pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อย่าให้ฉันคิด

"อย่าให้ฉันคิด" เป็นซิงเกิลของวงรูม 39ในปี พ.ศ. 2559 จากค่ายเลิฟอีส ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนองโดย โอฬาร ชูใจ (โอ แว่นใหญ่ ROOM 39) และเรียบเรียงโดย กฤช วิรยศิริ ,Room39 ออกจำหน่ายในวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2559
เนื้อเรื่องเพลง อย่าให้ฉันคิด เป็นภาคต่อจากเพลง ความจริง ของพระเอกหนุ่ม “กรรณ สวัสดิวัฒน์” ด้วยเรื่องราวรักสามเศร้า ที่ทุกคนไม่เคยรู้ ในฝั่งของเพื่อนสนิทพระเอกที่คอยอยู่เคียงข้าง รับฟังปัญหาหัวใจของพระเอกมาโดยตลอด แต่เขากลับไม่เคยรับรู้เลยว่าคน ๆ นี้แอบคิดไปไกลจนเกินคำว่าเพื่อน
==การตอบรับ==
เพลง อย่าให้ฉันคิด ได้อันดับ 3 จากการจัดอันดับของอีเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ ประจำวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2559 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
===ชาร์ต===
{|class="wikitable"
!align="left"|ชาร์ต (พ.ศ. 2559)
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
| align = "left"| อินเท็นซีฟวอท์ช มิวสิก ชาร์ต ท็อป 40  เพลงไทยสากล 2016
| align = "center"| 26
|-
| align = "left"| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20
| align = "center"| 1
|-
| align = "left"| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์
| align = "center"| 3
|-
| align = "left"| JOOX Top 100 Chart
| align = "center"| 5
|-
| align = "left"| JOOX Top 50 Thai Songs Chart
| align = "center"| 4
|-
|}
{|class="wikitable"
!align="left"|ชาร์ต (พ.ศ. 2560)
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
| align = "left"|95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40
| align = "center"| 5
|-
| align = "left"|อินเท็นซีฟวอท์ชท็อป 20 ชาร์ต เพลงไทยสากล
| align = "center"|7
|-
|}
== อ้างอิง ==
เพลงไทยสากล
เพลงในปี พ.ศ. 2559
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2559
ซิงเกิลในสังกัดเลิฟอีส
เพลงของรูม 39
ชีวิตรักวุ่น ๆ ของมาดามซุปตาร์

ชีวิตรักวุ่นๆของมาดามซุปตาร์ (My Love, Madame Butterfly; ) ละครโทรทัศน์เกาหลีในแนวครอบครัว, ตลก, ดราม่า, โรแมนติก ออกฉายทางสถานีเอสบีเอส ระหว่างวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 2012 จนถึงวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 2013 ทุกวันเสาร์และอาทิตย์ ในเวลา 20:40 น. รวมทั้งสิ้น 51 ตอน  สำหรับในประเทศไทยออกอากาศทางทรูเอเชียนซีรีส์ ของทรูวิชันส์ ทุกคืนวันพุธ, พฤหัสบดี และศุกร์ เวลา 22.00 น.  เริ่มตอนแรก 8 สิงหาคม ค.ศ. 2014
==เนื้อเรื่อง==
นัม นา-บี (นาบี–나비 แปลว่า "ผีเสื้อ" ในภาษาเกาหลี) นักแสดงหญิงวัย 35 ปี ผู้เป็นดาราระดับซุปเปอร์สตาร์ของวงการบันเทิงเกาหลี แม้นาบีจะอยู่ในวงการนี้มานานกว่า 20 ปี แต่เธอกลับแสดงไม่ได้เรื่องเลย ทุกเรื่องที่เธอแสดงจะมีแค่หน้าเดียวตลอด แต่นาบีเป็นเจ้าแม่พรีเซนเตอร์ เธอมีผลงานโฆษณาเต็มไปหมด โดยเฉพาะสินค้าแฟชั่น เพราะเธอได้รับการยอมรับว่า มีความงามเป็นอมตะและมีเซนส์ทางแฟชั่นสูงมาก ด้วยความเป็นซุปเปอร์สตาร์ทำให้นาบีเป็นคนโผงผาง พูดจาไม่มีมารยาทต่อใคร และใช้ชีวิตห่าม ๆ แม้เธอจะไม่ได้ตั้งใจก็ตาม เธอพบรักกับนักธุรกิจหนุ่มหล่อ  คิม จอง-อุก หรือที่เธอเรียกว่า รอย โดยผ่านการแนะนำของ ยุน ซอล-อา ผู้เปรียบเสมือนที่ปรึกษาและเพื่อนของเธอเพียงคนเดียว โดยที่หารู้ไม่ว่าที่แท้ จอง-อุก เป็นนักลงทุนอสังหาริมทรัพย์ที่หลอกเอาเงินลงทุนของผู้อื่นมาทำธุรกิจแล้วก็หลบหนีไปต่างประเทศ โดยที่ร่วมมือกับซอล-อา เพราะซอล-อา ต้องการจะแก้แค้นนา-บี เพราะนา-บีมีอดีตแค้นต่อเธอ  ขณะเดียวกัน อี อู-เจ ทายาทเพียงคนเดียวของห้างเวิลด์ ห้างสรรพสินค้าใหญ่ของเกาหลี ผู้เป็นผู้จัดการฝ่ายการตลาด กำลังจะหาดารามาเป็นพรีเซนเตอร์ของห้าง ก็เลือกเอานัม นา-บี จากที่พบกับเธอโดยบังเอิญอย่างไม่น่าประทับใจ
ขณะที่จอง-อุก หนีไปต่างประเทศ นา-บี และแม่ได้ย้ายเข้าไปอยู่ในครอบครัวของจอง-อุก ซึ่งเป็นครอบครัวธรรมดา ๆ ที่ประกอบอาชีพทำร้านอาหารและหมักเต้าเจี้ยว ที่ต่างจังหวัด แม้จะมีวิถีชีวิตที่เรียบง่ายและแตกต่างไปจากที่นา-บีเคยใช้ แต่เธอก็อดทนและปรับตัวให้เข้ากับทุกคนให้ได้
==นักแสดง==
ตัวละครหลัก
ยอม จอง-อา...นัม นา-บี
พัก ยอง-วู...อี อู-เจ
คิม ซัง-ซู...คิม จอง-อุก, รอย คิม
ยุน เซ-อา...ยุน ซอล-อา
ตัวละครประกอบ
คิม ยอง-เอ...อี จอง-เอ
จัง ยอง...คิม แบ็ก-โฮ
อี โอ-ฮี...แพ ซิน-จา
คิม จอง-ฮุน...คิม ชาง-กี
ชา ซู-ฮย็อน...มุก ซู-จอง
ชอย มิน-ซัง...คิม แบ็ก-กี
คิม จุน-ฮยุง...อี กุ๊ก-ฮี
คิม กา-อึน...คิม ซัล-กู
อิม ซัง-มิน...ฮง โม-รัน
อี เฮ-ซุก...ซิลเวีย ชอย
อี จอง-ฮุน...มุน ซัง-ชิก
อี ฮี-จิน...ยอน จี-ยอน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
My Lover, Madame Butterfly เว็บไซต์อย่างเป็นทางการโดยทางสถานี 
ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ที่เริ่มออกอากาศในปี พ.ศ. 2555
เพกกี คาร์ไลล์

เพกกี คาร์ไลล์ เป็นนักแสดงหญิงชาวอังกฤษ
== ผลงาน ==
The Man and the Moment (1918)
The Rocks of Valpre (1919)
Comradeship (1919)
Broken Bottles (1920)
Motherland (1927)
Hindle Wakes (1927)
Houp La! (1928)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลจากลิเวอร์พูล
เดซี แคมป์เบลล์

เดซี แคมป์เบลล์ เป็นนักแสดงละครหญิงและนักแสดงละครเงียบชาวอังกฤษ 
== ผลงาน ==
Demos (1921)
The Nonentity (1921)
A Woman of No Importance (1921)
Expiation (1922)
The Indian Love Lyrics (1923)
The White Shadow (1923)
Out to Win (1923)
Hurricane Hutch in Many Adventures (1924)
The Wonderful Wooing (1925)
The Woman Who Did (1925)
Irish Destiny (1926)
London (1926)
Poppies of Flanders (1927)
Second to None (1927)
A Daughter in Revolt (1928)
High Seas (1929)
The Informer (1929)
After the Verdict (1929)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวอังกฤษ
เฮนรี เคน

เฮนรี เคน (19 มิถุนายน ค.ศ. 1888 &#x2013; 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1962) เป็นนักแสดงชายชาวอังกฤษ
== ผลงาน ==
The Temporary Widow (1930)
Dreyfus (1931)
The Shadow Between (1931)
The Ghost Train (1931)
Number Seventeen (1932)
The Stickpin (1933)
Red Ensign (1934)
The Price of a Song (1935)
Three Maxims (1936)
Her Last Affaire (1936)
The Brown Wallet (1936)
The Man Behind the Mask (1936)
Hail and Farewell (1936)
Strange Experiment (1937)
Too Dangerous to Live (1939)
Goodbye, Mr. Chips (1939)
The Curse of the Wraydons (1946)
Hungry Hill (1947)
The Small Back Room (1949)
That Dangerous Age (1949)
Private Information (1952)
The Green Scarf (1954)
Children Galore (1955)
The Secret (1955)
The Curse of Frankenstein (1957)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2431
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2505
นักแสดงชายชาวอังกฤษในศตวรรษที่ 20
บ็อบ เพสลีย์

โรเบิร์ต "บ็อบ" เพสลีย์ (Robert Bob Paisley , 23 มกราคม พ.ศ. 2459 – 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539) อดีตนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวอังกฤษผู้สร้างความยิ่งใหญ่ให้ทีมหงส์แดง ลิเวอร์พูล ในช่วงต้นยุคทศวรรษที่ 70 – ต้นทศวรรษที่ 80
เพสลีย์เริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลกับสโมสรฟุตบอลเล็ก ๆ อย่าง บิช็อป โอ๊คแลนด์ ใน ค.ศ. 1937 ด้วยวัยเพียง 18 ปีกระทั่งทีมหงส์แดง ลิเวอร์พูล ได้ซื้อตัวเข้ามาร่วมถิ่น แอนฟีลด์ เมื่อ ค.ศ. 1939 หรืออีก 2 ปีต่อมาและได้แชมป์ลีกดิวิชัน 1 (เดิม) 1 สมัยในฤดูกาล 1946 – 1947 ซึ่งเป็นฤดูกาลแรกที่ฟุตบอลลีกอังกฤษกลับมาแข่งขันหลังจาก สงครามโลกครั้งที่ 2 ก่อนจะแขวนสตั๊ดกับทีมลิเวอร์พูลเมื่อ ค.ศ. 1954 ด้วยวัย 35 ปีโดยลงเล่นให้ทีมหงส์แดงทั้งสิ้น 253 นัดทำไปได้ 10 ประตู
ใน ค.ศ. 1959 เมื่อ บิลล์ แชงคลี ได้รับแต่งตั้งให้เข้ามาเป็นผู้จัดการทีมลิเวอร์พูลเขาได้ดึงเพสลีย์ให้มาเป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมพร้อมกับพาทีมคว้าแชมป์ลีกดิวิชัน 1 (เดิม) ถึง 3 สมัยกระทั่งแชงคลีประกาศวางมือใน ค.ศ. 1974 เขาได้แต่งตั้งให้เพสลีย์เป็นผู้จัดการทีมสืบต่อจากเขา
ตลอด 9 ปีของการเป็นผู้จัดการทีมลิเวอร์พูลเพสลีย์นำทีมคว้าแชมป์ลีกดิวิชัน 1 (เดิม) 6 สมัย , ยูโรเปียนคัพ 3 สมัย , ยูฟ่าคัพ 1 สมัย , ยูโรเปียนซูเปอร์คัพ 1 สมัย , แชริตีชีลด์ 6 สมัยและ ลีกคัพ 3 สมัยโดยแชมป์รายการสุดท้ายของเพสลีย์คือลีกคัพเมื่อ ค.ศ. 1983 ก่อนจะประกาศวางมือและให้ โจ เฟแกน เข้ามาคุมทีมแทน
== ตำแหน่งหลังจากวางมือจากการคุมทีม ==
เพสลีย์ได้รับตำแหน่งทูตประจำสโมสรและเป็นที่ปรึกษาให้กับ เคนนี แดลกลีช ในระหว่างการเป็นผู้จัดการทีมถึง 2 ปีกระทั่งได้รับตำแหน่งผู้อำนวยการสโมสรใน ค.ศ. 1986 ก่อนจะวางมือเป็นการถาวรใน ค.ศ. 1992 เนื่องจากอาการป่วยด้วย โรคอัลไซเมอร์
== ถึงแก่กรรม ==
เพสลีย์ถึงแก่กรรมด้วยโรคอัลไซเมอร์ที่ป่วยมานานหลายปีเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996 ในวัย 77 ปี
== เกียรติประวัติ ==
=== ในฐานะนักฟุตบอล ===
ฟุตบอลลีกดิวิชัน 1 (เดิม) (1) : 1946 – 1947
=== ในฐานะผู้จัดการทีม ===
ฟุตบอลลีกดิวิชัน 1 (เดิม) (6) : 1975 – 1976 , 1976 – 1977 , 1978 – 1979 , 1979 – 1980 , 1981 – 1982 , 1982 – 1983
ยูโรเปียนคัพ (3) : 1976 – 1977 , 1977 – 1978 , 1980 – 1981
ยูฟ่าคัพ (1) : 1975 – 1976
ลีกคัพ (3) : 1980 – 1981 , 1981 – 1982 , 1982 – 1983
ยูโรเปียนซูเปอร์คัพ (1) : 1977
แชริตีชีลด์ (6) : 1974, 1976 , 1977 , 1979 , 1980 , 1982
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล
นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวอังกฤษ
ผู้จัดการทีมในชุดชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
ผู้จัดการทีมในชุดชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์โอบีอี
บุคคลจากซันเดอร์แลนด์
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล
วิกเตอร์ แม็กลาเกล็น

วิกเตอร์ แอนดรูว์ เดอ เบียร์ เอเวอร์เลจ แม็กลาเกล็น (Victor Andrew de Bier Everleigh McLaglen; 10 ธันวาคม ค.ศ. 1886 – 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1959) เป็นนักมวยและทหารในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ที่ผันตัวมาเป็นนักแสดงภาพยนตร์ เขาเป็นที่รู้จักในฐานะนักแสดงสมทบที่เปลี่ยนคาแรกเตอร์ไปเรื่อย ๆ (character actor) โดยเฉพาะภาพยนตร์ที่มีฉากหลังเป็นตะวันตก และเคยร่วมงานภาพยนตร์กับจอห์น ฟอร์ดและจอห์น เวย์นถึง 7 เรื่อง แม็กลาเกล็นได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมในปี ค.ศ. 1939 สำหรับการแสดงของเขาใน เดอะอินฟอร์แมร์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2429
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2502
นักแสดงชายชาวอังกฤษในศตวรรษที่ 20
นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
ทหารในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอเมริกัน
นักแสดงชายชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 20
นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอังกฤษ
ธงชาติลีชเทินชไตน์

ธงชาติลีชเทินชไตน์ เป็นธงสองสี คือสีน้ำเงินและสีแดง แบ่งครึ่งตามแนวนอน มุมบนด้านคันธงมีรูปมงกุฎ สีน้ำเงินแทนท้องฟ้า สีแดงแทน "ไฟในตอนเย็น" ที่มีการจุดทั่วไปในบ้านเรือน ส่วนมงกุฎแทน "ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวของประชาชนและองค์พระประมุข" สีของมงกุฎยังไม่เป็นที่แน่ชัด โดย เดอะเวิลด์แฟกต์บุ๊ก และรอยเตอร์สระบุว่าเป็นสีทอง ในขณะที่แหล่งอื่น เช่น สารานุกรมบริตานิการะบุว่าเป็นสีเหลือง
ลีชเทินชไตน์ได้รับการสถาปนาในปี ค.ศ. 1719 ในฐานะราชรัฐของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และได้รับเอกราชในปี ค.ศ. 1866 ในช่วงเวลาดังกล่าวมีการเลือกสีน้ำเงินและสีแดงมาประกอบธง ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1921 รัฐธรรมนูญของลีชเทินชไตน์ประกาศใช้ธงนี้อย่างเป็นทางการ ต่อมาในปี ค.ศ. 1936 ระหว่างการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกในปีนั้น รัฐบาลลีชเทินชไตน์พบว่าธงชาติของตนคล้ายกับธงชาติเฮติ จึงเสนอให้มีการเพิ่มรูปมงกุฎที่มุมบนด้านคันธง ธงรูปแบบดังกล่าวประกาศใช้เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1937

== ธงในอดีต ==
ไฟล์:Flag of Liechtenstein (1719-1852).svg| ค.ศ. 1719–1852
ไฟล์:Flag of Liechtenstein (1852-1921).svg| ค.ศ. 1852–1921
ไฟล์:Flag of Liechtenstein (1921–1937).svg| ค.ศ. 1921–1937
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ลีชเทินชไตน์
แบร์รี โคอี

แบร์รี เอส. ฮีค็อก (Barry S. Heacock; 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1934 – 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2019) เป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่ปรากฏตัวในภาพยนตร์และโทรทัศน์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1956–1978 เจ้าของรางวัลลูกโลกทองคำสาขาดาวรุ่งชายแห่งปี
== ประวัติ ==
แบร์รี ฮีค็อก เกิดในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย พ่อของเขา ฟรานซิส เอลเมอร์ "แฟรงก์" ฮีค็อก ทำงานให้กับวอร์เนอร์บราเธอส์และเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ขณะโคอีอายุได้ 6 ปี เขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย และถูกพบโดยแมวมองในระหว่างการเดินทางไปปาล์มสปริงส์ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1950 หลังจากนั้น เขาได้เซ็นสัญญากับทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ในฐานะนักแสดง
ภาพยนตร์เรื่องแรก โคอีรับบทเป็นมิสเตอร์เดวิส ในภาพยนตร์เรื่อง เลิฟมีเทนเดอร์ (1956) ที่นำแสดงโดยเอลวิส เพรสลีย์ ปีถัดมา เขารับบทเป็นร็อดนีย์ แฮริงตัน ในภาพยนตร์เรื่อง เพย์ตันเพลซ อิงจากนวนิยายในชื่อเดียวกันของเกรซ เมทาลีอัส ในปี ค.ศ. 1958 เขาปรากฏตัวในภาพยนตร์เรื่อง เดอะบาร์วาดอส ของเฮนรี คิง และในปี ค.ศ. 1959 ในภาพยนตร์เรื่อง บัตน็อตฟอร์มี ของวอลเตอร์ แลง
ในปี ค.ศ. 1960 โคอีรับบทเป็นสตู คริสเตียน ใน วันฟุตอินเฮลล์ ร่วมกับแอลัน แลดด์และดอน เมอร์เรย์ ภาพยนตร์เกี่ยวกับชายคนหนึ่งที่สูญเสียภรรยาไป เพราะไม่สามารถจ่ายค่ารักษาได้ ในปีเดียวกันนั้นเอง โคอีได้รับรางวัลลูกโลกทองคำสาขาดาวรุ่งชายแห่งปี ร่วมกับเจมส์ ชิเกตา, ทรอย ดอนนาฮิว และจอร์จ แฮมิลตัน
ในปี ค.ศ. 1962 เขารับบทเป็นฟีลอนใน เดอะทรีฮันเดรดสปาร์ตันส์ ในปี ค.ศ. 1966 ผู้ช่วยด้านการสื่อสารใน ท่องทะเลเลือด และวอลต์ คิลบี ใน เดอะแคต เขายังรับบทเป็นเฟรด เซาน์เดอส์ ใน ดอกเตอร์เดธ: ซีกเกอร์ออฟโซลส์ ในปี ค.ศ. 1973 และรับบทเป็นนักข่าวในภาพยนตร์ชีวประวัติเรื่อง แมกอาร์เธอร์ แสดงนำโดยนักแสดงเจ้าของรางวัลออสการ์อย่าง เกรกอรี เพก และแสดงภาพยนตร์เป็นครั้งสุดท้ายในบทบาทอาจารย์สอนดำน้ำ ทอม แอนดรูส์ ในภาพยนตร์เรื่อง จอว์ส 2
ด้านชีวิตส่วนตัว โคอีแต่งงานกับชาวนอร์เวย์ชื่อ โจรันน์ คริสเตียนเซน (Jorunn Kristjansen) อดีตนางงามจักรวาล 1959 ซึ่งตอนนี้ทำงานเป็นจิตรกร (เกิด ค.ศ. 1940) ลูกชายของพวกเขาชื่อ วิลเลียม ชีว์ โคอี (เกิด ค.ศ. 1966) หลังจากอำลาวงการแสดง โคอีเปิดธุรกิจด้านอาหารเสริมและอาศัยอยู่ในเบรนต์วูด ลอสแอนเจลิส เป็นเวลาหลายปี และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 ด้วยโรคไขกระดูกเสื่อม
== ผลงานการแสดง ==
=== ภาพยนตร์ ===
1956: เลิฟมีเทนเดอร์
1957: เพย์ตันเพลซ
1958: เดอะบาร์วาดอส
1959: อะไพรเวทส์แอฟแฟร์
1959: บัตน็อตฟอร์มี
1960: วันฟุตอินเฮลล์
1960: เดอะวิซาร์ดออฟแบกแดด
1962: ดอกเตอร์เดธ: ซีกเกอร์ออฟโซลส์
1965: อะเลตเตอร์ทูแนนซี
1966: เดอะแคต
1966: ท่องทะเลเลือด
1971: เดอะเซเวนมินิตส์
1972: วันมินิตบีฟอร์เด
1973: ดอกเตอร์เดธ: ซีกเกอร์ออฟโซลส์'
1976: อีลออมเบร์เดนูโด
1977: แมกอาร์เธอร์
1978: จอว์ส 2
=== ละครโทรทัศน์ ===
1956: ไชแอนน์
1955, 1957: เดอะทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์อาวเออร์
1961–1962: ฟอลโลเดอะซัน
1962: โบนันซา
1966: โวยาจทูเดอะบอตทอมออฟเดอะซี
1970: แบร็กเคนเวิลด์
1971: มิชชัน: อิมพอสซิเบิล
1974: เจเนอรัลฮอสพิทัล
1975: เดอะแมรีไทเลอร์มัวร์โชว์
1976: อาร์เธอร์เฮลีย์เดอะมันนีเชนเจอส์
1977: เอบีซีอาฟเตอร์สคูลสเปเชียลส์''
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2477
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2562
นักธุรกิจชาวอเมริกัน
นักแสดงชายชาวอเมริกัน
นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอเมริกัน
นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวอเมริกัน
นักแสดงชายชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 20
บุคคลจากลอสแอนเจลิส
ซีลพิลโลว์

ซีลพิลโลว์ (Seal Pillow) วงอินดี้ป็อปสัญชาติไทยจากค่าย "ปริณามมิวสิค" เป็นที่รู้จักในคอเพลงอินดี้อย่างเพลง "รองเท้าผ้าใบ" , "โพราลอยด์" และ "หนัก" ก่อนที่จะปล่อยอัลบั้มเต็มชุดแรกอย่าง "Camel Traveling" เมื่อปี 2557 วงมักเป็นที่โดดเด่นและพูดถึงอยู่บ่อยครั้งสำหรับนางเอกมิวสิควิดิโอ หลังห่างหายไปถึงสองปี โดยสมาชิกวงบางคนก็มีโปรเจกต์ดนตรีอย่างเฉลิม นักร้องนำ ก็ร่วมวง Gym and Swim และปล่อยอัลบั้มเต็มที่ชื่อ Seasick ออกมาเมื่อปี 2559 ขณะที่อารอน และ อารยา ก็อยู่เบื้องหลังวงดนตรีอย่าง Wave and So พวกเขากลับมาพร้อมซิงเกิ้ลเปิดตัวอัลบั้มชุดที่ 2 "Sensei"
== ประวัติ ==
ซีลพิลโลว์มีจุดเริ่มต้นจากการเป็นเพื่อนกันในมหาลัยกรุงเทพของ เฉลิม, ปกรณ์ และอารอน รวมตันเล่นดนตรีในเวลาว่าง หลังจากเรียนจบทุกคนอยากที่จะทำเพลงของตัวเองขึ้นมา จึงนำเดโมเพลงมาเสนอกับค่ายปริณามมิวสิค จากนั้นก็ชักชวน มกรา และ อารยา ผู้ที่มีความสามารถในการแต่งเพลงให้กับศิลปินในค่ายปริณามมิวสิคเข้ามาร่วมเติมเต็มวงในที่สุด พวกเขาปล่อยซิงเกิ้ลแรกในเดือนมกราคม 2556 "รองเท้าผ้าใบ" ซึ่งติดชาร์จวิทยุต่างๆอย่างมาก ก่อนที่จะปล่อยซิงเกิ้ลลำดับที่ 2 "โพลารอยด์" ซึ่งถูกนำไปเป็นเพลงประกอบซี่รียวัยรุ่น ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น และซิงเกิ้ลลำดับที่ 3 ขอเมารักให้หัวปักหัวปำ ซิงเกิ้ลลำดับที่ 4  "โอ๋" ซิงเกิ้ลลำดับที่ห้า "หนัก" และซิงเกิ้ลลำดับสุดท้าย "รมิตา" ก่อนจะปล่อยอัลบั้มเต็มชุดแรกในปี 2557 "CAMEL TRAVELING" ในระหว่างนี้มกรา มือกีตาร์ได้ลาออก ได้กฤต พรเสริมสุข มาแทนที่ โดยสมาชิกวงบางคนก็มีโปรเจกต์ดนตรีอย่างเฉลิม นักร้องนำ ก็ร่วมวง Gym and Swim และปล่อยอัลบั้มเต็มที่ชื่อ Seasick ออกมาเมื่อปี 2559 ขณะที่อารอน ก็อยู่เบื้องหลังวง Wave And so ร่วมกับอารยา และยังเป็นทีมงาน Scene Seen Space พวกเขาปล่อยซิงเกิ้ลใหม่หลังห่างหายไปสองปี  “Sensei” ซิงเกิ้ลเปิดตัวอัลบั้มชุดที่ 2
==อัลบั้ม==
Camel Traveling  (ออกจำหน่าย 5 พฤศจิกายน 2557)
สังกัด ปริณามมิวสิค
ทัศนศึกษา
โพลารอยด์
โอ๋
อยากให้
รองเท้าผ้าใบ
อิง
หนัก
ชะเง้อชะแง้
รมิตา
ขอเมารักให้หัวปักหัวปำ
แมวหาย
ในตอนนั้น
== สมาชิก ==
=== สมาชิกปัจจุบัน ===
เฉลิมพล สูงศักดิ์ (ร้องนำ) (2555 - ปัจจุบัน)
อารอน อุดมลาภ (กีตาร์) (2555 - ปัจจุบัน)
อารยา สุวรรณโกมล (กลอง)(2555 - ปัจจุบัน)
ปกรณ์ จุฬพุฒิพงษ์ (เบส) (2555 - ปัจจุบัน)
กฤต พรเสริมสุข (กีตาร์) (2557 - ปัจจุบัน)
=== อดีตสมาชิก ===
มกรา จิตต์เที่ยงธรรม (กีตาร์) (2555 - 2557)
== อ้างอิง ==
กลุ่มดนตรีอินดี้ร็อกสัญชาติไทย
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2555
กลุ่มดนตรีไทยในยุค 2010
ลูคัส แบล็ค

ลูคัส ยอร์ก แบล็ค (เกิดเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน 1982) เขาเป็นนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักในบทบาทของเขาในซีรีส์โทรทัศน์ CBS เรื่อง American Gothic (1995) และร่วมแสดงในภาพยนตร์เช่น Sling Blade (1996), All the Pretty Horses (2000) " Flash " (1997), Crazy in Alabama Friday Night Lights (2004), Jarhead (2005), The Fast and the Furious: Tokyo Drift (2006), Get Low (2009), Legion (2010) และ Seven Days in Utopia (2011) ตั้งแต่เดือนกันยายนปี 2014 เขาได้รับบทเป็นสายลับพิเศษที่มีชื่อว่า คริสโตเฟอร์ ลาซาลล์ ในซีรีส์โทรทัศน์ CBS เรื่อง NCIS: New Orleans 2014-2017
=ประวัติ=
ลูคัส แบล็ค ร่วมแสดงอยู่ในภาพยนตร์ดราม่ายุคสงครามของแซม เมนเดส เรื่อง Jarhead ซึ่งแสดงนำโดยเจค จิลเลนฮาล, เจมี่ ฟ็อกซ์ และปีเตอร์ ซาร์สการ์ด และในภาพยนตร์ดราม่าเกี่ยวกับฟุตบอลในปี 2004 ของปีเตอร์ เบิร์ก เรื่อง Friday Night Lights ที่เขาแสดงประกบบทกับบิลลี่ บ๊อบ ธอร์นตัน แบล็คมีความสัมพันธ์ที่ยาวนานกับธอร์นตัน ซึ่งเริ่มต้นจากการรับบทอันยากจะลืมเลือนในภาพยนตร์รางวัลออสการ์ของธอร์นตัน เรื่อง Sling Blade เขายังกลับไปร่วมงานกับธอร์นตันอีกครั้งในภาพยนตร์ของคอร์แม็ค แม็คคาร์ธี่ เรื่อง All the Pretty Horses
แบล็คที่ไม่เคยเรียนทางด้านการแสดงมาก่อนเลย ประเดิมผลงานชิ้นแรกตอนอายุ 11 ปี โดยร่วมแสดงกับเควิน คอสต์เนอร์ ในภาพยนตร์ปี 1994 ของจอห์น แอฟเน็ต เรื่อง The War หลังจากนั้นเขาได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์ของร็อบ ไรเนอร์ เรื่อง The Ghosts of Mississippi, ผลงานการกำกับเรื่องแรกของแอนโตนิโอ แบนเดอรัส เรื่อง Crazy in Alabama และภาพยนตร์เวอร์ชันจอเงินของร็อบ โบว์แมน เรื่อง The X Files
แบล็คยังร่วมแสดงกับจู๊ด ลอว์ ในภาพยนตร์ของแอนโธนี่ มิงเกลล่า เรื่อง Cold Mountain และในภาพยนตร์อินดี้ เรื่อง Killer Diller และ Deepwater
==ผลงาน==
===การแสดงภาพยนตร์===
===การแสดงทีวีซีรีส์===
=รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง=
==อ้างอิง==
พอล มุนี

เฟรดริช เมชีแลม ไมเออร์ เวย์เซนฟรอนด์ (Frederich Meshilem Meier Weisenfreund; 22 กันยายน ค.ศ. 1895 – 25 สิงหาคม ค.ศ. 1967) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เกิดในลวีฟและเติบโตในชิคาโก มีผลงานการแสดงภาพยนตร์ทั้งหมด 25 เรื่อง เข้าชิงรางวัลออสการ์ 4 ครั้ง และได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากการรับบทเป็นหลุยส์ ปาสเตอร์ ในภาพยนตร์เรื่อง The Story of Louis Pasteur (1936) และได้รับรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส รวมถึงมีผลงานแสดงในละครบรอดเวย์อีกหลายเรื่อง เขายังได้รับรางวัลโทนีสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากการแสดงในละครบรอดเวย์เรื่อง Inherit the Wind
ด้านชีวิตส่วนตัว มุนีเป็นคน "ขี้อายมาก" เขาชอบอ่านหนังสือและไปเดินเล่นกับภรรยาของเขาที่เซ็นทรัลพาร์ก เขามักจะมาถึงโรงละครภายในเวลา 7.30 น. เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการแสดงในคืนนั้น หลังเกษียณจากการแสดงเขาอาศัยอยู่ในแคลิฟอร์เนีย และใช้เวลาไปกับการอ่านหนังสือและฟังวิทยุ พอล มุนี เสียชีวิตจากโรคหัวใจเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1967 อายุได้ 71 ปี ร่างของมุนีถูกฝังที่สุสานฟอร์เอเวอร์ฮอลลีวูด ชีวประวัติของเขาเขียนโดยเจอโรม ลอว์เรนซ์ ภาพยนตร์เพลงเรื่อง Actor: The Paul Muni Story (1978) สร้างมาจากชีวิตจริงของเขา โดยมีเฮอร์เชล เบอร์นาร์ดี แสดงนำ
== อ้างอิง ==
== แหล่งช้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2438
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2510
นักแสดงชายชาวอเมริกัน
นักแสดงชายชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 20
นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอเมริกัน
นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
ผู้ที่ได้รับรางวัลโทนี
โรงเรียนสาธิต

โรงเรียนสาธิต คือ โรงเรียนประถมและมัธยมในกำกับของมหาวิทยาลัยต่าง ๆ เพื่อให้เป็นสถานฝึกปฏิบัติการทางการศึกษาและเป็นสถานที่ฝึกการปฏิบัติงานของนักศึกษาหรือเด็กฝึกงานเพื่อที่จะเป็นคุณครูในอนาคตหรือเพื่อใช้เป็นสถานที่ศึกษาวิจัยงานต่างๆ
สำหรับโรงเรียนสาธิตในประเทศไทยนั้นจะเป็นโรงเรียนที่จัดตั้งขึ้นภายใต้การดูแลของคณะศึกษาศาสตร์หรือคณะครุศาสตร์ของมหาวิทยาลัยต่าง ๆ เพื่อให้เป็นสถานฝึกปฏิบัติการทางการศึกษาและเป็นสถานที่ฝึกการปฏิบัติงานของคณะศึกษาศาสตร์หรือคณะครุศาสตร์ก่อนที่นิสิตนักศึกษาจะสำเร็จการศึกษา
== การสังเกตการณ์ในห้องเรียน ==
การสังเกตการณ์ในห้องเรียนอาจสังเกตการณ์ได้โดยอาจารย์ในมหาวิทยาลัยเพื่อประเมินคุณครูหรือนักเรียนด้วยกระจกหรือกล้องต่างๆที่ถูกซ่อนไว้โดยที่ไม่ให้นักเรียนรู้ว่าอยู่จุดไหน แต่สำหรับโรงเรียนสาธิตในปัจจุบันเกือบทั้งหมดได้มีการเปลี่ยนจากกระจกมาเป็นกล้องวงจรปิดแล้ว แต่ต่างจากโรงเรียนอื่นโดยกล้องวงจรปิดที่ติดตั้งนั้นนักเรียนจะไม่สามารถรู้ได้ว่ากล้องวงจรปิดถูกติดตั้งไว้ที่จุดไหนบ้าง
== ดูเพิ่ม ==
โรงเรียนสาธิต (Demonstration School) เป็นโรงเรียนที่จัดตั้งขึ้นภายใต้การดูแลของคณะศึกษาศาสตร์/ครุศาสตร์ของมหาวิทยาลัยต่าง ๆ เพื่อให้เป็นสถานฝึกปฏิบัติการทางการศึกษา และเป็นสถานที่ฝึกการปฏิบัติงานของคณะศึกษาศาสตร์/ครุศาสตร์ก่อนที่นิสิตนักศึกษาจะสำเร็จการศึกษา
== สังกัดมหาวิทยาลัยของรัฐ ==
โรงเรียนสาธิตในสังกัดมหาวิทยาลัยของรัฐ มีทั้งหมด 4 แห่ง ดังนี้
== สังกัดมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ ==
โรงเรียนสาธิตในสังกัดมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ มีทั้งหมด 25 แห่ง ดังนี้
== โรงเรียนสาธิตในสังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏ ==
โรงเรียนสาธิตในสังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏ มีทั้งหมด 32 แห่ง ดังนี้
== โรงเรียนสาธิตในสังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ==
ปัจจุบัน โรงเรียนสาธิตในสังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล มีทั้งหมด 3 แห่ง ดังนี้
โรงเรียนสาธิตนวัตกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
โรงเรียนอนุบาลสาธิตราชมงคล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
โรงเรียนสาธิตเตรียมวิศวกรรมและเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
== โรงเรียนสาธิตในสังกัดมหาวิทยาลัยเอกชน ==
ปัจจุบัน โรงเรียนสาธิตในสังกัดมหาวิทยาลัยเอกชน มีทั้งหมด 5 แห่ง ดังนี้
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
โรงเรียนสาธิตสถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์
โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยรังสิต
โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยรังสิต เชียงใหม่
โรงเรียนสาธิตปฐมวัย มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
== โครงการ วมว ==
โรงเรียนลือคำหาญวารินชำราบ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานีโรงเรียนนราธิวาส มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์โรงเรียนหนองคายวิทยาคาร มหาวิทยาลัยขอนแก่น วิทยาเขตหนองคายโรงเรียนกาฬสินธุ์พิทยาสรรพ์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์
== อ้างอิง ==
 
สาธิต
พโยม จุลานนท์

พันโท พโยม จุลานนท์ (12 มีนาคม พ.ศ. 2452 - 7 กันยายน พ.ศ. 2523) เป็นทหาร, นักการเมือง, หัวหน้าพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย สมรสกับอัมโภช ท่าราบ มีบุตร 3 คน คือ อัมพร ทีขะระ, พลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์ ประธานองคมนตรี และนภาวดี ศิริภักดี
== ประวัติ ==
พโยมเกิดที่ตำบลคลองกระแชง อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี เป็นบุตรของพระยาวิเศษสิงหนาท (ยิ่ง จุลานนท์) แห่งเมืองเพชรบุรี ต้นตระกูลจุลานนท์ กับคุณหญิงเก๋ง วิเศษสิงหนาท อีกทั้งยังเป็นบุตรเขยของพระยาศรีสิทธิสงคราม (ดิ่น ท่าราบ) พโยมกลายเป็นพันธมิตรของจอมพล แปลก พิบูลสงคราม ในคราวรัฐประหารพลเรือตรี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์และปรีดี พนมยงค์ ในปี 2490 หลังจากนั้นพโยมก็ไม่เห็นด้วยกับหัวหน้าคณะรัฐประหารและเริ่มปฏิวัติล้มเหลว พโยมจึงต้องลี้ภัยไปยังประเทศจีน ผ่านทางอำเภอแม่สาย และประเทศพม่า
พโยมกลับมาประเทศไทยอีกครั้งในปี พ.ศ. 2500 เพื่อลงเลือกตั้งทั่วไปในเดือนมีนาคม และได้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบุรี ในปีเดียวกันจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ รัฐประหารรัฐบาลจอมพล ป. พโยมก็ได้ลาครอบครัวไปปฏิบัติการใต้ดิน โดยใช้ชื่อ สหายตู้คำตัน ภายหลังจากการเข้าร่วมเป็นสมาชิกคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย พโยมได้รับการแต่งตั้งเป็นเสนาธิการกองทัพปลดแอกประชาชนไทย
พโยมสมรสกับอัมโภช ท่าราบ มีบุตร 3 คน คือ อัมพร ทีขะระ, พลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์ และนภาวดี ศิริภักดี
ภายหลังการหลบซ่อนตัวและสงครามซ่องโจรเป็นระยะเวลาเกือบทศวรรษ พโยมเป็นโรคหัวใจล้มเหลว ต้องนำตัวไปรักษาตัวที่ปักกิ่งในปี พ.ศ. 2521 และได้เสียชีวิตในเวลาต่อมา
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Nation Weekender, 'สหายคำตัน' คนดีในหัวใจ พล.อ.สุรยุทธ์ ('Comrade Khamtan', A Good Man in the Heart of General Surayud), 9 December 2005
บุคคลจากอำเภอเมืองเพชรบุรี
ทหารบกชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบุรี
พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย
นักลัทธิคอมมิวนิสต์
ชาวไทยที่เสียชีวิตในประเทศจีน
ผู้ได้รับเหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ
ผู้ลี้ภัยชาวไทย
จัสต์คอส 3

จัสต์คอส 3 (Just Cause 3) เป็นวิดีโอเกมแอ็กชันผจญภัยโลกเปิด พัฒนาโดยทีมแอวาลานช์สตูดิโอส์ และจำหน่ายโดยสแควร์อีนิกซ์ เกมเปิดตัวในวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 เป็นเกมที่สามในเกมชุดจัสต์คอส และเป็นภาคต่อของเกมจัสต์คอส 2 ที่จำหน่ายในปี ค.ศ. 2010 เกมจำหน่ายทั่วโลกในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2015 สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เพลย์สเตชัน 4 และเอกซ์บอกซ์ วัน
เนื้อเรื่องเริ่มขึ้นหลังเหตุการณ์ภาคที่แล้วหกปี จัสต์คอส 3 เล่าเกี่ยวกับตัวเอก ริโก โรดริเกซ ขณะเขาเดินทางกลับมาที่ เมดิชี เมืองสมมุติแถบเมดิเตอร์เรเนียน บ้านเกิดของเขา ภายใต้การปกครองของนายพลเซบาสเตียโน ดี ราเบโย ผู้นำเผด็จการ เกมเล่นด้วยมุมมองบุคคลที่สาม และให้ผู้เล่นสำรวจเกาะเมดิชีในสภาพแวดล้อมแบบปลายเปิด
จัสต์คอส 3 ได้รับคำวิจารณ์ทั่วไปในด้านดี นักวิจารณ์ยกย่องระบบเกมปลายเปิด กลไกการทำลายล้าง และการเลื่อนระดับตัวสนับสนุนของผู้เล่น ขณะที่มีข้อตำหนิในเรื่องเนื้อเรื่อง ซึ่งมองว่าธรรมดาและไม่มีแรงบันดาลใจ และนักวิจารณ์หลายคนสังเกตถึงปัญหาเกี่ยวกับสมรรถนะ โดยเฉพาะในคอนโซลเกม
== เชิงอรรถ ==
== อ้างอิง ==
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2558
วิดีโอเกมโอเพนเวิลด์
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 4
เกมสำหรับวินโดวส์
เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์วัน
วิดีโอเกมภาคต่อ
วิดีโอเกมที่มีฉากในทวีปยุโรป