ลัทธิขงจื๊อแบบบอสตัน

นักปรัชญาขงจื่อแบบบอสตัน  เป็นกลุ่มของลัทธิขงจื่อสมัยใหม่จากบอสตัน  ผู้ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีที่สุด คือ ตู้เหวยหมิงจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด  John Berthrong และ Robert Neville จากมหาวิทยาลัยบอสตัน   ลัทธิขงจื่อแบบบอสตันเป็นการอภิปรายในประเด็นของการศึกษาและปฏิบัติเกี่ยวกับลัทธิขงจื่อในบริบทที่อยู่นอกเหนือจากประเทศจีนและภูมิภาคเอเชียตะวันออก  อันเป็นนัยยะสำคัญของลัทธิขงจื่อสำหรับวิถีชีวิตชาวอเมริกันยุคใหม่
== ลัทธิขงจื่อแบบบอสตัน ==
ลัทธิขงจื่อแบบบอสตัน อ้างถึงผู้ที่เชื่อว่าลัทธิขงจื่อสามารถปรับตัวให้เข้ากับมุมมองแบบตะวันตกได้   ลัทธิขงจื่อถูกมองว่าเป็นประเพณีที่มีจิตวิญญาณอันอุดมสมบูรณ์และแหล่งวัฒนธรรมที่สามารถปรับปรุงให้เข้ากับประเพณีอื่นของโลกได้   ลัทธิขงจื่อแบบบอสตันยังโต้แย้งเหตุผลว่าการเปลี่ยนย้ายลัทธิขงจื่อไปยังที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ที่นอกเหนือจากทวีปเอเชียนั้นมีความเหมาะสม   ลักษณะที่เป็นสากลของลัทธิขงจื่อแบบบอสตันนั้นเป็นคุณลักษณะสำคัญนักปรัชญาลัทธิขงจื่อสมัยใหม่รุ่นที่สอง ทั้ง สำนักพลาโต้ และ ศาสนาคริสต์ เริ่มเป็นประเพณีพกพาซึ่งสามารถปฏิบัตินอกเหนือจากรากฐานของชาวกรีกโบราณ และ ชาวยิว ที่ให้กำเนิดอารยธรรมเหล่านั้น
อย่างไรก็ตามนี่เป็นมุมมองที่ธรรมดาสำหรับนักปรัชญาขงจื่อสมัยใหม่โดยทั่วไป   ไม่ว่าจะเป็นจากบอสตัน  ปักกิ่ง  ไทเป  ฮ่องกง หรือ สิงคโปร์   อันที่จริงมีผู้สนับสนุนลัทธิขงจื่อในยุคร่วมสมัยที่ไม่ใช่นักปรัชญาขงจื่อสมัยใหม่   แต่ใครจะยอมรับว่าลัทธิขงจื่อไม่ได้จำกัดอยู่เฉพาะแค่ในเขตภูมิศาสตร์หรือวัฒนธรรมมากกว่าศาสนาพุทธหรือศาสนาอิสลาม   Philip J. Ivanhoe, Joel J. Kupperman และ David B. Wong ถูกจัดให้อยู่ในหมวดหมู่นี้   ดังนั้น "ลัทธิขงจื่อแบบบอสตัน" จึงเป็นคำที่เชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับลักษณะทางภูมิศาสตร์มากกว่าเนื้อหาทางปัญญา   ลัทธิขงจื่อแบบบอสตันพยายามสำรวจการประยุกต์ใช้ความแตกต่างของลัทธิขงจื่อในยุคโลกาภิวัตน์
สำนักขงจื่อแบบบอสตันกลายเป็นที่รู้จักกันดีในแวดวงวิชาการในประเทศจีน  นักวิชาการชาวจีนมองว่านี่เป็นข้อบ่งชี้แรกของความสามารถของลัทธิขงจื่อที่จะได้รับการรับรองอย่างกระตือรือร้นจากนักวิชาการที่ไม่ใช่ชาวเอเชียในอเมริกาเหนือและนักเทววิทยาเพื่อจุดประสงค์ที่นอกเหนือจากด้านวิชาการ
กลุ่มเฟซบุ๊คปิด ชื่อ "เพื่อนจากแดนไกล: กลุ่มลัทธิขงจื่อ" ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ.2015 นอกจากนี้กลุ่เฟซบุ๊คเปิดที่ชื่อว่า "กลุ่มอภิปรายลัทธิหรู: ลัทธิขงจื่อในอเมริกา" เริ่มขึ้นในปี ค.ศ.2016 [https://www.facebook.com/groups/645630138944913/about/ .ดร.ซ่งปิน (宋彬) ได้ตีพิมพ์บทความใน The Huffington Post เกี่ยวกับลัทธิขงจื่อแบบบอสตัน  ดร.ซ่งปินได้รับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยบอสตันและตอนนี้สอนอยู่ที่วิทยาลัยวอชิงตัน [https://www.washcoll.edu/live/profiles/13655-bin-song] 
== ข้อความสำคัญ ==
ในความเรียง เรื่อง "ความหมายของชีวิต"(1988) ของ "ตู้เหวยหมิง"  ได้เขียนบันทึกไว้ว่า:  โคเปอร์นิคัสเสนอว่าโลกไม่ใช่ศูนย์กลางจักรวาล   ดาร์วินเสนอว่าภาพเหมือนพระเจ้าของมนุษย์มีความเป็นสัมพัทธ์   มาร์กซ์ริเริ่มอุดมการณ์ของความสามัคคีทางสังคม  และฟรอยด์สร้างความซับซ้อนชีวิตของจิตสำนึกของเรา   พวกเขาได้นิยามความหมายของมนุษยชาติขึ้นมาใหม่สำหรับยุคสมัยใหม่  พวกเขายังมอบอำนาจให้เราด้วยความตระหนักรู้ตนเองในชุมชนอย่างวิพากษ์เพื่อรื้อฟื้นศรัทธาในภูมิปัญญาของลัทธิขงจื่อยุคโบราณว่า โลกเป็นศูนย์กลางของจักรวาลและเป็นเพียงบ้านของเรา  ส่วนเราเป็นผู้พิทักษ์แห่งโลกของความดี   ผู้ได้รับมอบหมายตามอาณัติแห่งสวรรค์ซึ่งบัญชาให้เราทำให้สุขภาพร่างกายแข็งแรง  จิตใจไวต่อความรู้สึกและมีความตื่นตัว  จิตวิญญาณบริสุทธิ์และวิญญาณสุกใส...    เราอยู่ที่นี่เพราะฝังอยู่ในธรรมชาติของมนุษย์อันเป็นรหัสลับสำหรับการสำนึกตนในสวรรค์   สวรรค์เป็นสิ่งที่ดำรงอยู่ทุกหนทุกแห่ง  แม้จะรอบรู้ในทุกสิ่ง แต่ส่วนใหญ่ไม่ได้มีอำนาจทุกอย่าง สิ่งนั้นต้องการมีส่วนร่วมกับเราในการตระหนักความจริงของตัวเอง เราเป็นหุ้นส่วนของสวรรค์ผู้ซึ่งร่วมสร้างอย่างแท้จริง  เรารับใช้สวรรค์ด้วยสามัญสำนึก  การขาดแคลนสิ่งเหล่านี้ในปัจจุบันได้นำเราไปสู่การทำลายตนเอง   เนื่องจากเราช่วยให้สวรรค์ตระหนักถึงตนเองผ่านการค้นพบตนเองและการเข้าใจตนเองในการใช้ชีวิตประจำวัน   ความหมายสูงสุดของชีวิตจึงพบได้ในการดำรงอยู่ของมนุษย์ธรรมดาอย่างเรา   ผลงาน "The Western Inscription" ของจางจ้ายผู้ซึ่งเป็นนักปรัชญาขงจื่อยุคศตวรรษที่ 11 เป็นหนึ่งในผลงานเล่มโปรดของ ดร.จอห์น เบอร์ทรองซึ่งเป็นนักปรัชญาขงจื่อแบบบอสตัน { https://open.bu.edu/bitstream/handle/2144/49/20001022-exploring_the_dao_ htm? sequence = 1 & isAllowed = y} ตามข้อสงสัยทางนิเวศวิทยา:  สวรรค์ คือ พ่อ  โลก คือ แม่  แม้กระทั่งสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กที่ฉันพบได้ในสถานที่ที่คุ้นเคยท่ามกลางพวกเขา   ดังนั้นข้าพเจ้าถือว่า สิ่งที่แผ่ขยายไปทั่วจักรวาลเปรียบเสมือนร่างกายของข้าพเจ้า และสิ่งที่นำทางจักรวาลเป็นธรรมชาติของข้าพเจ้า ทุกคนล้วนเป็นพี่น้องของข้าพเจ้า และทุกสิ่งล้วนเป็นสหายของฉัน   การเคารพผู้สูงอายุ...   การแสดงความรักต่อเด็กกำพร้าและผู้อ่อนแอ...   ปราชญ์ระบุลักษณะของเขากับสวรรค์และโลก  รวมถึงผู้ที่มีคุณธรรมจึงจะดีที่สุด {ในบรรดาลูกหลานของสวรรค์และโลก} แม้แต่ผู้ที่เหนื่อยล้าและอ่อนแอ  คนพิการและผู้ป่วย  รวมไปถึงผู้ที่ไม่มีพี่น้องลูกเมียหรือสามีก็เป็นพี่น้องของข้าพเจ้าทุกคนผู้ซึ่งอยู่ในความทุกข์และไม่มีใครสนใจ  
== อ้างอิง ==
4. Exploring the Dao, A UU Sermon by Dr. John Berthrong https://open.bu.edu/bitstream/handle/2144/49/20001022-      exploring_the_dao_.htm?sequence=1&isAllowed=y
==  อ้างอิง ==
Robert Neville, Boston Confucianism.  Albany, NY:  State University of New York Press, 2000.
Bryan W. Van Norden, Review of Boston Confucianism in Philosophy East & West 53:3 (July 2003):  413-417..
John Berthrong, "A Sermon: Exploring the Dao." https://open.bu.edu/bitstream/handle/2144/49/20001022-exploring_the_dao_.htm?sequence=1&isAllowed=y (October 22, 2000).
Tu Wei-ming, "The Big Picture: The Meaning of Life" in Life (December 1988) No. 14, 76-101 (49th in list of 50 prominent people) http://www.maryellenmark.com/text/magazines/life/905W-000-037.html
John Grim & Mary Evelyn Tucker. "The Forum on Religion and Ecology at Yale" Sacred Texts: #2 Classic Resources. (2009) http://fore.yale.edu/religion/confucianism/texts/
==  ดูเพิ่ม ==
ลัทธิขงจื่อในอเมริกา
รายชื่อนักจริยศาสตร์
ลัทธิขงจื๊อ