pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วงศ์หอยจุกพราหมณ์

วงศ์หอยจุกพราหมณ์ หรือ วงศ์หอยสังข์ทะนาน (Volute, วงศ์: Volutidae) เป็นวงศ์ของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังในไฟลัมมอลลัสคา ชั้นหอยฝาเดี่ยว (Gastopoda) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Volutidae
เป็นหอยที่พบในทะเลเท่านั้น มีจุดเด่น คือ ที่ปลายของเปลือกหรือก้นหอย ขมวดเป็นเกลียวกลมคล้ายมวยผมของพราหมณ์ นักบวชในศาสนาฮินดู
หอยจุกพราหมณ์ เป็นหอยที่กินหอยจำพวกอื่นเป็นอาหาร  มีขนาดของเปลือกยาวตั้งแต่ 9-500 มิลลิเมตร ส่วนใหญ่ไม่มีท่อน้ำออก พบในเขตร้อนและเขตขั้วโลก
==การจำแนก==
วงศ์ย่อย
Amoriinae
Athletinae
Calliotectinae
Cymbiinae
Fulgorariinae
Plicolivinae
Scaphellinae
Volutinae
สกุล
Adelomelon Dall, 1906
Alcithoe H. Adams & A. Adams,1853
Amoria Gray, 1855
Ampulla Röding, 1798
Arctomelon Dall, 1915
Callipara Gray, 1847
Calliotectum Dall, 1890
Cymbiola Swainson, 1831
Cymbiolacca
Cymbium Röding, 1798
Enaeta H. Adams and A. Adams, 1853
Ericusa H. Adams and A. Adams, 1858
Fulgoraria Schumacher, 1817
Fusivoluta E. von Martens, 1902
Harpovoluta Thiele, 1912
Harpulina Dall, 1906
Iredalina Finlay, 1926
Leptoscapha Fischer, 1883
Livonia Gray, 1855
Lyria Gray, 1847
Melo Broderip in Sowerby I, 1826
Minicymbiola Klappenbach, 1979
Miomelon Dall, 1907
Mitreola Swainson, 1833 †
Nannamoria Iredale, 1929
Nanomelon Leal & Bouchet, 1989
Neptuneopsis Sowerby III, 1898
Notopeplum Finlay, 1927
Notavoluta Cotton, 1946
Odontocymbiola Clench & Turner, 1964
Pachymelon Marwick, 1926
Paramoria McMichael, 1960
Plicovula Petuch, 1979
Provocator Watson,1882
Scaphella Swainson, 1832
Tenebrincola Harasewych & Kantor, 1991
Teramachia
Tractolira Dall, 1890
Voluta Linnaeus, 1758
Volutifusus Conrad, 1863
Volutoconus Crosse, 1871
Waihaoia Marwick, 1926
Zygomelon Harasewych & Marshall,1995
Zidona H. Adams and A. Adams, 1853
โดยที่คำว่า Volutidae นั้นมาจากคำว่า voluta เป็นภาษาละตินหมายถึง "เกลียว"
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
หอยฝาเดี่ยว
วงศ์หอยจุกพราหมณ์
หอยลำโพง

หอยลำโพง หรือ หอยตาล (Indian volute, Bailer shell, Blotched melon shell, ) เป็นหอยฝาเดียว ในวงศ์หอยจุกพราหมณ์ (Volutidae)
มีเปลือกทรงกลม ด้านปากจะยาวรี มีรอยเว้าเข้าด้านในและด้านท้ายกลมโค้งมาก เปลือกมีสีเหลืองอมแดงมีจุดสีม่วงดำอยู่ประปราย ส่วนเนื้อมีสีดำอมม่วงแก่มีเส้นขวางอมเหลืองพาดอยู่ทั่วไป  มีขนาดความยาวเต็มที่ประมาณ 25 เซนติเมตร
กินหอยชนิดอื่นที่มีขนาดเล็ก รวมทั้งเม่นทะเลและปลิงทะเล เป็นอาหาร
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในทะเลในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ เช่น พม่า, ไทย, มาเลเซีย และทะเลจีนใต้ รวมถึงทะเลฟิลิปปิน มักพบในพื้นทะเลที่เป็นโคลน หรือโคลนปนทราย พบในบริเวณใกล้ชายฝั่ง
เป็นหอยที่นิยมนำเนื้อมารับประทาน ส่วนเปลือกใช้ทำเครื่องประดับต่าง ๆ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์หอยจุกพราหมณ์
ล
โทะ

โทะ เป็นคะนะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิระงะนะเขียนว่า と มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 止 และคะตะกะนะเขียนว่า ト มีที่มาจากส่วนบนของมันโยงะนะ 止 ออกเสียงว่า  เมื่อเติมดะกุเต็งจะออกเสียงว่า 
と เป็นอักษรลำดับที่ 20 อยู่ระหว่าง て (เทะ) กับ な (นะ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโระฮะ と เป็นอักษรลำดับที่ 7 อยู่ระหว่าง へ (เฮะ) กับ ち (ชิ)
{|class="wikitable"
! รูปแบบ !! โรมะจิ !! ฮิระงะนะ !! คะตะกะนะ !! เสียงอ่าน
! รูปแบบ !! โรมะจิ !! ฮิระงะนะ !! คะตะกะนะ !! เสียงอ่าน
|-
! rowspan="2" | ธรรมดา
| to || と || ト || โทะ-โตะ
! rowspan="2" | ธรรมดา+ดะกุเต็ง
| do || ど || ド || โดะ
|-
| toutō || とう, とぅとお, とぉとー, と～ || トウ, トゥトオ, トォトー, ト～ || โท-โต
| doudō || どう, どぅどお, どぉどー, ど～ || ドウ, ドゥドオ, ドォドー, ド～ || โด
|-
! rowspan="4" | ทวิอักษร
| twa || とぁ || トァ || ทฺวะ-ตฺวะ
! rowspan="4" | ทวิอักษร+ดะกุเต็ง
| dwa || どぁ || ドァ || ดฺวะ
|-
| twi || とぃ || トィ || ทฺวิ-ตฺวิ
| dwi || どぃ || ドィ || ดฺวิ
|-
| tu, twu || とぅ || トゥ || ทุ-ตุ, ทฺวุ-ตฺวุ
| du, dwu || どぅ || ドゥ || ดุ, ดฺวุ
|-
| twe || とぇ || トェ || ทฺเวะ-ตฺเวะ
| dwe || どぇ || ドェ || ดฺเวะ
|}
== อักษรแบบอื่น ==
ภาษาไอนุใช้คะตะกะนะแบบเติมฮันดะกุเต็ง ト゚ สำหรับใช้แทนเสียง  ซึ่งสามารถเขียนด้วย ツ゚ แทนก็ได้ และใช้คะตะกะนะขนาดเล็ก ㇳ เป็นพยัญชนะสะกด  เหมือนการสะกดด้วย -ต
== ลำดับขีด ==
{| align="right"
|-
| 
| 
|}
ฮิระงะนะ と มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
ขีดเส้นเฉียงลงทางขวาขนาดสั้น จากตำแหน่งบน หยุดที่กึ่งกลางบรรทัด
ขีดเส้นโค้งคล้ายตัว C ที่อ้ากว้าง เชื่อมกับปลายเส้นแรก
คะตะกะนะ ト มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
ขีดเส้นตั้งจากบนลงล่าง
ขีดเส้นเฉียงลงทางขวาขนาดสั้น โดยเริ่มจากกึ่งกลางของเส้นแรก
== คันจิ ==
ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าโทะ และขึ้นต้นด้วยโทะ มีดังนี้
兎 吐 堵 塗 妬 屠 徒 斗 杜 渡 登 菟 賭 途 都 鍍 砥 砺 努 度
土 奴 怒 倒 党 冬 凍 刀 唐 塔 塘 套 宕 島 嶋 悼 投 搭 東 桃
梼 棟 盗 淘 湯 涛 灯 燈 当 痘 祷 等 答 筒 糖 統 到 董 蕩 藤
討 謄 豆 踏 逃 透 鐙 陶 頭 騰 闘 働 動 同 堂 導 憧 撞 洞 瞳
童 胴 萄 道 銅 峠 鴇 匿 得 徳 涜 特 督 禿 篤 毒 独 読 栃 橡
== อ้างอิง ==
คะนะ
หอยเต้าปูน

หอยเต้าปูน  (Cone snail, Cone shell) จัดอยู่ในประเภทสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ไฟลัมมอลลัสคา ชั้นแกสโทรโพดา เป็นสัตว์นักล่า พบได้ตามแถบแนวปะการัง เปลือกมีสีสันสดใส และมีลวดลายสวยงาม ดึงดูดสายตา แต่มีบางสายพันธุ์ที่สีของหอยเต้าปูนจะซ่อนอยู่ภายใต้เนื้อเยื่อพิเศษ ที่ยังไม่ทราบการทำงานที่แน่ชัด  (Periostracum) บางชนิดในแถบทะเลเขตร้อน จะมีขนาดที่ค่อนข้างใหญ่ มีมากกว่า 500 สปีชี่ส์ จัดเป็นสัตว์กินเนื้อ มักจะล่าหนอนทะเล ปลาเล็ก ๆ หอย หรือแม้กระทั่งหอยเต้าปูนด้วยกันเองเป็นอาหาร เนื่องจากเคลื่อนที่ได้ช้า จึงมีการพัฒนาอาวุธเฉพาะตัวขึ้นมาคือ เข็มพิษ (venomous harpoon) เพื่อใช้สำหรับล่าเหยื่อและทำให้เหยื่อหมดสติก่อนกลายเป็นอาหาร ที่มีความรวดเร็วสูง ซึ่งในสายพันธุ์ขนาดใหญ่ พิษของหอยเต้าปูนมีความรุนแรงมากพอที่จะฆ่าคนได้
== ลักษณะทั่วไป ==
หอยเต้าปูนเป็นสัตว์ที่มีลำตัวอ่อนนุ่ม มีเปลือกห่อหุ้มอยู่ภายนอกร่างกาย เพื่อเป็นการป้องกันอันตราย จากสัตว์อื่น ๆ ในท้องทะเล มีเข็มพิษเป็นอาวุธ พิษของหอยเต้าปูนเป็นที่สนใจของนักวิทยาศาสตร์เป็นอย่างมาก เนื่องจากมีความซับซ้อนในโครงสร้างของพิษ อีกทั้งยังออกฤทธิหลากหลาย ทำให้ยากที่จะป้องกันได้ ซึ่งพัฒนาการนี้เองทำให้หอยเต้าปูนได้เปรียบสิ่งมีชีวิตชนิดอื่น สามารถทำให้เหยื่อเป็นอัมพาตชนิดเฉียบพลันได้ภายใน 1/200 วินาที ความเร็วในการจู่โจมอยู่ที่ 1/4 วินาที
หอยเต้าปูนสายพันธุ์  Conus geographus ที่รู้จักกันชื่อ หอยบุหรี่ มีเข็มพิษที่ร้ายแรงมาก ถึงกับมีคำกล่าวว่า หากใครถูกเข็มพิษของชนิดนี้เข้า จะมีชีวิตอยู่ได้เพียงช่วงเวลา ของบุหรี่ 1 มวน ในสายพันธุ์ของเขตร้อนที่มีขนาดใหญ่ เข็มพิษจะสามารถเจาะทะลุถุงมือหรือชุดว่ายน้ำได้ พิษของมันจะทำให้ ปวด บวม ชา ในกรณีที่ร้ายแรง จะทำให้กล้ามเนื้อเป็นอัมพาต สายตาพร่ามัว ระบบหายใจล้มเหลว ปัจจุบันยังไม่มียาชนิดใดจะช่วยเยียวยาหรือรักษาพิษของหอยเต้าปูนได้
== การพัฒนาตัวยาจากการสกัดพิษ ==
พิษของหอยเต้าปูนมีชื่อว่า โคโนทอกซิน (conotoxins) เป็นหนึ่งในพิษที่ร้ายแรงที่สุดเท่าที่เคยมีการค้นพบ ที่ออกฤทธิต่อระบบประสาท ในหอยเต้าปูนแต่ละตัว จะสามารถสร้างพิษ ที่แตกต่างกันได้กว่า 100 ชนิด ซึ่งในพิษนี้จะมีสายโปรตีน (peptide) ที่สามารถยับยั้ง สารสื่อประสาทที่สำคัญหลายตัว ของสิ่งมีชีวิตได้  เมื่อสกัดเอาสายโปรตีนบางตัวออกมา นำมาวิจัยพัฒนาต่อ เป็นยาต่อต้านอาการเจ็บปวด ซึ่งมันจะไปหยุดยั้งเฉพาะความเจ็บปวดบางอาการเท่านั้น โดยที่ไม่ทำลายความรู้สึกทั้งหมด ในปัจจุบันสิ่งที่ใช้ระงับอาการเจ็บปวดคือ มอร์ฟีน แต่จากการทดลองพบว่า ยาที่สกัดจากพิษของหอยเต้าปูน มีประสิทธิภาพมากกว่ามอร์ฟีนถึง 1000 เท่า อีกทั้งยังสามารถใช้ได้ในอาการเจ็บปวดบางกรณี ที่มอร์ฟีนไม่สามารถระงับได้อีกด้วย
== ดูเพิ่ม ==
บทความเกี่ยวกับหอยเต้าปูนบนข่าว BBC
บทความ "หอยเต้าปูน จู่โจมสายฟ้าแลบ" บน NewScientist.com
คลิปวิดีโอแสดง หอยเต้าปูนจู่โจมปลาและกิน บน youtube
บทความจำแนกรายละเอียดพิษของหอยเต้าปูน 
บทความพิษหอยเต้าปูนจาก  	National Institute of General Medical Sciences 
ข้อมูล โคโนทอกซิน เพิ่มเติม 
== อ้างอิง ==
หอย
หอย
วงศ์หอยเต้าปูน
หอยเต้าปูนกลอรีออฟอินเดีย

หอยเต้าปูนกลอรีออฟอินเดีย (Glory of India, ) เป็นหอยฝาเดี่ยวในวงศ์หอยเต้าปูน (Conidae) ชนิดหนึ่ง
เป็นหอยเต้าปูนชนิดหนึ่ง ที่มีเปลือกสวยงาม มีสีน้ำตาลเข้มเหมือนช็อคโกแล็ต แต้มด้วยลายดอกสีขาวรูปสามเหลี่ยมตลอดทั้งเปลือก
มีความยาวตั้งแต่ 46 มิลลิเมตร จนถึง 185 มิลลิเมตร  พบแพร่กระจายพันธุ์เฉพาะทะเลอาหรับตั้งแต่ทิศตะวันตกเฉียงใต้ของอินเดีย จนถึงทะเลแดง และแอฟริกาใต้
เป็นหอยที่มีเข็มพิษที่ใช้ล่าเหยื่อและป้องกันตัว ด้วยพิษที่ร้ายแรง ที่สามารถทำให้มนุษย์ถึงแก่ชีวิตได้ เหมือนหอยเต้าปูนชนิดอื่น ๆ ขณะที่เปลือกมีความสวยงาม จึงนิยมที่จะเก็บสะสม
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
วงศ์หอยเต้าปูน
สัตว์ที่พบในประเทศอินเดีย
หอยเต้าปูนหาดราไวย์

หอยเต้าปูนหาดราไวย์ (Rawai cone snail; ) เป็นหอยฝาเดี่ยวชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์หอยเต้าปูน (Conidae)
เป็นหอยเต้าปูนขนาดเล็ก  มีความยาวโดยเฉลี่ย 20-46 มิลลิเมตร ถูกตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ตามชื่อของหาดราไวย์ ในจังหวัดภูเก็ต สถานที่ ๆ พบครั้งแรก มีเข็มพิษที่สามารถฆ่ามนุษย์ให้ถึงแก่ความตายได้เหมือนหอยเต้าปูนชนิดอื่น ๆ
สีของเปลือกโดยปกติจะเป็นสีเดียวทั้งเปลือก คือ สีแดงปนส้มสด มีตุ่มเป็นแนวเพียงเล็กน้อย แต่ในบางตัวที่จัดว่าสวยจะนิยมเก็บเป็นของสะสม คือ เปลือกมีสีส้มสลับกับแดงสด มีแถบสีเข้ม-อ่อนสลับกันไล่เรียงเป็นทางยาวตลอดทั้งเปลือก ขณะที่ทางก้นหอยเป็นแต้ม และแถบสลับสีแดงและส้ม ตุ่มขึ้นชัดเจนเหมือนไข่มุกถึง 3-4 ชั้น 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปเพิ่มเติม 
วงศ์หอยเต้าปูน
สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น
สังข์รดน้ำ

สังข์รดน้ำ (Valambari shank, Great indian chank; ) เป็นหอยทะเลฝาเดี่ยวชนิดหนึ่ง ในวงศ์หอยสังข์มงคล (Turbinellidae)
จัดเป็นหอยขนาดใหญ่ มีเปลือกหนา รูปเปลือกค่อนข้างป้อม วงเกลียวตัวกลม ส่วนปลายมีร่องยาวปานกลาง ส่วนยอดเตี้ย ช่องเปลือกรูปรี ขอบด้านในมีสัน 3-4 อัน ผิวชั้นนอกสุดสีน้ำตาล เป็นชั้นที่บางและหลุดล่อนง่าย และมักจะหลุดออกเมื่อหอยตาย เปลือกชั้นรองลงไปเป็นส่วนที่มีความหนาและแข็ง ค่อนข้างเรียบ มีสีขาวนวลหรือสีขาวอมชมพู
พบกระจายพันธุ์อยู่เฉพาะมหาสมุทรอินเดียทางตอนใต้ของประเทศอินเดียและประเทศศรีลังกาเท่านั้น อาศัยอยู่ตามพื้นน้ำที่เป็นพื้นทราย กินหนอนตัวแบนและแพลงก์ตอนเป็นอาหาร
สังข์รดน้ำ โดยปกติแล้วจะมีเปลือกเวียนทางซ้าย (อุตราวรรต) ตามเข็มนาฬิกา แต่มีบางตัวที่เวียนไปทางด้านขวา (ทักษิณาวรรต) ซึ่งพบได้น้อยมาก ซึ่งหอยลักษณะนี้ตามคติของศาสนาฮินดูจะถือเป็นมงคล (ตามคติของพราหมณ์-ฮินดู ขวา=ซ้าย, ซ้าย=ขวา ในแบบสากล) ด้วยถือว่าเป็นของศักดิ์สิทธิ์ และเป็นหอยที่อยู่ในพระกรของพระวิษณุ จึงนำมาใช้ในงานมงคลต่าง ๆ ที่มีพิธีการ เช่น การรดน้ำในพิธีแต่งงาน โดยเชื่อว่าจะเป็นสิริมงคล หรือใช้เป่าโดยต้องตัดส่วนปลายของเปลือกหรือก้นหอยออก ใช้ในงานพระราชพิธี รวมถึงงานสมโภชและงานพิธีมงคลอื่น ๆ  รวมถึงมีการนำไปใช้ทำเป็นเครื่องประดับต่าง ๆ ด้วยการนำเปลือกหอยไปล้างทำความสะอาดและผ่านการเจียระไนด้วยการฝาน, ตัด, เจาะ หรือแกะสลักในแบบต่าง ๆ ทั้งเป็นกำไลข้อมือ, ปิ่นปักผม หรือของประดับตบแต่งเพื่อความสวยงาม เป็นต้น  โดยเชื่อว่าชาวทิเบตเป็นคนกลุ่มแรกที่นำมาใช้ในพิธีกรรมก่อนที่จะแผ่ขยายมาสู่ความเชื่อในศาสนาฮินดู
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
วงศ์หอยสังข์มงคล
สัตว์ที่พบในประเทศอินเดีย
พระวิษณุ
อี้ จงเทียน

อี้ จงเทียน (เกิด 2490) เป็นนักเขียน, นักประวัติศาสตร์, นักปราชญ์ชาวจีน
==ประวัติ==
อี้จงเทียนใช้ชีวิตในวัยเด็กที่ เมืองฉางซา มณฑลหูหนาน และใช้ชีวิตในวัยรุ่นที่ เมืองอู่ฮั่น มณฑลหูเป่ย  ในปี พ.ศ. 2508 ภายหลังสำเร็จการศึกษาจากชั้นมัธยมศึกษา อี้จงเทียนถูกส่งไปยังเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ เพื่อเขาร่วมกองกำลังการผลิตแห่งซินเจียง และกลายเป็นอาจารย์สอนโรงเรียนมัธยมศึกษาในเวลาต่อมา หลังกลับจากซินเจียง อี้จงเทียนได้เข้าศึกษาใน มหาวิทยาลัยอู่ฮั่น สาขาวรรณกรรมจีนโบราณ และสำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2521 และสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาโทในอีกสามปีถัดมา ซึ่งภายหลังเขาได้ตัดสินในที่จะเป็นอาจารย์สอนในมหาวิทยาลัย ปัจจุบันอี้จงเทียนเป็นศาสตราจารย์ที่ วิทยาลัยมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเซียะเหมิน
==ทางด้านวิชาการ==
อี้จงเทียนมีความสนใจทางด้านวิชาการหลายสาขา เช่น วรรณกรรม,ทัศนศิลป์,มานุษยวิทยา,ประวัติศาสตร์และมุนุษยศาสตร์ และอี้จงเทียนยังสนใจในด้านการพัฒนาเมืองสมัยใหม่ในจีน และยังถูกอ้างถึงในการผังเมืองด้วย
==การทำงาน==
อี้จงเทียนตีพิมพ์หนังสือทางวิชาการที่เขาสนใจหลายๆเล่ม และเป็นที่นิยม นี่จึงทำให้เกิดการโต้เถียงเป็นอย่างมาก แต่ก็ทำให้งานของอี้จงเทียนเป็นที่นิยม
ในปี พ.ศ. 2548 อี้จงเทียนออกรายการแลคเชอร์รูม ในช่อง ซีซีทีวี 10 ซึ่งได้บรรยายในชุดหัวข้อ บุคคลสำคัญยุคฮั่น และในปี พ.ศ. 2549 ในชุดอี้จงเทียนพิเคราะห์สามก๊ก  ซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก และยังกระตุ้นให้เกิดข้อถกเถียงเกี่ยวกับคุณภาพทางวิชาการที่เขาบรรยาย
ในปี พ.ศ. 2551 อี้จงเทียนได้บรรยายในชุด ปรัชญาก่อนราชวงศ์ฉิน
==เพิ่มเติม==
Yi Zhongtian's personal blog
Yi Zhongtian's profile on People.com.cn 
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2490
นักเขียนชาวจีน
นักประวัติศาสตร์ชาวจีน
นักปราชญ์ชาวจีน
บุคคลจากฉางชา
หอยสังข์

หอยสังข์ หรือ สังข์ หรือ สังข (Conch; શંખ) เป็นชื่อสามัญของหอยทะเลกาบเดี่ยวหลายชนิดหลายสกุล (โดยมากหมายถึงสกุล Strombus) ในหลายวงศ์ เช่น สังข์รดน้ำ (Turbinella pyrum) เปลือกสีขาว รูปทรงงดงาม ใช้สำหรับหลั่งน้ำพระพุทธมนต์หรือน้ำเทพมนตร์, สังข์แตร (Charonia tritonis) เปลือกมีลาย ใช้เป่าในงานพิธีของชาวเกาะแถบมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ มีลักษณนามว่า ขอน เช่น สังข์ 2 ขอน เป็นต้น 
==อ้างอิง==
ฮอร์น
หอยฝาเดี่ยว
สัตว์แบ่งตามชื่อสามัญ
صدفة
พระเจ้านรสิงขะ

พระเจ้านรสิงขะ (နရသိင်္ခ,  นะระเตงคะ) เป็นพระราชโอรสของพระเจ้านรตู่ ครองราชย์เป็นพระเจ้าพุกาม ระหว่างปี พ.ศ. 1714 - 1717
พระมหากษัตริย์ราชวงศ์พุกาม
พระเจ้านรปติสี่ตู่

พระเจ้านรปติสี่ตู่ (နရပတိ စည်သူ, 8 ตุลาคม 1693-18 สิงหาคม 1754) เป็นกษัตริย์แห่งราชวงศ์พุกาม พระราชนัดดาของพระเจ้านรถุได้ขึ้นครองราชสมบัติต่อมา ทรงพระนามว่า พระเจ้านรปติสี่ตู่ (พ.ศ. 1717-1754) หรือพระนามภาษาสันสกฤตว่า ศรีตรีภูวนาทิตยบวรธัมมราชา ส่วนพระนามในจารึกคือ สี่ตู่ เช่นเดียวกับพระอัยกาของพระองค์
ในรัชกาลนี้ พระเจ้านรปติสี่ตู่ทรงสร้างรูปแบบอารยธรรมที่เป็นพม่าชัดเจนขึ้นมา และส่งต่อวัฒนธรรมดังกล่าวให้แก่ชนชาติต่างๆโดยรอบ รวมถึงชาวมอญเจ้าของอารยธรรมเดิม นอกจากนี้ ยังทรงรับเอาพุทธศาสนาลัทธิลังกาวงศ์เข้ามายังพุกาม มีการแต่งตำราทางพุทธศาสนา สร้างวัด และเจติยวิหาร และกัลปนาข้าทาส ที่ดิน ให้แก่วัดเป็นจำนวนมาก
ยิ่งไปกว่านั้นการสร้างศาสนสถานด้วยสถาปัตยกรรมแบบพุกามของพระองค์ ในดินแดนห่างไกลต่าง ๆ ยังเป็นการแผ่ขยายอำนาจของอาณาจักรออกไปภายนอก ซึ่งทำให้ฐานการผลิตของอาณาจักรพุกามกว้างขวางขึ้นอีกด้วย นับได้ว่าเป็นยุคที่มีความมั่นคงและมั่งคั่งสุดในประวัติศาสตร์พุกาม
== อ้างอิง ==
พระมหากษัตริย์ราชวงศ์พุกาม
พระเจ้าไชยสิงขะ

พระเจ้าไชยสิงขะ (ဇေယျသိင်္ခ) หรือ ที่โลมี่นโล (ထီးလိုမင်းလို, ; พ.ศ. 1754-1778) หรือพระเจ้านันเด่าง์เมีย (နန်းတောင်းများမင်း) เป็นพระเจ้าพุกาม ที่ครองราชย์ต่อจากพระราชบิดา ในรัชกาลนี้แทบไม่มีความวุ่นวายทางการเมืองเลย จึงเป็นยุคสมัยของการสร้างวัดและเจดีย์ขนาดใหญ่เป็นจำนวนมาก เช่น วัดที่โลมี่นโล จนในท้ายรัชกาลเกิดปัญหาจากการกัลปนาที่ดิน และกำลังพลจำนวนมากให้เป็นข้าวัด เนื่องจากข้าวัดเหล่านี้จะไม่ถูกเกณฑ์แรงงานจากหลวง
==อ้างอิง==
พระมหากษัตริย์ราชวงศ์พุกาม
พระเจ้าอุซะนา

พระเจ้าอุซะนา (ဥဇနာ, ; พ.ศ. 1794-1799) ประวัติศาสตร์บันทึกไว้ว่าพระองค์มิได้มีความสามารถแต่อย่างใด จึงโปรดให้มหาอำมาตย์ ราซะทินจาน (ရာဇသင်္ကြန်) ดูแลบ้านเมืองแทนพระองค์เมื่อพระเจ้าอุซะนาเสด็จสวรรคตจากการคล้องช้าง มหาอำมาตย์ราซะทินจานได้เลือกเจ้าชายพระราชโอรสพระองค์เล็กที่สุดของพระเจ้าอุซะนาพระนามว่า พระเจ้านรสีหบดี ขึ้นครองราชย์
==อ้างอิง==
พระมหากษัตริย์ราชวงศ์พุกาม
หมู่เกาะคาฟุ

หมู่เกาะคาฟุ (Kaafu Atoll) เป็นเขตการปกครองของประเทศมัลดีฟส์ ในหมู่เกาะคาฟุนั้นมี 107 เกาะ ซึ่งประกอบไปด้วยเกาะที่มีผู้อยู่อาศัยจำนวน 10 เกาะ และกว่า 97 เกาะที่ไม่มีผู้อยู่อาศัย แต่มีอยู่หลายเกาะที่ไม่มีผู้อยู่อาศัยถาวรนั้นได้ถูกนำไปเปิดเป็นโรงแรมที่พักสำหรับนักท่องเที่ยว
อนึ่ง มาเลซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศมัลดีฟส์นั้นตั้งอยู่ในหมู่เกาะคาฟุ แต่ไม่อยู่รวมในเขตปกครองของคาฟุ
==อ้างอิง==
 
เกาะในมหาสมุทรอินเดีย
เกาะในทวีปเอเชีย
ญองอู้ ซอยะฮ่าน

พระเจ้าญองอู้ ซอยะฮ่าน (ညောင်ဦး စောရဟန်း, ; ประมาณ ค.ศ. 924–1001) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งพม่าซึ่งครองราชย์ในช่วง ค.ศ. 956–1001 กษัตริย์นักบุญและในปกรณัมเล่าประวัติของพระองค์ไว้ทำนองเดียวกับพระเจ้าปทุมสุริยวงศ์หรือพระเจ้าแตงหวานว่าพระองค์เคยทำไร่แตงกวามาก่อน แต่ด้วยบุญญาธิการของพระองค์จึงได้ขึ้นครองราชย์และได้รับสมัญญานามว่า พระเจ้าแตงกวา หรือ พระเจ้าเกษตรกร (ตองตูจี้มี่น, ) พระเจ้าญองอู้ ซอยะฮ่าน มีพระมเหสี 3 พระองค์เป็นซึ่งพี่น้องกัน ในปลายรัชกาลพระองค์ถูกยึดราชบัลลังก์โดยพระเจ้ากู้นซอจ้องพยู ก่อนที่พระมเหสี 2 องค์จะมีประสูติกาลพระราชโอรสซึ่งต่อมาก็คือ พระเจ้าจีนโซ่และพระเจ้าโซะกะเต้ ซึ่งก็ต่อมาก็ล้มล้างพระเจ้ากู้นซอจ้องพยูเช่นกัน
==อ้างอิง==
พระมหากษัตริย์ราชวงศ์พุกาม
กู้นซอจ้องพยู

พระเจ้ากู้นซอจ้องพยู (ကွမ်းဆော်ကြောင်းဖြူ) เป็นกษัตริย์ของพุกาม ได้เข้าชิงราชสมบัติของพระเจ้าญองอู้ ซอยะฮ่าน และอภิเษกมเหสีทั้งสามของพระเจ้าญองอู้ ซอยะฮ่าน ขึ้นเป็นมเหสีของพระองค์
พระองค์เป็นพระราชบิดาของพระเจ้าอโนรธา ผู้สถาปนาอาณาจักรพุกาม ในปลายรัชกาลพระองค์ถูกพระราชโอรสบุญธรรม คือ จีนโซ่ บีบบังคับให้สละราชสมบัติและบีบบังคับให้พระองค์ออกบวชและสิ้นพระชนม์ในเวลาต่อมา
ปัจจุบันพระเจ้ากู้นซอจ้องพยูเป็นหนึ่งใน 37 นะหลวงตามความเชื่อเรื่องผีนะแห่งประเทศพม่า 
==อ้างอิง==
พระมหากษัตริย์ราชวงศ์พุกาม
จีนโซ่

พระเจ้าจีนโซ่ (ကျဉ်စိုး) เป็นพระมหากษัตริย์พม่าแห่งราชวงศ์พุกาม ครองราชย์ระหว่างปี พ.ศ. 1564–1581
== ประวัติ ==
พระเจ้าจีนโซ่เป็นราชบุตรของพระเจ้าญองอู้ ซอยะฮ่าน พระเจ้าญองอู้ ซอยะฮ่าน มีมเหสี 3 องค์ ซึ่งทั้งสามนั้นเป็นพี่น้องกัน ในปลายรัชกาลพระองค์ถูกยึดราชบัลลังก์โดยพระเจ้ากู้นซอจ้องพยู ในขณะที่มเหสี 2 องค์ ทรงพระครรภ์อยู่ ซึ่งต่อมาพระโอรสในครรภ์ก็คือ พระเจ้าจีนโซ่และพระเจ้าโซะกะเต้ ต่อมาพระเจ้าจีนโซ่ได้บีบบังคับให้พระเจ้ากู้นซอจ้องพยู (ซึ่งเคยชิงราชสมบัติพระบิดาพระองค์) สละราชบัลลังก์และออกผนวช พระเจ้าจีนโซ่จึงขึ้นครองราชย์แทน
พระเจ้าจีนโซ่ได้ชื่อว่าเป็นนายพรานที่มีฝีมือ พระองค์สวรรคตระหว่างที่ออกล่าสัตว์ใกล้เมืองโมนยวา โดยการถูกลอบปลงพระชนม์ด้วยธนู ปัจจุบันพระองค์ได้รับการยกย่องให้เป็น 1 ใน 37 นะหลวงตามความเชื่อเรื่องนะของพม่าในนาม เจ้ามี่นคองแห่งปะเรนมะ (ပရိမ္မ ရှင်မင်းခေါင်)
==อ้างอิง==
พระมหากษัตริย์ราชวงศ์พุกาม
เบเนดิกต์ คัมเบอร์แบตช์

เบเนดิกต์ ทิโมที คาร์ลตัน คัมเบอร์แบตช์ CBE (Benedict Timothy Carlton Cumberbatch) เกิดเมื่อวันที่ 19 เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1976 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษที่มีผลงานทั้งทางโทรทัศน์ วิทยุ และโรงละคร ซึ่งได้รับรางวัลจากบทบาทที่แสดงมากมาย อาทิ Hawking (ภาพยนตร์โทรทัศน์) ปี 2004, Amazing Grace ปี 2006, Atonement ปี 2007, The Last Enemy ปี 2008, Small Island ปี 2009 และ เชอร์ล็อก ปี 2010-ปัจจุบัน
ในส่วนภาพยนตร์ ปี 2011 Tinker Tailor Soldier Spy รับบทเป็นปีเตอร์ กวิลเลม ปี 2013 ได้รับบทเป็นข่าน ในเรื่อง Star Trek Into Darkness และมังกรสเมาก์ ในเรื่อง The Hobbit: The Desolation of Smaug ในปี 2014 ได้รับบทเป็นวิลเลียม ฟอร์ด ในเรื่อง 12 Years a Slave อลัน ทูริ่ง ในเรื่อง The Imitation Game ในปี 2015 เบเนดิกต์แสดงละครเวทีเรื่อง Hamlet ซึ่งเป็นหนึ่งในผลงานที่มีชื่อเสียงของเชคสเปียร์ โดยรับบทเป็น เจ้าชายแฮมเล็ต ที่โรงละคร Barbican ในกรุงลอนดอน
บทบาทในการพากย์เสียงในภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ ได้แก่ บท มังกรสม็อค และ the Necromancer ใน เดอะฮอบบิท (2013), บท Classified ในเพนกวิน ออฟ มาดากัสกา (2014) จากค่ายดรีมเวิร์ก แอนิเมชัน ปัจจุบันเบเนดิกต์สวมบทบาทเป็นตัวละครใน มาร์เวล คอมมิค มีชื่อว่า ด็อกเตอร์สเตรนจ์ และมีภาพยนตร์ออกมาภายใต้ชื่อเดียวกันในปี 2016
ด้านชีวิตส่วนตัว คัมเบอร์แบตช์สมรสกับโซฟี ฮันเตอร์ ผู้กำกับละครเวที เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 และบุตรคนแรกของทั้งคู่เกิดเมื่อเดือนมิถุนายน มีชื่อว่า "คริสโตเฟอร์ คาร์ลตัน คัมเบอร์แบตช์" โดยชื่อ Carlton ได้เอามาจากนามสกุลของบิดาของคัมเบอร์แบตช์เอง ส่วนบุตรคนที่สองเกิดเมื่อเดือนมีนาคม ปี 2017 มีชื่อว่า "ฮาล ออเดน คัมเบอร์แบตช์" โดยชื่อ Hal มาจากชื่อเล่นในวัยเด็กของพระเจ้าเฮนรี่ที่ 5 ในบทประพันธ์ของเช็คสเปียร์
== รางวัล ==
=== รางวัลที่ได้ ===
Laurence Olivier Award for Best Actor
National Television Award for TV Detective
แซทเทิลไลท์ อวอร์ด สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมใน มินิซีรีส์ / ภาพยนตร์สร้างสำหรับออกอากาศทางโทรทัศน์
รางวัลแบฟตา สาขานักแสดงนำชาย
=== รางวัลที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง ===
เอ็มทีวีมูวีอะวอดส์ สาขาสุดยอดดาวร้าย
รางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ สาขาคัดเลือกนักแสดงยอดเยี่ยม
รางวัลเอ็มมี สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมในมินิซีรีส์หรือภาพยนตร์โทรทัศน์
บริติชอะแคเดมีเทเลวิชันอะวอดส์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม
รางวัลลอเรนซ์ โอลิเวอร์ สาขานักแสดงสมทบยอดเยี่ยม
บริติชอินดิเพนเดนต์ฟิล์มอะวอดส์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม
รางวัลลูกโลกทองคำ สาขารางวัลทางโทรทัศน์
รางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทมินิซีรีส์หรือภาพยนตร์ที่ทำเพื่อฉายทางโทรทัศน์
รางวัลแบฟตา สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม
แนชนัลเทเลวิชันอะวอดส์ สาขานักแสดงยอดเยี่ยม
เอ็มทีวีมูวีอะวอดส์ สาขา ตัวละครยอดนิยม
รางวัลอเคเดมี่ อวอร์ด หรือ ออสก้า สาขานักแสดงชายยอดเยี่ยม จากบทบาทของอลัน ทูริ่ง ในเรื่อง The Imitation Game
==ผลงานด้านการแสดง==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักแสดงชายชาวอังกฤษ
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2519
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
พุทธศาสนิกชนชาวอังกฤษ
บุคคลจากแฮมเมอร์สมิท
ไอมูฟวี่

ไอมูฟวี่ (IMovie) เป็นโปรแกรมซอฟต์แวร์ย่อย ในชุดซอฟต์แวร์ของไอไลฟ์ที่ผลิตโดยบริษัทแอปเปิล ซึ่งไว้ใช้ร่วมกับระบบปฏิบัติการ แมค โอเอส เอ็กซ์, ไอโอเอส และ แมคโอเอส เป็นโปรแกรมซอฟต์แวร์ที่สำหรับการจัดการ, แก้ไขตัดต่อภาพยนตร์ โดยปัจจุบันได้พัฒนาถึงเวอร์ชันสำหรับไอโอเอสแล้ว
==ประวัติรุ่นของไอมูฟวี่==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Apple: iMovie
web: iMovie hd 
แอปเปิลคอมพิวเตอร์
ผลิตภัณฑ์ที่ออกในปี พ.ศ. 2542
อี จุน-ฮย็อก

อี จุน-ฮย็อก (Lee Joon-hyuk; ; 13 มีนาคม 2527 — ) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เป็นที่รู้จักกันดีในบทบาท อัยการคิม ในละครเกาหลีเรื่อง ซิตี้ฮันเตอร์ และละครเรื่อง Man From the Equator
==การศึกษา==
อี จุน-ฮย็อก เข้าเรียนอยู่ที่ มหาวัทยาลัย Hanshin และมหาวิทยาลัย Dankook
==ผลงาน==
ละคร:
==ผลงาน==
ละคร:
365: Repeat the Year (MBC, 2020)
60 Days (TVN, 2019)
A Poem A Day (TVN, 2018)
Are you Human (KBS2, 2018)
Stranger (TVN, 2017)
City Hunter (SBS, 2011)
Secret Garden (SBS, 2010) (cameo)
I Am Legend (SBS, 2010)
Three Brothers (KBS2, 2009)
City Hall (SBS, 2009)
Star's Lover (SBS, 2008)
The World That They Live In (KBS2, 2008)
First Wives Club (SBS, 2008)
ภาพยนตร์:
Peach Tree (2011)
I Saw The Devil (2010)
Fortune Salon (2009)
รางวัล:
2008 SBS Drama Awards : New Star Award (First Wives Club)
นักแสดงเกาหลีใต้
นายแบบเกาหลีใต้
ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ภาคใต้ 2555

ลีกภูมิภาค ภาคใต้ ฤดูกาล 2555 เป็นการแข่งขันของฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ในส่วนของสโมสรที่อยู่ในภาคใต้ ประจำปี 2555 ฤดูกาลนี้มีสโมสรเข้าร่วมทั้งหมด 11 สโมสร จาก 11 จังหวัด โดยที่ทีมชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้าไปแข่งในระบบลีกกับทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจากอีก 4 ภูมิภาค เพื่อหาทีมที่ดีที่สุด 4 ทีมเลื่อนชั้นขึ้นไปดิวิชัน 1 ในฤดูกาลต่อไป
=== สโมสร ===
{|width=
| valign = "top" |
ชุมพร
ปัตตานี
สตูล ยูไนเต็ด
| valign = "top" |
ตรัง
พังงา
สุราษฎร์
| valign = "top" |
นครศรีธรรมราช
ยะลา
หาดใหญ่
| valign = "top" |
นรา ยูไนเต็ด
ระนอง
|}
== ตารางคะแนน ==
แก้ไขล่าสุด วันอาทิตย์ที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2555
{|class="wikitable" style="text-align:center;"
|-
! อันดับ || ทีม || แข่ง || ชนะ || เสมอ || แพ้ || ได้ || เสีย || +/- || แต้ม
|- style="background:yellow;"
| 1 || style="text-align:left;"| ตรัง
|| 5 || 3 || 2 || 0 || 11 || 5 || +6 || 11
|- style="background:orange;"
| 2 || style="text-align:left;"| ชุมพร
|| 6 || 3 || 1 || 2 || 13 || 11 || +2 || 10
|-
| 3 || style="text-align:left;"| ระนอง
|| 6 || 3 || 1 || 2 || 8 || 6 || +2 || 10
|-
| 4 || style="text-align:left;"| หาดใหญ่
|| 6 || 3 || 1 || 2 || 7 || 5 || +2 || 10
|-
| 5 || style="text-align:left;"| ปัตตานี
|| 5 || 2 || 3 || 0 || 7 || 5 || +2 || 9
|-
| 6 || style="text-align:left;"| นครศรีธรรมราช
|| 5 || 2 || 3 || 0 || 3 || 1 || +2 || 9
|-
| 7 || style="text-align:left;"| นรา ยูไนเต็ด
|| 5 || 2 || 2 || 1 || 3 || 3 || 0 || 8
|-
| 8 || style="text-align:left;"| พังงา
|| 4 || 0 || 3 || 1 || 1 || 2 || -1 || 3
|-
| 9 || style="text-align:left;"| สตูล ยูไนเต็ด
|| 6 || 0 || 3 || 3 || 6 || 10 || -4 || 3
|-
| 10 || style="text-align:left;"| สุราษฎร์
|| 6 || 0 || 2 || 4 || 2 || 10 || -8 || 2
|-
| 11 || style="text-align:left;"| ยะลา
|| 4 || 0 || 1 || 3 || 6 || 9 || -3 || 1
|-
|}
== ผลการแข่งขัน ==
{| align="center" cellspacing="0" cellpadding="3" style="background-color: #f9f9f9; font-size: 90%; text-align: center" class="wikitable"
|-style="background:#F0F0F0;"
!align="left"|&nbsp;!!1!!2!!3!!4!!5!!6!!7!!8!!9!!10!!11'''
|-
!1. ชุมพร
| style = "background:#98A1B2" | || || || ||0-0 || || || || ||5-1 ||
|-! style="background:#F0F0F0;"
!2. ตรัง
||6-2 || style = "background:#98A1B2" | || || || || || || || ||2-1 ||
|-
!3. นครศรีธรรมราช
||1-0 || || style = "background:#98A1B2" | || || ||0-0 || || || || ||
|-! style="background:#F0F0F0;"
!4. นรา ยูไนเต็ด
|| ||1-1 || || style = "background:#98A1B2" | || || || ||1-0 ||1-0 || ||
|-
!5. ปัตตานี
|| ||1-1 || || || style = "background:#98A1B2" | || || || ||2-2 || ||
|-! style="background:#F0F0F0;"
!6. พังงา
|| || || ||0-0 || || style = "background:#98A1B2" | || || || || ||1-2
|-
!7. ยะลา
||2-3 || || || ||0-1 || || style = "background:#98A1B2" | || || || ||
|-! style="background:#F0F0F0;"
!8. ระนอง
|| || ||0-0 || ||2-3 || ||3-2 || style = "background:#98A1B2" | || || ||
|-
!9. สตูล ยูไนเต็ด
||1-3 ||0-1 || || || || ||2-2 || || style = "background:#98A1B2" | || ||
|-! style="background:#F0F0F0;"
!10. สุราษฎร์
|| || ||0-0 || || ||0-0 || ||0-2 || || style = "background:#98A1B2" | ||0-1
|-
!11. หาดใหญ่
|| || ||1-2 ||2-0 || || || ||0-1 ||1-1 || || style = "background:#98A1B2" |
|-!
|}
การแข่งขันฟุตบอลในประเทศไทย
ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2555
โบรลี่

โบรลี่ (ブロリー, Broly) เป็นตัวละครการ์ตูนจากซีรีส์ ดราก้อนบอล และและมีบทบาทปรากฏอนิเมะดราก้อนบอล Z และดราก้อนบอล ซูเปอร์
==ประวัติ==
==ท่าไม้ตาย==
ตัวละครในดราก้อนบอล
กองทัพฟรีเซอร์
ตัวละครที่เป็นสิ่งมีชีวิตนอกโลก
ชาวไซย่า
ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
ตัวละครที่ถูกทำให้เสียโฉม
ตัวละครที่เป็นผู้รอดชีวิตจากการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์
ตัวร้ายที่มีพลังพิเศษที่เป็นสิ่งมีชีวิตนอกโลก
ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความผิดปกติที่เกิดหลังความเครียดที่สะเทือนใจ