pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ไพโรจน์ นิงสานนท์

นายแพทย์ไพโรจน์ นิงสานนท์ เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลนายอานันท์ ปันยารชุน (2 สมัย) และเป็นอดีตสมาชิกวุฒิสภา
== ประวัติ ==
ไพโรจน์ นิงสานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2471 เป็นบุตรคนที่ 2 จากจำนวน 6 คน ของหลวงเจริญรถสิน (เจริญ นิงสานนท์) อดีตหัวหน้ากองคลังเงิน กรมรถไฟ กับนางตาบทิพย์ เจริญรถสิน (สกุลเดิม:แพทยานนท์) สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีแพทยศาสตรบัณฑิต และสาธารณสุขศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ระดับปริญญาโทสาขาสาธารณสุขศาสตร์ จากประเทศสหรัฐอเมริกา และได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาสาธารณสุข จากมหาวิทยาลัยมหิดล
วันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2564 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าโปรดกระหม่อมฯ พระราชทานน้ำหลวงอาบศพ และพระราชทานโกศแปดเหลี่ยม
วันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2564 นางรสนา โตสิตระกูล เป็นประธานในการสวดพิธีอภิธรรมศพ
วันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2564 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าโปรดกระหม่อมฯ ให้พระราชทานเพลิงศพ ณ วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร
== การทำงาน ==
ไพโรจน์ นิงสานนท์ เคยรับราชการประจำกระทรวงสาธารณสุข เคยดำรงตำแหน่งปลัดกระทรวงสาธารณสุข ต่อมาเขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นที่ปรึกษาคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ ซึ่งมีนายบุญชนะ อัตถากร เป็นประธาน ต่อจากนั้นเขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลนายอานันท์ ปันยารชุน เมื่อปี พ.ศ. 2534 และปี พ.ศ. 2535
ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 นายไพโรจน์ ได้ร่วมกันลงนามทูลเกล้าฯ ถวายฎีกาขอนายกรัฐมนตรีพระราชทาน เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2549 โดยอ้างอิงความตามมาตรา 7 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
แพทย์ชาวไทย
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
ปลัดกระทรวงสาธารณสุขไทย
สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบแต่งตั้ง
บุคคลจากคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล
บุคคลจากคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยมหิดล
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
ชัยปุระ

ชัยปุระ (जयपुर, Jaipur) เป็นเมืองหลวงของรัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย และยังเป็นเมืองที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับที่ 10 ของประเทศอินเดีย (3.1 ล้านคน) ก่อตั้งเมื่อ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1727 โดยมหาราชาสวาอี ชัยสิงห์ที่ 2 เจ้าครองนครอาเมร์ (Amer) ในปัจจุบันชัยปุระยังเป็นที่รู้จักกันดีในอินเดียว่า "นครสีชมพู"
เมืองแห่งนี้ขึ้นชื่อในด้านการเป็นเมืองอินเดียในยุคก่อนสมัยใหม่ ซึ่งมีขนาดความถนนค่อนข้างกว้างและผังเมืองอันเป็นระเบียบเรียบร้อยแบ่งเป็นช่องตารางจำนวน 6 เขต ซึ่งกั้นโดยถนนที่มีความกว้างกว่า 34 เมตร บริเวณใจกลางเมืองแบ่งผังเมืองเป็นตารางพร้อมถนนล้อมรอบสี่ด้าน โดยแบ่งเป็นห้าเขตล้อมทางด้านทิศตะวันออก ทิศใต้ และทิศตะวันตก (เขตพระราชวัง) และเขตที่หกตั้งอยู่ทางทิศตะวันออก บริเวณเขตพระราชวังประกอบด้วย หมู่วังหะวามหัล, สวนสาธารณะ และทะเลสาบขนาดเล็ก, ป้อมนหครห์) ซึ่งเป็นที่พระราชวังที่ประทับของมหาราชาสไว ชัย สิงห์ที่ 2 ตั้งอยู่บนเชิงเขาทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเขตเมืองเก่า และยังมีหอดูดาวชันตรมันตระ ซึ่งได้รับการคัดเลือกเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโก
ชัยปุระตั้งอยู่บนสามเหลี่ยมทองคำของการท่องเที่ยวของอินเดียร่วมกับ เดลี และอัครา ชัยปุระเป็นเมืองที่มีการท่องเที่ยวมากที่สุดแห่งหนึ่งของรัฐราชสถานในปัจจุบัน
==ประวัติ==

ชัยปุระยุคใหม่นั้นก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1727 โดยวิสัยทัศน์อันกว้างไกลของมหาราชาสวาอี ชัย สิงห์ที่ 2 แห่งอาเมร์ ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากราชปุตราชวงศ์กัฉฉวหา (Kachchwaha) ซึ่งปกครองระหว่างปี ค.ศ. 1699–1744 ซึ่งปกครองที่เมืองหลวงชื่อว่า "อาเมร์" (Amber) ตั้งอยู่ห่างจากชัยปุระเป็นระยะทางประมาณ 11 กิโลเมตร โดยเหตุผลในการย้ายเมืองหลวงนั้นเนื่องจากจำนวนประชากรที่เพิ่มขึ้น ซึ่งตามมาด้วยการขาดแคลนแหล่งน้ำที่รุนแรงมากขึ้น พระองค์ได้ทรงศึกษาตำราสถาปัตยกรรมมากมาย พร้อมทั้งที่ปรึกษาต่าง ๆ ก่อนจะทำผังเมืองของชัยปุระ ในที่สุด ด้วยความช่วยเหลือของสถาปนิกคนสำคัญคือ วิทยาธร ภัฏฏาจารย์ จากเบงกอล ซึ่งต่อมาได้เป็นหัวหน้าสถาปนิกของมหาราชา ซึ่งช่วยวางแผนและออกแบบอาคารต่าง ๆ รวมถึงพระราชวังหลวงใจกลางเมือง พร้อมทั้งกำแพงเมืองอย่างหนาแน่นที่เกิดขึ้นภายหลังสงครามกับจักรวรรดิมราฐา นอกจากนี้พระองค์ยังเป็นผู้ที่รักทางด้านดาราศาสตร์ คณิตศาสตร์ และฟิสิกส์ดาราศาสตร์ ทำให้ชัยปุระนั้นเกิดขึ้นได้อย่างสำเร็จด้วยองค์ประกอบสถาปัตยกรรมตามหลักของ
ตำบลกองทูล

ตำบลกองทูล เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอหนองไผ่ จังหวัดเพชรบูรณ์ ตั้งอยู่ทางตอนกลางของอำเภอ แบ่งเป็นหมู่บ้านทั้งหมด 8 หมู่บ้าน ตำบลกองทูลมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 1 แห่ง คือ องค์การบริหารส่วนตำบลกองทูล มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลกองทูลทั้งหมด มีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 4,323 คน มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลอื่น วนตามเข็มนาฬิกาจากทิศเหนือ ได้แก่ ตำบลนาเฉลียง ตำบลท่าแดง ตำบลเพชรละคร ตำบลบ้านโภชน์ ตำบลบัววัฒนา และตำบลหนองไผ่
== การปกครอง ==
ตำบลกองทูล แบ่งเขตการปกครองเป็นหมู่บ้านทั้งหมด 8 หมู่บ้าน ดังนี้
{|
| width = "400" valign = "top" |
หมู่ 1 บ้านวังชงโค
หมู่ 2 บ้านกองทูลเหนือ
หมู่ 3 บ้านกองทูลใต้
หมู่ 4 บ้านน้ำเขียว
| width = "400" valign = "top" |
หมู่ 5 บ้านน้ำเนินมะเกลือ
หมู่ 6 บ้านท่าทอง
หมู่ 7 บ้านเนินพัฒนา
หมู่ 8 บ้านหนองบัวทอง
|}
รายชื่อกำนันตำบลกองทูล
{|
| width = "400" valign = "top" |
ขุนสกลแก้ว
ขุนพิทักษ์ทูลขัณฑ์ (กรอด แก่นจันทร์หอม)
ขุนพูนคามบำรุงกิจ (แปลก อิ่มทรัพย์)
ยอง หลงใจคอย
แก้ว หลงใจคอย
อินทร์ เงินดี
หิน ทรัพยะเกษตริน
แหล่ แก่นจันทร์หอม
เที่ยง ทรัพยะเกษตริน
| width = "400" valign = "top" |
 ยศ สารถ้อย
 เจริญ ประสาทศรี
 จำปา วิบูลย์ศิลป์
 เล็ก ทิพยชัย
 สมพร ไม้สูง
 บุญเหลือ มณีธรรม
 เชือน โฉมทรัพย์เย็น
 สุวรรณ จงใจมั่น
 อาทิตย์ สุดทำนอง
|}
กำนัน นายกองค์การบริหารส่วนตำบล และผู้ใหญ่บ้านในปัจจุบัน
นายชาญศักดิ์ โฉมทรัพย์เย็น – นายกองค์การบริหารส่วนตำบลกองทูล
นายอาทิตย์ สุดทำนอง – กำนันตำบลกองทูล และผู้ใหญ่บ้านหมู่ 6 บ้านท่าทอง
นายสุวรรณ จงใจมั่น – ผู้ใหญ่บ้านหมู่ 3 บ้านกองทูลใต้
นางนาตยา พรานระวัง – ผู้ใหญ่บ้านหมู่ 2 บ้านกองทูลเหนือ
นายทองแดง นันตา – ผู้ใหญ่บ้านหมู่ 1 บ้านวังชงโค
นายสมจิตร โสสระเกษ – ผู้ใหญ่บ้านหมู่ 4 บ้านน้ำเขียว
นายไพบูลย์ จันทร์เทา – ผู้ใหญ่บ้านหมู่ 5 บ้านเนินมะเกลือ
นายอำนวย จันทร์ไทย – ผู้ใหญ่บ้านหมู่ 7 บ้านเนินพัฒนา
นายวิเชียร จันทร์แช่ม – ผู้ใหญ่บ้านหมู่ 8 บ้านหนองบัวทอง
== สถานที่สำคัญ ==
{|
| width = "400" valign = "top" |
โรงเรียนบ้านกองทูล
บึงน้ำเขียว
สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลกองทูล
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลกองทูล
โรงเรียนบ้านเนินพัฒนา
โรงเรียนบ้านน้ำเขียว
วัดธรรมเสมา
| width = "400" valign = "top" |
วัดสว่างอารมณ์
วัดชัยมงคล
วัดราษฎร์บำรุงสามัคคีธรรม
วัดเนินพัฒนา
วัดวังชงโค
วัดหนองบัวทอง
|}
== อ้างอิง ==
กองทูล
อำเภอหนองไผ่
กองทูล
ปิตุฆาต

ปิตุฆาต (patricide) หมายถึง การฆ่าบิดาของตัวเอง คำว่า "ปิตุฆาต" มาจากการรวมกันของ 2 คำคือ ปิตุ (พ่อ) และ ฆาต (ฆ่า) สำหรับคำในภาษาอังกฤษ patricide มาจากการรวมกันของคำในภาษาละติน pater (พ่อ) และคำปัจจัย -cida (ฆ่า)
ในทางกฎหมาย การทำปิตุฆาตมีโทษถึงประหารชีวิตตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289 และเป็น 1 ใน อนันตริยกรรม (กรรมที่หนักที่สุด) 5 อย่างของพระพุทธศาสนา
== ตัวอย่างการปิตุฆาต ==
พระเจ้าพิมพิสาร พระราชาแห่งกรุงราชคฤห์ ทรงถูกพระเจ้าอชาตศัตรู พระราชโอรส สั่งจองจำจนเสด็จสวรรคต
พระเจ้าอชาตศัตรู พระราชาแห่งกรุงราชคฤห์ ทรงถูกพระเจ้าอุทัยภัทร พระราชโอรส ลอบปลงพระชนม์
การสังหารหมู่ราชวงศ์เนปาล (1 มิถุนายน พ.ศ. 2544)
== ดูเพิ่ม ==
การฆ่าคน
== อ้างอิง ==
ฆาตกรรม
 
มนุษยฆาต
การฆ่าแบ่งตามประเภท
มาตุฆาต

มาตุฆาต (matricide) หมายถึง การฆ่ามารดาของตัวเอง คำว่า "มาตุฆาต" มาจากการรวมกันของ 2 คำคือ มาตุ (แม่) และ ฆาต (ฆ่า) สำหรับคำในภาษาอังกฤษ matricide มาจากการรวมกันของคำในภาษาละติน mater (แม่) และคำปัจจัย -cida (ฆ่า)
ในทางกฎหมาย การทำมาตุฆาตมีโทษถึงประหารชีวิตตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289 และเป็น 1 ใน อนันตริยกรรม (กรรมที่หนักที่สุด) 5 อย่างของพระพุทธศาสนา เป็นอย่างมาก
==ดูเพิ่ม==
การฆ่าคน
==อ้างอิง==
มนุษยฆาต
ฆาตกรรม
การฆ่าแบ่งตามประเภท
สหราชอาณาจักรโปรตุเกส บราซิล และแอลการ์ฟ

สหราชอาณาจักรโปรตุเกส บราซิล และแอลการ์ฟ (United Kingdom of Portugal, Brazil and the Algarves) เป็นราชาธิปไตยแบบพหุทวีป (pluricontinental) ได้สถาปนาขึ้นโดยการยกระดับอาณานิคมของโปรตุเกสคือ รัฐบราซิล ให้เป็นราชอาณาจักรและโดยสหภาพร่วมกันของราชอาณาจักรบราซิลและราชอาณาจักรโปรตุเกสและราชอาณาจักรแอลการ์ฟเป็นการสถาปนารัฐเดี่ยวที่รวมสามราชอาณาจักรเข้าด้วยกัน
สหราชอาณาจักรโปรตุเกส บราซิล และแอลการ์ฟได้มีการสถาปนาขึ้นในปีพ.ศ. 2358 จากการย้ายราชสำนักโปรตุเกสไปที่บราซิลและยังคงมีอยู่ประมาณหนึ่งปีหลังจากการเสด็จกลับของราชสำนักไปยังยุโรป ได้ถูกยุบโดยพฤตินัยในปีพ.ศ. 2365 เมื่อบราซิลประกาศอิสรภาพ การยุบสหราชอาณาจักรได้รับการยอมรับจากโปรตุเกสและโดยนิตินัยอย่างเป็นทางการในปีพ.ศ. 2368 เมื่อโปรตุเกสยอมรับเอกราชของจักรวรรดิบราซิล
ในช่วงระยะเวลาการดำรงอยู่ของสหราชอาณาจักรโปรตุเกส บราซิล และแอลการ์ฟนั้นไม่สอดคล้องกับทั้งหมดของจักรวรรดิโปรตุเกส สหราชอาณาจักรค่อนข้างเป็นมหานครข้ามมหาสมุทรที่ซึ่งควบคุมจักรวรรดิอาณานิคมของโปรตุเกส ด้วยการครอบครองโพ้นทะเลในแอฟริกาและเอเชีย
ดังนั้นจากมุมมองของบราซิล การยกระดับสถานะขึ้นเป็นราชอาณาจักรและการสถาปนาสหราชอาณาจักรแสดงการเปลี่ยนสถานะจากอาณานิคมมาเป็นสมาชิกที่เท่าเทียมแห่งสหภาพทางการเมือง ในจุดเริ่มต้นของการปฏิวัติเสรีนิยม พ.ศ. 2363ในโปรตุเกส ได้มีความพยายามประนีประนอมในการปกครองตนเองและแม้แต่ของเป็นเอกภาพของบราซิลนำมาสู่การสิ้นสุดลงของสหราชอาณาจักรนี้
==อ้างอิง==
Brazil history 
Colonial flags of Brazil
รัฐสิ้นสภาพในประเทศโปรตุเกส
ราชอาณาจักรโปรตุเกส
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2358
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2368
ส
รัฐร่วมประมุข
สหอาณาจักร
เอกราชของบราซิล

เอกราชของบราซิล เป็นกลุ่มของเหตุการณ์ทางการเมืองที่เกิดขึ้นในช่วงปีพ.ศ. 2364 ถึง พ.ศ. 2367 ส่วนใหญ่เป็นข้อพิพาทที่เกี่ยวข้องกันระหว่างบราซิลและโปรตุเกสเกี่ยวกับการเรียกร้องอิสรภาพโดยจักรวรรดิบราซิล จะมีการเฉลิมฉลองถึงเหตุการณ์นี้ในวันที่ 7 กันยายน
== ภูมิหลัง ==
=== กำเนิดบราซิล ===

== เส้นทางสู่อิสรภาพ ==
=== การประชุมCortes ===

=== กบฎอาวิเลซ ===

=== จากสหราชอาณาจักรสู่จักรวรรดิ ===

== สงครามประกาศเอกราช ==
== หนังสืออ่านเพิ่มเติม ==
Gomes, Laurentino (date) 1822. Publisher ISBN
==เชิงอรรถ==
==อ้างอิง==
Armitage, John. História do Brasil. Belo Horizonte: Itatiaia, 1981. 
Barman, Roderick J. Citizen Emperor: Pedro II and the Making of Brazil, 1825–1891. Stanford: Stanford University Press, 1999. 
Diégues, Fernando. A revolução brasílica. Rio de Janeiro: Objetiva, 2004. 
Dolhnikoff, Miriam. Pacto imperial: origens do federalismo no Brasil do século XIX. São Paulo: Globo, 2005. 
Gomes, Laurentino. 1822. Nova Fronteira, 2010. ISBN 85-209-2409-3 
Holanda, Sérgio Buarque de. O Brasil Monárquico: o processo de emancipação. 4. ed. São Paulo: Difusão Européia do Livro, 1976. 
Lima, Manuel de Oliveira. O movimento da independência. 6. ed. Rio de Janeiro: Topbooks, 1997. 
Lustosa, Isabel. D. Pedro I. São Paulo: Companhia das Letras, 2007. 
Vainfas, Ronaldo. Dicionário do Brasil Imperial. Rio de Janeiro: Objetiva, 2002. 
Vianna, Hélio. História do Brasil: período colonial, monarquia e república. 15. ed. São Paulo: Melhoramentos, 1994. 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประเทศบราซิล
กองทัพจักรวรรดิบราซิล
อ
สงครามประกาศอิสรภาพ
จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล
น้อย โพธิ์งาม

ปภาวดี โพธิ์งาม มีชื่อเล่นว่า น้อย หรือชื่อที่ใช้ในนามนักแสดงตลกคือ "น้อย โพธิ์งาม" เป็นนักแสดงและนักแสดงตลกหญิงชาวไทย
== ประวัติ ==
ปภาวดี โพธิ์งาม มีชื่อเล่นว่า น้อย หรือชื่อที่ใช้ในนามนักแสดงตลกคือ "น้อย โพธิ์งาม" เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2498 ที่อำเภอรือเสาะ จังหวัดนราธิวาส มีเชื้อสายลาวพวน (ไทพวน) เป็นน้องสาวของ เทพ โพธิ์งาม และมีลูกสาว 1 คน ชื่อว่า รฐา โพธิ์งาม หรือ ญาญ่าญิ๋ง นักแสดงสาวชื่อดัง น้อยโด่งดังจากการเป็นนักแสดงตลก และเคยมีผลงานละครสร้างชื่อคือเรื่อง "หมอลำซัมเมอร์"
ผลงานเพลง เคยออกอัลบั้ม 2 ชุด ในปี 2531 - 2534 อัลบั้มชุดแรกชื่อว่า กระดังงาลนไฟ ต่อด้วยอัลบั้ม ซ่าส์...นิดๆ
== ผลงาน ==
=== ละครโทรทัศน์ ===
=== ละครสั้นรายการ ===
ฟ้ามีตา ตอน โชคดีที่ยังหายใจอยู่ รับบท ป้าฉวี (ออกอากาศ 5 มกราคม 2562)
=== ภาพยนตร์ ===
ภาพยนตร์เรื่อง "อ้วนผอมจอมทะเล้น" (2524)
ภาพยนตร์เรื่อง "แม่หอยหลอด" (2525)
ภาพยนตร์เรื่อง "หนูอยากเป็นทหาร" (2525)
ภาพยนตร์เรื่อง "มาดามยี่หุบ" (2525)
ภาพยนตร์เรื่อง "กุนซืออ้วน" (2525)
ภาพยนตร์เรื่อง "อาถรรพณ์น้ำมันพราย" (2526)
ภาพยนตร์เรื่อง "เฮฮา(เมีย)นาวี" (2527)
ภาพยนตร์เรื่อง "ค้างคาวทอง" (2527)
ภาพยนตร์เรื่อง "ยันต์สู้ผี" (2527)
ภาพยนตร์เรื่อง "ซากุระ" (2527)
ภาพยนตร์เรื่อง "นักเลงพระกาฬ" (2527)
ภาพยนตร์เรื่อง "อภินิหารน้ำมันพราย" (2527)
ภาพยนตร์เรื่อง "อิทธิฤทธิ์น้ำมันพราย" (2527)
ภาพยนตร์เรื่อง "หอใหม่" (2528)
ภาพยนตร์เรื่อง "ปล้นลอยฟ้า" (2528)
ภาพยนตร์เรื่อง "เจ้าแม่ตะเคียนทอง" (2528)
ภาพยนตร์เรื่อง "มนต์รักเพลงทะเล้น" (2531)
ภาพยนตร์เรื่อง "เศรษฐีขอทาน" (2531)
ภาพยนตร์เรื่อง "ไอ้ด่างเกยชัย" (2531)
ภาพยนตร์เรื่อง "เรือมนุษย์" (2531)
ภาพยนตร์เรื่อง "เมียเถื่อน" (2531)
ภาพยนตร์เรื่อง "ผิดฝาไม่ผิดตัว" (2531)
ภาพยนตร์เรื่อง "ขอชื่อ สุธี สามสี่ชาติ" (2533)
ภาพยนตร์เรื่อง "ความรักไม่มีชื่อ" (2533)
ภาพยนตร์เรื่อง "คนละวัยอลวน" (2533)
ภาพยนตร์เรื่อง "ปลุกผีมาจี้ปอบ" (2535)
ภาพยนตร์เรื่อง "สาวหอรอรัก" (2535)
ภาพยนตร์เรื่อง "บ้านผีปอบ 11" (2537)
ภาพยนตร์เรื่อง "ฉากสุดท้ายของทัดทรวง" (2538)
ภาพยนตร์เรื่อง ""มนต์รักเพลงลูกทุ่ง" (2538)
ภาพยนตร์เรื่อง ""กึ๋ยทู สยึมกึ๋ย 2" (2538)
ภาพยนตร์เรื่อง ""18 ฝน คนอันตราย" (2540)
ภาพยนตร์เรื่อง "โก๊ะตี๋ วีรบุรุษอารามบอย" (2541)
ภาพยนตร์เรื่อง "ก่องข้าวน้อยฆ่าแม่" (2544)
ภาพยนตร์เรื่อง "ผีหัวขาด" (2545)
ภาพยนตร์เรื่อง "ดึก ดำ ดึ๋ย" (2546)
ภาพยนตร์เรื่อง "หมากเตะรีเทิร์นส"  (2549)
ภาพยนตร์เรื่อง "หลวงพี่เท่ง 3" (2553)
ภาพยนตร์เรื่อง "ตุ๊กแกรักแป้งมาก" (2557)
ภาพยนตร์เรื่อง "กรรไกร ไข่ ผ้าไหม" (2557)
=== ผลงานเพลง ===
อัลบั้ม กระดังงาลนไฟ (อัลบั้มเดี่ยว)
อัลบั้ม ซ่าส์...นิดๆ (อัลบั้มเดี่ยว)
=== เพลงประกอบละคร ===
ร้องเพลงประกอบละครเรื่อง "หมอลำซัมเมอร์" พ.ศ. 2546
เพลง "ส้มตำอินเตอร์"
เพลง "โขงสีปูน มูลสีคราม"
=== มิวสิควีดีโอ ===
2534 เพลง มะนาวไม่มีน้ำ - ของ สายัณห์ สัญญา,พุ่มพวง ดวงจันทร์
2536 เพลง ซี้ซั๊ว - ของ บุญธรรม พระประโทน
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอรือเสาะ
นักร้องหญิงชาวไทย
นักแสดงหญิงชาวไทย
นักแสดงตลกหญิงไทย
พิธีกรชาวไทย
ศิลปินสังกัดชัวร์ เอนเทอร์เทนเมนท์
วิวัฒน์ มิลินทจินดา

วิวัฒน์ มิลินทจินดา (พ.ศ. 2466 – พ.ศ. 2546) เป็นนักกีฬาฟุตบอลทีมชาติไทยผู้เข้าแข่งขันกีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 ที่เมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย โดยเป็นหนึ่งในชุดประวัติศาสตร์ของทีมชาติไทย ที่เข้าแข่งกีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกได้เป็นครั้งแรก ที่ซึ่งเขารับตำแหน่งเป็นหัวหน้าทีม และวิวัฒน์เป็นบิดาของ วรายุฑ มิลินทจินดา ที่เกิดกับนางดารา มิลินทจินดา ซึ่งเป็นภรรยาของวิวัฒน์เอง
ทั้งนี้ วิวัฒน์ ยังเคยเข้าแข่งฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์ในฐานะตัวแทนจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
== อนุสรณ์รำลึก ==
เดือนธันวาคม พ.ศ. 2546 วรายุฑ มิลินทจินดา ผู้เป็นบุตรชายคนโตของวิวัฒน์ ได้มอบสิ่งของจากบิดาให้แก่สมาคมประวัติศาสตร์ฟุตบอลแห่งประเทศไทย อันประกอบด้วย บัตรประจำตัวนักฟุตบอลโอลิมปิก ค.ศ. 1956, ตราติดเสื้อเบลเซอร์นักฟุตบอลทีมชาติไทยชุดเมลเบิร์น พ.ศ. 2499 และบันทึกความทรงจำ "ครั้งหนึ่งข้าพเจ้าไปเตะลูกหนังที่โอลิมปิก" จำนวน 4 แผ่น สำหรับการจัดแสดง ณ พิพิธภัณฑ์คณะฟุตบอลแห่งสยาม พระตำหนักทับแก้ว พระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม โดยได้รับการยกย่องเป็นสิ่งของที่ทรงคุณค่าต่อวงการฟุตบอลในประเทศไทย
== อ้างอิง ==
นักฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956
นักฟุตบอลโอลิมปิกทีมชาติไทย
กองหน้าฟุตบอล
บุคคลจากโรงเรียนวัดบวรนิเวศ
บุคคลจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
สกุลมิลินทจินดา
โรงเรียนเทศบาล ๑ (เอ็งเสียงสามัคคี)

โรงเรียนเทศบาล ๑ (เอ็งเสียงสามัคคี) เป็นโรงเรียนในสังกัดเทศบาลนครหาดใหญ่ เปิดสอนจนถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย
== ประวัติของโรงเรียน ==
โรงเรียนเทศบาล ๑ เอ็งเสียงสามัคคี ถือกำเนิดจากท่านหลี เอ็งเสียง แซ่หลี ได้บริจาคที่ดินจำนวน 21 ไร่ 70 ตารางวา เพื่อจัดตั้งเป็นโรงเรียนฝึกหัดครูประกาศนียบัตรมณฑลนครศรีธรรมราช เมื่อ พุทธศักราช 2472 ซึ่งต่อมาได้ล้มเลิกไป
ในปีพุทธศักราช 2483 อาจารย์ประเสริฐ กาญจนดุลย์ นายอำเภอหาดใหญ่ และนายนวล บุญสนอง ศึกษาธิการ อำเภอหาดใหญ่ ได้จัดตั้งโรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนประชาบาลตำบลคอหงส์ 3 เปิดสอนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4
ต่อมาเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2483 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนโคกเสม็ดชุน และโรงเรียนนิพัทธิ์สงเคราะห์ ตามลำดับ ทุกครั้งที่เปลี่ยนชื่อจะต้องมีคำว่า "เอ็งเสียงสามัคคี" ต่อท้ายเสมอ เนื่องจากท่านหลี เอ็งเสียง แซ่หลี ไม่มีบุตรชายสืบสกุล ท่านได้กล่าวกับคณะครูว่า “โรงเรียนเปรียบเสมือนบุตรชายที่สืบสกุล”  ดังนั้นในวันที่ 19 กันยายนของทุกปี โรงเรียนได้กำหนดให้เป็นวันกตัญญู เพื่อทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ท่านเจ้าของที่ดินถึงแก่อนิจกรรมในวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2541
เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ 2506 โรงเรียนได้โอนการดำเนินการตามมติคณะรัฐมนตรีที่ให้โอนโรงเรียนประชาบาลในเขตเทศบาลทั่วประเทศ ไปสังกัดสังกัดสำนักการศึกษา เทศบาลนครหาดใหญ่ ดังนั้นจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนเทศบาล 1 (เอ็งเสียงสามัคคี)" สังกัดสำนักการศึกษาเทศบาลนครหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา
ต่อมาปีการศึกษา 2547 โรงเรียนได้ขยายโอกาสทางการศึกษา ในช่วงชั้นที่ 3 คือ มัธยมศึกษาปีที่ 1- 3 ในสมัยนายไพร พัฒโน เป็นนายกเทศมนตรีนครหาดใหญ่
ปีการศึกษา 2550 โรงเรียนได้ขยายโอกาสทางการศึกษา ในระดับช่วงชั้นที่ 4 คือ มัธยมศึกษาปีที่ 4-6 และ ปวช. สาขาคอมพิวเตอร์
== สัญลักษณ์ประจำโรงเรียน ==
ปรัชญาของโรงเรียน' สุขา สงฺฆสฺส สามคฺคี (ความสามัคคีแห่งหมู่คณะทำให้เกิดสุข)
สีประจำโรงเรียน สีฟ้าและสีขาว
== ทำเนียบผู้บริหารโรงเรียน ==
== อ้างอิง ==
[http://www.ess.ac.th] เว็บไซต์โรงเรียนเทศบาล ๑ (เอ็งเสียงสามัคคี)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์โรงเรียนเทศบาล ๑ (เอ็งเสียงสามัคคี)
โรงเรียนสังกัดเทศบาลนครหาดใหญ่
โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2483
วงศ์บานเย็น

วงศ์บานเย็น  เป็นวงศ์ของพืชมีดอกที่มีสมาชิก 33 สกุลและ 290 สปีชีส์ กระจายพันธุ์ในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน ผลมีลักษณะพิเศษเรียก  "anthocarp" หลายสกุลมีละอองเรณูขนาดใหญ่มาก (>100 µm) อยู่ในอันดับ Caryophyllales
==สกุล==
{|
|- valign=top
|
เผ่า Boldoeae
Boldoa Cav. ex Lag.
Cryptocarpus Kunth
Salpianthus Humb. & Bonpl.
เผ่า Bougainvilleeae
Belemia Pires
Bougainvillea Comm. ex Juss.
Phaeoptilum Radlk.
เผ่า Caribeeae
Caribea
เผ่า Colignonieae
Colignonia
เผ่า Nyctagineae
Abronia Juss.
Acleisanthes A.Gray
Allionia L.
Anulocaulis Standl.
Boerhavia L.
Commicarpus Standl.
|
Cuscatlania Standl.
Cyphomeris Standl.
Mirabilis L.
Nyctaginia Choisy
Okenia Schlecht. & Cham.
Tripterocalyx (Torr.) Hook.
เผ่า Leucastereae
Andradea Allemão
Leucaster Choisy
Ramisia Glaz. ex Baill.
Reichenbachia Spreng.
เผ่า Pisonieae
Cephalotomandra H.Karst. & Triana
Grajalesia Miranda
Guapira Aubl.
Neea Ruiz & Pav.
Neeopsis Lundell
Pisonia L.
Pisoniella (Heimerl) Standl.
Rockia Heimerl
|}
Mennegoxylon สกุลที่สูญพันธุ์ จัดเข้าในสกุลนี้เป็นการชั่วคราว
หมายเหตุ; ณ เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 Plants of the World Online จัดให้ Boldoa เป็นชื่อพ้องของ Salpianthus และ Grajalesia เป็นชื่อพ้องของ Pisonia
==อ้างอิง==
Levin, 2000, Phylogenetic relationships within Nyctaginaceae tribe Nyctagineae: Evidence from nuclear and chloroplast genomes. Systematic Botany 24(4) 738-750.  (Subscription req.)
Douglas, NA and Manos, PS.  2007. Molecular phylogeny of Nyctaginaceae: taxonomy, biogeography, and characters associated with a radiation of xerophytic genera in North America.  American Journal of Botany 94(5) 856-872.
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Nyctaginaceae in L. Watson and M. J. Dallwitz (1992 onwards), The families of flowering plants.
Flora of North America: Nyctaginaceae
NCBI Taxonomy Browser
links at CSDL 
International Plant Names Index
สามเกลอข้อโปน

สามเกลอข้อโปน  เป็นไม้เถาขนาดใหญ่ในวงศ์องุ่น เลื้อยได้ไกล เถากลมหรือแบน แตกกิ่งน้อย มีตุ่มนูนตามเถา ใช้เป็นช่องหายใจ ใบหนา ผิวใบเรียบเป็นมันทั้งสองด้าน ขอบใบจักเว้าตื้น ออกดอกช่วงตุลาคม - พฤศจิกายน กระจายพันธุ์ตามป่าดิบเขาในภาคเหนือตอนบนของไทย พบครั้งแรกที่ดอยดินแดง จังหวัดลำพูน โดยหมอคาร์
== อ้างอิง ==
ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551 หน้า 84
สกุลเครือเขาน้ำ
ไม้เลื้อย
โรงเรียนเทศบาล ๔ (วัดคลองเรียน)

โรงเรียนเทศบาล ๔ (วัดคลองเรียน) เป็นโรงเรียนในสังกัดเทศบาลนครหาดใหญ่ เปิดสอนจนถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น
== ประวัติของโรงเรียน ==
โรงเรียนเทศบาล ๔ (วัดคลองเรียน) ตั้งอยู่บริเวณวัดคลองเรียน เลขที่ 293/1 ถนนศรีภูวนารถ ตำบลหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา มีพื้นที่ประมาณ 5 ไร่ 2 งาน
1 มีนาคม พ.ศ. 2450 หลวงพ่อปาน เจ้าอาวาสวัดคลองเรียน ได้เปิดรับนักเรียนเข้ามาเรียน โดยมีพระภิกษุเป็นผู้สอน
31 กรกฎาคม พ.ศ. 2468 เปิดทำการสอนเป็นทางการชื่อว่า "โรงเรียนประจำตำบลหาดใหญ่ 2" โดยโอนนักเรียนจากโรงเรียนประจำตำบลที่ 1 มาเรียน มีนายชื่น พูลสุวรรณ์ เป็นครูใหญ่คนแรก
พ.ศ. 2482 เปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนประชาบาลตำบลคอหงส์ (วัดคลองเรียน)
พ.ศ.  เปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนวัดคลองเรียน
1 พฤษภาคม พ.ศ.  ได้โอนสังกัดจากองค์การบริหารส่วนจังหวัดมาสังกัดเทศบาลเมืองหาดใหญ่ เปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนเทศบาล ๔ (วัดคลองเรียน)"
== สัญลักษณ์ประจำโรงเรียน ==
ตราของโรงเรียน ช้างสามเศียรทูนพานธรรมนูญ มีรัศมีแผ่โดยรอบ
คติพจน์ของโรงเรียน นตฺถิ ปญฺญา สมาอาภา (แสงสว่างเสมอด้วยปัญญาไม่มี)
ปรัชญาของโรงเรียน' พัฒนาผู้เรียนให้เป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ มีความประพฤติดี มีจิตใจงาม มีความรู้ดี และมีสุขภาพอนามัยที่แข็งเรียน
สีประจำโรงเรียน สีเขียวและสีขาว
== อ้างอิง ==
[http://www.t4wkr.ac.th] เว็บไซต์โรงเรียนเทศบาล ๔ (วัดคลองเรียน)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์โรงเรียนเทศบาล ๔ (วัดคลองเรียน)
เทศบาล ๔ (วัดคลองเรียน)
วงศ์ผกากรอง

วงศ์ผกากรอง หรือ Verbenaceae ( &thinsp;) เป็นวงศ์ของพืชมีดอก มีทั้งไม้ยืนต้น ไม้พุ่มและไม้ล้มลุก  มีดอกช่อ ดอกย่อยขนาดเล็ก มีกลิ่น
การศึกษาไฟโลจีนีติกในปัจจุบัน ได้ย้ายสกุลจำนวนมากที่เคยจัดให้อยู่ในวงศืผกากรอง ไปอยู่ในวงศ์ Lamiaceae ทำให้ในระบบใหม่ วงศ์นี้มี 35 สกุลและ 1,200 สปีชีส์ สกุลของไม้ป่าชายเลน Avicennia บางครั้งรวมอยู่ในวงศ์นี้  หรือแยกเป็นวงศ์ใหม่ Avicenniaceae มากกว่าที่จะจัดให้อยู่ในวงศ์ Acanthaceae
==สกุล==
สกุลในระบบใหม่ได้แก่:
{|
|- valign=top
|
Acantholippia Griseb.
Aloysia Palau - beebrushes
Baillonia Bocq.
Bouchea Cham.
Burroughsia
Casselia Nees & Mart.
Chascanum E.Mey
Citharexylum L. - Fiddlewoods
Coelocarpum Balf.f.
Diostea Miers
Dipyrena Hook.
Duranta L.
Glandularia J.F.Gmel.
|
Hierobotana Briq.
Junellia Moldenke
Lampayo F.Phil. ex Murillo
Lantana L. - shrub verbenas, lantanas
Lippia L.
Mulguraea N.O’Leary & P.Peralta
Nashia Millsp.
Neosparton Griseb.
Parodianthus Tronc.
Petrea L. - sandpaper vines
Phyla Lour. - fogfruits
Pitraea Turcz.
Priva Adans.
|
Recordia Moldenke
Rehdera Moldenke
Rhaphithamnus Miers
Stachytarpheta Vahl
Stylodon Raf.
Tamonea Aubl.
Ubochea
Urbania
Verbena L. - verbenas/vervains
Verbenoxylum Tronc.
Xeroaloysia Tronc.
Xolocotzia Miranda
|}
=== สกุลที่ถูกย้าย===
{|
|- valign=top
|
Amasonia L.f. → Lamiaceae
Asepalum Marais → Orobanchaceae
Avicennia L. → Acanthaceae
Brachysola (F.Muell.) Rye → Lamiaceae
Callicarpa L. → Lamiaceae
Campylostachys Kunth → Stilbaceae
Caryopteris Bunge → Lamiaceae
Chloanthes R.Br. → Lamiaceae
Clerodendrum L. → Lamiaceae
Congea Roxb. → Lamiaceae
Cornutia L. → Lamiaceae
Cyanostegia Turcz. → Lamiaceae
Cyclocheilon Oliv. → Orobanchaceae
Dicrastylis J.Drumm. ex Harv. → Lamiaceae
Dimetra Kerr → Oleaceae
Discretitheca P.D.Cantino → Lamiaceae
Euthystachys A.DC. → Stilbaceae
Faradaya F.Muell. → Lamiaceae
Garrettia H.R.Fletcher → Lamiaceae
Glossocarya Wall. ex Griff. → Lamiaceae
Gmelina L. → Lamiaceae
Hemiphora (F.Muell.) F.Muell. → Lamiaceae
Holmskioldia Retz. → Lamiaceae
Hosea Ridl. → Lamiaceae
Hymenopyramis Wall. ex Griff. → Lamiaceae
Kalaharia Baill. → Lamiaceae
Karomia Dop → Lamiaceae
Lachnostachys Hook. → Lamiacae
|
Mallophora Endl. → Lamiaceae
Monochilus Fisch. & C.A.Mey. → Lamiaceae
Nesogenes A.DC. → Orobanchaceae
Newcastelia F.Muell. → Lamiaceae
Nyctanthes L. → Oleaceae
Oncinocalyx F.Muell. → Lamiaceae
Oxera Labill. → Lamiaceae
Peronema Jack → Lamiaceae
Petitia Jacq. → Lamiaceae
Petraeovitex Oliv. → Lamiaceae
Phryma L. → Phrymaceae
Physopsis Turcz. → Lamiaceae
Pityrodia R.Br. → Lamiaceae
Premna L. → Lamiaceae
Pseudocarpidium Millsp. → Lamiaceae
Pseudocaryopteris P.D.Cantino → Lamiaceae
Rotheca Raf. → Lamiaceae
Schnabelia Hand.-Mazz. → Lamiaceae
Spartothamnella Briq. → Lamiaceae
Sphenodesme Jack → Lamiaceae
Stilbe P.J.Bergius → Stilbaceae
Symphorema Roxb. → Lamiaceae
Tectona L.f. → Lamiaceae
Teijsmanniodendron Koord. → Lamiaceae
Teucridium Hook.f. → Lamiaceae
Thesmophora Rourke → Stilbaceae
Tripora P.D.Cantino → Lamiaceae
Vitex L. → Lamiaceae
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น==
Verbenaceae of Mongolia in FloraGREIF 
Verbenaceae ใน BoDD &#8211; Botanical Dermatology Database
วงศ์ผกากรอง
อันดับกะเพรา