pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พรรคประชาธิปไตยและเอกภาพโกก้าง

พรรคประชาธิปไตยและเอกภาพโกก้าง (Kokang Democracy and Unity Party; ภาษาพม่า: ကိုးကန့် ဒီမိုကရေစီနှင့် ညီညွတ်ရေးပါတီ) เป็นพรรคการเมืองในพม่า เป็นพรรคตัวแทนของชาวจีนโกก้างและพื้นที่ปกครองตนเองโกก้าง  ในการเลือกตั้งทั่วไปในพม่า พ.ศ. 2553 พรรคลงสมัครรับเลือกตั้งในรัฐฉานแต่ไม่ได้รับเลือก พรรคเคยเข้าร่วมในการเลือกตั้งทั่วไปในพม่า พ.ศ. 2533 แต่ไม่ได้รับเลือกเช่นกัน
==อ้างอิง==
ขบวนการทางการเมืองในประเทศพม่า
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเพิ่มเติม พ.ศ. 2492

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเพิ่มเติม พ.ศ. 2492 หรือเรียกตามที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาว่า การเลือกตั้งเพิ่มสมาชิกสภาผู้แทน พ.ศ. 2492 มีขึ้นในวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2492 เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเพิ่มเติมตามจำนวนพลเมืองตามบทเฉพาะกาลของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2492 เป็นการเลือกตั้งทางตรง โดยวิธีรวมเขตเรียงเบอร์ โดยถือเอาจังหวัดหนึ่งเป็นเขตเลือกตั้งหนึ่ง จำนวนผู้แทนราษฎรในแต่ละจังหวัดคิดคำนวณโดยถือจำนวนประชาชน 150,000 คนต่อผู้แทนราษฎร 1 คน เนื่องจากการเลือกตั้งในครั้งนี้เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเพิ่มเติม จึงมีการจัดการเลือกตั้งเฉพาะใน 19 จังหวัด ทำให้ได้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเพิ่มขึ้นมาอีก 21 คน จากที่มีอยู่เดิม 99 คน
ผลการเลือกตั้งพบว่า จากจำนวนผู้มีสิทธิลงคะแนนเสียงเลือกตั้งทั้งหมด 3,518,276 คน มีผู้มาใช้สิทธิทั้งสิ้น 870,208 คน คิดเป็นร้อยละ 24.27 จังหวัดที่มีผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้งมากที่สุดคือ จังหวัดสกลนคร คิดเป็นร้อยละ 45.12 และจังหวัดอุดรธานีมีผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้งน้อยที่สุดคือร้อยละ 12.02
== ดูเพิ่ม ==
สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 6
== อ้างอิง ==
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป
พ.ศ. 2492
ภาคตะวันออกเฉียงใต้ (เวียดนาม)

ภาคตะวันออกเฉียงใต้ (Đông Nam Bộ; Southeast) เป็นภูมิภาคแห่งหนึ่งในประเทศเวียดนาม ประกอบด้วย 1 เขตเทศบาลคือนครโฮจิมินห์ และอีก 5 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดด่งนาย, จังหวัดบิ่ญเซือง, จังหวัดบิ่ญเฟื้อก, จังหวัดบ่าเสียะ-หวุงเต่า และจังหวัดเต็ยนิญ อีกสองจังหวัดทางภาคใต้ของประเทศคือ จังหวัดบิ่ญถ่วนและจังหวัดนิญถ่วน บางครั้งจะนับรวมเป็นส่วนหนึ่งของภาคตะวันออกเฉียงใต้ด้วย ภูมิภาคนี้เป็นภูมิภาคที่มีการพัฒนาทางเศรษฐกิจมากที่สุดในเวียดนาม ในปี ค.ศ. 2006 ภูมิภาคนี้ทำรายได้เข้าสู่รัฐประมาณ 148,000 ล้านด่ง (9,250,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ) จากรายได้ทั้งหมด 251,000 ล้านด่ง นอกจากนี้ ภาคตะวันออกเฉียงใต้ยังเป็นพื้นที่ที่มีความเป็นชุมชนเมืองสูงที่สุดในประเทศ โดยมีประชากรมากกว่าร้อยละ 50 อาศัยอยู่ในเขตเมือง (ในขณะที่อัตราส่วนประชากรในเขตเมืองทั้งประเทศคิดเป็นเพียงร้อยละ 25)
==จังหวัด==
==เมืองหลัก==
นครโฮจิมินห์ เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเวียดนาม มีประชากรมากกว่า 7,200,000 คน โดยประชากรเมืองเกือบ 10 ล้านคนอาศัยอยู่ในเขตนครโฮจิมินห์และปริมณฑล
เบียนฮหว่า เป็นเมืองอุตสาหกรรมที่ฐานทัพอากาศเบียนฮหว่าตั้งอยู่ และเป็นส่วนหนึ่งของนครโฮจิมินห์และปริมณฑล
หวุงเต่า เป็นศูนย์กลางของอุตสาหกรรมปิโตรเลียมของเวียดนามเช่นเดียวกับที่เป็นสถานที่ท่องเที่ยว
==การขนส่ง==
ท่าอากาศยานนานาชาติเตินเซินเญิ้ต
ท่าอากาศยานนานาชาติล็องถั่ญ
ท่าอากาศยานนานาชาติเลียนเคือง
ท่าเรือไซ่ง่อน
ทางหลวง 1A
ทางหลวง 51
ทางหลวงสายเอเชีย
==อ้างอิง==
บทความเกี่ยวกับ ภูมิศาสตร์ ที่ยังไม่สมบูรณ์
ภาคตะวันออกเฉียงใต้ (เวียดนาม)
ภูมิภาคของประเทศเวียดนาม
จีนโกก้าง

ชาวจีนโกก้างหรือชาวโกก้าง  เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศพม่า เป็นชาวจีนที่พูดภาษาจีนกลาง อาศัยใน พื้นที่ปกครองตนเองโกก้าง. ใน พ.ศ. 2540 ประมาณว่ามีชาวโกก้าง รวมทั้งที่อพยพมาใหม่จากยูนนานคิดเป็น 30-40 % ของชาวพม่าเชื้อสายจีนทั้งหมด
==ประวัติศาสตร์==
ชาวโกก้างส่วนใหญ่เป็นลูกหลานของกลุ่มชนที่พูดภาษาจีนที่อพยพเข้ามาในรัฐฉานเมื่อประมาณพุทธศตวรรษที่ 23 ในช่วงนั้น กองทัพของชาวจีนตระกูลหยางได้อพยพมาพร้อมราชวงศ์หมิงจากนานกิงมายังยูนนาน แล้วต่อมาได้อพยพมายังรัฐฉานในพม่า จัดตั้งรัฐที่เรียกโกก้าง ระหว่าง พ.ศ. 2503 - 2532 พื้นที่ถูกปกครองโดยพรรคคอมมิวนิสต์พม่า เมื่อพรรคสลายตัวไป พื้นที่นี้กลายเป็นพื้นที่ปกครองตนเอง กลุ่มนี้มีกองกำลังติดอาวุธในชื่อกองทัพพันธมิตรประชาธิปไตยแห่งชาติเมียนมาร์ ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2552 กลุ่มนี้ได้ปะทะกับกองทัพพม่าในเหตุการณ์ที่เรียกเหตุการณ์โกก้าง
==อ้างอิง==
==ดูเพิ่ม==
พม่าเชื้อสายจีน
กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศพม่า
พรรคแห่งชาติยะไข่

พรรคแห่งชาติยะไข่ (Rakhine National Party; ภาษาพม่า: ရခိုင်အမျိုးသားပါတီ) หรือพรรคแห่งชาติอาระกัน (Arakan National Party) เป็นพรรคการเมืองในพม่า เป็นพรรคตัวแทนของชาวยะไข่ในรัฐยะไข่และย่างกุ้ง ก่อตั้งเมื่อ 13 มกราคม พ.ศ. 2557 และได้จดทะเบียนกับคณะกรรมการการเลือกตั้งเมื่อ 6 มีนาคม พ.ศ. 2557 ในวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2556 พรรคพัฒนาการแห่งชาติยะไข่และสันนิบาตอาระกันเพื่อประชาธิปไตยได้ลงนามในข้อตกลงที่จะรวมเข้าด้วยกันภายใต้ชื่อพรรคแห่งชาติยะไข่ ก่อนจะก่อตั้งพรรคใหม่อย่างเป็นทางการในอีก 6 เดือนต่อมา
==อ้างอิง==
ขบวนการทางการเมืองในประเทศพม่า
ชายฝั่งตอนกลางเหนือ

ชายฝั่งตอนกลางเหนือ (Bắc Trung Bộ; North Central Coast) เป็นหนึ่งในภูมิภาคของประเทศเวียดนาม ประกอบด้วย 6 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดทัญฮว้า, จังหวัดเหงะอาน, จังหวัดห่าติ๋ญ, จังหวัดกว๋างบิ่ญ, จังหวัดกว๋างจิ และจังหวัดเถื่อเทียนเว้ สองจังหวัดหลังเป็นจังหวัดทางตอนเหนือสุดของประเทศเวียดนามใต้จนถึงปี ค.ศ. 1975
==จังหวัด==
==ประวัติ==
==วัฒนธรรม==
==เศรษฐกิจ==
==ประชากร==
==อ้างอิง==
บทความเกี่ยวกับ ภูมิศาสตร์ ที่ยังไม่สมบูรณ์
ชายฝั่งตอนกลางเหนือ
ภูมิภาคของประเทศเวียดนาม
ชายฝั่งตอนกลางใต้

ชายฝั่งตอนกลางใต้ (Nam Trung Bộ; South Central Coast) เป็นหนึ่งในภูมิภาคของประเทศเวียดนาม ประกอบด้วยนครดานังซึ่งเป็นเทศบาลอิสระและอีก 7 จังหวัด ส่วน 2 จังหวัดทางภาคใต้คือจังหวัดบิ่ญถ่วนและจังหวัดนิญถ่วนบางครั้งจะได้รับการจัดเป็นส่วนหนึ่งของภาคตะวันออกเฉียงใต้ หมู่เกาะในทะเลจีนใต้คือ หมู่เกาะแพราเซล (อำเภอฮหว่างซา) และ หมู่เกาะสแปรตลี (อำเภอเจื่องซา) เป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคนี้
==จังหวัด==
==ประวัติ==
==ภูมิศาสตร์==
===ลักษณะภูมิประเทศ===
===อุทกศาสตร์===
===สภาพภูมิอากาศ===
==เศรษฐกิจ==
===การเกษตร, ป่าไม้, ประมง===
===อุตสาหกรรม===
==โครงสร้างพื้นฐาน==
===การขนส่ง===
ทางรถไฟสายเหนือ-ใต้ (ประเทศเวียดนาม)
สถานีรถไฟดานัง
สถานีรถไฟเดี่ยนจิ
สถานีรถไฟญาจาง
สถานีรถไฟตามกิ
สถานีรถไฟกว๋างหงาย
สถานีรถไฟก๋วงนัง
เส้นทางแห่งชาติ 1A
ท่าอากาศยานนานาชาติดานัง
ท่าอากาศยานกามซัญ
ท่าอากาศยานฟู้คาด
ท่าอากาศยานด่งตา
ท่าเรือดานัง
ท่าเรือก๋วงนัง
===พลังงาน===
==ประชากรศาสตร์==
ชายฝั่งตอนกลางใต้มีประชากรประมาณ 8,930,000 คน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
บทความเกี่ยวกับ ภูมิศาสตร์ ที่ยังไม่สมบูรณ์
ภูมิภาคของประเทศเวียดนาม
อัลเฟรโด เกราส์

อัลเฟรโด เกราส์ ตรูคีโย (Alfredo Kraus Trujillo; 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1927 — 10 กันยายน ค.ศ. 1999)  เป็นอดีตนักร้องอุปรากรของสเปน
เกราส์ได้เสียชีวิตลงในวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1999 ด้วยอาการป่วยหนัก
ชาวสเปน
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2470
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2542
จอห์น มาร์ก

จอห์น มาร์ก (John Mark; 16 สิงหาคม ค.ศ. 1925 - 8 ธันวาคม ค.ศ. 1991) เป็นผู้จุดคบเพลิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 1948
มาร์กได้เสียชีวิตลงในวันที่ 8 ธันวาคม ด้วยโรคหลอดเลือดสมอง
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2468
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2534
แซรอสดวงอาทิตย์ที่ 115

แซรอสชุดที่ 115 ของสุริยุปราคา เกิดขึ้นที่โหนดขึ้นของดวงจันทร์ แต่ละเหตุการณ์เกิดขึ้นห่างกัน 18 ปี 11 วัน มีสุริยุปราคาในชุดแซรอสนี้ทั้งหมด 72 ครั้ง ประกอบด้วยสุริยุปราคาบางส่วน 10 ครั้ง สุริยุปราคาเต็มดวง 37 ครั้ง สุริยุปราคาผสม 4 ครั้ง สุริยุปราคาวงแหวน 14 ครั้ง และสุริยุปราคาบางส่วน 7 ครั้ง ตามลำดับ ทั้งหมดนี้จะดำเนินอยู่ในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 1205 - พ.ศ. 2485 กินเวลาทั้งสิ้น 1,280 ปี ชุดแซรอสนี้จะเริ่มขึ้นบริเวณขั้วโลกเหนือ และจะไปสิ้นสุดบริเวณขั้วโลกใต้
แซรอสดวงอาทิตย์ที่ 115 นี้เชื่อมโยงกับแซรอสดวงจันทร์ที่ 108
==อุปราคาเงามืด==
อุปราคาเงามืด (วงแหวน เต็มดวง และผสม) สามารถจำแนกได้เป็น 1) แบบศูนย์กลาง (สองเขต—แกนกรวยเงาทอดตัวลงบนโลก เงามืดหรือเงาวงแหวนตกลงบนพื้นผิวโลกทั้งหมด บนภาคพื้นจึงมีทั้งเขตด้านเหนือและใต้), 2) แบบศูนย์กลาง (หนึ่งเขต—แกนกรวยเงาทอดตัวลงบนโลก แต่เงามืดหรือเงาวงแหวนตกลงบนพื้นผิวโลกเพียงส่วนหนึ่ง บนภาคพื้นจึงมีเพียงเขตเดียว) หรือ 3) แบบไม่ศูนย์กลาง (หนึ่งเขต—แกนกรวยเงาไม่ทอดตัวลงบนโลก แต่มีขอบด้านหนึ่งของเงามืดหรือเงาวงแหวนตกลงบนพื้นผิวโลก จึงทำให้มีเพียงเขตเดียวและไร้แนวคราส) โดยการแจกแจงทางสถิติของการจำแนกเหล่านี้ในแซรอสดวงอาทิตย์ที่ 11 ดังปรากฏในตาราง
== เหตุการณ์ ==
== อ้างอิง ==
รายละเอียดของชุดแซรอส 115 ขององค์การ NASA 
อุปราคา
สุริยุปราคา
จังหวัดเลิมด่ง

เลิมด่ง (Lâm Đồng, ) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในภูมิภาคที่สูงตอนกลางของเวียดนาม เมืองหลักคือด่าหลัต มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดทัญฮว้าและจังหวัดบิ่ญถ่วนทางทิศตะวันออก, จังหวัดด่งนายทางตะวันตกเฉียงใต้, จังหวัดนิญถ่วนทางตะวันออกเฉียงใต้, จังหวัดดั๊กลักทางทิศเหนือ และจังหวัดดั๊กนงทางตะวันตกเฉียงเหนือ เลิมด่งเป็นจังหวัดบนที่สูงตอนกลางเพียงจังหวัดเดียวที่ไม่ได้ร่วมชายแดนทางทิศตะวันตกกับประเทศกัมพูชา
==สถานที่ท่องเที่ยว==
อุทยานแห่งชาติก๊าตเตียน
ภูเขาลางเบียง
ทะเลสาบเตวี่ยนเลิม
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์จังหวัดเลิมด่ง 
เลิมด่ง
จังหวัดเลิมด่ง
แซรอสดวงอาทิตย์ที่ 117

แซรอสชุดที่ 117 ของสุริยุปราคา เกิดขึ้นที่โหนดขึ้นของดวงจันทร์ แต่ละเหตุการณ์เกิดขึ้นห่างกัน 18 ปี 11 วัน มีสุริยุปราคาในชุดแซรอสนี้ทั้งหมด 71 ครั้ง ประกอบด้วยสุริยุปราคาบางส่วน 8 ครั้ง สุริยุปราคาวงแหวน 23 ครั้ง สุริยุปราคาผสม 5 ครั้ง สุริยุปราคาเต็มดวง 28 ครั้ง และสุริยุปราคาบางส่วน 7 ครั้ง ตามลำดับ ทั้งหมดนี้จะดำเนินอยู่ในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 1335 - พ.ศ. 2597 กินเวลาทั้งสิ้น 1,262 ปี ชุดแซรอสนี้จะเริ่มขึ้นบริเวณขั้วโลกเหนือ และจะไปสิ้นสุดบริเวณขั้วโลกใต้
แซรอสดวงอาทิตย์ที่ 117 นี้เชื่อมโยงกับแซรอสดวงจันทร์ที่ 110
ไฟล์:Solar eclipse 1766Feb09-Comte d'Artois.png|สุริยุปราคา 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2308 ครั้งที่ 55 ของชุด
ไฟล์:Solar eclipse 1874Apr16-Bright.png|สุริยุปราคา 16 เมษายน พ.ศ. 2417 ครั้งที่ 61 ของชุด
ไฟล์:Eclipse (41629136430).jpg|สุริยุปราคา 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 ครั้งที่ 69 ของชุด
==อุปราคาเงามืด==
อุปราคาเงามืด (วงแหวน เต็มดวง และผสม) สามารถจำแนกได้เป็น 1) แบบศูนย์กลาง (สองเขต—แกนกรวยเงาทอดตัวลงบนโลก เงามืดหรือเงาวงแหวนตกลงบนพื้นผิวโลกทั้งหมด บนภาคพื้นจึงมีทั้งเขตด้านเหนือและใต้), 2) แบบศูนย์กลาง (หนึ่งเขต—แกนกรวยเงาทอดตัวลงบนโลก แต่เงามืดหรือเงาวงแหวนตกลงบนพื้นผิวโลกเพียงส่วนหนึ่ง บนภาคพื้นจึงมีเพียงเขตเดียว) หรือ 3) แบบไม่ศูนย์กลาง (หนึ่งเขต—แกนกรวยเงาไม่ทอดตัวลงบนโลก แต่มีขอบด้านหนึ่งของเงามืดหรือเงาวงแหวนตกลงบนพื้นผิวโลก จึงทำให้มีเพียงเขตเดียวและไร้แนวคราส) โดยการแจกแจงทางสถิติของการจำแนกเหล่านี้ในแซรอสดวงอาทิตย์ที่ 11 ดังปรากฏในตาราง
== เหตุการณ์ ==
== อ้างอิง ==
รายละเอียดของชุดแซรอส 117 ขององค์การ NASA 
อุปราคา
สุริยุปราคา
สุริยุปราคา 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2561

สุริยุปราคาบางส่วนจะเกิดขึ้นในวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 สุริยุปราคาเกิดขึ้นเมื่อดวงจันทร์ โคจรผ่านระหว่างโลกและดวงอาทิตย์ โดยวิธีนั้นจะเห็นสุริยุปราคาแบบเต็มดวงและแบบบางส่วนเมื่อมองจากโลก สุริยุปราคาบางส่วนเกิดขึ้นในภูมิภาคขั้วโลก เมื่อศูนย์กลางเงาของดวงจันทร์นั้นพลาดหรือไม่ได้ทอดลงมาบนโลก
==ภาพ==
SE2018Jul13P.gifภาพเคลื่อนไหวแนวเส้นทาง
==อุปราคาที่เกี่ยวข้อง==
===สุริยุปราคา พ.ศ. 2561–2564===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สุริยุปราคา
สุริยุปราคาบางส่วน
วิทยาศาสตร์ในปี พ.ศ. 2561
ดาเลีย กรีบาวสเคท

ดาเลีย กรีบาวสเคท (Dalia Grybauskaitė; เกิด 1 มีนาคม ค.ศ. 1956) เป็นประธานาธิบดีลิทัวเนีย เข้ารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 และได้รับเลือกตั้งใหม่ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2014 เธอเป็นประธานาธิบดีหญิงคนแรกและเป็นประธานาธิบดีคนแรกที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่สอง
เธอเคยเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ตลอดจนกรรมาธิการยุโรปเพื่อการวางแผนงานการคลังและงบประมาณตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 ถึง ค.ศ. 2009 เธอมักได้รับขนานนามว่า "สตรีเหล็ก" และ "แมกโนเลียเหล็กกล้า"
นักการทูตชาวลิทัวเนีย
ประธานาธิบดีลิทัวเนีย
ประมุขแห่งรัฐที่เป็นสตรี
ประธานาธิบดีสตรี
ชาวลิทัวเนียที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก
สมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต
บุคคลจากวิลนีอัส
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์
สมเด็จพระราชาธิบดียะห์ยา เปตรา

สมเด็จพระราชาธิบดียะห์ยา เปตรา (Sultan Yahya Petra ibni Almarhum Sultan Ibrahim, سلطان يحي ڤيترا ابن المرحوم سلطان إبراهيم) คือยังดี เปอร์ตวน อากง พระองค์ที่ 6 แห่งมาเลเซีย และสุลต่านแห่งรัฐกลันตัน
ราชวงศ์กลันตัน
บุคคลจากโกตาบารู
พระมหากษัตริย์มาเลเซีย
ชาวมาเลเซียเชื้อสายมลายู
มุสลิมชาวมาเลเซีย
สุลต่านรัฐกลันตัน
ที่สูงตอนกลาง (เวียดนาม)

ที่สูงตอนกลาง (Tây Nguyên; Central Highlands) เป็นหนึ่งในภูมิภาคของประเทศเวียดนาม ประกอบด้วยจังหวัดดั๊กลัก, จังหวัดดั๊กนง, จังหวัดซาลาย, จังหวัดกอนตูม และจังหวัดเลิมด่ง ภูมิภาคนี้บางครั้งเรียกว่า "ที่สูงในพื้นที่ตอนกลาง" (Cao nguyên Trung bộ) และเคยมีชื่อเรียกว่า "ที่สูงตอนกลาง" (Cao nguyên Trung phần) ในสมัยสาธารณรัฐเวียดนาม (เวียดนามใต้)
==จังหวัด==
==ประชากร==
==ภูมิศาสตร์==
==เกษตรกรรม==
==พืชและสัตว์==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
บทความเกี่ยวกับ ภูมิศาสตร์ ที่ยังไม่สมบูรณ์
ภูมิภาคของประเทศเวียดนาม
โรงเรียนสา

โรงเรียนสา ได้ก่อตั้งและเปิดเรียนครั้งแรกตามประกาศของกระทรวงศึกษาธิการ ในวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2503 โดยเปิดสอน ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 1 ห้องเรียน มีนักเรียนชาย 18 คน นักเรียนหญิง 18 คน รวม 36 คน มีครู 1 คน  การเปิดเรียนครั้งแรกนี้ได้ใช้สถานที่ คือ โรงเรียนเวียงสา สังกัดกรมวิสามัญเป็นที่เรียน
== ประวัติ ==
ได้ก่อตั้งและเปิดเรียนครั้งแรกตามประกาศของกระทรวงศึกษาธิการ ในวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2503 โดยเปิดสอน ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 1ห้องเรียน มีนักเรียนชาย 18 คน นักเรียนหญิง 18 คน รวม 36 คน มีครู 1 คน การเปิดเรียนครั้งแรกนี้ได้ใช้สถานที่ คือ โรงเรียนเวียงสา สังกัดกรมวิสามัญเป็นที่เรียน
ต่อมาเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2503 นายปุ่ย แซ่ซือ และนายหล่อ พุฒิกุลางกูร ซึ่งเป็นบุตร ได้บริจาคที่ดิน ที่บริเวณบ้านหนองนก หมู่ที่ 8 ตำบลกลางเวียง อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน ซึ่งเป็นทีตั้งของโรงเรียนปัจจุบัน จำนวน 18 ไร่ 2 งาน 93 ตารางวา ให้แก่โรงเรียนสา และกรมวิสามัญศึกษาได้จัดสรรงบประมาณให้สร้างอาคารเรียน 1 หลัง จำนวนเงิน 100,000 บาท  เมื่อเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงย้ายมาเปิดเรียน ณ ที่ทำการปัจจุบัน เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 256 และต่อมาโรงเรียนสาได้รับบริจาคที่ดินและซื้เพิ่มเติมจึงได้ขยายพิ้นที่ขึ้น
ปัจจุบัน โรงเรียนสามีเนื้อที่ 54 ไร่ 70 ตารางวา เปิดสอนในระดับชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 1- 6 มีจำนวน 43 ห้องเรียน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์โรงเรียนสา
โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2503
โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาน่าน
โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอในจังหวัดน่าน
สถานศึกษาในอำเภอเวียงสา
ฝ่ายปกครองตนเองซีเรียเหนือและตะวันออก

ฝ่ายปกครองตนเองซีเรียเหนือและตะวันออก (Autonomous Administration of North and East Syria) หรือเรียก โรจาวา (Rojava) เป็นภูมิภาคปกครองตนเองโดยพฤตินัยในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศซีเรีย ภูมิภาคดังกล่าวมีอัตตาณัติโดยพฤตินัยในปี 2555 ท่ามกลางสงครามกลางเมืองซีเรีย  แม้มีความสัมพันธ์ภายนอกกับบางประเทศ แต่รัฐบาลซีเรีย หรือรัฐหรือองค์การอื่นใดไม่ได้ให้การรับรองภูมิภาคดังกล่าวอย่างเป็นทางการ
ผู้สนับสนุนระบอบการปกครองอธิบายว่าเป็นหน่วยงานทางการเมืองทางโลกที่เป็นทางการ การประยุกต์ใช้ประชาธิปไตยโดยตรงกับอุดมการณ์อนาธิปไตย ประชาธิปไตยแบบสตรีนิยมและเสรีนิยมสังคมนิยมซึ่งสนับสนุนการกระจายอำนาจแบบรวมศูนย์ ความเท่าเทียมทางเพศ ความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อม ความยั่งยืน นิเวศวิทยาทางสังคมและความอดทนที่หลากหลายแวดล้อม นิเวศวิทยาสังคมและความอดกลั้นพหุนิยมต่อความหลากหลายทางศาสนา วัฒนธรรมและการเมือง ซึ่งสะท้อนออกมาในธรรมนูญ สังคมและการเมือง โดยระบุว่าต้องการเป็นตัวแบบเรียกร้องให้มีสหพันธรัฐซีเรีย มากกว่าประกาศเอกราชอย่างชัดเจน แต่ผู้วิจารณ์หน่วยการเมืองดังกล่าวระบุว่าเป็นอำนาจนิยม สนับสนุนรัฐบาลซีเรีย การแผลงเป็นเคิร์ด และมีข้อกล่าวหาการขับไล่คนพื้นเมือง

== อ้างอิง ==
ประเทศซีเรีย
สาธารณรัฐการากัลปักสถาน

การากัลปักสถาน (Qaraqalpaqstan/Қарақалпақстан; Qoraqalpogʻiston/Қорақалпоғистон) เป็นสาธารณรัฐปกครองตนเองภายในประเทศอุซเบกิสถาน ครอบคลุมพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอุซเบกิสถาน เมืองหลวงคือเนอกึส การากัลปักสถานมีพื้นที่  เขตการปกครองนี้อยู่ในพื้นที่เดิมของภูมิภาคฆอแรซม์ซึ่งในวรรณคดีคลาสสิกของเปอร์เซียเรียกว่า กอต (کات)
== อ้างอิง ==
ประเทศอุซเบกิสถาน
พรรคประชาธิปไตยเขตมอญทั้งมวล

พรรคประชาธิปไตยเขตมอญทั้งมวล (All Mon Region Democracy Party; ภาษาพม่า: မွန်ဒေသလုံးဆိုင်ရာ ဒီမိုကရေစီပါတီ) เป็นพรรคการเมืองในพม่า เป็นพรรคตัวแทนของชาวมอญ ในการเลือกตั้งทั่วไปในพม่า พ.ศ. 2553 พรรคนี้ได้รับเลือก 16 ที่นั่ง แบ่งเป็น สภาล่าง 3 ที่นั่ง สภาบน 4 ที่นั่ง และสภาท้องถิ่นอีก 9 ที่นั่ง
== อ้างอิง ==
ขบวนการทางการเมืองในประเทศพม่า
วิทูร หลังจิ

นายวิทูร หลังจิ (1 มกราคม พ.ศ. 2488 - 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสตูล 1 สมัย ปี 2531 และเป็นอดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสตูล ปี 2547
== ประวัติ ==
วิทูร หลังจิ เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2488 ที่ตำบลพิมาน อำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล เป็นบุตรของนายศาสตร์ กับนางลัมหล๊ะ หลังจิสำเร็จการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) จากโรงเรียนการช่างสตูล และ ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) จาก วิทยาเขตอุเทนถวาย
== งานการเมือง ==
วิทูร ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2531 สังกัดพรรคชาติไทย ซึ่งได้รับเลือกตั้งในครั้งแรก และครั้งเดียว ต่อมาในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2547 ซึ่งเป็นการเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นโดยตรงจากประชาชนเป็นครั้งแรกในประเทศไทย กำหนดจัดขึ้นในวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2547 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสตูล
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
วิทูร หลังจิ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 1 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จังหวัดสตูล สังกัดพรรคชาติไทย
== ถึงแก่อนิจกรรม ==
วิทูร หลังจิ เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งในกระดูก เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 สิริอายุรวม 64 ปี 
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดสตูล
มุสลิมชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสตูล
นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสตูล
พรรคชาติไทย
พรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)
พรรคความหวังใหม่
บุคคลจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ม.
เสียชีวิตจากมะเร็งกระดูก
เพื่อนเฮี้ยน..โรงเรียนหลอน

เพื่อนเฮี้ยน..โรงเรียนหลอน (ThirTEEN Terrors) เป็นละครโทรทัศน์แนวสยองขวัญ ประเภทละครสั้นจบในตอน ผลิตโดยจีทีเอช สร้างเรื่อง-เขียนบทและกำกับโดย 13 ผู้กำกับรุ่นใหม่ไฟแรงของจีทีเอช โดยเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับความลับของโรงเรียนที่กำลังรอวันเปิดเผย โดยที่ความลับเหล่านั้น ล้วนเป็นความลับที่แต่ละโรงเรียนอยากปิดเอาไว้ไม่ให้นักเรียนรู้ ออกอากาศทางช่องโทรทัศน์ผ่านระบบดาวเทียม จีทีเอชออนแอร์ และสถานีโทรทัศน์GMM 25 
== เพลงประกอบ ==
หนังสือรุ่น (Cover Version) - COCKTAIL (ต้นฉบับ ร้องโดย นครินทร์ กิ่งศักดิ์)
Dead Air Time
เป็นวัยรุ่นมันเหนื่อย - PARADOX (ตอน แช่ง)
บอกตรงๆ รักจังเลย - ณัฐจารี หรเวชกุล (ตอน คืนแหกกฏ)
คืนนี้อยากได้กี่ครั้ง - ชินวุฒ อินทรคูสิน (ตอน คืนแหกกฏ)
ดนตรีประกอบเพลง ลาวดวงเดือน - กรมหมื่นพิไชยมหินทโรดม (ตอน อจินไตย)
== รายชื่อตอนและนักแสดง ==
หมายเหตุ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เพื่อนเฮี้ยน..โรงเรียนหลอน ที่ยูทูบ
จีเอ็มเอ็ม ไท หับ
ละครโทรทัศน์ไทย
ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ไทย
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2557
ละครแนวสยองขวัญ
รายการโทรทัศน์ช่องจีเอ็มเอ็ม 25
รายการโทรทัศน์ช่องจีทีเอชออนแอร์
ฟรังซิชกู ชาวีแอร์ ดู อามารัล

ฟรังซิชกู ชาวีแอร์ ดู อามารัล (Francisco Xavier do Amaral) เป็นประธานาธิบดีคนแรกของติมอร์-เลสเตในช่วงสงครามการประกาศเอกราชจากโปรตุเกส
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2480
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2555
ประธานาธิบดีติมอร์-เลสเต
กำไลมาศ

ละคร  กำไลมาศ เป็นนวนิยายแนวพีเรียด ดราม่า ดัดแปลงจากบทประพันธ์ของ พงศกร หรือ นายแพทย์พงศกร จินดาวัฒนะ เขียนบทโทรทัศน์โดย สุธิสา วงษ์อยู่ กำกับการแสดงโดย สถาพร นาควิไลโรจน์ ออกอากาศทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในปี พ.ศ. 2559 ทุกวัน จันทร์-อังคาร เวลา 20.20 - 22.50 น. นำแสดงโดย พงศกร เมตตาริกานนท์ , เจนี่ เทียนโพธิ์สุวรรณ์ , วรัทยา นิลคูหา
== นักแสดง ==
พงศกร เมตตาริกานนท์ รับบท อินทวงศ์ ศุภมาศ ณ อยุธยา/หม่อมเจ้าดิเรก ศุภมาศ
เจนี่ เทียนโพธิ์สุวรรณ์ รับบท เกล้ามาศ ติณชาติ /หม่อมเจ้าหญิงรัมภา ติณชาติ
วรัทยา นิลคูหา   รับบท ริ้วทอง
รฐา โพธิ์งาม   รับบท สาวิตา แสงเพชร/ล้อมเพชร
เจสัน ยัง    รับบท พระปราบ/ปรุง
สรวงสุดา ลาวัณย์ประเสริฐ รับบท อินทนิล ติณชาติ
อภิษฎา เครือคงคา  รับบท หม่อมเจ้าหญิงภรณี ติณชาติ (วัยสาว)
ทัศน์วรรณ เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา รับบท หม่อมเจ้าหญิงภรณี ติณชาติ (วัยชรา)
กนกฉัตร มรรยาทอ่อน  รับบท  อาร์ม
มณีรัตน์ คำอ้วน  รับบท  พริม
ศุภชัย สุวรรณอ่อน รับบท  ทรรศนะ
กาญจนา จินดาวัฒน์ รับบท  คุณหญิงทรัพย์มณี ศุภมาศ ณ อยุธยา
โชติรส ชโยวรรณ รับบท  หม่อมหลวงอัญมณี ศุภมาศ
ปานเลขา ว่านม่วง  รับบท  ไลย
วีระกิตติ์ วรัตน์ชยุต รับบท  ผู้กองบัลลพ
โชติมา นวคุณากร รับบท  แทมมี่
จักรพันธ์ จันโอ  รับบท  อนาวิน
ทนงศักดิ์ ศุภการ  รับบท  อนรรฆ
เจนนิเฟอร์ โรเบิร์ต รับบท  มะลิ
ทวีฤทธิ์ จุลละทรัพย์ รับบท   หม่อมเจ้าอรรถรัตน์ ติณชาติ
ณัฏฐพัชร วิพัธครตระกูล รับบท  เหมยกุย
ปริศนา กล่ำพินิจ  รับบท  รื่น
สมชาติ ประชาไทย  รับบท  รวย
วิมลพันธ์ ชาลีจังหาญ  รับบท  เจิม
สุเชาว์ พงษ์วิไล  รับบท  พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชายติณชาติวงศ์/เสด็จในกรมฯ
สุรศักดิ์ ชัยอรรถ รับบท  พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชายศุภมาศอดิกรณ์
สุปราณี เจริญผล  รับบท  หม่อมเจ้าหญิงถมยา ศุภมาศ
พิศมัย วิไลศักดิ์  รับบท  พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าหญิงดวงใจ
มิรา โกมลวณิช  รับบท  สร้อยดาว
เจริญสุข นาคสวัสดิ์ รับบท  สร้อยทอง
จรรยา ธนาสว่างกุล  รับบท  ประยงค์
ราตรี วิทวัส  รับบท   คุณนายทองแถม
ธงธง มกจ๊ก  รับบท  พล
วริศรา บำรุงเวช  รับบท  นุช
นฤมล พงษ์สุภาพ  รับบท  หม่อมเจ้าหญิงกนกวรรณ ติณชาติ ท่านแม่ของ ม.จ.อรรถรัตน์ ม.จ.ภรณี ม.จ.รัมภา
ทองขาว ภัทรโชคชัย  รับบท  หมอผีบุญ
วิวัฒน์ ผสมทรัพย์ รับบท  เตี่ยล้อมเพชร
น้ำเงิน บุญหนัก  รับบท  หมอดูตาบอด
ด.ญ.ชวัลรัตน์ เจนจิตรานนท์  รับบท  เกล้ามาศ/รัมภา (ตอนเด็ก)
ด.ญ.ณปภัช วรพฤทธานนท์  รับบท หม่อมเจ้าหญิงภรณี (ตอนเด็ก)
== รางวัลและการเข้าชิง ==
==อ้างอิง==
ละครโทรทัศน์ไทย
นวนิยายไทย
รายการโทรทัศน์ช่อง 3
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2559
ละครโทรทัศน์ไทยที่ออกอากาศตั้งแต่ปี พ.ศ. 2559
เทศบาลนครของประเทศเวียดนาม

นครภายใต้ส่วนกลาง (thành phố trực thuộc trung ương ถั่ญโฝจึกถวกจุงเอือง) หรือในภาษาอังกฤษเรียกว่า เทศบาลนคร (municipality) เป็นเมืองระดับสูงสุดในประเทศเวียดนาม ได้รับการบริหารจากส่วนกลางในระดับเดียวกับจังหวัด
เมืองในเวียดนามแบ่งออกเป็น 5 ระดับ ได้แก่
นครภายใต้ส่วนกลาง
นครภายใต้นครภายใต้ส่วนกลาง
นครภายใต้จังหวัด
เมืองระดับอำเภอ
เมืองระดับตำบล
==เขตการปกครอง==
เทศบาลนครจะแบ่งออกเป็นเขต (quận) และอำเภอ (huyện) หรือเมืองระดับอำเภอ (thị xã) เขตจะแบ่งออกเป็นแขวง (phường) อำเภอจะแบ่งออกเป็นตำบล (xã) และเมืองระดับตำบล (thị trấn) ส่วนเมืองระดับอำเภออาจแบ่งออกเป็นแขวงหรือตำบลก็ได้
==เทศบาลนครในปัจจุบัน==

==เมืองที่เสนอให้เป็นเทศบาลนคร==
จังหวัดเถื่อเทียนเว้ มีการเสนอให้จัดตั้งเป็นเทศบาลนครแห่งใหม่ที่จะจัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2020
จังหวัดดั๊กลัก จะแบ่งออกเป็นจังหวัดดั๊กลักและเทศบาลนครบวนมาถ็วต (ที่สูงตอนกลาง)
อีก 4 จังหวัดที่จะกลายเป็นเทศบาลนคร ได้แก่
*จังหวัดบิ่ญเซือง (ค.ศ. 2015-2020)
*จังหวัดคั้ญฮหว่า (ค.ศ. 2020)
*จังหวัดกว๋างนิญ (ค.ศ. 2020)
*จังหวัดท้ายเงวียน (ค.ศ. 2020)
==อ้างอิง==
บทความเกี่ยวกับ ภูมิศาสตร์ ที่ยังไม่สมบูรณ์
ภูมิภาคของประเทศเวียดนาม
รางวัลอาเบล

รางวัลอาเบล ( Abel Prize,  ; Abelprisen, ) เป็นรางวัลที่มอบโดยสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งนอร์เวย์ แก่นักคณิตศาสตร์ผู้มีผลงานดีเด่นในแต่ละปี ชื่อรางวัลมาจากนักคณิตศาสตร์ชาวนอร์เวย์ นีลส์ เฮนริก อาเบล (1802–1829) โดยจัดขึ้นในปี 2001 รางวัลอาเบลเป็นหนึ่งในรางวัลที่มักถูกขนานนามให้เป็น "รางวัลโนเบลสาขาคณิตศาสตร์" (อีกรางวัลคือ เหรียญฟิลด์ส)
พิธีมอบรางวัลจะจัดขึ้นที่หอประชุมที่มหาวิทยาลัยกฎหมายออสโล ซึ่งเดิมเคยเป็นสถานที่จัดพิธีมอบรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ ระหว่างปี 1947–1989 มูลค่าเงินรางวัลในปัจจุบันคือ 6 ล้านโครเนอร์นอร์เวย์ (ประมาณ 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
== ประวัติ ==
รางวัลนี้ริเริ่มมาตั้งแต่โอกาสครบรอบ 100 ปี ชาตกาลของอาเบล โดยนักคณิตศาสตร์ชาวนอร์เวย์ โซฟัส ลี (Sophus Lie) ได้มีแนวคิดให้มีการจัดตั้งรางวัลนี้ขึ้นหลังทราบว่ารางวัลโนเบลจะไม่มีสาขาคณิตศาสตร์ อย่างไรก็ตาม แนวคิดก็ถูกล้มเลิกไปหลังลีเสียชีวิตและการแยกตัวของสหภาพสวีเดน-นอร์เวย์
แนวคิดในการจัดตั้งรางวัลนี้ถูกเสนอขึ้นอีกครั้ง โดยในเดือนสิงหาคม ปี 2001 รัฐบาลนอร์เวย์ได้ประกาศว่ารางวัลอาเบลจะมีการมอบรางวัลเป็นครั้งแรกในปี 2002 เพื่อเป็นเกียรติแก่โอกาสครบรอบ 200 ปี ชาตกาลของอาเบล แต่มีพิธีมอบจริง ๆ ในปี 2003 โดยนักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศส Jean-Pierre Serre เป็นผู้ที่ได้รับรางวัลนี้เป็นคนแรก (เขายังเป็นคนที่อายุน้อยที่สุดที่ได้รับรางวัลเหรียญฟิลด์สอีกด้วย)
== การคัดเลือก ==
จะมีประกาศชื่อผู้ที่ได้รับรางวัลในช่วงเดือนมีนาคม หลังจากการคัดเลือกจากคณะกรรมการที่ประกอบด้วยนักคณิตศาสตร์จากนานาชาติ 5 คน ที่ถูกเลือกมาจากสหภาพคณิตศาสตร์นานาชาติ (IMU) และสมาคมคณิตศาสตร์แห่งชาติยุโรป (EMS) รัฐบาลนอร์เวย์มอบเงินจัดตั้งกองทุน 200 ล้านโครเนอร์นอร์เวย์ (ประมาณ 23 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) กองทุนนี้ดูแลโดยคณะผู้บริหารที่เลือกมาจากสถาบันการศึกษาวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์แห่งนอร์เวย์
คณะกรรมการสามารถเลือกบุคคลที่เหมาะสมคนใดก็ได้ แต่ไม่มีสิทธิ์เลือกตัวเอง ผู้ที่ถูกเสนอชื่อจะต้องเป็นบุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่ แต่หากผู้ที่ได้รับรางวัลเสียชีวิตหลังการประกาศชื่อ จะมีการมอบรางวัลให้ในภายหลัง ผลการตัดสินจะมาจากสถาบันการศึกษาวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์แห่งนอร์เวย์ ภายใต้การแนะนำจากคณะกรรมการรางวัลอาเบล ซึ่งมีทั้งชาวนอร์เวย์และชาติอื่น ๆ รวมอยู่ด้วย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รางวัลระหว่างประเทศ
ปอสา

ปอสา หรือ ปอกระสา  เป็นพืชในวงศ์ Moraceae เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง เปลือกต้นสีน้ำตาล ใบเดี่ยว แผ่นใบสากมือเล็กน้อย ดอกแยกเพศแยกต้น ดอกตัวผู้เป็นช่อหางกระรอก ดอกตัวเมียเป็นช่อกระจุกแน่น ผลกลม สีแดงอมส้ม ภายในมีเมล็ดสีแดง ยาง ราก ใบ และเปลือกลำต้น ผู้ที่แพ้เมื่อรับประทานเข้าไปทำให้ท้องร่วง
เปลือกลำต้นใช้ทำกระดาษเรียกกระดาษสา เส้นใยจากเปลือกใช้ทำผ้าตาปาซึ่งใช้ในฟิจิ ตองงา ซามัว และตาฮีตีเปลือกและผลใช้เป็นยาในปากีสถาน สารสกัดด้วยเอทานอลจากพืชอบแห้งมีฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ไทโรซิเนสและต้านอนุมูลอิสระ
==รวมภาพ==
Gelso da carta - autunno.JPG|ทรงต้น
Broussonetia papyrifera - Botanischer Garten Freiburg - DSC06385.jpg|ช่อดอกตัวเมีย
Broussonetia papyrifera - fleurs mâles.jpg|ช่อดอกตัวผู้
Broussonetia papyrifera fruits.jpg|ผล
Broussonetia papyrifera MHNT Texture of the trunk.jpg|เปลือก
Starr 061106-1467 Broussonetia papyrifera.jpg|การผลิตผ้าตาปา
== อ้างอิง ==
เศรษฐมนตร์ กาญจนกุล. ไม้มีพิษ. กทม. เศรษฐศิลป์. 2552
วงศ์ขนุน
พืชที่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ
พืชที่ใช้ทำของใช้
สมุนไพร