pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ศูนย์คุณธรรม (องค์การมหาชน)

ศูนย์คุณธรรม (องค์การมหาชน) (Moral Promotion Center (Public Organization)) เป็นองค์การมหาชนของประเทศไทย จัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งศูนย์คุณธรรม (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2554 มีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2554 มีภารกิจด้านการส่งเสริมและสนับสนุนคุณธรรมความดีภายใต้บริบทของสังคมไทยซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงและมีการพัฒนาตลอดเวลา และเป็นหน่วยงานกลางในการประสานความร่วมมือกับทุกภาคส่วนเพื่อพัฒนาคุณธรรมความดี
==  ประวัติ ==
=== ศูนย์ส่งเสริมและพัฒนาพลังแผ่นดินเชิงคุณธรรม ===
เดิมศูนย์คุณธรรม ถูกจัดตั้งขึ้นในชื่อ "ศูนย์ส่งเสริมและพัฒนาพลังแผ่นดินเชิงคุณธรรม" เป็นหน่วยงานเฉพาะด้านตามนโยบายรัฐบาล ก่อตั้งเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2547 สังกัดสำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้ (องค์การมหาชน) หรือ สบร. สำนักนายกรัฐมนตรี เพื่อทำหน้าที่หลักในการบริหารจัดการและพัฒนาองค์ความรู้ด้านการพัฒนาคุณธรรมจริยธรรม ตลอดจนประสานงานและสนับสนุนให้เกิดเครือข่ายองค์กรด้านการพัฒนาคุณธรรมจริยธรรม
=== ศูนย์คุณธรรม (องค์การมหาชน) ===
ต่อมาในปี พ.ศ. 2551 จึงได้เริ่มมีแนวความคิดในการจัดตั้งองค์การมหาชนขึ้น และได้มีการประกาศพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งศูนย์คุณธรรม (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2554 ในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 128 ตอนที่ 46ก วันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2554 โดยโอนภารกิจ ทรัพย์สิน และบุคลากรของศูนย์ส่งเสริมและพัฒนาพลังแผ่นดินเชิงคุณธรรม สำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้ (องค์การมหาชน) มาจัดตั้งเป็นองค์การมหาชนแห่งใหม่
== ภารกิจ ==
ศูนย์คุณธรรม (องค์การมหาชน) มีบทบาทหน้าที่และภารกิจ ดังนี้
ส่งเสริมและสนับสนุนการรวมพลังของกลุ่มหรือเครือข่ายทางสังคม และประสานความร่วมมือกับทุกภาคส่วน รวมถึงการจัดประชุมสมัชชาคุณธรรมแห่งชาติที่สอดคล้องกับแนวทางหรือกรอบการดำเนินงานของคณะกรรมการส่งเสริมคุณธรรมแห่งชาติ ตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการ
ส่งเสริมคุณธรรมแห่งชาติ พ.ศ. 2550 เพื่อพัฒนาคุณธรรมความดีที่เหมาะสมกับบริบทของสังคมไทย
ส่งเสริมและสนับสนุนการศึกษาวิจัย ค้นคว้า พัฒนาองค์ความรู้ สร้างองค์ความรู้ใหม่รวบรวมองค์ความรู้ แลกเปลี่ยนเรียนรู้ บริหารจัดการความรู้ เผยแพร่องค์ความรู้ด้านคุณธรรมความดีและเป็นศูนย์ข้อมูลเกี่ยวกับรูปแบบของการประพฤติปฏิบัติดีของบุคคลและการเป็นคนดีของสังคม
ส่งเสริม สนับสนุน และประสานความร่วมมือกับภาครัฐ ภาคธุรกิจ ภาคประชาสังคมและภาคประชาชน ในการดำเนินการเพื่อให้เกิดความเข้มแข็งทางวิชาการและนวัตกรรมในกระบวนการพัฒนาคุณธรรมความดีในรูปแบบต่าง ๆ
ส่งเสริมและสนับสนุนกิจกรรมอื่น ๆ และการใช้กระบวนการมีส่วนร่วมทางสังคม เพื่อประโยชน์ในการพัฒนาคุณธรรมความดี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยการส่งเสริมคุณธรรมแห่งชาติ พ.ศ. 2550
กระทรวงวัฒนธรรม
องค์การมหาชน
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2554
หน่วยงานของรัฐบาลไทยในเขตพญาไท
ไอริส-ที

ไอริส-ที (ย่อ: IRIS-T อังกฤษ: Infra Red Imaging System Tail) เป็นขีปนาวุธอากาศสู่อากาศพิสัยใกล้ ที่เยอรมนีเป็นผู้นำในการพัฒนาร่วมกับหลายประเทศ เพื่อแทนที่ AIM-9 Sidewinder ซึ่งเป็นที่ใช้งานส่วนใหญ่ในประเทศสมาชิก นาโต้
== ประวัติ ==

ในทรรศวรรษที่ 1980 ประเทศสมาชิกนาโต้ลงนามในบันทึกความตกลงว่าสหรัฐอเมริกาจะพัฒนาขีปนาวุธอากาศสู่อากาศพิสัยกลางเพื่อแทนที่ AIM-7 Sparrow ในขณะที่สหราชอาณาจักรและเยอรมนีจะพัฒนาขีปนาวุธอากาศสู่อากาศพิสัยใกล้ เพื่อแทนที่ AIM-9 Sidewinder สหรัฐอเมริกาได้ออกแบบและพัฒนา AIM-120 AMRAAM ในขณะที่สหราชอาณาจักร-เยอรมนีเริ่มออกแบบและพัฒนา AIM-132 ASRAAM
ASRAAM ได้ถือกำเนิดขึ้นในปี ค.ศ. 1970 ซึ่งออกแบบให้มีความคล่องแคล่วสูงที่เรียกว่า "Taildog" แต่ในปี 1974 การพัฒนาก็ต้องสิ้นสุดลงจากการที่ไม่มีคำสั่งซื้อ ซึ่งต่อมาเยอรมนีและสหราชอาณาจักรได้มีความพยายามที่จะรื้อแผนงานนี้ขึ้นมาอีกครั้ง ในช่วงเวลานั้น ความจำเป็นในการที่ขีปนาวุธจะต้องมีความคล่องแคล่วสูงได้ถูกลดระดับลง
AIM-120 ที่สหรัฐอเมริกาพัฒนานั้นสามารถปฏิบัติการในรัศมีมากกว่า 32 กิโลเมตร ในขณะที่ AIM-9 และ Taildog ยังพบช่องโหว่อีกมากที่ต้องเร่งแก้ไข แปลนขีปนาวุธเดิมได้ถูกนำมาใช้อีกครั้งในการผลิต แต่มีการปรับปรุงในบางรายละเอียด
ภายหลังจากที่เยอรมนีได้รวมประเทศในปี ค.ศ. 1990 เยอรมนีพบว่าตนเองนั้นมีขีปนาวุธ Vympel R-73 ของสหภาพโซเวียตอยู่มากมาย สำหรับใช้งานกับเครื่องบิน มิก-29 ซึ่งเป็นที่รับรู้ถึงประสิทธิภาพของมัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มันถูกค้นพบว่ามีความคล่องแคล่วกว่าเท่าตัวรวมถึงมีพิสัยทำการไกลกว่า AIM-9 ซึ่งข้อสรุปเหล่านี้เองทำให้เยอรมนีตั้งคำถามบางแง่มุมในการออกแบบของ ASRAAM ในส่วนของลำตัวซึ่งเป็นความรับผิดชอบของสหราชอาณาจักร ซึ่งต่อมานั้นส่งผลให้เยอรมนีและสหราชอาณาจักรไม่สามารถมาตกลงเกี่ยวกับการออกแบบของ ASRAAM ได้ ดังนั้นในปี ค.ศ. 1990 เยอรมนีถอนตัวออกจากโครงการ ASRAAM ในขณะที่สหราชอาณาจักรมีมติที่จะหาผู้ร่วมพัฒนาอื่นๆในการพัฒนา ASRAAM ต่อไป
== ประเทศผู้พัฒนา ==

ในปี ค.ศ. 1995 เยอรมนีได้ประกาศแผนงานพัฒนาขีปนาวุธนามว่า "IRIS-T" ร่วมกับกรีซ, อิตาลี, นอร์เวย์, สวีเดนและแคนาดา ซึ่งภายหลังแคนาดาได้ถอนตัวออกไป
สัดส่วนการจัดสรรงานในการพัฒนาขีปนาวุธ IRIS-T
เยอรมนี: 46%
อิตาลี:    19%
สวีเดน:   18%
กรีซ:      13%
แคนาดาและนอร์เวย์: 4 %
== ประเทศผู้ใช้งาน ==
{| rules="all" cellspacing="0" cellpadding="4" style="margin:auto; border:1px solid #999; border-right:2px solid #999; border-bottom:2px solid #999; background:#ffffff; width:50"
|+ style="font-weight:bold; font-size:1.1em; margin-bottom:0.5em;"| จำนวนขีปนาวุธติดหัวรบ ไอริส-ที แบ่งตามประเทศ
!  !!  !!  !!  !!  !!  !!  !!  !!  !!  !! 
|-
| align=center| 1,250 || align=center| 770 || align=center| 350 || align=center| 25|| align=center| 400 || align=center| 150 || align=center| 450 || align=center| 500 || align=center| 1,400 || align=center| 25 || align=center| 220
|-
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
IRIS-T on the Homepage of German developer and manufacturer Diehl BGT Defence
ขีปนาวุธอากาศสู่อากาศ
ขีปนาวุธพิสัยใกล้
หน่วยบริการรูปแบบพิเศษ (ประเทศไทย)

หน่วยบริการรูปแบบพิเศษ (Service Delivery Unit: SDU) เป็นรูปแบบหน่วยงานที่สำนักงาน ก.พ.ร. ได้ศึกษาแนวทางการจัดรูปแบบหน่วยงานของรัฐ เพื่อการส่งเสริมประสิทธิภาพการพัฒนาระบบราชการตามเจตนารมณ์และเงื่อนไขตามมาตรา 3/1 และมาตรา 16 แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2545 และแผนยุทธศาสตร์พัฒนาระบบราชการไทย (พ.ศ. 2546-2550) เกี่ยวกับการจัดโครงสร้างรูปแบบอื่นที่มิใช่ส่วนราชการ
หน่วยบริการรูปแบบพิเศษ ได้กำหนดขึ้นโดยระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยการบริหารงานของหน่วยบริการรูปแบบพิเศษ พ.ศ. 2548
== แนวคิดและหลักการ ==
หน่วยบริการรูปแบบพิเศษ มีแนวคิดและหลักการ คือ
มีสถานะเป็นหน่วยงานให้บริการภายในของระบบราชการ โดยมีลักษณะกึ่งอิสระ แต่ไม่มีสถานะเป็นนิติบุคคลยังคงถือเป็นส่วนหนึ่งของกระทรวงหรือกรม และอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของปลัดกระทรวงหรืออธิบดี มีเป้าหมายให้บริการหน่วยงานแม่เป็นอันดับแรก และหากมีกำลังการผลิตส่วนเกินจะให้บริการหน่วยงานอื่นได้ ในการส่งมอบผลผลิตต้องมีระบบการประกันคุณภาพ
มีลักษณะของการจัดโครงสร้างการบริหารในแบบการกระจายอำนาจ แยกส่วนออกมาเป็นหน่วยงานเอกเทศ หรือเรียกกันว่า ศูนย์รับผิดชอบ (responsibility center) ที่สามารถดูแลรับผิดชอบการดำเนินงานการบริหารทรัพยากรและการส่งมอบผลผลิตของตนเองในลักษณะเดียวกันกับศูนย์กำไร (profit center) ที่นิยมจัดตั้งขึ้นในบริษัทธุรกิจโดยทั่วไป
มีการถ่ายโอนและโยกย้ายข้าราชการและลูกจ้างบางส่วนออกไป ลดภาระต้นทุนค่าใช้จ่ายรวมถึงการปรับปรุงประสิทธิภาพและคุณภาพของการดำเนินงานให้ดีขึ้น
องค์ประกอบของลักษณะงานที่อาจกำหนดเป็นหน่วยบริการรูปแบบพิเศษ
* มีลักษณะงานเป็นการให้บริการ
* สามารถดำเนินการได้อย่างชัดเจนภายใต้กรอบนโยบายที่กำหนดขึ้น
* มีความสัมพันธ์เชื่อมโยงและสร้างภาระรับผิดชอบต่อหน่วยงานแม่ต้นสังกัดได้
* สามารถวัดผลสัมฤทธิ์ได้อย่างชัดเจนเป็นรูปธรรม
* มีขนาดที่เหมาะสมเพียงพอต่อการแยกส่วนออกมาจากหน่วยงานแม่ต้นสังกัด
* ไม่มีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง
การบริหารงาน อาจดำเนินการในรูปของคณะกรรมการอำนวยการหรือคณะกรรมการบริหารที่ได้รับการแต่งตั้งจากหน่วยงานแม่ต้นสังกัด โดยให้มีผู้อำนวยการซึ่งผ่านการคัดเลือกตามเงื่อนไขที่กำหนด ทำหน้าที่รับผิดชอบเกี่ยวกับการบริหารงานให้เป็นไปตามเจตนารมณ์ของการจัดตั้งหน่วยงานดังกล่าว ทั้งนี้ หน่วยบริการรูปแบบพิเศษจะต้องมีอิสระความคล่องตัวในการจัดโครงสร้างองค์กร อัตรากำลังและค่าตอบแทนของตนได้เองตามความเหมาะสม โดยผ่านความเห็นชอบของคณะกรรมการอำนวยการหรือคณะกรรมการบริหาร หรือผู้บังคับบัญชาของหน่วยงานแม่สุดแล้วแต่กรณี
== รายชื่อหน่วยบริการรูปแบบพิเศษ ==
ในปัจจุบันมีหน่วยบริการรูปแบบพิเศษในประเทศไทย จำนวน 2 หน่วยงาน คือ
สถาบันส่งเสริมการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี สังกัดสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ
สำนักพิมพ์คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา สังกัดสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี
ในอดีต
สำนักงานพัฒนานโยบายสาธารณะ สังกัดสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี  (ปัจจุบันยุบเลิกตั้งแต่ 2 สิงหาคม 2550 ตามคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรี ที่ 208/2550)
*
สำนักงานบริหารกิจการสถานีวิทยุโทรทัศน์ระบบ ยู เอช เอฟ เฉพาะกิจ สังกัดกรมประชาสัมพันธ์ (ปัจจุบันโอนกิจการเป็นส่วนหนึ่งขององค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย)
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
กระทรวงในประเทศไทย
รัฐวิสาหกิจไทย
* รายชื่อรัฐวิสาหกิจไทย
องค์การมหาชน
* รายชื่อองค์การมหาชน
มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ
รายชื่อหน่วยงานของรัฐรูปแบบอื่น
ประทุม ชูทอง

ประทุม ชูทอง  เกิดเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2526 ที่จังหวัดระนอง เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวไทย โดยเล่นในตำแหน่งกองหลัง ประทุมเคยเล่นให้กับเชียงราย ยูไนเต็ด, สโมสรฟุตบอลราชบุรี มิตรผล, สโมสรฟุตบอลศุลกากร ยูไนเต็ด ปัจจุบันถูกดึงตัวไปเล่นให้กับ สโมสรลพบุรี ยูไนเต็ด ในลีก TA Thailand Amateur League 2022
==แหล่งข้อมูลอื่น==
[http://www.burirampea.com/th/home.php] 
นักฟุตบอลชาวไทย
บุคคลจากจังหวัดระนอง
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลจัมปาศรี ยูไนเต็ด
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสุพรรณบุรี
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเชียงราย ยูไนเต็ด
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลราชบุรี
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลคัสตอม ยูไนเต็ด
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลภูเก็ต อันดามัน
ผู้เล่นในไทยลีก
เสียงหยุด เพดานแข็ง ไม่ก้อง

เสียงหยุด เพดานแข็ง ไม่ก้อง (voiceless palatal stop) หรือ เสียงระเบิด เพดานแข็ง ไม่ก้อง (voiceless palatal plosive) เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา เช่น ภาษาไอริช, ภาษาบาสก์, ภาษาแอลเบเนีย, ภาษาลัตเวีย, ภาษาเขมร, ภาษาเวียดนาม เป็นต้น สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ  และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ c ไม่มีเสียงนี้ในภาษาไทย
หยุด เพดานแข็ง ไม่ก้อง
ชินโนซูเกะ ฮนดะ

ชินโนซูเกะ ฮนดะ  เกิดเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2533 เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่นเกิดในเมืองฟูกูชิมะ ปัจจุบันเล่นให้แก่สโมสรฟุตบอลบางกอกกล๊าส โดยยืมตัวมาจาก บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ใน ไทยพรีเมียร์ลีก เล่นในตำแหน่ง กองหลัง แต่เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2556 สโมสรฟุตบอลบางกอกกล๊าสได้ยกเลิกสัญญายืมตัว
==แหล่งข้อมูลอื่น==
http://www.burirampea.com/th/home.php 
นักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
ผู้เล่นในไทยลีก
บุคคลจากฟูกูชิมะ
โภจาแอร์ เที่ยวบินที่ 213

โภจาแอร์ เที่ยวบินที่ 213 (บี4-213) เป็นเที่ยวบินโดยสารภายในประเทศตามกำหนด ซึ่งดำเนินการโดย โภจาแอร์ สายการบินปากีสถาน เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 2012 อากาศยานโบอิ้ง 737–236 บินจากท่าอากาศยานนานาชาติจินนาห์ นครการาจี ตกในสภาพอากาศเลวร้ายระหว่างเข้าใกล้ท่าอากาศยานนานาชาติเบนาซีร์ บุตโต กรุงอิสลามาบาด ผู้โดยสารทั้ง 127 คนบนเครื่อง รวมทั้งลูกเรือ 6 คน เสียชีวิตในอุบัติเหตุตกทั้งหมด
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Bhoja Air( )
อุบัติเหตุทางการบินในปี พ.ศ. 2555
อุบัติเหตุทางการบินในประเทศปากีสถาน
อุบัติเหตุของเครื่องบินโบอิง 737
อีฟว์ เอกวัลลา เอมัน

อีฟว์ เอกวัลลา เฮอร์มัน (Yves Ekwalla Herman) เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 เป็นนักฟุตบอลชาว แคเมอรูน ถนัดในตำแหน่ง กองหลัง ปัจจุบันเล่นให้กับ บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ใน ไทยพรีเมียร์ลีก ที่ ประเทศไทย
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
[http://www.burirampea.com/th/home.php] 
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
นักฟุตบอลชาวแคเมอรูน
กองหลังฟุตบอล
แหลม

แหลม (cape) หมายถึง แผ่นดินที่มีลักษณะปลายแหลมที่ยื่นเข้าไปในทะเล  อาจเป็นภูเขาหรือหาดทรายก็ได้  ในประเทศไทยมีลักษณะแผ่นดินปลายแหลมที่ยื่นเข้าไปในทะเลหลายแห่ง เช่น 'แหลมแม่พิมพ์" อำเภอแกลง จังหวัดระยอง เป็นหาดทรายที่เป็นปลายแหลมที่ยื่นเข้าไปในทะเล    "แหลมพรหมเทพ" จังหวัดภูเก็ต เป็นแหลมที่เป็นภูเขาที่มีหน้าผาสูงอยู่ทางใต้ของเกาะภูเก็ต  "แหลมสิงห์" จังหวัดภูเก็ต เป็นหาดทรายขาวสะอาดที่มีโขดหินสวยงามเป็นต้น
== รายชื่อแหลม ==
ทวีปยุโรป
แหลมเหนือ
แหลมตาริฟา
แหลมโรกา
แหลมคอร์นวอลล์
ทวีปอเมริกาเหนือ
แหลมคะแนเวอรัล
เคปค้อด
แหลมมอริสเจซุป
แหลมมาเรียโต
แหลมเซนต์ชาร์ลส์
แหลมพรินซ์ ออฟเวลส์
ทวีปอเมริกาใต้
แหลมโฟรเวิร์ด
แหลมกายีนาส
แหลมโคเคอรูส
แหลมปารีนเนียส
แหลมฮอร์น
ทวีปเอเชีย
แหลมพีไอ
แหลมบาบา
แหลมเดจนอวา
แหลมเชลยูสกิล
แหลมโอมา
แหลมเทียนหยาไหเจี่ยว
ทวีปแอฟริกา
แหลมอะกะลัส
แหลมบองก์
แหลมแฮฟูน
แหลมเวอร์ด
แหลมกู๊ดโฮป
ทวีปโอเชียเนีย
แหลมสตีฟ
แหลมแคมป์เบล
ทวีปแอนตาร์กติกา
แหลมอาแดร์
แหลม
คำศัพท์สมุทรศาสตร์
สุมัญญา ปุริสาย

สุมัญญา ปุริสาย (ชื่อเล่น ตั๊ก; เกิดวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2530 ที่อำเภอพนมไพร จังหวัดร้อยเอ็ด) ล่าสุดเล่นให้กับอุทัยธานี ในไทยลีก โดยเล่นในตำแหน่งกองกลาง เขาเคยเล่นให้กับหลายสโมสร เช่น โอสถสภา, บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด, ชัยนาท ฮอร์นบิล, แบงค็อก ยูไนเต็ด, การท่าเรือ, บีจี ปทุม ยูไนเต็ด และ ชลบุรี
== เกียรติประวัติ ==
===สโมสร===
บีจี ปทุม ยูไนเต็ด
ไทยลีก: 2563–64
การท่าเรือ
ไทยเอฟเอคัพ: 2562
=== ทีมชาติ ===
ไทย
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน (1): 2565
=== รางวัลส่วนตัว ===
ผู้เล่นยอดเยี่ยมไทยลีกประจำฤดูกาล (2): 2561, 2563–64
== อ้างอิง ==
นักฟุตบอลชาวไทย
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
กองกลางฟุตบอล
นักฟุตบอลทีมชาติไทย
บุคคลจากอำเภอพนมไพร
ผู้เล่นในไทยลีก
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลชัยนาท ฮอร์นบิล
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลจัมปาศรี ยูไนเต็ด
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแบงค็อก ยูไนเต็ด
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลการท่าเรือ
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบีจี ปทุม ยูไนเต็ด
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลชลบุรี
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอุทัยธานี
ผู้เล่นในเอเชียนคัพ 2019
อาซัน

อาซัน (Asan) เป็นเมืองในจังหวัดชุงช็องใต้ ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งอยู่พิกัดที่  มีขอบเขตติดกับนครพิเศษโซลทางตอนเหนือ เมืองอาซันมีประชากรโดยประมาณ 250,000 คน
อาซันมีชื่อเสียงเรื่องบ่อน้ำร้อนและเป็นเมืองแห่งสปา
เมืองอาซันนั้นได้ขยายขอบเขตไปยังหมู่บ้านรอบข้างคือ อนยัง-ดง ซึ่งมีชื่อเสียงเรื่องบ่อน้ำร้อนเช่นกัน
เมืองอาซันนี้มีชื่อคล้ายกับเมืองอันซันที่อยู่ในจังหวัดคย็องกี
== ระบบขนส่ง ==
เมืองอาซันใช้สถานีรถไฟความเร็วสูง KTX ร่วมกับเมืองข้างเคียงคือเมืองชอนัน เรียกสถานีนี้ว่า สถานีรถไฟชอนัน-อาซัน ใช้เวลาเดินทางจากอาซันไปโซลเพียง 30 นาทีโดยรถไฟ KTX และใช้เวลาเดินทางไปยังท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อนโดยรถยนต์ 2 ชั่วโมง สถานีรถไฟใต้ดินของโซลได้ขยายเส้นทางสายหนึ่งมายังอาซันและเปิดให้บริการตั้งแต่วันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ทางด่วนหลักสองสายคือ ทางด่วนโซล-ปูซานและทางด่วนชายฝั่งตะวันตกก็ผ่านที่เมืองอาซัน
== อุตสาหกรรมและการค้า ==
บริษัทเช่น ฮุนไดมอเตอร์ ซัมซุงแอลซีดี และซัมซุงอิเล็กทรอนิกส์มีโรงงานอยู่ที่เมืองอาซัน และมีนิคมอุตสาหกรรมทั้งหมด 14 แห่งซึ่งส่วนใหญ่เป็นโรงงานประกอบรถยนต์ ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ และโรงงานอื่น ๆ
ท่าเรือพย็องแท็กเป็นท่าเรือที่อยู่ใกล้เคียงเมืองอาซัน
นครในจังหวัดชุงช็องใต้
สงกรานต์ เตชะณรงค์

พันตำรวจตรี สงกรานต์ เตชะณรงค์ สารวัตร สำนักงานกำลังพล สำนักงานตำรวจแห่งชาติ ปฏิบัติงานกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร อดีตโฆษกกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ในรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร และเป็นที่รู้จักในวงการการแสดงของไทย เคยมีผลงานถ่ายแบบแฟชั่น โดยการชักชวนของพชร์ อานนท์
== ประวัติ ==
พันตำรวจตรี สงกรานต์ เตชะณรงค์ เกิดเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2526 เป็นบุตรของนายไพวงษ์ เตชะณรงค์ เจ้าของกิจการอาณาโบนันซ่าเขาใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา กับ นางภัสรา เตชะณรงค์ สงกรานต์จบเกรด 10 จากประเทศอังกฤษ สำเร็จการศึกษาปริญญาตรีสาขานิติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ สำเร็จการศึกษาหลักสูตรอบรม จาก โรงเรียนนายร้อยตำรวจ มีพี่น้อง 4 คน
พ.ต.ต สงกรานต์ เตชะณรงค์ (กรานต์)
น.ส.ไพพรรณี เตชะณรงค์ (เมย์)
น.ส.พัทธมน เตชะณรงค์ (แจน)
นายภูผา เตชะณรงค์ (ผา)
== ชีวิตส่วนตัว ==
ชีวิตส่วนตัว พ.ต.ต.สงกรานต์ เตชะณรงค์ ได้เข้าพิธีมงคลสมรสกับ แอฟ ทักษอร เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2555 ณ โรงแรม เดอะ โบนันซ่า เขาใหญ่ จ.นครราชสีมา และได้มีงานฉลองมงคลสมรส เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ณ โรงแรมแมนดาริน โอเรียนเต็ล โดยมีหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคลเป็นประธานในงานพิธี และในงานฉลองมงคลสมรสครั้งนี้ทั้งคู่ได้รับประทานดอกไม้จากทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ปัจจุบันมีบุตรสาว 1 คน คือ เอวาริณ เตชะณรงค์ ชื่อเล่น ปีใหม่ เกิดวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2558 ปัจจุบันสงกรานต์จดทะเบียนหย่าเรียบร้อยแล้วเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2561
== การทำงาน ==
พันตำรวจตรี สงกรานต์ เตชะณรงค์ เคยรับราชการทหาร ต่อมาได้โอนมารับราชการเป็นตำรวจและได้รับพระราชทานยศ ร้อยตำรวจโท ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2554 จากนั้นจึงได้เข้ามารับตำแหน่งโฆษกกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (ไอซีที) ปัจจุบันรับราชการตำรวจในสังกัดสำนักงานกำลังพล สำนักงานตำรวจแห่งชาติ ปฏิบัติงานกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร
==ผลงาน==
===ภาพยนตร์===
สงกรานต์ เตชะณรงค์ เริ่มเข้าวงการในฐานะนายแบบ จากการชักชวนของพจน์ อานนท์ โดยถ่ายแบบให้กับนิตยสารและสินค้าชื่อดังมากมาย และได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์ มายเบสท์บอดี้การ์ด เมื่อปี พ.ศ. 2553
===มิวสิกวีดีโอ===
เพลงอย่าโกรธได้ไหม ของ กรรณิการ์ ซาย
เพลงทำไม่ไหว (Can You Do That) ของ P.O.P. คู่กับ สุรัตนาวี สุวิพร
เพลงเผ่าไหนหรอ ของ เอิร์น จิรวรรณ เตชะหรูวิจิตร
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
ตำรวจชาวไทย
บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
ชาวไทยเชื้อสายจีน
นายแบบไทย
นักการเมืองไทย
นักธุรกิจชาวไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ บ.ช.
โรงเรียนวัดพระมหาธาตุ

โรงเรียนวัดพระมหาธาตุ (Wat Pramahatart School School; ตัวย่อ: พ.ธ.) เป็นเป็นโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาประจำจังหวัดนครศรีธรรมราช สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
== ประวัติ ==
โรงเรียนวัดพระมหาธาตุ เปิดทำการสอนเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2464 โดยจัดตั้งขึ้นบริเวณที่ดินวัดร้างของวัดมังคุดและวัดพระเดิม ซึ่งอยู่ทางทิศเหนือของวัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร มีฐานะเป็นโรงเรียนประจำอำเภอแห่งแรก โดยมีนายศิริ ภูริพงศ์ (ขุนภูริพงศ์ศึกษาการ) ศึกษาธิการอำเภอเมือง เป็นครูใหญ่คนแรก ต่อมาได้โอนไปสังกัดหน่วยงานต่างๆ เช่น เทศบาลนครนครศรีธรรมราช กรมสามัญศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ และสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานตามลำดับ
ปัจจุบันโรงเรียนวัดพระมหาธาตุได้เปิดสอน 3 ระดับ คือ ระดับปฐมวัย ระดับชั้นประถมศึกษา และระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น
== หลักสูตร ==
โรงเรียนวัดพระมหาธาตุ ได้แบ่งการจัดการเรียนการสอน 3 ระดับ คือ
ระดับปฐมวัย
* ห้องเรียนปกติ ระดับชั้นละ 2 ห้อง ห้องละ 30 คน (60 คน)
ระดับชั้นประถมศึกษา
* ห้องเรียนปกติ ระดับชั้นละ 7 ห้อง ห้องละ 40 คน (280 คน)
* โครงการพัฒนาคุณภาพผู้เรียนด้านวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และเทคโนโลยี (Science Mathematics and Technology Program ; SMTP) ระดับชั้นละ 1 ห้อง ห้องละ 30 คน (30 คน)
ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น
* ห้องเรียนปกติ ระดับชั้นละ 2 ห้อง ห้องละ 40 คน (80 คน)
== ทำเนียบผู้บริหาร  ==
โรงเรียนวัดพระมหาธาตุ มีผู้บริหารจำนวน 14 ท่าน ดังนี้
{|class="wikitable" align="center" style="text-align:center"
|- style="background:#ffe4e1"
| ลำดับที่ || รายนาม || ตำแหน่ง || width=20%|เริ่มวาระ || width=20%|สิ้นสุดวาระ
|-
| 1 || นายศิริ ภูริพงศ์ || ผู้อำนวยการ || พ.ศ. 2464 || พ.ศ. 2465
|-
| 2 || นายนาถ สังขนิยม || ผู้อำนวยการ || พ.ศ. 2465 || พ.ศ. 2467
|-
| 3 || นายเลื่อน ทองธวัช || ผู้อำนวยการ || พ.ศ. 2467 || พ.ศ. 2472
|-
| 4 || นายกิมให้ มัทยาท || ผู้อำนวยการ || พ.ศ. 2472 || พ.ศ. 2476
|-
| 5 || นายเปลี่ยน บำรุงพันธ์ || ผู้อำนวยการ || พ.ศ. 2476 || พ.ศ. 2507
|-
| 6 || นายอบรม สันภิบาล || ผู้อำนวยการ || พ.ศ. 2507 || พ.ศ. 2507
|-
| 7 || นางสาวอักษร มณีวัตร || ผู้อำนวยการ || พ.ศ. 2507 || พ.ศ. 2527
|-
| 8 || นายถนอม นงค์นวล || ผู้อำนวยการ || พ.ศ. 2527 || พ.ศ. 2531
|-
| 9 || นายสมปอง เพชรช่วย || ผู้อำนวยการ || พ.ศ. 2531 || พ.ศ. 2541
|-
| 10 || ดร.อมร เพิงใหญ่ || ผู้อำนวยการ || พ.ศ. 2541 || พ.ศ. 2551
|-
| 11 || นายนิพนธ์ ทองนอก || ผู้อำนวยการ || พ.ศ. 2551 || พ.ศ. 2557
|-
| 12 || ดร.สมพร ญาณสูตร || ผู้อำนวยการ || พ.ศ. 2557 || พ.ศ. 2560
|-
| 13 || นายนัฐพล เพ็งเมือง || ผู้อำนวยการ || พ.ศ. 2560 || พ.ศ. 2563
|-
| 14 || นายประยูร เจริญวรรณ || ผู้อำนวยการ || พ.ศ. 2563 || ปัจจุบัน
|-
|}
== อาคารและสถานที่ ==
โรงเรียนวัดพระมหาธาตุ" ประกอบด้วยอาคารทั้งหมด 5 อาคาร คือ
อาคาร ๑
อาคาร ๒
อาคาร ๓
อาคาร ๔
โรงอาหาร
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โรงเรียนวัดพระมหาธาตุ (เก่า) 
โรงเรียนวัดพระมหาธาตุ (ใหม่)
โรงเรียนในอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช
โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา
โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2464
พระมหาธาตุ
สาคู (ปาล์ม)

ปาล์มสาคู  เป็นพืชจำพวกปาล์มชนิดหนึ่ง ซึ่งมีแป้งในลำต้นและนำมาผลิตเป็นสาคู ภาษามลายูเรียก sagu เป็นที่พบตามที่ชื้นแฉะ ถิ่นกำเนิดอยู่ที่นิวกินีและหมู่เกาะโมลุกกะ ประเทศอินโดนีเซีย และบริเวณใกล้เคียง กระจายพันธุ์ในอินโดนีเซีย มาเลเซีย ปาปัวนิวกินี และตอนใต้ของไทย
ต้นสาคูที่อายุ 9 ปี ขึ้นไปจะสะสมแป้งในลำต้นมาก เมื่อโค่นต้นจะจะลอกเอาแป้งที่มีลักษณะข้นเหนียวมาทำอาหารได้ เป็นอาหารที่ใช้ในยามขาดแคลนข้าว ในเกาะบอร์เนียว โดยนำแป้งไปใส่ถุงเสื่อแขวนไว้ให้ลอดช่องออกมาเป็นเม็ด ๆ นำไปตากแห้ง แล้วจึงนำไปทำอาหาร เมื่อเริ่มมีพ่อค้าจากจีนและตะวันตกเข้ามาค้าขายในบริเวณหมู่เกาะโมลุกกะ เมื่อได้ชิมอาหารที่ปรุงจากสาคูและมีความชื่นชอบ ทำให้แป้งสาคูกลายเป็นสินค้า ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยเม็ดสาคูที่ทำจากแป้งมันสำปะหลัง  แป้งสาคูบริสุทธิ์มีอะไมโลส 27% อะไมโลเพกติน 73%
แป้งจากปาล์มสาคูเป็นอาหารหลักในนิวกินี ส่วนในอินโดนีเซียและมาเลเซียใช้ทำเค้กและคุกกี้ เส้นก๋วยเตี๋ยวและขนมแห้งต่าง ๆ ในสหรัฐใช้ทำคัสตาร์ด ในทางอุตสาหกรรมใช้รักษารูปทรงในการผลิตกระดาษและเส้นใย ผสมในการผลิตไม้อัด ลำต้นอ่อนไส้กลวง และเศษน้ำที่เหลือจากการผลิตแป้งใช้เป็นอาหารสัตว์ เปลือกลำต้นใช้เป็นวัสดุก่อสร้างและเชื้อเพลิง ก้านใบใช้ทำฝาผนัง เพดาน และรั้ว ใบอ่อนใช้สานตะกร้า ยอดอ่อนรับประทานเป็นผัก หนอนของด้วงสาคูนำมารับประทานได้ ในหมู่เกาะโมลุกกะนิยมนำเห็ดฟางที่ขึ้นอยู่ในกากที่เหลือจากการผลิตแป้งมารับประทาน ใบสาคูนำมาเย็บเป็นตับใช้มุงหลังคาและฝาบ้าน ก้านใบนำมาลอกเปลือกนอกออก นำไปจักสานเป็นชะลอมหรือแผงวางของได้ ผลของต้นสาคูรับประทาน ในภาคใต้ของไทยนิยมนำต้นสาคูไปสับใช้เป็นอาหารสัตว์ ไม่ได้นำไปทำแป้งสาคูแล้ว
== อ้างอิง ==
เส้นทางขนมไทย.กทม. แสงแดด. 2556. หน้า 61 - 63
พืชที่รับประทานได้
สกุลสาคู
พืชที่ใช้ทำของใช้
อีซีลีเซ็นนิง

อีซีลีเซ็นนิง (easy listening) เป็นรูปแบบในวงกว้างของเพลงยอดนิยมและรูปแบบรายการวิทยุที่เกิดขึ้นในปี 1950 โดยวิวัฒนาการออกมาจากวงดนตรีขนาดใหญ่และเกี่ยวข้องกับ MOR (middle-of-the-road, อยู่ระหว่างสองขั้วที่ต่างกัน) เพลงเป็นจำนวนมากที่เล่นบนสถานีวิทยุ มันครอบคลุมเพลงแนว เอ็กโซติกา บิวตีฟูลมิวสิก ดนตรีเบา ดนตรีเลาจ์ ดนตรีแอมเบียนต์ และ สเปซเอจป็อป ช่วงของ ดนตรีเลาจ์ ได้ครอบคลุมการบรรเลง ด้วยอิทธิพลทางดนตรีซอฟต์ร็อก และ โมเดิร์นอิเล็กทรอนิกส์ (ด้วยอิทธิพลจาก ชิลล์เอาต์ นูแจ๊ส และดาวน์เทมโป) ในขณะที่ยังเหลือประเด็นใจความเกี่ยวกับ เรโทร-สเปซ-เอจ (retro-space-age) ที่เป็นองค์ประกอบทางวัฒนธรรม
รูปแบบรายการวิทยุ
ประเภทดนตรีป็อป
สาคู (ปรง)

ปรงสาคู  เป็นพืชท้องถิ่นในประเทศญี่ปุ่น ชื่อสามัญได้แก่ sago cycad บางครั้งเรียก king sago palm หรือ sago palm แต่เป็นพืชในกลุ่มของปรง ไม่ใช่ปาล์ม พืชชนิดนี้มีพิษในทุกส่วนของพืช แต่สามารถสกัดแป้งไปทำสาคูได้ โดยตัดกิ่ง รากและเมล็ด นำไปบดจนได้แป้ง แล้วล้างอย่างระมัดระวังหลายๆครั้งเพื่อล้างสารพิษออก  แป้งที่เหลือนำมาทำให้แห้งและทำให้สุกด้วยกระบวนการเดียวกับการทำแป้งสาคูจากปาล์ม
==ความเป็นพิษ==
ปรงสาคูเป็นพิษต่อสัตว์มาก รวมทั้งมนุษย์ถ้าถูกย่อย อาการทางคลินิกจะเกิดขึ้นภายใน 12 ชั่วโมงหลังการย่อยได้แก่อาเจียน ท้องร่วง  อ่อนเพลีย เป็นลม การทำงานของตับล้มเหลว

ทุกส่วนของพืชเป็นพิษ โดยในเมล็ดมีสารพิษที่เรียกว่า ไซคาซิน (cycasin) ในระดับสูง สารพิษนี้ระคายเคืองต่อระบบทางเดินอาหาร ถ้าได้รับในระดับที่มากพอ จะทำให้ตับทำงานล้มเหลว สารพิษตัวอื่นๆ ได้แก่ Beta-methylamino L-alanine ซึ่งเป็นพิษต่อระบบประสาท และสารพิษที่ยังจำแนกไม่ได้อีกมากที่ทำให้เกิดอัมพาตในวัวควายToxicology Brief: Cycad toxicosis in dogs, Hany Youssef| Veterinary Medicine | May 1, 2008 | MicrosporophyllMacrosporophyllSeedsVideos  - Flavon's Wild herb and Alpine plants
พืชมีพิษ
พืชที่รับประทานได้
วงศ์ปรง
อิตามิ

อิตามิ  เป็นนครในจังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 25.00 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2023 ประมาณ 196,356 คน
อิตามิเจริญรุ่งเรืองมาตั้งแต่ยุคเซ็งโงกุ อิตามิได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1940 อิตามิเคยได้รับความเสียหายจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวใหญ่ฮันชิงอาวาจิ ค.ศ. 1995 แต่สามารถฟื้นฟูเมืองได้อย่างรวดเร็ว
พื้นที่ส่วนใหญ่ของท่าอากาศยานนานาชาติโอซากะ ตั้งอยู่ในเขตเมืองอิตามิ สินค้าที่มีชื่อเสียงของเมืองคือสาเก
== เมืองพี่น้อง ==
ฮัสเซิลต์ ประเทศเบลเยียม
ฝัวชาน มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นครในจังหวัดเฮียวโงะ
เมเดยิน

เมเดยิน (Medellín) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของประเทศโคลอมเบีย เป็นเมืองหลักของจังหวัดอันติโอเกีย จากข้อมูลปี ค.ศ. 2018 มีประชากร 2,569,007 คน ตั้งเป็นเมืองใน ค.ศ. 1616 โดยชาวสเปน ในชื่อ โปบลาโดเดซานโลเรนโซ (ความหมายคือ "เมืองแห่งนักบุญลอว์เรนซ์") ต่อมาใน ค.ศ. 1675 มาเรียนาแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีนาถแห่งสเปน ตั้งชื่อเมืองว่า บิยาเดนูเอสตราเซญโญราเดลากันเดลาเรียเดเมเดยิน (ความหมายคือ "เมืองของสตรีของเมเดยิน")
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศโคลอมเบีย