pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
Melancholia

redirect โรคซึมเศร้า
ลูว์เซียง โบนาปาร์ต

ลูว์เซียง โบนาปาร์ต (Lucien Bonaparte) หรือชื่อเกิดคือ ลูเซียโน บูโอนาปาร์เต (Luciano Buonaparte) เป็นรัฐบุรุษแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 เป็นบุตรชายคนที่สามที่มีชีวิตของการ์โล บูโอนาปาร์เต จึงมีศักดิ์เป็นน้องชายของนโปเลียน โบนาปาร์ต (ซึ่งภายหลังขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งฝรั่งเศส) แม้จะมีความสัมพันธ์ที่ไม่ถูกกับนโปเลียนมากนัก แต่เขาก็มีส่วนสำคัญที่ทำให้รัฐประหารเดือนบรูว์แมร์ของนโปเลียนประสบผลสำเร็จและนโปเลียนได้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จในฝรั่งเศส
หลังนโปเลียนขึ้นเป็นกงสุลเอกแห่งสาธารณรัฐ ในปี ค.ศ. 1802 เขาก็ทะเลาะกับนโปเลียนเนื่องจากไม่เห็นด้วยกับความคิดที่จะเปลี่ยนระบอบการปกครองเป็นระบอบจักรพรรดิ โดยเฉพาะความคิดที่นโปเลียนจะสมรสกับเจ้าหญิงสเปนจากราชวงศ์บูร์บง ลูว์เซียงจึงเนรเทศตัวเองออกจากฝรั่งเศสและไปอาศัยอยู่ที่โรม จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1809 นโปเลียนกดดันให้เขาหย่ากับภรรยาและกลับฝรั่งเศส แม้กระทั่งมารดาเองก็เขียนจดหมายมากดดันให้แยกทางกับเธอและกลับฝรั่งเศส ลูว์เซียงไม่ยอมจึงถูกกุมตัวอยู่ในอิตาลี (ซึ่งถูกปกครองโดยฝรั่งเศส) เขาและครอบครัวพยายามหลบหนีทางเรือไปยังสหรัฐอเมริกาแต่ก็ถูกจับกุมโดยราชนาวีอังกฤษ เขาถูกพาไปขึ้นฝั่งยังแผ่นดินอังกฤษ ซึ่งได้รับการต้อนรับและสดุดีเป็นอย่างดีจากการที่เขาต่อต้านนโปเลียน
รัฐบาลอังกฤษอนุญาตให้เขาพำนักอยู่ในอังกฤษโดยสะดวกในเวิร์สเตอร์เชอร์ เขาทำงานเป็นนักกวีนิพนธ์เกี่ยวกับชาร์เลอมาญ ฝั่งนโปเลียนก็เชื่อว่าลูว์เซียงได้ไตร่ตรองอย่างดีแล้วที่ไปอังกฤษ และถือว่าลูว์เซียงเป็นผู้ทรยศฝรั่งเศส ลูว์เซียงถูกถอดจากฐานันดรศักดิ์ทั้งหมดในราชวงศ์โบนาปาร์ต เมื่อนโปเลียนสิ้นอำนาจในเดือนเมษายน ค.ศ. 1814 และถูกเนรเทศไปอยู่เกาะ ลูว์เซียงก็เดินทางกลับฝรั่งเศสทันทีและเดินทางต่อไปยังกรุงโรม ซึ่งพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7 ทรงมอบยศให้เขาเป็น เจ้าชายแห่งคาร์นิโน, เคานต์แห่งอะปอลลิโน และ ลอร์ดแห่งเนโรมี และต่อมาพระสันตะปาปาลีโอที่ 12ก็มอบยศให้เขาเป็น เจ้าชายแห่งมูซิญญาโน 
ในสมัยร้อยวันที่นโปเลียนหนีจากเกาะเอลบามาได้ นโปเลียนประกาศกลับคืนสู่ตำแหน่งจักรพรรดิพร้อมกับประกาศสถาปนาลูว์เซียงเป็นสมาชิกในพระราชวงศ์อีกครั้ง โดยสถาปนาลูว์เซียงและทายาทของเขาเป็นเจ้าฝรั่งเศส แต่ราชวงศ์บูร์บงซึ่งปกครองฝรั่งเศสภายหลังนโปเลียนสิ้นอำนาจไม่ยอมรับคำประกาศนี้ ลูว์เซียงเสียชีวิตที่เมืองวีเตอร์โบในเขตแดนของรัฐสันตะปาปา เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1840 จากโรคมะเร็งกระเพาะอาหาร ซึ่งเป็นสาเหตุการตายเดียวกับของบิดา, เปาลีนผู้เป็นน้องสาว และนโปเลียนผู้เป็นพี่ชาย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Académie Francaise: Les Immortels : (in French)
Lucien Bonaparte
ราชวงศ์โบนาปาร์ต
นักการทูตชาวฝรั่งเศส
เจ้าชายฝรั่งเศส
ชาวฝรั่งเศสในสหราชอาณาจักร
บุคคลในการปฏิวัติฝรั่งเศส
เสียชีวิตจากมะเร็งกระเพาะอาหาร
บุคคลจากอาฌักซีโย
คราวแสดงอาการซึมเศร้า

redirect คราวซึมเศร้า
คราวแสดงความซึมเศร้า

redirect คราวซึมเศร้า
คราวแสดงออกของความซึมเศร้า

redirect คราวซึมเศร้า
คราวแสดงโรคซึมเศร้า

redirect คราวซึมเศร้า
คราวแสดงออกของโรคซึมเศร้า

redirect คราวซึมเศร้า
Major depressive episode

redirect คราวซึมเศร้า
การบำบัดด้วยความคิดอาศัยสติ

redirect การบำบัดด้วยการรู้อาศัยสติ
การบำบัดความคิดอาศัยสติ

redirect การบำบัดด้วยการรู้อาศัยสติ
การบำบัดทางประชานอาศัยสติ

redirect การบำบัดด้วยการรู้อาศัยสติ
Mindfulness-based cognitive therapy

redirect การบำบัดด้วยการรู้อาศัยสติ
MBCT

redirect การบำบัดด้วยการรู้อาศัยสติ
พฤติกรรมบำบัดด้วยวิภาษวิธี

redirect พฤติกรรมบำบัดวิภาษวิธี
การบำบัดพฤติกรรมวิภาษวิธี

redirect พฤติกรรมบำบัดวิภาษวิธี
การบำบัดพฤติกรรมด้วยวิภาษวิธี

redirect พฤติกรรมบำบัดวิภาษวิธี
การบำบัดทางพฤติกรรมด้วยวิภาษวิธี

redirect พฤติกรรมบำบัดวิภาษวิธี
Dialectical behavior therapy

redirect พฤติกรรมบำบัดวิภาษวิธี
DBT

redirect พฤติกรรมบำบัดวิภาษวิธี
การบำบัดพฤติกรรม อารมณ์ และความคิด

การบำบัดพฤติกรรม อารมณ์ และความคิด
(Cognitive emotional behavioral therapy ตัวย่อ CEBT)
เป็นการบำบัดโดยการปรับเปลี่ยนความคิดและพฤติกรรม (CBT) แบบยาวมีจุดมุ่งหมายเพื่อช่วยบุคคลให้ประเมินเหตุของความทุกข์ทางอารมณ์ของตน และดังนั้นช่วยลดการรับมือปัญหาแบบใช้ไม่ได้ (dysfunctional coping) รวมทั้งพฤติกรรมการรับประทานแบบกินดะ กินแล้วอาเจียน การจำกัดอาหาร และการใช้สารเสพติด
การแทรกแซงโดยจิตบำบัดวิธีนี้สืบมาจากแบบจำลองและเทคนิคต่าง ๆ มากมายรวมทั้งพฤติกรรมบำบัดวิภาษวิธี (DBT) การเจริญสติ (mindfulness meditation) และการบำบัดด้วยการยอมรับและการให้สัญญา (ACT) และการฝึกประสบการณ์แบบต่าง ๆ
CEBT ใช้โดยหลักกับบุคคลที่ผิดปกติในการรับประทาน (eating disorder) โดยให้เป็นการบำบัดทางเลือกเมื่อ CBT ธรรมดาไม่ประสบผลในการทุเลาอาการ
ผลงานวิจัยแสดงว่า CEBT อาจช่วยลดการรับประทานตามอารมณ์ ความซึมเศร้า ความวิตกกังวล และช่วยเพิ่มความนับถือตน/ความภูมิใจในตน (self-esteem)
เป็นวิธีการที่นักจิตวิทยาชาวอังกฤษ ดร. เอ็มมา เกรย์ พัฒนาขึ้นในปี 2549
องค์ประกอบสำคัญรวมทั้งการให้การศึกษาทางจิตวิทยา
เทคนิคที่ช่วยเพิ่มความสำนึกทางอารมณ์กับเพิ่มแรงบันดาลใจเพื่อเปลี่ยนตัวเอง
และกลยุทธ์ในการเปลี่ยนความเชื่อเกี่ยวกับประสบการณ์และการแสดงออกทางอารมณ์
แม้ว่า CEBT เบื้องต้นจะพัฒนาเพื่อช่วยบุคคลที่ผิดปกติทางการรับประทาน โปรแกรมมีประสิทธิผลช่วยให้เข้าใจและบริหารอารมณ์ของตนได้ดีขึ้น นักจิตวิทยาจึงได้ใช้เป็นการรักษาเตรียมตัว (pretreatment) เพื่อเตรียมคนไข้ในกระบวนการรักษาปัญหาต่าง ๆ รวมทั้งความวิตกกังวล ความซึมเศร้า โรคย้ำคิดย้ำทำ (OCD) และความผิดปกติที่เกิดหลังความเครียดที่สะเทือนใจ (PTSD) ซึ่งบ่อยครั้งสร้างปัญหาทางอารมณ์
== เชิงอรรถและอ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Corstorphine, E. (2006) Cognitive-emotional-behavioural therapy for the eating disorders: Working with beliefs about emotions. European Eating Disorders Research, 14, 448-461.
Corstorphine (2008). Modifying cognitive behavioural therapy for the treatment of eating disorders - using schema modes to work with emotions. In J. Buckroyd (Ed.) Psychological responses to treatment in eating disorders and obesity. Wiley
การบำบัดพฤติกรรมทางประชาน
สติ (จิตวิทยา)
Cognitive emotional behavioral therapy

redirect การบำบัดพฤติกรรม อารมณ์ และความคิด
CEBT

redirect การบำบัดพฤติกรรม อารมณ์ และความคิด
การบำบัดด้วยการยอมรับและการให้สัญญา

redirect การรักษาด้วยการยอมรับและการให้สัญญา
การรักษาด้วยการยอมรับและการให้คำมั่นสัญญา

redirect การรักษาด้วยการยอมรับและการให้สัญญา
การบำบัดด้วยการยอมรับและการให้คำมั่นสัญญา

redirect การรักษาด้วยการยอมรับและการให้สัญญา
การบำบัดด้วยการยอมรับและการตกลงใจ

redirect การรักษาด้วยการยอมรับและการให้สัญญา
Acceptance and commitment therapy

redirect การรักษาด้วยการยอมรับและการให้สัญญา
Chuck Feeney

redirect ชัก ฟีนีย์
โยนาทัน ทา

โยนาทัน กลาโอ ทา (Jonathan Glao Tah) เกิดเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996 เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน ปัจจุบันเล่นให้กับไบเออร์เลเวอร์คูเซิน ในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก และทีมชาติเยอรมนี ซึ่งแม่ของเขาเป็นชาวเยอรมัน ส่วนพ่อมาจากโกตดิวัวร์
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
kicker profile 
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2539
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
กองหลังฟุตบอล
ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
นักฟุตบอลชาวเยอรมัน
นักฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
ผู้เล่นฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา
ผู้เล่นฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ
ผู้เล่นไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซิน
บุคคลจากฮัมบวร์ค
ชาวเยอรมันเชื้อสายโกตดิวัวร์
สงครามจีน-อินเดีย

สงครามจีน-อินเดีย (भारत-चीन युद्ध, Bhārat-Chīn Yuddh) เป็นสงครามระหว่างจีนและอินเดียที่เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2505 ข้อพิพาทชายแดนหิมาลัยเป็นสาเหตุหลักสำหรับการทำสงคราม แต่ก็มีสาเหตุอื่น ๆ ในพ.ศ. 2502 เกิดการก่อจลาจลในทิเบต อินเดียได้สนับสนุนทิเบตและให้ที่ลี้ภัยแก่องค์ดาไลลามะ อินเดียเริ่มมีนโยบายวางทหารตามแนวชายแดนรวมทั้งอีกหลายทางตอนเหนือของถนนสายเมคมาฮอน ส่วนทางทิศตะวันออกของสายควบคุมโดยจีน
ไม่มีทางที่สามารถยุติปํญหาในดินแดนพิพาทตามแนวชายแดนหิมาลัย 3,225 กิโลเมตรได้ จีนได้นำกองกำลังโจมตีพร้อมกันในลาดัคห์และทั่วทั้งถนนสายเมคมาฮอนในวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2505 เข้ายึดเมือง Rezang La ในทางภาคตะวันตก เช่นเดียวกับ Tawang ทางภาคตะวันออก สงครามสิ้นสุดลงเมื่อจีนประกาศพักรบเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 และพร้อมประกาศถอนตัวออกจากพื้นที่พิพาท
สงครามจีน-อินเดียที่โดดเด่นคือการสู้รบตามภูเขาที่ระดับความสูงกว่า 4,000 เมตร (14,000 ฟุต) และไม่มีการส่งกองทัพเรือหรือกองทัพอากาศทั้งสองฝ่าย
เป็นที่น่าสังเกตเกิดขึ้นพร้อมกับช่วง 13 วันในวิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบา (16-28 ตุลาคม 1962) ที่สหรัฐอเมริกาและสหภาพโซเวียตเผชิญหน้ากัน อินเดียจึงไม่ได้รับความช่วยเหลือจากทั้งสองมหาอำนาจนี้มากนัก จนวิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบาได้ยุติลง
== อ้างอิง ==
สงครามเย็น
สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปเอเชีย
สงครามเกี่ยวข้องกับจีน
สงครามเกี่ยวข้องกับอินเดีย
การบุกครองโดยจีน
เทเอ็สเก 1899 ฮ็อฟเฟินไฮม์

เทเอ็สเก 1899 ฮ็อฟเฟินไฮม์ (TSG 1899 Hoffenheim) เป็นสโมสรฟุตบอลในเขตเทศบาลฮ็อฟเฟินไฮม์ จากเมืองซินส์ไฮม์ ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1899
==ผู้เล่น==
===ผู้เล่นชุดปัจจุบัน===
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Das deutsche Fußball-Archiv historical German domestic league tables 
TSG 1899 Hoffenheim at Weltfussball.de 
TSG 1899 Hoffenheim II at Weltfussball.de 
/ TSG 1899 Hoffenheim at Vkontakte
สโมสรฟุตบอลในประเทศเยอรมนี
สโมสรในบุนเดิสลีกา
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2442
ลีกเอิง ฤดูกาล 2016–17

ลีกเอิง ฤดูกาล 2016–17 เป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกเอิง ฤดูกาลที่ 79 นับตั้งแต่ได้รับการก่อตั้งในฤดูกาล 1932–33 โดยแข่งขันระหว่างวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 2016 ถึง 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 โดย ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง คือแชมป์เก่าจากฤดูกาลที่ผ่านมา
อาแอ็ส มอนาโก ชนะเลิศการแข่งขันลีกสูงสุดเป็นสมัยที่ 8 ได้สำเร็จ หลังจากเอาชนะการแข่งขันนัดที่ 37 กับ แซ็งเตเตียน ได้สำเร็จด้วยผลคะแนน 2–0 ที่สตาด หลุยส์ เดอซ์ โดยชนะเลิศเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ฤดูกาล 1999–2000 และเป็นครั้งแรกภายใต้ชื่อลีกเอิง
==สโมสร==
สโมสรในลีกเอิงนั้นจะมีทั้งหมด 20 สโมสร โดยสโมสรที่เล่นนั้นมาจาก 17 สโมสรจากลีกเอิง ฤดูกาล 2015-16 และอีก 3 สโมสรจากลีกเดอ 2015-16 ที่เลื่อนชั้นมาโดยการเป็นผู้ชนะเลิศ รองชนะเลิศ และรอบเพลย์ออฟ (หากชนะ) โดยคู่แข่งในรอบเพลย์ออฟก็คือทีมอันดับ 18 ของลีกเอิงนั้นเอง หากชนะก็จะได้เลื่อนชั้น แต่หากแพ้ก็จะไม่ได้เลื่อนชั้นโดยในปีนี้ทีมที่เลื่อนชั้นมาคือน็องซี, ดีฌง และแม็ส
=== สนามและที่ตั้ง ===
===การเปลี่ยนผู้จัดการทีม===
==ตารางคะแนน==
==ผลการแข่งขัน==
=== ตารางคะแนนในแต่ละนัด ===
{|class="infobox bordered"
|-
|width=10px bgcolor=FFD700| ||ผู้นำ
|-
|width=10px bgcolor=D0F0C0| ||ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2017–18 รอบแบ่งกลุ่ม
|-
|width=10px bgcolor=E8FFD8| ||ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2017–18 รอบคัดเลือกรอบสาม
|-
|width=10px bgcolor=BBEBFF| ||ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2017–18 รอบคัดเลือกรอบสาม
|-
|width=10px bgcolor=FFDDDD| ||ได้สิทธิ์แข่งขัน เพลย์ออฟเลื่อนชั้น-ตกชั้น
|-
|width=10px bgcolor=FFCCCC| ||ตกชั้นสู่ ลีกเดอ ฤดูกาล 2017–18
|}
===อันดับการผ่านบอล===
===แฮต-ทริก===
หมายเหตุ
4 ผู้เล่นที่ทำคนเดียว 4 ประตู
==อ้างอิง==
ฤดูกาลในลีกเอิง
มหาลัยเที่ยงคืน

มหาลัยเที่ยงคืน เป็นภาพยนตร์ไทยแนวสยองขวัญ-คอมเมดี สร้างโดยเอ็ม เทอร์ตี้ไนน์ กำกับโดย กฤษดา คณิวิชาภรณ์, ปิยะบุตร อธิสุข, คณิน กุลสุมิตราวงศ์ มีกำหนดเข้าฉาย 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2559
== นักแสดง ==
ราศรี บาเล็นซิเอก้า  แสดงเป็น  สตาร์
โทนี่ รากแก่น  แสดงเป็น  โอตาคุ ตากล้องผี
ดาวิชญ์ กรีพลฤกษ์ แสดงเป็น คุณ
เมทนี บุรณศิริ แสดงเป็น รองคณบดี ( รับเชิญ ) บริบูรณ์ จันทร์เรือง แสดงเป็น รุ่นพี่ลองดี ( รับเชิญ )
มารุต ชื่นชมบูรณ์  แสดงเป็น  หมู
ร.ต.ท.กรวิก จันทร์แด่น แสดงเป็น หมึก
ปองสิชฌ์ พิศิษฐการ  แสดงเป็น  กุ้ง
ภาวินี บูรณาชีวาวิไล  แสดงเป็น  อ้วนพาย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เรื่องย่อ ภาพยนตร์ มหาลัยเที่ยงคืน : กระปุก
เนื้อเรื่องย่อ ภาพยนตร์ มหาลัยเที่ยงคืน : Nangdee
หน้าเฟซบุ๊ก บริษัท เอ็ม เทอร์ตี้ ไนน์ จำกัด
เว็บไซด์ บริษัท เอ็ม เทอร์ตี้ ไนน์ จำกัด
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2559
ภาพยนตร์ผี
ภาพยนตร์สยองขวัญ
จักรพรรดิโก-ซันโจ

จักรพรรดิโก-ซันโจ ( 3 กันยายน ค.ศ. 1034 - 15 มิถุนายน ค.ศ. 1073) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 71 แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ในรายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
จักรพรรดิโก-ซันโจครอง ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ ระหว่างปี ค.ศ. 1068-1073
โดยพระนามของพระองค์นำมาจากพระนามของ จักรพรรดิซันโจ จักรพรรดิในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 11 ผู้เป็นพระอัยกา (ตา) ของพระองค์เองโดยเมื่อใส่คำว่า โก (後) เข้าไปพระนามของพระองค์จึงมีความหมายว่า จักรพรรดิซันโจยุคหลัง หรือ จักรพรรดิซันโจที่ 2
== พระราชประวัติ ==
ก่อนจะขึ้นสืบ ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ จักรพรรดิโก-ซันโจมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายทะกะฮิโตะ (尊仁親王)
เจ้าชายทะกะฮิโตะเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิโก-ซูซากุ ที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีซาดาโกะ พระราชธิดาองค์ที่ 3 ใน จักรพรรดิซันโจ ทำให้จักรพรรดิโก-ซันโจเป็นจักรพรรดิองค์แรกในรอบ 170 ปีนับตั้งแต่ จักรพรรดิอูดะ ที่พระราชบิดาและพระราชมารดามิได้มาจาก ตระกูลฟูจิวาระ ทางฝั่งบิดาโดยพระราชบิดาและพระราชมารดาของพระองค์นั้นสืบเชื้อสายจาก ฟูจิวาระ โนะ มิจินางะ อดีตขุนนางผู้ทรงอำนาจในราชสำนัก
== เหตุการณ์ในพระชนมชีพของจักรพรรดิโก-ซันโจ ==
22 พฤษภาคม ค.ศ. 1068 (วันที่ 19 เดือน 4 ปี จิเรียกุ ที่ 4): ปีที่ 23 ในรัชสมัยจักรพรรดิโก-เรเซสวรรคตโดยไร้รัชทายาททำให้ราชบัลลังก์มาอยู่ที่เจ้าชายทะกะฮิโตะพระราชอนุชาต่างพระราชมารดาที่รัชทายาทพระชนมายุ 33 พรรษาขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิโก-ซันโจ หลังจากนั้นไม่นานจึงได้มีการประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิโก-ซันโจที่ พระราชวังหลวงเฮอัง
18 มกราคม ค.ศ. 1073 (วันที่ 8 เดือน 12 ปี เอ็งคิว ที่ 4): ปีที่ 4 ในรัชสมัยพระองค์สละราชบัลลังก์ให้กับพระราชโอรสองค์โปรดคือ เจ้าชายซะดะฮิโตะ ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิชิรากาวะ
8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1073 (วันที่ 29 เดือน 12 ปี เอ็งคิว ที่ 4): จักรพรรดิชิรากาวะประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกที่ พระราชวังหลวงเฮอัง
พฤษภาคม ค.ศ. 1073 (เดือน 4 ปี เอ็งคิว ที่ 5): อดีตจักรพรรดิโก-ซันโจออกผนวชได้รับฉายาทางธรรมว่า คงโง-เกียว
15 มิถุนายน ค.ศ. 1073 (วันที่ 7 เดือน 5 ปี เอ็งคิว ที่ 5): อดีตจักรพรรดิโก-ซันโจหรือท่านคงโง-เกียวสวรรคตอย่างกะทันหันเมื่อพระชนมายุเพียง 38 พรรษา
== แผนผัง ==
== ดูเพิ่ม ==
รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
จักรพรรดิญี่ปุ่น
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลในยุคเฮอัง
จักรพรรดิญี่ปุ่น
ภิกษุชาวญี่ปุ่น
ภิกษุที่เป็นพระราชวงศ์
โคไตชิ
จักรพรรดิญี่ปุ่นผู้ทรงสละราชสมบัติ
วัดศรีบุรีรตนาราม

วัดศรีบุรีรตนาราม เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีพระราชเมธากร ที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดสระบุรี เป็นเจ้าอาวาส เป็นวัดพัฒนาตัวอย่าง ปี พ.ศ. 2534 เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างดีเด่น ปี พ.ศ. 2535 เป็นโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกบาลีประจำจังหวัดสระบุรี แห่งที่ 2 ปี พ.ศ. 2545 เป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดสระบุรี แห่งที่ 1 ปี พ.ศ. 2549 มีหลวงพ่อพุทโธ และพระแก้วมรกต และ พระศีลวิสุธิดิลก หนู อดีตเจ้าอาวาสวัดและ รองเจ้าคณะจังหวัด สระบุรี เป็นพระพุทรรูปศักดิ์สิทธิ์ประจำวัด ซึ่งเป็นศูนย์กลางความนับถือและศรัทธาของชาวพุทธในจังหวัดสระบุรี 
== ที่ตั้ง ==
วัดศรีบุรีรตนาราม ตั้งอยู่เลขที่ 124 ถนนพิชัยรณรงค์สงคราม ตำบลปากเพรียว อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีฐานะเป็นวัดราษฎร์ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 10 ไร่ 2 งาน 39 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 4852
== อาณาเขต ==
ทิศเหนือ     จดติดแม่น้ำแควป่าสัก
ทิศใต้       จดติดถนนพิชัยรณรงค์สงคราม
ทิศตะวันออก  จดติดกับชุมชนบ้านปากเพรียว
ทิศตะวันตก   จดติดที่ดินเอกชน
== ประวัติ ==
วัดศรีบุรีรตนาราม ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2092 นามเดิม วัดม่วงงาม สันนิษฐานสร้างก่อนกรุงเทพฯ ตั้งอยู่ปากคลองเพรียว บ้านปากเพรียว ต่อมามีคนเรียกติดปากว่า วัดปากเพรียว จนกระทั่งสมัยพระศรีสุทัสสมุนี มาจำพรรษาอยู่ที่วัด จึงเปลี่ยนชื่อวัดเป็น วัดศรีบุรีรตนาราม ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2522 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 21 เมตร ยาว 39 เมตร
== ศาสนสถาน ==
อุโบสถ กว้าง 21 เมตร ยาว 39 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
ศาลาการเปรียญ กว้าง 25 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 เป็นอาคารไม้
หอสวดมนต์ กว้าง 34 เมตร ยาว 34 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้
กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้
วิหาร กว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2485
วิหารตรีมุขพระแก้วมรกต (จำลอง) กว้าง 6 เมตร ยาว 6 เมตร สร้างเมื่อ ปี พ.ศ. 2546
ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 9 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้
ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 5 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
== ปูชนียวัตถุ ==
พระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 1.30 นิ้ว สูง 2.10 นิ้ว สร้างเมื่อ ปี พ.ศ. 2520
หลวงพ่อพุทโธ เป็นพระปูนปั้นปิดทอง ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 2.30 เมตร สูง 3.60 เมตร สร้างเมื่อ ปี พ.ศ. 2470
พระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากรจำลอง 3 ฤดู ขนาดหน้าตักกว้าง 17 นิ้ว เท่ากับองค์จริงที่ประดิษฐานอยู่ในวัดพระศรีรัตนศาสดาราม หล่อด้วยแก้วสีเขียวมรกต สร้างเมื่อ ปี พ.ศ. 2452
== การบริหารและการปกครอง ==
พระใหญ่
พระเล็ก
พระทอง
พระแดง
พระอ้วน
พระธูป
พระครูวัตตโสภณ
พระหล่ำ
พระศีลวิสุทธิดิลก  พ.ศ. 2481 - 2512
พระราชเมธากร    พ.ศ. 2513 - ปัจจุบัน
==อ้างอิง==
ศรีบุรีรตนาราม
หลิว หย่งชิง

หลิว หย่งชิง (c=刘永清|p=Liú Yǒngqīng; 3 ตุลาคม พ.ศ. 2483 –) เป็นอดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของหู จิ่นเทา อดีตเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีนและประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีนคนที่ 6
ตามบทบาทของหลิวแล้วจะทำงานบ้านเป็นหลัก แต่ก็มักจะร่วมเดินทางไปกับสามีของเธอในการเดินทางไปเยือนต่างประเทศอย่างเป็นทางการ และปรากฏตัวต่อหน้าองค์กรการกุศลและสถาบันวัฒนธรรมทั่วโลก
== ประวัติ ==
หลิว หย่งชิง เกิดในปี พ.ศ. 2483 ในเมืองฉงชิ่ง และเข้าศึกษาที่โรงเรียนมัธยมปาชู (巴蜀中学) เธอได้พบกับสามีของเธอที่มหาวิทยาลัยชิงหฺวา ในกรุงปักกิ่ง ต่อมาเธอเข้าทำงานในคณะกรรมการผังเมืองของปักกิ่ง เช่นเดียวกับสามีของเธอ
ชีวิตและภูมิหลังของหลิวไม่เป็นที่รู้จักมากนักในหมู่ผู้สังเกตการณ์ชาวต่างชาติ เธอแทบไม่ได้รับความสนใจจากสาธารณชนก่อนการเป็นผู้นำของหู จิ่นเทา และตัวหูเองก็ชอบที่จะอยู่ห่างจากสายตาของสาธารณชนและมักจะหลีกเลี่ยงการเปิดเผยต่อสาธารณะในระหว่างการทำงานทางการเมืองของเขา
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2483
สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสาธารณรัฐประชาชนจีน
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยชิงหฺวา
เอทิลีนไกลคอล

เอทิลีนไกลคอล (ethylene glycol; ชื่อ IUPAC: ethane-1,2-diol) เป็นสารประกอบอินทรีย์ที่มีสูตรเคมีคือ  เป็นของเหลวไม่มีสี ไม่มีกลิ่น รสหวาน มีความเป็นพิษระดับกลาง นิยมใช้เป็นสารป้องกันน้ำแข็งตัว (antifreeze) และสารหล่อเย็น (coolant) และใช้เป็นสารตั้งต้นในอุตสาหกรรมพอลิเอสเทอร์
== การผลิต ==
ในปี ค.ศ. 1860 นักเคมีชาวฝรั่งเศส ชาร์ล-อาดอลฟ์ เวิตซ์เตรียมเอทิลีนไกลคอลจากปฏิกิริยาไฮเดรชันของเอทิลีนออกไซด์ ต่อมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เยอรมนีเตรียมเอทิลีนไกลคอลจากการสังเคราะห์ 1,2-ไดคลอโรอีเทนเพื่อใช้แทนกลีเซอรอลในอุตสาหกรรมวัตถุระเบิด ในสหรัฐอเมริกา มีการเริ่มผลิตเอทิลีนไกลคอลกึ่งพาณิชย์ในปี ค.ศ. 1917 และเริ่มผลิตเชิงพาณิชย์ในปี ค.ศ. 1925 โดยโรงงานของบริษัทยูเนียนคาร์ไบด์ในเมืองเซาท์ชาร์ลสตัน รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย
ปัจจุบันได้จากการทำปฏิกิริยาระหว่างเอทิลีนออกไซด์และน้ำ ตามสมการ:
มีการประมาณการว่ามีการผลิตเอทิลีนไกลคอล 6.7 พันล้านกิโลกรัมต่อปี
== ความเป็นพิษ ==
เอทิลีนไกลคอลมีค่า LD50 สำหรับมนุษย์ (ทางปาก) เท่ากับ 786 มิลลิกรัม/กิโลกรัม อันตรายส่วนใหญ่มาจากรสชาติหวานซึ่งทำให้มนุษย์และสัตว์เข้าใจผิดได้ เมื่อรับประทานเข้าไป เอทิลีนไกลคอลจะเปลี่ยนรูปเป็นกรดออกซาลิกซึ่งเป็นพิษ ส่งผลต่อระบบประสาทส่วนกลาง หัวใจและไต จึงมีการแนะนำให้ใช้โพรพิลีนไกลคอลเป็นสารป้องกันน้ำแข็งตัวแทน เพราะรสชาติไม่ดีและเมื่อรับประทานเข้าไป จะเปลี่ยนรูปเป็นกรดแล็กติก ซึ่งเป็นสารทั่วไปที่ได้จากกระบวนการเมตาบอลิซึม
ในปี ค.ศ. 2012 ออสเตรเลีย สหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกาเสนอให้มีการเติมดีนาโทเนียมเบนโซเอต สารรสขมจัดลงในสารป้องกันน้ำแข็งตัวเพื่อป้องกันการรับประทาน ในเดือนธันวาคม ปีเดียวกัน ผู้ผลิตสารป้องกันน้ำแข็งตัวในสหรัฐฯ ยอมรับในข้อเสนอดังกล่าว
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
WebBook page for C2H6O2
ATSDR - Case Studies in Environmental Medicine: Ethylene Glycol and Propylene Glycol Toxicity
CDC - NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards
Antifreeze ratio for Ethylene Glycol and Propylene Glycol
Medical information
สารพิษ
สารมลพิษอันตราย
ตัวทำละลายแอลกอฮอล์
วัดห้วยขมิ้น

วัดห้วยขมิ้น เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกกาย ปัจจุบันมีพระครูปลัดเกียรติศักดิ์ กนฺตสีโล ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส วัดห้วยขมิ้นถูกสร้างขึ้นราวปปี พ.ศ. 2348
== ที่ตั้ง ==
วัดห้วยขมิ้น ตั้งอยู่เลขที่ 27 บ้านห้วยขมิ้น หมู่ที่ 9 ตำบลห้วยขมิ้น อำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีฐานะเป็นวัดราษฎร์ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน 20 ตารางวา ส.ค.1 เลขที่ 1.
== อาณาเขต ==
ทิศเหนือ จดห้วย
ทศใต้ จดที่ดินเอกชน
ทิศตะวันออก จดห้วย
ทิศตะวันตก จดที่ดินเอกชน
มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 13 ไร่ 2 งาน 52 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 2447
== ประวัติ ==
วัดห้วยขมิ้น ก่อตั่งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2348 ราวต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ตั้งอยู่บริเวณบ้านห้วยขมิ้นมาแต่เดิม เป็นศาสนสถานที่บำเพ็ญบุญกุศลฃองชาวบ้านห้วยขมิ้นและหมู่บ้านใกล้เคียง วัดห้วยขมิ้นได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2511 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 30 เมตร ยาว 40 เมตร
== ศาสนสถาน ==
อุโบสถ กว้าง 6 เมตร ยาว 19 เมตร สร้างเมื่อ ปี พ.ศ. 2510 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
ศาลาการเปรียญ กว้าง 21 เมตร ยาว 32 เมตร สร้างเมื่อ ปี พ.ศ. 2505 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
กุฏิสงฆ์ จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตครึ่งไม้
วิหาร กว้าง 4 เมตร ยาว 6 เมตร สร้างเมื่อ ปี พ.ศ. 2550 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
อาคารเอนกประสงค์ กว้าง 16 เมตร ยาว 21 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
ฌาปนสถาน จำนวน 1 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
== ปูชนียวัตถุ ==
พระประธานประจำอุโบสถ  พระพุทธชินราชจำลอง ปางมารวิชัย ลักษณะเป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปิดทอง ขนาดหน้าตัก กว้าง 86 นิ้ว สูง 108 นิ้ว สร้างเมื่อ ปี พ.ศ. 2510
พระหลวงพ่อขาวศักดิ์สิทธิ์ ลักษญะเป็นพระพุทธรูปปูนปั้น ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 32 นิ้ว สูง 64 นิ้ว สร้างราว ปี พ.ศ. 2460
พระรูปเหมือนหลวงพ่อสีนวน กนฺตสีโล แกะสลักจากหินทราย ขนาดหน้าตักกว้าง 25 สูง 32 นิ้ว สร้างเมื่อ ปี พ.ศ. 2555
== การบริหารและการปกครอง ==
มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ
พระชื้น  พ.ศ. 2498 ถึง พ.ศ. 2504
พระอธิการสีนวน กนฺตสีโล พ.ศ. 2504 ถึง พ.ศ. 2554
พระครูปลัดเกียรติศักดิ์ กนฺตสีโล พ.ศ. 2554 - ปัจจุบัน
==อ้างอิง==
ห้วยขมิ้น
กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 – รุ่น ฟลายเวท หญิง

การแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นหญิง รุ่นฟลายเวท  ที่ โอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ใน รีโอเดจาเนโร จะจัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 12 ถึง 20 สิงหาคม ที่ รีอูเซงตรู.
== ตารางการแข่งขัน ==
เวลาทั้งหมดเป็น เวลาบราซิเลีย (UTC−3).
==ผลการแข่งขัน==
==อ้างอิง==
กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
เปี่ยมวิไล เล่าเปี่ยม

เรือตรีหญิง เปี่ยมวิไล เล่าเปี่ยม (ชื่อเล่น: แสบ; เกิด: 20 ตุลาคม พ.ศ. 2526 ที่อำเภอคลองลาน จังหวัดกำแพงเพชร) เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นหญิงทีมชาติไทย เป็นนักมวยหญิงรายแรกของไทยที่สร้างประวัติศาสตร์ได้เข้าแข่งขันในกีฬาโอลิมปิก
เป็นเจ้าของเหรียญทองซีเกมส์ 4 สมัย ตั้งแต่ซีเกมส์ 2007 ที่จังหวัดนครราชสีมา, ซีเกมส์ 2009 ที่นครหลวงเวียงจันทน์, ซีเกมส์ 2011 ที่ประเทศอินโดนีเซีย, ซีเกมส์ 2013 ที่ประเทศพม่า
รวมถึงเหรียญทองเอเชียนอินดอร์เกมส์ 2009 ที่ประเทศเวียดนาม และเหรียญทองชิงแชมป์เอเชีย 2015 ที่ประเทศจีน
ได้เข้าแข่งขันโอลิมปิกในโอลิมปิก 2016 ที่นครรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล  ด้วยการเอาชนะซันดรา ดราบิก นักมวยชาวโปแลนด์ไป 2-1 เสียง ในการแข่งขันรอบ 8 คนสุดท้าย รายการมวยหญิงชิงแชมป์โลก 2016 ที่กรุงอัสตานา ประเทศคาซัคสถาน ในปลายเดือนพฤษภาคม ปีเดียวกัน
ในกีฬาโอลิมปิก 2016 เปี่ยมวิไลชกเป็นคนสุดท้ายของทีมมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติไทย โดยชกในรุ่นฟลายเวต (ไม่เกิน 51 กิโลกรัม) ได้ผ่านในรอบแรกจากการจับสลาก ในรอบที่สองหรือรอบ 8 คนสุดท้าย หากสามารถเอาชนะได้ในรอบนี้ได้จะคว้าเหรียญทองแดงเป็นอย่างน้อย แต่เปี่ยมวิไลที่ขึ้นชกในมุมแดงเป็นฝ่ายแพ้ต่อบิกโตเรีย บาเลนเซีย นักมวยชาวโคลอมเบียไปอย่างเอกฉันท์ 0-3 เสียง ด้วยคะแนน 37-39, 37-39 และ 36-40 ซึ่งทำให้สมาคมมวยสากลสมัครเล่นแห่งประเทศไทยเป็นครั้งแรกในรอบ 40 ปี ที่ไม่ได้เหรียญรางวัลใด ๆ จากการแข่งขันโอลิมปิกเลย นับตั้งแต่ได้เหรียญแรกเป็นเหรียญทองแดงจากพเยาว์ พูนธรัตน์ ในโอลิมปิก 1976 ที่เมืองมอนทรีออล ประเทศแคนาดา
นอกจากนี้แล้ว เปี่ยมวิไลยังรับราชการในกองทัพเรือ สังกัดกรมสวัสดิการทหารเรือ เป็นอาสาสมัครทหารพรานหญิง (อส.ทพ.หญิง) ปัจจุบันมียศทางทหารเรือเป็น "เรือตรีหญิง"
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
ทหารเรือชาวไทย
นักกีฬาเหรียญทองซีเกมส์ชาวไทย
นักมวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
บุคคลจากอำเภอคลองลาน
ทหารพราน
นักมวยสากลหญิงชาวไทย
อาชิกางะ โยชิตาเนะ

อาชิกางะ โยชิตาเนะ (; 9 กันยายน ค.ศ. 1466 - 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1523) เป็นโชกุนคนที่ 10 แห่งรัฐบาลโชกุนอาชิกางะ ดำรงตำแหน่งสมัยที่ 1 ระหว่างปี ค.ศ. 1490 - 1493 และสมัยที่ 2 ระหว่างปี ค.ศ. 1508 - 1522 ในยุคมูโรมาจิของญี่ปุ่น
== ประวัติ ==
อะชิกะงะ โยะชิตะเนะเป็นบุตรชายของ อาชิกางะ โยะชิมิ เป็นหลานชายของ อาชิกางะ โยชิโนริ โชกุนคนที่ 6
ในวัยเด็กโยะชิตะเนะมีชื่อว่า โยชิกิ บางทีก็เรียก โยชิมูระ หรือ โยชิซาดะ
== เหตุการณ์ในสมัยของโชกุนโยะชิตะเนะ ==
สืบเนื่องจากโชกุนคนก่อนคือ โยชิฮิซะ อสัญกรรมโดยไร้ทายาทสืบทอดตำแหน่งโยชิกิผู้เป็นน้องชายบุญธรรมจึงขึ้นดำรงตำแหน่งโชกุนสืบต่อมา
26 เมษายน ค.ศ. 1489 (วันที่ 26 เดือน 3 ปีโชเคียวที่ 3) : โชกุน อาชิกางะ โยชิฮิซะ ถึงแก่อสัญกรรมในสนามรบโดยไร้ทายาทสืบทอดตำแหน่งอาชิกางะ โยชิกิน้องชายบุญธรรมจึงขึ้นเป็นโชกุนสืบต่อมา
27 มกราคม ค.ศ. 1490 (วันที่ 7 เดือน 1 ปีเอ็งโตะกุที่ 2) : โอโงโช (อดีตโชกุน) โยชิมาซะ บิดาบุญธรรมของโชกุนโยชิกิถึงแก่อสัญกรรม
22 กรกฎาคม ค.ศ. 1490 (วันที่ 5 เดือน 7 ปีเอ็งโตะกุที่ 2): ได้มีการจัดพิธีรับหนังสือรับรองการเป็นโชกุนจากราชสำนักทำให้โยชิกิได้เป็นโชกุนอย่างเป็นทางการ
15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1491 (วันที่ 7 เดือน 1 ปีเอ็งโตะกุที่ 3) : อาชิกางะ โยชิมิ บิดาแท้ ๆ ของโชกุนโยชิกิถึงแก่อสัญกรรม
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
Ackroyd, Joyce. (1982) Lessons from History: The Tokushi Yoron. Brisbane: University of Queensland Press.  ;  OCLC 7574544
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou,  Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691.
รัฐบาลโชกุนอาชิกางะ