ขมังเวทล่าสังหาร

ขมังเวทล่าสังหาร (獵命師傳奇, Fate Hunter) เป็น นิยายแฟนตาซี แต่งโดยกิดเดนส์ นักเขียนชาวไต้หวัน ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ไกอา ทั้งชุดมีทั้งหมด 20 เล่ม เล่มสุดท้ายวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ปี 2013 ฉบับภาษาไทยตั้งแต่เล่ม 1-5 แปลโดยโจอี้ ตงฟาง ตั้งแต่เล่ม 6 เป็นต้นไป แปลโดยเฉินอี้หลิว ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์มติชน
= เนื้อเรื่อง =
นักล่าวิญญาณคือร่างเงาที่ซ่อนเร้นอยู่ในทุกๆ ช่วงประวัติศาสตร์
พวกเขาดำรงอยู่ และพวกเขาคือลมหายใจของกาลเวลา บางครั้งพวกเขาล่าวิญญาณเพื่อต่อชะตาให้โอรสสวรรค์ บางครั้งพวกเขาล่าวิญญาณเพื่อจอมคนหรือไม่ก็มหาเศรษฐีที่สะสมวิญญาณพิสดาร บางครั้งพวกเขาล่าเพื่อหยุดยั้งการเสียเลือดเนื้อ และบางครั้งพวกเขาล่าเพื่อตัวเอง
ย้อนกลับไปเมื่อสมัยโบราณกาล นักล่าวิญญาณสวีฝูนำกองเรือไปยังดินแดนญี่ปุ่นอันห่างไกล เพื่อล่าเผ่าดื่มโลหิต ตามคำสั่งองค์จักรพรรดิจิ๋นซี แต่หลังกลับมาจากญี่ปุ่นสวีฝูกลับคิดจะอาศัยพลังของเผ่าดื่มโลหิตมาครอบครองใต้หล้า
เหล่านักล่าวิญญาณ ปิศาจ และมนุษย์จึงต้องร่วมมือกันกำจัดสวีฝู เพื่อไม่ให้เกิดหายนะครั้งใหญ่ แต่แล้วเมื่ออูฉานผู้กล้าแกร่งกับมอรันปิศาจร้ายบุกเข้าไปในนครจักรพรรดิใต้ดิน กลับพลาดท่าเสียทีให้แก่สวีฝู อูฉานเคยสัญญากับมอรันไว้ว่าหากช่วยให้เอาชนะสวีฝูได้จะให้กินแขนซ้ายของตัวเอง แต่เมื่อต้องผิดสัญญา อูฉานจึงทิ้งท้ายคำสาบานไว้ว่าลูกหลานนักล่าวิญญาณทุกรุ่นจะรับหน้าที่สังหารสวีฝูให้ได้ มิฉะนั้น แต่ละครอบครัวจะมีลูกได้เพียงแค่คนเดียว
หลายพันปีต่อมา พี่น้องนักล่าวิญญาณตระกูลอูจึงเดินทางมาถึงญี่ปุ่น หมายจะกำจัดจักรพรรดิฟ้าแห่งเผ่าดื่มโลหิตในตำนาน เพื่อทำลายคำสาปที่ติดตัวเผ่านักล่าวิญญาณให้หมดสิ้นไป
= ตัวละครหลัก =
อูลาลา
ตัวละครเอกชายของเรื่องนี้ ผมสีดำ ไว้หางม้า อายุ 23 ปี เป็นลูกชายของอูคว่า และน้องชายของอูถิงเจียน นิสัยมองโลกในแง่ดี คิดอะไรไม่เหมือนคนอื่น ชอบเล่นกีต้าร์ (ซิงเกิลแรกคือ “ชีวิตคือการต่อสู้ไม่สิ้นสุด”) ก่อนเกิดเหตุการณ์ในพิธีครบรอบวันเกิด 18 ปีนั้น เขาใฝ่ฝันมาตลอดว่าจะเป็นนักกีต้าร์มืออาชีพ ไม่ได้ใส่ใจเรื่องชะตาชีวิตอันหนักหน่วงที่เผ่าพันธุ์นักล่าวิญญาณต้องแบกรับไว้ แม้ว่าหลังจากเกิดเหตุการณ์อันน่าเศร้าแล้ว ก็ยังคงไม่ละทิ้งความฝันของตัวเอง แต่ก็ตัดสินใจร่วมมือกับพี่ชายในการทำลายโชคชะตานับพันปีของเผ่านักล่าวิญญาณด้วย
แต่เล็กจนโต พี่ชายช่วยฝึกฝนให้เขาอย่างหนักมาตลอด จนเขาเก่งกล้าไม่แพ้ผู้เป็นพี่ ซ้ำยังมีวิธีการต่อสู้ที่ยากจะหาใครลอกเลียนแบบ รวมถึงสัญชาตญาณการต่อสู้แบบสัตว์ป่า เขาจึงเติบโตและพัฒนาตัวเองได้อย่างรวดเร็ว
อูลาลาชอบอ่านหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่น ด้วยเหตุนี้จึงได้รู้จักกับคามิยะ สาวน้อยเป็นใบ้ผมหางม้า ที่เป็นคนดูแลร้านเช่าการ์ตูนที่โตเกียว
แม้ว่าอูลาลาจะเก่งเรื่องการใช้คาถา เรื่องความคล่องแคล่วว่องไวในการต่อสู้ และการล่าวิญญาณ แต่เคล็ดวิชาที่ภูมิใจที่สุดก็ยังคงเป็นเวทอัคคี ซึ่งเป็นสายเฉพาะของสกุลอู เขามีความเร็วในการสับเปลี่ยนวิญญาณอย่างน่าตกใจ ก่อนการต่อสู้ชอบทำท่าหกสูงก่อน แมววิเศษชื่อเจ้าผู้ดี เดิมทีเป็นแมววิเศษของอูถิงเจียน
ตอนนี้เป้าหมายที่ใหญ่ที่สุดของอูลาลาคือการตามหาพี่ชาย และทำลายคำสาปของเผ่าพันธุ์
อูถิงเจียน
ตัวละครเอกชายของเรื่องนี้ ผมสั้น สูญเสียมือขวา อายุ 26 ปี เป็นลูกชายของอูคว่า และพี่ชายของอูลาลา นิสัยเด็ดเดี่ยวหนักแน่น ดื้อรั้นไม่ฟังใคร ไม่สนระเบียบและกฎเกณฑ์ เป็นอัจฉริยะในหมู่นักล่าวิญญาณ (บิดากล่าวไว้เช่นนั้น) เริ่มฆ่าผีดูดเลือดตั้งแต่อายุ 9 ขวบ และสามารถสังหารแก๊งเผ่าดื่มโลหิตได้ด้วยกำลังของตนเองตอนอายุ 10 กว่า เขารักและห่วงใยน้องชายมาก ตั้งแต่รู้ความจริงเรื่องพิธีบรรลุความเป็นผู้ใหญ่ ก็ไม่ได้ทดท้อห่อเหี่ยวแต่อย่างใด กลับหันไปฝึกฝนอูลาลาอย่างเข้มงวด เมื่อถึงวันพิธี เขากับอูลาลาร่วมมือกันต่อสู้กับนักล่าวิญญาณชั้นผู้ใหญ่สี่คน จนกระทั่งสังหารพ่อแท้ๆ ของตัวเอง เขาสูญเสียมือขวาไปในเหตุการณ์ครั้งนี้
หลังจากนั้นเขาก็เดินทางไปยังโตเกียวตามลำพัง หมายจะสังหารสวีฝูทำลายคำสาปของเผ่าพันธุ์ เขายกเจ้าผู้ดีให้อูลาลา ไม่พึ่งพาแมววิเศษอีกต่อไป หันมาเลือกใช้วิธี “เขมือบวิญญาณ” ทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นแทน เขาก่อคดีฆาตกรรมเพื่อล่าวิญญาณจนได้รับฉายาว่า “ฆาตกรฆ่าทั้งกลม” ในโตเกียว แต่แล้วก็ธาตุไฟเข้าแทรกเพราะเขมือบวิญญาณร้ายมากเกินไป โชคดีที่มิยาซาวะเจ้าหน้าที่หน่วยเฉพาะกิจวีและเฉินมู่เซิงนักล่าแวมไพร์ร่วมมือกันช่วยไว้ จึงได้ไปพบผู้เฒ่าเจ ซึ่งช่วยทำให้แขนที่ขาดกลายเป็นอาวุธวิญญาณ มีความรู้สึกนึกคิดขึ้นอีกครั้ง พละกำลังของเขาสูงขึ้นอีกขั้นภายในเวลาอันรวดเร็ว ตอนนี้กำลังร่วมทีมกับ “มนุษย์ศาสตรา” เฉินมู่เซิง
เคล็ดวิชาสุดยอดคือเวทอัคคี แต่พละกำลังเหนือกว่าอูลาลา เมื่อไม่ต้องพึ่งพาแมววิเศษ จึงต้องฝึกวิชาถอดกรามตัวเองออกเพื่อให้สะดวกแก่การเขมือบวิญญาณ
==อ้างอิง==
นวนิยายแฟนตาซี
วรรณกรรมจีน
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2556