pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ไมล์จักรยาน

ไมล์จักรยาน (cyclocomputer หรือ cyclometer) เป็นอุปกรณ์ประมวลผลและแสดงผลความเร็วกับระยะทางที่ผ่านไประหว่างการขับขี่จักรยาน เปรียบเทียบได้กับมาตรวัดความเร็วกับมาตรระยะทางบนแผงหน้าปัดรถยนต์
ไมล์จักรยานมีส่วนประกอบสองชิ้นหลักคือ หัวไมล์ ซึ่งติดตั้งไว้บนแฮนด์จักรยาน ทำหน้าที่คำนวณและแสดงผลแก่ผู้ใช้ผ่านหน้าจอ และส่วนหัววัด ซึ่งติดตั้งใกล้กับล้อ ทำหน้าที่วัดรอบการหมุน โดยสองส่วนจะเชื่อมต่อกันด้วยสายไฟหรือสัญญาณวิทยุ
== หลักการทำงาน ==
=== หัววัดรอบล้อ ===
ส่วนหัววัด จะประกอบด้วยรีดสวิตช์ ขดลวด หรืออุปกรณ์วัดฮอลล์เอฟเฟกต์ ติดตั้งอยู่บนโครงรถส่วนตะเกียบล้อหน้าหรือล้อหลัง พร้อมกับแม่เหล็กซึ่งติดตั้งอยู่บนซี่ล้อ เมื่อล้อหมุนครบ 1 รอบ แม่เหล็กจะเคลื่อนผ่านหัววัด 1 ครั้ง ซึ่งหัววัดจะส่งสัญญาณไปยังส่วนหัวไมล์ เพื่อทำการคำนวณระยะทางและความเร็วต่อไป
=== หัวไมล์ ===
ส่วนหัวไมล์ จะประกอบด้วยไมโครคอนโทรลเลอร์ หน้าจอแสดงผล (มักเป็นแบบผลึกเหลว) ปุ่มตั้งค่า และแบตเตอรี่ อยู่รวมกันบนในตัวเรือนขนาดเล็ก ติดตั้งไว้บนแฮนด์จักรยาน โดยจะรับสัญญาณจากส่วนหัววัดผ่านทางสายหรือคลื่นวิทยุ
เมื่อหัวไมล์ได้รับสัญญาณจังหวะที่ล้อหมุนครบรอบ ไมโครคอนโทรลเลอร์จะทำการคำนวณระยะทาง โดยนับจำนวนรอบที่ล้อหมุนไปทั้งหมด คูณกับระยะทางที่เคลื่อนไปได้ในหนึ่งรอบการหมุน (ซึ่งคิดจากเส้นผ่านศูนย์กลางของล้อ คูณค่าพาย) ส่วนความเร็ว จะคำนวณจากการจับเวลาที่ใช้ในการหมุนล้อครบแต่ละรอบ ก่อนจะนำมาหารระยะทางที่เคลื่อนไปได้ในหนึ่งรอบการหมุน แล้วจึงแปลงหน่วย ก่อนจะแสดงผลค่าทั้งสองออกทางหน้าจอ
หัวไมล์บางรุ่น อาจจะมีการแสดงผลข้อมูลอื่นเพิ่มเติมบนหน้าจอด้วย เช่นนาฬิกาแสดงเวลา ปฏิทินแสดงวันที่ หรืออุณหภูมิ
== การปรับแต่ง ==
เนื่องจากระยะทางที่จักรยานเคลื่อนไปได้ในการหมุนล้อ 1 รอบ จะขึ้นอยู่กับเส้นผ่านศูนย์กลางของล้อ เมื่อนำไมล์จักรยานมาติดตั้งใหม่ จึงต้องทำการตั้งค่าขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางของล้อที่ใช้ให้ถูกต้องก่อนเสมอ และอาจต้องตั้งค่าหน่วยระยะทาง (กิโลเมตรหรือไมล์) กับนาฬิกาและวันที่เพิ่มเติมขึ้นมา
ส่วนการปรับแต่งการวัดระยะทางให้มีความแม่นยำสูงขึ้น จะทำได้โดยการขี่จักรยานผ่านเส้นทางที่ทราบระยะทางแน่นอน และทำการเทียบระยะที่ตัวไมล์วัดมาได้กับระยะทางจริง ก่อนจะแก้ไขการตั้งค่าบนตัวไมล์เพื่อชดเชยอัตราส่วนที่คลาดเคลื่อน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
จักรยาน
คอมพิวเตอร์
เครื่องมือวัด
สิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ
เบเลเน

เบเลเน (Белене) เป็นเมืองในจังหวัดเพลเวน ทางตอนเหนือของประเทศบัลแกเรีย เมืองตั้งอยู่ฝั่งขวาของแม่น้ำดานูบใกล้กับเมืองสวีชตอฟ ในปี ค.ศ. 2009 มีประชากรทั้งหมด 8,905 คน ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวโรมันคาทอลิก
== เมืองพี่น้อง ==
เบเลเนมีเมืองพี่น้อง ดังนี้
ลาซเนเบโลราด สาธารณรัฐเช็ก
เบเลวีย์ซูร์ลูอา ฝรั่งเศส
ไฮดูแชมชอน ฮังการี
วิกอนซา อิตาลี
เดฟเรค ตุรกี
ซิมนิชา โรมาเนีย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เมืองในประเทศบัลแกเรีย
สนธิสัญญาสี่อำนาจ

สนธิสัญญาสี่อำนาจ (Four-Power Treaty) เป็นสนธิสัญญาระหว่าง สหรัฐอเมริกา, สหราชอาณาจักร, ฝรั่งเศส และ ญี่ปุ่น ลงนามระหว่างการประชุมทหารเรือวอชิงตัน ในวันที่ 13 ธันวาคม 1921
ภายใต้สนธิสัญญานี้ ภาคีสมาชิกได้ตกลงที่จะรักษาสภาพการณ์ของภาคพื้นแปซิฟิก ณ ขณะนั้น ไม่ให้เปลี่ยนแปลงไปจากที่เป็นอยู่ โดยการยอมรับอำนาจเหนือดินแดนแปซิฟิกของชาติสมาชิกสัญญา และแต่ละชาติจะไม่แสวงหาหรือขยายดินแดนเพิ่มเติมอีก และจะปรึกษาหารือกันทุกครั้งเมื่อมีกรณีข้อพิพาทด้านดินแดน อย่างไรก็ตาม ผลลัพธ์หลักของสนธิสัญญาฉบับนี้ คือการยุติลงของพันธมิตรอังกฤษ-ญี่ปุ่นในปี 1923
==อ้างอิง ==
Ian H. Nish, The Anglo-Japanese Alliance: The Diplomacy of Two Island Empires 1894-1907, The Athlone Press, London and Dover NH, first published 1966.
J. Chal Vinson The Drafting of the Four-Power Treaty of the Washington Conference, Journal of Modern History, Vol. 25, No. 1 (Mar., 1953), pp.&nbsp;40–47
สนธิสัญญาในสมัยระหว่างสงคราม
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิญี่ปุ่น
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสหราชอาณาจักร (ค.ศ. 1801–1922)
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสหรัฐ
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3
สนธิสัญญาสหราชอาณาจักร–สหรัฐ
สถานีรถไฟคิตะเซ็นจู

สถานีรถไฟคิตะเซ็นจุ  เป็นสถานีรถไฟในเขตอาดาจิ กรุงโตเกียว มีผู้ใช้บริการโตเกียวเมโทรมากเป็นอันดับ 3 และมีผู้ใช้บริการรถไฟของ JR ตะวันออกมากเป็นอันดับ 10
== เส้นทางรถไฟ==
สถานีรถไฟคิตะเซ็นจุให้บริการรถไฟในห้าเส้นทาง ได้แก่
JR ตะวันออก สายโจบัง
รถไฟโทบุสายสกายทรี
โตเกียวเมโทรสายชิโยดะ
โตเกียวเมโทรสายฮิบิยะ
สึกูบะเอ็กซเพรส
== ผังสถานี ==


===JR ตะวันออก สายโจบัง (รถด่วน)===
{| border="1" cellspacing="0" cellpadding="3" frame="hsides" rules="rows"
|-
|1/2
|■■
|ไป , ,  และ 
|-
|2/3
|■■
|ไป  และ 
|}
===โตเกียวเมโทรสายชิโยดะและ JR ตะวันออกสายโจบัง (รถธรรมดา)===
{| border="1" cellspacing="0" cellpadding="3" frame="hsides" rules="rows"
|-
|1
|○สายชิโยดะ
|ไป , ,  และ 
|-
|2
|○■สายชิโยดะและสายโจบัง
|ไป , ,  และ 
|}
===รถไฟโทบุสายสกายทรีและโตเกียวเมโทรสายฮิบิยะ===
ชานชาลา 1 ถึง 4 ตั้งอยู่ที่ชั้นหนึ่ง และชานชาลา 5 ถึง 7 ตั้งอยู่ที่ชั้นสาม
===บริษัทรถไฟเขตนครหลวง===
== ลำดับสถานี ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
JR East station information 
Tobu station information  
Tokyo Metro station information 
Tsukuba Express station information 
สถานีรถไฟของบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก
สิ่งก่อสร้างในเขตอาดาจิ
ลอว์โซน

ลอว์โซน (lawsone) บางครั้งเรียก กรดเฮนโนแทนนิก (hennotannic acid) มีชื่อทางเคมีว่า 2-ไฮดรอกซี-1,4-แนฟโทควิโนน (2-hydroxy-1,4-naphthoquinone) เป็นสีย้อมสีส้มแดง พบในใบของเทียนกิ่งขาว (Lawsonia inermis) และในดอกของผักตบชวา (Eichhornia crassipes) ใช้สารสกัดจากเทียนกิ่งขาวที่มีลอว์โซนเป็นสีย้อมผมและผิวหนังมานานกว่า 5000 ปี ลอว์โซนจะทำปฏิกิริยากับโปรตีนเช่น เกราทิน ในผิวหนังและผม โดยกระบวนการที่เรียกว่า Michael addition ทำให้สีย้อมติดทนจนกว่าจะถูกเช็ดออก ลอว์โซนสามารถดูดซึมรังสียูวี และสารสกัดมีประสิทธิภาพในการเป็นสารกันแดด ในทางเคมี ลอว์โซนมีความคล้ายจักโลนที่พบในวอลนัท
== สารประกอบที่เกี่ยวข้อง ==
แนฟโทควิโนน ลอว์โซนเมทิลเอสเทอร์ และ methylene-3,3'-bilawsone เป็นสารออกฤทธิ์ในใบของพืชชนิด Impatiens balsamina
== อ้างอิง ==
สีย้อม
ไฮดรอกซีเอรีน
1,4-แนฟโทควิโนน
สถานีกู่เฉิง

สถานีกู่เฉิง  เป็นสถานีรถไฟใต้ดินแห่งหนึ่งของระบบรถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 1 ตั้งอยู่ในเขตฉือจิ่งชาน ปักกิ่ง ประเทศจีน
== แผนผังสถานี ==
{|table border=0 cellspacing=0 cellpadding=3
|-
|style="border-bottom:solid 1px gray;border-top:solid 1px gray;" rowspan=9 valign=top|ชานชาลา
|style="border-right:solid 2px black;border-left:solid 2px black;border-bottom:solid 2px black;border-top:solid 1px gray; black;font-size:smaller;" width=300px align=center|ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถเปิดทางด้านขวา
|-
|style="border-bottom:solid 1px gray;" align=center|←สาย 1 มุ่งหน้าสถานีผิงกั่วหยวน
|-
|align=center|สาย 1 มุ่งหน้าสถานีซื่อฮุ่ยตะวันออก→
|-
|style="border-top:solid 2px black;border-right:solid 2px black;border-left:solid 2px black;border-bottom:solid 1px gray;font-size:smaller;" colspan=2 align=center|ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถเปิดทางด้านขวา
|}
== อ้างอิง ==
สถานีรถไฟใต้ดินปักกิ่ง
สถานีรถไฟในปักกิ่ง
สถานีรถไฟที่เปิดทำการในปี พ.ศ. 2512
ผักปลาบ

ผักปลาบ  (; Benghal dayflower, tropical spiderwort หรือ wandering Jew) เป็นพืชชนิดหนึ่งในวงศ์ผักปลาบ เป็นไม้ล้มลุกอายุปีเดียว ลำต้นทอดเลื้อย มีขนนุ่ม ก้านใบแผ่เป็นกาบ ดอกออกเป็นช่อที่ปลายยอด สีฟ้าอ่อน ผลเป็นรูปรี เมล็ดใหญ่ ผิวขรุขระ ทั้งต้นเป็นยาเจริญอาหาร ยาระบาย
== อ้างอิง ==
ชยันต์ พิเชียรสุนทร ศุภชัย ติยวรนันท์ และ วิเชียร จีรวงศ์. คู่มือเภสัชกรรมแผนไทยเล่ม 6 เภสัชกรรม. กทม. อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง. 2555. หน้า 90–91
วงศ์ผักปลาบ
สมุนไพร
Golden Time นาทีชีวิต

Golden Time นาทีชีวิต  เป็นละครโทรทัศน์ของประเทศเกาหลีใต้ แนวแพทย์ละคร นำแสดงโดย อี ซ็อน-คยุน, ฮวัง จ็อง-อึม, อี ซ็อง-มิน และ ซง ซ็อน-มีออกอากาศผ่าน บริษัทกระจายเสียงและแพร่ภาพมุนฮวา  ในวันที่ 9 กรกฎาคม ถึง 25 กันยายน 2555 ทุกวันจันทร์และวันอังคาร เวลา 21.55 จำนวน 23 ตอน สำหรับประเทศไทยออกอากาศทางช่องเวิร์คพอยท์ ทุกวันพุธถึงศุกร์ เวลา 21.30 - 23.00 น.
==เรื่องย่อ==
เมื่อชีวิตของผู้ป่วยแขวนบนเส้นด้าย ความเป็นความตายอยู่แค่คืบ ทักษะฝีมือความชำนาญการอันเป็นเลิศ ประสานกับเวลาที่เหมาะเหม็ง สามารถพลิกผันชีวิตของคนได้ เรื่องราวแพทย์ฝึกหัด (อินเทิร์น) ในห้องฉุกเฉินโดยที่ หนุ่มนักเรียนแพทย์ หลังจากจบจากโรงเรียนแพทย์เขาได้เข้าไปทำงานในโรงพยาบาลแพทย์แผนตะวันออก เพื่อต้องการที่จะทำงานสบายๆ และได้รายได้ดี แต่หลังจากที่เขาได้ไปขึ้นเวรแทนรุ่นพี่ที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง คืนนั้นมีเคสฉุกเฉินซึ่งเหตุการณ์นั้นเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้หนุ่มนักเรียนแพทย์เปลี่ยนแนวคิดและเปลี่ยนการดำเนินชีวิตของเขาไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง
==นักแสดง==
===นักแสดงหลัก===
อี ซ็อน-คยุน รับบทเป็น อี มิน-อู
ฮวัง จ็อง-อึม รับบทเป็น คัง แจ-อิน
อี ซ็อง-มิน รับบทเป็น ชเว อิน-ฮย็อก
ซง ซ็อน-มี รับบทเป็น พยาบาลทหารผ่านศึก ชิน อึน-อา
===นักแสดงร่วม===
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ Golden Time นาทีชีวิต  
Golden Time นาทีชีวิต at MBC Global Media
ละครโทรทัศน์ช่องบริษัทกระจายเสียงและแพร่ภาพมุนฮวา‎
Bitch (สแลง)

คำว่า bitch ในภาษาอังกฤษ มีความหมายตรงตัวคือสุนัขเพศเมีย ใช้เป็นคำสแลงหยาบคายหมายถึงบุคคล มักหมายถึงผู้หญิงที่มีนิสัยก้าวร้าว ไม่มีเหตุผล มุ่งร้าย ชอบบงการ ก้าวก่ายอย่างหยาบคาย เมื่อใช้กับผู้ชาย bitch มีความหมายว่าผู้ใต้บังคับบัญชาหรือลูกน้อง
คำนี้เดิมใช้เป็นคำหยาบคาย มีบันทึกไว้ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ใช้หมายถึงความต้องการทางเพศอย่างสูงของผู้หญิง เทียบกับสุนัขติดสัด ขอบเขตของความหมายขยายกว้างขึ้นในสมัยใหม่ ในบริบทของลัทธิสตรี คำนี้สามารถหมายถึงผู้หญิงที่แข็งแรงหรือกล้าแสดงออก
คำว่า "bitch" เป็นหนึ่งในคำสบถที่ถูกใช้มากที่สุด ดร.ทิโมธี เจย์ กล่าวว่า "คำต้องห้ามมีมากกว่า 70 คำ" แต่เวลาส่วนใหญ่ร้อยละ 80 จะมีคำสิบคำที่ถูกใช้บ่อย และคำว่า bitch เป็นหนึ่งในสิบคำนั้น
== อ้างอิง ==
คำและวลีภาษาอังกฤษ
คำหยาบ
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศสิงคโปร์

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศสิงคโปร์ทั้งสิ้น 1 แหล่ง
==ที่ตั้ง==
== สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก ==
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | สวนพฤกษศาสตร์สิงคโปร์
| 
| ภาคกลาง
| วัฒนธรรม:(ii), (iv)
| 49;พื้นที่กันชน 137
| align="center" | 2558/2015
|
|1483
|-
|}
== สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น ==
ปัจจุบัน ประเทศสิงคโปร์มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 1 แห่ง ดังนี้
ปี พ.ศ./ค.ศ. ในวงเล็บ หมายถึงปีที่สถานที่นั้น ๆ ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
The Padang Civic Ensemble (2565/2022)
==อ้างอิง==
สิงคโปร์
 
ประเทศสิงคโปร์
ฟาโรห์แอเมนโฮเทปที่ 1

ฟาโรห์เจเซอร์คาเร แอเมนโฮเทปที่ 1 (/ˌæmɛnˈhoʊtɛp)(Amenhotep I) หมายถึง ความพอใจของเทพอามัน ภาษากรีกโบราณอ่านพระนามของพระองค์ว่า Ἀμένωφις(Amenophis) เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 2 แห่งราชวงศ์ที่ 18 ยุคอาณาจักรใหม่ตอนต้นของอียิปต์โบราณ
== พระราชประวัติ ==
ฟาโรห์แอเมนโฮเทปที่ 1 เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ในฟาโรห์อาโมสที่ 1ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ที่ 18 และพระนางอาห์โมส-เนเฟอร์ตารี โดยที่แอเมนโฮเทปมีพระเชษฐาร่วมพระมารดา 2 พระองค์ คือ เจ้าชายอาโมส-อังค์(Ahmose-ankh)และเจ้าชายอาโมส-ซาแพ(Ahmose Sapair) พระเชรษฐาทั้งสองพระองค์สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์ ทำให้แอเมนโฮเทปได้ดำรงตำแหน่งมกุฎราชกุมาร และเข้าพิธีราชาภิเษกเมื่อพระชนมายุราว 21 ชันษา หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระราชบิดา และอภิเษกสมรสกับพระนาง  อาห์โมส เมอร์ริตามุน(Ahmose-Meritamun)พระภคินีร่วมสายพระโลหิต และมีพระราชโอรสด้วยกัน แต่สิ้นพระชนม์เมื่อยังเยาว์วัย
ในรัชสมัยของพระองค์ ได้มีการทำศึกกับชนชาติต่าง ๆ และได้รับชัยชนะ เช่น นูเบียน
ตามบันทึกของมาเนโธนักประวัติศาสตร์สมัยราชวงศ์ปโตเลมี กล่าวว่า ฟาโรห์แอเมนโฮเทปที่ 1 ทรงอยู่ในราชสมบัติประมาณ 10 ปี แต่ตามบันทึกในสุสานของนักบวช ชื่อ อาเมเนมฮัต ซึ่งเป็นบุคคลที่มีชีวิตในสมัยเดียวกับแอเมนโฮเทปที่ 1  ระบุไว้ชัดเจนว่า ทรงครองราชย์นาน 21 ปี โดยนักวิชาการส่วนใหญ่เชื่อว่าพระองค์ทรงครองราชย์ระหว่าง ปี 1546 – 1526 ก่อนคริสตกาล หรือ 1525 – 1504 ก่อนคริสตกาล โดยแต่ละกลุ่มอาจมีการกำหนดะยะเวลาที่ทรงครองราชย์ต่างกันเล็กน้อย
== การพัฒนาวัฒนธรรมและภูมิปัญญา ==
อนุสรณ์จำนวนมากที่มีการค้นพบว่าสร้างขึ้นในรัชสมัยของแอเมนโฮเทปที่ 1 มีลักษณะเช่นเดียวกับรูปปั้นยุครามเสส(Ramesside period)ซึ่งมีความสัมพันธ์กับพิธีกรรมศพตามแบบศาสนาอียิปต์โบราณ รูปปั้นบางส่วนได้รับอิทธิพลจากศิลปะสมัยอาณาจักรกลาง ศิลปะในสมัยราชวงศ์ที่ 18 จึงมีความคล้ายคลึงกับในช่วงต้นของยุคอาณาจักรกลาง รูปปั้นสมัยนี้มีต้นฉบับจากยุคฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 และฟาห์โรเซนุสเรทที่ 3
== สุสานไว้พระศพ ==
ฟาโรห์แอเมนโฮเทปที่ 1 สิ้นพระชนม์ประมาณ ปี 1506 หรือ ปี 1504 ก่อนคริตส์ศักราช สุสานหลวงที่มีพระนามของพระองค์ปรากฏอยู่ คือ เควี 39 แต่มีการค้นพบพระศพที่ ดรา' อบู เอล-นากา ในเขตหุบผากษัตริย์
ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบแปด
สโกปัส

สโกปัส (Scopus) เป็นฐานข้อมูลบรรณานุกรมที่รวมรวมบทคัดย่อและการอ้างอิงจากวารสารวิชาการ โดยมีชื่อบทความมากกว่า 20,000 เรื่องจากสำนักพิมพ์ 5,000 แห่ง ที่เน้นในด้านวิทยาศาสตร์ วิทยาการ การแพทย์  อยู่ภายใต้การดูแลของบริษัทแอ็ลเซอเฟียร์ที่ให้ผู้ใช้งานเข้าใช้ผ่านระบบสมาชิก โดยมักจะถูกนำมาเปรียบเทียบกับ Web of Science (ชื่อเดิม ISI)
บนเว็บไซต์สโกปัสยังคงมีการให้บริการรายละเอียดผู้แต่งบทความรวมไปถึงรายละเอียดของมหาวิทยาลัยและสถาบันวิจัยเพิ่มเติมนอกเหนือจากบทคัดย่องานวิจัย โดยรวมไปถึงการให้บริการระบบแจ้งเตือนหากมีผลงานวิจัยใหม่เพิ่มเข้ามาหรือมีการเพิ่มการอ้างอิง เพื่อใช้ในการคำนวณค่า h-index ของผู้แต่ง
สโกปัสสามารถใช้งานร่วมกับเมนเดลเลย์ ระบบจัดการเอกสารอ้างอิง และ ORCIDระบบล็อกอินเดี่ยวของประวัตินักวิจัย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ดัชนีและฐานข้อมูลบรรณานุกรม
โจ เมอร์เซอร์

โจเซฟ "โจ" เมอร์เซอร์ (Joseph "Joe" Mercer; 9 สิงหาคม พ.ศ. 2457 – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2533) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษและผู้จัดการทีมชาวอังกฤษ โดยช่วงที่เขาเป็นนักฟุตบอลนั้น เขาเคยเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน อาร์เซนอล และทีมชาติอังกฤษ และในช่วงที่เขาเป็นผู้จัดการทีม เขาเคยคุมสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตีและแอสตันวิลลา
นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
นักฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ
ผู้เล่นในฟุตบอลลีกอังกฤษ
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
ผู้จัดการทีมชาวอังกฤษ
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลา
บุคคลจากเอลส์เมียร์พอร์ต
จิมมี เมอร์ฟี

เจมส์ แพทริก "จิมมี" เมอร์ฟี (James Patrick "Jimmy" Murphy; 8 สิงหาคม พ.ศ. 2453 – 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532) เป็นนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวเวลส์ ผู้ที่เคยเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเวสต์บรอมมิชอัลเบียน และทีมชาติเวลส์
เมอร์ฟีมีชื่อเสียงจากการที่เขาเข้มแข็งและเป็นตัวอย่างที่ดีต่อผู้เล่นแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในช่วง พ.ศ. 2489 จนกระทั่งถึงคริสต์ทศวรรษที่ 1970 ซึ่งเขาเป็นทั้งผู้ช่วยผู้จัดการทีม หัวหน้าผู้ฝึกสอน ผู้จัดการทีมสำรอง และแมวมองเต็มเวลา ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ชอบความโดดเด่นและชอบทำงานอยู่เบื้องหลังเงียบๆ ก็ตาม
ชาวเวลส์เชื้อสายไอริช
นักฟุตบอลชาวเวลส์
นักฟุตบอลทีมชาติเวลส์
ผู้เล่นในฟุตบอลลีกอังกฤษ
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเวสต์บรอมมิชอัลเบียน
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
บุคคลจากเทศมณฑลกลามอร์กัน
แอ็ลเซอเฟียร์

แอ็ลเซอเฟียร์ (Elsevier; ) เป็นสำนักพิมพ์ที่มีการตีพิมพ์วารสารวิชาการ ที่เน้นผลงานในด้านการแพทย์และวิทยาศาสตร์ โดยมีวารสารที่เป็นที่นิยมได้แก่ The Lancet, Cell, หนังสือ Gray's Anatomy, รายการรวบรวมวารสาร ScienceDirect, Trends, Current Opinion และฐานข้อมูลสโกปัส บริษัทนี้เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มบริษัท RELX Group มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่อัมสเตอร์ดัม และมีสาขาอยู่ที่สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา เม็กซิโก บราซิล สเปน
แอ็ลเซอเฟียร์มีการตีพิมพ์กว่า 350,000 บทความต่อปี ในวารสาร 2,000 เล่ม โดยมีเอกสารรวบรวมกว่า 13 ล้านเรื่อง และมีการดาวน์โหลดกว่า 750 ล้านครั้งต่อปี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูล อื่น==
Campaign success: Reed Elsevier sells international arms fairs 
สำนักพิมพ์
การวิจัย
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศมาเลเซีย

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศมาเลเซียทั้งสิ้น 4 แหล่ง
==ที่ตั้ง==
== สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก ==
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
{|class="wikitable sortable"
! style="width:19%;" scope="col"| สถานที่
! style="width:12%;" class="unsortable" scope="col" |ภาพ
! style="width:13%;" scope="col" | ที่ตั้ง
! style="width:13%;" scope="col" | ประเภท
! style="width:13%;" scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! style="width:11%;" scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.)
! style="width:11%;" scope="col" class="unsortable" | หมายเหตุ
! style="width:8%;" scope="col" class="unsortable" | อ้างอิง
|-
! scope="row" | อุทยานแห่งชาติกูนุงมูลู
| 
| รัฐซาราวัก
| ธรรมชาติ:(vii), (viii), (ix), (x)
| 52,864
| align="center" | 2543/2000
|
| 1013
|-
! scope="row" | อุทยานกีนาบาลู
| 
| รัฐซาบะฮ์
| ธรรมชาติ:(ix), (x)
| 75,370
| align="center" | 2543/2000
|
| 1012
|-
! scope="row" | มะละกาและจอร์จทาวน์นครประวัติศาสตร์แห่งช่องแคบมะละกา
| 
| รัฐมะละกาและรัฐปีนัง
| วัฒนธรรม:(ii), (iii), (iv)
| 154.68;พื้นที่กันชน 392.8
| align="center" | 2551/2008;เพิ่มเติม 2554/2011
|
| 1223
|-
! scope="row" | มรดกทางโบราณคดีแห่งหุบเขาเล็งกง
| 
| รัฐเประ
| วัฒนธรรม:(iii), (iv)
| 398.64;พื้นที่กันชน 1,786.77
| align="center" | 2555/2012
|
| 1396
|}
== สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น ==
ปัจจุบัน ประเทศมาเลเซียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 6 แห่ง ดังนี้
ปี พ.ศ./ค.ศ. ในวงเล็บ หมายถึงปีที่สถานที่นั้น ๆ ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
อุทยานแห่งชาติ (ตามันเนอการา) แห่งมาเลเซียตะวันตก (2557/2014)
วนอุทยานฟริมเซอลาโงร์ (2560/2017)
สันเขาควอตซ์กมบักเซอลาโงร์ (2560/2017)
อุทยานแห่งรัฐโรยัลเบอลุม (2560/2017)
สถาบันโรคเรื้อนซูไงบูโละฮ์ (2562/2019)
มรดกทางโบราณคดีของกลุ่มถ้ำในอุทยานแห่งชาติเนียะฮ์ ซาราวัก มาเลเซีย (2564/2021)
==อ้างอิง==
มาเล
 
ประเทศมาเลเซีย
นายกรัฐมนตรีบรูไน

นายกรัฐมนตรีบรูไน (Perdana Menteri Negara Brunei Darussalam) หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า นายกรัฐมนตรีแห่งเนอการาบรูไนดารุซซาลาม เป็นหัวหน้ารัฐบาลของประเทศบรูไน ผู้ดำรงตำแหน่งนี้คือสุลต่านบรูไน ซึ่งเป็นประมุขแห่งรัฐของประเทศด้วย
==รายนาม==
==อับดับตามระยะเวลาดำรงตำแหน่ง==
==ดูเพิ่ม==
การเมืองบรูไน
==อ้างอิง==
รัฐบาลบรูไน
ราชาธิปไตยบรูไน
บรูไน
บรูไน
บัสบีเบบส์

บัสบีเบบส์ (Busby Babes) เป็นชื่อของกลุ่มผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ซึ่งผ่านการฝึกฝนมาจากโจ อาร์มสตรอง หัวหน้าผู้ฝึกสอน และจิมมี เมอร์ฟี ผู้ช่วยผู้จัดการทีม ผู้เล่นในกลุ่มนี้ได้รับการคัดเลือกจากทีมเยาวชนให้ขึ้นมาเล่นกับสโมสร ซึ่งในเวลานั้นมีแมตต์ บัสบี เป็นผู้จัดการทีม
บัสบีเบบส์ไม่ได้มีชื่อแค่เป็นเยาวชนที่มีความสามารถ แต่ยังเป็นเยาวชนที่มาจากทีมเยาวชนของสโมสรเองมากกว่าที่จะซื้อมาจากสโมสรอื่น ๆ แฟรงก์ นิกคลิน นักข่าวหนังสือพิมพ์แมนเชสเตอร์อีฟนิงนิวส์ ได้ใช้คำนี้เพื่อหมายถึงผู้เล่นที่ชนะเลิศฟุตบอลลีกเฟิสต์ดิวิชันในฤดูกาล 1955–56 และ 1956–57 ด้วยอายุเฉลี่ย 21 และ 22 ปีตามลำดับ
== อ้างอิง ==
สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
แมตต์ บัสบี
ภัยพิบัติทางอากาศมิวนิก
ดาโวส

ดาโวส (Davos) เป็นเทศบาลในรัฐเกราบึนเดิน ทางภาคตะวันออกของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ด้วยความสูงกว่า 1,560 เมตรเหนือระดับน้ำทะเลทำให้ดาโวสเป็นเมืองที่อยู่สูงที่สุดในยุโรป มีประชากรถาวรราว 11,136 คน (ค.ศ. 2014) ดาโวสเป็นสถานที่จัดประชุมสภาเศรษฐกิจโลก ซึ่งจัดการประชุมขึ้นทุก ๆ ปี และยังเป็นหนึ่งในแหล่งสกีรีสอร์ทที่ใหญ่ที่สุดในสวิตเซอร์แลนด์
== ภูมิอากาศ ==
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
DavosRestaurant.com  – Overview of all Restaurants in Davos
The Junkerboden under Snow in Davos from Kirchner, in "your city at the Thuyssen", a Thyssen Museum's project on Flickr
ภาพถ่ายในดาโวส 
เมืองในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
แหล่งเล่นสกีในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
เทศบาลในรัฐเกราบึนเดิน
มิสเตอร์บ้านนา

มิสเตอร์บ้านนา เป็นละครโทรทัศน์ไทย แนวโรแมนติก-คอมเมดี-เพลงลูกทุ่ง เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 6 มินาคม พ.ศ. 2556–16 เมษายน พ.ศ. 2556 เวลา 17.45 - 18.45 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ผลิตโดย บริษัท บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด (มหาชน) และ บริษัท จันทร์ 25 จำกัด บทประพันธ์โดย อาณาจินต์ บทโทรทัศน์โดย ศุขสนาน / หิรัญญา / สุธิสา วงษ์อยู่ กำกับการแสดงโดย ชัชวาล ศาสวัตกลูน
== เรื่องย่อ ==
== รายชื่อนักแสดง ==
=== นักแสดงหลัก ===
กันต์ดนย์ อะคาซาน   รับบท   จิมมี่
เกวลิน ศรีวรรณา   รับบท   แคท
แจ๊ส ชวนชื่น   รับบท
สุนารี ราชสีมา   รับบท   วันดี
ภุชิสสะ ศุภธนพัฒน์   รับบท   โรจน์
พัสกร พลบูรณ์   รับบท   ทีน่า
อริยดา พริ้งสกุล    รับบท   อรวรรณ
ไพโรจน์ สังวริบุตร   รับบท   กำนันเจตน์
วิทยา เจตะภัย (ถนอม สามโทน)   รับบท    ครูกิจจา
ปรินทร์ วิกรานต์   รับบท   มานพ
กรองทอง รัชตะวรรณ   รับบท   รัศมี
ค่อม ชวนชื่น   รับบท
ปีเตอร์ ธูนสตระ   รับบท   เจฟ
อาชิรญาณ์ แก้วกัญญา   รับบท   ลิตา
พาเมล่า เบาว์เด้น   รับบท   รพีพร
จิ้ม ชวนชื่น   รับบท   ชาญชัย
จอย ชวนชื่น   รับบท   เจ้กิม
วิชัย จงประสิทธิ์พร   รับบท   ประพันธ์
เจเน็ต เขียว   รับบท   เจ้จ๋อน
หยอง ลูกหยี   รับบท   หลวงลุง
หนุงหนิง สิงหราช   รับบท
มาตารัตน์ ขาวปลั่ง  รับบท
เบญจา สิงขรวัฒน์   รับบท
รอน สมูเรนเบิร์ก   รับบท   บ็อบ
ด.ญ. จิรดา โมแรน   รับบท หนูดี (ลูกของวันดี)
=== นักแสดงรับเชิญ ===
เวนย์ ฟอลโคเนอร์   รับบท   ไกรฤกษ์
ปิยะดา ตุรงคกุล   รับบท   ซินดี้
ด.ญ.ปุญญาภา แสงหิรัญ รับบท แคท (ตอนเด็ก)
ด.ญ.ปนิสรา ราอินทร์ รับบท รัศมี (ตอนเด็ก)
ด.ช.ณัฐพัชร์ นิมจิรวัฒน์ รับบท จิมมี่ (ตอนเด็ก)
== เพลงประกอบละคร ==
เพลง มิสเตอร์บ้านนา - ขับร้องโดย กันต์ดนย์ อะคาซาน
เพลง สู้เพื่อแม่ - ขับร้องโดย สุนารี ราชสีมา
เพลง รักคนละสไตล์ - ขับร้องโดย กันต์ดนย์ อะคาซาน , เกวลิน ศรีวรรณา
== อ้างอิง ==
เรื่องย่อละครเรื่องมิสเตอร์บ้านนา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ละครโทรทัศน์ไทย
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2556
ถิร ชุติกุล

ถิร ชุติกุล [ชื่ออ่าน ถิ-ระ] (เกิด 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2533) ชื่อเล่น อั้ม เป็นนักแสดงและนายแบบชาวไทย
== ประวัติ ==
ถิรเป็นบุตรของกอบศักดิ์ ชุติกุล และหม่อมหลวงลักษสุภา กฤดากร มีพี่สาวชื่อ อาภาสิริ จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก สถาบันเทคโนโลยีรอยัลเมลเบิร์น (Royal Melbourne Institute of Technology) ประเทศออสเตรเลีย
ถิรมีผลงานแสดงภาพยนตร์คือ เพชฌฆาต และ ภาพยนตร์อเมริกันเรื่อง The Man with the Iron Fists 2 และได้แสดงเรื่อง สยามยุทธ โดยได้รับบทเป็นรัชกาลที่ 1 ในเรื่องนี้ และในปี พ.ศ. 2557 ได้แสดงภาพยนตร์สยองขวัญ เรื่อง ร่าง โดยแสดงคู่กับ พอลล่า เทเลอร์ ต่อมารับบทนำในเรื่อง พี่ชาย My Hero รับบทเป็นเอก ในบทบาทชายรักชายที่ต้องเข้ารับการคัดเลือกเกณฑ์ทหาร จากบทบาทนี้ทำให้ได้รับรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จากคมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 13 และ รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 24
ด้านผลงานละคร ร่วมแสดงในละคร เสน่หา Diary ตอน บ่วงเสน่หา, เธอคือพรหมลิขิต, ลูกไม้ลายสนธยา กับบท ปริทัศน์, ดวงใจในไฟหนาว, เจ้าสาวจำยอม
==ผลงาน ==
===ภาพยนตร์===
===ละครโทรทัศน์===
{|class="wikitable"
! ปี !! เรื่อง !! บทบาท !! ออกอากาศ
|-
| rowspan = "3" | 2560
| เสน่หา Diary ตอน บ่วงเสน่หา
| ร็อบ
| rowspan = "2" | ช่องวัน
|-
| เธอคือพรหมลิขิต
| เบนนี่
|-
|| วังนางโหง
| คุณทวน (วัยหนุ่ม) (รับเชิญ)
| rowspan = "2" |ช่อง 7 เอชดี
|-
| rowspan = "3" | 2561
| ลูกไม้ลายสนธยา
| ปริทัศน์
|-
| ดวงใจในไฟหนาว
| ดาวเด่น
| ช่อง 3 เอชดี
|-
| เจ้าสาวจำยอม
| วิษณุ
| rowspan = "10" | ช่อง 7 เอชดี
|-
| rowspan = "1" | 2562
| ยอดรักนักรบ
| ตอนชลอ
|-
| rowspan = "2" |  2563
| เด็กเสเพล
| แก้ว
|-
| เงาบุญ
| ช่วงโชติ
|-
| rowspan = "1" | 2564
| คทาสิงห์
| สุบรรณ
|-
| rowspan = "1" | 2565
| ขวางทางปืน
| อัคนี เดชา
|-
| rowspan = "1" | 2566
| ฤทัยบดี
| ขุนขาม
|-
| rowspan = "2" | 2567
| ทุกอณูฤทัย
|
|-
| กุหลาบเล่นไฟ
| สมภพ เกียรติเดชากุล / สมภพ
|-
|}
== รางวัล ==
== ลำดับสาแหรก ==
== อ้างอิง ==
นักแสดงชายชาวไทยในศตวรรษที่ 21
ราชสกุลกฤดากร
ราชสกุลอาภากร
ราชสกุลสนิทวงศ์
นักแสดงสังกัดช่อง 7
ราชสกุลชยางกูร
บริษัทหลักทรัพย์

บริษัทหลักทรัพย์ หมายถึง บริษัทจำกัดที่ได้รับอนุญาตให้ประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ ประกอบกิจการด้านการเป็นนายหน้าซื้อขายหลักทรัพย์ ทำการค้าหลักทรัพย์ ให้คำปรึกษาในการลงทุนกิจการจัดจำหน่ายหลักทรัพย์ และกิจการจัดการลงทุน
บริษัท
ปิยะพันธ์ุ ชูเพ็ชร์

ปิยะพันธ์ ชูเพ็ชร์ เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย และนักเขียนบท ภาพยนตร์ของเขา ได้แก่ จอมขมังเวทย์ และ ผีไม้จิ้มฟัน
== ผลงาน ==
=== ผู้กำกับภาพยนตร์ ===
จอมขมังเวทย์
ผีไม้จิ้มฟัน 
แฟนเก่า
แฟนใหม่
จอมขมังเวทย์ 2020
ล่าข้ามเมือง (Bad guys) 2565
=== นักเขียนบท ===
ผีสามบาท
จอมขมังเวทย์
=== ตัดต่อ ===
ผีสามบาท
พันธุ์ร็อกหน้าย่น
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย
นักเขียนบทภาพยนตร์ชาวไทย
องอาจ สิงห์ลำพอง

องอาจ สิงห์ลำพอง (เกิด 19 มกราคม พ.ศ. 2515) เป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์และผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย อดีตกรรมการผู้จัดการ บริษัท เจเคเอ็น เบสท์ ไลฟ์ จำกัด และผู้อำนวยการสถานีโทรทัศน์เจเคเอ็น 18 ตั้งแต่วันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2564 ก่อนหน้านี้เคยดำรงตำแหน่งกรรมการผู้อำนวยการใหญ่ของสถานีโทรทัศน์ช่อง 8 ตั้งแต่เปิดสถานีในระบบโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2553 จนกระทั่งลาออกเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2562
== ผลงาน ==
ฝันติดไฟ หัวใจติดดิน (2540)
แตก 4 รักโลภ โกรธ เลว (2542)
ชู้ (2547)
ดอกซ่อนชู้ (2558)
เงาเสน่หา (2560)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประวัติองอาจ สิงห์ลำพอง
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2515
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนทวีธาภิเศก
ชาลี โสภณพนิช

ชาลี โสภณพนิช,  เป็นบุตรชายคนที่สองของ ชาตรี-คุณหญิงสุมณี โสภณพนิช และหลานชายของ ชิน โสภณพนิช และเขาทำหน้าที่เป็นประธาน บริษัท เอเชีย อินเวสเม้นต์ ธนาคารกรุงเทพ เป็นธุรกิจครอบครัวของเขา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชาตรี โสภณพนิช แสดงความคิดเห็นในบุตรชายของเขาชาติสิริ โสภณพนิช และชาลี โสภณพนิช 
ทำเนียบฟอร์จูน 100 สมาคม 
嘉定新城 盤古天地 地產項目 
東盟博覽會組委會副主任到訪泰國
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักธุรกิจชาวไทย
สกุลโสภณพนิช
ชบ ยอดแก้ว

ชบ ยอดแก้ว (เสียชีวิต 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2556) เป็นนักเศรษฐศาสตร์ชาวไทย และเป็นนักการเมือง ได้รับการแต่งตั้งวุฒิสมาชิก ของ ภาคใต้ ชบ ยอดแก้ว เสียชีวิต ด้วยโรคหลอดเลือดสมอง เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 
== ดูเพิ่ม ==
การเมืองไทย
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2556
นักการเมืองไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.