มหาวิทยาลัยลิเวอร์พูล

มหาวิทยาลัยลิเวอร์พูล''' (University of Liverpool) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐ ในสหราชอาณาจักรที่มีเปิดสอนในระบบที่อิงฐานการเรียนการสอนในห้องเรียนและบนพื้นฐานของการทำวิจัย ตั้งอยู่ในเมืองลิเวอร์พูล ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1881 ในรูปแบบของมหาวิทยาลัยวิทยาลัย (University College) โดยเปิดสอน 3 คณะ (Faculty) ที่ประกอบด้วยภาควิชา (Department) และสำนักวิชา (School) ต่างๆรวมแล้ว 35 สาขาวิชา มหาวิทยาลิเวอร์พูลเป็นมหาวิทยาลัยที่มีความก้าวหน้าอย่างโดดเด่นในด้านนวัตกรรมงานวิจัย  โดยเป็นหนึ่งในสมาชิกของกลุ่มรัสเซล (Russell Group) ซึ่งเป็นกลุ่มของมหาวิทยาลัยในสหราชอาณาจักรที่ประกอบด้วยมหาวิทยาลัยวิจัยขนาดใหญ่ใน 18 มหาวิทยาลัยจากสมาชิก 19 แห่ง ติด 20 อันดับแรกของประเทศในด้านงบวิจัย และเป็นหนึ่งในสมาชิกกลุ่มความร่วมมือด้านงานวิจัยของมหาวิทยาลัยในเขตภาคเหนือของสหราชอาณาจักรอีกด้วย มหาวิทยาลัยลิเวอร์พูลเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกในสหราชอาณาจักรที่สามารถสร้างมหาวิทยาลัยอิสระในประเทศจีนและเป็นมหาวิทยาลัยจีน-บริติชแห่งแรกของโลก เป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกของโลกที่เปิดสอนสาขาวิชาสมุทรศาสตร์ (Oceanography) การออกแบบเมือง (Civic Design) สถาปัตยกรรมศาสตร์ (Architecture) และชีวเคมี (Biochemistry) ทั้งนี้ มหาวิทยาลัยลิเวอร์พูลมีเงินสนับสนุนรายปีกว่า 410 ล้านปอนด์สเตอร์ลิง ซึ่งในจำนวนนี้ประกอบด้วบงบประมาณที่สนับสนุนด้านงานวิจัยถึง 150 ล้านปอนด์สเตอร์ลิง 
==ประวัติ==
มหาวิทยาลัยลิเวอร์พูล ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1881 โดยเป็น มหาวิทยาลัยวิทยาลัยลิเวอร์พูล (University College Liverpool) ที่เปิดรับนักศึกษาครั้งแรกในปี ค.ศ. 1882  ต่อมา ในปี ค.ศ. 1884 ก็ได้เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยวิกตอเรีย ซึ่งในปี ค.ศ. 1894 ศาสตราจารย์โอลิเวอร์ ลอร์ดจได้ทำการส่งวิทยุสาธารณะเป็นครั้งแรกของโลกและอีก 2 ปีถัดมา ก็มีการผ่าตัดด้วยรังสีเอ็กซ์ ครั้งแรกของสหราชอาณาจักรที่นี่ สำนักพิมพ์แห่งมหาวิทยาลัยลิเวอร์พูล (Liverpool University Press)ก็ได้ถูกก่อตั้งขึ้นในปี 1899 ทำให้เป็นสำนักพิมพ์ที่เก่าแก่เป็นอันดับสามของอังกฤษ ในช่วงต้นนี้ นักศึกษาในมหาวิทยาลัยจะได้รับประสาธน์ปริญญาบัตรจากมหาวิทยาลัยภายนอกได้แก่มหาวิทยาลัยลอนดอน (University of London)  หลังจากนั้น ได้มีพระราชบัญญัติออกโดยรัฐสภาอังกฤษให้มหาวิทยาลัยสามารถให้ปริญญาแก่นักศึกษาได้โดยมีชื่อว่า มหาวิทยาลัยลิเวอร์พูล (University of Liverpool)ไม่กี่ปีต่อมาก็ได้เห็นการพัฒนาที่สำคัญในมหาวิทยาลัย อาทิ เซอร์ ชาร์ลส์ เชอร์ริงตัน (Sir Charles Sherrington) ได้ค้นพบ จุดประสานประสาท (Synapse) รวมถึงงานของศาสตราจารย์วิลเลียม แบลร์-เบลล์ (Professor William Blair-Bell)เกี่ยวกับเคมีบำบัด (chemotherapy) ในการรักษาโรคมะเร็ง
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 1930 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 1940 ศาสตราจารย์เซอร์ เจมส์ แชดวิก (Professors Sir James Chadwick) และเซอร์ โจเซฟ รอตเบลต (Sir Joseph Rotblat) ได้มีส่วนสำคัญในการพัฒนาระเบิดปรมาณู โดยเป็นผู้ที่ค้นพบอนุภาคนิวตรอน และในระหว่างปี ค.ศ.1943–1966 อัลลัน ดาวนี ศาสตราจารย์ด้านวิทยาแบคทีเรีย(Bacteriology) ได้ส่วนในการกำจัดโรคไข้ทรพิษ
มหาวิทยาลัยลิเวอร์พูลได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกในการจัดตั้งกลุ่มรัสเซลในปี ค.ศ.1994 ซึ่งเป็นความร่วมมือของมหาวิทยาลัยต่างๆที่มีการสนับสนุนด้านการวิจัยอย่างสูง และกลุ่ม N8 ในปี ค.ศ.2004 ในคริสต์ศตวรรษที่ 21 นักฟิสิกส์ วิศวกร และช่างเทคนิคหลายคนจากมหาวิทยาลัยลิเวอร์พูลได้มาส่วนร่วมในการก่อสร้างเครื่องชนอนุภาคขนาดใหญ่ (Large Hadron Collider; LHC) ขององค์กรวิจัยนิวเคลียร์แห่งยุโรป (European Organization for Nuclear Research) หรือ เซิร์น (Conseil Européen pour la Recherche Nucléaire)  อีกด้วย
==มหาวิทยาลัยลิเวอร์พูลในปัจจุบัน==
มหาวิทยาลัยลิเวอร์พูลเป็นมหาวิทยาลัยที่มีเงินทุนสนับสนุนมากเป็นอันดับหกในบรรดามหาวิทยาลัยต่างๆในสหราชอาณาจักร  และมหาวิทยาลัยจัดอยู่ในระดับ 1% บนของการจัดอันดับมหาวิทยาลัยต่างๆทั่วโลกตาม Academic ranking of world universities  และยังเป็นหนึ่งในสมาชิกกลุ่มรัสเซล
มหาวิทยาลัยเปิดสอนโดยอิงฐานงานวิจัยแก่นักเรียนมากกว่า 27,000 คน ครอบคลุมมากกว่า 400 โปรแกรมใน 54 สาขาวิชา โดยมีการเรียนการสอนและงานวิจัยทั้งทางศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ และสำนักวิชาแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยลิเวอร์พูลที่ก่อตั้งในปี ค.ศ.1835 ปัจจุบันเป็นหนึ่งในสำนักวิชาการแพทย์ที่ใหญ่ที่สุดในสหราชอาณาจักร
มหาวิทยาลัยลิเวอร์พูลมีสหภาพนักศึกษา (Students' union) หรือรู้จักกันในนาม "University of Liverpool Guild of Students" สำหรับประสานงานกิจกรรมของนักศึกษาในมหาวิทยาลัย
==ผู้ได้รับรางวัลโนเบล==
มหาวิทยาลัยลิเวอร์พูลได้ผลิตผู้ที่ได้รับรางวัลโนเบลหลายท่านในหลากหลายสาขาทั้งทางวิทยาศาสตร์บริสุทธิ์ ทางการแพทย์ และสาขาสันติภาพ ได้แก่
{|class="wikitable"
|- style=
! ที่ !!ปี!!ชื่อ!! สาขา !! หัวข้อ
|-
||1.||ค.ศ. 1902 ||เซอร์ โรนัลด์ รอสส์ (Sir Ronald Ross) || สรีรวิทยาหรือการแพทย์|| สำหรับงานเกี่ยวกับมาลาเรีย
|-
||2.||ค.ศ. 1917 ||ศาสตราจารย์ชาร์ลส์ บาร์กลา (Professor Charles Barkla)||ฟิสิกส์|| สำหรับการค้นพบสมบัติทางแม่เหล็กไฟฟ้าของรังสีเอ็กซ์
|-
||3.||ค.ศ. 1932||เซอร์ ชาร์ลส์ เชอร์ริงตัน (Sir Charles Sherrington) || สรีรวิทยาหรือการแพทย์||  สำหรับงานด้านระบบประสาท
|-
||4.||ค.ศ. 1935 ||ศาสตราจารย์เซอร์ เจมส์ แชดวิก (Professors Sir James Chadwick)|| ฟิสิกส์||  สำหรับการค้นพบอนุภาคนิวตรอน
|-
||5.||ค.ศ. 1947||เซอร์ โรเบิร์ต โรบินสัน (Sir Robert Robinson) ||เคมี ||  สำหรับงานเกี่ยวกับแอนโทไซยานินและอัลคาลอยด์
|-
||6.||ค.ศ. 1968 ||ศาสตราจารย์ฮาร์ กอบินด์ โครานา (Professor Har Gobind Khorana )||สรีรวิทยาหรือการแพทย์|| สำหรับงานเกี่ยวกับการแปลผลของรหัสทางพันธุกรรมและหน้าที่เกี่ยวกับการสังเคราะห์โปรตีน
|-
||7.||ค.ศ. 1972 ||ศาสตราจารย์รอดนีย์ พอร์เตอร์ (Professor Rodney Porter) ||สรีรวิทยาหรือการแพทย์||  สำหรับการค้นพบโครงสร้างของแอนติบอดี
|-
||8.||ค.ศ. 1995||ศาสตราจารย์โจเซฟ รอตบลาต (Professor Joseph Rotblat)||สันติภาพ || สำหรับการต่อต้านอาวุธนิวเคลียร์
|}
==การจัดอันดับมหาวิทยาลัย==


==ศิษย์เก่าชาวไทยที่มีชื่อเสียง==
สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงรับการทูลเกล้าฯ ถวายปริญญานิติศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2549
พระสาโรชรัตนนิมมานก์ (สาโรช ร. สุขยางค์) อดีตรองอธิบดีกรมศิลปากร และผู้ร่วมก่อตั้งโรงเรียนประณีตศิลปกรรม ที่ต่อมาพัฒนาเป็นมหาวิทยาลัยศิลปากร สำเร็จการศึกษาวิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ และการวางผังเมือง เมื่อปี พ.ศ. 2463
นารถ โพธิประสาท ผู้ก่อตั้งสถาบันการศึกษาด้านสถาปัตยกรรม ระดับปริญญาแห่งแรกของประเทศไทยที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับปริญญาสถาปัตยกรรมศาสตร์บัณฑิต เกียรตินิยมอันดับ 1 แขนงการก่อสร้างและได้เป็นอับดับหนึ่ง ปี พ.ศ. 2472
ศ.ดร. แถบ นีละนิธิ อดีตราชบัณฑิต สำนักวิทยาศาสตร์ ราชบัณฑิตยสถาน, อดีตนายกสภามหาวิทยาลัยและอธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, อดีตคณบดีคณะวิทยาศาสตร์ และอดีตคณบดีบัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิต เกียรตินิยมอันดับ 1 สาขาวิชาเคมี  เมื่อปี พ.ศ. 2473
ศ.ดร. บัวเรศ คำทอง อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และอดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ สำเร็จการศึกษาในสาขาวิชาเคมี ได้รับปริญญา B.Sc. (Honours) และ Ph.D. ในปี พ.ศ. 2481 โดยมีผลการศึกษาดีเด่น จึงได้รับการจารึกชื่อที่สถานเอกอัครราชทูตไทยในประเทศอังกฤษ
ศ.ดร. กัลย์ อิศรเสนา ณ อยุธยา อดีตองคมนตรีในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร อดีตเลขาธิการพระราชวัง และอดีตผู้บังคับการวชิราวุธวิทยาลัย สำเร็จการศึกษาได้รับปริญญา M.Sc. เมื่อ พ.ศ. 2481 และ Ph.D. เมื่อปี พ.ศ. 2483
ศ.ดร. สตางค์ มงคลสุข คณบดีผู้ก่อตั้ง คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดลและอดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ จบปริญญาเอกทางเคมีอินทรีย์ปี พ.ศ. 2493
ศ.ดร. กำจร มนุญปิจุ ราชบัณฑิต สาขาเคมี จบปริญญาเอกทางเคมีอินทรีย์ปี พ.ศ. 2497
ศ.ดร. สมศักดิ์ รุจิรวัฒน์ ผู้ช่วยประธานสถาบันวิจัยจุฬาภรณ์ ฝ่ายวิจัยและอธิการบดีสถาบันบัณฑิตศึกษาจุฬาภรณ์ จบปริญญาตรีและปริญญาเอกทางเคมีอินทรีย์ปี พ.ศ. 2512
ศ.ดร. คุณหญิง มธุรส รุจิรวัฒน์ รองประธานสถาบันวิจัยจุฬาภรณ์ ฝ่ายวิจัยและวิชาการ จบปริญญาตรีทาง life science ปี พ.ศ. 2513
ศ.ดร. ชัชนาถ เทพธรานนท์ อดีตรองผู้อำนวยการ สวทช. จบปริญญาเอกทางเคมีอินทรีย์ปี พ.ศ. 2515
ผศ.ดร. กฤษฎา สุชีวะ อดีตรองผู้อำนวยการศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ จบปริญญาตรีทางเคมีปี พ.ศ. 2518
==อ้างอิง==
ลิเวอร์พูล
สิ่งก่อสร้างในลิเวอร์พูล