pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ขลู่

ขลู่ ( (L.) Less.) เป็นพืชที่พบมากในประเทศเขตร้อน เช่น ประเทศไทย มาเลเซีย จีน และฟิลิปินส์ เป็นต้น ชอบขึ้นตามพื้นที่ชื้นแฉะ ขยายพันธุ์โดยการปักชำ เป็นพืชที่ปลูกค่อนข้างง่าย ขึ้นได้ในดินแทบจะทุกชนิด ขลู่มีชื่อพื้นบ้านว่า หนาดวัว หนาดงิ้ว หนวดวัว หรือหนวดงิ้ว (อุดรธานี), ขลู คลู (ภาคใต้), เพี้ยฟาน (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ), ขี้ป้าน (แม่ฮ่องสอน)
== ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ==
ขลู่เป็นพืชที่มีลักษณะเป็นไม้พุ่ม ขึ้นเป็นกอ แตกกิ่งก้านสาขามาก ลำต้นสูงประมาณ 0.5–2.5 เมตร ใบมีลักษณะค่อนข้างเรียบรูปไข่กลับ กว้างประมาณ 1–5 เซนติเมตรและยาว 2.5–10 เซนติเมตร ขอบใบหยักแบบฟันเลื่อย โดยรอบมีขนขาว ๆ ปกคลุม ก้านใบสั้นมาก เนื้อใบบาง แผ่นใบเรียบเป็นมัน ใบค่อนข้างแข็งและเปราะ ใบมีกลิ่นหอมฉุน ช่อดอกงอกออกมาจากด้านบนและซอกของใบ กลีบดอกสีม่วง ส่วนของดอกสีม่วงหรือม่วงอ่อน ประกอบด้วยดอกย่อยจำนวนมาก มีทั้งดอกตัวผู้และดอกตัวเมีย ผลแห้งเมล็ดล่อน รูปทรงกระบอกเป็นสันเหลี่ยม 10 สัน ระยางค์มีน้อย สีขาว ยาวประมาณ 4 มิลลิเมตร ลำต้นกลมสีน้ำตาลแดง หรือเขียว ลำต้นและกิ่งก้านมีขนละเอียดปกคลุม เมล็ดมีลักษณะเป็นฝอยเล็ก ๆ เมื่อแก่จะปลิวไปตามลม
ขลู่เป็นพืชที่สามารถพบได้ตลอดปี สารเคมีที่พบในขลู่ ได้แก่ โซเดียม คลอไรด์ และโพแทสเซียม ขลู่เป็นพืชที่สามารถสะสมโครเมียมในชีวมวลได้ถึง 51.3 มิลลิกรัม/กิโลกรัม
== การใช้ประโยชน์ ==
ขลู่เป็นพืชที่รับประทานได้ ใบนำไปลวกจิ้มน้ำพริก หรือใส่ในแกงคั่ว นอกจากนั้น ยังนำใบไปตากแห้ง ใช้ทำชา ดื่มแก้กระหายน้ำ ช่วยลดน้ำหนัก ยอดอ่อนรับประทานเป็นผักจิ้มน้ำพริก หรือกินกับน้ำแกง ดอกนำไปยำกับเนื้อสัตว์ต่างๆ
ฤทธิ์ทางยาของขลู่ ทั้งต้นใช้ต้มเป็นยาช่วยขับปัสสาวะ แก้ปัสสาวะพิการ เบาหวาน, ต้มอาบ แก้ผื่นคันและโรคผิวหนัง, ใบและรากใช้แก้ไข้, พอกแก้แผลอักเสบ, ใบกับต้นอ่อนใช้รักษาอาการปวดตามข้อ ใบช่วยรักษาโรคริดสีดวงทวาร โดยการคั้นน้ำจากใบสด, แก้กระษัย เป็นยาอายุวัฒนะ, รากสด รับประทานเป็นยาฝาดสมาน, แก้บิด, ไข้หวัด
== อ้างอิง ==
==  แหล่งข้อมูลอื่น==
ไม้พุ่ม
วงศ์ทานตะวัน
สมุนไพร
พืชที่รับประทานได้
พืชสะสมโลหะหนัก
มาร์โก ฟู

ฟู่ เจียจวิ้น (Marco Fu Ka-chun; ) หรือ มาร์โก ฟู (Marco Fu) เป็นนักสนุกเกอร์อาชีพจากฮ่องกง เขาเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดสำหรับการได้แชมป์ในแกรนด์พริกซ์ในปี 2007 โดยเอาชนะ รอนนี่ โอซุลลิแวนในรอบชิง และเป็นรองแชมป์ในยูเคแชมเปียนชิป 2008 และในมาสเตอร์ 2011 เขายังผ่านเข้ารอบรองใน เวิลด์แชมเปียนชิป 2006 ในปัจจุบันเขาอาศัยอยู่ในย่านแฮปปีวัลลีย์ในฮ่องกง
==อ้างอิง==
นักสนุกเกอร์ชาวฮ่องกง
พอล ฮันเตอร์

พอล แอลัน ฮันเตอร์ (Paul Alan Hunter; 14 ตุลาคม ค.ศ. 1978 – 9 ตุลาคม ค.ศ. 2006) เป็นนักสนุกเกอร์อาชีพชาวอังกฤษ ประวัติเต็มตัวของเขาได้ออกสื่ออย่างรวดเร็ว และเขากลายเป็นที่รู้จักในฉายา "เบคแคมแห่งผ้าสักหลาดหนา" (Beckham of the Baize) เพราะหน้าตาดีและหรูหราสไตล์ของเขา
ฮันเตอร์ได้คว้าแชมป์รายการมาสเตอส์ (Masters) ถึงสามสมัย ฮันเตอร์รวบรวมเซนจูรีเบรกได้ 114 ครั้งในการแข่งขัน รวมทั้งเบรกสูงสุดคือ 146 ในรายการพรีเมียร์ลีก 2004 ฮันเตอร์คว้าแชมป์รายการเก็บคะแนนถึงสามสมัยได้แก่บริติชโอเพนและเวลส์โอเพน (สองครั้ง)
ในเดือนมีนาคม ปี 2005 ฮันเตอร์ป่วยเป็นโรคมะเร็งเน็ต และเสียชีวิตในปี 2006 ก่อนถึงวันเกิดครั้งที่ 28 ของเขา
==อ้างอิง==
นักสนุกเกอร์ชาวอังกฤษ
บุคคลจากลีดส์
เสียชีวิตจากมะเร็งตับอ่อน
พอล ฮันเตอร์ (แก้ความกำกวม)

พอล ฮันเตอร์ (1978–2006) นักสนุกเกอร์ชาวอังกฤษ
พอล ฮันเตอร์ อาจหมายถึง:
พอล ฮันเตอร์ (ผู้กำกับ) ผู้กำกับมิวสิกวิดีโอชาวอเมริกัน
พอล ฮันเตอร์ (นักฟุตบอล) (เกิดปี 1968) นักฟุตบอลชาวสก็อต
พอล ฮันเตอร์ (นักข่าว) นักข่าวชาวแคนาดา
พอล ฮันเตอร์ (ริเวอร์ซิตี) ตัวละครในซีรีส์โทรทัศน์สกอตแลนด์
พอล ฮันเตอร์ (ฟุตบอล) (เกิดปี 1956) นักฟุตบอลที่เกิดในแคนาดา
== ดูเพิ่มเติม ==
พอลฮันเตอร์คลาสสิก รายการแข่งขันสนุกเกอร์ที่ไม่เก็บคะแนน
กลาก

กลากหรือขี้กลาก (dermatophytosis, ringworm) เป็นโรคที่เกิดจากการติดเชื้อราบนผิวหนังของมนุษย์ สัตว์เลี้ยง เช่น แมว หรือปศุสัตว์ โรคนี้มีสาเหตุเกิดจากเชื้อราหลายชนิด  โดยเฉพาะเชื้อราที่ทำให้เกิด parasitic infection (dermatophytes) ซึ่งกินเคราตินเป็นอาหาร เชื้อราพวกนี้เจริญเติบโตได้ดีในที่อุ่นและชื้น
โรคนี้พบได้บ่อยในกลุ่มนักกีฬา ลักษณะเด่นของโรคนี้คือ มีรูปขอบนูนแดงเด่นขึ้นมา
== การแบ่งประเภท ==
เชื้อราสายพันธุ์ Trichophyton และ Microsporum พบได้บ่อยที่สุด เชื้อราเหล่านี้จะติดเชื้อส่วนต่าง ๆ ของร่างกายตามรายชื่อด้านล่าง ชื่อเหล่านี้มาจากภาษาละติน
Tinea pedis (athlete's foot) เป็นที่เท้า
Tinea unguium เป็นที่เล็บมือและเล็บเท้า
Tinea corporis เป็นที่แขน ขา และลำตัว
Tinea cruris (jock itch) เป็นที่ขาหนีบ
Tinea manuum เป็นที่มือและฝ่ามือ
Tinea capitis เป็นที่หนังศีรษะ
Tinea barbae เป็นที่เส้นขนที่หน้า
Tinea faciei (face fungus) เป็นที่หน้า
โรคผิวหนัง
นาตาชา ดูเชฟ-ยานิช

นาตาชา ดูเชฟ-ยานิช (Dusev-Janics Natasa; Наташа Душев-Јанић, Nataša Dušev-Janić) เกิดวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1982 ที่บาชคาพาลางคา สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย เป็นนักกีฬาแคนูสปรินท์ชาวฮังการี ผู้ได้รับรางวัลสองเหรียญทองโอลิมปิกในรายการแคนูสปรินท์ ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 กับอีกเหรียญทองและเหรียญเงินในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เมื่อครั้งที่แข่งขันให้แก่ทีมชาติฮังการี เธอยังได้รับเหรียญรางวัล 22 เหรียญจากรายการ ICF แคนูสปรินท์เวิลด์แชมเปี้ยนชิป โดยเป็นเหรียญทอง 18 เหรียญ (เค-1 200 ม.: ค.ศ. 2007, ค.ศ. 2009, ค.ศ. 2010; เค-2 200 ม.: ค.ศ. 2005, ค.ศ. 2006, ค.ศ. 2009, ค.ศ. 2010; เค-2 500 ม.: ค.ศ. 2005, ค.ศ. 2006; เค-2 1000 ม.: ค.ศ. 2005, ค.ศ. 2006; เค-4 200 ม.: ค.ศ. 2002, ค.ศ. 2006; เค-4 500 ม.: ค.ศ. 2006, ค.ศ. 2009, ค.ศ. 2010; เค-4 1000 ม.: ค.ศ. 2003, ค.ศ. 2006) และ 4 เหรียญเงิน (เค-1 500 ม.: ค.ศ. 2010, เค-1 4 x 200 ม.: ค.ศ. 2009, ค.ศ. 2010; เค-4 200 ม.: ค.ศ. 2009) และเป็นแชมป์ยุโรป 17 สมัย
นาตาชาเติบโตขึ้นในประเทศเซอร์เบียและเข้าแข่งขันให้แก่ประเทศเซอร์เบียและมอนเตเนโกรในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ก่อนที่จะย้ายไปยังประเทศฮังการี เธอเป็นลูกสาวคนสุดท้องของ มิลาน ยานิช นักพายเรือแคนูชาวเซอร์เบียที่ได้รับรางวัลเหรียญเงินสำหรับทีมชาติยูโกสลาเวียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ที่ลอสแอนเจลิส พี่ชายทั้งสองของเธอ ซึ่งได้แก่ มีโช และ สเตียฟาน ยานิช ต่างก็เป็นนักพายเรือแคนูเช่นเดียวกัน และร่วมแข่งขันให้แก่ทีมชาติเซอร์เบียตั้งแต่ ค.ศ. 2004 ที่ซึ่งพวกเขาล้วนมีส่วนร่วมในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 แม้ว่ามีโชจะได้รับการเสนอเพียงในฐานะตัวสำรองก็ตาม
เธอได้รับเลือกให้เป็นนักกีฬาหญิงแห่งปีของฮังการีใน ค.ศ. 2004 และ 2010 และร่วมทีมฮังการีกับ คาเธอลีน โควาช ใน ค.ศ. 2005, 2006 และ 2010
== อ้างอิง ==
Canoe09.ca profile 
== หนังสืออ่านเพิ่ม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Janics és Kovács bearanyozta a szombatot (2008. augusztus 23.), Index-cikk
Janics Natasa éremtáblázata  
Janics Natasa a Kajakkenusport.hu-n 
ผู้เข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
ผู้เข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ผู้เข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
นักพายเรือแคนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
นักพายเรือแคนูชาวฮังการี
นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติฮังการี
นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติยูโกสลาเวีย
นักกีฬาเหรียญทองโอลิมปิก
นักกีฬาเหรียญเงินโอลิมปิก
นักกีฬาเหรียญทองแดงโอลิมปิก
นักพายเรือแคนูชาวเซอร์เบีย
รถสัมภาระมีเครื่องห้ามล้อ

รถสัมภาระมีเครื่องห้ามล้อ (พ.ห.) หรือ รถโบกี้สัมภาระมีเครื่องห้ามล้อ (บพห.) (Brake Van Caboose) เป็นยานยนต์รางชนิดหนึ่งซึ่งใช้พ่วงในขบวนรถไฟ เพื่อบรรทุกสิ่งของและใช้เป็นรถทำการของพนักงานรักษารถ  ในอดีต ยานยนต์รางชนิดนี้มีความสำคัญมากในฐานะที่จะช่วยห้ามล้อได้นอกเหนือจากระบบห้ามล้อปกติของรถจักร  โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อทำขบวนรถสินค้า ปัจจุบันในประเทศไทยยังมีรถชนิดนี้พ่วงไว้ตอนท้ายขบวนรถสินค้าทุกขบวน
== หน้าที่ ==
รถสัมภาระมีเครื่องห้ามล้อ ใช้เป็นรถทำการของพนักงานรักษารถและพนักงานห้ามล้อ  ซึ่งพนักงานเหล่านั้นมีหน้าที่กลับประแจมือแทนพนักงานสถานีเมื่อเกิดเหตุขัดข้อง ตลอดจนเฝ้าระวังเหตุอันตรายอันอาจเกิดแก่ขบวนรถไฟ รวมไปถึงจดบันทึกความเคลื่อนไหวของขบวนรถว่าถึงสถานีใดเวลาใด นอกจากนี้ บนรถยังมีเครื่องห้ามล้อมือที่พนักงานห้ามล้อสามารถใช้งานได้ หากขบวนรถใช้ความเร็วเกินควร ที่ว่างบนรถใช้ในการบรรทุกส่งสิ่งของที่มีขนาดใหญ่ รวมถึงสิ่งของที่ผู้อื่นที่มิได้โดยสารฝากส่ง
== รถชนิดอื่นที่คล้ายกัน ==

ในกิจการรถไฟไทย มีรถสำหรับบรรทุกสัมภาระที่พ่วงในขบวนรถโดยสารอีกสองชนิดคือ
รถโบกี้ชั้นสามและสัมภาระ (บสพ.)
รถโบกี้ชั้นสองและสัมภาระ (บทพ.)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รถพ่วง (รถไฟ)
รถตู้ใหญ่

รถตู้ใหญ่ (ต.ญ.)  หรือ รถโบกี้ตู้ใหญ่ (บตญ.) (ภาษาอังกฤษแบบบริติช: covered goods wagon; ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน: boxcar) เป็นรถสินค้าสำหรับใช้ในกิจการรถไฟชนิดหนึ่ง มีลักษณะเป็นตู้มีประตูเลื่อนปิด เพื่อให้สามารถบรรทุกสินค้าที่เสียหายง่ายถ้าเปียกฝนหรือหิมะ  เช่น เยื่อกระดาษ ฟืน หนังสือพิมพ์ อาหาร ฯลฯ
รถตู้ใหญ่สามารถดัดแปลงให้มีฉนวนและเครื่องทำความเย็น เพื่อใช้บรรทุกสินค้าที่อาจบูดเสียได้ง่าย เนื่องจากรถตู้ใหญ่ไม่สามารถถอดตู้ออกจากตัวแคร่ได้ ทำให้ในปัจจุบันนิยมขนส่งสินค้าโดยใช้ตู้สินค้าซึ่งยกไปมาระหว่างรถบรรทุกและรถข้างโถงบรรทุกตู้สินค้าได้ อย่างไรก็ตามรถตู้ใหญ่ยังมีความสำคัญในด้านการขนส่งสินค้าชิ้นเล็ก สินค้าเกษตรและอุปกรณ์การบำรุงทางรถไฟ
ในยามสงคราม รถตู้ใหญ่นิยมใช้ขนส่งทหารและเชลยศึก
== อ้างอิง ==
ชนิดรถสินค้า การรถไฟแห่งประเทศไทย 
ฝ่ายการเดินรถ การรถไฟแห่งประเทศไทย. รายชื่อและอักษรย่อรถสินค้า.
Alaska Rail. Boxcar.
ต
รี ซ็อล-จู

รี ซ็อล-จู (; เกิด  ค.ศ. 1985–1989) เป็นภรรยาของผู้นำสูงสุดของเกาหลีเหนือ คิม จ็อง-อึน และสตรีหมายเลขหนึ่งเกาหลีเหนือ
==ประวัติ==
คิม จ็อง-อึนกับครอบครัวของเขาถูกกล่าวถึงเป็น "เรื่องซ่อนเร้น" ข้อมูลทางการเกาหลีเหนือแทบไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับรี ซ็อล-จู แต่สื่อต่างชาติรายงานข้อมูลที่พอคาดเคาได้มาก
===ชีวิตช่วงต้น===
ไม่ค่อยมีใครทราบต้นกำเนิดของรี นักวิเคราะห์บางส่วนกล่าวว่าชื่อของเธอ "ค่อนข้างมั่นใจว่าเป็นนามแฝง" รายงานปีเกิดของเธออยู่ในช่วง ค.ศ. 1985 ถึง 1989 ครอบครัวของรีถูกรายงานว่ามาจากชนชั้นสูงทางการเมือง แม่ของเธอเป็นหัวหน้าฝ่ายนรีเวชศาสตร์ และพ่อของเธอเป็นศาสตราจารย์ กล่าวกันว่าเธอจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมต้น Geumsung 2 ที่เปียงยางและไปเรียนต่างประเทศที่จีนในวิชาเอกด้านดนตรีประเภทขับร้อง กล่าวกันว่าเธอมีความเกี่ยวข้องกับ Ri Pyong-chol อดีตนายพลในกองทัพอากาศของประชาชนเกาหลีและกองทัพต่อต้านอากาศยานและที่ปรึกษาใกล้ชิดของคิม จ็อง-อึน JoongAng Ilbo และนักวิจารณ์บางคนระบุว่ารีเป็นนักร้องในวงUnhasu Orchestraที่เคยไปแสดงที่ต่างประเทศบางแห่ง มีรายงานว่าเจ้าหน้าที่เกาหลีเหนือ"พยายามลบอดีตของเธอในฐานะนักร้องและผู้ให้ความบันเทิงโดยการยึดซีดีเถื่อนยอมนิยมเกี่ยวกับการแสดงของเธอ" เช่นตัวเธอตอนร้องเพลง "Sobaeksu" มีรายงานว่าเธอจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยคิม อิล-ซ็อง ปรัชญาดุษฎีบัณฑิตสาขาวิทยาศาสตร์
มีรายงานว่ารีได้เดินทางไปเกาหลีใต้ใน ค.ศ. 2005 ในฐานะสมาชิกทีมเชียร์ลีดเดอร์เกาหลีเหนือในการแข่งขันกรีฑาชิงแชมป์เอเชีย
===แต่งงานและมีลูก===
บีบีซีนำรายงานจากนักวิเคราะห์ที่พูดในเดอะโคเรียไทมส์ของเกาหลีใต้มารายงานว่า คิม จ็อง-อิลรีบจัดงานแต่งงานของลูกชายหลังประสบกับโรคหลอดเลือดสมองใน ค.ศ. 2008 ทั้งคู่แต่งงานกันใน ค.ศ. 2009
รีน่าจะให้กำเนิดลูกใน ค.ศ. 2010 โดยข้อมูลบันทึกว่าเป็นลูกชาย
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2012 มีรายงานว่ารีตั้งท้อง แม้ว่าทางการเกาหลีเหนือไม่ให้ความเห็นใด ๆ ก็ตาม ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2013 อดีตผู้เล่นบาสเกตบอล NBA เดนนิส ร็อดแมนไปพบกับคิม จ็อง-อึน ร็อดแมนให้ข้อมูลแก่เดอะการ์เดียนในเดือนกันยายน ค.ศ. 2013 ว่าคู่รักมีลูกสาวชื่อว่า   เขากล่าวว่าจ็อง-อึนมี "ครอบครัวที่สวยงาม" และเป็น "พ่อที่ดี"
เจ้าหน้าที่ข่าวกรองเกาหลีใต้รายงานว่ารีให้กำเนิดลูกคนที่สามไม่ทราบเพศในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1980
คิม จ็อง-อึน
คู่สมรสของท่านผู้นำเกาหลีเหนือ
โดราเอมอนเดอะมูฟวี่: โนบิตะล่าโจรปริศนาในพิพิธภัณฑ์ของวิเศษ

โดราเอมอนเดอะมูฟวี่: โนบิตะล่าโจรปริศนาในพิพิธภัณฑ์ของวิเศษ  เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว ผลงานของ ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ และเป็นภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 33 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ โดยได้ออกฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 2013 (พ.ศ. 2556) และเข้าฉายในประเทศไทยวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2556
== เรื่องย่อ ==
เรื่องราวนี้เกิดขึ้นวันหนึ่งในขณะที่โดราเอมอนกำลังนอนหลับ ได้มีชายลึกลับที่มีชื่อว่าจอมโจรดีลักซ์ได้แอบมาขโมยกระดิ่งห้อยคอของโดราเอมอน โนบิตะจึงได้ใช้ "ชุดอุปกรณ์เชอร์ล็อกโฮมส์" ทำการค้นหาจนพบร่องรอยว่ากระดิ่งห้อยคอของโดราเอมอนน่าจะอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ของวิเศษในโลกอนาคต พวกโนบิตะจึงพากันมุ่งหน้าไปที่นั่นทันที โดยได้รับความช่วยเหลือจากโดเรมี
ที่พิพิธภัณฑ์ของวิเศษในโลกอนาคตแห่งนี้เป็นสถานที่ซึ่งเก็บรวบรวมของวิเคษตั้งแต่ในอดีตจนถึงปัจจุบันไว้หมดทุกอย่างและจอมโจรดีลักซ์ก็หมายตาของวิเศษของที่นี่อยู่เหมือนกัน พวกโนบิตะจึงได้ร่วมมือกับ สารวัตมัสตาร์ด เพื่อค้นหากระดิ่งห้อยคอของโดราเอมอนโดยมี เคิร์ต เด็กหนุ่มผู้มีความมุ่งมั่นอยากเป็นช่างฝีมือทำของวิเศษ เป็นคนนำทางสำรวจตรวจสอบดูในพิพิธภัณฑ์ พวกโนบิตะจะได้กระดิ่งห้อยคอของโดราเอมอนกลับคืนมาหรือไม่ และตัวจริงของจอมโจรดีลักซ์เป็นใคร แล้วเขามีจุดประสงค์อะไรถึงได้ขโมยกระดิ่งห้อยคอของโดราเอมอนกันแน่
== ผู้พากย์ ==
{| class = "wikitable"
! ตัวละคร !! เวอร์ชันญี่ปุ่น  !! เวอร์ชันไทย 
|-
| โดราเอมอน || วะซะบิ มิซุตะ || ฉันทนา ธาราจันทร์
|-
| โนบิตะ ||  เมะงุมิ โอะฮะระ || ศันสนีย์ วัฒนานุกูล
|-
| ซิซุกะ || ยุมิ คะกะซุ || ศรีอาภา เรือนนาค
|-
| ไจแอนท์ || ซุบะรุ คิมุระ || นิรันดร์ บุญยรัตพันธุ์
|-
| ซูเนโอะ || โทะโมะกะซุ เซะกิ || อรุณี นันทิวาส
|-
| โดเรมี่ || จิอากิ ฟูจิโมโต้ || อรุณี นันทิวาส
|-
| เคิร์ต || Yuuko Sanpei  || ศันสนีย์ ติณห์กีรดีศ
|-
| จอมโจรดีลักซ์ (DX) || โทะโมะกะซุ เซะกิ || หฤษฎ์ ภูมิดิษฐ์
|-
| ฟิคซ์ || Takaya Hashi || กริน อักษรดี
|-
| ดร. เปปเลอร์ || Shigeru Chiba || ธวัช รัตตะชัย
|-
| จิงเจอร์ || ยุอิ โฮะริเอะ || ภัทร์ศรัณย์ เรือนนาค
|-
| สารวัตรมัสตาร์ด || Ken Matsudaira || นิรันดร์ บุญยรัตพันธุ์
|-
| ก็อนสึเกะ || Naoki Tatsuta || หฤษฎ์ ภูมิดิษฐ์
|}
== การตอบรับ ==
ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 2013 (พ.ศ. 2556) และเว็บไซต์สถานีโทรทัศน์เอ็นเอชเคของญี่ปุ่น รายงานว่า ภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง "โดราเอมอน" กลายเป็นภาพยนตร์ภาคต่อที่มีผู้ชมมากที่สุดในญี่ปุ่น โดยมีผู้ชมในโรงภาพยนตร์กว่า 100 ล้านคน นับตั้งแต่เปิดตัวภาคแรกในปี 1980
ด้าน "โตโฮ" บริษัทผู้ผลิตและจัดจำหน่ายภาพยนตร์ประกาศ (25 มี.ค. 56) ว่า การ์ตูนโดราเอมอน ที่เล่าถึงหุ่นยนต์แมวสีฟ้าที่เดินทางข้ามเวลา ตอนที่ 33 ซึ่งมีชื่อตอนว่า "พิพิธภัณฑ์ของวิเศษของโนบิตะ" (Nobita′s Secret Gadget Museum) มีผู้ชมถึง 1.56 ล้านคน ภายในเวลา 2 สัปดาห์ นับตั้งแต่เปิดตัวเมื่อต้นเดือนมีนาคม ทำให้ยอดรวมผู้ชมภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องนี้สูงกว่า 100 ล้านคน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
โดราเอมอนฉบับภาพยนตร์
ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2556
ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศอังกฤษ
สมเด็จพระราชินีฮะซัยมาแห่งอิรัก

สมเด็จพระราชินีฮะซัยมาแห่งอิรัก หรือ เจ้าหญิงฮะซัยมา บินต์ นาศิร (พ.ศ. 2427 - พ.ศ. 2478) ทรงเป็นเจ้าหญิงอาหรับ และทรงเป็นสมเด็จพระราชินีพระองค์แรกและสุดท้ายแห่งซีเรีย ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีพระองค์แรกแห่งอิรัก โดยเป็นพระมเหสีในพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งอิรัก และทรงเป็นสมเด็จพระราชชนนีแห่งอิรักในรัชสมัยของพระเจ้าฆอซีแห่งอิรัก
==พระราชประวัติ==

เจ้าหญิงฮะซัยมา บินต์ นาศิร ประสูติในปีพ.ศ. 2427 ทรงเป็นธิดาในนาศิร อิบต์ อะลีกับดิลเบอระห์ ฮะนุม ทรงประสูติที่กรุงเมกกะ
ในปีพ.ศ. 2447 ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าชายฟัยศ็อล บิน ฮุซัยน์ บิน อะลี อัลฮาชิมี พระโอรสในฮุซัยน์ บิน อะลี แกรนด์ชะรีฟแห่งมักกะฮ์กับอับดิยะห์ บิน อับดุลลาห์ มีพระโอรสรวมกัน 4 พระองค์
หลังจากการสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง อาณาเขตปกครองของจักรวรรดิออตโตมันเดิมถูกแบ่งเป็นส่วนๆโดยชาติยุโรป หรือได้ประกาศเอกราช ในปีพ.ศ. 2463 เจ้าชายฟัยศ็อลทรงได้รับการสถาปนาเป็นพระมหากษัตริย์แห่งซีเรีย และเจ้าหญิงฮะซัยมาจึงได้รับการสถาปนาเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งซีเรีย เมื่อคำสั่งมาถึงพระสวามี พระนางจึงพาพระโอรสธิดาย้ายไปยังที่พำนักใหม่คือพระราชวังหลวงในกรุงดามัสกัส แต่น่าเสียดายที่ทรงครองราชสมบัติเพียง 4 เดือนเท่านั้น ราชอาณาจักรซีเรียถูกล้มล้างหลังจากสงครามฝรั่งเศส - ซีเรีย และทำให้พระเจ้าฟัยศ็อลและพระราชินีฮะซัยมาสูณเสียพระอิศริยยศไป
ในปีพ.ศ. 2464 รัฐบาลอังกฤษได้กราบบังคมทูลเชิญอดีตพระเจ้าฟัยศ็อลแห่งซีเรียไปครองราชบัลลังก์แห่งใหม่ที่ราชอาณาจักรอิรัก ที่ซึ่งได้รับอำนาจในการปกครองจากนานาชาติ พระองค์ทรงตอบรับและได้รับการสถาปนาเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอิรัก อดีตพระราชินีฮะซัยมาแห่งซีเรียจึงได้รับการสถาปนาเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอิรักและพระราชวงศ์ได้ย้ายไปประทับที่กรุงแบกแดดเมืองหลวงแห่งใหม่ของราชอาณาจักร
พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งอิรักเสด็จสวรรคตในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2476 เจ้าชายฆอซี พระราชโอรสทรงครองราชบัลลังก์สืบต่อเป็น พระเจ้าฆอซีแห่งอิรัก พระนางจึงได้รับการสถาปนาเป็นสมเด็จพระราชชนนีแห่งอิรัก พระนางทรงดำรงพระชนม์ชีพทันพระราชพิธีอภิเษกสมรสของพระโอรสกับเจ้าหญิงอะลียะฮ์ บินต์ อะลีแห่งเฮแจซ
หลังจากพระโอรสครองราชย์ได้ 2 ปี สมเด็จพระราชชนนีฮะซัยมาแห่งอิรักสิ้นพระชนม์ในปีพ.ศ. 2478 ณ แบกแดด ประเทศอิรัก สิริพระชนมายุ 51 พรรษา
==พระโอรส-ธิดา==
พระนางกับพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งอิรักมีพระโอรสธิดาร่วมกัน 4 พระองค์ได้แก่
==ดูเพิ่ม==
พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งอิรัก
พระเจ้าฆอซีแห่งอิรัก
ราชอาณาจักรซีเรีย
ราชอาณาจักรอิรัก
สงครามฝรั่งเศส - ซีเรีย
==อ้างอิง==
http://en.wikipedia.org/wiki/Huzaima_bint_Nasser
ฮ
ฮ
ฮ
ฮ
ฮ
ราชวงศ์ฮัชไมต์
พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งอิรัก

สมเด็จพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งอิรัก หรือ สมเด็จพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งซีเรีย พระนามเดิม: ฟัยศ็อล บิน ฮุซัยน์ บิน อะลี อัลฮาชิมี (فيصل بن حسين بن علي الهاشمي‎, Fayṣal ibn Ḥusayn; 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1885 - 8 กันยายน ค.ศ. 1933) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรซีเรียหรือซีเรียอันยิ่งใหญ่ ในปีพ.ศ. 2463 และทรงเป็นปฐมพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรฮัชไมต์อิรัก พระองค์ทรงเป็นสมาชิกราชวงศ์ฮัชไมต์
==พระโอรส-ธิดา==
พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งอิรักทรงราชาภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงฮะซัยมา บินต์ นาศิร  มีพระราชโอรสธิดาร่วมกัน 4 พระองค์ได้แก่
==อ้างอิง==
พระมหากษัตริย์ที่ถูกปลงพระชนม์
ชาวอาหรับ
พระมหากษัตริย์อิรัก
ราชวงศ์ฮัชไมต์
มุสลิมนิกายซุนนีชาวอิรัก
สุทธิพงษ์ สันติเทวกุล

เรืออากาศเอก สุทธิพงษ์ สันติเทวกุล (8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 – ) เป็นนักกีฬาฟันดาบสากลชาวไทย เขาเข้าร่วมแข่งขันทั้งประเภทบุคคลและประเภททีม ในรายการเอเป้และเซเบอร์ ที่โอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ซึ่งเรืออากาศเอกสุทธิพงษ์เป็นผู้ที่ วีระเดช โคธนี่ ให้ความเคารพนับถือ และได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นผู้ที่รักกีฬาอย่างแท้จริง รวมทั้งเป็นผู้ทาบทามให้วีระเดชมาช่วยทีมชาติไทยอีกครา
== ประวัติ ==
สุทธิพงษ์ สันติเทวกุล เคยเข้าแข่งขันกีฬาฟันดาบในเอเชียนเกมส์ 1974 ที่กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน และโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ที่มอนทรีออล ประเทศแคนาดา ร่วมกับ เสน่ห์ เชาว์สุรินทร์ และ ทวีวัฒน์ หุราพันธ์ นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้นำไก่แจ้สีขาวหางดำจากประเทศญี่ปุ่น มาพัฒนาสายพันธุ์ให้แก่ชาวไทย ซึ่งเขาเคยร่วมส่งไก่แจ้เข้าประกวด และได้อันดับ 1 ในหลายรายการ อาทิ การประกวดไก่แจ้ ซึ่งจัดขึ้นโดยสมาพันธ์ไก่แจ้แห่งประเทศไทย ที่สนามหลวง 2 ในวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 และงานวันสู่เหย้าชาวไก่แจ้ ครั้งที่ 3 ในวันที่ 12 พฤศจิกายน ของปีเดียวกัน
วันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2554 ร.อ.สุทธิพงษ์ สันติเทวกุล เข้าแข่งขันรายการฟันดาบชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ประจำปี 2554 ในประเภทฟอยล์บุคคลชาย ที่ซึ่งเขาอยู่ในอันดับที่ 25 ต่อมา ในวันที่ 6 กันยายน ของปีเดียวกันนี้ เขาได้เข้าแข่งขันประเภทเอเป้บุคคลชาย ที่ซึ่งเขาอยู่ในอันดับที่ 19 และในวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2555 ร.อ.สุทธิพงษ์ สันติเทวกุล ได้เป็นผู้ให้เกียรติร่วมพิธีเปิดการแข่งขันแข่งขันฟันดาบเยาวชนชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ประจำปี 2555 ที่จัดขึ้น ณ มหาวิทยาลัยศรีปทุม
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Sutipong Santitevagul 1.jpg|ในการแข่งฟันดาบชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ประจำปี 2555
ไฟล์:Wiradech Kothny + Sutipong Santitevagul 2.jpg|วีระเดช โคธนี กับสุทธิพงษ์ สันติเทวกุล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แลหลัง 2 OCENIA GAME (SINGAPORE)
กัปตันสุทธิพงษ์ บวช
นักฟันดาบสากลชาวไทย
นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติไทย‎
นักฟันดาบสากลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ผู้ฝึกสอนฟันดาบสากลชาวไทย
ทหารอากาศชาวไทย
พี.ซี.แอร์

พี.ซี.แอร์ เป็นสายการบินพาณิชย์แบบเช่าเหมาลำในประเทศไทย เป็นสายการบินที่เคยเปิดรับสมัครสาวประเภทสองเป็นลูกเรือด้วยนอกเหนือจากผู้หญิงตั้งแต่กำเนิด และเริ่มทดลองเที่ยวบินแรก เส้นทางกรุงเทพฯ-สุราษฎร์ธานี  เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2554 โดยได้เริ่มให้บริการระหว่างประเทศรอบปฐมฤกษ์ในวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2554 เป็นเส้นทางกรุงเทพฯ-เวียงจันทน์ ประเทศลาว และเริ่มบินจริงในวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2555 เส้นทางกรุงเทพฯ-เทียนซิน เซินหยาง ประเทศจีน
== จุดหมายปลายทาง ==
ประเทศไทย
* กรุงเทพมหานคร - ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ  ฐานการบินหลัก
เขตบริหารพิเศษฮ่องกง
* ฮ่องกง - ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง
ประเทศเกาหลีใต้
* โซล - ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน
== ฝูงบิน ==

ฝูงบินของ พี.ซี.แอร์ ประกอบด้วยเครื่องบิน Airbus A310-200 จำนวน 1 ลำ โดยจำนวนที่นั่งชั้นประหยัดทั้งหมด 210 ที่นั่ง และที่นั่งชั้นธุรกิจ 18 ที่นั่ง
== การให้บริการ ==
การให้บริการของพี.ซี.แอร์ เป็นการให้บริการ การบินพาณิชย์แบบเช่าเหมาลำ โดยให้บริการจาก ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ กรุงเทพมหานคร และมีจุดหมายปลายทางหลักอยู่ที่
ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง, ท่าอากาศยานนานาชาติอินชอน และ จุดหมายปลายทางในเอเชีย และให้บริการแค่เพียง 2-3ปี ก่อนที่จะปิดกิจการในปี 2555
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของพี.ซี.แอร์
สายการบินสัญชาติไทย
สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2553
ธุรกิจขนส่งและโลจิสติกส์
วีกัน

วีกัน (Veganism) คือการให้ชีวิตหลีกเลี่ยงจากอาหารที่ทำมาจากส่วนประกอบทั้งทางตรงและทางอ้อมของสัตว์ การงดอาหาร รวมไปถึงการมีส่วนร่วมในปรัชญาที่ว่าด้วยการปฏิเสธ เครื่องอุปโภคบริโภคที่ได้มาจากการทรมานสัตว์ ถึงแม้วีกันจะไม่ได้เป็นศาสนาแต่ปรัชญาหลายอย่างสอดคล้องกับศาสนามาณีกี จึงจัดให้อยู่ในพวกเดียวกับไญยนิยม เป็นพวกลัทธิเหตุผลนิยมนั่นเอง
เริ่มต้นในปี พ.ศ. 2478 โดยนายโดนันด์ วัตสัน ได้ก่อตั้งสมาคมวีกันในอังกฤษ ในตอนเริ่มต้นหมายถึงมังสวิรัติที่ยกเว้นผลิตภัณฑ์ทางอ้อมจากสัตว์เช่น ไข่และนม ต่อมาแก้ไขเป็นแนวคิดที่ว่ามนุษย์ต้องอยู่ได้โดยไม่เบียดเบียนสัตว์ ปัจจุบันจึงใช้คำว่า ไดเอทารีวีกัน (อังกฤษ: Dietary Vegan หรือ Strict Vegetarian) สำหรับผู้ที่ปฏิเสธการรับประทาน ไข่และนมแทน และจัดให้มีการเฉลิมฉลองเวิลด์วีกันเดย์ทุกวันที่ 1 พฤศจิกายนของทุกปี
หนังสือการปรุงอาหารที่เป็นที่รู้จักกันอย่างดีในหมู่วีกันคือ Rupert H. Wheldon's No Animal Food: Two Essays and 100 Recipes ได้กล่าวไว้ว่าในการผลิตนมนั้น แม่วัวสาวจะต้องถูกบังคับให้ตั้งครรภ์ และลูกวัวจะถูกนำออกหรือมักถูกฆ่าโดยทันทีเพื่อใช้ทำไส้กรอก สำหรับไก่ไข่นั้นทำให้ลูกไก่พันธุ์ไข่ตัวผู้ถูกฆ่าเพื่อการประหยัดอาหารสัตว์
==  ดูเพิ่ม ==
 คริสเตียนมังสวิรัติ (วีกัน)
== อ้างอิง ==
โภชนาการ
ลิงเลซูลา

ลิงเลซูลา (Lesula; ) ลิงโลกเก่าชนิดหนึ่ง ที่เพิ่งถูกอนุกรมวิธานในปี ค.ศ. 2012 จัดว่าเป็นลิงชนิดใหม่ที่ถูกค้นพบเป็นครั้งแรกในรอบ 28 ปี ของทวีปแอฟริกา
ลิงเลซูลา มีจุดเด่น คือ มีใบหน้าที่โดดเด่น โดยมีแผงสีน้ำตาลยาวล้อมกรอบใบหน้าที่ยื่นยาวไร้ขน และมีจมูกสีขาวครีมเป็นสันดิ่งตรง
ลิงเลซูลา อาศัยอยู่ในป่าดิบในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก แถบแอฟริกากลาง โดยถูกแบ่งแยกออกจากลิงสกุลเดียวกันชนิดอื่น จากการแบ่งสายของแม่น้ำคองโก และแม่น้ำโลมามี ซึ่งนักวิทยาศาสตร์ได้จำแนกออกเป็นชนิดใหม่ ด้วยการวิเคราะห์พันธุกรรม
ลิงเลซูลา ถูกค้นพบครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2007 ระหว่างการสืบค้นในท้องถิ่นของคณะนักวิทยาศาสตร์ โดยชื่อ เลซูลา เป็นชื่อสามัญที่เรียกขานโดยนายพรานท้องถิ่น และได้รับการประเมินว่าลิงชนิดนี้อาศัยอยู่ในพื้นที่ 16,800 ตารางกิโลเมตร ใจกลางป่าคองโก ซึ่งการอาศัยในพื้นที่เล็ก ๆ นี้จะผลักให้ลิงเลซูลาขยับจากสถานะมีแนวโน้มใกล้สูญพันธุ์ สู่วิกฤตเสี่ยงสูญพันธุ์ภายในเวลาไม่กี่ปี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วงศ์ลิงโลกเก่า
สัตว์ที่พบในทวีปแอฟริกา
สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น