pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วัดศรีสมสนุกบ้านคุย

วัดศรีสมสนุกบ้านคุย ตั้งอยู่ที่ บ้านคุย หมู่ที่ 6 ตำบลสามขา อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์  เป็นชนิดวัดราษฎร์  สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย เป็นวัดที่ก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2462 
== ประวัติ ==
=== ประวัติ ===
"วัดศรีสมสนุกบ้านคุย" ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2462 ชื่อเดิมคือ วัดบ้านคุย ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2524 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 30 เมตร ตั้งอยู่ที่ บ้านคุย หมู่ที่ 6 ตำบลสามขา อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 14 ไร่ 1 งาน 58 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือ จดโรงเรียน ทิศใต้ จดสาธารณประโยชน์ ทิศตะวันออก จดสาธารณประโยชน์ ทิศตะวันตก จดสาธารณประโยชน์ อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 กว้าง 30 เมตร  ยาว 30 เมตร ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 กว้าง 13 เมตร ยาว 24 เมตร เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว กุฎิสงฆ์ 1 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516
วัดศรีสมสนุกบ้านคุย ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2462 ชื่อเดิมคือ วัดบ้านคุย โดยมีนายโคตร ศรีเมือง และนายพรม โคตะสิงห์ เป็นผู้นำชาวบ้านในการสร้างวัด ขึ้นจนถึงปัจจุบันนี้ การบริหารการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ  พระสิงห์ สุจิตฺโต    การบริหารการศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2496 นอกจากนี้มีศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ในวัด เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2474
=== ศาสนวัตถุ ===
มี พระพุทธรูป ปางมารวิชัย
อุโบสถ กว้าง 30 เมตร ยาว 30เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524
ศาลาการเปรียญ กว้าง 13 เมตร ยาว24 เมตร เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว
กุฎิสงฆ์ 1 หลัง เป็นอาคารไม้
=== ลำดับเจ้าอาวาส ===
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
| colspan=7 bgcolor=#e0951d| ลำดับเจ้าอาวาสวัดศรีสมสนุกบ้านคุย ต.สามขา อ.กุฉินารายณ์ จ.กาฬสินธุ์ 
|- style="background:#cccccc"
! width="20"| ที่|| width="225"| รายนาม/สมณศักดิ์ ||width="200"| ตำแหน่ง|| width="80"| เริ่มวาระ|| width="80"| สิ้นสุดวาระ || หมายเหตุ
|-
| 1 ||พระสิงห์ สุจิตฺโต ||เจ้าอาวาส || พ.ศ.  || พ.ศ. || align=left|
|}
== อ้างอิง ==
พระมหาเจริญชัย จนฺทสาโร   เจ้าอาวาส
ศรีสมสนุกบ้านคุย
วัดศรีบูรพา

วัดศรีบูรพา ตั้งอยู่ที่ บ้านนาขาม หมู่ที่ 2 ตำบลนาขาม อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์  เป็นชนิดวัดราษฎร์  สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย เป็นวัดที่ก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2478
== ประวัติ ==
=== ประวัติ ===
วัดศรีบูรพาตั้งเมื่อ พ.ศ. 2478  ตั้งอยู่ที่ บ้านนาขาม หมู่ที่ 2 ตำบลนาขาม อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
ที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 8 ไร่
วัดศรีบูรพา ตั้งเมื่อ พ.ศ 2478
=== ศาสนวัตถุ ===
มีพระพุทธรูป ปางสมาธิ ประดิษฐ์สถานอยู่ 1 องค์
ศาลาการเปรียญ
กุฎิสงฆ์ 1 หลัง เป็นอาคารไม้
=== ลำดับเจ้าอาวาส ===
== อ้างอิง ==
ศรีบูรพา
ปฏิทรรศน์อีกา

ปฏิทรรศน์อีกา (Raven paradox) หรือเคยเป็นที่รู้จักในชื่อ ปฏิทรรศน์ของเฮมเพล หรือ อีกาของเฮมเพล เป็นปฏิทรรศน์ที่ถูกเสนอโดย คาร์ล กุสตาฟ เฮมเพล นักปรัชญาวิทยาศาสตร์และตรรกศาสตร์ชาวเยอรมันในปี พ.ศ. 2483 ปฏิทรรศน์นี้ค่อนไปทางปรัชญาและมีข้อคิดเห็นที่แตกต่างกันในหมู่นักคิด
== ปฏิทรรศน์ ==
เฮมเพลได้บรรยายเกี่ยวกับปฏิทรรศน์ในสมมติฐานที่ว่า:
(1) อีกาทุกตัวมีสีดำ
ถ้าพิจารณาในเชิงตรรกะและการสลับตำแหน่ง ประโยคนี้จะมีค่าเท่ากับ
(2) ทุก&nbsp;ๆ อย่างที่ไม่ใช่สีดำก็ไม่ใช่อีกา
มันควรที่จะแน่ชัดแล้วว่าเมื่อ (2) เป็นจริง (1) ก็จะเป็นจริงด้วย และตรงข้ามกัน เมื่อ (2) เป็นเท็จ (เช่น ถ้าโลกที่เราอยู่อาศัยถูกคิดว่าไม่มีอะไรที่เป็นสีดำเลยแม้กระทั่งอีกา) (1) ก็ต้องเป็นเท็จด้วยเช่นเดียวกัน สองประโยคนี้จะสร้างความเท่ากันเชิงตรรกะ
(3) ไม่เลย อีกาของฉัน มีสีดำ
หลักฐานชิ้นนี้ช่วยสนับสนุนสมมติฐานที่ว่า อีกาทุกตัวมีสีดำ
ความขัดแย้งของปฏิทรรศน์นี้จะเกิดขึ้นเมื่อเรานำกระบวนการนี้ไปใช้กับสภาวะใน (2) คน&nbsp;ๆ หนึ่งกำลังดูแอปเปิลเขียว เขาเห็นว่า:
(4) สิ่งสีเขียว&nbsp;ๆ นี้ (แน่นอนว่าไม่ใช่สีดำ) คือแอปเปิล (และแน่นอนว่าไม่ใช่อีกา)
โดยการให้เหตุผลเดียวกัน หลักฐานชี้นนี้สนับสนุน (2) ทุก&nbsp;ๆ อย่างที่ไม่ใช่สีดำก็ไม่ใช่อีกา
== ดูเพิ่ม ==
ทฤษฏีห่านสีดำ
รายชื่อปฏิทรรศน์
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
English translation of a paper initially published in French as: 
ปฏิทรรศน์
ศัพท์บัญญัติในคริสต์ทศวรรษ 1940
วัดโพธิสมพร

วัดโพธิสมพร ตั้งอยู่ที่ บ้านบอนเขียว หมู่ที่ 5 ตำบลสามขา อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์  เป็นชนิดวัดราษฎร์  สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย เป็นวัดที่ก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2433 
== ประวัติ ==
=== ประวัติ ===
"วัดโพธิสมพร" ตั้งเมื่อ พ.ศ 2433  ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ 2534 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 5.90 เมตร ยาว 15.30 เมตร ตั้งอยู่ที่ บ้านบอนเขียว หมู่ที่ 5 ตำบลสามขา อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 4 ไร่ 56 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือ ประมาณ 1 เส้น 17 วา จดทางสาธารณะประโยชน์ ทิศใต้ ประมาณ 1 เส้น 8 วา 1 ศอก จดทางสาธารณะประโยชน์ ทิศตะวันออก ประมาณ 2 เส้น 4 วา จดทางสาธารณะประโยชน์ ทิศตะวันตก ประมาณ 2 เส้น 16 วา 1 ศอก จดทางสาธารณะประโยชน์ อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 กว้าง 5.90 เมตร  ยาว 15.30 เมตร ศาลาการเปรียญ  สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 กว้าง 12.50 เมตร ยาว 16.20 เมตร เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 กว้าง 10.30 เมตร ยาว10.80 เมตร กุฎิสงฆ์ 1 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง ปูชนียวัตถุมีพระประธาน 1 องค์ และพระพุทธขนาดต่างๆ จำนวน 10 องค์
วัดโพธิสมพร ตั้งเมื่อ พ.ศ 2433 เดิมชื่อวัดบอนเขียว  การบริหารการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่หนึ่ง พระ หล่อง รูปที่สอง พระสีดา รูปที่สาม พระเทียม รูปที่สี่ พระตา รูปที่ห้าพระเพียร รูปที่หก พระตา รูปที่เจ็ด พระบุญ รูปที่แปด พระเจริญ รูปที่เก้า พระแก้ว รูปที่สิบ พระลี รูปที่สิบเอ็ด พระอธิการแลงเดือน จกฺกธมฺโม   การบริหารการศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2512 ศูนย์ศึกษาพุทธศาสนาวันอาทิตย์ เปิดสอนเมื่อ พ.ศ 2476
=== ศาสนวัตถุ ===
มี พระพุทธรูป ปางมารวิชัย ประดิษฐ์สถานอยู่ 1 องค์
อุโบสถ กว้าง 5.90 เมตร ยาว 15.30 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ 2534
ศาลาการเปรียญ กว้าง 12.50เมตร ยาว 16.20 เมตร เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว สร้างเมื่อ พ.ศ 2516
หอสวดมนต์ กว้าง 10.03 เมตร ยาว 10.80 เมตร 1 หลัง เป็นอาคารไม้
กุฎิสงฆ์ 1 หลัง เป็นอาคารไม้
=== ลำดับเจ้าอาวาส ===
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
| colspan=7 bgcolor=#e0951d| ลำดับเจ้าอาวาสวัดโพธิสมพร ต.นาขาม อ.กุฉินารายณ์ จ.กาฬสินธุ์ 
|- style="background:#cccccc"
! width="20"| ที่|| width="225"| รายนาม/สมณศักดิ์ ||width="200"| ตำแหน่ง|| width="80"| เริ่มวาระ|| width="80"| สิ้นสุดวาระ || หมายเหตุ
|-
| 1 ||พระอธิการแสงเดือน จกฺกธมฺโม ||เจ้าอาวาส || พ.ศ.  || ปัจจุบัน || align=left|
|}
== อ้างอิง ==
โพธิสมพร
อันดับแตง

อันดับแตง หรือ Cucurbitales เป็นอันดับของพืชมีดอกในพืชใบเลี้ยงคู่แท้ กลุ่มโรสิด อันดับนี้พบมากในเขตร้อน พบในเขตอบอุ่นน้อย มีทั้งไม้พุ่ม ไม้ล้มลุก ไม้เลื้อย และไม้ยืนต้น ลักษณะเด่นของอันดับนี้คือดอกแยกเพศ การผสมเกสรเกิดขึ้นโดยแมลง แต่ก็มีที่อาศัยลม  (วงศ์ Coriariaceae และวงศ์ Datiscaceae)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อันดับแตง
อันดับกุหลาบป่า

อันดับกุหลาบป่า หรือ Ericales เป็นอันดับของพืชใบเลี้ยงคู่ที่มีความหลากหลายมาก มีทั้งไม้ยืนต้น ไม้พุ่ม ไม้เลื้อยและไม้ล้มลุก เช่น ต้นชา บลูเบอร์รี บราซิลนัท และยังมีพืชที่อยู่ร่วมกับเชื้อรา (เช่น Sarcodes sanguinea) และพืชกินแมลง (เช่น สกุล Sarracenia)
== การจัดจำแนก ==
ต่อไปนี้เป็นการจัดจำแนกตามระบบ APG III
Actinidiaceae*
Balsaminaceae* 
Clethraceae*
Cyrillaceae*
Diapensiaceae*
Ebenaceae*
Ericaceae*
Fouquieriaceae*
Lecythidaceae*
Maesaceae → Primulaceae
Marcgraviaceae*
Mitrastemonaceae*
Myrsinaceae → Primulaceae
Pellicieraceae → Tetrameristaceae
Pentaphylacaceae*
Polemoniaceae*
Primulaceae* 
Roridulaceae*
Sapotaceae*
Sarraceniaceae*
Sladeniaceae*
Styracaceae*
Symplocaceae*
Ternstroemiaceae  → Pentaphylacaceae
Tetrameristaceae*
Theaceae*
Theophrastaceae → Primulaceae
== อ้างอิง ==
อันดับกุหลาบป่า
อันดับโนรา

อันดับโนรา หรือ Malpighiales เป็นอันดับขนาดใหญ่ของพืชมีดอก ประกอบด้วย  16000 สปีชีส์ คิดเป็น  7.8% ของ พืชใบเลี้ยงคู่แท้ อันดับนี้มีความหลากหลาย ซึ่งเกิดจากการใช้ข้อมูลทางชีวโมเลกุล โดยระบบที่เน้นสัณฐานวิทยาไม่มีอันดับนี้
== อ้างอิง ==
อันดับโนรา
วัดบูรพาภิรมย์

วัดบูรพาภิรมย์ ตั้งอยู่ที่ บ้านโนนสว่าง หมู่ที่ 6 ตำบลนาขาม อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์  เป็นชนิดวัดราษฎร์  สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย เป็นวัดที่ก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2484 
== ประวัติ ==
=== ประวัติ ===
"วัดบูรพาภิรมย์" ตั้งเมื่อ พ.ศ 2484   ตั้งอยู่ที่ บ้านโนนสว่าง หมู่ที่ 6 ตำบลนาขาม อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 20 ไร่ อาณาเขต ทิศเหนือ ประมาณ 5 เส้น จดถนนสาธารณประโยชน์ ทิศใต้ ประมาณ 5 เส้น 5 วา จดถนนสาธารณประโยชน์ ทิศตะวันออก ประมาณ 5 เส้น 5 วา จดถนนสาธารณประโยชน์ 7 วา จดถนนสาธารณประโยชน์ ทิศตะวันตก ประมาณ 9 เส้น จดถนนสาธารณประโยชน์
วัดบูรพาภิรมย์ ตั้งเมื่อ พ.ศ 2484 เดิมชื่อวัดป่าบูรพาภิรมย์  การบริหารการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่หนึ่ง พระอธิการม้วน พ.ศ. 2484 - 2501 รูปที่สอง พระอธิการฉวี พ.ศ. 2514 - 2523 รูปที่สาม พระอธิการมี อาจาโร พ.ศ. 2524 - 2530 รูปที่สี่ พระอธิการจอม จุลฺลธมฺโม พ.ศ. 2531 - จนถึงปัจจุบัน
=== ศาสนวัตถุ ===
=== ลำดับเจ้าอาวาส ===
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
| colspan=7 bgcolor=#e0951d| ลำดับเจ้าอาวาสวัดบูรพาภิรมย์ ต.นาขาม อ.กุฉินารายณ์ จ.กาฬสินธุ์ 
|- style="background:#cccccc"
! width="20"| ที่|| width="225"| รายนาม/สมณศักดิ์ ||width="200"| ตำแหน่ง|| width="80"| เริ่มวาระ|| width="80"| สิ้นสุดวาระ || หมายเหตุ
|-
| ||พระอธิการม้วน||เจ้าอาวาส|| พ.ศ. 2484  || พ.ศ. 2501  || align=left|มรณภาพ
|-
| ||พระอธิการฉวี||เจ้าอาวาส|| พ.ศ. 2514  || พ.ศ. 2523  || align=left|มรณภาพ
|-
| ||พระอธิการมี อาจาโร||เจ้าอาวาส|| พ.ศ. 2524  || พ.ศ. 2530  || align=left|มรณภาพ
|-
| ||พระอธิการจอม จุลฺลธมฺโม ||เจ้าอาวาส||พ.ศ. 2531 || ปัจจุบัน || align=left|
|}
== อ้างอิง ==
บูรพาภิรมย์
รายพระนามและชื่อผู้ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดี (ชั้น 1-4)

เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดี เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่สร้างขึ้นโดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 สำหรับบำเหน็จความดีความชอบแก่ผู้ทำความชอบพิเศษเป็นประโยชน์ยิ่งแก่ราชการทหาร ไม่ว่ายามสงบหรือยามสงคราม ตามที่ทรงพระราชดำริเห็นสมควร
ปัจจุบัน เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดี แบ่งออกเป็น 6 ชั้น พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเป็นประธานแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์ โดยชั้นเสนางคะบดีจัดเป็นชั้นสูงสุด พระราชพิธีพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดีนั้น ผู้ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งเก่าและใหม่จะเข้าร่วมในพระราชพิธีเฉพาะพระพักตร์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว โดยมีพระราชพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยาด้วย การประดับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ตระกูลนี้ ควรสวมสายสะพายรามาธิบดีเฉพาะงานที่เกี่ยวกับราชการทหาร ซึ่งมีหมายกำหนดการระบุไว้โดยเฉพาะว่าให้สวมสายสะพายรามาธิบดี โดยมีรายพระนามและชื่อผู้ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดี ชั้น 1 - 4 ดังนี้
== ประธานแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระบาทสมเด็จพระอัฐมรามาธิบดินทร
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
== ชั้นที่ 1 เสนางคะบดี ==
== ชั้นที่ 2 มหาโยธิน ==
  ผู้ได้รับพระราชทาน ม.ร. ที่ยังมีชีวิตอยู่
== ชั้นที่ 3 โยธิน ==
== ชั้นที่ 4 อัศวิน ==
  ผู้ได้รับพระราชทาน อ.ร. ที่ยังมีชีวิตอยู่
=== หน่วยทหารที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดี ===
21 กันยายน พ.ศ. 2462 - เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดี พระราชทานแก่กองทหารบกรถยนต์ซึ่งไปราชการสงครามข้ามทะเล (ชั้นที่ 3 โยธิน)
11 กรกฎาคม พ.ศ. 2526 - เหรียญรามมาลาเข็มกล้ากลางสมร พระราชทานแก่หน่วยทหารในสังกัดกรมทหารราบที่ 21 รักษาพระองค์ ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง 
* กองพันที่ 1 กรมทหารราบที่ 21 รักษาพระองค์ ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
* กองพันที่ 2 กรมทหารราบที่ 21 รักษาพระองค์ ใน สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
* กองพันที่ 3 กรมทหารราบที่ 21 รักษาพระองค์ ใน สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
=== อนุสาวรีย์ที่ได้พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดี ===
10 กรกฏาคม พ.ศ. 2505 - เหรียญรามมาลาเข็มกล้ากลางสมร พระราชทานแก่อนุสาวรีทหารนิรนาม ณ กรุงวอซิงตัน สหรัฐ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดี  จาก สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดี
รายชื่อผู้ได้รับรางวัลในประเทศไทย
เครื่องอิสริยาภรณ์สำหรับทหาร
วัดโพธิ์ชัยสามขา

วัดโพธิ์ชัยสามขา ตั้งอยู่ที่ บ้านสามขา หมู่ที่ 3 ตำบลสามขา อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์  เป็นชนิดวัดราษฎร์  สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย เป็นวัดที่ก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2370 
== ประวัติ ==
=== ประวัติ ===
"วัดโพธิ์ชัยสามขา" ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2370 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2465 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 17 เมตร ยาว 27 เมตร ตั้งอยู่ที่ บ้านสามขา หมู่ที่ 3 ตำบลสามขา อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 6 ไร่ 1 งาน 67 ตารางวา น.ส.๓ ก.เลขที่ 3485 อาณาเขต ทิศเหนือ ประมาณ 3 เส้น 2 วา จดที่สาธารณประโยชน์ ทิศใต้ ประมาณ 3 เส้น 5 วา จดที่สาธารณประโยชน์ ทิศตะวันออก ประมาณ 2 เส้น 5 วา จดถนนสาธารณประโยชน์ ทิศตะวันตก ประมาณ 2 เส้น 13 วา จดถนนสาธารณประโยชน์ มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 4 ไร่ อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ กว้าง 17 เมตร  ยาว 27 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2465 หอสวดมนต์ 1 หลัง เป็นอาคารตึก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 ศาลาการเปรียญ 1 หลัง ปูชนียวัตถุมีพระพุทธ 2 องค์
วัดโพธิ์ชัยสามขา ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2370 ตั้งชื่อตามขื่อบ้าน แต่เดิมมีเนื้อที่ 4 ไร่ 3 งาน 35 ตารางวา ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2486 ได้ขยายเนื้อที่ออกไปอีก เป็น 6 ไร่ 1 งาน 67 ตารางวา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2465 เขตวิสุงคามสีมา  กว้าง 17 เมตร  ยาว 27 เมตร การบริหารการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ พระอธิการพรหมา ปภากโร พ.ศ. 2520 เป็นต้นมา การบริหารการศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2512
=== ศาสนวัตถุ ===
มี พระพุทธรูป ปางมารวิชัย ประดิษฐ์สถานอยู่ 2 องค์
อุโบสถ กว้าง 17 เมตร ยาว 27 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2465
หอสวดมนต์ 1 หลัง เป็นอาคารตึก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523
ศาลาการเปรียญ 1 หลัง
=== ลำดับเจ้าอาวาส ===
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
| colspan=7 bgcolor=#e0951d| ลำดับเจ้าอาวาสวัดโพธิ์ชัยสามขา ต.สามขา อ.กุฉินารายณ์ จ.กาฬสินธุ์ 
|- style="background:#cccccc"
! width="20"| ที่|| width="225"| รายนาม/สมณศักดิ์ ||width="200"| ตำแหน่ง|| width="80"| เริ่มวาระ|| width="80"| สิ้นสุดวาระ || หมายเหตุ
|-
| 1 ||พระพรหมา ปภากโร||เจ้าอาวาส||พ.ศ. 2520 || ปัจจุบัน || align=left|
|}
== อ้างอิง ==
โพธิ์ชัยสามขา
ม้าน้ำสามจุด

ม้าน้ำสามจุด (three spot seahorse; ) เป็นปลากระดูกแข็งชนิดหนึ่งจำพวกม้าน้ำ
โดยบริเวณส่วนบนของลำตัวม้าน้ำสามจุดนี้จะปรากฏเป็นจุดดำ ประมาณ 3 จุด อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ  โดยลวดลายคล้ายกับม้าน้ำชนิด H. zebra และลักษณะลำตัวคล้ายกับม้าน้ำชนิด H. erectus มีขนาดยาวประมาณ 3–6 นิ้ว
ในประเทศไทยพบตามเขตชายฝั่งทะเลภาคตะวันออกของอ่าวไทย ในฤดูหนาวจะอพยพเข้ามาบริเวณชายฝั่งและมักจะติดอวนปู อวนกุ้งของชาวประมงเป็นจำนวนมาก ประกอบกับเป็นช่วงที่ม้าน้ำอยู่ในระยะผสมพันธุ์ และวางไข่ จึงเป็นสาเหตุหนึ่งของการลดจำนวนประชากรของม้าน้ำสามจุดลงอย่างรวดเร็ว
==อ้างอิง==
ม้าน้ำ
กองทัพสาธารณรัฐโดมินิกัน

== ประวัติ ==
== โครงสร้าง ==
== งบประมาณ ==
== บุคลากร ==
=== กำลังพลประจำการ ===
=== กำลังพลสำรอง ===
== การศึกษา ==
== ยุทธภัณฑ์ ==
=== อาวุธประจำกาย ===
=== อาวุธประจำหน่วย ===
== ศาลทหาร ==
== ความสัมพันธ์ทางทหาร ==
== อ้างอิง ==
== หนังสืออ่านเพิ่มเติม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประเทศโดมินิกัน, สาธารณรัฐ
โดมินิกัน, สาธารณรัฐ
ด
กองทัพนิการากัว

== ประวัติ ==
=== กองกำลังแห่งชาติ  ===
=== รัฐบาลซาดินิสตา ค.ศ. 1979-1990 ===
=== ค.ศ. 1990-1995 ===
== โครงสร้าง ==
== งบประมาณ ==
== บุคลากร ==
=== กำลังพลประจำการ ===
=== กำลังพลสำรอง ===
== การศึกษา ==
== เครื่องแบบ ==
== ยุทธภัณฑ์ ==
=== อาวุธประจำกาย ===
=== อาวุธประจำหน่วย ===
== ศาลทหาร ==
== ความสัมพันธ์ทางทหาร ==
== ดูเพิ่ม ==
== หนังสืออ่านเพิ่มเติม ==
== อ้างอิง ==
== เชิงอรรถ ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประเทศนิการากัว
นิการากัว
กองทัพในทวีปอเมริกาเหนือ
แมงมุมมดแดง

แมงมุมมดแดง ( Kerengga ant-like jumper) เป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง จัดอยู่ใน Class Arachnida, Order Araneae เป็นแมงมุมที่สามารถปรับเปลี่ยนทั้งรูปร่างและพฤติกรรมให้เหมือนกับมดแดง โดยจะพบแมงมุมชนิดนี้ได้ทั้งในอินเดีย, ศรีลังกา, จีน และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
แมงมุมมดแดง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Myrmaplata plataleoides (O. P.- Cambridge, 1869) เป็นแมงมุมที่มีการปรับตัวโดยการเลียนแบบมด (ant mimicry) สาเหตุเนื่องมาจากในเขตร้อน มดถือได้ว่าเป็นแมลงที่มีมากที่สุด แม้ว่ามดจะเป็นเหยื่อของแมงมุมไม่กี่ชนิด แต่มดก็มีเขี้ยวที่มีพิษและทรงพลัง อีกทั้งในมดบางชนิดยังมีเหล็กในที่มีพิษ และเป็นศัตรูของแมงมุม แมงมุมหลายชนิดจึงต้องมีวิวัฒนาการมาอยู่ร่วมกันหรือให้มีรูปร่างหน้าตาเหมือนกับมด เพื่อให้ปลอดภัยจากมดและผู้ล่าชนิดอื่น
==อ้างอิง==
แมงมุม
นางฟ้าทะเล

นางฟ้าทะเล (Sea angel) เป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังจำพวกมอลลัสคา จัดเป็นหอยฝาเดี่ยวจำพวกหนึ่ง จัดอยู่ในชั้น Gymnosomata
นางฟ้าทะเล ถือเป็นหอยฝาเดี่ยวที่ไม่มีเปลือก นางฟ้าทะเลมีลำตัวใส มองเห็นจุดสีส้มอยู่ทั้งหมดสามจุด โดยสองจุดแรกจะแยกออกจากกันไม่ชัดเจน เนื่องจากอยู่บริเวณหัวที่มีหนวดสั้น ๆ สองข้างด้านบน ซึ่งจุดดังกล่าวเป็นอวัยวะที่เรียกว่า "ถุงตะขอ" (Hook sac) และ "หลอดบุคคัล" (Buccal bulb) ซึ่งเป็นส่วนที่เปรียบได้กับปาก มีส่วนที่เป็นฟันอยู่ในนั้น จุดที่สามของลำตัว มีขนาดใหญ่กว่า เป็นส่วนที่ใช้สำหรับย่อยอาหาร และส่วนที่เป็นจุดเด่น คือ อวัยวะที่เป็นระยางค์เล็ก ๆ คล้ายปีก ที่ชื่อชื่อเรียกว่า "พาราโพเดีย" (Parapodia) อยู่สองข้าง ใช้สำหรับกระพือขึ้นลงเคลื่อนไหวในน้ำเป็นจังหวะ ดูแล้วคล้ายกับนางฟ้าในนิทาน อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ
เปลือกของนางฟ้าทะเล ลดรูปลงไป จะพบได้ก็ต่อเมื่อยังเป็นระยะวัยอ่อนอยู่ ระยางค์สองข้างนั้นเปลี่ยนมาจากส่วนที่เป็นเท้าเพื่อใช้ในการว่ายน้ำ
นางฟ้าทะเล จะพบในบริเวณที่เป็นน้ำเย็นจัดแถบขั้วโลกเท่านั้น ทั้งขั้วโลกเหนือ และขั้วโลกใต้ นางฟ้าทะเลกินหอยฝาเดียวที่มีเปลือกแต่ว่ายน้ำได้เช่นเดียวกัน ที่เรียกว่า "ผีเสื้อทะเล" (Sea butterfly) การกินอาหารของนางฟ้าทะเลเป็นไปอย่างน่าสนใจ เพราะจู่โจมเข้าใส่อย่างรวดเร็วมาก ผิดกับสภาพการดำรงชีวิตปกติที่ดูเชื่องช้า นางฟ้าทะเลมีรายงานว่าสามารถมีชีวิตได้ด้วยการกินอาหารเพียงครั้งเดียว สามารถอดอาหารได้นานถึงเกือบหนึ่งปี (365 วัน) เพราะสามารถเก็บสำรองพลังงานจำนวนมากไว้ในตัว เนื่องจากเป็นสัตว์ที่มีอัตราการเผาผลาญพลังงานที่ต่ำมาก เนื่องจากอาศัยอยู่ในน้ำที่มีอุณหภูมิต่ำ
== การจำแนก ==
ในปี ค.ศ. 2005 ได้มีการจำแนกตามหลักการอนุกรมวิธานนางฟ้าทะเล ไว้ดังนี้
วงศ์ใหญ่ Clionoidea:
* วงศ์ Clionidae
* วงศ์ Cliopsidae
* วงศ์ Notobranchaeidae
* วงศ์ Pneumodermatidae
วงศ์ใหญ่ Hydromyloidea:
* วงศ์ Hydromylidae
* วงศ์ Laginiopsidae
โดยที่มีชนิดที่เป็นที่รู้จักกันดี คือ Clione limacina ที่พบในขั้วโลกเหนือ และ C. antartica พบในขั้วโลกใต้ ทั้งสองชนิดนี้มีความแตกต่างกันเล็กน้อย โดยชนิดที่พบในขั้วโลกเหนือจะมีขนาดเล็กกว่า โดยทั่วไปก็จะมีขนาดเฉลี่ย 1-2.5 เซนติเมตร ส่วนชนิดที่พบในขั้วโลกใต้มีความยาวถึง 5 เซนติเมตร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หอยฝาเดี่ยว
นกเงือกปากย่น

นกเงือกปากย่น (Wrinkled hornbill, Sunda wrinkled hornbill; ) นกจำพวกนกเงือกชนิดหนึ่งที่พบได้ในประเทศไทย
มีขนาดลำตัวยาว 81 เซนติเมตร ตัวมีขนาดไล่เลี่ยกับนกแก๊ก แต่มีขนาดเล็กกว่า นกตัวผู้ลำตัวสีดำโดยตลอด เว้นบริเวณหัวและคอมีสีขาว ขนหางตอนปลายสองในสามส่วนสีขาว ขนบนกระหม่อมและหงอนสีดำ ไม่มีขนปกคลุมใต้ปีก ถุงใต้คอสีขาว จะงอยปากมีสีเหลืองและยาว ตอนโคนสีแดงเรื่อ ๆ สันบนจะงอยปากด้านบนสีแดง นกตัวเมียสีขนสีดำตลอดตัว ถุงใต้คอสีน้ำเงินอมเขียวหรือสีน้ำเงิน หนังรอบตาสีน้ำเงิน

พบกระจายพันธุ์ในประเทศไทย เฉพาะป่าดิบชื้นตอนล่างสุดของประเทศ เช่น เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าบาลาฮาลา, ตลอดจนแหลมมลายู ไปจนถึงอินโดนีเซีย โดยจะอาศัยอยู่เฉพาะในป่าที่ราบต่ำติดกับชายฝั่งทะเล ซึ่งประเทศไทยถือเป็นประเทศที่พบนกเงือกชนิดนี้เป็นตอนบนสุด มีพฤติกรรมหากินเหนือเรือนยอดไม้ มักพบอยู่โดดเดี่ยวหรือเป็นฝูงเล็ก ๆ เคยมีการพบอยู่เป็นฝูงจำนวนมากถึง 20 ตัว วงจรชีวิตของนกเงือกปากย่นเป็นที่รู้จักกันน้อยมาก  มักใช้ต้นตะเคียน หรือต้นชมพู่ดง เป็นสถานที่ทำรัง ระยะเวลาการทำรังอยู่ที่เดือนมิถุนายน-ตุลาคม มีเสียงร้องแตกต่างกันเป็น 3 แบบ คือ เสียงร้องตามปกติ, เสียงร้องในขณะบิน และเสียงร้องเวลาตกใจ
เป็นนกเงือกที่หาได้ยากมากชนิดหนึ่งในประเทศไทย และเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองเช่นเดียวกับเงือกชนิดอื่น ๆ 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สัตว์ป่าคุ้มครอง
เงือกปากย่น
Aceros
นกที่พบในประเทศอินโดนีเซีย
ปลาที่มีก้านครีบ

ปลาที่มีก้านครีบ (Ray-finned fishes) เป็นชั้นย่อยของปลากระดูกแข็ง (Osteichthyes) ชั้นหนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า  Actinopterygii (/แอก-ติ-โน-เทอ-ริ-กิ-ไอ/)
เป็นปลาที่เคลื่อนไหวโดยอาศัยครีบและกล้ามเนื้อลำตัวเป็นสำคัญ ซึ่งแบ่งออกได้เป็น ก้านครีบแข็ง และก้านครีบอ่อน
ซึ่งปลาส่วนใหญ่ในปัจจุบัน จะถูกจัดอยู่ในชั้นนี้ บรรพบุรุษของปลาในชั้นนี้จะมีขนาดเล็ก มีเกราะหุ้มตัวหนา มีปอดและเหงือก ชื่อ Andreolepis hedei โดยพบเป็นฟอสซิลอยู่ในยุคปลายซิลลูเรียนเมื่อกว่า 420 ล้านปีก่อนที่รัสเซีย, สวีเดน และเอสโตเนีย  
ปลาชั้นนี้มีการวิวัฒนาการอยู่ 3 ขั้นตอน คือ
ขั้นแรก คือ กลุ่ม Chondrostei เป็นกลุ่มแรกและมีความเก่าแก่โบราณที่สุด ปลากลุ่มนี้ที่มีการรอดมาถึงปัจจุบัน ได้แก่ ปลาสเตอร์เจียน, ปลาฉลามปากเป็ด และปลาไบเคอร์
ขั้นที่สอง คือ กลุ่ม Holostei ปลากลุ่มนี้ยังคงมี 2 กลุ่มที่ยังคงชีวิตรอดอยู่ คือ ปลาการ์ และ ปลาโบว์ฟิน ที่พบได้ในแหล่งน้ำจืดขนาดใหญ่ในประเทศสหรัฐอเมริกา
ขั้นที่สาม คือ ปลากระดูกแข็งในปัจจุบัน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ปลา
ปลาโบว์ฟิน

ปลาโบว์ฟิน (Bowfin; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ที่จัดว่าเป็นซากดึกดำบรรพ์มีชีวิตชนิดหนึ่ง เนื่องจากเป็นปลาที่อยู่ในอันดับ Amiiformes และวงศ์ Amiidae เพียงชนิดเดียวที่เหลือรอดมาจนถึงปัจจุบัน
เป็นปลาที่ถือกำเนิดมาในยุคจูราสสิคเมื่อกว่า 200-500 ล้านปีมาแล้ว มีรูปร่างคล้ายกับปลาช่อนที่พบในทวีปเอเชียและแอฟริกา
ปลาโบว์ฟินมีรูปร่างเพรียวแบบตอร์ปิโด มีเกล็ดแบบเกล็ดเรียบ มีหางกลมกว้างเพื่อใช้ในการเคลื่อนที่ได้รวดเร็ว ซึ่งครีบหลังที่ยาวสามารถใช้ว่ายน้ำได้ทั้งไปข้างหน้าและถอยหลังได้ มีก้านครีบจำนวน 145-250 ก้าน มีหัวที่แข็งและสีของลำตัวคล้ายกับงูอนาคอนดา กระดูกมีทั้งกระดูกแข็งและกระดูกอ่อน มีถุงลมไว้สำหรับโผล่ขึ้นมาฮุบอากาศหายใจเองได้ โดยไม่ต้องผ่านเหงือก  แต่จะใช้ก็ต่อเมื่อน้ำมีปริมาณออกซิเจนต่ำ หรือในฤดูแล้งที่มีอุณหภูมิของน้ำและอากาศสูงทำให้ออกซิเจนในน้ำลดต่ำลง เป็นต้น
ปลาโบว์ฟินอาศัยอยู่บริเวณแม่น้ำมิสซิสซิปปีในตอนกลางของสหรัฐอเมริกาจนถึงรัฐเท็กซัส ชอบอยู่บริเวณแหล่งน้ำที่ไหลเอื่อย ๆ มีพืชน้ำขึ้นเป็นแถบ ๆ  และมีปลาเล็กต่าง ๆ ว่ายอยู่ การผสมพันธุ์มักจะตีแปลงพืชน้ำ แล้วน้ำพืชน้ำมาสร้างเป็นรัง ตัวผู้จะไล่ปลาอื่นไม่ให้เข้าไกล้ เมื่อได้ลูกปลาแล้ว ปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายเลี้ยงลูก โดยลูกปลาจะกินแพลงตอนเป็นอาหาร ตัวผู้จะคอยดูแลลูกเป็นเวลา 9 สัปดาห์ มีรายงานว่าเคยทำร้ายสัตว์ใหญ่กว่าอย่าง มนุษย์ด้วย ถ้าเข้าไปในบริเวณรังสืบพันธุ์
ตัวผู้มีความยาวสุด 20 นิ้ว ตัวเมียมีความยาวสุด 3 ฟุต  น้ำหนักหนักได้ถึง 9.75 กิโลกรัม (21.5 ปอนด์) เป็นปลากินเนื้อที่มีฟันแหลมคม กินสัตว์น้ำต่าง ๆ เป็นอาหารหลัก รวมทั้งงู, หนู, หรือเต่าที่มีขนาดเล็กได้ สามารรถกินปลาที่มีขนาดเล็กกว่าตัวได้ถึงครึ่ง มีอายุขัยโดยเฉลี่ย 20 ปี เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ในระยะเวลา 3-5 ปี
เป็นปลาที่นิยมตกกันเป็นเกมกีฬา และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามสำหรับผู้ที่นิยมปลากินเนื้อ 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลเพิ่มเติม
ซากดึกดำบรรพ์มีชีวิต
ปลาเกม
ปลาตู้
สัตว์ที่พบในสหรัฐอเมริกา
ปลาน้ำจืด
Spongilla lacustris

Spongilla lacustris เป็นสัตว์น้ำไม่มีกระดูกสันหลังจำพวกฟองน้ำ (Porifera) ชนิดหนึ่ง จัดเป็นฟองน้ำน้ำจืด (Spongillidae) ชนิดหนึ่ง พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำจืดอย่างกว้างขวางทั้งในทวีปยุโรป, เอเชีย และออสเตรเลีย และมีแนวโน้มว่าจะอยู่จำแนกออกเป็นชนิดใหม่
ในประเทศไทยเคยรายงานพบที่ทะเลน้อย ส่วนหนึ่งของทะเลสาบสงขลา จังหวัดสงขลา  รวมทั้งบ่อบัวภายในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม  มีสีเขียวเนื่องจากมีสาหร่ายเซลล์เดียวอาศัยอยู่ด้วย ในระยะที่ยังเป็นวัยอ่อนหรือเป็นเจมมูลจะอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำไหลโดยมีเปลือกเคลือบ เมื่อสภาวะเหมาะสมจะแตกตัวเป็นก้อนกลม ๆ ใส ๆ เกาะไปกับวัสดุประเภทต่าง ๆ ใต้น้ำ เช่น กิ่งก้านของพืชน้ำ หรือก้อนหิน เมื่อถึงวัยเจริญเต็มที่จะแตกแขนงคล้ายเขากวาง หรือปะการังเขากวาง
กินอาหารแบบกรองกินแพลงก์ตอนหรือแบคทีเรียที่ล่องลอยในกระแสน้ำ เจริญเติบโตได้ดีในที่ ๆ มีแสงสว่าง แต่ไม่ใช่แสงจ้าหรือแสงแดดโดยตรง สามารถนำมาเพาะเลี้ยงได้ในตู้ปลาหรือที่เลี้ยง แต่ทว่าเลี้ยงให้รอดได้ค่อนข้างยาก
นอกจากนี้แล้วสาหร่ายสีเขียวในฟองน้ำน้ำจืดชนิดนี้ สามารถสกัดออกมาเป็นสารขัดหน้าช่วยรักษาสิวได้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สัตว์จำพวกฟองน้ำ