pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เบลมอิตออนเดอะบูกี

เบลมอิตออนเดอะบูเกิล (Blame It on the Boogie) เป็นเพลงดิสโก้ ของวงเดอะแจ็กสันส์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1978 แต่งโดย Mick Jackson, Dave Jackson และ Elmar Krohn
==ชาร์ต==
===Mick Jackson version===
{|class="wikitable sortable"
!ชาร์ต (1978)
!ยอดสูงสุด
|-
|Canadian RPM Top Singles
|align="center"|95
|-
|U.S. Billboard Hot 100
|align="center"|61
|}
===The Jacksons version===
{|class="wikitable sortable"
!ชาร์ต (1978-1979)
!ยอดสูงสุด
|-
|Australia (Kent Music Report)
|align="center"|3
|-
|-
|Irish Singles Chart
|align="center"|15
|-
|-
|-
|-
|Spain (PROMUSICAE)
|align="center"|2
|-
|UK (Official Charts Company)
|align="center"|8
|-
|U.S. Billboard Hot 100
|align="center"|54
|-
|U.S. Billboard Hot Dance Club Play
|align="center"|20
|-
|U.S. Billboard Hot R&B Singles
|align="center"|3
|}
{|class="wikitable sortable"
!ชาร์ต (2009)
!ยอดสูงสุด
|-
|-
|-
|UK (Official Charts Company)
|align="center"|55
|}
===Big Fun version===
{|class="wikitable sortable"
!ชาร์ต (1989-1990)
!ยอดสูงสุด
|-
|-
|-
|-
|-
|Irish Singles Chart
|align="center"|7
|-
|-
|-
|-
|UK (Official Charts Company)
|align="center"|4
|}
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Mick Jackson — official website
Documentary about The Battle of The Boogie at Channel 4
Mick Jackson discography at Discogs
Mick Jackson discography at Disco-disco
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2521
เพลงของเดอะแจ็กสันไฟฟ์
เพลงดิสโก้
เพลงแดนซ์ป็อป
แดนซิงเมชีน

แดนชิงแมกชีน (Dancing Machine) เป็นเพลงในปี ค.ศ. 1973 ที่บันทึกเสียงโดย เดอะแจ็กสันไฟฟ์ ออกจำหน่ายเป็นซืงเกิลในปี ค.ศ. 1974 ซิงเกิลนี้ติดชาร์ตอันดับที่ 2 ของBillboard pop music charts ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1974 และอันดับที่ 1 ของR&B charts
==อ้างอิง==
เพลงในปี พ.ศ. 2516
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2517
เพลงดิสโก้
เพลงฟังก์
เพลงของเดอะแจ็กสันไฟฟ์
แคนยูฟิลอิต (เพลงเดอะแจ็กสันส์)

แคนยูฟิลอิต (Can You Feel It) เป็นเพลงแนวฟังก์ และโซล ทีบันทึกเสียงโดย เดอะแจ็กสันส์ บันทึกเสียงเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1980 และจำหน่ายเมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1980 ในซิงเกิลอัลบั้มTriumph
แต่งโดยพี่ชาย ไมเคิล แจ็กสัน และแจ็คกี้ แจ็กสัน เพลงที่โดดเด่นนำโซโลโดย แรนดี แจ็กสัน และไมเคิล แจ็กสัน จำหน่ายเป็นซิงเกิลในปี ค.ศ. 1981 ติดชาร์ตอันดับที่ 77 ของเพลงป็อป และอันดับที่ 30 ของเพลง R&B ในสหรัฐอเมริกา แต่ติดอันดับที่ 6 ในสหราชอาณาจักร และอันดับที่ 2 ในเนเธอร์แลนด์ ในปี ค.ศ. 1981
==ชาร์ต==
{|class="wikitable sortable"
!ชาร์ต (1980-1981)
!ยอดสูงสุด
|-
|-
|Irish Singles Chart
|align="center"|12
|-
|-
|-
|South African Chart
|align="center"|1
|-
|UK (Official Charts Company)
|align="center"|6
|-
|U.S. Billboard Hot 100
|align="center"|77
|-
|U.S. Billboard Hot Dance Club Play
|align="center"|1
|-
|U.S. Billboard Hot R&B Singles
|align="center"|30
|}
{|class="wikitable sortable"
!ชาร์ต (2009)
!ยอดสูงสุด
|-
|-
|-
|UK (Official Charts Company)
|align="center"|59
|}
==อ้างอิง==
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2523
เพลงของเดอะแจ็กสันไฟฟ์
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยไมเคิล แจ็กสัน
นางงามจักรวาล 1965

นางงามจักรวาล 1965 (Miss Universe 1965) เป็นการจัดการประกวดนางงามจักรวาลครั้งที่ 14 จัดเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 ณ ไมแอมี รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา ในปีนี้มีผู้เข้าประกวด 57 คน จากทั่วโลก โดยที่
คอรินนา โซเพอี ผู้ครองตำแหน่งนางงามจักรวาลปี 1964 เป็นผู้มอบมงกุฎให้กับ
อาภัสรา หงสกุล นางงามอายุ 18 ปีจากประเทศไทย ครองตำแหน่งนางงามจักรวาลในปีนี้เป็นคนแรกของประเทศไทยและภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
==ผลการประกวด==
===ลำดับที่===
==รางวัลพิเศษ==
== ผู้เข้าประกวด ==
- โดรินดา ครูส์
- พอลลีน วีรีย์
- คาริน ชมิดท์
- เจเน็ต ทอมป์สัน
- ลูซี่ เอมิลี่ นอสเซนต์
- ซิลเวีย ไซมอนส์
- แพทริเชีย เอสเตนโรโซ เทราซาส
- มาเรีย ราเควล เฮเลนา เดอ อันดราด
- เชอรีล วิโอลา ชีง
- แครอล แอน ไทดี
- เชอรีน มิเนอร์วา เดอ ซิลวา
- มาเรีย วิคตอเรีย โอเคมโป โกเมซ
- เมอร์ซีดีส พินากาล
- เอรินา เดอ วาโรนา
- นินฟา เอลเวอเรีย ปาล์ม
- จีนเนตต์ คริสต์แจนเซน
- คลารา เฮอร์เรรา
- แพทริเชีย ซูซานา บัลเลสเทรอส
- เจนนิเฟอร์ วอร์เรน เกอร์เลย์
- เวอร์ปี ลิซ่า เมียตตินเนน
- มารี-เทเรส ทูลลิโอ
- อินกริด เบทเกอร์
- อัสปา ทีโอโลกิทูว
- อันยา คริสตินา มาเรีย สครัท
- จอย เดรค
- บารา แม็กนัสดอตเตอร์
- เปอร์ซิส คามบัตตา
- แอน อลิซาเบธ นีลล์
- เอลิซา ซาเดห์
- เอริกา จอร์เกอร์
- เวอร์จิเนีย โฮป เรดพาธ
- มาริ คาตายามะ
- คิม อึน-จี
- มารี แอน-กีเซน
- แพทริเชีย ออกัสตัส
- จัวนา จีนีน อคอสตา โคเฮน
- เกย์ ลอร์เรน เฟลป์
- บริทท์ อาเบิร์ก
- เรโกะ อรากากิ
- โซเนีย อินเนส ริออส
- สเตลลา คาสเทล วอลเลต
- เฟรดา ฮอลเลอร์ ฟิกัลโล
- หลุยส์ เวล ออเรลิโอ
- มาเรีย โด โคโม ปาราอิโซ ซานโช
- กลอเรีย โคเบน ดิแอซ
- เวโรนิกา อีเดลการ์ดา ฮิลดา พริดจ์
- แมรี ยัง
- อลิเชีย บอร์ราส
- อินกริด นอร์แมน
- อีเวตต์ เรเวลลี
- อาภัสรา หงสกุล
- ดอลลี อัลลูช
- เนบาฮัต เชห์เร
- โซเนีย ราเควล กอร์บาราน บาร์ซานเต
- ซู แอน ดาวนีย์
- มาเรีย ออซิเลียโดรา เดอ ลาส คาซาส แม็คกิล
- โจน โบลล์
==รายละเอียดของการประกวด==
ได้รับตำแหน่งนางงามจักรวาลเป็นคนแรกของประเทศ (คนที่ 2 ของทวีปเอเชีย)
ประเทศที่ผ่านเข้ารอบในปีที่แล้วด้วย ได้แก่ , , , , , 
, , ,  เข้ารอบก่อนหน้านี้เมื่อปี 1963
เข้ารอบก่อนหน้านี้เมื่อปี 1962
เข้ารอบก่อนหน้านี้เมื่อปี 1961
เข้ารอบก่อนหน้านี้เมื่อปี 1958
เข้ารอบก่อนหน้านี้เมื่อปี 1953
ผ่านเข้ารอบเป็นครั้งแรก และได้รับตำแหน่งนางงามจักรวาล
ได้ตำแหน่ง รองอันดับ 3 สองปีติดกัน
ผ่านเข้ารอบเป็นปีที่ 8 ติดต่อกัน
,  ผ่านเข้ารอบเป็นปีที่ 4 ติดต่อกัน
ชนะรางวัล นางงามมิตรภาพ เป็นครั้งแรก
ชนะรางวัล ขวัญใจช่างภาพ เป็นครั้งแรก
ชนะรางวัล ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม เป็นครั้งแรก
เป็นประเทศแรกที่ชนะรางวัลพิเศษครบทั้ง 3 รางวัล
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นางงามจักรวาล
อาลิตเซีย แลชต์ชึญสกา

อาลิตเซีย แลชต์ชึญสกา (Alicja Leszczyńska) เกิดวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1988 ที่เมืองลูบัญ เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชาวโปแลนด์ผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งมือเซต เธอเป็นตัวแทนวอลเลย์บอลเยาวชนหญิงทีมชาติโปแลนด์ และปัจจุบัน เธออยู่สังกัดเคอเพอนิคเคอร์ เอ็สเซ
== สโมสร ==
แบกาแอส สตัลบีแยลสกอ-เบียวา (ยืมตัว)
แอมกาแอส บีแยลสกอ-เบียวา
แอลแตแอส แลกียอนอเวียแลกียอนอวอ (ค.ศ. 2006)
สกราแบวคาตุฟ (ค.ศ. 2006-2007)
อาแซตแอส กาแอสแซออ ออสตรอวีแยตส์ชวีแย็งตอกชึสกี (ค.ศ. 2008-2009)
กีแยแซแบ ตแซนตรอสตัลบึดกอชช์ (ค.ศ. 2009-2010)
ปรอนาร์ อาแซตแอส เบียวึสตอก (ค.ศ. 2010)
ซันแดตซอ แอแซ วึบแชแช แตแปแอส รูเมีย (ค.ศ. 2010-2011)
เคอเพอนิคเคอร์ เอ็สเซ แบร์ลีน (ค.ศ. 2011-ปัจจุบัน)
== ความสำเร็จ ==
ค.ศ. 2010 เหรียญทอง เหรียญทอง วอลเลย์บอลชิงแชมป์นักศึกษาประเทศโปแลนด์
: ตัวทำเกมยอดเยี่ยม วอลเลย์บอลชิงแชมป์นักศึกษาประเทศโปแลนด์
== ชีวิตส่วนตัว ==
อาลิตเซียเป็นลูกสาวของผู้ฝึกสอนชื่อ กชึชตอฟา แลชต์ชึญสกา และเป็นน้องสาวของนักวอลเลย์บอลชื่อ วียอแลตือ แลชต์ชึญสกา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักวอลเลย์บอลหญิงชาวโปแลนด์
บุคคลจากจังหวัดดอลนือชล็อนสก์
วอตมอร์แคนไอกีฟ

วอตมอร์แคนไอกีฟ (What More Can I Give) เป็นเพลงที่แต่งขึ้นโดยไมเคิล แจ็กสัน และบันทึกเสียงโดยกลุ่มนักร้องชาวอเมริกันเพื่อเป็นในวินาศกรรม 11 กันยายน ในปี ค.ศ. 2001 แรงบันดาลใจสำหรับเพลงที่ได้มาครั้งแรกที่แจ็คสันหลังจากการประชุมกับประธานาธิบดีของแอฟริกาใต้ เนลสัน แมนเดลา ในช่วงปลายทศวรรษ 1990 เพลงที่จะได้รับการออกฉายครั้งแรกในคอนเสิร์ตแจ็คสัน แต่นักร้องไม่สามารถดำเนินการได้ เพลงยังไม่ได้รับการปล่อยอย่างเป็นทางการแม้จะมีนักร้องเพลงป๊อปที่มีการระบุว่าจะออกเป็นซิงเกิ้ลการกุศลสำหรับอพยพของสงครามคอซอวอ ซึ่งจบลงในปี ค.ศ. 1999
== เบื้องหลังและการแต่ง ==
== อ้างอิง ==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2535
เพลงของไมเคิล แจ็กสัน
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยไมเคิล แจ็กสัน
แอบรักออนไลน์

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์ไทย จากบทประพันธ์ของ ร่มแก้ว นำแสดงโดย แอน ทองประสม รับบทเป็น อวัศยา ปีเตอร์ คอร์ป ไดเรนดัล รับบท ลิปดา ปริญ สุภารัตน์ รับบทเป็น ปราณนต์ และ คิมเบอร์ลี แอน เทียมศิริ รับบทเป็น พริบพราว ออกอากาศทุกวันพุธ–พฤหัสบดี เวลา 20:15–22:45 น. เริ่มตอนแรกวันพุธที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2558–วันพุธที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 และออกอากาศซ้ำทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 14.10-15.25 น. เริ่มตอนแรกวันพุธที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2559–วันพฤหัสบดีที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2559
== นักแสดง ==
ปีเตอร์ คอร์ป ไดเรนดัล  รับบทเป็น  ลิปดา นารากร
แอน ทองประสม  รับบทเป็น  อวัศยา
ปริญ สุภารัตน์  รับบทเป็น  ปราณนต์ อัศวโชคชัย
คิมเบอร์ลี่ แอน เทียมศิริ รับบท พริบพราว มหากิจไพศาล
เอกชัย เอื้อสังคมเศรษฐ  รับบทเป็น  ศรันยู (รัน)
อนันต์ บุนนาค  รับบทเป็น  พีระเพลิน
ดารณีนุช โพธิปิติ  รับบทเป็น  ป้าเปรี้ยว
ศรีพรรณ ชื่นชมบูรณ์  รับบทเป็น  พรรณวดี (แสนดี)
ดีใจ ดีดีดี  รับบทเป็น  นิดา (นิด)
สุมณทิพย์ เหลืองอุทัย  รับบทเป็น  ลิลลี่
บริบูรณ์ จันทร์เรือง  รับบทเป็น  รุจน์
อภินันท์ ประเสริฐวัฒนกุล  รับบทเป็น  องศา
ปกฉัตร เทียมชัย  รับบทเป็น  รุ้งลดา (รุ้ง)
แองจี้ เฮสติ้งส์  รับบทเป็น  จารวี (แจน)
ปรารถนา บรรจงสร้าง  รับบทเป็น  แม่ปริม (แม่ของปราณนต์)
สโรชา วาทิตตพันธ์  รับบทเป็น  ปรางค์
พิมลวรรณ หุ่นทองคำ  รับบทเป็น  แวว (แม่ของพริบพราว)
ยอดมนู ภมรมนตรี  รับบทเป็น  พจน์ (พ่อของพริบพราว)
สินีนาฏ โพธิเวส  รับบทเป็น  ยายอรุณ
ณภัทร ชุ่มจิตตรี (คิง ก่อนบ่าย)  รับบทเป็น  หุ้นขึ้น
== นักแสดงรับเชิญ ==
วราวุธ เลาหพงศ์ชนะ  รับบทเป็น  พิธีกรในงาน Hot Young Bachelor CEO Magazine 2014
เฉลิมพล ทิฆัมพรธีรวงศ์  รับบทเป็น  สหัส
โย่ง เชิญยิ้ม  รับบทเป็น  ไกรสร (ลุงไกร)
ปีเตอร์ ธูนสตระ  รับบทเป็น  แมท
ธงธง มกจ๊ก  รับบทเป็น  นะจ๊ะ
คอนเนอร์ วริทธิ์นันท์  รับบทเป็น  เจมส์ (ลูกชายของแจน)
จรรยา ธนาสว่างกุล  รับบทเป็น  เพ็ญ
ชนาธิป พิสุทธิ์เสรีวงศ์  รับบทเป็น  ภูมิ (พี่ชายของพริบพราว)
ปัญกร จันทศร รับบท ปราณนต์ อัศวโชคชัย/ณนต์ (วัยเด็ก)
นภัสธนันท์ นิมจิรวัฒน์ รับบท พริบพราว มหากิจไพศาล/พราว (วัยเด็ก)
จิรดา โมแรน รับบท แพรวพรรณราย (ลูกสาวปราณนต์กับพริบพราว)
== เพลงประกอบละคร ==
เพลง ถ้าเรียกมันว่ารัก (เพลงเปิด) - ขับร้องโดย ภพธร สุนทรญาณกิจ
เพลง อยากรู้หัวใจตัวเอง - ขับร้องโดย วิโอเลต วอเทียร์
เพลง คนที่ยืนตรงนี้ (เพลงปิด) - ขับร้องโดย ปีเตอร์ คอร์ป ไดเรนดัล
เพลง ความรักสวยงามเสมอ - ขับร้องโดย ธนทัต ชัยอรรถ
เพลง รักที่เป็นของจริง (Real Love) - ขับร้องโดย นิวจิ๋ว
เพลง ระหว่างเราสองคน - ขับร้องโดย จิรากร สมพิทักษ์
== รางวัลและการเข้าชิง ==
== การออกอากาศในต่างประเทศ ==
ประเทศกัมพูชา สถานีโทรทัศน์ช่องพีเอ็นเอ็น (2558)
ประเทศเวียดนาม สถานีโทรทัศน์นครโฮจิมินท์(HTV7) เวียดนาม (เริ่มตอนแรก วันที่ 3 สิงหาคม 2560)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เรื่องย่อละคร แอบรักออนไลน์ : Dara.Truelife 
==ลำดับรายการโทรทัศน์==
ละครโทรทัศน์ไทย
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2558
รายการโทรทัศน์ภาษาไทย
พระพุทธจุฬารักษ์

พระพุทธจุฬารักษ์ เป็นพระพุทธรูปประธานในพระอุโบสถวัดราชสิทธาราม ศิลปะรัตนโกสินทร์ ปางมารวิชัย วัสดุปูนปั้นลงรักปิดทอง ขนาดหน้าตัก 5 ศอก 2 นิ้ว สูงจรดพระรัศมี 6 ศอก 1 คืบ
พระพุทธรูปองค์นี้ไม่ปรากฏเรื่องราวการสร้างที่ชัดเจน กล่าวกันมาแต่เพียงว่าสร้างโดยพระมหากษัตริย์ 2 พระองค์ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยทรงปั้นส่วนพระเศียร ส่วนพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงปั้นพระวรกาย และถวายพระนามว่า พระพุทธจุฬารักษ์
เบื้องหน้าพระพุทธจุฬารักษ์ ประดิษฐานพระพุทธสาวกสำคัญ 3 พระองค์อยู่ด้านซ้ายขวา คือ พระโมคคัลลานะ พระสารีบุตร และองค์กลาง คือ พระอานนท์
== การขึ้นทะเบียน ==
กรมศิลปากร ได้ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณวัตถุสถาน ในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 66 ตอนที่ 64 วันที่ 22 พฤศจิกายน 2492
โบราณวัตถุในกรุงเทพมหานคร
พุทธจุฬารักษ์
พุทธจุฬารักษ์
พุทธจุฬารักษ์
โดเมนีโก ซาวีโอ

โดเมนีโก ซาวีโอ (Domenico Savio; 2 เมษายน ค.ศ. 1842 - 9 มีนาคม ค.ศ. 1857) หรือ นักบุญดอมินิก ซาวีโอ เป็นเยาวชนชาวอิตาลี ศิษย์นักบุญโจวันนี บอสโก ถึงแก่มรณกรรมตั้งแต่อายุเพียง 14 ปี ต่อมาได้รับการประกาศเป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 นับเป็นนักบุญที่อายุน้อยที่สุดที่ไม่ใช่มรณสักขีในคริสตจักรโรมันคาทอลิก
== ประวัติ ==
โดเมนีโก ซาวีโอ เกิดเมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1842 ที่เขตเทศบาลเมืองรีวาเปรสโซกีเอรี แคว้นปีเยมอนเต ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย โดเมนีโกมีความศรัทธาในศาสนามาตั้งแต่เด็ก สามารถจำบทภาวนาต่าง ๆ ได้ตั้งแต่อายุเพียง 4 ขวบ เขาได้รับศีลมหาสนิทครั้งแรกเมื่ออายุ 7 ขวบ และเลือกคติพจน์ประจำตัวว่า "La morte ma non peccati" (ยอมตายดีกว่าทำบาป) โดเมนีโกเป็นเด็กเรียบร้อย ขยัน ตั้งใจเรียน มีคุณธรรม  เขาได้พบกับบาทหลวงโจวันนี บอสโก ครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1854 และได้ย้ายตามท่านไปเรียนที่ศูนย์เยาวชนวัลดอกโก (Valdocco) ที่ตูริน โดเมนีโกตั้งใจจะบวชเป็นบาทหลวงเมื่อโตขึ้น คุณพ่อบอสโกได้เอาใจใส่อบรมโดเมนีโกอย่างดี เพื่อให้เขามั่นคงและเติบโตในหนทางแห่งความดี
โดเมนีโกมีปัญหาด้านสุขภาพอย่างรุนแรง จึงต้องออกจากศูนย์กลับไปพักรักษาตัวที่บ้าน อาการยังคงทรุดลงเรื่อย ๆ จนถึงแก่มรณกรรมด้วยโรคเยื่อหุ้มปอดอักเสบในตอนเย็นของวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1857 หลังจากคุณพ่อบอสโกทราบข่าวไม่นาน ท่านจึงเขียนชีวประวัติของเขาในชื่อว่า "Vita del giovanetto Savio Domenico" (ชีวิตของโดเมนีโก ซาวีโอ) เพื่อเผยแพร่เกียรติคุณความดีงามของเขา ซึ่งเป็นเอกสารสำคัญชิ้นหนึ่งที่ทำให้เขาได้รับประกาศเป็นนักบุญในเวลาต่อมา
== เกียรติยศหลังมรณกรรม ==
ความประพฤติที่เปี่ยมด้วยความดีงาม ทำให้ในปี ค.ศ. 1933 สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 ประกาศให้โดเมนีโกเป็นผู้น่าเคารพ ต่อมาได้รับการประกาศเป็นบุญราศีในปี ค.ศ. 1950 และเป็นนักบุญในปี ค.ศ. 1954 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12
== อ้างอิง ==
นักบุญคณะซาเลเซียน
นักบุญชาวอิตาลี
นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 19
นักบุญที่เสียชีวิตแล้วศพไม่เน่าเปื่อย
บุคคลจากแคว้นปีเยมอนเต
เสียชีวิตจากโรคปอด
หม่อมเจ้าขจรจิรพันธ์ จิรประวัติ

หม่อมเจ้าขจรจิรพันธ์ จิรประวัติ (16 ตุลาคม พ.ศ. 2455 – 14 สิงหาคม พ.ศ. 2514) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดช กับหม่อมเจ้าสุมนมาลย์ จิรประวัติ
==พระประวัติ==
หม่อมเจ้าขจรจิรพันธ์ จิรประวัติ มีพระนามลำลองว่า ท่านชายนอก เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดช กับหม่อมเจ้าสุมนมาลย์ จิรประวัติ (ราชสกุลเดิม โสณกุล) มีโสทรเชษฐาหนึ่งองค์ คือ หม่อมเจ้านิทัศนาธร จิรประวัติ มีเชษฐาและเชษฐภคินีต่างพระมารดาสี่องค์ ได้แก่ หม่อมเจ้าวิมลปัทมราช จิรประวัติ, หม่อมเจ้านิวาศสวัสดี จิรประวัติ, หม่อมเจ้าประสบศรีจิรประวัติ จิรประวัติ และหม่อมเจ้าหญิง (ไม่ปรากฏพระนาม)
หม่อมเจ้าขจรจิรพันธ์ จิรประวัติ ประสูติเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2455 ที่กรุงโคเปนเฮเกน จึงมีพระนามลำลองว่า “นอก” ได้รับการศึกษาตามพระฐานะในพระนคร แม้จะมีพลานามัยไม่ค่อยแข็งแรง แต่พระมารดาเป็นผู้สนทัยในการเลี้ยงเด็ก จึงประคับประคองตลอดมาได้ จนมีชันษาสมควรจึงส่งเสด็จไปทรงศึกษาที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ แล้วเสด็จไปทรงศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ ต่อมาทรงศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยในเดนมาร์ก แล้วเสด็จกลับมาทรงงานเป็นหลักเป็นฐานในบริษัทค้าขายต่าง ๆ เช่น ที่บริษัทบอร์เนียว บี.โอ.เอ.ซี. บริษัทการบินไทย และบริษัทการบิน พี.เอ.เอ. บรรดาผู้ที่เกี่ยวข้องกับท่านต่างเห็นเหมือนกันว่า ท่านทรงงานอย่างเด็ดเดี่ยวไม่ทรงย่อท้อ แม้ในงานที่มิใช่อาชีพ เช่น งานของสโมสรโรตารี่ ทรงตั้งใจทรงงานด้วยความเข้มแข็งและเที่ยงธรรมทุกด้าน
หม่อมเจ้าขจรจิรพันธ์ จิรประวัติ สิ้นชีพตักษัยเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2514 สิริชันษา 59 ปี
== เสกสมรส ==
หม่อมเจ้าขจรจิรพันธ์ เสกสมรสกับ หม่อมราชวงศ์กุลปราโมทย์ จิรประวัติ (ราชสกุลเดิม สวัสดิกุล; ธิดาในหม่อมเจ้าวิบูลย์สวัสดิ์วงศ์ สวัสดิกุล กับหม่อมเกื้อ สวัสดิกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม ณ ระนอง)) มีธิดาหนึ่งคน คือ
หม่อมราชวงศ์สุรภี สมรสกับหม่อมราชวงศ์วุฒิสวัสดิ์ สวัสดิวัตน์ มีธิดาสองคน ได้แก่
* หม่อมหลวงเสาวรส สวัสดิวัตน์
* หม่อมหลวงกุลภา สวัสดิวัตน์
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
สืบตระกูล พลเอก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดช
== พงศาวลี ==
== อ้างอิง ==
หม่อมเจ้าชาย
ราชสกุลจิรประวัติ
ราชสกุลโสณกุล
บุคคลจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
ทหารบกชาวไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.อ.จ.
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแก้วกัลยาณี

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแก้วกัลยาณี (พ.ศ. 2392 – 3 ธันวาคม พ.ศ. 2456) พระนามเดิม หม่อมราชวงศ์แก้วกัลยา เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นวิษณุนาถนิภาธร กับหม่อมจิ๋ม เป็นพระราชนัดดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
== พระประวัติ ==
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแก้วกัลยาณี ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2392 เมื่อแรกประสูตินั้นเป็น หม่อมราชวงศ์แก้วกัลยา ซึ่งได้รับพระราชทานพระนามจากพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีนามลำลองว่า แก้ว เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นวิษณุนาถนิภาธร ต้นราชสกุลสุประดิษฐ ซึ่งในขณะนั้นยังเป็นหม่อมเจ้าสุประดิษฐ พระโอรสในเจ้าฟ้ามงกุฎ ต่อมาเมื่อเจ้าฟ้ามงกุฎขึ้นเสวยราชสมบัติเป็นพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หม่อมเจ้าสุประดิษฐจึงเลื่อนขึ้นเป็นพระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้า ส่วนหม่อมราชวงศ์แก้วกัลยา พระธิดา ก็เลื่อนเป็น หม่อมเจ้าแก้วกัลยาตามพระบิดา ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงมีพระกรุณาชุบเลี้ยงหม่อมเจ้าแก้วกัลยา ซึ่งเป็นพระราชนัดดาดุจพระเจ้าลูกเธอในพระองค์
โดยโปรดเกล้าฯ ให้เข้าแห่ต่อท้ายกระบวนแห่ในพระราชพิธีโสกันต์ของพระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าทักษิณชา นราธิราชบุตรี, พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าโสมาวดี ศรีรัตนราชธิดา และพระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าประภัศร
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแก้วกัลยาณี ได้รับพระราชทานพระนาม และหีบหมากเสวยลงยา และได้รับพระมหากรุณาธิคุณต่างๆ อีกหลายประการ จากพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หม่อมเจ้าแก้วกัลยาทรงรับราชการฝ่ายใน เป็นพระพี่เลี้ยงในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ตั้งแต่เสด็จพระราชสมภพจนกระทั่งเจริญพระชนมพรรษาได้ 10 พรรษา ครั้นต่อมาเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2456 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชหฤทัยรำลึกถึงคุณความดีของหม่อมเจ้าแก้วกัลยาที่ทรงทำหน้าที่พระอภิบาลพระองค์มาโดยมิได้บกพร่อง จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาพระอิสริยยศเป็น "พระวรวงษ์เธอ พระองค์เจ้าแก้วกัลยาณี" ทรงศักดินา 3000
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแก้วกัลยาณี เสกสมรสกับหม่อมเจ้าเดช นพวงศ์ พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นมเหศวรศิววิลาส เมื่อ พ.ศ. 2409 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวส่งบัตรเชิญงานเสกสมรสระหว่างหม่อมเจ้าเดชกับหม่อมเจ้าแก้วกัลยาให้ทอมาส ยอช นอกส ส่งต่อแก่นายพลเรือโท ยอช กิง ถือเป็นบัตรเชิญงานแต่งที่เก่าสุดของประเทศไทย
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแก้วกัลยาณี สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2456 สิริพระชันษา 64 ปี โดยสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงษ์วรเดช เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ ในการพระราชทานน้ำสรงพระศพ และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระโกศราชวงศ์ แวดล้อมด้วยเครื่องสูง 5 ชั้น เป็นพระเกียรติยศ โดยมีพิธีพระราชทานเพลิงพระศพ ณ วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2457
==พระเกียรติยศ==
=== พระอิสริยยศ ===
พ.ศ. 2392 – 2 เมษายน พ.ศ. 2394 : หม่อมราชวงศ์แก้วกัลยา
2 เมษายน พ.ศ. 2394 – 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2456 : หม่อมเจ้าแก้วกัลยา
11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2456 – 3 ธันวาคม พ.ศ. 2456 : พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแก้วกัลยาณี
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ===
==อ้างอิง==
พระวรวงศ์เธอ
พระองค์เจ้าตั้ง
พระองค์เจ้าหญิง
หม่อมเจ้าหญิง
หม่อมราชวงศ์หญิง
ราชสกุลสุประดิษฐ์
ราชสกุลนพวงศ์
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ม.ป.ร.3
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ว.ป.ร.3
เนวิล เชมเบอร์ลิน

อาร์เธอร์ เนวิล เชมเบอร์ลิน (Arthur Neville Chamberlain) เป็นนักการเมืองพรรคอนุรักษนิยมชาวอังกฤษ เป็นนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรตั้งแต่พฤษภาคม ค.ศ. 1937 ถึงพฤษภาคม ค.ศ. 1940 เชมเบอร์ลินเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดจากนโยบายจำยอมสละของเขา นโบบายนี้ถูกวิจารณ์ว่าเป็นสาเหตุทำให้นาซีเยอรมนีเข้มแข็งเกินไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งการลงนามความตกลงมิวนิกของเขาในปี 1938 ซึ่งยอมยกภูมิภาคซูเดเทินลันท์ซึ่งประชากรพูดภาษาเยอรมันในประเทศเชโกสโลวาเกียให้แก่เยอรมนี ทว่าเมื่ออดอล์ฟ ฮิตเลอร์ยังคงก้าวร้าวโดยบุกครองโปแลนด์ บริเตนจึงประกาศสงครามต่อเยอรมนีเมื่อวันที่ 3 กันยายน 1939 และเชมเบอร์ลินนำบริเตนผ่านแปดเดือนแรกของสงครามโลกครั้งที่สอง
หลังทำงานในธุรกิจและการปกครองส่วนท้องถิ่นและให้หลังดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการราชการแห่งชาติช่วงสั้น ๆ ในปี 1916-1917 เชมเบอร์ลินตามบิดา โจเซฟ เชมเบอร์ลิน และพี่ชายต่างมารดา ออสเตน เชมเบอร์ลิน เป็นสมาชิกรัฐสภาในการเลือกตั้งทั่วไปปี 1918 ขณะอายุได้ 49 ปี เขาปฏิเสธตำแหน่งรัฐมนตรีผู้น้อย โดยคงเป็นผู้นั่งที่นั่งหลัง (backbencher) จนปี 1922 เขาได้รับเลื่อนตำแหน่งอย่างรวดเร็วในปี 1923 เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข แล้วเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง หลังรัฐบาลที่มีพรรคแรงงานนำอายุสั้น เขากลับมาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ริเริ่มมาตรการปฏิรูปต่าง ๆ ตั้งแต่ปี 1924 ถึง 1929 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังในรัฐบาลแห่งชาติในปี 1921
เมื่อสแตนลีย์ บอล์ดวินเกษียณในเดือนพฤษภาคม 1937 เชมเบอร์ลินสืบตำแหน่งเขาเป็นนายกรัฐมนตรี ในตำแหน่งของเขาถูกครอบงำโดยปัญหานโยบายต่อประเทศเยอรมนีที่ก้าวร้าวเพิ่มขึ้น และการปฏิบัติของเขาที่มิวนิกเป็นที่นิยมอย่างกว้างขวางในหมู่ชาวอังกฤษในเวลานั้น เมื่อฮิตเลอร์ยังคงก้าวร้าวต่อ เชมเบอร์ลินปฏิญาณจะพิทักษ์เอกราชของโปแลนด์หากโปแลนด์ถูกโจมตี ซึ่งเป็นพันธมิตรที่นำบริเตนเข้าสู่สงครามเมื่อเยอรมนีโจมตีโปแลนด์ในปี 1939
เชมเบอร์ลินลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม 1940 หลังฝ่ายสัมพันธมิตรถูกต้อนให้ถอยจากนอร์เวย์ เพราะเขาเชื่อว่ารัฐบาลที่ได้รับการสนับสนุนจากทุกพรรคการเมืองสำคัญ และพรรคแรงงานและอนุรักษนิยมจะไม่เข้าร่วมรัฐบาลที่เขาเป็นหัวหน้า วินสตัน เชอร์ชิลสืบตำแหน่งเขาแต่เขายังเป็นที่เคารพอยู่มากในรัฐสภาโดยเฉพาะในหมู่อนุรักษนิยม สุขภาพที่ทรุดโทรมจากโรคมะเร็งทำให้เขาต้องลาออกในเวลาต่อมา เชมเบอร์ลินเป็นสมาชิกสำคัญในคณะรัฐมนตรีฝ่ายสงครามของเชอร์ชิล โดยเป็นหัวหน้าเมื่อเชอร์ชิลไม่อยู่ เชมเบอร์ลินถึงแก่อสัญกรรมด้วยโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่หกเดือนหลังลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Video: Neville Chamberlain Appeasement World War II 
University of Birmingham Special Collections:  the political papers of Neville Chamberlain
 
นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร
เสียชีวิตจากมะเร็งลำไส้
นักการเมืองในคริสต์ศตวรรษที่ 20
บุคคลจากเอ็ดจ์บาสตัน
บุคคลจากเบอร์มิงแฮม
นักการเมืองพรรคอนุรักษนิยม (สหราชอาณาจักร)
หัวหน้าพรรคอนุรักษนิยม
เซปพาเรเตอร์

เซปพาเรเตอร์ (อังกฤษ : Separator (oil production))  เป็นท่อหรือถังที่บรรจุแรงดัน เพื่อใช้แยกของไหลที่ส่งมาจากหลุมผลิตปิโตรเลียม ทั้งน้ำมันและแก๊ส ซึ่งเซปพาเรเตอร์ในเชิงของการผลิตปิโตรเลียมนั้นหมายถึงท่อหรือถังที่มีขนาดใหญ่ออกแบบเพื่อแยกของไหลที่ผลิตได้ ส่วนใหญ่เซพาเรเตอร์จะตั้งอยู่ใกล้กับปากหลุม ชุมทางท่อ ซึ่งของไหลจะถูกแยกจากหลุมผลิตเหล่านี้เพื่อแยกเป็นน้ำมันและแก๊ส หรือของเหลวและแก๊ส ซึ่งสำหรับเซปพาเรเตอร์ของน้ำมันและแก๊สจะมีส่วนประกอบสำคัญคือ
1. ถังที่ประกอบด้วย (a) อุปกรณ์หรือชิ้นส่วนขั้นต้นของเซปพาเรเตอร์, (b) ชิ้นส่วน Gravity settling, (c) Mist extractor เพื่อแยกอนุภาคเล็กๆของของเหลวออกจากแก๊ส, (d) ทางออกของแก๊ส, (e) Liquid settling เพื่อแยกแก๊สและไอออกจากน้ำมัน (สำหรับในเซปพาเรเตอร์ที่ใช้แยก 3 สถานะ จะแยกน้ำออกจากน้ำมัน), (f) ทางออกของน้ำมัน, และ (g) ทางออกของน้ำ (ในเซปพาเรเตอร์ 3 สถานะ)
2. ปริมาตรที่เพียงพอสำหรับใส่ของเหลวที่มาจากหลุมหรือท่อ
3. ส่วนสูงและเส้นผ่านศูนย์กลางที่เพียงพอสำหรับแยกของเหลวออกจากแก๊สซึ่งทำให้ Mist extractor ไม่ท่วม
4. ส่วนควบคุมระดับน้ำมันในเซพาเรเตอร์ ซึ่งปกติประกอบด้วยตัวควบคุมระดับของของเหลวและวาล์วที่ทางออกของน้ำมัน
5. วาล์วกันการไหลกลับของความดันที่ทางออกของแก๊สเพื่อทำให้ความดันภายในถังคงที่
6. อุปกรณ์ปล่อยความดัน
เซปพาเรเตอร์ทำงานโดยหลักการที่ว่าส่วนประกอบทั้งสามในเซปพาเรเตอร์มีความหนาแน่นที่ต่างกัน ซึ่งจะทำให้พวกมันแบ่งเป็นชั้นๆเมื่อเคลื่อนที่อย่างช้าๆคือ แก๊สอยู่ด้านบน น้ำอยู่ด้านล่าง และน้ำมันอยู่ตรงกลาง ส่วนพวกของแข็ง เช่นอนุภาคของทรายจะตกอยู่ที่ด้านล่างของเซปพาเรเตอร์
== อ้างอิง ==
การผลิตปิโตรเลียม
เจมส์ สแตนนัป เอิร์ลสแตนนัปที่ 7

เจมส์ ริชาร์ด สแตนนัป, เอิร์ลที่ 13 แห่งเชสเตอร์ฟีลด์และเอิร์ลสแตนนัปที่ 7 (James Richard Stanhope, 13th Earl of Chesterfield and 7th Earl Stanhope) เป็นนักการเมืองพรรคอนุรักษนิยมชาวอังกฤษ
== เบื้องหลัง ==
เจมส์ สแตนนัปเป็นบุตรคนแรกของอาร์เธอร์ สแตนนัป กับ อีฟลิน เพนน์ฟาเธอร์ บุตรสาวของริชาร์ด เพนน์ฟาเธอร์แห่งโนคีแวน กับ เอมิลี่ บัตเลอร์ ส่วนเอ็ดวาร์ด สแตนนัป และ ฟิลลิป สแตนนัป เป็นลุงของเขา
== ครอบครัว ==
ลอร์ดสแตนนัปแต่งงานกับเลดี้ ไอลีน บราวน์ บุตรสาวคนโตของจอร์จ บราวน์, มาร์เควสส์แห่งซลิโกและ อากาธา สจ๊วต ฮอดก์สัน หลานสาวของวิลเลียม ฟอร์ตซิท พวกเขาไม่มีบุตรด้วยกัน ไอลีน บราวน์เสียชีวิตในเดือนกันยายน พ.ศ. 2483 อายุ 51 ปี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ตระกูลสแตนนัป
นักการเมืองพรรคอนุรักษนิยม (สหราชอาณาจักร)
ปีเตอร์ เบนเน็ต บารอนเบนเน็ตแห่งเอ็ดจ์บาสตันที่ 1

ปีเตอร์ เฟรเดอริก บลักเกอร์ เบนเน็ต บารอนเบนเน็ตแห่งเอ็ดจ์บาสตันที่ 1 (Peter Frederick Blaker Bennett, 1st Baron Bennett of Edgbaston) (16 เมษายน พ.ศ. 2423 - 27 กันยายน พ.ศ. 2500) รู้จักกันในชื่อ เซอร์ปีเตอร์ เบนเน็ต ระหว่างปี พ.ศ. 2484-พ.ศ. 2496 เป็นนักธุรกิจชาวอังกฤษและเป็นนักการเมืองพรรคพรรคอนุรักษนิยม
== เบื้องหลังและการศึกษา ==
ปีเตอร์ เบนเน็ต เป็นบุตรของเฟรเดอริก ซี. เบนเน็ต กับ แอนนี บลัคเกอร์ เบนเน็ต ได้ศึกษาที่โรงเรียนคิงเอดเวิดส์ และที่มหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮม
== ชีวิตส่วนตัว ==
ลอร์ดเบนเน็ตแห่งเอ็ดจ์บาสตันแต่งงานกับเอกเนส พัลเมอร์ ลูกสาวของโจเซฟ พัลเมอร์ ลอร์ดเบนเน็ตเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2500 อายุได้ 77 ปี แอกเนส ภรรยาม่ายของเขา เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2512 พวกเขาทั้งสองอาศัยอยู่ที่ อาร์เดนโคต, ลุตตเรลล์ โรด, โฟร์ โอ๊กส์, ซุตตัน โคลด์ฟิลด์, เบอร์มิงแฮม
== รายการอ้างอิง ==
บุคคลจากเบอร์มิงแฮม
นักการเมืองพรรคอนุรักษนิยม (สหราชอาณาจักร)
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮม
เซอร์ฟรานซิส โลว์ บารอนเน็ตที่ 1

เซอร์ฟรานซิส วิลเลียม โลว์ บารอนเน็ตที่ 1 (8 มกราคม พ.ศ. 2395 - 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2472) เป็นนักการเมืองพรรคอนุรักษนิยม เขาแต่งงานกับแมรี โฮลเดนและมีบุตรด้วยกัน 4 คน
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2395
บุคคลจากเบอร์มิงแฮม
นักการเมืองพรรคอนุรักษนิยม (สหราชอาณาจักร)
วิลเลียม คาเวนดีช มาร์ควิชแห่งฮาร์ธิงตัน

วิลเลียม จอห์น โรเบิร์ต "บิลลี" คาเวนดีช มาร์ควิชแห่งฮาร์ธิงตัน (William John Robert "Billy" Cavendish) (10 ธันวาคม พ.ศ. 2460 - 9 กันยายน พ.ศ. 2487) เป็นนักการเมืองชาวอังกฤษ เขาเป็นบุตรชายคนโตของเอ็ดวาร์ด วิลเลียม สเปนเซอร์ คาเวนดีช กับภรรยาของเขา แมรี อลิซ แกสคอยน์-เซซิล เขาเป็นสามีของแคทลีน แอกเนส "คิก" เคนเนดี น้องสาวของประธานาธิบดีในอนาคต จอห์น ฟิตซ์เจอรัลด์ "แจ็ก" เคนเนดี
== บรรพบุรุษ ==
นักการเมืองพรรคอนุรักษนิยม (สหราชอาณาจักร)
ตระกูลเคนเนดี
ตระกูลคาเวนดีช