pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เมสัน เมานต์

เมสัน โทนี เมานต์ (Mason Tony Mount; เกิด 10 มกราคม ค.ศ. 1999) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันในตำแหน่งกองกลางตัวรุกและกองกลางตัวกลางให้แก่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติอังกฤษ
เมานต์ เริ่มต้นอาชีพค้าแข้งกับเชลซี และเข้าร่วมทีมฟีแต็สเซอและดาร์บีเคาน์ตีด้วยสัญญายืมตัวติดต่อกันระหว่างปี ค.ศ. 2017 ถึง 2019 ในปีต่อมา เขาได้ลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ของเชลซี และคว้าแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก, ยูฟ่าซูเปอร์คัพ, และฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2021 เขาได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของสโมสรฟุตบอลเชลซีในฤดูกาล 2020–21 และ 2021–22 เมานต์เซ็นสัญญากับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2023 ด้วยค่าตัวเริ่มต้น 55 ล้านปอนด์
เมานต์ ได้ชนะเลิศ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปีกับทีมชาติอังกฤษชุดอายุไม่เกิน 19 ปี ในปี ค.ศ. 2017 เขาลงเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกในปี ค.ศ. 2019 ด้วยวัย 20 ปี และเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติอังกฤษในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 และฟุตบอลโลก 2022
==ชีวิตในช่วงแรก==
เมสัน โทนี เมานต์ เกิดเมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1999 ที่พอร์ตสมัท, อังกฤษ เป็นบุตรชายของนางเด็บบี้ เมานต์ และนายโทนี่ เมานต์ เมานต์สืบสายเลือดการเป็นนักเตะมาจากคุณพ่อของเขาที่เคยเล่นในระดับนอกลีกซึ่งต่อมาได้เป็นผู้ฝึกสอนของสโมสรท้องถิ่นรวมถึงฮาแวนต์ทาวน์ โดยสมัยที่ยังเป็นเด็กเขาเคยเล่นให้ บอร์ฮันท์ โรเวอร์ส กับ ยูไนเต็ด เซอร์วิส พอร์ทสมัธ ในปี ค.ศ. 2003 ในวัยเพียง 4 ขวบเขาได้โอกาสซ้อมกับอะคาเดมี่ของทั้ง พอร์ทสมัธ และ เชลซี ที่ละ 1 วัน ก่อนที่สุดท้ายเขาจะเลือกเข้าอะคาเดมี่ของ เชลซี ในปี ค.ศ. 2005
== เกียรติประวัติ ==
=== สโมสร ===
เชลซี (เยาวชน)
พรีเมียร์ลีก อายุไม่เกิน 18 ปี: 2016–17
เอฟเอยูธคัพ: 2015–16, 2016–17
ยูฟ่ายูธลีก: 2015–16
เชลซี
เอฟเอคัพ รองชนะเลิศ: 2019–20, 2020–21, 2021–22
อีเอฟแอลคัพ รองชนะเลิศ: 2021–22
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2020–21
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: 2021
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก: 2021
=== ทีมชาติ ===
อังกฤษชุดอายุไม่เกิน 19 ปี
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี: 2017
อังกฤษ
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รองชนะเลิศ: 2020
=== ส่วนตัว ===
นักเตะอคาเดมี่ยอดเยี่ยมประจำฤดูกาลของเชลซี: 2016–17
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี ทีมยอดเยี่ยมประจำทัวร์นาเมนต์: 2017
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำทัวร์นาเมนต์: 2017
ผู้เล่นแห่งเดือนของเอเรอดีวีซี: มกราคม 2018
นักเตะยอดเยี่ยมแห่งปีของฟีเตสเซอ: 2017–18
ทีมประจำปีของเอเรอดีวีซี: 2017–18
นักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของเชลซี: 2020–21, 2021–22
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกทีมยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล: 2020–21
พรีเมียร์ลีกนักเตะยอดเยี่ยมจากอคาเดมี่แห่งปี: 2020–21
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Profile at the Chelsea F.C. website
Profile at the Football Association website*Profile at the Chelsea F.C. website
Profile at the Football Association website
นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
นักฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ
กองกลางฟุตบอล
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเชลซี
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลดาร์บีเคาน์ตี
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
ผู้เล่นในเอเรอดีวีซี
ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2022
บุคคลจากพอร์ตสมัท
บารง

บาโรงัน (Barongan) หรือ บารง (Barong) เป็นเจตะชนิดหนึ่งในคติชนบาหลี มีรูปลักษณ์คล้ายเสือ เป็นราชันแห่งวิญญาณและเป็นตัวแทนแห่งความดี บารงเป็นศัตรูกับนางรังดา ราชินีแห่งความชั่วและเป็นมารดาแห่งวิญญาณทั้งมวลตามคติชนบาหลี ด้วยคติดังกล่าวได้กลายเป็นการแสดงระบำบารง การร่ายรำนี้แสดงถึงการต่อสู้กันระหว่างบารงกับรังดา เป็นสัญลักษณ์ของการต่อสู้ชั่วนิรันดร์ระหว่างกับความดีและความชั่ว
คำว่า "บาโรงัน" มาจากคำว่า "บะฮ์รวง" (bahruang) ซึ่งตรงกับคำว่า "เบอรวง" (beruang) ในภาษาอินโดนีเซียปัจจุบัน แปลว่า "หมี" อันเป็นตัวแทนของวิญญาณดีในฐานะสัตว์พิทักษ์ป่า
คติการนับถือบารงมีมาแต่เมื่อไรนั้นไม่เป็นที่ทราบ เบื้องต้นเชื่อว่ามาจากการนับถือผีเพราะเชื่อในพลังเหนือธรรมชาติของสัตว์ ก่อนที่ศาสนาฮินดูจะเข้ามาแทนที่
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ปรัมปราวิทยาชาวบาหลี
คติชนบาหลี
โชจิโร อีดะ

โชจิโร อีดะ (飯田 祥二郎; Shōjirō Iida; 8 สิงหาคม ค.ศ. 1888 – 23 มกราคม ค.ศ. 1980) เป็นนายพลกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
== ประวัติ ==
อีดะเป็นคนท้องถิ่นจังหวัดยามางูจิ และสำเร็จการศึกษารุ่นที่ 20 ของโรงเรียนกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1908 และรุ่นที่ 27 ของวิทยาลัยการทัพบกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1915 อีดะได้รับการเลื่อนยศเป็นร้อยเอกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1918 เขาเข้าร่วมในกองกำลังรบนอกประเทศญี่ปุ่นสำหรับการแทรกแซงไซบีเรียเพื่อต่อต้านกองกำลังบอลเชวิค โดยสนับสนุนกองกำลังรัสเซียขาวในประเทศรัสเซีย
หลังจากรับราชการในตำแหน่งผู้ปกครองที่หลากหลายภายในกองเสนาธิการกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น รวมถึงงานที่น่าเบื่อในฐานะอาจารย์ที่โรงเรียนทหารราบตั้งแต่ปี ค.ศ. 1932 ถึง 1934 อีดะได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการกรมทหารองครักษ์ที่ 4 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1934 ถึง ค.ศ. 1935 และเขาได้เป็นเสนาธิการทหารบกคนต่อมาของกรมทหารองครักษ์ที่ 4 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1935 ถึง ค.ศ. 1937
ด้วยการเริ่มต้นของสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง อีดะกลายเป็นเสนาธิการทหารบกของกองทัพญี่ปุ่นที่ 1 ในประเทศจีนเมื่อปี ค.ศ. 1938 และเขาได้รับการเลื่อนยศเป็นพลโทในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1939 เขาได้รับมอบหมายให้เป็นผู้บังคับบัญชากองทัพไต้หวันแห่งประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1938 ถึง 1939 เขากลับไปยังกองทหารองครักษ์จักรพรรดิในฐานะผู้บัญชาการ และดำรงตำแหน่งจนถึง ค.ศ. 1941
ด้วยการเริ่มต้นของสงครามแปซิฟิก อีดะถูกย้ายไปยังทางใต้เพื่อบัญชาการกองทัพญี่ปุ่นที่ 25 ในการยึดครองอินโดจีนของฝรั่งเศสโดยญี่ปุ่นเมื่อปี ค.ศ. 1941 เขาได้ก่อตั้งสำนักงานใหญ่ในไซ่ง่อนและเตรียมพร้อมสำหรับการบุกครองประเทศไทย ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1941 อีดะได้เข้าบัญชาการกองทัพญี่ปุ่นที่ 15 ที่เพิ่งจัดตั้งใหม่ ประกอบด้วยกองพลกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นที่ 33 และกองพลกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นที่ 55 เริ่มตั้งแต่วันที่ 8 ธันวาคม กองกำลังของเขาเอาชนะการต่อต้านไทยได้อย่างง่ายดาย และบังคับให้ไทยเข้าสู่สนธิสัญญาป้องกันร่วมกับญี่ปุ่น ส่วนวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1942 กองพลของอีดะได้เข้าสู่ประเทศพม่า ในระหว่างการเริ่มต้นของการทัพพม่าที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง
พลทหาร 35,000 คนของอีดะเอาชนะกองกำลังของอังกฤษได้อย่างรวดเร็วแม้จะมีภูมิประเทศที่ไม่เอื้ออำนวยและเสบียงจำกัด ในวันที่ 8 มีนาคม อีดะได้ยึดร่างกุ้ง ทำการตัดถนนพม่าและแยกจีนออก ภายในเดือนพฤษภาคม กองกำลังอังกฤษและจีนในพม่าถูกส่งกลับไปยังอินเดียและจีนด้วยการบาดเจ็บล้มตายราว 30,000 คน เทียบกับความสูญเสียของญี่ปุ่นที่มีตัวเลขเพียง 7,000 คน
เมื่อครั้งเรียกกลับสู่ประเทศญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1943 อีดะได้รับมอบหมายสู่หน่วยบัญชาการรักษาทั่วไป ส่วนในปี ค.ศ. 1944 เขาได้เป็นผู้บัญชาการทหารแห่งกองทัพเขตภาคกลาง แล้วออกจากราชการทหารในปีเดียวกัน
อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 1945 อีดะได้รับการเรียกคืนกลับมารับราชการเพื่อบัญชาการกองทัพญี่ปุ่นที่ 30 ในประเทศแมนจูก่อนการรุกรานของสหภาพโซเวียต จากนั้น เขาถูกจับโดยกองทัพแดงและถูกจับเป็นเชลยศึกในสหภาพโซเวียตตั้งแต่ปี ค.ศ. 1945 ถึง 1950 ทั้งนี้ อีดะเสียชีวิตในโตเกียวเมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1980
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
=== หนังสือ ===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Myanmar - World Statesmen
ทหารชาวญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
นายพลชาวญี่ปุ่น
เจ้าชายเกออร์คที่ 2 เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์

เจ้าชายเกออร์คที่ 2 เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ (George II, Prince of Waldeck and Pyrmont) ประสูติเมื่อวันที่ 20 กันยายน 2332 ณ รัฐบาเดิน เป็นพระโอรสใน เจ้าชายเกออร์คที่ 1 เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ กับ เจ้าหญิงออกัสตา พระองค์ทรงกลายเป็น เจ้าชายพระประมุขแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ เมื่อวันที่ 9 กันยายน 2356 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์
== เสกสมรส ==
เจ้าชายเกออร์คที่ 2 เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงเอ็มมาแห่งอันฮัลท์-เบิร์นบวร์ค-ชัมบวร์ค-ฮอร์ม เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน 2366 มีพระบุตรดังนี้
เจ้าหญิงออกัสตาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
เจ้าชายโจเซฟแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
เจ้าหญิงเฮอร์มินน์แห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
เจ้าชายเกออร์ค วิคทอร์ เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
เจ้าชายวอราดแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
== อ้างอิง ==
Genealogics - Leo van de Pas - Georg, Fürst zu Waldeck und Pyrmont 1813-1845
thePeerage.com - Georg II Prinz zu Waldeck und Pyrmont
Georg Heinrich zu Waldeck und Pyrmont (German)
Karl Theodor Menke: Pyrmont und seine Umgebung. Hameln, Pyrmont, 1840, S.65
L. Curtze: Geschichte und Beschreibung des Fürstentums Waldeck. Arolsen, 1850, S.619f.
ราชวงศ์วัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
เจ้าชายวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
เจ้าชายเยอรมัน
เจ้าหญิงเอากุสทาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์

เจ้าหญิงเอากุสทาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ (Princess Augusta of Waldeck-Pyrmont) ประสูติเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 2367 เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายเกออร์คที่ 2 เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ กับ เจ้าหญิงเอ็มมาแห่งอันฮัลท์-เบิร์นบวร์ค-ชัมบวร์ค-ฮอร์ม เป็นพระเชษฐภคินีใน เจ้าชายเกออร์ค วิคทอร์ เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ เป็นพระปิตุจฉา (ป้าฝ่ายพ่อ) ใน เอ็มมาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
== เสกสมรส ==
เจ้าหญิงเอากุสทาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ ทรงเสกสมรสกับ อัลเฟรด เจ้าชายแห่งสโตล์แบร์ก-สโตล์แบร์ก เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2391 รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ เจ้าหญิงพระชายาแห่งสโตล์แบร์ก-สโตล์แบร์ก มีพระบุตรดังนี้
วล์ฟกัง เจ้าชายที่ 2 แห่งสโตล์แบร์ก-สโตล์แบร์
เจ้าชายเอเวอร์ฮาร์ดแห่งสโตล์แบร์ก-สโตล์แบร์ก
เจ้าชายอ็องรีแห่งสโตล์แบร์ก-สโตล์แบร์ก
เจ้าหญิงเอริกาแห่งสโตล์แบร์ก-สโตล์แบร์ก
เจ้าชายอัลเบร็ชท์แห่งสโตล์แบร์ก-สโตล์แบร์ก
เจ้าชายโวล์ฟวินแห่งสโตล์แบร์ก-สโตล์แบร์ก
ราชวงศ์วัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
เจ้าหญิงวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
เจ้าหญิงเยอรมัน
ปาตริก ฟัน อานโฮลต์

ปาตริก โยน มีเคล ฟัน อานโฮลต์ (Patrick John Miguel van Aanholt; เกิดวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1990) เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายให้กับคริสตัลพาเลซในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติเนเธอร์แลนด์
เขาเริ่มต้นอาชีพกับเชลซี ซึ่งเขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับห้าสโมสร ต่อมาใน ค.ศ. 2014 เขาย้ายไปร่วมทีมซันเดอร์แลนด์ ด้วยค่าตัว 1.5 ล้านปอนด์ และในเดือนมกราคม ค.ศ. 2017 เขาย้ายไปคริสตัลพาเลซ ด้วยค่าตัว 14 ล้านปอนด์ ในวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 2019 ฟัน อานโฮลต์ทำประตูชัยช่วยให้คริสตัลพาเลซบุกชนะแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดที่โอลด์แทรฟฟอร์ด 2–1 เขากลายเป็นผู้เล่นคนแรกที่ทำประตูชัยในนาทีสุดท้ายที่โอลด์แทรฟฟอร์ด
ฟัน อานโฮลต์ ได้เล่นให้กับทีมชาติเนเธอร์แลนด์ชุดเยาวชนในหลายอายุ ก่อนที่จะได้ขึ้นมาเล่นให้กับชุดใหญ่ใน ค.ศ. 2013
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Patrick van Aanholt at Voetbal International 
นักฟุตบอลชาวดัตช์
กองหลังฟุตบอล
นักฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์
ผู้เล่นในเอเรอดีวีซี
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเชลซี
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลคอเวนทรีซิตี
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลวีแกนแอทเลติก
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลซันเดอร์แลนด์
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลคริสตัลพาเลซ
บุคคลจากเซร์โทเคนบอส
มหาวิทยาลัยย็อนเซ

มหาวิทยาลัยย็อนเซ (Yonsei University, YSU;   เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยเอกชนในกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ เป็นหนึ่งในสามมหาวิทยาลัย SKY ของเกาหลีซึ่งเป็นกลุ่มมหาวิทยาลัยที่ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่ามีชื่อเสียงที่สุดในประเทศ มหาวิทยาลัยย็อนเซ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1885 และเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในเกาหลีใต้
นักศึกษาประกอบด้วยนักศึกษาระดับปริญญาตรี 26,731 คนนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา 11,994 คนอาจารย์ 4,518 คนพนักงาน 6,788 คนและศิษย์เก่า 257,931 คน Yonsei ดำเนินการวิทยาเขตหลักในกรุงโซลและเปิดสอนหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษาสูงกว่าปริญญาตรีและปริญญาเอกเป็นภาษาเกาหลีและภาษาอังกฤษ
==ประวัติ==
มหาวิทยาลัยก่อตั้งขึ้นในเดือนมกราคม ค.ศ. 1957 ผ่านการรวมตัวกันของวิทยาลัยโยนิ (연희전문학교; 延禧專門學校) และวิทยาลัยการแพทย์พันธมิตรสหภาพ (세브란스의과대학; 세브란스醫科大學) นี่เป็นผลมาจากความร่วมมือทวิภาคีที่ยั่งยืนระหว่างวิทยาลัยที่เริ่มขึ้นในทศวรรษ ค.ศ. 1920 สถาบันเหล่านี้เป็นสถาบันใหม่ของเกาหลีในเวลาที่เริ่มก่อตั้ง Yonhi College เป็นหนึ่งในวิทยาลัยที่ทันสมัยแห่งแรกก่อตั้งขึ้นเมื่อ Chosun Christian College (in 기독교대학; 朝鮮基督教大學) ในเดือนมีนาคมปี ค.ศ. 1915 การแยกมีรากฐานในศูนย์การแพทย์สมัยใหม่แห่งแรกในเกาหลี Gwanghyewon (광혜원廣惠惠惠, House of Extended Grace) ก่อตั้งขึ้นในเดือนเมษายนปี ค.ศ. 1885 ในฐานะที่เป็นบรรณาการชื่อ 'Yonsei' นั้นได้มาจากพยางค์แรกของชื่อของสถาบันหลักสองแห่ง 'Yon; 연;延 'จาก Yonhi College และ' Sei; 세;世 'จาก Severance Union Medical College
ในสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยย็อนเซเป็นเกราะป้องกัน ในโล่ 'ㅇ' หมายถึงท้องฟ้า 'ㅡ' หมายถึงแผ่นดินและ 'ㅅ' หมายถึงมนุษย์ ที่ด้านซ้ายของ 'ㅇ' หนังสือเป็นความจริง ทางด้านขวาคบเพลิงเป็นอิสระ โล่ปกป้องความคิดทั้งสองนี้
สัตว์สัญลักษณ์คือนกอินทรี และสีของสัญลักษณ์คือ "สีน้ำเงิน"
==คณะ==
วิทยาลัยมหาวิทยาลัย
วิทยาลัยศิลปศาสตร์
วิทยาลัยพาณิชยศาสตร์และเศรษฐศาสตร์
โรงเรียนธุรกิจ
วิทยาลัยวิทยาศาสตร์
วิทยาลัยวิศวกรรมศาสตร์
วิทยาลัยวิทยาศาสตร์ชีวภาพและเทคโนโลยีชีวภาพ
วิทยาลัยเทววิทยา
วิทยาลัยสังคมศาสตร์
วิทยาลัยกฎหมาย
วิทยาลัยดุริยางคศิลป์
วิทยาลัยนิเวศวิทยามนุษย์
วิทยาลัยวิทยาศาสตร์ในการศึกษา
วิทยาลัยนานาชาติอันเดอร์วู้ด
วิทยาลัยผู้นำระดับโลก
วิทยาลัยแพทยศาสตร์
วิทยาลัยทันตกรรม
วิทยาลัยพยาบาล
วิทยาลัยเภสัชศาสตร์
==อันดับมหาวิทยาลัย==
จากการจัดอันดับมหาวิทยาลัยของคอกโครัลลีไซมอนส์ประจำปี ค.ศ. 2019 ได้จัดลำดับให้มหาวิทยาลัยย็อนเซอยู่ในอันดับที่ 107 ของโลก อันดับที่ 26 ของทวีปเอเชีย และอันดับที่ 6 ของประเทศเกาหลีใต้
== อ้างอิง ==
สมาคมมหาวิทยาลัยภาคพื้นแปซิฟิก
สถาบันอุดมศึกษาในประเทศเกาหลีใต้
เจ้าหญิงแฮร์มีเนอแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์

เจ้าหญิงแฮร์มีเนอแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ (Princess Hermine of Waldeck-Pyrmont) ประสูติเมื่อวันที่ 29 กันยายน 2370 เป็นพระธิดาใน เจ้าชายเกออร์คที่ 2 เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ กับ เจ้าหญิงเอ็มมาแห่งอันฮัลท์-เบิร์นบวร์ค-ชัมบวร์ค-ฮอร์ม เป็นพระเชษฐภคินีใน เจ้าชายเกออร์ค วิคทอร์ เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ เป็นพระปิตุจฉา (ป้าฝ่ายพ่อ) ใน เอ็มมาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
== เสกสมรส ==
เจ้าหญิงแฮร์มีเนอแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ ทรงเสกสมรสกับ อดอล์ฟที่ 1 เจ้าชายแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม 2387 รับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงพระชายาแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ มีพระบุตรดังนี้
เจ้าหญิงเฮอร์มินน์แห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพ
เกออร์ค เจ้าชายแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ
เจ้าชายเฮอร์มานน์แห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ
เจ้าหญิงเอ็มมาแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ
เจ้าหญิงไอดาแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ
เจ้าชายออตโตแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ
เจ้าชายอดอล์ฟแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ
เจ้าหญิงเอ็มมาแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ
พระธิดาของพระองค์นั้น มีพระนามว่า เอ็มมา เหมือนกัน และสิ้นพระชนม์ขณะทรงพระเยาว์เหมือนกัน ทั้งนี้ เจ้าหญิงแฮร์มีเนอแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ ถือเป็นพระบุตรใน เจ้าชายเกออร์คที่ 2 เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ ที่ทรงพระชนม์ชีพเป็นพระองค์สุดท้าย ก่อนจะสิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2453 สิริพระชันษา 82 ปี
ราชวงศ์วัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
เจ้าหญิงวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
เจ้าหญิงเยอรมัน
ราชวงศ์ลิพเพอ
สตีเฟน ฮิลเลนเบิร์ก

สตีเฟน แม็คแดนเนลล์ ฮิลเลนเบิร์ก (Stephen McDannell Hillenburg; 21 สิงหาคม ค.ศ. 1961 – 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018) เป็นนักวาดภาพแอนิเมชัน, นักพากย์ และครูวิชาชีววิทยาทางทะเลสัญชาติอเมริกัน เป็นที่รู้จักจากการ์ตูนเรื่อง สพันจ์บ็อบ สแควร์แพนส์ ของนิคคาโลเดียน และเป็นผู้ก่อตั้งยูไนเต็ดแพลงตอนพิกเจอร์ส (United Plankton Pictures)
==ชีวิตช่วงต้น==
สตีเฟน แม็คแดนเนลล์ ฮิลเลนเบิร์ก เกิดที่ฟอร์ทซิลล์ ซึ่งเป็นฐานกองทัพบกสหรัฐในลอว์ตัน, รัฐโอกลาโฮมา ที่ เคลลี นูเจนท์ ฮิลเลนเบิร์ก จูเนียร์ (Kelly Nugent Hillenburg, Jr.) พ่อของเขาทำงานรับใช้ชาติ ส่วนแนนซี (สกุลเดิม: Dufour) แม่ของเขา กำลังฝึกสอนกับนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสายตาตอนอายุ 1 ขวบ ครอบครัวของเขาย้ายไปที่โอเรนจ์ เคาน์ตี, รัฐแคลิฟอร์เนีย ที่ซึ่งพ่อและไบรอัน น้องชาย ทำงานเป็นนักออกแบบในโรงงานการบินและอวกาศ
==ชีวิตส่วนตัว==
ฮิลเลนเบิร์กแต่งงานกับแคเรน (Karen; สกุลเดิม: Umland) ผู้เป็นเชฟแถวแคลิฟอร์เนียตอนใต้ และเป็นครูสอนทำอาหารที่คูลเวอร์ซิตี (Culver City)ในปี ค.ศ. 1998 โดยมีลูกชายแค่คนเดียวชื่อเคลย์ เคยอยู่ที่ฮอลลีวูด และปาซาเดนา (Pasadena) และอาศัยอยู่กับครอบครัวที่ซานมาริโน รัฐแคลิฟอร์เนีย จนกระทั่งเสียชีวิต
===ป่วย และเสียชีวิต===
ฮิลเลนเบิร์กสัมภาษณ์ในแม็กกาซีน วาไรตี ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2017 ว่าติดเชื้ออะไมโอโทรฟิก แลเทอรัล สเกลอโรซิส (ALS) เขากล่าวอีกว่า จะทำงานให้กับเรื่อง สพันจ์บ็อบ สแควร์แพนส์ "ตราบเท่าที่ [เขา] ทำได้"
ฮิลเลนเบิร์กเสียชีวิตที่บ้านของเขา ในวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 ตอนอายุ 57 ปี ส่วนสาเหตุการเสียชีวิตเพราะหัวใจล้มเหลวเนื่องจากอาการเรื้อรังของโรค ALS ในวันต่อมา ร่างของเขาถูกเผา และโปรยขี้เถ้าลงที่มหาสมุทรแปซิฟิก ห่างจากหาดแคลิฟอร์เนียไป 500 ยาร์ด (460 เมตร)
==รางวัลและเกียรติยศ==
ในปี ค.ศ. 1992 หนังสั้นเรื่อง วอร์มโฮลส์ ชนะหัวข้อแนวคิดที่ดีที่สุดที่งานแอนิเมชันนานาชาติที่ออตตาวา (Ottawa International Animation Festival) ส่วน สพันจ์บ็อบ สแควร์แพ้นท์ ได้เข้าชิงรางวัลเอ็มมีไป 17 สาขา
ในปี ค.ศ. 2001 ทางHeal the Bay ได้รับการยกย่องในงานวอล์กเดอะวอล์กอวอร์ด ในปีต่อมาฮิลเลนเบิร์กได้รับรางวัลเทเลวิชันแอนิเมชันอวอร์ด (Television Animation Award) จาก National Cartoonists Society และรางวัลรูปปั้นเจ้าหญิงเกรซ จากองค์กรเจ้าหญิงเกรซ และในปี ค.ศ. 2018 ได้รับรางวัลวินเซอร์ แม็คเคย์อวอร์ด (Winsor McCay Award) ที่งานประกาศรางวัลแอนนีอวอร์ด ครั้งที่ 45
==ผลงาน==
===ภาพยนตร์===
===โทรทัศน์===
==อ้างอิง==
==  ดูเพิ่ม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Stephen Hillenburg at the Nickelodeon Animation Studio website
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2504
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2561
นักเขียนชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 20
นักแสดงชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
นักเขียนชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
ถูกฝังในทะเล
เสียชีวิตเพราะโรคเสื่อมของเซลล์ประสาทสั่งการ
ศิษย์จากมหาวิทยาลัยรัฐฮุมโบลต์
นักแสดงชายจากรัฐแคลิฟอร์เนีย
นักแสดงชายจากรัฐโอคลาโฮมา
บุคคลจากแอนะไฮม์
บุคคลจากฮอลลีวุด
บุคคลจากลอว์ตัน, รัฐโอกลาโฮมา
บุคคลจากแพซาดีนา
บุคคลจากซานมาริโน, รัฐแคลิฟอร์เนีย
ผู้ชนะรางวัลเจ้าหญิงเกรซ
ผู้ชนะรางวัลแอนนีอวอร์ด
โดราเอมอนสตอรีออฟซีชัน

โดราเอมอนสตอรีออฟซีชัน (Doraemon Story of Seasons) เป็นวิดีโอเกมแนวจำลองการบริหารฟาร์มปศุสัตว์และเล่นตามบทบาทสำหรับ นินเท็นโดสวิตช์ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ และ เพลย์สเตชัน 4 ซึ่งเป็นการครอสโอเวอร์ของระหว่างชุดวิดีโอเกม สตอรีออฟซีชัน และแฟรนไชส์ โดราเอมอน ตัวเกมพัฒนาโดย Brownies และ Marvelous และจัดจำหน่ายโดยบันไดนัมโคเอนเตอร์เทนเมนต์ การเปิดตัวของเกมนี้ถือเป็นการเปิดตัวเกม โดราเอมอน เกมแรกให้กับผู้เล่นฝั่งตะวันตก
ตัวเกมวางจำหน่ายในวันที่ 13 มิถุนายน 2019 ในญี่ปุ่น และวางจำหน่ายทั่วโลกในวันที่ 11 ตุลาคม 2019 ส่วนตัวเกมเวอร์ชันเพลย์สเตชัน 4 วางจำหน่ายในวันที่ 30 กรกฎาคม 2020 ในญี่ปุ่น และทั่วโลกในวันที่ 4 กันยายน 2020
== เนื้อเรื่อง ==
โนบิตะได้พบเข้ากับเมล็ดพันธ์ประหลาดซึ่งไม่รู้ที่มาที่ไป หลังจากรดน้ำต้นไม้ครั้งแรกจนเป็นต้นอ่อนก็เริ่มเจริญเติบโตเร็วขึ้นกว่าเดิมอย่างผิดปกติจนแตกก้านสาขาออกกลายเป็นต้นไม้ที่สวยงามตระหง่าน ในขณะนั้นเองก็เกิดพายุฝนฟ้าคะนองขึ้น พายุนั้นได้พัดพาพวกเขาและต้นไม้เข้าไปในห้วงมิติ หลังจากพายุสงบลงทุกคนก็ได้ตื่นขึ้นมาในสถานที่แห่งหนึ่ง ซึ่งโดราเอมอนทำของวิเศษหายไปในพายุครั้งนั้นแล้วถูกพวกสัตว์ในป่าโขมยไป ทำให้โดราเอม่อนไม่เหลือของวิเศษที่จะพาพวกเขากลับบ้านได้ ในขณะที่เดินออกสำรวจกันก็ได้เดินไปจนพบกับเมืองที่มีชื่อว่า Natura พวกโนบิตะได้พบกับเด็กหนุ่มที่ชื่อว่าฮามอน ซึ่งในตอนแรกนั้นพวกเขาไม่สามารถสื่อสารกันได้เนื่องจากพูดคนละภาษา โดราเอมอนจึงได้ให้เขากินวุ้นแปลภาษาทำให้สื่อสารเข้าใจกัน หลังจากที่พวกโนบิตะจึงเล่าว่าพวกตนถูกพามาที่นี่ได้อย่างไรให้กับฮามอนและคุณยายของเขาที่ชื่อว่าราวี่ เธอจึงเล่าว่าที่นี่มักมีพายุที่พัดพาผู้คนออกไป และพัดเข้ามาอยู่บ่อยครั้ง เธอเสนอให้พวกโนบิตะพักกันที่บ้านของเธอก่อนในวันแรก ในวันถัดมานายกของเมืองที่ชื่อว่าไรอัม เข้ามาพบที่บ้านและประกาศขึ้นว่าทั้งเด็กและผู้ใหญ่ในเมืองนี้ต้องทำงานกันทุกคน หลังจากนั้นฮามอนจึงได้พาพวกโนบิตะเข้าไปในเมืองเพื่อทำความรู้จักกับชาวเมืองและหางานให้กับพวกโนบิตะ หลังจากที่เพื่อน ๆ ทั้ง 4 คนหางานกันได้แล้ว เหลือเพียงโนบิตะคนเดียวที่ยังไม่มีงานทำ โนบิตะจึงได้เสนอตัวขอช่วยเหลืองานฮามอนที่ฟาร์ม ฮามอนจึงได้แนะนำพื้นที่อีกไร่นึงของเขาให้กับโนบิตะและบอกว่าโนบิตะสามารถพักที่นี่ได้ ด้วยเหตุนี้โนบิตะจึงได้อาศัยอยู่ที่ฟาร์มแห่งนี้
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2562
เกมสำหรับนินเท็นโดสวิตช์
เกมสำหรับวินโดวส์
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 4
วิดีโอเกมโดราเอมอน
สมาคมคณะชาติ

สมาคมคณะชาติ เป็นความพยายามในการจัดตั้งพรรคการเมืองฝ่ายตรงข้ามคณะราษฎร ภายหลังจากที่มีการตั้งสมาคมคณะราษฎร ภายหลังถูกพระยามโนปกรณนิติธาดา (ก้อน หุตะสิงห์) ประธานคณะกรรมการราษฎรในขณะนั้นปฏิเสธ โดยอ้างว่าสภาพบ้านเมืองยังไม่พร้อม
คณะชาติ ก่อตั้งขึ้นในพ.ศ. 2475 โดยมีผู้ยื่นขอจดทะเบียนคือ พระยาโทณวณิกมนตรี (วิสุทธิ์ โทณวณิก) พระยาศราภัยพิพัฒ (เลื่อน ศราภัยวานิช) หลุย คีรีวัต หลวงวิจิตรวาทการ (วิจิตร วิจิตรวาทการ) และเจ้านายเชื้อพระวงศ์อีกหลายองค์ เนื่องมาจากข้าราชการทหารและขุนนางชั้นสูงของระบอบเก่า มีความคิดเห็นว่าพรรคการเมืองที่มีพรรคเดียวคือคณะราษฎร ไม่ใช่ประชาธิปไตย เมื่อคณะราษฎรจัดตั้งสมาคมโดยมีลักษณะเป็นพรรคการเมือง ประกาศรับสมัครสมาชิกและมีผู้สมัครมากมาย หลวงวิจิตรวาทการจึงตั้งคณะชาติขึ้นเพื่อเป็นสมาคมทางการเมืองของกลุ่มผู้ไม่เห็นด้วยกับคณะราษฎร
รัฐบาลพระยามโนปกรณนิติธาดา นำความกราบบังคมทูลปรึกษาพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว กลับได้รับพระราชกระแสว่าไม่ควรอนุญาตเพราะจะทำให้เกิดความแตกแยกในกาลอันไม่เหมาะสม จึงแนะนำให้ยุบเลิกไปทั้งสองสมาคม รัฐบาลจึงปฏิเสธข้อเสนอตั้งพรรคการเมืองชื่อ "สมาคมคณะชาติ" ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2476
==อ้างอิง==
ขบวนการทางการเมืองในประเทศไทย
พรรคการเมืองไทยในอดีต
พรรคการเมืองไทยที่ไม่จดทะเบียน
ดานีเอล ฟาร์เคอ

ดานีเอล ฟาร์เคอ (เกิดวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1976) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเยอรมันในตำแหน่งกองหน้า ปัจจุบันผันตัวมาเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอน เขาเคยคุมทีมนอริชซิตีเลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีกหลังจบอีเอฟแอลแชมเปียนชิป ฤดูกาล 2018–19 และยังเคยคุมนอริชเลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีกอีกครั้งหลังจบฤดูกาล 2020–21
== เกียรติประวัติ ==
=== ผู้จัดการทีม ===

SV Lippstadt 08
Westfalenliga Group 1: 2011–12
Oberliga Westfalen: 2012–13
นอริชซิตี
อีเอฟแอลแชมเปียนชิป: 2018–19, 2020–21
รางวัลส่วนตัว
EFL Championship Manager of the Month: พฤศจิกายน 2018
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักฟุตบอลชาวเยอรมัน
กองหน้าฟุตบอล
ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวเยอรมัน
ผู้จัดการทีมฟุตบอลในพรีเมียร์ลีก
บุคคลจากรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลนอริชซิตี
ดิอินเตอร์เนชันแนล 2019

ดิอินเตอร์เนชันแนล 2019 (The International 2019; ชื่อย่อ: TI9) เป็นการแข่งขันดิอินเตอร์เนชันแนลครั้งที่ 9 เริ่มการแข่งขันในเดือนสิงหาคม 2019 ด้วยรอบแบ่งกลุ่มและจะสรุปผลด้วยอีเวนต์หลักที่เมอร์เซเดส-เบนซ์อะรีนา ในเซี่ยงไฮ้ แต่ละทีมจะมาจากซีรีส์การแข่งขันระยะยาวที่รู้จักกันในชื่อ โดตาโปรเซอร์กิต พร้อมกับ 12 ทีมอันดับแรกที่ได้รับเชิญเข้าสู่การแข่งขันโดยตรง นอกจากนี้อีกหกทีมที่ได้รับคำเชิญจากการคัดเลือกในระดับภูมิภาคเมื่อเดือนกรกฎาคม 2019 รอบชิงชนะเลิศพบกันระหว่างทีมลิควิดและโอจีซึ่งเคยได้รับรางวัลดิอินเตอร์เนชันแนลทั้งปี 2017 และ 2018 ตามลำดับ ผลสุดท้ายกลายเป็นโอจีที่เอาชนะทีมลิควิดไปด้วยคะแนน 3-1 ในรอบ 5 เกมที่ดีที่สุด กลายเป็นแชมป์สมัยที่สองครั้งแรกของการแข่งขัน
เช่นเดียวกับทุกการแข่งขันตั้งปี 2013 เงินรางวัลรวมนั้นมาจากการระดมทุนโดยผู้เล่นเกมผ่านทาง "คอมเพนเดียม" ซึ่งเป็นระบบแบตเทิลพาสในเกม ในการแข่งขันปีนี้มีผู้ระดมทุนด้วยยอดรวมกว่า 34 ล้านดอลลาร์สหรัฐ กลายเป็นรายการแข่งขันอีสปอร์ตที่มีเงินรางวัลรวมมากที่สุดในประวัติศาสตร์ นอกจากนี้ยังมีกิจกรรมต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องในระหว่างการแข่งขัน เช่น เกมออลสตาร์, คอสเพลย์ และการส่งประกวดภาพยนตร์สั้น
==ผลการแข่งขัน==
===รอบแบ่งกลุ่ม===
===อีเวนต์หลัก===
====สายบน====
====สายล่าง====
====รอบชิงชนะเลิศ====
===ผู้ชนะ===
หมายเหตุ: เงินรางวัลสกุลดอลลาร์สหรัฐ และจะไม่สิ้นสุดจนกว่าหลังจากการแข่งขันจบลง''
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Allstar Dota WCG
อีสปอร์ต
เขตฟรีดริชส์ไฮน์-คร็อยทซ์แบร์ค

ฟรีดริชส์ไฮน์-คร็อยทซ์แบร์ค (Friedrichshain-Kreuzberg) เป็นเขตที่ 2 ของกรุงเบอร์ลิน จัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2001 จากการควบรวมเขตฟรีดริชส์ไฮน์ของอดีตกรุงเบอร์ลินตะวันออกเข้ากับเขตคร็อยทซ์แบร์คของอดีตกรุงเบอร์ลินตะวันตก ถือเป็นเขตที่มีความหนาแน่นประชากรสูงสุดในกรุงเบอร์ลิน
==แขวง==
เขตฟรีดริชส์ไฮน์-คร็อยทซ์แบร์คประกอบด้วยแขวง (Ortsteil) จำนวน 2 แขวง ได้แก่:
ฟรีดริชส์ไฮน์ (Friedrichshain)
คร็อยทซ์แบร์ค (Kreuzberg)
ฟรีดริช
เขตมิทเทอ

มิทเทอ (Mitte) เป็นเขตที่ 1 และเขตศูนย์กลางของกรุงเบอร์ลิน เป็นหนึ่งในสองเขตเลือกตั้ง (นอกจากฟรีดริชส์ไฮน์-คร็อยซ์แบร์ค) ที่เกิดจากการควบรวมอดีตเขตการปกครองของกรุงเบอร์ลินตะวันออก-ตะวันตกเข้าด้วยกัน เขตมิทเทอเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญอย่างอาคารไรชส์ทาค, อาสนวิหารเบอร์ลิน, หอกระจายภาพเบอร์ลิน, ประตูบรันเดินบวร์ค, มูเซอุมส์อินเซิล และอเล็คซันเดอร์พลัทซ์ เป็นต้น
==แขวง==
เขตมิทเทอประกอบด้วยแขวง (Ortsteil) จำนวน 6 แขวง ได้แก่:
{|
|-
| valign="top" |
มิทเทอ (Mitte)
(เขตมิทเทอในอดีต)
| valign="top" |
โมอาบิท (Moabit)
ฮันซาเฟียร์เทิล (Hansaviertel)
เทียร์การ์เทิน (Tiergarten)
(เขตเทียร์การ์เทินในอดีต)
| valign="top" |
เว็ดดิง (Wedding)
เกอซุนท์บรุนเนิน (Gesundbrunnen)
(เขตเว็ดดิงในอดีต)
|}
มิทเทอ
ย่านศูนย์กลางธุรกิจ
เขตชาร์ล็อทเทินบวร์ค-วิลเมิร์สดอร์ฟ

ชาร์ล็อทเทินบวร์ค-วิลเมิร์สดอร์ฟ (Charlottenburg-Wilmersdorf) เป็นเขตที่ 4 ของกรุงเบอร์ลิน จัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2001 จากการควบรวมเขตชาร์ล็อทเทินบวร์คเข้ากับเขตวิลเมิร์สดอร์ฟ เป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญอย่างพระราชวังชาร์ล็อทเทินบวร์คและสนามกีฬาโอลิมปิก
== แขวง ==
เขตชาร์ล็อทเทินบวร์ค-วิลเมิร์สดอร์ฟประกอบด้วยแขวง (Ortsteil) จำนวน 7 แขวง ได้แก่:
ชาร์ล็อทเทินบวร์ค (Charlottenburg)
วิลเมิร์สดอร์ฟ (Wilmersdorf)
ชมาร์เกินดอร์ฟ (Schmargendorf)
กรูเนอวัลท์ (Grunewald)
เว็สท์เอ็นท์ (Westend)
ชาร์ล็อทเทินบวร์ค-นอร์ท (Charlottenburg-Nord)
ฮาเลินเซ (Halensee)
ชาร์ล็อท
เขตพังโค

พังโค (Pankow) เป็นเขตที่ 3 ของกรุงเบอร์ลิน และเป็นเขตที่มีประชากรมากที่สุด จัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2001 จากการควบรวมเขตเพร็นทซ์เลาเข้ากับเขตไวเซินเซ เขตนี้ตั้งชื่อตามแม่น้ำพังเคอ
==แขวง==
เขตพังโคประกอบด้วยแขวง (Ortsteil) จำนวน 13 แขวง ได้แก่:
เพร็นทซ์เลาเออร์แบร์ค (Prenzlauer Berg)
ไวเซินเซ (Weissensee)
บลังเคินบวร์ค (Blankenburg)
ไฮเนิร์สดอร์ฟ (Heinersdorf)
คาโร (Karow)
ชตัทรันท์ซีดลุงมัลโช (Stadtrandsiedlung Malchow)
พังโค (Pankow)
บลังเคินเฟ็ลเดอ (Blankenfelde)
บูค (Buch)
ฟรันท์เซอซิชบูคฮ็อลทซ์ (Französisch Buchholz)
นีเดอร์เชินเฮาเซิน (Niederschönhausen)
โรเซินทาล (Rosenthal)
วิลเฮ็ลมส์รู (Wilhelmsruh)
พังโค
เบอร์ลินตะวันออก