pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
แยกเสือป่า

แยกเสือป่า (Suea Pa Intersection) เป็นทางแยกหนึ่งในพื้นที่กรุงเทพมหานคร เป็นสี่แยกในแขวงสัมพันธวงศ์ เขตสัมพันธวงศ์ เป็นจุดตัดระหว่างถนนเสือป่า, ถนนเจริญกรุง และถนนราชวงศ์
โดยได้ชื่อ "เสือป่า" มาจากถนนเสือป่าอันเป็นถนนที่ตัดขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้รับพระราชทานชื่อในปี พ.ศ. 2464
แยกเสือป่า ตั้งอยู่ใกล้กับโรงพยาบาลกลาง โรงพยาบาลในสังกัดสำนักการแพทย์ กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันเป็นแหล่งจำหน่ายแหล่งใหญ่ของสินค้าเครื่องใช้ไฟฟ้าและเทคโนโลยีในชีวิตประจำวัน เช่น อุปกรณ์และของตกแต่งโทรศัพท์มือถือทั้งจำหน่ายปลีกและค้าส่ง โดยมีอาคารศูนย์การค้าตั้งเป็นหลักแหล่งอีกทั้งยังเป็นที่ตั้งของโรงพิมพ์หนังสือพิมพ์ภาษาจีนเกียฮั้ว ตงง้วน รายวัน (ศิรินคร) เช่นเดียวกับหนังสือพิมพ์ซิงเสียนเยอะเป้า ที่อยู่ทางแยกเอส. เอ. บี.ที่อยู่ใกล้เคียง นอกจากนี้แล้วยังเป็นที่ตั้งของอาคารห้างขายยาเบอร์ลิน อาคารที่เคยเป็นคลีนิกและร้านขายยาและผลิตยาเกาแก่ที่เปิดดำเนินกิจการมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2475 โดย น.พ.ชัย ไชยนุวัติ หรือ หมอเบอร์ลิน ตัวอาคารมีความสวยงามและเก่าแก่ด้วยสถาปัตยกรรมแบบเรเนซองส์, นีโอคลาสสิก และปัลลาดีโอ ตามสมัยนิยมในยุคนั้น ปัจจุบัน อาคารแห่งนี้มิได้ใช้เป็นที่ผลิตยาอีกแล้ว แต่ได้ปรับปรุงให้เป็นพิพิธภัณฑ์เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่ น.พ.ชัย และเป็นร้านกาแฟ
==อ้างอิง==
เสือป่า
เสือป่า
จังหวัดเอาโรรา

จังหวัดเอาโรรา (Lalawigan ng Aurora; อีโลกาโน: Probinsia ti Aurora) เป็นจังหวัดในเขตกิตนางลูโซนของประเทศฟิลิปปินส์ อยู่ติดกับทะเลฟิลิปปิน เมืองหลักคือบาเลร์ มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดเกซอน, บูลาคัน, นูเอวาเอซีฮา, นูเอวาวิซคายา, คีรีโน และอีซาเบลา
ก่อนปี ค.ศ. 1979 เอาโรราเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดเกซอน โดยชื่อจังหวัดเอาโรรานั้น ตั้งชื่อตาม เอาโรรา อารากอน ภริยาของมานูเอล เอเล. เกซอน อดีตประธานาธิบดีฟิลิปปินส์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
เอาโรรา
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2522
จังหวัดบาตาอัน

จังหวัดบาตาอัน ( Lalawigan ng Bataan; กาปัมปางัน: Lalawigan ning Bataan) เป็นจังหวัดในเขตกิตนางลูโซนของประเทศฟิลิปปินส์ มีเมืองหลักคือบาลังกา ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของคาบสมุทรบาตาอันของเกาะลูซอน จังหวัดบาตาอันมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดซัมบาเลสและปัมปังกาทางทิศเหนือ, ติดกับทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันตก, ติดกับอ่าวซูบิกทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ และติดกับอ่าวมะนิลาทางทิศตะวันออก
เหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์ที่เกิดขึ้นที่จังหวัดแห่งนี้ คือ สงครามบาตาอัน ซึ่งเกิดขึ้นก่อนการบุกยึดของกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
== ภูมิศาสตร์ ==
จังหวัดบาตาอันมีพื้นที่ 1,372.98 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่คาบสมุทรบาตาอันซึ่งเป็นพื้นที่ขยายของเทือกเขาซัมบาเลสที่ยื่นลงไปในทะเลจีนใต้ ปิดล้อมจนเกิดเป็นอ่าวมะนิลา ทางด้านทิศเหนือของคาบสมุทรคือ ภูเขานาติบ (ความสูง )
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการของจังหวัดบาตาอัน
 
บาตาอัน
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2497
จังหวัดบูลาคัน

จังหวัดบูลาคัน (ตากาล็อก: Lalawigan ng Bulacan; กาปัมปางัน: Lalawigan ning Bulacan) (PSGC: 031400000 ; ISO: PH-BUL) เป็นจังหวัดในเขตกิตนางลูโซนบนเกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ อยู่ห่างจากมะนิลาไปทางทิศเหนือประมาณ  และเป็นส่วนหนึ่งของเขตพิเศษวงแหวนตัวเมืองเมโทรลูซอน จังหวัดบูลาคันก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1578
จังหวัดบูลาคันมีบารังไกย์ 569 แห่ง จากเทศบาลทั้งหมด 21 แห่ง และมีนคร 3 แห่ง โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่มาโลโลส จังหวัดบูลาคันอยู่ทางด้านทิศเหนือโดยตรงของเมโทรมะนิลา และตั้งอยู่บนชายฝั่งด้านทิศเหนือและตะวันออกของอ่าวมะนิลา
ในปี ค.ศ. 2015 จังหวัดบูลาคันมีประชากรประมาณ 3,292,071 คน มากที่สุดในเขตกิตนางลูโซน และมากเป็นอันดับที่ 2 ของประเทศ
== ภูมิอากาศ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Bulacan PH
Philippine Standard Geographic Code
 
บูลาคัน
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2121
แยกวัดตึก

แยกวัดตึก (Wat Tuek Intersection) เป็นทางแยกแห่งหนึ่ง ในแขวงสัมพันธวงศ์ และแขวงจักรวรรดิ เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร เป็นสี่แยกตัดกันระหว่างถนนเยาวราชกับถนนจักรวรรดิ ถือได้ว่าเป็นส่วนปลายของถนนเยาวราช
ชื่อ "วัดตึก" ของทางแยกได้มาจากชื่อของวัดชัยชนะสงคราม หรือที่เคยเรียกกันว่า วัดตึก ซึ่งเดิมเคยเป็นบ้านของเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ซึ่งตัวอาคารเดิมนั้นส่วนใหญ่เป็นตึก เมื่อถวายที่ให้สร้างเป็นวัด ผู้คนจึงนิยมเรียกขานกันว่า วัดตึก ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับทางแยก
ถนนจักรวรรดิจากแยกวัดตึก เป็นการจราจรแบบทางเดียวไปสิ้นสุดที่เชิงสะพานพระปกเกล้าที่ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาไปยังฝั่งธนบุรี และเป็นจุดตัดระหว่างพื้นที่แขวงจักรวรรดิ เขตสัมพันธวงศ์ กับพื้นที่แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร อีกด้วย
ปัจจุบัน บริเวณแยกวัดตึกเป็นที่ตั้งของร้านขายยาสมุนไพรทั้งแผนจีนและแผนไทย ที่มีประวัติเก่าแก่ยาวนานมากกว่า 100 ปี   และบริเวณเวิ้งนาครเขษมด้านถนนเยาวราช ที่มุ่งหน้าไปยังสะพานภาณุพันธ์ ยังปรากฏป้ายรถรางป้ายสุดท้ายของกรุงเทพมหานคร และของประเทศไทยหลงเหลืออยู่ด้วย
==สถานที่สำคัญใกล้เคียง==
ซอยวานิช 1 (สำเพ็ง, ตรอกหัวเม็ด)
วัดชัยชนะสงคราม (วัดตึก)
คลองถม
เวิ้งนาครเขษม
วัดจักรวรรดิราชาวาสวรมหาวิหาร (วัดสามปลื้ม)
วัดบพิตรพิมุขวรวิหาร (วัดเชิงเลน, วัดตีนเลน)
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ วิทยาเขตบพิตรพิมุข จักรวรรดิ
สถานีตำรวจนครบาลจักรวรรดิ (สน.จักรวรรดิ)
==อ้างอิง==
วัดตึก
วัดตึก
โรงเรียนโนนแดงวิทยาคม

โรงเรียนโนนแดงวิทยาคม เป็นโรงเรียนประจำตำบลโนนแดง อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม เดิมเป็นโรงเรียนสาขาของโรงเรียนบรบือวิทยาคาร ปัจจุบันเปิดสอนในช่วงชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย ภายใต้สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามหาสารคาม สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ สหวิทยาเขต บรบือ
==ประวัติโรงเรียน==
โรงเรียนโนนแดงวิทยาคมจัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2534 เป็นสาขาของโรงเรียนบรบือวิทยาคาร มีนายสนิท แนบกลาง เป็นผู้ประสานงาน ครั้งแรกเปิดทำการสอนที่อาคารเอนกประสงค์ โรงเรียนบ้านโนนแดงซึ่งได้รับความอนุเคราะห์จากอาจารย์ใหญ่โรงเรียนบ้านโนนแดง ในขณะนั้นคือ อาจารย์มโน ตัลวัน
ในปี พ.ศ. 2535 นายสนิท แนบกลาง พร้อมด้วยคณะกรรมการหมู่บ้าน และคณะกรรมการสถานศึกษาได้ยื่นเรื่องขอที่ดินบริเวณโคกยาวจากสภาตำบลโนนแดงเพื่อก่อสร้างอาคารเรียนชั่วคราว เป็นเนื้อที่ 50 ไร่ ก่อสร้างอาคารเรียนชั่วคราวขึ้นที่โคกยาว
ต่อมาวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536 โรงเรียนได้รับอนุมัติจัดตั้งเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำตำบลโนนแดง สังกัดกรมสามัญศึกษา และได้รับงบประมาณในการก่อสร้างอาคารเรียนแบบเบ็ดเสร็จ ก , ข , ค จำนวน 1 ชุด
ปัจจุบันโรงเรียนโนนแดงวิทยาคมเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็กให้บริการการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1-6
==สัญลักษณ์==
===สัญลักษณ์ประจำโรงเรียน===
ไฟล์:ตราโรงเรียนโนนแดงวิทยาคม.jpg|thumbnail||200x200px|center|ตราประจำโรงเรียน
ไฟล์:สีเขียวเหลือง.jpg|center|thumb|200x200px|สีประจำโรงเรียน
สีประจำโรงเรียน เขียว - เหลือง
ต้นไม้ประจำโรงเรียน ต้นแดง
===ปรัชญาและอัฒลักษณ์===
ปรัชญา นตฺถิ ปญฺญาสมา อาภา - แสงสว่างเสมอด้วยปัญญา ไม่มี
เอกลักษณ์ ส่งเสริมสุขภาพ มุ่งเน้นคุณธรรม นำชุมชนพัฒนา
อัฒลักษณ์ มีความรู้ สุขภาพดี มีวินัย

==ทำเนียบผู้บริหาร==
==อาคาร สถานที่==
==การจัดการศึกษา==
===หลักสูตร===
โรงเรียนโนนแดงวิทยาคมเปิดให้การศึกษาขั้นพื้นฐานระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 (ช่วงชั้นที่ 3-4) ตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน แผนการศึกษาแห่งชาติ
ปัจจุบัน องค์กรหลักของสถานศึกษาที่มีหน้าที่จัดการเรียนรู้ ได้แก่ กลุ่มสาระการเรียนรู้ต่าง ๆ รวมแปดกลุ่ม คือ
กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย
กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ
กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์
กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์
กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม
กลุ่มสาระการเรียนรู้พลศึกษาและสุขศึกษา
กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ
กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี
===แผนการเรียน===
ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น
ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
==อ้างอิง==
==ข้อมูลเพิ่มเติม==
เว็บไซต์โรงเรียนโนนแดงวิทยาคม 
โรงเรียนในอำเภอบรบือ
โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามหาสารคาม
โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2536
แกแล็กซี (เพลง)

"GALAXY" เป็นซิงเกิลของ D GERRARD ร่วมกับ กบ The X Factor ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนอง และเรียบเรียงโดย D GERRARD ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560
== เนื้อหา ==
เนื้อหาเพลงกล่าวถึง เรื่องราวความรักที่ไม่ได้สวยงามอย่างที่คิดฝัน แต่ในความฝันความรักสวยงามเสมอ และยังทำให้รู้สึกอยากมอบความรักให้กับคนรักแบบสุด ๆ ไม่ว่าจะเป็น ยามรัก หรือ ยามลา
==การตอบรับ==
เพลง "GALAXY" ติดอันดับสูงสุดที่ 14 จากการจัดอันดับของ Joox ในชาร์ต จูกซ์ท็อป 50 ชาร์ต เพลงไทย ประจำวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2560 และติดอันดับสูงสุดที่ 6 จากการจัดอันดับของ Joox ในชาร์ต จูกซ์ท็อป 50 ชาร์ต ประจำวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561
===ชาร์ต===
{|class="wikitable sortable"
|-
!ชาร์ต (2560)
!ตำแหน่งสูงสุด
|-
| align = "left"| ไอทูนส์สโตร์ไทยแลนด์ ท็อปชาร์ต
| align = "center"| 10
|-
| align = "left"|จูกซ์ท็อป 50 ชาร์ต เพลงไทยอินดี้
| style="text-align:center;"|14
|-
|}
{|class="wikitable sortable"
|-
!ชาร์ต (2561)
!ตำแหน่งสูงสุด
|-
| align = "left"| จูกซ์ท็อป 100 ชาร์ต
| align = "center"| 6
|-
|}
==อ้างอิง==
เพลงไทยสากล
เพลงในปี พ.ศ. 2560
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2560
ซิงเกิลในสังกัดเวย์เฟอร์เรคคอร์ดส
ซิงเกิลในสังกัดวอร์เนอร์มิวสิก ไทยแลนด์
แยกราชวงศ์

แยกราชวงศ์ (Ratchawong Intersection) ทางแยกหนึ่งในพื้นที่แขวงสัมพันธวงศ์ เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร เป็นสี่แยกที่เป็นจุดตัดกันของถนนเยาวราชกับถนนราชวงศ์
แยกราชวงศ์ ได้ชื่อมาจากถนนราชวงศ์ ที่มีปลายทางเป็นท่าราชวงศ์ เป็นท่าเรือข้ามฟากไปยังท่าดินแดง ในพื้นที่เขตคลองสาน ฝั่งธนบุรี และให้บริการเรือด่วนเจ้าพระยา  ในอดีตเป็นท่าเรือสินค้าและการพาณิชย์ที่มีความสำคัญอย่างยิ่ง ในช่วงรัชสมัยรัชกาลที่ 5 ต่อเนื่องจนถึงรัชกาลที่ 6 บริเวณนี้เป็นแหล่งรวมของภัตตาคารร้านอาหารระดับสูงหลายแห่งที่มีชื่อเสียงเพื่อรองรับพระบรมวงศานุวงศ์, ชนชั้นสูง ตลอดจนชนชั้นกลางระดับสูง ใช้เป็นที่พบปะสังสรรค์หรือรับประทานอาหารมื้อค่ำกัน 
ในเทศกาลตรุษจีนของปี พ.ศ. 2561 มีการจัดงานและจัดให้ถนนเยาวราชเป็นถนนคนเดิน จึงมีการปิดการจราจรของถนนเยาวราชตั้งแต่วงเวียนโอเดียนจนถึงแยกราชวงศ์  จากเดิมจะปิดแต่เฉพาะช่วงวงเวียนโอเดียน ตั้งแต่แยกลำพูนไชยถึงแยกเฉลิมบุรีเท่านั้น
==อ้างอิง==
ราชวงศ์
ราชวงศ์
สิ่งพิมพ์เผยแพร่

การพิมพ์เผยแพร่หรือการประกาศโฆษณา (publish) หมายถึง การทำให้เนื้อหาเข้าถึงได้ต่อสาธารณชน แม้ว่าการใช้คำนี้โดยเฉพาะอาจมีความแตกต่างกันตามประเทศ แต่ปกติใช้กับข้อความ ภาพหรือเนื้อหาเสียง-ภาพ รวมทั้งเอกสาร (หนังสือพิมพ์ นิตยสาร แคตาล็อก เป็นต้น)
== ประเภทของสิ่งพิมพ์เผยแพร่ ==
=== ประเภทวัสดุ ===
มีสิ่งพิมพ์เผยแพร่หลายชนิดวัสดุมาก ตัวอย่างเช่น
หนังสือ: หน้าที่ยึดติดกันระหว่างปกสองด้าน เพื่อให้บุคคลอ่านหรือเขียน
อนุสาร (booklet): ใบปลิวที่มีกระดาษมากกว่าหนึ่งแผ่น ปกติยึดติดกันแบบเดียวกับหนังสือ
บรอดไซด์ (broadside): กระดาษใหญ่แผ่นเดียวพิมพ์ด้านเดียว ซึ่งออกแบบมาให้ติดกับผนัง ผลิตตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16–19 เลิกผลิตแล้วหลังพัฒนาหนังสือพิมพ์และนวนิยายราคาถูก
ใบปลิว (flyer): กระดาษแผ่นเล็กที่พิมพ์ข้างเดียว ออกแบบมาเพื่อแจกไม่คิดค่าจ่าย
แผ่นพับ (leaflet): กระดาษแผ่นเดียวพิมพ์สองข้างและพับ
วารสาร (journal): หนังสือที่มีกระดาษเปล่าข้างในเพื่อให้คุณเขียนสารสนเทศส่วนบุคคลลงไป
จดหมายข่าว (newsletter): ข่าว แผ่นพับ จุลสารหรือหนังสือพิมพ์ที่แจกให้ผู้ชมเฉพาะกลุ่ม
หนังสือพิมพ์: สิ่งพิมพ์เผยแพร่หลายหน้าที่พิมพ์ข่าว กีฬา สารสนเทศและโฆษณา
นิตยสาร: หนังสือที่มีปกหน้าและหลัง พิมพ์สารสนเทศและโฆษณา
การพิมพ์เผยแพร่อิเล็กทรอนิกส์
== อ้างอิง ==
สิ่งพิมพ์
โรงเรียนยางวิทยาคม

โรงเรียนยางวิทยาคม เป็นโรงเรียนประจำตำบลยาง อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม เดิมเป็นโรงเรียนสาขาของโรงเรียนดงใหญ่วิทยาคม รัชมังคลาภิเษก ปัจจุบันเปิดสอนในช่วงชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย ภายใต้สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 26 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ สหวิทยาเขต บรบือ
==ประวัติโรงเรียน==
โรงเรียนยางวิทยาคม ก่อตั้งเมื่อ ปี พ.ศ. 2536 เป็นสาขาของโรงเรียนดงใหญ่วิทยาคม รัชมังคลาภิเษก แรกเริ่มมีจำนวนนักเรียน 90 คนโดยมี นายสังคม  โคตรสีเขียว เป็นผู้ประสานงาน
ปี พ.ศ. 2540 วันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ.  2540 ได้รับอนุมัติจากกระทรวงศึกษาธิการ ให้จัดตั้งเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา มีชื่อว่า โรงเรียนยางวิทยาคม โดยมี นายสังคม  โคตรสีเขียว เป็นอาจารย์ใหญ่คนแรก
ปัจจุบันมีโรงเรียนได้เปิดทำการสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 - 6 ตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ 
==สัญลักษณ์==
ไฟล์:ตราโรงเรียนยางวิทยาคม.jpg|thumbnail||200x200px|center|ตราประจำโรงเรียน
อัฒลักษณ์ ความรู้ คู่คุณธรรม

==ทำเนียบผู้บริหาร==
==อาคาร สถานที่==
ประกอบด้วยอาคารเรียนถาวร 3 หลัง อาคารอเนกประสงค์ โรงอาหาร สนามฟุตบอล
==การจัดการศึกษา==
===หลักสูตร===
โรงเรียนยางวิทยาคมเปิดให้การศึกษาขั้นพื้นฐานระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 (ช่วงชั้นที่ 3-4) ตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน แผนการศึกษาแห่งชาติ
ปัจจุบัน องค์กรหลักของสถานศึกษาที่มีหน้าที่จัดการเรียนรู้ ได้แก่ กลุ่มสาระการเรียนรู้ต่าง ๆ รวมแปดกลุ่ม คือ
กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย
กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ
กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์
กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์
กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม
กลุ่มสาระการเรียนรู้พลศึกษาและสุขศึกษา
กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ
กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี
===แผนการเรียน===
ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น
ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
==อ้างอิง==
==ข้อมูลเพิ่มเติม==
เว็บไซต์โรงเรียนยางวิทยาคม
โรงเรียนในอำเภอบรบือ
โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามหาสารคาม
โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2536
ท่าเรือ

ท่าเรือ เป็นสิ่งอำนวยความสะดวกพาณิชย์ทางทะเลซึ่งอาจมีท่าเทียบเรือตั้งแต่หนึ่งแห่งขึ้นไปที่เรือสามารถเทียบเพื่อบรรจุและปล่อยผู้โดยสารและสินค้า ปกติท่าเรือตั้งอยู่ที่ชายฝั่งทะเลหรือชะวากทะเล แต่ท่าเรือบางแห่ง เช่น ฮัมบวร์คหรือแมนเชสเตอร์ ตั้งอยู่ลึกเข้าไปในแผ่นดิน ซึ่งเรือจากทะเลสามารถเข้าถึงได้โดยทางแม่น้ำหรือคลอง เนื่องจากท่าเรือทำหน้าที่เป็นท่าขาเข้าของผู้อพยพกับทหารในช่วงสงคราม ทำให้ท่าเรือหลายแห่งมีการเปลี่ยนแปลงทางเชื้อชาติและวัฒนธรรมอย่างมากตลอดทั้งประวัติศาสตร์
ท่าเรือมีส่วนสำคัญต่อเศรษฐกิจโลกอย่างมาก โดยร้อยละ 70 ของการค้าสินค้าทั่วโลกโดยมูลค่าผ่านท่าเรือ ด้วยเหตุผลนี้ ทำให้ที่อยู่อาศัยบริเวณท่าเรือมักมีประชากรหนาแน่น ซึ่งจัดเตรียมแรงงานไว้ทำงานและจัดการสินค้าและบริการที่เกี่ยวข้องกับท่าเรือ ปัจจุบัน การพัฒนาท่าเรือที่เติบโตเร็วสุดอยู่ในทวีปเอเชีย ซึ่งเป็นทวีปที่มีท่าเรือใหญ่สุดและวุ่นวายที่สุดของโลกอันดับต้น ๆ เช่น สิงคโปร์ เซี่ยงไฮ้และหนิงโป-โจวชานของจีน ใน ค.ศ. 2020 ท่าเรือที่วุ่นวายที่สุดในโลกคือท่าเรือเฮลซิงกิในประเทศฟินแลนด์ ถึงกระนั้น มีท่าเรือขนาดเล็กจำนวนมากที่มีไว้เพื่อการท่องเที่ยวท้องถิ่นหรืออุตสาหกรรมปลา
== ดูเพิ่ม ==
ท่าเรือบก (Dry port)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Port Industry Statistics, American Association of Port Authorities
Information on yachting facilities at ports around the world from Noonsite.com
Social & Economic Benefits of PORTS from "NOAA Socioeconomics" website initiative
Antunes, Cátia: Early Modern Ports, 1500-1750, European History Online, Mainz: Institute of European History, 2011, retrieved: November 2, 2011.
 
คำศัพท์การเดินเรือ
ท่านหญิงไซโง

ท่านหญิงไซโง (Lady Saigō, 1552 – 1 กรกฎาคม 1589) หรือ ไซโง โนะ สึโบะเนะ  ภรรยาน้อยคนโปรดของ โทะกุงะวะ อิเอะยะซุ ซะมุไรผู้รวมแผ่นดินให้เป็นปึกแผ่นในช่วงปลาย คริสต์ศตวรรษที่ 16 และปกครองญี่ปุ่นในฐานะ โชกุน และเธอเป็นมารดาของโชกุนคนที่ 2 แห่ง รัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะ โทะกุงะวะ ฮิเดะตะดะ
บุคคลในยุคเอะโดะ
อนุภรรยาชาวญี่ปุ่น
มาเอดะ โทชิอิเอะ

มาเอดะ โทชิอิเอะ (, 15 มกราคม 1538 – 27 เมษายน 1599) เป็นหนึ่งในขุนพลชั้นนำของ โอดะ โนบูนางะ ในช่วงยุคอาซูจิ–โมโมยามะถึงยุคเซ็งโงกุ พ่อของเขาคือมาเอดะ โทชิมาซะ เป็นบุตรคนที่ 4 จากพี่น้องทั้งหมด 7 คน มีชื่อเมื่อวัยเด็กว่า อินูจิโยะ 
== อ้างอิง ==
ซามูไร
ไดเมียว
บุคคลในยุคมูโรมาจิ
บุคคลในยุคอาซูจิ–โมโมยามะ
บุคคลจากนาโงยะ
ข้ารับใช้ตระกูลโอะดะ
ข้ารับใช้ตระกูลโทะโยะโตะมิ
ไทยลีก 4 ฤดูกาล 2561 – โซนภาคเหนือ

ไทยลีก 4 ฤดูกาล 2561 โซนภาคเหนือ (2018 Thai League 4 Northern Region) (เป็นที่รู้จักในชื่อ ไทยลีก 4 ออมสินลีก) ฤดูกาลที่สองของ ไทยลีก 4 นับแต่ก่อตั้งลีกเมื่อ พ.ศ. 2560 มีทั้งหมด 7 สโมสรเข้าร่วมแข่งขันในฤดูกาลนี้
== สโมสรที่เข้าร่วมแข่งขัน ==
ฤดูกาล 2561 มี 7 สโมสรเข้าแข่งขันในโซนภาคเหนือ ได้แก่
หมายเหตุ:  ย้ายไปใช้สนามกีฬาองค์การบริหารส่วนจังหวัดตากในการแข่งขันสามนัดสุดท้าย
==ตารางคะแนน==
==ผลการแข่งขันเลกที่ 1 และเลกที่ 2 สำหรับแต่ละทีม==
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
==ผลการแข่งขันเลกที่ 3 สำหรับแต่ละทีม==
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
==สถิติประจำฤดูกาล==
===ผู้ทำประตูสูงสุด===
ณ วันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2561.
=== แฮตทริก ===
==สถิติผู้ชม==
==ดูเพิ่ม==
ไทยลีก ฤดูกาล 2561
ไทยลีก 2 ฤดูกาล 2561
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2561
ไทยลีก 4 ฤดูกาล 2561
ช้าง เอฟเอคัพ 2561
โตโยต้า ลีกคัพ 2561
==อ้างอิง==
4
โรงเรียนเขวาใหญ่พิทยาสรรค์

โรงเรียนเขวาใหญ่พิทยาสรรค์ เป็นโรงเรียนประจำตำบลเขวาใหญ่ อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม ปัจจุบันเปิดสอนในช่วงชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย ภายใต้สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามหาสารคาม สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ สหวิทยาเขต ตักสิลา
==ประวัติโรงเรียน==
โรงเรียนโพนงามพิทยานุกูล เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำตำบล ก่อตั้งเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2525 ปัจจุบันโรงเรียนได้เปิดทำการเรียนการสอนในระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 ตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
==อาคาร สถานที่==
โรงเรียนประกอบด้วยอาคารเรียนถาวร 3 หลัง อาคารเอนกประสงค์ และสนามฟุตบอล
==การจัดการศึกษา==
===หลักสูตร===
โรงเรียนเขวาใหญ่พิทยาสรรค์เปิดให้การศึกษาขั้นพื้นฐานระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 (ช่วงชั้นที่ 3-4) ตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน แผนการศึกษาแห่งชาติ
ปัจจุบัน องค์กรหลักของสถานศึกษาที่มีหน้าที่จัดการเรียนรู้ ได้แก่ กลุ่มสาระการเรียนรู้ต่าง ๆ รวมแปดกลุ่ม คือ
กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย
กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ
กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์
กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์
กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม
กลุ่มสาระการเรียนรู้พลศึกษาและสุขศึกษา
กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ
กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี
===แผนการเรียน===
ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น
ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ข้อมูลจาก OBEC
เขวาใหญ่พิทยาสรรค์
เขวาใหญ่พิทยาสรรค์
เขวาใหญ่พิทยาสรรค์
สถานศึกษาในอำเภอกันทรวิชัย
ตระกูลมัตสึไดระ

ตระกูลมัตสึไดระ  ตระกูลซามูไรของญี่ปุ่นที่อ้างว่าสืบเชื้อสายจากตระกูลมินาโมโตะ อันเป็นตระกูลของโชกุนแห่งรัฐบาลโชกุนคามากูระ โดยชื่อตระกูลมาจากหมู่บ้านมัตสึไดระซึ่งเป็นหมู่บ้านแห่งหนึ่งในแคว้นมิกาวะ (ปัจจุบันคือจังหวัดไอจิ) ซึ่งตามประวัติศาสตร์ของแคว้นนี้มีหลายตระกูลที่ได้เข้ามาปกครอง กระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 16 ตระกูลมัตสึไดระสายหลักได้เข้ามาปกครองแคว้นมิกาวะภายใต้การนำของมัตสึไดระ โมโตยาซุ ในเวลาต่อมาโมโตยาซุต้องการให้ตระกูลและแคว้นของตนเป็นที่รู้จักในวงกว้างจึงได้เปลี่ยนชื่อของตนเองรวมถึงชื่อตระกูลจากมัตสึไดระ โมโตยาซุเป็นโทกูงาวะ อิเอยาซุ และกลายเป็นโชกุนคนแรกแห่งรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ซึ่งสายของอิเอยาซุได้รวมกันเป็นตระกูลโทกูงาวะขณะที่ตระกูลสาขาอื่นยังคงใช้มัตสึไดระตามเดิมและได้เข้ามาเป็นตระกูลสาขาย่อยของตระกูลโทกูงาวะ
หลังจากเหตุการณ์การฟื้นฟูเมจิและการยกเลิกระบบแคว้น ตระกูลโทกูงาวะและตระกูลมัตสึไดระได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของคาโซกุหรือสายเลือดอันสูงศักดิ์ซึ่งเป็นชนชั้นการปกครองใหม่
ตระกูลญี่ปุ่น
ตระกูลมัตสึไดระ
ตระกูลโทกูงาวะ
จังหวัดชิซูโอกะ
จังหวัดไอจิ
โรงเรียนโนนราษีวิทยา

โรงเรียนโนนราษีวิทยา เป็นโรงเรียนประจำตำบลโนนราษี อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม เดิมเป็นโรงเรียนสาขาของโรงเรียนบรบือ ปัจจุบันเปิดสอนในช่วงชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย ภายใต้สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามหาสารคาม สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ สหวิทยาเขต บรบือ
==ประวัติโรงเรียน==
ปีการศึกษา 2537 กรมสามัญศึกษาอนุมัติให้โรงเรียนบรบือ จัดตั้งสาขาโรงเรียนมัธยมศึกษา ที่ตำบลโนนราษี อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม ให้ใช้โคกดินแดงพื้นที่สาธารณะประโยชน์ตำบลโนนราษีเป็นสถานที่ตั้งจำนวน 160 ไร่
ในปีการศึกษา 2537 โรงเรียนได้รับนักเรียนเข้าศึกษาต่อในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 71 คนเป็นนักเรียนรุ่นแรกของโรงเรียน โดยแต่งตั้งให้นายคำชัย จ่าสูงเนิน เป็นผู้ประสานงานสาขาโรงเรียนบรบือ
วันที่ 8 พฤษภาคม 2540 โรงเรียนได้รับการประกาศจัดตั้งจากกระทรวงศึกษาธิการให้เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำตำบลโนนราษี เป็นโรงเรียนโนนราษีวิทยา
==อาคาร สถานที่==
โรงเรียนตั้งอยู่บนพื้นที่ 160 ไร่ ประกอบด้วยอาคารเรียนถาวร 2 หลัง อาคารอเนกประสงค์ โรงอาหาร สนามฟุตบอล สนามบาสเกตบอล สนามตะกร้อ
==การจัดการศึกษา==
===หลักสูตร===
โรงเรียนโนนราษีวิทยาเปิดให้การศึกษาขั้นพื้นฐานระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 (ช่วงชั้นที่ 3-4) ตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน แผนการศึกษาแห่งชาติ
ปัจจุบัน องค์กรหลักของสถานศึกษาที่มีหน้าที่จัดการเรียนรู้ ได้แก่ กลุ่มสาระการเรียนรู้ต่าง ๆ รวมแปดกลุ่ม คือ
กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย
กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ
กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์
กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์
กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม
กลุ่มสาระการเรียนรู้พลศึกษาและสุขศึกษา
กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ
กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี
===แผนการเรียน===
ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น
ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
==อ้างอิง==
==ข้อมูลเพิ่มเติม==
เว็บไซต์โรงเรียนโนนราษีวิทยา
โรงเรียนในอำเภอบรบือ
โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามหาสารคาม
โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2540
เวเซอร์ชตาดีอ็อน

เวเซอร์ชตาดีอ็อน (Weserstadion) เป็นสนามฟุตบอลตั้งอยู่ที่เมืองเบรเมิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ฝั่งเหนือของแม่น้ำเวเซอร์ ล้อมรอบด้วยสวนสาธารณะ และอยู่ห่างจากใจกลางเมืองไปประมาณ 1 กิโลเมตรเท่านั้น สนามแห่งนี้เป็นสนามเหย้าของแวร์เดอร์เบรเมิน สโมสรในบุนเดิสลีกา
นอกจากการแข่งขันฟุตบอลแล้ว สนามแห่งนี้ยังใช้งานมหรสพ ซึ่งเคยมีศิลปินระดับโลกมาร่วมแสดง อาทิ บอน โจวี, ไมเคิล แจ็กสัน, ทีนา เทอร์เนอร์, ดีเพชโมด, เมทัลลิกา, เดอะโรลลิงสโตนส์, กันส์แอนด์โรสเซส, แวนแฮเลน เป็นต้น
== การแข่งขันระดับทีมชาติ ==
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Weserstadion Nordseite.JPG|ฝั่งทิศเหนือของสนามในปี ค.ศ. 2007
ไฟล์:Ostkurve.jpg|กองเชียร์ Ostkurve ในปี ค.ศ. 2009
ไฟล์:Weserstadion Agosto 2011.jpg|ภายในสนาม ค.ศ. 2011
ไฟล์:2012-08-08-fotoflug-bremen zweiter flug 0434.JPG|มุมสูงของสนาม ค.ศ. 2012
ไฟล์:Weserstadion nach dem Spiel.JPG|แฟนและสนามในวันแข่งขัน ค.ศ. 2014
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
3D model of the Weserstadion 
Stadium picture 
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
สนามฟุตบอลในประเทศเยอรมนี
สิ่งก่อสร้างในเบรเมิน
เอ็สเฟา แวร์เดอร์เบรเมิน
เลขควอนตัมแม่เหล็ก

ในฟิสิกส์อะตอม เลขควอนตัมแม่เหล็ก (Magnetic quantum number) สัญลักษณ์ คือ m เป็นหนึ่งในเลขควอนตัม (quantum number)  ซึ่งใช้อธิบายสถานะของอิเล็กตรอนในอะตอม เลขควอนตัมแม่เหล็กจะแสดงจำนวนออบิทัลตามระดับพลังงานย่อย และใช้เพื่อแสดงความสัมพันธ์กับเลขควอนตัมโมเมนตัมเชิงมุม (Azimuthal quantum number) ของออบิทัล
ระดับพลังงานย่อยของอิเล็กตรอน เช่น s, p, d และ f มีเลขควอนตัมโมเมนตัมเชิงมุม ℓ = 0, 1, 2 และ 3 ตามลำดับ และมีเลขควอนตัมแม่เหล็ก m จะอยู่ในช่วง -ℓ ถึง + ℓ ยกตัวอย่างเช่น ระดับพลังงานย่อย s ประกอบด้วย 1 ออบิทัล มีค่า m เท่ากับ 0 ระดับพลังงานย่อย p ประกอบด้วย 3 ออบิทัล มีค่า m เท่ากับ -1, 0 และ -1 เป็นต้น
== อ้างอิง ==
ฟิสิกส์อะตอม
อ่าวจอดเรือ

อ่าวจอดเรือ (haven) หรือ ท่าจอดเรือ (harbour, harbor) เป็นแหล่งน้ำที่ใช้จอดเรือ เรือกำปั่น และเรือลำเลียงเพื่อหลบคลื่นลมพายุหรือเพื่อเก็บไว้ใช้ในอนาคต ในภาษาอังกฤษ คำ harbour (ซึ่งแต่เดิมหมายถึงแหล่งน้ำที่มีที่กำบัง) มักใช้สลับกับคำ port ("ท่าเรือ") ซึ่งเป็นสิ่งอำนวยความสะดวกที่มนุษย์สร้างขึ้นสำหรับการบรรจุและขนถ่ายสินค้าหรือการรับ-ส่งผู้โดยสาร โดยทั่วไปท่าเรือท่าหนึ่ง ๆ จะมีอ่าวจอดเรืออย่างน้อยหนึ่งอ่าว ท่าเรืออะเล็กซานเดรียในประเทศอียิปต์เป็นตัวอย่างหนึ่งของท่าเรือที่มีอ่าวจอดเรือสองอ่าว
อ่าวจอดเรืออาจเป็นอ่าวที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติหรืออ่าวที่มนุษย์สร้างขึ้น อ่าวที่สร้างขึ้นนั้นอาจเป็นอ่าวที่มีการสร้างเขื่อนกั้นคลื่น กำแพงกั้นคลื่น หรือสะพานเทียบเรือโดยเจตนา หรือเป็นอ่าวที่เกิดจากการขุดลอกซึ่งต้องได้รับการบำรุงรักษาด้วยการขุดลอกเพิ่มเติมเป็นระยะ ๆ ตัวอย่างอ่าวจอดเรือที่สร้างขึ้นคือ ลองบีชฮาร์เบอร์ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ เดิมเป็นที่ลุ่มน้ำเค็มและที่ลุ่มราบน้ำขึ้นถึงซึ่งตื้นเกินไปสำหรับเรือสินค้าสมัยใหม่ ก่อนที่จะได้รับการขุดลอกในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในทางตรงกันข้าม อ่าวจอดเรือที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติจะถูกโอบล้อมหลายด้านด้วยแผ่นดินที่ยื่นออกมา ตัวอย่างอ่าวจอดเรือธรรมชาติ ได้แก่ ซิดนีย์ฮาร์เบอร์ในประเทศออสเตรเลีย และทริงโคมาลีฮาร์เบอร์ในประเทศศรีลังกา
 
คำศัพท์การเดินเรือ
สิ่งก่อสร้างชายฝั่ง
แหล่งน้ำ
วัลท์ชตาดีอ็อน (แฟรงก์เฟิร์ต)

วัลท์ชตาดีอ็อน (Waldstadion) หรือชื่อตามชื่อผู้สนับสนุนในปัจจุบันว่า ค็อมแมทซ์บังค์-อาเรนา (Commerzbank-Arena) เป็นสนามกีฬาที่มีหลังคาเปิด-ปิดได้ ตั้งอยู่ที่เมืองแฟรงก์เฟิร์ต รัฐเฮ็สเซิน ประเทศเยอรมนี ชื่อเดิมของสนามแห่งนี้คือ สนามเปิดใช้งานในปี ค.ศ. 1925 และได้รับการปรับปรุงหลายครั้ง จนในที่สุด ได้มีการปรับปรุงให้เป็นสนามฟุตบอลอย่างเต็มรูปแบบ เพื่อรองรับการแข่งขันฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2005 และฟุตบอลโลก 2006 สนามมีความจุ 51,500 ที่นั่งสำหรับนัดลีก และลดลงเหลือ 48,500 ที่นั่ง สำหรับนัดอเมริกันฟุตบอลและฟุตบอลทีมชาติ สนามแห่งนี้ติด 1 ใน 10 อันดับสนามฟุตบอลที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ และเป็น 1 ใน 9 สนามที่ใช้จัดแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2011 ซึ่งใช้จัดการแข่งขันไป 4 นัด รวมไปถึงนัดชิงชนะเลิศ
ศูนย์กีฬาแฟรงก์เฟิร์ต ซึ่งมีนครแฟรงก์เฟิร์ตเป็นเจ้าของ ประกอบด้วยสนามฟุตบอล และสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ ได้แก่ สระว่ายน้ำ, ศูนย์เทนนิส, สนามวอลเลย์บอลชายหาด และห้องกีฬาฤดูหนาว นอกจากนี้สนามยังมีสถานีรถไฟในตัว คือ สถานีรถไฟฟรังค์ฟวร์ทชตาดีอ็อน
วัลท์ชตาดีอ็อน (ค็อมแมทซ์บังค์-อาเรนา) เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท
== การแข่งขันฟุตบอลทีมชาติ ==
=== ฟุตบอลโลก 1974 ===
=== ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2005 ===
=== ฟุตบอลโลก 2006 ===
=== ฟุตบอลโลกหญิง 2011 ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ  
สนามฟุตบอลในประเทศเยอรมนี
สิ่งก่อสร้างในแฟรงก์เฟิร์ต
ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท
สนามกีฬาฟุตบอลโลก 2006
สนามกีฬาฟุตบอลโลกหญิง 2011
สนามกีฬาฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024
แคว้นมิกาวะ

แคว้นมิกาวะ  อดีตแคว้นศักดินาในประเทศญี่ปุ่นซึ่งปัจจุบันตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของจังหวัดไอจิ แคว้นมิกาวะมีพื้นที่ติดกับอีก 4 แคว้นคือ แคว้นมิโนะ แคว้นโอวาริ แคว้นโทโตมิ และแคว้นชินาโนะ
== อ้างอิง ==
มิ
จังหวัดไอจิ