pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
การโกง

การโกง หมายถึงวิธีการที่ผิดศีลธรรมเพื่อให้บรรลุถึงเป้าหมาย โดยนัยทั่วไปเป็นการกระทำที่แหกกฎเพื่อให้เกิดความได้เปรียบในสถานการณ์แข่งขันเช่น เกม กีฬา การพนัน การสอบ เป็นต้น การโกงทำให้ได้รับสิ่งตอบแทนสำหรับความสามารถโดยวิธีการที่ไม่สุจริต การจำกัดความอย่างกว้างนี้รวมไปถึงการให้สินบน คอร์รัปชั่น การเล่นพรรคเล่นพวก ความไม่ซื่อสัตย์ การเลือกที่รักมักที่ชัง และสถานการณ์อื่นใดที่ปัจเจกบุคคลพึงใจที่จะใช้เกณฑ์ที่ไม่เหมาะสม กฎที่ถูกละเมิดอาจปรากฏชัดแจ้ง หรืออาจมาจากจรรยาบรรณที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษรซึ่งตั้งอยู่บนพื้นฐานของศีลธรรม จริยธรรม และขนบธรรมเนียม ทำให้ลักษณะของการโกงเป็นกระบวนการเชิงจิตวิสัย
 
Sports law
ศีลธรรม
กอดซิลลัส

กอดซิลลัส (Godzillus) เป็นชื่อชั่วคราวของฟอสซิลอายุ 450 ล้านปี ที่พบในชั้นหินใกล้ Covington รัฐ Kentucky โดย paleontologist ฝึกหัด Ron Fine แห่ง Cincinnati Dry Dredgers
==อ้างอิง==
ซากดึกดำบรรพ์
Ordovician life
เอ็นเอ๊กซ์ที แท็กทีม แชมเปียนชิป

เอ็นเอ๊กซ์ที แท็กทีม แชมเปียนชิป (NXT Tag Team Championship) เป็นเข็มขัดแชมป์แท็กทีมของNXT สมาคมย่อยของWWE ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 23 มกราคม ค.ศ. 2013
==ประวัติการครองแชมป์==
===ทัวร์นาเมนต์เพื่อหาแชมป์คู่แรก===
===รายนามการครองแชมป์===
==สถิติการครองแชมป์==
As of  , .
{|class="wikitable"
|-
!style="background: #ffe6bd"|†
|เป็นแชมป์คนปัจจุบัน
|-
|}
=== ประเภททีม ===

1
=== ประเภทนักมวยปล้ำ ===
1
==ดูเพิ่ม==
ดับเบิลยูดับเบิลยูอีเอ็นเอ็กซ์ที
เอ็นเอ๊กซ์ที เรสต์ลิง
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
===ทั่วไป===
Official NXT Tag Team Championship Title History
===เจาะจง===
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เอ็นเอ๊กซ์ที
เข็มขัดของดับเบิลยูดับเบิลยูอีเอ็นเอ็กซ์ที
เข็มขัดของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
แชมเปี้ยนชิพของมวยปล้ำประเภทแทกทีม
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู เวิลด์แทกทีม แชมเปียนชิพ

ดับเบิลยูซีดับเบิลยู เวิลด์แทกทีม แชมเปียนชิพ (WCW World Tag Team Championship) เป็นตำแหน่งแชมป์แทกทีมของ WCW ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 1975 ถึงวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2001 โดยแชมป์แทกทีมคู่แรก คือ Minnesota Wrecking Crew (Gene และOle Anderson) แชมป์แทกทีมคู่สุดท้าย คือ Dudley Boyz (D-Von Dudley และBubba Ray Dudley)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Mid-Atlantic Gateway.com - NWA World Tag Team Title History (Mid-Atlantic version)  (partial list)
Wrestling-Titles.com - NWA World Tag Team Title History (Mid-Atlantic version)
Wrestling-Titles.com - WCW World Tag Team Title History
เข็มขัดแชมป์ของดับเบิลยูซีดับเบิลยู
เข็มขัดของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
เข็มขัดแชมป์ของจิมคร็อกเก็ตโปรโมชันส์
เข็มขัดของเนชันนัลเรสต์ลิงอัลไลแอนซ์
แชมเปี้ยนชิพของมวยปล้ำประเภทแทกทีม
แบรนโด อีตตัน

แบรนโด แมทธิว อีตตัน (Brando Matthew Eaton; เกิดวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2539) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานทั้งในภาพยนตร์และโทรทัศน์ เขาเป็นที่รู้จักในบทบาท โจนาห์ มิตเชลล์ ในฤดูกาลที่ 4, 5 และ 6 ของซีรีส์เรื่อง  เด็กซ์เตอร์ (2009), เดอะซีเครตไลฟ์ออฟดิอเมริกันทีนเอเจอร์, และ โซอี 101'
== ผลงานการแสดง ==
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นักแสดงชายชาวอเมริกัน
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2539
7 วัน แล้วคิดถึงกันตลอดไป

7 วัน แล้วคิดถึงกันตลอดไป (My Week with Marilyn) เป็นภาพยนตร์อังกฤษ แนวดรามา กำกับโดย ไซมอน เคอร์ติส และเขียนบทโดยเอเดรียน ฮอดจส์ นำแสดงโดย มิเชลล์ วิลเลียมส์, เคนเนธ บรานาห์, เอดดี เรดเมย์น, โดมินิก คูเปอร์, จูเลีย ออสมอนด์, เอมมา วัตสัน และจูดี เดนช์ ภาพยนตร์สร้างจากหนังสือ 2 เล่มของโคลิน คลาร์ก ที่เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการทำภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1957 The Prince and the Showgirl ที่นำแสดงโดย มาริลิน มอนโร (แสดงโดยวิลเลียมส์) และลอเรนซ์ โอลิเวียร์ (แสดงโดยแบรนา) ภาพยนตร์มีเนื้อหาอยู่ในอาทิตย์ในการทำงานของคลาร์ก (แสดงโดยเรดเมย์น) ที่ดูและมอนโร ในลอนดอน หลังจากที่สามีของเธอ อาเทอร์ มิลเลอร์ (แสดงโดยโดเกรย์ สกอตต์) ออกจากประเทศไปแล้ว
สถานที่หลักในการถ่ายทำคือที่ไพน์วูดสตูดิโอส์ เริ่มถ่ายทำเมื่อ 4 ตุลาคม ค.ศ. 2010 และถ่ายทำที่ปราสาทซอลต์วูด และไวต์วอลทัมแอร์ฟีลด์ รอบ ๆ กรุงลอนดอน เคอร์ติสได้ใช้สตูดิโอเดียวกันกับที่มอนโรเคยถ่ายทำเรื่อง The Prince and the Showgirl ในปี ค.ศ. 1956 ภาพยนตร์เรื่องนี้ฉายรอบปฐมทัศน์โลกที่เทศกาลภาพยนตร์นิวยอร์กเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 2011 และฉายที่เทศกาลภาพยนตร์มิลแวลเลย์ใน 2 วันต่อมา ภาพยนตร์ออกฉายเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 ในสหรัฐอเมริกาและ 25 พฤศจิกายน ในสหราชอาณาจักร สำหรับบทมอนโร ทำให้วิลเลียมส์ได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำหญิงประเภทภาพยนตร์ดนตรีหรือตลก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2554
ภาพยนตร์อังกฤษ
ภาพยนตร์ชีวประวัติ
เฮนรี หลิว

เฮนรี่ เลา (Henry Lau; (; 헨리; เกิด 11 ตุลาคม พ.ศ. 2532) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ เฮนรี่ เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักดนตรี โปรดิวเซอร์เพลง และนักแสดงชาวแคนาดาที่มีผลงานในเกาหลีใต้และจีน เป็นที่รู้จักในฐานะสมาชิกวงซูเปอร์จูเนียร์ เอ็ม และในฐานะศิลปินเดี่ยว
==ชีวิตส่วนตัว==
เฮนรี่เกิดวันที่ 11 ตุลาคม 2532 ที่ โตรอนโต ประเทศแคนาดา พ่อของเขาเป็นชาวฮ่องกงและแม่ของเขาเป็นชาวไต้หวัน มีพี่ชายและน้องสาว พี่ชาย คลินตัน เลา เป็น CEO ของค่ายเพลง Monster Entertainment Group ค่ายเพลงของเขาเอง และน้องสาว วิทนีย์ เลา อดีต Miss Toronto
เฮนรี่เริ่มเรียนเปียโนจากแม่ในวัย 5 ขวบและเริ่มเรียนไวโอลินเมื่ออายุได้ 7 ขวบ และเขายังได้เรียนวิธีเต้น Popping Dance จากโรงเรียนมัธยมปลาย นอกจากนั้น เขายังได้รับเหรียญทองจาก Canadian Royal Conservatory of Music (RCM) ในระดับ 10 ของไวโอลินและเปียโนอีกด้วย
เฮนรี่ออดิชั่นเข้าเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ในปี 2549 ขณะที่ SM Entertainment จัด Global Audition ที่ประเทศแคนาดา ด้วยการเต้น Popping Dance กับไวโอลินไปพร้อม ๆ กัน ก่อนจะเป็นเพียง 2 ใน 3000 คนเท่านั้นที่ผ่านเข้ารอบมาได้ 
==มินิอัลบั้ม==
Trap (2013)
Fantastic (2014)
JOURNEY (2020)
== ผลงานเพลง ==
=== ซูเปอร์จูเนียร์ ===
2550 - อัลบั้ม Don't Don
=== ซูเปอร์จูเนียร์ เอ็ม ===
2551 - อัลบั้ม Me
2553 - อัลบั้ม Too Perfect
2555 - อัลบั้ม Break Down
2557 - มินิ อัลบั้ม SWING
=== ศิลปินเดี่ยว ===
2556 – มินิ อัลบั้ม Trap
2557 – มินิ อัลบั้มที่สอง Fantastic
2563 – มินิ อัลบั้มที่สาม JOURNEY
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ซูเปอร์จูเนียร์ เอ็ม
ซูเปอร์จูเนียร์
นักร้องแคนาดา
นักร้องเพลงภาษาจีนกลาง
สมาชิกของซูเปอร์จูเนียร์-เอ็ม
อาเทอร์ มิลเลอร์

อาเทอร์ แอชเชอร์ มิลเลอร์ (Arthur Asher Miller: 17 ตุลาคม ค.ศ. 1915 – 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005) เป็นนักเขียนบทละครและบทเรียงความชาวยิว-อเมริกัน เขามีผลงานโดดเด่นในละครเวที เขียนบทละครเช่นเรื่อง  All My Sons (1947), Death of a Salesman (1949), The Crucible (1953) และ A View from the Bridge (1 องก์, 1955; แก้ไข 2 องก์, 1956)
ผู้ที่ได้รับรางวัลเอมมี
ผู้ที่ได้รับรางวัลโทนี
นักเขียนชาวอเมริกัน
เสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลว
นิจนีนอฟโกรอด

นิจนีนอฟโกรอด (Нижний Новгород|a=Ru-Nizhny Novgorod.ogg|p=ˈnʲiʐnʲɪj ˈnovɡərət|r=Nizhny Novgorod; เสียงอ่าน) มักถูกเรียกให้สั้นลงว่า นิจนี รู้จักกันในชื่อ กอร์กี (Горький|Gorky|ˈɡorʲkʲɪɪ̯; ค.ศ. 1932 – 1990) เป็นเมืองในประเทศรัสเซีย มีประชากร 1,250,615 คน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 5 ของประเทศ เป็นเมืองหลวงของนิจนีนอฟโกรอดโอบลาสต์ ตั้งอยู่บนฝั่งด้านใต้ของแม่น้ำวอลกา ตรงจุดบรรจบกับแม่น้ำโอคา
เมืองนี้สร้างขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1221 โดยเจ้าชายยูรี วเซโซโลโดวิช ผนวกเข้ากับมอสโกเมื่อ ค.ศ. 1392 มีความสำคัญทางยุทธศาสตร์ในสมัยที่รัสเซียชนะบริเวณลุ่มแม่น้ำวอลกาตลอดช่วงกลางของคริสต์ศตวรรษที่ 16 เป็นสถานที่เกิดของนักเขียนชื่อ มักซิม กอร์กี เมืองนี้ได้เปลี่ยนชื่อเมืองเป็น กอร์กี ตามนักเขียนผู้นี้ระหว่าง ค.ศ. 1932-1990
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศรัสเซีย
น
ซัมซุงทาวเวอร์พาเลซ

ซัมซุง ทาวเวอร์ พาเลซ เป็นที่อยู่อาศัยที่ประกอบไปด้วย7ตึก เรียงตามตัวอักษรภาษาอังกฤษA-G ตั้งอยู่ในเขตกังนัม โซล,ประเทศเกาหลีใต้ มีความสูงเฉลี่ย42-72ชั้น สร้างระหว่างปี2545-2547 ทาวเวอร์พาเลส”G”มีจำนวน73ชั้น สูง264เมตร(866ฟุต) ถือเป็นตึกที่สูงที่สุดในโซล สิ่งก่อสร้างประกอบไปด้วยการรักษาความปลอดภัยอันทันสมัย ลิฟท์ทุกชั้นและทุกประตูทางเข้ามีการติดตั้งคีย์การ์ด และสามารถผ่านเข้าไปได้ด้วยการใช้คีย์การ์ดหรือการสแกนลายนิ้วมือ
ทุกอย่างภายในบ้านนั้นสามารถควบคุมผ่านระบบมือถืออันทันสมัย ไม่ว่าจะเป็น แสงสว่าง ผ้าม่าน ระบบอินเทอร์เน็ต หรือแม้แต่เครื่องล้างจานอัตโนมัติ
==ข้อมูล==
ซัมซุง ทาวเวอร์ พาเลซ A ความสูง 209 เมตร มีจำนวน 59 ชั้น
ซัมซุง ทาวเวอร์ พาเลซ B ความสูง 234 เมตร มีจำนวน 66 ชั้น
ซัมซุง ทาวเวอร์ พาเลซ C ความสูง 209 เมตร มีจำนวน 59 ชั้น
ซัมซุง ทาวเวอร์ พาเลซ D ความสูง         มีจำนวน 42 ชั้น
ซัมซุง ทาวเวอร์ พาเลซ E ความสูง 191 เมตร มีจำนวน 55 ชั้น
ซัมซุง ทาวเวอร์ พาเลซ F ความสูง 191 เมตร มีจำนวน 55 ชั้น
ซัมซุง ทาวเวอร์ พาเลซ G ความสูง 264 เมตร มีจำนวน 73 ชั้น
==อ้างอิง==
http://www.emporis.com/complex/samsung-tower-palace-seoul-south-korea
สิ่งก่อสร้างในเขตคังนัม
ตึกระฟ้าในโซล
ซัมซุง
หวัง สีเจี่ย

จักรพรรดินีเซี่ยวตฺวันเสี่ยน (; ค.ศ. 1565 – เมษายน ค.ศ. 1620) ชื่อตัวว่า หวัง สีเจี่ย (王喜姐) เป็นมเหสีของจักรพรรดิว่านลี่ (萬曆) แห่งราชวงศ์หมิง ดำรงตำแหน่งจักรพรรดินี 44 ปี นับว่ายาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ชาติจีน
จักรพรรดินีราชวงศ์หมิง
จักรพรรดินีเซี่ยวจิง พระพันปีหลวง

จักรพรรดินีเสี่ยวจิง พระพันปีหลวง  (孝靖太后,ค.ศ. 1565 - ค.ศ. 1612) เดิมเป็นพระอัครมเหสีในจักรพรรดิว่านลี่ ได้ถวายตัวเป็นบาทบริจาริกาในปี ค.ศ.1578 มีพระยศเป็น จิงเฟย และมีพระประสูติการพระราชโอรสซึ่งต่อมาคือจักรพรรดิไท่ชาง
จักรพรรดินีราชวงศ์หมิง
ภาษาตงเซียง

ภาษาซันตา (Santa language) หรือ ภาษาตงเซียง  เป็นภาษากลุ่มมองโกลที่ใช้พูดโดยชาวตงเซียงในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ภาษาตงเซียงไม่มีการเปลี่ยนเสียงสระและไม่มีความต่างของความยาวเสียงสระ
== ไวยากรณ์ ==
เช่นเดียวกับภาษากลุ่มมองโกลอื่น ๆ ภาษาตงเซียงเรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา ในหลินเซี่ยซึ่งได้รับอิทธิพลจากภาษาจีนกลางที่พูดโดยชาวหุย จะมีการเรียงประโยคแบบประธาน-กริยา-กรรมด้วย
== สัทวิทยา ==
===พยัญชนะ===
ภาษาตงเซียงมี 29 พยัญชนะ:
{|class="wikitable" style="text-align: center;"
! colspan="2" |
!ริมฝีปาก
!ริมฝีปากกับฟัน
!ปุ่มเหงือก
!ปลายลิ้นม้วน
!เพดานแข็ง
!เพดานอ่อน
!ลิ้นไก่
!เส้นเสียง
|-
! rowspan="2" |หยุด
!
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
!
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
! rowspan="2" |เสียดแทรก
!
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
!
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
! rowspan="2" |กักเสียดแทรก
!
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
!
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
! colspan="2" |นาสิก
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
! colspan="2" |เปิด
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
! colspan="2" |รัว
|
|
|
|
|
|
|
|
|}
===สระ===
ภาษาตงเซียบมี 7 สระ แต่ไม่มีทั้งการสอดคล้องกลมกลืนของสระหรือความแตกต่างของความยาวของเสียงสระเหมือนภาษากลุ่มมองโกลอื่น ๆ
{|class="wikitable" style="text-align: center;"
|+
! rowspan="2" |
! rowspan="2" |หน้า
! colspan="2" |กลาง
! colspan="2" |หลัง
|-
!
!
!
!
|-
!สูง
|
|
|
|
|
|-
!กลาง
|
|
|
|
|
|-
!ต่ำ
|
|
|
|
|
|}
== ระบบการเขียน ==
เนื่องจากความรู้เกี่ยวกับภาษาอาหรับเคยแพร่กระจายในบริเวณนี้ ภาษานี้จึงเคยเขียนด้วยอักษรอาหรับ คล้ายกับอักษรเสี่ยวเอ้อจิ้งของชาวหุย ตั้งแต่ พ.ศ. 2546 เป็นต้นมา มีการพัฒนาการเขียนด้วยอักษรละตินสำหรับภาษาตงเซียงโดยใช้พื้นฐานจากอักษรของภาษามองเกอร์ แต่ยังอยู่ในระยะทดลอง
== ตัวเลข ==
{|class="wikitable"
|-
| ||ไทย||ภาษามองโกเลียคลาสสิก||ภาษาตงเซียง
|-
| 1||หนึ่ง||Nigen||Niy
|-
| 2||สอง||Qoyar||Ghua
|-
| 3||สาม||Ghurban||Ghuran
|-
| 4||สี่||Dorben||Jierang
|-
| 5||ห้า||Tabun||Tawun
|-
| 6||หก||Jirghughan||Jirghun
|-
| 7||เจ็ด||Dologhan||Dolon
|-
| 8||แปด||Naiman||Naiman
|-
| 9||เก้า||Yisun||Yysun
|-
| 10||สิบ||Arban||Haron
|}
== ภาษาลูกผสมถั่งวั่ง ==
มีประชากรราว 20,000 คนทางตะวันออกเฉียงเหนือของเขตตงเซียง ซึ่งจำแนกตนเองว่าเป็นชาวตงเซียงหรืชาวหุยแต่ไม่พูดภาษาตงเซียง แต่พูดภาษาจีนกลางที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาตงเซียง นักภาษาศาสตร์ Mei W. Lee-Smith เรียกภาษาลูกผสมนี้ว่าภาษาถั่งวั่ง (ภาษาจีน: 唐汪话) โดยมีที่มาจากชื่อของสองหมู่บ้านคือหมู่บ้านถั่งเจียและหมู่บ้านวั่งเจีย ซึ่งเป็นที่ที่พบภาษานี้ ซึ่งจะใช้หน่วยเสียงและคำจากภาษาจีนกลางแต่ใช้ไวยากรณ์ของภาษาตงเซียง และยังมีคำยืมจากภาษาอาหรับและภาษาเปอร์เซียด้วย
ภาษาถั่งวั่งเป็นภาษาที่มีเสียงวรรณยุกต์ มีอนุภาคทางไวยากรณ์ที่นำมาจากภาษาจีนกลาง แต่ใช้ตามแบบหน่วยเสียงของภาษาตงเซียงซึ่งไม่มีเสียงวรรณยุกต์ เช่นปัจจัยแสดงพหูพจน์ของภาษาจีนกลาง -men (们) ในภาษาทังวังจะใช้ในรูป-m และใช้แบบเดียวกับปัจจัยพหูพจน์ –la ในภาษาตงเซียง
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
==อ่านเพิ่ม==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
The Dongxiang Mongols and Their Language
An example of the Dongxiang language being spoken
ตงเซียง
ตงเซียง
สากลวิวัตน์และเทศวิวัตน์

ในสาขาคอมพิวเตอร์ สากลวิวัตน์ (internationalization) และ เทศวิวัตน์ (localization) คือการปรับซอฟต์แวร์ให้เข้ากับภาษา ท้องที่ และความต้องการด้านเทคนิคที่แตกต่างกันของตลาดเป้าหมาย สากลวิวัตน์เป็นกระบวนการในการออกแบบซอฟต์แวร์เพื่อให้ซอฟต์แวร์นั้นสามารถใช้งานได้หลากหลายภาษา หลายหลายท้องที่ โดยไม่ต้องมีการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้าง ส่วนเทศวิวัตน์เป็นกระบวนการปรับซอฟต์แวร์ที่ออกแบบโดยสากลวิวัตน์ ให้เข้ากับกลุ่มภาษาโดยการแปลข้อความหรือส่วนประกอบบางอย่าง
สากลวิวัตน์มักจะย่อเป็นเลขย่อ i18n ซึ่ง i และ n มาจากอักษรตัวแรกและตัวสุดท้ายของ internationalization ส่วน 18 คือจำนววนอักขระทั้งหมดระหว่าง i กับ n ดังกล่าว โดยมีการใช้เริ่มคำดังกล่าวโดย Digital Equipment Corporation ในช่วง พ.ศ. 2513 - พ.ศ. 2532 ส่วนเทศวิวัตน์มักจะย่อเป็น L10n ด้วยแนวทางเดียวกัน แต่เปลี่ยนอักษรตัวแรกเป็น L ตัวใหญ่เพื่อมิให้สับสนกับ i
== อ้างอิง ==
เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการพัฒนา
การค้าระหว่างประเทศ
สากลวิวัตน์และเทศวิวัตน์
Natural language and computing
การสร้างคำ
Globalization terminology
อภิธานศัพท์ธุรกิจ
การแปล
การสื่อสารเชิงเทคนิค
บีดีอาย

บีดีอาย (Beady Eye)  เป็นวงดนตรีร็อกจากแมนเชสเตอร์ สหราชอาณาจักร ร้องนำโดยเลียม แกลลาเกอร์ กีตาร์โดยเก็ม อาร์เชอร์ กับแอนดี เบลล์ และ มือกลองโดยคริส ชาร์ร็อก ทั้งหมดเป็นอดีตสมาชิกของวงโอเอซิส หลังจากที่โนล แกลลาเกอร์ มือกีตาร์และนักแต่งเพลงได้ลาออกไปเมื่อปี 2552 สมาชิกที่เหลือตัดสินใจที่จะทำเพลงต่อ พวกเขาเลยตั้งวง "บีดีอาย" ขึ้นมา
==ผลงานเพลง==
===สตูดิโออัลบั้ม===
===ซิงเกิล===
====ซิงเกิลโปรโมต====
====เพลงอื่น ๆ ที่อยู่ในชาร์ต====
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
บีดีอาย
ศิลปินสังกัดโซนี่ มิวสิค
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2552
วงกลุ่มสี่สัญชาติอังกฤษ
กลุ่มดนตรีจากแมนเชสเตอร์
บอสตันพรอปเพอร์ตีส์

บอสตันพรอพเพอร์ตี (Boston Properties; ) เป็นกองทรัสต์เพื่อการลงทุนในอสังหาริมทรัพย์แบบบริหารตนเองที่ตั้งอยู่ ณ บอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ โดยมีเป้าหมายหลักของกองทุนคือการได้มาซึ่งพื้นที่สำนักงาน "คลาสเอ", การพัฒนา และการจัดการในตลาดหลักของบอสตัน, นครนิวยอร์ก, วอชิงตัน ดี.ซี. และซานฟรานซิสโก บริษัทมีความเชี่ยวชาญในพื้นที่ทำงานที่มีประสิทธิภาพสูงและมีสินทรัพย์ที่มีมูลค่าสูงหลายรายการในตลาดนี้ ซึ่งรวมถึงอาคารเจเนอรัลมอเตอร์ในนครนิวยอร์กมูลค่า 2.8 พันล้านดอลลาร์ ซึ่งเป็นเงินจ่ายสูงสุดสำหรับอาคารสำนักงานของอเมริกา นอกจากนี้บริษัทยังเป็นเจ้าของโรงแรมอีกสองแห่ง
บริษัทนี้ก่อตั้งใน ค.ศ. 1970 โดยมอร์ติเมอร์ ซัคเกอร์แมน และเอ็ดเวิร์ด เอช.ลินเด และกลายเป็นบริษัทจดทะเบียนในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1997
ใน ค.ศ. 2005 ทางบริษัทได้สร้างอาคาร 901 นิวยอร์กอเวนิวเอ็นดับบลิวในวอชิงตัน ดี.ซี. ซึ่งเป็นการช่วยให้ย่านเมาท์เวอร์นอนสแควร์ซึ่งอยู่ห่างจากทำเนียบขาวไปทางตะวันออกเฉียงเหนือเพียงเจ็ดช่วงตึกได้มีความสดชื่นขึ้น
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2010 บอสตันพรอพเพอร์ตีได้ซื้อจอห์นแฮนค็อคทาวเวอร์และการาจจากหุ้นส่วน ระหว่างนอร์มองดีเรียลเอสเตทพาร์ทเนอร์ กับไฟฟ์ไมล์พาร์ทเนอร์เป็นจำนวนเงิน 930 ล้านดอลลาร์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Company website
บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2513
การลงทุนในอสังหาริมทรัพย์
บริษัทบริหารสินทรัพย์
มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก

มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก (Санкт-Петербургский государственный университет อักษรย่อ СПбГУ) ก่อตั้งขึ้นโดยจักรพรรดิปีเตอร์ที่ 1ในปีค.ศ. 1724 เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศรัสเซีย มหาวิทยาลัยแห่งนี้มีชื่อว่า มหาวิทยาลัยเลนินกราด ในยุคสหภาพโซเวียต มีคณาจารย์และศิษย์เก่ารางวัลโนเบลรวมจำนวน 8 คน ชื่อเสียงโด่งดังจากนิติศาสตรบัณฑิตซึ่งเป็นประธานาธิบดีของรัสเซีย 2 คน ได้แก่ วลาดีมีร์ ปูติน และ ดมีตรี เมดเวเดฟ
== คณะ ==
มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ประกอบด้วย คณะวิชา จำนวน 22 คณะ สถาบันวิจัย จำนวน 13 แห่ง โรงเรียนด้านการทหาร โรงเรียนวิชาการร่วมสมัย และกรมกายภาพการกีฬา ครั้งสมัยยังอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์กเคยใช้ชื่อว่า มหาวิทยาลัยเลนินกราด (Ленинградский государственный университет) และเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันในปี ค.ศ. 1990
== ชื่อเสียง ==

มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์กในสายตาชาวรัสเซียจัดว่าเป็นมหาวิทยาลัยที่มีความโดดเด่นด้านวิชาการเทียบเท่ามหาวิทยาลัยมอสโก โดยในช่วงสงครามเย็น มหาวิทยาลัยได้ส่งนักวิชาการจำนวนมากไปปักหลักทำวิจัยที่มหาวิทยาลัยมอสโกตามการบริหารประเทศของสตาลินที่ต้องการสร้างอำนาจในวงการวิชาการโลก
ปัจจุบันมหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์กอยู่ในอันดับที่ 240 จากอันดับมหาวิทยาลัยโลกของ QS World University Rankings ปี ค.ศ. 2013-2014 คณะด้านวิทยาศาสตร์มีความโดดเด่นเป็นอย่างมากจนจัดตั้งแยกออกเป็นคณะ ได้แก่ คณะเคมี คณะคณิตศาสตร์และกลศาสตร์ คณะฟิสิกส์ คณะสายสังคมศาสตร์ที่มีชื่อเสียง ได่แก่ คณะนิติศาสตร์ คณะวารสารศาสตร์ โรงเรียนความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ คณะรัฐศาสตร์ คณะภาษาศาสตร์ คณะปรัชญา และคณะเศรษฐศาสตร์ เป็นต้น
== อ้างอิง ==
สถาบันอุดมศึกษาในประเทศรัสเซีย
บทความเกี่ยวกับ สถานศึกษา ที่ยังไม่สมบูรณ์
สถาบันมะเร็งดยุค

สถาบันมะเร็งดยุค (Duke Cancer Institute; อักษรย่อ: DCI) เป็นทั้งสถาบันมะเร็งแห่งชาติแบบศูนย์มะเร็งครอบคลุม, สถานที่วิจัย, และโรงพยาบาล ศูนย์นี้เป็นส่วนหนึ่งของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยดุ๊ก และระบบสุขภาพมหาวิทยาลัยดุ๊ก ซึ่งตั้งอยู่ ณ เมืองเดอแรม รัฐนอร์ทแคโรไลนา สหรัฐอเมริกา
ศูนย์นี้มีความเชี่ยวชาญในการรักษาและป้องกันโรคมะเร็ง และอยู่ในอันดับที่ 11 ใน ยูเอสนิวส์แอนด์เวิลด์รีพอร์ต ของรายชื่อโรงพยาบาลโรคมะเร็งชั้นนำใน ค.ศ. 2011  โดยมีผู้ป่วยโรคมะเร็งเข้ารับการตรวจ ณ ที่แห่งนี้เป็นจำนวนกว่า 50,000 รายในแต่ละปี
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2010 นายแพทย์วิคเตอร์ ดีซาว ซึ่งเป็นอธิการบดีแห่งกิจการสุขภาพของมหาวิทยาลัยดุ๊ก ได้เปิดสถาบันมะเร็งดยุคขึ้นอย่างเป็นทางการในระหว่างทำพิธีตอกเสาเข็มสำหรับอาคารใหม่
สถาบันมะเร็งดยุคเป็นองค์กรเดียวประเภทแรกของมหาวิทยาลัยดุ๊กที่บูรณาการและสอดคล้องต่อการดูแลผู้ป่วยรวมถึงพื้นฐานและการวิจัยทางคลินิกที่มีเป้าหมายในด้านการปรับปรุงรักษาผู้ป่วย, การลดภาวะการเกิดโรคมะเร็ง และเร่งความก้าวหน้าทางด้านวิทยาศาสตร์
นายแพทย์ ดร. ไมเคิล บี.คาสแทน ซึ่งเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่มีชื่อเสียงด้านโรคมะเร็งและผู้อำนวยการศูนย์มะเร็งแบบครอบคลุมที่โรงพยาบาลวิจัยเด็กเซนต์จูด ได้รับการเสนอชื่อเป็นกรรมการบริหารคนแรกของสถาบันมะเร็งดยุคในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2011 
วันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 สถาบันมะเร็งดยุคได้เปิดศูนย์มะเร็งดยุค ซึ่งเป็นอาคาร 7 ชั้นแห่งใหม่ที่อุทิศขึ้นเพื่อการรักษาโรคมะเร็ง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Duke Cancer Institute Records at Duke University Medical Center Archives 
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2514
องค์การมะเร็ง
สถาบันวิจัยทางการแพทย์
โรงพยาบาลสอนในสหรัฐ
สิ่งก่อสร้างในรัฐนอร์ทแคโรไลนา
มูซาชิ (นวนิยาย)

มูซาชิ เป็นนวนิยายญี่ปุ่น ที่ประพันธ์โดยเอจิ โยะชิกะวะ
หนังสือเรื่องมูซาชิ เล่าว่า มูซาชิเป็นบุตรของนักรบที่เกิดในเขต ฮาริมา มีชื่อเดิมว่า ทาเกโซ เกิดในตระกูล ชินเม็ง เหตุการณ์การต่อสู้ในท้องทุ่งพิฆาต เซกิงาฮารา กลับกลายและเปลี่ยนแปลงชีวิตของเขา ชื่อที่เป็นที่รู้จักของเขาคือ มิยาโมโต้ มูซาชิ (宮元武蔵) เขาเป็นนักดาบที่มีชื่อเสียง ถึงกระทั่งบั้นปลายของชีวิตก็บรรลุผลสูงสุด ด้วยการเป็นครูทางจิตใจ มูซาชิ เป็นนักต่อสู้ธรรมดา ที่ต่อสู้เพื่อชนะ แต่ชีวิตของเขาเป็นทั้งเรื่องจริง ทั้งเป็นนิยายอย่างยิ่ง ที่ระดับวรรณกรรม และระดับโลก มูซาชิผ่านการต่อสู้ด้วยการเอาชีวิตเป็นเดิมพันมากกว่า 60 ครั้ง เขามีความสามารถที่จะรบชนะ และมีความสูงสุดในวิชาการต่อสู้มากกว่าความเชี่ยวชาญในวิชาคัมภีร์ดาบแบบเก่า นิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องมูซาชิ ในภาษาไทย ประชาชนให้ความรู้จักและเรียกชื่อว่า หนังสือ มูซาชิ ฉบับท่าพระจันทร์ ซึ่งเป็นหนังสือที่แปลโดยนักเขียนที่ชำนาญวิชาการต่อสู้และภาษาญี่ปุ่น จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์คบไฟ ตามประวัติในหนังสือ เชื่อว่ามูซาชิมีช่วงชีวิตอยู่ระหว่างปี ค.ศ.1584-1645 และบันทึกคัมภีร์ห้าห่วงก็เช่นกัน ได้ถูกเขียนขึ้น ในปีเดียวกันกับปีที่เขาเสียชีวิต เรื่องราวของมูซาชิในหนังสืออมตะนิยายเป็นเป็นสิ่งที่สร้างความประทับใจ เร้าใจ และเป็นที่นิยมกันอย่างล้นหลาม หนังสือมูซาชิฉบับอมตะนิยาย ของ โยชิคาว่า เอญิ ได้รับการแปลอย่างมาก ในเรื่องการต่อสู้ของสำนักโยชิโอกะ และการต่อสู้แบบซามูไรกับ ซาซากิ โคยิโร่  เพราะความนิยมจิตใจแบบซามูไร กระทั้งคำประพันธ์ ในหนังสือก็ได้รับการยกย่องและได้รับการยอมรับว่างดงามดุจดอกซากุระที่มีจิตวิญญาณทางอุดมคติที่แข็งแกร่ง และวิถีบูชิโดของนักรบเอง ก็ได้รับความนับถือมาจาก เรื่องมูซาชิ ซึ่งมีทั้งเรื่องจริง และที่ออกมาเป็นนิยายแบบวรรณกรรม
==  สารบัญนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องมูซาชิ  ==

ภาคดิน
ภาคน้ำ
ภาคไฟ
ภาคลม
ภาคสุญญตา
ภาครู้แจ้ง
ภาคผนวก ว่าด้วยมูซาชิ
== รายการอ้างอิง ==
นวนิยายญี่ปุ่น
ฮีป

ฮีป อาจหมายถึง
วิทยาการคอมพิวเตอร์
ฮีป (โครงสร้างข้อมูล)
พื้นที่หน่วยความจำฮีป ใช้สำหรับการจองหน่วยความจำพลวัต
อาหารมหชีวนะ

อาหารมหชีวนะ (macrobiotic diet; คำว่า "macro"  มีความหมายว่า ยาว  "bios, biot-" มีความหมายว่าชีวิต) คือการคุมอาหาร กินอาหารที่เกี่ยวข้องกับการอาหารประเภทข้าวเป็นส่วนใหญ่ โดยผนวกกับอาหารประเภทอื่น เช่น ผักท้องถิ่น การหลีกเลี่ยงการกินอาหารจากเนื้อสัตว์ ยังหมายถึงวิธีการกินอาหารที่ไม่มากเกินไปและเคี้ยวอาหารอย่างละเอียดก่อนกลืน นักเขียนได้ระบุความหมายของอาหารมหชีวนะว่าเป็นอาหารต่อต้านมะเร็ง
== องค์ประกอบ ==

แนวทางทั่วไปของอาหารมหชีวนะแบบญี่ปุ่น ประกอบด้วย
เมล็ดธัญพืชเต็มเมล็ดที่ไม่ได้ขัดสีสิ่งใดออก ที่เคี้ยวง่าย โดยเฉพาะข้าวกล้อง : ร้อยละ 40–60
ผัก : ร้อยละ 25–30
ถั่วและพืชตระกูลถั่ว : ร้อยละ 5–10
ซุปมิโซะ : ร้อยละ 5
พืชจากทะเล สาหร่าย : ร้อยละ 5
อาหารท้องถิ่นหรืออาหารที่มีกรรมวิธีจากธรรมชาติ : ร้อยละ 5–10
ปลาและอาหารทะเล เมล็ดพืชและถั่ว เนยถั่ว อาหารตามฤดูกาล สารให้ความหวาน ผลไม้ และเครื่องดื่ม สามารถรับประทานได้ในบางโอกาส อาจจะ 2–3 ครั้งต่อสัปดาห์ อาหารจากสัตว์อย่างอื่นอาจมีได้ ได้ช่วงการเปลี่ยนเข้าสู่การควบคุมอาหาร หรือในยามจำเป็นของแต่ละคน
==อ้างอิง==
การคุมอาหาร
ค่าทำนายผลบวกและค่าทำนายผลลบ

ในสถิติศาสตร์และการตรวจวินิจฉัย ค่าทำนายผลบวกหรือค่าพยากรณ์ผลบวก (Positive predictive value) คือสัดส่วนของจำนวนผลการตรวจที่เป็นผลบวกแท้ ("การวินิจฉัยถูกต้อง") ต่อจำนวนผลการตรวจที่เป็นผลบวกทั้งหมด (นับรวมผลบวกลวงด้วย) เป็นค่าที่มีความสำคัญมากในการประเมินประสิทธิภาพของวิธีหรือเครื่องมือในการวินิจฉัยโรค เนื่องจากเป็นค่าที่บ่งบอกว่าผลบวกที่ได้จากการตรวจนั้นแสดงว่าเป็นโรคจริงๆ ได้ดีเพียงใด อย่างไรก็ดีค่านี้สัมพันธ์กับความชุกของภาวะ/โรค ซึ่งบางครั้งอาจหาไม่ได้หรือหาได้ยากในกลุ่มประชากรบางกลุ่ม ค่านี้หาได้จากการใช้ทฤษฎีบทของเบย์
==นิยาม==
===ค่าทำนายผลบวก===
นิยามของค่าทำนายผลบวก (PPV) คือ
: {\rm PPV} = \frac{\rm number\ of\ True\ Positives} = \frac{\rm number\ of\ True\ Positives}{\rm number\ of\ positive\ calls}
โดย "true positive" (ผลบวกจริง) คือกรณีที่ผลการตรวจบ่งบอกว่าเป็นบวก ("เป็นโรค") และผู้รับการตรวจมีโรคจริงตามผลที่ได้จากการตรวจด้วยวิธีมาตรฐานสูงสุด (gold standard) และ "false positive" (ผลบวกลวง) คือกรณีที่ผมการตรวจบ่งบอกว่าเป็นบวก แต่ผู้รับการตรวจตรวจไม่พบว่ามีโรคจากการตรวจด้วยวิธีมาตรฐานสูงสุด
ตารางต่อไปนี้แสดงความสัมพันธ์ระหว่างค่าทำนายผลบวก ค่าทำนายผลลบ ความไว และความจำเพาะ
สังเกตว่าการคำนวณค่าทำนายผลบวกและผลลบนั้นจะทำได้ก็ต่อเมื่อมีข้อมูลของความชุกเท่านั้น ซึ่งอาจได้จากการศึกษาแบบตัดขวาง (cross-sectional study) หรือการศึกษาแบบอิงประชากร (population-based) บางประเภท ในขณะที่ความไวและความจำเพาะนั้นสามารถคำนวณได้โดยไม่จำเป็นต้องมีข้อมูลความชุก จึงสามารถคำนวณได้จากการศึกษาแบบกลุ่มผู้ป่วยเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม (case-control)
หากทราบความชุก ความไว และความจำเพาะ จะสามารถคำนวณค่าทำนายผลบวกได้จากสมการต่อไปนี้
: {\rm PPV} = \frac{({\rm sensitivity}) ({\rm prevalence})}{({\rm sensitivity}) ({\rm prevalence}) + (1 - {\rm specificity}) (1-{\rm prevalence})} 
ชีวสถิติ
เวชสถิติ
อัตราส่วนทางสถิติ
การเข้ารหัสแชนนอน–ฟาโน

รหัสแชนนอน-ฟาโน (Shannon-Fano code) เป็นการเข้ารหัส ประเภท เอนโทรปี เพื่อใช้ในการบีบอัดข้อมูลจากแหล่งกำเนิดข้อมูล
== รหัสแชนนอน-ฟาโน ==

ขั้นตอนวิธีนี้ตั้งชื่อตาม คลาวด์ แชนนอน และ โรเบิร์ต ฟาโน โดยมีรายละเอียดดังต่อไปนี้
เรียงสัญลักษณ์ ตามความถี่ (อาจเรียงจากที่ใช้บ่อยที่สุด ไปจนถึงใช้น้อยที่สุด)
แบ่งสัญลักษณ์ออกเป็น 2 กลุ่มซ้าย และขวา โดยแบ่งให้ทั้งสองกลุ่มมีผลบวกของความถี่เท่ากันที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ การแบ่งกลุ่มนี้จะเท่ากับแตกกิ่งของแผนภูมิต้นไม้ และสัญลักษณ์แต่ละกลุ่มจะอยู่ที่บัพของปลายกิ่งที่แตกออก
แบ่งกลุ่ม และแตกกิ่งไปเรื่อยๆ จนแต่ละกิ่งปลายเหลือสัญลักษณ์เพียงสัญลักษณ์เดียว เราก็จะได้แผนภูมิต้นไม้รหัส
สังเกตว่า แผนภูมิต้นไม้นี้เริ่มต้นจากราก และ แตกกิ่งลงไปจนถึงบัพปลาย จึงเรียกเป็นการสร้างจาก บนลงล่าง(top down) ซึ่งจะสวนทางกับ รหัสฮัฟแมน ซึ่งสร้างจาก ล่างขึ้นบน(bottom up)
=== ตัวอย่าง ===
สมมติเรามีข้อความซึ่งประกอบด้วยสัญลักษณ์(ตัวอักษร) เพียง 5 ตัวคือ A,B,C,D,E และปรากฏอยู่ในข้อความด้วยความถี่แสดงดังตาราง
A
B
C
D
E
15
7
6
6
5
ตัวอักษรในรูป a. เรียงตามความถี่มากไปน้อย ถัดมาในรูป b. เราแบ่งตัวอักษรออกเป็นสองกลุ่มให้มีความถี่รวมแต่ละกลุ่มใกล้เคียงกันมากที่สุด พิจารณากรณี
แบ่ง {A}(15)และ {B,C,D,E}(7+6+6+5=24) จะต่างกัน 9
แบ่ง {A,B}(15+7=22) และ {C,D,E}(6+6+5=17) ต่างกัน 5
จะเห็นว่ากรณี 2 นั้นแบ่งกึ่งกลางกว่า เช่นเดียวกัน {C,D,E} แบ่งเป็น {C} และ {D,E} ในรูป c. และสุดท้ายได้ต้นไม้แทนรหัสในรูป d.
ความยาวเฉลี่ยของรหัส:
เราจะเห็นว่ารหัสของ A,B,C นั้นยาว 2 บิต และ D,E นั้นยาว 3 บิต ความยาวรหัสเฉลี่ยคือ
\frac{2Bit*(15+7+6) + 3Bit*(6+5)}{39} \approx 2.28 บิต ต่อ สัญลักษณ์(อักษร)
ขั้นตอนวิธีการบีบอัดข้อมูลแบบไม่สูญเสีย