pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
นีแอนเดอร์ทาล

นีแอนเดอร์ทาล  คือมนุษย์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ชนิดหนึ่ง ปัจจุบันนี้ได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว โดยจัดอยู่ในสกุลเดียวกับมนุษย์ยุคปัจจุบัน คือ Homo และมีชีวิตอยู่ในทวีปยูเรเชียจนถึงเมื่อประมาณ 40,000 ปีก่อน
นีแอนเดอร์ทาลถูกค้นพบครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1856 ที่ถ้ำเฟลด์โฮเฟอร์ในหุบเขาเนอันเดอร์ ใกล้เมืองดึสเซลดอร์ฟ ทางตอนเหนือของเยอรมนี โดยคนงานเหมืองขุดค้นพบกระดูกโบราณซึ่งตอนแรกเข้าใจว่าเป็นหมี และได้ส่งกระดูกนั้นแก่นักธรรมชาติวิทยา โยฮันน์ คาร์ล ฟูลรอทท์ ฟูลรอทท์จึงได้ส่งต่อให้แก่นักกายวิภาควิทยา เมื่อวิเคราะห์อย่างละเอียดแล้วจึงพบว่าเป็นมนุษย์ดึกดำบรรพ์ชนิดใหม่ จึงให้ชื่อว่า "นีแอนเดอร์ทาล" เพื่อเป็นเกียรติแก่หุบเขาเนอันเดอร์ สถานที่ที่ค้นพบ
เมื่อเปรียบเทียบทางกายวิภาคกับมนุษย์สมัยใหม่ นีแอนเดอร์ทาลมีรูปร่างที่กำยำล่ำสัน แข็งแรงกว่า มีขาและแขนท่อนล่างที่สั้นกว่า ซึ่งสื่อให้เห็นถึงวิวัฒนาการของการปรับตัวในสภาพอากาศที่หนาวเย็น รวมถึงมีภูมิคุ้มกันโรคที่ดีกว่ามนุษย์ปัจจุบัน แต่มีระดับสติปัญญาที่ต่ำกว่า ด้วยเหตุนี้เป็นสาเหตุหลักที่เชื่อว่าทำให้สูญพันธุ์ นีแอนเดอร์ทาลเพศชายมีความสูงเฉลี่ยอยู่ที่ 164 ถึง 168 เซนติเมตร ส่วนเพศหญิงมีความสูงเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 152 ถึง 156 เซนติเมตร ปัจจุบันยังไม่มีหลักฐานว่านีแอนเดอร์ทาลสามารถสื่อสารเชิงสัญลักษณ์ระหว่างกันได้ในระดับสูง หรือสามารถใช้ภาษาได้เหมือนอย่างมนุษย์ Homo sapiens
João Zilhão ศาสตราจารย์แห่งมหาวิทยาลัยลิสบอนกล่าวว่ามนุษย์นีแอนเดอร์ทัลมีความสามารถในการใช้สัญลักษณ์และคิดเชิงนามธรรมตามถ้ำในสเปน
ปัจจุบัน นักวิทยาศาสตร์ชาวสวีเดนได้ถอดรหัสพันธุกรรมของนีแอนเดอร์ทาลได้เป็นผลสำเร็จเมื่อปี ค.ศ. 2010 พบว่า นีแอนเดอร์ทาลและมนุษย์ปัจจุบันได้พบกันครั้งแรกเมื่อราว 40,000 ปีก่อน ที่ทวีปแอฟริกา และหลังจากได้อพยพออกมาจากแอฟริกา มนุษย์ทั้งสองชนิดนี้ได้ผสมข้ามพันธุ์กัน จึงเกิดเป็นมนุษย์พันธุ์ผสม และจากการศึกษาพบว่าประชากรมนุษย์สมัยใหม่ (modern human) ในปัจจุบันที่อยู่นอกเหนือจากประชากรพื้นเมืองในทวีปแอฟริกา ล้วนมียีน หรือข้อมูลพันธุกรรมของนีแอนเดอร์ทาลผสมอยู่ปะปนกันโดยเฉลี่ยประมาณ 2 เปอร์เซ็นต์ โดยเชื้อชาติที่พบมากที่สุด คือ ชาวอิตาลี มี DNA ของนีแอนเดอร์ทาลผสมอยู่ที่ร้อยละ 4
==การวิวัฒนาการ==
แต่เดิมเชื่อกันว่าทั้งนีแอนเดอร์ทาล และมนุษย์สมัยใหม่ล้วนแต่วิวัฒนาการมาจาก โฮโม อิเร็กตัส เมื่อราว 300,000 ถึง 200,000 ปีที่แล้ว โดย โฮโม อิเร็กตัส ปรากฏตัวขึ้นเมื่อราว 1.8 ล้านปีก่อน และดำรงอยู่สืบเนื่องมาเป็นเวลานานในสายพันธุ์ย่อยต่าง ๆ ทั่วทวีปยูเรเชีย ต่อมาในช่วง 800,000 ถึง 400,000 ปีที่แล้ว มนุษย์นีแอนเดอร์ทาล และมนุษย์ Homo sapiens โบราณก็เริ่มวิวัฒนาการแยกออกจากกัน โดยปัจจุบันเชื่อว่ามนุษย์ โฮโม ไฮเดลเบอร์เจนซิส (Homo heidelbergensis) ซึ่งดำรงอยู่ระหว่าง 6 แสน ถึง 3 แสนปีก่อน เป็นบรรพบุรุษร่วมกันที่ใกล้ที่สุดของนีแอนเดอร์ทาล และมนุษย์สมัยใหม่ แต่หลักฐานทางพันธุกรรมจากฟอสซิล Sima de los Huesos ที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 2016 ดูจะชี้ว่า H. heidelbergensis ทั้งสายพันธุ์อาจจะถือได้ว่าเป็นส่วนหนึ่งของสายพันธุ์นีแอนเดอร์ทาล, ในฐานะ "นีแอนเดอร์ทาลบุพกาล" หรือ "pre-Neanderthal," ทำให้ช่วงเวลาแตกสายพันธุ์ระหว่างนีแอนเดอร์ทาล และมนุษย์สมัยใหม่อาจจะต้องย้อนกลับไปจนถึงช่วงเวลาที่ H. heidelbergensis ปรากฏตัวขึ้น
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
มนุษย์ยุคก่อนประวัติศาสตร์
ลัทธิเบรจเนฟ

ลัทธิเบรจเนฟ (Доктрина Брежневав; Brezhnev Doctrine) เป็นนโยบายต่างประเทศของสหภาพโซเวียตครั้งที่แรกที่ระบุไว้อย่างชัดเจนมากที่สุดโดยเอส. เอวาเลฟ ใน 26 กันยายน 1968 ในบทความของหนังสือพิมพ์ปราฟดา ชื่อ  อำนาจอธิปไตยและพันธกรณีระหว่างประเทศของประเทศสังคมนิยม 
เลโอนิด เบรจเนฟ ย้ำในการกล่าวสุนทรพจน์ในการประชุมสหพรรคแรงงานโปแลนด์ครั้งที 5 ในวันที่ 13 พฤศจิกายน 1968 ซึ่งกล่าวไว้ว่า:

" เมื่อศัตรูของสังคมนิยมพยายามเปลี่ยนประเทศสังคมนิยมไปสู่ทุนนิยม มันจะกลายเป็นไม่เพียง แต่ปัญหาของประเทศที่เกี่ยวข้อง แต่ปัญหาของประเทศสังคมนิยมทั้งหมด "
ลิทธิเบรจเนฟนี้ได้รับการประกาศซึ่งสื่อตะวันตกให้ถึงว่าสหภาพโซเวียตจะทำลายความพยายามเปิดเสรีและการลุกฮือต่างและพร้อมเข้าแทรกแซงทางทหาร เหมือนอดีตที่ผ่านมาในการลุกฮือที่ฮังการีและการแทรกแซงในเชโกสโลวาเกีย ซึ่งโซเวียตทำไปเพราะต้องให้ค่ายตะวันออกยังคงเป็นพันธมิตรและเป็นแนวป้องและยุทธศาสตร์สำคัญในกรณีเกิดสงครามกับนาโต
ในทางปฏิบัตินโยบายหมายความว่า จำกัดการกระทำต่างๆของรัฐบริวารในค่ายตะวันออกในการติดต่อกับกลุ่มค่ายตะวันตก นั่นคือไม่มีประเทศใดสามารถออกจากสนธิสัญญาวอร์ซอหรือการเปิดเสรีได้ ในหลักการโซเวียตมีสิทธิที่จะกำหนดว่าประเทศไหนต้องเป็น"สังคมนิยม" ซึ่งหมายความว่าโซเวียตสามารถแทรกแซงทางทหารนอกสนธิสัญญาวอร์ซอได้ ดังเช่นอัฟกานิสถานในปี 1979
หลักการเบรจเนฟ มีผลใช้อยู่นานจนกระทั่งเกิดเหตุการณ์วิกฤตการเมืองในโปแลนด์ มีฮาอิล กอร์บาชอฟ ปฏิเสธที่จะใช้กำลังทหารเมื่อโปแลนด์จัดเลือกตั้งเสรีในปี 1989 และการพ่ายแพ้ของสหพรรคแรงงานโปแลนด์ ในปี 1989 หลักการเบรจเนฟมีชื่อติดตลกว่า หลักการซินาตร้า มาจากเพลง"ทางของฉัน" (My Way) ของ แฟรงก์ ซินาตรา
== อ้างอิง ==
สหภาพโซเวียต
สงครามเย็น
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของสหภาพโซเวียต
ลัทธิ
หอมหมื่นลี้

หอมหมื่นลี้ (sweet osmanthus, sweet olive; ) หรือ สารภีฝรั่ง หรือ สารภีอ่างกา เป็นพืชในวงศ์มะลิ มีถิ่นกำเนิดแถบเทือกเขาหิมาลัยและจีน กระจายพันธุ์ไปทางใต้ของญี่ปุ่นและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
หอมหมื่นลี้นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ ในรัฐอุตตราขัณฑ์ ประเทศอินเดียใช้ดอกในการไล่แมลง ในประเทศจีนใช้ดอกหอมหมื่นลี้ผสมในชาเพื่อเพิ่มกลิ่นหอมและใช้ทำแยม เค้กและไวน์
== ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ==
หอมหมื่นลี้เป็นไม้ต้นขนาดเล็กถึงไม้พุ่ม ไม่ผลัดใบ สูง 1-7 เมตร ลำต้นสีน้ำตาลอ่อน ใบเป็นใบเดี่ยวออกตรงข้าม รูปหอกหรือแกมรีขอบขนาน กว้าง 1.5-5 เซนติเมตร ยาว 5-15 เซนติเมตร ขอบใบเรียบ แผ่นใบหนาคล้ายแผ่นหนัง ดอกสีขาว เหลืองหรือเหลืองส้ม ออกเป็นกลุ่มตามซอกใบ มีกลิ่นหอม กลีบรองดอก 4 กลีบ รูปสามเหลี่ยมขนาดเล็ก กลีบดอก 4 กลีบ เชื่อมติดกันที่ฐานเป็นหลอด ยาว 3-5 มิลลิเมตร ปลายกลีบแผ่มนกลม เกสรตัวผู้ 2 อัน ติดอยู่ด้านในกลีบดอก เกสรตัวเมีย 1 อัน ปลายแยกเป็น 2 แฉก ผลเป็นผลสดรูปรี ยาว  1-2 เซนติเมตร เมื่อแก่มีสีม่วงดำ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หอมหมื่นลี้ - ศูนย์ปฏิบัติการวิจัยและเรือนปลูกพืชทดลอง - มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 
Osmanthus fragrans - TopTropicals
วงศ์มะลิ
ไม้ดอกไม้ประดับ
สมุนไพร
พืชที่พบในทวีปเอเชีย
สะพานเฉลิมโลก 55

สะพานเฉลิมโลก 55 เป็นสะพานชุดเฉลิม ลำดับที่ 14 สร้างข้ามคลองบางกะปิหรือคลองแสนแสบ ที่ถนนราชดำริและถนนเพชรบุรี (บริเวณแยกประตูน้ำในปัจจุบัน) เพื่อเชื่อมทางระหว่างพระนครให้ต่อกันทั้งตอนเหนือและตอนใต้ โดยสะพานนี้เป็นสะพานคอนกรีตเสริมเหล็กแห่งแรกในประเทศไทย
สะพานเฉลิมโลก 55 เป็นสะพานที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นในโอกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษาปีที่ 55 โดยมีพระราชดำริว่า สะพานข้ามคลองบางกะปิจะเป็นสะพานสำคัญที่จะเชื่อมพระนครทั้งตอนเหนือและตอนใต้ให้สัญจรไปมาได้โดยสะดวก สะพานเฉลิมโลก 55 เป็นสะพานข้ามคลองใหญ่ เรือค้าขายสัญจรไปมามาก การก่อสร้างแตกต่างจากสะพานเฉลิมแห่งอื่น ๆ ด้วยการก่อสร้างอย่างมั่นคงถาวรโดยใช้คอนกรีตเสริมเหล็ก พนักราวสะพานทึบและมีลายประดับแบบเรขาคณิต มีชื่อสะพานทำเป็นอักษรกดลึกติดอยู่กับพนักสะพานด้านใน โดยใช้นายช่างชาวฝรั่งเศสเป็นผู้ก่อสร้าง
จากรายงานคำกราบบังคมทูลบางส่วนของพระยาสุขุมนัยวินิต (ปั้น สุขุม) ซึ่งต่อมาเป็นเจ้าพระยายมราช อธิบดีกรมสุขาภิบาลในพิธีเสด็จเปิดสะพาน ระบุถึงเหตุผลในการเลือกที่ตั้งและรายละเอียดบางประการเกี่ยวกับการก่อสร้างสะพานนี้ไว้อย่างชัดเจนว่า
“...ทรงพระราชดำริห์เห็นว่าสพานข้ามคลองนี้เปนสพานสำคัญที่จะเชื่อมพระนครตอนเหนือแลตอนใต้ให้ใกล้ถึงกัน จึงได้ทรงเลือกสรรให้สร้างเปนสพานเฉลิม...
สพานนี้ที่จะได้พระราชทานนามว่า “สพานเฉลิม 55” เปนสพานข้ามคลองใหญ่ เรือค้าขายสัญจรไปมามาก ไม่ว่ากลางคืนและกลางวัน ทั้งมาประจวบกันกับมหามงคลสมัยที่ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาทเสด็จดำรงศิริราชสมบัติได้ 41 พรรษา ยิ่งกว่าพระมหากษัตราธิราชเจ้าแห่งกรุงสยามแต่กาลปางก่อน จึงได้ว่าจ้างเหมานายช่างฝรั่งเศสผู้ชำนาญให้ทำอย่างมั่นคงถาวร โดยวิธีที่เรียกว่า “เฟโรกองกริด” ซึ่งยังมิได้เคยทำเลยในกรุงเทพฯ...”
การก่อสร้างสะพานนี้เป็นปีที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงครองสิริราชสมบัติยืนนานกว่าพระมหากษัตริย์พระองค์ใดในประเทศไทย โดยทรงประกอบพระราชพิธีรัชมังคลาภิเษกขึ้นในปีนี้ด้วย และการเปิดสะพานเฉลิมโลก 55 ก็เป็นส่วนหนึ่งของงานฉลองนี้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินทรงประกอบพิธีเปิดสะพานเฉลิมโลก 55 เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2451
ปัจจุบันสะพานเฉลิมโลก 55 ยังคงปรากฏอยู่ แม้ว่าจะได้มีการขยายดัดแปลงไปบ้าง เมื่อมีการขยายถนนเพื่อความสะดวกในการคมนาคม
==อ้างอิง==
เฉลิมโลก 55
เฉลิมโลก 55
เฉลิมโลก 55
โบราณสถานในเขตปทุมวัน
โบราณสถานในเขตราชเทวี
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ครูเซอร์เวทแชมเปียนชิป (1991–2007)

ดับเบิลยูดับเบิลยูอีครุยเซอร์เวทแชมเปียนชิป เป็นตำแหน่งแชมป์ของเวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง และเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1991 ถึง 28 กันยายน ค.ศ. 2007 ผู้ที่สามารถชิงแชมป์ได้นั้นจะต้องมีน้ำหนักไม่เกิน 215 ปอนด์ เท่านั้น ถึงว่าเป็นรุ่นครุยเซอร์เวท
== สถิติการครองแชมป์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
WCW/WWE Cruiserweight Title History
เข็มขัดของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
เข็มขัดแชมป์ของดับเบิลยูซีดับเบิลยู
แชมเปี้ยนชิพของมวยปล้ำรุ่นครูย์เซอร์เวท
สถานีกลางซือริช

สถานีกลางซือริช (Zürich Hauptbahnhof) เป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ในนครซือริชซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ สถานีรถไฟแห่งนี้เป็นศูนย์กลางด้านคมนาคมทางรางซึ่งเชื่อมต่อกับรถไฟสายอื่นๆไปทั่วประเทศและประเทศเพื่อนบ้านในทวีปยุโรปอาทิ เยอรมนี, อิตาลี, ออสเตรีย และ ฝรั่งเศส
สถานีรถไฟซือริชแห่งแรก สร้างขึ้นโดยกุสตาฟ อัลแบร์ต เว็กมันน์ ซึ่งตั้งอยู่บริเวณนอกเมืองทางตะวันตกเฉียงเหนือ รถไฟจะสามารถเข้า-ออกได้จากทิศตะวันตก สถานีแห่งแรกนี้ตั้งอยู่คนละที่กับสถานีในปัจจุบัน  สถานีรถไฟซือริชแห่งใหม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นสถานีต้นทางสำหรับรถไฟสวิตสายเหนือ ซึ่งเชื่อมระหว่างนครซือริชกับแคว้นบาเดิน โดยเปิดใช้งานในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1847 ในช่วงแรกนี้ได้ใช้ทางรถไฟกว้าง 1.600 เมตร หลังจากเปิดทำการได้เพียงไม่นาน สถานีรถไฟซือริชก็มีการพัฒนาไปอย่างรวดเร็วมาก ในปี 1853 จึงมีการผนวกสถานีนี้เป็นสถานีต้นทางของรถไฟสวิตสายตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งในปีเดียวกันนั้นเอง ได้มีการปรับขนาดรางเป็นขนาด 1.435 เมตร (รางมาตรฐาน) ซึ่งใช้ทางขนาดนี้มาจนถึงปัจจุบัน ทางรถไฟซึ่งก่อสร้างหลังจากนั้นก็ต่างยึดเอาสถานีซือริชเป็นสถานีต้นทาง
ในปี 2007 สถานีกลางซือริช ได้เริ่มการก่อสร้างชานชาลาใหม่ซึ่งเป็นชานชาลาชั้นใต้ดินที่เรียกว่า ลอว์เอินสแตรสเซอ (Löwenstrasse) ซึ่งประกอบด้วยทางรถไฟ 4 ทางในอุโมงค์ ชานชาลานี้ได้เปิดใช้งานในปี 2014
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Station data from SBB web site
Station plan from SBB web site
Shopville RailCity Zürich pages  from SBB web site
สถานีรถไฟในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2390
ขี้ไก่ย่าน

ขี้ไก่ย่าน  เป็นพืชที่สามารถเจริญเติบโตได้อย่างรวดเร็ว มีลักษณะเป็นไม้เลื้อย เติบโตได้ดีในพื้นที่ที่มีความชื้นสูง แสงส่องถึง และมีความอุดมสมบูรณ์ของดินมาก สามารถปรับตัวได้แม้ว่าดินจะมีความอุดมสมบูรณ์น้อย เมล็ดสามารถกระจายได้ไกลโดยอาศัยลม ในการออกดอกหนึ่งครั้งสามารถผลิตเมล็ดได้จำนวนมากกว่า 20,000 - 40,000 เมล็ดโดยประมาณ
==  ประวัติ ==
ขี้ไก่ย่าน มีถิ่นกำเนิดทางอเมริกาใต้ ไม่มีหลักฐานแน่นอนว่าได้แพร่ระบาดเข้ามาประเทศไทยตั้งแต่เมื่อใด 
==ลักษณะ==
ต้น ไม้ล้มลุกเลื้อย ลำต้นสูง 7 ม. มีขน เกลี้ยง หรือมีขนนุ่มเล็กน้อย
ใบ จะออกตรงข้ามกัน รูปไข่แกมสามเหลี่ยม กว้าง 1.5-6 ซ.ม. ยาว 3-10 ซ.ม. ตรงปลาย ใบจะแหลมเรียว โคนใบรูปหัวใจ ขอบใบจัก เป็นซี่ฟันหยาบๆ ผิวเกลี้ยง
ดอก ออกตามง่ามใบ เป็นกระจุก ริ้วประดับ บาง ค่อนข้างจะโปร่งใส กลีบดอกสีขาว แกมเขียว ยาว 4-5 มม. โคนเชื่อมติดกัน ตรงปลายแยกออกเป็น 5 แฉก อับเรณูสี เทาอมน้ำเงินอ่อน หรือสีดำอมเทา ท่อเกสร ตัวเมียสีขาว
ผล ถ้าแห้ง จะมีสีน้ำตาลเข้ม มีต่อมระยางค์แข็งจำนวนมากยาว 3-4 มม. ผลอ่อนสีขาว ถ้าแห้งเป็นสีแดง
== การรุกราน ==
=== สถานการณ์การรุกรานในไทย ===
ขี้ไก่ย่านเป็นวัชพืชประเภทใบกว้างอายุหลายปี ลำต้นเป็นเถายาวเลื้อยคลุมพันธุ์ไม้อื่น พบขึ้นทั่วไปในสภาพดินชื้น แพร่กระจายในแหล่งปลูกพืชยืนต้นและที่รกร้างว่างเปล่า ลักษณะของความเสียหาย แก่งแย่งธาตุอาหารและน้ำ กับพืชปลูกและปกคลุมไม้ต้นหรือไม้พุ่มจนขาดแสงแดดและตายไป พบขี้ไก่ย่านได้ทั่วประเทศ ยังไม่มีการระบาดรุนแรง แต่พบมีการระบาดเล็กน้อย ในภาคเหนือ ภาคกลาง ภาคตะวันออกและภาคใต้
=== สถานการณ์การรุกรานในต่างประเทศ ===
ขี้ไก่ย่าน เป็นวัชพืชที่แพร่กระจายในเขตร้อน เติบโตอย่างรวดเร็ว และปกคลุมพืชชนิดอื่นๆ ในประเทศเนปาล ขี้ไก่ย่านบุกรุกเข้าไปในอุทยานแห่งชาติชิดวัน( Chitwan National Park) โดยขี้ไก่ย่านปกคลุมมากกว่า 20% ของพื้นที่อุทยาน ทำให้เกิดปัญหาต่อพืชชนิดอื่นในพื้นที่มีการต่อต้านการแพร่กระจายของขี้ไก่ย่านในหลายๆประเทศ โดยการใช้
ไพนีน

ไพนีน (pinene) เป็นสารประกอบประเภทมอโนเทอร์พีนสองวงแหวน มีสูตรเคมีคือ C10H16 ไพนีนมีสองไอโซเมอร์ในธรรมชาติคือ แอลฟา-ไพนีนและบีตา-ไพนีน สารสองชนิดนี้เป็นส่วนประกอบสำคัญในยางไม้และน้ำมันสน
== ไอโซเมอร์ ==
{|align="center"  class="wikitable"
| สูตรโครงร่าง||100px||100px||100px||100px
|-
| ทัศนมิติ||X||120px||X||120px
|-
| แบบจำลอง ball-and-stick||X||120px||X||120px
|-
| ชื่อ||(1R)-(+)-α-pinene||(1S)-(−)-α-pinene||(1R)-(+)-β-pinene||(1S)-(−)-β-pinene
|-
| เลขทะเบียน CAS||7785-70-8||7785-26-4||19902-08-0||18172-67-3
|}
== ชีวสังเคราะห์ ==
แอลฟา-ไพนีนและบีตา-ไพนีนได้จากเจรานิลไพโรฟอสเฟต ผ่านทางกระบวนการไซคลิเซชันของลินาลูลไพโรฟอสเฟต ตามด้วยการเสียโปรตอนจากกระบวนการคาร์บอเนชัน

== พืชที่พบ ==
แอลฟา-ไพนีนเป็นสารเทอร์พีนอยด์ที่พบมากที่สุดในธรรมชาติ และใช้เป็นสารไล่แมลง แอลฟา-ไพนีนพบในสนและพืชชนิดอื่น ๆ เช่น สกุลกัญชา (Cannabis),  สกุล Heterotheca และ Artemisia tridentata เป็นส่วนประกอบสำคัญในน้ำมันหอมระเหยในพืชสกุล Sideritis, Salvia และยางจากพืชชนิด Pistacia terebinthus
ผิวมะกรูดมีน้ำมันหอมระเหยที่มีส่วนประกอบสำคัญคือ บีตา-ไพนีนและลิโมนีน
== การใช้ประโยชน์ ==
ไพนีนที่ผ่านการออกซิเดชันกับตัวเร่งปฏิกิริยาบางตัวใช้เป็นส่วนประกอบในน้ำหอม ผลิตภัณฑ์จากการออกซิเดชันไพนีนได้แก่ เวอร์บีโนน, ไพนีนออกไซด์, เวอร์บีนอลและเวอร์บีนิลไฮโดรเพอร์ออกไซด์

ไพนีนเคยใช้เป็นยาต้านมะเร็งในการแพทย์แผนจีน รวมถึงเป็นยาแก้อักเสบ ยาฆ่าเชื้อ ยาขับเสมหะและยาขยายหลอดลม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
alpha-Pinene - MSDS - VWR International
beta-Pinene - MSDS - VWR International
สารเคมี
มอโนเทอร์พีน
มอสฟิล์ม

มอสฟิล์ม (Мосфильм, Mosfil’m ) เป็นค่ายภาพยนตร์ที่เก่าแก่ของรัสเซียและยุโรป ผลงานของค่ายภาพยนตร์นี้ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในยุคโซเวียตตั้งแต่ผลงานของผู้กำกับอย่างเซียร์เกย์ ไอเซนสไตน์ และ อันเดรย์ ตาร์คอฟสกี (เป็นที่รู้จักในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์โซเวียตที่ยิ่งใหญ่ที่สุด), ภาพยนตร์แนวแดงตะวันตก (Red Westerns), ภาพยนตร์ร่วมมือกัน เดียร์ซูอูซาลา ของอะกิระ คุโรซาวะ และภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์ วอยนาอีมีร์
== ประวัติ ==
ค่ายภาพยนตร์มอสฟิล์มก่อตั้งขึ้นเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1923 โดย Aleksandr Khanzhonkov และ I. Ermolev โดยอยู่ในหน่วยงาน Goskino โดยที่ภาพยนตร์ที่ผลิตโดยมอสฟิล์มเรื่องแรก คือเรื่อง On the Wings Skyward (กำกับโดย Boris Mikhin)
ในปี ค.ศ. 1927 มอสฟิล์มได้ทำการก่อสร้างสตูดิโอใหม่ที่ซับซ้อนขึ้นที่ถนนมอสฟิลมอฟสกายา ในฮิลส์แปร์โรว์ กรุงมอสโก โดยใช้ชื่อว่า Moscow amalgamated factory Soyuzkino the Tenth Anniversary of the October ในปี ค.ศ. 1934 ค่ายภาพยนตร์ได้เปลี่ยนชือเป็น Moskinokombinat ก่อนที่จะเปลื่ยนชื่อเป็น มอสฟิล์ม ในปี 1936 ระหว่างช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง มอสฟิล์มได้ย้ายสตูดิโอไปที่นครอัลมา-อะตา โดยค่ายได้รวมกับค่ายภาพยนตร์โซเวียตอื่น ๆ ในชื่อ Central United Film Studio (TsOKS) จนหลังสงครามยุติมอสฟิล์มได้ย้ายสตูดิโอกลับมาในปี 1943
โลโก้ที่มีชื่อเสียงของค่ายมอสฟิล์มนั้นใช้อนุสาวรีย์ "Worker and Kolkhoz Woman" ของ Vera Mukhina และหอคอย Spasskaya ของเครมลิน โดยฉากชื่อเรื่องที่ใช้โลโก้ของมอสฟิล์มเรื่องแรกคือภาพยนตร์แนวดนตรีและตลกเรื่อง Vesna ในปี 1947 กำกับโดย กรีโกรี อะเลคซันดรอฟ และนำแสดงโดย Lyubov Orlova และ Nikolai Cherkasov
เมื่อถึงเวลาที่สหภาพโซเวียตไม่มีอะไรมากแล้ว มอสฟิล์มก็ผลิตภาพยนตร์มากกว่า 3,000 เรื่อง ภาพยนตร์คลาสสิกหลายเรื่องถ่ายทำที่มอสฟิล์มสตูดิโอตลอดประวัติศาสตร์ของสหภาพโซเวียต และภาพยนตร์จากค่ายมอสฟิล์มบางส่วนได้รับรางวัลระดับนานาชาติในงานเทศกาลภาพยนตร์ต่าง ๆ
ในปี ค.ศ. 2011 มอสฟิล์มนำภาพยนตร์เก่ามาให้ชมในระบบออนไลน์โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย
== สมุดภาพ ==
ไฟล์:Mosfilm Studios Entrance Sign Moscow.jpg
ไฟล์:Entrance to Mosfilm Studios.jpg
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Mosfilm official site 
Mosfilm official YouTube Channel - Mosfilm’s film collection with English subtitles
Mosfilm's online cinema  - over 500 films available for online watching
Mosfilm Studios - 360 Panoramas 
Humus Project - Mosfilm: History and fantastic trailers of the most famous and funny movies  
บริษัทของรัสเซีย
บริษัทภาพยนตร์ในประเทศรัสเซีย
บริษัทภาพยนตร์ในสหภาพโซเวียต
การตรวจพิจารณาในสหภาพโซเวียต

การตรวจพิจารณาในสหภาพโซเวียต (Цензура в СССР) เป็นเรืองที่แพร่หลายและบังคับใช้อย่างเคร่งครัดในสหภาพโซเวียตด้วยที่ตรวจงานสิ่งพิมพ์, ภาพยนตร์, วิทยุ และ โทรทัศน์
สหภาพโซเวียตได้มีหน่วยงานสำหรับการตรวจพิจารณาโดยเฉพาด้วยมีหน่วยงานดังนี้
State secrets อยู่ในหน่วย  General Directorate for the Protection of State Secrets in the Press เป็นหน่วยงานที่ควบคุมการตรวจพิจารณา
การตรวจพิจารณามีหน่วยงานที่ควบคุมการตรวจพิจารณาเฉพาทางเช่น
* Goskomizdat ควบคุมการตรวจพิจารณาเกี่ยวกับ หนังสือ และ สื่อสิ่งพิมพ์
* Goskino ควบคุมการตรวจพิจารณาเกี่ยวกับ ภาพยนตร์
* Gosteleradio ควบคุมการตรวจพิจารณาเกี่ยวกับ วิทยุ และ โทรทัศน์
== อ้างอิง ==
สหภาพโซเวียต
การตรวจพิจารณา
เพลย์แบ็ก

เพลย์แบ็ก (Playback; 플레이백) เป็นกลุ่มศิลปินหญิงสัญชาติเกาหลีใต้ สังกัดคอริเดลเอนเตอร์เทนเมนต์ เดบิวต์อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2558 ปัจจุบันมีสมาชิกทั้งหมด 5 คน ได้แก่ ยุนจี, ฮายอง, ยูจิน, อูลิม และ อึนจิน (เพิ่มเป็นสมาชิกใหม่ในปี พ.ศ. 2560)
== สมาชิก ==
== ผลงาน ==
=== ซิงเกิล ===
=== มิวสิกวิดีโอ ===
==ผลงานเดี่ยว==
=== รายการโทรทัศน์ ===
=== เพลง ===
== รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กลุ่มดนตรีแดนซ์สัญชาติเกาหลีใต้
กลุ่มดนตรีเคป็อป
กลุ่มดนตรีเคป็อป
เกิร์ลกรุปเกาหลีใต้
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2558
กลุ่มดนตรีจากโซล
ฮาซันบอย ดุสมาตอฟ

ฮาซันบอย ดุสมาตอฟ (Hasanboy Dusmatov) เกิดเมื่อ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2536 เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวอุซเบกิสถานในรุ่นไลท์ฟลายเวท สังกัดสโมสรอุซเบกไทเกอร์ เขาได้เหรียญทองในการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลก พ.ศ. 2556 ชิงแชมป์เอเชีย พ.ศ. 2558 และกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2559 
==อ้างอิง==
นักมวยสากลสมัครเล่นชาวอุซเบกิสถาน
นักมวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
นักกีฬาเหรียญทองโอลิมปิก
โยอานิส อาร์คีลากอส

โยอานิส อาร์คีลากอส (Joahnys Oscar Argilagos Perez) เกิดเมื่อ 11 มกราคม พ.ศ. 2540 เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวคิวบาในรุ่นไลท์ฟลายเวท
เขาขึ้นชกมวยสากลสมัครเล่นตั้งแต่อายุ 10 ปีเขาชนะเลิศในการแข่งขันชิงแชมป์โลกเยาวชน พ.ศ. 2556 การแข่งขันมวยสากลคอนเฟเดอเรชันอเมริกา พ.ศ. 2558 และการชิงแชมป์โลกมวยสากลสมัครเล่น พ.ศ. 2558 ในรุ่นไลท์ฟลายเวท นอกจากนั้นยังได้เหรียญเงินในกีฬาแพนอเมริกา พ.ศ. 2558 และเหรียญทองแดงในกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2559
==อ้างอิง==
นักมวยสากลสมัครเล่นชาวคิวบา
นักมวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
นักกีฬาเหรียญทองแดงโอลิมปิก
สงครามฟุตบอล

สงครามฟุตบอล (guerra del Fútbol) หรือ สงครามร้อยชั่วโมง (guerra de las Cien Horas) ซึ่งในเอลซัลวาดอร์ยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อ สงครามการป้องกันตน (guerra de Legítima Defensa) เป็นสงครามระยะสั้น ๆ ใน ค.ศ. 1969 ระหว่างเอลซัลวาดอร์กับฮอนดูรัส ต้นเหตุของสงครามเป็นเรื่องเศรษฐกิจและสังคม กล่าวคือ มาจากการที่รัฐบาลฮอนดูรัสตรากฎหมายปฏิรูปที่ดิน ค.ศ. 1962 ซึ่งมีผลบังคับใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 1967 โดยให้อำนาจรัฐบาลและเทศบาลต่าง ๆ ในการยึดที่ดินคืนจากเกษตรกรชาวเอลซัลวาดอร์ ซึ่งเป็นผู้ครอบครองปรปักษ์หรือได้ครอบครองที่ดินด้วยน้ำพักน้ำแรงของตนเอง แล้วนำไปแจกจ่ายให้แก่เกษตรกรและคนงานชาวฮอนดูรัสซึ่งยากจนและไม่มีที่ดินทำกิน ทั้งนี้ เพื่อเป็นการลดแรงกดดันจากกลุ่มดังกล่าวซึ่งอาจรวมตัวกันต่อต้านรัฐบาล นอกจากนี้ ในฮอนดูรัสยังมีการจัดตั้งกลุ่มลับชื่อ "มันชาบราบา" (Mancha Brava) เพื่อตามข่มขู่และสังหารชาวเอลซัลวาดอร์อีกด้วย ด้วยเหตุผลเหล่านี้ ชาวเอลซัลวาดอร์จำนวนมากจึงอพยพกลับประเทศของตน
ความตึงเครียดระหว่างประเทศทั้งสองมาปะทุถึงขีดสุดในช่วงการแข่งขันรอบคัดเลือกของฟุตบอลโลก 1970 โดยทีมชาติฮอนดูรัสได้พบกับทีมชาติเอลซัลวาดอร์ 3 ครั้งในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1969 และเอลซัลวาดอร์เป็นฝ่ายชนะฮอนดูรัสไป 2 ครั้ง ระหว่างนี้ได้เกิดเหตุจลาจลระหว่างแฟนบอลทั้งในกรุงเตกูซิกัลปาและกรุงซานซัลวาดอร์ซึ่งเป็นสนามแข่งขัน ในวันที่ 26 มิถุนายน รัฐบาลเอลซัลวาดอร์ประกาศตัดความสัมพันธ์ทางการทูตกับฮอนดูรัส โดยแถลงว่า "รัฐบาลฮอนดูรัสยังไม่ใช้มาตรการที่มีประสิทธิภาพในการลงโทษบรรดาอาชญากรรมซึ่งถือเป็นการล้างเผ่าพันธุ์ และยังไม่ดำเนินการชดใช้ค่าสินไหมทดแทนและค่าเสียหายที่เกิดขึ้นกับชาวเอลซัลวาดอร์ด้วย" จากนั้น สงครามได้เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม เมื่อกองทัพเอลซัลวาดอร์เปิดฉากโจมตีฮอนดูรัส องค์การนานารัฐอเมริกาได้เจรจาให้ทั้งสองฝ่ายยุติการสู้รบในคืนวันที่ 18 กรกฎาคม (จึงเรียกว่า "สงครามร้อยชั่วโมง") โดยมีผลอย่างสมบูรณ์ในวันที่ 20 กรกฎาคม กองทัพเอลซัลวาดอร์ถอนกำลังออกไปในต้นเดือนสิงหาคม
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
Armstrong, Robert and Janet Shenk. (1982). El Salvador: The Face of a Revolution. Boston: South End Press.
Diamond, Jared. (2012). "The World Until Yesterday". New York: Viking.
Durham, William H. (1979). Scarcity and Survival in Central America: Ecological Origins of the Football War. Stanford: Stanford University Press.
Kapuscinski, Ryszard. (1990). The Soccer War. Translated William Brand. London: Granta Books.
Skidmore, T., and Smith, P. (2001). Modern Latin America (5th edition). New York: Oxford University Press, pg. 343.
Walzer, Michael. (1977). Just and Unjust Wars. New York: Basic Books.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Salvador-Honduras War, 1969 
Soccer War 1969 
El Salvador vs Honduras, 1969: The 100-Hour War
Land, Island and Maritime Frontier Dispute (El Salvador/Honduras: Nicaragua intervening) , International Court of Justice case registry
Application for Revision of the Judgment of 11 September 1992 in the Case concerning the Land, Island and Maritime Frontier Dispute (El Salvador/Honduras: Nicaragua intervening) (El Salvador v. Honduras) , International Court of Justice case registry
สงครามที่เกี่ยวข้องกับเอลซัลวาดอร์
สงครามที่เกี่ยวข้องกับฮอนดูรัส
พ.ศ. 2512
ความสัมพันธ์เอลซัลวาดอร์–ฮอนดูรัส
คัฟคัซสกายาเปลนนิตซา

คัฟคัซสกายาเปลนนิตซา (Кавка́зская пле́нница) เป็นภาพยนตร์แนวตลกของสหภาพโซเวียต ออกฉายในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1967 กำกับโดย Leonid Gaidai เขียนบทโดย Yakov Kostyukovsky และ Moris Slobodskoy และดนตรีประกอบโดย Aleksandr Zatsepin มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับการลักพาตัวผู้หญิงไปเป็นเจ้าสาว ซึ่งเคยเป็นธรรมเนียมปฏิบัติในพื้นที่บางแห่งของภูมิภาคนอร์ทคอเคซัส
==นักแสดง==
อะเลคซันดร์ เดมยาเนนโค รับบท ชูริค
นาตาเลีย วาร์ลีย์ รับบท นีนา (เสียงของ Nadezhda Rumyantseva)
Vladimir Etush รับบท สหายซาอาฮอฟ
Frunzik Mkrtchyan รับบท จาบราอิล
Ruslan khmetov รับบท เอดิค
ยูรี นีคูลิน รับบท the Fool
Georgy Vitsin รับบท the Coward
Yevgeny Morgunov รับบท the Pro
Donara Mcrtchan รับบท ป้าของนีนา
Mikhail Gloozskiy รับบท ผู้จัดการโรงแรม
Nina Grebeshkova รับบท นางพยาบาล
Petr Repnin รับบท หมอ
Noy Acaliani รับบท ลูกจ้างโรงแรม
Ammanuil Geller รับบท คนขายเคบับ
Georgy Svetlani รับบท คนแก่ข้างซุ้มขายเบียร์
Leonid Dovlatov รับบท ผู้พิพากษา
Georgy Ahundov รับบท คนเล่นดอมิโน
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Kidnapping, Caucasian style at official Mosfilm site with English subtitles
ภาพยนตร์รัสเซีย
ภาพยนตร์ตลก
ภาพยนตร์โซเวียต