pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ล็อกฮีด พี-38 ไลท์นิง

{|
|}

ล็อกฮีด พี-38 ไลท์นิง เป็นเครื่องบินขับไล่ที่มีเครื่องยนต์แบบลูกสูบของสหรัฐในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ถูกพัฒนาขึ้นจากเหล่ากองทัพอากาศสหรัฐ(United States Army Air Corps) พี-38 นั้นมีแพนหางคู่ที่โดดเด่น และห้องเครื่องโดยสารที่อยู่ตรงกลางจะมีนักบินและอาวุธยุโธปกรณ์ โฆษณาชวนเชื่อของฝ่ายสัมพันธมิตรได้กล่าวอ้างว่าได้มีการตั้งฉายาว่า ปีศาจส้อมคู่ประกบกัน(fork-tailed devil)(der Gabelschwanz-Teufel) โดยลุฟท์วัฟเฟอ และ"เครื่องบินสองลำ,หนึ่งนักบิน" (2飛行機、1パイロット Ni hikōki, ippairotto) โดยญี่ปุ่น พี-38 ถูกใช้งานสำหรับการสกัดกั้น การทิ้งระเบิดแบบดำดิ่ง การทิ้งระเบิดแบบระดับ โจมตีทางภาคพื้นดิน เครื่องบินขับไล่ตอนกลางคืน การถ่ายภาพลาดตระเวน เรดาร์และการมองเห็นช่องทางสำหรับการทิ้งระเบิดและภารกิจอพยพ  และอย่างกว้างขวางในฐานะเครื่องบินขับไล่คุ้มกันในระยะยาว เมื่อได้ติดตั้งถังดร็อป(Drop tank)ไว้ใต้ปีก
พี-38 ได้ถูกใช้งานอย่างประสบความสำเร็จอย่างมากมายในปฏิบัติการในเขตสงครามแปซิฟิกและปฏิบัติการในเขตสงครามจีน-พม่า-อินเดียในฐานะที่เป็นเครื่องบินของเสืออากาศที่มีอันดับต้นๆของอเมริกา, Richard Bong(ชัยชนะ 40 ครั้ง) Thomas McGuire (ชัยชนะ 38 ครั้ง) และ Charles H. MacDonald(ชัยชนะ 27 ครั้ง) ในเขตสงครามแปซิฟิกตะวันตกเฉียงใต้ พี-38 เป็นเครื่องบินขับไล่ในระยะยาวเป็นหลักของกองทัพอากาศสหรัฐจนกระทั่งการปรากฏตัวเป็นจำนวนมากของเครื่องบินพี-51ดี มัสแตง ตลอดในช่วงท้ายสงคราม
พี-38 นั้นมีความเงียบเป็นพิเศษสำหรับเครื่องบินขับไล่ เนื่องจากท่อไอเสียจะถูกปกปิดด้วยเทอร์โบ-ซูปเปอร์ชาร์จเจอร์(turbo-superchargers) มันอาจได้รับการให้อภัยอย่างมากและอาจมีข้อผิดพลาดได้หลายวิธี แต่อัตราการหมุนในเวอร์ชันแรกนั้นต่ำเกินไปสำหรับความเก่งกาจในฐานะสุนัขเครื่องบินขับไล่(dogfighter) พี-38 นั้นเป็นเครื่องบินขับไล่สัญชาติอเมริกาเพียงลำเดียวในการผลิตขนาดใหญ่ที่สุดมาตลอดในช่วงการเข้าร่วมในสงครามของอเมริกา จากเพิร์ลฮาร์เบอร์ไปจนถึงวันแห่งชัยชนะเหนือญี่ปุ่น ในช่วงท้ายสงคราม, คำสั่งในการผลิตอีกกว่า 1,887 ลำได้ถูกยกเลิก
== คุณลักษณะ (พี-38แอล) ==
ผู้สร้าง: ล็อกฮีด คอร์ปเปเรชั่น (สหรัฐ)
ประเภท: เครื่องบินขับไล่
เครื่องยนต์: 2 × Allison V-1710
กางปีก: 15.85 เมตร
ยาว: 11.53 เมตร
สูง: 3.91 เมตร
พื้นที่ปีก: 30.43 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า: 5,800 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 9,798 กิโลกรัม
อัตราเร็วสูงสุด: 666 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับความสูง 7,620 เมตร
อัตราไต่: 24.1 เมตร/ วินาที
รัศมีทำการรบ: 2,100 กิโลเมตร
อาวุธ: ปืนใหญ่อากาศ Hispano M2(C) ขนาด 20 มม. 1 กระบอก / ปืนกล M2 Browning ขนาด 12.7 มม. 4 กระบอก

== อ้างอิง ==
เครื่องบินล็อกฮีด
เครื่องบินขับไล่
เครื่องบินขับไล่ในสงครามโลกครั้งที่สอง
เครื่องบินสหรัฐในสงครามโลกครั้งที่สอง
เครื่องบินจีนในสงครามโลกครั้งที่สอง
ฝ่ายใต้

ฝ่ายใต้  กลุ่มการเมืองของ ราชวงศ์โชซ็อน ก่อตั้งขึ้นหลังจากแยกตัวออกมาจาก ฝ่ายตะวันออก  เมื่อ พ.ศ. 2134 โดยฝ่ายตรงข้ามของ ลีซานแฮ ผู้นำ ยู ซองลยอง ถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 2150 ผู้นำ โฮมก เสนาบดีฝ่ายซ้าย ระหว่าง พ.ศ. 2218 ถึง 2221 ผู้นำ ยุนฮยู ถูกประหารชีวิตใน พ.ศ. 2223 พวกเขาสนับสนุน จังฮีบิน พระอัครมเหสีของ พระเจ้าซุกจง ระหว่าง พ.ศ. 2231 ถึง 2237 ฝ่ายใต้ยังคงอยู่ต่อจนยุติบทบาทในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 18
== สมาชิก ==
ยู ซองลยอง
โฮมก
จังฮีบิน
ช็อง ยัก-ย็อง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ราชวงศ์โชซ็อน
วอริกซ์ สปอร์ต

วอริกซ์ สปอร์ต เป็นบริษัทผลิตอุปกรณ์กีฬาจากประเทศไทย ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2556 โดยจัดจำหน่ายเสื้อสำหรับแข่งขันกีฬา, ชุดกีฬา และอุปกรณ์กีฬา โดย "วอริกซ์" (Warrix) มีแรงบันดาลใจมาจาก "Warrior" (นักรบ) ซึ่งธีมของการออกแบบจะดัดแปลงมาจากนักรบของไทย ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2560 วอริกซ์ ได้ผลิตชุดการแข่งขันให้กับทีมชาติไทย และผลิตชุดแข่งขันให้กับสโมสรในไทยลีก ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2557 ให้กับเชียงใหม่ และ นครราชสีมา
==แบรนด์==
วอริกซ์
==ผู้สนับสนุน==
=== ฟุตบอล ===
==== ทีมชาติ ====
2017–2028
ในปี พ.ศ. 2559 วอริกซ์ ได้ชนะในการประมูลผู้ผลิตชุดแข่งขันให้กับทีมชาติไทย ด้วยจำนวนเงินทั้งหมด 400 ล้านบาท ซึ่งสัญญาอยู่ระหว่าง 1 มกราคม พ.ศ. 2560 จนถึง 31 ธันวาคม พ.ศ. 2563 โดย 2 ชุดแรกที่วอริกซ์ผลิตใช้ชื่อว่า "ไชยานุภาพ" และ "ปราบไตรจักร" จากนักรบไทยในอดีต และทีมชาติไทยใช้ลงการแข่งขันครั้งแรกในเกมที่พบกับ ซาอุดีอาระเบีย ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560
และ วอริกซ์ ได้ชนะการประมูลผู้ผลิตชุดแข่งขันให้กับทีมชาติไทย อีกครั้งซึ่งสัญญาครั้งใหม่นี้จะยาวนานถึง 8 ปี โดยอยู่ระหว่าง 1 มกราคม พ.ศ. 2564 จนถึง 31 ธันวาคม พ.ศ. 2571
2018–
2020
====สโมสร====
ลำพูน วอร์ริเออร์ 2023–
นครศรีฯ ยูไนเต็ด 2022–
ระยอง 2021–
บีจี ปทุม ยูไนเต็ด 2021–2023
สงขลา 2021–2022
อ่างทอง 2018–2022
บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด (เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก) 2018–
กาฬสินธุ์ 2018–2019
หนองบัว พิชญ 2018–
ชัยนาท ฮอร์นบิล 2016–
สุพรรณบุรี 2015–2022
พีที ประจวบ 2018–2021
อุดรธานี 2016–2017
นครราชสีมา 2014, 2018
บีทียู ส.บุญมีฤทธิ์ ยูไนเต็ด 2018–2019
สีหมอก 2018–2019
พัทยา ยูไนเต็ด 2015
ลาวโตโยต้า 2013–
เมอลากายูไนเต็ด 2018–
อูกังยูไนเต็ด 2019–
สโมสรฟุตบอลตีองบารู 2019
สโมสรคริกเก็ตสิงคโปร์ 2019–
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
WARRIX เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2556
ตราสินค้าอุปกรณ์กีฬา
ตราสินค้ารองเท้า
ตราสินค้าไทย
บริษัทของไทย
ตราสินค้าอุปกรณ์กีฬาไทย
วันเดอะไนน์

วันเดอะไนน์ (1the9/1THE9; 원더나인) เป็นกลุ่มบอยแบนด์ชาวเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งมาจากการแข่งขันในรายการ อันเดอร์ไนน์ทีน ในปี ค.ศ. 2018 กลุ่มประกอบด้วยสมาชิก 9 คน ได้แก่ ยู ยง-ฮา, คิม แท-อู, อี ซึง-ฮวัน, ชิน เย-ชัน, คิม จุน-ซอ, ช็อน โด-ย็อม, ช็อง จิน-ซอง, ช็อง แทก-ฮย็อน และ พัก ซ็อง-วอน (ได้ประกาศเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2019) สมาชิกที่เดบิวต์ของกลุ่มได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 และในตอนแรกมีกำหนดจะโปรโมตภายใต้เอ็มบีเคเอนเตอร์เทนเมนต์เป็นเวลา 12 เดือน หลังจากเกิดความล่าช้าเนื่องจากการระบาดของโควิด-19 กลุ่มจึงยุบวงในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2020
==สมาชิก==
==ผลงานเพลง==
อีพี
==ผลงานการแสดง==
===รายการโทรทัศน์===
===วิทยุ===
==อ้างอิง==
บอยแบนด์เกาหลีใต้
กลุ่มดนตรีป็อปสัญชาติเกาหลีใต้
กลุ่มดนตรีจากโซล
ศิลปินสังกัดเอ็มบีเคเอนเตอร์เทนเมนต์
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2562
ก่อตั้งในประเทศเกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2562
ประมุท บุรณศิริ

ประมุท บูรณศิริ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช อดีตผู้อำนวยการองค์การตลาดเพื่อเกษตรกร (อตก.) และเป็นผู้ก่อตั้งบริษัท ฝาจีบ จำกัด (มหาชน)
== การทำงาน ==
ประมุท บูรณศิริ เป็นกรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท ฝาจีบ จำกัด (มหาชน) ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการองค์การตลาดเพื่อเกษตรกร (อตก.) ในโควต้าของพรรคกิจสังคม และได้รับแต่งต้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลของหม่อมราวงศ์เสนีย์ ปราโมช แต่หลังการอภิปรายในการแถลงนโยบายของรัฐบาล มีการลงมติ ปรากฏว่าเสียงที่ไว้วางใจรัฐบาลมีอยู่ 111 เสียง แต่มีเสียงไม่ไว้วางใจ 152 เสียง จึงต้องพ้นจากตำแหน่งไป โดยยังไม่ได้เริ่มปฏิบัติหน้าที่
== อ้างอิง ==
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
นักการเมืองไทย
บุคคลจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
พรรคกิจสังคม
สกุลบุรณศิริ
ไอล์ตง ดูซ ซังตูซ ซิลวา

ไอล์ตง ดูซ ซังตูซ ซิลวา (Ailton dos Santos Silva; เกิดวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2509) เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวบราซิล เขาเป็นอดีตหัวหน้าผู้ฝึกสอนของเชียงราย ยูไนเต็ด ชุดคว้าแชมป์ไทยลีก ฤดูกาล 2562 และยังเป็นอดีตหัวหน้าผู้ฝึกสอนของเชียงใหม่ ยูไนเต็ด
== เกียรติประวัติ ==
เชียงราย ยูไนเต็ด
ไทยลีก (1): 2019
รีเวร์เปลต
คัมเปอูนาตูเซร์กีปานู: 2011
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Grande Área profile 
ประวัติ ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2509
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวบราซิล
บุคคลจากเซาเปาลู
ผู้จัดการทีมฟุตบอลในไทยลีก
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลเชียงราย ยูไนเต็ด
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลเชียงใหม่ ยูไนเต็ด
ลีซานแฮ

ลีซานแฮ (이산해; 20 กรกฎาคม 2082 - 23 สิงหาคม 2152) ชื่อรอง ยอซู (여수) ขุนนางชาวเกาหลี บัณฑิต และนักเขียนของยุคโชซ็อน เขารับราชการเป็นอัครมหาเสนาบดีระหว่าง พ.ศ. 2133 ถึง 2135 และ พ.ศ. 2143 ถึง 2145 ลีเป็นสมาชิกของกลุ่มการเมือง ชาวบูรพา ซึ่งในภายหลังได้แยกตัวออกมาเป็น ชาวพายัพ และ ชาวทักษิณ ลีกลายเป็นผู้นำของกลุ่มชาวพายัพ
== ในวัฒนธรรมร่วมสมัย ==
แสดงโดย อาห์นซุกฮวาน ในละครโทรทัศน์เรื่อง ตำราลักษณ์ ลิขิตบัลลังก์ เมื่อ พ.ศ. 2557
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ขุนนางเกาหลี
ชาวโชซ็อน
ชาวเกาหลี
ตัวละครในตำราลักษณ์ ลิขิตบัลลังก์
รักษ์ ปันยารชุน

พันตรี รักษ์ ปันยารชุน เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ในรัฐบาลของจอมพล ป .พิบูลสงคราม และเป็นบุตรเขยของจอมพล ป. พิบูลสงคราม
== ประวัติ ==
รักษ์ ปันยารชุน เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2457 ในครอบครัวขุนนาง เป็นบุตรชายคนโตของพระยาปรีชานุสาสน์ (เสริญ ปันยารชุน) กับคุณหญิง ปฤกษ์ ชาวไทยเชื้อสายจีน (แคะ) ซึ่งตัวเขาเองมีเชื้อสายจีนมาจากยายซึ่งใช้แซ่เล่า (; หลิว)
รักษ์ ปันยารชุนมีพี่น้องดังนี้
รักษ์ ปันยารชุน
สุธีรา เกษมศรี ณ อยุธยา
ปฤถา วัชราภัย
กุนตี พิชเยนทรโยธิน
กุศะ ปันยารชุน
หม่อม จิตรา วรวรรณ ณ อยุธยา
ดุษฎี โอสถานนท์
พันตำรวจเอก ประสัตถ์ ปันยารชุน
กรรถนา อิศรเสนา ณ อยุธยา
สุภาพรรณ ชุมพล ณ อยุธยา
ชัช ปันยารชุน
อานันท์ ปันยารชุน
รักษ์ ได้รับการศึกษาในโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย และศึกษาจนจบปริญญาเอกจากประเทศฝรั่งเศส ทางด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยในเลียล (Université de Lille) เขาสมรสกับจีรวัสส์ พิบูลสงคราม ซึ่งเป็นบุตรีของ จอมพล ป. พิบูลสงคราม
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ ===
* พ.ศ. 2498 –  80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสาธารณรัฐอิตาลี ชั้นที่ 1
* พ.ศ. 2498 –  80x80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์แดนเนอโบร ชั้นที่ 1
* พ.ศ. 2498 –  80x80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎเบลเยียม ชั้นที่ 1
* พ.ศ. 2498 –  80x80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์ออเรนจ์-นัสเซา ชั้นอัศวินมหากางเขน
*พ.ศ. 2498 –  80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ชั้นประถมาภรณ์
*พ.ศ. 2498 –  80x80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย ชั้นที่ 2
*พ.ศ. 2498 –  80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ชั้นกร็องตอฟีซีเย
* พ.ศ. 2498 –  80x80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์พระบรมรูป ชั้นที่ 1
* พ.ศ. 2499 –  80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งสหภาพพม่า ชั้นอรรคมหาสเรสิธุ (ฝ่ายทหาร)
* พ.ศ. 2499 –  80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์ดาราอันสุกสกาว ชั้นพิเศษ
*พ.ศ. 2499 –  80x80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์ฟีนิกซ์ ชั้นที่ 1
*พ.ศ. 2500 –  80x80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์กิตติคุณฝ่ายพลเรือน ชั้นที่ 1
*พ.ศ. 2500 –  80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งชาติเวียดนาม ชั้นที่ 2
== การทำงาน ==
รักษ์ ได้เข้าทำงานเป็นนายทหารอยู่ที่กรมพระธรรมนูญ กระทรวงกลาโหม ต่อมาในปี พ.ศ. 2489 พ.ต.รักษ์ ได้ลาออกจากราชการมาทำธุรกิจด้านการบินและการขนส่ง นำเข้ารถยนต์ และร่วมกันตั้งบริษัทดำเนินการผลิตโคคา-โคล่า ของอเมริกาในประเทศไทย โดยตั้งชื่อบริษัทว่า Rak, Derrik & Davis Bottling รวมทั้งต่อมาได้ตั้งบริษัทน้ำดื่มชื่อ “โพลาริส”  และเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทสหโรงแรมไทยและการท่องเที่ยว จำกัด
ในปี พ.ศ. 2498 พ.ต.รักษ์ ได้เข้าสู่วงการการเมืองโดยการนำของจอมพล ป.พิบูลสงคราม ในตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ แทนนายเขมชาติ บุณยรัตพันธุ์ ต่อมาจึงได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนครในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศอีกสมัย ในปี พ.ศ. 2500
== อ้างอิง ==
นักกฎหมายชาวไทย
นักธุรกิจชาวไทย
นักการเมืองไทย
สกุลปันยารชุน
พรรคเสรีมนังคศิลา
บุคคลจากโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย
อำเภอฮ้อกโมน

ฮ้อกโมน (Hóc Môn) เป็นอำเภอในนครโฮจิมินห์ (เมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเวียดนาม) ในปี ค.ศ. 2017 อำเภอมีประชากร 446,056 คน และมีเนื้อที่ 109 ตารางกิโลเมตร
== ที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ ==
อำเภอฮ้อกโมนติดต่อกับอำเภอกู๋จีทางทิศเหนือ เขตถูดึ๊กและจังหวัดบิ่ญเซืองทางทิศตะวันออก เขต 12 ทางทิศใต้ และอำเภอบิ่ญจั๊ญและเขตบิ่ญเตินทางทิศตะวันตก
== เขตการปกครอง ==
อำเภอฮ้อกโมนแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 1 เมืองระดับตำบล (ฮ้อกโมน) และ 11 ตำบล
ตำบลบ่าเดี๋ยม (Bà Điểm)
ตำบลดงถั่ญ (Đông Thạnh)
ตำบลหญิบิ่ญ (Nhị Bình)
ตำบลเตินเหียป (Tân Hiệp)
ตำบลเตินเท้ยหญี่ (Tân Thới Nhì)
ตำบลเตินซวน (Tân Xuân)
ตำบลเท้ยตามโทน (Thới Tam Thôn)
ตำบลจุงจั๊ญ (Trung Chánh)
ตำบลซวนเท้ยดง (Xuân Thới Đông)
ตำบลซวนเท้ยเซิน (Xuân Thới Sơn)
ตำบลซวนเท้ยเถื่อง (Xuân Thới Thượng)
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
UBND 	Huyện Hóc Môn Thành phố Hồ Chí Minh — เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ฮ้อกโมน
กิโก เฟเมนิอา

ฟรันซิสโก "กิโก" เฟเมนิอา ฟาร์ (Francisco "Kiko" Femenía Far) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งแบ็กขวาให้กับบิยาร์เรอัล สโมสรในลาลิกา
== เกียรติประวัติ ==
อาลาเบส
เซกุนดาดิบิซิออน: 2015–16
วอตฟอร์ด
เอฟเอคัพ รองชนะเลิศ: 2018–19
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักฟุตบอลชาวสเปน
กองหลังฟุตบอล
กองกลางฟุตบอล
ผู้เล่นในลาลิกา
ผู้เล่นในเซกุนดาดิบิซิออน
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเอร์กูเลส
ผู้เล่นในสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาเบ
ผู้เล่นในสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริดกัสติยา
ผู้เล่นอาเด อัลกอร์กอน
ผู้เล่นเดปอร์ติโบอาลาเบส
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
ผู้เล่นในสโมสรฟุตบอลวอตฟอร์ด
นักฟุตบอลเยาวชนทีมชาติสเปน
อาเด อัลกอร์กอน

อาเด อัลกอร์กอน (AD Alcorcón) เป็นสโมสรฟุตบอลสเปน ตั้งอยู่ที่เมืองอัลกอร์กอน บริเวณชานกรุงมาดริด สโมสรถูกก่อตั้งใน ค.ศ. 1971 ปัจจุบันกำลังแข่งขันในเซกุนดาดิบิซิออน โดยมีสนามกีฬาซานโตโดมิงโก ความจุ 7,000 ที่นั่ง เป็นสนามเหย้า
ในโกปาเดลเรย์ ฤดูกาล 2009–10 รอบ 32 ทีมสุดท้าย เลกแรก อัลกอร์กอนสร้างประวัติศาสตร์ด้วยการเปิดบ้านเอาชนะเรอัลมาดริดถึง 4–0 ต่อมาในเลกสองที่ซานเตียโก เบร์นาเบว อัลกอร์กอนบุกไปแพ้ 1–0 แต่มีผลประตูรวม 4–1 ทำให้อัลกอร์กอนผ่านเข้าสู่รอบ 16 ทีมสุดท้ายอย่างน่าเหลือเชื่อ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
Futbolme team profile 
BDFutbol team profile
Unofficial forum 
อ
อ
ซ่านถิงกุย

ซ่านถิงกุย (จีนตัวเต็ม : 單廷珪 / อังกฤษ : Shan Tinggui) สำเนียงแต้จิ๋วคือ ตันเทงกุ้ย เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง มีฉายาว่า แม่ทัพวารีสวรรค์ (จีน : 聖水將 / อังกฤษ : General of Sacred Water) เป็นผู้กล้าลำดับที่ 44 แห่ง 108 ดาวแห่งโชคชะตา และเป็นคนที่ 8 ในตำแหน่ง 72 สหายดิน ในยามออกรบจะใส่ชุดเกราะสีดำและสวมหมวกเหล็กติดขนนกสีดำ มีม้าตัวผู้สีดำเป็นพาหนะ อาวุธของเขาคือหอกและธนู รับราชการทหารอยู่ที่บ้านเกิดคือเมืองเล่งจิว (凌州 ; ในปัจจุบันคือเมืองเต๋อโจว มณฑลซานตง) ร่วมกับเว่ยติงกั๋ว ชำนาญในการใช้น้ำเข้าโจมตีศัตรู
เมื่อกวนเซิ่งเข้าร่วมกับซ่งเจียงแห่งเขาเหลียงซาน ราชครูไช่จิงได้ออกคำสั่งให้ตัวเขากับเว่ยติงกั๋วไปปราบโจร กวนเซิ่งจึงยกทัพไปบุกเมืองเล่งจิว ซ่านถิงกุยจึงทำค่ายกลจับตัวซวนจ้านกับห่าวซือเหวิน กวนเซิ่งจึงทำการดวลตัวต่อตัวกับซ่านถิงกุย เขารบแพ้และถูกจับ ต่อมาได้ขอยอมแพ้และไปชักชวนเว่ยติงกั๋วให้ยอมแพ้ต่อเหลียงซาน
ในการปราบกบฏฟางล่า เขากับเว่ยติงกั๋วเข้าร่วมในสังกัดหลูจุ้นอี้ ไปรบกับพวกกบฏที่เมืองซวนจิ๋ว (宣州 ; ปัจจุบันคือเมืองซวนเฉิง มณฑลอานฮุย) และเมืองฮูจิ๋ว ในการรบครั้งสุดท้ายของเขาที่เมืองฮิมจิว เขานำทหารเข้าบุกเมืองในขณะที่ประตูเมืองเปิดอยู่ แต่เผลอตกไปในหลุมม้าและเสียชีวิตในที่รบพร้อมกับเว่ยติงกั๋ว
== อ้างอิง ==
Keffer, David. "Outlaws of the Marsh: A Somewhat Less Than Critical Commentary". Poison Pie Publishing House. Retrieved 19 December 2016
Miyamoto, Yoko (2011). "Water Margin: Chinese Robin Hood and His Bandits" . Demystifying Confucianism. Retrieved 19 December 2016.
ตัวละครในซ้องกั๋ง
เอก็อน เคร็นทซ์

เอก็อน รูดี แอ็นสท์ เคร็นทซ์ (Egon Rudi Ernst Krenz) เป็นอดีตนักการเมืองเยอรมันตะวันออกซึ่งเป็นผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์คนสุดท้ายของเยอรมนีตะวันออกในช่วงเดือนสุดท้ายของปี 2532 เขาประสบความสำเร็จในนาม เอริช ฮ็อนเน็คเคอร์ ในฐานะเลขาธิการทั่วไปของพรรคเอกภาพสังคมนิยมเยอรมนี แต่ถูกบังคับให้ลาออกเพียงไม่กี่เดือนต่อมาเมื่อกำแพงเบอร์ลิน. ตลอดอาชีพของเขา เคร็นทซ์ ดำรงตำแหน่งสำคัญหลายแห่งใน SED เขาเป็นรอง ฮ็อนเน็คเคอร์ ตั้งแต่ปี 1984 เป็นต้นไปจนกระทั่งเขาประสบความสำเร็จในปี 1989 ท่ามกลางการประท้วงต่อต้านระบอบการปกครอง เคร็นทซ์ ไม่ประสบความสำเร็จในความพยายามที่จะรักษาอำนาจการปกครองของระบอบคอมมิวนิสต์และถูกบังคับให้ลาออกหลายสัปดาห์หลังจากการล่มสลายของกำแพงเบอร์ลิน เขาถูกขับไล่ออกจากพรรค SED เมื่อวันที่ 21 มกราคม 2533 หลังจากการรวมประเทศเยอรมันในปี 2533 เขาถูกตัดสินจำคุกหกปีครึ่งในคุกข้อหาฆ่าคนตายเพื่อสังหารบทบาทของเขาในอาชญากรรมของระบอบคอมมิวนิสต์ เขาออกจากเมือง Dierhagen ในรัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์นเมื่อเขาได้รับการปล่อยตัวจากคุกเมื่อปลายปี 2546
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Day by Day – East Germany 1989
เลขาธิการพรรคเอกภาพสังคมนิยมเยอรมนี
นักลัทธิคอมมิวนิสต์
ประมุขแห่งเยอรมนีตะวันออก
บุคคลจากจังหวัดปอมอแชซาคอดแญ
นักโทษของประเทศเยอรมนี
ฟาโรห์เนบดเจฟาเร

เนบดเจฟาเร เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณของราชวงศ์ที่สิบสี่ พระองค์ครองราชย์ในเวลาช่วงต่อที่สอง ระหว่าง 12 และ 24 เดือนในศตวรรษที่ 17 ก่อนคริสตศักราช ความรู้เกี่ยวกับการครองราชย์ของพระองค์นั้นมาจากบันทึกพระนามแห่งตูรินที่ได้ความเสียหายอย่างรุนแรง
== พระประวัติ ==
พระองค์เป็นฟาโรห์ที่มีความคลุมเครือของราชวงศ์ที่สิบสี่แห่งอียิปต์โบราณ ทราบเพียงแค่บันทึกพระนามแห่งตูริน พระองค์อาจปกครองในส่วนเหนือของอียิปต์ล่วงช่วงระหว่าง 12 หรือ 24 เดือน ในศตวรรษที่ 17 ก่อนคริสตศักราช นักไอยคุปตวิทยาได้สันนิษฐานถึงปีขึ้นครองราชย์คือ ใน 1694 ปีก่อนคริสตศักราช และใน 1672 ปีก่อนคริสตศักราช ซึ่งอาจจะตรงกับในเวลาช่วงต่อที่สองหรือช่วงปลายของราชอาณาจักรกลาง ช่วงเวลาการครองราชย์ของพระองค์นั้น ราชวงศ์ที่สิบสามยังคงปกครองในส่วนที่เหลืออยู่จากเมืองเมมฟิส
ความรู้เกี่ยวกับการครองราชย์ของพระองค์มาจากบันทึกพระนามแห่งตูริน บันทึกพาไพรัสที่เสียหายอย่างรุนแรง ซึ่งเป็นบันทึกชื่อของเทพเจ้าอียิปต์ และบันทึกการครองราชย์ของฟาโรห์ตั้งแต่ราชวงศ์ที่หนึ่งถึงราชวงศ์ที่เจ็ด เนื่องจากความเสียหายที่เกิดขึ้นกับบันทึกพาไพรัสนั้น ทำให้คงเหลือแค่เวลาการครองราชย์ของพระองค์เป็นระยะเวลาเพียงหนึ่งปี ส่วนบันทึกจำนวนเดือนและวันได้เสียหายไป ดังนั้นพระองค์อาจจะครองราชย์เป็นเวลา 12 หรือ 24 เดือน พระนามของพระองค์อยู่ลำดับที่ 7 ในคอลัมน์ที่ 9 ของบันทึกพระนามแห่งตูริน เนื่องจากบันทึกพาไพรัสเสียหาย ทำให้พระนามชองพระองค์สูญหาย
== อ้างอิง ==
ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบสี่
พลประจำยานลำน้ำสงครามพิเศษ

พลประจำยานลำน้ำสงครามพิเศษ (Special warfare combatant-craft crewmen) หรือ สยูอิค (อักษรย่อ: SWCC ) เป็นทีมหน่วยบัญชาการสงครามพิเศษทางเรือสหรัฐที่ดำเนินการและบำรุงคลังของยานขนาดเล็กที่ใช้ในการปฏิบัติภารกิจปฏิบัติการพิเศษ โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกของเนวีซีลสหรัฐ ซีลและสยูอิคมีลักษณะคล้ายกันแต่แยกโปรแกรมการฝึกอบรมเฉพาะทางในฐานทัพเรือสะเทินน้ำสะเทินบกโคโรนาโด การฝึกอบรมสยูอิคเน้นการปฏิบัติการพิเศษในสภาพแวดล้อมทางทะเล สยูอิคได้รับการฝึกครอบคลุมในความเชี่ยวชาญและกลยุทธ์การใช้อาวุธ, เทคนิค และกระบวนการ โดยมุ่งเน้นไปที่การแทรกซึมลับ และการถอนออกของซีล รวมถึงกองกำลังปฏิบัติการพิเศษอื่น ๆ สยูอิคทุ่มเทโดยเฉพาะ การเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วในพื้นที่น้ำตื้นที่เรือขนาดใหญ่ไม่สามารถใช้งานได้ ความสามารถของพวกเขารวมถึงการการปฏิบัติโดยตรงผ่านแนวชายฝั่งหรือแม่น้ำ (เช่น การโจมตี, จับกุม และเรือแล่น โดยออกตรวจ, ขึ้นเรือ, ค้นหา และยึด), การลาดตระเวนพิเศษ, ตระเวนชายฝั่ง รวมถึงการสั่งห้ามลักลอบเข้าประเทศอย่างผิดกฎหมายของเรือผู้ต้องสงสัยและยานผิวน้ำ สยูอิคเชี่ยวชาญด้านการเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว เนื่องจาก พวกเขามีการฝึกในระดับสูงในการขับขี่ทางยุทธวิธีและการดำเนินการคุ้มกัน พวกเขาได้ทำภารกิจหลายอย่างควบคู่กับหน่วยซีล ตั้งแต่การลาดตระเวน ไปจนถึงการแทรกซึมลับ และการสกัดแบบเร่าร้อน
== อ่านเพิ่ม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
*
การสงครามแม่น้ำ
ซง ชี-ย็อล

ซง ชี-ย็อล (송시열; 30 กรกฎาคม 2150 - 19 ธันวาคม 2232) รู้จักกันในทั่วไปในนามปากกา อูอัม (우암) และ อูแจ (우재) หรือโดยให้เกียรติ ซ็องจา (송자) รัฐบุรุษชาวโชซ็อน บัณฑิตและนักปราชญ์ของลัทธิขงจื๊อใหม่ เกิดที่อ๊กช็อน จังหวัดชุงช็องเหนือ เขารับราชการรับใช้ราชสำนักมามากกว่า 50 ปี และชื่อของเขาปรากฎมากถึง 3,000 ครั้งใน พงศาวดารราชวงศ์โชซ็อน เขาถูกประหารชีวิตเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2232 โดยราชสำนักเพราะเขาเขียนจดหมายกระตุ้นพระราชาในยุคนั้นคือ พระเจ้าซุกจง พระราชาลำดับที่ 19 สำหรับอนุสาวรีย์ตั้งอยู่ที่บ้านเกิดของเขา
ชาวโชซ็อน
ขุนนางเกาหลี
ชาวเกาหลี
การทัพฟิลิปปินส์ (ค.ศ. 1941-1942)

การทัพฟิลิปปินส์ (Kampanya sa Pilipinas หรือ Labanan sa Pilipinas หรือ ยุทธการที่ฟิลิปปินส์; 8 ธันวาคม ค.ศ. 1941 - 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1942) เป็นการบุกครองฟิลิปปินส์โดยจักรวรรดิญี่ปุ่นและการป้องกันเกาะโดยสหรัฐอเมริกาและกองทัพฟิลิปีโนในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ญี่ปุ่นได้เปิดฉากการบุกครองโดยทางทะเลจากเกาะฟอร์โมซา (เกาะไต้หวัน) กว่า 200 ไมล์ (320 กิโลเมตร) ถึงทางตอนเหนือของฟิลิปปินส์ กองกำลังฝ่ายป้องกันมีจำนวนมากกว่าญี่ปุ่นโดย 3 ต่อ 2  อย่างไรก็ตาม, พวกเขาเป็นกองกำลังผสมของพวกที่ไม่เคยมีประสบการณ์ในการสู้รบอย่างสม่ำเสมอ การ์ดแห่งชาติ กองกำลังตำรวจและหน่วยทหารแห่งเครือจักรภพที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นมาใหม่ ญี่ปุ่นได้ใช้กองทหารแถวแรก,เมื่อได้เริ่มต้นของการทัพครั้งนี้และมุ่งเน้นไปที่กองกำลังของพวกเขาทำให้สามารถบุกยึดเกาะลูซอนได้อย่างรวดเร็วในช่วงเดือนแรก
กองบัญชาการระดับสูงของญี่ปุ่น ได้เชื่อว่าพวกเขาจะได้รับชัยชนะในการทัพครั้งนี้ ด้วยการตัดสินใจเชิงยุทธวิธีในการรุกโดยประมาณหนึ่งในตารางเวลาของปฏิบัติการในเกาะบอร์เนียวและอินโดนีเซีย ถอนกำลังด้วยกองพลที่ดีที่สุดและกองทัพอากาศของตนเป็นจำนวนมากในช่วงต้นเดือนมกราคม ค.ศ. 1942 ครั้งนี้,จะควบคู่ไปกับการตัดสินใจของฝ่ายป้องกันที่จะถอนกำลังเข้าสู่การถือครองตำแหน่งการป้องกันในคาบสมุทรบาตาอัน ทำให้อเมริกันและฟิลิปีโนประสบความสำเร็จในการสกัดกั้นในอีก 4 เดือน
การพิชิตฟิลิปปินส์โดยญี่ปุ่น มักถือว่าเป็นความพ่ายแพ้ทางทหารที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา บุคลากรทางทหารชาวอเมริกันประมาณ 23,000 นายล้วนถูกฆ่าตายหรือถูกจับเป็นเชลย ในขณะที่ทหารชาวฟิลิปีโนถูกฆ่าตายหรือถูกจับเป็นเชลยมีทั้งหมดประมาณ 100,000 นาย
==อ้างอิง==
ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
การทัพในสงครามโลกครั้งที่สอง
การบุกครองในสงครามโลกครั้งที่สอง
การบุกครองโดยญี่ปุ่น
เครือรัฐฟิลิปปินส์
พ.ศ. 2484
พ.ศ. 2485
สงครามแปซิฟิก
การเสียเมืองหลวง
ดักลาส แมกอาเธอร์
อเมเนโมเพต (พระราชโอรสในแอเมนโฮเทปที่สอง)

อเมเนโมเพต เป็นเจ้าชายแห่งอียิปต์โบราณในช่วงการปกครองของราชวงศ์ที่สิบแปด ซึ่งอาจจะเป็นพระราขโอรสในอเมนโฮเทปที่ 2
พระองค์เป็นที่รู้จักมาจากจารึกหิน ซี ที่พบอยู่ที่วิหารสฟิงซ์แห่งอเมนโฮเทปที่ 2 ซึ่งในจารึกหินบันทึกไว้ว่าพระองค์เป็นพระราชโอรสของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 2 ทั้งนี้ยังมีการระบุถึงระยะเวลาการครองราชย์พระบิดาของพระองค์อีกด้วย
== อ้างอิง ==
แอเมนโฮเทป (พระราชโอรสในแอเมนโฮเทปที่สอง)

อเมนโฮเทป เป็นเจ้าชายแห่งอียิปต์โบราณในช่วงการปกครองของราชวงศ์ที่สิบแปด ซึ่งเป็นพระราชโอรสและอาจจะเป็นพระรัชทายาทของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 2
พระองค์เป็นนักบวชแห่งเทพพทาห์และถูกกล่าวถึงในบันทึกพาไพรัส (ตอนนี้ถูกเก็บรักษอยู่ที่ พิพิธภัณฑ์บริติช) แผ่นจารึกหินที่ค้นพบอยู่บริเวณใกล้กับสฟิงซ์ ปรากฏชื่อนักบวชแห่งเทพพทาห์ ซึ่งถูกลบไปซึ่งอาจจะเป็นพระนามของพระองค์ อย่างไรก็ตามพระองค์สิ้นพระชนม์ตั้งแต่เยาว์วัย และพระอนุชาของพระองค์เป็นฟาโรห์แทนคือฟาโรห์ทุตโมสที่ 4
== อ้างอิง ==
คาเอมวาเซท (พระราชโอรสในแอเมนโฮเทปที่สอง)

คาเอมวาเซท เป็นเจ้าชายแห่งอียิปต์โบราณในช่วงการปกครองของราชวงศ์ที่สิบแปด พระองค์น่าจะเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 2
พระองค์ถูกกล่าวถึงในสองบันทึกพร้อมกับพระนามขณะครองราชย์ของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 2 พระองค์ได้ตำแหน่งว่า“ ผู้ดูแลฝูงวัว” ซึ่งเป็นตำแหน่งที่หายากสำหรับเจ้าชาย
== อ้างอิง ==
ยุคเรวะ

ยุคเรวะ  เป็นยุคปัจจุบันของปฏิทินทางการของญี่ปุ่น โดยรัชศกเรวะเริ่มต้นตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 ซึ่งเริ่มนับจากวันที่สมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ พระราชโอรสของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิลำดับที่ 126 ในวันหลังสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะสละราชบัลลังก์ในวันที่ 30 เมษายน ซึ่งถือเป็นวันสิ้นสุดของยุคเฮเซ โดยนามรัชศกเรวะได้มีการประกาศเผยแพร่ต่อสาธารณชนเป็นครั้งแรกเมื่อวันจันทร์ที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2019 โดย โยชิฮิเดะ ซูงะ เลขาธิการคณะรัฐมนตรีได้เป็นผู้ประกาศนามรัชศกในครั้งนี้
รัฐบาลญี่ปุ่นได้ประกาศรัชสมัยใหม่ เรวะ เพื่อต้อนรับรัชสมัยของสมเด็จจักรพรรดิพระองค์ใหม่ โดยเริ่มใช้อย่างเป็นทางการในวันที่ 1 พฤษภาคม ซึ่งเป็นวันที่สมเด็จจักรพรรดิพระองค์ใหม่ขึ้นครองราชย์ นอกจากนี้ยังถือว่าเป็นการสิ้นสุดของยุครัชสมัย เฮเซ ที่มีระยะเวลายาวนานกว่า 30 ปีอีกด้วย
โยชิฮิเดะ ซูงะ เลขาธิการรัฐมนตรีญี่ปุ่น ได้อธิบายถึงชื่อของรัชสมัยใหม่ โดยคำว่า “เร” หมายถึง ความรุ่งเรืองหรือคำสั่ง ส่วนคำว่า “วะ” หมายถึง สันติภาพหรือความสามัคคี
นอกจากนี้การตั้งชื่อรัชสมัยยังเป็นครั้งแรกที่นำตัวอักษรจากกวีโบราณของญี่ปุ่น มารวมกับอักษรคันจิยุคจีนโบราณ โดยในการตั้งชื่อรัชสมัยในครั้งนี้ รัฐบาลญี่ปุ่นได้ใช้ผู้เชี่ยวชาญในสาขาต่างๆ ถึง 9 คน ค้นหาชื่อที่เหมาะสม นอกจากนี้ถ้าหากมีชื่อรัชสมัยใดเล็ดลอดออกมาก็จะยกเลิกชื่อนั้นและหาชื่อใหม่ ก่อนที่จะประกาศอย่างเป็นทางการ โดยก่อนหน้านี้มีข่าวลือว่ารัชสมัยใหม่จะใช้คำว่า “อังคิว” ที่แปลว่า สันติสุขและความยั่งยืน
ชินโซ อาเบะ นายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่น ได้กล่าวถึงการตั้งชื่อรัชสมัยใหม่ว่า “เป็นการแสดงถึงวัฒนธรรมที่ลึกซึ้งของชาวญี่ปุ่น แม้ว่าประเทศญี่ปุ่นจะพบกับจุดเปลี่ยนของประเทศครั้งใหญ่ (สื่อถึงความเปลี่ยนแปลงหลายๆ อย่าง) แต่คุณค่าและวัฒนธรรมของญี่ปุ่นจะไม่จางหายไปไหน” ซึ่งประเพณีการตั้งชื่อรัชสมัยนี้ยังมีมานานถึง 1,300 ปีอีกด้วย
== เปลี่ยนปีรัชศก ==
1 เมษายน ค.ศ. 2019 : ได้มีการประกาศนามรัชศกใหม่คือ เรวะ อย่างเป็นทางการเพื่อแสดงว่าปีรัชศก เฮเซ กำลังจะสิ้นสุดลงโดยได้มีการบังคับใช้ปีรัชศกเรวะอย่างเป็นทางการเมื่อวันพุธที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2019
== เหตุการณ์ในปีเรวะ ==
30 เมษายน ค.ศ. 2019: ในปีที่ 30 รัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ พระองค์ได้ประกอบพิธีสละราชบัลลังก์ให้กับ เจ้าชายนารูฮิโตะ พระราชโอรสองค์ใหญ่ที่มกุฎราชกุมาร
1 พฤษภาคม ค.ศ. 2019: เจ้าชายนารูฮิโตะได้ประกอบพิธีขึ้นทรงราชย์ที่ พระราชวังอิมพีเรียล พร้อมกับการประกาศใช้รัชศกเรวะ
22 ตุลาคม ค.ศ. 2019: สมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ ประกอบพระราชพิธีราชาภิเษก ณ พระราชวังหลวงโตเกียว
19 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019: ชินโซ อาเบะ กลายเป็นนายกรัฐมนตรีที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดของญี่ปุ่นและทำลายสถิติ 2,883 วันของอดีตนายกรัฐมนตรี คัตสึระ ทาโร ในยุคจักรพรรดิเมจิ - จักรพรรดิไทโช เขาลาออกด้วยเหตุผลด้านสุขภาพในเดือนกันยายน ค.ศ. 2020 และรับตำแหน่งแทนโดยโยชิฮิเดะ ซูงะ อดีตหัวหน้าเลขาธิการคณะรัฐมนตรี
มีนาคม ค.ศ. 2020: ญี่ปุ่นเริ่มประสบกับ การระบาดใหญ่ของโควิด-19 เนื่องจากหลายประเทศรายงานว่ามีผู้ป่วยเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ
8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020: สมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ สถาปนา เจ้าชายฟูมิฮิโตะ อากิชิโนะโนะมิยะ พระราชอนุชาขึ้นเป็น โคชิ หรือมกุฎราชกุมาร
8 กรกฎาคม ค.ศ. 2022 (ปีเรวะที่ 4): อดีตนายกรัฐมนตรี ชินโซ อาเบะ ถูกลอบสังหารโดย เท็ตสึยะ ยามางามิ ในเมือง นารา
==ตารางเทียบศักราช==
==อ้างอิง==
 
ราชวงศ์ญี่ปุ่น
วัฒนธรรมญี่ปุ่น
ร