pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2019 รอบคัดเลือก รอบเบื้องต้น

การแข่งขัน รอบเบื้องต้น ของ แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2019 รอบคัดเลือก ตัดสินหาสามทีมที่จะผ่านเข้าสู่ รอบแบ่งกลุ่ม ของทัวร์นาเมนต์การคัดเลือก. รอบเบื้องต้นประกอบไปด้วยหกทีมที่มีอันดับต่ำที่สุดใน 51 ผู้เข้าร่วม: มาดากัสการ์, เซา ตูเม และ ปรีนซีปี, เซาท์ซูดาน, คอโมโรส, จิบูเตียน, และ มอรีเชียส.
หกทีมถูกจับสลากอยู่ในสามคู่ที่วางไว้, ลงเล่นในรูปแบบเหย้าและเยือนสองนัด ระหว่างวันที่ 22 และ 28 มีนาคม พ.ศ. 2560.
สามทีมผู้ชนะจะได้ผ่านเข้าสู่รอบแบ่งกลุ่มที่จะเข้าร่วมกับ 45 ทีมที่เข้ารอบโดยตรง.
==แมตช์==
|}
รวมผลสองนัด มาดากัสการ์ ชนะ 4–2 และผ่านเข้าสู่ รอบคัดเลือก กลุ่ม เอ.
----
รวมผลสองนัด โคโมรอส ชนะ 3–1 และผ่านเข้าสู่ รอบคัดเลือก กลุ่ม บี.
----
รวมผลสองนัด เซาท์ซูดาน ชนะ 6–2 และผ่านเข้าสู่ รอบคัดเลือก กลุ่ม ซี.
==อันดับดาวซัลโว==
การแข่งขันทั้งหมดมี 18 ประตูที่ทำได้ใน 6 นัด, สำหรับค่าเฉลี่ย  ประตูต่อนัด.
2 ประตู
Paulin Voavy
James Moga
1 ประตู
Chaker Alhadhur
Ben Nabouhane
Benjaloud Youssouf
Mohamed Salem Breik
Abdi Idleh Hamza
Carolus Andriamatsinoro
Walter Saint Martin
Harramiz
Zé
Leon Uso Khamis
Dominic Abui Pretino
Athir Thomas
Duku Wurube
1 การทำเข้าประตูตัวเอง
Jordão Diogo 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
32nd Edition Of Total Africa Cup Of Nations, CAFonline.com
รอบเบื้องต้น
แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2019 รอบคัดเลือก กลุ่ม เอ

กลุ่ม เอ ของ แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2019 รอบคัดเลือก เป็นหนึ่งใน 12 กลุ่มที่จะตัดสินหาทีมเข้าสู่ แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2019 รอบสุดท้าย. กลุ่มนี้ประกอบไปด้วยสี่ทีม: เซเนกัล, อิเควทอเรียล กินี, ซูดาน, และ มาดากัสการ์ (ทีมชนะเลิศของ รอบเบื้องต้น).
==ตารางคะแนน==
==แมตช์==
----
----
----
----
----
==อันดับดาวซัลโว==
การแข่งขันทั้งหมดมี 30 ประตูที่ทำได้ใน 12 นัด, สำหรับค่าเฉลี่ย  ประตูต่อนัด.
3 ประตู
Emilio Nsue
Faneva Imà Andriatsima
M'Baye Niang
2 ประตู
Carolus Andriamatsinoro
Idrissa Gueye
Moussa Sow
1 ประตู
Pablo Ganet
Pedro Obiang
Njiva Rakotoharimalala
Paulin Voavy
Keita Baldé
Pape Abou Cissé
Moussa Konaté
Sidy Sarr
Abuaagla Abdalla
Saifeldin Malik Bakhit
Athar El Tahir
Mohamed Musa Idris
Yasir Muzamil
1 การทำเข้าประตูตัวเอง
Luis Meseguer 
Kalidou Koulibaly 
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
32nd Edition Of Total Africa Cup Of Nations, CAFonline.com
กลุ่ม เอ
แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2019 รอบคัดเลือก กลุ่ม บี

กลุ่ม บี ของ แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2019 รอบคัดเลือก เป็นหนึ่งใน 12 กลุ่มที่จะตัดสินหาทีมเข้าสู่ แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2019 รอบสุดท้าย. กลุ่มนี้ประกอบไปด้วยสี่ทีม: แคเมอรูน, โมร็อกโก, มาลาวี, และ คอโมโรส (ทีมชนะเลิศของ รอบเบื้องต้น).
==ตารางคะแนน==
==แมตช์==
----
----
----
----
----
==อันดับดาวซัลโว==
การแข่งขันทั้งหมดมี 21 ประตูที่ทำได้ใน 12 นัด, สำหรับค่าเฉลี่ย  ประตูต่อนัด.
4 ประตู
El Fardou Ben Nabouhane
3 ประตู
Hakim Ziyech
2 ประตู
Eric Maxim Choupo-Moting
Youssef En-Nesyri
1 ประตู
Vincent Aboubakar
Stéphane Bahoken
Christian Bassogog
Clinton N'Jie
Nasser Chamed
Gerald Phiri Jr.
Patrick Phiri
Noureddine Amrabat
Khalid Boutaïb
Fayçal Fajr
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
32nd Edition Of Total Africa Cup Of Nations, CAFonline.com
กลุ่ม บี
เดอะเฟซออสเตรเลีย

เดอะเฟซออสเตรเลีย (The Face Australian) เป็นรายการเรียลลิตีทางโทรทัศน์ของออสเตรเลีย เพื่อค้นหาสุดยอดนางแบบของประเทศออสเตรเลีย ออกอากาศทางช่อง ฟ็อกซ์ 8[En] ของ ฟอกซ์เทล[En] และผลิตโดย เอนเดมอลชายน์ ออสเตรเลีย[En] โดยมี เนโอมี แคมป์เบลล์ ทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการผลิตและเป็นหนึ่งในสามเมนเทอร์ซูเปอร์โมเดลของรายการ ออกอากาศเป็นครั้งแรกในวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2014 และสิ้นสุดในวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2014
== พิธีกรและเมนเทอร์ ==
== กติกา ==
ดูบทความหลักที่: เดอะเฟซ
== ซีซัน ==
สัญลักษณ์สี
ลูกทีมในทีม ไชน์เอนน์ (ซีซัน 1)
ลูกทีมในทีม เนโอมี (ซีซัน 1)
ลูกทีมในทีม นิโคล (ซีซัน 1)
ในฤดูกาลที่ 1 ตอนที่ 5 เมนเทอร์นิโคลถูกตัดสิทธิ์โดยอัตโนมัติ เพราะไม่เหลือลูกทีมในการแข่งขัน
==อ้างอิง==
เรียลลิตีโชว์
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2557
ออสเตรเลีย
เมอร์เซเดส-เบนซ์ ซีแอลเค จีทีอาร์

เมอร์เซเดส-เบนซ์ ซีแอลเค จีทีอาร์ (Mercedes-Benz CLK GTR) เป็นรถยนต์นั่งสมรรถนะสูงและรถแข่ง เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (RMR) 2 ประตู 2 ที่นั่งผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติเยอรมนี เมอร์เซเดส-เอเอ็มจี ร่วมกับเมอร์เซเดส-เบนซ์ เดิมสร้างขึ้นเพื่อใช้แข่งขันในรายการ เอฟไอเอจีทีแชมเปียนชิป (FIA GT Championship) ปี ค.ศ. 1997 ซีแอลเค จีทีอาร์ ช่วงแรกจึงเป็นรถแข่งสนาม จนมีการทำเป็นรถถนน ตามมาตรฐานในเวลาต่อมา แต่ถึงอย่างไรก็ดี แม้จะปรับเป็นรถถนนแล้ว ก็ยังจัดว่าเป็นรถแข่งสนามอยู่
ภายหลังคว้าชัยในปี ค.ศ. 1997 รถได้ปรับปรุงใหม่ในปี ค.ศ. 1998 เพื่อการแข่งในสนาม24 ชั่วโมง เลอม็อง และใช้ชื่อใหม่เป็น CLK LM สายการผลิต ซีแอลเค จีทีอาร์ ได้ยุติลงในปี ค.ศ. 1999 และถูกแทนที่ เมอร์เซเดส-เบนซ์ ซีแอลอาร์ เลอม็อง โปรโทไทป์
เมอร์เซเดส-เบนซ์ ซีแอลเค จีทีอาร์ ในโฉมรถถนน เคยได้รับการบันทึกจากกินเนสบุ๊ค ให้เป็นรถที่มีราคาสูงที่สุดเท่าที่เคยมีมา ด้วยราคากว่า $1,547,620(USD) ในขณะนั้น
== โฉมรถถนน ==
แม้ว่าโฉม เอฟไอเอ จีที1 จะได้ยกเลิกไปในปี ค.ศ. 1999 แต่เมอร์เซเดส ก็ได้จัดส่งโฉมรถถนนอีก 25 คันตามที่ค่ายได้ให้สัญญาไว้ ซึ่งต่างผลิตในปี ค.ศ. 1997 เพื่อที่จะใช้เป็นใบเบิกตามความต้องการของเอฟไอเอ แต่รถเหล่านี้กลับไม่ได้นำมาใช้ ซึ่งเมอร์เซเดสเลือกที่จะเก็บไว้ รถทั้ง 25 คันนี้ สร้างขึ้นโดยค่ายเอเอ็มจีในโรงงานที่อัฟฟัลเตอร์บาก ในช่วงฤดูหนาวปี ค.ศ. 1998 จนถึงช่วงฤดูร้อนปี ค.ศ. 1999 รถเหล่านี้มีความแตกต่างจากโฉมรถแข่งเล็กน้อย มีการออกแบบให้ใช้พวงมาลัยซ้ายทั้งหมด ยกเว้นพวงมาลัยขวาพิเศษคันเดียวให้กับสมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัสซานัล โบลเกียห์ แห่งบรูไน
รถใช้เครื่องยี่ห้อ อิลมอร์ (Ilmor Engineering) ขนาด 6.0L ถึง 6.9L ซึ่งสามารถให้กำลังได้ถึง 612 PS (450 kW; 604 hp) และแรงบิดที่ 775 N·m (572 lb·ft) ทางค่าย เมอร์เซเดส-เอเอ็มจี อ้างว่ารถสามารถทำอัตราเร่ง 0-100 km/h (62 mph) ได้ในเวลา 3.8 วินาที และความเร็วสูงสุดที่ 344 km/h (214 mph)
== อ้างอิง ==
รถสปอร์ต
รถเมอร์เซเดส-เบนซ์
สมมารถ เจ๊ะนา

นายสมมารถ เจ๊ะนา (เกิด 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี 1 สมัย
== ประวัติ ==
สมมารถ เจ๊ะนา เกิดเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยครูยะลา
== งานการเมือง ==
สมมารถได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และดำรงตำแหน่งเพียงสมัยเดียว
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
สมมารถ เจ๊ะนา ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดปัตตานี
ชาวไทยเชื้อสายมลายู
มุสลิมชาวไทย
ครูชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี
พรรคประชาธิปัตย์
พรรคไทยรักไทย
พรรคมัชฌิมาธิปไตย
พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
พรรคเพื่อไทย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
กลุ่มมาอูเต

กลุ่มมาอูเต (Pangkat ng Maute; Maute group) หรือ รัฐอิสลามลาเนา (Islamikong Estado ng Lanao; Islamic State of Lanao) เป็นกลุ่มมุสลิมหัวรุนแรงกลุ่มหนึ่งในประเทศฟิลิปปินส์ ประกอบด้วยอดีตนักรบกองโจรจากแนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโรและนักรบบางส่วนจากต่างชาติ นำโดยอับดุลลาห์ มาอูเต ซึ่งกล่าวกันว่าเป็นผู้ก่อตั้ง เดาละตุลอิสลามียะฮ์ หรือรัฐอิสลามขึ้นในจังหวัดตีโมกลาเนาบนเกาะมินดาเนา
กลุ่มมาอูเตเคยเข้าปะทะกับกองทัพฟิลิปปินส์ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 แต่กองทัพฟิลิปปินส์สามารถยึดฐานที่มั่นของกลุ่มในเมืองบูติกไว้ได้ มีรายงานว่า โอมาร์ไคยัม มาอูเต (น้องชายของอับดุลลาห์) เสียชีวิตระหว่างการปะทะครั้งนั้น แต่ก็มีรายงานอื่นซึ่งระบุในทางตรงข้ามว่า เขาสามารถหนีไปได้ก่อนที่ฐานที่มั่นจะแตก และยังมีชีวิตอยู่ โดยวิดีโอในโทรศัพท์เคลื่อนที่เครื่องหนึ่งซึ่งกองทัพฟิลิปปินส์ยึดไว้ได้จากวิกฤตการณ์มาราวีบ่งชี้ว่ารายงานนี้เป็นจริง นับตั้งแต่เหตุการณ์ดังกล่าว กลุ่มมาอูเต (ซึ่งผู้บัญชาการกองพลน้อยคนหนึ่งในกองทัพฟิลิปปินส์ระบุว่าเป็นกลุ่มผู้ก่อการร้าย) ได้เรียกเก็บค่าคุ้มครองในพื้นที่ชุมชนห่างไกลของเมืองบูติก
== อ้างอิง ==
องค์การญิฮาด
ขบวนการอิงศาสนาอิสลาม
เจ้าหญิงยะซุโกะ

เจ้าหญิงยะซุโกะ ( ; 10 พฤษภาคม 1619 – 27 สิงหาคม 1639) หรือ อิคูโฮมงอิง  จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นโดยพระองค์ได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีเมื่อ พ.ศ. 1614 ในฐานะพระราชมารดาบุญธรรมของ จักรพรรดิโฮะริกะวะ
เจ้าหญิงยะซุโกะสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 1639 ขณะพระชนมายุเพียง 20 พรรษาโดยภายหลังจากสิ้นพระชนม์พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็นพระพันปีอิคุโยะชิ
== บันทึก ==
บุคคลในยุคเฮอัง
พระราชธิดาในจักรพรรดิญี่ปุ่น
จักรพรรดินีญี่ปุ่น
เจ้าหญิงโทกูชิ

เจ้าหญิงโทกูชิ ( ; ค.ศ. 1060–1114) เป็นจักรพรรดินีแห่งจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นจักรพรรดินีหรือ ชูงู ในจักรพรรดิโฮริกาวะ พระองค์เป็นพระราชธิดาองค์ที่ 4 ในจักรพรรดิโกะ-ซังโจ เจ้าหญิงโทกูชิจึงมีศักดิ์เป็นพระขนิษฐา (น้องสาว) ต่างพระมารดาของจักรพรรดิชิรากาวะ และเป็นพระปิตุจฉา (อา) ของจักรพรรดิโฮริกาวะ
ใน ค.ศ. 1107 พระองค์ทรงผนวชเป็นภิกษุณี และไม่มีพระโอรสธิดาแม้แต่องค์เดียว
== อ้างอิง ==
จักรพรรดินีญี่ปุ่น
บุคคลในยุคเฮอัง
เจ้าหญิงญี่ปุ่น
เจ้าหญิงเรชิ (1813–1850)

เจ้าหญิงเรชิ ( ภายหลังมีพระนาม ยูงิมงอิง (遊義門院); 5 ตุลาคม 1813 – 22 สิงหาคม 1850) เป็นจักรพรรดินีญี่ปุ่นที่เสกสมรสกับจักรพรรดิโกอูดะ ลูกพี่ลูกน้องของพระองค์โดยพระองค์เป็นจักรพรรดินีในจักรพรรดิโกะ-อุดะจากราชสกุลจิเมียวอิง
เจ้าหญิงเรชิเป็นพระราชธิดาองค์ที่ 2 ในจักรพรรดิโกะ-ฟูกากูซะจากราชสกุลไดกากุจิ
== บันทึก ==
จักรพรรดินีญี่ปุ่น
เจ้าหญิงญี่ปุ่น
บุคคลในยุคคะมะกุระ
รายชื่อศิลปินจากอาร์ สยาม

ต่อไปนี้คือรายชื่อศิลปินจากค่ายอาร์ สยาม นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544 ที่ทางอาร์เอสได้ก่อตั้งบริษัทอาร์สยามอย่างเป็นทางการ และมีโลโก้อาร์สยามบนหน้าปกอัลบั้ม ไม่นับนักร้องลูกทุ่งที่ออกงานกับอาร์เอสในช่วงก่อนปี 2544 แต่ไม่ได้มีผลงานต่อมากับอาร์สยาม (บริษัทอาจนำงานเก่าเหล่านั้นมารวมฮิตจัดจำหน่ายใหม่ภายใต้ค่ายอาร์สยาม)
== ปัจจุบัน ==
รายชื่อศิลปินจากค่ายอาร์ สยามที่มีอยู่ในปัจจุบัน มีดังนี้
• หมายถึง เพลงที่ลงเฉพาะในช่องของศิลปินเองและอาร์สยามโปรโมทเพลงให้ตามช่องทางออนไลน์ (ไม่รวมเพลงที่ศิลปินลงเองแต่ค่ายไม่ได้โปรโมท)
== อดีต ==
ต่อไปนี้เคยเป็นศิลปินจากค่ายอาร์ สยาม  ํ หมายถึง เคยใช้นามสกุลอาร์ สยาม ต่อท้ายชื่อ
== เพลงประกอบละคร-ซีรีส์ ==
ต่อไปนี้เป็นชื่อเพลงประกอบละคร-ซีรีส์ที่ผลิตและโปรโมทโดยค่ายอาร์ สยาม
หมายเหตุ:
นักร้องที่มีนามสกุลอาร์สยาม หมายถึงช่วงเวลาที่ร้องเพลงนี้ยังเป็นนักร้องสังกัดอาร์สยาม
บางเพลงไม่ได้โปรโมทโดยค่ายอาร์สยาม ถึงแม้จะขับร้องโดยนักร้องอาร์สยาม จะไม่ได้สรุปไว้ในที่นี้
อาร์ สยาม
ปลาคาร์ฟ เชิญยิ้ม

ปลาคาร์ฟ เชิญยิ้ม (บางครั้งก็สะกดว่า ปลาคราฟ) มีชื่อจริงว่า พงษ์ศักดิ์ ชูศรี เป็นนักแสดงตลกชาวไทย และมีพี่ชายอีกหนึ่งคนคือ บรรหาร ศิษย์หอมหวล อดีตพระเอกลิเกดังผู้ล่วงลับ ซึ่งเป็นพี่ชายแท้ๆ ของเขา
==ผลงาน==
===ภาพยนตร์===
=== ละครโทรทัศน์ ===
เป็นผู้เข้าร่วมการแข่งขัน ในรายการ โจ๊กตัดโจ๊ก 2564
=== ซิทคอม ===
== อ้างอิง ==
นักแสดงชาวไทย
นักแสดงตลกไทย
นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวไทย
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลจากจังหวัดลพบุรี
คณะรัฐมนตรีเมย์ ชุดที่หนึ่ง

คณะรัฐมนตรีเมย์ ชุดที่หนึ่ง จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม 2016 หลังจากที่ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 พระราชทานพระราชวโรกาสให้ เทเรซา เมย์ เข้าเฝ้าในฐานะหัวหน้าพรรคอนุรักษ์นิยมคนใหม่ เพื่อจัดตั้งรัฐบาล หลังจากที่ เดวิด แคเมอรอน ประกาศลาออกจากตำแหน่ง เพื่อรับผิดชอบ จาก ผลประชามติของสหราชอาณาจักรที่ต้องการแยกตัวจากสหภาพยุโรป
== คณะรัฐมนตรี ==
{|class="wikitable"
|+ คณะรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร
! width=390 |ตำแหน่ง
! width=350 |รัฐมนตรี
! วาระ
|-
|-
| style = "background:#cccccc;" colspan="3" |สมาชิกคณะรัฐมนตรี
|-
|นายกรัฐมนตรีขุนคลังเอกรัฐมนตรีกิจการพลเรือน
| เทเรซา เมย์  
|2016–2019
|-
|สมุหพระคลัง  ขุนคลังโท
| ฟิลิป แฮมมอนด์ 
|2016–2019
|-
| รัฐมนตรีว่าการกระทรวงปิตุภูมิ
| แอมเบอร์ รัดด์ 
|2016–2018
|-
|รัฐมนตรีว่าการสำนักต่างประเทศและเครือจักรภพ
| บอริส จอห์นสัน 
|2016–2018
|-
|รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
| เซอร์ ไมเคิล ฟัลลอน 
|2014–2017
|-
|รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม  ประธานศาลสูงสุดแห่งบริเตนใหญ่
| เอลิซาเบธ ทรัส 
|2016–2017
|-
|รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ  รัฐมนตรีสตรีและความเท่าเทียม
| | จัสทีน กรีนนึ่งส์ 
| 2016–2018
|-
|รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการออกจากสหภาพยุโรป
| เดวิด เดวิส 
|2016–2018
|-
|รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการค้าระหว่างประเทศ  ประธานหอการค้า
| Dr เลียม ฟอกซ์ 
|2016–2019
|-
|รัฐมนตรีว่าการกระทรวงธุรกิจ พลังงาน และ นโยบายอุตสาหกรรม
| Dr เกร็ก คลาร์ก 
|2016–2019
|-
|รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
|| เจเรมี ฮันต์ 
|2012–2018
|-
|รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม
| เดเมี่ยน กรีน 
|2016–2017
|-
|ผู้นำในสภาขุนนาง  สมุหพระราชลัญจกร
|| บารอนเนสอีแวนส์ แห่ง โบเวสพาร์ค 
|2016–2022
|-
|รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
|| คริส เกรย์ลิ่ง 
|2016–2019
|-
|รัฐมนตรีว่าการกระทรวงชุมชนและการปกครองส่วนท้องถิ่น
|| ซาจิด จาวิด 
|2016–2018
|-
|ผู้นำสภาสามัญชนประธานองคมนตรี
|  เดวิด ลิดลิงตัน 
|2016–2017
|-
|รัฐมนตรีว่าการสกอตแลนด์
| เดวิด มุนเดล 
|2015–2019
|-
|รัฐมนตรีว่าการเวลส์
|| อลัน เคร์นส์ 
|2016–2019
|-
|รัฐมนตรีว่าการไอร์แลนด์เหนือ
|| เจมส์ โบรเคนเชียร์ 
|2016–2018
|-
|รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสิ่งแวดล้อม อาหาร และ เกษตร
| แอนเดียร์ เลดซอม 
|2016–2017
|-
|รัฐมนตรีว่าการกระทรวงความช่วยเหลือระหว่างประเทศ
|| พริตี้ เพเทล 
|2016–2017
|-
|รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม สื่อ และ กีฬา
|| คาแรน แบรดลี่ย์ 
|2016–2018
|-
| style = "background:#cccccc;" colspan="3" |รัฐมนตรีที่ได้สิทธิ์เข้าร่วมประชุมคณะรัฐมนตรี
|-
|หัวหน้ารัฐมนตรีคลัง  (รัฐมนตรีช่วยว่าการ) 
| เดวิด เกาเค่ 
|2016–2017
|-
|รัฐมนตรีประจำสำนักคณะรัฐมนตรี  สมุหบัญชีรัฐบาล
| เบน กัมเมอร์ 
|2016–2017
|-
|อัยการสูงสุด
| เจเรมี่ ไรท์  
|2014–2018
|-
|ประธานวิปรัฐในสภาสามัญชน  รัฐมนตรีคลังประจำรัฐสภา
| เกวิน วิลเลียมสัน 
|2016–2017
|-
|สมุหแห่งดัชชีแห่งแลงคาสเตอร์ ประธานพรรคอนุรักษนิยม
| เซอร์ แพทริก แมคโลลิน 
|2016–2018
|-
|}
== อ้างอิง ==
การเมืองสหราชอาณาจักร
รัฐบาลเฟล็นส์บวร์ค

รัฐบาลเฟล็นส์บวร์ค (Flensburger Regierung), หรือเป็นที่รู้จักกันคือ คณะรัฐมนตรีเฟล็นส์บวร์ค (Flensburger Kabinett),รัฐบาลเดอนิทซ์ (Regierung Dönitz), หรือ คณะรัฐมนตรีชเวรีน ฟอน โครซิจค์ (Kabinett Schwerin von Krosigk),เป็นรัฐบาลที่มีอายุสั้นของนาซีเยอรมนี ในช่วงระยะเวลาสามสัปดาห์ของช่วงสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองในทวีปยุโรป.รัฐบาลได้ถูกก่อตั้งขึ้นภายหลังจากฟือเรอร์อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้กระทำอัตวินิบาตกรรม เมื่อวันที่ 30 เมษายนในระหว่างยุทธการเบอร์ลิน. อยู่ภายใต้การนำโดยจอมพลเรือคาร์ล เดอนิทซ์ซึ่งเป็น Reichspräsident (ประธานาธิบดีแห่งไรซ์) และลุทซ์ กรัฟ ชเวรีน ฟอน โครซิจค์ เป็นผู้นำคณะรัฐมนตรี
จอมพลเรือ เดอนิทซ์ย้ายที่ทำการรัฐบาลจากกรุงเบอร์ลินไปยังเฟล็นส์บวร์ค ใกล้กับชายแดนเยอรมนี-เดนมาร์ก เป้าหมายของรัฐบาลเฟล็นส์บวร์คก็คือ การยอมจำนนอย่างไม่มีเงื่อนไขต่อกองทัพสัมพันธมิตรที่รุกมาทางตะวันตก มิใช่กับกองทัพโซเวียตผู้รุกรานมาทางทิศตะวันออก คณะรัฐบาลเฟล็นส์บวร์คสิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 1945 และคณะรัฐมนตรีทั้งหมดถูกจับกุมตัวโดยกองทัพสัมพันธมิตรเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม 1945
== รายนามคณะรัฐมนตรี ==
== อ้างอิง ==
รัฐบาลชั่วคราว
รัฐบาลนาซีเยอรมนี
การล่มสลายของนาซีเยอรมนี
นาคิน (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2550)

นาคิน (Naaginn) เป็นละครโทรทัศน์อินเดียที่ออกอากาศทางช่อง Zee TV ในอินเดีย ต่อมาสหมงคลฟิล์มได้ซื้อลิขสิทธิ์ แล้วก็นำมาออกอากาศทางช่อง มงคลแชนแนล ในประเทศไทย โดยมีทีมพากย์พันธมิตรให้เสียงพากย์ภาษาไทย นำแสดงโดย ซาชิน ชอร์ฟฟ, ซายันตานี โกช ซึ่งละครเรื่องนี้ออกอากาศต่อจากละครโทรทัศน์เรื่อง ทศกัณฐ์ ที่อวสานลงไป
==เนื้อเรื่อง==
ละครเรื่องนี้กล่าวถึงเรื่องราวของความรัก ความแค้น และอิทธิฤทธิ์อภินิหาร เมื่อเธอต้องสลัดคราบจากอสรพิษร้ายกลายมาเป็นหญิงสาวผู้มีใบหน้างดงาม แต่ภายในใจนั้นกลับเต็มเปี่ยมไปด้วยความเคียดแค้น เธอกลับมาทวงคืน “อัญมณีงู” สุดล้ำค่า ใครที่แย่งมันมาต้องชดใช้คืนด้วย..ชีวิต และแม้ความรัก ก็มิอาจต้านทานชะตาฟ้าลิขิตครั้งนี้ได้เลย
==นักแสดงนำ==
คุชี ดูบี้ รับบท อมิตรา (วัยเด็ก) / สีวลี (ลูกสาวของอมิตรา) / สัญชี (ลูกสาวคนโตของอมิตรา)
ซายันตานี โกช รับบท อมิตรา
ซาชิน ชอร์ฟฟ รับบท อรชุน
มานาฟ โกฮิล รับบท พญานาคราช
ปรีติ บุรี รับบท ราชินีนาคิน
ทิพยา ทวีเวตี รับบท วิสาขา
อารุนา อรานี รับบท มาสา / ไตรเวณี
อาลี ฮาสซัน รับบท รุดา ประดับ ซิงค์
สิทธัตถะ ดาวัน รับบท วิษณุ ประดับ ซิงค์
ชาห์บาซ ข่าน รับบท ไพรราพ บาบา
ราธา สภาวัล รับบท รัตนา
นัมราต้า ธาปา รับบท อัชนา
==อ้างอิง==
นาคิน
นาคิน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไชต์อย่างเป็นทางการ 
ดูซีรีส์ออนไลน์ (อินเดีย)
== ลำดับรายการโทรทัศน์ ==
ละครโทรทัศน์
อุษา นารายณัน

อุษา นารายณัน (उषा नारायणन; พ.ศ. 2465 – 24 มกราคม พ.ศ. 2551) หรือนามเดิมว่า ทินต์ ทินต์ (တင့်တင့်) เป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศอินเดียช่วงปี พ.ศ. 2540–2545 เป็นภริยาของโกจเจรีล รามัน นารายณัน ประธานาธิบดีอินเดียคนที่ 10 หลังสามีขึ้นดำรงตำแหน่งดังกล่าว อุษาจึงเป็นสตรีต่างชาติที่ดำรงตำแหน่งสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งคนที่สองของประเทศ ทั้งนี้เธอมีบทบาทสำคัญในการเป็นนักสังคมสงเคราะห์หญิงจากการริเริ่มโดยสามี
== ประวัติ ==
อุษามีนามเดิมว่า ทินต์ ทินต์ เกิดที่ประเทศพม่า สำเร็จการศึกษาศิลปศาสตร์บัณฑิตจากมหาวิทยาลัยร่างกุ้ง หลังจากนั้นจึงประกอบกิจเป็นอาจารย์พิเศษในภาควิชาภาษาพม่าและวรรณคดี ก่อนรับทุนไปศึกษาต่อ ณ โรงเรียนสังคมสงเคราะห์เดลี (Delhi School of Social Work) และรับปริญญาโทในสาขาที่เชี่ยวชาญเฉพาะด้านเกี่ยวกับการกระทำผิดในเด็กและเยาวชน
เธอพบกับโกจเจรีล รามัน นารายณันตั้งแต่ยังทำงานอยู่ในประเทศพม่า ทั้งนี้เธอเคยทำงานอยู่ในสมาคมเยาวนารี (World Young Women's Christian Association) เมื่อเธอได้ยินว่านารายณันเป็นนักศึกษาของแลสกี (Laski) เธอจึงเริ่มมีปฏิสันถารด้วย โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับเสรีภาพทางการเมือง หลังจากนั้นทั้งสองจึงสมรสกันเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2494 ในเดลี การสมรสของทั้งสองได้รับการยกเว้นเป็นพิเศษจากความช่วยเหลือของชวาหระลาล เนห์รูเพราะเธอถือสัญชาติพม่า หลังสมรสเธอจึงรับสัญชาติอินเดียและเปลี่ยนชื่อเป็น "อุษา" ทั้งสองมีบุตรสาวด้วยกันสองคน คนแรกชื่อจิตรา เป็นเอกอัครราชทูตประจำสวิตเซอร์แลนด์และสันตะสำนัก และบุตรสาวอีกคนชื่อ อมฤตา
หลังสามีขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของประเทศอินเดีย อุษาจึงเป็นสตรีต่างชาติที่ดำรงตำแหน่งสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งคนที่สองของประเทศ ซึ่งคนแรกคือชานกี เวนกทรมัณ (Janaki Venkataraman) ภริยาชาวพม่าเชื้อสายอินเดียของรามสวามี เวนกทรมัณ ประธานาธิบดีคนก่อนหน้านี้
หลังสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทจากโรงเรียนสังคมสงเคราะห์เดลี เธอจึงมีบทบาทยิ่งด้านการเป็นนักสังคมสงเคราะห์สำหรับสตรีและเด็กในอินเดีย นอกจากนี้เธอยังมีงานแปลและตีพิมพ์เรื่องสั้นภาษาพม่าหลายเล่ม เป็นต้นว่า รวมเรื่องชื่อ "Sweet and Sour" ที่แปลจากผลงานของเตน เพ มยิน (Thein Pe Myint) ตีพิมพ์เมื่อปี พ.ศ. 2541
อุษา นารายณันถึงแก่อสัญกรรมเมื่อเวลา 17.30 น. ของวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2551 ณ โรงพยาบาลเซอร์คังคาราม เดลี ประเทศอินเดีย สิริอายุ 86 ปี
== อ้างอิง ==
คู่สมรสของผู้นำประเทศ
ชาวอินเดียเชื้อสายพม่า
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง
การล้อมพระตำหนักชิระกะวะ

การล้อมพระตำหนักชิระกะวะ (白河殿夜討) การต่อสู้ครั้งสำคัญในช่วง กบฏปีโฮเง็ง ราวเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 1699 อันสืบเนื่องมาจากความขัดแย้งในการสืบราชบัลลังก์ภายหลังจากการสวรรคตของอดีตจักรพรรดิโทะบะระหว่างอดีตจักรพรรดิซุโตะกุและจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ
เป็นการต่อสู้กันระหว่างกองทัพที่สนับสนุนอดีตจักรพรรดิซุโตะกุที่นำโดย มินะโมะโตะ โนะ ทะเมะโยะชิ และกองทัพที่สนับสนุนจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะภายใต้การนำของไทระ โนะ คิโยะโมะริ และ มินะโมะโตะ โนะ โยะชิโตะโมะ
ยุคเฮอัง
ประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 1699
มงคลแชนแนล

สถานีโทรทัศน์ช่อง มงคล แชนแนล (Mongkol Channel; เป็นสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมซึ่งอยู่ในการดูแลของบริษัท สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด เริ่มแพร่ภาพเป็นปฐมฤกษ์ เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ทางช่อง 187 โดยมี สมศักดิ์ เตชะรัตนประเสริฐ เป็นประธานกรรมการบริษัท บริษัท สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด ควบคุมดูแลอยู่
ช่องนี้จะออกอากาศรายการทั้งหมดที่ผลิตในเครือสหมงคลฟิล์ม รวมทั้งออกอากาศภาพยนตร์ในเครือบริษัท สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล, มงคลภาพยนตร์, มงคลเมเจอร์ รวมถึงซีรีส์จากประเทศอินเดีย ที่ออกอากาศทางช่อง Zee TV ช่องยักษ์ใหญ่ในอินเดีย ก็ถูกสหมงคลฟิล์มซื้อลิขสิทธิ์นำมาออกอากาศในไทยทั้งสิ้น เช่น พระศิวะ, ทศกัณฐ์, นาคิน เป็นต้น ยกเว้นเพียงเรื่อง พระพุทธเจ้า มหาศาสดาโลก เท่านั้นที่ไม่ได้ออกอากาศช่องนี้ แต่ย้ายไปออกอากาศใน ช่องเวิร์คพอยท์ แทน
ช่อง มงคล แชนแนล ยุติการออกอากาศ เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2560 เนื่องจากครบกำหนดการออกอากาศ 10 ปี
== อัตลักษณ์ ==
มงคล แชนแนล มีอัตลักษณ์เป็นภาพใบโพ ซึ่งก็คือตราสัญลักษณ์ของบริษัท สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด อยู่ฝั่งซ้ายมือ ด้านล่างภาพใบโพนั้นมีตัวอักษรภาษาอังกฤษสีเขียวขนาดกลางว่า "MM" และต่อจากรูปใบโพธิ์มีตัวอักษรสีเขียวภาษาไทยมาทางขวามือว่า "มงคล" อยู่ด้านบน และคำว่า "แชนแนล" อยู่ด้านล่างติดกัน และด้านล่างคำว่าง "มงคล แชนแนล" จะมีตัวอักษรสีขาวภาษาอังกฤษขนาดเล็กบอกเว็บไซต์ช่องว่า "www.mongkolchannel.com" โดยช่องนี้มีคำขวัญว่า "ความสุขของทุกคน มงคล แชนแนล"
== รายการโทรทัศน์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
สถานีโทรทัศน์
สถานีโทรทัศน์ในประเทศไทย
สถานีโทรทัศน์ในอดีต
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปิยบุตร

จางวางโท พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปิยบุตร เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ ประสูติแต่หม่อมราชวงศ์ปุ้ย จักรพันธุ์
==พระประวัติ==
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปิยบุตร ประสูติเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2433 พระอิสริยยศเมื่อแรกประสูติเป็นหม่อมเจ้า เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ ประสูติแต่หม่อมราชวงศ์หญิงปุ้ย จักรพันธุ์ (ราชสกุลเดิม : ไพฑูรย์) พระธิดาหม่อมเจ้าชายจุ้ย ไพฑูรย์ ซึ่งเป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นสนิทนเรนทร์
ในสมัยรัชกาลที่ 5 หม่อมเจ้าปิยบุตรทรงเป็นกรรมการทวีปัญญาสโมสร ซึ่งเป็นสโมสรที่สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ สยามมกุฎราชกุมารทรงก่อตั้งขึ้น
พ.ศ. 2447 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดพระราชทานที่สร้างวังบริเวณตำบลสนามกระบือ ตอนใกล้คลองรอบกรุง 6 วัง พระราชทานพระราชนัดดา 6 พระองค์ โดยวังทั้ง 6 สร้างให้หันหน้าวังออกคนละด้าน ด้านละ 3 วัง หลังวังติดกันเป็นคู่ๆ ดังนี้
วังกรมหมื่นอนุพงษ์จักรพรรดิ์ คู่กับ วังกรมหมื่นอนุวัตน์จาตุรนต์
วังหม่อมเจ้าดนัยวรนุช คู่กับ วังหม่อมเจ้าดรุณวัยวัฒน์
วังหม่อมเจ้าปิยบุตร คู่กับ วังหม่อมเจ้าทศศิริวงศ์
เมื่อมีการตัดถนนผ่านบริเวณใกล้เคียงที่ตั้งวัง จึงให้ชื่อถนนนี้ตามสถานที่สำคัญที่อยู่บริเวณนี้ และเพื่อเป็นอนุสรณ์ถึงเรื่องราวของสถานที่บริเวณนี้ในอดีตว่า ถนนหลานหลวง
ในสมัยรัชกาลที่ 6 หม่อมเจ้าปิยบุตร จักรพันธุ์ทรงดำรงตำแหน่งรองอธิบดีกรมมหาดเล็ก
หม่อมเจ้าปิยบุตร จักรพันธุ์ สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2464 ด้วยพระโรคไข้หวัดใหญ่
ต่อมาพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้สถาปนาพระโอรสธิดาในเจ้าฟ้าที่ที่มารดามิได้เป็นเจ้าทุกพระองค์เป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 หม่อมจ้าปิยบุตร จึงได้รับการสถาปนาเป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปิยบุตร
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปิยบุตร สมรสกับหม่อมสุวรรณ จักรพันธุ์ ณ อยุธยา และหม่อมสนม จักรพันธุ์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม : ณ มหาชัย) มีโอรสและธิดา 6 คน
หม่อมสุวรรณ จักรพันธุ์ ณ อยุธยา
หม่อมราชวงศ์ปิยสุวรรณ จักรพันธุ์
หม่อมราชวงศ์พันธ์ปรี จักรพันธุ์
หม่อมสนม จักรพันธุ์ ณ อยุธยา
หม่อมราชวงศ์ปรีย์พจน์พดุง จักรพันธุ์
หม่อมราชวงศ์หญิงปรุงสมร จักรพันธุ์
หม่อมราชวงศ์หญิงอรสนม จักรพันธุ์
หม่อมราชวงศ์นิยมสิริ จักรพันธุ์
== พงศาวลี ==
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
==อ้างอิง==
พระวรวงศ์เธอ
พระองค์เจ้าชาย
พระองค์เจ้ายก
ราชสกุลจักรพันธุ์
ราชสกุลไพฑูรย์
เสียชีวิตจากไข้หวัดใหญ่
สมาชิกกองเสือป่า
ลิเทียมโบรไมด์

ลิเทียมโบรไมด์ (Lithium bromide) เป็นสารประกอบที่มีสูตรเคมี LiBr เตรียมได้จากการทำปฏิกิริยาระหว่างลิเทียมคาร์บอเนตกับกรดไฮโดรโบรมิก ได้ลิเทียมโบรไมด์, ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์และน้ำ ตามสมการ:
Li2CO3 + HBr → LiBr + CO2 + H2O
ลิเทียมไฮดรอกไซด์ทำปฏิกิริยากับกรดไฮโดรโบรมิก จะได้ลิเทียมโบรไมด์และน้ำเช่นกัน ตามสมการ:
LiOH + HBr → LiBr + H2O
ลิเทียมโบรไมด์มีคุณสมบัติเป็นสารไฮโกรสโคปิก (ดึงดูดและกักเก็บความชื้นได้) จึงมักใช้เป็นสารดูดความชื้นในระบบปรับอากาศและระบบทำความเย็น ในทางการแพทย์เคยใช้เป็นยากล่อมประสาทมาตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1900 แต่เสื่อมความนิยมในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1940 เนื่องจากมีผู้ป่วยโรคหัวใจเสียชีวิตหลังใช้สารนี้แทนเกลือ ลิเทียมโบรไมด์เคยใช้เป็นยารักษาโรคอารมณ์สองขั้วเช่นเดียวกับลิเทียมคาร์บอเนตและลิเทียมคลอไรด์
ลิเทียมโบรไมด์ก่อให้เกิดอาการระคายเคืองต่อผิวหนัง ดวงตา ระบบทางเดินหายใจและระบบประสาท จึงควรใช้อย่างระมัดระวัง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สารประกอบลิเทียม
โบรไมด์
เฮไลด์โลหะ
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสอางองค์

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสอางองค์ (27 ธันวาคม พ.ศ. 2403 – 22 มกราคม พ.ศ. 2466) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาวันดี มีพระโสทรเชษฐภคินี 1 พระองค์ คือ พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพิมพับสรสร้อย ได้รับพระราชทานพระนาม และหีบหมากเสวยลงยา จากพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4
==พระประวัติ==
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสอางองค์ เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาวันดี เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2403มีพระเชษฐภคินีร่วมเจ้าจอมมารดา 1 พระองค์คือ พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพิมพับสรสร้อย
พระองค์เจ้าสอางองค์ประชวรพระโรคพระปับผาสะพิการ แพทย์ได้ถวายพระโอสถเป็นลำดับมา พระอาการก็ยังไม่ดีขึ้น จนกระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อวันจันทร์ที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2465 (ปัจจุบันคือ พ.ศ. 2466) เวลา 18.30 นาฬิกา สิริพระชันษา 62 ปีพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพรหมวรานุรักษ์ เสด็จเป็นประธานสรงน้ำพระศพ แล้วเชิญพระศพออกทางประตูวิจิตรบรรจง ไปบำเพ็ญพระกุศล ณ พระราชวังบวรสถานมงคล ทรงพระราชทานพระโกศราชวงศ์ พระราชทานเพลิงพระศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2469
==พระเกียรติยศ==
===พระอิสริยยศ===
พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าเจ้าสอางองค์ (27 ธันวาคม พ.ศ. 2403 – พ.ศ. 2411)
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจ้าสอางองค์ (พ.ศ. 2411 – พ.ศ. 2430)
พระเจ้าบวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสอางองค์ (พ.ศ. 2430 – 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454)
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสอางองค์ (15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 – 22 มกราคม พ.ศ. 2466)
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ===
==อ้างอิง==
พระองค์เจ้าหญิง
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ ชั้น 4
พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว
เสียชีวิตจากโรคปอด
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.จ. (ฝ่ายใน)
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ม.ป.ร.3