปไม่ควรท้อหรือหยุดอยู่กับที่ โดยเพลงยังถูกใช้เป็นเพลงประกอบละครเรื่อง คุณผีที่รัก ทางช่องสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 อีกด้วย
== มิวสิกวิดีโอ ==
มิวสิกวิดีโอนี้เป็นแนวภาพยนตร์แอ๊กชั่นขนาดย่อม ถ่ายทำที่จังหวัดบุรีรัมย์
== การตอบรับ ==
เพลง คนตายที่หายใจ ได้อันดับสูงสุด 1 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 และอันดับที่ 4 ของชาร์ต 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 ประจำวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2557 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
=== ชาร์ต ===
{|class="wikitable"
!align="left"|ชาร์ต (พ.ศ. 2557)
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
| align = "left"| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20
| align = "center"| 1
|-
| align = "left"| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์
| align = "center"| 5
|-
| align = "left"| ยู2เพลย์ ท็อป 10 ชาร์ต
| align = "center"| 2
|-
| align = "left"| 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40
| align = "center"| 4
|-
|}
== อ้างอิง ==
เพลงไทยสากล
ร็อกไรเดอร์
เพลงในปี พ.ศ. 2557
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2557
เพลงของเอกรัตน์ วงศ์ฉลาด
วัดขุนคง

วัดขุนคง เป็นวัดเก่าแก่ ตั้งอยู่หมู่ที่ 5 บ้านขุนคง ตำบลขุนคง อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นโบราณสถาน ลำดับ 003640
== ประวัติ ==
วัดขุนคง เดิมเป็นวัดร้างชื่อว่าวัดบ้านหง และต่อมาในยุคพระเจ้ากาวิละ ช่วงยุคเก็บผ้าใส่ซ้าเก็บผ้าใส่เมือง พระองค์ได้นำพวกละว้า จากอำเภอสันป่าตอง มาอยู่ที่หมู่บ้านร้างหมู่บ้านหง โดยมีผู้นำหมู่บ้านคือ ปู่ขุนคง ได้นำชาวบ้านมาพัฒนาสร้างหมู่บ้านขึ้น พร้อมบูรณะวัดร้างบ้านหงและเปลี่ยนชื่อเป็น วัดขุนคงหลวง ตามชื่อผู้นำหมู่บ้าน
== อ้างอิง ==
วัดในอำเภอหางดง
วัดไทยในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
โบราณสถานในจังหวัดเชียงใหม่
เมือกชมพู

"เมือกชมพู" (pink slime) เป็นฉายาของผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์ซึ่งอุตสาหกรรมเนื้อสัตว์เรียก "เนื้อวัวเนื้อละเอียดบาง" (lean finely textured beef, LFTB), "เนื้อวัวเนื้อละเอียด" และ "การเล็มเนื้อวัวบางไร้กระดูก" (boneless lean beef trimmings, BLBT) ในปี 2544 กระทรวงการเกษตรสหรัฐอนุมัติผลิตภัณฑ์ให้มนุษย์บริโภคโดยจำกัด และใช้เป็นสารเติมแต่งอาหารแก่เนื้อวัวบดและเนื้อสัตว์แปรรูปที่มีเนื้อวัวเป็นตัวเสริม ที่สัดส่วนปกติไม่เกินร้อยละ 25 ของทุกผลิตภัณฑ์ แต่ถูกห้ามขายให้มนุษย์บริโภคในสหภาพยุโรป ในกระบวนการผลิต ความร้อนและการปั่นเหวี่ยง (centrifuge) แยกไขมันจากเนื้อสัตว์ในการเล็มเนื้อวัว แล้วให้ผลิตภัณฑ์ที่ได้สัมผัสกับแก๊สแอมโมเนียหรือกรดซิตริกเพื่อฆ่าแบคทีเรีย
เนื้อวัว
อุตสาหกรรมเนื้อสัตว์
โอกาเมอรูน แบร์โซเดอโนซ็องแซ็ทร์

โอกาเมอรูน แบร์โซเดอโนซ็องแซ็ทร์ (Ô Cameroun, Berceau de nos Ancêtres) มีชื่ออื่นว่า "Chant de Ralliement" หรือ "The Rallying Song" เป็นเพลงชาติของแคเมอรูน เริ่มบรรเลงครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1948 ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1957 ภายหลังจากที่ได้รับเอกราชจากฝรั่งเศส เรียบเรียงทำนองโดยเรอเน จาม อาฟาเม ซึ่งเขาได้ประพันธ์บทร้องร่วมกับซามุแอล มีนกีโย บามบา และมออีซ อึนยัต อึงกอโอ ได้มีการแก้ไขบทร้องเมื่อ ค.ศ. 1978
== ประวัติ ==
เพลงชาติแคมเมอรูนนี้ ประพันธ์ขึ้นในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1920 ได้รับการนำไปใช้อย่างไม่เป็นทางการตั้งแต่ ค.ศ. 1948 ก่อนได้รับเอกราช และนำมาใช้อย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1957 ดทำนองเพลงนี้ประพันธ์โดยเรอเน จาม อาฟาเม ผู้แต่งเนื้อร้องร่วมกับซามุแอล มีนกีโย บามบา และมออีซ อึนยัต อึงกอโอ ได้มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อเพลงชาติในปี ค.ศ. 1978
== บทร้อง ==
=== ฉบับภาษาท้องถิ่น ===
== สื่อ ==
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Cameroon: O Cameroon, Cradle of Our Forefathers - Audio of the national anthem of Cameroon, with information and lyrics
'Chant de Ralliement'/'The Rallying Song' MIDI
คแคเมอรูน
สัญลักษณ์ของประเทศแคเมอรูน
วัฒนธรรมแคเมอรูน
เพลงภาษาฝรั่งเศส
กองทัพแคเมอรูน

กองทัพแคเมอรูน เป็นกองทัพของประเทศแคเมอรูน ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2503
== รักษาสันติภาพ ==
== อ้างอิง ==
http://www.crtv.cm/cont/nouvelles/nouvelles_sola_fr.php?idField=9048&table=nouvelles&sub=national  - military appointments
== หนังสืออ่านเพิ่ม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประเทศแคเมอรูน
 
คแเมอรูน
คแเมอรูน
คแเมอรูน
คแเมอรูน
กองทัพโกตดิวัวร์

กองทัพโกตดิวัวร์ (Forces Republicaines de Cote d'Ivoire; "FRCI") เป็นชื่อกองทัพอย่างเป็นทางการของประเทศโกตดิวัวร์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2504
== ประวัติ ==
== การจัดส่วนราชการ ==
== รักษาสันติภาพ ==
== อ้างอิง ==
=== เชิงอรรถ ===
=== บรรณานุกรม ===
Keegan, John. World Armies. New York: Facts on File Inc., 1979. ISBN 0-87196-407-4.
Area Handbook for the Ivory Coast. Washington, U.S. Government Printing Office, 1962.
== หนังสืออ่านเพิ่ม ==
http://www.iss.co.za/af/profiles/IvoryCoast/SecInfo.html 
'Old Rivalries stall Côte d'Ivoire army merger,' Jane's Defence Weekly, 12 November 2008, p.&nbsp;23
Arthur Boutellis, The Security Sector in Côte d’Ivoire: A Source of Conflict and a Key to Peace, International Peace Institute, Policy Papers – May 26, 2011
Raphaël Outtara, 'Cote d'Ivoire,' in Alan Bryden, Boubacar N’Diaye and ‘Funmi Olonisakin (Eds.), Challenges of Security Sector Governance in West Africa, Geneva Centre for the Democratic Control of Armed Forces/Lit Verlag, June 2008, pp 75–92
Raphaël Outtara, 'Cote d'Ivoire,' in Alan Bryden, Boubacar N'Diaye, 'Security Sector Governance in Francophone West Africa: Realities and Opportunities,' DCAF/Lit Verlag, 2011.
Savannah de Tessieres, 'Reforming the Ranks: Public Security in a Divided Cote d'Ivoire,' in Small Arms Survey 2011: States of Security, Small Arms Survey/Graduate Institute of International and Development Studies Geneva, Cambridge University Press, 2011
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์กองทัพโกตดิวัวร์  
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2504
ประเทศโกตดิวัวร์
 
กองทัพแบ่งตามประเทศ
กองกำลังประชาคมฝรั่งเศส
กองทัพในทวีปแอฟริกา
ท้ายเงวียน

ท้ายเงวียน (Thái Nguyên) เป็นเมืองและเทศบาลนครแห่งหนึ่งในประเทศเวียดนาม เป็นเมืองหลักและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดท้ายเงวียน ได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองชั้นที่หนึ่งและเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 9 ของประเทศเวียดนาม เมืองนี้มีชื่อเสียงทั่วประเทศเวียดนามมานานจากการผลิตชา ในปี ค.ศ. 1959 ท้ายเงวียนเป็นที่ตั้งโรงงานเหล็กกล้าแห่งแรกของเวียดนาม และขณะนี้เป็นที่ตั้งของเมืองมหาวิทยาลัยระดับภูมิภาคที่มีขนาดใหญ่และกำลังขยายตัวขึ้นเรื่อย ๆ
==ภูมิศาสตร์==
เมืองท้ายเงวียนตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเกิ่ม มีเนื้อที่ประมาณ 189,705 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรประมาณ 330,000 คน ในปี ค.ศ. 2010
==สถานที่ท่องเที่ยว==
พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรม
พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์ของเวียดนามตั้งอยู่ในเมืองท้ายเงวียน เป็นพิพิธภัณฑ์ด้านชนกลุ่มน้อยที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเวียดนาม ได้รับการจัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1960
==เขตการปกครอง==
เมืองท้ายเงวียนประกอบด้วย 19 แขวง และ 9 ตำบล
==อ้างอิง==
นครในประเทศเวียดนาม
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (เวียดนาม)
จังหวัดท้ายเงวียน
ตำบล

ตำบล หรือ เขตที่ตั้งเมือง (sub-district) เป็นนิคมมนุษย์ที่มีขนาดใหญ่กว่าหมู่บ้าน แต่เล็กกว่าเมือง ขนาดของเมืองขนาดเล็กอาจแตกต่างกันอย่างมากในทุกภูมิภาคของโลก เมืองขนาดเล็กในประเทศไทยยังหมายถึงเทศบาลตำบล
== ดูเพิ่ม ==
นคร
ตำบล (ประเทศไทย)
เทศบาลตำบล
== อ้างอิง ==
เขตการปกครอง
อฺวี๋ เหวินเสีย

อฺวี๋ เหวินเสีย (; เกิด 6 สิงหาคม 2532) เป็น นางงาม ชาวจีน เป็นผู้ชนะในการประกวด มิสเวิลด์ 2012 เธอเป็นผู้ชนะคนที่สองจากจีนต่อจาก จาง จือ ลิน 
== ประวัติ ==
เธอเกิดใน ฮาร์บิน มณฑลเฮย์หลงเจียง ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน เธอมีความใฝ่ฝันว่าจะเป็นนักร้อง  เธอจบการศึกษาจาก มหาวิทยาลัยฮาร์บิน จบการศึกษาจากคณะดนตรีเพลงพื้นบ้าน 
== การประกวด ==
=== มิสไชน่าเวิลด์ 2012 ===
เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม 2012 เธอเป็นผู้ชนะในการประกวด มิสไชน่าเวิลด์ 2012 ที่ Lake Resort in Beijing. 
=== มิสเวิลด์ 2012-2013 ===
ในวันที่ 18 สิงหาคม 2012 เธอได้รับตำแหน่ง มิสเวิลด์ ที่จัดการประกวด ใน ศูนย์สนามกีฬาออกกำลังกายตงซาน ใน ออโต้ มองโกเลียใน จีน นอกจากนี้เธอยังได้รับรางวัล Miss World Talent 2012 หรือรางวัลนางงามที่มีความสามารถพิเศษ และเธอก็เป็นผู้ชนะในรางวัลความสามารถพิเศษ โดยเธอได้ร้องเพลง พื้นบ้านของจีน
=== ปัจจุบัน ===
เธอได้รับงานแสดงในภาพยนตร์ The Transporter Refueled ในบน เกียว ผู้หญิงขายบริการที่ยอมแหกกฎมาเฟีย โดยมีแอนนา เป็นแกนนำ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Yu Wenxia instagram
Yu Wenxia Weibo
นางแบบจีน
นักร้องหญิงชาวจีน
ผู้ชนะการประกวดมิสเวิลด์
บุคคลจากมณฑลเฮย์หลงเจียง
ผู้ชนะการประกวดนางงาม
ชาวฟินแลนด์

| region1          = 
| pop1             = 653,222
| region2          = 
| pop2             = 156,045–712,000
| region3          = 
| pop3             = 143,645
| region5          = 
| pop5             = 161,900
| region7          = 
| pop7             = 30,359
| region8          = 
| pop8             = 16,000
| region9          = 
| pop9             = 15,000–60,000
| region10         = 
| pop10            = 15,000–30,000
| region11         = 
| pop11            = 12,961
| region12         = 
| pop12            = 8,260
| region13         = 
| pop13            = 6,000
| region14         = 
| pop14            = 5,000
| region15         = 
| pop15            = 4,000
| region16         = 
| pop16            = 3,800
| region17         = 
| pop17            = 3,000
| region18         = 
| pop18            = 3,000
| region19         = 
| pop19            = 2,453
| region20         = 
| pop20            = 1,600
| region21         = 
| pop21            = 1,500–2,000
| region22         = 
| pop22            = 1,500
| region23         = 
| pop23            = 1,500
| region24         = 
| pop24            = 1,200
| region25         = 
| pop25            = 1,000
| region26         = 
| pop26            = 1,000
| region27         = 
| pop27            = 700–900
| region28         = 
| pop28            = 700
| region29         = 
| pop29            = 700
| region30         = 
| pop30            = 600
| region31         = 
| pop31            = 573
| region32         = 
| pop32            = 500
| langs            = ฟินแลนด์
| rels             =  ส่วนมาก:คริสต์นิกายลูเทอแรนหรือไม่มีศาสนา ส่วนน้อย: คริสต์นิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
| footnotes        = ตัวเลขทั้งหมดเป็นเพียงผลรวมของประชากรจากรายการอ้างอิงทั้งหมดที่ถูกระบุไว้ 
 ไม่มีการเก็บสถิติอย่างเป็นทางการเกี่ยวกับชาติพันธุ์ อย่างไรก็ตาม มีการจัดเก็บสถิติของประชากรฟินแลนด์ตามภาษาแม่และการเป็นพลเมือง 
 ประชากรที่เกิดในฟินแลนด์และมีถิ่นที่อยู่ในสวีเดน รวมถึงชาวสวีเดนเชื้อสายฟินแลนด์ ซึ่งอาจทำให้เกิดความเข้าใจผิดได้ 
 ชาวสวีเดนที่มีเชื้อสายฟินแลนด์บางส่วนหรือทั้งหมด
| native_name      =
| native_name_lang =
}}
ชาวฟินแลนด์ (suomalaiset) เป็นกลุ่มคนเผ่าพันธุ์ฟินโน ซึ่งเป็นประชากรส่วนใหญ่ของประเทศฟินแลนด์
== อ้างอิง ==
 
ฟ
ฟ
ทอมัส พินชอน

ทอมัส พินชอน (Thomas Pynchon; เกิด 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2480) เป็นนักเขียนชาวอเมริกัน ผลงานของเขามักมีเนื้อหาซับซ้อน เกี่ยวข้องกับแนวคิดโมเดิร์นชั้นสูงและโพสต์โมเดิร์น นวนิยายลำดับที่ 3 Gravity's Rainbow ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในผลงานชิ้นเอกของเขา
==ประวัติ==
ทอมัส พินชอน เกิดเมื่อ พ.ศ. 2480 ที่เมืองเกลนโคฟ รัฐนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นหนึ่งในบุตร 3 คนของทอมัส พินชอน ซีเนียร์ และแคเทอริน เบนเนตต์ เมื่ออายุได้ 16 ปี เขาเข้าศึกษาในสาขาฟิสิกส์วิศวกรรมที่มหาวิทยาลัยคอร์เนล แต่พอจบปี 2 เขาก็ไปรับราชการทหารสังกัดกองทัพเรือสหรัฐ ก่อนจะกลับมาเรียนที่คอร์เนลอีกครั้ง หลังสำเร็จการศึกษา เขาก็เริ่มต้นเขียนนิยายเล่มแรก V. ในปี พ.ศ. 2516 พินชอนตีพิมพ์ Gravity's Rainbow ซึ่งได้เข้าชิงรางวัลเนบิวลา และหนึ่งปีต่อมา ได้รับรางวัล National Book Award for Fiction (ร่วมกับไอแซก ซิงเกอร์) นอกจากนี้ นิตยสารไทม์ยังจัดให้หนังสือเล่มนี้เป็นหนึ่งในนิยาย 100 เล่มที่ดีที่สุดตลอดกาลอีกด้วย
ในปี พ.ศ. 2531 เขาได้รับรางวัล MacArthur Fellows Program ซึ่งมอบให้แก่บุคคลที่มีความเป็นเลิศในสาขาต่าง ๆ 2 ปีต่อมาเขาก็สมรสกับเมลานี แจ็กสัน ซึ่งเป็นเหลนสาวของธีโอดอร์ รูสเวลต์ ประธานาธิบดีคนที่ 26 ของสหรัฐ และเป็นตัวแทนของเขาเอง ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 1 คน นอกจากจะมีชื่อเสียงในด้านการเขียนแล้ว พินชอนยังขึ้นชื่อในเรื่องการเก็บตัว รูปถ่ายเพียงไม่กี่ภาพของเขาส่วนใหญ่มาจากสมัยเรียน พินชอนไม่ชอบให้สัมภาษณ์กับสื่อ จึงก่อให้เกิดข้อสันนิษฐานต่าง ๆ เกี่ยวกับตัวตนของเขา โดยครั้งหนึ่ง สื่อเคยตั้งข้อสังเกตว่าตัวตนที่แท้จริงของพินชอนคือ เจ. ดี. แซลินเจอร์ ผู้เขียน The Catcher in the Rye
==ผลงาน==
===นวนิยาย===
V. (พ.ศ. 2506)
The Crying of Lot 49 (พ.ศ. 2509; การเฝ้ารออันเงียบงัน แปลโดย จุฑามาศ แอนเนียน)
Gravity's Rainbow (พ.ศ. 2516)
Vineland (พ.ศ. 2533)
Mason & Dixon (พ.ศ. 2540)
Against the Day (พ.ศ. 2549)
Inherent Vice (พ.ศ. 2552)
Bleeding Edge (พ.ศ. 2556)
===รวมเรื่องสั้น===
Slow Learner (พ.ศ. 2527)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2480
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักเขียนนวนิยายชาวอเมริกัน
บุคคลจากรัฐนิวยอร์ก
มาสด้า 3

redirectมาสด้า อเซลา
เจ. ดี. แซลินเจอร์

เจ. ดี. แซลินเจอร์ (J. D. Salinger; 1 มกราคม พ.ศ. 2462 – 27 มกราคม พ.ศ. 2553) หรือ เจอโรม เดวิด แซลินเจอร์ (Jerome David Salinger) เป็นนักเขียนชาวอเมริกัน ผลงานที่เป็นที่รู้จักกันดีของเขาคือ The Catcher in the Rye
==ประวัติ==
เจ. ดี. แซลินเจอร์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2462 ที่นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ในครอบครัวชาวยิว ในวัยเด็ก เขาย้ายโรงเรียนบ่อยมาก จนสุดท้ายมาเรียนที่ Columbia University School of General Studies และเริ่มเขียนนิยายที่นั่น แซลินเจอร์เคยคบหากับอูนา โอนีล แต่ก็เลิกกัน เมื่อเธอตัดสินใจแต่งงานกับชาร์ลี แชปลิน ในปี พ.ศ. 2494 เขาก็ตีพิมพ์นิยายเล่มแรก The Catcher in the Rye ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับชีวิตของเด็กหนุ่มวัย 16 ปีที่มีปัญหากับสิ่งต่าง ๆ นิยายเล่มนี้ได้รับการตอบรับดีมาก แต่ในขณะเดียวกันก็ถูกโจมตีจากสถาบันต่าง ๆ เช่นกัน รวมถึงถูกโยงเข้ากับการลอบสังหารจอห์น เลนนอนและความพยายามลอบสังหารโรนัลด์ เรแกน ต่อมาเขาย้ายไปอยู่เมืองคอร์นิช ในรัฐนิวแฮมป์เชอร์ และแต่งงานกับแคลร์ ดักลัส ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 2 คน แต่ภายหลังก็หย่ากัน ก่อนจะแต่งงานใหม่อย่างลับ ๆ กับคอลลีน โอนีล แซลินเจอร์อาศัยอยู่ที่คอร์นิชจนกระทั่งเสียชีวิตโดยโรคชรา เมื่อ พ.ศ. 2553 รวมอายุได้ 91 ปี
นอกจากจะมีชื่อเสียงในด้านการเขียนแล้ว แซลินเจอร์ยังเป็นที่รู้จักกันดีว่าเขาเป็นนักเขียนที่เก็บตัว เขาตีพิมพ์งานเขียนชิ้นสุดท้ายเมื่อ พ.ศ. 2508 และให้สัมภาษณ์กับสื่อครั้งสุดท้ายเมื่อ พ.ศ. 2523 เรื่องราวชีวิตของเขาส่วนใหญ่มาจากจอยซ์ เมย์นาร์ด คนรักเก่า และมาร์กริต แซลินเจอร์ ผู้เป็นลูกสาว
== ผลงานนิยาย ==
The Catcher in the Rye (พ.ศ. 2494; ทุ่งฝัน โดย ศาสนิก และ จะเป็นผู้คอยรับไว้ ไม่ให้ใครร่วงหล่น โดย ปราบดา หยุ่น)
Nine Stories (พ.ศ. 2496; เก้าเรื่องสั้น โดย ปราบดา หยุ่น)
Franny and Zooey (พ.ศ. 2504; แฟรนนี่กับโซอี้ โดย ปราบดา หยุ่น)
Raise High the Roof Beam, Carpenters and Seymour: An Introduction (พ.ศ. 2506)
Three Early Stories (พ.ศ. 2557; ตีพิมพ์หลังเสียชีวิต)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ใครคือ เจ.ดี. ซัลลินเจอร์ (J.D. Salinger) ตอนที่ 1
ใครคือ เจ.ดี. ซัลลินเจอร์ (J.D. Salinger) ตอนจบ 
ทุ่งฝัน: Salinger
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2462
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2553
ชาวอเมริกันที่นับถือศาสนาฮินดู
ชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช
ชาวอเมริกันเชื้อสายสกอตแลนด์
บุคคลจากแมนแฮตตัน
นักเขียนชาวอเมริกัน
บุคคลในปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด
ลารอแชล

ลารอแชล (La Rochelle) เป็นเมืองทางตะวันตกของประเทศฝรั่งเศส เป็นเมืองท่าทางทะเลบริเวณอ่าวบิสเคย์ ติดกับมหาสมุทรแอตแลนติก เป็นเมืองหลักของจังหวัดชาร็องต์-มารีตีม เมืองเชื่อมต่อกับเกาะอีลเดอเร ด้วยสะพานยาว 2.9 กิโลเมตรที่สร้างเสร็จเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1988
เมืองในประเทศฝรั่งเศส
จังหวัดคั้ญฮหว่า

คั้ญฮหว่า (Khánh Hòa) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่ในภาคชายฝั่งตอนกลางใต้ มีประชากรประมาณ 1,066,300 คน และครอบคลุมพื้นที่ 5,197 ตารางกิโลเมตร เมืองหลักคือญาจาง จังหวัดคั้ญฮหว่าเป็นที่พักตากอากาศของสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย, สถาบันปาสเตอร์ที่ญาจาง, สถาบันสมุทรศาสตร์, สถาบันวัคซีนและสารชีวภาพ และเคยเป็นที่ตั้งกองบัญชาการกองกำลังพิเศษของกองทัพสหรัฐ ("กรีนเบอเรต์") ระหว่างสงครามเวียดนามในปลายคริสต์ทศวรรษ 1950 และคริสต์ทศวรรษ 1960 ช่วงปลายเดือน ท่าเรืออ่าวกามซัญเป็นสถานที่ที่ดีที่สุดสำหรับฐานเรือดำน้ำในประเทศเวียดนาม วัดโบราณแห่งหนึ่งของอาณาจักรจามปาตั้งอยู่ทางทิศเหนือของญาจาง
==ภูมิศาสตร์และภูมิอากาศ==
จังหวัดคั้ญฮหว่ามีพื้นที่ 5.197 ตารางกิโลเมตร พิกัดทางภูมิศาสตร์อยู่ระหว่าง 108°40’33" ถึง 109°27’55" ตะวันออก และ 11°42’50" ถึง 12°52’15" เหนือ
==เขตการปกครอง==
จังหวัดคั้ญฮหว่าแบ่งเขตการปกครองออกเป็นท้องที่ต่อไปนี้
ญาจาง (เมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเมืองหลักของจังหวัด)
กามซัญ (เมือง)
นิญฮหว่า (เมือง)
อำเภอกามเลิม
อำเภอเดียนคั้ญ
อำเภอคั้ญเซิน
อำเภอคั้ญหวิญ
อำเภอเจื่องซา (หรือที่เรียกกันว่าหมู่เกาะสแปรตลี)
อำเภอหวั่นนิญ
==ประชากร==
==ประวัติ==
==เศรษฐกิจ==
==โครงสร้างพื้นฐาน==
==การศึกษา==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์จังหวัดคั้ญฮหว่า
คั้ญฮหว่า
ชาวอิรัก

ชาวอิรัก (Iraqi people) คือประชาชนที่เกิดในประเทศอิรัก
== อ้างอิง ==
กองทัพแห่งชาติรัฐฉาน

กองทัพแห่งชาติรัฐฉาน (Shan State National Army; SSNA) เป็นกองกำลังติดอาวุธชาตินิยมของไทใหญ่ ที่ต่อสู้เพื่อต่อต้านการปกครองของทหารพม่าผ่านทางสภาฟื้นฟูกฏหมายและกฏระเบียบแห่งรัฐ ผู้บัญชาการกองทัพคือนายพลก้านยอด
กองทัพแห่งชาติฉานสถาปนาขึ้นเมื่อ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยสมาชิกที่แยกมาจากกองทัพเมิงไตของขุนส่าซึ่งนำโดยนายพลก้านยอดและแดไวน์  โดยกล่าวว่ากองทัพเมิงไตเกี่ยวข้องกับยาเสพติดมากกว่าที่จะต่อสู้เพื่อไทใหญ่ เมื่อแยกตัวออกมานั้นมีทหารราว 500 คน ต่อมาในเดือนกันยายนมีทหารเพิ่มขึ้นเป็นประมาณ 2,000 คน แต่ต่อมา กองทัพแห่งชาติรัฐฉานได้ลงนามสงบศึกกับทหารพม่าเมื่อสิ้นปี พ.ศ. 2538
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2548 กองทหารพม่าร่วมกับกองทัพสหรัฐว้าได้โจมตีกองทัพแห่งชาติรัฐฉาน และจับผู้นำส่วนใหญ่ไป ทำให้ผู้นำทหารส่วนหนึ่งได้แยกตัวออกไป รวมตัวกับกองทัพรัฐฉานใต้ที่นำโดยเจ้ายอดศึกเพื่อเรียกร้องเอกราชของรัฐฉานต่อไป
== อ้างอิง ==
ขบวนการแบ่งแยกดินแดนไทใหญ่
โอเมนตัม

โอเมนตัม (omentum) เป็นชั้นเยื่อบุช่องท้องที่หุ้มรอบอวัยวะภายในช่องท้อง แบ่งออกเป็น
เยื่อโอเมนตัมใหญ่ (Greater omentum)
เยื่อโอเมนตัมเล็ก (Lesser omentum)
ท้อง
วัดชมภูพล

วัดชมภูพล เป็นวัดในพระพุทธศาสนา สังกัดมหานิกาย ตั้งอยู่ที่ตำบลหนองปลาหมอ  อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เป็นวัดที่มีความสำคัญในฐานะเป็นศูนย์กลางของชาวพุทธในบริเวณตำบลหนองปลาหมอ
== ประวัติ ==
ความเป็นมาของวัด เป็นชื่อนามสกุลของผู้ที่ถวายที่ดินสร้างวัดครั้งแรก จำนวน 9 ไร่ คือ นายรอด นางจวน ชมภูพล พร้อมทั้งถวายปัจจัยจำนวนหนึ่งและชาวบ้านบ่อเจ๊ก ประมาณ 60 หลังคาเรือนช่วยกันสร้างวัดด้วยกำลังกายและกำลังทรัพย์ จนกระทั่งทางราชการได้ประกาศเป็นวัดพัฒนาที่มีผลงานดีเด่นอีกด้วย
วัดชมภูพล ตั้งเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2513 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2517 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 25 เมตร ยาง 40 เมตร
== เจ้าอาวาส ==
เจ้าอาวาสที่ปกครองวัดสืบต่อกันมาเท่าที่ทราบนามของวัดชมภูพลจากอดีตจนถึงปัจจุบันมีดังนี้
พระล้วน เตชพโล
พระไหล กลฺยาโณ
พระวุ่น รตนวณฺโณ
พระครูสุพัฒน์วรกิจ พ.ศ. 2509 ถึงปัจจุบัน
== ศาสนาสถานในวัด ==
1) อุโบสถ
2) ศาลาการเปรียญ
3) ศาลาอเนกประสงค์
4) หอสวดมนต์
5) กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง
6) กุฎิเจ้าอาวาส
7) สำนักงานเจ้าคณะตำบลหนองปลาหมอ
8) ห้องสุขา
9) แท๊งน้ำ
10) กำแพงรอบบริเวณวัด 2 ชั้น
11) วิหารหลวงพ่อสด
12) ศาลาปฏิบัติธรรม
13) โรงแสดงวิถีชีวิตชาวพื้นบ้าน
== กิจกรรมในวัด ==
จัดปริวาสกรรมประจำทุกปี
วันสำคัญทางพระพุทธศาสนา เช่น วันวิสาขบูชา วันมาฆบูชา วันอาสาฬหบูชา วันเข้าพรรษา วันออกพรรษา และวันสำคัญอื่นๆ เป็นต้น
ลงอุโบสถทุกวันพระ 14 และ15 ค่ำ
== อ้างอิง ==
ชมภูพล
ยัสเปอร์ ซิลเลิสเซิน

ยาโกบึส อันโตนียึส เปเตอร์ "ยัสเปอร์" ซิลเลิสเซิน (Jacobus Antonius Peter "Jasper" Cillessen; เกิด 22 เมษายน ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวดัตช์ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับNECของเนเธอร์แลนด์ และทีมชาติเนเธอร์แลนด์
ซิลเลิสเซิน เข้าร่วมทีมเยาวชนของ เอ็นเอเช ไนเมเคิน ในปี ค.ศ. 2001 และได้ก้าวขึ้นมาลงเล่นกับทีมนี้ในปี ค.ศ. 2010 ก่อนย้ายไปอายักซ์ ด้วยค่าตัว 3 ล้านยูโร เขาลงเล่น 141 นัดให้กับทีมในหกฤดูกาล ช่วยทีมชนะเลิศ เอเรอดีวีซี 3 สมัย ในปี ค.ศ. 2016 เขาย้ายร่วมทีม  ด้วยค่าตัว 13 ล้านยูโร แต่ได้ตกเป็นตัวสำรองของมาร์ค-อันเดร แทร์ สเตเกิน และย้ายทีมสู่ ในอีกสามปีถัดมา ซึ่งเป็นการแลกตัวกันกับแนตู มูรารา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Voetbal International profile  
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2532
ผู้รักษาประตูฟุตบอล
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2014
นักฟุตบอลชาวดัตช์
นักฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์
ผู้เล่นในเอเรอดีวีซี
ผู้เล่นในลาลิกา
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
บุคคลจากไนเมเคิน
พระครูพัฒนสารคุณ (สอ คมฺภีรปญฺโญ)

พระครูพัฒนสารคุณ (สอ คมฺภีรปญฺโญ)   อดีตเจ้าอาวาสวัดสัทธารมณ์ ตำบลบุแกรง อำเภอจอมพระ จังหวัดสุรินทร์ และอดีตที่ปรึกษาเจ้าคณะอำเภออำเภอจอมพระ จังหวัดสุรินทร์, พระเกจิเถราจารย์ผู้ทรงวิทยาคมแห่งดินแดนอิสานใต้
== ชาตภูมิ ==
พระครูพัฒนสารคุณ (สอ คมฺภีรปญฺโญ)  นามเดิมชื่อ สอ นามสกุล งามสะอาด
เกิดวันจันทร์ ที่3 เดือนมีนาคมพ.ศ. 2473 แรม 4 ค่ำ เดือน 4 ปีมะเส็ง
บิดาชื่อนายทำ นามสกุล งามสะอาด มารดาชื่อนางสา นามสกุลงามสะอาด
ณ บ้านเลขที่25 หมู่ที่11 ตำบลบุแกรง อำเภอจอมพระ จังหวัดสุรินทร์
== การบรรพชาและอุปสมบท ==
บรรพชา เป็นสามเณรวันอังคาร ขึ้น 1 ค่ำ เดือน 3 ปีกุน วันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 วัดสัทธารมณ์ ตำบลบุแกรง อำเภอจอมพระ จังหวัดสุรินทร์ โดยมีพระครูศรีสัทธารมณ์ วัดสัทธารมณ์ (บ้านขาม) ตำบลบุแกรง อำเภอจอมพระ จังหวัดสุรินทร์ เป็นพระอุปัชฌาย์
อุปสมบทเป็นพระภิกษุ เมื่อวันอังคาร วันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2492 แรม 6ค่ำ เดือน5 ปีชวด วัดสัทธารมณ์ ตำบลบุแกรง อำเภอจอมพระ จังหวัดสุรินทร์ โดยมีพระครูศรีสัทธารมณ์ วัดสัทธารมณ์ ตำบลบุแกรง อำเภอจอมพระ จังหวัดสุรินทร์ เป็นพระอุปัชฌาย์,พระวัง อินทวฺโส วัดสัทธารมณ์ ตำบลบุแกรง อำเภอจอมพระ จังหวัดสุรินทร์ เป็นพระกรรมวาจาจารย์, พระสารี อคฺคญาโน เป็นพระอนุสาสนาจารย์ ได้รับฉายานามว่าคมฺภีรปญฺโญ
== การศึกษา/วิทยฐานะ ==
สอบไล่ได้นักธรรมชั้นตรี สำนักศาสนศึกษา วัดสัทธารมณ์ บ้านขาม ตำบลบุแกรง อำเภอจอมพระ สำนักเรียนคณะจังหวัดสุรินทร์ (พ.ศ. 2491)
สำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนประชาบาล 1 ขามศึกษาคาร ตำบลบุแกรง อำเภอจอมพระ จังหวัดสุรินทร์ (พ.ศ. 2485)
== การปกครองคณะสงฆ์ ==
พ.ศ. 2500 ได้รับการแต่งตั้งดำรงตำแหน่งทางพระสังฆาธิการเป็นเจ้าอาวาสวัดสัทธารมณ์ ตำบลบุแกรง อำเภอจอมพระ จังหวัดสุรินทร์
ได้รับการแต่งตั้งดำรงตำแหน่งทางพระสังฆาธิการเป็นเจ้าคณะตำบลบุแกรง อำเภอจอมพระ จังหวัดสุรินทร์
ได้รับพระบัญชาให้ดำรงตำแหน่งทางเป็นที่ปรึกษาเจ้าคณะอำเภออำเภอจอมพระ จังหวัดสุรินทร์
== สมณศักดิ์,พัดยศ ==
รับพระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์พัดยศขึ้น เป็นพระครูสัญญาบัตรเจ้าอาวาสวัดราษฏร์  ในราชทินนามที่ พระครูพัฒนสารคุณ
ได้รับพระบัญชาสมเด็จพระสังฆราช (โดยพระบรมราชานุญาต) เลื่อนสมณศักดิ์พัดยศ เป็นพระครูสัญญาบัตรเจ้าคณะตำบล ในราชทินนามเดิม ที่ พระครูพัฒนสารคุณ
== กาลมรณภาพ ==
พระครูพัฒนสารคุณ (สอ คมฺภรีปญฺโญ) ถึงแก่มรณภาพด้วยภาวะไตวายเฉียบพลัน เมื่อเวลา 21.26 นาที ในวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 สิริรวมอายุ 93 ปี, พรรษา 73
ได้รับมหากรุณาธิคุณพระราชทานพวงมาลา พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี เจ้าคุณพระสินีนาฏ พิลาสกัลยาณี น้ำหลวงสรงศพ เครื่องเกียรติยศประกอบศพ หีบเชิงชาย,รับศพไว้ในพระบรมราชานุเคราะห์ พระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมในเวลากลางคืน 7 คืน  บำเพ็ญพระราชกุศล 7 วัน, บำเพ็ญพระราชกุศล 50 วัน, บำเพ็ญพระราชกุศล 100 วัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พระครูพัฒนสารคุณ หลวงตาสอ หนึ่งใน เกจิ จ. สุรินทร์
หลวงปู่สอ วัดบ้านขาม is on Facebook
K170: ล็อกเก็ต รุ่นแรก พิมพ์เล็ก แจก กรรมการ หลวงปู่สอ คัมภีรปัญโญ วัดบ้านขาม จ.สุรินทร์
ภิกษุในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
บุคคลจากอำเภอจอมพระ
พระครูสัญญาบัตร
เกจิอาจารย์
เจ้าคณะอำเภอ
ภิกษุจากจังหวัดสุรินทร์