pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ประวิทย์ รุจิรวงศ์

ประวิทย์ รุจิรวงศ์ นักธุรกิจชาวไทย และอดีตนักการเมืองท้องถิ่น ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
นายประวิทย์ เกิดเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2484 เป็นบุตรชายของ พลตำรวจเอก ประเสริฐ รุจิรวงศ์ อดีตอธิบดีกรมตำรวจ และคุณหญิงน้อย รุจิรวงศ์
จบการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล, โรงเรียนโยธินบูรณะและสถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน จากนั้นได้เดินทางไปฝึกงานต่อยังประเทศอังกฤษเป็นระยะเวลา 3 ปี
เป็นสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร (ส.ก.) และดำรงตำแหน่งประธานสภากรุงเทพมหานคร เป็นคนที่ 7 ด้วย ตั้งแต่วันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 ถึงวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532
จากนั้นได้ลงเลือกตั้งเป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2533 ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยได้คะแนนมาเป็นลำดับที่สาม ได้ทั้งหมด  60,947 คะแนน
นายประวิทย์ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2557 มีการพระราชทานเพลิงศพขึ้นเมื่อวันเสาร์ที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2557 เวลา 17.00 น. ณ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
พรรคประชาธิปัตย์
สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร
บุคคลจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล
บุคคลจากสถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน
นักธุรกิจชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนโยธินบูรณะ
ตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 1

ตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 1 (Type-I superconductor)
โดยทั่วไปของตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 1 เมื่ออุณหภูมิและสนามแม่เหล็กที่มีค่าสูงๆ จะสามารถทำลายสภาพนำยวดยิ่งได้ ดังนั้นถ้าควบคุมอุณหภูมิให้มีค่าคงตัวค่าหนึ่ง โดยที่อุณหภูมินั้นมีค่าต่ำกว่าอุณหภูมิวิกฤติ และมีค่าสนามแม่เหล็กวิกฤติ (Hc) 1 ค่า เมื่อสนามแม่เหล็กที่ให้มีขนาดน้อยกว่า Hc ตัวนำจะยังคงสภาพนำยวดยิ่งอยู่  แต่ถ้าสนามแม่เหล็กที่ให้มีค่ามากกว่า Hc ตัวนำจะสูญเสียสภาพนำยวดยิ่งและกลายเป็นตัวนำปกติ ถึงแม้ว่าอุณหภูมิจะยังคงต่ำกว่าอุณหภูมิวิกฤตก็ตาม เรียก Hc ว่าสนามแม่เหล็กวิกฤต ตัวนำยวดยิ่งชนิดนี้จะให้ปรากฏการณ์ไมสเนอร์ที่สมบูรณ์ และโดยทั่วไปค่า Hc ของตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 1 นี้จะมีขนาดที่ต่ำมากจึงไม่เพียงพอที่จะนำไปประยุกต์ใช้งาน
โดยตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 2 จะมีพฤติกรรมที่แตกต่างไปจากตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 2 ที่สนามแม่เหล็กวิกฤต คือ มีการแสดงสนามแม่เหล็กวิกฤติถึงสองค่า
ตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 2
== อ้างอิง ==
แม่เหล็ก
สถานะของสสาร
สสารควาร์ก
สสารวิเทศ
การลอยตัว
สภาพนำยวดยิ่ง
หลักการสำคัญของฟิสิกส์
เมตตา เต็มชำนาญ

ร้อยเอก เมตตา เต็มชำนาญ (ชื่อเล่น: ตู่) เป็นอดีตนายทหารสังกัดกองทัพบก และนักการเมือง ลงรับสมัครเลือกตั้งหลายครั้ง ทั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครและการเลือกตั้งทั่วไป แต่ไม่เคยได้รับเลือก
ร.อ.เมตตา เกิดเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2491 จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนสามเสนวิทยาลัย รับราชการในสังกัดสำนักงานเลขานุการกองทัพบก
เคยลงรับสมัครเลือกตั้งครั้งแรก ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร ในการเลือกตั้งทั่วไป เมื่อปี พ.ศ. 2526 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง จากนั้น ได้ลงเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2547 โดยไม่สังกัดพรรคการเมืองใด ๆ หมายเลข 9 โดยมีนโยบาย เช่น ปลูกผลไม้ที่เกาะกลางถนนในกรุงเทพมหานคร ให้เด็ดรับประทานได้ ได้รับคะแนนไปทั้งหมด 1,965 คะแนน
จากนั้นได้ลงรับสมัครเลือกตั้งอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2551 เป็นผู้สมัครอิสระอีกครั้ง ในหมายเลข 3 ก็ไม่ได้รับการเลือกตั้งอีก โดยได้คะแนนไป 2,105 คะแนน
ในการเลือกตั้งทั่วไป เคยลงรับสมัครเลือกตั้งในพื้นที่เขต 1 กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชาราช ในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ซึ่งก็ไม่ได้รับการเลือกตั้ง และรับสมัครเลือกตั้งผู้ว่าฯอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2556 ได้เบอร์ 3 ได้คะแนนไปทั้งหมด 1,301 คะแนน
ร.อ.เมตตา มีฉายาว่า "ตู่ ติงลี่" เนื่องจากเป็นนักแสดงประกอบจากละครโทรทัศน์และภาพยนตร์หลายเรื่อง อาทิ แหวนทองเหลือง, อตีตา, สุริโยไท และตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๑ องค์ประกันหงสา เป็นต้น และเคยเป็นผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ เรื่อง ไอัขุนเพลง ด้วย ในปี พ.ศ. 2522 
ร.อ. เมตตา ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อคืนวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 สิริอายุรวม 73 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 ณ วัดทุ่งเศรษฐี
== อ้างอิง ==
ทหารบกชาวไทย
ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวไทย
นักมวยไทยชาวไทย
นักการเมืองไทย
พรรคประชาราช
บุคคลจากโรงเรียนสามเสนวิทยาลัย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ม.
ปลาซิวข้างขวานโกลว์ไลต์

ปลาซิวข้างขวานโกลว์ไลต์ (glowlight rasbora, porkchop rasbora; ) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
จัดเป็นปลาซิวจำพวกปลาซิวข้างขวานชนิดหนึ่ง แตกต่างจากปลาซิวข้างขวานชนิดอื่นตรงที่มีสีบริเวณลำตัวใสสามารถมองทะลุได้ แต่ยังมีลักษณะเด่นตรงรูปขวานสีดำกลางลำตัว ขนาบไปด้วยสีน้ำตาลแดงไปจนถึงหาง มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 3 เซนติเมตร เป็นปลาที่อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงในเกาะสุมาตราและบอร์เนียว
นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะในตู้ไม้น้ำ แต่ในประเทศไทย เป็นปลาที่ค่อนข้างหายาก
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Trigonostigma hengeli 
สกุลปลาซิวข้างขวาน
ปลาตู้
คณะพระมหาไถ่

คณะพระมหาไถ่ (Congregation of the Most Holy Redeemer; Redemtorists) เป็นคณะนักบวชธรรมทูตโรมันคาทอลิกที่นักบุญอัลฟอนโซ มาเรีย เด ลีกูโอรีได้ก่อตั้งขึ้น ณ เมืองสกาลา แคว้นคัมปาเนีย ประเทศอิตาลี ในตอนแรกมีจุดมุ่งหมายเพื่อทำงานช่วยเหลือชาวชนบทที่ถูกทอดทิ้งรอบ ๆ เมืองเนเปิลส์
นักบวช (religious) ของคณะนี้มีทั้งบาทหลวงและภราดา ปฏิบัติงานอยู่ใน 77 ประเทศทั่วโลก
== ประวัติ ==
บาทหลวงอัลฟอนโซ มาเรีย เด ลีกูโอรี เห็นว่ามีคนยากจนจำนวนมากต้องทนทุกข์ลำบากและต้องการความช่วยเหลือทางจิตวิญญาณ อัลฟอนโซจึงหันไปเน้นงานมิชชันนารีเพื่อเทศน์สอนประชาชนให้มั่นคงในความเชื่อ ท่านได้ประพันธ์หนังสือไว้ถึง 11 เล่ม ที่มีชื่อเสียง เช่น "เครื่องมือสำคัญแห่งความรอด" "พระทรมานของพระคริสต์" ซึ่งพระสันตะปาปาหลายพระองค์ชื่นชมผลงานของท่านอย่างมาก
ต่อมาท่านได้รวบรวมบาทหลวงและฆราวาส ตั้งชื่อกลุ่มว่า "คณะพระมหาไถ่" สมาชิกมีเจตนารมณ์ในการประกาศข่าวดีแก่คนยากจน เพื่อให้จิตวิญญาณของบุคคลเหล่านี้ได้ถึงความรอด คณะนักบวชนี้ได้รับการรับรองจากสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 14 ในปี ค.ศ. 1794
สมาชิกของคณะก็มีส่วนสำคัญที่ทำให้คณะแพร่หลายมากขึ้น เช่น บาทหลวงเคลเมนส์ มาเรีย ฮอฟเบาเออร์ (ต่อมาได้รับการประกาศเป็นนักบุญ) ได้ขยายงานของคณะไปยังจักรวรรดิออสเตรีย แม้ในช่วงแรกจะมีอุปสรรคจากปัญหาการเมืองแต่ท่านก็นำคณะผ่านวิกฤตนั้นมาได้ สมาชิกในรุ่นต่อ ๆ มายังทำให้คณะขยายตัวไปทั่วทวีปยุโรป ข้ามไปยังทวีปอเมริกาเหนือ จนปัจจุบันสมาชิกคณะพระมหาไถ่ได้ทำงานอยู่ถึง 77 ประเทศทั่วโลก
== ในประเทศไทย ==
มุขนายกอ็องฌ์-มารี-โฌแซ็ฟ แกว็ง ผู้แทนพระสันตะปาปาประมุขมิสซังลาวขณะนั้น ได้ขอให้สันตะสำนักส่งมิชชันนารีมาประกาศข่าวดีในเขตมิสซังสยามและเขตมิสซังลาว สันตะสำนักจึงสอบถามยังคณะพระมหาไถ่ จนตัดสินใจให้คณะพระมหาไถ่แขวงเซนต์หลุยส์ สหรัฐอเมริกา มาปฏิบัติหน้าที่ แต่ด้วยปัญหาสงครามโลกครั้งที่สองทำให้การเดินทางต้องล่าช้าออกไป
เมื่อปัญหาต่าง ๆ คลี่คลายมิชชันนารี 4 ท่านก็ออกเดินทางมากับเรือจากรัฐแคลิฟอร์เนียและถึงท่าเรือเกาะสีชังในวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1948 เข้าพำนักที่เขตมิสซังกรุงเทพฯ ระยะหนึ่งแล้วจึงเดินทางต่อไปยังมิสซังลาวซึ่งขณะนั้นมีมุขนายกโกลด-ฟีลิป บาเยเป็นประมุข การเผยแผ่ศาสนาได้ก้าวหน้ามาจนปัจจุบัน และขยับขยายไปยังเขตมิสซังอื่น ๆ ด้วย งานที่สำคัญคือเมื่อพระสันตะปาปาให้ตั้งมิสซังอุดรธานีแยกออกจากมิสซังท่าแร่ ได้ทรงให้มิสซังอุดรธานีอยู่ในความดูแลของคณะพระมหาไถ่ โดยบาทหลวงแคลเรนซ์ เจมส์ ดูฮาร์ต อธิการคณะพระมหาไถ่ในขณะนั้นได้รับแต่งตั้งเป็นมุขนายกและผู้แทนพระสันตะปาปาประมุของค์แรกของมิสซังอุดรธานี
ปัจจุบันนี้มีบ้านนักบวชคณะพระมหาไถ่แล้ว 8 แห่งทั่วประเทศไทย มีบาทหลวงชาวไทยที่เป็นนักบวชคณะพระมหาไถ่ได้รับแต่งตั้งเป็นมุขนายกมิสซังมาแล้ว 2 ท่าน คือมุขนายกยอร์ช ยอด พิมพิสาร อดีตมุขนายกมิสซังโรมันคาทอลิกอุดรธานี และมุขนายกฟิลิป บรรจง ไชยรา มุขนายกมิสซังโรมันคาทอลิกอุบลราชธานี สำหรับการปกครองภายในคณะมี บาทหลวงเปโตร จิตตพล ปลั่งกลาง เป็นอธิการเจ้าคณะแขวงคณะพระมหาไถ่แห่งประเทศไทยคนปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
คณะนักบวชคาทอลิก
องค์การที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 18
ราเชศ ขันนา

ราเชศ ขันนา (Rajesh Khanna; राजेश खन्ना) อดีตนักแสดงชาวอินเดียระดับซุปเปอร์สตาร์ของวงการภาพยนตร์อินเดีย
มีชื่อจริงว่า จาติน ขันนา เกิดเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1942 ที่เมืองอมริตสา  รัฐปัญจาบ ประเทศอินเดีย ขันนาแสดงภาพยนตร์ครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง Aakhri Khat ในปี ค.ศ. 1963 และโด่งดังจากเรื่อง Aaradhna ในปี ค.ศ. 1969 และมีบทบาทที่เป็นที่รู้จักกันดีจากเรื่อง Haathi mere Saathi หรือ ช้างเพื่อนแก้ว ในปี ค.ศ. 1970
ราเชศ ขันนา ถือเป็นนักแสดงที่โด่งดังมีชื่อเสียง และได้รับความนิยมอย่างมากในช่วงทศวรรษที่ 70 ในประเทศอินเดีย มีผลงานการแสดงกว่า 150 เรื่อง โดยได้รับชื่อเล่นจากแฟน ๆ ภาพยนตร์ว่า "กากา" หรือ "ลุง" และได้รับการขนานนามว่าเป็น "ซุปเปอร์สตาร์คนแรกของวงการบอลลีวู้ด"
ด้านชีวิตครอบครัว ขันนา มีบุตรสาว 2 คน  ขันนาถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 ที่บ้านพักส่วนตัวในเมืองมุมไบ ด้วยโรคมะเร็ง ที่ป่วยมาตั้งแต่เดือนเมษายน ด้วยวัย 69 ปี โดย นายมานโมฮัน ซิงห์ นายกรัฐมนตรีอินเดีย ได้แสดงความเสียใจต่อครอบครัวของขันนาด้วย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักแสดงชายชาวอินเดีย
บุคคลจากรัฐปัญจาบ
เสียชีวิตจากมะเร็ง
ถุงเท้า

ถุงเท้า เป็นอุปกรณ์เสื้อผ้าสำหรับสวมใส่ที่เท้า ซึ่งเท้าเป็นอวัยวะส่วนหนึ่งที่สร้างเหงื่อมากที่สุดจากร่างกาย โดยสามารถสร้างเหงื่อในปริมาณมากกว่าเหรียญ 1 ไพน์สหรัฐ (0.47 ลิตร) ต่อวัน ซึ่งถุงเท้าจะสามารถช่วยซับเหงื่อและสามารถนำพาไปยังพื้นที่ระบายอากาศเพื่อให้เหงื่อเกิดการระเหย ในสภาพอากาศที่เย็น ถุงเท้าจะช่วยลดความเสี่ยงของอาการบวมเป็นน้ำเหลือง โดยชื่อของ sock ในภาษาอังกฤษมาจากรองเท้าแตะที่มีลักษณะหลวม ที่เรียกว่า soccus ในภาษาละติน ที่สวมใส่โดยนักแสดงตลกชาวโรมัน
== ประวัติ ==
ถุงเท้าได้รับการพัฒนามาเป็นระยะเวลานับศตวรรษตั้งแต่รุ่นเก่า ซึ่งทำจากหนังสัตว์ที่รวบขึ้นและผูกกับข้อเท้า ในช่วง 8 ศตวรรษก่อนคริสตกาล ชาวกรีกโบราณจะสวมถุงเท้าขนสัตว์ที่ขมวดเป็นปมเพื่อความอบอุ่น ชาวโรมันโบราณเองก็สวมใส่เท้าของพวกเขาด้วยผ้าหนังหรือผ้า โดยในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 5 ได้มีการเรียกถุงเท้าว่า "สนับแข้ง" ที่ได้รับการสวมใส่โดยบุคคลผู้อยู่ในสถานะอันศักดิ์สิทธิ์ในทวีปยุโรปเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของความบริสุทธิ์ และในช่วง ค.ศ. 1000 ถุงเท้าได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของความมั่งคั่งในหมู่ขุนนาง นอกจากนี้ ตั้งแต่สมัยศตวรรษที่ 16 ได้มีการออกแบบประดับบนข้อเท้าหรือด้านข้างของถุงเท้า ซึ่งมีชื่อเรียกว่า ลายข้างถุงเท้า
== ดูเพิ่ม ==
ถุงน่อง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Hitsclo.com , Children's Socks
wheresocksgo.com, Where socks go
เครื่องแต่งกาย
ประวัติศาสตร์เครื่องแต่งกาย
ปลาซิวหัวตะกั่วอินเดีย

ปลาซิวหัวตะกั่วอินเดีย (Indian glass barb, Indian hatchetfish; ) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกปลาซิวและปลาท้องพลุ ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีลำตัวรูปร่างกว้าง แบนข้างจนริมท้องเป็นสัน ช่วงท้องลึก มีครีบอกแหลมยาว ก้านครีบของครีบท้องยื่นยาวเป็นเส้นเดี่ยว เส้นข้างลำตัวสมบูรณ์ ลำตัวมีลักษณะโปร่งแสงเป็นสีเงินแกมเขียวแววาวสะท้อนแสง มีจุดเด่นคือมีลายเส้นจุดสีน้ำเงินเข้มยาวตั้งแต่ฐานครีบอกไปจนถึงฐานของครีบหาง ด้านหลังของลำตัวจะมีสีเข้ม ครีบต่าง ๆ มีสีเหลืองอ่อนหรือสีส้มปนน้ำตาล
มีความยาวประมาณ 4 เซนติเมตร  พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในอนุทวีปอินเดียจนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่เป็นแผ่นดินใหญ่และหมู่เกาะต่าง ๆ  สำหรับในประเทศไทยจะพบได้ที่ แหล่งน้ำทางภาคตะวันออกและภาคใต้ตอนบน
มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงเล็ก ๆ ในแหล่งน้ำขนาดใหญ่ ที่มีพันธุ์ไม้ต่าง ๆ ขึ้นครึ้ม กินแมลงที่ตกลงน้ำเป็นอาหารหลัก เมื่อตกใจสามารถที่จะกระโดดเหินขนานไปกับผิวน้ำได้เป็นระยะทางสั้น  ๆ
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาแปบ" หรือ "ปลาท้องพลุ"
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org 
ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
ปลาตู้
สกุลปลาท้องพลุ
ปลาซิวหัวตะกั่ว

สำหรับปลาในวงศ์อื่น ดูที่: ปลาหัวตะกั่ว
ปลาซิวหัวตะกั่ว หรือ ปลาท้องพลุ เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กจำพวกปลาท้องพลุหรือปลาซิว ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Laubuka (/ลอ-บู-คา/)
จัดเป็นปลาซิวขนาดกลาง มีลักษณะทั่วไปคือ ลำตัวแบนข้าง สีลำตัวทั่วไปเป็นสีเงินขาว มีลักษณะเด่น คือ มีส่วนท้องที่ลึกและกว้างเหมือนอ้วนหรือท้องป่อง เมื่อจับขึ้นมาแล้ว ส่วนท้องจะแตกได้ง่าย อีกทั้งมีจุดสีเงินเข้มที่ส่วนหัว แลดูคล้ายปลาหัวตะกั่ว จึงเป็นที่มาของชื่อสามัญ มีเส้นข้างลำตัวที่สมบูรณ์ มีก้านครีบท้องยื่นยาวลงมาเป็นเส้นเดี่ยว
เดิมทีปลาในสกุลนี้ถูกจัดให้อยู่ในสกุล Chela มีพฤติกรรมรวมฝูงเป็นฝูงเล็ก ๆ กินแมลงที่ตกลงน้ำเป็นอาหารหลัก โดยมีปากที่เชิดขึ้นด้านบน นอกจากนี้แล้วเมื่อตกใจจะสามารถกระโดดขึ้นขนานไปกับผิวน้ำได้เหมือนปลาขวานบิน ซึ่งเป็นปลาในกลุ่มปลาคาราซิน
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในอนุทวีปอินเดียจนถึงเอเชียอาคเนย์จนถึงแหลมมลายูและหมู่เกาะต่าง  ๆ ของอินโดนีเซียซึ่งพบได้ในทวีปอเมริกาใต้ในประเทศไทยจะพบได้ 2 ชนิด
==การจำแนก==
Laubuka brahmaputraensis Kulabtong, Suksri & Nonpayom, 2012
Laubuka caeruleostigmata Smith, 1931
Laubuka dadiburjori Menon, 1952
Laubuka fasciata (Silas, 1958)
Laubuka insularis Pethiyagoda, Kottelat, Anjana Silva, Maduwage & Meegaskumbura, 2008
Laubuka lankensis (Deraniyagala, 1960)
Laubuka latens Knight, 2015
Laubuka laubuca (Hamilton, 1822)
Laubuka ruhuna Pethiyagoda, Kottelat, Anjana Silva, Maduwage & Meegaskumbura, 2008
Laubuka trevori Knight, 2015 
Laubuka varuna Pethiyagoda, Kottelat, Anjana Silva, Maduwage & Meegaskumbura, 2008
==อ้างอิง==
ปลาซิว
วงศ์ปลาตะเพียน
สกุลปลาท้องพลุ
ปลาซิวหัวตะกั่วสุโขทัย

ปลาซิวหัวตะกั่วสุโขทัย หรือ ปลาท้องพลุ หรือ ปลาข้าวเม่า (Flying minnow,  Flying barb, Leaping barb, Siamese hatchetfish; ) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกปลาซิวและปลาท้องพลุ ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีรูปร่างค่อนข้างกว้าง ลำตัวแบนข้างมาก ส่วนท้องเป็นสัน เส้นข้างลำตัวโค้งลงเห็นชัดเจน และขนานกับริมท้อง ครีบอกแหลมยาว ก้านครีบของครีบท้องยื่นยาวเป็นเส้นเดี่ยว ที่หัวและบนหลังตอนหน้าครีบหลังมีจุดสีน้ำเงินเข้ม บนลำตัวหลังช่องเหงือกมีจุดสีดำขนาดใหญ่ 1 จุด และเหนือครีบอกมีจุดสีดำ 4-9 จุด สีของลำตัวทั่วไปเป็นสีขาวอมเขียวแวววาว
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 7 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ย 4-5 เซนติเมตร จัดเป็นปลาซิวหัวตะกั่ว 1 ใน 2 ชนิดที่พบได้ในประเทศไทย พบกระจายพันธุ์ในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาตอนบนและแม่น้ำโขง
มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดเล็กในแหล่งน้ำที่มีพรรณไม้ขึ้นหนาแน่น กินอาหารบริเวณผิวน้ำ เช่น แมลง, ลูกน้ำ, ลูกไร เป็นอาหาร เป็นปลาที่เมื่อตกใจแล้วสามารถกระโดดพ้นน้ำได้สูง
มีสถานะพบในธรรมชาติใกล้สูญพันธุ์แล้ว นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะรวบรวมจากแหล่งธรรมชาติจำหน่ายยังต่างประเทศ และในปัจจุบัน ก็สามารถเพาะขยายพันธุ์ในบ่อเลี้ยงได้เป็นผลสำเร็จ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
ปลาตู้
ปลาที่พบในประเทศไทย
ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา
ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำโขง
สกุลปลาท้องพลุ
ปลาตะเพียนแคระ

ปลาตะเพียนแคระ (Pygmy barb; ) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีลักษณะทั่วไปคล้ายคล้ายกับปลาตะเพียน แต่ลำตัวเรียวยาวกว่า ตาโต ปากมีขนาดเล็ก ไม่มีหนวด เกล็ดมีขนาดใหญ่ ลำตัวใสมีสีเหลืองหรือสีน้ำตาลอ่อน ครีบใส ปลายครีบมีสีดำคล้ำ ตัวผู้มีครีบหลังใหญ่กว่าตัวเมีย ครีบก้นมีแต้มสีดำ ด้านหลังมีสีจาง ๆ
มีขนาดความยาว 3-4 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์อยู่เป็นฝูงเล็ก ๆ ในแหล่งน้ำที่มีพืชน้ำขึ้นอย่างหนาแน่นในป่าที่ราบต่ำหรือป่าพรุ พบในภาคตะวันออกและภาคใต้ไทย โดยพบได้ตั้งแต่ตอนเหนือของแหลมมลายู  จัดเป็นปลาที่พบได้น้อย  กินอหารจำพวก สัตว์น้ำหน้าดินและอินทรียสารต่าง ๆ เป็นอาหาร นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลเพิ่มเติม
Oreichthys parvus 
วงศ์ปลาตะเพียน
ปลาป่าพรุ
ปลาตู้
ปลาที่พบในประเทศไทย
หลิน อี้ซิน

หลิน อี้ซิน (林逸欣; Lin Yixin; เกิด 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1985) หรือชื่ออังกฤษ ชาร่า หลิน (Shara Lin) เป็นทั้งนักแสดงและนักร้องชาวไต้หวัน และมีผลงานภาพยนตร์ครั้งแรกใน ค.ศ. 2009 ที่มีชื่อว่า เซี่ยเทียนเสียโจ้วชือ โดยรับบทเป็นนางเอกของเรื่อง
== ประวัติ ==
หลิน อี้ซิน ได้รับความสนใจในเว็บไซต์ยูทูบอย่างมาก จากการเล่นดนตรีพร้อมกันถึง 3 ชนิดในเพลงเดียว ซึ่งได้แก่ ไวโอลิน, กู่เจิง และเปียโน โดยมีผู้เข้าชมร่วมล้านรายภายในระยะเวลา 2 วัน และยังคงได้รับความสนใจเรื่อยมา โดยมีผู้แสดงความชื่นชมต่อคลิปดังกล่าวเป็นจำนวนมาก ตลอดจนได้รับความนิยมอย่างสูงในโซเชียลเน็ตเวิร์กของจีน
==ผลงานด้านภาพยนตร์==
Summer Times (2009)
Monga (2011)
I Love You So Much (2012)
Piano Trojan (2013)
A Good Wife 親愛的，我愛上別人了(2013)
Peace in Love (2014)
First Kiss (2014)
===ผลงานด้านละครโทรทัศน์===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หลินอี้ซิน Lin Yixin ดาราไต้หวัน แสดงดนตรี 3 ชิ้น ใน 1 เพลง 
林沙拉 Shara本人plurk
喜歡音樂 Enjoy Music 
林逸欣部落格
นักแสดงหญิงชาวไต้หวัน
นักร้องหญิงชาวไต้หวัน
บุคคลจากไถหนาน
หาญ ลีนานนท์

พลเอก หาญ ลีนานนท์ (15 สิงหาคม พ.ศ. 2467 – 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561) อดีตแม่ทัพภาคที่ 4 และอดีตนักการเมืองผู้มีบทบาทอย่างมากในพื้นที่ภาคใต้
== ประวัติ ==
พลเอก หาญ ลีนานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2467 ที่อำเภอทุ่งหว้า จังหวัดสตูล เป็นบุตรของขุนด่านลีนานนท์ และนางนิตย์ ลีนานนท์ (นามสกุลเดิม: รัตนดิลก ณ ภูเก็ต) จบการศึกษาจากโรงเรียนไตรมิตรวิทยาลัย,โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย,โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร และโรงเรียนนายร้อยทหารบก (ร่วมรุ่นเดียวกับ พล.อ. อาทิตย์ กำลังเอก, พล.อ. เทียนชัย ศิริสัมพันธ์)
พล.อ. หาญ สมรสกับนางประภา (สกุลเดิม: นัยนานนท์) บุตรีของรองอำมาตย์เอกหลวงวิจิตรสารบรรณ เจียม นัยนานนท์ กับนางชั้น นัยนานนท์ มีบุตรด้วยกันสองคนชื่อนางสุโรจนา ลีนานนท์ ศรีอักษร และ พ.ต.อ. อาชวาคม ลีนานนท์ (59 ปี)
== การศึกษา ==
โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร
โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
โรงเรียนไตรมิตรวิทยาลัย
โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
โรงเรียนเสนาธิการทหารบก
มหาวิทยาลัยศิลปากร
==การทำงาน==
พลเอกหาญ เมื่อครั้งยังอยู่ในยศ พลโท เป็นหนึ่งในผู้ร่วมร่างคำสั่ง 66/2523 อันเป็นนโยบายสำคัญในการจัดการกับปัญหาความมั่นคงในพื้นที่ภาคใต้ ร่วมกับ พล.ต. ชวลิต ยงใจยุทธ และประเสริฐ ทรัพย์สุนทร ในรัฐบาลชุดที่มี พล.อ. เปรม ติณสูลานนท์ เป็นนายกรัฐมนตรี อีกทั้งยังเป็นเจ้าของนโยบาย "ใต้ร่มเย็น" อีกด้วย ก่อนที่จะดำรงตำแหน่งแม่ทัพภาคที่ 4 ระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2524-30 กันยายน พ.ศ. 2526 นับเป็นแม่ทัพภาคที่ 4 คนที่ 4 เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม 2533 ได้รับแต่งตั้งเป็นคณะกรรมการวิสามัญศึกษาปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้
==การเมือง==
เมื่อภายหลังปลดเกษียณแล้ว พลเอกหาญ ได้เข้าสู่การเมืองด้วยการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ของพรรคประชาธิปัตย์ ในพื้นที่เขต 2 และเขต 9 กรุงเทพมหานคร ระหว่างปี พ.ศ. 2528-พ.ศ. 2529 และเป็นผู้สนับสนุนชนะ รุ่งแสง สมาชิกของพรรคลงรับสมัครผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครอีกด้วย 
ได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ระหว่างปี พ.ศ. 2529-พ.ศ. 2531
จากนั้นในปี พ.ศ. 2531 ได้ย้ายไปสังกัดพรรคประชาชน ในพื้นที่เขต 2 จังหวัดนครศรีธรรมราช ก่อนที่พรรคจะถูกยุบ และโอนไปสังกัดพรรคชาติไทย และเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของพลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ เมื่อปี พ.ศ. 2534
และดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา (ส.ว.) จังหวัดสตูล ระหว่างปี พ.ศ. 2543-พ.ศ. 2549 
== ถึงแก่อนิจกรรม ==
พลเอก หาญ ลีลานนท์ ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 สิริอายุ 93 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2561 ณ วัดโสมนัสราชวรวิหาร
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย ===
=== เครื่องอิสริยาภรณ์สากล ===
* พ.ศ. 2497 - 80x80px เหรียญสหประชาชาติเกาหลี
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ ===
* พ.ศ. ไม่ปรากฏ -80x80px เหรียญราชการสงครามเกาหลี
==อ้างอิง==
บุคคลจากอำเภอทุ่งหว้า
ชาวไทยเชื้อสายอินเดีย
ทหารบกชาวไทย
แม่ทัพภาคที่ 4
นักการเมืองไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ไทย
รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสตูล
พรรคประชาธิปัตย์
พรรคประชาชน (พ.ศ. 2531)
พรรคชาติไทย
พรรคความหวังใหม่
บุคคลจากโรงเรียนไตรมิตรวิทยาลัย
บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
บุคคลจากโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร
บุคคลจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ. (ฝ่ายหน้า)
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ อ.ร.
ผู้ได้รับเหรียญจักรมาลา
ดานิเอล ปาเชโก

ดานิเอล "ดานิ" ปาเชโก โลบาโต (Daniel "Dani" Pacheco Lobato) เกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1991 เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน เกิดในเมืองปิซาร์รา จังหวัดมาลากา ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเฆตาเฟ ปาเชโกเล่นในชุดเยาวชนกับมาลากา, บาร์เซโลนา และลิเวอร์พูลตั้งแต่ปี 2001 และในปี 2009 ได้ถูกนอริชซิตี, อัตเลติโกเดมาดริด และราโยบากาโน ยืมตัวไปเล่น ปาเชโกถนัดในตำแหน่งกองหน้าและบางครั้งยังเล่นเป็นกองกองกลางแนวรุกได้อีกด้วย
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Rayo Vallecano official profile  
Profile at Liverpool
Transfermarkt profile
ESPN Profile 
LFCHistory Profile
นักฟุตบอลชาวสเปน
นักฟุตบอลทีมชาติสเปน
ผู้เล่นในลาลิกา
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
กองหน้าฟุตบอล
รายชื่อเมืองในประเทศลาว

นี่คือรายการของเมืองในประเทศลาวซึ่งเป็นประเทศในทวีปเอเชีย
==ดูเพิ่ม==
แขวงของประเทศลาว
เมืองของประเทศลาว
==อ้างอิง==
 
ลาว
List of cities in Laos
ค่ายมวยไทย ป.ประมุข

ค่ายมวยไทย ป.ประมุข หรือ ค่ายมวย ป.ประมุข (Por Pramuk Gym) เป็นค่ายมวยไทยที่ อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา ซึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำบางปะกง โดยได้รับการก่อตั้งขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 2517 ในชื่อ ค่ายมวยลูกตลาดใหม่ โดยกำนันประมุข โรจนตัณฑ์ (กำนันแก๊) ก่อนที่จะเปลี่ยนชื่อค่ายเป็น ป.ประมุข ใน พ.ศ. 2540 ค่ายมวยดังกล่าวนี้เป็นที่รู้จักทั้งในและต่างประเทศ และได้รับการกล่าวขานอย่างลือลั่นใน พ.ศ. 2555 เมื่อครั้งที่เกิดกรณีพิพาทระหว่าง ค่ายมวยไทย ป.ประมุข กับนักมวยไทยชื่อ บัวขาว ป.ประมุข ด้วยปัญหาด้านข้อตกลงบางประการ ก่อนที่ปัจจุบัน ได้มีการทำสัญญาส่วนแบ่งในการแข่งขันแต่ละครั้งที่ 60 เปอร์เซ็นต์สำหรับบัวขาว และ 40 เปอร์เซ็นต์สำหรับค่ายมวย ส่วนในกรณีบัวขาวออกงานอื่นๆ บัวขาวจะได้รับส่วนแบ่งที่ 75 เปอร์เซ็นต์ และทางค่ายมวยจะได้รับส่วนแบ่งที่ 25 เปอร์เซ็นต์
บัวขาวไม่ได้ปฏิบัติตามสัญญา โดยไม่มีการจ่ายเปอร์เซ็นต์ใดๆให้กับทางค่ายป.ประมุข*
ครั้งหนึ่ง ได้มีรายการโทรทัศน์จากประเทศญี่ปุ่นมาถ่ายทำรายการที่ค่ายมวยแห่งนี้ โดยมีเนื้อหาเป็นเรื่องราวของนักแสดงตลกชาวญี่ปุ่นที่มาเรียนวิชามวยไทย จาก สุรชัย เจนมณี ผู้เป็นเทรนเนอร์ชาวไทย และ นำศักดิ์น้อย ยุทธการกำธร ร่วมแสดง ซึ่งได้รับความสนใจจากผู้ชม และปัจจุบัน ได้มีการเปิดค่ายมวยไทย ป.ประมุข ที่ประเทศจีน
== นักมวยที่มีชื่อเสียง ==
==== มวยไทย ====
นำศักดิ์น้อย ยุทธการกำธร
บัวขาว ป.ประมุข
==== มวยสากล ====
คมพยัคฆ์ ป.ประมุข
พรสวรรค์ ป.ประมุข
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ค่ายมวยไทย ป.ประมุข
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2517
กีฬาในจังหวัดฉะเชิงเทรา
รายชื่อเทศบาลในประเทศไทย

รายชื่อเทศบาลในประเทศไทย ซึ่งเป็นการปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบทั่วไป โดยจะแบ่งหน้าบทความรายชื่อเป็น เทศบาลนคร เทศบาลเมือง และเทศบาลตำบล
== เทศบาลนคร ==
== เทศบาลเมือง ==
== เทศบาลตำบล ==
มีเทศบาลตำบลทั้งหมด 1,456 แห่ง ข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2551
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เมืองในประเทศไทย
มีโกเร็ง

มีโกเร็ง (mi goreng, mie goreng; mi goreng, mee goreng) แปลตรงตัวว่าบะหมี่ผัด หรือบางครั้งเรียกว่า หมี่โกเร็ง เป็นอาหารที่พบทั่วไปในอินโดนีเซีย สิงคโปร์ มาเลเซีย เป็นการนำบะหมี่สีเหลืองมาผัดกับกระเทียม หอมหัวใหญ่หรือหัวหอม ใส่ไก่หรือเนื้อ พริก ผัก มะเขือเทศ ไข่ และผักดอง ในอินโดนีเซียจะพบอาหารนี้ได้ทั่วไป จัดเป็นอาหารที่มีรสเผ็ด มีโกเร็งแบบของอินโดนีเซียเป็นที่นิยมในต่างประเทศด้วย โดยเฉพาะออสเตรเลียและนิวซีแลนด์
อาหารนี้มาจากบะหมี่ผัดของจีนที่เรียกเชาแมน (chow mein) โดยชาวจีนที่อพยพมาสู่อินโดนีเซียและมาเลเซียเป็นผู้นำเข้ามา คล้ายกับยากิโซบะของญี่ปุ่น เพียงแต่มีโกเร็งใช้เครื่องปรุงแบบอินโดนีเซีย เช่นใช้ซีอิ๊วหวาน เปลี่ยนจากหมูเป็นกุ้ง ไก่ หรือเนื้อสัตว์ เนื่องจากผู้บริโภคเป็นมุสลิม
== รวมรูป ==
ไฟล์:Mi goreng tek-tek.JPG|  มีโกเร็งแบบพื้นฐาน
ไฟล์:Mi goreng.JPG|  มีโกเร็งกับไก่และกุ้งในจาการ์ตา
ไฟล์:Mi goreng, Bandung.JPG|  มีโกเร็งที่เป็นอาหารเช้าในโรงแรม
ไฟล์:Mie Aceh.jpg|  มีโกเร็งแบบอาเจะฮ์
ไฟล์:Nasi Goreng Mix Breakfast Savoy Homann Hotel.JPG|  มีโกเร็งรวมกับนาซีโกเร็ง 
ไฟล์:YosriMeeGoreng.jpg
==อ้างอิง==
อาหารอินโดนีเซีย
อาหารมาเลเซีย
อาหารสิงคโปร์
ก๋วยเตี๋ยว