pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2

สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่สอง (Deuxième République française หรือ La IIe République) ชื่ออย่างเป็นทางการคือ สาธารณรัฐฝรั่งเศส (République française) เป็นชื่อของระบอบการปกครองของประเทศฝรั่งเศส ดำรงอยู่ระหว่างปี ค.ศ. 1848 จนถึง ค.ศ. 1852 ก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1848 เกิดขึ้นหลังจากการปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ ซึ่งเป็นการล้มล้างระบอบราชาธิปไตยเดือนกรกฎาคมของพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 และดำรงอยู่มาจนล่มสลายในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1852 ภายหลังจากการรัฐประหาร ค.ศ. 1851 เมื่อประธานาธิบดี หลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต ประกาศตนเองเป็นจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 อันเป็นจุดเริ่มต้นของจักรวรรดิฝรั่งเศสที่สอง สาธารณรัฐได้มีการนำคำขวัญประจำสาธารณรัฐที่หนึ่งมาใช้ นั่นคือ เสรีภาพ เสมอภาค ภราดรภาพ
==ประวัติ==
===การปฏิวัติฝรั่งเศส===
===การก่อตัว===
==อ้างอิง==
 
สาธารณรัฐฝรั่งเศส
การเมืองฝรั่งเศส
ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
รัฐสิ้นสภาพในประเทศฝรั่งเศส
ฝ
ปงอาแล็กซ็องดร์-ทรัว

ปงอาแล็กซ็องดร์-ทรัว หรือ สะพานอะเลคซันดร์ที่ 3 (Pont Alexandre-III) เป็นสะพานโค้งพาดผ่านแม่น้ำแซน เชื่อมต่อทั้งสองฝั่งแม่น้ำด้านฝั่งหอไอเฟลกับฝั่งช็องเซลีเซเข้าด้วยกัน โดยได้ถูกกล่าวขานว่าเป็นสะพานที่ประดับประดาไปด้วยงานศิลปะชั้นเลิศ และหรูหราที่สุดในปารีส โดยในปัจจุบันได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส
==ประวัติ==
ตัวสะพานสร้างช่วงปี ค.ศ. 1896-1900 ด้วยสถาปัตยกรรมแบบอาร์ตนูโว ประกอบไปด้วยโคมไฟอันวิจิตร รูปปั้นทูตสวรรค์ เทพธิดา และม้าบินตั้งอยู่บนเสาหินฝั่งละ 2 เสา โดยได้ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแด่ สมเด็จพระจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย ที่ได้ตกลงสัญญาพันธมิตรระหว่างสองประเทศในปี ค.ศ. 1892 โดยมีเจ้าชายนีโคไลเป็นมกุฎราชกุมาร ในขณะนั้นเป็นผู้วางศิลาฤกษ์ในปี ค.ศ. 1886 โดยพื้นฐานทางสถาปัตยกรรมมีความคล้ายคลึงกับของอาคารกร็องปาแลซึ่งตั้งอยู่อีกฝั่งหนึ่งของแม่น้ำไม่ไกลนัก
การก่อสร้างสะพานนี้ถือเป็นความสำเร็จทางวิศวกรรมแห่งยุคศตวรรษที่ 19 เป็นอย่างยิ่ง โดยการสร้างสะพานโค้งแบบไม่มีเสา โดยตัวสะพานสูง 6 เมตร ทำจากเหล็กกล้า ซึ่งออกแบบโดยสถาปนิกโฌแซ็ฟ กาเซียง-แบร์นาร์ และกัสตง กูแซ็ง โดยมีข้อแม้ว่าห้ามบดบังทัศนียภาพของช็องเซลีเซและเลแซ็งวาลีดโดยเด็ดขาด
สะพานถูกสร้างโดยวิศวกรฌ็อง เรซาล และอาเมเด ดาลบี และเปิดอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1900 สำหรับงาน Exposition Universelle พร้อม ๆ ไปกับกร็องปาแล
==ดูเพิ่ม==
Pont Alexandre III 
Alexandre III Bridge , current photographs and of the 1900s.
Coordinates: 
สถานที่ท่องเที่ยวในปารีส
สะพานในปารีส
สะพานข้ามแม่น้ำแซน
สมชาย แสวงการ

ดร.สมชาย แสวงการ (; เกิด 12 เมษายน พ.ศ. 2505) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ 2 สมัย อดีตสมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 10 ปัจจุบันเป็นสมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 12 อดีตกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิสถาบันพระปกเกล้า
นายสมชาย แสวงการ จบการศึกษาปริญญาเอกปรัชญาดุษฎีบัณฑิต จากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์สาขาบริหารกระบวนการยุติธรรม
== ประสบการณ์การทำงาน ==
ประธานกลุ่มมิตรภาพสมาชิกรัฐสภาไทย-ฝรั่งเศส 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 - ปัจจุบัน
ประธานคณะกรรมาธิการสิทธิมนุษยชน สิทธิเสรีภาพและการคุ้มครองผู้บริโภค วุฒิสภา
กรรมการที่ปรึกษาคณะกรรมาธิการวิสามัญกิจการวุฒิสภา (วิปวุฒิสภา)
สมาชิก วุฒิสภาไทย ชุดที่ 12 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 - ปัจจุบัน
สมาชิก สภานิติบัญญัติแห่งชาติ (ประเทศไทย) พ.ศ. 2557 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 – 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2562
สมาชิกวุฒิสภาจาก การสรรหาสมาชิกวุฒิสภาไทย พ.ศ. 2554 12 เมษายน พ.ศ. 2554 - 1 มีนาคม พ.ศ. 2557
สมาชิก วุฒิสภาไทย ชุดที่ 10 จาก การสรรหาสมาชิกวุฒิสภาไทย พ.ศ. 2551 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551- 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554
สมาชิก สภานิติบัญญัติแห่งชาติ (ประเทศไทย) พ.ศ. 2549 11 ตุลาคม พ.ศ. 2549 - 28 มกราคม พ.ศ. 2551
ที่ปรึกษาสมาคมนักข่าววิทยุและโทรทัศน์ไทย พ.ศ. 2549 - พ.ศ. 2551
นายกสมาคมนักข่าววิทยุและโทรทัศน์ไทย 2 สมัย พ.ศ. 2547-2548 , 20 สิงหาคม พ.ศ. 2549 - 31 ตุลาคม พ.ศ. 2549
อุปนายกสมาคมนักข่าววิทยุและโทรทัศน์ไทย พ.ศ. 2545 - พ.ศ. 2546
กรรมการผู้จัดการ บริษัท ไอเอ็นเอ็นเรดิโอ จำกัด และผู้อำนวยการวิทยุร่วมด้วยช่วยกัน
บรรณาธิการข่าว สถานีโทรทัศน์ช่อง 3 อสมท.
กรรมการมูลนิธิสำนึกรักบ้านเกิด และมูลนิธิร่วมด้วยช่วยกัน
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประกาศ แต่งตั้งสมาชิกวุฒิสภา
ฐานข้อมูล
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2505
บุคคลจากจังหวัดสมุทรปราการ
สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบสรรหา
สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
บุคคลจากโรงเรียนวัดราชบพิธ
บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
บุคคลจากคณะพัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
นักการเมืองที่เป็นแนวร่วมกปปส.
หลุยส์ อ็องตวน ดยุกแห่งอ็องกูแลม

หลุยส์ อองตวน ดยุกแห่งอ็องกูแลม (Louis Antoine, Duke of Angoulême) หรือ พระเจ้าหลุยส์ที่ 19 แห่งฝรั่งเศส เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าชาร์ลที่ 10 บางครั้งพระองค์ถือว่าเป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสที่ถูกต้องตามกฎหมาย (พระเจ้าหลุยส์ที่ 19 แห่งฝรั่งเศสและนาวาร์) หลังจากที่พระเจ้าชาร์ลที่ 10 ทรงลงพระปรมาภิไธยสืบราชสมบัติ และ 20 นาทีถัดมา พระองค์ทรงลงพระปรมาภิไธยสละราชสมบัติเช่นเดียวกัน ทำให้พระองค์กลายเป็นพระมหากษัตริย์ที่ครองราชย์สั้นที่สุดในประวัติศาสตร์
พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส
ราชวงศ์บูร์บง
เจ้าชายฝรั่งเศส
โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส
ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์
อ็องรี ดาร์ตัว

อ็องรี ดาร์ตัว (Henri d'Artois) หรือ พระเจ้าอ็องรีที่ 5 แห่งฝรั่งเศส หรือ พระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งฝรั่งเศส ตามการออกเสียงแบบอังกฤษ เป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าชาร์ลที่ 10 พระองค์ว่าเป็นกษัตริย์ฝรั่งเศสพระองค์ต่อจากพระเจ้าหลุยส์ที่ 19 โดยพวกนิยมกษัตริย์ ตั้งแต่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2373 ถึง 9 สิงหาคม ปีเดียวกัน แต่ถึงอย่างไรก็ตามการครองราชย์ของพระองค์ยังเป็นที่เลื่อนลอย เนื่องจากพระองค์ทรงยอมรับการปฏิวัติและรัฐฝรั่งเศสก็มิได้ระบุไว้แต่อย่างใด
พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส
ราชวงศ์บูร์บง
เจ้าชายฝรั่งเศส
ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์
เกอซีนา

เกอซีนา (Gecina) เป็นกองทรัสต์เพื่อการลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ที่เน้นด้านที่อยู่อาศัย, สำนักงาน และการดูแลสุขภาพ ผลงานนี้ยังรวมถึงห้างสรรพสินค้า, คลังสินค้า และความรับผิดชอบด้านศูนย์โลจิสติกส์ในการประสานงานธุรกิจการค้า เช่น ปฏิบัติการในธุรกิจสถานที่กลางแจ้ง โดยเกือบทั้งหมดของธุรกิจมาจากประเทศฝรั่งเศส (ใน ค.ศ. 2009 มีสินทรัพย์ของต่างประเทศเพียง 1 เปอร์เซ็นต์) โดยจัดเป็นผู้ครองตลาดกรุงปารีส (เป็นเจ้าของที่อยู่อาศัยและสถานที่ให้บริการเชิงพาณิชย์ที่ใหญ่ที่สุด โดยประเทศฝรั่งเศสเป็นตลาดที่ใหญ่ที่สุดอันดับ 2 สำหรับด้านอสังหาริมทรัพย์ของยุโรปที่อยู่นอกกรุงลอนดอน) ส่วนนอกกรุงปารีสโดยปกติแล้วจะมีนักลงทุนขนาดใหญ่ในลียง ส่วนใน ค.ศ. 2010 เกอซีนาได้ลดความสนใจในบางสายธุรกิจ เช่น โกดัง เนื่องด้วยศักยภาพในการเติบโตเป็นไปอย่างจำกัด
บริษัทมีมูลค่าทรัพย์สินใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามในกองทรัสต์เพื่อการลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ของยุโรป และจัดว่ามีมูลค่าตามราคาตลาดใหญ่ที่สุดในประเทศฝรั่งเศสสำหรับ SIIC และเป็นบริษัทสินทรัพย์ที่ใหญ่ที่สุดอันดับ 2 ที่มีการซื้อขายในประเทศฝรั่งเศส (ถัดจากฟอนเซียเดอรีจีอง และอีกาเด) 88 เปอร์เซ็นต์มาจากเพียง 2 ใน 5 กลุ่มธุรกิจ (สำนักงาน และที่อยู่อาศัย) และในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2010 บริษัทแห่งนี้มีมูลค่าตลาดที่ 6.6 พันล้านดอลลาร์ สำหรับปีงบการเงิน ค.ศ. 2010 นั้น 83 เปอร์เซ็นต์ของรายได้จากค่าเช่ามาจากปริมณฑลของกรุงปารีส (47 เปอร์เซ็นต์จากใจกลางเมือง), 15 เปอร์เซ็นต์จากที่อื่นในประเทศฝรั่งเศส (40 เปอร์เซ็นต์ของส่วนนี้มาจากลียง) และ 2 เปอร์เซ็นต์จากต่างประเทศ สินทรัพย์ที่สร้างรายได้นำเป็นสำนักงาน (54 เปอร์เซ็นต์) ตามด้วยโครงสร้างที่อยู่อาศัย (30 เปอร์เซ็นต์) การดูแลสุขภาพ (8 เปอร์เซ็นต์) โลจิสติกส์ (5 เปอร์เซ็นต์) และโรงแรม (2 เปอร์เซ็นต์) และในแบบรวม 15 เปอร์เซ็นต์
== สินทรัพย์ในประเทศฝรั่งเศส ==
ประเทศนี้มีโครงสร้างบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับเกอซีนา บางส่วนของผลงานสร้างขึ้นโดยบริษัทแห่งนี้ เช่น
แอลแองเจล - พื้นที่สำนักงานขนาด 11,000 ตารางเมตร, เวสปาร์กซาเบลซูซาร์ธ - ลานธุรกิจโลจิสติกส์ขนาด 135,000 ตารางเมตร, คลับเมดวัลดีแซร์ - รีสอร์ทหมู่บ้าน, โรงพยาบาลเอกชนเอสตูเอรีเลออาฟวร์อาฟวร์ - โรงพยาบาลซึ่งมี 356 เตียง, ช็องเซลีเซ - สำนักงานขนาดใหญ่และอาคารร้านค้าปลีกในกรุงปารีส, เลอวีวัลดี - อาคารที่อยู่อาศัยระดับไฮเอนด์, คาปา - อาคารอเนกประสงค์, ทาเปเซเวสท์ - สำนักงานในพื้นที่ทาเปเซโดยเป็นพันธมิตรทางธุรกิจที่กรุงปารีสร่วมกับไฮนส์กรุ๊ปซึ่งได้มีการพัฒนาประมาณสองในสามของพื้นที่ 90,000 ตารางเมตร
== อ้างอิง ==
การลงทุนในอสังหาริมทรัพย์
บริษัทของฝรั่งเศส
บริษัทข้ามชาติ
บริษัทอสังหาริมทรัพย์
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2502
มารี-เตแรซแห่งฝรั่งเศส

เจ้าหญิงมารี-เตแรซแห่งฝรั่งเศส (Marie-Thérèse de France) เป็นพระชายาในเจ้าชายหลุยส์ อ็องตวน ดยุกแห่งอ็องกูแลม เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศสและพระนางมารี อ็องตัวแน็ต ได้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสหลังจากที่พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศสสละราชสมบัติ เจ้าชายหลุยส์ อ็องตวน ดยุกแห่งอ็องกูแลม พระสวามีของพระองค์จึงได้ครองราชย์และเพียง 20 นาที ต่อมาพระองค์ก็ลงพระนามสละราชสมบัติ เป็นอันสิ้นสุดตำแหน่ง
ชีวิตในวัยเยาว์ของพระองค์ได้รับการเอาใจใส่อย่างดีและเข้มงวดจากพระมารดา (ในขณะที่พระบิดาคือพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ค่อนข้างปล่อยปละละเลย) พระนางมารี อ็องตัวแน็ตได้ทรงพร่ำสอนมิให้พระองค์เป็นคนเย่อหยิ่งแบบพระปิตุจฉาของพระสวามีของพระองค์ พระนางจึงได้ทำการเชิญเหล่าเด็กสามัญชนให้เข้ามาร่วมในงานเลี้ยงอาหารเย็นร่วมกับพระองค์ และสอนให้พระองค์ในวัยเยาว์รู้จักแบ่งของเล่นแก่เด็กยากจน และยังคอยสอนให้รู้จักเห็นอกเห็นใจ รับรู้ความทุกข์ยากของผู้อื่น (ซึ่งขัดแย้งกับภาพลักษณ์ที่สังคมส่วนใหญ่มองพระมารดาของพระองค์)
ราชินีแห่งฝรั่งเศส
ราชวงศ์บูร์บง
มารี-โฌเซฟีนแห่งซาวอย

เจ้าหญิงมารี-โฌเซฟีนแห่งซาวอย เคาน์เตสแห่งพรอว็องส์ หรือ สมเด็จพระราชินีมารี-โฌเซฟีนแห่งฝรั่งเศส (Marie-Joséphine de Savoie) เป็นพระมเหสีในพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส และเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส พระนางเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าวิตโตรีโอ อามาเดโอที่ 3 แห่งซาร์ดิเนียและมารีอา อันโตเนีย เฟร์นันดา แห่งสเปน พระนางประสูติในราชวงศ์ซาวอย แต่เมื่ออภิเษกสมรสกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศสแล้ว จึงถือว่าพระนางอยู่ในราชวงศ์บูร์บง พระนางเป็นสมเด็จพระราชินีภายใต้กฎหมายในสมัยสาธารณรัฐเพียงพระองค์เดียวของฝรั่งเศส
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2296
ราชินีแห่งฝรั่งเศส
ราชวงศ์บูร์บง
มารี เลชชินสกา

มารี การอลีนา ซอฟีอา เฟลีชา เลชชินสกา (Maria Karolina Zofia Felicja Leszczyńska; 23 มิถุนายน ค.ศ. 1703 – 24 มิถุนายน ค.ศ. 1768) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส ในฐานะพระมเหสีในพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 พระนางเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าสตาญิสวัฟที่ 1 และกาตาร์ซือนา โอปาลินสกา พระนางได้รับการยกย่องว่าเป็นพระราชินีที่ครองตำแหน่งนานที่สุดของฝรั่งเศส
ราชินีแห่งฝรั่งเศส
ราชวงศ์บูร์บง
ไฟนอล เรสโซลูชั่น (2012)

ไฟนอล เรสโซลูชั่น 2012 (Final Resolution 2012) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพ ของโทเทิล นอนสต็อป แอคชั่น เรสต์ลิง (TNA) จัดเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม  ค.ศ. 2012 ที่  Impact Wrestling Zone เมือง Orlando, Florida โดยรวมปล้ำจากสมาคมทีเอ็นเอไว้ทั้งหมด
สำหรับประเทศไทย ศึกไฟนอล เรสโซลูชั่น (2012) มีออกอากาศทาง จีเอ็มเอ็มแซต ช่อง จีเอ็มเอ็ม สปอร์ต วัน ในวันอาทิตย์ที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2013 เวลา 17.30 น.
==แมทช์การปล้ำ==
==ดูเพิ่ม==
ทีเอ็นเอ ไฟนอล เรสโซลูชั่น
รายชื่อเพย์-เพอร์-วิวของทีเอ็นเอ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official Final Resolution site 
ImpactWrestling.com
ไฟนอล เรสโซลูชั่น
มวยปล้ำอาชีพในปี พ.ศ. 2555
มวยปล้ำในออร์แลนโด (รัฐฟลอริดา)
ฟร็องซวซ โดบีเญ มาร์กีซ เดอ แม็งต์นง

ฟร็องซวซ โดบีเญ มาร์กีซ เดอ แม็งต์นง (Françoise d'Aubigné, Marquise de Maintenon) เป็นชนชั้นสูงชาวฝรั่งเศสที่อภิเษกสมรสกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสอย่างลับ ๆ แม้ว่าพระนางจะไม่เคยได้รับแต่งตั้งให้เป็นพระราชินีแห่งฝรั่งเศส แต่พระนางก็เป็นหนึ่งในที่ปรึกษาที่ใกล้ชิดที่สุดของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 และเป็นผู้อภิบาลบรรดาพระราชโอรสและพระราชธิดา ในปี ค.ศ. 1686 พระนางก่อตั้ง Maison royale de Saint-Louis ซึ่งเป็นโรงเรียนสำหรับเด็กผู้หญิงจากตระกูลขุนนางที่ยากจน
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
Bryant, Mark. Queen of Versailles: Madame de Maintenon, First Lady of Louis XIV's France (2020) online
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2178
ราชินีแห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส
วิคตอรี่ โรด (2012)

วิคตอรี่ โรด 2012 (Victory Road 2012) เป็นรายการ เพย์-เพอร์-วิว ของ โทเทิล นอนสต็อป แอคชั่น เรสต์ลิง (TNA) จัดในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2555 ณ Impact Wrestling Zone Orlando, Florida สหรัฐอเมริกา โดยมีนักมวยปล้ำจากสมาคมของ โทเทิล นอนสต็อป แอคชั่น เรสต์ลิง
==แมทซ์การปล้ำ/ผลการแข่งขัน==
==ดูเพิ่ม==
ทีเอ็นเอ วิคตอรี่ โรด
รายชื่อเพย์-เพอร์-วิวของทีเอ็นเอ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Victory Road website
Impact Wrestling.com
วิคตอรี่ โรด
มวยปล้ำอาชีพในปี พ.ศ. 2555
มวยปล้ำในออร์แลนโด (รัฐฟลอริดา)
พระเจ้าอ็องรีที่ 1 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าอ็องรีที่ 1 แห่งฝรั่งเศส (20 กรกฎาคม พ.ศ. 1574 – 4 สิงหาคม พ.ศ. 1603) พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสที่ครองราชย์ตั้งแต่ พ.ศ. 1574 จนกระทั่งพระองค์สวรรคต พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 38 แห่งฝรั่งเศส และเป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์กาเปเซียง พระราชบิดาของพระองค์คือพระเจ้ารอแบร์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศส และพระราชมารดาของพระองค์คือกงส์ต็องส์แห่งอาร์ล พระมหากษัตริย์ที่ได้ครองราชย์ต่อจากพระองค์คือพระเจ้าฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส
==  ประวัติ ==
อ็องรีเป็นสมาชิกของราชวงศ์กาเปเซียง เสด็จพระราชสมภพในแร็งส์ เป็นพระโอรสของพระเจ้ารอแบร์ที่ 2 กับกงส์ต็องส์แห่งอาร์ล
พระองค์ได้รับการสวมมงกุฎเป็นกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสที่อาสนวิหารแร็งส์เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1027 ขณะที่พระบิดายังมีชีวิตอยู่ตามธรรมเนียมของชาวกาเปเซียง พระองค์ไม่ค่อยมีอิทธิพลและอำนาจจนกระทั่งกลายเป็นผู้ปกครองเพียงหนึ่งเดียวหลังการสิ้นพระชนม์ของพระบิดา
รัชสมัยของอ็องรีที่ 1 ไม่ต่างกับกษัตริย์พระองค์ก่อน ๆ โดดเด่นในเรื่องการต่อสู้แย่งชิงอาณาเขต ตอนแรกพระองค์เคยร่วมมือกับพระอนุชา รอแบร์ ก่อกบฏต่อพระบิดาในปี ค.ศ. 1025 โดยมีพระมารดาให้การสนับสนุน ทว่าพระมารดาสนับสนุนให้รอแบร์เป็นทายาทของกษัตริย์เฒ่าที่ต่อมาสิ้นพระชนม์ ทิ้งให้อ็องรีต้องรับมือกับพี่น้องร่วมสายเลือดที่เป็นกบฏ ในปี ค.ศ. 1032 อ็องรีเอาใจพระอนุชาด้วยการมอบดัชชีแห่งบูร์กอญ ที่พระบิดาเคยมอบให้พระองค์ในปี ค.ศ. 1016 ให้
อ็องรีช่วยดยุคน้อยวิลเลียมแห่งนอร์ม็องดี (ซึ่งต่อมาจะกลายเป็นพระเจ้าวิลเลียมผู้พิชิต) ที่เพิ่งได้รับการแต่งตั้งปราบปรามการปฏิวัติของข้าราชบริพารของวิลเลียม ในปี ค.ศ. 1047 อ็องรีรักษาตำแหน่งดยุคไว้ให้วิลเลียมได้ด้วยชัยชนะอย่างเด็ดขาดเหนือข้าราชบริพารของวิลเลียมที่สมรภูมิวาแล็สดูน ใกล้กับก็อง ทว่าต่อมาอ็องรีกลับสนับสนุนเหล่าบารอนให้ต่อต้านวิลเลียม
ในปี ค.ศ. 1051 วิลเลียมแต่งงานกับมาทิลดา บุตรสาวของเคานต์แห่งฟลานเดอส์กับพระขนิษฐาของพระองค์ อาเดลา ซึ่งอ็องรีมองว่าเป็นภัยต่อราชบัลลังก์ของพระองค์ ในปี ค.ศ. 1054 และอีกครั้งในปี ค.ศ. 1057 อ็องรีบุกนอร์ม็องดี แต่พระองค์พ่ายแพ้ในทั้งสองครั้ง
พระเจ้าอ็องรีที่ 1 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1060 ในวินทรีอ็องบรี ประเทศฝรั่งเศส และถูกฝังในมหาวิหารแซ็ง-เดอนี พระโอรสของพระองค์ พระเจ้าฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส สืบทอดราชบัลลังก์ต่อด้วยพระชนมายุเพียง 7 พรรษา พระราชินีของอ็องรี แอนน์แห่งเคียฟ ปกครองเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินเป็นเวลาหกปี ในตอนที่สิ้นพระชนม์ อ็องรีกำลังปิดล้อมตีแมร์ที่ถูกชาวนอร์มันยึดครองมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1058
== การอภิเษกสมรส ==
อ็องรีที่ 1 ถูกหมั้นหมายกับมาทิลดา พระธิดาของค็อนราทที่ 2 จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ แต่มาทิลดาสิ้นพระชนม์ก่อนวัยอันควรในปี ค.ศ. 1034 ต่อมาอ็องรีอภิเษกสมรสกับมาทิลดาแห่งฟริเซีย แต่มาทิลดาสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1044 หลังการผ่าท้องคลอด
อ็องรีอภิเษกสมรสครั้งที่สามกับแอนน์แห่งเคียฟเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1051 ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาสี่คน คือ
พระเจ้าฟีลิปที่ 1
แอมา
รอแบร์
อูกมหาราชแห่งแวร์ม็องดัว
== อ้างอิง ==
พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส
ตระกูลกาแป
ดยุกแห่งบูร์กอญ
ออแตลเดอวีล

ออแตลเดอวีล (Hôtel de Ville) เป็นสถานที่สำคัญในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ในเขตที่ 4 โดยเป็นศาลาว่าการกรุงปารีส มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1357 และยังใช้เป็นจวนผู้ว่าราชการกรุงปารีส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1977 เป็นต้นมา รวมถึงห้องจัดงานต่าง ๆ ด้วย
ราวปี ค.ศ. 1533 พระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 แห่งฝรั่งเศสเป็นผู้ริเริ่มให้มีการก่อสร้างอาคารหลังใหม่ทดแทนอาคารหลังเดิม (Maison aux Piliers - House of Pillars) ที่ใช้มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1357 เพื่อแสดงถึงความยิ่งใหญ่ของกรุงปารีส โดยในสมัยนั้นตรงกับช่วงที่เจริญสูงสุดของยุคเรอแนซ็องส์ โดยว่าจ้างสถาปนิกเลื่องชื่อชาวอิตาลี โดเมนีโก ดา กอร์โตนา (หรือ "บอกกาดอร์") กับสถาปนิกชาวฝรั่งเศส ปีแยร์ ช็องบีฌ ได้รื้ออาคารหลังเก่าและสร้างใหม่ในรูปแบบที่ทันสมัยในขณะนั้น คือ เรอแนซ็องส์ อันประกอบไปด้วยหอคอย หน้าต่างอันวิจิตร ห้องโถงที่โปร่งตกแต่งอย่างงดงาม และงานตกแต่งด้านนอกอย่างพิถีพิถัน ตัวอาคารได้เสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 1628 ในรัชสมัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส
อีกในช่วง 2 ศตวรรษต่อมา เป็นช่วงที่มีความวุ่นวายเกิดขึ้นในกรุงปารีส เช่น การปฏิวัติฝรั่งเศส เป็นต้น ออแตลเดอวีลได้ถูกใช้เป็นฐานของกองกำลังปฏิวัติปารีส หรือ Paris Commune ในปี ค.ศ. 1871 และได้ถูกทำลายลงในระหว่างการสู้รบระหว่างกองกำลังของทั้งสองฝ่าย จนเหลือแต่โครงหินเป็นซากปรักหักพังในที่สุด
อาคารศาลาว่าการในปัจจุบันได้ถูกบูรณะครั้งใหญ่ช่วงปีค.ศ. 1873 - ค.ศ. 1882 โดยสถาปนิกชาวฝรั่งเศส 2 คน ผู้ชนะการแข่งขันประกวด คือเตโอดอร์ บาลูว์ และเอดัวร์ เดอแปร์ต โดยสร้างจากโครงหินที่เหลือรอดจากไฟไหม้ครั้งใหญ่ สร้างใหม่ในสถาปัตยกรรมเรอแนซ็องส์แบบฝรั่งเศส โดยผนังด้านนอกเลียนแบบงานยุคคริสต์ศตวรรษที่ 16 ในขณะที่งานตกแต่งภายในเป็นงานอย่างคริสต์ศตวรรษที่ 18 ราวปี ค.ศ. 1880



สถานที่ท่องเที่ยวในปารีส
โบสถ์ลามาดแลน

โบสถ์ลามาดแลน (L'église de la Madeleine) มีชื่อเรียกเต็มว่า โบสถ์นักบุญมารีย์ชาวมักดาลา (L'église Sainte-Marie-Madeleine) เรียกกันอย่างลำลองในฝรั่งเศสว่า มาดแลน เป็นโบสถ์สำคัญในคริสตจักรนิกายโรมันคาทอลิก ในสังกัดอัครมุขมณฑลปารีส ที่สร้างอุทิศแก่นักบุญมารีย์ชาวมักดาลา ถือเป็นสถานที่สำคัญในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ในเขตที่ 8 ติดกับจัตุรัสเดอลากงกอร์ด ทางด้านทิศใต้ ทิศตะวันออกติดกับจัตุรัสว็องโดม และทิศตะวันตกติดกับโบสถ์แซ็ง-โอกุสแต็ง
ตัวอาคารเป็นแบบเทวสถานโรมันทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ประกอบไปด้วยเสาโรมันสูง 20 เมตร จำนวน 52 ต้น โดยนำแบบมาจากแมซงกาเร อันเป็นเทวสถานยุคโรมันที่สมบูรณ์ที่สุด ที่หลงเหลือจนถึงปัจจุบัน หน้าจั่วเป็นรูปปั้นนูนสูงฝีมือของเลอแมร์ บอกเล่าเรื่องราวของการพิพากษาครั้งสุดท้าย ประตูโบสถ์ทำจากทองแดงสลักนูนต่ำเรื่องราวของบัญญัติสิบประการ ภายในประกอบไปด้วยทางเดินกลาง ด้านบนมีโดม จำนวน 3 โดม ไม่มีแขนกางเขน อันเป็นแบบวิหารโรมันทั่วไป ด้านในตกแต่งประดับประดาแบบห้องอาบน้ำตามสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา และเหนือแท่นบูชามีรูปปั้นนักบุญมารีย์ชาวมักดาลาขึ้นสวรรค์ ด้านบนเป็นภาพเขียนจิตรกรรมฝาผนังบอกเล่าประวัติของศาสนาคริสต์


สถานที่ท่องเที่ยวในปารีส
โบสถ์คริสต์ในประเทศฝรั่งเศส
สิ่งก่อสร้างในปารีส
เดนิส ริชาดส์

เดนิส ลี ริชาร์ดส์ (Denis Lee Richards) เกิดเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1971 เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เธอปรากฏในภาพยนตร์เรื่อง Starship Troopers (film) (1997), Wild Things (1998), Drop Dead Gorgeous (film) (1999), และ The World Is Not Enough เป็นสาวบอนด์, หลังจากนั้นเธอยังปรากฏตัวขึ้น Scary Movie 3 (2003), Love Actually (2003), Edmond (film) (2005) และ Madea's Witness Protection (2012) เธอยังปรากฏตัวในโทรทัศน์ เช่น Melrose Place (1996), Spin City (2001) และ Two and a Half Men
นักแสดงอเมริกัน
บุคคลจากรัฐอิลลินอย
ชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายฝรั่งเศส
ชาวอเมริกันเชื้อสายเวลส์
นางแบบอเมริกัน
 เป็นดาราที่ชอบของหนุ่มๆ
จักรวรรดิแอกแคด

จักรวรรดิแอกแคด (Akkadian Empire) เป็นจักรวรรดิในสมัยโบราณมีเมืองศูนย์กลางอยู่ที่เมืองแอกแคด ประกอบไปด้วยชาวแอกคาเดียนและชาวสุเมเรียน ซึ่งอยู่ภายใต้กฎหมายเดียวกัน มีอิทธิพลครอบคลุมดินแดนเมโสโปเตเมีย, ลิแวนต์, และอานาโตเลีย ทั้งยังเคยส่งกองกำลังทหารไปถึงดิลมันและเมแกน (ประเทศบาห์เรนกับประเทศโอมานในปัจจุบัน) ในคาบสมุทรอาระเบียอีกด้วย
ในช่วงสหัสวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราช มีการพัฒนาความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมระหว่างแอกคาเดียนกับสุเมเรียนเป็นอย่างมาก อาทิเช่น มีการใช้สองภาษากันอย่างแพร่หลาย
จักรวรรดิแอกแคดเจริญถึงจุดสูงสุดทางการเมืองในระหว่าง 2,400 ถึง 2,200 ก่อนคริสต์ศักราช โดยการนำของ พระเจ้าซาร์กอนแห่งแอกแคด (2334-2279 ก่อนคริสต์ศักราช) ภายใต้การปกครองของพระเจ้าซาร์กอนและผู้สืบทอดตำแหน่ง ภาษาแอกคาเดียนถูกนำไปเป็นภาษาที่ใช้งานที่อาณาจักรใกล้เคียงที่เคยยึดครอง เช่น อาณาจักรเอลาไมท์กับกูเทียน โดยจักรวรรดิแอกแคดได้รับการยอมรับว่าเป็นจักรวรรดิแห่งแรกของโลก
หลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิแอกแคด ประชาชนชาวแอกแคดและเมโสโปเตเมียจึงได้รวมกันก่อตั้งอาณาจักรอัสซีเรียในภาคเหนือ และอาณาจักรบาบิโลเนียในภาคใต้
==อ้างอิง==
Stiebing Jr,H.William. Ancient Near Eastern History and Culture. (Pearson Longman; University of New Orleans, 2009)
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Iraq's Ancient Past — Penn Museum
Year Names of Narim-Sin – CDLI
Year Named of Shar-kali-Sharri – CDLI
Site on Enheduanna at Virginia Tech University
รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
จักรวรรดิแอกแคด
อ
ลิแวนต์
จักรวรรดิเม็กซิโก

จักรวรรดิเม็กซิโก อาจหมายถึง:
จักรวรรดิเม็กซิโกที่ 1, จักรวรรดิภายใต้การปกครองของอากุสติน เดอ ไอตูร์ไบด์ จากปี 1821 ถึง 1823
จักรวรรดิเม็กซิโกที่ 2, จักรวรรดิภายใต้การปกครองของอาร์กดยุค แม็กซีมีเลียน แห่งออสเตรีย จากปี 1864 ถึง 1867
 
เม็กซิโก
สุลต่านอะฮ์มัด มูอัซซัม

อะห์มูอัดซัมชาห์ อาหมัด (Ahmuadzam Shah Ahmad) หรือที่ในพงศาวดารไทยเรียกพระองค์ว่าหวันอาหมัด เป็นสุลต่านพระองค์แรกของรัฐปะหัง ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2379
== พระราชประวัติ ==
แต่เดิมนั้น ปะหังเป็นเพียงส่วนหนึ่งของยะโฮร์-เรียว แต่เมื่อเกิดการแก่งแย่งอำนาจกันภายใน ทำให้เบนดาหะราอาลี บิดาของหวันอาหมัดตั้งตัวเป็นอิสระใน พ.ศ. 2396 เมื่อเบนดาหะราอาลีถึงแก่อนิจกรรมใน พ.ศ. 2400 ได้เกิดสงครามกลางเมืองระหว่างมูตาฮีร์กับหวันอาหมัด โดยฝ่ายของมูตาฮีร์ มี เตเม็งกูอิบราฮิมแห่งยะโฮร์ ให้การสนับสนุน ส่วนหวันอาหมัดนั้นมีเจ้าเมืองกลันตัน เจ้าเมืองตรังกานู และสุลต่านมะห์มูดแห่งเรียวที่ถูกถอดถอนให้การสนับสนุน ต่อมาอังกฤษเข้ามาสนับสนุนมูตาฮีร์อย่างลับ ๆ ส่วนหวันอาหมัดได้รับการสนับสนุนจากสยามและขุนนางท้องถิ่น ในที่สุด หวันอาหมัดเป็นฝ่ายชนะใน พ.ศ. 2406 มูตาฮีร์ถึงแก่กรรมหลังจากนั้นไม่นาน สงครามกลางเมืองจึงสุดสิ้นลง
หวันอาหมัดปกครองปะหังจนถึง พ.ศ. 2424 ก็สถาปนาตนเองเป็นสุลต่านแห่งรัฐปะหัง อังกฤษพยายามเข้ามาเป็นมิตรและแทรกแซงกิจการภายในของปะหังแต่สุลต่านอาหมัดทรงบ่ายเบี่ยงไว้ได้ จนกระทั่งอังกฤษเริ่มดำเนินนโยบายแทรกแซงกิจการภายในของรัฐมลายูอย่างจริงจัง จึงพยายามเข้าไปแทรกแซงในรัฐปะหังอีก
ใน พ.ศ. 2425 มันซูร์ น้องชายของสุลต่านอาหมัดเกิดวิวาทกับสุลต่านอาหมัด มันซูร์หลบหนีไปรัฐยะโฮร์และคิดรวบรวมไพร่พลมาแย่งชิงอำนาจ ใน พ.ศ. 2427 อังกฤษเข้ามาไกล่เกลี่ย และพยายามเกลี้ยกล่อมให้สุลต่านอาหมัดตกลงทำสนธิสัญญากับอังกฤษแต่กว่าจะสำเร็จก็ล่วงเลยไปถึง พ.ศ. 2430 โดยต้องให้สุลต่านอาบูบาการ์แห่งยะโฮร์มาเกลี้ยกล่อม โดยข้อความในสนธิสัญญานั้น ระบุให้ปะหังเป็นรัฐที่มีอธิปไตย และค้ำประกันการสืบราชบัลลังก์ให้ตวนกูมะห์มูด โอรสของสุลต่านอาหมัด ต่อมา ใน พ.ศ. 2431 อังกฤษบีบบังคับปะหังอย่างแข็งกร่าวมากขึ้น จนต้องยอมให้มีผู้แทนอังกฤษมาประจำที่ปะหัง มีอำนาจดูแลกิจการภายในและต่างประเทศของปะหัง
หลังลงนามในสนธิสัญญาแล้ว สุลต่านอาหมัดตั้งให้ตวนกูมะห์มูดเป็นผู้สำเร็จราชการ พระองค์เสด็จไปอยู่เกาะตาวาร์ เมื่ออังกฤษเข้ามาเปลี่ยนแปลงระบบราชการ ทำให้ขุนนางท้องถิ่นเสียอำนาจ จึงเกิดการต่อต้านที่เรียกว่ากบฏบาฮามันหรือสงครามปะหังใน พ.ศ. 2434 ในช่วงแรก สุลต่านอาหมัดเห็นด้วยกับฝ่ายกบฏ แต่เมื่อถูกบีบจากอังกฤษมากเข้า พระองค์จำต้องแสดงพระองค์อยู่ฝ่ายตรงข้ามกับกลุ่มกบฏ อังกฤษนำทหารชาวสิกข์จากรัฐเซอลาโงร์เข้ามาปราบกบฏใน พ.ศ. 2435 ผู้นำกบฏหนีไปกลันตันและตรังกานูซึ่งขณะนั้นยังเป็นประเทศราชของสยาม อังกฤษพยายามเข้ามาจับผู้นำฝ่ายกบฏที่กลันตัน สยามจึงเข้าแทรกแซง โดยนำตัวผู้นำกบฏมาไว้ที่กรุงเทพมหานคร
ต่อมาใน พ.ศ. 2436 ปะหังก็ถูกรวมเข้ากับสหพันธรัฐมลายาที่ประกอบด้วยปะหัง เปรัก เซอลาโงร์ และเนอเกอรีเซิมบีลัน สุลต่านอาหมัดไม่มีทางเลือก นอกจากต้องยอมรับเพื่อแลกกับการค้ำประกันราชบัลลังก์ให้พระโอรสของพระองค์ พระองค์สิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2460 รวมพระชนมายุได้ 81 พรรษา
== อ้างอิง ==
สุกัญญา บำรุงสุข. อะห์มูอัดซัมชาห์ อาหมัด ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539. หน้า 72 - 75
ราชวงศ์ปะหัง
สุลต่านรัฐปะหัง
เอดส์แวนคูเวอร์

เอดส์แวนคูเวอร์ (AIDS Vancouver) เป็นองค์กรไม่แสวงผลกำไรและองค์กรอนามัยชุมชนที่ก่อตั้งใน ค.ศ. 1983 ที่มีภารกิจคือบรรเทาความเสี่ยงต่อเอชไอวีและเอดส์ผ่านการสนับสนุน, การศึกษาจากภาครัฐ และการวิจัยชุมชน องค์กรนี้จัดตั้งขึ้นเพื่อเยียวยาทั้งชีวิตของผู้คนมีชีวิตอยู่กับเอชไอวีและเอดส์ และเพื่อป้องกันการแพร่กระจายของเอชไอวีโดยการริเริ่มการศึกษา องค์กรนี้ตั้งอยู่ในแวนคูเวอร์ ซึ่งเป็นองค์กรบริการโรคเอดส์และเอชไอวีที่เก่าแก่และใหญ่ที่สุดของแวนคูเวอร์
ด้วยความช่วยเหลือของอาสาสมัคร 200 คน เอดส์แวนคูเวอร์ได้ให้บริการฟรีและรักษาความลับสำหรับผู้คนหนึ่งในสามที่มีชีวิตอยู่กับเอชไอวีในรัฐบริติชโคลัมเบีย ท่ามกลางการให้บริการโดยองค์กรเป็นการจัดการรายกรณี, โครงการสนับสนุน, การกระจายร้านขายของชำและคำแนะนำทางโภชนาการ, ความช่วยเหลือทางการเงิน, การเข้าถึงสายด่วน, ศูนย์ทรัพยากรชุมชน และการศึกษา
== เงินทุนและอาสาสมัคร ==
การให้บริการโดยเอดส์แวนคูเวอร์ได้อาศัยเจ้าหน้าที่แผนกจ่ายกับอาสาสมัคร 200 คน ซึ่งเหล่าอาสาสมัครได้ช่วยเหลือ 20,000 คนเป็นเวลาหลายชั่วโมงในแต่ละปี ซึ่งเป็นจำนวนมูลค่างานที่ประมาณ 400,000 ดอลลาร์
ปัจจุบัน 80 เปอร์เซ็นต์ของเงินทุนมาจากแหล่งของรัฐบาลกลางและส่วนภูมิภาค จากผู้บริจาคเพิ่มเติมอีก 12 เปอร์เซ็นต์ ส่วนที่เหลืออีก 8 เปอร์เซ็นต์มาจากกิจกรรมการพัฒนากองทุน โดยมีผู้ให้การสนับสนุนรายสำคัญ ได้แก่ หน่วยงานสาธารณสุขชายฝั่งแวนคูเวอร์, สำนักงานสาธารณสุขแห่งประเทศแคนาดา และคณะกรรมาธิการบ่อนแห่งรัฐบริติชโคลัมเบีย
ใน ค.ศ. 2009 เอดส์แวนคูเวอร์ได้ร่วมมือกับทีชเอดส์ ซึ่งเป็นองค์กรไม่แสวงผลกำไรของสหรัฐอเมริกาเพื่อจัดหาวัสดุการศึกษาสำหรับรัฐดังกล่าว โดยได้ทำการพัฒนาขึ้นที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
== ดูเพิ่ม ==
เอชไอวี
เอดส์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
AIDS Vancouver – http://www.aidsvancouver.org/
Positive Living BC - http://www.positivelivingbc.org/ 
BC Centre for Excellence in HIV/AIDS - http://www.cfenet.ubc.ca/ 
AIDS Walk Vancouver - http://www.aidswalkforlifevancouver.ca/ 
World AIDS Day – http://worldaidsday.ca/ 
Canadian AIDS Society - http://www.cdnaids.ca/
CANFAR – http://www.canfar.com/
HiM - http://checkhimout.ca/dothemath/ 
Qmunity - http://www.qmunity.ca/
องค์การเอดส์
องค์การแพทย์และสุขภาพ