pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วิ่งสู้ฟัด 3

วิ่งสู้ฟัด 3 (อังกฤษ:Police story 3 Supercop) เป็นภาพยนตร์ฮ่องกงแนวตลก-แอกชั่นจากปี ค.ศ. 1992 ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ภาคสามในภาพยนตร์ซีรีส์ชุด วิ่งสู้ฟัด ต่อจาก วิ่งสู้ฟัด และ วิ่งสู้ฟัด 2 โดยมีภาคต่อคือ วิ่งสู้ฟัด 4 และวิ่งสู้ฟัด 5 เหิรสู้ฟัด นำแสดงโดย เฉินหลง,หยาง จื่อฉยง (มิเชล โหย่ว),จาง ม่านอวี้
==เนื้อเรื่องย่อ==
กรมตำรวจฮ่องกงได้ส่งเจียจี๋ (เฉินหลง) เข้าไปตามตัว “แพนเทอร์” (ยฺเหวียน หฺวา) สมาชิกแก๊งอาชญากรในคุก เพราะต้องการข้อมูลจากเขา ด้วยความช่วยเหลือจากหยาง เจี้ยนหัว (หยาง จื่อฉยง) ตำรวจหญิงสาวสวยของจีน เจียจี๋จึงได้เข้าไปในหมู่นักโทษ เขาและแพนเทอร์จึงร่วมมือกันหลบหนีออกจากคุก ทุกอย่างเป็นไปตามที่ตำรวจสาวได้วางไว้ จนแพนเทอร์นั้นไว้ใจจึงพาตำรวจทั้งสองไปฮ่องกงเพื่อพบกับนายใหญ่ของแก๊ง (เคนเนธ ซาง) แล้วแผนการทลายแก๊งอาชญากรจึงเริ่มขึ้น แต่แก๊งอาชญากรกลับรู้ทันซะก่อน ก็เลยจับอาเมย์ (จาง ม่านอวี้) แฟนสาวสุดสวยของเจียจี๋ไว้เป็นตัวประกัน งานนี้เจียจี๋จะทำอย่างไรดี
==นักแสดงนำ==
เฉินหลง (แจ็คกี้ ชาน) รับบท เฉินเจียจี๋ / กุ๊กกู๋ / เควิน
หยาง จื่อฉยง (มิเชล โหย่ว) รับบท ผู้กำกับหยาง เจี้ยนหัว / เจสสิก้า หยาง / เสี่ยวหัว
จาง ม่านอวี้ รับบท อาเมย์
ยฺเหวียน หฺวา รับบท แพนเทอร์ หรือ พี่เสือ
บิล ถัง
เคนเนธ ซาง
Philip Chan
Josephine Koo
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Review at Kung Fu Cinema 
DVD Comparison from Rewind
DVD Discussion from Hong Kong Legends 
เฉินหลง
ภาพยนตร์กังฟู
ภาพยนตร์ฮ่องกง
ภาพยนตร์ภาษาจีนกวางตุ้ง
การพิชิตง่อก๊กของจิ้น

ยุทธการพิชิตง่อก๊ก (Conquest Wu by Jin) เป็นสงครามรวบรวมแผ่นดินจีนของราชวงศ์จิ้นในช่วงปลายยุคสามก๊ก ซึ่งในที่สุด พระเจ้าซุนโฮก็ได้ยอมแพ้ต่อราชวงศ์จิ้นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 280 ทำให้ยุคสามก๊กได้สิ้นสุดลง
สงครามสามก๊ก
การล่มสลายของจักรวรรดิจีน
เตียวเค้า

เตียวเค้า (Zhang Ti , ) (ค.ศ. 236 -ค.ศ. 280) อัครมหาเสนาบดีคนสุดท้ายแห่ง ราชวงศ์ง่อ ในช่วงรัชสมัย พระเจ้าซุนโฮ
ในช่วง การรุกรานของราชวงศ์จิ้น เตียวเค้าพร้อมกับเหล่าขุนศึกได้ออกรบต้านทานทัพของราชวงศ์จิ้นที่นำโดย กาอุ้น อย่างกล้าหาญจนกระทั่งตายในที่รบเมื่อปี ค.ศ. 280 หลังจากนั้นได้ไม่นานพระเจ้าซุนโฮก็ประกาศยอมแพ้
อัครมหาเสนาบดีจีน
เขต 10 (นครโฮจิมินห์)

เขต 10 (Quận 10) เป็นเขตของนครโฮจิมินห์ (เมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเวียดนาม) ได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1969 เขตนี้มีสถานที่ท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม ศาสนาที่มีชื่อเสียงมากมาย
ในปี ค.ศ. 2010 เขตมีประชากร 232,450 คน และมีเนื้อที่ 6 ตารางกิโลเมตร เขตแบ่งออกเป็น 15 เขตย่อยขนาดเล็กซึ่งเรียกว่าแขวง มีจำนวนแขวง 1 ถึง แขวง 15
== เขตการปกครอง ==
เขตแบ่งออกเป็น 15 แขวง
แขวง 1 (Phường 1)
แขวง 2 (Phường 2)
แขวง 3 (Phường 3)
แขวง 4 (Phường 4)
แขวง 5 (Phường 5)
แขวง 6 (Phường 6)
แขวง 7 (Phường 7)
แขวง 8 (Phường 8)
แขวง 9 (Phường 9)
แขวง 10 (Phường 10)
แขวง  11 (Phường 11)
แขวง 12 (Phường 12)
แขวง 13 (Phường 13)
แขวง 14 (Phường 14)
แขวง 15 (Phường 15)
== อ้างอิง ==
เขตและอำเภอในนครโฮจิมินห์
แรมโบ้ นักรบเดนตาย 2

แรมโบ้ นักรบเดนตาย 2 (Rambo: First blood Part II) เป็นภาพยนตร์ภาคสองของซีรีส์แรมโบ้ต่อจากภาพยนตร์ภาค 1 คือ แรมโบ้ นักรบเดนตาย ออกฉายในปี พ.ศ. 2528 โดยมีภาค 3 ต่อจากนี้คือ แรมโบ้ 3 และ แรมโบ้ 4 นักรบพันธุ์เดือด นำแสดงโดย ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน, Charles Napier, คริสโตเฟอร์ แกรนต์, ดอน คอลลินส์, สตีฟ วิลเลียมส์, แอนดี วูด
==เนื้อเรื่องย่อ==
หลังจากที่จอห์น แรมโบ้ (ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน) ถูกปล่อยตัวออกจากคุกและ ทางกองทัพได้ส่งตัวเขาไปเวียดนาม เพื่อตามหาทหารอเมริกันกลุ่มหนึ่งที่ยังติดค้างอยู่ในประเทศนี้ในฐานะนักโทษ เชลยสงครามซึ่งอาจถูกกักขังอยู่ ณ ที่ใดที่หนึ่ง แผนการคือเขาต้องโดดร่มลงไปในเขตอันตราย พร้อมคำสั่ง ห้ามลงมือกับศัตรูโดยเด็ดขาด แค่ถ่ายรูปกลับมาเท่านั้น แต่คนอย่างแรมโบ้มีหรือจะทำแค่นั้น
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ภาพยนตร์ผาดโผน
ภาพยนตร์ที่อำนวยการสร้างโดย เจมส์ คาเมรอน
แรมโบ้ 3

แรมโบ้ 3 หรือ แรมโบ้ นักรบเดนตาย 3 (Rambo III) เป็นภาพยนตร์ภาคสามของซีรีส์แรมโบ้ต่อจากภาพยนตร์เรื่อง แรมโบ้ นักรบเดนตาย และแรมโบ้ นักรบเดนตาย 2 ออกฉายในปี ค.ศ. 1988 โดยมีภาค 4 ต่อจากนี้คือ แรมโบ้ 4 นักรบพันธุ์เดือด กำกับภาพยนตร์โดย ปีเตอร์ แมคโดนัลด์ นำแสดงโดย ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน,เคิร์ดวูด สมิธ, มาร์คัส กิลเบิร์ด, แฮร์โรลด์ ไดอะมอนด์
==เนื้อเรื่องย่อ==
เมื่อ จอห์น แรมโบ้(ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน)ผู้ซึ่งซ้อนเร้นกายและใจให้ไกลจากสิ่งที่เขาเคยเป็น ต้องรับภารกิจพิเศษอีกครั้งอย่างเลี่ยงไม่ได้ เพราะภารกิจครั้งนี้คือการไปช่วยสหายเก่าที่ถูกโซเวียตจับไป ในมหาสงครามแห่งอัฟกานิสถานที่ฝ่ายโซเวียตกุมความได้เปรียบอย่างสุดขั้ว เขาต้องฝ่าสมรภูมินรกเข้าไปยังค่ายโซเวียตเพียงลำพัง ด้วยความ อึด แกร่ง และบ้า
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
==อ้างอิง==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2531
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2016 รอบคัดเลือก

การแข่งขัน ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2016 รอบคัดเลือก เป็นทัวร์นาเมนต์ที่จะมีกระบวนการพิจารณาคัดเลือกสำหรับ เอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ 2016, ครั้งที่สิบเอ็ดของ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน. รอบคัดเลือกครั้งนี้จัดขึ้นที่ประเทศ กัมพูชา และจะเกี่ยวโยงกับแต่ละทีมที่ได้ครบเสร็จสิ้นเป็นที่เรียบร้อยล่าสุดในรอบแบ่งกลุ่มของ เอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ 2014 หรือทีมที่มีอันดับต่ำกว่าใน เอเชียตะวันออกเฉียงใต้. รูปแบบจะเป็นการแข่งขันในรูปแบบพบกันหมดกับสุดยอดทีมในรอบคัดเลือกสำหรับทัวร์นาเมนต์ดังกล่าว.
==ทีม==
(เจ้าภาพ)
==สนามแข่งขัน==
==โปรแกรมการแข่งขัน==
เวลาทั้งหมดเป็นเวลาท้องถิ่น (UTC+7:00)
----
----
==ผู้ทำประตู==
4 ประตู
Phatthana Syvilay
3 ประตู
Prak Mony Udom
2 ประตู
Adi Said
Chan Vathanaka
สุขพร วงศ์เชียงคำ
1 ประตู
Faiq Bolkiah
Shafie Effendy
Razimie Ramlli
Chhin Chhoeun
Keo Sokpheng
Tith Dina
Moukda Souksavath
Anggisu
Rufino Gama
Ricardo Maia
Nelson
==อ้างอิง==
ฟุตบอลอาเซียนในปี พ.ศ. 2559
เอเอฟเอฟแชมเปียนชิพ 2016
ฟุตบอลในประเทศกัมพูชา พ.ศ. 2559
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2016
กรดซักซินิก

กรดซักซินิก (succinic acid) เป็นกรดไดคาร์บอกซิลิกที่มีสูตรเคมีคือ (CH2)2(CO2H)2 มีลักษณะเป็นของแข็งสีขาวไม่มีกลิ่น เมื่ออยู่ในรูปเอเควียสจะแตกตัวเป็นแอนไอออน เรียกว่า ซักซิเนต (succinate) ซึ่งมีส่วนสำคัญในวัฏจักรกรดซิตริก กลุ่มอนุมูลอิสระของสารนี้เรียกว่า ซักซินิล (succinyl)
คำว่า "ซักซินิก" มาจากคำในภาษาละติน succinum ซึ่งแปลว่า "อำพัน" เพราะในอดีตกรดซักซินิกเป็นสารที่ได้จากการกลั่นอำพัน เรียกว่า "สปิริตออฟแอมเบอร์" (spirit of amber) ในทางอุตสาหกรรมได้จากกระบวนการไฮโดรจีเนชันบางส่วนของกรดมาเลอิก, กระบวนการออกซิเดชันของ 1,4-บิวเทนไดออลและกระบวนการคาร์บอนิเลชันของเอทิลีนไกลคอล
กรดซักซินิกใช้เป็นสารตั้งต้นของพลาสติกบางชนิด ใช้เป็นอาหารเสริมและวัตถุเจือปนอาหาร และเป็นผลิตภัณฑ์หนึ่งที่ได้จากการหมักน้ำตาล ทำให้ไวน์และเบียร์มีรสขมและเค็ม
เนื่องจากกรดซักซินิกเป็นสารที่พบในวัฏจักรของสิ่งมีชีวิตทั่วไป จึงไม่เป็นอันตราย แต่อาจก่อให้เกิดการระคายเคืองต่อผิวหนังและดวงตา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
MSDS for Succinic acid - ScienceLab.com 
กรดไดคาร์บอกซิลิก
ยูลีอาน ไวเกิล

ยูลีอาน ไวเกิล (Julian Weigl) เกิดเมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1995 เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับไบฟีกาและทีมชาติเยอรมนี
==สถิติอาชีพ==
1.Includes Relegation Playoff.
==อ้างอิง==
นักฟุตบอลชาวเยอรมัน
นักฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี
ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
กองกลางฟุตบอล
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
ผู้เล่นเทเอ็สเฟา 1860 มึนเชิน
ผู้เล่นโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
ผู้เล่นสปอร์ลิชบัวอีไบฟีกา
บุคคลจากรัฐไบเอิร์น
วิลเลียม ดิกกีย์ (นักกระโดดน้ำ)

วิลเลียม ยูจีน ดิกกีย์ (William Eugene Dickey; 20 ตุลาคม ค.ศ. 1874 – 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1944) เป็นนักกีฬากระโดดน้ำชาวอเมริกัน เขาได้เข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อน 1904
ในโอลิมปิก 1904 เขาได้รับรางวัลเหรียญทองในรายการกระโดดไกล
==แหล่งข้อมูลอื่น==
William Dickey's profile at databaseOlympics
William Dickey's profile at Sports Reference.com 
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2417
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2487
นักกระโดดน้ำชาวอเมริกัน
นักกีฬาสหรัฐอเมริกาที่ได้เหรียญทองโอลิมปิก
นักกระโดดน้ำโอลิมปิกทีมชาติสหรัฐอเมริกา
นักกระโดดน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904
เอ็ม สีลม

เอ็ม สีลม (M Silom) เป็นคอนโดมิเนียมหรูสูง 198 เมตร จำนวน 53 ชั้น 161 ห้อง ตั้งอยู่ที่ซอยนราธิวาสราชนครินทร์ 2 ถนนนราธิวาสราชนครินทร์ แขวงสุริยวงศ์ เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร ใกล้กับสถานีช่องนนทรี อาคารได้รับการออกแบบภายใต้การนำของ สตีเฟน โอเดล (Stephen O’Dell) ร่วมกับทีมงานบริษัทสถาปนิก โซดา (ประเทศไทย) (SODA) เอ็ม สีลมได้รับการพัฒนาขึ้นโดยบริษัทเมเจอร์ ดีเวลลอปเมนท์ เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2554 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2558 ซึ่งถือเป็นโครงการก่อสร้างคอนโดมีเนียมที่มีคำนำหน้าชื่อ "M" ที่สูงที่สุดของบริษัทอีกด้วย
จากข้อมูลปี พ.ศ. 2559 อาคารแห่งนี้สูงเป็นอันดับที่ 16 ของประเทศไทย มีความโดดเด่นที่การออกแบบทรงเหลี่ยมตั้ง วางเรียงต่อขึ้น
== อ้างอิง ==
ตึกระฟ้าในเขตบางรัก
ไรซา กอร์บาโชวา

ไรซา มักซีมอฟนา กอร์บาโชวา (Раи́са Макси́мовна Горбачёва  tr. Raisa Maksimovna Gorbachyova, née Titarenko, Титаре́нко; 5 มกราคม 1933 – 20 กันยายน 1999) เป็นภรรยาของมีฮาอิล กอร์บาชอฟเธอให้การสนับสนุนเงินทุนสำหรับการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมของรัสเซียและการรักษา โรคมะเร็งเม็ดเลือด ของเด็ก
==อ้างอิง==
== หนังสือเพื่มเติม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Raisa Gorbacheva biography at the Gorbachyov Foundation website
Raisa Gorbachev's life in pictures, BBC News
Profile of Alexandra Titarenko (Raisa Gorbachev's mother)
มีฮาอิล กอร์บาชอฟ
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยมอสโก
บุคคลจากดินแดนอัลไต
ตำบลโนนเมืองพัฒนา

ตำบลโนนเมืองพัฒนา เป็นตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา ทั้งพื้นที่ของตำบลบริหารโดย องค์การบริหารส่วนตำบลโนนเมืองพัฒนา
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
ตำบลโนนเมืองพัฒนาตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอด่านขุนทด ไปตามทางหลวงแผ่นดินเส้นอำเภอสีคิ้ว–ชัยภูมิ เชื่อมทางหลวงชนบท นม.3003 สายบ้านโคกน้อย–บ้านเจริญผล ระยะทางประมาณ 20 กิโลเมตร และตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดนครราชสีมา ระยะทางประมาณ 80 กิโลเมตร จุดกึ่งกลางของตำบลอยู่บริเวณพิกัด UB ๑๑๐๙๒๐ มีอาณาเขตติดต่อกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอื่น ๆ ดังนี้
ทิศเหนือ องค์การบริหารส่วนตำบลมาบกราด
ทิศตะวันออก เทศบาลตำบลสระพระ และเทศบาลตำบลบัลลังก์
ทิศใต้ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัวละคร
ทิศตะวันตก เทศบาตำบลหนองบัวตะเกียด และองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไทร
== หมู่บ้าน ==
หมู่ที่ 1 บ้านโนนเมือง
หมู่ที่ 2 บ้านโนนเต็ง
หมู่ที่ 3 บ้านคลองแคใต้
หมู่ที่ 4 บ้านคลองแคเหนือ
หมู่ที่ 5 บ้านห้วยดินดำ
หมู่ที่ 6 บ้านดงมะเกลือ
หมู่ที่ 7 บ้านโนนสายทอง
หมู่ที่ 8 บ้านหัวทำนบ
หมู่ที่ 9 บ้านสระสี่เหลี่ยม
หมู่ที่ 10 บ้านใหม่ทรายทอง
หมู่ที่ 11 บ้านคลองแคกลาง
== การคมนาคม ==
ทางหลวงชนบท นม.3003 สายบ้านโคกน้อย–เจริญผล ระยะทาง 19.537 กิโลเมตร เป็นถนนลาดยางตลอดสาย เชื่อมระหว่างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201 และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 205 ตัดผ่านหมู่บ้านสระสี่เหลี่ยม หมู่บ้านห้วยดินดำ หมู้บ้านโนนเมือง หมู่บ้านหัวทำนบ หมู่บ้านใหม่ทรายทอง และหมู่บ้านโนนเต็ง
ทางหลวงชนบท นม.4008 สายถนนหักน้อย–อำเภอพระทองคำ ระยะทาง 23.10 กิโลเมตร เป็นถนนลาดยางตลอดสาย เริ่มจากแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2148 สายด่านขุนทด–นครราชสีมา บริเวณบ้านหักน้อย เชื่อมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 205 บริเวณสี่แยกไฟแดง อำเภอพระทองคำ ตัดผ่านบ้านคลองแคเหนือและคลองแคกลาง ซึ่งบริเวณหมู่บ้านคลองแคเหนือมีการขยายถนนเป็น 4 ช่องจราจร เป็นระยะทาง 1 กิโลเมตร ในปีงบประมาณ 2560
== อาชีพ ==
ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพด้านการเกษตรและเลี้ยงสัตว์ เช่น ทำนา ทำสวน ทำไร่ และปลูกพืชผักสวนครัว โดยพืชที่ปลูกมากที่สุดได้แก่ ข้าว ข้าวโพด พริก อ้อย และมันสำปะหลัง และประกอบอาชีพรับจ้างทั่วไปในช่วงฤดูที่ว่างเว้นจากการเกษตร ส่วนสัตว์ที่เลี้ยงกันมากที่สุดได้แก่ โค
== สถานศึกษา ==
โรงเรียนระดับประถม
โรงเรียนบ้านโนนเมือง
โรงเรียนบ้านโนนเต็ง
โรงเรียนบ้านคลองแค
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กโนนเมือง
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กโนนเต็ง
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กคลองแค
== วัด ==
วัดมหานิกาย 7 แห่ง ได้แก่
วัดบ้านคลองแคเหนือ (พัทธสีมา)
วัดบ้านโนนเมือง (พัทธสีมา)
วัดบ้านโนนเต็ง (พัทธสีมา)
วัดบ้านคลองแคใต้
วัดบ้านห้วยดินดำ
วัดบ้านโนนสายทอง
วัดบ้านดงมะเกลือ
== อ้างอิง ==
โนนเมืองพัฒนา
โนนเมืองพัฒนา
เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา: ทไวไลต์พรินเซสส์

เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา ทไวไลต์พรินเซสส์ (The Legend of Zelda: Twilight Princess, ゼルダの伝説 トワイライトプリンセス) เป็นวิดีโอเกมที่ผลิตขึ้นในปี ค.ศ. 2006 เป็นเกมแนวแอคชั่นผจญภัย พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยนินเทนโดสำหรับวี และ เกมคิวบ์.
==ตัวละคร==
ผู้กล้าลิงก์
เจ้าหญิงเซลดา
มิดนา
ซานท์
กานอนดอร์ฟ
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2549
วิดีโอเกมเดอะเลเจนด์ออฟเซลดา
วิดีโอเกมที่มีตัวละครเอกหญิง
พระสนมวอนบิน จากตระกูลฮง แห่งพงซาน

พระสนมวอนบิน จากตระกูลฮง แห่งพงซาน (원빈 홍씨, 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1766 - 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1779) พระสนมใน พระเจ้าชองโจ พระราชาลำดับที่ 22 แห่ง ราชวงศ์โชซ็อน เป็นน้องสาวของ ฮงกุกยอง ราชเลขาในพระเจ้าชองโจทรงมีศักดิ์เป็นพระญาติห่าง ๆ กับ พระพันปีฮเยกยอง พระราชมารดาของพระเจ้าชองโจเพราะพระพันปีก็ทรงมาจากสกุลฮงเช่นเดียวกัน
พระสนมวอนบินประสูติเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1766 ได้เข้าถวายตัวเป็นพระสนมเมื่อปี ค.ศ. 1778 ขณะมีพระชนมายุเพียง 12 พรรษาแต่ทรงเป็นพระสนมได้เพียง 1 ปีก็สิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1779 ขณะพระชนมายุเพียง 13 พรรษา
บุคคลในยุคราชวงศ์โชซ็อน
ราชบัลลังก์นกฟีนิกซ์

ราชบัลลังก์นกฟีนิกซ์ (어좌) ราชบัลลังก์ของกษัตริย์เกาหลีในสมัย ราชวงศ์โชซ็อน เวลาเสด็จออกว่าราชการร่วมกับขุนนางใน พระราชวังคยองบกกุง
ราชวงศ์โชซ็อน
วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ

วยาเชสลาฟ มีไฮโลวิช โมโลตอฟ (link=no|Вячесла́в Миха́йлович Мо́лотов ชื่อเดิม: สคร์ยาบีน link=no|Скря́бин; 9 มีนาคม ค.ศ. 1890 – 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1986) เป็นนักการเมืองและนักการทูตชาวโซเวียต เป็นบอลเชวิคเก่าและเป็นผู้นำในรัฐบาลโซเวียตจากคริสต์ทศทวรรษ 1920 เมื่อเขาขึ้นสู่อำนาจในฐานะที่โปรดปรานของโจเซฟ สตาลิน โมโลตอฟทำหน้าที่ในฐานะประธานคณะกรรมการราษฎร (นายกรัฐมนตรี) จาก ค.ศ. 1930 ถึง ค.ศ. 1941 และในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศตั้งแต่ ค.ศ. 1939 ถึง ค.ศ. 1949 และ ค.ศ. 1953 ถึง ค.ศ. 1959 จากตั้งแต่ ค.ศ. 1953 ถึง ค.ศ. 1959 เขาดำรงตำแหน่งเป็นรองนายกรัฐมนตรีคนที่หนึ่งจาก ค.ศ. 1942 ถึง ค.ศ. 1957 เมื่อเขาถูกไล่ออกจากประธานคณะกรรมการกลางโดย นีกีตา ครุชชอฟ โมโลตอฟถูกปลดออกจากทุกตำแหน่งใน ค.ศ. 1961 หลังจากความสับสนในหลายปีที่ผ่านมา
โมโลตอฟเป็นผู้ลงนามหลักในกติกาสัญญาไม่รุกรานกันระหว่างเยอรมนี–สหภาพโซเวียต ใน ค.ศ. 1939 (ยังเป็นที่รู้จักกันในนามกติกาสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบินทร็อพ) ซึ่งมีการเพิ่มบทบัญญัติที่สำคัญที่สุดในรูปแบบของพิธีสารลับที่กำหนดให้มีการบุกครองโปแลนด์และแบ่งเขตแดนระหว่างนาซีเยอรมนีและสหภาพโซเวียต เขารับรู้ถึงการสังหารหมู่กาตึญที่กระทำโดยเจ้าหน้าที่โซเวียตในช่วงเวลานี้
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง (มหาสงครามของผู้รักชาติ) โมโลตอฟมีส่วนเกี่ยวข้องในการเจรจากับพันธมิตรตะวันตกซึ่งเขามีชื่อเสียงด้านทักษะการทูตของเขา เขายังคงใช้ตำแหน่งของเขาในฐานะนักการทูตและนักการเมืองชั้นนำของสหภาพโซเวียตจนถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 1949 เมื่อเขาหลุดจากการเป็นที่โปรดปรานของสตาลินและสูญเสียตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศให้กับอันเดรย์ วืยชินสกี ความสัมพันธ์ของโมโลตอฟกับสตาลินแย่ลงไปอีกโดยสตาลินวิพากษ์วิจารณ์โมโลตอฟต่อสุนทรพจน์ในการประชุมครั้งที่ 19 อย่างไรก็ตามหลังจากการอสัญกรรมของสตาลินใน ค.ศ. 1953 โมโลตอฟถูกต่อต้านอย่างแข็งขันด้วยนโยบายโต้อภิวัฒน์สตาลินของครุสชอฟอย่างแข็งขัน โมโลตอฟปกป้องนโยบายและมรดกของสตาลินจนกระทั่งเขาเสียชีวิตใน ค.ศ. 1986 และวิพากษ์วิจารณ์ผู้สืบทอดต่อจากสตาลินอย่างรุนแรงโดยเฉพาะครุสชอฟ
== หนังสือเพิ่มเติม ==
McCauley, Martin. Who's Who in Russia since 1900 (1997) pp 146–47
Roberts, Geoffrey. Molotov: Stalin's Cold Warrior (Washington, DC: Potomac Books, 2012)
=== Primary sources ===
Molotov, Vyacheslav Mikhaylovich, and Feliz Chuev. Molotov Remembers: Inside Kremlin Politics (Ivan R. Dee, 2007), his memoirs
external links to books and articles
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Annotated bibliography for Vyacheslav Molotov from the Alsos Digital Library for Nuclear Issues 
The Meaning of the Soviet-German Non-Aggression Pact Molotov speech to the Supreme Soviet on 31 August 1939
Reaction to German Invasion of 22 June 1941
นายกรัฐมนตรีสหภาพโซเวียต
นักการเมืองโซเวียต
โจเซฟ สตาลิน
เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียต
กติกาสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบินทร็อพ
เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา: อะลิงก์ทูเดอะแพสต์และโฟร์ซอดส์

เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา: อะลิงก์ทูเดอะแพสต์และโฟร์ซอดส์ (The Legend of Zelda: A Link to the Past and Four Swords) เป็นการรวมวิดีโอเกมแอ็กชันผจญภัยสองเกมที่พัฒนาร่วมกันโดยนินเท็นโด อีเอดี กับแคปคอม และเผยแพร่โดยนินเท็นโดสำหรับเกมบอยอัดวานซ์ เกมดังกล่าวได้รับการวางจำหน่ายเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2002 ในทวีปอเมริกาเหนือ รวมทั้งเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2003 ในประเทศญี่ปุ่นและทวีปยุโรป ตลับนี้มีพอร์ตดัดแปลงของ อะลิงก์ทูเดอะแพสต์ ซึ่งเปิดตัวครั้งแรกสำหรับซูเปอร์นินเท็นโดเอนเตอร์เทนเมนต์ซิสเตมใน ค.ศ. 1991 และเกมดั้งเดิมสำหรับหลายผู้เล่นเท่านั้นในชื่อโฟร์ซอดส์ ซึ่งทำหน้าที่เป็นภาคที่ 9 ของซีรีส์เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา
ภาคโฟร์ซอดส์แบบสแตนด์อโลนวางจำหน่ายในช่วงเวลาจำกัดบนบริการดีเอสไอแวร์ของนินเท็นโดในชื่อเดอะเลเจนด์ออฟเซลดา: โฟร์ซอดส์แอนนิเวอร์ซารีอิดิชัน (The Legend of Zelda: Four Swords Anniversary Edition) เมื่อวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 2011 ซึ่งมีเนื้อหาใหม่ เช่น โหมดผู้เล่นเดี่ยว และแอเรียเพิ่มเติม โดยได้วางจำหน่ายอีกครั้งในระบบนินเท็นโด ทรีดีเอส อีช็อป ในระยะเวลาจำกัดตั้งแต่วันที่ 31 มกราคมถึง 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 เพื่อฉลองเกม อะลิงก์บีทวีนเวิลส์ ที่วางจำหน่ายในตอนนั้น
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2545
วิดีโอเกมเกี่ยวกับการโคลน
วิดีโอเกมแบบร่วมมือกัน
เกมสำหรับเกมบอยแอ็ดวานซ์
ลิงก์ทูเดอะแพสต์และโฟร์ซอดส์
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
กลุ่มโนรน

กลุ่มโนรน (; Noron) เป็นกลุ่มการเมืองของราชวงศ์โชซ็อน พวกเขาประกอบด้วยผู้สนับสนุนของซง ชี-ย็อลหลังจากการแตกแยกของฝ่ายตะวันตกกลุ่มโนรนประสบปัญหาหลังจากการเสียชีวิตของคิม ซ็อก-จู ในปี ค.ศ. 1684 และการประหารชีวิตของซง ชี-ย็อล ในปี ค.ศ. 1689 ในปี ค.ศ. 1701 พระนางอินฮย็อนพระมเหสีของพระเจ้าซุกจงแห่งโชซ็อน ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มโนรนสิ้นพระชนม์ พวกเขาสนับสนุนเจ้าชาย อี กึม ซึ่งต่อมาได้ขึ้นครองราชบัลลังก์เป็นพระเจ้าย็องโจแห่งโชซ็อนในปี ค.ศ. 1724
== ดูเพิ่ม ==
พระเจ้าซุกจง
พระเจ้าคยองจง
พระเจ้ายองโจ
พระเจ้าชองโจ
ทงอี จอมนางคู่บัลลังก์
ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน
== อ้างอิง ==
ราชวงศ์โชซ็อน
ประวัติศาสตร์เกาหลี
วลาดิสลาฟ ลิสต์เซฟ

วลาดิสลาฟ นิโคลาเยวิช ลิสต์เซฟ (Владисла́в Никола́евич Листьев; 10 พฤษภาคม 1956 – 1 มีนาคม 1995) เป็นนักข่าวชาวรัสเซียและหัวหน้าขององค์การโทรทัศน์สาธารณะรัสเซีย
== เป็นที่รู้จัก ==
ลิสต์เซฟเป็นที่รู้จักในช่วงของกลัสนอสต์คือเขาได้สร้างจุดประกายต่อวงการโทรทัศน์โซเวียตให้มีความเป็นเสรีมากขึ่นด้วยสร้างรายการ "วซเกีลด" ในช่วงปลายทศวรรษ 1980 ด้วยเป็นรายการสุดสัปดาห์ที่มีคนดูกว่า 100 ล้านคนโดยมีผู้ช่วยคนอื่นอย่าง อะเลคซันดร์ ลูบิมอฟ, อะเลคซันเดอร์ ปอลิตโควสกี, ดมีตรี ซาฮารอฟ, อาร์ติออม โบโลวิค และ เยฟเกนี โดโดเลฟ
เขาได้จัดรายการเกมโชว์รายการแรกคือ โปเลชูเดส และจากความสำเร็จของ "วซเกลีด" เขาได้สร้างบริษัท "วิด" หรือชื่อเต็มว่า "วซเกลีดอีดรูกี"  และรายการอื่นในสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางของสหภาพโซเวียต (ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นช่องหนึ่งอัสตานกินะ) และช่องอื่นๆในรัสเซีย
== ถูกลอบสังหาร ==
ลิสต์เซฟถูกสังหารในวันที่ 1 มีนาคม 1995 หลังจากจัดรายการ "เชส์ปิค" เขาถูกยิงตรงระเบียงในอพาต์เมนทีมอสโค ด้วยหลังจากที่เขาเสียชีวิตสถานีโทรทัศน์ถูกช่องได้ปิดสภานีเพื่อไว้อาลัยวันต่อมาโทรทัศน์ทุกช่องแสดงภาพพร้อมข้อความว่า"วลาดี ลิสต์เซฟ ถูกลอบสังหาร" ด้วยมีพิธีไว้อาลัยที่ศูนย์โทรทัศน์อัสตะคีนะโดยประธานาธิบดี บอริส เยลต์ซิน ก็มาร่วมไว้อาลัยด้วย
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Murder suspects arrested and charged  – IFEX
Article dealing with the death of Listyev  Time March 20, 1995
บุคคลที่ถูกลอบสังหาร
เสียชีวิตจากอาวุธปืน
นักข่าวชาวรัสเซีย
รถไฟใต้ดินโทเอสายมิตะ

รถไฟใต้ดินโทเอสายมิตะ   เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินในกรุงโตเกียว ดำเนินงานโดยสำนักขนส่งมหานครโตเกียว (โทเอ)
== รายชื่อสถานี ==
== อ้างอิง ==
รถไฟใต้ดินโทเอ
เส้นทางรถไฟที่เปิดทำการในปี พ.ศ. 2511
จลาจลปีมูชิน

จลาจลมูชิน (무신란) เป็นการจลาจลที่เกิดขึ้นในรัชสมัยพระเจ้ายองโจแห่งราชวงศ์โชซ็อน แต่ไม่ประสบความสำเร็จ
โดยการจลาจลครั้งนี้เริ่มต้นขึ้นเมื่อ เดือนธันวาคม ค.ศ. 1728 อันเป็นปีที่ 4 ในรัชสมัยพระเจ้ายองโจเมื่อมีเอกสารลึกลับไปปรากฏที่ ช็อนจู และ นัมว็อน กล่าวหาพระเจ้ายองโจว่าทรงวางยาพิษปลงพระชนม์ พระเจ้าคยองจง พระราชาองค์ก่อนซึ่งเป็นพระเชษฐาต่างพระราชมารดาเมื่อ เดือนตุลาคม ค.ศ. 1724 ซึ่งทางราชสำนักได้ส่งทหารเข้ามาปราบปรามใช้เวลานานถึง 17 วันจึงสงบลงแต่ทางราชสำนักก็ได้สูญเสียอำนาจในการปกครองใน 13 มณฑลและการจลาจลครั้งนี้ได้รับการสนับสนุนอย่างมากในจังหวัดคย็องกี ชุงช็องเหนือ ชุงช็องใต้ และ คย็องซังใต้
ราชวงศ์โชซ็อน
กลุ่มโซรน

กลุ่มโซรน (; Soron Faction) กลุ่มการเมืองกลุ่มสำคัญในสมัย ราชวงศ์โชซ็อน ที่แยกออกมาจาก ฝ่ายตะวันตก โดยกลุ่มโซรนเป็นกลุ่มการเมืองที่เป็นขั้วตรงข้ามกับ กลุ่มโนนน ที่แตกออกมาจากฝ่ายตะวันตกเช่นเดียวกันเนื่องจากกลุ่มโซรนเป็นฝ่ายหัวก้าวหน้าขณะที่กลุ่มโนนนเป็นฝ่าย อนุรักษ์นิยม
ซึ่งกลุ่มโซรนได้ให้การสนับสนุน พระสนมฮีบิน จากตระกูลจาง พระสนมเอกใน พระเจ้าซุกจง และพระโอรสของพระนางคือ องค์ชายลียุน ต่อมาเมื่อองค์ชายลียุนขึ้นสืบ ราชบัลลังก์นกฟีนิกซ์ เป็น พระเจ้าคย็องจง ทำให้กลุ่มโซนนได้ก้าวเข้ามามีอำนาจในราชสำนักเหนือกลุ่มโนนนแต่กลับเกิดการพลิกผันเมื่อพระเจ้าคย็องจงสวรรคตโดยไร้รัชทายาทเมื่อปี ค.ศ. 1724 องค์ชายลีกึม ที่ วังเซเจ (พระราชอนุชารัชทายาท) พระราชอนุชาที่ประสูติแต่ พระสนมซุกบิน จากตระกูลชเว ที่กลุ่มโนนนให้การสนับสนุนขึ้นสืบราชบัลลังก์นกฟีนิกซ์เป็น พระเจ้ายองโจ ทำให้กลุ่มโซนนแทบจะหมดอำนาจทางการเมือง
ราชวงศ์โชซ็อน
ประวัติศาสตร์เกาหลี
จักรพรรดิโคกากุ

จักรพรรดิโคกากุ (Emperor Kōkaku; ) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 119 แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ในรายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น ครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศระหว่าง ค.ศ. 1779–1817
== พระราชประวัติ ==
จักรพรรดิโคกะกุก่อนจะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายโทะโมะฮิโตะ โดยเป็นพระราชโอรสของ เจ้าชายซุเกะฮิโตะ ผู้นำราชสกุล คังอิน โนะ มิยะ ซึ่งเป็นราชสกุลสาขาหนึ่ง
ในวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1779 เจ้าชายโทะโมะฮิโตะทรงได้รับการสถาปนาเป็นพระราชโอรสบุญธรรมใน จักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะ เนื่องจากองค์จักรพรรดิมีพระราชธิดาพระองค์เดียวและในวันนั้นจักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะก็สวรรคตหลังจากนั้นอีก 5 วันคือวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1779 เจ้าชายโทะโมะฮิโตะพระชนมายุเพียง 8 พรรษาทรงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่
== เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของจักรพรรดิโคกะกุ ==
จักรพรรดิโคกะกุครองสิริราชสมบัติระหว่างวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1779 – 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1817
1 มกราคม ค.ศ. 1780 (วันที่ 25 เดือน 11 ปี อันเอ ที่ 8): จักรพรรดิโคกะกุประกอบ พระราชพิธีราชาภิเษก ขึ้นเป็นจักรพรรดิอย่างเป็นทางการ ณ พระราชวังหลวงเคียวโตะ
17 กันยายน ค.ศ. 1786 (วันที่ 15 เดือน 8 ปี เท็งเม ที่ 6): โชกุน โทะกุงะวะ อิเอะฮะรุ โชกุนลำดับที่ 10 แห่ง รัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะ ถึงแก่อสัญกรรมและได้มีการฝังศพที่ เอะโดะ
7 พฤษภาคม ค.ศ. 1817 (วันที่ 22 เดือน 3 ปี บุงกะ ที่ 14): จักรพรรดิโคกะกุพระชนมายุ 45 พรรษาได้ประกาศสละราชบัลลังก์ให้แก่ เจ้าชายอะยะฮิโตะ พระราชโอรสขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดินินโก นับเป็นจักรพรรดิองค์แรกที่สละราชบัลลังก์เมื่อพระชนมายุมากกว่า 40 พรรษานับตั้งแต่ จักรพรรดิโองิมะชิ สละราชบัลลังก์เมื่อปี ค.ศ. 1586
โดยจักรพรรดิโคกะกุเป็นต้นราชสกุลของจักรพรรดิที่ปกครองญี่ปุ่นในปัจจุบัน
11 ธันวาคม ค.ศ. 1840 (วันที่ 18 เดือน 11 ปี เท็งโป ที่ 11) : อดีตจักรพรรดิโคกะกุสวรรคตเมื่อพระชนมายุ 69 พรรษา
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
บุคคลในยุคเอโดะ
จักรพรรดิญี่ปุ่น
จักรพรรดิญี่ปุ่นผู้ทรงสละราชสมบัติ
ประเทศซิมบับเวในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศซิมบับเว เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ที่กรุงรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5-21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติซิมบับเวเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 31 คน ใน 7 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศซิมบับเวไม่ได้รับเหรียญรางวัล
== นักกีฬาที่เข้าร่วม ==
== กรีฑา ==
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ชาย
ลู่และถนน
{|class="wikitable" border="1" style="font-size:90%"
|-
!rowspan=2|นักกีฬา
!rowspan=2|รายการ
!colspan=2|ฮีท
!colspan=2|รอบก่อนรองฯ
!colspan=2|รอบรองฯ
!colspan=2|ชิงชนะเลิศ
|-
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
|-align=center
|align=left|Gabriel Mvumvure
|align=left|Men's 100 m
|colspan=2 
|10.28
|7
|colspan=4|Did not advance
|-align=center
|align=left|Tatenda Tsumba
|align=left|Men's 200 m
|21.04
|6
|colspan=2 
|colspan=4|Did not advance
|-align=center
|align=left|Wirimai Juwawo
|align=left rowspan=3|Men's marathon
|colspan=6 
|colspan=2|
|-align=center
|align=left|Pardon Ndhlovu
|colspan=6 
|2:17:48
|41
|-align=center
|align=left|Cuthbert Nyasango
|colspan=6 
|2:18:58
|58
|-align=center
|align=left|Rutendo Nyahora
|align=left|Women's marathon
|colspan=6 
|2:47:32
|92
|}
ลาน
{|class=wikitable style="font-size:90%"
|-
!rowspan="2"|นักกีฬา
!rowspan="2"|รายการ
!colspan="2"|รอบคัดเลือก
!colspan="2"|ชิงชนะเลิศ
|-style="font-size:95%"
!ระยะทาง
!อันดับ
!ระยะทาง
!อันดับ
|-align=center
|
|
|
|
|
|
|-
|}
== ขี่ม้า ==
Camilla Kruger (ประเภทบุคคล)
== ฟุตบอล ==
Chido Dringirai
Lynett Mutokuto
Shiela Makoto
Nobuhle Majika
Msipa Emmalulate
Talent Mandaza
Rudo Neshamba
Rejoice Kapfumvuti
Samkelisiwe Zulu
Mavis Chirandu
Daisy Kaitano
Marjory Nyaumwe
Erina Jeke
Eunice Chibanda
Rutendo Makore
Lindiwe Magwede
Kudakwashe Bhasopo
Felistas Muzongondi
== ยิงธนู ==
Gavin Sutherland (ประเภทบุคคลชาย)
== เรือพาย ==
Andrew Peebles (กรรเชียงชายเดี่ยว)
Micheen Thornycroft (กรรเชียงหญิงเดี่ยว)
== ว่ายน้ำ ==
Sean Gunn (ฟรีสไตล์ 100 เมตร)
เคิร์สตี โคเวนทรี
* (ฟรีสไตล์ 100 เมตร)
* (ฟรีสไตล์ 200 เมตร)
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศซิมบับเวในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติซิมบับเวในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาซิมบับเวที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
 
ซิมบับเว
นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติซิมบับเว