pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ครามเถา

ครามเถา  ชื่ออื่นๆ "เบือก" อยู่ในวงศ์ Asclepiadaceae ไม้เถาเนื้อแข็ง ยางขาว ดอกช่อ สีขาวอมเหลืองอ่อน แก่แล้วเป็นสีน้ำเงินเข้ม เปลือกและใบใช้ทำสีย้อมเส้นใยและผ้า ให้สีคราม ใช้ย้อมผมให้สีดำ ใบมีฤทธิ์เป็นยาแก้อาการผิดปกติในลำไส้ กระตุ้นการงอกของผม ในบังกลาเทศใช้สารสกัดจากครามเถาทำให้แท้งลูก เปลือกลำต้นมีเส้นใย
== อ้างอิง ==
ป่าแม่คำมี: ความหลากหลายทางชีวภาพจากอดีตถึงปัจจุบัน. กทม. สำนักวิจัยและพัฒนาป่าไม้. 2556
พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 3: พืชให้สีย้อมและแทนนิน. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544.
วงศ์นมตำเลีย
พืชให้สีย้อม
สมุนไพร
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเล

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเล (Marine mammals) หรือ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในทะเล  คือ
รายการพิเศษเฉลิมฉลองครบรอบ 30 ปีของไมเคิล แจ็กสัน

รายการพิเศษเฉลิมฉลองครบรอบ 30 ปีของไมเคิล แจ็กสัน (Michael Jackson: 30th Anniversary Special) เป็นรายการชุดในปี 2001 ที่นครนิวยอร์ก โดย ไมเคิล แจ็กสัน ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 2001 และ10 กันยายน ค.ศ. 2001 ในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2001 โทรทัศน์เครือข่าย CBS ได้ออกอากาศการแสดงคอนเสิร์ตเป็นพิเศษสองชั่วโมงเพื่อเป็นเกียรติแก่ 30 ปีในฐานะนักร้องเดี่ยวของ ไมเคิล แจ็กสัน รายการที่ได้รับการแก้ไขจากภาพของสองคอนเสิร์ตของไมเคิลที่แยกจากกันได้เตรียมอยู่ในเมดิสันสแควร์การ์เดน ,นครนิวยอร์ก ในวันที่ 7 กันยายน และ 10 กันยายน ค.ศ. 2001 คอนเสิร์ตนี้ทำรายได้ไปกว่า 10,072,105 ดอลล่าร์สหรัฐ
==วันที่แสดง==
==อ้างอิง==
ทัวร์คอนเสิร์ตของไมเคิล แจ็กสัน
คอนเสิร์ตทัวร์ในปี พ.ศ. 2544
การฉลองครบรอบ
ไทรอัมพ์ทัวร์

ไทรอัมพ์ทัวร์ (Triumph Tour) เป็นคอนเสิร์ตทัวร์ของเดอะแจ็กสันไฟฟ์ ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1981 ถึง 26 กันยายน ค.ศ. 1981 รายได้ทั้งหมดจากการทัวร์ 5.5 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ
==ชุดแสดง==
==วันที่ทัวร์==
==อ้างอิง==
ทัวร์คอนเสิร์ตของไมเคิล แจ็กสัน
คอนเสิร์ตทัวร์ในปีพ.ศ. 2524
การศึกษาตามอัธยาศัย

การศึกษาตามอัธยาศัย (Informal education) เป็นการศึกษาที่ไม่มีรูปแบบตายตัว ไม่มีหลักสูตรและระยะเวลาในการเรียนที่แน่นอน โดยการจัดการศึกษาในรูปแบบนี้เป็นการศึกษาองค์ความรู้ต่าง ๆ ผ่านประสบการณ์ตรงที่ได้ประสบในชีวิตประจำวัน โดยการศึกษาตามอัธยาศัยจะกลายเป็นรากฐานสำคัญของการศึกษาตลอดชีวิต
== อ้างอิง ==
การเรียนรู้
การศึกษาทางเลือก
เรียกผมว่าไอ้สัตว์

เรียกผมว่าไอ้สัตว์ (Animal's People) เป็นนวนิยายซึ่งอินทรา สิงห์ (Indra Sinha) ประพันธ์ขึ้น เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อปี 2007 และได้รางวัลนักเขียนแห่งเครือจักรภพ (Commonwealth Writers' Prize) ในปี 2008 นอกเหนือไปจากรางวัลอื่น ๆ
นวนิยายกล่าวถึงเด็กกำพร้าวัยสิบเก้าปีคนหนึ่งซึ่งลืมตาขึ้นดูโลกก่อนเกิดพิบัติภัยโภปาล (Bhopal disaster) ไม่กี่วัน เป็นเหตุให้กระดูกสันหลังพิกลจนต้องเคลื่อนไหวร่างกายด้วยการคลานไปเหมือนเดรัจฉานมานับแต่จำความได้ ทุกคนเรียกเขาว่า "ไอ้สัตว์" (Animal) ทั้งเขาเองก็แสดงกริยาเยี่ยงสัตว์ ไม่มีน้ำใจต่อผู้ใด ไม่นับถือศีลธรรมหรือมรรยาท และหมกมุ่นแต่เรื่องราคะ ทว่า ภายหลังเขาตกหลุมรักนิศา (Nisha) บุตรสาวของนักดนตรีในเมือง เขาจึงประสงค์จะเป็นมนุษย์ขึ้นมาบ้าง ครั้นนายแพทย์ชาวอเมริกันคนหนึ่งเข้ามาประจำการที่เมือง เขาจึงขอความช่วยเหลือให้เขาได้ยืนด้วยขาทั้งสองราวกับคนอื่น แต่เมื่อพยายามไปเขาก็เห็นว่า สี่ขาเหมาะแก่เขาที่สุดแล้ว ที่สุด เขาจึงเลือกเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงหนึ่งเดียวในโลกนี้ที่ได้ชื่อว่า "ไอ้สัตว์" แทนที่จะเลือกเป็นเหมือนมนุษย์อีกนับล้านที่ยืนตัวตรง
นวนิยายนี้แต่งเป็นทำนองว่า ไอ้สัตว์ประพันธ์ขึ้นเป็นภาษาฮินดีก่อนได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษ ทั้งยังมีถ้อยคำที่ไอ้สัตว์ใช้โดยผูกขึ้นจากภาษาฮินดี ฝรั่งเศส และอังกฤษ เช่น "กัมปานี" (kampani จาก company) "ชาร์นาลิส" (jarnalis จาก journalist) และ "ชามิสปนดิง" (jamisponding จาก James Bond)
== อ้างอิง ==
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2550
ปลาสังกะวาด

ปลาสังกะวาด หรือ ปลายอน เป็นสกุลของปลากระดูกแข็งในอันดับปลาหนังจำพวกหนึ่ง  ในวงศ์ปลาสวาย (Pangasiidae)  ที่มีจำนวนสมาชิกมากที่สุด โดยพบแล้วประมาณ 26 ชนิด ใช้ชื่อสกุลว่า Pangasius
มีรูปร่างโดยรวม คือ ลำตัวลื่นไม่มีเกล็ด หัวโต ตามีขนาดเล็ก ปากกว้าง รูจมูกคู่หลังอยู่ใกล้รูจมูกคู่หน้ามากกว่านัยน์ตา และอยู่เหนือระดับขอบบนของลูกนัยน์ตา   มีหนวด 2 คู่สั้นหรือยาวแล้วแต่ชนิด (ริมปากบน 1 คู่ และคาง 1 คู่) มีฟันที่กระดูกเพดานปากชิ้นกลางและชิ้นข้าง แต่ในบางชนิดอาจหดหายไปเมื่อปลามีอายุมากขึ้น  รูปร่างอ้วนป้อม ครีบทั้งหมดโดยเฉพาะครีบหลังและครีบอกตั้งชี้ตรง และมีก้านแข็ง นัยน์ตาอยู่เหนือระดับมุมปากเล็กน้อย ท้องไม่เป็นสันคม ครีบท้องมีก้านครีบแขนง 6 ก้าน มีขนาดรูปร่างที่แตกต่างออกไปตั้งแต่ 1 ฟุต ไปจนถึงเกือบ 3 เมตร แต่โดยทั่วไปจะมีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 1-1.5 เมตร
เป็นปลาที่กินได้ทั้งเนื้อและพืชเป็นอาหาร รวมถึงซากสัตว์ที่เน่าเปื่อยด้วย  มีพฤติกรรมชอบอยู่เป็นฝูง ในแม่น้ำและลำคลองสายใหญ่ พบตั้งแต่อนุทวีปอินเดียจนถึงภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในส่วนที่เป็นแผ่นดินใหญ่และหมู่เกาะ
เป็นปลาที่มีความสำคัญต่อมนุษย์ในแง่ของการเป็นปลาเศรษฐกิจ ใช้บริโภค ซึ่งมีการวิจัยพบว่าเนื้อปลาในสกุลนี้ มีสารโอเมกา 3 สูงกว่าปลาทะเลเสียอีก  นอกจากนี้ยังใช้ตกเป็นเกมกีฬา และเลี้ยงเป็นปลาสวยงามในบางชนิด
ในภาษาไทยจะเรียกปลาในสกุลนี้โดยรวมว่า "สวาย" ในปลาที่มีขนาดใหญ่  และในปลาที่มีขนาดเล็กมักจะเรียกรวม ๆ กันว่า "สังกะวาด" หรือ "สังกะวัง" ซึ่งซ้ำซ้อนกับปลาในวงศ์ปลาหวีเกศ (Schilbeidae)  สำหรับในภาษาอีสานจะเรียกว่า "ยอน" หรือ "ซวย"
ในปัจจุบัน มีการผสมพันธุ์ข้ามชนิดและข้ามสกุลกัน จนได้เป็นลูกปลาพันธุ์ผสมชนิดใหม่ที่ให้ผลผลิตดี โดยใช้ชื่อในทางการค้าว่า "ปลามรกต" หรือ "เขียวมรกต" นิยมเลี้ยงกันมากโดยเฉพาะในภาคอีสานของไทย และในปัจจุบันนิยมทำเป็นผลิตภัณฑ์เนื้อปลาสำเร็จรูป ในชื่อ "แพนกาเชียส ดอรี่"

==ชนิด==
Pangasius bedado Roberts, 1999
Pangasius bocourti Sauvage, 1880
Pangasius conchophilus Roberts & Vidthayanon, 1991
Pangasius djambal Bleeker, 1846
Pangasius elongatus Pouyaud, Gustiano & Teugels, 2002
Pangasius humeralis Roberts, 1989
Pangasius hypophthalmus  Sauvage, 1878 
Pangasius kinabatanganensis Roberts & Vidthayanon, 1991
Pangasius krempfi Fang & Chaux, 1949
Pangasius kunyit Pouyaud, Teugels & Legendre, 1999
Pangasius larnaudii Bocourt, 1866
Pangasius lithostoma Roberts, 1989
Pangasius macronema Bleeker, 1851
Pangasius mahakamensis Pouyaud, Gustiano & Teugels, 2002
Pangasius mekongensis Gustiano, Teugels & Pouyaud, 2003
Pangasius micronemus Bleeker, 1847
Pangasius myanmar Roberts & Vidthayanon, 1991
Pangasius nasutus  (Bleeker, 1863) 
Pangasius nieuwenhuisii  (Popta, 1904) 
Pangasius pangasius  (Hamilton, 1822) 
Pangasius pleurotaenia Sauvage, 1878
Pangasius polyuranodon Bleeker, 1852
Pangasius rheophilus Pouyaud & Teugels, 2000
Pangasius sabahensis Gustiano, Teugels & Pouyaud, 2003
Pangasius sanitwongsei Smith, 1931
Pangasius tubbi Inger & Chin, 1959
==อ้างอิง==
วงศ์ปลาสวายสัตว์กินซาก
ปลายอนหอย

ปลายอนหอย หรือ ปลาสวายหนู เป็นสกุลของปลากระดูกแข็งน้ำจืดในอันดับปลาหนังในวงศ์ปลาสวาย (Pangasiidae) จำพวกหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Helicophagus (/เฮ-ลิ-โช-ฟา-กัส/)
มีรูปร่างโดยรวม คือ เหมือนปลาในสกุล Pangasius แต่ว่ามีรูปร่างที่เล็กและเพรียวบางกว่าอย่างเห็นได้ชัด ปากมีความกว้างน้อยกว่า หัวเล็ก ตามีขนาดเล็ก  หนวดทั้ง 2 คู่ยาวถึงช่องเปิดเหงือก  มีความยาวลำตัวโดยเฉลี่ยประมาณ 1 ฟุต
มีพฤติกรรมจะกินอหารแต่เฉพาะสัตว์จำพวกหอย ทั้งหอยฝาเดียวและหอยสองฝา โดยจะกินเข้าไปทั้งตัว และถ่ายออกมาเป็นเศษซากของเปลือกหอย
พบเพียง 3 ชนิดเท่านั้น โดยพบกระจายพันธุ์อยู่เฉพาะในเขตซุนดา มีเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่พบได้ในประเทศไทยและภูมิภาคอินโดจีน ได้แก่
Helicophagus leptorhynchus Ng & Kottelat, 2000
Helicophagus typus Bleeker, 1858
Helicophagus waandersii Bleeker, 1858 
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์ปลาสวาย
ผักบุ้ง

ผักบุ้ง เป็นพืชที่อยู่ในวงศ์ผักบุ้ง (Convolvulaceae) พบทั่วไปในเขตร้อน และเป็นผักที่คนท้องถิ่น เช่น ไทย เวียดนาม กัมพูชา มาเลเซีย และกานา นิยมรับประทานเป็นอาหาร ผักบุ้งที่คนไทยนิยมนำมาประกอบอาหารมี 3 สายพันธุ์ คือ ผักบุ้งไทย ผักบุ้งนาและผักบุ้งจีน โดยผักบุ้งไทยมักปลูกในน้ำเพราะเจริญเติบโตได้ดีกว่าบนบก ส่วนผักบุ้งจีนจะปลูกในดินเพราะต้องการธาตุอาหารจากในดินมากกว่า
== สายพันธุ์ ==
ผักบุ้งจีนที่ขึ้นอยู่บนบก ลำต้นและใบสีเขียวอ่อน ยางน้อยกว่าผักบุ้งไทย เป็นผักบุ้งที่นิยมปลูกเป็นการค้า ในอินโดนีเซียใช้ทำผักบุ้งลวกราดน้ำยำ ในมาเลเซียมีผักบุ้งผัดกะปิ ซึ่งพบทางภาคใต้ของไทยด้วย นิยมใช้ทำผัดผักบุ้งไฟแดง ใส่ในแจ่วฮ้อน สุกี้ยากี้ กินกับหมูกระทะ ลวกใส่ในพระรามลงสรง
ผักบุ้งไทยหรือผักบุ้งน้ำ เป็นผักบุ้งที่ขึ้นอยู่ในน้ำ ทนน้ำท่วม ในไทยใช้ทำแกงส้ม แกงเทโพ ผัดกะปิ ลวกจิ้ม ผักพริกแกง ยำผักบุ้ง ใส่ในเย็นตาโฟ การปลูกผักบุ้งไทยจะเตรียมดินโดยปล่อยให้น้ำแห้ง ไถดินแบบไถนาปลูกข้าว แล้วนำต้นผักบุ้งไปปักไว้เป็นแถว ๆ พอเริ่มแตกจะค่อย ๆ ปล่อยน้ำเข้า ผักบุ้งจะโตหนีน้ำขึ้นมา
ผักบุ้งนา ลำต้นมีสีแดง ยอดเรียวเล็ก รสฝาด กินกับลาบ น้ำตกและอาหารอีสานอื่น ๆ ทำแกงส้มได้เช่นกัน
== อ้างอิง ==
วงศ์ผักบุ้ง
ผัก
มิสเตอร์อเมริกา (เจฟฟ์เรย์ เกรฟส์)

มิสเตอร์อเมริกา (เจฟฟ์เรย์ เกรฟส์) (Mister America (Jeffrey Graves)) เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนชุดของสำนักพิมพ์ดีซีคอมิกส์ สร้างสรรค์โดย Geoff Johns และDale Eaglesham ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูนเรื่อง Justice Society of America (vol. 3) ฉบับที่ 4 (พฤษภาคม 2007) เป็นสมาชิกของทีม Justice Society of America
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Mr. America at Comic Vine
Mr. America at DC Wikia
ตัวละครดีซีคอมิกส์
ซูเปอร์ฮีโร่ในดีซีคอมิกส์
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2014

วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2014 (2014 Asian Women's Club Volleyball Championship) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง จำนวน 10 ทีม เพื่อคัดเลือกหาสโมสรวอลเลย์บอลหญิงตัวแทนของทวีปเอเชีย เข้าแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2014 ที่เมืองซูริก, สวิตเซอร์แลนด์ โดยการแข่งขันครั้งนี้จัดขึ้นที่ โรงยิมเนเซียม ศูนย์กีฬาเทศบาลเมืองนครปฐม ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 17-25 เมษายน พ.ศ. 2557
==การแบ่งกลุ่ม==
การแบ่งกลุ่มในการแข่งขันครั้งนี้ อาศัยจากอันดับการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2013
สโมสรจากเติร์กเมนิสถาน ขอถอนตัวออกจากการแข่งขันครั้งนี้ เนื่องจากสถานการณ์ด้านการเมือง
==รอบแบ่งกลุ่ม==
===กลุ่ม A===
|}
|}
===กลุ่ม B===
|}
|}
==รอบชิงอันดับที่ 9-10==
|}
==รอบ 8 ทีมสุดท้าย==
===รอบก่อนรองชนะเลิศ===
|}
===รอบจัดอันดับที่ 5-8===
|}
===รอบรองชนะเลิศ===
|}
===รอบชิงอันดับที่ 7===
|}
===รอบชิงอันดับที่ 5===
|}
===รอบชิงอันดับที่ 3===
|}
===รอบชิงชนะเลิศ===
|}
==อันดับการแข่งขัน==
==รางวัล==
ผู้เล่นทรงคุณค่า:
มิยุ นะงะโอะกะ (ฮิซะมิสึสปริงส์)
เซ็ตยอดเยี่ยม:
ชิซึรุ โคะโต (ฮิซะมิสึสปริงส์)
ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม:
ยุกิ อิชิอิ (ฮิซะมิสึสปริงส์)
เฉิน ลี่ยี่ (โปไฮ แบงก์ เทียนจิน)
ตัวตบตรงข้ามหัวเสายอดเยี่ยม:
หลี่ หยิง (โปไฮ แบงก์ เทียนจิน)
ตัวบล็อกยอดเยี่ยม:
คะนะโกะ ฮิระอิ (ฮิซะมิสึสปริงส์)
ลียูมิล่า อนาร์บาเยว่า (เซทิสซู อัลมาตี)
ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม:'''
มารีน่า สโตโรเชนโก (เซทิสซู อัลมาตี)
==การถ่ายทอดสด==
สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบก ช่อง 7 ได้ลิขสิทธิ์ถ่ายทอดสดการแข่งขันระหว่าง นครราชสีมา วีซี กับ มาติน วาลามิน วันที่ 17 เมษายน และรอบชิงชนะเลิศ ในวันที่ 25 เมษายน
สยามสปอร์ตซินดิแคท (SMMTV) ทำการถ่ายทอดสดทุกวัน วันละ 3 แมตช์ เริ่มถ่ายทอดตั้งแต่เวลา 14.00 น. เป็นต้นไป
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Asian Volleyball Confederation 
วอลเลย์บอลชิงแชมป์สโมสรเอเชีย
วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2557
เทศกาลกีฬาในประเทศไทย
การแข่งขันกีฬาในจังหวัดนครปฐม
เดอะเบสต์ออฟไมเคิล แจ็กสัน

เดอะเบสต์ออฟไมเคิล แจ็กสัน (The Best of Michael Jackson) เป็นอัลบั้มรวบรวมเพลงฮิต ของไมเคิล แจ็กสัน และจัดจำหน่ายในปี ค.ศ. 1975 โดย โมทาวน์ ยอดขาย 2.4 ล้านชุดทั่วโลก และติดอันดับที่ 44 ของ U.S. R&B albums chart
==รายการเพลง==
==อ้างอิง==
อัลบั้มรวบรวมของไมเคิล แจ็กสัน
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2013

วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2013 (2013 Asian Women's Club Volleyball Championship) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง จำนวน 8 ทีม เพื่อคัดเลือกหาสโมสรวอลเลย์บอลตัวแทนทวีปเอเชีย เข้าแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2013 ที่เมืองซูริก, สวิตเซอร์แลนด์ โดยการแข่งขันครั้งนี้จัดที่บวนมาถ็วต, ประเทศเวียดนาม ระหว่างวันที่ 25 เมษายน - 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2556
==การแบ่งกลุ่ม==
การแบ่งกลุ่มในการแข่งขันครั้งนี้ อาศัยจากอันดับการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2012
==รอบแบ่งกลุ่ม==
===กลุ่ม A===
|}
|}
===กลุ่ม B===
|}
|}
==รอบสุดท้าย==
===รอบก่อนรองชนะเลิศ===
|}
===รอบจัดอันดับที่ 5-8===
|}
===รอบรองชนะเลิศ===
|}
===รอบชิงอันดับที่ 7===
|}
===รอบชิงอันดับที่ 5===
|}
===รอบชิงอันดับที่ 3===
|}
===รอบชิงชนะเลิศ===
|}
==อันดับการแข่งขัน==
==รางวัล==
ผู้เล่นทรงคุณค่า:  สวี หยุน ลี่ (กวางตุ้ง เอเวอร์เกวส)
ทำคะแนนสูงสุด:  จง จิน-ซิม (โบ ตง กัง)
ตบยอดเยี่ยม:  ซู หยวน (กวางตุ้ง เอเวอร์เกวส)
บล็อกยอดเยี่ยม:  สวี หยุน ลี่ (กวางตุ้ง เอเวอร์เกวส)
เสิร์ฟยอดเยี่ยม:  ซู หยวน (กวางตุ้ง เอเวอร์เกวส)
เซ็ตยอดเยี่ยม:  โครีนา อิสมิตเซวา (ซัสสุ อัลมาตี)
ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม:  จาง เซียน (กวางตุ้ง เอเวอร์เกวส)
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Asian Volleyball Confederation 
วอลเลย์บอลชิงแชมป์สโมสรเอเชีย
วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2556
วิชั่นนารี: เดอะวิดีโอซิงเกิลส์

วิชั่นนารี: เดอะวิดีโอซิงเกิลส์ (Visionary: The Video Singles) เป็นอั้ลบั้มบ็อกเซตเพลงฮิตโดย ไมเคิล แจ็กสัน จัดจำหน่ายในยุโรประหว่างวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 ถึง 26 มิถุนายน ค.ศ. 2006 และจัดจำหน่ายในอเมริกาเหนือระหว่างวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 Epic Records และ Legacy Recordings
==รายการเพลง==
===Remix EP===
จัดจำหน่ายในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2006 Visionary Remixes – EP จำหน่ายผ่าน iTunes เท่านั้น
===CD promo===
"Thriller" (remixed short version) – 4:09
"Don't Stop 'til You Get Enough" (7" edit) – 3:59
"Rock with You" (7" edit) – 3:23
"Billie Jean" – 4:54
"Beat It" – 4:18
==ดูเพิ่ม==
Michael Jackson's Vision
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Michael Jackson News International
อัลบั้มรวบรวมของไมเคิล แจ็กสัน
อัลบั้มวิดีโอเพลงของไมเคิล แจ็กสัน
อัลบั้มรวบรวมภาษาอังกฤษ
อำเภออู๋

อำเภออู๋ หรือ อู๋เซี่ยน (s=吴县 |t=吳縣 |p=Wú Xiàn; 221 ปีก่อน ค.ศ. – ธันวาคม 2000) เป็นอดีตเขตปกครองที่ตั้งอยู่ทางตอนล่างของแม่น้ำแยงซีเกียง เดิมเป็นอำเภอในนครซูโจว มณฑลเจียงซู ก่อนจัดตั้งขึ้นเป็นนครต่างหาก และภายหลังก็ยุบเลิกแล้วแยกออกเป็น 2 เขต
== ประวัติ ==
เมื่อ 221 ปีก่อนคริสตกาล จักรพรรดิฉินที่ 1 หรือจักรพรรดิฉินฉื่อหวง ก่อตั้งอำเภออู๋ขึ้นเป็นเมืองเอกของเขตบัญชาการไคว่จี (會稽郡; Kuaiji Commandery) ครั้นปี 1928 รัฐบาลของสาธารณรัฐจีนซึ่งประธานาธิบดีซุนยัดเซ็นก่อตั้งขึ้น ได้แบ่งพื้นที่ของอำเภออู๋ออก และก่อตั้งเป็นนครซูโจว แต่ยกเลิกคำสั่งนั้นใน 2 ปีต่อมา
ในปี 1949 หลังสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีนแล้ว ก็มีการแยกนครซูโจวจากเขตอำเภออู๋อีกครั้ง
ในเดือนมีนาคม 1983 อำเภออู๋กลายเป็นส่วนหนึ่งของซูโจวซึ่งเป็นนครระดับจังหวัด และในเดือนมิถุนายน ปี ค.ศ. 1995 อำเภออู๋ก็เปลี่ยนชื่อเป็นนครอู๋เซี่ยน มีฐานะเป็นนครระดับอำเภอ
ในเดือนธันวาคม 2000 มีการยุบเลิกนครอู๋เซี่ยน เพื่อแบ่งออกเป็น 2 เขต คือ เขตเซี่ยงเฉิง (相城区) ซึ่งเป็นพื้นที่ทางตอนเหนือ และเขตอู๋จง (吴中区) ซึ่งเป็นพื้นที่ทางตอนใต้
== บุคคลที่มีชื่อเสียง ==
ไช่ หัน ศิลปินในสมัยราชวงศ์ชิง
== อ้างอิง ==
ซูโจว
ริชชาร์ท นิคโคเลาส์ ฟ็อน คูเดินโฮเวอ-คาแลร์กี

ริชชาร์ท นิคโคเลาส์ ฟ็อน คูเดินโฮเวอ-คาแลร์กี (Richard Nikolaus von Coudenhove-Kalergi; 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2437 — 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2515) เป็นนักการเมืองออสเตรีย
==  ดูเพิ่ม ==
มิตสึโกะ อาโอยามะ
== แหล่งข้อมูลอื่น==
Paneuropaean Union 
นักการเมืองออสเตรีย
ชาวออสเตรียเชื้อสายญี่ปุ่น
บุคคลจากโตเกียว
เขตอู๋จง

เขตอู๋จง (อังกฤษ: Wuzhong District; ) เป็นเขตปกครองระดับอำเภอ ในเมืองซูโจว (Suzhou) ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของประเทศจีน และตั้งอยู่ทางใต้ของเมืองซูโจว ติดกับเมืองเก่าซูโจว สวนอุตสาหกรรมซูโจว (Suzhou Industrial Park หรือ SIP) และเขตอุตสาหกรรมไฮเทค (Hi-Tech Industrial Development Zone หรือ SND) ซึ่งอยู่ทางตอนเหนือ ส่วนทางทิศตะวันตกติดกับทะเลสาบไท่ (Taihu)
มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 770&nbsp;ตารางกิโลเมตร และมีประชากรประมาณ 590,000 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2001) พิกัดทางภูมิศาสตร์ของเขตอู๋จง คือ 30°56´-31°21´N, 119°55´-120°54´E
== เขตการปกครอง ==
อู๋จงมีเขตปกครองย่อย 8 แขวง 7 เมือง คือ
8 แขวง
แขวงฉางเฉียว (Changqiao Sub-district, 长桥街道)
แขวงเฉิงหนาน (Chengnan Sub-district, 城南街道)
แขวงหลงซี (Longxi Sub-district, 龙西街道)
แขวงซูย่วน (Suyuan Sub-district, 苏苑街道)
แขวงเซียงซาน (Xiangshan Sub-district, 香山街道)
แขวงเหิงจิง (Hengjing Sub-district, 横泾街道)
แขวงเกาเซี่ยง (Guoxiang Sub-district, 郭巷街道)
แขวงเยว่ซี (Yuexi Sub-district, 越溪街道)
7 เมือง
เมืองซูโขว่ (Xukou Town, 胥口镇)
เมืองมู่ตู๋ (Mudu Town, 木渎镇)
สถานที่สำคัญในอู๋จง อาทิ เขตท่องเที่ยวและพักผ่อนแห่งชาติทะเลสาบไท่ (Suzhou Taihu National Tourism and Vacation Zone) เขตสาธิตเกษตรกรรมสมัยใหม่แห่งชาติซีซาน (XishanNational Modern Agriculture Demonstration Zone) เขตพัฒนาเศรษฐกิจอู๋จง (Wuzhong Economic Development Zone) และเขตทัศนียภาพภูเขาเฉวียงหลง (Qionglong Mountain Scenic Zone) เป็นต้น 
==ดูเพิ่ม==
อำเภออู๋
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official website of Wuzhong District
ซูโจว
เขตเซียงเฉิง (ซูโจว)

เขตเซียงเฉิง  เป็นหนึ่งในเขตเมืองทั้ง 5 ของนครระดับจังหวัดซูโจว มณฑลเจียงซู ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของประเทศจีน เขตนี้มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 478&nbsp;ตารางกิโลเมตร และมีประชากรในปี 2001 จำนวน 380,000 คน
เขตเซียงเฉิงอยู่ทางตอนเหนือของเมืองเก่าซูโจว ทิศตะวันออกอยู่ติดกับสวนอุตสาหกรรมซูโจว (Suzhou Industrial Park, SIP ชื่อเดิม สวนอุตสาหกรรมสิงคโปร์ หรือ Sino-Singapore Suzhou Industrial Park) และทิศตะวันตกอยู่ติดกับเขตพัฒนาอุตสาหกรรมไฮเทคซูโจว (Suzhou Hi-tech Industry Development Zone, SND) มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 478 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร (residential population) ประมาณ 380,000 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2001) ในขณะที่มีผู้อยู่อาศัยมากถึง 740,000 คน เซียงเฉิงเป็นเขตใหม่ที่จัดตั้งขึ้นเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 2001 
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 ที่ก่อตั้งเขตเซียงเฉิงขึ้นนั้น เศรษฐกิจของเซียงเฉิงก็เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว ในปี ค.ศ. 2007 ผลิตภัณฑ์มวลรวม (GDP) ได้เพิ่มขึ้นถึง 23.22 พันล้านหยวน (RMB) โดยคิดเป็นอัตราการเจริญเติบโตเพิ่มขึ้น 22.8% เมืองซูโจวได้ประกาศให้เขตเซียงเฉิงเป็น "พื้นที่พัฒนาอย่างรวดเร็ว (typical case of rapid development)" เพื่อเป็นเกียรติของเมืองซูโจวอีกด้วย 
สถานที่สำคัญที่อยู่ในเซียงเฉิง อาทิ ทะเลสาบหยางเฉิง (อังกฤษ: Yangcheng Lake; จีน: 阳澄湖; พินอิน: Yángchéng Hú) ต้นกำเนิดตำรับอาหารชื่อดัง ปูยักษ์ทะเลสาบหยางเฉิง (Yangcheng Lake large crab) 
== เขตการปกครอง ==
เขตเซียงเฉิงแบ่งออกเป็น 4 แขวง และ 4 เมือง คือ
4 แขวง
แขวงหยวนเหอ (Yuanhe Sub-district, 元和街道)
แขวงเป่ยเฉียว (Beiqiao Sub-district, 北桥街道)
แขวงหวงเฉียว (Huangqiao Sub-district, 黄桥街道)
แขวงไท่ผิง (Taiping Sub-district, 太平街道)
4 เมือง
เมืองเว่ยถัง (Weitang Town, 渭塘镇)
เมืองหวงไต้ (Huangdai Town, 黄埭镇)
เมืองว่างถิง (Wangting Town, 望亭镇)
เมืองหยางเฉิงหู (阳澄湖镇)
อื่น ๆ
เขตพัฒนาเศรษฐกิจเซียงเฉิง (Xiangcheng Economic Development Zone, 相城经济开发区)
== ดูเพิ่ม ==
อำเภออู๋
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการของเขตเซียงเฉิง
ซูโจว
ทะเลสาบหยางเฉิง

ทะเลสาบหยางเฉิง (Yangcheng Lake; ) เป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดเล็ก ตั้งทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือห่างจากเมืองซูโจว ในมณฑลเจียงซู ประเทศจีน ประมาณ   เป็นแหล่งที่มีชื่อเสียงที่เป็นต้นกำเนิดของปูขน (ก้ามขน)
ทะเลสาบหยางเฉิงตั้งอยู่ระหว่งทะเลสาบไท่หรือไท่หู (อังกฤษ: Lake Tai; จีนตัวย่อ: 太湖) และแม่น้ำแยงซี โดยรอบทะเลสาบมีอาณาเขตติดกับเมืองซูโจว เมืองฉางสู (Changshu) (จีนตัวย่อ: 常熟) และเมืองคุณซาน (Kunshan) (จีนตัวย่อ: 昆山) ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ .
ปูขนจะมีการย้ายถิ่นฐานจากทะเลสาบหยางเฉิงไปยังปากแม่น้ำแยงซี (Yangtze delta) เพื่อหาคู่และผสมพันธุ์ในเดือนช่วงกันยายนและเดือนตุลาคม ซึ่งชาวประมงท้องถิ่นจะจับปูขนในช่วงการย้ายถิ่นนี้
ในปี ค.ศ. 2002 ปริมาณผลผลิตปูขนหรือปูก้ามขน ในบริเวณทะเลสาบหยางเฉิงนี้ รวมประมาณ 1,500 ตัน (1,700 ตันในสเกลสั้น)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
China Daily article on faked origins of Hairy Crabs 
Article on the lake and the crab by the Suzhou government 
ประเทศจีน
ดาวบันดาล

ดาวบันดาล (The Fault in Our Stars) คือนวนิยายเล่มที่ 4 ผลงานของจอห์น กรีน ตีพิมพ์เมื่อเดือนมกราคม 2012  ผู้เล่าเรื่องคือผู้ป่วยโรคมะเร็งอายุ 16 ปี ชื่อเฮเซล ซึ่งถูกพ่อแม่คะยั้นคะยอให้เข้าร่วมกลุ่มสนับสนุนที่ให้กำลังใจแก่ผู้ป่วยมะเร็ง หลังจากเฮเซลเข้าร่วมกลุ่มอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก ต่อมาก็ได้พบกับออกัสตัส วอเทอร์ส อายุ 17 ปี และรักกัน ออกัสตัสเป็นอดีตนักบาสเกตบอล และเคยเป็นมะเร็งถึงขั้นต้องตัดขาข้างหนึ่ง
ชื่อเรื่อง The Fault in Our Stars ได้รับแรงบันดาลใจจากคำพูดขึ้นชื่อในบทละครของเชกสเปียร์เรื่องจูเลียส ซีซาร์ (องค์ 1, ฉาก 2) เมื่อคาซิอุส (แคชเซียส) กล่าวกับบรูตัสว่า 'The fault, dear Brutus, is not in our stars, / But in ourselves, that we are underlings.' ข้อความส่วนนี้ได้รับการถอดเป็นภาษาไทยโดยศิลปินแห่งชาติ ทวีปวร (ทวีป วรดิลก) ว่า "อันความผิดมิตรเอยเฉลยเอา ใช่ดวงดาวพราวเพราเจ้าบันดาล" บทประพันธ์เรื่องนี้ได้รับการแปลเป็นภาษาไทยโดยเขมรินทร์ พงษ์สุวรรณ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์คลาสแอคท์ เมื่อเดือนมีนาคม 2014
ในเดือนมกราคม 2012 บริษัท Fox 2000  ซื้อสิทธิ์ในการนำบทประพันธ์ไปสร้างภาพยนตร์ และเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2013 จึงประกาศว่าจอช บูน จะเป็นผู้กำกับภาพยนตร์เรื่องนี้
==กระแสตอบรับ==
ดาวบันดาล ได้รับคำชื่นชมอย่างสูงจากนักวิจารณ์ คำวิจารณ์ของThe New York Times ระบุว่าหนังสือเล่มนี้คือ "การผสานระหว่างอารมณ์เศร้าสร้อย หวาน ปรัชญา และความขบขัน" อีกทั้งกล่าวด้วยว่า "เนื้อเรื่องดำเนินอยู่บนครรลองของความสมจริงอันโศกเศร้า" ขณะเดียวกันก็ชี้ว่ารายละเอียดตามโครงเรื่องที่ชวนให้ใจหายนั้น "มิได้ลดทอนความหวานซึ้ง และเมื่ออยู่ในมือของกรีน รายละเอียดเหล่านั้นมีแต่สร้างความประทับใจยิ่งขึ้น"  
== อ้างอิง ==
นวนิยาย
การพักรบคริสต์มาส

การพักรบคริสต์มาส (Christmas truce; Weihnachtsfrieden; Trêve de Noël) เป็นกลุ่มการหยุดยิงอย่างไม่เป็นทางการในวงกว้างซึ่งเกิดขึ้นตามแนวรบด้านตะวันตกประมาณคริสต์มาส ค.ศ. 1914 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สัปดาห์ก่อนคริสต์มาส กลุ่มทหารเยอรมันและอังกฤษเริ่มแลกเปลี่ยนคำอวยพรเทศกาลและเพลงระหว่างสนามเพลาะสองฝ่าย บางโอกาส ความตึงเครียดลดลงถึงขั้นที่ทหารสามารถถือของขวัญเดินข้ามไปยังสนามเพลาะฝ่ายตรงข้าม ในวันคริสต์มาสอีฟและวันคริสต์มาส ทหารทั้งสองฝ่ายจำนวนมาก ตลอดจนทหารฝรั่งเศสเล็กน้อย เสี่ยงออกไปใน "no man's land" ("แผ่นดินไม่มีเจ้าของ") โดยอิสระ ที่ซึ่งมีการรวมกลุ่ม แลกเปลี่ยนอาหารและของที่ระลึกกัน เช่นเดียวกับพิธีกรรมฝังศพร่วมกัน การนัดพบหลายที่จบลงด้วยการร้องเพลงเทศกาล ทหารจากทั้งสองฝ่ายยังเป็นมิตรพอที่จะเล่นเกมฟุตบอลกับอีกฝ่ายหนึ่งด้วย โดยตามที่มีการบันทึกไว้เป็นฝ่ายทหารเยอรมันเอาชนะไป 3-2 ประตู
การพักรบ
สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
แนวรบด้านตะวันตก (สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง)‎
ขบวนการ 3 ช่า

ขบวนการ 3 ช่า เป็นวาไรตี้โชว์ที่ผลิตโดยบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด โดยรายการนี้ เป็นรายการที่แก๊ง 3 ช่าและพิธีกร มาทำภารกิจช่วยแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวันของดารารับเชิญแต่ละท่านในแบบตลกสนุกสนาน และได้เชิญบ๊อบบี้ จากวง ขบวนการ Room 3.50 บาท มาร้องเพลงที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับปัญหาของดารารับเชิญและคู่กรณีในแบบสนุกสนาน เพื่อให้ดารารับเชิญและคู่กรณีได้ปรับความเข้าใจและให้อภัยซึ่งกันและกัน โดยมีสโลแกนที่ว่า "ทุกปัญหา แก๊ง 3 ช่าช่วยได้" ควบคู่กับ "ทุกปัญหาแก้ไขได้ด้วยเสียงเพลง" ออกอากาศทุกวันเสาร์เวลา 16.15-17.00 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ออกอากาศตอนแรกเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 – 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 และกลับมาออกอกอากาศอีกครั้งหนึ่งในชื่อรายการใหม่ "3 ช่า แฟมิลี่" ทาง เวิร์คพอยท์ ครีเอทีฟ ทีวี ออกอากาศวันอาทิตย์ เวลา 20.15 - 21.15 น.เริ่มวันอาทิตย์ที่ 13 กรกฎาคม 2557 เป็นต้นไป
== รายชื่อดารารับเชิญและคู่กรณี ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เฟซบุ๊กของรายการ
เกมโชว์ไทย
รายการโทรทัศน์ไทย
ผักบุ้งจีน

ผักบุ้งจีน เป็นพืชที่อยู่ในวงศ์ผักบุ้ง (Convolvulaceae) มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Ipomoea aquatica Forsk. Var. reptan เป็นพืชที่พบทั่วไปในเขตร้อน และเป็นผักที่คนไทยนิยมนำมาประกอบอาหารเช่นเดียวกับผักบุ้งไทย ผักบุ้งจีนมีใบสีเขียว ก้านใบมีสีเหลืองหรือขาว ก้านดอกและดอกมีสีขาว โดยทั่วไปแล้วผักบุ้งจีนจะนิยมนำมาประกอบอาหารมากกว่าผักบุ้งไทย จึงมีการปลูกอย่างแพร่หลายในประเทศไทย สำหรับเกษตรกรปลูกเพื่อนำลำต้นไปขาย และบริษัทปลูกเพื่อพัฒนาและขายเมล็ดพันธุ์ ตลาดที่สำคัญในการส่งออกผักบุ้งจีน คือ ฮ่องกง มาเลเซีย และสิงคโปร์
== ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ==
ผักบุ้งจีนมีชื่อเรียกที่หลากหลาย ชาวตะวันตกเรียกผักบุ้งจีนว่า water convolvulus และ kang-kong ขึ้นอยู่กับบุคคล ถิ่นกำเนิดของผักบุ้งจีนอยู่ในเขตร้อน พบได้ทั่วไปในทวีปแอฟริกา เขตร้อนในทวีปเอเชีย และในทวีปออสเตรเลีย รากของผักบุ้งจีนเป็นรากแก้ว และมีรากแขนงแตกออกล้อมรอบรากแก้ว เมล็ดพันธุ์มีสีน้ำตาลลักษณะสามเหลี่ยมฐานมน ความกว้างโดยเฉลี่ย 0.4 เซนติเมตร และยาว 0.5 เซนติเมตร ใบมีลักษณะเป็นใบเดี่ยว ขอบใบเรียบ รูปใบคล้ายหอกเรียวยาว โคนใบมีลักษณะเป็นรูปหัวใจ ใบมีความยาวประมาณ 7-15 เซนติเมตร และก้านใบยาว 3-8 เซนติเมตร ดอกเป็นดอกสมบูรณ์มีลักษณะเป็นช่อดอก ดอกตรงกลาง 1 ดอกและดอกทางด้านข้างอีก 2 ดอก ดอกเป็นรูปกรวยต่างจากผักบุ้งไทยที่เป็นรูปแตร แต่ด้านนอกของดอกมีสีม่วงและด้านในเป็นสีขาวเหมือนกัน การขยายพันธุ์นิยมใช้เมล็ดพันธุ์มากกว่าวิธีการอื่น
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ผักบุ้ง
การปลูกผักบุ้งจีนในน้ำ
วงศ์ผักบุ้ง
พืชที่รับประทานได้
พืชที่พบในประเทศไทย
ปลาซิวพม่า

ปลาซิวพม่า หรือ ปลาซิวควายพม่า (Slender rasbora, Black-line rasbora; ) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีลักษณะคล้ายกับปลาซิวทอง (R. einthovenii) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน  คือ ครีบทุกครีบใส มีแถบสีดำพาดตามความยาวลำตัว แต่มีความแตกต่างกัน คือ ปลาซิวพม่ามีครีบอกสั้นกว่าความยาวส่วนหัว และเกล็ดระหว่างเส้นข้างลำตัวที่คาดหางมี 9 แถว ในขณะที่ปลาซิวทองมีครีบอกที่ยาวกว่าความยาวหัว เกล็ดที่เส้นข้างลำตัวที่คาดหางมี 7 แถว 
มีความยาวเต็มที่ประมาณ 15 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแม่น้ำสายใหญ่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น แม่น้ำโขง, เจ้าพระยา และตอนเหนือของคาบสมุทรมลายู นอกจากนี้แล้วยังพบในภูมิภาคเอเชียใต้ เช่น ลุ่มน้ำสาะวินและแม่น้ำสายใหญ่ในประเทศพม่า และแม่น้ำสายใหญ่ในรัฐมหาราษฏระ และรัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สกุลรัสบอร่า
ปลาตู้
ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำสาละวิน
ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
ไมเคิลแจ็กสันส์โกตส์

ไมเคิล แจ็คสัน โกสต์ส (Michael Jackson's Ghosts) เป็นภาพยนตร์สั้นที่นำแสดงโดย ไมเคิล แจ็คสัน ร่วมเขียนโดย นักเขียนนวนิยายสยองขวัญ สตีเฟน คิง และกำกับโดยผู้กำกับภาพยนตร์ และเทคนิคพิเศษกูรู สแตน วินสตัน ออกฉายในวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1997
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2540
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
ไมเคิล แจ็กสัน