pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
กามิลโล เด เลลลิส

นักบุญคามิลโล เด เลลลิส (Camillo de Lellis) เป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิกชาวอิตาลี ผู้ก่อตั้งคณะคามิลเลียนซึ่งเป็นคณะนักบวชคาทอลิกที่เน้นทำงานด้านการพยาบาลผู้ป่วย ได้รับการประกาศเป็นนักบุญในปี ค.ศ. 1746 และได้รับยกย่องเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ผู้ป่วย โรงพยาบาล พยาบาล และแพทย์
== ประวัติ ==
นักบุญกามิลโลเกิดที่เมืองบุชชีอานีโก ราชอาณาจักรเนเปิลส์ (ภาคใต้ของประเทศอิตาลีปัจจุบัน) เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ.1550 เป็นบุตรร้อยเอกโจวันนี เด เลลลิส กับนางกามิลลา กอมเปลลี เด เลาเรโต สมัยวัยรุ่นท่านใช้ชีวิตอย่างเสเพลและติดการพนัน เมื่อบิดามารดาเสียชีวิตแล้ว จึงไปเป็นทหารรับจ้างในกองทัพเวนิสต่อสู้กับกองทัพเติร์กที่ยกมารุกรานอิตาลีในสมัยนั้น ท่านได้รับบาดเจ็บที่ข้อเท้าจึงต้องมารักษาตัวที่โรงพยาบาล การทำงานในกองทัพยังทำให้ท่านติดอบายมุขตามเพื่อน จึงถูกไล่ออกจากกองทัพในเวลาต่อมา แต่ท่านยังคงติดพนันอย่างหนักจนกลายเป็นคนสิ้นเนื้อประดาตัว กลายมาเป็นขอทาน และทำงานเป็นกรรมกรสร้างอารามให้คณะภราดาน้อยกาปูชิน
เมื่อกามิลโลเริ่มกลับใจได้ จึงปฏิญาณตนเข้าเป็นโนวิซในคณะภราดาน้อยกาปูชิน แต่ยังไม่ทันได้ปฏิญาณตนตลอดชีพ ก็ต้องออกจากอารามเพราะอาการบาดเจ็บที่ข้อเท้ากลับมากำเริบ จึงไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลซันจาโกโม
การใช้ชีวิตที่โรงพยาบาลทำให้ท่านได้รับรู้ถึงความทุกข์ทรมานของบรรดาผู้ป่วย ประกอบกับความประทับใจในความเมตตาของนักบุญฟีลิปโป เนรีที่อุทิศตนช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ได้ยาก กามิลโลจึงตั้งใจอุทิศตนทำงานช่วยเหลือผู้ป่วยโดยเฉพาะ ตอนแรกท่านทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลแห่งเดิมจนขึ้นมาเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาล ต่อมาท่านเห็นว่าไม่สามารถทำงานได้เต็มที่ จึงแยกออกมาตั้งคณะขึ้นเอง
ในปี ค.ศ. 1584 ท่านได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวง และร่วมกับสหายอีกสองคนตั้งเป็นคณะผู้รับใช้ผู้ป่วย เน้นทำงานช่วยเหลือดูแลผู้ป่วยยากไร้ตามสถานที่ต่าง ๆ โดยเริ่มจากโรงพยาบาลพระจิตที่กรุงโรมในปี ค.ศ. 1585 ต่อมาขยายงานไปดูแลผู้ป่วยที่เนเปิลส์ด้วยตั้งแต่ปี ค.ศ. 1588 ต่อมาในปี ค.ศ. 1591 คณะนักบวชของท่านก็ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการจากสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 14
บาทหลวงกามิลโลได้ลาออกจากตำแหน่งมหาธิการในปี ค.ศ. 1607 และถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1614 ที่บ้านมักดาเลนา ศูนย์กลางของคณะคามิลเลียน
== การยกย่องหลังมรณกรรม ==
บาทหลวงกามิลโลได้รับการประกาศเป็นบุญราศีในปี ค.ศ. 1742 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 14 และได้รับการประกาศเป็นนักบุญในปี ค.ศ. 1746 ในสมณสมัยเดียวกัน นอกจากนี้ในปี ค.ศ. 1886 สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 13 ยังยกย่องท่านเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ผู้ป่วย พยาบาล และโรงพยาบาลด้วย
== อ้างอิง ==
นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 17
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2093
นักบุญชาวอิตาลี
นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 16
ผู้ก่อตั้งคณะนักบวชคาทอลิก
บาทหลวงชาวอิตาลี
บุรุษพยาบาล
พยาบาลชาวอิตาลี
ทาร์เซียร์ฟิลิปปิน

ทาร์เซียร์ฟิลิปปิน (Philippine tarsier; เซบัวโน: mawmag; mamag;  เดิมเคยใช้ชื่อสกุลว่า Carlito) เป็นสัตว์เลี้ยงด้วยนมขนาดเล็ก จำพวกไพรเมตชนิดหนึ่ง ในกลุ่มทาร์เซียร์
ทาร์เซียร์ฟิลิปปิน เป็นสัตว์ที่พบได้ในหมู่เกาะฟิลิปปิน ได้แก่ เกาะโบฮอล, เกาะมินดาเนา, เกาะเลย์เต และเกาะซามาร์ เป็นต้น ตัวเต็มวัยมีความยาวลำตัวเพียง 10 เซนติเมตรกว่า น้ำหนักเพียง 120 กรัมเท่านั้น จัดเป็นไพรเมตที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลกชนิดหนึ่ง
ทาร์เซียร์ฟิลิปปิน อาศัยอยู่ในป่าดิบ ออกหากินในเวลากลางคืน โดยจะกินเนื้อสัตว์เป็นอาหารเท่านั้น เช่น แมลง เป็นอาหารหลัก รวมถึงสัตว์เลื้อยคลานตัวเล็ก ๆ เช่น จิ้งจก, กิ้งก่าบิน เป็นต้น 
ทาร์เซียร์ฟิลิปปินโดยปกติจะอาศัยอยู่ตามลำพังหรือเป็นฝูงเล็ก ๆ ในเวลากลางวันจะหลบซ่อนตัวพักผ่อนในโพรงไม้หรือตามซอกไม้ตามต้นไม้ใหญ่ แต่สามารถกระโดดได้อย่างว่องไวเหมือนกบในเวลากลางคืน อันเป็นเวลาหากิน ซึ่งทาร์เซียร์ฟิลิปปินจะร้องส่งเสียงเพื่อเป็นการสื่อสารกันเอง ซึ่งจากการศึกษาพบว่า เป็นสัตว์ที่ส่งเสียงออกมาในย่านความถี่อัลตร้าสูงมากถึง 2,000 เฮิรตซ์ หรือ 20 กิโลเฮิรตซ์ อันเป็นย่านความถี่ที่หูมนุษย์ไม่ได้ยิน แต่โดยปกติแล้วเสียงร้องของทาร์เซียร์ร์ฟิลิปปินส่วนใหญ่มีความถี่อยู่ที่ระดับ 70 เฮิร์ตซ์ โดยมีช่วงต่ำสุดและสูงสุด 67-79 กิโลเฮิรตซ์  นอกจากนี้แล้วยังมีความเป็นไปได้ว่า  อาจใช้ระบบเอคโคโลเคชั่นในการหาตำแหน่งของอาหารเหมือนค้างคาวด้วยหรือไม่ เนื่องจากแม้ทาร์เซียร์ฟิลิปปินจะมีดวงตาที่กลมโต แต่ทว่าไม่มีทาพีตัม ลูซิเดี่ยม เหมือนสัตว์หากินตอนกลางคืนจำพวกอื่น ๆ ที่จะช่วยรวบรวมแสงในที่มืดทำให้มองเห็นได้ดียิ่งขึ้น
สถานภาพปัจจุบันของทาร์เซียร์ฟิลิปปินอยู่ในภาวะถูกคุกคาม อันเกิดจากการถูกทำลายถิ่นที่อยู่ แต่ปัจจุบันทางการฟิลิปปินส์ได้ทำการอนุรักษ์ และใช้เป็นตัวประชาสัมพันธ์ในเรื่องการท่องเที่ยว
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สัตว์ที่พบในประเทศฟิลิปปินส์
ทาร์เซียร์
สแตนลีย์

สแตนลีย์ (Stanley) เป็นเมืองหลวงของหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ ซึ่งเป็นดินแดนของสหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ที่เกาะอีสต์ฟอล์กแลนด์ มีประชากร 2,115 คนจากข้อมูลสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2006
==สภาพอากาศ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เมืองหลวงในทวีปอเมริกาใต้
เมืองหลวงของดินแดนโพ้นทะเลของบริเตน
พระเจ้าหมาง

พระเจ้าหมาง (Mang of Xia) เป็นพระมหากษัตริย์จีนโบราณรัชกาลที่ 9 แห่งราชวงศ์เซี่ย พระองค์อาจทรงปกครอง 18 ปีเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าไหฺว รัชกาลที่ 8 แห่งราชวงศ์เซี่ย กับพระมเหสีไม่ทราบพระนามในพระเจ้าไหฺว มีชื่อส่วนตัวว่า หวง (荒)
พระเจ้าหมางคิดค้นการสังเวยเพื่อบูชาฟ้า เพื่อเป็นการอธิษฐานให้อาณาจักรมีความร่มเย็นเป็นสุข แม่น้ำเหลือง(ฮวงโห)หล่อเลี้ยงอาณาจักร โดยในพิธีจะใช้ วัว หมู แกะ และ หยก โดยพิธีนี้เริ่มเป็นวัฒนธรรมของจีนมาหลายยุคหลายสมัย
== รัชสมัย ==
พระเจ้าหมางรับตำแหน่งกษัตริย์ต่อจากพระเจ้าไหวยผู้เป็นบิดาที่สวรรคตไปแล้ว ในปีเหรินเฉิน (壬申) พระองค์เฉลิมฉลองพิธีราชาภิเษกของพระองค์โดนพระราชทานหยกให้กับเมืองใต้อาณัติทั้งหมด
ในรัชสมัยของพระองค์ จื่อไห่ (子亥) ผู้ปกครองรัฐซาง(เมืองขึ้นอาณาจักรเซี่ย) ย้ายเมืองหลวงจากฉางชิว(商丘)ไป เมืองอิ๋น(殷) ตามจดหมายเหตุไม้ไผ่ พระเจ้าหมางเคยตกปลาตัวใหญ่ได้ขณะที่ล่องเรือในทะเลจีนตะวันออก
พระเจ้าเซียพระโอรสขึ้นครองราชย์แทนพระองค์หลังพระองค์สวรรคต
== อ้างอิง ==
หมาง
พระเจ้าไหฺว

พระเจ้าไหฺว (Huai of Xia) เป็นพระมหากษัตริย์จีนโบราณ รัชกาลที่ 8 แห่งราชวงศ์เซี่ย พระองค์อาจทรงปกครอง 44 ปี เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าจู้ รัชกาลที่ 7 แห่งราชวงศ์เซี่ย
==อ้างอิง==
ไหฺว
จักรพรรดินีเซี่ยวอี๋ฉุน

จักรพรรดินีเสี้ยวอี้ฉุน (孝儀純皇后Empress_Xiaoyichun')  หรือที่รู้จักกันในไทยขณะทรงพระยศเป็นพระมเหสีว่า "พระมเหสีหลิง" จากภาพยนตร์ชื่อดังเรื่อง องค์หญิงกำมะลอ เป็นพระมเหสีในจักรพรรดิเฉียนหลง และเป็นพระราชมารดาในจักรพรรดิเจียชิ่ง
== พระราชประวัติ ==
พระนางกำเนิดในราชสกุลเว่ยจียา หรือ เว่ย ซึ่งเป็นสกุลจากกองธงฮั่น เดิมที พระนางทรงเป็นนางสนองพระโอษฐ์ในพระนางฟู่ฉาฮองเฮา
แต่เนื่องด้วยพระนางเป็นสตรีที่งดงามทั้งกิริยา วาจา การวางตัว บวกกับมีพระพักตร์ที่งดงาม สะสวย ทำให้จักรพรรดิเฉียนหลง
ที่มักเสด็จมาที่ตำหนักฉางชุนของสมเด็จพระจักรพรรดินีบ่อย ๆ ทรงเกิดความพอพระทัยในตัวของพระนาง จึงรับสั่งให้เข้าเฝ้าถวายองค์
และแต่งตั้งให้เป็นพระสนมหลิง (หลิงกุ้ยเหริน)
ปีต่อมาจึงอวยฐานันดรศักดิ์ขึ้นเป็นพระสนมเอกหลิง (หลิงผิน) ถัดมาอีกสามปีก็ถูกเลื่อนขึ้นเป็นพระชายาหลิง (หลิงเฟย) ถัดมาอีกสิบปีเลื่อนเป็นสมเด็จพระอัครเทวีหลิง (หลิงกุ้ยเฟย) และถัดมาอีกสิบสองปีตำแหน่งสุดท้ายของพระชนม์ชีพที่ได้รับคือพระอัครราชเทวีในองค์จักรพรรดิหลิงอี้ (หลิงอี้หวงกุ้ยเฟย)
และหลังจากที่จักรพรรดินีจี้ ทรงสิ้นพระชนม์ จักรพรรดิเฉียนหลงก็ไม่ได้ตั้งใครขึ้นเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีอีกเลย หน้าที่ควบคุมดูแลฝ่ายในทั้งหมดจึงตกอยู่ที่พระอัครราชเทวีในองค์จักรพรรดิ  (หลิงอี้หวงกุ้ยเฟย) เมื่อสิ้นรัชกาลเฉียนหลง องค์ชายหย่งเอี๋ยน ซึ่งเป็นพระโอรสลำดับที่สิบห้าในจักรพรรดิเฉียนหลงและประสูติจากหลิงอี้หวงกุ้ยเฟย ได้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเจี่ยชิ่ง ทรงมีปมในพระทัยที่ว่า ที่พระมารดาของพระองค์ไม่ได้ขึ้นเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีเพราะว่าพระนางมีชาติกำเนิดที่เป็นชาวฮั่น ซึ่งตามกฏมลเฑียรบาลราชวงศ์ชิงกำหนดไว้ว่าห้ามสตรีจีนเป็นใหญ่เหนือสตรีแมนจู ทำให้จักรพรรดิเจียชิ่งเกิดความคับข้องพระทัยมาโดยตลอดพระองค์จึงเปลี่ยนราชสกุลของพระมารดาที่เป็นสกุลฮั่นจาก เว่ย เป็น เว่ยจียา และเลื่อนพระมารดาจากพระอัครราชเทวีในองค์จักรพรรดิให้เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีโดยให้ทรงพระนามว่า สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวอี้ชุน
มีเรื่องเล่ากันว่า เมื่อคราวขุนศึกซุนเตี้ยนอิงผู้สังกัดกับกองกำลังของเจียง ไคเช็ค นำกำลังบุกเข้าปล้นสุสานอวี้หลิงซึ่งเป็นที่ฝังพระบรมศพของจักรพรรดิเฉียนหลง เมื่อกองกำลังได้ทำการระเบิดผนึกประตูที่ปิดตายออกก็เข้าไปทำการรื้อค้นเอาทรัพย์สินมีค่าออกไปโดยโยนพระบรมศพพระบรมอัฐิของจักรพรรดิเฉียนหลงไปทิ้งไว้บนพื้นโถงห้อง ทำให้เมื่อเวลาฝนตกก็ทำให้พระสุสานเกิดน้ำท่วมขังและโคลนตมก็ไหลเข้ามาท่วมพระบรมศพเสียหายมาก คราวนั้นเมื่อจักรพรรดิผู่อี๋(ตอนนั้นเป็นกษัตริย์แห่งแมนจูเรียภายใต้อาณัติแห่งญี่ปุ่น)ทราบข่าว ก็พิโรธหนักถึงกับรีบเสด็จมาตรวจดูพระสุสานบรรพชนของพระองค์ทันที เมื่อเสด็จเข้าไปก็พบความกระจัดกระจายจากการปล้นรื้อค้นเกลื่อนกลาดอนาถแก่พระทัย แต่ก็ทรงต้องสนเท่ห์เมื่อทอดพระเนตรเห็นพระศพของจักรพรรดินีเสี้ยวอี้ฉุน(พระมเหสีหลิง)นั้นไม่เน่าเปื่อยผุพังลงแต่อย่างใด ยังคงสภาพอัตลักษณ์ของพระองค์ได้อย่างชัดเจนแม้จะผ่านเวลาไปมากกว่า120ปี(นับตั้งแต่ฝังพระบรมศพจนถึงวันที่ผู่อี๋เข้าไปพบ) แต่เมื่อภายหลังกลุ่มผู้ที่เข้าไปทำการบูรณะพระสุสานก็มีการเชิญพระศพออกมาชำระใหม่ก็เกิดปฏิกิริยากับอากาศภายนอกทำให้พระศพนั้นย่อยสลายเหลือแต่โครงไปแล้วนั่นเอง
==พระสาทิสลักษณ์ที่ยังคงเหลืออยู่==
ไฟล์:Empress XiaoYi.PNG|
ไฟล์:令妃.jpg|
ไฟล์:孝仪纯皇后吉服像.jpg|
ไฟล์:清 佚名 《清高宗乾隆孝仪纯皇后朝服像》.jpg|
ไฟล์:Empress Xiao Yi Chun (孝仪纯皇后) at the time being the Imperial Consort Ling (令妃).PNG|
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2270
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2318
จักรพรรดินีราชวงศ์ชิง
พระเจ้าโจวเหวิน

พระเจ้าโจวเหวิน (周文王) เป็นกษัตริย์จีนในราชวงศ์โจวอยู่ในช่วงระหว่างปลายราชวงศ์ชาง แม้ว่าโจวอู่หวัง พระราชโอรสของพระองค์ ได้ยกทัพมาปราบพระเจ้าซางโจ้วกษัตริย์แห่งราชวงศ์ชางพระองค์สุดท้าย แล้วสถาปนาราชวงศ์โจวขึ้น แต่พระเจ้าโจวเหวิน ก็ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้สถาปนาก่อตั้งราชวงศ์โจว
==อ้างอิง==
เหวิน
จักรพรรดินีเซี่ยวเสียนฉุน

จักรพรรดินีเสี้ยวเสียนฉุน  เป็นพระอัครมเหสีพระองค์แรกในจักรพรรดิเฉียนหลง
== พระราชประวัติ ==
จักรพรรดินีเสี้ยวเสียนชุนหรือฟู่ฉาฮองเฮาทรงมาจากจากราชสกุลสกุล ฟู่ฉา  (富察) ทรงเป็นธิดาคนเดียวของ ฟู่ฉา หลี่หรงเป่า มีน้องชายคือ ฟู่ฉา ฝูเหิง พระนางได้อภิเษกสมรสกับองค์ชายสี่ก่อนที่จะเป็นเป่าชินหวัง (宝亲王/寶親王) (ต่อมาครองราชย์เป็นจักรพรรดิเฉียนหลง) มีพระอิสริยยศเป็น ตี้ฝูจิ้น และหลังจากนั้นเมื่อองค์ชายเป่าชินหวังได้ขึ้นเสวยราชย์สมบัติเป็น จักรพรรดิเฉียนหลง จึงทรงแต่งตั้งพระนางเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินี พระนางฟู่ฉาทรงเป็นที่รักและโปรดปรานของ จักรพรรดิเฉียนหลงมาก จึงมักจะทรงติดตาม จักรพรรดิเฉียนหลงเสด็จประพาสทั่วประเทศจีนอยู่เสมอจักรพรรดิเฉียนหลง ต่อมาในปี ค.ศ. 1748 ในช่วงหนึ่งของการประพาสตามหัวเมืองภาคใต้ของประเทศจีน พระนางฟู่ฉาทรงพระประชวรหนักเและสิ้นพระชนม์ในวันที่ 8 เมษายน ค.ศ.1748 ขณะพระชันษา 36 พรรษาพระศพถูกฝังอยู่ในสุสานชิงตะวันออก และการสิ้นพระชนม์ของพระนางนั้นทำให้จักรพรรดิเฉียนหลงทรงเสียพระทัยมากหลังจากที่พระนางสิ้นพระชนม์ จักรพรรดิเฉียนหลงมักจะแต่งกลอนรำพันและกลอนเชิดชูพระนางอยู่หลายบท และทุก ๆ ครั้งก่อนที่พระองค์จะเสด็จไปที่ใดก็พระองค์ก็จะทรงไปเยี่ยมหลุมพระศพของพระนางอยู่เสมอ กล่าวได้ว่าพระนางฟู่ฉานั้นเป็นผู้ที่จักรพรรดิเฉียนหลง ทรงรักและให้เกียรติมากที่สุดผู้หนึ่ง..
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2255
จักรพรรดินีราชวงศ์ชิง
นกแซวสวรรค์

นกแซวสวรรค์ (Asian Paradise Flycatcher) เป็นนกประจำถิ่นของประเทศไทย พบได้ในภาคเหนือ ภาคตะวันตก และภาคใต้ เป็นนกอพยพนอกฤดูผสมพันธุ์ซึ่งจะพบได้ในภาคตะวันตกและภาคใต้ ชอบอาศัยในป่าดงดิบ ป่าทุติยภูมิ ป่าเบญจพรรณ อาจพบตามป่าชายเลนหรือในสวนได้ในช่วงอพยพ พบได้ในพื้นราบจนถึงระดับความสูง 1,500 เมตร
== ลักษณะ ==
นกแซวสวรรค์มีขนาดเล็กกว่านกปรอดหัวโขน แต่มีหางที่ยาวกว่ามาก  โดยที่ตัวผู้จะมีสีขนเป็นสีน้ำตาลแดง และสีขาว ส่วนตัวเมียมีเพียงสีน้ำตาล  บริเวณหน้าและคอจะเป็นสีเทาเข้มออกน้ำเงิน ส่วนหัวสีเข้มกว่าใบหน้า มีหงอนสั้น  อกสีเทา ท้องสีขาว  ปากของนกชนิดนี้จะหนาและใหญ่โคนปากกว้าง  มีสีเทา  ดวงตาดำ มีวงตาเป็นสีขาวหรือบางตัวมีสีเทา  ส่วนขาจะเป็นสีดำ  ขนหางสีน้ำตาล  ด้านปลายปีกเป็นสีเทาเข้ม  ในช่วงฤดูผสมพันธุ์ ตัวผู้หางจะยาวออกมามากกว่าปกติ และสีจะเข้มขึ้นทั้งสีที่หัวและหาง ส่วนนกชนิดที่ตัวสีขาว ส่วนหัวจะดูเป็นสีดำมากขึ้น บริเวณปีกมีเส้นขอบขนเป็นสีดำ 
== อ้างอิง ==
สัตว์ที่พบในประเทศไทย
นก
วงศ์นกกา
นกในประเทศปากีสถาน
นกในประเทศอินเดีย
แซวสวรรค์
เขตอิวัตสึกิ

เขตอิวัตสึกิ   เป็นหนึ่งในสิบเขตของนครไซตามะ จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น เดิมเป็นนครอิวัตสึกิ (岩槻市) ต่อมาในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2005 ได้ถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของนครไซตามะ
เขตอิวัตสึกิมีพื้นที่ประมาณ 49.17 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรประมาณ 109,801 คน (พ.ศ. 2558)
== ภูมิศาสตร์ ==
เขตอิวัตสึกิตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของนครไซตามะ มีอาณาเขตติดต่อดังนี้
ทิศตะวันตกติดกับเขตมินูมะ นครไซตามะ
ทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดกับเขตมิโดริ นครไซตามะ
ทิศใต้ติดกับนครคาวางูจิ
ทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดกับนครโคชิงายะ
ทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับนครคาซูกาเบะ
ทิศเหนือติดกับนครชิราโอกะ
ทิศตะวันตกเฉียงเหนือติดกับนครฮาซูดะ
== สถานที่สำคัญ ==
มหาวิทยาลัยเมจิโระ
สถานีอิวัตสึกิ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อิวัตสึกิ
โอมิยะ

โอมิยะ สามารถหมายถึง
โอมิยะ (ร้านค้า)  ร้านค้าหรือโรงเตี๊ยมในยุคเมจิ
สถานีรถไฟโอมิยะ  สถานีรถไฟในเมืองไซตามะ
เขตโอมิยะ  เขตหนึ่งของนครไซตามะ ซึ่งเคยเป็นนครมาก่อนก่อนจะถูกยุบรวมกับนครไซตามะ
บางจาก

บางจาก อาจหมายถึง
การปกครอง
แขวงบางจาก แขวงหนึ่งในเขตพระโขนง
แขวงบางจาก แขวงหนึ่งในเขตภาษีเจริญ
ตำบลบางจาก ตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช
* เทศบาลตำบลบางจาก
* องค์การบริหารส่วนตำบลบางจาก (จังหวัดนครศรีธรรมราช)
ตำบลบางจาก ตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองเพชรบุรี
* องค์การบริหารส่วนตำบลบางจาก (จังหวัดเพชรบุรี)
ตำบลบางจาก ตำบลหนึ่งในอำเภอพระประแดง
ศาสนสถาน
วัดบางจาก ชื่อเดิมของ วัดเกษมสรณาราม
วัดบางจาก (จังหวัดนนทบุรี)
วัดยาง (บางจาก)
วัดประดู่บางจาก
วัดกำแพงบางจาก
อิ่น ๆ
สถานีบางจาก สถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท ส่วนต่อขยาย
บางจาก คอร์เปอเรชั่น คือ บริษัทน้ำมันของประเทศไทย ซึ่งมีชื่อเดิมคือ บางจากปิโตรเลียม
โจ๋ย บางจาก  นามแฝงของสันติธร หุตาคม บุคคลในวงการโทรทัศน์ที่ทำสารคดีเกี่ยวกับการท่องเที่ยว
คลองบางจาก คลองสายหนึ่งในฝั่งธนบุรี
คลองบางจาก คลองสายหนึ่งในเขตพระโขนง
== ดูเพิ่ม ==
จาก (พรรณไม้ชนิดหนึ่งในตระกูลปาล์ม)
ใครคือใคร Identity Thailand

ใครคือใคร Identity Thailand เป็นรายการเกมโชว์ควิซโชว์ที่มีรูปแบบของรายการจากสหรัฐอเมริกา ภายใต้ลิขสิทธิ์ของ ชายด์ อินเตอร์เนชั่นแนล ผลิตรายการโดยเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ เริ่มออกอากาศครั้งแรกวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 จนถึง 6 มกราคม พ.ศ. 2559 ออกอากาศช่วงกลางคืน ในปัจจุบันกลับมาออกอากาศโดยย้ายเวลาออกอากาศเป็นทุกวันเสาร์ 10.00 - 11.00 น. ตั้งแต่วันเสาร์ที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 ถึง วันเสาร์ ที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 ทางช่องเวิร์คพอยท์
== กติกา ==
ผู้เข้าแข่งขันแก้ปริศนาของ 12 บุคคลปริศนา (7 เกมแรกของรายการ) ภายหลังเปลี่ยนเป็น 9 บุคคลปริศนา โดยที่ทุกคนจะมีตัวตน เช่น "เด็กหลังซองไวไว" ที่ผู้เข้าแข่งขันจะต้องจับคู่ให้ครบจึงจะได้เงินรางวัลสูงสุด 100,000 บาท ก่อนการแข่งขัน พิธีกรจะให้สิทธิ์แก่ผู้เข้าแข่งขันที่จะให้บุคคลปริศนาแนะนำตัวแก่ผู้เข้าแข่งขันได้ 3 คน และในการเล่นนั้น ผู้เข้าแข่งขันจะต้องเลือกตัวตนขึ้นมาทายทีละหนึ่งตัวตนจากทั้งหมด เมื่อเลือกตัวตนได้แล้วจะต้องเลือกหมายเลขของบุคคลปริศนาที่คิดว่าตรงกับตัวตนที่เลือกมาให้ถูกต้อง เมื่อเลือกเสร็จแล้วให้ประทับฝ่ามือลงบนแท่นเป็นการยืนยันคำตอบ จากนั้น บุคคลปริศนาที่ผู้แข่งขันเลือกจะเฉลยคำตอบ หากตอบถูก เงินรางวัลจะสะสมสูงขึ้นเรื่อย ๆ ดังนี้
กรณีที่ตอบผิด ตัวช่วย "ตอบผิดได้ 1 ครั้ง" จะใช้งานโดยอัตโนมัติ หากตอบผิดเป็นครั้งที่ 2 เกมจะจบลง และผู้เข้าแข่งขันจะไม่ได้รับเงินรางวัลที่สะสมมา แต่ผู้เข้าแข่งขันสามารถ "หยุดเล่น" ได้ทุกเมื่อ และรับเงินรางวัลตามที่สะสมมา อย่างไรก็ตาม ตัวช่วยนี้จะไม่สามารถใช้ได้เมื่อเล่นในข้อสุดท้าย (เหลือ 2 ตัวตน) ซึ่งในข้อสุดท้ายนี้ หากตอบผิด จะไม่ได้เงินรางวัล ผู้เข้าแข่งขันสามารถพาเพื่อนมาเป็นที่ปรึกษาได้
ผู้เชี่ยวชาญ :
สิทธิเดช คุ้มเศรณี นักจิตวิทยาพัฒนาการอิสระ
พ.ต.อ. ณัฐสกล อรรจนสุพพัติ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ สาขาวิชาสอบสวน คณะตำรวจศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
"ใครคือใคร...IDENTITY Thailand" เปิดตัวอลังการ: ไทยรัฐออนไลน์
Facebook รายการ Identity Thailand
เกมโชว์ไทย
รายการโทรทัศน์ไทย
รายการโทรทัศน์ในอดีต
เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์
รายการโทรทัศน์ช่อง 9
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2556
รายการโทรทัศน์ที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2559
รายการโทรทัศน์ช่องเวิร์คพอยท์ทีวี
วีระศักดิ์เล็ก วงศ์ประเสริฐ

วีระศักดิ์เล็ก วงศ์ประเสริฐ มีชื่อจริงคือ ประพันธ์ กล้าหาญ  เกิดวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2510 ที่จังหวัดยโสธร วีระศักดิ์เล็กเป็นอดีตนักมวยไทย รุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวทหรือจูเนียร์เฟเธอร์เวท (122 ปอนด์) เป็นอดีตยอดนักมวยไทยที่ชกได้ดุดัน ชกสนุกเร้าใจโดยมีเข่าเป็นอาวุธที่ทรงพลัง ชกวงในเหนียวแน่น จนได้รับฉายาว่า "ขุนเข่าเมืองบั้งไฟ" ชกทั้งเวทีราชดำเนิน เวทีลุมพินี และรายการศึกทหารเสือของ "แก้ว โคซี่" และศึกมวยไทย 7 สี วีระศักดิ์เล็กถือได้ว่าเป็นนักชกที่มีความมุ่งมั่น ขยันอดทนไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคของชีวิต และสิ่งที่ชายคนนี้กระทำอย่างสม่ำเสมอคือความกตัญญูต่อผู้มีพระคุณ ชกมวยหาเลี้ยงครอบครัวและส่งตัวเองเรียนจนจบ งานหนักเอาเบาสู้ถือว่าเป็นแบบอย่างที่ดีของคนสู้ชีวิตและไม่เคยยอมแพ้ต่อโชคชะตา จนสามารถประสบความสำเร็จในชีวิตในประเทศที่ค่าครองชีพสูงที่สุดอย่างกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
== นักชกไร้เข็มขัดแชมป์ ==
วีระศักดิ์เล็ก ไม่เคยสัมผัสแชมป์เวทีมวยอาชีพ ไร้เข็มขัดแชมป์ไม่ได้หมายถึงความล้มเหลวบนเส้นทางสายกำปั้น จุดเปลี่ยนของชีวิตนักชกเมืองบั้งไฟชายผู้ที่ไม่เคยสิ้นหวัง คือการได้ไปทำงานที่ประเทศญี่ปุ่นในฐานะกรรมกรก่อสร้างและผู้ฝึกสอนมวยไทย จุดนี้เองที่ทำให้วีระศักดิ์เล็กมีโอกาสชกมวยไทยที่ประเทศญี่ปุ่น โดยทำการชกทั้งหมด 10 ครั้งและไม่เคยแพ้ใคร เขาได้สร้างชื่อเสียงให้กับตัวเองและประเทศในฐานะนักชกจากประเทศไทย ถือได้ว่าวีระศักดิ์เล็กได้มีส่วนช่วยส่งเสริมมวยไทยให้คนญี่ปุ่นได้รู้จักถึงความร้ายกาจของมวยไทย จากคนงานก่อสร้างกลายมาเป็นขวัญใจชาวญี่ปุ่น
== ชีวิตหลังแขวนนวม ==
หลังจากเลิกชกมวย วีระศักดิ์เล็กตัดสินใจเปิดค่ายมวยไทยกับแฟนสาวชาวญี่ปุ่นด้วยเงินที่เก็บสะสมมาจากการทำงานและการชกมวยไทยที่ญี่ปุ่น วีระศักดิ์เล็กนับได้ว่าเป็นนักมวยไทยกลุ่มแรกที่เป็นเจ้าของค่ายมวยไทยในกรุงโตเกียวด้วยความสามารถและความไม่ยอมแพ้ต่อชีวิตบวกกับเป็นคนที่มองการไกลว่า มวยไทยมีอนาคตและสามารถทำเงินได้ที่ประเทศญี่ปุ่น จากเจ้าของค่ายมวยไทยเล็กๆ ในใจกลางกรุงโตเกียวตอนนี้เขากลายเป็นเจ้าของค่ายมวยไทยทั้งหมด 8 ค่าย ด้วยการสนับสนุนของบรรจง บุษราคัมวงษ์ เจ้าของค่ายมวยแฟร์เท็กซ์ และวีระศักดิ์เล็กก็ไม่ได้ทำให้บรรจงผิดหวัง เขาได้รับการยอมรับและการเคารพจากชาวญี่ปุ่นเป็นอย่างมาก และประสบความสำเร็จในการเปิดค่ายมวยไทยในญี่ปุ่น วีระศักดิ์เล็กได้ร่วมก่อตั้ง มวยไทยเอ็ม-วัน หลังจากที่มวยเค-วันของญี่ปุ่นได้ยกเลิกไป และได้สร้างแชมป์มวยไทยในญี่ปุ่นหลายรุ่น ปัจจุบันวีระศักดิ์เล็กดำรงตำแหน่งนายกสหพันธ์มวยไทยอาชีพโลก (WPMF) ประจำประเทศญี่ปุ่น และเป็นเจ้าของธุกิจมวยไทย เจ้าของค่ายมวยวีระศักดิ์เล็กแฟร์เท็กซ์มวยไทยยิม (Weerasakreck Fairtex Muay Thai gym) มีทรัพย์สินรวมกันมากกว่าร้อยล้านในประเทศญี่ปุ่น วีระศักดิ์เล็กยังเป็นโปรโมเตอร์จัดการแข่งขันมวยไทยที่ญี่ปุ่น รายการ เอ็ม-ไฟต์ (M-Fight) ศึกวีระศักดิ์เล็ก แฟร์เท็กซ์
เพื่อเผยแพร่ศิลปะมวยไทยต่อไป
== อ้างอิง ==
คู่สร้างคู่สม. ปีที่ 30 ฉบับที่ 463. ประจำวันที่ 1-10 กรกฎาคม พ.ศ. 2552. หน้า 56-63
มวยไทยในประเทศญี่ปุ่น www.muaythai.jp
นักมวยไทยชาวไทย
ผู้ฝึกสอนมวยไทย
นักธุรกิจชาวไทย
บุคคลจากจังหวัดยโสธร
จักรพรรดินีเซี่ยวเซิ่นเฉิง

จักรพรรดินีเสี้ยวเซิงเฉิง (孝慎成皇后; Empress_Xiaoshencheng) เป็นพระอัครมเหสีพระองค์แรกในรัชกาลจักรพรรดิเต้ากวง
== พระราชประวัติ ==
จักรพรรดินีเสี้ยวเซิงเฉิง ประสูติในราชสกุล ทังกิยา พระนามเดิมส่วนพระองค์นั้นไม่เป็นที่รู้จัก ทรงเป็นบุตรีของ ซุนหมิงกี (舒明阿) อ๋องชั้นสาม (三等承恩公) ซึ่งเป็นลูกหลานของ ทงกู่ไท่ (佟图赖) พระญาติของจักรพรรดิคังซี และวันพระราชสมภพของพระนางนั้นก็ไม่บันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ พระนางทรงได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกหลังจากการสวรรคตของมเหสีแรกของสมเด็จพระจักรพรรดิเต้ากวง ในปี ค.ศ. 1808 พระนางได้รับเลือกให้เป็นราชบาทบริจาริกาของ และพระนางทรงให้กำเนิดพระราชธิดาคนหนึ่งใน 1813
ในปี 1820 หลังจากจักรพรรดิเจียซิ่งสิ้นพระชนม์ องค์ชายหมินหนิง ได้เสวยราชย์ต่อเป็น องค์ชายหมินหนิง เมื่อระยะเวลาการไว้ทุกข์สำหรับจักรพรรดิเจียชิ่งได้สิ้นสุดลงในช่วงปลายปี ค.ศ.1822 พระมเหสีทังกิยา ได้รับการสถาปนาเป็นสมเด็จพระอัครมเหสีในปี 1822 และพระนางทรงสิ้นพระชนม์ในปีที่ 13 ในรัชสมัยสมเด็จพระจักรพรรดิเต้ากวงพระศพทรงถูหฝังอยู่ที่สุสานชิงมู่หลิง
จักรพรรดินีราชวงศ์ชิง
ชาวแมนจู
จักรพรรดินีเซี่ยวมู่เฉิง

จักรพรรดินีเสี้ยวมู่เฉิง (孝穆成皇后; Empress Xiaomucheng) เป็นพระวรชายาเอกในจักรพรรดิเต้ากวงขณะทรงดำรุงพระยศเป็นมงกุฎรัชกุมาร
== พระราชประวัติ ==
จักรพรรดินีเสี้ยวเซิงเฉิง ประสูติในราชสกุล หนิวฮูลู พระนามเดิมส่วนพระองค์นั้นไม่เป็นที่รู้จัก พระนางทรงอภิเษกสมรสกับองค์ชายหมินเหนียง ในวันที่ 22 ธันวาคมในปี ค.ศ. 1796 พระนางไม่ได้มีพระประสูติกาลพระโอรสหรือพระธิดาใด ๆ และทรงทิวงคตในปี ค.ศ. 1808 และพระศพฝังอยู่ในสุสานซุนหัว ในสุสานราชวงศ์ชิงตะวันออก หลังจากเมื่อ องค์ชายหมินเหนียงเสวยราชย์สมบัติในปี 1820 เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิเต้ากวงโปรดให้เฉลิมพระนามพระวรชายาหนิวฮูลูเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวมู่เฉิง ใน ค.ศ. 1828 มีเหตุอุทกภัยในสุสานชิงตะวันออกทำให้เกิดน้ำท่วม และโลงพระศพของพระนางถูกย้ายชั่วคราวไป ยังสุสานบู้หัว (宝华峪正殿) และในปี 1835 โลงพระศพของพระนางได้ถูกบรรจุการสุสานชิงมู่เฉิง, มณทลเหอเป่ย์ อย่างเป็นทางการ
จักรพรรดินีราชวงศ์ชิง
ชาวแมนจู
อูรูเอญญา

อูรูเอญญา (Urueña) เป็นเมืองเล็ก ๆ เมืองหนึ่งในจังหวัดบายาโดลิด แคว้นกัสติยาและเลออน ประเทศสเปน จากข้อมูลสำมะโนประชากรของสถาบันสถิติแห่งชาติสเปน ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2012 เมืองนี้มีประชากร 203 คน
เมืองนี้ได้รับการประกาศจากกระทรวงวัฒนธรรมให้เป็นพื้นที่สำคัญทางประวัติศาสตร์-ศิลปะตั้งแต่ปี ค.ศ. 1975 นอกจากนี้ยังเป็นสมาชิกขององค์การเมืองหนังสือระหว่างประเทศ (I.O.B.) ซึ่งเป็นเครือข่ายระหว่างเมืองขนาดเล็กและหมู่บ้านที่มีร้านหนังสือมือสองหรือร้านหนังสือเก่าตั้งอยู่เป็นจำนวนมาก
== อ้างอิง ==
เมืองในแคว้นกัสติยาและเลออน
มาร์โค ร็อยส์

มาร์โค ร็อยส์ (Marco Reus, ; เกิดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าและปีกให้กับโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ในบุนเดิสลีกาและฟุตบอลทีมชาติเยอรมนีชุดปัจจุบัน ร็อยส์ถือว่าเป็นนักเตะเยอรมนีที่มีความเร็วและการเลี้ยงบอลหลบคู่ต่อสู้ กับมีทักษะกับเทคนิคเฉพาะตัวที่สามารถหลอกคู่ต่อสู้ได้ดีเยี่ยม
==เกียรติประวัติ==
===รางวัลส่วนตัว===
นักฟุตบอลเยอรมนียอดเยี่ยมประจำปี: 2012
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
German national team profile  
Marco Reus at transfermarkt.de 
ESPN Soccernet Profile
บุคคลจากดอร์ทมุนท์
กองหน้าฟุตบอล
ปีกฟุตบอล
นักฟุตบอลชาวเยอรมัน
นักฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี
ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
ผู้เล่นโบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค
ผู้เล่นโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
รอแบร์ต แลวันดอฟสกี

รอแบร์ต แลวันดอฟสกี (Robert Lewandowski, ; เกิด 21 สิงหาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักฟุตบอลชาวโปแลนด์ ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับบาร์เซโลนา สโมสรในลาลิกา และเป็นกัปตันให้แก่ทีมชาติโปแลนด์ เขาได้รับการยอมรับในด้านเทคนิค การยืนตำแหน่ง และการทำประตูที่ยอดเยี่ยม แลวันดอฟสกี ได้รับการยอมรับให้เป็นหนึ่งในกองหน้าที่ดีที่สุดตลอดกาล เช่นเดียวกับการเป็นหนึ่งในนักเตะที่ประสบความสำเร็จในประวัติศาสตร์ของบุนเดิสลีกา เขาทำประตูมากกว่า 600 ประตูในระดับอาชีพ ให้กับสโมสรและทีมชาติโปแลนด์
== สโมสรอาชีพ ==
=== โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ ===
=== ไบเอิร์นมิวนิก ===
== สถิติอาชีพ ==
=== สโมสร ===
Notes
=== ทีมชาติ ===
== เกียรติประวัติ ==
=== สโมสร ===

ซญิตช์ปรุชกุฟ
ดรูกาลีกา: 2006–07
แลคปอซนัญ
แอกส์ตรากลาซา: 2009–10
โปลิชคัพ: 2008–09
โปลิชซูเปอร์คัพ: 2009
โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
บุนเดิสลีกา: 2010–11, 2011–12
เดเอ็ฟเบ-โพคาล: 2011–12
เดเอฟเอล-ซูเปอร์คัพ: 2013
ไบเอิร์นมิวนิก
บุนเดิสลีกา: 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2017–18, 2018–19, 2019–20, 2020–21, 2021–22
เดเอ็ฟเบ-โพคาล: 2015–16, 2018–19, 2019–20
เดเอฟเอล-ซูเปอร์คัพ: 2016, 2017, 2018, 2020, 2021
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2019–20
UEFA Super Cup: 2020
FIFA Club World Cup: 2020
บาร์เซโลนา
ลาลิกา: 2022–23
=== รางวัลส่วนตัว ===
ดรูกาลีกา ดาวซัลโวประจำฤดูกาล: 2006–07 (15 ประตู)
ปีแยร์ฟชาลีกา ดาวซัลโวประจำฤดูกาล: 2007–08 (21 ประตู)
นักฟุตบอลยอดเยี่ยมของแอกส์ตรากลาซาประจำปี: 2009
แอกส์ตรากลาซา ดาวซัลโวประจำฤดูกาล: 2009–10 (18 ปะตู)
Polish Revelation of the Year: 2008
นักฟุตบอลโปแลนด์ยอดเยี่ยมประจำปี: 2011, 2012, 2013, 2014, 2015
Bundesliga Top Goalscorer: 2013–14 (20 goals), 2015–16 (30 goals), 2017–18 (29 goals), 2018–19 (22 goals), 2019–20 (34 goals)
เดเอ็ฟเบ-โพคาล ดาวซัลโวประจำฤดูกาล: 2011–12 (7 ประตู), 2016–17 (5 goals), 2017–18 (6 goals), 2018–19 (7 goals)
UEFA Euro qualifying Top Goalscorer: UEFA Euro 2016 qualifying (13 goals)
Bundesliga Team of the Year: 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2017–18, 2018–19
Best player of UEFA EURO 2016 qualifying
Polish Sportspersonality of the Year: 2015
THE BEST FIFA MEN'S PLAYER 2020
THE BEST FIFA MEN'S PLAYER 2021
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักฟุตบอลชาวโปแลนด์
นักฟุตบอลทีมชาติโปแลนด์
กองหน้าฟุตบอล
ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
ผู้เล่นในลาลิกา
ผู้เล่นโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
นักฟุตบอลต่างชาติในลีกเยอรมนี
นักฟุตบอลต่างชาติในลีกสเปน
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2022
ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
บุคคลจากวอร์ซอ
ตำบลเมือง (อำเภอเมืองเลย)

ตำบลเมือง อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย แต่เดิมเรียก ตำบลในเมือง
องค์กรปกครอง คือ องค์การบริหารส่วนตำบลเมือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองทั้งตำบล
แบ่งเขตการปกครอง เป็น 13 หมู่บ้าน ประกอบด้วยหมู่บ้าน และปกครองโดย DGAและTDGA สถาบันการเรียนรู้รัฐบาล
หมู่ที่ 1 บ้านกำเนิดเพชร
หมู่ที่ 2 บ้านท่าแพ
หมู่ที่ 3 บ้านปากภู
หมู่ที่ 4 บ้านน้ำภู
หมู่ที่ 5 บ้านหนองผักก้าม
หมู่ที่ 6 บ้านสามแยก
หมู่ที่ 7 บ้านน้อยสนามบิน
หมู่ที่ 8 บ้านเพชรเจริญ
หมู่ที่ 9 บ้านโพนไทร
หมู่ที่ 10 บ้านน้ำภู
หมู่ที่ 11 บ้านกำเนิดเพชร
หมู่ที่ 12 บ้านกำเนิดเพชร
หมู่ที่ 13 บ้านหนองผักก้าม
เมือง
อำเภอเมืองเลย
****หมวดหมู**ผู้ดูแลเขต**
*สถาบัญการเรียนรู้รัฐบาลTDGAดิจิทัล**
**ภายใต้ สพรและDGAดิจิทัล**
*กระทรวงดิจิทัล ขอรับ**
***ติดต่อสอบถามห้ามยืมเงินครับ***
สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน) (สพร.)
อีเมล : bellnolimit5492@gmail.com
มูลนิธิหน่วยงานต่างๆติดต่อที่ DGAหรือ สพร ขอรับ
ตำบลเมือง

ตำบลเมือง อาจหมายถึง
ตำบลเมือง อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย
ตำบลเมือง อำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ
== ดูเพิ่ม ==
ตำบลในเมือง