pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
การตลาดดิจิทัล

การตลาดดิจิทัล (Digital marketing) เป็นรูปแบบหนึ่งของการตลาดสินค้าหรือบริการที่ใช้เทคโนโลยีด้านดิจิทัลทางอินเทอร์เน็ต ทั้งแอปพลิเคชันโทรศัพท์มือถือ การโฆษณาด้วยการแสดงข้อความจอภาพ และสื่อดิจิทัลอื่น ๆ
การพัฒนาการตลาดดิจิทัลในช่วงระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1990 และ 2000 ได้เปลี่ยนวิธีการทำแบรนด์และธุรกิจโดยใช้เทคโนโลยีในการทำการตลาด เมื่อดิจิทัลแพลตฟอร์มมีบทบาทมากขึ้นในแผนการตลาดและชีวิตประจำวัน ผู้คนก็ต่างใช้งานอุปกรณ์ดิจิทัลมากขึ้น แทนที่จะไปร้านค้าจริง ๆ การโฆษณาการตลาดดิจิทัลจึงได้รับความนิยม โดยใช้ทั้งเอสอีโอ (SEO), การตลาดเสิร์ชเอนจิน (SEM), การตลาดด้านเนื้อหา, การตลาดโดยผู้ทรงอิทธิพล, เนื้อหาอัตโนมัติ, การโฆษณาทางการตลาด, การขับเคลื่อนข้อมูลด้วยการตลาด, การตลาดอีคอมเมิร์ช, การตลาดสื่อสังคมออนไลน์, การปรับแต่งสื่อสังคมออนไลน์, การตลาดโดยอีเมล์โดยตรง, การโฆษณาด้วยการแสดงข้อความจอภาพ, หนังสืออิเล็กทรอนิกส์ และออปติคอลดิสก์และเกม ที่สามารถพบเห็นได้ทั่วไป การตลาดดิจิทัลยังครอบคลุมถึงช่องทางต่าง ๆ ที่ไม่ใช่อินเทอร์เน็ต อาทิ โทรทัศน์, โทรศัพท์เคลื่อนที่ (เอสเอ็มเอสและบริการข้อความสื่อประสม), เสียงรอสาย เป็นต้น
ในปัจจุบันการตลาดดิจิทัลเข้ามามีบทบาทมากขึ้นเนื่องด้วยสถานการณ์โควิด 19 ทำให้ผู้คนหันมาสนใจทางด้านการตลาดออนไลน์ เพราะช่วยในเรื่องความสะดวกและยังมี digital platform หลากหลาย เรียกว่า การตลาด 5.0 (Omni Chanel) ทำให้การตลาดดิจิทัลเติบโตอย่างรวดเร็ว โดยได้รับความสนใจอย่างแพร่หลายทั้งในไทยและต่างประเทศ เพราะช่วยอำนวยความสะดวกในทุกๆด้าน ไม่ว่าจะเป็น ของใช้ อาหาร หรืออื่นๆ
== ประเภทของการตลาดแบบดิจิทัล ==
การตลาดแบบดิจิทัลแบ่งออกได้เป็นหลายประเภท โดยผู้ใช้สามารถเลือกใช้ได้ ตามความเหมาะสมของสินค้า บริการ หรืองบประมาณของตนเอง ได้แก่
การทำโฆษณาออนไลน์ โดยสามารถทำได้ทั้งผ่านแพลตฟอร์มต่างๆ อย่าง Google Ads, Meta Ads, Linkedin Ads และอื่นๆ โดยการตลาดประเภทนี้จะช่วยให้โฆษณาของคุณเข้าถึงกลุ่มเป้าหมายได้รวดเร็วและแม่นยำที่สุดและง่ายที่สุด รวมถึงอาจมีการใช้งบประมาณที่สูงตามไปด้วยขึ้นอยู่กับการจัดวางโฆษณา และการวิเคราะห์ตลาด
การทำ SEO ซึ่งจะช่วยให้เว็บไซต์ของคุณติดหน้าแรกของ Search Engine โดย Search Engine ที่คนส่วนมากนิยมใช้คือ Google การทำ SEO ต้องมีทั้งการวิเคราะห์ข้อมูล เช่น คีย์เวิร์ด หรือการสร้างเว็บไซต์ให้ถูกใจ Search Engine เพื่อผลักดันให้เว็บไซต์ของคุณติดหน้าแรกในการค้นหา โดยเน้นผลลัพธ์ในรูปแบบของการแสดงผลในระยะยาว
Local SEO หรือ เป็นการทำให้หน้าร้านค้าออฟไลน์ของคุณ แสดงผลมากขึ้นเมื่อทำการค้นหาบนหน้า Search Engine หรือด้วยวิธีออนไลน์ โดยเครื่องมือที่นิยมใช้คือ Google Business Profile เน้นผลลัพธ์ในรูปแบบของการแสดงผลในระยะยาวเช่นกัน
==อ้างอิง==
การตลาดบนอินเทอร์เน็ต
เทคนิคการตลาด
เทคนิคการโฆษณา
การโฆษณาบนอินเทอร์เน็ต
การส่งเสริมและการสื่อสารการตลาด
รูปแบบการตลาด
เอ็ม1918 ปืนไรเฟิลอัตโนมัติบราวนิง

ปืนไรเฟิลอัตโนมัติบราวนิง (Browning Automatic Rifle-BAR) เป็นตระกูลของปืนไรเฟิลอัตโนมัติและปืนกลสัญชาติอเมริกันที่ถูกใช้งานโดยสหรัฐอเมริกาและประเทศอื่น ๆ มากมายในช่วงศตวรรษที่ 20 รูปแบบหลักของปืน BAR คือ เอ็ม1918 ลำกล้องปืนสำหรับกระสุนปืนไรเฟิลขนาด .30-06 สปริงฟิลด์ และออกแบบโดยจอห์น บราวนิงในปี ค.ศ. 1917 สำหรับกองกำลังรบนอกประเทศอเมริกันในทวีปยุโรปเพื่อใช้แทนปืน Chauchat และ ปืนกลเอ็ม1909 Benét–Mercié ที่ฝรั่งเศสสร้างขึ้นมา เมื่อกองทัพสหรัฐได้ประสบปัญหามาก่อนหน้านี้
BAR ถูกออกแบบมาเพื่อให้ทหารราบพกมันในช่วงระหว่างการจู่โจม ก้าวไปข้างหน้าในขณะที่สนับสนุนด้วยสายสะพานปืนพาดบ่าหรือยิงจากบริเวณสะโพก แนวคิดนี้จึงถูกเรียกว่า "การเดินยิง"—แม้ว่าจะมีความจำเป็นสำหรับทหารแต่ละคนในช่วงการทำสงครามสนามเพลาะ  BAR ไม่เคยมีอยู่กับความหวังแต่เดิมของกระทรวงสงครามอย่างสิ้นเชิง อย่างเช่น ไรเฟิล หรือ ปืนกล
กองทัพสหรัฐ ในทางปฏิบัติ ได้ใช้ BAR เป็นปืนกลเบาซึ่งมักจะยิงด้วยขาตั้งทราย(ได้รับการแนะนำในรุ่นหลังปี ค.ศ. 1938) รูปแบบดั้งเดิมของ M1918 BAR คือ the Colt Monitor Machine Rifle, ยังคงเป็นอาวุธปืนอัตโนมัติที่เบาที่สุดสำหรับกระสุนปืนไรเฟิลขนาด .30-06 สปริงฟิลด์ แม้ว่าความจุที่จำกัดแบบมาตราฐานของซองกระสุน 20 นัด มักมีแนวโน้มที่จะขัดขวางประโยชน์ในบทบาทครั้งนี้
แม้ว่าอาวุธนี้จะได้เห็นถึงการใช้งานในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แต่ BAR ไม่ได้กลายเป็นปืนที่ถูกใช้งานแบบมาตราฐานในกองทัพสหรัฐจนกระทั่งปี ค.ศ. 1938 เมื่อมันได้ถูกนำใช้กับหน่วยทีมในฐานะที่เป็นปืนกลเบาขนาดพกพา BAR ได้แสดงให้เห็นในการใช้งานอย่างกว้างขวางในทั้งสงครามโลกครั้งที่สอง และสงครามเกาหลี และแสดงให้เห็นถึงการใช้งานที่จำกัดในสงครามเวียดนาม กองทัพสหรับได้เริ่มยุติใช้งาน BAR ในปลายปี ค.ศ. 1950 เมื่อได้มีความตั้งใจที่จะถูกแทนที่ด้วยรูปแบบของทีมอาวุธปืนอัตโนมัติ(SAW) คือ เอ็ม14 และไม่มีปืนกลเบาแบบพกพาจนกระทั่งได้มีการนำปืนกลเอ็ม60 ในปี ค.ศ. 1957
==อ้างอิง==
Ballou, James L. (2000). Rock in a Hard Place: The Browning Automatic Rifle. Ontario, California: Collector Grade Publications Inc. ISBN 978-0-88935-263-6..
Bishop, Chris (2002). The Encyclopedia of Weapons of World War II. New York: Sterling Publishing. ISBN 978-1-58663-762-0..
Chinn, George M. (1951). The Machine Gun, Volume I: History, Evolution, and Development of Manual, Automatic, and Airborne Repeating Weapons. Washington, D.C.: Bureau of Ordnance, Department of the Navy..
Dunlap, Roy F. (1948). Ordnance Went Up Front. Samworth Press. ISBN 978-1-884849-09-1..
Hodges, Robert R.; Hodges, Robert R. Jr. (20 Apr 2012). The Browning Automatic Rifle. Weapon 15. Osprey Publishing. ISBN 9781849087612..
Hogg, Ian V.; Weeks, John (2000). "US Automatic Rifle, Caliber .30in M1918-M1922 (Brownings)". Military Small Arms of the 20th Century (7th ed.). Krause Publications..
Lorain, Piere (September 1979). "Le F.M. BAR" [The BAR automatic rifle]. La Gazette des Armes (in French). No. 74. pp. 12–19..
FM 23–15: Basic Field Manual — Browning Automatic Rifle, Caliber .30, M1918A2 (27 Aug 1940).
Popiel, Adam (1992). Uzbrojenie lotnictwa polskiego 1918–1939 (in Polish). Warsaw, Poland: SIGMA-NOT. pp. 205–206. ISBN 978-83-85001-37-9..
Smith, Joseph E. (1969). Small Arms of the World (11 ed.). Harrisburg, Pennsylvania: The Stackpole Company.
ปืนกล
ปืนกลสงครามโลกครั้งที่สอง
ยุทโธปกรณ์เหล่านาวิกโยธินสหรัฐ
โฮเออร์ดัคชไตน์

โฮเออร์ดัคชไตน์ (Hoher Dachstein) เป็นภูเขาหินปูนในประเทศออสเตรีย ตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของประเทศ มีความสูง 2,995 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล และสูง 2,136 เมตรจากฐานเขา มีฐานเขาขนาดราว 20x30 กิโลเมตร ครอบคลุมอาณาเขตของรัฐสติเรีย และรัฐอัปเปอร์ออสเตรีย ภูเขาแห่งนี้ถือเป็นส่วนหนึ่งของแหล่งมรดกโลก "ภูมิทัศวัฒนธรรมฮัลชตัท-ดัคชไตน์/ซัลทซ์คัมเมอร์กูท"
==อ้างอิง==
ภูเขาในประเทศออสเตรีย
แหล่งมรดกโลกในประเทศออสเตรีย
ภาษาพหุศูนย์

ภาษาพหุศูนย์ (pluricentric language, polycentric language) คือภาษาที่มีรูปแบบมาตรฐานซึ่งผ่านกระบวนการจัดประมวลมากกว่าหนึ่งรูปแบบ โดยมักขึ้นอยู่กับประเทศที่แตกต่างกัน
ตัวอย่างได้แก่ภาษาเกาหลี ภาษาจีน ภาษาฝรั่งเศส ภาษาสเปน ภาษาโปรตุเกส ภาษาอังกฤษ ภาษาเยอรมัน ภาษาสวีเดน ภาษาอาร์มีเนีย และภาษาบอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย กรณีที่ตรงข้ามกับภาษาพหุศูนย์คือภาษาศูนย์เดียว (monocentric language) ซึ่งมีรูปแบบมาตรฐานอย่างเป็นทางการเพียงรูปแบบเดียว ตัวอย่างได้แก่ภาษาญี่ปุ่นและภาษารัสเซีย ในบางกรณี มาตรฐานที่แตกต่างกันของภาษาพหุศูนย์ภาษาหนึ่ง ๆ อาจพัฒนาซับซ้อนขึ้นจนกลายเป็นภาษาเอกเทศ (autonomous language) ก็ได้ ดังที่เกิดขึ้นกับภาษามาเลเซียและภาษาอินโดนีเซีย หรือภาษาฮินดีและภาษาอูรดู กระบวนการเดียวกันนี้กำลังเกิดขึ้นในภาษาบอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
Clyne, Michael G.; & Kipp, Sandra. (1999). Pluricentric languages in an immigrant context: Spanish, Arabic and Chinese. Berlin: Mouton de Gruyter. .
(ÖNB).
==  ดูเพิ่ม ==
วิธภาษาและวัจนลีลา
ภาษามาตรฐาน
ภาษาศาสตร์สังคม
วิธภาษา

ในทางภาษาศาสตร์สังคม วิธภาษา (variety) หรือบางครั้งเรียกว่า ภาษณ์ (lect) คือรูปแบบเจาะจงรูปแบบหนึ่ง ๆ ของภาษาหรือกลุ่มภาษาซึ่งแตกต่างจากรูปแบบอื่นด้วยปัจจัยต่าง ๆ เกี่ยวกับผู้ใช้ เช่น ที่อยู่อาศัย ลักษณะทางสังคม หรือวัตถุประสงค์ในการใช้ วิธภาษาอาจหมายรวมถึงภาษา (language), ภาษาย่อย (dialect), ทำเนียบภาษา (register), วัจนลีลา (style) หรือรูปแบบอื่น ๆ ของภาษารวมทั้งวิธภาษามาตรฐาน การใช้ศัพท์ วิธภาษา เพื่ออ้างถึงรูปแบบที่แตกต่างกันนั้นเป็นการเลี่ยงการใช้ศัพท์ ภาษา (ซึ่งหลายคนเชื่อมโยงกับภาษามาตรฐานเพียงอย่างเดียว) และศัพท์ ภาษาย่อย (ซึ่งมักเกี่ยวข้องกับวิธภาษาไม่มาตรฐานซึ่งถูกมองว่ามีเกียรติภูมิหรือ "ถูกต้อง" น้อยกว่าวิธภาษามาตรฐาน) นักภาษาศาสตร์กล่าวถึงทั้งวิธภาษามาตรฐานและวิธภาษาไม่มาตรฐาน (หรือท้องถิ่น) ส่วนศัพท์ ภาษณ์ ใช้เลี่ยงปัญหาความคลุมเครือในการตัดสินว่าวิธภาษาสองวิธภาษาเป็นคนละภาษากันหรือเป็นภาษาย่อยของภาษาเดียว
การแปรในระดับคลังศัพท์ เช่น สแลง (slang) หรือสแลงเฉพาะกลุ่ม (argot) มักได้รับการวิเคราะห์โดยเชื่อมโยงกับวัจนลีลาหรือระดับความเป็นทางการ (ซึ่งเรียกอีกอย่างว่าทำเนียบภาษา) โดยเฉพาะ แต่บางครั้งก็มีผู้นำมาอภิปรายในฐานะวิธภาษาเช่นกัน
== อ้างอิง ==
 
ภาษาศาสตร์สังคม
แม่น้ำนิฮมบาชิ

แม่น้ำนิฮมบาชิ  เป็นแม่น้ำหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ใหลผ่านเมืองโตเกียว เริ่มต้นแยกจากแม่น้ำคันดะไหลลงสู่แม่น้ำซูมิดะ มีความยาวทั้งสิ้น 4.3 กิโลเมตร
นิฮมบาชิ
แฟร์ดีน็อง ฟ็อช

แฟร์ดีน็อง ฟ็อช (Ferdinand Foch, 2 ตุลาคม 1851 – 20 มีนาคม 1929) เป็นนายพลและนักทฤษฎีทางทหารชาวฝรั่งเศส เขาดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการสูงสุดฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ฟ็อชดำรงตำแหน่งนี้ในปี 1918 เมื่อฝ่ายเยอรมันดำเนินการรุกฤดูใบไม้ผลิเพื่อผลักดันฝ่ายสัมพันธมิตรหลังการรบในสนามเพลาะหยุดนิ่ง เขาประสบความสำเร็จในการประสานกองทัพฝรั่งเศส บริติชและอเมริกันเพื่อหยุดยั้งการรุกของเยอรมัน ก่อนจะรุกกลับในการรุกร้อยวัน เดือนพฤศจิกายน 1918 ฟ็อชตอบรับคำขอสงบศึกของฝ่ายเยอรมัน นำไปสู่การสงบศึกเพื่อยุติสงคราม ต่อมาเขามีความเห็นว่าสนธิสัญญาแวร์ซายนั้นปรานีต่อฝ่ายเยอรมันจนเกินไป และเมื่อมีการลงนามในสนธิสัญญาแวร์ซายในวันที่ 28 มิถุนายน 1919 ฟ็อชได้กล่าวว่า "นี่ไม่ใช่สันติภาพ แต่เป็นแค่การสงบศึกเป็นเวลา 20 ปี" ซึ่งต่อมาอีก 20 ปีก็เกิดสงครามโลกครั้งที่สองตามมา
ฟ็อชเกิดในครอบครัวคาทอลิกที่เมืองตาร์บ จังหวัดโอต-ปีเรเนในปี 1851 เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนคณะเยสุอิต Collège Saint-Michel และ Collège Saint-Clement เมื่อเกิดสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย ฟ็อชในวัย 19 ปีถูกเกณฑ์เข้ากรมทหารราบที่ 4 แต่ไม่ได้ร่วมรบในสงคราม หลังจากนั้นเขาทำงานหลายแห่ง เช่น กรมทหารปืนใหญ่ที่ 24, École Supérieure de Guerre, กรมทหารปืนใหญ่ที่ 35 และเหล่าทหารที่ 20 ที่เมืองน็องซี
เมื่อสงครามโลกครั้งที่หนึ่งอุบัติขึ้นในปี 1914 ฟ็อชได้รับหน้าที่บัญชาการกองทัพที่ 9 ร่วมกับแม็กซีม แวร์ก็อง เขาสามารถหยุดยั้งฝ่ายเยอรมันที่รุกคืบผ่านเบลเยียมและฝรั่งเศสไว้ได้ในยุทธการที่มาร์นครั้งที่หนึ่ง แต่ความเสียหายด้านกำลังพลในยุทธการที่อาร์ตัวส์ครั้งที่สามและยุทธการที่แม่น้ำซอม ทำให้เขาถูกปลดแล้วถูกส่งไปบัญชาการแนวรบอิตาลีแทน ในปี 1917 ฟ็อชได้รับตำแหน่งผู้แทนทหารถาวรของฝรั่งเศสเมื่อมีการก่อตั้งสภาสงครามสูงสุดเพื่อประสานงานฝ่ายสัมพันธมิตร ต่อมาในปี 1918 ฝ่ายเยอรมันเริ่มการรุกฤดูใบไม้ผลิโดยมีจุดประสงค์เพื่อเอาชนะฝ่ายสัมพันธมิตรให้ได้ก่อนสหรัฐจะส่งกำลังสนับสนุน ฟ็อชได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการสูงสุดฝ่ายสัมพันธมิตร ดำเนินการประสานงานกับทัพสัมพันธมิตรอื่น ๆ และจัดตั้งกำลังสำรองเพื่อสนับสนุนแนวป้องกันฝ่ายเยอรมัน เดือนกรกฎาคม เขาได้รับยศจอมพลหลังได้รับชัยชนะในยุทธการที่มาร์นครั้งที่สองอันเป็นเหตุการณ์ที่นำไปสู่การรุกกลับของฝ่ายสัมพันธมิตร วันที่ 11 พฤศจิกายน 1918 ฟ็อชร่วมลงนามในการสงบศึกเพื่อยุติสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หลังสงคราม ฟ็อชได้รับยศจอมพลจากกองทัพสหราชอาณาจักรและโปแลนด์ นอกจากนี้เขายังได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เช่น Order of Merit (สหราชอาณาจักร), Distinguished Service Medal (สหรัฐ) และเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดีของสยาม ฟ็อชเสียชีวิตจากกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือดที่กรุงปารีสในปี 1929 ร่างของเขาถูกฝังที่ออแตลเดแซ็งวาลีด
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นายพลชาวฝรั่งเศส
จอมพลชาวฝรั่งเศส
จอมพลสูงสุด
ทหารชาวฝรั่งเศสในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
เสียชีวิตจากภาวะกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ส.ร.
บุคคลจากจังหวัดโอต-ปีเรเน
ชปิททาลอันแดร์เดรา

ชปิททาล หรือชื่อเต็มคือ ชปิททาลอันแดร์เดรา (Spittal an der Drau) เป็นเมืองชนบทในรัฐคารินเทีย ประเทศออสเตรีย ตั้งอยู่ในเขตเทือกเขาแอลป์ บนทางเอาโทบานที่เชื่อมภาคตะวันออกเฉียงใต้ของเยอรมนี ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอิตาลี และสโลวีเนีย ด้านตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองอยู่ติดกับทะเลสาบมิลชเต็ทเทอร์ (Millstättersee)
==อ้างอิง==
เมืองในประเทศออสเตรีย
จอห์น บราวนิง

จอห์น โมเสส บราวนิง (23 มกราคม ค.ศ. 1855 – 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1926) เป็นนักออกแบบอาวุธปืนชาวอเมริกันที่ได้พัฒนาอาวุธปืนทหารและพลเรือนหลายชนิด กระสุน และกลไกปืน – ซึ่งอาวุธปืนดังกล่าวจำนวนมากยังคงใช้งานอยู่ทั่วโลก เขาได้ทำอาวุธปืนครั้งแรก เมื่ออายุ 13 ปี ในร้านขายปืนของพ่อ และได้รับรางวัลสิทธิบัตรอาวุธปืนกระบอกแรกของเขาที่ 128 เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1879 เมื่ออายุ 24 ปี เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนักออกแบบอาวุธปืนที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในศตวรรษที่ 19 และ 20 และเป็นผู้บุกเบิกการพัฒนาอาวุธปืนอัตโนมัติและกึ่งอัตโนมัติที่ทันสมัย
บราวนิงได้มีอิทธิพลต่อการออกแบบอาวุธปืนเกือบทุกประเภท เขาได้คิดค้น หรือทำการปรับปรุงส่วนที่สำคัญสำหรับปืนไรเฟิลและปืนลูกซองที่สามารถยิงด้วยแบบนัดเดี่ยว แบบคานเหวี่ยง และแบบการปั๊ม (Pump-action) เป็นที่ถกเถียงได้ว่า การมีส่วนร่วมที่สำคัญของเขาในพื้นที่ของอาวุธปืนแบบอัตโนมัติ เขาได้พัฒนาปืนพกแบบอัตโนมัติที่มีความน่าเชื่อถือและกระทัดรัดเป็นครั้งแรกโดยการประดิษฐ์ระบบลูกเลื่อนครอมรังเพลิง-ลำกล้อง(telescoping bolt) เมื่อได้ทำการประสานรวมของลูกเลื่อนและกระบอกห่อหุ้มเข้าไปในสิ่งที่เรียกว่า สไลค์ปืนพก การออกแบบระบบลูกเลื่อนครอมรังเพลิง-ลำกล้องของบราวนิงนั้นมักจะพบเห็นได้ในปืนพกกึ่งอัตโนมัติทุกกระบอกที่ทันสมัย เช่นเดียวกับอาวุธปืนแบบอัตโนมัติเต็มรูปแบบที่ทันสมัยหลายกระบอก เขายังได้พัฒนาอาวุธปืนที่อัดบรรจุด้วยแก๊สขึ้นเป็นครั้งแรก ปืนกล โคลท์-บราวนิง โมเดล 1895 –ระบบที่เหนือชั้นกว่าการสะท้อนถอยหลังของระบบกลไกเพื่อเป็นมาตราฐานสำหรับการออกแบบอาวุธปืนที่บรรจุกระสุนด้วยตัวเองที่อำนาจการยิงที่สูงที่สุดในโลก เขายังได้มีส่วนสำคัญในการพัฒนาปืนใหญ่แบบอัตโนมัติ
การออกแบบที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของบราวนิง ได้แก่ ปืนพก เอ็ม1911 ปืนกล เอ็ม1917 ที่ระบายความร้อนด้วยน้ำ เอ็ม1919 ที่ระบายความร้อนด้วยอากาศ และปืนกลหนัก เอ็ม2 ปืนไรเฟิลอัตโนมัติบราวนิง และบราวนิง ออโต-5 – ปืนลูกซองแบบกึ่งอัตโนมัติรุ่นแรก อาวุธบางส่วนยังคงผลิตอยู่ มักจะมีการเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยในรายละเอียดและการตกแต่งที่ประกอบโดยบราวนิงและผู้ที่ได้รับใบอนุญาตของเขา ปืนของเขาเป็นอาวุธปืนที่ถูกเลียนแบบมากที่สุดในโลก
==อ้างอิง==
นักประดิษฐ์ชาวอเมริกัน
บุคคลจากรัฐยูทาห์
เจ้า จงเสียง

เจ้า จงเสียง (赵忠祥; เกิดเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 1942 ที่มณฑลเหอเป่ย์ ประเทศจีน; เสียชีวิตเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 2020 ที่เมืองปักกิ่ง) รู้จักกันในฐานะเป็นผู้ประกาศข่าวชาวจีน ในรายการซินเหวินเหลียนปัว และเป็นพิธีกรโทรทัศน์ ซึ่งได้ทำงานที่สถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน ในปี ค.ศ. 1959
== ประวัติ ==
เจ้า จงเสียงเป็นพิธีกรรายการรื่นเริงวันปีใหม่ของสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีนและเป็นพิธีกรรายการสัตว์โลก (动物世界 Dongwu shijie) และพูดเกี่ยวกับปัญหาสิ่งแวดล้อม เช่น การป้องกันการสูญพันธ์ของเสือโคร่งและมลพิษทางเสียงจากประทัด
== อ้างอิง ==
ชาวแมนจู
บุคคลจากปักกิ่ง
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2563
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2485
บทความที่มีข้อความภาษาจีน
โรงเรียนแฮร์โรว์

โรงเรียนแฮร์โรว์ (Harrow school) โรงเรียนของรัฐสำหรับเด็กชายที่ตั้งอยู่ในย่าน แฮร์โรว์ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2215 โดย จอห์น ลีออง เจ้าของที่ดินผู้ร่ำรวยโดยได้รับพระบรมราชานุญาตจาก สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1
โรงเรียนแห่งนี้เป็นสถานศึกษาของบุคคลที่มีชื่อเสียงจากหลากหลายวงการทั่วโลกและในบรรดาศิษย์เก่าจำนวนมากของโรงเรียนมีเชื้อพระวงศ์จากประเทศไทยถึง 3 พระองค์ที่ได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนแห่งนี้คือ จอมพลเรือ สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก, พลตรี พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ และ พลตรี พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต
ในปัจจุบันโรงเรียนแฮร์โรว์ได้เปิดสาขาของโรงเรียนในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2541 โดยตั้งอยู่ที่ เขตดอนเมือง ใกล้กับ สนามบินดอนเมือง ใช้ชื่อว่า โรงเรียนนานาชาติแฮร์โรว์
== ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง ==
จอมพลเรือ สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก
พลตรี พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์
พลตรี พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต
เซอร์ วินสตัน เชอร์ชิล
รอเบิร์ต พีล
ชวาหะร์ลาล เนห์รู
เฮนรี จอห์น เทมเพิล ไวเคานต์พาลเมอร์สตันที่ 3
สแตนลีย์ บอลดวิน
โรงเรียนในประเทศอังกฤษ
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลชาย 500 เมตร

กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลชาย 500 เมตร เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 12 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Lake St. Moritzซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 31 คน จาก 18 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Yudai Yamamoto นักกีฬาจากประเทศญี่ปุ่น
== ผลการแข่งขัน ==
==ตารางการแข่งขัน==
== รอบคัดเลือก ==
===สรุปผลการคัดเลือก===
==ประเทศที่เข้าร่วม==
==สรุปเหรียญรางวัล==
===ตารางเหรียญรางวัล===
{| 
|-
|  ||  ||  ||  ||  ||
|-
|}
== อ้างอิง ==
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลหญิง 500 เมตร

กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลหญิง 500 เมตร เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 12 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Lake St. Moritzซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 32 คน จาก 17 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Isabel Grevelt นักกีฬาจากประเทศเนเธอร์แลนด์
== ผลการแข่งขัน ==
==ตารางการแข่งขัน==
== รอบคัดเลือก ==
===สรุปผลการคัดเลือก===
==ประเทศที่เข้าร่วม==
==สรุปเหรียญรางวัล==
===ตารางเหรียญรางวัล===
{| 
|-
|  ||  ||  ||  ||  ||
|-
|}
== อ้างอิง ==
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลชาย 1,500 เมตร

กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลชาย 1,500 เมตร เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 13 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Lake St. Moritzซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 32 คน จาก 19 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Motonaga Arito นักกีฬาจากประเทศญี่ปุ่น
== ผลการแข่งขัน ==
==ตารางการแข่งขัน==
== รอบคัดเลือก ==
===สรุปผลการคัดเลือก===
==ประเทศที่เข้าร่วม==
==สรุปเหรียญรางวัล==
===ตารางเหรียญรางวัล===
{| 
|-
|  ||  ||  ||  ||  ||
|-
|}
== อ้างอิง ==
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลหญิง 1,500 เมตร

กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลหญิง 1,500 เมตร เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 13 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Lake St. Moritzซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 32 คน จาก 17 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Myrthe de Boer นักกีฬาจากประเทศเนเธอร์แลนด์
== ผลการแข่งขัน ==
==ตารางการแข่งขัน==
== รอบคัดเลือก ==
===สรุปผลการคัดเลือก===
==ประเทศที่เข้าร่วม==
==สรุปเหรียญรางวัล==
===ตารางเหรียญรางวัล===
{| 
|-
|  ||  ||  ||  ||  ||
|-
|}
== อ้างอิง ==
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลชาย แมสสตาร์ท

กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลชาย แมสสตาร์ท เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 16 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Lake St. Moritzซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 32 คน จาก 19 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Motonaga Arito นักกีฬาจากประเทศญี่ปุ่น
== ผลการแข่งขัน ==
==ตารางการแข่งขัน==
== รอบคัดเลือก ==
===สรุปผลการคัดเลือก===
==ประเทศที่เข้าร่วม==
==สรุปเหรียญรางวัล==
===ตารางเหรียญรางวัล===
{| 
|-
|  ||  ||  ||  ||  ||
|-
|}
== อ้างอิง ==
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลหญิง แมสสตาร์ท

กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลหญิง แมสสตาร์ท เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 16 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Lake St. Moritzซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 31 คน จาก 17 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Yang Binyu นักกีฬาจากประเทศจีน
== ผลการแข่งขัน ==
==ตารางการแข่งขัน==
== รอบคัดเลือก ==
===สรุปผลการคัดเลือก===
==ประเทศที่เข้าร่วม==
==สรุปเหรียญรางวัล==
===ตารางเหรียญรางวัล===
{| 
|-
|  ||  ||  ||  ||  ||
|-
|}
== อ้างอิง ==
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทสปรินท์ทีมผสม

กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทสปรินท์ทีมผสม เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 15 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Lake St. Moritzซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 64 คน จาก 22 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Sini Siro, Yukino Yoshida, Ignaz Gschwentner และ Alexander Sergeev นักกีฬาจากทีมผสมจากหลายประเทศ ได้แก่ ฟินแลนด์ ญี่ปุ่น ออสเตรีย และรัสเซ๊ย
== ผลการแข่งขัน ==
==ตารางการแข่งขัน==
== รอบคัดเลือก ==
===สรุปผลการคัดเลือก===
==ประเทศที่เข้าร่วม==
==สรุปเหรียญรางวัล==
===ตารางเหรียญรางวัล===
{| 
|-
|  ||  ||  ||  ||  ||
|-
|}
== อ้างอิง ==
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลชาย

กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลชาย เป็นการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 12 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Villars Winter Parkซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 24 คน จาก 16 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Thomas Bussard นักกีฬาจากประเทศสวิตเซอร์แลนด์
== ผลการแข่งขัน ==
==ตารางการแข่งขัน==
== รอบคัดเลือก ==
===สรุปผลการคัดเลือก===
==ประเทศที่เข้าร่วม==
==สรุปเหรียญรางวัล==
===ตารางเหรียญรางวัล===
{| 
|-
|  ||  ||  ||  ||  ||
|-
|}
== อ้างอิง ==
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลหญิง

กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลหญิง เป็นการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 12 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Villars Winter Parkซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 23 คน จาก 15 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Caroline Ulrich นักกีฬาจากประเทศสวิตเซอร์แลนด์
== ผลการแข่งขัน ==
==ตารางการแข่งขัน==
== รอบคัดเลือก ==
===สรุปผลการคัดเลือก===
==ประเทศที่เข้าร่วม==
==สรุปเหรียญรางวัล==
===ตารางเหรียญรางวัล===
{| 
|-
|  ||  ||  ||  ||  ||
|-
|}
== อ้างอิง ==
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทสปรินท์บุคคลชาย

กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทสปรินท์บุคคลชาย เป็นการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 13 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Villars Winter Parkซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 24 คน จาก 16 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Rocco Baldini นักกีฬาจากประเทศอิตาลี
== ผลการแข่งขัน ==
==ตารางการแข่งขัน==
== รอบคัดเลือก ==
===สรุปผลการคัดเลือก===
==ประเทศที่เข้าร่วม==
==สรุปเหรียญรางวัล==
===ตารางเหรียญรางวัล===
{| 
|-
|  ||  ||  ||  ||  ||
|-
|}
== อ้างอิง ==
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทสปรินท์บุคคลหญิง

กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทสปรินท์บุคคลหญิง เป็นการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 13 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Villars Winter Parkซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 23 คน จาก 14 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Maria Costa Díez นักกีฬาจากประเทศสเปน
== ผลการแข่งขัน ==
==ตารางการแข่งขัน==
== รอบคัดเลือก ==
===สรุปผลการคัดเลือก===
==ประเทศที่เข้าร่วม==
==สรุปเหรียญรางวัล==
===ตารางเหรียญรางวัล===
{| 
|-
|  ||  ||  ||  ||  ||
|-
|}
== อ้างอิง ==
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทผลัดผสม

กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทผลัดผสม เป็นการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 14 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Villars Winter Parkซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 44 คน จาก 15 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Caroline Ulrich, Thomas Bussard, Thibe Deseyn และ Robin Bussard นักกีฬาจากประเทศสวิตเซอร์แลนด์
== ผลการแข่งขัน ==
==ตารางการแข่งขัน==
== รอบคัดเลือก ==
===สรุปผลการคัดเลือก===
==ประเทศที่เข้าร่วม==
==สรุปเหรียญรางวัล==
===ตารางเหรียญรางวัล===
{| 
|-
|  ||  ||  ||  ||  ||
|-
|}
== อ้างอิง ==
ทีมผสม
2020
ส
กีฬาเคอร์ลิงในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภททีมผสม

กีฬาเคอร์ลิงในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภททีมผสม เป็นการแข่งขันกีฬาเคอร์ลิงที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 10-16 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Palladium de Champéryซึ่งการแข่งขันกีฬาเคอร์ลิงครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 96 คน จาก 24 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Lukas Høstmælingen, Grunde Buraas, Nora Østgård และ  Ingeborg Forbregd นักกีฬาจากประเทศนอร์เวย์
== ผลการแข่งขัน ==
==ตารางการแข่งขัน==
== รอบคัดเลือก ==
===สรุปผลการคัดเลือก===
==ประเทศที่เข้าร่วม==
==สรุปเหรียญรางวัล==
===ตารางเหรียญรางวัล===
{| 
|-
|  ||  ||  ||  ||  ||
|-
|}
== อ้างอิง ==
ทีมผสม
2020
ส