pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ซีลา

ซีลา  (Scylla; กรีก:  Σκύλλα, Skylla) เป็นอสูรกายทะเลปรากฏในเทพปกรณัมกรีก เคียงคู่กับคาริบดิส อันเป็นที่มาของสุภาษิตตะวันตกที่ว่า "ระหว่างคาริบดิสและซีลา"
ซีลา มีท่อนบนเป็นหญิงสาวรูปร่างหน้าตาสวยงาม แต่ท่อนล่างเป็นสุนัขดุร้ายทั้งหมด 6 หัว เชื่อว่าซีลาและคาริบดิสอาศัยอยู่บริเวณโขดหินแถบช่องแคบเมสสินา ใกล้กับเกาะซิซิลี ในประเทศอิตาลี ในปัจจุบัน
เดิมที ซีลาเป็นนิมฟ์หรือพรายน้ำที่มีรูปร่างหน้าตาสวยงาม เป็นบุตรีของเพอร์ซิส เทพแห่งน้ำ กลอคัส ซึ่งเป็นเทพแห่งท้องทะเลอีกองค์หนึ่งตามปกรณัม เมื่อได้มาพบเห็นซีลาก็หลงรักและปรารถนาอยากได้ครอบครองนาง แต่ซีลากลัวในรูปร่างอันประหลาดของกลอคัส จึงวิ่งหนีเมื่อกลอคัสปรากฏตัวขึ้นเหนือน้ำ กลอคัสจึงเล่าเรื่องทั้งหมดนี้ให้แก่นางแม่มด เซอร์ซี เพื่อหวังให้นางช่วย แต่เมื่อเซอร์ซีได้ฟังเรื่องทั้งหมดแล้ว นางกลับหลงรักกลอคัสแทน และได้เทยาพิษลงในน้ำในจุดที่ซีลาลงเล่นน้ำบ่อย ๆ เมื่อซีลาลงเล่นน้ำร่างกายท่อนล่างเมื่อแตะน้ำจึงกลับกลายเป็นสุนัขดุร้าย 6 หัวแทน และถูกตรึงอยู่ ณ ที่นั้น ไม่สามารถขยับไปไหนได้ จึงกลายเป็นอสูรกายคอยดักเล่นงานลูกเรือตามเรือที่ผ่านไปมา โดยจับกินเป็นอาหาร
อีกปกรณัมหนึ่ง เล่าว่า ซีลาเป็นชายาลับ ๆ อีกองค์ของโพไซดอน มหาเทพแห่งท้องทะเล จึงทำให้แอมฟิไทรทีชายาใหญ่ของโพไซดอนเกิดความหึงหวง จึงเอายาพิษมาโปรยใว้ที่จุดที่ซีลาลงเล่นน้ำ จึงกลายเป็นอสูรกายไป และบางปกรณัมก็ว่า ซีลาถูกปราบโดยเฮราคลีส จึงกลายเป็นโขดหินไป
เรื่องราวของสคลิลาและคาริบดิสปรากฏในมหากาพย์โอดิสซีย์ โดย เรือของโอดิซูสต้องผ่านช่องแคบเมสสินาในระหว่างเดินทางกลับ หลังเสร็จสงครามกรุงทรอย โอดิสซูสจำต้องเลือกว่าจะเสี่ยงเอาเรือแล่นไปใกล้คาริบดิสและเรืออาจถูกน้ำวนของนาง ดูดจนอัปปางจมไปทั้งลำหรือนำเรือเข้าไปใกล้โขดหินซีลาและเสี่ยงต่อการถูกจู่โจม ซึ่งสุดท้าย โอดิสซูสก็เลือกนำเรือเข้าใกล้โขดหินซีลาและต้องเสียลูกเรือ 6 คนโดยถูกสุนัขทั้ง 6 หัวของซีลาฉกไปกินหัวละคน
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย ซีลาได้ถูกอ้างอิงถึงในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง เซนต์เซย่า โดยปรากฏเป็นมารีนเนอร์ระดับขุนพล ชื่อ ซีลา อิโอ เป็นผู้พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรแปซิฟิคใต้ โดยดัดแปลงให้ซีลามีท่อนล่างเป็นสัตว์ป่าดุร้าย 6 ชนิดแทน
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
Hanfmann, George M. A., "The Scylla of Corvey and Her Ancestors" Dumbarton Oaks Papers 41 "Studies on Art and Archeology in Honor of Ernst Kitzinger on His Seventy-Fifth Birthday" (1987), pp.&nbsp;249–260. Hanfman assembles Classical and Christian literary and visual testimony of Scylla, from Mesopotamian origins to his ostensible subject, a ninth-century wall painting at Corvey Abbey.
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สิ่งมีชีวิตในตำนานกรีก
การวิ่งคบเพลิงโอลิมปิกฤดูร้อน 1948

การจุดคบเพลิงโอลิมปิกฤดูร้อน 1948 เป็นการจุดคบเพลิงโอลิมปิกครั้งที่ 2 ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร

==เส้นทางจุดคบเพลิง==
{|class="wikitable"
|-
|
| วันที่ 1: ยอดเขาโอลิมเปีย - คอร์ฟู
|-
|
| วันที่ 2: บารี - มิลาน
|-
|
| วันที่ 3: โลซาน - เจนีวา
|-
|
| วันที่ 4: เบอซ็องซง - แม็ส
|-
|Map Luxembourg.PNG
| วันที่ 5: ลักเซมเบิร์ก
|-
|
| วันที่ 6: บรัสเซลส์
|-
|
| วันที่ 7: ลีล - กาแล
|-
|
| วันที่ 8: โดเวอร์ - สนามกีฬาเวมบลีย์
|}
== อ้างอิง ==
การจุดคบเพลิงโอลิมปิก
ถนนปรินซ์ (ดะนีดิน)

ถนนปรินซ์ ดะนีดิน (มักจะสะกดคำผิดเป็น ถนนปรินเซส) เป็นถนนหลักในเมืองดะนีดิน ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ในเกาะใต้ ประเทศนิวซีแลนด์ ถนนนี้วิ่งจากทางทิศใต้ไปยังตะวันตกเฉียงใต้ เป็นระยะทาง 2 กิโลเมตร เริ่มจาก จตุรัสแปดเหลี่ยม Octagon ซึ่งอยู่ ณ จุดศูนย์กลางของเมือง ไปยัง ศูนย์กีฬารูปวงรี Oval sports ground ซึ่งตั้งใกล้กับสุสานทางตอนใต้ของเมือง ทางตอนเหนือของจตุรัสแปดเหลี่ยมมี ถนนจอร์จ George Street ซึ่งทอดขนานกับถนนปริ้นซ์ ไปทางทิศเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นระยะทาง 2.5 กิโลเมตร  ถนนปริ้นซ์เป็นถนนที่ทอดตรงและเป็นเสมือนเขตเมืองที่ทอดยาวไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ เป็นเขตแดนระหว่างตัวเมืองชั้นในและชานเมืองชั้นใน City Rise ส่วนหนึ่งของถนนซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของจตุรัสแปดเหลี่ยม เป็นส่วนที่มีความชันมากที่สุดของเมืองและทอดผ่านย่านเบลล์ฮิลล์
ถนนปริ้นซ์ถูกสร้างขึ้นในช่วงปี 1860 ซึ่งเป็นยุคทองของเมืองดะนีดิน อันเนื่องจากยุคตื่นทองของเขตเซ็นทรัลโอตาโก ซึ่งทำให้ถนนปริ้นซ์กลายเป็นถนนเส้นประวัติศาสตร์เส้นนึงของประเทศนิวซีแลนด์ ถนนเส้นนี้ประกอบด้วยอาคารกว่า 70 อาคารที่ถูกจดทะเบียนเป็นมรดกของประวัติศาสตร์ในประเทศนิวซีแลนด์ เดิมทีพื้นที่ของท่าเรือของเมือง City’s Wharf ซึ่งเป็นพื้นที่ขนาดใหญ่ทางตะวันออกของถนนเคยเป็นส่วนหนึ่งของ ท่าเรือโอตาโก ซึ่งเกิดจากการเคลื่อนตัวของผืนทวีป ได้แยกถนนปริ้นซ์ออกจากเบลล์ฮิลล์ทางตอนเหนือของเมืองดะนีดิน หลังจากยุคตื่นทองถนนปริ้นซ์ได้กลายเป็นศูนย์กลางทางการค้าของเมืองดะนีดิน ทั้งนี้พื้นทางการค้าที่ส่วนใหญ่ของเมืองได้ขยับไปทางตอนเหนือจนถึงถนนจอร์จ
== ดูเพิ่ม ==
Colombo Street, Christchurch
History of Dunedin
Lambton Quay, Wellington
List of main streets of New Zealand cities
Princes Street, Edinburgh
Queen Street, Auckland
==หมายเหตุ==
== อ้างอิง ==
Hayward, P. (1999) Even more intriguing Dunedin street walks. Dunedin: Express Office Services.
ถนนในดะนีดิน
Shopping districts and streets in New Zealand
บราวนีช็อกโกแลต

บราวนีช็อกโกแลต  (chocolate brownie) มีลักษณะแบนแบบสี่เหลี่ยมหรือบาร์ที่ถูกนำไปอบเริ่มพัฒนาขึ้นครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาตอนปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และเป็นที่ชื่นชอบทั้งในสหรัฐและแคนาดา ในช่วงครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 20 บราวนีเป็นลูกครึ่งระหว่างเค้กกับคุกกี้ บราวนีถูกผลิตมาในรูปแบบต่าง ๆ บางครั้งก็มีเนื้อเนียนหนึบหรือเป็นเนื้อเค้กขึ้นอยู่กับความเข้มข้นและอาจจะมีส่วนผสมของถั่วชนิดต่าง ๆ, เคลือบน้ำตาล, วิปครีม, ช็อกโกแลตชิป, หรือส่วนผสมอื่น ๆ  อาจจะมีการเปลี่ยนรูปแบบการทำเช่น ใช้น้ำตาลแดงและไม่ใส่ช็อกโกแลต โดยจะเรียกว่าบลอนดี
บราวนีมักจะเป็นส่วนหนึ่งของกล่องอาหารกลางวัน เพราะสามารถใช้มือจับทานได้สะดวกและมักจะทานร่วมกับนมหรือกาแฟ บางครั้งก็เสิร์ฟแบบอุ่น ๆ กับไอศกรีม (อาลามอด) ราดหน้าด้วยวิปครีมหรือมาร์ซิแพนหรือโรยด้วยน้ำตาลไอซิ่ง บราวนีเป็นที่นิยมอย่างมากในร้านอาหารทั่วไป พบมากอย่างหลากหลายในรายการของหวาน
== ประวัติ ==


พ่อครัวคนหนึ่งในโรงแรมพาล์มเมอร์เฮาส์ที่ชิคาโกได้คิดขนมขึ้นมาชนิดหนึ่ง จากที่เบอร์ธา พาล์มเมอร์อยากจะได้ของหวานสำหรับสุภาพสตรีที่มาเข้าร่วมในงานแสดงสินค้านานาชาติที่ชิคาโกในปี ค.ศ. 1893 เธอบอกว่า ของหวานนั้นน่าจะต้องมีขนาดเล็กกว่าเค้ก แต่ก็ต้องยังคงมีลักษณะคล้ายเค้กและสามารถรับประทานได้ง่ายโดยจะบรรจุในกล่องอาหารกลางวัน บราวนีชนิดแรกที่ว่านี้มีส่วนผสมของแอพริคอตโรยหน้าและวอลนัต และปัจจุบันที่โรงแรมก็ยังทำบราวนีตามสูตรดั้งเดิมขายอยู่
สูตรบราวนีที่ทำกันในปัจจุบันที่ได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในหนังสือ การปรุงอาหารในบ้าน (1904, ลาโคเนีย, นิวแฮมเชียร์), หนังสือตำราอาหารของสโมสรบริการ (1904, ชิคาโก, อิลินอยส์), เดอะบอสตันโกลบ (2 เมษายน 1905 หน้า 34) และ ตำราอาหารของโรงเรียนสอนการทำอาหารบอสตัน ฉบับที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1906 เขียนโดยแฟนนี่ เมอร์ริท ฟาร์มเมอร์ สูตรอาหารเหล่านี้เป็นบราวนีที่มีรสชาติค่อนข้างนุ่มนวลและมีลักษณะคล้ายเค้ก ชื่อของ "บราวนี" เกิดขึ้นครั้งแรกในตำราอาหารที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1896 แต่ถูกกล่าวถึงในรูปของเค้กที่ทำจากกากน้ำตาลในแม่พิมพ์ดีบุกไม่ใช่บราวนีจริง&nbsp;ๆ
สูตรอาหารที่สองถูกพบเมื่อปี ค.ศ. 1907 ใน ตำราอาหารของลอว์นี เขียนโดยมาเรีย วิลเลท โฮเวิร์ดตีพิมพ์โดยบริษัท วอลเตอร์ เอ็ม ลอว์นี่แห่งบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ สูตรนี้มีการเพิ่มไข่และแท่งช็อกโกแลตลงในสูตรของโรงเรียนสอนการทำอาหารบอสตันทำให้บราวนีมีรสชาติเข้มข้นและหนึบมากขึ้น สูตรนี้มีชื่อว่า แบงกอร์บราวนี ซึ่งอาจมาจากเหตุผลที่ว่าสูตรนี้ สุภาพสตรีชาวแบงกอร์ รัฐเมน แบงกอร์บราวนีได้รับการจัดอันดับเป็นที่ 3 จาก 10 สุดยอดอาหารว่างใน 2–3 ปีต่อมา
== ตำนานเกี่ยวกับที่มาของบราวนี ==
มีตำนานอยู่ 3 เรื่องเกี่ยวกับที่มาของบราวนี ตำนานแรกกล่าวว่า พ่อครัวได้ใส่ช็อกโกแลตละลายลงในก้อนแป้งบิสกิตโดยไม่ได้ตั้งใจ ตำนานที่สองกล่าวว่า พ่อครัวลืมเติมแป้งเข้าไปในส่วนผสมของที่ตีรวมกันแล้ว และตำนานที่สามที่เป็นความเชื่อที่เป็นที่นิยมคือ แม่บ้านคนหนึ่งไม่มีผงฟูเลยดัดแปลงสูตรใหม่ ว่ากันว่าเธอเตรียมของหวานสำหรับแขกและตัดสินใจที่จะเสิร์ฟเค้กแบน ๆ ที่อบแล้วนี้ ตำนานทั้งสามเรื่องเป็นที่นิยมเพิ่มขึ้นเรื่อย&nbsp;ๆ
== ดูเพิ่ม ==
บลอนดี
คอมฟอร์ทฟูด
แฮชบราวนี
Kladdkaka เค้กของสวีเดนลักษณะคล้ายบราวนี
มัฟฟิน
นาไนโมบาร์
บอสตันครีมพาย ของหวานอีกชนิดซึ่งคิดขึ้นที่โรงแรมในสหรัฐ
ทอร์เท
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ของหวานอเมริกัน
ขนมช็อกโกแลต
โทชิอากิ โยชิดะ

โทชิอากิ โยชิดะ (吉田敏明; Toshiaki Yoshida; 2 ตุลาคม ค.ศ. 1954 – ) เป็นผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลชาวญี่ปุ่น จากเมืองยามางาตะ จังหวัดยามางาตะ ประเทศญี่ปุ่น
== ประวัติ ==
โทชิอากิ โยชิดะ เริ่มเล่นวอลเลย์บอลที่ยามางาตะตั้งแต่อายุหกขวบ ในรูปแบบทีม 6 คน
เขาสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมปลายยามางาตะใต้ และระดับอุดมศึกษาจากมหาวิทยาลัยจุนเต็นโด รวมถึงสำเร็จการศึกษาหลักสูตรการฝึกสอนกีฬาจากมหาวิทยาลัยสึกูบะ
ภายหลังจากสำเร็จการศึกษาหลักสูตรผู้ฝึกสอนใน ค.ศ. 1979 เขาได้เดินทางไปยังสหรัฐอเมริกา เพื่อทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนให้แก่วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติสหรัฐอเมริกา ภายใต้การดูแลของอารี เซริงเงอร์
หลังจากกลับบ้านในปี ค.ศ. 1982 เขาก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ฝึกสอนทีมฮิตาชิเบลล์ฟียู โดยทีมดังกล่าวได้เป็นแชมป์ลีกของญี่ปุ่น
จากนั้น ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1983 เขาได้ย้ายไปทำหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมวอลเลย์บอลหญิงมหาวิทยาลัยโตเกียวงากูเง
ค.ศ. 1998 เขาได้เดินทางสู่สหรัฐอเมริกา และได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติสหรัฐอเมริกาอีกครั้ง
หลังจากการแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ซิดนีย์ เขาก็ได้เป็นชาวญี่ปุ่นคนแรกที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติสหรัฐอเมริกา และสามารถพาทีมเข้ารับรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2002 และออกจากการทำหน้าที่ดังกล่าวหลังการแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่กรุงเอเธนส์
ตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2005 เขาได้ทำหน้าที่เป็นศาสตราจารย์ที่วิทยาลัยกีฬาบิวาโกเซเก
ในปี ค.ศ. 2006 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้แก่ทีมไพโอเนียร์เรดวิงส์ โดยทำหน้าที่ฝึกสอนเป็นระยะเวลาสามปี และออกจากทีมในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2009
เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมอาเงโอะเมดิกส์ ในการแข่งขันวี.ชาลเลนจ์ลีก
== ดูเพิ่ม ==
โชโกะ โยชิดะ (นามสกุลเดิม: ทากายานางิ) คู่สมรส ซึ่งเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิง ผู้ชนะรางวัลเหรียญทองโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ที่มอนทรีออล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
荒井幸博 コラム 「どっこい山形人」 ～吉田敏明さん～
นักวอลเลย์บอลชายชาวญี่ปุ่น
ผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลชาวญี่ปุ่น
ผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลอเมริกัน
ผู้ฝึกสอนทีมชาติ
วอลเลย์บอลในสหรัฐอเมริกา
บุคคลจากยามางาตะ
ศาสตราจารย์
ผู้ฝึกสอนโอลิมปิก
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยสึกูบะ
มหาวิทยาลัยลินเดนวูด

มหาวิทยาลัยลินเดนวูด มักถูกเรียกว่า ลินเดนวูด หรือ LU เป็นมหาวิทยาลัยเอกชน ซึ่งรับนักศึกษาทั้งชายและหญิง ในสาขาศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยตั้งอยู่ ณ เมืองเซนต์ชาลส์ รัฐมิสซูรี สหรัฐ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1827 โดย จอร์จ แชมปลิน ซิบเลย์ และ แมรี อีสตัน ซิบเลย์ ในชื่อ โรงเรียนหญิงล้วนลินเดนวูด เป็นสถาบันการศึกษาตอนปลายที่เก่าแก่เป็นอันดับ 2 ของฝั่งตะวันตกของ แม่น้ำมิสซิสซิปปี และตั้งแต่ปี 1990 ได้กลายเป็นมหาวิทยาลัยที่โตเร็วที่สุดในพื้นที่ตอนกลางของประเทศสหรัฐอเมริกา
มหาวิทยาลัยลินเดนวูดจัดการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ใน 9 ศูนย์การเรียน และมีนักศึกษาลงทะเบียนเรียนกว่า 12,000 คน  โดยที่นักศึกษาประมาณ 10,000 คนเรียนที่ศูนย์การเรียนกลาง และกว่า 4,500 คนอาศัยอยู่ในศูนย์การเรียน  มหาวิทยาลัยในเครือซึ่งตั้งอยู่ในเมืองเบลล์วิลล์ รัฐอิลลินอย ซึ่งรู้จักกันในนาม LU เบลล์วิลล์ซึ่งมีนักศึกษาประมาณ 2,600 คน ส่วนที่เหลืออีกประมาณ 5,000 คน จาก เซนต์หลุยส์และปริมณฑล The  เรียนผ่านการศึกษาทางไกล ศูนย์การเรียนกลางของมหาวิทยาลัยลินเดนวูดมีพื้นที่กว่า 500 เอเคอร์ หรือ1,250 ไร่ ตั้งอยู่ห่างจากเซนต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี ทางตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 39 กิโลเมตรในเมืองเซนต์ชาลส์ และ สถานที่ประวัติศาสตร์แดเนียล บูน เมืองดีเฟียนซ์ รัฐมิสซูรี ห่างจากศูนย์การศึกษาไปทางตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 42 กิโลเมตร จากข้อมูลในการจัดอันดับมหาวิทยาลัย ณ  ปีค.ศ. 2012 มหาวิทยาลัยลินเดนวูดไม่ได้รับการจัดอันดับโดยสื่อ ยูเอสนิวส์และเวิร์ลรีพอร์ท แต่ได้รับการจัดอันดับอยู่ลำดับที่ 527 จาก 553 แห่ง ในประเภทปริญญาโท โดยสื่อ วอชิงตันรายเดือน
นักศึกษาส่วนใหญ่ของลินเดนวูดมาจากรัฐมิสซูรี โดยกว่า 30% ของนักศึกษาปริญญาตรีเป็นนักศึกษาจากต่างรัฐและต่างชาติ มหาวิทยาลัยจัดให้มีหลักสูตรพิเศษและกิจกรรมพิเศษ อาทิเช่น ชมรมกีฬา ชมรมเกียรตินิยม และสมาคมต่าง ๆ รวมถึง สมาคมของนักศึกษาชาย และสมาคมนักศึกษาหญิง ศิษย์เก่าและบัณฑิตจากลินเดนวูดได้สร้างชื่อเสียงในสายงายทางภาครัฐ ภาคธุรกิจ สายวิทยาศาสตร์ สายการแพทย์ สายการศึกษา รวมทั้งก๊ฬาและบันเทิง
== หมายเหตุ ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official website
Official athletics website
 
สิ่งก่อสร้างในรัฐมิสซูรี
การศึกษาในรัฐมิสซูรี
สถาบันการศึกษาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2370
Former women's universities and colleges in the United States
North Central Association of Colleges and Schools
Presbyterian universities and colleges in the United States
สถาบันอุดมศึกษาในรัฐมิสซูรี
Presbyterianism in Missouri
St. Charles, Missouri
เกาะซารุ

เกาะซารุ  หรือเกาะลิงในภาษาญี่ปุ่น เป็นเกาะตามธรรมชาติเพียงแห่งเดียวในอ่าวโตเกียว บริเวณโยโกซูกะ จังหวัดคานางาวะ เคยใช้เป็นค่ายทหารในสมัยรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ จนกระทั่งปี ค.ศ. 1868 เกาะแห่งนี้จึงเป็นส่วนหนึ่งของฐานทัพเรือโยโกซูกะ ปัจจุบันไม่มีผู้คนอาศัยอยู่บนเกาะ
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ข้อมูลการท่องเที่ยวโยโกซูกะ 
ซารุ
รักเธอ 24 ชั่วโมง

"รักเธอ 24 ชั่วโมง" เป็นซิงเกิลแรกของ ธนทัต ชัยอรรถ หรือ แกงส้ม เดอะสตาร์ ประพันธ์เนื้อร้องโดยเชษฐา ยารสเอก แต่งทำนองโดยพณวรรธน์ พงศ์ภักดีบริบาล และเรียบเรียงโดยพิชิต บัณฑิตเลิศรักษ์ ออกจำหน่ายในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 โดยเพลงนี้ยังถูกรวมในอัลบั้มของเหล่า The Star 8 และอัลบั้มเดี่ยว KANGSOM 24.7
== มิวสิกวิดีโอ ==
มิวสิกวิดีโอนี้ เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 กำกับโดย เอกสิทธิ์ ตระกูลเกษมสุข ถ่ายทำกันที่สตูดิโอเวิร์คพอยท์ โดยเป็นเรื่องราวของหนุ่มแกงส้ม ที่ตะลุยตามจีบนางเอกสาว ซาร่า บอลล์ ตลอดเวลา 24 ชั่วโมง ไม่ว่าซาร่าจะอยู่ที่ไหน ทำอะไร แกงส้มในคาแรคเตอร์ต่าง ๆ ก็จะโผล่ไปขอความรักทุกที่ โดยการแปลงโฉมทั้ง 8 คาแรคเตอร์ ได้แก่ มีทั้งตำรวจ, ช่างซ่อมรถ, ผู้ประกาศข่าว, พนักงาน call center, เทรนเนอร์ฟิตเนส, พนักงานขายรองเท้า และ เจ้าของร้านอูด้ง และในที่สุดซาร่าก็ทนลูกตื้อไม่ไหว เห็นแกงส้มลงทุนตามจีบขนาดนี้ ก็เลยยอมยกใจให้แกงส้มไปเต็ม ๆ 
== การตอบรับ ==
เพลง "รักเธอ 24 ชั่วโมง" ได้อันดับ 1 ของชาร์ตสถานีวิทยุทั่วประเทศไทยในปี พ.ศ. 2555 และได้อันดับที่ 1 ของชาร์ต GMM Grammy Gmember MV Chart Top 100 ประจำวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2555 จากการจัดอันดับของเว็บไซต์ Gmember.com
{|class="wikitable"
!align="left"|ชาร์ต (พ.ศ. 2555)
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
| align = "left"| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก เอ็มวีชาร์ตท็อป 100
| align = "center"| 1
|-
| align = "left"| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20
| align = "center"| 8
|-
| align = "left"| 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40
| align = "center"| 7
|-
| align = "left"| Channel V Countdown Siam Top 20 Single Chart
| align = "center"| 6
|-
| align = "left"| DELIGHT PLUS TOP 20 CHART
| align = "center"| 1
|-
| align = "left"| Hotwave Chart Top 20
| align = "center"| 6
|-
| align = "left"| Channel V Countdown Siam Top 100 Year End Chart
| align = "center"| 47
|-
|}
== อ้างอิง ==
เพลงไทยสากล
เพลงในปี พ.ศ. 2555
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2555
ซิงเกิลในสังกัดเอ็กแซ็กท์
ซิงเกิลในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
แคลัม เชมเบอส์

แคลัม เชมเบอส์ (Calum Chambers; เกิดวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1995) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับแอสตันวิลลา และทีมชาติอังกฤษ
เดิมทีอยู่กับเซาแทมป์ตัน โดยเข้าสู่ทีมในระบบเยาวชนของสโมสร จนได้เข้าสู่การเป็นตัวจริง โดยได้เล่นในฤดูกาล 2012–13 หลังจากนั้น 2 ฤดูกาลได้ย้ายมาเล่นในพรีเมียร์ลีก กับอาร์เซนอลในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2014 ด้วยค่าตัว 16 ล้านปอนด์
เชมเบอส์ได้ติดทีมชาติอังกฤษชุดใหญ่ครั้งแรกในนัดที่อังกฤษลงเตะนัดกระชับมิตรกับนอร์เวย์ ในเดือนกันยายน ปีเดียวกัน 
เชมเบอส์ยิงให้กับอาร์เซนอลได้เป็นครั้งแรก ในพรีเมียร์ลีกนัดที่ 10 ของฤดูกาลเดียวกัน ที่อาร์เซนอล พบกับ เบิร์นลีย์ ที่เอมิเรตส์สเตเดียม ในนาทีที่ 72 จากการซ้ำลูกยิงของแดนนี เวลเบก ทำให้ทีมนำ 2-0 ก่อนที่จะจบลงด้วยผลการแข่งขัน 3–0
ในนัดแรกของฤดูกาล 2016–17 ที่อาร์เซนอลแพ้ต่อลิเวอร์พูล 3–4 ที่สนามเอมิเรตส์สเตเดียม เชมเบอส์เป็นผู้โหม่งทำประตูที่ 2 ให้กับสโมสรในนาทีที่ 75 หลังจากที่ถูกยิงไปแล้ว 4 ลูก แต่หลังจากนั้นอีกนัดเดียว ก่อนที่การซื้อขายหรือยืมตัวผู้เล่นจะปิดลง เชมเบอส์ได้ถูกย้ายตัวไปยังมิดเดิลส์เบรอในแบบยืมตัว
==เกียรติประวัติ==
อาร์เซนอล
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์: 2014
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Calum Chambers profile at Arsenal.com
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2538
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
กองหลังฟุตบอล
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
นักฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเซาแทมป์ตัน
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลมิดเดิลส์เบรอ
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฟูลัม
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลา
บุคคลจากเทศมณฑลแฮมป์เชอร์
ลุยส์ อาราโกเนส

โฆเซ ลุยส์ อาราโกเนส ซัวเรซ (José Luis Aragonés Suárez; 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1938 – 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014) เป็นนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมฟุตบอล ชาวสเปน เขาเป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลในชุดทีมชาติชนะในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008
อาราโกเนส มีผลงานอาชีพของเขาส่วนใหญ่ทั้งในฐานะผู้เล่นและผู้ฝึกให้กับอัตเลติโกเดมาดริด เขามีความโดดเด่นทั้งในฐานะนักฟุตบอลและต่อมากับการเป็นผู้ฝึกให้กับอัตเลติโกในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 นำทีมเป็นแชมป์ 4 ครั้งและสามารถนำทีมเข้าสู่นัดตัดสินยูโรเปียนคัปในปี 1974 และชนะการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรยุโรปและอเมริกาใต้ และในระหว่างปี 1964 ถึง 1974 เขาได้ลงเล่นในลาลิกา 265 นัด สามารถยิงประตูได้ 123 ประตู หลังจากนั้นเขาย้ายมาเล่นกับหลายสโมสร รวมถึงกับสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด และเล่นฟุตบอลทีมชาติสเปน 11 ครั้ง โดยยิงให้ทีมชาติ 3 ประตู หลังจากเป็นผู้ฝึกให้อัตเลติโก เขาก็เป็นผู้ฝึกให้กับอีก 7 สโมสร เช่นเดียวกับฟุตบอลทีมชาติสเปน โดยสามารถนำทีมเป็นแชมป์ในปี 2008 กับฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปได้เป็นครั้งที่ 2 ของทีมชาติ หลังจากนั้นเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้กับเฟแนร์บาห์แช เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 ขณะอายุ 75 ปี
==เกียรติประวัติ==
===นักฟุตบอล===
อัตเลติโกเดมาดริด
ลาลิกา (3): 1965–66, 1969–70, 1972–73
โกปาเดลเรย์ (2): 1964–65, 1971–72
===ผู้จัดการ===
อัตเลติโกเดมาดริด
ลาลิกา (1): 1976–77
โกปาเดลเรย์ (3): 1975–76, 1984–85, 1991–92
ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา (1): 1985
เซกุนดาดิบิซิออน (1): 2001–02
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรยุโรปและอเมริกาใต้ (1): 1974
บาร์เซโลนา
โกปาเดลเรย์ (1): 1987–88
สเปน
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป (1): 2008
== ดูเพิ่ม ==
ตีกี-ตากา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
BDFutbol player profile
BDFutbol coach profile
National team data
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2481
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2557
นักกีฬาจากมาดริด
นักฟุตบอลชาวสเปน
นักฟุตบอลทีมชาติสเปน
ผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติสเปน
ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวสเปน
ผู้เล่นในลาลิกา
ผู้เล่นอัตเลติโกเดมาดริด
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเฆตาเฟ
ผู้จัดการทีมฟุตบอลในลาลิกา
เสียชีวิตจากมะเร็งเม็ดเลือดขาว
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
ผู้จัดการทีมอัตเลติโกเดมาดริด
ผู้จัดการทีมในชุดชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป
อันทิลอิตส์กอน (เพลงลิงคินพาร์ก)

"อันทิลอิตส์กอน"  เป็นเพลงของวงดนตรีร็อกชาวอเมริกัน ลิงคินพาร์ก รวมอยู่ในสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 6 ของวง เดอะฮันติงปาร์ตี เป็นเพลงลำดับที่เจ็ด และเป็นซิงเกิลที่สองในอัลบั้ม โปรดิวซ์โดย ไมค์ ชิโนดะ และ แบรด เดลสัน ออกจำหน่ายโดยวอร์เนอร์บราเธอร์ และแมชชีนชอป ในวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ซิงเกิลนี้ยังถูกรวมในอัลบั้มเพลงประกอบวิดีโอเกมแนวเอ็คชัน-ผจญภัย Transformers: Rise of the Dark Spark ซึ่งออกจำหน่ายในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2557
==  ประวัติ ==
เนื้อหาในเพลงเป็นเรื่องเกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่ได้เคยล้มเหลวของนักร้องนำ เชสเตอร์ เบนนิงตัน มีช่วงเริ่มเพลงที่มีเสียงสังเคราะห์นั้นคล้ายคลึงกับเพลง 'นัมบ์' จากอัลบั้ม เมทีโอรา (ในปี พ.ศ. 2546) และมีช่วงเพลงต่อจากเพลง"เวสต์แลนด์" (Wastelands) ซึ่งเป็นเพลงก่อนหน้าของ"อันทิลอิตส์กอน"
== มิวสิกวิดีโอ ==
วิดีโอเนื้อเพลงออกเผยแพร่เป็นครั้งแรกในยูทูบ ในวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 กำกับการแสดงโดย Austin Saya ถ่ายทำที่ ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ต่อมามิวสิกวิดีโอที่เป็นทางการได้ออกเผยแพร่ในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2557 กำกับโดย โจ ฮาห์น ออกเผยแพร่เป็นครั้งแรกที่หน้าเพจเฟซบุ๊กของลิงคินพาร์ก และต่อมาได้อัปโหลดลงยูทูบ วิดีโอได้เสนอชื่อเข้าชิงรางวัลมิวสิกวิดีโอในเอ็มทีวีในรายการ "วิดีโอเพลงร็อกยอดเยี่ยม"
== รายชื่อเพลง ==
== ผู้มีส่วนร่วมทำเพลง ==
ลิงคินพาร์ก
เชสเตอร์ เบนนิงตัน – นักร้องนำ
ไมค์ ชิโนดะ – ร้องเสียงประสาน, จังหวะกีตาร์, คีย์บอร์ด
แบรด เดลสัน – กีตาร์นำ
เดฟ "ฟีนิกส์" ฟาร์เรล – กีตาร์เบส
โจ ฮาห์น – เทิร์นเทเบิล, แซมพลิง, โปรแกรมคอมพิวเตอร์แต่งเสียง
รอบ บัวร์ดอน – กลอง, เพอร์คัชชัน
บุคลากรทางเทคนิค
อีธาน เมตส์ (Ethan Mates) - วิศวกรเสียง
== ชาร์ต ==
===ชาร์ตประจำสัปดาห์===
{|class="wikitable sortable plainrowheaders"
|-
! scope="col"| ชาร์ต (2014)
! scope="col"| ตำแหน่งสูงสุด
|-
!scope="row"| Australia (ARIA)
| style="text-align:center;"| 58
|-
|-
|-
|-
|-
|-
|-
! scope="row"| Scotland (Official Charts Company)
| style="text-align:center;"| 71
|-
|-
! scope="row"| UK Singles (Official Charts Company)
| style="text-align:center;"| 78
|-
! scope="row"| UK Rock & Metal (Official Charts Company)
| style="text-align:center;"| 1
|-
|-
|-
|-
|-
|-
|}
===ชาร์ตสิ้นปี===
== ประวัติการจำหน่าย ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เนื้อเพลงเต็มของเพลงนี้ ที่ MetroLyrics
เพลงในปี พ.ศ. 2557
เพลงของลิงคินพาร์ก
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2557
จอห์น โคน

จอห์น โคน (John Cone) เกิด  เป็นกรรมการมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันในWWE ในศึก รอว์ นอกจากนี้ โคน ยังทำงานในบทบาทของผู้จัดการอาวุโสฝ่าย Talent Relations ให้กับ WWE
เขามีลูกชายชื่อว่า Nicholas ที่ครองแชมป์ WWE Raw Tag Team Championshipร่วมกับบรอน สโตรว์แมนและยังเป็นแชมป์อายุน้อยที่สุดใน WWE ด้วยวัย 10 ปี
==ผลงาน==
===เว็บซีรีส์===
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
WWE Profile on WWE.com
กรรมการมวยปล้ำอาชีพ
ลิมนาด

ลิมนาด หรือ ไลเมนิด หรือ ลิมนาเดส (Limnad,  Leimenid, Limnades; กรีก: Λιμνάδες, Λειμενίδες,  Λιμνάδες) เป็นพรายน้ำจำพวกไนเอดประเภทหนึ่ง ลิมนาดเป็นไนเอดที่อาศัยอยู่ตามแหล่งน้ำจืด เช่น หนองน้ำ, แม่น้ำ หรือทะเลสาบ โดยเป็นผู้ให้กำเนิดเทพเจ้าแห่งทะเลสาบ
ลิมนาด ถูกอ้างอิงถึงในวัฒนธรรมร่วมสมัย เช่น การ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง เซนต์เซย่า โดยลิมนาดเป็นหนึ่งในมารีนเนอร์ระดับขุนพลทำหน้าที่พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรแอนตาร์กติก ชื่อ ลิมนาเดส คาสะ ในเรื่องกำหนดให้ลิมนาดเป็นพรายน้ำที่มีรูปร่างเหมือนซาลาแมนเดอร์ยักษ์ ฆ่าเหยื่อด้วยการแปลงร่างเป็นคนรักของเหยื่อ แล้วลวงให้ตามลงไปในน้ำจากนั้นจึงฆ่าทิ้ง
==อ้างอิง==
สิ่งมีชีวิตในตำนานกรีก
สุพัฒน์ ธรรมเพชร

นายสุพัฒน์ ธรรมเพชร (เกิด 9 เมษายน พ.ศ. 2497) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพัทลุง 6 สมัย
== ประวัติ ==
นายสุพัฒน์ ธรรมเพชร เกิดเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2497 เป็นบุตรของนายพุฒ และ นางปราง ธรรมเพชร สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คุรุศาสตรบัณฑิต จาก วิทยาลัยครูสงขลา ปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต จาก สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
เขาสมรสกับนางกุหลาบ ธรรมเพชร มีบุตรสาว คือ นางสาวสุพัชรี ธรรมเพชร ส.ส.พัทลุง 3 สมัย
== การทำงาน ==
สุพัฒน์ เคยรับราชการเป็นครูที่ โรงเรียนพัทลุง 
== งานการเมือง ==
สุพัฒน์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน เดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกติดต่อกันรวม 6 ครั้ง ก่อนที่จะวางมือทางการเมือง ในที่สุด
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
สุพัฒน์ ธรรมเพชร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 6 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 จังหวัดพัทลุง สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 จังหวัดพัทลุง สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 จังหวัดพัทลุง สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดพัทลุง สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดพัทลุง สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จังหวัดพัทลุง สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอเมืองพัทลุง
ครูชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพัทลุง
พรรคประชาธิปัตย์
บุคคลจากโรงเรียนพัทลุง จังหวัดพัทลุง
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา
บุคคลจากคณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.