pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
บุญสืบ แซ่เฮง

บุญสืบ แซ่เฮง หรือ เซียนแหว่ง (13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2509 – ) เป็นทั้งนักกีฬาหมากรุกสากลและหมากรุกไทย ผู้ครองตำแหน่งแชมป์หมากรุกไทยแลนด์โอเพ่น 2 สมัย ตลอดจนเป็นตัวแทนทีมชาติไทยเข้าแข่งขันโอลิมปิกหมากรุกสากลครั้งที่ 35, 36, 37 และ 38 รวมถึงเป็นแชมป์หมากรุกชิงแชมป์ประเทศไทยครั้งที่ 4 ใน พ.ศ. 2552 ซึ่งทางสมาพันธ์หมากรุกโลกได้จัดให้เขาอยู่ในอันดับ 5 ของประเทศ สำหรับผู้ที่สร้างผลงานอย่างต่อเนื่อง
== ประวัติ ==
บุญสืบ แซ่เฮง หรือ "เซียนแหว่ง" เป็นแชมป์การแข่งขันหมากรุกสากลและหมากรุกไทยในการแข่งขันหลายรายการ เดือนธันวาคม พ.ศ. 2543 เขาได้เข้าแข่งขันหมากรุกไทยรายการศึกนครสวรรค์ 2000 โดยรายการดังกล่าวเป็นการรวมนักหมากรุกระดับยอดฝีมือของประเทศ ที่ซึ่งเขาได้อันดับ 3 จากการแข่งขันนี้ รวมถึงเป็นแชมป์การแข่งขันกระชับมิตรนัดพิเศษของรายการ "mai Invitational Chess Championship 2005" ใน พ.ศ. 2548 รวมถึงในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ได้มีการจัดการแข่งหมากรุกไทยในช่วงเทศกาลลอยกระทง ณ บริเวณเขื่อนท่าน้ำนนท์ ที่ซึ่งบุญสืบได้เข้าแข่งขันโดยได้พบกับนคร ตรีสอาด โดยมีผู้ชมการแข่งขันนี้เป็นจำนวนมาก และทั้งคู่ต่างแข่งขันอย่างจริงจัง ส่งผลให้ใช้เวลาในการแข่ง 2 ชั่วโมง ซึ่งทั้งคู่เสมอกันในการแข่งครั้งนี้
ส่วนในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 เขาได้เข้าแข่งขันรายการหมากรุกไทยภูเก็ตออนออนโอเพ่น ครั้งที่ 2 และเป็นผู้ครองตำแหน่งชนะเลิศในประเภทบุคคลทั่วไป ก รวมถึงเป็นแชมป์หมากรุกไทยขององค์กรบริหารจังหวัดขอนแก่น ประจำปี 2555 ในรุ่นประชาชนทั่วไป
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
นักหมากรุกสากลชาวไทย
ผู้เข้าแข่งขันหมากรุกสากลโอลิมเปียด
นักหมากรุกไทยชาวไทย
นักกีฬาทีมชาติไทย
นักกีฬาเหรียญทองซีเกมส์ชาวไทย
นักกีฬาเหรียญเงินซีเกมส์ชาวไทย
ผู้ฝึกสอนหมากรุกสากลชาวไทย
ผู้ฝึกสอนหมากรุกไทย
เอส โคล่า

เอส โคล่า (Est Cola) เป็นชื่อเครื่องหมายการค้า ของเครื่องดื่มโคล่าในประเทศไทย ซึ่งผลิตและจัดจำหน่ายโดยบริษัท เสริมสุข จำกัด (มหาชน) และเปิดตัวสินค้าอย่างเป็นทางการ ตั้งแต่วันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555
== ประวัติ ==
แต่เดิม บมจ.เสริมสุข เป็นผู้ได้รับสิทธิในการผลิตและจัดจำหน่ายเครื่องดื่มโคลา ภายใต้เครื่องหมายการค้าเป๊ปซี่ในประเทศไทย จากเป๊ปซีโค อินค์. สหรัฐอเมริกา โดยก่อตั้งโรงงานขนาดย่อมแห่งแรก ขึ้นบนเนื้อที่ราว 4 ไร่ บริเวณริมถนนสีลม และเริ่มการจัดจำหน่ายเป็นครั้งแรก ในเวลาเช้าของวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2496 ทว่าหลังจากดำเนินธุรกิจร่วมกันมาเป็นเวลาถึง 59 ปี ในที่สุดเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2555 บริษัทแม่เป๊ปซีโค อินค์. ก็ยุติการต่อสัญญาร่วมทุน, เช่าลิขสิทธิ์การผลิตและจัดจำหน่ายเป๊ปซีกับ บมจ.เสริมสุข เป็นผลให้สัญญาดังกล่าวสิ้นสุดลงในวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2555 โดยเป๊ปซีโค อินค์. จัดตั้งบริษัท เป๊ปซี-โคล่า (ไทย) เทรดดิง จำกัด ขึ้นเพื่อดำเนินธุรกิจการผลิตและจัดจำหน่าย เครื่องดื่มเป๊ปซี่ในประเทศไทยอย่างต่อเนื่อง ตั้งแต่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555
ดังนั้น บมจ.เสริมสุข จึงเปลี่ยนไปใช้ชื่อเครื่องหมายการค้าใหม่ว่า เอส (est) โดยใช้สูตรการผลิตที่คิดค้นขึ้นใหม่ พร้อมกับปรับปรุงอัตลักษณ์ใหม่ทั้งหมด โดยมีพิธีเปิดตัวสินค้า และเริ่มต้นการจัดจำหน่ายอย่างเป็นทางการ เมื่อวันศุกร์ที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 โดยจัดประเภทสินค้าเป็น 4 รูปแบบหลักคือ ขวดแก้ว (ขนาด 250 มิลลิลิตร และ 12 ออนซ์), ขวดพลาสติก (ขนาด 455, 480 มิลลิลิตร และ 1 ลิตร), กระป๋อง (ขนาด 325 มิลลิลิตร) และ ตู้กดเครื่องดื่ม (Post Mix) พร้อมกันนั้น ยังเปิดเผยผู้นำเสนอสินค้า (Presenters) ชุดใหม่จำนวน 3 คนประกอบด้วย สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว (บี้), ภาคิน คำวิลัยศักดิ์ (โตโน่) และ พิรัชต์ นิธิไพศาลกุล (ไมค์)
== ผลิตภัณฑ์ ==
=== เอส โคล่า ===
เอส โคล่า
เอส โคล่าไม่มีน้ำตาล [เริ่มวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2556]
=== เอสเพลย์ ===
สตรอเบอร์รี่, ส้ม, เลมอนไลม์ (Est Clear) และ ครีมโซดา [เริ่มวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2556]
ลิ้นจี่แพร์ [เริ่มวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2558]
เกรปเบอร์รี่ [เริ่มวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2559]
ฮาวายเอี้ยน พั้นช์ [เริ่มวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2560]
แมงโก้บิงชู และ เมลอนบิงชู [เริ่มวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2561]
พิงค์บอมบ์ และ กามิกาเซ่ [เริ่มวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2562]
== ดูเพิ่ม ==
เป๊ปซี่
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เครื่องดื่มโคล่า
น้ำอัดลม
ธุรกิจเครื่องดื่ม
เครื่องดื่มไทย
เครื่องหมายการค้า
ตราสินค้าไทย
วงศ์นกเอี้ยงและนกกิ้งโครง

วงศ์นกเอี้ยงและนกกิ้งโครง (Starlings, Mynas) เป็นวงศ์ของนกเกาะคอนในกลุ่มนกร้องเพลง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Sturnidae
จัดเป็นนกขนาดเล็กถึงขนาดกลางในอันดับนี้ มีขนาดลำตัวตั้งแต่ 19-30 เซนติเมตร   มีลักษณะเด่น คือ จะงอยปากค่อนข้างแบนข้างเล็กน้อย และยาวกว่าหัว รูจมูกไม่มีสิ่งปกคลุมและไม่ทะลุถึงกันเพราะมีผนังกั้น และตั้งอยู่ใกล้มุมปากมากกว่าจะงอยปากบน มุมปากไม่มีขนแข็ง จะงอยปากแข็งแรง ปลายปีกแหลม มีขนปลายปีก 10 เส้น ขนหางมี 12 เส้น ขาแข้งอ้วนสั้นปกคลุมด้วยเกล็ดชนิดเกล็ดซ้อน แข้งยาวกว่านิ้วที่ 3 รวมเล็บ บริเวณโคนนิ้วเป็นอิสระ หางสั้น บินเก่ง บินเป็นแนวตรง นกที่มีขนาดเล็ก จะมีปีกเรียวยาว ในขณะที่นกขนาดใหญ่กว่าจะมีปีกที่กว้างและมนกว่า มักมีสีขนที่เข้ม 
มีนิเวศวิทยาที่กระจายพันธุ์ไปในหลายพื้นที่ทั้งในป่าทึบ ภูเขา หรือแม้กระทั่งพื้นที่เปิดโล่งหรือตามชุมชนเมืองที่อยู่อาศัยของมนุษย์ มีพฤติกรรมที่เป็นที่รู้จักดีคือ อยู่รวมกันเป็นฝูง ชอบส่งเสียงร้องดัง ร้องเก่ง และสามารถเลียนเสียงต่าง ๆ ได้ แม้แต่ภาษาพูดของมนุษย์ จึงนิยมนำมาเป็นสัตว์เลี้ยง กินอาหารจำพวกแมลง เมล็ดพืช และผลไม้ สร้างรังอยู่ตามกิ่งไม้หรือบนยอดมะพร้าว ต้นปาล์ม บางชนิดทำรังอยู่ในโพรง โดยจะไม่เจาะโพรงเอง แต่จะอาศัยโพรงเก่าหรือแย่งมาจากสัตว์หรือนกชนิดอื่น มีอาณาเขตของตนเองและจะปกป้องอาณาเขต ทั่วโลกทั้งหมดราว 112 ชนิด ใน 28 สกุล (ดูในตาราง-บางข้อมูลจำแนกมี 27 สกุล) พบได้ทั้งเอเชีย ยุโรป แอฟริกา อเมริกาเหนือ ออสเตรเลียทางตอนเหนือ และนิวซีแลนด์ และยังแบ่งออกได้เป็น 2 เผ่า คือ Sturnini และMimini
ในประเทศไทยพบ 16 ชนิด ชนิดที่เป็นที่รู้จักกันดี ได้แก่ นกเอี้ยง (Acridotheres tristis), นกเอี้ยงหงอน (A. garndis) นกขุนทอง (Gracula religiosa) เป็นต้น 
== นกในวงศ์นกเอี้ยงและนกกิ้งโครงที่พบในประเทศไทย ==
มีทั้งนกอพยพ, นกพลัดหลง และนกประจำถิ่น ซึ่งทุกชนิดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองทั้งหมด
นกเอี้ยงดำปักษ์ใต้	(Aplonis panayensis)
นกกิ้งโครงปีกลายจุด	(Saroglossa spiloptera)
นกเอี้ยงหัวสีทอง	(Ampeliceps coronatus)
นกขุนทอง หรือ นกเอี้ยงคำ	(Gracula religiosa)
นกเอี้ยงหงอน	(Acridotheres grandis)
นกเอี้ยงก้นลาย	(Acridotheres cristatellus)
นกเอี้ยงควาย	(Acridotheres fuscus)
นกเอี้ยง หรือ นกเอี้ยงสาริกา	(Acridotheres tristis)
นกกิ้งโครงหัวสีนวล	(Acridotheres burmannicus)
นกกิ้งโครงคอดำ	(Gracupica nigricollis)
นกเอี้ยงด่าง	(Gracupica contra)
นกกิ้งโครงแกลบหลังม่วงดำ	(Sturnia sturnina)
นกกิ้งโครงแกลบแก้มสีน้ำตาลแดง	(Sturnia philippensis)
นกกิ้งโครงแกลบปีกขาว	(Sturnia sinensis)
นกกิ้งโครงแกลบหัวเทา	(Sturnia malabarica)
นกเอี้ยงพราหมณ์	(Temenuchus pagodarum)
นกกิ้งโครงสีกุหลาบ	(Pastor roseus)
นกกิ้งโครงแก้มขาว	(Sturnus cineraceus)
นกกิ้งโครงพันธุ์ยุโรป	(Sturnus vulgaris)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นกเกาะคอน
วงศ์นกเอี้ยงและนกกิ้งโครง
จิระภาคย์ ปิติโรจน์จิรธร

จิระภาคย์ ปิติโรจน์จิรธร  เกิดปี พ.ศ. 2520 เป็นนักหมากรุกสากลผู้ครองตำแหน่งแชมป์ปี 2551 รวมถึงเป็นแชมป์หมากรุกสากลประเภทเกมเร็วปี 2552  และตัวแทนทีมชาติไทยเข้าแข่งขันโอลิมปิกหมากรุกสากลครั้งที่ 38, 39 และ 40  ที่ซึ่งทางสมาพันธ์หมากรุกโลกได้จัดให้เขาเป็นนักหมากรุกสากลอันดับ 2 ของประเทศ
== ประวัติ ==
จิระภาคย์ ปิติโรจน์จิรธร เป็นตัวแทนทีมชาติไทยเข้าแข่งขันรายการไทยแลนด์โอเพนเชสแชมเปี้ยนชิพ 2552 ซึ่งรายการดังกล่าวมีนักหมากรุกชั้นนำจากทั่วโลกร่วมแข่งขันกว่า 37 ประเทศ รวมถึงเป็นนักหมากรุกระดับฟีเดมาสเตอร์เรตติงตัวแทนทีมชาติไทยเข้าแข่งขันหมากรุกสากลเอเชียนอินดอร์เกมส์ ครั้งที่ 3 ที่ซึ่งเขาได้รับการฝีกสอนจากดราเซ็น เซอร์เม็ค ผู้เป็นนักกีฬาทีมชาติสโลวีเนียสายเลือดโครเอเชีย
จิระภาคย์มีผลงานที่น่าสนใจจากแข่งขันรายการไทยแลนด์โอเพ่น 2010 ที่ซึ่งเขาเสมอราฟ สตีลเบช นักหมากรุกชาวเยอรมัน ในรอบที่ 5  นอกจากนี้ เขายังเป็นประธานผู้จัดการแข่งขันหมากรุกสากลเยาวชนชิงแชมป์ประเทศไทย ประจำปี 2554 ด้วยเช่นกัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักหมากรุกสากลชาวไทย
ผู้เข้าแข่งขันหมากรุกสากลโอลิมเปียด
นักกีฬาทีมชาติไทย
ผู้ฝึกสอนหมากรุกสากลชาวไทย
นกเอี้ยงคำ

นกเอี้ยงคำ หรือ นกขุนทอง (Hill mynas) เป็นสกุลของนกเกาะคอนร้องเพลงสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Gracula ในวงศ์นกเอี้ยงและนกกิ้งโครง (Sturnidae)
มีรูปร่างคล้ายกับนกในสกุล Acridotheres หรือนกเอี้ยง แต่ลำตัวมีขนาดใหญ่กว่า ขนาดลำตัวโดยเฉลี่ย 20-30 เซนติเมตร ขนเป็นสีดำเป็นเงามัน มีลักษณะเด่น คือ  มีเหนียง คือ แผ่นหนังสีเหลืองอมส้มคลุมท้ายทอยและอีกส่วนที่ใต้ตา ซึ่งจะแตกต่างไปกันตามแต่ละชนิด จะงอยปากสีแดงส้มและหน้าแข้งเป็นสีเหลืองสด
เป็นนกที่แพร่กระจายพันธุ์ในป่าดิบหรือบนภูเขาตั้งแต่อนุทวีปอินเดีย จนถึงเอเชียอาคเนย์ทั้งส่วนที่เป็นแผ่นดินใหญ่และหมู่เกาะต่าง ๆ
เป็นนกที่รู้จักกันเป็นอย่างดีว่ามีเสียงร้องที่ไพเราะ และสามารถหัดให้เลียนเสียงต่าง ๆ เช่น เสียงพูดของมนุษย์ได้ จึงนิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง และมีการนำไปสู่สหรัฐอเมริกาด้วยในฐานะสัตว์เลี้ยง ในราคาที่สูง แต่ผู้คนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดียนิยมนำมาทำเป็นแกงเผ็ด ถือเป็นอาหารจานโปรดของท้องถิ่น
จำแนกออกเป็นชนิดต่าง ๆ ได้ 4 หรือ 5 ชนิด ตามลักษณะของเหนียงและขนาดลำตัว ซึ่งแตกต่างกันไปตามถิ่นที่อยู่อาศัย ซึ่งเดิมเคยจัดให้เป็นชนิดย่อยของกันและกัน แต่ปัจจุบันได้รับการยอมรับให้แยกเป็นชนิดต่างหาก ได้แก่
นกขุนทอง (Gracula religiosa)
* นกขุนทองเหนือเล็ก (Gracula (religiosa) indica)  (เป็นชนิดย่อยของนกขุนทอง)
นกขุนทองอิงกาโน (Gracula enganensis)
นกขุนทองไนแอส (Gracula robusta)
นกขุนทองศรีลังกา (Gracula ptilogenys) 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วงศ์นกเอี้ยงและนกกิ้งโครง
ทศพร เสรีรักษ์

นายแพทย์ ทศพร เสรีรักษ์ (เกิด 8 มีนาคม พ.ศ. 2498) เป็นแพทย์และนักการเมืองชาวไทย อดีตรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี อดีตโฆษกประจำสำนักนายรัฐมนตรี ในรัฐบาล ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่
== ประวัติ ==
ทศพร เสรีรักษ์ เกิดเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2498 ที่อำเภอย่านตาขาว จังหวัดตรัง เป็นบุตรของนายอุทัย กับนางทัศนีย์ เสรีรักษ์ สมรสกับนางปานหทัย เสรีรักษ์ บุตรสาวของ ดร.เมธา หรือพ่อเลี้ยงเมธา เอื้ออภิญญกุล และเป็นพี่สาวของนายวรวัจน์ เอื้ออภิญญกุล
นายแพทย์ทศพร สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี วิทยาศาสตรบัณฑิต และแพทยศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยมหิดล และปริญญาโท สาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยมหิดลเช่นเดียวกัน
== การทำงาน ==
นายแพทย์ทศพร รับราชการเป็นนายแพทย์ สังกัดกระทรวงสาธารณสุข ก่อนจะลาออกจากราชการมาทำงานการเมือง และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2539 สังกัดพรรคชาติไทย และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 และ พ.ศ. 2548 ในสังกัดพรรคไทยรักไทย ก่อนจะถูกตัดสิทธิทางการเมืองเนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย ในปี พ.ศ. 2550
ต่อมาในปี พ.ศ. 2555 ได้รับแต่งตั้งเป็นโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
ในปี 2562 เขาได้เข้าร่วมงานกับพรรคไทยรักษาชาติ แต่เมื่อพรรคดังกล่าวถูกยุบพรรค นายแพทย์ทศพร จึงย้ายกลับไปสังกัดพรรคเพื่อไทย และหลังจากนั้น เขามีบทบาทในการดูแลช่วยเหลือผู้ชุมนุมทางการเมือง
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอย่านตาขาว
แพทย์ชาวไทย
นักการเมืองไทย
โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่
พรรคชาติไทย
พรรคไทยรักไทย
พรรคเพื่อไทย
พรรคไทยรักษาชาติ
บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
บุคคลจากคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล
บุคคลจากคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2504

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2504 (ค.ศ. 1961) เป็นฤดูของพายุหมุนเขตร้อนแต่ไม่มีการกำหนดช่วงของขอบเขตของพายุ แต่ส่วนใหญ่จะก่อตัวทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก ในช่วงระหว่างเดือนพฤษภาคมและพฤศจิกายน วันเหล่านี้ในแต่ละปีเมื่อพายุไซโคลนเขตร้อนมักจะก่อตัวทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก
ขอบเขตของบทความนี้จะจำกัดอยู่ทางบริเวณตอนเหนือของเส้นศูนย์สูตร และทางตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวันสากล โดยพายุที่เกิดทางด้านตะวันออกของเส้นนี้และทางตอนเหนือของเส้นศูนย์สูตรจะถูกเรียกรวมๆว่า เฮอร์ริเคน ดูที่ ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2504
พายุหมุนเขตร้อนในแอ่งแปซิฟิกนี้ ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นของสหรัฐอเมริกาได้กำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ข้างหน้า
== พายุ ==
== อ้างอิง ==
2504
พ.ศ. 2504
สาระแน โอเซกไก

สาระแน โอเซกไก (サラネア おせっかい) เป็นภาพยนตร์ไทย ออกฉายวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2555 โดยเป็นผลงานภาพยนตร์ลำดับที่ 4 ของ ลักษ์ 666  โดยเป็นครั้งแรกที่ร่วมมือกับ เอ็ม เทอร์ตี้ไนน์ (M๓๙) กำกับโดยเกียรติศักดิ์ อุดมนาค นำแสดงโดย เกียรติศักดิ์ อุดมนาค, เริงฤทธิ์ แมคอินทอช, Penalty (Hide and Wacky), บริบูรณ์ จันทร์เรือง, ภูภูมิ พงศ์ภานุ, วรัฐฐา อิมราพร, ชรัฐฐา อิมราพร (วงเนโกะ จัมพ์) และผดุง ทรงแสง
ภาพยนตร์ทำรายได้ 39,477,785 บาท
== นักแสดง ==
เกียรติศักดิ์ อุดมนาค
เริงฤทธิ์ แมคอินทอช
นักแสดงตลกจากญี่ปุ่น
* Wacky (Penalty)
* Hide (Penalty)
นักแสดงที่โดนแกล้ง
* ภูภูมิ พงศ์ภานุ
* วรัฐฐา อิมราพร
* ชรัฐฐา อิมราพร
* บริบูรณ์ จันทร์เรือง
* ผดุง ทรงแสง
* เกียรติศักดิ์ อุดมนาค
นักแสดงประกอบ
* นิธิ สมุทรโคจร
* ศรีพรรณ ชื่นชมบูรณ์
* มารุต ชื่นชมบูรณ์
* สุทธิวรรณ สินประมวญ
== เพลงประกอบภาพยนตร์ ==
สาระแน โอเซกไก - โดย ธนพล ศรีกาญจนา
ผิดที่รักมากไป - โดย ธนพงษ์ ไชยลาโลภ
ยิ่งรัก ยิ่งแกล้ง - โดย Musketeers
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2555
ภาพยนตร์ตลก
ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศญี่ปุ่น
สุรพงษ์ ทมพา

สุรพงษ์ ทมพา  เป็นอดีตผู้รักษาประตูฟุตซอลชาวไทย และปัจจุบันเป็นสมาชิกของฟุตซอลทีมชาติไทย เขาได้เข้าแข่งขันให้แก่ทีมชาติไทยในฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2008 ที่ประเทศบราซิล ซึ่งสุรพงษ์เป็นกัปตันฟุตซอลทีมชาติไทย และได้รับการยกย่องให้เป็นนายทวารมือ 1 อย่างไรก็ตาม เขาเคยรับโทษแบนย้อนหลัง 2 นัด จากการได้รับใบแดงในการแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์เอเชีย 2010 ที่ประเทศอุซเบกิสถาน ในรอบ 8 ทีมสุดท้าย
สุรพงษ์ ทมพา ได้ทำหน้าที่เป็นผู้รักษาประตูในการแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2012 แทนประกิต ด่านขุนทด ที่บาดเจ็บในเกมแรก จากที่ซึ่งเดิมได้วางแผนไว้ในกรณีที่ประกิตอาจเกิดอาการตื่นสนาม
และใน พ.ศ. 2557 เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูให้แก่ฟุตซอลทีมชาติไทย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สุรพงษ์ ทมพา vs ประกิต ด่านขุนทด ใครสมควรเป็นมือ 1 ในรายการฟุตซอลโลก
นักฟุตซอลชายชาวไทย
ผู้รักษาประตูฟุตซอล
นักกีฬาทีมชาติไทย
บุคคลจากจังหวัดนครพนม
ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู
ผู้ฝึกสอนทีมชาติ
ผู้เล่นสโมสรฟุตซอลราชนาวี
โชนันโมโนเรล

โชนันโมโนเรล  เป็นรถไฟฟ้ารางเดี่ยวชนิดแขวนแบบ SAFEGE เชื่อมต่อระหว่างเมืองคามากูระ และเมืองฟูจิซาวะ ในจังหวัดคานางาวะ  บริหารงานโดยบริษัทโชนันโมโนเรล จำกัด   เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1970 ถือเป็นรถไฟรางเดียวแบบแขวนชนิดแรกในญี่ปุ่น
โชนันโมโนเรลมีเส้นทางบริการเพียงเส้นทางเดียวคือ สายเอโนชิมะ รวมระยะทาง 6.6 กิโลเมตร โดยรถไฟจะออกเดินทางทุก 8 นาที ระหว่างสถานีรถไฟโอฟุนะถึงเอโนชิมะ มีสถานีระหว่างทาง 6 สถานี ใช้เวลาเดินทางตลอดสายทั้งสิ้น 14 นาที
==สถานี==
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการ
(โอฟุนะ) 
(โชนัน-เอะโนะชิมะ)
ช
การขนส่งระบบรางในจังหวัดคานางาวะ
นกเปล้า

นกเปล้า หรือ นกเขาเปล้า หรือ นกเป้า  (Green pigeons) เป็นสกุลของนกสกุลหนึ่ง ในวงศ์นกพิราบและนกเขา (Columbidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Treron
มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับนกในสกุล Columba หรือนกพิราบ แต่มีขนาดลำตัวใหญ่กว่า แต่มีสีลำตัวสีเขียวเห็นได้ชัด แต่ละชนิดแตกต่างกันตรงสีที่หน้าอกและไหล่ซึ่งอาจเป็นสีม่วงหรือน้ำตาล อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ กินเมล็ดพืชและธัญพืชเป็นอาหาร โดยปกติจะไม่อาศัยอยู่ในเมืองเหมือนนกพิราบ แต่จะอาศัยอยู่ในป่าหรือชายทะเล พบกระจายพันธุ์ระหว่างทวีปเอเชีย และแอฟริกา มีความแตกต่างระหว่างเพศสูงโดยจำแนกจากสีขน
พบทั้งหมด 23 ชนิด พบในประเทศไทย 12 ชนิด ได้แก่
== การจำแนก ==
Treron apicauda Blyth, 1846 (นกเปล้าหางเข็ม-พบในประเทศไทย) 
Treron australis  (Linnaeus, 1771) 
Treron bicinctus  (Jerdon, 1840) (นกเปล้าอกสีม่วงน้ำตาล-พบในประเทศไทย) 
Treron calvus  (Temminck, 1808) 
Treron capellei  (Temminck, 1822) (นกเปล้าใหญ่-พบในประเทศไทย) 
Treron curvirostra  (Gmelin, 1789) (นกเปล้าธรรมดา-พบในประเทศไทย) 
Treron floris Wallace, 1864 
Treron formosae Swinhoe, 1863 
Treron fulvicollis  (Wagler, 1827) (นกเปล้าแดง-พบในประเทศไทย อาจจะสูญพันธุ์แล้ว) 
Treron griseicauda Bonaparte, 1855 
Treron olax  (Temminck, 1823) (นกเปล้าเล็กหัวเทา-พบในประเทศไทย) 
Treron oxyurus  (Temminck, 1823) 
Treron pembaensis Pakenham, 1940 
Treron phoenicopterus  (Latham, 1790) (นกเปล้าขาเหลือง-พบในประเทศไทย) 
Treron pompadora  (Gmelin, 1789) (นกเปล้าหน้าเหลือง-พบในประเทศไทย) 
Treron psittaceus  (Temminck, 1808) 
Treron sanctithomae  (Gmelin, 1789) 
Treron seimundi  (Robinson, 1910) (นกเปล้าหางเข็มหัวปีกแดง-พบในประเทศไทย) 
Treron sieboldii  (Temminck, 1835) (นกเปล้าท้องขาว-พบในประเทศไทย) 
Treron sphenurus  (Vigors, 1832) (นกเปล้าหางพลั่ว-พบในประเทศไทย) 
Treron teysmannii Schlegel, 1879 
Treron vernans  (Linnaeus, 1771) (นกเปล้าคอสีม่วง-พบในประเทศไทย) 
Treron waalia  (Meyer, 1793) 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วงศ์นกพิราบและนกเขา
สิงโตทรานส์วาล

สิงโตทรานส์วาล หรือ สิงโตแอฟริกาตะวันออกเฉียงใต้ (Transvaal lion, Southeast african lion; ) เป็นชนิดย่อยของสิงโตชนิดหนึ่งที่ยังคงดำรงเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน
เป็นสิงโตที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคแอฟริกาใต้ เช่น อุทยานแห่งชาติครูเกอร์และเขตสงวนส่วนบุคคลคาลาฮารี โดยที่ได้ชื่อมาจากจังหวัดทรานส์วาลในแอฟริกาใต้
โดยได้รับการจำแนกออกมาจากสิงโตแหลมกู๊ดโฮป (P. l. melanochaitus) ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว ซึ่งไม่แตกต่างอะไรจากสิงโตที่พบในแอฟริกาใต้ ดังนั้นสิงโตแหลมกู๊ดโฮปอาจจะถือได้ว่าเป็นตัวแทนของสิงโตทรานส์วาล
ตัวผู้มีขนแผงคอใหญ่และยาว มีความยาวลำตัว 2.6-3.20 เมตร รวมทั้งหาง ตัวเมียยาว 2.35-2.75 เมตร น้ำหนักของตัวผู้โดยทั่วไป 150-250 กิโลกรัม ในขณะที่ตัวเมียประมาณ 110-182 กิโลกรัม ความสูงที่หัวไหล่ 0.92-1.23 เมตร ล่าสัตว์ขนาดใหญ่ เช่น ม้าลาย, ควายป่า, แอนทิโลป เป็นอาหาร รวมถึงลูกยีราฟที่เกิดใหม่หรืออ่อนแอด้วย
นอกจากนี้แล้ว สิงโตทรานส์วาลยังมีอีกประเภทหนึ่งที่หายาก คือ สิงโตขาว ที่มีลำตัวและแผงคอเป็นสีขาวเกือบทั้งหมด โดยที่ไม่ใช่สัตว์เผือก แต่เกิดจากการผิดปกติทางพันธุกรรม ซึ่งหาได้ยากมากและมีปริมาณที่น้อยมากแล้วในธรรมชาติ โดยจะพบได้เฉพาะอุทยานแห่งชาติครูเกอร์เท่านั้น
สิงโตทรานส์วาลมีมากกว่า 2,000 ตัวที่ได้รับการลงทะเบียนและคุ้มครองในอุทยานแห่งชาติครูเกอร์ 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สิงโต
เขื่อนไซยะบุรี

เขื่อนไซยะบุรี (ເຂື່ອນໄຊຍະບູລີ) เป็นเขื่อนผลิตไฟฟ้าพลังน้ำแบบน้ำไหลผ่านตลอดปี (run-of-river) สร้างกั้นแม่น้ำโขงตอนล่าง ตั้งอยู่ประมาณ 30 กิโลเมตรทางทิศตะวันออกของเมืองไชยบุรี ทางตอนเหนือของประเทศลาว ก่อสร้างโดยบริษัท ช. การช่าง จากประเทศไทย เป็นส่วนหนึ่งของสัญญาจัดซื้อกระแสไฟฟ้าระหว่างการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยกับรัฐบาลลาว การดำเนินการพาณิชย์เริ่มต้นในเดือนตุลาคม 2562 จุดประสงค์หลักของเขื่อนคือการผลิตไฟฟ้าพลังน้ำ โดยการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยรับซื้อ 95% ของปริมาณดังกล่าว โครงการนี้เต็มไปด้วยกรณีอื้อฉาวเนื่องจากมีข้อร้องเรียนจากชาวบ้านที่อยู่ปลายน้ำและนักสิ่งแวดล้อม การก่อสร้างเบื้องต้นเริ่มต้นในต้นปี 2555 แต่การก่อสร้างเขือนถูกระงับชั่วคราวเนื่องจากกัมพูชาและเวียดนามคัดค้าน หลังมีการเปลี่ยนการออกแบบ จึงเริ่มการก่อสร้างโดยมีพิธีการในวันที่ 7 พฤศจิกายน 2555 ทั้งนี้ เขื่อนไซยะบุรีเป็นหนึ่งใน 11 เขื่อนที่วางแผนก่อสร้างกั้นแม่น้ำโขงตอนล่าง
== ประวัติ ==
บริษัท ช. การช่าง ได้ลงนามบันทึกความเข้าใจกับรัฐบาลลาวเพื่อทำการศึกษาสำรวจออกแบบเขื่อนไซยะบุรีในปี 2550 จากนั้นได้มีการลงนามสัญญาตกลงกับรัฐบาลลาวเพื่อพัฒนาโครงการในปี 2551 การก่อสร้างเริ่มขึ้นในปี 2555 แต่การก่อสร้างได้ชะงักลงเนื่องจากการประท้วงของรัฐบาลเวียดนามและกัมพูชาซึ่งอยู่ด้านใต้น้ำ ซึ่งเกรงว่าเขื่อนจะสร้างผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม ผู้ออกแบบจึงได้ปรับรูปแบบของเขื่อนใหม่ให้มีทางขึ้นลงของปลาและการไหลของตะกอนใต้น้ำ รัฐบาลลาวได้ประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์ในวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 และดำเนินการก่อสร้างต่อ
โรงไฟฟ้าพลังน้ำเขื่อนไซยะบุรีใช้เงินทุนก่อสร้างทั้งสิ้นกว่า 135,000 ล้านบาท มีกำลังการผลิตไฟฟ้ารวมทั้งสิ้น 1,285 เมกะวัตต์ ประกอบด้วยกังหันน้ำและเครื่องกำเนิดไฟฟ้ารวม 8 ระบบ สามารถผลิตไฟฟ้าได้ 7,768 ล้านหน่วยต่อปี ไฟฟ้าที่ได้จากเขื่อนนี้ร้อยละ 92.5 จะจำหน่ายให้แก่การไฟฟ้าการผลิตแห่งประเทศไทยในอัตราเฉลี่ย 2.159 บาทต่อหน่วย และอีกร้อยละ 7.5 จำหน่ายให้รัฐวิสาหกิจไฟฟ้าลาว
การดำเนินงานพาณิชย์ของเขื่อนเริ่มต้นในเดือนตุลาคม 2562
== ผลกระทบ ==
ปริมาณรับซื้อไฟฟ้าเกินความต้องการในประเทศจากเขื่อนทำให้ค่าไฟฟ้าในประเทศไทยแพงขึ้น
==อ้างอิง==
ไซยะบุรี
สิ่งก่อสร้างในแขวงไชยบุรี
นกกิ้งโครงคอดำ

นกกิ้งโครงคอดำ หรือ นกเอี้ยงโครง (Black-collared starling; ) เป็นนกชนิดหนึ่งในวงศ์นกเอี้ยงและนกกิ้งโครง (Sturnidae)
นกกิ้งโครงคอดำเป็นนกที่มีรูปร่างอ้วนป้อมและ มีขนาดใหญ่กว่านกชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน มีขนาดความยาวประมาณ 27 เซนติเมตร ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะคล้ายกัน มีปากสีดำ หัวสีขาว มีหนังรอบตาสีเหลือง คอสีดำ ปีกและลำตัวด้านบนสีเท้ามีแถบสีขาวพาดขวาง 4-5 เส้น อก, ท้อง, ก้น, สะโพกและปลายหางสีขาว ในประเทศไทยพบได้แทบทุกภาคยกเว้นทางตอนใต้ของภาคใต้ ในต่างประเทศพบได้ในประเทศอินเดีย, พม่า, ลาว, เวียดนาม, กัมพูชา และภาคใต้ของจีน
นกกิ้งโครงคอดำเป็นนกที่กินเมล็ดพืชและธัญพืชเป็นอาหาร และกินสัตว์ขนาดเล็ก ๆ เช่น แมลงหรือสัตว์เลื้อยคลานได้ด้วย อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง หากินตามพื้นดิน โดยมักส่งเสียงร้องเอะอะเสียงดังทั้งฝูงโดยเฉพาะเมื่อตกใจหรือเวลาถูกรบกวน เป็นนกที่อาศัยทั้งในท้องทุ่งหรือแหล่งเกษตรกรรม จนถึงชุมชนเมืองของมนุษย์ เช่น สวนสาธารณะต่าง ๆ นกที่อาศัยอยู่ในเมืองมีพฤติกรรม นำเอาเศษวัสดุตามกองขยะ เช่น กระดาษ หรือถุงพลาสติก มาสร้างรัง วางไข่คราวละ 2-6 ฟอง กกไข่นาน 15-17 วัน จึงฟักออกเป็นตัว โดยรังเป็นรังแบบปิดมีทางเข้าออกแค่ทางเดียว ลักษณะรังเป็นรูปโดมขนาดใหญ่แขวนตามต้นไม้ ซึ่งนกในชุมชนเมืองอาจจะทำหลังใต้หลังคาบ้านของมนุษย์ มีฤดูผสมพันธุ์ในช่วงเดือนเมษายน-มิถุนายน
นกกิ้งโครงคอดำเป็นหนึ่งของนกในวงศ์นี้ที่สามารถเลียนเสียงมนุษย์ได้ จึงมีการนำมาเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง และถือเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วงศ์นกเอี้ยงและนกกิ้งโครง
สัตว์ป่าคุ้มครอง
นกที่เป็นสัตว์เลี้ยง
นกที่พบในประเทศไทย
นกเอี้ยง

นกเอี้ยง (Mynas) เป็นสกุลของ นกเกาะคอนสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Acridotheres ในวงศ์นกเอี้ยงและนกกิ้งโครง (Sturnidae)
มีรูปร่างอ้วนป้อม หางสั้น กินแมลงและผลไม้เป็นอาหาร รวมถึงน้ำหวานในดอกไม้ อยู่รวมกันเป็นฝูง ชอบส่งเสียงร้องเจื้อยแจ้ว แพร่กระจายพันธุ์ตั้งแต่เอเชียใต้ จากภาคตะวันออกของอิหร่านถึงภาคใต้ของจีน และอินโดนีเซีย นิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง บางชนิดถูกนำเข้าและแพร่ขยายพันธุ์ในซีกโลกใหม่เช่น บริติชโคลัมเบีย, แวนคูเวอร์ หรือนิวซีแลนด์
==การจำแนก==
Acridotheres albocinctus Godwin-Austen & Walden, 1875
Acridotheres burmannicus (Jerdon, 1862) – นกกิ้งโครงหัวสีนวล
Acridotheres cinereus Bonaparte, 1850
Acridotheres cristatellus (Linnaeus, 1758) – นกเอี้ยงก้นลาย
Acridotheres fuscus (Wagler, 1827) –	 นกเอี้ยงควาย
Acridotheres ginginianus (Latham, 1790)
Acridotheres grandis Moore, 1858 – นกเอี้ยงหงอน
Acridotheres javanicus Cabanis, 1851 –	นกเอี้ยงชวา
Acridotheres melanopterus (Daudin, 1800)
Acridotheres tristis (Linnaeus, 1766) – นกเอี้ยงสาริกา
โดยนกเอี้ยงนั้น ยังอาจหมายถึงนกในสกุลอื่น แต่มีลักษณะใกล้เคียงกัน และอยู่ในวงศ์เดียวกันได้ เช่น นกเอี้ยงหัวสีทอง (Ampeliceps coronatus) หรือนกเอี้ยงดำปักษ์ใต้ (Aplonis panayensis) ได้ด้วย
==อ้างอิง==
Feare, Chris & Craig, Adrian (1999): Starlings and Mynas. Princeton University Press. ISBN 0-7136-3961-X
Grimmett, Richard; Inskipp, Carol, Inskipp, Tim & Byers, Clive (1999): Birds of India, Pakistan, Nepal, Bangladesh, Bhutan, Sri Lanka, and the Maldives. Princeton University Press, Princeton, N.J.. ISBN 0-691-04910-6
Jønsson, Knud A. & Fjeldså, Jon (2006): A phylogenetic supertree of oscine passerine birds (Aves: Passeri). Zool. Scripta 35(2): 149–186.  (HTML abstract)
Zuccon, Dario; Cibois, Anne; Pasquet, Eric & Ericson, Per G.P. (2006): Nuclear and mitochondrial sequence data reveal the major lineages of starlings, mynas and related taxa. Molecular Phylogenetics and Evolution 41(2): 333-344.  (HTML abstract)
เอี้ยง น. หน้า 930. พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๒๕ โดย ราชบัณฑิตยสถาน 976 หน้า. โรงพิมพ์อักษรเจริญทัศน์ ISBN 974-8122-79-4
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์นกเอี้ยงและนกกิ้งโครง
นกในประเทศปากีสถาน
นกในประเทศออสเตรเลีย
นกในประเทศอินเดีย
นกที่พบในประเทศไทย
นกเอี้ยงสาลิกา

นกเอี้ยงสาลิกา หรือ นกสาลิกา หรือที่นิยมเรียกสั้น ๆ ว่า นกเอี้ยง  เป็นนกในวงศ์นกเอี้ยงและนกกิ้งโครง (Sturnidae)
นกเอี้ยงสาลิกาเป็นนกที่พบเห็นได้ง่ายในเขตเมืองหรือชุมชนของมนุษย์ มีความยาวประมาณ 25-26 เซนติเมตร ขาเรียวเล็ก นิ้วตีนแข็งแรง หัวและคอสีดำ ปากและหนังรอบตาสีเหลือง ลำตัวสีน้ำตาล ขอบปีกและปลายหางสีขาว หน้าอก, ท้อง และก้นสีน้ำตาลอ่อน ตัวผู้และตัวเมียคล้ายคลึงกัน หากินอยู่ตามพื้นดินปะปนกับนกชนิดอื่น ๆ มักเดินสลับวิ่งกระโดด มีความปราดเปรียว ชอบจิกตีต่อสู้กันเองหรือทะเลาะวิวาทกับนกชนิดอื่น ๆ
นกเอี้ยงสาลิกากินแมลงและเมล็ดพืชต่าง ๆ รวมทั้งผลไม้เป็นอาหาร อาศัยอยู่ตามชายทุ่ง พื้นที่ทำการเกษตรใกล้หมู่บ้าน อาจอยู่เป็นคู่หรือรวมฝูง ชอบลงมาหากินอยู่ตามพื้นดิน ขณะหาอาหารมักส่งเสียงร้องไปด้วย มีฤดูผสมพันธุ์ในช่วงเดือนมีนาคม-เมษายน ทำรังตามชายคาบ้านเรือนหรือตามต้นไม้ด้วยกิ่งไม้ หรือใบหญ้าแห้ง วางไข่ครั้งละ 2-4 ฟอง  ผลัดกันกกไข่ทั้งตัวผู้และตัวเมีย ประมาณ 14 วัน ไข่จึงฟักเป็นตัว พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในทวีปเอเชีย ตั้งแต่ อินเดีย, อัฟกานิสถาน, พม่า และภูมิภาคอินโดจีน ในประเทศไทยพบได้ทั่วทุกภาค และปัจจุบันได้ถูกนำเข้าไปในบางพื้นที่ที่ไม่ใช่ถิ่นกำเนิดดั้งเดิมด้วย
นกเอี้ยงสาลิกาเป็นนกอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง ในประเทศไทยจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สัตว์ป่าคุ้มครอง
วงศ์นกเอี้ยงและนกกิ้งโครง
นกที่เป็นสัตว์เลี้ยง
นกที่พบในประเทศไทย
ดาวนักษัตรแบบจีน

ดาวนักษัตรแบบจีน หรือเอ้อร์สือปาสิ้ว (จีน: 二十八宿, พินอิน:Èr Shí Bā Xiù) เป็นกลุ่มดาวบนท้องฟ้าลักษณะคล้ายกับดาวนักขัตฤกษ์ในโหราศาสตร์ภารตะและไทย มีทั้งหมด 28 กลุ่ม
ดาวทั้ง 28 กลุ่มนี้ ถูกจัดกลุ่มให้ครองในแต่ละทิศทางทั้งสี่เป็นจำนวนเท่ากัน แต่ละทิศจะมีเทพารักษ์ทั้งสี่คอยรักษา ต่างจากในโหราศาสตร์ไทยที่ให้ดาวเคราะห์เข้าประจำเป็นเทวดารักษาฤกษ์ต่าง ๆ เนื่องจากในโหราศาสตร์ภาระตะมีดาวนักษัตรเพียง 27 กลุ่มเท่านั้น จึงทำให้มีการแทรกกลุ่มดาวชื่อ "อภิชิต" ระหว่างอุตราษาฒและศรวณะเพื่อให้ครบตามจำนวน
== รายชื่อดาวนักษัตรแบบจีน ==
== หมายเหตุ ==
== ดูเพิ่ม ==
ดาวนักขัตฤกษ์ - ดาวนักษัตรในโหราศาสตร์ไทยและภารตะ
== อ้างอิง ==
สิงห์โต สุริยาอารักษ์. เรื่องฤกษ์และการให้ฤกษ์ ดวงพิชัยสงคราม. กรุงเทพฯ:เกษมบรรณกิจ, ม.ป.ป.
Gary D. Thompson chapter 11-24 
Richard Hinckley Allen in Star Names: Their Lore and Meaning
โหราศาสตร์
วัฒนธรรมจีน