pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สถานีไฟฉาย

สถานีไฟฉาย (Fai Chai Station, รหัส BL03) เป็นสถานีรถไฟฟ้าแบบยกระดับ ในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ตั้งอยู่บนถนนจรัญสนิทวงศ์ บริเวณแยกไฟฉาย ในพื้นที่เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร
== ที่ตั้ง ==


ถนนจรัญสนิทวงศ์ บริเวณด้านเหนือของแยกไฟฉาย ซึ่งเป็นจุดตัดระหว่างถนนจรัญสนิทวงศ์, ถนนพรานนก และถนนพรานนก-พุทธมณฑล สาย 4 ในพื้นที่แขวงบางขุนศรี เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร โดยตัวสถานีจะยกระดับคร่อมอุโมงค์ลอดแยกไฟฉาย
== แผนผังสถานี ==
{|table border=0 cellspacing=0 cellpadding=3
|-
|style="border-bottom:solid 1px gray;" rowspan=5 valign=top|U3ชานชาลา
|-
|style="border-top:solid 1px gray;border-right:solid 2px black;border-left:solid 2px black;border-bottom:solid 2px black;" colspan=2|ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
|-
|style="border-bottom:solid 1px gray;"|ชานชาลา 2
|style="border-bottom:solid 1px gray;"| มุ่งหน้า 
|-
|ชานชาลา 1
| มุ่งหน้า  (ผ่าน )
|-
|style="border-top:solid 2px black;border-right:solid 2px black;border-left:solid 2px black;border-bottom:solid 1px gray;" colspan=2|ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
|-
|style="border-bottom:solid 1px gray;" rowspan=1 valign=top|U2ชั้นขายบัตรโดยสาร
|style="border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|ชั้นขายบัตรโดยสาร
|style="border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|ทางออก 1-4, ศูนย์บริการผู้โดยสารและนักท่องเที่ยว, ศูนย์บริการผู้โดยสาร, ห้องขายบัตรโดยสาร, เครื่องขายบัตรโดยสาร, ร้านค้า
|-
|style="border-bottom:solid 1px gray;" rowspan=1 valign=top|Gระดับถนน
|style="border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|-
|style="border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|ป้ายรถประจำทาง, ถนนจรัญสนิทวงศ์, แยกไฟฉาย, ตลาดบางขุนศรี
|}
=== รายละเอียดสถานี ===
==== สัญลักษณ์ของสถานี ====
ใช้สีน้ำเงินตกแต่งบริเวณเสาสถานี ประตูกั้นชานชาลา ทางขึ้น-ลงสถานี และป้ายบอกทางต่าง ๆ ในสถานี เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีในเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงิน ส่วนหลังคาใช้สีเทาเพื่อสื่อว่าเป็นสถานีรายทาง
==== รูปแบบของสถานี ====

เป็นสถานีแบบยกระดับ เป็นชานชาลาแบบข้าง (Station with Side Platform) มีประตูกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง (Half Height Platform Screen Doors : HHPSDs)


สถานีไฟฉายเป็นหนึ่งใน 2 สถานี (อีกสถานีคือสถานีสิรินธร) ที่ใช้สะพานเหล็กแบบโค้งคันธนู (Bowstring bridge) ยาว 60 เมตรเพื่อข้ามแยกไฟฉาย เนื่องจากจะมีการก่อสร้างทางยกระดับและอุโมงค์ข้ามแยกไฟฉาย ทำให้ไม่สามารถวางโครงสร้างคอนกรีตเหนือแยกได้
==== ทางเข้า-ออกสถานี ====


1 ถนนพรานนก, ซอยพรานนก 1  (บันไดเลื่อน)
2 ซอยจรัญสนิทวงศ์ 31/1 (ลิฟต์, บันไดเลื่อน)
3 ซอยจรัญสนิทวงศ์ 31/2, วัดรวกสุทธาราม, ตลาดบางขุนศรี (บันไดเลื่อน)
4 โรงพยาบาลวิชัยเวช (ลิฟต์)
==== การจัดพื้นที่ในตัวสถานี ====

3 ชั้นชานชาลา (Platform level)
2 ชั้นจำหน่ายบัตรโดยสาร, เหรียญโดยสาร และห้องประชาสัมพันธ์ (Concourse level)
1 ชั้นระดับถนน (Ground Level)
== เวลาให้บริการ ==
== รถโดยสารประจำทาง ==
ถนนจรัญสนิทวงศ์ : สาย 40 42 56 57 68 80 108 175 189 509  รถสองแถวสายตลาดบางขุนศรี - สวนผัก สองแถวใหญ่ 1419 ตลาดบางขุนศรี - วัดศิริวัฒนาราม(ในซอยจรัญ 35)
== สถานที่สำคัญใกล้เคียง ==
วัดรวกสุทธาราม
โรงเรียนอานันท์วิทยา
วัดยางสุทธาราม
ศูนย์การค้านครหลวง และท็อปส์ ซูเปอร์ สาขาจรัญสนิทวงศ์
สถานีขนส่งสายใต้เก่า (สามแยกไฟฉาย)
โรงพยาบาลวิชัยเวช แยกไฟฉาย
ฟู้ดแลนด์ จรัญสนิทวงศ์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แผนที่จากเว็บไซต์บีอีเอ็ม 
ไฟฉาย
ไฟฉาย
สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2562
เบิร์กเชียร์แฮทาเวย์

บริษัท เบิร์กเชียร์แฮทาเวย์ (Berkshire Hathaway Inc) เป็นบริษัทกลุ่มบริษัทโฮลดิ้งข้ามชาติ สัญชาติอเมริกัน มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองโอมาฮา รัฐเนแบรสกา สหรัฐอเมริกา บริษัทเป็นเจ้าของบริษัทไกโค, ดูราเซลล์, เดลีควีน, บีเอ็นเอสเอฟ, ลูบริซอล, ฟรุตออฟเดอะลูม, เฮลซ์เบิร์กไดมอนด์, ลองแอนด์ฟอสเตอร์, ไฟลต์เซฟตีอินเตอร์เนชันแนล, แพมเพอด์เชฟ และ เน็ตเจ็ตส์ และถือหุ้นไพลอตฟลายอิงเจ 38.6%, คราฟต์ไฮนซ์ 26.7% และถือหุ้นบางส่วนของบริษัท อเมริกันเอกซ์เพรส (17.6%), เวลส์ฟาร์โก (9.9%), โคคา-โคลา (9.4%), แบงค์ออฟอเมริกา (6.8%) และแอปเปิล (5.22%)
บริษัทเป็นที่รู้จักเนื่องจากอยู่ภายใต้การดูแลของวอร์เรน บัฟเฟตต์ที่รับตำแหน่งประธานและประธานบริหาร รวมถึงชาร์ลี มังเกอร์ รองประธานของบริษัท ในช่วงแรกที่อยู่ที่เบิร์กเชียร์ บัฟเฟตต์มุ่งการลงทุนระยะยาวในบริษัทมหาชน แต่ในระยะหลังเขามักซื้อทั้งบริษัทเลย ปัจจุบันเบิร์กเชียร์เป็นเจ้าของบริษัทหลากหลายประเภทธุรกิจ ตั้งแต่ทำขนม ค้าปลีก ทางรถไฟ ตกแต่งบ้าน สารานุกรม ผู้ผลิตเครื่องดูดฝุ่น ค้าอัญมณี ตีพิมพ์หนังสือพิมพ์ ผลิตและจำหน่ายเครื่องแบบ และให้บริการด้านสาธารณูปโภคเกี่ยวไฟฟ้าและแก๊ส
จากรายชื่อใน ฟอบส์โกลบอล 2000 บริษัท เบิร์กเชียร์แฮทาเวย์ เป็นบริษัทมหาชนที่มีมูลค่าตามราคาตลาดเป็นอันดับ 3 ของโลก และกลุ่มบริษัทที่มีรายได้มากเป็นอันดับ 10 ของโลก และบริษัทด้านการเงินที่มีรายได้มากที่สุดของโลก
==อ้างอิง==
 
บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก
บิล เกตส์
บริษัทของสหรัฐ
บริษัทโฮลดิ้ง
บริษัทประกันต่อ
โปเกมอน เอเมอรัลด์

โปเกมอนภาคเอเมอรัลด์ (; ) เป็นวิดีโอเกมประเภทสวมบทบาทที่พัฒนาโดยเกมฟรีก จัดจำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดและนินเท็นโด สำหรับเครื่องเล่นเกมพกพาเกมบอยอัดวานซ์ ออกจำหน่ายครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2547 และต่อมาออกจำหน่ายในทวีปเมริกาเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2548, ที่ประเทศออสเตรเลียเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2548, และที่ทวีปยุโรปเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ตัวเกมเป็นภาคปรับปรุงของ โปเกมอน รูบี และ แซฟไฟร์ และเป็นส่วนหนึ่งของรุ่นที่สามในโปเกมอนซีรีส์
== ระบบการเล่น ==
==การตอบรับ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น  ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
วิดีโอเกมโปเกมอน
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2547
เกมสำหรับเกมบอยอัดวานซ์
เกมจากค่ายเกมฟรีก
วิดีโอเกมผู้เล่นคนเดียวและผู้เล่นหลายคน
โปเกมอน
วิดีโอเกมเล่นตามบทบาท
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
วิดีโอเกมที่ผู้เล่นสามารถเลือกเพศได้
โปเกมอน แพลทินัม

__NOTOC__
โปเกมอนภาคแพลทินัม (; ) เป็นวิดีโอเกมประเภทสวมบทบาทที่พัฒนาโดยเกมฟรีก จัดจำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดและนินเท็นโด สำหรับเครื่องเล่นเกมพกพานินเท็นโด ดีเอส ออกจำหน่ายครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2551, ที่ทวีปอเมริกาเมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2552, ที่ทวีปยุโรปเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2552, และที่ประเทศออสเตรเลียเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 ตัวเกมเป็นภาคปรับปรุงของ โปเกมอน ไดมอนด์ และ เพิร์ล และเป็นส่วนหนึ่งของรุ่นที่สี่ในโปเกมอนซีรีส์ ผู้พัฒนาสร้าง แพลทินัม  ด้วยความตั้งใจที่จะทำให้เป็นภาคที่แข็งแกร่งกว่าของ ไดมอนด์ และ เพิร์ล
โปเกมอน แพลทินัม ได้รับคำวิจารณ์ส่วนมากในแง่ดี เมทาคริติกและเกมแรงกิงส์ให้คะแนนถึง 84 เปอร์เซ็นต์ และ 83.14 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ โดยได้รับการยกย่องว่าเป็นเกมโปเกมอนที่ดีที่สุดเท่าที่เคยมีมา และเป็นเกมที่ขายเร็วที่สุดในประเทศญี่ปุ่น ณ เวลานั้น โดยมียอดขายโดยรวมประมาณ 7.06 ล้านชุดในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2553
==ระบบการเล่น==
==การตอบรับ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
โปเกมอน แพลทินัม ที่บุลบาพีเดีย
วิดีโอเกมโปเกมอน
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2551
เกมสำหรับนินเท็นโดดีเอส
เกมจากค่ายเกมฟรีก
วิดีโอเกมผู้เล่นคนเดียวและผู้เล่นหลายคน
โปเกมอน
วิดีโอเกมเล่นตามบทบาท
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
วิดีโอเกมที่ผู้เล่นสามารถเลือกเพศได้
วิดีโอเกมที่มีเนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้
เจ้าชายวิลเฮ็ล์ม ฟรีดริช เจ้าชายแห่งวีท

เจ้าชายวิลเฮ็ล์ม ฟรีดริช เจ้าชายแห่งวีท (Wilheim Friedrich, Fürst von Wied) ประสูติเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 1872 ณ ราชอาณาจักรปรัสเซีย เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ในเจ้าชายวิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งวีท และเจ้าหญิงมารีแห่งเนเธอร์แลนด์ เป็นพระนัดดาในเจ้าชายเฟรเดอริกแห่งเนเธอร์แลนด์ และพระราชปนัดดาในพระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ และ พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 3 แห่งปรัสเซีย ทั้งพระบิดาและพระมารดานั้น ทรงสืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ เหมือนกัน และมีศักดิ์เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธแห่งโรมาเนีย
== เสกสมรส ==
เจ้าชายวิลเฮ็ล์ม ฟรีดริช เจ้าชายแห่งวีท ทรงเสกสมรสกับเจ้าหญิงเพาลีเนอแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1898 มีพระบุตรดังนี้
เจ้าชายแฮร์มันแห่งวีท
เจ้าชายดีทริชแห่งวีท
พระองค์ทรงกลายเป็นเจ้าชายพระประมุขแห่งวีทเมื่อ ค.ศ. 1907 ภายหลังพระบิดาสิ้นพระชนม์ลง จากการปฏิวัติเยอรมัน ค.ศ. 1918–1919 ใน ค.ศ. 1919 มีการยกเลิกตำแหน่งขุนนางทั้งหมด พระองค์จึงมีพระนามเพียงสามัญชนเท่านั้น ต่อมาพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1945 ก่อนวันประสูติปีที่ 73 เพียง 11 วัน และด้วยเจ้าชายแฮร์มันพระโอรสพระองค์ใหญ่สิ้นพระชนม์ไปใน ค.ศ. 1941 จากพระอาการบาดเจ็บจากสงครามโลกครั้งที่สอง ตำแหน่งเจ้าชายพระประมุขแห่งวีทจึงตกเป็นของเจ้าชายฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งวีท พระนัดดา
== อ้างอิง ==
Genealogics - Leo van de Pas - Friedrich, 6.Fürst zu Wied
The Royal House of Stuart, London, 1969, 1971, 1976, Addington, A. C., Reference: 336
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2415
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2488
เจ้าชายวีท
ราชวงศ์วีท-น็อยวีท
ดาร์จีลิง

ดาร์จีลิง (दार्जीलिङ्ग; দার্জিলিং; རྡོ་རྗེ་གླིང༌།) เป็นเมืองและเทศบาลแห่งหนึ่งในรัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในเทือกเขาหิมาลัยน้อยบนความสูง 6,700 ฟุต (2,042.2 เมตร) มีชื่อเสียงด้านอุตสาหกรรมผลิตชา จากตัวเมืองสามารถมองเห็นยอดเขากันเจนชุงคาซึ่งเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดเป็นอันดับที่สามของโลก รวมทั้งเป็นที่ตั้งของทางรถไฟสายดาร์จีลิงหิมาลัยซึ่งได้รับการจดบันทึกให้เป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโก ถือเป็นรถจักรไอน้ำเพียงไม่กี่สายที่ยังให้บริการในประเทศอินเดีย
ชื่อเมืองมาจากคำทิเบตสองคำคือ "ดอร์เจ" แปลว่า "วัชระ – อาวุธของพระอินทร์" กับคำว่า "ลิง" แปลว่า "สถานที่หรือดินแดน"
เมืองถูกก่อตั้งช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในยุคอาณานิคมบริติชราช มีการตั้งสถานพักฟื้นผู้ป่วยและค่ายทหารในพื้นที่ ต่อมาได้พัฒนาพื้นที่สำหรับปลูกชา โดยเกษตรกรได้พัฒนาชาแดงลูกผสมและใช้เทคนิคการบ่มชาแบบใหม่ จนชาแดงดาร์จีลิงกลายเป็นชาที่ได้รับการยอมรับในระดับสากลและเป็นหนึ่งในชาแดงที่ได้รับความนิยมที่สุดในโลก
นอกจากนี้ดาร์จีลิงยังมีชื่อเสียงจากการเป็นที่ตั้งของโรงเรียนแบบอังกฤษหลายแห่ง ซึ่งดึงดูดนักเรียนทั้งจากในและต่างประเทศเข้าไปร่ำเรียน และเมืองนี้เป็นสังคมพหุลักษณ์มีประชากรหลากหลายเชื้อชาติอาศัยอยู่ร่วมกันได้แก่ เลปชา คามปา กุรข่า เนวาร เศรปา ภูเตีย และเบงกอล
== ภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อม ==
=== ภูมิอากาศ ===
ดาร์จีลิงมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน: Cwb) ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีในดาร์จีลิงอยู่ที่ประมาณ 3,100 มม. (120 นิ้ว) ร้อยละแปดสิบของปริมาณน้ำฝนประจำปีเกิดขึ้นระหว่างเดือนมิถุนายนและกันยายน เนื่องจากลมมรสุมของเอเชียใต้ "อัตราส่วนเดือนมิถุนายน–พฤษภาคม" หรืออัตราที่ฝนจะเพิ่มขึ้นตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงมิถุนายนคือ 2.6 หรือ 260% ในทางตรงกันข้าม ปริมาณน้ำฝนประจำปีเกิดขึ้นเพียง 3% ระหว่างเดือนธันวาคมถึงมีนาคม ระดับความสูงของดาร์จีลิ่ง มีความสูงกว่าภูมิภาคอื่น ๆ ของเทือกเขาหิมาลัยตะวันออกเช่น เทือกเขาอัสสัม ที่อยู่ในเขตละติจูดเดียวกัน (27° เหนือ) อากาศที่เบาบางทำให้มีระดับรังสีอัลตราไวโอเลตที่สูงกว่า ค่ารังสีอัลตราไวโอเลตอยู่ที่ประมาณ 4,500 ไมโครวัตต์/ตารางซม./วัน ในช่วงเดือนพฤษภาคม มิถุนายน และกรกฎาคม ซึ่งเป็นช่วงที่มีนักท่องเที่ยวสูงสุด ค่ารังสีสูงกว่าที่วัดได้บริเวณเทือกเขาอัสสัมทางทิศตะวันออกซึ่งมีความสูง 170 เมตร (560 ฟุต) กว่า 50%
== เชิงอรรถ ==
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เมืองในรัฐเบงกอลตะวันตก
ววาดึสวัฟ ชปิลมัน

ววาดีสวัฟ ชปิลมัน (; 5 ธันวาคม ค.ศ. 19116 กรกฎาคม ค.ศ. 2000) เป็นนักเปียโนและนักแต่งเพลงคลาสิคชาวโปแลนด์ที่มีเชื้อสายชาวยิว ชปิลมันเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางว่าเป็นบุคคลสำคัญในภาพยนตร์เรื่อง สงคราม ความหวัง บัลลังก์ เกียรติยศ ปี ค.ศ. 2002 ที่ถูกกำกับโดยโรมัน โปลันสกี ซึ่งถูกอ้างอิงจากเรื่องราวอัตชีวประวัติของสปิลมัน ที่เขาเอาชีวิตรอดในกรุงวอร์ซอภายใต้การยึดครองของเยอรมันและการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของนาซีมาได้อย่างไร
ชปิลมันได้เรียนวิชาเปียโนที่สถาบันดนตรีในกรุงเบอร์ลินและกรุงวอร์ซอ เขาได้กลายเป็นคนดังยอดนิยมในรายการวิทยุโปแลนด์และในคอนเสิร์ต จากการถูกกักตัวไว้ในวอร์ซอเกตโตภายหลังจากเยอรมันบุกครองโปแลนด์ ชปิลมันได้ใช้เวลาสองปีในการหลบซ่อนตัว ในช่วงสุดท้ายของการหลบซ่อนตัวของเขา เขาได้รับความช่วยเหลือจากเจ้าหน้าที่นายทหารเยอรมันที่ชิงชังต่อนโยบายนาซี หลังสงครามโลกครั้งที่สอง ชปิลมันได้เริ่มต้นใหม่กับอาชีพของเขาในรายการวิทยุโปแลนด์  ชปิลมันยังเป็นนักแต่งเพลงที่สมบูรณ์แบบ ผลงานของเขาได้รวมถึงเพลงนับร้อยเพลง และวงดนตรีที่มีเครื่องดนตรีหลายชิ้น
==อาชีพในฐานะที่เป็นนักเปียโน==
ชปิลมันได้เริ่มเรียนวิชาเปียโนที่สถานบันดนตรีชอแป็งในกรุงวอร์ซอ, โปแลนด์ ที่นั้นเขาได้เรียนการเล่นเปียโนกับ Aleksander Michałowski และ Józef Śmidowicz ลูกศิษย์รุ่นแรกและรุ่นที่สองของฟรันทซ์ ลิสท์ ในปี ค.ศ. 1931 เขาได้เป็นนักเรียนของสถานศึกษาศิลปะที่มีชื่อเสียงในกรุงเบอร์ลิน, เยอรมนี ซึ่งได้เรียนกับ Artur Schnabel, Franz Schreker และ Leonid Kreutzer ภายหลังจากอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้รับตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีเยอรมนีในปี ค.ศ. 1933  ชปิลมันได้เดินทางกลับกรุงวอร์ซอ ที่ซึ่งเขาได้กลายเป็นนักเปียโนและนักแต่งเพลงที่โด่งดังอย่างรวดเร็วที่มีทั้งเพลงคลาสสิคและเพลงยอดนิยม ในฐานะที่เป็นศิลปินเดี่ยว เขายังได้เป็นหุ้นส่วนของ
==อ้างอิง==
ชาวโปแลนด์เชื้อสายยิว
คีตกวีชาวโปแลนด์
นักเปียโนชาวโปแลนด์
บุคคลในสงครามโลกครั้งที่สอง
ชาวยิวโปแลนด์
บุคคลจากจังหวัดชล็อนสก์
อ็อทโท ฟรังค์

อ็อทโท ไฮน์ริช ฟรังค์ (12 พฤษภาคม ค.ศ. 1889 – 19 สิงหาคม ค.ศ. 1980) เป็นนักธุรกิจชาวเยอรมันที่ต่อมาได้กลายเป็นผู้อพยพอยู่ในเนเธอร์แลนด์และสวิตเซอร์แลนด์ เขาเป็นบิดาของอันเนอและมาร์ก็อท ฟรังค์ และเป็นสามีของเอดิท ฟรังค์ ในฐานะที่เป็นสมาชิกเพียงคนเดียวในครอบครัวของเขาที่รอดชีวิตจากการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของนาซี เขาได้รับอนุทินของอันเนอที่ถูกทิ้งไว้หลังจากที่เธอเสียชีวิตลง ได้มีการตีพิมพ์เผยแพร่ต่อสาธารณชนของอนุทินของเธอคือ บันทึกลับของแอนน์ แฟรงค์ ในปี ค.ศ. 1947 และได้ตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงผ่านทางไปยังละครเวทีและจอภาพ
== อ้างอิง ==
ชาวเยอรมันเชื้อสายยิว
ทหารชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
บุคคลในสงครามโลกครั้งที่สอง
บุคคลจากแฟรงก์เฟิร์ต
อันเนอ ฟรังค์
เอดิท ฟรังค์

เอดิท ฟรังค์ (née ฮ็อลเล็นเดอร์; 16 มกราคม ค.ศ. 1900 - 6 มกราคม ค.ศ. 1945) เป็นแม่ของมาร์ก็อทและอันเนอ ฟรังค์ที่ตกเป็นเหยื่อของการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของนาซี เธอได้ตกเป็นนักโทษที่ค่ายกักกันเอาช์วิทซ์-เบียร์เคอเนา ซึ่งเธอได้เสียชีวิตลงจากความอดอยาก
== อ้างอิง ==
ชาวเยอรมันเชื้อสายยิว
บุคคลในสงครามโลกครั้งที่สอง
บุคคลจากรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
โปเกมอน แบล็ค 2 และ ไวท์ 2

โปเกมอนภาคแบล็ก2และภาคไวต์2 (; )  เป็นวิดีโอเกมประเภทสวมบทบาทที่พัฒนาโดยเกมฟรีก จัดจำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดและนินเท็นโด สำหรับเครื่องเล่นเกมพกพานินเท็นโด ดีเอส ออกจำหน่ายครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2555 และต่อมาออกจำหน่ายในทวีปเมริกาเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2555, ที่ประเทศออสเตรเลียเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2555, และที่ทวีปยุโรปเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ตัวเกมเป็นภาคต่อของ โปเกมอน แบล็ก และ ไวต์ และเป็นส่วนหนึ่งของรุ่นที่ห้าในโปเกมอนซีรีส์
ตัวเกมได้มีการเปิดเผยครั้งแรกในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ผ่านรายการโทรทัศน์ของประเทศญี่ปุ่นที่มีชื่อว่า โปเกมอน สแมช! จุนอิจิ มาสึดะ ได้ระบุไว้ทางทวิตเตอร์ว่าโปเกมอนในตำนานตัวใหม่จะมีชื่อว่า แบล็กคิวเรม และ ไวต์คิวเรม
“โปเกมอน เกรย์” ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเนืองจากเกมเป็นเรื่องเกี่ยวกับความขัดแย้งของ ความดีและความชั่วร้าย, แบล็กและไวต์, หยินและหยาง, และอื่น ๆ
==ระบบการเล่น==
==การตอบรับ==
ตัวเกมได้รับการวิจารณ์ส่วนมากในแง่ดี โดยนิตยสารแฟมิซือให้คะแนนถึง 36 เต็ม 40 แต่ก็ยังให้คะแนนน้อยกว่าภาคแบล็กและไวต์ ไอจีเอ็นให้คะแนนเกมนี้ถึง 9.6 เต็ม 10 โดยชื่นชมการเปลี่ยนแปลงโดยรวมจากภาคแบล็กและไวต์ เมื่อเดือน มกราคม พ.ศ. 2556 โปเกมอน แบล็ก2 และ ไวต์2 มียอดขายรวมถึง 7.81 ล้านชุดทั่วโลก
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
โปเกมอน แบล็ก2และไวต์2 ที่บัลบาพีเดีย
วิดีโอเกมโปเกมอน
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2555
เกมสำหรับนินเท็นโดดีเอส
เกมจากค่ายเกมฟรีก
วิดีโอเกมผู้เล่นคนเดียวและผู้เล่นหลายคน
โปเกมอน
วิดีโอเกมเล่นตามบทบาท
วิดีโอเกมพัฒนาขึ้นที่ประเทศญี่ปุ่น
วิดีโอเกมที่ผู้เล่นสามารถเลือกเพศได้
วิดีโอเกมที่มีเนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้
ตำรวจยิวเกตโต

ตำรวจยิวเกตโต หรือ ราชการตำรวจยิว (Jüdische Ghetto-Polizei หรือ Jüdischer Ordnungsdienst) ยังถูกเรียกว่า ตำรวจยิวโดยชาวยิว ที่เป็นหน่วยตำรวจสนับสนุนที่ถูกก่อตั้งขึ้นในเขตเกตโตของนาซีโดยจูเดนแรท(Judenrat) สภาชาวยิวท้องถิ่น
==ภาพรวม==
สมาชิกของตำรวจยิวนั้นจะไม่มีชุดเครื่องแบบเจ้าหน้าที่ มักจะสวมใส่แค่เพียงปลอกแขนที่ระบุตัวตน หมวก และตรา และไม่ได้รับอนุญาตในการพกพาอาวุธปืน แต่พวกเขาจะพกได้แค่ไม้กระบองเท่านั้น
ในเขตเกตโตนั้นที่จูเดนแรทได้ต่อต้านต่อคำสั่งเยอรมัน ตำรวจยิวมักจะถูกใช้(ตามที่รายงานข่าวใน Lutsk)เพื่อควบคุมหรือเปลี่ยนแปลงสภา หนึ่งในหน่วยตำรวจยิวขนาดใหญ่ได้ถูกพบในวอร์ซอเกตโต ราชการตำรวจยิวมีจำนวนประมาณ 2,500 นาย วูชเกตโตมีประมาณ 1,200 นาย และลวุฟเกตโต มีจำนวน 500 นาย
Anatol Chari ตำรวจในวูชเกตโต ในบันทึกความทรงจำของเขาได้อธิบายถึงการทำงานของเขาในการปกป้องโรงเก็บเสบียงอาหาร คอยควบคุมพนักงานเบเกอรี่ เช่นเดียวกับการลาดตระเวนโดยมุ่งเป้าไปที่การริบอาหารจากประชาชนที่อาศัยในเขตเกตโต เขาได้เล่าถึงการมีส่วนร่วมของตำรวจยิวในการฉ้อโกงการแบ่งปันส่วนอาหารและบีบบังคับผู้หญิงให้ขายบริการทางเพศเพื่อแลกกับขนมปัง นักประวัติศาสตร์ชาวโปแลนด์เชื้อสายยิวและผู้เก็บเอกสารสำคัญในวอร์ซอเกตโต Emanuel Ringelblum ได้อธิบายถึงความโหดร้ายของตำรวจยิวเกตโตว่า"ที่ใหญ่กว่าเยอรมัน ยูเครน และลัตเวีย" ตำรวจยิวเกตโตได้รับชะตากรรมเดียวกันกับเพื่อนทุกคนที่ถูกกักตัวในเกตโต เมื่อเขตเกตโตได้ถูกทำลาย(ค.ศ. 1942-1943) พวกเขาจะถูกสังหารในสถานที่แห่งนั้นหรือไม่ก็ส่งไปยังค่ายมรณะ
== อ้างอิง ==
ประวัติศาสตร์ยิว
เกตโตยิวในทวีปยุโรป
ทฤษฎีสมคบคิดว่าด้วยบริษัทยายักษ์ใหญ่

ทฤษฎีสมคบคิดว่าด้วยบริษัทยายักษ์ใหญ่เป็นทฤษฎีสมคบคิดอย่างหนึ่งซึ่งเชื่อว่าสถาบันการแพทย์และบริษัทยาโดยทั่วไป โดยเฉพาะบริษัทขนาดใหญ่ ดำเนินการโดยมีจุดประสงค์ร้าย และเป็นผลเสียต่อสังคมโดยรวม
==อ้างอิง==
ทฤษฎีสมคบคิด
ชัชวาลล์ คงอุดม

ชัชวาลล์ คงอุดม หรือที่รู้จักกันในชื่อ ชัช เตาปูน (นามเดิม ; ชัชวาลย์ คงอุดม ; 12 พฤศจิกายน 2486 - ) เป็นนักการเมืองและนักธุรกิจชาวไทย ที่ปรึกษาของนายกรัฐมนตรี อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อและอดีตหัวหน้าพรรคพลังท้องถิ่นไท
เขาทำหน้าที่เป็นสมาชิกวุฒิสภาที่ได้รับการเลือกตั้งจากกรุงเทพในปี พ.ศ. 2543 ถึง 2549 และเคยเป็นบรรณาธิการบริหาร โดยได้รับความไว้วางใจจาก ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช ให้สืบสานกิจการหนังสือพิมพ์สยามรัฐ โดยทั้งสองได้นับถือกันเป็นพ่อ-ลูก สมัยที่ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช ลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในเขตดุสิต และได้รับการช่วยเหลือจาก ชัช เตาปูน
ชัชวาลล์ คงอุดม ก่อตั้ง พรรคพลังท้องถิ่นไท ในปี พ.ศ. 2555 การเลือกตั้งทั่วไปปี พ.ศ. 2562 ปัจจุบันมี ส.ส.จำนวน 5 ที่นั่ง
จนในที่สุดพรรคของเขาได้รับเลือกตั้งจำนวน 3 ที่นั่ง และตัดสินใจเข้าร่วมรัฐบาลภายใต้การนำของพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา และในปี พ.ศ. 2563 พรรคของเขาได้รับสมาชิกใหม่เพิ่มอีก 2 คน ซึ่งถูกขับให้ออกจากพรรคอนาคตใหม่ กระทั่งในวันจันทร์ที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2565 นายชัชวาลล์ได้ยื่นหนังสือลาออกจากการเป็น ส.ส. และสมาชิกพรรคพลังท้องถิ่นไท โดยในวันอังคารที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2565 นายชัชวาลล์ได้เดินทางมาสมัครสมาชิกพรรครวมไทยสร้างชาติ พร้อมกับนายไตรรงค์ สุวรรณคีรี และนายชุมพล กาญจนะ
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
นักธุรกิจชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
สมาชิกวุฒิสภากรุงเทพมหานคร
พรรคพลังท้องถิ่นไท
พรรครวมไทยสร้างชาติ
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หัวหน้าพรรคการเมืองในประเทศไทย
มะเร็ง ณ จุดเริ่ม

มะเร็ง ณ จุดเริ่ม ((carcinoma in situ, CIS) คือกลุ่มของเซลล์ผิดปกติซึ่งมีโอกาสจะเปลี่ยนแปลงจนกลายเป็นมะเร็งได้ ปัจจุบันถูกจัดประเภทให้เป็น "เนื้องอก" ชนิดหนึ่ง ผู้เชี่ยวชาญบางรายไม่นับว่า CIS เป็นมะเร็งจริงๆ แต่ยอมรับว่าเป็นรอยโรคที่มีโอกาสจะกลายเป็นมะเร็ง
กลุ่มเซลล์ผิดปกติเหล่านี้เพิ่มจำนวนขึ้นในตำแหน่งปกติ จึงถูกเรียกว่า in situ ภาษาละตินแปลว่า "ในที่ของมัน"
CIS บางประเภท มีโอกาสสูงที่จะกลายเป็นมะเร็ง จึงมีคำแนะนำให้ผ่าตัดเอามะเร็ง ณ จุดเริ่ม ประเภทเหล่านี้ออก
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
จุลพยาธิวิทยา
House sparrow

redirect นกกระจอกใหญ่
พระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า

redirect พระพุทธเจ้า
ทาสี

redirect ทาส
ขุปปิปาสิกเปรต

redirect เปรต
นิชฌามตัณหิกเปรต

redirect เปรต
อเวจีนรก

redirect อเวจี
อรูปภพ

redirect ไตรภูมิ
กามาวจร

redirect ไตรภูมิ
รูปาวจร

redirect ไตรภูมิ
Amyotropic lateral sclerosis

redirect อะไมโอโทรฟิก แลเทอรัล สเกลอโรซิส
ALS

redirect อะไมโอโทรฟิก แลเทอรัล สเกลอโรซิส
ระบบรับรู้อากัปกิริยา

redirect การรับรู้อากัปกิริยา
เส้นใยประสาทนำเข้า 1a

redirect เส้นใยรับความรู้สึกแบบ 1a
Alpha motor neuron

redirect เซลล์ประสาทสั่งการอัลฟา
Alpha motoneuron

redirect เซลล์ประสาทสั่งการอัลฟา
Α motor neuron

redirect เซลล์ประสาทสั่งการอัลฟา
Α-MN

redirect เซลล์ประสาทสั่งการอัลฟา
โปเกมอน ฮาร์ตโกลด์ และ โซลซิลเวอร์

โปเกมอนภาคฮาร์ตโกลด์และภาคโซลซิลเวอร์ (; ) เป็นวิดีโอเกมประเภทสวมบทบาทที่พัฒนาโดยเกมฟรีก จัดจำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดและนินเท็นโด สำหรับเครื่องเล่นเกมพกพานินเท็นโด ดีเอส ออกจำหน่ายครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2552, ที่ทวีปอเมริกาเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2553, ที่ประเทศออสเตรเลียเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2553, และที่ทวีปยุโรปเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2553 ตัวเกมเป็นภาคสร้างใหม่ของ โปเกมอน โกลด์ และ ซิลเวอร์ โดยมีเนื้อหาของ โปเกมอน คริสตัล รวมอยู่ด้วย และเป็นส่วนหนึ่งของรุ่นที่สี่ในโปเกมอนซีรีส์
==ระบบการเล่น==
==การตอบรับ==
ตัวเกมได้รับบทวิจารณ์ในแง่ดี โดยมีคะแนนรวมในเมทาคริติกถึง 87 ต่อ 100 ในประเทศญี่ปุ่นตัวเกมมียอดขายถึง 1.48 ล้านชุดภายในสองวันแรกหลังจากการจัดจำหน่าย และมียอดขายสูงสุดในประเทศญี่ปุ่นของสัปดาห์นั้น สองสัปดาห์ต่อมามียอดขายรวมถึง 2.00 ล้านชุด ภายในวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ตัวเกมในประเทศญี่ปุ่นมียอดขายทะลุ 3.22 ล้านชุด ที่ประเทศออสเตรเลียมียอดขายประมาณ 50,000 ชุดในสัปดาห์แรก  ที่สหรัฐอเมริกามียอดขายรวมถึง 1.73 ล้านชุดในเดือนแรก ภายในวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ตัวเกมมียอดขายรวม 8.40 ล้านชุดทั่วโลก และต่อมามียอดขายทะลุ 10 ล้านชุดทั่วโลกภายในสิ้นเดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2553 และเมื่อเดือน กันยายน พ.ศ. 2560 ตัวเกมมียอดขายรวมถึง 12.72 ล้านชุด
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
โปเกมอน ฮาร์ตโกลด์และโซลซิลเวอร์ ที่บัลบาพีเดีย
วิดีโอเกมโปเกมอน
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2552
เกมสำหรับนินเท็นโดดีเอส
เกมจากค่ายเกมฟรีก
วิดีโอเกมผู้เล่นคนเดียวและผู้เล่นหลายคน
โปเกมอน
วิดีโอเกมเล่นตามบทบาท
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
วิดีโอเกมที่ผู้เล่นสามารถเลือกเพศได้
วิดีโอเกมที่มีเนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้
วิดีโอเกมสร้างใหม่
General visceral afferent fiber

general visceral afferent fiber (ตัวย่อ GVA) เป็นเส้นใยประสาทนำเข้า (afferent fiber) ที่นำกระแสประสาทเกี่ยวกับความรู้สึก (ปกติเป็นความเจ็บปวดหรือความรู้สึกที่ก่อ) จากอวัยวะภายใน ต่อม และเส้นเลือดเข้าไปยังระบบประสาทกลาง
เป็นส่วนของระบบประสาทอิสระ
แต่ไม่เหมือนกับเส้นใยประสาทนำออก (efferent fiber) ของระบบประสาทอิสระ คือ general visceral efferent fiber (ตัวย่อ GVE) เส้นใยประสาทนำเข้าจะไม่แบ่งออกเป็นส่วนของระบบประสาทซิมพาเทติกหรือพาราซิมพาเทติก
ประสาทสมองที่มีใยประสาท GVA รวมทั้งประสาทลิ้นคอหอย (glossopharyngeal nerve, CN IX) และประสาทเวกัส (vagus nerve, CN X)
GVA อาจก่ออาการปวดต่างที่เพราะกระตุ้น general somatic afferent fiber เมื่อมาประจบกันที่ posterior grey column ในไขสันหลัง
ปกติแล้วเส้นประสาทนี้ไม่ไวต่อการถูกบาด ถูกกดทับ หรือถูกลวก
แต่การออกแรงเกินในกล้ามเนื้อเรียบและพยาธิสภาพอาจก่อความเจ็บปวดที่อวัยวะภายใน (บ่อยครั้งโดยเป็นอาการปวดต่างที่)
== วิถีประสาท ==
=== ท้อง ===
ในท้อง GVA ปกติจะไปกับเส้นใยประสาท sympathetic efferent fiber (อันเป็น GVE อย่างหนึ่ง)
คือ ตัวรับความรู้สึกในอวัยวะจะส่งกระแสประสาทตาม GVA ไปสู่ปมประสาท (ganglion) อันเป็นที่ที่เส้นใยประสาทนำออกของทำการไซแนปส์ และดำเนินต่อไปตามประสาทอวัยวะภายใน
(splanchnic nerve)
จากปมประสาทเข้าไปในลำต้นประสาทซิมพาเทติก
(sympathetic trunk)
แล้วเข้าไปในแขนงประสาทส่วนหน้า (ventral ramus)
ผ่าน white ramus communicans
แล้วในที่สุดก็เข้าไปในประสาทไขสันหลังผสมที่มาจาก rami และ root
ต่อจากนี้ GVA จะแยกจาก sympathetic efferent ซึ่งผ่าน ventral root เข้าไปในไขสันหลัง คือ GVA จะผ่าน dorsal root ของเข้าไปในปมประสาทรากหลัง (dorsal root ganglion) ซึ่งเป็นที่อยู่ตัวเซลล์ของ GVA
แล้วเส้นใยประสาทก็จะออกจากปมประสาทรากหลัง เข้าไปยุติเป็นไซแนปส์ที่เนื้อเทาส่วนหนึ่งของปีกหลัง (dorsal horn) ของไขสันหลัง ซึ่งก็จะส่งกระแสประสาทต่อไปยังเซลล์ประสาทในระบบประสาทกลาง
เส้นประสาท GVA เดียวในท้องที่ไม่ได้ตามวิถีประสาทตามที่ว่า ส่งไปที่ส่วนต่าง ๆ ครึ่งปลายของไส้ใหญ่ส่วนคด (sigmoid colon) และไส้ตรง
GVA เหล่านี้ ตามเส้นใยประสาทนำออกพาราซิมพาเทติกไปยังแทน โดยจะผ่านเข้าปมประสาทรากหลังในระดับ S2–S4 ไปในไขสันหลัง
=== เชิงกราน ===
วิถีเส้นประสาท GVA จากอวัยวะต่าง ๆ ของเชิงกรานโดยทั่วไปจะขึ้นอยู่กับตำแหน่งของอวัยวะเทียบกับเส้นเจ็บปวดที่เชิงกราน (pelvic pain line)
อวัยวะหรือส่วนของอวัยวะในเชิงกรานจัดว่า อยู่เหนือเส้นเจ็บปวดที่เชิงกรานถ้ามันอยู่ชิดกับเยื่อบุช่องท้อง ยกเว้นลำไส้ใหญ่ ที่เส้นเจ็บปวดที่เชิงกรานจะอยู่ตรงกลางไส้ใหญ่ส่วนคด
เส้นใยประสาท GVA จากอวัยวะเหนือเส้นเจ็บปวดจะตามเส้นใยประสาทนำออกซิมพาเทติก ส่วนเส้นใยประสาท GVA จากอวัยวะใต้เส้นเจ็บปวดจะตามเส้นใยประสาทนำออกพาราซิมพาเทติก
และความเจ็บปวดจากส่วนหลังที่ว่านี้มีโอกาสน้อยกว่าที่จะรู้สึกได้
== สารสื่อประสาท ==
สำหรับ GVA หลายเส้น ปลายนอกประสาทส่วนกลาง (periphery) และในไขสันหลังจะมีสารสื่อประสาทเป็น substance P และ neuropeptide อื่น ๆ ในกลุ่ม tachykinin เช่น neurokinin A และ neurokinin B โดยเฉพาะเส้นใยประสาทที่เป็นส่วนของระบบซิมพาเทติก
== ดูเพิ่ม ==
General somatic afferent fiber
General visceral efferent fiber
อาการปวดต่างที่
== เชิงอรรถ ==
== อ้างอิง ==
ระบบประสาทนอกส่วนกลาง