pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เบกีนาฌ

เบกีนาฌ (béguinage) หรือ เบอไคน์โฮฟ (begijnhof) เป็นบริเวณที่อยู่อาศัยร่วมกันขนาดเล็ก ๆ ของเหล่าฆราวาสหญิงที่เรียกว่า "เบกีน" (Béguine) ซึ่งเป็นสตรีผู้ประพฤติศีลอย่างเคร่งครัดในศาสนาคริสต์แต่มิใช่นักบวชแบบแม่ชี โดยเบกีนนั้นจะพบในเขตกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ โดยก่อตั้งราวคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยหมู่อาคารมักจะสร้างในสถาปัตยกรรมแบบเดียวกัน โดยมักห้อมล้อมด้วยสวนอยู่ตรงกลางหรืออยู่ใกล้โบสถ์ ในปัจจุบันนั้นไม่มีเหล่าเบกีนเหลืออยู่แล้วในทวีปยุโรป
เบกีนาฌซึ่งพบได้ในแคว้นเฟลมิช (ฟลานเดอส์) ทั้ง 13 แห่งในประเทศเบลเยียมได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมโดยองค์การยูเนสโก เมื่อปีค.ศ. 1998
==ที่ตั้ง==
เบกีนาฌที่พบในแคว้นเฟลมิชซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนนั้นมีจำนวน 13 แห่ง โดยในแต่ละแห่งจะต้องเข้าตามเกณฑ์เฉพาะดังนี้
จะต้องประกอบด้วยลักษณะทางสถาปัตยกรรมที่เกี่ยวเนื่องกับรูปแบบทางศาสนา และรูปแบบเฉพาะของท้องถิ่นแคว้นเฟลมิช
เป็นประจักษ์พยานถึงประเพณีแห่งการบวชและถือศีลเป็นเบกีนตั้งแต่ยุคกลาง
ประกอบด้วยลักษณะทางสถาปัตยกรรมซึ่งโดยรวมแล้งเกี่ยวเนื่องกับศาสนาตั้งแต่ในสมัยยุคกลาง
{| border="2" cellpadding="4" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
|----- bgcolor="#e6e6fa"
!รหัสUNESCO!! ชื่อ !! ที่ตั้ง !! พิกัดภูมิศาสตร์ !! พื้นที่
|-
|855-001 ||เบกีนาฌแห่งโฮคสตราเติน||โฮคสตราเติน จังหวัดแอนต์เวิร์ป||||1,7 ha
|-
|855-002 ||เบกีนาฌแห่งเลียร์||เลียร์ จังหวัดแอนต์เวิร์ป||||3,4 ha
|-
|855-003 ||เบกีนาฌแห่งเมเคอเลิน||เมเคอเลิน จังหวัดแอนต์เวิร์ป||||5,4 ha
|-
|855-004 ||เบกีนาฌแห่งตืร์นเฮาต์||ตืร์นเฮาต์ จังหวัดแอนต์เวิร์ป||||1,5 ha
|-
|855-005 ||เบกีนาฌแห่งซินต์-เตรยเดิน||ซินต์-เตรยเดิน จังหวัดลิมบืร์ค||||22,8 ha
|-
|855-006 ||เบกีนาฌแห่งโตงเงอเริน||โตงเงอเริน จังหวัดลิมบืร์ค||||2,5 ha
|-
|855-007 ||เบกีนาฌแห่งเดนเดอร์โมนเดอ||เดนเดอร์โมนเดอ จังหวัดอีสต์ฟลานเดอส์||||2,5 ha
|-
|855-008 ||เบกีนาฌเล็กแห่งเกนต์||เกนต์ จังหวัดอีสต์ฟลานเดอส์||||4,5 ha
|-
|855-009 ||เบกิเนาฌแห่งซินต์-อามันด์สแบร์ค||ซินต์-อามันด์สแบร์ค จังหวัดอีสต์ฟลานเดอส์||||5,7 ha
|-
|855-010 ||เบกีนาฌแห่งดีสต์||ดีสต์, จังหวัดเฟลมิชบราบันต์||||4,5 ha
|-
|855-011 ||เบกีนาฌใหญ่แห่งเลอเฟิน||เลอเฟิน, จังหวัดเฟลมิชบราบันต์||||4,2 ha
|-
|855-012 ||เบกีนาฌแห่งบรูช||บรูช จังหวัดเวสต์ฟลานเดอส์||||0,55 ha
|-
|855-013 ||เบกีนาฌแห่งคอร์ทไรค์||คอร์ทไรค์ จังหวัดเวสต์ฟลานเดอส์||||0,7 ha
|}
==อ้างอิง==
== ดูเพิ่ม ==
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
แหล่งมรดกโลกในประเทศเบลเยียม‎
สงวน รุจิราภา

พลเรือตรี สงวน รุจิราภา เป็นอดีตนายทหารเรือชาวไทย เป็นหนึ่งในคณะราษฎร ผู้เปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475
== ประวัติ ==
พล.ร.ต.สงวน เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2440 ที่บ้านบางกระทิง ตำบลหัวเวียง อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีบิดามารดาเป็นเพียงชาวบ้านธรรมดา แต่เป็นผู้ที่มีความอุตสาหะในการศึกษาเล่าเรียน จนสามารถจบการศึกษาประกาศนียบัตรแพทยศาสตร์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2463
== การรับราชการ ==
เข้ารับราชการเป็นแพทย์ทหารเรือในสังกัดกองเสนารักษ์ทหารเรือ (ปัจจุบัน คือ กรมแพทย์ทหารเรือ) กระทรวงทหารเรือ
== คณะราษฎร ==
ในการเปลี่ยนแปลงการปกครองนั้น ขณะนั้น พล.ร.ต. สงวน ยังมียศเพียง เรือเอก ขณะที่มีอายุเพียง 33 ปี ได้รับการชักชวนจาก น.ต. หลวงสินธุสงครามชัย (สินธุ์ กมลนาวิน) ผู้ซึ่งเป็นหัวหน้าฝ่ายทหารเรือของคณะราษฎร ซึ่งทาง ร.อ.สงวนได้ตอบตกลงทันที โดยถือว่าเป็นทหารเรือคนแรกที่ทาง น.ต. หลวงสินธุ์ฯ ชักชวนอีกด้วย ซึ่งขณะนั้น ร.อ.สงวน ได้เปิดกิจการร้านขายยาเป็นของตนเองชื่อ "รุจิราภา" เป็นห้องแถวไม้สามหลังติดต่อกันที่ถนนตะนาว ใกล้กับสามแพร่ง และถนนข้าวสาร ซึ่งได้ใช้เป็นสถานที่พบปะนัดเจอและประชุมวางแผนกันด้วย
บทบาทของ ร.อ. สงวน ในการเปลี่ยนแปลงการปกครองนั้น ในเวลาเช้ามืดของวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2475 หลังจากที่ฝ่ายทหารเรือได้ระดมกำลังลำเลียงสรรพาวุธซึ่งได้แก่ กระสุนจำนวน 45,000 นัด และปืนจากคลังอาวุธ รวมถึงกำลังพลทหารด้วยที่ท่าราชวรดิฐได้แล้วนั้น ร.อ.สงวน เป็นผู้ออกไปหารถบรรทุกรับจ้างเพื่อให้ขนสิ่งของเหล่านี้ไปยังจุดนัดหมาย คือ ลานพระบรมรูปทรงม้า ก่อนเวลา 06.00 น. ร.อ.สงวน ออกเดินตามหารถจนไปถึงท่าเตียน ได้พบกับบุคคลรู้จักโดยบังเอิญ และได้รับคำชี้แนะถึงสถานที่ว่าจ้าง จึงได้ว่าจ้างรถบรรทุกด้วยราคา 15 บาทตามที่คนขับเสนอมา ทำให้ภารกิจลุล่วงสำเร็จไปได้ด้วยดี
ร.อ.สงวน ได้รับราชการต่อไปจนกระทั่งได้ยศสูงสุดคือ พลเรือตรี (พล.ร.ต.) และได้ดำรงตำแหน่งเจ้ากรมการแพทย์การเรือ ระหว่างวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2489 ถึง 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2494 นับเป็นเจ้ากรมคนที่ 10
== การถึงแก่กรรม ==
พล.ร.ต.สงวน รุจิราภา ถึงแก่กรรมเมื่อปี พ.ศ. 2499 สิริอายุได้ 59 ปี
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ ===
* พ.ศ. 2493 -  80x80px โกลด์ ครอส ออฟ ออนเนอร์
==อ้างอิง==
สมาชิกคณะราษฎร
ทหารเรือชาวไทย
บุคคลจากอำเภอเสนา
บุคคลจากคณะแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
แพทย์ชาวไทย
เทศบาลตำบลบ้านกร่าง

เทศบาลตำบลบ้านกร่าง ตำบลบ้านกร่าง ตั้งอยู่ในพื้นที่เขตอำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอศรีประจันต์ไปทางทิศตะวันตก ประมาณ 2 กิโลเมตร สภาพพื้นที่แบ่งออกเป็น 2 ส่วน ส่วนแรกเป็นที่ตั้งของหมู่ที่ 1 ส่วนที่ 2 เป็นที่ตั้งของหมู่ที่ 2–6 โดยมีพื้นที่ ของเทศบาลตำบลศรีประจันต์กั้นระหว่างกลาง
== ประวัติ ==
ชุมชนบ้านกร่าง ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีน บริเวณวัดบ้านกร่างในปัจจุบัน เหตุที่เรียกว่า “ชุมชนบ้านกร่าง” เนื่องจากมีต้นกร่างขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก เป็นศูนย์กลางการค้าขายทางเรือ เนื่องจากทีท่าเทียบเรือ โดยจะมีเรือกำปั่นขนสินค้ามาซื้อขายแลกเปลี่ยนกัน และเป็นแหล่งกระจายสินค้าไปสู่ชุมชนต่างๆ สภาพพื้นที่เป็นทางผ่านของการคมนาคมทางบก เป็นที่ราบลุ่มติดแม่น้ำท่าจีนที่ต่อมีการประกาศการใช้พระราชบัญญัติลักษณะการปกครองท้องถิ่น ปี พ.ศ. 2457 ทางราชการจึงได้รวบรวมกลุ่ม ชมชน ต่างๆ เข้าเป็นหมู่บ้าน ตำบล โดยใช้ชื่อว่าตำบลบ้านไร่ ตำบลบ้านไร่ มีพื้นที่ตำบลกว้างเกินไป และกินพื้นที่ทั้งสองฝั่งแม่น้ำท่าจีน การปกครองดูแลมีความเป็นไปอย่างยากลำบาก จึงกำหนดให้มีการแบ่งแยกสองฝั่งทางทิศตะวันตกและตะวันออกของแม่น้ำท่าจีนออกมาตั้งเป็นตำบลใหม่ โดยฝั่งตะวันตกตั้งชื่อไว้เป็นตำบลบ้านกร่าง ประกอบไปด้วยหมู่บ้านต่างๆ จำนวน 6 หมู่บ้าน และมีนายวิภาส อินสว่าง เป็นกำนันคนแรกของตำบล
== ภูมิประเทศ ==
สภาพพื้นที่เป็นที่ราบลุ่มมีแม่น้ำท่าจีน และคลองท่าข่อย ไหลผ่านเป็นแนวเขตของตำบล โดยผ่านเข้าทางหมู่ที่ 5 ผ่านหมู่ที่ 4 ,หมู่ที่ 3 , หมู่ที่ 2 , และหมู่ที่ 1
อาณาเขตติดต่อ
ทิศเหนือติดต่อกับตำบลวังหว้า อำเภอศรีประจันต์
ทิศใต้ติดต่อกับตำบลมดแดง อำเภอศรีประจันต์
ทิศตะวันออกติดกับแม่น้ำท่าจีน (ฝั่งตำบลวังนํ้าซับ) อำเภอศรีประจันต์
ทิศตะวันตกติดต่อกับตำบลบางงาม อำเภอศรีประจันต์
เขตการปกครองในเทศบาลตำบลบ้านกร่างนั้นแบ่งเป็น 6 หมู่ ได้แก่ หมู่ 1 บ้านละหาร /หมู่ 2 บ้านยางขาคีม /หมู่ 3 บ้านดอนบุปผาราม /หมู่ 4 บ้านปู่เจ้า
/หมู่ 5 บ้านกล้วย /หมู่ 6 บ้านโพธิ์ศรีเจริญ (ดงตาป้อม)
ลักษณะทางภูมิศาสตร์ ตำบลบ้านกร่าง เป็นที่ราบลุ่มแม่นํ้าและเขตที่ราบตํ่าอันอุดมสมบูรณ์
ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม เช่น ทำนาข้าว เป็นต้น
สภาเทศบาลตำบลบ้านกร่าง
เทศบาลตำบลบ้านกร่างได้มีการจัดเขตเลือกตั้งสภาเทศบาลแบ่งเป็น 2 เขต โดยเขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยพื้นที่หมู่ 1 หมู่ 2 หมู่ 3 เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบไปด้วยพื้นที่หมู่ 4 หมู่ 5 หมู่ 6
ปัจจุบันมี นายชลิต วงษ์จันทร์ เป็นประธานสภาเทศบาลตำบลบ้านกร่าง
== หมู่บ้าน ==
มีจำนวนหมู่บ้าน ทั้งหมด 6 หมู่บ้าน ดังนี้
บ้านละหาร            ผู้ใหญ่มงคล เรืองสมบูรณ์
บ้านยางขาคีม        กำนันสุพจน์ เพ็งสุวรรณ (กำนันตำบลบ้านกร่าง)
บ้านดอนบุบผาราม  ผู้ใหญ่วิลาวัลย์ พลเสน
บ้านปู่เจ้า              ผู้ใหญ่ศุภเศรษฐ์ ภูมิโพธิ์ศรี
บ้านกล้วย             ผู้ใหญ่โสภณ แก้วเขียว
บ้านโพธิ์ศรีเจริญ    ผู้ใหญ่ชลอ ชาวบ้านกร่าง
== อ้างอิง ==
การเลือกตั้งสภาเทศบาลและนายกเทศมนตรี ตำบลบ้านกร่าง พ.ศ.2564
ข้อมูลรายชื่อผู้ใหญ่บ้านแต่ละหมู่ในเขตเทศบาลตำบลบ้านกร่าง
บ้านกร่าง
อำเภอศรีประจันต์
อ่าวแฮมิลตัน

อ่าวแฮมิลตัน (Hamilton Inlet) เป็นอ่าวในลักษณะฟยอร์ด ในรัฐนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์ ประเทศแคนาดา ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของคาบสมุทรแลบราดอร์ ในมหาสมุทรแอตแลนติก เป็นชะวากทะเลของแม่น้ำเชอร์ชิลล์ ในปี ค.ศ. 1586 จอห์น เดวิส นักสำรวจชาวอังกฤษเดินเรือมาถึงอ่าวนี้ เป็นแหล่งการค้าของชาวฝรั่งเศสและอังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 18 โดยบริษัทฮัตสันเบย์ได้ตั้งสถานีการค้าขึ้นที่เมืองริโกเลตในปี ค.ศ. 1837
รัฐนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์
ชะวากทะเลในประเทศแคนาดา
ฮาเนา

ฮาเนา (Hanau) เป็นเมืองในรัฐเฮ็สเซิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ห่างจากเมืองฟรังค์ฟวร์ทอัมไมน์ไปทางทิศตะวันออก 25 กม. ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำไมน์ เป็นสถานที่เกิดของพี่น้องตระกูลกริมม์นักเขียนเทพนิยายในคริสต์ศตวรรษที่ 18
เมืองในประเทศเยอรมนี
รัฐเฮสส์
โรงพยาบาลชุมแพ

โรงพยาบาลชุมแพ เป็นโรงพยาบาลทั่วไป (S) ประจำอำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น ประเภททุติยภูมิ (Secondary Care)ให้บริการรักษาทั้งผู้ป่วยในและผู้ป่วยนอก
== ประวัติ ==
โรงพยาบาลชุมแพ ได้รับอนุมัติให้ทำการก่อสร้างในปีงบประมาณ 2507 โดยยกฐานนะจากสถานีอนามัยชั้นสอง เป็นสถานีอนามัยชั้น 1 และได้ก่อสร้างเสร็จเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508 โดยมี นายแพทย์ ศรีธร ศาสตรี เป็นนายแพทย์หัวหน้าสถานีอนามัย ปี 2517 ได้รับการยกฐานะให้เป็นศูนย์การแพทย์และอนามัยโดยมี นายแพทย์ศรีธร ศาสตรีเป็นผู้อำนวยการศูนย์ฯ ปี 2519 ได้รับการยกฐานะเป็นโรงพยาบาล 10 เตียง ปี 2520 ได้รับงบประมาณขยายเป็นโรงพยาบาล 30 และได้ย้ายสถานที่ตั้งจากเดิมไปอยู่อีกฝั่งตรงข้าม ซึ่งเป็นที่ดินราชพัสดุอยู่ติดกับแขวงการทางขอนแก่นที่ 2 ชุมแพ การก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 2522 และเปิดให้บริการเมื่อเดือน กรกฎาคม 2523 โดยมีนายแพทย์อุทัย อุโฆษณาการ เป็นผู้อำนวยการ และทำการเปิดเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 มกราคม 2524
ปี 2525 ได้รับงบประมาณขยายเป็นโรงพยาบาลชุมชน 60 เตียง การก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อเดือนกรกฎาคม 2526 และเปิดดำเนินการมาจนถึงปัจจุบันโดยมีนาย แพทย์อุทัย อุโฆษณาการ เป็นผู้อำนวยการและได้รับงบประมาณให้ขยายเป็นโรงพยาบาล 120 ในปี 2538 ปี 2539 ได้รับงบประมาณก่อสร้างตึกผู้ป่วยนอก โดยทำการก่อสร้างบนพื้นที่เดิมตึกผู้ป่วยใน(30 เตียงเก่า)ก่อสร้างเสร็จ ปี 2540 และได้เปิดให้บริการในปี 2541 ปี 2548 ได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารคลอดและผู้ป่วยใน 5 ชั้น แบบเลขที่ 8791(ตอกเสาเข็ม)เริ่มก่อสร้างปี 2549 กำหนดแล้วเสร็จในเดือนตุลาคม 2550 ปี 2551 ได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารรักษาพยาบาล โรงพยาบาลขนาด 400 เตียง แบบเลขที่ 8816 อาคาร คสล.4 ชั้น ดำเนินการก่อสร้างปี 2551 กำหนดแล้วเสร็จปี 2553
โรงพยาบาลชุมแพ มีเนื้อที่ทั้งหมด 2 ส่วน ดังนี้
ส่วนที่ 1 เป็นพื้นที่โรงพยาบาล มีเนื้อที่ 19 ไร่ 3 งาน ตารางวา และปี 2554 กรมธนารักษ์อนุมัติให้ใช้พื้นที่แขวงการทางขอนแก่นที่ 2 ชุมแพ ส่งคืนเพิ่ม 2 ไร่ 2 งาน
บ้านพักเจ้าหน้าที่และอาคารสถานที่ทำการศูนย์สุขภาพชุมชนศรีมงคลและศูนย์สุขภาพชุมชนสันติสุข มีเนื้อที่ 30 ตารางวา รวมเนื้อที่ 2 ส่วน 12 ไร่ 45 งาน
== บุคลากรทางแพทย์ ==
เวชศาสตร์ครอบครัว
เวชศาสตร์ฟื้นฟู
กุมารเวชศาสตร์
จักษุวิทยา
จิตเวชศาสตร์
รังสีวิทยาทั่วไป
รังสีวิทยาวินิจฉัย
วิสัญญีวิทยา
เวชปฏิบัติทั่วไป
เวชศาสตร์ฉุกเฉิน
ศัลยศาสตร์
ศัลยศาสตร์ออร์โธปิดิกส์
สูติศาสตร์-นรีเวชวิทยา
โสต ศอ นาสิกวิทยา
อายุรศาสตร์
แพทย์เพิ่มพูนทักษะ
พยาธิวิทยากายวิภาค
อาชีวเวชศาสตร์
ศัลยศาสตร์ยูโร
เวชศาสตร์ป้องกัน
ทันตกรรมทั่วไป
ทันตกรรมประดิษฐ์
== หน่วยงานภายใน ==
องค์กรแพทย์
องค์กรพยาบาล
กลุ่มงานเภสัช
กลุ่มงานเทคนิคการแพทย์และพยาธิวิทยาคลินิก
กลุ่มงานอายุรกรรม
กลุ่มงานสุขศึกษา
กลุ่มงานจักษุวิทยา
ฝ่ายการเจ้าหน้าที่
ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศ
== อาคารและสถานที่ ==

== อ้างอิง ==
โรงพยาบาลชุมแพ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดขอนแก่น 
ระบบรายงานทรัพยากรสาธารณสุข 
โรงพยาบาลในจังหวัดขอนแก่น
สิ่งก่อสร้างในอำเภอชุมแพ
โรงพยาบาลทั่วไปในประเทศไทย
สัมพันธ์ แป้นพัฒน์

นายสัมพันธ์ แป้นพัฒน์ (เกิด 17 ธันวาคม พ.ศ. 2488) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช 2 สมัย
== ประวัติ ==
สัมพันธ์ แป้นพัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2488 เป็นบุตรของนายเพียน กับนางหลี แป้นพัฒน์  สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี รัฐศาสตรบัณฑิต และ นิติศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ระดับปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์มหาบัณฑิต จาก Temple University ประเทศสหรัฐอเมริกา และ ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการโรงแรม จาก มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
== งานการเมือง ==
สัมพันธ์ เข้าสู่วงการการเมือง ด้วยการเป็นสมาชิกสภาจังหวัด ใน พ.ศ. 2523 ถึง พ.ศ. 2526 ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกติดต่อกัน รวม 2 ครั้ง
สัมพันธ์ ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 19 สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา เมื่อ พ.ศ. 2554 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง  และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนาเช่นเดิม ลำดับที่ 11 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
สัมพันธ์ แป้นพัฒน์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดนครศรีธรรมราช สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดนครศรีธรรมราช สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอร่อนพิบูลย์
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช
พรรคประชาธิปัตย์
พรรคประชาชน (พ.ศ. 2531)
พรรคชาติไทยพัฒนา
บุคคลจากโรงเรียนเบญจมราชูทิศ นครศรีธรรมราช
บุคคลจากโรงเรียนอำนวยศิลป์
บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
บุคคลจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
นุกูล ธนิกุล

ร้อยตรี นุกูล ธนิกุล (เกิด 7 สิงหาคม พ.ศ. 2501) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสงคราม 4 สมัย และ อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสมุทรสงคราม
== ประวัติ ==
ร้อยตรี นุกูล ธนิกุล เกิดเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2501 เป็นบุตรของนายแคล้ว ธนิกุล กับนางสงัด ธนิกุล  สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยศรีปทุม สมรสและหย่า กับ นางสุกานดา ปานะสุทธะ อดีตนายกองค์การบรืหารส่วนจังหวัดสมุทรสงคราม
== งานการเมือง ==
ร้อยตรี นุกูล เข้าสู่วงการการเมือง ด้วยการเป็นตัวแทนของบิดา ในการลงเล่นการเมือง เนื่องจากบิดาเสียชีวิต ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคความหวังใหม่ และได้รับเลือกติดต่อกัน รวม 4 ครั้ง
พ.ศ. 2549 ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา และได้รับเลือกตั้ง แต่ทำหน้าที่ได้เพียง 5 เดือนเท่านั้นก็ต้องพ้นจากตำแหน่งด้วยการถูกรัฐประหาร
เขาลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งในปี 2550 ในนามพรรคมัชฌิมาธิปไตย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
ร้อยตรีนุกูล ธนิกุล ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 4 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 จังหวัดสมุทรสงคราม สังกัดพรรคความหวังใหม่
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 จังหวัดสมุทรสงคราม สังกัดพรรคความหวังใหม่
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 จังหวัดสมุทรสงคราม สังกัดพรรคความหวังใหม่
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดสมุทรสงคราม สังกัดพรรคความหวังใหม่
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
ชาวไทยเชื้อสายจีน
ทหารบกชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสงคราม
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสมุทรสงคราม
พรรคความหวังใหม่
พรรคมัชฌิมาธิปไตย
บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
เวียง วรเชษฐ์

เวียง วรเชษฐ์ เป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม (นายอิทธิพล คุณปลื้ม) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด 4 สมัย และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย
== ประวัติ ==
เวียง วรเชษฐ์ เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2494 ที่อำเภอจตุรพักตรพิมาน จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นบุตรของนายชาย กับ นางเหลา วรเชษฐ์  สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี การศึกษาบัณฑิต (กศ.บ.) จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตมหาสารคาม (มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ในปัจจุบัน)
== การทำงาน ==
เวียง วรเชษฐ์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด สมัยแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคชาติประชาธิปไตย สมัยต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคกิจประชาคม (และเป็นกรรมการบริหารพรรค) สมัยที่ 3 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 สังกัดพรรคความหวังใหม่ และสมัยที่ 4 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคความหวังใหม่เช่นเดียวกัน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการบริหารพรรคเพื่อแผ่นดิน กระทั่งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 86
ใน พ.ศ. 2561 นายเวียงได้ย้ายมาร่วมงานกับพรรคพลังประชารัฐ และในปี 2562 เขาลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคพลังประชารัฐ ลำดับที่ 36 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอจตุรพักตรพิมาน
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
พรรคชาติประชาธิปไตย
พรรคกิจประชาคม
พรรคมวลชน
พรรคความหวังใหม่
พรรคไทยรักไทย
พรรคเพื่อแผ่นดิน
พรรคเพื่อไทย
พรรคพลังประชารัฐ
พรรคภูมิใจไทย
บุคคลจากคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผัน บุญชิต

ผัน บุญชิต (29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2462 - 7 ธันวาคม พ.ศ. 2541) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี 6 สมัย
== ประวัติ ==
ผัน บุญชิต เกิดเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2462 สำเร็จการศึกษาธรรมศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
== งานการเมือง ==
ผัน เคยดำรงตำแหน่งเป็น ผู้พิพากษาหัวหน้าศาลจังหวัดบุรีรัมย์ ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี ครั้งแรก ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2495 และได้รับเลือกเรื่อยมา จนถึง พ.ศ. 2529 รวม 6 สมัย 
ผัน ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เมื่อ พ.ศ. 2526 ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ (ครม.43)
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
ผัน บุญชิต ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 6 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2495 จังหวัดอุบลราชธานี
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคเสรีมนังคศิลา
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคสหภูมิ → พรรคชาติสังคม
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคกิจสังคม
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคกิจสังคม
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคราษฎร (พ.ศ. 2529)
== ถึงแก่อนิจกรรม ==
ผัน บุญชิต ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2541 สิริอายุ 79 ปี
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดอุบลราชธานี
นักกฎหมายชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี
พรรคเสรีมนังคศิลา
พรรคสหภูมิ
พรรคชาติสังคม
พรรคกิจสังคม
พรรคราษฎร (พ.ศ. 2529)
บุคคลจากโรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราช
บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ลิฟต์แห่งกานาลดูว์ซ็องทร์

ลิฟต์แห่งกานาลดูว์ซ็องทร์ หรือชื่อตามที่ขึ้นทะเบียนว่า ลิฟต์ทั้งสี่แห่งกานาลดูว์ซ็องทร์และอาณาบริเวณใกล้เคียง เมืองลาลูเวียร์และเลอเริล (มณฑลแอโน) (Les quatre ascenseurs du canal du Centre et leur site, La Louvière et Le Rœulx (Hainaut)) ได้แก่ ลิฟต์ยกเรือจำนวนสี่แห่ง ตั้งอยู่ใกล้กับเมืองลาลูเวียร์ ประเทศเบลเยียม ในเขตอุตสาหกรรมซียงแห่งวัลโลเนีย ซึ่งลิฟต์ทั้งสี่แห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานสำคัญแห่งวาโลเนีย และมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโก เมื่อปี ค.ศ. 1998 คลองแห่งที่ลิฟต์พาดผ่านนั้นมีความยาวประมาณ 7 กิโลเมตร ซึ่งเรียกว่า กานาลดูว์ซ็องทร์ ทำหน้าที่เชื่อมต่อลุ่มแม่น้ำเมิซกับแม่น้ำสเกลต์ ซึ่งมีระดับต่างกันถึง 66.2 เมตร จึงต้องมีการออกแบบลิฟต์เพื่อยกเรือขึ้นทีละระดับ โดยลิฟต์ชุดแรก (ลิฟต์หมายเลข 1) มีความสูง 15.4 เมตร เปิดใช้เมื่อปี ค.ศ. 1888 และอีกสามชุดมีความสูงเท่า ๆ กันคือ 16.93 เมตร เปิดใช้ต่อมาในปีค.ศ. 1917
ลิฟต์ในแต่ละชุดประกอบด้วยลิฟต์และประตูน้ำจำนวนสองช่อง ซึ่งมีช่องเก็บน้ำจำนวนสองชุด โดยมีโครงสร้างและประตูน้ำทำจากเหล็กกล้าทั้งชุด ทั้งสองช่องนั้นทำงานสัมพันธ์กัน โดยเมื่อช่องหนึ่งมีระดับน้ำเพิ่มสูงขึ้น อีกช่องหนึ่งจะลดระดับลงเพื่อรักษาสมดุลของลิฟต์ทั้งชุด ลิฟต์ทั้งสี่ชุดนี้ได้รับการออกแบบโดยเอดวิน คลาร์ก โดยบริษัทสัญชาติอังกฤษ คลาร์ก สแตนส์ฟีลด์ แอนด์ คลาร์ก (Clark, Stansfield & Clark)
==ที่ตั้ง==
{|class="wikitable"
!ลิฟต์หมายเลข||ที่ตั้ง||พิกัดภูมิศาสตร์||ความสูง||ภาพถ่าย
|-
|1||Houdeng-Goegnies||||||
|-
|2||Houdeng-Aimeries||||||
|-
|3||Strépy-Bracquegnies||||||
|-
|4||Thieu||||||
|}
==อ้างอิง==
==ดูเพิ่ม==
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
แหล่งมรดกโลกในประเทศเบลเยียม‎
เดอะแกมเบลอร์

เดอะแกมเบลอร์ (The Gambler) คือสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 6  ของศิลปินชายชาวอเมริกัน เคนนี โรเจอส์ ออกวางขายในสหรัฐอเมริกา ในเดือนพฤศจิกายน โดย United Artists ค.ศ. 1978 หนึ่งในอัลบั้มที่โด่งดังที่สุดของเขา อัลบั้มนี้ทำให้ โรเจอส์ กลายเป็นหนึ่งในศิลปินที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในช่วงปีคศ. 1970 ถึง 1980 อัลบั้มนี้สามารถตีตลาดได้ทั่วโลก ทั้งแถบเอเชีย และจาไมก้า โรเจอส์บอกในตอนหลังว่า "ตอนที่ไปประเทศเกาหลีหรือฮ่องกง ผู้คนต่างก็เรียกเขาว่า เดอะแกมเบลอร์ !"  ( ในกระดาษโน้ตที่อยู่ภายในบ็อกเซ็ท "Through the Years" ปี 1998 ของ แคปิตอลเรเคิดส์ ) อัลบั้มนี้มียอดขายทั่วโลกมากกว่า 35 ล้านชุดในปัจจุบัน 
เพลงชื่อต้นอัลบั้ม The Gambler แต่งโดย Don Schlitz และเป็นคนแรกที่ร้องเพลงนี้ นอกจากนี้ยังมีศิลปินอีกมากมายนำมาร้องใหม่ด้วย แต่มันเวอร์ชั่นของของเคนนี โรเจอส์ทำให้เขาได้รับการยอมรับในวงการเพลงคันทรีและได้รับรางวัลเพลงคันทรียอดเยี่ยมแห่งปีในปีนั้น ซึ่งภายหลังได้กลายเป็นเพลงประจำตัวของเขาไป แม้ว่า Johnny Cash จะเป็นคนอัดเพลงนี้ก่อน แต่เวอร์ชั่นของโรเจอส์นั้นปล่อยออกมาก่อน ทั้งเพลงนี้และ She Believes in Me กลายเป็นเพลงฮิตและทำให้โรเจอส์เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในวงการเพลงคันทรี
และได้รับคำวิจารณ์จากนักแต่งเพลงมืออาชีพในวงการมากมายเช่น Alex Harvey, Mickey Newbury และ Steve Gibb โรเจอส์ยังแสดงความสามารถในการแต่งเพลงจากเพลง "Morgana Jones" อีกด้วย ส่วนตัวอัลบั้มนั้นได้ Larry Butler มาเป็นโปรดิวซ์เซอร์ให้
ด้วยความโด่งดังของอัลบั้มนี้ทำให้ถูกนำมาวางขายใหม่หลายครั้ง หลังจากที่ United Artists ถูกรวมเข้ากับ EMI/Capitol ในปี 1980 ก็มีการปล่อยออกนี้ออกมาขายใหม่ในรูปแบบแผ่นเสียงและเทปคาสเซ็ท ภายใต้สังกัด Liberty Records ซึ่งหลายปีต่อมาก็ได้ปล่อยอัลบั้มนี้เวอร์ชั่นย่อยที่ตัดเพลง "Morgana Jones" ออกไปมาขายใหม่  EMI Manhattan Records ได้วางจำหน่ายอัลบั้มนี้ฉบับ CD ในช่วง 1980 และ ฉบับดั้งเดิม จาก Mobile Fidelity Sound Labs นั้นวางขายในรูปแบบแผ่นเสียง (ฉบับแผ่นเสียงอย่างดี) และสุดท้ายอัลบั้มนี้ก็ถูกปล่อยออกมาวางจำหน่ายอีกครั้งโดย ค่ายเพลง Dreamcatcher Records ซึ่งโรเจอส์เป็นเจ้าของเองในปี 2001 เป็นหนึ่งใน CD "Original Masters Series" ของเคนนี โรเจอส์
ในอังกฤษ ทั้งตัวอัลบั้มและเพลงชื่อเดียวกันขายได้ดีมากในตลาดเพลงคันทรี แต่ไม่สามารถขึ้นสู่ท๊อป 40 ได้ในชาร์ตเพลงป๊อป ในช่วงยุค 80 ซิงเกิ้ลจากอัลบั้มนี้ถูกนำมาวางขายใหม่และติดท๊อป 100 เพลงขายดีเสมอ แต่ก็ไม่สามารถเข้าสู่ท๊อป 40 ได้อีกเช่นเคย จนกระทั่งในปี 2007 จึงสามารถขึ้นสู่อันดับที่ 22 ได้
นอกจากนี้ เพลง I Wish That I Could Hurt That Way Again ยังถูกตัดเป็นซิงเกิ้ลภายหลังในปี 1986 โดย T. Graham Brown เป็นผู้ร้อง และขึ้นถึงอันดับที่ 3 ในชาร์ตเพลงคันทรี
== รายชื่อเพลง ==
The Gambler (Don Schlitz) – 3:32
I Wish That I Could Hurt That Way Again (Rafe VanHoy, Don Cook, Curly Putman) – 2:55
"King of Oak Street" (Alex Harvey) – 4:55
"Makin' Music for Money" (Harvey) – 3:10
"Hoodooin' of Miss Fannie Deberry" (Harvey) – 4:44
She Believes in Me (Steve Gibb) – 4:11
"Tennessee Bottle" (Jim Ritchey) – 3:59
"Sleep Tight, Goodnight Man" (Sam Lorber, Jeff Silbar) – 2:52
"Little More Like Me (The Crucifixion)" (Sonny Throckmorton) – 2:47
San Francisco Mabel Joy (Mickey Newbury) – 3:36
"Morgana Jones" (Kenny Rogers) – 3:03
== ชาร์ต ==
== อ้างอิง ==
ศรีสกุล พร้อมพันธุ์

ศรีสกุล พร้อมพันธุ์ (เกิด: 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2498) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา และเป็นภรรยาคนปัจจุบันของสุเทพ เทือกสุบรรณ อดีตรองนายกรัฐมนตรี
== ประวัติ ==
ศรีสกุล พร้อมพันธุ์ เกิดเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2498  เป็นบุตรของประสิทธิ์ กับตุ๊ พร้อมพันธุ์ และเป็นน้องสาวของนิพนธ์ พร้อมพันธุ์ อดีตเลขาธิการนายกรัฐมนตรี สำเร็จการศึกษาจากคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในช่วงศึกษาที่จุฬาฯ เคยเป็นดาวจุฬา
ศรีสกุล พร้อมพันธุ์ สมรสครั้งแรกกับกฤตย์ รัตนรักษ์ อดีตเจ้าของธนาคารกรุงศรีอยุธยา แต่ใช้ชีวิตร่วมกันได้เพียงเดือนเศษก็หย่าร้าง และได้มาสมรสครั้งที่ 2 กับพรเทพ เตชะไพบูลย์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ มีบุตร 3 คน คือ สิทธิพัฒน์ เตชะไพบูลย์ เอกนัฏ พร้อมพันธุ์ และธีราภา พร้อมพันธุ์ ต่อมาได้หย่าขาดจากกันและได้ใช้ชีวิตคู่กับสุเทพ เทือกสุบรรณ เมื่อปี พ.ศ. 2537 โดยไม่ได้จดทะเบียนสมรส ซึ่งขณะนั้นทั้งคู่ต่างก็เป็นม่ายและมีลูกติดกันฝ่ายละ 3 คน
== การทำงาน ==
ศรีสกุล พร้อมพันธุ์ หรือ ศรีสกุล เตชะไพบูลย์ (ชื่อสกุลขณะนั้น) ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา เขตเลือกตั้งที่ 5 โดยได้รับเลือกตั้งพร้อมกับนิพนธ์ พร้อมพันธุ์ (พี่ชาย) ในนามพรรคประชาธิปัตย์ จากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดนครราชสีมา
สกุลพร้อมพันธุ์
สกุลเตชะไพบูลย์
สกุลเทือกสุบรรณ
นักธุรกิจชาวไทย
นักการเมืองสตรีชาวไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา
พรรคประชาธิปัตย์
นักการเมืองที่เป็นแนวร่วมกปปส.
นิสิตเก่าคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.