pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ประเทศฟิลิปปินส์ในโอลิมปิกเยาวชน

ประเทศฟิลิปปินส์เข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกเยาวชนครั้งแรกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศฟิลิปปินส์ คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชน ภายใต้รหัสประเทศ PHI
นับตั้งแต่ครั้งแรกที่ประเทศฟิลิปปินส์ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนทั้งฤดูร้อนและดูหนาว นักกีฬาทีมชาติฟิลิปปินส์ได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 1 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน 0 เหรียญทองแดง 
== สรุปเหรียญรางวัล ==
=== โอลิมปิกฤดูร้อน ===
*
=== โอลิมปิกฤดูหนาว ===
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศฟิลิปปินส์ในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติฟิลิปปินส์ในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาฟิลิปปินส์ที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
 
ฟิลิปปินส์
นักกีฬาโอลิมปิกเยาวชนทีมชาติฟิลิปปินส์
ประเทศเติร์กเมนิสถานในโอลิมปิกเยาวชน

ประเทศเติร์กเมนิสถานเข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกเยาวชนครั้งแรกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศเติร์กเมนิสถาน คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชน ภายใต้รหัสประเทศ TKM
นับตั้งแต่ครั้งแรกที่ประเทศเติร์กเมนิสถานส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนทั้งฤดูร้อนและดูหนาว นักกีฬาทีมชาติเติร์กเมนิสถานได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 1 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน 1 เหรียญทองแดง 
== สรุปเหรียญรางวัล ==
=== โอลิมปิกฤดูร้อน ===
=== โอลิมปิกฤดูหนาว ===
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศเติร์กเมนิสถานในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติเติร์กเมนิสถานในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาเติร์กเมนิสถานที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
 
เติร์กเมนิสถาน
นักกีฬาโอลิมปิกเยาวชนทีมชาติเติร์กเมนิสถาน
ประเทศโมร็อกโกในโอลิมปิกเยาวชน

ประเทศโมร็อกโกเข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกเยาวชนครั้งแรกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศโมร็อกโก คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชน ภายใต้รหัสประเทศ MAR
นับตั้งแต่ครั้งแรกที่ประเทศโมร็อกโกส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนทั้งฤดูร้อนและดูหนาว นักกีฬาทีมชาติโมร็อกโกได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 10 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 2 เหรียญทอง 5 เหรียญเงิน 3 เหรียญทองแดง 
== สรุปเหรียญรางวัล ==
=== โอลิมปิกฤดูร้อน ===
=== โอลิมปิกฤดูหนาว ===
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศโมร็อกโกในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติโมร็อกโกในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาโมร็อกโกที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
 
โมร็อกโก
นักกีฬาโอลิมปิกเยาวชนทีมชาติโมร็อกโก
ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิกเยาวชน

ประเทศอาร์เจนตินาเข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกเยาวชนครั้งแรกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศอาร์เจนตินา คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชน ภายใต้รหัสประเทศ ARG
นับตั้งแต่ครั้งแรกที่ประเทศอาร์เจนตินาส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนทั้งฤดูร้อนและดูหนาว นักกีฬาทีมชาติอาร์เจนตินาได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 38 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 13 เหรียญทอง 10 เหรียญเงิน 15 เหรียญทองแดง 
== สรุปเหรียญรางวัล ==
=== โอลิมปิกฤดูร้อน ===
=== โอลิมปิกฤดูหนาว ===
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติอาร์เจนตินาในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาอาร์เจนตินาที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
 
อาร์เจนตินา
นักกีฬาโอลิมปิกเยาวชนทีมชาติอาร์เจนตินา
ประเทศบราซิลในโอลิมปิกเยาวชน

ประเทศบราซิลเข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกเยาวชนครั้งแรกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศบราซิล คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชน ภายใต้รหัสประเทศ BRA
นับตั้งแต่ครั้งแรกที่ประเทศบราซิลส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนทั้งฤดูร้อนและดูหนาว นักกีฬาทีมชาติบราซิลได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 32 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 10 เหรียญทอง 13 เหรียญเงิน 9 เหรียญทองแดง 
== สรุปเหรียญรางวัล ==
=== โอลิมปิกฤดูร้อน ===
=== โอลิมปิกฤดูหนาว ===
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศบราซิลในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติบราซิลในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาบราซิลที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
 
บราซิล
นักกีฬาโอลิมปิกเยาวชนทีมชาติบราซิล
ประเทศโคลอมเบียในโอลิมปิกเยาวชน

ประเทศโคลอมเบียเข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกเยาวชนครั้งแรกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศโคลอมเบีย คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชน ภายใต้รหัสประเทศ COL
นับตั้งแต่ครั้งแรกที่ประเทศโคลอมเบียส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนทั้งฤดูร้อนและดูหนาว นักกีฬาทีมชาติโคลอมเบียได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 18 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 7 เหรียญทอง 6 เหรียญเงิน 5 เหรียญทองแดง 
== สรุปเหรียญรางวัล ==
=== โอลิมปิกฤดูร้อน ===
=== โอลิมปิกฤดูหนาว ===
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศโคลอมเบียในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติโคลอมเบียในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาโคลอมเบียที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
 
โคลอมเบีย
นักกีฬาโอลิมปิกเยาวชนทีมชาติโคลอมเบีย
ศาลเจ้าฮกหงวนก้ง

ศาลเจ้าฮกหงวนก้ง (;), ศาลเจ้าจีนเก่าแก่ของจังหวัดภูเก็ต บูชาเฉ่งจุ้ยจ้อซูก้ง (; 1047-1101), หรือคนฮกเกี้ยนนิยมเรียกว่า จ้อซูก้ง  สร้างโดยชาวฮกเกี้ยน ที่เข้ามาทำงานเหมืองแร่ดีบุก ปลายสมัยราชวงศ์ชิง
== ประวัติ ==
ศาลเจ้าฮกหงวนก้ง สร้างเมื่อใดไม่ปรากฏแน่ชัด แต่จากหลักฐานป้ายเก่าของทางศาลเจ้า อนุมานได้ว่าศาลเจ้าแห่งนี้ได้บูรณะขึ้นมาใหม่จากหลังเดิมที่ชำรุดเมื่อสมัยปีรัชศกที่ 13 ของจักรพรรดิถงจื้อ  แห่งราชวงศ์ชิง ซึ่งตรงกับ พ.ศ. 2417 ชาวฮกเกี้ยนจากเมืองเฉวียนโจว  มณฑลฮกเกี้ยน ที่อพยพเข้ามาเป็นแรงงานเหมืองแร่ดีบุก ได้นำผงธูปและรูปแกะสลักของพระเถระเฉ่งจุ้ยจ้อซู  มาจากประเทศจีน ในฐานเทพเจ้าจากบ้านเกิด
จากบันทึกของขุนชนานิเทศ ศาลเจ้านี้ย้ายมาแล้ว 3 ครั้ง รวม 4 สถานที่ ดังนี้ สถานที่แรก เดิมเป็นตึกศาลเจ้าจีนโรงใหญ่ เรียกว่า “จอซู้ก๋งอ่ำ” ตั้งอยู่ในหมู่บ้านบางเหนียวเหนือ ต่อมาได้มีการสัมปทานสถานที่ดังกล่าวในการทำเหมืองแร่ จึงได้มาปลูกโรงจาก ไว้รูปจอซู้ก๋งอ่ำชั่วคราวที่ใกล้สะพานพระอร่าม เป็นสถานที่ที่ 2 ซึ่งต่อมาได้เกิดไฟไหม้ จึงย้ายไปยังศาลเจ้าปุดจ้อ เป็นสถานที่ที่ 3 ตำแหน่งศาลเจ้าในปัจจุบัน นับเป็นสถานที่ที่ 4 ตั้งอยู่บริเวณวงเวียนสุรินทร์ (หอนาฬิกา) จ.ภูเก็ต สร้างขึ้นในช่วงรัชกาลที่ 6 พ.ศ. 2468 โดย ขุนชนานิเทศ (ชาวจีนที่อพยพมาจากมณฑลฮกเกี้ยน) และหลวงอร่ามสาครเขตร์ 
== อ้างอิง ==
ฮกหงวนก้ง
การวิ่งคบเพลิงโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

การวิ่งคบเพลิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 เริ่มตั้งแต่วันที่ 12 มีนาคมถึง 24 กรกฎาคม พ.ศ.2563 หลังจากพิธีจุดไฟโอลิมปิกที่โอลิมเปีย ประเทศกรีซ คบเพลิงถูกส่งมอบให้กับอันนา โครากากิ นักกีฬายิงปืนแชมป์โอลิมปิก ซึ่งเธอจะกลายเป็นสตรีคนแรกที่ได้เป็นผู้วิ่งคบเพลิงโอลิมปิกลำดับแรกสุด  และจะเดินทางไปยังกรุงเอเธนส์ในวันที่ 19 มีนาคม สำหรับการวิ่งคบเพลิงในประเทศญี่ปุ่นจะเริ่มต้นขึ้นที่เมืองฟูกูชิมะ  และจะสิ้นสุดในสนามกีฬาแห่งชาติใหม่ของโตเกียวซึ่งเป็นสนามกีฬาหลักของการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 2020 การวิ่งคบเพลิงจะผ่านเมืองหลักของทั้ง 47 จังหวัด  คบเพลิงจะถูกนำไปยังเกาะที่ห่างไกลสองแห่งของโตเกียวด้วย  การวิ่งคบเพลิงจะไปสิ้นสุดในพิธีเปิดการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 โดย โตโยต้า, NTT, JXTG, Nippon Life, JAL, ANA และ Japan Post Holdings เป็นผู้สนับสนุนการวิ่งคบเพลิงครั้งนี้ภายใต้คำขวัญ "Hope Lights Our Way".
== เส้นทางวิ่งในญี่ปุ่น ==
=== เส้นทางวิ่งในมหานครโตเกียว ===
== อ้างอิง ==
โอลิมปิก
โอลิมปิกฤดูร้อน 2020
การวิ่งคบเพลิงโอลิมปิก
อิกาเตรินา เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งฮันโนเฟอร์

อิกาเตรินา เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งฮันโนเฟอร์ (Her Royal Highness Ekaterina, Hereditary Princess of Hanover) ประสูติเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 ณ มูร์มันสค์ สหภาพโซเวียต เป็นธิดาของ ไอกอร์ มัลชีวา และ สเวตลานา มัลชีวา พระองค์ทรงเติบโตใน ปราก สาธารณรัฐเชก โดยทรงศึกษาในโรงเรียนนานาชาติปราก ก่อนจะเสด็จไปประทับ ณ สหราชอาณาจักร เมื่อพระชันษา 19 ปี โดยทรงงานในด้านแฟชั่น
== เสกสมรส ==
อิกาเตรินา มัลชีวา ได้เข้าพิธีเสกสมรสกับ แอ็นสท์ เอากุสท์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งฮันโนเฟอร์ เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 รับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งฮันโนเฟอร์ พร้อมฐานันดร รอยัลไฮเนส มีพระบุตรดังนี้
เจ้าหญิงเอลิซาเบธ
เจ้าชายเวล์ฟ ออกัส
== อ้างอิง ==
RBTH, special to; Orlova, Anastasia (22 August 2016). "Ekaterina Malysheva: 7 facts about the Prince of Hanover's Russian fiancée". www.rbth.com.
Munzenrieder, Kyle. "A German Prince Married Miley Cyrus's Favorite Catsuit Designer Despite His Father's Objections". W Magazine.
"PRIMICIA: Ha nacido el hijo de Ernst August de Hannover y Ekaterina Malysheva". HOLA USA. 25 February 2018.
ราชวงศ์ฮันโนเฟอร์
ราชวงศ์เยอรมัน
เจ้าหญิงฮันโนเฟอร์
เจ้าหญิงเยอรมัน
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ในเอเชียนเกมส์ 2006

ประเทศฟิลิปปินส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2006 (พ.ศ. 2549) หรือ เอเชียนเกมส์ 2006 ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองโดฮา ประเทศกาตาร์ ระหว่างวันที่ 1-15 ธันวาคม พ.ศ. 2549 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศฟิลิปปินส์ ส่งนักกีฬา 233 คน เพื่อแข่งขัน  กีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศฟิลิปปินส์ได้รับ 4 เหรียญทอง 6 เหรียญเงิน และ 9 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 19 เหรียญ 
== นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล ==
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล มีรายชื่อดังต่อไปนี้
== ตารางสรุปเหรียญรางวัล ==
{|class=wikitable
!align="left"|Sports||align="center" bgcolor="gold"|||align="center" bgcolor="silver"|||align="center" bgcolor="CC9966"|||รวม
|-
|มวยสากลสมัครเล่น||2||0||2||4
|-
|Cue sports||1||2||0||3
|-
|วูซู||1||1||0||2
|-
|เทควันโด||0||2||3||5
|-
|คาราเต้||0||1||1||2
|-
|เทนนิส||0||0||2||2
|-
|กอล์ฟ||0||0||1||1
|}
==อ้างอิง==
ชาติในเอเชียนเกมส์ 2006
ประเทศฟิลิปปินส์ในเอเชียนเกมส์
เคาน์เตสมารี ฟ็อน โฮคแบร์ค

เคาน์เตสมารี ฟ็อน โฮคแบร์ค (Her Royal Highness Countess Marie von Hochberg) พระนามเดิม เจ้าหญิงมารีแห่งฮันโนเฟอร์ ประสูติเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ใน แอนสท์ ออกัสตุส เจ้าชายแห่งฮันโนเฟอร์ กับ เจ้าหญิงออร์ตุสแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซินเนอร์บอร์-กลึคส์บวร์ค เป็นพระภคินีพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายแอ็นสท์ ออกุสแห่งฮันโนเฟอร์ พระประมุขพระองค์ปัจจุบันของราชวงศ์ฮันโนเฟอร์
== เสกสมรส ==
เจ้าหญิงมารีแห่งฮันโนเฟอร์ ทรงเสกสมรสกับ เคานต์ไมเคิล ฟ็อน โฮคแบร์ค เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน 2525 โดยพระองค์ได้เปลี่ยนพระนามตามพระสวามีเป็น เคาน์เตสมารี ฟ็อน โฮคแบร์ค แต่ยังคงฐานันดร รอยัลไฮเนส มีพระบุตร 2 ท่าน คือ
เคานต์คอนราด
เคานต์จอร์จ
== อ้างอิง ==
The Peerage
ราชวงศ์ฮันโนเฟอร์
ราชวงศ์เยอรมัน
เจ้าหญิงฮันโนเฟอร์
เจ้าหญิงเยอรมัน
จอห์น แลสซีเตอร์

จอห์น อลัน แลสซีเตอร์ (John Alan Lasseter) เกิดเมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1957 เป็นแอนิเมเตอร์ ผู้กำกับภาพยนตร์ นักเขียนบท ผู้อำนวยการสร้าง นักพากย์และอดีตหัวหน้าเจ้าหน้าที่สร้างสรรค์ของ วอลต์ดิสนีย์ แอนิเมชั่น สตูดิโอส์, พิกซาร์ และ ดิสนีย์ตูน สตูดิโอส์ เขายังเป็นที่ปรึกษาด้านการสร้างสรรค์หลักของ วอลต์ดิสนีย์อิเมจจิเนียร์ริง
แลสซีเตอร์เริ่มอาชีพของเขาในฐานะนักทำการ์ตูนกับ บริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์ หลังจากถูกไล่ออกจากดิสนีย์เพื่อโปรโมตคอมพิวเตอร์แอนิเมชัน เขาได้เข้าร่วมกับลูคัสฟิล์มซึ่งเขาทำงานเกี่ยวกับอนิเมชั่นซีจีไอ กลุ่มกราฟิกของแผนกคอมพิวเตอร์ของลูคัสฟิล์มถูกขายให้กับ สตีฟ จอบส์ และกลายเป็นพิกซาร์ในปี 1986 แลสซีเตอร์ดูแลภาพยนตร์ของพิกซาร์และโครงการที่เกี่ยวข้องทั้งหมดในฐานะผู้อำนวยการสร้างฝ่ายบริหาร นอกจากนี้เขายังกำกับ ทอย สตอรี่ (1995), ตัวบั๊กส์ หัวใจไม่บั๊กส์ (1998), ทอย สตอรี่ 2 (1999), 4 ล้อซิ่ง...ซ่าท้าโลก (2006) และ สายลับสี่ล้อ ซิ่งสนั่นโลก (2011) จากปี 2006 ถึงปี 2018 แลสซีเตอร์ยังดูแลภาพยนตร์วอลท์ดิสนีย์แอนิเมชั่นสตูดิโอทั้งหมด (และแผนกดิสนีย์ตูนสตูดิโอส์) ทั้งหมดและโครงการที่เกี่ยวข้องในฐานะผู้อำนวยการสร้างฝ่ายบริหาร
ภาพยนตร์ที่เขาทำมีรายได้มากกว่า 19 พันล้านเหรียญสหรัฐทำให้เขาเป็นหนึ่งในผู้สร้างภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จที่สุดตลอดกาล ในภาพยนตร์อนิเมชั่นทั้งแปดเรื่องที่ทำรายได้มากกว่า 1 พันล้านเหรียญสหรัฐห้าเรื่องนั้นเป็นภาพยนตร์ที่บริหารโดยแลสซีเตอร์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ประกอบไปด้วย ทอย สตอรี่ 3 (2010) ภาพยนตร์แอนิเมชั่นเรื่องแรกที่ผ่าน 1 พันล้านเหรียญสหรัฐ โฟรเซ่น: ผจญภัยแดนคำสาปราชินีหิมะ (2013) ภาพยนตร์แอนิเมชันที่ทำรายได้สูงสุดอันดับ 2 ตลอดกาลรวมถึง ซูโทเปีย: นครสัตว์มหาสนุก (2016), ผจญภัยดอรี่ขี้ลืม (2016) และ รวมเหล่ายอดคนพิทักษ์โลก 2 (2018)
เขาได้รับรางวัลออสการ์สองรางวัล สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันสั้นยอดเยี่ยม (จาก ทิน ทอย) และรางวัลความสำเร็จเกียรติยศ (จาก ทอย สตอรี่)
ในเดือนพฤศจิกายนปี 2017 แลสซีเตอร์ใช้เวลาสักหกเดือนจากพิกซาร์และดิสนีย์อนิเมชั่นหลังจากยอมรับว่า "ผิดพลาด" ในพฤติกรรมของเขากับพนักงาน จากการรายงานของแลสซีเตอร์ มีประวัติว่าเขามีพฤติกรรมล่วงละเมิดทางเพศต่อพนักงาน ในเดือนมิถุนายนปี 2018 ดิสนีย์ประกาศว่าเขาจะลาออกจากบริษัท เมื่อปลายปีที่สัญญาหมดอายุ แต่รับหน้าที่เป็นผู้ให้คำปรึกษาจนกว่าจะถึงตอนนั้น ในวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 2019 แลสซีเตอร์ได้รับการว่าจ้างให้เป็นหัวหน้าสกายแดนซ์ แอนิเมชั่น ภาพยนตร์พิกซาร์เรื่องสุดท้ายของเขาคือ ทอย สตอรี่ 4 (2019)  ซึ่งเขาได้รับเครดิตเรื่องราวขณะที่ภาพยนตร์ดิสนีย์เรื่องสุดท้ายของเขาคือ โฟรเซ่น 2: ผจญภัยปริศนาราชินีหิมะ (2019) ซึ่งเขาทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้างฝ่ายบริหารในช่วงแรกของการพัฒนาภาพยนตร์
==ผลงานภาพยนตร์อนิเมชั่น==
==ผลตอบรับ==
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 5 เรื่องของ จอห์น แลสซีเตอร์
16px 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 16px 60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 16px 75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก 
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก 
$ ดอลลาร์สหรัฐ 
==รางวัลที่ได้รับ==
จำนวนรางวัลที่เข้าชิงและได้รับจากภาพยนตร์ของ จอห์น แลสซีเตอร์
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
จูโน (รัฐอะแลสกา)

จูโน (Juneau) เป็นเมืองหลวงของรัฐอะแลสกา สหรัฐ เป็นเมืองที่มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศ โดยเป็นเมืองหลวงของรัฐตั้งแต่ปี ค.ศ. 1906 หลังจากรัฐบาลซึ่งขณะนั้นคือเขตอะแลสกาได้ย้ายเมืองหลวงจากซิตคาตามรัฐสภาสหรัฐ ค.ศ. 1900 เมืองตั้งชื่อตามนักสำรวจทองจากเกแบ็ก ที่ชื่อ โจ จูโน
==อ้างอิง==
เมืองหลวงของรัฐในสหรัฐ
เมืองในรัฐอะแลสกา
ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา

ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา (Haus Sachsen-Coburg und Gotha) เป็นราชวงศ์เชื้อสายเยอรมัน เดิมมีถิ่นปกครองอยู่ในแคว้นซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา หนึ่งในเครือดัชชีแอร์เน็สท์ ซึ่งเคยตั้งอยู่ในบริเวณที่เป็นรัฐทือริงเงินและรัฐไบเอิร์นในปัจจุบัน ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาถูกก่อตั้งโดยแอนสท์ อันโทน ดยุกที่ 6 แห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟ็ลท์ โดยแยกออกมาจากราชวงศ์เว็ททีน
ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาได้ขึ้นครองราชบัลลังก์อังกฤษผ่านทางเจ้าชายอัลแบร์ท ซึ่งทรงเสกสมรสกับสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียในปีค.ศ. 1840 อย่างไรก็ตาม ความขัดแย้งกับเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ทำให้พระเจ้าจอร์จที่ 5 ทรงเปลี่ยนชื่อราชวงศ์ในอังกฤษเสียใหม่เป็นราชวงศ์วินด์เซอร์ในปีค.ศ. 1917 ในประเทศเบลเยียมก็มีการเปลี่ยนชื่อราชวงศ์หลังสงครามเช่นกัน โดยเปลี่ยนไปใช้ van België (แห่งเบลเยียม)
== สาขา ==
=== สาขาหลัก ===
แอนสท์ที่ 1 (1826–1844)
แอนสท์ที่ 2 (1844–1893)
อัลเฟรท (1893–1900)
คาร์ล เอดูอาร์ท (1900–1918)
=== สาขาซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา-โคฮารี ===
==== โปรตุเกส ====
เปดรูที่ 5 (1853–1861)
ลูอิชที่ 1 (1861–1889)
การ์ลูที่ 1 (1889–1908)
มานูแวลที่ 2 (r. 1908–1910, d.1932)
==== บัลแกเรีย ====
เฟอร์ดินานด์ที่ 1 (1887–1918)
บอริสที่ 3 (1918–1943)
ซีเมออนที่ 2 (1943–1946)
=== พระมหากษัตริย์แห่งชาวเบลเยียม ===
สาขาเบลเยียมเริ่มนับจากเลออปอลที่ 1 พระโอรสพระองค์เล็กของฟรันทซ์ ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์ โดยหลังจากการเข้ารีตมาทรงนับถือนิกายโรมันคาทอลิกเพื่อรับราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวเบลเยียม สาขาเบลเยียมล้วนนับถือนิกายโรมันคาทอลิก
เลออปอลที่ 1 (1831–1865)
เลออปอลที่ 2 (1865–1909)
อัลแบร์ที่ 1 (1909–1934)
ออปอลที่ 3 (1934–1951)
โบดวง (1951–1993)
อัลแบร์ที่ 2 (1993–2013)
ฟีลิป (2013–ปัจจุบัน)
==== ราชวงศ์เบลเยียม ====
เนื่องจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่งในช่วงปีค.ศ. 1920-1921 ทำให้ราชวงศ์สาขาเบลเยียมนั้นไม่สามารถเปลี่ยนมาเป็น "แห่งเบลเยียม" ได้ทัน และสัญลักษณ์โล่แห่งซัคเซินประจำราชวงศ์เว็ททีนได้ถูกถอดไปจากตราแผ่นดินของเบลเยียม ต่อมาในปีค.ศ. 2017 "แห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา" ได้ถูกนำมาใช้เป็นสร้อยพระนามให้กับพระราชวงศ์ทุกพระองค์ที่สืบราชสกุลต่อจากพระเจ้าเลออปอลที่ 1 ยกเว้นในกรณีของสมเด็จพระราชาธิบดี สมเด็จพระราชินี เจ้าหญิงอัสตริดแห่งเบลเยียม (พระเชษฐภคินี) เจ้าชายโลร็องแห่งเบลเยียม (พระอนุชา) ซึ่งยังคงใช้ "แห่งเบลเยียม" เป็นสร้อยพระนามดังเดิม ดังนั้นพระโอรสธิดาในอาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเตจะไม่ได้ใช้สร้อยพระนาม "แห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา" แต่ใช้ "แห่งออสเตรีย-เอสเต" ตามพระบิดาแทน โดยตราโล่แห่งซัคเซินนั้นถูกเชิญกลับมาใช้ในตราแผ่นดินเบลเยียมตั้งแต่ปีค.ศ. 2019 เป็นต้นมา
=== สาขาสหราชอาณาจักร ===
เอ็ดเวิร์ดที่ 7 (1901–1910)
จอร์จที่ 5 (1910–1917)
==อ้างอิง==
ราชวงศ์เว็ททีน
ตระกูลขุนนางเยอรมัน
ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
สโมสรฟุตบอลบีจี ปทุม ยูไนเต็ด ในฤดูกาล 2563–2564

ฤดูกาล 2563–2564 จะได้เห็น บีจี ปทุม ยูไนเต็ด เห็นทีมกำลังลงเล่นใน ไทยลีก หลังจากชนะเลิศ ไทยลีก 2 ฤดูกาล 2562
โค้ชดุสิตได้รับงานโค้ชคุมทีมต่อหลังจากขยายสัญญาของเขา
== ผู้เล่น ==
== กระชับมิตร ==
=== กระชับมิตรปรี-ซีซัน ===
ลีโอ คัพ 2020 - 23 ถึง 30 มกราคม
=== กระชับมิตรกลางฤดูกาล ===
==การแข่งขัน==
===ภาพรวมสถิติ===
===ไทยลีก 1===
====ตารางคะแนน====
====ผลงานโดยรวม====
====ผลงานในแต่ละนัด====
====นัด====
===ไทยเอฟเอคัพ===
==สถิติตลอดฤดูกาล==
===การลงสนามและประตู===
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
63–64
บีจี ปทุม ยูไนเต็ด
บาตา (ประเทศอิเควทอเรียลกินี)

บาตา (Bata) เป็นเมืองท่าในจังหวัดลิโตรัล ประเทศอิเควทอเรียลกินี จากข้อมูลประชากรปี ค.ศ. 2005 มีประชากรราว 173,046 คน ถือเป็นเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศอิเควทอเรียลกินี ตั้งอยู่ริมฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก บริเวณริโอมูนิ แต่เดิมเคยเป็นเมืองหลวงของประเทศอิเควทอเรียลกินี และเป็นศูนย์กลางการเดินทางและเป็นท่าเรือ มีการเดินเรือไปยังมาลาโบและดูอาลา และมีสนามบินบาตา บาตายังเป็นที่รู้จักทางด้านชีวิตกลางคืนและตลาด
==อ้างอิง==
เมืองในประเทศอิเควทอเรียลกินี
ชาร์ลสตัน (รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย)

ชาร์ลสตัน (Charleston) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย สหรัฐ ตั้งอยู่บริเวณแม่น้ำเอลก์และแม่น้ำคานาวามาบรรจบกัน เมืองมีประชากร 51,400 คน (ค.ศ. 2010) เขตมหานครชาร์ลสตันมีประชากรราว 211,037 คน (ค.ศ. 2018). ชาร์ลสตันเป็นศูนย์กลางการปกครอง การค้า และอุตสาหกรรมของคานาวาเคาน์ตี ซึ่งชาร์ลสตันอยู่ในฐานะเคาน์ตีซีต
อุตสาหกรรมที่สำคัญในช่วงแรกของชาร์ลสตันคือ เกลือ และมีการพบบ่อก๊าซธรรมชาติแห่งแรกต่อมาคือ ถ่านหินที่ต่อมาถือเป็นความสำเร็จของเมืองและบริเวณรอบข้าง ปัจจุบันที่มีบทบาทสำคัญต่อเศรษฐกิจของเมืองคือ การค้าขาย สาธารณูปโภค ยา และการศึกษา
==อ้างอิง==
เมืองหลวงของรัฐในสหรัฐ
เมืองในรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย
การปฏิวัติทูต

การปฏิวัติทูตปี 1756 ( Diplomatic Revolution of 1756) หรือ การสลับข้างพันธมิตร (Renversement des alliances) เป็นเหตุการณ์เมื่อชาติต่างๆในทวีปยุโรปเกิดการย้ายข้างทางการเมืองภายหลังสงครามสืบราชบัลลังก์ออสเตรียและสงครามเจ็ดปี ออสเตรียเลิกคบบริเตนใหญ่และไปผูกมิตรกับฝรั่งเศสและรัสเซีย ขณะที่ปรัสเซียเข้าผูกมิตรกับบริเตนใหญ่แทน ส่งผลให้ดุลอำนาจเกิดการเปลี่ยนแปลงมหาศาล นักการทูตคนสำคัญที่สุดในเหตุการณ์นี้คือรัฐบุรุษออสเตรีย เว็นเซิล อันโทน ฟ็อน เคานิทซ์-รีทแบร์ค
แม้การปฏิวัติทูตจะทำให้ยุโรปแบ่งเป็นสองขั้วระหว่าง บริเตน-ปรัสเซีย ปะทะกับ ออสเตรีย-ฝรั่งเศส-รัสเซีย แต่คู่ปรับหลักยังคงเป็น ปรัสเซียปะทะออสเตรีย และอังกฤษปะทะฝรั่งเศสอยู่ อย่างไรก็ตาม พันธมิตรระหว่างบริเตน-ปรัสเซียกลับไม่ได้ยืนยาวนัก ในปีค.ศ. 1762 บริเตนเลิกให้การสนับสนุนทางการเงินและทางทหารแก่ปรัสเซีย ปรัสเซียจึงหันไปผูกมิตรกับรัสเซียแทน และบริเตนตกอยู่ในสถานะไร้พันธมิตรจนเกิดสงครามปฏิวัติอเมริกา
==อ้างอิง==
สงครามเจ็ดปี
ภูมิศาสตร์การเมือง
ศาลเจ้าแสงธรรม

ศาลเจ้าแสงธรรม มีชื่อในภาษาฮกเกี้ยนว่า เตงก้องต๋อง (;), ศาลเจ้าจีนของจังหวัดภูเก็ต ที่อนุรักษ์สถาปัตยกรรมแบบฮกเกี้ยนดั้งเดิมไว้ได้อย่างสมบูรณ์ที่สุดแห่งหนึ่งของจังหวัดภูเก็ต สร้างโดยคหบดีชาวฮกเกี้ยน ที่เข้ามาทำงานเหมืองแร่ดีบุก ปลายสมัยราชวงศ์ชิง
== ประวัติ ==
ศาลเจ้าเตงก้องต๋อง มีชื่อเดิมว่า  ศาลเจ้าซินเจี้ยเก้ง   สร้างเมื่อสมัยปีรัชศกที่ 17 ของจักรพรรดิกวังซฺวี่ แห่งราชวงศ์ชิง ซึ่งตรงกับ พ.ศ.2434 โดย หลวงอำนาจนรารักษ์ (ตันค้วด)  คหบดีชาวฮกเกี้ยนจากเมืองเฉวียนโจว มณฑลฮกเกี้ยน ได้สร้างศาลเจ้าแห่งนี้เพื่อเป็นที่ประดิษฐานเทพเจ้าจีนที่สายตระกูลแซ่ตัน （陳）นับถือมาแต่เดิม โดยใช้เป็นสถานที่เคารพสักการบูชาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ รวมทั้งเพื่อใช้เป็นศูนย์รวมพบปะระหว่างญาติมิตร
แสงธรรม
แอนดรูว์ สแตนตัน

แอนดรูว์ สแตนตัน (Andrew Stanton) เกิดเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1965 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ นักเขียนบท ผู้อำนวยการสร้าง และนักพากย์ที่พิกซาร์ซึ่งเขาเข้าร่วมเมื่อปี 1990 ผลงานภาพยนตร์ของเขาได้ร่วมเขียนบทให้พิกซาร์เรื่อง ตัวบั๊กส์ หัวใจไม่บั๊กส์ (1998) (ในฐานะผู้ร่วมกำกับ), นีโม...ปลาเล็ก หัวใจโต๊...โต (2003) และภาคต่อ ผจญภัยดอรี่ขี้ลืม (2016), วอลล์-อี: หุ่นจิ๋วหัวใจเกินร้อย (2008) และภาพยนตร์ไลฟ์แอ็กชั่นของดิสนีย์ จอห์น คาร์เตอร์: นักรบสงครามข้ามจักรวาล (2012) เขายังได้ร่วมเขียนภาพยนตร์ทั้งสี่เรื่องของ ทอย สตอรี่ (1995-2019) และ บริษัทรับจ้างหลอน (ไม่) จำกัด (2001)
นีโม...ปลาเล็ก หัวใจโต๊...โต และ วอลล์-อี: หุ่นจิ๋วหัวใจเกินร้อย ทำให้เขาได้รับสองรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม เขายังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม สามรางวัล ได้แก่  นีโม...ปลาเล็ก หัวใจโต๊...โต, วอลล์-อี: หุ่นจิ๋วหัวใจเกินร้อย และ ทอย สตอรี่ (1995) และรางวัลออสการ์ สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม จาก ทอย สตอรี่ 3 (2010) ทางโทรทัศน์สแตนตันกำกับ สเตรนเจอร์ ธิงส์ สองตอนในปี 2017 ตอนของ มีปัญหา ปรึกษาซอล ในปี 2018, และตอนแรกซีซั่นสุดท้ายของ ลีเจียน ในปี 2019
==ผลงาน==
===ภาพยนตร์===
===ภาพยนตร์สั้น===
==ผลตอบรับ==
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 4 เรื่องของ แอนดรูว์ สแตนตัน
16px 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 16px 60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 16px 75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก 
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก 
$ ดอลลาร์สหรัฐ 
==รางวัลที่ได้รับ==
จำนวนรางวัลที่เข้าชิงและได้รับจากภาพยนตร์ของ แอนดรูว์ สแตนตัน
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
เจ้าหญิงออร์ทรูทแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซอเนอร์ปอร์-กลึคส์บวร์ค

เจ้าหญิงออร์ทรูทแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซอเนอร์ปอร์-กลึคส์บวร์ค (Her Royal Highness Princess Ortrud of Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg) ประสูติเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม 2468 เป็นพระธิดาใน  เจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซอเนอร์ปอร์-กลึคส์บวร์ค และ เจ้าหญิงเฮอร์ทาแห่งอิแซนแบร์ก-บูดินเกน
== เสกสมรส ==
เจ้าหญิงออร์ทรูทแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซอเนอร์ปอร์-กลึคส์บวร์ค ทรงเสกสมรสกับ แอนสท์ ออกัสตุส เจ้าชายแห่งฮันโนเฟอร์ เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2494 รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งฮันโนเฟอร์ พระชายา และได้รับฐานันดรใหม่เป็น รอยัลไฮเนส (โดยทรงมีฐานันดรแรกประสูติที่ ไฮเนส) ทั้ง 2 มีพระโอรส-ธิดา 6 พระองค์
ภายหลังที่พระสวามีได้ขึ้นเป็นพระประมุขของราชวงศ์ฮันโนเฟอร์ พระองค์จึงได้รับการสถาปนาที่ เจ้าหญิงออร์ทรูท เจ้าหญิงแห่งฮันโนเฟอร์ พร้อมได้รับพระอิสริยยศอีก 1 พระอิสริยยศคือ ดัชเชสแห่งเบราน์ชไวค์  เจ้าหญิงออร์ทรูทแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซอเนอร์ปอร์-กลึคส์บวร์ค สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 สิริพระชันษา 54 ปี
== อ้างอิง ==
In 1919 royalty and nobility were mandated to lose their privileges in Germany, hereditary titles were to be legally borne thereafter only as part of the surname, according to Article 109 of *the Weimar Constitution. Styles such as majesty and highness were not retained.
Montgomery-Massinberd, Hugh (1972). Burke's Guide to the Royal Family. London: Burke's Peerage, Ltd. pp. 277, 290. ISBN 0-220-66222-3.
Almanach de Gotha. Justus Perthes, Gotha, 1944, pp. 66-67.
Eilers, Marlene. Queen Victoria's Descendants. Rosvall Royal Books, Falkoping, Sweden, 1997. p. 128. ISBN 91-630-5964-9
de Badts de Cugnac, Chantal. Coutant de Saisseval, Guy. Le Petit Gotha. Nouvelle Imprimerie Laballery, Paris 2002, pp. 58–62, 66. (French) ISBN 2-9507974-3-1 Angelfire
Wedding of Juan Carlos of Spain and Sophia of Greece Archived 6 March 2014 at the Wayback Machine
ราชวงศ์ฮันโนเฟอร์
ราชวงศ์เยอรมัน
เจ้าหญิงฮันโนเฟอร์
เจ้าหญิงเยอรมัน
ราชวงศ์กลึคส์บวร์ค
เจ้าหญิงแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซอเนอร์ปอร์-กลึคส์บวร์ค