pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
กระรอกสวน

กระรอกสวน หรือ กระรอกท้องแดง (Pallas's squirrel, Red-bellied squirrel; ) เป็นกระรอกชนิดหนึ่ง เป็นกระรอกขนาดกลาง มีขนาดเล็กกว่ากระรอกหลากสี (C. finlaysonii) เล็กน้อย ทั่วไปลำตัวมีสีน้ำตาลแกมเขียว ลำตัวส่วนล่างขนสีน้ำตาลแดง, ส้ม หรือสีเหลืองนวล แบ่งออกเป็นชนิดย่อยต่าง ๆ ได้ถึง 20 ชนิดย่อย บางชนิดย่อยมีปื้นสีดำบริเวณหลังส่วนท้าย หางเป็นพวงสวยงาม มีสีแถบสีเนื้อจาง ๆ สลับดำ บางชนิดย่อยปลายหางมีสีดำ บางชนิดย่อยปลายหางเป็นสีอ่อน มีความยาวลำตัวและหัวประมาณ 20-26 เซนติเมตร ความยาวหาง 20 เซนติเมตร
กระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ ภูฏาน อินเดีย จีน ประเทศไทย ลาว เวียดนาม คาบสมุทรมลายู อินโดนีเซีย ปจนถึงเอเชียตะวันออกอย่างไต้หวัน ญี่ปุ่น
กระรอกสวนกินผลไม้และลูกไม้ต่าง ๆ เป็นอาหารรวมถึงสัตว์ขนาดเล็กต่าง ๆ อย่างแมลงและหนอน หากินและอาศัยเป็นหลักบนต้นไม้ พบได้ในหลายพื้นที่ทั้งสวนสาธารณะและเมืองใหญ่ นับเป็นกระรอกที่พบได้มากและบ่อยที่สุดในประเทศไทย พบมากตามสวนผลไม้หรือสวนมะพร้าว มักถูกกำจัดหรือจับมาขายเพราะทำลายพืชผล จัดเป็นศัตรูพืชชนิดหนึ่ง ตามปกติจะอาศัยและหากินตามลำพัง เวลาหากินจะเป็นเวลากลางวัน สามารถแทะกินเปลือกไม้เปลือกแข็งหรือผลไม้เปลือกแข็งได้
นิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง หากเลี้ยงตั้งแต่เล็ก ๆ ขณะยังไม่หย่านม จะเชื่องกับผู้เลี้ยง ถูกนำไปเป็นสัตว์เลี้ยงในหลายประเทศ จนกลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่น และไม่จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองหรือสัตว์ป่าสงวนในประเทศไทยแต่ประการใด 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สกุลกระรอกหลากสี
กระเล็นขนปลายหูสั้น

กระเล็นขนปลายหูสั้น หรือ กระถิกขนปลายหูสั้น (Himalayan striped squirrel, Burmese striped squirrel; ) เป็นกระรอกขนาดเล็ก ความยาวหัวและลำตัวประมาณ 11–12 เซนติเมตร หางยาวประมาณ 11–13 เซนติเมตร ขนหางสั้นและเรียบติดหนังไม่ฟูเป็นพวงอย่างกระรอกทั่วไป ปลายหูสีขาว ลำตัวสีน้ำตาลอมเทา หลังมีลายแถบขนานกันไปตามแนวสันหลังสีเหลืองหรือสีครีมสลับดำ แถบสีครีมด้านนอกสุดพาดยาวตั้งแต่จมูกไปจนจรดโคนหาง แถบนอกสุดนี้จะกว้างและสีสดกว่าแถบใน และกว้างกว่าของกระเล็นขนปลายหูยาว (T. rodolphii) ส่วนท้องสีเหลืองอ่อน ตัวเมียมีเต้านม 6 เต้า
กระเล็นขนปลายหูสั้นอาศัยได้ทั้งในป่าดิบทึบและป่าโปร่ง รวมถึงตามสวนสาธารณะหรือสวนหลังบ้านในบ้านเรือนของมนุษย์หรือชุมชนเมือง พบได้ทั่วแนวเทือกเขาหิมาลัยมาจนถึงพม่า, จีนตอนใต้ ทางใต้สุดแพร่ไปถึงคาบสมุทรมลายู ในประเทศไทยพบได้ในทางภาคตะวันตกตั้งแต่ใต้สุดจนถึงเหนือสุดของประเทศ รวมถึงภาคกลางตอนบน
มีพฤติกรรมมักหากินตัวเดียว หรืออาจเป็นกลุ่มที่เป็นครอบครัวเดียวกัน หากินในเวลากลางวัน กินผลไม้, เมล็ดพืช, ใบไม้ และแมลงเป็นอาหาร กระโดดและวิ่งไปมาบนกิ่งไม้อย่างคล่องแคล่ว เสียงร้องมีสองแบบ แบบหนึ่งคือ จี้ด ๆ สั้น ๆ คล้ายนก แต่แหลมดังบาดหู และอีกแบบหนึ่งคือเสียงแหลมยาวสั่นระรัวที่ค่อย ๆ ผ่อนเสียงลง
ไม่ได้เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองหรือสัตว์ป่าสงวนตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 แต่อย่างใด และนิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กระรอก
กระเล็น

กระเล็น หรือ กระถิก หรือ กระถึก เป็นสกุลหนึ่งของสัตว์ฟันแทะ จำพวกกระรอก ใช้ชื่อสกุลว่า Tamiops
กระเล็นจัดว่าเป็นกระรอกขนาดเล็กที่สุดที่พบได้ในประเทศไทย ขนาดโดยเฉลี่ยรวมความยาวทั้งลำตัว, หัว และหางแล้วประมาณ 20 เซนติเมตร มีลักษณะเด่น คือ ลำตัวสีน้ำตาล มีลายสีขาวดำพาดขนานตามยาวของลำตัวเห็นเด่นชัด ตั้งแต่จมูกถึงโคนหาง คล้ายกับลายของชิพมังค์ (Tamias spp.) ซึ่งเป็นกระรอกขนาดเล็กเช่นกัน แต่พบในทวีปอเมริกาเหนือ ส่วนหางของกระเล็นจะไม่เป็นพวงฟูเหมือนกระรอกทั่วไป ตัวเมียมีเต้านมทั้งหมด 6 เต้า
กระเล็นหากินในเวลากลางวัน หากินบนต้นไม้สูง ๆ เป็นหลัก กินอาหารได้หลากหลายเหมือนกระรอกทั่วไป พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียใต้, ตอนใต้ของจีน และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พบทั้งหมด 4 ชนิด ในประเทศไทยพบได้ 2 ชนิด พบได้ทั่วไปทั้งในป่าทึบหรือในชุมชนเมือง โดยที่ไม่จัดว่าเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองหรือสัตว์ป่าสงวนแต่ประการใด
== การจำแนก ==
Tamiops macclellandi  (Horsfield, 1840)  – กระเล็นขนปลายหูสั้น (พบได้ในประเทศไทย)
Tamiops maritimus  (Bonhote, 1900)  – กระเล็นมาริไทม์
Tamiops rodolphei  (Milne-Edwards, 1867)  – กระเล็นขนปลายหูยาว (พบได้ใประเทศไทย)
Tamiops swinhoei  (Milne-Edwards, 1874)  – กระเล็นสวินโฮ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กระรอก
กระรอกสีสวย

กระรอกสีสวย (Beautiful squirrels) เป็นสกุลของสัตว์ฟันแทะ จำพวกกระรอก ในสกุล Callosciurus (/คาล-โล-ซิ-อู-รัส/)
มีลักษณะโดยทั่วไป คือ หัวกลม ใบหูกลม ตาโต ขนหางฟูเป็นพวง มีความยาวโดยเฉลี่ยส่วนหัวและลำตัว 13-27 เซนติเมตร (5.1-11 นิ้ว) ความยาวหางประมาณ 13-27 เซนติเมตร (5.1-11 นิ้ว) เช่นกัน ส่วนใหญ่มีสีเขียวมะกอกหรือสีเทา มีลายขีดหรือลายแถบสีคล้ำบริเวณด้านข้างลำตัว ส่วนท้องเป็นสีขาวหรือสีเหลืองนวล แต่ส่วนใหญ่มักจะมีสีสันที่หลากหลายมาก เช่น อาจจะมีสีขาว, สีแดงสด หรือสีน้ำตาล บริเวณด้านข้างลำตัวได้ หรืออาจจะเป็นสีขาวล้วนทั้งตัวก็ได้
เป็นกระรอกที่แพร่กระจายพันธุ์ตั้งแต่อนุทวีปอินเดีย, เอเชียอาคเนย์ จนถึงตอนใต้ของจีน และเกาะไต้หวัน แพร่กระจายพันธุ์ไปในหลายภูมิประเทศตั้งแต่ป่าดิบทึบ จนถึงสวนสาธารณะในชุมชนเมือง ส่วนใหญ่จะหากินตามลำพังเพียงตัวเดียว หากินบนต้นไม้ในเวลากลางวันเป็นหลัก กินผลไม้, ลูกไม้, ยอดอ่อนของต้นไม้ หรือใบไม้ต่าง ๆ เป็นหลัก และอาจกินแมลง, หนอน, สัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็ก หรือขโมยไข่นกเป็นอาหารได้ด้วย สร้างรังบนต้นไม้ ออกลูกครั้งละ 1-5 ตัว ตัวเมียมีเต้านม 2-3 คู่
แบ่งออกได้เป็น 15 ชนิด และหลากหลายมากมายชนิดย่อยและสีสัน โดยมีกระรอกสามสี เป็นชนิดที่ใหญ่ที่สุด และกระรอกหลากสี มีความหลากหลายทางสีสันจึงแบ่งเป็นชนิดย่อยมากที่สุด 
==การจำแนก==
(ไม่นับชนิดย่อย)
Callosciurus adamsi (Kloss, 1921)  
Callosciurus albescens (Bonhote, 1901) 	 
Callosciurus baluensis (Bonhote, 1901) 
Callosciurus caniceps (Gray, 1842)  – กระรอกปลายหางดำ
Callosciurus erythraeus (Pallas, 1779) – กระรอกสวน, กระรอกท้องแดง
Callosciurus finlaysonii (Horsfield, 1824) – กระรอกหลากสี
Callosciurus inornatus (Gray, 1867) 	
Callosciurus melanogaster (Thomas, 1895) 
Callosciurus nigrovittatus (Horsfield, 1824) 	 – กระรอกลายท้องเทา
Callosciurus notatus (Boddaert, 1785) 	 – กระรอกลายท้องแดง
Callosciurus orestes (Thomas, 1895) 
Callosciurus phayrei (Blyth, 1856)  
Callosciurus prevostii (Desmarest, 1822) – กระรอกสามสี
Callosciurus pygerythrus (Geoffroy Saint Hilaire, 1831) – กระรอกอิรวดี, กระรอกท้องแดง
Callosciurus quinquestriatus (Anderson, 1871) 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
กระรอก
สกุลกระรอกหลากสี
จักรพรรดินีจิงงู

จักรพรรดินีจิงงู ( เป็นจักรพรรดินีในตำนานของญี่ปุ่น ซึ่งปกครองในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ภายหลังการสวรรคตของพระสวามีในปี ค.ศ. 200 โดยไม่มีรัชทายาท ทำให้จักรพรรดินีจิงงู ซึ่งขณะนั้นกำลังทรงพระครรภ์อยู่ ขึ้นว่าราชการแทนในตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแผ่นดินไปจนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 269
ในยุคเมจิ ตามกฎมนเทียรบาล ถือว่า พระจักรพรรดินีจิงงูเป็นจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นองค์ที่ 15 แต่การตีความทางประวัติศาสตร์จากหลักฐานที่ยังหลงเหลืออยู่ ทำให้ไม่นับพระองค์เป็นจักรพรรดิ และถือว่าพระราชโอรสของพระองค์ จักรพรรดิโอจิง เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 15 แทน
== ตำนาน ==
ไม่มีวันที่อย่างแน่นอนสำหรับวันเสด็จพระราชสมภพ หรือการเริ่ม-สิ้นสุดรัชสมัยของพระองค์ นักประวัติศาสตร์ได้ให้พระองค์ถือเป็น "จักรพรรดิในตำนาน" แต่ไม่ได้หมายความว่าไม่เคยมีพระองค์ดำรงอยู่ เนื่องด้วยความยากเย็นในการค้นหาและวิเคราะห์ข้อมูลหลักฐาน จากหลักฐานที่พอหลงเหลืออยู่ คาดว่าพระนามของพระองค์ คือ ธิดาโอกินางาตาราชิ นอกจากนี้ยังมีข้อมูลว่า ในรัชสมัยของพระองค์ ได้ใช้เวลา 3 ปีในการพิชิตแว่นแคว้นหนึ่ง ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นเกาหลี

แม้ว่าจะไม่ทราบที่พำนักสุดท้ายของพระองค์ แต่สุสานที่จัดให้พระองค์ก็เปิดให้ประชาชนเข้าเยี่ยมชม ที่ตำบลมาซาซางิ ในนาระ ซึ่งสุสานเป็นสุสานแบบ โคฟุง ที่มีลักษณะเป็นเกาะที่มีคูน้ำล้อมรอบเป็นรูปรูกุญแจ 
==สิ่งสืบทอด==
ใน ค.ศ. 1881 จักรพรรดินีจิงงูเป็นผู้หญิงคนแรกที่แสดงบนธนบัตรญี่ปุ่น เนื่องจากไม่มีภาพวาดจริงของบุคคลในตำนาน ทำให้ภาพจักรพรรดินีจิงงูที่วาดโดยEdoardo Chiossone เป็นการคาดคะเนทั้งหมด เขาเลือกพนักงานหญิงจากโรงพิมพ์ของรัฐบาลมาเป็นนางแบบสำหรับจักรพรรดินีจิงงู จากนี้มีกรใช้ภาพนี้ลงในดวงตราไปรษณียากรชุด 1908/14 ซึ่งเป็นชุดแรกที่แสดงภาพผู้หญิง จากนั้น โยชิดะ โทโยะจึงปรับปรุงรูปแบบสำหรับแสตมป์ชุด 1924/37 การใช้งานแสดมป์ที่มีรูปจิงงูสิ้นสุดลงในแสดมป์ชุดใหม่ใน ค.ศ. 1939
==ดูเพิ่ม==
ราชินีฮิมิโกะ
ข้อพิพาทญี่ปุ่น–เกาหลี
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
==อ่านเพิ่ม==
Aston, William George. (1896).  Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. London: Kegan Paul, Trench, Trubner. OCLC 448337491
Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).  Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ; OCLC 251325323
Chamberlain, Basil Hall. (1920). The Kojiki. Read before the Asiatic Society of Japan on April 12, May 10, and June 21, 1882; reprinted, May, 1919. OCLC 1882339
Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).  The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou,  Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
Varley, H. Paul. (1980).  Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ; OCLC 59145842
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Bank of Japan: ...Click link for image of Empress Jingū on bank note (1883)
จิงงู
จิงงู
จิงงู
จิงงู
จิงงู
จิงงู
ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ที่เป็นสตรี
กระรอกข้างลายท้องแดง

กระรอกข้างลายท้องแดง (Plantain squirrel; ) สัตว์ฟันแทะชนิดหนึ่ง จำพวกกระรอก

เป็นกระรอกขนาดกลาง มีความยาวประมาณ 17-30 เซนติเมตร (7.9-12 นิ้ว) ส่วนหางยาว 16-23 เซนติเมตร (6-8 นิ้ว) มีลำตัวสีเทาหรือน้ำตาล มีจุดเด่น คือ ด้านข้างลำตัวมีแถบสีคล้ำและสีขาวตัดกันเห็นชัดเจน ที่มีขนสีเหลืองส้มหรือสีน้ำตาลส้ม หางมีจุดด่างสีดำและเขียวไพร ปลายหางมีสีแดง ซึ่งเห็นได้ชัดเจนเมื่อมองจากด้านล่าง
พันธุ์ทั่วไปตั้งแต่คาบสมุทรมลายูลงไป จนถึงอินโดนีเซีย ในประเทศไทยพบได้ในภาคใต้ ตั้งแต่จังหวัดสุราษฎร์ธานีลงไป พบในป่าดิบชื้น มักชอบอยู่ตามชายป่าหรือตามป่ารุ่น ไม่ค่อยพบในป่าที่สมบูรณ์ นอกจากนี้ยังพบได้ในป่าชายเลน, สวนป่า และสวนผลไม้ เป็นกระรอกอีกชนิดหนึ่งที่พบบ่อยได้บ่อย หากินในเวลากลางวัน มีกิจกรรมมากในช่วงเช้ามืดและช่วงบ่ายแก่ ๆ อาศัยอยู่บนต้นไม้ในเรือนยอดระดับต่ำ
ไม่จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองหรือสัตว์ป่าสงวนในประเทศไทยแต่อย่างใด
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Plantain Squirrel
สกุลกระรอกหลากสี
สัตว์ที่พบในประเทศไทย
Hard disk drive

redirect ฮาร์ดดิสก์
หน่วยความจำเข้าถึงโดยสุ่มแบบจำข้อมูลถาวร

หน่วยความจำเข้าถึงโดยสุ่มแบบจำข้อมูลถาวร (Non-volatile random-access memory, NVRAM) หรือ แรมจำข้อมูลถาวร คือ หน่วยความจำเข้าถึงข้อมูลโดยสุ่มที่ยังสามารถเก็บข้อมูลอยู่แม้จะไม่มีไฟฟ้าหล่อเลี้ยง (หรือ หน่วยความจำถาวร) โดยทั่วไปเรามักจะคุ้นกับคำว่า แรม หรือ ดีแรม (DRAM) ที่ใช้เป็นหน่วยความจำหลักในเครื่องคอมพิวเตอร์ แต่แรมเหล่านี้จะลืมข้อมูลเมื่อไฟฟ้าดับ
แรมจำข้อมูลถาวรที่เรารู้จักกันดีที่สุดในปัจจุบันก็คือ หน่วยความจำแบบแฟลช ซึ่งนำไปสร้างเป็นสิ่งต่างๆ เช่น แฟลชไดรฟ์, โซลิดสเตตไดรฟ์ (ซึ่งสามรถประดิษฐ์จากดีแรมได้) ถึงแม้หน่วยความจำแบบแฟลชจะมีประสิทธิภาพดีกว่าจานบันทึกแบบแข็งมาก แต่ก็ยังถือว่าห่างไกลกับแรมที่ใช้เป็นหน่วยความจำหลักของเครื่องคอมพิวเตอร์ปัจจุบันมากนัก และหน่วยความจำแบบแฟลชที่สามารถหาซื้อได้ตามท้องตลาดในปัจจุบันจะมีข้อจำกัดทางด้านจำนวนครั้งในการเขียนทับ (ซึ่งปกติแล้วไม่เกิน 100,000 ครั้งการเขียนทับก็จะเสื่อมสภาพ) เปรียบเทียบกับแรมจำข้อมูลชั่วคราวที่หาได้ทั่วไปตามท้องตลาดที่สามารถเขียนทับแทบจะเรียกได้ว่าไม่จำกัดจำนวนครั้ง ดังนั้นความพยายามในปัจจุบันคือการพัฒนาแรมจำข้อมูลถาวรให้มีประสิทธิภาพดี และทนทานเทียบเท่ากับแรมแบบจำข้อมูลชั่วคราวให้ได้
== แรมจำข้อมูลถาวรยุคใหม่ ==
หน่วยความจำคอมพิวเตอร์
หน่วยความจำถาวร
แรมจำข้อมูลถาวร

redirect หน่วยความจำเข้าถึงโดยสุ่มแบบจำข้อมูลถาวร
Non-volatile random-access memory

redirect หน่วยความจำเข้าถึงโดยสุ่มแบบจำข้อมูลถาวร
รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน

รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ในทางเรขาคณิต คือ รูปสี่เหลี่ยมที่มีความยาวของด้านทุกด้าน ยาวเท่ากัน มุมตรงข้ามมีขนาดเท่ากัน 2 คู่ ด้านตรงข้ามขนานกัน และมุมภายในแต่ละมุมไม่เป็นมุมฉาก โดยอาจเรียกชื่อสี่เหลี่ยมนี้ได้ว่า สี่เหลี่ยมข้าวหลามตัด
== สมบัติ ==
ความยาวของด้านยาวเท่ากันหมดทุกด้าน
ด้านตรงข้ามขนาน
เส้นทแยงมุมยาวไม่เท่ากัน แต่แบ่งครึ่งซึ่งกันและกันและตัดกันเป็นมุมฉาก
มุมตรงข้ามมีขนาดเท่ากัน
==การหาพื้นที่==

การหาพื้นที่โดยใช้ความยาวของด้าน
การหาพื้นที่รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนโดยใช้ความสูงของรูปสี่เหลี่ยมคูณกับความยาวของฐานรูปสี่เหลี่ยม ซึ่งจะได้สูตรดังนี้
K = a \cdot h .
โดย K แทนพื้นที่รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน, a แทนความยาวฐาน และ h แทนความสูง
การหาพื้นที่โดยใช้เส้นทแยงมุม
การหาพื้นที่รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนโดยใช้ผลคูณเส้นทแยงมุมที่ตัดกันเป็นมุมฉากสองเส้นคูณกับ  ซึ่งจะได้สูตรดังนี้
x ผลคูณของเส้นทแยงมุม
==อ้างอิง==
==ดูเพิ่ม==
ทรงสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน
ขนมเปียกปูน
ภาษาดาไอ

ภาษาดาไอ (Daai language) หรือภาษาได มีผู้พูดในพม่าทั้งสิ้น 30,000 คน (พ.ศ. 2537) ในเมืองมะตูปี ปะและวะ และกานแปะและ จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ภาษากลุ่มทิเบต-พม่า สาขากูกี-ชีน-นาคา สาขาย่อยกูกี-ชีน เขียนด้วยอักษรละติน เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา ภาษานี้ที่ใช้พูดในเมืองมะตูปีค่อนข้างมีลักษณะต่างจากภาษาในเมืองอื่น บางครั้งเรียกกลุ่มชนที่พูดภาษานี้ว่ามึนหรืออึตบือ แต่ภาษาที่ใช้มีความแตกต่างจากภาษามึน ในอดีต พวกเขาเรียกตัวเองว่ามึนหรืออึตบือหรือคโย เพื่อให้มีสถานะที่สูงขึ้น
== อ้างอิง ==
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
ดาไอ
ภาษาบาเตก

ภาษาบาเตก (Batek language) มีผู้พูดในมาเลเซีย 1,000 คน (พ.ศ. 2549) กำลังลดจำนวนลง พบในรัฐกลันตัน รัฐตรังกานูและตอนเหนือของรัฐปะหัง จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก กลุ่มภาษามอญ-เขมร สาขาอัสเลียน สาขาย่อยอัสเลียนเหนือ
== อ้างอิง ==
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
บาเตก
ปลาดุกไฟฟ้า

ปลาดุกไฟฟ้า (Electric catfish) เป็นสกุลปลาหนังน้ำจืดในวงศ์ปลาดุกไฟฟ้า (Malapteruridae) ใช้ชื่อสกุลว่า Malapterurus (/มา-แลป-เทอ-รู-รัส/) โดยมาจากภาษากรีกคำว่า μαλακός (malakos) หมายถึง "อ่อนนุ่ม", πτερων (pteron) หมายถึง "ครีบ"  และ ουρά (oura) หมายถึง "หาง" โดยมีความหมายถึง ครีบไขมันที่แลดูโดดเด่น เนื่องจากปลาในสกุลนี้ไม่มีครีบหลัง
โดยรวมมีรูปร่างกลมยาวอวบอ้วนทรงกระบอกคล้ายไส้กรอก ตามีขนาดเล็ก ริมปากหนาและรูจมูกกลมและมีความห่างจากกันพอสมควร ช่องเหงือกแคบและบีบตัว มีหนวดสามคู่ ไม่มีครีบหลัง มีครีบไขมันขนาดใหญ่อยู่ค่อนไปทางส่วนท้ายของลำตัวติดกับครีบหาง ครีบทุกครีบปลายครีบมนกลม ถุงลมแบ่งเป็นสองห้องยาว
มีลำตัวทั่วไปสีน้ำตาลหรือเทา และมีลายจุดหรือกระสีคล้ำกระจายอยู่บนหลังและด้านข้างลำตัว ใต้ท้องเป็นสีขาวไม่มีลาย คอดหางมีลายแถบสีคล้ำสลับขาว และครีบหางมีลายสีขาวคล้ายรูปพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวอยู่กลางครีบ 
เป็นปลาที่พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำจืดขนาดใหญ่ เช่น แม่น้ำไนล์, แม่น้ำคองโก, แม่น้ำแซมเบซี, แม่น้ำไนเจอร์ และแม่น้ำหลายสาย ในทวีปแอฟริกา รวมถึงทะเลสาบต่าง ๆ เช่น ทะเลสาบแทนกันยีกา หรือทะเลสาบชาด
มีอวัยวะที่ปล่อยกระแสไฟฟ้าจากกล้ามเนื้อด้านข้างลำตัว ซึ่งสามารถปล่อยได้มากถึง 350 โวลต์ ในขนาดลำตัว 50 เซนติเมตร (19 นิ้ว) โดยชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ยาวได้ถึง 122 เซนติเมตร (48 นิ้ว) และน้ำหนัก 20 กิโลกรัม (44 ปอนด์)
อาศัยอยู่ในน้ำขุ่นและมีวัสดุต่าง ๆ เช่น ตอไม้หรือโพรงหินสำหรับหลบซ่อนตัว โดยใช้ไฟฟ้าในการป้องกันตัวและช็อตเหยื่อสำหรับเป็นอาหาร เป็นปลาที่เคลื่อนไหวได้เชื่องช้า เมื่อช็อตเหยื่อจนสลบแล้วจึงค่อยกลืนกิน มีการจับคู่ผสมพันธุ์ด้วยการขุดโพรงยาวถึง 3 เมตร (10 ฟุต) ที่ริมตลิ่งในระดับความลึกประมาณ 1-3 เมตร (3.3-9.8 ฟุต)
เป็นปลาที่มนุษย์ใช้รับประทานเป็นอาหารมาตั้งแต่อดีต ตั้งแต่ยุคอียิปต์โบราณ และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
==การจำแนก==
แบ่งออกได้เป็น 18 ชนิด
Malapterurus barbatus Norris, 2002
Malapterurus beninensis Murray, 1855
Malapterurus cavalliensis Roberts, 2000
Malapterurus electricus (Gmelin, 1789) (ปลาดุกไฟฟ้าแอฟริกา)
Malapterurus leonensis Roberts, 2000
Malapterurus melanochir Norris, 2002
Malapterurus microstoma Poll & Gosse, 1969 (ปลาดุกไฟฟ้าปากเล็ก, ปลาดุกไฟฟ้ายักษ์)
Malapterurus minjiriya Sagua, 1987
Malapterurus monsembeensis Roberts, 2000
Malapterurus occidentalis Norris, 2002
Malapterurus oguensis Sauvage, 1879
Malapterurus punctatus Norris, 2002
Malapterurus shirensis Roberts, 2000
Malapterurus stiassnyae Norris, 2002
Malapterurus tanganyikaensis Roberts, 2000 (ปลาดุกไฟฟ้าแทนกันยีกา)
Malapterurus tanoensis Roberts, 2000
Malapterurus teugelsi Norris, 2002
Malapterurus thysi Norris, 2002
==อ้างอิง==
วงศ์ปลาดุกไฟฟ้า
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ธันวาคม พ.ศ. 2555

ธันวาคม พ.ศ. 2555 เป็นเดือนที่ 12 ของปี พ.ศ. 2555 วันแรกของเดือนเป็นวันเสาร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันจันทร์
== เหตุการณ์ปัจจุบัน ==
ธันวาคม
*2555-12
อีเห็น

อีเห็น หรือ กระเห็น (อีสาน: เหง็น; ใต้: มูสัง) เป็นสกุลของสัตว์กินเนื้อสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Paradoxurus ในวงศ์ชะมดและอีเห็น (Viverridae)
อีเห็น มีความแตกต่างจากชะมด (Viverra spp.) ซึ่งเป็นสัตว์อีกสกุลในวงศ์นี้ คือ อุ้งตีนมีลักษณะเหมาะสมสำหรับการปีนป่าย โดยเฉพาะนิ้วที่ 3 และ 4 ของตีนหลังบางส่วนมีพังผืดเชื่อมติดกัน อุ้งตีนแยกออกเป็น 4 ส่วน อีเห็นจะมีนิ้วตีนทั้งหมดที่อุ้งตีนข้างละ 5 นิ้ว มีเล็บคมยาวไว้ปีนป่าย ขนาดอุ้งตีนของอีเห็นจะเล็กกว่าชะมด เพราะอีเห็นจะปีนป่ายต้นไม้หากินมากกว่าชะมด ที่หากินตามพื้นดิน แต่ทั้ง 2 สกุลนี้ เมื่อลงพื้นดิน โดยเฉพาะดินที่อ่อนนุ่ม จะฝากรอยเท้าทิ้งเอาไว้ให้สังเกตเห็นได้ง่าย
อีกทั้ง อีเห็นจะเป็นสัตว์กินพืชและผลไม้มากกว่าชะมด ขณะที่ชะมดจะกินสัตว์ต่าง ๆ เช่น กบ หรือเขียด หรือปลา เป็นอาหารมากกว่าพืช
อีเห็น เป็นสัตว์ที่กระจายพันธุ์ทั้งแต่เอเชียใต้ จนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ทั้งที่เป็นแผ่นดินใหญ่ และหมู่เกาะต่าง ๆ นอกจากนี้แล้วในบางประเทศ เช่น อินโดนีเซีย หรือ เวียดนาม มีการเลี้ยงอีเห็นในสกุลนี้ให้กินเมล็ดกาแฟ เมื่อถ่ายมูลออกมาแล้ว เมล็ดกาแฟจะไม่ถูกย่อยสลาย จะออกมาเป็นเมล็ดเหมือนเดิม จากนั้นจะนำไปล้างและคั่วเป็นกาแฟสำหรับจำหน่าย ซึ่งกาแฟลักษณะนี้เรียกว่า "กาแฟขี้ชะมด" เป็นกาแฟที่มีรสชาติกลมกล่อม หอมหวาน อร่อยกว่ากาแฟทั่วไป จึงมีราคาขายที่แพงกว่ากาแฟปกติทั่วไป ทั้งนี้เนื่องจากในระบบย่อยอาหารของอีเห็นมีเอนไซม์ที่ทำให้เมล็ดกาแฟมีรสชาติที่หอมหวาน
==การจำแนก==
Paradoxurus hermaphroditus (Pallas, 1777) – อีเห็นข้างลาย, อีเห็นธรรมดา
Paradoxurus jerdoni Blanford, 1885 – อีเห็นเจอร์ดอน, อีเห็นสีน้ำตาล
Paradoxurus zeylonensis (Schreber, 1778) – อีเห็นสีทอง
Paradoxurus aureus F. G. Cuvier, 1822 – อีเห็นสีทองเขตชื้น
Paradoxurus stenocephalus Colin P. Groves, & al, 2009 – อีเห็นสีทองเขตแล้ง
Paradoxurus montanus Kelaart, 1852 – อีเห็นสีน้ำตาลศรีลังกา
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์ชะมดและอีเห็น
วิศวนาถัน อานันท์

วิศวนาถัน อานันท์ (विश्वनाथन आनंद; Viswanathan Anand; 11 ธันวาคม ค.ศ. 1969 – ) เป็นนักหมากรุกสากลระดับแกรนด์มาสเตอร์ชาวอินเดีย อานันท์เป็นผู้ชนะหมากรุกชิงแชมป์โลกห้าสมัย (ค.ศ. 2000, 2007, 2008, 2010 และ 2012) และเป็นผู้ครองแชมป์โลกโดยปริยายตั้งแต่ ค.ศ. 2007 อานันท์เป็นแชมป์โลกหมากรุกสากลประเภทแรพิดของสมาพันธ์หมากรุกโลกใน ค.ศ. 2003 และเป็นที่ยอมรับโดยแพร่หลายในฐานะเป็นผู้เล่นเกมเร็วที่แข็งแกร่งที่สุดแห่งยุค
อานันท์กลายเป็นแกรนด์มาสเตอร์คนแรกของอินเดียใน ค.ศ. 1987 เขายังเป็นคนแรกที่ได้รับรางวัลราชีพคานธีเขละรตนะ ใน ค.ศ. 1991–92 ซึ่งเป็นเกียรติสูงสุดในด้านกีฬาของอินเดีย ใน ค.ศ. 2007 เขาได้รับรางวัลพลเรือนสูงสุดขั้นสองของอินเดียซึ่งมีชื่อว่าปทมะวิภูษณะ ส่งผลให้เขาเป็นนักกีฬาคนแรกที่ได้รับรางวัลคนแรกในประวัติศาสตร์ของอินเดีย นอกจากนี้ อานันท์ยังได้รับรางวัลเชสออสการ์หกสมัย (ค.ศ. 1997, 1998, 2003, 2004, 2007 และ 2008)
เขายังเป็นผู้ครองแชมป์หมากรุกสากลชิงแชมป์โลกของสมาพันธ์หมากรุกโลกตั้งแต่ ค.ศ. 2000 ถึง 2002 เมื่อครั้งที่รายการระดับโลกได้แยกออกจากกัน เขาได้กลายเป็นแชมป์หมากรุกสากลอย่างไร้ข้อโต้แย้งใน ค.ศ. 2007 และป้องกันตำแหน่งในรายการดังกล่าวเมื่อครั้งที่เผชิญกับวลาดีมีร์ ครัมนิค ใน ค.ศ. 2008 จากนั้น เขาก็ประสบความสำเร็จในการป้องกันตำแหน่งในหมากรุกสากลชิงแชมป์โลก 2010 เมื่อครั้งที่พบกับเวเซลิน โทปาลอฟ และในหมากรุกสากลชิงแชมป์โลก 2012 เมื่อครั้งที่พบกับบอริส เกลแฟนด์ ในฐานะผู้ครองแชมป์สูงสุด เขาจะต้องพบกับผู้ชนะจากรายการแคนดิเดตทัวร์นาเมนต์ที่กำลังจะจัดขึ้นสำหรับรายการหมากรุกสากลชิงแชมป์โลก 2013
อานันท์เป็นหนึ่งในหกผู้เล่นของประวัติศาสตร์ที่สามารถทำลายการให้คะแนนที่ 2,800 ของรายการจัดอันดับจากสมาพันธ์หมากรุกโลก และในเดือนเมษายน ค.ศ. 2007 เมื่อเขามีอายุได้ 37 ปี เขาได้กลายเป็นหมายเลขหนึ่งของโลกเป็นครั้งแรก เขาได้รับการจัดอันดับสูงสุดของโลกห้าครั้งในหกสมัย ตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2007 ถึงกรกฎาคม ค.ศ. 2008 โดยเป็นผู้ครองอันดับหนึ่งรวมระยะเวลา 15 เดือน ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2008 เขาได้ตกสามอันดับแรกของโลกเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1996 ก่อนที่อานันท์จะหวนกลับคืนสู่ที่หนึ่งของโลกอีกครั้งในวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 หลังจากเป็นฝ่ายชนะต่อผู้ท้าชิงอันดับหนึ่งของโลกอย่างมังนึส คาลเซิน ในรายการบิลบาโอมาสเตอร์ แต่เขาก็ได้ยอมรับในฝีมือเมื่อครั้งที่อันดับสูงสุดกลับไปเป็นของคาลเซินในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2011
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่ม ==
Viswanathan Anand, My Best Games of Chess (Gambit, 2001 (new edition))
Edward Winter's "Books about Leading Modern Chessplayers" (Chess Notes Feature Article)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Viswanathan Anand chess games at 365Chess.com
ชาวทมิฬอินเดีย
ผู้เข้าแข่งขันหมากรุกสากลโอลิมเปียด
นักหมากรุกสากลชาวอินเดีย
นักเขียนชาวอินเดีย
บุคคลจากเจนไน
แชมป์โลกหมากรุกสากล
ชาร์ลี ฮาส

ชาลส์ ดอยลี "ชาร์ลี" ฮาสที่ 2 (Charles Doyle "Charlie" Haas II) ที่รู้จักกันดีในชื่อ ชาร์ลี ฮาส (Charlie Haas) เกิด 27 มีนาคม ค.ศ. 1972 นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน นักมวยปล้ำในWWEและริงออฟออเนอร์(ROH) อดีตแชมป์แท็กทีม WWE 3 สมัย คู่กับ เชลตัน เบนจามิน และริโก
==ผลงาน==
Ballpark Brawl
*Natural Heavyweight Championship (1 time)
Combat Zone Wrestling
*CZW World Tag Team Championship (1 time) – with Russ Haas
East Coast Wrestling Association
*ECWA Tag Team Championship (1 time) – with Russ Haas
*ECWA Hall of Fame (Class of 2004)
Family Wrestling Entertainment
*FWE Heavyweight Championship (1 time)
Heartland Wrestling Association
*HWA Heavyweight Championship (1 time)
Insane Hardcore Wrestling Entertainment
*IHWE California West Coast Heavyweight Championship (1 time)
*IHWE DFW Championship (2 times)
*IHWE Heavyweight Championship (1 time)
Jersey All Pro Wrestling
*JAPW New Jersey State Championship (1 time)
*JAPW Tag Team Championship (2 times) – with Russ Haas
*JAPW Hall of Fame (Class of 2007)
Memphis Championship Wrestling
*MCW Southern Tag Team Championship (3 times) – with Russ Haas
NWA Branded Outlaw Wrestling
*NWA BOW Heavyweight Championship (1 time)
NWA Southwest
*NWA Texas Heavyweight Championship (1 time)
NWA Texoma
*NWA Texoma Heavyweight Championship (1 time, current)
*NWA Texoma Tag Team Championship (1 time, current) - with Dane Griffin
Ohio Valley Wrestling
*Danny Davis Invitational Tag Team Tournament (2015) - with Shelton Benjamin
Pennsylvania Championship Wrestling
*PCW Tag Team Championship (1 time) – with Russ Haas
Phoenix Championship Wrestling
*Russ Haas Memorial Tag Team Tournament (2002) – with Nova
Pro Wrestling Illustrated
*PWI Tag Team of the Year (2003) 
*PWI ranked him #25 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2003
Ring of Honor
*ROH World Tag Team Championship (2 times) – with Shelton Benjamin
Texas Outlaw Promotion
*TOP Heavyweight Championship (1 time)
World Wrestling Entertainment
*WWE Tag Team Championship (3 times) – with Shelton Benjamin (2) and Rico (1)
*Slammy Award (1 time)
**Best Impersonation (2008) 
Wrecking Ball Wrestling
*Match of the Year (2011) vs. Low Ki
WrestleForce'''
*WrestleForce World Heavyweight Championship (1 time)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Online World Of Wrestling profile
นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน
บุคคลจากรัฐเท็กซัส‎
ปลาตะพากเหลือง

ปลาตะพากเหลือง หรือ ปลาตะพากทอง  เป็นปลาน้ำจืดจำพวกปลาตะพากชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) จัดเป็นปลาตะพากชนิดที่พบได้หลากหลายและเป็นที่รู้จักกันดีที่สุด
== ลักษณะ ==
ปลาตะพากเหลืองมีลักษณะลำตัวยาวรีและแบนข้าง มีเกล็ดขนาดค่อนข้างใหญ่เป็นมันแวววาว พื้นลำตัวสีขาวเงิน แผ่นหลังสีเขียวอมน้ำตาล มีครีบทั้งหมด 7 ครีบ ครีบอก ครีบท้องและครีบก้นสีเหลืองสด ปลายขอบครีบและหางสีส้ม หางเป็นเว้าแฉกลึก ครีบหลังและครีบหางสีเทาหม่น ปลาขนาดใหญ่เกล็ดใต้ท้องเป็นสีเหลืองอร่าม มีหนวดขนาดเล็ก 2 คู่ อยู่ที่ขากรรไกรบนล่าง ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 60 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุดยาว 66 เซนติเมตร น้ำหนัก 8 กิโลกรัม อาหารกินได้หลากหลาย เช่น พืชน้ำ แมลงน้ำ รวมถึงสัตว์น้ำขนาดเล็กด้วย
อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง เป็นปลาที่ว่ายน้ำได้เร็วและว่ายน้ำเคลื่อนไหวตลอดเวลา ขยายพันธุ์โดยการวางไข่ระหว่างเดือนมีนาคม–ตุลาคม ไข่มีลักษณะกึ่งลอย กึ่งจม การวางไข่ครั้งหนึ่งจะมีปริมาณไข่นับเป็นแสน ๆ ฟอง และมีพฤติกรรมการผสมพันธุ์หมู่
== ถิ่นที่อยู่ ==
ปลาตะพากเหลืองอาศัยในแม่น้ำสายใหญ่ตั้งแต่แม่น้ำปิง แม่น้ำแม่กลอง แม่น้ำเจ้าพระยา จนถึงแม่น้ำโขง รวมถึงลำธารน้ำตกในป่าดิบ จัดเป็นปลาเศรษฐกิจ นิยมบริโภคโดยการปรุงสด รมควัน และต้มเค็ม เนื้อมีรสชาติอร่อยกว่าปลาตะเพียนและก้างนิ่มกว่า อีกทั้งยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย  ถือเป็นปลาประจำจังหวัดกำแพงเพชร ขณะที่ในภาษาอีสานเรียกว่า "ปลาปากท้องเหลือง"
ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในที่เลี้ยง โดยสถานีประมงน้ำจืดจังหวัดกำแพงเพชร แต่ยังอยู่ในขั้นเริ่มต้น เมื่อเพาะได้แล้วจะปล่อยลูกปลาคืนสู่ธรรมชาติที่แม่น้ำปิง อันเป็นถิ่นกำเนิดดั้งเดิม เพื่ออนุรักษ์ไว้ไม่ให้สูญพันธุ์ เพราะยังผลิตลูกปลาได้จำนวนน้อย เนื่องจากพ่อแม่ปลายังมีความสมบูรณ์เพศไม่เพียงพอ อีกทั้งขี้ตกใจเมื่ออยู่ในที่เลี้ยง
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สกุลปลาตะพาก
ปลาที่พบในประเทศไทย
ปลาตู้
ปลาเศรษฐกิจ
ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำบางปะกง ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำแม่กลอง ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำโขง
ปลาน้ำตกและลำธาร
สัตว์น้ำประจำจังหวัดของไทย