pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ปลาบิตเทอร์ลิง

ปลาบิตเทอร์ลิง (bitterling) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กในสกุล Rhodeus (/โร-ดี-อัส/) ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ในวงศ์ย่อย Acheilognathinae
ปลาบิตเทอร์ลิงเป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็ก โดยคำว่า Rhodeus ที่ใช้เป็นชื่อวิทยาศาสตร์เป็นภาษากรีก หมายถึง "ดอกกุหลาบ" เนื่องจากส่วนใหญ่มีลำตัวสีแดงหรือชมพูเหมือนสีกลีบกุหลาบ โดยเฉพาะช่วงโคนหางและช่วงท้องในปลาตัวผู้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฤดูการวางไข่เพื่อดึงดูดใจปลาตัวเมีย
พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำจืดในแหล่งน้ำที่มีสภาพเย็นตั้งแต่แม่น้ำเนวาในรัสเซีย, แม่น้ำโรนในฝรั่งเศส และหลายแม่น้ำในภูมิภาคเอเชียตะวันออก โดยพบกระจายพันธุ์ในภาคพื้นยุโรปเพียงแค่ 2 ชนิด
==การจำแนก==
แบ่งออกได้เป็น 22 ชนิด
Rhodeus albomarginatus Li & Arai, 2014 
Rhodeus amarus Bloch, 1782 (ปลาบิตเทอร์ลิงยุโรป)
Rhodeus amurensis Vronsky, 1967
Rhodeus atremius Jordan & Thompson, 1914 (ปลาคีวชูบิตเทอร์ลิง)
Rhodeus colchicus Bogutskaya & Komlev, 2001
Rhodeus fangi Miao, 1934
Rhodeus haradai Arai, Suzuki & Shen, 1990
Rhodeus laoensis Kottelat, Doi & Musikasinthorn, 1998
Rhodeus lighti Wu, 1931 (ปลาบิตเทอร์ลิงไลต์)
Rhodeus meridionalis Karaman, 1924
Rhodeus monguonensis Li, 1989
Rhodeus ocellatus Kner, 1866 (ปลาโรซีบิตเทอร์ลิง)
Rhodeus pseudosericeus Arai, Jeon & Ueda, 2001
Rhodeus rheinardti Tirant, 1883
Rhodeus sciosemus Jordan & Thompson, 1914
Rhodeus sericeus Pallas, 1776 (ปลาอามูร์บิตเทอร์ลิง)
Rhodeus shitaiensis Li & Arai, 2011
Rhodeus sinensis Günther, 1868
Rhodeus smithii Regan, 1908
Rhodeus spinalis Ōshima, 1926
Rhodeus suigensis Mori, 1935
Rhodeus uyekii Mori, 1935
==อ้างอิง==
==อ่านเพิ่มเติม==
https://web.archive.org/web/20080821071303/http://fisc.er.usgs.gov/Carp_ID/html/rhodeus_sericeus.html
วงศ์ปลาตะเพียน
ปลาน้ำจืด
ปลาบิตเทอร์ลิง
แฮนส์ออลโอเวอร์ (อัลบั้ม)

แฮนส์ออลโอเวอร์ (Hands All Over) เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่สามของวงดนตรีร็อกอเมริกัน มารูนไฟฟ์ อัลบั้มออกจำหน่ายผ่านสังกัดเอแอนด์เอ็ม/อ็อกโทนเรเคิดส์ในวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 2010 ผลิตโดยโรเบิร์ต จอห์น "มัตต์" แลง ในวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 วงออกอัลบั้มอีกครั้งโดยรวมเพลง "มูฟส์ไลก์แจกเกอร์" ด้วย ซิงเกิลแรก "มิเซอรี" ออกจำหน่ายในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2010 ซิงเกิลที่สอง "กิฟอะลิตเทิลมอร์" ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2010 "เนเวอร์กอนนาลีฟดิสเบด" เป็นซิงเกิลที่สาม ออกในเดือนมกราคม ค.ศ. 2011 และซิงเกิลที่สี่ "มูฟส์ไลก์แจกเกอร์" ออกในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011
อัลบั้มได้รับคำวิจารณ์แบบผสมกัน แต่นักวิจารณ์กลายคนชื่นชมเรื่องกระบวนการผลิตเพลง นักวิจารณ์บางคนสังเกตว่าอัลบั้มมีแนวเพลงแบบโซลมากกว่าอัลบั้มก่อนหน้า มารูนไฟฟ์ทัวร์คอนเสิร์ตสนับสนุนอัลบั้มในฤดูร้อนปี ค.ศ. 2011
== อ้างอิง ==
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2553
อัลบั้มเพลงของมารูนไฟฟ์
อัลบั้มเพลงภาษาอังกฤษ
นักภูมิศาสตร์

นักภูมิศาสตร์ เป็นผู้ที่ทำการศึกษาเกี่ยวกับภูมิศาสตร์ ซึ่งเป็นศาสตร์เกี่ยวกับการศึกษาปรากฏการณ์ของสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติและสังคมมนุษย์ที่เกิดขึ้นบนโลก
แม้ว่านักภูมิศาสตร์จะเป็นที่รู้จักในฐานะของผู้สร้างแผนที่มาตั้งแต่อดีต แต่ความจริงแล้วแผนที่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของสาขาการทำแผนที่ และการทำแผนที่ก็เป็นส่วนหนึ่งของสาขาภูมิศาสตร์เช่นกัน นักภูมิศาสตร์ไม่ได้ศึกษาเพียงแต่รายละเอียดของสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติและสังคมมนุษย์เท่านั้น แต่รวมถึงความสัมพันธ์ของทั้งสองสิ่งว่ามีผลกระทบต่อกันและกันอย่างไรบ้าง
หากแบ่งแยกตามสาขาวิชาของภูมิศาสตร์ นักภูมิศาสตร์กายภาพจะศึกษาถึงสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติขณะที่นักภูมิศาสตร์มนุษย์จะศึกษาถึงสังคมมนุษย์ ปัจจุบันนักภูมิศาสตร์สมัยใหม่ได้มีการใช้เทคโนโลยีต่างๆ เช่น ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ การรับรู้จากระยะไกล เป็นต้น มาใช้ในการทำงานทั้งในหน่วยงานภาครัฐและเอกชน
== ขอบเขตในการศึกษา ==
นักภูมิศาสตร์สามารถแบ่งขอบเขตการศึกษาได้ออกเป็นสามสาขาย่อยของภูมิศาสตร์ ดังนี้
ภูมิศาสตร์กายภาพ รวมถึงธรณีสัณฐานวิทยา อุทกวิทยา  วิทยาธารน้ำแข็ง ภูมิอากาศวิทยา อุตุนิยมวิทยา ปฐพีวิทยา สมุทรศาสตร์ ภูมิมาตรศาสตร์ และภูมิศาสตร์สิ่งแวดล้อม
ภูมิศาสตร์มนุษย์ รวมถึงภูมิศาสตร์เมือง ภูมิศาสตร์วัฒนธรรม ภูมิศาสตร์เศรษฐกิจ ภูมิศาสตร์การเมือง ภูมิศาสตร์เชิงประวัติ ภูมิศาสตร์การตลาด ภูมิศาสตร์สุขภาพ และภูมิศาสตร์เชิงสังคม
ภูมิศาสตร์ภูมิภาค รวมถึงบรรยากาศ ชีวมณฑล และธรณีภาค
สมาคมเนชั่นแนล จีโอกราฟิกได้กำหนดห้าหลักสำคัญของนักภูมิศาสตร์ ประกอบด้วย
ที่ตั้ง (Location)
สถานที่ (Place)
ปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับสิ่งแวดล้อม (Human-Environment Interaction)
การเคลื่อนย้าย (Movement)
ภูมิภาค (Region)
== ดูเพิ่ม ==
ภูมิศาสตร์
ภูมิศาสตร์กายภาพ
ภูมิศาสตร์มนุษย์
== อ้างอิง ==
 
อาชีพ
ยัน โซสนิโอค

thumb
ยัน โซสนิโอค (เกิด 14 มีนาคม ค.ศ. 1968) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน
== ผลงาน ==
=== ละคร ===
2006: Die Erbin, Neue Schaubühne München as Morris Townsend
=== โทรทัศน์ ===
1994–1996: Gute Zeiten, schlechte Zeiten as Thomas Lehmann
1999: Alarm für Cobra 11 – Die Autobahnpolizei as Bernd Tulbeck
1999: Fleming, Mord in der Talkshow as Wolfgang Henning
2000: Das Traumschiff as Andreas
2000: Küstenwache as Erik Lorenzen
2001: Der Ermittler as Jürgen Haffner
2002-2005: Berlin, Berlin as Sven Ehlers
2008: Türkisch für Anfänger as Vladi
2010-: Danni Lowinski as Dr. Oliver Schmidt
=== ภาพยนตร์ ===
2000: Sascha as Ferdinand Keppler
2002: Das beste Stück as Mark Demski
2004: Das allerbeste Stück as Mark Demski
2004: Liebe ohne Rückfahrschein as Martin Hansen
2005: Siegfried as König Gunther
2005: Vollgas – Gebremst wird später as Ben
2005: Macho im Schleudergang as Tom
2006: Verschleppt – Kein Weg zurück as Sascha
2006: Wiedersehen am Fluss (Rosamunde Pilcher) as Robert
2007: Die ProSieben Märchenstunde – Die Prinzessin auf der Erbse as Prinz Herold
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official site  (German)
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2511
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักแสดงเยอรมัน
บลันเชอ โคมเมอเรล

บลันเชอ ค็อมเมอเร็ล (Blanche Kommerell; เกิด 10 มีนาคม ค.ศ. 1950) เป็นนักแสดงและนักเขียนชาวเยอรมัน โดยบลันเชอแสดงภาพยนตร์กว่า 50 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1962
== ผลงานเด่น ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2493
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักแสดงเยอรมัน
นักเขียนชาวเยอรมัน
บุคคลจากรัฐซัคเซิน-อันฮัลท์
อุลริช เกอเบาเออร์

อุลริช เกอเบาเออร์ (เกิด 28 มกราคม ค.ศ. 1956) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน โดยแสดงภาพยนตร์มากถึง 80 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1981
== ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2499
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักแสดงเยอรมัน
คาร์ล เก็พเพิร์ท

คาร์ล เก็พเพิร์ท (Carl Geppert) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน โดยแสดงภาพยนตร์มากถึง 50 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1919 ถึง ค.ศ. 1932
== ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Postcard
นักแสดงเยอรมัน
โอลีเฟอร์ ซตริทเซิล

โอลีเฟอร์ ซตริทเซิล (เกิด 9 มีนาคม ค.ศ. 1957) เป็นนักแสดงและนักพากย์เสียงชาวเยอรมันจากเมืองเบอร์ลิน
== บทบาท ==
=== การแสดง ===
Das Boot (Schwalle)
Der Untergang (Johannes Hentschel)
=== แอนิเมชั่น ===
Hellsing (Alexander Anderson (Nachi Nozawa))
=== OVA ===
Final Fantasy VII Advent Children (Rude (Taiten Kusunoki))
=== ภาพยนตร์แอนิเมชั่น ===
A Bug's Life (Dim (Brad Garrett))
Hercules (Nessus the Centaur (Jim Cummings))
Home on the Range (Rico (Charles Dennis))
Ice Age: The Meltdown (The Lone Gunslinger (Will Arnett))
Mulan (Shan Yu (Miguel Ferrer))
Steamboy (Technician)
Treasure Planet (Scroop (Michael Wincott))
=== dubbing ===
Flawless (Rusty Zimmerman (Philip Seymour Hoffman))
Flubber (Smith (Clancy Brown))
Lost (Kelvin Joe Inman (Clancy Brown))
Magnolia (Phil Parma (Philip Seymour Hoffman))
Punch-Drunk Love (Dean Trumbell (Philip Seymour Hoffman))
Spawn (Spawn (Michael Jai White))
Street Fighter (M. Bison (Raúl Juliá))
The Talented Mr. Ripley (Freddie Miles (Philip Seymour Hoffman))
V for Vendetta (V (Hugo Weaving))
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
German Dubbing Card Index
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2500
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักแสดงเยอรมัน
ขนมโตเกียว

ขนมโตเกียว เป็นขนมไทยชนิดหนึ่ง คล้ายกับโดรายากิของญี่ปุ่น คือ เป็นแป้งแพนเค้กชิ้นบาง ๆ ทำให้ร้อนบนเตาขนาดเล็กที่มีหน้าเตาแบน แล้วม้วนห่อไส้ซึ่งมีด้วยกันหลากหลายไส้ เช่น ไส้กรอก, ไข่นกกระทา, ไส้ครีมรสหวานต่าง ๆ รวมถึงอาจจะมีไส้พิเศษในบางร้าน เช่น ชีส, บิ๊กไบต์, ไก่ยอ หรือแซลมอน
ที่มาของขนมโตเกียวนั้นไม่เป็นที่ทราบอย่างแน่นอน บ้างก็ว่ามาจากขนมยัตสึฮาชิ (八ツ橋) บ้างก็ว่าน่าจะมาจากขนมโดรายากิ (どら焼き) ของญี่ปุ่น บ้างก็ว่ามาจากการที่ผู้ขายละเลงแป้งแล้วบีบแป้งเป็นเส้นคล้ายตัวอักษรญี่ปุ่นด้านข้าง ก่อนจะม้วนแป้ง แต่ที่มาที่เชื่อถือกันมากที่สุด เชื่อว่าในราว พ.ศ. 2510 ที่ห้างสรรพสินค้าไทยไดมารู ซึ่งเป็นกิจการห้างสรรพสินค้าของญี่ปุ่นมาเปิดดำเนินกิจการครั้งแรกในประเทศไทย ที่ย่านราชประสงค์ ห้างนี้เป็นที่นิยมมาก เพราะเป็นสถานที่แห่งแรกในประเทศไทยที่มีบันไดเลื่อนและเครื่องปรับอากาศ เชื่อว่าจุดกำเนิดของขนมโตเกียวมาจากการที่มีผู้ขายอยู่ที่ห้างแห่งนี้ โดยดัดแปลงมาจากขนมโดรายากิของญี่ปุ่น แล้วตั้งชื่อขนมของตนเองที่ทำขึ้นใหม่นี้ว่า "ขนมโตเกียว" เนื่องจากไทยไดมารูนำเข้าสินค้าจากประเทศญี่ปุ่นรวมถึงอาหารด้วย ซึ่งไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับมหานครโตเกียว เมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่นแต่อย่างใด โดยที่คำว่า "ได" (大) หมายถึง "ใหญ่" และ "มารุ" (マル) หมายถึง "วงกลม" รวมความหมายถึง "วงกลมใหญ่"
ปัจจุบัน สามารถพบเห็นขนมโตเกียวขายอยู่ทั่วไป โดยเฉพาะเป็นรถเข็นหรือแผงลอยตามริมถนน
==อ้างอิง==
อาหารว่าง
อาหารข้างถนน
อาหารยัดไส้
อาหารไทย
จักรพรรดิโกะ-นิโจ

จักรพรรดิโกะ-นิโจ (, 9 มีนาคม 1285 — 10 กันยายน 1308) เป็น จักรพรรดิญี่ปุ่น องค์ที่ 94 ตามลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ พระองค์ครองสิริราชสมบัติตั้งแต่ปี ค.ศ. 1301 จนกระทั่งพระองค์สวรรคตในปี ค.ศ. 1308
โดยพระนามของพระองค์นั้นนำมาจากพระนามของ จักรพรรดินิโจ ซึ่งครองราชย์ในช่วง ศตวรรษที่ 12 โดยได้ใส่คำว่า โกะ (後) ที่แปลว่า สอง หรือ ยุคหลัง เข้าไปในพระนามทำให้พระนามของพระองค์แปลได้ว่า จักรพรรดินิโจที่สอง หรือ จักรพรรดินิโจยุคหลัง
== พระราชประวัติ ==
จักรพรรดิโกะ-นิโจมีพระนามก่อนจะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศว่า เจ้าชายคุนิฮะรุ 
เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิโกะ-อุดะ จักรพรรดิองค์ที่ 91 ผู้เป็นต้นราชสกุล ไดกะกุจิ ราชสกุลที่อ้างสิทธิในการสืบราชบัลลังก์พร้อมกับราชสกุล จิเมียวอิน
== เหตุการณ์ในพระชนมชีพของจักรพรรดิโกะ-นิโจ ==
เจ้าชายคุนิฮะรุได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทเมื่อปี ค.ศ. 1286 ต่อจากเจ้าชายทะเนะฮิโตะจากราชสกุลจิเมียวอินหรือต่อมาคือ จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิ
วันที่ 21 เดือน 1 ปี โชอัน ที่ 3 ตรงกับวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1301 ปีที่ 3 ในรัชกาลจักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิหรือ 6 วันก่อนพระชนมายุครบ 16 พรรษาของเจ้าชายคุนิฮะรุองค์จักรพรรดิถูกบีบบังคับให้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายคุนิฮะรุหลังจากนั้นได้ไม่นานคือในวันที่ 24 เดือน 3 ปี โชอัน ที่ 3 ตรงกับวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1301 ก็ได้ประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกจักรพรรดิโกะ-นิโจ
อดีตจักรพรรดิโกะ-อุดะพระราชบิดาของจักรพรรดิโกะ-นิโจได้เป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) กุมพระราชอำนาจไว้เหนือจักรพรรดิโกะ-นิโจ
วันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 1851 จักรพรรดิโกะ-นิโจพระประชวรและสวรรคตขณะมีพระชนมายุเพียง 23 พรรษาเจ้าชายโทะมิฮิโตะที่รัชทายาทจากสายราชสกุลจิเมียวอิงขึ้นครองราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ
==ศักราชในรัชสมัยของโกะ-นิโจ==
ศักราชในรัชสมัยของโกะ-นิโจมีมากกว่าหนึ่งชื่อศักราชหรือ เน็งโง
โชอัง  (1299–1302)
เค็งเง็ง        (1302–1303)
คาเง็ง        (1303–1306
โทกูจิ       (1306–1308)
== อ้างอิง ==
จักรพรรดิญี่ปุ่น
โคไตชิ
วิลเลียม เกรนวิลล์ บารอนเกรนวิลล์

วิลเลียม วิลด์แฮม เกรนวิลล์ บารอนเกรนวิลล์ (William Wyndham Grenville, Baron Grenville) เป็นรัฐบุรุษชาวอังกฤษจากพรรควิก ดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรระหว่าง ค.ศ. 1806 - 1807 เขาเป็นบุตรชายของนายกรัฐมนตรีคนที่ 7 จอร์จ เกรนวิลล์ นอกจากนี้ นายกรัฐมนตรีคนที่ 9 วิลเลียม พิตต์ เอิร์ลแห่งซัทแฮม ยังมีศักดิ์เป็นลุงเขยของเขา ทำให้เขาจึงมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกับนายกรัฐมนตรีคนที่ 14 วิลเลียม พิตต์ ผู้เยาว์
เขาเข้าเป็นสภาชิกสภาสามัญชนใน ค.ศ. 1782 และกลายเป็นคนสนิทนายกรัฐมนตรีวิลเลียม พิตต์ ผู้เยาว์ ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้อง และได้รับแต่งตั้งเป็นเหรัญญิกกองทัพในปี 1784 ก่อนที่ในปี 1789 เขาได้เป็นประธานสภาสามัญชนเป็นเวลาสั้นๆ และเข้าร่วมกับคณะรัฐบาลในตำแหน่งรัฐมนตรีปิตุภูมิ ในปีต่อมาเขาได้รับบรรดาศักดิ์ขุนนางอังกฤษเป็น บารอนเกรนวิลล์ ทำให้เขากลายเป็นสมาชิกของสภาขุนนาง และในปี 1791 เขาก็ได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีต่างประเทศ และเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญในการกำหนดนโยบายด้านการทหารต่อสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส หลังจากนั้นเขาก็พ้นจากคณะรัฐบาลไปพร้อมกับนายกรัฐมนตรีวิลเลียม เพ็ตติในค.ศ. 1801 เนื่องจากการเลิกกีดกันชาวคาทอลิก นอกจากนี้ เขาเคยรับราชการทหารเป็นเวลาสั้นๆในยศพันตรีในบักกิงแฮมเชอร์ใน ค.ศ. 1794 และในยศพันโทในเซาท์บักกิงแฮมเชอร์
แม้ว่าวิลเลียม เพ็ตติจะหวนคืนสู่ตำแหน่งนายกในค.ศ. 1804 แต่ลอร์ดเกรนวิลล์ก็ไม่ได้เข้าร่วมคณะรัฐบาล จนกระทั่งเมื่อเพ็ตติถึงแก่อสัญกรรมในค.ศ. 1806 ลอร์ดเกรนวิลล์ เขาก็ได้รับแรงสนับสนุนและขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีต่อ
== อ้างอิง ==
Jupp, P. Lord Grenville (Oxford University Press, 1985)
London Gazette no. 13259. p. 710
นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหราชอาณาจักร
ขุนนางอังกฤษ
บารอนแห่งบริเตนใหญ่
บุคคลจากเทศมณฑลบักกิงแฮมเชอร์
บุคคลจากวิทยาลัยอีตัน
สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่ห้า

สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่ห้า (War of the Fifth Coalition) เป็นสงครามในปีค.ศ. 1809 ระหว่างฝ่ายสหสัมพันธมิตรจักรวรรดิออสเตรียร่วมกับสหราชอาณาจักร เพื่อต่อต้านการแผ่อำนาจของจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่งและรัฐบริวารซึ่งนำโดยจักรพรรดินโปเลียน ซึ่งการปะทะส่วนใหญ่ในสงครามนี้เป็นการปะทะระหว่างกองกำลังออสเตรียกับฝรั่งเศส ซึ่งการปะทะเกิดขึ้นทั้งทวีปยุโรปตอนกลางตั้งแต่เดือนเมษายนถึงกรกฎาคม ซึ่งสร้างความเสียหายอย่างมากแก่ทั้งสองฝ่าย ซึ่งในขณะเดียวกัน อังกฤษก็เข้ามามีส่วนร่วมในความขัดแย้งครั้งนี้ด้วยในการรบทางทะเลที่เรียกว่าสงครามคาบสมุทร สงครามครั้งนี้จบลงโดยพฤตินัยด้วยชัยชนะของฝรั่งเศสในยุทธการวาแกรมในต้นเดือนกรกฎาคม
หลังการต่อสู้จบลง มีการทำสนธิสัญญาเชินบรุนน์ ณ กรุงเวียนนา จักรวรรดิออสเตรียจำยอมต้องเสียดินแดนจำนวนมากแก่รัฐบริวารของฝรั่งเศส และเสียเขตเทร์โนพิลแก่จักรวรรดิรัสเซีย ในดินแดนที่ต้องเสียไปนั้นมีประชากรอาศัยอยู่กว่าสามล้านคน ซึ่งคิดเป็นหนึ่งในห้าของประชากรทั้งหมดของจักรวรรดิออสเตรียก่อนเสียดินแดน ซึ่งระหว่างที่นโปเลียนพำนักอยู่ในเวียนนานั้นเอง มีความพยายามจะลอบสังหารนโปเลียนแต่ไม่สำเร็จ การลงนามในสนธิสัญญานี้ทำให้สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่ห้ายุติลงอย่างเป็นทางการ ในขณะที่สงครามคาบสมุทรยังดำเนินต่อไป
==อ้างอิง==
สงครามนโปเลียน
สงครามสหสัมพันธมิตร
นางสีเวย

นางสีเวย นางสีเหว่ย หรือ อินายสีเวย เป็นภาพจิตรกรรมฝาผนังวิหารของวัดต้าม่อน อำเภอลอง จังหวัดแพร่ อันเป็นผลงานของฝีมือช่างชุดเดียวกันกับจิตรกรรมฝาผนังวัดภูมินทร์ จังหวัดน่าน คือ หนานบัวผัน จิตรกรพื้นถิ่นเชื้อสายไทลื้อ อินายสีเวยทัดอดกสลิด (ดอกแก้ว) เป็นภาพวาดชิ้นเอกของจิตรกรรมฝาผนังวัดต้าม่อนที่กล่าวขาญกันว่า นี่คือภาพที่ถ่ายทอดความงามแบบล้านนาของสาวงามชาวเมืองต้าได้เป็นเอกลักษณ์ที่ชัดเจนที่สุด ดังที่ได้รับการยกย่องจากทั่วโลกว่าเป็น โมนาลิซ่าไทยแลนด์ 
==ประวัติ==
นางสีเวย เป็นหนึ่งในจิตรกรรมฝาผนังวัดต้าม่อน ถูกวาดขึ้นในปีพ.ศ. 2427 ระหว่างการสร้างวัดต้าม่อน และวิหารไม้สักทองโดยพ่อเจ้าฮ้อยหลวง (ต้นตระกูลรัตนภาค) เชื้อสายเจ้าฟ้าเชียงตุง เจ้าฮ้อยหลวงได้หาช่างฝีมือดีมาจากเมืองเชียงตุง เพื่อสร้างวัดต้าม่อน ภายในวิหารด้านข้าง ทั้ง 2 ด้าน ได้ให้ช่างวาดภาพพุทธประวัติ และนิทานธรรมะเรื่อง เจ้าก่ำกาดำ ไว้อย่างสวยสดงดงาม การก่อสร้างดำเนินไปเกือบจะแล้วเสร็จ แต่ต้องหยุดชะงักการก่อสร้างลง ด้วยเหตุผลน่าเศร้าสลดกล่าวคือ วันนั้นสล่าเก๊า (หัวหน้าช่าง) ได้ปีนขึ้นไปบนนั่งร้านเพื่อตกแต่งประดับหลังคาให้สวยงาม ซึ่งจะสำเร็จเรียบร้อยอย่างสมบูรณ์ ขณะที่กำลังปฏิบัติงานอยู่นั้นเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อนั่งร้านที่คาดไว้อย่างแน่นหนาเชือกได้ขาดลง ทำให้หัวหน้าช่างร่วงลงสู่พื้นจากความสูงกว่า 10 เมตร ร่างลอยละลิ่วลงกระแทกพื้นอย่างแรงเสียชีวิตทันที เจ้าอ้อยหลวงสั่งหยุดการก่อสร้างทันที ด้วยความเสียใจในอุบัติเหตุครั้งนี้ ทำให้สูญเสียช่างฝีมือเอกไป 1 คน จากการสอบสวนจึงรู้ว่าอุบัติเหตุครั้งนี้เกิดจาก เพราะมีการกระทำผิดครูเก๊า(บรมครู) เนื่องจากมีเด็กของวัดต้าม่อนได้แอบไปขโมยกินมะพร้าวอ่อน ที่เป็นเครื่องเซ่นบูชาครูไว้ จึงทำให้เกิดเหตุการณ์ดังกล่าว
จิตรกรรมผนังวัดต้าม่อน เป็นฝีมือช่างชุดเดียวกันกับวัดภูมินทร์ จังหวัดน่าน คือ หนานบัวผัน จิตรกรพื้นถิ่นเชื้อสายไทลื้อ ในปีพ.ศ. 2532 วิหารไม้เกิดการชำรุดทรุดโทรมไม่มีงบประมาณซ่อมแซม ชาวบ้านจึงได้ถวายให้กับไร่แม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย ปัจจุบันสิ่งที่หลงเหลือจากอดีตคงเหลือแค่แต่เพียงเสาวิหารไม้ และลายคำเพดานซึ่งยังคงมีสภาพสมบูรณ์เช่นในอดีต
ปัจจุบันจิตรกรรมเวียงต้าของดั้งเดิมอยู่ที่หอคำน้อย ไร่แม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย ส่วนภาพจำลองฉบับสมบูรณ์อีกชุด ถูกทำจัดทำขึ้นมาใหม่และได้จัดแสดงให้ชมที่พิพิธภัณฑ์โกมลผ้าโบราณ อำเภอลอง จังหวัดแพร่
== ดูเพิ่ม ==
ปู่ม่านย่าม่าน
นางสีไว
==อ้างอิง==
จิตรกรรมฝาผนัง
วัฒนธรรมของจังหวัดแพร่
ผลงานของ_หนานบัวผัน
รัฐประหาร 18 บรูว์แมร์

รัฐประหาร 18 บรูว์แมร์ (coup d'État du 18 Brumaire) เป็นแผนรัฐประหารของนายพลนโปเลียน โบนาปาร์ต เริ่มขึ้นในวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1799 ซึ่งตรงกับวันที่ 18 เดือนบรูว์แมร์ ปีที่ 8 ในปฏิทินสาธารณรัฐฝรั่งเศส เหตุการณ์ในครั้งนี้ถือเป็นรัฐประหารซ้อนรัฐประหาร (ในขณะที่สภากำลังทำรัฐประหารยึดอำนาจคณะดีแร็กตัวร์ ก็ถูกนโปเลียนทำรัฐประหารซ้อน) รัฐประหารครั้งนี้ทำให้นโปเลียนกลายเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดในฝรั่งเศสในตำแหน่งกงสุลเอกและถือเป็นจุดสิ้นสุดสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส รัฐประหารครั้งนี้ไม่มีการหลั่งเลือด หลังรัฐประหารมีการสถาปนาคณะรัฐบาลใหม่ที่เรียกว่าคณะกงสุลฝรั่งเศสขึ้นมาแทนคณะดีแร็กตัวร์
== เหตุการณ์ ==
ในเช้าวันที่ 18 เดือนบรูว์แมร์ ในขณะที่ปารีสยังอยู่ในความไม่สงบจากการปฏิวัติฝรั่งเศส ลูว์เซียง โบนาปาร์ต ประธานสภาห้าร้อย ได้บอกให้ผู้แทนและคณะดีแร็กตัวร์ทั้งหมดลี้ภัยเหตุจลาจลในปารีสไปยังพระราชวังแซ็ง-กลูบริเวณชานเมืองทางตะวันตกของปารีสและเปิดการประชุมขึ้นที่นั่น ผู้แทนในสภาฝ่ายนโปเลียนได้ชักจูงให้สมาชิกคณะดีแร็กตัวร์ทั้ง 5 คนลาออกและล้มเลิกระบอบดีแร็กตัวร์
ดีแร็กตัวร์สองคนได้แก่ แอมานุแอล โฌแซ็ฟ ซีเยแย็ส และรอเฌ ดูว์โก ยอมลาออก อย่างไรก็ตาม ดีแร็กตัวร์อีกสามคนอันได้แก่ ปอล บารัส, หลุยส์-เฌโรม กอเย และฌ็อง-ฟร็องซัว-ออกุสเต มูว์แล็ง ไม่ยอมลาออก
ในวันที่ 19 เดือนบรูว์แมร์ ที่พระราชวังแซ็ง-กลู การประชุมยังดำเนินต่อไปอย่างดุเดือด นายพลนโปเลียนซึ่งอดทนรออยู่นอกห้องประชุมนั้นทนไม่ไหว จึงนำทหารแกรนาเดียร์กองเล็ก ๆ เข้าไปยังห้องประชุมสภาในเวลากับที่บารัสกำลังทำเรื่องลาออก เมื่อนโปเลียนเข้าไปก็ผู้แทนตรงดิ่งเข้ามาใช้กำลังทำร้ายร่างกาย ลูว์เซียง โบนาปาร์ต ประธานที่ประชุมจึงบอกให้ทหารคอยยืนคุ้มกันนโปเลียน หลังจากนั้น ผู้แทนบางส่วนได้มีการเสนอญัตติให้ประกาศว่านโปเลียนเป็นพวกนอกกฎหมายซึ่งจะทำให้นโปเลียนพ้นจากตำแหน่งทั้งหมด ในเวลาคับขันนั้นเอง ลูว์เซียงได้แอบหลบไปบอกทหารประจำสภาว่าสภากำลังถูกคุกคามจากผู้แทนบางส่วนที่มุ่งร้าย นั้นจากนั้นก็มีผู้แทนคนหนึ่งยึดดาบไปและพยายามแทงนโปเลียน ลูว์เซียงสั่งให้จับกุมผู้แทนคนนั้นออกไปจากห้องประชุม
ในวันที่ 20 เดือนบรูว์แมร์ หลังข่าวการปองร้ายนโปเลียนแพร่สะพัดออกไปยังปารีส นโปเลียนก็ได้รับความเห็นอกเห็นใจจากประชาชนจำนวนมาก นายพลฌออากีม มูว์รา ยกทัพเข้าล้อมพระราชวังแซ็ง-กลู นโปเลียนใช้ข้ออ้างการถูกปองร้ายโดยสมาชิกสภานี้รัฐประหาร นายพลนโปเลียนประกาศสถาปนารัฐบาลชั่วคราวที่เรียกว่าคณะกงสุลซึ่งอำนาจทั้งหมดอยู่ที่กงสุลสามคน และได้ประกาศว่าการปฏิวัติฝรั่งเศสได้สิ้นสุดลงแล้ว คณะกงสุลจะบริหารประเทศเป็นการชั่วคราวในขณะที่รัฐสภาดำเนินการร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่
== อ้างอิง ==
Lefebvre, Georges. The French Revolution Volume II: from 1793 to 1799 (1964) pp 252–56
รัฐประหาร
ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
รายชื่อนายกรัฐมนตรีเยอรมนีตามระยะเวลาดำรงตำแหน่ง

{| align="right" style="margin-bottom: 10px;"
| 
|}
ด้านล่างนี้เป็น รายชื่อนายกรัฐมนตรีเยอรมนีตามระยะเวลาดำรงตำแหน่ง
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Ιστοσελίδα του Καγκελαρίου
นายกรัฐมนตรีเยอรมนี
จักรพรรดิฮานาโซโนะ

จักรพรรดิฮานาโซโนะ  เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 95 ตามประเพณีการสืบราชสันตติวงศ์ รัชสมัยของพระองค์กินเวลาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1308 ถึง ค.ศ. 1318
ต่อมาพระนามของพระองค์ได้ถูกนำไปใช้เป็นพระนามของ จักรพรรดิโกะ-ฮานาโซโนะ จักรพรรดิในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 15
== พระราชประวัติ ==
จักรพรรดิฮานาโซโนะทรงมีพระนามก่อนขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศว่า เจ้าชายโทมีฮิโตะ (富仁親王)
เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 4 ใน จักรพรรดิฟุชิมิ จักรพรรดิองค์ที่ 92 และเป็นพระราชอนุชาต่างพระราชมารดาของ จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิ จักรพรรดิองค์ที่ 93 โดยมาจากราชสกุลจิเมียวอิง
== เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของจักรพรรดิฮานาโซโนะ ==
เจ้าชายโทมิฮิโตะขึ้นสืบราชบัลลังก์จากการสวรรคตของพระญาติชั้นที่สองของพระองค์คือจักรพรรดิโกะ-นิโจจากราชสกุลไดกากูจิ
10 กันยายน ค.ศ. 1308: ปีที่ 8 ในรัชสมัยของจักรพรรดิโกะ-นิโจ (後二条天皇八年) องค์จักรพรรดิสวรรคตอย่างกระทันหันขณะมีพระชนมายุเพียง 24 พรรษา และสืบราชบัลลังก์โดยเจ้าชายโทมิฮิโตะ หลังจากนั้นไม่นานเจ้าชายโทมิฮิโตะได้ขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศอย่างเป็นทางการ
พฤศจิกายน ค.ศ. 1308: ได้มีการเปลี่ยนชื่อศักราชเป็น เอ็งเกียว (延慶) เพื่อแสดงถึงการสืบราชสันตติวงศ์ของจักรพรรดิฮานาโซโนะ
พระราชบิดาของจักรพรรดิฮานาโซโนะคือ อดีตจักรพรรดิฟูชิมิ และพระเชษฐาของจักรพรรดิฮานาโซโนะคือ อดีตจักรพรรดิโกะ-ฟูชิมิ ต่างก็ใช้อิทธิพลในฐานะไดโจโฮโอ (太上去皇) ในรัชสมัยนี้
ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา การเจรจาระหว่างรัฐบาลกับราชสกุลทั้งสองส่งผลให้มีข้อตกลงที่จะสลับราชบัลลังก์ระหว่างสองราชสกุลทุก ๆ 10 ปี (ความตกลงบัมโป) ข้อตกลงนี้อยู่ได้ไม่นาน  การเจรจาก็ถูกทำลายโดยผู้สืบทอดบัลลังก์ของจักรพรรดิฮานาโซโนะ
ในปี ค.ศ. 1318 พระองค์ได้สละราชบัลลังก์ให้กับพระญาติชั้นที่สองของพระองค์คือ จักรพรรดิโกไดโงะจากราชสกุลไดกากูจิ ซึ่งเป็นพระอนุชาของจักรพรรดิโกะ-นิโจ
หลังจากการสละราชบัลลังก์ พระองค์ได้เลี้ยงดูพระราชนัดดาของพระองค์คือจักรพรรดิโคงง จักรพรรดิองค์แรกของราชสำนักเหนือ
วันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 1891 อดีตจักรพรรดิฮะนะโซะโนะประชวรและสวรรคตขณะพระชนมายุเพียง 51 พรรษา
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).  The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou,  Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ; OCLC 59145842
จักรพรรดิญี่ปุ่น
ภิกษุชาวญี่ปุ่น
ภิกษุที่เป็นพระราชวงศ์
โคไตชิ
จักรพรรดิญี่ปุ่นผู้ทรงสละราชสมบัติ
กง ฮโย-จิน

กง ฮโย-จิน ( เกิด 4 เมษายน พ.ศ. 2523) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เธอเป็นที่รู้จักอย่างดีสำหรับบทบาทนำในภาพยนตร์เรื่อง ยุทธการมัดหัวใจนายแฟนเผลอ (2008) และละครโทรทัศน์อีกหลายเรื่อง เช่น บันทึกหัวใจ…นายซางดู (2003), ขอขอบคุณจากดวงใจ (2007), อร่อยรัก รสพาสต้า (2010), ยัยนี่โดนใจซุปตาร์ (2011), รักป่วนวิญญาณหลอน (2013), ถ้ารักกัน...มันก็โอเค (2014), โปรดิวเซอร์หน้าใส หัวใจกุ๊กกิ๊ก (2015), เจลลัสซีอินคาเน็ต (2016)  และ วันที่ดอกไม้เบ่งบาน (2019) เธอได้รับการยกย่องว่าเป็น "ราชินีแห่งละครโรแมนติก-คอมเมดี" เนื่องจากเธอประสบความสำเร็จอย่างมากในการแสดงละครแนวรอมคอม
== ผลงานการแสดง ==
=== ภาพยนตร์ ===
=== ละครโทรทัศน์ ===
=== มิวสิกวิดีโอ ===
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กง ฮโย-จิน ที่แมเนจเมนต์ซูป
นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวเกาหลีใต้
นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวเกาหลีใต้
นางแบบเกาหลีใต้
คริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกชาวเกาหลีใต้
บุคคลจากโซล
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2523
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
สโมสรฟุตซอลราชนาวี

สโมสรฟุตซอลราชนาวี เป็นสโมสรฟุตซอลในประเทศไทยสนับสนุนโดยกองทัพเรือไทย ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในฟุตซอลไทยลีก
== ผลงาน ==
===ลีกภายในประเทศ===
ไทยแลนด์ฟุตซอลลีก
* อันดับสาม (1): 2557
ไทยฟุตซอลเอฟเอคัพ
* ชนะเลิศ (1): 2555
* รองชนะเลิศ (1): 2554
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ราชนาวี
ร
กองทัพเรือไทย
องค์การในเขตบางนา
ปลาโรนันยักษ์

ปลาโรนันยักษ์ (Wedgefishes) ปลากระดูกอ่อนขนาดใหญ่จำพวกหนึ่ง ในกลุ่มปลากระเบน จัดอยู่ในวงศ์  Rhynchobatidae และสกุล Rhynchobatus โดยแยกออกจากปลาโรนันซึ่งอยู่ในวงศ์ Rhinobatidae อีกที (โดยในบางแหล่งข้อมูลยังคงจัดให้อยู่รวมกัน)
พบกระจายพันธุ์ในทะเลและมหาสมุทรเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนของอินโด-แปซิฟิก โดยมีเป็นบางชนิดที่พบในมหาสมุทรแอตแลนติกแถบตะวันออก โดยเป็นปลาที่ถูกประเมินไว้จากสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN) แล้วว่าทุกชนิดตกอยู่ในสภานะของการเสี่ยงหรือล่อแหลมต่อการสูญพันธุ์หรือใกล้สูญพันธุ์
เป็นปลาขนาดใหญ่ ความยาวที่สุดที่พบคือ 3 เมตร (9.8 ฟุต) จัดว่าเป็นหนึ่งในกลุ่มปลากระเบนที่มีขนาดใหญ่ที่สุด แต่ขนาดเล็กที่สุดมีความยาวเพียงครึ่งเดียว ทุกชนิดมีความคล้ายคลึงกันโดยมองอย่างผิวเผิน โดยสามารถจำแนกออกจากกันด้วยการพิจารณาลักษณะโดยรวมของส่วนปลายจมูก, การนับกระดูกสันหลัง ตลอดจนสีตามลำตัว (การกระจายตัวของจุดสีขาว และการมีหรือไม่มีฐานสีดำที่ใต้ครีบอก
)
==การจำแนก==
ปัจจุบันได้มีการจำแนกไว้ 7 ชนิด โดยที่ผ่านมาจะมีการสับสนในชนิดของปลาโรนันจุดขาว (R. djiddensis) ซึ่งปัจจุบันนับได้ว่าพบได้ในแถบมหาสมุทรอินเดียด้านตะวันตก
Rhynchobatus australiae Whitley, 1939 (ปลาโรนันจุดขาว)
Rhynchobatus djiddensis (Forsskål, 1775) (ปลาโรนันจุดขาว)
Rhynchobatus immaculatus Last, Ho & Chen, 2013 
Rhynchobatus laevis (Bloch & Schneider, 1801)
Rhynchobatus luebberti Ehrenbaum, 1915
Rhynchobatus palpebratus Compagno & Last, 2008
Rhynchobatus springeri Compagno & Last, 2010 (ปลาโรนันจุดขาวลาย)
นอกจากนี้แล้วยังมีอีกชนิดหนึ่ง คือ Rhynchobatus sp. nov. A หรือ 1 ซึ่งยังไม่ได้รับการอธิบายทางวิทยาศาสตร์
ชนิดที่มีชื่อสามัญในภาษาไทยกำกับ หมายถึง มีรายงานว่าพบได้ในน่านน้ำไทย
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ปลากระเบน
เออแฌน เดอ โบอาร์แน

เออแฌน โรแซ เดอ โบอาร์แน (Eugène Rose de Beauharnais) เป็นบุตรชายคนเดียวของนายพลอาแล็กซ็องดร์ เดอ โบอาร์แน กับ นางโฌเซฟีน ตาเช เดอ ลา ปาเฌอรี ภรรยาคนแรกของนโปเลียน โบนาปาร์ต เป็นบุตรบุญธรรมของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 เเห่งฝรั่งเศส
เขาเกิดในปารีสและเป็นบุตรบุญธรรมของนโปเลียน โบนาปาร์ต (แต่ไม่เป็นอยู่ในสายสืบราชสันตติวงศ์) บิดาแท้ๆของเขาเป็นนายพลและถูกประหารชีวิตไปในการปฏิวัติฝรั่งเศสช่วงสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว ในช่วงที่นโปเลียนเรืองอำนาจ เขาเป็นผู้บัญชาการกองทหารของอิตาลี และเป็นอุปราชแห่งอิตาลี
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Napoleon & Empire La franc-maçonnerie sous le Consulat et le Premier Empire 
Heraldica.org - Napoleonic titles outside France
ราชวงศ์โบนาปาร์ต
บุคคลในสงครามนโปเลียนชาวฝรั่งเศส
ผู้นำในสงครามนโปเลียน
บุคคลจากปารีส
ผู้มีชื่อจารึกใต้ประตูชัยฝรั่งเศส