pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
จินเซนโนไซด์

จินเซนโนไซด์ (Ginsenoside) จินเซนโนไซด์เป็นสารประกอบธรรมชาติที่มีโครงสร้างทางเคมีเป็นไตรเทอร์ปีนซาโปนิน (Triterpene Saponins) ส่วนใหญ่เป็นโครงสร้างที่ประกอบขึ้นจากวงแหวนอะตอมของคาร์บอน 4 วงและมีโมเลกุลของน้ำตาลเช่น แรมโนส (Rhamnose) ไซโลส (Xylose) หรือ อาราบิโนส (Arabinose) มาจับเกาะกับคอร์บอนอะตอมที่ตำแหน่งที่ 3 และ 20
สารประกอบกลุ่มจินเซ็นโนไซด์ถูกเรียกแทนด้วยชื่อย่อทางวิทยาศาสตร์ว่า “Rx” ซึ่ง“R” หมายถึงราก(Root)ในขณะที่ “x”จะแทนด้วยอักษรภาอังกฤษต่างๆ เพื่อใช้อธิบายถึงคุณสมบัติทางเคมีที่แตกต่างกันไปของโสมแต่ละชนิด
จากการจำแนกคุณสมบัติทางเคมีเบื้องต้น ทำให้นักวิทยาศาสตร์สามารถแบ่งประเภทสารประกอบจินเซ็นโนไซด์(5)ได้ทั้งหมด4 กลุ่ม โดยแบ่งออกเป็นกลุ่มที่มีปริมาณจินเซนโนไซด์สูงและพบได้บ่อย 2 กลุ่ม (รูปที่ 1) ดังนี้
กลุ่มโครงสร้าง Protopanaxadiol(PPD) เช่น Ra1, Ra2, Ra3, Rb1, Rh2 ,Rb2 และ Rb3 เป็นต้น
กลุ่มโครงสร้าง Protopanaxatriol(PPT) เช่น Re, Rf, Rg1, Rg2 และ Rh1 เป็นต้น


และสารประกอบกลุ่มจินเซ็นโนไซด์อีก 2 กลุ่มที่มีปริมาณจินเซนโนไซด์ไม่สูงและพบได้น้อย ได้แก่
กลุ่มโครงสร้าง Pentacyclic Oleanane saponin เช่น Ro เป็นต้น
กลุ่มโครงสร้าง Ocotillol saponin เช่น F11 และ R15 เป็นต้น
โครงสร้างที่หลากหลายของสารประกอบกลุ่มจินเซนโนไซด์ ทำให้นักวิทยาศาสตร์ทำการศึกษาทดลองค้นคว้าทั้งในระดับห้องปฏิบัติการ และระดับคลินิกเกี่ยวกับฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาเพื่อนำมาใช้เป็นยาและอาหารฟังก์ชัน ที่มีประโยชน์ต่อสุขภาพหลายๆด้าน
== คุณลักษณะเฉพาะของจินเซนโนไซด์ ==
เมื่อตรวจแยกวิเคราะห์ด้วยกระบวนการทางวิทยาศาสตร์พบว่า ในโสมมีสารจินเซนโนไซด์กว่า 150 ชนิด และมีฤทธิ์ที่แตกต่างกันไป เช่น
ปกป้องเซลล์ประสาท
ต่อต้านอนุมูลอิสระ
ควบคุมกระบวนการสร้างเส้นเลือดใหม่
เป็นพิษต่อเซลล์ (Cytotoxicity) ซึ่งอาจนำไปใช้ในกระบวนการกำจัดเซลล์มะเร็งในยาบางชนิดได้
== การตรวจวัดคุณภาพของสารจินเซนโนไซด์ ==
การตรวจวัดคุณภาพของสารจินเซนโนไซด์สามารถทำได้โดยใช้เครื่องมือทางวิทยาศาสตร์ที่เรียกว่า HPTLC (High Performance Thin Layer Chromatographyเพื่อตรวจวัดค่ามาตรฐานของปริมาณสารสำคัญของจินเซนโนไซด์ ในโสมที่เป็นวัตถุดิบเพื่อนำมาใช้ในการผลิต
== การศึกษาผลจินเซนโนไซด์ที่มีต่อสมอง ==
จินเซนโนไซด์ Rb1 ออกฤทธิ์โดยการส่งเสริมการทำงานของสารสื่อประสาทหลักในสมองและระบบประสาทส่วนกลางที่มีชื่อว่า อะเซทิลโคลีน (Acetylcholine)
จินเซนโนไซด์ Rg1 ส่งผลต่อการเพิ่มระดับสารสื่อประสาทซีโรโทนิน (Serotonin)ในสมอง 
จินเซนโนไซด์ ชนิด Rd และ Re ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของสารสื่อประสาท GABA ในสมอง 
จินเซนโนไซด์ชนิด Rb1 และ Rg1 ร่วมกันออกฤทธิ์ต่อสมองโดยกระตุ้นการหลั่งสารสื่อประสาทในสมองชื่อว่า    กลูตาเมท (Glutamate) 
จินเซนโนไซด์ชนิด Rb1, Rg1 และสาร Saponin อื่นๆ มีฤทธิ์ต่อต้านอนุมูลอิสระที่จะมาทำลายเซลล์สมองให้เสื่อมโทรม 
จินเซนโนไซด์ชนิด Rg1 ช่วยคลายกล้ามเนื้อที่ผนังหลอดเลือด ยับยั้งการแข็งตัวของผนังหลอดเลือด ทำให้เลือดไหลเวียนไปเลี้ยงสมองได้ดีขึ้น 
== อ้างอิง ==
ไตรเทอร์พีน
ซาโปนิน
ซิริลแห่งอะเล็กซานเดรีย

นักบุญซิริลแห่งอะเล็กซานเดรีย (Cyril of Alexandriaˈ) บาทหลวงชาวอียิปต์ ได้รับแต่งตั้งเป็นบิชอปแห่งอะเล็กซานเดรีย และได้รับยกย่องเป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักรภายหลังถึงแก่มรณกรรม ท่านเป็นนักเทววิทยาที่โดดเด่น จนมีบทบาทสำคัญในการสังคายนาเอเฟซัสครั้งที่หนึ่ง (ค.ศ. 431) เพื่อรับรองหลักความเชื่อเรื่องพระมารดาพระเจ้า
== ประวัติ ==
ซิริลเกิดวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 376 เป็นหลานลุงของบิชอปเทโอฟิลุสแห่งอะล็กซานเดรีย เมื่อโตขึ้นได้รับการศึกษาทางด้านเทววิทยาที่เมืองอะเล็กซานเดรีย จนได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงโดยมีลุงของท่านเป็นผู้โปรดศีล เมื่อลุงของท่านถึงแก่กรรม ท่านก็ได้สืบตำแหน่งบิชอปแห่งอะเล็กซานเดรียต่อในปี ค.ศ. 412
ในสมัยของบิชอปซิริลเป็นช่วงที่เกิดความขัดแย้งทางเทววิทยาอย่างมาก จึงเกิดสภาสังคายนาสากลขึ้นหลายครั้งเพื่อหามติร่วมกันในการกำหนดหลักความเชื่อในศาสนาคริสต์ บิชอปบิดรซิริลได้เป็นประธานในสภาสังคายนาแห่งเอเฟซัสเพื่อยืนยันหลักความเชื่อว่าพระนางมารีย์พรหมจารีเป็นพระมารดาพระเจ้า และประณามเนสโตริอุสที่คัดค้านความเชื่อนี้ว่าเป็นพวกนอกรีต ความขัดแย้งนี้บานปลายทำให้ทั้งสองฝ่ายถูกจับกุม แต่ซิริลถูกปล่อยตัวเพราะพระสันตะปาปาส่งทูตมาชี้แจงรับรองมติของซิริล
ในช่วงบั้นปลายชีวิต บิชอปซิริลได้ประพันธ์อรรถาธิบายพระวรสารนักบุญยอห์น พระวรสารนักบุญลูกา คัมภีร์โทราห์ รวมทั้งศาสตรนิพนธ์เกี่ยวกับเทววิทยา และบทเทศน์ต่าง ๆ ซึ่งได้รับยกย่องมากเพราะอธิบายได้ชัดเจน กระทัดรัด และสมเหตุสมผล
บิชอปซิริลถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 444 สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 13 ยกย่องท่านเป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักร มีสมญานามว่านักปราชญ์แห่งการรับสภาพมนุษย์ (Doctor Incarnationis)
== อ้างอิง ==
นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 5
นักบุญชาวอียิปต์
ปิตาจารย์แห่งคริสตจักร
นักปราชญ์แห่งคริสตจักร
อัครบิดรแห่งอะเล็กซานเดรีย
การเข้ารหัสวิดีโอประสิทธิภาพสูง

การเข้ารหัสวิดีโอประสิทธิภาพสูง (High Efficiency Video Coding หรือ HEVC) หลายครั้งเรียก H.265 คือมาตรฐานการบีบอัดไฟล์วิดีโอ ซึ่งมาแทนมาตรฐาน H.264/MPEG-4 AVC (การเข้ารหัสวิดีโอขั้นสูง) ที่ใช้อย่างกว้างขวางในปัจจุบัน การเข้ารหัสแบบใหม่นี้อยู่ในขั้นตอนพัฒนาร่วมกันของ ISO/IEC เอ็มเพก และ ITU-T Video Coding Experts Group (VCEG) ภายใต้ชื่อ ISO/IEC 23008-2 MPEG-H Part 2 และ ITU-T H.265 โดยการเข้ารหัสวิดีโอประสิทธิภาพสูงนี้มีอัตราการบีบอัดดีกว่ามาตรฐานปัจจุบันคือ H.264/MPEG AVC ถึงสองเท่า นั่นหมายถึงคุณภาพวิดีโอที่ดีขึ้น และเพื่อเป็นการรองรับโทรทัศน์ความละเอียดสูงยิ่งยวด ซึ่งจะมีความละเอียดจอภาพถึง 8192x4320 พิกเซล
== ประสิทธิภาพการเข้ารหัส ==
มาตรฐานการบีบอัดวิดีโอต่าง ๆ ย่อมมีเป้าหมายเพื่อให้มีอัตราการบีบอัดข้อมูลสูง ๆ นั่นคือใช้อัตราบิตน้อยที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ ขณะเดียวกันก็ยังสามารถรักษาคุณภาพระดับเดิมไว้ได้ โดยวิธีการวัดประสิทธิภาพการเข้ารหัสของแต่ละมาตรฐานั้นมีอยู่สองวิธี วิธีแรกคือใช้ตัวชี้วัด เช่น peak signal-to-noise ratio (PSNR) วิธีที่สองคือประเมินจากคุณภาพของวิดีโอซึ่งเป็นวิธีที่เหมาะสมมากกว่าเนื่องจากเป็นสิ่งผู้ชมวิดีโอสัมผัสได้จริง
มีการเปรียบเทียบระหว่าง HEVC MP กับ H.264/MPEG-4 AVC HP ด้วยวิธีวัดคุณภาพวิดีโอก่อนการเปรียบเทียบด้วย PSNR ดังนั้นจึงใช้ตัวเข้ารหัส HEVC รุ่นแรก ๆ ซึ่งมีประสิทธิด้อยกว่าปัจจุบันเล็กน้อย ผลการจาการเปรียบเทียบโดยอาศัยค่าคะแนนเฉลี่ยจากความคิดเห็น (mean opinion score) จะได้ว่า HEVC MP มีอัตราบิตลดลงโดยเฉลี่ยเปรียบเทียบกับ H.264/MPEG AVC HP อยู่ 49.3%
== อ้างอิง ==
รูปแบบไฟล์คอมพิวเตอร์
รูปแบบไฟล์ภาพกราฟิกส์
โทรทัศน์ความละเอียดสูง
ขั้นตอนวิธีการบีบอัดข้อมูลแบบสูญเสียบางส่วน
เอ็มเพก-เอช
มาตรฐานเปิดที่ครอบคลุมโดยสิทธิบัตร
โทรทัศน์ความละเอียดสูงยิ่งยวด
วีดีโอโคเดก
การบีบอัดวีดีโอ
ระบบโทรศัพท์ทางวิดีโอ
ข้อเสนอแนะของ ITU-T
เอช.265
เอช.26x
มาตรฐานไออีซี
มาตรฐานไอเอสโอ
แซฟไฟร์เซนต์เอ็ดเวิร์ด

แซฟไฟร์เซนต์เอ็ดเวิร์ด  (St. Edward's Sapphire) คือแซฟไฟร์ที่เป็นหนึ่งในเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร โดยได้ชื่อมาจากผู้สวม ซึ่งคือ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ ซึ่งเคยประดับอยู่บนพระธำมรงค์ของพระองค์ กล่าวกันว่าแซฟไฟร์ชิ้นนี้ปรากฏขึ้นครั้งแรกในปีค.ศ. 1042 บนพระธำรงค์บรมราชาภิเษกของพระองค์ อัญมณีชิ้นนี้ได้รอดพ้นผ่านความวุ่นวายในสมัยของโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ และต่อมาถูกถอดออกจากส่วนหนึ่งของเครื่องราชกกุธภัณฑ์ และเจียระไนเป็นรูปแบบที่เห็นในปัจจุบันเพื่อถวายแก่พระเจ้าชาลส์ที่ 2 ภายหลังจากการฟื้นฟูราชวงศ์ขึ้นใหม่ในรัชสมัยของพระองค์ และต่อมาพระราชินีวิกตอเรีย ทรงให้ย้ายแซฟไฟร์ชิ้นนี้ไปประดับบนกางเขนบนยอดของมงกุฎอิมพีเรียลสเตต ซึ่งปรับปรุงแบบเป็นพิเศษสำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระองค์ในปีค.ศ. 1838
==ดูเพิ่ม==
เครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร
เครื่องราชกกุธภัณฑ์สหราชอาณาจักร‎
เพชรมีชื่อ
มินิตทูวินอิต

มินิททูวินอิท (อังกฤษ : Minute To Win It) เป็นเกมโชวฺ์ที่มีต้นฉบับจากประเทศสหรัฐอเมริกา ออกอากาศครั้งแรกทางสถานีโทรทัศน์เอ็นบีซี โดยมีการแข่งขันเกมให้สำเร็จภายในเวลา 60 วินาที โดยมีโอกาสให้ทั้งหมด 3 ครั้ง หากทำสำเร็จ จะได้รับเงินรางวัล หากสามารถทำสำเร็จ 10 เกม จะได้รับเงินรางวัล 1,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ หากทำไม่ได้ จะได้รับเงินรางวัลที่สะสมมา ต่อมา ประเทศฟิลิปปินส์ ได้ซื้อลิขสิทธิ์รายการไปทำที่ประเทศตนเอง และทำฟอร์แมทใหม่ นั่นคือ Junior Minute To Win It ซึ่งจะให้เด็ก มาแข่งขันเกมที่มีลักษณะคล้าย ถึงเหมือนกับเวอร์ชันปกติ โดยมีเงินรางวัลสูงสุด คือ 1,000,000 เปโซ ทั้งเวอร์ชันปกติและเวอร์ชันของเด็ก ภายหลังประเทศไทยได้ซื้อลิขสิทธิ์รายการดังกล่าว ในฟอร์แมท Junior Minute To Win It มาทำในประเทศไทย โดยที่ได้มีการออดิชั่น (คัดเลือกผู้เข้าแข่งขัน) ไปแล้วเมื่อวันที่ 15-16 มิถุนายน 2556 ก่อนจะออกอากาศตอนแรกในวันที่ 6 กรกฎาคม 2556
ระดับของเงินรางวัล
เกมที่ 1 : 10,000 (การันตี)
เกมที่ 2 : 20,000
เกมที่ 3 : 30,000
เกมที่ 4 : 40,000
เกมที่ 5 : 50,000 (การันตี)
เกมที่ 6 : 75,000
เกมที่ 7 : 100,000
เกมที่ 8 : 150,000 (การันตี)
เกมที่ 9 : 500,000
เกมที่ 10 : 1,000,000
เกมโชว์
กระทงลาย

กระทงลาย หรือกระทุงลาย หรือหมากแตก (; ภาษาสันสกฤต: jyotishmati ज्योतीष्मती, ภาษาฮินดี: Mal-kangani माल-कांगनी, ภาษาจีน: deng you teng 灯油藤) เป็นพืชในวงศ์ Celastraceae  เป็นพืชที่พบในอินเดีย และในประเทศไทย เป็นไม้เลื้อย ใบเดี่ยว ดอกช่อ ออกที่ปลายกิ่งหรือซอกใบ ดอกแยกเพศ แยกต้น ดอกตัวผู้มีฐานรองดอกรูปถ้วย กลีบดอกสีเขียว ผลกลม แห้งแตก เมล็ดมีเยื่อสีน้ำตาลแดงหรือแดงสด ยอดอ่อนลวกรับประทานกับน้ำพริก ลำต้นใช้เป็นส่วนผสมในยารักษาโรคมาลาเรีย โรคบิด หรือใช้เป็นยากระตุ้นประสาท เมล็ดมีน้ำมัน คั้นมาทำน้ำมันใส่ตะเกียง หรือใช้นวดให้กล้ามเนื้อคลายตัว ในอินเดียใช้น้ำมันของพืชนี้เป็นยา สารสกัดด้วยน้ำจากเมล็ดช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของความจำ เมล็ดรับประทานไม่ได้ ทำให้ระคายคอ
== อ้างอิง ==
สถาบันวิจัยวลัยรุกขเวช มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. พรรณไม้พื้นบ้านอีสาน เล่ม 1. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 2544 หน้า 83
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Contains a detailed monograph on Celastrus paniculatus (Jyotishmati) as well as a discussion of health benefits and usage in clinical practice. Available online at http://www.toddcaldecott.com/index.php/herbs/learning-herbs/351-jyotishmati 
วงศ์กระทงลาย
สมุนไพร
พืชน้ำมัน
พืชมีพิษ
กระจับนก

กระจับนก  เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Celastraceae ไม่ผลัดใบ เปลือกต้นสีน้ำตาล มีรอยแตกตามยาวเป็นร่องตื้นๆ ใบเดี่ยว สีเขียวเข้ม เรียบเป็นมัน ขอบใบหยักเล็กย้อย ดอกช่อ ออกตามปลายกิ่ง เมื่อบานครั้งแรกจะเป็นสีชมพูอ่อน แล้วจะค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีแดงอมชมพู กลีบม้วนไปด้านหลังเล็กน้อย เกสรตัวเมียเด่น เห็นชัดเจน ผลเดี่ยว สีเขียว ทรงผลเป็นทรงห้าเหลี่ยม ปลายผลกว้าง สอบเข้าหาขั้ว ใช้เป็นอาหารสัตว์ เนื้อไม้ใช้ทำเครื่องมือประมง
== อ้างอิง ==
มัณฑนา นวลเจริญ. พรรณไม้ป่าชายหาด. ปทุมธานี. สำนักพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ 2552 หน้า 2
วงศ์กระทงลาย
พืชที่ใช้ทำของใช้
คนทีสอทะเล

คนทีสอทะเล  เป็นไม้พุ่มในวงศ์ Lamiaceae ลำต้นเลื้อยคลานไปบนดิน ลำต้นสีน้ำตาล เมื่ออายุมากจะมีสะเก็ดหลุดร่วงออกมา ใบเดี่ยว ใบสีเขียวเข้ม หลังใบสีอ่อนจนถึงสีนวล ดอกช่อ กลีบดอกสีน้ำเงินขนาดไม่เท่ากัน ผลเดี่ยว ที่ขั้วมีกลีบเลี้ยงหุ้มไว้เกือบครึ่งผล ผิวสีเขียวหรือสีม่วง ผลแห้ง ปลายผลมีติ่ง ใบแห้งบดเป็นผง นำไปทำขนมคนที โดยนำใบแห้งไปผสมกับแป้งข้าวเหนียวและน้ำ นำไปนึ่งให้สุก หั่นเป็นชิ้น คลุกกับมะพร้าวขูด เกลือ และน้ำตาล
== ในการแพทย์พื้นบ้าน ==
ราก รักษาโรคตับ, ใบ รสร้อน บำรุงธาตุ ขับเสมหะ รักษาโรคผิวหนัง ผื่นคัน ขับพยาธิ แก้ฟกบวม แก้ลม แก้ริดสีดวง
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
มัณฑนา นวลเจริญ (2552). พรรณไม้ป่าชายหาด. ปทุมธานี: สำนักพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ. หน้า 27. .
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วงศ์กะเพรา
พืชที่รับประทานได้
เขี้ยวฟาน

เขี้ยวฟาน หรือ หำฟาน   เป็นไม้พุ่มในวงศ์ Oleaceae ลำต้นและกิงอ่อนมีขนสีนวลเทา ใบเดี่ยว ดอกช่อ ออกที่ซอกใบ กลีบเลี้ยงเชื่อมติดกันเป็นรูปถ้วย กลีบดอกสีขาว ผลเมื่ออ่อนสีเขียว ผลแก่สีม่วงหรือสีดำ ร่วงง่าย ใบมีรสเผ็ด ชาวไทยอีสานนำมารับประทานกับหมากแทนใบพลูได้
== อ้างอิง ==
สถาบันวิจัยวลัยรุกขเวช มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. พรรณไม้พื้นบ้านอีสาน เล่ม 1. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 2544 หน้า 195
วงศ์มะลิ
มะเนียงน้ำ

มะเนียงน้ำ (; 云南七叶树) เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Sapindaceae พบทางตอนใต้ของประเทศจีน (มณฑลยูนนาน) และประเทศเวียดนามตอนเหนือ เติบโตในพื้นที่ตั้งแต่ 900 เมตรถึง 1,700 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล อยู่ในภาวะถูกคุกคามจากการสูญเสียถิ่นที่อยู่ บางกรณีถือว่าเป็นชนิดพันธุ์เดียวกับ Aesculus assamica
มะเนียงน้ำที่สกัดด้วยเอทานอลมีประสิทธิภาพดีที่สุดในการยับยั้งการเจริญของแบคทีเรีย Cutibacterium acnes มะเนียงน้ำที่สกัดด้วยเอทานอลมีความเป็นพิษต่อเซลล์เพาะเลี้ยง (Vero cell) โดยมีค่า CD50 เท่ากับ 0.04
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พืชที่มีฤทธิ์ยับยั้งแบคทีเรีย
วงศ์เงาะ
สมเด็จพระราชินีซาโลเต ลูเปเปาอู

สมเด็จพระราชินีซาโลเต ลูเปเปาอูแห่งตองงา (Sālote Lupepauʻu) หรือพระนามในภาษาอังกฤษ สมเด็จพระราชินีชาร์ลอตต์แห่งตองงา (Queen Charlotte of Tonga) (ค.ศ. 1811 - 8 กันยายน ค.ศ. 1889) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งราชอาณาจักรตองงาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1875 จนกระทั่งเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1889 พระองค์เป็นพระอัครมเหสีในพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 แห่งตองงา

==พระราชประวัติ==
สมเด็จพระราชินีซาโลเต ลูเปเปาอู เสด็จพระราชสมภพเมื่อปี ค.ศ. 1811 เป็นพระธิดาของ ตามาตาอูฮาลา กับ มากามาโลฮิ
==อภิเษกสมรส==
สมเด็จพระราชินีซาโลเต ลูเปเปาอูทรงอภิเษกสมรสกับ พระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 แห่งตองงา ซึ่งในขณะนั้นยังเป็นเพียงเจ้าชาย ในปี ค.ศ. 1833 ตามราชประเพณีตองงา และอภิเษกสมรสอีกครั้งเมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1834 ตามประเพณีในศาสนาคริตส์ พระองค์และพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 มีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกันหลายพระองค์ แต่ทุกพระองค์ล้วนแล้วแต่สิ้นพระชนม์ก่อนพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 ทำให้ไม่มีพระองค์ใดได้ครองราชย์
==สมเด็จพระราชินี==
พระองค์ทรงเริ่มดำรงพระอิสริยยศสมเด็จพระราชินีแห่งราชอาณาจักรตองงาเมื่อ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1845 จากการรวมกันครั้งแรกของราชอาณาจักรตองงา แต่พระองค์ได้เป็นสมเด็จพระราชินีอย่างสมบูรณ์เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1875 ตามคำประกาศรัฐธรรมนูญฉบับที่ 1 แห่งราชอาณาจักรตองงา
==สวรรคต==
สมเด็จพระราชินีซาโลเต ลูเปเปาอู เสด็จสวรรคตในวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1889 ก่อนพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 ทำให้ตำแหน่งสมเด็จพระราชินีแห่งตองงาว่างลงระยะหนึ่ง ต่อมาเมื่อพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 2 แห่งตองงาครองราชย์ พระมเหสีของพระองค์เจ้าหญิงเอดิธ มาเรีย โปมาเรวาฮิเนแห่งตาฮีตี จึงได้เป็น สมเด็จพระราชินีพระองค์ต่อมา
==อ้างอิง==
ราชินีแห่งตองงา
ราชวงศ์ตูโปอู
คทากางเขน

คทากางเขน (Sceptre with the Cross) หรืออีกชื่อหนึ่งว่า คทาเซนต์เอ็ดเวิร์ด (St. Edward's Sceptre), คทากษัตริย์ (Sovereign's Sceptre) หรือ คทาหลวง (Royal Sceptre) คือพระคทาประจำพระองค์ ซึ่งเป็นหนึ่งในเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร ทำขึ้นเพื่อใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระเจ้าชาลส์ที่ 2 ในปี ค.ศ. 1661 ต่อมาในปี ค.ศ. 1905 คทานี้ได้ถูกปรับปรุงขึ้นใหม่ภายหลังจากการค้นพบเพชรคูลลิแนน ในปัจจุบัน คทากางเขนนี้เป็นที่ประดับของเพชรที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองของโลก คือ คูลลิแนน 1 หรือ ดาวใหญ่แห่งแอฟริกา ซึ่มีน้ำหนักกว่า 530 กะรัต ซึ่งตัวเพชรคูลลิแนนนั้นสามารถถอดออกมาจากคทาเพื่อเป็นเข็มกลัดประดับได้ ซึ่งเพชรคูลลิแนนนี้เป็นเพชรที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่เคยพบบนโลก น้ำหนักรวม 3,106.75 กะรัต ซึ่งถูกตัดแบ่งเจียระไนออกเป็น 9 ชิ้น และคูลลิแนน 1 นั้นมีขนาดใหญ่ที่สุดในทั้งหมด
คทานั้นถือเป็นสัญลักษณ์ของพระราชอำนาจปกครองของพระมหากษัตริย์ซึ่งอยู่ภายใต้กางเขนศักดิ์สิทธิ์ ส่วนคทาแห่งพิราบ ซึ่งเป็นอีกหนึ่งในหมู่เครื่องราชกกุธภัณฑ์ถือเป็นสัญลักษณ์ถึงอำนาจทางจิตวิญญาณ ในระหว่างพระราชพิธีบรมราชาภิเษกนั้น พระมหากษัตริย์จะทรงคทากางเขนด้วยพระหัตถ์ขวา และคทานกพิราบด้วยพระหัตถ์ซ้าย ในขณะที่อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรีทำการสวมมงกุฎเซนต์เอ็ดเวิร์ดลงบนพระเศียร
คทากางเขน พร้อมทั้งเครื่องราชกกุธภัณฑ์อื่น ๆ นั้น สามารถเข้าชมได้ที่หอคอยแห่งลอนดอน
== ภาพ ==
==อ้างอิง==
== ดูเพิ่ม==
เครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร
เครื่องราชกกุธภัณฑ์สหราชอาณาจักร‎
งานศิลปกรรมอัญมณี
โนโค้ก

"โนโค้ก" (No Coke) เป็นเพลงที่บันทึกโดยนักดนตรีและโปรดิวเซอร์เพลง ดร. อัลบัน เป็นซิงเกิลที่สองจากอัลบั้มแรกของเขา Hello Afrika ได้จำหน่ายในเดือนพฤศจิกายนปี 1990 เป็นเพลงฮิตในประเทศในยุโรปและติดชาร์ตอันดับ 1 ใน สวีเดน "No Coke" เป็นหนึ่งในเพลงของดร. อัลบันที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดพร้อมกับเพลง "It's My Life" และ "Sing Hallelujah"
==รายชื่อเพลง==
CD single
"No Coke" (radio mix) — 3:43
"No Coke" (swe-flow-mix) — 3:50
7" single
"No Coke" (radio mix) — 3:43
"No Coke" (swe-flow-mix) — 3:50
==ชาร์ต==
===ชาร์ตประจำสัปดาห์===
{|class="wikitable sortable"
!ชาร์ต (1990)
!อันดับสูงสุด
|-
|-
|-
|Finland (Suomen virallinen lista)
|align="center"|12
|-
|-
|Greece (IFPI)
|align="center"|3
|-
|Italy (FIMI)
| style="text-align:center;"|21
|-
|-
|-
|-
|Portugal (AFP)
|align="center"|6
|-
|Spain (AFYVE)
|align="center"|7
|-
|-
|-
|UK Music Week Dance Singles
|align="center"|59
|-
|}
===ชาร์ตสิ้นปี===
===การรับรอง===
==อ้างอิง==
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2533
เพลงของดร. อัลบัน
สตีเฟน แมไกวร์

สตีเฟน แมไกวร์ (Stephen Maguire) เกิดเมื่อวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 1981 เป็นนักสนุกเกอร์อาชีพชาวสกอตแลนด์ เริ่มเล่นอาชีพตั้งแต่ปี 1998 ได้ขึ้นอันดับท็อป 16 ระหว่างปี 2005 และติดอันดับ 2 ของโลกถึงสองฤดูกาล เขาคว้าแชมป์รายการเก็บคะแนนถึง 5 รายการรวมทั้งรายการยูเคแชมเปียนชิป 2004 นอกจากนี้ยังเป็นผู้เล่นต่อเบรกดีด้วย แมไกวร์รวมเซนจูรีเบรกได้มากกว่า 300 ครั้ง รวมถึงการทำแม็กซิมัมเบรกถึงสองครั้ง
== รอบชิงชนะเลิศ ==
{|
| valign=top width=40% align=left |
===Non-Ranking Wins (1)===
Pro Challenge Series – Event 1, 2009
===Amateur tournaments===
IBSF World Amateur Championship 2000
== อ้างอิง ==
นักสนุกเกอร์ชาวสกอตแลนด์
บุคคลจากกลาสโกว์
แก๊สเชื้อเพลิง

แก๊สเชื้อเพลิง เป็นเชื้อเพลิงแบบหนึ่งที่ในสภาวะปกติอยู่ในรูปของแก๊ส ประกอบด้วยสารไฮโดรคาร์บอน (เช่น มีเทน หรือ โพรเพน) บวกกับไฮโดรเจน, คาร์บอนมอนอกไซด์ หรือสารประกอบอื่นๆ เป็นสารทีใช้สร้างพลังงานความร้อนหรือพลังงานแสงสว่างและสามารถส่งตามท่อออกจากแหล่งผลิตได้ แก๊สเชื้อเพลิงจะต้องถูกเติมกลิ่นเข้าไป เพื่อเตือนผู้ใช้หากเกิดการรั่วไหลเกิดขึ้น ในปัจจุบัน แก๊สที่ใช้ส่วนใหญ่คือ แก๊สธรรมชาติ
==ชนิดของเชื้อเพลิง==
แบ่งเป็น 2 ประเภทคือ แก๊สที่มนุษย์ผลิตขึ้น กับ แก๊สที่เกิดขึ้นเองโดยธรรมชาติ
===แก๊สที่มนุษย์ผลิตขึ้น===
ส่วนใหญ่ผลิตโดยขบวนการ gasification ได้แก่
แก๊สถ่านหิน หรือ Coal gas
แก๊สน้ำ หรือ Water gas
แก๊สผู้ผลิต หรือ Producer gas
ซินแก๊ส หรือ Syngas
แก๊สไม้ หรือ Wood gas
แก๊สไฮโดรเจนทั้งแบบอัดแรงดันสูงและไม่อัด
ก๊าซชีวภาพ หรือ Biogas
===แก๊สที่เกิดขึ้นเองโดยธรรมชาติ===
โพรเพน หรือ Propane
บิวเทนหรือ Butane
แก๊สปิโตรเลียมเหลว
แก๊สหุงต้ม หรือ Regasified liquefied petroleum gas
==การนำมาใช้งาน==
ส่วนใหญ่ใช้ผลิตไฟฟ้า ผลิตความร้อน และหุงต้มในครัวเรือน
==อ้างอิง==
แก๊ส
น้ำมันดิน

น้ำมันดิน หรือ ทาร์ (tar) เป็นของเหลวสีดำ ได้จากการกลั่นทำลายของสารอินทรีย์เช่น ถ่านหิน  ไม้ และน้ำมันดิบ เป็นต้น ส่วนผสมประกอบด้วยธาตุไฮโดรคาร์บอนและคาร์บอนอิสระ  Tar ที่ได้จากการน้ำมันดิบ มีประโยชน์ในการรักษาเนื้อไม้ โดยใช้ทาเรือไม้ป้องกันการผุกร่อน หรือทาหลังคาบ้านกันรั่วซึม แต่ Tar ที่ได้จากไม้บางชนิด ใช้เป็นยารักษาโรคได้ บางชนิดให้กลิ่นหอมและช่วยเพิ่มรสชาติอาหาร Tar ที่ได้จากการเผาไม้หรือถ่านหินเป็นพิษต่อร่างกาย เพราะเป็นต้นเหตุของมะเร็ง
Mineral products ที่คล้ายๆน้ำมันดินสามารถผลิตจาก  hydrocarbons เช่นน้ำมัน (petroleum) น้ำมันดินถ่านหิน (Coal tar)  ได้จากถ่านหินในกระบนการ coke
Tar ที่เกิดจากขบวนการแปรสภาพเป็นแก๊ส (Gasification) จะต้องกำจัดออกก่อนนำไปใช้ เพราะ Tar จะติดไปกับ syngas เมื่อนำ syngas ป้อนเข้าไปในเครื่องยนต์ Tar จะไปติดลูกสูบของเครื่องยนต์นั้น ทำให้เครื่องยนต์เสียหายได้ และเนื่องจาก Tar ดังกล่าว มีพิษต่อร่างกาย จึงต้องทำการกำจัดอย่างเหมาะสม
== ดูเพิ่ม ==
coal tar
Bitumen
Pine Tar
พอลิเมอร์
ส่วนผสมทางเคมี
วัสดุ
อาณานิคมทรานส์วาล

ทรานส์วาล (Transvaal; แปลว่า เหนือลุ่มแม่น้ำวาล) เป็นชื่อของดินแดนแถบเหนือประเทศแอฟริกาใต้ในปัจจุบัน ซึ่งเคยเป็นเขตดินแดนอิสระของผู้สืบเชื้อสายของผู้ตั้งถิ่นฐานชาวดัตช์ หรือเรียกกันว่า "ชาวบูร์" (Boer) ในสาธารณรัฐแอฟริกาใต้ (South African Republic) ซึ่งก่อตั้งใน ค.ศ. 1856 ท่ามกลางความพยายามของชาวอังกฤษพยายามที่จะยึดครองมีอำนาจเหนือดินแดนแถบนี้ ภายหลังสงครามอังกฤษ-บูร์ ในระหว่าง ค.ศ. 1899 - 1902 ดินแดนส่วนใหญ่ที่ถูกยึดหลังจากความพ่ายแพ้ได้กลายมาเป็นอาณานิคมทรานส์วาล โดยชายแดนในอาณานิคมทรานส์วาล มีขนาดใหญ่กว่างสาธารณรัฐเซาท์แอฟริกันที่พ่ายแพ้ (ค.ศ. 1856 ถึง 1902) ซึ่งในภายหลังได้กลายมาเป็นจังหวัดหนึ่งในสหภาพแอฟริกาใต้
==อ้างอิง==
รัฐสิ้นสภาพในทวีปแอฟริกา
ทรานส์วาล
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2445
ภูมิศาสตร์แอฟริกาใต้
สะเต็มศึกษา

สเตมศึกษา (Science Technology Engineering and Mathematics Education: STEM Education) คือ แนวทางการจัดการศึกษาที่บูรณาการวิทยาศาสตร์ วิศวกรรม เทคโนโลยี และคณิตศาสตร์ โดยเน้นการนำความรู้ไปใช้แก้ปัญหาในชีวิตจริง รวมทั้งการพัฒนากระบวนการหรือผลผลิตใหม่ ที่เป็นประโยชน์ต่อการดำเนินชีวิต และการทำงาน
ดังนั้น สเตมศึกษาจึงไม่ใช่เรื่องใหม่ แต่เป็นการต่อยอดหลักสูตรโดยบูรณาการการเรียนรู้วิทยาศาสตร์คณิตศาสตร์ เทคโนโลยีและกระบวนการทางวิศวกรรมศาสตร์ เพื่อนำไปใช้แก้ปัญหาในชีวิตจริง และการประกอบอาชีพในอนาคต
สเตมศึกษาจึงส่งเสริมการเรียนรู้ผ่านกิจกรรมหรือโครงงานที่มุ่งแก้ไขปัญหาที่พบเห็นในชีวิตจริง เพื่อสร้างเสริมประสบการณ์ ทักษะชีวิต ความคิดสร้างสรรค์ นำไปสู่การสร้างนวัตกรรม ผู้เรียนที่มีประสบการณ์ในการทำกิจกรรมหรือโครงงานสะเต็มจะมีความพร้อมที่จะไปปฏิบัติงานที่ต้องใช้องค์ความรู้ และทักษะด้านวิทยาศาสตร์คณิตศาสตร์ และเทคโนโลยีในภาคการผลิต และการบริการที่สำคัญต่ออนาคตของประเทศ เช่น การเกษตร อุตสาหกรรม การพลังงาน การจัดการสิ่งแวดล้อมการบริการสุขภาพ การคมนาคม และลอจิสติกส์ เป็นต้น
อนึ่ง การทำกิจกรรมหรือโครงงานสเตมไม่ได้จำกัดอยู่ในกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ การงานอาชีพและเทคโนโลยี แต่สามารถนำความรู้ในวิชาอื่น เช่น ศิลปะ ภาษาไทย ภาษาอังกฤษ สุขศึกษา พลศึกษา เป็นต้น มาบูรณาการได้อีกด้วย
การศึกษา
การศึกษาแบ่งตามหัวเรื่อง
การศึกษาวิทยาศาสตร์
นโยบายการศึกษา
ซินแก๊ส

ซินแก๊ส Syngas, or synthesis gas, เป็นแก๊สเชื้อเพลิงผสม ส่วนผสมหลักประกอบด้วย ไฮโดรเจน, คาร์บอนมอนอกไซด์และคาร์บอนไดออกไซด์ ได้ชื่อนี้เพราะถูกใช้เป็นตัวกลางในการผลิต synthetic natural gas (SNG) และ แอมโมเนีย หรือ เมทานอล นอกจากนี้ ซินแก๊ส ยังใช้ผลิตปิโตรเลียมสังเคราะห์เพื่อใช้เป็นเชื้อเพลิงและตัวหล่อลื่นในการผลิตแก๊สโวลีนอีกด้วย ซินแก๊สเผาไหม้ได้ดี และถูกนำไปใช้กับเครื่องยนต์สันดาปภายในบ่อยๆ แต่มีความหนาแน่นของพลังงานน้อยกว่าครึ่งหนึ่งของแก๊สธรรมชาติเท่านั้น
วิธีการผลิตซินแก๊ส คือการใช้ขบวนการแปรสภาพเป็นแก๊ส (gasification) ของถ่านหิน หรือ มวลชีวภาพ หรือขบวนการเปลี่ยนสถานะจากพลังงานเหลือใช้โดยใช้เทคนิคของ gasification หรือใช้ขบวนการ เปลี่ยนรูปไอน้ำของแก๊สธรรมชาติหรือสารไฮโดรคาร์บอนเหลวให้เป็นแก๊สไฮโดรเจน
==ขบวนการผลิตทางเคมี==
ขบวนการผลิตหลักของซินแก๊สคือการใช้การเปลี่ยนรูปไอน้ำ (steam reforming) ได้แก่การดูดกลืนความร้อนจากมีเทนด้วยพลังงาน 206 kJ/mol
ปฏิกิริยาแรก เป็นการดูดกลืนความร้อนระหว่างไอน้ำกับถ่านโคกร้อนๆ ทำให้เกิดคาร์บอนมอนอกไซด์และไฮโดรเจน (หรือชื่อเดิมแก๊สน้ำ) เมื่อถ่านโคกเย็นลงจนขบวนการดูดกลืนความร้อนจบลง ก็จะมีอากาศเย็นเข้ามาแทนที่ไอน้ำ
เริ่มปฏิกิริยาที่สองและที่สาม เป็นขบวนการคายความร้อน โดยป้อนคาร์บอนไดออกไชด์ จนถ่านโค้กร้อน แล้วจึงเริ่มขบวนการดูดกลืนความร้อนอีกครั้ง คราวนี้จะได้คาร์บอนมอนอกไซด์ ได้แก๊สผู้ผลิต (Producer gas:ชื่อเดิม) จากนั้นก็จะเริ่มขบวนการดูดและคายความร้อนซ้ำอีกจนกระทั่งถ่านโค้กหมดสภาพ แก๊สผู้ผลิตจึงมีค่าพลังงานน้อยกว่าแก๊สน้ำ ดังนั้น จึงใช้ออกซิเจนแทนอากาศเพื่อลดปัญหาค่าพลังงานแก๊สผู้ผลิตลดลงในขบวนการท้าย ๆ
ในขบวนการผลิตแอมโมเนียในสเกลที่ใหญ่ขึ้น มีความต้องการไฮโดรเจนสังเคราะห์จากแก๊สธรรมชาติดังนี้
CH4 + H2O → CO + 3 H2
แต่ถ้าต้องการไฮโดรเจนสูงขึ้น ต้องใช้ไอน้ำมากขึ้น แก๊สน้ำจะเกิดปฏิกิริยาดังนี้
CO + H2O → CO2 + H2
== ดูเพิ่ม ==
Biochar
Biobased economy
Biofuels
Boudouard reaction
Claus process
Industrial gas
Integrated gasification combined cycle
Partial oxidation
Reformer sponge iron cycle
Syngas fermentation
Underground coal gasification
==อ้างอิง==
การแผ่รังสีฮอว์กิง

การแผ่รังสีฮอว์กิง (Hawking radiation) เป็นการแผ่รังสีของวัตถุดำที่คาดว่าปล่อยออกมาจากหลุมดำอันเนื่องจากปรากฏการณ์ทางควอนตัม ณ บริเวณใกล้กับขอบฟ้าเหตุการณ์ของหลุมดำ โดยชื่อรังสีนี้ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติให้แก่สตีเฟน ฮอว์กิง นักฟิสิกส์ผู้ให้การพิสูจน์เชิงทฤษฎีในปี พ.ศ. 2517 (ค.ศ. 1974) ถึงการมีอยู่ของรังสีนี้ ซึ่งเป็นเวลาหลังจาก จาคอบ เบเคนสไตน์ ได้คาดการณ์ไว้ว่าหลุมดำควรจะมีอุณหภูมิและเอนโทรปีจำกัดและมากกว่าศูนย์
โดยปกติแล้วหลุมดำมีแรงโน้มถ่วงมหาศาลหากวัตถุหรือพลังงานใดผ่านขอบฟ้าเหตุการณ์เข้าไปแล้วย่อมไม่สามารถเร่งออกมาจากหลุมดำได้ แม้แต่คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าหรือแสงเองก็ตาม ดังนั้นหลุมดำยิ่งน่าจะมีขนาดใหญ่ขึ้นมีมวลมากขึ้นไม่มีและไม่มีทีท่าจะลดลง แต่จากการค้นพบ รังสีฮอว์กิง นี่เองที่ทำให้หลุมดำมีมวลและพลังงานลดลงได้ เพราะหากหลุมดำสูญเสียพลังงานจากการปล่อย รังสีฮอว์กิง (แต่ด้วยความสมมูลระหว่างมวล-พลังงานจึงกล่าวได้ว่าหลุมดำเสียพลังงานก็เท่ากับว่าหลุมดำเสียมวล) มากกว่าได้รับจากการดูดมวลและพลังงานต่าง ๆ เข้าไปเป็นเวลานานมากพอก็จะทำให้หลุมดำมีขนาดเล็กลงและหายไปในที่สุด เรียกปรากฏการณ์นี้ว่า การระเหยของหลุมดำ โดยยิ่งหลุมดำมีขนาดเล็กเช่น หลุมดำจิ๋ว จะมีการปล่อยรังสีมากกว่าและระเหยหายไปเร็วกว่าหลุมดำที่มีขนาดใหญ่
==อ้างอิง==
หลุมดำ
ทฤษฎีสนามควอนตัม
สตีเฟน ฮอว์กิง