pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
PPA

PPA อาจย่อมาจาก
เขตสถานที่รอบฮิปโปแคมปัส (parahippocampal place area) ส่วนหนึ่งของสมอง
ฟีนิลโพรพาโนลามีน (phenylpropanolamine) ส่วนผสมของยาแก้คัดจมูก/ยาลดน้ำมูก
การตรวจไส้ตรง (palpatio per anum)
Parahippocampal cortex

redirect รอยนูนรอบฮิปโปแคมปัส#ขอบเขตและส่วนย่อย
คอร์เทกซ์รอบฮิปโปแคมปัส

redirect รอยนูนรอบฮิปโปแคมปัส#ขอบเขตและส่วนย่อย
Blood-oxygen-level dependent

redirect การสร้างภาพโดยกิจด้วยเรโซแนนท์แม่เหล็ก
ค่าโบลด์

redirect การสร้างภาพโดยกิจด้วยเรโซแนนท์แม่เหล็ก
บูโรสโฮกกี

บูโรสโฮกกี (Borås Hockey) หรือชื่อเดิม บูโรสโฮเซ (Borås HC) เป็นสโมสรฮอกกี้น้ำแข็งระดับอาชีพสัญชาติสวีเดนซึ่งตั้งฐานอยู่ในบูโรส และลิขิต เนียมวัน ผู้เป็นนักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งทีมชาติไทย ได้เคยสร้างผลงานให้แก่ทีมนี้ในช่วง ค.ศ. 1993 ถึง 1996 ตลอดจน ค.ศ. 2004 และ 2005 
เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2011 ทางสโมสรได้เปลี่ยนชื่อจากบูโรสโฮเซ มาเป็นบูโรสโฮกกี ปัจจุบัน ทีมนี้เล่นอยู่ในดิวิชัน 1 ซึ่งเป็นลีกระดับสามตั้งแต่ฤดูกาล 2012–13
สโมสรนี้ลงแข่งขันอย่างต่อเนื่องในลีกระดับสองอย่างโฮกกีแอลสเวนสกานระหว่าง ค.ศ. 2007 ถึง 2012 แต่เนื่องจากปัญหาทางเศรษฐกิจของลีกโฮกกีแอลสเวนสกาน ซึ่งได้มีการประกาศ ณ วันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 2012 ว่าพวกเขาจะไม่ให้อีลิทไลเซนส์แก่บูโรสโฮเซสำหรับฤดูกาล 2012-13 และทางสโมสรได้รับการผลักไสไปยังดิวิชัน 1 แทน ซึ่งทางสโมสรได้ยื่นอุทธรณ์การตัดสินต่อสมาคมฮอกกี้น้ำแข็งสวีเดน แต่การอุทธรณ์ก็ได้รับการปฏิเสธอย่างเป็นผลเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 
== ผู้เล่นรายสำคัญ ==
นิโคไล ดอซเดตสกี (ค.ศ. 1989–1995)
เซอร์เก โฟกิน (ค.ศ. 2002–2005)
สเตฟาน พาร์ชอน (ค.ศ. 1986–1990)
ฟาบิออง บรุนสตอร์ม (ค.ศ. 2006–2007)
มาเทียส เรียมสตัม (ค.ศ. 2008–)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Officiell webbplats
ทีมฮอกกี้น้ำแข็งในประเทศสวีเดน
กีฬาในวาสเตอร์โกตลานด์
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2512
เอดิท ชไตน์

เอดิท ชไตน์  (Edith Stein) หรือนักบุญเทเรซา เบเนดิกตา แห่งไม้กางเขน (Saint Teresa Benedicta of the Cross) เป็นนักพรตหญิงนิกายโรมันคาทอลิกชาวเยอรมันเชื้อสายยิว ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ท่านได้ถูกขังที่ค่ายกักกันเอาชวิทซ์ และถึงแก่มรณกรรมจากการถูกรมด้วยก๊าซพิษ คริสตจักรโรมันคาทอลิกยกย่องท่านเป็นพรหมจารีและมรณสักขี และได้รับการประกาศเป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 ในปี ค.ศ. 1998
== ประวัติ ==
เอดิท ชไตน์ เป็นชาวยิว เกิดเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1891 ที่เมืองเบรสเลา จักรวรรดิเยอรมัน (ปัจจุบันคือเมืองวรอตสวัฟ ประเทศโปแลนด์) เมื่อโตขึ้นได้เรียนในสาขาวิชาปรัชญา โดยสนใจด้านปรากฏการณ์วิทยาเป็นพิเศษ ต่อมาเธอศรัทธาในนิกายโรมันคาทอลิก และได้รับศีลล้างบาปในปี ค.ศ.1922 ณ อาสนวิหารโคโลญ ประเทศเยอรมนี
ในปี ค.ศ. 1933 เอดิท ชไตน์ ตัดสินใจปฏิญาณตนเป็นนักพรตหญิงคณะคาร์เมไลท์ไม่สวมรองเท้าที่อารามแม่พระแห่งสันติภาพ เมืองโคโลญ ได้รับศาสนนามว่าภคินีเทเรซา เบเนดิกตา แห่งไม้กางเขน ต่อมาได้เกิดปัญหาทางการเมืองขึ้นในเยอรมนี ท่านจึงย้ายไปอาศัยอยู่ที่อารามในเมืองเอคท์ ประเทศเนเธอร์แลนด์ เมื่อนาซีเยอรมันบุกยึดเนเธอร์แลนด์ได้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ภคินีเทเรซา เบเนดิกตาถูกส่งไปขังที่ค่ายกักกันเอาชวิทซ์ และถูกสังหารด้วยการรมก๊าซพิษเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1942 สิริอายุได้ 50 ปี
== หลังมรณกรรม ==
ภคินีเทเรซา เบเนดิกตา แห่งไม้กางเขน ได้รับการประกาศเป็นบุญราศีโดยสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 และได้รับการประกาศเป็นนักบุญเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1998 ในสมณสมัยเดียวกัน
== อ้างอิง ==
นักบุญชาวเยอรมัน
นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 20
นักบุญคณะคาร์เมไลท์
มรณสักขีคาทอลิก
นักบวชคาทอลิกหญิงชาวเยอรมัน
ชาวโปแลนด์ที่ถูกประหารชีวิตที่ค่ายกักกันเอาชวิทซ์
ชาวเยอรมันเชื้อสายยิว
SF X แฟนตาซี เรย์ฟอร์ช

SF X แฟนตาซี เรย์ฟอร์ช (SF X Fantasy Rayforce) เป็นละครโทรทัศน์แนวโทะกุซะสึของประเทศเกาหลีใต้ ผลิตโดย T3 Entertainment ชึ่งมี 2 ซีซั่น โดยมีแผนการฉายซีซั่น 2 เริ่มตอนที่ 26 ต่อมาในเดือนมกราคม 2012 เรื่องนี้ไม่ได้รับการออกอากาศ เนื่องจากการขาดการลงทุน
โทะกุซะสึเรื่องนี้ได้รับการฉายในประเทศไทย ,ไต้หวัน, ฮ่องกง และฟิลิปปินส์
==อ้างอิง==
ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้
โทคุซัทสึต่างประเทศ
ภาษาอาหรับจอร์แดน

ภาษาอาหรับจอร์แดน (Jordanian Arabic) เป็นกลุ่มของสำเนียงย่อยของภาษาอาหรับเลอวานต์ ใช้พูดในราชอาณาจักรฮัชไมต์จอร์แดน โดยมีโครงสร้างของภาษาเป็นแบบของกลุ่มภาษาเซมิติก แต่ได้อิทธิพลทางรากศัพท์จากภาษาอังกฤษ ภาษาตุรกี และภาษาฝรั่งเศส มีผู้พูดมากกว่า 6 ล้านคน และเป็นที่เข้าใจกันในบริเวณเลอวานต์ จัดเป็นภาษาที่ใช้พูดในชีวิตประจำวันในจอร์แดน
== สำเนียงย่อย ==
ภาษาอาหรับจอร์แดนเป็นภาษาพูดที่เข้าใจกันทั่วราชอาณาจักร แต่มีความผันแปรในแต่ละบริเวณ และตามสถานะเชิงเศรษฐกิจและสังคม โดยความผันแปรเกิดขึ้นในระดับการออกเสียง ไวยากรณ์ และคำศัพท์ โดยทั่วไปแบ่งเป็นสำเนียงย่อยได้ 3 สำเนียงคือ
สำเนียงในเมือง สำเนียงนี้เกิดขึ้นเมื่อกำหนดให้อัมมานเป็นเมืองหลวงของจอร์แดน และเป็นการผสมผสานระหว่างภาษาของประชากรที่อพยพมาจากเฮารานทางภาคเหนือและโมอับทางภาคใต้ รวมทั้งปาเลสไตน์ เข้ามาสู่เมืองที่สร้างใหม่ ภาษาจะมีลักษณะผสมจากสำเนียงของภาษาอาหรับทั้งสามกลุ่ม โดยได้รับอิทธิพลจากภาษาอาหรับสำเนียงเฮารานมากที่สุด และใช้คำยืมจากภาษาอังกฤษมาก
สำเนียงชนบท เป็นสำเนียงที่ใช้พูดโดยชาวจอร์แดนในชนบท และเมืองขนาดเล็กโดยทั่วไป แบ่งหยาบๆได้สองกลุ่มคือ
* ภาษาอาหรับเฮาราน  ใช้พูดทางเหนือของอัมมาน ระหว่างเอสซอลท์และแนวชายแดนซีเรีย และใช้พูดในดินแดนเฮารานที่อยู่ในซีเรียตอนใต้ จัดเป็นกลุ่มย่อยของสำเนียงทางใต้ของภาษาอาหรับเลอวานต์
* ภาษาอาหรับโมอับ ใช้พูดทางใต้ของอัมมาน ในเมืองเช่น การัก ตาฟิละห์ มาอัน เชาบัก และชนบทในบริเวณอื่น ชื่อสำเนียงตั้งตามชื่อราชอาณาจักโมอับ ที่เคยตั้งอยู่ทางตอนใต้ของจอร์แดน จัดเป็นกลุ่มย่อยของสำเนียงทางใต้ของภาษาอาหรับเลอวานต์
สำเนียงเบดูอิน ใช้พูดโดยชาวเบดูอิน ในจอร์แดน ส่วนใหญ่อยู่ในทะเลทรายทางตะวันออกของเทือกเขาจอร์แดน ภาษาที่ใช้ในบริเวณนี้ต่างจากสำเนียงที่ใช้พูดในเมืองและชนบท และจัดเป็นสำเนียงที่ค่อนข้างเข้าใจยาก รูปแบบการเน้นเสียงในคำใกล้เคียงกับภาษาอาหรับคลาสสิก มากกว่าภาษาอาหรับเบดูอิน
== สถานะ ==
ภาษานี้ไม่มีสถานะเป็นภาษาราชการในจอร์แดน
== การออกเสียง ==
สำหรับสำเนียงในเมือง ไม่มีวิธีมาตรฐานสำหรับการเขียน ส่วนใหญ่จะแทนเสียงพูดด้วยสัทอักษร หรืออักษรสำหรับภาษาอาหรับมาตรฐาน ในแต่ละคำของภาษาอาหรับจอร์แดน จะมีพยางค์หนึ่งที่เน้นหนักกว่าพยางค์อื่น และความหมายในการสื่อสารสำหรับชาวจอร์แดนขึ้นกับตำแหน่งของการเน้นคำ ทำให้ภาษานี้ยากสำหรับผู้ที่ไม่ได้พูดเป็นภาษาแม่
== อิทธิพลจากภายนอก ==
ภาษาอังกฤษแบบอังกฤษมีอิทธิพลมากในภาษาอาหรับจอร์แดน จัดเป็นภาษากลางโดยพฤตินัยในหลายพื้นที่โดยเฉพาะทางตะวันตก และนำไปใช้เป็นคำยืม ภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่ เป็นภาษาที่ใช้ในรายการโทรทัศน์  ใช้ในการอ่านและเขียนอย่างเป็นทางการ แต่ไม่เคยใช้ในการสนทนาตามปกติ ภาษาอาหรับมาตรฐานนี้เป็นภาษาที่ใช้เรียนในโรงเรียน นอกจากนั้น ภาษาอาหรับจอร์แดนยังได้รับอิทธิพลจากภาษาฝรั่งเศส ภาษาตุรกี และภาษาเปอร์เซีย คำยืมจากภาษาสเปนมีน้อย และมักใช้อย่างไม่เป็นทางการ.
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ภาษาในประเทศจอร์แดน
ภาษาอาหรับ
ฝ่ายคัดสรรและพัฒนาศิลปิน

ฝ่ายคัดสรรและพัฒนาศิลปิน (Artists and repertoire) หรือย่อว่า เอแอนด์อาร์ (A&R) เป็นฝ่ายของค่ายเพลง หรือบริษัทผู้จัดจำหน่ายดนตรี (music publishing) ที่ทำหน้าที่คัดสรรศิลปินและดูแลพัฒนางานของศิลปิน นักร้อง หรือ/และ นักแต่งเพลง ยังเป็นตัวกลางระหว่างศิลปินและค่ายเพลงหรือบริษัทผู้จัดจำหน่ายดนตรี
ธุรกิจดนตรี
อาชีพด้านดนตรี
คำศัพท์ดนตรี
ป๊อปอาย (วิดีโอเกม)

"Popeye" เป็นวีดีโอเกมในปี ค.ศ.1982 ผลิตโดยนินเทนโด โดยแต่เดิมนั้นสร้างลงบนตู้เกมอาเขต แล้วจึงนำไปลงบนเครื่องเกมอื่นๆ เช่น แฟมิคอม อาตาริ 2600 เป็นต้น
==รูปแบบการเล่น==
รูปแบบของเกมจะเป็นแบบอาร์เขต โดยผู้เล่นจะเล่นเป็นป๊อปอายซึ่งสามารถต่อยได้แต่กระโดดไม่ได้ มีเพียง 3 ด่านเท่านั้น
ด่านที่ 1 : เก็บหัวใจ 24 ดวงของโอลีฟที่โปรยลงมา ซึ่งจะมีบลูโตมาขัดขวางไม่ให้เราเก็บหัวใจ
ด่านที่ 2 : เก็บตัวโน้ตดนตรี 16 ตัวโน้ตของโอลีฟ ส่วนบลูโตก็จะมาขัดขวางเราเช่นเดิม
ด่านที่ 3 : โอลีฟโดนอีแร้งของแม่มดทะเลจับตัวไปใว้ที่ดาดฟ้าของเรือลำหนึ่ง ซึ่งป๊อปอายจะต้องเก็บตัวอักษรที่รวมกันได้คำว่า "HELP" จากโอลีฟเพื่อสร้างบันใดไปช่วยโอลีฟ ในด่านนี้จะมีอีแร้งเป็นตัวขัดขวางเพิ่มจากบลูโตอีกตัวหนื่ง
เกมตู้
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2525
เกมสำหรับคอมโมดอร์ 64
เกมสำหรับแฟมิคอม
เจ้าชายกาบรีแยลแห่งเบลเยียม

เจ้าชายกาบรีแยลแห่งเบลเยียม  (พระนามเต็ม: กาบรีแยล โบดวง ชาร์ล มารี, Gabriel Baudouin Charles Marie, Gabriël Boudewijn Karel Maria; ประสูติ: 20 สิงหาคม พ.ศ. 2546) เป็นพระราชทายาทพระองค์ที่สอง และเป็นพระราชโอรสพระองค์แรกในสมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียมกับสมเด็จพระราชินีมาตีลด์แห่งเบลเยียม พระองค์ในปัจจุบันอยู่ในลำดับที่สองของการสืบราชสันตติวงศ์
พระองค์เป็นพระอนุชาของเจ้าหญิงเอลีซาแบ็ต ดัชเชสแห่งบราบันต์ ในขณะที่พระเชษฐภคินีนั้นได้เลื่อนอันดับเป็นอันดับแรกแห่งการสืบราชสันตติวงศ์ อันเนื่องมาจากการผ่านกฎหมายให้ถือสิทธิของบุตรหัวปีในการเป็นรัชทายาทใน พ.ศ. 2534 นอกจากดัชเชสแห่งบราบันต์แล้ว พระองค์ยังมีพระอนุชา คือ เจ้าชายแอมานุแอล และพระขนิษฐา คือ เจ้าหญิงเอเลออนอร์
พ่อและแม่ทูนหัวของพระองค์ได้แก่ เคานต์ชาร์ล-อ็องรี ดูว์เดอแกม ดาโก ผู้เป็นพระปิตุลาฝ่ายพระชนนี และบารอนเนสมาเรีย คริสตินา วอน เฟรแบร์ก
== พงศาวลี ==
 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The official website of the Belgian Royal Family
เจ้าชายเบลเยียม
ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
พระราชวงศ์ที่ทรงพระเยาว์
เจ้าชายแอมานุแอลแห่งเบลเยียม

เจ้าชายแอมานุแอลแห่งเบลเยียม (พระนามเต็ม: แอมานุแอล เลออปอล ฟร็องซัว มารี, Emmanuel Léopold Guillaume François Marie; ประสูติ: 4 ตุลาคม พ.ศ. 2548) เป็นพระราชทายาทพระองค์ที่สาม และพระราชโอรสพระองค์รองในสมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียมกับสมเด็จพระราชินีมาตีลด์แห่งเบลเยียม พระองค์ในปัจจุบันอยู่ในลำดับที่สามของการสืบราชสันตติวงศ์ ต่อจากพระเชษฐภคินี และพระเชษฐา คือ เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ต ดัชเชสแห่งบราบันต์ และเจ้าชายกาบรีแยลแห่งเบลเยียม
พระองค์ทรงรับบัพติศมาเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ที่ปราสาทคิแอร์ญง ในแคว้นอาร์เดนน์ พ่อและแม่ทูนหัวของพระองค์ได้แก่ เจ้าชายกีโยม แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์ก และเคาน์เตสเอลิซาเบธ ดูว์เดอแกม ดาโก พระมาตุจฉาของพระองค์
== พระอิสริยยศ ==
4 ตุลาคม พ.ศ. 2548 – ปัจจุบัน : เจ้าชายแอมานุแอลแห่งเบลเยียม
== ราชตระกูล ==
 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The official website of the Belgian Royal Family
เจ้าชายเบลเยียม
ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
พระราชวงศ์ที่ทรงพระเยาว์
เจ้าหญิงเอเลออนอร์แห่งเบลเยียม

เจ้าหญิงเอเลออนอร์แห่งเบลเยียม (พระนามเต็ม: เอเลออนอร์ ฟาบิโอลา วิกตอเรีย แอน มารี, Eléonore Fabiola Victoria Anne Marie; ประสูติ: 16 เมษายน พ.ศ. 2551) เป็นพระราชทายาทพระองค์ที่สี่และพระราชธิดาพระองค์เล็กในสมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียมกับสมเด็จพระราชินีมาตีลด์แห่งเบลเยียม เป็นพระราชนัดดาลำดับที่ 12 ในสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 กับสมเด็จพระราชินีเปาลาในปัจจุบัน พระองค์ทรงอยู่ในลำดับที่สี่ของการสืบราชสันตติวงศ์ต่อจากพระเชษฐภคินีและพระเชษฐา คือ เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ต ดัชเชสแห่งบราบันต์, เจ้าชายกาบรีแยลแห่งเบลเยียม และเจ้าชายแอมานุแอลแห่งเบลเยียม
พระองค์ทรงรับบัพติศมาเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2551 ที่ปราสาทคิแอร์ญง ในแคว้นอาร์เดนน์ พ่อและแม่ทูนหัวของพระองค์ได้แก่ เจ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน, เจ้าหญิงแคลร์ และเคาน์เซบาสเตียง วอน เวสฟาเลิน ซู ฟูร์สเตนแบร์ก
== พระอิสริยยศ ==
16 เมษายน พ.ศ. 2551 – ปัจจุบัน : เจ้าหญิงเอเลออนอร์แห่งเบลเยียม
== ราชตระกูล ==
 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The official website of the Belgian Royal Family
เจ้าหญิงเบลเยียม
ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
พระราชวงศ์ที่ทรงพระเยาว์
เจ้าหญิงมารี-แอ็สเมราลดาแห่งเบลเยียม

เจ้าหญิงมารี-แอ็สเมราลดาแห่งเบลเยียม (พระนามเต็ม: มารี-แอ็สเมราลดา อาเดอแลด ลีลีย็อง อานา เลออปอลดีน; Marie-Esméralda Adelaide Lilian Anna Léopoldine) ประสูติเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2499 เป็นพระราชธิดาของพระเจ้าเลออปอลที่ 3 แห่งเบลเยียม ประสูติแต่ลิเลียน เจ้าหญิงแห่งเรตี ซึ่งเป็นพระมเหสีพระองค์ที่สอง
พระเชษฐาและพระเชษฐภคินีร่วมพระราชมารดาได้แก่ เจ้าชายอาแล็กซ็องดร์แห่งเบลเยียม (สิ้นพระชนม์แล้ว) และเจ้าหญิงมารี-คริสติน ส่วนพระเชษฐาร่วมพระชนกได้แก่ สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวง (สวรรคตแล้ว), สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 ซึ่งยังเป็นพ่อทูนหัวของพระองค์ และแกรนด์ดัชเชสโฌเซฟีน-ชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก (สิ้นพระชนม์แล้ว)
== พงศาวลี ==
==อ้างอิง==
เจ้าหญิงเบลเยียม
ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
พระเจ้าเลออปอลที่ 3 แห่งเบลเยียม
ทรงกะลาครอบ

ทรงกะลาครอบ ทรงหมวกกันน็อก หรือ ทรงหัวเห็ด (bowl cut, helmet haircut หรือ mushroom cut) เป็นชื่อทรงผมที่ตัดแบบเรียบง่าย โดยตัดหน้าม้าตรงข้างหน้า ส่วนที่เหลือตัดระดับเดียวกันรอบศีรษะ ทรงนี้เป็นที่ทราบกันว่าราคาถูกและทำง่ายทั้งนิยมให้เด็กไว้ ส่วนที่ตั้งชื่อทรงกะลาครอบนั้น เพราะดูเหมือนเอากะลามาครอบ แล้วตัดผมส่วนที่ไม่ได้ครอบทิ้งตามแนวกะลา
ในประวัติศาสตร์ตะวันตก ทรงนี้ทำโดยใช้หม้อครอบลงจริง ๆ บนศีรษะเหนือระดับใบหู แล้วตัดหรือโกนผมที่มิได้ครอบนั้นทิ้งทั้งสิ้น ทรงนี้เป็นที่นิยมในหมู่สามัญชนของหลาย ๆ ชาติมาแต่เดิม เพราะทำให้ประณีตได้ง่ายแม้โดยบุคคลที่มิใช่ช่างตัดผม แต่บางวัฒนธรรมมีทัศนคติว่า ผู้ไว้ทรงนี้ยากจนไม่มีเงินจะไปร้านตัดผมดี ๆ
== ระเบียงภาพ ==
A boy with Down syndrome using cordless drill to assemble a book case.jpg|เด็กชายคนหนึ่งไว้ทรงกะลาครอบ
Ukposter.jpg|ใบปลิวจากสาธารณรัฐยูเครนของโซเวียตแสดงภาพชายคนซ้ายมือไว้ทรงกะลาครอบ
Dee Dee Ramone.jpg|ดี ดี ราโมน (Dee Dee Ramone) นักร้องชาวอเมริกัน ไว้ทรงกะลาครอบ
== อ้างอิง ==
ทรงผม
วัดพระธาตุผาเงา

วัดพระธาตุผาเงา ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำโขงทางด้านทิศตะวันตก ตรงข้ามกับประเทศลาว อยู่ในหมู่บ้านสบคำ ตำบลเวียง อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย มีพื้นที่ทั้งหมด 743 ไร่  พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นเนินเขาเล็กๆ ทอดยาวลงมาตั้งแต่บ้านจำปี ผ่านบ้านดอยจัน และมาสิ้นสุดที่บ้านสบคำ แต่ก่อนชาวบ้านเรียกดอยลูกนี้ว่า "ดอยคำ" แต่ต่อมาช่วงหลังๆ ชาวบ้านเรียกว่า "ดอยจัน"
== ตำนาน ==
จากพงศาวดารโยนกบอกว่า ขุนผาพิงหรือขุนพิง (พระองค์พิง) ผู้ครองนครโยนก องค์ที่ 23 ช่วงปี พ.ศ. 494 - 512 เป็นผู้สร้างเจดีย์ไว้บนหินก้อนใหญ่ที่เชิงเขาดอยจันทร์ ซึ่งเข้าใจว่าหมายถึงพระธาตุผาเงาในวัดนี้ พระธาตุผาเงาได้ชำรุดทรุดโทรมลงมาก คาดว่าน่าจะมีการบูรณะมาบ้าง เพราะพระธาตุองค์นี้ตั้งอยู่ที่ลาดต่ำสุดของภูเขา ซึ่งง่ายต่อการดูแลซ่อมแซม
ส่วนผู้สร้างพระธาตุจอมจันและพระธาตุเจ็ดยอด  อยู่บน "ดอยคำ" และ "ดอยจัน" ตามลำดับ เมื่อขุนลังได้ขึ้นครองเมือง "เวียงเปิกสา" (เมืองเชียงแสนปัจจุบันนี้) ช่วงปี พ.ศ. 996-1007 พระองค์ได้ชักชวนไพร่บ้านชาวเมืองทั้งหลายให้ช่วยกันสร้างเจดีย์ไว้บนยอดดอยคำ ซึ่งปัจจุบันชาวบ้านเรียกว่า "ตอดจันทร์" เจดีย์ที่ว่านี้หมายถึงพระธาตุจอมจันและพระธาตุเจ็ดยอด เจดีย์ทั้ง 2 องค์นี้ถูกภัยธรรมชาติทำลาย เช่น  ถูกแดด - ฝน และลมพัดทำลายมานับพันปีจนเหลือแต่ซากฐานไว้ประมาณ 5 เมตร ประกอบกับช่วยนั้นภาวะเศรษฐกิจอาจจะฝืดเคืองจนทำให้ชาวบ้านทอดทิ้งศาสนาขาดการดูแลเอาใจใส่และที่ฐานองค์พระเจดีย์ทั้งสองก็มีรอยขุดเจาะ อาจจะเป็นฝีมือของพวกนักสะสมของเก่าเสาะแสวงหาโบราณวัตถุก็เป็นได้ 
== การค้นพบหลวงพ่อผาเงา ==
วันที่ 17 มีนาคม 2519 เวลา 14.00 น. เมื่อคณะศรัทธาได้ปรับพื้นที่เรียบร้อยแล้ว ทุกคนต่างตื่นเต้นและปิติยินดี เมื่อได้พบพระพุทธรูปที่มีลักษณะสวยงามมาก ผู้เชี่ยวชาญโบราณวัตถุ วิเคราะห์ว่า พระพุทธรูปองค์นี้มีอายุระหว่าง 700-1,300 ปี คณะทั้งหมดจึงได้พร้อมกันตั้งชื่อพระพุทธรูปองค์นี้ว่า "หลวงพ่อผาเงา" และเปลี่ยนชื่อวัดใหม่เป็น "วัดพระธาตุผาเงา" ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา 
== อ้างอิง==
พระธาตุผาเงา
ผาเงา
อ่าวเมาะตะมะ

อ่าวเมาะตะมะ (မုတ္တမပင်လယ်ကွေ့) เป็นพื้นน้ำส่วนหนึ่งของทะเลอันดามันทางตอนใต้ของประเทศพม่า ชื่อของอ่าวเมาะตะมะได้มาจากเมืองเมาะตะมะ แม่น้ำสะโตง, แม่น้ำสาละวิน และแม่น้ำย่างกุ้งต่างไหลลงสู่อ่าวนี้
ลักษณะเฉพาะของอ่าวเมาะตะมะคือมีแนวชายฝั่งที่ได้รับอิทธิพลน้ำขึ้นน้ำลง ระดับน้ำขึ้นลงอยู่ในช่วงระหว่าง 4–7 เมตร โดยมีระดับน้ำขึ้นลงสูงสุดบริเวณอ่าวเมาะตะมะตะวันตก
ในช่วงกระแสน้ำขึ้นเมื่อระดับน้ำอยู่ที่ราว 6.6 เมตร เขตน้ำขุ่นจะครอบคลุมพื้นที่มากกว่า 45,000 ตารางกิโลเมตร ทำให้เป็นเขตน้ำขุ่นที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในมหาสมุทรโลก ช่วงกระแสน้ำลงที่ระดับ 2.98 เมตร พื้นที่ความขุ่นสูงจะลดเหลือ 15,000 ตารางกิโลเมตร ขอบพื้นที่ความขุ่นสูงจะเคลื่อนตัวไปมาพร้อมวงจรน้ำขึ้นลงร่วม 150 กิโลเมตร
อ่าวนี้เป็นที่อยู่อาศัยของสายพันธุ์ต่าง ๆ รวมทั้ง วาฬบรูด้า ที่ได้จำแนกชั้นชีววิทยาทางทะเลแล้ว
ในปี พ.ศ. 2551 พบว่าเขตนี้อุดมไปด้วยแหล่งน้ำมัน เป็นแหล่งสำรวจน้ำมันมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2557 ภายใต้ "โครงการพัฒนาซอติกะ" ซึ่งเป็นกลุ่มบริษัทระหว่างประเทศของอเมริกา (เชฟรอน), อังกฤษ (บีพี), ฝรั่งเศส (โททาล), จีน (CNOOC), ไทย (ปตท), อินโดนีเซีย (PT Gunanusa) และ อินเดีย (L&T) ที่สำรวจน้ำมันในบล็อก M7, M9 และ M11
== อ้างอิง ==
เมาะตะมะ
ธรณีสัณฐานในประเทศพม่า
ทะเลอันดามัน
แหล่งน้ำพม่า
อ่าวเบงกอล
สมพงษ์ เจริญเมือง

สมพงษ์ เจริญเมือง (ชื่อเล่น: พงษ์; 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2483 – ) เป็นนักมวยไทยชาวไทยผู้มีชื่อเสียง ซึ่งเคยพบกับราวี เดชาชัย มาแล้วถึง 7 ครั้งและได้รับการกล่าวว่าเป็นคู่ระดับตำนาน รวมถึงเป็นหนึ่งในนักมวยที่เป็นคู่ชกรายสำคัญของอภิเดช ศิษย์หิรัญ
ทั้งนี้ สมพงษ์เป็นเจ้าของรางวัลพระราชทานนักมวยมารยาทดีและศิลปะมวยไทยยอดเยี่ยม ตลอดจนเป็นหนึ่งในนักมวยไทยที่ปรากฏชื่ออยู่ในเพลงนักมวยรูปหล่อ ของเพลิน พรหมแดน
== ประวัติ ==
สมพงษ์ เจริญเมือง มีชื่อจริงคือ สมพงษ์ พงษ์พียะ เป็นชาวตำบลปากน้ำปราณ อำเภอปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เขาได้ย้ายมาศึกษาที่โรงเรียนชิโนรสวิทยาลัย จนสำเร็จระดับมัธยมศึกษาปีที่ 4 แล้วเขาก็ได้มาหัดมวยที่ค่าย ร.ส.พ. โดยมีบุญสิทธิ์ สวามิภักดิ์ เป็นเจ้าของค่ายมวย และเข้าแข่งขันในนาม สมพงษ์ ร.ส.พ. ช่วงประมาณ พ.ศ. 2501 โดยมีค่าตัวในการแข่งครั้งแรกที่ 50 บาท
ช่วงประมาณ พ.ศ. 2503 ถึง 2511 สมพงษ์มีชื่อเสียงเป็นอย่างมากเนื่องจากการเป็นฝ่ายชนะคู่ชกบ่อยครั้ง กระทั่งได้เข้าแข่งขันชิงแชมป์รุ่นไลท์เวทแต่เป็นฝ่ายถูกอดุลย์ ศรีโสธร เตะก้านคอจนสลบในยกที่ 2 แล้วเขาก็ไม่ได้ขึ้นชิงแชมป์อีกต่อไป แต่ถึงกระนั้นชื่อเสียงและบารมีของสมพงษ์ก็ยังคงไม่เป็นรองแชมป์เวทีใด ๆ
แล้วเขาก็ย้ายมาอยู่ค่ายมวยเจริญเมือง ของอาคม สวามิภักดิ์ และได้ใช้ชื่อในการชกใหม่เป็นสมพงษ์ เจริญเมือง และได้เข้าแข่งกับนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงหลายราย อาทิ เดชฤทธิ์ อิทธิอนุชิต, อดุลย์ ศรีโสธร, อดิศักดิ์ แขวงมีชัย, วีระเดช ส.ลูกพิทักษ์, สามารถ ศรแดง, แดนชัย เพลินจิตร, นำศักดิ์ ยนตรกิจ, รักเกียรติ เกียรติเมืองยม, บุกเดี่ยว ยนตรกิจ, สุขเกษม สายฟ้าแลบ, คะนองเมฆ คชาพิชิต, เด่น ศรีโสธร, ลิงลม สิงห์เชื้อเพลิง, วิชาญ ส.พินิจศักดิ์, ประกายแก้ว ลูก ส.ก., ราวี เดชาชัย และคงเดช ลูกบางปลาสร้อย
การต่อสู้ครั้งสำคัญ คือเมื่อครั้งที่สมพงษ์ เจริญเมือง พบกับราวี เดชาชัย ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508 ซึ่งนักมวยทั้งสองเป็นประเภทมวยบุกทั้งคู่ ซึ่งการต่อสู้ในครั้งดังกล่าว สมพงษ์เป็นฝ่ายชนะและได้รับรางวัลพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 สมพงษ์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลฮอลออฟเฟม สยามกีฬาอวอร์ดส์
== ชีวิตส่วนตัว ==
ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับภรรยาชื่อกัลยา และมีบุตรด้วยกันสองคนชื่อสมภพ และสมโภชน์ ครั้นเมื่อสมพงษ์แขวนนวมแล้ว เขาได้เปิดค่ายมวยและให้ลูกชายเข้าแข่งขันมวยไทยโดยใช้ชื่อสมโภชน์ เพชรสมพงษ์ ทางช่อง 7 ซึ่งประสบความสำเร็จในระดับหนึ่ง
ด้านการเมือง สมพงษ์เคยเป็นสมาชิกสภาเขตบางกอกน้อย สังกัดพรรคประชากรไทย และเป็นผู้มีฐานะทางสังคมที่ค่อนข้างมั่นคง ต่อมา ภรรยาของเขาเกิดป่วยเป็นอัมพฤกษ์ เขาจึงจำต้องขายทรัพย์สินส่วนตัวมาเพื่อช่วยเหลือจนฐานะขัดสน และภรรยาของเขาได้เสียชีวิตลง รวมถึงเมื่อเขามีอายุ 72 ปี ลูกชายคนโตก็ได้เสียชีวิตไปอีกคน ส่งผลให้เขาเป็นคนซึมเศร้า ซึ่งภายหลังจากการเสียชีวิตของภรรยา สุจารี เรืองจรัส ได้มาเป็นคู่ชีวิตปัจจุบัน และคอยให้การดูแล
ในภายหลัง สมพงษ์กลับมามีความสุขได้อีกครั้ง เมื่อได้รับความสนใจจากนักข่าว และเข้ารับรางวัลฮอลออฟเฟม สยามกีฬาอวอร์ดส์ ณ วันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2555
== สิ่งสืบเนื่อง ==
สมพงษ์ เจริญเมือง ได้รับการกล่าวว่า เป็นหนึ่งในนักมวยไทยต้นแบบให้แก่เยาวชนต่างจังหวัดที่ต้องการมีชื่อเสียงหลายราย และในสมัยนั้น ตามหน้ากระจกร้านตัดผมทั่วประเทศมักจะมีรูปของเขาติดอยู่ด้วย
== รางวัล ==
รางวัลพระราชทาน นักมวยมารยาทดีและศิลปะมวยไทยยอดเยี่ยม
รางวัลฮอลออฟเฟม สยามกีฬาอวอร์ดส์ 2011
== อ้างอิง ==
นักมวยไทยชาวไทย
บุคคลจากอำเภอปราณบุรี
บุคคลจากโรงเรียนชิโนรสวิทยาลัย
พรรคประชากรไทย
สวี เจียว

สวี เจียว (徐嬌; Xú Jiāo) เป็นนักแสดงหญิงชาวจีน เธอได้รับการเปิดตัวในภาพยนตร์ตลกคนเล็กของเล่นใหญ่ โดยรับบทเป็นเด็กผู้ชาย เมื่ออายุ 10 ขวบ
== ผลงาน ==
=== ภาพยนตร์ ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักแสดงเด็กหญิงชาวจีน
บุคคลจากหนิงปัว
อันดับอบเชย

อันดับอบเชยหรือLaurales เป็นอันดับของพืชมีดอกในกลุ่มพืชใบเลี้ยงคู่หรือกลุ่มแมกโนลิดในระบบ APG มีความใกล้เคียงกับอันดับ  Magnoliales อันดับนี้มีสมาชิก 2500-2800 สปีชีส์ จาก 85-90 สกุล มีทั้งไม้พุ่มและไม้ยืนต้น สปีชีส์ในอันดับนี้ ที่รู้จักกันดีได้แก่ อบเชย อาโวกาโด
==การจัดจำแนก==
ในศตวรรษที่ 20 Laurales จะรวมสกุล Amborella และพืชในวงศ์ Austrobaileyales และ Chloranthaceae ซึ่งได้แยกออกไปหลังจากมีข้อมูลทางชีวโมเลกุลเพิ่มขึ้น
วงศ์ในอันดับนี้ตามระบบ Angiosperm Phylogeny Group ได้แก่:
ในระบบเก่าคือ Cronquist systemอันดับอบเชยประกอบไปด้วยวงศ์ที่มีความแตกต่างไปด้วยเล็กน้อย  (ตำแหน่งในปัจจุบันที่ต่างไปแสดงในวงเล็บ):
Amborellaceae (Amborellaceae, ไม่อยู่ในอันดับ)
Calycanthaceae
Gomortegaceae
Hernandiaceae
Idiospermaceae (= Calycanthaceae)
Lauraceae
Monimiaceae (Cronquist รวมวงศ์ Atherospermataceae และ Siparunaceae ในวงศ์นี้ด้วย)
Trimeniaceae (Austrobaileyales)
==อ้างอิง==
K.J. Perleb (1826). Lehrbuch der Naturgeschichte des Pflanzenreichs p.&nbsp;174. Magner, Freiburg im Breisgau, Deutschland.
Renner, Susanne S. (May  2001) Laurales. In: Nature Encyclopedia of Life Sciences. London: Nature Publishing Group. , Full text (pdf).
Endress P.K., Igersheim A. (1997). Gynoecium diversity and systematics of the Laurales. Botanical Journal of the Linnean Society 125 (2): 93-168. .
กระบิด

กระบิดหรือขี้แรด  เป็นไม้พุ่มในวงศ์ Euphorbiaceae แตกเป็นพุ่มแน่น ใบเดี่ยว ผิวใบสาก ดอกเป็นดอกช่อแบบกระจุก ดอกแยกเพศไม่แยกต้น ผลกลม แก่แล้วแตกเป็นสามเสี้ยว พบในป่าดิบแล้งทางภาคตะวันออกและภาคตะวันตก ชื่อสกุลตั้งเป็นเกียรติให้แก่ประเทศไทย
== อ้างอิง ==
ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551 หน้า 32
วงศ์ยางพารา
ว่านตะขาบ

ว่านตะขาบ  (F.v.Muell.) Meissn. เป็นพืชในวงศ์ Polygonaceae ชื่ออื่นๆคือ ตะขาบบิน ตะขาบหิน ตะขาบปีนกล้วย (ภาคกลาง) เพว เฟอ (กรุงเทพมหานคร) ว่านตะเข็บ (ภาคเหนือ) ผักเปลว ตะขาบทะยานฟ้า
==ลักษณะ==
ไม้พุ่ม ลำต้นตั้งตรง ต้นอ่อนสีเขียว แบนเรียบ เป็นข้อๆ สีเขียว ตั้งตรง แตกกิ่งก้านมาก ต้นแก่โคนต้นเป็นสีน้ำตาลและกลม ใบเป็นใบเดี่ยว มีขนาดเล็ก  มีใบน้อย หรือไม่มีเลย ใบเรียงสลับ ร่วงง่าย ขอบใบเรียบ เนื้อใบอ่อนนิ่ม ไม่มีก้านใบ ดอกออกเป็นช่อสั้นๆ ออกเป็นกระจุกเล็กๆ ที่บริเวณข้อ ดอกตัวผู้และดอกตัวเมียแยกต้นกัน ดอกย่อยขนาดเล็กมาก กลีบรวมสีขาวแกมเขียว มี 5 กลีบ รูปไข่ ก้านดอกสั้น โคนกลีบดอกติดกัน ก้านชูดอกสั้นมาก เกสรตัวผู้ 7-8 อัน ผลสด มีเนื้อ ฉ่ำน้ำ  รูปค่อนข้างกลม ผลอ่อนมีสีเขียว เมื่อสุกสีแดง มีรสหวาน เมล็ดเดี่ยว สีเหลือง เป็นสัน 3 สัน

==สรรพคุณ==
ว่านตะขาบมีฤทธิ์เป็นยาสมุนไพร ทั้งต้น แก้ร้อนใน ดับพิษต่างๆ แก้ฝีในปอด แก้ไอ แก้เจ็บคอ ใช้ภายนอก แก้โรคผิวหนังเจ็บ ผื่นคัน น้ำเหลืองเสีย งูสวัด ฝีตะมอย  ต้นและใบสด ตำผสมเหล้า พอกหรือคั้นน้ำทา ถอนพิษแมงป่องและตะขาบ แก้ฟกบวม เคล็ดขัดยอก ใบตำผสมเหล้าขาว คั้นน้ำหยอดหูแก้หูน้ำหนวก
== อ้างอิง ==
สมุนไพร
วงศ์ผักไผ่
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1290

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1290 สายแม่สาย–ท่าเรือเชียงของ มีระยะทาง 93.027 กม. เป็นทางหลวงที่ก่อสร้างขึ้นพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน เพื่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1290 สายต่อเขตสุขาภิบาลแม่สายควบคุม - ต่อเขตสุขาภิบาลเขียงแสนควบคุม และตอนเลี่ยงเมืองเชียงแสน พ.ศ. 2536 โดยกรมทางหลวง และถูกกำหนดให้เป็นทางหลวงที่มีความจำเป็นต้องเร่งก่อสร้างเป็นกรณีเร่งด่วน  โดยแยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 ที่อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย เดิมเป็นทางหลวงที่มีระยะทางถึงอำเภอเชียงแสนรวมถึงช่วงทางเลี่ยงเมืองเชียงแสนเท่านั้น ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้มีการปรับปรุงระบบหมายเลขทางหลวงขึ้นใหม่ ได้รวมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1129 เชียงของ-เชียงแสน เพิ่มเข้าไป ทำให้มีระยะทางรวม 93.027 กิโลเมตร
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1290 เป็นทางสายหลักที่ใช้ในการติดต่อระหว่างอำเภอแม่สาย สามเหลี่ยมทองคำ อำเภอเชียงแสน และอำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย นอกจากนี้เป็นทางที่ได้อยู่ในโครงการพัฒนาระบบขนส่งเพื่อรองรับการเปิดตัวของท่าเรือน้ำลึกเชียงแสน   และสะพานข้ามแม่น้ำโขงแห่งที่ 4 (เชียงของ-ห้วยทราย) ซึ่งจะเป็นการพัฒนาโครงข่ายทางหลวงเพื่อสอดรับกับการพัฒนาที่จะตามมาจากการขยายตลาดสินค้าไปยังจีนตอนใต้อีกด้วย
== เขตการควบคุม ==
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1290 แบ่งเขตการควบคุมออกเป็น 2 ตอน ดังนี้
ตอน 0101 แม่สาย–กิ่วกาญจน์ จากกิโลเมตรที่ 0+000 ถึงกิโลเมตรที่ 74+167 ระยะทาง 74.167 กิโลเมตร อยู่ภายใต้การควบคุมของหมวดทางหลวงเชียงแสน แขวงทางหลวงเชียงรายที่ 2
ตอน 0102 กิ่วกาญจน์–เชียงของ จากกิโลเมตรที่ 74+167	ถึงกิโลเมตรที่ 93+027 ระยะทาง 18.860 กิโลเมตร อยู่ภายใต้การควบคุมของหมวดทางหลวงเชียงของ แขวงทางหลวงเชียงรายที่ 2
== รายชื่อทางแยก ==
== อ้างอิง ==
1290
4-1290
1290
ประภัทรพงศ์ เวชชาชีวะ

รองศาสตราจารย์ ประภัทรพงศ์ เวชชาชีวะ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดจันทบุรี เจ้าของธุรกิจสวนผลไม้ทุเรียนกระดุมทองเจ้าแรกๆ ของจันทบุรี จนได้รับฉายา "เจ้าพ่อกระดุมทอง" และเป็นบิดาของนายพงศ์เวช เวชชาชีวะ
== ประวัติ ==
ประภัทรพงศ์ เวชชาชีวะ เกิดเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2476 เป็นบุตรของขุนประวิตรเวชชาชีพ (ประวิตร เวชชาชีวะ) สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย สมรสกับนางไพเราะ เวชชาชีวะ มีบุตรคือ นายพงศ์เวช เวชชาชีวะ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดจันทบุรี พรรคประชาธิปัตย์
== การทำงาน ==
ประภัทรพงศ์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดจันทบุรี 1 สมัย ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคไท และได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการพรรคไท แทนสมบัติ ธำรงธัญวงศ์ และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ในการปรับคณะรัฐมนตรี เมื่อปี พ.ศ. 2519
ต่อมาเขาได้วางมือทางการเมือง และหันไปทำธุรกิจปลูกทุเรียนพันธุ์กระดุมทอง ในจังหวัดจันทบุรี หลังจากนั้นชื่อของเขาเป็นที่รู้จักอีกครั้งจากกรณีที่เขามีชื่อเป็นประธานกรรมการบริษัท เคที จำกัด ที่ได้รับการต่อสัญญาการเดินรถไฟฟ้าบีทีเอสจากกรุงเทพมหานคร ในยุคของหม่อมราชวงศ์สุขุมพันธ์ บริพัตร เป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอนายายอาม
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดจันทบุรี
พรรคไท (พ.ศ. 2517)
พรรคกิจสังคม
พรรคความหวังใหม่
สกุลเวชชาชีวะ
นักธุรกิจชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
รองศาสตราจารย์