pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
แนวซีคฟรีท

คำว่า แนวซีคฟรีท หมายถึงแนวป้องกันของเยอรมันสองแนวที่มีความแตกต่าง ครั้งหนึ่งในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและอีกครั้งในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
แต่เดิมเป็นแนวป้อมปราการและการป้องกันรถถังที่ถูกสร้างขึ้นโดยเยอรมันในทางภาคเหนือของฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1916-17 ได้เป็นที่รู้จักกันในภาษาเยอรมันคือ Siegfriedstellung ("ตำแหน่งแนวซีคฟรีท") พวกบริติชได้เรียกอีกอย่างว่า "แนวฮินเดินบวร์ค" ชื่อที่ถูกนำมาใช้โดยส่วนที่เหลือของฝ่ายสัมพันธมิตร
ภายหลังสงครามโลกครั้งหนึ่ง ป้อมปราการเยอรมนีที่อยู่ทางด้านตะวันออกของแม่น้ำไรน์จะต้องถูกทำลายเนื่องจากสนธิสัญญาแวร์ซาย.
ในช่วงครั้งที่สอง ยังได้เป็นที่รู้จักกันในเยอรมันคือ กำแพงตะวันตก แต่ได้ถูกเรียกโดยฝ่ายสัมพันธมิตรว่า แนวซีคฟรีท ถูกสร้างขึ้นทางด้านตะวันออกที่ไกลออกไปในปี ค.ศ. 1930 อยู่ฝั่งตรงข้ามกับแนวแมกิโนต์ของฝรั่งเศส แนวนี้ได้ทอดยาวไปกว่า 630 กิโลเมตร(390 ไมล์) และมีจุดเด่นด้วยบังเกอร์กว่า 18,000 แห่ง, อุโมงค์ และแท่งหินดักรถถัง เครือข่ายของโครงสร้างการป้องกันได้ลากยาวตั้งแต่เคลเวอตรงพรมแดนติดกับเนเธอร์แลนด์, ลงมาตามพรมแดนตะวันตกของอดีตจักรวรรดิเยอรมันจนถึงเมืองไวล์อัมไรน์ตรงพรมแดนติดกับสวิตเซอร์แลนด์ ได้ถูกวางแผนในปี ค.ศ. 1936 และสร้างขึ้นในระหว่างปีค.ศ. 1938 และ 1940
ตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 1944 ถึง เดือนมีนาคม ค.ศ. 1945 แนวซีคฟรีทได้ถูกตีแตกด้วยการรุกของฝ่ายสัมพันธมิตรขนาดใหญ่
== อ้างอิง ==
BunkerBlog: All about German fortifications 1933-1945
Bunkersite.com: About bunkers built by the Germans during 1933-1945 in the whole of Europe
http://www.westwallmuseum-irrel.de/
German Doctrine of the Stabilized Front, Report by US Military Intelligence Division, August 1943
Bunkers in Europe (include: Siegfried Line)
Pillbox Warfare in the Siegfried Line
Storming Simserhof near Bitche - 1944
Photos of the Siegfried Line
»You enter Germany: Bloody Huertgen and the Siegfried Line« – Documentary by Achim Konejung and Aribert Weis; 2007
Der Weltkrieg war vor deiner Tuer - The little Siegfried line (German: WMTS Wetterau-Main-Tauber-Stellung) in the east of the Siegfried line
A film clip ALLIES PIERCE SIEGFRIED LINE ETC. (1944) is available at the Internet Archive
แนวป้องกัน
นาซีเยอรมนี
ช้างพุ่มไม้แอฟริกา

ช้างพุ่มไม้แอฟริกา หรือ ช้างสะวันนาแอฟริกา (African bush elephant, African savanna elephant; ) หรือที่นิยมเรียกกันว่า ช้างแอฟริกา หรือ ช้างแอฟริกัน เป็นช้างชนิดหนึ่งที่ยังดำรงเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน
ช้างพุ่มไม้แอฟริกา นับเป็นช้างขนาดใหญ่ที่สุด และถือเป็นสัตว์บกและสัตว์กินพืชที่ใหญ่และหนักที่สุดในโลกอีกด้วย 
ช้างพุ่มไม้แอฟริกา เดิมเคยถูกจัดเป็นชนิดเดียวกับช้างป่าแอฟริกา (L. cyclotis) โดยเป็นชนิดย่อยของกันและกัน ก่อนที่จะแยกออกจากกันในปี ค.ศ. 2010 จากการศึกษาทางดีเอ็นเอ โดยช้างพุ่มไม้แอฟริกานั้นมีขนาดลำตัวที่ใหญ่กว่า ล่ำสันกว่า แพร่กระจายพันธุ์ได้กว้างกว่า โดยกระจายพันธุ์ตั้งแต่ตอนใต้ของทะเลทรายสะฮาราลงไป รวมถึงมีพฤติกรรมการอยู่อาศัยที่แตกต่างออกไปด้วย กล่าวคือ  จะอาศัยอยู่ตามทุ่งโล่งหรือตามพุ่มไม้ต่าง ๆ มากกว่าป่าทึบ เป็นสัตว์ที่ไม่กลัวแดดและความร้อน หากินและอพยพได้ทั้งกลางวันและกลางคืน
ช้างพุ่มไม้แอฟริกา อาจจะมีความสูงถึงเกือบ 4 เมตร เมื่อวัดจากเท้าถึงหัวไหล่ แต่โดยเฉลี่ยทั่วไปจะมีความสูงประมาณ 3.3 เมตร น้ำหนักประมาณ 5.5 ตัน ขณะที่ตัวเมียจะมีขนาดเล็กลงมากว่าหน่อย คือ สูง 2.8 เมตร และมีน้ำหนัก 3.7 ตันโดยเฉลี่ย ขณะที่มีงายาวได้ถึง 20 นิ้ว น้ำหนักงา 200 ปอนด์ มีงาทั้งตัวผู้และตัวเมีย แต่งาของตัวผู้จะสั้นและอวบใหญ่กว่า ส่วนงาของตัวเมียจะยาวกว่า แต่มีความเรียวบางกว่า เท้าหน้ามี 4 เล็บ และเท้าหลังมี 3 เล็บ มีอายุขัยโดยเฉลี่ย 50 ปี นับว่าน้อยกว่าช้างเอเชีย
ช้างพุ่มไม้แอฟริกา จะอยู่รวมกันเป็นฝูง มีตัวเมียที่อาวุโสสูงสุดเป็นจ่าฝูง เป็นตัวนำพาสมาชิกในฝูงตัวอื่น ๆ ขณะที่ตัวผู้ที่โตเต็มที่มักจะออกไปอยู่เองเป็นอิสระ ช้างพุ่มไม้แอฟริกามีอุปนิสัยดุร้าย ก้าวร้าวมากกว่าช้างเอเชีย จึงฝึกให้เชื่องได้ยากกว่า มีเพียงไม่กี่ตัวเท่านั้นที่สามารถฝึกให้เชื่อฟังมนุษย์ได้ โดยปกติ ตัวเมียจะเป็นอันตรายมากกว่าตัวผู้ อาจเป็นเพราะต้องดูแลปกป้องลูกช้าง และสมาชิกในฝูงกว่า แต่ช้างตัวผู้ที่โตเต็มที่สามารถฆ่าสัตว์ใหญ่แม้กระทั่งแรดได้ ทั้ง ๆ ที่แรดมิได้เป็นสัตว์ที่คุกคามเลย แต่เป็นเพราะมาจากความก้าวร้าว
ในแต่ละปี ช้างพุ่มไม้แอฟริกา จะบุกรุกและทำลายบ้านเรือนของชาวพื้นเมืองแอฟริกัน เพราะพื้นที่อยู่อาศัยและทำการเกษตรของมนุษย์กับช้างทับซ้อนกัน มีผู้ถูกฆ่ามากกว่า 500 คน โดยก่อนที่จะบุกรุก ช้างพุ่มไม้แอฟริกาจะทำการชูงวง ที่มีกล้ามเนื้อมากกว่า 100,000 มัด เต็มไปด้วยพละกำลัง และกางหูออก เมื่อจะวิ่งเข้าใส่ จะทำการย่อเข่าลงมาเล็กน้อย แม้จะมีขนาดลำตัวใหญ่ที่ใหญ่โต แต่ก็สามารถวิ่งได้เร็วกว่ามนุษย์ โดยวิ่งได้เร็วถึง 30 ไมล์/ชั่วโมง
ปัจจุบัน มีรายงานการพบช้างพุ่มไม้แอฟริการ้อยละ 30 ที่ไม่มีงา แต่ช้างที่ไม่มีงานั้นกลับดุร้าย และอันตรายยิ่งกว่าช้างที่มีงา โดยจะพุ่งเข้าใส่เลยทันที สันนิษฐานว่าเป็นเพราะพันธุกรรมตกทอดกันมา จากการถูกมนุษย์ล่าเอางา
== หมายเหตุ ==
==อ้างอิง==
==อ่านเพิ่ม==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Elephant Information Repository  – An in-depth resource on elephants
ARKive – images and movies of the African Bush Elephant (Loxodonta africana)
BBC Wildlife Finder – Clips from the BBC archive, news stories and sound files of the African Bush Elephant
View the elephant genome on Ensembl
People Not Poaching: The Communities and IWT Learning Platform
ช้าง
สัตว์ที่พบในทวีปแอฟริกา
มนต์ดำ ศ.วีระพล

มนต์ดำ ศ.วีระพล  เกิดวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2536 ที่ตำบลกุแหระ อำเภอทุ่งใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นนักมวยไทยชาวไทย ผู้เป็นนักมวยเข่าเพียงคนเดียวที่สามารถเป็นฝ่ายชนะสองคม ศักดิ์หอมศีล มาแล้ว 3 ครั้ง และได้รับการยอมรับจากค่ายมวยศักดิ์หอมศีล วันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2554 มนต์ดำเข้าแข่งขันคู่เอกศึกวันมิตรชัย ที่เวทีมวยราชดำเนิน ที่ซึ่งเขาเป็นฝ่ายชนะน็อกฤทธิเทวดา สิทธิกุล ในยกที่ 4 
มนต์ดำได้รับการจัดให้เป็นหนึ่งในนักมวยระดับแถวหน้าของประเทศไทย และได้รับเลือกเข้าแข่งขันรายการศึกวันสถาปนา 67 ปี เวทีราชดำเนิน ซึ่งจัดขึ้น ณ วันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2555 โดยได้พบกับคู่ชกอย่างศรนารายณ์ ส.สมหมาย และมนต์ดำเป็นฝ่ายชนะคะแนน
== ประวัติ ==
มนต์ดำ ศ.วีระพล มีชื่อจริงคือ อนุ ศรีเทพ เป็นบุตรของนายมิตร และนางประภา ศรีเทพ เขาชกมวยครั้งแรกโดยใช้ชื่อ มนต์ดำ เกียรติห้วยกลาง เมื่ออายุ 7 ปี และเป็นนักศึกษาสาขาเทคนิคคอมพิวเตอร์ วิทยาลัยเทคโนโลยีพระรามหก ปัจจุบันมีค่าตัวที่ 70,000 บาท โดยมี วีระพล แป้นช่วย (หมู ภูเก็ต) เป็นหัวหน้าคณะ และชัยสิทธิ์ คงเกียรติก้อง (เฮง ศักดิ์ชัยสิทธิ์) เป็นผู้ให้การสนับสนุน
มนต์ดำ ศ.วีระพล เป็นนักมวยไทยที่เข้าแข่งขันในคู่เอกหลายรายการ อาทิ วันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2555 มนต์ดำเข้าแข่งขันคู่เอกนำรายการศึกวันมิตรชัย ณ เวทีมวยราชดำเนิน ซึ่งเขาเป็นฝ่ายแพ้คะแนนต่ออีที เพชรสมนึก ที่คะแนน 49-48  วันที่ 19 มิถุนายน มนต์ดำเข้าแข่งขันคู่เอกของรายการศึกเพชรยินดี ที่เวทีมวยลุมพินี โดยการแข่งขันครั้งนี้เป็นการแข่งขันการกุศลเพื่อจัดตั้งกองทุนครูเก่าและสนับสนุนสโมสรฟุตบอลกรุงเทพคริสเตียน ซึ่งมนต์ดำได้พบกับคู่ชกอย่างแสงมรกต ท.มโนธรรมรักษา วันที่ 12 กรกฎาคม มนต์ดำเข้าแข่งขันคู่เอกนำรายการศึกวันมิตรชัย ที่เวทีมวยราชดำเนิน โดยได้พบกับซุปเปอร์เล็ก ว.สังข์ประไพ ซึ่งทั้งคู่มีโอกาสแพ้ชนะพอกัน และมนต์ดำเป็นฝ่ายชนะคะแนนขาด วันที่ 31 สิงหาคม มนต์ดำเข้าแข่งขันคู่เอกในรายการศึกวันวีระพล ที่เวทีมวยลุมพินีโดยได้พบกับโชคนำชัย ศิษย์จ่ากุ้ง และมนต์ดำเป็นฝ่ายชนะคะแนนขาด วันที่ 26 กันยายน มนต์ดำเข้าแข่งขันคู่รองของรายการศึกวันกิ่งทอง ที่เวทีมวยราชดำเนิน โดยได้พบกับสองคม ศักดิ์หอมศีล ในพิกัด 116 ปอนด์ จากการแข่งขันครั้งดังกล่าว มนต์ดำเป็นฝ่ายชนะคะแนนขาด วันที่ 23 พฤศจิกายน มนต์ดำเข้าแข่งขันคู่เอกของรายการศึกเพชรยินดี ที่เวทีมวยลุมพินี โดยได้พบกับเอกมงคล ไก่ย่างห้าดาวยิม ซึ่งมนต์ดำเป็นฝ่ายชนะคะแนน
== สถิติการชก ==
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ประเทศไทยรุ่นมินิฟลายเวท
แชมป์ประเทศไทยรุ่นฟลายเวท
แชมป์มวยไทยรุ่นแบนตั้มเวท เวทีมวยลุมพินี
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Mondam S.Weerapol 1.jpg|ในศึกวันสถาปนา 67 ปี เวทีราชดำเนิน
ไฟล์:Mondam S.Weerapol 2.jpg|มนต์ดำไหว้ครู 4 ทิศ
ไฟล์:Mondam S.Weerapol 4.jpg|ขณะทำพิธีไหว้ครู
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักมวยไทยชาวไทย
บุคคลจากอำเภอทุ่งใหญ่
ฟรีดริช เพาลุส

ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม แอ็นสท์ เพาลุส (Friedrich Wilhelm Ernst Paulus; 23 กันยายน ค.ศ. 1890 - 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1957) เป็นนายทหารในกองทัพเยอรมันตั้งแต่ ค.ศ. 1910 ถึง 1945 เขาได้รับยศจอมพลระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง และเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดจากการบังคับบัญชาการบุกสตาลินกราดของกองทัพที่ 6 ระหว่างปฏิบัติการสีน้ำเงินใน ค.ศ. 1942 ยุทธการนั้นสิ้นสุดลงด้วยความหายนะสำหรับนาซีเยอรมนี เมื่อทหาร 270,000 นาย ของแวร์มัคท์ พันธมิตรอักษะประเทศ และกองกำลังอาสาสมัครถูกโอบล้อมและพิชิตในการตีโต้ตอบขนานใหญ่ของสหภาพโซเวียตในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1942 โดยมีกำลังพลสูญเสียสูงถึง 740,000 นาย
เพาลุสยอมจำนนต่อกองกำลังโซเวียตในสตาลินกราดเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1943 หนึ่งวันให้หลังเขาได้รับการเลื่อนยศเป็นจอมพลโดยอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ฮิตเลอร์คาดหวังให้เพาลุสทำอัตวินิบาตกรรม โดยอ้างว่าไม่มีประวัติว่าจอมพลเยอรมันคนใดเคยถูกจับเป็น ขณะอยู่ในการควบคุมตัวของสหภาพโซเวียตระหว่างสงคราม เพาลุสกลายมาเป็นนักวิจารณ์ระบอบนาซีและเข้าร่วมคณะกรรมาธิการแห่งชาติเพื่อการปลดปล่อยเยอรมนีซึ่งสหภาพโซเวียตให้การสนับสนุน เขาไม่ได้รับการปล่อยตัวกระทั่ง ค.ศ. 1953
นาซี
จอมพลแห่งไรช์ที่สาม
ทหารชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
เชลยศึกสงครามโลกครั้งที่สองชาวเยอรมันที่ถูกจับโดยสหภาพโซเวียต
บุคคลจากรัฐเฮ็สเซิน
ฟูจิกาวางูจิโกะ

ฟูจิกาวางูจิโกะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอมินามิสึรุ จังหวัดยามานาชิ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 มิถุนายน 2019 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 26,542 คน 10,618 ครัวเรือน ความหนาแน่น 170 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 
== ภูมิศาสตร์ ==

ฟูจิกาวางูจิโกะตั้งอยู่ทางตอนใต้ของจังหวัดยามานาชิ บริเวณเชิงภูเขาไฟฟูจิ ใกล้กับทะเลสาบคาวางูจิ หนึ่งในทะเลสาบฟูจิทั้งห้า
=== เทศบาลข้างเคียง ===
จังหวัดยามานาชิ
* นครโอตสึกิ
* นครสึรุ
* นครฟูจิโยชิดะ
* นครฟูเอฟูกิ
* นครโคฟุ
* อำเภอมินามิสึรุ
** เมืองนิชิกัตสึระ
** หมู่บ้านนารูซาวะ
* อำเภอมินามิโกมะ
** เมืองมิโนบุ
จังหวัดชิซูโอกะ
* นครฟูจิโนมิยะ
=== ภูมิอากาศ ===
ฟูจิกาวางูจิโกะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นทวีป (เคิพเพิน: Dfa อาณาเขตติดกับ Dfb) ซึ่งมีติดกับเขตภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (เคิพเพิน: Cfa) และภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร (เคิพเพิน: Cfb) อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในฟูจิกาวางูจิโกะคือ 10.3&nbsp;°C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1663&nbsp;มม. โดยมีเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด
== ประวัติศาสตร์ ==
พื้นที่รอบทะเลสาบคาวางูจิมีผู้คนอาศัยอยู่มาตั้งแต่ยุคโจมงเป็นอย่างน้อย พื้นที่นี้ตั้งอยู่บนถนนที่เชื่อมระหว่างแคว้นคาอิกับแคว้นซูรูงะ และมีการกล่าวถึงในบันทึกยุคเฮอังซึ่งบันทึกการปะทุของภูเขาไฟฟูจิเมื่อ ค.ศ. 864 ในยุคเอโดะนั้นทั้งหมดของแคว้นคาอิเป็นดินแดนเท็นเรียวอยู่ภายใต้การควบคุมโดยตรงของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ในช่วงการปฏิรูปที่ดินในยุคเมจิตอนต้นเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 1889 พื้นที่ดังกล่าวอยู่ภายใต้เขตอำนาจของอำเภอมินามิสึรุ จังหวัดยามานาชิ
เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน 2003 เมืองคาวางูจิโกะ หมู่บ้านคัตสึยามะ และหมู่บ้านอาชิวาดะ ได้รวมกันเป็นเมืองใหม่ชื่อว่าฟูจิกาวางูจิโกะ สำนักงานใหญ่ของลิทธิโอมชินริเกียวตั้งอยู่ในหมู่บ้านคามิกูอิชิกิ ซึ่งพื้นที่ส่วนใหญ่ของหมู่บ้านนี้ถูกยุบรวมเข้ากับเมืองฟูจิกาวางูจิโกะเมื่อวันที่ 1 มีนาคม 2006
== การศึกษา ==
ฟูจิกาวางูจิโกะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 8 แห่ง โรงเรียนมัธยมต้น 2 แห่ง และโรงเรียนเอกชน ได้แก่ โรงเรียนประถม 1 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง ฟูจิกาวางูจิโกะมีโรงเรียนมัธยมปลาย 1 แห่งที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาประจำจังหวัดยามานาชิ นอกจากนี้ ยังมีมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์สุขภาพ  ซึ่งเป็นโรงเรียนการแพทย์เอกชนที่ตั้งอยู่ในฟูจิกาวางูจิโกะ
== การขนส่ง ==
=== ทางรถไฟ ===
20px สายฟูจิคีวโก
*  – 
=== ทางหลวง ===
  ทางด่วนชูโอ
== สถานที่ท่องเที่ยว ==
ทะเลสาบฟูจิทั้งห้า
เสียงนกป่าที่ทะเลสาบไซ ซึ่งได้รับการกำหนดให้เป็นหนึ่งใน 100 ทัศนียภาพเสียงของญี่ปุ่น (100 Soundscapes of Japan) โดยกระทรวงสิ่งแวดล้อม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ 
เมืองในจังหวัดยามานาชิ
เซอร์จัน เจกานอวิช

เซอร์จัน เจกานอวิช (Срђан Ђекановић; Srdjan Djekanović) เกิดวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1983 ในเบลเกรด เป็นนักฟุตบอลอาชีพผู้เกษียณตัวชาวแคนาดาที่เกิดในประเทศเซอร์เบีย และเขายังเล่นในระดับนานาประเทศสำหรับแคนาดา
ปัจจุบัน เจกานอวิชทำหน้าที่เป็นตัวแทนผู้เล่นในบริษัทภาคีการจัดการกีฬา รวมถึงเป็นผู้อำนวยการและหัวหน้าโค้ชของโรงเรียนกีฬาฟุตบอลพรีโม, เป็นผู้ช่วยและผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูในหลักสูตรฟุตบอลชายของมหาวิทยาลัยบริติชโคลัมเบีย และเป็นหัวหน้าโค้ชของเอชพีแอล (ไฮเพอร์ฟอร์แมนซ์ลีก) ทีมฟิวชันเอฟซี ยู17 ซึ่งมาจากแวนคูเวอร์ รัฐบริติชโคลัมเบีย
== ผลงาน ==
==== ระดับอาชีพในยุโรป ====
เจกานอวิชมีผลงานในสโมสรระดับอาชีพ ซึ่งได้แก่ เซมุน, ซีเมจ, แรดนิคกีโอเบรโนวัค และเซเลซนิการ์บีโอการ์ดในประเทศเซอร์เบียตั้งแต่ ค.ศ. 2001-2004
==== อเมริกาเหนือ ====
เจกานอวิชเล่นในสองฤดูกาลของฟุตบอลวิทยาลัยให้แก่มหาวิทยาลัยบริติชโคลัมเบีย ที่ซึ่งทีมของเขาได้รับรางวัลชิงแชมป์แห่งชาติซีไอเอสใน ค.ศ. 2005 ในขณะเดียวกันเขาเล่นให้แก่แวนคูเวอร์ไวท์แคพส์เอฟซี ที่ซึ่งทีมของเขาชนะรายการชิงแชมป์ยูเอสแอลเฟิร์สดิวิชันใน ค.ศ. 2006
วันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 2007 เจกานอวิชเริ่มแข่งในรายการลีกเอ็มแอลเอสเป็นครั้งแรกในตำแหน่งประตูเมื่อครั้งที่แข่งกับทีมโคโลราโดราปิดส์ เขาได้ร่วมทำสถิติชัยชนะครั้งแรกกับทีมโทรอนโตเอฟซีของเขาซึ่งเป็นฝ่ายชนะ 2-1 ประตู และเขาได้รับการบันทึกสถิติผลงานเป็นครั้งแรกในวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2007 เมื่อครั้งที่โทรอนโตเอฟซีเป็นฝ่ายมีชัยเหนือเอฟซีดัลลัสที่ 4-0 ประตู โทรอนโตเอฟซีได้จบฤดูกาล 2007 ด้วยการการบันทึกสถิติผลงานที่ชนะ 6 แพ้ 17 เสมอ 7 ในขณะที่สถิติผลงานเมื่อครั้งที่เจกานอวิชร่วมทีมอยู่ที่ชนะ 2 แพ้ 3 เสมอ 2 ซึ่งมีการทำประตูโดยเฉลี่ยที่ 1.28 ครั้ง ทั้งยังจัดได้ว่าดีที่สุดสำหรับทีม เจกานอวิชยังทำหน้าที่สำรองให้แก่ทีม 10 เกมการแข่งขันในฤดูกาล 2007 ร่วมกับโทรอนโตเอฟซี โดยเขาไม่ยอมให้ทำประตูใน 6 เกมสุดท้ายเมื่อครั้งที่เป็นตัวสำรอง
หลังจากฤดูกาลลีกเอ็มแอลเอส 2007 เขาก็ได้หวนกลับไปร่วมกับยูบีซีและเป็นตัวตั้งรับในการแข่งขันชิงแชมป์ระดับชาติของรายการอื่น ๆ วันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 เจกานอวิชได้เซ็นสัญญากับทีมเก่าของเขานั่นคือแวนคูเวอร์ไวท์แคพส์เอฟซี วันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 2008 เจกานอวิชได้รับการเปิดตัวโดยไวท์แคพส์ ภายหลังการออกจากทีมไวท์แคพส์ เจกานอวิชได้รับการเชื่อมต่อสำหรับการย้ายไปยังฮุสตันไดนาโมของลีกเอ็มแอลเอส
เขาหวนกลับไปอยู่กับยูบีซีธันเดอร์เบิร์ดในช่วงเวลาสั้น ๆ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2008 ส่วนในวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 2009 เขาได้เซ็นสัญญากับมอนทรีออลอิมแพค
==== ระหว่างประเทศ ====
แม้เขาจะเกิดในยูโกสลาเวีย แต่เจกานอวิชก็ได้โอนสัญชาติมาเป็นพลเมืองของประเทศแคนาดา เขาได้ปราฏตัวสามครั้งในแคนาดา ยู-20 ปีใน ค.ศ. 2003 และได้รับการเรียกตัวไปยังรุ่นซีเนียร์เมื่อครั้งที่พบกับทีมชาติจาเมกาเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2010 แต่ยังคงอยู่บนม้านั่ง
== เกียรติประวัติ ==
==== มอนทรีออลอิมแพค ====
ชิงแชมป์ยูเอสแอลเฟิร์สดิวิชัน (1): ค.ศ. 2009
==== แวนคูเวอร์ไวท์แคพส์ ====
ชิงแชมป์ยูเอสแอลเฟิร์สดิวิชัน (1): ค.ศ. 2006
==== ยูบีซีธันเดอร์เบิร์ด ====
ชิงแชมป์กีฬานานามหาวิทยาลัยแคนาดาซีไอเอส (2): ค.ศ. 2007
ชิงแชมป์กีฬานานามหาวิทยาลัยแคนาดาซีไอเอส (1): ค.ศ. 2005
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official site
Montreal Impact bio 
UBC profile 
Canadasoccer.com profile 
นักฟุตบอลชาวแคนาดา
ผู้รักษาประตูฟุตบอล
นักฟุตบอลชาวเซอร์เบีย
ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูฟุตบอล
สลิปเปอร์

สลิปเปอร์ คือ รองเท้าแตะสวมใส่ลำลองภายในบ้าน ที่พักอาศัย หรือที่ทำงานบางแห่ง สลิปเปอร์มีส่วนประกอบที่ทำจากผ้าและพื้นรองเท้าอาจเป็นพื้นยางหรือพื้นยางพาราก็ได้ โดยตัวรองเท้ามีความนุ่มและเบา สวมใส่สบาย สลิปเปอร์มีหลายรูปแบบ เช่น แบบหัวปิด หัวเปิด แบบหุ้มส้น เป็นต้น
รองเท้า
ฟูเอฟูกิ

ฟูเอฟูกิ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัดยามานาชิ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2023 มีจำนวนประชากร 70,297 คน มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 201.92 ตารางกิโลเมตร โดยพื้นที่ครึ่งหนึ่งเป็นป่าไม้
เมืองนี้ยังเป็นเมืองต้นแบบให้กับเกมเพอร์โซนา 4 โดยใช้ชื่อเมืองว่า อินาบะ

== ภูมิศาสตร์ ==
=== เทศบาลข้างเคียง ===
จังหวัดยามานาชิ
* นครโคฟุ
* นครยามานาชิ
* นครโคชู
* นครโอตสึกิ
* อำเภอมินามิสึรุ: เมืองฟูจิกาวางูจิโกะ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นครในจังหวัดยามานาชิ
พรินซิพาลิตี

พรินซิพาลิตี (Principality) หรือ พรินซ์ดอม (Princedom)  เป็นราชรัฐประเภทหนึ่ง สามารถเป็นได้ทั้งเขตปกครองตนเองที่มีราชาธิปไตย หรือรัฐเอกราชที่ปกครองโดยเจ้าชายพระประมุข พรินซิพาลิตีที่ยังคงอยุ่ในปัจจุบัน ได้แก่ ลีชเทินชไตน์ โมนาโก และอันดอร์รา
== อ้างอิง==
ราชาธิปไตย
พรินซิพาลิตี
เอเวอรีติงแอทวันซ์

เอเวอรีติงแอทวันซ์ (Everything at Once) เป็นซิงเกิลล่าสุดของเล็งกา จากอัลบั้ม ทู ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 และเพลงนี้ได้ใช้ประกอบโฆษณาวินโดวส์ 8
==วางจำหน่าย==
เพลงนี้ถูกปล่อยออกมาเป็นซิงเกิลโปรโมตชุดที่ 2 ของอัลบั้มในปี พ.ศ 2554 แต่ต่อมาได้เปิดตัวเป็นซิงเกิลอย่างเป็นทางการในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ 2555
==รายชื่อเพลง==
==ชาร์ต==
===ชาร์ตประจำสัปดาห์===
{|class="wikitable sortable"
!ชาร์ต (2012–13)
!อันดับสูงสุด
|-
|-
|-
|-
|Canada (Canadian Hot 100)
|align="center"|69
|-
|
|-
|-
|-
|Germany (Airplay Chart)
|align="center"|1
|-
|-
|Ireland (IRMA)
|align="center"|63
|-
|-
|-
|-
|Ukraine (FDR)
| align=center|4
|-
|UK Singles (The Official Charts Company)
|align="center"|69
|}
===ชาร์ตประจำปี===
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูล==
Everything At Once, Chordguitar
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2555
เพลงของเล็งกา
จิตตคหบดี

จิตตคหบดี เป็นมหาอุบาสกคนสำคัญในสมัย พุทธกาล ถือกำเนิดในตระกูลของเศรษฐีที่ นครมัจฉิกาสณฑ์ แคว้นมคธ โดยท่านมีชื่อเมื่อแรกเกิดว่า จิตตกุมาร ที่แปลว่า กุมารผู้ทำให้เกิดความวิจิตร เพราะวันที่ท่านเกิดได้มีเหตุอัศจรรย์ คือมีฝนดอกไม้ทิพย์ตกลงมาทั่วนคร
วันหนึ่ง พระมหานามะ หนึ่งใน ปัญจวัคคีย์ ได้จาริกมายังนครมัจฉิกาสณฑ์  จิตตคหบดีได้พบพระมหานามะจึงเกิดความเลื่อมใส จึงได้นิมนต์มายังเรือนของตนพร้อมกับถวายภัตตาหาร  เมื่อพระมหานามะฉันเสร็จจึงได้นิมนต์ท่านไปยัง สวนอัมพาฏกวัน หรือสวนมะกอก เพื่อถวายเป็นพระอาราม  ต่อมาจิตตคหบดีได้บรรลุเป็นโสดาบัน  พระมหานามะได้จาริกไปที่อื่นโดยมอบหมายให้พระสุธรรม เป็นผู้ดูแลอารามแห่งนี้แทน
คราวหนึ่ง จิตตคหบดีได้ฟังพระธรรมเทศนาจาก พระสารีบุตร จนสำเร็จเป็นอนาคามีบุคคล แล้วท่านได้ชักชวนชาวเมือง 3,000 คนไปเฝ้าพระพุทธเจ้า ที่ เชตวันมหาวิหาร กรุงราชคฤห์  โดยจัดเตรียมทานไปมากมาย แต่แทบไม่ได้ใช้สอยเลย เพราะเหล่าเทวดาได้จัดเตรียมข้าวปลาอาหารจำนวนมากไว้ให้คณะของจิตตคหบดีตลอดการเดินทาง1เดือน และตลอดที่อาศัยอยู่อีก1เดือน  พระพุทธเจ้าจึงทรงมอบหมายให้ พระอานนท์ พุทธอุปัฏฐากจัดหาสถานที่เก็บสิ่งของเหล่านี้ ซึ่งถือเป็นโรงครัวแห่งแรกในพระพุทธศาสนา
ต่อมาพระพุทธเจ้าได้ทรงยกย่องจิตตคหบดีให้เป็นเลิศกว่าอุบาสกทั้งหลายในทางเป็นธรรมกถิกะหรือนักบรรยายธรรม
เอตทัคคะ
บุคคลในพุทธประวัติ
พัก นัม-ช็อล (นักฟุตบอลเกิด พ.ศ. 2528)

พัก นัม-ช็อล (ฮันกึล: 박남철; ฮันจา: 朴男哲) เกิดเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1985 เป็นนักฟุตบอล ทีมชาติเกาหลีเหนือ เคยได้ลงเล่นให้แก่สโมสรฟุตบอลเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ในไทยพรีเมียร์ลีก
พักเคยเล่นในฟุตบอลโลก ตั้งแต่รอบคัดเลือกในปี ค.ศ. 2006 โดยทำประตูไป 3 ประตู และเขายังได้เล่นในฟุตบอลโลก 2010
== ประตูในนามทีมชาติ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กองหน้าฟุตบอล
นักฟุตบอลชาวเกาหลีเหนือ
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเมืองทอง ยูไนเต็ด
บุคคลจากเปียงยาง
ผู้เล่นในไทยลีก
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลศรีสะเกษ
ปีกฟุตบอล
สนามกีฬาหลักเกอโลราบุงการ์โน

สนามกีฬาหลักเกอโลราบุงการ์โน (Stadion Utama Gelora Bung Karno) เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์แห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในศูนย์กีฬาเกอโลราบุงการ์โนในเขตหมู่บ้านเกอโลรา ตำบลตานะฮ์อาบัง ใจกลางกรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย สนามกีฬาแห่งนี้ตั้งชื่อตามซูการ์โนหรือ "บุงการ์โน" ประธานาธิบดีคนแรกของอินโดนีเซีย ส่วนมากใช้ในการแข่งขันฟุตบอล โดยมีความจุอยู่ที่ประมาณ 77,193 ที่นั่ง
== ชื่อ ==
แม้ว่าสนามกีฬาแห่งนี้จะเป็นที่รู้จักในชื่อ สนามกีฬาเกอโลราบุงการ์โน (Stadion Gelora Bung Karno) หรือ สนามกีฬาเกเบกา (Stadion GBK) แต่ก็มีชื่อทางการว่า สนามกีฬาหลักเกอโลราบุงการ์โน เนื่องจากในศูนย์กีฬาเกอโลราบุงการ์โนยังมีสนามกีฬาอื่น ๆ อีก เช่น สนามกีฬาเทนนิส เป็นต้น ในยุคระเบียบใหม่ของอินโดนีเซีย ศูนย์กีฬาเกอโลราบุงการ์โนถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "ศูนย์กีฬาเกอโลราเซอนายัน" (Gelanggang Olahraga Gelora Senayan) ส่วนสนามกีฬาหลักของศูนย์ฯ ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น สนามกีฬาหลักเกอโลราเซอนายัน (Stadion Utama Gelora Senayan) เมื่อ ค.ศ. 1969 ตามนโยบายเลิกทำให้เป็นซูการ์โน (de-Soekarnoisasi) ของประธานาธิบดีซูฮาร์โตในขณะนั้น หลังจากซูฮาร์โตหมดอำนาจ ศูนย์กีฬาและสนามกีฬาหลักก็ถูกเปลี่ยนชื่อกลับตามเดิมโดยประธานาธิบดีอับดูร์ระฮ์มัน วาฮิด ตามกฤษฎีกาประธานาธิบดีฉบับหนึ่งซึ่งมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 2001
== ประวัติ ==
การก่อสร้างเริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1960 และเสร็จในวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1962 โดยการก่อสร้างได้รับเงินสนันบสนุนจากการกู้เงินมาจากสหภาพโซเวียตในบางส่วน โดยเมื่อสนามสร้างเสร็จ สามารถจุผู้ชมได้มากถึง 108,000 คน แต่ในปัจจุบันก็เหลือเพียง 88,083 คน จากการปรับปรุงเพื่อการแข่งขันเอเชียนคัพ 2007 โดยสนามจะแบ่งเป็น 24 ส่วน กับ 12 ทางเข้า เพื่อเข้าไปในพื้นที่ส่วนบนและส่วนล่าง โดยคุณสมบัติพิเศษของสนามนี้คือการก่อสร้างหลังคาเหล็กขนาดใหญ่เป็นวงแหวนรอบสนาม โดยเรียกว่า "เตอมูเกอลัง" (แปลว่า แหวนที่บรรจบติดกัน) นอกจากการที่ไม่ให้ผู้ชมต้องนั่งชมตากแดดที่ร้อนแล้ว วัตถุประสงค์อีกอย่างหนึ่งก็คือ การที่ทำให้สนามนี้ดูยิ่งใหญ่อีกด้วย
== แกลลอรี ==
ไฟล์:Gelora Bung Karno Stadium, Asia Cup 2007.jpg|สนามกีฬาหลักเกอโลราบุงการ์โน ในการแข่งขันเอเชียนคัพ 2007
ไฟล์:Gelora Bung Karno Stadium, Interior.jpg|โถงหลักในด้านทิศตะวันตกของสนาม
ไฟล์:BungKarno-indonoob.JPG|สนามฟุตบอลในสนามกีฬาหลักเกอโลราบุงการ์โน
ไฟล์:Gelora Bung Karno 1962.jpg|การสร้างสนาม เมื่อเดือนเมษายน ปี ค.ศ. 1962
ไฟล์:GeloraBungKarno.jpg|สนามกีฬาหลักเกอโลราบุงการ์โน มุมมองจากชั้นที่ 46 ของอาคารวิซมา 46
ไฟล์:2018 Asian Games opening ceremony 13.jpg|พิธีเปิดกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 18
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Pusat Pengelolaan Komplek Gelora Bung Karno - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เกอโลราบุงการ์โน
เกอโลราบุงการ์โน
หลวงศรียศ

หลวงศรียศ (?-?) เป็นขุนนางคนสำคัญในรัชสมัยสมเด็จพระไชยราชาธิราช และได้ร่วมกับขุนพิเรนทรเทพ ขุนอินทรเทพ และหมื่นราชเสน่หา (นอกราชการ) ร่วมก่อการโค่นอำนาจขุนวรวงศาธิราชและนางพระยาแม่อยู่หัวศรีสุดาจันทร์
หลวงศรียศ เกิดที่บ้านลานตากฟ้า แขวงเมืองนครปฐม แต่เมื่อใดและมีนามเดิมว่าอย่างไรไม่ปรากฏ ปรากฏตัวครั้งแรกในพระราชพงศาวดารเมื่อได้เข้าร่วมกับสมเด็จพระชัยราชาธิราชก่อการรัฐประหารสมเด็จพระรัษฎาธิราชกุมารในปี พ.ศ. 2077 จนปี พ.ศ. 2091 เมื่อพระยอดฟ้า พระราชโอรสของพระชัยราชาซึ่งครองราชย์สืบต่อจากพระราชบิดาเมื่อปี พ.ศ. 2089 ได้ถูกแม่อยู่หัวศรีสุดาจันทร์และขุนวรวงศาธิราชปลงพระชนม์ด้วยการวางยาพิษในพระกระยาหารเช่นเดียวกับพระราชบิดา หลวงศรียศจึงได้ร่วมมือกับขุนนางอีก 3 ท่านโค่นอำนาจของขุนวรวงศาธิราชและแม่อยู่หัวศรีสุดาจันทร์พร้อมกับทูลอัญเชิญพระเฑียรราชา พระราชอนุชาต่างพระราชมารดาของสมเด็จพระชัยราชาธิราช ซึ่งผนวชอยู่ ณ วัดราชประดิษฐาน ขึ้นครองสิริราชสมบัติทรงพระนามว่าสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ หลวงศรียศจึงได้รับการปูนบำเหน็จเป็นเจ้าพระยามหาเสนาที่สมุหพระกลาโหม พร้อมกับพระราชทานลูกพระสนมองค์หนึ่งให้เป็นภรรยาและเครื่องประดับยศอีกมากมาย
หลวงศรียศ หรือเจ้าพระยามหาเสนาบดีถึงแก่อสัญกรรมเมื่อใดไม่ปรากฏแต่หายสาบสูญไปในการกบฏของพระศรีศิลป์
สุริโยไท
ขุนนางในสมัยกรุงศรีอยุธยา
ศรนารายณ์ ส.สมหมาย

ศรนารายณ์ ส.สมหมาย หรือ ศรนารายณ์ ต.ชูชีพ  เป็นนักมวยไทยชาวไทยจากอำเภอดอนสัก จังหวัดสุราษฎร์ธานี ซึ่งจัดอยู่ในประเภทมวยเข่า และได้รับการกล่าวว่าเป็นนักมวยที่กล้าออกอาวุธมวย
ศรนารายณ์เป็นหนึ่งในนักมวยระดับแถวหน้าของประเทศ ผู้ซึ่งได้รับเลือกให้เข้าแข่งขันรายการศึกวันสถาปนา 67 ปีเวทีราชดำเนิน ในวันที่ 24 ธันวาคม จากการแข่งขันดังกล่าว ศรนารายณ์เป็นฝ่ายแพ้คะแนนต่อมนต์ดำ ศ.วีระพล ที่ซึ่งทั้งคู่ไม่เคยพบกันมาก่อน ในพิกัด 117 ปอนด์
== ประวัติ ==

ศรนารายณ์ มีชื่อจริงคือ จักรพันธ์ ผิวขำ เกิดที่อำเภอดอนสัก จังหวัดสุราษฎร์ธานี เริ่มหัดชกมวยครั้งแรกเมื่ออายุ 10 ปีที่ค่าย ม.ขนอม และมีครูมวยคนแรกชื่อครูเกรียงศักดิ์ ซึ่งเป็นผู้ตั้งชื่อให้แก่เขาว่า ศรนารายณ์ ม.ขนอม เนื่องด้วยเป็นชื่อเดียวกับลูกศิษย์คนหนึ่งของเขาซึ่งมีรูปร่างผอมสูงเหมือนจักรพันธ์ที่มีฝีมือเก่งมากแต่เสียชีวิตไปก่อน และจักรพันธ์เองก็ชอบชื่อนี้ โดยเขาได้ใช้ชื่อดังกล่าวเข้าแข่งขันแถวบ้านประมาณ 50 ครั้ง ก่อนจะย้ายมายังค่าย ส.อัญชลี ที่อ้อมน้อย โดยใช้ชื่อ ศรนารายณ์ ส.อัญชลี เข้าแข่งประมาณ 10 ครั้ง แล้วเขาก็ได้รับการมอบตัวให้มาอยู่ในการดูแลของสารวัตรชูชีพ ตะโฉ เมื่อครั้งที่มีอายุประมาณ 17 ปีและเป็นช่วงที่กำลังสร้างชื่อ จากนั้น 4 ปี ทางสารวัตรชูชีพได้มีภารกิจการงานเพิ่มขึ้น อีกทั้งนักมวยในค่ายมีเพียงศรนารายณ์อยู่คนเดียว สารวัตรชูชีพจึงได้มอบศรนารายณ์ให้แก่สมหมาย สกุลเมตตา เข้ามาดูแลแทน
ศรนารายณ์เป็นนักมวยไทยที่เข้าแข่งขันในรายการสำคัญหลายรายการ อาทิ วันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2554 ศรนารายณ์เข้าแข่งขันคู่เอกศึกมวยไทย 7 สี โดยได้พบกับขุนศึกเล็ก อ.ขวัญเมือง ที่ซึ่งศรนารายณ์เคยชกมา 3 ครั้งและไม่เคยชนะ ทว่าจากการแข่งขันครั้งดังกล่าวศรนารายณ์เป็นฝ่ายชนะคะแนนขาด
วันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ศรนารายณ์เข้าแข่งขันคู่เอกรายการศึกมวยไทย 7 สี โดยได้พบกับเกาะช้าง ลากูนยิม ซึ่งศรนารายณ์เป็นฝ่ายแพ้น็อกในยกที่สี่ ส่วนในวันที่ 25 กรกฎาคม ศรนารายณ์เข้าแข่งขันในคู่เอกของรายการศึก ส.สมหมาย ที่เวทีมวยราชดำเนิน และเป็นฝ่ายชนะคะแนนเพชรเงินทอง ผ่องจำเนียร จากนั้น ในวันที่ 9 กันยายน ศรนารายณ์เข้าแข่งขันรายการศึก ส.สมหมาย + วันนิติศาสตร์ ที่เวทีมวยราชดำเนิน โดยได้พบกับจตุจักร ศักดิ์หอมศีล วันที่ 3 ตุลาคม ศรนารายณ์เข้าแข่งขันคู่เอกศึก ส.สมหมาย ณ เวทีมวยราชดำเนิน ซึ่งศรนารายณ์เป็นฝ่ายชนะคะแนนต่อยอดมงคล เมืองสีมา วันที่ 8 พฤศจิกายน ศรนารายณ์เข้าแข่งขันคู่เอกนำรายการศึก ส.สมหมาย ที่เวทีมวยราชดำเนิน ซึ่งเขาเป็นฝ่ายแพ้คะแนนต่อลำน้ำมูล ศักดิ์ชัยโชติ วันที่ 29 พฤศจิกายน ศรนารายณ์เข้าแข่งขันคู่เอกนำรายการศึกจารุเมือง ที่เวทีมวยราชดำเนิน โดยได้พบกับคู่ชกอย่างเพชรสีนิล พยัคฆ์สุพรรณ ซึ่งศรนารายณ์เป็นฝ่ายชนะคะแนนขาด
ปัจจุบัน ศรนารายณ์มีค่าตัวที่ 4 หมื่นบาท และเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต
== สถิติการชก ==
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Sornnarai Sor Sommai 2.jpg|ศรนารายณ์ไหว้ครู 4 ทิศ
ไฟล์:Sornnarai Sor Sommai 4.jpg|ขณะทำพิธีไหว้ครู
ไฟล์:Sornnarai Sor Sommai 5.jpg|นัดชิงชัยกับมนต์ดำ ศ.วีระพล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักมวยไทยชาวไทย
บุคคลจากอำเภอดอนสัก
บุคคลจากมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต