แอโรไวรอนเมนต์ อาร์คิว-11 เรฟเวน

{|
|}
แอโรไวรอนเมนต์ อาร์คิว-11 เรฟเวน (AeroVironment RQ-11 Raven) เป็นอากาศยานไร้คนขับทางไกลที่ควบคุมด้วยมือ (หรืออากาศยานไร้คนขับขนาดเล็ก) ซึ่งพัฒนาขึ้นสำหรับกองทัพสหรัฐ แต่ปัจจุบันได้รับการนำมาใช้โดยกองกำลังทหารของประเทศอื่น ๆ อีกมาก
อาร์คิว-11 เรฟเวน ได้รับการนำมาใช้ครั้งแรกในฐานะเอฟคิวเอ็ม-151 ใน ค.ศ. 1999 แต่ใน ค.ศ. 2002 ได้รับการพัฒนาเป็นรูปแบบปัจจุบัน คล้ายกับเครื่องบินโมเดลฟรีไฟลต์ รุ่นเอฟ1ซี ของสหพันธ์กีฬาทางอากาศโลกที่มีขนาดใหญ่ขึ้น อากาศยานชนิดนี้ได้รับการปล่อยตัวด้วยมือและขับเคลื่อนด้วยมอเตอร์ไฟฟ้าในรูปแบบของการผลัก เครื่องบินสามารถบินได้สูงถึง 6.2 ไมล์ (10.0 กม.) ที่ระดับความสูงอย่างคร่าว ๆ 500 ฟุต (150 ม.) เหนือระดับพื้นดิน (AGL) และมากกว่า 15,000 ฟุต (4,600 เมตร) เหนือระดับน้ำทะเลปานกลาง (MSL) ที่ความเร็วการบินที่ 28–60 ไมล์ต่อชั่วโมง (45–97 กม./ชม.) ทั้งนี้ กองทัพบกสหรัฐใช้เรฟเวนในระดับกองร้อย
== การออกแบบและพัฒนา ==
เรฟเวนอาร์คิว-11บี ยูเอเอส ผลิตโดยแอโรไวรอนเมนต์ มันเป็นผู้ชนะโครงการอากาศยานไร้คนขับขนาดเล็กของกองทัพบกสหรัฐใน ค.ศ. 2005 และเข้าสู่การผลิตแบบเต็มอัตรา (FRP) ในปี ค.ศ. 2006 หลังจากนั้นไม่นาน มันก็ได้รับเป็นของตนโดยเหล่านาวิกโยธินสหรัฐ และกองทัพอากาศสหรัฐสำหรับโครงการเอฟแพสที่กำลังดำเนินอยู่ มันได้รับการรับรองโดยกองกำลังทหารของหลาย ๆ ประเทศ (ดูด้านล่าง) มีการส่งมอบเรฟเวนมากกว่า 19,000 ลำให้แก่ลูกค้าทั่วโลกจนถึงปัจจุบัน เรฟเวนเวอร์ชันที่เปิดใช้งานลิงก์ข้อมูลดิจิทัลใหม่ในขณะนี้อยู่ในระหว่างการผลิตสำหรับกองกำลังสหรัฐและพันธมิตร โดยได้ปรับปรุงความทนทาน ท่ามกลางการปรับปรุงอื่น ๆ อีกนานัปการ
เรฟเวนสามารถควบคุมได้จากระยะไกลจากสถานีภาคพื้นดินหรือบินภารกิจอิสระอย่างสมบูรณ์โดยใช้การนำทางด้วยจีพีเอส ทั้งสามารถสั่งให้อากาศยานไร้คนขับนี้กลับสู่จุดเริ่มต้นได้ทันทีเพียงกดปุ่มคำสั่งเดียว ส่วนวัตถุของยวดยานภารกิจมาตรฐาน ได้แก่ กล้องถ่ายวิดีโอสีซีซีดี และกล้องส่องกลางคืนอินฟราเรด
อาร์คิว-11บี เรฟเวน ยูเอ มีน้ำหนักประมาณ 1.9 กก. (4.2 ปอนด์) มีความทนทานต่อเที่ยวบิน 60–90 นาที และรัศมีการปฏิบัติงานที่มีประสิทธิภาพประมาณ 10 กม. (6.2 ไมล์)
อาร์คิว-11บี เรฟเวน ยูเอ ปล่อยตัวด้วยมือ โดยกว้างไปในอากาศเหมือนเครื่องบินจำลองเที่ยวบินฟรี เรฟเวนลงจอดด้วยตัวเองโดยการขับอัตโนมัติไปยังจุดลงจอดที่กำหนดไว้ล่วงหน้า จากนั้นทำการเอียง 45 องศา (ลง 1 ฟุตทุก ๆ 1 ฟุตไปข้างหน้า) ซึ่งควบคุมการเคลื่อนลงมาของระบบ "การลงจอดอัตโนมัติ" (Autoland) ระบบอากาศยานไร้คนขับนี้สามารถจัดหาข่าวกรอง, เฝ้าตรวจ, ค้นหาเป้าหมาย และลาดตระเวนทางอากาศ ทั้งกลางวันและกลางคืน
ในช่วงกลาง ค.ศ. 2015 เหล่านาวิกโยธินสหรัฐได้ทดสอบลิงก์ข้อมูลปลอดภัยขนาดเล็กของแฮร์ริสคอร์ปอเรชัน ซึ่งเป็นอุปกรณ์วิทยุที่พอดีกับหัวเครื่องบินของเรฟเวนเพื่อให้การสื่อสารที่เหนือกว่าแนวสายตาสำหรับนาวิกโยธินจนถึงระดับหมู่ การทำหน้าที่เป็นสถานีเชื่อมโยงการสื่อสารสำหรับกองกำลังภาคพื้นดินได้กลายเป็นหน้าที่สำคัญสำหรับระบบอากาศยานไร้คนขับ แต่ถูกจำกัดให้ใช้กับแพลตฟอร์มขนาดใหญ่ เช่น อาร์คิว-4 โกลเบิลฮอว์ก หรืออาร์คิว-21 แบล็กแจ็ก มันได้รับการรับรองการจำแนกประเภท 'ความลับ' และมีขนาดเพียง 25 ลูกบาศก์นิ้ว (410 ลบ.ซม.) (3 นิ้ว× 5.3 นิ้ว× 1.6 นิ้ว) และน้ำหนัก 18 ออนซ์ (510 กรัม) ซึ่งลิงก์ข้อมูลปลอดภัยขนาดเล็กของแฮร์ริสคอร์ปอเรชันช่วยให้ระบบอากาศยานไร้คนขับเรฟเวนขนาดเล็กสามารถขยายการสื่อสารสำหรับทหารในสนามได้
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2015 หน่วยที่ได้รับเลือกได้เริ่มได้รับการอัปเกรดเซ็นเซอร์เรฟเวน เรฟเวนกิมบอลเป็นกล้องที่หมุนได้พร้อมกิมบอล 360 องศา ซึ่งแทนที่กล้องติดตายตัวที่ต้องใช้การหลบหลีกอากาศยานเพื่อสังเกตการณ์ กล้องใหม่สามารถสลับระหว่างการตั้งค่ากลางวันและกลางคืนได้โดยไม่ต้องลงจอดและเปลี่ยนเซ็นเซอร์ ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2017 ทางเบลเยียมได้ซื้อโดรนเรฟเวน 32 ระบบ ส่วนลักเซมเบิร์กซื้อ 16 ระบบ
== รุ่น ==
อาร์คิว-11เอ เรฟเวน เอ (เลิกผลิตแล้ว)
อาร์คิว-11บี เรฟเวน บี
อาร์คิว-11บี แปดช่อง
อาร์คิว-11บี ดีดีแอล (ดิจิทัลเดทาลิงก์)
โซลาร์เรฟเวน – ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ห้องทดลองกองทัพอากาศสหรัฐได้รวมแผงโซลาร์เซลล์แบบยืดหยุ่นขนาด 20 ตร.ซม. (3.1 ตร.นิ้ว) เข้ากับส่วนปีกของแพลตฟอร์มเรฟเวน โดยใช้ฟิล์มพลาสติกใสป้องกันและกาวเพื่อเพิ่มระบบพลังงานแบตเตอรี่ที่มีอยู่ ซึ่งเพิ่มความทนทานขึ้น 60 เปอร์เซ็นต์ การปรับปรุงในอนาคตรวมถึงการปรับปรุงความทนทานของแผงโซลาร์เซลล์และการลดน้ำหนัก โดยผลงานบูรณาการกำลังดำเนินการในแอโรไวรอนเมนต์ วอสป์ และอาร์คิว-20 พูมา
== ประจำการ ==



=== ประจำการปัจจุบัน ===

กองทัพลิทัวเนีย
กองทัพออสเตรเลีย
กองทัพเบลเยียม
กองทัพบัลแกเรีย
กองทัพแคนาดา
กองทัพโคลอมเบีย
กองทัพเช็กเกีย
กองทัพเอสโตเนีย
กองทัพสเปน
กองทัพฮังการี
กองทัพอิรัก
กองทัพอิตาลี
กองทัพเคนยา
กองทัพเลบานอน: 12 ระบบ
กองทัพลักเซมเบิร์ก
กองทัพมาซิโดเนีย
กองทัพเนเธอร์แลนด์
กองทัพนอร์เวย์
กองทัพปากีสถาน
กองทัพฟิลิปปินส์
กองทัพโปรตุเกส
กองทัพโรมาเนีย
กองทัพซาอุดีอาระเบีย
กองทัพไทย
กองทัพยูกันดา
กองทัพสหราชอาณาจักร
กองทัพสหรัฐ: 1,798 ระบบ
กองทัพยูเครน: 72 ระบบ
กองทัพอุซเบกิสถาน
กองทัพเยเมน
== ดูเพิ่ม ==
อากาศยานไร้คนขับ
อาร์คิว11บี ซิมูเลเตอร์
== อ้างอิง ==
หมายเหตุ
บรรณานุกรม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
RQ-11 Raven Details on Globalsecurity.org
Newsweek's Interactive Graphic. Raven: The Tiniest Drone
Video of RQ-11 Raven launch from building in Najaf, Iraq
Danish page about Raven
AeroVironment, Inc.
RQ11B Simulator
อากาศยานทางการทหารไร้คนขับของสหรัฐ
อากาศยานพลังงานไฟฟ้า