pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อีวาน โคเนฟ

อีวาน สเตปาโนวิช โคเนฟ (Ива́н Степа́нович Ко́нев; 28 ธันวาคม 1897– 21 พฤษภาคม 1973) เป็นผู้บัญชาการกองทัพโซเวียต ผู้นำกองทัพแดงในแนวรบด้านตะวันออกระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง มีส่วนร่วมในการยึดดินแดนจำนวนมากในยุโรปตะวันออกกลับคืนมาจากภายใต้อำนาจปกครองของฝ่ายอักษะ และช่วยเหลือในการเข้ายึดกรุงเบอร์ลินของเยอรมนี
ในปี 1956 โคเนฟได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการกองกำลังแห่งกติกาสัญญาวอร์ซอ โคเนฟได้นำกองกำลังเข้าปราบปรามในเหตุการณ์การปฏิวัติฮังการีด้วยกองพลยานเกราะโซเวียต
== เครื่องอิสริยากรณ์ที่ได้รับ ==
{|
|-
|20px20px
|วีรชนแห่งสหภาพโซเวียต, สองครั้ง (29 กรกฎาคม 1944, 1 มิถุนายน 1945)
|-
|60px
|เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งชัยชนะ (№ 5 3 มีนาคม 1945)
|-
|60px
|เครื่องอิสริยาภรณ์เลนิน เจ็ดครั้ง (29 กรกฎาคม 1944, 21 กุมภาพันธ์ 1945, 27 ธันวาคม 1947, 18 ธันวาคม 1956, 27 ธันวาคม 1957, 27 ธันวาคม 1967, 28 ธันวาคม 1972)
|-
|60px
|เครื่องอิสริยาภรณ์การปฏิวัติเดือนตุลาคม (22 กุมภาพันธ์ 1968)
|-
|60px
|เครื่องอิสริยาภรณ์ธงแดง, สามครั้ง (22 กรกฎาคม 1938, 3 พฤศจิกายน 1944, 20 มิถุนายน 1949)
|-
|60px
|เครื่องอิสริยาภรณ์ซูโวรอฟ, ชั้นที่ 1, สองครั้ง (27 สิงหาคม 1943, 17 พฤษภาคม 1944)
|-
|60px
|เครื่องอิสริยาภรณ์คูตูซอฟ, ชั้นที่ 1, สองครั้ง (9 เมษายน 1943, 28 กรกฎาคม 1943)
|-
|60px
|เครื่องอิสริยาภรณ์ดาวแดง (16 สิงหาคม 1936)
|-
|60px
|เหรียญ "สำหรับการป้องกันที่มอสโก"
|-
|60px
|เหรียญ "สำหรับการปลดปล่อยกรุงปราก"
|-
|60px
|เหรียญ "สำหรับการยึดกรุงเบอร์ลิน"
|-
|60px
|เหรียญ "สำหรับชัยชนะเหนือเยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติ ค.ศ. 1941-ค.ศ. 1945"
|-
|60px
|เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 800 ปีกรุงมอสโก"
|-
|60px
|เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 20 ปีในชัยชนะเหนือเยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติ ค.ศ. 1941-ค.ศ. 1945"
|-
|60px
|เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 20 ปีการทำงานและรับใช้กองทัพแดง"
|-
|60px
|เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 30 ปีการสถาปนากองทัพโซเวียตและกองทัพเรือ"
|-
| 60px
| เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 40 ปีการสถาปนากองทัพโซเวียต"
|-
| 60px
| เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 50 ปีการสถาปนากองทัพโซเวียต"
|-
| 60px
| เหรียญที่ระลึก "ในพิธีฉลองครบรอบ 100 ปีวันเกิดของ วลาดีมีร์ อิลลิช เลนิน" "For Military Valor"
|-
|44px
|Honorary weapon – sword inscribed with golden national emblem of the Soviet Union (22 February 1968)
|-
|}
== อ้างอิง ==
== หนังสือเพิ่มเติม ==
Glantz, David M. Soviet Military Deception in the Second World War. Routledge, 1989.
ทหารชาวโซเวียต
จอมพลแห่งสหภาพโซเวียต
ทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
วีรชนแห่งสหภาพโซเวียต
แมททิว เพนนิงตัน

แมททิว เพนนิงตัน (Matthew Pennington , เกิด 6 ตุลาคม พ.ศ. 2537) นักฟุตบอลชาวอังกฤษปัจจุบันลงเล่นให้กับสโมสร ฮัลล์ซิตี (ยืมตัวจากเอฟเวอร์ตัน) แห่งศึก อีเอฟแอลแชมเปียนชิป ในตำแหน่งกองหลัง
== อาชีพ ==
=== เอฟเวอร์ตัน ===
เพนนิงตันเข้าร่วมทีมเยาวชนของเอฟเวอร์ตันเมื่อ ค.ศ. 2005 ขณะอายุได้ 11 ปีกระทั่งได้รับสัญญานักฟุตบอลอาชีพเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 โดยสัญญาได้หมดลงในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 2015 กระทั่งเพนนิงตันได้ต่อสัญญาฉบับใหม่เป็นเวลา 3 ปีจนถึงฤดูร้อน ค.ศ. 2018
เพนนิงตันได้ลงประเดิมสนามเป็นตัวสำรองในนัดอุ่นเครื่องที่ทีมทอฟฟี่สีน้ำเงินพบกับทีมดันดี และ ลีดส์ยูไนเต็ด เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2015 โดยเพนนิงตันได้ประเดิมสนามเป็นตัวจริงให้กับทีมชุดใหญ่นัดแรกนัดที่พบกับ บาร์นสลีย์ ในศึก ลีกคัพ เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2015 และสามารถทำประตูแรกให้กับตัวเองในสีเสื้อของเอฟเวอร์ตันในนัดที่ทีมบุกไปแพ้ ลิเวอร์พูล ถึงถิ่น แอนฟีลด์ 1–3 เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2017
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
กองหลังฟุตบอล
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลคอเวนทรีซิตี
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฮัลล์ซิตี
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอิปสวิชทาวน์
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลลีดส์ยูไนเต็ด
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
บุคคลจากวอร์ริงตัน
สนามกีฬาเอฟเวอร์ตัน

สนามกีฬาเอฟเวอร์ตัน (Everton Stadium) เป็นสนามฟุตบอลที่กำลังก่อสร้างซึ่งจะกลายเป็นสนามเหย้าแห่งใหม่ของเอฟเวอร์ตันตั้งอยู่ที่ท่าเรือแบรมลีย์-มัวร์ ในย่านว็อกซ์ฮอลล์เมืองลิเวอร์พูล โดยมีกำหนดจะเปิดใช้งานในช่วงต้นฤดูกาล 2024-25 แทนที่กูดิสันพาร์ก
แบรมลีย์-มัวร์ เคยเป็นท่าเรือการค้าตั้งอยู่ติดกับโรงบำบัดน้ำเสีย  และสนามกีฬาแห่งใหม่นี้จะกลายเป็นหัวใจสำคัญของการพัฒนาแบบผสมผสานในพื้นที่ที่มีร้านค้า ที่อยู่อาศัย และสถานที่อื่น ๆ
== การวางแผน ==
เอฟเวอร์ตันลงเล่นนัดแรกที่กูดิสันพาร์กในปี ค.ศ. 1892 และได้รับการปรับปรุงอย่างค่อยเป็นค่อยไปนับตั้งแต่มีการก่อสร้างสนาม การปรับปรุงครั้งใหญ่ครั้งล่าสุดคือการเปิดอัฒจรรย์ใหม่ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1994 ซึ่งทำให้มีความจุมากกว่า 40,000 ที่นั่ง แต่ในที่สุดก็ถูกจำกัดด้วยวิธีการก่อสร้างและที่ตั้ง ในปี ค.ศ. 2007 คีธ ไวเนส ซีอีโอของสโมสรในขณะนั้นเปิดเผยว่าสโมสรใช้เงิน 500,000 ปอนด์ในการซ่อมแซมงานเหล็กของสนามให้ได้มาตรฐาน และภายใน 10 ปีมีความเป็นไปได้อย่างมากที่อาจไม่ผ่านการตรวจสอบความปลอดภัย รายงาน เทย์เลอร์รีพอร์ต ในปี ค.ศ. 1990 กำหนดให้สนามทั้งหมดในฟุตบอลลีกอังกฤษต้องเป็นแบบที่นั่งทั้งหมด ซึ่งลดความจุของสนามกูดิสันพาร์กลงอย่างมาก จากความจุสูงสุดที่ 78,000 ที่นั่งเหลือเพียง 40,000 ที่นั่ง และจากนั้นเหลือเพียง 39,414 ที่นั่งในปัจจุบัน ซึ่งตามหลังแอนฟีลด์ที่อยู่ใกล้ ๆ ซึ่งมีแผนจะขยายสนามเป็น 62,000 ที่นั่ง แต่ก็ยังมีความจุที่ต่ำกว่าสนามโอลด์แทรฟฟอร์ดและสนามอื่น ๆ อยู่อีกมาก
ความเป็นไปได้ของการย้ายไปยังสนามฟุตบอลแห่งใหม่นั้นถูกกล่าวถึงครั้งแรกในราวปี ค.ศ. 1996 เมื่อประธานสโมสรในขณะนั้นคือปีเตอร์ จอห์นสัน ประกาศแผนการที่จะย้ายเอฟเวอร์ตันจากกูดิสันพาร์กไปยังสนามฟุตบอลแห่งใหม่ขนาด 60,000 ที่นั่ง โดยในปี ค.ศ. 2001 ท่าเรือคิงส์ได้รับการระบุว่าเป็นสถานที่สำหรับสร้างสนามฟุตบอลแห่งใหม่ขนาด 55,000 ที่นั่ง ซึ่งกำหนดให้แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 2005 แต่แผนเหล่านี้ก็ถูกยกเลิกไปเนื่องจากปัญหาด้านเงินทุน
เอฟเวอร์ตันเข้าเจรจากับสภาเขตโนว์สลีย์ และเทสโก้ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2006 เกี่ยวกับความเป็นไปได้ในการสร้างสนามฟุตบอลแห่งใหม่ขนาด 55,000 ที่นั่ง ซึ่งสามารถขยายได้ถึง 60,000 ที่นั่งในเคิร์กบี แผนดังกล่าวกลายเป็นที่รู้จักในชื่อโครงการเคิร์กบี
== อ้างอิง ==
สนามฟุตบอลในประเทศอังกฤษ
สโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน
เอฟเวอร์ตัน
สนามกีฬาฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2028
ปราสาทเมืองแขก

ปราสาทเมืองแขก เป็นปราสาทขอมที่มีขนาดใหญ่อีกแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในบ้านกอก ตำบลโคราช อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา ทว่าเหลือแต่เพียงซากฐานอาคาร พ.ศ. 2533 กรมศิลปากรได้ทำการขุดแต่งครั้งล่าสุด ได้พบโบราณวัตถุหลายชิ้น ที่สำคัญคือทับหลังรูปเทวดานั่งในซุ้มเหนือหน้ากาล มีสถาปัตยกรรมแบบเกาะแกร์ในศิลปขอม ซึ่งเป็นยุคสมัยเดียวกับปราสาทโนนกู่ห่างกันประมาณ 500 ม.
== สถาปัตยกรรม ==
เป็นปราสาทหินทรายผสมอิฐ แบ่งออกเป็นส่วนต่างๆด้านนอกเป็นแนวคูน้ำขนานกับแนวคันดินเกือบรอบโบราณสถานทางด้านเหนือมีประตูหรือโคปุระ เป็นทางเดินเชื่อมไปยังด้านใน ซึ่งมีซากฐานปราสาทสามองค์ตั้งอยู่บนฐานเดียวกันโดยหันหน้าไปทางทิศเหนือ
พ้นจากแนวคูน้ำคันดินออกไปนอกสุด มีซากอาคารสองหลังสร้างหันหน้าเข้าหากัน อาคารทั้งสองหลังนี้มีแนวกำแพงล้อมรอบ เมื่อคราวที่กรมศิลปากรบูรณะ ได้พบทับหลังสลักลายก้านต่อดอกซึ่งเทียบได้กับลวดลายในศิลปะเขมรโบรณสมัยบันทายศรี ราวปี พ.ศ. 1510-1550 นอกจากนี้ยังพบศิลาจารึกที่ถูกนำมาก่อเป็นฐานประตูซุ้มชั้นนอกระบุปี พ.ศ. 1514 และพ .ศ. 1517 นักโบราณคดีจึงสันนิษฐานจากหลักฐานที่พบทั้งหมดว่า ปราสาทแห่งนี้น่าจะเป็นศาสนสถาน ในคติฮินดูหรือพรามณ์ ที่สร้างขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ 16 เพื่อประกอบพิธีกรรมถวายแด่พระศิวะ
== ที่ตั้งและการเดินทาง ==
รถยนต์ส่วนตัว ใช้เส้นทางเดียวกับปราสาทโนนกู่ ห่างจากปราสาทโนนกู่ประมาณ 500 ม.
เมืองแขก
เมืองแขก
สิ่งก่อสร้างในอำเภอสูงเนิน
เจ้าหญิงพระชายามุนซอง ตระกูลยู

เจ้าหญิงพระชายามุนซอง ตระกูลยู (Deposed Queen Yu , 15 สิงหาคม พ.ศ. 2119 – 31 ตุลาคม พ.ศ. 2166) พระมเหสีใน เจ้าชายควังแฮ พระราชาลำดับที่ 15 แห่งราชวงศ์โชซ็อนถูกปลดเมื่อ พ.ศ. 2166 ภายหลังจากพระราชสวามีถูกขุนนางฝ่ายตะวันตกโค่นราชบัลลังก์และพระนางก็สิ้นพระชนม์ในปีนั้นที่เกาะคังฮวา
==ชีวประวัติ==
พระนางทรงถูกแต่งตั้งให้เป็นพระมเหสีของเจ้าชายควังแฮครั้นแต่ยังทรงพระเยาว์  และเมื่อองค์ชายควังแฮกลายเป็นเจ้าชายรัชทายาท เจ้าหญิงก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นพระชายา เมื่อมีพระชนมายุ 16 ปี พระองค์ทรงได้ขึ้นเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเกาหลี แต่หลังจากที่กษัตริย์อินโจโค่นล้มราชบัลลังค์ พระนางได้ถูกขับไล่และเนรเทศไปยังเกาะกังฮวาพร้อมกับกษัตริย์ควังแฮ พระโอรสของพระชายามุนซองเจ้าชายรัชทายาทลีจีที่ทรงถูกขับไล่ได้พยายามหลบหนีไปพร้อมกับพระชายา แต่ล้มเหลวส่งผลให้ทรงทำอัตวินิบาตกรรม พระนางสิ้นพระชมน์ในปีเดียวกันหลังจากเจ็ดเดือนของการถูกเนรเทศ
ราชินีแห่งเกาหลี
บุคคลในยุคราชวงศ์โชซ็อน
ตัวละครในตำราลักษณ์ ลิขิตบัลลังก์
กายาโทสต์

กายาโทสต์ (Kaya toast) เป็นอาหารประเภทขนมหรือของรับประทานเล่นชนิดหนึ่ง แพร่หลายในมาเลเซียและสิงคโปร์
เป็นขนมปังปิ้งทาสังขยาที่ทำจากใบเตย (ชาวสิงคโปร์เรียกสังขยาว่า "กายา") เป็นที่นิยมของชาวมาเลเซียและสิงคโปร์มานาน นิยมรับประทานเป็นอาหารเช้า พร้อมกับไข่ไก่ที่ต้มกึ่งสุกกึ่งดิบและเหยาะด้วยซีอิ๊วขาวเล็กน้อย รับประทานพร้อมชา, นม หรือกาแฟ
==โภชนาการ==
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ขนมปัง
อาหารสิงคโปร์
ของหวานมาเลเซีย
ของหวานอินโดนีเซีย
อาหารเช้า
อาหารบรูไน
คณะเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี

คณะเทคโนโลยี มหาวิทยาลัราชภัฏอุดรธานี (อังกฤษ: Faculty of  Technology, UdonThani Rajabhat University) เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี กระทรวงศึกษาธิการ แยกออกมาจากคณะวิทยาศาตร์และเทคโนโลยี(คณะวิทยาศาสตร์ ปัจจุบัน) เมื่อปีพ.ศ. 2548 จัดเป็นคณะลำดับที่ 5 ของมหาวิทยาลัย
== ประวัติ ==
คณะเทคโนโลยี จัดตั้งขึ้นตามประกาศกฎกระทรวงการจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี กระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2548 โดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 6 และมาตรา 11 วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 &nbsp;ซึ่งแยกส่วนออกมาจากคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม 2548
== สัญลักษณ์ ==
สัญลักษณ์ประจำคณะ
คือ ตราประจำมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานีโดยมีชื่อ คณะเทคโนโลยี อยู่ด้านล่างตรา ซึ่งมีรูปเป็นวงล้อเกียร์ ฟันเฟือง เพื่อสื่อถึงการขับเคลื่อนนักศึกษาและบัณฑิตของคณะเทคโนโลยีให้ประสบความสำเร็จ
สีประจำคณะ
 สีแดง
== หลักสูตร ==
== คณบดี ==
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี และผู้รักษาการแทนคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
==  แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
เว็บไซต์คณะเทคโนโลยี 
== อ้างอิง ==
ราชภัฏอุดรธานี
ทคโนโลยี
ท
ท
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี

คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี (อังกฤษ: Faculty of Humanities and Social Sciences, UdonThani Rajabhat University) เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี กระทรวงศึกษาธิการ เป็นคณะวิชาที่จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2517 โดยทำการเรียนการสอนในมหาวิทยาลัยศูนย์กลางและศูนย์สามพร้าว
== ประวัติ ==
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ แรกเริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2517 ชื่อว่า "คณะวิชามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์"  เปิดสอนระดับปริญญาตรี (สาขาวิชาการศึกษา) ต่อมาเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ตามพระราชบัญญัติสถาบันราชภัฏ พ.ศ. 2538 และเปลี่ยนมาเปิดสอนระดับปริญญาตรี (สาขาศิลปศาสตร์) จนถึงปัจจุบัน
ปัจจุบัน คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ เป็นคณะวิชา 1 ใน 5 คณะของมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี โดยมีสาขาวิชาที่เปิดสอน คือ สาขาวิชาภาษาอังกฤษ สาขาวิชาภาษาอังกฤษธุรกิจ สาขาวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร สาขาวิชาภาษาจีน สาขาวิชาภาษาเวียดนามเพื่อธุรกิจการท่องเที่ยว สาขาวิชาการพัฒนาสังคม สาขาวิชานิติศาสตร์ สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ สาขาวิชาสารสนเทศศาสตร์ สาขาวิชาศิลปะการแสดง สาขาวิชาทัศนศิลป์ สาขาวิชาดนตรี  ซึ่งเป็นคณะที่ใหญ่ที่สุดในมหาวิทยาลัย และทำการเรียนการสอนหลายกลุ่มวิชา ซึ่งในอนาคตคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มีความประสงค์ที่จะแยกสาขาวิชาต่างๆ ออกเป็นคณะเอกเทศต่อไป
== สัญลักษณ์ ==
สัญลักษณ์ประจำคณะ
คือ รูปโลกและมนุษย์
สีประจำคณะ
 สีแสด
== หลักสูตร ==
== คณบดี ==
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี และผู้รักษาการแทนคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
== อ้างอิง ==
ราชภัฏอุดรธานี
ราชภัฏอุดรธานี
ราชภัฏอุดรธานี
มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
ม
ม
ฟาโรห์ยูเซอร์คาฟ

ฟาโรห์ยูเซอร์คาฟ (ความหมาย "จิตวิญญาณของเขาแข็งแรง" หรือ "กา (หรือวิญญาณ) มีพลัง") เป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์ที่ห้าของอียิปต์และฟาโรห์แห่งแรกที่จะเริ่มสร้างประเพณีของวัดดวงอาทิตย์ที่อาบูเซอร์ เขาปกครองตั้งแต่ 2494 ถึง  2487 ปีก่อนคริสตกาล และสร้างปิรามิดแห่งยูเซอร์คาฟขึ้นที่ซัคคารา
== ด้านครอบครัว ==

ฟาโรห์ยูเซอร์คาฟอาจจะเป็นหลานชายของฟาโรห์เจดีเฟรโดยลูกสาวของพระองค์นามว่า เนเฟอร์เฮเทป พ่อของเขาไม่เป็นที่รู้จักในขณะที่บางคนเชื่อว่าแม่ของเขาได้รับ เคนคาอุสที่ 1 (หรือภรรยาของเขาก่อนที่เขาจะสืบทอดราชบัลลังก์)
อีกหนึ่งภรรยาของฟาโรห์ยูเซอร์คาฟ เป็นชื่อเดียวกันกับสมเด็จพระราชินีเนเฟอร์เฮเทป ซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะแม่ของฟาโรห์ซาฮูเร ฟาโรห์ยูเซอร์คาฟอาจเป็นพ่อของฟาโรห์เนเฟอร์อิคาเร ลูกชายคนหนึ่งของเคนกาอุสที่ 1อีกมุมมองที่ไม่ค่อยเป็นที่ยอมรับในเรื่อง Westcar Papyrus ก็คือผู้ปกครองสามคนแรกของราชวงศ์ที่ห้าคือพี่ชายลูกชายของผู้หญิงคนหนึ่งชื่อ ราเจเดต ดังนั้น ฟาโรห์ซาฮูเร ผู้สืบทอด บัลลังค์จากฟาโรห์ยูเซอร์คาฟ น่าจะเป็นลูกชายของพระองค์
== สุสาน ==
ฟาโรห์ยูเซอร์คาฟ สร้างปิรามิดสำหรับตัวเองที่ซัคคารา ใกล้กับพีระมิดของฟาโรห์โจเซอร์ เนื่องจากพิรามิดดูเหมือนจะเสร็จสิ้นแล้วยังจะมีการระบุว่าการครองราชย์ของฟาโรห์ยูเซอร์คาฟ ต้องยาวนานกว่า 7 ปี จากบันทึกแห่งตูริน
ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่ห้า
หม่อมเจ้ากมลปราโมทย์ เทวกุล

หม่อมเจ้ากมลปราโมทย์ เทวกุล (5 ธันวาคม พ.ศ. 2441 - 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517) หรือ หม่อมเจ้ากมลปราโมทย์ กิติยากร เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ และหม่อมเจ้าอัปษรสมาน กิติยากร
== พระประวัติ ==
หม่อมเจ้ากมลปราโมทย์ เทวกุล มีพระนามเดิม หม่อมเจ้ากมลปราโมทย์ ราชสกุลกิติยากร ประสูติเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2441 เป็นพระธิดาในมหาอำมาตย์เอก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ กับหม่อมเจ้าอัปษรสมาน กิติยากร (ราชสกุลเดิม : เทวกุล) พระองค์มีพระเชษฐา, พระอนุชา และพระขนิษฐาร่วมพระมารดา 11 พระองค์ คือ
หม่อมเจ้าเกียรติกำจร กิติยากร (7 กันยายน 2439 – 18 กุมภาพันธ์ 2445)
หม่อมเจ้าอมรสมานลักษณ์ กิติยากร (18 มกราคม 2440 – 14 สิงหาคม 2511) สมรสกับหม่อมพิณ หม่อมเจ้าชวลิตโอภาศ รพีพัฒน์ และ หม่อมเจ้าจีริกา กิติยากร
หม่อมเจ้านักขัตรมงคล กิติยากร (4 มกราคม 2441 – 11 กุมภาพันธ์ 2496) (ได้รับสถาปนาเป็นพระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นจันทบุรีสุรนาถ เมื่อ 5 พฤษภาคม 2495 สมรสกับหม่อมหลวงบัว สนิทวงศ์
หม่อมเจ้ามาโนทย์มานพ กิติยากร (24 มกราคม 2443 – 24 สิงหาคม 2444)
หม่อมเจ้าขจรจบกิตติคุณ กิติยากร (15 มีนาคม 2444 - 28 มกราคม 2510) สมรสกับหม่อมราชวงศ์วิจิตรโฉม ชยางกูร
หม่อมเจ้าพิบูลย์เบญจางค์ กิติยากร (13 พฤศจิกายน 2445 - 27 เมษายน 2512) สมรสกับ หม่อมเจ้าวรรณไวทยากร วรวรรณ (พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์)
หม่อมเจ้ากัลยางค์สมบัติ กิติยากร (28 มีนาคม 2447 - 4 กุมภาพันธ์ 2485) สมรสกับ หม่อมเจ้ามุรธาภิเศก โสณกุล
หม่อมเจ้าจิตรบรรจง กิติยากร (28 มกราคม 2449 – 29 ตุลาคม 2487) ทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อเสกสมรสกับหม่อมราชวงศ์นักษัตร ลดาวัลย์
หม่อมเจ้าทรงอัปษร กิติยากร (22 กรกฎาคม 2450 - 28 มีนาคม 2531) สมรสกับหม่อมเจ้าเพลิงนภดล รพีพัฒน์
หม่อมเจ้าสรัทจันทร์ กิติยากร (26 ธันวาคม 2451 – 30 กันยายน 2466)
หม่อมเจ้าพุฒ กิติยากร พระชนม์ 11 เดือน (8 กุมภาพันธ์ 2454 – 26 ธันวาคม 2454)
หม่อมเจ้ากมลปราโมทย์ เทวกุลสิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 สิริพระชันษา 
การนี้ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และสมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี ไปพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2519
== โอรส-ธิดา ==
หม่อมเจ้าหญิงกมลปราโมทย์ เษกสมรสกับ หม่อมเจ้ามรุพรพันธุ์ เทวกุล และ หม่อมเจ้าวงศานุวัตร เทวกุล อดีตองคมนตรีในรัชกาลที่ 9 มีบุตร-ธิดาได้แก่
หม่อมเจ้ามรุพรพันธุ์ เทวกุล
* หม่อมราชวงศ์มรุต เทวกุล สมรสกับ อุไร พู่เรือหงส์
** หม่อมหลวงหญิงอัจโรบล เทวกุล
* หม่อมราชวงศ์กมลิกา เทวกุล
* หม่อมราชวงศ์นิศารัตน์ เทวกุล
หม่อมเจ้าวงศานุวัตร เทวกุล
* หม่อมราชวงศ์เทพ เทวกุล สมรสกับ ขวัญตา ศิริวงศ์ ณ อยุธยา
** หม่อมหลวงหญิงอาภาวดี เทวกุล
** หม่อมหลวงหญิงขวัญกมล เทวกุล
** หม่อมหลวงหญิงรดีเทพ เทวกุล
*หม่อมราชวงศ์ศุขศานต์ เทวกุล สมรสกับ อารี เทวกุล ณ อยุธยา มีธิดาเพียงคนเดียวคือ
** หม่อมหลวงศิริธิดา (เทวกุล) สุตมาชัย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== ลำดับสาแหรก ==
== อ้างอิง ==
หม่อมเจ้า
ราชสกุลเทวกุล
ราชสกุลกิติยากร
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ จ.ป.ร.3
ฟาโรห์ซาฮูเร

ฟาโรห์ซาฮูเร (หมายถึง "ผู้ที่ใกล้ชิดกับเทพเร") เป็นฟาโรห์อียิปต์โบราณผู้ปกครองที่สองของราชวงศ์ที่ห้าผู้ครองราชย์เป็นเวลาประมาณ 12 ปีในช่วงต้นศตวรรษที่ 25 ก่อนคริสต์ศักราช ฟาโรห์ซาฮูเรได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในกษัตริย์ที่สำคัญที่สุดของอาณาจักรเก่าแก่ของอียิปต์ รัชกาลของพระองค์เป็นจุดสูงสุดทางการเมืองและวัฒนธรรมของราชวงศ์ที่ 5 เขาอาจจะเป็นลูกชายของฟาโรห์ยูเซอร์กาฟ กับราชินีเนเฟอร์เฮเทปที่ 2 และประสบความสำเร็จโดยลูกชายของพระองค์ เนเฟอร์อิคาเร
== สุสาน ==
พีระมิดหลักที่ฝังศพของฟาโรห์ซาฮูเร เป็นตัวอย่างการลดลงของอาคารปิรามิดทั้งในแง่ของขนาดและคุณภาพ อย่างไรก็ตามวิหารฝังศพที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นคนที่มีความซับซ้อนมากที่สุดคนหนึ่งที่สร้างขึ้นในเวลานั้น ด้วยนวัตกรรมทางสถาปัตยกรรมมากมายเช่นการใช้คอลัมน์รูปแบบโดยรวมของอาคาร ฟาโรห์ซาฮูเรจะเป็นแม่แบบสำหรับอาคารที่ฝังศพทั้งหมดที่สร้างขึ้นจากรัชกาลของ ฟาโรห์ซาฮูเรจนถึงสิ้นยุคอาณาจักร 300 ปีต่อมา
== อ้างอิง ==
ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่ห้า
คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี

คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี (อังกฤษ: Faculty of Management Science, UdonThani Rajabhat University) เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี กระทรวงศึกษาธิการ เป็นคณะวิชาที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติวิทยาลัยครู (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2527 ที่ได้กำหนดในมาตรา 5 ให้วิทยาลัยครูสามารถเปิดสอนในสาขาวิชาอื่น ๆ ได้ คณะวิทยาการจัดการจึงได้ก่อกำเนิดขึ้นโดยเริ่มแรกจัดการเรียนการสอนเพียง 2 สาขาวิชา คือ บริหารธุรกิจ และเศรษฐศาสตร์สหกรณ์เท่านั้น จนปัจจุบันได้ขยายการเรียนการสอนและการวิจัยมากขึ้นอย่างต่อเนื่อง
== ประวัติ ==
&nbsp;&nbsp;คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี ก่อตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติวิทยาลัยครู (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2527 ที่ได้กำหนดในมาตรา 5 ให้วิทยาลัยครูสามารถเปิดสอนในสาขาวิชาอื่น ๆ ได้ และเปิดรับนักศึกษารุ่นแรกเมื่อปี พ.ศ. 2528&nbsp; ในระดับอนุปริญญาและปริญญาตรี 2 สาขาวิชา คือ บริหารธุรกิจ และเศรษฐศาสตร์สหกรณ์ ต่อมาจึงเปิดสอนเพิ่มอีก 1 สาขาวิชา คือ วารสารและการประชาสัมพันธ์ จนกระทั่งปัจจุบันผลิตบัณฑิต 3 หลักสูตร ได้แก่ หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต, หลักสูตรนิเทศศาสตร์บัณฑิตและหลักสูตรบัญชีบัณฑิต จึงถือได้ว่าคณะการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานีได้พัฒนาเติบโตอย่างรวดเร็ว นอกจากนี้ยังมีโครงการร่วมมือกับหอการค้าจังหวัดอุดรธานี จังหวัดหนองคาย และจังหวัดหนองบัวลำภู
== สัญลักษณ์ ==
สัญลักษณ์ประจำคณะ
คือ ตราครบรอบ 30 ปี คณะวิทยาการจัดการ ซึ่งมีรูปไหบ้านเชียงอันเป็นสัญลักษณ์จังหวัดอุดรธานีดัดแปลงให้เป็นรูปหมายเลข 3 วางอยู่บนสมุดเรียนอันเป็นที่จดบันทึกของนักศึกษา
สีประจำคณะ
 สีชมพู
== หลักสูตร ==
== คณบดี ==
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี และผู้รักษาการแทนคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
== อ้างอิง ==
ราชภัฏอุดรธานี
ราชภัฏอุดรธานี
ราชภัฏอุดรธานี
วิทยาการจัดการ
ว
ว
คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี

คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัราชภัฏอุดรธานี (อังกฤษ: Faculty of Education, UdonThani Rajabhat University) เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี กระทรวงศึกษาธิการ ถือกำเนิดมาจาก “โรงเรียนฝึกหัดครูกสิกรรมประจำมณฑลอุดร” ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466 ต่อมาได้พัฒนาเป็นส่วนหนึ่งของวิทยาลัยครูอุดรธานี เปิดสอนในสาขาวิชาการศึกษา หลักสูตร 4 ปี
== ประวัติ ==
คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี  มีประวัติความเป็นมาพร้อมกับการก่อตั้งมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี โดยเริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2466 มีการก่อตั้งโรงเรียนฝึกหัดครูกสิกรรมมณฑลอุดร เปิดสอนหลักสูตร ประกาศนียบัตรมณฑล รับนักเรียนที่จบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 เข้าศึกษาต่อ 2 ปี ต่อมาในปี พ.ศ. 2503 ยกฐานะให้เป็นวิทยาลัยครูอุดรธานี และ ในปี พ.ศ. 2517  เปิดสอนระดับปริญญาครุศาสตรบัณฑิต (ค.บ.) สาขาวิชาการศึกษาเป็นครั้งแรก มีการจัดตั้งคณะวิชาต่างๆ ขึ้นโดยปรับหมวดวิชาการศึกษาเป็นคณะวิชาครุศาสตร์ ประกอบด้วย 6 ภาควิชา
จนกระทั่ง พ.ศ. 2538   ประกาศใช้พระราชบัญญัติสถาบันราชภัฏ เปลี่ยนชื่อจากวิทยาลัยครูอุดรธานี  เป็น สถาบันราชภัฏอุดรธานี คณะวิชาครุศาสตร์ เป็น คณะครุศาสตร์ และในปี พ.ศ. 2547 สถาบันราชภัฏอุดรธานีได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี และเปิดสอนหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต 4 ปี
== สัญลักษณ์ ==
สัญลักษณ์ประจำคณะ
คือ ตราประจำมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี ซึ่งเป็นตราพระราชลัญกรในรัชกาลที่ 9 สมญานาม "คนของพระราชา ข้าของแผ่นดิน"
สีประจำคณะ
 สีฟ้า
== หลักสูตร ==
== คณบดี ==
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี และผู้รักษาการแทนคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
==  แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์คณะครุศาสตร์
เว็บไซต์มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
== อ้างอิง ==
ราชภัฏอุดรธานี
คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
ค
ค
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้

วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ (Men's South American Volleyball Championship) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชายระดับทีมชาติชุดใหญ่ของทวีปอเมริกาใต้ อยู่ภายใต้การกำกับของสมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาใต้ (ซีเอสวี) ช่องว่างระหว่างการแข่งขันในช่วงแรกมีความไม่แน่นอน แต่ตั้งแต่ปีใน ค.ศ. 1967 การแข่งขันได้รับการจัดขึ้นทุก 2 ปี
ทีมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคือทีมชาติบราซิล โดยชนะเลิศทั้งหมด 30 จาก 31 ครั้ง มีเพียงครั้งเดียวที่ทีมชาติบราซิลไม่ได้แชมป์คือ ปี ค.ศ. 1964 ซึ่งทีมไม่สามารถเข้าร่วมแข่งขันได้เนื่องจากความวุ่นวายทางการเมืองในประเทศ
== สรุปผลการแข่งขัน ==
== ตารางเหรียญการแข่งขัน ==
== ดูเพิ่ม ==
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์อเมริกาใต้
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
วอลเลย์บอลเยาวชนชายชิงแชมป์อเมริกาใต้
วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์อเมริกาใต้
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี
กีฬาวอลเลย์บอลในแพนอเมริกันเกมส์
วอลเลย์บอลชายอเมริกันคัพ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Confederación Sudamericana de Voleibol – Historical Ranking
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์อเมริกาใต้

วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์อเมริกาใต้ (Women's South American Volleyball Championship) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงระดับทีมชาติชุดใหญ่ของทวีปอเมริกาใต้ อยู่ภายใต้การกำกับของสมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาใต้ (ซีเอสวี) ช่องว่างระหว่างการแข่งขันในช่วงแรกมีความไม่แน่นอน แต่ตั้งแต่ปีใน ค.ศ. 1967 การแข่งขันได้รับการจัดขึ้นทุก 2 ปี
ทีมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคือทีมชาติบราซิล และทีมชาติเปรู
== สรุปผลการแข่งขัน ==
== ตารางเหรียญการแข่งขัน ==
== ดูเพิ่ม ==
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์อเมริกาใต้ รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
วอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์อเมริกาใต้
วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์อเมริกาใต้
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์อเมริกาใต้ รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี
กีฬาวอลเลย์บอลในแพนอเมริกันเกมส์
วอลเลย์บอลหญิงอเมริกันคัพ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Confederación Sudamericana de Voleibol – Historical Ranking
จอห์น เดฟเรล

จอห์น เดฟเรล (30 พฤษภาคม ค.ศ. 1880 &#x2013; 2 มีนาคม ค.ศ. 1965) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ
== ผลงาน ==
John Forrest Finds Himself (1920)
Children of Chance (1930)
Monte Carlo Madness (1932)
The King of Paris (1934)
The Divine Spark (1935)
Marry the Girl (1935)
They Didn't Know (1936)
Everything in Life (1936)
The Girl in the Taxi (1937)
Incident in Shanghai (1938)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2423
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2508
นักแสดงชายชาวอังกฤษในศตวรรษที่ 20
เจอรัลด์ เคส

เจอรัลด์ เคส (1905-1985) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ
== ผลงาน ==
Museum Mystery (1937) - Peter Redding
The Lion Has Wings (1939) - Unnamed Character
In Which We Serve (1942) - Jasper
Jean's Plan (1946)
Night Boat to Dublin (1946)
Meet Simon Cherry (1949)
Golden Arrow (1949)
Assassin for Hire (1951)
Hunted (1952)
The Fake (1953)
Horrors of the Black Museum (1959)
Bomb in the High Street (1963) - Ventry
Ladies Who Do (1963) - 3rd Businessman (uncredited)
The Third Secret (1964) - Mr. Bickes
Runaway Railway (1966)
Vampyres (1974) - Estate Agent
The Elephant Man (1980) - Lord Waddington
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2448
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2528
นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวสหราชอาณาจักร
อาร์เธอร์ เคลียฟ์

อาร์เธอร์ เคลียฟ์ (6 เมษายน ค.ศ. 1884 - ?) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ
== ผลงาน ==
The Romance of Old Bill (1918)
The Lady Clare (1919)
Garryowen (1920)
Nothing Else Matters (1920)
The Bachelor's Club (1921)
Mary Find the Gold (1921)
The Adventures of Mr. Pickwick (1921)
The Card (1922)
A Master of Craft (1922)
Old Bill Through the Ages (1924)
Her Redemption (1924)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2427
นักแสดงชายชาวอังกฤษในศตวรรษที่ 20
ฮิว คลิฟตัน

ฮิว คลิฟตัน เป็นนักแสดงอังกฤษละครเงียบ
== ผลงาน ==
John Forrest Finds Himself (1920)
Mr. Justice Raffles (1921)
Tansy (1921)
The Narrow Valley (1921)
Dollars in Surrey (1921)
The Lunatic at Large (1921)
The Tinted Venus (1921)
Simple Simon (1922)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักแสดงชายชาวอังกฤษในศตวรรษที่ 20
แฟรงก์ คอเครน

แฟรงก์ คอเครน (28 ตุลาคม 1882 &#x2013; 21 พฤษภาคม 1962) เป็นนักแสดงละครเวทีชาวอังกฤษ 
== ผลงาน ==
Brigadier Gerard (1915)
The Yellow Mask (1930)
Chu Chin Chow (1934)
McGlusky the Sea Rover (1935)
Bulldog Drummond at Bay (1937)
What a Man! (1938)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2425
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2505
นักแสดงชายชาวอังกฤษในศตวรรษที่ 20
บุคคลจากเทศมณฑลเดอรัม