pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ล้อตุนกำลัง

ล้อตุนกำลัง (Flywheel) เป็นอุปกรณ์เชิงกลที่หมุนได้, มันถูกใช้ในการเก็บพลังงานที่เกิดขี้นจากการหมุน. ล้อตุนกำลังมีโมเมนต์ความเฉื่อยอย่างมีนัยสำคัญซึ่งต่อต้านการเปลี่ยนแปลงของความเร็วในการหมุน. ปริมาณของพลังงานที่ถูกเก็บไว้ในล้อตุนกำลังเป็นสัดส่วนกับกำลังสองของความเร็วในการหมุนของมัน. พลังงานจะถูกถ่ายโอนไปยังล้อตุนกำลังได้โดยการใส่แรงบิด (torque) ให้กับมัน, ซึ่งเป็นการเพิ่มความเร็วในการหมุนของมันและด้วยเหตุนี้จึงเป็นการเพิ่มการสะสมพลังงาน. ในทางตรงกันข้าม ล้อตุนกำลังจะปลดปล่อยพลังงานที่เก็บไว้ได้โดยการให้แรงบิดต่อโหลดหรือภาระทางกล, ซึ่งเป็นการลดความเร็วในการหมุนของมัน.
การนำไปประยุกต์ใช้โดยทั่วไปของล้อตุนกำลัง ได้แก่:
การจ่ายพลังงานอย่างต่อเนื่องเมื่อแหล่งพลังงานถูกปลดออกไป. ตัวอย่างเช่น flywheels ถูกนำมาใช้ในเครื่องยนต์ลูกสูบเพราะแหล่งพลังงาน, แรงบิดจากเครื่องยนต์, มาเป็นระยะๆ.
การส่งมอบพลังงานในอัตราที่เกินความสามารถของแหล่งพลังงานต่อเนื่อง. นี่สามารถทำสำเร็จได้โดยการจัดเก็บพลังงานในล้อตุนกำลังตลอดเวลาแล้วปล่อยพลังงานนั้นอย่างรวดเร็ว, ในอัตราที่เกินความสามารถของแหล่งพลังงานนั้น.
การควบคุมทิศทางของระบบกลไก. ในการใช้งานดังกล่าว, 'โมเมนตัมเชิงมุม'ของล้อตุนกำลังจะถูกโอนไปยังโหลดเมื่อพลังงานถูกโอนไปยังหรือจากล้อตุนกำลัง
Flywheels มักจะทำจากเหล็กและหมุนบนแบริ่งธรรมดา; พวกมันจะถูกจำกัดโดยทั่วไปให้มีอัตราการหมุนเพียงไม่กี่พันรอบต่อนาที.  บาง flywheels ที่ทันสมัยถูกจากวัสดุคาร์บอนไฟเบอร์และใช้แบริ่งแม่เหล็กที่ทำให้พวกมันจะหมุนที่ความเร็วสูงถึง 60,000 รอบต่อนาที.

แบตเตอรี่ล้อตุนกำลังทำจากคาร์บอนคอมโพสิตได้รับการผลิตเมื่อเร็วๆนี้และได้รับการพิสูจน์ว่าสามารถทำงานได้ในการทดสอบการใช้งานจริงในรถยนต์ทั่วไป. นอกจากนี้ การกำจัดพวกมันหลังหมดอายุใช้งานก็เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม.
==อ้างอิง==
เทคโนโลยีเครื่องยนต์
แบล็กวัลคัน

แบล็กวัลคัน (Black Vulcan) เป็นตัวละครซูเปอร์ฮีโรชาวแอฟริกา-อเมริกันในดีซีคอมิกส์จากการ์ตูนเรื่องซูเปอร์เฟรนส์ สร้างสรรค์โดย Hanna-Barbera และให้เสียงโดย Buster Jones มีความสามารถในการใช้ไฟฟ้าเป็นหลัก
==อ้างอิง==
ตัวละครดีซีคอมิกส์
ซูเปอร์ฮีโร่ในดีซีคอมิกส์
พรรคแห่งชาติอินโดนีเซีย

พรรคแห่งชาติอินโดนีเซีย (Indonesian National Party; ภาษาอินโดนีเซีย: Partai Nasional Indonesia, PNI) เป็นพรรคการเมืองอินโดนีเซียก่อตั้งตั้งแต่ พ.ศ. 2470
== ก่อนได้รับเอกราช ==
ในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2470 ซูการ์โนและสมาชิกของชมรมนักศึกษาบันดุงได้จัดตั้งขบวนการเรียกว่าสมาคมแห่งชาติอินโดนีเซีย ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2471 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นพรรคแห่งชาติอินโดนีเซีย องค์กรนี้มีแนวคิดที่จะเรียกร้องเอกราชทางเศรษฐกิจและการเมืองให้แก่หมู่เกาะอินโดนีเซีย โดยไม่ร่วมมือกับรัฐบาลอาณานิคมของดัตช์  เมื่อ พ.ศ. 2472 พรรคนี้มีสมาชิกราว 10,000 คน ทำให้พรรคเริ่มถูกปราบปราม ซูการ์โนเป็นหนึ่งในผู้นำพรรค 7 คนที่ถูกจับเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2472 และถูกตัดสินจำคุกในเดือนกันยายน พ.ศ. 2473 ในที่สุดพรรคได้สลายตัวไปใน พ.ศ. 2474
== หลังได้รับเอกราช ==
หลังจากการประกาศเอกราชของอินโดนีเซียในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2488 และได้จัดตั้งคณะกรรมการกลางแห่งชาติอินโดนีเซียเมื่อ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2488 และได้จัดตั้งพรรคแห่งชาติอินโดนีเซียขึ้นอีก แต่ก็ในวันที่ 1 กันยายน ปีเดียวกัน
ต่อมาในเดือนมกราคม พ.ศ. 2489 ได้ฟื้นฟูพรรคแห่งชาติอินโดนีเซียขึ้นใหม่โดยไม่มีซูการ์โนเนื่องจากขณะนั้นเป็นประธานาธิบดีที่ต้องอยู่เหนือการเมือง พรรคนี้ได้รับการสนับสนุนมากและได้เสียงข้างมากในการเลือกตั้งในอินโดนีเซียเมื่อพ.ศ. 2498 พรรคนี้เน้นแยกศาสนาออกจากการเมืองและแนวคิดชาตินิยม
ฝ่ายซ้ายของพรรคถูกขับออกหลังรัฐประหาร พ.ศ. 2508 และเหตุการณ์ 30 กันยายนทำให้พรรคอ่อนแอลง ในสมัยของซูฮาร์โต พรรคเข้าร่วมการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2514 แต่ได้คะแนนน้อยกว่า7% ใน พ.ศ. 2516 พรรคได้รวมเข้ากับพรรคแนวชาตินิยมอื่นๆและพรรคของชาวคริสต์ เนื่องจากมีคำสั่งจำกัดจำนวนพรรคการเมือง หลังจากประธานาธิบดีซูฮาร์โตลาออกใน พ.ศ. 2541 พรรคนี้ได้รับการฟื้นฟูขึ้นใหม่และเข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2542
==อ้างอิง==
Bambang Setiawan & Bestian Nainggolan (Eds) (2004) Partai-Partai Politik Indonesia: Ideologi dan Program 2004-2009 (Indonesian Political Parties: Ideologies and Programs 2004-2009 Kompas ISBN 979-709-121-X 
Evans, Kevin Raymond, (2003) The History of Political Parties & General Elections in Indonesia, Arise Consultancies, Jakarta, ISBN 979-97445-0-4
Gosnell, Harold F. (1958) Indonesians Go to the Polls: The Parties and their Stand on Constitutional Issues in Midwest Journal of Political Science
Kahin, George McTurnan (1970), Nationalism and Revolution in Indonesia, Cornell University Press, ISBN 0-8014-9108-8
Liddle, R. William, The 1977 Indonesian and New Order Legitimacy, South East Asian Affairs 1978, Translation published in Pemilu-Pemilu Orde Baru, LP3ES, Jakarta, ISBN 979-8015-88-6 
Ricklefs, M.C. (1982), A History of Modern Indonesia, Macmillan Southeast Asian reprint, ISBN 0-333-24380-3
ขบวนการทางการเมืองในประเทศอินโดนีเซีย
เฟอร์รารี่ แคลิฟอร์เนีย

เฟอร์รารี่ แคลิฟอร์เนีย (Ferrari California) เป็นรถยนต์นั่งประเภทหรูหราสมรรถนะสูง เครื่องยนตร์กลางลำหน้าขับเคลื่อนสองล้อท้าย (FMR) 2 ประตู 2+2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติอิตาลี เฟอร์รารี่ แคลิฟอร์เนีย เป็นรุ่น คูเป แบบคาบริโอเล็ต (Coupé cabriolet) หรือรถเปิดประทุนหลังคาแข็งแบบฮาร์ดท็อป รถมาพร้อมกับเครื่องยนต์ 4.3 ลิตร (260 cu in) V8 ให้กำลัง 460 PS (338 kW; 454 แรงม้า) "แคลิฟอเนีย" คือรถที่มาปลุกตำนาน เฟอร์รารี่ 250 จีที (Ferrari 250 GT)  ซึ่งเป็นรถที่ผลิตในช่วงศตวรรษที่ 1950 ขึ้นมาอีกครั้ง ซึ่ง 250 จีที ถือเป็นรถที่สร้างชื่อเสียงให้กับเฟอร์รารี่ไว้มากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับรุ่น เฟอร์รารี่ 250 จีทีโอ ซึ่งถือเป็นตำนานบนหน้าหนึ่งของเฟอร์รารี่ ด้วยการจัดอันดับ จากทุกนิตยสารเกี่ยวกับรถยนต์ ให้เป็น "รถเฟอร์รารี่ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด"
เฟอร์รารี่ แคลิฟอร์เนีย ได้เปิดตัวครั้งแรกที่งานปารีสมอเตอร์โชว์ ปี ค.ศ. 2008 โดยก่อนหน้านี้ก็ได้มีข่าวลือมาว่า ตัวถังรถ ทีแรกออกแบบมาเพื่อให้กับตัวใหม่ของมาเซราติ แต่สุดท้ายก็ได้ถูกขายแบบให้กับเฟอร์รารี่ จนกลายมาเป็น แคลิฟอร์เนีย คันนี้ แต่ถึงอย่างไรก็ดี ทางเฟอร์รารี่ ก็ออกมาปฏิเสธข่าวลือนี้
แคลิฟอร์เนีย คือรุ่นแรกที่ได้ผลิตที่โรงงานแห่งใหม่ ในมาราเนลโล (Maranello) ซึ่งสามารถลิต แคลิฟอร์เนีย ได้ประมาณ 27 คันต่อวัน หรือ ประมาณ 6,000 คันต่อเดือน
== แคลิฟอร์เนีย เอชเอส ==

แคลิฟอร์เนีย เอชเอส (California HS) ในรูปแบบโฉมใหม่ซึ่งจะใช้ชื่อรุ่นเป็นปี ค.ศ. 2013 แคลิฟอร์เนีย เอชเอส ที่แตกต่างกับโฉมปีก่อนหน้านี้ อย่างเช่น ล้อแม็กสีเงินและรูระบายอากาศ ที่อยู่หลัง ล้อด้านหน้า
== แคลิฟอร์เนีย ที ==

แคลิฟอร์เนีย ที (California T)คือโฉมล่าสุดโดยมีการตกแต่งภายในใหม่ การเปลี่ยนหน้ารถอย่างเห็นได้ชัดเจน ระบบส่งกำลังเทอร์โบชาร์จใหม่ รถได้เปิดตัวอย่างไม่เป็นทางการครั้งแรกบนเว็บหลัก ในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 8.L. 2014 และเปิดตัวอย่างเป็นทางการในงานเจนีวามอเตอร์โชว์ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014
แคลิฟอร์เนีย ที ได้ใช้เครื่องยนตร์ วี8 ไบ-เทอร์โบ (bi-turbo) ขนาด 3.8 ลิตรใหม่ ซึ่งสามารถส่งกำลังได้ถึง 552 แรงม้า (412 kW; 560 PS) ที่ 7,500 rpm และแรงบิดที่ 4,750 rpm นอกจากนี้ยังได้มีการพัฒนาเป็นเกียร์ 7 จังหวะดูโอคลัตซ์ รถสามารถทำอัตราเร่ง 0-100 กม./ชม. ได้ที่ 3.6 วินาที และ ทำความเร็วสูงสุดได้ที่ 315 กม./ชม. หรือ 196 ไมล์/ชม.
คำว่า "ที" (T) หมายถึง เทอร์โบ (Turbo) ซึ่งเป็นเทคโนโลยีของทางเฟอร์รารี่ ซึ่งได้ใช้ล่าสุดกับ เฟอร์รารี่ เอฟ40
== สถิติของแคลิฟอร์เนีย ==
=== สิ่งแรกของเฟอร์รารี่ ===
เครื่องยนต์ V8 ประเภทแรกของเฟอร์รารี่
เกียร์ 7 จังหวะ ดูโอ-คลัทซ์ ชนิดแรกของเฟอร์รารี่
รถเปิดประทุนหลังคาแข็ง (Folding metal roof) รุ่นแรกของเฟอร์รารี่
ระบบ Multi-link suspension ระบบแรกของเฟอร์รารี่
ระบบหัวฉีดเบนซินโดยตรง (Gasoline direct injection) ระบบแรกของเฟอร์รารี่
=== สมรรถนะ ===
แคลิฟอร์เนีย มีความเร็วสูงสุดที่ 310 กม./ชม. (193 ไมล์/ชม.) และทำความเร่ง 0-100 กม./ชม. ได้ในที่ 3.9 วินาที แม้ว่าด้วยน้ำหนักที่ 180 กิโลกรัม (397 lb) ซึ่งหนักกว่า แต่สมรรถนะเมื่อเทียบกับ เฟอร์รารี่ เอฟ430 ซึ่งเบากว่า แต่สามารถทำความเร่ง 0-100 กม./ชม. ได้ในเวลาเท่ากัน
==  ดูเพิ่ม ==
เฟอร์รารี่
เฟอร์รารี่ เอฟ430
เฟอร์รารี่ 458 อิตาเลีย
== อ้างอิง ==
รถสปอร์ต
แคลิฟอร์เนีย
ฉู่อิง

ฉู่อิง (Cuyen; ; ค.ศ. 1580 – 1615) เป็นพระราชโอรสพระองค์แรกของจักรพรรดินู่เอ๋อร์ฮาชื่อประสูติจากพระชายาหยวนเฟย์ สกุลถงเจีย    เนื่องจากเป็นพระราชโอรสพระองค์แรกและเป็นผู้ที่มีความสามารถ ช่วยพระบิดาทำสงครามได้รับชัยชนะมีผลงานมากมาย ฉู่อิงจึงได้รับแต่งตั้งให้เป็นรัชทายาทก่อนการสถาปนาราชวงศ์โฮ่วจิน แต่เนื่องจากหยิ่งทะนงในอำนาจของตน จึงกดขี่ข่มเหงเหล่าพระอนุชารวมทั้งขุนนางผู้ใหญ่ และคิดจะชิงอำนาจจากพระบิดา จึงถูกสั่งปลดแล้วสิ้นพระชนม์ในเวลาต่อมา
== พระวงศานุวงศ์ ==
พระบิดา: พระเจ้าหนูเอ่อร์ฮาชื่อ
พระมารดา: หยวนเฟย์ สกุลถงเจีย
พระชายา
* พระชายา จากสกุลกัวหลัวหลัว
* พระชายา จากสกุลน้าล่า
* พระชายา จากสกุลฟู่ฉ่า
พระโอรส
* เจ้าชายตู้ตู้ (杜度,1597-1642) อานผิงเป้ยเล่อ (安平貝勒, ค.ศ. 1636 - 1642)
* เจ้าชายไม่ปรากฏพระนาม
* เจ้าชายหนี่คัน (尼堪) จิ้งจิ่นจวงชินหวัง (敬谨庄親王)
เจ้าชายราชวงศ์ชิง
ไพฑูรย์ เครือแก้ว ณ ลำพูน

ดร.ไพฑูรย์ เครือแก้ว ณ ลำพูน (13 กรกฎาคม พ.ศ. 2476 - ) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง 3 สมัย เป็นอดีตหัวหน้าพรรคแนวประชาธิปไตย หัวหน้าพรรคแนวร่วมประชาธิปไตย และอดีตรองหัวหน้าพรรคราษฎร
== ประวัติ ==
ดร.ไพทูรย์ เครือแก้ว ณ ลำพูน เกิดเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2476 เป็นอดีตอาจารย์ด้านสังคมวิทยา ประจำมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มีผลงานทางวิชาการเผยแพร่จำนวนมาก อาทิ หนังสือลักษณะสังคมไทย  เป็นต้น
== งานการเมือง ==
ดร.ไพทูรย์ ได้เข้าสู่งานการเมืองโดยได้ก่อตั้งพรรคการเมืองขึ้นเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511 เป็นพรรคการเมืองทะเบียนเลขที่ 3/2511 ซึ่งเขาได้รับตำแหน่งเป็นหัวหน้าพรรค และเลขาธิการพรรค และเขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง สมัยแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 และต่อมาในปี พ.ศ. 2519 ได้จัดตั้งพรรคการเมืองขึ้นมาอีกครั้ง โดยใช้ชื่อว่า "พรรคแนวร่วมประชาธิปไตย" และได้รับเลือกตั้งอีกสมัยในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 จากนั้นในสมัยที่ 3 เขาได้ย้ายไปสังกัดพรรคชาติไทย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526
== งานธุรกิจ ==
ไพฑูรย์ เครือแก้ว ณ ลำพูน เป็นนักธุรกิจด้านกิจการเหมืองแร่พลวง ในชื่อบริษัท พี.เอส.ซี ไมนิ่ง จำกัด ดำเนินกิจการเหมืองแร่พลวง ในพื้นที่อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2513
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดลำปาง
สกุล ณ ลำพูน
อาจารย์คณะสังคมศาสตร์
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง
พรรคแนวประชาธิปไตย
พรรคชาติไทย
พรรคราษฎร (พ.ศ. 2529)
พรรคความหวังใหม่
นักธุรกิจชาวไทย
บุคคลจากคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
หัวหน้าพรรคการเมืองในประเทศไทย
วิโรจน์ ณ บางช้าง

นายวิโรจน์ ณ บางช้าง หรือ พระวิโรจน์ ภูริสีโร เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสงคราม 1 สมัย สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และเป็นนายกสมาคมพลังผู้บริโภคแห่งประเทศไทย
== ประวัติ ==
วิโรจน์ ณ บางช้าง เคยรับราชการในสังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ต่อมาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสงคราม จากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2535 เขาแพ้การเลือกตั้งให้กับร้อยตรี นุกูล ธนิกุล จากพรรคความหวังใหม่ ในการเลือกตั้ง 3 ครั้งติดต่อกัน เขาจึงประกาศยุติบทบาททางการเมือง และหันไปอุปสมบทในพุทธศาสนา
ต่อมาเขากลับมามีบทบาทในสังคมอีกครั้ง เมื่อได้ลงสมัครรับเลือกตั้งวุฒิสมาชิก ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2549 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง และเข้ารับการสรรหาเป็นกรรมการปฏิรูปกฎหมาย แต่ไม่ได้รับเลือก
วิโรจน์ ณ บางช้าง ประกอบธุรกิจเกี่ยวกับตาลมะพร้าว และเข้ามามีบทบาทในฐานะนายกสมาคมพลังผู้บริโภคแห่งประเทศไทย รวมทั้งเคยได้รับการแต่งตั้งเป็นคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค กรุงเทพมหานคร ในสมัยของนายอภิรักษ์ โกษะโยธิน เป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
วิโรจน์ ณ บางช้าง ได้อุปสมบทในพุทธศาสนา มีฉายาว่า "พระวิโรจน์ ภูริสีโร" จนกระทั่งมรณภาพ ในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 ด้วยโรตมะเร็งไต อายุ 65 ปี
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภออัมพวา
สกุล ณ บางช้าง
นักธุรกิจชาวไทย
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสงคราม
พรรคประชาธิปัตย์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ช.
เรียวกัง

เรียวกัง  คือโรงแรมขนาดเล็ก หรือโรงเตี๊ยมในประเทศญี่ปุ่นซึ่งมีต้นกำเนิดในสมัยยุคเอะโดะ (ค.ศ. 1603 - ค.ศ. 1868) โดยมักตั้งอยู่รายรอบทางหลวงสำคัญในอดีตเพื่อรองรับผู้เดินทางไปมา โดยปกติเรียวกังจะมีจุดเด่นคือ ห้องพักปูเสื่อ (ตาตามิ) อ่างอาบน้ำรวม และบริเวณสาธารณะที่ผู้เข้าพักจะต้องสวมยูกาตะ
เรียวกังจะพบยากในเขตโตเกียว รวมถึงเมืองใหญ่อื่น ๆ เนื่องจากมีราคาแพงมากเมื่อเทียบกับโรงแรมทั่ว ๆ ไป โดยชาวญี่ปุ่นหันมาใช้บริการโรงแรมกันอย่างแพร่หลายมากขึ้นในปัจจุบัน ในเมืองใหญ่บางแห่งยังพบเรียวกังในราคาที่เหมาะสม ที่มีราคาเริ่มต้นเพียง 1200 บาทต่อคืนเท่านั้น อย่างไรก็ตาม เรียวกังมักจะพบในบริเวณที่มีทัศนียภาพสวยงาม เช่น บริเวณภูเขา และชายทะเล เป็นต้น ในปัจจุบันนั้นได้มีการพัฒนาเรียวกังให้เป็นคอนเซปในการออกแบบของโรงแรมในเครือสมัยใหม่ซึ่งมีชื่อว่า "โฮชิโน รีสอร์ต" ซึ่งได้เปิดให้บริการเรียวกังในเมืองคารุอิซาวะ ในปีค.ศ. 1914
==ลักษณะพิเศษ==
เรียวกังดั้งเดิมนั้นจะประกอบด้วยทางเข้าขนาดใหญ่ ซึ่งประกอบด้วยที่นั่งและตั่งสำหรับลูกค้าที่มาใช้บริการเพื่อนั่งและสนทนา เรียวกังในสมัยใหม่นั้นได้มีการเพิ่มโทรทัศน์เข้าไปด้วย ห้องพักนั้นสร้างในแบบประเพณีของญี่ปุ่น โดยมีการปูพื้นด้วยเสื่อ (ตาตามิ) และประตูเป็นบานเลื่อน ถึงแม้ว่าจะมีการรักษาความปลอดภัยด้วยประตูที่มีกลอนอย่างแน่นหนา มักจะเปิดเข้ามาเป็นทางเข้าเล็ก ๆ ซึ่งกั้นระหว่างห้องนอนด้วยประตูบานเลื่อน โดยด้านนอกประตูเป็นที่วางรองเท้า และภายในปูด้วยเสื่อตาตามิอีกเช่นเคย ห้องพักในเรียวกังมักจะมีระเบียงยื่นออกไปด้านนอก โดยจะต้องผ่านประตูเลื่อนออกไปอีกเช่นเคย
เรียวกังส่วนใหญ่นั้นจะมีบริเวณอาบน้ำรวม หรือ โอฟุโร ซึ่งจะแบ่งตามเพศ โดยใช้น้ำร้อนจากแหล่งน้ำร้อนจากธรรมชาติ (อนเซ็ง) ถ้าพบในบริเวณใกล้เคียง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเขตที่มีบ่อน้ำร้อนนั้นจะพบเรียวกังเป็นจำนวนมาก เรียวกังระดับสูงนั้นมักจะมีห้องอาบน้ำส่วนตัวด้วย ในปกติภายในเรียวกัง จะให้ผู้เข้าพักสวมใส่ยูกาตะภายในเขตเรียวกัง เพื่อไว้เล่นกีฬาสันทนาการต่าง ๆ รวมทั้งบางที่ยังอนุญาตให้นำออกไปสวมใส่นอกเรียวกังได้
เครื่องนอนที่ให้บริการในห้องพักนั้นจะเป็นฟูกปูบนพื้นเสื่ออีกทีหนึ่ง เมื่อแขกเข้าพักนั้น มักจะมีโต๊ะอยู่กลางห้องพร้อมอุปกรณ์ในการชงชา โดยโต๊ะตัวนี้ยังใช้สำหรับให้บริการอาหารเมื่อมีการสั่งอาหารสำหรับให้บริการในห้อง และเมื่อผู้เข้าพักออกไปนอกห้องแล้ว พนักงานจะย้ายโต๊ะกลางนี้ไปไว้ข้าง ๆ ห้อง และปูที่นอนให้
==อ้างอิง==
ประเภทของโรงแรม
โรงแรมในประเทศญี่ปุ่น
ปาตรียา

ปาตรียา (Pátria, "ปิตุภูมิ") เป็นเพลงชาติของติมอร์-เลสเต เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อติมอร์ตะวันออกประกาศเอกราชฝ่ายเดียวจากโปรตุเกสเมื่อปี ค.ศ. 1975 ซึ่งเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ ก่อนเกิดเหตุการณ์อินโดนีเซียเข้ารุกรานติมอร์ตะวันออก และได้รับการประกาศให้เป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการหลังจากที่ติมอร์-เลสเตได้รับเอกราชเมื่อ ค.ศ. 2002
เพลงปาตรียาประพันธ์โดยอาฟงซู ดึ อาราอูฌู (Afonso de Araujo) เนื้อร้องเป็นภาษาโปรตุเกส แต่งโดยฟรังซิชกู บอร์ฌา ดา กอชตา (Francisco Borja da Costa) ซึ่งเป็นผู้ที่ถูกสังหารในวันที่อินโดนีเซียยึดครองติมอร์ตะวันออก ต่อมาได้มีการแปลเนื้อร้องเป็นภาษาเตตุน
== คำร้อง ==
{| cellpadding=6
! ภาษาโปรตุเกส
! คำแปลภาษาเตตุน
! คำแปล
|- style="vertical-align:top; white-space:nowrap;"
|
Pátria, Pátria, Timor-Leste, nossa Nação.
Glória ao povo e aos heróis da nossa libertação.
Pátria, Pátria, Timor-Leste, nossa Nação.
Glória ao povo e aos heróis da nossa libertação.
Vencemos o colonialismo, gritamos:
abaixo o imperialismo.
Terra livre, povo livre,
não, não, não à exploração.
Avante unidos firmes e decididos.
Na luta contra o imperialismo
o inimigo dos povos, até à vitória final.
Pelo caminho da revolução.
|
Pátria, Pátria, Timór-Leste, ita-nia Nasaun.
Glória ba Povu no ba ita-nia eróis libertasaun nasionál.
Pátria, Pátria, Timór-Leste, ita-nia Nasaun.
Glória ba Povu no ba ita-nia eróis libertasaun nasionál.
Ita manán hasoru kolonializmu, ita hakilar:
Hatuun imperializmu
Rai livre, Povu livre,
lae,lae, lae ba esplorasaun
Bá oin hamutuk, laran-metin no barani
Halo funu hasoru imperializmu
inimigu Povu hotu-hotu nian, to’o vitória finál
liu dalan revolusaun.
|
ปิตุภูมิ ปิตุภูมิ ติมอร์ตะวันออก ชาติของเรา
สรรเสริญแด่ประชาชน และเหล่าวีรบุรุษผู้ที่ปลดปล่อยของเรา
ปิตุภูมิ ปิตุภูมิ ติมอร์ตะวันออก ชาติของเรา
สรรเสริญแด่ประชาชน และเหล่าวีรบุรุษผู้ที่ปลดปล่อยของเรา
เราปราบปรามพวกลัทธิอาณานิคมได้ ด้วยการโห่ร้องออกไปว่า:
"จงล่มจมไปพร้อมกับพวกจักรวรรดินิยมเสีย"
ดินแดนอันเป็นเสี ประชาชนผู้เป็นเสรี
ไม่ ไม่ ไม่ อย่าเอาเปรียบกัน
พวกเราจงเดินไปข้างหน้า สามัคคี แข็งแกร่ง และแน่วแน่
ในการต่อสู้กับพวกจักรวรรดินิยม
ผู้เป็นศัตรูของประชาชน จักสู้จนกว่าจะได้รับชัยชนะ
จงมุ่งหน้าสู่การปฏิวัติ
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Timor Crocodilo Voador  - This Brazil-based website about East Timor information includes an .mp3 file of the Full Anthem.
Welcome to Timor Leste  - The Official Tourism website of East Timor features its own version of the anthem, which uses only the chorus.
Timor Leste: Pátria - Audio of the national anthem of Timor Leste, with information and lyrics
ดนตรีติมอร์-เลสเต
สัญลักษณ์ของประเทศติมอร์-เลสเต
เพลงชาติ
ดนตรีภาษาโปรตุเกส
เลือดออกเหนือเยื่อหุ้มสมองชั้นนอก

เลือดออกเหนือเยื่อหุ้มสมองชั้นนอก (epidural hematoma/hemorrhage) หรือ เลือดออกนอกเยื่อหุ้มสมองชั้นนอก (extradural hematoma/hemorrhage) เป็นการบาดเจ็บของสมองชนิดหนึ่ง ทำให้เกิดเลือดออกคั่งอยู่ในชั้นระหว่างเยื่อดูราและกะโหลกศีรษะ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
การบาดเจ็บของระบบประสาท
โรคหลอดเลือดสมอง
โอเอโยะ

โอะเอะโยะ  เป็น มิได คนแรกของ รัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะ และมีศักดิ์เป็นหลานของ โอะดะ โนะบุนะงะ
โอะเอะโยะ เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1573 เป็นบุตรสาวคนเล็กในบรรดา 3 คนของ อะซะอิ นะงะมะสะ จึงมีศักดิ์เป็นหลานของ โอะดะ โนะบุนะงะ เพราะแม่ของโอะเอะโยะคือ โออิจิ นั้นเป็นน้องสาวของโนะบุนะงะ
โอะเอะโยะกับพี่สาวทั้งสองคือ โยะโดะ โดะโนะ และ โอะฮะซุ ต้องกำพร้าพ่อตั้งแต่เด็กโอะอิจิผู้เป็นแม่จึงพาทั้งสามมาอยู่กับโนะบุนะงะผู้เป็นลุง
ต่อมาเมื่อโนะบุนะงะตายจากไปทั้งสามจึงมาอยู่กับ โทะโยะโตะมิ ฮิเดะโยะชิ ผู้ปกครองแผ่นดินคนต่อมาในฐานะลูกเลี้ยงแต่เธอไม่ถูกชะตากับฮิเดะโยะชิเพราะฮิเดะโยะชิทำให้แม่และพ่อเลี้ยงต้องตายและในเวลาต่อมาเธอได้แต่งงานกับญาติของเธอคือ โทะโยะโตะมิ ฮิเดะคะซุ จนมีลูกสาว 1 คนแต่หลังจากนั้นฮิเดะคะซุ
ก็ตายจากไปด้วยอาการป่วยระหว่างสงครามรุกรานเกาหลี
ซึ่งก่อนหน้านั้นโอะเอะโยะได้เคยแต่งงานกับไดเมียวนามว่า ซะจิ คะซุนะริ ตามคำสั่งของโนะบุนะงะแต่ก็แยกจากกันไปหลังจากโนะบุนะงะได้ตายไป
หลังจากฮิเดะคะซุตายไปโอะเอะโยะก็ได้แต่งงานครั้งที่ 3 กับ โทะกุงะวะ ฮิเดะทะดะ บุตรชายของ โทะกุงะวะ อิเอะยะซุ และมีบุตรชาย 2 คนคือ อิเอะมิสึ และ ทะดะนะงะ
โอะเอะโยะถึงแก่กรรมเมื่อปี ค.ศ. 1626 ขณะอายุได้ 53 ปี
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2116
บุคคลในยุคเอโดะ
จอร์จ เอช. วอล์กเกอร์

จอร์จ เฮอร์เบิร์ต วอล์กเกอร์ (George Herbert Walker,  - 24 มิถุนายน ค.ศ. 1953) เป็นนายธนาคารอเมริกันและนักธุรกิจที่ร่ำรวย จอร์จ เฮอร์เบิร์ต วอล์กเกอร์เป็นบิดาของโดโรธี บุช เป็นตาของจอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช และเป็นทวดของจอร์จ ดับเบิลยู. บุช
ตระกูลบุช
บุคคลจากรัฐมิสซูรี
บุคคลจากเซนต์หลุยส์
บุคคลจากนครนิวยอร์ก
บุคคลจากมหาวิทยาลัยวอชิงตัน เซนต์หลุยส์
โดโรธี วอล์กเกอร์ บุช

โดโรธี เวียร์ วอล์กเกอร์ บุช (Dorothy Wear Walker Bush, - 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1992) เป็นมารดาของจอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 41 และเป็นย่าของจอร์จ ดับเบิลยู บุช ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 43
== ประวัติ ==
โดโรธี บุชเกิดที่ยอร์ก เคาน์ตี ในรัฐเมน โดยมีบิดาคือ จอร์จ เฮอร์เบิร์ต วอล์กเกอร์ และมารดาคือ ลูเครเทีย วอล์กเกอร์ (เวียร์)
โดโรธี บุชเสียชีวิตที่กรีนวิช ในรัฐคอนเนกทิคัต ด้วยอายุ 91 ปี ในวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1992 ซึ่งเป็นเวลาหลังจากที่ลูกชายแพ้การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2535 เพียง 16 วัน
== รายการอ้างอิง ==
ตระกูลบุช
บุคคลจากรัฐเมน
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจริญกมลสุขสวัสดิ์

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจริญกมลสุขสวัสดิ์ เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 82 และพระองค์สุดท้ายในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาห่วง
==พระประวัติ==
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจริญกมลสุขสวัสดิ์ ประสูติในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันอังคาร ที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2411 (ปัจจุบันคือ พ.ศ. 2412) เป็นพระราชธิดาพระองค์สุดท้ายในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาห่วง ธิดาขุนเทพฯ กับเกษ มีพระเชษฐภคินี พระเชษฐาร่วมเจ้าจอมมารดาเดียวกัน 2 พระองค์คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบุษบันบัวผันและพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นมหิศรราชหฤทัย
พระองค์ประสูติหลังสมเด็จพระบรมชนกนาถเสด็จสวรรคตแล้ว 5 เดือน จึงทรงพระราชทานพระนามไว้ล่วงหน้าเป็นกลาง ๆ เมื่อยังไม่ทรงทราบว่าเป็นพระราชโอรสหรือพระราชธิดาว่า เจริญกมลสุขสวัสดิ์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจริญกมลสุขสวัสดิ์สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันพุธที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2417 พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุผ้าขาว วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร วันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2419 ในงานงานพระเมรุของพระองค์นั้นพระบรมวงศานุวงศ์ล้วนฉลองพระองค์ดำทั้งหมด ยกเว้นพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนสุพรรณภาควดีที่ทรงฉลองพระองค์ขาว เพราะแม้กรมขุนสุพรรณภาควดีจะทรงมีพระชนมายุเดือนมากกว่าแต่พระองค์เจ้าเจริญกมลสุขสวัสดิ์ทรงอยู่ในฐานะเป็นพระขนิษฐาของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เรื่องนี้ปรากฏในหนังสือ ธรรมเนียมพระบรมศพและพระศพเจ้านาย ว่า
พระบรมวงษานุวงศ์ทั้งนั้น ทรงผ้าพื้นดำทรงฉลองพระองค์ดำ แต่พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าศรีวิไลย ทรงผ้าสีน้ำเงินแก่ ฉลองพระองค์ขาว ทรงสภักษขาว เพราะพระชนม์พรรษาของท่านนั้นแก่กว่าพระองค์เจ้าที่สิ้นพระชนม์
==พระอิสริยยศ==
พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้าเจริญกมลสุขสวัสดิ์ (23 มีนาคม พ.ศ. 2412 - 7 ตุลาคม พ.ศ. 2417)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจริญกมลสุขสวัสดิ์ (พระนามหลังการสิ้นพระชนม์)
== พงศาวลี ==
==อ้างอิง==
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 4
พระองค์เจ้า
พระราชธิดาในรัชกาลที่ 4
เจ้านายไทยที่สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์
บุตรแห่งอิลูวาทาร์

ในจินตนิยายชุด ปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน บุตรแห่งอิลูวาทาร์ คือ เอลฟ์ และมนุษย์ ซึ่งเป็นสองเผ่าพันธุ์ที่กำเนิดจากอิลูวาทาร์ (พระผู้เป็นหนึ่ง) แต่เพียงองค์เดียว ต่างจากคนแคระเนื่องจากเผ่าพันธุ์คนแคระนั้นถูกสร้างโดยอาวเลเทพแห่งการช่าง
โดยเผ่าพันธุ์เอลฟ์นั้นได้ชื่อว่า ผู้มาก่อน เนื่องจากเป็นเผ่าพันธุ์ที่ตื่นขึ้นก่อนมนุษย์ในยุคแห่งพฤกษา และยังมีอีกชื่อหนึ่งคือ เควนดิ (Quendi) หรือ ผู้สามารถพูดได้ เนื่องจากในยุคแห่งพฤกษานั้นมีเพียงเอลฟ์แต่เพียงผู้เดียวที่สามารถสื่อสารกันด้วยการพูด โดยความตั้งใจของอิลูวาทาร์นั้นคือให้เอลฟ์เป็นอมตะและมีชะตากรรมผูกพันกับโลกจนกว่าจะถึงวาระสุดท้ายของอาร์ดา
เผ่าพันธุ์มนุษย์นั้นได้ชื่อว่า ผู้ตามมาทีหลัง เนื่องจากตื่นขึ้นในช่วงต้นของยุคที่หนึ่งแห่งอาร์ดา โดยได้รับพรแห่งมนุษย์นั่นคือความตาย ชะตากรรมของมนุษย์จึงไม่ถูกผูกพันไว้กับชะตากรรมของโลกใบนี้ตามประสงค์ของอิลูวาทร์ มนุษย์จึงได้อีกชื่อหนึ่งคือ ผู้รู้จักตาย
สิ่งมีชีวิตในตำนานของโทลคีน
จอร์-เอล

จอร์-เอล (Jor-El) เป็นตัวละครการ์ตูนซูเปอร์ฮีโรที่ปรากฏในหนังสือการ์ตูนของดีซีคอมิกส์ สร้างสรรค์โดยนักเขียน เจอร์รี ชีเกล และนักวาด โจ ชูสเตอร์ ปรากฏตัวครั้งแรกในการ์ตูนหนังสือพิมพ์ในปี 1939 พร้อมกับซูเปอร์แมน เป็นพ่อที่ให้กำเนิดซูเปอร์แมน เป็นสามีของคารา และเป็นนักวิทยาศาสตร์ชั้นนำในดาวคริปทอนก่อนที่จะระเบิด เขาเล็งเห็นถึงชะตากรรมของโลก แต่ก็ไม่สามารถที่จะโน้มน้าวให้เพื่อนร่วมงานของเขาในเวลาที่จะช่วยประชาชนได้ จอร์-เอลได้ช่วยลูกชายทารกคาร์ล เอล (ซูเปอร์แมน) โดยการส่งเขาไปกับยานอวกาศแบบโฮมเมดไปยังโลกเพียงช่วงเวลาก่อนที่ดาวคริปทอนจะระเบิด
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Jor-El at Smallville Wiki
Jor-El (Kryptonian) at Smallville Wiki
Jor-El (clone) at Smallville Wiki
Supermanica bio on the pre-Crisis Jor-El
Superman Homepage bio on the post-Crisis Jor-El
ตัวละครดีซีคอมิกส์
ตัวละครในซูเปอร์แมน
ตัวละครที่เป็นสิ่งมีชีวิตนอกโลก
ชาวคริปตัน
ตัวละครที่เป็นนักประดิษฐ์
ตัวละครที่เป็นนักวิทยาศาสตร์
ตัวละครที่เป็นผี
ตัวละครภาพยนตร์
ซูเปอร์ฮีโร่ในดีซีคอมิกส์