pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติคาซัคสถาน

วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติคาซัคสถาน (Қазақстан әйелдер волейболдан ұлттық құрамасы ;อ่านว่า: คาซัคสฺตาน แอเยลเดร์ โวเลย์โบลดัน อุลต์เทิค คุรามาเซอ) เป็นตัวแทนของประเทศคาซัคสถานในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติรวมถึงนัดกระชับมิตร ทีมนี้เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 โดยจบอันดับ 9 ของการแข่งขัน
== รางวัล ==
=== โอลิมปิกฤดูร้อน ===
2008 : อันดับ 9
2012 : ไม่ผ่านการคัดเลือก
2016 :  ไม่ผ่านเข้ารอบสุดท้าย 
2020 : ไม่ผ่านการคัดเลือก
2024 :
2028 :
=== วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก ===
1998 : ไม่ผ่านการคัดเลือก
2002 : ไม่ผ่านการคัดเลือก
2006 : อันดับ 17
2010 : อันดับ 21
2014 : อันดับ 15
2018 : อันดับที่ 24
2022 :
=== วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ ===
2007 : อันดับ 10
2008 : อันดับ 12
2009 : ไม่ผ่านการคัดเลือก
2010 :  ไม่ผ่านการคัดเลือก
2011 :  อันดับ 15
2012 : ไม่ผ่านการคัดเลือก
2013 : อันดับ 17
2014 : อันดับ 24
2015 : อันดับ 26
2016 : อันดับ 22
2017 : อันดับ 24
=== เอเชียนเกมส์ ===
1998 : อันดับ 6
2002 : อันดับ 6
2006 : อันดับ 6
2010 : Med 3.png เหรียญทองแดง
2014 : อันดับ 6
2018 : อันดับ 5
=== วอลเลย์บอลชิงแชมป์เอเชีย ===
1993 : อันดับ 5
1995 : ไม่เข้าร่วมกันแข่งขัน
1997 : ไม่เข้าร่วมกันแข่งขัน
1999 : อันดับ 9
2001 : ถอนทีมออกจากการแข่งขัน
2003 : อันดับ 7
2005 : Med 2.png เหรียญเงิน
2007 : อันดับ 5
2009 : อันดับ 5
2011 : อันดับ 9
2013 : อันดับ 5
2015 : อันดับ 7
2017 : อันดับ 7
2019 : อันดับ 5
=== วอลเลย์บอลชิงแชมป์เอเชียนคัพ ===
2008 : ถอนทีมออกจากการแข่งขัน
2010 : อันดับ 5
2012 : Med 3.png เหรียญทองแดง
2014 : Med 3.png เหรียญทองแดง
2016 : Med 2.png เหรียญเงิน
2018 : อันดับ 10
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official website
FIVB profile
คาซัคสถาน
กีฬาทีมชาติหญิงคาซัคสถาน
วอลเลย์บอลในประเทศคาซัคสถาน
พรรคผู้รักปิตุภูมิ (อินโดนีเซีย)

พรรคผู้รักปิตุภูมิ (Patriot Party; Partai Patriot) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซีย เมื่อตั้งพรรคใช้ชื่อว่าพรรคปัญจศีลซึ่งเป็นผลมาจากการประชุมองค์กรเยาวชนปัญจศีลครั้งที่ 6 (Pemuda Pancasila) เมื่อ พ.ศ. 2539 ซึ่งในยุคนั้น องค์กรนี้มีความเชื่อมโยงกับพรรคกลการ์ (Golkar) ต่อมา ใน พ.ศ. 2541 องค์กรนี้ได้แยกตัวจากกลการ์และจัดตั้งพรรคการเมืองเมื่อ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2541 พรรคนี้ได้จดทะเบียนในอีก 2 ปีต่อมา ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2547 พรรคนี้ได้รับการเลือกตั้งร้อยละ 0.9 และไม่ได้รับเลือกตั้ง พรรคนี้เปลี่ยนชื่อพรรคใหม่และเข้าร่วมการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 แต่ไม่ได้รับเลือกเช่นกัน
== อ้างอิง ==
ขบวนการทางการเมืองในประเทศอินโดนีเซีย
ซัมติงก็อตมีสตาร์เต็ด

"ซัมติงก็อตมีสตาร์เต็ด" (Something Got Me Started) เป็นซิงเกิลของวงซิมพลีเรด แต่งโดยมิค ฮัคนอลล์ นักร้องนำและฟริตซ์ แมคอินไทร์ มือคีย์บอร์ด อยู่ในอัลบั้ม สตาส์ ซิงเกิลนี้อยู่ในอันดับที่ 11 ของชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร และอยู่ในอันดับที่ 23 ของบิลบอร์ด ฮอต 100 ในปี ค.ศ. 2005 ซิงเกิลนี้ได้ถูกนำมาทำใหม่ อยู่ในอัลบั้ม Simplified
== อ้างอิง ==
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2534
เพลงในปี พ.ศ. 2534
เพลงป็อป
ชาวนอร์เวย์

ชาวนอร์เวย์ (Nordmenn) คือประชาชนที่เกิดในประเทศนอร์เวย์
== อ้างอิง ==
ชาวนอร์เวย์
กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศนอร์เวย์‎
อาบิลา

อาบิลา (Ávila) เป็นเมืองแห่งหนึ่งของประเทศสเปน ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำอาดาฆา (Adaja) ในแคว้นปกครองตนเองกัสติยาและเลออน อาบิลาเป็นเมืองหลักของจังหวัดที่มีชื่อเดียวกันและเป็นเมืองหลักจังหวัดที่ตั้งอยู่สูงที่สุดของประเทศ กล่าวคือ ตั้งอยู่ที่ 1,131 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ด้วยเหตุนี้ในเขตเมืองจึงมีหิมะตกค่อนข้างบ่อยในฤดูหนาว ตัวเมืองมีสภาพภูมิอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียน ในปี ค.ศ. 2012 มีประชากรอาศัยอยู่ในเขตเทศบาลเมืองอาบิลาประมาณร้อยละ 34 ของประชากรทั้งจังหวัด
หลังจากที่จักรวรรดิโรมันได้สถาปนาอำนาจขึ้นในพื้นที่และกลมกลืนชนพื้นเมืองชาวเวตตอน (Vettones) ให้เข้ากับอารยธรรมโรมันแล้ว (เนื่องจากไม่เหลือร่องรอยการตั้งถิ่นฐานสมัยก่อนโรมันที่ชัดเจนในเขตเมืองเก่า) อาบิลาก็เปลี่ยนมาอยู่ในอำนาจของชาววิซิกอท จากนั้นจึงตกอยู่ใต้อำนาจของชาวมุสลิมในตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8 เช่นเดียวกับพื้นที่ส่วนใหญ่ของคาบสมุทรไอบีเรีย ชาวคริสต์ไม่สามารถยึดเมืองคืนไปได้อย่างเด็ดขาดจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 11 เมืองมีความเจริญรุ่งเรืองอย่างโดดเด่นในคริสต์ศตวรรษที่ 16 แต่ต่อมาก็ประสบภาวะวิกฤตที่ยาวนานจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งมีการก่อสร้างทางรถไฟผ่านตัวเมือง สภาพเศรษฐกิจจึงกระเตื้องขึ้นในระดับหนึ่ง
อาบิลาได้รับพระราชทานสมญานาม "อาบิลาแห่งพระมหากษัตริย์" (Ávila del Rey) จากพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งเลออน, "อาบิลาแห่งเหล่าผู้จงรักภักดี" (Ávila de los Leales) จากพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสตียา และ "อาบิลาแห่งเหล่าอัศวิน" (Ávila de los Caballeros) จากพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 11 แห่งกัสตียา สมญานามทั้งสามยังคงปรากฏอยู่ในธงและตราประจำเมืองในปัจจุบัน นอกจากนี้เมืองนี้ยังได้รับการยกย่องว่าเป็น "นครแห่งบทเพลงร้องและนักบุญ" (ciudad de cantos y de santos) มาแต่โบราณอีกด้วย
สิ่งก่อสร้างที่เป็นสัญลักษณ์ของอาบิลาคือกำแพงเมืองยุคกลางซึ่งอยู่ในสภาพสมบูรณ์ สร้างตามแบบสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ สิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ที่มีความโดดเด่น เช่น อาสนวิหารอาบิลา (ซึ่งมีมุขโค้งด้านสกัดรวมเป็นส่วนหนึ่งของแนวกำแพงเมือง), มหาวิหารนักบุญบิเซนเต, สำนักชีนักบุญยอแซฟ เป็นต้น ย่านเมืองเก่ายุคกลางรวมทั้งโบสถ์บางแห่งนอกกำแพงเมืองซึ่งอยู่ในสภาพการอนุรักษ์ที่ดีเยี่ยมได้รับการประกาศให้เป็นมรดกโลกร่วมกันในปี ค.ศ. 1985
== เมืองพี่น้อง ==
อาบิลาเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองต่อไปนี้
วีลเนิฟว์-ซูร์-ล็อต, ฝรั่งเศส
รุแอย์-มาลแมซง (Rueil-Malmaison), ฝรั่งเศส
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ศาลาว่าการเมือง
คู่มือนักท่องเที่ยว
คอนแวนต์นักบุญเทรีซา
อาบิลาในเว็บไซต์การท่องเที่ยวสเปน 
รูปภาพ
ภาพถ่ายดาวเทียมจากกูเกิลแผนที่
Hazlitt, Classical Gazetteer "Abila" 
Citizens' association for the defence of heritage of Ávila - รูปภาพ 
เมืองในแคว้นกัสติยาและเลออน
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
แหล่งมรดกโลกในประเทศสเปน
โครเอเชียนเฟิสต์ฟุตบอลลีก ฤดูกาล 2015–16

โครเอเชียนเฟิสต์ฟุตบอลลีก ฤดูกาล 2015–16 เป็นการแข่งขันฤดูกาลที่ 25 ของฟุตบอลลีกสูงสุดของประเทศโครเอเชียนับตั้งแต่ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2535 ดีนาโมซาเกร็บ เป็นสโมสรแชมป์เก่าในฤดูกาล 2014–15 ซึ่งต้องป้องกันแชมป์ในฤดูกาลนี้ และยังชนะเลิศต่อเนื่องกันมาเป็นสมัยที่สิบแล้ว
== สโมสร ==
ในการแข่งขันนี้จะแข่งขันในระบบลีก มีทั้งหมด 10 ทีม ซึ่งประกอบไปด้วย 8 ทีมจากเพอร์วา ฮาเอนเอล ฤดูกาล 2014–15 และอีก 2 ทีมที่ขึ้นมาจากตรูกา ฮาเอนเอล ฤดูกาล 2014–15
ณ วันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 มีสโมสรที่ได้รับการยืนยันแล้วว่าจะได้เล่นในเพอร์วา ฮาเอนเอล ฤดูกาล 2015–16 จำนวน 2 ทีม ได้แก่
ดีนาโมซาเกร็บ
รีเยกา
== ตารางคะแนน ==
== อันดับผู้ทำประตูสูงสุด ==
== อ้างอิง ==
โครเอเชียนเฟิสต์ฟุตบอลลีก
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกรอบคัดเลือกระดับโลก 2016

วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกรอบคัดเลือกระดับโลก 2016 (2016 FIVB Men's World Olympic Qualification Tournament) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชายเพื่อคัดเลือกทีมที่ได้อันดับ 1-3 ทีมแรกจากทัวร์นาเมนต์ 1 ทีมจากเอเชียที่อันดับดีที่สุด 1 ทีม และทีมที่ได้อันดับ 1 จากทัวร์นาเมนต์ 2 เพื่อเข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
==ทีมที่เข้าแข่งขัน==
== ผลการแข่งขัน ==
=== ทัวร์นาเมนต์ที่ 1 ===
สนาม:  ศูนย์กีฬาในร่มโตเกียว, โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
วันที่แข่งขัน: 28 พฤษภาคม – 5 มิถุนายน พ.ศ. 2559
เวลาการแข่งขัน เวลามาตรฐานญี่ปุ่น (00) (เร็วกว่าไทย 2 ชั่วโมง)
|}
|}
=== ทัวร์นาเมนต์ที่ 2 ===
สนาม:  คีมนาเซียวโอลิมปีโกควนเดลาบาร์เรรา, เม็กซิโกซิตี, ประเทศเม็กซิโก
วันที่แข่งขัน: 3–5 มิถุนายน พ.ศ. 2559
เวลาการแข่งขันในท้องถิ่น 00
|}
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Men's World Olympiqc Qualification Tournament - Japan
Men's World Olympiqc Qualification Tournament - Mexico
วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2559
กีฬาวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
กีฬาทางน้ำชิงแชมป์โลก

กีฬาทางน้ำชิงแชมป์โลก (FINA World Championships หรือ World Aquatics Championships) เป็นการแข่งขันกีฬาทางน้ำซึ่งได้แก่: ว่ายน้ำ, กระโดดน้ำ, ว่ายน้ำมาราธอน, ระบำใต้น้ำ, โปโลน้ำ อยู่ภายใต้การกำกับของ สหพันธ์ว่ายน้ำระหว่างประเทศ
การแข่งขันจัดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1973 โดยจะจัดขึ้นทุกๆ 2 ปี
== สรุปการแข่งขัน ==
== รายการแข่งขัน ==
=== กระโดดน้ำ ===
สปริงบอร์ด 1 เมตร
สปริงบอร์ด 3 เมตร
แฟลตฟอร์ม 10 เมตร
ซิงโครไนซ์สปริงบอร์ด 3 เมตร
ซิงโครไนซ์แฟลตฟอร์ม 10 เมตร
=== กระโดดน้ำสูง ===
27 เมตร (เฉพาะผู้ชาย)
20 เมตร (เฉพาะผู้หญิง)
=== ว่ายน้ำมาราธอน ===
5 กม.
10 กม.
25 กม.
=== ระบำใต้น้ำ ===
เดี่ยว
คู่
ทีม
Free combination
=== ว่ายน้ำ ===
{|class=wikitable
!ระยะทาง!!width="50px"| กรรเชียง !!width="50px"| กบ !!width="50px"| ผีเสื้อ !!width="50px"| ฟรีสไตล์ !!width="50px"| เดี่ยวผสม !!width="50px"| ผลัดฟรีสไตล์ ||width="50px"| ผลัดผสม
|-
|50 เมตร ||style="background:#CCCCCC" align="center"|● ||style="background:#CCCCCC" align="center"|● ||style="background:#CCCCCC" align="center"|● ||style="background:#CCCCCC" align="center"|● || || ||
|-
|100 เมตร  ||style="background:#CCCCCC" align="center"|● ||style="background:#CCCCCC" align="center"|● ||style="background:#CCCCCC" align="center"|● ||style="background:#CCCCCC" align="center"|● || || ||
|-
|200 เมตร  ||style="background:#CCCCCC" align="center"|● ||style="background:#CCCCCC" align="center"|● ||style="background:#CCCCCC" align="center"|● ||style="background:#CCCCCC" align="center"|● ||style="background:#CCCCCC" align="center"|● || ||
|-
|400 เมตร  ||  ||  ||  ||style="background:#CCCCCC" align="center"|● ||style="background:#CCCCCC" align="center"|● ||style="background:#CCCCCC" align="center"|● ||style="background:#CCCCCC" align="center"|●
|-
|800 เมตร  ||  ||  ||  ||style="background:#CCCCCC" align="center"|● ||  ||style="background:#CCCCCC" align="center"|● ||
|-
|1500 เมตร  ||  ||  ||  ||style="background:#CCCCCC" align="center"|● ||  ||  ||
|}
=== โปโลน้ำ ===
ประเภททีมชาย
ประเภททีมหญิง
== สรุปเหรียญรางวัล ==
ปรับปรุงหลังจาก กีฬาทางน้ำชิงแชมป์โลก 2022:
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Swim Rankings results
รางวัลของประธานาธิบดีสำหรับราชการพลเรือนกลางดีเด่น

รางวัลของประธานาธิบดีสำหรับราชการพลเรือนกลางดีเด่นหรือPresident's Award for Distinguished Federal Civilian Service เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์สหรัฐอเมริกา สถาปนาโดย จอห์น เอฟ เคเนดี เมื่อปีค.ศ.1957
ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาเป็นประธานแห่งเครื่องอิสริยาภรณ์นี้
== แพรแถบ ==
106px
เครื่องอิสริยาภรณ์สหรัฐ
ปลากระเบนขนุน

ปลากระเบนขนุน (Porcupine ray; ) ปลากระดูกอ่อนทะเลชนิดหนึ่ง จำพวกปลากระเบน จัดอยู่ในวงศ์ปลากระเบนธง (Dasyatidae) โดยจัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่จัดอยู่ในสกุลนี้
โดยที่ชื่อวิทยาศาสตร์นั้น คำว่า Urogymnus ที่ใช้เป็นชื่อสกุลนั้น แปลงมาจากภาษากรีกโบราณคำว่า oura หมายถึง "หาง" และ gymnos หมายถึง "เปลือย" อันหมายถึง โคนหางของปลากระเบนชนิดนี้ไม่มีเงี่ยงแข็งที่ใช้เป็นอาวุธป้องกันตัวเหมือนปลากระเบนธงชนิดอื่น ๆ โดยดั้งเดิมนั้นชื่อสกุลใช้ชื่อว่า Gymnura ซึ่งปัจจุบันนี้จะหมายถึง ปลากระเบนผีเสื้อ ส่วนคำว่า asperrimus หรือ africana ที่เป็นชื่อพ้อง หมายถึง "ทวีปแอฟริกา"
ขณะที่ชื่อสามัญในภาษาไทยนั้น เนื่องจากด้านหลังตลอดจนถึงหางของปลากระเบนขนุน จะเป็นตุ่มหนามสาก ๆ คล้ายเม็ดขนุนขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก จึงเป็นที่มาของชื่อ ซึ่งตุ่มหนามนั้นมีพิษรุนแรงและเมื่อไปติดกับอวนของชาวประมง จะทำให้มีความยุ่งยากมากในการแก้ออกหากจะนำมาปรุงเป็นอาหาร


ปลากระเบนขนุน จัดเป็นปลากระเบนธงเพียงไม่กี่ชนิด ที่บริเวณโคนหางไม่มีเงี่ยงแข็ง ด้านหลังมีสีขาว มีความยาวของลำตัวประมาณ 1 ฟุต และอาจยาวได้ถึง 2.2 เมตร (7.2 ฟุต) แต่ขนาดโดยเฉลี่ยทั่วไปประมาณ 1.5 เมตร (4.9 ฟุต
)
มีพฤติกรรมหากินตามพื้นทะเลที่เป็นพื้นทรายเหมือนปลากระเบนทั่วไป โดยจะพบในแหล่งที่มีสภาพนิเวศที่สมบูรณ์  พบกระจายพันธุ์ในทะเลเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วทั้งมหาสมุทรอินเดียและแปซิฟิก ตลอดทั่วทั้งทวีปเอเชีย เช่น อ่าวเบงกอล และศรีลังกา ไปจนถึงคาบสมุทรอาระเบียจนถึงแอฟริกาใต้, เซเชลส์  โดยปกติแล้วจะอาศัยอยู่ตามแนวปะการัง หรือดงหญ้าทะเลหรือสาหร่าย และอาจพบได้ในเขตน้ำกร่อย
สำหรับในประเทศไทย จัดเป็นปลาที่หายาก ในช่วงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2015 มีรานงานพบตัวหนึ่ง มีความกว้างของลำตัวประมาณ 1 ฟุต และความยาวจนถึงหางประมาณ 80 เซนติเมตร ที่จุดดำน้ำในเขตจังหวัดกระบี่ ที่เกาะปิดะนอก ในหมู่เกาะพีพี
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์ปลากระเบนธง
ปลามีพิษ
กาซีเก

กาซีเก (cacique) เป็นชื่อชนชั้นหนึ่งในฟิลิปปินส์สมัยที่เป็นอาณานิคมของสเปน คำนี้มาจากภาษาสเปนใช้เรียกชนชั้นหัวหน้าการปกครองของชาวพื้นเมือง ในสังคมสมัยนั้นเป็นชนชั้นเดียวที่ได้ประโยชน์จากการปกครองของสเปน ได้เป็นเจ้าของที่ดินขนาดใหญ่ แลเป็นเจ้าของแรงงานที่ทำงานในที่ดินนั้น อำนาจของชนชั้นกาซีเกคงอยู่จนกระทั่งสหรัฐอเมริกาเข้ามาปกครองฟิลิปปินส์ สหรัฐได้เน้นให้การศึกษาแก่ชนพื้นเมืองโดยไม่แบ่งแยกชนชั้น ทำให้เกิดชนชั้นใหม่ที่ได้รับการศึกษาแบบตะวันตกเข้ามามีบทบาทในสังคมมากขึ้น ชนชั้นกาซีเกจึงหมดบทบาทลง ในปัจจุบัน คำว่ากาซีเกหมายถึงคนที่มีอิทธิพลและมีเงินมาก ซึ่งมีความหมายค่อนไปทางลบ
ก่อนที่สเปนจะเข้ามาปกครองฟิลิปปินส์ สังคมแบบฟิลิปปินส์เดิมเป็นสังคมแบบบารังไก มีชนชั้นตาตูเป็นเจ้าของที่ดินในบารังไก  ผลผลิตจากที่ดินครึ่งหนึ่งต้องเป็นของชนชั้นตาตู กลุ่มที่เป็นไพร่ในบารังไกเรียกอาลีปังนามามาไฮ เป็นชนชั้นที่อยู่ติดที่ดิน ต้องส่งส่วยไม่สามารถย้ายไปไหนได้ ส่วนชนชั้นทาสเรียกอาลีปังซากีกีลีร์ เป็นชนชั้นล่างสุด ไม่มีสิทธิในความเป็นมนุษย์
เมื่อสเปนเข้ามาปกครอง บารังไกจึงเข้ามาอยู่ภายใต้การปกครองตามกฎหมายของสเปน ตำแหน่งตาตูสิ้นสุดลง กลายเป็นตำแหน่งบริหารของสเปนที่ทำหน้าที่จัดการปกครองระดับภูมิภาค ส่วนการปกครองระดับท้องถิ่น สเปนให้หัวหน้าเดิมของบารังไกเข้ามาทำหน้าที่นี้ ทำให้สเปนสามารถควบคุมประชาชนได้ หัวหน้าเดิมของบารังไกได้กลายเป็นชนชั้นกาซีเก  ซึ่งได้รับอภิสิทธิ์จากสเปน ไม่ต้องเสียภาษี และไม่ต้องเกณฑ์แรงงาน และยังเป็นผู้รวบรวมภาษีในท้องถิ่นส่งไปยังรัฐบาลกลางที่มะนิลาทำให้ชนชั้นกาซีเกสามารถขูดรีดภาษีจากชนพื้นเมืองด้วยกันได้ง่าย
ตั้งแต่ พ.ศ. 2329 สเปนได้เริ่มเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่น แต่ผู้สมัครที่เป็นชาวฟิลิปปินส์ต้องสามารถอ่านเขียนและพูดภาษาสเปนได้ ทำให้เฉพาะชนชั้นกาซีเกเท่านั้นที่มีสิทธิลงรับเลือกตั้ง ชนชั้นนี้มีความใกล้ชิดกับเจ้าหน้าที่อาณานิคม พ่อค้าและบาทหลวงชาวสเปน กลุ่มนี้จึงรับวัฒนธรรมสเปนและดำเนินชีวิตแบบสเปนอย่างเต็มที่ อภิสิทธิ์ของชนชั้นกาซีเกหมดลงเมื่อสหรัฐเข้ามาปกครอง
== อ้างอิง ==
สุพรรณี กาญจนัษฐิติ. กาซีเก, คาซิก. ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 2 อักษร C-D ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2547. หน้า 2-8
ประเทศฟิลิปปินส์
ต้านทู่น

ต้านทู่น (သန်းထွန်း) หรือที่เรียกร่วมกับคำนำหน้าชื่อว่า ตะคีนต้านทู่น (သခင်သန်းထွန်း) เกิดที่เมืองกะญุ-กวี่นในพม่าภายใต้การปกครองของอังกฤษเมื่อ พ.ศ. 2454 เป็นนักการเมืองชาวพม่าและผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์ตั้งแต่ พ.ศ. 2488 จนกระทั่งถูกลอบสังหารเมื่อ พ.ศ. 2511 รวมอายุได้ 57 ปี
== การต่อสู้เพื่อเอกราช ==
ต้านทู่นประกอบอาชีพเป็นครูหลังจากจบจากวิทยาลัยฝึกหัดครูในย่างกุ้ง และชื่นชอบงานเขียนแนวมาร์กซิสต์ เขาเข้าร่วมในสมาคมเราชาวพม่าเมื่อ พ.ศ. 2479 และเป็นพันธมิตรกับพรรคคนจนของ ดร.บะมอ เพื่อสร้างกลุ่มพันธมิตรเสรี เขาเป็นผู้ร่วมก่อตั้งชมรมหนังสือนากานี (นาคแดง) กับตะคีนนุใน พ.ศ. 2480 ซึ่งมีบทบาทในการแปลหนังสือเกี่ยวกับลัทธิมากซ์เป็นภาษาพม่า เขาถูกอังกฤษจับคุมขังใน พ.ศ. 2483 พร้อมกับตะคีนนุ, ตะคีนโซ่, ดร.บะมอ และจอเญ่น
ในขณะที่ถูกคุมขังในเรือนจำอี้นเซนเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2484 เขาได้ร่วมกับตะคีนโซ่เขียนแถลงการณ์อี้นเซนโดยกล่าวว่าลัทธิฟาสซิสต์เป็นศัตรูที่สำคัญของโลกที่กำลังมาถึงและเรียกร้องให้มีการร่วมมือชั่วคราวกับอังกฤษ จัดตั้งพันธมิตรแบบกว้างที่รวมทั้งสหภาพโซเวียต การต่อสู้เพื่อปลดปล่อยชาติต่อต้านจักรวรรดินิยมจะเกิดขึ้นหลังจากลัทธิฟาสซิสต์พ่ายแพ้ นี่เป็นสิ่งตรงข้ามกับความเห็นของสมาคมเราชาวพม่าที่รวมตะคีนอองซานด้วยที่ได้จัดตั้งกลุ่มตะคีน 30 คน เพื่อฝึกทหารแบบญี่ปุ่นและจัดตั้งกองทัพเอกราชพม่า
หลังจากจัดตั้งรัฐบาลหุ่นนำโดย ดร.บะมอ ใน พ.ศ. 2485 ต้านทู่นเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงที่ดินและเกษตรกรรม เขาได้แต่งงานกับคีนจี้ (ခင်ကြီး) ซึ่งเป็นน้องสาวของคีนจี (ခင်ကြည်) ภรรยาของอองซาน อองซานแต่งงานไม่นานหลังจากที่ได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการสงคราม กองทัพเอกราชพม่าเปลี่ยนชื่อเป็นกองทัพป้องกันพม่า ต้านทู่นได้ประสานงานกับตะคีนโซ่ที่จัดตั้งองค์การต่อต้านญี่ปุ่นเพื่อสู้รบใต้ดิน ส่งตะคีนเต้นเพและทินชเวไปอินเดียเพื่อติดต่อกับรัฐบาลอาณานิคมที่ลี้ภัยไปอยู่ที่ศิมลา หลังจากที่สงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง ญี่ปุ่นเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ ถอนทัพออกไป ต้านทู่นเข้าร่วมในสันนิบาตเสรีภาพประชาชนต่อต้านฟาสซิสต์ ซึ่งเกิดจากการรวมตัวกันของพรรคคอมมิวนิสต์พม่า พรรคประชาชนปฏิวัติหรือต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นพรรคสังคมนิยมพม่าและกองทัพแห่งชาติพม่า
== สงครามกลางเมือง ==
เมื่อพรรคคอมมิวนิสต์ธงแดงของตะคีนโซ่แยกตัวออกจากพรรคคอมมิวนิสต์พม่าเมื่อ พ.ศ. 2489 และได้ออกไปต่อสู้ใต้ดิน ต้านทู่นและสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ที่เหลือยังคงร่วมมือกับสันนิบาตเสรีภาพประชาชนจนเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2489 ต้านทู่นถูกบีบให้ออกจากตำแหน่งเลขาธิการทั่วไป และพรรคคอมมิวนิสต์พม่าซึ่งต่อมาเรียกว่าพรรคธงขาวออกจากสันนิบาตเสรีภาพประชาชนในเดือนตุลาคม
หลังจากที่พม่าได้รับเอกราชในวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2491 สันนิบาตเสรีภาพประชาชนที่มีพรรคสังคมนิยมเป็นพรรคที่มีบทบาทสูงได้ขึ้นสู่อำนาจ และอูนุได้เป็นนายกรัฐมนตรี พรรคคอมมิวนิสต์พม่ายังคงต่อสู้โดยการเดินขบวนและนัดหยุดงาน ต้านทู่นได้จัดตั้งกองโจรเพื่อต่อสู้กับรัฐบาล มีฐานที่มั่นในภาคกลางของพม่าบริเวณปยีนมะนา ต้านทู่นซึ่งเป็นประธานพรรคได้ส่งสมาชิกไปฝึกกับกองทัพปฏิวัติของจีน บางส่วนเดินทางกลับมาหลังจากมีการเจรจาสันติภาพใน พ.ศ. 2506 ที่พรรคคอมมิวนิสต์พม่าส่งตัวแทนไปเจรจากับรัฐบาลทหารของพม่า ต้านทู่นได้กลับไปจัดตั้งกลุ่มสู้รบอีกหลังจากที่การเจรจาล้มเหลว ใน พ.ศ. 2510 เขาได้จัดตั้งการปฏิวัติวัฒนธรรมแบบของเขาเอง และได้เผยแพร่ภาพการสังหารหมู่นักศึกษาโดยรัฐบาลทหารของเนวีนใน พ.ศ. 2505 เขาถูกสายลับของฝ่ายรัฐบาลที่แฝงตัวเข้าไปเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ลอบสังหารเมื่อ 24 กันยายน พ.ศ. 2511
== อ้างอิง ==
นักการเมืองพม่า
รัฐพม่า
ขนมวง

ขนมวง หรือ เข้ามูนข่วย เป็นขนมชนิดหนึ่งของชาวไทใหญ่ เป็นรูปวงกลมมีรูตรงกลางคล้ายกำไลหรือโดนัท ทำจากแป้งข้าวเหนียวนวดกับน้ำและมะพร้าวขูด นำไปคลุกกับงาขาวแล้วต่อให้เป็นวงกลม ทอดในน้ำมันให้สุก พอขนมเย็นลงจึงนำไปชุบน้ำตาลอ้อยให้ทั่ว ชาวไทใหญ่นิยมทำขนมนี้ในงานปอยหรืองานบุญ
นอกจากนี้ยังมีอาหารของชาวไทพวนซึ่งมีลักษณะเดียวกัน เรียกว่า ข้าวโค้ง ทำจากแป้งข้าวเหนียว น้ำ มะพร้าวขูดฝอย และมันเทศซึ่งนึ่งจนสุกบดให้ละเอียด นำมานวดด้วยกันจนเนื้อเนียน จากนั้นก็ปั้นแป้งเป็นเส้น แล้วจับมาโค้งเข้าหากัน ก่อนนำไปทอด เป็นที่มาของชื่อ
== อ้างอิง ==
อาหารไทใหญ่
อาหารไทยภาคเหนือ
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมขุนนรานุชิต

พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมขุนนรานุชิต (29 เมษายน พ.ศ. 2332 — 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2409) มีพระนามเดิมว่า พระองค์เจ้าสังกะทัต เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาฉิม
== พระประวัติ ==
พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมขุนนรานุชิต ประสูติเมื่อวันพุธ เดือน 6 ขึ้น 6 ค่ำ ปีระกา เอกศก จ.ศ. 1151 ตรงกับวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2332 ในรัชกาลที่ 3 ทรงสถาปนาเป็นกรมหมื่นนรานุชิต ถึงรัชกาลที่ 4 เลื่อนเป็นพระเจ้าราชวงศ์เธอ กรมขุนนรานุชิต สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 4 เมื่อวันอาทิตย์ เดือน 3 ขึ้น 13 ค่ำ ปีขาล อัฐศก จ.ศ. 1228 ตรงกับวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2409 พระชันษา 77 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ ท้องสนามหลวง เมื่อวันศุกร์ที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2409
พระองค์ทรงเป็นต้นราชสกุลสังขทัต มีพระโอรสและพระธิดา คือ
1.หม่อมเจ้าใหญ่ สังกะทัต (ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2356)
2.หม่อมเจ้าหญิงเกษร สังขทัต
3.หม่อมเจ้าหญิงอำพร สังขทัต
4.หม่อมเจ้าหญิงประไพ สังขทัต
5.หม่อมเจ้าหญิงงิ้ว สังขทัต
6.หม่อมเจ้าหญิงนารี สังขทัต (ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2377 สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2419 สิริชนมายุ 53 ปี)
7.หม่อมเจ้าหญิงสุหร่าย สังขทัต (พระราชทานเพลิงเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2386)
8.หม่อมเจ้าอลงกรณ์ สังขทัต (พระราชทานเพลิง ณ วัดดุสิตาราม พ.ศ. 2408)
9.หม่อมเจ้าหญิงแช่มช้อย สังขทัต (ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2395 สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2428 สิริชนมายุ 34 ปี)
10.หม่อมเจ้าเผือก สังขทัต (ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2402 สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2457 สิริชนมายุ  ปี)
== พระกรณียกิจ ==
พระกรณีกิจของกรมขุนนรานุชิต มีปรากฏในพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเรื่อง "การประชุมพระบรมวงศานุวงศ์และข้าราชการถวายชัยมงคล" ตอนหนึ่งว่า
"เมื่อเฉลิมพระชนมพรรษาใหญ่ ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ปีชวด ฉศก ๑๒๒๖ นั้น เสด็จพระราชดำเนินออกบนพระที่นั่งเศวตฉัตร พระที่นั่งอนันตสมาคม อย่างแขกเมืองใหญ่ ฝ่ายพระบรมวงศานุวงศ์ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนนรานุชิตเป็นผู้ทรงอ่านคำถวายชัยมงคล"
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสังกะทัต กรมขุนนรานุชิต ทรงมีส่วนร่วมในกองทัพของวังหน้าเพื่อต้านกบฏเจ้าอนุวงศ์ โดยสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพพระราชบัณฑูรให้ พระองค์เจ้าสังกะทัต(พระองค์เจ้าสังข์ถัด) เป็นนายกองทัพปีกซ้าย
== อ้างอิง ==
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ ชั้น 1
พระองค์เจ้า
นรานุชิต
 
พระราชโอรสในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท
นรานุชิต
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเสนีเทพ

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเสนีเทพ (พ.ศ. 2326 — พ.ศ. 2378) เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาขำ
== พระประวัติ ==
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเสนีเทพ มีพระนามเดิมว่า พระองค์เจ้าอสุนี ประสูติเมื่อปีเถาะ เบญจศก จ.ศ. 1145 พ.ศ. 2326 ในรัชกาลที่ 1 ทรงสถาปนาเป็นพระเจ้าหลานเธอ กรมหมื่นเสนีเทพ เมื่อวันพุธ เดือน 9 ขึ้น 5 ค่ำ ปีมะโรง สัมฤทธิศก จ.ศ. 1170 ตรงกับวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2351 สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 3 เมื่อ พ.ศ. 2378
==พระโอรสธิดา==
พระองค์ทรงเป็นต้นราชสกุลอสุนี มีพระโอรสและพระธิดา คือ
1.หม่อมเจ้าพุ่ม อสุนี (พระราชทานเพลิง ณ วัดสุวรรณาราม เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2403)
2.หม่อมเจ้าอ่ำ อสุนี (ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2349 สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2421 สิริชนมายุ 73 ปี)
3.หม่อมเจ้าหญิงกลีบ อสุนี (ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2357 สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 7 ธันวาคมพ.ศ. 2430 สิริชนมายุ 74 ปี พระราชทานเพลิง ณ วัดสระเกศเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2430)
4.หม่อมเจ้าหญิงงิ้ว อสุนี (พระราชทานเพลิง ณ วัดสระเกศ พ.ศ. 2410)
5.หม่อมเจ้าหญิงลูกอิน อสุนี
6.หม่อมเจ้าหญิงลูกจัน อสุนี
7.หม่อมเจ้าหญิงอรุณ อสุนี
8.หม่อมเจ้าหญิงหนูจีน อสุนี
9.หม่อมเจ้าหญิงพลับ อสุนี
10.หม่อมเจ้าหญิงงอบ อสุนี
11.หม่อมเจ้าหญิงจั่น อสุนี
12.หม่อมเจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม (สิ้นชีพิตักษัยในสมัยรัชกาลที่ 3 พระราชทานเพลิง ณ วัดพรหมสุรินทร์ เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2382)
13.หม่อมเจ้าเทศ อสุนี (พระราชทานเพลิง ณ วัดสระเกศ พ.ศ. 2409)
14.หม่อมเจ้าแป้น อสุนี (สิ้นชีพิตักษัยราวปี พ.ศ. 2446)
15.หม่อทเจ้าไผ่ อสุนี
16.หม่อมเจ้ากุดั่น อสุนี
17.หม่อมเจ้าหญิงหิ่งห้อย อสุนี (ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2377 สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2439 สิริชนมายุ 63 ปี)
18.หม่อมเจ้ากัน อสุนี
== พระกรณียกิจ ==
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอสุนี กรมหมื่นเสนีเทพ ทรงมีส่วนร่วมในกองทัพของวังหน้าเพื่อต้านกบฏเจ้าอนุวงศ์ โดยสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพพระราชบัณฑูรให้กรมหมื่นเสนีเทพ เป็นยกกระบัตรทัพ สำหรับอยู่ในทัพหลวง
== อ้างอิง ==
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ ชั้น 1
พระองค์เจ้า
เสนีเทพ
 
พระราชโอรสในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท
เสนีเทพ
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมขุนธิเบศร์บวร

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมขุนธิเบศร์บวร (16 มกราคม พ.ศ. 2334 — 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2400) มีพระนามเดิมว่า พระองค์เจ้าประยงค์ เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์ ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาน่วม
== พระประวัติ ==
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมขุนธิเบศร์บวรประสูติเมื่อวันจันทร์ เดือนยี่ แรม 8 ค่ำ ปีกุน ตรีศก จ.ศ. 1153 ตรงกับวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2334 ในรัชกาลที่ 2 ทรงสถาปนาเป็นกรมหมื่นธิเบศร์บวร ในรัชกาลที่ 4 เลื่อนเป็นพระเจ้าบวรวงศ์เธอ กรมขุนธิเบศร์บวร สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 4 เมื่อวันพฤหัสบดี เดือน 3 แรม 13 ค่ำ ปีมะเส็ง นพศก จ.ศ. 1219 ตรงกับวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2400 พระชันษา 66 ปี
พระองค์ทรงเป็นต้นราชสกุลบรรยงกะเสนา ทรงมีพระโอรสและพระธิดา ดังนี้
1.หม่อมเจ้าพยอม บรรยงกะเสนา
2.หม่อมเจ้าหญิงแสงจันทร์ บรรยงกะเสนา (ประสูติ พ.ศ. 2374 สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2465 พระราชทานเพลิง ณ วัดวงษมูลวิหาร เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2466)
3.หม่อมเจ้าหญิงเขียน บรรยงกะเสนา
4.หม่อมเจ้าหญิงประภา บรรยงกะเสนา
5.หม่อมเจ้าหญิงกันแสง บรรยงกะเสนา (ประสูติ พ.ศ. 2388 สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2429 พระราชทานเพลิง ณ วัดวงษมูลวิหาร เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2430)
6.หม่อมเจ้าหญิงประไพ บรรยงกะเสนา (ประสูติ พ.ศ. 2391 สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 พระราชทานเพลิง ณ วัด จักรวรรดิราชาวาส เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2452)
7.หม่อมเจ้าปรีดา บรรยงกะเสนา (สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2442 พระราชทานเพลิง ณ วัดเครือวัลย์วรวิหาร เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2453) สมรสกับหม่อมพริ้ง บรรยงกะเสนา ณ อยุธยา (สกุลเดิม: บุณยรัตพันธุ์) มีธิดา คือ หม่อมราชวงศ์หญิงสุดจิตร บรรยงกะเสนาและหม่อมราชวงศ์หญิงสุดใจ บรรยงกะเสนา
8.หม่อมเจ้าเวียน บรรยงกะเสนา (ประสูติ พ.ศ. 2395 สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2454 พระราชทานเพลิง ณ วัดระฆังโฆสิตาราม เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2456)
9.หม่อมเจ้าหรุ่น บรรยงกะเสนา
10.หม่อมเจ้าถมยา บรรยงกะเสนา
11.หม่อมเจ้าอรุณ บรรยงกะเสนา (พระราชทานเพลิงเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2438)
12.หม่อมเจ้าอ้น บรรยงกะเสนา (สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2443)
13.หม่อมเจ้าแฉ่ง บรรยงกะเสนา
14.หม่อมเจ้านกเอี้ยง บรรยงกะเสนา
== พระกรณียกิจ ==
ช่วงเวลาที่กรมขุนธิเบศร์บวรประทับอยู่ ณ พระราชวังเดิม ได้ทรงสร้างวัดวงศมูลขึ้น มีการตั้งพระประธานและหมู่กุฏิสงฆ์ต่าง ๆ แต่จะสร้างในปีใดไม่ปรากฏหลักฐานการสร้างวัดและโบสถ์ นอกจากนี้ทรงมีส่วนร่วมในกองทัพของวังหน้าเพื่อต้านกบฏเจ้าอนุวงศ์ โดยสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพพระราชบัณฑูรให้กรมขุนธิเบศร์บวร เป็นเจรทัพ
== พงศาวลี ==
== อ้างอิง ==
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ ชั้น 2
พระองค์เจ้า
ธิเบศวร์บวร
 
พระราชโอรสในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์
ธิเบศร์บวร