รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งหมู่เกาะรีวกีว

รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งหมู่เกาะรีวกีว เริ่มต้นจากพระเจ้าชุนเท็นในศตวรรษที่ 12 ถึงพระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายในศตวรรษที่ 19
== ราชวงศ์เท็นซัน ==
อ้างอิงจากเอกสาร "กระจกแห่งชูซัน"  ผู้สถาปนาราชวงศ์เท็นซัน  สืบเชื้อสายมาจากอามามิกิว  กระจกแห่งชูซันบันทึกว่า ราชวงศ์เท็นซัน มีกษัตริย์ 25 พระองค์ครองราชย์สืบมา พระนามกษัตริย์ยุคหลังจากนั้นยังคงไม่ปรากฏ
== ราชวงศ์ชุนเท็น ==
ในค.ศ. 1186, พระราชบัลลังก์ของกษัตริย์องค์ที่ 25 ถูกเปลี่ยนมือมายังริยู (利勇). ชุนเท็นโค่นบัลลังก์ริยูในปีถัดมาและสถาปนาตนเป็นพระมหากษัตริย์แห่งหมู่เกาะรีวกีว พระองค์ทรงสถาปนาราชวงศ์ชุนเท็น
== ราชวงศ์เอโซ ==
ค.ศ. 1259, งิฮงสละราชสมบัติ เสนาบดีเอโซรับราชสมบัติ
== สมัยซานซัง ==
สมัยซานซันเป็นสมัยของประวัติศาสตร์หมู่เกาะโอกินาวา อยู่ระหว่างค.ศ. 1314 จนกระทั่งค.ศ. 1429 ระหว่างนั้น, เกาะโอกินาวาถูกแบ่งเป็น 3 อาณาจักร
สาทซัตโต
(อาณาจักรชูซัน, 1355–1406)
อาณาจักรชูซัน  เป็นรัฐบรรณาการของราชสำนักหมิง ในค.ศ. 1372 และ 1404.
สายโอซาโต้
(อาณาจักรนันซัน, 1337–1429)
อาณจักรนันซันเป็นรัฐบรรณาการในราชสำนักหมิง ในค.ศ. 1383 และ 1388.
สายฮานิจิ
(อาณาจักรโฮะกุซัน, 1322–1416)
อาณาจักรโฮะกุซันเป็น รัฐบรรณาการของราชสำนักหมิงในค.ศ. 1383.
== ราชวงศ์โชยุคแรก ==
(อาณาจักรชูซัน, 1407–1429; อาณาจักรรีวกีว, 1429–1469)
ค.ศ. 1406, พระเจ้าบูเนถูกโค่นบัลลังก์และโช ชิโชขึ้นมาเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรชูซันแทน, ต่อมาตำแหน่งว่างลงโดยพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ โช ฮะชิอาศัยกำลังเพียงน้อยนิดควบคุมอาณาจักรชูซันขณะเดียวกันก็ได้รับการสนับสนุนจากจีน ค.ศ. 1421, ภายหลังการสวรรคตของพระบิดา, โช ฮะชิ เริ่มเป็นผู้ปกครองชูซันและอ้างสิทธิ์เหนือเกาะโอกินาวากับจีน และร้องขอการรับรองเป็นกษัตริย์โดยสมบูรณ์จากจีน ดังนั้น ในค.ศ. 1422 จักรพรรดิหงหวู่ รับรองฮะชิเป็นกษัตริย์และพระราชทานแซ่โช (尚) เพื่อกำหนดให้เป็นชื่อราชวงศ์ และตั้งชื่ออาณาจักรใหม่ว่า อาณาจักรรีวกีว.
== ราชวงศ์โชที่ 2 ==
(อาณาจักรรีวกีว (琉球王國), 1470–1872; แคว้นรีวกีว (琉球藩) ของญี่ปุ่น, 1872–1879)
ค.ศ. 1469
ค.ศ. 1469 พระเจ้าโช โตะกุ กษัตริย์พระองค์สุดท้ายของราชวงศ์โชยุคแรก ถูกปลงพระชนม์ในการ รัฐประหาร ประกอบกับไร้พระราชโอรสสืบราชสันติวงศ์ ดังนั้น ข้าราชสำนักจึงพร้อมใจกันเลือก โช เอ็ง เป็นกษัตริย์และสถาปนาราชวงศ์โชที่ 2
อาณาจักรรีวกีวกลายเป็น แคว้นหนึ่งของญี่ปุ่นในค.ศ. 1872.
ค.ศ. 1879 ญี่ปุ่นผนวกแคว้นรีวกีวกับจังหวัดโอกินาว่า พระเจ้าโช ไทถูกถอดจากราชสมบัติและได้รับบรรดาศักดิ์มาร์ควิสและถูกคุมพระองค์ไปยังโตเกียว
{| width=100% class="wikitable" style="text-align:center;"
|+
!พระบรมรูป
!พระนาม
!ตัวจีน/คันจิ
!มิโกโตะ
!รัชกาล
!รวมพระชนมายุ
|-
|
|พระเจ้าโช เอ็ง
|尚圓/尚円
|คานามารุ อาจิ สุเอะสึงิ โนะ โอนิชิKanamaru aji suetsugi no ōnishi金丸按司添末續之王仁子หรือคานามารุ อาโจชิ"Kanamaru ajisohi"金丸按司添
|1470–1476
|61
|-
|100x100px
|พระเจ้าโช เซ็นอิ
|尚宣威
|อิริ โนะ โยโนนูชิIri no yononushi西之世主
|1477
|48
|-
|100x100px
|พระเจ้าโช ชิน
|尚真
|โอะกิยากาโมเวOkiyakamowe於義也嘉茂慧
|1477–1526
|61
|-
|100x100px
|พระเจ้าโช เซ
|尚清
|เทนโซกุ โนะ อาจิโซฮิTenzoku no ajisohi天續之按司添
|1527–1555
|59
|-
|100x100px
|พระเจ้าโช เง็น
|尚元
|เทดาจิ อาจิโซฮิTedaji ajisohi日始按司添
|1556–1572
|44
|-
|100x100px
|พระเจ้าโช เอ
|尚永
|เอโซนิยาโซฮิ อาจิโซฮิEzoniyasohi ajisohi英祖仁耶添按司添บ้างก็เรียก
เทดะยูตะมิสะโอะคิมิ"Tedayutamisaokimi"日豐操王
|1573–1586
|30
|-
|100x100px
|พระเจ้าโช เน
|尚寧
|เมงามะ อาจิโซฮิMegama ajisohi日賀末按司添
|1587–1620
|56
|-
|138x138px
|พระเจ้าโช โฮ
|尚豐/尚豊
|เทนกิยามะ อาจิโซฮิTenkiyama ajisohi天喜也末按司添
|1621–1640
|50
|-
|100x100px
|พระเจ้าโช เค็ง
|尚賢
|
|1641–1647
|23
|-
|100x100px
|พระเจ้าโช ชิสุ
|尚質
|
|1648–1668
|39
|-
|103x103px
|พระเจ้าโช เท
|尚貞
|
|1669–1709
|64
|-
|100x100px
|พระเจ้าโช เอกิ
|尚益
|
|1710–1712
|34
|-
|110x110px
|พระเจ้าโช เค
|尚敬
|
|1713–1751
|52
|-
|100x100px
|พระเจ้าโช โบกุ
|尚穆
|
|1752–1795
|55
|-
|100x100px
|พระเจ้าโช อน
|尚溫/尚温
|
|1796–1802
|18
|-
|100x100px
|พระเจ้าโช เซ
|尚成
|
|1803
|3
|-
|111x111px
|พระเจ้าโช โค
|尚灝
|
|1804–1828
|47
|-
|100x100px
|พระเจ้าโช อิกุ
|尚育
|
|1829–1847
|34
|-
|150x150px
|พระเจ้าโช ไท
|尚泰
|
|1848–1879
|58
|}
== เชิงอรรถ ==
==  อ้างอิง ==
Kerr, George H. (1965). Okinawa, the History of an Island People. Rutland, Vermont: C.E. Tuttle Co. OCLC  39242121
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
中山世鑑 
中山世譜 
ร
พระมหากษัตริย์รีวกีว
อาณาจักรรีวกีว
หมู่เกาะรีวกีว
Lists of Japanese people by occupation
Japan history-related lists