pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ธนาคารกานาดียา

ธนาคารกานาดียา (ធនាគារកាណាឌីយ៉ា ธนาคารกาณาฑีย̎า; Canadia Bank) เป็นธนาคารท้องถิ่นขนาดใหญ่ในกัมพูชาก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2534 และเป็นธนาคารเอกชนใน พ.ศ. 2541 มี  25 สาขาทั่วประเทศ
== ประวัติ ==
ธนาคารกานาดียาก่อตั้งเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 โดยบริษัท แคนาดา โกลด์แอนด์ทรัสต์จำกัด ภายใต้ความร่วมมือของชาวกัมพูชาโพ้นทะเลและธนาคารแห่งชาติแคนาดา และเป็นสถาบันการเงินเพียงแห่งเดียวที่บริหารโดยอดีตเจ้าหน้าที่ของธนาคารแห่งชาติกัมพูชา และชาวแคนาดาเชื้อสายกัมพูชา กิจกรรมหลักเกี่ยวข้องกับธุรกรรมทอง การผลิตทอง และให้สินเชื่อแก่พ่อค้าท้องถิ่น
เมื่อ 19 เมษายน พ.ศ. 2536 เปลี่ยนชื่อเป็น ธนาคารกานาดียา จำกัด และต่อมาเป็น ธนาคารกานาดียา จำกัด มหาชน เมื่อ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2546 ในฐานะธนาคารพาณิชย์ที่จดทะเบียนกับธนาคารแห่งชาติกัมพูชา ธนาคารนี้เป็นธนาคารท้องถิ่นที่ใหญ่ที่สุดของกัมพูชา มีการให้บริการทางการเงินที่หลากหลายและมีแผนที่จะเน้นการลงทุนทางด้านการเกษตร
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Overseas Cambodian Investment Corporation (OCIC) 
Independent Hotel, Sihanoukville
Cambodian Cultural Village 
Canadia Bank PLC - English] versio 
Canadia Bank PLC - Khmer] versio 
ประเทศกัมพูชา
ธนาคารในประเทศกัมพูชา
เพลงบอก

เพลงบอก  คือการแสดงชนิดหนึ่งของไทย เป็นการละเล่นอย่างหนึ่งของชาวปักษ์ใต้บริเวณจังหวัดภาคใต้ตอนบนและตอนล่าง อันได้แก่ ชุมพร สุราษฎร์ธานี นครศรีธรรมราช ตรัง พัทลุง และสงขลา นิยมเล่นในวันตรุษสงกรานต์  เป็นการบอกข่าวของชาวบ้านทุกละแวกให้ทราบว่าใกล้ถึงปีใหม่แล้ว หรือเป็นการบอกเล่าเรื่องราวข่าวสารต่าง ๆ เช่นบอกข่าวเชิญไปทำบุญตามเหตุการณ์ ต่าง ๆ เรียกได้ว่า เพลงบอกเป็นความเชื่อทางวัฒนธรรมทางจิตใจอย่างหนึ่งของชาวใต้ซึ่งคู่กับชาวบ้านมานานตั้งแต่โบราณ  และสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน
นครศรีธรรมราชได้ชื่อว่า เป็นจังหวัดที่มีนักเล่นเพลงบอกมากที่สุดทั้งในอดีตและปัจจุบัน  จนได้รับสมญานามว่า เมืองเพลงบอก  นอกจากมีนักเล่นเพลงบอกเป็นจำนวนมากแล้ว  นักเล่นเพลงบอกที่มีชื่อเสียงโด่งดังเป็นที่รู้จักและได้รับความนิยมชมชอบว่ามีฝีปากคมคายเป็นที่ดีเยี่ยมส่วนใหญ่มีภูมิลำเนาอยู่ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช
เพลงบอกจะแต่งเป็นบทกลอน มีฉันทลักษณ์เป็นแบบฉบับของตนเอง ส่วนมากกลอนหนึ่งบทจะประกอบด้วย ๔ วรรค สามวรรคแรกจะมีวรรคละ ๖ คำ ส่วนวรรคสุดท้ายจะมี ๔ คำ เพลงบอกจะต้องมีลูกคู่คอยร้องรับ ซึ่งเพลงบอกคณะหนึ่ง ๆ จะมีลูกอย่างน้อย ๒ คน หรือมากสุดไม่เกิน ๔ คน และเครื่องดนตรีที่ใช้ประกอบการขับร้องเพลงบอกมี  ๒ ชนิด คือ ฉิ่ง  ๑ คู่ และกรับ ๑ คู่
ปัจจุบันนี้เพลงบอกนอกจากจะนิยมเล่นกันในวันสงกรานต์แล้วยังนิยมเล่นในงานสำคัญต่าง ๆ เช่น งานผูกพัทธสีมา งานศพ งานบวชนาค งานทำบุญขึ้นบ้านใหม่ งานแห่พระ งานประจำปีของวัด งานทอดกฐินผ้าป่าต่าง ๆ และได้มีการจัดการแข่งขันประชันเพลงบอกขึ้น
การประชันเพลงบอกสมัยก่อนจะจัดขึ้นภายในวัด โดยมีแม่เพลงบอกนั่งร้องขับบทกันที่ศาลากลางวัด แม่เพลงผู้อวุโสจะเป็นผู้แสดงฝีปากก่อน ซึ่งจะเริ่มร้องด้วยบทไหว้ครู สิ่งศักดิ์สิทธิ์ บุคคลสำคัญ และเจ้าบ้านผ่านเมือง เมื่อแม่เพลงร้องจบ ฝ่ายตรงข้ามจะเริ่มร้องบทไหว้ครูเช่นเดียวกัน
ปัจจุบันนี้การประชันเพลงบอกจะมาหลักเกณฑ์ในการพิจารณาว่าเพลงบอกจะดีหรือไม่ คือการสังเกตที่ฉัทลักษณ์ว่าถูกต้องตามแบบของกลอนเพลงบอกหรือไม่  นอกจากนี้ยังสังเกตจากการเลือกสรรคำมาใช้ ดูคำศัพท์ สำนวนโวหาร ว่ามีความคมคาย กว้างแคบ หรือใช้ได้เพียงไร  การดูปัญญาความรอบรู้ และปฏิภาณไหวพริบของแม่เพลง การนำเสนอความคิดเห็นที่แยบคาย แปลกใหม่ ดูท่วงทำนอง ลีลาจังหวะ สุ้มเสียง และการร้องรับของลูกคู่
ค่านิยมที่ปรากฏในเพลงบอกที่เด่น ๆ มีอยู่ ๒ ประเด็นการคือ การเคารพยึดมั่นในสถาบันพระมหากษัตริย์ และการเคารพยกย่องครูอาจารย์ นอกจากนี้ในบทกลอนเพลงบอกยังสะท้อนถึงชีวิตความเป็นอยู่และการละเล่นต่าง ๆ ของชาวภาคใต้ ตลอดจนการแสดงความคิดเห็นในเรื่องการเมืองการปกครองอีกด้วย
ปัจจุบันนี้ความนิยมชมชอบเพลงบอกกำลังลดน้อยลงเนื่องจากเยาวชรับอิทธิพลจากต่างชาติเข้ามามาก ผู้สนใจที่จะสืบทอดวัฒนพื้นบ้านเพลงบอกมีน้อยลง เราจึงควรร่วมมือกันในการเผยแพร่มรดกพื้นบ้านนี้ออกไปให้เป็นที่รู้จักแก่คนทั่วไปและร่วมกันส่งเสริมให้เยาวชนหันมานิยมศิลปพื้นบ้าน และร่วมสืบทอดเพื่อไม่ให้เพลงบอกสูญหายไปจากนครศรีธรรมราช
ตัดต่อโดย:ชนาภัทร อุสสาพันธ์
== อ้างอิง ==
http://folklore.culture.go.th 
ศิลปะการแสดงไทย
โรตีจาไน

โรตีจาไน (มลายูและroti canai) หรือ โรตีจาเน (roti cane) เป็นขนมปังแบนที่ได้รับอิทธิพลจากอินเดียพบได้ทั้งในมาเลเซียและอินโดนีเซีย พบได้ในภัตตาคารที่ขายอาหารมีนังกาเบาหรืออาหารอาเจะฮ์ ในสิงคโปร์และมาเลเซียทางใต้เรียกโรตีปราตา ซึ่งคล้ายกับอาหารอินเดียที่เรียกปาโรตตาแบบของรัฐเกรละ
== ที่มาของคำ ==
ในภาษาฮินดี ภาษาอูรดู ภาษาส่วนใหญ่ทางอินเดียเหนือ และภาษามลายู คำว่าโรตีหมายถึงขนมปัง ส่วนคำว่าจาไน อาจมาจาก
เจนไน เมืองในอินเดียซึ่งในสมัยโบราณเรียกมัทราส คาดว่าโรตีจาไนเข้าสู่มาเลเซียโดยแรงงานที่อพยพมาจากมัทราสโดยเป็นการนำปาโรตตามารับประทานกับดาลจาซึ่งเป็นแกงถั่วเลนทิล
จันนา เป็นอาหารที่ทำจากถั่วหัวช้างต้ม ในซอสรสเผ็ดของอินเดียเหนือ กินกับโรตี แต่โรตีในอินเดียเหนือต่างไปจากโรตีในมาเลเซีย ซึ่งคล้ายปาโรตตาในอินเดียใต้มากกว่า นอกจากนั้น โรตีจาไนยังนิยมรับประทานกับแกงถั่วเลนทิลมากกว่าแกงถั่วชิกพี
คำว่าจาไนในภาษามลายูหมายถึงการม้วนก้อนแป้ง
โรตีจาไนเป็นรูปกลมแบน การปรุงมีสองแบบ คือเหวี่ยงจนเป็นแผ่นแบนมากแล้วพับหรือรีดให้แบนก่อนจะพับ แป้งที่พับแล้วจะนำมาทอดในน้ำมัน วิธีเหลี่ยงแป้งให้บางเป็นที่นิยมกว่าและทำได้เร็วกว่า คำว่าโรตี ปาโรตตาในภาษามลายูหมายถึงขนมปังแบน
ในอินโดนีเซีย จะเรียกโรตีจาไนว่าโรตีจาเน และมักรับประทานกับแกงแกะ (การีกัมบิง) เป็นอาหารที่ได้รับอิทธิพลจากอินเดียซึ่งเป็นผลจากการอพยพเข้าสู่อินโดนีเซียในสมัยที่เป็นอาณานิคมของเนเธอร์แลนด์ พบมากในอาหารมลายูที่สุมาตรา และอาหารมีนังกาเบา อาหารอาเจะฮ์
== ส่วนประกอบ ==
โรตีจาไนประกอบด้วยไขมัน ไข่ แป้ง น้ำ นวดรวมกัน ไขมันที่ใช้นิยมเนยฆีของอินเดีย บางคนจะใส่นมข้นหวานลงไป ส่วนผสมจะถูกนวดจนเข้ากันดี ทำให้แบน แช่น้ำมันและม้วน พักให้ฟู ทำซ้ำอีก เมื่อจะทำให้สุกจึงแผ่เป็นแผ่นบาง พับแล้วทอดให้กรอบนอกนุ่มใน
==ภาพการเตรียมโรตีจาไน==
ไฟล์:Making roti canai.jpg|การนวดส่วนผสม
ไฟล์:roti_canai.jpg|ทอดบนกระทะเหล็กแบน
ไฟล์:Canaimaking.jpg|การเตรียมโรตีจาไน
ไฟล์:Roti kluai khai chiang mai 01.jpg|โรตีหวานในไทยซึ่งมีลักษณะคล้ายโรตีจาไน ในที่นี้ใส่ไส้กล้วยและไข่
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
How to make Malaysian Roti Canai - Step by Step Pictorial
ขนมปังแบน
อาหารประจำชาติ
อาหารมลายู
อาหารมาเลเซีย
อาหารอินโดนีเซีย
อาหารสิงคโปร์
สโมสรฟุตบอลบางกอกกล๊าสในฤดูกาล 2555

เริ่มต้นฤดูกาล 2555 ทีมบางกอกกล๊าสเอฟซี ได้ปรับทีม เสริมนักเตะเข้ามาใหม่ 3คน ผสมกับนักเตะชุดเดิม และมีทีมงานหัวหน้าผู้ฝึกสอน สุรชัย จตุรภัทรพงษ์ ที่รับงานในช่วงปลายฤดูกาลที่แล้ว
เริ่มเตรียมทีมตั้งแต่ปลายเดือนมค.2555 โดยมีทีมงานผู้ช่วยผู้ฝึกสอนอ.ณรงค์ สัยเกตุ กลับมาจากสิงค์โปร เพื่อช่วยงานสโมสรบางกอกกล๊าส
== ผู้จัดการทีม / ผู้ฝึกสอน ปี 2555 ==
== ผู้เล่น ปี 2555 ==
14px
เข้า ปี 2555
ออก ปี 2555
ยืมตัว ปี 2555
==อันดับตารางคะแนน ในฟุตบอลลีก ==
== ผลงานในฟุตบอลถ้วย ==
== ผลการแข่งขัน ==
== อันดับดาวซัลโว ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
ฤดูกาลแข่งขันของสโมสรฟุตบอลบีจี ปทุม ยูไนเต็ด
นกล่าเหยื่อ

นกล่าเหยื่อ (Bird of prey หรือ predatory birds) มีอีกชื่อว่า แรปเตอร์ (raptors) เป็นชนิดของนกประเภท [ที่
สันทินี ใจซื่อกุล

สันทินี ใจซื่อกุล  เจ้าของฉายา นัท สระบุรี เกิดวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 ที่จังหวัดสระบุรี เป็นทั้งนักสนุกเกอร์และพูลหญิงทีมชาติไทย เจ้าของเหรียญเงินจากเอเชียนอินดอร์เกมส์ รวมถึงเหรียญทอง, เหรียญเงิน และเหรียญทองแดงซีเกมส์ ตลอดจนเป็นที่กล่าวขวัญเมื่อครั้งที่สามารถชนะนักกีฬาจีนในพูล 9 ลูกได้อย่างขาดลอย
== ประวัติ ==
สันทินี ใจซื่อกุล เป็นลูกสาวของ จ.ส.อ.สมบูรณ์ ใจซื่อกุล เริ่มเล่นกีฬาสนุกเกอร์ครั้งแรกเมื่ออายุ 7 ปี ทั้งนี้ เธอใช้เวลาฝึกซ้อม 6 ชั่วโมงต่อวัน และเข้าแข่งขันครั้งแรกใน พ.ศ. 2540 นอกจากนี้ เธอยังมี ชูชาติ ไตรรัตนประดิษฐ์ หรือที่รู้จักกันในชื่อ ต่าย พิจิตร เป็นผู้ฝึกสอนในช่วงที่เป็นนักกีฬาทีมชาติ
ผลงานที่ผ่านมา สันทินี ใจซื่อกุล ได้รับรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งขันสนุกเกอร์ และเหรียญเงินจากพูลในการแข่งขันเอเชียนอินดอร์เกมส์ 2007 ที่เขตบริหารพิเศษมาเก๊า และได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งสนุกเกอร์ 6 แดง รวมถึงเหรียญเงินจากการแข่งพูล 8 ลูก และเหรียญทองแดงจากพูล 9 ลูก ในซีเกมส์ 2007 ที่จังหวัดนครราชสีมา
วันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2552 สันทินีเข้าแข่งขันรายการสนุกเกอร์สะสมคะแนน ดิวิชั่น 2 รายการที่ 4 ที่ทีบีซี.สนุกเกอร์เซ็นเตอร์ โดยได้พบกับ ทวี โพธิ์ทอง ที่ซึ่งเธอเป็นฝ่ายชนะ 3-0 เฟรมติดกัน วันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2554 สันทินีเข้าแข่งขันรายการพูล 9 ลูกชิงแชมป์ประเทศไทย ที่ทีบีซี.สนุกเกอร์คลับ โดยเธอได้พบกับ นิชา ปฐมเอกมงคล ซึ่งเป็นนักกีฬาทีมชาติไทย และสันทินีเป็นฝ่ายชนะ 7-1 แร็กซ์
สันทินีสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะบริหารธุรกิจ สาขาการตลาด มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต โดยเธอเป็นหนึ่งในนักสนุกเกอร์ทีมชาติไทยที่เข้าร่วมการรับพระราชทานปริญญาบัตรใน พ.ศ. 2555 และในวันที่ 27 ตุลาคม ของปีเดียวกันนี้ เธอได้ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์จนบาดเจ็บสาหัส และเข้ารับการรักษาตัวที่โรงพยาบาลศูนย์สระบุรี โดยมี อรรถสิทธิ์ มหิทธิ หรือ บิ๊ก สระบุรี เข้าเยี่ยมอาการพร้อมกับเปิดเผยว่า เธอประสบอุบัติเหตุที่ขาขวา จึงไม่ส่งผลกระทบต่อการเล่นสนุกเกอร์มากนัก แต่คงใช้เวลาพักฟื้นเพื่อให้สภาพร่างกายกลับสู่ปกติ ซึ่งปัจจุบันเธอปลอดภัยแล้ว และยังเปิดเผยว่าต้องการร่วมคัดเลือกเข้าแข่งขันซีเกมส์ 2013 ที่จะจัดขึ้น ณ ประเทศพม่าทั้งพูลและสนุกเกอร์
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ร่วมเป็นกำลังใจให้ น้องนัท สันทินี ใจซื่อกุล
นักกีฬาทีมชาติไทย
นักสนุกเกอร์ชาวไทย
นักสนุกเกอร์หญิง
นักกีฬาพูลหญิง
นักกีฬาเหรียญทองซีเกมส์ชาวไทย
นักกีฬาเหรียญเงินซีเกมส์ชาวไทย
นักกีฬาเหรียญทองแดงซีเกมส์ชาวไทย
พุทธศาสนิกชนชาวไทย
บุคคลจากจังหวัดสระบุรี
บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต
หินบูรณ์

เมืองหินบูรณ์ (ເມືອງຫິນບູນ) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของแขวงคำม่วน ประเทศลาว เดิมเรียกชื่อว่าเมืองฟองวินห์
หินบูรณ์
เมืองมะหาไซ

มะหาไซ หรือ มหาไชย เป็นเมือง (อำเภอ) หนึ่งของแขวงคำม่วนในทางตอนกลางของประเทศลาว ในอดีตชื่อเมืองมหาไชยกองแก้ว ปกครองโดยเจ้าเมืองสายตระกูลเจ้านายเมืองนครพนม.
== อ้างอิง ==
มะหาไซ
ยมราช (เมือง)

เมืองยมราช (ลาว: ເມືອງຍົມມະລາດ) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของแขวงคำม่วน ประเทศลาว
ยมราช
กั้งตั๊กแตนเจ็ดสี

กั้งตั๊กแตนเจ็ดสี (Peacock mantis shrimp, Harlequin mantis shrimp, Painted mantis shrimp; ) เป็นครัสเตเชียนชนิดหนึ่ง จำพวกกั้ง
จัดอยู่ในวงศ์ Odontodactylidae เป็นกั้งที่มีสีสวย มักอยู่ตามพื้นทราย นอกเขตแนวปะการัง บางครั้งอาจพบได้ในเขตน้ำตื้น ส่วนใหญ่หลบซ่อนอยู่ในรูที่มีทางออกหลายทาง แต่บางครั้งอาจเดินอยู่บนพื้นเพื่อหาอาหาร ได้แก่ หอยฝาเดียว, กุ้ง, ปู หรือปลาขนาดเล็ก ตามีการพัฒนาสูงสุด จนถือได้ว่าเป็นสัตว์ที่มีระบบการมองเห็นที่ดีที่สุดในบรรดาอาณาจักรสัตว์โลก โดยดวงตากลมโตทั้งสองข้างนั้นสามารถกลอกกลิ้งไปมาได้อย่างเป็นอิสระ มีเซลล์รับแสงมากถึง 12 สี เมื่อเทียบกับตามนุษย์ที่มีเซลล์รับแสงเพียงแค่ 3 สีเท่านั้น นอกจากจะมองเห็นสีสันได้มากมายหลายเฉดสีแล้ว ยังสามารถรับรู้แสงโพลาไรซ์ได้อีกด้วย
และสามารถสแกนภาพได้ โดยใช้เส้นขนานกลางตาเพื่อเล็งเหยื่อ ก่อนใช้ขาคู่หน้าที่คล้ายกับกำปั้นหรือสันหมัดของมนุษย์ดีดไปอย่างแรง ลักษณะคล้ายตั๊กแตนตำข้าวจับเหยื่อ อาจใช้ดีดจนกระดองปูหรือเปลือกหอยแตกได้ หรือดีดเพื่อเกี่ยวกลับเข้ามา ซึ่งแรงดีดนี้รุนแรงมาก แม้แต่จะทำให้มนุษย์บาดเจ็บได้ หรือแม้กระทั่งกระจกตู้ปลาอาจแตกด้วยแรงดีดเพียงครั้งเดียว เพราะเป็นสัตว์ที่มีแรงในการดีดหนักกว่าน้ำหนักของตัวเองมากกว่า 1,000 เท่า ในอัตราความเร็ว 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (มีอัตราเร่งใกล้เคียงกับกระสุนขนาด 5.6 มิลลิเมตร) และยังสามารถดีดได้มากถึง 50,000 ครั้งโดยที่ไม่ได้รับบาดเจ็บแต่อย่างใด เนื่องจากโครงสร้างภายในของขาคู่หน้านั้นมีลักษณะเป็นชั้น ๆ ที่ซับซ้อน บริเวณที่รับแรงกระแทกโดยตรง ประกอบด้วยไฮดรอกซิลอะพาไทต์แบบผลึกที่พบมากในกระดูกและฟันของมนุษย์ จึงทำให้ผิวชั้นนี้มีสมบัติทนทานต่อแรงกดอัดได้ดี อีกทั้งที่อยู่ด้านในมีลักษณะซ้ำ ๆ ของชั้นเส้นใยไคตินที่มีสมบัติด้านความแข็งตึง (ความสามารถในการรักษารูปร่าง) ต่ำ ซึ่งพบมากในโครงสร้างภายนอกของสัตว์ครัสเตเชียน มีการจัดเรียงตัวในลักษณะวนเป็นเกลียวและเติมเต็มด้วยสารอนินทรีย์ชนิดอสัณฐานที่โครงสร้างของสสารไม่เป็นผลึกอยู่ระหว่างกลาง ทำหน้าที่เป็นตัวดูดซับแรงกระแทกที่เกิดจากการจู่โจม ส่วนชั้นที่มีลักษณะเป็นลายริ้ว ๆ เป็นเส้นใยไคตินมีหน้าที่ห่อหุ้มขาคู่หน้าทั้งหมดเพื่ออัดองค์ประกอบอนินทรีย์ต่าง ๆ ให้อยู่ภายในระยางค์เพื่อป้องกันการบาดเจ็บได้เป็นอย่างดีอีกด้วย ซึ่งลักษณะทางกายภาคที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้เป็นต้นแบบให้นักวิทยาศาสตร์แห่งมหาแคลิฟอร์เนีย, ริเวอร์ไซด์ ร่วมกับมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย และมหาวิทยาลัยเพอร์ดู ของสหรัฐอเมริกาใช้ศึกษาเพื่อพัฒนาการสร้างวัสดุที่มีความแข็งแกร่งสูงแต่น้ำหนักเบา โดยเลียนแบบจากโครงสร้างอันนี้
มีพฤติกรรมหลบซ่อนอยู่ในรู โดยโผล่มาแต่เฉพาะส่วนหัว เมื่อภัยอันตรายเข้ามาใกล้ จะหดหัวเข้าไป ก่อนจะโผล่หัวออกมาดูอีกครั้งภายในเวลา 2–3 นาที แต่ถ้าเดินหากินอยู่ไกลโพรง เมื่อพบเจอกับศัตรู บางครั้งจะชูตัวยกขึ้นแล้วชูขาหน้าเพื่อขู่ศัตรู หากไม่ได้ผล จะงอตัวกลิ้งกับพื้น หากจวนตัวจะดีดตัวอย่างรวดเร็วพุ่งหายไป
มีขนาดความยาวประมาณ 20 เซนติเมตร พบในความลึกไม่เกิน 20 เมตร พบกระจายพันธุ์ในเขตอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่เกาะกวมจนถึงแอฟริกาตะวันออก ในน่านน้ำไทยพบได้น้อยทางฝั่งอ่าวไทย แต่จะพบได้มากกว่าทางฝั่งทะเลอันดามัน
เป็นกั้งที่ไม่ได้ประโยชน์ในเชิงเศรษฐกิจ เพราะมีเนื้อน้อย แต่มีการเลี้ยงเป็นสัตว์น้ำสวยงาม โดยผู้เลี้ยงอาจหาท่อพีวีซีใส่ในตู้ เพื่อให้เป็นที่หลบซ่อน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปถ่ยจากเนชั่นแนลจีโอกราฟิก
กั้ง
ครัสเตเชียนที่เป็นสัตว์เลี้ยง
ตำบลนาเหรง

นาเหรง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอนบพิตำ จังหวัดนครศรีธรรมราช มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น คือ เทศบาลตำบลนาเหรง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาเหรงทั้งตำบล อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอนบพิตำ ประมาณ 6 กิโลเมตร
== ประวัติ ==
ตำบลนาเหรงเป็น 1 ใน 4 ตำบล ของอำเภอนบพิตำ จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยตำบลนาเหรงได้แยกออกจากตำบลกะหรอ เมื่อปี พ.ศ. 2538 โดยการจัดตั้งเป็นตำบลใหม่ แยกหมู่บ้านจากตำบลเดิมมา 7 หมู่บ้าน ใช้ชื่อว่า ตำบลนาเหรง ซึ่งเป็นชื่อเก่าแก่ของหมู่บ้านหนึ่งในตำบล ตามประวัติศาสตร์เล่ากันว่าเป็นหมู่บ้านที่มีต้นเหรงและนาอยู่เป็นจำนวนมาก ชาวบ้านจึงเรียกหมู่บ้านนี้ว่า “บ้านนาเหรง” จัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลนาเหรง เมื่อปี พ.ศ. 2539 และจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลนาเหรงในปี 2555
== ภูมิศาสตร์ ==
ตำบลนาเหรงตั้งอยู่ทางทิศเหนือของตัวเมืองนครศรีธรรมราช
ทิศเหนือ ติดต่อ ตำบลนบพิตำ อำเภอนบพิตำ จังหวัดนครศรีธรรมราช
ทิศใต้ ติดต่อ ตำบลทอนหงส์ อำเภอพรหมคีรี จังหวัดนครศรีธรรมราช
ทิศตะวันออก ติดต่อ ตำบลกะหรอ อำเภอนบพิตำ จังหวัดนครศรีธรรมราช
ทิศตะวันตก ติดต่อ ตำบลเขาพระ อำเภอพิปูน จังหวัดนครศรีธรรมราช
=== ภูมิประเทศ ===
โดยทั่วไปพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบและมีภูเขาบางส่วนทางทิศตะวันตกของตำบล ตำบลนาเหรงมีทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่อุดมสมบูรณ์ เต็มไปด้วยสัตว์ป่าและพืชพันธุ์ไม้นานาชนิด เนื่องจากพื้นที่ส่วนหนึ่งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติเขาหลวง คือ วนอุทยานแห่งชาติยอดเหลือง ซึ่งตั้งอยู่ในพื้นที่ หมู่ที่ 9 ตำบลนาเหรง อำเภอนบพิตำ จังหวัดนครศรีธรรมราช นอกจากนี้ยังอุดมสมบูรณ์ไปด้วยแร่ธาตุหลากหลายชนิด ได้แก่ แร่เฟลสปาร์ แร่แบไรต์ และหินปูน
=== ภูมิอากาศ ===
ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ตอนกลางของภาคใต้ จึงมีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน แต่อากาศโดยทั่วไปไม่ร้อนจัด เนื่องจากมีอิทธิพลของมรสุมพัดผ่านจากทะเลทั้งสองฝั่ง จึงมีฤดูเพียง 2 ฤดู คือ ฤดูร้อน และฤดูฝน
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
ตำบลนาเหรงแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
บ้านท่าพุด
บ้านวังเลา
บ้านนาเหรง
บ้านในตูล
บ้านนานอน
บ้านย่านยาว
บ้านคลองโชน
บ้านหน้าถ้ำ
บ้านยอดเหลือง
== การประกอบอาชีพ ==
การประกอบอาชีพของประชากรในตำบลนาเหรง ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพทางการเกษตร เช่น ทำสวนยางพารา สวนผลไม้ เลี้ยงสัตว์ รับจ้างทั่วไป รับราชการและอื่น ๆ ซึ่งรายได้โดยเฉลี่ยทั้งตำบลของประชาชนตำบลนาเหรง ประมาณ 55,695.63 บาทต่อคนต่อปี
== สถานที่ในตำบล ==
=== สถานศึกษา ===
โรงเรียนวัดนาเหรง
โรงเรียนบ้านในตูล
โรงเรียนเคียงศิริ
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กเทศบาลตำบลนาเหรง
=== วัด ===
จำนวนวัดในเขตเทศบาลตำบลนาเหรง มีทั้งหมด 4 วัด คือ
วัดวังเลา
วัดนาเหรง
วัดในตูล
วัดท่าพุด
=== สถานพยาบาล ===
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านท่าพุด
=== สถานที่สำคัญ ===
อุทยานแห่งชาติเขาหลวง
วนอุทยานแห่งชาติยอดเหลือง
น้ำตกยอดเหลือง
น้ำตกคลองใน
น้ำตกคลองโชน
น้ำตกเขาพันล้าน
ถ้ำเขานายปาน
สระน้ำหลุมพี
== อ้างอิง ==
นาเหรง
นาเหรง
อำเภอนบพิตำ
เทศบาลตำบลท่าประจะ

ท่าประจะ เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอชะอวด จังหวัดนครศรีธรรมราช ห่างจากที่ว่าการอำเภอชะอวดประมาณ 6 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 19,991 ไร่ หรือประมาณ 31.98 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าประจะ (ตำบลหนึ่งในจำนวน 11 ตำบลของอำเภอชะอวด) เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลชะอวด
== ประวัติ ==
เทศบาลตำบลท่าประจะ เป็นชื่อของบ้านท่าประจะ หมู่ที่ 3 ตามประวัติว่า เมื่อตั้งตำบลขึ้นปกครอง ขุนนิตย์ เป็นคนบ้านท่าจะ จึงได้แต่งตั้งขุนนิตย์เป็นผู้ปกครองดูแล เลยเรียกว่า ตำบลท่าประจะ มาจนทุกวันนี้ ต่อมาแต่งตั้ง คนที่ 2 ขุนจง ธานีรัตน์ เป็นกำนัน โดยประธานนามว่า ขุนบรรจง ประชารักษ์
คนที่ 1 ขุนนิตย์
คนที่ 2 ขุนจง ธานีรัตน์
คนที่ 3 ขุนบรรเทาทุกข์ราษ
คนที่ 4 นายชุ่ม หลเมฆ
คนที่ 5 นายหนูกลับ ฤทธิมนตรี
คนที่ 6 นายจ่าง อักษรเงิน
คนที่ 7 นายนิตย์ สุรติเทอดสกุล
คนที่ 8 นายพันธ์ จันทร์แก้ว
คนที่ 9 นายวิชิต ชิตศักดิ์สกุล
คนที่ 10 นายณรงค์ พันธ์ศักดิ์
คนที่ 11 นายเซี้ยน มีเสน
คนที่ 12 นายสุทัศน์ ปานจีน
ปัจจุบัน ตำบลท่าประจะได้แบ่งแยกออกเป็น 2 ตำบล คือ ตำบลเกาะขันธ์ ตำบลท่าประจะ
== ภูมิศาสตร์ ==
เทศบาลตำบลท่าประจะตั้งอยู่ทางทิศใต้ของตัวเมืองนครศรีธรรมราช
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลบ้านตูล และตำบลควนหนองหงส์ อำเภอชะอวด จังหวัดนครศรีธรรมราช
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลท่าเสม็ด และตำบลเกาะขันธ์ อำเภอชะอวด จังหวัดนครศรีธรรมราช
ทิศตะวันออก ติดต่อกับเทศบาลตำบลชะอวด ตำบลชะอวด และตำบลท่าเสม็ด อำเภอชะอวด จังหวัดนครศรีธรรมราช
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลเขาพระทอง อำเภอชะอวด จังหวัดนครศรีธรรมราช
=== ภูมิประเทศ ===
ท่าประจะมีลักษณะพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่ม มีความเอียงจากแนวตะวันตกไปตะวันออก ซึ่งมีทางน้ำไหลผ่านหลายสาย ได้แก่ ห้วยกลาง ห้วยปลิงและคลองชะอวดเป็นต้น
=== ภูมิอากาศ ===
ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ตอนกลางของภาคใต้ จึงมีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน แต่อากาศโดยทั่วไปไม่ร้อนจัด เนื่องจากมีอิทธิพลของมรสุมพัดผ่านจากทะเลทั้งสองฝั่ง จึงมีฤดูเพียง 2 ฤดู คือ ฤดูร้อน และฤดูฝน
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
เทศบาลตำบลท่าประจะแบ่งเขตการปกครองประกอบด้วย 6 ชุมชน
ชุมชนบ้านควนสมบูรณ์
ชุมชนบ้านโคกขันธ์
ชุมชนบ้านท่าประจะ
ชุมชนบ้านชายคลอง
ชุมชนบ้านลำแบน
ชุมชนบ้านดอนมะปราง
== สถานศึกษา ==
โรงเรียนวัดห้วยแหยง (ราษฎร์ภูเก็ตอุทิศ)
โรงเรียนบ้านห้วยโส
โรงเรียนวัดดอนมะปราง
โรงเรียนวัดควนสมบูรณ์
== วัด ==
จำนวนวัดในเขตเทศบาลตำบลท่าประจะ มีทั้งหมด 5 วัด คือ
วัดตะเคียนทอง
วัดดอนมะปราง
วัดควนสมบูรณ์ (ควนตุ๊กตู)
วัดห้วยแหยง
สำนักสงฆ์เลียบชลธาราม
== สถานพยาบาล ==
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพชุมชนตำบลบ้านควนสมบูรณ์
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพชุมชนตำบลบ้านเขาลำปะ
== สถานที่สำคัญ ==
แม่น้ำปากพนัง
คลองท่าพญา
คลองบ้านหมาก
คลองบางแรด
คลองเพิง
== อ้างอิง ==
ท่าประจะ
อำเภอชะอวด
บารายหนองบัวราย

โบราณสถานบารายหนองบัวราย ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ บ้านหนองบัวราย หมู่ที่ 7 ตำบลจรเข้มาก อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์
==ประวัติ==
สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในช่วงประมาณพุทธศตวรรษที่ 15 -18 เป็นการวางระบบชลประทานให้แก่ชุมชนที่อยู่บริเวณโดยรอบประสาทเขาพนมรุ้ง
==ลักษณะ==
โบราณสถานบารายหนองบัวราย มีลักษณะเป็นอ่างเก็บน้ำโบราณขนาดใหญ่รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีขนาดกว้างประมาณ 850 เมตร ยาวประมาณ 350 เมตร ตั้งอยู่บริเวณเชิงเขาพนมรุ้งด้านทิศตะวันออก ประกอบด้วยคันดินโบราณขนาดใหญ่ล้อมรอบสระน้ำ บริเวณขอบสระมีศิลาแลงก่อเป็นคันขอบ
==อ้างอิง==
ป้ายบอกเขตโบราณสถานบารายหนองบัวราย
บารายหนองบัวราย
สิ่งก่อสร้างในอำเภอประโคนชัย
เทศบาลตำบลหน้าสตน

เทศบาลตำบลหน้าสตน  ตำบลหน้าสตนเป็นหนึ่งใน 11 ตำบล ของอำเภอหัวไทร จังหวัดนครศรีธรรมราช มีเนื้อที่ 30.35 ตารางกิโลเมตร ระยะห่างจากที่ทำการอำเภอถึงเขตตำบลประมาณ 200 เมตร (คนละฝั่งคลอง) และอยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 60 กิโลเมตร พื้นที่เป็นที่ราบชายฝั่งทะเล ความกว้างของตำบลเฉลี่ยประมาณ 1 กิโลเมตร ยาว 18 กิโลเมตร ตั้งอยู่ในพื้นที่ลุ่มน้ำปากพนัง (โซนน้ำเค็ม) เหมาะแก่การเลี้ยงกุ้งกุลาดำ 80 % ของพื้นที่เป็นนากุ้ง ราษฎรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเลี้ยงกุ้งกุลาดำ รับจ้างทั่วไปและทำประมงชายฝั่ง
== ประวัติ ==
ตำบลหน้าสตน จากคำบอกเล่าของผู้สูงอายุในตำบลกล่าวถึงที่มาของตำบลหน้าสตนว่า มาจากชื่อคลองบางตนที่ปรากฏอยู่ในปัจจุบัน ซึ่งลักษณะของคลองบางตนจะทอดยาวจากทิศตะวันออกเริ่มจากอ่าวไทยจรดคลองหัวไทร ทางทิศตะวันตกระยะทางประมาณ 3,100 เมตร สมัยก่อนราษฎรใช้เป็นแหล่งน้ำสำหรับทำนาข้าว ซึ่งจากการที่บริเวณนี้อยู่ติดกับทะเลด้วยทำให้ราษฎรมีอาชีพทำนาและอาชีพทำการประมง บ้านเรือนราษฎรเกือบทั้งหมดตั้งอยู่ริมทะเลตรงปากคลองบางนบ เมื่อราษฎรว่างจากการทำนาก็จะออกทะเลหาปลาโดยชาวบ้านจะนำเรือมาขึ้นบริเวณชุมชนของตนเอง เมื่อเพื่อนบ้านชาวประมงถามว่าจะนำเรือไปขึ้นปลาที่ไหน ชาวประมงจะบอกว่านำเรือไปขึ้นที่หน้าสตน (หน้าหมายถึงท่า) และกลายเป็นบ้านหน้าสตนในเวลาต่อมา เมื่อมีการตั้งตำบลใหม่ขึ้นมาก็ใช้ชื่อตำบลหน้าสตน เนื่องจากความเหมาะสมทางพื้นที่และความหนาแน่นของชุมชน
== ภูมิศาสตร์ ==
เทศบาลตำบลหน้าสตนตั้งอยู่ทางทิศใต้ของตัวเมืองนครศรีธรรมราช
ทิศเหนือ ติดต่อ   เทศบาลตำบลเกาะเพชร อำเภอหัวไทร จังหวัดนครศรีธรรมราช
ทิศใต้ ติดต่อ  ตำบลคลองแดน อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา
ทิศตะวันออก ติดต่อ จดอ่าวไทย
ทิศตะวันตก ติดต่อ จดเทศบาลตำบลหัวไทร ตำบลเขาพังไกร ตำบลรามแก้ว อำเภอหัวไทร จังหวัดนครศรีธรรมราช
=== ภูมิประเทศ ===
ตำบลหน้าสตนมีลักษณะเป็นที่ราบลุ่มติดฝั่งทะเลอ่าวไทย ซึ่งอยู่ระหว่างชายฝั่งทะเลกับคลองสายปากพนัง-หัวไทร เป็นพื้นที่หนึ่งที่อยู่ในเขตลุ่มน้ำปากพนังมีที่ราบลุ่มเป็นที่ตั้งชุมชนและเป็นพื้นที่เกษตรกรรมของประชาชนในตำบล ไม่มีพื้นที่ป่าสงวนและป่าไม้
=== ภูมิอากาศ ===
ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ตอนกลางของภาคใต้ จึงมีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน แต่อากาศโดยทั่วไปไม่ร้อนจัด เนื่องจากมีอิทธิพลของมรสุมพัดผ่านจากทะเลทั้งสองฝั่ง จึงมีฤดูเพียง 2 ฤดู คือ ฤดูร้อน และฤดูฝน
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
เทศบาลตำบลหน้าสตนแบ่งเขตการปกครองประกอบด้วย 9 ชุมชน ได้แก่
บ้านหน้าสตน
บ้านหน้าสตน (หัวอ้ายด้วน)
บ้านหน้าศาล
บ้านบางทราย
บ้านปากระวะ
บ้านหน้าทวด
บ้านหน้าศาล
บ้านเกาะยาว
บ้านแพรกเมือง
== สถานศึกษา ==
โรงเรียนวัดหน้าสตน
โรงเรียนวัดฉิมหลา
โรงเรียนวัดปากระวะ
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านหน้าศาล
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านแพรกเมือง
ศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ในวัดหน้าสตน
== วัด ==
จำนวนวัดในเขตเทศบาลตำบลหน้าสตน มีทั้งหมด 3 วัด คือ
วัดหน้าสตน
วัดฉิมหลา
วัดปากระวะ
== มัสยิด  ==
มัสยิด อัลกุบรอฮ์
มัสยิดนูรุลนาอีม
มัสยิดอัตตักวา
มัสยิดมูฮำมาเด็นใบรีหย๊ะ
บะลายบ้านหน้าศาลเหนือ
บะลายบ้านหน้าศาลกลาง
บะลายบ้านหัวท่าเข็น หมู่ที่ 3
บะลายบ้านฉิมหลา
== สถานพยาบาล ==
สถานีอนามัยบ้านหน้าสตน
สถานีอนามัยบ้านหน้าทวด
== สถานที่สำคัญ ==
หมวดการทางหัวไทรที่ 1
หมวดการทางหัวไทรที่ 2
คลองหัวไทร – ปากพนัง
คลองบางตน
หาดหน้าสตน
ท่าเรือเกาะกระ
== อ้างอิง ==
หน้าสตน
อำเภอหัวไทร
ปราสาทกู่ศิลา

ปราสาทกู่ศิลา เป็นธรรมศาลาแรกจากเมืองพิมาย เป็นธรรมศาลาหลังเดียวในทั้งหมด 9 หลัง ที่สร้างด้วยหินทรายทั้งหมด อยู่ในสภาพชำรุด มีต้นไม้ใหญ่คลุม ยังไม่ได้รับการบูรณะ
==ที่ตั้ง==
ปราสาทกู่ศิลา ตั้งอยู่ที่ วัดกู่ศิลาขันธ์ บ้านกู่ศิลาขันธ์  หมู่ 4 ตำบลหลุ่งประดู่  อำเภอห้วยแถลง จังหวัดนครราชสีมา
==เส้นทาง==
ห่างจากตัวอำเภอห้วยแถลงประมาณ 15 กิโลเมตร เส้นทางเป็นถนนลูกรัง ห่างจากทางหลวงหมายเลข 2163 ไป 9 กิโลเมตร ตามถนนสายพิมาย-หินดาด
โบราณสถานในจังหวัดนครราชสีมา
กู่ศิลา
อำเภอห้วยแถลง
นกแสกแดง (สกุล)

นกแสกแดง (Bay owl) เป็นสกุลของนกล่าเหยื่อที่หากินในเวลากลางคืน จำพวกนกเค้าแมวสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Phodilus อยู่ในวงศ์ย่อย  Phodilinae ในวงศ์นกแสก (Phodilidae)
มีลักษณะแตกต่างจากนกแสกในสกุล Tyto คือ มีขนที่ตั้งแหลมเหนือตาแลหูคล้ายหู มีใบหน้าที่เป็นรูปตัวยู เป็นวงกลมมากกว่า และมีขาที่แข็งแรง สามารถเกาะกิ่งไม้ในลักษณะตัวตั้งตรงได้ รวมทั้งเสียงร้องที่แตกต่างกันด้วย  มีการล่าเหยื่อด้วยการจ้องมองและการโยกหัวไปมา และใช้การบินไปเกาะยังใต้ต้นไม้ต้นเล็ก ๆ ใต้เรือนยอดป่า แล้วจึงจับเหยื่อ เนื่องจากมีปีกที่กลมและสั้น
มีเพียง 3 ชนิดเท่านั้น คือ
นกแสกแดงคองโก (Phodilus prigoginei)
นกแสกแดง (Phodilus badius)
นกแสกแดงศรีลังกา (Phodilus assimilis)
พบกระจายพันธุ์ในป่า หรือชายป่าใกล้ชุมนุม ทั่วทวีปเอเชีย และแอฟริกา สำหรับในเกาะซามาร์ ในหมู่เกาะฟิลิปปินส์มีความเป็นไปได้อาจจะมีอีกชนิดหนึ่งที่สูญพันธุ์ไปแล้ว 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วงศ์นกแสก
ปราสาทหนองตาเปล่ง

ปราสาทหนองตาเปล่ง ตั้งอยู่ภายในวัดปราสาทเทพสถิตย์ ตำบลชำนิ อำเภอชำนิ จังหวัดบุรีรัมย์
==ลักษณะ==
ปัจจุบันตัวปรางค์และผนังได้พังถล่มลงมากลายเป็นกองหิน เหลือเพียงผนังปราสาทด้านทิศเหนือที่ยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์
หนองตาเปล่ง
หนองตาเปล่ง
อำเภอชำนิ
ปราสาทหนองปล่อง

ปราสาทหนองปล่อง หรือ ปราสาทหนองโปร่ง ตั้งอยู่ในสำนักสงฆ์โคกปราสาทเทพสถิตย์ ในเขตบ้านหนองยาง หมู่ที่ 1 ตำบลหนองปล่อง อำเภอชำนิ จังหวัดบุรีรัมย์
==ลักษณะ==
มีลักษณะแผนผังเป็นธรรมศาลา ยังไม่ได้รับการบูรณะ มีสภาพชำรุด ตัวปราสาทได้พังทลายมาทั้งหลัง
หนองปล่อง
หนองปล่อง
อำเภอชำนิ
ปราสาทหนองกง (โคกปราสาท)

ปราสาทหนองกง หรือ ปราสาทโคกปราสาท ตั้งอยู่กลางทุ่งนา ในเขตบ้านหนองกง ตำบลหนองกง อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์
==ลักษณะ==
ปราสาทหนองกงเป็นธรรมศาลา ปราสาทได้พังทลายลงมาทั้งหลังกลายเป็นเนินดินอยู่กลางทุ่งนา ตัวปราสาทแทบไม่เหลือร่องรอย มีเพียงซากผนังส่วนหนึ่งที่สลักลายคิ้วบัวไว้ และมีเศษหินอยู่ทั่วไป
==การเดินทาง==
ตามทางหลวง 218 ระยะทางห่างจากอำเภอนางรอง 14 กิโลเมตร เลี้ยวขวาเข้าไปตามถนนลูกรังสู่บ้านหนองกง และไปตามถนนผ่านลำห้วยเก็บน้ำเข้าไปในทุ่งนาใหญ่ ประมาณ 2 กิโลเมตร
หนองกง
หนองกง (โคกปราสาท)
อำเภอนางรอง
ปราสาทถมอ

ปราสาทถมอ หรือปราสาททะมอ ตั้งอยู่ในเขตบ้านละหานทรายเก่า ตำบลหินลาด อำเภอบ้านกรวด จังหวัดบุรีรัมย์
ปราสาทถมอ อยู่ที่บ้านละหานทรายเก่า ตำบลหินลาด อำเภอบ้านกรวด จังหวัดบุรีรัมย์ เป็นโบราณสถานแบบขอมประเภทธรรมศาลา (ที่พักคนเดินทาง) ถมอ เป็นภาษาเขมร แปลว่าหิน ปราสาทถมอจึงแปลว่า ปราสาทหิน กรมศิลปากรขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของชาติ เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478 ประกาศกำหนดขอบเขตโบราณสถานพื้นที่ 10 ไร่ 3 งาน 24 ตารางวา เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2525 โบราณสถานปราสาทถมอ ประกอบด้วย ธรรมศาลา เป็นอาคารรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าสร้างด้วยศิลาแลง กรอบประตูหน้าต่างเป็นหินทราย ประตูทางเข้า-ออกอยู่ด้านทิศตะวันออก ผนังทิศใต้เจาะเป็นช่องหน้าต่าง 5 ช่อง ทิศตะวันตกของธรรมศาลาเป็นประตูสู่ตัวปราสาท ภายในมีแท่นหินทรายสำหรับประดิษฐานรูปเคารพ อาคารทั้งหมดล้อมด้วยสระน้ำรูปเกือกม้า เว้นด้านทิศตะวันออกเป็นทางเดิน ด้านตะวันออกเฉียงเหนือ มีสระน้ำรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสอีกหนึ่งสระ ปัจจุบันเครื่องบนของปราสาทพังทลายเหลือให้เห็นเพียงฐานและผนังบางส่วนสันนิษฐานว่า ปราสาทถมอเป็นหนึ่งในธรรมศาลา 17 แห่ง ซึ่งพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 แห่งอาณาจักรขอม โปรดให้สร้างขึ้นเมื่อพุทธศตวรรษ 18 บนเส้นทางระหว่างยโสธรปุระ (ราชธานีของอาณาจักรขอม) มายังเมืองพิมาย ให้ผู้เดินทางได้แวะพักตามที่ปรากฎในจารึกปราสาทพระขรรค์ประเทศกัมพูชา
==การเดินทาง==
ไปตามทางหลวงแผ่นดิน 2165
ถมอ
ถมอ
อำเภอบ้านกรวด