pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เวย์วี

เวย์วี (s=威神V |hp=WēiShén V ; WayV) เป็นบอยแบนด์จีนซึ่งทำหน้าที่เป็นยูนิตย่อยที่สี่และยูนิตที่มีฐานในจีนของบอยแบนด์เกาหลีใต้เอ็นซีที ดำเนินการโดย "เลเบิลวี" (Label V) ค่ายเพลงย่อยของเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ เปิดตัวเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2562 ด้วยอีพี เดอะวิชัน ปัจจุบันประกอบด้วยสมาชิกหกคน ได้เเก่ คุน,เตนล์, วินวิน, เซียวจวิ้น, เฮนเดอรี และหยางหยาง อดีตสมาชิก ลูคัส
กลุ่มได้ออกอัลบั้มสตูดิโอ 1 อัลบั้มและอีพี 3 ชุด และได้ปรากฏตัวบน ชาร์ตโลก ของ บิลบอร์ด
== ประวัติ ==
=== 2016-2018 ก่อนเปิดตัว ===
ทั้งเจ็ดสมาชิกของ WayV เดิมเป็นส่วนหนึ่งของ SMRookies ในเดือนมกราคม 2559 อี ซู-มันผู้ก่อตั้งและผู้ผลิต SM ได้ประกาศแผนการสำหรับบอยกรุ๊ปใหม่ NCT ที่มีหลายยูนิตที่จะประจำอยู่ในเมืองต่างๆทั่วโลก และ สาเหตุใช้ชื่อเดิม NCT Vision ไม่ได้เนื่องจากปัญหาขัดแย้งระหว่างประเทศ จึงใช้ชื่อแทนในนาม WayV
เตนล์เดบิวต์กับยูนิตแรก NCT U เมื่อวันที่ 9 เมษายน 2016 คุนเข้าร่วมในเพลง "Without You" ของ NCT U เวอร์ชันภาษาจีน ซึ่งเปิดตัวในวันที่ 10 เมษายน 2016 แต่ก็ถือว่ายังไม่เป็นทางการ วินวินเดบิวต์เป็นส่วนหนึ่งของยูนิตที่สอง หรือ NCT 127 ในวันที่ 7 กรกฎาคม 2016
คุน และ ลูคัส ถูกประกาศเป็นสมาชิกใหม่ของโปรเจกต์ NCT 2018 ในวันที่ 31 มกราคม 2018 โดย ลูคัส และ วินวิน ก็เปิดตัวใน NCT U เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2018
=== 2019 เปิดตัวอย่างเป็นทางการ ===
WayV ดูแลโดยบริษัทย่อยของ SM บริษัทจีน Label V
17 มกราคม 2019 เปิดตัวด้วยเพลง Regular เวอร์ชันภาษาจีน และซิงเกิลอัลบั้ม The Vision ซึ่งเป็นเพลง  Regular ของวงยูนิต NCT 127 และ วินวิน พักทำกิจกรรม NCT 127 มุ่งเน้นทำกิจกรรม WayV
9 พฤษภาคม 2019 เพลงแรกของวง Take Off มินิอัลบั้มชุดแรก Take Off
29 ตุลาคม 2019 เพลงลำดับที่ 2 Moonwalk และ เพลงลำดับที่ 3 Love Talk มินิอัลบั้มชุดที่ 2 Take Over the Moon
เตนล์ และ ลูคัส ได้เข้าร่วมโปรเจกต์ Super M
WayV ได้รับรางวัล Best New Asian Artist ในงาน MAMA 2019
=== 2020 อัลบั้มเต็มชุดแรก, โปรเจกต์ NCT 2020 ===
9 มิถุนายน 2020 ซิงเกิลที่ 4 Turn Back Time อัลบั้มเต็มชุดแรก Awaken the World
18 มิถุนายน 2020 ปล่อย MV Turn Back Time เวอร์ชัน ภาษาเกาหลี
WayV ทำกิจกรรมเกาหลี ออกรายการเพลง THE SHOW , Show Champion , Music Bank , Music Core
== สมาชิก ==
คุน (เฉียน คุน/钱锟)อายุ 27 เกิด พ.ศ.2539 เกิด 1 มกราคม พ.ศ.2539 - หัวหน้าวง เป็นชาวจีน
เตนล์ (ชิตพล ลี้ชัยพรกุล/李永钦) อายุ 27 ปี เกิด 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2539 เป็นชาวไทยที่ไปทำงาน 1 ใน 7 นักร้องบอยแบนด์วงค์เวย์วีอยู่ที่จีน เกาหลี
วินวิน (ต่งซื่อเฉิง/董思成)อายุ 26 ปี เกิด 26 ตุลาคม พ.ศ.2540 ชาวจีน
เซียวจวิ้น (เซียว เต๋อจวิ้น/肖德俊)อายุ 24 ปี เกิด 8 สิงหาคม พ.ศ.2542 สัญชาติ จีน
เฮนเดอรี (หวง กว้านเฮิง/黄冠亨)อายุ 24 ปี เกิด 28 กันยายน พ.ศ.2542 ค.ศ.1999 สัญชาติ จีน มาเก๊า
หยางหยาง (หลิว หยางหยาง/刘扬扬)อายุ 23 ปี เกิด 10 ตุลาคม พ.ศ.2543 สัญชาติ เยอรมัน/ใต้หวัน
==ผลงานเพลง==
===อีพี===
เดอะวิชัน (2019)
เทกออฟ (2019)
เทกโอเวอร์เดอะมูน (2019)
== ผลงานด้านการแสดง ==
=== รายการเรียลลิตี้ ===
ดรีม แพลน (2019)
เววิชชั่น (2020)
เววิชชั่น2 (2021)
==อ้างอิง==
บอยแบนด์จีน
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2562
เอสเอ็มทาวน์
ศิลปินสังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
กลุ่มดนตรีจากโซล
การว่าราชการหลังม่าน

การว่าราชการหลังม่าน  หมายถึง การที่จักรพรรดินีหรือพระพันปีทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เมื่อจักรพรรดิยังทรงพระเยาว์
== การว่าราชการหลังม่านในประเทศจีน ==
จักรพรรดินีลฺหวี่
* ลำดับที่ 1
** พระราชมารดาของ จักรพรรดิฮั่นฮุ่ย จักรพรรดิลำดับที่ 2 แห่ง ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ครองสิริราชสมบัติระหว่าง 195-188 ปีก่อนคริสตกาล พระราชโอรสของ จักรพรรดิฮั่นเกา ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก
* ลำดับที่ 2
** พระอัยยิกาของ หลิว กง จักรพรรดิลำดับที่ 3 และ หลิว หง จักรพรรดิลำดับที่ 4 ครองสิริราชสมบัติระหว่าง 188-180 ปีก่อนคริสตกาล พระราชโอรสของจักรพรรดิฮั่นฮุ่ย
จักรพรรดินีหฺวันซื่อ
* พระราชมารดาบุญธรรมของ จักรพรรดิฮั่นหลิง หรือ พระเจ้าเลนเต้ เมื่อ ค.ศ. 168
== การว่าราชการหลังม่านในประเทศเกาหลี ==
ซ็องจง พระราชาลำดับที่ 9 แห่ง ราชวงศ์โชซ็อน มี พระนางช็องฮี พระอัยยิกาซึ่งเป็น สมเด็จพระราชินี ใน พระเจ้าเซโจ พระราชาลำดับที่ 7 เป็นผู้ว่าราชการแทน
มย็องจง พระราชาลำดับที่ 13 มี พระนางมุนจ็อง พระราชมารดาซึ่งเป็น สมเด็จพระราชินี ใน พระเจ้าจุงจง พระราชาลำดับที่ 11 เป็นผู้ว่าราชการแทน
ซ็อนโจ พระราชาลำดับที่ 14 มี พระนางอินซุน สมเด็จพระราชินี ใน พระเจ้ามย็องจง พระราชาลำดับที่ 13 เป็นผู้ว่าราชการแทน
ซุนโจ พระราชาลำดับที่ 23 มี พระนางช็องซุน พระปัยยิกาเลี้ยงซึ่งเป็น สมเด็จพระราชินี ใน พระเจ้าย็องโจ พระราชาลำดับที่ 21 เป็นผู้ว่าราชการแทน
== ดูเพิ่ม ==
การว่าราชการในวัด
จักรพรรดิจีน
พระมหากษัตริย์เกาหลี
ลอนดอนซิมโฟนีออร์เคสตรา

ลอนดอนซิมโฟนีออร์เคสตรา (London Symphony Orchestra) หรือย่อว่า LSO เป็นวงออร์เคสตราที่เก่าแก่ที่สุดของกรุงลอนดอน ก่อตั้งขึ้นในปีค.ศ. 1904 จากการรวมกลุ่มของอดีตนักดนตรีที่ลาออกจากวงควีนส์ฮอลล์ออร์เคสตรา (Queen's Hall Orchestra) ปัจจุบันวง LSO ถือเป็นหนึ่งในวงออร์เคสตราแถวหน้าของโลก มีผลงานอัดเสียงเพลงประกอบภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์มากมาย ที่โด่งดังที่สุดคือเพลงในภาพยนตร์ชุด สตาร์ วอร์ส
==แหล่งข้อมูลอื่น==
London Symphony Orchestra official website
วงออร์เคสตรา
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2447
ดนตรีในสหราชอาณาจักร
รีวงาซากิ

รีวงาซากิ  เป็นนครในจังหวัดอิบารากิ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงโตเกียวไปราว 71 กิโลเมตร มีประชากร 77,078 คน (ปี 2018) ชื่อ "รีวงาซากิ" เป็นชื่อตระกูลซามูไรที่เคยปกครองพื้นที่แห่งนี้ในสมัยที่ยังเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นซัตสึมะ
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official Website 
นครในจังหวัดอิบารากิ
ชีร์เกอเนส

ชีร์เกอเนส (Kirkenes) เป็นเมืองในเทศมณฑลทรุมส์และฟินมาร์ก ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศนอร์เวย์ เมืองตั้งอยู่บนคาบสมุทรบอกฟยอร์เดน (Bøkfjorden) มีโบสถ์ที่สำคัญคือโบสถ์ชีร์เกอเนส ตั้งอยู่บริเวณฮากาเนส (Haganes) เมืองมีพื้นที่ 2.14 ตร.กม. มีประชากร 3,529 คน (ค.ศ. 2018) มีความหนาแน่นประชากร 1,649 คน/ตร.กม.
==อ้างอิง==
เมืองในประเทศนอร์เวย์
สุเอซ

สุเอซ (السويس ; Suez) เป็นเมืองท่าทางทะเล (มีประชากรราว 750,000 คน ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2018) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอียิปต์ ทางชายฝั่งทิศเหนือของอ่าวสุเอซ (ในทะเลแดง) ใกล้กับสถานีปลายทางคลองสุเอซ อยู่ในเขตการปกครองเขตผู้ว่าการสุเอซ เมืองมีเส้นทางรถไฟและทางหลวงเชื่อมต่อเมืองไคโร พอร์ตซาอิด และอิสเมอิลีอา เมืองสุเอซมีโรงงานน้ำมันปิโตรเคมี และโรงกลั่นน้ำมันที่มีท่อลำเลียงไปยังไคโร
เมืองในประเทศอียิปต์
คลองสุเอซ
แม่น้ำเทนเนสซี

แม่น้ำเทนเนสซี (Tennessee River) เป็นสาขาของแม่น้ำโอไฮโอที่ใหญ่ที่สุด มีความยาวราว  และตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา ในเทนเนสซีแวลเลย์ เดิมเป็นที่รู้จักในชื่อ แม่น้ำเชอโรคี (Cherokee) เหตุเพราะมีชาวเชอโรคีจำนวนมากอาศัยอยู่ริมฝั่งแม่น้ำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งบริเวณเทนเนสซีตะวันออก และแอลาบามาเหนือ ชื่อในปัจจุบันมาจากหมู่บ้านของชาวเชอโรคีที่ชื่อ Tanasi
==อ้างอิง==
เทนเนสซี
ธรณีสัณฐานในรัฐจอร์เจีย
ธรณีสัณฐานในรัฐแอละแบมา
เทนเนสซี
เทนเนสซี
แม่น้ำเกายา

แม่น้ำเกายา (Gauja, Koiva jõgi, Livländische Aa, Gauja River) เป็นแม่น้ำในภูมิภาค Vidzeme ของประเทศลัตเวีย เป็นแม่น้ำสายใหญ่สายเดียวของลัตเวียที่ตั้งแต่ต้นสายถึงปลายสายไหลภายในประเทศ มีความยาว 460 กิโลเมตร โดย 1 ใน 5 หรือ 93.5 กิโลเมตร อยู่ในพื้นที่อุทยานแห่งชาติเกายา แม่น้ำเกายาไหลผ่านพื้นที่หุบเขาเกายาที่เก่าแก่และกว้างใหญ่ แม่น้ำมีความกว้าง 1 ถึง 2.5 กิโลเมตร และมีจุดลึกสุดใกล้เมืองซีกุลดา (Sigulda) ลึก 85 เมตร
หินทรายตามชายฝั่งของแม่น้ำเกายาและแม่น้ำที่อยู่ติดกัน ได้เกิดขึ้นเมื่อ 370 ถึง 300 ล้านปี ในยุคเดโวเนียน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เกายา
เกายา
นพพร ชื่นกลิ่น

นายแพทย์ นพพร ชื่นกลิ่น จบการศึกษาวิทยาศาสตรบัณฑิต (วิทยาศาสตร์การแพทย์) และแพทยศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ อดีต ผู้อำนวยการ สสจ.พัทลุง , สสจ.ยะลา ,สสจ.พระนครศรีอยุธยา ,สสจ.กระบี่ ,สสจ.ชุมพร และ สสจ.นครศรีธรรมราช จนกระทั่งได้ขยับตำแหน่งขึ้นดำรงตำแหน่งรองอธิบดี กรมควบคุมโรคในปี พ.ศ. 2552 จากนั้นได้รับเลือกเป็น ผู้อำนวยการ องค์การเภสัชกรรม ในปี พ.ศ. 2558 และปี พ.ศ. 2561 ได้ดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการสถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข จนครบวาระ
== ประวัติ ==
นายแพทย์ นพพร เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2501 ปัจจุบันอายุ  ปี ณ.จังหวัดนครศรีธรรมราช ประเทศไทย
== การศึกษา ==
== ประสบการณ์ทำงาน ==
== ผลงานเด่น ==
=== ด้านงานวิจัย/งานวิชาการ ===
• การศึกษาผลกระทบสิ่งแวดล้อมของนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด
• ประธานกรรมการกองทุนสนับสนุนการวิจัยและพัฒนา องค์การเภสัชกรรม
• อาจารย์พิเศษหลักสูตรเศรษฐศาสตร์ (ภาคภาษาอังกฤษ) วิชา Health Policy and Health Economics คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
=== ด้านบริหารองค์กร ===
• ประธานร่างพระราชบัญญัติควบคุมผลิตภัณฑ์ยาสูบ ฉบับปัจจุบัน
• คณะทำงานด้านข้อกำหนดผลิตภัณฑ์ยาสูบ ขององค์การอนามัยโลก
• ระบบการบริการน้ำยาล้างไตสำหรับผู้ป่วยในโครงการหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ
• นำระบบการบริหารจัดการยาและเวชภัณฑ์ เพื่อรองรับ พระราชบัญญัติการจัดซื้อจัดจ้างและการบริหารพัสดุภาครัฐ พ.ศ. 2560
=== ความสำเร็จ/ทุนการศึกษา ===
• แพทย์อาสาสงครามอ่าวเปอร์เซีย ครั้งที่ 1 (Gulf War)
• ศิษย์เก่าดีเด่นครบรอบ 40 ปีประจำปี 2555 คณะแพทย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ด้านสร้างคุณประโยชน์แก่สังคมและสถาบัน
• ศิษย์เก่าดีเด่นมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ประจำปี 2555 ด้านความสำเร็จในหน้าที่การงาน
• ได้รับทุนการเตรียมราชการไทยสู่ประชาคมอาเซียน ประจำปี 2556 (สำหรับตำแหน่งผู้บริหาร) ทุนรัฐบาลไทย-ประเทศสิงคโปร์
== อ้างอิง ==
แพทย์ชาวไทย
ฮินเนอยา

ฮินเนอยา (Hinnøya) เป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 4 ของประเทศนอร์เวย์ (เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในนอร์เวย์หากไม่รวมกลุ่มเกาะสฟาลบาร์) ตั้งอยู่นอกชายฝั่งทิศตะวันตกของภาคเหนือ มีพื้นที่ 2204.7 ตารางกิโลเมตร เกาะตั้งอยู่ในเทศมณฑลนูลันและเทศมณฑลทรุมส์และฟินมาร์ก ทางตะวันตกของเกาะอยู่ในเขตเว็สเตอโรเลิน (Vesterålen) และทางใต้อยู่ในเขตลูฟูเติน (Lofoten) ทางตะวันออกเฉียงใต้อยู่ในเขตอูฟูเติน (Ofoten) และทางตะวันออกเฉียงเหนืออยู่ในเขตเซาเทิร์นทรุมส์ (Southern Troms)
จากข้อมูลปี ค.ศ. 2017 ฮินเนอยามีประชากร 32,688 คน  มีเมืองฮัชชตาเป็นเมืองเดียวบนเกาะ
==อ้างอิง==
เกาะในประเทศนอร์เวย์
เทศมณฑลนูลัน
เทศมณฑลทรุมส์และฟินมาร์ก
โกเปียโป

โกเปียโป (Copiapó, ) เป็นเมืองทางตอนเหนือของประเทศชิลี ตั้งอยู่ห่างจากชายฝั่งทางทิศตะวันออกของเมืองกัลเดราราว 65 กม. เมืองก่อตั้งเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1744 เป็นเมืองหลักของจังหวัดโกเปียโปและแคว้นอาตากามา
โกเปียโปตั้งอยู่ทางทิศเหนือของกรุงซันติอาโกราว 800 กิโลเมตร อยู่บนริมฝั่งแม่น้ำโกเปียโปในหุบเขาชื่อเดียวกัน เมืองตั้งอยู่รายล้อมทะเลทรายอาตากามาที่มีปริมาณน้ำฝน 12 มิลลิเมตร (½ นิ้ว) ต่อปี ประชากรเมืองโกเปียโกมี 9,128 คน ในปี 1903, 11,617 คน ในปี 1907 และ 158,438 คน ในปี 2012
==อ้างอิง==
เมืองในประเทศชิลี
ฟร็องซิส การ์นีเย

มารี โฌแซ็ฟ ฟร็องซัว การ์นีเย (Marie Joseph François Garnier) หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ ฟร็องซิส การ์นีเย (Francis Garnier) และ หงัก ญี (Ngạc Nhi) เป็นทหารเรือและนักสำรวจชาวฝรั่งเศส เกิดที่เมืองแซ็งเตเตียน ประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1839 เสียชีวิตในการรบที่เมืองฮานอย แคว้นตังเกี๋ย (ปัจจุบันคือประเทศเวียดนาม) เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1873 เขามีชื่อเสียงจากการทุ่มเทชีวิตในการสำรวจแม่น้ำโขง ในฐานะหัวหน้าคณะสำรวจแม่น้ำโขงของฝรั่งเศสระหว่างปี ค.ศ. 1866–1868
== งานเขียน ==
La Cochinchine française en 1864, Paris, 1864
Voyage d'exploration en Indo-chine, effectué pendant les années 1866, 1867 et 1868, Paris, Hachette, 1873 (ตีพิมพ์ซ้ำโดย La Découverte, 1985)
Atlas du voyage d'exploration en Indo-Chine : effectué pendant les années 1866, 1867 et 1868 par une Commission française, Paris, Hachette, 1873 (เนื้อหา 2 เล่มจบ)
De Paris au Tibet : notes de voyage, Paris, Hachette, 1882. บทความชิ้นนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกในวารสาร le Temps ระหว่างวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1873 - 13 มีนาคม ค.ศ. 1874
==อ้างอิง==
นักสำรวจชาวฝรั่งเศส
ทหารเรือชาวฝรั่งเศส
บุคคลจากจังหวัดลัวร์
เจ้าพระยาศรีธรรมาธิราช (เวก บุณยรัตพันธุ์)

เจ้าพระยาศรีธรรมาธิราช นามเดิม เวก เป็นขุนนางสกุลบุณยรัตพันธุ์ อดีตแม่ทัพในสงครามปราบฮ่อ
== ประวัติ ==
เจ้าพระยาศรีธรรมาธิราช มีนามเดิมว่า เวก (บางแห่งว่าเวทย์ หรือ เวศ) เกิดเมื่อปีฉลู จ.ศ. 1203 (ตรงกับ พ.ศ. 2384) เป็นบุตรเจ้าพระยาภูธราภัย (นุช บุณยรัตพันธุ์) ได้รับราชการเป็นมหาดเล็กมีบรรดาศักดิ์เป็นนายพิไนยราชกิจ หุ้มแพร ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เลื่อนเป็นนายกวดมหาดเล็ก หุ้มแพรต้นเชือก ต่อมาเลื่อนเป็นพระสุริยภักดี เจ้ากรมสนมทหาร แล้วเป็นพระยาราชวรานุกูล ปลัดทูลฉลองกระทรวงมหาดไทย ตามลำดับ โปรดให้เป็นแม่ทัพไปสงครามปราบฮ่อแล้วต้องปืนข้าศึกจนบาดเจ็บสาหัส ต่อมาเลื่อนเป็นพระยาศรีธรรมาธิราช ผู้ช่วยราชการกระทรวงวัง ถือศักดินา ๕๐๐๐ เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2435จนถึงวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 จึงโปรดให้เลื่อนเป็นเจ้าพระยาศรีธรรมาธิราช อันเตบุริกามาตย์มหานิเวศนานุรักษ์ ภูธรามัจศักดิพิพัฒ ศรีสัตยธาดา อภัยพิริยบรากรมพาหุ ดำรงศักดินา 10000
เจ้าพระยาศรีธรรมาธิราชถึงแก่อสัญกรรมในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2452 (นับแบบปัจจุบันเป็นปี พ.ศ. 2453) วันต่อมาเวลาบ่าย 4 โมงเศษ สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าฯ กรมขุนนครสวรรค์วรพินิต เสด็จแทนพระองค์ไปพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ เจ้าพนักงานแต่งศพ ยกลงลองใน ตั้งบนฐานกระจก ประกอบโกศแปดเหลี่ยม แวดล้อมด้วยฉัตรเบญจา 4 คัน พระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมมีกำหนด 3 คืน
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
บรรดาศักดิ์ชั้นเจ้าพระยา
สกุลบุณยรัตพันธุ์
เว็สเตอโรเลิน

เว็สเตอโรเลิน (Vesterålen) เป็นเขตและกลุ่มเกาะในเทศมณฑลนูลัน ประเทศนอร์เวย์ ตั้งอยู่ทางเหนือของเขตและกลุ่มเกาะลูฟูเติน และตั้งอยู่ทางตะวันตกของเมืองฮัชชตา เว็สเตอโรเลินตั้งอยู่ทางเหนือสุดของเทศมณฑล
กลุ่มเกาะในประเทศนอร์เวย์
เทศมณฑลนูลัน
เพลงรักเพลงปืน

เพลงรักเพลงปืน เคยออกอากาศมาแล้ว 3 ครั้ง จากบทประพันธ์ นันทนา วีระชน เพลงละครแนว แอคชั่น ดราม่า คอมเมดี้ เสียงเพลงอีสาน บทบาทนักแสดงแต่ละปีเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงและเพิ่มตัวละครใหม่ๆแตกต่างกันไปเพื่อเป็นองค์ประกอบให้ตัวละครใหม่นั้นมาสร้างสีสรรค์เพื่อแฟนละครได้รับชมมีรอยยิ้มและความสนุกครบรส
==การสร้างรูปแบบเป็นภาพยนตร์ไทยและละครโทรทัศน์==
ครั้งที่ 1 (พ.ศ. 2530) เคยสร้างเป็นภาพยนตร์ไทย จากบทประพันธ์ นันทนา วีระชน บทโทรทัศน์  ผลิตโดย กำกับการแสดงโดย นำแสดงโดย สรพงษ์ ชาตรี ยอดรัก สลักใจ พุ่มพวง ดวงจันทร์ ลักษณ์ อภิชาติ ฉัตร มงคลชัย ครรชิต ขวัญประชา และนักแสดงอีกมากมาย
ครั้งที่ 2 (พ.ศ. 2546) เคยสร้างเป็นละครโทรทัศน์ออกอากาศทาง ช่อง 3 จากบทประพันธ์ นันทนา วีระชน บทโทรทัศน์ เดี่ยว-ตะวัน ผลิตโดย บริษัท สเต็ป ออนเวิร์ด จำกัด กำกับการแสดงโดย ณรงค์ จารุจินดา นำแสดงโดย ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ กุลณัฐ กุลปรียาวัฒน์ สันติสุข พรหมศิริ คงกะพัน แสงสุริยะ จุฬาลักษณ์ กฤติยารัตน์ ชนิกา สุจริตกุล ยิ่งยง ยอดบัวงาม กรุง ศรีวิไล วีระชัย หัตถโกวิท กลศ อัทธเสรี สมเกียรติ คุณานิธิพงศ์ และนักแสดงอีกมากมาย
ครั้งที่ 3 (พ.ศ. 2562) สร้างเป็นละครโทรทัศน์ออกอากาศทาง ช่อง 7 เอชดี จากบทประพันธ์ นันทนา วีระชน บทโทรทัศน์ ปลายปากกา ผลิตโดย บริษัท ดาราวิดีโอ จำกัด  กำกับการแสดงโดย แดง บูรพา นำแสดงโดย กฤตฤทธิ์ บุตรพรม ทัศนียา การสมนุช อาภา ภาวิไล ธนากร ศรีบรรจง และ ธัญยกันต์ ธนกิตติ์ธนานนท์ และนักแสดงอีกมากมายทุกวันพุธ พฤหัสบดี เวลา 20.20  น. ต่อจากละคร บ่วงสไบ เริ่มวันพุธ ที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2562 ถึง วันพุธที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2562
== นักแสดง ==
== นักแสดงละครหงส์ในกรงกา ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เรื่องย่อละคร เพลงปืนเพลงปืน พ.ศ. 2562 
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2530
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2562
ละครโทรทัศน์ไทยที่ออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2562
ละครโทรทัศน์ทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 7 เอชดี
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2546
ละครโทรทัศน์ไทยที่ออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2546
ละครโทรทัศน์ช่อง 3
รายการโทรทัศน์ที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2562
ราชวงศ์ที่สิบเจ็ดแห่งอียิปต์

ราชวงศ์ที่สิบเจ็ดแห่งอียิปต์โบราณ เป็นราชวงศ์ในยุคช่วงต่อที่สองแห่งอียิปต์ ราชวงศ์ที่สิบเจ็ดปกครองราว 1580 - 1550 ปีก่อนคริสต์ศักราช
ซึ่งราชวงศ์นี้ปกครองร่วมสมัยกับราชวงศ์ที่สิบห้าแห่งอียิปต์ซึ่งเป็นราชวงศ์ของชาวฮิกซอสจุดศูนย์กลางราชวงศ์นี้อยู่ที่ธีบส์
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2555 ในบริเวณวิหารเทพ อามุน-ราในวิหารคาร์นัค นักโบราณคดีชาวฝรั่งเศสกำลังตรวจสอบประตูหินปูนของวิหารและ ได้พบอักษรอียิปต์โบราณที่มีจารึกพระนามฟาโรห์ ว่า"เซนัคท์เอนเร" ซึ่งบ่งบอกถึงหลักฐานของฟาโรห์พระองค์นี้ว่ามีอยู่จริง
ปลายราชวงศ์ที่ 17 มีพระมหากษัตริย์สองพระองค์พระนามฟาโรห์เซเคนเอนเร ทาโอกับฟาโรห์คาโมส พยายามทำสงครามต่อต้านชาวฮิกซอสแต่ไม่สำเร็จ พระราชโอรสของ ฟาโรห์เซเคนเอนเร ทาโอและพระอนุชาของ ฟาโรห์คาโมส พระนามว่าฟาโรห์อาโมสที่ 1ทรงสามารถต่อต้านทำสงครามกับชาวฮิกซอสได้สำเร็จ ทำให้อียิปต์ก้าวเข้าสู่ราชวงศ์ที่สิบแปดแห่งอียิปต์ แห่งราชอาณาจักรใหม่แห่งอียิปต์
== รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งราชวงศ์ที่ ๑๗ ==
ฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่ 17 ปกครองมาประมาณ 30 ปี ฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่ 17 มีดังนี้
==ระเบียงภาพ==
ไฟล์:Sobekemsaf I.jpg|พระบรมรูปสลักของโซเบคเอมซาฟที่ 1ที่วิหารมอนตู (เมดอามุด)
ไฟล์:Statuette Sobekemsaf Petrie b.png|พระบรมรูปสลักของโซเบคเอมซาฟที่ 2 ทำจากหินบะซอลต์สีเขียวเข้ม
ไฟล์:Sarcophages égyptiens dans la salle 323 du Louvre (697).jpg|โลงพระหีบศพแบบริชชิของฟาโรห์เซคเอมเร-เฮรุฮ์อิร์มาอัต อินโยเตฟที่ 7(ซ้ายสุด)และโลงพระหีบศพของฟาโรห์เซคเอมเร-เวบมาอัต อินโยเตฟที่ 5(กลาง) และหีบคาโนปิคของฟาโรห์เซคเอมเร-เวบมาอัต อินโยเตฟที่ 5(ขวาสุด)
ไฟล์:Tetisheri 1.jpg|พระรูปสลักของ ราชินีเตติเชริ พระมเหสีในฟาโรห์เซนัคท์เอนเร อาโมส และพระชนนีของฟาโรห์เซเคนเอนเร ทาโอ ซึ่งสลักนี้อาจทำขึ้นในยุคปัจจุบัน,พิพิธภัณฑ์บริติช
ไฟล์:Ahhotep.jpg|พระธำมรงค์(แหวน)ทองของ ราชินีอาโฮเทปที่ 1พระมเหสีในฟาโรห์เซเคนเอนเร ทาโอ และพระราชชนนีของฟาโรห์อาโมสที่ 1 และฟาโรห์คาโมส,พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์
ไฟล์:Jewels and Weapons of Queen Ahhotep.png|ศัสตราวุธ และเครื่องประดับของราชินีอาโฮเทปที่ 2
==อ้างอิง==
 
17
ก่อตั้งในศตวรรษที่ 16 ก่อนคริสตกาล
สิ้นสุดในศตวรรษที่ 16 ก่อนคริสตกาล
เทศมณฑลมาริแยมปอเล

มาริแยมปอเล (Marijampolė) เป็นหนึ่งในสิบเทศมณฑลของประเทศลิทัวเนีย ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศในภูมิภาคซูวัลกิยา และมีเมืองหลักคือมาริแยมปอเล ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 หน่วยงานบริหารเทศมณฑลถูกยุบเลิก เทศมณฑลมาริแยมปอเลจึงกลายเป็นเพียงหน่วยทางดินแดนและสถิติ
== อ้างอิง ==
มาริแยมปอเล
เทศมณฑลปาเนเวฌีส

ปาเนเวฌีส (Panevėžys) เป็นหนึ่งในสิบเทศมณฑลของประเทศลิทัวเนีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ และมีเมืองหลักคือปาเนเวฌีส ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 หน่วยงานบริหารเทศมณฑลถูกยุบเลิก เทศมณฑลปาเนเวฌีสจึงกลายเป็นเพียงหน่วยทางดินแดนและสถิติ
== อ้างอิง ==
ปาเนเวฌีส
เทศมณฑลเช็วเลย์

เช็วเลย์ ( Šiauliai) เป็นหนึ่งในสิบเทศมณฑลของประเทศลิทัวเนีย ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ และมีเมืองหลักคือเช็วเลย์ ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 หน่วยงานบริหารเทศมณฑลถูกยุบเลิก เทศมณฑลเช็วเลย์จึงกลายเป็นเพียงหน่วยทางดินแดนและสถิติ
== อ้างอิง ==
เช็วเลย์
วัดแขก

วัดแขก อาจหมายถึง
วัดพระศรีมหาอุมาเทวี (วัดแขก สีลม) โบสถ์พราหมณ์ในกรุงเทพมหานคร
ตรอกวัดแขก หรือ ถนนปั้น ถนนใกล้วัดพระศรีมหาอุมาเทวี
ศาลาแก้วกู่ สวนแห่งการหลุดพ้น โบราณสถานและสถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดหนองคาย
วัดพระศรีอรูลมิกูมหาศิวะศักติ (วัดแขก อ่างทอง) โบสถ์พราหมณ์ในจังหวัดอ่างทอง
วัดศรีมาริอัมมัน สิงคโปร์ (นักท่องเที่ยวชาวไทยมักเรียกว่า วัดแขก สิงคโปร์) โบสถ์พราหมณ์ในประเทศสิงคโปร์
แขก
เทศมณฑลเตาราเก

เตาราเก (Tauragė) เป็นหนึ่งในสิบเทศมณฑลของประเทศลิทัวเนีย ตั้งอยู่ทางตะวันตกของประเทศ และมีเมืองหลักคือเตาราเก ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 หน่วยงานบริหารเทศมณฑลถูกยุบเลิก เทศมณฑลเตาราเกจึงกลายเป็นเพียงหน่วยทางดินแดนและสถิติ
== อ้างอิง ==
เตาราเก
เทศมณฑลเต็ลเชย์

เต็ลเชย์ (Telšiai) เป็นหนึ่งในสิบเทศมณฑลของประเทศลิทัวเนีย ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ และมีเมืองหลักคือเต็ลเชย์ ประชากรประกอบด้วยชาวลิทัวเนีย (ร้อยละ 98.7), ชาวรัสเซีย (ร้อยละ 0.9), ชาวลัตเวีย (ร้อยละ 0.1) และกลุ่มชาติพันธุ์อื่น ๆ (ร้อยละ 0.3) ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 หน่วยงานบริหารเทศมณฑลถูกยุบเลิก เทศมณฑลเต็ลเชย์จึงกลายเป็นเพียงหน่วยทางดินแดนและสถิติ
== อ้างอิง ==
เต็ลเชย์
ฟุตบอลทีมชาติฮ่องกง

ฟุตบอลทีมชาติฮ่องกง  เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของฮ่องกงในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์เอเชียตะวันออก, เอเชียนคัพ และฟุตบอลโลก ทีมชาติอยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลฮ่องกง
ฮ่องกงไม่เคยเข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลโลกรอบสุดท้าย แต่เคยเข้าร่วมเอเชียนคัพทั้งหมด 3 ครั้ง ผลงานที่ดีที่สุดคือ อันดับที่ 3 ใน ค.ศ. 1956 ซึ่งในปีนั้น ฮ่องกงยังคงเป็นอาณานิคมของอังกฤษ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข่าวทีมชาติ ในเว็บไซต์ HKFA
ฟุตบอลฮ่องกง – (ภาษาอังกฤษ)
RSSSF Archive
Results and list of matches on FIFA.com
Information about Asia Soccer matches
 
ฟุตบอลในฮ่องกง
ฮ
ฟุตบอลทีมชาติอัฟกานิสถาน

ฟุตบอลทีมชาติอัฟกานิสถาน เป็นทีมฟุตบอลประจำชาติของประเทศอัฟกานิสถาน อยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ฟุตบอลอัฟกานิสถาน ทีมชาติก่อตั้งในปี ค.ศ. 1922 การแข่งขันอย่างเป็นทางการนัดแรกคือนัดที่พบกับอิหร่านใน ค.ศ. 1941 ต่อมาใน ค.ศ. 1948 อัฟกานิสถานเข้าร่วมเป็นสมาชิกของฟีฟ่า และใน ค.ศ. 1954 ก็ได้เข้าร่วมสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย ซึ่งอัฟกานิสถานก็เป็นหนึ่งในสมาชิกผู้ก่อตั้งด้วย สนามเหย้าของทีมชาติคือสนามกีฬากาซีในคาบูล
ใน ค.ศ. 2013 อัฟกานิสถานชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์เอเชียใต้ และได้รับ "รางวัลแฟร์เพลย์" ของฟีฟ่าอีกด้วย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ELORATINGS
ฟุตบอลในประเทศอัฟกานิสถาน
อ
เทศมณฑลอูเตนา

อูเตนา (Utena) เป็นหนึ่งในสิบเทศมณฑลของประเทศลิทัวเนีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ และมีเมืองหลักคืออูเตนาซึ่งอยู่ห่างจากเมืองหลวงวิลนีอัสประมาณ 95 กิโลเมตร เป็นเทศมณฑลที่มีประชากรเบาบางที่สุด ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 หน่วยงานบริหารเทศมณฑลถูกยุบเลิก เทศมณฑลอูเตนาจึงกลายเป็นเพียงหน่วยทางดินแดนและสถิติ
== อ้างอิง ==
อูเตนา
เทศมณฑลวิลนีอัส

วิลนีอัส (Vilnius) เป็นหนึ่งในสิบเทศมณฑลของประเทศลิทัวเนีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศ เป็นเทศมณฑลที่ใหญ่ที่สุดและมีประชากรมากที่สุด และมีเมืองหลักคือวิลนีอัสซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศ  ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 หน่วยงานบริหารเทศมณฑลถูกยุบเลิก เทศมณฑลวิลนีอัสจึงกลายเป็นเพียงหน่วยทางดินแดนและสถิติ
== อ้างอิง ==
วิลนีอัส
ศาลาแก้วกู่

ศาลาแก้วกู่, อุทยานเทวาลัย หรือ วัดแขก เป็นอุทยานขนาด 42 ไร่ของสำนักปฏิบัติธรรมแก้วกู่ และสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญในชุมชนสามัคคี อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย ที่ประดิษฐานรูปปั้นคอนกรีตเสริมเหล็กขนาดใหญ่จำนวนรวมกว่า 200 องค์ โดยประกอบด้วยพระพุทธรูป พระรูปของพระโพธิสัตว์ เทพเจ้าฮินดู บุคคลในคริสต์ศาสนา ความเชื่อพื้นบ้าน และตัวละครจากรามเกียรติ์ อุทยานแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นโดยปู่บุญเหลือ สุรีรัตน์ ภายใต้แนวคิดว่า "ทุกศาสนาสามารถอยู่รวมกันได้" และให้เป็น "สถานที่แทนภาพดินแดนแห่งการหลุดพ้นจากกิเลสทั้งปวง" ในปี พ.ศ. 2521
ภายในอุทยาน ที่บริเวณฐานของพระรูปแต่ละองค์จะมีจารึกอธิบายชิ้นงานและแนวคิด คติเตือนใจ เป็นภาษาอีสาน และภาษาไทย รุปปั้นที่สูงที่สุดมีความสูงราว 25 เมตร นอกจากนี้ยังมีอาคารสำนักพุทธศาสนาแก้วกู่ความสูงสามชั้น สถาปัตยกรรมเลียนแบบมัสยิด บนหน้าบันของอาคารจารึกสัญลักษณ์โอม และอักษรไทย ศาลาแก้วกู่ โดยชั้นบนสุดเป็นที่ตั้งร่างของปู่บุญเหลือ สุรีรัตน์ที่บรรจุในผอบ [ผะ-อบ] และไม่เน่าเปื่อยทำให้สร้างความอัศจรรย์แก่ผู้ที่ศรัทธาในตัวท่านเป็นอย่างมาก
ปู่บุญเหลือได้สร้างอุทยานนี้ถัดจากสวนพระ หรือ วัดเชียงควน (Buddha Park; Wat Xieng Khuan) ที่ตั้งอยู่ในนครเวียงจันทน์ ประเทศลาว แต่ท่านได้สร้างให้อุทยานแก้วกู่นี้มีงานที่มีความวิจิตรและยิ่งใหญ่กว่าที่เคยสร้างที่ประเทศลาว สวนแห่งนี้มีลักษณะที่คล้ายคลึงกับสวนแห่งโบมาร์โซ (Gardens of Bomarzo) ที่แคว้นลัตซีโย ประเทศอิตาลี
== อ้างอิง ==
ศาสนสถานในอำเภอเมืองหนองคาย
สวนประติมากรรมในทวีปเอเชีย
สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดหนองคาย
พระเจ้าซันโชที่ 1 แห่งเลออน

ซันโชที่ 1 (Sancho I; เลออน: Sanchu I) หรือ ซันโชผู้ตัวอ้วน (Sancho El Craso; เลออน: Sanchu El Crasu) ครองราชย์เป็นกษัตริย์ของอาณาจักรเลออนตั้งแต่ปี ค.ศ. 956 เป็นพระโอรสคนเล็กของพระเจ้ารามิโรที่ 2 แห่งเลออน
หลังสืบทอดตำแหน่งต่อจากพระเจ้าออร์ดอญโญที่ 2 พระเชษฐา พระเจ้าซันโชถูกล้มล้างอำนาจด้วยการก่อปฏิวัติของกลุ่มขุนนางและถูกแทนที่โดยพระเจ้าออร์ดอญโญที่ 4 ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของพระองค์ พระเจ้าซันโชร้องขอความช่วยเหลือจากกาหลิบอับดุรเราะห์มานที่ 3 ชาวอุมัยยัดที่ช่วยเอาบัลลังก์กลับมาให้พระองค์ในปี ค.ศ. 960
== พระราชประวัติ ==
ซันโชเป็นพระโอรสของพระเจ้ารามิโรที่ 2 แห่งเลออนกับพระมเหสีคนที่สอง พระราชินีอูร์รากา ซันเชซ ทรงเป็นพระนัดดาของพระเจ้าซันโช การ์เซสที่ 1 กับโตดาแห่งปัมโปลนา ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระเจ้ารามิโรคือพระเจ้าออร์ดอญโญที่ 3 พระโอรส ในปี ค.ศ. 951 โดยมีการคัดค้านจากอินฟันเตซันโชที่โต้แย้งว่าราชบัลลังก์เลออนเป็นของพระองค์ ซันโชได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มขุนนาง, พระอัยกา โตดา และเฟร์นัน กอนซาเลซ เคานต์แห่งกัสติยา พระเชษฐภาดาของพระเจ้าออร์ดอญโญ พระเจ้าออร์ดอญโญปราบคนกลุ่มนี้ได้ที่ข้างกำแพงเมืองเลออน
พระเจ้าออร์ดอญโญสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 956 พระเจ้าซันโชจึงยึดบัลลังก์เลออนมา แต่สองปีต่อมากลับถูกคัดค้านเพราะทรงอ้วนเกินไป พระองค์ถูกปลดลงจากบัลลังก์โดยกลุ่มขุนนางเลออนและกัสติยา ซึ่งนำโดยเคานต์เฟร์นัน กอนซาเลซ ที่ประกาศให้พระเจ้าออร์ดอญโญที่ 4 เป็นกษัตริย์
ต่อมาซันโชหันไปหาพระอัยกี พระราชินีโตดาแห่งปัมโปลนา เพื่อขอให้ช่วยกอบกู้ราชอาณาจักรของพระองค์กลับคืนมา และหันไปหาอับดุรเราะห์มานที่ 3 กาหลิบแห่งกอร์โดบา ทรงขอให้ฮัสดะอี อิบน์ ชัปรุต แพทย์ที่ราชสำนักของกาหลิบช่วยรักษาพระองค์ และขอให้กาหลิบช่วยกอบกู้บัลลังก์เลออน แลกกับพื้นที่ส่วนน้อยบนที่ราบลุ่มแม่น้ำดูเอโร
พระราชินีโตดา พระเจ้าซันโชที่ 1 และพระมเหสีของพระองค์ เตเรซา อันซูเรซ เดินทางไปกอร์โดบาในปี ค.ศ. 958 ฮัสดะอี อิบน์ ชัปรุตรักษาอาการอ้วนของพระองค์ด้วยการให้พระองค์ดื่มเท่าที่จำเป็นเป็นเวลาสี่สิบวัน ต่อมาด้วยการลงนามในข้อตกลง กองทัพมุสลิมและปัมโปลนายึดซาโมราได้ในฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 959 และยึดเลออนได้ในปี ค.ศ. 960 ทำให้พระเจ้าซันโชที่ 1 ได้กลับไปเป็นกษัตริย์ พระเจ้าออร์ดอญโญที่ 4 หนีไปอัสตูเรียส
เพียงไม่นานพระเจ้าซันโชที่ 1 ก็ลืมข้อตกลงที่ทำไว้กับชาวมุสลิมที่ต่อมาหันสนับสนุนออร์ดอญโญที่ 4 ในปลายรัชสมัยของพระองค์ กลุ่มกบฏขุนนางได้ยึดและปลดปล่อยกัสติยาเป็นอิสระ และเคานต์แห่งกาลิเซียมีอำนาจแข็งแกร่งขึ้น
ในปี ค.ศ. 966 รัชสมัยของพระองค์สิ้นสุดลงเมื่อทรงสิ้นพระชนม์จากการถูกวางยาพิษ ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์คือพระเจ้ารามิโรที่ 3 แห่งเลออน พระโอรส
== อ้างอิง ==
Sancho I KING OF LEON: Britannica
พระมหากษัตริย์เลออน