pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
แอสโทรไซต์

แอสโทรไซต์ (astrocyte) เป็นเซลล์ค้ำจุนหรือเซลล์เกลียชนิดหนึ่งซึ่งพบได้ในระบบประสาทส่วนกลาง มีรูปร่างคล้ายดาว ทำหน้าที่คอยควบคุมปริมาณและชนิดของสารต่าง ๆ ที่จะผ่านเข้าออกเซลล์ประสาท

== หน้าที่ ==
แอสโทรไซต์รู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งคือเซลล์เกลียลแอสโทรไซติค (astrocytic glial cell) มีรูปทรงคล้ายดาว (star-shaped) เนื่องจากมีระยางค์ยื่นออกไปมากมาย โดยปลายแขนง (foot processes) จะยื่นไปสัมผัสกับหลอดเลือดและเซลล์ประสาทที่อยู่โดยรอบ แอสโทรไซต์ทำหน้าที่เป็น blood brain barrier (BBB) เพื่อคัดกรองสารต่าง ๆ และป้อนให้กับเซลล์ประสาท เช่น ยา หรือ กลูโคส ซึ่งการขนส่งกลูโคสจากระบบไหลเวียนโลหิตผ่านเข้าเซลล์ประสาทจะต้องมีการผ่านแอสโทรไซต์ก่อน กลูโคสที่ถูกส่งมาจะถูกเปลี่ยนไปเป็นไกลโคเจน (glycogen) สะสมไว้ในเซลล์ สำหรับป้อนให้กับเซลล์ประสาทเพื่อเปลี่ยนเป็นพลังงานไว้ใช้
นอกจากนี้แอสโทรไซต์ยังมีหน้าที่สำคัญอีกประการหนึ่งคือ ช่วยลดประมาณสารสื่อประสาท เช่น กลูตาเมต (glutamate) เพื่อป้องกันการตายของเซลล์ประสาท ช่วยในการดูดกลับโพแทสเซียมไอออนที่มีปริมาณมากเกินเนื่องจากการที่เซลล์ประสาทถูกกระตุ้นซ้ำ ๆ
== รูปภาพเพิ่มเติม ==
ไฟล์:Astrocyte - cultutures - GFAP.jpg
ไฟล์:Human astrocyte.png
ไฟล์:Astrocyte - rat spinal cord - GFAP.jpg
ไฟล์:Astrocytes-mouse-cortex.png
ไฟล์:Metabolic interactions between astrocytes and neurons with major reactions.png
== เซลล์เกลียขนิดอื่นๆ ==
เซลล์อีเพนไดมอล
ไมโครเกลีย
โอลิโกเดนโดรไซต์
เรเดียลเกลีย
เซลล์ชวานน์
เซลล์แซทเทลไลท์
== อ้างอิง ==
ระบบประสาทกลาง
ระบบประสาท
เซลล์เกลีย
ยาชา

ยาชา (anesthetic) คือ ยาที่ทาหรือฉีดให้ประสาทชา มักใช้ในการผ่าตัดหรือถอนฟันเป็นต้น
== ประโยชน์ของยาชา ==
ยาชานั้นมีคุณูปการต่อวงการแพทย์อย่างมหาศาล ในสมัยโบราณที่การผ่าตัดต้องผ่าตัดสด ๆ โดยไม่มียาชานั้นอาจทำให้คนไข้ทุกข์ทรมานหรือเจ็บปวดจนถึงกับเสียชีวิตได้ โดยยาชาเป็นยาที่ทำให้เกิดภาวะ ภาวะการหมดสติ (anesthesia)  หรือทำให้หมดความรู้สึก ณ บริเวณที่ได้รับยา โดยแตกต่างจากยาบรรเทาปวด (analgesics, painkillers) ตรงที่ยาบรรเทาปวดนั้นช่วยลดความเจ็บปวดโดยไม่ทำให้เกิดการสูญเสียความรู้สึกไป โดยส่วนมากยาชานั้นจะถูกใช้เพื่อความสะดวกในการผ่าตัด ทำให้ผู้ป่วยไม่เกิดความรู้สึกทุกข์ทรมานจากบาดแผลที่เกิดขึ้น ซึ่งภายหลังจากการหมดฤทธิ์ของยาชา ผู้ป่วยจะสามารถกลับมามีความรู้สึกได้เหมือนเดิม
== ประเภทของยาชา ==
ยาชาเฉพาะที่
ยาชาทั่วไป
== อ้างอิง ==
วิสัญญีวิทยา
วงศ์เต่าคองู

วงศ์เต่าคองู (Austro-american side-necked turtles, Snake-necked turtles) เป็นวงศ์ของสัตว์เลื้อยคลานจำพวกเต่าวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Chelidae
เป็นเต่าที่อยู่ในอันดับย่อย Pleurodira หรือ เต่าที่สามารถเบนหัวไปข้างด้านข้างหรือแนวราบของลำตัวได้ มีลักษณะเด่น คือ มีขอบด้านท้ายของกะโหลกเว้ามาก มีกระดูกพาไรทัลและกระดูกสควาโมซัล ส่วนกระดูกควาดาโทจูกัลลดรูปไป การหุบปากหรือการอ้าขากรรไกรล่างเกิดจากการทำงานของกล้ามเนื้อที่ผ่านไปบนก้านกระดูกพอเทอรีกอยด์ และขากรรไกรติดกับพื้นผิวของก้านกระดูกพอเทอรีกอยด์ซึ่งไม่มีซัยโนเวียลแคปซูล แต่มีท่อคล้ายถุงซึ่งภายในมีของเหลวและเจริญของช่องปากเข้ามาทำหน้าที่ทดแทน กระดองท้องไม่มีกระดูกมีโสพลาสทรอน แต่มีกระดูกพลาสทรอนชิ้นใหญ่เจริญไปเชื่อมต่อกับขอบนอกของกระดองหลังที่มีร่องแบ่งเป็นกระดูกชิ้นเล็กจำนวน 11 คู่ กระดูกเชิงกรานเชื่อมติดกับกระดองท้องมั่นคงและกระดูกอิเลียมไม่มีก้านกระดูกธีเลียล
เต่าในวงศ์นี้มีความยาวของกระดองประมาณ 15 เซนติเมตร จนถึง 50 เซนติเมตร กระดองหลังแบนราบ ส่วนใหญ่เป็นเต่าที่อาศัยและหากินในน้ำจืดเป็นหลัก พบบางชนิดบ้างในน้ำกร่อย ในบางชนิดมีพฤติกรรมฝังตัวอยู่ใต้โคลนในฤดูแล้งคล้ายการจำศีล หลายสกุลมีคอยาวมาก กินอาหารด้วยวิธีการดูด
พบทั้งหมด 10 สกุล (ดูในตาราง) ประมาณ 50 ชนิด กระจายพันธุ์ทั้งในประเทศออสเตรเลีย, เกาะนิวกินี และทวีปอเมริกาใต้ มีหลายชนิดนิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง เช่น เต่ามาตามาต้า (Chelus fimbriata), เต่าคองู (Chelodina longicollis) เป็นต้น
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
http://www.jcvi.org/reptiles/families/chelidae.php 
อันดับย่อยเต่าคองู
วงศ์เต่าคองู
สมเด็จพระราชินีอะลียะฮ์แห่งอิรัก

สมเด็จพระราชินีอะลียะฮ์แห่งอิรัก หรือ เจ้าหญิงอะลียะฮ์ บินต์ อะลีแห่งเฮแจซ (พ.ศ. 2454 - 21 ธันวาคม พ.ศ. 2493) ทรงเป็นเจ้าหญิงอาหรับ และทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอิรัก โดยเป็นพระมเหสีในพระเจ้าฆอซีแห่งอิรัก และทรงเป็นสมเด็จพระราชชนนีแห่งอิรักในรัชสมัยของพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 แห่งอิรัก พระนางทรงเป็นสมเด็จพระราชินีพระองค์สุดท้ายแห่งอิรัก
==พระราชประวัติ==
เจ้าหญิงอะลียะฮ์ บินต์ อะลีประสูติในปีพ.ศ. 2454 ทรงดำรงพระอิศริยยศเป็น "เจ้าหญิงแห่งเฮแจซ" เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สองในพระเจ้าอะลีแห่งเฮแจซกับสมเด็จพระราชินีนาฟิสซา บินต์ อัลอิละฮ์ พระราชบิดาทรงเป็นกษัตริย์แห่งเฮแจซ แกรนด์ชะรีฟแห่งมักกะฮ์
ในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2477 ทรงอภิเษกสมรสกับพระเจ้าฆอซีแห่งอิรักและทรงดำรงพระอิศริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งอิรัก มีพระโอรสร่วมกันหนึ่งพระองค์คือ พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 แห่งอิรัก
ในที่สุดสมเด็จพระราชินีอะลียะฮ์ทรงจากพระเจ้าฆอซีไป เมื่อพระเจ้าฆอซีเสด็จสวรรคตจากอุบัติเหตุรถพระที่นั่งชนในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2482 นูรี อัสซะอีด นายกรัฐมนตรีซึ่งมีการสงสัยกันอย่างกว้างขวางว่ามีส่วนพัวพันในกรณีสวรรคตของพระเจ้าฆอซี ในพระราชพิธีฝังพระศพ ฝูงชนได้ตะโกนร้องว่า

นูรีถูกสงสัยว่าเขาได้รับพระราชเสาวนีย์จากสมเด็จพระราชินีอะลียะฮ์และเขาได้วางแผนกับเจ้าชายอับดัลอิละฮ์ พระอนุชาในพระราชินีเพื่อดำเนินการถอดถอนองค์กษัตริย์ นูรีได้สนับสนุนให้เจ้าชายอับดัลอิละฮ์ดำรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในรัชกาลของพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 แห่งอิรัก ผู้เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าฆอซีซึ่งมีพระชนมายุเพียง 4 พรรษา ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ใหม่ในขั้นต้นทรงหวั่นเกรงอำนาจอิทธิพลของนายกรัฐมนตรีนูรี พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 พระโอรสของพระนางไม่ได้อภิเษกสมรส ส่งผลให้พระนางเป็นสมเด็จพระราชินีองค์สุดท้ายของอิรัก
สมเด็จพระราชชนนีอะลียะฮ์แห่งอิรักสิ้นพระชนม์ในวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2493 ณ แบกแดด ประเทศอิรัก สิริพระชนมายุ 39 พรรษา
==รัชทายาท==
พระนางทรงอภิเษกสมรสกับพระเจ้าฆอซีแห่งอิรักและมีพระโอรส 1 พระองค์คือ
==ดูเพิ่ม==
ราชอาณาจักรอิรัก
พระเจ้าฆอซีแห่งอิรัก
พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 แห่งอิรัก
มกุฎราชกุมารอับดัลอิละฮ์แห่งอิรัก
นูรี อัสซะอีด
==อ้างอิง==
http://en.wikipedia.org/wiki/Aliya_bint_Ali
อ
อ
อ
อ
ราชวงศ์ฮัชไมต์
ยาชาเฉพาะที่

ยาชาเฉพาะที่ (local anesthetic, LA) เป็นยาที่ทำให้เกิดการหมดความรู้สึกเฉพาะที่ (local anesthesia) โดยทั่วไป จุดมุ่งหมายของยาชาประเภทนี้คือการทำให้เกิดอาการชาหรือระงับความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นเฉพาะบริเวณที่ต้องการให้หมดความรู้สึก (local analgesic) เท่านั้น ดังนั้น บริเวณอื่นของร่างกายที่ไม่ได้รับยาชาเฉพาะที่ก็จะยังคงสามารถรับความรู้สึกได้ตามปกติ
== การทำงานของยาชา ==
ออกฤทธิ์โดยยับยั้งการเปิดปิดของประตูโซเดียมไอออน (sodium voltage-gated ion channel) ทำให้ไม่สามารถสร้างกระแสประสาทได้ บริเวณนั้นๆจึงหมดความรู้สึก และเมื่อสิ้นสุดฤทธิ์ของยาชาก็จะสามารถกลับมามามีความรู้สึกได้ตามปกติ
วิสัญญีวิทยา
บทความยาที่ต้องการภาพประกอบ
เต่าคองู

เต่าคองู (Snake-necked turtle, Eastern snake-necked turtle, Common long-necked turtle; ) สัตว์เลื้อยคลานจำพวกเต่าชนิดหนึ่ง ในวงศ์เต่าคองู (Chelidae)
มีลักษณะเด่น คือ มีส่วนคอที่ยาวมากเหมือนงู หัวมีขนาดเล็ก ตากลมโต ขนาดโตเต็มที่กระดองยาว 30 เซนติเมตร อาศัยในน้ำตื้น ๆ หรือชายน้ำ จะไม่อยู่ห่างน้ำไปไกลเพราะคอที่ยาวจะทำให้การเคลื่อนไหวบนบกทำได้ไม่คล่องตัว ชอบความสะอาด มักจะหมอบราบกับพื้นท้องน้ำ และฝังตัวอยู่ในโคลนที่อ่อนนุ่ม กินอาหารจำพวกปลาหรือสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ ด้วยการดูดเข้าไปในปาก
พบกระจายพันธุ์บนเกาะปาปัวนิวกินีแถบทางใต้ของเกาะบริเวณช่องแคบทอเรส  และตามหนองบึงทั่วไปของออสเตรเลีย เต่าคองูมีอายุขัยโดยเฉลี่ย 17-50 ปี สืบพันธุ์โดยวางไข่ในเดือนพฤษภาคมและตอนปลายของฤดูฝน ฟักออกเป็นตัวในเดือนพฤศจิกายนหรือธันวาคม ลูกเต่าที่ฟักออกใหม่ มีความยาว 3.7 เซนติเมตร บนกระดองหลังมีจุดด่างสีน้ำตาลดำ

เต่าคองู เป็นสัตว์เลื้อยคลานอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง และจัดแสดงตามสวนสัตว์
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สกุลเต่าคองู
สัตว์เลื้อยคลานที่เป็นสัตว์เลี้ยง
สัตว์ที่พบในประเทศออสเตรเลีย
เซลล์ชวานน์

เซลล์ชวานน์ (Schwann cell) ตั้งชื่อตามนักชีววิทยาชาวเยอรมัน เทโอดอร์ ชวานน์ เป็นเซลล์ค้ำจุน (เซลล์เกลีย) ในระบบประสาทรอบนอก (peripheral nervous system,PNS) มีหน้าที่เหมือนกับเซลล์โอลิโกเดนโดรไซต์ซึ่งพบในระบบประสาทส่วนกลางคือ สร้างเยื่อไมอีลินเพื่อห่อหุ้มแอกซอนของใยประสาท
== โอลิโกเดนโดรไซต์ ==
เซลล์ชวานน์แตกต่างจากโอลิโกเดนโดรไซต์ตรงที่ เซลล์ชวานน์ 1 เซลล์ สามารถหุ้มปลายประสาทได้เพียง 1 เซลล์เท่านั้น ขณะที่โอลิโกเดนโดรไซต์ 1 เซลล์ สามารถส่งระยางค์ไปหุ้มใยประสาทได้หลายแขนง
== อ้างอิง ==
ประสาทสรีรวิทยา
เซลล์เกลีย
วาลีน

วาลีน (valine, VAL หรือ V) เป็นกรดอะมิโนชนิดที่จำเป็นต่อร่างกาย คือ ร่างกายไม่สามารถสร้างเองได้จำเป็นต้องได้รับจากอาหารที่รับประทานเข้าไป วาลีนมีสูตรโครงสร้างทางเคมีคือ HO2CCH(NH2)CH(CH3)2.

thumb
== สมบัติ ==
วาลีนมีสูตรโมเลกุลเป็น C5H11NO2 และจัดเป็นกรดอะมิโนชนิดที่ไม่ละลายน้ำและมีความหนาแน่นสูงกว่าน้ำ คือ 1.316 g/cm3 และมีจุดหลอมเหลวอยู่ที่ 298 องศาเซลเซียส สามารถพบได้ในอาหารหลายชนิดเช่น ปลา,เนื้อไก่,เมล็ดงา และถั่วเลนทิล เป็นต้น
== กรดอะมิโนจำเป็นชนิดอื่น ==
ไลซีน (lysine)
ลิวซีน (leucine)
ไอโซลิวซีน (isoleucine)
เมตไทโอนีน (methionine)
ฟีนิลอะลานีน (phenylalanine)
ทรีโอนีน (threonine)
ทริปโตแฟน (tryptophan)
ในเด็กมีเพิ่มอีก 2 ตัว ดังนี้
ฮีสติดีน  (histidine)
อาร์จินีน  (arginine)
== อ้างอิง ==
กรดอะมิโน
กรดอะมิโนโปรตีโนเจนิก
กรดอะมิโนจำเป็น
ไลซีน

ไลซีน (lysine, Lys, K) เป็นกรดอะมิโนชนิดหนึ่งซึ่งจัดเป็นกรดอะมิโนจำเป็น (essential amino acid) ที่ร่างกายไม่สามารถสังเคราะห์เองได้ จำเป็นต้องได้รับจากอาหาร มีสูตรโครงสร้างทางเคมีคือ HO2CCH (NH2) (CH2) 4NH2

thumb
== สมบัติ ==
ไลซีนมีสมบัติเป็นเบสเช่นเดียวกับอาร์จินีน (arginine) และฮิสติดีน (histidine) ภายในโครงสร้างประกอบด้วยหมู่อะมิโน 2 หมู่ และหมู่คาร์บอกซิลอีก 1 หมู่ มีสูตรโมเลกุลคือ C6H14N2O2 ไลซีนเป็นกรดอะมิโนจำเป็นที่ไม่สามารถสังเคราะห์ขึ้นได้ในร่างกายมนุษย์ แต่สำหรับพืชและแบคทีเรีย ไลซีนจะถูกสังเคราะห์ขึ้นจากกรดแอสปาร์ติก (aspartic acid) หรือ แอสปาร์เตท (aspartate)
== แหล่งอาหาร ==
ไลซีนพบมากในเนื้อแดง, ถั่ว, ปลาซาร์ดีน, ไข่, เนย, ถั่วและนม คนส่วนใหญ่ได้รับกรดอะมิโนปริมาณที่เพียงพอของนี้โดยการรับประทานอาหารที่มีโปรตีนสูง แต่บุคคลบางอย่างเช่นมังสวิรัติ นักเพาะกายหรือนักกีฬาอาจมีความเสี่ยงการขาดไลซีนได้ จึงควรรับประทานอาหารเสริมเพื่อให้ร่างกายได้รับกรดอะมิโนชนิดนี้อย่างเพียงพอ
== กรดอะมิโนจำเป็นชนิดอื่น ==
วาลีน (valine)
ลิวซีน (leucine)
ไอโซลิวซีน (isoleucine)
เมตไทโอนีน (methionine)
ฟีนิลอะลานีน (phenylalanine)
ทรีโอนีน (threonine)
ทริปโตแฟน (tryptophan)
ในเด็กมีเพิ่มอีก 2 ตัว ดังนี้
ฮีสติดีน (histidine)
อาร์จินีน (arginine)
== อ้างอิง ==
กรดอะมิโน
กรดอะมิโนพื้นฐาน
กรดอะมิโนโปรตีโนเจนิก
กรดอะมิโนจำเป็น
ลิวซีน

ลิวซีน (leucine, Leu, L) คือกรดอะมิโนชนิดหนึ่งซึ่งจัดเป็นกรดอะมิโนจำเป็นที่ร่างกายไม่สามารถ สังเคราะห์ขึ้นเองได้ จึงต้องได้รับจากการรับประทานอาหาร มีสูตรโครงสร้างทางเคมีคือ HO2CCH(NH2)CH2CH(CH3)2

thumb
== สมบัติ ==
ลิวซีนมีสูตรโมเลกุลคือ C6H13NO2 และมีความเป็นกรด ภายในโครงสร้างมีหมู่ฟังก์ชัน (functional group) ซึ่งประกอบด้วยหมู่อะมิโน 1 หมู่ และหมู่คาร์บอกซิลอีก 1 หมู่ มีมวลโมเลกุลเท่ากับ 131.17 g/mol
== แหล่งอาหาร ==
อาหารที่พบกรดอะมิโนลิวซีนในปริมาณสูงได้แก่ ไข่, ถั่วเหลือง, ปลา, สาหร่าย เป็นต้น ร่างกายมนุษย์ไม่สามารถสังเคราะห์ได้ แต่สำหรับพืช ลิวซีนสามารถสังเคราะห์ได้จา กรดไพรูวิค (pyruvic acid)
== ประโยชน์ ==
ลิวซีนมีประโยชน์ในการช่วยควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด, มีส่วนเกี่ยวข้องกับกระบวนการการเติบโตและซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอของร่างกายอย่างเช่นกระดูก, ผิวหนัง และกล้ามเนื้อ นอกจากนี้ยังถูกใช้ในตับ, เนื้อเยื่อไขมัน (adipose tissue), และเนื้อเยื่อของกล้ามเนื้ออีกด้วย ในเนื้อเยื่อไขมันและกล้ามเนื้อ ลิวซีนจะมีการเปลี่ยนรูปไปเป็นสเตอรอล (sterol)
== กรดอะมิโนจำเป็นชนิดอื่น ==
วาลีน (valine)
ไลซีน (lycine)
ไอโซลิวซีน (isoleucine)
เมตไทโอนีน (methionine)
ฟีนิลอะลานีน (phenylalanine)
ทรีโอนีน (threonine)
ทริปโตแฟน (tryptophan)
ในเด็กมีเพิ่มอีก 2 ตัว ดังนี้
ฮีสติดีน  (histidine)
อาร์จินีน  (arginine)
== อ้างอิง ==
กรดอะมิโน
กรดอะมิโนโปรตีโนเจนิก
กรดอะมิโนจำเป็น
สหรัฐในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

สหรัฐอเมริกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม ถึง 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ทีมนักกีฬาจากสหรัฐอเมริกามีทั้งสิ้น 539 คน เข้าแข่งขันกีฬา 25 ชนิด โดยนักกีฬาชุดนี้ได้รับการคัดเลือกโดยคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งสหรัฐอเมริกา (United States Olympic Committee)
==นักกีฬาที่ได้เหรียญรางวัล==
* = นักกีฬาเข้าแข่งขันในรอบแรก แต่ไม่ถึงรอบชิงชนะเลิศ
| width="25%" align="left" valign="top" |
===แบ่งตามชนิดกีฬา===
| width="25%" align="left" valign="top" |
===แบ่งตามวัน===
| width="25%" align="left" valign="top" |
===ผู้ได้รับเหรียญรางวัลมากกว่าหนึ่งเหรียญ===
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
United States of America — สหรัฐอเมริกา , จากเว็บไซด์อย่างเป็นทางการ London2012.com 
ชาติในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศอุซเบกิสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

สาธารณรัฐอุซเบกิสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม ถึง 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ทีมนักกีฬาจากสาธารณรัฐอุซเบกิสถานมีทั้งสิ้น 53 คน เข้าแข่งขันกีฬา 13 ชนิด
== เหรียญรางวัล ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Uzbekistan — อุซเบกิสถาน , จากเว็บไซด์อย่างเป็นทางการ London2012.com 
อุซเบกิสถาน
อันดับย่อยเต่าคองู

อันดับย่อยเต่าคองู (Side-necked turtle) เป็นอันดับย่อยของสัตว์เลื้อยคลานในอันดับเต่า (Testudines) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pleurodira ซึ่งมีอยู่ด้วยกัน 2 อันดับ
สำหรับเต่าที่อยู่ในอันดับย่อยนี้ จะมีลักษณะเด่น คือ สามารถที่จะหดหรือยืดหรือหันคอหรือหัวไปทางด้านข้างหรือในแนวราบของลำตัวได้ ซึ่งมีอยู่ด้วยกัน 3 วงศ์ ได้แก่
Chelidae
Pelomedusidae
Podocnemididae
และที่สูญพันธุ์ไปแล้ว ได้แก่
Bothremydidae †
Dortokidae †
Eusarkiidae †
Propleuridae †
ซึ่งเต่าในวงศ์นี้ส่วนใหญ่ดำรงชีวิตและหากินในน้ำเป็นหลัก เนื่องจากส่วนหัวที่ยาวไม่สะดวกในการเคลื่อนไหวบนบก ปัจจุบันพบแพร่กระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาใต้, ปาปัวนิวกินี และออสเตรเลีย เป็นเต่าที่ถือกำเนิดมาแล้วเมื่อ 83 ล้านปีก่อน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เต่า
อันดับย่อยเต่าคองู
ประเทศบราซิลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

ประเทศบราซิล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม ถึง 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ทีมนักกีฬาจากสาธารณรัฐอุซเบกิสถานมีทั้งสิ้น 265 คน เข้าแข่งขันกีฬา 24 ชนิด
==เหรียญรางวัล==
| width="78%" align="left" valign="top" |
| width="25%" align="left" valign="top" |
===แบ่งตามชนิดกีฬา===
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Brazil — บราซิล , จากเว็บไซด์อย่างเป็นทางการ London2012.com 
บราซิล
อันดับย่อยเต่า

อันดับย่อยเต่า (Turtle, Tortoise, Soft-shell turtle) เป็นอันดับย่อยของสัตว์เลื้อยคลานในอันดับเต่า (Testudines) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Cryptodira
ลักษณะร่วมของเต่าในอันดับย่อยนี้ คือ สามารถยืดหรือหดหัวหรือส่วนคอเข้าไปในกระดองได้ แต่สามารถกระทำได้ในแนวดิ่งขึ้นลงหรือซ้อนทางด้านบนได้เท่านั้น ซึ่งเป็นลักษณะของเต่าส่วนใหญ่ แต่ก็มีบางวงศ์ที่ไม่สามารถทำเช่นนั้นได้ เนื่องจากมีส่วนหัวที่ใหญ่ ได้แก่
== การจำแนก ==
=== ที่ยังดำรงเผ่าพันธุ์อยู่ ===
Carettochelyidae
Chelydridae
Cheloniidae
Dermatemydidae
Dermochelyidae
Emydidae
Geoemydidae
Kinosternidae
Platysternidae
Testudinidae
Trionychidae
=== ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว ===
Adocidae †
Baenidae †
Eurysternidae †
Haichemydidae †
Kallokibotiidae †
Lindholmemydidae †
Macrobaenidae †
Meiolaniidae †
Mongolochelyidae †
Neurankylidae †
Plesiochelyidae †
Pleurosternidae †
Protostegidae †
Sinemydidae †
Sinochelyidae †
Solemydidae †
Thalassemydidae †
Toxochelyidae †
Xinjiangchelyidae †
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เต่า
อันดับย่อยเต่า
พฤหัสบายดี

พฤหัสบายดี  เป็นหนังสือการ์ตูนไทยแนวคอมมิค ซึ่งเป็นผลงานของ มุนินทร์ สายประสาท โดยสำนักพิมพ์ LET'Comic Thailand  เป็นเกี่ยวกับเรื่องราวของบุคคลในวัยต่างๆที่ต้องดำรงชีวิตเกี่ยวข้องกับวันพฤหัสบดี เช่น เด็กนักเรียนที่ต้องเรียนลูกเสือในวันพฤหัสบดี เด็กส่งฟิล์มที่ต้องนำฟิล์มภาพยนตร์ไปให้โรงหนังในวันพฤหัสบดีที่หนังเพิ่งเข้าฉาย 
==เนื้อเรื่องย่อ==
เรื่องราวของบุคคลในวัยต่างๆที่ต้องดำรงชีวิตเกี่ยวข้องกับวันพฤหัสบดี  (เด็กนักเรียนที่ต้องเรียนลูกเสือในวันพฤหัสบดี, เด็กส่งฟิล์มที่ต้องนำฟิล์มภาพยนตร์ไปให้โรงหนังในวันพฤหัสบดีที่หนังเพิ่งเข้าฉาย,  เด็กนักเรียนที่เขียนคำว่า "พฤหัสบดี" ผิด และพิธีวันไหว้ครู ) 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
 การ์ตูนไทย
ทรีโอนีน

ทรีโอนีน (Threonine, Thr, T) คือ กรดอะมิโนชนิดหนึ่งซึ่งจัดเป็นกรดอะมิโนจำเป็น ร่างกายไม่สามารถสังเคราะห์กรดอะมิโนชนิดนี้ได้ จึงจะต้องได้รับจากการรับประทานอาหาร มีสูตรโครงสร้างทางเคมีคือ HO2CCH(NH2)CH(OH)CH3
== สมบัติ ==
ทรีโอนีนมีสูตรโมเลกุล คือ C4H9NO3 และมีมวลโมเลกุลเท่ากับ 119.12 g/mol ในโครงสร้างประกอบด้วยหมู่ฟังชั้นต่างๆได้แก่หมู่ไฮดรอกซิล 1 หมู่, หมู่อะมิโน 1 หมู่ และหมู่คาร์บอกซิล 1 หมู่
== การสังเคราะห์ ==
มนุษย์ไม่สามารถสังเคราะห์กรดอะมิโนชนิดนี้ได้ แต่ในพืช ทรีโอนีนจะถูกสังเคราะห์มาจากกรดแอสปาร์ติค โดยผ่าน α-aspartyl-semialdehyde และ โฮโมเซอรีน (homoserine) โดยเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องในกระบวนการการสังเคราะห์ทรีโอนีนได้แก่
aspartokinase
ß-aspartate semialdehyde dehydrogenase
homoserine dehydrogenase
homoserine kinase
threonine synthase.
== ประโยชน์ ==
ทรีโอนีนมีส่วนช่วยในการป้องกันการสร้างไขมันในเลือด ช่วยให้เอนไซม์ในระบบย่อยอาหารทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ ช่วยในการเผาผลาญอาหารในร่างกายและยังช่วยส่งเสริมการดูดซึมอาหารอีกด้วย
== กรดอะมิโนจำเป็นชนิดอื่น ==
วาลีน (valine)
ลิวซีน (leucine)
ไอโซลิวซีน (isoleucine)
เมตไทโอนีน (methionine)
ฟีนิลอะลานีน (phenylalanine)
ไลซีน (lysine)
ทริปโตแฟน (tryptophan)
ในเด็กมีเพิ่มอีก 2 ตัว ดังนี้
ฮีสติดีน  (histidine)
อาร์จินีน  (arginine)
== อ้างอิง ==
== ข้อมูลเพิ่มเติม ==
ทรีโอนีน 
กรดอะมิโน
กรดอะมิโนโปรตีโนเจนิก
กรดอะมิโนจำเป็น
วัดสันกู่

วัดสันกู่  ตั้งอยู่ที่บ้านโป่งสลี เลขที่ 40  หมู่ที่  1  ตำบลโรงช้าง  อำเภอป่าแดด
จังหวัดเชียงราย  เดิมเป็นวัดร้าง  ชาวบ้านเรียกว่า(ลอมกู่หรือวัดสันกู่)  สร้างมาในสมัยใดและใครเป็นผู้สร้าง  ไม่มีใครทราบมีหลักฐานที่ปรากฏเหลือไว้คือ  เสาหิน  อิฐแบบโบราณ และพระพุทธรูปปางมารวิชัยขนาดหน้าตักกว้าง  3  ศอก  แกะสลักด้วยหินทรายแดง  1  องค์  ประดิษฐานตั้งอยู่บนเนินซากฐานเจดีย์เก่าก่อด้วยอิฐแบบโบราณ จึงสันนิษฐานว่าวัดนี้อาจจะสร้างในสมัยที่พม่าปกครองล้านนาประมาณปี พ.ศ. 2101 เพราะได้นำอิฐให้กรมศิลปกรได้ ตรวจสอบและได้สันนิษฐานว่าประมาณ 400-500ปี ต่อมาในปี พ.ศ.  2531  บ้านโป่งได้แยกหมู่บ้านใหม่  และได้ตั้งชื่อหมู่บ้านใหม่นี้ว่าบ้านโป่งสลี  พอแยกหมู่บ้านแล้ว  นายสุคำ  โกษา  ซึ่งเป็นผู้ใหญ่บ้านในขณะนั้น  ก็ได้พาชาวบ้านโป่งสลี  ได้ร่วมกันบูรณะวัดสันกู่ร้างซึ่งเป็นวัดร้างที่ตั้งอยู่ทางทิศเหนือ  ของหมู่บ้านให้เป็นที่พักสงฆ์มีพระสงฆ์มาอยู่จำพรรษา และได้ตั้งชื่อที่พักสงฆ์ว่าวัดโป่งสลี
ตามชื่อของหมู่บ้านตั้งแต่วันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2531 เป็นต้นมา จนถึงเดือน เมษายน  พ.ศ.  2553  ซึ่งทางวัดโป่งสลีได้จัดเข้าปฏิบัติธรรมรุกขมูลกรรมขึ้น  และได้มีพระเถระผู้ใหญ่ที่มาร่วมปฏิบัติธรรมกล่าวกับ พระสมชาย สุทฺธิมโน  ซึ่งเป็นพระที่จำพรรษาอยู่วัดโป่งสลีว่า ชื่อวัดโป่งสลีมันสั้นไปและไม่ได้ความหมายที่ดี  จึงแนะนำให้เติมคำว่า “ชัย”  ต่อท้ายจึงได้ชื่อว่า
วัดโป่งสลีชัย  และมีความหมายดีจึงแปลได้ว่า วัดที่เป็นดินโป่งมีต้นศรีหรือต้นโพธิ์แห่งชัยชนะ  แห่งการชนะ  คำว่าชัยชนะในที่นี้หมายถึงชัยชนะกิเลสหรือชัยชนะอุปสรรค์ต่างๆเป็นต้น  จึงได้ชื่อว่าวัดโป่งสลีชัย ต่อมาเมื่อวันที่ 14 เดือน กรกฎาคม  พ.ศ. 2555 เลขานุการเจ้าคณะหนเหนือ
วัดปากน้ำได้มาดูวัด เพื่อนำข้อมูลไปรายงาน มหาเถรสมาคมได้มีมติยกวัดสันกู่ร้างให้เป็นวัดที่มีพระภิกษุสงฆ์ จำพรรษา อย่างถูกต้องตามกฎหมาย จึงให้ชื่อวัดสันกู่ ตามชื่อเดิม ความหมายของคำว่าวัด สันกู่ คือ  สัน แปลว่า ที่สูง กู่ แปลว่า ธาตุเจดีย์ที่บรรจุพระพุทธรูป หรือที่บรรจุพระบรมสาริริกธาตุ ที่เราชาวพุทธเชื่อว่าเป็นของสูง และยืดถือสักการบูชา
จึงได้ชื่อว่าวัดสันกู่  มาจนถึงทุกวันนี้ๆ
โป่งสลี
สิ่งก่อสร้างในอำเภอป่าแดด
ฟีนิลอะลานีน

ฟีนิลอะลานีน (phenylalanine, สัญลักษณ์: Phe, F) คือกรดอะมิโนชนิดหนึ่งที่จัดเป็นกรดอะมิโนจำเป็น เนื่องจากร่างกายไม่สามารถสังเคราะห์เองได้ กรดอะโนชนิดนี้จึงต้องได้รับจากอาหาร ฟีนิลอะลานีนมีสูตรโครงสร้างทางเคมีคือ C6H5CH2CH(NH2)COOH
== สมบัติ ==
ฟีนิลอะลานีนมีสูตรโมเลกุลคือ  และมีมวลโมเลกุลเท่ากับ 165.19 g/mol ในโครงสร้างประกอบด้วยหมู่ฟังก์ชันได้แก่หมู่ฟีนิล ซึ่งเป็นวงอะโรมาติคคาร์บอน 1 หมู่, หมู่อะมิโน 1 หมู่ และหมู่คาร์บอกซิล 1 หมู่
== ประโยชน์ ==
เนื่องจากร่างกายยังสามารถเปลี่ยนฟีนิลอะลานีนให้กลายเป็นกรดอะมิโนที่มีชื่อว่าไทโรซีนได้ โดยไทโรซีนเป็นกรดอะมิโนที่มีความสำคัญในการสังเคราะห์ฮอร์โมนหลายชนิด เช่น เอพิเนฟรีน (epinephrine), นอร์เอพิเนฟรีน (norepinephrine) และไทรอยด์ฮอร์โมน (thyroid hormone) และเนื่องจากการที่ฮอร์โมนเอพิเนฟรินเป็นฮอร์โมนที่ส่งผลต่ออารมณ์ ถ้าหากร่างกายขาดฟีนิลอะลานีนก็จะทำให้เกิดอาการสับสน หดหู่ ขาดความกระปรี้กระเปร่า มีปัญหาเรื่องความจำ เป็นต้น
== กรดอะมิโนจำเป็นชนิดอื่น ==
วาลีน (valine)
ลิวซีน (leucine)
ไอโซลิวซีน (isoleucine)
มีไธโอนีน (methionine)
ทรีโอนีน (threonine)
ไลซีน (lysine)
ทริปโตเฟน (tryptophan)
ในเด็กมีเพิ่มอีก 2 ตัว ดังนี้
ฮิสทิดีน  (histidine)
อาร์จินีน  (arginine)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ผลิตผลจากสัตว์
กรดอะมิโน
กรดอะมิโนโปรตีโนเจนิก
กรดอะมิโนจำเป็น
วงศ์ใหญ่ตะพาบและเต่าจมูกหมู

วงศ์ใหญ่ตะพาบและเต่าจมูกหมู (Soft-shell turtle, Pignose turtle) เป็นวงศ์ใหญ่ของสัตว์เลื้อยคลานในอันดับเต่า (Testudines) ในอันดับย่อย Cryptodira ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Trionychia หรือ Trionychoidea
เป็นเต่าที่มีกระดองแบนราบ ตีนทั้ง 4 ข้าง เป็นใบพาย ใช้สำหรับว่ายน้ำได้ดี มีจมูกแหลมยาว เพราะเป็นเต่าที่อาศัยและหากินในน้ำเป็นหลัก จะขึ้นมาบนบกก็ต่อเมื่ออาบแดดหรือวางไข่ในตัวเมียเท่านั้น กระจายพันธุ์ทั้งในทวีปเอเชีย, แอฟริกา, อเมริกาเหนือ และโอเชียเนีย
ปัจจุบัน มีเพียง 2 วงศ์ รวมกันแล้วประมาณ 14 สกุล คือ
Carettochelyidae
Trionychidae
และที่สูญพันธุ์ไปแล้ว ได้แก่
Adocidae †
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
อันดับย่อยเต่า
วงศ์ใหญ่ตะพาบและเต่าจมูกหมู
รายชื่อนิตยสารในประเทศลาว

นี่คือ รายชื่อนิตยสารในประเทศลาว
==อาชีพและทำมาหากิน==
108 JOB MAGAZINE (นิตยสาร 108 อาชีพ) เป็นนิตยสารที่มีสาระเรื่องงาน อาชีพ
==แฟชั่น==
KUANJAI MAGAZINE (นิตยสารขวัญใจ) เป็นนิตยสารแฟชั่น
==วัยรุ่น==
LAOTEEN'S MAGAZINE วารสารวัยหนุ่มสาว นิตยสารวัยรุ่น
==ธุรกิจ==
LIFE & BUSINESS MAGAZINE (นิตยสารไลฟ์ แอนด์บิสซิเนส) เป็นนิตยสารธุรกิจ
TARGET MAGAZINE (นิตยสารทาร์เก็ต) เป็นนิตยสารธุรกิจ
==ปกิณกะ==
MAHASON MAGAZINE
MUONG LAO MAGAZINE (นิตยสารเมืองลาว)
SAYO LAO MAGAZINE (นิตยสารเซโย) เป็นนิตยสารธุรกิจ, ท่องเที่ยว และไลฟ์สไตล์  Business, Travel & Lifestyle Magazine in Lao PDR
SABAIDEE MAGAZINE (นิตยสารสบายดี)
UPDATE MAGAZINE (นิตยสารอัปเดต)
== ทำเนียบนิตยสาร ==
ทำเนียบรายชื่อนิตยสารในประเทศลาว
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อหนังสือพิมพ์ในประเทศลาว
==อ้างอิง==
 
รายชื่อเกี่ยวกับประเทศลาว
วงศ์ย่อยตะพาบหับ

วงศ์ย่อยตะพาบหับ (Flap-shelled turtle; ) เป็นวงศ์ย่อยของสัตว์เลื้อยคลานในอันดับเต่า ในวงศ์ Trionychidae หรือตะพาบ
ลักษณะโดยรวมของตะพาบในวงศ์ย่อยนี้คือ กระดูกฮัยโปพลาสทรอนเชื่อมรวมกับกระดองท้อง และกระดองท้องมีแผ่นกระดูกบริเวณต้นขา มีขนาดกระดองตั้งแต่ 30-60 เซนติเมตร จึงจัดเป็นตะพาบขนาดเล็ก อาศัยอยู่ในน้ำจืดและหากินตามพื้นล่างของแหล่งน้ำ ว่ายน้ำเพื่อเสาะแสวงหาอาหารหรือฝังตัวอยู่ในโคลนเพื่อรอเหยื่อให้เข้ามาใกล้ กินได้ทั้งสัตว์มีกระดูกสันหลัง เช่น ปลา และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง เช่น กุ้ง, ปู หรือหอย
พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่แถบซาฮาราและแอฟริกาตะวันออกเฉียงเหนือ และอนุทวีปอินเดีย สำหรับในประเทศไทยมีตะพาบในวงศ์ย่อยนี้เพียงชนิดเดียว คือ ตะพาบหับพม่า
==สกุล==
วงศ์ย่อยตะพาบหับแบ่งออกเป็นสามสกุลดังนี้
Cyclanorbis 
Cycloderma 
Lissemys 
และยังมีหนึ่งสกุลก่อนประวัติศาสตร์ที่สูญพันธุ์ ซึ่งรู้จักจากส่วนที่เหลือของฟอสซิลเป็น: Nemegtemys  จากมองโกเลียในยุคครีเทเชียส
==อ้างอิง==
==อ่านเพิ่ม==
Lydekker R (1889). Catalogue of the Fossil Reptilia and Amphibia in the British Museum (Natural History). Part III. Containing the Order Chelonia. London: Trustees of the British Museum (Natural History). (Taylor and Francis, printers). xviii + 239 pp. (Cyclanorbinae, new subfamily, p. x).
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์ตะพาบ
วงศ์ย่อยตะพาบหับ
วงศ์ย่อยตะพาบ

วงศ์ย่อยตะพาบ (Soft-shelled turtle) เป็นวงศ์ย่อยของสัตว์เลื้อยคลานในอันดับเต่า ในวงศ์ใหญ่ Trionychidae หรือ ตะพาบ ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Trionychinae
ลักษณะโดยรวมของตะพาบในวงศ์ย่อยนี้ คือ กระดูกฮัยโปพลาสทรอนไม่เชื่อมรวมกับกระดองท้อง และกระดองท้องไม่มีแผ่นกระดูกบริเวณต้นขา มีขนาดตั้งแต่ความยาวกระดองประมาณ 20-25 เซนติเมตร ไปจนถึง 1.5 เมตร หรือเกือบ ๆ 2 เมตร น้ำหนักนับร้อยกิโลกรัม มีพฤติกรรมหากินและอาศัยอยู่ในบริเวณพื้นท้องน้ำ ว่ายน้ำเพื่อแสวงหาอาหาร เนื่องจากมีลำตัวแบนราบจึงว่ายน้ำได้ดี หรืออาจใช้วิธีการฝังตัวอยู่ใต้โคลนหรือทรายใต้พื้นน้ำเพื่อรอเหยื่อเข้ามาใกล้ บางครั้งอาจฝังตัวในแหล่งน้ำตื้นแล้วโผล่มาแค่ส่วนปลายหัวเพื่อหายใจรวมทั้งใช้ผิวหนังแลกเปลี่ยนแก๊สได้ อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำขนาดใหญ่ เช่น แม่น้ำ, ทะเลสาบ, คลอง มีเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่พบอาศัยอยู่ในลำธารบนภูเขาด้วย แพร่กระจายพันธุ์ตั้งแต่ทวีปอเมริกาเหนือ, แอฟริกากลางไปจนถึงแอฟริกาตะวันตก, ทางใต้ของเอเชียไปจนถึงญี่ปุ่น และเกาะนิวกินี
== การจัดอันดับ ==
วงศ์ย่อยนี้แบ่งออกเป็น 11 สกุล ดังนี้:
Amyda
Apalone
Axestemys 
Chitra
Dogania
Drazinderetes
Gobiapalone 
Khunnuchelys 
Murgonemys 
Nilssonia
Oliveremys 
Palea
Palaeoamyda
Pelochelys
Pelodiscus
Rafetoides (nomen dubium)
Rafetus
Trionyx
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์ตะพาบ
วงศ์ย่อยตะพาบ