pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
องค์การคลังสินค้า

องค์การคลังสินค้า (Public Warehouse Organization) เป็นรัฐวิสาหกิจในสังกัดกระทรวงพาณิชย์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2498
== ประวัติ ==
ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 สินค้าอุปโภคบริโภคมีแนวโน้มที่ราคาจะสูงขึ้นมาก กระทรวงพาณิชย์จึงได้จัดตั้ง "หอคลังสินค้ากลาง" ในสังกัดกรมการค้าภายใน เมื่อปี พ.ศ. 2485 เพื่อเป็นหน่วยงานหลักในการรักษาระดับราคาสินค้าอุปโภคบริโภค ต่อมาในปี พ.ศ. 2487 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "คลังสินค้ากลาง" และยกฐานะขึ้นเป็น "กองคลังสินค้า" ในปีเดียวกัน แต่ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 สงบลง ภารกิจของกองคลังสินค้า จึงเป็นเพียงหน่วยงานที่รับซื้อและจำหน่ายสินค้าทั่วไป กระทั่งในปี พ.ศ. 2497 กระทรวงเศรษฐการ (ชื่อในขณะนั้น) ได้มีนโยบายจัดตั้งฉางข้าวและคลังสินค้า เพื่อรับฝากข้าวและสินค้าเกษตร โดยการออกพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งองค์การคลังสินค้า พ.ศ. 2498 ขึ้น
องค์การคลังสินค้า มีวัตถุประสงค์ในการจัดตั้งเพื่อทำกิจการทั้งปวงเกี่ยวกับข้าว พืชผลและสินค้าต่างๆ เพื่อให้จำนวนผลิต คุณภาพ ราคา เหมาะสมและเพียงพอกับความต้องการของรัฐและประชาชนทั่วไป และต่อมาในปี พ.ศ. 2540 ได้มีการแก้ไขพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งองค์การคลังสินค้ากำหนดวัตถุประสงค์ ในการจัดตั้งใหม่คือ “ทำกิจการทั้งปวงเกี่ยวกับสินค้าเกษตรและสินค้าอุปโภคบริโภค รวมทั้งธุรกิจบริการที่เกี่ยวข้องกับสินค้าเกษตรและสินค้าอุปโภคบริโภค”
ในระยะเริ่มต้น องค์การคลังสินค้า ได้รับโอนกิจการมาจากกองคลังสินค้า กระทรวงเศรษฐการ และในปี พ.ศ. 2524 ได้รับโอนทรัพย์สินของโรงงานกระสอบ กรมโรงงานอุตสาหกรรม เข้าด้วยกัน ซึ่งใช้เป็นที่ตั้งของสำนักงานองค์การคลังสินค้า ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2546 เป็นต้นมา
== คณะกรรมการ ==
นายวิชัย โภชนกิจ ประธานกรรมการ
นายศรายุทธ ยิ้มยวน รองประธานกรรมการ
นายมงคล เหล่าวรพงศ์ กรรมการ
รองศาสตราจารย์อัศม์เดช วานิชชินชัย กรรมการ
นายสกล กิตติ์นิธิ กรรมการ
นายคมฤทธิ์ กวินอัครฐิติ กรรมการ
นายอภิชาต ศักดิเศรษฐ์ กรรมการ
ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๕ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๕ เป็นต้นไป
== อ้างอิง ==
กระทรวงพาณิชย์
รัฐวิสาหกิจไทย
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2498
หน่วยงานของรัฐบาลไทยในจังหวัดนนทบุรี
องค์การสวนยาง

องค์การสวนยาง (อ.ส.ย.) เป็นอดีตรัฐวิสาหกิจในสังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ผู้ก่อตั้งคือ ชุบ มุนิกานนท์  และก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2504 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่อำเภอช้างกลาง จังหวัดนครศรีธรรมราช ต่อมาถูกยุบรวมเข้าเป็นการยางแห่งประเทศไทยในปี พ.ศ. 2558
== ประวัติ ==
กิจการสวนยางในประเทศไทย เริ่มต้นในปี พ.ศ. 2482 โดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ได้มอบเงินจำนวนหนึ่งให้พระยาอนุวัติวนรักษ์ หัวหน้ากองการยาง กรมป่าไม้ เพื่อซื้อที่ดินสวนยาง ต่อมาในปี พ.ศ. 2484 ได้มีพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตหวงห้ามที่ดินในท้องที่ตำบลช้างกลาง อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช หวงห้ามที่ดินดังกล่าวไว้เพื่อการเกษตร รวมเนื้อที่ประมาณ 12,000 ไร่ แต่ในช่วงเวลาดังกล่าวเกิดสงครามมหาเอเชียบูรพา ทำให้ไม่สามารถดำเนินการได้อย่างเต็มที่ โดยในระหว่างปี พ.ศ. 2485 ถึงปี พ.ศ. 2490 กิจการสวนยางดังกล่าวอยู่ในความดูแลขององค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ และโอนไปรวมกับบริษัท แร่และยาง จำกัด ในปี พ.ศ. 2490 แต่ยังไม่ทันได้ดำเนินการบริษัท แร่และยาง จำกัด ก็ต้องเลิกกิจการไปเสียก่อน จึงต้องโอนกลับมาสังกัดองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้เช่นเดิม
ในปี พ.ศ. 2491 กรมสวัสดิการทหารบก ได้เข้ามาศึกษาดูกิจการสวนยาง แต่ก็ไม่ได้มีการเข้ามาดำเนินการแต่อย่างใด จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2492 คณะรัฐมนตรีได้มีมติให้ยกฐานะกิจการสวนยางขึ้นเป็น "องค์การสวนยางนาบอน" สังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อผลิตยางแผ่นรมควัน น้ำยางสดจำหน่าย และดำเนินการค้นคว้าทดลอง ฝึกอบรมเกษตรกรไทยในการผลิตยาง ด้วยเงินทุนจากกระทรวงการคลัง จำนวน 3.4 ล้านบาท
กระทั่งในปี พ.ศ. 2504 ได้มีการตราพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งองค์การสวนยาง พ.ศ. 2504 กำหนดให้องค์การสวนยางเป็นนิติบุคคล
ต่อมาเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 ได้ยุบรวมกับหน่วยงานอื่นอีกสองหน่วยงานเป็น การยางแห่งประเทศไทย ซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจ ตามพระราชบัญญัติการยางแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2558
== พื้นที่ขององค์การสวนยาง ==
องค์การสวนยาง มีพื้นที่ทำประโยชน์ จำนวน 41,800 ไร่ ดังนี้
ที่ดินในหมู่ที่ 16 ตำบลช้างกลาง อำเภอช้างกลาง จังหวัดนครศรีธรรมราช จำนวน 10,200 ไร่ เป็นที่ดินตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตหวงห้ามที่ดินในท้องที่ตำบลช้างกลาง อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช พ.ศ. 2484
ที่ดินในตำบลกรุงหยัน อำเภอทุ่งใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช จำนวน 31,600 ไร่ เป็นที่ดินที่กรมป่าไม้มอบให้ทำประโยชน์ ตามมติคณะรัฐมนตรี
== อ้างอิง ==
กระทรวงเกษตรและสหกรณ์
รัฐวิสาหกิจไทยในอดีต
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2504
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2558
องค์การในจังหวัดนครศรีธรรมราช
ฟุตบอลทีมชาติคอสตาริกา

ฟุตบอลทีมชาติคอสตาริกา (Selección de fútbol de Costa Rica) เป็นทีมฟุตบอลประจำชาติของประเทศคอสตาริกา มีสมาพันธ์ฟุตบอลคอสตาริกา (FEDEFUTBOL) เป็นผู้บริการ เป็นส่วนหนึ่งของฟีฟ่า ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1927 และ คอนแคเคฟ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1961 และ สหภาพฟุตบอลอเมริกากลาง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990
ฟุตบอลทีมชาติคอสตาริกา เป็นทีมฟุตบอลที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในอเมริกากลาง
== การเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลนานาชาติ ==
=== ฟุตบอลโลก ===
*สถิติจะนับว่าเป็นการเสมอกันหากตัดสินแพ้ชนะในช่วงการดวลลูกโทษ
===คอนคาแคฟโกลด์คัพ===
===คอนคาแคฟ เนชันส์ลีก===
===โกปาอาเมริกา===
*Ecuador 1993 was the first time nations from outside CONMEBOL were invited.
===Copa Centroamericana===
===CCCF Championship===
===กีฬาโอลิมปิก===
===แพนอเมริกันเกมส์===
===Panamerican Championship===
==อดีตผู้เล่นคนสำคัญ==
เปาโล วันโชเป้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
FEDEFUTBOL.com – Website of the Costa Rican Football Federation
Costa Rica FIFA profile
1921 to 2009 Costa Rica match results by Marcos Romero at RSSSF
คอสตาริกา
ฟุตบอลในประเทศคอสตาริกา
Weightlifting at the 2010 Asian Games

Redirectกีฬายกน้ำหนักในเอเชียนเกมส์ 2010
บรมวุฒิ หิรัญยัษฐิติ

ร้อยเอก บรมวุฒิ หิรัญยัษฐิติ (เกิด 15 ตุลาคม พ.ศ. 2521) หรือ ผู้กองมิค ชื่อเล่น มิค เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย ทหารบกชาวไทย เป็นบุตรชายคนที่ 3 ของ พล.อ.สมชาย หิรัญยัษฐิติ อดีตรองสมุหราชองครักษ์ และนางดวงมาลย์ หิรัญยัษฐิติ (นามสกุลเดิม นิวาศะบุตร)
== ประวัติ ==
หลังจากคบหาดูใจกันมาอย่างยาวนานกว่า 8 ปี มิค บรมวุฒิ ได้สมรสกับ เบนซ์ พรชิตา ณ สงขลา  ในวันที่ 8 พฤศจิกายน 2556 ที่หัวหิน ก่อนจะจัดงานฉลองสมรสในวันที่ 26 เมษายน 2557 ซึ่งตรงกับวันครบรอบ 9 ปี ที่ทั้งคู่เป็นแฟนกัน ปัจจุบันทั้งคู่มีลูกด้วยกัน 3 คนคือ น้องปริม รัตน์นรี หิรัญยัษฐิติ น้องปราง กานต์สินี หิรัญยัษฐิติ และน้องเปรม ธีรวีร์ หิรัญยัษฐิติ
== การศึกษา ==
ปริญญาตรี : คณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยรังสิต
ปริญญาโท : คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
== ผลงาน ==
=== ละครโทรทัศน์ ===
=== ภาพยนตร์ ===
2549 เดอะกิ๊ก รับบท  ติ๊ก
2552 Monsters VS. Aliens  รับบท   ...ให้เสียง บ๊อบ (ไทย)
=== พิธีกร ===
รายการ ฉันไปค้างคืนกับซุปตาร์ ทางช่อง 3
รายการ ตลาด 5 มาแล้ว
รายการ ครอบครัวขำ ทางช่อง 3
รายการ แก๊งรักเด็ก คู่กับ พรชิตา ณ สงขลา ออกอากาศทุกวันพุธ เวลา 15.30 น. ทางช่อง 3
รายการ บ้านข่าวบันเทิง ทางช่อง 3 เอสดี
รายการ Junior Bake Off Thailand ทางช่องนาว 26
รายการ เกาะติดดารา
รายการ Kid Zaa The Audition ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 19.15 น. ทางช่อง 3
รายการ เกมล่าเวลา ทางช่องไทยรัฐทีวี
รายการรูปล้านเรื่อง (8 มกราคม พ.ศ. 2560 - 2 เมษายน พ.ศ. 2560) คู่กับ สู่ขวัญ บูลกุล ทุกวันอาทิตย์ เวลา 10.00 - 11.00 น. ทางช่องวัน 31
รายการ กอดรัดField Trips คู่กับหนูเล็ก(ก่อนบ่าย) ภัทรวดี ปิ่นทอง ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 07.50 น. ทางช่อง3และช่อง33HD
รายการเกษตรซ่อนรูป ทางช่องอมรินทร์ทีวี
รายการใครเบอร์1 คู่กับ พรชิตา ณ สงขลา ออกอากาศทุกวันพฤหัสบดี และ ศุกร์ เวลา 10.30 - 10.55 น. ทางช่อง3และช่อง33HD
รายการทางช่อง MickBenzChannel (23 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 - ปัจจุบัน) คู่กับ พรชิตา ณ สงขลา
รายการ ครอบครัวเดียวกัน Feel Good  (22 สิงหาคม พ.ศ. 2563 - ปัจจุบัน) คู่กับ อริสรา กำธรเจริญ ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 18.00 น. ทางช่อง ALTV หมายเลข 4
รายการ มโนสาเร่ ซุปตาร์พาไกล่เกลี่ย (6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 - ปัจจุบัน) คู่กับ จาตุรงค์ มกจ๊ก, ปิยา พงศ์กุลภา ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 12.30 น. ทางช่อง 7 (กด 35)
===ซิตคอม===
ระเบิดเถิดเทิง รับบทเป็น ชาย
รักต้องซ่อม  ตอน รักซ้ำซ้อน รับเชิญ
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
==ลำดับสาแหรก==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชีวประวัติคนดัง 
ฐานข้อมูล
นักแสดงชายชาวไทย
พิธีกรชาวไทย
ทหารบกชาวไทย
ยูทูบเบอร์ชาวไทย
บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ม.
สนามกีฬาบิสเลตต์

สนามกีฬาบิสเลตต์ (Bislett Stadium,Bislett stadion) ตั้งอยู่ที่กรุงออสโล ประเทศนอร์เวย์ เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1917 แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1922 ซึ่งเป็นสนามกีฬาขนาดใหญ่อันดับที่ 1 ของนอร์เวย์
ในปี ค.ศ. 1952 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 1952 ที่นอร์เวย์เป็นเจ้าภาพ
==อ้างอิง==
สนามฟุตบอลในประเทศนอร์เวย์
สนามกีฬาในประเทศนอร์เวย์
บิสเลตต์
สนามกีฬาแห่งชาติ
อินดิเอ็นด์

"อินดิเอ็นด์" (In the End) เป็นเพลงของวงดนตรีร็อกชาวอเมริกัน ลิงคินพาร์ก รวมอยู่ในสตูดิโออัลบั้มชุดแรกของวง ไฮบริดทีโอรี (พ.ศ. 2543) เพลงถูกปล่อยออกมาในวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 เป็นซิงเกิลที่สี่ ซิงเกิลสุดท้ายจากอัลบั้มไฮบริดทีโอรี แต่งโดยลิงคินพาร์ค และมี ดอน กิลมัวร์ เป็นโปรดิวเซอร์ เนื้อหาในเพลงโดยส่วนมากเกี่ยวกับความล้มเหลวในชีวิตของคนคนหนึ่ง อย่างไรก็ตามเพลงนี้ยังบ่งบอกถึงมิตรภาพและความสัมพันธ์ที่เคยได้ไว้วางใจกัน แต่กลับแตกสลายไป เพลง อินดิเอ็นด์ ถือเป็นเพลงหนึ่งของลิงคินพาร์กที่รู้จักและนิยมมากที่สุด โดยเป็นเพลงที่ลิงคินพาร์กได้เล่นในการแสดงสดมากที่สุด
นักร้องนำของวง เชสเตอร์ เบนนิงตัน ในแรกเริ่มนั้นเขาไม่ชอบเพลงนี้และไม่อยากให้รวมอยู่ในอัลบั้มไฮบริดทีโอรี'
== รายชื่อเพลง ==
== ชาร์ตและรางวัล ==
ชาร์ตประจำสัปดาห์
Year-End charts
Decade-End charts
การรับรอง
== ศิลปิน ==
ลิงคินพาร์ก
เชสเตอร์ เบนนิงตัน – ร้องนำ
รอบ บัวร์ดอน – กลอง
แบรด เดลสัน – กีตาร์, กีตาร์เบส
โจ ฮาห์น (มิสเตอร์ฮาห์น) – แซมพลิง
ไมค์ ชิโนดะ – ร้องแร็ป
การผลิต
โปรดิวเซอร์: ดอน กิลมัวร์
ผู้อำนวยการผลิต: เจฟฟ์ บลู
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เพลงของลิงคินพาร์ก
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2544
เพลงในปี พ.ศ. 2544
หม่อมเทวาธิราช (หม่อมราชวงศ์แดง อิศรเสนา)

ร้อยเอก หม่อมเทวาธิราช (หม่อมราชวงศ์แดง อิศรเสนา) จ.ช., ร.จ.ม. เกิดในสมัยรัชกาลที่ 3 ตรงกับวันอังคารที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2392 เป็นบุตรใหญ่ในหม่อมเจ้าจันตรี อิศรเสนา เกิดแต่หม่อมสวน อิศรเสนา ณ อยุธยา มีน้องต่างมารดา คือ ร้อยเอก หม่อมราชวงศ์มุ้ย อิศรเสนา, หลวงราชดรุณรักษ์ (หม่อมราชวงศ์สอาด อิศรเสนา) บิดาของพระยาภะรตราชา (หม่อมหลวงทศทิศ อิศรเสนา), พระวรภัณฑ์ภักดี (หม่อมราชวงศ์เหมือน อิศรเสนา) และหม่อมราชวงศ์ไหม อิศรเสนา
หม่อมเทวาธิราชเป็นไทยผู้แรกที่เรียนรู้วิชาช่างโทรเลข โดยได้รับถ่ายทอดวิชาจากนายเฮนรี อาลาบาศเตอร์ (ต้นสกุล เศวตศิลา) เดิมรับราชการอยู่กรมทหารมหาดเล็ก ต่อมาท่านเป็นนายงานสร้างโทรเลขสายแรกของกรุงสยาม (สายปากน้ำ) และเมื่อดำเนินการสร้างโทรเลขสายปากน้ำลุล่วงแล้วจึงได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้เป็นนายงานสร้างโทรเลขสายอื่นๆทั่วพระราชอาณาเขตในเวลานั้นด้วย
กระทั่งปีวอก พ.ศ. 2427 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานสัญญาบัตรตั้งเป็นหม่อมเทวาธิราช ราชนิกูล ครั้นการสร้างโทรเลขในสมัยนั้นสำเร็จได้ใช้การทุกสายแล้ว จึงลาพักงานราชการหันไปประกอบการค้าขายทางหัวเมืองเหนือ เที่ยวระหกระเหินอยู่หลายปีจึงกลับเข้ารับราชการทหารอยู่ในกรมยุทธนาธิการ ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็นนายร้อยเอกเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2448รับราชการในกรมสรรพยุทธ แล้วย้ายมากรมจเรทหารช่าง และกรมเกียกกายกองทัพบกเป็นที่สุด มาจนปีชวด พ.ศ. 2455 หม่อมเทวาธิราชชรา อายุได้ 63 ปี จึงออกจากตำแหน่งประจำราชการ ได้รับพระราชทานเบี้ยบำนาญต่อมา
หม่อมเทวาธิราชมีนิวาสถานอยู่บริเวณถนนรามบุตรีในปัจจุบัน (บริเวณโรงเรียนอัมพรไพศาลเดิม) มีภรรยาและบุตรเท่าที่ทราบดังนี้
นางเลื่อม เทวาธิราช บุตรี หมื่นกษัตริย์ศรีศักดิเดช (สวน ถาวโรทยาน) และ นางเอี่ยม กษัตริย์ศรีศักดิเดช
* หม่อมหลวงพร้อม อิศรเสนา
* หม่อมหลวงหญิง เยื้อ อิศรเสนา
* เสวกเอก พระยาพิพิธไอสูรย์ (หม่อมหลวงยินดี อิศรเสนา) ต.ช., ต.ม., ต.จ.ว., ว.ป.ร.๔, ป.ป.ร. ๔, ร.จ.ท.(๖), ร.จ.พ. อดีตเจ้ากรมพัสดุ สมรสกับ คุณหญิงเนื่อง พิพิธไอสูรย์ (สุจริตกุล) บุตรีในเจ้าพระยาสิริรัตนมนตรี กับท่านผู้หญิงจีบ สิริรัตนมนตรี (ไม่มีบุตรกับคุณหญิง) พระพาพิพิธไอสูรย์มีบุตรที่เกิดจากนางพัน อิศรเสนา ณ อยุธยา คือ รองเสวกตรี ขุนวิมานวัชรี (ดั่น อิศรเสนา ณ อยุธยา) บ.ม., ร.จ.ท.(๖), ร.จ.ท.(๗), ภ.ป.ร.๕
*
* หม่อมหลวงดัด อิศรเสนา
นางใย อิศรเสนา ณ อยุธยา บุตรี ท้าวอินทกัลยา (เพื่อน พวงนาก) กับนายดิศ ท้าวอินทกัลยา (เพื่อน) เป็นบุตรีท้าวมังสี (แสง ณ เวียงจันทน์) กับนายนาค พวงนาก
* หม่อมหลวงหญิง ลำดวน อิศรเสนา หรือ หม่อมหลวงหญิงใหญ่ ดิศกุล ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ
* หม่อมหลวงหญิง ประดับ อิศรเสนา
* หม่อมหลวงหญิง หยุย โรจนเวทย์ (อิศรเสนา)
นางบุญสม อิศรเสนา ณ อยุธยา บุตรี เจ้าพระยาคทาธรธรณินทร์ (เยีย อภัยวงศ์) กับท่านผู้หญิงทิม คทาธรธรนินทร์
* หม่อมหลวงหญิง เจียม ทัพสวัสดิ์ (อิศรเสนา)
หม่อมเทวาธิราชออกจากราชการแล้วเป็นปกติอยู่ไม่กี่ปีก็เกิดโรคปัสสาวะพิการ เป็นเหตุให้ทุพพลภาพอยู่ช้านาน หม่อมเทวาธิราชถึงแก่กรรมด้วยสาเหตุไข้หวัดใหญ่ที่บ้านข้างวัดชนะสงคราม เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2461 อายุได้ 69 ปีพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุวัดสระเกศ เมื่อวันที่ 20 เมษายน ปี พ.ศ. 2462 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าพระราชทานเงิน 1,000 สตางค์ ผ้าขาว 2 พับ และมีการพิมพ์หนังสือ ตำนานวังน่า ขึ้นเป็นครั้งแรกเพื่อแจกในงานพระราชทานเพลิงศพอีกด้วย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
เทวาธิราช
หม่อมราชนิกุล
หม่อมราชวงศ์
สโมสรฟุตบอลหญิงโกยังแดคโยนุนนพพี

สโมสรฟุตบอลหญิงโกยังแดคโยนุนนพพี (고양 대교눈높이 여자 축구단; Goyang Daekyo Noonnoppi WFC) เป็นทีมฟุตบอลหญิงเกาหลีใต้ ซึ่งตั้งอยู่ ณ เมืองโกยาง จังหวัดคย็องกี สโมสรแดคโยแกงการูได้รับการก่อตั้งขึ้นในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2002 ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของแดคโยสปอร์ตส ทีมนี้ได้เข้าแข่งขันในดับเบิลยูเคลีก ซึ่งเป็นลีกระดับสูงสุดของเกาหลี และสามารถครองแชมป์ในปี ค.ศ. 2009 ซึ่งได้มีการจัดการแข่งขันลีกดังกล่าวขึ้นเป็นครั้งแรก
เดิมทีมนี้มีชื่อว่า แดคโยแกงการูส์ และได้มีการเปลี่ยนชื่อมาเป็น สโมสรฟุตบอลหญิงโกยังแดคโยนุนนพพี ตั้งแต่ ค.ศ. 2010 เพื่อยกระดับการเข้าร่วมแข่งขัน ทั้งนี้ ชิม ซอ-ย็อน ซึ่งเป็นกีฬาฟุตบอลหญิงทีมชาติเกาหลีใต้ ได้ทำหน้าที่อยู่ ณ สังกัดสโมสรแห่งนี้
== ทีมปัจจุบัน ==
ผู้เล่นใน อักษรตัวหนา ได้ทำหน้าที่ร่วมกับชุดใหญ่ในการแข่งขันระดับนานาชาติ
== เจ้าหน้าที่สโมสร ==
หัวหน้าผู้ฝึกสอน:  พัก นัม-ยอล
ผู้ช่วยผู้ฝึกสอนและผู้ฝึกสอนการรักษาประตู:  คว็อน ชาน-ซู
แพทย์ประจำทีม:  ยู ฮยอน-จู
== อดีตนักฟุตบอลที่โดดเด่น ==
ยู ยอง-ซิล
== รายการที่ชนะ ==
ดับเบิลยูเค-ลีก: ค.ศ. 2009
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สโมสรฟุตบอลหญิงในประเทศเกาหลีใต้
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2545
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2014

มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2014 ( Miss Grand International 2014) เป็นการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลครั้งที่ 2 กำหนดจัดกิจกรรมกองประกวด ณ จังหวัดสุโขทัย กรุงเทพมหานครและสามพราน ริเวอร์ไซด์ นครปฐม และประกวดรอบตัดสินในวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2557 ณ อินดอร์ สเตเดียม หัวหมาก กรุงเทพมหานคร โดยผู้ชนะการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลในครั้งนี้ คือ ลิส การ์ซิอา ตัวแทนจากประเทศคิวบา
== ผลการประกวด ==
=== ลำดับ ===
=== ลำดับการประกาศชื่อ ===
{|
|valign="top" width=10%|
20 คนสุดท้าย
|valign="top" width=10%|
10 คนสุดท้าย
|valign="top" width=10%|
5 คนสุดท้าย
|valign="top" width=10%|
=== แผนที่แสดงตำแหน่งผู้เข้าประกวด ===
แผนที่แสดงตำแหน่งผู้เข้าประกวด มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2021:
ชนะเลิศ
รองอันดับ 1
รองอันดับ 2
รองอันดับ 3
รองอันดับ 4
10 คนสุดท้าย
20 คนสุดท้าย
เข้าร่วม
|}
== รางวัลพิเศษ ==
=== การประกวดชุดประจำชาติ ===
=== มิสป๊อปปูล่าโหวต ===
=== การประกวดชุดว่ายน้ำ ===
== ผู้เข้าประกวด ==
85 ผู้เข้าประกวดที่ได้รับการยืนยัน:
== การเข้าร่วมประกวดระดับนานาชาติในเวทีอื่น ==
ผู้เข้าประกวดที่เข้าร่วมประกวดในเวทีอื่นๆในระดับนานาชาติด้วย มีดังต่อไปนี้ :
{|
| valign="top" width="10%" |มิสเวิลด์
2011: : แอนเจลิกา อ็อกรีเซค
2013: : ไอร์ชา อาซานกี
นางงามจักรวาล
2010: : เดเลีย โมนิกา ดูกา
2014: : ไฮวอท มาโม
2015: : ลิซา ดรูอิลลาร์ด
2015: : เอมิเลีย อราวโญ
2017: : โจฮันนา แอคส์
นางงามนานาชาติ
2010: : โจฮันนา แอคส์ (15 คนสุดท้าย)
2013: : คอรินน์ เซเมโด เฟอร์ตาโด
2015: : แคทริน โคฮุท
มิสซูปราเนชันแนล
2013: : มาเรีย อเลฮานดรา กรอสส์
2013: : แอนเจลิกา อ็อกรีเซค (20 คนสุดท้าย)
2013: : ยานา ดุบนิค (20 คนสุดท้าย)
2014: : ปรภัสสร ดิศย์ดำรง (รองอันดับ 1)
2015: : โจฮันนา แอคส์
2015: : โมนิกา คาสตาโน
มิสเอิร์ธ
2010: : ไนโอมี จีน ซานโตส
2013: : รีเนรา ทอมป์สัน
มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล
2010: : เดเลีย โมนิกา ดูกา
2013: : วิเวียน คานาจ
2013: : ซุง ฮเย-วอน
2014: : บาฮาเรห์ ไฮดารี นาสเซราบัด
มิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล
2010: : ซานนา-ไคซา ซาอารี
2012: : แอนเนียล เคอซาดา เซสพีเดส
มิสทัวริซึมควีนอินเตอร์เนชันแนล
2008: : เดเลีย โมนิกา ดูกา
ท็อปโมเดลออฟเดอะเวิลด์
2010: : ซานนา-ไคซา ซาอารี
2011: : จอร์เจีย เจนนิเฟอร์ สมิธ
2012: : แอนเนียล เคอซาดา เซสพีเดส
2013: : วิเวียน คานาจ
| valign="top" width="10%" |ซูเปอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล
2012: : เดเลีย โมนิกา ดูกา
2012: : ไอร์ชา อาซานกี
มิสโกลบอินเตอร์เนชันแนล
2010: : เดเลีย โมนิกา ดูกา
2010: : เวโรนิกา จานิโซวา
เรย์นา อิสปาโนอาเมริกานา
2013: : มาเรีย อเลฮานดรา กรอสส์
เรย์น่า มูนเดียน เดล บานาโน
2011: : โจฮันนา แอคส์ (เข้ารอบสุดท้าย)
เรย์นาโด อินเตร์นาเซียวนัล เดล กาเฟ
2012: : โจฮันนา แอคส์
มิสแคริบเบียนไฮบีซคัซ
2008: : แอนเนียล เคอซาดา เซสพีเดส
ซูเปอร์โมเดลออฟเดอะเวิลด์
2009: : โซเฟีย วีเนโร
มิสเอเชียแปซิฟิกเวิลด์
2011: : ไนโอมี จีน ซานโตส
2014: : โจฮันนา แอคส์  (15 คนสุดท้าย)
มิสเซเว่นคอนติเนนตัล
2013: : เดเลีย โมนิกา ดูกา
ไบรด์ออฟเดอะเวิลด์
2013: : ดาจานา ลาเกติค
มิสเอ็กซ์คลูซีฟออฟเดอะเวิลด์
2011: : โจฮันนา แอคส์
มิสเลบานอนเอมอิกแร็นท์
2011: : โซเฟีย วีเนโร
มิสทีนอินเตอร์เนชันแนล
2011: : รีเบคกา บาเลนติน
เวิลด์บิกินี่โมเดลอินเตอร์เนชันแนล
2013: : จานา ซาเพลตาโรวา
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลแบ่งตามปี
มาซาฮิโระ วาดะ

มาซาฮิโระ วาดะ (; 21 มกราคม พ.ศ. 2508 -) อดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวญี่ปุ่น อดีตผู้จัดการทีมชลบุรี เอฟซี และศรีสะเกษ
==เกียรติประวัติ==
===ผู้จัดการทีม===
ชลบุรี เอฟซี
ไทยลีก
* รองชนะเลิศ : 2557
ไทยเอฟเอคัพ
* รองชนะเลิศ : 2557
หัวหน้าผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยม: ไทยพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2557
นักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
ชาวญี่ปุ่นในประเทศไทย
บุคคลจากโคเบะ
ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
ผู้เล่นกัมบะ โอซากะ
ผู้เล่นวิสเซล โคเบะ
ผู้จัดการทีมวิสเซล โคเบะ
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลชลบุรี
ผู้จัดการทีมเกียวโต ซังงะ
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลการท่าเรือ
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลศรีสะเกษ
โกรเซอโอลึมพีอาชันท์เซอ

โกรเซอโอลึมพีอาชันท์เซอ (Große Olympiaschanze) ตั้งอยู่ที่การ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชิน ประเทศเยอรมนี ใน ค.ศ. 1936 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 1936 ที่เยอรมนีเป็นเจ้าภาพ
ผู้ทำสถิติสนามกีฬาคือ Dawid Kubacki ที่กระโดดไกล 144 เมตรในการกระโดดสกีปีใหม่ประจำปีในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2021 Anders Jacobsen เคยกระโดดไกล 145 เมตรตอนฝึกฝนในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2014 แต่ไม่นับเป็นสถิติใหม่ของสนามเพราะสถิตินี้ไม่ได้ทำในรอบคัดเลือก
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สนามสกีในประเทศเยอรมนี
สนามกีฬาในประเทศเยอรมนี
สนามกีฬาโอลิมปิก
สิ่งก่อสร้างในรัฐไบเอิร์น
สตาดีโอโอลิมปีโกกรันเดโตรีโน

สตาดีโอโอลิมปีโกกรันเดโตรีโน (Stadio Olimpico Grande Torino) ตั้งอยู่ที่เมืองตูริน ประเทศอิตาลี เริ่มก่อสร้างใน ค.ศ. 1932 แล้วเสร็จใน ค.ศ. 1933 ซึ่งเป็นสนามกีฬาขนาดใหญ่อันดับที่ 19 ของอิตาลี และใหญ่เป็นอันดับสองของแคว้นปีเยมอนเต รองจากสนามกีฬายูเวนตุส
ใน ค.ศ. 2006 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2006 ที่อิตาลีเป็นเจ้าภาพ
สนามฟุตบอลในประเทศอิตาลี
สนามกีฬาฟุตบอลโลก
สนามกีฬาในประเทศอิตาลี
ตูริน
สโมสรฟุตบอลยูเวนตุส
สโมสรฟุตบอลโตรีโน
สนามกีฬาโอลิมปิกเกรอนอบล์

สนามกีฬาโอลิมปิกเกรอนอบล์ (stade olympique de Grenoble) เป็นสนามกีฬาชั่วคราว ตั้งอยู่ที่เมืองเกรอนอบล์ ประเทศฝรั่งเศส
ในปี ค.ศ. 1968 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 1968 ที่ฝรั่งเศสเป็นเจ้าภาพ และถูกรื้อถอนทันทีหลังสิ้นสุดการแข่งขัน
==อ้างอิง==
สนามกีฬาในประเทศฝรั่งเศส
เกรอนอบล์
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดอีแซร์
เตอัทร์เดเซเรมอนี

เตอัทร์เดเซเรมอนี (Théâtre des Cérémonies) เป็นสนามกีฬาชั่วคราว ตั้งอยู่ที่เมืองอาลแบร์วีล ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นสนามกีฬาหลักของกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 1992 ที่ฝรั่งเศสเป็นเจ้าภาพ
==อ้างอิง==
สนามกีฬาในประเทศฝรั่งเศส
สนามกีฬาโอลิมปิก
สิ่งก่อสร้างในแคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์
จังหวัดซาวัว
อาคารกีฬาบลายธ์

อาคารกีฬาบลายธ์ (Blyth Arena) ตั้งอยู่ที่สควอว์วัลเลย์, รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1959 แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1960
ในปี ค.ศ. 1960 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 1960 ที่อเมริกาเป็นเจ้าภาพ
==อ้างอิง==
สนามกีฬาในรัฐแคลิฟอร์เนีย
บลายธ์
สนามในร่มในสหรัฐ
รีสอร์ตสกีสควอว์วัลเลย์

รีสอร์ตสกีสควอว์วัลเลย์ (อังกฤษ : Squaw Valley Ski Resort) เป็นโรงแรมสำคัญตั้งอยู่ที่เพลเซอร์ รัฐแคลิฟอร์เนีย เปิดให้บริการสำหรับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก
โรงแรมในสหรัฐ
สถานพักตากอากาศ
สิ่งก่อสร้างในรัฐแคลิฟอร์เนีย
สนามกีฬาโอลิมปิกฟิชต์

สนามกีฬาโอลิมปิกฟิชต์ (Олимпийский стадион «Фишт») ตั้งอยู่ที่เมืองโซชี ประเทศรัสเซีย เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 2012 แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 2013 ซึ่งเป็นสนามกีฬาขนาดใหญ่อันดับที่ 2 ของรัสเซีย รองจากสนามกีฬาลุจนีกี
ในปี ค.ศ. 2014 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ที่รัสเซียเป็นเจ้าภาพ
==อ้างอิง==

สนามฟุตบอลในประเทศรัสเซีย
สนามกีฬาในประเทศรัสเซีย
ฟิชต์
สนามกีฬาฟุตบอลโลก 2018
สนามกีฬาฟุตบอลโลก
กีฬาฟุตบอลในเอเชียนเกมส์

กีฬาฟุตบอล ได้รับการบรรจุครั้งแรกในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 1951 โดยเริ่มต้นที่ประเภททีมชายก่อน หลังจากนั้นการแข่งขันฟุตบอลประเภททีมหญิงได้บรรจุครั้งแรกในเอเชียนเกมส์ 1990
ในกีฬาเอเชียนเกมส์ 2002 สมาพันธ์ฟุตบอลแห่งเอเชียได้ออกกฎที่จำกัดอายุนักฟุตบอลทีมชายให้อายุไม่เกิน 23 ปี และในหนึ่งทีมสามารถมีผู้เล่นที่มีอายุมากกว่าที่กำหนดได้สูงสุดทีมละ 3 คน เท่านั้น เพื่อให้เป็นไปในแนวทางเดียวกันกับการจำกัดอายุในการแข่งขันฟุตบอลในโอลิมปิก
== การแข่งขันทีมชาย ==
=== ผลการแข่งขัน ===
1 ชนะการแข่งขันร่วมกัน 
2 ทีมชาติซาอุดิอาระเบียได้อันดับสามในการแข่งขันภายหลังจากที่ทีมชาติเกาหลีเหนือถูกระงับสองปีเนื่องด้วยได้มีการทำร้ายเจ้าหน้าที่พนักงานในรอบรองชนะเลิศ
=== ตารางเหรียญรางวัล ===
ตัวหนา = เจ้าภาพ
== การแข่งขันหญิง ==
=== ผลการแข่งขัน ===
{| border=1 style="border-collapse:collapse; font-size:90%; text-align:center; width:100%" cellpadding=2 cellspacing=0
|- bgcolor=#C1D8FF
!rowspan=2 width=5%|ค.ศ.
!rowspan=2 width=10%|เจ้าภาพ
!width=1% rowspan=35 bgcolor=ffffff|
!colspan=3|รอบชิงชนะเลิศ
!width=1% rowspan=35 bgcolor=ffffff|
!colspan=3|รอบชิงอันดับสาม
|- bgcolor=#EFEFEF
!width=15%|เหรียญทอง
!width=10%|ประตู
!width=15%|เหรียญเงิน
!width=15%|เหรียญทองแดง
!width=10%|ประตู
!width=15%|อันดับสี่
|- bgcolor=#F5FAFF
|1990  รายละเอียด
|  จีน
|
|
|
|
|
|
|- bgcolor=#D0E7FF
|1994  รายละเอียด
|  ญี่ปุ่น
|
|2-0
|
|
|
|
|- bgcolor=#F5FAFF
|1998  รายละเอียด
|  ไทย
|
|1-0
|
|
|2-1
|
|- bgcolor=#D0E7FF
|2002  รายละเอียด
|  เกาหลีใต้
|
|
|
|
|
|
|- bgcolor=#F5FAFF
|2006  รายละเอียด
|  กาตาร์
|
|0-0 ต่อเวลา  (4-1) ดวลลูกโทษ
|
|
|2-0
|
|- bgcolor=#D0E7FF
|2010  รายละเอียด
|  จีน
|
|1-0
|
|
|2-0
|
|- bgcolor=#F5FAFF
|2014 รายละเอียด
|  เกาหลีใต้
|
|3–1
|
|
|3–0
|
|- bgcolor=#D0E7FF
|2018 รายละเอียด
|  อินโดนีเซีย
|
|1–0
|
|
|4–0
|
|}
 การแข่งขันแบบพบกันหมด 
 ตัดสินจากอันดับในการแข่งขันแบบพบกันหมด
=== ตารางเหรียญรางวัล ===
ตัวหนา = เจ้าภาพ
== สถิติ ==
===Mens General Statistics (1951 - 1998)+(2002 - 2014)===
As end of 2014 Asian Games.
===Mens General Statistics (1951 - 1998)===
As end of 1998 Asian Games.
===สถิติฟุตบอลชาย (2002 - 2014)===
สิ้นสุด ณ เอเชียนเกมส์ 2014
===Womens General Statistics (1990 - 2014)===
As end of 2014 Asian Games.
== อ้างอิง ==
RSSSF archive
สนามคริกเก็ตเมลเบิร์น

สนามคริกเก็ตเมลเบิร์น (Melbourne Cricket Ground) ตั้งอยู่ที่เมลเบิร์น รัฐวิคตอเรีย ประเทศออสเตรเลีย
ในปี ค.ศ. 1956 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของกีฬาโอลิมปิก ครั้งที่ 16 ที่ออสเตรเลียเป็นเจ้าภาพ
==อ้างอิง==
สนามกีฬาในประเทศออสเตรเลีย
เมลเบิร์น
สิ่งก่อสร้างในเมลเบิร์น
สนามกีฬาอาซิม เฟร์ฮาทอวิช ฮาเซ

สนามกีฬาอาซิม เฟร์ฮาทอวิช ฮาเซ (บอสเนีย: stadion "Asim Ferhatović Hase") เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ ตั้งอยู่ที่กรุงซาราเยโว ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
ในปี ค.ศ. 1984 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 1984 ที่ยูโกสลาเวียเป็นเจ้าภาพ
==อ้างอิง==
สนามฟุตบอลในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
สนามกีฬาในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
อาซิม เฟร์ฮาทอวิช ฮาเซ
เหรียญกล้าหาญเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสาธารณะ

เหรียญกล้าหาญเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสาธารณะ หรือ Public Safety Officer Medal of Valor เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์สหรัฐอเมริกา สถาปนาโดย บิล คลินตัน เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2000
ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาเป็นประธานแห่งเครื่องอิสริยาภรณ์นี้
==แพรแถบ==
109px
เครื่องอิสริยาภรณ์สหรัฐ
ลานน้ำแข็งโอลิมปิกซังคท์โมริทซ์

ลานน้ำแข็งโอลิมปิกซังคท์โมริทซ์ (St. Moritz Olympic Ice Rink) เป็นสนามกีฬากลางแจ้ง ตั้งอยู่ที่เมืองซังคท์โมริทซ์ รัฐเกราบึนเดิน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ในปี ค.ศ. 1948 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามแข่งขันฮอกกี้น้ำแข็ง สเกตความเร็ว และสเกตลีลาในโอลิมปิกฤดูหนาว 1928 และโอลิมปิกฤดูหนาว 1948 ที่สวิตเซอร์แลนด์เป็นเจ้าภาพ
==อ้างอิง==
ซังคท์โมริทซ์
สนามกีฬาไวต์ซิตี

สนามกีฬาไวต์ซิตี (White City Stadium) เป็นสนามกีฬาในอดีต ตั้งอยู่ในเขตไวต์ซิตีของกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1907 แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1908
สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของกีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 4 ที่อังกฤษเป็นเจ้าภาพในปี ค.ศ. 1908 หลังจากนั้นใช้เป็นสนามแข่งขันวิ่งสุนัขเกรย์ฮาวนด์ และเป็นสนามแข่งขันฟุตบอลโลก 1966 ระหว่างอุรุกวัยกับฝรั่งเศส ก่อนจะถูกรื้อถอนไปในปี ค.ศ. 1985 ปัจจุบันบริเวณสนามกีฬาเป็นที่ตั้งอาคารสำนักงานบีบีซี ไวต์ซิตี
==อ้างอิง==
สนามฟุตบอลในอังกฤษที่ปิดไปแล้ว
สนามกีฬาในลอนดอน
ไวต์ซิตี
สนามกีฬาฟุตบอลโลก 1966
อดีตสิ่งก่อสร้างในลอนดอน