รายพระนามพระมหาอุปราชาพม่า

==ราชวงศ์ตองอู==
{|class="wikitable"
! พระมหากษัตริย์ !! พระนาม !! ฐานะ !! ความสัมพันธ์ !! เริ่มตำแหน่ง; สาเหตุ !! สิ้นสุดการดำรงตำแหน่ง; สาเหตุ !! รัชทายาทลำดับที่ 2
|-
|พระเจ้าเมงจีโย || เจ้าชายตะเบ็งชเวตี ||รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง || พระราชโอรส || 1516พระราชสมภพ || 1530เสด็จขึ้นครองราชย์ || บุเรงนองกะยอดินนรธา1542–1550, พระชามาดา
|-
|พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ || บุเรงนองกะยอดินนรธา ||รัชทายาทโดยสันนิษฐาน || พระเทวัญ (พี่เขย) ||  1542anointed || 30 April 1550เสด็จขึ้นครองราชย์  || มังไชยสิงห์1551–1581, พระราชโอรส
|-
|พระเจ้าบุเรงนอง || มังไชยสิงห์ || รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง || พระราชโอรส || 1551พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์ || 1581เสด็จขึ้นครองราชย์  || มังกะยอชวา1581–1593, พระราชโอรส
|-
|rowspan="2"| พระเจ้านันทบุเรง || มังกะยอชวา || รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง || พระราชโอรส || 1581พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์ || 1593สวรรคตในการสงคราม || มังกะยอชวาที่ 2 แห่งอังวะ1594–1599,พระราชอนุชา
|-
|มังกะยอชวาที่ 2 แห่งอังวะ || รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง || พระราชโอรส || 31 January 1594พระเชษฐาสวรรคต || December 1599ทรงแปรพักตร์ || เจ้าชายอโนเพตลุน1599–1606, พระภาดา
|-
|พระเจ้านยองยาน || เจ้าชายอโนเพตลุน ||รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง || พระราชโอรส || 25 February 1600พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์ || 3 March 1606เสด็จขึ้นครองราชย์ || เจ้าชายทาลุน1606–1628, พระอนุชา
|-
|พระเจ้าอโนเพตลุน || เจ้าชายทาลุน ||รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง || พระราชอนุชา || 3 March 1606พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์ || 9 July 1628พระราชภาคิไนยเสด็จขึ้นครองราชย์  || มังกะยอชวาแห่งสากู1635–1647, พระอนุชา
|-
|rowspan="2"| พระเจ้าทาลุน || มังกะยอชวาแห่งสากู ||รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง || พระราชอนุชา || 2 June 1635 พระเชษฐาเสด็จขึ้นครองราชย์ || 18 August 1647ทิวงคต || เจ้าชายพินดาเล1647–1648, พระราชภาคิไนย
|-
|เจ้าชายพินดาเล || รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง || พระราชโอรส || 18 August 1647พระปิตุลาทิวงคต || 27 August 1648เสด็จขึ้นครองราชย์ || เจ้าชายมินเย ไททาทู1648–1653
|-
|rowspan="2"| พระเจ้าพินดาเล || เจ้าชายมินเย ไททาทู ||รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง || พระราชอนุชา || 5 September 1648พระเชษฐาเสด็จขึ้นครองราชย์ || 25 December 1653ทิวงคต || เจ้าชายนราเสยะ1654–1661, พระอนุชา
|-
|เจ้าชายนราเสยะ || รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง ||พระราชโอรส || 30 January 1654uncle died || 3 June 1661father deposed || เจ้าชายนราวระ1664–1672, พระภาดา
|-
|พระเจ้าปเย || เจ้าชายนราวระ || รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง || พระราชโอรส || 1 June 1664พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์ || 13 April 1672เสด็จขึ้นครองราชย์  || เจ้าชายสเน่ห์1688–1698, พระราชภาคิไนย
|-
|พระเจ้ามังกะยอดิน || เจ้าชายสเน่ห์ || รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง ||พระราชโอรส || 8 September 1688พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์ || 4 May 1698เสด็จขึ้นครองราชย์  || เจ้าชายทนินกันเว1711–1714, พระราชโอรส
|-
|พระเจ้าสเน่ห์มิน || เจ้าชายทนินกันเว || รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง || พระราชโอรส || 1 November 1711พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์|| 12 September 1714เสด็จขึ้นครองราชย์ || เจ้าชายมหาธรรมราชาธิบดี1727–1733, พระราชโอรส
|-
|พระเจ้าทนินกันเว || เจ้าชายมหาธรรมราชาธิบดี || รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง || พระราชโอรส || 6 May 1727พระเชษฐาสวรรคต || 12 December 1733เสด็ขึ้นครองราชย์ || ราชวงศ์ตองอูล่มสลาย
|}
==ราชวงศ์อลองพญา==
{|class="wikitable"
! พระมหากษัตริย์ !! พระนาม !! ฐานะ !! ความสัมพันธ์ !! เริ่มตำแหน่ง; สาเหตุ !! สิ้นสุดการดำรงตำแหน่ง; สาเหตุ !! รัชทายาทลำดับที่ 2
|-
|พระเจ้าอลองพญา || เจ้าชายมังลอก || รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง|| พระราชโอรส || 29 ก.พ. 1752สถาปนาราชวงศ์ || 11 พ.ค. 1760เสด็จขึ้นครองราชย์ || เจ้าชายมังระ1760–1763, พระราชอนุชา
|-
|พระเจ้ามังลอก || เจ้าชายมังระ || รัชทายาทโดยสันนิษฐาน || พระราชอนุชา || 11 พ.ค. 1760พระเชษฐาเสด็จขึ้นครองราชย์ || 28 พ.ย. 1763เสด็จขึ้นครองราชย์ || เจ้าชายจิงกู1763–1776, พระราชโอรส
|-
|พระเจ้ามังระ || เจ้าชายจิงกู || รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง || พระราชโอรส || 28 พ.ย. 1763พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์ || 10 มิ.ย. 1776เสด็จขึ้นครองราชย์ || เจ้าชายปยินซี1776–1782, พระราชโอรส
|-
|พระเจ้าจิงกูจา || เจ้าชายปยินซี ||รัชทายาทโดยสันนิษฐาน  || พระราชโอรส || 10 มิ.ย. 1776พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์ || 6 ก.พ. 1782ถูกสำเร็จโทษ || เจ้าชายตะโดเมงสอ1783–1808, พระภาดา (ลูกพี่ลูกน้อง)
|-
|rowspan="2"| พระเจ้าปดุง || เจ้าชายตะโดเมงสอ || รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง|| พระราชโอรส || 13 ก.ค. 1783พระราชบิดาปราบดาภิเษก || 9 เม.ย. 1808ทิวงคต || เจ้าชายบาจีดอ1808–1819, พระราชโอรส
|-
|เจ้าชายบาจีดอ || รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง || พระราชนัดดา || 17 เม.ย. 1808 พระราชบิดาทิวงคต || 5 มิ.ย. 1819เสด็จขึ้นครองราชย์ || เจ้าชายสาราวตี1819–1837, younger brother
|-
|พระเจ้าบาจีดอ || เจ้าชายญองยาน|| รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง || พระราชโอรส || 5 มิ.ย. 1819พระเชษฐาเสด็จขึ้นครองราชย์|| 15 เม.ย. 1838ถูกสำเร็จโทษ|| เจ้าชายปะกัน1842–1846, พระราชโอรส
|-
|พระเจ้าแสรกแมง || เจ้าชายปะกัน || รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง || พระราชโอรส || ส.ค. 1842พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์ || 17 พ.ย. 1846เสด็จขึ้นครองราชย์|| เจ้าชายมินดง1846–1852, พระราชอนุชาต่างมารดา
|-
| rowspan="2" |พระเจ้าพุกามแมง || เจ้าชายมินดง || รัชทายาทโดยสันนิษฐาน || พระราชอนุชาต่างมารดา || 17 พ.ย. 1846พระเชษฐาเสด็จขึ้นครองราชย์ || 1853เสด็จออกจากราชธานี|| เจ้าชายไหล่ง์1852–1866, พระราชอนุชา
|-
|เจ้าชายไหล่ง์
|รัชทายาทโดยสันนิษฐาน
|พระราชอนุชาต่างมารดา
|1853
พระเชษฐาแต่งตั้ง
|17 ก.พ. 1853
ทิวงคตในการสงคราม
|เจ้าชายคะนอง1852–1866, พระราชอนุชา
|-
|rowspan="2"| พระเจ้ามินดง || เจ้าชายคะนอง|| รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง || พระราชอนุชา || 18 ก.พ. 1853พระเชษฐาปราบดาภิเษก || 2 ส.ค. 1866ถูกปลงพระชนม์ || เจ้าชายธีบอ1878, พระราชภาคิไนย
|-
|เจ้าชายธีบอ || รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง || พระราชโอรส || 19 ก.ย. 1878ได้รับการแต่งตั้ง || 1 ต.ค. 1878เสด็จขึ้นครองราชย์ || ไม่ได้แต่งตั้งราชวงศ์ถูกล้มล้างในปี ค.ศ.1885
|}
พระเจ้าธีบอถูกเนรเทศในปี 1885. พระองค์เสด็จสวรรคตใน อินเดีย เมื่อ 1916. ตำแหน่งประมุขของพระราชวงศ์จึงตกเป็นของ เจ้าหญิงเมียะพะยาละ (1916–1956) และ ตั้งแต่ ค.ศ. 1956–2019 ตำแหน่งประมุขของพระราชวงศ์จึงตกเป็นของ ตอพะย่า, พระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ในเจ้าหญิงเมียะพะยากะเล
==อ้างอิง==
==บทความอื่นๆ==
พ