pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
บานลุง (เมือง)

บานลุง (បានលុង) เป็นเมืองหลักของจังหวัดรัตนคีรี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา. บานลุงอยู่หางจากกรุงพนมเปญ  636 กิโลเมตร จังหวัดรัตนคีรีมีชายแดนติดกับประเทศเวียดนาม และประเทศลาว บานลุงยังเป็นเมืองหลักของอำเภอบานลุง เมืองบานลุงมีประชากรประมาณ 30,399 คน เมืองนี้กลายเป็นเมืองหลักของจังหวัดรัตนคีรีในปี พ.ศ. 2522 หลังจากการล่มสลายของเขมรแดง เมืองหลักถูกย้ายจากเวินไซไปยังบานลุง เพื่ออำนวยความสะดวกในการค้ากับประเทศเวียดนาม เมืองนี้ยังเป็นเมืองที่ชนกลุ่มน้อยนำของเข้ามาขายอยู่เป็นประจำ
==แกลเลอรี่ ==
ไฟล์:Banlung.jpg
ไฟล์:Budizam u provinciji Ratanakiri.jpg
ไฟล์:Budističko svetište u Banlungu 24.1.2018.jpg
ไฟล์:Prikaz Bude u Banlungu.jpg
ไฟล์:Crkva u Banlungu.jpg
ไฟล์:Banlung u siječnju.jpg
ไฟล์:Banka u Banlungu.jpg
ไฟล์:Banlung siječnja 2018.jpg
ไฟล์:Jezero u Banlungu.jpg
ไฟล์:Kmerski grad Banlung, u sumrak.jpg
==อ้างอิง==
เมืองในประเทศกัมพูชา
จังหวัดรัตนคีรี
สำโรง (เมือง)

''สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สำโรง (แก้ความกำกวม)
สำโรง (ក្រុងច្បារមន) เป็นเมืองหลักของ จังหวัดอุดรมีชัย เป็นเมืองที่อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา เป็นเมืองที่เป็นทางผ่านไปยังโอสะเม็ดซึ่งอยู่ชายแดนประเทศไทย
==แกลเลอรี่==
ไฟล์:Samraong school.jpg|โรงเรียนในเมืองสำโรง
ไฟล์:Samraong market stalls.jpg|ตลาดในเมืองสำโรง
==อ้างอิง==
เมืองในประเทศกัมพูชา
จังหวัดอุดรมีชัย
โฎนแกว (เมือง)

โฎนแกว (ក្រុងដូនកែវ) เป็นเมืองหลักของ จังหวัดตาแก้ว ประเทศกัมพูชา ในปี พ.ศ. 2541 มีประชากร 39,186 คน พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ลุ่มซึ่งมีการปลูกข้าวเป็นจำนวนมาก และนอกจากนี้ยังขึ้นชื่อเรื่องการทอผ้า
==อ้างอิง==
เมืองในประเทศกัมพูชา
จังหวัดตาแก้ว
สวง (เมือง)

กรุงสวง (ក្រុងសួង) เป็นเมืองหลักของจังหวัดตะโบงคมุม  ซึ่งเป็นจังหวัดใหม่ที่แยกมาจากจังหวัดกำปงจามเมื่อปี พ.ศ. 2557 เมืองนี้ตั้งอยู่ตามทางหลวงเอเชียสาย 11 และ ทางหลวงหมายเลข 7 (กัมพูชา) ที่เชื่อมต่อกับชายแดนเวียดนามซึ่งมีศักยภาพในการพัฒนาด้านการค้าทางการเกษตรและกับเวียดนาม
==อ้างอิง==
เมืองในประเทศกัมพูชา
จังหวัดตะโบงคมุม
ถนนลูกหลวง

ถนนลูกหลวง (Thanon Luk Luang) เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่กรุงเทพมหานคร มีจุดเริ่มต้นจากบริเวณตลาดมหานาค เชิงสะพานจตุรพักตร์รังสฤษดิ์ หรือสะพานขาว ไปสิ้นสุดที่บริเวณตลาดเทวราชหรือตลาดเทเวศร์ ที่สะพานเทเวศร์นฤมิตร ริมแม่น้ำเจ้าพระยา เป็นถนนที่เลียบไปกับคลองผดุงกรุงเกษม และเป็นถนนที่อยู่ด้านตรงข้ามกับถนนกรุงเกษมตลอดทั้งสาย
ถนนลูกหลวงสร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 5 พร้อม ๆ กับการขุดคลองผดุงกรุงเกษม เช่นเดียวกับถนนหลวง และถนนหลานหลวง รวมถึงสะพานนพวงศ์ และได้รับชื่อพระราชทานว่า "ลูกหลวง" เนื่องจากตัดผ่านวังของพระเจ้าลูกยาเธอหลายพระองค์ เช่น วังไชยา, วังนางเลิ้ง และวังลดาวัลย์
==สถานที่สำคัญ==
ทำเนียบรัฐบาล
สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์
วัดสมณานัมบริหาร (วัดญวนสะพานขาว)
สะพานอรทัย
กระทรวงศึกษาธิการ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ลูกหลวง
ลูกหลวง
คาลาปัน

นครคาลาปัน (Lungsod ng Calapan) เป็นนครระดับที่สาม และเป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดโอเรียนตัลมินโดโร ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 133,893 คน คาลาปันถือว่าเป็นประตูสู่โอเรียนตัลมินโดโร และมีท่าเรือที่ใหญ่ที่สุดบนเกาะมินโดโร ใช้เวลาเดินทาง 45 จากท่าเรือบาตังกัสซิตี
คาลาปัน เป็นหนึ่งในสองนครในเขตมีมาโรปา อีกแห่งหนึ่งของปูเวร์โตปรินเซซาในจังหวัดปาลาวัน แต่คาลาปันถือว่าเป็นศูนย์กลางการบริหารของเขต และเป็นศูนย์กลางด้านพาณิชยกรรม อุตสาหกรรม การขนส่ง การสื่อสาร ศาสนา และการศึกษา
== เมืองพี่น้อง ==
บาเลนซูเวลา, ฟิลิปปินส์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
จังหวัดโอเรียนตัลมินโดโร
เมืองในเขตมีมาโรปา
เมืองท่าในประเทศฟิลิปปินส์
มัมบูเรา

มัมบูเรา เป็นเทศบาลระดับที่สอง และเป็นศูนย์กลางของจังหวัดโอกซีเดนตัลมินโดโร เขตมีมาโรปา ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 42,975 คน
การขนส่งในตัวเมืองที่สำคัญได้แก่ รถสามล้อเครื่อง ส่วนการเดินทางไปยังส่วนอื่น ๆ ของเกาะมินโดโร สามารถเดินทางได้โดยรถตู้, รถจี๊ปนีย์ และรถโดยสารประจำทาง มัมบูเรามีสนามบินที่ชื่อว่าท่าอากาศยานมัมบูเรา โดยให้บริการเที่ยวบินเช่าเหมาลำเป็นหลัก แต่ก่อนหน้านั้นเคยมีเที่ยวบินประจำของสายการบินฟิลิปปินส์แอร์ไลน์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
Philippine Standard Geographic Code
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System 
จังหวัดโอกซีเดนตัลมินโดโร
เมืองในเขตมีมาโรปา
โรมโบลน (เทศบาล)

โรมโบลน เป็นเทศบาลระดับที่สาม และเป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดโรมโบลน ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 38,758 คน โรมโบลนตั้งอยู่บนเกาะโรมโบลน หนึ่งในสามเกาะหลักของจังหวัด อีกสองแห่งได้แก่ เกาะซีบูยัน และเกาะตาบลาส
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Philippine Standard Geographic Code 
Philippine Census Information 
Local Governance Performance Management System 
Tourist Attractions - Romblon, Romblon  Provincial Government of Romblon website. Retrieved on 1 April 2013
Romblon Island at OpenStreetMap
จังหวัดโรมโบลน
เมืองในเขตมีมาโรปา
ราชวงศ์บาร์เซโลนา

ราชวงศ์บาร์เซโลนา (House of Barcelona) เป็นราชวงศ์ในยุคกลางที่ปกครองอาณาจักรเคานต์บาร์เซโลนาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ ค.ศ. 878 และบัลลังก์แห่งอารากอนตั้งแต่ ค.ศ. 1137 (ในฐานะกษัตริย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1162) โดยสืบเชื้อสายมาจากกลุ่มชนเบลโลนิด ลูกหลานของวิลเฟรดผู้ขนดก สืบทอดต่อพื้นที่ส่วนใหญ่ของอาณาจักรเคานต์กาตาลาในคริสตศตวรรษที่ 13 และก่อตั้งราชรัฐกาตาลุญญาขึ้นมา รวมมันเข้ากับอาณาจักรอารากอนผ่านทางการแต่งงานและการพิชิตดินแดนและอาณาจักรมากมายจนกระทั่งลูกหลานเพศชายที่ถูกต้องตามกฎหมายคนสุดท้ายของสายหลัก มาร์ตินผู้มีมนุษยธรรม สิ้นพระชนม์ ใน ค.ศ. 1410 สายย่อยของตระกูลปกครองอูร์เฌ็ลย์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 992) และกันดิอาต่อไป สายย่อยของราชวงศ์ยังปกครองอูโซนาเป็นช่วง ๆ ตั้งแต่ ค.ศ. 878 จนถึง ค.ศ. 1111, พรอว็องส์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1112 ถึง ค.ศ. 1245 และซิซิลี ตั้งแต่ ค.ศ. 1282 ถึง ค.ศ. 1409 ด้วยการประนีประนอมแห่งกัสเปในปี ค.ศ. 1412 บัลลังก์แห่งอารากอนถูกส่งต่อไปยังสายของตระกูลตรัสตามารา ที่สืบเชื้อสายมาจากอินฟันตาอะลีอูโนแห่งตระกูลบาร์เซโลนา
== ยศตำแหน่งของตระกูลบาร์เซโลนาและวันที่ได้รับมา ==
เคานต์แห่งอูร์เฌ็ลย์ (ค.ศ. 870–992)
เคานต์แห่งบาร์เซโลนา (ค.ศ. 878–1410) รับช่วงต่อมาจากสายอื่นของตระกูล (ตระกูลซาลาบี - ซาลาบาร์ริอา - นาปูลาอ็อน ซาลาบาร์ริอาที่ 3 แห่งมุนซาร์รัต)
เคานต์แห่งฌิโรนา (ค.ศ. 878–1410)
เคานต์แห่งอูโซนา (ค.ศ. 1111–1410)
เคานต์แห่งบาซาลู (ค.ศ. 1111–1410) รับช่วงต่อมาจากสายอื่นของตระกูล
เคานต์แห่งพรอว็องส์ (ค.ศ. 1112–1245)
เคานต์แห่งเบร์กา (ค.ศ. 1118–1410)
เคานต์แห่งซาร์ดัญญา (ค.ศ. 1118–1410) รับช่วงต่อมาจากสายอื่นของตระกูล
เคานต์แห่งกุมเฟล็น (ค.ศ. 1118–1410)
เจ้าชายแห่งอารากอน (ค.ศ. 1137–1162)
กษัตริย์แห่งอารากอน (ค.ศ. 1162–1410)
เคานต์แห่งรูซียง (ค.ศ. 1172–1410)
เคานต์แห่งปัลยัสฌูซา (ค.ศ. 1192–1410)
ลอร์ดแห่งมงเปอลีเย (ค.ศ. 1204–1249)
กษัตริย์แห่งบาเลนเซีย (ค.ศ. 1238–1410)
กษัตริย์แห่งมาจอร์กา (ค.ศ. 1276–1410)
กษัตริย์แห่งซิซิลี (ค.ศ. 1282–1410)
กษัตริย์แห่งซาร์ดิเนียและกอร์ซิกา (ค.ศ. 1297–1410)
ดยุคแห่งเอเธนส์ (ค.ศ. 1312–1388)
เคานต์แห่งอูร์เฌ็ลย์ (ค.ศ. 1314–1413)
ดยุคแห่งนาอูปาตริอา (ค.ศ. 1319–1390)
*
ประวัติศาสตร์กาตาลุญญา
พระเจ้าอาฟงซูที่ 2 แห่งโปรตุเกส

พระเจ้าอาฟงซูที่ 2 แห่งโปรตุเกส (Afonso II de Portugal; 23 เมษายน 1185 — 25 มีนาคม 1123) กษัตริย์ลำดับที่ 3 แห่งราชวงศ์บูร์กอญ ประสูติที่กูอิงบรา เมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1185 และสวรรคตเมื่อวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1223 ที่เมืองเดียวกัน พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ในพระเจ้าซังชูที่ 1 แห่งโปรตุเกส พระองค์สืบราชบัลลังก์ต่อจากพระราชบิดาของพระองค์เมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1211

== อ้างอิง ==
พระมหากษัตริย์โปรตุเกส
พรรคประชาชนปฏิรูป

พรรคประชาชนปฏิรูป  (People Reform Party - PPR, ชื่อย่อ: ปชช.) ได้รับการรับรองการจดทะเบียนจัดตั้งพรรคการเมือง ตามประกาศนายทะเบียนพรรคการเมือง เลขที่ 7/2561 ตั้งแต่วันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2561 โดยมี นายไพบูลย์ นิติตะวัน เป็นหัวหน้าพรรคคนแรก และสนับสนุน พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา เป็นนายกรัฐมนตรีตั้งแต่หาเสียงเลือกตั้ง
กระทั่งวันจันทร์ที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2562 นายไพบูลย์ได้ยื่นเรื่องขอเลิกกิจการพรรคประชาชนปฏิรูปตามมติที่ประชุมคณะกรรมการบริหารพรรคประชาชนปฏิรูปต่อ คณะกรรมการการเลือกตั้ง หรือ กกต. ต่อมาในการประชุมคณะกรรมการการเลือกตั้งเมื่อวันจันทร์ที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ที่ประชุมมีมติเป็นเอกฉันท์ให้พรรคประชาชนปฏิรูปสิ้นสภาพพรรคการเมือง
กระทั่งวันศุกร์ที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2562 ราชกิจจานุเบกษาได้เผยแพร่ประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่อง พรรคประชาชนปฏิรูปสิ้นสภาพพรรคการเมือง โดยให้มีผลนับแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา
== การเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2562 ==
วันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 นายไพบูลย์ นิติตะวัน หัวหน้าพรรคประชาชนปฏิรูป พร้อมด้วยตัวแทนพรรค เดินทางเข้ายื่นสมัคร ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อต่อ กกต. เสนอนโยบายที่ใช้หาเสียงของพรรคที่น้อมนำคำสอนของพระพุทธเจ้ามาปฏิบัติเพื่อแก้ไขปัญหาของประเทศ
วันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 ไพบูลย์ นิติตะวัน หัวหน้าพรรคประชาชนปฏิรูป ยื่นหนังสือต่อ กกต. คัดค้านกรณีพรรคไทยรักษาชาติเสนอชื่อทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตน์เป็นนายกรัฐมนตรี และขอให้ยุบพรรค
== ประวัติการทำงานในรัฐสภา ==
== อ้างอิง ==
พรรคการเมืองไทยที่ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2561
พรรคการเมืองไทยที่ถูกยุบพรรคในปี พ.ศ. 2562
 
พรรคการเมืองไทยในอดีต
ฟุตบอลทีมชาติอียิปต์

ฟุตบอลทีมชาติอียิปต์ (منتخب مصر لكرة القدم รู้จักกันในฉายา "เดอะฟาโรห์") เป็นทีมฟุตบอลชายตัวแทนของประเทศอียิปต์ อยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลอียิปต์ (EFA) ซึ่งก่อตั้งในปี ค.ศ. 1921 และเป็นผู้ควบคุมฟุตบอลในประเทศอียิปต์ ทีมชาติอียิปต์เคยใช้สนามกีฬานานาชาติไคโรเป็นสนามเหย้า แต่ในปี ค.ศ. 2012 ได้ย้ายไปเล่นที่สนามกีฬาบุรญุลอะร็อบในอเล็กซานเดรีย ผู้จัดการทีมในปัจจุบันคือ อีฮาบ ญะลาล
อียิปต์เป็นทีมชาติที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในทวีปแอฟริกา โดยคว้าแชมป์แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ถึง 7 สมัย ในปี 1957, 1959 (เจ้าภาพ), 1986, 1998, 2006, 2008 และ 2010 อันดับโลกฟีฟ่าที่สูงที่สุดคืออันดับที่ 9 ทำให้เป็นหนึ่งในสามทีมชาติของแอฟริกาที่เคยติด 10 อันดับแรกของฟีฟ่า อียิปต์ปรากฏตัวในฟุตบอลโลก 3 ครั้ง ในปี 1934, 1990 และ 2018 และเป็นทีมแรกในแอฟริกาและตะวันออกกลางที่ผ่านเข้าไปเล่นรอบสุดท้ายของฟุตบอลโลก
อียิปต์ผ่านเข้าไปเล่นรอบสุดท้ายของแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2017 และจบอันดับรองชนะเลิศ หลังจากแพ้นัดชิงชนะเลิศให้แก่แคเมอรูน การแข่งขันครั้งนี้ ทำให้อันดับโลกฟีฟ่าขยับไปถึงอันดับที่ 19 ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2017
วันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 2017 อียิปต์ผ่านรอบคัดเลือกและได้ไปเล่นรอบสุดท้ายของฟุตบอลโลก 2018 เป็นครั้งแรกในรอบ 28 ปี และเป็นครั้งที่สามที่ทีมได้ปรากฏตัวในการแข่งขันรายการนี้
== สถิติ ==
ผู้เล่นตัวหนา หมายถึง ผู้เล่นที่ยังคงเล่นให้แก่ทีมชาติในปัจจุบัน
=== ลงเล่นมากที่สุด ===
=== ทำประตูสูงสุด ===
== อดีตผู้เล่นที่มีชื่อเสียง ==
ฮัสซาน เชฮาต้า
อิศอม อัลฮะเฎาะรี
== เกียรติประวัติ ==
=== แอฟริกา ===
20px แอฟริกาคัพออฟเนชันส์
ชนะเลิศ (7): 15px 1957, 15px 1959, 15px 1986, 15px 1998, 15px 2006, 15px 2008, 15px 2010 (ชนะเลิศมากที่สุด)
รองชนะเลิศ (3): 15px 1962, 15px 2017, 15px 2021
อันดับที่สาม (3): 15px 1963, 15px 1970, 15px 1974
อันดับที่สี่ (3): 1976, 1980, 1984
ออลแอฟริกาเกมส์
ชนะเลิศ (2):  1987,  1995
อันดับที่สาม (1):  1973
แอโฟรเอเชียนคัพออฟเนชันส์
รองชนะเลิศ (2):  1988, 2007
ไนล์เบซินทัวร์นาเมนต์
ชนะเลิศ (1):  2011
=== อาหรับ ===
แพนอารบิกเกมส์
ชนะเลิศ (4):  1953,  1965,  1992,  2007 (ชนะเลิศมากที่สุด)
รองชนะเลิศ (1):  1961
อาหรับคัพออฟเนชันส์
ชนะเลิศ (1):  1992
อันดับที่สาม (1):  1988
ปาเลสไตน์คัพออฟเนชันส์
ชนะเลิศ (2):  1972, 1975 (ชนะเลิศมากที่สุด)
=== อื่น ๆ ===
เมดิเตอร์เรเนียนเกมส์
ชนะเลิศ (1):  1955
เหรียญเงิน (1):  1951
เหรียญทองแดง (1):  1983
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์สมาคมอย่างเป็นทางการ
FIFA profile
Egyptian Players
Egyptian Soccer and Sports
All About Egyptian Soccer
Information on National team and club football in Egypt
Pharaohs scaling football's pyramid
 
อ
กีฬาทีมชาติอียิปต์
อ
วอลเลย์บอลชายเนชันส์ลีก

วอลเลย์บอลชายเนชันส์ลีก (FIVB Volleyball Men's Nations League; ชื่อย่อ: VNL) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลระหว่างประเทศโดยมีทีมชาติชายชุดใหญ่ร่วมเข้าแข่งในกลุ่มสมาชิกสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ  (Fédération Internationale de Volleyball; FIVB) ซึ่งเป็นองค์กรกีฬาระหว่างประเทศ การแข่งขันครั้งแรกจะเริ่มขึ้นในเดือนพฤษภาคมปี ค.ศ. 2018 โดยรอบสุดท้ายจะจัดขึ้นที่เมืองลีล ประเทศฝรั่งเศส ในเดือนกรกฎาคม
การแข่งขันที่คล้ายกันสำหรับประเภททีมหญิงคือ วอลเลย์บอลหญิงเนชันส์ลีก
== ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน ==
== สรุปผลการแข่งขัน ==
== สรุปเหรียญรางวัล ==
== ผู้เล่นทรงคุณค่า ==
2018 – 
2019 – 
2021 –  และ 
2022 – 
2023 – 
== ดูเพิ่ม ==
วอลเลย์บอลหญิงเนชันส์ลีก
วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก
วอลเลย์บอลชายแชลเลนเจอร์คัพ
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ – เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
วิทยารูมาติก

วิทยารูมาติก (rheumatology; ρεύμα, rheuma, กระแสไหล) เป็นสาขาเฉพาะทางย่อยในวิชาอายุรศาสตร์ซึ่งอุทิศให้กับการวินิจฉัยและรักษาโรครูมาติก แพทย์รูมาติกรักษาโรคที่อาศัยภูมิคุ้มกันของระบบกล้ามเนื้อและกระดูก เนื้อเยื่ออ่อน โรคภูมิคุ้มกันตนเอง หลอดเลือดอักเสบและโรคเนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่ถ่ายทอดทางกรรมพันธุ์เป็นหลัก
ปัจจุบันหลายโรคข้างต้นทราบว่าเป็นโรคของระบบภูมิคุ้มกัน วิทยารูมาติกถือว่าเป็นเวชปฏิบัติของวิทยาภูมิคุ้มกันทางการแพทย์
ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 2000 การรวมยาชนิดใหม่ที่เรียก ไบออลอจิกส์ (ซึ่งรวมตัวยับยั้งทีเอ็นเอฟ-แอลฟา, ไซโทไคน์บางชนิด และองค์ประกอบอื่นของวิถีอักเสบ) เข้ากับทรัพยากรแพทยศาสตร์สมัยใหม่นำไปสู่การเปลี่ยนรูปแบบวิธีการประกอบกิจวิทยารูมาติก
== อ้างอิง ==
วันออฟดีสไนตส์

"วันออฟดีสไนตส์" (7월 7일 ชี-รว็อล ชี-ริล; One of These Nights) เป็นเพลงของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ เรดเวลเวต เขียนโดย ซอ จี-อึม, ฮวัง ชัน-ฮี, แอนเดรียส โอเบิร์ก และมาเรีย มาร์คัส ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2016 เป็นซิงเกิลนำจากอีพีชุดที่สอง เดอะเวลเวต และเป็นครั้งแรกของวงที่เน้นไปทางคอนเซปต์เวลเวต "วันออฟดีสไนตส์" เป็นเพลงแนวริทึมแอนด์บลูส์-บัลลาดที่ได้รับแรงบันดาลใจจากเรื่องราวของจิกยอและกย็องอู ตำนานพื้นบ้านของเกาหลีซึ่งเป็นที่มาของประเพณีชิลซ็อก (칠석) ที่มีต้นกำเนิดมาจากตำนานเจ็ดนางฟ้าของจีน ซึ่งตรงกับวันที่เจ็ดเดือนเจ็ดตามปฏิทินสุริยจันทรคติ
เพลงได้รับเสียงชื่นชมจากนักวิจารณ์เป็นอย่างดีเมื่อเทียบกับเพลงของวงก่อนหน้านี้ และถูกยกย่องในการกล้าได้กล้าเสียถึงแม้ในช่วงเวลานั้นศิลปินเคป็อปส่วนใหญ่จะปล่อยเพลงที่มุ่งเน้นไปด้านการเต้นมากกว่า "วันออฟดีสไนตส์" ประสบความสำเร็จในเกาหลีใต้ เปิดตัวที่อันดับที่สิบบนแกออนดิจิทัลชาร์ต และขายได้มากกว่าสามแสนดาวน์โหลด
== เนื้อเพลง ==
"วันออฟดีสไนตส์" เป็นเพลงเกี่ยวกับความเสียใจและความปรารถนาที่ได้รับแรงบันดาลใจจากตำนานของประเพณีชิลซ็อกที่เล่าถึงความรักของจิกยอและกย็องอูที่ถูกแยกออกจากกันและได้รับอนุญาตให้พบกันปีละหนึ่งครั้งเท่านั้น ในวันที่ 7 เดือน 7 ตามปฏิทินสุริยจันทรคติ โดยชื่อเพลงภาษาเกาหลีคือ 7월 7일 ซึ่งหมายถึง "7 กรกฎาคม"
==ชาร์ต==
===ชาร์ตประจำสัปดาห์===
{|class="wikitable plainrowheaders sortable"
!ชาร์ต (2016)
!ตำแหน่งสูงสุด
|-
| เกาหลีใต้ (แกออนดิจิทัลชาร์ต)
|align="center"|10
|}
=== ชาร์ตประจำเดือน ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2559
เพลงในปี พ.ศ. 2559
เพลงภาษาเกาหลี
ซิงเกิลในสังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
ขี้โรคแห่งเอเชีย

วลีคำว่า "ขี้โรคแห่งเอเชีย" หรือ "คนป่วยแห่งเอเชีย" (Sick man of Asia) เป็นคำใช้เรียกประเทศจีนอย่างดูถูกดูแคลนในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เมื่อประเทศจีนได้ตกอยู่ในสภาพอ่อนแอถูกรุกรานและถูกขูดรีดเอาเปรียบจากเหล่าประเทศมหาอำนาจชาติตะวันตกและญี่ปุ่น ที่ใช้ลัทธิล่าอาณานิคมหรือจักรวรรดินิยมมาคุกคาม เริ่มตั้งแต่เหตุการณ์สงครามฝิ่นกับจักรวรรดิอังกฤษทำให้ประเทศจีนต้องถูกบังคับให้ลงนามในสนธิสัญญาไม่เป็นธรรมที่ถูกเอารัดเอาเปรียบ ความรู้สึกต่ำต้อยและอัปยศอดสูของชาวจีนปิดท้ายจนถึงขีดสุดเมื่อจักรวรรดิญี่ปุ่นได้รุกรานประเทศจีนในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
คำวลีดังกล่าวได้เป็นที่ดูถูกเหยียดหยามชาวจีนโดยเฉพาะของชาวตะวันตกและชาวญี่ปุ่น จนกระทั่งปัจจุบันคนจีนจำนวนมากยังไม่ลืมประวัติศาสตร์ในยุคดังกล่าว มีการเรียนรู้สั่งสอนถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่นเพื่อให้คนจีนรุ่นใหม่ไม่ลืมช่วงเวลาอันแสนอัปยศขมขื่น ถือเป็นบทเรียนที่ชาวจีนทั่วโลกมักจะตระหนักจดจำอยู่เสมอ
==ดูเพิ่ม==
คนป่วยแห่งยุโรป
ศตวรรษแห่งความอัปยศ
==อ้างอิง==
การเมืองเอเชีย
ราชวงศ์ชิง
การล่มสลายของจักรวรรดิจีน
เมืองอะนุวง

อะนุวง หรือ อนุวงศ์ (ອະນຸວົງ) เป็นเมืองเอกของแขวงไชยสมบูรณ์
==ประวัติ==
อนุวงศ์เป็นชื่อพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์พระองค์สุดท้าย พระนามว่าเจ้าอนุวงศ์ (ເຈົ້າອານຸວົງສ໌)  เมื่อแขวงไชยสมบูรณ์จัดตั้งขึ้นวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2556 ทำให้เมืองอะนุวงกลายเป็นเมืองหลักของแขวง
==การเดินทาง==
การเดินทางไปยังแขวงไชยสมบูรณ์ จากเวียงจันทน์ โดยผ่านถนนหมายเลข 13 ไปยัง แขวงบอลิคำไซ แล้วเลี้ยวซ้ายไปยังเมืองท่าพระบาท แล้วไปสิ้นสุดที่เมืองล้องแจ้ง
== อ้างอิง ==
แขวงไชยสมบูรณ์
อะนุวง
เซอร์อาร์ชิบัลด์ แคมป์เบลล์ บาโรเนตที่ 1

นายพล เซอร์ อาร์ชิบัลด์ แคมป์เบลล์, บาโรเนตที่ 1 GCB (Sir Archibald Campbell, 1st Baronet, 12 มีนาคม 1769 — 6 ตุลาคม 1843) นายทหารชาวสกอตที่รับราชการในกองทัพอังกฤษจาก ค.ศ. 1824 ถึง 1826 นายพลแคมป์เบลล์บัญชาการกองทัพอังกฤษใน สงครามอังกฤษ-พม่าครั้งที่หนึ่ง สงครามที่ยืดเยื้อยาวนานและขยายวงกว้างมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของ อินเดียของบริเตน ส่งผลให้อังกฤษได้ควบคุม รัฐอัสสัม และ รัฐมณีปุระ ของอินเดียรวมถึง ยะไข่ และ ตะนาวศรี ของพม่าทำให้นายพลแคมป์เบลล์เป็นที่รู้จักในฐานะ วีรบุรุษแห่งอังวะ จาก ค.ศ. 1831 ถึง 1837
นายพลชาวสกอตแลนด์
บุคคลจากพื้นที่สภาเพิร์ทและคินรอสส์
ประวัติศาสตร์พม่า
บุคคลจากสงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่หนึ่ง
ชาวสิงหล

ชาวสิงหล (สิงหล: සිංහල ජාතිය) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใช้ภาษากลุ่มอินโด-อารยันบนเกาะลังกาของประเทศศรีลังกา มีประชากร 16.2 ล้านคน หรือคิดเป็นร้อยละ 75 จากประชากรทั้งหมดในศรีลังกา ชาวสิงหลมีอัตลักษณ์ทางด้านภาษา ประวัติศาสตร์ และศาสนา ส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาท มีจำนวนน้อยที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกซึ่งเข้ารีตในยุคอาณานิคม ชาวสิงหลส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในจังหวัดกลางเหนือ, จังหวัดกลาง, จังหวัดใต้ และจังหวัดตะวันตก
ใน มหาวงศ์ และ ทีปวงศ์ ซึ่งเป็นมหากาพย์ช่วงศตวรรษที่ 3-5 ซึ่งบันทึกโดยพระสงฆ์แห่งอนุราธปุรมหาวิหารยะ (Anuradhapura Maha Viharaya) ในศรีลังกา ระบุว่าเจ้าชายวิชยะ (Vijaya) พร้อมบรรพบุรุษของชาวสิงหลอพยพจากเมืองสิงหปุระ (Sinhapura) ซึ่งตั้งอยู่ในอนุทวีป ไปตั้งถิ่นฐานบนเกาะลังกาเมื่อ 543 ปีก่อนคริสต์ศักราช
== นิรุกติศาสตร์ ==
สิงหลเป็นคำจากภาษาสันสกฤตซึ่งภาษาในยุคกลางที่เทียบได้คือสีหละ ส่วนคำในภาษาสิงหลจริง ๆ คือ เฮลา ความหมายของคำนี้คือสิงโต
== ศาสนา ==
ศาสนาพุทธในประเทศศรีลังกาเป็นแบบเถรวาทเช่นเดียวกับไทย ในเอกสารภาษาบาลี (เช่นมหาวงศ์) อ้างว่าชาวสิงหลคือชาติพันธุ์ที่ถูกกำหนดให้พิทักษ์พุทธศาสน์ ใน ค.ศ. 1988 ประชาชนที่ใช้ภาษาสิงหลร้อยละ 93 ระบุตัวตนว่าเป็นพุทธศาสนิกชน อย่างไรก็ตามชาวสิงหลพุทธมีมุมมองและการปฏิบัติศาสนกิจใกล้เคียงกับฮินดู ทั้งมีคำสอนที่ใกล้เคียงกัน ชาวสิงหลพุทธจึงรับองค์ประกอบทางศาสนาของฮินดูมาปรับใช้ในวัฒนธรรมทางศาสนา โดยนำยึดโยงกับความเชื่อพื้นเมืองดั้งเดิมและธรรมเนียมการนับถือผี การบูชาเทพเจ้าหรือปีศาจ
คณนาถ โอเพเยเสเกเร (Gananath Obeyesekere) นักมานุษยวิทยาชาวศรีลังกา และกิตสิริ มาลัลโคทา (Kitsiri Malalgoda) เรียกศาสนาพุทธของชาวสิงหลว่า "ศาสนาพุทธนิกายโปรเตสแตนต์" ซึ่งเลียนแบบกลยุทธ์ในการเผยแผ่ศาสนาของมิชชันนารีนิกายโปรเตสแตนต์ในยุคอาณานิคมบริติช โดยมีการจัดระเบียบการปฏิบัติศาสนกิจ การจัดตั้งโรงเรียนพุทธเพื่อให้ความรู้แก่ยุวชนพุทธ รวมทั้งมีการก่อตั้งองค์กรของชาวพุทธ เช่น ยุวพุทธสมาคม (Young Men's Buddhist Association) และมีการพิมพ์แผ่นพับเพื่อส่งเสริมให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการปกป้องพระพุทธศาสนาทั้งในการโต้วาทีหรือในความขัดแย้งทางศาสนา
มีคริสต์ศาสนิกชนเชื้อสายสิงหลจำนวนมากในกลุ่มจังหวัดชายทะเลของศรีลังกาอย่างมีนัยสำคัญ มีการเผยแผ่ศาสนาคริสต์สู่ชาวสิงหลตั้งแต่ยุคที่เกาะลังกาตกเป็นอาณานิคมโปรตุเกส ดัตช์ และสหราชอาณาจักร ตามช่วงระยะเวลาปกครอง โดยมากคริสต์ศาสนิกชนชาวสิงหลนับถือนิกายโรมันคาทอลิก ส่วนน้อยเป็นโปรเตสแตนต์ มีศูนย์กลางทางวัฒนธรรมที่เมืองนิกอมโบ (Negombo)
จากการสำรวจของแกลลัพโพล (Gallup poll) พบว่าชาวศรีลังการ้อยละ 99 ระบุว่าศาสนามีบทบาทสำคัญต่อชีวิตประจำวัน
== พันธุกรรม ==

การศึกษาในยุคใหม่ชี้ให้เห็นถึงลักษณะเด่นที่มีร่วมกับชาวเบงกอลและชาวโอดิชา และมีอิทธิพลจากชาวทมิฬเล็กน้อย การศึกษาแสดงให้เห็นว่าความสัมพันธ์กับประชากรชาวคุชราตและชาวปัญจาบซึ่งยังสามารถสังเกตได้ การศึกษาอื่น ๆ เกี่ยวกับความสัมพันธ์กับอดีต ยังแสดงให้เห็นว่าชาวสิงหลมีการผสมผสานทางพันธุกรรมจากประชากรในเอเชียตะวันออก และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้บางส่วน โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับกลุ่มที่ใช้ตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก โดยเฉพาะ Y-DNA, mtDNA haplogroups และเครื่องหมายทางพันธุกรรมของอิมมูโนโกลบูลินในหมู่ชาวสิงหล เป็นตัวอย่างซึ่งแสดงอิทธิพลทางพันธุกรรมของเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยพบในหลายกลุ่มประชากรของอินเดียในบริเวณตะวันออกเฉียงเหนือที่ชาวสิงหลมีความเกี่ยวข้องทางพันธุกรรม
== อ้างอิง ==
ชาวสิงหล
ชุมชนชาวพุทธ
กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศศรีลังกา
ทศาวตาร

ทศาวตาร (दशावतार, ) หมายถึง อวตารหลักทั้งสิบปางของพระวิษณุ เทพเจ้าในศาสนาฮินดู คำว่าทศาวตาร เป็นคำสมาสของคำว่า ทศ หมายถึง สิบ และ อวตาร หมายถึง การแบ่งภาคมาเกิด.
== รายละเอียด ==
== นิรุกติศาสตร์ ==
คำว่าทศาวตาร เป็นคำสมาสของคำว่า ทศ หมายถึง สิบ และ อวตาร หมายถึง การแบ่งภาคมาเกิด.
นี่คือจำนวนภาคที่พระวิษณุแบ่งภาคมาเกิดในยุคต่างๆ.
สัตยยุค - มีอยู่ 4 (มัตสยา, กูรมา, วราหะ และนรสิงห์)
เตรตายุค - มีอยู่ 3 (วามนา, ปรศุราม และพระราม)
ทวาปรยุค - มีอยู่ 1 (กฤษณะ)
กลียุค - มีอยู่ 1 และกำลังจะมีอีก 1 (พระโคตมพุทธเจ้า และกัลกิ)
== ปางอวตาร ==

มัตสยะ เป็นปลาที่พระวิษณุอวตารเพื่อช่วยมนูจากน้ำท่วมโลก
กูรมะ เต่ายักษ์ที่ช่วยพยุงภูเขามันดาราในช่วงการเกษียรสมุทรที่มีเทวดาและอสูรช่วยกันกวนเพื่อให้ได้น้ำอมฤต
พระวราหะ หมูป่าที่พระวิษณุอวตารเพื่อสังหารหิรัญยักษา
นรสิงห์ เป็นครึ่งมนุษย์ครึ่งสิงโตที่พระวิษณุอวตารเพื่อสังหารหิรัณยกศิปุ
วามนะ เป็นพราหมณ์ค่อมที่พระวิษณุอวตารเพื่อปราบพยศของพญายักษ์มหาพลี
ปรศุราม รามผู้ถือขวานที่พระวิษณุอวตารเพื่อปราบกษัตริย์ผู้มีพันกรชื่อกรรตวิรยะอรชุน
พระราม  เจ้ากรุงอโยธยา วีรบุรุษในมหากาพย์เรื่องรามายณะ เพื่อช่วยนางสีดา
พลราม เป็นพี่ชายของพระกฤษณะ.
กฤษณะ กษัตริย์แห่งกรุงทวารกา ผู้เป็นตัวละครหลักในคัมภีร์ภควตปุราณะ
พระโคตมพุทธเจ้า ผู้ก่อตั้งศาสนาพุทธ
กัลกิ จะเป็นอวตารสุดท้ายของพระวิษณุที่จะปราบสิ่งชั่วร้ายทั้งหมดในช่วงสุดท้ายของกลียุค
==== รายชื่อยาว ====
ในภาควัตปุราณะ ได้บอกว่า พระวิษณุมีอวตารไม่สิ้นสุดเพื่อรักษากฎของจักรวาล อย่างไรก็ตาม ก็มีอวตารของพระวิษณุอยู่ 22 อวตารในตอนที่ 1.3. 
สี่กุมาร (Catursana) [BP 1.3.6]
วราหะ [BP 1.3.7]
ฤๅษีนารทมุนี [BP 1.3.8]
นร-นารายณ [BP 1.3.9]
กปิลมุณี [BP 1.3.10]
พระทัตตาเตรยะ [BP 1.3.11]
ยัชญเทพ [BP 1.3.12]
ฤษภเทพ [BP 1.3.13]&nbsp;
ปฤถุ [BP 1.3.14]
มัตสยะ [BP 1.3.15]
กูรมะ [BP 1.3.16]
ธันวันตรีแพทย์ [BP 1.3.17]&nbsp;
โมหิณี [BP 1.3.17]
นรสิงห์ [BP 1.3.18]
วามนะ [BP 1.3.19]
ปรศุราม [BP 1.3.20]
พระราม [BP 1.3.22]
ฤๅษีวยาส [BP] 1.3.21]
พลราม [BP 1.3.23]
กฤษณะ [BP 1.3.23]
พระโคตมพุทธเจ้า [BP 1.3.24]
กัลกิ [BP 1.3.25]
พระวิษณุมีอยู่ 39 อวตารในคัมภีร์ปัญจตระ เช่น ครุฑ อย่างไรก็ตาม ได้มีการจัดการใหม่จนเหลือสิบอวตารในช่วงก่อนศตวรรษที่ 10
== ตามการวิวัฒนาการ ==
นักเทวญาณชื่อว่า Helena Blavatsky ได้อธิบายเกี่ยวกับทศาวตารดังนี้:
มัตสยะ - ปลา ขั้นแรกของสัตว์มีกระดูกสันหลัง (รวมถึงบรรพบุรุษปลาในยุคไซลูเรียน)
กูรมะ - สัตว์ที่อาศัยได้ทั้งบนบกและใต้น้ำ อย่าสับสนกับสัตว์มีกระดูกสันหลัง (รวมถึงบรรพบุรุษสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกในยุคดีโวเนียน)
วราหะ -  สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่อาศัยอยู่ในป่า (รวมถึงบรรพบุรุษสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในยุคไทรแอสซิก)
นรสิงห์ - เป็นครึ่งสัตว์ครึ่งมนุษย์
วามนะ - ตัวเตี้ย อาศัยอยู่ก่อนที่มนุษย์จะถือกำเนิด
ปรศุราม - มนุษย์ยุคแรกที่อาศัยในป่าและใช้อาวุธเป็น
พระราม - มนุษย์เริ่มอยู่กันเป็นสังคม เป็นจุดเริ่มต้นของประชาสังคม
กฤษณะ - มนุษย์เริ่มมีการใช้งานสัตว์ และการเมือง
พระโคตมพุทธเจ้า  - มนุษย์ต้องการปัญญา
กัลกิ - สิ่งมีชีวิตที่มีการทำลายล้างสูง
Monier Monier-Williams ก็มีทัศนคติเหมือนกัน   ส่วน J. B. S. Haldane อธิบายว่า ทศาวตารได้อธิบายเรื่องการวิวัฒนาการในแบบหยาบๆ : ปลา, เต่า, หมูป่า, ครึ่งมนุษย์ครึ่งสัตว์, คนแคระ และมนุษย์ทั้งสี่ (กัลกิยังไม่เกิด). และ C. D. Deshmukh อธิบายว่ามีความคล้ายคลึงกันระหว่างทฤษฎีวิวัฒนาการของดาร์วินและทศาวตาร
== อ้างอิง ==
== เว็บที่เชื่อมโยง ==
Avataras as categorized within Gaudiya Vaishnavism
Avatars (Incarnations or Descents) of Vishnu
พระวิษณุ
ชาวทมิฬ

ชาวทมิฬ (தமிழர்) เป็นชาติพันธุ์ที่จัดอยู่ในกลุ่มทราวิฑหรือดราวิเดียนซึ่งเป็นชนพื้นเมืองดั้งเดิมของอนุทวีปอินเดีย ใช้ภาษาทมิฬเป็นภาษาแม่ ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในรัฐทมิฬนาฑูและปูดูเชร์รีของประเทศอินเดีย และอาศัยอยู่ในจังหวัดเหนือ จังหวัดตะวันออก และอำเภอปุตตลัมของประเทศศรีลังกา ประมาณการว่ามีชาวทมิฬราว 76 ล้านคนทั่วโลก ถือเป็นชาติพันธุ์ที่มีวัฒนธรรมเก่าแก่ชาติหนึ่งที่คงดำรงอยู่จนถึงยุคปัจจุบัน มีชาวทมิฬอาศัยในประเทศอินเดียคิดเป็นร้อยละ 5.9 ในประเทศรีลังการ้อยละ 24.9 ในประเทศมอริเชียสร้อยละ 10.8 ในประเทศมาเลเซียร้อยละ 7 และในประเทศสิงคโปร์ร้อยละ 5 ของประชากรทั้งหมดในประเทศ
==อ้างอิง==
กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอินเดีย
ชาวทมิฬ
กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศศรีลังกา
มหาวิทยาลัยสหประชาชาติ

มหาวิทยาลัยสหประชาชาติ (United Nations University, ) หรือ ยูเอ็นยู ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1973 เป็นสาขาทางการศึกษาและวิจัยของสหประชาชาติ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ชิบุยะ นครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยมีฐานะทางการทูตเป็นสถาบันสหประชาชาติ ตั้งแต่ ค.ศ. 2010 สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติได้ทำการรับรองให้ยูเอ็นยูสามารถมอบปริญญาได้ นอกจากนี้ยูเอ็นยูยังทำหน้าที่เป็นสะพานเชือมระหว่างสหประชาชาติและชุมชนการศึกษานานาชาติ ชุมชนผู้สร้างนโยบาย และชุมชนภาคเอกชน
==องค์กรและผู้นำองค์กร==
มหาวิทยาลัยนำโดยอธิการบดีผู้ถือตำแหน่งรองเลขาธิการสหประชาชาติ ปัจจุบันมีผู้เป็นอธิการบดี ณ ยูเอ็นยู มาแล้วหกคน อธิการบดีคนปัจจุบันรับตำแหน่งตั้งแต่ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2013 ได้แก่ เดวิด เอ็ม. มาโลน จากประเทศแคนาดา
คณะกรรมการของยูเอ็นยู เป็นผู้บริหารคณะกรรมการของมหาวิทยาลัย และประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 24 คน ซึ่งถูกเลือกโดยรองเลขาธิการสหประชาชาติร่วมกับอธิบดีของยูเนสโก
==ที่ตั้ง==
มหาวิทยาลัยมีวิทยาเขตตั้งอยู่ในห้าทวีป โดยมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ใกล้สถานีรถไฟโอะโมะเตะซันโดและสถานีรถไฟชิบุยะ
==อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
United Nations University Headquarters
United Nations University Vice-Rectorate in Europe (UNU-ViE)
United Nations University Office in Paris (UNU-OP) 
United Nations University Office in New York (UNU-ONY) 
===วีดีโอ===
UNU Video Portal 
UNU YouTube channel
UNU Vimeo channel
มหาวิทยาลัยสหประชาชาติ
ตึกและสิ่งปลูกสร้างในชิบุยะ
มหาวิทยาลัยและวิทยาลัยในโตเกียว
โตเกียว