ที่มาของประชากรลาว

ที่มาของประชากรลาว (Peopling of Laos) หมายถึงการที่กลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ ในลาวเกิดขึ้นเป็นชุมชนในประเทศลาวปัจจุบัน โดยเชื่อว่าประชากรลาวในปัจจุบันมีความเกี่ยวพันกับกลุ่มประชากรที่มีดีเอ็นเอในโครโมโซมวายแบบฮาโลกรุป O ซึ่งมีความใกล้เคียงกับชนกลุ่มน้อยในจีนเมื่อ 35,000 ปีที่ผ่านมา ซึ่งต่อมากลุ่มชนดังกล่าวได้แพร่กระจาย จนบางส่วนเข้ามาอยู่ในดินแดนที่เป็นประเทศลาวในปัจจุบัน
== การมาถึงของชาวขมุ ==

กลุ่มชนที่พูดกลุ่มภาษาขมุจัดเป็นกลุ่มชาติพันธุ์กลุ่มแรก ๆ ที่มีหลักฐานว่าเข้ามาถึงดินแดนที่เป็นประเทศลาวในปัจจุบัน ต่อมาได้กลมกลืนไปกับกลุ่มชาติพันธุ์ที่พูดภาษาในกลุ่มภาษามอญ-เขมรที่เข้ามาภายหลัง รวมทั้งกลุ่มชนที่พูดภาษาไท เชื่อกันว่าชาวขมุเหล่านี้ อพยพจากจีนเข้าสู่ดินแดนที่เป็นประเทศลาวในทุกวันนี้เมื่ออย่างน้อย 4,000 ปีที่ผ่านมา กลุ่มชนนี้เคยเป็นส่วนหนึ่งของบรรพบุรุษที่พูดภาษาออสโตรเชียติกดั้งเดิม ที่มีบ้านเกิดตามแนวชายแดนจีนในปัจจุบันเมื่อราว 10,000 ปีที่ผ่านมา จากการวิเคราะห์ดีเอ็นเอในโครโมโซมวายแบบฮาโลกรุป O บรรพบุรุษเหล่านี้ มีต้นกำเนิดร่วมกับกลุ่มขนที่พูดภาษาจีน-ทิเบตดั้งเดิมและภาษาม้ง-เมี่ยนดั้งเดิม
จำนวนประชากรในกลุ่มที่พูดภาษากลุ่มขมุในลาว ได้แก่
ชาวขมุ 389,694 คน
ชาวเคือน 8,000 คน
ชาวมัล 23,193 คน
ชาวมลาบรีหรือผีตองเหลือง 24 คน บางครั้งเรียกชาวยัมบรี
ชาวโอดู
ชาวไพ 15,000 คน
ชาวซิญมุล 3,164 คนรวมชาวพองเคนียงและพวกด้วย
== การอพยพมาตามแนวชายฝั่งของกลุ่มที่พูดภาษามอญ-เขมร ==
เช่นเดียวกับชาวขมุ กลุ่มชาติพันธุ์ที่พูดภาษากลุ่มมอญ-เขมร เป็นชนกลุ่มแรก ๆ ที่เข้ามาตั้งหลักแหล่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ชนกลุ่มนี้คาดว่าแพร่กระจายเข้ามาในลาวในยุคโลหะ โดยมีเอกลักษณ์คือปลูกข้าว ตีโลหะ เลี้ยงสัตว์และพูดภาษากลุ่มมอญ-เขมร โดยเริ่มแพร่กระจายจากชายฝั่งตะวันออกไปตะวันตก แล้วจึงอพยพเข้าไปในแผ่นดิน คาดว่าขนกลุ่มนี้เข้าสู่ลาวทางตะวันตก โดยผ่านไทยและกัมพูชาเข้าไป
กลุ่มชาติพันธุ์ที่พูดภาษากลุ่มมอญ-เขมรในลาวได้แก่
ชาวอะเฮว 1,770 คนในแขวงจำปาศักดิ์
ชาวอาลัก 4,000 คนทางภาคใต้ของลาว
ชาวอะเรมประมาณ 500 คน
ชาวบอ 2,950 คน
ชาวบรู 69,000 คน
ชาวชัต 450 คนในแขวงคำม่วน
ชาวฮลังดวนในแขวงอัตตะปือ และบนที่ราบสูงกัสเซง
ชาวฮุง 2,000 คนในแขวงบอลิคำไซและแขวงคำม่วน
ชาวอิร 4,420 คนในแขวงสาละวัน
ชาวเจ๊ะห์ 8,013 คนในภาคใต้ของลาว
ชาวเจ็ง 7,320 คนในแขวงอัตตะปือ
ชาวกัสเซง 6,000 คนในภาคใต้ของลาว
ชาวกาตัง 107,350 คนในลาว
ชาวกะตู 14,700 คน
ชาวคลอร์ 6,000 คน
ชาวเขมร 10,400 คน
ชาวคัว 2,000 คน
ชาวกรี ชาวกุย 51,180 คน
ชาวลาแวหรือชาวเบรา
ชาวลาเว 12,750 คน
ชาวลาเว็น 40,519 คน
ชาวลาวี
ชาวมาเล็ง 800 คน
ชาวมอญ
ชาวแง 12,189 คน
ชาวเงือน
ชาวญาเฮือน
ชาวโอง
ชาวโอย
ชาวปาโกะห์
ชาวพอง
ชาวซาดัง
ชาวซาลัง
ชาวซาปวน
ชาวซิงมุน
ชาวมากอง
ชาวโสก
ชาวซู
ชาวซูเอย
ชาวตาเลียง
ชาวตะโอย
ชาวแท
ชาวตุม
ชาวเวียดนาม 76,000 คน
ชาวแยะ
== การมาถึงของชาวปะหล่องจากพม่า ==
กลุ่มชนที่พูดภาษาในกลุ่มภาษาปะหล่อง เป็นชนพื้นเมืองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เชื่อว่าจุดกำเนิดของชนเหล่านี้อยู่ในพม่าใกล้กับแนวชายแดนจีน ชาวปะหล่องมีความสัมพันธุ์ใกล้ชิดกับชาวขมุ โดยเป็นกลุ่มชนที่พูดภาษาตระกูลออสโตรเอเชียติกในพม่า กลุ่มชนที่พูดภาษากลุ่มปะหล่องในลาว ได้แก่
ชาวบิต 1,530 คน ยังเป็นที่โต้แย้งว่าเป็นชาวปะหล่องหรือชาวขมุ
ชาวกอน 1,000  คนในแขวงหลวงน้ำทา
ชาวสามเตา 2,359 คน
ชาวละเม็ต 16,740 คน
== การอพยพของชาวไทจากจีน ==
การอพยพของกลุ่มชนที่พูดภาษาตระกูลไทจากเขตภูเขาทางเหนือเข้าสู่ดินแดนที่เป็นประเทศลาวในปัจจุบันเกิดขึ้นอย่างช้า ๆ โดยเข้ามาตามที่ราบลุ่มแม่น้ำทางเหนือ เข้ามาอาศัยในที่ราบลุ่ม และเข้ามาแทนที่หรืออยู่ร่วมกับกลุ่มชนที่พูดภาษาในตระกูลออสโตร-เอเชียติก ภาษาและวัฒนธรรมของชาวไทเป็นวัฒนธรรมที่โดดเด่นในประเทศไทยและลาวในปัจจุบัน จุดกำเนิดของกลุ่มชนที่พูดภาษาตระกูลขร้า-ไทมีต้นกำเนิดทางตอนใต้ของจีนและมีบรรบุรุษร่วมกับกลุ่มชนที่พูดภาษาออสโตรนีเซียนดั้งเดิม
กลุ่มชนที่พูดภาษาตระกูลขร้า-ไทในลาวได้แก่
ชาวลาว 3,000,000 คน
ชาวไทแดง
ชาวไทดำ
ชาวไทกะปง
ชาวไทเฮ
ชาวไทคัง 47,636 คน
ชาวไทขาว
ชาวกงสัต
ชาวกวน 2,500 คน
ชาวไทลาน
ชาวไทเมี่ยน
ชาวไทล้านนา
ชาวไทลอย
ชาวไทลอง
ชาวได 134,100 คน
ชาวไทอีสาน
ชาวไทเหนือ
ชาวนุง
ชาวย้อ
ชาวไทเปา
ชาวไทเปือง
ชาวพวน 106,099 คน
ชาวผู้ไท 154,400 คน
ชาวพูโก
ชาวเรียน
ชาวแสก
ชาวไทซัม
ชาวไทโย
ชาวไทเยน
ชาวย้อย
ชาวไทยภาคกลาง
ชาวจ้วง
ชาวไทใหญ่
ชาวยาง
== การอพยพของชาวม้ง-เมี่ยนจากจีน ==
ชาวม้ง-เมี่ยนอพยพจากจีนเข้าสู่ลาวในช่วงเวลาที่กว้าง ยกเว้นชาวลูเมี่ยนที่อพยพจากจีนเข้าสู่เวียดนามในพุทธศตวรรษที่ 18 แล้วจึงเข้าสู่ลาว จุดกำเนิดของชาวม้งเมี่ยนคาดว่าอยู่ที่ Kweichow ในมณฑลยูนนาน เมื่อราว 2000 ปีที่แล้ว ชาวม้งกลุ่มต่าง ๆ ในลาวได้แก่
ชาวม้งดอ 169,800 คน
ชาวม้งจัวะ 145,600 คน
ชาวลูเมี่ยนหรือเย้า 20,250 คน
ชาวกิมมุน 4,500 คน
== การอพยพอย่างต่อเนื่องของกลุ่มที่พูดภาษาจีน ==
การอพยพของชาวจีนเข้าสู่ลาวเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องมาหลายศตวรรษ โดยกลุ่มชาวจีนที่พบมากในลาวมักมาจากทางภาคใต้ของจีน
== การอพยพของชาวโลโลจากทิเบตผ่านพม่า ==
กลุ่มชนที่พูดภาษากลุ่มโลโลนี้คาดว่าเป็นลูกหลานของชาวเกวียงโบราณในจีนตะวันตก ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของชาวทิเบต ชาวหน่าซีและชาวเกวียงในปัจจุบัน ชาวโลโลหรือชาวอี้อพยพมาจากทางตะวันออกเฉียงใต้ของทิเบตเข้าสู่เสฉวน ยูนนาน บางส่วนเข้าสู่พม่า และมายังลาว
กลุ่มชาติพันธุ์ในกลุ่มนี้ได้แก่
ชาวก้อหรือชาวอาข่า 58,000 คน
ชาวฮานี 1,122 คนในแขวงพงสาลี
ชาวกะดัว 5,000 คน
ชาวลาหู่ 8,702 คน
ชาวลาหู่ชิ 3,240 คน
ชาวพนา
ชาวผู้น้อย
ชาวซีลา
== การอพยพของชาวกะโดจากจีน ==
นอกจากกลุ่มที่พูดภาษากลุ่มโลโลแล้ว ชาวกะโดเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่พูดภาษากลุ่มทิเบต-พม่าอีกกลุ่มหนึ่งในลาว มี 225 คนในแขวงพงสาลี คาดว่าอพยพมาจากจีน พูดภาษาในกลุ่มพม่า-ทิเบตเช่นเดียวกับชาวโลโล
== อ้างอิง ==
ประเทศลาว
กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศลาว