pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค

สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค (Қазақ Советтік Социалистік Республикасы; Казахская Советская Социалистическая Республика) เป็นหนึ่งใน 15 สาธารณรัฐองค์ประกอบ (constituent republic) ของ สหภาพโซเวียต ก่อตั้งเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม 1920 เริ่มแรกถูกเรียกว่า สาธารณรัฐสังคมนิยมปกครองตนเองคีร์กีซ (Kirghiz ASSR)  และเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต ต่อมาวันที่ 15-19 เมษายน 1925 ถูกเปลี่ยนชื่อใหม่ว่า สาธารณรัฐสังคมนิยมปกครองตนเองโซเวียตคาซัค และในวันที่ 5 ธันวาคม 1936 ถูกยกระดับให้กลายเป็น สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค (Kazakh SSR)
ในช่วงระหว่าง ปี 1950 – 1960 พลเมืองโซเวียตถูกกระตุ้นให้ตั้งถิ่นฐานยังโครงการดินแดนบริสุทธิ์ของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค การไหลหลั่งเข้ามาของผู้อพยพย้ายถิ่นเช่น รัสเซีย (อพยพเข้ามาเป็นส่วนใหญ่) ยูเครน เยอรมัน ยิว เบลารุส และ เกาหลี ทำให้เกิดการผสมผสานในหลายเชื้อชาติจนมีจำนวนของชาวต่างชาติมากกว่าชาวพื้นเมือง ซึ่งเป็นผลทำให้มีการใช้ภาษาคาซัคน้อยลงแต่ก็ถูกนำกลับมาใช้อีกตั้งแต่ถูกแยกตัวออกมาเป็นอิสระ วันที่ 10 ธันวาคม 1991 สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัคได้เปลี่ยนชื่อเป็น  สาธารณรัฐคาซัคสถาน  และแยกตัวเป็นอิสระจาก สหภาพโซเวียต ในวันที่ 16 ธันวาคม ปีเดียวกัน ซึ่งคาซัคสถานเป็นสาธารณรัฐสุดท้ายที่แยกตัวออกมาก่อนที่จะเกิดการล่มสลายของสหภาพโซเวียต
== ประชากร ==
จากการสำรวจประชากรในปี 1897-1970 สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค ประกอบด้วยเชื้อชาติคาซัค 81.7% ของประชากรทั้งหมด เชื้อชาติรัสเซีย 10.95% ของประชากรทั้งหมด เชื้อชาติยูเครน 1.91% ของประชากรทั้งหมด ชาวตาตาร์ 1.34% ของประชากรทั้งหมด ชาวอุยเกอร์ 1.34% ของประชากรทั้งหมด และเชื้อชาติอุซเบก 0.7% ของประชากรทั้งหมด

ที่มา: Ethnic Composition of Kazakhstan (census data)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Kazakhstan: Seven Year Plan for Prosperity by Dinmukhamed Konayev, a 1958 Soviet propaganda booklet
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2463
รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
รัฐสิ้นสภาพในประเทศคาซัคสถาน
สาธารณรัฐโซเวียต
อดีตรัฐสมาชิกสหประชาชาติ
ค
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน

สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน (Түркменистан Совет Социалистик Республикасы; Туркменская Советская Социалистическая Республика) เป็นหนึ่งใน 15 สาธารณรัฐองค์ประกอบ (constituent republic) ของสหภาพโซเวียต สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมนก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการตั้งแต่ปี 1921 ถึงปี 1991 ในตอนแรกเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม 1921 สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมนได้ก่อตั้งขึ่นจากแคว้นเติร์กเมนของสาธารณรัฐปกครองตนเองสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน ก่อนที่จะถูกก่อตั้งขึ้นในวันที่ 13 พฤษภาคม 1925 อันเป็นสาธารณรัฐของสหภาพโซเวียตที่แยกกันเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน
ตั้งแต่พรมแดนของเติร์กเมนิสถานไม่มีการเปลี่ยนแปลง ในวันที่ 22 สิงหาคม 1990 เติร์กเมนิสถานประกาศอธิปไตยเหนือกฎหมายของสหภาพโซเวียต และในวันที่ 27 ตุลาคม 1991 เติร์กเมนิสถานประกาศเป็นเอกราชและสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน ได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น เติร์กเมนิสถาน
ในทางภูมิศาสตร์ เติร์กเมนิสถานมีพรมแดนติดกับ อิหร่าน และ อัฟกานิสถานไปทางทิศใต้ ทะเลแคสเปียน ไปทางตะวันตก คาซัคสถานไปทางทิศเหนือ และ อุซเบกิสถานไปทางทิศตะวันออก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Turkmenia: Man Masters the Desert by Balysh Ovezov.
รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
รัฐสิ้นสภาพในประเทศเติร์กเมนิสถาน
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2464
สาธารณรัฐโซเวียต
อดีตรัฐสมาชิกสหประชาชาติ
ต
เทศบาลตำบลบัวงาม

เทศบาลตำบลบัวงาม อาจหมายถึง
เทศบาลตำบลบัวงาม (อำเภอดำเนินสะดวก) จังหวัดราชบุรี
เทศบาลตำบลบัวงาม (อำเภอเดชอุดม) จังหวัดอุบลราชธานี
บัวงาม
องค์การขนส่งอ่าวแมสซาชูเซตส์

การคมนาคมอ่าวแมสซาชูเซตส์ (Massachusetts Bay Transportation Authority หรือ MBTA) เป็นการขนส่งสาธารณะขนาดใหญ่ในเขตเกรตเทอร์บอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1964 โดยดำเนินการต่อเนื่องจาก Metropolitan Transit Authority (MTA) ในปี ค.ศ. 2008 มีผู้โดยสารเฉลี่ยวันละ 1.3 ล้านคน (รถไฟใต้ดิน 598,200 คน)
การคมนาคมอ่าวแมสซาชูเซตส์ดำเนินการระบบขนส่งต่าง ๆ ดังนี้ รถไฟชานเมือง, รถไฟใต้ดิน, รถไฟฟ้ารางเบา, รถโดยสารประจำทาง, รถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ, รถโดยสารประจำทางไฟฟ้า และ เรือเฟอร์รี
== โครงข่าย ==
=== รถโดยสารประจำทาง ===
=== รถไฟใต้ดิน ===

รถไฟใต้ดินมีจำนวนสามเส้นทาง ได้แก่
สายสีแดง
สายสีส้ม
สายสีน้ำเงิน
และมีเส้นทางรถไฟฟ้ารางเบา 2 เส้นทาง คือ
สายสีเขียว
สายความเร็วสูงแอชมอนต์–มัตตาแพน (ส่วนหนึ่งของสายสีแดง)
=== รถไฟชานเมือง ===
สายแฟร์เมาต์
สายฟิตช์เบิร์ก
สายฟรามิงแฮม/วอร์เซสเตอร์
สายแฟรงกลิน
สายกรีนบุช
สายฮาเวอร์ฮิล
สายโอลด์โคโลนี
สายโลเวล
สายนีดแฮม
สายนิวเบอรีพอร์ต/ร็อคพอร์ต
สายโพรวิเดนซ์/สตาฟตัน
== ดูเพิ่ม ==
รัฐแมสซาชูเซตส์
รายชื่อระบบรถไฟและรถไฟฟ้าชานเมือง
รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
รายชื่อระบบรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ
รายชื่อระบบรถรางและรถไฟฟ้ารางเบา
== อ้างอิง ==
Bierman, Noah, "Transit archeology: Tour of abandoned subway network offers a glimpse of how the T was built", Boston Globe, Saturday, December 26, 2009.
Cheape, Charles W., Moving the masses: urban public transit in New York, Boston, and Philadelphia, 1880-1912, Harvard University Press, 1980. ISBN 0-674-58827-4
Lupo, Alan; Colcord, Frank; Fowler, Edmund P., Rites of way: the politics of transportation in Boston and the U.S. city, 3rd edition, Little, Brown, 1971
Van Hattem, Matt, "Massachusetts Bay Transportation Authority (MBTA): Boston's commuter railroad and transit agency" , Trains magazine, Wednesday, July 5, 2006
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
MBTA official site
Massachusetts Bay Commuter Railroad Company (MBCR)
Official EOT/MBTA Transit Commitment documents 
State Transportation Improvement Plan (STIP) 
Official Green Line extension website
Official South Coast Rail website
History of the MBTA (official)
TransitHistory  Discussion of the MBTA, Greater Boston Transit and national transit.
Boston Street Railway Association Boston-based historical organization.
MBTA history (archived 2007)
nycsubway.org — Boston Transit: The MBTA (station by station history and photographs)
Boston Elevated-Subway and Tunnel System Map, 1934 - Collection of the City Record and Boston News-Letter
MBTA Vehicle Inventory1
Statistics and video tours of major elements of the MBTA
การขนส่งในรัฐแมสซาชูเซตส์
องค์การขนส่งอ่าวแมสซาชูเซตส์
อ่าวแมสซาชูเซตส์
รถไฟฟ้ารางเบาในสหรัฐ
อ่าวแมสซาชูเซตส์
อ่าวแมสซาชูเซตส์
จิ้งจกบ้านหางหนาม

จิ้งจกบ้านหางหนาม (spiny-tailed house gecko, common house gecko; ) สัตว์เลื้อยคลานชนิดหนึ่ง จำพวกจิ้งจกบ้าน อยู่ในวงศ์จิ้งจกและตุ๊กแก   (Gekkonidae)
จิ้งจกบ้านหางหนาม นับเป็นจิ้งจกอีกชนิดหนึ่งที่พบได้หลากหลายและกว้างขวางที่สุด เป็นจิ้งจกที่มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเริ่มแพร่พันธุ์ในหลายประเทศทั่วโลก ทั้งแอฟริกาตะวันออก, นิวกินี, เม็กซิโก, มาดากัสการ์ และออสเตรเลีย  พบเห็นได้ทั่วไปตามที่พักอาศัย  เช่น บ้านเรือน โดยเฉลี่ยลำตัวจะมีความยาว 3 นิ้ว ตัวเต็มวัยอาจจะถึง 5 นิ้ว มีสีน้ำตาลอ่อนจนถึงเข้ม หางค่อนข้างกลม มีหนามอยู่บริเวณด้านข้าง ตัวเมียวางไข่คราวละ 2 ฟอง ไข่จะใช้เวลาฟักประมาณ 50-65 วัน ตัวอ่อนที่ออกจากไข่จะมีขนาดประมาณ 2 นิ้ว วงจรชีวิตมีอายุประมาณ 5-10 ปี การงอกใหม่ของหางจิ้งจกใช้เวลาประมาณ 2-6 สัปดาห์ ระยะเวลาขึ้นอยู่กับขนาดของหางที่ขาดหายไป 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ข้อมูลเพิ่มเติม 
วงศ์จิ้งจกและตุ๊กแก
รถไฟใต้ดินมักกะฮ์

รถไฟใต้ดินมักกะฮ์ เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในเมืองมักกะฮ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย โดยสายแรกที่เปิดให้บริการมีชื่อว่า Al Mashaaer Al Mugaddassah Metro ระยะทาง  เปิดให้บริการในเดือน พฤศจิกายน ค.ศ. 2010
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
== อ้างอิง ==
== หมายเหตุ ==
มักกะฮ์
ปาดัง

ปาดัง (Kota Padang) เป็นเมืองใหญ่สุดของชายฝั่งตะวันตกของเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย และเป็นเมืองเอกของจังหวัดสุมาตราตะวันตก ปาดังมีพื้นที่ทั้งหมด  และมีประชากรทั้งหมด 923,544 คน จากการสำมะโนประชากรปี 2013
==การแบ่งเขตการปกครอง==
ปาดังมีการแบ่งเขตการปกครองออกเป็นทั้งหมด 11 ตำบล (kecamatan):
บังกัส เตลุก กาบัง
โกโต ตังอะห์
กุรันจิ
ลูบัก เบกาลัง
ลูบัก กิลังอัน
นังกาโล
ปาดัง บาราต
ปาดัง เสเลตัน
ปาดัง ติเมอร์
ปาดัง อุตระ
เปาห์
==ภูมิอากาศ==
นครในประเทศอินโดนีเซีย
จังหวัดสุมาตราตะวันตก
รถไฟใต้ดินเมเดยิน

รถไฟใต้ดินเมเดยิน (Metro de Medellín) เป็นระบบขนส่งมวลชนในเมืองเมเดยิน ประเทศโคลอมเบีย ปัจจุบันมีจำนวน 2 เส้นทาง
== โครงสร้าง ==
=== เส้นทาง ===
มีสองเส้นทาง: สายเอ จำนวน 21 สถานี และ สายบี จำนวน 6 สถานี นอกจากนี้ ยังมีอีก 3 เส้นทางซึ่งเป็นรถไฟกระเช้า
=== สถานี ===
27 สถานี
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The official webpage of the Metro de Medellín 
Civica, the official webpage of the AFC of Metro de Medellín  
Metro de Medellín at urbanrail.net
เมเดยิน
จิ้งจกบ้านหางแบน

จิ้งจกบ้านหางแบน (flat-tailed house gecko; ) สัตว์เลื้อยคลานชนิดหนึ่ง จำพวกจิ้งจกบ้าน ในวงศ์จิ้งจกและตุ๊กแก (Gekkonidae)
มีลักษณะและพฤติกรรมทั่วไปรวมถึงขนาดเหมือนกับจิ้งจกบ้านหางหนาม (H. frenatus) ซึ่งเป็นจิ้งจกบ้านอีกชนิดหนึ่งที่พบได้กว้างขวางและหลากหลายเช่นเดียวกัน หากแต่จิ้งจกบ้านหางแบนพังผืดที่ตีนจะมีมากกว่า และส่วนหางที่เหยียดหางตรงและมีขอบหางค่อนข้างแบน และรูปร่างลำตัวโดยรวมแบนข้างมากกว่า และหากเมื่อเกาะกับวัสดุที่มีสีอ่อนหรือมีแสงสว่าง จะเปลี่ยนสีลำตัวออกไปทางเหลืองอ่อน
จิ้งจกบ้านหางแบน พบได้ทั่วไปตามบ้านเรือนในทวีปเอเชีย และมีบางส่วนแพร่ขยายพันธุ์ในสหรัฐอเมริกาด้วย โดยถูกนำเข้าไปในฐานะสัตว์เลี้ยง 
==อ้างอิง==
วงศ์จิ้งจกและตุ๊กแก
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สัตว์ที่พบในประเทศไทย
เมโทรเรล (ลอสแอนเจลิส)

เมโทรเรล เป็นระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูงในเมืองลอสแอนเจลิส ประกอบด้วยหกส้นทาง แบ่งเป็น รถไฟใต้ดิน 2 สาย และรถไฟฟ้ารางเบา 4 สาย จำนวน 80 สถานี ผู้โดยสารเฉลี่ยรายวัน 362,904 คน ดำเนินการโดย Los Angeles County Metropolitan Transportation Authority ตั้งแต่ ค.ศ. 1990
== โครงข่ายปัจจุบัน ==
=== เส้นทาง ===
==== รถไฟใต้ดิน ====
25px สายสีแดง เป็นระบบรถไฟใต้ดิน วิ่งจากสถานี Downtown Los Angeles ไปยัง North Hollywood
25px สายสีม่วง เป็นระบบรถไฟใต้ดิน วิ่งจากสถานี Downtown Los Angeles ไปยัง Koreatown/Mid-Wilshire
==== รถไฟรางเบา ====
25px สายสีน้ำเงิน เป็นระบบรถไฟฟ้ารางเบา วิ่งจากสถานี Financial District ไปยัง Long Beach
25px สายสีเขียว เป็นระบบรถไฟฟ้ารางเบา วิ่งจากสถานี Redondo Beach ไปยัง Norwalk
25px สายสีทอง เป็นระบบรถไฟฟ้ารางเบา วิ่งจากสถานี East Los Angeles ไปยัง Pasadena
25px สายเอ็กซ์โป เป็นระบบรถไฟฟ้ารางเบา วิ่งจากสถานี Downtown Los Angeles ไปยัง Culver City
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Gold Line - Foothill Extension  — Construction Authority website
History of the Metro Rail System 
The Transit Coalition 
Network map (to-scale)
Los Angeles Metro System on Google Maps
Google map of Metro Rail Stations
 
ลอสแอนเจลิส
รถไฟฟ้ารางเบาในสหรัฐ
การขนส่งในรัฐแคลิฟอร์เนีย
เมโทรเรล (ไมแอมี)

เมโทรเรล เป็นระบบขนส่งมวลชนหลักในเขตเกรทเตอร์ไมแอมี รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา ปัจจุบันมีจำนวน 2 เส้นทาง คือ สายสีเขียวและสายสีส้ม นอกจากนี้ยังมีเส้นทางรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานอีกด้วย
== สถิติผู้โดยสาร ==
สถิติสูงสุด
== เส้นทาง ==
== การปรากฏในสื่อต่าง ๆ ==
=== เกม ===
ซับเวย์เซิร์ฟเฟอส์ เวิลด์ทัวร์: ไมแอมี (มิถุนายน 2556)
== ดูเพิ่ม==
รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Metrorail Homepage
Transit Network Map of Dade County (to scale)
 
ไมแอมี
การขนส่งในรัฐฟลอริดา
ประสิทธิภาพควอนตัม

ประสิทธิภาพควอนตัม (อังกฤษ: quantum efficiency) (QE) หรือ อุบัติการณ์โปรตอนถูกแปลงไปเป็นอิเล็กตรอนตามอัตราส่วน (IPCE)  คือ ปริมาณที่บ่งบอกถึงความไวต่อการรับแสงของอุปกรณ์ เช่น ฟิลม์สำหรับถ่ายภาพ หรือ อุปกรณ์สำหรับชาร์จประจุไฟฟ้าคู่ควบ (CCD) โดยที่เปอร์เซ็นต์ของโฟตอนของแสงที่พุ่งเข้าชนพื้นผิวที่ไวต่อปฏิกิริยาซึ่งจะทำให้เกิดขั้วคู่ โฮล-อิเล็กตรอนขึ้น มันคือการตรวจวัดความแม่นยำเที่ยงตรงของอุปกรณ์ทางไฟฟ้าที่มีความไวต่อแสง เนื่องจากพลังงานของโฟตอนขึ้นอยู่กับ (ความถูกต้องเที่ยงตรงกว่า, ได้สัดส่วนพอเหมาะกับ) ความยาวคลื่นของตัวมันเอง, QE จะถูกใช้บ่อย ๆ ในการวัดเกินกว่าในย่านของความแตกต่างของความยาวคลื่นเพื่อแสดงคุณลักษณะพิเศษของค่าประสิทธิภาพของอุปกรณ์ที่มีต่อแต่ละค่าระดับพลังงานของโฟตอน QE สำหรับโฟตอนที่มีพลังงานต่ำกว่าช่องว่างพลังงานนั้นจะมีค่าเป็นศูนย์ ฟิล์มถ่ายภาพโดยทั่วไปแล้วจะมีค่า QE น้อยกว่า 10%, ในขณะที่ CCDs สามารถมี QE ดีกว่า 90% ในบางช่วงของความยาวคลื่น
=== ประสิทธิภาพควอนตัมของเซลล์แสงอาทิตย์ ===
ค่าประสิทธิภาพควอนตัมของเซลล์แสงอาทิตย์แสดงถึงปริมาณของกระแสไฟฟ้าที่เซลล์จะผลิตได้เมื่อมีการฉายรังสีโฟตอนโดยเฉพาะของความยาวคลื่น ถ้าประสิทธิภาพควอนตัมของเซลล์ถูกนำมารวมโดยทั่วตลอดทั้งสเปกตรัมคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าของพลังงานแสงอาทิตย์แล้ว, หนึ่งคือสามารถประเมินปริมาณของกระแสซึ่งเซลล์จะผลิตได้เมื่อสัมผัสกับแสงแดด
==อ้างอิง==
สเปกโทรสโกปี
ปริมาณทางกายภาพ
Quantum electronics
Engineering ratios
บลูอีเกิล (หนังสือการ์ตูน)

บลูอีเกิล (Blue Eagle) เป็นตัวละครการ์ตูนซูเปอร์ฮีโรจากมาร์เวลคอมิกส์ ซึ่งปรากฎตัวครั้งแรกในนามของทีมซูเปอร์ฮีโรของ สควาดรอน สุพรีม ในการ์ตูนเรื่องดิ อเวนเจอร์ส ฉบับที่ 85 (กุมภาพันธ์ 1971) ในชื่อ อเมริกันอีเกิล ต่อมาในชื่อ แค็พ'เอ็นฮอว์ก ในการ์ตูนเรื่องดิ อเวนเจอร์ส'' ฉบับที่ 148 (มิถุนายน 1976) และต่อมาได้ชื่อว่า บลูอีเกิล ในการ์ตูนเรื่องสควาดรอน สุพรีม ฉบับที่ 1 (กันยายน 1985)
==อ้างอิง==
ตัวละครมาร์เวลคอมิกส์
กัปตันอุลตร้า

กัปตันอุลตร้า (Captain Ultra) เป็นตัวละครการ์ตูนซูเปอร์ฮีโรตลกจากมาร์เวลคอมิกส์ ปรากฎตัวครั้งแรกในการ์ตูนเรื่อง แฟนแทสติกโฟร์ ฉบับที่ 177 (ธันวาคม 1976) สร้างสรรค์โดย รอย โธมัส ,จอร์จ เปเรซ และโจ ซินนอทท์
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Marvel Directory entry
ซูเปอร์ฮีโร่ในมาร์เวลคอมิกส์
ตัวละครมาร์เวลคอมิกส์
สไปเดอร์-แมน (ไมล์ โมราเลส)

ไมล์ โมราเลส (Miles Morales) เป็นตัวละครการ์ตูนซูเปอร์ฮีโรจากมาร์เวลคอมิกส์ ปรากฏโดยเฉพาะในการ์ตูนซีรีส์รายเดือน  สไปเดอร์-แมน สร้างสรรค์โดยนักเขียน Brian Michael Bendis และนักวาด Sara Pichelli
ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูน อัลติเมตฟอลล์เอาท์ ฉบับที่ 4 (สิงหาคม 2011) หลังจากการตายของปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ เป็นวัยรุ่นอเมริกันเชื้อสายแอฟริกันและลาติน ไมล์เป็นไอ้แมงมุมคนที่ 2 ในอัลติเมตมาร์เวล
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
World of Black Heroes: Miles Morales Biography
ตัวละครมาร์เวลคอมิกส์
ตัวละครในสไปเดอร์-แมน
ตัวละครในอเวนเจอร์ส (หนังสือการ์ตูน)
เจ้าหน้าที่ชีลด์
ตัวละครชาวปวยร์โตรีโก
ตัวละครชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
ตัวละครในบันเทิงคดีที่สามารถล่องหน
ยอดมนุษย์ปวยร์โตรีโก
ยอดมนุษย์อเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
ซูเปอร์ฮีโร่เด็กในมาร์เวลคอมิกส์
ซูเปอร์ฮีโรวัยทีน
ซูเปอร์ฮีโรที่มีการปกปิดตัวตนจริง
จิ้งจกดินลายจุด

จิ้งจกดินลายจุด หรือ จิ้งจกดินสยาม (Siamese leaf-toed gecko; ) สัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกจิ้งจกดิน ในวงศ์จิ้งจกและตุ๊กแก (Gekkonidae)
เป็นจิ้งจกขนาดเล็ก ลำตัวค่อนข้างยาว  ผิวหนังปกคลุมด้วยเกล็ดละเอียด มีแถวของตุ่มเกล็ดเรียงตัวตลอดแนวของลำตัว นิ้วตีนเรียวไม่มีพังผืดระหว่างนิ้ว สีลำตัวมีความหลากหลาย เช่น สีเทา, สีน้ำตาลเหลือง, สีน้ำตาลเข้ม หรือสีดำ มีลวดลายเป็นแต้มสีน้ำตาลจนถึงดำกระจายอย่างไม่เป็นระเบียบทั่วตัว ซึ่งช่วยให้สามารถพรางตัวกับต้นไม้ หรือพื้นดินได้เป็นอย่างดี อีกทั้งปรับความเข้มอ่อนของสีตัวให้กลมกลืนตามลักษณะพื้นผิวที่เกาะได้ในระดับหนึ่ง แพร่พันธุ์โดยการวางไข่ครั้งละ 2 ฟอง ใต้กองวัสดุเหนือพื้นดิน เปลือกไข่จะบอบบางกว่าไข่ของจิ้งจกที่พบได้ตามบ้าน พบได้ทั่วทุกภาคในประเทศไทย แต่พบได้น้อยในภาคใต้ รวมถึงประเทศอื่น ๆ ใกล้เคียง เช่น พม่า, เวียดนาม, ลาว, กัมพูชา
พบได้ทั้งในป่าและตามที่รกร้างต่าง ๆ ในเขตเมือง เช่น สวนสาธารณะ, สวนหย่อมภายในบ้านเรือน โดยจะมีพฤติกรรมหากินในเวลากลางคืน ตามโคนต้นไม้, พื้นดิน หรือพื้นที่เหนือพื้นดินระดับต่ำ ๆ ในเวลากลางวันจะหลบซ่อนตัว  
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์จิ้งจกและตุ๊กแก
สัตว์ที่พบในประเทศไทย
สัตว์ที่พบในประเทศพม่า
สัตว์ที่พบในประเทศเวียดนาม
สัตว์ที่พบในประเทศลาว
สัตว์ที่พบในประเทศกัมพูชา
ณัฐพนธ์ ศรีสมุทรนาค

นาวาอากาศโท ณัฐพนธ์ ศรีสมุทรนาค ชื่อเดิม ปิยะ ศรีสมุทรนาค หรือที่รู้จักกันในชื่อ โค้ชยะ เป็นอดีตนักกีฬาวอลเลย์บอลชายทีมชาติไทย ผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งมือเซต และปัจจุบันเป็นหนึ่งในผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย
พ.ศ. 2557 ณัฐพนธ์ ศรีสมุทรนาค ได้ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย ในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงในเอเชียนเกมส์ 2014 ซึ่งเขาเป็นผู้พาทีมดังกล่าว เข้ารับรางวัลเหรียญทองแดงได้เป็นครั้งแรกของการแข่งวอลเลย์บอลในเอเชียนเกมส์
== ประวัติ ==
ณัฐพนธ์ ศรีสมุทรนาค เคยเป็นมือเซตของวอลเลย์บอลชายทีมชาติไทย ที่เข้าร่วมการแข่งซีเกมส์ถึง 7 สมัยติดต่อกัน (ตั้งแต่ พ.ศ. 2538 ถึง 2544) โดยในซีเกมส์ 1985 เขาได้เป็นหนึ่งในนักกีฬาวอลเลย์บอลชายทีมชาติไทยที่สามารถคว้าเหรียญทองได้เป็นสมัยแรก และในปี พ.ศ. 2545 เขาได้ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้ฝีกสอนวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย แล้วเว้นช่วงไประยะหนึ่ง ก่อนที่จะกลับมาทำหน้าที่อีกครั้งใน พ.ศ. 2550 และเริ่มประสบความสำเร็จโดยทีมชาติไทยได้สิทธิ์เข้าแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์คัพ ด้านงานราชการทหารอากาศ เขาเป็นหัวหน้าฝ่ายบรรจุหีบห่อ สังกัดกรมพลาธิการทหารอากาศ
เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ณัฐพนธ์ ศรีสมุทรนาค ได้ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนให้แก่วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทยในการแข่งขันวอลเลย์บอลในเอเชียนเกมส์ 2010 ที่จัดขึ้น ณ กว่างโจว ประเทศจีน และในปีเดียวกันนี้ เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนให้แก่ทีมเฟดเดอร์บรอยในการแข่งขันวอลเลย์บอลสโมสรหญิงชิงแชมป์โลก 2010 ซึ่งได้มีส่วนช่วยให้ทีมได้อันดับ 5 ร่วมกับทีมเคนยาไพรสันส์ จากประเทศเคนยา ส่วนในปี พ.ศ. 2554 เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนให้แก่ทีมช้างในการแข่งขันวอลเลย์บอลสโมสรหญิงชิงแชมป์โลก 2011 ที่จัดขึ้น ณ กรุงโดฮา ประเทศกาตาร์
เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2556 ณัฐพนธ์ ศรีสมุทรนาค ได้ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลเยาวชนหญิงทีมชาติไทย ในการแข่งขันวอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์โลก 2013 ที่จัดขึ้น ณ เบอร์โน สาธารณรัฐเช็ก จากนั้น ในเดือนกรกฎาคมของปีเดียวกันนี้ เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนให้แก่ทีมวอลเลย์บอลหญิงของไทยในการแข่งกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2013 ที่จัดขึ้น ณ คาซาน ประเทศรัสเซีย และในเดือนเดียวกันนี้ เขาได้เปิดเผยถึงแผนสร้างโอกาสให้นักวอลเลย์บอลรุ่นใหม่เข้าแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2013 เพื่อหาประสบการณ์ ต่อมาในเดือนกันยายน เขาได้มีส่วนช่วยให้วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทยประสบความสำเร็จครั้งใหญ่ ด้วยการเป็นแชมป์การแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2013 ที่จัดขึ้น ณ จังหวัดนครราชสีมา ประเทศไทย
เดือนตุลาคม พ.ศ. 2556 ณัฐพนธ์ได้เปิดเผยถึงแผนที่จะให้นักกีฬาวอลเลย์บอลชุดเยาวชนเข้าร่วมทีมชุดใหญ่ 3-4 คนในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงเวิลด์แกรนด์แชมป์เปี้ยนคัพ 2013 ที่จัดขึ้น ณ ประเทศญี่ปุ่น รวมถึงซีเกมส์ 2013 ที่จัดขึ้น ณ ประเทศพม่า
นอกจากนี้ ณัฐพนธ์ ศรีสมุทรนาค ยังได้รับการกล่าวว่าเป็นบุคคลมีอัธยาศัยดี และสามารถสร้างบรรยากาศผ่อนคลายให้แก่ทีมวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทยได้มากที่สุดคนหนึ่งของทีม
== รางวัลที่ได้รับ ==
ในฐานะนักกีฬาวอลเลย์บอลชายทีมชาติไทย
พ.ศ. 2528 - เหรียญทอง เหรียญทอง ซีเกมส์ 1985 ที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ในฐานะหัวหน้าผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย
พ.ศ. 2557 - เหรียญทองแดง เหรียญทองแดง วอลเลย์บอลหญิงในเอเชียนเกมส์ 2014 ที่อินช็อน ประเทศเกาหลีใต้
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักวอลเลย์บอลชายชาวไทย
นักกีฬาทีมชาติไทย
นักกีฬาเหรียญทองซีเกมส์ชาวไทย
ทหารอากาศชาวไทย
ผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลชาวไทย
ผู้ฝึกสอนทีมชาติ
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ช.
รถไฟใต้ดินรีโอเดจาเนโร

รถไฟใต้ดินรีโอเดจาเนโร (Metrô do Rio de Janeiro) เป็นระบบขนส่งมวลชนในเมืองรีโอเดจาเนโร รัฐรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล เปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1979 พร้อมกับ 5 สถานีเริ่มแรก ปัจจุบัน มีระยะทาง  35 สถานี จำนวนสองเส้นทาง: สาย 1  สายสาย 2  โดยมีสถานีร่วม 10 สถานี
ปัจจุบันมีสองเส้นทาง สาย 1 (สายสีส้ม) แนวเส้นทางจากย่านบางส่วนทาทิศเหนือไปยังทิศใต้ เป็นทางใต้ดินเต็มระบบ สถานีปลายทางคือสถานีซาเองส์เปญญา (Saens Peña) และอีปาเนมา/เฌเนรัลโอซอรีอู (Ipanema/General Osório) ส่วนสาย 2 (สายสีเขียว) แนวเส้นทางจากตะวันตกเฉียงเหนือไปยังตะวันออกเฉียงใต้ แต่ก่อนเป็นระบบรถไฟฟ้ารางเบา แต่ได้เปลี่ยนเป็นรถไฟใต้ดินในภายหลัง
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Metro-rio-de-janeiro.jpg|สถานีอูรูไกวยานา (Uruguaiana)
ไฟล์:EstacaoAfonsoPena.JPG|สถานีอาฟงซู (Afonso)
ไฟล์:Metro Rio 01 2013 Estacio 5394.JPG|สถานีอิสตาซีอู (Estácio)
ไฟล์:Metrô Rio - Estação Botafogo 03.jpg|สถานีบอตาโฟกู (Botafogo)
ไฟล์:Inside Cardeal Arcoverde Metro Station - Rio de Janeiro - Brazil.jpg|สถานีการ์เดอัลอาร์โกเวร์ดี (Cardeal Arcoverde)
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินรีโอเดจาเนโร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official Website 
NYCSubway's page on the Rio de Janeiro Metro 
Cantagalo Station information  
Rio Trilhos  
Rio de Janeiro metro map 
 
รีโอเดจาเนโร
การขนส่งในรีโอเดจาเนโร
รถไฟใต้ดินมิลาน

รถไฟใต้ดินมิลาน (Metropolitana di Milano) เป็นระบบขนส่งมวลชนในเมืองมิลาน ประเทศอิตาลี ดำเนินการโดย Azienda Trasporti Milanesi เป็นระบบรถไฟฟ้าที่ยาวที่สุดในอิตาลี ประกอบไปด้วย 4 เส้นทาง ระยะทางทั้งสิ้น  101 สถานี มีผู้โดยสาร 1.15 ล้านคนต่อวัน โดยเส้นทางแรก เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1964 ทำให้เป็นเมืองที่มีระบบรถไฟฟ้าเป็นแห่งที่สอง ต่อจากกรุงโรม
== โครงข่าย ==
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ATM - Milan's Transportation Company 
Photos of Milan Metro
Unofficial detailed Milan Metro & Suburban railways map (PDF)
 
มิลาน
อี มิน-ฮย็อก (แร็ปเปอร์, เกิด พ.ศ. 2533)

อี มิน-ฮย็อก (Lee Min-hyuk; 이민혁; เกิด 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1990) หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ มินฮย็อก (Minhyuk) หรือ ฮูตะ (Huta) เป็นแร็ปเปอร์ นักร้อง นักแต่งเพลง นักแสดงชาวเกาหลีใต้ เป็นสมาชิกของบีทูบี เขาเป็นนักแสดงสมทบในละครชุดทางโทรทัศน์หลายเรื่องเช่น อะนิวลีฟ และ สวีต, ซาเวจแฟมิลี
==อาชีพ==
===เปิดตัว===
ก่อนที่จะเปิดตัวครั้งแรกในฐานะสมาชิกของ BtoB   มินฮย็อกแสดงละครในช่อง jTBC  เรื่อง 'Living In Chungdamdong 
===2012: BtoB ===
กลุ่มหนึ่งได้ออกมินิอัลบั้ม along with an Asia Special Edition และมินฮย็อกเองก็ได้มีส่วนการเขียนเพลง 비밀(Insane)”นอกจากนี้เขายังได้ร่วมแสดงในฐานะนักแสดงนำสำหรับ " 그 입 술 을 뺏 었 어 (Irresistible Lips)ร่วมกับนักแสดงสาว
Seo Woo.
==ชีวิตส่วนตัว==
มินฮย็อกปัจจุบันกำลังศึกษาอยู่ที่ มหาวิทยาลัยดองกุก คณะเอกการดนตรี
==ผลงานเพลง==
==ผลงาน==
JTBC 'Living In Chungdamdong' (Pre-debut)
Mnet Wide 'BtoB Amazon'
SBS 'MTV The Show 2' (with Yook Sungjae)
MBC 'Idol QTV Miracle on 7th Street' (with Yook Sungjae)
JTBC 'Naughty Boy'
KBS '1 Vs 100' (with Seo Eunkwang)
SBS MTV Diary
TVN 'Romantic & Idol 2'
SBS BTOB B+ Diary
MBC 'Reckless Family 2'
Mnet 'Monstar'
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official website 
นักร้องชายชาวเกาหลีใต้
นายแบบเกาหลีใต้
ไอดอลชายชาวเกาหลีใต้
นักแสดงเกาหลีใต้
บุคคลจากโซล
แร็ปเปอร์ชายชาวเกาหลีใต้
นักเต้นเกาหลีใต้
พิธีกรชาวเกาหลีใต้
ศิลปินสังกัดคิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์
แร็ปเปอร์จากโซล
สมาชิกของบีทูบี
สายมินาโตมิไร

สายมินาโตมิไร เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินของบริษัทรถไฟโยโกฮามะมินาโตมิไร เชื่อมต่อระหว่างสถานีโยโกฮามะไปยังย่านไชนาทาวน์ในโยโกฮามะ
== สถานี ==
O: จอด; |: ไม่จอด
== รถไฟฟ้า ==
Tokyu 5050 series 8 คัน
Tokyu 5050-4000 series 10 คัน
Y500 series 8 คัน
Tokyo Metro 7000 series 8-10 คัน
Tokyo Metro 10000 series 8-10 คัน
Tobu 9000 series 10 คัน
Tobu 50070 series 10 คัน
Seibu 6000 series 10 คัน
ไฟล์:Tokyu 5000 kei Fliner.JPG|Tokyu 5050-4000 series
ไฟล์:Yokohama Minatomirai Railway Y500 Series Y514F Rapid Express.jpg|Y500 series
ไฟล์:Tokyo Metro 7000 series Tōbu Tōjō Line 20171229.jpg|Tokyo Metro 7000 series
ไฟล์:Tokyo metro 10000 kei Fliner.JPG|Tokyo Metro 10000 series
ไฟล์:Touyoko line tobu 9050kei.JPG|Tobu 9000 series
ไฟล์:Touyoko line tobu 50070kei.JPG|Tobu 50070 series
ไฟล์:Seibu 6000 kei Fliner.JPG|Seibu 6000 series
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Naka Ward Office guide to the Minatomirai Line
Minatomirai Line Official Website 
http://www.urbanrail.net/as/yoko/yokohama.htm 
รถไฟฟ้าใต้ดินในประเทศญี่ปุ่น
การขนส่งระบบรางในจังหวัดคานางาวะ
รถไฟใต้ดินมอนทรีออล

รถไฟใต้ดินมอนทรีออล (Métro de Montréal) เป็นระบบขนส่งมวลชนขนาดใหญ่ในเมืองมอนทรีออล, รัฐควิเบก, ประเทศแคนาดา ปัจจุบันดำเนินการโดยบริษัทขนส่งมอนทรีออล (Société de transport de Montréal, STM) ตั้งแต่วันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1966 ปัจจุบันมีจำนวน 68 สถานี 4 เส้นทาง ระยะทางรวม  เป็นเส้นทางที่มีผู้โดยสารหนาแน่นเป็นอันดับที่สองในแคนาดา สถิติผู้โดยสารรายปี คือ 308.7 คน รถไฟใต้ดินมอนทรีออลเป็นระบบขนส่งแบบราง-ล้อยาง ซึ่งผสมผสานเทคโนโลยีการขนส่งทางรางและทางถนนไว้ด้วยกัน
== โครงข่าย ==
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
== อ้างอิง ==
The Montreal Métro, a source of pride  (PDF document)
P.Laprise, ed. (1983). The Montreal Metro. Montreal: Metropolitan Transit Bureau. ISBN 2-920295-20-9
Bombardier Transportation. (1974). MR-73: Fiche technique.
Programme triennial d'immobilisations 2006-2007-2008  (PDF document)
Voitures de métro MR-73 rénovées  (PDF document)
Rénovation des voitures de métro MR-73  (PDF document)
Le « dou-dou-dou » du métro - Le hacheur de courant  (PDF document)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Société de transport de Montréal (STM) 
Montreal by Metro 
History of Metro station names in Montréal 
Montreal Metro Google Maps mashup   
Agence métropolitaine de transport  — Information on extension to Laval 
Marc Dufour's site — Behind the scenes information in French 
Topology of lines, garages, shops, interchanges and switches & crossovers. 
CBC Digital Archives - Going Underground: Toronto's Subway and Montreal's Metro
CBC Television Archives Talking about how hard it can be to open doors in Metro Stations.
Sounds of the Montreal Metro by yototo
Voir un schéma détaillé d'un Bogie 
Exterior and interior station photos, in black and white only. 
Metro Bits - Photo gallery featuring art and architecture of various stations in Montreal 
Le prolongement de la ligne 4 du métro dans Longueuil 
 
มอนทรีออล
การขนส่งในรัฐเกแบ็ก