pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เซียมซู

เซียมซู หรือ กิมเซียมซู (สำเนียงแต้จิ๋ว) หรือ จินฉาน (สำเนียงจีนกลาง; 金蟾, 蟾蜍, 招财蟾蜍; พินอิน: jīn chán,  chánchú,  zhāocái chánchú; แปลว่า: "คางคกทอง", "คางคก", "คางคกกวาดความมั่งคั่ง") เป็นกบหรือคางคกในเทพปกรณัมจีน ปัจจุบันนิยมสร้างเป็นวัตถุมงคลรูปคางคกสีทองคาบเหรียญในปาก บูชาเพื่อดลบันดาลความมั่งคั่ง ร่ำรวย ด้วยคติความเชื่อในหลักฮวงจุ้ย แบบเดียวกับปี่เซียะ หรือผีซิว
ตามปกรณัมเล่าว่า ซีหวังหมู่ หรือเอี่ยวตี๊กิมบ๊อ ผู้เป็นพระมารดาของเง็กเซียนฮ่องเต้ เทพผู้สูงสุดผู้ปกครองสวรรค์ พระนางได้เลี้ยงสัตว์ประหลาดไว้ในสระบัวหน้าพระราชวัง สัตว์ตัวนี้เสมือนกับเป็นหนึ่งเซียนหรือเทพเจ้า มีลักษณะคล้ายกบกึ่งคางคกแต่มี 3 ขา มีหางเป็นปลาช่อนอยู่ด้านในมีสีทองอร่ามไปทั้งตัว มีหลังขึ้นสัญลักษณ์รูปดาว 7 ดวง หรือดาวลูกไก่  เซียมซู ไม่ทำอะไรจะใช้ความสามารถพิเศษเรียกเงินเรียกทองมาเล่นสนุกในสระบัว  อยู่วันหนึ่งเซียมซูได้แอบหนีมาโลกมนุษย์ พระนางโกรธมากจึงบัญชาให้เซียนมังกรมรกตไปตามตัวเซียมซูได้หนีมาอยู่ที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งทางตอนใต้แห่งหนึ่งที่เป็นหมู่บ้านที่ยากจนแห้งแล้งกันดาร ประชาชนอดอยากมาก มีชายหนุ่มคนหนึ่งซึ่งเป็นคนดีมีความกตัญญูต่อบิดามารดา เซียมซูได้มาอยู่กับชายผู้นี้ได้เรียกเงินเรียกทองมากให้จำนวนมากเพื่อนำมาแจกชาวบ้านแลัวยังบันดาลให้ฝนตกมีความอุดมสมบูรณ์ทั้งหมู่บ้าน จนทั้งชายผู้นี้และทุกคนในหมู่บ้านร่ำรวยไม่มีใครจนเลย เซียนมังกรมรกตจึงไปรายงานต่อพระนาง พระนางได้ประทานพรให้แก่เซียมซู ขอให้ไปอยู่แห่งหนใดก็มีแต่ความสุข ความร่ำรวย
อีกปกรณัมหนึ่งเล่าว่า ศิษย์เอกคนหนึ่งของเล่อตงปิน หนึ่งในแปดเซียน ชื่อ เหล่าไหเซียม เป็นผู้ที่มีวิชาอาคมแก่กล้า ชอบช่วยเหลือผู้อื่น และสามารถปราบอสูรและสยบมารได้ มีอยู่ครั้งหนึ่งเหล่าไหเซียมได้ปราบมารตนหนึ่ง ที่แปลงกายมาจากเซียมซู หลังจากที่เซียมซูถูกสยบแล้ว ก็ได้กลับตัวกลับใจ และขอติดตามรับใช้เหล่าไหเซียม เนื่องจากเหล่าไหเซี้ยม ชอบช่วยเหลือคนยากคนจน ด้วยการแจกเงินแจกทอง ประจวบกับที่เซียมซู มีความสามารถในการคายเงินทองออกจากปากได้ ตั้งแต่บัดนั้นเซียมซูได้ติดตามเหล่าไหเซียม ไปแจกเงินแจกทองและช่วยเหลือผู้คน
การบูชาเซียมซู นิยมนำมาตั้งไว้ตามจุดต่าง ๆ ภายในบ้านที่เกี่ยวข้องกับทรัพย์สินเงินทอง เช่น โต๊ะทำงาน หรือตู้นิรภัย บูชาด้วยขนมจันอับ และผลไม้ที่มีความหมายมงคล เช่น ส้ม, กล้วย, สับปะรด, ทับทิม หรือลูกท้อ
==ดูเพิ่ม==
ปี่เซียะ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Ch’an Chu: The Lucky Money Toad 
วัตถุมงคล
สิ่งมีชีวิตในตำนานจีน
สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกที่เป็นตำนาน
ดินสอสี

ดินสอสี หรือ สีไม้ เป็นสื่อศิลปะอย่างหนึ่ง ผลิตเป็นไส้สีต่าง ๆ หุ้มด้วยแท่งไม้เล็ก ๆ ทรงกระบอก ดินสอสีต่างกับดินสอแกรไฟต์และดินสอชาร์โคลตรงที่ไส้ดินสอสีมีขี้ผึ้งหรือน้ำมันเป็นพื้นฐาน และผสมสารสี สารเติมแต่ง และสารยึด (binder) ในอัตราส่วนที่แตกต่างกันไป
== ความหลากหลายของดินสอสี ==
สีของดินสอสี ส่วนใหญ่มักมีจำนวนสีเริ่มที่ 12 สี
และเพิ่มความหลากหลายเป็น 24 สี, 36 สี จนถึง 72 สี
== อ้างอิง ==
วัสดุสำหรับงานศิลปะ
ดินสอ
ภาษาเกาหลีไซนิจิ

ภาษาเกาหลีไซนิจิ เป็นภาษาเกาหลีที่ใช้โดยชาวเกาหลีไซนิจิ คือชาวเกาหลีที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในประเทศญี่ปุ่น เนื่องจากชาวเกาหลีที่เข้ามาอาศัยอยู่ในญี่ปุ่นรุ่นแรก ๆ มาจากทางตอนใต้ของคาบสมุทร อาทิ จังหวัดคย็องกี จังหวัดช็อลลาเหนือ-ใต้ และจังหวัดเชจูจึงมีพื้นฐานของภาษาเกาหลีภาคใต้ และจากการที่แยกออกมาจากแผ่นดินแม่ ภาษาเกาหลีไซนิจิจึงรับอิทธิพลจากภาษาญี่ปุ่นเข้ามาค่อนข้างมากจนกลายเป็นเอกลักษณ์ทางภาษาที่ต่างออกไปจากภาษาเกาหลีที่ใช้ในประเทศเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้
ภาษาเกาหลีไซนิจิไม่มีระบบการเขียน และรับอิทธิพลจากภาษาญี่ปุ่นอย่างสูงโดยเฉพาะไวยากรณ์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
在日朝鮮語 (Zainichi Korean language)
ภาษาเกาหลี
ภาษาในประเทศญี่ปุ่น
ท่าอากาศยานโคโลญบ็อน

ท่าอากาศยานโคโลญบ็อน (Cologne Bonn Airport) หรือชื่อทางการว่า ท่าอากาศยานโคโลญ/บ็อน "ค็อนราท อาเดอเนาเออร์" (Flughafen Köln/Bonn „Konrad Adenauer“)  เป็นสนามบินนานาชาติที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 4 ของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ในเขตเมืองโคโลญโดยรองรับเมืองบ็อนซึ่งเคยเป็นเมืองหลวงของเยอรมนีตะวันตกด้วย มีผู้โดยสารประมาณ 10.3 ล้านคนที่เดินทางมาถึงที่นี้ใน ค.ศ. 2015
== ผู้โดยสาร ==
ไฟล์:Köln Bonn Airport - Terminal 1-0266.jpg|ที่พักผู้โดยสาร 1
ไฟล์:Flughafen_Köln-Bonn_-_Terminal_2_-_Vorfahrt_(9033-35).jpg|ที่จอดรถพี่พักผู้โดยสาร 2
ไฟล์:Cologne Bonn Airport 2014-09-01 (1) sa.jpg|ที่พักผู้โดยสาร  2
ไฟล์:Cargo_Ramp_at_CGN.jpg|ที่จอดเครื่องบินหลัก
== อ้างอิง ==
โคโลญบ็อน
สิ่งก่อสร้างในโคโลญ
บ็อน
ท่าอากาศยานชตุทการ์ท

ท่าอากาศยานชตุทการ์ท (Flughafen Stuttgart หรือเรียกอีกอย่างว่า Flughafen Stuttgart-Echterdingen) รหัสสนามบินเป็นสนามบินนานาชาติของเมืองชตุทการ์ทซึ่งเป็นเมืองหลวงของรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์คของเยอรมัน เป็นสนามบินที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 6 ของประเทศเยอรมนีและมีผู้โดยสารกว่า 10.5 ล้านคนที่เดินทางป่านเข้ามาในปีพ. ศ. 2558
== จำนวนผู้โดยสาร ==
ไฟล์:EDDS - 001.jpg|ที่พักผู้โดยสาร 1 to 3
ไฟล์:Stuttgart Flughafen Terminal 1.jpg|1ในสองของห้องโถงใหญ่
ไฟล์:Stuttgart Flughafen Terminal 1 01.jpg|ที่นั่งรอ
== อ้างอิง ==
ช
ชตุทการ์ท
สิ่งก่อสร้างในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค
กระบวนการพัฒนาซอฟต์แวร์

ในทางวิศวกรรมซอฟต์แวร์ กระบวนการพัฒนาซอฟต์แวร์ (software development process) คือ กระบวนการที่แบ่งขั้นตอนการพัฒนาซอฟต์แวร์เป็นระยะต่าง ๆ ที่ชัดเจนเพื่อปรับปรุงการออกแบบ (design improvement), การจัดการผลิตภัณฑ์ (product management) และ การจัดการโครงการ (project management) กระบวนการนี้ยังมีอีกชื่อหนึ่งว่า วงจรชีวิตของการพัฒนาซอฟต์แวร์ (software development life cycle หรือ SDLC) กระบวนการนี้ยังประกอบไปด้วยการจำกัดคำนิยามของสิ่งที่จะส่งมอบให้กับลูกค้าหรือส่วนที่สร้างขึ้นโดยทีมงานโครงการ ก่อนที่จะลงมือพัฒนาหรือปรับปรุงแอปพลิเคชันซอฟต์แวร์
กระบวนการพัฒนาซอฟต์แวร์ส่วนใหญ่ในปัจจุบันสามารถกล่าวโดยรวมว่า เป็นกระบวนการพัฒนาซอฟต์แวร์แบบเอจายล์ กระบวนการพัฒนารูปแบบอื่น ๆ ประกอบด้วย โมเดลแบบจำลองน้ำตก (Waterfall model, การสร้างสินค้าต้นแบบ (Prototyping), โมเดลแบบก้าวหน้าและแบบทำซ้ำ (Iterative and incremental model), โมเดลรูปแบบจำลองบันไดเวียน (Spiral model), rapid application development (RAD) และ extreme programming
== อ้างอิง ==
กระบวนการพัฒนาซอฟต์แวร์
วิธีวิทยา
วิศวกรรมซอฟต์แวร์
ลาเซเรนา

ลาเซเรนา (La Serena) เป็นเมืองหลักของแคว้นโกกิมโบในประเทศชิลี
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศชิลี
สถานที่ที่มีประชากรในแคว้นโกกิมโบ
The Myth (film)

redirect ดาบทะลุฟ้า ฟัดทะลุเวลา
The Myth (TV series)

redirect ผ่าทะลุฟ้า รักทะลุมิติ
Young and Dangerous 3

redirect กู๋หว่าไจ๋ 3 ใหญ่ครองเมือง
Young and Dangerous 4

redirect กู๋หว่าไจ๋ 4 อันธพาลกวนเมือง
Young and Dangerous 5

redirect กู๋หว่าไจ๋ 5 ฟัดใหญ่เมืองตะลึง
ฟาโรห์ดเจดเคเปอร์เร

ดเจดเคเปอร์เอว (หรือ ดเจดเคเปอร์อู) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบสาม ซึ่งทรงครองราชย์เป็นเวลาประมาณ 2 ปี นับตั้งแต่ราวประมาณ 1772 จนถึง 1770 ปีก่อนคริสตกาล ตามนักไอยคุปต์วิทยา คิม ไรฮอล์ท และดาร์เรล เบเกอร์ พระองค์ทรงเป็นฟาโรห์พระองค์ที่ 17 ของราชวงศ์ ดเจดเคเปอร์เอวเป็นพระนามฮอรัสของฟาโรห์พระองค์ดังกล่าว ส่วนพระนามครองราชย์และพระนามประสูติของพระองค์กลับไม่ปรากฏ
== หลักฐานยืนยัน ==
=== หลักฐานยืนยันร่วมสมัย ===
ปรากฏหลักฐานยืนยันเกี่ยวกับรัชสมัยของฟาโรห์ดเจดเคเปอร์เอว คือ ตราประทับจำนวนสิบเอ็ดดวง จากป้อมปราการอียิปต์ที่แก่งน้ำตกแม่น้ำไนล์แห่งที่สองในนิวเบีย รอยประทับตราจำนวนสิบรอยถูกพบที่อูโรนาร์ติ โดยมีความใกล้เคียงกับรอยประทับตราของฟาโรห์เซเคมเรคูทาวี คาบาว และฟาโรห์มาอาอิบเร เชชิส่วนอีกรอบตราประทับหนึ่งถูกค้นพบในมิร์กิซซา
นอกจากรอยตราประทับแล้ว ยังปรากฏหลักฐานยืนยันของพระองค์ คือ พระบรรจถรณ์แห่งโอซิริส ซึ่งเป็นประติมากรรมหินบะซอลต์สีดำขนาดมหึมาที่เป็นภาพเทพโอซิริสทรงประทับนอนอยู่บนแท่น พระบรรจถรณ์แห่งโอซิริสถูกพบในหลุมฝังพระบรมศพของฟาโรห์ดเจอร์แห่งราชวงศ์ที่หนึ่ง ซึ่งชาวอียิปต์โบราณเชื่อว่าเป็นหลุมฝังพระศพของเทพโอซิริส ประติมากรรมชิ้นดังกล่าวอยู่ในพิพิธภัณฑ์อียิปต์ โดยสันนิษฐานว่าเกี่ยวข้องกับฟาโรห์จากราชวงศ์ที่สิบสาม ฟาโรห์อีกพระองค์หนึ่ง คือ ฟาโรห์เคนดเจอร์ โดยลีฮี แต่การศึกษาจารึกเมื่อไม่นานมานี้ได้ยืนยันให้เห็นว่าเดิมปรากฏพระนามว่า ดเจดเคเฟอร์เอว อยู่แล้ว ส่วนพระนามประสูตินั้นได้ถูกลบไปในสมัยโบราณ แต่ก็ยังพอที่จะอ่านได้บางส่วน
=== บันทึกพระนามตูริน ===
ฟาโรห์ดเจดเคเปอร์เอวทรงไม่ได้ถูกกล่าวถึงในบันทึกพระนามแห่งตูริน ซึ่งเป็นบันทึกพระนามฟาโรห์ที่รวบรวมในช่วงต้นสมัยรามเสส โดยเป็นเอกสารอ้างอิงสำหรับประวัติศาสตร์ของช่วงสมัยระหว่างกลางที่สอง ซึ่งไรฮอล์ทได้ให้เสนอความเห็นว่า รัชสมัยของฟาโรห์ดเจดเคเปอร์เอว (เช่นเดียวกับรัชสมัยของฟาโรห์เซเคมเรคูทาวี คาบาว ผู้ซึ่งทรงเป็นผู้ปกครองก่อนหน้า และฟาโรห์เซบคาย ซึ่งทรงเป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์ ซึ่งทั้งหมดไม่ได้อยู่ในบันทึกพระนามแห่งงตูริน) ได้สูญหายไปแล้วในส่วนที่เสียหายของเอกสารที่คัดลอกบันทึกพระนามดังกล่าว แต่ข้อสันนิษฐานจะต้องเป็นจริงเมื่อฟาโรห์คาบาวทรงสืบทอดพระราชบัลลังก์ต่อจากฟาโรห์ฮอร์ และฟาโรห์เซบคายทรงเป็นผู้ปกครองก่อนหน้าของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 7 แต่ในบันทึกพระนามได้ระบุว่าฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 7 ทรงเป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์โดยตรงต่อจากฟาโรห์ฮอร์ (คอลัมน์ที่ 7 บรรทัดที่ 17 และ 18)
== พระราชวงศ์และรัชสมัย ==
ไรฮอล์ทได้กล่าวว่า ฟาโรห์ดเจดเคเปอร์เอวเป็นพระอนุชาของฟาโรห์เซเคมเรคูทาวี คาบาว ผู้ซึ่งทรงครองราชย์ก่อนหน้าพระองค์และเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์ฮอร์ อาวอิบเร และไรฮอล์ทได้ให้ข้อสรุปเกี่ยวกับพระองค์จากหลักฐานยืนยันตราประทัยจากอูโรนาร์ติและพระบรรจถรณ์แห่งโอซิริส โดยตราประทับดังกล่าวแสดงให้เห็นว่าฟาโรห์คาบาวและฟาโรห์ดเจดเคเปอร์เอวทรงปกครองในระยะเวลาไล่เลี่ยกัน ในขณะที่พระนามที่หลงเหลืออยู่ของพระองค์บนพระบรรจถรณ์แห่งโอซิริสได้แสดงให้เห็นว่าพระองค์เริ่มต้นด้วย ฮอร์อู (hrw) ซึ่งนี้ชี้ให้เห็นว่าพระองค์ของฟาโรห์ดเจดเคเปอร์เอวบ่งบอกถึงความเกี่ยวพันธ์ของพระองค์ต่อฟาโรห์ฮอร์ เนื่องจากเป็นที่ทราบกันดีว่าฟาโรห์คาบาวทรงครองราชย์ต่อจากฟาโรห์ฮอร์ ไรฮอล์ทจึงอนุมานได้ว่า ฟาโรห์ดเจดเคเปอร์เอวเป็นพระอนุชาและทรงเป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ของฟาโรห์คาบาว
== อ้างอิง ==
ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบสาม
ฟาโรห์เซบคาย

เซบคาย (หรือ เซเบคาย หรือ เซเบคาอิ) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณในช่วงสมัยระหว่างกลางที่สอง ซึ่งเป็นระยะเวลานานมาแล้วที่ปรากฏปัญหาเกี่ยวกับตำแหน่งตำแหน่งตามลำดับเวลาของพระองค์และพระองค์ถูกจัดจัดให้เป็นฟาโรห์ในราชวงศ์ที่สิบสาม อย่างไรก็ตาม การค้นพบหลุมฝังพระบรมศพของฟาโรห์ที่มีพระนามว่า เซเนบคาย จึงมีความเป็นไปได้ฟาโรห์เนบคายจะเป็นฟาโรห์พระองค์เดียวกันกับฟาโรห์พระองค์ดังกล่าว ส่วนการเขียนพระนาม "เซบคาย" นั้นเป็นเพียงการสะกดพระนามผิดเท่านั้น
ไม่ค่อยทราบข้อมูลเกี่ยวพระองค์มากนัก เนื่องจากพระนามของพระองค์ปรากฏอยู่บนงาแห่งการเกิด (ไม้กายสิทธิ์) ที่พบในอไบดอส และปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์ไคโร (ซีจี 9433 / เจอี 34988)
== การระบุตัวตน ==
นับตั้งแต่มีการค้นพบไม้กายสิทธิ์ดังกล่าว นักไอยคุปต์วิทยาหลายคนพยายามสืบค้นเกี่ยวกับฟาโรห์พระองค์ดังกล่าวร่วมกับผู้ปกครองคนอื่นๆ ในช่วงสมัยระหว่างกลางที่สอง โดยที่สตีเฟน เควิร์ก เชื่อว่าพระนาม "เซบคาย" เป็นคำย่อของพระนาม "เซดเจฟาคาเร" ซึ่งเป็นพระนามครองราชย์ของฟาโรห์คาย-อเมนเอมฮัต ในขณะที่เยือร์เกิน ฟ็อน เบ็คเคอราธได้พิจารณาว่าเป็นพระนามในรูปแบบย่อของพระนามประสูติ "โซเบคโฮเทป" แทน ซึ่งโทมัส ชไนเดอร์ได้สนับสนุนสมมติฐานของฟ็อน เบ็คเคอราธ โดยที่ระบุว่าฟาโรห์โซเบคโฮเทปพระองค์ดังกล่าวน่าจะเป็นฟาโรห์โซเบคโฮเทปที่ 2
ในส่วนข้อสมมติฐานที่ต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิงนั้นมาจากคิม ไรฮอล์ท ซึ่งเสนอให้อ่านพระนามว่า "พระราชโอรสแห่งเซบ, คาย" แล้วได้แยกพระนามว่า "เซบ-คาย" โดยพฤตินัยออกเป็นฟาโรห์สองพระองค์ และด้วยเหตุดังกล่าวจึงเป็นการเติมเต็มช่องว่างในบันทึกพระนามแห่งตูรินที่สูญหายไปก่อนหน้าส่วนของฟาโรห์คาย-อเมนเอมฮัต นอกจากนี้ ในการตีความบันทึกพระนามใหม่ดังกล่าว พระนามของฟาโรห์พระองค์หลังที่กล่าวถึงควรได้รับการพิจารณาว่าเป็นพระนามสร้อยด้วย และต้องอ่านว่า "อเมนเอมฮัต พระราชโอรสแห่งคาย" จึงกำหนดเส้นสายพระราชวงศ์ที่ประกอบด้วยฟาโรห์สามพระองค์ ได้แก่ พระราชโอรสแห่งเซบ, คาย และอเมเนมฮัต ซึ่งเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์พระองค์หลัง จากการการตีความของไรฮอล์ทถือเป็นการโต้แย้งข้อสันนิษฐานอื่นและเป็นที่ถกเถียงของนักไอยคุปต์วิทยาบางคน
ในปี ค.ศ. 2014 ที่อไบดอส ทีมนักโบราณคดีได้ค้นพบหลุมฝังพระบรมศพของฟาโรห์จากช่วงสมัยระหว่างกลางที่สองที่ไม่ทราบกันมาก่อน ซึ่งปรากฏพระนามว่า เซเนบคาย จึงทำให้มีการเสนอความเห็นว่าผู้ปกครองพระองค์ดังกล่างและฟาโรห์เซบคาย อาจจะทรงเป็นบุคคลพระองค์เดียวกัน

== อ้างอิง ==
ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบสาม
ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบสาม
ฟาโรห์เซดเจฟาคาเร

เซดเจฟาคาเร คาย อเมนเอมฮัตที่ 7 เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบสาม
== หลักฐานรับรอง ==
ในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินได้บันทึกพระนามของพระองค์ไว้ และรวมถึงวัตถุอื่นๆ อีกหลายชิ้น ประกอบไปด้วยตราประทับทรงกระบอกจำนวน 6 ชิ้น ไม้ค้ำหนึ่งอันจากเมดามุด และตราประทับสคารับอีกสองชิ้น พระนามของพระองค์ปรากฏอยู่ภาพสลักในหลุมฝังพระบรมศพของพระราชินีคูอิตที่ 1ในซัคคารา
== ทฤษฎี ==
คิม รีฮอล์ตได้ระบุระยะเวลาแห่งการครองราชย์ของพระองค์อยู่ที่ 6 ถึง 7 ปี โดยไม่มีหลักฐานเพิ่มเติม
=== เชิงอรรถ ===
=== ดูเพิ่มเติม ===
รายพระนามฟาโรห์
=== อ้างอิง ===
K.S.B. Ryholt, The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period (Carsten Niebuhr Institute Publications, vol. 20. Copenhagen: Museum Tusculanum Press, 1997), 341, File 13/20.
ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบสาม
ฟาโรห์อินโยเทฟที่ 4

ฟาโรห์เซฮเตปคาเร อินเตฟ(Sehetepkare Intef) (ยังเป็นที่รู้จักในฐานะ อินเตฟที่ 4 หรือ อินเตฟที่ 5) เป็นฟาโรห์ลำดับที่ยี่สิบสามแห่งราชวงศ์ที่ 13 ในช่วงระยะเวลากลางที่สอง ฟาโรห์เซฮเตปคาเร อินเตฟ ขึ้นครองราชย์แทนจากเมมฟิสเป็นระยะเวลาสั้นแน่นอนน้อยกว่า 10 ปีระหว่าง 1759 ปีก่อนคริสตกาลและ 1749 ปีก่อนคริสตกาลหรือ 1,710 ปีก่อนคริสตกาล
== อ้างอิง ==
ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบสาม
ฟาโรห์เมริบเร

ฟาโรห์เซท เมริบเร (Seth Meribre)เป็นฟาโรห์ที่ยี่สิบสี่ของราชวงศ์ที่ 13 ในช่วงยุคกลางที่สอง ฟาโรห์เซท เมริบเร ขึ้นครองราชย์แทนจากเมมฟิสสิ้นสุดใน 1749 ปีก่อนคริสตกาล หรือ 1700 ปีก่อนคริสตกาล ความยาวของการครองราชย์ของไม่เป็นที่รู้จัก คิม ริโฮลต์แนะว่าพระองค์ทรงครองราชย์เป็นเวลาสั้น ๆ อย่างแน่นอนน้อยกว่า 10 ปี
== อ้างอิง ==
ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบสาม
ความรู้สึกต่อต้านไทย

ความรู้สึกต่อต้านไทย เป็นความรู้สึกเป็นปฏิปักษ์หรือเกลียดชังต่อผู้คนจากประเทศไทยซึ่งเรียกว่าคนไทย หรือต่อรัฐไทย
== เหตุการณ์รายประเทศ ==
=== กัมพูชา ===
ในประเทศกัมพูชา ความเกลียดชังคนไทยเกิดขึ้นตั้งแต่ปลายสมัยจักรวรรดิเขมร เนื่องจากกรุงศรีอยุธยาเคยย่ำยีจักรวรรดิเขมรหลายครั้ง ทิ้งรอยแผลลึกไว้ในใจชาวเขมร และกรุงรัตนโกสินทร์ยังเคยยึดครองประเทศกัมพูชา ทำให้ชาวกัมพูชารู้สึกต่อต้านคนไทย
ความรู้สึกต่อต้านไทยรุนแรงขึ้นเพราะชาวกัมพูชาระแวงว่าไทยมีแผนการยึดภาคตะวันตกของกัมพูชา จนนำไปสู่การประท้วงรุนแรงใน พ.ศ. 2546 ซึ่งมีการเผาสถานทูตไทยและทำลายธุรกิจการค้าของคนไทย หลังจากที่บทความในหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งของกัมพูชาระบุว่า สุวนันท์ คงยิ่ง นักแสดงชาวไทย กล่าวว่า นครวัดเป็นของไทย และไทยควรยึดนครวัดคืน เหตุการณ์บานปลายอีกใน พ.ศ. 2551 เมื่อประเทศทั้งสองเกิดพิพาทเกี่ยวกับปราสาทพระวิหารขึ้นอีกครั้ง
=== จีน ===
ในประเทศจีน ความเกลียดชังคนไทยเกิดจากการที่เจ้าหน้าที่บ้านเมืองไทยบังคับให้ชาวจีนผสมกลมกลืนกับชาวไทยในช่วงพุทธศตวรรษที่ 25 ชาวจีนบางคนที่ถูกไทยเนรเทศนำความรู้สึกต่อต้านไทยไปเผยแพร่ในประเทศจีนและเรียกร้องให้รัฐบาลจีนคว่ำบาตรสินค้าไทย
=== ลาว ===
ถึงแม้ลาวกับไทยจะมีวัฒนธรรมร่วมกันหลายประการ แต่ลาวก็ต่อสู้ปลดแอกดินแดนตนเองจากสยามมาเสมอ ทั้งยังเคยขอให้เจ้าหน้าที่ฝรั่งเศสเรียกให้สยามคืนที่ราบสูงโคราชกับพระแก้วมรกตแก่ลาว หลังลาวพ้นจากความเป็นอาณานิคมมาจนปัจจุบัน รัฐบาลลาวนิยมเวียดนามมากกว่าไทย และชาวลาวยังมีความรู้สึกไม่เอาคนไทย เนื่องเพราะระบอบการปกครองที่แตกต่าง
=== พม่า ===
เช่นเดียวกับลาว พม่ากับไทยมีวัฒนธรรมร่วมกัน และเคยเป็นคู่สงครามกันหลายครั้งในอดีต แต่ในปัจจุบัน ความรู้สึกที่ไทยชังพม่ามีมากกว่าความรู้สึกที่พม่าชังไทย ดังที่เห็นในตำราเรียน ภาพยนตร์ และสื่อสมัยใหม่ของไทย สำหรับรัฐบาลพม่าเองนั้น มิได้มองไทยเป็นศัตรู แต่ก็ไม่ถือว่าไทยเป็นเพื่อนที่วางใจได้เช่นกัน
=== เวียดนาม ===
สงครามระหว่างทั้งสองประเทศในช่วงพุทธศตวรรษที่ 24 ทำให้ความรู้สึกต่อต้านไทยเริ่มพุ่งขึ้นในประชากรเวียดนาม ทั้งในและนอกประเทศเวียดนามเอง สำหรับชาวเวียดนามโพ้นทะเลนั้น มีภาพจำเกี่ยวกับไทยว่าเป็นโจรสลัดป่าเถื่อน เนื่องเพราะพฤติกรรมโหดร้ายที่ไทยกระทำต่อผู้ลี้ภัยชาวเวียดนามในช่วงพุทธทศวรรษ 2520 ส่วนบทบาทของไทยในสงครามเวียดนามและในการแข่งขันกีฬาช่วงหลัง ๆ ทำให้ชาวเวียดนามในประเทศเวียดนามมองไทยว่าเป็นประเทศที่ไร้จุดยืนทางการเมืองและมักเข้าข้างผู้ชนะในสงคราม
== ดูเพิ่ม ==
คตินิยมเชื้อชาติในประเทศไทย
== อ้างอิง ==
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของประเทศไทย
คตินิยมเชื้อชาติ
อคติ
ความรู้สึกต่อต้านเอเชีย
พรรคคอมมิวนิสต์ฟินแลนด์

พรรคคอมมิวนิสต์ฟินแลนด์ (Suomen Kommunistinen Puolue; Finlands Kommunistiska Parti; อักษรย่อ: SKP) เป็นพรรคการเมืองและพรรคคอมมิวนิสต์ของประเทศฟินแลนด์ พรรคเป็นสมาชิกของโคมินเทิร์น พรรคถูกห้ามในปี ค.ศ. 1944 พรรตได้สร้างสันนิบาตประชาธิปไตยประชาชนฟินแลนด์แทน จนพรรคถูกยุบในปี ค.ศ. 1992
== ผู้นำพรรค ==
{|
|-
| ประธาน
| &nbsp;
| &nbsp;
| valign="top" |เลขาธิการกลาง
|}
== อ้างอิง ==
พรรคการเมืองฟินแลนด์
พรรคคอมมิวนิสต์
มวน

มวน ถือเป็นชื่อของแมลงชนิดหนึ่งซึ่งประกอบ 50,000 ถึง 80,000 ชนิดเช่นกลุ่มของจักจั่น โดยมักมีขนาดตั้งแต่ 1 มิลลิเมตร (0.04 นิ้ว) ถึง 15 เซนติเมตร (6 นิ้ว) และมีปากที่สามารถดูดของเหลวได้และชื่อของมวนยังเอาไวเรียกกลุ่มของหน่วยย่อย Heteroptera ด้วย
โดยปกติคนเราจะเรียกว่าพวกแมลง, ด้วง, มวน รวมกันเป็นแมลงอย่างเดี่ยว เช่นการเรียกเต่าทองที่อยู่กลุ่มเดียวกับด้วงว่าเป็นแมลง
โดยปกติพวกมันจะกินอาหารโดยใช้ปากดูดของเหลวจากต้นไม้หรือสัตว์และสิ่งมีชีวิตขนาดเล็ก มวนนั้นไม่ได้อาศัยอยู่บนบกอย่างเดียวแต่พวกมันก็อาศัยอยู่ในน้ำด้วย
มนุษย์มีปฏิสัมพันธุ์กับพวกมันมานานเพราะพวกมันหลายชนิดเป็นศัตรูพืชที่สำคัญโดยพวกมันจะทำลายพืชผลทางการเกษตรโดยการดูดน้ำเลี้ยงของต้นไม้และพวกมันยังเป็นพาหะของโรคร้ายแรงและไวรัสอีกด้วย
== อนุกรมวิธานและวิวัฒนาการ ==
== ลักษณะ ==
มวนเป็นชื่อของแมลงหลายชนิดในหลายวงศ์ เมื่อโตเต็มที่มีปีก 2 คู่ ปีกคู่หน้าค่อนข้างยาว แคบ เนื้อปีกบริเวณโคนแข็ง ปลายเป็นแผ่นบางอ่อน ปีกคู่หลังอ่อนเป็นแผ่นบางตลอด เมื่อพับปีกจะแบนราบไปตามสันหลัง แต่บางชนิดก็ไม่มีปีก ปากเป็นท่อยาวคล้ายเข็ม โผล่ทางด้านล่างบริเวณปลายหัว หลายชนิดปล่อยกลิ่นเหม็นได้และเป็นศัตรูพืช
== ชีววิทยา ==
=== วงจรชีวิต ===
== การเคลือนที่ ==
พวกมันมีการเคลื่อนที่หลายรูปแบบเช่นเดิน,บิน,เดินบนน้ำ,ว่ายน้ำ เป็นต้น
=== ว่ายน้ำและเดินบนน้ำ ===

หลายสายพันธุ์ของมวนมีการปรับตัวให้มีการใช้ชีวิตอยู่ใต้น้ำเช่น แมลงป่องน้ำ, จิงโจ้น้ำ, แมลงดา มวนที่อยู่ใต้น้ำส่วนใหญ่เป็นสัตว์กินเนื้อ พวกมันมีขาที่คล้ายใบพายทำให้พวกมันว่ายน้ำได้ดี ส่วนจิงโจ่น้ำที่สามารถเดินบนน้ำได้ก็เพราะพวกมันอาศัยแรงตึงผิวของน้ำและพวกมันเป็นมวนชนิดเดียวที่เคลื่อนที่ด้วยการเดินบนน้ำ
=== บิน ===
มวนส่วนใหญ่สามารถบินได้แต่เป็นแค่ระยะทางสั้นๆและบินได้ไม่นาน แต่ถ้าพวกมันบินในขณะที่มีลมพัดพวกมันก็สามารถร่อนได้นานและไกลกว่าเดิมได้
=== กระโดด ===
== ความหลากหลาย ==
พวกมันเป็นลำดับที่ใหญ่ที่สุดของแมลงและแมลงที่ยังไม่โตเต็มวัยที่มีชนิดมากกว่า 75,000 ชนิด เช่น ผีเสื้อมี 160,000 ชนิด, แมลงมี 100,000 ชนิด และแตนมี 100,000 ชนิด ซึ่งกลุ่มนี้มีความหลากหลายมากส่วนใหญ่มักจะอยู่บนและเป็นศัตรูพืชที่ร้ายกาจหลายชนิด แต่บางชนิดพบในแหล่งน้ำจืด เช่น จิงโจ้น้ำ, แมลงดา, แมลงดาสวน เป็นต้น
== บทบาททางนิเวศวิทยา ==
== ปฏิสัมพันธ์กับมนุษย์ ==
== อ้างอิง ==
แมลง
อาณาจักรหงสาวดี

อาณาจักรหงสาวดี (ဟံသာဝတီ ပဲခူး နေပြည်တော်; ဟံသာဝတဳ,
สาขาวิชาศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

สาขาวิชาศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช เป็นสาขาวิชาในสังกัดมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยเปิดที่ใช้ระบบการศึกษาทางไกลแห่งเดียวในประเทศไทย สาขาวิชาในมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช มีฐานะเทียบเท่ากับคณะในมหาวิทยาลัยทั่วไป
== ประวัติ ==
สาขาวิชาศิลปศาสตร์ แรกเริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 ซึ่งมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช เป็นมหาวิทยาลัยเปิดที่ยึดหลักการการศึกษาตลอดชีวิต มุ่งพัฒนาคุณภาพของประชาชนทั่วไป เพิ่มความรู้แก่ประกอบอาชีพ และขยายโอกาสแก่ผู้สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา เพื่อสนองตอบความต้องการด้านวิชาการอันหลากหลายของบุคคลและสังคม มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช จึงเปิดสอนสาขาวิชาต่างๆ จำนวน 12 สาขาวิชา เพื่อให้การศึกษาต่อเนื่องในระดับปริญญาตรี และประกาศนียบัตร ทั้งนี้ มหาวิทยาลัยมีหลักการว่า บัณฑิตทุกคนของมหาวิทยาลัย ไม่ว่าจะเป็นบัณฑิตของสาขาวิชาใด พึงมีความรู้พื้นฐานที่จำเป็นต่อการเข้าใจสังคม และการเปลี่ยนแปลงต่างๆ ที่เกิดขึ้นตลอดเวลา เพื่อที่จะสามารถดำรงตนได้อย่างมีประสิทธิภาพ มีความรับผิดชอบต่อส่วนรวม และตระหนักในคุณค่าของวัฒนธรรมควบคู่ไปกับการพัฒนาจิตใจ และความเป็นอยู่ ดังนั้น มหาวิทยาลัยจึงได้มอบหมายให้สาขาวิชาศิลปศาสตร์รับผิดชอบการเปิดสอนชุดวิชาในหมวดศึกษาทั่วไป ด้านภาษาศาสตร์ สังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ ไทยศึกษา วิทยาศาสตร์ และคณิตศาสตร์ ให้แก่นักศึกษาในทุกสาขาวิชาของมหาวิทยาลัย
นอกจากนี้ สาขาวิชาศิลปศาสตร์ยังได้เปิดสอนชุดวิชาต่างๆ เพื่อให้บริการแก่สาขาวิชาอื่น และเปิดสอนในระดับประกาศนียบัตร ปริญญาตรี  ปริญญาโท และปริญญาเอก เพื่อเป็นบริการทางวิชาการแก่ประชาชน  และผู้สนใจทั่วไป โดยใช้หลักการให้การศึกษาแบบบูรณาการเพื่อประโยชน์ในการดำเนินชีวิตอย่างสมบูรณ์ และประกอบอาชีพอย่างมีประสิทธิภาพ
== หลักสูตรที่เปิดสอน ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์สาขาวิชาศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
สุโขทัยธรรมาธิราช
สุโขทัยธรรมาธิราช
ศิลปศาสตร์
สินเชื่อบุคคล

สินเชื่อบุคคล หรือ สินเชื่อส่วนบุคคล คือ เงินกู้ที่ผู้กู้สามารถนำไปใช้ตามความต้องการได้โดยไม่ต้องบอกวัตถุประสงค์ให้แก่ผู้ให้กู้ โดยจัดเป็นสินเชื่อแบบไม่มีหลักประกัน จึงเป็นสินเชื่อที่มีความเสี่ยงสูง เนื่องจากไม่มีหลักประกันให้แก่ผู้ให้กู้ จึงมีอัตราดอกเบี้ยสูง และวงเงินต่ำกว่าสินเชื่อแบบมีหลักประกัน
== ตัวอย่างสินเชื่อบุคคล ==
สินเชื่อบุคคลมีองค์ประกอบหลักสองอย่างคือ ไม่ต้องบอกวัตถุประสงค์การใช้ และไม่ต้องมีหลักประกัน
บัตรเครดิต หรือ บัตรสินเชื่อ เป็นสินเชื่อที่เจ้าของบัตรเครดิตนำบัตรมาซื้อสินค้าและบริการได้โดยไม่ต้องบอกวัตถุประสงค์การใช้ โดยให้ทางธนาคารหรือบริษัทการเงินชำระแทนก่อน แล้วค่อยชำระคืนในภายหลัง โดยสามารถเลือกชำระคืนได้สองวิธี คือ การชำระเต็มจำนวนภายในระยะเวลาปลอดดอกเบี้ย หรือ การชำระเงินขั้นต่ำบางส่วน โดยยอดค้างชำระของบัตรเครดิตจะกลายเป็นเงินกู้ที่เราจะต้องทำการผ่อนชำระเป็นงวดๆ
สินเชื่อเงินสด หรือ สินเชื่อรายย่อย เป็นสินเชื่อที่ผู้ขอสินเชื่อจะได้รับเงินสดทั้งหมดเพียงครั้งเดียวจากทางธนาคารหรือบริษัทการเงินโดยให้มาใช้ก่อน แล้วค่อยผ่อนชำระเป็นงวดๆ ตามระยะเวลาสัญญาเงินกู้พร้อมดอกเบี้ย
* นาโนไฟแนนซ์
* พิโกไฟแนนซ์
สินเชื่อบัตรกดเงินสด เป็นสินเชื่อส่วนบุคคลรูปแบบหนึ่ง แบบออกเป็น 2 แบบ
* แบบวงเงินสินเชื่อส่วนบุคคล ลักษณะการใช้งานคือนำบัตรไปกดเงินสดผ่านตู้ ATM ได้ทันที โดยต้องชำระตามรอบบิล ไม่มีการผ่อนชำระ
* แบบวงเงินผ่อนชำระสินค้า (สินเชื่อเงินผ่อน / สินเชื่อเช่าซื้อสินค้า) มีลักษณะเน้นการนำบัตรไปผ่อนชำระหรือเช่าซื้อสินค้าและบริการแทนเงินสดแล้วชำระเงินตามกำหนดวันตัดรอบบิล โดยไม่สามารถผ่อนเป็นงวดได้เหมือนบัตรเครดิต
== ผลของการผิดสัญญา ==
สินเชื่อส่วนบุคคล เป็นสินเชื่อที่ไม่มีหลักประกัน แต่สามารถถูกยึดทรัพย์ได้ โดยผู้ให้กู้สามารถทำการฟ้องแพ่งได้ และผลลัพธ์ของคดีแพ่ง คือ การบังคับคดีชำระหนี้และชดใช้ค่าเสียหายที่เกิดขึ้น หากลูกหนี้ไม่ชำระคืนตามคำพิพากษาภายใน 30 วัน เจ้าหนี้มีสิทธิขอบังคับคดีให้ยึดทรัพย์ หรืออายัดสิทธิเรียกร้องของลูกหนี้ได้
กรณีเสียชีวิตระหว่างเป็นลูกหนี้ หนี้ทั้งหมดจะถูกเจ้าหนี้ทางถามไปยังกองมรดก โดยผู้รับมรดกเป็นผู้รับผิดชอบหนี้แต่ไม่เกินวงเงินมูลค่ามรดกที่ได้รับ
สาขาวิชาวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

สาขาวิชาวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช (อังกฤษ : School of Management Science) เป็นสาขาวิชาในสังกัดมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยเปิดที่ใช้ระบบการศึกษาทางไกลแห่งเดียวในประเทศไทย สาขาวิชาในมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช มีฐานะเทียบเท่ากับคณะในมหาวิทยาลัยทั่วไป
== ประวัติ ==
สาขาวิชาวิทยาการจัดการ แรกเริ่มโดยเหตุที่ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชได้รับ การสถาปนาขึ้น เพื่อให้การศึกษาแก่ประชาชนใน ระบบเปิด ซึ่งเป็นการศึกษาด้วยตนเอง โดยอาศัย สื่อการสอนทางไกล การกำหนด สาขาวิชาที่จะเปิดสอน ใช้หลักเกณฑ์ ด้านความต้องการของสังคม และความพร้อมของ มหาวิทยาลัย ที่จะให้การศึกษาได้อย่างมีคุณภาพ ตามมาตรฐานเป็นสำคัญ การประเมินความต้องการ ของสังคมนั้นได้อาศัยแผนพัฒนาเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 5 แผนการศึกษาแห่งชาติ และการสำรวจความคิดเห็น ของประชาชนที่มีต่อมหาวิทยาลัยเปิดเป็นพื้นฐาน ส่วนทางด้านความพร้อมนั้น ได้คำนึงถึงประสบการณ์ และความถนัดของบุคลากรที่จะจัดหาได้ในระยะเริ่มต้น ลักษณะของสาขาวิชา ที่เอื้อต่อการสอนระบบทางไกล และปัจจัยเกื้อกูลทางด้านสื่อการสอนที่มีอยู่ในสังคมไทย
จากหลักเกณฑ์ดังกล่าวข้างต้น มหาวิทยาลัยจึงเห็นสมควร เปิดสาขาวิชาวิทยาการจัดการ ซึ่งจะเปิดสอนหลักสูตรต่างๆ ในแขนงวิชาการจัดการ งานก่อสร้าง แขนงวิชาบริหารธุรกิจ แขนงวิชาบริหารรัฐกิจ และแขนงวิชาการบัญชี นับตั้งแต่ปีการศึกษา 2523-2524 เป็นต้นมาจนถึงปัจจุบันนี้
== หลักสูตรที่เปิดสอน ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์สาขาวิชาวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
สุโขทัยธรรมาธิราช
สุโขทัยธรรมาธิราช
วิทยาการ