pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเวเนซุเอลา

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเวเนซุเอลาทั้งสิ้น 3 แหล่ง
== สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก ==
===แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม===
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | โกโรและท่าเรือ
| 150x150px
| รัฐฟัลกอน
| วัฒนธรรม:(iv), (v)
| 18.4;พื้นที่กันชน 186.3
| 2536/1993
|
| 658
|-
! scope="row" | เมืองมหาวิทยาลัยการากัส
| 150x150px
| แคพิทัลดิสตริกต์
| วัฒนธรรม:(i), (iv)
| 164.203
| 2543/2000
|
| 986
|}
===แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ===
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | อุทยานแห่งชาติกาไนมา
| 150x150px
| รัฐโบลิบาร์
| ธรรมชาติ:(vii), (viii), (ix), (x)
| 3,000,000
| 2537/1994
|
| 701
|}
== สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น ==
ประเทศเวเนซุเอลามีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 3 แห่ง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รายชื่อแหล่งมรดกโลก
เวเนซุเอลา
ประเทศเวเนซุเอลา
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศกัวเตมาลา

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศกัวเตมาลาทั้งสิ้น 4 แหล่ง
== สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก ==
===แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม===
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:15%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:11%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:12%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:9%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:28%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:4%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | อันติกัวกัวเตมาลา
| 
| จังหวัดซากาเตเปเกซ
| วัฒนธรรม:(ii), (iii), (iv)
|
| align="center" | 2522/1979
|
| 65
|-
! scope="row" | อุทยานโบราณคดีและซากเมืองกิริกัว
| 
| จังหวัดอิซาบัล
| วัฒนธรรม:(i), (ii), (iv)
| 34
| align="center" | 2524/1981
|
| 149
|-
! scope="row" | อุทยานโบราณคดีแห่งชาติทากาลิคอะบัฆ
| 
| จังหวัดเรตาลูเลว
| วัฒนธรรม:(ii), (iii)
| 14.88
| align="center" | 2566/2023
|
| 1663
|}
===แหล่งมรดกโลกแบบผสม===
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:15%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:11%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:12%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:9%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:28%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:4%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | อุทยานแห่งชาติตีกัล
| 
| จังหวัดเปเตน
| ผสม:(i), (iii), (iv), (ix), (x)
| 57,600
| align="center" | 2522/1979
| หนึ่งในสถานที่สำคัญของอารยธรรมมายาที่ตั้งอยู่ใจกลางป่า ล้อมรอบด้วยพืชพรรณที่เขียวชอุ่ม เป็นถิ่นที่อยู่สำคัญช่วงศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสต์ศักราช ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 10
| 64
|}
== สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น ==
ประเทศกัวเตมาลามีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 22 แห่ง
== อ้างอิง ==
กัวเตมาลา
 
ประเทศกัวเตมาลา
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศฮอนดูรัส

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศฮอนดูรัสทั้งสิ้น 2 แหล่ง
== สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก ==
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:18%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:11%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:12%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:12%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:22%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:4%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | แหล่งอารยธรรมมายาที่โกปัน
| 
| จังหวัดโกปัน
| วัฒนธรรม:(iv), (vi)
| 15.095
| align="center" | 2523/1980
|
| 129
|-style="background-color: #FFE6BD"
! scope="row" style="background-color: #FFE6BD"  |  เขตสงวนชีวมณฑลริโอปลาตาโน
| 
|
| ธรรมชาติ:(vii), (viii), (ix), (x)
| 350,000;พื้นที่กันชน 150,000
| align="center" | 2525/1982
| เป็นแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย
| 196
|-
|}
== สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น ==
ประเทศฮอนดูรัสมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 4 แห่ง
== อ้างอิง ==
ฮอนดูรัส
ประเทศฮอนดูรัส
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศนิการากัว

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศนิการากัวทั้งสิ้น 2 แหล่ง
== สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก ==
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" |ซากโบราณสถานเลออนบิเอโฮ
| 
| จังหวัดเลออน
| วัฒนธรรม:(iii), (iv)
| 31.87
| align="center" | 2543/2000
|
| 613
|-
! scope="row" |อาสนวิหารเลออน
| 
| จังหวัดเลออน
| วัฒนธรรม:(ii), (iv)
| 0.77;พื้นที่กันชน 28.71
| align="center" | 2554/2011
|
| 1236
|}
== สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น ==
ประเทศนิการากัวมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 5 แห่ง
== อ้างอิง ==
นิการากัว
ประเทศนิการากัว
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศปานามา

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศปานามาทั้งสิ้น 5 แหล่ง
== สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก ==
===แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม===
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:18%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:12%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:12%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:12%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:20%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:5%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-style="background-color: #FFE6BD"
! scope="row" style="background-color: #FFE6BD"  | ป้อมปราการด้านทะเลแคริบเบียนของปานามา : ปอร์โตเบโล-ซานโลเรนโซ
| 
| จังหวัดโกลอน
| วัฒนธรรม:(i), (iv)
|
| align="center" | 2523/1980
| เป็นแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย
| 135
|-
! scope="row" | แหล่งโบราณคดีปานามาบิเอโฮและเขตประวัติศาสตร์ปานามา
| 
| จังหวัดปานามา
| วัฒนธรรม:(ii), (iv), (vi)
| 57.4;พื้นที่กันชน 85
| align="center" | 2540/1997;เพิ่มเติม 2549/2003
|
| 790
|-
|}
===แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ===
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:18%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:12%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:12%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:12%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:9%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:20%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:5%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | อุทยานแห่งชาติดาริเอน
| 
| จังหวัดดาริเอน
| ธรรมชาติ:(vii), (ix), (x)
| 579,000
| align="center" | 2524/1981
|
| 159
|-
! scope="row" |เขตสงวนทิวเขาตาลามังกา-ลาอามิสตัด / อุทยานแห่งชาติลาอามิสตัด    (ร่วมกับคอสตาริกา) 
| 
| จังหวัดชิริกี, จังหวัดโบกัสเดลโตโร และเขตชนพื้นเมือง Naso Tjër Di
| ธรรมชาติ:(vii), (viii), (ix), (x)
| 570,045
| align="center" | 2526/1983;เพิ่มเติม 2533/1990
|
| 205
|-
! scope="row" | อุทยานแห่งชาติกอยบาและเขตคุ้มครองพิเศษทางทะเล
| 
| จังหวัดชิริกีและจังหวัดเบรากวส
| ธรรมชาติ:(ix), (x)
|  270,125;พื้นที่กันชน 160,700
| align="center" | 2548/2005
|
| 1138
|-
|}
== สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น ==
ประเทศปานามามีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง
== อ้างอิง ==
ปานามา
ประเทศปานามา
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเอลซัลวาดอร์

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเอลซัลวาดอร์ทั้งสิ้น 1 แหล่ง
== สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก ==
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" |แหล่งโบราณคดีโฮยาเดเซเรน
| 
| จังหวัดลาลิเบร์ตัด
| วัฒนธรรม:(iii), (iv)
| 3,200
| align="center" | 2536/1993
|
| 675
|-
|}
== สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น ==
ประเทศเอลซัลวาดอร์มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 6 แห่ง
== อ้างอิง ==
อลซัลวาดอร์
ประเทศเอลซัลวาดอร์
เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งบูร์กอญ

เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งบูร์กอญ (16 สิงหาคม ค.ศ. 1682 – 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1712) ทรงเป็นพระโอรสในเจ้าชายหลุยส์ โดแฟ็งใหญ่, และเป็นพระราชบิดาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส ทรงเริ่มดำรงตำแหน่งเป็น โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศสหลังการสิ้นพระชนม์ของพระบิดาในปี ค.ศ. 1711 ซึ่งพระองค์ทรงเรียกขานกันในนามว่า เลอเปอติโดแฟ็ง หรือ โดแฟ็งน้อย (Le Petit Dauphin) เพื่อแยกพระนามจากพระบิดาซึ่งเป็นรู้จักกันในฐานะ เลอกร็องโดแฟ็ง หรือ โดแฟ็งใหญ่ (Le Grand Dauphin)
ราชวงศ์บูร์บง
รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงที่ไม่เคยสืบราชสันตติวงศ์
โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส
ดยุกแห่งบูร์กอญ
สโมสรฟุตบอลออกซฟอร์ดซิตี

สโมสรฟุตบอลออกซฟอร์ด ซิตี คือสโมสรฟุตบอลในอังกฤษ ปัจจุบันลงแข่งขันในเนชันนัลลีกเซาท์ โดยสโมสรเป็นผู้ชนะในการแข่งขันรอบเพลย์ออฟ ในเซาท์เทิร์น พรีเมียร์ลีก ทำให้ได้เลื่อนชั้นขึ้นมาแข่งขันในระดับเนชันนัลลีกนอร์ท ก่อนที่ในเวลาต่อมาจะโอนย้ายมาแข่งขันในเนชันนัลลีกเซาท์
สโมสรใช้สนามมาร์ช เลน เมืองมาร์สตัน ซึ่งอยู่ใกล้กับเมืองออกซฟอร์ด ในเทศมณฑลออกซฟอร์ดเชอร์เป็นสนามเหย้า
==ประวัติ==
==ตราสโมสร==
ตราของสโมสรเป็นรูปวัวกำลังเดินลุยข้ามลำธารสื่อถึงคำว่า Oxford (Ox หมายถึง วัว และ Ford หมายถึงลำธารที่สามารถลุยข้ามได้) ด้านใต้ปรากฏคำขวัญประจำเมืองอ๊อกซฟอร์ดซึ่งเป็นภาษาละตินว่า Fortis Est Veritas แปลว่า "สัจจะคือความแข็งแกร่ง"
ด้านบนเป็นภาษาละตินว่า Civitas Oxoniensis หมายถึงเมืองอ๊อกซฟอร์ด (Civitas หมายถึงเมือง ส่วนคำว่า Oxoniensis เป็นชื่อภาษาละตินที่ใช้เรียกเมืองอ๊อกซฟอร์ดในยุคโบราณ)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อ
อ
เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งเบรอตาญ

เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งเบรอตาญ (8 มกราคม ค.ศ. 1707 – 8 มีนาคม ค.ศ. 1712) ทรงเป็นพระโอรสในเจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งบูร์กอญ และมารีอา อาเดลาลีเออแห่งซาวอย เจ้าชายหลุยส์ทรงเป็นดำรงตำแหน่งเป็นโดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส นับตั้งแต่การสิ้นพระชนม์ของพระบิดาในปี ค.ศ. 1712 และในเดือนถัดมาพระองค์ก็สิ้นพระชนม์ลงอย่างกะทันหันด้วยพระชนมายุได้เพียง 5 ชันษา ทำให้พระอนุชาของพระองค์ขึ้นสืบทอดตำแหน่งแทน ในเวลาต่อมาได้เสวยราชสมบัติเป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 15
รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงที่ไม่เคยสืบราชสันตติวงศ์
โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส
ดยุกแห่งเบรอตาญ
พระเจ้าชัยวรมันที่ 1

พระเจ้าชัยวรรมันที่ 1 (ជ័យវរ្ម័នទី១ ; Jayavarman I) หรือไทยมักเรียก ชัยวรมันที่ 1 หรือพระนามเต็มว่า พระกมรเตง อัญศรีชัยวรมัน (วฺระ กํมฺรตางฺ อญฺ ศฺรีชยวฺมฺมเทว) ถือเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของอาณาจักรเจนละที่เป็นเอกภาพซึ่งเป็นบรรพบุรุษของอาณาจักรเขมร
== พระราชประวัติ ==
พระองค์ปกครองตั้งแต่ประมาณ พ.ศ.1200 ถึงประมาณ พ.ศ.1224 ตลอดรัชสมัยของพระองค์และพระราชบิดาของพระองค์คือพระเจ้าภววรมันที่ 2 กษัตริย์เขมรได้รวมอำนาจไว้ในพื้นที่ที่เคยถูกปกครองโดยอาณาจักรฟูนัน อย่างไรก็ตาม พระเจ้าชัยวรมันที่ 1 สวรรคตโดยไม่มีรัชทายาทชาย ซึ่งนำไปสู่การแตกแยกของอาณาจักรเจนละ
== สวรรคต ==
พระเจ้าชัยวรมันที่ 1 สวรรคตเมื่อประมาณ พ.ศ.1224 มีพระนามเมื่อสวรรคตแล้วว่า "พระบาทศิวปุระ"
==อ้างอิง==
พระมหากษัตริย์กัมพูชา
เวลาแอฟริกาตะวันตก

เวลาแอฟริกาตะวันตก (West Africa Time) เป็นเขตเวลาที่ใช้แถบแอฟริกาตะวันตก (ยกเว้นประเทศเบนินซึ่งใช้ 00) โดยเร็วกว่าเวลาสากลเชิงพิกัดอยู่ 1 ชั่วโมง (UTC+1) ซึ่งใช้เวลาเดียวกับเวลายุโรปกลาง เขตเวลานี้ส่วนใหญ่ไม่มีเวลาออมแสง ยกเว้นประเทศลิเบีย และประเทศนามิเบียซึ่งจะใช้ UTC+02
ประเทศที่ใช้ :
(ด้านตะวันตก)
== อ้างอิง ==
วัฒนธรรมชาวแอฟริกา
เขตเวลา
ธนบัตร 5 ยูโร

ธนบัตร 5 ยูโร เป็นธนบัตรของเงินสกุลยูโร มีขนาด 120 x 62 มิลลิเมตร ประกาศใช้ครั้งแรกเมื่อเดือน พฤศจิกายน ค.ศ. 2003 โดยธนบัตรทำมาจากเยื่อไฟเบอร์
== รายละเอียด ==
ไฟล์:EUR 5 obverse (2013 issue).png|ด้านหน้าธนบัตร
ไฟล์:EUR 5 reverse (2013 issue).png|ด้านหลังธนบัตร
== อ้างอิง ==
หน่วยเงินยูโร
การเลือกตั้งสมาชิกสภาแห่งชาติเกาหลีเหนือ พ.ศ. 2515

การเลือกตั้งสมาชิกสภาแห่งชาติ เกิดขึ้นที่ประเทศเกาหลีเหนือ เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2515 ผลปรากฏว่า พรรคแรงงานแห่งเกาหลี ได้รับชัยชนะด้วยจำนวน 127 ที่นั่ง จาก 541 ที่นั่ง
== ผลการเลือกตั้ง ==
== อ้างอิง ==
การเลือกตั้งในเกาหลีเหนือ
สภาแห่งชาติเพื่อการฟื้นฟูติมอร์

สภาแห่งชาติเพื่อการฟื้นฟูติมอร์ (Conselho Nacional de Reconstrução de Timor, CNRT)  เป็นพรรคการเมืองในประเทศติมอร์-เลสเตก่อตั้งโดยอดีตประธานาธิบดีชานานา กุฌเมาเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 ในการเตรียมตัวสำหรับการเลือกตั้งรัฐสภา พ.ศ. 2550
==ผลการเลือกตั้ง==
==อ้างอิง==
พรรคการเมืองติมอร์-เลสเต
แม่โขงคลับแชมเปียนชิพ 2015

แม่โขงคลับแชมเปียนชิพ 2015 เป็นฤดูกาลที่ 2 ของ แม่โขงคลับแชมเปียนชิพ. ห้าทีมเข้าร่วมในฐานะทีมแชมป์ลีกภายในประเทศต่างๆ มาจาก กัมพูชา, ลาว, พม่า, ไทย และ เวียดนาม. การแข่งขันรายการนี้ได้รับการสนับสนุนโดย โตโยต้า.
==ทีมที่เข้าร่วม==
==สนามแข่งขัน==
==รอบแรก==
|}
==รอบแพ้คัดออก==
===สายการแข่งขัน===
==รอบรองชนะเลิศ==
==รอบชิงชนะเลิศ==
{| width=95%
|- align=center
|แม่โขงคลับแชมเปียนชิพ 2015  บุรีรัมย์ ยูไนเต็ดสมัยแรก
|}
==อันดับผู้ทำประตูสูงสุด==
5 ประตู
Chan Vathanaka
2 ประตู
Adilson dos Santos
Esoh Paul Omogba
1 ประตู
Frederic Pooda
Kazuo Homma
David Htan
Kyaw Ko Ko
Yan Aung Kyaw
ซามูเอล อาจายี
Nsi Amougou
อันเดรส ตูเญซ
Nguyen Anh Duc
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
2015
วังจำปาศักดิ์

วังจำปาศักดิ์ อยู่ที่ปากเซ ประเทศลาว เคยเป็นที่พำนักของเจ้าบุญอุ้ม ณ จำปาศักดิ์ สร้างขึ้นเพื่อเจ้าบุญอุ้มโดยเฉพาะ แต่เจ้าบุญอุ้มจำต้องละทิ้งวังนี้ไปในปี 1974 ก่อนที่วังจะสร้างเสร็จ เพราะพรรคสังคมนิยมชื่อ "ประเทศลาว" ยึดอำนาจพระมหากษัตริย์ได้ วังนี้สร้างสำเร็จบริบูรณ์ภายหลังการปฏิวัติ จึงได้ใช้เป็นที่ประชุมของพรรค และเป็นที่รับรองแขกผู้ทรงเกียรติ ครั้นปี 1995 บรรษัทไทยแห่งหนึ่งเปิดวังนี้เป็นโรงแรม หลังเจรจากับรัฐบาลลาวเป็นผลสำเร็จ
พระราชวังในประเทศลาว
ที่ประทับของพระมหากษัตริย์ในประเทศลาว
สิ่งก่อสร้างในแขวงจำปาศักดิ์
ที่ปรึกษาพระมหากษัตริย์ลาว

ที่ปรึกษาพระมหากษัตริย์ (King's Council) เป็นองค์กรการเมืองในราชอาณาจักรลาว ประกอบด้วยสมาชิก 12 คนซึ่งเรียก "เสนา"
เสนา 6 คนมาจากการแต่งตั้งของพระมหากษัตริย์ลาว อีก 6 คนมาจากการแต่งตั้งของสภาแห่งชาติลาว
เสนาเหล่านี้มีหน้าที่กลั่นกรองร่างกฎหมายที่สภาแห่งชาติให้ความเห็นชอบ และมีหน้าที่ถวายคำปรึกษาแก่พระมหากษัตริย์ในการอนุมัติร่างกฎหมายดังกล่าว
== อ้างอิง ==
การเมืองลาว
ราชอาณาจักรลาว
บุญยง บัวผา

บุญยง บัวผา เป็นนักการเมืองประเทศลาว เป็นสมาชิกพรรคพรรคประชาชนปฏิวัติลาว และเป็นตัวแทนของสภาแห่งชาติลาว จากเมืองเวียงจันทน์
== อ้างอิง ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
ซูเปอร์มาริโอแลนด์

ซูเปอร์มาริโอแลนด์ (Super Mario Land ) เป็นวิดีโอเกมแพลตฟอร์มแนวจอเลื่อนด้านข้างใน ค.ศ. 1989 ซึ่งได้รับการพัฒนาและจัดจำหน่ายโดยนินเท็นโดพร้อมกับการเปิดตัวเครื่องเล่นเกมพกพาเกมบอย ถือเป็นเกมแพลตฟอร์มมาริโอเกมแรกที่วางจำหน่ายสำหรับเครื่องเล่นเกมพกพา รูปแบบการเล่นคล้ายกับเกมซูเปอร์มาริโอบราเธอส์ ที่จำหน่ายเมื่อ ค.ศ. 1985 แต่ปรับลดขนาดจอลงให้เหมาะกับขนาดจอของเครื่อง ผู้เล่นบังคับตัวมาริโอผ่าน 12 ด่านโดยเคลื่อนที่ไปด้านขวาและกระโดดข้ามเพื่อหลบเลี่ยงศัตรูและหลุมลึก  ซูเปอร์มาริโอแลนด์มีความแตกต่างจากเกมมาริโออื่นที่มีฉากอยู่ที่ซาราซาแลนด์ (Sarasaland) มีสภาพแวดล้อมแบบใหม่ในลักษณะภาพวาดลายเส้นและมาริโอตามหาเจ้าหญิงองค์ใหม่คือเจ้าหญิงเดซี เกมยังมีรูปแบบเกมยิงแบบเกรเดียสด้วยกันถึงสองด่าน
ทีมนินเท็นโดอาร์แอนด์ดีวันของกูนเป โยโกอิ ผู้สร้างเกมบอย ทำตามคำขอของผู้บริหารนินเท็นโด ฮิโรชิ ยามาอูจิ ให้พัฒนาเกมมาริโอเกมหนึ่งลงเครื่องเล่นเกมใหม่ แรกเริ่มเป็นรุ่นพกพาของมาริโอ และเป็นเกมแรกที่ทำขึ้นโดยไม่มีความร่วมมือจากชิเงรุ มิยาโมโตะ ด้วยเหตุนั้น ทีมพัฒนาลดคุณสมบัติของเกมมาริโอลงให้เหมาะกับอุปกรณ์ และใช้บางคุณสมบัติที่ไม่สอดคล้องกับเกมในชุด ซูเปอร์มาริโอแลนด์ถูกคาดหวังว่าเป็นเกมที่แสดงจุดเด่นของเครื่องเล่นจนกระทั่งเกมเตตริส ที่ผลิตโดยนินเท็นโดอเมริกาออกจำหน่ายสำหรับเกมบอย เกมออกคู่กับเกมบอยครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น (เมษายน ค.ศ. 1989) และจำหน่ายทั่วโลกหลังจากนั้น ซูเปอร์มาริโอแลนด์ถูกจำหน่ายซ้ำพร้อมเปิดตัวเครื่องเล่นนินเท็นโด 3ดีเอส ผ่านคอนโซลเสมือน ใน ค.ศ. 2011 ซึ่งแสดงให้เห็นการปรับเปลี่ยนภาพให้เหมาะสมกับเครื่องเล่นด้วย
การตอบรับเบื้องต้นเป็นไปในทางยกย่อง นักวิจารณ์รู้สึกพอใจกับซูเปอร์มาริโอบราเธอส์ที่ขนาดเล็กลง แต่สังเกตที่ความสั้นของเกม พวกเขาถือว่าเกมนี้เป็นเกมที่ดีที่สุดที่ออกพร้อมเครื่องเล่นเกมบอย เครื่องเล่นเกมมือถือประสบความสำเร็จในทัยที และเกมซูเปอร์มาริโอแลนด์ขายได้มากกว่า 18 ล้านหน่วย มากกว่าซูเปอร์มาริโอบราเธอส์ 3 นักวิจารณ์ทั้งร่วมสมัยและยุคเก่ายกย่องดนตรีประกอบเกม บทวิจารณ์ระยะหลังตำหนิความครึ่ง ๆ กลาง ๆ และความผิดแผกจากธรรมเนียมของเกมชุด เกมมีภาคต่ออีกหลายภาค ได้แก่  6 โกลเดนคอยส์ (1992)  ซูเปอร์มาริโอแลนด์ 3 (1994) และซูเปอร์มาริโอ 3ดี แลนด์ แม้ว่าไม่ปรากฏกลไกใด ๆ จากภาคแรกในเกมภาคต่อเหล่านี้ เกมยังถูกรวมในรายชื่อเกมของเกมบอยอันดับต้น ๆ และเปิดตัวเจ้าหญิงเดซีในฐานะตัวละครในเกมชุดมาริโอด้วย
== อ้างอิง ==
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2532
เกมสำหรับเกมบอย
การบุกครองของเอเลียนในวิดีโอเกม
ซัมซุง เอสจีเอช-อี730

&nbsp;ซัมซุง เอสจีเอช-อี730 — เป็นโทรศัพท์เคลื่อนที่ประเภทฝาพับ รุ่นซัมซุง เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2005
== คุณสมบัติ ==
ฟีเจอร์โฟน (โทรศัพท์มือถือเสริมฟังค์ชั่นการใช้งาน)
จอแสดงผล CSTN-LCD 262,144 สี  (ความละเอียด 176 x 220 พิกเซล)
จอแสดงผลรอง OLED-LCD 65,536 สี
กล้องดิจิตอล 1.3 ล้านพิกเซล (ขนาดภาพสูงสุด 1152 x 864 พิกเซล)
แบตเตอรี่มาตรฐาน Li-ion 800 mAh
การใช้งานแบตเตอรี่
* เปิดรอรับสาย GSM 260 ชั่วโมง
* สนทนาต่อเนื่อง GSM 200 นาที
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
โทรศัพท์มือถือซัมซุง
มารี อัลกาตีรี

มัรอี บิน อะมูดะฮ์ อัลกะษีรี (مرعي بن عمودة الكثيري; Mari bin Amude Alkatiri; เกิด 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492) เป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกที่ได้รับการยอมรับในระดับสากลของประเทศติมอร์-เลสเต ดำรงตำแหน่งสองสมัยตั้งแต่พฤษภาคม พ.ศ. 2545 กระทั่งลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2549 หลังจากจากเหตุการณ์ความไม่สงบทางการเมืองในประเทศ และอีกสมัยในช่วง กันยายน พ.ศ. 2560 ถึง มิถุนายน พ.ศ. 2561
เขาเป็นเลขาธิการของแนวร่วมปฏิวัติเพื่อเอกราชติมอร์ตะวันออก เป็นชาวฮัดรามี อาหรับโดยเชื้อชาติ และมาจากตระกูลอัลกาตีรี ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของพระราชวงศ์แห่งฮัดรามัวที่เป็นส่วนหนึ่งของประเทศเยเมน เขาเป็นนักการเมืองหนึ่งในไม่กี่คนที่เป็นมุสลิมในประเทศที่ 97% ของประชากรเป็นโรมันคาทอลิก
==เกียรติยศ==
80x80px กางเขนใหญ่ของเครื่องอิสริยาภรณ์อิงฟังตึ เด. เอ็งรีกึ, ประเทศโปรตุเกส (14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
บุคคลจากดิลี
นายกรัฐมนตรีติมอร์-เลสเต
นักการเมืองพรรคแนวร่วมปฏิวัติเพื่อเอกราชติมอร์ตะวันออก
ธนบัตร 10 ยูโร

ธนบัตร 10 ยูโร เป็นธนบัตรของเงินสกุลยูโร มีขนาด 127 x 67 มิลลิเมตร ประกาศใช้ครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2002 โดยธนบัตรทำมาจากเยื่อไฟเบอร์ ออกแบบโดย โรเบิร์ต คาลินา
== รายละเอียด ==
ไฟล์:EUR 10 obverse (2014 issue).png|ด้านหน้าธนบัตร
ไฟล์:EUR 10 reverse (2014 issue).png|ด้านหลังธนบัตร
== อ้างอิง ==
หน่วยเงินยูโร
อูบุนตู ไคลิน

Ubuntu Kylin เป็นระบบปฏิบัติการอูบุนตูรุ่นภาษาจีน
โดยรุ่นนี้เป็นรุ่นที่รวมความสามารถต่าง ๆ ที่มาจาก Kylin OS มาไว้ในตัวระบบด้วย โดยในปี พ.ศ. 2556 Canonical ได้ร่วมมือกับ Ministry of Industry and Information Technology of the People's Republic of China ในการสร้าง และออกระบบปฏิบัติการอูบุนตูที่รวมความสามารถ โดยมุ่งเป้าหมายไปที่ตลาดในประเทศจีน Ubuntu Kylin สามารถใช้ได้กับคอมพิวเตอร์ทุก ๆ เครื่อง
โดยรุ่นแรกที่ออกมาคือ Ubuntu Kylin 13.04 ซึ่งออกมาเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2556 ซึ่งเป็นวันเดียวกับที่ออก Ubuntu 13.04 ด้วย โดยเพิ่มความสามารถ Chinese input methods, ปฏิทินจันทรคติจีน, a weather indicator, และการค้นหาเพลงออนไลน์จาก Dash
ในรุ่นล่าสุดของ Ubuntu Kylin 14.10 ก็ได้มีการออกโปรแกรม Ubuntu Kylin Software Center (UKSC) ขึ้นมา และชุดซอฟต์แวร์อำนวยความสะดวกในการใช้งานคอมพิวเตอร์ที่เรียกว่า Youker Assistant
นอกจากนี้ ทีมงานที่พัฒนา Ubuntu Kylin ก็ได้ร่วมมือกับ Sogou ในการพัฒนา Sogou Input Method for Linux ด้วย แต่เนื่องจากว่าโปรแกรมนี้ไม่อยู่ในส่วนหนึ่งของซอฟต์แวร์เสรี จึงไม่ได้ถูกรวมไว้ในแผ่นติดตั้งของ  Ubuntu Kylin แต่สามารถดาวน์โหลดได้จากเว็บไซต์ UKSC หรือ Sogou
==ประวัติการออกรุ่น==
รุ่นล่าสุดของ Ubuntu Kylin คือรุ่น 15.04
|}
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Ubuntu Kylin, หน้าหลักของทีมงาน Ubuntu Kylin จาก wiki.ubuntu.com.
ลินุกซ์ดิสทริบิวชัน
Ubuntu (operating system) derivatives
Chinese-language Linux distributions
เจ้าชายหลุยส์-โฌแซ็ฟ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส

เจ้าชายหลุยส์ โฌแซ็ฟ ซาวีแยร์ ฟร็องซัว องค์โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส (Louis Joseph Xavier François) ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ในพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส และสมเด็จพระราชินีมารี อ็องตัวแน็ต เป็นรัชทายาทแห่งราชบัลลังก์ฝรั่งเศสตั้งแต่ประสูติในลำดับที่ 26 ด้วยพระอิสริยยศ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส ซึ่งมีฐานันดรศักดิ์เทียบเท่าพระอิสริยยศ เจ้าชายพระราชกุมาร สวรรคตอย่างกะทันหันด้วยพระชนพรรษาเพียง 7 พรรษาโดยที่ไม่มีโอกาสได้เสวยราชสมบัติ
รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงที่ไม่เคยสืบราชสันตติวงศ์
นอร์ทนิโคเซีย

นอร์ทนิโคเซีย หรือ นอร์เทิร์นนิโคเซีย (Kuzey Lefkoşa, ; Βόρεια Λευκωσία) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของรัฐ โดยพฤตินัย นอร์เทิร์นไซปรัส นครตั้งอยู่ทางตอนเหนือของนิโคเซียซึ่งถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน อยู่ภายใต้การปกครองของเทศบาลเตอร์กิชนิโคเซีย ใน ค.ศ. 2011 นอร์ทนิโคเซียมีประชากร 61,378 คน ถ้านับรวมปริมณฑลจะมีประชากร 82,539 คน
หลังจากเกิดกรณีพิพาทในไซปรัสในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 ใน ค.ศ. 1963 เมืองหลวงของสาธารณรัฐไซปรัสได้ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน ได้แก่ ส่วนของไซปรัสกรีกทางตอนใต้ และส่วนของไซปรัสตุรกีทางตอนเหนือ การรัฐประหารโดยกองทัพกรีซเพื่อนำเกาะไซปรัสรวมเข้าประเทศของตนใน ค.ศ. 1974 ทำให้กองทัพตุรกีเข้ามารุกรานไซปรัส และพื้นที่ทางตอนเหนือของเกาะก็อยู่ภายใต้การปกครองของตุรกีนับตั้งแต่ตอนนั้นเป็นต้นมา
นครเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ การเมือง และวัฒนธรรมของนอร์เทิร์นไซปรัส โดยมีร้านค้า ภัตตาคาร และศูนย์การค้าหลายแห่ง นครเป็นที่ตั้งของกำแพงประวัติศาสตร์บริเวณใจกลางจัตุรัสซารายอนือ และเป็นที่ตั้งของย่านธุรกิจเดเรโบยู นครถูกกล่าวถึงว่ามีสวัสดิการที่สูงมาก สังเกตได้จากการเติบโตและการพัฒนาของเขตเมืองซึ่งมีการก่อสร้างทางหลวงสายใหม่ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 21 นอกจากนี้ นครยังมีนักท่องเที่ยวจำนวนมาก และมีกิจกรรมทางวัฒนธรรมที่หลากหลาย รวมถึง เทศกาลละครและดนตรีนานาชาติ นอร์ทนิโคเซียยังเป็นศูนย์กลางทางการศึกษาและการวิจัยของนอร์เทิร์นไซปรัส ด้วยจำนวนนักเรียนมากกว่า 34,000 คน และเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยถึงสี่แห่ง โดยมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดคือ มหาวิทยาลัยตะวันออกใกล้
==ความสัมพันธ์กับนานาชาติ==
นอร์ทนิโคเซียเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
{|class="wikitable"
|- valign="top"
|
อังการา ประเทศตุรกี
บูร์ซา ประเทศตุรกีตั้งแต่ ค.ศ. 1990
คอมรัต ประเทศมอลโดวาตั้งแต่ ค.ศ. 2006
||
กาซีอันเท็พ ประเทศตุรกีตั้งแต่ ค.ศ. 2009
Karbinci ประเทศมาซิโดเนียเหนือตั้งแต่ ค.ศ. 2001
Aračinovo ประเทศมาซิโดเนียเหนือตั้งแต่ ค.ศ. 2002
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Nicosia Turkish Municipality website
เมืองหลวงในทวีปยุโรป
เมืองหลวงในทวีปเอเชีย
เทศบาลของนอร์เทิร์นไซปรัส
ภักดี ชินจินดา

ภักดี ชินจินดา (เกิดเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2489) เป็นนักปั่นจักรยานชาวไทย  ภักดีได้เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1964.
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2489
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่