pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
โรงเรียนภูเวียงวิทยาคม

โรงเรียนภูเวียงวิทยาคม (อังกฤษ : Phuwiengwittayakhom School) เป็นโรงเรียนประเภทสหศึกษาระดับมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต  สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
== ประวัติ ==
โรงเรียนภูเวียงวิทยาคม (อักษรย่อ ภ.ว.ค.) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ และเป็นโรงเรียนมัธยมประจำอำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2515 สังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เริ่มแรกเปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น มีจำนวนนักเรียน 98 คน ครู 2 คน โดยอาศัยเรียนที่อาคารเรียนของโรงเรียนชุมชนภูเวียง อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น ต่อมาได้ย้ายไปทำสอนที่ป่าสงวนแห่งชาติป่ากุดน้ำใส โดยท่านศึกษาธิการอำเภอและคณะกรรมการของอำเภอภูเวียงจัดหาที่ดินไว้ให้ มีเนื้อที่ 70 ไร่ ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2519 ได้ขยายพื้นที่เป็น 104 ไร่ 2 งาน 60 ตารางวา และได้ขออนุญาต ให้ทางราชการอนุมัติเป็นที่ราชพัสดุ เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2521 ปัจจุบันได้จัดการเรียนการสอนในสายสามัญ รูปแบบสหศึกษา ตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 - 6 มีจำนักเรียนราว 2,329 คน และบุคลากรทางการศึกษาอีกกว่า 120 คน ซึ่งปัจจุบันจัดอยู่ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 25 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งมีเนื้อที่ทั้งหมดของโรงเรียนจำนวน 104 ไร่ 2 งาน 60 ตารางวา 
ในปีพ.ศ. 2522 โรงเรียนเปิดสอนถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
ในปี พ.ศ. 2534 ได้เปิดโรงเรียนภูเวียงวิทยาคม(สาขาเวียงวงกต) โรงเรียนเวียงวงกตวิทยาคมในปัจจุบัน
ในปี พ.ศ. 2537 ได้เปิดโรงเรียนภูเวียงวิทยาคม(สาขาเวียงนคร) โรงเรียนเวียงนครวิทยาคมในปัจจุบัน
  
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์หลักโรงเรียนภูเวียงวิทยาคม
โรงเรียนในจังหวัดขอนแก่น
โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอในจังหวัดขอนแก่น
โรงเรียนมาตรฐานสากล
โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น
โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2515
อำเภอภูเวียง
แฮร์มัน สเน็ลเลิน

แฮร์มัน สเน็ลเลิน (Herman Snellen; 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1834 – 18 มกราคม ค.ศ. 1908) เป็นจักษุแพทย์ชาวดัตช์ เกิดที่เมืองไซสต์ เข้าเรียนด้านการแพทย์ที่มหาวิทยาลัยยูเทรกต์ หลังเรียนจบสเน็ลเลินทำงานเป็นผู้ช่วยแพทย์ที่โรงพยาบาลเนเธอร์แลนด์เพื่อผู้ป่วยโรคตา (Nederlandsch Gasthuis voor Ooglijders) ในปี ค.ศ. 1862 เขาแนะนำแผนภูมิสเน็ลเลิน (Snellen chart) ซึ่งเป็นแผนภูมิวัดสายตาที่ต่อมาใช้กันอย่างแพร่หลาย ในปี ค.ศ. 1877 สเน็ลเลินดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านจักษุวิทยาที่มหาวิทยาลัยยูเทรกต์ เขาทำงานวิจัยเกี่ยวกับความผิดปกติทางสายตาต่าง ๆ เช่น สายตาเอียง ต้อหิน รวมถึงแนะนำการใช้แว่นตาและศัลยกรรมทางสายตา
ในปี ค.ศ. 1884 สเน็ลเลินดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงพยาบาลเนเธอร์แลนด์เพื่อผู้ป่วยโรคตาต่อจากฟรันซิสกึส โดนเดิร์ส (Franciscus Donders) อาจารย์ของเขา เขาดำรงตำแหน่งนี้จนถึงปี ค.ศ. 1903 สเน็ลเลินเสียชีวิตที่เมืองยูเทรกต์ในปี ค.ศ. 1908
== อ้างอิง ==
จักษุแพทย์ชาวดัตช์
บุคคลจากจังหวัดยูเทรกต์
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยยูเทรกต์
อจิรภา ไมซิงเกอร์

อจิรภา ไมซิงเกอร์  (เกิด 12 สิงหาคม พ.ศ. 2537) เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทยลูกครึ่ง-ออสเตรีย เป็นผู้ชนะคนแรกจากการแข่งขันในรายการ เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซัน 1 ในทีมพี่ลูกเกด เมทินี และยังเป็นเดอะเฟซคนแรกของไทยและเอเชียและเคยเข้าร่วมประกวดเวที  ไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2012 โดยผ่านเข้ารอบ 10 คนสุดท้าย
== ประวัติ ==
ซาบีน่า เกิดเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2537 ที่ พัทยา ลูกครึ่ง ไทย-ออสเตรีย โดยมีมารดาเป็นชาวไทย และบิดาเป็นชาวออสเตรีย ในปี 2557 ซาบีน่าได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการ เดอะเฟซไทยแลนด์ โดยได้ผ่านเข้ารอบ 15 คน เป็นลูกทีมของเมนเทอร์ลูกเกด เมทินี กิ่งโพยม และชนะเลิศการแข่งขัน ได้เซ็นสัญญากับ กันตนา ใน พ.ศ. 2557
ด้านการศึกษา ซาบีน่าจบระดับปวช. (ประกาศนียบัตรวิชาชีพ) ด้านอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและการโรงแรม จากวิทยาลัยอักษรเทคโนโลยีพัทยา และจบการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรมมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
== ผลงาน ==
=== ละครโทรทัศน์ ===
{|class="wikitable" style="text-align:center"
! ปี
! เรื่อง
! รับบท
! ช่อง
|-
|rowspan = "2"| 2558
|เเหวนสวาท
|พราวมุก
|ช่อง 7
|-
| Gossip Girl Thailand
|เซรีน่า สริณญา แวนเดอร์วู้ดเซ่น
|rowspan="3"| ช่อง 3
ช่อง 3
ช่อง 3
|-
|rowspan = "1"| 2560
|รักร้าย
|ทิพย์
|-
|rowspan = "1"| 2561
|ประกาศิตกามเทพ
|มนตรา (วัยสาว) (รับเชิญ)
|-
|2562
|ปลาร้าทรงเครื่อง
|เคธี่
| GMM 25
|-
| 2565
|War Of Y : สงครามผู้จัดการ
|ตูน
| AIS Play
|-
|rowspan = "1158"| 2566
|ชายเเพศยา
|พัดชา (รับเชิญ)
| ช่อง 3
|-
|}
=== ซีรีส์ ===
{|class="wikitable" style="text-align:center"
! ปี
! เรื่อง
! รับบท
! ช่อง
|-
|rowspan = "1"| 2564
| เด็กใหม่
|มิลา
| Netflix
|-
|}
=== ภาพยนตร์ ===
{|class="wikitable" style="text-align:center"
! ปี
! เรื่อง
! รับบท
|-
|rowspan = "1"| 2566
| บ้านเช่า บูชายัญ
|พิมพ์จิรา
|-
|}
=== รายการโทรทัศน์ ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โซเชียลมีเดีย
บทความ
Student Idol : สวย เซ็กซ์ นางแบบสาว 'ซาบีน่า' จากเวทีเดอะเฟซไทยแลนด์ - ไทยรัฐ
นักแสดงหญิงชาวไทย
นางแบบไทย
ชาวไทยเชื้อสายออสเตรีย
เดอะเฟซไทยแลนด์
เมนเทอร์เดอะเฟซไทยแลนด์
วัยร้ายไฮสคูล

วัยร้ายไฮสคูล เป็นละครโทรทัศน์ของบริษัท เมจิค แอ็ดเวอร์เทนเม้นท์ จำกัด(ในเครือบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน)) แนวละครวัยรุ่นคอมเมดี้ โดยออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในปีพ.ศ. 2544 นำแสดงโดยอาทิตย์ ตั้งสวัสดิ์รัตน์ ลัคนา หวงมณีรุ่งโรจน์ นาตาลี เดวิส และอีกหลายคน
ภายหลังละครอวสาน ในปีถัดมาคือปีพ.ศ. 2545 ได้มีภาค 2 โดยเปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น "วัยร้าย Freshy" และเพิ่มตัวนักแสดงหลักคือ "บิ๊ก อภิเชษฐ์ กิตติกรเจริญ" และ "แดน วรเวช ดานุวงศ์" (ซึ่งเป็นนักแสดงรับเชิญเรื่องนี้ในตอนอวสาน)
== รายละเอียด==
=== นักแสดง ===
{|class="wikitable" width="30%"
! บทบาท
! นักแสดง
|-
| ริว
| อาทิตย์ ตั้งสวัสดิ์รัตน์
|-
| อ้อน
| ลัคนา หวงมณีรุ่งโรจน์
|-
| นาตาลี
| นาตาลี เดวิส
|-
| อาจารย์ญาณี
| ญาณี จงวิสุทธิ์
|-
| เจฟ
| เจฟฟี่ เบญจกุล
|-
| โบว์
| มานิดา เรืองศรี
|-
| วายุ
| วรศักดิ์ ลาภสมบูรณ์
|-
| ดรีม
| กุลชนาถ จารุวดีรัตนา
|-
| อ๋อง
| รวิช ไรวินท์
|-
| ทิม
| วสันต์ แสงอุไร
|-
| แนน
| วิจิตรา ตริยะกุล
|-
| กิ๊ฟท์
| วนิดา เติมธนาภรณ์
|-
| แค๊ก
| อรสุชา พงษ์ไพบูลย์
|-
| ท่าน ผอ.เมธี
| ไพโรจน์ ใจสิงห์
|-
| อาจารย์บารมี
| ดารณีนุช โพธิปิติ
|-
| อาจารย์ลูกพีช (อาจารย์พิทยา)
| ปิยะ เศวตพิกุล
|-
| อาจารย์เจนจิรา
| ปาจรีย์ ณ นคร
|-
| วิลาวัลย์
| โยโกะ ทาคาโน่
|-
| อรัญ (พ่อของริว)
| เวย์น ฟอลโคเนอร์
|-
| อาจารย์เอ็มม่า
| อิสเบลล่า ดรังค์
|-
| แม่ของอ้อน
| รสริน จันทรา
|-
| พ่อของอ้อน
| วิสรรค์ ฉัตรรังสิกุล
|-
| บุญเฮ็ง
| ไพศาล จงสถิตสถาพร
|-
| จ๊ะจ๋า
| ณัฐนร์ ยงกวีชาชาติ
|}
=== เพลงประกอบละคร ===
วัยร้าย ศิลปิน อ้อน นาตาลี และริว
ในมุมหนึ่ง ศิลปิน อ้อน
ทางโค้ง ศิลปิน นาตาลี
คณิตศาสตร์ ศิลปิน อ้อนและนาตาลี
รักคุณเข้าแล้ว ศิลปิน อ้อน
รักของเพื่อน ศิลปิน อ้อน นาตาลีและริว
มากกว่าคำขอบคุณ ศิลปิน อ้อน ริว และนาตาลี
หัวใจสะพายเป้ ศิลปิน อ้อน นาตาลี และริว
วันเกิด ศิลปิน อ้อนและนาตาลี
ในมุมหนึ่ง (ดนตรีฝึกร้อง)
== อ้างอิง ==
ละครโทรทัศน์ไทย
ทอม ราดรีเกซ

บาร์โตโลเม อัลแบร์โต มอตต์ (Bartolome Alberto Mott; ชื่อในการแสดง: ทอม ราดรีเกซ; Tom Rodriguez; 1 ตุลาคม ค.ศ. 1987 —) เป็นนักแสดงชาวฟิลิปปินส์เชื้อสายอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักในฐานะผู้เข้าแข่งขันในทีวีเรียลลิตี้โชว์ พินอยบิกบราเธอร์ : ดับเบิลอัพ และเขาได้ร่วมแสดงภาพยนตร์ในเรื่อง Be Careful With My Heart, Temptation Island, My Husband's Lover รับบทเป็น วินเซนต์ โซรีอาโน และ My Destiny รับบทเป็น ลูคัส แมทธิว อันดราดา
== ผลงานเพลง ==
=== ร่วมกับวอยซ์บอยซ์ ===
{|class="wikitable" style="font-size: 100%;"
|ปี
|รายละเอียด
|สังกัด
|ยอดจำหน่าย
|-
|2013
|TOMDEN
Record Album
วางจำหน่าย: ตุลาคม ค.ศ. 2013
รูปแบบ: CD, รูปแบบดิจิตอล
| rowspan=1|จีเอ็มเอเรเคิดส์
| Gold (7,500+)
|-
|}
== ผลงาน ==
=== โทรทัศน์ ===
=== ภาพยนตร์ ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลจากจังหวัดซัมบาเลส
นักแสดงชายชาวฟิลิปปินส์
นายแบบฟิลิปปินส์
ชาวฟิลิปปินส์เชื้อสายอเมริกัน
ว่านมหากาฬ

ว่านมหากาฬ  var. histida อยู่ในวงศ์ Compositae รากขนาดใหญ่ ลำต้นอวบน้ำ ทอดเลื้อยยาว ชูยอดขึ้น ใบเดี่ยว ขอบใบหยัก หลังใบสีม่วงเข้ม ท้องใบเขียวแกมเทา ดอกช่อ สีเหลืองทอง มีกลิ่นเหม็น ผลแห้งไม่แตก ใบสดตำกับเหล้าใช้พอกฝี
== อ้างอิง ==
เศรษฐมนตร์ กาญจนกุล. ว่าน. กทม. เศรษฐศิลป์. 2553. หน้า 58
วงศ์ทานตะวัน
สมุนไพร
อิ้นเสียง

อี๋ชินหวัง ซึ่งมีพระนามเดิมว่าอิ้นเสียง (胤祥: 16 พฤศจิกายน 1686 – 18 มิถุนายน 1730) เป็นเจ้าชายในราชวงศ์ชิง และเป็นอ๋องพระมาลาเหล็กในตำแหน่งอี๋ชินหวังเป็นพระองค์แรก
== ประวัติ ==
อิ้นเสียงเกิดในราชสกุลอ้ายซินเจว๋หลัว เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 22 ของจักรพรรดิคังซี แต่เป็นพระองค์ที่ 13 ที่เติบโตจนเป็นผู้ใหญ่ พระมารดาของพระองค์คือจิ้งหมิ่นหวงกุ้ยเฟย์ สกุลจางเจีย ซึ่งเป็นธิดาของนายทหารชั้นสูงในกองธงขลิบเหลือง เมื่อพระชันษาได้ 14 ปี พระมารดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ จักรพรรดินีเซี่ยวกงเหรินจึงอบรมเลี้ยงดูพระองค์ต่อมา เนื่องจากพระองค์ทรงเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการเลือกรัชทายาทของจักรพรรดิคังซี โดยพระองค์สนับสนุนองค์ชาย อิ้นเจิง ให้เป็นรัชทายาทมาตั้งแต่แรก ซึ่งในตอนนั้นตำแหน่งรัชทายาทเป็นของอิ้นเหริง พระองค์ทรงเห็นว่า อิ้นเจิง นั้นมีคุณสมบัติมากว่า อิ้นเหริง จักรพรรดิคังซีทรงไม่พอพระทัย พระองค์จึงถูกพระบิดาสั่งคุมขังนานนับ 10 ปี
เมื่อเจ้าชายอิ้นเจินขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิยงเจิ้ง อิ้นเสียงได้ถูกปล่อยตัวออกมาและได้เข้ารับราชการ จักรพรรดิยงเจิ้งได้เลื่อนฐานันดรศักดิ์ของพระองค์เป็น เหอซั่วอี๋ชินหวัง อิ้นเสียงเป็นผู้สนับสนุนอย่างแข็งขันของจักรพรรดิยงเจิ้งและทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเพื่อช่วยจักรพรรดิในการบริหารราชการ แม้จะทุกข์ทรมานจากสุขภาพที่ไม่ดี ในปี ค.ศ. 1725 อิ้นเสียงถูกส่งไปดูแลปัญหาน้ำ รวมทั้งการควบคุมน้ำท่วมและการขนส่ง พระองค์ได้ประชวรจึงต้องเสด็จกลับเมืองหลวงปักกิ่งในเวลาต่อมา
อิ้นเสียงสิ้นพระชนม์ด้วยพระโรคที่คล้ายกับหอบหืดและวัณโรคปอดในปี ค.ศ. 1730 จักรพรรดิยงเจิ้งทรงเสียพระทัยอย่างมาก อิ้นเสียงเป็นพระอนุชาที่ได้รับการอนุโลมไม่ต้องเปลี่ยนพระนามจาก อิ้น เป็น หยุน และฐานันดรศักดิ์ของพระองค์ยังได้ถูกบรรจุในอ๋องพระมาลาเหล็ก พระโอรสของพระองค์จึงได้สืบฐานันดรศักดิ์ต่อมา
== พระบรมวงศานุวงศ์ ==
พระราชบิดา : จักรพรรดิคังซี
พระราชมารดา : จิ้งหมิ่นหวงกุ้ยเฟย์ สกุลจางเจีย
พระชายาเอก
* พระชายาเอก สกุลเจ้าเจีย
พระชายารอง
* พระชายารอง สกุลฟู่ฉา
* พระชายารอง สกุลอูซู
* พระชายารอง สกุลกัวเอ่อร์เจีย
พระอนุชายา
* พระอนุชายา สกุลสือเจีย
* พระอนุชายา สกุลน้าล่า
พระโอรส
* เจ้าชายหงฉาง (弘昌, 1706 - 1771) อี่เก๋อเป้ยเล่อ (已革貝勒) โอรสในพระชายารอง สกุลกัวเอ่อร์เจีย
* เจ้าชายไม่ปรากฏพระนาม (1708 - 1709) โอรสในพระอนุชายา สกุลสือเจีย
* เจ้าชายหงถุน (弘暾, 1710 - 1728) เป้ยเล่อ (貝勒) โอรสในพระชายาเอก สกุลเจ้าเจีย
* เจ้าชายหงเจี่ยว (弘晈, 17 มิถุนายน 1713 - 9 กันยายน 1764) หนิงเหลียงจวิ้นหวัง (寧良郡王,1730-1764) โอรสในพระชายาเอก สกุลเจ้าเจีย
* เจ้าชายหงก่วง (弘㫛, 1716) โอรสในพระชายาเอก สกุลเจ้าเจีย
* เจ้าชายหงฉิ่น (弘昑, 1716 - 1729) เป้ยเล่อ (貝勒) โอรสในพระชายารอง สกุลอูซู
* เจ้าชายหงเสี่ยว (弘曉, 23 พฤษภาคม 1722 - 11 พฤษภาคม 1778) เหอซั่วอี๋ซีชินอ๋อง (和硕怡僖親王,1730-1778) โอรสในพระชายาเอก สกุลเจ้าเจีย
* เจ้าชายโซ่วเอิน (綬恩, 1725) โอรสในพระชายาเอก สกุลเจ้าเจีย
* เจ้าชายอามู่ซานหลาง (阿穆珊琅, 1726 - 1727) โอรสในพระอนุชายา สกุลน้าล่า
พระธิดา
* เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม (1703 - 1776) ธิดาในพระชายารอง สกุลกัวเอ่อร์เจีย
* เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม (1707 - 1726) ธิดาในพระชายาเอก สกุลเจ้าเจีย
* เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม (1710 - 1711) ธิดาในพระชายารอง สกุลฟู่ฉา
* เจ้าหญิงเหอซั่วเหอฮุ่ยกงจวู่ (和碩和惠公主,1714 - 1731) ธิดาในพระชายาเอก สกุลเจ้าเจีย
== อ้างอิง ==
เจ้าชายราชวงศ์ชิง
กูดท้องใบดำ

กูดท้องใบดำ   พบครั้งแรกในประเทศไทยที่ภูกระดึง จังหวัดเลย ชื่อสปีชีส์ตั้งตามชื่อของนายดำรง ใจกลม ที่ร่วมในการเก็บตัวอย่างพืชชนิดนี้
== อ้างอิง ==
ทวีศักดิ์ บุญเกิด. องค์ความรู้ใหม่ของเทอริโดไฟต์ในประเทศไทย ใน ความหลากหลายทางชีวภาพคือชีวิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหิดล. 2557. หน้า 273 – 282.
เฟิน
รางแดง

รางแดง  อยู่ในวงศ์ Rhamnaceae เป็นไม้เถาขนาดใหญ่ เนื้อแข็ง เถาที่มีอายุมาก มักมีรอยแตกตามยาว กิ่งอ่อนมีขนสั้นๆ ใบเดี่ยว ดอกช่อ ออกตามซอกใบ ดอกย่อยจำนวนมาก กลีบดอกสีเขียวแกมเหลืองอ่อน ผลแห้ง ไม่แตก ใบปิ้งไฟให้กรอบ ชงน้ำดื่มเป็นยาขับปัสสาวะ
== อ้างอิง ==
ชยันต์ พิเชียรสุนทร ศุภชัย ติยวรนันท์ และ วิเชียร จีรวงศ์. คู่มือเภสัชกรรมแผนไทยเล่ม 6 เภสัชกรรม. กทม. อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง. 2555.
วงศ์พุทรา
สมุนไพร
ผักแว่นใบมัน

ผักแว่นใบมัน   แผ่นใบเป็นมัน สร้างสปอโรคาร์บเรียงเป็นแถวที่ก้านใบขณะต้นอยู่ในน้ำ พบบริเวณริมแม่น้ำในจังหวัดปราจีนบุรี
== อ้างอิง ==
ทวีศักดิ์ บุญเกิด. องค์ความรู้ใหม่ของเทอริโดไฟต์ในประเทศไทย ใน ความหลากหลายทางชีวภาพคือชีวิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหิดล. 2557. หน้า 273 – 282.
เฟิน
ตาเหินเหลือง

ตาเหินเหลือง  เป็นพืชมีเหง้าใต้ดิน ใบเดี่ยว เรียงแบบสลับ ดอกช่อออกที่ปลายยอด มีกลิ่นหอม กลีบเลี้ยงเชื่อมกันเป็นหลอด กลีบดอกสีเหลืองอ่อนแกมขาว ผลแตกเป็นสามพู ใช้เป็นไม้ประดับ
== อ้างอิง ==
ทิพย์สุดา ตั้งตระกูล. 2541. พฤกษศาสตร์พื้นบ้านของชาวขมุ ชาวลัวะและชาวถิ่นในบางพื้นที่ของจังหวัดน่านวิทยานิพนธ์ (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิตมหาวิทยาลัยเชียงใหม่242 หน้า ดูฉบับเต็ม 
วงศ์ขิง
ไม้ประดับ
โสมอเมริกัน

โสมอเมริกัน  เป็นพืชพื้นเมืองในทวีปอเมริกาเหนือปลูกในแคนาดา ภาคเหนือของสหรัฐอเมริกา และในจีน  ภาษาจีนกลางเรียกซีหยางเซิน  ภาษาจีนแต้จิ๋วเรียกไซเอี่ยเซียม (Peng'im: sai1 iên5 siem1) รากเปลือกนอกสีเหลือง เนื้อในสีเหลืองอ่อน ใช้เป็นยาบำรุงหัวใจและบำรุงเลือด
== องค์ประกอบทางเคมี ==

เช่นเดียวกับ Panax ginseng, โสมอเมริกันมีจินเซนโนไซด์ ชนิดแดมมาเรน (dammarane) หรือ ซาโปนิน เป็นองค์ประกอบออกฤทธิ์ทางชีวภาพที่สำคัญ จินเซนโนไซด์ ชนิดแดมมาเรน แบ่งเป็นสองประเภทคือ 20 (S) -protopanaxadiol (PPD) และ 20 (S) -protopanaxatriol (PPT) โสมอเมริกันมีจินเซนโนไซด์ชนิด Rb1, Rd (การจำแนก PPD) และ Re (การจำแนก PPT) ในระดับสูง - สูงกว่า P. ginseng ในหนึ่งครั้งของการศึกษา
เมื่อนำมารับประทาน จินเซนโนไซด์ ประเภท PPD ส่วนใหญ่จะถูกเผาผลาญโดยแบคทีเรียในลำไส้ (ชนิดแอนแอโรบส์) จนถึง PPD โมโนกลูโคไซด์, 20-O-beta-D-glucopyranosyl-20 (S) -protopanaxadiol (M1) ในมนุษย์ M1 เริ่มถูกตรวจพบในพลาสมา 7 ชั่วโมงหลังจากการบริโภคจินเซนโนไซด์ ชนิด PPD และตรวจพบในปัสสาวะ 12 ชั่วโมงหลังจากการบริโภค การค้นพบนี้บ่งชี้ว่า M1 เป็นสารสุดท้ายของ ginsenosides ชนิด PPD ในกระบวนการเมแทบอลิซึม
M1 ถูกอ้างถึงในบางบทความในชื่อ IH-901 และบางส่วนเรียกว่า compound-K
== อ้างอิง ==
วงศ์เล็บครุฑ
สมุนไพรจีน
เจี่ยง ซิน

เจี่ยง ซิน   เป็นนักแสดงหญิงชาวจีน เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1983 ที่ซินเจียง ประเทศจีน
==ประวัติ==
== ผลงาน ==
=== ละครโทรทัศน์ ===
เจินหวน จอมนางคู่แผ่นดิน รับบทเป็น ฮวาเฟย
ฯลฯ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แฟนคลับเจี่ยงซินในประเทศไทย
ประวัติเจี่ยงซิน 
นักแสดงจีน
บัวหลวง ส.สิงห์อยู่

บัวหลวง ส.สิงห์อยู่ มีชื่อจริงว่า จักรี วงนาหล้า เกิดเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530 ที่ จังหวัดมหาสารคาม
==เกียรติประวัติ==
แชมป์ WBC Asia รุ่นเฟเธอร์เวท
* ชิง, 7 กันยายน 2555 ชนะคะแนน บอยโด ซิแมนจูนทัก  ที่ อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 5 ตุลาคม 2555 ชนะคะแนน เซลเซียส โรมิลัส (อินโดนีเซีย) ที่ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี แขวงทวีวัฒนา เขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 7 ธันวาคม 2555 ชนะคะแนน อรีฟ แบลดเดอร์ (อินโดนีเซีย) ที่ เวทีมวยบางลา หาดป่าตอง ตำบลป่าตอง อำเถอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 24 เมษายน 2556 ชนะคะแนน โรดีนี่ ราโฟล  ที่ ตำบลบุ่งน้ำเต้า อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สถิติการชก 
นักมวยสากลชาวไทยรุ่นเฟเธอร์เวท
แชมป์ ABCO
บุคคลจากจังหวัดมหาสารคาม
รายชื่อประเทศเรียงตามผลผลิตแอปเปิล

รายชื่อประเทศเรียงตามการผลิตของแอปเปิล (ข้อมูลปี พ.ศ. 2555)
== มากกว่า 1,000,000 ตัน ==
|
|}
== 100,000–1,000,000 ตัน ==
== 50,000–100,000 ตัน ==
== 10,000-50,000 ตัน ==
เกษตรกรรมแบ่งตามประเทศ
รายชื่อประเทศ
แองเจลิกา ค็อบ-แบเลอร์

แองเจลิกา ค็อบ-แบเลอร์ (Angelica Cob-Baehler) เป็นผู้บริหารอุตสาหกรรมดนตรีอเมริกัน เธอเคยเป็นผู้จัดการศิลปินที่บริษัทเดอะเฟิร์ม เธอเคยทำงานตำแหน่งอาวุโสหลายตำแหน่งที่ค่ายเพลงโคลัมเบียเรเคิดส์ อีเอ็มไอ และอีพิก
ค็อบ-แบเลอร์ เกิดที่ซานโฮเซ ประเทศคอสตาริกา ใน ค.ศ. 1971 และย้ายไปที่เบอร์แบงก์ รัฐแคลิฟอร์เนีย พร้อมกับครอบครัวใน ค.ศ. 1981 เธอเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย และจบการศึกษาสาขานิติศาสตร์ใน ค.ศ. 1993
== อ้างอิง ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2514
ช้อย สุนทรวาทิน

ช้อย สุนทรวาทิน เป็นบุตรของครูทั่ง ตาบอดแต่เด็กเพราะป่วยเป็นไข้ทรพิษ ได้เรียนการดนตรีกับบิดา ช้อยแต่งงานกับนางสาวไผ่ มีบุตรธิดาทั้งสิ้น ๔ คน
ครูช้อยเป็นครูดนตรีไทยที่สำคัญคนหนึ่ง มีศิษย์ที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น
พระยาเสนาะดุริยางค์ (แช่ม สุนทรวาทิน) ผู้เป็นบุตรของท่าน
พระยาประสานดุริยศัพท์ (แปลก ประสานศัพท์)เจ้ากรมพิณพาทย์หลวงในรัชกาลที่ ๖
พระประดับดุริยกิจ (แหยม วีณิน)
หลวงบรรเลงเลิศเลอ (กร กรวาทิน)
และนักดนตรีของวงปี่พาทย์วัดน้อยทองอยู่
นอกจากนี้ ครูช้อยยังได้รับเชิญเป็นครูดนตรีตามวังเจ้านาย เช่น ที่ตำหนักของเจ้าดารารัศมี พระราชชายาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และบ้านของท่านผู้ใหญ่ในสมัยรัชกาลที่ ๕ เช่น ที่บ้านของพระยาอินทราธิบดีสีหราชรองเมือง (เนียม)เป็นต้น
== อ้างอิง ==
http://sirindhornmusiclibrary.mahidol.ac.th/musiclibrary/index.php?ac=hall_of_fame/hall_of_fame_dataperson&id=40&languages=th#001
นักดนตรีไทย
คัสพาร์ เบาฮีน

คัสพาร์ เบาฮีน (Caspar Bauhin), กัสปาร์ โบแอ็ง (Gaspard Bauhin) หรือ กัสปารุส เบาฮีนุส (Casparus Bauhinus; 17 มกราคม ค.ศ. 1560 – 5 ธันวาคม ค.ศ. 1624) เป็นนักพฤกษศาสตร์ชาวสวิส เป็นบุตรของฌ็อง โบแอ็ง แพทย์ชาวฝรั่งเศสที่ย้ายมาอยู่ที่เมืองบาเซิลหลังเปลี่ยนมานับถือนิกายโปรเตสแตนต์ คัสพาร์มีพี่ชายที่เป็นนักพฤกษศาสตร์เหมือนกันคือโยฮันน์ เบาฮีน คัสพาร์เรียนวิชาแพทย์ที่เมืองปาโดวา, มงเปอลีเยและในเยอรมนี ก่อนจะกลับมาที่บาเซิลในปี ค.ศ. 1582 เขาดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านภาษากรีกที่มหาวิทยาลัยบาเซิล และต่อมาดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านพฤกษศาสตร์และกายวิภาคศาสตร์
ในปี ค.ศ. 1596 คัสพาร์แต่งตำรา Phytopinax ("รายชื่อพืช") โดยจัดพืชเป็นภาษาละตินสองคำ ระบบนี้เป็นต้นแบบให้กับระบบการเรียกชื่อสิ่งมีชีวิตแบบทวินามของคาโรลัส ลินเนียส ต่อมาในปี ค.ศ. 1623 คัสพาร์แต่งตำรา Pinax theatri botanici ("การแสดงภาพประกอบของพืช") ซึ่งจัดพืชออกเป็นสกุลต่าง ๆ เช่น หญ้า ถั่ว หลายสกุลถูกนำมาใช้ต่อโดยลินเนียส
ต่อมาลินเนียสนำชื่อของคัสพาร์และโยฮันน์ เบาฮีน ไปตั้งเป็นชื่อของสกุลชงโค (Bauhinia)
Bauhin, Gaspard – Animadversiones in historiam generalem plantarum, 1601 – BEIC 11856754.jpg|Animadversiones in historiam generalem plantarum, 1601
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Gaspard Bauhin - Whonamedit
One Hundred and One Botanists by Duane Isely
นักพฤกษศาสตร์ชาวสวิส
บุคคลจากบาเซิล
พระศาสนโศภน (แจ่ม จตฺตสลฺโล)

พระศาสนโศภน นามเดิม แจ่ม ฉายา จตฺตสลฺโล เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรองคณะธรรมยุติกนิกาย ได้ดำรงตำแหน่งสำคัญ เช่น เจ้าอาวาสวัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร กรรมการมหาเถรสมาคม รองประธานสังฆสภา และแม่กองธรรมสนามหลวงรูปแรก
== ประวัติ ==
=== ชาติกำเนิด ===
พระศาสนโศภน เกิดเมื่อวันอังคารที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2418 เวลา 07.30 น. ตรงกับวันขึ้น 14 ค่ำ เดือน 6 ปีกุน เป็นบุตรนายพ่วงกับนางเอี่ยม บิดาท่านเป็นมหาดเล็กในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ภูมิลำเนาเดิมอยู่บ้านตำหนัก อำเภอเมืองเพชรบุรี สมัยเป็นเด็กท่านมักเป็นจ่าฝูงในหมู่เพื่อน ๆ จึงมีนามเดิมว่าจ่า ภายหลังชื่อแปลก เพราะมักเล่นอะไรแปลก ๆ เมื่อโตขึ้นได้เรียนหนังสือที่วัดสนามพราหมณ์
ท่านมีน้องชายคนหนึ่งชื่อจอน ซึ่งได้รับราชการจนมีบรรดาศักดิ์เป็นรองอำมาตย์เอก ขุนประสารพันธุกิจ ผู้ช่วยเกษตรมณฑลพิศณุโลก ต่อมาได้รับพระราชทานนามสกุลว่า ถาวรบุตต์
=== อุปสมบท ===
พ.ศ. 2435 ย้ายมาศึกษาที่ศึกษากับพระครูวินัยธรแสง ฐานานุกรมของพระพรหมมุนี (แฟง กิตฺติสาโร) ที่วัดมกุฏกษัตริยาราม แล้วได้บวชเป็นสามเณรในวันข้างขึ้นเดือน 7 ปีนั้น ขณะเป็นสามเณรนี้ท่านได้เปลี่ยนชื่อเป็นแจ่ม ต่อมาได้อุปสมบทเมื่อวันพุธที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2438 ตรงกับวันแรม 13 ค่ำ เดือน 7 ปีมะแม โดยมีพระพรหมมุนี (แฟง กิตฺติสาโร) ขณะยังเป็นพระธรรมปาโมกข์ เป็นพระอุปัชฌาย์ พระราชกวี (ถม วราสโย) และพระมหานุนายก (ดี มนาปจารี) ขณะยังเป็นพระครูปลัดมหานุนายก เป็นคู่กรรมวาจาจารย์ ได้ฉายาว่า จตฺตสลฺโล
=== การศึกษา ===
ขณะอยู่วัดมกุฏกษัตริยาราม ท่านได้ศึกษาพระปริยัติธรรมจากพระมหาทองอยู่ (ป.ธ. 7) จนอุปสมบทได้ 2 พรรษาจึงย้ายไปอยู่วัดบวรนิเวศราชวรวิหารเพื่อศึกษากับพระยาวิจิตรธรรมปริวัตร (ดำ) ขณะยังเป็นพระศาสนดิลก เข้าสอบในหลักสูตรของมหามกุฏราชวิทยาลัยจนสอบได้บาเรียนตรี (เทียบเปรียญธรรม 4 ประโยค) ในปีระกา พ.ศ. 2440 ได้บาเรียนโท (เปรียญธรรม 5 ประโยค) ปีจอ พ.ศ. 2441 และสุดท้ายสอบได้บาเรียนอก (เทียบเท่าเปรียญธรรม 7 ประโยค) ในปีกุน พ.ศ. 2442 แล้วกลับไปอยู่วัดมกุฏกษัตริยารามดังเดิม วันที่ 9 พฤศจิกายน ร.ศ. 118 ได้รับพระราชทานพัดพื้นโหมดสำหรับวุฒิบาเรียนเอก
=== ศาสนกิจ ===
นับแต่ย้ายกลับมาอยู่วัดมกุฏกษัตริยาราม ท่านได้ทำหน้าที่ครูสอนพระปริยัติธรรม ต่อมาได้เป็นกรรมการในการสอบบาลีสนามหลวง กรรมการมหามกุฏราชวิทยาลัย แม่กองธรรมสนามหลวง และกรรมการมหาเถรสมาคม เมื่อมีการประกาศใช้พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2484 ท่านได้รับเลือกเป็นสมาชิกสังฆสภา และสุดท้ายเป็นรองประธานสังฆสภา
== สมณศักดิ์ ==
6 กรกฎาคม ร.ศ. 127 ตั้งเป็นพระราชาคณะที่ พระอริยมุนี
10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2457 เลื่อนเป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชกวี นรสีห์พจนปิลันธน์ คันถรจนาบัณฑิต ยติคณิศร บวรสังฆารามคามวาสี
24 กันยายน พ.ศ. 2464 เลื่อนเป็นพระราชาคณะชั้นเทพที่ พระเทพกวี ศรีวิสุทธิดิลก ตรีปิฎกบัณฑิต ยติคณิศร บวรสังฆาราม คามวาสี
9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466 เลื่อนเป็นพระราชาคณะชั้นธรรมที่ พระธรรมปาโมกข์ ยุติโยคญาณดิลก ไตรปิฎกธารี ธรรมวาที ยติคณิศร บวรสังฆาราม คามวาสี
6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471 ได้รับสถาปนาเป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรองคณะธรรมยุตติกาที่ พระศาสนโศภน วิมลญาณอดุล ตรีปิฎกคุณประสาธนวิภูสิต ธรรมยุตติกคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
== มรณภาพ ==
พระศาสนโศภน อาพาธด้วยโรคลำไส้ ต่อมามีโรคไตและโรคหัวใจพิการด้วย และถึงแก่มรณภาพวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 เวลา 02.30 น. ณ กุฏิเจ้าอาวาส สิริอายุได้ 
== อ้างอิง ==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
ภิกษุในสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย
จ่ม
เปรียญธรรม 7 ประโยค
แม่กองธรรมสนามหลวง
อดีตกรรมการมหาเถรสมาคม
เจ้าอาวาสวัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร
บุคคลจากอำเภอเมืองเพชรบุรี
ลีโอ วับโวโก

ลีโอ วับโวโก (Leo Rwabwogo) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวยูกันดา เกิดเมื่อ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2492 ที่โตโรโร ยูกันดาตะวันออก เสียชีวิตเมื่อ 15 มกราคม พ.ศ. 2552 ที่รูโกโง ยูกันดาตะวันตก รวมอายุได้ 60 ปี
วาโวโกติดทีมชาติอูกันดาเข้าแข่งขันในกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2511 ที่ เม็กซิโก และ พ.ศ. 2515 ที่ เยอรมันตะวันตก ในรุ่นฟลายเวท โดยใน พ.ศ. 2511 รอบแรก ชนะซอ ซังยอง จากเกาหลีใต้ เมื่อ 14 ตุลาคม รอบสอง ชนะ ดาเวย์ วาสเกวซ จากสหรัฐ เมื่อ 17 ตุลาคม รอบ 8 คนสุดท้าย ชนะ ติโบร์ บอดอรี จากฮังการี เมื่อ 21 ตุลาคม ส่วนในรอบรองชนะเลิศ แพ้ อาร์เทอร์ โอเลช จากโปแลนด์ เมื่อ 24 ตุลาคม ได้เหรียญทองแดง
ส่วนในกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2515 รอบแรกชนะจอร์จ อากูญา จากอุรุกวัย เมื่อ 27 สิงหาคม รอบสอง ชนะ เมาริซ โอซูลิแวน จาก สหราชอาณาจักร เมื่อ 30 สิงหาคม รอบสาม ชนะ ชวลิต อ่อนฉิม จากไทย เมื่อ 5 กันยายน รอบ 8 คนสุดท้าย ชนะ เนล แมกลอกิน จากไอร์แลนด์ เมื่อ 6 กันยายน รอบรองชนะเลิศ ชนะ ดักกลาส โรดริเกวซ จากคิวบา เมื่อ 8 กันยายน และในรอบชิงชนะเลิศ แพ้ เกออร์กี โกสตาดินอฟ จากบัลแกเรีย เมื่อ 10 กันยายน ได้เหรียญเงิน
== อ้างอิง ==
http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/rw/leo-rwabwogo-1.html 
นักมวยสากลสมัครเล่นชาวยูกันดา
นักกีฬาเหรียญเงินโอลิมปิก
นักกีฬาเหรียญทองแดงโอลิมปิก
นักมวยสากลชายชาวยูกันดา
เทียบ คงลายทอง

เทียบ คงลายทอง เป็นบุตรของนายแปลก และนางสอน เกิดเมื่อ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2445  ที่อำเภอธนบุรี กรุงเทพมหานคร เริ่มเรียนดนตรีจากบิดาด้วยการหัดเป่าขลุ่ยตั้งแต่เล็ก ครั้นอายุได้ 9 ปี จึงเรียนฆ้องวงใหญ่จากทองดี ชูสัตย์ ผู้มีศักดิ์เป็นปู่ของจางวางทั่ว พาทยโกศล ต่อมาเรียนปี่ในกับจุ ภิญโญอยู่ระยะหนึ่ง เมื่ออายุประมาณ 16 ปี บิดาได้พาไปฝากตัวเป็นศิษย์พระยาเสนาะดุริยางค์ (แช่ม สุนทรวาทิน)
เทียบเข้าเป็นคนปี่ในวงปี่พาทย์ของเจ้าพระยาธรรมาธิกรณาธิบดี เสนาบดีกระทรวงวังในสมัยรัชการที่ ๖ ต่อมาเมื่ออายุครบเกณฑ์ทหารก็เข้ารับราชการทหารสังกัดกรมทหารรักษาวัง เมื่อพ้นราชการทหารเมื่อ พ.ศ. 2469 ได้เข้าถวายตัวเป็นมหาดเล็กกองพิณพาทย์หลวง กรมมหรสพ ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ครั้นเปลี่ยนแปลงการปกครองแล้ว พ.ศ. 2478 เทียบโอนมาสังกัดแผนกดุริยางค์ไทย กรมศิลปากร และรับราชการในกรมศิลปากรเรื่อยมาจนเกษียณอายุราชการ
เทียบบรรเลงดนตรีได้ทุกเครื่องมือ แต่ที่มีชื่อเสียงที่สุด คือ ปี่ ฝีมือปี่ของครูเทียบนั้นโด่งดังมาตั้งแต่การประชันวงปี่พาทย์ที่วังบางขุนพรหม เมื่อ 19 มกราคม พ.ศ 2466  เทียบเป่าปี่ในคู่กับเทวาประสิทธิ์ พาทยโกศล บุตรชายจางวางทั่ว ผลปรากฏว่า สมเด็จเจ้าฟ้ากรมพระนครสวรรค์วรพินิตประทานเงินคนละ ๑ ชั่ง เท่ากัน นอกจากนี้เทียบยังเคยไปแสดงฝีมือเพื่อเผยแพร่นาฎศิลป์และดนตรีไทยในต่างประเทศ เช่น ลาว พม่า มาเลเซีย อินโดนีเซีย เยอรมันและญี่ปุ่น
เทียบได้ร่วมบันทึกเสียงกับกรมศิลปากรเพื่อเก็บรักษาไว้เป็นสมบัติของชาติหลายเพลง ผลงานที่เทียบภาคภูมิใจคือ การเป่าปี่แสดงฝีมือเฉพาะพระพักตร์พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ณ พระตำหนักไทยเรือนต้น ภายในพระราชวังจิตรลดารโหฐาน นอกจากฝีมือทางดนตรีแล้ว เทียบมีฝีมือทางช่างกลึงปี่ตัดลิ้นปี่และทำกำพวดปี่ด้วย ได้ทำปี่ขึ้นทูลเกล้า ฯ ถวาย ๑ เลา ณ พระราชวังไกลกังวล เมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 และได้ถวายแบบฝึกหัดเป็นโน้ตสากล และเข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอีกหลายครั้ง
ชีวิตครอบครัว สมรสกับสว่าง วิเชียรปัญญา มีบุตรธิดาด้วยกันทั้งสิ้น 12 คน เทียบถึงแก่กรรมด้วยโรคไต เมื่อ 27 มกราคม พ.ศ. 2525
== อ้างอิง ==
http://sirindhornmusiclibrary.mahidol.ac.th/musiclibrary/index.php?ac=hall_of_fame/hall_of_fame_dataperson&id=45&languages=th#001
นักดนตรีไทย
บุคคลจากเขตธนบุรี