pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สโมสรฟุตบอลแทรกเตอร์ซาซี

สโมสรฟุตบอลแทรกเตอร์ซาซี (باشگاه فوتبال تراکتورسازی تبریز) หรือ แทรกเตอร์ เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศอิหร่าน ตั้งอยู่ที่เมืองตาบริซ ประเทศอิหร่าน โดยมีบริษัทการผลิตแทรกเตอร์อิหร่านเป็นเจ้าของ ปัจจุบันลงเล่นในเปอร์เซียนกัลฟ์โปรลีก สโมสรก่อตั้งในปี ค.ศ. 1970 และเลื่อนชั้นสู่ลีกสูงสุดในอีก 5 ปีถัดมา
ในฤดูกาล 2008–09 แทรกเตอร์เลื่อนชั้นกลับสู่ลีกสูงสุดอีกครั้งในรอบ 8 ปี และได้รับสิทธิ์ไปแข่งขันเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกครั้งแรกในปี เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2013
นอกจากฟุตบอลแล้ว แทรกเตอร์ซาซียังมีสโมสรฟุตซอล บาสเกตบอล วอลเลย์บอล เทควันโด และเบสบอล
== เกียรติประวัติ ==

เฉพาะการแข่งขันอย่างเป็นทางการ
เปอร์เซียนกัลฟ์โปรลีก
รองชนะเลิศ (3) : 2011–12, 2012–13, 2014–15
อันดับที่สาม (1) : 2016-17
Azadegan League (เฟิสต์ดิวิชัน)
อันดับที่สาม (1) : 1992-93
Azadegan League (เซคกันด์ดิวิชัน)
ชนะเลิศ (1) : 2008–09
เซคกันด์ดิวิชัน
ชนะเลิศ (1) : 1974-75
รองชนะเลิศ (2) : 1976-77, 1995-96
Hazfi Cup
ชนะเลิศ (1) : 2013–14
รองชนะเลิศ (3) : 1975–76, 1994–95, 2016–17
อีสต์อาเซอร์ไบจานซูเปอร์คัพ
ชนะเลิศ (1) : 1992
ตาบริซฟุตบอลลีก
ชนะเลิศ (1) : 1984-85
ตาบริซฟุตบอลลีกเซคกันด์ดิวิชัน
ชนะเลิศ (1) : 1981-82
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เฟซบุ๊ค
อินสตาแกรม
 
ท
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2513
อินเตอร์สเตต 20

อินเตอร์สเตต 20 (Interstate 20 หรือ I-20) เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตแนวตะวันออก–ตะวันตกสายหลักในสหรัฐใต้ อินเตอร์สเตต 20 มีระยะทาง  มีจุดเริ่มต้นใกล้กับเคนต์ รัฐเท็กซัส บนอินเตอร์สเตต 10 สิ้นสุดที่ฟลอเรนซ์ บนอินเตอร์สเตต 95 อินเตอร์สเตต 20 ผ่านรัฐต่าง ๆ ได้แก่ รัฐเท็กซัส รัฐลุยเซียนา รัฐมิสซิสซิปปี รัฐแอละแบมา รัฐจอร์เจีย และรัฐเซาท์แคโรไลนา เมืองใหญ่ที่อินเตอร์สเตต 20 เชื่อมต่อเข้าด้วยกัน (จากตะวันตกไปตะวันออก) ได้แก่ ฟอร์ตเวิร์ท แดลลัส รัฐเท็กซัส, ชรีฟพอร์ต รัฐลุยเซียนา, แจ็กสัน รัฐมิสซิสซิปปี, เบอร์มิงแฮม รัฐแอละแบมา, แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย, และโคลัมเบีย รัฐเซาท์แคโรไลนา
จากปลายทางที่อินเตอร์สเตต 95 ทางหลวงสายนี้ได้มีเส้นทางต่อไปอีกประมาณ  ไปทางทิศตะวันออกเพื่อเข้าเมืองฟลอเรนซ์ ในฐานะที่เป็นสายแยกเข้าเมืองของอินเตอร์สเตต 20
== ภาพ ==
ไฟล์:FTWORTHTX3224.JPG|อินเตอร์สเตต 20 ในทางใต้ของฟอร์ตเวิร์ท
ไฟล์:Welcometomississippi i-20.jpg|ป้ายยินดีต้อนรับเข้าสู่รัฐมิสซิสซิปปี ขามุ่งหน้าตะวันตก
ไฟล์:I20I59Birmingham.JPG|ทางออกของอินเตอร์สเตต 20 (หมายเลขซ้อนกับอินเตอร์สเตต 59) ไปยังอินเตอร์สเตต 65 ในดาวน์ทาวน์เบอร์มิงแฮม
ไฟล์:Augusta Georgia I-20 at I-520 flyover ramp construction.jpg|อินเตอร์สเตต 20 ฝั่งมุ่งหน้าตะวันออก ที่ทางแยกต่างระดับตัดกับอินเตอร์สเตต 520 ในออกัสตา รัฐจอร์เจีย
ไฟล์:Northbound Interstate 95 @ Interstate 20; Florence SC.jpg|ทางไปยังปลายทิศตะวันออกของอินเตอร์สเตต 20 ซึ่งสิ้นสุดที่อินเตอร์สเตต 95 ในฟลอเรนซ์ รัฐเซาท์แคโรไลนา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
I-20 on Interstate-Guide.com
Proposed I-20 extension in North Carolina 
20
ถนนในรัฐเท็กซัส
ถนนในรัฐลุยเซียนา
ถนนในรัฐมิสซิสซิปปี
ถนนในรัฐแอละแบมา
ถนนในรัฐจอร์เจีย
ถนนในรัฐเซาท์แคโรไลนา
Eunuch

redirectขันที
เส้นขนานที่ 5 องศาใต้

เส้นขนานที่ 5 องศาใต้ คือวงกลมละติจูดที่ 5 องศา ด้านใต้ของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก, ทวีปแอฟริกา, มหาสมุทรอินเดีย, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้, ออสตราเลเซีย, มหาสมุทรแปซิฟิกและทวีปอเมริกาใต้
==รอบโลก==
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 5° ใต้ลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นขนานที่ 4 องศาใต้
เส้นขนานที่ 6 องศาใต้
เส้นละติจูด
เส้นขนานที่ 5 องศาเหนือ

เส้นขนานที่ 5 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 5 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก, ทวีปแอฟริกา, มหาสมุทรอินเดีย, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้, มหาสมุทรแปซิฟิกและทวีปอเมริกาใต้
เส้นขนานนี้คือช่วงที่มหาสมุทรแปซิฟิกยาวที่สุด
==รอบโลก==
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 5° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
เส้นขนานที่ 4 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 6 องศาเหนือ
เส้นละติจูด
เส้นขนานที่ 25 องศาเหนือ

เส้นขนานที่ 25 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 25 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านทวีปแอฟริกา, ทวีปเอเชีย, มหาสมุทรอินเดีย, มหาสมุทรแปซิฟิก, ทวีปอเมริกาเหนือและมหาสมุทรแอตแลนติก
เป็นชายแดนจุดเหนือสุดของมาลีซึ่งแบ่งกับมอริเตเนีย
ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์จะมองเห็นได้เป็นเวลา 13 ชั่วโมง 42 นาที ในระหว่างครีษมายัน และ 10 ชั่วโมง 35 นาที ในระหว่างเหมายัน
==รอบโลก==
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 25° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
==อ้างอิง==
== ดูเพิ่ม ==
เส้นขนานที่ 24 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 26 องศาเหนือ
เส้นละติจูด
การประชุมกาซาบล็องกา

การประชุมกาซาบล็องกา(รหัสนามว่า ซิมโบล) จัดขึ้นที่โรงแรม Anfa ในกาซาบล็องกา ฝรั่งเศสโมร็อกโก ตั้งแต่วันที่ 14 ถึง 24 มกราคม ค.ศ. 1943 เพื่อวางแผนทางยุทธศาสตร์ของฝ่ายสัมพันธมิตรในทวีปยุโรปในช่วงขั้นต่อไปของสงครามโลกครั้งที่สอง ผู้ที่ได้เข้าร่วมประชุมในครั้งนี้ได้แก่ แฟรงคลิน ดี. โรเซอเวลต์ ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐ และวินสตัน เชอร์ชิล นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร นอกจากนี้ยังได้มีผู้เข้าร่วมการประชุมที่เป็นตัวแทนของกองกำลังฝรั่งเศสเสรี ได้แก่ นายพล ชาร์ล เดอ โกล และอ็องรี ฌีโรด์ แม้ว่าพวกเขาจะมีบทบาทที่เล็กน้อยและไม่ใช่ส่วนหนึ่งของการวางแผนทางทหาร โจเซฟ สตาลิน ได้ปฏิเสธที่จะเข้าร่วมประชุม เนื่องจากการสู้รบอย่างต่อเนื่องในยุทธการที่สตาลินกราด ซึ่งเขาเป็นที่ความต้องการที่จะอยู่ในสหภาพโซเวียต
วาระการประชุมในครั้งนี้ได้กล่าวถึงรายละเอียกของขั้นตอนทางยุทธวิธี การจัดสรรทรัพยากรและเปิดประเด็นที่กว้างขวางของนโยบายทางการทูต การถกเถียงและการเจรจาต่อรองได้ก่อให้เกิดสิ่งที่เป็นรู้จักกันคือ คำแถลงการณ์กาซาบล็องกา และอาจเป็นคำยั่วยุมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของวัตถุประสงค์คือ "การยอมจำนนโดยไร้เงื่อนไข" หลักการของ"การยอมจำนนโดยไร้เงื่อนไข"มาเพื่อเป็นตัวแทนของเสียงเป็นหนึ่งเดียวของฝ่ายสัมพันธมิตรที่ไม่ยอมโอนอ่อน—ตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่าฝ่ายอักษะจะต้องสู้รบจนต้องพบความปราชัยอย่างถึงที่สุด
การประชุมระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
วินสตัน เชอร์ชิล
แฟรงคลิน ดี. โรเซอเวลต์
ชาร์ล เดอ โกล
ฝ่ายสัมพันธมิตร (สงครามโลกครั้งที่สอง)
พ.ศ. 2486
การประชุมไคโร

การประชุมไคโร (รหัสนามว่า เซ็กซ์ทันต์; sextant) เมื่อวันที่ 22–26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1943 จัดขึ้นในกรุงไคโร ประเทศอียิปต์ ได้สรุปใจความถึงการเป็นพันธมิตรร่วมต่อต้านญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและการตัดสินใจเกี่ยวกับเอเชียหลังสงคราม ผู้ที่เข้าร่วมประชุม ได้แก่ แฟรงคลิน ดี. โรเซอเวลต์ ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐ วินสตัน เชอร์ชิล นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร และเจียง ไคเชก จอมทัพแห่งสาธารณรัฐจีน โจเซฟ สตาลิน ผู้นำโซเวียต ได้ปฏิเสธที่จะเข้าร่วมการประชุมเพราะการเข้าพบกับเจียงอาจจะทำให้ส่งผลกระทบระหว่างสหภาพโซเวียตและญี่ปุ่น(กติกาสัญญาความเป็นกลางโซเวียต–ญี่ปุ่น ค.ศ. 1941 เป็นข้อตกลงห้าปีของความเป็นกลางระหว่างสองประเทศ ใน ค.ศ. 1943 สหภาพโซเวียตไม่ได้ทำสงครามกับญี่ปุ่น เว้นแต่จีน, สหราชอาณาจักร และสหรัฐฯเท่านั้น)
การประชุมไคโรได้จัดตั้งขึ้นที่บ้านพักของเอกอัครราชทูตสหรัฐอเมริกาประจำอียิปต์ Alexander Comstock Kirk ใกล้กับสุสานพีระมิด
สองวันต่อมา สตาลินได้เข้าพบกับโรเซอเวลต์และเชอร์ชิลในเตหะราน อิหร่าน สำหรับการประชุมเตหะราน
ฝ่ายอเมริกันไม่ได้ต้องการให้ฝรั่งเศสกลับไปครองอินโดจีน ได้เสนอให้เจียง ไคเชกเข้าควบคุมอินโดจีนฝรั่งเศสไว้ทั้งหมด แต่เจียง ไคเชกได้ปฏิเสธข้อเสนอนี้ต่อหน้าสาธารณชน
ปฏิญญาไคโรได้ประกาศออกไป เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1943 และได้ปล่อยในคำแถลงการณ์ไคโรผ่านวิทยุ เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1943 ได้ระบุถึงเจตนารมณ์ของฝ่ายสัมพันธมิตรที่จะใช้กำลังทางทหารอย่างต่อเนื่องจนกว่าญี่ปุ่นจะยอมจำนนอย่างไม่มีเงื่อนไข มาตราการหลักของปฏิญญาไคโรคือประเทศทั้งสามแห่งฝ่ายสัมพันธมิตรได้ต่อสู้รบในสงครามเพื่อขัดขวางและลงทัณฑ์ของการรุกรานของญี่ปุ่น พวกเขาไม่ได้แสวงหาผลประโยชน์เพื่อพวกเขาเอง และจะไม่เกี่ยวข้องกับสงครามการขยายดินแดนภายหลังความขัดแย้ง "ญี่ปุ่นได้แย่งชิงหมู่เกาะทั้งหมดในมหาสมุทรแปซิฟิกซึ่งพวกเขาได้เข้ายึดหรือครอบครองตั้งแต่จุดเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในปี ค.ศ. 1914", "ดินแดนทั้งหมดที่ญี่ปุ่นได้แย่งชิงมาจากจีน รวมทั้งแมนจูเรีย  เกาะฟอร์โมซา(ไต้หวัน) และเกาะเปสกาโดเรส(เผิงหู)จะต้องนำกลับคืนสู่สาธารณรัฐจีน" ญี่ปุ่นจะต้องถูกขับออกไปจากดินแดนอื่นๆทั้งหมดที่พวกเขาได้กระทำความโหดร้ายและความละโมบ และ"ในขณะเดียวกัน ประเทศเกาหลีจะได้รับการปลดปล่อยและเป็นอิสระ"
== อ้างอิง ==
การประชุมระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
ผลที่ตามมาหลังสงครามโลกครั้งที่สอง
วินสตัน เชอร์ชิล
แฟรงคลิน ดี. โรเซอเวลต์
เจียง ไคเชก
ฝ่ายสัมพันธมิตร (สงครามโลกครั้งที่สอง)
พ.ศ. 2486
Heracles

redirectเฮราคลีส
ความเป็นชาย

ความเป็นชาย (masculinity) คือ คุณสมบัติ พฤติกรรมและบทบาทที่เกี่ยวข้องกับเด็กผู้ชายและผู้ชาย โดยสังคมเป็นผู้กำหนดต่างจากความหมายของเพศชาย มาตร่ฐานต่างกันไปตามวัฒนธรรมและยุคสมัย ทั้งเพศชายและเพศหญิงสามารถแสดงออกลักษณะและพฤติกรรมของผู้ชายได้
ลัษณะที่แสดงถึงความเป็นชายในสังคมตะวันตกได้แก่ ความกล้าหาญ พึงพาตนเอง ความรุนแรง และการกล้าแสดงออก ความเป็นลูกผู้ชาย(Machismo)เป็นรูปแบบหนึ่งของความเป็นชายที่เน้นพลังอำนาจและความเป็นชายโดยไม่คำนึงถึงผลกระทบและหน้าที่
== อ้างอิง ==
มานุษยวิทยา
ผู้ชาย
เพศภาวะ
Masculinity

redirectความเป็นชาย
ความเป็นหญิง

ความเป็นหญิง (femininity)  คือ คุณสมบัติ พฤติกรรมและบทบาทที่เกี่ยวข้องกับเด็กผู้หญิงและผู้หญิง ความเป็นหญิงส่วนหนึ่งสังคมเป็นผู้กำหนดและอีกส่วนจากลักษณะทางชีววิทยา แตกต่างจากนิยามของเพศหญิง ที่ทั้งเพศชายและเพศหญิงสามารถแสดงออกถึงความเป็นหญิงได้
ลักษณะที่แสดงถึงความเป็นหญิงได้แก่ ความอ่อนโยน เห็นใจผู้อื่น และความอ่อนไหว แม้ว่าลักษณะความเป็นหญิงจะขึ้นอยู่กับสถานที่และสิ่งแวดล้อมและได้รับอิทธิพลจากทั้งสังคมและวัฒนธรรม ในประเทศที่ไม่ได้พูดภาษาอังกฤษ บางแนวคิดหรือสิ่งของก็ถูกมองว่าดูมีความเป็นหญิงหรือความเป็นชาย
== อ้างอิง ==
มานุษยวิทยา
ผู้หญิง
เพศ
เพศภาวะ
Femininity

redirectความเป็นหญิง
สงครามโก้นบอง–หงสาวดี

สงครามโก้นบอง–หงสาวดี (ကုန်းဘောင်-ဟံသာဝတီ စစ်; Konbaung–Hanthawaddy War) เป็นสงครามที่สู้กันระหว่างราชอาณาจักรโก้นบองและราชอาณาจักรหงสาวดีใหม่ในพม่าตั้งแต่ ค.ศ. 1752 ถึง 1757 เป็นสงครามชุดสุดท้ายในระหว่างโก้นบองอันเป็นกลุ่มผู้ใช้ภาษาพม่าซึ่งอยู่ทางเหนือกับหงสาวดีอันเป็นกลุ่มผู้ใช้ภาษามอญซึ่งอยู่ทางใต้ จบลงด้วยความพ่ายแพ้ของมอญซึ่งเคยครองภาคใต้มาหลายร้อยปี
สงครามนี้เริ่มในเดือนเมษายน ค.ศ. 1752 ในสภาพขบวนการอิสระต่อต้านอำนาจกองทัพหงสาวดีที่เพิ่งยึดอำนาจจากราชอาณาจักรตองอู การต่อต้านดังกล่าวมีผู้นำคือพระเจ้าอลองพญาผู้ก่อตั้งราชอาณาจักรโก้นบอง พระองค์สามารถเอาชัยในพื้นที่พม่าตอนบนได้ทั้งหมดเมื่อสิ้น ค.ศ. 1753 หงสาวดีจากภาคใต้จึงรุกรานกลับอย่างเต็มรูปแบบใน ค.ศ. 1754 แต่ไม่สำเร็จ เมื่อเวลาผ่านไป สงครามก็มีลักษณะทางชาติพันธุ์มากขึ้น เพราะเป็นการสู้กันของพม่าจากทางเหนือกับมอญจากทางใต้ กองทัพโก้นบองเข้าสู่พม่าตอนล่างในเดือนมกราคม ค.ศ. 1755 ยึดดินดอนสามเหลี่ยมอิรวดีและเมืองดะโกนเป็นผลสำเร็จในเดือนพฤษภาคมของปีนั้น เมืองท่าสิเรียมที่อยู่ในความพิทักษ์ของกลุ่มฝรั่งเศสยื้อสงครามออกไปอีก 14 เดือน แต่ถูกตีแตกในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1756 ทำให้ฝรั่งเศสยุติบทบาทในสงครามครั้งนี้ ต่อมาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1757 ฝ่ายโก้นบองยึดพะโคเมืองหลวงของหงสาวดีไว้ได้ ราชอาณาจักรหงสาวดีที่ตั้งมาได้ 16 ปีจึงล่มสลายลง กองกำลังมอญแห่งหงสาวดีถอยไปตั้งตัวในคาบสมุทรตะนาวศรีอยู่หลายปีโดยได้ความช่วยเหลือจากกรุงศรีอยุธยา แต่พม่าแห่งโก้นบองยึดคาบสมุทรดังกล่าวคืนจากกรุงศรีอยุธยาและขับไล่มอญออกไปได้ใน ค.ศ. 1765
เมื่อสิ้นสงคราม กลุ่มชาติพันธุ์พม่าจากทางเหนือเข้าตั้งรกรากในคาบสมุทรตะนาวศรี และในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 การกลืนและสมรสกันระหว่างชาติพันธุ์ทำให้มอญกลายเป็นชนกลุ่มน้อยไปในที่สุด
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
โก้นบอง–หงสาวดี
ราชวงศ์หงสาวดีใหม่
ประวัติศาสตร์มอญ
มอซือ

มอซือ หรือ จักรพรรดินีเหมา (毛皇后; สิ้นพระชนม์ 22 กันยายน 237) พระนามเดิม ไม่ทราบ ฐานันดรศักดิ์ จักรพรรดินีหมิงเต้า (明悼皇后) จักรพรรดินีแห่ง วุยก๊ก ระหว่าง ยุคสามก๊ก ของจีนพระนางอภิเษกกับ พระเจ้าเว่ยหมิง หรือ พระเจ้าโจยอย จักรพรรดิองค์ที่ 2 ของวุยก๊ก
== พระประวัติ ==
มอซือเป็นพระสนมของพระเจ้าโจยอยตั้งแต่รัชสมัยของพระราชบิดา พระเจ้าเว่ยเหวิน หรือ พระเจ้าโจผี ปฐมจักรพรรดิของวุยก๊กเมื่อครั้งยังดำรงพระยศเป็น ผิงยฺเหวียนหฺวัง
จักรพรรดินีแห่งวุยก๊ก
คำให้การขุนหลวงวัดประดู่ทรงธรรม

คำให้การขุนหลวงวัดประดู่ทรงธรรม เอกสารจากหอหลวง เป็นเอกสารยุคปลายกรุงศรีอยุธยา สันนิษฐานว่าเขียนขึ้นราวรัชสมัยของสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3 หรือ พระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ มีเนื้อหาเป็นเรื่องเล่าจากความทรงจำ สันนิษฐานว่ารับการคัดลอกและเรียบเรียงจากต้นฉบับในหอหลวง
เอกสารบรรยายสภาพกรุงศรีอยุธยาโดยละเอียด ข้อมูลเหล่านี้เมื่อสำรวจศึกษาพื้นที่แล้ว พบว่ามีความถูกต้องแม่นยำ ในส่วนหลังของเอกสารบรรยายถึงโบราณราชประเพณี ได้แก่ ธรรมเนียมถือน้ำ พระราชพิธีลงสรงเจ้าฟ้า พิธีโสกันต์ ว่าด้วยเครื่องยศสำหรับศพ แบบอย่างการพระเมรุ ยังมีบรรยายถึงตำแหน่งยศพระราชาคณะฐานานุกรม มีตอนที่ว่าด้วยพระพิไชยเสนา เป็นตำราสอนข้อความประพฤติของราชการ ตอนสุดท้ายเล่าเกี่ยวกับเหตุการณ์สมัยอยุธยาตอนปลาย ตั้งแต่รัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ สมเด็จพระเจ้าอุทุมพรและช่วงต้นรัชกาลสมเด็จพระเจ้าเอกทัศน์
ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 กรมราชเลขาธิการซึ่งโอนมาอยู่ในหน้าที่กรมเลขาธิการ คณะรัฐมนตรี ได้มอบเอกสารสมุดไทย ใบบอก ใบลาน และอื่น ๆ มาเก็บรักษาไว้ ต่อมาให้กรมศิลปากรดูแล จนนายปรีดา ศรีชลาลัย ข้าราชการกรมศิลปากรอ่านพบและนำเสนอที่ประชุมคณะกรรมการชำระประวัติศาสตร์ไทย เห็นว่าเป็นเอกสารสำคัญทางประวัติศาสตร์ จึงได้ตีพิมพ์ครั้งแรกใน แถลงงานประวัติศาสตร์ เอกสาร โบราณคดี ตั้งแต่ฉบับปีที่ 3 เล่ม 1 (มกราคม 2512) ถึงฉบับปีที่ 5 เล่ม 2 (พฤษภาคม 2514) ใช้ชื่อเอกสารนี้ว่า คำให้การขุนหลวงวัดประดู่ทรงธรรม รวม 6 ฉบับ โดยเข้าใจว่าเป็นเอกสารครั้งกรุงเก่า และเป็นคำให้การของขุนหลวงวัดประดู่ทรงธรรม คือสมเด็จพระเจ้าอุทุมพร ต่อมาจึงได้รวมพิมพ์เป็นเล่มเมื่อ พ.ศ. 2534 โดยคณะกรรมการชำระประวัติศาสตร์ไทยและจัดพิมพ์เอกสารทางประวัติศาสตร์และโบราณคดี สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี โดยยังคงอักขรวิธีของต้นฉบับไว้ทั้งหมด
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
คำให้การขุนหลวงวัดประดู่ทรงธรรม เอกสารจากหอหลวง โครงการห้องสมุดดิจิทัลวชิรญาณ
พงศาวดารกรุงศรีอยุธยา
ปู้ เลี่ยนชือ

ปู้ฮูหยิน หรือ พระสนมปู้ (步練師; สิ้นพระชนม์  พฤศจิกายน ค.ศ. 238) พระนามเดิม ปู้ เลี่ยนชือ เป็นพระสนมในพระเจ้าซุนกวน ปฐมจักรพรรดิแห่งง่อก๊กระหว่างยุคสามก๊กของจีน หลังสิ้นพระชนม์ ซุนกวนยกให้พระองค์เป็น จักรพรรดินีปู้
== พระประวัติ ==
ปู้ฮูหยินหรือพระสนมปู้ประสูติที่ อำเภอไหวหยิน เขตหลินไหว ปัจจุบันคือ ไหวอัน มณฑลเจียงซู พระนางประสูติช่วงเวลาหนึ่งในช่วงปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก โดยพระนางเป็นพระญาติกับ เปาจิด เสนาธิการคนสำคัญคนหนึ่งของซุนกวนเมื่อยังเยาว์พระมารดาได้นำพระนางจากไหวหยินมายังเขตโลกั๋ง
ใน ค.ศ. 199 โลกั๋งถูกพิชิตโดยขุนศึก ซุนเซ็ก ซึ่งปกครองเขตแดนในเขตภูมิภาคกังตั๋ง (ปัจจุบันคือ มณฑลกวางตุ้ง ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจีน) หลังจากที่ปู้ฮูหยินอพยพจากโลกั๋งมายังกังตั๋งที่กังตั๋งปู้ฮูหยินได้รู้จักกับน้องชายของซุนเซ็ก ซุนกวน และด้วยความงามทำให้พระนางเป็นอนุภรรยาของซุนกวน
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
Chen, Shou (คริสต์ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (Sanguozhi).
Xu, Song ( คริสต์ศตวรรษที่ 8). Jiankang Shilu (建康實錄).
บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่น
บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
Boi (แสลง)

Boi หรือ บอย เป็นคำที่ใช้กันในหมู่กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ (LGBT) และกลุ่มทอมดี้ (butch and femme) ที่แสดงถึงเพศและอัตลักษณ์ทางเพศ ในกลุ่มเลสเบี้ยนมีการเปิดกว้งมากขึ้นในการยอมรับการแสดงออกทางเพศ และยอมรับให้คนแสดงตนว่าเป็น บอย ความหมายของคำว่า บอย นั้นมีหลากหลาย เช่น
บอย อาจหมายถึงคู่รักที่มีอายุน้อยกว่า
กลุ่มบีดีเอสเอ็ม หรือทอมที่อายุน้อยกว่าในกลุ่มทอมดี้
ชายข้ามเพศอายุน้อย หรือเพิ่มเริ่มเปลี่ยนเพศ(transitioning)
== ดูเพิ่ม ==
ทอมบอย
== อ้างอิง ==
เพศภาวะ
ศัพท์เกี่ยวกับกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
แสลง
ความเป็นกลางทางเพศ

ความเป็นกลางทางเพศ (gender neutrality) หมายถึง ภาวะที่นโยบาย ภาษา หรือสถาบันทางสังคมต่าง ๆ หลีกเลี่ยงการแบ่งแยกบทบาทคนจากเพศสภาพ เพื่อลดการแบ่งแยกจากการมีบทบาททางเพศที่เพศใดจะเหมาะสมกว่าอีกเพศหนึ่ง
== นโยบาย ==
ผู้เสนอนโยบายความเป็นกลางทางเพศอาจสนับสนุนนโยบายสาธารณะที่ออกแบบมาเพื่อขจัดความแตกต่างด้านเพศ เช่น ห้องน้ำที่มีเพศเป็นกลางโดยมีห้องสุขาสาธารณะให้บริการโดยไม่ต้องแยกแยะเพศของบุคคลที่ใช้ มีข้อสังเกตว่าความเป็นกลางทางเพศในกฎหมายมีการเปลี่ยนแปลงลักษณะของข้อพิพาทด้านการดูแลซึ่งทำให้มีแนวโน้มว่าผู้ชายจะได้รับการดูแลบุตรหลานของตนในกรณีที่มีการหย่าร้าง

นิยามทางกฎหมายของเพศเป็นหัวข้อที่มีการถกเถียงกันโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับคนข้ามเพศ ในบางประเทศเพื่อให้ถูกต้องตามกฎหมายว่าเป็นเพศใหม่ได้นั้น คมข้ามเพศจำเป็นต้องทำหมันก่อน
รัฐแคลิฟอร์เนียและรัฐออริกอนยอมรับความเป็นกลางทางเพศ โดยทั้งสองรัฐออกกฏหมายอนุญาตให้ประชาชนสามารถเลือกไม่ระบุเพศใดเพศหนึ่งชัดเจนในใบขับขี่ของรัฐได้
== อ้างอิง ==
เพศ
คตินิยมสิทธิสตรี
มาตราคินซีย์

มาตราคินซีย์ (Kinsey scale) หรือตัววัดระดับความชอบเพศเดียวกัน ถูกนำมาใช้ในงานวิจัยเพื่ออธิบายรสนิยมทางเพศของบุคคลตามประสบการณ์หรือการตอบแบบสอบถาม ณ ขณะนั้น ค่าต่ำสุดคือ 0 หมายถึง ชอบเพศตรงข้ามเท่านั้น และมากสุดคือ 6 หมายถึง ชอบเพศเดียวกันเท่านั้น จากรายงานของคินซีส์ทั้งหญิงและชายมีค่าพิเศษคือ "X" หมายถึงไม่มีความรู้สึกด้านเพศเลย รายงานนี้ออกเผยแพร่ครั้งแรกใน พฤติกรรมทางเพศของมนุษย์เพศชาย (Sexual Behavior in the Human Male (1948)) และยังเป็นส่วนหนึงของ พฤติกรรมทางเพศของมนุษย์เพศหญิง (Sexual Behavior in the Human Female (1953))
== ตาราง ==
คินซีย์สเกลเริ่มจาก 0 สำหรับผู้ที่ชอบเพศตรงข้ามเท่านั้นและไม่มีประสบการ์หรือความต้องการทางเพศต่อเพศเดียวกัน จนถึง 6 สำหรับผู้ที่ชอบเพศเดียวกันเท่านั้นและไม่มีประสบการ์หรือความต้องการทางเพศต่อเพศตรงข้ามเลย และระหว่าง 1 - 5 สำหรับผู้ที่ระดับความต้องการทางเพศต่อทั้งเพศเดียวกันและเพศตรงข้าม รวมถึง "บังเอิญ" หรือ "เป็นครั้งคราว" อยากร่วมเพศกับเพศเดียวกัน
== อ้างอิง ==
รสนิยมทางเพศ
เพศวิทยา
บันทึกใสจากวัยฝัน

บันทึกใสจากวัยฝัน  เป็นมังงะชุดแนวโชโจะจากประเทศญี่ปุ่น เขียนและวาดภาพประกอบโดย Io Sakisaka  มังงะได้ถูกตีพิมพ์ลงนิตยสาร Bessatsu Margaret ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ ในเดือน กุมภาพันธ์ 2011 และอวสานในเดือน กุมภาพันธ์ 2015 ส่วนอนิเมะโทรทัศน์ผลิตโดย Production I.G และกำกับโดย Ai Yoshimura ออกอากาศครั้งแรกในญี่ปุ่นในวันที่ 7 กรกฎาคม 2014 ภาพยนตร์ฉบับคนแสดงได้เข้าในเดือนธันวาคม 2014 drama CD ได้ถูกวางจำหน่ายโดยแถมในมังงะเล่มที่ 10 OAD ได้ถูกวางจำหน่ายโดยแถมในมังงะเล่มที่ 11 มังงะเรืองนี้ยังได้รับการแปลในประเทศเยอรมนี, ฝรั่งเศส, อิตาลี, ไต้หวัน, โปแลนด์, และ เม็กซิโก  ส่วนในประเทศไทยสำนักพิมพ์บงกช พับลิชชิ่ง เป็นผู้ได้รับลิขสิทธิ์ในการตีพิมพ์มังงะในฉบับภาษาไทย
== รายชื่อมังงะ ==
== รายชื่อตอนในอนิเมะโทรทัศน์ ==
{|class="wikitable" style="width:98%; margin:auto; background:#FFF; table-layout:fixed;"
|- style="border-bottom: 3px solid #CCF;"
! style="width:3em;"  | ตอนที่
! ชื่อ
! style="width:12em;" | วันที่ออกอากาศ
|-
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Ao Haru Ride at Bessatsu Margaret
Anime official website 
Live-action film official website  
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2557
ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
ภาพยนตร์ภาษาญี่ปุ่น
การ์ตูนญี่ปุ่นแนววีรคติ
สุมาหู

สุมาหู หรือ ซือหม่าฝู ในภาษาจีนกลาง (司馬孚; 180 — 3 เมษายน 272) พระนามรอง ชูต๋า (叔達) องค์ชายและรัฐบุรุษแห่ง ราชวงศ์จิ้น ซึ่งก่อนหน้านั้นพระองค์รับราชการเป็นขุนนางแห่ง วุยก๊ก ก่อนที่พระนัดดาของพระองค์ สุมาเอี๋ยน (จักรพรรดิจิ้นหวู่) จะโค่นล้มวุยก๊กใน ค.ศ. 265 และสถาปนา ราชวงศ์จิ้น ขึ้น
== พระประวัติ ==
สุมาหูประสูติเมื่อ ค.ศ. 180 ที่ อำเภอเวิน เมืองโห้ลาย (ปัจจุบันคือ อำเภอเวิน มณฑลเหอหนาน) เป็นบุตรชายของ สุมาฮอง เจ้าเมืองโฮโล่และเป็นน้องชายของ สุมาอี้ เสนาธิการและผู้สำเร็จราชการแห่งวุยก๊ก
ขุนนางของวุยก๊ก
สโมสรกีฬาอัลฆ็อรรอฟะฮ์

สโมสรกีฬาอัลฆ็อรรอฟะฮ์ (نادي الغرافة الرياضي) เป็นสโมสรกีฬาของประเทศกาตาร์ ตั้งอยู่ที่เขตอัลฆ็อรรอฟะฮ์ โดยกีฬาที่โดดเด่นที่สุดของสโมสรคือฟุตบอล ก่อตั้งเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1979 ในนาม Al-Ittihad และได้เข้าร่วมสหพันธ์ฟุตบอลกาตาร์เมื่อวันที่ 23 กันยายนปีเดียวกัน และเปลียนมาใช้ชื่ออัลฆ็อรรอฟะฮ์ในปี ค.ศ. 2004 เพื่อให้สอดคล้องกับชื่อเขตที่ตั้ง
== สนาม ==
อัลฆ็อรรอฟะฮ์ลงเล่นเกมเหย้าที่สนามกีฬาThani bin Jassim ตั้งอยู่ที่ย่านอัลฆ็อรรอฟะฮ์ จุคนได้ 27,000 ที่นั่ง ก่อตั้งในปี ค.ศ. 2003 เคยใช้จัดการแข่งขันเอเชียนคัพ 2011 และมีแผนขยายความจุเป็น 44,740 ที่นั่ง เพื่อรองรับการแข่งขันฟุตบอลโลก 2022
== เกียรติประวัติ ==
กาตาริลีก
ชนะเลิศ (7): 1992, 1998, 2002 (ในชื่อ Al-Ittihad), 2005, 2008, 2009, 2010
กาตาริเซคกันด์ดิวิชัน
ชนะเลิศ (4): 1980, 1982, 1984, 1987 (ในชื่อ Al-Ittihad)
Emir of Qatar Cup
ชนะเลิศ (7): 1995, 1996, 1997, 1998, 2002 (ในชื่อ Al-Ittihad), 2009, 2012
กาตาร์คราวน์ปรินซ์คัพ
ชนะเลิศ (3): 2000 (ในชื่อ Al-Ittihad), 2010, 2011
กาตาริสตาร์สคัพ
ชนะเลิศ (2): 2009, 2018
อาหรับคัพวินเนอร์สคัพ
ชนะเลิศ (1): 1999
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
QSL profile
อ
อ
ปรินซ์ แอมพอนซา

ปรินซ์ แอมพอนซา (เกิดวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1996) เป็นนักฟุตบอลชาวกานา ปัจจุบันลงเล่นให้กับสโมสร FK Pelister ในประเทศมาเซโดเนีย
== สโมสรอาชีพ ==
=== ชลบุรี ===
ปรินซ์ขึ้นมาเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ของชลบุรีครั้งแรกในปี ค.ศ. 2015 หลังจากที่เคยลงเล่นให้กับชุดเยาวชนอยู่สามปี เขาทำประตูแรกให้กับสโมสรในนัดที่ชลบุรีเปิดบ้านเอาชนะชัยนาท ฮอร์นบิล ไปได้ 7-2 เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 2016  ต่อมาในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน ปรินซ์ได้ต่อสัญญากับทางสโมสรเป็นเวลา 5 ปี
=== อ่างทอง ===
ในเลกที่สองของฤดูกาล 2018 ปรินซ์ถูกปล่อยยืมตัวให้กับอ่างทอง สโมสรในไทยลีก 2
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สโมสรฟุตบอลชลบุรี 
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักฟุตบอลชาวกานา
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลชลบุรี
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอ่างทอง
ผู้เล่นในไทยลีก
ผู้เล่นในไทยลีก 2
กองหลังฟุตบอล
บุคคลจากอักกรา
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอุทัยธานี
อังโตนียู ปีนา

อังโตนียู เปเรย์รา ปีนา แนตู (Antonio Pereira Pina Neto) หรือที่รู้จักกันในชื่อ อังโตนียู ปีนา (Antonio Pina) และ ตูฟี (Tufy; เกิดวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นให้กับอุดร ยูไนเต็ด
ในไทยลีก 3
เขาเป็นอดีตนักฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลจังหวัดนครราชสีมาในไทยลีก โดยย้ายมาจากพัทยาเมื่อช่วงเดือนมกราคม ค.ศ. 2017
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Profile at oGol
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
กองกลางฟุตบอล
นักฟุตบอลชาวบราซิล
ผู้เล่นในไทยลีก
อังโตนียู ปีนา
อังโตนียู ปีนา
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบางกอก
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลราชนาวี
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลพัทยา ยูไนเต็ด (ก่อตั้ง พ.ศ. 2551)
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา มาสด้า
อากีนัลดู ปูลีการ์ปู เม็งดึช ดา ไวกา

อากีนัลดู ปูลีการ์ปู เม็งดึช ดา ไวกา (Aguinaldo Policarpo Mendes da Veiga; เกิดวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1989) หรือ อากีนัลดู เป็นนักฟุตบอลชาวแองโกลา ลงเล่นในตำแหน่งกองหน้า เขาเคยลงเล่นให้กับ 9 สโมสรใน 3 ทวีป และ 5 ประเทศ เขาถือสองสัญชาติ ได้แก่ แองโกลาและโปรตุเกส
อากีนัลดูย้ายมาร่วมทีมอุบล ยูเอ็มที เมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2018 ต่อมาวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกัน เขาทำประตูแรกให้กับสโมสร นัดที่อุบลเปิดบ้านเอาชนะประจวบคีรีขันธ์ 3–1 แต่ในช่วงก่อนจบเลกแรก เขาถูกสโมสรยกเลิกสัญญา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักฟุตบอลชาวแองโกลา
นักฟุตบอลทีมชาติแองโกลา
นักฟุตบอลชาวโปรตุเกส
กองหน้าฟุตบอล
ผู้เล่นในไทยลีก
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอุบล ยูไนเต็ด
บุคคลจากลูอันดา
ชาวโปรตุเกสเชื้อสายแองโกลา
จังหวัดเซบู

จังหวัดเซบู (; เซบัวโน: Lalawigan sa Sugbu; Lalawigan ng Cebu) เป็นจังหวัดในเขตกิตนางคาบีซายาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ ประกอบด้วยเกาะหลักและเกาะบริวารอีก 167 เกาะ เมืองหลักคือ นครเซบู ซึ่งเป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดและเป็นเมืองหลวงแห่งแรกของฟิลิปปินส์ จังหวัดนี้มีท่าอากาศยานนานาชาติมักตัน–เซบู ตั้งอยู่บนเกาะมักตัน เป็นท่าอากาศยานที่มีผู้โดยสารมาเป็นอันดับที่ 4 ของประเทศ
จังหวัดเซบูเป็นหนึ่งในจังหวัดที่มีการพัฒนาดีที่สุดของประเทศ และเมืองหลักอย่างนครเซบู ก็เป็นศูนย์กลางด้านพาณิชยกรรม การค้า การศึกษา และอุตสาหกรรมของเกาะวิซายัส นอกจากนี้ยังโดดเด่นในด้านการขนส่งทางทะเล การผลิตเฟอร์นิเจอร์ และการท่องเที่ยว
== ภูมิอากาศ ==
เซบูตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเกาะเนโกรส ทางทิศตะวันตกของเกาะเลเตและเกาะโบโฮล ตัวจังหวัดประกอบด้วยเกาะเซบูและเกาะบริวารอีก 167 เกาะ ที่สำคัญได้แก่ เกาะมักตัน เกาะบันตายาน เกาะมาลาปาสกัว เกาะโอลังโก และหมู่เกาะคาโมเตส นครหนาแน่นอย่างนครเซบู, ลาปู-ลาปู และมันดาเว จัดเป็นนครอิสระที่ไม่อยู่ภายใต้การปกครองของจังหวัด แต่จะถูกจัดรวมอยู่ในจังหวัดในเชิงภูมิศาสตร์และสถิติ
จังหวัดเซบูมีพื้นที่  แต่ถ้ารวมนครอิสระเข้าไปด้วย จะมีพื้นที่  พื้นที่ใจกลางของเกาะเซบู มีสายพันธุ์พืชและสัตว์หายากหลายชนิด และมีความเสี่ยงจากแผ่นดินไหวและพายุไต้ฝุ่นที่น้อยมาก
=== ภูมิอากาศ ===
ภูมิอากาศของจังหวัดเซบูเป็นแบบเขตร้อน ประกอบด้วย 2 ฤดูกาล ได้แก่ ฤดูฝน และฤดูแล้ง แต่โดยส่วนใหญ่แล้ว อากาศจะร้อนและค่อนข้างแห้งแล้งในช่วงเดือนมิถุนายน–ธันวาคม และโอกาสที่จะประสบพายุไต้ฝุ่นนั้นมีน้อยมาก
พื้นที่ทางตอนเหนือจะมีฝนตกมากกว่าทางตอนใต้ และเคยได้รับความเสียหายจากพายุไต้ฝุ่นไห่เยี่ยนในปี ค.ศ. 2013 มีผู้เสียชีวิต 73 คน บาดเจ็บ 348 คน นอกจากนี้ยังมีพายุไต้ฝุ่นรูปิง ที่สร้างความเสียหายให้แก่เซบูตอนกลางในปี ค.ศ. 1990
อุณหภูมิของจังหวัดเซบูสามารถขึ้นสูงถึง  ในเดือนมีนาคม–พฤษภาคม และลดลงต่ำสุดถึง  ในเขตภูเขาช่วงฤดูฝน อุณหภูมิโดยเฉลี่ยอยู่ที่ 24–34 องศาเซลเซียส โดยจะไม่ค่อยแปรปรวนนัก ยกเว้นในเดือนพฤษภาคมซึ่งเป็นเดือนที่ร้อนที่สุด ความชื้นโดยเฉลี่ยอยู่ที่ 70–80%
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เซบู
 
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2112
จังหวัดเนโกรสโอเรียนตัล

จังหวัดเนโกรสโอเรียนตัล (เซบัวโน: Sidlakang Negros; ฮีลีไกโนน: Negros Sidlangan; Silangang Negros) หรือ โอริเอนตัลเนโกรส หรือ อีสเทิร์นเนโกรส เป็นจังหวัดในเขตกิตนางคาบีซายาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ ครอบคลุมพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะเนโกรส โดยมีจังหวัดเนโกรสโอกซีเดนตัลครอบคลุมพื้นที่ส่วนที่เหลือของเกาะ จังหวัดนี้ยังรวมพื้นที่เกาะอาโป จุดดำน้ำยอดนิยมของนักท่องเที่ยว
เนโกรสโอเรียนตัลอยู่ใกล้กับจังหวัดเซบูทางทิศตะวันออก โดยมีช่องแคบตาโนนคั่น และอยู่ใกล้กับจังหวัดซีคีฮอร์ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ภาษาหลักที่ใช้พูดกันคือภาษาเซบัวโน และศาสนาหลักคือคริสต์โรมันคาทอลิก เมืองหลักและเมืองที่มีประชากรมากที่สุดคือดูมาเกเต จังหวัดนี้มีประชากร 1,354,995 คน มากเป็นอันดับที่ 2 ของภูมิภาครองจากเซบู มากเป็นอันดับที่ 5 ของวิซายัส และอันดับที่ 19 ของประเทศ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
Local Governance Performance Management System 
 
เนโกรสโอเรียนตัล
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2433