pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
มิสเตอร์ฟรีซ

ดร.วิกเตอร์ ฟรีส (Dr. Victor Fries) หรือ มิสเตอร์ฟรีซ (Mr. Freeze) เป็นตัวละครตัวร้ายในหนังสือการ์ตูนชุดของสำนักพิมพ์ดีซีคอมิกส์ มีบทบาทหลักเป็นศัตรูของแบทแมน สร้างสรรค์โดยเดวิด วูดและเชลดอน มอลดอฟฟ์ ปรากฏตัวครั้งแรกใน Batman #121 (กุมภาพันธ์ 1959)
มิสเตอร์ฟรีซเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ใส่ชุดไครออจีนิคส์ เพื่อให้อยู่รอด เนื่องจากเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านไครออจีนิคส์ที่ประสบอุบัติเหตุขณะที่พยายามที่จะรักษาภรรยาของเขาป่วยหนัก และเขาได้ก่ออาชญากรรมไปทั่วโดยการทำให้เย็นลงหรือกลายเป็นน้ำแข็งด้วยปืนแช่แข็งของเขา
ในภาพยนตร์ แบทแมน & โรบิน ในปี 1997 มิสเตอร์ฟรีซรับบทโดย อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์
==ประวัติตัวละคร==
จากการปรากฏตัวครั้งแรกของเขาในปี ค.ศ. 1959 เป็นต้นมา มิสเตอร์ฟรีซเป็นหนึ่งในตัวร้ายตลกหลาย ๆ คน เป็นศัตรูของแบทแมน เดิมทีมีชื่อเรียกว่า มิสเตอร์ซีโร่ ที่ใช้ชื่อในละครทีวีซีรีส์ในช่วงทศวรรษ 1960 ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นมิสเตอร์ฟรีซ
===Silver Age===
ในภาคต่อเนื่องของซีรีส์ Pre-Crisis อธิบายว่า มิสเตอร์ฟรีซเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ออกแบบ "ปืนน้ำแข็ง" หลังเขาถูกสารเคมีแช่แข็งที่รั่วไหลออกมา ส่งผลให้เขาต้องอยู่ในอุณหภูมิต่ำกว่าศูนย์องศาเพื่อที่จะมีชีวิตรอด
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Mr. Freeze UGO profile 
ตัวละครภาพยนตร์
ตัวละครดีซีคอมิกส์
ตัวละครในแบทแมน
ตัวร้ายที่มีพลังพิเศษในดีซีคอมิกส์
ตัวละครชาวเยอรมัน
ตัวละครที่เป็นนักประดิษฐ์
ตัวละครที่เป็นวิศวกรเคมี
ตัวละครที่เป็นไซบอร์ก
ตัวละครที่เป็นผู้ลอบสังหาร
ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความสามารถเกี่ยวกับน้ำแข็งหรือความเย็น
บอสวิดีโอเกม
ดาวร้ายในแอนิเมชัน
โดตมโบริ

โดตมโบริ  เป็นย่านการท่องเที่ยวและการค้าที่สำคัญแห่งหนึ่งของนครโอซากะ มีลักษณะเป็นถนนเส้นเดียวเลียบขนานกับคลองโดตมโบริตั้งแต่สะพานโดตมโบริบะชิไปจนถึงสะพานนิปปงบะชิในเขตนัมบะของโอซากะ โดตมโบริเป็นที่รู้จักโดยทั่วไปจากการที่มีโรงภาพยนตร์ในสมัยโบราณ (ปัจจุบันไม่มีหลงเหลือแล้ว) มีร้านค้า ร้านอาหาร และป้ายโฆษณานีออนที่โด่งดัง โดยเฉพาะป้ายโฆษณานีออนของกูลิโกะ บริษัทผลิตขนมยักษ์ใหญ่ของญี่ปุ่น
== ประวัติศาสตร์ ==

โดตมโบริ เป็นถนนที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน ย้อนกลับไปตั้งแต่ ค.ศ. 1612 เมื่อ ยาซูอิ โดตง พ่อค้าท้องถิ่นเริ่มขุดขยายแม่น้ำอูเมซุที่ไหลจากตะวันออกไปตะวันตก หวังจะช่วยเพิ่มรายได้จากการค้าขายในแถบนั้นด้วยการขุดคลองเชื่อมต่อกับแม่น้ำสองสายย่อยที่ไหลจากเหนือลงใต้ของแม่น้ำโยโดะ โครงการของพ่อค้าโดตงต้องหยุดชะงักไปเมื่อเสียชีวิตจากการรบในศึกการล้อมโอซะกะเพื่อปกป้องโทโยโตมิ ฮิเดโยริ แต่หลานชายของพ่อค้าโดตงได้สานต่อเจตนารมณ์และขุดคลองจนสำเร็จในปี ค.ศ. 1615 ทาดากิ มัตสึไดระ ผู้ปกครองคนใหม่ประจำปราสาทโอซากะจึงได้ตั้งชื่อคลองและถนนเลียบคลองว่า "โดตมโบริ" (โบริ มาจากคำว่า โฮริ ที่แปลว่า "คลอง" หรือ "คูเมือง") แม้ว่าชายที่ชื่อ "โดตง" จะเสียชีวิตไปตั้งแต่ศึกระหว่างสองผู้ปกครองญี่ปุ่นในครานั้น
ในปี ค.ศ. 1621 รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะได้วางโครงสร้างเมืองใหม่ ออกแบบให้โดตมโบริเป็นแหล่งบันเทิงของโอซากะ จากนั้นใน ค.ศ. 1662 ก็มีโรงละครคาบูกิและโรงละครบุนรากุตั้งขึ้น ตลอดจนโรงละครหุ่นทาเกดะ คารากูริ ที่มีเอกลักษณ์โดดเด่น ร้านอาหารและคาเฟ่ต่างก็ทยอยเปิดเพื่อรองรับการหลั่งไหลมาของนักท่องเที่ยวตลอดจนนักท่องราตรีในยามค่ำคืนของโอซากะ
โรงละครต่าง ๆ ได้รับความเสียหายอย่างหนักในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และปัจจุบันก็ไม่มีหลงเหลือให้เห็นแล้ว
== จุดท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียง ==
ป้ายหนุ่มกูลิโกะ: เริ่มติดตั้งเมื่อ ค.ศ. 1935 เป็นป้ายไฟนีออนรูปนักกรีฑาวิ่งบนลู่วิ่งอันเป็นสัญลักษณ์ของกูลิโกะ สัญลักษณ์นี้ถูกเปลี่ยนอยู่หลายครั้ง เช่น ช่วงฟุตบอลโลก 2002 และปัจจุบันก็เปลี่ยนให้เป็นการแสดงการสนับสนุนทีมเบสบอล ฮันชิง ไทเกอร์ส ที่โด่งดังของเมือง
คูอิดาโอเระ ทาโร: หน้าร้านคูอิดาโอเระ (Cui-daore) มีตุ๊กตาจักรกลรูปตัวตลกตีกลอง นำมาแสดงเพื่อเรียกลูกค้าเป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1950 ปัจจุบันร้านอาหารได้ปิดไปแล้ว แต่ตุ๊กตาจักรกลยังตั้งอยู่ใกล้บริเวณเดิม
ปูยักษ์คานิโดรากุ:   ปูจักรกลยักษ์ขนาด 6 เมตรครึ่ง ตั้งอยู่หน้าร้านอาหารคานิโดรากุ สามารถขยับแขนและลูกตาได้ ติดตั้งครั้งแรกในปี ค.ศ. 1960 สีสันโดดเด่นโดยเฉพาะเวลากลางคืน
ไฟล์:Kuidaore2008 by MASA.jpg|คูอิดาโอเระ ทาโร
ไฟล์:Kani-Douraku - Head Store.jpg|ปูยักษ์คานิโดรากุ
ไฟล์:Flickr - yeowatzup - Dotonbori, Osaka, Japan.jpg|ปลาปักเป้าแห่งร้านซูโบระ
== อ้างอิง ==
โอซากะ
ย่านในประเทศญี่ปุ่น
ผักลิ้นห่าน

ผักลิ้นห่าน  เป็นไม้ล้มลุกในวงศ์ Asteraceae ลำต้นทอดเลื้อยไปตามพื้นดิน แตกกอเป็นช่วงๆ ต้นสีเขียวอมเหลือง ตามข้อมีใบแตกเป็นกระจุก หลังใบสีขาวนวล ดอกช่อ มีริ้วประดับซ้อนกันเป็นรูปกรวยคว่ำ ช่อดอกชั้นนอกมีกลีบสีเหลือง ช่อดอกชั้นในไม่มีกลีบดอก ผลแห้ง รูปยาวรี อยู่ในกรวยของริ้วประดับ ปลายเมล็ดมีขนสีขาว ปลิวตามลมได้ ใช้เป็นผักแกล้มหรือนำไปปรุงอาหาร
== อ้างอิง ==
มัณฑนา นวลเจริญ. พรรณไม้ป่าชายหาด. ปทุมธานี. สำนักพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ  2552
วงศ์ทานตะวัน
พืชที่รับประทานได้
นารา (พืช)

นารา  เป็นไม้พุ่มมีหนามในวงศ์แตง พบในทะเลทรายนามิบ กิ่งก้านยืดยาว ไม่มีใบแต่มีหนามเป็นจำนวนมาก รากขนาดใหญ่ หยั่งลึกลงในดินได้ถึง 15 เมตรเพื่อดูดน้ำ มีเปลือกนอกที่แข็ง ผลสามารถรับประทานได้
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์แตง
ผลไม้
พืชทะเลทราย
พาหะของประจุไฟฟ้า

พาหะของประจุไฟฟ้า (charge carrier) ในฟิสิกส์, หมายถึงอนุภาคเคลื่อนที่อิสระที่ขนส่งประจุไฟฟ้าในสารตัวนำไฟฟ้า ตัวอย่างเช่น อิเล็กตรอน, ไอออน(อะตอมที่มีประจุบวกหรือลบ), และโฮล สนามไฟฟ้าสามารถออกแรงบังคับอนุภาคอิสระเหล่านี้ให้เคลื่อนที่ไปในตัวนำนั้น เรียกการเคลื่อนที่นี้ว่า กระแสไฟฟ้า ในตัวนำที่แตกต่างกัน อนุภาคที่ใช้ขนส่งประจุก็แตกต่างกันไป ได้แก่ :
ในโลหะ พาหะของประจุไฟฟ้าคือ อิเล็กตรอนหนึ่งหรือสองตัวของอิเล็กตรอนรอบนอกสุดของอะตอมแต่ละตัว สามารถที่จะเคลื่อนที่ได้อย่างอิสระภายในโครงสร้างผลึกของโลหะ อิเล็กตรอนอิสระจะถูกเรียกว่า อิเล็กตรอนนำกระแส และกลุ่มอิเล็กตรอนอิสระเรียกว่า Fermi
ในสารละลายอิเล็กโทรไลท์ (สารละลายหรือของเหลวที่แตกตัวเป็นไอออนได้บางส่วน หรือทั้งหมด และยอมให้กระแสไฟฟ้าไหลผ่านได้ [พจนานุกรมศัพท์ สสวท.]) เช่น น้ำเกลือ พาหะของประจุไฟฟ้าได้แก่ไอออน ซึ่งเป็นอะตอมหรือโมเลกุลที่ได้รับหรือสูญเสียอิเล็กตรอน ทำให้ตัวเองถูกประจุด้วยไฟฟ้า อะตอมที่ได้รับอิเล็กตรอนจะถูกประจุด้วยไฟฟ้าลบหรือมีประจุลบจะเรียกว่า แอนไอออน  อะตอมที่สูญเสียอิเล็กตรอนจะถูกประจุด้วยไฟฟ้าบวกหรือมีประจุบวก จะเรียกว่า แคทไอออน  แคทไอออนและแอนไอออนของของเหลวที่ถูกแยกตัวยังทำหน้าที่เป็นพาหะของประจุไฟฟ้าในของแข็งไอออนที่หลอมละลาย (ดูกระบวนการ ฮอลล์-Héroult สำหรับตัวอย่างของขบวนการอิเล็กโทรไลซิสท์ของของแข็งไอออนที่หลอมละลาย) ตัวนำโปรตอนเป็นตัวนำแบบอิเล็กโทรไลติกที่ใช้ไอออนของไฮโดรเจนที่เป็นบวกเป็นตัวขนส่งประจุ
ในพลาสม่า, พาหะของประจุไฟฟ้าได้แก่ ก๊าซที่มีประจุไฟฟ้าที่ได้จากการเชื่อมไฟฟ้าผ่านอากาศ, แสงนีออน, แสงดวงอาทิตย์และแสงดาว, อิเล็กตรอนและแคทไอออนของก๊าซที่แตกตัวเป็นไอออน
ในสุญญากาศ อิเล็กตรอนอิสระสามารถทำหน้าที่เป็นพาหะของประจุไฟฟ้าได้ บางครั้งเรียกว่า cathode ray. ในหลอดสูญญากาศ กลุ่มของอิเล็กตรอนที่เคลื่อนที่ถูกสร้างขึ้นโดยแคโทดโลหะร้อน โดยกระบวนการที่เรียกว่า thermionic emission
ในสารกึ่งตัวนำ (วัสดุที่ใช้ทำชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ เช่น ทรานซิสเตอร์และแผงวงจรไฟฟ้า) นอกเหนือไปจากอิเล็กตรอน ที่ว่างในวงนอกสุดของอะตอมอันเนื่องจากการสูญเสียอิเล็กตรอน (เรียกว่า "โฮล") ทำตัวเป็นประจุบวกเคลื่อนที่ และถือว่าเป็นพาหะของประจุไฟฟ้าแบบหนึ่ง  อิเล็กตรอนและโฮลเป็นพาหะของประจุไฟฟ้าในสารกึ่งตัวนำ
จะเห็นได้ว่าในตัวนำบางอย่าง เช่น ในสารละลายอิออนและในพลาสม่าจะมีพาหะของประจุไฟฟ้าทั้งบวกและลบ ดังนั้นกระแสไฟฟ้าที่ไหลในตัวนำดังกล่าว จะเกิดจากสองขั้วของพาหะที่ไหลในทิศทางตรงข้ามกัน ในตัวนำไฟฟ้าอื่น ๆ เช่น โลหะ มีพาหะเพียงขั้วไฟฟ้าเดียวเท่านั้น ไม่บวกก็ลบ ดังนั้นกระแสไฟฟ้าที่ไหลจึงเกิดในทิศทางเดียว
ฟิสิกส์อนุภาค
ฟิสิกส์
แมกเลอมอร์

เบนจามิน แฮมมอนด์ แฮกเกอร์ตี (Benjamin Hammond Haggerty) หรือรู้จักในชื่อ แมกเลอมอร์ (Macklemore) หรือเดิมใช้ชื่อว่า โพรเฟสเซอร์ แมกเลอมอร์ (Professor Macklemore) เป็นแร็ปเปอร์อเมริกัน เขาเริ่มจากการออกผลงานโดยไม่มีสังกัด ในปี ค.ศ. 2000 และมักร่วมงานกับโปรดิวเซอร์ ไรอัน ลูอิส เขาเริ่มเป็นที่รู้จักจากแฟนเพลงทางออนไลน์ ออกผลงานมิกซ์เทป 1 ชุด อีพี 3 ชุด และอัลบั้ม 2 ชุด โดยไม่ได้สังกัดค่ายใหญ่
แมกเลอมอร์และลูอิสออกซิงเกิ้ล "Thrift Shop" ที่มียอดวิวในยูทูบมากกว่า 1 พันล้านครั้ง และสามารถติดอันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ในปี ค.ศ. 2013 มียอดขายมากกว่า 2.2 ยูนิต ถือเป็นครั้งแรกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1994 ที่เพลงอันดับ 1 บนชาร์ตฮอต 100 ไม่ได้มาจากค่ายใหญ่ ซิงเกิ้ลที่ 2 "Can't Hold Us" ก็ยังสามารถขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตฮอต 100 ได้เช่นกัน ทำให้แมกเลอมอร์และลูอิส เป็นศิลปินดูโอคู่แรกในประวัติศาสตร์ของชาร์ตที่มี 2 ซิงเกิ้ลแรกในชีวิตที่สามารถขึ้นอันดับ 1 ได้ ทั้ง 2 เพลง แมกเลอมอร์และลูอิส ออกสตูดิโออัลบั้มชุดแรกชื่อ The Heist เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 2012 อัลบั้มติดชาร์ตอันดับ 2 บนบิลบอร์ด 200
ในปี ค.ศ. 2016 แมกเลอมอร์และลูอิสออกอัลบั้มที่สอง This Unruly Mess I've Made ที่ขึ้นถึงอันดับที่หนึ่งของชาร์ตบิลบอร์ด Top R&B/Hip-Hop Albums หลังประกาศพักวงกับลูอิส แมกเลอมอร์ออกอัลบั้มเดี่ยวที่สอง Gemini ในปี ค.ศ. 2017
==อ้างอิง==
ชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช
แร็ปเปอร์อเมริกัน
รายชื่อธงในกองทัพสาธารณรัฐเวียดนาม

ตารางเบื้องล่างต่อไปนี้คือข้อมูลเกี่ยวกับธงต่างๆ ที่ใช้อยู่ในกองทัพสาธารณรัฐเวียดนามอย่างสังเขป ระหว่าง พ.ศ. 2498 - 2518
== ธงราชการทหาร ==
{| border="2" cellpadding="4" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; border-collapse: collapse;"
|-  bgcolor="#efefef"
! width="110"|ภาพธง!!width="250"|สมัยแห่งการใช้ธง!!ลักษณะของธง
|-
|  || ธงราชการกองทัพ  || ลักษณะอย่างเดียวกับธงชาติเวียดนามใต้ ตรงกลางธงมีตราราชการของกองทัพสาธารณรัฐเวียดนาม (สัดส่วน 28:37).
|-
|  || ธงชัยประจำกองทัพ || ลักษณะอย่างเดียวกับธงชาติเวียดนามใต้ มุมธงทั้งสี่ธงมีตราตรามังกร (สัดส่วน 3:4).
|-
|  || ธงนาวี || ลักษณะอย่างเดียวกับธงชาติเวียดนามใต้ กลางธงมีรูปสมอเรือสีดำ.
|}
== ธงประจำกองทัพ ==
{| border="2" cellpadding="4" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; border-collapse: collapse;"
|-  bgcolor="#efefef"
! width="110"|ภาพธง!!width="250"|สมัยแห่งการใช้ธง!!ลักษณะของธง
|-
|  || ธงกระทรวงกลาโหมเวียดนามใต้|| ธงพื้นสีแดง ตรงกลางธงมีตราราชการของกระทรวงกลาโหม
|-
|  || ธงประจำคณะเสนาธิการกองทัพ|| ธงพื้นสีแดง มุมธงทั้งสี่มีช่อโอ๊คสีทอง ตรงกลางธงมีเครื่องหมายของคณะเสนาธิการกองทัพ
|-
|  || ธงกองบัญชาการทหารสูงสุด || ธงพื้นสีเหลือง มุมธงทั้งสี่มีช่อโอ๊คสีทอง ตรงกลางธงมีตราราชการของกองทัพบก
|-
|  || ธงกองทัพบกเวียดนามใต้|| ธงพื้นสีแดง มุมธงทั้งสี่มีช่อโอ๊คสีทอง ตรงกลางธงมีตราราชการของกองทัพบก
|-
|  || ธงกองทัพอากาศเวียดนามใต้|| ธงพื้นสีฟ้า มุมธงทั้งสี่มีช่อโอ๊คสีเงิน ตรงกลางธงมีตราราชการของกองทัพอากาศ
|-
|  || ธงกองทัพเรือเวียดนามใต้|| ธงพื้นสีน้ำเงิน มุมธงทั้งสี่มีช่อโอ๊คสีทอง ตรงกลางธงมีตราราชการของกองทัพเรือ
|-
| || ธงกรมตำรวจสาธารณรัฐเวียดนาม||ธงพื้นสีเขียว ตรงกลางธงมีตราราชการของกรมตำรวจ
|}
== วิทยาลัยทหาร ==
== ธงกองกำลังรบ ==
== ธงแสดงกำลังรบระดับเหล่าทัพ ==
== ธงแสดงกำลังรบระดับกองพล ==
== ธงแสดงกำลังรบระดับกรม ==
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อธงในประเทศเวียดนาม
ธงชาติเวียดนามใต้
เตี๊ยงก่อยกงเซิน
== อ้างอิง ==
กองทัพสาธารณรัฐเวียดนาม
ธงทหาร
รายชื่อธงในกองทัพสาธารณรัฐเวียดนาม
ลมซ่อนรัก

ลมซ่อนรัก ประพันธ์โดย นราเกตต์ พิมพ์ครั้งแรกเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 โดยสำนักพิมพ์พิมพ์คำ ต่อมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ทางช่อง 3 พ.ศ. 2556
== เรื่องย่อ ==
ภัทริน หญิงสาวผู้อ่อนต่อโลก หลงคิดว่าเพื่อนชายมอบความรักให้ด้วยใจจริง มารู้ตัวว่าถูกเขาหลอกใช้เป็นเครื่องมือ ก็เมื่อวันต้องรับชดใช้ในสิ่งที่เขาใส่ร้ายป้ายสี วันเวลาที่ซมซานกลับบ้านเกิดที่เมืองเหนือไปพักรักษาแผลใจ ภัทรินได้รับข้อเสนอจาก ปราณนต์ คุณหมอผู้มีอุดมการณ์ ให้แต่งงานหลอกๆ กับเขาเพื่อตบตาบิดา แลกกับเงินก้อนใหญ่ให้หญิงสาวนำไปใช้หนี้ ภัทรินตกสู่วังวนของการหลอกลวงอีกครั้ง...หลอกพ่อแม่เพื่อนพ้องของทั้งสองฝ่ายว่าได้ร่วมหอลงโรงกันนั่นหนึ่งละ สองคือหลอกตัวเองว่าไม่ได้รักกัน...แต่จะทำได้ง่ายๆหรือ การหลอกลวงยังคงเกิดต่อเนื่องไม่จบสิ้น จนกว่าคนทั้งคู่จะจูงมือกันเดินไปจนสุดทางรัก...
== ตัวละคร ==
=== ตัวละครหลัก ===
ปราณนต์ หรือ ณนต์ : คุณหมอผู้มีอุดมการณ์ ปากร้ายแต่ใจดี
ภัทริน หรือ ภัท : หญิงสาวผู้อ่อนต่อโลก
ปราณ : พี่ชายฝาแฝดของปราณนต์
=== ตัวละครอื่นๆ ===
อัณณา หรือ อัณณ์ : เพื่อนสนิทของปราณนต์และปราณ
ธนาฒน์ : แฟนเก่าของภัทริน
พสุวัฒน์ : บิดาของปราณนต์และปราณ
ภารตี : มารดาของภัทริน
== การนำไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์ ==
=== นักแสดงนำ ===
ณเดชน์ คูกิมิยะ รับบท ปราณนต์ ภานุวัฒน์ / ปราณ ปุณณเวช
ณฐพร เตมีรักษ์ รับบท ภัทริน ภานุวัฒน์
ธัญชนก กู๊ด รับบท อัณณา
สุริยนต์ อรุณวัฒนกูล รับบท ธนาฒน์
ลภัสรดา ช่วยเกื้อ รับบท ชมนาด
เกรียงไกร อุณหะนันทน์ รับบท พสุวัฒน์
ปวีณา ชารีฟสกุล รับบท ภารตี
จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์ รับบท สินธร
== อ้างอิง ==
ลมซ่อนรัก ในสถาพรบุ๊คส์
คอนเฟิร์ม!!!!! ลมซ่อนรัก ณเดชน์-แต้ว
  เตรียมเฮ! ' ณเดช' คู่'แต้ว' ลง 'ลมซ่อนรัก'
ละครโทรทัศน์ไทย
เอนิวะ

เอนิวะ  (, ) เป็นนครในกิ่งจังหวัดอิชิการิ ของจังหวัดฮกไกโด ในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณที่ราบอิชิการิ ทางตอนเหนือของนครชิโตเซะราว 8 กิโลเมตร และทางใต้ของนครซัปโปโระ เมืองหลวงของจังหวัดฮกไกโด ราว 26 กิโลเมตร เอนิวะขึ้นชื่อในเรื่องแหล่งอารยธรรมก่อนประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่น
== ประวัติศาสตร์ ==

เอนิวะได้เริ่มก่อตัวขึ้น ในยุคโจมง ราว ๆ 7,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช ที่บริเวณโบราณสถานคาริมบะ  ในปัจจุบัน และปรากฏหลักฐานว่าผู้คนเริ่มอพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานอย่างจริงจังเมื่อ ราว 2,000 ปีก่อนศริสตศักราช มีสิ่งประดิษฐ์มากมายถูกค้นพบในพื้นที่แห่งนี้ อาทิ หวีเคลือบ, ลูกปัด, เครื่องปั้นดินเผา และ เครื่องประดับหิน นอกจากนี้ยังพบฝังศพในยุคประวัติศาสตร์ ช่วง ค.ศ. 700 - 1200 ที่บริเวณโมอิซาริโกฟุง  ซึ่งลักษณะของหลุมฝังศพเหมือนกับที่เอเบ็ตสึโกฟุงและหลุมฝังศพทางตอนเหนือของโทโฮกุ
ภายหลังตระกูลมัตสึมาเอะจัดตั้งขึ้นในฮกไกโดตอนใต้ ในปี ค.ศ. 1590 ตระกูลได้แลกเปลี่ยนค้าขายกับชาวไอนุดั้งเดิมที่อาศัยอยู่ก่อนในพื้นที่ ต่อมาในยุคเอะโดะ หนึ่งใน 13 สถานค้าขายผ่านที่ราบอิชิการิ คือ แหล่งชูมามัปปุ  (ไอนุ: Shuma-o-mappu (シュマ・オ・マップ) แหล่งค้าขายดำเนินการไปจนยุคเอโดะสิ้นสุดลง
== ภูมิอากาศ ==
== การคมนาคม ==
=== รถไฟ ===
25px JR ฮกไกโด
* สายชิโตเซะ - 4 สถานี
=== ทางหลวง ===
25px ทางด่วนฮกไกโด
25px ทางด่วนโตโต
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 36
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 453
=== ทางอากาศ ===
ท่าอากาศยานชินชิโตเซะ (15 กิโลเมตร)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นครในกิ่งจังหวัดอิชิการิ
กุหลาบพันปี

กุหลาบพันปี (Azalea) เป็นชื่อสกุลของไม้ดอกในสกุล Rhododendron ในวงศ์กุหลาบป่า (Ericaceae) มีมากกว่า 1,000 ชนิด
==ศัพทมูลวิทยา==
คำว่า Rhododendron มาจากภาษากรีกโบราณคำว่า ῥόδον rhódon หมายถึง "กุหลาบ" และ δένδρον déndron หมายถึง "ต้นไม้" ส่วนในภาษาไทย "กุหลาบพันปี" มาจากการที่มีลักษณะดอกคล้ายกุหลาบ (แต่มิได้เป็นไม้จำพวกกุหลาบแต่อย่างใด)  และลำต้นที่มักมีมอสส์เกาะ คล้ายกับมีอายุเป็นพันปี จึงเป็นที่มาของชื่อ
==ลักษณะ==
เป็นไม้พุ่ม กระจายพันธุ์ในแถบทวีปเอเชีย, อเมริกาเหนือ, ยุโรป และออสเตรเลีย โดยเฉพาะในทวีปเอเชียจะพบตามภูเขาสูงตามแถบแนวเทือกเขาหิมาลัยที่อยู่จากระดับน้ำทะเลนับพันเมตร โดยพบได้จนถึงจีนตอนใต้ และเกาหลี จนถึงญี่ปุ่น
กุหลาบพันปีชนิด Rhododendron arboreum ยังเป็นไม้ดอกประจำประเทศเนปาลอีกด้วย
==ชนิดที่พบในประเทศไทย==
คำแดง (Rhododendron arboreum) มีลักษณะดอกสีแดง ออกดอกระหว่างเดือนมกราคมถึงพฤษภาคม แต่ช่วงที่ดอกบานเต็มที่คือปลายเดือนกุมภาพันธ์ ในประเทศไทยพบกระจายพันธุ์ที่อุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์, อุทยานแห่งชาติขุนแจ เป็นต้น
ดอกสามสี (Rhododendron lyi) มีลักษณะดอกสีขาวออกเป็นช่อสั้น ๆ กระจายพันธุ์ในอุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้า ออกดอกช่วงเดือนเมษายน
คำขาวเชียงดาว (Rhododendron ludwigianum) เป็นไม้พุ่มขึ้นอิงอาศัยกับต้นไม้ใหญ่ เป็นไม้เฉพาะถิ่นของประเทศไทย พบเฉพาะบนเขาหินปูน ที่ระดับความสูง 1,800-2,200 เมตร ของดอยเชียงดาว และดอยอินทนนท์ เท่านั้น ออกดอกช่วงเดือนมีนาคม-พฤษภาคม
กุหลาบแดงมลายู (Rhododendron malayanum) มีลักษณะดอกสีแดง เป็นไม้พุ่มขึ้นอิงอาศัยกับต้นไม้ใหญ่ มีความสูงของต้น 1-2 เมตร พบในภาคใต้ตอนล่างของประเทศไทย  บนภูเขาที่สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 1,000 เมตรขึ้นไป ขึ้นตามคบไม้ในป่าดิบเขาที่ชุ่มชื้น
กุหลาบพันปีลังกาหลวง (Rhododendron microphyton) มีลักษณะดอกสีขาวมีจุดสีแดง พบตามป่าดิบเขาทางภาคเหนือของประเทศไทย ที่ระดับความสูง 1,500 เมตรขึ้นไป ออกดอกและผลช่วงเดือนพฤศจิกายน-มกราคม
คำขาว (Rhododendron moulmainense) มีลักษณะดอกสีขาวมีขนาดใหญ่กว่าดอกคำแดง  พบได้ตั้งแต่พื้นที่ที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 1,000 เมตรขึ้นไป  เช่น ยอดเขาบนอุทยานแห่งชาติเขาหลวง
กุหลาบแดง (Rhododendron simsii) พบในภาคอีสานที่ระดับความสูง 1,000-1,600 เมตร
นมวัวดอย (Rhododendron surasianum) ช่อดอกสั้นออกตามปลายกิ่งช่อละ 3-4 ดอก กลีบดอกสีขาว หรือขาวอมชมพู เป็นไม้เฉพาะถิ่นของประเทศไทย พบที่จังหวัดเชียงใหม่ และแม่ฮ่องสอนบางบริเวณ   บนภูเขาสูงจากระดับน้ำทะเล 1,400-1,600 เมตร ขึ้นบนพื้นที่ลาดชันที่ชุ่มชื้นในป่าดิบเขา
กุหลาบป่า (Rhododendron taliense) ดอกมีสีขาวครีมจนถึงสีเหลือง ลักษณะดอกเป็นช่ออัดแน่นแบบร่ม  ดอกย่อยมีจำนวน 10–15 ดอก ในประเทศไทยพบเฉพาะยอดเขาสูงในภาคเหนือ เช่น ดอยอินทนนท์, ดอยผ้าห่มปก, ดอยเชียงดาว, ดอยลังกาหลวง เท่านั้น
กายอม หรือ กุหลาบขาว (Rhododendron veitchianum) มีลักษณะเป็นกาฝาก อาศัยเกาะอยู่กับต้นไม้ใหญ่ ซอกหิน หรือโขดหิน ที่มีความชุ่มชื้นสูง จะพบได้ตั้งแต่พื้นที่ป่าดิบเขาที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 1,000 เมตรขึ้นไป
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
พืชมีพิษ
วงศ์กุหลาบป่า
คำแดง

คำแดง   เป็นไม้ชนิดหนึ่ง จำพวกกุหลาบพันปี ในวงศ์กุหลาบป่า (Ericaceae)
คำแดง เป็นหนึ่งในชนิดของกุหลาบพันปี หรือกุหลาบป่าที่พบได้ในประเทศไทย พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่อินเดีย, เนปาล, ภูฏาน, พม่า และจีนในมณฑลยูนนานและกุ้ยโจว (สามารถแบ่งออกได้เป็นสกุลย่อยและชนิดย่อยต่าง ๆ) สำหรับในประเทศไทย นับเป็นพืชดอกที่งดงามมากที่สุดและหายากมากที่สุดชนิดหนึ่ง เพราะมีการกระจายพันธุ์ค่อนข้างจำกัดอยู่เฉพาะในเขตอากาศหนาวเย็นบนพื้นที่ชุ่มชื้น เช่น สันเขา หรือหน้าผา ในระดับความสูงประมาณ 1,600-2,500 เมตร เหนือระดับน้ำทะเล ในประเทศไทยพบได้ในป่าดิบเขาทางภาคเหนือ เช่น อุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ จังหวัดเชียงใหม่ และอุทยานแห่งชาติขุนแจ จังหวัดเชียงราย เป็นต้น
ผลิดอกในระหว่างเดือนมกราคมถึงพฤษภาคม แต่ช่วงที่ดอกบานเต็มที่คือปลายเดือนกุมภาพันธ์ คำแดงเป็นต้นไม้ขนาดเล็กถึงขนาดกลาง สูง 2-12 เมตร ไม่ผลัดใบ ลำต้นและกิ่งก้านมักคดงอเพราะอิทธิพลของแรงลม เปลือกตะปุ่มตะป่ำ ใบสีเขียวเข้มมีรูปร่างคล้ายหอก ยาว 7-14 เซนติเมตร ออกเรียงเวียนสลับเป็นกลุ่มที่ปลายกิ่ง กุหลาบพันปีมีดอกสีแดงเลือดนกเข้นข้นสะดุดตา ดอกเป็นช่อทรงกลมที่ปลายกิ่ง โดยมีใบเรียงแผ่วนต่อกันเป็นจานรองแลดูงดงามคล้ายดอกกุหลาบ แต่ละช่อมีดอกออกรวมกันตั้งแต่ 4-12 ดอก เมื่อบานมีขนาด 3-5 เซนติเมตร มีขนสั้น ๆ สีแดงปกคลุม ดอกทรงกรวยแกมรูประฆัง ปลายแยกเป็น 5-6 กลีบ กลีบค่อนข้างกลม ส่วนโคนกลีบดอกเชื่อมกันทั้งหมด และในช่วงที่ออกดอกบานนั้น น้ำหวานภายในดอกจะเป็นอาหารของนกและแมลงชนิดต่าง ๆ อีกด้วย 
คำแดง เป็นไม้ประจำประเทศเนปาล โดยสีแดงในธงชาติเนปาล หมายถึง สีแดงของดอกคำแดง
คำแดง แม้จะเป็นไม้ที่มีถิ่นกระจายพันธุ์ในพื้นที่สูงในเขตหนาว แต่ก็สามารถนำมาเพาะปลูกได้ในพื้นที่ราบ แต่ก็ปลูกเลี้ยงค่อนข้างยาก นอกจากความงดงามแล้วยังมีคุณสมบัติสามารถดูดซึมสารพิษในอากาศได้อีกด้วย
==ชนิดย่อย==
Rhododendron arboreum subsp. cinnamomeum ใบมีขนสีน้ำตาลคล้ายอบเชย]]
Rhododendron arboreum subsp. zeylanicum พบที่ศรีลังกา นับเป็นชนิดย่อยที่หายาก
Rhododendron arboreum subsp. cinnamomeum var. album ดอกสีขาวและจุดสีแดงสดคล้ายเลือดเล็ก ๆ บนพื้นผิวด้านในของกลีบดอก
Rhododendron arboreum subsp. delavayi สีแดงสด เป็นชนิดย่อยที่พบได้ในประเทศไทย
Rhododendron arboreum Sm. subsp. nilagiricum (Zenker) Tagg พบได้ในรัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์กุหลาบป่า
กุหลาบแดง

กุหลาบแดง หรือ กุหลาบดอย  เป็นไม้ดอกประเภทกุหลาบพันปีชนิดหนึ่ง ในวงศ์กุหลาบป่า (Ericaceae)
จัดเป็นกุหลาบพันปีอีกชนิดหนึ่งที่พบได้ในประเทศไทย มีถิ่นแพร่กระจายพันธุ์ตั้งแต่จีนตอนใต้, ญี่ปุ่น และภูมิภาคอินโดจีน สำหรับในประเทศไทยพบทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตามที่โล่งบริเวณป่าดิบเขา ที่ระดับความสูง 800-1,500 เมตร จากระดับน้ำทะเล
ลำต้นเป็นไม้พุ่ม มีความสูงตั้งแต่ 1-3 เมตร ลำต้นและกิ่ง มีขนสีน้ำตาลแดง ใบเดี่ยว เรียงเวียนสลับเป็นกลุ่มที่ปลายกิ่ง รูปรี รูปไข่ รูปไข่แกมขอบขนาน รูปไข่กลับ หรือรูปใบหอกกลับ ปลายแหลมหรือมน โคนสอบแคบ มีขนสีน้ำตาล ดอก สีแดงอมส้ม มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ออกเป็นช่อตามซอกใบและปลายกิ่ง กลีบเลี้ยงขนาดเล็กโคนเชื่อมกัน ปลายแยกเป็น 5 แฉก มีขนสีขาวหรือแดง กลีบดอก 5 กลีบ เชื่อมกันคล้ายรูปแตร ภายในมีจุดประสีแดงเข้ม ปลายแยกเป็นแฉกค่อนข้างกลม ผล มีทรงรูปไข่ มีขนสีน้ำตาลแดง เมื่อแก่แตกได้ เมล็ดมีจำนวนมาก ขนาดเล็ก มีปีกบาน
กุหลาบแดง นิยมปลูกเป็นไม้ประดับทั่วไปในที่สูง ให้ดอกสวยงาม โดยจะออกดอกในช่วงฤดูร้อน ระหว่างเดือนมีนาคม-พฤษภาคม
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์กุหลาบป่า
วงศ์กุหลาบป่า

วงศ์กุหลาบป่า (Heath, Heather) เป็นวงศ์ของไม้พุ่มหรือไม้ต้น ใช้ชื่อวงศ์ว่า Ericaceae
ลักษณะเด่นประจำวงศ์ คือ ไม่มีหูใบ ใบเป็นแบบใบเดี่ยว ติดแบบเรียงเวียนสลับ มีต่อมด้านล่าง มีเส้นใบออกจาก 2 ข้างของเส้นกลางใบแบบขนนก บางครั้งมีเส้นใบออกจากโคนใบ 3 เส้น หรือมากกว่านั้น ดอกมีลักษณะสมมาตรตามรัศมี ดอกเป็นดอกแบบสมบูรณ์เพศ กลีบดอกเป็นรูปท่อหรือรูปโถ เกสรเพศผู้มี 10 อัน อับเรณูแตกโดยมีรูเปิดที่ปลาย ก้านเกสรเพศเมียมี 1 อัน รังไข่มี 5 ช่อง เมล็ดมีจำนวนมาก
บางชนิดเป็นพืชกินซาก ใบมีเกล็ดรังแค หรือมีต่อมที่ขอบใบตอนโคน ดอกแบบดอกสมบูรณ์เพศ กลีบดอกเป็นรูปท่อหรือรูปโถ เกสรเพศผู้มี 10 อัน
เป็นพืชที่พบกระจายพันธุ์ไปทั่วโลก มีมากกว่า 4,000 ชนิด ประมาณ 126 สกุล   ไม้ที่อยู่ในวงศ์นี้ เช่น แครนเบอร์รี, บลูเบอร์รี, ฮักเกิลเบอร์รี, กุหลาบป่า, กุหลาบพันปี เป็นต้น
สำหรับในประเทศไทย พบทั้งหมด 7 สกุล เช่น
Agapetes เช่น ประทัดดอย
Craibiodendron เช่น ดาวราย
Rhododendron คือ กุหลาบพันปี พบตามยอดเขาสูงจากระดับน้ำทะเลนับพัน  ๆ เมตร ทั้งภาคเหนือ, ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคใต้ ขยายพันธุ์ด้วยการโดยช่อละอองเกสรโดยแมลงและนกที่มากินน้ำหวาน
Gaultheria พบในป่าดิบเขาทางภาคเหนือ ให้น้ำมันเป็นสมุนไพร
Vaccinium พบได้ทั่วไป ส่วนมากพบในป่าดิบเขา ทั้งป่าเดิมและป่ารุ่น สามารถรับประทานผลและใบได้ เช่น บลูเบอร์รี
Lyonia พบในป่าดิบเขาทั้งภาคเหนือ และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สมเด็จพระเจ้าตริภูวันแห่งเนปาล

สมเด็จพระเจ้าตริภูวนพีรพิกรมศาหเทวะ เป็นพระมหากษัตริย์เนปาล พระองค์ที่ 7 พระองค์ครองราชย์ตั้งแต่ 17 พฤษภาคม 2424 จนถึง 11 ธันวาคม 2454 (ได้เสด็จลี้ภัยทางการเมืองไปประทับในประเทศอินเดียตั้งแต่ 7 พฤศจิกายน 2493 — 7 มกราคม 2494) พระราชสมภพเมื่อ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2449 เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าปฤถวีพีรพิกรมศาหเทวะ กับสมเด็จพระราชินีลักษมีทิพเยษรานี ศาหะ พระราชสมภพที่กรุงกาฐมาณฑุ ราชอาณาจักรเนปาล
พระองค์ครองราชย์ขณะทรงมีพระชนมายุได้ 5 พรรษา ภายหลังการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าปฤถวีพีรพิกรมศาหเทวะพระราชบิดาของพระองค์ และราชาภิเษกเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2456 ที่พระราชวังในกรุงกาฐมาณฑุ โดยมีพระราชมารดาเป็นผู้สำเร็จราชการ แต่อำนาจที่แท้จริงของสถาบันพระมหากษัตริย์ขึ้นอยู่กับตระกูลราณา ซึ่งเป็นตระกูลที่สืบทอดตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเนปาลมาอย่างยาวนาน
==เครื่องราชอิสริยาภรณ์==
เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎดวงอาทิตย์, 2493
เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งสาธารณรัฐอิตาลี, 2497
เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์, 2497
พระมหากษัตริย์เนปาล
ผู้ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์
ราชอาณาจักรเนปาล
เอมิล ยอดนักสืบ

เอมิล ยอดนักสืบ (Emil und die Detektive; Emil and the Detectives) เป็นผลงานวรรณกรรมเยาวชนที่มีชื่อเสียงโด่งดังของนักเขียนชาวเยอรมัน "เอริช เคสท์เนอร์" เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ "เอมิล ทิชบายน์" ที่ต้องเดินทางจากเมืองนอยชสตัดท์ไปยังกรุงเบอร์ลินเพื่อเยี่ยมคุณยาย ขณะเอมิลอยู่บนบนรถไฟได้เผลอหลับและเมื่อตื่นขึ้นมาซองเงินในกระเป๋าของเขาหายไป เขามั่นใจว่าชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่รถไฟตู้เดียวกับเขาคือ "ขโมย" ปฏิบัติการไล่ล่าหัวโขมยจึงเกิดขึ้น
== อ้างอิง ==
เอริช เคสท์เนอร์. เอมิล ยอดนักสืบ :สำนักพิมพ์บรรณกิจ
วรรณกรรมเยาวชน
วรรณกรรมแปล
วรรณกรรมภาษาเยอรมัน
วรรณกรรมที่สร้างเป็นภาพยนตร์
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2472
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเปียก

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเปียก บ้างออกพระนามว่า พระองค์เจ้าจำรัส หรือ พระองค์เจ้าชาย เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 27 ในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว กับเจ้าจอมมารดาเหม็น
พระองค์เจ้าเปียกประสูติ เมื่อวันจันทร์ เดือน 6 ขึ้น 10 ค่ำ ปีเถาะ เอกศก จ.ศ. 1181 ตรงกับวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2362 สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 4 เมื่อวันจันทร์ เดือน 4 ขึ้น 4 ค่ำ ปีเถาะ สัปตศก จ.ศ. 1217 พ.ศ. 2398 พระชันษา 37 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร วันพุธที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2382
พระองค์ทรงเป็นต้นราชสกุลปิยากร ณ อยุธยา ทรงมีพระโอรสและพระธิดา ดังนี้
1.หม่อมเจ้านิสากร ปิยากร (สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2453)
2.หม่อมเจ้าหญิงยุภา ปิยากร (ประสูติ พ.ศ. 2395 สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2462 พระราชทานเพลิง ณ วัดบรมนิวาส เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2464)
3.หม่อมเจ้าหญิงวิไลวรรณ ปิยากร
4.หม่อมเจ้าหญิงชุบ ปิยากร (สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2451 พระราชทานเพลิง ณ วัดสระเกศ เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2452)
==พระอิสริยยศ==
หม่อมเจ้าเปียก (พ.ศ. 2362 - พ.ศ. 2367)
พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าเปียก (พ.ศ. 2367 - พ.ศ. 2394)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเปียก (หลังสิ้นพระชนม์)
==พงศาวลี==
==อ้างอิง==
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 3
พระองค์เจ้า
พระราชโอรสในรัชกาลที่ 3