pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
นิวเจนแอร์เวย์ส

สายการบินนิวเจนแอร์เวย์  เป็นสายการบินของบริษัท นิวเจน แอร์เวย์ส จำกัด (ชื่อเดิม: บริษัท สบายดีแอร์เวย์ส จำกัด)  เป็นสายการบินนานาชาติของไทยที่มุ่งเน้นเที่ยวบินจากประเทศไทยไปยังประเทศจีน มีการให้บริการทั้งแบบปกติและแบบเช่าเหมาลำ โดยมีท่าอากาศยานหลัก 6 แห่งคือ ท่าอากาศยานนานาชาติดอนเมือง, ท่าอากาศยานนานาชาติกระบี่, ท่าอากาศยานนานาชาติสุราษฎร์ธานี, ท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภา-พัทยา ระยอง, ท่าอากาศยานนานาชาติภูเก็ต และ ท่าอากาศยานนครราชสีมา รวมกับ จุดหมายปลายทาง 30 เมืองในประเทศจีน
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2562 นิวเจนแอร์เวย์สได้แจ้งขอหยุดทำการบินต่อสำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย (กพท.) ซึ่ง กพท. ตรวจสอบไม่พบว่ามีผู้โดยสารตกค้างหรือได้รับผลกระทบ จึงอนุมัติให้หยุดทำการบินได้ และในปีเดียวกันทางสายการบินก็ได้ปลดประจำการเครื่องบินทุกลำ โดยทยอยคืนเครื่องบินให้กับบริษัทผู้ให้เช่าเครื่องบิน และได้ส่งคืนไปครบทั้งหมดในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2562
== ชนิดอากาศยาน (Aircraft Type) ==
Boeing 737-400
Boeing 737-800
== จุดหมายปลายทาง (Destinations) ==


===ระหว่างประเทศ (International)===
 ประเทศจีน
จากกรุงเทพมหานคร - ท่าอากาศยานดอนเมือง  ฐานการบินหลัก
* ฉางชา - ท่าอากาศยานนานาชาติฉางชาหวงหัว
*ฝูโจว – ท่าอากาศยานนานาชาติฝูโจว ชานเกิน
* กุ้ยหลิน - ท่าอากาศยานนานาชาติกุ้ยหลินเหลียงเจียง
* กุ้ยหยาง - ท่าอากาศยานนานาชาติกุ้ยหยางหลงตงเป่า
*เหอเฝย์ – ท่าอากาศยานนานาชาติเหอเฝย์
*หวายอัน – สนามบินหวายอัน เหลียนซุย
*หวงซาน – ท่าอากาศยานนานาชาติหวงซาน เถินซี
*จี่หนาน – ท่าอากาศยานนานาชาติจี้หนานเหยาเฉียง
*จิ่นเจียง – ท่าอากาศยานนานาชาติเฉงโจว จิ่นเจียง
*หนานชาง – ท่าอากาศยานนานาชาติหนานชาง ฉางเป่ย
*หนานหนิง – ท่าอากาศยานนานาชาติหนานนิง วูซู่
*หนิงปัว – ท่าอากาศยานนานาชาติหนิงปัว ลีเฉอ
*เวินโจว – ท่าอากาศยานนานาชาติเวินโจว หลงวาน
*อู๋ซี – ท่าอากาศยานนานาชาติซูนานซัวฟ่าง
*ซูโจว – ท่าอากาศยานซูโจว กวนอิม
*จางเจียเจีย – ท่าอากาศยานจางเจียเจีย เหอฮวง
*อี้อู – ท่าอากาศยานอี้อู
จาก กระบี่ - ท่าอากาศยานกระบี่
* จี่หนาน – ท่าอากาศยานนานาชาติจี้หนานเหยาเฉียง
* เทียนจิน -  ท่าอากาศยานนานาชาติเทียนจินปินไห่
* อู่ฮั่น - ท่าอากาศยานนานาชาติอู่ฮั่น
* ฉางชา -  ท่าอากาศยานนานาชาติฉางชาหวงหัว
* หนานหนิง – ท่าอากาศยานนานาชาติหนานนิง วูซู่
จาก ภูเก็ต - ท่าอากาศยานภูเก็ต
* เบาเตา - ท่าอากาศยานเบาเตา
* กุ้ยหยาง - ท่าอากาศยานนานาชาติกุ้ยหยางหลงตงเป่า
* หางโจว -  ท่าอากาศยานนานาชาติหางโจว เซียวซาน
* อู๋ซี - ท่าอากาศยานนานาชาติซูนานซัวฟ่าง
* ฮูฮอต - ท่าอากาศยานนานาชาติโหฮอต ไบตา
จาก พัทยา ระยอง - ท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภา (ระยอง-พัทยา)
* เจิ้งโจว - ท่าอากาศยานนานาชาติเจิ้งโจวซินเจิ้ง
===ภายในประเทศ (Domestic)===
บินรับส่งทหาร ภาคราชการ (รัฐ) โดย กอ.รมน.ภาค4 ส่วนหน้า
ดอนเมือง-หาดใหญ่-เชียงใหม่-หาดใหญ่-ดอนเมือง
ดอนเมือง-หาดใหญ่-พิษณุโลก-หาดใหญ่-ดอนเมือง
ดอนเมือง-หาดใหญ่-ขอนแก่น-หาดใหญ่-ดอนเมือง
ดอนเมือง-นราธิวาส
== อุบัติการณ์ ==
11 พฤษภาคม 2560 – เครื่องบินโบอิง 737-400 ทะเบียน HS-NGC ของนิวเจนแอร์เวย์ส (บริษัท สบายดีแอร์เวย์ส จำกัด) ในขณะจอดอยู่ที่ท่าอากาศยานดอนเมือง ถูกรถลากบันไดขึ้นเครื่องบินของสายการบินเดียวกันชน ทำให้แพนหางหลังด้านซ้ายของเครื่องบินบิ่น
19 พฤษภาคม 2562 – นิวเจนแอร์เวย์สเที่ยวบินที่ 865 เส้นทางดอนเมือง-อู๋ซี ประเทศจีน เครื่องบินโบอิง 737 ขณะออกบินได้ราว 15 นาที เกิดมีควันขึ้นทั่วห้องโดยสาร นักบินจึงบินกลับไปลงจอดที่ท่าอากาศยานดอนเมือง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
https://www.ngairways.com 
https://www.newgenairways.com 
สายการบินสัญชาติไทยที่ปิดกิจการ
พระนางสิริมายาเทวี

พระนางสิริมายาเทวี (သီရိမာယာဒေဝီ မွေ့ဒေါ, ; ? – 28 มกราคม ค.ศ. 1368) หรือในวรรณคดีเรื่อง ราชาธิราช เรียก นางมุเตียว พระมเหสีองค์สุดท้ายใน พระยาอู่ กษัตริย์องค์ที่ 8 แห่ง อาณาจักรหงสาวดี และเป็นพระราชมารดาของ พระเจ้าราชาธิราช กษัตริย์องค์ที่ 9
แต่เดิมพระนางเป็นพระชายาของ มังลังกา เจ้าเมืองหงสาวดีซึ่งเป็นพระอนุชาต่างพระมารดาของพระยาอู่ต่อมาเมื่อพระสวามีก่อกบฏต่อพระเชษฐาแต่ไม่สำเร็จและถูกสำเร็จโทษใน ค.ศ. 1353 พระยาอู่จึงรับนางมุเตียวเข้ามาเป็นพระมเหสีและพระราชทานพระอิสริยยศเป็น พระนางสิริมายาเทวี ในวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1368 พระนางมีพระประสูติกาลพระราชบุตรองค์ที่ 4 หลังจากนั้นไม่นานพระนางก็สวรรคตต่อมาพระราชบุตรพระองค์นี้ได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระยาอู่เป็น พระเจ้าราชาธิราช
ราชวงศ์หงสาวดี
สมาคมกีฬาอีสปอร์ตแห่งประเทศไทย

สมาคมกีฬาอีสปอร์ตแห่งประเทศไทย (Thailand Esports Federation) เป็นองค์กรกีฬาอีสปอร์ตระดับชาติซึ่งมีทำหน้าที่สร้างนักกีฬาอีสปอร์ตทีมชาติไทย เพื่อส่งเสริมกีฬาอีสปอร์ตให้มีมาตรฐานสู่สากล เสริมสร้างศํกยภาพนักกีฬาสู่ความเป็นเลิศ เป็นสมาชิกของสหพันธ์กีฬาอีสปอร์ตนานาชาติและสมาพันธ์กีฬาอีสปอร์ตเอเชีย มีหน้าที่รับผิดชอบในการจัดการแข่งขันกีฬาอีสปอร์ตภายในประเทศ โดยอยู่ภายใต้การกำกับดูแลนโยบายของการกีฬาแห่งประเทศไทย (กกท.)
== ประวัติ ==
สมาคมกีฬาอีสปอร์ตจดทะเบียนก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2556 ในชื่อ สมาคมไทยอีสปอร์ต ซึ่งในขณะนั้นอีสปอร์ตยังไม่ถูกบรรจุเป็นชนิดกีฬาจากการกีฬาแห่งประเทศไทย และได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกสหพันธ์อีสปอร์ตนานาชาติในปีเดียวกัน หลังจากนั้นได้มีการส่งนักกีฬาอีสปอร์ตเข้าร่วมการแข่งขันระดับนานาชาติทุกปี พร้อมกับการผลักดันให้อีสปอร์ตถูกบรรจุเป็นชนิดกีฬาเป็นต้นมา จนในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ที่ประชุมคณะกรรมการการกีฬาแห่งประเทศไทยได้เห็นชอบให้อีสปอร์ตเป็นชนิดกีฬา ที่สามารถจดทะเบียนจัดตั้งเป็นสมาคมกีฬาในประเทศไทยได้ และได้รับการลงนามอนุมัติอย่างเป็นทางการจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาในวันที่ 17 ตุลาคม พร้อมทั้งเปลี่ยนชื่อเป็น สมาคมกีฬาอีสปอร์ตแห่งประเทศไทย ซึ่งได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 21 ธันวาคมในปีเดียวกัน
== รายชื่อรายการแข่งขันกีฬาอีสปอร์ตในประเทศไทย ==
== รายชื่อนักกีฬาอีสปอร์ตในประเทศไทย ==
กุลทรัพย์ วัฒนผล (Kunlasub Wattnaphon) อดีตเกมเมอร์ชื่อดังผู้บุกเบิกวงการอีสปอร์ตไทย หัวหน้าแคลน VGB (Vagabond Team) วัย 35 ปี เสียชีวิตจากจากโควิด-19 เมื่อวันที่ 24 เมษายน 2564
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
วิดีโอเกมในประเทศไทย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
อีสปอร์ต
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2560
อีสปอร์ตในประเทศไทย
ลูกิอุส ตาร์กวินิอุส ซุแปร์บุส

ลูกิอุส ตาร์กวินิอุส ซุแปร์บุส (LVCIVS TARQUINIVS SVPERBVS) เป็นกษัตริย์แห่งโรมคนที่ 7 และเป็นคนสุดท้าย เขามีฉายาว่า ตาร์กวินิอุสผู้หยิ่งทะนง เขาเป็นลูกชายหรือหลานชายของลูกิอุส ตาร์กวินิอุส ปริสกุส กษัตริย์แห่งโรมคนที่ห้า ซุแปร์บุสได้ขึ้นครองรายช์ภายหลังการลอบสังหารแซร์วิอุส ตุลลิอุส กษัตริย์คนที่หก ซึ่งเป็นการลอบสังหารที่จัดฉากโดยเขากับภริยา โรมันภายใต้การปกครองของซุแปร์บุสไม่ได้ประสบกับความสำเร็จทางการทหารมากนัก เขามักหัวอ่อนคล้อยตามแม่ทัพนายกองที่มักจะบอกว่าโรมันสามารถจะชนะในศึกนั้นศึกนี้ได้ ความนิยมของซุแปร์บุสจึงไม่ค่อยจะดีนัก และเมื่อน้องชายเขาก่อเหตุข่มขืนลูเครเชีย ก็ทำให้ประชาชนในกรุงโรมก่อการลุกฮือโค่นล้มเขาลงจากอำนาจในปี 509 ก่อนคริสต์กาล ระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้างและวุฒิสภาโรมันได้ประกาศจัดตั้งสาธารณรัฐโรมัน
หลังถูกโค่นล้มจากอำนาจ เขาก็ลี้ภัยออกจากกรุงโรมไปพึ่งกษัตริย์ปอร์เซนาแห่งชาวอีทรัสคัน ด้วยเห็นว่าซุแปร์บุสมีเชื้อสายอีทรัสคัน กษัตริย์ปอร์เซนาจึงต้องการช่วยซุแปร์บุสคืนสู่ตำแหน่ง กษัตริย์ปอร์เซนายกทัพสู่กรุงโรม แต่สู้รบกันไม่ไม่นานก็เกิดเป็นสัญญาสงบศึกโดยไม่มีฝ่ายใดชนะ ซุแปร์บุสได้พยายามวางแผนทวงคืนบัลลังก์อีกครั้งในปี 498 หรือ 496 ก่อนค.ศ.แต่ก็ไม่สำเร็จ
บุคคลที่เกิดในศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล
พระมหากษัตริย์ผู้ทรงสละราชสมบัติ
กษัตริย์แห่งโรม
ตำบลเก่างิ้ว

เก่างิ้ว เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอพล จังหวัดขอนแก่น ตั้งอยู่ห่างจากอำเภอพลประมาณ 2.8 กิโลเมตร พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ราบ ลักษณะดินเป็นดินปนทรายสภาพอากาศแห้งแล้ง ตำบลเก่างิ้วทอดเป็นแนวยาวจากทิศตะวันออกไปยังทิศตะวันตกมีแหล่งน้ำธรรมชาติที่สำคัญ คือ  ลำห้วยอีโซ ลำห้วยขี้หนู ไหลผ่านทางด้านตะวันตกของตำบลในแนวเหนือใต้ และลำห้วยซำประดู่ มีถนนมิตรภาพ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2) ตัดผ่านทางด้านตะวันออกของตำบล
== ประวัติ ==
ท้องที่เก่างิ้วเดิมเป็นหมู่บ้านในเขตตำบลเพ็กใหญ่ อำเภอพล ซึ่งตามตำนานเล่าขานสืบต่อมาว่า บริเวณนี้เมื่อก่อนนั้นมีลักษณะเป็นเมืองเก่าแก่ที่เหลือซากปรักหักพังเอาไว้ และมีต้นงิ้วแดงเป็นจำนวนมากจึงได้นำมาตั้งเป็นชื่อหมู่บ้าน เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2501 ทางราชการได้แบ่งโอนหมู่บ้านจำนวน 13 หมู่บ้าน ออกมาจัดตั้งเป็นตำบลใหม่ ชื่อว่า ตำบลเก่างิ้ว โดยมีนายทองคำ บุญเชิด เป็นกำนันคนแรก และเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ได้มีการจัดตั้ง สภาตำบลเก่างิ้ว ขึ้นในพื้นที่
จนกระทั่งเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศเปลี่ยนแปลงฐานะ สภาตำบลเก่างิ้ว เป็น องค์การบริหารส่วนตำบลเก่างิ้วจนถึงปัจจุบัน
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
ตำบลเก่างิ้วตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อ ตำบลหนองแวงนางเบ้า
ทิศใต้ ติดต่อ ตำบลเมืองพล, ตำบลเพ็กใหญ่
ทิศตะวันออก ติดต่อ ตำบลโจดหนองแก
ทิศตะวันตก ติดต่อ อตำบลหัวทุ่ง
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
ตำบลเก่างิ้วแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน ดังนี้
{|
|
|หมู่ที่ 1 บ้านเก่างิ้ว
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 2 บ้านหนองบั่ว
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 3 บ้านหนองม่วงใหญ่
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 4 บ้านคึนขาด
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 5 บ้านชัยมงคล
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 6 บ้านโนนสะอาด
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 7 บ้านชัยประเสริฐ
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 8 บ้านสระแก้ว
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 9 บ้านหนองผง
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 10 บ้านชัยพัฒนา
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 11 บ้านชัยเจริญ
|
|
|
|
|}
==  อ้างอิง ==
เก่างิ้ว
เก่างิ้ว
ตำบลละหานนา

ละหานนา เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอแวงน้อย จังหวัดขอนแก่น พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ราบลุ่ม ดอน สภาพดินเป็นดินเหนียว และดินทรายดินขาดความอุดมสมบูรณ์และดินเค็มบางแห่ง มีป่าเสื่อมโทรม สภาพโดยทั่วไปแห้งแล้ง
== ประวัติ ==
ละหานนาเดิมเป็นหมู่บ้านในเขตตำบลโคกสง่า อำเภอพล มีตำนานเล่าสืบต่อกันมาว่า "เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2472 มีพ่อค้าควาย คือนายชาลี ทาหาร (สมัยก่อนเรียกว่านายฮ้อย) ได้เดินทางมาซื้อวัวควายแถวทางภาคอีสาน เพื่อจะนำควายไปขายทางภาคกลาง นายชาลี ทาหารเป็นคนชาวจังหวัดลพบุรีได้เดินทางมาพบเห็นบึงละหาน ระหว่างทางได้นำควายมาพักอาศัยแถวริมบึง เป็นแรมเดือน เพื่อจะเดินทางต่อไปจังหวัดลพบุรี ขณะนอนพักแรมนั้น นายชาลีมีความคิดว่า บึงละหานนานั้นมีปริมาณน้ำมาก เป็นแหล่งน้ำธรรมชาติที่มีขนาดใหญ่ มีความอุดมสมบูรณ์ล้อมรอบไปด้วยทุ่งนา ดังนั้น นายชาลี ทาหาร จึงได้ตั้งชื่อบึงว่า "บึงละหานนา" โดยได้นำเอาชื่อบึงละหานมาตั้งเป็นหมู่บ้านละหานนา โดยได้นำเอานามสกุลตัวเองมาตั้งเป็นนามหมู่บ้าน ต่อมานายชาลีจึงได้แต่งงานมีครอบครัว อยู่ที่บ้านละหานนา"
เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2501 ทางราชการได้แบ่งหมู่บ้านจำนวน 12 หมู่บ้านของตำบลโคกสง่าออกมาจัดตั้งเป็นตำบลใหม่ ชื่อว่า ตำบลระหารนา อำเภอพล และต่อมาได้เปลี่ยนตัวสะกดเป็น ตำบลละหานนา และจัดตั้งอำเภอแวงน้อยขึ้น จึงมีผลทำให้ตำบลละหานนาย้ายมาขึ้นตรงต่อเขตปกครองอำเภอแวงน้อย และในเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2517 ได้มีการจัดตั้ง สภาตำบลละหานนา จนกระทั่งเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดตั้งสภาตำบลละหานนาเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลละหานนา จนถึงปัจจุบัน
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
ตำบลละหานนาตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อ ตำบลท่านางแนว
ทิศใต้ ติดต่อ ตำบลท่าวัด, ตำบลโนนสำราญ (อำเภอแก้งสนามนาง จังหวัดนครราชสีมา)
ทิศตะวันออก ติดต่อ ตำบลแวงน้อย
ทิศตะวันตก ติดต่อ ตำบลโนนสะอาด (อำเภอคอนสวรรค์ จังหวัดชัยภูมิ)
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
ตำบลละหานนาแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 16 หมู่บ้าน ดังนี้
{|
|
|หมู่ที่ 1 บ้านละหานนา
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 2 บ้านหนองแวงห้วยทราย
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 3 บ้านทุ่งมน
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 4 บ้านหนองดู่
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 5 บ้านหนองสะแบง
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 6 บ้านโนนทองหลาง
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 7 บ้านหญ้าคา
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 8 บ้านหนองผือ
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 9 บ้านศรีชุมพร
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 10 บ้านโคกสูง
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 11 บ้านคลองเจริญ
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 12 บ้านบึงบัวทอง
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 13 บ้านห้วยทราย
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 14 บ้านหนองสะแบงสอง
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 15 บ้านหนองดู่พัฒนาสอง
|
|
|
|
|-
|
|หมู่ที่ 16 บ้านโนนถาวร
|
|
|
|
|}
== อ้างอิง ==
ละหานนา
ละหานนา
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสองห้อง

องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสองห้อง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในอำเภอหนองสองห้อง จังหวัดขอนแก่น
== อาณาเขต ==
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสองห้อง ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัดขอนแก่น มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อ องค์การบริหารส่วนตำบลดอนดั่ง
ทิศใต้ ติดต่อ องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองโดน (อำเภอประทาย)
ทิศตะวันออก ติดต่อ องค์การบริหารส่วนตำบลตะกั่วป่า, องค์การบริหารส่วนตำบลดงเค็ง
ทิศตะวันตก ติดต่อ องค์การบริหารส่วนตำบลโนนธาตุ, องค์การบริหารส่วนตำบลหนองเม็ก
== ประวัติ ==
ตำบลหนองสองห้อง แรกเริ่มแต่เดิมนั้นเป็นเพียงหมู่บ้านในการปกครองของตำบลตะกั่วป่า, ตำบลคึมชาด และตำบลโนนธาตุ ต่อมาเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2506 ทางราชการได้ประกาศจัดตั้งเป็นตำบลหนองสองห้อง กิ่งอำเภอหนองสองห้องตามกฎหมายลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ. 2457 โดยโอนหมู่ 1-13 (ปัจจุบัน) มาจากตำบลตะกั่วป่า หมู่ 14 ตำบลคึมชาด และหมู่ 15, 16 จากตำบลโนนธาตุ มารวมจัดตั้งขึ้นเป็นตำบลหนองสองห้อง และหลักจากนั้นได้รับการยกฐานะเป็น สภาตำบลหนองสองห้อง เมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2517
จนกระทั่งเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยได้เปลี่ยนแปลงฐานะ สภาตำบลหนองสองห้อง เป็น องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสองห้องจนถึงปัจจุบัน
== การปกครอง ==
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสองห้อง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหนองสองห้อง (นอกเขตเทศบาลตำบลหนองสองห้อง) จำนวน 15 หมู่บ้าน ดังนี้
{|
|
|หมู่ที่ 1 บ้านหนองสองห้อง
|
|
|บางส่วน (นอกเขตเทศบาลตำบลหนองสองห้อง)
|
|-
|
|หมู่ที่ 2 บ้านหัวหนอง
|
|
|บางส่วน (นอกเขตเทศบาลตำบลหนองสองห้อง)
|
|-
|
|หมู่ที่ 4 บ้านไทยนิยม
|
|
|บางส่วน (นอกเขตเทศบาลตำบลหนองสองห้อง)
|
|-
|
|หมู่ที่ 5 บ้านโนนชาด
|
|
|ทั้งหมู่บ้าน
|
|-
|
|หมู่ที่ 6 บ้านโคกล่าม
|
|
|ทั้งหมู่บ้าน
|
|-
|
|หมู่ที่ 7 บ้านบก
|
|
|ทั้งหมู่บ้าน
|
|-
|
|หมู่ที่ 8 บ้านเมย
|
|
|ทั้งหมู่บ้าน
|
|-
|
|หมู่ที่ 9 บ้านกุดรัง
|
|
|ทั้งหมู่บ้าน
|
|-
|
|หมู่ที่ 10 บ้านหนองบอน
|
|
|ทั้งหมู่บ้าน
|
|-
|
|หมู่ที่ 11 บ้านโนนรัง
|
|
|ทั้งหมู่บ้าน
|
|-
|
|หมู่ที่ 12 บ้านเปาะ
|
|
|ทั้งหมู่บ้าน
|
|-
|
|หมู่ที่ 13 บ้านโนนกราด
|
|
|ทั้งหมู่บ้าน
|
|-
|
|หมู่ที่ 14 บ้านขาม
|
|
|ทั้งหมู่บ้าน
|
|-
|
|หมู่ที่ 15 บ้านหนองบัว
|
|
|ทั้งหมู่บ้าน
|
|-
|
|หมู่ที่ 16 บ้านไทยเจริญ
|
|
|บางส่วน (นอกเขตเทศบาลตำบลหนองสองห้อง)
|
|-
|
|หมู่ที่ 17 บ้านรัตนวารี
|
|
|บางส่วน (นอกเขตเทศบาลตำบลหนองสองห้อง)
|
|-
|
|หมู่ที่ 18 บ้านหนองสองห้องใต้
|
|
|บางส่วน (นอกเขตเทศบาลตำบลหนองสองห้อง)
|
|}
== อ้างอิง ==
หนองสองห้อง
อำเภอหนองสองห้อง
ตำบลท่าวัด

ท่าวัด เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอแวงน้อย จังหวัดขอนแก่น มีลักษณะเป็นที่ราบสูง มีพื้นที่สูงต่ำสลับกันเป็นลูกคลื่น ดินมีลักษณะเป็นดินร่วนปนทรายบางแห่งเป็นดินเค็ม ดินอุ้มน้ำได้น้อยขาดความอุดมสมบูรณ์ ฤดูร้อนอากาศร้อนแห้งแล้ง
== ประวัติ ==
ท่าวัดเดิมเป็นหมู่บ้านในเขตตำบลระหารนาหรือละหานนา อำเภอพล เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 ทางราชการได้แบ่งโอนหมู่บ้านจำนวน 7 หมู่บ้านของตำบลระหารนา/ละหานนา ออกมาจัดตั้งเป็นตำบลใหม่ ชื่อว่า ตำบลท่าวัด อำเภอพล และเมื่อปี พ.ศ. 2514 ทางราชการได้จัดตั้งกิ่งอำเภอแวงน้อยขึ้น จึงมีผลทำให้ตำบลท่าวัดย้ายมาขึ้นกับอำเภอแวงน้อย และในวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2517 มีการจัดตั้ง สภาตำบลท่าวัด จนกระทั่งเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดตั้งสภาตำบลท่าวัดเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลท่าวัด จนถึงปัจจุบัน
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
ตำบลท่าวัดตั้งอยู่ทางทิศใต้สุดของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อ ตำบลละหานนา, ตำบลท่าขวาง
ทิศใต้ ติดต่อ ตำบลขุนทอง (อำเภอบัวใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา)
ทิศตะวันออก ติดต่อ ตำบลท่าขวาง
ทิศตะวันตก ติดต่อ ตำบลโนนสำราญ (อำเภอแก้งสนามนาง จังหวัดนครราชสีมา)
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
ตำบลท่าวัดแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน ดังนี้
หมู่ที่ 1 บ้านโคกล่าม
หมู่ที่ 2 บ้านหนองแวงท่าวัด
หมู่ที่ 3 บ้านโนนสะอาด
หมู่ที่ 4 บ้านรวง
หมู่ที่ 5 บ้านโนนโจด
หมู่ที่ 6 บ้านลาด
หมู่ที่ 7 บ้านหนองโกน้อย
หมู่ที่ 8 บ้านโนนไท
หมู่ที่ 9 บ้านรุ่งตะวัน
หมู่ที่ 10 บ้านโคกล่ามสอง
== อ้างอิง ==
ท่าวัด
ท่าวัด
ตำบลคอนฉิม

คอนฉิม เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอแวงใหญ่ จังหวัดขอนแก่น เป็นที่ราบสูงบางส่วนเป็นเนินเตี้ย ดินร่วนปนทรายและบางส่วนเป็นดินเค็ม
== ประวัติ ==
ตำบลคอนฉิมนับว่าเป็นตำบลที่เก่าแก่มาก เมื่อก่อนขึ้นตรงต่อปกครองอำเภอพล ในปี พ.ศ. 2492 ได้แยกการปกครองเพิ่มอีกตำบล คือ ตำบลโนนทอง และในปี พ.ศ. 2511 ได้แยกออกไปอีกตำบล คือ ตำบลใหม่นาเพียง ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2520 โอนมาขึ้นกับอำเภอแวงใหญ่ และเมื่อปี พ.ศ. 2522 ตำบลคอนฉิมแยกออกไปอีกตำบล คือ ตำบลแวงใหญ่
ได้มีการจัดตั้ง สภาตำบลคอมฉิม เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 จนกระทั่งเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลคอนฉิม อำเภอแวงใหญ่จนถึงปัจจุบัน
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
ตำบลคอนฉิมตั้งอยู่ทางทิศใต้ของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อ ตำบลแวงใหญ่
ทิศใต้ ติดต่อ ตำบลใหม่นาเพียง
ทิศตะวันออก ติดต่อ ตำบลหัวทุ่ง (อำเภอพล)
ทิศตะวันตก ติดต่อ ตำบลโนนสะอาด
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
ตำบลคอนฉิมแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ดังนี้
หมู่ที่ 1 บ้านคอนฉิม
หมู่ที่ 2 บ้านโนนใหญ่
หมู่ที่ 3 บ้านโนนสวรรค์
หมู่ที่ 4 บ้านดงบัง
หมู่ที่ 5 บ้านป่าแดง
หมู่ที่ 6 บ้านดอนโจด
หมู่ที่ 7 บ้านโคกสว่าง
หมู่ที่ 8 บ้านโนนเก่าน้อย
หมู่ที่ 9 บ้านคอนฉิมพัฒนา
== อ้างอิง ==
คอนฉิม
คอนฉิม
อำเภอแวงใหญ่
มวลเขาสูงไอร์

มวลเขาสูงไอร์ หรือมวลเขาสูงแอร์ (Aïr Mountains) เป็นกระจุกภูเขาสูง ตั้งในเขตเตเนเร ประเทศไนเจอร์ และเป็นส่วนหนึ่งของทะเลทรายสะฮารา (หรือ เศาะหะรออ์) มีความสูงเฉลี่ย 500 — 900 เมตร และเป็นพื้นที่ที่มีฝนตกมากกว่าทะเลทรายโดยรอบ ทำให้มีสิ่งมีชีวิตอยู่อาศัย โดยนับได้ถึง 430 ชนิด มีสิ่งมีชีวิตแบบซาเฮล สะฮารา และสิ่งมีชีวิตแบบเมดิเตอร์เรเนียน จากการสำรวจในศตวรรษที่ 20พบว่ามีไม้หนามจำพวกกระถินเทศ คือ Vachellia tortilis (Acacia tortilis) subsp. raddiana และพืชสปีชีส์ Balanites aegyptiaca ขึ้นระหว่างภูเขา พืชชนิดอื่นพบได้ยากเพราะบริเวณดังกล่าวแห้งแล้งมาก ส่วนบริเวณแม่น้ำชั่วคราว (วาดีย์) ประกอบด้วยพืชจำพวก Acacia nilotica, Faidherbia albida, Hyphaene thebaica ขึ้นร่วมอยู่กับอินทผลัม
มวลเขามีอายุตั้งแต่บรมยุคพรีแคมเบรียนถึงมหายุคซีโนโซอิก ประกอบด้วยหินเพอร์แอลคาไลน์ และหินแกรนิต ซึ่งมีสีดำตัดกับหินแกรนิตสีอ่อน ในบรรดาภูเขาที่ประกอบเป็นกระจุกภูเขาไอร์นี้ มีภูเขาอิดูกัล-น์-ตาแกซ (ความสูง 2022 เมตร) ซึ่งเป็นจุดสูงสุดของประเทศไนเจอร์ ภูเขาตัมกัก (Tamgak) (1988&nbsp;เมตร) ภูเขาเกรอบูน (1944&nbsp;เมตร) และภูเขาอื่น ๆ อีก มวลเขาทั้งหมดโผล่ขึ้นกลางที่ราบสูง
== อ้างอิง ==
ทะเลทรายในทวีปแอฟริกา
ภูเขาในทวีปแอฟริกา
สถานที่ในประเทศไนเจอร์
อันส์บัค

อันส์บัค (Ansbach) เป็นเมืองในรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ถือเป็นศูนย์กลางของส่วนภูมิภาคมิทเทิลฟรังเคิน อันส์บัคตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเนือร์นแบร์กไปราว 140 กิโลเมตร เมืองนี้ถูกพัฒนาขึ้นในศตวรรษที่ 8 โดยสงฆ์คณะเบเนดิกติน และได้กลายเป็นที่พำนักของราชวงศ์โฮเอ็นโซลเลิร์นในปีค.ศ. 1331 เมืองนี้ไม่ได้รับความเสียหายในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองมากนัก จีงยังมีอาคารเก่าแก่ด้วยสถาปัตยกรรมบาโรกหลงเหลืออยู่ เมืองนี้ได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกในชื่อ โอนอลเทิสบัค (Onoltesbach) เมื่อปีค.ศ. 790 และมีการกร่อนเสียงไปตามการเวลา ชื่ออันส์บัคในปัจจุบันเริ่มปรากฎในปีค.ศ. 1732
==ภูมิอากาศ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official Website (German, English, French)
Ansbach information
โคซมีเชสกีเรย์ซ

โคซมีเชสกีเรย์ซ (Космический рейс|Kosmicheskiy reys: Fantasticheskaya novella) เป็นภาพยนตร์แนววิทยาศาสตร์ของสหภาพโซเวียต
เดิมที่แล้วภาพยนตร์มีแผนสร้างในปี 1924 ด้วยผู้สร้างภาพยนตร์ชาวรัสเซีย Vasili Zhuravlov แต่ว่าไม่ได้มีโอกาสสร้างจนถึงปี 1932 ที่ Komsomol (สหภาพเยาวชนคอมมิวนิสต์) กลับมาสถาปนาอีกครั้ง ด้วยการสร้างภาพยนตร์นี้จะให้มีความสนใจในการเรียนด้านอวกาศ โดย Zhuravlov ได้ปรึกษากับ คอนสตันติน ซีออลคอฟสกี เกี่ยวกับทฤษฎีและวิศวกรด้านยานอวกาศวิทยาศาสตร์ในการเขียนบทภาพยนตร์นี้ แต่ซีออลคอฟสกีเสียชีวิตก่อนที่ภาพยนตร์นี้จะสร้างเสร็จ
ชื่อยานอวกาศทั้งสองลำในภาพยนตร์นี้ ตั้งชื่อตามผู้นำสหภาพโซเวียตโจเซฟ สตาลิน และ คลีเมนต์ โวโรชีลอฟ นอกจากนี้ยังมีฉากเปิดไฟกระพิบว่า "CCCP" (อักษรย่อของ "สหภาพโซเวียต"ในภาษารัสเซีย) จากดวงจันทร์สู่โลก
โคซมีเชสกีเรย์ซทั้งหมดเป็นภาพยนตร์เงียบและเข้าฉายในช่วงต้นปี 1936 เท่านั้นก่อนที่จะถูกเอาออกโดยกองตรวจพิจารณาโซเวียต และไม่เคยเข้าฉายอีกเลยจนถึงคริสต์ทศวรรษที่ 1980
== นักแสดง ==
Sergei Komarov รับบท Pavel Ivanovich Sedikh
Kselniya Moskalenko รับบท Professor Marina
Vassili Gaponenko รับบท Andryusha Orlov
Nikolai Feoktistov รับบท Capt. Viktor Orlov
Vasili Kovrigin รับบท Professor Karin
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
40px  (English subtitles)
Space Flight intertitles
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2479
ภาพยนตร์รัสเซีย
ภาพยนตร์โซเวียต
ภูเขาไฟเอร์ทาเล

ภูเขาไฟเอร์ทาเล (ኤርታሌ) หรือ (Erta Ale, เออร์ตาเอล, อิร์ตาเอล)  เป็นภูเขาไฟรูปโล่ชนิดบะซอลต์ ตั้งในแอ่งอาฟาร์ (afar depression) ซึ่งเป็นทะเลทรายแห้งแล้ง เป็นภูเขาไฟที่ยังคุกรุ่นมากที่สุดในประเทศเอธิโอเปีย
== ภูมิศาสตร์ ==
มีความสูง 613 เมตร ประกอบด้วยทะเลสาบลาวาจำนวน 2 แอ่งหรือ 1 แอ่งแล้วแต่ช่วงเวลา นับแต่เริ่มมีการบันทึก (พ.ศ. 2449) มีการปะทุอยู่ตลอดเวลา จนได้ชื่อว่า ประตูสู่นรก คล้ายกับชื่อของหลุมแก๊สดาร์วาซาในประเทศเติร์กเมนิสถาน การปะทุครั้งใหญ่ล่าสุดเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2548 ทำให้สัตว์ล้มตาย 250 ตัว และราษฎรนับพันคนต้องหลบภัย ต่อมาในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2550 ก็มีการปะทุอย่างเดียวกันทำให้มีผู้สูญหายสองคนและต้องอพยพนับร้อยคน ภูเขาไฟเอร์ทาเลก็มีการปะทุตลอดเวลานับแต่นั้นมา โดยมีการปะทุใหญ่ครั้งล่าสุดเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2560
เอร์ทาเลเป็นชื่อในภาษาErtá’alé, ’Irtá’alé แปลว่า "ภูเขาควัน" เมื่อปี พ.ศ. 2552 ทีมจากบีบีซี ได้ทำการสำรวจพื้นที่ระยะไกลโดยวิธีโทรมาตรเลเซอร์ 3 มิติ เพื่อป้องกันอันตรายจากความร้อน
== การท่องเที่ยวภูเขาไฟเอร์ทาเล ==
การเดินทางมายังภูเขาไฟเอร์ทาเลนั้นยากลำบากมาก เนื่องจากเป็นท้องที่กันดาร มีภัยธรรมชาติและภัยจากมนุษย์มาก บ้างครั้งก็มีเหตุต่อสู้กันในหมู่ชาวอาฟาร์ เช่นเหตุที่เกิดเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2555 ชาวยุโรปจำนวนหนึ่งถูกยิง เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิตห้าคน ส่วนที่เหลือเจ็ดคนบาดเจ็บ โดยต่อมาแนวร่วมสามัคคีประชาธิปไตยปฏิวัติอาฟาร์ (Afar Revolutionary Democratic Unity Front) ได้แสดงความรับผิดและยังได้ปล่อยนักท่องเที่ยวซึ่งเป็นตัวประกันสองคนในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2555 ล่าสุดเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2560 นักท่องเที่ยวชาวเยอรมันถูกยิงเสียชีวิตขณะเดินทางกลับจากภูเขาไฟ มัคคุเทศก์รายหนึ่งแนะนำว่านักท่องเที่ยวพึงจัดให้มีทหาร ตำรวจ หรือกองกำลังติดอาวุธอย่างน้อยสองนายอารักขาขณะเดินทางไปยังภูเขาไฟ หรือควรจะเดินทางไปกับบริษัททัวร์ที่มีทหารคุ้มกันไปด้วย

== ดูเพิ่ม ==
ภูเขาไฟ
หลุมแก๊สดาร์วาซา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพถ่าย จากการสำรวจในเดือนพฤศจิกายน–ธันวาคม พ.ศ. 2552 
ภาพถ่าย จากการเดินทางไปยังภูเขาไฟเอร์ทาเลและแอ่งดานาคิล ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551
ภาพถ่าย จากการสำรวจในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2549 
บทความ เกี่ยวกับภูเขาไฟเอร์ทาเลจากบีบีซี
ภาพถ่ายของ ภูเขาไฟเอร์ทาเล ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558
ภูเขาไฟในทวีปแอฟริกา
สถานที่ในประเทศเอธิโอเปี่ย
มโนธรรม

มโนธรรม (conscience) คือความรู้สึกผิดชอบชั่วดี เปรียบดั่งเสียงภายในซึ่งบอกว่าสิ่งใดควรกระทำ และสิ่งใดควรหลีกเลี่ยงโดยเฉพาะทางด้านศีลธรรม เป็นความรู้สึกที่ช่วยแยกแยะว่าสิ่งใดเป็นสิ่งดีงามและถูกต้อง และสิ่งใดเป็นสิ่งชั่วและผิด มโนธรรมทางด้านจิตวิทยา มักจะถือว่าเป็นสิ่งที่ทำให้มนุษย์รู้สึกผิด เมื่อไม่ได้กระทำสิ่งที่สอดคล้องกับศีลธรรมที่กำหนดโดยสังคม และทำให้มีความรู้สึกว่าตนเป็นคนที่ซื่อสัตย์และเที่ยงธรรม เมื่อได้ปฏิบัติตามบรรทัดฐานของสังคม ทางด้านศาสนา โดยเฉพาะบรรดาศาสนาอับราฮัม (เช่น ศาสนาคริสต์) มักเชื่อว่ามโนธรรมเป็นกฎของพระเจ้า ซึ่งพระเจ้าได้วางไว้ในใจมนุษย์ทุกคน นอกจากนี้ มักเชื่อว่าเป็นสิ่งที่มนุษย์สามารถหล่อหลอมได้ด้วยการศึกษาคำสอนของพระเจ้า
== ดูเพิ่ม ==
จริยธรรม
เจตจำนงเสรี
ศีลธรรม
เหตุผล
== อ้างอิง ==
ปรัชญาจิต
สีหตูแห่งแปร

สีหตูแห่งแปร (သီဟသူ, ; สิ้นพระชนม์ 1288) หรือ สีหสุระ อุปราชแห่งแปร ระหว่าง ค.ศ. 1275 ถึง 1288 เป็นที่รู้จักในประวัติศาสตร์พม่าเมื่อเป็นผู้ปลงพระชนม์พระบิดาของพระองค์เอง พระเจ้านรสีหบดี กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรพุกาม ใน ค.ศ. 1287 นอกจากนี้พระองค์ยังเป็นพระอัยกา (ตา) ของ พระเจ้าฝรั่งมังศรีชวาแห่งอังวะ
ราชวงศ์พุกาม
สีหตูแห่งพุกาม

สีหตูแห่งพุกาม (သီဟသူ, ; รู้จักในพระนาม มินยิน , ? – 1256) ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง แห่ง อาณาจักรพุกาม ของ พม่า ระหว่าง ค.ศ. 1251 ถึง 1256 พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่จากทั้งหมด 2 พระองค์ของ พระเจ้าอุซะนา เมื่อพระราชบิดาสวรรคตระหว่างออกล่าสัตว์เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1256 อัครมหาเสนาบดีนาม ราซะทินจานแห่งพุกาม ได้กดดันขุนนางในราชสำนักให้ยกราชบัลลังก์ให้กับพระอนุชาของเจ้าชายสีหตูขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อเป็น พระเจ้านรสีหบดี ขณะที่เจ้าชายสีหตูถูกจับสำเร็จโทษหลังจากนั้นไม่นาน
ราชวงศ์พุกาม
อึลจิมุนด็อก

อึลจิมุนด็อก (을지문덕 , ? – ?) ผู้นำทางการทหารในช่วงต้น คริสต์ศตวรรษที่ 7 ของ อาณาจักรโคกูรยอ หนึ่งใน สามก๊กแห่งเกาหลี เขาสามารถปกป้องอาณาจักรโคกูรยอจากการโจมตีของ ราชวงศ์สุย ในช่วง สงครามโคกูรยอ-สุย ทำให้เขาเป็นหนึ่งในวีรบุรุษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ทางการทหารของเกาหลี
อาณาจักรโคกูรยอ
หยางเหลียง

หยางเหลียง (Yang Liang) พระสมัญญานาม เต๋อจัง องค์ชายแห่ง ราชวงศ์สุย พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์เล็กของ จักรพรรดิสุยเหวิน ปฐมจักรพรรดิราชวงศ์สุยที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีเหวินเซี่ยน ระหว่างรัชสมัยของพระราชบิดาพระองค์ถูกส่งไปปกครองภูมิภาคทางเหนือของ แม่น้ำเหลือง หลังจากการสวรรคตของพระราชบิดาใน ค.ศ. 604 พระองค์ได้ก่อการกบฏต่อพระเชษฐา จักรพรรดิสุยหยาง แต่พ่ายแพ้ต่อขุนศึกของจักรพรรดิสุยหยาง หยางซู่ พระองค์จึงได้ยอมแพ้ส่งผลให้พระองค์ถูกปลดเป็นสามัญชนและถูกจำคุก
ราชวงศ์สุย