โจว ซื่อหมิง

โจว ซื่อหมิง (; มักนิยมเรียกกันอย่างไม่ถูกต้องว่า ซู ชิหมิง; เกิดวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1981 ที่เมืองซุนอี้ มณฑลกุ้ยโจว) เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดจากสาธารณรัฐประชาชนจีน เขาเป็นผู้ชนะรายการระดับโลกใน ค.ศ. 2005, 2007 และ 2011 รวมถึงได้รับเหรียญทองในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 และโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในรุ่นไลท์ฟลายเวท
== ประวัติ ==
แต่เดิมนั้น พ่อแม่ของโจว ซื่อหมิง ได้คาดหวังว่าลูกชายตนเองจะเป็นนักกีฬาวูซูที่ประสบความสำเร็จ แต่ โจว ซื่อหมิง กลับสนใจมวยสากลมากกว่า ซึ่งแม่ของเขาไม่อนุญาตให้ชกมวย จนในที่สุดโค้ชของ โจว ซื่อหมิง ได้มาขออนุญาตและอธิบายว่ามวยสากลสมัครเล่นเป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมในหลายประเทศ หลังจากนั้น โจว ซื่อหมิงก็ได้ชกมวยในเวลาต่อมา
โจวได้เข้าแข่งขันในเอเชียนเกมส์ 2006 และได้เหรียญทองโดยเป็นฝ่ายชนะ สุบรรณ พันโนน จากประเทศไทย ด้วยคะแนน 21-1 ในรอบชิงชนะเลิศ ต่อมาใน พ.ศ. 2550 ได้เหรียญทองในการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก โดยเป็นฝ่ายชนะ ดาวิด ไอราเปเตียน ชาวรัสเซีย ด้วยคะแนน 23-6 ในรอบรองชนะเลิศและเป็นฝ่ายชนะ แฮร์รี ทานามอร์ จากประเทศฟิลิปปินส์ ในรอบชิงชนะเลิศ จากนั้น ได้เหรียญเงินจากการแข่งขันรายการ เอเชียนแชมเปี้ยนชิปเกมส์ ในอูลานบาตาร์ โดยแพ้พิวเรพดอร์จิน เซอร์แดมบานักชกชาวมองโกเลีย
ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่กรุงปักกิ่ง โจว ซื่อหมิงได้เป็นชาวจีนคนที่ 50 ที่ได้รับเหรียญทองจากการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นรุ่นไลท์ฟลายเวทโดยเป็นชนะพิวเรพดอร์จิน เซอร์แดมบา จากประเทศมองโกเลียในรอบชิงชนะเลิศซึ่งถูกตัดสินให้แพ้เนื่องจากบาดเจ็บที่ไหล่ นับเป็นเหรียญทองโอลิมปิกเหรียญแรกของประเทศจีนที่ได้มาจากมวยสากล
ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 โจว ซื่อหมิงพบกับ แก้ว พงษ์ประยูร ในรอบชิงชนะเลิศ โดยเป็นฝ่ายชนะแก้วไปได้ด้วยคะแนน 13-10 แต่ชัยชนะครั้งนี้ถูกวิพากษ์วิจารณ์มากในประเทศไทย จนมีภาพล้อเลียนตามสื่อต่าง ๆ แม้ว่าไอบาจะรับรองว่าการตัดสินเกิดขึ้นโดยยุติธรรมแล้วก็ตาม
ด้านชีวิตส่วนตัว โจว ซื่อหมิง สมรสกับ หราน อิ๋งอิ่ง ซึ่งเป็นอดีตนางแบบ และเป็นผู้ประกาศประจำช่องข่าวตลาดหุ้น ของสถานีโทรทัศน์ซีซีทีวี และมีลูกชาย 2 คน
== ผลการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นโอลิมปิก ==
เหรียญทองแดง ค.ศ. 2004 (เอเธนส์ ประเทศกรีซ)
ชนะ โรชี วอร์เรน (ประเทศสหรัฐอเมริกา) 22-9 คะแนน
ชนะ เอนดัลคาชิว เคอบีดี (สาธารณรัฐเอธิโอเปีย) 31-8 คะแนน
ชนะ เรอดูอัน อัซลูม (ประเทศฝรั่งเศส) 20-12 คะแนน
แพ้ ยัง บาเตเลมี (ประเทศคิวบา) 17-29 คะแนน
เหรียญทอง ค.ศ. 2008 (ปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน)
ชนะ เอดูอาร์ด เบร์มูเดซ (เวเนซุเอลา) 11-2 คะแนน
ชนะ นอร์ดีน วีบาลี (ประเทศฝรั่งเศส) 3-3 คะแนน (โจว ซื่อหมิง ชนะคะแนนดิบ)
ชนะ เบอร์ซาน ซาคีพอฟ (คาซัคสถาน) 9-4 คะแนน
ชนะ แพทริค บาร์นส์ (ไอร์แลนด์) 15-0 คะแนน
ชนะทางเทคนิค พิวเรพดอร์จิน เซอร์แดมบา (ประเทศมองโกเลีย) 1-0 คะแนน (พิวเรพดอร์จิน เซอร์แดมบา ถูกบังคับให้ออกจากการแข่งขันเนื่องจากบาดเจ็บที่ไหล่)
เหรียญทอง ค.ศ. 2012 (กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร)
ชนะ ยอสบานี เบย์เตีย (คิวบา) 14-11 คะแนน
ชนะ เบอร์ซาน ซาคีพอฟ (คาซัคสถาน) 13-10 คะแนน
ชนะ แพทริค บาร์นส์ (ไอร์แลนด์) 15-15 คะแนน
ชนะ แก้ว พงษ์ประยูร (ประเทศไทย) 13-10 คะแนน
== ผลการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก ==
เหรียญเงิน ค.ศ. 2003 (กรุงเทพ ประเทศไทย)
ชนะ ยัง บาเตเลมี (คิวบา) 22-15 คะแนน
ชนะ รูดอล์ฟ ดายดี (ประเทศสโลวาเกีย) 21-9 คะแนน
ชนะ แฮร์รี ทานามอร์ (ฟิลิปปินส์) 21-13 คะแนน
แพ้ เซอร์เกย์ คาซาคอฟ (ประเทศรัสเซีย) 19-23 คะแนน
เหรียญทอง ค.ศ. 2005 (เหมียนหยาง สาธารณรัฐประชาชนจีน)
ชนะ วูกัซ มาชซิค (โปแลนด์) 18-10 คะแนน
ชนะ ซาลิม ซาลิมอฟ (บัลแกเรีย) 22-9 คะแนน
ชนะ ยัง บาเตเลมี (คิวบา) 12-10 คะแนน
ชนะ เชราลี ดอสตีพ (ทาจิกิสถาน) 18-13 คะแนน
ชนะ ปาล เบดาค (ฮังการี) 31-13 คะแนน
เหรียญทอง ค.ศ. 2007 (เมืองชิคาโก ประเทศสหรัฐอเมริกา)
ชนะ คอนสตันติน พาราสคีฟ (โรมาเนีย) 15-3 คะแนน
ชนะ เบอร์ซาน ซาคีพอฟ (คาซัคสถาน) 30-13 คะแนน
ชนะ ดาวิด ไอราเปเตียน (ประเทศรัสเซีย) 23-6 คะแนน
ชนะ แพทริค บาร์นส์ (ไอร์แลนด์) 22-8 คะแนน
ชนะ นอร์ดีน วีบาลี (ฝรั่งเศส) 16-1 คะแนน
ชนะ แฮร์รี ทานามอร์ (ฟิลิปปินส์) 17-3 คะแนน
เหรียญทอง ค.ศ. 2011 (เมืองบากู อาเซอร์ไบจาน)
ชนะ ควน เมดีนา (สาธารณรัฐโดมินิกัน) 17-9 คะแนน
ชนะ อิสวาน อุนก์วารี (ฮังการี) 12-2 คะแนน
ชนะ มาร์ค บารีกา (ฟิลิปปินส์) 12-5 คะแนน
ชนะ แก้ว พงษ์ประยูร (ประเทศไทย) 14-8 คะแนน
ชนะ ดาวิด ไอราเปเตียน (รัสเซีย) 15-8 คะแนน
ชนะ ชิน จงฮุน (เกาหลีใต้) 17-3 คะแนน
== มวยสากลอาชีพ ==
หลังจากได้รับเหรียญทองโอลิมปิก 2012 แล้ว โจว ซื่อหมิง ได้เปลี่ยนมาชกมวยสากลอาชีพ โดยหวังที่จะเป็นแชมป์โลกคนแรกของประเทศจีน (แต่แชมป์โลกมวยสากลอาชีพชาวจีนคนแรก คือ สฺยง เฉาจง ซึ่งเป็นแชมป์โลกในรุ่นมินิมัมเวท ของสภามวยโลก (WBC) โดยชนะคะแนนมาจากการชกชิงแชมป์ที่ว่างในปลายปี ค.ศ. 2012 ที่คุนหมิง) โดยโจว ซื่อหมิง ได้เซ็นสัญญาเป็นนักมวยในสังกัดท้อป แรงค์ โปรโมชั่น ของบ็อบ แอรัม โปรโมเตอร์ชาวอเมริกัน โดยเข้าค่ายฝึกซ้อมที่สหรัฐอเมริกา โดยมี เฟร็ดดี โรช เป็นเทรนเนอร์ ซึ่งการชกครั้งแรกมีขึ้นในวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 2013 ที่เดอะเวเนเชียนมาเก๊า โดยที่ โจว ซื่อหมิง สามารถเอาชนะคะแนน 4 ยก อีเลียสซา วาเลนซูเอล่า นักมวยชาวเวเนซุเอลา อายุ 18 ปีไปได้
ต่อมาได้เป็นแชมป์อินเตอร์เนชั่นแนลรุ่นฟลายเวท ขององค์กรมวยโลก (WBO) ได้แชมป์โดยชนะคะแนนไปแบบเอกฉันท์ 10 ยก ต่อ ลุยส์ เดอ ลา โลซา นักมวยชาวโคลัมเบีย โดยการชกครั้งที่ 6 นั้น เป็นการเอาชนะคะแนน ขวัญพิชิต 13 เหรียญเอ็กซ์เพรส นักมวยชาวไทยไปได้ ในปลายปี ค.ศ. 2014 ซึ่งเป็นการชกเพื่อหาผู้ชนะเพื่อไปชิงแชมป์โลกตัวจริงต่อไป ถึงแม้โจว ซื่อหมิง จะเป็นฝ่ายชนะขวัญพิชิตไปได้อย่างขาดลอยก็ตาม และได้นับ 8 ถึง 4 นับ แต่ก็มีแผลบวมแตกจากการถูกศีรษะชนและถูกหมัดของขวัญพิชิต
โจว ซื่อหมิง ได้ขึ้นชกชิงแชมป์โลกครั้งแรกในรุ่นฟลายเวท ของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) กับ อำนาจ รื่นเริง เจ้าของตำแหน่งชาวไทย ซึ่งเคยเป็นคู่ปรับเก่ากันมาก่อนสมัยชกมวยสากลสมัครเล่น ที่เดอะเวเนเชียนมาเก๊า ในวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 2015 โดยเป็นรายการใหญ่ภายใต้ชื่อรายการว่า "โชว์ดาว์แอตแซนด์" (Showdown at Sands) ซึ่งทั้งคู่ในการชกมวยสากลสมัครเล่นเคยพบกันทั้งหมด 3 ครั้ง และโจว ซื่อหมิง เป็นฝ่ายเอาชนะอำนาจไปได้ 2 ครั้ง และแพ้ 1 ครั้ง ผลการชกปรากฏว่า อำนาจเป็นฝ่ายเอาชนะไปได้อย่างเป็นเอกฉันท์เมื่อครบ 12 ยก ด้วยคะแนน 116-111 จากกรรมการทั้ง 3 ท่าน ถึงแม้ว่าโจว ซื่อหมิง จะได้นับ 8 อำนาจในช่วงยกที่ 2 ก็ตาม ทำให้ โจว ซื่อหมิง แพ้เป็นครั้งแรกในการชกมวยสากลอาชีพ ทำให้มีสถิติชก 7 ครั้ง ชนะ 6 ครั้ง แพ้ 1 ครั้ง เป็นการชนะน็อก 1 ครั้ง
ต่อมาในปลายปี ค.ศ. 2016 โจว ซื่อหมิง ได้ชิงแชมป์โลกเป็นครั้งที่สอง โดยชิงในรุ่นฟลายเวท ขององค์กรมวยโลก (WBO) ที่ว่าง โดยพบกับขวัญพิชิต 13 เหรียญเอ็กซ์เพรส ซึ่งเป็นคู่ปรับเก่า ที่ลาสเวกัส สหรัฐอเมริกา และคราวนี้เป็นฝ่ายเอาชนะคะแนนไปได้เป็นเอกฉันท์เมื่อครบ 12 ยก ด้วยคะแนน 120-107, 120-107 และ 119-108 เพิ่มสถิติชกอาชีพเป็น 10 ครั้งชนะ 9 ครั้ง และทำให้เป็นแชมป์โลกไปในครั้งนี้ แต่ในการป้องกันตำแหน่งครั้งแรกกับ  โช คิมูระ ผู้ท้าชิงชาวญี่ปุ่น ในปลายเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2017 ที่โอเรียลทอลสปอร์ตส์เซนเตอร์ ในนครเซี่ยงไฮ้ ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอในยกที่ 11 ทำให้เสียตำแหน่งแชมป์โลกไปทันที และเสียสถิติการชกเป็นการแพ้ครั้งที่ 2
== สถิติการชกมวยสากลอาชีพ ==
| style="text-align:center;" colspan="8"|ชนะ 6 ครั้ง (ชนะน็อก 1 ครั้ง, กรรมการตัดสิน 5 ครั้ง), แพ้ 1 ครั้ง, เสมอ 0 ครั้ง
|- style="text-align:center; background:#e3e3e3;"
| style="border-style:none none solid solid; "|ผล
| style="border-style:none none solid solid; "|สถิติบันทึก
| style="border-style:none none solid solid; "|คู่ชก
| style="border-style:none none solid solid; "|การชนะ
| style="border-style:none none solid solid; "|ยก
| style="border-style:none none solid solid; "|วันที่
| style="border-style:none none solid solid; "|สถานที่
| style="border-style:none none solid solid; "|หมายเหตุ
|- align=center
| แพ้
| 6–1
| align=left| อำนาจ รื่นเริง
| 
| 
| 
| align=left|
| align=left|
|- align=center
| ชนะ
| align=center|6–0||align=left| ขวัญพิชิต 13 เหรียญเอ็กซ์เพรส
| 
| 
| 
| align=left|
| align=left|
|- align=center
| ชนะ
| align=center|5–0||align=left| ลุยส์ เด ลา โรซา
| 
| 
| 
| align=left|
| align=left|
|- align=center
| ชนะ
| align=center|4–0||align=left| หยกทอง ก่อเกียรติยิม
| 
| 
| 
| align=left|
| align=left|
|- align=center
| ชนะ
| align=center|3–0||align=left| ควน ตอซกาโน
| 
| 
| 
| align=left|
| align=left|
|- align=center
| ชนะ
| align=center|2–0||align=left| เคซัส ออร์เตกา
| 
| 
| 
| align=left|
| align=left|
|- align=center
| ชนะ
| align=center|1–0||align=left| เอเลียซาร์ บาเลนซวยลา
| 
| 
| 
| align=left|
| align=left|
|- align=center
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
00.html "Zhou Shiming", n°20 on Time’s list of "100 Olympic Athletes To Watch"
"The Boxing Rebellion", in ''The New Yorker - Feb 4th, 2008
บุคคลจากมณฑลกุ้ยโจว
นักมวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
นักมวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
นักมวยสากลสมัครเล่นชาวจีน
นักมวยสากลรุ่นไลท์ฟลายเวท
นักมวยสากลรุ่นฟลายเวท
นักกีฬาเหรียญทองแดงโอลิมปิก
นักกีฬาเหรียญทองโอลิมปิก
นักกีฬาเหรียญทองเอเชียนเกมส์
นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติจีน
นักมวยสากลชาวจีน
แชมป์โลก WBO