pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ท้าวสุริยะราชวัตร์ (อ้วน รามางกูร)

ท้าวสุริยะราชวัตร์ (อ้วน รามางกูร) นายกองข้าพระธาตุพนมลำดับ ๒ ในอำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม พื้นพระบาทใช้ชาติหรือพื้นครุธฮาชระบุว่าเป็นเจ้าโอกาสเมืองธาตุพนม ดำรงตำแหน่งหลังสงครามเจ้าอนุวงศ์และอาจดำรงตำแหน่งก่อนพระอัคร์บุตร (สุวัณณบุญมี รามางกูร) ในอารักขาฝรั่งเศส
==ประวัติ==
ท้าวสุริยะราชวัตร์นามเดิมว่าท้าวคำอ้วนหรือท้าวอ้วน บรรดาศักดิ์เดิมที่ท้าวสุริยะกรมการบ้านชะโนดเมืองมุกดาหาร เป็นเจ้านายจากตระกูลผู้ปกครองและตั้งเมืองหลวงโพนสิมในแขวงสุวรรณเขต ที่เข้ามามีความสัมพันธ์ทางเครือญาติกับกลุ่มตระกูลขุนโอกาสเดิมในราชวงเวียงจันทน์ซึ่งปกครองธาตุพนม เป็นเหตุให้มีโอกาสขึ้นปกครองธาตุพนม ต่อจากหลวงอามาตย์ราชวงษา (อำนาจ รามางกูร) บิดา ก่อนขึ้นปกครองกองข้าพระธาตุพนมถูกส่งตัวไปเรียนวิชาการปกครองที่ราชสำนักกรุงเทพฯ พร้อมกับท้าวคูณน้องชาย คงเนื่องจากธรรมเนียมบุตรหลานเจ้านายหัวเมืองลาวหลังตกเป็นเมืองขึ้นสยาม เมื่อสำเร็จการศึกษากลับมาบิดาสละตำแหน่งนายกองข้าพระธาตุพนมให้ท้าวสุริยะ (อ้วน) ขึ้นปกครองแทน จึงโปรดเกล้าฯ เลื่อนเป็นที่ท้าวสุริยะราชวัตร์นายกองข้าพระธาตุพนม ตำแหน่งดังกล่าวในท้องถิ่นเรียกว่าเจ้าโอกาสดังปรากฏหลักฐานในพื้นพระบาทใช้ชาติหรือพื้นครุธฮาชระบุนามท้าวสุริยะราชวัตร์ว่าอาดยาสุลิยะลาสเจ้าโอกาด
===ความสัมพันธ์ทางเครือญาติกับตระกูลเจ้าโอกาสเมืองธาตุพนมและเจ้าเมืองหลวงโพนสิม===
ท้าวสุริยะราชวัตร์ (อ้วน) เป็นลูกพี่ลูกน้องกับอาดยานางบุษดีชายาเอกของเจ้าพระรามราชปราณีศรีมหาพุทธปริษัท (ศรี รามางกูร) หรือแสนกางน้อยสีมุงคุลเจ้าเมืองหรือขุนโอกาสธาตุพนมลำดับ ๒ อาดยานางบุษดีเป็นธิดาหมื่นนำรวงหรือหมื่นพระน้ำฮุ่ง (คำยาด) พี่ชายร่วมบิดามารดากับหลวงอามาตย์ราชวงษา (อำนาจ รามางกูร) นายกองข้าพระธาตุพนมลำดับแรกซึ่งเป็นบิดาท้าวสุริยะราชวัตร์ (อ้วน) นอกจากนี้ท้าวสุริยะราชวัตร์ (อ้วน) ยังเป็นหลานปู่เจ้าสุวรรณสีหะหรือท้าวคำสิงห์กวานเวียงชะโนดผู้ตั้งบ้านชะโนดท่านแรก และเป็นเหลนทวดหม่อมบ่าวหลวงกับนางสิมมาผู้ตั้งบ้านหลวง บ้านโพน บ้านสิม บ้านท่าแฮ่ และบ้านดงดอกไม้ ต่อมาคือเมืองหลวงโพนสิม ปัจจุบันคือบ้านโพนสิมและเมืองคันทะบูลีหรือนครไกสอนพมวิหานในแขวงสุวรรณเขต
===พี่น้อง===
ท้าวสุริยะราชวัตร์ (อ้วน) มีพี่น้องร่วมบิดาแต่ต่างมารดา ๑๑ ท่านคือ
๑. นางหล้า
๒. นางตุ๊
๓. ท้าวสุริยะราชวัตร์ (อ้วน รามางกูร) นายกองข้าพระธาตุพนมลำดับ ๒
๔. ท้าวสุริยะราชวัตร์ (คูณ รามางกูร) นายกองข้าพระธาตุพนมลำดับ ๓
๕.ท้าวสีหานาม (กวานสีหานาม) ผู้ตั้งบ้านหว้าน ต่อมาแยกเป็นบ้านหว้านใหญ่และหว้านน้อย ปัจจุบันคืออำเภอหว้านใหญ่ จังหวัดมุกดาหาร มีบุตรธิดาคือท้าวหมาคำผู้ร่วมกับท้าวสีหานามตั้งบ้านหว้าน และนางแก้วฝาหม่อมของท้าวสุริยะราชวัตร์ (คูณ)
๗. ท้าวราชวัตริ์ (กวานราชวัตริ์) ผู้ตั้งบ้านนาดี
๘. ท้าวทา ร่วมกับท้าวราชวัตริ์ตั้งบ้านนาดี
๙. ท้าวโพธิ์สะราช (กวานโพชะราช) ผู้ตั้งบ้านหนองผือ
๑๐. แสนจันทร์ ร่วมกับท้าวโพธิ์สะราชตั้งบ้านหนองผือ
๑๑. นางซาว
==อนิจกรรม==
ท้าวสุริยะราชวัตร์ (อ้วน) อนิจกรรมราว พ.ศ. ๒๓๙๙ พื้นพระบาทใช้ชาติหรือพื้นครุธฮาชระบุเพียงว่า "...สังกลาสได้ ๒ ฮ้อยสิบ ๘ ตัว อาดยาสุลิยะลาสเจ้าโอกาดตนอ้ายจุตติก่อร..."
==อ้างอิง==
พระบรมวงศานุวงศ์ลาว
บุคคลจากจังหวัดนครพนม
บุคคลจากจังหวัดมุกดาหาร
บรรดาศักดิ์ชั้นหลวง
ยูริโกะ อิชิดะ

ยูริโกะ อิชิดะ  เกิดเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1969 เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น
== ผลงานการแสดง ==
===ภาพยนตร์===
Gokudo no Onna-tachi: Saigo no Tatakai (1990) – Shiori Ueki
Boiling Point (1990) – Sayaka
Kanojo ga Kekkon Shinai Riyu (1990) – Reiko
Seishun Dendekedekedeke (1992)
Haruka, Nosutarujii (1993)
ปอมโปโกะ ทานูกิป่วนโลก (1994) – โอกิโยะ (เสียง)
เจ้าหญิงจิตวิญญาณแห่งพงไพร (1997) – ซัง (เสียง)
ด้วย(ความ)ลับ และผูกพัน (1999)
Yomigaeri (2002) – Reiko
Gege (2004) – Yōko Asamura
Year One in the North (2005) – Kayo Mamiya
Yokkakan no Kiseki (2005) – Mariko Iwamura
Fist of the North Star: The Legends of the True Savior (2007-2008)
About Her Brother (2010)
ป๊อปปี้ ฮิลล์ ร่ำร้องขอปาฏิหาริย์ (2011)
The Mourner (2015) – Yukiyo Nagi
Erased (2016) – Sachiko Fujinuma
เพียงชั่วเวลากาแฟยังอุ่น (2018)
At the End of the Matinee (2019) – Yōko Komine
Hit Me Anyone One More Time (2019)
Silent Tokyo (2020) – Aiko Yamaguchi
Hope (2020) – Kiyomi Ishikawa
A Morning of Farewell (2021) – Tomoko Nakagawa
===โทรทัศน์===
101-kai me no puropozu (1991)
Over Time (1999)
Oyaji (2000)
Eien no Ko (2000)
Strawberry on the Shortcake (2001)
Dekichatta Kekkon (2001)
Bara no Jujika (2002) (mini)
Dr. Kotō Shinryōjo (2003)
Pride (2004)
Ganbatte Ikimasshoi (2005)
Barefoot Gen (2007)
Ishitachi no Renai Jijou (2015)
The Full-Time Wife Escapist (2016) - Tsuchiya Yuri
BG: Personal Bodyguard (2018) - Aiko Tachihara
===พากย์เสียง===
Dolittle, Polynesia (2020)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2512
นักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลจากนาโงยะ
เจ้าหญิงเซชิ

เจ้าหญิงเซชิ ( ; 1353 – 18 เมษายน 1422) พระราชธิดาใน จักรพรรดิซางะ จักรพรรดิองค์ที่ 52 ที่ประสูติแต่ ทะชิบะนะ โนะ คะชิโกะ จักรพรรดินี (โคโง) ในจักรพรรดิซะงะเป็นจักรพรรดินีหรือ โคโง ใน จักรพรรดิจุนนะ จักรพรรดิองค์ที่ 53 และเป็นพระมารดาใน เจ้าชายสึเนะซะดะ อดีตรัชทายาทในจักรพรรดิจุนนะ
== บันทึก ==
จักรพรรดินีญี่ปุ่น
พระราชธิดาในจักรพรรดิญี่ปุ่น
ราชวงศ์ญี่ปุ่น
บุคคลในยุคเฮอัง
จักรพรรดินีโชชิ

จักรพรรดินีโชชิ (藤原彰子, 1431 - 1517) หรือท่าน โจโตมง-อิง จักรพรรดินีใน จักรพรรดิอิจิโจ และพระราชมารดาของจักรพรรดิถึง 2 พระองค์คือ จักรพรรดิโกะ-อิจิโจ และ จักรพรรดิโกะ-ซุซะกุ
จักรพรรดินีญี่ปุ่น
บุคคลในยุคเฮอัง
อาเซอร์ไบจานแอร์ไลน์

อาเซอร์ไบจานแอร์ไลน์ (Azərbaycan Hava Yolları, AZAL) เป็นสายการบินประจำชาติของอาเซอร์ไบจาน มีฐานที่บากู และท่าอากาศยานหลักที่ ท่าอากาศยานนานาชาติเฮย์ดาร์ อาลิเยฟ เป็นสายการบินชั้นนำของ เอเชีย เครือรัฐเอกราช ยุโรป และสหรัฐอเมริกา อาเซอร์ไบจานแอร์ไลน์ยังเป็นสมาชิกของสมาคมขนส่งทางอากาศระหว่างประเทศ
== ข้อตกลงการบินร่วมกัน ==
อาเซอร์ไบจานแอร์ไลน์ทำข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกันกับสายการบินอื่น ดังนี้
แอร์ฟรานซ์
อาลีตาเลีย
ออสเตรียนแอร์ไลน์
อิหร่านแอร์
กาตาร์แอร์เวย์
เตอร์กิชแอร์ไลน์
== ฝูงบิน ==



ฝูงบินของอาเซอร์ไบจานแอร์ไลน์มีเครืองบินเข้ามาประจำการดังนี้ (ข้อมูลในเดือน สิงหาคม 2016) :
{|class="toccolours" border="1" cellpadding="3" style="border-collapse:collapse"
|- style="background-color:#1560BD;color: white"
!rowspan ="2" |อากาศยาน
!rowspan ="2" |ในฝูงบิน
!rowspan ="2" |Orders
!colspan ="4" |ผู้โดยสาร
!rowspan ="2" |Notes
|- style="background-color:#1560BD;color: white"
!  C
!  PY
!  Y
!Total
|-
|แอร์บัส เอ319-100
| align = "center" |4
| align = "center" |0
| align = "center" |8
| align = "center" |0
| align = "center" |114
| align = "center" |122
|
|-
|แอร์บัส เอ320-200
| align = "center" |8
| align = "center" |0
| align = "center" |20
| align = "center" |0
| align = "center" |126
| align = "center" |146
|
|-
|แอร์บัส เอ340-500
| align = "center" |2
| align = "center" |0
| align = "center" |36
| align = "center" |0
| align = "center" |201
| align = "center" |237
|
|-
|แอร์บัส เอ340-600
| align = "center" |1
| align = "center" |0
| align = "center" |
| align = "center" |
| align = "center" |
| align = "center" |
|
|-
| rowspan = "2" |โบอิง 757-200
| rowspan = "2" align="center" |4
| rowspan = "2" align="center" |0
| align = "center" |22
| align = "center" |0
| align = "center" |158
| align = "center" |180
|
|-
| align = "center" |24
| align = "center" |0
| align = "center" |150
| align = "center" |174
|
|-
|โบอิง 767-300ER
| align = "center" |3
| align = "center" |0
| align = "center" |22
| align = "center" |0
| align = "center" |176
| align = "center" |198
|
|-
|โบอิง 787-8
| align = "center" |2
| align = "center" |5
| align = "center" |18
| align = "center" |35
| align = "center" |157
| align = "center" |210
|
|-
|Embraer ERJ-170
| align = "center" |1
| align = "center" |0
| align = "center" |0
| align = "center" |0
| align = "center" |76
| align = "center" |76
|
|-
|Embraer ERJ-190
| align = "center" |4
| align = "center" |2
| align = "center" |0
| align = "center" |0
| align = "center" |106
| align = "center" |106
|
|-
|ตูโปเลฟ ตู-154M
| align = "center" |1
| align = "center" |0
| align = "center" |
| align = "center" |
| align = "center" |
| align = "center" |
|
|-
|Irkut MC-21
| align = "center" |0
| align = "center" |10
| colspan = "4" class="unsortable" |TBA
|
|-
!Total
!30
!17
| colspan = "5" |
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สายการบินสัญชาติอาเซอร์ไบจาน
สายการบินประจำชาติ
ทาจิกแอร์

ทาจิกแอร์ (State Unitary Aviation Enterprise "Tajik Air") หรือ ทาจิกิสถานแอร์ไลน์ (Tajikistan Airlines) เป็นสายการบินแห่งชาติของทาจิกิสถาน มีสำนักงานใหญ่ที่ ท่าอากาศยานนานาชาติดูชานเบ ในกรุงดูชานเบ สายการบินมีท่าอากาศยานหลักคือที่ ท่าอากาศยานนานาชาติดูชานเบ และมีท่าอากาศยานหลักที่คือ Khudzhand Airport ใน Khujand
== จุดหมายปลายทาง ==
ทาจิกแอร์มีจุดหมายปลายทางในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2019 ดังนี้:
== ฝูงบิน ==
===ปัจจุบัน===
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2021 ฝูงบินของทาจิกแอร์มีเครืองบินเข้ามาประจำการดังนี้:

===อดีต===
อันโตนอฟ อัน-24
อันโตนอฟ อัน-26
บ็อมบาร์ดียร์ ซีอาร์เจ200
โบอิง 737-200
โบอิง 737-400
โบอิง 737-500
โบอิง 737-800
โบอิง 747SP
โบอิง 767-300
จังเกอส์ เอ็ฟ.13
จังเกอส์ จู 52
ลีซูนอฟ ลี-2
มิล มี-8ตูโปเลฟ ตู-134เอ
ตูโปเลฟ ตู-154บี
ตูโปเลฟ ตู-154เอ็ม
เซียน เอ็มเอ60
ยาโคเลฟ ยัค-40
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official Website (Archive: 2003–2007)
สายการบิน
สายการบินประจำชาติ
แอร์คีร์กีซสถาน

แอร์คีร์กีซสถาน หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ บริษัทอากาศคีร์กีซสถาน  (Эйр Кыргызстан Авиакомпаниясы, Авиакомпания «Эйр Кыргызстан»)  เป็นสายการบินแห่งชาติของคีร์กีซสถาน มีฐานที่ บิชเคก สายการบินมีท่าอากาศยานหลักคือที่ ท่าอากาศยานนานาชาติมารนัส และมีท่าอากาศยานหลักอีกที่คือ ท่าอากาศยานนานาชาติออช ใน ออช
แอร์คีร์กีซสถานเป็นหนึ่งในสายการบินที่ถูกแบนในสหภาพยุโรป
== ประวัติ ==
สายการบินนี้ก่อตั้งในเดือน เมษายน 2001 ในชื่อ Altyn Air ต่อมาได้ไปเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัทอากาศคีร์กีซสถาน ในวันที่ 28 กรกฎาคม 2006 หลังจากนั้นได้กลายเป็นสายการบินแห่งชาติร่วมกับคีร์กีซสถานแอร์ไลน์
== จุดหมายปลายทาง ==
ในเดือน พฤษภาคม 2015 แอร์คีร์กีซสถาน มีจุดหมายปลายทาง ดังต่อไปนี้
{|class="wikitable sortable toccolours"
|-
!style="background:red;color: white"|ประเทศ
!style="background:red;color: white"|เมือง
!style="background:red;color: white"|สนามบิน
!style="background:red;color: white"|หมายเหตุ
!style="background:red;color: white"|อ้างอิง
|-
|จีน
|อุรุมชี
|ท่าอากาศยานนานาชาติอูรัมคี ดิโวพู
| align = center|
| align = center|
|-
|คีร์กีซสถาน
|บิชเคก
|ท่าอากาศยานนานาชาติมานัส
| align = center|
| align = center|
|-
|คีร์กีซสถาน
|ออช
|ท่าอากาศยานออช
| align = center|
| align = center|
|-
|รัสเซีย
|อาบาคาน
|ท่าอากาศยานนานาชาติอาบาคาน
|
|
|-
|รัสเซีย
|คราสโนดาร์
|ท่าอากาศยานคราสโนดาร์
|
| align = center|
|-
|รัสเซีย
|ครัสโนยาสค์
|ท่าอากาศยานนานาชาติเยเมยัลโนโว
|
| align = center|
|-
|รัสเซีย
|มอสโก
|ท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว
|
| align = center|
|-
|รัสเซีย
|มอสโก
|ท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว
|
| align = center|
|-
|รัสเซีย
|มอสโก
|ท่าอากาศยานนานาชาติจูคอฟสกี (เรื่ม 20 มิถุนายน 2016)
|
| align = center|
|-
|อุซเบกิสถาน
|ทาชเคนต์
|ท่าอากาศยานนานาชาติทาชเคนต์
|
| align = center|
|-
|}
== ข้อตกลงการบินร่วมกัน ==
แอร์คีร์กีซสถานได้ทำข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกันกับสายการบินนานาชาติในเดือน เมษายน 2014
เตอร์กิชแอร์ไลน์ (สตาร์อัลไลแอนซ์)
== ฝูงบิน ==
ฝูงบินของแอร์คีร์กีซสถานมีเครืองบินเข้ามาประจำการดังนี้ (ข้อมูลในเดือน สิงหาคม 2016)
เคยประจำการในฝูงบิน
อันโตนอฟ อัน-24
ตูโปเลฟ ตู-134
ยาโกเลฟ ยัค-40
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official website
"28 декабря Ту-134А-3 EX020 ."
สายการบิน
จอร์เจียแอร์เวย์

จอร์เจียแอร์เวย์ (ჯორჯიან ეარვეისი) ชื่อเดิมคือ Airzena เป็นสายการบินแห่งชาติของจอร์เจีย มีที่ทำการหลักที่ทบิลิซี และมีฐานบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติทบิลิซี
== ประวัติ ==
สายการบินนี้ก่อตั่งขึ่นในเดือน กันยายน 1994 ในชื่อ Airzena ต่อมาในปี 1997 Airzena เปลี่ยนชื่อเป็น Air Georgia ในเดือนธันวาคม 1999 เปลี่ยนชื่อเป็น Airzena Georgian Airlines ก่อนจะใช้ในชื่อปัจจุบันในวันที่ 1 ตุลาคม 2004
ในปี 2014 จอร์เจียแอร์เวย์ ได้เริ่มเที่ยวบินจาก ทบิลิซี ไปยัง เทลอาวีฟ และ และมอสโก
== จุดหมายปลายทาง ==

จอร์เจียแอร์เวย์มีจุดหมายปลายทางจากจอร์เจียยัง ออสเตรีย, อิสราเอล, เนเธอร์แลนด์, รัสเซีย และซาอุดีอาระเบีย
===ข้อตกลงการบินร่วมกัน===
ในเดือนเมษายน 2013 จอร์เจียแอร์เวย์ได้ทำ ข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกัน กับสายการบินอื่นดังนี้
ออสเตรียแอร์ไลน์ สำหรับเที่ยวบินไปยัง เวียนนา
เคแอลเอ็ม  สำหรับเที่ยวบินไปยัง อัมสเตอร์ดัม
== ฝูงบิน ==

ฝูงบินของจอร์เจียแอร์เวย์มีเครืองบินเข้ามาประจำการดังนี้ (ข้อมูลในเดือน สิงหาคม 2016)
จอร์เจียแอร์เวย์ได้มีแผนจะนำเครื่องบินเข้ามา
โบอิง 737-500 1 ลำ
Bombardier CRJ200LR 1 ลำในอนาคต
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official website 
สายการบิน
สายการบินประจำชาติ
สาธารณรัฐประชาชนตูวา

สาธารณรัฐประชาชนตูวา หรือ สาธารณรัฐประชาชนเตนนู ตูวา (ตูวาน: Tьva Arat Respuвlik, Тыва Арат Республик, Tywa Arat Respublik, ; 1921–44) เป็นสาธารณรัฐเอกราชที่แยกตัวออกมาจากอารักขาตูวาจากจักรวรรดิรัสเซียหรือเป็นที่รู้จักว่า Uryankhaisky Krai (Урянхайский край)
ในช่วงที่ตูวาเป็นเอกราชในปี 1921 ถึง 1944  ตูวาได้เป็นรัฐบริวารของสหภาพโซเวียต สหภาพโซเวียตและสาธารณรัฐประชาชนมองโกเลียได้ควบคุมรัฐนี้ก่อนที่ตูวา จะเข้ารวมสหภาพโซเวียตในปี 1944
ปัจจุบันดินแดนในอดีตของเตนู ตูวากลายเป็นส่วนหนึ่งของ สาธารณรัฐตูวา ชึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธรัฐรัสเซีย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น==
The World at War - Tannu Tuva 1911-1944
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของสหภาพโซเวียต
ต
ต
ความสัมพันธ์จีน–สหภาพโซเวียต
รัฐสิ้นสภาพในประเทศรัสเซีย
แม่น้ำราวี

แม่น้ำราวี (Ravi River, ਰਾਵੀ) เป็นแม่น้ำที่อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศอินเดียและทางตะวันออกของประเทศปากีสถาน มีความยาวรวม 720 กิโลเมตร (450 ไมล์) เป็นหนึ่งในแม่น้ำในระบบแม่น้ำสินธุและหนึ่งในแม่น้ำห้าสายแห่งภูมิภาคปัญจาบ
ในประวัติศาสตร์ยุคพระเวท เรียกแม่น้ำราวีว่า "อิราวดี" (Iravati หรือ Eeraveti–คนละสายกับแม่น้ำอิรวดีในประเทศพม่า) และมีบันทึกในคัมภีร์ฤคเวทว่า ยุทธการสิบกษัตริย์ที่เกิดขึ้นราวศตวรรษที่ 14 ก่อนคริสตกาลเกิดขึ้นใกล้กับแม่น้ำแห่งนี้
แม่น้ำราวีมีต้นกำเนิดที่เทือกเขาหิมาลัย ในเขตกางครา รัฐหิมาจัลประเทศ อินเดีย มีลำน้ำสาขาที่สำคัญสองสายคือ แม่น้ำพุทธุหรือพุธิลและแม่น้ำไมหรือโธนา แต่สายหลักเริ่มที่ตีนเขาแดลเฮาซีในเขตจัมพา ผ่านที่ราบปัญจาบใกล้เมืองมาโธปุระและปฐานโกฏ ก่อนจะไหลตามพรมแดนอินเดีย-ปากีสถานเป็นระยะทาง 80 กิโลเมตร (50 ไมล์) และไหลเข้าปากีสถานไปบรรจบกับแม่น้ำจนาพ
แม่น้ำราวีเป็นหนึ่งในแม่น้ำสามสาย (อีกสองสายคือ แม่น้ำบีอาสและแม่น้ำสตลุช) ที่อยู่ในการดูแลของอินเดียตามสนธิสัญญาแม่น้ำสินธุ มีการใช้ประโยชน์จากแม่น้ำในด้านประมงและชลประทาน และมีการสร้างเขื่อนรันชีตสาครขึ้นเพื่อใช้ผลิตกระแสไฟฟ้า เขื่อนแห่งนี้ตั้งอยู่ใกล้เมืองปฐานโกฏ เริ่มสร้างในปี ค.ศ. 1981 สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 2001 มีความจุ 3,280 ล้านลูกบาศก์เมตร มีโรงไฟฟ้าที่มีกำลังผลิต 600 เมกะวัตต์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แม่น้ำในประเทศอินเดีย
แม่น้ำในประเทศปากีสถาน
แม่น้ำนานาชาติในทวีปเอเชีย
ท่าอากาศยานนานาชาติอัลมาเตอ

ท่าอากาศยานนานาชาติอัลมาเตอ (Халықаралық Алматы Әуежайы, Xalıqaralıq Almatı Äwejayı, حالىقارالىق الماتى أۋەجايى|italic=unset, Международный Аэропорт Алматы, Mezhdunarodnyy Aeroport Almaty)  เป็นท่าอากาศยานนานาชาติของคาซัคสถาน ห่างจากนครอัลมาเตอไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ  ท่าอากาศยานนานาชาติมีการขนส่งผู้โดยสารถึงร้อยละ 68 ในคาซัคสถาน ในปี 2012 ท่าอากาศยานนานาชาติได้รองรับผู้โดยสารเป็นจำนวนรวมทั้งสิ้น 4,003,004 คน
==สายการบินขนส่ง==


== อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สนามบินในประเทศคาซัคสถาน
การรถไฟจอร์เจีย

การรถไฟจอร์เจีย (საქართველოს რკინიგზა, Sakartvelos Rkinigza) เป็นบริษัทรถไฟแห่งชาติของจอร์เจีย
การรถไฟได้เชื่อมทางรถไฟระหว่างทะเลดำและทะเลแคสเปียน มีทางรถไฟเชื่อมกับ ยุโรปและเอเชียกลาง ประมาณ การรถไฟใช้รางรถไฟแบบ รางรัสเซีย ปัจจุบันการรถไฟมีทางรถไฟยาว 1,323.9 กิโลเมตร (จากทั้งหมด 1,576 กิโลเมตร) การรถไฟมีสะพาน 1,422 แห่ง อุโมงค์ 32 แห่ง สถานีรถไฟสำหรับผู้โดยสาร 22 สถานี และสำหรับสินค้า 114 สถานี
== ประวัติ ==
การรถไฟจอร์เจียก่อตั้งในปี 1865 และเริ่มอย่างเป็นทางการในปี 1871 ที่ Poti และ Kvirila (ปัจจุบันคือ Zestaponi) ผู้โดยสารสามารถใช้ได้ตั้งแต่วันที่ 10 ตุลาคม 1872 จาก Poti ไปยังสถานีรถไฟทบิลิซี
== ทางรถไฟระหว่างประเทศ ==

อาเซอร์ไบจาน - เปิด -  (ทางรถไฟสาย ทบิลิซี-บากู ) ; a through (Standard Gauge) connection proposed
อาร์มีเนีย - เปิด -  (ทางรถไฟสายทบิลิซี–กุมมิ–เยเรวาน)
ตุรกี - อยู่ในระหว่างการก่อสร้าง 
รัสเซีย - ปิด -  - ทางรถไฟสายอับบาเชีย อยู่ใน อัคบาเชีย - ปิดในช่วง สงครามอัคบาเชีย (1992–1993)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Georgian Railway website
UN Map
รถไฟในประเทศจอร์เจีย
ประเทศจอร์เจีย
เติร์กเมนิสถานแอร์ไลน์

เติร์กเมนิสถานแอร์ไลน์ (Türkmenhowaýollary) เป็นสายการบินแห่งชาติของเติร์กเมนิสถาน มีฐานหลักที่ อาชกาบัต
===ฝูงบินเก่า===
เติร์กเมนิสถานแอร์ไลน์เคยมีเครืองบินเข้ามาประจำการดังนี้ตูโปเลฟ ตู-154, อันโตนอฟ อัน-24, อันโตนอฟ อัน-26, ยาโกเลฟ ยัค-40, ยาโกเลฟ ยัค-42 และ โบอิง 767-300อีอาร์
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official website 
สายการบิน
สายการบินประจำชาติ
แอร์อัสตานา

แอร์อัสตานา (Эйр Астана/Eir Astana; Эйр Астана́) เป็นสายการบินแห่งชาติของคาซัคสถาน มีที่ตั้งที่ อัลมาเตอ คาซัคสถาน มีฐานการบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติอัลมาเตอ และอีกที่คือท่าอากาศยานนานาชาตินูร์ซุลตัน นาซาร์บายิฟ
==จุดหมายปลายทาง==
แอร์อัสตานาให้บริการเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลายทาง 64 แห่งทั่วทวีปเอเชียและยุโรป

=== ข้อตกลงการทำการบินร่วม ===
แอร์อัสตานาได้ทำ ข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกันกับสายการบินนานาชาติดังนี้
{|
|- valign="top"
|
แอร์ฟรานซ์ (สกายทีม)
เอเชียนาแอร์ไลน์ (สตาร์อัลไลแอนซ์)
ออสเตรียแอร์ไลน์ (สตาร์อัลไลแอนซ์)
แอร์อินเดีย (สตาร์อัลไลแอนซ์)
บางกอกแอร์เวย์
|
สายการบินเอทิฮัด
เคแอลเอ็ม (สกายทีม)
เตอร์กิชแอร์ไลน์ (สตาร์อัลไลแอนซ์)
ฮ่องกงแอร์ไลน์
|}
==ฝูงบิน==
===ฝูงบินในปัจจุบัน===
ในฝูงบินของแอร์อัสตานามีเครืองบินเข้ามาประจำการดังนี้ (มิถุนายน 2016)
ไฟล์:Air Astana, P4-KBH, Airbus A320-271N (38578580076).jpg|แอร์บัส เอ320นีโอ
ไฟล์:Air Astana, P4-KDA, Airbus A321-231 (26292348597).jpg|แอร์บัส เอ321-200
ไฟล์:Air Astana, P4-KDD, Airbus A321-271N (43587511245).jpg|แอร์บัส เอ321นีโอ
ไฟล์:Air Astana Boeing 767-300ER Meulemans.jpg|โบอิง 767-300อีอาร์
===ฝูงบินในอดีต===
แอร์อัสตานาเคยมีเครื่องบินเข้ามาประจำการดังนี้
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สายการบินสัญชาติคาซัคสถาน
สายการบิน
สายการบินประจำชาติ
อามีร์ ข่าน

อามีร์ ข่าน (आमिर ख़ान, عامر خان) เกิดเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2508 เป็นนักแสดงบอลลีวู้ดชื่อดัง หนังที่สร้างเรื่องให้กับเขาคือ 3 อีเดียด และ พีเค ผู้ชายปาฏิหารย์ ด้านศาสนา เขานับถือศาสนาอิสลาม
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2508
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักแสดงชายชาวอินเดีย
มุสลิมชาวอินเดีย
บุคคลจากรัฐมหาราษฏระ
เจ้าปิ่นแก้ว

เจ้าปิ่นแก้ว หรือ แม่เจ้าปิ่นแก้ว เป็นพระขนิษฐาในพระยาแสนซ้าย และเป็นพระมารดาในพระยาพิมพิสารราชา เจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์แสนซ้าย
==พระประวัติ==
เจ้าปิ่นแก้ว เป็นพระขนิษฐาในพระยาแสนซ้าย พระยาแพร่ ตามที่พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 4 ฉบับเจ้าพระยาทิพากรวงศมหาโกษาธิบดี (ขำ บุนนาค) กล่าวว่า
"...พระบาทสมเด็จฯ พระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ตั้งราชวงศ์พิมพิสารบุตรพระยาวังขวา มารดาเป็นน้องพระยาแพร่แสนซ้าย เป็นพระยาแพร่..."
แต่ในหนังสือเชื้อสายเจ้าหลวงเมืองแพร่ 4 สมัย เรียบเรียงโดยบัวผิว วงศ์พระถาง เจ้าไข่มุกต์ ประชาศรัยสรเดช และร.ต.ดวงแก้ว รัตนวงศ์ ระบุว่า เป็นพระธิดาพระยาเทพวงศ์ เจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 1 กับแม่เจ้าสุชาดา และเป็นพระขนิษของพระยาอินทวิไชย เจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 3
==โอรส-ธิดา==
แม่เจ้าปิ่นแก้ว เสกสมรสกับเจ้าพระวังขวา (นามเดิมไม่ปรากฏ) มีโอรส-ธิดา ด้วยกัน 5 คน คือ
เจ้าเขียว สมรสกับเจ้าพระเมืองชัย (นามเดิมไม่ปรากฏ) (ต่อมาได้เป็นพระวังขวานครแพร่สืบทอดตำแหน่งจากพ่อตา) มีบุตร-ธิดา 6 คน คือ
*เจ้าเมืองอินทร์ สมรสกับเจ้าคำใย้ มีธิดา 1 คน คือ
**เจ้าหนู ดอกไม้
*เจ้าหนานชัยลังกา
*เจ้าหนานศรีทิ
*เจ้าขิง อิ่นคำลือ สมรสกับเจ้าหนานอินต๊ะ อิ่นคำลือ มีบุตร-ธิดา 6 คน คือ
**เจ้าตุ้ย ใยญาณ
**เจ้าแจ้ อิ่นคำลือ
**เจ้าเตี่ยง อิ่นคำลือ
**เจ้าฮ่าย อิ่นคำลือ
**เจ้าปั๋น อิ่นคำลือ
**เจ้าน้อยคำมูล อิ่นคำลือ
*เจ้าสีมา รสเข้ม สมรสกับเจ้าเทพรส รสเข้ม (บุตรชายเจ้าไชยสงคราม กับเจ้านางอิ่น) มีบุตร-ธิดา 8 คน คือ
**เจ้าหนานหมื่น รสเข้ม
**เจ้าบุ รสเข้ม
**เจ้าน้อยแสน รสเข้ม
**เจ้าน้อยหนู  รสเข้ม
**เจ้าขันคำ  รสเข้ม
**เจ้าน้อยหวัน รสเข้ม
**เจ้าน้อยศรี รสเข้ม
**เจ้าน้อยตุ่น รสเข้ม
เจ้าพิมพิสาร (ต่อมาคือพระยาพิมพิสารราชา เจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 21) เสกสมรสกับแม่เจ้าแก้วไหลมาราชเทวี ,แม่เจ้าธิดา และแม่เจ้าคำใย้
เจ้าเรือนแก้ว หรือเฮือนแก้ว สมรสกับเจ้าบุรีรัตน์ (หนานปัญญา มหายศปัญญา) มีโอรส-ธิดา 2 คน คือ
*แม่เจ้าบัวถา มหายศปัญญา พระชายาในเจ้าพิริยเทพวงษ์ ไม่มีบุตร
*เจ้าบุรีรัตน์ (น้อยหนู มหายศปัญญา) สมรสกับเจ้าคำ เจ้าจันทร์คำ นางป้าว และนางสา มีโอรส-ธิดา 5 คน คือ
**เจ้าอินทร์ป๋ง มหายศปัญญา
**เจ้าสุนันตา วงศ์บุรี
**เจ้าสุธรรมา หัวเมืองแก้ว
**เจ้าสุกันทา วิจฝัน
**เจ้าน้อยแดง มหายศปัญญา
เจ้าแก้ววรรณา สมรสกับเจ้าพระวังซ้าย (เฒ่า) มีธิดา 4 คน คือ
*เจ้าคำเอ้ย สามีไม่ปรากฏชื่อ มีบุตร-ธิดา 2 คน คือ
**เจ้าน้อยมา
**เจ้าฟุ่น
*เจ้าขันคำ สมรสกับพ่อเฒ่าอภิวงศ์
*เจ้าเขียว รัตนวงศ์ สมรสกับเจ้าเสาร์ รัตนวงศ์ มีบุตร-ธิดา 6 คน คือ
**เจ้าบุญนำ รัตนวงศ์
**เจ้าน้อยหน่อคำ รัตนวงศ์
**เจ้าหนานพรหมา รัตนวงศ์
**เจ้าน้อยนวล รัตนวงศ์
**เจ้าแสงมอน รัตนวงศ์
**เจ้าคำเกี้ยว รัตนวงศ์
*เจ้าคำค่าย สมรสกับพระวังซ้าย (เจ้าหนานมหาจักร) มีบุตร-ธิดา 8 คน คือ
**เจ้าน้อยคำมูล วังซ้าย
**เจ้าน้อยสิงห์แก้ว วังซ้าย
**เจ้าหนานแสน วังซ้าย
**เจ้าก้อม อิ่นคำลือ
**เจ้าน้อยตัน วังซ้าย
**เจ้าน้อยหมวก วังซ้าย
**เจ้าน้อยหมื่น วังซ้าย
**เจ้าน้อยอ้น วังซ้าย
เจ้าราชวงศ์ (น้อยสุริยวงศ์) สมรสกับเจ้าบัวคำ และเจ้าบัวจีน มีโอรส 1 คน ไม่ปรากฏชื่อ
==อ้างอิง==
สกุลเทพวงศ์
เจ้านายฝ่ายเหนือ
บุคคลจากจังหวัดแพร่
ราชวงศ์เทพวงศ์
ราชธิดาในเจ้าผู้ครองนครฝ่ายเหนือ‎
วงศ์วรญาติ
หวงเฟยหง 5 สยบจอมสลัด

redirect หวงเฟยหง ภาค 5 ตอน สยบจอมสลัด
แม็กซ์ ม็อค

redirect ม่อ เส้าชง
Swordsman III

redirect เดชคัมภีร์เทวดา 3 หมื่นปีมีข้าคนเดียว
ปุ๊ป้าย

redirect ตงฟางปุ๊ป้าย
Police Story 3: Super Cop

redirect วิ่งสู้ฟัด 3
Once Upon a Time in China V

redirect หวงเฟยหง ภาค 5 ตอน สยบจอมสลัด
ปะตูไซ

ปะตูไซ (ປະຕູໄຊ; ในอดีตเรียกว่า "อานุสาวะลี") เป็นอนุสรณ์สถานตั้งอยู่ท้ายสุดทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของถนนล้านช้าง ใจกลางนครเวียงจันทน์ ประเทศลาว ก่อสร้างในระหว่างปี พ.ศ. 2500 ถึงปี พ.ศ. 2511 เพื่อเป็นการสดุดีวีรชนผู้ร่วมรบเพื่อประกาศเอกราชจากประเทศฝรั่งเศส ปะตูไซถูกตกแต่งด้วยศิลปะแบบล้านช้าง นำสัตว์ในตำนานตามความเชื่อของศาสนาพุทธ เช่น กินรี และพญานาค เป็นต้น และเทพเจ้าในศาสนาพราหมณ์-ฮินดู มาตกแต่ง บริเวณโดยรอบมีลานจัดการแสดงน้ำพุประกอบดนตรีและสวนปะตูไซ
== ประวัติ ==
=== ชื่อเรียก ===
ปะตูไซ เป็นคำประสมมาจากคำว่า "ปะตู" (ປະຕູ) หมายถึง "ประตู" และ "ไซ" (ໄຊ) มาจากภาษาสันสกฤตคำว่า "ชยะ" หมายถึง "ชนะ" ความหมายของคำจึงเหมือนเช่นเดียวกับคำว่า "ประตูชัย" ในภาษาไทย ส่วนการถอดเป็นอักษรโรมันของคำว่า ปะตูไซ นั้นมีหลายรูปแบบ ได้แก่ Patuxai, Patuxay, Patousai และ Patusai
หลังจากประตูไซสร้างเสร็จ เป็นช่วงที่ลาวมีการปกครองแบบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ สถานที่นี้ถูกรู้จักกันในชื่อ "อานุสาวะลี" (ອານຸສາວະລີ) ซึ่งหมายถึง "ความทรงจำ" เนื่องจากเป็นอนุสรณ์สถานสำหรับการสดุดีวีรชนจากการประกาศเอกราช ต่อมาในปี พ.ศ. 2518 ขบวนการปฏิวัติฝ่ายคอมมิวนิสต์ "ปะเทดลาว" ยึดอำนาจรัฐบาลได้เด็ดขาดและพระมหากษัตริย์สละราชสมบัติ ทำให้เปลี่ยนการปกครองจากแบบเดิมเป็นสังคมนิยมคอมมิวนิสต์ จึงเปลี่ยนชื่อจากอานุสาวะลีเป็น "ปะตูไซ" (ປະຕູໄຊ) เพื่อเป็นเกียรติแก่ชัยชนะของคณะปฏิวัติ จนใช้เรียกกันถึงปัจจุบัน นอกจากนี้ปะตูไซยังถูกเรียกว่าเป็น "อาร์กเดอทรียงฟ์" แห่งเวียงจันทน์ เนื่องจากมีลักษณะคล้ายกับอาร์กเดอทรียงฟ์เดอเลตวล ในปารีส ประเทศฝรั่งเศส และมีชื่อเล่นเรียกว่า "รันเวย์แนวตั้ง" เพราะใช้ปูนซิเมนต์สำหรับสร้างสนามบิน
=== การก่อสร้าง ===
ประตูไซสร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์สถาน สำหรับสดุดีแก่ทหารลาวที่เสียชีวิตในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองและในการกอบกู้เอกราชจากประเทศฝรั่งเศส
ได้รับการออกแบบโดยนายทำ ไซยะสิทธเสนา สถาปนิกชาวลาว ในปี พ.ศ. 2500 แบบของเขาได้รับเลือกจากกรมโยธาธิการ กรมวิศวกรการทหาร และสถาปนิกเอกชนอีกจำนวนมาก โดยทำได้รับเงินค่าตอบแทนเป็นจำนวน 30,000 กีบสำหรับงานออกแบบของเขา วัสดุที่ใช้ก่อสร้างเป็นปูนซิเมนต์จากสหรัฐที่ใช้สำหรับสร้างสนามบินใหม่ในเวียงจันทน์ แต่รัฐบาลลาวในสมัยนั้นนำมาใช้ในการสร้างปะตูไซแทน ปะตูไซหยุดการสร้างในปี พ.ศ. 2511 แต่ไม่ได้สร้างเสร็จสมบูรณ์ตามแบบที่ออกแบบไว้ในตอนแรก เพราะสถานการณ์บ้านเมืองที่ผ่านมาปั่นป่วน รวมมูลค่าทั้งหมดประมาณ 63 ล้านกีบ
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Vientiane - Patuxai - 0004.jpg|ภายในของปะตูไซมีการตกแต่งด้วยเทพเจ้าในศาสนาพราหมณ์-ฮินดู
ไฟล์:Atop Independence Monument (1489924453).jpg|หนึ่งในสี่ป้อมบนชั้นบนสุดของปะตูไซ
ไฟล์:Patuxai Monument - Vientiane Laos (2).jpg|น้ำพุหลังปะตูไซขณะทำการแสดงน้ำพุประกอบดนตรี
ไฟล์:Patuxai Park n Vientiane, Laos.JPG|สวนปะตูไซเมื่อมองลงมากจากบนสุดของปะตูไซ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สิ่งก่อสร้างในเวียงจันทน์
ประตูชัย
การกร่อน

ในทางปฐพีวิทยา การกร่อนคืออาการของกระบวนการที่ทำให้พื้นผิวดิน หิน หลุดออก หรือทำละลายออกจากตำแหน่งใด ๆ ของเปลือกโลก ให้เคลื่อนย้ายไปสู่ตำแหน่งอื่น ๆ  การกร่อนนี้มีสองรูปแบบคือ การกร่อนทางกล และการกร่อนทางเคมี การกร่อนทางกลคือการที่ดินหรือหินแตกแยกย่อยและเคลื่อนย้ายตำแหน่ง  ส่วนการกร่อนทางเคมีคือการที่ดิน หิน หรือแร่ธาตุถูกย้ายตำแหน่งด้วยการละลายในตัวทำละลาย ซึ่งโดยมากคือน้ำ เมื่อละลายแล้วได้รับการพัดพาไปสู่ตำแหน่งใหม่ การกร่อนทั้งสองรูปแบบนี้เป็นผลให้สสารเคลื่อนย้ายตำแหน่งไป ในระดับมิลลิเมตร จนถึงหลายพันกิโลเมตร
การกร่อนตามธรรมชาตินั้นขึ้นอยู่กับปัจจัยขับดันทางธรรมชาติ ซึ่งทำให้เกิดอัตราและรูปแบบการกร่อนที่แตกต่างกัน เช่นการไหลของน้ำฝน การกร่อนของชั้นหินดินดานในแม่น้ำ การกัดเซาะชายฝั่งโดยคลื่น การกระทบกระแทกโดยธารน้ำแข็ง การกร่อนโดยกระแสลม การไหลของน้ำใต้ดิน หรือการไถล ถล่มของดิน เป็นต้น
นอกจากการกร่อนทางธรรมชาติและ กิจกรรมของมนุษย์ทำให้เกิดการกร่อนด้วยเช่นกัน เช่นการทำการเกษตรอย่างเข้มข้น การทำลายป่าไม้ การสร้างถนน การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศจากกิจกรรมของมนุษย์
เกษตรศาสตร์
วิทยาศาสตร์ทางดิน