pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ตลาดหลักทรัพย์กัมพูชา

ตลาดหลักทรัพย์กัมพูชา (ក្រុមហ៊ុន ផ្សារមូលបត្រកម្ពុជា; ตัวย่อ: ផមក, Cambodia Securities Exchange, CSX) เป็นตลาดหลักทรัพย์ในประเทศกัมพูชา มีวัตถุประสงค์คือ การแลกเปลี่ยนคือการให้บริการอำนวยความสะดวกการไหลของเงินทุน การลงทุน และจัดสรรเงินทุนขึ้นอยู่กับกลไกตลาดทุน ตลาดหลักทรัพย์มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่อาคารคานาเดียทาวเวอร์ กรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา
== ประวัติ ==
ในเดือนพฤศจิกายนปี พ.ศ. 2549 ตลาดหลักทรัพย์กัมพูชาเป็นบริษัทร่วมทุนระหว่างรัฐบาลกัมพูชาซึ่งถือหุ้นร้อยละ 55 ของทั้งหมดและตลาดหลักทรัพย์เกาหลีใต้ถือหุ้นร้อยละ 45 ภายใต้การกำกับดูแลของ Securities and Exchange Commission of Cambodia (SECC)
ปัจจุบันตลาดหลักทรัพย์กัมพูชามีการซื้อขายหลักทรัพย์รายเดียว คือ PPWSA ซึ่งในช่วง 3 ปีแรก รัฐบาลได้อนุญาตให้ซื้อขายหลักทรัพย์ด้วยสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐได้ แต่หลังจากนั้นกำหนดให้ซื้อขายหลักทรัพย์ด้วยเงินสกุลเรียลเท่านัน เพื่อส่งเสริมการใช้เงินเรียล ซึ่งเป็นสกุลเงินของประเทศ และลดการพึ่งพาสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐที่มีสัดส่วน ร้อยละ 90 ของปริมาณเงินทั้งหมดที่หมุนเวียนอยู่ในกัมพูชา
==บริษัทจดทะเบียน==
จาก ข้อมูล ณ 20 กรกฎาคม 2561 มีบริษัทจดทะเบียน 5 บริษัท คือ
Phnom  Penh Water Supply Authority: PPWSA
Grand Twins International (Cambodia) Plc: GTI
Phnom Penh Autonomous Port: PPAP
Phnom Penh SEZ Plc: PPSP
Sihanoukville Autonomous Port: PAS
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ตลาดหลักทรัพย์กัมพูชา 
ตลาดหลักทรัพย์กัมพูชา 
กระทรวงการเงินและการคลัง
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2554
ตลาดหลักทรัพย์
สถานีซูยู

สถานีซูยู (Suyu Station) เป็นสถานีรถไฟใต้ดินโซล สาย 4 สถานีนี้ตั้งที่ในแขวงซูยู เขตคังบุก โซล
== แผนผังของสถานี ==
{|table border=0 cellspacing=0 cellpadding=3
|style="border-top:solid 1px gray;" width=50 valign=top|G
|style="border-top:solid 1px gray;" width=100 valign=top|ระดับถนน
|style="border-top:solid 1px gray;" width=390 valign=top|ทางออก
|}
{|table border=0 cellspacing=0 cellpadding=3
|style="border-bottom:solid 1px gray; border-top:solid 1px gray;" valign=top width=50|L1Concourse
|style="border-bottom:solid 1px gray; border-top:solid 1px gray;" valign=top width=100|Lobby
|style="border-bottom:solid 1px gray; border-top:solid 1px gray;" valign=top width=390|ศูนย์บริการผู้โดยสาร, ร้านค้า, เครื่องขายบัตรโดยสาร, ตู้เอทีเอ็ม
|}
{|table border=0 cellspacing=0 cellpadding=3
|style="border-top:solid 1px gray;border-bottom:solid 1px gray;" width=50 rowspan=10 valign=top|L2ชานชาลา
|style="border-top:solid 1px gray;border-right:solid 2px black;border-left:solid 2px black;border-bottom:solid 2px black;" colspan=2|ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านขวา
|-
|style="border-bottom:solid 0px gray;border-top:solid 1px gray;" width=100|ทางเหนือ
|style="border-bottom:solid 0px gray;border-top:solid 1px gray;" width=390|←  มุ่งหน้า ทังโกแค (ซังมุน)
|-
|ทางใต้
|→  มุ่งหน้า โออีโด (มีอา) →
|-
|style="border-top:solid 2px black;border-right:solid 2px black;border-left:solid 2px black;border-bottom:solid 1px gray;" colspan=2|ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านขวา
|}
== อ้างอิง ==
ซูยู
ซูยู
สิ่งก่อสร้างในเขตคังบุก
สถานีมีอา

สถานีมีอา (Mia Station) เป็นสถานีรถไฟใต้ดินโซล สาย 4 สถานีนี้ตั้งที่ในแขวงมีอา, เขตคังบุก, โซล
== แผนผังของสถานี ==
{|table border=0 cellspacing=0 cellpadding=3
|style="border-top:solid 1px gray;" width=100 valign=top|G
|style="border-top:solid 1px gray;" width=100 valign=top|ระดับถนน
|style="border-top:solid 1px gray;" width=390 valign=top|ทางออก
|}
{|table border=0 cellspacing=0 cellpadding=3
|style="border-bottom:solid 1px gray; border-top:solid 1px gray;" valign=top width=100|L1ชั้นขายบัตรโดยสาร
|style="border-bottom:solid 1px gray; border-top:solid 1px gray;" valign=top width=100|ชั้นขายบัตรโดยสาร
|style="border-bottom:solid 1px gray; border-top:solid 1px gray;" valign=top width=390|ศูนย์บริการผู้โดยสาร, ร้านค้า, เครื่องขายบัตรโดยสาร, ตู้เอทีเอ็ม
|}
{|table border=0 cellspacing=0 cellpadding=3
|style="border-top:solid 1px gray;border-bottom:solid 1px gray;" width=100 rowspan=10 valign=top|L2ชานชาลา
|style="border-top:solid 1px gray;border-right:solid 2px black;border-left:solid 2px black;border-bottom:solid 2px black;" colspan=2|ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านขวา
|-
|style="border-bottom:solid 0px gray;border-top:solid 1px gray;" width=100|ทางเหนือ
|style="border-bottom:solid 0px gray;border-top:solid 1px gray;" width=390|←  มุ่งหน้า ทังโกแค (ซูยู)
|-
|ทางใต้
|→  มุ่งหน้า โออีโด (มีอาซากอรี) →
|-
|style="border-top:solid 2px black;border-right:solid 2px black;border-left:solid 2px black;border-bottom:solid 1px gray;" colspan=2|ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านขวา
|}
== อ้างอิง ==
มีอา
มีอา
สิ่งก่อสร้างในเขตคังบุก
สถานีมีอาซากอรี

สถานีมีอาซากอรี (Miasageori Station) เป็นสถานีรถไฟใต้ดินโซล สาย 4 สถานีนี้ตั้งที่ในแขวงมีอา, เขตคังบุก, โซล
== แผนผังของสถานี ==
{|table border=0 cellspacing=0 cellpadding=3
|style="border-top:solid 1px gray;" width=100 valign=top|G
|style="border-top:solid 1px gray;" width=100 valign=top|ระดับถนน
|style="border-top:solid 1px gray;" width=390 valign=top|ทางออก
|}
{|table border=0 cellspacing=0 cellpadding=3
|style="border-bottom:solid 1px gray; border-top:solid 1px gray;" valign=top width=100|L1ชั้นขายบัตรโดยสาร
|style="border-bottom:solid 1px gray; border-top:solid 1px gray;" valign=top width=100|ชั้นขายบัตรโดยสาร
|style="border-bottom:solid 1px gray; border-top:solid 1px gray;" valign=top width=390|ศูนย์บริการผู้โดยสาร, ร้านค้า, เครื่องขายบัตรโดยสาร, ตู้เอทีเอ็ม
|}
{|table border=0 cellspacing=0 cellpadding=3
|style="border-top:solid 1px gray;border-bottom:solid 1px gray;" width=50 rowspan=10 valign=top|L2ชานชาลา
|style="border-top:solid 1px gray;border-right:solid 2px black;border-left:solid 2px black;border-bottom:solid 2px black;" colspan=2|ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านขวา
|-
|style="border-bottom:solid 0px gray;border-top:solid 1px gray;" width=100|ทางเหนือ
|style="border-bottom:solid 0px gray;border-top:solid 1px gray;" width=390|←  มุ่งหน้า ทังโกแค (มีอา)
|-
|ทางใต้
|→  มุ่งหน้า โออีโด (กิลอึน) →
|-
|style="border-top:solid 2px black;border-right:solid 2px black;border-left:solid 2px black;border-bottom:solid 1px gray;" colspan=2|ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านขวา
|}
== อ้างอิง ==
มีอาซากอรี
มีอาซากอรี
สิ่งก่อสร้างในเขตคังบุก
อิยาเปล

อิยาเปล (Illapel) เป็นเมืองหนึ่งในประเทศชิลี ตั้งอยู่ในจังหวัดโชอาปา แคว้นโกกิมโบ ทางตอนกลางของประเทศ อิยาเปลเป็นเมืองหลักของจังหวัดโชอาปา ถือเป็นเขตบริหารระดับที่สามของประเทศในแง่การปกครองรองจากแคว้นและจังหวัด มีสภาเทศบาลเป็นคณะบริหารและมีนายกเทศมนตรี (alcalde) เป็นหัวหน้าคณะบริหาร อิยาเปลก่อตั้งในปี ค.ศ. 1752 (พ.ศ. 2295) และได้ย้ายเมืองมาอยู่ในตำแหน่งปัจจุบันตั้งแต่ ค.ศ. 1788
เมืองอิยาเปลมีประชากรราว 30,000 คน (พ.ศ. 2555) เมืองใหญ่ที่ใกล้ที่สุดคือ โอบาเย (ประชากร 103,000 คน) ซึ่งอยู่ห่างไปทางทิศเหนือราว 250 กิโลเมตร อิยาเปลตั้งอยู่ริมแม่น้ำอิยาเปลและแม่น้ำโชอาปา เมืองมีลักษณะภูมิอากาศแห้งมาก ปริมาณน้ำฝนส่วนใหญ่อยู่ในช่วงฤดูหนาว
== เศรษฐกิจ ==
เศรษฐกิจหลักของอิยาเปลมาจากภาคเกษตรกรรมและการทำเหมืองแร่ขนาดเล็ก โดยภาคเกษตรใช้พื้นที่ราว 3,500 เฮกตาร์ ครอบคลุมพื้นที่ชลประทานของริโอโชอาปา พืชเศรษฐกิจที่สำคัญของเมืองคือ พืชสกุลส้ม
== สถานที่ท่องเที่ยว ==
ห่างจากเมืองอิยาเปลไปทางเหนือราว 15 กิโลเมตร เป็นที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติลัสชินชิยัส (Las Chinchillas) ซึ่งมีพื้นที่ราว 42 ตารางกิโลเมตร ในเขตอุทยานแห่งชาติสามารถพบตัวชินชิยา สัตว์ฟันแทะขนาดเล็กและเป็นสัตว์ประจำถิ่นที่พบในประเทศชิลีหรือประเทศเพื่อนบ้านเท่านั้น นอกจากนี้ในตัวเมืองยังมีพิพิธภัณฑ์ทางโบราณคดีขนาดเล็กแห่งหนึ่ง และมีสิ่งก่อสร้างทางประวัติศาสตร์ตั้งแต่ยุคล่าอาณานิคม บางแห่งสร้างตั้งแต่ปี ค.ศ. 1780
Illapel.JPG|เมืองอิยาเปล
Municipalidad Illapel.jpg|สำนักงานเทศบาลเมือง
== ดูเพิ่ม ==
แผ่นดินไหวในอิยาเปล พ.ศ. 2558
== อ้างอิง ==
Diccionario Geográfico de la República de Chile 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
เมืองในประเทศชิลี
สถานที่ที่มีประชากรในแคว้นโกกิมโบ
มิตซูบิชิ เอฟ-15เจ

มิตซูบิชิ เอฟ-15เจ/ดีเจ อีเกิล (Mitsubishi F-15J/DJ Eagle) เป็นเครื่องบินขับไล่สองเครื่องยนต์ของญี่ปุ่น พัฒนาโดยมีฐานมาจาก แมคดอนเนลล์ดักลาส เอฟ-15 อีเกิลของสหรัฐอเมริกา ผลิตขึ้นภายใต้สิทธิโดยมิตซูบิชิ เฮวี่ อินดัสทรีย์ส ประจำการในกองกำลังป้องกันตนเองทางอากาศญี่ปุ่นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524 เพื่อทดแทน เอฟ-104 สตาร์ไฟเตอร์ และ เอฟ-4 แฟนทอม 2
== ข้อมูลจำเพาะ ==

=== คุณลักษณะขั้นพื้นฐาน ===
จำนวนนักบิน: 1
ความยาว: 19.43 เมตร
ช่วงปีก: 13.05 เมตร
ความสูง: 5.63 เมตร
พื้นที่ปีก: 56.5 ตารางเมตร
น้ำหนักบรรทุกเปล่า:  12,700 กิโลกรัม
น้ำหนักการทะยานสูงสุด: 30,845 กิโลกรัม
เครื่องยนต์: 2 × Pratt & Whitney F100-100 หรือ −220 afterburning turbofan
* แรงขับแห้ง 77.62 กิโลนิวตัน
* แรงขับเผาไหม้ 111.2 กิโลนิวตัน
=== สมรรถนะ ===
ความเร็วสูงสุด
* บินสูง: 2,660+ กิโลเมตร/ชั่วโมง (มัค 2.5+)
*  บินต่ำ: 1,450 กิโลเมตร/ชั่วโมง (มัค 1.2)
เพดานบิน: 20,000 เมตร
อัตราการไต่เพดานบิน: 254 เมตร/วินาที (15,240 เมตร/นาที)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
F-15J at Globalsecurity.org
F-15J fighter on Mitsubishi Heavy Industries .
เครื่องบินขับไล่
เครื่องบินมิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์
ความสัมพันธ์ทางการทหารญี่ปุ่น–สหรัฐ
ซีซีทีวี 8

ซีซีทีวี-8 เป็นช่องรายการทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน ออกอากาศวันแรกวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2537 สถานีโทรทัศน์นี้ออกอากาศประเภทละครโทรทัศน์ เครือข่ายในประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ซีซีทีวี
ซีซีทีวี 10

ซีซีทีวี 10 (中国中央电视台科教频道) เป็นช่องรายการทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน ออกอากาศครั้งแรกเมื่อปี 2544 ปัจจุบันออกอากาศผ่านภาคพื้นดิน ทางช่อง 10 ของกรุงปักกิ่ง สถานีช่องนี้ออกอากาศเกี่ยวกับการศึกษา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official Site 
ซีซีทีวี
เวลาในประเทศชิลี

เวลาในประเทศชิลี แบ่งเขตเวลาออกเป็น 3 แบบ ได้แก่
ชิลีแผ่นดินใหญ่ (ยกเว้นแคว้นมากายาเนส)
* ในช่วงฤดูหนาวใช้ค่าออฟเซตเวลาสากลเชิงพิกัดเท่ากับ 00  (ช้ากว่าเวลาสากลเชิงพิกัด 4 ชั่วโมง)
* ในช่วงฤดูร้อนใช้ค่าออฟเซตเวลาสากลเชิงพิกัดเท่ากับ 00  (ช้ากว่าเวลาสากลเชิงพิกัด 3 ชั่วโมง)
แคว้นมากายาเนสและลาอันตาร์ตีกาชีเลนา มีค่าออฟเซตเวลาสากลเชิงพิกัดเท่ากับ 00 ตลอดปี เริ่มใช้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2560 เป็นต้นมา
เกาะอีสเตอร์ (รวมถึงเกาะอิสลาซาลัสอีโกเมซที่ไม่มีคนอาศัยอยู่) ซึ่งตั้งอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิกทางทิศตะวันตกของประเทศ
* ในช่วงฤดูหนาวใช้ค่าออฟเซตเวลาสากลเชิงพิกัดเท่ากับ 00 (ช้ากว่าเวลาสากลเชิงพิกัด 6 ชั่วโมง)
* ในช่วงฤดูร้อนใช้ค่าออฟเซตเวลาสากลเชิงพิกัดเท่ากับ 00 (ช้ากว่าเวลาสากลเชิงพิกัด 5 ชั่วโมง)
==  ประวัติ ==
ก่อนวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2558 ชิลีใช้เวลามาตรฐาน 2 เขตเวลา แต่ละเขตเวลามีเวลาออมแสง ดังนี้
เวลามาตรฐานชิลี (Chile Standard Time, CLT) ใช้บนแผ่นดินใหญ่ทั้งหมด เขตเวลา 00
เวลามาตรฐานเกาะอีสเตอร์ (Easter Island Standard Time, EAST) ใช้บนเกาะอีสเตอร์และอิสลาซาลัสอีโกเมซ เขตเวลา 00
เวลาออมแสง ใช้ในช่วงฤดูร้อน (ราวเดือนธันวาคมถึงกุมภาพันธ์) ได้แก่
เวลาฤดูร้อนชิลี (Chile Summer Time, CLST) ใช้เขตเวลา 00
เวลาฤดูร้อนเกาะอีสเตอร์ (Easter Island Summer Time, EASST) ใช้เขตเวลา 00
ต่อมาตั้งแต่วันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2558 ทางการชิลีได้มีการปรับเขตเวลาโดยใช้ออฟเซตเวลาสากลเชิงพิกัดเป็นเวลาออมแสงอย่างถาวร ทำให้ชิลีมีเขตเวลาดังนี้
เวลามาตรฐานชิลี (CLT) เขตเวลา 00
เวลามาตรฐานเกาะอีสเตอร์ (EAST) เขตเวลา 00
ชิลีใช้เวลามาตรฐานดังกล่าวมาตลอดปี 2558 ซึ่งในขณะเดียวกันทางการได้รับคำวิจารณ์จากสาธารณะในเรื่องผลกระทบของการใช้เวลาเดียวตลอดปี ทั้งเรื่องอัตราการขาดเรียนที่เพิ่มขึ้นของนักเรียนในช่วงฤดูหนาว คอมพิวเตอร์และอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ไม่สามารถแสดงเวลาที่ถูกต้อง (ตามเวลามาตรฐานที่รัฐบาลกำหนด) รวมทั้งยังมีรายงานว่าผลผลิตชาวสวนลดลงกว่า 15% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้าเนื่องจากชั่วโมงทำงานของแรงงานไม่สอดคล้องกับช่วงเวลาที่มีแสงอาทิตย์ทำให้งานไม่เกิดประสิทธิภาพ นอกจากนี้ยังทำให้ผู้ผลิตต้องจัดหาแสงสว่างเพิ่มเติมทำให้ปริมาณการใช้ไฟฟ้าสูงขึ้น จนกระทั่งปี พ.ศ. 2559 ทางการชิลีตัดสินใจเปลี่ยนแปลงเวลามาตรฐานให้สอดคล้องกับฤดูกาล โดยในชิลีแผ่นดินใหญ่กำหนดให้ใช้เขตเวลา 00 ในช่วงฤดูหนาว ตั้งแต่เสาร์ที่สองของเดือนพฤษภาคมถึงเสาร์ที่สองของเดือนสิงหาคม นอกเหนือจากนี้ให้ใช้เขตเวลา UTC−03:00 ปี พ.ศ. 2560 ได้มีการตั้งเขตเวลาขึ้นใหม่ในแคว้นมากายาเนสและลาอันตาร์ตีกาชีเลนา โดยใช้ค่า 00 เดียวตลอดทั้งปี ทำให้ชิลีแผ่นดินใหญ่มีเวลาที่ต่างกัน 2 เวลาเป็นครั้งแรก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
La Hora Oficial de Chile (เวลาอย่างเป็นทางการในชิลี), Servicio Hidrográfico y Oceanográfico de la Armada (หน่วยอุทกศาสตร์และสมุทรศาสตร์กองทัพเรือ)
เวลา
ประเทศชิลี
ซีซีทีวี 11

ซีซีทีวี 11 เป็นสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน ออกอากาศรายการประเภทงิ้ว  ในประเทศจีน เริ่มออกอากาศ วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2541
== โปรแกรมการออกอากาศ ==

ภาพยนตร์และละครโทรทัศน์
โอเปร่าท้องถิ่น
การ์เด้นแพร์
การศึกษากับผม
โรงละครในอากาศ
ปักกิ่งโอเปร่า
== ดูเพิ่ม ==
ปักกิ่งโอเปร่า
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซด์อย่างเป็นทางการ 
ซีซีทีวี
เวลามาตรฐานกัมพูชา

เวลามาตราฐานกัมพูชา ใช้เขตเวลา 00 เวลาในประเทศกัมพูชาไม่มีช่วงออมแสง กัมพูชาอยู่ในโซนเวลาในเอเชีย ICT – เวลามาตราฐานอินโดจีน กัมพูชานำมาใช้ภายใต้มาตรฐาน ISO 8601 ในปี 2535
== ดูเพิ่ม ==
พุทธศักราช
== อ้างอิง ==
เขตเวลา
ประเทศกัมพูชา
ทะเลสาบไซ

ทะเลสาบไซ  เป็นหนึ่งในทะเลสาบฟูจิทั้งห้า ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของจังหวัดยามานาชิ ใกล้กับภูเขาฟูจิ ทะเลสาบไซเป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดเป็นดับดับ 4 และลึกที่สุดเป็นดันดับ 2 ในบรรดาทะเลสาบฟูจิทั้งห้า ส่วนที่ลึกที่สุดลึกกว่า 71.1 เมตร และยังมีพื้นน้ำสูงกว่าระดับน้ำทะเลราว 900 เมตร เท่ากับทะเลสาบโมโตซุและทะเลสาบโชจิ ซึ่งในอดีตทะเลสาบทั้งสามแห่งนี้ทะเลสาบแห่งเดียวกัน ก่อนที่การปะทุของภูเขาไฟฟูจิในปี ค.ศ. 864-868 ทำให้ธารลาวาไหลลงมาและแยกทะเลสาบออกเป็นสามแห่ง ส่วนหนึ่งของธารลาวาปัจจุบันสามารถพบได้ในอาโอกิงาฮาระ นอกจากนี้ยังมีหลักฐานชี้ว่า ทะเลสาบทั้งสามแห่งนี้มีทางน้ำใต้ดินเชื่อมกันอยู่
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Rafferty, John P. Plate Tectonics, Volcanoes, and Earthquakes. Rosen Publishing (2010), 
ไซ
จรูญ ธรรมศิลป์

จรูญ ธรรมศิลป์ (ชื่อเล่น เป๊ะ) เกิดวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2499 เป็นผู้กำกับ ค่ายผลิตละคร  ดาราวิดีโอ ช่อง 7 HD และมีผลงานเรื่องแรกคือเรื่อง เจ้าหญิงแตงอ่อน และได้สร้างผลงานละครหลังข่าวไว้อีกมากมาย เช่น รากนครา ฟ้าใหม่ หลงเงาจันทร์ ขิงก็ราข่าก็แรง อาเก๋ง  เสียชีวิตลงอย่างสงบด้วยโรคมะเร็ง เมื่อช่วงเช้าวันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 ที่โรงพยาบาลจุฬาภรณ์
==ผลงาน ==
===กำกับละครโทรทัศน์ ===
สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ปราสาทมืด (2531)
ห้องหุ่น (2532)
หงส์ทอง (2533)
มณีร้าว (2533)
ตะวันชิงพลบ (2534)
เมืองโพล้เพล้ (2535)
ภาพอาถรรพณ์ (2535)
แก้วสารพัดนึก (2535)
ภูตแม่น้ำโขง (2535)
นางทาส (2536)
ศีรษะมาร (2536)
ผยอง (2536)
ทวิภพ (2537)
วิมานมะพร้าว (2537)
กระสือ (2537)
โอ้...มาดา (2538)
ภูตพิศวาส (2538)
สายโลหิต (2538) กำกับร่วม
แม่นาคพระนคร (2539)
ญาติกา (2539)
รัตนโกสินทร์ (2539)
ปอบผีฟ้า (2540)
การะเกด (2540)
กิ่งไผ่ (2541)
พลังรัก (2541)
บ่วงหงส์ (2541)
แม่นาค (2542)
หนุ่มทิพย์ (2542)
ม่านบังใจ (2543)
รากนครา (2543)
เงาใจ (2544)
ปิ่นไพร (2544)
บอดี้การ์ดสาว (2545)
สาวน้อยในตะเกียงแก้ว (2545)
สาวน้อย (2545)
รุ่งทิพย์ (2545)
นะหน้าทอง (2546)
มหาเฮง (2546)
สาวน้อยในตะเกียงแก้ว ภาค 2 (2547)
ฟ้าใหม่ (2547)
นางสาวส้มหล่น (2548)
บ้านร้อยดอกไม้ (2548)
เหมราช (2548)
หลงเงาจันทร์ (2549)
ขิงก็รา ข่าก็แรง (2549)
ยายหนูลูกพ่อ (2549)
ปู่โสมเฝ้าทรัพย์ (2550)
สายใยสวาท (2551)
เธอคือชีวิต (2551)
คู่ป่วนอลวน (2551)
มือนาง (2552)
ตะวันยอแสง (2553)
สวรรค์สร้าง (2553)
บันไดดอกรัก (2554)
อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว (2555)
อาญารัก (2556)
คือหัตถาครองพิภพ (2556)
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2499
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2558
ผู้กำกับละครโทรทัศน์ชาวไทย
ซีซีทีวี 12

ซีซีทีวี 12 เป็นสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน ออกอากาศรายการประเภทสังคมและกฎหมาย ในประเทศจีน เริ่มออกอากาศวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 2004
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ซีซีทีวี
ธนาคารโตเกียว-มิตซูบิชิ ยูเอฟเจ

ธนาคารโตเกียว-มิตซูบิชิ ยูเอฟเจ (, The Bank of Tokyo-Mitsubishi UFJ) เป็นธนาคารที่ใหญ่ที่สุดของประเทศญี่ปุ่น และเป็นธนาคารที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับแปดของโลก ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2549 จากการควบรวมกิจการของธนาคารโตเกียว-มิตซูบิชิ เข้ากับธนาคารยูเอฟเจ โดยธนาคารแห่งนี้ถือเป็นหน่วยหลักของมิตซูบิชิ ยูเอฟเจ ไฟแนนเชียล กรุ๊ป ในการให้บริการทางการเงินแก่ลูกค้าทั้งรายย่อยและรายใหญ่ ตลอดจนรัฐบาลทั่วโลก ถึงแม้ว่าลูกค้าส่วนใหญ่ของธนาคารจะเป็นลูกค้าภายในประเทศ แต่ธนาคารก็มีสัดส่วนลูกค้าในต่างประเทศมากถึง 35% และมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
== บริษัทในเครือ ==
UnionBanCal Corporation (ถือหุ้น 100% )
ธนาคารช่วงฮิง (ถือหุ้น 9.66%)
มอร์แกน สแตนลีย์ (ถือหุ้น 22.41%) 
Aberdeen Asset Management (ถือหุ้น 17.6%)
ธนาคารกรุงศรีอยุธยา (ถือหุ้น 76.88%)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official site 
Official site  
Official site MUFG (Americas)
ธนาคารในประเทศญี่ปุ่น
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2549
มิตซูบิชิ
อากาศยานลำตัวแคบ

อากาศยานลำตัวแคบ (Narrow-body aircraft) หรือเรียกได้อีกอย่างว่า "อากาศยานแบบมีช่องทางเดินเดียว" (Single aisle aircraft) คืออากาศยานที่มีความกว้างของลำตัว (fuselage) ตั้งแต่ 3-4 เมตร (10-13 ฟุต) และมีการจัดวางที่นั่งแถวละตั้งแต่ 2-6 ที่นั่ง โดยอากาศยานที่มีข้อจำกัดด้านพิสัยการบินซึ่งไม่สามารถเดินทางข้ามทวีปหรือข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกได้ถูกเรียกว่า "อากาศยานภูมิภาค" (Regional airliner)
ตรงข้ามกับ อากาศยานลำตัวกว้าง ซึ่งเป็นอากาศยานที่มีขนาดใหญ่กว่า และมักจะมีหลายชั้นโดยสาร โดยมีขนาดลำตัวตั้งแต่ 5-7 เมตร (16-20 ฟุต) และมีสองช่องทางเดิน โดยสามารถจุผู้โดยสารได้ตั้งแต่ 7-10 คนต่อหนึ่งแถว อากาศยานลำตัวกว้างสามารถบรรทุกผู้โดยสารได้ตั้งแต่ 200 ถึง 600 คน ในขณะที่ความจุสูงสุดของอากาศยานลำตัวแคบที่ใหญ่ที่สุด (ได้แก่ โบอิง 757-300 สามารถบรรทุกได้เพียง 289 คน
นักวิเคราะห์ด้านการบินคาดว่าจะมีอากาศยานใหม่กว่า 41,000 ลำ ในระหว่างปี 2015-2035 ซึ่งรวมกันมีมูลค่าสูงถึง 2.83 ล้านล้านเหรียญสหรัฐ โดยมูลค่านั้นแบ่งเป็นอากาศยานลำตัวแคบครึ่งหนึ่ง และอากาศยานลำตัวกว้างอีกครึ่งหนึ่ง หนึ่งในสามของอากาศยานลำตัวแคบนั้นคาดว่าจะเป็นแอร์บัส เอ 320 และอีกหนึ่งในสามคือ โบอิง 737
==ประเภท==


===เจ็ดที่นั่งต่อแถว===
ฮอว์กเกอร์ ซิดเดอเลย์ ไทรเดนท์ สำหรับแชนแนลแอร์เวย์
===หกที่นั่งต่อแถว===
แอร์บัส เอ 320 - ในปัจจุบันคืออากาศยานที่มียอดขายมากที่สุดในโลก และเป็นอันดับสองในประวัติศาสตร์
ฮอว์กเกอร์ ซิดเดอเลย์ ไทรเดนท์
บริติช แอโรสเปซ 146
โบอิง 707 - อากาศยานไอพ่นชนิดแรกที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด
โบอิง 720 - เรียกอีกอย่างคือ โบอิง 707-200
โบอิง 727 - ในอดีตเคยถูกผลิตมากที่สุด
โบอิง 737 - อากาศยานไอพ่นที่มียอดจำหน่ายดีที่สุด มากกว่าจำนวนของโบอิง 727
โบอิง 757 - อากาศยานที่มีช่องทางเดินเดียวที่ใหญ่ที่สุดของโบอิง
บริสตอล บริตาเนีย
โคแมค ซี919
ดาสโซ แมร์กูร์
ดักลาส ดีซี-8
==ดูเพิ่ม==
อากาศยาน
อากาศยานลำตัวกว้าง
==อ้างอิง==
อากาศยานเชิงพาณิชย์
วิสิษฐ์ ตันสัจจา

นายวิสิษฐ์ ตันสัจจา อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ และอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์
== การทำงาน ==
วิสิษฐ์ ตันสัจจา เคยทำงานในบริษัท เอสโซ่ (ประเทศไทย) จำกัด ต่อมาได้ลาออกเพื่อไปรับตำแหน่งกรรมการรองผู้จัดการธนาคารทหารไทย จากนั้นก็ลาออกจากธนาคารทหารไทยอีกครั้ง และหันมาทำธุรกิจส่วนตัวในนามบริษัท วิทไทย จำกัด
ในปี พ.ศ. 2523 นายวิสิษฐ์ ตันสัจจา ได้รับการชักชวนจาก บุญชู โรจนเสถียร รองนายกรัฐมนตรีฝ่ายเศรษฐกิจ ให้มารับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ ทำหน้าที่กำกับดูแลเรื่องน้ำมัน ต่อมาในเดือนมกราคม พ.ศ. 2524 ถูกปรับไปรับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม แต่ก็รับตำแหน่งดังกล่าวได้เพียงเดือนเศษ ก็ได้ลาออกจากตำแหน่ง
หลังจากนั้นนายวิสิษฐ์ ตันสัจจา ได้รับการทาบทามจากนายบุญชูอีกครั้ง ให้เข้ามารับตำแหน่งกรรมการรองผู้จัดการธนาคารนครหลวงไทย แต่ก็รับหน้าที่ดังกล่าวได้ไม่นาน
== งานภาพยนตร์ ==
วิสิษฐ์ ตันสัจจา เคยเป็นผู้สร้างภาพยนตร์ไทย เรื่อง "เพลงเหย่อย" เมื่อ พ.ศ. 2507 ซึ่งในปี พ.ศ. 2559 หอภาพยนตร์ (องค์การมหาชน) ได้ประกาศให้เป็นภาพยนตร์ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนมรดกภาพยนตร์ของชาติครั้งที่ 6 ประจำปี พ.ศ. 2559
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
นักการธนาคารชาวไทย
นักธุรกิจชาวไทย
นักการเมืองไทย
ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
ประกายพฤกษ์ ศรุตานนท์

ประกายพฤกษ์ ศรุตานนท์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ และอดีตอธิบดีกรมชลประทาน
== ประวัติ ==
ประกายพฤกษ์ ศรุตานนท์ เป็นบุตรของหลวงนุภาณศิษยานุสรรค์ กับเจ้าตาวคำ ศรุตานนท์ (ธิดาพระยาราชวงศ์ (เจ้าน้อยบุญศรี บุตรรัตน์) กับเจ้าเวียงชื่น เทพวงศ์ และเป็นราชนัดดาในเจ้าหลวงพิริยเทพวงศ์ เจ้าผู้ครองนครแพร่องค์สุดท้าย) มีพี่สาว 1 คน คือ ประกายศรี ศรุตานนท์
== การทำงาน ==
ประกายพฤกษ์ ศรุตานนท์ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2524 และต่อมาได้ลาออกจาตำแหน่งในเดือนธันวาคมของปีเดียวกัน ต่อมาได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมชลประทาน ในระหว่างปี พ.ศ. 2527 ถึงปี พ.ศ. 2529
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== ลำดับสาแหรก ==
== อ้างอิง ==
วิศวกรชาวไทย
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
นักการเมืองไทย
ผู้มีเชื้อสายเจ้านายฝ่ายเหนือ
สกุลเทพวงศ์
วงศ์วรญาติ
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
ซีซีทีวี 14

ซีซีทีวี 14 (中国中央电视台少儿频道) เป็นสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน ออกอากาศรายการประเภทเด็ก ในประเทศจีน เริ่มออกอากาศ วันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2003 มีการ์ตูนที่ออกอากาศ เช่น สพันจ์บ็อบ สแควร์แพนส์ และการ์ตูนอื่นๆ สถานีนี้ยังออกอากาศรายการประเภท เกมโชว์สำหรับเด็กอีกด้วย
== การออกอากาศ ==
ซีซีทีวี 14 ออกอากาศ 18 ชั่วโมง ตั้งแต่เวลา 06.00-24.00 ตามเวลาของประเทศจีน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ซีซีทีวี
เหมราช

เหมราช เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวดราม่า สร้างจากนวนิยายของ วราภา และเขียนบทโทรทัศน์โดย ภาวิต กำกับการแสดงโดย จรูญ ธรรมศิลป์ ออกอากาศทุกวันพุธ–พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ออกอากาศตอนแรกเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 2548 และออกอากาศตอนสุดท้ายวันที่ 18 สิงหาคม 2548 นำแสดงโดย ศรราม เทพพิทักษ์ และ พัชราภา ไชยเชื้อ
== รายชื่อนักแสดง ==
ศรราม เทพพิทักษ์ รับบทเป็น ปูรณิน (ปีเตอร์)
พัชราภา ไชยเชื้อ รับบทเป็น ขจาริน (แจน)
บัณฑิตา ฐานวิเศษ รับบทเป็น ปาลาวี
อัมรินทร์ สิมะโรจน์ รับบทเป็น แอนดรูว์
เจจินตัย อันติมานนท์ รับบทเป็น อลัน
สุภาภร คำนวณศิลป์ รับบทเป็น ลีเมย์ (ริว)
ศตวรรษ ดุลยวิจิตร รับบทเป็น จามร (เจมส์)
สะอาด เปี่ยมพงศ์สานต์ รับบทเป็น คังเฉียว
ดิลก ทองวัฒนา รับบทเป็น เจ้าอินทวงศ์
ปนัดดา โกมารทัต รับบท ซอกเตียน
วรรณวลัย โปษยานนท์ รับบท ซินเทีย
โกวิท วัฒนกุล รับบท พิพิธ
อัญชลี ไชยศิริ รับบท อี้หลิว
ปราบ ยุทธพิชัย รับบท ไมค์
เฉลิมพร พุ่มพันธ์วงศ์ รับบท ซ้ง
มานพ อัศวเทพ รับบทเป็น เจ้าสัวซัน
วีรินท์ เชยอรุณ รับบทเป็น รสมาลี (เทวี)
พลกฤษณ์ จักรสุวรรณ รับบท แซม
ด.ช.ศิรชัช เจียรถาวร รับบทเป็น คังบดี / อาคัง
ด.ช.วรพนธ์ จิตตีธีรโรจน์ รับบท ปูรณิน (วัยเด็ก)
พรรัมภา สุขได้พึ่ง รับบทเป็น วาลียา
พงศ์ประยูร ราชอาภัย รับบทเป็น เจ้าอินทุวร
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อละครโทรทัศน์ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
== อ้างอิง ==
เหมราช เรื่องย่อละครเหมราช วราภา 
ละครโทรทัศน์ไทย
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2015

วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2015 (2015 Asian Women's Club Volleyball Championship) เป็นการแข่งขันที่จัดขึ้นของ AVC ชิงแชมป์สโมสร การแข่งขันนี้จัดขึ้นในประเทศ เวียดนาม
==การแบ่งกลุ่ม==
การแบ่งกลุ่มในการแข่งขันครั้งนี้ อาศัยจากอันดับการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2014
{|class="wikitable" style="width:50%;"
|-
!width=25%|กลุ่ม A
!width=25%|กลุ่ม B
|-
|
 เวียดนาม (เจ้าภาพ)
 คาซัคสถาน  (อันดับที่ 3)
 ไทย
 เติร์กเมนิสถาน *
 จีนไทเป
|
 ญี่ปุ่น (อันดับที่ 1)
 จีน (อันดับที่ 2)
 อิหร่าน
 ฟิลิปปินส์
 เกาหลีเหนือ 
|}
ถอนตัว
==รอบแบ่งกลุ่ม==
===กลุ่ม A===
|}
|}
===กลุ่ม B===
|}
|}
==รอบชิงชนะเลิศ==
===รอบก่อนรองชนะเลิศ===
|}
===รอบจัดอันดับที่ 5-8===
|}
===รอบรองชนะเลิศ===
|}
===รอบชิงอันดับที่ 7===
|}
===รอบชิงอันดับที่ 5===
|}
===รอบชิงอันดับที่ 3===
|}
===รอบชิงชนะเลิศ===
|}
==อันดับการแข่งขัน==
==รางวัล==
ผู้เล่นทรงคุณค่า
ปลื้มจิตร์ ถินขาว (บางกอกกล๊าส)
เซ็ตยอดเยี่ยม
พรพรรณ เกิดปราชญ์ (บางกอกกล๊าส)
ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม
มิยุ นากาโอกะ (ฮิซะมิสึสปริงส์)
ริสะ ชินนาเบะ (ฮิซะมิสึสปริงส์)
ตัวบล็อกยอดเยี่ยม
เหงียน ถิ หง็อก ฮวา (บางกอกกล๊าส)
Yang Zhou (Zhejiang)
ตัวตบตรงข้ามหัวเสายอดเยี่ยม
เฉิน วอนติง (ไต้หวันพาวเวอร์)
ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม
ฑิฆัมพร ช้างเขียว (บางกอกกล๊าส)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Asian Volleyball Confederation
 วอลเลย์บอลชิงแชมป์สโมสรเอเชีย
 กีฬาในเวียดนาม พ.ศ. 2558
 วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2558