pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วิลลาพาร์ก

วิลลาพาร์ก (Villa Park) เป็นสนามฟุตบอลในย่านแอสตัน เบอร์มิงแฮม มีความจุ 42,682 ที่นั่ง เป็นสนามเหย้าของแอสตันวิลลา มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1897 สนามอยู่ห่างจากสถานีรถไฟ Witton และ Aston ไม่ถึง 1 ไมล์ และเคยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันฟุตบอลทีมชาติอังกฤษในระดับทีมชุดใหญ่มาแล้ว 16 ครั้ง ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1899 และครั้งล่าสุดในปี ค.ศ. 2005 วิลลาพาร์กเป็นเจ้าภาพการแข่งขันเอฟเอคัพรอบรองชนะเลิศ 55 ครั้ง มากกว่าสนามอื่น ๆ
ในปี ค.ศ. 1897 แอสตันวิลลาได้ย้ายเข้าไปที่แอสตัน โลเวอร์ กราวด์ ซึ่งเป็นสนามกีฬาในสวนสนุกสไตล์วิกตอเรียนในพื้นที่เดิมของแอสตัน ฮอลล์ ซึ่งเป็นบ้านโอ่อ่าสไตล์จาโคเบียน สนามได้ผ่านการปรับปรุงและพัฒนาหลายครั้ง ส่งผลให้อัฒจันทร์เป็นแบบปัจจุบันคือ Holte End, Trinity Road Stand, North Stand และ Doug Ellis Stand
ก่อนปี ค.ศ. 1914 มีลู่จักรยานอยู่รอบสนามเพื่อใช้แข่งขันกีฬาจักรยานเป็นประจำ นอกเหนือจากการใช้งานเกี่ยวกับฟุตบอลแล้ว สนามแห่งนี้ยังมีการแสดงคอนเสิร์ตต่างๆ ควบคู่ไปกับการแข่งขันกีฬาอื่น ๆ รวมถึงการแข่งขันชกมวย การแข่งขันรักบี้ลีกระหว่างประเทศและการแข่งขันรักบี้ยูเนียน ในปี ค.ศ. 1999 รอบชิงชนะเลิศยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพครั้งสุดท้ายจัดขึ้นที่วิลลาพาร์ก นอกจากนี้ยังใช้จัดเอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ 2012 เนื่องจากสนามกีฬาเวมบลีย์ถูกใช้ในการแข่งขันฟุตบอลโอลิมปิกรอบชิงชนะเลิศ
แอสตันวิลลามีแผนที่จะปรับปรุงอัฒจันทร์ฝั่งเหนือ ซึ่งจะเพิ่มความจุของวิลลาพาร์กจาก 42,682 เป็น 50,065 ที่นั่ง แผนดังกล่าวยังรวมถึงการก่อสร้างสถานบันเทิงและการค้าที่มีชื่อว่า "Villa Live" ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2022 แผนดังกล่าวได้รับการอนุมัติจากสภาเมืองเบอร์มิงแฮม
== ประวัติ ==
แอสตัน โลเวอร์ กราวด์ซึ่งภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นวิลลาพาร์กไม่ใช่สนามเหย้าแห่งแรกของสโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลา สนามเดิมของพวกเขาคือเวลลิงตันโรด ประสบปัญหาสนามที่ไม่สม่ำเสมอ สิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับผู้ชมที่ไม่ดี และค่าเช่าที่สูงเกินไป
== เชิงอรรถ ==
== อ้างอิง ==
สนามกีฬาในสหราชอาณาจักร
สโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลา
สนามฟุตบอลพรีเมียร์ลีก
สิ่งก่อสร้างในเบอร์มิงแฮม
สนามกีฬาฟุตบอลโลก 1966
สนามกีฬาฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2028
มูโรรัง

มูโรรัง  เป็นนครและเมืองท่าที่ตั้งอยู่ในกิ่งจังหวัดอิบูริ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น และจัดเป็นศูนย์กลางของกิ่งจังหวัดอิบูริ
ณ วันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 มูโรรังมีประชากรทั้งสิ้น 78,003 คน
== ประวัติศาสตร์ ==
ที่มาของชื่อ มูโรรัง นั้น กล่าวว่ามาจากศัพท์ไอนุ ที่ว่า โมะ รูเอรานิ  ซึ่งหมายถึง "ก้นของทางลาดขนาดย่อม" ซึ่งทางลาดที่ว่าอยู่ที่หน้าวัดเซ็งไกในอดีต ในเขตซากิโมริ
ในช่วงปลายของคริสต์ศตวรรษที่ 16 บริเวณมูโรรังนั้นถูกปกครองโดยตระกูลมัตสึมาเอะ ซึ่งมูโรรังก็ได้ถูกพัฒนาเป็นที่มั่นทางการค้าระหว่างชาวไอนุและตระกูลมัตสึมาเอะ
ในปี ค.ศ. 1892 มีการเปิดท่าเรือมูโรรังขึ้น เพื่อการก่อสร้างสะพานไม้ที่ไกงัง ในเวลาเดียวกัน ก็เริ่มมีการก่อสร้างถนนสายหลักจากซัปโปโระ ซึ่งเป็นหนึ่งในการพัฒนาประเทศเพื่อให้รอดพ้นจากการตกเป็นอาณานิคมของชาติตะวันตก
จากการเปิดเส้นทางการเดินเรือจากมูโรรังไปยังโมริ และขยายทางรถไฟไปยังอิวามิซาวะ เทศบาลแห่งมูโรรังจึงได้ถูกก่อตั้งขึ้น ในวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1922  ตั้งแต่นั้นมามูโรรังได้รับการพัฒนาเป็นศูนย์กลางการขนส่งที่สำคัญและเป็นศูนย์กลางของอุตสาหกรรมเหล็ก แต่น่าเสียดายที่ในสงครามโลกครั้งที่สอง โรงงานอุตสาหกรรมของบางส่วนของเมืองได้รับผลจากการระดมยิงของเรือรบอเมริกันในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1945 ก่อนที่ในเดือนต่อมาญี่ปุ่นจะประกาศยอมแพ้สงคราม
ปัจจุบันมูโรรังมีโรงงานปูนซีเมนต์ขนาดใหญ่ โรงงานเหล็ก โรงกลั่นน้ำมัน และอู่ต่อเรือมากมายที่กระจุกตัวอยู่ตามท่าต่าง ๆ ของเมือง
== ภูมิศาสตร์ ==
=== ภูมิอากาศ ===
== การขนส่ง ==
22px บริษัทรถไฟฮกไกโด: สายหลักมูโรรัง
จากตะวันตก ใช้ทางหลวงหมายเลข 37
จากจากตะวันออก ใช้ทางหลวงหมายเลข 36
== จุดที่น่าสนใจ ==
สะพานฮากูโช สะพานแขวนที่ใหญ่ที่สุดในภาคตะวันออกของประเทศญี่ปุ่น
หาดอิตังกิ
มูโรรังมีสถานที่ท่องเที่ยวที่งดงามแปดสถานที่เฉพาะที่เรียกว่า มูโรรังฮักเก (室蘭八景) หนึ่งในนั้นที่มีชื่อเสียงมาก คือ 
ไฟล์:Hakucho_Ohashi.JPG|สะพานฮากูโช
ไฟล์:muroran.jpg|ทัศนียภาพของมูโรรัง
ไฟล์:chikyu.jpg|แหลมโลก (ชิกีวมิซากิ)
ไฟล์:chikyuwinter.jpg|แหลมโลกในฤดูหนาว
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการของนครมูโรรัง 
มูโรรัง
การทัพญี่ปุ่น
เมืองท่าในประเทศญี่ปุ่น
สันติ ตันสุหัช

นายสันติ ตันสุหัช อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเชียงใหม่ 3 สมัย อดีตรองหัวหน้าพรรคเพื่อธรรม ปัจจุบันสังกัด พรรครวมไทยสร้างชาติ
== ประวัติ ==
สันติ ตันสุหัช เกิดเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496 ที่อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรของนายสุทัศน์ กับนางเตือนใจ ตันสุหัช จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนฝางชนูปถัมภ์ อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่
=== สกุลตันสุหัช ===
ตันสุหัช เป็นนามสกุลที่ได้รับพระราชทานจากรัชกาลที่ 7 เมื่อปี พ.ศ. 2475 พระราชทานแก่ขุนอนุการราชกิจ (ตั่วเท้า) กรมการพิเศษจังหวัดเชียงใหม่ เป็นนามสกุลพระราชทานลำดับที่ 6468
== การทำงาน ==
สันติ ตันสุหัช ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2539 ในสังกัดพรรคความหวังใหม่ จากนั้นในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 จึงได้ย้ายมาสังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งอีก 2 สมัยต่อมา คือ การเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 (ชนะนายมานะ แพรสกุล อดีต ส.ส. จากพรรคประชาธิปัตย์ กับนายประสิทธิ์ วุฒินันชัย จากพรรคราษฎร) และการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 ได้ย้ายมาสังกัดพรรคมัชฌิมาธิปไตย เนื่องจากปัญหาพื้นที่เขตเลือกตั้งทับซ้อนกัน แต่กลับไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับนายประสิทธิ์ วุฒินันชัย จากพรรคพลังประชาชน ซึ่งเป็นคู่แข่งที่แพ้ให้กับนายสันติ หลายสมัยติดต่อกัน
ต่อมาภายหลังการยุบพรรคมัชฌิมาธิปไตย จึงย้ายมาสังกัดพรรคเพื่อไทย กระทั่งในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ย้ายมาร่วมงานกับพรรคประชาสันติ เนื่องจากพื้นที่เลือกตั้งทับซ้อน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับคู่แข่งเดิม กระทั่งในเดือนมกราคม พ.ศ. 2555 จึงได้กลับเข้าเป็นสมาชิกพรรคเพื่อไทยอีกครั้ง
ต่อมาในปี พ.ศ. 2557 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคเพื่อธรรม ซึ่งถูกกล่าวถึงในสื่อมวลชนว่าเป็นพรรคสำรองของพรรคเพื่อไทย แต่ในเวลาต่อมาได้ลาออกจากตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคและสมาชิกพรรคเพื่อธรรมจากนั้นจึงได้ย้ายมาสังกัดพรรคพลังประชารัฐ  และเขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอฝาง
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่
พรรคความหวังใหม่
พรรคไทยรักไทย
พรรคมัชฌิมาธิปไตย
พรรคประชาสันติ
พรรคเพื่อไทย
พรรคเพื่อธรรม
พรรคพลังประชารัฐ
พรรครวมไทยสร้างชาติ
บุคคลจากโรงเรียนฝางชนูปถัมภ์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
กีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 – ฟรีสไตล์ไม่เกิน 55 กิโลกรัม ชาย

กีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ประเภทฟรีสไตล์ รุ่นไม่เกิน 55 กิโลกรัมชาย
แข่งขัน วันที่ 10 สิงหาคม 2555
สนามการแข่งขัน : ExCel Exhibition Center
นักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 19 คน จาก 19 ประเทศ
== โปรแกรมการแข่งขัน ==
แข่งขันวันที่ 10 สิงหาคม 2555 (ตามเวลาของประเทศสหราชอาณาจักร)
== ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน ==
มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 19 คน จาก 19 ประเทศ
{|
| valign = top|
| valign = top|
| valign = top|
| valign = top|
|}
== อ้างอิง ==
London Olympics game 2012 
International Federation of Associated Wrestling Styles (FILA) 
ฟรีสไตล์ไม่เกิน 55 กิโลกรัม ชาย
มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2555

มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ พ.ศ. 2555 จัดประกวดขึ้นเป็นครั้งแรกในชื่อ มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์  ดำเนินการประกวด และทำกิจกรรมที่จังหวัดพิษณุโลก และประกวดรอบตัดสินในวันที่ 2 มิถุนายน 2555 ณ โรงภาพยนตร์สยามภาวลัย พารากอนซีนีเพล็กซ์ ศูนย์การค้าสยามพารากอน กรุงเทพมหานคร โดย สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก ช่อง 5 ดำเนินการถ่ายทอดสด โดยมี ชัญษร สาครจันทร์ มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2554 เป็นผู้มอบมงกุฏให้กับ ณัฐพิมล นาฏยลักษณ์
== ผลการประกวด ==
=== รางวัลพิเศษ ===
==ผู้เข้าประกวด==
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการประกวดมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 
มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์
ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2555
นักเขียนเงา

นักเขียนเงา หมายถึงนักเขียนหนังสือ บทความ เรื่องเล่า รายงาน หรือข้อความอื่น ๆ ที่ใส่ชื่อบุคคลอื่นว่าเป็นผู้เขียนอย่างเป็นทางการ นักเขียนเงามักได้รับการว่าจ้างโดยผู้มีชื่อเสียง ผู้บริหารระดับสูง นักการเมือง ผู้นำประเทศ เป็นต้น เพื่อให้ร่างหรือตรวจแก้อัตชีวประวัติของพวกเขา บทความในนิตยสาร หรืองานเขียนอื่น ๆ ที่เกี่ยวกับผู้ว่าจ้าง
อาชีพ
การเสแสร้ง
สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีในโอลิมปิก

สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี หรือ เยอรมนีตะวันตก เข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกระหว่างปี ค.ศ. 1952 และ 1988 ในปี 1952 เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกของเยอรมนีหลังสงครามโลกครั้งที่สองและการแบ่งส่วนของเยอรมนี - มีทีมเยอรมันตะวันตกโดยพฤตินัย เนื่องจากเยอรมนีตะวันออกปฏิเสธที่จะร่วมมือด้วย ผลการแข่งขันจะถูกนับรวมในเยอรมนี ในทำนองเดียวกัน ระหว่างปี ค.ศ. 1956-1964 ทั้งสองประเทศได้แข่งขันกันภายใต้ธงทีมชาติเยอรมนี จนกระทั่งถึงปี 1968 ที่ทีมเยอรมันตะวันตกที่เต็มตัวได้ปรากฏตัว และได้เข้าแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกทั้งหมด ยกเว้นโอลิมปิกฤดูร้อนปี ค.ศ. 1980 ซึ่งสนับสนุนการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 จนถึงปี 1988 หลังจากนั้นการรวมชาติของเยอรมันในปี ค.ศ. 1990 ได้สถาปนาทีมเยอรมันขึ้นใหม่
== สรุปเหรียญรางวัล ==
=== โอลิมปิกฤดูร้อน ===
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศเยอรมนีตะวันตกในพาราลิมปิก
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
 
เยอรมนีตะวันตก
นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติเยอรมนีตะวันตก
สะพานฮากูโจ

สะพานฮากูโจ เป็นสะพานแขวนในเมืองมูโรรังในจังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น เริ่มก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2528 เปิดให้บริการเมื่อ 17 เมษายน พ.ศ. 2541 ตั้งอยู่บนเส้นทางหลวงหมายเลข 37 ใช้งบประมาณในการก่อสร้างทั้งสิ้นกว่า 115,300 ล้านเยน
บนตัวสะพานอาจจะมีลมพัดแรงเป็นบางครั้ง มีทางเท้าสำหรับให้ผู้คนเดินสัญจร แต่ทั้งนี้ไม่อนุญาตให้รถจักรยานยนต์ และจักรยานข้าม
== ข้อมูลทั่วไป ==
ความยาวทั้งหมด: 1,320 เมตร
* ช่วงผ่านน้ำ: 720 เมตร
* ช่วงยกระดับ: ฝั่งละ 330 เมตร
ความกว้าง: 14.25 เมตร
หอสูง: 120 เมตร
ทางวิ่งสูงจากน้ำ: 54.5 เมตร
ความเร็วสูงสุดที่อนุญาต: 60 กิโลเมตร/ชั่วโมง
จำนวนช่องทางวิ่ง: 2 ช่องทาง
ปริมาณการสัญจรเฉลี่ย: 11,600 คัน/วัน
== ข้อมูลเพิ่มเติม ==
ฮะ
การขนส่งในจังหวัดฮกไกโด
สะพานแขวน
สิ่งก่อสร้างในกิ่งจังหวัดอิบูริ
การโกหก

การโกหก (คำอื่นที่คล้ายกันเช่น การพูดปด โป้ปด มดเท็จ พูดเท็จ กล่าวเท็จ เพ็ดทูล ฯลฯ) หมายถึงการกล่าวเรื่องที่ไม่เป็นความจริงทั้งหมด ให้เข้าใจว่าเป็นความจริงทั้งหมดโดยเจตนา การโกหกในบางสถานการณ์ ซึ่งรวมไปถึงการเบิกความเท็จและการหลอกลวง อาจนำไปสู่การลงโทษตามกฎหมาย
== ดูเพิ่ม ==
วจีทุจริต
ความจริงครึ่งเดียว 
ประเด็นหลักด้านจริยธรรม
จิตวิทยาสังคม
การเสแสร้ง
พฤติกรรม
การลงโทษ
สิทธิมนุษยชน
ไมตีเมาต์

ไมตี้เมาท์ (마이티 마우스) เป็นวงดนตรีดูโอของเกาหลีใต้มีสมาชิกวงคือ ซังชู(상추) และชอรี่ เจ(쇼리 J). ไมตี้เมาท์เดบิวต์ในปี 2551 ในอัลบั้ม Energy ในอัลบั้มนี้ยังได้นักร้องมาฟีทเจอริ่งหลายคนเช่น ยุน อึนเฮ ในเพลง "I love you",ซ็อนเย จากวงวันเดอร์เกิลส์ ในเพลง "Energy" และซน ดัมบีในเพลง "Crazy"
==สมาชิก==
===ซังชู===
ชื่อจริง: อี ซังชอล (ฮันกึล :이상철)
วันเกิด: 
ส่วนสูง: 
===ชอรี่ เจ===
ชื่อจริง: โซ จุนซอบ (ฮันกึล :소준섭)
วันเกิด: 
ส่วนสูง: 
==ผลงาน==
===สตูดิโออัลบั้ม===
===มินิอัลบั้ม===
==รางวัล==
Seoul Music Awards - Newcomer Award (2552)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
101 Entertainment 
YMC Entertainment 
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2551
กลุ่มดนตรีฮิปฮอปสัญชาติเกาหลีใต้
Male musical duos
Hip hop duos
แร็ปเปอร์ชายชาวเกาหลีใต้
เวิร์สเคสซีเนริโอ

เวิร์สเคสซีเนริโอ (Worst Case Scenario หรือ Woensdag Gehaktdag) เป็นภาพยนตร์สยองขวัญที่ได้รับการกำกับโดย คริชาร์ด คราพอร์ส ซึ่งเป็นผู้กับกับชาวดัตช์
== เนื้อเรื่องย่อ ==
เป็นเรื่องราวของเหตุการณ์สมมติถึงฟุตบอลโลก 2006 รอบชิงชนะเลิศระหว่างทีมเยอรมนีกับทีมเนเธอร์แลนด์ เมื่อทีมจากประเทศเยอรมนีเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ พวกเขาก็ได้ส่งซอมบี้บุกรุกเพื่อเป็นการแก้แค้น เหล่ามิตรสหายกลุ่มเล็กๆจึงได้ย้ายออกนอกประเทศจากความบ้าคลั่งนี้ สู่เกาะแห่งหนึ่งในทะเลเหนือ ที่ซึ่งฝูงซอมบี้เวร์มัคทเฝ้าคอยอยู่
== นักแสดงนำ ==
ยาพ ฟาน ออตเตอร์โล รับบทเป็น สทรัม
== การสร้าง ==
ภาพยนตร์ชุดนี้เริ่มถ่ายทำใน ค.ศ. 2004  สองปีต่อมา ใน ค.ศ. 2006 ทางกอร์ฮุนด์อิงค์ ได้ทำการเปิดตัวทีเซอร์ และเทรลเลอร์ชุดหนึ่ง ภายหลังจากปัญหาทางการเงินทั้งหลายของภาพยนตร์ได้รับการยกเลิกในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2009  และปัจจุบัน คริชาร์ด คราพอร์ส ได้อุทิศตนสำหรับผลงานชุดต่อไป กับผลงานที่มีชื่อว่า กองทัพแฟรงเกนสไตน์
== การเปิดตัว ==
ภาพยนตร์ชุดนี้ได้ทำการเปิดตัวในลิมิเต็ดโปรโมเวอร์ชัน ในรูปแบบของดีวีดี ซึ่งรุ่นนี้ได้ทำการจำหน่ายหมดลงแล้ว
== รางวัลที่ได้รับ ==
ในวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 2005 ภาพยนตร์ได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลโกลเด้นเทรลเลอร์อะวอร์ด ในสาขา "เทรลเลอร์ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม" โดยเทศกาลจัดขึ้นในวันที่ 26 พฤษภาคม ที่ลอสแอนเจลิส
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ภาษาดัตช์
ภาพยนตร์เนเธอร์แลนด์
ภาพยนตร์ซอมบี้
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2547
ภาพยนตร์สยองขวัญเนเธอร์แลนด์
มูลนิธิของขวัญแห่งความสุข

มูลนิธิของขวัญแห่งความสุข (Gift of Happiness Foundation; อักษรย่อ: GOHF) เป็นองค์กรการกุศล ที่ช่วยเหลือเด็กยากจนในเขตกรุงเทพมหานครรวมถึงทั่วราชอาณาจักรไทย มูลนิธิของขวัญแห่งความสุข (Gift of Happiness Foundation) เป็นองค์กรการกุศลที่ขึ้นทะเบียนเป็นองค์กรสาธารณะประโยชน์ (Public Benefits Organization) เงินบริจาคที่บริจาคให้กับมูลนิธิจึงไม่สามารถนำไปหักลดหย่อนภาษีเงินได้
มูลนิธิของขวัญแห่งความสุข เป็นองค์กรการกุศลแห่งหนึ่งที่ได้จดทะเบียนในราชอาณาจักรไทย (ทะเบียนเลขที่: กต. 1914)
== วัตถุประสงค์ ==
มูลนิธิของขวัญแห่งความสุข ให้ความช่วยเหลือในการสร้างความสุขผ่านการแสดงตลกแบบเรียบง่ายรวมถึงการบริจาคสำหรับผู้บริสุทธิ์ที่ตกเป็นเหยื่อทางเคราะห์กรรม, วิถีที่อาจเป็นไปในเชิงลบเท่านั้น, การถูกเหยียดหยามและชีวิตที่ไร้ความสุข ซึ่งทางมูลนิธิทราบถึงการสร้างเสริมประสบการณ์ในเชิงบวก ดังเช่นการหัวเราะในรูปแบบดั้งเดิม เพื่อช่วยให้เด็กที่ตกอยู่ในภาวะยากลำบากสามารถรับมือและได้รับความทรงจำที่ดีที่ไม่มีใครสามารถพรากจากพวกเขาไปได้ มูลนิธิฯยังมุ่งเน้นการแบ่งปันสิ่งบริจาคที่หลากหลายสู่สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า, ศูนย์บรรเทาวิกฤตสำหรับเด็กและสตรีที่ได้รับทารุณกรรม, ย่านสลัมในกรุงเทพ, ค่ายผู้ลี้ภัยตามแนวชายแดนไทย-พม่า, ศูนย์เอชไอวี/โรคเอดส์, บ้านและโรงเรียนสำหรับเด็กพิการทั้งทางร่างกายและจิตใจ
== การบริจาค ==
มูลนิธิของขวัญแห่งความสุข ได้รับทุนทั้งหมดมาจากการบริจาค ซึ่งการบริจาคนี้ได้มาจากการรวบรวมจากหน่วยงานหลายๆแห่งในกรุงเทพ ซึ่งประกอบด้วยสมาคมเซนต์จอร์จ และสมาคมแองโกลไทย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Gift of Happiness Foundation - Official Website
การกุศลเด็ก
มูลนิธิในประเทศไทย
แคร์โรว์โรด

แคร์โรวโรด เป็นสนามฟุตบอล ในเมือง นอริช ซึ่งตั้งอยู่ใน ประเทศอังกฤษ และปัจจุบัน เป็นสนามเหย้าของ สโมสรฟุตบอลนอริชซิตี ซึ่งสนามนี้ตั้งอยู่ใกล้กับ สถานีรถไฟนอริช และ แม่น้ำเวนซัม
== อ้างอิง ==
คร์โรว์โรด
สนามฟุตบอลพรีเมียร์ลีก
สิ่งก่อสร้างในนอริช
เจ็ดแหลก

เจ็ดแหลก เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2501 เป็นผลงานกำกับของ ส.อาสนจินดา และเป็นภาพยนตร์เรื่องที่ 3 ในภาพยนตร์ชุดหนึ่งต่อเจ็ด นำแสดงโดย อาคม มกรานนท์, อดุลย์ ดุลยรัตน์, วิไลวรรณ วัฒนพานิช, วิภา วัฒนธำรงค์, ส.อาสนจินดา, จันตรี สาริกบุตร ร่วมด้วย อุสมาน-เปิ่น-ทองฮะ-ล้อต๊อก สร้างโดย บางกอกการภาพยนตร์ เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2501 ที่โรงหนังพัฒนากร  ปัจจุบันได้มีการค้นพบฟิล์มต้นฉบับที่ วัดกระทงลอย
== นักแสดง ==
ส.อาสนจินดา รับบท จ่าดับ จำเปาะ และ กำนันแปบ
อาคม มกรานนท์ รับบท สิบตรีเจอด (เจิด)
ล้อต๊อก รับบท เจือ ทหารคู่ซี้ของเจอด
อดุลย์ ดุลยรัตน์ รับบท พันตรีไกวัล วิทยา
ทองฮะ วงศ์รักไทย รับบท ตังกวย แซ่ลี้ และ ตังเกี๊ยะ แซ่ลี้ พ่อของตังกวย
วิไลวรรณ วัฒนพานิช รับบท แดง ไบเล่ย์
จันตรี สาริกบุตร รับบท เบิ้ม บางเบิด
ศรินทิพย์ ศิริวรรณ รับบท อินทรีผีหรือลาวัณย์
เชาว์ มีคุณสุต รับบท เชาว์
== ดูเพิ่ม ==
หนึ่งต่อเจ็ด
7 ประจัญบาน
== อ้างอิง ==
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2501
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ส. อาสนจินดา
สายเอซาชิ

{| 
|}
|}
รถไฟฮกไกโดสายเอซาชิ  เป็นรถไฟสายชนบท ในจังหวัดฮกไกโด ระหว่างสถานีโกเรียวกากุ เมืองฮาโกดาเตะ ถึงสถานีเอซาชิ เมืองเอซาชิ ดำเนินการโดย JR ฮกไกโด ปัจจุบันให้เปิดให้บริการเฉพาะช่วงสถานีฮาโกดาเตะถึงสถานีคิโกไนเท่านั้น ส่วนช่วงสถานีคิโกไนถึงสถานีเอซาชิหยุดให้บริการแล้วตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2557
== สถานี ==
ราง: ∥: รางคู่, ∨: สิ้นสุดรางคู่, ◇: อาจเปลี่ยนขบวน |: ไม่มีการเปลี่ยนขบวน
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Yunotai-Station-waiting_room.jpg|สถานียูโนไต
ไฟล์:Izumisawa Station 090206.jpg|สถานีอิซูมิซาวะ
ไฟล์:Kikonai_Station-Platform_20110827.jpg|สถานีคิโกไน
ไฟล์:Kikonai_Platform_4_and_5.jpg|ชานชลาสถานีคิโกไนในฤดูหนาว
== ข้อมูลเพิ่มเติม ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ JR ฮกไกโด
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ JR ฮกไกโด 
การขนส่งระบบรางในประเทศญี่ปุ่น
เอซาชิ
สาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนีในโอลิมปิก

สาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี (GDR) ซึ่งมักเรียกกันว่าเยอรมนีตะวันออกซึ่งเป็นฝ่ายสังคมนิยม ได้ก่อตั้งคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสำหรับเยอรมนีตะวันออกแยกต่างหากเมื่อวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 1951 ที่อาคารศาลากลางโรเท็ส รัทเทาส์ (Rotes Rathaus|italic=no) ในเบอร์ลินตะวันออก เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งเยอรมนีคณะสุดท้ายจากทั้งหมดสามคณะในเวลานั้น โดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากลไม่ให้การยอมรับคณะกรรมการชุดนี้นานกว่าทศวรรษ
== สรุปเหรียญรางวัล ==
=== โอลิมปิกฤดูร้อน ===
== ประวัติ ==
=== ความสำเร็จของเยอรมนีตะวันออก ===
สาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนีได้สร้างกำแพงเบอร์ลินขึ้นในปี ค.ศ. 1961 ระหว่างสงครามเย็น ประเทศได้เปลี่ยนชื่อคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเป็น Nationales Olympisches Komitee der DDR ในปี ค.ศ. 1965 คณะกรรมการโอลิมปิกสากลได้ยอมรับคณะกรรมการดังกล่าวแยกเป็นอิสระในปี ค.ศ. 1968 หลังจากนั้นเยอรมนีตะวันออกได้หยุดเข้าร่วมทีมรวมเยอรมนีในโอลิมปิก และส่งทีมเยอรมนีตะวันออกเป็นอิสระตั้งแต่ปี ค.ศ. 1968 ถึง 1988 ยกเว้นแต่การเป็นส่วนหนึ่งของการคว่ำบาตรไม่เข้าร่วมในโอลิมปิกฤดูร้อนปี ค.ศ. 1984 ที่นำโดยสหภาพโซเวียต
ในขณะที่เยอรมนีตะวันออกซึ่งเป็นรัฐเล็ก ๆ มีประชากรประมาณ 16 ล้านคนมีประวัติสั้น ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกีฬาโอลิมปิก แต่ประเทศก็ประสบความสำเร็จอย่างมาก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1976 ถึงปี 1988 การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 3 ครั้ง เยอรมนีตะวันออกได้อันดับที่สองรองจากสหภาพโซเวียต และนำหน้าเยอรมนีตะวันตกที่มีพื้นที่ใหญ่กว่า มีการพัฒนาที่ดีกว่าในโอลิมปิกฤดูหนาว 5 ครั้ง โดยเยอรมนีตะวันออกได้อันดับที่สอง 4 ครั้ง และครองอันดับหนึ่งเป็นครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูหนาวปี ค.ศ. 1984
เป็นที่เชื่อกันในวงกว้างว่าสารกระตุ้น (ส่วนใหญ่เป็นอะนาบอลิกสเตอรอยด์) ทำให้เยอรมนีตะวันออกซึ่งมีประชากรน้อยกลายเป็นผู้นำระดับโลกในทางกีฬาภายในเวลาสองทศวรรษ โดยได้รับรางวัลเหรียญทองโอลิมปิกและเหรียญทองการแข่งขันระดับโลกจำนวนมากรวมถึงการได้รับบันทึกสถิติ นักกีฬาจำนวนหนึ่งมีผลไม่ผ่านการทดสอบสารกระตุ้นและขณะที่อีกกลุ่มหนึ่งถูกสงสัยว่าใช้ยาที่ช่วยเพิ่มสมรรถภาพ อย่างไรก็ตาม ในหลายกรณีที่มีข้อสงสัย ไม่พบหลักฐานการกระทำผิด ส่งผลให้สถิติและเหรียญรางวัลส่วนใหญ่ที่นักกีฬาชาวเยอรมนีตะวันออกได้รับนั้นยังคงอยู่ นอกเหนือจากโครงการที่กล่าวกันว่าใช้สารกระตุ้นอย่างกว้างขวางแล้ว เยอรมนีตะวันออกยังลงทุนอย่างมากในด้านกีฬา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกีฬาโอลิมปิก ด้วยเหตุผลด้านศักดิ์ศรี การโฆษณาชวนเชื่อ และการแข่งขันกับเยอรมนีตะวันตก มีระบบองค์กรของรัฐที่ครอบคลุมการคัดเลือกและฝึกอบรมทั้งนักกีฬาที่มีแนวโน้มและผู้ฝึกสอนระดับโลก
บุคคลสำคัญในเยอรมนีตะวันออกคือ มันเฟรท เอวัลท์ (Manfred Ewald, ค.ศ. 1926–2002) ซึ่งเป็นสมาชิกของคณะกรรมการกลางพรรคเอกภาพสังคมนิยมเยอรมนี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1963 เขาเป็นประธานของ "Staatliches Komitee für Körperkultur und Sport" (Stako) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1952 ถึง 1960 ต่อมาในปี 1961 เขาได้ดำรงตำแหน่งประธานของ "Deutscher Turn- und Sportbund" (DTSB) ซึ่งควบคุมกีฬาทั้งหมดในเยอรมนีตะวันออก และในปี ค.ศ. 1973 ได้รับตำแหน่งประธานคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ เขาได้รับการพิจารณาให้เป็นผู้ดำเนินโครงการ "Sportwunder DDR" ทำให้ต่อมาในช่วงหลังปี ค.ศ. 1990 เขาได้เขียนอัตชีวประวัติโดยใช้ชื่อเรื่องว่า Ich War der Sport'' เขาหลุดพ้นจากตำแหน่งในปี ค.ศ. 1988 หลังจากถูกปลดออกจากตำแหน่งใน DTSB ในปี ค.ศ. 2001 เขาถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานการใช้สารต้องห้ามทางการกีฬา
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศเยอรมนีตะวันออกในพาราลิมปิก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
เยอรมนีตะวันออก
นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติเยอรมนีตะวันออก
โรคกล้ามเนื้อเสียการประสานงานและหลอดเลือดฝอยพอง

โรคกล้ามเนื้อเสียการประสานงานและหลอดเลือดฝอยพอง (ataxia telangiectasia, A-T) หรือกลุ่มอาการหลุยส์-บาร์ (Louis-Bar syndrome) เป็นโรคเสื่อมของระบบประสาทที่พบได้น้อยโรคหนึ่ง ถ่ายทอดทางพันธุกรรม ผู้ป่วยจะมีความพิการได้มาก ทำให้มีกล้ามเนื้อเสียการประสานงาน (ataxia) และหลอดเลือดขยายใหญ่ (telangiectasia)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The A-T Children's Project
The UK AT Society
AT Europe
Wobbly Feet Foundation, Inc.
FEAT - An independent documentary to raise awareness for A-T
Orphanet for A-T
GeneTests for A-T
GeneReviews/NCBI/NIH/UW entry on Ataxia-Telangiectasia
Replication-Independent Double-Strand Breaks (DSBs) - Discusses importance of ATM kinase
Cancer.Net: Ataxia-Telangiectasia
กลุ่มอาการโครโมโซมไม่เสถียร
โรคผิวหนังจากพันธุกรรม
การฝ่อทั้งร่างกายที่ส่งผลเบื้องต้นต่อระบบประสาทส่วนกลาง
โรคเสื่อมของระบบประสาท
IUIS-PID table 3 immunodeficiencies
แอลคาลอยด์

แอลคาลอยด์ (alkaloid) เป็นสารอินทรีย์กลุ่มที่มีธาตุไนโตรเจนอยู่ภายในโมเลกุล ในรูปของเอมีน (amine) เอมีนออกไซด์ (amine oxide) หรืออาจพบอยู่ในรูปของเอไมด์ (amide) และอีไมด์ (imide) ไนโตรเจนในแอลคาลอยด์ได้มาจากกรดอะมิโน โดยทั่วไปแอลคาลอยด์จะมีคุณสมบัติเป็นเบส แต่จะมากหรือน้อยขึ้นกับจำนวนของไนโตรเจน บางชนิดเป็นกลางหรือเป็นกรดอ่อน มักมีฤทธิ์ทางยา ในธรรมชาติจะพบแอลคาลอยด์มากในพืชชั้นสูง ตามส่วนต่าง ๆ ของพืชเช่น ใบ ดอก ผล เมล็ด รากและเปลือก พบน้อยในพืชชั้นต่ำ สัตว์ และจุลินทรีย์
แบ่งแอลคาลอยด์ตามโครงสร้างทางเคมี ได้เป็น
แอลคาลอยด์ที่มีไนโตรเจนอยู่นอกวง (non-heterocyclic alkaloids)
แอลคาลอยด์ที่มีไนโตรเจนเป็นส่วนของวง (heterocyclic alkaloids) ซึ่งแบ่งเป็นกลุ่มย่อย ๆ ได้เป็นกลุ่มไพโรล (pyrrole) ไพโรลิดีน (pyrrolidine) ไพริดีน (pyridine) พิเพอริดีน (piperidine) ไพโรโลซิดีน (pyrrolozidine) โทรเพน (tropane) ควิโนลีน (quinoline) ไอโซควิโนลีน (isoquinoline) อะพรอฟีน (aporphine) นอร์ลูพิเนน (nor-lupinane) อินโดล (indole) อิมิดาโซล (imidazole) พิวรีน (purine) และสเตอรอยด์ (steroid)

หน้าที่ของแอลคาลอยด์ในพืชยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด สันนิษฐานว่าอาจเป็นแหล่ง สะสมไนโตรเจนเพื่อสร้างโปรตีน ควบคุมการเจริญเติบโต หรือการงอกของเมล็ดพืชบางชนิด ช่วยป้องกันพืชจากแมลง หรืออาจเป็นสารที่ได้จากการทำลายพิษที่เกิดขึ้นในกระบวนการเมทาบอลิซึมของพืช แอลคาลอยด์ส่วนใหญ่มักมีรสขมและมีพิษ อย่างไรก็ตามมีพืชมากกว่า 80% ที่ไม่สร้างและไม่สะสมแอลคาลอยด์ ซึ่งเป็นไปได้ว่าสารแอลคาลอยด์เป็นสารที่ไม่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตของพืชทุกชนิด
== อ้างอิง ==
ประไพรัตน์ สีพลไกร. สารอินโดลแอลคาลอยด์และฤทธิ์ทางชีวภาพของต้นพญาสัตบรรณ  วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี 14: (1) มกราคม – มีนาคม 2555
เมแทบอลิซึม
สารประกอบอินทรีย์
แอลคาลอยด์
เกาลัดจีน

เกาลัดจีน  เป็นไม้ผลัดใบในวงศ์ Fagaceae ใบรูปไข่ ขอบหยักเป็นรูปฟัน ท้องใบมีขนสีขาวปกคลุม ดอกเล็ก สีน้ำตาลอ่อน ดอกเป็นช่อยาว ตั้งตรง ออกตามซอกใบ ผลกลม เปลือกหุ้มผลมีหนามแหลมแข็งสีเขียวปกคลุม ใต้เปลือกมีกะลาสีน้ำตาล หุ้มเนื้อในสีขาว รสชาติหวานมัน ผลแก่ แตก
== การใช้ประโยชน์ ==
ชาวยุโรปนิยมนำเกาลัดมาอบหรือปิ้งให้สุก และแกะเนื้อในเมล็ดมารับประทาน ในขณะที่ชาวจีนและชาวญี่ปุ่นนำเกาลัดไปทำอาหารหลายอย่าง ชาวญี่ปุ่นนำไปทำเป็น คิวทง เกาลัดหวาน หมั่นโถวเกาลัด วุ้นเกาลัด ชาวจีนนิยมนำมาทำอาหารคาว เช่น ตุ๋น ผัดโหงวก๋วย บ๊ะจ่าง ทำขนม เช่น เกาลัดกวน เต้าทึง หรือต้มทำเครื่องดื่ม
== อ้างอิง ==
นิดดา หงส์วิวัฒน์ และทวีทอง หงส์วิวัฒน์. เกาลัดจีน ใน ผลไม้ 111 ชนิด: คุณค่าอาหารและการกิน. กทม. แสงแดด. 2550 หน้า 279
พืชที่รับประทานได้
เกาลัด
ส้มแก้ว

ส้มแก้ว  เป็นพืชที่มีถิ่นกำเนิดในมาเลเซีย แล้วจึงแพร่หลายไปยังประเทศต่าง ๆ ในไทยปลูกมากที่จังหวัดสมุทรสงคราม เป็นส้มที่มีขนาดใหญ่รองจากส้มโอ เป็นไม้ยืนต้น ใบเรียบ มีต่อมน้ำมัน ผลรูปร่างกลมแป้น ใหญ่ เปลือกนอกสีส้ม เปลือกล่อน แกะง่าย ใช้ทำน้ำส้มคั้น และเป็นผลไม้เซ่นไหว้ในช่วงเทศกาลตรุษจีน
== อ้างอิง ==
นิดดา หงส์วิวัฒน์ และทวีทอง หงส์วิวัฒน์. ส้มแก้ว ใน ผลไม้ 111 ชนิด: คุณค่าอาหารและการกิน. กทม. แสงแดด. 2550 หน้า 223
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Fruits of Warm Climates, Julia F. Morton
Satsuma hybrids
ผลไม้
สกุลส้ม
อภัสนันท์ วรภิรมย์รักษ์

อภัสนันท์ วรภิรมย์รักษ์ (ชื่อเล่น : อลิซ) มีชื่อแต่แรกเกิดว่า เปมิกา วรผลึก (ชื่อเล่นเดิม: ปอม) เกิดเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2530 ที่ กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ สาขาโฆษณา มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย เข้าสู่วงการจากการประกวด มิสทีนไทยแลนด์ ปี 2003 ซึ่งได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศ มีผลงานการแสดงภาพยนตร์ และ ละครโทรทัศน์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2551 - พ.ศ. 2556 อดีตเป็นผู้ประกาศข่าว ทางช่องโมโน 29
== ผลงานการแสดง ==
=== ภาพยนตร์ ===
===ละครโทรทัศน์===
== พิธีกร ==
พิธีกร รายการ Gossip Zaa ออกอากาศทางช่อง Zaa Network ทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 19.30 - 21.30 น.
== ผลงานเพลง ==
 อัลบั้ม Misteen Thailand Gang 
จะรอรึเปล่า (ขณะนั้นใช้ชื่อ ปอม เปมิกา วรผลึก)
 อัลบั้ม เพลงประกอบละคร เงาะแท้แซ่ฮีโร่ 
เพลง เธอใช่ไหม
 อัลบั้ม เพลงประกอบภาพยนตร์ Roommate 
เพลง ความลับ
== ผลงานโฆษณา ==
สมูทอี
ซิตร้า
เลอซาช่า
maxnet
Cute Press
== ผลงานอื่นๆ ==
MV เพลง หัวใจไม่สั่งสอน - เนย ซินญอริต้า
MV เพลง มือที่สาม - ณัฏฐพัชร วิพัธครตระกูล
MV เพลง หัวก้อย  - สิงโต สิงหรัตน์
MV เพลง วันละ kiss' - แดน วรเวช
MV ก็แค่ผู้ชาย - Twenty Town feat. MildVocalist
MV เปลี่ยนแฟนง่ายกว่า - Am fine
== รางวัล ==
รองมิสทีนไทยแลนด์ ปี 2003
== อ้างอิง ==
http://zaa.mthai.com/2012/01/alis-vj-gossip-zaa/ 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
[เว็บของ ซีพีเอฟ]
มิสทีนไทยแลนด์
นักแสดงชาวไทย
พิธีกรชาวไทย
นางงามไทย
กีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 – ฟรีสไตล์ไม่เกิน 60 กิโลกรัม ชาย

กีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ประเภทฟรีสไตล์ รุ่นไม่เกิน 60 กิโลกรัมชาย
แข่งขัน วันที่ 11 สิงหาคม 2555
สนามการแข่งขัน : ExCel Exhibition Center
นักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 19 คน จาก 19 ประเทศ
== โปรแกรมการแข่งขัน ==
แข่งขันวันที่ 11 สิงหาคม 2555 (ตามเวลาของประเทศสหราชอาณาจักร)
== ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน ==
มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 19 คน จาก 19 ประเทศ
{|
| valign = top|
| valign = top|
| valign = top|
| valign = top|
|}
== อ้างอิง ==
London Olympics game 2012 
International Federation of Associated Wrestling Styles (FILA) 
ฟรีสไตล์ไม่เกิน 60 กิโลกรัม ชาย