pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
จักรพรรดิเลโอพ็อลท์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

จักรพรรดิเลโอพ็อลท์ที่ 2 (Peter Leopold Josef Anton Joachim Pius Gotthard; 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1747 – 1 มีนาคม ค.ศ. 1792) เป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ กษัตริย์แห่งฮังการีและโบฮีเมียและอาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย ระหว่างปี ค.ศ. 1790 ถึง ค.ศ. 1792 และ รายพระนามผู้ปกครองตอสคานาแกรนด์ดยุกแห่งตอสคานา ระหว่างปี ค.ศ. 1765 ถึง ค.ศ. 1790 พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่สามในจักรพรรดินีมารีอา เทเรซีอา กับ จักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 1 และทรงเป็นพระเชษฐาในพระนางมารี อ็องตัวแน็ต อัครมเหสีในหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส พระองค์ขึ้นครองบัลลังก์จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ต่อจากพระเชษฐาของพระองค์ โยเซ็ฟที่ 2 ที่เสด็จสวรรคตโดยปราศจากรัชทายาท จักรพรรดิเลโอพ็อลท์ที่ 2 ทรงใช้การปกครองแบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์อันทรงภูมิธรรมตามรอยพระเชษฐาของพระองค์
== พระราชประวัติ ==

อาร์ชดยุกเลโอพ็อลท์เสด็จพระราชสมภพในกรุงเวียนนา ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ที่สาม ในปี 1753 ทรงหมั้นกับ เจ้าหญิงมารีอา เบียทริซ ริชชีอาร์ตา รัชทายาทแห่งดัชชีโมเดนาและเรจิโอ แต่ก็ไม่เคยมีการอภิเษกเกิดขึ้น และเจ้าหญิงมาเรียก็ไปอภิเษกกับพระอนุชาของอาร์ชดยุกเลโอพ็อลท์ คือ อาร์ชดยุกแฟร์ดีนันท์ แทน
ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระเชษฐาองค์รอง อาร์ชดยุกคาร์ล โยเซ็ฟ ในปี 1761 ทำให้พระองค์ต้องสืบบัลลังก์แกรนด์ดยุกแห่งตอสคานา ซึ่งเป็นตำแหน่งสำหรับโอรสองค์ที่สองแทนพระเชษฐา การได้เป็นรัชทายาทแห่งดัชชีตอสคานาได้เป็นเงื่อนไขที่ทำให้พระองค์ได้อภิเษกสมรสในวันที่ 5 สิงหาคม 1764 กับ อินฟันตามารีอา ลุยซา แห่งสเปน พระราชธิดาในการ์โลสที่ 3 แห่งสเปนและมารีอา อามารีอา แห่งซัคเซิน
เมื่อพระชนกนาถของพระองค์ ฟรันทซ์ที่ 1 เสด็จสวรรคตในเดือนสิงหาคม ปี 1765 พระองค์ก็ทรงครองบัลลังก์แกรนด์ดยุกแห่งตอสคานาต่อจากพระราชบิดา ในขณะที่พระเชษฐาของพระองค์ก็ขึ้นเป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ อย่างไรก็ตาม แกรนด์ดยุกเลโอพ็อลท์ทรงได้รับครามนิยมมากในฟลอเรนซ์ จากการที่ทรงก่อสร้างสิ่งก่อสร้างและโครงสร้างต่างๆมากมาย พระองค์ทรงชอบพอกับสตรีนางหนึ่งในฟลอเรนซ์ ผู้เป็นภริยาของเอิร์ลโควเปอร์ที่ 3 ซึ่งภายหลังเมื่อเรื่องชู้สาวแดงขึ้นมา โยเซ็ฟที่ 2 ได้อวยยศให้เป็นการชดเชยแก่การกระทำผิดของพระอนุชา
== ฐานันดรและอิสริยยศ ==
5 พฤษภาคม 1747 – 18 สิงหาคม 1765 เพเทอร์ เลโอพ็อลท์ พระราชกุมารและอาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย พระราชกุมารแห่งฮังการีและโบฮีเมีย เจ้าชายแห่งตอสคานา
18 สิงหาคม 1765 – 30 กันยายน 1790 เพเทอร์ เลโอพ็อลท์ แกรนด์ดยุกแห่งตอสคานา พระราชกุมารแห่งออสเตรีย พระราชกุมารแห่งฮังการีและโบฮีเมีย
30 กันยายน 1790 – 1 มีนาคม 1792 จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ผู้ปกครองออสเตรีย
อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย
ดยุกแห่งลิมบืร์ค
แกรนด์ดยุกแห่งตอสคานา
ดยุกแห่งสไตเรีย
ดยุกแห่งบราบันต์
ดยุกแห่งคารินเทีย
ดยุกแห่งโลเธียร์
ดยุกแห่งลักเซมเบิร์ก
ดยุกแห่งมิลาน
เคานต์แห่งแฟลนเดอส์
เคานต์แห่งแอโน
เคานต์แห่งทีโรล
อาร์ชดยุกรัชทายาทแห่งออสเตรีย
มกุฎราชกุมารแห่งฮังการี
บุคคลจากเวียนนา
ประมุขแห่งทรานซิลเวเนีย
จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา
เกรัลท์ แอร์มัน

เกรัลท์ "เกรี" แอร์มัน (Gerald „Gerry“ Ehrmann) เกิดวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1959 ที่เทาเบอร์บิชช็อฟส์ไฮม์ รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค เป็นอดีตผู้เล่นและผู้ฝึกสอนฟุตบอลชาวเยอรมัน ซึ่งปัจจุบันเป็นผู้ฝึกสอนการรักษาประตูร่วมกับแอร์สเทอ เอ็ฟเซ ไคเซิร์สเลาเทิร์น
== เกียรติประวัติ ==
ชนะเลิศ บุนเดิสลีกา: ฤดูกาล 1977–78, 1990–91
รองชนะเลิศ บุนเดิสลีกา: ฤดูกาล 1981–82, 1993–94
ผู้ชนะ เดเอ็ฟเบ-โพคาล: ฤดูกาล 1977–78, 1982–83, 1989–90, 1995–96
ผู้เข้ารอบสุดท้าย เดเอ็ฟเบ-โพคาล: 1979–80
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Gerald Ehrmann on transfermarkt.de 
นักฟุตบอลชาวเยอรมัน
ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูฟุตบอล
บุคคลจากรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค
TRIM

ในสาขาคอมพิวเตอร์ TRIM เป็นชื่อคำสั่ง (ไม่ใช่ตัวย่อ) ที่ทำให้ระบบปฏิบัติการคอมพิวเตอร์สามารถทราบถึงบริเวณที่เก็บข้อมูลที่ไม่ถูกใช้แล้วในโซลิดสเตตไดรฟ์ เพื่อจะได้ทำการลบข้อมูลส่วนนั้นออกไว้ก่อนได้ เพราะว่าหน่วยความจำแฟลชที่นำมาใช้ทำโซลิตสเตตไดรฟ์ส่วนใหญ่นั้นเป็นชนิด NAND ซึ่งไม่สามารถเขียนข้อมูลทับได้ แต่ต้องลบข้อมูลเก่าก่อนแล้วจึงเขียนข้อมูลใหม่ลงไป ดังนั้นการลบข้อมูลออกไปก่อนที่จะมีการเขียนข้อมูลทำให้สามารถเขียนได้ทันทีเมื่อต้องการ ย่อมทำให้การเขียนข้อมูลในโซลิดสเตตไดรฟ์เร็วขึ้นไปด้วย
หน่วยเก็บข้อมูลคอมพิวเตอร์แบบโซลิดสเตต
ฮันนีพอสซัม

ฮันนีพอสซัม (honey possum; ) เป็นสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้องขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Tasipes และวงศ์ Tarsipedidae 
ฮันนีพอสซัม เป็นสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้องเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่ยังหลงเหลืออยู่มาจนถึงปัจจุบัน ขณะที่สัุตว์ที่ใกล้เคียงกันชนิดอื่น ๆ ได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว มีรูปร่างคล้ายหนูหรือหนูผี มีความยาวเพียง 6.5–9 เซนติเมตร จัดเป็นสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้องที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลก
ฮันนีพอสซัม มีอายุขัยโดยเฉลี่ยเพียง 1–2 ปีเท่านั้น เป็นสัตว์ที่ออกหากินในเวลากลางคืน พบกระจายพันธุ์เฉพาะพื้นที่ที่แห้งแล้งทางตะวันตกเฉียงใต้ของออสเตรเลีย โดยกินน้ำต้อยและเกสรจากดอกของต้นแบงเซีย ซึ่งเป็นพืชดอกพื้นเมืองของออสเตรเลีย โดยใช้ลิ้นที่ยาวที่บริเวณตอนปลายมีลักษณะคล้ายแปรงหรือหวีตวัดกิน จากจะงอยปากที่ไม่มีฟัน และยาวบาง ฮันนีพอสซัมตัวเมียสามารถกินน้ำต้อยได้มากถึงร้อยละ 10 ของน้ำหนักตัวในแต่ละคืน
ฮันนีพอสซัม จึงเป็นสัตว์ที่ช่วยในการผสมเกษรของต้นแบงเซีย นอกจากจะเป็นสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้องขนาดเล็กแล้ว ตัวอ่อนแรกเกิดของฮันนีพอสซัมยังถือเป็นตัวอ่อนของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่เล็กมากที่สุดอีกด้วย โดยมีน้ำหนักตัวไม่เกิน 5 มิิลลิกรัมเท่านั้น
==อ้างอิง==
สัตว์ที่พบในประเทศออสเตรเลีย
พอสซัม
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ชะมดแปลง

ชะมดแปลง (Asiatic linsang) เป็นสกุลของสัตว์กินเนื้อ ในวงศ์ชะมดและอีเห็น (Viverridae) สกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Prionodon (/ไพร-โอ-โน-ดอน/) ในวงศ์ย่อย Prionodontinae (หรือแยกออกมาเป็นวงศ์ต่างหาก คือ Prionodontidae)
ชะมดแปลง เป็นชะมดจำพวกหนึ่งที่มีรูปร่างลักษณะคล้ายกับชะมดส่วนใหญ่ทั่วไป แต่มีรูปร่างเพรียว มีหางยาว ความยาวลำตัวไม่เกิน 30 เซนติเมตร อาศัยและหากินส่วนใหญ่บนต้นไม้ ด้วยรูปร่างที่เพรียวยาวจึงทำให้ดูเผิน ๆ เหมือนงูไต่ตามต้นไม้มากกว่าจะเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม อุ้งตีนมีซองเก็บเล็บได้เหมือนสัตว์ตระกูลแมว มีสีขนตามลำตัวเป็นจุดหรือลายแถบคดเคี้ยวแตกต่างไปตามชนิด ส่วนหางเป็นปล้อง ๆ ไม่มีขนแผงคอหรือขนที่สันหลัง และมีลักษณะเด่นเฉพาะ คือ ไม่มีต่อมผลิตกลิ่น เหมือนชะมดหรืออีเห็นชนิดอื่น ๆ  จึงได้ชื่อว่า ชะมดแปลง
ชะมดแปลงนั้นจำแนกออกได้่เป็น 2 ชนิด คือ
Prionodon linsang - ชะมดแปลงลายแถบ
Prionodon pardicolor - ชะมดแปลงลายจุด
ซึ่งทั้ง 2 ชนิดนี้พบกระจายพันธุ์ในป่าดิบในหลายพื้นที่ของทวีปเอเชีย ตั้งแต่ อนุทวีปอินเดีย จนถึงเอเชียอาคเนย์ และแถบเทือกเขาตะนาวศรี, แหลมมลายู ไปจนถึงเกาะต่าง ๆ ของอินโดนีเซีย เป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางคืน ขณะที่กลางวันจะนอนหลับในโพรงไม้หรือพุ่มไม้ กินอาหารจำพวก นก, หนู, กระรอก หรือแมลงต่าง ๆ ปกติอาศัยอยู่ตามลำพัง ยกเว้นในช่วงฤดูผสมพันธุ์ คือ ราวเดือนกุมภาพันธ์-สิงหาคม ออกลูกครั้งละ 2 ตัว
จากการศึกษาทางดีเอ็นเอพบว่า ชะมดแปลงมีความเกี่ยวข้องกันทางพันธุกรรมกับชะมดแปลงอีกสกุลที่พบในทวีปแอฟริกา คือ Poiana มากกว่าที่จะเกี่ยวข้องกับสัตว์ตระกูลแมว
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์ชะมดและอีเห็น
ชะมดแผง

ชะมดแผง  เป็นสกุลของชะมดสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Viverra
มีลักษณะคล้ายกับชะมดหรืออีเห็นทั่วไป มีลักษณะเด่น คือ ที่อุ้งตีนมีนิ้วทั้งหมด 5 นิ้ว โดยที่หัวแม่เท้ามีขนาดเล็กมากจนดูเหมือนมี 4 นิ้ว เมื่อประทับลงบนพื้นดิน จะมีรอยเท้าเพียง 4 นิ้ว เนื่องจากหากินบนพื้นดินเป็นหลัก และมีขนาดใหญ่กว่าของอีเห็น อีกทั้งที่ขนบริเวณสันหลังจรดปลายหางมีลักษณะเป็นแผงขนสีดำ พาดยาวตั้งแต่สันคอไปตามแนวสันหลัง ซึ่งเวลาตกใจหรือต้องการข่มขู่ผู้รุกรานจะยกแผงขนหลังนี้ให้ตั้งชันได้ อันเป็นที่มาของชื่อสามัญที่ใช้เรียกขาน ส่วนหางจะเป็นลายปล้อง ๆ 
เป็นชะมดขนาดใหญ่ หากินตามพื้นดินมากกว่าบนต้นไม้ และักินสัตว์เล็ก ๆ  เช่น หนู, กระรอก หรือ กบ, เขียด มากกว่ากินผลไม้หรือลูกไม้
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในอนุทวีปอินเดียและเอเชียอาคเนย์ทั้งส่วนที่เป็นแผ่นดินใหญ่ และเกาะต่าง ๆ ไปจนถึงเอเชียตะวันออก พบได้ในประเทศไทย 2 ชนิด
==การจำแนก==
Viverra civettina Blyth, 1862 – (ชะมดแผงจุดใหญ่)
Viverra megaspila Blyth, 1862  –  (ชะมดแผงหางดำ-พบได้ในประเทศไทย)
Viverra tangalunga Gray, 1832 – (ชะมดมลายู)
Viverra zibetha Linnaeus, 1758 – (ชะมดแผงหางปล้อง-พบได้ในประเทศไทย)
Viverra leakeyi Leakey, 1982 – (ชะมดลีกคี, ชะมดยักษ์-สูญพันธุ์ไปแล้วในยุคเพลสโตซีน)  
==รูปภาพ==
ภาพ:Viverra Zivetta & Viverra zibetha fur skins.jpg|ขนแผงหลังของชะมดแผงหางปล้อง
ภาพ:Paradoxurus North Sulawesi.JPG|ชะมดแผงไม่ทราบชนิดที่เกาะซูลาเวซี
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์ชะมดและอีเห็น
ลินเส็ง

ลินเส็ง (Linsang) เป็นภาษาชวาที่หมายถึง ชะมด หรืออีเห็น แต่จริง ๆ แล้วลินเส็งหมายถึง ชะมดแปลง ซึ่งเป็นชะมดที่ไม่มีต่อมกลิ่นเหมือนชะมดหรืออีเห็นทั่วไป
ลินเส็ง แบ่งออกได้เป็น 2 สกุล คือ
Poiana (ชะมดแปลงแอฟริกา)
Prionodon (ชะมดแปลงเอเชีย)
ซึ่งทั้ง 2 สกุลนี้แบ่งออกได้เป็นสกุลละอีก 2 ชนิด
== อ้างอิง ==
วงศ์ชะมดและอีเห็น
มาตีเยอ เดอบูว์ชี

มาตีเยอ เดอบูว์ชี (Mathieu Debuchy, ; เกิดวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1985 ที่เมืองเฟรอแต็ง)  เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศสเล่นให้กับวาล็องเซียน โดยเล่นในตำแหน่งกองหลังฝั่งขวา
เดอบูว์ชีเคยเล่นให้กับนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ก่อนจะย้ายไปอยู่กับอาร์เซนอลในช่วงก่อนเปิดฤดูกาล 2014–15 ด้วยค่าตัว 12 ล้านปอนด์ เดอบูว์ชีมาแทนตำแหน่งของบาการี ซาญา ที่ย้ายไปอยู่กับแมนเชสเตอร์ซิตี โดยที่ก่อนหน้านั้นอาร์เซนอลได้ซื้อตัวอาเลกซิส ซานเชซ จากบาร์เซโลนามาแล้ว
ในนัดที่พบกับแมนเชสเตอร์ซิตี ที่สนามเอมิเรตส์สเตเดียม ซึ่งเสมอกันไป 2-2 เดอบูว์ชีได้รับบาดเจ็บที่หัวเข่า ต้องหยุดพักนาน 3 เดือน เพื่อผ่าตัด ก่อนจะกลับมาเล่นได้อีกครั้งในช่วงปลายปี ค.ศ. 2014 แต่ก็ได้รับบาดเจ็บอีกในช่วงต้นปี ค.ศ. 2015 จากอาการไหล่หลุดเนื่องจากถูก มาร์โก อาเนาโตวิช ผู้เล่นของสโตกซิตี ชนล้มไปชนกับป้ายข้างสนาม ในนัดที่พบกับสโตกซิตี ที่สนามเอมิเรตส์สเตเดียม ที่อาร์เซนอลชนะไป 3-0 ซึ่งเดอบูว์ชีลงเล่นได้เพียง 13 นาที เท่านั้น และคาดว่าต้องใช้เวลารักษานาน 3 เดือน 
ในฤดูกาล 2015–16 จากอาการบาดเจ็บนี้ทำให้เดอบูว์ชีต้องสูญเสียตำแหน่งตัวจริงให้แก่เอกตอร์ เบเยริน เมื่อหายเจ็บกลับมาก็เป็นตัวสำรอง ทำให้ในต้นเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 จึงย้ายไปร่วมกับบอร์โด ในลีกเอิง ของฝรั่งเศสแบบยืมตัวจนจบฤดูกาล เนื่องจากต้องการติดทีมชาติไปเล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016	 
ในฤดูกาล 2017–18 ด้วยอาการบาดเจ็บยาวนาน กอรปกับต้องตกเป็นตัวสำรอง จึงทำให้ในต้นปี ค.ศ. 2018 เดอบูว์ชีจึงย้ายไปแซ็งเตเตียน ในลีกเอิงแทน
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส
ผู้เล่นในลีกเอิง
นักฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2014
ผู้เล่นล็อสก์ลีล
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฌีรงแด็งเดอบอร์โด
ผู้เล่นอาแอ็ส แซ็งเตเตียน
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลวาล็องเซียน
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
บุคคลจากจังหวัดนอร์
ทางแยกต่างระดับปฐมพร

ทางแยกต่างระดับปฐมพร (Pathom Phon Interchange) เป็นทางแยกต่างระดับในอำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร โดยเป็นจุดตัดระหว่างถนนเพชรเกษม ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 327
== รูปแบบของทางแยกต่างระดับ ==
สะพานข้ามทางหลวงของถนนเพชรเกษมในแนวระนอง-ชุมพร มุ่งสู่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 327 และมีทางเลี้ยวไปยังทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 และแนวชุมพร-ระนอง มีทางเลี้ยวไปยังถนนเพชรเกษม
ถนนระดับดินของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 ในแนวสุราษฎร์ธานี-ชุมพร และมีทางเลี้ยวไปยังทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 327 และในแนวชุมพร-สุราษฎร์ธานี และมีทางเลี้ยวไปยังถนนเพชรเกษม
ถนนระดับดินผ่านตลอดของถนนทุกสายเมื่อเลี้ยวซ้ายเข้าถนนที่อยู่ติดกัน
ทุกเส้นทางมีสะพานข้ามแยกเข้าหาถนนโดยตรง
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สี่แยก
ปฐมพร
จังคอย

จังคอย (ยูเครนและДжанкóй; Dshankoj;Canköy; דזשאנקאיע) เป็นเมืองทางตอนเหนือของเขตไครเมีย ประเทศยูเครน ตั้งอยู่ห่างจากเมืองซิมเฟโรปอล 93 กม. (58 ไมล์) สถาปนาเป็นเมืองในปี ค.ศ. 1926 เมืองมีโรงงานอุตสาหกรรมหลากหลายประเภท ไม่ว่าจะเป็น รถยนต์ คอนกรีตเสริมเหล็ก ใยสังเคราะห์ เนื้อ และอื่น ๆ และยังมีโรงเรียนอาชีพเฉพาะทางหลายแห่ง
==อ้างอิง==
เมืองในประเทศรัสเซีย
นครในประเทศยูเครน
กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตยูเครน
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2509

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2509 (ค.ศ. 1966) เป็นฤดูของพายุหมุนเขตร้อนแต่ไม่มีการกำหนดช่วงของขอบเขตของพายุ แต่ส่วนใหญ่จะก่อตัวทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก ในช่วงระหว่างเดือนมิถุนายนและธันวาคม วันเหล่านี้ในแต่ละปีเมื่อพายุไซโคลนเขตร้อนมักจะก่อตัวทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก
ขอบเขตของบทความนี้จะจำกัดอยู่ทางบริเวณตอนเหนือของเส้นศูนย์สูตร และทางตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวันสากล โดยพายุที่เกิดทางด้านตะวันออกของเส้นนี้และทางตอนเหนือของเส้นศูนย์สูตรจะถูกเรียกรวมๆว่า เฮอร์ริเคน ดูที่ ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2509
พายุหมุนเขตร้อนในแอ่งแปซิฟิกนี้ ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นของสหรัฐอเมริกาได้กำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ข้างหน้า
สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะใช้ชื่อของตนเองเมื่อมีพายุก่อตัวหรือทวีความรุนแรงในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ (Philippine area of responsibility)
== พายุ ==
ปีนี้มีดีเปรสชันเขตร้อน 39 ลูกก่อตัวในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก
=== ไต้ฝุ่นเฮสเตอร์ (เอตัง) ===
=== ไต้ฝุ่นไอร์มา (กลาริง) ===
=== ไต้ฝุ่นจูดี้ ===
=== ซูเปอร์ไต้ฝุ่นคิท ===
=== พายุโซนร้อนโลลา ===
พายุโซนร้อนโลลาขึ้นถล่มฮ่องกงทำให้มีผู้เสียชีวิตหนึ่งราย
=== ไต้ฝุ่นมามีย์ ===
=== ไต้ฝุ่นนีน่า ===
=== ไต้ฝุ่นโอร่า ===
=== พายุโซนร้อนพิลลิส ===
=== ไต้ฝุ่นริต้า ===
=== ไต้ฝุ่นซูซาน ===
=== ไต้ฝุ่นเทส ===
=== ไต้ฝุ่นไวโอล่า ===
=== พายุโซนร้อนวินนีย์ ===
=== ซูเปอร์ไต้ฝุ่นอลิซ ===
=== พายุโซนร้อนเบตตี้ ===
=== ซูเปอร์ไต้ฝุ่นโคร่า ===
=== พายุโซนร้อนโดริส ===
=== ไต้ฝุ่นเอลซีย์ ===
=== ไต้ฝุ่นฟลอซซีย์ ===
=== พายุโซนร้อนแกรซ ===
=== พายุโซนร้อนเฮเลน ===
=== ไต้ฝุ่นไอดา ===
=== ไต้ฝุ่นจูน ===
=== ไต้ฝุ่นเคทีย์===
=== พายุโซนร้อนโลร์น่า ===
=== ไต้ฝุ่นมารีย์ ===
=== พายุโซนร้อนแนนซี่ ===
=== พายุโซนร้อนโอลก้า ===
=== ไต้ฝุ่นปาเมลา ===
== อ้างอิง ==
2507
พ.ศ. 2507
วงศ์ย่อยอีเห็นลายเสือโคร่ง

วงศ์ย่อยอีเห็นลายเสือโคร่ง เป็นวงศ์ย่อยของสัตว์กินเนื้อขนาดเล็ก ในวงศ์ชะมดและอีเห็น (Viverridae) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hemigalinae
สามารถจำแนกได้ดังนี้
วงศ์ Viverridae
*วงศ์ย่อย Hemigalinae
**สกุล Chrotogale Thomas, 1912
***อีเห็นลายเสือโคร่งอินโดจีน (Chrotogale owstoni)
**สกุล  Cynogale Gray, 1837
***อีเห็นน้ำ (Cynogale bennettii)
**สกุล  Diplogale Thomas, 1912
***อีเห็นฮอร์ส (Diplogale hosei)
**สกุล Hemigalus Jourdan, 1837
***อีเห็นลายเสือโคร่ง (Hemigalus derbyanus)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์ชะมดและอีเห็น
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2539 ได้รับการสถาปนาเป็นคณะลำดับที่ 14 ของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2539 ในการจัดการศึกษาสาขาวิชาชีพการพยาบาล ของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์นั้นจัดตั้งเพื่อผลิตพยาบาล ในการให้บริการด้านการดูแลสุขภาพแก่สังคม และเพื่อปฏิบัติงาน โดยเน้นความสำคัญของการดูแลสุขภาพแบบองค์รวม และเป็นแหล่งฝึกปฏิบัติของนักศึกษาพยาบาลทุกหลักสูตร ให้บริการวิชาการแก่ประชาคมธรรมศาสตร์และสังคม และเน้นการทำวิจัยควบคู่กันไปกับการเรียนการสอนและการบริการอย่างสม่ำเสมอและต่อเนื่อง
== ประวัติ ==
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้รับการสถาปนาเป็นคณะลำดับที่ 14 ของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2539 ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกา เล่มที่ 113 ตอนที่ 24 ก คณะพยาบาลศาสตร์ ได้รับการก่อตั้งตามแผนพัฒนาการศึกษา ระดับอุดมศึกษาระยะที่ 7 (พ.ศ. 2535 – 2539) ในการจัดการศึกษาสาขาวิชาชีพการพยาบาล  ของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เพื่อผลิตพยาบาลในการให้บริการด้านการดูแลสุขภาพแก่สังคม  และเพื่อปฏิบัติงานในโรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ โดยได้ตัดโอนบุคลากรที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาพยาบาลทั้งหมดรวมทั้งหลักสูตรประกาศนียบัตรผู้ช่วยพยาบาล  (หลักสูตร 1 ปี) พ.ศ. 2538 จากคณะแพทยศาสตร์  มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในปีการศึกษา 2539 คณะพยาบาลศาสตร์ ได้เริ่มจัดการเรียนการสอนเป็นปีแรก โดยเปิดสอน 2 หลักสูตร คือ หลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต (พย.บ.) และหลักสูตรประกาศนียบัตรผู้ช่วยพยาบาล  (หลักสูตร 1 ปี) ทั้งนี้ได้จัดการเรียนการสอน หลักสูตรประกาศนียบัตรผู้ช่วยพยาบาลเพียง 1 รุ่น  สำหรับหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต ได้มีการปรับปรุงหลักสูตรเป็นบางส่วน 2 ครั้ง ในปี พ.ศ. 2540 และ พ.ศ. 2541 และปรับปรุงหลักสูตรทั้งหลักสูตร ในปี พ.ศ. 2546 เป็นหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2547) และเริ่มใช้หลักสูตรนี้ ตั้งแต่ปีการศึกษา 2547 เป็นต้นมาในปีการศึกษา 2548 คณะพยาบาลศาสตร์ได้เปิดสอนหลักสูตรพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต  2 สาขาวิชาได้แก่ สาขาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช และสาขาการพยาบาลเวชปฏิบัติครอบครัว คณะพยาบาลศาสตร์เน้นความสำคัญของการดูแลสุขภาพแบบองค์รวมตั้งแต่วัยเด็กจนถึงวัยผู้สูงอายุ จึงได้จัดตั้งศูนย์พัฒนาเด็กปฐมวัย ในปี  พ.ศ. 2542 และศูนย์ส่งเสริมสุขภาพในปี พ.ศ. 2547 เพื่อเป็นแหล่งฝึกปฏิบัติของนักศึกษาพยาบาลทุกหลักสูตร  ให้บริการวิชาการแก่ประชาคมธรรมศาสตร์และสังคม และเป็นแหล่งการทำวิจัยควบคู่กันไปกับการเรียนการสอนและการบริการอย่างสม่ำเสมอและต่อเนื่อง  เพื่อก้าวสู่การเป็นศูนย์แห่งความเป็นเลิศในอนาคต 
== หลักสูตร ==
== การเดินทาง ==
การเดินทาง'''
รถเมล์ประจำทาง
* สาย 29 รังสิต–หัวลำโพง
* สาย 39 ม.ธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต–อนุสาวรีย์ชัยฯ
* สาย 510 รังสิต–อนุสาวรีย์ชัยฯ
รถตู้ประจำทาง
* อนุสาวรีย์ชัยฯ–ม.ธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต
* BTS หมอชิต–ม.ธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต
* ม.ธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์–ศูนย์รังสิต (รถบริการของทางมหาวิทยาลัย)
รถประจำทางภายในมหาวิทยาลัย
* รถเมล์ประจำทาง NGV สาย 2
* รถสองแถว สาย 2
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คณะพยาบาลศาสตร์
หน่วยงานในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
คณะพยาบาลศาสตร์ในประเทศไทย
ดาร์-เอส-ซาลาม

ดาร์-เอส-ซาลาม (Dar es Salaam; دار السلام ) เดิมมีชื่อว่า อึมซีซีมา (Mzizima) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศแทนซาเนีย มีประชากรราว 4,364,541 คน ตั้งอยู่ริมฝั่งมหาสมุทรอินเดีย เมืองนี้เคยเป็นอดีตเมืองหลวงของประเทศแทนซาเนียก่อนที่จะย้ายไปที่โดโดมา
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศแทนซาเนีย
เมืองหลวงเก่า
รอมัลลอฮ์

รอมัลลอฮ์ (رام الله) เป็นเมืองหลวงโดยพฤตินัยของรัฐปาเลสไตน์ มีประชากรราว 301,296 คน มีพื้นที่ 16.3 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ใจกลางเวสต์แบงก์ โดยอยู่ติดกับเมืองอัลบีรอฮ์และห่างจากกรุงเยรูซาเลม ไปทางทิศเหนือ 10 กิโลเมตร มีความสูง 880 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล เมืองนี้เป็นที่ตั้งขององค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์ (PNA) ตามประวัติศาสตร์ในอดีตเป็นเมืองที่ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวอาหรับคริสเตียน ต่อมาชาวมุสลิมได้กลายมาเป็นประชากรส่วนใหญ่ในขณะที่ชาวอาหรับคริสเตียนกลายเป็นประชากรส่วนน้อย
==อ้างอิง==
ปาเลสไตน์
เมืองในเวสต์แบงก์
กาซา

กาซา สามารถหมายถึง
== สถานที่ ==
=== ปาเลสไตน์ ===
ฉนวนกาซา ดินแดนของปาเลสไตน์บนชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
* เขตผู้ว่าการกาซา เขตผู้ว่าการในฉนวนกาซา
* นครกาซา เทศบาลนครในฉนวนกาซา
ทิมบักตู

ทิมบักตู (Timbuktu) หรือ ตงบุกตู (Tombouctou; label=ทัวเร็ก|script=Tfng|ⵜⵏⴱⴾⵜ|Tin Buqt; Koyra Chiini: Tumbutu) เป็นเมืองแห่งหนึ่งของประเทศมาลี ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศที่มีแม่น้ำไนเจอร์ มีประชากรราว 54,453 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2009 เป็นเมืองที่ได้รับจดทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรม
==เมืองพี่น้อง==
ทิมบักตูเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
เค็มนิทซ์ ประเทศเยอรมนี
เฮย์-ออน-วาย ประเทศเวลส์ สหราชอราณาจักร
อัลก็อยเราะวาน ประเทศตูนิเซีย
มาร์ราคิช ประเทศโมร็อกโก
Saintes ประเทศฝรั่งเศส
เท็มพี สหรัฐ
== อ้างอิง ==
== ข้อมูลทั่วไป ==
. Google books: Volume 1, Volume 2, Volume 3. |internet Archive: Volume 3.
. Google books: Volume 1, Volume 2.
.
.
. Also available from Gallica.
.
.  (paperback) First published in 1999 as .
.
.
.
.
. A facsimile of Pory's English translation of 1600 together with an introduction and notes by the editor. Internet Archive: Volume 1, Volume 2, Volume 3
. Link requires subscription to Aluka. Reissued by Anchor Books, New York in 1965.
.
.
.
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Timbuktu – World History Encyclopedia
Jeppie, Ahamil "A Timbuktu book collector between the Mediterranean and Sahel", Video of a presentation given at the conference The southern shores of the Mediterranean and beyond: 1800 – to the present held at the University of Minnesota in April 2013.
[http://www.thesahelunderground.org/featured-projects/tombouctou/]  – contains information on the archaeological projects targeting the Iron Age occupation of Timbuktu
Ancient West Africa's Megacities – contains video footage of Timbuktu's Iron Age occupation
Islamic Manuscripts from Mali, Library of Congress – fuller presentation of the same manuscripts from the Mamma Haidara Commemorative Library
Timbuktu materials in the Aluka digital library
Timbuktu manuscripts: Africa's written history unveiled, The UNESCO Courier, 2007–5, pp.&nbsp;7–9
Ancient chroniclers of West Africa's past; journeys of discovery through the 'country of the black people', The UNESCO Courier, October 1959
Timbuktu on Global Heritage Network – early warning and threat monitoring system for endangered cultural heritage sites
Presentation showing images of Timbuktu 
เมืองในประเทศมาลี
เมืองโบราณในประเทศมาลี
วงศ์ย่อยอีเห็น

วงศ์ย่อยอีเห็น เป็นวงศ์ย่อยของสัตว์กินเนื้อ ในวงศ์ชะมดและอีเห็น (Viverridae) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Paradoxurinae
การจำแนก
วงศ์ Viverridae
*สกุล  Arctictis Temminck, 1824
**Arctictis binturong (หมีขอ, บินตุรง)
*สกุล Arctogalidia Merriam, 1897 
** Arctogalidia trivirgata (อีเห็นหน้าขาว)
*สกุล  Macrogalidia Schwarz, 1910
** Macrogalidia musschenbroekii (อีเห็นซูลาเวซี, อีเห็นยักษ์)
*สกุล Paguma Gray, 1831
**Paguma larvata (อีเห็นเครือ)
*สกุล  Paradoxurus Cuvier, 1821
**มีทั้งหมด 6 ชนิด (บางข้อมูลแบ่งแค่ 3)
เป็นวงศ์ย่อยของชะมดและอีเห็นที่มีพฤติกรรมหากินและอาศัยบนต้นไม้มากกว่าจะลงมาบนพื้นดิน กินอาหารได้ทั้งพืชและสัตว์ กระจายพันธุ์อยู่เฉพาะในพื้นที่อนุทวีปอินเดียและเอเชียอาคเนย์เท่านั้น
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์ชะมดและอีเห็น
Paradoxurinae
วงศ์ย่อยชะมด

วงศ์ย่อยชะมด เป็นวงศ์ย่อยของสัตว์กินเนื้อ ในวงศ์ชะมดและอีเห็น (Viverridae) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Viverrinae
นับเป็นวงศ์ย่อยที่มีสมาชิกที่หลากหลายและมากที่สุดในวงศ์นี้ แบ่งออกได้เป็น 22 ชนิด พบกระจายพันธุ์ทั้งในทวีปแอฟริกาและเอเชีย ขนาดความยาวสูงสุดได้ถึง 84 เซนติเมตร (33 นิ้ว) น้ำหนัก 18 กิโลกรัม (40 กรัม) พบในแอฟริกา เป็นสัตว์ที่มีฟันแหลม สามารถเขียนเป็นสูตรได้ว่า 
==การจำแนก==
วงศ์ Viverridae
*วงศ์ย่อย Viverrinae
**สกุล  Civettictis Pocock, 1915
*** Civettictis civetta (ชะมดแอฟริกัน)
**สกุล  Genetta  Oken, 1816 (เก็นเน็ต)
***มีทั้งหมด 14 ชนิด
**สกุล  Poiana  (Gray, 1865)
***Poiana leightoni (ชะมดแปลงไลห์ตัน)
***Poiana richardsonii (ชะมดแปลงแอฟริกัน)
**สกุล  Viverra  Linnaeus, 1758
***มีทั้งหมด 4 ชนิด
**สกุล  Viverricula Hodgson, 1838
*** Viverricula indica (ชะมดเช็ด)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์ชะมดและอีเห็น
ศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติเชียงใหม่

ศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติเชียงใหม่ หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ ศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติเฉลิมพระเกียรติ 7 รอบ พระชนมพรรษา 5 ธันวาคม 2554 เป็นศูนย์ประชุมและนิทรรศการขนาดใหญ่ในจังหวัดเชียงใหม่ และเป็นศูนย์ประชุมที่มีขนาดใหญ่ที่สุดนอกเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
ศูนย์ประชุมฯตั้งอยู่บนที่ดิน 326 ไร่ ณ ตำบลช้างเผือก อำเภอเมืองเชียงใหม่ บริเวณทิศใต้ของสนามกีฬาสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี ก่อสร้างขึ้นด้วยงบประมาณ 3,024 ล้านบาท และเปิดใช้เมื่อ 26 เมษายน พ.ศ. 2556
ในระยะเริ่มแรกอยู่ภายใต้การดูแลของสำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ต่อมาได้โอนมาอยู่ภายใต้ความดูแลของสำนักงานพัฒนาพิงคนคร (องค์การมหาชน) และบริษัท ธนารักษ์พัฒนาสินทรัพย์ จำกัด ตามลำดับ
== ข้อมูลทั่วไป ==
พื้นที่ส่วนหลักภายในศูนย์ประชุมและการแสดงสินค้านานาชาติ จังหวัดเชียงใหม่ แบ่งออกเป็น
โถงต้อนรับ
นิทรรศการ
* โถงนิทรรศการ (11,340 ม2)
* ลานนิทรรศการกลางแจ้ง (7,443 ม2)
ห้องประชุมย่อย
* ความจุ 100, 150, 300 และ 750 ที่นั่ง
อาคาร รวงผึ้ง
อาคารภัตตาคารและศูนย์อาหาร
=== การใช้งานที่สำคัญ ===
14 – 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 : การประชุมระดับผู้นำด้านน้ำแห่งภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิก ครั้งที่ 2 (Asia-Pacific Water Summit : APWS)
12 – 28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 : มหกรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ 2557
29 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 : พิธีปิดกีฬาโรงเรียนอาเซียน ครั้งที่ 8
13 ธันวาคม พ.ศ. 2563 : การประกวดนางสาวไทย 2563 รอบตัดสิน
งาน Lanna Expo เป็นประจำทุกปี
== การใช้งานในสถานการณ์การระบาดทั่วของโควิด-19 ==
คณะกรรมการโรคติดต่อจังหวัดเชียงใหม่ มีมติให้จัดตั้ง "โรงพยาบาลสนาม จังหวัดเชียงใหม่" ภายในศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติ ซึ่งเปิดรับผู้ป่วยเข้ารับการรักษาตั้งแต่วันที่ 9 เมษายน 2564 เนื่องจากการระบาดของโควิด-19 มีการเพิ่มของผู้ติดเชื้อเป็นจำนวนมาก ทำให้โรงพยาบาลในจังหวัดไม่มีห้องความดันลบเพียงพอที่จะรองรับ
เบื้องต้นมีเตียงรับผู้ป่วยในโถงแรกจำนวน 252 เตียง และเตรียมขยายเพิ่มเติมอีกหนึ่งห้อง จำนวนประมาณ 500 เตียง โดยพื้นที่ของศูนย์ประชุมสามารถรองรับได้เป็นจำนวน 1,000 เตียง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เอกสารอัตราค่าเช่า สำนักงานพัฒนาพิงคนคร. 14 พฤษภาคม 2557
แผ่นพับประชาสัมพันธ์ศูนย์ประชุม
ดาวน์โหลดแผนที่การเดินทาง
ดาวน์โหลดวีดีทัศน์นำเสนอศูนย์ประชุม
ศูนย์ประชุมและศูนย์แสดงสินค้าในประเทศไทย
สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองเชียงใหม่