pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
แอโทรพาทีนี

แอโทรพาทีนี (Atropatene; Ātṛpātakāna; Ἀτροπατηνή) เดิมเรียก อาโตรปัตกัน (Atropatkan) หรือ อาตอร์ปัตกัน (Atorpatkan) เป็นอาณาจักรโบราณที่ปกครองโดยกลุ่มชนอิหร่านท้องถิ่น ดำรงอยู่ระหว่างศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราชถึงคริสต์ศตวรรษที่ 3 ครอบคลุมพื้นที่ในอาเซอร์ไบจานของอิหร่าน เคอร์ดิสถานของอิหร่าน
== ชื่อ ==
สตราโบบันทึกในหนังสือ “ภูมิศาสตร์” ไว้ว่า ชื่อแอโทรพาทีนีมีที่มาจากชื่อ Atropates ผู้บัญชาการของจักรวรรดิอะคีเมนิด ข้อมูลหลายแหล่งใช้ชื่อ Atropates เป็นชื่อของประเทศ เช่น Atropatene, Atropatios Mēdia, Tropatene, Aturpatakan และ Adarbayjan ถึงกระนั้น นักภูมิศาสตร์ชาวอาหรับสมัยกลางกล่าวแนะถึงชื่อนี้ว่ามีส่วนเชื่อมโยงกับ Adorbador (ชื่อนักบวช) ที่หมายถึง “ผู้พิทักษ์ไฟ”
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
=== ผลงานสมัยโบราณ ===
Strabo, Geographica.
=== ผลงานสมัยใหม่ ===
(2 volumes)
รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
รัฐสิ้นสภาพในเอเชียกลาง
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล
นาโยโระ

นาโยโระ  เป็นนครในกิ่งจังหวัดคามิกาวะของจังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น
== ประวัติ ==
1909: จัดตั้งหมู่บ้านคามินาโยโระ
1915: ยกฐานะหมู่บ้านคามินาโยโระเป็นเมืองนาโยโระ
1920: หมู่บ้านชิเอบุงแยกตัวออกจากหมู่บ้านชิโมนาโยโระ
1924: หมู่บ้านชิโมกาวะแยกตัวออกจากเมืองนาโยโระ
1954: หมู่บ้านชิเอบุงรวมเข้ากับเมืองนาโยโระ
1956: ยกฐานะเมืองนาโยโระเป็นนครนาโยโระ
2006: เมืองฟูเร็งรวมเข้ากับนครนาโยโระ
== ภูมิอากาศ ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นครในกิ่งจังหวัดคามิกาวะ
แม่น้ำตูเมน

แม่น้ำตูเมน (Tumen River) หรือ แม่น้ำทูมัน (豆滿江, 두만강) เป็นแม่น้ำทางตะวันออกเฉียงเหนือของทวีปเอเชีย เป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างประเทศจีน เกาหลีเหนือ และรัสเซีย มีความยาว 521 กิโลเมตร (324 ไมล์) มีต้นน้ำอยู่ที่ภูเขาแพ็กดู (Mount Paektu) ไหลผ่านระหว่างมณฑลจี๋หลินของจีนกับจังหวัดรยังกัง (Ryanggang Province) และจังหวัดฮัมกย็องเหนือ (North Hamgyong Province) ของเกาหลีเหนือ และไหลผ่านพรมแดนรัสเซียกับเกาหลีเหนือเป็นระยะทาง 17 กิโลเมตร (11 ไมล์) ก่อนไหลลงทะเลญี่ปุ่น
ชื่อแม่น้ำตูเมนมาจากคำในภาษามองโกเลีย tümen (แปลว่า หนึ่งหมื่น) ชื่อภาษารัสเซียคือ Tumannaya (แปลว่า หมอก) ปัจจุบันแม่น้ำสายนี้ได้รับมลพิษจากโรงงานอุตสาหกรรมของเกาหลีเหนือและจีน แต่ยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่ง เมืองสำคัญริมแม่น้ำได้แก่ ฮเวรย็อง (Hoeryong), อนซ็อง (Onsong) ของเกาหลีเหนือ และหนานผิง (Nanping) ของจีน ในปี ค.ศ. 1938 ญี่ปุ่นได้สร้างสะพานข้ามแม่น้ำตูเมนตรงจุดที่แม่น้ำฉวน (Quan River) มารวมกับแม่น้ำตูเมน ต่อมาในปี ค.ศ. 1995 จีน มองโกเลีย รัสเซีย เกาหลีใต้ได้ลงนามในความร่วมมือพื้นที่พัฒนาเศรษฐกิจแม่น้ำตูเมน
ชาวเกาหลีเหนือที่ต้องการหลบหนีออกนอกประเทศมักใช้แม่น้ำตูเมนเป็นเส้นทางหลบหนี เนื่องจากมีความตื้นและไม่กว้างมาก สามารถเดินหรือว่ายข้ามเป็นระยะสั้น ๆ ได้ ในฤดูหนาว แม่น้ำสายนี้จะเป็นน้ำแข็งจนเดินข้ามไปอีกฝั่งได้ ผู้ที่หลบหนีส่วนใหญ่จะเลือกข้ามไปประเทศจีนมากกว่ารัสเซีย เนื่องจากรัสเซียมีการลาดตระเวนตามชายแดนที่ดีกว่า และมีชาวเกาหลีคอยช่วยเหลือน้อยกว่า
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ตูเมน
ตูเมน
ตูเมน
ตูเมน
ตูเมน
นันเซ็นจิ

นันเซ็นจิ  หรือ เซ็นรินจิ  เป็นวัดพุทธลัทธิเซน ตั้งอยู่ในนครเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น สร้างขึ้นในช่วงกลางยุคเฮอัง ตามบัญชาของอดีตจักรพรรดิคาเมยามะ แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1291 อย่างไรก็ตามวัดแห่งนี้ได้เคยถูกเพลิงไหม้เสียหายหลายครั้งในปี ค.ศ. 1393, 1447 และ 1467 และสร้างขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 1597 ต่อมาในยุคเอโดะได้รับการขยายให้ใหญ่ขึ้น วัดแห่งนี้เป็นสำนักใหญ่ของสำนักรินไซสาขานันเซ็นจิ
== ระเบียงภาพ ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Kyoto Prefectural Tourism Guide :  Nanzen-ji 
วัดในเกียวโต
อี แจ-ฮุน (นักร้อง)

อี แจ-ฮุน (Lee Jae-hoon; ; เกิด 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1974) เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้และเป็นบุคคลในวงการโทรทัศน์ เขาเป็นสมาชิกของวงคูล
== ผลงาน ==
=== วงคูล ===
=== ศิลปินเดี่ยว ===
==== สตูดิโออัลบั้ม ====
First Album (2007)
First Whisper (2009)
==== อีพี ====
20 Years of COOL (2014)
==== ซิงเกิล ====
"Two of Us" (2011) 
"Sad Morning" (2012)
"Rain On A Sleepless Night" (2012) 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official blog 
บุคคลจากโซล
นักร้องชายชาวเกาหลีใต้
ผู้เข้าแข่งขันรายการรันนิ่งแมน
นักร้องชายชาวเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21
ไวท์มิวสิก

ไวท์มิวสิก  (White Music)  เป็นค่ายเพลงย่อยในสังกัดบริษัทของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ดูแลโดยรัฐการ น้อยประสิทธิ์ (อาร์ม) มีศิลปินในสังกัดอย่างเช่น กันยารัตน์ ติยะพรไชย, ผลิตโชค อายนบุตร, ปองกูล สืบซึ้ง, นิว จิ๋ว, บัณฑิต แซ่โง้ว, ชนกันต์ รัตนอุดม, เก็ตสึโนวา, เจ็ตเซ็ตเตอร์, สุพล พัวศิริรักษ์, ประพุทธ์ พิมพามา, คณิตกุล เนตรบุตร และปภัสสร ฮัน
==ศิลปินในสังกัด==
{|class="wikitable"
|-
! ลำดับ !! width="200"|ชื่อศิลปิน
|-
| 1 || ปองกูล สืบซึ้ง (ป๊อบ)
|-
|2
|กันยารัตน์ ติยะพรไชย (ลุลา)
|-
| 3 || สุพล พัวศิริรักษ์ (เบล)
|-
| 4 || บัณฑิต แซ่โง้ว  (หมู Muzu)
|-
| 5 || เก็ตสึโนวา (Getsunova)
|-
| 6 || ภัทรศยา ยงรัตนมงคล (มิ้นท์)
|-
| 7 ||ประพุทธ์ พิมพามา (โอปอ)
|-
| 8 || ผลิตโชค อายนบุตร (เป๊ก)
|-
| 9 ||คณิตกุล เนตรบุตร (แพรว)
|-
|10
|ญาณิน พันธัย (อาย)
|-
|11
|เดือน จงมั่นคง (เดือน)
|-
| 12 ||ปภัสสร ฮัน (เหวยเหวย)
|-
|13
|ชิษณุชา ตันติเมธ (มิว)
|-
|14
|นิว จิ๋ว (นิว จิ๋ว)
|-
|15
|ปองศักดิ์ รัตนพงษ์ (อ๊อฟ)
|}
==ศิลปินเคยอยู่ในสังกัด==
{|class="wikitable"
|-
! ลำดับ !! width="200"|ชื่อศิลปิน
|-
| 1 || ธงไชย แมคอินไตย์ (เบิร์ด)
|-
| 2 || ธนิดา ธรรมวิมล (ดา เอ็นโดรฟิน)
|-
| 3 || มาช่า วัฒนพานิช  (มาช่า)
|-
| 4 || อีฟ ปานเจริญ (ปาล์มมี่)
|-
| 5 || รณเดช วงศาโรจน์ (แหนม)
|-
| 6 || พีระพัฒน์ เถรว่อง (บี)
|-
| 7 || ภัทรวี ศรีสันติสุข (เอิ๊ต)
|-
| 8 || ญานนีน ภารวี ไวเกล (พลอยชมพู)
|-
|9
|ไชยอมร แก้ววิบูลย์พันธุ์ (Ammy The Bottom Blues)
|-
|10 ||ปราโมทย์ ปาทาน (โอ๊ต)
|-
|11 ||ทศพร อาชวานันทกุล (ซิน)
|-
|12 ||คริสติน่า อากีล่าร์ (ติ๊น่า)
|-
| 13 || ชนกันต์ รัตนอุดม (อะตอม)
|-
|14
|เจ็ตเซ็ตเตอร์ (Jetset'er)
|}
== คอนเสิร์ตรวมศิลปิน ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ค่ายเพลงไทย
จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์

ศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์ หมายถึงศิลปะการต่อสู้ทั้งใหม่และเก่าที่ได้รับการคิดค้นขึ้นในฟิลิปปินส์ ซึ่งประกอบด้วยแบบแผนศิลปะการต่อสู้ของทั้งตะวันตกและตะวันออก แบบแผนการต่อสู้เหล่านี้เกิดจากความต้องการในการป้องกันตนเอง ตลอดช่วงประวัติศาสตร์ของหมู่เกาะฟิลิปปินส์ได้มีผู้รุกรานเข้าโจมตีและมีเหตูขัดแย้งที่ขยายตัวขึ้นทำให้เกิดการพัฒนาของศิลปะการต่อสู้ขึ้น ชาวฟิลิปปินส์ได้พัฒนาระบบการต่อสู้เหล่านี้เป็นผลพ่วงโดยตรงจากการเปลียนแปลงตลอดเวลาของสถานการณ์ พวกเขาเข้าใจในการจัดลำดับ, การจัดสรร, และการใช้สิ่งของใกล้ตัวในสถานการณ์การต่อสู้
ศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์เริ่มมีความแพร่หลายมากขึ้นเพราะสื่อภาพยนตร์ฮอลลีวูดและการสั่งสอนของอาจารย์สมัยใหม่
== ประวัติ ==
ทุกวันนี้เป็นที่กล่าวกันว่ามีรูปแบบการต่อสู้ของศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์มากมายเทียบเท่ากับจำนวนเกาะของประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 1972 รัฐบาลฟิลิปปินส์ได้รวมศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์ในสนามการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการ, กระทรวงวัฒนธรรม, และกระทรวงการกีฬาก็ได้รวมศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์เข้าในหลักสูตรวิชาพลศึกษาในโรงเรียนมัธยมปลายและมหาวิทยาลัย ความรู้ทางด้านศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์กลายเป็นสิ่งจำเป็นในการเป็นทหารและตำรวจฟิลิปปินส์
ศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์ได้ถูกจัดว่ามีระบบการใช้อาวุธมีดที่ก้าวหน้ามากที่สุดในโลกและได้เป็นหลักสูตรสำคัญสำหรับการฝึกกองทัพทหารของสหรัฐอเมริกา และหน่วยรบพิเศษสเปซนาซของประเทศรัสเซีย รัฐบาลอินเดียก็ได้ฝึกหน่วยรบพิเศษพารา (Para) ของกองทัพ, กองกำลังกักษาความปลอดภัยแห่งชาติ (NSG), หน่วยคอมมานโดนาวิกโยธินแห่งกองทัพเรืออินเดีย, และหน่วยคอมมานโดแห่งกรมตำรวจติดอาวุธส่วนกลาง (CAPF) ให้ใช้ศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์เช่นกัน
== อ้างอิง ==
ศิลปะการต่อสู้
ชาวบอสนีแอก

ชาวบอสนีแอก (Bošnjaci, ;  Bošnjak,  Bošnjakinja) เป็นกลุ่มเชื้อชาติสลาฟใต้ในบอลข่านที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคบอสเนียในอดีต ซึ่งปัจจุบันคือประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ชาวบอสนีแอกส่วนใหญ่มักพบอาศัยในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และเป็นชนกลุ่มน้อยในโครเอเชีย คอซอวอ เซอร์เบีย มาซิโดเนีย และ มอนเตเนโกร
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== ข้อมูล ==
หนังสือ
Friedman, Francine "The Bosnian Muslims: The Making of a Yugoslav Nation," in Melissa Bokovoy, Jill Irvine, and Carol Lilly, eds., State-Society Relations in Yugoslavia, 1945–1992, 1997
วารสาร
Bauer, Deron. The ethno-religious identity of Bosnian Muslims: A literature-based ethnography. Fuller Theological Seminary, School of Intercultural Studies, 2012.
==แหล่งข้อมูลอื่น==
กลุ่มชาติพันธุ์ในยุโรป
ชาวยุโรป
บ
มิซูโฮะไฟแนนเชียลกรุ๊ป

บริษัท มิซูโฮะไฟแนนเชียลกรุ๊ป มหาชนจำกัด  หรือใช้ตัวย่อคือ MHFG หรือเรียกอย่างสั้นว่า มิซูโฮะ เป็นบริษัทโฮลดิ้งภาคธนาคารของญี่ปุ่น มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ย่านโอเตมาจิ เขตชิโยดะ กรุงโตเกียว ถือเป็นเครือบริษัทด้านการเงินที่มีส่วนแบ่งตลาดมากเป็นอันดับสามในญี่ปุ่น รองจากมิตซูบิชิยูเอฟเจไฟแนนเชียลกรุ๊ปและซูมิโตโมมิตสึอิไฟแนนเชียล
ในปี 2015 บริษัทถูกจัดอันดับจากนิตยสาร ฟอบส์ ให้เป็นบริษัทที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 8 ของญี่ปุ่น นอกจากนี้ ด้วยมูลค่าสินทรัพย์มหาศาลรวมกว่า 189 ล้านล้านเยน ทำให้กลายเป็นบริษัทที่ถือครองสินทรัพย์มากที่สุดเป็นอันดับที่ 18 ของโลกและเป็นอันดับสองของญี่ปุ่นรองจากมิตซูบิชิยูเอฟเจไฟแนนเชียลกรุ๊ป
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Mizuho Financial Group 
Mizuho Financial Group Inc. โดย Google Finance
Mizuho Watch by Inner City Press
บริษัทของญี่ปุ่น
บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์โตเกียว
บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก
บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์โอซากะ
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2544
บริษัทนานาชาติที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ญี่ปุ่น
เฉวียนโจว

เฉวียนโจว  หรือภาษาฮกเกี้ยนเรียก จวนจิว  เป็นนครที่ใหญ่ที่สุดในมณฑลฝูเจี้ยน ประเทศจีน ในสมัยราชวงศ์ถัง เฉวียนโจวเป็นท่าเรือที่สำคัญ 1 ใน 4 ของจีน
เฉวียนโจวเป็นบ้านเดิมของชาวจีนโพ้นทะเลหลายตระกูล และยังเป็นจุดเริ่มต้นเส้นทางสายแพรไหมทางทะเลซึ่งแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมระหว่างจีนกับต่างประเทศ ในบันทึกบางเล่มมีการเอ่ยนามเมืองล่าถง, เมืองถง, เมืองหลี่เฉิง ทั้งหมดนี้เป็นชื่อของนครเฉวียนโจว
== เขตการปกครอง ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Stones of Zayton speak  from China Heritage Newsletter
 
นครในมณฑลฝูเจี้ยน
ซอกเดียนร็อก

ซอกเดียนร็อก (Sogdian Rock) หรือ ร็อกออฟแอเรียมาซีส (Rock of Ariamazes) เป็นป้อมปราการที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของแบกเตรีย ในซอกเดีย ใกล้กับเมืองซามาร์กันต์ ป้อมแห่งนี้ถูกกองทัพพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชยึดครองในฤดูใบไม้ผลิของปีที่ 327 ก่อนคริสต์ศักราช โดยเป็นส่วนหนึ่งของการทัพกับจักรวรรดิอะคีเมนิด
ก่อนการล้อม ออกซิอาร์ตีส (Oxyartes) หนึ่งในหัวหน้าชาวแบกเตรียได้ให้ภรรยาและบุตรหลายคนรวมถึงโรซานา (Roxana) ลี้ภัยไปอยู่ภายในซอกเดียนร็อก ซึ่งเชื่อกันว่าไม่มีกองทัพใดตีให้แตกได้ เมื่อพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชยกทัพมาถึง พระองค์ได้สั่งให้ผู้ป้องกันป้อมยอมจำนน แต่ได้รับการปฏิเสธและส่งมาบอกว่ามีแต่ "มนุษย์ติดปีก" เท่านั้นที่ขึ้นมาถึงป้อมได้ พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชจึงรวบรวมอาสาสมัคร 300 นายเพื่อปีนหน้าผาขึ้นไปยังป้อมโดยใช้หมุดปักเต็นท์กับเชือกปอป่าน ทหารอาสาสมัครเริ่มปีนในเวลากลางคืน โดยเสียอาสาสมัครไป 30 นายก่อนจะขึ้นถึงป้อม พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชได้นำสาสน์ไปถึงผู้ป้องกันเมืองว่า "บัดนี้พระองค์ได้ส่งมนุษย์ติดปีกขึ้นไปแล้ว" ด้วยความตกใจและไม่เชื่อว่าคนธรรมดาจะขึ้นมาถึงป้อมได้ ผู้ป้องกันเมืองจึงยอมจำนนในที่สุด
หลังการล้อมครั้งนี้ พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชได้ตกหลุมรักกับโรซานา กองทัพของพระองค์ได้เดินหน้าเข้าสู่พาร์เซทาคีนี (Parsetakene) และแบกตรา (เมืองบัลค์ในปัจจุบัน) โดยที่เมืองแบกตรา พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชได้อภิเษกสมรสกับโรซานา ก่อนจะข้ามเทือกเขาฮินดูกูชเข้าสู่อินเดีย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Sieges of Alexander the Great by Stephen English
การล้อม
ศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล
พัก จ็อง-ฮวัน

พัก จ็อง-ฮวัน (박정환; Park Jeong-hwan; 11 มกราคม ค.ศ. 1993 – ) เป็นนักหมากล้อมระดับอาชีพ 9 ดั้งชาวเกาหลีใต้
พักเป็นฝ่ายโค่นอี ชัง-โฮ แล้วเข้าสู่รอบสุดท้ายของการแข่งขันอิงคัพ 2012 ที่ซึ่งเขาได้พบกับฟ่าน ถิงยฺวี่ ในนัดดังกล่าว โดยเป็นฝ่ายแพ้ไปสามต่อหนึ่งเกม อย่างไรก็ตาม เขาเป็นผู้ชนะรายการฟุจิสึคัพ 2011 และแอลจี คัพ ครั้งที่ 19 ในปี ค.ศ. 2015
== ผลงานเลื่อนขั้น ==
== สถิติผลงานในระดับอาชีพ ==
ค.ศ. 2007: ชนะ 54 ครั้ง, แพ้ 22 ครั้ง
ค.ศ. 2008: ชนะ 43 ครั้ง, แพ้ 23 ครั้ง
ค.ศ. 2009: ชนะ 47 ครั้ง, แพ้ 15 ครั้ง
ค.ศ. 2010: ชนะ 55 ครั้ง, แพ้ 19 ครั้ง
ค.ศ. 2011: ชนะ 70 ครั้ง, แพ้ 22 ครั้ง
ค.ศ. 2012: ชนะ 47 ครั้ง, แพ้ 12 ครั้ง
รวม: ชนะ 316 ครั้ง, แพ้ 113 ครั้ง (สามารถเป็นฝ่ายชนะได้ 73.7%)
== รายการที่ชนะ ==
ครองแชมป์รายการแข่งขันรวมอันดับเก้าในประเทศเกาหลี (อิงจากข้อมูล ณ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2013)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
GoGameWorld.com profile 
นักหมากล้อมชาวเกาหลีใต้
นักกีฬาเหรียญทองเอเชียนเกมส์
ชาวอุซเบก

ชาวอุซเบก (Oʻzbeklar) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใหญ่ที่สุดของกลุ่มชนเตอร์กิกในเอเชียกลาง ประชาชนกลุ่มนี้ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในประเทศอุซเบกิสถาน แต่ก็ยังพบได้เป็นประชากรส่วนน้อยของประเทศอัฟกานิสถาน ทาจิกิสถาน คีร์กิซสถาน คาซัคสถาน เติร์กเมนิสถาน รัสเซีย และจีน นอกจากนี้ ชาวอุซเบกพลัดถิ่นยังอาศัยอยู่ในประเทศตุรกี ซาอุดีอาระเบีย และปากีสถาน
== นิรุกติศาสตร์ ==
ต้นกำเนิดของคำว่า อุซเบก ยังคงเป็นข้อถกเถียง มุมมองหนึ่งเชื่อว่าคำนี้มีที่มาจากการตั้งชื่อตามอ็อกฮุซ คากาน โดยอ็อกฮุซ คากาน มีชื่ออีกชื่อหนึ่งว่า อ็อกฮุซ เบก ดังนั้นจึงเชื่อกันว่าคำว่า อุซเบก มีที่มาจาก อ็อกฮุซ เบก มุมมองอื่นกล่าวว่าคำนี้มีความหมายว่า อิสรภาพ หรือ เป็นตัวของตัวเอง โดยมาจากคำว่า Oʻz (ตัวเอง) และบรรดาศักดิ์ของตุรกี เบก นอกจากนี้ยังมีทฤษฎีอื่นๆ ที่กล่าวถึงที่มาของชื่อ เช่น คำว่า Uz มีที่มาจากหนึ่งในกลุ่มชนอ็อกฮุซเติร์ก ซึ่งรู้จักกันในชื่อว่า อุซ หรือ อูกุซ แล้วรวมกับคำว่า เบย์ หรือ เบก เป็น อูกุซ-เบย์ ซึ่งแปลว่า "ผู้นำของออกุซ"
== ภาษา ==
ภาษาอุซเบกเป็นกลุ่มภาษาเตอร์กิกหลักของชาวอุซเบก ภาษาอุซเบกในปัจจุบันจะใช้ตัวอักษรอาหรับ ละติน และซีริลลิกในการเขียน แต่หลังจากที่อุซเบกิสถานเป็นอิสรภาพจากสหภาพโซเวียต รัฐบาลของประเทศก็ตัดสินใจที่จะแทนที่อักษรซีริลลิกด้วยอักษรละตินในการเขียน
== อ้างอิง ==
อ
อ
อ
อ
มาโกโตะ ฮาเซเบะ

มาโกโตะ ฮาเซเบะ (長谷部 誠) เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ผู้ซึ่งเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้กับไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ทและทีมชาติญี่ปุ่น โดยเขาเคยเป็นกัปตันทีมชาติญี่ปุ่น
== ระดับสโมสร ==
=== อูราวะเรดไดมอนส์ ===
หลังจากที่จบการศึกษาจากโรงเรียนฟูจิเอดะฮิงาชิในปี พ.ศ. 2545 เขาเข้าร่วมกับสโมสรอูราวะ เรดไดมอนส์ และกลายเป็นตัวจริงของสโมสรในช่วงฤดูกาล 2003 ในปี พ.ศ. 2547 เขาได้รับรางวัลผู้เล่นดีเด่นประจำเจลีกคัพ และถูกเลือกให้เป็นผู้เล่นในทีมแห่งปีเจลีก เขายังเป็นผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของแฟนคลับอูราวะ ในฤดูกาลเดียวกัน
เดือนตุลาคม พ.ศ. 2550 มีรายงานว่าสโมสรฟุตบอลซีเอนา จากเซเรียอา กำลังพยายามเซ็นสัญญากับเขาในเดือนมกราคมที่จะถึงนี้
=== เฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค ===
ถึงกระนั้น เขาได้เซ็นสัญญากับเฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค สโมสรฟุตบอลจากบุนเดิสลีกา ทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นชาวญี่ปุ่นคนแรกที่เซ็นสัญญากับสโมสร ในปี พ.ศ. 2552 เขากลายเป็นผู้เล่นชาวญี่ปุ่นคนที่สองที่ชนะเลิศบุนเดิสลีกา
ในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ว็อลฟส์บวร์คประกาศว่าได้ต่อสัญญากับฮาเซเบะออกไปจนถึงปี พ.ศ. 2555
ในวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2554 ฮาเซเบะได้ลงเล่นในเก้านาทีสุดท้ายในนัดที่พบกับเทเอ็สเก 1899 ฮ็อฟเฟินไฮม์ ซึ่งนัดนั้นว็อลฟส์บวร์คแพ้ไป 3–1 และในวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2554 เขาลงเล่นเป็นนัดที่ 100 ในบุนเดิสลีกา ในนัดที่พบกับแอร์สเทอ เอ็ฟเอ็สเฟา ไมนทซ์ 05
=== แอร์สเทอ เอ็ฟเซ เนือร์นแบร์ค ===
ในวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2556 ฮาเซเบะเซ็นสัญญากับสโมสรแอร์สเทอ เอ็ฟเซ เนือร์นแบร์ค เป็นระยะเวลา 2 ปี หลังจากที่ลงเล่นให้กับว็อลฟส์บวร์ค 135 นัดและทำประตูไป 5 ประตู
=== ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท ===
ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 ฮาเซเบะเซ็นสัญญากับสโมสรไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท เป็นระยะเวลา 2 ปี
== อ้างอิง ==
นักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
นักฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่น
ผู้เล่นเฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค
ผู้เล่นไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท
กองกลางฟุตบอล
บุคคลจากจังหวัดชิซูโอกะ
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
สถานีรถไฟโอดาวาระ

สถานีรถไฟโอดาวาระ  เป็นสถานีรถไฟในเมืองโอดาวาระ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นสถานีรถไฟหลักในบริเวณฮาโกเนะ
== ลำดับสถานี ==
สถานีรถไฟในจังหวัดคานางาวะ
สถานีรถไฟของบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก
สถานีรถไฟของบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตอนกลาง
ไถจง

นครไถจง (; Taichung City) เป็นนครปกครองโดยตรงในภาคกลางของไต้หวัน ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2017 มีประชากรราว 2.8 ล้านคน นับเป็นนครที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่สองของไต้หวัน ทั้งเป็นแกนกลางของเขตมหานครไถจง–จางฮว่า (台中彰化都會區) ซึ่งเป็นเขตมหานครที่ใหญ่สุดเป็นอันดับสองของประเทศ นครในปัจจุบันนั้นตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 2010 ด้วยการรวมเทศมณฑลไถจง (臺中縣) เข้ากับนครไถจงเดิมเพื่อเป็นนครปกครองโดยตรงแห่งใหม่
นครไถจงตั้งอยู่ ณ แอ่งไถจง (臺中盆地) ชื่อ "ไถจง" อันแปลว่า "ไต้หวันกลาง" นั้นตั้งขึ้นในช่วงที่ญี่ปุ่นครองไต้หวัน นครนี้ยังมีสมญาว่า "เกียวโตแห่งฟอร์โมซา" (Kyoto of Formosa) เพราะสงบเงียบและงดงามดั่งนครเกียวโตของญี่ปุ่น เดิมนครไถจงประกอบด้วยหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่ตั้งกระจัดกระจาย แต่ญี่ปุ่นตั้งใจจะรวมเข้าเป็นนครเพื่อพัฒนา ทำให้ท้องที่นี้กลายเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมหลักในเวลาต่อมา นครนี้ยังเป็นที่ตั้งของสถานที่ทางวัฒนธรรมหลายแห่ง รวมถึงพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ธรรมชาติแห่งชาติ (國立自然科學博物館), พิพิธภัณฑ์ศิลปากรแห่งชาติไต้หวัน (國立臺灣美術館), โรงละครแห่งชาติไถจง (台中國家歌劇院), หอสมุดข้อมูลข่าวสารสาธารณะแห่งชาติ (國立公共資訊圖書館), วงดุริยางค์ซิมโฟนีแห่งชาติไต้หวัน (國立臺灣交響樂團), สวนสาธารณะไถจง (臺中公園), บ้านสวนอู้เฟิงหลิน (霧峰林家宅園), และวัดมากมาย
== เขิงอรรถ ==
=== ชื่อในสำเนียงท้องถิ่น ===
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Taichung City Government official website – ในภาษาจีน
 
นครปกครองโดยตรงของไต้หวัน
สถานที่ที่มีประชากรที่จัดตั้งในปี ค.ศ. 1705
ก่อตั้งในปี ค.ศ. 2010 ในไต้หวัน
ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1705 ในจีน
แนโบโพแลสซาร์

แนโบโพแลสซาร์ (Nabopolassar; อักษรรูปลิ่มบาบิโลน:  , หมายถึง "นาบู ปกป้องพระโอรส") ทรงเป็นกษัตริย์แห่งบาบิโลเนีย และเป็นบุคคลที่มีส่วนในการล่มสลายของจักรวรรดิอัสซีเรีย และการสถาปนาจักรวรรดิบาบิโลเนียใหม่
การสวรรคตของพระเจ้าอาชูร์บานิพัล (Ashurbanipal) ทำให้จักรวรรดิอัสซีเรียเกิดความระส่ำระสาย ชาวบาบิโลนได้ก่อกบฏขึ้นและแนโบโพแลสซาร์ได้ตั้งต้นเป็นกษัตริย์ พระองค์เป็นพันธมิตรกับพระเจ้าไซอาซาเรส (Cyaxares) แห่งจักรวรรดิมีเดียน และทำสงครามกับอาชูร์-อิทิล-อิลานี (Ashur-etil-ilani) โอรสของพระเจ้าอาชูร์บานิพัล ในปีที่ 615 ก่อนคริสต์ศักราช พระเจ้าแนโบโพแลสซาร์ได้เข้ายึดเมืองนิปปูร์ (Nippur) และส่งกำลังไปช่วยพระเจ้าไซอาซาเรสในการล้อมเมืองอาชูร์ แต่กองทัพของพระองค์ไปถึงหลังอาชูร์เสียเมืองแล้ว
หลังยึดเมืองอาชูร์ได้ พระเจ้าแนโบโพแลสซาร์และพระเจ้าไซอาซาเรสได้ร่วมกันตีเมืองนิเนเวห์ เมืองหลวงของจักรวรรดิอัสซีเรีย จนในที่สุดในปีที่ 612 ก่อนคริสต์ศักราช พระองค์ก็ทรงยึดเมืองหลวงได้สำเร็จ อาชูร์-อูบัลลิตที่ 2 (Ashur-uballit II) ผู้นำของอัสซีเรียได้ถอนทัพไปที่เมืองฮาร์รัน (Harran) ทางตอนเหนือของซีเรีย ต่อมาในปีที่ 610 ก่อนคริสต์ศักราช พระเจ้าแนโบโพแลสซาร์ได้เข้ายึดเมืองนี้ อาชูร์-อูบัลลิตที่ 2 และกองทัพพันธมิตรจากฟาโรห์เนโคที่ 2 (Necho II) ได้ยกทัพกลับมาที่ฮาร์รันอีกครั้ง แต่ไม่สามารถตีเมืองนี้ได้
ในปีที่ 605 ก่อนคริสต์ศักราช พระเจ้าแนโบโพแลสซาร์ได้สละราชสมบัติ พระโอรสของพระองค์ พระเจ้าเนบูคัดเนซซาร์ที่ 2 (Nebuchadnezzar II) รบชนะฟาโรห์เนโคที่ 2 ในยุทธการที่คาร์เคมิช (Battle of Carchemish) และรีบเดินทางไปบาบิโลเนียเพื่อจัดการในเรื่องสิทธิในการขึ้นครองราชย์หลังพระบิดาสวรรคต รัชสมัยของพระเจ้าแนโบโพแลสซาร์และพระเจ้าเนบูคัดเนซซาร์ที่ 2 เป็นยุคที่จักรวรรดิบาบิโลเนียใหม่มีการเจริญรุ่งเรือง มีการสร้างศาสนสถาน ซิกกุรัตและปราการต่าง ๆ ในปี ค.ศ. 1921 มีการพบหลักฐานที่บ่งชี้ว่าพระเจ้าแนโบโพแลสซาร์เป็นคนเคร่งศาสนา มีข้อความบางส่วนที่กล่าวถึงความสำเร็จของพระองค์ที่เกิดขึ้นได้จากการสักการะเทพของศาสนาเมโสโปเตเมียโบราณ
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
=== ข้อมลเว็บ ===
พระมหากษัตริย์บาบิโลน
บุคคลในศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล
สมมติฐานเนบิวลา

สมมติฐานเนบิวลา (Nebular hypothesis) เป็นแบบจำลองที่ยอมรับกันมากที่สุดในสาขาของทฤษฎีการกำเนิดจักรวาล ซึ่งอธิบายถึงการกำเนิดและวิวัฒนาการของระบบสุริยะ ทฤษฎีนี้ยืนยันว่าระบบสุริยะก่อตัวขึ้นจากวัสดุเนบิวลา ทฤษฎีนี้สร้างขึ้นโดยอิมมานูเอล คานท์ และตีพิมพ์ลงในหนังสือของเขา แต่เดิมทฤษฎีนี้ถูกใช้อธิบายแค่ระบบสุริยะของเราเท่านั้น แต่กระบวนการการก่อตัวของระบบดาวเคราะห์นี้ใช้ได้ทั่วทั้งเอกภพ แบบจำลองที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดของสมมติฐานเนบิวลา มีชื่อว่า แบบจำลองเนบิวลาดวงอาทิตย์ สมมติฐานเนบิวลานี้อธิบายถึงสมบัติของระบบสุริยะจำนวนมาก รวมทั้ง การที่ดาวเคราะห์มีวงโคจรเป็นรูปร่างเกือบกลมและอยู่บนระนาบเดียวกัน และยังอธิบายถึงการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์ที่ไปทางเดียวกันกับการหมุนรอบตัวเองของดวงอาทิตย์ เนื้อหาบางส่วนของสมมติฐานจะถูกกล่าวถึงมากในทฤษฎีที่อธิบายถึงการก่อตัวของดาวเคราะห์ในปัจจุบัน แต่ส่วนมาก เนื้อหาเหล่านี้มักจะถูกแทนที่
== อ้างอิง ==
ระบบสุริยะ
ระบบดาวเคราะห์
ดาวเคราะห์
ทฤษฎีการกำเนิดจักรวาล
การย้ายตำแหน่งของดาวเคราะห์

การย้ายตำแหน่งของดาวเคราะห์ (Planetary migration) เกิดขึ้นเมื่อดาวเคราะห์หรือดาวบริวารอื่นๆ ได้รับผลกระทบจากจานของแก๊สหรือพลาเนเตซิมัล ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของลักษณะบางอย่างของดาวบริวารนั้นๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกึ่งแกนเอก การย้ายตำแหน่งของดาวเคราะห์เป็นการอธิบายถึงสาเหตุที่ดาวเคราะห์ขนาดประมาณดาวพฤหัสบดี โคจรเข้าไปใกล้ดาวฤกษ์แม่ของมันมาก จนมีระยะเวลาโคจรเพียงไม่กี่วัน ซึ่งทฤษฎีการก่อตัวของดาวเคราะห์จากจานดาวเคราะห์ก่อนเกิด กล่าวว่าดาวเคราะห์เหล่านี้ไม่สามารถที่จะก่อตัวขึ้นใกล้กับดาวแม่ของมันได้มากขนาดนั้น เนื่องจากในบริเวณนั้นมีมวลแก๊สน้อย และอุณหภูมิสูงเกินกว่าที่จะทำให้ดาวเคราะห์หินหรือน้ำแข็งก่อตัว มันยังเป็นที่ชัดเจนแล้วว่าดาวเคราะห์หินมีโอกาสที่จะเคลื่อนเข้าไปใกล้ดาวแม่ ขณะที่จานของแก๊สยังคงมีอยู่ในบริเวณใกล้ดาวแม่ ทำให้มันอาจเป็นการก่อตัวของแกนกลางของดาวเคราะห์ยักษ์ (ที่มีมวลประมาณ 10 เท่าของโลก) ถ้าดาวเคราะห์นั้นก่อตัวจากกลไกการขยายตัวของแกนกลาง
กลศาสตร์ท้องฟ้า
ทฤษฎีพลวัตของระบบสุริยะ
โนเกีย 6111

โนเกีย 6111 เป็นโทรศัพท์มือถือที่ผลิตโดยโนเกีย ออกจำหน่ายในปี 2005 มี จอแสดงผล CSTN-LCD 262,144 สี
, กล้อง 1 ล้านพิกเซล, เครื่องเล่นเพลงดิจิตอลและวิทยุ FM
== คุณสมบัติพิเศษ ==

เครือข่าย : GSM 900/1800/1900
น้ำหนัก : 6.25 ออนซ์ (92 กรัม)
หน้าจอ : 3.32" x 1.85" x 0.91" (84 x 47 x 23&nbsp;&#xE0B;&#xE21;&#x2E;)
การใช้งานแบตเตอรี่ :
* เปิดรอรับสาย GSM 190 ชั่วโมง
* สนทนาต่อเนื่อง GSM 5 ชั่วโมง
แบตเตอรี่: Li-ion 700 mAh
หน้าจอ: LCD (Color TFT/TFD)
ขนาด: 128 x 160 พิกเซล
Memory: 23 เมกกะไบต์
โทรศัพท์มือถือโนเกีย
เฟลมเซลล์

เฟลมเซลล์ (Flame cell) เป็นเซลล์ที่ทำหน้าที่ขับถ่าย ซึ่งมีช่องเปิดออกสู่สิ่งแวดล้อม พบในหนอนตัวแบน (ยกเว้น turbellarian อันดับ Acoela), โรติเฟอร์ และเนเมอร์เทีย เป็นอวัยวะขับถ่ายที่เรียบง่ายที่สุดในสัตว์ การทำงานเหมือนไตของมนุษย์ กลุ่มของเฟลมเซลล์เรียกโพรโทเนฟริเดีย เฟลมเซลล์เชื่อมต่อเป็นโครงข่ายทั่วร่างกาย ของเสียจะถูกส่งมาสะสมภายในเฟลมเซลล์ ส่วนที่เป็นอาหารถูกดูดกลับ จากนั้นปล่อยของเสียออกโดยการแพร่
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Animation of Excretion
เซลล์
รายชื่อพายุไต้ฝุ่นที่ถูกถอนชื่อของฟิลิปปินส์

ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2506 เป็นต้นมา มีสามหน่วยงานที่ตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อนภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ เป็นผลให้บ่อยครั้งที่พายุหมุนมักจะมีสองชื่อในเวลาเดียวกัน ซึ่งในช่วง พ.ศ. 2488 ถึง 2543 กองทัพเรือแห่งสหรัฐอเมริกาในนามศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม ได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อน ก่อนที่สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น จะเข้ามารับช่วงต่อในปี พ.ศ. 2543 ซึ่งทั้งสองหน่วยงานจะใช้ชื่อที่ตั้งไว้กับพายุ ก็ต่อเมื่อพายุหมุนมีการทวีกำลังแรงสู่ระดับพายุโซนร้อน ส่วนสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะตั้งชื่อให้กับพายุตั้งแต่ พ.ศ. 2506 โดยจะทำการตั้งชื่อให้กับระบบพายุหมุนเขตร้อนที่เคลื่อนตัวเข้าสู่ หรือพายุดีเปรสชันเขตร้อนใด ๆ ที่ก่อตัวภายในพื้นที่รับผิดชอบของตน ซึ่งมีอาณาเขตระหว่างละติจูด 135°ตะวันออก ถึง 115°ตะวันออก และระหว่างลองจิจูด 5°เหนือ ถึง 25°เหนือ แม้ว่าพายุลูกนั้น ๆ จะมีชื่อที่ถูกกำหนดไว้อยู่แล้วก็ตาม ทั้งสามหน่วยงานที่มีการตั้งชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก จะมีการปลดเกษียณชื่อของพายุหมุนเขตร้อนอย่างมีนัยสำคัญ ซึ่งสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ จะปลดเกษียณชื่อพายุหมุนของตนเมื่อพายุลูกนั้น ๆ ก่อให้เกิดความเสียหายอย่างน้อย 1 พันล้านเปโซฟิลิปปินส์ และ/หรือ เป็นเหตุให้เกิดการสูญเสียชีวิตของประชาชนอย่างน้อย 300 รายในฟิลิปปินส์
ตั้งแต่ พ.ศ. 2506 เป็นต้นมา มีการตั้งชื่อเพื่อปรับปรุงรายการในปี พ.ศ. 2522, 2528, 2544 และ 2548 ด้วยเหตุผลต่าง ๆ กันไป รวมถึงเพื่อช่วยลดความสบสันในการบันทึกทางประวัติศาสตร์ และ การนำชื่อที่อาจมีความสัมพันธ์ในเชิงลบกับบุคคลที่มีตัวตนจริง ภายในรายการข้อมูลนี้ทั้งหมดเกี่ยวข้องกับความรุนแรงที่เกิดขึ้นภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ โดยการเก็บข้อมูลของสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ มากกว่าการเก็บข้อมูลของสำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น หรือ ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม
== ก่อน พ.ศ. 2540 ==
การรวบรวมข้อมูลของความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาที เริ่มต้นในฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2521
== พุทธทศวรรษ 2540 ==
== พุทธทศวรรษ 2550 ==
== พุทธทศวรรษ 2560 ==
== บันทึก ==
== อ้างอิง ==
พายุหมุนเขตร้อน
อาชูร์-อูบัลลิตที่ 2

อาชูร์-อูบัลลิตที่ 2 บางครั้งสะกดเป็น อัสซูร์-อูบัลลิตที่ 2 และ อาชูรูบัลลิตที่ 2 (อักษรรูปลิ่มอัสซีเรียใหม่: , , หมายถึง "อาชูร์ยังคงไว้ชีวิต") ทรงเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของจักรวรรดิอัสซีเรียใหม่ สืบต่อจากพระเจ้าซินชาร์อิชคุน (Sin-shar-ishkun) นามของพระองค์มาจากพระเจ้าอาชูร์-อูบัลลิตที่ 1 ผู้สถาปนาจักรวรรดิอัสซีเรียกลาง พระเจ้าอาชูร์-อูบัลลิตที่ 2 ทรงเป็นพระราชวงศ์พระองค์หนึ่ง ก่อนหน้านี้เคยเป็นนายพลก่อนขึ้นเป็นกษัตริย์ และอาจมีศักดิ์เป็นพระอนุชา (น้องชาย) ของพระเจ้าซินชาร์อิชคุน
ในช่วงการล้อมนิเนเวห์ในปีที่ 612 ก่อนคริสต์ศักราช พระเจ้าอาชูร์-อูบัลลิตที่ 2 ปฏิเสธที่จะอยู่ใต้อำนาจพระเจ้าแนโบโพแลสซาร์แห่งบาบิโลเนียและพระเจ้าไซอาซาเรส (Cyaxares) แห่งมีเดียน และถอนทัพไปที่เมืองฮาร์รัน ทางตอนเหนือของซีเรีย โดยได้รับความช่วยเหลือจากกองทัพของฟาโรห์เนโคที่ 2 (Necho II) ในครั้งแรกกองทัพผสมอัสซีเรีย-อียิปต์สามารถปกป้องเมืองไว้ได้ แต่หลังจากฝ่ายอียิปต์พ่ายแพ้ในปีที่ 610 ก่อนคริสต์ศักราชและยกทัพกลับ เมืองฮาร์รันก็ถูกกองทัพผสมบาบิโลน-มีเดียนยึดในที่สุด
ในปีที่ 608 ก่อนคริสต์ศักราช กองทัพผสมอัสซีเรีย-อียิปต์พยายามตีเมืองฮาร์รันคืนแต่ไม่สำเร็จ ชะตากรรมสุดท้ายของพระเจ้าอาชูร์-อูบัลลิตที่ 2 ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด มีความเป็นไปได้ที่พระองค์อาจถูกปลงพระชนม์ในการรบหรืออาจมีชีวิตรอดจนถึงยุทธการที่คาร์เคมิช (Battle of Carchemish) ซึ่งเป็นยุทธการสุดท้ายในสงครามระหว่างอัสซีเรียกับบาบิโลน ในปีที่ 605 ก่อนคริสต์ศักราชหรืออาจรอดชีวิตและหลบซ่อนตัว
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
=== ข้อมูลเว็บ ===
บุคคลในศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล