pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ปิ่นเกล้า

ปิ่นเกล้า โดยทั่วไปเป็นชื่อเรียกย่านพื้นที่บริเวณหนึ่งของฝั่งธนบุรี ในกรุงเทพมหานคร บริเวณพื้นที่ทางตอนใต้ของแขวงบางพลัด และแขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กับพื้นที่ทางตอนเหนือ, ตะวันออกและตอนใต้ของแขวงอรุณอมรินทร์ เขตบางกอกน้อย แถบถนนบรมราชชนนีตัดกับถนนจรัญสนิทวงศ์ รวมถึงถนนสมเด็จพระปิ่นเกล้า ตั้งแต่แยกบรมราชชนนี ต่อเนื่องถึงแยกอรุณอมรินทร์ จนถึงเชิงสะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้า นิยมเรียกชื่อสถานที่ที่ตั้งอยู่บริเวณนั้นโดยตามด้วยคำว่า ปิ่นเกล้า เช่น พาต้า ปิ่นเกล้า, เซ็นทรัล ปิ่นเกล้า นอกจากนี้ยังอาจหมายถึง
สะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้า สะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา ระหว่างฝั่งธนบุรี ข้ามไปยังฝั่งพระนคร สนามหลวง และถนนราชดำเนิน ตั้งตามพระนามของพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ในปี พ.ศ. 2516
พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว พระอนุชาธิราชในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4
การแก้ความกำกวม
แยก 35 โบวล์

redirectแยกบรมราชชนนี
ดัชนีการศึกษา

ดัชนีการศึกษา (Education Index) คือดัชนีการจัดอันดับประเทศในด้านการศึกษา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของดัชนีการพัฒนามนุษย์ (เอชดีไอ) ที่สหประชาชาติเผยแพร่เป็นประจำทุกปี ประกอบไปด้วยดัชนีคาดการณ์อายุขัย (Life Expectancy Index) ดัชนีการศึกษา และดัชนีรายได้ โดยดัชนีการศึกษาคำนวณมาจากข้อมูลใน ดัชนีค่าเฉลียจำนวนปีในโรงเรียน (Mean years of schooling index) และ ดัชนีคาดการณ์จำนวนปีในโรงเรียน (Expected years of schooling index)
การศึกษาคือองค์ประกอบหลักในการมีชีวิตที่ดี ซึงนำไปวัดพัฒนาการด้านเศรษฐกิจและคุณภาพชีวิต อันเป็นปัจจัยหลักในการตัดสินว่าประเทศใดเป็นประเทศพัฒนาแล้ว ประเทศกำลังพัฒนา หรือประเทศด้อยพัฒนา
== การจัดอันดับ ==
จากข้อมูลในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2015 มีการเผยแพร่ข้อมูลล่าสุดซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของรายงานการพัฒนามนุษย์ ค.ศ. 2014 โดยสามารถสืบค้นได้โดยตรงจากเว็บไซต์ของโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ (ยูเอ็นดีพี)
ตารางด้านล่างนี้จัดเรียงข้อมูลตั้งแต่ปี ค.ศ. 1980 โดยตัวเลข 1 คือคะแนนสูงสุด บ่งชีว่าประเทศนั้น ๆ ประสบความสำเร็จและมีการศึกษาที่สมบูรณ์แบบ ซึ่งประเทศที่ถูกจัดว่าเป็นประเทศพัฒนาแล้ว (ตามดัชนีการพัฒนามนุษย์; รายชื่อประเทศตามดัชนีการพัฒนามนุษย์) ล้วนแล้วแต่มีคะแนนการจัดอันดับที่สูงในดัชนีการศึกษานี้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ UNDP
UNDP - การศึกษา 
ประชาธิปไตย
การศึกษา
การวิจัย
รายชื่อประเทศ
มาริโอคาร์ต: ดับเบิลแดช

มาริโอคาร์ต: ดับเบิลแดช (; Mario Kart: Double Dash!!) เป็นเกมแข่งรถพัฒนาโดยทีมนินเท็นโดอีเอดี และจำหน่ายโดยนินเท็นโด สำหรับเครื่องเล่นเกมคิวบ์ใน ค.ศ. 2003 เป็นเกมลำดับที่สี่ในเกมชุดมาริโอคาร์ต และเป็นเกมที่สามสำหรับเครื่องเล่นคอนโซลในบ้าน ต่อจากมาริโอคาร์ต 64 ภาคก่อนหน้าคือ ซูเปอร์เซอร์กิต ใน ค.ศ. 2001 และภาคต่อคือเกมมือถือ มาริโอคาร์ตดีเอส ออกจำหน่ายสำหรับเครื่องเล่นนินเท็นโด ดีเอส ใน ค.ศ. 2005
ดับเบิลแดช คล้ายกับเกมภาคเก่า ใช้ตัวละครจากเกมชุดมาริโอและนำมาแข่งรถกันในสนามแข่งรถลวดลายมาริโอ เกมนำเสนอรูปแบบการเล่นแบบใหม่ ที่โดดเด่นคือตัวละครสองคนในรถแข่งคันเดียวกัน ดับเบิลแดชรองรับการเล่นผ่านแลนโดยใช้นินเท็นโดเกมคิวบ์บรอดแบนด์อะแดปเตอร์ ให้ผู้เล่นแข่งขันพร้อมกันได้ 16 คน  ตัวละครมี 20 ตัวให้เลือกเล่น ในจำนวนนี้มีตัวละครใหม่ 11 ตัว นอกจากนี้นังมีสิ่งของใหม่ให้ใช้ในเกมด้วย
ดับเบิลแดชได้รับคำวิจารณ์ด้านบวกจากนักวิจารณ์ ได้รับคะแนนรวม 87 คะแนนในเว็บไซต์เมทาคริทิก นักวิจารณ์ยกย่องกราฟิกและคุณสมบัติใหม่ในเกม แต่ตำหนิเรื่องการพากย์เสียง เกมประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์ ขายได้มากกว่า 3.8 ล้านหน่วยในสหรัฐอเมริกา และมากกว่า 802,000 ในประเทศญี่ปุ่น
== การเล่น ==

ดับเบิลแดช เป็นวิดีโอเกมแข่งรถคาร์ตซึ่งผู้เล่นแข่งกันในรถโกคาร์ตกับทีมอื่น ๆ ในด่านต่าง ๆ หน้าจอเกมระบุตำแหน่งปัจจุบันในการแข่งขัน ความเร็วปัจจุบันของรถโกคาร์ต และอาวุธที่พร้อมใช้ ผู้เล่นสามารถเก็บกล่องสิ่งของและจะได้รับสิ่งของแบบสุ่ม และใช้ขัดขวางคู่แข่งและได้เปรียบ สิ่งของบางอย่าง เช่น กระดองและกล้วย ให้ผู้เล่นตีคู่ต่อสู้เพื่อให้พวกเขาวิ่งช้าลง ขณะที่บางสิ่งของ เช่น เพาเวอร์อัปดาว จะทำให้ตัวผู้เล่นล่องหนชั่วคราว เกมนี้เป็นเกมเดียวในชุดที่มีสองตัวละครในรถคันเดียว กล่าวคือ คนหนึ่งขับรถ อีกคนหนึ่งใช้สิ่งของ และเป็นเกมแรกในเกมชุดที่เมื่อผู้เล่นถูกโจมตี สิ่งของของผู้เล่นจะตกพื้น เทคนิคเพาเวอร์สไลด์ที่ให้ผู้เล่นดริฟต์เมื่อเข้าทางโค้งได้ถูกปรับปรุงใหม่ ผู้เล่นสามารถบิดก้านควบคุมขณะเลี้ยวเพื่อให้เกิดประกายรอบ ๆ รถ ถ้าบิดมากพอ ประกายจะเป็นสีฟ้า และผู้เล่นจะได้รับความเร็วเรียกว่า "มินิเทอร์โบ" (mini-turbo) การออกตัวเร็วอย่างจรวด (rocket start) ที่ให้ผู้เล่นสามารถออกตัวด้วยความเร็วสูงที่เรียกว่า ดับเบิลแดช ก็ได้รับความปรับปรุง โดยสามารถทำได้เป็นทีมเท่านั้น
== อ้างอิง ==
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2546
เกมจากค่ายนินเท็นโด
เกมสำหรับนินเท็นโดเกมคิวบ์
เกมมาริโอคาร์ต
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
วิดีโอเกมแบบร่วมมือกัน
ไดโนเสาร์ในวิดีโอเกม
ยุทธการมู่เหย่

ยุทธการมู่เหย่ (Battle of Muye; ) เป็นการสู้รบระหว่างราชวงศ์ซางกับราชวงศ์โจว เกิดขึ้นประมาณปีที่ 1046 ก่อนคริสต์ศักราช
ประมาณศตวรรษที่ 12 ก่อนคริสต์ศักราช ราชวงศ์ซางได้ขยายอิทธิพลมาทางตะวันตกแถบหุบเขาแม่น้ำเว่ย์ ซึ่งตระกูลโจวปกครองอยู่ พระเจ้าโจวเหวินเป็นผู้ปกครองดินแดนพระองค์หนึ่งของราชวงศ์ซางและเคยช่วยเหลือพระเจ้าซางโจ้วในตอนที่พระองค์นำทัพบุกภาคตะวันออกเฉียงใต้ แต่พระเจ้าซางโจ้วรู้สึกระแวงจึงสั่งคุมขังพระเจ้าโจวเหวิน ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างซางและโจวตึงเครียดขึ้น ภายหลังที่ถูกปล่อยตัวออกมา พระเจ้าโจวเหวินได้นำกองทัพพิชิตดินแดนต่าง ๆ ที่ภักดีต่อราชวงศ์ซาง แต่ในปีที่ 1050 ก่อนคริสต์ศักราช พระองค์เสด็จสวรรคต พระเจ้าโจวอู่ พระโอรสก่อกบฏต่อพระเจ้าซางโจ้วโดยมีประชาชนเข้าร่วมจำนวนมาก
พระเจ้าโจวอู่ได้รับคำแนะนำจากที่ปรึกษา เจียง จื่อหยา ให้นำกำลัง 50,000 นายเข้าตีกองทัพพระเจ้าซางโจ้วที่กำลังติดพันกับการศึกทางทิศตะวันออก แต่พระเจ้าซางโจ้ววางกำลังทหารไว้ป้องกันเมืองอินซฺวี เมืองหลวงราว 530,000 นายและทาสกว่า 170,000 คน อย่างไรก็ตาม กลุ่มทาสได้แปรพักตร์ไปอยู่ฝ่ายพระเจ้าโจวอู่ ทำให้ขวัญกำลังใจทหารซางลดน้อยลง ทั้งสองฝ่ายปะทะกันที่ตำบลมู่เหย่ ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองอินซฺวี ทหารฝ่ายราชวงศ์ซางส่วนใหญ่ลดอาวุธลงและแปรพักตร์เพราะไม่อยากรบเพื่อพระเจ้าซางโจ้ว แต่บางส่วนยังไม่ยอมจำนนจึงเกิดการสู้รบกันอย่างรุนแรง พระเจ้าซางโจ้วหลบหนีไปที่เมืองหลวงหลังเห็นว่าทัพของพระองค์พ่ายแพ้
หลังการสู้รบ พระเจ้าซางโจ้วได้ปลงพระชนม์พระองค์เอง พระเจ้าโจวอู่สังหารพระนางต๋าจี่ พระมเหสีของพระเจ้าซางโจ้วหลังพบว่าพระนางวางแผนลอบปลงพระชนม์พระองค์ ข้าวในท้องพระคลังถูกนำไปแจกจ่ายให้ประชาชนทั่วไป ยุทธการมู่เหย่เป็นจุดสิ้นสุดของราชวงศ์ซาง และการขึ้นสู่อำนาจของราชวงศ์โจว
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Chinese Stories/The Battle of Muye | Wikibooks
ยุทธการ
ราชวงศ์ซาง
ราชวงศ์โจว
ศตวรรษที่ 11 ก่อนคริสตกาล
สถานีโทรทัศน์หูหนาน

สถานีโทรทัศน์หูหนาน หรือ หูหนานทีวี   เป็นสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมประจำมณฑล เริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1970 และเป็นสถานีที่ได้รับความนิยมเป็นอันดับ 2 ของประเทศ รองจากซีซีทีวี 1 ที่ถือครองโดยสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน ถึงแม้ว่าหูหนานเอสทีวีได้ัรบเรตติงมากกว่าซีซีทีวี 1 ก็ตาม ช่องนี้ออกอากาศในระบบภาพคมชัดสูงเมื่อวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 2009 ช่องนี้มีชื่อเล่นว่า "Mango TV" เนื่องจากโลโก้ของช่องเป็นรูปมะม่วง
==รายการที่โดดเด่น==
Happy Camp
Super Girl
Super Boy
Where Are We Going, Dad?
I Am a Singer
Super-Vocal
Day Day Up
Come Sing with Me
72 Floors of Mystery
Chinese Restaurant
Takes a Real Man
Back to Field
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เว็บไซต์ข่าวสาร
เว็บไซต์วิดีโอ
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2540
บริษัทของจีน
โยชิส์ไอส์แลนด์

ซูเปอร์มาริโอเวิลด์ 2: โยชิส์ไอส์แลนด์ (Super Mario World 2: Yoshi's Island ) หรือเรียกง่าย ๆ ว่าโยชิส์ไอส์แลนด์ (Yoshi's Island ) มีชื่อในญี่ปุ่นว่า ซูเปอร์มาริโอ: โยชิไอส์แลนด์ (Super Mario: Yoshi Island; ) เป็นวิดีโอเกมแพลตฟอร์ม ค.ศ. 1995 พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยนินเท็นโดสำหรับเครื่องเล่นซูเปอร์แฟมิคอม เกมมีเนื้อเรื่องก่อนหน้าเกมซูเปอร์มาริโอเวิลด์ ผู้เล่นได้เล่นเป็นโยชิ ในภารกิจพาเบบีมาริโอฝ่าด่าน 48 ด่านเพื่อรวมตัวกับลุยจิที่ถูกสมุนของบาวเซอร์ลักพาตัวไป เช่นเดียวกับเกมชุดซูเปอร์มาริโอ โยชิวิ่งและกระโดดเพื่อให้ถึงท้ายด่าน ขณะแก้ปริศนาและเก็บสิ่งของ สิ่งที่ใหม่ในเกมนี้คือ เกมเป็นภาพวาดด้วยมือ และเป็นเกมแรกที่มีโยชิตัวละครหลัก เกมนำเสนอความสามารถที่เป็นเอกลักษณ์ การกระโดดโฉบ การผลิตไข่หลังจากกลืนศัตรู และการแปลงร่างเป็นยานพาหนะ
รูปแบบเกมที่เป็นเหมือนภาพวาดด้วยมือมีที่มาจากผู้ผลิตและสร้างมาริโอ ชิเงะรุ มิยะโมะโตะ ที่เกลียดกราฟิกพรีเรนเดอร์ของคอมพิวเตอร์ของเกมดองกีคองคันทรี หลังจากพัฒนาเกมสี่ปี โยชิส์ไอส์แลนด์ออกจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1995 และจำหน่ายทั่วโลกหลังจากนั้นสองเดือน เทคนิคพิเศษบางอย่างได้รับการปรับปรุงด้วยไมโครชิปซูเปอร์เอฟเอกซ์ 2 เกมออกจำหน่ายสำหรับเครื่องเล่นเกมบอยแอ็ดวานซ์ โดยมีความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยภายใต้ชื่อโยชิส์ไอส์แลนด์: ซูเปอร์มาริโอแอ็ดวานซ์ 3 เกมรุ่นนี้ถูกนำมาจำลองผ่านคอนโซลเสมือนวียูใน ค.ศ. 2014 และเป็น "โปรแกรมตัวแทน" ส่งเสริมสำหรับเครื่องเล่นนินเท็นโด 3ดีเอส ใน ค.ศ. 2011 โดยเฉพาะ
โยชิส์ไอส์แลนด์ได้รับการยกย่อง "ทันที" และ "เป็นสากล" จากข้อมูลของเว็บไซต์ไอจีเอ็น และเว็บไซต์รวมคะแนน เมทาคริทิก และขายได้มากกว่า 4 ล้านหน่วย นักวิจารณ์ทั้งร่วมสมัยและสมัยเก่าให้คำยกย่องในเรื่องภาพของเกม เสียง การออกแบบด่าน และการเล่น และกำหนดโยชิส์ไอส์แลนด์ให้เป็นชิ้นเอกและเกมแพลตฟอร์มที่ดีที่สุดตลอดกาล เกมสร้างชื่อเสียงให้โยชิในฐานะตัวละคร และอาชีพการงานของมิยะโมะโตะ รูปแบบศิลปะที่โดดเด่นและลักษณะพิเศษของโยชิในเกมโยชิส์ไอส์แลนด์จะปรากฏในเกมชุดโยชิ ทั้งการปรากฏตัวเป็นเวลาสั้น ภาคแยก และภาคต่อ ได้แก่ โยชิส์สตอรี (1998) โยชิส์ไอส์แลนด์ดีเอส (2006) และโยชิส์นิวไอส์แลนด์ (2013) เกมแพลตฟอร์ม มาริโอ 2D สำหรับคอนโซลในบ้านเกมต่อมาคือ นิวซูเปอร์มาริโอบราเธอส์วี จำหน่ายใน 14 ปีต่อมา
== อ้างอิง ==
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2538
เกมสำหรับเกมบอยแอ็ดวานซ์
วิดีโอเกมภาคต่อ
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
เกมโยชิ
เนียง

ต้นเนียง หรือ ลูกเนียง เป็นไม้ยืนต้น เป็นพืชพื้นเมืองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีกลิ่นแรง ในอินโดนีเซียและมาเลเซียเรียก jering ในพม่าเรียกda nyin thee ทางภาคใต้ของไทยเรียกลูกเนียง เปลือกต้นสีเทาหรือน้ำตาลอ่อนปนเทา ยอดอ่อนสีแดง ดอกสีขาว ขนาดเล็ก ออกเป็นช่อ ผลมีเปลือกแข็ง ผลเป็นฝักแบนเป็นเกลียวไปทางเดียวกัน คล้ายรูปเกือกม้า ผิวสีน้ำตาลคล้ำ ในลูกเนียงดิบมีกรดเจงโคลิก (djenkolic acid) ซึ่งเป็นกรดอะมิโนที่มีกรดกำมะถันสูงมาก สารนี้ทำลายระบบประสาทของไต ทำให้ปัสสาวะไม่ออก หรือปัสสาวะไม่สะดวก
เนื้อข้างในรับประทานได้ ผลอ่อนเปลือกในที่ติดกับเม็ดเป็นสีนวล ต้มสุกแล้วด้าน ผิวสีดำ เนื้อไม่เหนียว ผลแก่จัดเมื่อต้มจะเป็นสีปูนแดง เนื้อเหนียวมัน ไม่มีกลิ่นเหม็น ทางใต้กินเป็นผักจิ้มน้ำพริก กินกับขนมจีน ถ้ามีมากจะนำไปเพาะ หรือนำไปดองก่อนรับประทาน ทำเป็นขนมได้โดยนำไปต้มเคล้ากับน้ำตาลทรายและมะพร้าวขูด ในอินโดนีเซียนำไปเป็นส่วนผสมของซัมบัล เรินดัง หรือแกง และเซอมูร์ ในพม่านำไปดองหรือต้มกินกับน้ำพริก
== อ้างอิง ==
วงศ์ย่อยสีเสียด
พืชที่รับประทานได้
พืชมีพิษ
อุทยานแห่งชาติซาบาเงา

อุทยานแห่งชาติซาบาเงา (Taman Nasional Sebangau) เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ที่จังหวัดกาลีมันตันกลาง บนเกาะบอร์เนียวส่วนของประเทศอินโดนีเซีย ก่อตั้งในปี ค.ศ. 2004 มีเนื้อที่รวม 568,700 เฮกตาร์ (5,687 ตารางกิโลเมตร หรือ 3,554,375 ไร่) ก่อนหน้านี้ระหว่างปี ค.ศ. 1980–1995 พื้นที่แห่งนี้เป็นพื้นที่สัมปทานป่าไม้ ภายหลังมีการลักลอบตัดไม้ทำลายป่าจนทำให้พื้นที่ร้อยละ 85 ของอุทยานได้รับความเสียหาย ในปี ค.ศ. 2012 มีรายงานว่าพื้นที่น้อยกว่าร้อยละ 1 ได้รับการฟื้นฟู มีการประมาณการณ์ว่าต้องใช้เวลาหลายศตวรรษในการฟื้นฟูพื้นที่ป่าทั้งหมดให้เหมือนเดิม
อุทยานแห่งชาติซาบาเงาตั้งอยู่กลางแม่น้ำซาบาเงา ซึ่งไหลผ่านป่าพรุซาบาเงา (Kelompok Hutan Kahayan) ที่อยู่ระหว่างแม่น้ำกาตีงันกับแม่น้ำกาฮายัน ภายในป่าพรุมีชั้นพีตหนาถึง 10–12 เมตร ด้านทิศตะวันออกของป่าถูกใช้เป็นพื้นที่เกษตรกรรม แต่หลังจากโครงการเมกะไรซ์ (Mega Rice Project) ที่เปลี่ยนพื้นที่ป่าเป็นนาข้าวไม่ประสบความสำเร็จ พื้นที่ดังกล่าวก็ไม่ได้รับการปรับปรุงเพิ่มเติม ส่วนป่าด้านทิศตะวันตกถูกประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติและพื้นที่วิจัยและปฏิบัติการแห่งชาติ จากการศึกษาพบว่าพื้นที่ส่วนนี้ยังคงมีความอุดมสมบูรณ์อยู่มาก
อุทยานแห่งชาติซาบาเงาเป็นพื้นที่ที่มีอุรังอุตังอาศัยอยู่มากที่สุดในโลก ในปี ค.ศ. 2003 พบว่ามีอุรังอุตังอาศัยอยู่ประมาณ 6,910 ตัวและมีชะนีมือดำอาศัยอยู่กว่า 10,000 ตัว แต่ลดจำนวนลงอย่างรวดเร็ว นอกจากนี้ยังพบนกหายากหลายชนิด เช่น นกเปล้าใหญ่ นกกระสาคอขาวปากแดง นกตะกรุม ปัจจุบันมีการวางแผนในการเฝ้าสังเกตระบบนิเวศในป่าแห่งนี้ในระยะยาว
== อ้างอิง ==
อุทยานแห่งชาติ
ประเทศอินโดนีเซีย
เจ้าหญิงลัลลา อาอิชะฮ์

เจ้าหญิงลัลลา อาอิชะฮ์ (ประสูติ: 17 มิถุนายน พ.ศ. 2473 — สิ้นพระชนม์: 4 กันยายน พ.ศ. 2554) เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 5 กับเจ้าหญิงลัลลา อับลา พระชายาองค์ที่สอง และเป็นพระปิตุจฉาในสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6 แห่งโมร็อกโก ทั้งนี้พระองค์เคยดำรงตำแหน่งเป็นเอกอัครราชทูตโมร็อกโก, องค์นายิกาสภาเสี้ยววงเดือนแดงโมร็อกโก และองค์ประธานกิตติมศักดิ์ของสหภาพสตรีแห่งชาติโมร็อกโก
== พระประวัติ ==
เจ้าหญิงลัลลา อาอิชะฮ์ ประสูติเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2473 ณ กรุงราบัต เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 5 กับเจ้าหญิงลัลลา อับลา พระชายาองค์ที่สอง พระองค์ได้รับการศึกษาเบื้องต้นในราบัตและสำเร็จการศึกษาระดับบากาโลเรอา (Baccalauréat) จนเมื่อสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 5 พระราชบิดาทรงลี้ภัยบนเกาะคอร์ซิกาในปี พ.ศ. 2496 ทำให้การศึกษาด้านภาษาของพระองค์ชะงักลง
เจ้าหญิงลัลลา อาอิชะฮ์ เสกสมรสกับฮะซัน อัลยะอ์กูบีย์ (Hassan al-Yaqubi) โดยงานเสกสมรสครั้งนั้นเป็นพิธีเสกสมรสหมู่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2504 โดยมีเจ้าหญิงลัลลา ฟาฏิมะฮ์ และเจ้าหญิงลัลลา มาลิกะฮ์ เสกสมรสกับพระภัสดาในงานเดียวกันนั้น โดยพระองค์มีพระธิดาสองคน คือ
ซูไบดะฮ์ อัลยะอ์กูบีย์ (Zubaida al-Yaqubi) รองกงสุลประจำนิวยอร์ก เมื่อปี พ.ศ. 2528
นูฟิซา อัลยะอ์กูบีย์ (Nufissa al-Yaqubi) รองกงสุลประจำนิวยอร์ก เมื่อปี พ.ศ. 2529
เจ้าหญิงลัลลา อาอิชะฮ์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2554 ณ กรุงราบัต สิริพระชันษา 81 ปี
== การทรงงาน==
เจ้าหญิงลัลลา อาอิชะฮ์ ทรงดำรงตำแหน่งเป็นเอกอัครราชทูตโมร็อกโกประจำสหราชอาณาจักร (พ.ศ. 2508—2512), ประจำประเทศกรีซ (พ.ศ. 2512—2513) และประจำประเทศอิตาลี (พ.ศ. 2513—2516)
นอกจากนี้ทรงดำรงตำแหน่งเป็นองค์นายิกาสภาเสี้ยววงเดือนแดงโมร็อกโก ช่วงปี พ.ศ. 2493—2510 และเป็นองค์ประธานกิตติมศักดิ์ของสหภาพสตรีแห่งชาติโมร็อกโกตั้งแต่ปี พ.ศ. 2512 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์
== พระเกียรติยศ ==
=== พระอิสริยยศ ===
เฮอร์ไฮนิส เจ้าหญิงลัลลา อาอิชะฮ์ (พ.ศ. 2473—2500)
เฮอร์รอยัลไฮนิส เจ้าหญิงลัลลา อาอิชะฮ์ (พ.ศ. 2500—2554)
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ===
มีเครื่องราชอิสริยาภรณ์เรียงตามปี ดังนี้
โมร็อกโก : เครื่องราชอิสริยาภรณ์ราชบัลลังก์ ชั้นสายสะพาย (พ.ศ. 2506)
อิตาลี : เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งสาธารณรัฐอิตาลี ชั้นสายสะพาย (พ.ศ. 2513)
สหราชอาณาจักร : เครื่องราชอิสริยาภรณ์ราชวิกตอเรีย ชั้นที่ 2 (พ.ศ. 2523)
=== พระยศทางทหาร ===
พันเอก (พิเศษ) หญิง แห่งกองทัพบกซีเรีย (พ.ศ. 2500—2554)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เจ้าหญิงโมร็อกโก
บุคคลจากราบัต
นักการทูต
ชาร์ลอตต์ แรมพลิง

เทสซา ชาร์ลอตต์ แรมพลิง (Tessa Charlotte Rampling) เกิดวันที่่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอึ่่น ==
Charlotte Rampling Official Fansite 
นักแสดงอังกฤษ
นักเดินแบบสหราชอาณาจักร
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศฟินแลนด์

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศฟินแลนด์ทั้งสิ้น 7 แหล่ง  เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 6 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 1 แหล่ง
== สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก ==
===แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม===
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:15%;" scope="col"| สถานที่
! class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! scope="col" | ที่ตั้ง
! scope="col" | ประเภท
! scope="col"| พื้นที่ (ha)
! scope="col"| ปี (พ.ศ./ค.ศ.)
! scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" style="background-color: " | เรามาเก่า
| 
| 
| วัฒนธรรม: (iv) (v)
| 29; พื้นที่กัน 142
| align="center" | 2534/1991
|
|
|-style="background-color:
! scope="row" style="background-color: " | ป้อมซูโอเมนลินนา
| 
| 
===แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ===
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:15%;" scope="col"| สถานที่
! class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! scope="col" | ที่ตั้ง
! scope="col" | ประเภท
! scope="col"| พื้นที่ (ha)
! scope="col"| ปี (พ.ศ./ค.ศ.)
! scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" style="background-color: " | ไฮโคสต์ / กลุ่มเกาะควาร์เกน   (ร่วมกับสวีเดน) 
| 
| 
| ธรรมชาติ:  (viii)
|  336,900
| align="center" | 2543/2000  เพิ่มเติม 2549/2006
| กลุ่มเกาะควาร์เกน (ในฟินแลนด์) และไฮโคสต์ (ในสวีเดน) ตั้งอยู่ในอ่าวบอทเนีย ตอนเหนือของทะเลบอลติก
|
|}
== สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น ==
ประเทศฟินแลนด์มีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 3 แห่ง 
== อ้างอิง ==
ฟินแลนด์
 
ประเทศฟินแลนด์
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศกินี

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศกินีทั้งสิ้น 1 แหล่ง
== สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก ==
หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:18%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:12%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:12%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:12%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:20%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:5%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-style="background-color: #FFE6BD"
!  scope="row" style="background-color: #FFE6BD" | เขตสงวนธรรมชาติเข้มงวดเขานีมบา(ร่วมกับโกตดิวัวร์)
| 150px
| แคว้นอึนเซเรกอเร
| ธรรมชาติ:(ix), (x)
| 17,540
| align="center" | 2524/1981;เพิ่มเติม 2525/1982
| เป็นแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย
| 155
|}
== สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น ==
ประเทศกินีมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 3 แห่ง
==อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รายชื่อแหล่งมรดกโลก
กินี
ประเทศกินี
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศแกมเบีย

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศแกมเบียทั้งสิ้น 2 แหล่ง
== สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก ==
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | เกาะกุนตากินเตห์และแหล่งที่เกี่ยวข้อง
| 150px
| เขตนอร์ทแบงก์และบันจูล
| วัฒนธรรม:(iii), (vi)
| 7.5981;พื้นที่กันชน 300
| align="center" | 2546/2003
|
| 761
|-
! scope="row" | วงหินแห่งเซนิแกมเบีย (ร่วมกับเซเนกัล) 
| 150px
| เขตเซ็นทรัลริเวอร์
| วัฒนธรรม:(i), (iii)
| 9.85;พื้นที่กันชน 110.05
| align="center" | 2549/2006
|
| 1226
|}
== สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น ==
ประเทศแกมเบียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รายชื่อแหล่งมรดกโลก
แกมเบีย
ประเทศแกมเบีย
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศโกตดิวัวร์

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศโกตดิวัวร์ทั้งสิ้น 5 แหล่ง
== สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก ==
เขตสงวนธรรมชาติเข้มงวดภูเขานีมบา (ร่วมกับกินี) (ค.ศ. 1981)
อุทยานแห่งชาติตาอี (ค.ศ. 1982)
อุทยานแห่งชาติกอมอเอ (ค.ศ. 1983)
เมืองประวัติศาสตร์กร็อง-บาซาม (ค.ศ. 2012)
มัสยิดแบบอย่างซูดานในภาคเหนือของโกตดิวัวร์ (ค.ศ. 2021)
== สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น ==
ประเทศโกตดิวัวร์มีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รายชื่อแหล่งมรดกโลก
โกตดิวัวร์
ประเทศโกตดิวัวร์
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเซเชลส์

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเซเชลส์ทั้งสิ้น 2 แหล่ง
== สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก ==
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | เกาะปะการังวงแหวนอาลดาบรา
| 150px
| หมู่เกาะรอบนอก
| ธรรมชาติ:(vii), (ix), (x)
| 35,000
| align="center" | 2525/1982
|
| 185
|-
! scope="row" | เขตสงวนธรรมชาติวาเลเดอแม
| 150px
| เขตกร็องด็องส์พราแล็งและเขตแบแซ็งตาน
| ธรรมชาติ:(vii), (viii), (ix), (x)
| 19.5
| align="center" | 2526/1983
|
| 261
|-
|}
== สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น ==
ประเทศเซเชลส์มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รายชื่อแหล่งมรดกโลก
ซเชลส์
ประเทศเซเชลส์
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศนามิเบีย

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศนามิเบียทั้งสิ้น 2 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 1 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 1 แหล่ง
== สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก ==
===แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม===
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" |  ตไวเฟิลโฟนไตน์หรืออูอี-อาอิส
| 150px
| 
| วัฒนธรรม:(iii), (v)
| 57.4269;พื้นที่กันชน 9,194.4828
| align="center" | 2550/2007
|
| 1255
|-
|}
===แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ===
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" |  ทะเลทรายนามิบ
| 150px
| 
| ธรรมชาติ: (vii), (viii), (ix), (x)
| 3,077,700;พื้นที่กันชน 899,500
| align="center" | 2556/2013
|
| 1430
|-
|}
== สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น ==
ประเทศนามิเบียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 8 แห่ง
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นามิเบีย
 
ประเทศนามิเบีย
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศมาดากัสการ์

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศมาดากัสการ์ทั้งสิ้น 3 แหล่ง
== สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก ==
=== แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม ===
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:18%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:12%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:12%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:12%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:20%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:5%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | เขาหลวงอัมบูฮีมังกา
| 150x150px
| 
| วัฒนธรรม:(iii), (iv), (vi)
| 59;พื้นที่กันชน 425
| align="center" | 2544/2001
|
| 950
|}
=== แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ ===
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:18%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:12%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:12%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:12%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:20%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:5%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-style="background-color: #FFE6BD"
|-
! scope="row" | ป่าแห้งอันเดรฟานา
| 150x150px
| 
| ธรรมชาติ:(vii), (ix), (x)
| 734,298;พื้นที่กันชน 838,035
| align="center" | 2533/1990, 2566/2023
| เดิมขึ้นทะเบียนในนาม "เขตสงวนธรรมชาติเข้มงวดซิงงีเดเบมาราฮา"
| 494
|-style="background-color: #FFE6BD"
! scope="row" style="background-color: #FFE6BD" | ป่าฝนแห่งอัตซีนานานา
| 150x150px
| 
| ธรรมชาติ:(ix), (x)
| 479,660.7
| align="center" | 2550/2007
| เป็นแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย
| 1257
|}
== สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น ==
ประเทศมาดากัสการ์มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 7 แห่ง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รายชื่อแหล่งมรดกโลก
มาดากัสการ์
ประเทศมาดากัสการ์