pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
จอห์นแห่งออสเตรีย

จอห์น แห่งออสเตรีย (John of Austria) (24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1547 &ndash; 1 ตุลาคม ค.ศ. 1578) หรือที่รู้จักกันดีตามชื่อธรรมเนียม คือ ดอน จอห์น แห่งออสเตรีย, ในภาษาสเปน ดอน จัน เด ออสเตรีย เป็นพระราชบุตรนอกกฎหมายของจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระองค์ได้กลายเป็นผู้นำกองทัพในบริการของครึ่งพี่ชายของพระองค์ พระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน และเป็นที่รู้จักดีที่สุดเพื่อชัยชนะเรือที่รบที่เลในปี ค.ศ. 1571 ในการต่อต้านจักรวรรดิออตโตมัน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Chronicle of the battle of Lepanto  by Rev. Luis Coloma, SJ
นายพลชาวสเปน
พลเรือเอกชาวสเปน
บุคคลจากเรเกินส์บวร์ค
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2090
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2121
เสียชีวิตจากไข้รากสาดใหญ่
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นสิทธิสุขุมการ

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นสิทธิสุขุมการ (พ.ศ. 2349 – 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2419) มีพระนามเดิมว่า หม่อมเจ้ารองทรง เป็นพระราชโอรสลำดับที่ 38 ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์ ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาภู่ (อิเหนา) เป็นต้นราชสกุลรองทรง
== พระประวัติ ==
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นสิทธิสุขุมการ เป็นพระโอรสลำดับที่ 38 ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์ กรมพระราชวังบวรสถานมงคลในรัชกาลที่ 2 ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาภู่ (อิเหนา) เมื่อปี พ.ศ. 2349 คาดว่าประสูติในพระราชวังบวรสถานมงคล (พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร ในปัจจุบัน)
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นสิทธิสุขุมการ สิ้นพระชนม์ด้วยพระโรคชราเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2419 ที่วังปากคลองตลาด อยู่ใกล้กับวังของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจ ซึ่งปัจจุบันคือบริเวณถนนราชินี เชิงสะพานเจริญรัช 31 จุดที่เป็นสถานีตำรวจนครบาลพระราชวัง สิริพระชันษาราว 70 ปี
== พระกรณียกิจ==
พระองค์ทรงว่าการโรงทองต่อจาก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระเทเวศร์วัชรินทร์ โดยทรงดูแลตลอดพระชนม์ชีพ โดยทรงปฏิบัติต่างพระเนตรพระกรรณด้วยความวิริยอุตสาหะมาโดยตลอด ทำให้มักได้คำชมจากพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวอยู่เนื่อง ๆ
==พระอิสริยยศ==
หม่อมเจ้ารองทรงในสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเสนานุรักษ์
พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้ารองทรง
พระเจ้าวรวงศ์เธอ ชั้น 2 กรมหมื่นสิทธิสุขุมการ
พระเจ้าบวรวงศ์เธอ กรมหมื่นสิทธิสุขุมการ
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นสิทธิสุขุมการ
==พระโอรสธิดา==
พระองค์มีพระโอรสและพระธิดาทั้งหมด 10 องค์ ได้แก่
หม่อมเจ้าชายวัฒนา พระนามเดิมว่า หม่อมเจ้าชายใหญ่ ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 5 ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวัฒนา (พ.ศ. 2391 – 9 กันยายน พ.ศ. 2461)
หม่อมเจ้าชายภูษา รองทรง บางแห่งว่าหม่อมเจ้าภูษิต
หม่อมเจ้าหญิงสุวรรณ รองทรง
หม่อมเจ้าหญิงเม้า ทองแถม ประสูติแต่หม่อมรอด (30 กันยายน พ.ศ. 2401 – 24 ตุลาคม พ.ศ. 2478) เป็นชายาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจ
หม่อมเจ้าชายหวอ บางแห่งว่าหม่อมเจ้าแหวว (พ.ศ. 2404 – 17 มีนาคม พ.ศ. 2431)
หม่อมเจ้าหญิงปุก (พ.ศ. 2405 – 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2431)
หม่อมเจ้าชายไม่ปรากฏพระนาม (พระราชทานเพลิง ณ วัดสระเกศ พ.ศ. 2405)
หม่อมเจ้าชายขาว รองทรง (ประสูติ พ.ศ. 2410 พระราชทานเพลิงเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2465)
หม่อมเจ้าไม่ปรากฏพระนาม
หม่อมเจ้าไม่ปรากฏพระนาม
== ราชตระกูล ==
== อ้างอิง ==
=== หนังสือ ===
หนังสือพระอนุวงศ์ชั้นหม่อมเจ้าในพระราชวงศ์จักรี โดยพลตรี หม่อมราชวงศ์ศุภวัฒน์ เกษมศรี และรัชนี ทรัพย์วิจิตร พ.ศ. 2543
หนังสือราชสกุลจักรีวงศ์และราชสกุลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ของธำรงศักดิ์ อายุวัฒนะ พ.ศ. 2515
หนังสือ ประชุมพงศาวดารฉบับกาญจนาภิเษก เล่มที่ 5 ตอนตำนานวังเก่า ของกรมศิลปากร ปี 2542
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ ชั้น 2
พระองค์เจ้าชาย
กรมหมื่น
พระราชโอรสในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์
เบอร์เคนเฮด

เบอร์เคนเฮด (Birkenhead) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอังกฤษ บริเวณปากแม่น้ำเมอร์ซีย์ ตรงข้ามกับเมืองลิเวอร์พูล จากการสำรวจสำมโนประชากรในปี ค.ศ. 2001 เมืองมีประชากร 83,729 คน อาจเป็นที่รู้จักจากการเป็นศูนย์กลางการต่อเรือ เป็นเมืองท่า และมีอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้อง เมืองมีอุโมงค์ลอดใต้แม่น้ำ ความยาว 3.4 กม. เชื่อมกับเมืองลิเวอร์พูล เป็นเมืองแห่งแรกในทวีปยุโรปที่มีรถราง
==อ้างอิง==
เมืองในเทศมณฑลเมอร์ซีย์ไซด์
แม่น้ำเมอร์ซีย์

แม่น้ำเมอร์ซีย์ (River Mersey) เป็นแม่น้ำในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของอังกฤษ มีความยาวราว 70.33 ไมล์ (113 กม.) ไหลผ่านตั้งแต่เมืองสต็อกพอร์ตในเกรเทอร์แมนเชสเตอร์ ไปยังอ่าวลิเวอร์พูล หลายศตวรรษแล้วที่แม่น้ำเป็นเขตแดนระหว่างแลงคาเชอร์และเชชเชอร์
เมอร์ซีย์
ลิเวอร์พูล
เกรเทอร์แมนเชสเตอร์
เทศมณฑลเชชเชอร์
เทศมณฑลเมอร์ซีย์ไซด์
มาสค์ไรเดอร์ฮิบิกิ 7 อสูรสงคราม

มาสค์ไรเดอร์ฮิบิกิ 7 อสูรสงคราม  เป็นภาพยนตร์ซีรีส์มาสค์ไรเดอร์ผลิตโดยโตเอะ คัมปะนี ซีรีส์เรื่องมาสค์ไรเดอร์ฮิบิกิ เริ่มออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2005 พร้อมกับภาพยนตร์เรื่อง ขบวนการเวทมนตร์ มาจิเรนเจอร์ เดอะมูฟวี่ ตะลุยนรกสุดขอบฟ้า
==เพลงประกอบ==
เพลงประกอบ
"Flashback"
*เนื้อเพลงโดย: Shoko Fujibayashi
*เนื้อเพลงแร็ปโดย:  m.c.A.T
*ประพันธ์โดย & เรียบเรียงโดย: Isamu Taihei & SJR
*ศิลปิน: Rin' featuring m.c.A.T
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Kamen Rider Hibiki Official Webpage in Japanese
Igadevil's Article on the Movie 
Japan Box Office yearly results of 2005
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2548
ภาพยนตร์มาสค์ไรเดอร์
แวลีโกเตอร์โนโว

แวลีโกเตอร์โนโว (Велико Търново|Veliko Tărnovo) เป็นเมืองทางตอนเหนือของประเทศบัลแกเรีย เป็นเมืองหลวงของจังหวัดแวลีโกเตอร์โนโว ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำยันตรา เคยเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2 ระหว่างปี ค.ศ. 1186-1393 อยู่ใต้อำนาจของชาวเติร์กระหว่าง ค.ศ. 1394-1877 มีการประกาศอิสรภาพของราชอาณาจักรบัลแกเรียที่เมืองนี้เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1908
เมืองนี้เป็นจุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยว มีสถาปัตยกรรมอันโดดเด่น มีเอกลักษณ์ เป็นศูนย์กลางการค้า การศึกษา และวัฒนธรรมของบัลแกเรียเหนือ ตัวเมืองตั้งอยู่บนโกรกธารลึกที่เชื่อมต่อไปยังสันเขา
==ประชากร==
รายงานจากสำมะโน ค.ศ. 2011 แวลีโกเตอร์โนโวมีประชากร 68,783 คนในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 ส่วนเทศบาลแวลีโกเตอร์โนโวที่รวมหมู่บ้าน มีประชากร 88,670 คน
==ความสัมพันธ์นานาชาติ==
===เมืองพี่น้อง===
แวลีโกเตอร์โนโวเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
วาการ์สชาพัต ประเทศอาร์มีเนีย
นาคีชีวัน ประเทศอาเซอร์ไบจาน
ซีอาน ประเทศจีน
อัสตี ประเทศอิตาลี
แฟร์รารา ประเทศอิตาลี
บายอน ประเทศฝรั่งเศส
บิตอลา ประเทศมาซิโดเนียเหนือ
เซติเญ ประเทศมอนเตเนโกร
Colonia Tovar ประเทศเวเนซุเอลา
ยัช ประเทศโรมาเนีย
กรากุฟ ประเทศโปแลนด์
นีช ประเทศเซอร์เบีย
ออคริต ประเทศมาซิดดเนียเหนือ
มาเอบาชิ ประเทศญี่ปุ่น
ปอลตาวา ประเทศยูเครน
เซร์เรส ประเทศกรีซ
Tarxien, ประเทศมอลตา
ซาดาร์ ประเทศโครเอเชีย
โอปาวา ประเทศเช็กเกีย
โตเลโด ประเทศสเปน
ตเวียร์ ประเทศรัสเซีย
อัลกะร็อก ประเทศจอร์แดน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการของแวลีโกเตอร์โนโว
เทศบาลแวลีโกเตอร์โนโว
เมืองในประเทศบัลแกเรีย
เมืองหลวงเก่าของบัลแกเรีย
ชอว์น ไมเคิลส์ และ เควิน แนช

ชอว์น ไมเคิลส์ และ เควิน แนช (อังกฤษ: Shawn Michaels and Kevin Nash)  มีสมาชิก 2 คน คือ ชอว์น ไมเคิลส์ และ ดีเซล/เควินแนช  เป็นกลุ่มนักมวยปล้ำอาชีพ เซ้นสัญญากับสมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเฟดเดเรชัน/เอ็นเตอร์เทนเมนท์ หรือ ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ/อี ปัจจุบันได้แตกทีมไปเรียบร้อย
==ผลงานทั้งหมด==
World Wrestling Federation
*WWF Championship (1 time) – Diesel
*WWF Intercontinental Championship (2 times) – Diesel (1)
*WWF Tag Team Championship (2 times)
==อ้างอิง==
กลุ่มนักมวยปล้ำของเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์
โกวิทย์ โปษยานนท์

ศาสตราจารย์พิเศษ โกวิทย์ โปษยานนท์ (17 กันยายน พ.ศ. 2478 - ) กรรมการกฤษฎีกา กรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ เคยดำรงตำแหน่ง อธิบดีกรมสรรพสามิต อธิบดีกรมสรรพากร รองปลัดกระทรวงการคลัง และผู้อำนวยการสำนักงบประมาณ
== ประวัติ ==
ศาสตราจารย์พิเศษ โกวิทย์ โปษยานนท์ หรือ ศาสตราจารย์พิเศษ ดร.โกวิทย์ โปษยานนท์ เกิดที่ กรุงเทพมหานคร บิดาหลวงจำรูญเนติศาสตร์ (จำรูญ โปษยานนท์) มารดานางอรุณ (โปษยจินดา) โปษยานนท์ และเป็นหลานของ มหาอำมาตย์ตรี พระยาพิพัฒนธนากร (ฉิม โปษยานนท์) จบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย  สำเร็จการศึกษาชั้นเตรียมอุดมศึกษาจาก St Edmund's School Canterbury, England ศึกษาต่อที่   เมืองเคมบริดจ์ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ B.A. (Honours)   และได้เข้าศึกษา มหาบัณฑิตและดุษฎีบัณฑิตบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยคอร์เนล สหรัฐอเมริกา  เคยเข้ารับการอบรมหลักสูตรการสืบสวนจากสหรัฐอเมริกา   จบหลักสูตรวิชาการป้องกันประเทศ จากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร  (วปอ.รุ่นที่ 30)  และได้รับดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (เศรษฐศาสตร์) จาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
โกวิทย์ โปษยานนท์ เริ่มรับราชการในตำแหน่งอาจารย์ที่คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และได้รับตำแหน่งศาสตราจารย์พิเศษ ในปี พ.ศ. 2528
== ความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านและด้านอื่นๆ ==
ศาสตราจารย์พิเศษ ดร. โกวิทย์ โปษยานนท์ ได้รับการยอมรับว่าเป็นนักการเงินที่มีความสามารถ เคยดำรงตำแหน่งทั้งในราชการ องค์กรอิสระ และ เอกชน โดยล้วนเป็นงานที่เกี่ยวข้องกับการเงินทั้งสิ้น โดยเริ่มประวัติการทำงานหลังจากจบการศึกษามาเข้ารับราชการเป็นข้าราชการประจำ ของกระทรวงการคลัง และขึ้นดำรงตำแหน่ง  อดีตรองปลัดกระทรวงการคลัง, อธิบดีกรมสรรพสามิต, อธิบดีกรมสรรพากร ตามลำดับ หลังจากเกษียณอายุราชการจึงได้เข้ารับดำรงตำแหน่งประธานกรรมการตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย และตำแหน่งประธานกรรมการและกรรมการบริหารอีกหลายตำแหน่งหลายบริษัท นอกจากนี้ยังเป็นผู้รักษา "ยาเทพนิมิตร" ใช้ในตระกูลโปษยานนท์ ตั้งแต่สมัยพระยาพิพัฒนธนากร ซึ่งเป็นการนำเอาสมุนไพรของไทย มาทำยารักษาโรคผิวหนัง และใช้ทาแผลสด
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โกวิทย์ โปษยานนท์
คณะกรรมการตรวจสอบและประเมินผลภาคราชการ
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
ศาสตราจารย์
สกุลโปษยานนท์
นักธุรกิจชาวไทย
ชาวไทยเชื้อสายจีน
อาจารย์คณะเศรษฐศาสตร์
ประธานกรรมการการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย
อธิบดีกรมสรรพากร
อธิบดีกรมสรรพสามิต
นักการเงิน
บุคคลจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
บุคคลจากคณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
กรรมการกฤษฎีกาไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.จ. (ฝ่ายหน้า)
ชุดว่ายน้ำวันพีซ

ชุดว่ายน้ำวันพีซ (One-piece swimsuit) คือปกติมักจะชุดว่ายน้ำวันพีซรัดรูปสวมใส่ โดย ผู้หญิงและเด็กผู้หญิง ในตอนว่ายน้ำในทะเล หรือสระว่ายน้ำ หรือกิจกรรมอยู่ในแสงแดดใด ๆ เช่น การอาบแดด โดยปกติชุดว่ายน้ำวันพีซ จะครอบคลุมลำตัวของผู้หญิง บางสตรีสวมใส่ชุดว่ายน้ำวันพีซ เนื่องจากคิดว่ามันจะมีความพอประมาณกว่าชุดบิกินีทูพีซ
ก่อนที่ความนิยมของชุดว่ายน้ำทูพีซ และชุดบิกินี เกือบทั้งหมดชุดว่ายน้ำเพศหญิงเป็นหนึ่งในชิ้นส่วนและคนสวมชุดว่ายน้ำที่คล้ายกันที่ปกคลุมทั้งลำตัวของตนเอง
ชนิดที่พบมากที่สุดของชุดวันพีซ คือ เมลลอต หรือชุดแทงค์ ซึ่งคล้ายกับชุดรัดรูปไม่มีแขน หรือชุดบอดีสูท หลากหลายรูปแบบของเรื่องนี้รวมถึงฮาล์เตอร์เน็ค และชุดว่ายน้ำอาบน้ำด้านหน้า เช่นเดียวกับสไตล์หุ้มรอบๆ เต็มตัว และเกาะอก ชุดเพรทเซล เป็นอีกหนึ่งอย่างพิเศษของชุดว่ายน้ำวันพีซ
เมื่อเร็ว ๆ นี้ชุดว่ายน้ำนักกีฬาได้ใช้หลากหลายรูปแบบใหม่ของสายคล้องไหล่ รวมถึงเรเซอร์แบ็ค , เฟสแบ็ค และฟลายแบ็ค ซึ่งบางส่วนก็ยังคงนำมาใช้ในเสื้อผ้ากีฬาอื่น ๆ
อีกนวัตกรรมล่าสุดในชุดว่ายน้ำวันพีซ คือ บอดีสกีน ซึ่งผิวเผินคล้ายกับ ยูนิทาร์ด หรือชุดดำน้ำ แม้ครอบคลุมลำตัวทั้งแขนและขา การทำงานของมันไม่ได้เป็นความพอประมาณ แต่ช่วยลดแรงเสียดทานในน้ำสำหรับนักว่ายน้ำมืออาชีพ พื้นผิวของมันทำจากผ้าเทคนิคเนื้อที่ได้รับการออกแบบมาเพื่อตัดทรงผ่านน้ำในลักษณะเดียวกับผิวหนังปลา หรือฉลาม
==ดูเพิ่ม==
ชุดว่ายน้ำ
ว่ายน้ำ
ชุดว่ายน้ำ
ชุดวันพีซ
อาสนวิหารดอล-เดอ-เบรอตาญ

อาสนวิหารดอล-เดอ-เบรอตาญ (Cathédrale de Dol-de-Bretagne) หรือเรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญแซมซันแห่งดอล-เดอ-เบรอตาญ (Cathédrale Saint-Samson de Dol-de-Bretagne) ในปัจจุบันมีฐานะเป็นโบสถ์ประจำเขตแพริชนิกายโรมันคาทอลิก ซึ่งในอดีตเคยมีฐานะเป็นอาสนวิหารประจำมุขมณฑลดอล เป็นมุขมณฑลหนึ่งในเก้าแห่งในแคว้นเบรอตาญในอดีต ซึ่งต่อมาได้ถูกยุบลงเป็นส่วนหนึ่งของมุขมณฑลแรนตั้งแต่ปี ค.ศ. 1801 เป็นต้นมา (ตามความตกลง ค.ศ. 1801) ตั้งอยู่ที่เมืองดอล-เดอ-เบรอตาญ จังหวัดอีเลวีแลน ในแคว้นเบรอตาญ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้แก่นักบุญแซมซันแห่งดอล
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1840
==ประวัติ==
ในปี ค.ศ. 1203 พระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษ ได้ทำให้เกิดไฟไหม้อาสนวิหารหลังเดิมที่สร้างในแบบสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ จึงมีพระราชประสงค์ให้สร้างหลังใหม่ขึ้นโดยพระองค์เป็นผู้สนับสนุนค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างทั้งหมด โดยได้เริ่มการก่อสร้างขึ้นในเดือนกันยายนในปีเดียวกันนั้น โดยได้ทรงมอบหมายให้มุขนายกฌ็องที่ 7 แห่งลีโซแน เป็นผู้ควบคุมการก่อสร้าง
ต่อมาในปี ค.ศ. 1231 ซึ่งเป็นปีมรณภาพของมุขนายกฌ็องที่ 7 แห่งลีโซแน ส่วนบริเวณกลางโบสถ์ก็สร้างเสร็จสิ้นโดยมุขนายกองค์ต่อมา คือ เกลม็อง เดอ วีเทร มารับช่วงต่อในการก่อสร้างบริเวณแขนกางเขนและบริเวณร้องเพลงสวดที่มีด้านนอกแบบเรียบง่าย ซึ่งต่อมาเรลิกของนักบุญแซมซันได้นำมาซึ่งนักแสวงบุญมากมาย จึงมีความจำเป็นในการต่อเติมส่วนของจรมุขขึ้นเพิ่มเติม โดยมุขนายกเกลม็อง เดอ วีเทร ได้ว่าจ้างช่างฝีมือเยี่ยมจากอาสนวิหารแห่งอื่นมาใช้ก่อสร้างในวิธีแบบใหม่ โดยใช้รากฐานของอาสนวิหารเดิมแบบโรมาเนสก์ และสร้างต่อเติมขึ้นเป็นแบบกอทิกแบบนอร์มัน ซึ่งได้ดำเนินมาตลอดคริสต์ศตวรรษที่ 13 ส่วนสุดท้าย ได้แก่ บริเวณร้องเพลงสวด และจรมุข รวมถึงโบสถ์น้อยข้างจำนวนสิบแห่ง ได้สร้างเสร็จราวปี ค.ศ. 1279 ซึ่งก็ถือเป็นการสร้างเสร็จและใช้งานได้ ยกเว้นเพียงส่วนของหอระฆังกอทิกทั้งสองข้าง ซึ่งกำลังดำเนินไปเรื่อยๆ
บริเวณมุขทางเข้าขนาดใหญ่ซึ่งตั้งอยู่บริเวณปลายแขนกางเขนฝั่งทิศใต้ได้สร้างขึ้นระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 14 และ 15 และในช่วงเดียวกันนั้น ได้มีการสร้างหอประชุมนักบวชขึ้นที่บริเวณทิศตะวันตก และห้องเก็บสมบัติบริเวณทิศตะวันออก รวมถึงโบสถ์น้อยขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่บริเวณปลายสุดของบริเวณร้องเพลงสวดอีกด้วย
==ขนาดต่าง ๆ==
ความยาวภายนอก : 93.50 ม.
ความยาวของบริเวณกลางโบสถ์ : 39.25 ม.
ความกว้างของบริเวณกลางโบสถ์ : 17.05 ม.
ความกว้างของทางเดินข้าง : 8.55 ม.
ความสูงจรดยอดเพดานช่วงบริเวณกลางโบสถ์ : 20.20 ม.
จุดตัดกลางโบสถ์ : 8.80 ม. x 8.35 ม.
ความยาวของแขนกางเขน : 9.85 ม. (ต่อหนึ่งข้าง)
ความยาวของบริเวณร้องเพลงสวด : 27.55 ม.
ความกว้างของบริเวณร้องเพลงสวด : 8.65 ม.
ความสูงจรดเพดานบริเวณร้องเพลงสวด : 20.50 ม.
ความลึกของบริเวณร้องเพลงสวดรวมจรมุข : 31.80 ม.
ความกว้างของบริเวณร้องเพลงสวดและจรมุข : 18.35 ม.
ความกว้างของบริเวณร้องเพลงสวดรวมโบสถ์น้อยบริเวณมุขโค้ง : 26.05 ม.
ไฟล์:Dol - cathédrale - façade.jpg|ฝั่งหน้าบันทิศตะวันตก และหอคอยที่ไม่เคยสร้างเสร็จ
ไฟล์:DSCF4117.JPG|บริเวณร้องเพลงสวดจากภายนอก
ไฟล์:Dol-de-Bretagne (35) Cathédrale Grand porche 01.JPG|มุขทางเข้าอาสนวิหารฝั่งทิศใต้
==อ้างอิง==
ดอล-เดอ-เบรอตาญ
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดอีเลวีแลน
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 13
คริสต์ศาสนสถานแบบกอทิก
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส
ตราแผ่นดินของมอลตา

ตราแผ่นดินของมอลตา เริ่มใช้เมื่อพ.ศ. 2531 มีส่วนประกอบคือ
ยอด เป็นรูป มงกุฏมูเรล
โล่ เป็นรูป ธงชาติมอลตา ครึ่งซ้ายสีขาวมีตราเครื่องราชอิสริยาภรณ์จอร์จครอสที่มุมธงบนด้านคันธง ครึ่งขาวเป็นสีแดง
ประคองข้าง เป็นรูป ช่อมะกอกโอลีฟและช่อปาล์ม
มีคำขวัญในริ้บบิ้นสีขาว เขียนว่า สาธารณรัฐมอลตา  (มอลตา:Repubblika ta' Malta)
==ตราแผ่นดินของมอลตาในอดีต==
ไฟล์:Coat of arms of Malta (1964–1975).svg | สาธารณรัฐมอลตา ค.ศ.1964-1975
ไฟล์:Coat of Arms of Malta 1975-1988.jpg | สาธารณรัฐมอลตา ค.ศ.1975-1988
==ดูเพิ่ม==
ธงชาติมอลตา
เพลงชาติมอลตา
มอลตา
สัญลักษณ์ของประเทศมอลตา
ตราแผ่นดินของลิทัวเนีย

ตราแผ่นดินของลิทัวเนีย เริ่มใช้เมื่อพ.ศ. 2534 มีส่วนประกอบคือ
โล่ เป็นรูป อัศวินถือดาบและเกราะสีฟ้าบนม้า พื้นหลังสีแดง
== ตราแผ่นดินของลิทัวเนียในอดีต==
ไฟล์:Vytis COA Lithuania.Codex Bergshammar.png | ตราแผ่นดินของลิทัวเนีย คริสต์ศตวรรษที่ 14
ไฟล์:Coat of arms of the Grand Duchy of Lithuania.svg | ตราแผ่นดินของลิทัวเนีย คริสต์ศตวรรษที่ 16
ไฟล์:Vilnius COA 1845.png | ตราแผ่นดินของวินุส ค.ศ. 1845
ไฟล์:Older version of Lithuania COA.png | ตราแผ่นดินของลิทัวเนีย ค.ศ. 1928
ไฟล์:Emblem of Lithuanian SSR.svg| ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย ค.ศ. 1940
==ดูเพิ่ม==
ธงชาติลิทัวเนีย
เพลงชาติลิทัวเนีย
ลิทัวเนีย
สัญลักษณ์ของประเทศลิทัวเนีย
ขอบแปซิฟิก

ขอบแปซิฟิก หมายถึงสถานที่ที่อยู่โดยรอบมหาสมุทรแปซิฟิก รวมถึงหมู่เกาะและเกาะเล็ก ๆ ใน "แอ่งมหาสมุทรแปซิฟิก" ด้วย ในทางธรณีวิทยาอาณาเขตของขอบแปซิฟิกมีความเกี่ยวของกับวงแหวนแห่งไฟด้วย
== รายชื่อประเทศในขอบแปซิฟิก ==
นี่คือรายชื่อที่ได้รับการพิจารณาแล้วว่าเป็นส่วนหนึ่งของขอบแปซิฟิก เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่ทอดตัวอยู่ในแนวมหาสมุทรแปซิฟิก
เอเชียตะวันออก
* 
* 
* 
* 
* 
** 
** 
* 
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
โอเชียเนีย (รัฐเอกราช)
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
โอเชียเนีย (ดินแดนในภาวะพึ่งพิง)
*  ดินแดนเพิ่มเติมของประเทศออสเตรเลีย
** 
*  ราชอาณาจักรนิวซีแลนด์
** 
*  ดินแดนโพ้นทะเลของฝรั่งเศส
** 
** 
** 
*  ดินแดนโพ้นทะเลของบริเตน
** 
*  พื้นที่เกาะของสหรัฐ
** 
** 
** 
*  สหรัฐ
** 
*  พื้นที่เกาะของชิลี
** 
อเมริกาเหนือ
* 
* 
* 
อเมริกากลาง
* 
* 
* 
* 
* 
* 
อเมริกาใต้
* 
* 
* 
* 
== การพาณิชย์ ==
แปซิฟิกเป็นแหล่งของการเดินเรือ ขอบแปซิฟิกมีท่าเรือที่คึกคักที่สุด 29 จาก 50 ทางเรือขนส่งในโลก
* ปูซาน (อันดับที่ 5)
* โยโกฮามะ (อันดับที่ 36)
* โตเกียว (อันดับที่ 25)
* นาโงยะ (อันดับที่ 47)
* โคเบะ (อันดับที่ 49)
* เกาสฺยง (อันดับที่ 12)
* ฮ่องกง (อันดับที่ 3)
* เซี่ยงไฮ้ (อันดับที่ 1)
* เซินเจิ้น (อันดับที่ 4)
* หนิงปัว (อันดับที่ 6)
* กวางโจว (อันดับที่ 7)
* ชิงเต่า (อันดับที่ 8)
* เทียนจิน (อันดับที่ 10)
* เซี่ยเหมิน (Xiamen) (อันดับที่ 19)
* ต้าเหลียน (Dalian) (อันดับที่ 21)
* เหลียนหยุนกั๋ง (Lianyungang) (อันดับที่ 30)
* อิงโกว (Yingkou) (อันดับที่ 34)
* มะนิลา (อันดับที่ 37)
* ไซง่อน (อันดับที่ 28)
* แหลมฉบัง (อันดับที่ 22)
* ท่าเรือกลัง (Klang) (อันดับที่ 13)
* ตันจุงเปอเลอปัซ (Tanjung Pelepas) (อันดับที่ 16)
* สิงคโปร์ (อันดับที่ 2)
* จาการ์ตา (อันดับที่ 24)
* สุราบายา (อันดับที่ 38)
* แวนคูเวอร์ (อันดับที่ 50)
* ลอสแอนเจลิส (อันดับที่ 17)
* ลองบีช (อันดับที่ 18)
* ซีแอตเทิล/ทาโคมา (อันดับที่ 48)
* บัลบัว (อันดับที่ 43)
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
Clausen, A. W. The Pacific Asian Countries: A Force For Growth in the Global Economy. Los Angeles: World Affairs Council, 1984. ED 244 852.
Cleveland, Harlan. The Future of the Pacific Basin: A Keynote Address. New Zealand: Conference on New Zealand's Prospects in the Pacific Region, 1983.
Gibney, Frank B., Ed. Whole Pacific Catalog. Los Angeles, CA: 1981.
"The Pacific Basin Alliances, Trade and Bases." GREAT DECISIONS 1987. New York: Foreign Policy Association, 1987. ED 283 743.
. A travelogue of a complete journey around the Pacific Rim accompanying the 1997 TV series Full Circle with Michael Palin.
Rogers, Theodore S., and Robert L. Snakenber. "Language Studies in the Schools: A Pacific Prospect." EDUCATIONAL PERSPECTIVES 21 (1982): 12–15.
Wedemeyer, Dan J., and Anthony J. Pennings, Eds. Telecommunications—Asia, Americas, Pacific: PTC 86. "Evolution of the Digital Pacific." Proceedings of the Annual Meeting of the Pacific Telecommunications Council: Honolulu, Hawaii, 1986. ED 272 147.
West, Philip, and Thomas Jackson. The Pacific Rim and the Bottom Line. Bloomington, Indiana, 1987.
=== ข้อมูล ===
Phillips, Douglas A. and Steven C. Levi.  The Pacific Rim Region:  Emerging Giant.  Hillside, NJ:  Enslow Publishers, 1988.  
มหาสมุทรแปซิฟิก
วังวีล็องดรี

ปราสาทวีล็องดรี (Château de Villandry) เป็นปราสาทแห่งหนึ่งในหมู่ปราสาทแห่งลุ่มแม่น้ำลัวร์ สร้างในแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยา ตั้งอยู่ห่างจากเมืองตูร์ประมาณ 15 กิโลเมตร ที่เมืองวีล็องดรี จังหวัดแอ็งเดรลัวร์ แคว้นซ็องทร์-วาลเดอลัวร์ ประเทศฝรั่งเศส
ตัวปราสาทได้ผ่านการบูรณะครั้งใหญ่โดยโคอาคิน การ์บาโย (Joachim Carvallo) โดยมีเอกลักษณ์สำคัญที่รู้จักกันดีคือ สวนตกแต่งจำนวนหกแบบ ประกอบด้วยสวนพืชผักสวนครัว (potager) ซึ่งมองเห็นได้ชัดจากหอกลาง (บนพื้นที่ 1 เฮกตาร์), สวนไม้พุ่มประดับเรขาคณิตรูปทรงต่าง ๆ, สวนน้ำพุแบบคลาสสิก, สวนพระอาทิตย์ (jardin du soleil) สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2008, สวนวงกต และสวนเรียบง่ายแบบยุคกลาง (jardin des simples d'inspiration médiévale)
ตัวปราสาทและสวนได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ เมื่อปี ค.ศ. 1934
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
P. Le Noach, Histoire de Villandry et de son château, (Tours, impr. Mariotton, 1949)
==ดูเพิ่ม==
สถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยา
ลุ่มแม่น้ำลัวร์
วังและพระราชวังในประเทศฝรั่งเศส
ปราสาทและวังแห่งลุ่มแม่น้ำลัวร์
สถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดแอ็งเดรลัวร์
ทหาร ขำหิรัญ

พลเรือตรี ทหาร ขำหิรัญ อดีตนายทหารนาวิกโยธินชาวไทย อดีตนักการเมือง และหนึ่งในคณะราษฎรสายทหารเรือ ผู้กระทำการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475
พล.ร.ต.ทหาร เดิมมีชื่อว่า ทองหล่อ ขำหิรัญ เป็นนายทหารเรือพรรคนาวิกโยธิน ในเหตุการณ์การเปลี่ยนแปลงการปกครองเมื่อเช้าตรู่วันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2475 นั้น พล.ร.ต.ทหาร ขณะนั้น มียศ เรือเอก (ร.อ.…ร.น.)และใช้ชื่อว่า ทองหล่อ ขำหิรัญ มีตำแหน่งเป็นผู้บังคับหมวด ประจำกองร้อยที่ 3 กองพันพาหนะ มีที่ตั้งอยู่หน้าเรือนจำกลางทหารเรือ (ปัจจุบันย้ายไปอยู่บริเวณป้อมพระจุลจอมเกล้า) ได้เข้าร่วมกับคณะราษฎรจากการชักชวนของ พล.ร.ต.สังวรณ์ สุวรรณชีพ เพื่อนทหารเรือและมีศักดิ์เป็นญาติกัน ซึ่งทางทหารเรือมีความจำเป็นต้องใช้กำลังนาวิกโยธิน ซึ่งชำนาญการรบบนบกมากกว่าทหารเรือพรรคอื่น จึงเข้าร่วม โดยมีบทบาทนำทหารจากกองพาหนะจำนวน 400 นายเศษ พร้อมด้วยอาวุธปืน และกระสุนประมาณ 20,000 นัด และเฟ้นหานายทหารนาวิกโยธินอีก 4 นายเข้าร่วมเปลี่ยนแปลงการปกครอง โดยลวงว่าจะนำไปรวมพลในตอนเช้าตรู่ที่ลานพระบรมรูปทรงม้า เพื่อจะไปปราบการจลาจลจีนอั้งยี่ย่านสำเพ็ง และวัดเกาะ จึงทำให้การเปลี่ยนแปลงการครองลุล่วงไปด้วยดี
ในปี พ.ศ. 2478 ได้มีการปรับเปลี่ยนกำลังของนาวิกโยธินให้มีความเข้มแข็งขึ้น โดยการเสนอของ พล.ร.อ.สินธุ์ กมลนาวิน หัวหน้าคณะราษฎรฝ่ายทหารเรือ พล.ร.ต.ทหาร ได้เป็นผู้บังคับบัญชา ได้ให้นายทหารนาวิกโยธินเข้ารับการศึกษาในโรงเรียนเสนาธิการทหารบกในปี พ.ศ. 2479 เป็นรุ่นแรก นอกจากนี้ยังได้ส่งไปเรียนเหล่าทหารราบ ทหารช่าง ทหารม้า และทหารปืนใหญ่ ในส่วนของกองทัพบก ส่วนนักเรียนจ่าและจ่าสำรองพรรคนาวิกโยธิน ได้ส่งไปศึกษาในโรงเรียนนายสิบทหารบกเหล่าต่าง ๆ และเพื่อที่จะให้ทหารนาวิกโยธินได้มีที่ตั้งใหม่ ในอัตราการจัดกรมผสม จึงได้เตรียมพื้นที่ที่บริเวณทุ่งไก่เตี้ย อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี ไว้เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2479–พ.ศ. 2481 อันเป็นที่ตั้งของหน่วยบัญชาการนาวิกโยธินในปัจจุบัน
ในทางการเมือง พล.ร.ต.ทหารได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีที่ไม่ได้ประจำกระทรวง (ร.ม.ต.ลอย) ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สองที่มี นายควง อภัยวงศ์ เป็นนายกรัฐมนตรี
ในเหตุการณ์กบฏวังหลวง ในปี พ.ศ. 2492 ที่มี นายปรีดี พนมยงค์ อดีตนายกรัฐมนตรีและทหารเรือบางส่วนเป็นแกนนำ พล.ร.ต.ทหาร ได้เข้าร่วมกับกบฏ โดยเป็นผู้นำกองกำลังทหารเรือและนาวิกโยธินจากชลบุรีเข้าสู่พระนคร แต่ทว่าการก่อการไม่สำเร็จ และต่อมายังเป็นผู้ริเริ่มให้มีกบฏแมนฮัตตัน เหตุการณ์กบฏอีกครั้งโดยทหารเรือ ในปี พ.ศ. 2494 อีกด้วย
จากนั้น พล.ร.ต.ทหาร ได้เข้าเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ และลงรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) 3 สมัย ในพื้นที่จังหวัดธนบุรีและกรุงเทพมหานคร คือ ในการเลือกตั้งเมื่อปลายปี พ.ศ. 2500, การเลือกตั้ง พ.ศ. 2512  และการเลือกตั้ง พ.ศ. 2518
นอกจากนี้แล้ว ชื่อเดิมของ พล.ร.ต.ทหาร ได้กลายมาเป็นชื่อของซอยสุขุมวิท 55 หรือที่รู้จักกันดีในชื่อของ "ซอยทองหล่อ" อันเป็นแหล่งท่องเที่ยวและร้านอาหาร สถานบันเทิงต่าง ๆ ที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของกรุงเทพมหานคร
==อ้างอิง==
ทหารเรือชาวไทย
ผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน
สมาชิกคณะราษฎร
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดธนบุรี
พรรคประชาธิปัตย์
รัฐมนตรีไทยที่ไม่ได้ประจำกระทรวง
บุคคลจากโรงเรียนนายเรือ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบแต่งตั้ง
บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงรัตนโกสินทร์
ตราแผ่นดินของอันดอร์รา

ตราแผ่นดินของอันดอร์รา  เริ่มใช้เมื่อพ.ศ.2512 มีส่วนประกอบคือ
โล่ ช่องที่ 1 พื้นหลังสีแดง มงกุฏปิชอบซับสีทอง ช่องที่ 2 พื้นหลังสีทอง แถบสีแดง 3 เส้น ช่องที่ 3 พื้นหลังสีทอง แถบสีแดง 4 เส้น ช่องที่ 4 พื้นหลังสีทอง วัวสีแดง 2 ตัว
มีคำขวัญในโล่สีน้ำตาลอ่อน เขียนว่า พลังที่รวมเป็นหนึ่งแข็งแรงกว่า  (ละติน:Virtus Unita Fortior)
==ดูเพิ่ม==
ธงชาติอันดอร์รา
เพลงชาติอันดอร์รา
อันดอร์รา
สัญลักษณ์ของประเทศอันดอร์รา
ตราแผ่นดินของลัตเวีย

ตราแผ่นดินของลัตเวีย เริ่มใช้เมื่อพ.ศ. 2461 บังคับใช้เมื่อ พ.ศ. 2533 มีส่วนประกอบคือ
ยอด เป็นรูป ดาวสีทอง 3 ดวง
โล่ ช่องที่ 1 พื้นหลังสีน้ำเงิน พระอาทิตย์สีทอง ช่องที่ 2 พื้นหลังสีเงิน สิงโตสีแดง ลิ้นสีทอง ช่องที่ 3 พื้นหลังสีแดง กริฟฟอนสีเงิน ลิ้นหลังสีทอง
ประคองข้าง เป็นรูป สิงโตสีแดง ลิ้นสีทอง และ กริฟฟอนสีเงิน ลิ้นหลังสีทอง
ฐานรองข้าง เป็นรูป กิ่งโอ๊ก และ ธงชาติลัตเวีย
== การใช้ ==
ตราแผ่นดินของลัตเวียที่บัญญัติไว้ตามกฎหมาย. แบ่งตามประเภทของผู้ใช้ ดังนี้: ตรามหาจลัญจกรณ์ใหญ่, ตราจลัญจกรณ์ และ ตราจลัญจกรณ์ย่อ.
ตรามหาจลัญจกรณ์ใหญ่ สำหรับ ประธานาธิบดี, นายกรัฐมนตรี, คณะรัฐมนตรี, รัฐมนตรีว่าการกระทรวง,รัฐสภา, ศาลสูงสุด และ อัยการสูงสุด, รวมถึง เอกอัคราชทูต และ กงศุล.
ตราจลัญจกรณ์ (ตราแผ่นดินอย่างย่อ) สำหรับหน่วยงานของรัฐสภา, คณะรัฐมนตรี หน่วยงานราชการของรัฐ และ เอกสารทางราชการ.
ตราจลัญจกรณ์ย่อ (ตราอาร์มย่อ) สำหรับหน่วยงานราชการส่วนท้องถิ่นของรัฐ สถาบันการศึกษา และ เอกสารทางราชการ.
ตราแผ่นดินดังกล่าวได้ใช้มาจนถึงวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 1940 ภายหลังจากการยึดครองลัตเวียของโซเวียต ค.ศ. 1940 และ จัดการปกครองโดยตรง ได้มีการประกาศใช้ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐโซเวียต. ภายหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ได้รื้อฟื้นแบบตราแผ่นดินลัตเวีย กลับมาใช้เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990.
==ดูเพิ่ม==
ธงชาติลัตเวีย
เดียฟส์ สเวตี ลัตวิยู
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Coat of Arms    – basic info at the Latvijas institūts website
ลัตเวีย
สัญลักษณ์ของประเทศลัตเวีย