pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
แผ่นทะเลฟิลิปปิน

แผ่นทะเลฟิลิปปิน (Philippine Sea Plate) หรือ แผ่นฟิลิปปิน (Philippine Plate) เป็นแผ่นธรณีสมุทรแปรสัณฐานประกอบด้วยแผ่นเปลือกโลกภาคพื้นสมุทรที่วางตัวอยู่ใต้ทะเลฟิลิปปิน ทางตะวันออกของประเทศฟิลิปปินส์ ส่วนใหญ่ของประเทศฟิลิปปินส์ ประกอบด้วย ตอนเหนือของเกาะลูซอน แผ่นทะเลฟิลิปปินเป็นส่วนหนึ่งของบริเวณพัฒนาการของแนวเคลื่อนไหวฟิลิปปิน ซึ่งเป็นการแยกทางธรณีวิทยาและการแปรสัณฐานธรณีออกจากแผ่นทะเลฟิลิปปิน โดยแผ่นทะเลฟิลิปปินมีขอบเขตส่วนใหญ่เป็นแผ่นเปลือกโลกลู่เข้าหากัน
โดยขอบเขตทางเหนือของแผ่นทะเลฟิลิปปินนั้นติดกับแผ่นโอค็อตสค์ที่ร่องนันไก โดยแผ่นทะเลฟิลิปปิน แผ่นอามูร์ และแผ่นโอค็อตสค์พบกันที่ภูเขาฟูจิในประเทศญี่ปุ่น โดยแผ่นเปลือกโลกหนาของโค้งการชนกันอิซุ-โบนิน-มาเรียนากับประเทศญี่ปุ่นถือเป็นเขตการชนกันอิซุ
ทางตะวันออก แผ่นทะเลฟิลิปปินติดกับแผ่นแปซิฟิก บริเวณการมุดตัวที่ร่องลึกอิซุ-โองาซาวาระ ทางตะวันออกของแผ่นประกอบด้วย หมู่เกาะอิซุ-หมู่เกาะโองาซาวาระ (โบนิน) และหมู่เกาะมาเรียนา เกิดเป็นระบบโค้งอิซุ–โบนิน–มาเรียนา นอกจากนี้ยังมีแผ่นเปลือกโลกแยกตัวระหว่างแผ่นทะเลฟิลิปปินและแผ่นมาเรียนาที่มีขนาดเล็กกว่า ซึ่งมีหมู่เกาะมาเรียนาอยู่
ทางใต้ แผ่นทะเลฟิลิปปินติดกับแผ่นแคโรไลน์และแผ่นเบิร์ดเฮด
ทางตะวันตก แผ่นทะเลฟิลิปปินส์มุดตัวลงใต้บริเวณพัฒนาการของแนวเคลื่อนไหวฟิลิปปินที่ร่องลึกฟิลิปปินส์และร่องลึกลูซอนตะวันออก
ทางตะวันตกเฉียงเหนือ แผ่นทะเลฟิลิปปินส์ติดอยู่กับประเทศไต้หวันและหมู่เกาะนันเซบนแผ่นโอกินาวะ และทางใต้ของประเทศญี่ปุ่นบนแผ่นอามูร์
==อ้างอิง==
ไต้หวัน
ทะเลในประเทศฟิลิปปินส์
ทะเลฟิลิปปิน
ธรณีวิทยาโครงสร้าง
แผ่นเปลือกโลก
มหาสมุทรแปซิฟิก
ไมโครนีเชีย
รายชื่ออำเภอของประเทศไทย

จนถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2565 มีอำเภอในประเทศไทยอยู่ 878 อำเภอ โดยข้อมูลต่าง ๆ ที่อยู่ในตารางนี้คือ อำเภอ จังหวัด และภาคของประเทศไทย
ตารางนี้ไม่รวมเขตของกรุงเทพมหานคร (ดูที่รายชื่อเขตของกรุงเทพมหานคร)
== รายชื่อ ==
== โครงการอำเภอเฉลิมพระเกียรติ ==
อำเภออุบลรัตน์ จังหวัดขอนแก่น ยกฐานะเมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2522
อำเภอสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี จัดตั้งเมื่อ 3 มกราคม พ.ศ. 2535
อำเภอจุฬาภรณ์ จังหวัดนครศรีธรรมราช จัดตั้งเมื่อ 7 มีนาคม พ.ศ. 2537
อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดนครราชสีมา จัดตั้งเมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539
อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดนครศรีธรรมราช จัดตั้งเมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539
อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดน่าน จัดตั้งเมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539
อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดบุรีรัมย์ จัดตั้งเมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539
อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดสระบุรี จัดตั้งเมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539
อำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย ยกฐานะเมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539
อำเภอวชิรบารมี จังหวัดพิจิตร จัดตั้งเมื่อ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541
อำเภอศรีนครินทร์ จังหวัดพัทลุง ยกฐานะเมื่อ 8 กันยายน พ.ศ. 2550
อำเภอกัลยาณิวัฒนา จังหวัดเชียงใหม่ จัดตั้งเมื่อ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2552
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อเขตของกรุงเทพมหานคร
รายชื่อตำบลในประเทศไทยเรียงตามจำนวนประชากร
จังหวัดของประเทศไทย
รายชื่อเทศบาลในประเทศไทย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อำเภอของประเทศไทย
อำเภอ
ซุนแด

ซุนแด  เป็นอาหารเกาหลีประเภทไส้กรอก ซุนแดเป็นอาหารริมทางที่นิยมทั้งในเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ โดยทั่วไปแล้ว ส่วนผสมไส้กรอกจะบรรจุในไส้วัวหรือหมูแล้วนำไปนึ่ง
== ประวัติ ==
ประวัติของซุนแดสืบย้อนไปได้ถึงราชวงศ์โครยอ โดยในสมัยนั้นนิยมใช้หมูป่าเนื่องจากมีมากในคาบสมุทรเกาหลีในช่วงเวลานั้น สูตรการทำซุนแดพบได้ในตำราอาหารเกาหลีหลายฉบับในคริสต์ศตวรรษที่ 19 เช่น คยูฮับชงซอ และ ซีอึยจ็อนซอ เป็นต้น
ซุนแดแบบดั้งเดิมจะใช้ไส้วัวหรือไส้หมู โดยส่วนผสมที่เป็นไส้ในนั้นประกอบด้วยเลือด (ซ็อนจี) เนื้อบด ข้าว และผัก และมักจะรับประทานในโอกาสพิเศษหรืองานเลี้ยงในครอบครัว อย่างไรก็ตาม หลังสิ้นสุดสงครามเกาหลีเกิดสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำทั่วคาบสมุทรเกาหลี ทำให้เนื้อสัตว์หาได้ยาก ซุนแดในเกาหลีใต้จึงเปลี่ยนมาใช้วุ้นเส้น (ทังมย็อน) แทนเนื้อ ซุนแดกลายมาเป็นอาหารข้างถนนที่หาได้ตามร้านขายอาหารว่าง (พุนชิกจิบ) แผงลอย (โพจังมาชา) หรือตามตลาดทั่วไป
== ซุนแดชนิดอื่น ๆ ==
ไส้ของซุนแดสูตรของชาวเกาหลีเหนือ ชาวเกาหลีในเครือรัฐเอกราช (โครยอ-ซารัมและชาวเกาหลีซาฮาลิน) และชาวเกาหลีในประเทศจีนจะประกอบด้วยเลือด เนื้อบด ข้าว และผักตามธรรมเนียมดั้งเดิม ในขณะที่สูตรของชาวเกาหลีใต้ในปัจจุบันจะใช้วุ้นเส้นเป็นไส้แทน ส่วนประกอบอื่น ๆ ที่อาจผสมลงไปด้วยได้แก่ใบแกนิบ (คล้ายกับใบชิโซะของญี่ปุ่น) ต้นหอม ท็อนจัง (ถั่วเหลืองหมัก) กิมจิ และถั่วงอกหัวโต (ถั่วเหลืองงอก)
ซุนแดสูตรอื่นในภูมิภาคได้แก่อาบาอีซุนแดจากฮัมกย็องและพย็องอัน แคซ็องซุนแด (개성순대) จากแคซ็อง แพกัมซุนแด (백암순대) จากยงอิน เชจูซุนแด (제주순대) จากเกาะเชจู พย็องช็อนซุนแด (병천순대) จากชุงช็อง และอัมปงซุนแด (암뽕순대) จากช็อลลา
ซุนแดบางชนิดยังใช้อาหารทะเลเป็นส่วนกรอกแทนไส้หมูหรือไส้วัว โอจินกอซุนแด (오징어순대) จากคังว็อนใช้หมึกสดเป็นส่วนกรอก ในขณะที่ มารึนโอจินกอซุนแด (마른오징어순대) ในคังว็อนและคย็องกีใช้หมึกแห้ง มย็องแทซุนแด (명태순대) จากคังว็อนและฮัมกย็องใช้ตัวปลาพอลล็อกอลาสกา และ ออ-กยอซุนแด (어교순대) ทำจากกระเพาะปลาจวด
== เครื่องเคียง ==
ซุนแดในเกาหลีใต้จะนึ่งรวมกับเครื่องในเช่นตับหรือปอด เครื่องในดังกล่าวจะเสิร์ฟพร้อมกันเป็นเครื่องเคียง ซุนแดที่หั่นเป็นแว่นและเครื่องเคียงจะรับประทานคู่กับเครื่องจิ้มซึ่งจะแตกต่างกันไปตามภูมิภาค ในโซลจะใช้เกลือผสมพริกไทย ในโฮนัมจะใช้โคชูจังผสมน้ำส้มสายชู ในย็องนัมจะใช้ท็อนจัง และในเกาะเชจูนิยมใช้ซีอิ๊ว ซุนแดที่ขายในร้านของว่าง (บุนชิกจิบ) จะขายร่วมกับต็อกโบกีและทวีกิม (เท็มปูระแบบเกาหลี) ฉะนั้น ซุนแดก็นิยมรับประทานโดยจิ้มในซอสต็อกโบกีเช่นกัน นอกจากนี้ บุนชิกจิบ หลายแห่งยังมีอาหารชุด ต็อก-ทวี-ซุน ซึ่งมีทั้งต็อกโบกี ทวีกิม และซุนแด
== อาหารที่มีซุนแดเป็นส่วนประกอบ ==
ซุนแดกุก (순댓국) – ซุป (กุก) ทำจากซุนแด เครื่องใน และเนื้อ
ซุนแดบกอึม (순대볶음) – ซุนแด ผัก และโคชูจัง ผัด (บกอึม) รวมกัน
แพ็กซุนแดบกอึม (백순대볶음) – ซุนแดบกอึม ที่ไม่ใส่โคชูจัง
== อ้างอิง ==
อาหารเกาหลี
ไส้กรอก
อาหารนึ่ง
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น เขต 7 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2562

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น เขต 7 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2562 เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่นแทนที่นายนวัธ เตาะเจริญสุข ที่พ้นสภาพการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเนื่องจากถูกจำคุกระหว่างการดำรงตำแหน่ง โดยกำหนดวันเลือกตั้งในวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2562
== ที่มา ==
วันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 ศาลรัฐธรรมนูญออกนั่งเพื่ออ่านคำวินิจฉัย เรื่อง คณะกรรมการการเลือกตั้ง ขอให้ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยตามรัฐธรรมนูญมาตรา 82 ว่า สมาชิกภาพของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของ นายนวัธ เตาะเจริญสุข สิ้นสุดลงตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 101 (6) ประกอบมาตรา 98 (6) หรือไม่
ผลการพิจารณา ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่าสมาชิกภาพ ส.ส.ของ นายนวัธ สิ้นสุดลงตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 101 (6) ประกอบมาตรา 98 (6) นับแต่ศาลรัฐธรรมนูญมีคำสั่งให้หยุดปฏิบัติหน้าที่ตามรัฐธรรมนูญมาตรา 82 วรรคสอง คือ วันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2562
== ผู้สมัคร ==
คณะกรรมการการเลือกตั้ง ได้มติกำหนดวันรับสมัครคือวันที่ 28 พฤศจิกายน – 2 ธันวาคม พ.ศ. 2562 และกำหนดวันเลือกตั้งคือวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2562
{|class = "wikitable"
! !! พรรค !! ผู้สมัคร!! หมายเลข
|-
| bgcolor=""| || เพื่อไทย || นายธนิก มาสีพิทักษ์|| 1
|-
| bgcolor=""| || พลังประชารัฐ || นายสมศักดิ์ คุณเงิน|| 2
|-
| bgcolor=""| || เสรีรวมไทย || พันตำรวจเอก กิตติกูร กาญจนสกุล||3
|-
| || พัฒนาชาติ || นายสุทัศน์ ผลบุญ||4
|-
|}
== ผลการเลือกตั้ง ==
ทั้งนี้ หลังจากที่ผู้ได้รับเลือกตั้ง นายสมศักดิ์ คุณเงิน ถูกขับออกจากพรรคพลังประชารัฐ เมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2565 ได้ย้ายเข้าสังกัดพรรคเศรษฐกิจไทยในเวลาต่อมา  และคาดว่าถูกขับออกจากพรรคหลังจากพบว่ากลับมาเป็นสมาชิกพรรคพลังประชารัฐอีกครั้งหนึ่ง
== อ้างอิง ==
ข
ข
การเลือกตั้งในจังหวัดขอนแก่น
อำเภอหนองเรือ
อำเภอมัญจาคีรี
เออิจิ เนงิชิ

เออิจิ เนงิชิ (, 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2478 – 6 มิถุนายน พ.ศ. 2564) เป็นนักเคมีชาวญี่ปุ่นที่เกิดในประเทศแมนจู เขาดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยเพอร์ดู ผลงานที่สำคัญที่สุดของเนงิชิคือการค้นพบปฏิกิริยาควบแน่นเนงิชิ เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมี "สำหรับปฏิกิริยาคู่ควบแบบไขว้ในเคมีอินทรีย์ที่มีแพลเลเดียมเร่งปฏิกิริยา" ร่วมกับริชาร์ด เฮ็กและอากิระ ซูซูกิ
== วัยเด็กและการศึกษา ==
เนงิชิเกิดที่ซินกิง เมืองหลวงของประเทศแมนจู (หรือในปัจจุบันคือนครฉางชุน มณฑลจี๋หลิน สาธารณรัฐประชาชนจีน) เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2478 สองปีถัดมา บิดาของเขาถูกย้ายไปทำงานให้กับการรถไฟแมนจูเรียใต้ ครอบครัวของเขาจึงต้องย้ายไปอยู่ที่ฮาร์บินจนถึง พ.ศ. 2486 เมื่อเขาอายุได้ 9 ขวบ ครอบครัวของเขาก็ย้ายที่อยู่อีกครั้งไปยังเกาหลี พวกเขาอาศัยอยู่ที่อินช็อนก่อนจะย้ายไปยังคย็องซ็อง (หรือกรุงโซลในปัจจุบัน) ในปีถัดมา สามเดือนหลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2488 ครอบครัวเนงิชิย้ายกลับไปที่ญี่ปุ่น เนงิชิจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยโตเกียวเมื่อ พ.ศ. 2501 และฝึกงานที่บริษัทเทจินอยู่ระยะหนึ่งก่อนจะเดินทางไปสหรัฐอเมริกาเพื่อศึกษาที่มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียจนจบปริญญาเอกใน พ.ศ. 2506 โดยมีศาสตราจารย์อัลลัน อาร์ เดย์ เป็นที่ปรึกษา
== งานวิชาการ ==
หลังจบปริญญาเอก เนงิชิตั้งใจจะกลับมาเป็นนักวิจัยในสถาบันการศึกษาที่ประเทศญี่ปุ่น แต่ไม่มีตำแหน่งงานว่าง จึงยังคงทำงานต่อที่เทจินจนถึง พ.ศ. 2509 ก่อนจะลาออกไปทำงานวิจัยหลังปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยเพอร์ดูกับเฮอร์เบิร์ต ชาลส์ บราวน์ (เช่นเดียวกับอากิระ ซูซูกิที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีในปีเดียวกัน บราวน์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีเช่นกันใน พ.ศ. 2522) เขาสอนหนังสือที่เพอร์ดูระหว่าง พ.ศ. 2511 และ 2515 ก่อนจะย้ายไปเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยซีราคิวส์และเลื่อนชั้นขึ้นเป็นรองศาสตราจารย์ใน พ.ศ. 2522 และกลับไปเป็นศาสตราจารย์ที่เพอร์ดูในปีเดียวกัน
เขาค้นพบปฏิกิริยาควบแน่นเนงิชิซึ่งควบแน่นสารประกอบอินทรีย์ของสังกะสีและสารประกอบเฮไลด์อินทรีย์โดยใช้แพลเลเดียมหรือนิกเกิลเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาเพื่อสร้างพันธะคาร์บอน–คาร์บอน ซึ่งเป็นผลงานที่ทำให้เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีใน พ.ศ. 2553 นอกจากนี้ เขายังค้นพบด้วยว่าสารประกอบอินทรีย์ของอลูมิเนียมและเซอร์โคเนียมก็ใช้ในปฏิกิริยาควบแน่นแบบไขว้ได้เช่นกัน เนงิชิเลือกที่จะไม่จดสิทธิบัตรปฏิกิริยาของเขาเช่นเดียวกับอากิระ ซูซูกิ โดยให้เหตุผลว่าเพื่อให้ทุกคนมีสิทธิใช้ปฏิกิริยานี้สังเคราะห์สารประกอบได้
สารประกอบ Zr(CH) ซึ่งเตรียมจากการรีดิวซ์เซอร์โคโนซีนไดคลอไรด์ยังมีชื่อเรียกว่า เนงิชิรีเอเจนต์ และใช้ในการสังเคราะห์เบนซีนที่มีหมู่แทนที่หลายหมู่ เซอร์โคโนซีนไดคลอไรด์เป็นสารประกอบในกลุ่มเมทัลโลซีน (Metallocene) เช่นเดียวกับเฟอร์โรซีน
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ประวัติของเออิจิ เนงิชิที่มหาวิทยาลัยเพอร์ดู 
นักเคมีชาวญี่ปุ่น
ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมี
ชาวญี่ปุ่นผู้ได้รับรางวัลโนเบล
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยโตเกียว
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยเพอร์ดู
บุคคลจากมหาวิทยาลัยซีราคิวส์
บุคคลจากฉางชุน
สมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์วัฒนธรรม
ปฏิทิน (แอปเปิล)

ปฏิทิน เป็นโปรแกรมปฏิทินส่วนบุคคลซึ่งพัฒนาโดยแอปเปิล ซึ่งใช้ได้ทั้งบนแมคโอเอสซึ่งเป็นระบบปฏิบัติการเดสก์ท็อปและบนไอโอเอสซึ่งเป็นระบบปฏิบัติการมือถือ โดยมีคุณลักษณะการสำรองข้อมูลผ่านระบบคลาวด์ออนไลน์โดยใช้ไอคลาวด์ หรือประสานข้อมูลกับบริการปฏิทินอื่น เช่น กูเกิล ปฏิทิน หรือ ไมโครซอฟต์ เอ็กซ์เชนจ์ เซิร์ฟเวอร์
ซอฟต์แวร์บนไอโอเอส
วอตช์โอเอส

วอตช์โอเอส (watchOS) เป็นระบบปฏิบัติการสำหรับแอปเปิลวอตช์ที่พัฒนาโดยแอปเปิล ซึ่งพัฒนามาจากไอโอเอสและมีคุณสมบัติที่คล้ายกันหลายประการ โดยเปิดตัวเวอร์ชั่นแรกเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2558 โดยใช้เอพีไอที่ชื่อว่า วอตช์คิต (WatchKit)
== อ้างอิง ==
ไอโอเอส (แอปเปิล)
ระบบปฏิบัติการของแอปเปิล
ซอฟต์แวร์ในปี พ.ศ. 2558
การปฏิวัติกำมะหยี่

การปฏิวัติกำมะหยี่ (sametová revoluce) หรือการปฏิวัติอ่อนโยน (nežná revolúcia) เป็นเหตุการณ์เปลี่ยนผ่านอำนาจการปกครองของประเทศเชโกสโลวาเกียโดยปราศจากความรุนแรงตั้งแต่วันที่ 17 พฤศจิกายนจนถึงวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1989 โดยในช่วงเวลาดังกล่าวได้เกิดเหตุการณ์เดินขบวนประท้วงต่อต้านรัฐบาลพรรคการเมืองเดียวของพรรคคอมมิวนิสต์เชโกสโลวาเกียโดยมีกลุ่มนักศึกษาและกลุ่มผู้คัดค้านร่วมเดินขบวนประท้วง ส่งผลให้การปกครองแบบพรรคการเมืองเดียวเป็นเวลา 41 ปีของพรรคคอมมิวนิสต์เชโกสโลวาเกียนั้นสิ้นสุดลง พร้อมกันนั้นก็ได้มีการวางแผนฟื้นฟูระบบเศรษฐกิจและเปลี่ยนการปกครองของประเทศเป็นแบบสาธารณรัฐระบบรัฐสภา
==อ้างอิง==
การทำให้เป็นประชาธิปไตย
การล่มสลายของเชโกสโลวาเกีย
โซนี่พิคเจอร์สคลาสสิค

Sony Pictures Classics (ย่อมาจาก SPC) เป็น บริษัท ผลิตและจำหน่ายภาพยนตร์อเมริกันซึ่งเป็นแผนกหนึ่งของ Sony Pictures มันก่อตั้งขึ้นในปี 2535 โดยอดีตเทพนิยายหัวคลาสสิกไมเคิลบาร์เกอร์ทอมเบอร์นาร์ดและมาร์ซี่บลูม (คล้ายกับฟ็อกซ์ไฟฉายภาพและโฟกัสองค์ประกอบ) จัดจำหน่ายผลิตและซื้อภาพยนตร์พิเศษเช่นสารคดีภาพยนตร์อิสระและภาพยนตร์ศิลปะในสหรัฐอเมริกาและต่างประเทศ ในปี 2558 บาร์คเกอร์และเบอร์นาร์ดเป็นประธานร่วมของแผนก
== ประวัติ ==
Michael Barker ผู้ร่วมก่อตั้งและประธานร่วมโซนี่พิคเจอร์คลาสสิกก่อตั้งขึ้นในปี 2535 โดยไมเคิลบาร์เกอร์ทอมเบอร์นาร์ดและมาร์ซี่บลูมจัดตั้งขึ้นเป็นแผนกอิสระของโซนี่พิคเจอร์ส รูปแบบของ บริษัท คือผลิตรับและ / หรือจัดจำหน่ายภาพยนตร์อิสระจากสหรัฐอเมริกาและต่างประเทศ
Sony Pictures Classics มีประวัติของการลงทุนอย่างสมเหตุสมผลสำหรับภาพยนตร์ขนาดเล็กและได้รับผลตอบแทนที่ดี มันมีประวัติของการไม่ติดค้าง ความสำเร็จเชิงพาณิชย์ที่ใหญ่ที่สุดของปี 2010 คือ Midnight in Paris (2011) ของ Woody Allen ซึ่งทำรายได้มากกว่า 56 ล้านดอลลาร์ในสหรัฐอเมริกากลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดของอัลเลนในสหรัฐอเมริกา
โซนี่พิคเจอร์คลาสสิกส์ตกลงที่จะวางจำหน่ายภาพยนตร์สำหรับแผนกภาพยนตร์ของ Sony แม้กระนั้นภายใต้โครงสร้างของ Sony Pictures Classics ภายใน Sony แผนกอื่น ๆ ทั้งหมดของ Sony (รวมถึง บริษัท แม่) ไม่สามารถบังคับให้ Sony Pictures Classics ปล่อยภาพยนตร์ใด ๆ ที่ฝ่ายไม่ต้องการปล่อย
โซนี่พิคเจอร์สเอ็นเตอร์เทนเมนท์
สาขาของโซนี่
สถาปัตยกรรมวิชัยนคร

สถาปัตยกรรมวิชัยนคร (ವಿಜಯನಗರ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪ) พบสร้างในช่วงปี ค.ศ. 1336–1565 เป็นวลีทางสถาปัตยกรรมที่ใช้เรียกสิ่งก่อสร้างที่สร้างขึ้นในยุคจักรวรรดิวิชัยนคร ในบริเวณอินเดียใต้ มีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองหลวงวิชัยนครบนลุ่มแม่น้ำตุงคพาทรา หมู่โบราณสถานที่ฮัมปีถือเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญของสถาปัตยกรรมวิชัยนคร และได้รับการยกย่องเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก นอกจากการสร้างโบสถ์พราหมณ์ขึ้นใหม่ในอาณาจักร ยังมีการปรับปรุงและซ่อมแซมโบสถ์พราหมณ์เก่าจากยุคก่อนวิชัยนคร เช่น หมู่โบสถ์พราหมณ์ที่เขามหากุตะ เป็นสิ่งก่อสร้างดั้งเดิมจากอาณาจักรจลุกยะตะวันตก ในขณะที่หมู่โบสถ์พราหมณ์แห่งฮัมปีนั้นสร้างมาตั้งแต่ก่อนยุควิชัยนคร สมัยที่เรียกหมู่ศาสนสถานนี้ว่า ปัมปาตีรถะ ราวปี ค.ศ. 689
ในเมืองหลวงวิชัยคร มีหมู่โบราณสถานหลายร้อยแห่ง ในจำนวนนี้ 56 แห่งได้รับสถานะการคุ้มครองโดยยูเนสโก, 654 แห่งได้รับการคุ้มครองโดยรัฐบาลของรัฐกรณาฏกะ และอีก 300 แห่งนังไม่ได้รับสถานะการคุ้มครองจากหน่วยงานใด ๆ 
สถาปัตยกรรมวิชัยนครสามารถจัดแบ่งกว้าง ๆ ออกเป็นเชิงศาสนา, เชิงการปกครอง และ เชิงที่อยู่อาศัย รูปแบบของวิชัยนครเป็นการผสมผสานกันของรูปแบบจากอาณาจักรก่อนหน้า คือ จลุกยะ, ฮอยศาลา, ปันทยะ และ โจฬะ
==ศาสนถาน==

โบสถ์พราหมณ์ยุควิชัยนครมักมีโครงสร้างปกคลุมที่แข็งแรง ในโบสถ์พราหมณ์เล็ก ๆ จะมีเพียง ครรภคฤห์ (ห้องประดิษฐานเทวรูป) และระเบียง ส่วนในโบสถ์พราหมณ์ขนาดกลางประกอบด้วยครรภคฤห์, ศุกันสี, นวรังคะ หรือ อันตรละ ที่เชื่อมโถงด้านในกับมณฑป และรังคมณฑปด้านนอก และในโบสถ์พราหมณ์ขนาดใหญ่จะมี รายโคปุระ เป็นหอทางเข้า (คำว่า “ราย” ด้านหน้าเพื่อระบุว่าสร้างโดย “รายะ” แห่งจักรวรรดิวิชัยนคร) สร้างขึ้นแบบโจฬะ บนยอดของโคปุระมี ศลศิขร รูปแบบที่ได้รับอิทธิพลทมิฬ-ทราวิฑนี้ เป็นที่นิยมในรัชสมัยของกฤษณเทวราย และสืบเนื่องมาในอีก 200 ปี ตามเทวสถานในแถบอินเดียใต้ ตัวอย่าง รายโคปุรัม เช่นที่ เจนนเกสวะมณเทียร ในเบลูร์, กรณาฏกะ และหมู่โบสถ์พราหมณ์ที่ศรีไสลัมและศรีรังคัม นอกจากองค์ประกอบหลัก ๆ เหล่านี้แล้ว ยังทีองค์ประกอบอื่น ๆ ที่อาจพบ เช่น โถงปิดสำหรับเวียนเทียน (ปรทักษิณปฐา) รอบครรภคฤห์, มหามณฑป (โถงใหญ่), กัลยณมณฑป (โถงพิธี) และอ่างเก็บน้ำ
เสาของอาคารต่าง ๆ ฝั่งที่หันออกด้านนอกอาคารมักมีงานแกะสลักแสดงภาพของม้า หรือ สิ่งมีชีวิตในตำนานที่มีหน้าตาคล้ายกับกริฟฟินในตำนานตะวันตก เรียกว่า “ยัลลิ” อีกด้านหนึ่งของเสาทีหันหน้าเข้าในอาคารมีกแกะสลักเรื่องราวจากตำนานฮินดู เสาที่ไม่มีงานแกะสลักม้าหรือยัลลี มักตกแต่งด้วยเรื่องราวจากตำนานฮินดูโดยรอบอย่างเดียว เสาบางเสามีเสาขนาดเล็ก ๆ ล้อมเสาหลักตรงกลาง ลักษณะความประดิดประดอยในงานแกะสลักนี้ แสดงให้เห็นถึงฝีมือและความวิจิตรของช่างแกะสลักในยุคสมัยนั้น ๆ อย่างชัดเจน
==คำศัพท์==
มณฑป – โถงที่มีเสา
มหามณฑป – โถงเปิดที่มีเสา
รังคมณฑป – โถงปิดที่มีเสา
กัลยณมณฑป – โถงสำหรับพิธีกรรมและเทศกาลพิเศษ
ครรภคฤห์ – ห้องภายในที่ประดิษฐานเทวรูปของเทพเจ้าองค์ประธาน
นวรังคะ หรือ อันตรละ – ทางเดินที่เชื่อมห้องต่าง ๆ เข้าด้วยกัน
ศุกันสี – โถงนั่งคอย
==อ้างอิง==
สถาปัตยกรรมอินเดีย
สถาปัตยกรรมตะวันออก
ไอร์อีตัม

ไอร์อีตัม (Air Itam) หรือ อาเยอร์อีตัม (Ayer Itam) ปรากฏในเอกสารไทยว่า ไอยอีตำ เป็นย่านที่ตั้งภายในหุบเขากลางเกาะปีนัง ปัจจุบันเป็นชานเมืองของจอร์จทาวน์ รัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย ที่นี่มีชื่อเสียงด้านอาหารพื้นเมือง รวมทั้งเป็นที่ตั้งของสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ เช่น วัดเก็กลกสี่ และเขาปีนัง ชื่อ "ไอร์อีตัม" เป็นคำมลายู ตั้งตามชื่อแม่น้ำไอร์อีตัม (Sungai Air Itam) ที่ไหลพาดผ่าน มีความหมายว่า "น้ำดำ"
ไอร์อีตัมปรากฏครั้งแรกเมื่อช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 หลังการก่อตั้งเกาะปีนังโดยฟรานซิส ไลต์เมื่อ ค.ศ. 1786 ไม่นานนัก ข้าราชการสหราชอาณาจักรหวังพัฒนาไอร์อีตัมและเขาปีนังเป็นพื้นที่เกษตรกรรม ปัจจุบันบริเวณเนินเขาของไอร์อีตัม ยังทำหน้าที่เป็นแหล่งผลิตสินค้าเกษตรกรรมจำพวกผักและผลไม้ส่งขายยังตลาดสดทั่วเมืองจอร์จทาวน์
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
จอร์จทาวน์ (ปีนัง)
รัฐปีนัง
คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (Faculty of Economics, Prince of Songkla University) เป็นคณะที่จัดการเรียนการสอน ผลิตบัณฑิต ค้นคว้าวิจัย และบริการวิชาการด้านเศรษฐศาสตร์และสาขาที่เกี่ยวข้อง โดยพัฒนามาจากภาควิชาเศรษฐศาสตร์เกษตรและทรัพยากร คณะทรัพยากรธรรมชาติ และคณาจารย์ในสาขาเศรษฐศาสตร์ คณะวิทยาการจัดการ
== หลักสูตรการศึกษา ==
การบริหารงานประกอบไปด้วย 2 กลุ่มสาขาวิชา ดังนี้
สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์
สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์เกษตรและธุรกิจเกษตร
สงขลานครินทร์
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่
จังหวัดภูเก็ตในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562

จังหวัดภูเก็ตในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง โดยแต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
== ภาพรวม ==
=== แบ่งตามพรรค ===
=== เทียบคะแนนกับการเลือกตั้งครั้งก่อนหน้า ===
เปรียบเทียบคะแนนกับผลการเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2554
==== เทียบคะแนนจากการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ พ.ศ. 2554 ====
==== เทียบคะแนนจากการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต พ.ศ. 2554 ====
=== แบ่งตามเขต ===
{|class="wikitable plainrowheaders sortable" style="font-size:100%; text-align:right;"
! scope=col rowspan=3|เขตเลือกตั้ง
! scope=col colspan=2|พลังประชารัฐ
! scope=col colspan=2|ประชาธิปัตย์
! scope=col colspan=2|อนาคตใหม่
! scope=col colspan=2|อื่น ๆ
! scope=col colspan=2|ผลรวม
! scope=col rowspan=3|ผลการเลือกตั้ง
|-
!! scope=col colspan=2 style="background:"| !! scope=col colspan=2 style="background:"| !! scope=col colspan=2 style="background:"| !! scope=col colspan=2| !! scope=col colspan=2|
|-
! scope=col data-sort-type="number"|คะแนนเสียง !! scope=col data-sort-type="number"|% !! scope=col data-sort-type="number"|คะแนนเสียง !! scope=col data-sort-type="number"|% !! scope=col data-sort-type="number"|คะแนนเสียง !! scope=col data-sort-type="number"|% !! scope=col data-sort-type="number"|คะแนนเสียง !! scope=col data-sort-type="number"|% !! scope=col data-sort-type="number"|คะแนนเสียง !! scope=col data-sort-type="number"|%
|- 
| align=left|เขต 1 || 32,338 || 33.62% || 25,194 || 26.19% || 22,599 || 23.50% || 16,055 || 16.69% || 96,186 || 100.00% ||  align=left| พลังประชารัฐ ได้ที่นั่ง
|- 
| align=left|เขต 2 || 27,267 || 27.13% || 23,958 || 23.84% || 19,963 || 19.87% || 29,305 || 29.16% || 100,493 || 100.00% ||  align=left| พลังประชารัฐ ได้ที่นั่ง
|- class="sortbottom" style="font-weight:bold"
| align=left|ผลรวม || 59,605 || 30.31% || 49,152 || 24.99% || 42,562 || 21.64% || 45,360 || 23.06% || 196,679 || 100.00% ||
|}
== เขตเลือกตั้ง ==
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2
__NOTOC__
|}
=== เขต 1 ===
เขตเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองภูเก็ต (ยกเว้นตำบลเกาะแก้ว ตำบลราไวย์และตำบลกะรน)
=== เขต 2 ===
เขตเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอกะทู้ อำเภอถลางและอำเภอเมืองภูเก็ต (เฉพาะตำบลเกาะแก้ว ตำบลราไวย์ และตำบลกะรน)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง
ภูเก็ต
การเลือกตั้งในจังหวัดภูเก็ต
หมู่เกาะแคโรไลน์

หมู่เกาะแคโรไลน์ (Caroline Islands) เป็นกลุ่มของเกาะเล็กเกาะน้อยทางตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิกทางตอนเหนือของเกาะนิวกินี ในทางการเมืองการปกครอง ส่วนตะวันออกของหมู่เกาะแห่งนี้เป็นของประเทศไมโครนีเซีย และส่วนตะวันตกสุดเป็นของประเทศปาเลา ในอดีตพื้นที่แห่งนี้ยังมีชื่อเรียกว่า นูเอบัสฟิลิปินัส (Nuevas Filipinas) หรือ "ฟิลิปปินส์ใหม่" เพราะเป็นส่วนหนึ่งของอินเดียตะวันออกของสเปนและถูกปกครองจากมะนิลาในฟิลิปปินส์
หมู่เกาะแคโรไลน์มีระยะทางราว 3,540 กิโลเมตร นับตั้งแต่เกาะโตบีของปาเลาทางทิศตะวันตกสุด ไปจนถึงเกาะโคชาเอทางทิศตะวันออกสุด
==อ้างอิง==
กลุ่มเกาะในเขตโอเชียเนีย
กลุ่มเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก
ค
อดีตอาณานิคมของญี่ปุ่น
อดีตอาณานิคมในเขตโอเชียเนีย
แปซิฟิกใต้ในอาณัติ
การซื้อดินแดน
จังหวัดชุมพรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชุมพร พ.ศ. 2548 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง เท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2544 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
== ภาพรวม ==
=== ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ (รวมทั้งจังหวัดชุมพร) ===
=== ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ (รายเขตเลือกตั้ง) ===
=== ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต (รวมทั้งจังหวัดชุมพร) ===
=== ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต (รายเขตเลือกตั้ง) ===
== ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ ==
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จังหวัดชุมพร
! colspan=2 | พรรค
! คะแนนเสียง
! ร้อยละ
|-
| bgcolor="" |
| align="left" | ชาติไทย (1)
| 2,823
| 1.08
|-
| bgcolor="" |
| align="left" |กิจสังคม (2)
| 163
| 0.06
|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |พัฒนาชาติไทย (3)
| 496
| 0.19
|-
| bgcolor="" |
| align="left" |ประชาธิปัตย์ (4)
| 189,401
| 72.39
|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |ประชาชนไทย (5)
| 347
| 0.13
|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |คนขอปลดหนี้ (6)
| 391
| 0.15
|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |ธรรมชาติไทย (7)
| 126
| 0.05
|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |แผ่นดินไทย (8)
| 189
| 0.07
|-
| bgcolor="" |
| align="left" |ไทยรักไทย (9)
| 56,301
| 21.52
|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |ความหวังใหม่ (10)
| 86
| 0.03
|-
| bgcolor="" |
| align="left" |มหาชน (11)
| 2,671
| 1.02
|-
| bgcolor="" |
| align="left" |ประชากรไทย (12)
| 121
| 0.05
|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |ไทยช่วยไทย (13)
| 222
| 0.09
|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |แรงงาน (14)
| 5,020
| 1.92
|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |ชาติประชาธิปไตย (15)
| 1,972
| 0.75
|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |กสิกรไทย (16)
| 36
| 0.01
|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |ทางเลือกที่สาม (17)
| 50
| 0.02
|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |รักษ์ถิ่นไทย (18)
| 81
| 0.03
|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |พลังเกษตรกร (19)
| 1,072
| 0.41
|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |พลังประชาชน (20)
| 83
| 0.03
|-
| colspan="4" bgcolor="#E9E9E9"|
|-
|align=left colspan=2|บัตรดี
| 261,651
| 96.68
|-
|align=left colspan=2|บัตรเสีย
| 7,543
| 2.79
|-
|align=left colspan=2|ไม่ประสงค์ลงคะแนน
| 1,434
| 0.53
|-
|align=left colspan=2|ผู้มาใช้สิทธิ์เลือกตั้ง
| 270,628
| 79.18
|-
|align=left colspan=2|ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง
| 341,793
| 100.00
|}
== ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต ==
{| id=toc class=toc summary=เนื้อหา
|-
| align=center |
เขต 1 • เขต 2 • เขต 3
__NOTOC__
|}
=== เขตเลือกตั้งที่ 1 ===
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองชุมพร (ยกเว้นตำบลวังใหม่ ตำบลบ้านนา ตำบลหาดพันไกร ตำบลบางลึก ตำบลนาชะอัง ตำบลขุนกระทิง และตำบลถ้ำสิงห์) และอำเภอสวี (ยกเว้นตำบลนาสักและตำบลเขาค่าย)
=== เขตเลือกตั้งที่ 2 ===
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอเมืองชุมพร (เฉพาะตำบลวังใหม่ ตำบลบ้านนา ตำบลหาดพันไกร ตำบลบางลึก ตำบลนาชะอัง ตำบลขุนกระทิง และตำบลถ้ำสิงห์) อำเภอท่าแซะ และอำเภอปะทิว
=== เขตเลือกตั้งที่ 3 ===
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอหลังสวน อำเภอละแม อำเภอพะโต๊ะ อำเภอทุ่งตะโก และอำเภอสวี (เฉพาะตำบลนาสักและตำบลเขาค่าย)
== อ้างอิง ==
ชุมพร
การเลือกตั้งในจังหวัดชุมพร
ปิออตร์ สโตลืยปิน

ปิออตร์ อาร์คาเดียวิช สโตลืยปิน (Пётр Арка́дьевич Столы́пин|r=Pyotr Arkadyevich Stolypin|p=pʲɵtr ɐˈrkadʲjɪvʲɪtɕ stɐˈlɨpʲɪn;  – ) เป็นนักการเมืองชาวรัสเซีย ท่านเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 3 และรัฐมนตรีกระทรวงมหาดไทยของจักรวรรดิรัสเซีย ในช่วงปี 1906 ไปจนท่านถูกลอบสังหารในปี 1911
ปิออตร์ สโตลืยปิน เกิดในเมืองเดรสเดินจักรวรรดิเยอรมัน โดยเขาเป็นคนที่เกิดในตระกูลขุนนางชั้นสูงที่มีชื่อเสียงตระกูลหนึ่งของรัสเซีย ซึ่งสโตลืยปินได้เข้ามาในตำแหน่งขั้นสูงทางการเมืองของรัสเซียในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ซึ่งเขาได้ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากในงานทำงานด้านสาธารณชนจนสามารถไต่เต้าเป็นรัฐมนตรีกระทรวงมหาดไทยได้ในปี 1906 และในที่สุดเขาก็ก้าวขึ้นมาเป็นนายกรัฐมนตรีหลังการลาออกจากตำแหน่งของ อีวาน โกลีมอเกน
ในสมัยที่เขาเป็นนายกรัฐมนตรี สโตลืยปินได้ทำการปฏิรูปครั้งใหญ่ โดยริเริ่มและปรับเปลี่ยนให้ชาวนารัสเซียที่ยากจนได้มีเอกสิทธิ์ที่จะได้ถือครองพื้นที่ของชาวนา แต่กระนั้นก็ไม่ได้ทำให้ความไม่สงบหลังเหตุการณ์วันอาทิตย์นองเลือดของประชาชนชาวรัสเซียได้น้อยลงเลย ทำให้สโตลืยปินต้องประกาศกฎอัยการศึกในหลายพื้นที่ รวมทั้งยังจับกุมและดำเนินการพิจารณาคดีอย่างรวดเร็วกับผู้ก่อการร้ายต่อระบบซาร์และรัฐบาลดูมาของรัสเซีย การบริหารงานของสโตลืยปิน และการเอาผิดโดยการประหารชีวิตสถานเดียวของสโตลืยปินทำให้เขาถูกเพ่งเลงจากเหล่าคณะปฏิวัติบ่อยครั้ง จนเขานั้นถูกลอบสังหารหลายต่อหลายครั้งและในที่สุดในปี 1911 สโตลืยปินก็ต้องมาจบชีวิตลงด้วยกระสุนปืนของหนึ่งในคณะปฏิวัติอย่าง ดิมิตรี บอครอฟ ในเมืองเคียฟในที่สุด
นายกรัฐมนตรีจักรวรรดิรัสเซีย
หัวหน้ารัฐบาลที่ถูกลอบสังหาร