pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
การถ่ายภาพรังสี

การถ่ายภาพรังสี (radiography) เป็นเทคนิกการถ่ายภาพชนิดหนึ่งซึ่งใช้รังสีเอกซ์เพื่อตรวจดูลักษณะโครงสร้างภายในของวัตถุ
การประยุกต์ใช้การถ่ายภาพรังสีที่สำคัญ ได้แก่ การถ่ายภาพรังสีทางการแพทย์ และทางอุตสาหกรรม เป็นต้น
การถ่ายภาพรังสี (radiography) เป็นเทคนิกการถ่ายภาพชนิดหนึ่งซึ่งใช้รังสีเอกซ์เพื่อตรวจดูลักษณะโครงสร้างภายในของวัตถุ
การประยุกต์ใช้การถ่ายภาพรังสีที่สำคัญ ได้แก่ การถ่ายภาพรังสีทางการแพทย์ และทางอุตสาหกรรม เป็นต้น
==การถ่ายภาพรังสีทางการแพทย์==
เนื่องจากร่างกายมนุษย์ประกอบขึ้นจากสสารหลายชนิด ซึ่งมีความหนาแน่นแตกต่างกัน การถ่ายภาพด้วงรังสีเอกซ์จะทำให้สามารถมองเห็นโครงสร้างภายในของร่างกายได้ เนื่องจากจะได้ภาพที่มีความทึบแตกต่างกัน
=== Projectional radiography ===
การถ่ายภาพรังสี
เดชไอ้ด้วน ภาค 2

เดชไอ้ด้วน ภาค 2  (อังกฤษ: Return Of The One- Armed Swordsman, The One-Armed Swordsman Return) เป็นภาพยนตร์จีนที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1969 กำกับโดย จาง เชอะ นำแสดงโดย หวัง หุ่ย, เจียวเจียว ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อของภาพยนตร์เรื่อง เดชไอ้ด้วน มีภาคต่อจากนี้อีกคือ เดชไอ้ด้วน ภาค 3
==เนื้อเรื่องย่อ==
เนื้อเรื่องกล่าวถึงจอมยุทธแขนเดียวนาม "ฟางกัง" ซึ่งเขาต้องปะทะกับแปดจอมยุทธ เพื่อพิสูจน์ว่าแขนหนึ่งข้างกับหนึ่งจอมยุทธนั้น เหนือกว่าแขนสิบหกข้างของเหล่าคนพาล
==นักแสดงนำ==
หวัง หยู่ รับบท ฟางกัง/ จอมยุทธแขนเดียว
เจียวเจียว รับบท เสียวหมั่น
เทียน ฟง รับบท หลิงซู่
กุ๊ ฟง รับบท เจ้า เฟิง
หลิว เจียหยุง รับบท ชิฟู่
หลิว เจียเหลียง รับบท หยวนเฉียน
ตี้ หลุง รับบท หลงอู่
อู๋ หม่า รับบท จอมยุทธขาว หยวนชุน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เดชไอ้ด้วน ภาค 3

เดชไอ้ด้วน ภาค 3  (อังกฤษ: The New One- Armed Swordsman, Triple Irons) เป็นภาพยนตร์จีนที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1971 กำกับโดย จาง เชอะ นำแสดงโดย เดวิด เจียง, ตี้ หลุง ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อของภาพยนตร์เรื่อง เดชไอ้ด้วน ทั้งภาค 1 และภาค 2
==เนื้อเรื่องย่อ==
เรื่องราวของจอมยุทธหนุ่ม "ลุยลี่" ที่ถูกหลอกโดยจอมยุทธหลงอี๊จือ และพ่ายแพ้ในการประลองจนต้องตัดแขนตัวเองทิ้ง และกลายเป็นเสี่ยวเอ้อในโรงเตี๊ยมซอมซ่อ แต่แล้วเมื่อจอมยุทธดาบคู่ "ฟง" เดินทางมาพบกับลุยลี่ สถานการณ์ก็กลับพลิกผัน... จากอดีตจอมยุทธที่ใช้ดาบสองมือได้อย่างคล่องแคล่ว ในวันนี้ลุยลี่คือเดชไอ้ด้วนที่มาทวงความยุติธรรมกลับคืนจากหลงอี๊จือ
==นักแสดงนำ==
เดวิด เจียง รับบท ลุย ลี่ จอมยุทธแห่งราชวงศ์ฮั่น
ตี้ หลุง รับบท เฟิง จันเจี๋ย/ จอมยุทธเฟิง
หลี่ ชิง รับบท บา เจียว
กุ๊ ฟง รับบท หลง อี้จือ
หยวน หวูปิง
หลิว เจียหยุง
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Return of the One-Armed Swordsman

redirect เดชไอ้ด้วน ภาค 2
เดชไอ้ด้วน 3

redirect เดชไอ้ด้วน ภาค 3
ตำบลบ้านโพน

บ้านโพน เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอโพนนาแก้ว จังหวัดสกลนคร พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่มสลับกับที่ราบสูง เหมาะสำหรับทำการเกษตรและเลี้ยงสัตว์มีแหล่งน้ำที่สำคัญคือ ลำห้วยชิ ลำห้วยเชียงสือ บึงคัน (บึงสะพาน) ห้วยดินดาก ห้วยสีทน ห้วยแอด–ห้วยแฮด ห้วยแสนตอ ห้วยกุดพง ลำน้ำก่ำ ห้วยอั้ง ห้วยกบน้อย ห้วยวังหิน ห้วยเม็ก ลำห้วยไหล่ ห้วยนางเลิง หนองนางเลิง บึงกลาง และหนองกรองทอง
== ประวัติ ==
ตำบลบ้านโพนเดิมอยู่ในเขตปกครองอำเภอเมืองสกลนคร ต่อมาทางราชการได้แยกออกมาขึ้นกับกิ่งอำเภอโพนนาแก้ซึ่งประกาศจัดตั้งในวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2533 มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2534 และอำเภอโพนนาแก้วเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ตามลำดับ
เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ได้มีการจัดตั้งสภาตำบลบ้านโพนในพื้นที่ ต่อมาเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 สภาตำบลบ้านโพนได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโพน และต่อมาในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2556 องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโพนได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลบ้านโพน
== อาณาเขต ==
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลกุสุมาลย์ (อำเภอกุสุมาลย์)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลมหาชัยและตำบลโคกสูง (อำเภอปลาปาก จังหวัดนครพนม)
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลเชียงสือและตำบลโคกก่อง (อำเภอเมืองสกลนคร)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลนาตงวัฒนา
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
ตำบลบ้านโพนแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านอ้อมแก้ว
หมู่ที่ 2 บ้านโพนน้อย
หมู่ที่ 3 บ้านปู่พึ้ม
หมู่ที่ 4 บ้านโพนใหญ่
หมู่ที่ 5 บ้านวังปลาเซือม
หมู่ที่ 6 บ้านนาจาน
หมู่ที่ 7 บ้านอ้อมแก้วน้อย
หมู่ที่ 8 บ้านใหม่ไชยา
หมู่ที่ 9 บ้านนาจานใหม่
== อ้างอิง ==
บ้านโพน
บ้านโพน
อำเภอโพนนาแก้ว
รางวัลโทรทัศน์ทองคำ สาขาผู้กำกับการแสดงละครดีเด่น

รางวัลโทรทัศน์ทองคำ สาขาผู้กำกับการแสดงละครดีเด่น เป็นรางวัลที่จัดเป็นประจำทุกปีโดย สมาพันธ์สมาคมภาพยนตร์แห่งชาติ (สสภช) เพื่อเป็นเกียรติแก่นักแสดงในบทนำจากภาพยนตร์ที่ทำผลงานได้โดดเด่นและดีเยี่ยม เป็นส่วนหนึ่งในการผลักดันอุตสาหกรรมภาพยนตร์ไทย
==ผู้ได้รับรางวัลและผู้เข้าชิง==



==สถิติ==
===ได้รับรางวัลมากกว่าหนึ่งครั้ง===
6 ครั้ง
พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
4 ครั้ง
สุประวัติ ปัทมสูต
3 ครั้ง
อำไพพร จิตต์ไม่งง
2 ครั้ง
นพพล โกมารชุน
ผอูน จันทรศิริ
===เข้าชิงมากกว่าหนึ่งครั้ง===
10 ครั้ง
พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
7 ครั้ง
อำไพพร จิตต์ไม่งง
4 ครั้ง
สันต์ ศรีแก้วหล่อ
สุประวัติ ปัทมสูต
3 ครั้ง
นพพล โกมารชุน
ยุทธนา ลอพันธ์ไพบูลย์
สยาม สังวริบุตร
2 ครั้ง
กฤษฎา เตชะนิโลบล
ชนะ คราประยูร
ธรธร สิริพันธ์วราภรณ์
สถาพร นาควิไลโรจน์
อรรถพร ธีมากร
รางวัลโทรทัศน์
ตำบลนาแก้ว (อำเภอโพนนาแก้ว)

นาแก้ว เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอโพนนาแก้ว จังหวัดสกลนคร ห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณ 6 กิโลเมตร และห่างจากจังหวัดประมาณ 40 กิโลเมตร มีหมู่บ้านในความรับผิดชอบจำนวน 14 หมู่บ้าน พื้นที่โดยทั่วไปเป็นที่ราบ ลักษณะเป็นลูกคลื่นลอนลาด มีระดับความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 160–170 เมตร สภาพดินเป็นหินลูกรัง ในฤดูแล้งมักประสบปัญหาการขาดแคลนน้ำเพื่อการเกษตรและปศุสัตว์ แหล่งน้ำธรรมชาติมีน้อยและตื้นเขิน มีลำห้วยต้นน้ำ 2 สาย คือ ลำห้วยหลัวและลำห้วยลองน้อย
== ประวัติ ==
ตำบลนาแก้วเดิมอยู่ในเขตปกครองอำเภอเมืองสกลนคร ต่อมาทางราชการได้แยกออกมาขึ้นกับกิ่งอำเภอโพนนาแก้ซึ่งประกาศจัดตั้งในวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2533 มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2534 และอำเภอโพนนาแก้วเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ตามลำดับ
เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ได้มีการจัดตั้งสภาตำบลนาแก้วในพื้นที่  ต่อมาเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539 สภาตำบลนาแก้วได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลนาแก้ว และต่อมาเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2555 องค์การบริหารส่วนตำบลนาแก้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลนาแก้ว ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลนาแก้ว อำเภอโพนนาแก้ว จังหวัดสกลนคร เป็นเทศบาลตำบลนาแก้ว ประกาศราชกิจจานุเบกษา ณ วันที่ 6 กรกฎาคม 2555
== อาณาเขต ==
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลอุ่มจานและตำบลนาเพียง (อำเภอกุสุมาลย์)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลนาโพธิ์ (อำเภอกุสุมาลย์) และตำบลนาตงวัฒนา
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลนาตงวัฒนาและตำบลบ้านแป้น
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลท่าแร่และตำบลเชียงเครือ (อำเภอเมืองสกลนคร)
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
ตำบลนาแก้วแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านนาแก้ว
หมู่ที่ 2 บ้านนาเดื่อ
หมู่ที่ 3 บ้านกลาง
หมู่ที่ 4 บ้านหนองผือ
หมู่ที่ 5 บ้านหนองกระบอก
หมู่ที่ 6 บ้านโคกแก้ว
หมู่ที่ 7 บ้านเทพนิมิตร
หมู่ที่ 8 บ้านใหม่หนองผือ
หมู่ที่ 9 บ้านนาแก้วน้อย
หมู่ที่ 10 บ้านกลางใหม่
หมู่ที่ 11 บ้านนาเดื่อน้อย
หมู่ที่ 12 บ้านใหม่หนองกระบอก
หมู่ที่ 13 บ้านนาแก้วเหนือ
หมู่ที่ 14 บ้านนาแก้วสามัคคี
== อ้างอิง ==
นาแก้ว
นาแก้ว
อำเภอโพนนาแก้ว
ฟีลด์

ในคณิตศาสตร์ ฟีลด์ (Field) คือเซตที่สามารถนิยามการบวก ลบ คูณ และหารได้ และสามารถดำเนินการเหล่านั้นได้เหมือนกับจำนวนตรรกยะและจำนวนจริง ฟีลด์จึงมักถือว่าเป็นโครงสร้างเชิงพีชคณิตพื้นฐาน ซึ่งมักจะถูกใช้ในพีชคณิต, ทฤษฎีจำนวน และคณิตศาสตร์สาขาอื่น ๆ
ตัวอย่างฟีลด์ที่รู้จักกันดีที่สุดคือ ฟีลด์ของจำนวนตรรกยะ ฟีลด์ของจำนวนจริง ตลอดจนฟีลด์ของจำนวนเชิงซ้อน นอกจากนี้ยังมีฟีลด์อื่น ๆ อีกมากมาย เช่น ฟีลด์ของฟังก์ชันตรรกยะ ฟีลด์ฟังก์ชันเชิงพีชคณิต ฟีลด์จำนวนเชิงพีชคณิต และฟีลด์ของจำนวนพี-แอดิก ก็มักจะถูกใช้และศึกษาในคณิตศาสตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในทฤษฎีจำนวนและเรขาคณิตเชิงพีชคณิต วิทยาการเข้ารหัสใช้ฟีลด์จำกัดซึ่งก็คือฟีลด์ที่มีสมาชิกจำกัดเป็นสำคัญ
ฟิลด์หนึ่งอาจขยายไปเป็นอีกฟิลด์หนึ่งได้ด้วยแนวคิดเรื่องฟีลด์ภาคขยาย ทฤษฎีกาลัวเป็นเครื่องมือสำคัญในการศึกษาความสมมาตรของฟีลด์ภาคขยายซึ่งริเริ่มโดยเอวาริสต์ กาลัว
== นิยาม ==
โดยสังเขปแล้ว ฟีลด์คือเซตที่มีฟังก์ชันสองตัวถูกกำหนดบนเซตนั้น ฟังก์ชันการบวกเขียนด้วยสัญลักษณ์ a + b ฟังก์ชันการคูณเขียนด้วยสัญลักษณ์ a ⋅ b ฟังก์ชันทั้งสองมีคุณสมบัติเหมือนกับที่อยู่ในจำนวนตรรกยะและจำนวนจริง รวมไปถึงการมีตัวผกผันการบวก −a สำหรับสมาชิก a ทั้งหมด และตัวผกผันการคูณ b−1 สำหรับสมาชิก b ที่ไม่ใช่ศูนย์ทั้งหมด นี่ทำให้เราเห็นสิ่งที่เรียกว่าตัวดำเนินการผกผัน ซึ่งก็คือการลบ a − b และการหาร a / b โดยการนิยามว่า
a − b = a + (−b),
a / b = a · b−1.
== ตัวอย่าง ==
=== จำนวนตรรกยะ ===
จำนวนตรรกยะถูกใช้อย่างกว้างขวางก่อนที่จะมีการใช้คำว่าฟีลด์อย่างจริงจัง จำนวนตรรกยะคือจำนวนที่สามารถเขียนให้อยู่ในรูปของเศษส่วน a/b, โดยที่ a และ b เป็นจำนวนเต็ม และ b ≠ 0. ตัวผกผันการบวกของฟังก์ชันดังกล่าวคือ −a/b, และตัวผกผันการคูณของเศษส่วนดังกล่าวคือ b/a  (ถ้า a ≠ 0)
== อ้างอิง ==
พีชคณิต
รางวัลโทรทัศน์ทองคำ สาขาละครดีเด่น

รางวัลโทรทัศน์ทองคำ สาขาละครดีเด่น เป็นรางวัลที่จัดเป็นประจำทุกปีโดย สมาพันธ์สมาคมภาพยนตร์แห่งชาติ (สสภช) เพื่อเป็นเกียรติแก่นักแสดงในบทนำจากภาพยนตร์ที่ทำผลงานได้โดดเด่นและดีเยี่ยม เป็นส่วนหนึ่งในการผลักดันอุตสาหกรรมภาพยนตร์ไทย
==ผู้ได้รับรางวัลและผู้เข้าชิง==
===ทศวรรษ 2520===
===ทศวรรษ 2530===
===ทศวรรษ 2540===
===ทศวรรษ 2550===
===ทศวรรษ 2560===
รางวัลโทรทัศน์
ออกโทเนียน

ในคณิตศาสตร์ ออกโทเนียน (อังกฤษ:octonion) คือพีชคณิตบนฟีลด์การหารมาตรฐานที่อยู่เหนือจำนวนจริง มักจะใช้ตัวพิมพ์ใหญ่ O ตัวพิมพ์ใหญ่หนา O นอกจากออกโทเนียนแล้วยังมีพีชคณิตบนฟีลด์การหารมาตรฐานอีกสามตัวเหนือจำนวนจริง จำนวนจริง จำนวนเชิงซ้อน และควอเทอร์เนียน ออกโทเนียนมีแปดมิติ เป็นสองเท่าของจำนวนมิติในควอเทอร์เนียน ออกโทเนียนไม่มีคุณสมบัติการสลับที่และคุณสมบัติการเปลี่ยนหมู่การคูณ แต่มีคุณสมบัติที่อ่อนแอกว่าคุณสมบัติการเปลี่ยนหมู่ นั่นคือคุณสมบัติการมีทางเลือก
ออกโทเนียนไม่เป็นที่รู้จักกันมากเหมือนกับควอเทอร์เนียนหรือจำนวนเชิงซ้อน ซึ่งถูกศึกษาและใช้งานกันมากกว่า อย่างไรก็ตาม ออกโทเนียนยังมีคุณสมบัติที่น่าสนใจ และเกี่ยวข้องกับโครงสร้างผิดปกติในคณิตศาสตร์ นอกจากนี้ออกโทเนียนยังมีการประยุกต์ใช้ในทฤษฎีสตริง ทฤษฎีสัมพันธภาพพิเศษ และตรรกะควอนตัม
ออกโทเนียนถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1843 โดยจอห์น ที. เกรฟส์ โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากการค้นพบควอเทอร์เนียนของเพื่อนของเขา เซอร์วิลเลียม โรวัน แฮมิลตัน แต่การตีพิมพ์ผลสรุปของเขานั้นช้ากว่าบทความเกี่ยวกับออกโทเนียนของอาร์เธอร์ เคย์ลีย์ ไปเล็กน้อยเท่านั้น โดยเคย์ลีย์ค้นพบออกโทเนียนเป็นอิสระจากเกรฟส์ และบางครั้งก็เรียกออกโทเนียนว่า จำนวนเคย์ลีย์ หรือ พีชคณิตเคย์ลีย์ นอกจากนี้ แฮมิลตันยังได้เขียนประวัติศาสตร์ช่วงต้นของการค้นพบของเกรฟส์อีกด้วย
== นิยาม ==
ออกโทเนียนอาจมองให้เป็นหน่วยจำนวนจริงแปดหน่วย ออกโทเนียนทุกตัวคือผลรวมเชิงเส้นของหน่วยออกโทเนียน นั่นคือ {e0,e1,e2,e3,e4,e5,e6,e7}, โดยที่ e0 คือสเกลาร์หรือส่วนจริง อาจใช้จำนวนจริง 1 แทนได้ นั่นคือ ทุกออกโทเนียน x สามารถเขียนได้อยู่ในรูป
x=x0e0+x1e1+x2e2+x3e3+x4e4+x5e5+x6e6+x7e7
การบวกลบออกโทเนียนสามารถทำได้โดยการบวกลบพจน์ที่สอดคล้องกันเหมือนควอเทอร์เนียน ในขณะที่การคูณยากกว่านั้น ผลคูณระหว่างออกโทเนียนสองจำนวนสามารถหาได้โดยการรวมผลคูณของทุก ๆ พจน์ ผลคูณของพจน์แต่ละคู่สามารถหาได้จากสูตรคูณของหน่วยออกโทเนียน เช่นตารางนี้เป็นต้น (ตารางนี้เขียนโดยอาร์เธอร์ เคย์ลีย์ ค.ศ. 1845 และจอห์น ที. เกรฟส์ ค.ศ. 1843)
ตารางนี้สามารถสรุปอย่างคร่าวๆ ได้ดังนี้
e_i e_j  =
\begin{cases}
e_j , & \text{if }i = 0 \\
e_i , & \text{if }j = 0 \\
- \delta_{ij}e_0 + \varepsilon _{ijk} e_k, & \text{otherwise}
\end{cases}
=== สังยุค ===
สังยุคของออกโทเนียน x=x0e0+x1e1+x2e2+x3e3+x4e4+x5e5+x6e6+x7e7
คือ x*=x0e0-x1e1-x2e2-x3e3-x4e4-x5e5-x6e6-x7e7
ให้สังเกตว่าผลคูณของออกโทเนียนใดๆ กับสังยุคของจำนวนนั้น จะได้จำนวนจริงที่มากกว่าหรือเท่ากับศูนย์เสมอ
x*x=x02+x12+x22+x32+x42+x52+x62+x72
== อ้างอิง ==
พีชคณิต
กองพลยานเกราะที่ 12 แห่งเอ็สเอ็ส "ยุวชนฮิตเลอร์"

กองพลยานเกราะที่ 12 แห่งเอ็สเอ็ส "ยุวชนฮิตเลอร์" (12. SS-Panzerdivision "Hitlerjugend") เป็นกองพลยานเกราะเยอรมันของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สแห่งนาซีเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ส่วนใหญ่ของทหารเกณฑ์วัยหนุ่มที่ถูกดึงมาจากสมาชิกของยุวชนฮิตเลอร์ ในขณะที่ได้มีเจ้าหน้าที่นายทหารอาวุโสระดับชั้นประทวน (non commissioned officer-NCOs) และเจ้าหน้าที่นายทหารจากกองพลวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สอื่น ๆ
กองพลนี้ได้ก่ออาชญากรรมสงครามมากมายหลายครั้งในขณะที่ได้ออกเดินทางและในช่วงระหว่างการสู้รบช่วงแรกในนอร์ม็องดี รวมทั้งการสังหารหมู่ที่ Ascq และ Ardenne Abbey  ได้แสดงให้เห็นเป็นครั้งแรกในการออกปฏิบัติเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1944 เป็นส่วนหนึ่งของปฏิบัติการป้องกันของเยอรมันที่ก็อง
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1944 กองพลได้เข้าต่อสู้กับกองทัพสหรัฐในการรุกป่าอาร์แดน ภายหลังจากปฏิบัติการล้มเหลว ซึ่งได้กลายเป็นที่รู้จักกันคือ ยุทธการตอกลิ่ม กองพลได้ถูกส่งไปยังฮังการีเพื่อเข้าร่วมในการสู้รบในรอบ ๆ บูดาเปสต์ จนในที่สุดแล้ว กองพลได้ถอยทัพกลับเข้าไปในประเทศออสเตรียและยอมจำนนต่อกองทัพสหรัฐที่ 7 เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1945
ภายหลังสงครามได้ยุติลง เหล่าสมาชิกจำนวนมากของกองพล รวมทั้งควร์ท ไมเออร์ ได้ถูกตัดสินว่ามีความผิดในข้อหาก่ออาชญากรรมสงคราม
==อ้างอิง==
กองพลยานเกราะแห่งวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
กองพลทหารราบสรรพาวุธที่ 36 แห่งเอ็สเอ็ส

กองพลทหารราบสรรพาวุธที่ 36 แห่งเอ็สเอ็ส (36. Waffen-Grenadier-Division der SS), เป็นที่รู้จักกันคือ SS-Sturmbrigade Dirlewanger (1944) หรือจากตัวอย่างที่เรียกว่า กองพลน้อยเดียร์เลอวังเงอร์,เป็นหน่วยทหารของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งประกอบไปด้วยเหล่าอาชญากรที่คาดหวังว่าจะสู้รบจนตัวตายในแนวหน้า หน่วยนี้อยู่ภายใต้การนำของอ็อสคาร์ เดียร์เลอวังเงอร์ แต่เดิมที่ได้ก่อตั้งขึ้นมาสำหรับการต่อต้านพลพรรคเพื่อประจัญหน้ากับการต่อต้านของโปแลนด์ ในท้ายที่สุด หน่วยนี้ได้แสดงให้เห็นในการปฏิบัติหน้าที่ในสโลวาเกีย, ฮังการี และต่อกรกับกองทัพแดงแห่งสหภาพโซเวียตจนกระทั่งสงครามใกล้ยุติลง ในช่วงระหว่างปฏิบัติการได้เข้าไปมีส่วนร่วมในการข่มขืน, ปล้นสะดม และสังหารหมู่ต่อพลเรือน
หน่วยนี้ได้เข้าไปมีส่วนร่วมในบางครั้งของการทัพที่อื้อฉาวที่สุดในสงครามโลกครั้งที่สองของความหวาดกลัวในด้านตะวันออก ในช่วงเวลาที่หน่วยอยู่ในดินแดนรัสเซีย เดียร์เลอวังเงอร์ได้ทำการเผาผู้หญิงและเด็กทั้งเป็นและปล่อยให้สุนัขที่หิวโหยรุมขย้ำเหยื่อเพื่อเป็นอาหารของพวกมัน หน่วยเป็นที่รู้จักจากการเป็นขบวนการขนาดใหญ่ที่ก่อตั้งขึ้นโดยมีเป้าหมายเพียงอย่างเดียวคือการฉีดยาพิษชาวยิวด้วยสตริกนิน หน่วยเดียร์เลอวังเงอร์เข้าไปมีส่วนร่วมในการยึดครองเบลารุส ได้จารึกชื่อเสียงในหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สสำหรับการกระทำที่โหดเหี้ยม กองทัพต่าง ๆ และผู้บัญชาการเอ็สเอ็สได้พยายามที่จะถอดถอนเดียร์เลอวังเงอร์ออกจากหน่วยเอ็สเอ็สและยุบหน่วยนี้ทิ้ง แต่ว่าหน่วยมีผู้อุปถัมภ์ภายในเครื่องมือนาซีได้เข้ามาแทรกแซงในนามของเขา หน่วยได้เป็นที่จดจำมากที่สุดจากชื่อเสียงในการร่วมทำลายกรุงวอร์ซออย่างราบคาบ และการสังหารหมู่ประชากรจำนวน 100,000 คนของเมืองในช่วงการก่อการกำเริบวอร์ซอ และได้เข้าไปมีส่วนร่วมในการปราบปรามอย่างโหดเหี้ยมของการก่อการกำเริบชาติสโลวาเกียในปี ค.ศ. 1944 กองพลเดียร์เลอวังเงอร์แห่งหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สได้สร้างความหวาดกลัวให้กับองค์กรวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส รวมทั้ง SS-Führungshauptamt (กองบัญชาการทหารสูงสุดเอ็สเอ็ส) และมีชื่อเสียงด้านลบอย่างร้ายแแรงมากที่สุดในฐานะอาชญากรและชั่วร้ายมากที่สุดของหน่วยเอ็สเอ็สในเครื่องจักรสงครามของฮิตเลอร์
== เชิงอรรถและอ้างอิง ==
รายชื่อของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
อาชญากรรมสงครามโลกครั้งที่สอง
อันเดรย์ วลาซอฟ

อันเดรย์ อันเดรเยวิช วลาซอฟ หรือ วลาสซอฟ (Андрéй Андрéевич Влáсов,  - 1 สิงหาคม ค.ศ. 1946) เป็นนายพลชาวรัสเซียแห่งกองทัพแดง ในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้ต่อสู้ในยุทธการที่มอสโกและต่อมาได้ถูกจับกุมตัวจากความพยายามที่จะเปิดวงล้อมเลนินกราด ภายหลังการจับกุม เขาได้แปรพักตร์ให้กับนาซีเยอรมนีและเป็นผู้นำของกองทัพที่เรียกว่า กองทัพปลดปล่อยรัสเซีย (Russkaya osvoboditel'naya armiya (ROA) ในช่วงปลายสงคราม เขาได้เปลี่ยนฝ่ายอีกและได้ออกคำสั่งในการช่วยเหลือในการก่อการกำเริบปรากเพื่อต่อกรกับเยอรมัน เขาและกองทัพปลดปล่อยรัสเซียได้พยายามที่จะหลบหนีไปยังแนวรบด้านตะวันตก แต่กลับถูกจับกุมโดยกองกำลังโซเวียต วลาซอฟได้ถูกนำตัวขึ้นศาลในข้อหาทรยศและถูกประหารด้วยการแขวนคอ
บุคคลจากแคว้นนิจนีนอฟโกรอด
ทหารชาวโซเวียต
ผู้ถูกประหารชีวิตโดยการแขวนคอ
บุคคลในสงครามโลกครั้งที่สอง
สมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต
แม่นางเทพสุดาสร้อยดาว

แม่นางสร้อยดาว (မေဏင်သောဲဍာ; မေနှင်းသွယ်တာ,  เหม่นิงเสว่ด่า; หรือ "မည်နှင်းသွယ်ဒါ", "Mi Hnin Thwe-Da") ในวรรณคดีเรื่อง "ราชาธิราช" เรียกว่านางเทพสุดาสร้อยดาว ส่วนคำให้การชาวกรุงเก่าเรียกนางสุวรรณเทวี เป็นพระราชธิดาของพ่อขุนรามคำแหงมหาราชแห่งกรุงสุโขทัย ต่อมาได้เป็นพระอัครมเหสีในพระเจ้าฟ้ารั่ว ปฐมกษัตริย์แห่งเมืองเมาะตมะ
ในระหว่างที่พระเจ้าฟ้ารั่ว (พระนามเดิม มะกะโท) รับราชการเป็นขุนวังที่สุโขทัย พระองค์ได้พาแม่นางเทพสุดาสร้อยดาวหนีออกจากสุโขทัยไปยังเมาะตะมะ เมื่อมะกะโทสามารถสังหารอลิมามาง เจ้าเมืองเมาะตะ พร้อมกับสถาปนาตนเป็นพระเจ้าฟ้ารั่ว ได้ตั้งนางเทพสุดาสร้อยดาวขึ้นเป็นพระอัครมเหสี และได้ประกาศอิรภาพจากอาณาจักรพุกามของชาวพม่า โดยได้รับการสนับสนุนจากพ่อขุนรามคำแหง การปฏิวัติประสบความสำเร็จ พระเจ้าฟ้ารั่วสามารถรวบรวมดินแดนของผู้ที่พูดภาษามอญและตั้งเป็นอาณาจักรหงสาวดี เมื่อประมาณ พ.ศ. 1830
พระเจ้าฟ้ารั่วและแม่นางสร้อยดาวมีพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวคือแม่นางสินทยา ซึ่งต่อมาได้อภิเษกสมรสกับพระเจ้าตราพระยาแห่งหงสาวดี
== พงศาวลี ==
==อ้างอิง==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงสุโขทัย
ราชวงศ์หงสาวดี
ราชวงศ์พระร่วง
พระราชบุตรในพ่อขุนรามคำแหงมหาราช
ชาวไทยที่เสียชีวิตในประเทศพม่า
ชาวไทยในประเทศพม่า
พระยาอายลาว

พระยาอายลาว (ဗညားအဲလော,  บะญาเอลอ; 1308 – 1348/49) เป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวของพระเจ้ารามประเดิด (ခွန်လော ขุ่นลอ) กษัตริย์รัชกาลที่ 2 เดิมทรงครองเมืองซิต้อง ต่อมานางจันทะมังคะละ (စန္ဒာမင်းလှ) พระขนิษฐาต่างพระมารดา ได้สนับสนุนพระองค์ให้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นพระเจ้าเมาะตะมะรัชกาลที่ 7 แล้วทรงสถาปนานางจันทะมังคะละเป็นพระอัครมเหสี ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1330 ถึง 1348/49  พระองค์ได้รับชัยชนะเหนืออาณาจักรสุโขทัย ระหว่างการรุกรานของสุโขทัยเมื่อ ค.ศ. 1330/31 เป็นจุดสิ้นสุดความสัมพันธ์ระหว่างกรุงเมาะตะมะและกรุงสุโขทัย
ตลอดรัชสมัยของพระยาอายลาวพระองค์มิได้สถาปนาผู้ใดเป็นรัชทายาท ทำให้พระยาอายลอง (ဗညားအဲလောင်) พระราชโอรสองค์เดียวของพระยาอายลาวและ เจ้ามุนะ พระราชโอรสองค์เดียวของพระเจ้ารามมะไตย (စောဇိတ် ซอเซย์) กษัตริย์รัชกาลที่ 4 ที่ประสูติแต่นางจันทะมังคะละต่างพยายามแย่งชิงตำแหน่งรัชทายาท กระทั่งพระยาอายลองสิ้นพระชนม์และพระยาอายลาวสวรรคตจากนั้นได้ไม่นานเจ้ามุนะจึงขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็นพระยาอู่
==อ้างอิง==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
บุคคลที่เสียชีวิตในคริสต์ทศวรรษ 1340
พระมหากษัตริย์ราชวงศ์หงสาวดี
พระยาอายลอง

พระยาอายลอง (ဗညားအဲလောင်,  บะญาเอเหล่าง์) เป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวของพระยาอายลาว พระเจ้าเมาะตะมะรัชกาลที่ 7 พระองค์ติดตามพระบิดาไปอยู่เมืองเมาะตะมะในฐานะรัชทายาทเมืองเมาะตะมะ ระหว่าง ค.ศ. 1330 ถึง 1340s
พระยาอายลองมีพระญาติที่เป็นคู่ชิงตำแหน่งรัชทายาทคือเจ้ามุนะ พระราชโอรสพระองค์เดียวของพระเจ้ารามมะไตย กษัตริย์รัชกาลที่ 7 ที่ประสูติแต่นางจันทะมังคะละ ซึ่งต่อมาได้เป็นทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง เพราะพระยาอายลองสิ้นพระชนม์ด้วยพระโรคฝีดาษ แต่ "ราชาธิราช" ระบุว่าเป็นอหิวาตกโรค
==อ้างอิง==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
บุคคลที่เสียชีวิตในคริสต์ทศวรรษ 1320
บุคคลที่เสียชีวิตในคริสต์ทศวรรษ 1340
ราชวงศ์หงสาวดี
เสียชีวิตจากฝีดาษ
เสียชีวิตจากอหิวาตกโรค
พระยาอู่

พระยาอู่ (ဗညာဥူ; ဗညားဦး; Binnya U; ค.ศ. 1323–1384) พระนามอย่างเป็นทางการว่า พระเจ้าช้างเผือก (ဆင်ဖြူရှင်; Hsinbyushin) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรหงสาวดีตั้งแต่ ค.ศ. 1348 ถึง ค.ศ. 1384 รัชกาลของพระองค์มีความวุ่นวายภายในและภายนอก เช่น จากกบฏ และการรุกรานจากล้านนา ซึ่งพระองค์ทรงผ่านมาได้ด้วยดีจนถึง ค.ศ. 1364 นับแต่นั้นเป็นต้นมา ขอบอำนาจของพระองค์กินพื้นที่เพียงภูมิภาคหงสาวดี แต่ก็เป็นพื้นที่ที่สำคัญที่สุดในทางยุทธศาสตร์ในบรรดาภูมิภาคทั้งสามของอาณาจักร นอกจากนี้ พระองค์ยังประชวรบ่อยครั้ง ทำให้ทรงอาศัยพระพี่นาง คือ พระมหาเทวี (Maha Dewi) ว่าราชการแทนเป็นนิจ ครั้น ค.ศ. 1383 พระองค์ทรงมอบหมายพระราชอำนาจทั้งปวงให้แก่พระมหาเทวีอย่างเป็นทางการ เนื่องจากพระราชโอรสพระองค์โต คือ พระยาน้อย (Binnya Nwe) ทรงเป็นกบฏ แต่เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์แล้ว พระยาน้อยก็สืบราชสมบัติต่อมาเป็นพระเจ้าราชาธิราช (Razadarit)
ในหน้าประวัติศาสตร์พม่า พระยาอู่ทรงเป็นที่จดจำในฐานะที่เป็นพระบิดาของพระเจ้าราชาธิราช ส่วนมรดกตกทอดจากรัชกาลของพระองค์ คือ การที่เมืองหงสาวดีสามารถตั้งตัวเป็นศูนย์อำนาจแห่งใหม่ในเขตพม่าตอนล่างแทนเมาะตะมะ และอยู่ในสถานะนั้นต่อไปจนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16
==ต้นพระชนม์==
พระยาอู่ประสูติเมื่อราวปลาย ค.ศ. 1323 เป็นพระโอรสพระองค์เดียวของพระยารามมะไตย (Binnya Ran De) พระมหากษัตริย์แห่งหงสาวดีซึ่งตั้งเมืองหลวงอยู่เมาะตะมะ กับพระนางจันทะมังคละ (Sanda Min Hla) ผู้เป็นพระมเหสี พระยาอู่มีพระพี่นางสองพระองค์ คือ เม้ยเน (Mwei Ne) ซึ่งสิ้นพระชนม์แต่ยังเยาว์ กับเม้ยนะ (Mwei Na) ซึ่งภายหลังได้พระนามใหม่ว่า พระมหาเทวี นอกจากนี้ พระยาอู่มีพระอนุชาสองพระองค์ซึ่งร่วมพระบิดากัน คือ มิฉาน (Mi Ma-Hsan) กับมังลังกา (Min Linka)
ด้วยสถานะดังกล่าว พระยาอู่จึงเป็นที่คาดหมายว่า จะได้สืบราชสมบัติต่อจากพระบิดา แต่เมื่อพระบิดาถูกปลงพระชนม์ใน ค.ศ. 1330 พระมารดา คือ พระนางจันทะมังคละ ก็ทรงยึดอำนาจและตั้งพระเชษฐาของพระนางเอง คือ พระยาอายลาว (Binnya E Law) ขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ และตั้งตนเองเป็นพระมเหสีของพระเชษฐา เพื่อจะได้อยู่ในอำนาจต่อไป ทำให้เกิดความตึงเครียดทางการเมืองเรื่องผู้ใดจะสืบราชสมบัติต่อจากพระยาอายลาว ระหว่างพระยาอายลอง (Binnya E Laung) พระโอรสของพระยาอายลาว กับพระยาอู่ พระโอรสของพระมหากษัตริย์พระองค์ก่อน ความตึงเครียดดังกล่าวยิ่งทวีขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1340 เมื่อพระพลานามัยของพระยาอายลาวทรุดโทรมลงตามลำดับ จนที่สุดแล้ว พระยาอายลองกับพระยาอู่ก็กระทำยุทธหัตถีกัน และพระยาอู่ทรงมีชัยเหนือพระยาอายลอง ทำให้พระยาอายลาวพิโรธและรับสั่งให้จับพระยาอู่ไปฆ่า แต่พระนางจันทะมังคละทรงห้ามไว้ พระยาอายลาวจึงทรงให้ปล่อยพระยาอู่ ไม่นานหลังจากนั้น พระยาอายลองสิ้นพระชนม์เพราะไข้ทรพิษ จึงเหลือพระยาอู่เป็นผู้มีสิทธิขึ้นสืบราชบัลลังก์แต่ผู้เดียว ครั้น ค.ศ. 1348 พระยาอายลาวสิ้นพระชนม์ พระยาอู่ขณะนั้นมีพระชนม์ 25 ชันษา จึงได้สืบราชสมบัติต่อ
เมื่อขึ้นครองราชย์แล้ว พระยาอู่มีพระนามว่า "พระเจ้าช้างเผือก" เพราะทรงครอบครองช้างเผือกหนึ่งช้าง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์มงคลแห่งความเป็นราชาในคติพม่า
==เชิงอรรถ==
==อ้างอิง==
พระมหากษัตริย์ราชวงศ์หงสาวดี
พระนางสุเจตะละ

พระนางสุเจตะละ (ရှင်စောလှ, ) หรือในพงศาวดารมอญเรียก พระนางชินสอลา เจ้าหญิงพระชายา ใน พระเจ้าฟ้ารั่ว ปฐมกษัตริย์แห่ง อาณาจักรหงสาวดี พระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์เดียวใน พระเจ้าตราพระยา
ราชวงศ์หงสาวดี
ร็อคแมน 11 ฟันเฟืองแห่งโชคชะตา!!

ร็อคแมน 11: ฟันเฟืองแห่งโชคชะตา!! (ロックマン11: 運命の歯車！！) หรือชื่อในเวอร์ชันภาษาอังกฤษ เมกะแมน 11 (Mega Man 11) เป็นวิดีโอเกมแอ็กชัน-แพลตฟอร์มที่เตรียมเปิดตัว ซึ่งได้รับการพัฒนาโดยบริษัทแคปคอม และเป็นภาคที่ 11 ของร็อคแมนซีรีส์หลัก เกมนี้มีกำหนดเปิดตัวในปลายปี ค.ศ. 2018 สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์, นินเท็นโดสวิตช์, เพลย์สเตชัน 4 และเอกซ์บอกซ์วัน
== การพัฒนา ==
เกมดังกล่าวได้รับการประกาศในเดือนธันวาคมปี ค.ศ. 2017 ในฐานะเป็นส่วนหนึ่งของงานฉลองครบรอบ 30 ปีของซีรีส์ พร้อมกับการประกาศเปิดตัวเกมร็อคแมนภาคก่อน ๆ ร็อคแมน 11 จะมีลักษณะตัวละครและฉากแบบโพลีกอน 3 มิติ ซึ่งต่างจากแบบภาพพิกเซลในภาคต่าง ๆ ก่อนหน้า เกมนี้ได้รับการกำกับโดยโคจิ โอะดะ และอำนวยการผลิตโดยคะซุฮิโระ สึชิยะ
== เนื้อเรื่อง ==
== ระบบเกม ==
ดับเบิ้ลเกียร์ซิสเต็ม (ダブルギアシステム)
;สปีดเกียร์ (スピードギア)
;พาวเวอร์เกียร์ (パワーギア)
;ดับเบิ้ลเกียร์ (ダブルギア)
== ตัวละคร ==
=== ตัวละครหลัก ===
DRN.001 ร็อคแมน (ロックマン)
โทมัส ไลท์ (トーマス・ライト)
DRN.002 โรล (ロール)
ไรท็อต (ライトット)
อัลเบิร์ต W ไวลี่ (アルバート・W・ワイリー)
=== บอสหลัก ===
DWN.081 บล็อกแมน (ブロックマン)
DWN.082 ฟิวซ์แมน (ヒューズマン)
DWN.083 บลาสท์แมน (ブラストマン)
DWN.084 แอซิดแมน (アシッドマン)
DWN.085 ธันดราแมน (ツンドラマン)
DWN.086 ทอร์ชแมน (トーチマン)
DWN.087 อิมแพคแมน (ไพล์แมน) (パイルマン)
DWN.088 เบาซ์แมน (รับเบอร์แมน) (ラバーマン)
== อาวุธพิเศษ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คืนชีพ! "ร็อคแมน 11" ประกาศลงทุกคอนโซล-พีซี - Manager Online 
ร็อคแมน
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 4
วิดีโอเกมภาคต่อ
เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์วัน
เกมสำหรับวินโดวส์
เกมจากค่ายแคปคอม
แม่นางสินทยา

พระนางสินทยา (မေနှင်းသိန်ဒျာ, ) หรือในพงศาวดารมอญเรียก พระนางเมนินเธียนดยา พระมเหสีใน พระเจ้าตราพระยา แห่งหงสาวดี พระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์เดียวใน พระเจ้าฟ้ารั่ว ปฐมกษัตริย์แห่ง อาณาจักรหงสาวดี ที่ประสูติแต่ แม่นางเทพสุดาสร้อยดาว ทำให้พระองค์มีศักดิ์เป็นพระราชนัดดาใน พ่อขุนรามคำแหงมหาราช กษัตริย์พระองค์ที่ 3 แห่ง อาณาจักรสุโขทัย
== พงศาวลี ==
ราชวงศ์หงสาวดี
ชาวพม่าเชื้อสายไทย
พญาธรรมราชา

พญาธรรมราชา (ဗညားဓမ္မရာဇာ, ; บางครั้งเรียก พระเจ้าสุโทธรรมราชาธิราช, ประมาณ 1392 – 1424) เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 10 แห่งอาณาจักรหงสาวดี ครองราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1421 ถึง 1424 ต่อจากพระเจ้าราชาธิราช พระราชบิดาที่สวรรคตระหว่างออกล่าสัตว์
ในรัชสมัยพระองค์แทบจะไม่เคยปกครองแผ่นดินอย่างแท้จริงเพราะต้องเผชิญหน้ากับการก่อกบฏโดยพระราชอนุชาทั้ง 2 คือ พญารามและพญาเกียรติ์ รวมถึงการรุกรานจากอาณาจักรอังวะของชาวพม่า หลังการสิ้นสุดสงครามระหว่างหงสาวดีและอังวะในสงครามสี่สิบปี พระองค์ถูกวางยาพิษสวรรคตโดยฝีมือของพญารามเมื่อ ค.ศ. 1424 หลังจากนั้นไม่นานพญารามได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นพญารามที่ 1
พระมหากษัตริย์ราชวงศ์หงสาวดี
พระมหากษัตริย์ที่ถูกปลงพระชนม์
โอมูอามูอา

โอมูอามูอา (ʻOumuamua; ชื่ออย่างเป็นทางการ 1I/2017 U1) เป็นวัตถุระหว่างดาวฤกษ์วัตถุแรกที่ทราบที่ผ่านเข้าระบบสุริยะ รอเบิร์ต เวริก (Robert Weryk) ค้นพบบนแนววิถีไฮเปอร์บอลิกที่เยื้องศูนย์กลางมากเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม 2560 หลังผ่านจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด 40 วัน มีการสังเกตครั้งแรกโดยกล้องโทรทรรศน์ แพนสตาส์ (Pan-STARRS) เมื่อวัตถุมีระยะห่างจากโลกประมาณ 85 เท่าของระยะทางโลก–ดวงจันทร์ โดยมุ่งออกจากดวงอาทิตย์ เดิมคาดว่าเป็นดาวหาง แต่หนึ่งสัปดาห์ถัดมามีการจำแนกใหม่เป็นดาวเคราะห์น้อย ซึ่งขณะนั้นเป็นวัตถุระหว่างดาวฤกษ์กลุ่มใหม่วัตถุแรก เนื่องจากแนววิถีไฮเปอร์บอลิกมากของมัน สุดท้ายมันจะออกจากระบบสุริยะและกลับสู่อวกาศระหว่างดาวฤกษ์อีกครั้ง เวลาที่วัตถุนี้เดินทางท่ามกลางดาวฤกษ์ในจานดาราจักรนั้นไม่ทราบ
โอมูอามูอาเป็นวัตถุขนาดเล็ก ขนาดประมาณ 800 × 100 ฟุต มีสีดำออกแดง คล้ายวัตถุในระบบสุริยะชั้นนอก วันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2561 นักดาราศาสตร์รายงานว่า โอมูอามูอา เป็นดาวหางไม่ใช่ดาวเคราะห์น้อยตามที่เคยจำแนกเอาไว้
== อ้างอิง ==
วัตถุใกล้โลก
วัตถุระหว่างดาวฤกษ์
วัตถทางดาราศาสตร์