pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
หน่วยเสียงย่อย

ในทางสัทวิทยา หน่วยเสียงย่อย (allophone) คือเสียงพูดเสียงหนึ่งในชุดของเสียงพูดที่เป็นไปได้ที่ใช้เปล่งเสียงหน่วยเสียงในภาษาหนึ่ง ๆ ตัวอย่างเช่น ในภาษาอังกฤษ เสียงไม่พ่นลม  (อย่างในคำ stop ) และเสียงพ่นลม  (อย่างในคำ top ) เป็นหน่วยเสียงย่อยของหน่วยเสียง  แต่เสียงทั้งสองมีสถานะเป็นหน่วยเสียงคนละหน่วยในภาษาไทย (อย่างในคำ ตา  และ ทา ) ในทางกลับกัน ในภาษาสเปน เสียงหยุด  (อย่างในคำ dolor ) และเสียงเสียดแทรกหรือเสียงเปิด  (อย่างในคำ nada ) เป็นหน่วยเสียงย่อยของหน่วยเสียง  แต่เสียงทั้งสองมีสถานะเป็นหน่วยเสียงคนละหน่วยในภาษาอังกฤษ (อย่างในคำ day  และ they )
หน่วยเสียงย่อยที่ปรากฏในสถานการณ์หนึ่ง ๆ มักสามารถคาดเดาได้จากสัทบริบท โดยหน่วยเสียงย่อยเหล่านั้นจะถูกเรียกว่ารูปแปรตามตำแหน่ง (positional variant) แต่หน่วยเสียงย่อยบางหน่วยก็ปรากฏในลักษณะแปรอิสระ (free variation) การแทนที่เสียงหนึ่ง ๆ ด้วยหน่วยเสียงย่อยอื่นของหน่วยเสียงเดียวกันโดยปกติไม่ทำให้ความหมายของคำเปลี่ยนไป แต่เสียงที่เปล่งออกมาอาจฟังดูไม่เหมือนที่เจ้าของภาษาออกเสียงหรืออาจฟังไม่รู้เรื่อง
เจ้าของภาษาหนึ่ง ๆ รับรู้ว่าหน่วยเสียงแต่ละหน่วยในภาษาของตนเป็นเสียงหนึ่งเสียงต่างหาก และ "ทั้งไม่ตระหนักถึงและตกใจกับ" การแปรของหน่วยเสียงย่อยที่ใช้ในการเปล่งเสียงหน่วยเสียงเดียวกัน
== ประเภท ==
เมื่อใดก็ตามที่คำพูดหนึ่ง ๆ ถูกเปล่งเสียงออกมาเป็นหน่วยเสียงหนึ่ง ๆ มันจะมีลักษณะทางเสียงต่างจากถ้อยคำอื่น ๆ เล็กน้อย แม้จะมาจากผู้พูดคนเดียวกันก็ตาม สิ่งนี้นำไปสู่การถกเถียงกันว่าที่จริงแล้วหน่วยเสียงมีความเป็นรูปธรรมและมีความเป็นสากลมากน้อยอย่างไร มีการแปรเพียงไม่กี่แบบเท่านั้นที่มีนัยสำคัญ (เนื่องจากสามารถตรวจพบหรือรับรู้ได้) สำหรับผู้พูด
หน่วยเสียงย่อยมีสองประเภท ขึ้นอยู่กับว่าผู้พูดจะต้องเปล่งเสียงหน่วยเสียงหนึ่ง ๆ โดยใช้หน่วยเสียงย่อยที่เฉพาะเจาะจงในบริบทที่เฉพาะเจาะจง หรือว่าผู้พูดมีอิสระ (โดยไม่รู้สึกตัว) ที่จะเลือกใช้หน่วยเสียงย่อยเพื่อเปล่งเสียงหน่วยเสียงนั้น
หากหน่วยเสียงย่อยหนึ่ง ๆ ของหน่วยเสียงหนึ่ง ๆ จำเป็นต้องปรากฏในบริบทหนึ่ง ๆ และการแทนที่หน่วยเสียงย่อยนั้นด้วยหน่วยเสียงย่อยอื่น (แม้จะเป็นสมาชิกของหน่วยเสียงเดียวกัน) อาจก่อให้เกิดความสับสนหรือทำให้ฟังดูไม่เป็นธรรมชาติสำหรับเจ้าของภาษา จะกล่าวได้ว่าหน่วยเสียงย่อยเหล่านั้นมีการแจกแจงแบบสับหลีก (complementary distribution) ดังนั้น หน่วยเสียงย่อยเหล่านั้นจึงเติมเต็มกันและกัน และหนึ่งในนั้นจะไม่ถูกใช้ในสถานการณ์ที่ซึ่งการใช้หน่วยเสียงอีกหน่วยถือเป็นมาตรฐาน สำหรับหน่วยเสียงย่อยที่มีการแจกแจงแบบสับหลีก หน่วยเสียงย่อยแต่ละหน่วยจะถูกใช้ในสัทบริบทที่เฉพาะเจาะจงและอาจเกี่ยวข้องกับกระบวนการทางระบบเสียง
ในกรณีอื่น ผู้พูดสามารถเลือกใช้หน่วยเสียงย่อยที่มีการแปรอิสระตามความเคยชินหรือความนิยมส่วนตัว แต่บรรดาหน่วยเสียงย่อยที่แปรอิสระจะยังคงปรากฏในบริบทที่เฉพาะเจาะจง ไม่ใช่ในทางตรงกันข้าม
หน่วยเสียงย่อยยังอาจเกิดจากการกลมกลืนเสียง (assimilation) ซึ่งทำให้หน่วยเสียงหนึ่งมีลักษณะเหมือนหรือคล้ายกับอีกหน่วยเสียงที่ปรากฏใกล้กัน ตัวอย่างหนึ่งของการกลมกลืนเสียงคือ การเพิ่มความก้อง (voicing) และการลดความก้อง (devoicing) ของเสียงพยัญชนะ โดยเสียงพยัญชนะไม่ก้องจะถูกเพิ่มความก้องเมื่อปรากฏหน้าและหลังเสียงพยัญชนะก้อง และเสียงพยัญชนะก้องจะถูกลดความก้องเมื่อปรากฏหน้าและหลังเสียงพยัญชนะไม่ก้อง
== อ้างอิง ==
สัทศาสตร์
สัทวิทยา
สุรินทร์ เทพกาญจนา

สุรินทร์ เทพกาญจนา เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ในปี พ.ศ. 2518 - 2519 เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร 2 สมัย ได้รับเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2512 และ พ.ศ. 2518 อดีตนายกเทศมนตรีเทศบาลเมืองสมุทรสาคร
== ประวัติ ==
สุรินทร์ เทพกาญจนา เกิดเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2465 จบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนสมุทรสาครวิทยาลัย ปริญญาตรีทางกฎหมาย ธรรมศาสตรบัณฑิต (ธ.บ.) เมื่อปี พ.ศ. 2490 จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง เขามีบุตรชายเป็นนักการเมืองคือ พงศ์เทพ เทพกาญจนา อดีตรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีหลายกระทรวง
== งานการเมือง ==
สุรินทร์ เทพกาญจนา เป็นนักการเมืองชาวสมุทรสาคร ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร ครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 สังกัดพรรคสหประชาไทย ซึ่งมีจอมพลถนอม กิตติขจร เป็นหัวหน้าพรรค และได้รับเลือกตั้งอีกสมัยในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคธรรมสังคม นำโดยนายทวิช กลิ่นประทุม และเขาได้รับตำแหน่งเป็นรองหัวหน้าพรรคธรรมสังคม
หลังการเลือกตั้ง พ.ศ. 2518 หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช หัวหน้าพรรคกิจสังคม ซึ่งมี ส.ส.ในสภาผู้แทนราษฎรเพียง 18 เสียง สามารถรวบรวมเสียงสนับสนุนจากพรรคต่าง ๆ จัดตั้งรัฐบาลได้สำเร็จ และนายสุรินทร์ เทพกาญจนา ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม เป็น 1 ใน 9 รัฐมนตรีของพรรคธรรมสังคม ในขณะดำรงตำแหน่งถือได้ว่าเป็นผู้ที่มีบทบาทในการเร่งรัดพัฒนาแก๊สธรรมชาติในอ่าวไทย
ต่อมาได้ดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีเทศบาลเมืองสมุทรสาคร และเป็นนายกสมาคมสันนิบาตเทศบาลแห่งประเทศไทย รวมทั้งเป็นผู้บุกเบิกเมืองมหาชัย
== ถึงแก่อนิจกรรม ==
นายสุรินทร์ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2541 อายุ 76 ปี และได้มีพิธีพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส กรุงเทพมหานคร วันจันทร์ที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2544
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอเมืองสมุทรสาคร
นักการเมืองไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร
นายกเทศมนตรีในจังหวัดสมุทรสาคร
พรรคสหประชาไทย
พรรคธรรมสังคม
บุคคลจากโรงเรียนสมุทรสาครวิทยาลัย
บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ซ็อนช็องนึง

พระราชสุสานซ็อนช็องนึง (선정릉) เป็นที่ฝังพระศพของกษัตริย์ราชวงศ์โชซ็อนสองพระองค์และพระมเหสีแห่งโชซ็อนหนึ่งพระองค์ หลุมฝังพระศพทางตะวันตกสุดเป็นของ พระเจ้าซ็องจง  กษัตริย์องค์ที่เก้าของ ราชวงศ์โชซ็อน. พระนางคงฮเย พระมเหสีองค์แรกของพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุ 18 ชันษาและถูกฝังอยู่ใกล้กับ มุนซาน ทางตอนเหนือของ กรุงโซล. พระนางช็องฮย็อน พระมเหสีองค์ที่ 2 ของพระองค์ (貞顯王后, 1462–1530) จากตระกูลยุนถูกฝังที่นี่เพราะพระนางมีพระประสูติกาลพระราชโอรสองค์ที่ 2 ของกษัตริย์ (พระเจ้าชุงจง ในเวลาต่อมา). พระนางช็องฮย็อนมีพระชนมายุยืนยาวกว่าพระสวามีของพระนางถึง 35 ปีและถูกฝังอยู่ในหลุมฝังศพที่สวยงามทางทิศตะวันออกของพระสวามีของพระนาง. หลุมพระศพของพระนางมีรั้วหินล้อมรอบไว้ในขณะที่หลุมพระศพสวามีของพระนางทางซ้ายมีกำแพงดิน. รูปปั้นของขุนนางฝ่ายพลเรือนและฝ่ายทหารและม้าของพวกเขาตั้งอยู่ต่อหน้าหลุมพระศพ. ทางทิศใต้ของพระราชสุสานเป็นศาลเจ้ารูปตัว T แบบเดียวกับที่พบได้ทั่วไปที่สุสานสมัยราชวงศ์โชซอน
== อ้างอิง ==
ราชวงศ์โชซ็อน
เดวิด เมานต์แบ็ตเทน มาร์ควิสที่ 3 แห่งมิลฟอร์ด ฮาเวน

เดวิด เมานต์แบ็ตเทน มาร์ควิสที่ 3 แห่งมิลฟอร์ด ฮาเวน (David Mountbatten, 3rd Marquess of Milford Haven) เกิดเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1919 เป็นบุตรชายของ จอร์จ เมานต์แบ็ตเทน มาร์ควิสที่ 2 แห่งมิลฟอร์ด ฮาเวน กับ นาเด็จดา เมานต์แบ็ตเทน มาร์เชอนิสแห่งมิลฟอร์ด ฮาเวน เขาเป็นนัดดาใน เจ้าชายลูทวิชแห่งบัทเทินแบร์ค เขาสืบเชื้อสายมาจาก สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย จึงมีสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ มารดาของเขาสืบเชื้อสายมาจาก จักรพรรดินีโคลัสที่ 1 แห่งรัสเซีย นอกจากนี้เขาถือเป็นทายาทสายตรงของ เยกาเจรีนามหาราชินี หลังจากบิดาของเขาถึงแก่กรรมลงเมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1938 เขาดำรงบรรดาศักดิ์เป็น มาร์ควิสที่ 3 แห่งมิลฟอร์ด ฮาเวน
ครอบครัวของเขาเติบโตที่ บาร์กเชอร์ ครอบครัวของเขาเป็นพระสหายสนิทของ เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ เขายังมรส่วนร่วมในงานพระราชพิธีบรมราชาภิเษกสมรสของ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร และ เจ้าฟ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ หลังสงครามโลกครั้งที่สอง เขได้รับ เครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติช
== สมรส ==
เดวิด เมานต์แบ็ตเทน มาร์ควิสที่ 3 แห่งมิลฟอร์ด ฮาเวน สมรสครั้งแรกกับ โรแมนนี ไพรซ์ เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1950 ก่อนจะหย่ากันอีกใน 4 ปีต่อมา ไม่มีบุตรด้วยกัน ต่อมา เขาได้สมรสครั้งที่ 2 กับ เจนเน็ต เมอร์เซเดซ เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1960 มีบุตรชาย 2 คน
จอร์จ เมานต์แบ็ตเทน มาร์ควิสที่ 4 แห่งมิลฟอร์ด ฮาเวน
ลอร์ดไอวาร์ เมานต์แบ็ตเทน
เดวิด เมานต์แบ็ตเทน มาร์ควิสที่ 3 แห่งมิลฟอร์ด ฮาเวน เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1970 สิริอายุรวม 50 ปี บุตรชายคนโตของเขาสืบตำแหน่ง
== อ้างอิง ==
ตระกูลบัทเทินแบร์ค
ขุนนางอังกฤษ
การวิเคราะห์พื้นฐาน

การวิเคราะห์พื้นฐาน (fundamental analysis) ในทางบัญชีและการเงิน คือการวิเคราะห์สถานะงบการเงินทางธุรกิจ (ปกติวิเคราะห์สินทรัพย์ หนี้สิน และรายได้)  คู่แข่ง และตลาด นอกจากนั้นยังพิจารณาภาพรวมเศรษฐกิจและปัจจัยต่าง ๆ เช่น ราคา การผลิต รายได้ การจ้างงาน จีดีพี การเคหะ การผลิต และการจัดการ โดยมีหลักปฏิบัติพื้นฐานสองข้อ คือ การวิเคราะห์จากล่างขึ้นบน และวิเคราะห์จากบนลงล่าง คำเหล่านี้เพื่อแยกแยะจากการวิเคราะห์ประเภทอื่นของการวิเคราะห์การลงทุน เช่น  เชิงปริมาณ และวิเคราะห์ทางเทคนิค
การวิเคราะห์พื้นฐานวิเคราะห์จากข้อมูลในอดีตและปัจจุบัน แต่มีเป้าหมายในการพยากรณ์การเงิน โดยมีเป้าหมายดังนี้
ประเมินมูลค่าหุ้นและทำนายการเจริญเติบโตของราคา
วางแผนกระบวนการทางธุรกิจ
ประเมินผลการจัดการและตัดสินใจธุรกิจภายใน และ/หรือคำนวณความเสี่ยงด้านเครดิต
หามูลค่าที่แท้จริงของหุ้น
==อ้างอิง==
ตลาดแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
การวิเคราะห์พื้นฐาน
ตำบลแม่หวาด

ตำบลแม่หวาด เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอธารโต จังหวัดยะลา   หลังจากทางราชการสร้างเขื่อนบางลาง  จึงตั้งชื่อว่าตำบลแม่หวาด ต่อมาในปี พ.ศ. 2518 ตำบลแม่หวาดได้ยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอแต่ได้เปลี่ยนชื่อเป็นกิ่งอำเภอธารโต แยกตำบลแม่หวาดออกเป็นตำบลแม่หวาด ตำบลบ้านแหร ตำบลคีรีเขต ตำบลธารโต
== ชื่อ ==
ชื่อของตำบลแม่หวาดมาจากชื่อคลองมาวัสซึ่งเป็นชื่อเดิมของคลองคอกช้างในปัจจุบัน ตามบันทึกของโรบินซันและแอนนันเดลที่เข้ามาสำรวจทางมานุษยวิทยาและสัตววิทยาในภูมิภาคนี้ในปี ค.ศ 1901 ได้ระบุว่า ชุมชนนี้ตั้งอยู่บนริมแม่น้ำมาวัส  โดยสะกดเป็นภาษาอังกฤษว่า (Sungai Mawas) ซึ่งเป็นคลองที่บรรจบกับแม่น้ำปัตตานี คำว่า "มาวัส" เป็นคำภาษามลายูที่แปลว่า ชะนี หรือ "มาวอ" ในสำเนียงมลายูถิ่นปัตตานี ยังมีความเป็นไปได้อีกอย่างหนึ่งเกี่ยวกับชื่อเดิมของหมู่บ้านนี้ที่อาจมาจากชื่อของกลุ่มโอรังอัสลีกลุ่มจาไฮ ดังที่ปรากฏในรายงานด้านมานุษยวิทยาของจอห์น บรันดท์ที่สำรวจชาวพื้นเมืองบนคาบสมุทรมลายูในบริเวณที่เป็นรอยต่อระหว่างต้นน้ำปัตตานีกับต้นน้ำเปรัค บรันดท์พบว่ามีจาไฮกลุ่มหนึ่งเรียกตัวเองว่า "มาวัส" จาไฮกลุ่มนี้อาศัยอยู่บนเทือกเขาที่เป็นรอยต่อระหว่างเคดะห์ เปรัค และยะลา ในแผนที่ประกอบสนธิสัญญา Anglo-Siamese 1909 พบชื่อหมู่บ้านแห่งนี้อยู่ด้วยโดยสะกดเป็นภาษาอังกฤษว่า Maiwat ซึ่งขัดแย้งกับข้อมูลขององค์การบริหารส่วนตำบลแม่หวาดที่เผยแพร่ในเว็ปไซค์ของหน่วยงานที่ระบุว่า แม่หวาด มาจากชื่อผู้หญิงคนที่ตั้งชื่อหมู่บ้านแห่งนี้ที่มีชื่อว่า "แม่หวาด" ที่ขาดข้อมูลหลักฐานมาสนับสนุนและเป็นเรื่องเล่ามากกว่าข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
ตำบลแม่หวาดอยู่ทางทิศใต้ของอำเภอธารโต มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลบ้านแหร (อำเภอธารโต จังหวัดยะลา) และตำบลเขื่อนบางลาง (อำเภอบันนังสตา จังหวัดยะลา)
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลอัยเยอร์เวง (อำเภอเบตง จังหวัดยะลา)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลกาหลง ตำบลศรีสาคร (อำเภอศรีสาคร จังหวัดนราธิวาส) และตำบลช้างเผือก (อำเภอจะแนะ จังหวัดนราธิวาส)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับมูกิมบายู (เขตบาลิง รัฐเกดะห์ ประเทศมาเลเซีย)
== เขตการปกครอง ==
ตำบลแม่หวาด แบ่งเขตการปกครองเป็น 12 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ 1 บ้านละหาด
หมู่ 2 บ้านวังไทร
หมู่ 3 บ้านกระป๋อง
หมู่ 4 บ้านปะเด็ง
หมู่ 5 บ้านฆอแย (บ้านโต๊ะกูแช)
หมู่ 6 บ้านสันติ 2
หมู่ 7 บ้านคอกช้าง
หมู่ 8 บ้านปาโจแมเราะ
หมู่ 9 บ้านจุฬาภรณ์ 9
หมู่ 10 บ้านในหลง
หมู่ 11 บ้านตาพะเยา
หมู่ 12 บ้านชุมชนพัฒนา
นอกจากนี้ ตำบลแม่หวาดยังประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลคอกช้าง และองค์การบริหารส่วนตำบลแม่หวาด
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลตำบลคอกช้าง
เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลแม่หวาด
แม่หวาด
อำเภอธารโต
คณะเสนาธิการใหญ่ (เยอรมนี)

คณะเสนาธิการใหญ่ (Großer Generalstab) เป็นหน่วยบัญชาการสูงสุดของกองทัพปรัสเซีย และซึ่งต่อมาได้พัฒนาเป็นกองทัพบกจักรวรรดิเยอรมัน รับผิดชอบศึกษาและติดตามสถานการณ์สงครามอย่างต่อเนื่อง รวมถึงการร่างแผนการเคลื่อนกำลังพลหรือปฏิบัติการทางทหาร สถาบันนี้ดำรงอยู่อย่างไม่เป็นทางการตั้งแต่ปีค.ศ. 1806 และได้รับจัดตั้งเป็นองค์กรตามกฎหมายในปีค.ศ. 1814 การคัดเลือกบุคคลเข้ามาทำงานในสถาบันนี้จะพิจารณาจากฝีมือและประสบการณ์มากกว่าเส้นสายหรือฐานะ
สถาบันนี้เป็นองค์กรราชการที่มีความเป็นอิสระจากภาคการเมืองอย่างถึงที่สุด อำนาจจัดการตนเองของสถาบันนี้ถูกบัญญัติเป็นข้อกฎหมายพร้อมกับการรวมชาติเยอรมันในปีค.ศ. 1871 ต่อมาเมื่อเยอรมนีพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สถาบันนี้กลายเป็นแหล่งรวมตัวของพวกทหารเยอรมันสายเหยี่ยว สนธิสัญญาแวร์ซายซึ่งลงนามในวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1919 กำหนดให้ยุบคณะเสนาธิการใหญ่และกรมบัญชาการทหารสูงสุด จอมพลฮินเดินบวร์คจึงลาออกในวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1919 และพลโทเกรอเนอร์ลาออกในวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1919
== รายชื่อผู้นำ ==
=== หัวหน้าคณะเสนาธิการใหญ่ ===
รายชื่อหัวหน้าคณะเสนาธิการใหญ่ (Chef des Großen Generalstabs)
จอมพล เฮ็ลมูท กราฟ ฟ็อน ม็อลท์เคอ – ตั้งแต่ 29 ตุลาคม 1857 ถึง 10 สิงหาคม 1888
พลเอกทหารม้า อัลเฟรท ฟอน วัลเดอร์เซ – ตั้งแต่ 10 สิงหาคม 1888 ถึง 7 กุมภาพันธ์ 1891
พลเอกทหารม้า อัลเฟรท ฟ็อน ชลีฟเฟิน – ตั้งแต่ 7 กัมยายน 1891 ถึง 1 มกราคม 1906
พลเอกอาวุโส เฮ็ลมูท โยฮันเนิส ลูทวิช ฟ็อน ม็อลท์เคอ  – ตั้งแต่ 1 มกราคม 1906 ถึง 14 กันยายน 1914
พลเอกทหารราบ เอริช ฟ็อน ฟัลเคินไฮน์ – ตั้งแต่ 14 กันยายน 1914 ถึง 29 สิงหาคม 1916
จอมพล เพาล์ ฟ็อน ฮินเดินบวร์ค – ตั้งแต่ 29 สิงหาคม 1916 ถึง 3 กรกฎาคม 1919
พลโท วิลเฮ็ล์ม เกรอเนอร์ – ตั้งแต่ 3 กรกฎาคม 1919 ถึง 7 กรกฎาคม 1919 (รักษาการ)
พลตรี ฮันส์ ฟ็อน เซคท์ – ตั้งแต่ 7 กรกฎาคม 1919 ถึง 15 กรกฎาคม 1919
=== เจ้าพนักงานใหญ่ผู้บัญชาการยุทธภัณฑ์ ===
รายชื่อเจ้าพนักงานใหญ่ผู้บัญชาการยุทธภัณฑ์ (Erster Generalquartiermeister) เป็นรองจากหัวหน้าคณะเสนาธิการใหญ่
พลเอกทหารราบ เอริช ลูเดินดอร์ฟ – ตั้งแต่ 29 สิงหาคม 1916 ถึง 26 ตุลาคม 1918
พลโท วิลเฮ็ล์ม เกรอเนอร์ – ตั้งแต่ 30 ตุลาคม 1918 ถึง 15 กรกฎาคม 1919
==อ้างอิง==
กองทัพบกปรัสเซีย
กองทัพบกเยอรมัน
ประวัติศาสตร์การทหารของเยอรมนี
อะมีโบ

อะมีโบ (Amiibo, ) เป็นแพลตฟอร์มของเล่นต่อชีวิตของ นินเท็นโด ประกอบด้วยการสื่อสารสนามใกล้และโพรโทคอลการจัดเก็บข้อมูลเพื่อเชื่อมต่อของเล่นเข้ากับคอนโซลเกม วียู, นินเท็นโด 3DS และ นินเท็นโด สวิตช์ แพลตฟอร์มนี้เปิดตัวในเดือนพฤศจิกายน 2557 รูปของการอัปเดตซอฟต์แวร์ระบบและชุดเครื่องแบบที่ใช้ อะมีโบ เกมแรก ซูเปอร์สแมชบราเธอร์สฟอร์นินเท็นโด 3ดีเอส แอนด์วียู
ผลิตภัณฑ์ที่เปิดตัวในปี พ.ศ. 2557
การคารวะแบบโรม

การคารวะแบบโรม (saluto romano) กระทำได้โดยการยืดแขนจนสุดไปข้างหน้า คว่ำมือลงและนิ้วจรดตรง ในบางวัฒนธรรมแขนจะเอียงขึ้นเป็นมุมเล็กน้อย บ้างก็ตั้งแขนตรงขนานไปกับพื้นดิน ซึ่งในวัฒนธรรมร่วมสมัย คนส่วนจำนวนมากมองการคารวะแบบนี้เป็นสัญลักษณ์ของลัทธิฟาสซิสต์ซึ่งต่างรับรู้กันว่านำเอามาจากขนบธรรมเนียมสมัยกรุงโรมโบราณ อย่างไรก็ตาม เรื่องการคารวะแบบโรมนี้ไม่เคยถูกกล่าวถึงในงานเขียนของนักประวัติศาสตร์โรมันคนใดเลย แต่หลักฐานกลับปรากฏในงานประติมากรรมของโรมัน อาทิรูปสลัก เอากุสตุสแห่งปรีมาปอร์ตา เป็นต้น
ในวัฒนธรรมโรมัน มือข้างขวาถูกใช้เพื่อแสดงถึงความซื่อสัตย์, มิตรภาพ และความภักดี ดั่งเช่นที่กิแกโรเคยระบุว่าอ็อกตาวิอุสได้กล่าวปฏิญาณตนต่อจูเลียส ซีซาร์พร้อมเหยียดมือขวาไปข้างหน้า
ราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ตรงกับช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส ซึ่งเป็นยุคที่ลัทธิสาธารณนิยมและจักรวรรดินิยมกำลังเบ่งบาน จิตรกรฝรั่งเศสนามว่า ฌัก-หลุยส์ ดาวีด ได้นำเอาวัฒนธรรมโรมันหลายๆอย่างไปสะท้อนผ่านงานจิตรกรรมนีโอคลาสสิกของเขา จนในที่สุดเกิดเป็นวัฒนธรรมประชานิยมในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 และต้นศตวรรษที่ 20 ในหลายประเทศยุโรปรวมถึงสหรัฐอเมริกา

ขบวนการฟาสซิสต์ในประเทศอิตาลีได้นำท่าคารวะนี้ไปเป็นสัญลักษณ์เคลื่อนไหว และหลังปีค.ศ. 1923 ก็กลายเป็นท่าคารวะของรัฐบาลฟาสซิสต์ ทั้งอิตาลี, เยอรมนี, ออสเตรีย และรัฐฟาสซิสต์อื่นๆ การที่ท่าทางนี้ถูกนำไปใช้โดยระบอบฟาสซิสต์ทำให้เกิดข้อถกเถียงขึ้นในสหรัฐว่าควรใช้ท่าทางนี้เป็นท่าเคารพธงชาติสหรัฐหรือไม่ ซึ่งในที่สุดรัฐสภาสหรัฐก็ได้ออกกฎหมายยกเลิกท่าคารวะแบบนี้ในปีค.ศ. 1942
== อ้างอิง==
== ดูเพิ่ม ==
การคารวะแบบเบลลามี
การคารวะแบบนาซี
สัญลักษณ์ท่าทาง
การคารวะ
ท่าทางของมือ
การทักทาย
เซนไฮเซอร์

เซนไฮเซอร์ (Sennheiser) เป็นบริษัทด้านโสตทัศนูปกรณ์ของประเทศเยอรมนี โดยมุ่งเน้นออกแบบและผลิตสินค้ากลุ่มไฮไฟ (hifi) ซึ่งรวมถึงไมโครโฟน, หูฟัง, อุปกรณ์โทรศัพท์, เครื่องฟังในอากาศยาน ตลอดจนโปรแกรมโสตทัศน์ทางคอมพิวเตอร์
== ประวัติ ==
เซนไฮเซอร์ก่อตั้งในปีค.ศ. 1945 ไม่กี่สัปดาห์หลังสงครามโลกครั้งที่สองในยุโรปสิ้นสุด ผู้ก่อตั้งคือนายฟริทซ์ เซนไฮเซอร์ (Fritz Sennheiser) พร้อมเพื่อนวิศวกรอีกเจ็ดคนในมหาวิทยาลัยฮันโนเฟอร์ ทั้งแปดคนเป็นผู้ปฏิบัติงานของห้องแลปมหาวิทยาลัยที่ชื่อว่า ลาบอราทอรีอุมเว็นเนอบ็อสเทิล (Laboratorium Wennebostel) ซึ่งตั้งอยู่ในหมู่บ้านเว็นเนอบ็อสเทิล ห้องแลปนี้ถูกย้ายออกมาจากมหาวิทยาลัยในตัวเมืองเพื่อเลี่ยงภัยสงคราม
สินค้าแรกของบริษัทคือเครื่องวัดแรงดันไฟฟ้า (voltmeter) และต่อมาเริ่มผลิตไมโครโฟนในปีค.ศ. 1946 (ซึ่งก็คือรุ่น DM1) เมื่อบริษัทดำเนินกิจการไปราวสิบปีก็สามารถผลิตสินค้าได้หลายอย่าง ทั้งเครื่องมือทางธรณีฟิสิกส์, ไมโครโฟนลดเสียงรบกวน (คือรุ่น DM4), เครื่องแปลงไมโครโฟน, มิกเซอร์, และหูฟังแม่เหล็กขนาดกะทัดรัด บริษัทเปลี่ยนชื่อเป็น เซนไฮเซอร์เอเล็คทรอนิค (Sennheiser electronic) ในปีค.ศ. 1958
เดิมที เซนไฮเซอร์มีโรงงานหนึ่งแห่งนอกเยอรมนี คือที่ทูลลามอร์ในประเทศไอร์แลนด์ (ตั้งแต่ปี 1990) โดยนำเข้าชิ้นส่วนและอุปกรณ์หูฟังส่วนใหญ่จากประเทศในเอเชีย แต่ด้วยภาวะการแข่งขันด้านต้นทุน เซนไฮเซอร์จำยอมต้องย้ายสายการผลิตสินค้าติดตลาดจากประเทศเยอรมนีไปยังประเทศจีนแผ่นดินใหญ่ อย่างไรก็ตาม การผลิตในประเทศจีนพบปัญหามากทั้งความด้อยคุณภาพ, การขนส่ง, ตลอดจนถูกลอกเลียกแบบสินค้าโดยบริษัทคู่ค้า บริษัทจึงย้ายการผลิตในจีนกลับไปยังเยอรมนีในปีค.ศ. 1997 และตัดสินใจเปิดโรงงานเพิ่มที่อัลบูเคอร์คีในสหรัฐ (ตั้งแต่ปี 2000)
==อ้างอิง==
บริษัทของเยอรมนี
ตราสินค้าเยอรมัน
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2488
ยุน ว็อน-โล

ยุน ว็อน-โล (, 1502? - 1547) ขุนนางคนสำคัญและเป็นแกนนำ ฝ่ายยุนเล็ก ในรัชสมัย พระเจ้าชุงจง กษัตริย์องค์ที่ 11 แห่ง ราชวงศ์โชซ็อน เป็นพระเชษฐาหรือพระอนุชาของ พระนางมุนจ็อง พระมเหสีองค์ที่ 3 ของพระเจ้าชุงจงและเป็นพี่ชายหรือน้องชายของ ยุน ว็อน-ฮย็อง อีกหนึ่งแกนนำคนสำคัญของฝ่ายยุนเล็ก
ใน ค.ศ. 1515 พระนางชังกย็อง พระมเหสีองค์ที่ 2 ของพระเจ้าชุงจงมีพระประสูติกาลพระราชโอรสให้กับพระเจ้าชุงจงคือ องค์ชายลีโฮ (ในเวลาต่อมาคือ พระเจ้าอินจง) และสิ้นพระชนม์หลังจากนั้นไม่นาน อีก 2 ปีต่อมาคือใน ค.ศ. 1517 พี่สาวหรือน้องสาวของเขาจึงได้ถวายตัวเป็นพระมเหสีองค์ที่ 3 ของพระเจ้าชุงจงพระนามว่าพระนางมุนจ็อง
ใน ค.ศ. 1534 เมื่อพระนางมุนจ็องมีพระประสูติกาลพระราชโอรสให้กับพระเจ้าชุงจงคือ องค์ชายลีฮวาน (ต่อมาคือ พระเจ้ามย็องจง) ขณะนั้นทั้ง ยุน ว็อน-โล และ ยุน ว็อน-ฮย็อง ได้เข้ารับราชการในราชสำนักทำให้มีการก่อตั้ง ฝ่ายยุนเล็ก ขึ้นมาเพื่อคานอำนาจกับ ฝ่ายยุนใหญ่ ที่ครองอำนาจอยู่ก่อนแล้วกล่าวคือ ฝ่ายยุนใหญ่ เป็นฝ่ายที่สนับสนุนองค์ชายรัชทายาทลีโฮนำโดย ยุนอิม พระมาตุลา (ลุง) ขององค์ชายรัชทายาทเพราะยุนอิมเป็นพระเชษฐาของพระนางชังกย็องพระมารดาขององค์ชายรัชทายาทขณะที่ ฝ่ายยุนเล็ก เป็นฝ่ายที่สนับสนุนองค์ชายลีฮวานซึ่งในเวลาต่อมาได้รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น องค์ชายคย็องว็อน
ใน ค.ศ. 1537 คิม อัน-โร ถูกจับและถูกประทานยาพิษในคดีทุจริตส่งผลให้ยุนอิมเป็นผู้นำฝ่ายยุนใหญ่แต่เพียงผู้เดียว
หลังจากฝ่ายยุนใหญ่หมดอำนาจใน ค.ศ. 1545 ส่งผลให้ฝ่ายยุนเล็กก้าวขึ้นมามีอำนาจในราชสำนัก ยุน ว็อน-ฮย็อง ซึ่งขณะนั้นเป็นอัครมหาเสนาบดีเกิดความหวาดระแวงในตัว ยุน ว็อน-โล ขึ้นมาทำให้ใน ค.ศ. 1547 ยุน ว็อน-โล ถูกจับและถูกประทานยาพิษในที่สุด
ขุนนางเกาหลี
ชาวโชซ็อน
โช ฮ็อน

โช ฮ็อน (조헌, 1544-1592) ขุนนางและผู้นำทางการทหารในเกาหลีในช่วงสงครามอิมจิน. เขาเชื่อว่าญี่ปุ่นภายใต้การนำของ โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ เป็นภัยคุกคามต่อความปลอดภัยของเกาหลีแต่คำเตือนของเขาไม่ได้รับการเอาใจใส่. เมื่อสงครามเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1592 เขานำทหารอาสาต่อต้านผู้รุกรานชาวญี่ปุ่น. เขาถูกฆ่าตายในระหว่าง ยุทธการที่กึมซาน ครั้งที่ 2 ในปี ค.ศ. 1592
== อ้างอิง ==
ขุนนางเกาหลี
ชาวโชซ็อน
พิสูจน์นิยามความรักด้วยหลักวิชาสายวิทย์

พิสูจน์นิยามความรักด้วยหลักวิชาสายวิทย์  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวรักตลก เขียนเรื่องและวาดภาพโดย Alifred Yamamoto เผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์ Comic Meteor ของสำนักพิมพ์ Flex Comix Comic Meteor ตั้งแต่ พ.ศ. 2559 และได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่มแล่ว 5 เล่ม ได้รับการดัดแปลงเป็นละครไลฟ์แอ็กชัน 4 ตอนออกอากาศตั้งแต่วันที่ 1 กันยายนถึงวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2561 และได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์เข้าฉายเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Zero-G ออกอากาศระหว่างเดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2563 ฤดูกาลที่ 2 เริ่มออกอากาศในเดือนเมษายน พ.ศ. 2565
ในประเทศไทย พิสูจน์นิยามความรักด้วยหลักวิชาสายวิทย์ ได้รับลิขสิทธิ์หนังสือการ์ตูนโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์
== ตัวละคร ==
== รูปแบบต่าง ๆ ==
=== หนังสือการ์ตูน ===
=== ละครโทรทัศน์ ===
ละครไลฟ์แอ็กชัน 4 ตอนดัดแปลงจากหนังสือการ์ตูนออกอากาศตั้งแต่วันที่ 1 กันยายนถึงวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2561 ละครกำกับโดยมาซัตสึงุ อาซาฮิ
=== ภาพยนตร์ไลฟ์แอ็กชัน ===
ภาพยนตร์ไลฟ์แอ็กชันดัดแปลงจากหนังสือการ์ตูนเข้าฉายเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 ภาพยนตร์กำกับโดยมาซัตสึงุ อาซาฮิและโทชิฮิโระ ซาโตะ
=== อนิเมะ ===
มีการประกาศดัดแปลงเรื่องพิสูจน์นิยามความรักด้วยหลักวิชาสายวิทย์ในวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2562 อนิเมะผลิตโดยสตูดิโอ Zero-G กำกับโดยโทรุ คิตาฮาระ โดยมีรินโทาโรและมิจิโกะ โยโกเตะเป็นผู้เขียนบท ยูสุเกะ อิโซอุจิเป็นผู้ออกแบบตัวละคร ฮิซาคุนิ, โชอิจิโระ ฮิราตะ, คาโอรุ อตสึกะ, ชูเฮ ทากาฮาชิ, ทาคูมะ โชงิ และยูโกะ ทากาฮาชิรับผิดชอบดนตรีประกอบ อนิเมะเริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2563 ทางสถานีโทรทัศน์  Tokyo MX, BS11, RNC, GTV, GYT, MBS, และ CTC  โซระ อามามิยะร้องเพลงเปิดของอนิเมะชื่อเพลงว่า "PARADOX" ส่วนอากิระ นานาโวะร้องเพลงปิดชื่อเพลงว่า "Turing Love feat. Sou".
== ผลตอบรับ ==
หนังสือการ์ตูนทำยอดจำหน่ายได้มากกว่า 600,000 เล่ม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการของหนังสือการ์ตูน 
เว็บไซต์ทางการของไลฟ์แอ็กชัน  
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ 
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2559
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2563
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม
ซีโร-จี
รักพิมพ์
สำนักงานกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง

สำนักงานกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง (Oil Fuel Fund Office) หน่วยงานของรัฐที่เป็นนิติบุคคลและอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน
== ประวัติ ==
สำนักงานกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิงก่อตั้งขึ้นเมื่อวันอังคารที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2562 ตามมาตรา 18 แห่ง พระราชบัญญัติกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. ๒๕๖๒  แทนที่ สถาบันบริหารกองทุนพลังงาน (องค์การมหาชน) ที่ถูกยุบไป  โดยมีผู้อำนวยการสำนักงานกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิงเป็นผู้บังคับบัญชาสูงสุด
== หน้าที่และอำนาจ ==
สำนักงานกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิงมีหน้าที่และอำนาจตามมาตรา ๑๙ ดังต่อไปนี้
(๑) รับผิดชอบงานธุรการของคณะกรรมการและคณะอนุกรรมการ
(๒) จัดทำแผนรองรับวิกฤตการณ์ด้านน้ำมันเชื้อเพลิงและแผนยุทธศาสตร์กองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง รวมทั้งรายงานผลการประเมินการปฏิบัติงานและการเสนอแนะมาตรการแก้ไขปัญหาอุุปสรรคการปฏิบัติการตามแผนดังกล่าวเสนอต่อคณะกรรมการ
(๓) กู้ยืมเงินตามมาตรา  ๒๖
(๔) เสนอแผนการเงินและงบประมาณประจำปีต่อคณะกรรมการ
(๕) จัดทำรายงานประจำปีและความเห็นเกี่ยวกับปัญหาและอุปสรรคในการดำเนินงานด้านต่าง ๆ ของสำนักงาน รวมทั้งรายงานการเงินและบัญชี เสนอต่อคณะกรรมการ
(๖) ถือกรรมสิทธิ์ มีสิทธิครอบครอง และมีทรัพย์สินใด ๆ
(๗) ก่อตั้งสิทธิหรือทำนิติกรรมเกี่ยวกับทรัพย์สิน
(๘) ดำเนินคดีทางแพ่ง ทางอาญา และทางปกครอง ที่เกี่ยวกับการดำเนินงานของกองทุนหรือการบริหารกองทุนและกิจการอื่นที่เกี่ยวกับหรือเกี่ยวเนื่องกับการจัดการกิจการของกองทุน
(๙) ปฏิบัติการตามที่คณะรัฐมนตรี รัฐมนตรี คณะกรรมการนโยบายพลังงานแห่งชาติ หรือคณะกรรมการมอบหมาย
(๑๐) ปฏิบัติการอื่นใดที่กฎหมายกำหนดให้เป็นหน้าที่ของสำนักงาน
== คณะกรรมการบริหารกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง ==
ตามมาตรา ๙ ของพระราชบัญญัติกำหนดให้มีคณะกรรมการคณะหนึ่งเรียกว่า "คณะกรรมการบริหารกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง" ประกอบด้วย
(๑) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน เป็นประธานกรรมการ
(๒) ปลัดกระทรวงพลังงาน เป็นรองประธานกรรมการ
(๓) กรรมการโดยตำแหน่ง ได้แก่
ปลัดกระทรวงการคลัง
ปลัดกระทรวงคมนาคม
ปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม
เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา
อธิบดีกรมการค้าภายใน
อธิบดีกรมธุรกิจพลังงาน
อธิบดีกรมบัญชีกลาง
ผู้อำนวยการสำนักงานนโยบายและแผนพลังงาน
(๔) กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวนสี่คน ซึ่งคณะรัฐมนตรีแต่งตั้งจากผู้มีความรู้ ความเชี่ยวชาญ และประสบการณ์ในด้านการเงินและด้านธุรกิจน้ำมันเชื้อเพลิง อย่างน้อยด้านละหนึ่งคน หรือด้านอื่นที่เกี่ยวข้องและเป็นประโยชน์ต่อการดำเนินงานของกองทุน
ให้ผู้อำนวยการเป็นกรรมการและเลขานุการ และให้ผู้อำนวยการแต่งตั้งเจ้าหน้าที่สำนักงานเป็นผู้ช่วยเลขานุการ
การแต่งตั้งกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิตาม (๔) ให้ดำเนินการสรรหาตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่คณะกรรมการกำหนด
== อ้างอิง ==
กระทรวงพลังงาน
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2562