pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ทะเลสาบเนอชาแตล

ทะเลสาบเนอชาแตล (Lac de Neuchâtel) เป็นทะเลสาบในภาครอมังดี ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ (เขตภาษาฝรั่งเศส) ทะเลสาบนี้ตั้งอยู่ในรัฐเนอชาแตลเป็นส่วนใหญ่ อยู่ห่างจากกรุงแบร์นไปทางตะวันตกราว 41 กิโลเมตร บางส่วนของทะเลสาบกินพื้นที่ของรัฐโว รัฐฟรีบวร์ค และรัฐแบร์น ถือเป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในสวิตเซอร์แลนด์ (แม้ทะเลสาบเจนีวาจะใหญ่กว่าแต่ก็ถือครองร่วมกับฝรั่งเศส) และใหญ่เป็นอันดับ 59 ของทวีปยุโรป ทะเลสาบมีความสูงอยู่ที่ 429 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล จุดที่ลึกที่สุดมีความลึก 152 เมตร
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Waterlevels at the Harbour of Neuchâtel from the Swiss Federal Office for the Environment
ทะเลสาบในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
แพ ซ็อง-วู

thumb
แพ ซ็อง-วู (เกิดเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1972) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เริ่มแสดงภาพยนตร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999
== ผลงาน ==
Bedevilled (2010)
The Client (2011)
Countdown (2011)
Obsessed (2014)
Monster (2014)
My Love, My Bride (2014)
Office (2015)
The Phone (2015)
The Exclusive: Beat the Devil's Tattoo (2015)
Inside Men (2015)
My New Sassy Girl (2016)
The King (2017)
Because I Love You (2017)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2515
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวเกาหลีใต้
อุยก๋วน

อุยก๋วน เป็นชื่อของขุนนางในยุคสามก๊กถึง 2 คนซึ่งอาจหมายถึง
อุยก๋วน (จ๊กก๊ก) อดีตขุนนางของจ๊กก๊กที่มารับราชการกับวุยก๊กและราชวงศ์จิ้นหลังจากการล่มสลายของจ๊กก๊ก
อุยก๋วน (วุยก๊ก) ขุนนางแห่งวุยก๊กที่ภายหลังมารับราชการกับราชวงศ์จิ้น
เลี้ยงซี

เลี้ยงซี หรือ เลงซี มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เหลียง ซฺวี่  เป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เดิมรับราชการในวุยก๊ก ภายหลังแปรพักตร์มาเข้าด้วยจ๊กก๊กแล้วได้เป็นขุนนางตำแหน่งเสนาบดีปฏิคมในราชสำนักจ๊กก๊ก
== ประวัติ ==
เลี้ยงซีเริ่มรับราชการในตำแหน่งเจ้าหน้าที่ปกครอง (功曹 กงเฉา) ในที่ว่าการของเมืองเทียนซุย (天水郡 เทียนฉุ่ยจฺวิ้น; ปัจจุบันอยู่บริเวณนครเทียนฉุ่ย มณฑลกานซู่) ของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก
ในปี ค.ศ. 228 จูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีและผู้สำเร็จราชการแห่งจ๊กก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊กได้เปิดการทัพบุกวุยก๊กครั้งแรก โดยเข้ายึดเขากิสาน (祁山 ฉีซาน; พื้นที่ภูเขาโดยรอบบริเวณที่เป็นอำเภอหลี่ มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) เวลานั้นเลี้ยงซีพร้อมด้วยเพื่อนร่วมราชการได้แก่เกียงอุย อินเชียง (尹賞 อิ๋น ฉ่าง) เลี้ยงเขียน (梁虔 เหลียง เฉียน) และคนอื่น ๆ กำลังอยู่ในระหว่างการเดินทางตรวจราชการกับม้าจุ้น (馬遵 หม่า จุน) เจ้าเมืองเทียนซุย ม้าจุ้นทราบข่าวการบุกของจ๊กก๊กและได้ยินว่าหลายอำเภอในเมืองเทียนซุยแปรพักตร์ไปเข้าด้วยข้าศึก ม้าจุ้นจึงระแวงว่าเกียงอุย เลี้ยงซี และคนอื่น ๆ กำลังเดินทางเพื่อไปสวามิภักดิ์ต่อจ๊กก๊กด้วย ม้าจุ้นจึงหนีไปในเวลากลางคืนและไปหลบภัยที่อำเภอเซียงเท้ง (上邽縣 ช่างกุยเซี่ยน; ปัจจุบันอยู่ในเขตนครเทียนฉุ่ย มณฑลกานซู่)
เมื่อเกียงอุย เลี้ยงซี และคนอื่น ๆ รู้ว่าม้าจุ้นละทิ้งพวกตนและหนีไปเพียงลำพัง จึงพยายามไล่ตามม้าจุ้นไปแต่ไม่ทัน พวกเขาถูกปฏิเสธไม่ให้เข้าไปในอำเภอเซียงเท้งเมื่อทั้งหมดเดินทางมาถึง เกียงอุยจึงนำทั้งหมดไปยังอำเภอเอ๊กก๋วน (冀縣/兾縣 จี้เซี่ยน; ปัจจุบันคืออำเภอกานกู่ มณฑลกาซู่) แต่ขุนนางผู้รักษาอำเภอเอ๊กก๋วนก็ปฏิเสธไม่ให้พวกเขาเข้ามาเช่นกัน เลี้ยงซี เกียงอุย อินเซียง เลี้ยงเขียน และคนอื่น ๆ เห็นว่าพวกตนไม่มีทางเลือกอื่น จึงเข้าไปสวามิภักดิ์แปรพักตร์เข้าด้วยจ๊กก๊ก ภายหลังทั้งหมดได้รับราชการเป็นขุนนางตำแหน่งสูงในราชสำนักจ๊กก๊ก เลี้ยงซีได้ดำรงตำแหน่งเป็นเสนาบดีปฏิคม (大鴻臚 ต้าหงหลู) เลี้ยงซีเสียชีวิตก่อนการล่มสลายของจ๊กก๊กในปี ค.ศ. 263
== ในนิยายสามก๊ก ==
ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กในศตวรรษที่ 14 เลี้ยงซีเป็นพี่ชายของเลี้ยงเขียน หลังเกียงอุยสวามิภักดิ์ต่อจ๊กก๊ก ม้าจุ้นและแฮหัวหลิมระแวงว่าเลี้ยงซีและอินเชียงจะแอบสมคบกับเกียงอุยเป็นไส้ศึกอยู่ภายในเมืองเทียนซุย จึงคิดจะจับทั้งคู่สังหารเสีย ในเวลากลางคืนแฮหัวหลิมจึงส่งคนไปเชิญเลี้ยงซีและอินเชียงมาพบหลายครั้ง หวังจะลวงมาสังหาร แต่เลี้ยงซีและอินเชียงเข้าใจสถานการณ์จึงไม่ได้ไปพบแฮหัวหลิม และนำทหารใต้บังคับบัญชาไปเปิดประตูเมืองให้ทัพจ๊กก๊กเข้าเมือง และเข้าสวามิภักดิ์ต่อจ๊กก๊ก เลี้ยงซีอาสาจูกัดเหลียงไปเกลี้ยกล่อมให้เลี้ยงเขียนผู้เป็นน้องชายซึ่งอยู่รักษาอำเภอเซียงเท้งให้มาร่วมเข้าด้วยกับจ๊กก๊ก เลี้ยงซีได้รับได้รับการแต่งตั้งจากจูกัดเหลียงเป็นให้เจ้าเมืองเทียนซุย (天水太守 เทียนฉุ่ยไท่โฉ่ว) แทนที่ม้าจุ้นเจ้าเมืองเทียนซุยคนเดิมที่หลบหนีไปอาศัยกับชนเผ่าเกี๋ยง
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อ).
ขุนนางของจ๊กก๊ก
ขุนนางของวุยก๊ก
อุยก๋วน (วุยก๊ก)

อุยก๋วน ( , ค.ศ. 220 — ค.ศ. 291) ชื่อรองว่า ป๋อยู่ เป็นเสนาธิการแห่ง วุยก๊ก ซึ่งได้มารับใช้ราชวงศ์จิ้นตะวันตกภายหลังจากการล่มสลายของวุยก๊ก
อุยก๋วนเกิดเมื่อหลังจากโจโฉตายแล้ว ต่อมาอุยก๋วนก็ได้รับราชการกับสุมาเจียวแห่งวุยก๊ก หลังจากจ๊กก๊กล่มสลาย เตงงายและเตงต๋งผู้บุตรก็ถูกอุยก๋วนจับกุมและถูกลอบสังหารระหว่างทาง ต่อมาอุยก๋วนเห็นว่าจงโฮยถูกเกียงอุยยุยงให้แปรพักตร์ จึงตัดสินใจนำทหารของตนแยกออกจากจงโฮยแล้วบุกสังหารจงโฮยและเกียงอุยถึงแก่ความตาย ไม่นานก็ได้รับตำแหน่งผู้รักษาการเมืองเสฉวนจากสุมาเจียว
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
ขุนนางของวุยก๊ก
พระยาลัดพลีธรรมประคัลภ์ (วงศ์ ลัดพลี)

อำมาตย์เอก พระยาลัดพลีธรรมประคัลภ์(วงศ์ ลัดพลี) เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมในรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม อดีตประธานศาลฎีกา อดีตเลขาธิการคณะกรรมการกฤษษฎีกา และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนคร
พระยาลัดพลีธรรมประคัลภ์ ได้รับพระบรมราชานุญาตให้ลาออกจากบรรดาศักดิ์ในวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2485 ต่อมาวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2488 ได้รับพระบรมราชานุญาตให้กลับคืนมีบรรดาศักดิ์ดังเดิม
== การทำงาน ==
พระยาลัดพลีธรรมประคัลภ์เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม  ในสมัยที่จอมพล แปลก พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี เริ่มดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 จนกระทั่งพ้นจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2500 เป็นประธานศาลฎีกา เริ่มดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2484 จนกระทั่งพ้นจากตำแหน่งเมื่อปี พ.ศ. 2495 เป็นเลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา เริ่มดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2468 จนกระทั่งพ้นจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2469 และเคยเป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนคร 1 สมัย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
ประธานศาลฎีกาไทย
เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนคร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมไทย
บุคคลจากโรงเรียน ภ.ป.ร. ราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายหน้า)
บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงรัตนโกสินทร์
รายชื่อประเทศเรียงตามการบริโภคเบียร์ต่อหัว

ด้านล่างนี้เป็น รายชื่อประเทศเรียงตามการบริโภคเบียร์ต่อหัว
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
เบียร์และโรงเบียร์แบ่งตามภูมิภาค
รายชื่อประเทศเรียงตามการบริโภคนมต่อหัว

ด้านล่างนี้เป็น รายชื่อประเทศเรียงตามการบริโภคนมต่อหัว ซึ่งเป็นข้อมูลเมื่อปี ค.ศ. 2007
== อ้างอิง ==
นม
รายชื่อประเทศเรียงตามการบริโภคชาต่อหัว

ด้านล่างนี้เป็นรายชื่อประเทศเรียงตามการบริโภคชาต่อหัว ซึ่งเป็นข้อมูลเมื่อปี ค.ศ. 2014
== รายชื่อ ==
== อ้างอิง ==
ชา
รายชื่อประเทศที่ปราศจากพรรคการเมือง

ด้านล่างนี้เป็นรายกชื่อประเทศและดินแดนที่ไม่มีพรรคการเมือง
== ประเทศในระบอบราชาธิปไตย ==
– พรรคการเมืองถูกแบน
– พรรคการเมืองถูกแบน
– พรรคการเมืองไม่ได้รับการยอมรับทางกฎหมาย
– พรรคการเมืองถูกแบน
– พรรคการเมืองถูกแบน
– พรรคการเมืองถูกแบน
== ดินแดน ==
*  นอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์
*  นูนาวุต
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
== สาธารณรัฐ ==
== อดีตประเทศ ==
สมาพันธรัฐอเมริกา
== อ้างอิง ==
รายชื่อประเทศ
พรรคการเมืองแบ่งตามประเทศ
เจแปน-โคเรีย วี.ลีก ท็อปแมตช์

เจแปน-โคเรีย วี.ลีก ท็อปแมตช์ (日韓Vリーグトップマッチ; 한일 V-리그 탑매치; Japan-Korea V.League Top Match) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลสำหรับประเทศญี่ปุ่น ประเทศเกาหลีใต้ และประเทศจีน โดยเอาจะทีมชนะเลิศจากวี.พรีเมียร์ลีกของประเทศญี่ปุ่น ทีมชนะเลิศจากวี-ลีกของประเทศเกาหลีใต้ และในปี ค.ศ. 2016 ทีมชนะเลิศจากไชนีสวอลเลย์บอลลีกของประเทศจีน (เฉพาะทีมชาย) ได้มีส่วนร่วมในการแข่งขัน
ในปี ค.ศ. 2006 การแข่งขันได้รับการจัดขึ้นเป็นครั้งแรก ในปี ค.ศ. 2008 การแข่งขันได้ถูกยกเลิกเนื่องจากการคัดเลือกโอลิมปิกฤดูร้อนที่ปักกิ่ง ในปี ค.ศ. 2011 มีกำหนดการที่จะจัดการแข่งขันขึ้น แต่เกิดแผ่นดินไหวทางตะวันออกของญี่ปุ่นจึงทำให้การแข่งขันต้องถูกยกเลิกไป ในปี ค.ศ. 2012 การแข่งขันได้ถูกยกเลิกเนื่องจากการคัดเลือกโอลิมปิกฤดูร้อนที่ลอนดอน ในปี ค.ศ. 2013 การแข่งขันได้รับจัดขึ้นเป็นครั้งแรกในรอบสามปี ในปี ค.ศ. 2014 การแข่งขันได้ถูกยกเลิกเนื่องจากปัญหาด้านระยะเวลา และในปี ค.ศ. 2016 ได้มีการจัดการแข่งขันขึ้นเพียงประเภททีมชายเท่านั้น เนื่องจากทีมหญิงต้องคัดเลือกโอลิมปิกฤดูร้อนที่รีโอเดจาเนโรจึงต้องยกเลิกการแข่งขัน
== ประเภททีมชาย ==
=== สรุปผลการแข่งขัน ===
=== สถิติรวมชนะเลิศ ===
{|class="wikitable" style="text-align:center; font-size:smaller;"
!ทีม
!ครั้ง
!ปีที่ชนะเลิศ
|-
|align=left|  ฮุนไดแคปพิทอล
| 2
|align=left| 2007, 2016
|-
|align=left|  ซัมซุงไฟร์บลูแฟงส์
| 2
|align=left| 2006, 2010
|-
|align=left|  อันซันโอเคเซฟวิงส์แบงก์
| 1
|align=left| 2015
|-
|align=left|  ซะไกเบลเซอร์ส
| 1
|align=left| 2013
|-
|align=left|  โทเรย์แอร์โรส์
| 1
|align=left| 2009
|}
== ประเภททีมหญิง ==
=== สรุปผลการแข่งขัน ===
=== สถิติรวมชนะเลิศ ===
{|class="wikitable" style="text-align:center; font-size:smaller;"
!ทีม
!ครั้ง
!ปีที่ชนะเลิศ
|-
|align=left|  ฮิซะมิสึสปริงส์
| 3
|align=left| 2006, 2007, 2013
|-
|align=left|  เอ็นอีซีเรดร็อกเก็ตส์
| 1
|align=left| 2015
|-
|align=left|  โทเรย์แอร์โรส์
| 1
|align=left| 2010
|-
|align=left|  ฮึงกุกไลฟ์พิงก์สไปเดอร์ส
| 1
|align=left| 2009
|}
== ดูเพิ่ม ==
วี.ลีก (ประเทศญี่ปุ่น)
วี-ลีก (ประเทศเกาหลีใต้)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Chinese Volleyball Association Official website 
V.Premier League  Official website 
KOVO  Official website 
วอลเลย์บอลในประเทศเกาหลีใต้
วอลเลย์บอลในประเทศญี่ปุ่น
วอลเลย์บอลในประเทศจีน
วอลเลย์บอลลีกระดับประเทศ
พระเจ้าโอซอนแห่งกรีซ

โอซอน หรือ อ็อทโท (O Όθων|translit=O Óthon,  Otto Friedrich Ludwig von Bayern; 1 มิถุนายน ค.ศ. 181526 กรกฎาคม ค.ศ. 1867) เป็นเจ้าชายแห่งบาวาเรีย ที่ได้ครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์กรีซ นับตั้งแต่การก่อตั้งสถาบันพระมหากษัตริย์ เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1832 ภายใต้อนุสัญญาลอนดอน พระองค์ครองราชย์จนกระทั่งถูกปลดจากราชบัลลังก์ในวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1862
พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองของพระเจ้าลูทวิชที่ 1 แห่งบาวาเรีย พระเจ้าโอซอนขึ้นครองราชสมบัติแห่งกรีซในขณะที่ยังทรงพระเยาว์ รัฐบาลของพระองค์จึงอยู่ภายใต้คณะผู้สำเร็จราชการสามคนซึ่งประกอบด้วยเจ้าหน้าที่ศาลบาวาเรีย ต่อมาพระองค์ทรงได้รับความนิยมเหนือผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน เมื่อพระองค์ด้รับการพิสูจน์อย่างกว้างขวางกับประชาชนว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองและเป็นกษัตริย์อย่างแท้จริง แต่ในที่สุดความต้องการรัฐธรรมนูญและแผ่ขยายเป็นวงกว้างและพระองค์ต้องเผชิญหน้ากับการจลาจลติดอาวุธ แต่ก็เกิดความสงบและสันติภาพในปี ค.ศ. 1843 หลังประชาชนได้รับรัฐธรรมนูญ
ตลอดรัชสมัยของพระองค์ พระเจ้าโอซอนไม่สามารถแก้ไขความยากจนของกรีซและป้องกันการแทรกแซงทางเศรษฐกิจจากภายนอก การเมืองกรีซในยุคนี้ขึ้นอยู่กับความเกี่ยวพันกับสามมหาอำนาจและความสามารถในการรักษาพระราชอำนาจของพระเจ้าโอซอนคือกุญแจสู่พระราชอำนาจที่เหลืออยู่ของพระองค์ พระองค์ต้องมีส่วนร่วมกับกลุ่มอื่น ๆ ในขณะที่ไม่ทำให้เกิดความเสียหายกับมหาอำนาจ เมื่อกรีซถูกปิดล้อมโดยกองทัพเรืออังกฤษในปี ค.ส. 1850 และอีกครั้งในปี ค.ศ. 1854 เพื่อหยุดยั้งกรีซจากการโจมตีจักรวรรดิออตโตมันระหว่างสงครามไครเมีย พระเจ้าอ็อตโตยืนอยู่ท่ามกลางชาวกรีซ และในที่สุด ค.ศ. 1862 พระองค์ถูกปลดในขณะที่อยู่ในชนบท และเสด็จสวรรคตในระหว่างการเนรเทศในบาวาเรียเมื่อ ค.ศ. 1867
== อ้างอิง ==
ราชวงศ์วิทเทิลส์บัค
พระมหากษัตริย์กรีซ
บุคคลจากซัลทซ์บวร์ค
เจ้าชายบาวาเรีย
นายกรัฐมนตรีกรีซ
พระมหากษัตริย์ผู้ทรงก่อตั้ง
พระเจ้ากอนสตันดีโนสที่ 1 แห่งกรีซ

พระเจ้ากอนสตันดีโนสที่ 1 (Κωνσταντίνος Αʹ, Konstantínos I;  – 11 มกราคม ค.ศ. 1923) เป็นพระมหากษัตริย์กรีซตั้งแต่วันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1913 ถึง 11 มิถุนายน ค.ศ. 1917 และตั้งแต่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1920 ถึง 27 กันยายน ค.ศ. 1922 พระองค์ทรงเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพกรีซ ในช่วงสงครามกรีซ-ตุรกีครั้งที่ 1 ค.ศ. 1897 และนำกองทัพกรีซประสบความสำเร็จในสงครามบอลข่าน ค.ศ. 1912-1913 ในรัชสมัยของพระองค์ราชอาณาจักรกรีซแผ่ขยายไปไกลถึงเทสซาโลนีกี และใหญ่ขึ้นทังในแง่พื้นที่และจำนวนประชากร พระองค์ครองราชบัลลังก์แห่งกรีซเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1913 หลังจากการลอบปลงพระชนม์เยออร์ยีโอสที่ 1 พระราชบิดาของพระองค์
พระองค์ไม่เห็นด้วยกับอีเลฟเทริออส เวนิเซลอส ว่ากรีซควรเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง นำไปสู่การแตกแยกภายในประเทศ พระองค์บังคับให้ เวนิเซลอสลาออกครั้งที่สอง แต่ในปี ค.ศ. 1917 พระองค์เสด็จลี้ภัยออกจากกรีซหลังจากภัยคุกคามจากกองกำลังอันทรงพลังที่จะทิ้งระเบิดใส่เอเธนส์ พระราชโอรสพระองค์ที่สอง เจ้าชายอาเลกซันโดรส ครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ หลังจากการสวรรคตของอาเลกซันโดรส เวนิเซลอสพ่ายแพ้ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรและประชามติ กอนสตันดีโนสที่ 1 ได้รับการเชิญเสด็จกลับ พระองค์สละราชบัลลังก์เป็นครั้งที่สองและครั้งสุดท้ายเมื่อปี ค.ศ. 1922 เมื่อกรีซพ่ายแพ้ในสงครามกรีก-ตุรกีครั้งที่ 2 ค.ศ. 1919-1922 และพระราชโอรสองค์โตสืบราชสมบัติเป็นเยออร์ยีโอสที่ 2 กอนสตันดีโนสสวรรคตในเมืองปาแลร์โม ราชอาณาจักรอิตาลี
== อภิเษกสมรส ==
พระองค์ขณะมีพระยศเป็นมกุฏราชกุมารกอนสตันดีโนส ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงโซฟีแห่งปรัสเซีย พระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และพระราชภคินีในไคเซอร์วิลเฮ็ล์มที่ 2  เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1889 ณ กรุงเอเธนส์ และมีพระโอรสธิดา 6 พระองค์ ดังนี้
ในปี ค.ศ. 1916 ขณะที่สมเด็จพระราชาธิบดีและสมเด็จพระราชินีประทับอยู่ที่พระตำหนักในเมืองตาตอย ก็ได้เกิดเพลิงไหม้อันน่าฉงนขึ้น ซึ่งเผาทำลายพระตำหนักหลักและผืนป่าไปจำนวนมาก พระราชินีทรงฉวยเจ้าหญิงแคทเธอรีน พระธิดาองค์เล็กไว้ในอ้อมพระกรและทรงวิ่งไปในระยะหนึ่งไมล์ครึ่ง เพลิงไหม้โหมกระหน่ำอยู่ราว 48 ชั่วโมงและสงสัยกันว่าน่าจะเป็นฝีมือของพวกลอบวางเพลิง
== อ้างอิง ==
George B. Leontaritis, Greece and the First World War (1990)
Michalopoulos, Dimitris, "Constantine XII, King of the Hellenes. An outline of his personality and times", Parnassos, vol. 46, pp.&nbsp;355–360.
พระเจ้ากอนสตันดีโนสที่ 1 แห่งกรีซ
บุคคลจากเอเธนส์
เจ้าชายเดนมาร์ก
เจ้าชายกรีก
ราชวงศ์กลึคส์บวร์ค
พระมหากษัตริย์กรีซ
จอมพลแห่งจักรวรรดิเยอรมัน
พระมหากษัตริย์ผู้ทรงสละราชสมบัติ
บุคคลเชื้อสายเดนมาร์ก
บุคคลเชื้อสายรัสเซีย
เดอะมาสเตอร์ (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2557)

เดอะมาสเตอร์ (อังกฤษ: The Master) คือ ภาพยนตร์สารคดี ออกฉายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2557 กำกับโดย นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์ เล่าเรื่องราวของร้าน "แว่นวิดีโอ" ร้านจำหน่ายวิดีโอภาพยนตร์นอกกระแสหลักจากต่างประเทศแบบละเมิดลิขสิทธิ์ ที่มีส่วนทำให้วงการภาพยนตร์อิสระในประเทศไทยเจริญเติบโตในเวลาต่อมา โดยดำเนินเรื่องผ่านการสัมภาษณ์บุคคลทั้งในและนอกวงการภาพยนตร์ไทยที่เคยมีส่วนเกี่ยวข้องกับร้านดังกล่าว
== ผู้ให้สัมภาษณ์ ==
เป็นเอก รัตนเรือง
คงเดช จาตุรันต์รัศมี
ทรงยศ สุขมากอนันต์
บรรจง ปิสัญธนะกุล
กิตติศักดิ์ สุวรรณโภคิน
ประวิทย์ แต่งอักษร
ก้อง ฤทธิ์ดี
มโนธรรม เทียมเทียบรัตน์
ไกรวุฒิ จุลพงศธร
วิวัฒน์ เลิศวิวัฒน์วงศา
คันฉัตร รังษีกาญจน์ส่อง
ยุทธนา บุญอ้อม
พงศ์นรินทร์ อุลิศ
พรชัย วิริยะประภานนท์
นภสร แย้มอุทัย
สามารถ อิ่มขำ
วรวิท อิกำเหนิด
ธวัช วิโรจน์ประชา
== การเข้าฉาย ==
ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายครั้งแรกในประเทศไทย เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน 2557 โดยฉายเฉพาะที่โรงภาพยนตร์เฮาส์
== ดูเพิ่ม ==
ภาพยนตร์อิสระ
การละเมิดลิขสิทธิ์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เดอะ มาสเตอร์ ที่เว็บไซต์สยามโซน.คอม
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2557
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ภาษาไทย
ภาพยนตร์สารคดี
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์
รัฐโว

รัฐโว (Canton de Vaud) เป็นรัฐในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นรัฐที่มีประชากรมากสุดเป็นอันดับสาม และมีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับสี่ในประเทศ รัฐโวตั้งอยู่ในภาครอม็องดีซึ่งใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นหลักเนื่องจากมีพรมแดนทางตะวันตกติดกับแคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเตของประเทศฝรั่งเศส เมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่สุดของรัฐคือโลซาน ซึ่งได้รับการกำหนดให้เป็น "เมืองหลวงโอลิมปิก" โดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล และยังเป็นที่ตั้งขององค์กรทางการกีฬาระหว่างประเทศหลายแห่ง รัฐโวมีประชากรทั้งสิ้น 725,944 คนในปี ค.ศ. 2011
รัฐโวเป็นแหล่งผลิตไวน์ที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองในสวิตเซอร์แลนด์ ไวน์ส่วนมากที่ผลิตในรัฐนี้เป็นไวน์ขาว แหล่งผลิตไวน์ส่วนใหญ่ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งของทะเลสาบเจนีวาซึ่งตั้งอยู่ทางใต้ของรัฐ แหล่งผลิตไวน์นี้เรียกว่า ไร่องุ่นขั้นบันไดลาโว (Lavaux Vineyard Terraces) และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก
==อ้างอิง==
โว
แบ็กแลช (2017)

แบ็กแลช (2017) (Backlash (2017)) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิว และดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์คมวยปล้ำอาชีพของดับเบิลยูดับเบิลยูอี(WWE) เป็นการแสดงจากนักมวยปล้ำของค่ายสแมคดาวน์ จัดขึ้นวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 ณ สนาม Allstate Arena ในเมืองRosemont, Illinois
==ผล==
==ดูเพิ่ม==
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี แบคแลช
รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
แบคแลช
มวยปล้ำในรัฐอิลลินอย
มวยปล้ำอาชีพในปี พ.ศ. 2560
รายการของช่องโทรทัศน์ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์คในปี พ.ศ. 2560
ศาสนเภทตะวันออก-ตะวันตก

ศาสนเภทตะวันออก-ตะวันตก (East–West Schism) เป็นมหาศาสนเภทระหว่างคริสตจักรตะวันออกกับคริสตจักรตะวันตกตั้งแต่ ค.ศ. 1054 จนแตกออกเป็นนิกายโรมันคาทอลิกและอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
คริสตจักรประสบปัญหาภายในหลายประการในด้านการปกครองและความเชื่อเทววิทยามาตั้งแต่ก่อน ค.ศ. 1054 เช่น ที่มาของพระวิญญาณบริสุทธิ์ ชนิดขนมปังที่ใช้ในศีลมหาสนิท อำนาจของบิชอปแห่งโรม และสถานะของบิชอปแห่งคอนสแตนติโนเปิล
ในปี ค.ศ. 1965 สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 และอัครบิดรอะเทนากอรัสที่ 1 แห่งคอนสแตนติโนเปิล ต่างประกาศให้การขับอีกฝ่ายออกจากคริสตจักรที่เคยทำไว้เมื่อปี ค.ศ. 1054 เป็นโมฆะ แต่ทั้งสองคริสตจักรยังคงเป็นอิสระต่อกันในการปกครอง เมื่อคริสตจักรหนึ่งมีวันสมโภชสำคัญ อีกฝ่ายจะส่งตัวแทนมาร่วมพิธีเสมอ เช่น วันสมโภชนักบุญเปโตรและนักบุญเปาโลของฝ่ายคาทอลิก และวันฉลองนักบุญอันดรูว์ออกฝ่ายออร์ทอดอกซ์
== อ้างอิง ==
ประวัติศาสตร์ศาสนาคริสต์
คำศัพท์ศาสนาคริสต์
อูรีเอล

อูรีเอล (אוּרִיאֵל, Uriel, Ουριήλ, ความหมาย: พระเจ้าคือแสงแห่งเรา) เป็นหนึ่งในอัครทูตสวรรค์ของศาสนายูดาห์และศาสนาคริสต์ อูรีเอลเป็นทูตสวรรค์แห่งการล้างบาปและเป็นหนึ่งในบรรดาทูตสวรรค์หน้าพระพักตร์ หมายถึงทูตสวรรค์ที่ได้รับอนุญาตให้ยืนอยู่หน้าบัลลังก์พระเจ้าได้ ซึ่งมีอยู่ด้วยกันสิบองค์คือ คือ ซูรีเอล, เยโฮเอล, ซางาเอล, อคาทรีเอล, เมทาตรอน, เยเฟเฟีย, มีคาเอล, กาบรีเอล, ราฟาเอล และนาธาเอล บางครั้งอูรีเอลยังถูกจัดให้อยู่ในทูตสวรรค์คณะเครูบและคณะเสราฟิม เขาคอยเฝ้ามองภัยร้ายต่างๆยืนอยู่หน้าประตูแห่งเอเดนพร้อมด้วยดาบเพลิง อูรีเอลยังได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นหนึ่งในทูตสวรรค์ที่ฝังศพให้แก่อาดัมและอาเบลบนสวรรค์
ในหนังสือเอโนค ได้ระบุไว้ว่า อูรีเอล, ราฟาเอล และกาบรีเอล ได้ให้การต่อพระเจ้าถึงมลทิลของพงษ์พันธุ์มนุษย์ที่แปดเปื้อนจากการสมสู่กับเทวดาตกสวรรค์ (เรียกว่าพวก เนฟิล) พระเจ้าจึงบันดาลให้เกิดน้ำท่วมโลกเพื่อชำระล้างโลก ในการนี้พระเจ้าส่งอูรีเอลไปหาโนอาห์เพื่อแจ้งถึงการพิพากษากล่าว
ในพันธสัญญาเดิมตอนภัยพิบัติแห่งอียิปต์ พระเจ้าได้แจ้งแก่โมเสสให้วงศ์วานอิสราเอลนำเลือดแกะไปป้ายที่ประตู เพื่อที่กองทัพพระเป็นเจ้าจะได้ละเว้นไม่สังหารคนในบ้านหลังนั้น อูรีเอลเป็นทูตสวรรค์ที่ตรวจตราประตูบ้านในเหตุการณ์ครั้งนั้น นอกจากนี้ อูรีเอลยังเป็นผู้ถือกุญแจสู่นรกในช่วงกาลสิ้นสูญและนำพาอับราฮัมเดินทางไปยังตะวันตก
==อ้างอิง==
ทูตสวรรค์
นักบุญ
เงือกน้อย

เงือกน้อย (เดนมาร์ก: Den lille havfrue; อังกฤษ: The Little Mermaid) เป็นเรื่องที่เทพนิยายที่เขียนขึ้นโดยผู้เขียนชาวเดนมาร์ก ฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน เกี่ยวกับนางเงือกสาวที่เต็มใจที่จะยอมสละชีวิตในทะเลและเอกลักษณ์ของเธอในฐานะนางเงือกเพื่อให้ได้จิตวิญญาณของมนุษย์
== เนื้อเรื่อง ==
เงือกน้อย เป็นธิดาองค์เล็กของเจ้าสมุทร เธอมีพี่สาวอีก 6 คน โดยเงือกน้อยเป็นลูกสาวคนเล็กที่สุด วันหนึ่งเธอได้ขึ้นไปเหนือผิวน้ำ เธอได้เจอกับเรือที่จัดงานเฉลิมฉลองของเจ้าชาย จนจู่ ๆ เกิดพายุ ทำให้เรือล่ม นั่นจึงทำให้เจ้าชายจมน้ำไป เงือกน้อยรวบรวมพละกำลังทั้งหมดของเธอ ว่ายน้ำลงไปช่วยเจ้าชายได้สำเร็จ เธอนำเจ้าชายขึ้นมาบนชายหาดได้อย่างปลอดภัย แต่เมื่อเธอเห็นว่ามีคนมา เธอจึงรีบว่ายน้ำหนีลงทะเลทันที เธอก็ยังพร่ำเพ้อถึงเจ้าชายอยู่ เธอยากเป็นมนุษย์มากเหลือเกิน เธอจึงไปขอความช่วยเหลือจากแม่มดแห่งท้องทะเล แม่มดแห่งท้องทะเลบอกกับเธอว่า "เธอจะสามารถกลายเป็นมนุษย์ได้ แต่มีข้อแลกเปลี่ยน คือเธอต้องแลกน้ำเสียงอันไพเราะของเธอกับขามนุษย์ และทุกย่างก้าวของเธอก็จะเจ็บปวดเหมือนเดินบนคมมีด จากนั้นแม่มดแห่งท้องทะเลจึงเริ่มใช้เวทมนตร์ของนางปรุงยาให้กับเงือกน้อย เมื่อเงือกน้อยได้ดื่มยานั้นเข้าไป เธอจึงได้เปลี่ยนเป็นมนุษย์ เมื่อเจ้าขายเจอเธอ เขาก็ให้เธอเป็นคู่เต้นรำของเขา เธอเต้นรำอย่างมีความสุขมาก แต่ก็เป็นดังเช่นที่แม่มดทะเลบอกกับเธอว่าทุกย่างก้าวของเธอจะเจ็บปวดราวกับเดินบนคมมีดตลอดเวลา จนเธอได้พบว่า เจ้าชายได้จะแต่งงานกับหญิงอื่นแล้ว ทำให้เธอเสียใจมาก เพราะเธอก็ให้เสียกับแม่มดทะเลไปแล้ว เธอไม่สามารถบอกความจริงกับเจ้าชายได้ว่าเธอนี่แหละเป็นคนช่วยเหลือเจ้าชายจากเหตุการณ์เรือล่มครั้งนั้น จนกระทั่งพี่สาวเงือกทั้ง 6 ของเธอได้ไปหาแม่มดทะเล พวกนางนำเส้นผมของพวกเขาไปแลกกับมีดเล่มหนึ่ง พวกเธอมาหาเงือกน้อยและและบอกว่า ให้เธอใช้มีดเล่มนี้ฆ่าเจ้าชายและนำเลือดของเขามาล้างเท้า เธอจะได้กลับไปเป็นเงือกดังเดิม แต่เธอทำไม่ลง เธอจึงกระโดดลงทะเลและสลายกลายเป็นฟองคลื่น แต่ด้วยคุณงามความดีที่เธอได้ทำไว้ ทำเธอได้ไปเกิดใหม่อยู่บนสวรรค์ในที่สุด และเมื่อครบ 300 ปี เมื่อไหร่ เธอจะได้กลับมาเกิดเป็นมนุษย์อีกครั้ง
== การตีพิมพ์ ==
"เงือกน้อย"เขียนโดยฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซนในปี ค.ศ. 1836 และตีพิมพ์ครั้งแรกโดย C.A. Reitzel ในกรุงโคเปนเฮเกน ปนะเทศเดนมาร์กเมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1837 ในหนังสือ Fairy Tales Told for Children. First Collection. (Eventyr, fortalte for Børn. Første Samling.) หนังสือรวมเทพนิยายเก้าเรื่องโดยแอนเดอร์เซน
เทพนิยายตีพิมพ์อีกครั้งในวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1849 ในฐานะส่วนหนึ่งของ Fairy Tales. 1850 (Eventyr. 1850|label=none) และตีพิมพ์อีกครั้งในวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1862 ในฐานะส่วนหนึ่งของ Fairy Tales and Stories  (Eventyr og Historier|label=none) เล่มแรก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Little Mermaid Gallery
See photos of The Little Mermaid
"The Little Mermaid", Jean Hersholt's English translation
Den lille Havfrue, original Danish text from the Danish Royal Library
Den lille havfrue, original manuscript (Odense City Museum)
Surlalune: Annotated "The Little Mermaid", Paull's translation, with annotations, scans from six illustrated editions, and bibliography
เทพนิยาย
ตัวละครที่เป็นเจ้าหญิง
การพิชิตกังตั๋งของซุนเซ็ก

การพิชิตกังตั๋งของซุนเซ็ก (Sun Ce's conquests in Jiangdong) สงครามที่เกิดขึ้นในราว ค.ศ. 194 – ค.ศ. 199 ภายใต้การนำของ ซุนเซ็ก บุตรชายของ ซุนเกี๋ยน ขุนศึกผู้มีฉายาว่า พยัคฆ์แห่งกังตั๋ง โดยผลจากสงครามครั้งนี้ซุนเซ็กสามารถรวบรวมดินแดนบริเวณเจียงหนานเข้าด้วยกันพร้อมกับตั้ง ง่อก๊ก ขึ้นในเวลาต่อมา
สงครามนี้เริ่มต้นขึ้นภายหลังจากที่ซุนเซ็กได้นำตราแผ่นดินซึ่งซุนเกี๋ยนผู้เป็นบิดาได้มาจากซากเมืองลกเอี๋ยงในช่วง ศึกปราบตั๋งโต๊ะ มาจำนำกับ อ้วนสุด เพื่อขอยืมทหารจำนวน 3,000 นายนำไปตั้งตนเป็นใหญ่ในภาคตะวันออกบริเวณภูมิภาค เจียงหนาน (ปัจจุบันคือ มณฑลกวางตุ้ง)
สงครามสามก๊ก
ประเทศจีนในค.ศ. 194
ทัศนียภาพของเสียง

R. Murray Schafer ให้นิยามทัศนียภาพของเสียง (อังกฤษ:Soundscape) ไว้ว่า ทัศนียภาพของเสียง คือ เสียงหรือการรวมกันของเสียงที่เกิดขึ้นจากสิ่งแวดล้อมสรรค์สร้างที่อยู่แวดล้อม การศึกษาทัศนียภาพของเสียงเป็นหัวข้อย่อยของระบบนิเวศเชิงเสียง โดยสามารถหมายถึงสภาพแวดล้อมเชิงเสียงตามธรรมชาติ (กล่าวคือเสียงธรรมชาติ ประกอบด้วยเสียงสัตว์ เสียงลมฟ้าอากาศ หรือเสียงอื่นๆ) และเสียงสภาพแวดล้อมโดยฝีมือมนุษย์ (ผ่านทางงานนิพนธ์ดนตรีหรือการออกแบบเสียง , หรือผ่านทางกิจกรรมอื่นๆ ของมนุษย์ รวมไปถึงการสนทนา การทำงาน และเสียงเครื่องจักรกลซึ่งเป็นผลเนื่องมาจากการใช้เทคโนโลยีเชิงอุตสาหกรรม)
==อ้างอิง==
ประเภทดนตรีอิเล็กทรอนิกส์
เสียง
โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน เกโนเซ็กท์ เจ้าความเร็ว กับการตื่นรู้ของ มิวทู

โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน เกโนเซ็กท์ เจ้าความเร็ว กับการตื่นรู้ของ มิวทู  เป็นภาพยนตร์โปเกมอนเดอะมูฟวี่ที่ 16 ผู้กำกับโดย คุนิฮิโกะ ยูยามะ ออกฉายในโรงภาพยนตร์ในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2556
== เรื่องย่อ ==
ซาโตชิและเพื่อนๆ ได้เดินทางไปยัง โปเกมอนฮิลล์ และที่นั่น ซาโตชิ ได้พบกับโกเกมอนประหลาด เกโนเซ็กท์ ซึ่งเอาแต่คร่ำครวญว่าอยากกลับบ้าน แต่ขณะที่ซาโตชิพยายามจะสื่อสารกับมันอยู่นั้น พวกเกโนเซ็กท์อีกกลุ่มภายใต้การนำของเกโนเซ็กท์สีแดง ก็ได้ปรากฏตัวขึ้น พวกมันจู่โจมใส่ซาโตชิและเหล่าโปเกมอน แต่มิวทู ได้เข้ามายับยั้งพวกมันได้ทันเวลาแต่ดูเหมือนว่าเกโนเซ็กท์กลุ่มนี้จะไม่ใช่โปเกมอนที่มีเหตุผลนักนวกมันต้องการเปลี่ยนโลกใบนี้ให้เป็นสถานที่ที่มันจากมา ซึ่งนั่นอาจสร้างความเสียหายใหญ่หลวง พวกซาโตชิและมิวทูจะยับยั้งพวกเกโนเซ็กท์ไว้ได้ทันเวลาหรือไม่ ?
== ตอนพิเศษ พิคาชู กับ อีวุย และผองเพื่อน ==
พวก พิคาชู เนียส และเพื่อนๆได้มาเยี่ยมบ้านของนิมเฟีย และวันนี้คือการ “ค้างบ้านเพี่อน” ที่สนุกสนาน แต่ที่นี่ไม่ได้มีแค่นิมเฟียอยู่คนเดียวยังมี อีวุย และผองเพี่อนอยู่ด้วย ซึ่งแต่ละคนก็มีความสามารถและความน่าร้กไปคนละแบบ
== ตัวละคร ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2556
ภาพยนตร์ภาษาญี่ปุ่น
ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
ภาพยนตร์โดยโตโฮ
ภาพยนตร์โปเกมอน
ยุทธการที่อี้จิง

ยุทธการที่อี้จิง (Battle of Yijing) การรบที่เกิดขึ้นในช่วง ค.ศ. 198 – มีนาคม ค.ศ. 199 โดยนับเป็นสงครามครั้งสุดท้ายระหว่าง กองซุนจ้าน ขุนศึกผู้มีฉายาว่า ขุนศึกม้าขาว กับ อ้วนเสี้ยว อดีตผู้นำกองทัพพันธมิตรในคราวปราบตั๋งโต๊ะ
โดยฝ่ายกองซุนจ้านและอ้วนเสี้ยวได้รบพุ่งกันมาอย่างยาวนานตั้งแต่ ค.ศ. 191 เพื่อแย่งชิงดินแดนทางภาคเหนือโดยในสงครามครั้งนี้ฝ่ายกองซุนจ้านได้ขอความช่วยเหลือจาก โจโฉ แต่โจโฉได้ปฏิเสธไปและหันไปช่วยเหลืออ้วนเสี้ยวทำให้กองซุนจ้านต้องไปขอความช่วยเหลือจาก เตียวเอี๋ยน หัวหน้าโจรป่าแห่งภูเขาดำแทนส่วนอ้วนเสี้ยวได้รับความช่วยเหลือจากชนเผ่านอกด่าน
ซึ่งกองซุนจ้านได้ใช้เมืองอี้จิงเป็นฐานที่มั่นและเก็บเสบียงจำนวนมหาศาลไว้ในเมืองและคาดการณ์ว่าอ้วนเสี้ยวจะล่าถอยไปเองเพราะขาดแคลนเสบียงแต่กองซุนจ้านคิดผิดเพราะอ้วนเสี้ยวได้ใช้ยุทธวิธีใหม่คือให้ทหารขุดอุโมงค์ใต้กำแพงเมืองจนสามารถบุกเข้าไปในเมืองทำให้กองซุนจ้านต้องฆ่าลูกเมียและฆ่าตัวตายตามใน ค.ศ. 199 ทำให้อ้วนเสี้ยวสามารถยึดครองดินแดนทางภาคเหนือได้เกือบทั้งหมดก่อนจะเสียให้กับโจโฉใน ศึกกัวต๋อ เมื่อ ค.ศ. 200 หรือในปีต่อมา
พ.ศ. 741
พ.ศ. 742
อี้จิง