เรือโฮเวอร์คราฟต์

เรือโฮเวอร์คราฟต์ (Hovercraft/Air cushion vehicle) เป็นงานฝีมือที่มีความสามารถในการเดินทางไปทั่วน้ำ โคลนหรือน้ำแข็งและพื้นผิวอื่น ๆ ทั้งที่ความเร็วและเมื่อเคลื่อนที่ เรือโฮเวอร์คราฟต์ เป็นเรือไฮบริดที่ดำเนินการโดยนักบินเป็นเครื่องบินมากกว่ากัปตันเรือทางทะเล
พวกเขาทำงานโดยการสร้างเบาะของอากาศความดันสูงระหว่างเรือของเรือและพื้นผิวด้านล่าง โดยปกติเบาะนี้จะบรรจุอยู่ภายใน "กระโปรง" ที่ยืดหยุ่น พวกเขามักจะเลื่อนระดับความสูงอยู่ระหว่าง 200&nbsp;มิลลิเมตร และ 600&nbsp;มิลลิเมตร อยู่เหนือผิวน้ำใด ๆ และการใช้งานเกินกว่า 20 นอตและสามารถล้างไล่ระดับสีได้ถึง 20 องศาเซลเซียส
การออกแบบครั้งแรกสำหรับเรือโฮเวอร์คราฟต์ การประดิษฐ์ที่ได้มาจากอังกฤษในคริสต์ทศวรรษที่ 1950 ถึง 1960 พวกเขาใช้ในขณะนี้ทั่วโลกในฐานะผู้เชี่ยวชาญในการลำเลียงบรรเทาภัยพิบัติ, ชายฝั่ง, การใช้งานทหารและการสำรวจเช่นเดียวกับการกีฬาหรือการให้บริการผู้โดยสาร รุ่นที่มีขนาดใหญ่มากได้รับการใช้ในการขนส่งหลายร้อยคนและยานพาหนะข้ามขณะที่คนอื่นช่องแคบอังกฤษมีการใช้งานทางทหารที่ใช้ขนส่งถัง, ทหารและอุปกรณ์ขนาดใหญ่ในสภาพแวดล้อมที่เป็นมิตรและภูมิประเทศ
==การออกแบบ==
เรือโฮเวอร์คราฟต์ สามารถขับเคลื่อนด้วยหนึ่งหรือมากกว่าเครื่องยนต์ เรือลำเล็ก เช่น SR.N6 มักจะมีหนึ่งเครื่องยนต์ที่มีการแยกเครื่องยนต์ผ่านระบบเกียร์ บนยานพาหนะที่มีเครื่องยนต์หลายอย่าง หนึ่งโดยปกติเครื่องยนต์พัดลม หรือใบพัด ซึ่งมีหน้าที่ในการยกยานพาหนะโดยแรงดันอากาศสูงภายใต้บังคับเรือ ลมนิรภัยพองตัว "กระโปรง" ภายใต้ยานพาหนะ, ทำให้มันโผล่ขึ้นเหนือพื้นผิว เครื่องยนต์เพิ่มเติมให้แรงผลักดันในเพื่อขับเคลื่อนเรือ บางโฮเวอร์คราฟต์ ใช้ท่อเพื่อให้เครื่องยนต์ทำงานทั้งโดยอำนวยบางส่วนของอากาศเพื่อกระโปรง ส่วนที่เหลือของอากาศที่ผ่านออกมาจากหลังที่จะผลักดันไปข้างหน้าเรือ
==การใช้==
===ในเชิงพาณิชย์===
ผู้ผลิตเครื่องบินชาวอังกฤษ Saunders-Roe พัฒนาเป็นครั้งแรกโฮเวอร์คราฟ์แบบคนแบก-ทางปฏิบัติ, SR.N1 ซึ่งออกโปรแกรมทดสอบหลายแห่งในปี ค.ศ. 1959-1961 (สาธิตสาธารณะครั้งแรกในปี ค.ศ.1959) รวมทั้งการทดสอบข้ามช่องทางทำงานในกรกฎาคม ค.ศ. 1959 ขับโดย ปีเตอร์ ("ชิพเปอร์") แลมบ์ นักบินทดสอบอดีตสมาชิกทหารเรือและหัวหน้านักบินทดสอบซอนเดอส์ยอง คริสโต ค็อกเคอเรลล์ อยู่บนเรือ และการบินที่เกิดขึ้นในวันครบรอบ 50 ปีของตรงกันข้ามทางอากาศแรกของหลุยส์ เบอร์รอต
===พลเรือนที่ไม่ใช่เชิงพาณิชย์===
===การทหาร===
===นันทนาการ / กีฬา===

ชุดขนาดเล็กที่ผลิตในเชิงพาณิชย์หรือแผนการสร้างโฮเวอร์คราฟ์เพิ่มขึ้นจะถูกนำมาใช้เพื่อการพักผ่อนหย่อนใจ เช่น การแข่งรถ และการประมงแล่นในทะเลสาบน้ำจืด และแม่น้ำพื้นที่เป็นแอ่งน้ำบริเวณปากแม่น้ำ และน้ำทะเลชายฝั่งฝั่ง
ชมรมล่องเรือโฮเวอร์คราฟ์ จะทุ่มเทเพื่อการส่งเสริมสนับสนุนและพัฒนางานอย่างปลอดภัยและน้ำใจของโฮเวอร์คราฟ์แล่นด้านสันทนาการ เป็นระเบียบในการฝึกอบรมทางการเลื่อนเหตุการณ์และมีระดับโลกเครื่องมือการออกแบบโฮเวอร์คราฟ์แนะนำในการดำเนินงานความปลอดภัย, ส่วนลดสมาชิกและประกันเรือ แต่ก็มีสโมสรบอร์ดที่ใช้งานและให้ข้อมูลของสมาชิก
ชมรมโฮเวอร์คราฟ์ แห่งบริเตนใหญ่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1966 เป็นประจำภายในประเทศและจัดกิจกรรมการแข่งขันชายฝั่งโฮเวอร์คราฟ์ในสถานที่ต่าง ๆ ทั่วสหราชอาณาจักร

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2010 ชมรมโฮเวอร์คราฟ์ แห่งบริเตนใหญ่เป็นเจ้าภาพในงานการประชันโฮเวอร์คราฟ์โลก ในTowcester Racecourse
การประชันโฮเวอร์คราฟ์โลก ดำเนินภายใต้การอุปถัมภ์ของสหพันธ์โฮเวอร์คราฟ์โลก เหตุการณ์ที่คล้ายกันมีขึ้นในยุโรปและสหรัฐอเมริกา
==อ้างอิง==
หมายเหตุ
บรรณานุกรม
Web page on tracked air cushion vehicle research in the U.S.
Article on tracked air cushion vehicle research in the U.S.
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Commemorative projects at Somerleyton in Suffolk, England, birthplace of the Hovercraft, including the Hovercraft Column
"The Future of Hovercraft"
The world's only dedicated Hovercraft Museum at Lee-on-Solent, near Gosport, Portsmouth, U.K.
1965 film of the Denny D2 hoverbus from the Scottish Screen Archive, National Library of Scotland
เรือโฮเวอร์คราฟต์
สิ่งประดิษฐ์ของอังกฤษ