pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
มงกุฎพระราชินีเอลิซาเบธ

มงกุฎพระราชินีเอลิซาเบธ (Crown of the Queen Elizabeth) เป็นมงกุฎตัวเรือนทำจากแพลตินัมของสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี ซึ่งเป็นพระอัครมเหสีของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 และเป็นพระราชมารดาของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 มงกุฎองค์นี้สร้างขึ้นเพื่อใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระราชสวามีที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์
==ประวัติ==

มงกุฎนี้สร้างโดยผลงานของบริษัท การ์ราร์ด แอน โค ในกรุงลอนดอน ซึ่งถือเป็นบริษัทที่ผลิตมงกุฎของราชวงศ์อังกฤษมายาวนาน และออกแบบอิงจากมงกุฎพระราชินีแมรี ซึ่งทรงโดยสมเด็จพระราชินีแมรี พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร ตัวเรือนประกอบด้วยส่วนโค้งจำนวน 2 โค้ง (4 ก้าน) ซึ่งต่างจากมงกุฎพระราชินีแมรี ซึ่งมีถึง 4 โค้ง (8 ก้าน)  และยังออกแบบเหมือนกันที่มงกุฎนี้สามารถถอดส่วนโค้งออกที่บริเวณกางเขนแพตตี ทำให้ยังสามารถทรงได้เป็นมงกุฏองค์เล็กแบบไม่มียอด (Circlet)
อัญมณีที่ตกแต่งนั้น ประกอบด้วย เพชรโคอินัวร์ ขนาด 105 กะรัต (21 กรัม) ประดับอยู่บริเวณกางเขนด้านหน้า ซึ่งเพชรเม็ดนี้ถูกนำมาถวายโดยบริษัทอินเดียตะวันออก และในภายหลังได้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร เมื่อสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ทรงสถาปนาพระอิสริยยศของพระองค์เป็น "สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งอินเดีย" ในปีค.ศ. 1877 ส่วนบริเวณกางเขนประดับยอดมงกุฎประดับด้วยเพชรละฮอร์ ซึ่งถูกนำขึ้นถวายโดยบริษัทอินเดียตะวันออก ในปีค.ศ. 1851 และยังไม่รวมถึงเพชรอีกประมาณ 2,800 เม็ด ซึ่งเพชรประดับส่วนใหญ่นั้นถูกย้ายมาจากมงกุฎส่วนพระองค์องค์เล็กของสมเด็จพระราชินีนาถวิคตอเรีย ส่วนบริเวณฐานของมงกุฎตรงกลางด้านหน้า ประดับด้วยเพชรทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า เรียกว่า "เพชรแห่งตุรกี" ซึ่งนำขึ้นถวายโดยแก่สมเด็จพระราชินีวิกตอเรียโดยสุลต่านแห่งตุรกี ในปีค.ศ. 1856
==การใช้งาน==
ภายหลังจากการสวรรคตของพระราชสวามี สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี ไม่เคยทรงมงกุฎองค์นี้แบบเต็มอีกเลย แต่มักจะทรงเป็นมงกุฎองค์เล็กแทน โดยเฉพาะในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระราชธิดาของพระองค์ คือ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ในปีค.ศ. 1953
ในพระราชพิธีพระบรมศพของพระองค์ ในปีค.ศ. 2002 มงกุฎองค์นี้ถูกวางไว้เหนือหีบพระบรมศพ จนเสร็จสิ้นพิธี (ดูภาพประกอบ)
ในปัจจุบัน มงกุฎองค์นี้ถูกเก็บรักษาและจัดแสดงไว้รวมกับเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร ที่หอคอยแห่งลอนดอน
==อ้างอิง==
เครื่องราชกกุธภัณฑ์สหราชอาณาจักร‎
สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี
งานศิลปกรรมอัญมณี
ประพร เอกอุรุ

ประพร เอกอุรุ (1 มิถุนายน พ.ศ. 2510 - 4 กันยายน พ.ศ. 2560) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา 3 สมัย
== ประวัติ ==
นายประพร เอกอุรุ เกิดเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2510 (ชื่อเล่น: เกม) ที่อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา เป็นบุตรของ นายประเจียด และ นางอัมพวัลย์ เอกอุรุ สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาการจัดการทั่วไป จาก วิทยาลัยครูสงขลา  และ รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง สมรสกับทันตแพทย์หญิงนนทิพา เอกอุรุ มีบุตร-ธิดา 3 คน
== การทำงาน ==
หลังจากจบการศึกษา ประพรได้สานต่อกิจการของครอบครัวจนก้าวหน้าต่อเนื่อง จนเป็นประธานกรรมการ บริษัท แอล แอนด์ จี กรุ๊ป จำกัด ประธานกรรมการ บริษัท สมิหลาปลาป่น จำกัด และประธานกรรมการ บริษัท บาตั้ม จำกัด จนได้รับความไว้วางใจให้ทำหน้าที่นายกสมาคมประมงจังหวัดสงขลาอีกหนึ่งตำแหน่ง รวมถึงการเป็นกรรมการสมาคมกีฬาจังหวัดสงขลา
== งานการเมือง ==
ประพรลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก และได้รับเลือกตั้งติดต่อกัน รวม 3 สมัย
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
นายประพร เอกอุรุ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 3 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
== ถึงแก่อนิจกรรม ==
นายประพร เสียชีวิตอย่างกะหันทันในเวลา 19:30 น. ของคืนวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2560 ที่ห้องไอซียู โรงพยาบาลสงขลา หลังจากถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลจากการช็อกหมดสติอย่างกะทันหันที่บ้านพักส่วนตัว มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2560 ณ วัดแหลมทราย อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอระโนด
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา
พรรคประชาธิปัตย์
บุคคลจากโรงเรียนมหาวชิราวุธ จังหวัดสงขลา
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา
บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ชัยวุฒิ ผ่องแผ้ว

นายชัยวุฒิ ผ่องแผ้ว (เกิด 16 สิงหาคม พ.ศ. 2514) อดีตรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสงขลา และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา 2 สมัย
== ประวัติ ==
ชัยวุฒิ ผ่องแผ้ว เกิดเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2514 ที่อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนระโนดวิทยา ปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ จาก มหาวิทยาลัยรามคำแหง  สมรสกับนางกานต์ธสุ ผ่องแผ้ว มีบุตร-ธิดา 2 คน 
== งานการเมือง ==
ชัยวุฒิ เคยเป็นประธานสมาพันธ์นักศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหง 8 กลุ่มค่ายอาสา และทำงานการเมืองกับพรรคประชาธิปัตย์มานานกว่า 10 ปี เป็นหัวหน้าทีมอาสาสมัครรณรงค์เลือกตั้งทั้งส.ข.-ส.ส.ของพรรค ก่อตั้งศูนย์ประสานงานพรรคประชาธิปัตย์ เขตจตุจักร ปี 2539 เคยเป็นทั้งยุวประชาธิปัตย์ เป็นผู้ช่วยให้กับนายสาวิตต์ โพธิวิหค และนายอาทิตย์ อุไรรัตน์
เป็นผู้อำนวยการการเลือกตั้งซ่อมส.ส.เขต 3 เมื่อปี 2547 และเลือกตั้งปี 2550 เป็นผอ.เลือกตั้งเขต 2 สงขลา ของพรรค เป็นที่ปรึกษากิตติมศักดิ์ประจำคณะกรรมาธิการ การกฎหมาย การยุติธรรม และสิทธิมนุษยชน สภาผู้แทนราษฎร ประธานสาขาพรรคประชาธิปัตย์จังหวัดสงขลา และเลขานุการส่วนตัวนายถาวร เสนเนียม อดีต รมช.มหาดไทย
ชัยวุฒิ ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2552 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แทนที่ นายวินัย เสนเนียม ที่เสียชีวิตลง ซึ่งได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก ก่อนที่จะได้รับเลือกอีกครั้ง ใน พ.ศ. 2554
เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดสงขลาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ก่อนที่จะได้รับการแต่งตั้งเป็นรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสงขลา ใน พ.ศ. 2563 และลาออกในปี 2566
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
ชัยวุฒิ ผ่องแผ้ว ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
การเลือกตั้งซ่อมสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2553 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอระโนด
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา
พรรคประชาธิปัตย์
บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
ภิรพล ลาภาโรจน์กิจ

ภิรพล ลาภาโรจน์กิจ (เกิด 30 มิถุนายน พ.ศ. 2519) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา 1 สมัย
== ประวัติ ==
ภิรพล ลาภาโรจน์กิจ (ชื่อเล่น : หมิง) เกิดเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2519 ที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เป็นบุตรของนายลาภศักดิ์ ลาภาโรจน์กิจ กับ นางสุไหม ลาภาโรจน์กิจ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย ปริญญาตรี สาขาบริหารธุรกิจ จาก มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ปริญญาโท 2 สาขา คือ MBA University of liverpool และ Master of Science Finance จาก Lancaster University ประเทศอังกฤษ สมรสกับ นางพัชรินทร์ ลาภาโรจน์กิจ มีบุตร 2 คน 
== งานการเมือง ==
อดีตเคยเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจ ที่ บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) ภิรพล ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
ภิรพล ลาภาโรจน์กิจ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอหาดใหญ่
ชาวไทยเชื้อสายจีน
พนักงานรัฐวิสาหกิจชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา
พรรคประชาธิปัตย์
บุคคลจากโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย
บุคคลจากคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยลิเวอร์พูล
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยแลงคาสเตอร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
มงกุฎพระราชินีอเล็กซานดรา

มงกุฎพระราชินีอเล็กซานดรา (Crown of Queen Alexandra) คือมงกุฎพระอัครมเหสีของสมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร ผลิตเพื่อใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระราชสวามีในปี ค.ศ. 1902
==ประวัติ==
ภายหลังจากการสวรรคตของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียในปี ค.ศ. 1901 ถือเป็นการปิดฉากลงของยุคสมัยที่ปราศจากพระอัครมเหสีของสหราชอาณาจักร ตั้งแต่สมัยเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามีซึ่งไม่ได้ถูกเข้าพิธีสวมมงกุฎในฐานะของพระราชสวามี ตามธรรมเนียมแล้ว พระอัครมเหสีจะต้องถูกสถาปนาโดยพระราชพิธีสวมมงกุฎด้วยมงกุฎพระราชินีแมรีแห่งโมดีนา อย่างไรก็ตามในปี ค.ศ. 1831 สมเด็จพระราชินีแอเดเลดในสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 4 ได้เข้าพิธีสวมมงกุฎด้วยมงกุฎองค์ใหม่ ซึ่งประกอบด้วยส่วนโค้ง 2 โค้ง (4 ก้าน) และมีขนาดเล็กกว่า ซึ่งตั้งชื่อว่า "มงกุฎพระราชินีอเดลเลด" เนื่องจากมงกุฎพระราชินีแมรีแห่งโมดีนานั้นเก่าและล้าสมัยเกินไป
ในปี ค.ศ. 1902 ได้มีการตัดสินว่าจะไม่ใช้ทั้งมงกุฎพระราชินีแมรีแห่งโมดีนา และมงกุฎพระราชินีอเดลเลด สำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระอัครมเหสีพระองค์แรกในรอบเจ็ดสิบปีของสหราชอาณาจักร จึงทรงให้จัดทำมงกุฎพระอัครมเหสีขึ้นใหม่หนึ่งองค์ ซึ่งตั้งชื่อตามสมเด็จพระราชินีว่า "มงกุฎพระราชินีอเล็กซานดรา"
==รูปแบบ==

มงกุฎองค์นี้ถูกสร้างอย่างแตกต่างจากมาตรฐานของมงกุฎแบบอังกฤษอย่างมาก โดยไปในแนวทางของมงกุฎแบบยุโรปมากกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งจำนวนของส่วนโค้ง ซึ่งมีถึง 4 โค้ง หรือ 8 ก้าน โดยก้านกลางด้านหน้านั้นถูกเชื่อมด้วยกางเขนแพตตีซึ่งด้านหน้านั้นประดับด้วยเพชรโคอินัวร์ ยังไม่รวมถึงอัญมณีต่าง ๆ อีกถึง 3,600 เม็ด สลับกับตราดอกลิลลี หรือเฟลอร์เดอลีส บนยอดมงกุฎเป็นลูกโลกและกางเขนแพตตี ต่อมาในภายหลังมงกุฎพระราชินีแมรี และมงกุฎพระราชินีเอลิซาเบธ ทั้งสององค์นั้นถูกออกแบบให้สามารถถอดก้านออกจากตัวฐานได้สำหรับสวมใส่เป็นมงกุฎแบบที่ไม่มียอด (Circlet)
หลังจากเสด็จสวรรคตแล้ว มงกุฎองค์นี้ไม่ได้ถูกใช้โดยพระราชินีพระองค์ถัดมา เนื่องจากมีการสร้างขึ้นใหม่สำหรับสมเด็จพระราชินีแมรี ในปี ค.ศ. 1911 และสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ ในปี ค.ศ. 1937 ซึ่งอัญมณีชิ้นสำคัญ ๆ นั้นจะถูกย้ายมาประดับและแทนที่ด้วยของเทียมแทน
==อ้างอิง==
==ดูเพิ่ม==
เพชรโคอินัวร์
เครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร
งานศิลปกรรมอัญมณี
เครื่องราชกกุธภัณฑ์สหราชอาณาจักร‎
อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เตมี คุปต์ธนโรจน์

เตมี คุปต์ธนโรจน์ หรือ คิว (27 ธันวาคม 2529 — ) เป็นดีเจ พิธีกร นักแสดงชาวไทย กรุ๊ปเลือด O การศึกษา มัธยมศึกษา อัสสัมชัญพาณิชยการ อุดมศึกษา มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ คณะนิเทศศาสตร์ เป็นดีเจทางคลื่นซี้ดเอฟเอ็ม 97.5 มีผลงานละคร,ถ่ายแบบ,เล่นมิวสิกวิดีโอ
ด้านชีวิตส่วนตัว เคยคบหาดูใจอยู่กับนภัสสร บุรณศิริ หรือโมเม นักร้อง, นักแสดง, ดีเจชาวไทย ซึ่งอายุมากกว่าคิว 6 ปีโดยทั้งคู่ได้คบหาดูใจกันมาแค่ 3 ปี สาเหตุของการเลิกราคือ เนื่องจากทัศนคติที่ไม่ตรงกัน
==ผลงาน==
===ละครโทรทัศน์===
ปี 2553 ละครเรื่อง สุดยอด ช่อง 9 รับบท จุ๊น
===เพลง===
อัลบั้มพิเศษ SEED DJ SHOW PROJECT ร่วมกับดีเจซี๊ด
===มิวสิกวิดีโอ===
ปี 2551 เพลง คำถาม (My Question) ของ เฟย์ ฟาง แก้ว
===พิธีกร===
ช่องทรูอินไซต์ ของ ทรูวิชั่นส์
==อ้างอิง==
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร‎‎
บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
นักแสดงชาวไทย
นักจัดรายการวิทยุ
พุทธศาสนิกชนชาวไทย
ชาวไทยเชื้อสายจีน
มงกุฎพระราชินีแมรี

มงกุฎพระราชินีแมรี (Crown of Queen Mary) เป็นมงกุฎพระอัครมเหสีของสมเด็จพระราชินีแมรีในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 มงกุฎองค์นี้ถูกสร้างขึ้นสำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกในปี ค.ศ. 1911
==รูปแบบ==
มงกุฎองค์นี้สร้างโดยบริษัทการ์ราร์ด แอนด์ โค ตัวเรือนทำด้วยเงิน และทองคำ ประดับด้วยเพชรกว่า 2,200 เม็ด รวมถึงเพชรโคอินัวร์ และเพชรคูลลิแนน 3 และคูลลิแนน 4 ปราศจากรัตนชาติอื่น ๆ ต่อมาในปีค.ศ. 1914 ได้ถูกถอดออกเปลี่ยนเป็นคริสตัลแทน ตัวเรือนประกอบด้วยส่วนโค้งจำนวน 4 โค้ง (8 ก้าน) ซึ่งแล่นไปรวมอยู่บนยอดซึ่งประดับด้วยลูกโลกฝังเพชรซึ่งเป็นฐานของกางเขนประดับตรงกลางด้วยเพชรคูลลิแนน 3 ทรงหยดน้ำ โดยนำแบบก้านโค้งมาจากมงกุฎพระราชินีอเล็กซานดรา ซึ่งจะแตกต่างจากมงกุฎราชาภิเษกองค์อื่น ๆ คือสามารถถอดประกอบส่วนโค้ง เพื่อสามารถสวมเป็นมงกุฎแบบไม่มียอดได้ (Circlet) ด้านในของมงกุฎกรุด้วยผ้ากำมะหยี่สีม่วงเข้ม และกรุขอบด้วยขนเออร์มิน
อัญมณีต่าง ๆ ส่วนใหญ่ของมงกุฎองค์นี้ถูกนำมาใช้ในปีค.ศ. 1937 ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระมเหสีของพระราชโอรสของพระองค์ ซึ่งต่อมาคือสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร ซึ่งในระหว่างพระราชพิธีนั้น สมเด็จพระราชินีแมรี (พระราชชนนี) ทรงมงกุฎองค์นี้แบบไม่มียอดร่วมพระราชพิธีด้วย และต่อมาในรัชสมัยของพระราชนัดดาของพระองค์ คือ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 สมเด็จพระราชินีแมรี (พระอัยยิกา) ก็ยังทรงมงกุฎองค์นี้แบบย่ออยู่อย่างเสมอในพระราชพิธีต่าง ๆ และหลังจากเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1953 มงกุฎองค์นี้ก็ยังไม่ถูกทรงอีกเลย จนกระทั่งถูกสวมอีกครั้ง (อัญมณีสำคัญ ๆ ถูกแทนที่ด้วยคริสตัล) ในงานรัฐพิธีเลี้ยงพระกระยาหารค่ำโดยดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์ ในพระบรมราชานุญาตเป็นกรณีพิเศษของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
มงกุฎองค์นี้นั้นได้อยู่ในพระราชพินัยกรรมของพระองค์ โดยทรงพระราชทานให้สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี และในปัจจุบันได้ตกทอดเป็นพระราชสมบัติส่วนพระองค์ของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
โดยในวันพิธีราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 สมเด็จพระราชินีคามิลล่า ได้ทรงลือกสวมมงกุฎพระราชินีแมรี่ในพิธีเพื่อให้เป็นไปตามพระราชประสงค์ของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 ซึ่งแต่เดิมจะมีการสร้างขึ้นใหม่ในทุกรัชสมัย อย่างเช่น มงกุฎพระราชินีเอล็กซานดรา มงกุฎพระราชินีเอลิซาเบธ เป็นต้น
==อ้างอิง==
==ดูเพิ่ม==
เครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร
เครื่องราชกกุธภัณฑ์สหราชอาณาจักร‎
มาเรียแห่งเท็ค
คำแสง สีนนทอง

คำแสง สีนนทอง เป็นนักเขียนชาวลาว ใช้นามปากกาว่า ส. สีนนทอง เกิดเมื่อ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2491 ที่เมืองหัวเมือง แขวงหัวพัน ในครอบครัวชาวไทแดง บิดามารดามีอาชีพทำนา ต่อมาได้อพยพมาอยู่ที่เมืองคำ แขวงเชียงขวาง เขาร่วมเป็นพลเรือนปฏิวัติใน พ.ศ. 2507 ขณะอายุได้ 16 ปี ต่อมาได้เป็นครูสอนวิชาเลขคณิตและสังคมศึกษาใน พ.ศ. 2510 จน พ.ศ. 2526 จึงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนสร้างครูเวียงจันทน์ขั้นสูง (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยแห่งชาติ) และได้เป็นศึกษาธิการเมืองคำ แขวงเชียงขวาง
เนื่องจากคำแสงเป็นผู้สนใจในการเขียนหนังสือ จึงย้ายเข้ามาเวียงจันทน์ใน พ.ศ. 2541 และลาออกจากราชการใน พ.ศ. 2544 เพื่อเป็นนักเขียนอย่างจริงจัง ปัจจุบันมีผลงานนวนิยาย 9 เรื่อง เรื่องสั้น 138 เรื่อง โดยผลงานที่โดดเด่นได้แก่ นวนิยายเรื่อง “ไฟดับไม่สิ้นแสง” ชนะเลิศรางวัลสินไซ เมื่อ พ.ศ. 2548 และได้รับรางวัลซีไรต์เมื่อ พ.ศ. 2552 นวนิยายเรื่อง “เพื่อนผู้สืบทอด” ได้รางวัลชนะเลิศในการประกวดวรรณกรรมวันประวัติศาสตร์ลาว- เวียดนาม
== อ้างอิง ==
ชีวประวัติและผลงาน ส. สีนนทอง ใน ไฟดับไม่สิ้นแสง จินตรัย แปล กทม. มติชน. 2553
นักเขียนชาวลาว
นักประพันธ์รางวัลซีไรต์
บุคคลจากแขวงหัวพัน
นาราชา สุวิทย์

นายนาราชา สุวิทย์ (7 มกราคม พ.ศ. 2512 – 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2559) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา 2 สมัย
== ประวัติ ==
นายนาราชา สุวิทย์ เกิดเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2512 เป็นบุตรชายของ พันตำรวจโทวิจิตร สุวิทย์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลาหลายสมัย กับนางปรีชา สุวิทย์ มีชื่อเล่นว่า "โด่ง" สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี จาก Osmania University ประเทศอินเดีย และ ปริญญาโท MBA Southeasteron University ประเทศอังกฤษ
นายนาราชา ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคไวรัสขึ้นสมองเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 ณ โรงพยาบาลหาดใหญ่ หลังเข้ารับการรักษาตัวนาน 21 วัน และทำพิธีฝังตามหลักศาสนาอิสลามที่สุสานคลองต่ำ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา
== งานการเมือง ==
นายนาราชา ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก และได้รับเลือกตั้งรวม 2 สมัย แต่ในการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2554 นายนาราชามิได้ถูกพรรคประชาธิปัตย์เสนอชื่อให้ลงเลือกตั้ง จึงได้ลาออกจากพรรค และหันไปร่วมงานกับพรรคเพื่อไทย แต่ไม่ได้ลงเลือกตั้งเอง แต่ได้ช่วยหาเสียงให้น้องชาย คือ นายอัศวิน สุวิทย์ ซึ่งต้องแข่งกับคู่แข่งคนสำคัญจากพรรคประชาธิปัตย์ คือ นายศิริโชค โสภา รวมถึงตัวผู้เป็นพ่อ พ.ต.ท.วิจิตร สุวิทย์ ซึ่งลงในระบบบัญชีรายชื่อ แต่ปรากฏว่าไม่ได้รับเลือกตั้งทั้งคู่  จากนั้นจึงได้วางมือทางการเมืองและได้หันไปทำธุรกิจอยู่ที่กรุงเทพมหานคร
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
นายนาราชา สุวิทย์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอหาดใหญ่
มุสลิมชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา
พรรคประชาธิปัตย์
พรรคเพื่อไทย
บุคคลจากโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย
บุคคลจากโรงเรียนปทุมคงคา
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
เสียชีวิตจากโรคทางประสาทวิทยา
อรัญญา พงศ์ภัณฑารักษ์

อรัญญา พงศ์ภัณฑารักษ์ หรือ ติ๊ดตี่ เกิดเมื่อ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2511  เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทย
== ประวัติ ==
อรัญญา พงศ์ภัณฑารักษ์ หรือ ติ๊ดตี่  เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทย คุณติ๊ดตี่เป็นลูกคนที่ 2 ในจำนวนลูกๆทั้งหมด 5 คน ของครอบครัวพงศ์ภัณฑารักษ์โดยเธอมี พี่สาว 1 คน และน้องชาย 3 คน
เข้าสู่วงการบันเทิงจากการชักชวน ของบริษัทฟาร์อีส ที่เห็นความน่ารักของเธอและขอถ่ายรูแเก็บไว้ในช่วงที่เธอกำลังศึกษาอยู่ระดับชั้น ปวช ปี 1โดยคุณติ๊ดตี่มีผลงานชิ้นแรกในฐานะนางแบบวัยรุ่น
ในปี 2535 ผลงานอัลบั้มเพลง ในฐานะสมาชิกวงแครอท ในสังกัดนิธิทัศน์ โดยวงแครอทมีผลงานเพลงในชื่ออัลบั้มว่า  แครอทกำลัง 3 จากผลการสร้างสรรค์
== การศึกษา ==
โรงเรียนประถมในจังหวัดนครศรีธรรมราช
มัธยมต้นที่โรงเรียนในจังหวัดตรัง
สถาบันเทคโนโลยีและอาชีวศึกษาวิทยาเขต จักรพงษ์ภูวนาถ
คณะมนุษยศาสตร์เอก ภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
== ละครโทรทัศน์ ==
2531 สลักจิต ช่อง 5
== มิวสิควีดีโอ ==
เพลง คารมเป็นต่อ รูปหล่อเป็นรอง ฟรุตตี้ (2531)
เพลง มนุษย์ค้างคาว / ปล่อยเขาไป / อย่าไปคิด ติ๊ก ชิโร่ (2533)
เพลง เคลียร์หัวใจ เกวลิน มณี (2536)
== โฆษณา ==
ขนมฮานามิ
ขนมปาร์ตี้
น้ำส้มยูบี
ห้างโรบินสัน
ลุกอมซูกัสรสบ๊วย
มาม่า
ขนมนาโตริ
ปลาสวรรค์ทาโร่
ถั่วอบกรอบมิสเตอร์กรีน
== พรีเซนเตอร์ ==
โลชั้นทาตัว
ครีมอาบน้ำ
แชมพูสระผม
เคลนซิ่งโลชั่น
เฟรชเชนเนอร์โลชั่น
โทนเนอร์
บุคคลจากจังหวัดนครศรีธรรมราช
นักร้องหญิงชาวไทย
นักแสดงหญิงชาวไทย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก
บุคคลจากคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
อาดอลฟ์ ซักซ์

อ็องตวน-โฌแซ็ฟ "อาดอลฟ์" ซักซ์ (Antoine-Joseph "Adolphe" Sax; 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1814 – ราว 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894) เป็นนักดนตรีเป่าฟลุตและคลาริเนตและนักออกแบบเครื่องดนตรี ชาวเบลเยียม เป็นที่รู้จักจากการคิดค้นเครื่องดนตรี แซกโซโฟน ,  แซ็กฮอร์น และ แซ็กทูบา ซึ่งคือเครื่องดนตรี ทรอมโบน ในปัจจุบัน 
== ประวัติ ==
=== วัยเด็ก ===
อ็องตวน-โฌแซ็ฟ  ซักซ์ เกิดในเมือง ดิโนง , เบลเยี่ยม มีชื่อแรกเกิดว่า อ็องตวน ภายหลังบิดาของเขา  ชาร์ล โจเซฟ แซกซ์  (Charles-Joseph Sax) ได้เปลี่ยนชื่อให้เป็นอาดอล์ฟในวัยรุ่น บิดาของเขาเป็นนักดนตรีเป่าฟลุตและคลาริเนตโดยชาร์ลอีกทั้งโรงงานประดิษฐ์เครื่องดนตรีจำพวกเครื่องลมไม้และทองเหลืออยู่บริเวณเมืองดินานท์   บิดาและมารดาของเขาเป็นนักออกแบบเครื่องดนตรี , ซึ่งเป็นคนคิดค้นแตรทองเหลือที่พัฒนามาหลายรูปแบบ , อาดอล์ฟเริ่มต้นทำเครื่องดนตรีของตัวเองในช่วงวัยแรกรุ่น ,  เขาเริ่มต้นด้วยการนำเครื่องฟลุตและคลาริเนตในวัยเพียง 15. ปี  , ต่อมาเขาได้ทำการแสดงโชว์เกี่ยวกับเครื่องดนตรีทั้งสองชิ้นที่วิทยาลัยรอยัลบรัสเซลส์  (Royal Conservatory of Brussels) 
=== ผลงานการประดิษฐ์ ===
หลังการลาออกจากโรงเรียน , ซักซ์ได้ทดลองออกแบบเครื่องดนตรี  และพ่อแม่ก็ช่วยเหลือด้วยการออกค่าใช้จ่ายสำหรับดนตรี , เครื่องดนตรีชิ้นแรกที่เขาพัฒนาจนมีความสำคัญอย่าง เบสคลาริเน็ต  โดยเขาขึ้นจดสิทธิบัตรในวัยเพียง 24 ปี ซักส์ได้ย้ายที่อยู่อาศัยใน ปารีส เมื่อปี ค.ศ. 1841 อย่างถาวร และเริ่มต้นสำหรับการออกแบบเครื่องดนตรีชิ้นใหม่ โดยจัดแสดงโชว์ในปารีสเมื่อราวปี 1844  ซึ่งเป็นที่ปิด-เปิดสำหรับแตรเดี่ยว แต่อย่างไรก็ตามเขาก็ไม่ได้คิดค้นเครื่องดนตรีนั้น จากเครื่องดนตรีออกแบบของซักซ์ทำให้เขาประสบความสำเร็จอย่างมาก  โดยต่อมาคือเครื่องดนตรีที่เขาคิดค้น ”แซ็กฮอร์น” มีระดับเสียงทั้งหมด 7 รูปแบบ , และนำไปสู่การคิดค้นเครื่องดนตรี ”ฟลูเกิลฮอร์น” โดยปกติแล้วแซ็กฮอร์น มักจะใช้ในซิมโฟนิคแบนด์ ( Concert bands) และ ออร์เคสตรา แซ็กฮอร์น ยังมีรากฐานมาสู่เครื่องดนตรี ยูโฟเนียม ในปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักประดิษฐ์ชาวเบลเยียม
นักดนตรีชาวเบลเยียม
ชาววอลลูน
บุคคลจากจังหวัดนามูร์
วันไนท์สแตนด์ (2007)

วันไนท์สแตนด์ (2007) (อังกฤษ:One Night Stand (2007)) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของ เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (WWE) จัดเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2007 ณ สนามJacksonville Veterans Memorial Arena ในเมืองJacksonville , Florida ซึ่งเป็นรายการในลำดับรายการวันไนท์สแตนด์ ครั้งที่ 3 และจัดหลังจากศึกจัดจ์เมนท์เดย์ (2007) โดยแสดงนักมวยปล้ำจากรอว์, สแมคดาวน์ และ อีซีดับเบิลยู ในรายการนี้มีการแข่งขันปล้ำกัน 8 รายการด้วยกัน
==ผลการปล้ำ==
==ดูเพิ่ม==
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี วันไนท์สแตนด์
รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official One Night Stand 2007 Website
มวยปล้ำอาชีพในปี พ.ศ. 2550
วันไนท์สแตนด์
อันฟอร์กิฟเว่น (2007)

อันฟอร์กิฟเว่น (2007) (Unforgiven (2007)) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิว มวยปล้ำอาชีพของเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ที่จัดหลังศึกใหญ่ ซัมเมอร์สแลม (2007) จัดเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 2007 ณ สนาม FedExForum ในเมืองเมมพริส, รัฐเทนเนสซี สหรัฐอเมริกา โดยแสดงนักมวยปล้ำจากรอว์ ,สแมคดาวน์ และอีซีดับเบิลยู โดยจัดเป็นครั้งที่ 11 ของศึกอันฟอร์กิฟเว่น
==ผลการปล้ำ/แมทช์การปล้ำ==
==ดูเพิ่ม==
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี อันฟอร์กิฟเว่น
รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Unforgiven 2007 Official Website
มวยปล้ำอาชีพในปี พ.ศ. 2550
อันฟอร์กิฟเว่น
กีฬาในเมมฟิส (รัฐเทนเนสซี)
ละเมียน บุณยะมาน

ร้อยเอก ละเมียน บุณยะมาน (19 ธันวาคม พ.ศ. 2462 - 26 มกราคม พ.ศ. 2551) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา และ อดีตสมาชิกวุฒิสภา
== ประวัติ ==
ร้อยเอก ละเมียน บุณยะมาน เกิดเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2462 สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี จาก โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า และ นิติศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สมรสกับนางรัชนี บุณยะมาน
== งานการเมือง ==
ร้อยเอก ละเมียน บุณยะมาน ลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ครั้งแรกใน พ.ศ. 2519 สังกัดพรรคชาติไทย และได้รับเลือกตั้งเพียงครั้งเดียว
ต่อมาได้รับการแต่งตั้งให้เป็น สมาชิกวุฒิสภา ตั้งแต่ พ.ศ. 2522 ถึง พ.ศ. 2534
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
ร้อยเอก ละเมียน บุณยะมาน ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคชาติไทย
== ถึงแก่อนิจกรรม ==
ร้อยเอก ละเมียน บุณยะมาน เสียชีวิต เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2551 สิริอายุ 88 ปี 
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอหาดใหญ่
ทหารบกชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา
สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบแต่งตั้ง
พรรคชาติไทย
บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
บุคคลจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หวน มุตตาหารัช

ร้อยตำรวจเอกหวน มุตตาหารัช (8 เมษายน พ.ศ. 2446 - 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา และ อดีตที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์
== ประวัติ ==
ร้อยตำรวจเอกหวน มุตตาหารัช เกิดเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2446 เป็นบุตรของนายช่วย และ นางเพรา มุตตาหารัช  สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี จาก โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า และ นิติศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ร้อยตำรวจเอกหวน มุตตาหารัช เสียชีวิต เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530 สิริอายุ 83 ปี
== การทำงาน ==
พ.ศ. 2476-2482 ดำรงตำแหน่งอักษรเลข ทำหน้าที่เลขานุการของผู้ว่าราชการจังหวัดสงขลา หลังจากนั้นมาเป็นปลัดอำเภอเมือง
ต่อมาทางราชการโอนไปเป็นตำรวจ เพราะก่อนนั้นมีหน้าที่จับกุม ไม่ได้สอบสวน หน้าที่สอบสวนเป็นของอำเภอ ซึ่งส่วนใหญ่จบมาทางกฎหมาย เมื่อโอนไปเป็นตำรวจได้ยศ ร.ต.ต. ทำหน้าที่สอบสวน
คดีต่างๆ ประจำสถานีตำรวจแหลมทราย สงขลา
จนกระทั่งเมื่อเกิดสงครามมหาเอเชียบูรพาเมื่อ พ.ศ. 2484 ย้ายไปประจำการที่สถานีตำรวจอำเภอเบตง เมื่อถึงสมัย สงครามโลกครั้งที่ 2 ร้อยตำรวจเอกหวน จึงเข้าสู่สมรภูมิสงครามมหาเอเชีย
บูรพาอย่างเต็มตัว นำกำลังเข้าต่อต้านกองทัพอังกฤษบริเวณชายแดนอำเภอเบตง กระทั่งได้รับสมญาว่าเป็น “วีรบุรุษเบตง” เพราะติดอยู่บนภูเขาหลายวัน จนทางราชการจำหน่ายชื่อสาบสูญ แต่ต่อมาก็กลับมาได้
ต่อมา ก็ได้ย้ายไปรับตำแหน่งรองผู้กำกับ ได้ยศร้อยตำรวจเอกที่ จังหวัดยะลา ต่อมาไม่นานก็ได้รับคำสั่งให้ไปเป็นนายตำรวจประจำรัฐตรังกานู
พ.ศ. 2486 กลับไปเป็นนายอำเภอแว้ง จังหวัดนราธิวาส ต่อมา ย้ายมาเป็นนายอำเภอสะเดา
พ.ศ. 2490 เมื่อถูกย้ายมาดำรงตำแหน่งนายอำเภอระโนด จึงได้ขอลาออกจากราชการในวันที่ 10 ธันวาคม 2490
== งานการเมือง ==
ร้อยตำรวจเอกหวน ลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ครั้งแรกใน พ.ศ. 2491 และได้รับเลือกตั้งเพียงครั้งเดียว
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
ร้อยตำรวจเอกหวน มุตตาหารัช ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2491 จังหวัดสงขลา
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอสทิงพระ
ตำรวจชาวไทย
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา
พรรคประชาธิปัตย์
บุคคลจากโรงเรียนมหาวชิราวุธ จังหวัดสงขลา
บุคคลจากโรงเรียนปทุมคงคา
บุคคลจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์