pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วิเชียร กุศลมโนมัย

วิเชียร กุศลมโนมัย (ชื่อเล่น: เพชรจ้า; 29 มกราคม พ.ศ. 2522 – ) เป็นทั้งดีเจประจำคลื่นวิทยุ 95.5 เวอร์จิ้นฮิตซ์ รวมถึงเป็นพิธีกรในรายการบันเทิงจำนวนมาก นอกจากนี้ หนึ่งในผลงานสร้างชื่อของเขา คือการเป็นผู้ให้เสียงพากย์เป็นพ่อมดรัมเพลสติลท์สกินในภาพยนตร์เรื่องเชร็ค สุขสันต์ นิรันดร
== ประวัติ ==
วิเชียร สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย และระดับปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ และเข้าสู่วงการบันเทิงครั้งแรกด้วยการถ่ายแบบโฆษณา ในภายหลัง เขาได้รับการทาบทามจากวรายุฑ มิลินทจินดา (ไก่) ให้รับหน้าที่เป็นพิธีกร และทำหน้าที่นี้ทางคลื่นวิทยุเวอร์จิ้นฮิต รวมถึงได้เข้าร่วมรายการดีเจหน้าใหม่ และเป็นผู้ชนะรางวัลที่ 1
นอกจากการเป็นดีเจทางคลื่นวิทยุเวอร์จิ้นฮิต เอฟเอ็ม 95.5 แล้ว เขายังมีผลงานในวงการบันเทิงเป็นจำนวนมาก อาทิ รายการบางกอกกอสซิป (ฺBangkok Gossip), เก่งจริงนะ, เอ็กซ์แดนซ์, ส่องสดสองแสบ รวมถึงรายการ ฅ. คนรักรถ
== ชีวิตส่วนตัว ==
วิเชียรคบหาดูใจกับ นิวเคลียร์ - หรรษา จึงวิวัฒนวงศ์ อดีตนักร้องสมาชิกวงจี-ทเวนตี้ มากว่า 11 ปี ปัจจุบันวิเชียรและหรรษาสมรสกันแล้ว พิธีแต่งงานตามธรรมเนียมจีน วันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2560 และงานฉลองมงคลสมรสวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2560 จัดที่โรงแรมแชงกรีล่า เขาและภรรยาได้มีบุตรชายด้วยกัน 1 คน มีชื่อว่ามหาสมุทร กุศลมโนมัย (ชื่อเล่น: ไทก้า) โดยปัจจุบัน เขาและภรรยาได้เลิกรากันแล้ว
== ผลงาน ==
==== ดีเจ ====
เคยเป็นดีเจ 95.5 เวอร์จิ้นฮิตซ์
==== พิธีกร ====
ละคร ลูกผู้ชายหัวใจเพชร
บางกอกกระซิบ
เก่งจริงนะ
เอ็กซ์แดนซ์
ซูเปอร์สตาร์ ที่สุดแห่งดาว (ฤดูกาล 1 – 2)
ส่องสดสองแสบ
ค.คนรักรถ
พ.ศ. 2555 - Thailand's Most Famous ขวัญใจไทยแลนด์ (ช่อง 3)
พ.ศ. 2557 - Don't Stop Me Now Thailand... ไม่ไล่ ไม่เลิก (ช่อง 7)
รายการ 60 วิพิชิตแสน
รายการ dude sweet
รายการ คลีโอ บัชเชอเลอร์ช่อง 3
รายการ กระจ่างศาสตร์
ผู้ประกาศข่าว ช่อง 5
รายการวิทยุ เพชรจ้าหาคู่
พ.ศ. 2561 - มวยไทยบนเวที 8 เหลี่ยม รายการ “ศึกช้างมวยไทย Real Hero” ร่วมกับ ประสิทธิ์ ดิษฐ์อำไพ และอรรคพล ยูฮันเงาะ เริ่มวันอาทิตย์ที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2561 (ช่องอมรินทร์ทีวี)
พ.ศ. 2562 - The Fighter ล่าฝันบัลลังก์โลก
==== พากย์เสียง ====
เชร็ค สุขสันต์ นิรันดร พากย์เสียงเป็น พ่อมดรัมเพลสติลท์สกิน
== รางวัลที่ได้รับ ==
รางวัลดีเจหน้าใหม่ - อันดับที่ 1
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประวัติดารา วิเชียร กุศลมโนมัย
ยูทูปแชนแนลของเพชรจ้า และ นิวเคลียร์หรรษา
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
พุทธศาสนิกชนชาวไทย
พิธีกรชาวไทย
นักจัดรายการวิทยุ
นักพากย์ชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
ยูทูบเบอร์ชาวไทย
อิสราเอล คามาคาวิโวโอเล

อิสราเอล "อิซ" คาอาโนอี คามาคาวิโวโอเล (Israel "IZ" Kaʻanoʻi Kamakawiwoʻole; ออกเสียง : [kaˌmakaˌʋiwoˈʔole])  เป็นนักดนตรีชาวพื้นเมืองฮาวาย เล่นดนตรีแนวผสมผสานระหว่างแจ๊สและเร็กเก บทเพลงที่มีชื่อเสียงเป็นเพลงเมดเลย์ประกอบด้วยเพลง Over The Rainbow (ต้นฉบับโดยจูดี การ์แลนด์) และเพลง What A Wonderful World (ต้นฉบับโดยหลุยส์ อาร์มสตรอง) เพลงของเขาได้รับความนิยม นำไปใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น เรื่อง Meet Joe Black, Finding Forrester, 50 First Dates, Fred Clause, Glee และภาพยนตร์ไอแมกซ์   Hubble 3D    เป็นนักดนตรีร่างยักษ์ ที่เล่นดนตรีเป็นอูกูเลเลตัวเล็ก และร้องเพลงด้วยเสียงทุ้มนุ่มเป็นเอกลักษณ์
คามาคาวิโวโอเล  มีความสูง 1.88 เมตร แต่มีน้ำหนักถึง 343 กิโลกรัม (757 ปอนด์) มีค่าดัชนีมวลกายถึง 97.05 kg/m² ทำให้มีปัญหาด้านสุขภาพ และเสียชีวิตจากอาการหัวใจวาย ด้วยวัยเพียง 38 ปี
หลังเสียชีวิต คามาคาวิโวโอเลได้รับการเชิดชูเกียรติจากทางการรัฐฮาวาย มีการประกาศลดธงครึ่งเสาเพื่อไว้อาลัย และตั้งหีบศพไว้ ณ ที่ทำการของรัฐ เพื่อให้ประชาชนเข้าเคารพศพ  ในพิธีศพของเขาเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1997 ได้มีพิธีโปรยเถ้ากระดูกลงสู่มหาสมุทรแปซิฟิกที่หาดมากัว วิดีโอบันทึกภาพงานศพของเขาปรากฏอยู่ในคลิปวิดีโอเพลง "Over the Rainbow" ฉบับเป็นทางการในยูทูบซึ่งมียอดผู้เข้าชมมากกว่า 1000 ล้านครั้ง 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Mountain Apple Record Company's Official Israel Kamakawiwoʻole Site
video: "Somewhere over the Rainbow"
"Pau Hana: Song of a Rainbow Warrior," Hana Hou, June/July 2010
นักกีตาร์
นักร้องอเมริกัน
บุคคลจากโฮโนลูลู
เสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลว
ฮันนีแบดเจอร์

ฮันนีแบดเจอร์ (Honey badger, Ratel)  เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ในอันดับสัตว์กินเนื้อ จัดอยู่ในวงศ์เพียงพอน (Mustelidae) ชนิดหนึ่ง
จัดเป็นเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล Mellivora และวงศ์ย่อย Mellivorinae (บางข้อมูลจัดให้อยู่ในวงศ์ย่อย Mustelinae) มีถิ่นแพร่กระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกา, ตะวันออกกลาง, เอเชียกลาง และอนุทวีปอินเดีย
==ศัพท์มูลวิทยา==
คำว่า "Ratel" เป็นภาษาอาฟรีกานส์ ที่มีต้นทางมาจากภาษาดัตช์ ขณะที่ชื่อโดยทั่วไป คือ "ฮันนีแบดเจอร์" หรือ "แบดเจอร์น้ำผึ้ง" มีที่มาจากพฤติกรรมการกินน้ำผึ้งเป็นปริมาณมาก โดยไม่กลัวผึ้งต่อย
===ชนิดย่อย===
==ลักษณะและพฤติกรรม==
ฮันนีแบดเจอร์ มีรูปร่างคล้ายกับสกังก์ ที่เคยเป็นสัตว์ร่วมวงศ์มาก่อน ด้วยการที่มีขนบริเวณส่วนหลังสีขาว ขณะที่มีลำตัวสีดำสนิท มีกรงเล็บที่แหลมคม และฟันเขี้ยวที่แหลมคมในปาก
ฮันนีแบดเจอร์ แบ่งออกได้เป็น 12 ชนิดย่อย (ดูในตาราง) มีความสูงจากตีนจนถึงหัวไหล่โดยเฉลี่ย 23-28 เซนติเมตร (9.1-11 นิ้ว) และความยาวลำตัว 55–77 เซนติเมตร (22–30 นิ้ว) และความยาวหางประมาณ 12–30 เซนติเมตร (4.7–12 นิ้ว) ตัวเมียมีขนาดเล็กกว่าตัวผู้  ตัวผู้มีน้ำหนัก 9-16 กิโลกรัม (20-35 ปอนด์) ขณะที่ตัวเมียประมาณ 5-10 กิโลกรัม (11-22 ปอนด์) โดยเฉลี่ย กะโหลกมีความยาวประมาณ 13.9–14.5 เซนติเมตร (5.5–5.7 นิ้ว) ในตัวผู้ และ 13 เซนติเมตร (5.1 นิ้ว) ในตัวเมีย อายุขัยในธรรมชาติยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่อายุในที่เลี้ยงสูงสุด 24 ปี ส่วนใหญ่อยู่ตามลำพัง แต่อาจอยู่เป็นคู่ในฤดูผสมพันธุ์ มักอาศัยอยู่ในโพรงดินที่ขุดขึ้นมาเองด้วยกรงเล็บ หรือเป็นโพรงเก่าของอาร์ดวาร์ก, หมูป่าหน้าหูด หรือรังปลวก
ฮันนีแบดเจอร์ได้ชื่อว่าเป็นสัตว์บกที่ดุร้ายที่สุดในโลก มีการบันทึกชื่อลงในกินเนสส์บุ๊คในปี ค.ศ. 2002 มาแล้ว ด้วยความที่เป็นสัตว์ที่ไม่เกรงกลัวอะไรเลย แม้แต่สัตว์ที่มีขนาดใหญ่กว่าหรือสัตว์มีพิษ สามารถกินอาหารได้หลากหลาย ทั้งแมลง, กบ, เต่าบก, กิ้งก่า, สัตว์ฟันแทะ, งู, นก, ไข่นก, แมงป่อง ตลอดจนเบอร์รี และรากไม้ แต่อาหารที่ชอบมากที่สุด คือน้ำผึ้ง ซึ่งฮันนีแบดเจอร์จะใช้กรงเล็บที่แหลมคมในการขุดเจาะทะลายรวงผึ้งฉีกเอาน้ำผึ้งมากิน โดยที่ไม่เกรงกลัวเหล็กในของผึ้ง เนื่องจากมีขนที่หนาและภูมิคุ้มกันพิษของเหล็กในผึ้งและพิษของงูพิษอยู่ในตัว เมื่อถูกงูพิษกัดหรือผึ้งต่อย ฮันนีแบดเจอร์จะล้มลงนอนเฉย ๆ 2-3 ชั่วโมง จากพฤติกรรมนี้ ทำให้นกพรานผึ้ง ที่ชอบกินผึ้งและน้ำผึ้งเหมือนกัน จะคอยบินติดตามฮันนีแบดเจอร์ เนื่องจากไม่สามารถบินฝ่าฝูงผึ้งเข้าไปกินเองได้ จึงต้องให้ฮันนีแบดเจอร์บุกเข้าไปทะลายรวงผึ้งเสียก่อน นกพรานผึ้งจึงบินตามเข้าไปกิน
ด้วยความที่ไม่เกรงกลัวสัตว์ใหญ่กว่า ฮันนีแบดเจอร์กล้ากระทั่งพุ่งใส่หรือฆ่าสัตว์ดุร้ายที่มีขนาดใหญ่กว่าหลายตัวได้ เช่น เสือดาวแอฟริกา, ไฮยีนา, สิงโต หรือแม้กระทั่งควายป่าแอฟริกา อย่างไรก็ตาม ฮันนีแบดเจอร์สามารถถูกล่าเป็นอาหารของงูหลามแอฟริกา, จระเข้แม่น้ำไนล์ หรือไฮยีนาลายจุดได้
==อ้างอิง==
==อ่านเพิ้ม==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
 แบดเจอร์สัตว์ที่พบในประเทศอินเดีย
สัตว์ที่พบในทวีปแอฟริกา
ทวิงเกิล (อีพี)

ทวิงเกิล (Twinkle) เป็นผลงานเพลงจากแททีซอ ซึ่งเป็นนักร้องกลุ่มย่อยสัญชาติเกาหลีใต้ โดยเป็นอีพีแรกในชุดทวิงเกิล เพลงได้รับการเปิดตัว ณ วันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 2012 ซึ่งเป็นเพลงแรกในฐานะวงแททีซอ ซึ่งเป็นกลุ่มย่อยกลุ่มแรกของเกิร์ลกรุ๊ปเกาหลีใต้ที่รู้จักกันในชื่อเกิลส์เจเนอเรชัน และเป็นซิงเกิลอย่างเป็นทางการชุดแรก ทวิงเกิลเขียนและอำนวยการสร้างโดย แบรนดอน เฟรลีย์, เจเมลล์ เฟรลีย์, ฆาเวียร์ โซลิด ภายใต้ทีมผู้ผลิตของพวกเขาที่มีชื่อว่า แจมแฟคทอรี่
ด้านดนตรี เพลงทวิงเกิลได้ขึ้นจังหวะแดนซ์ป็อป ด้วยอิทธิพลของแนวเพลงฟังก์, อิเล็กโทรป็อป และ โก-โก ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากเพลงโปรดของ สตีวี่ วันเดอร์ โดยเพลงมีแรงบันดาลใจมาจากจังหวะยุค 70 ที่ซึ่งนักร้องสาวได้แสดงพลังการร้องของพวกเธอ เพลงที่ได้ทำการบันทึกได้รับการดาวน์โหลดกว่า 604,870 ครั้งในช่วงสัปดาห์แรกของการเปิดตัว และชนะในรายการชาร์ตกาออนสำหรับการดาวน์โหลดประจำสัปดาห์
แล้วมิวสิกวิดีโอก็ได้รับการเปิดตัว ณ วันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2012
== มิวสิกวิดีโอ ==
==== ทีเซอร์ ====
การเปิดตัวของทีเซอร์วิดีโอทวิงเกิลได้เริ่มขึ้นในวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 2012 โดยมีการเปิดตัวแทยอนเป็นคนแรก
แทยอน: วิดีโอทีเซอร์สำหรับแทยอนได้รับการเปิดตัวผ่านทาง SME ทางการในยูทูปเมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 2012 โดยได้ปรากฏตัวแทยอนในฉากต่าง ๆ ซึ่งได้แก่ ตัวเธอซึ่งอยู่ในร้านทำผมร่วมกับสมาชิกคนอื่น ๆ, ฉากบนพรมสีแดงพร้อมกับเสื้อคลุมยุค 50 และในล็อบบี้ ด้วยรูปแบบลายเสือดาว
ทิฟฟานี่: ทีเซอร์ของทิฟฟานี่ได้รับการเปิดตัว ณ วันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 2012 ซึ่งมีฉากคล้ายกับของแทยอน อย่างไรก็ตาม มีการแทนที่ร้านทำผมด้วยการแสดงให้เห็นเวทีที่อลังการกับนักเต้นในด้านหน้าเครื่องหมายที่เขียนว่า "ทวิงเกิล" สมาชิกวงเอ็กโซ อย่าง เซฮุน และ ไค ยังได้รับเชิญเป็นตัวประกอบในทีเซอร์ ซึ่งได้เห็นในวิดีโอฉบับเต็มในภายหลัง
ซอฮย็อน: ทีเซอร์ของซอฮย็อนได้รับการเปิดตัว ณ วันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 2012 ซึ่งส่วนใหญ่จะมีการตัดทอนในส่วนของซอฮย็อนและฉาก ที่ซึ่งมีสามสาวทำการร้องเพลงอยู่หน้านักดนตรีรวมถึงนักเต้นแบ็คอัพ ซึ่งจบลงแบบเดียวกับแทยอนซึ่งอยู่ที่ร้านทำผม
== รายชื่อเพลง ==
เครดิตดัดแปลงจากเนเวอร์
== เครดิต ==
แทยอน – เสียงร้องหลัก, เสียงร้องตาม
ทิฟฟานี่ – เสียงร้องหลัก, เสียงร้องตาม
ซอฮย็อน – เสียงร้องหลัก, เสียงร้องตาม
แบรนดอน เฟรลีย์ – แต่งเพลง, โปรดิวเซอร์
เจเมลล์ เฟรลีย์ – แต่งเพลง, โปรดิวเซอร์
ฆาเวียร์ โซลิด – แต่งเพลง, โปรดิวเซอร์
== ชาร์ต ==
===ชาร์ตประจำสัปดาห์===
===ชาร์ตสิ้นปี===
== รางวัล ==
=== รางวัลรายการเพลง ===
== ประวัติการเผยแพร่ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อีพีของค่ายเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
อัลบั้มเพลงของเกิลส์เจเนอเรชัน
อีพีภาษาเกาหลี
เดอะวิเซิร์ด

เดอะวิเซิร์ด ( The Wizard )  เป็นซิงเกิลของวงเฮฟวีเมทัล แบล็ก ซับบาธ ในปี 1970 จากอัลบั้ม Black Sabbath เพลงแต่งโดยสมาชิกทั้งสี่ของวง โปรดิวเซอร์โดย Rodger Bain
== สมาชิก ==
Ozzy Osbourne &ndash; นักร้อง, ฮาร์โมนิกา
Tony Iommi &ndash; กีตาร์, 
Geezer Butler &ndash; เบส
Bill Ward &ndash; กลอง
==อ้างอิง==
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2513
เพลงของแบล็กซับบาธ
สวีทลีฟ

"สวีทลีฟ" ( Sweet Leaf) เป็นซิงเกิลโดยวงเฮฟวีเมทัล แบล็ค ซับบาธ ในปี 1971 จากอัลบั้มMaster of Reality โดยเนื้อเพลงจะมีความหมายออกไปในทางยาเสพติด หรือ Sweet Leaf ในภาษาอังกฤษหมายถึง หญ้าหวาน
== อ้างอิง ==
เพลงของแบล็กซับบาธ
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2514
เจ้าดารารัตน์ ณ ลำพูน

คุณหญิงเจ้าดารารัตน์ ณ ลำพูน ประธานมูลนิธิจักรคำขจรศักดิ์ ทายาทเจ้าผู้ครองนครลำพูน และที่ปรึกษาสมาคมผู้บำเพ็ญประโยชน์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชินูปถัมภ์ (ศูนย์ฝึกภาคเหนือ จังหวัดเชียงใหม่) เจ้าดารารัตน์เป็นเจ้านายฝ่ายเหนือที่มีบทบาทสำคัญในกิจกรรมต่าง ๆ
== ประวัติ ==
คุณหญิงเจ้าดารารัตน์ เป็นธิดาในเจ้าพัฒนา ณ ลำพูน (ราชโอรสในเจ้าจักรคำขจรศักดิ์ เจ้าผู้ครองนครลำพูน องค์สุดท้าย และราชนัดดาในเจ้าอินทยงยศโชติ เจ้าผู้ครองนครลำพูน องค์ที่ 9) กับเจ้าพงศ์แก้ว ณ ลำพูน (ธิดาในเจ้าราชบุตร (วงศ์ตวัน ณ เชียงใหม่) และเป็นปนัดดาในเจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์สุดท้าย) คุณหญิง เจ้าดารารัตน์เป็นธิดาคนโต และมีน้องชาย 3 คน คือ เจ้าพัฒน์พงศ์ ณ ลำพูน เจ้าวงศ์จักร ณ ลำพูน และเจ้าศักดิ์ขจร ณ ลำพูน
คุณหญิงเจ้าดารารัตน์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (รุ่น 24)
== บทบาทในฐานะเจ้านายฝ่ายเหนือ ==
คุณหญิงเจ้าดารารัตน์ เป็นเจ้านายฝ่ายเหนือ สาย ณ ลำพูน และสาย ณ เชียงใหม่ ที่มีบทบาทสำคัญทางสังคมเป็นที่เคารพนับถือ และดำรงตำแหน่งประธานมูลนิธิจักรคำขจรศักดิ์ เพื่อสืบทอดเจตนารมณ์การสร้างสาธารณประโยชน์แก่ประชาชนชาวนครลำพูน และเป็นกรรมการมูลนิธินวราชดำริอนุรักษ์ฝ่ายเหนือ อันเป็นมูลนิธิที่มีวัตถุประสงค์ในการอนุรักษ์ความเป็นล้านนาสืบสานฝ่ายเหนือ และเป็นกรรมการมูลนิธิกู่เจ้าหลวงเชียงใหม่ (วัดสวนดอก)
คุณหญิงเจ้าดารารัตน์ ได้เข้าร่วมกิจกรรมในฐานะเจ้านายฝ่ายเหนือกับส่วนราชการ หน่วยงานต่าง ๆ ทั้งในการแสดงความกตัญญูต่อราชสกุลแห่งราชวงศ์ทิพย์จักราธิวงศ์ (เจ้าเจ็ดตน) และความจงรักภักดีต่อราชจักรีวงศ์
=== ด้านการศาสนา ===
คุณหญิงเจ้าดารารัตน์ มีบทบาทในการทะนุบำรุงศาสนา อาทิ การถวายที่ดินเพื่อสร้างวิทยาลัยสงฆ์ลำพูน และสร้างวัด ที่พักสงฆ์ สถานปฏิบัติธรรมหลายแห่ง
=== ด้านการศิลปหัตถกรรม ===
คุณหญิงเจ้าดารารัตน์ ได้มอบที่ดินจำนวนหนึ่ง สำหรับจัดตั้งสถาบันผ้าทอมือหริภุญชัย เพื่อเป็นศูนย์กลางในการถ่ายทอดหัตถกรรมผ้าทอมือของจังหวัดลำพูนให้คงอยู่ต่อไป รวมทั้งยังได้รับการยกย่องว่าเป็น "ผู้จุดประกายผ้าชาวไทยภูเขาสู่ความนิยม" จากนิตยสาร HELLO เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2557
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== รางวัลที่ได้รับ ==
พ.ศ. 2548 – รางวัลศิษย์เก่าดีเด่น คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พ.ศ. 2553 – คนดีศรีลำพูน สาขาบำเพ็ญประโยชน์ต่อสังคมและสาขาศาสนา จากจังหวัดลำพูน
==ราชตระกูล==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดลำพูน
เจ้าหญิงลำพูน
สกุล ณ ลำพูน
สกุล ณ เชียงใหม่
ราชสกุลอิศรเสนา
ด
คุณหญิง
นิสิตเก่าคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ. (ฝ่ายใน)
สถานีรถไฟซัปโปโระ

สถานีรถไฟซัปโปโระ  เป็นสถานีรถไฟที่ตั้งอยู่ในแขวงคิตะ นครซัปโปโระ ในจังหวัดฮกไกโด ให้บริการด้านการรถไฟในเส้นทางสายหลักฮาโกดาเตะเป็นหลัก และเส้นทางอีกสองเส้นทาง ซึ่งดำเนินงานโดย JR ฮกไกโด
== รถไฟระหว่างเมือง ==
=== เส้นทางและขบวนรถ ===
JR ฮกไกโด
สายหลักฮาโกดาเตะ
โอค็อตสค์ รถด่วนพิเศษ (ซัปโปโระ - อาบาชิริ)
ซาโรเบ็ตสึ รถด่วนพิเศษ (ซัปโปโระ - วักกาไน)
ซูเปอร์คามูอิ รถด่วนพิเศษ (ซัปโปโระ - อาซาฮิกาวะ)
ซูเปอร์โซยะ รถด่วนพิเศษ (ซัปโปโระ - วักกาไน)
เส้นอิชิการิ รถด่วน (โอตารุ - ซัปโปโระ - ทาจิกาวะ)
เส้นนิเซโกะ รถด่วน (รังโกชิ, คุตจัง - ซัปโปโระ)
สายชิโตเซะ
โฮกูโตะ รถด่วนพิเศษ (ฮาโกดาเตะ - ซัปโปโระ)
ซูเปอร์โฮกูโตะ รถด่วนพิเศษ (ฮาโกดาเตะ - ซัปโปโระ)
ซูเปอร์โอโซระ รถด่วนพิเศษ (ซัปโปโระ - คูชิโระ)
ซูเปอร์โทกาจิ รถด่วนพิเศษ (ซัปโปโระ - โอบิฮิโระ)
ซูซูรัง รถด่วนพิเศษ (มูโรรัง - ซัปโปโระ)
แคสซิโอเปีย ทุกขบวนเป็นรถนอน; รถด่วนพิเศษ (อูเอโนะ - ซัปโปโระ)
โฮกูโตะเซ ทุกขบวนเป็นรถนอน; รถด่วนพิเศษ (อูเอโนะ - ซัปโปโระ)
ทไวไลท์เอ็กซ์เพรส ทุกขบวนเป็นรถนอน; รถด่วนพิเศษ (โอซากะ - ซัปโปโระ)
ฮามานาซุ รถด่วนข้ามคืน (อาโอโมริ - ซัปโปโระ)
ท่าอากาศยาน รถด่วน (ท่าอากาศยานชินชิโตเซะ - ซัปโปโระ - โอตารุ)
สายซัชโช (สายกากูเอ็นโตชิ)
=== ชานชาลา (ระหว่างเมือง)===
รถไฟข้ามคืน: แคสซิโอเปีย, โฮกูโตะเซ, ทไวไลท์เอ็กซ์เพรส และ ฮามานาซุ ออกจากชานชาลา 3-6
=== สถานีก่อนหน้า/ถัดไป ===
== รถไฟใต้ดิน ==
ใช้ทางเชื่อมใต้ดินจากสถานีหลักสู่ชานชาลาของรถไฟฟ้าใต้ดินเทศบาลซัปโปโระ
=== ชานชาลา (ใต้ดิน) ===
===== สายนัมโบกุ =====
===== สายโทโฮ =====
=== สถานีก่อนหน้า/ถัดไป ===
== ข้อมูลเพิ่มเติม ==
Sapporo JR Hokkaido map
ซัปโปโระ
จุดเดียวของความล้มเหลว

จุดเดียวของความล้มเหลว (single point of failure: SPOF) หมายถึงส่วนใดส่วนหนึ่งของระบบซึ่งถ้าล้มเหลว จะทำให้ระบบทั้งหมดหยุดทำงานโดยสิ้นเชิง  ความล้มเหลวจากจุดเดียวเป็นสิ่งไม่พึงประสงค์ในระบบใด ๆ ก็ตามที่ให้ความสำคัญกับสภาพพร้อมใช้งานและความเชื่อถือได้อย่างสูง เช่นในกระบวนการทางธุรกิจ แอปพลิเคชัน หรือระบบอุตสาหกรรมอื่น ๆ
== อ้างอิง ==
ความล้มเหลว
วิศวกรรมระบบ
วิศวกรรมความเชื่อถือได้
Fault-tolerant computer systems
สถาปัตยกรรมเครือข่าย
พระเยซูทรงรับบัพติศมา

เหตุการณ์พระเยซูทรงรับบัพติศมา (โปรเตสแตนต์) หรือ พระเยซูทรงรับพิธีล้าง (คาทอลิก) (Baptism of Jesus) ถือเป็นจุดเริ่มต้นการปฏิบัติพระภารกิจของพระเยซู เหตุการณ์นี้ถูกบันทึกในพระวรสารทั้ง 4 ฉบับ คือ มัทธิว มาระโก ลูกา และยอห์น และถือเป็นหนึ่งในห้าเหตุการณ์สำคัญในชีวิตของพระเยซู อีกสี่เหตุการณ์ที่เหลือ ได้แก่ การจำแลงพระกาย การถูกตรึงที่กางเขน การกลับคืนพระชนม์ และการเสด็จขึ้นสวรรค์
ยอห์นผู้ให้บัพติศมาประกาศพิธีบัพติศมาด้วยน้ำเพื่อแสดงการกลับใจและขอรับการอภัยบาปจากพระเจ้า ท่านกล่าวว่าจะมีผู้หนึ่งมาภายหลัง ผู้นั้นจะให้บัพติศมาด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์และไฟ ท่านจึงได้เตรียมหนทางขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระองค์นั้น พระเยซูได้เสด็จไปแม่น้ำจอร์แดนและรับบัพติศมาจากยอห์นด้วย พระวรสารยังบรรยายเหตุการณ์ขณะนั้นว่าฟ้าสวรรค์ได้เปิดออก พระวิญญาณบริสุทธิ์ปรากฏรูปเหมือนนกพิราบบินลงมาเหนือพระเยซู พร้อมกับมีเสียงจากสวรรค์ประกาศว่า "ท่านเป็นบุตรที่รักของเรา เราชอบใจท่านมาก"
คริสต์ศาสนิกชนส่วนมากถือว่าเหตุการณ์นี้เป็นเหตุการณ์สำคัญ และเป็นต้นกำเนิดของพิธีบัพติศมาซึ่งเป็นพิธีศักดิ์สิทธิ์ในศาสนาคริสต์ แนวคิดบุตรบุญธรรมนิยมซึ่งศาสนาคริสต์ยุคแรกประณามว่าเป็นความเชื่อนอกรีตก็เกิดขึ้นเพราะให้ความสำคัญกับเหตุการณ์นี้
ศาสนาคริสต์ตะวันออกจัดฉลองพระเยซูทรงรับบัพติศมาในวันที่ 6 มกราคม ส่วนคริสตจักรโรมันคาทอลิก แองกลิคันคอมมิวเนียน และบางนิกายจัดการฉลองในสัปดาห์ถัดมาเรียกว่าวันฉลององค์พระผู้เป็นเจ้าทรงรับพิธีล้าง
== อ้างอิง ==
พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับมาตรฐาน, สมาคมพระคริสตธรรมไทย
พระคัมภีร์ภาคพันธสัญญาใหม่, คณะกรรมการคาทอลิกเพื่อพระคัมภีร์ ภายใต้สภาประมุขแห่งบาทหลวงโรมันคาทอลิกแห่งประเทศไทย
พระเยซู
คำศัพท์ศาสนาคริสต์
เนเวอร์เซย์ดาย (เพลง)

เนเวอร์เซย์ดาย ( Never Say Die ) เป็นซิงเกิลจากวงเฮฟวีเมทัล แบล็ค ซับบาธ ในปี 1978 จากอัลบั้ม Never Say Die! แต่งโดย Ozzy Osbourne ซึ่งเป็นผลงานสุดท้ายที่เขาร่วมงานกับ แบล็ค ซับบาธ ก่อนที่จะเป็นศิลปินเดี่ยว เพลงนี้ถูกนำไป cover โดย Megadeth ในอัลบั้ม Nativity in Black II
เพลงของแบล็กซับบาธ
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2521
เดอร์ตีวีเมน

เดอร์ตีวีเมน ( Dirty Women) เป็นซิงเกิลของวงเฮฟวีเมทัล แบล็ค ซับบาธ ในปี 1976 จากอัลบั้ม Technical Ecstasy แต่งโดย Tony Iommi
== อ้างอิง==
เพลงของแบล็กซับบาธ
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2519
อีเล็กทริกฟิวเนอร์เริล

อีเล็กทริกฟิวเนอร์เริล ( Electric Funeral ) เป็นเพลงจากวง แบล็ค ซับบาธ ในปี 1970 จากอัลบั้ม Paranoid เป็นเพลงต่อต้านสงคราม เช่นเดี่ยวกับเพลง "War Pigs" ความหมายของเพลงพูดถึงความน่ากลัวของสงคราม เพลงนี้ไม่เคยใช้ในการแสดงเลยจนถึงปี 1976 เพลงนี้ถูก cover โดยวง  Pantera ในอัลบั้ม second Nativity in Black
เพลงของแบล็กซับบาธ
เพลงต่อต้านสงคราม
Paranoid (album)
ฌูล บาดว็อง

ฌูล บาดว็อง (Jules Basdevant, ; 15 เมษายน 2420 — 17 มีนาคม 2511) เป็นชาวฝรั่งเศสซึ่งเป็นอาจารย์คณะนิติศาสตร์ นักกฎหมาย และตุลาการ
เขาเกิดที่ตำบลอาน็อสต์ จังหวัดโซเนลัวร์ แคว้นบูร์กอญ เมื่อสำเร็จเป็นนิติศาสตรดุษฎีบัณฑิตเมื่อปี 2446 ก็เริ่มทำงานเป็นข้าราชการเรียก "อาเกรเฌ" (agrégé) ทำหน้าที่สอนกฎหมายอยู่ในกรุงปารีสได้ไม่ถึงปี ก็ได้รับการย้ายไปประจำเมืองแรน สอนกฎหมายอยู่ที่นั้นตั้งแต่ปี 2446 จนถึงปี 2450 ครั้นแล้ว จึงย้ายไปประจำเมืองเกรอนอบล์จนถึงปี 2461 จึงกลับไปเมืองหลวง หลังจากนั้น เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งหลายครั้ง เป็นต้นว่า ปี 2462 ได้เป็นผู้เชี่ยวชาญทางวิชาการในคณะผู้แทนประเทศฝรั่งเศสประจำการประชุมสันติภาพขั้นต้น ต่อมาปี 2465 เลื่อนเป็นศาสตราจารย์ประจำสาขากฎหมายระหว่างประเทศและสนธิสัญญาทางประวัติศาสตร์ และปี 2467 ได้เป็นศาสตราจารย์ประจำสาขากฎหมายมหาชน
ปี 2473 เขาได้ตำแหน่งที่ปรึกษากฎหมายประจำกระทรวงการต่างประเทศ และอยู่ในตำแหน่งนั้นจนถึง 2484 ครั้นปี 2487 จึงได้รับเลือกเป็นสมาชิกบัณฑิตยสถานธรรมศาสตร์และการเมือง (Academy of Political and Moral Sciences) ครั้นปี 2486 เขาได้รับเรื่องเป็นตุลาการชุดแรกของศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ ปฏิบัติหน้าที่นั้นจนถึงปี 2507 แล้วจึงได้รับเลือกเป็นรองประธานศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี 2489 ถึงปี 2492 และได้เลื่อนเป็นประธานตั้งแต่ปี 2492 ถึงปี 2495 จากนั้น จึงกลับไปดำรงตำแหน่งตุลาการจนถึงปี 2507 แล้วกลับไปอยู่ตำบลบ้านเกิดกระทั่งเสียชีวิตในปี 2511
ในด้านครอบครัวนั้น เขาเป็นบิดาของซูว์ซาน บาดว็อง (Suzanne Basdevant) นักกฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีเมืองผู้เลื่องชื่อ
== อ้างอิง ==
Académie de Droit International de La Haye. (1968) Recueil Des Cours, Collected Courses 1936, Martinus Nijhoff Publishers. p.&nbsp;473. ISBN 90-286-0952-0.
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2420
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2511
ประธานศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ
ตุลาการชาวฝรั่งเศส
ผู้ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์
บุคคลจากจังหวัดโซเนลัวร์
ทีป โอล

ทีป โอล (Tiv Ol) เป็นครูและนักการเมืองชาวกัมพูชาที่นิยมคอมมิวนิสต์ โอลเข้าร่วมกับพรรคปฏิวัติประชาชนเขมรซึ่งต่อมาได้กลายเป็นพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชาเมื่อ พ.ศ. 2502 โอลจัดอยู่ในกลุ่มครูหัวรุนแรงในพนมเปญ เมื่อมีการประกาศชื่อฝ่ายซ้าย 34 คนของพระนโรดม สีหนุเมื่อ 8 มีนาคม พ.ศ. 2506 มีชื่อของเขาด้วย นอกจากนั้น เขายังเป็นสมาชิกของสมาคมมิตรภาพเขมร-จีนระหว่าง พ.ศ. 2508 – 2510
ใน พ.ศ. 2510 กลุ่มครูฝ่ายซ้ายของโอลเริ่มออกไปสู่ชนบท เพื่อหลีกเลี่ยงการกดดันของรัฐ โอลเองนั้นออกไปเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2510 และเดินทางไปรวมตัวที่หน่วยลับของพรรคคอมมิวนิสต์ วอน เว็ตเป็นผู้กล่าวยืนยันการอพยพนี้  ใน พ.ศ. 2513 โอลได้เป็นหนึ่งในผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์ เมื่อคอมมิวนิสต์ยึดครองพื้นที่ได้ โอลจะเปิดโรงเรียนและโรงพยาบาลขึ้นใหม่ในพื้นที่นั้น
โอลเป็นเช่นเดียวกับผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์คนอื่นที่มาจากกัมพูชาตะวันออกคือมีความเกี่ยวข้องกับเวียดนาม ใน พ.ศ. 2517 โอลได้เดินทางไปฮานอย ระหว่างนั้น เขาได้เขียนบทกวีเกี่ยวกับความเป็นหนึ่งเดียวของอินโดจีนและได้ตีพิมพ์ในวารสารในประเทศเวียดนาม ซึ่งทำให้พล พตไม่พอใจ ต่อมา ใน พ.ศ. 2520 โอลได้เป็นเหยื่อของเขมรแดงเพราะเขาเคยเป็น สมาชิกของสมาคมมิตรภาพเขมร-จีน เขาถูกจับเมื่อ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2520 และถูกประหารชีวิตหลังจากนั้นไม่นาน
== อ้างอิง ==
นักการเมืองกัมพูชา
บุคคลที่ถูกเขมรแดงสังหาร
จเด็จ กำจรเดช

จเด็จ กำจรเดช นักเขียนชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 ที่ตำบลทุ่ง อำเภอไชยา  จังหวัดสุราษฏร์ธานี ศึกษาที่วิทยาลัยศิลปหัตถกรรม นครศรีธรรมราช เป็นช่างเขียนรูป เป็นนักแต่งเพลง ร้องเพลง เล่นกีตาร์ พร้อมๆ กับเขียนหนังสือ แปลเรื่องสั้นของตัวเองไว้จำนวนหนึ่งเป็นภาษาอังกฤษ เพื่อศึกษาเปรียบเทียบผลงานของตนเองกับนักเขียนชั้นเยี่ยมของโลก
เขาเป็นผู้เขียนหนังสือรวมเรื่องสั้น แดดเช้าร้อนเกินกว่าจะนั่งจิบกาแฟ ซึ่งได้รับรางวัลซีไรท์ ประจำปี 2554 และ คืนปีเสือและเรื่องเล่าของสัตว์อื่นๆ ซึ่งได้รับรางวัลซีไรต์ ประจำปี 2563 
==ลักษณะผลงาน==
สำหรับรวมเรื่องสั้นของเขา คณะกรรมการวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดยี่ยมแห่งอาเซียน หรือรางวัลซีไรต์ ประจำปีพุทธศักราช 2554 ได้ลงความเห็นว่า เป็นงานเขียนที่มีพลังกระทบใจ นำเสนอประเด็นอันหลากหลายเกี่ยวกับมนุษย์ในสังคมที่มีความซับซ้อน ผู้เขียนได้เสนอการปะทะกันระหว่างความจริงกับความจริงเสมือน ความรู้กับความเชื่อ ตลอดจนความเป็นเรากับความเป็นเขา ผู้เขียนได้สร้างสรรค์กลวิธีการเล่าเรื่องหลายวิธีที่ท้าทายการตีความ เช่น การตัดต่อ การซ้ำ การใช้มุมมอง การเสียดสี การสร้างสัมพันธบท ตลอดจนการสร้างตัวละครที่อยู่ในภาวะความรู้และความไม่รู้ ซึ่งสร้างความคลุมเครือและความลวง กลวิธีเหล่านี้เปิดพื้นที่ให้ผู้อ่านสร้างความหมายได้หลายระดับ
กระแสหนังสือมีทั้งดีและไม่ดีในสายตาผู้อ่าน แต่ค่อนข้างดีในสายตานักวิจารณ์ โดยนักเขียนรางวัลรวมเรื่องสั้นซีไรต์ปี 2530 เจ้าของนามปากกาไพฑูรย์ ธัญญา ได้พูดถึงงานของจเด็จว่า "เป็นภาพแทนนักเขียนร่วมสมัยที่แตกต่างกับสังคมยุคก่อน อาจเพราะสังคมที่มีความซับซ้อนกระจัดกระจายและไร้พรมแดน จึงทำให้งานของเขามีความน่าสนใจ"
ส่วนสำนักพิมพ์ผจญภัยที่ตีพิมพ์หนังสือเล่มนี้ของจเด็จ พูดถึงงานของเขาว่า "ไปไกลกว่าคำว่า เพื่อชีวิต ซึ่งนักเขียนรุ่นก่อนหน้าเคยทำไว้..."
== ผลงาน ==
แดดเช้าร้อนเกินกว่าจะนั่งจิบกาแฟ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ผจญภัย  นักเขียนชาวไทย
คืนปีเสือและเรื่องเล่าของสัตว์อื่น ๆ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ผจญภัย
นักประพันธ์รางวัลซีไรต์ชาวไทย
บุคคลจากอำเภอไชยา
แมลงดา

แมลงดา, แมลงดานา หรือที่นิยมเรียกว่า แมงดานา จัดเป็นแมลงจำพวกมวนน้ำชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Lethocerus indicus จัดอยู่ในวงศ์ Belostomatidae พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในภูมิประเทศลักษณะเป็นท้องทุ่งหรือท้องนาในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ รวมถึงเอเชียตะวันออก เช่น ตอนใต้ของจีน, เกาหลี, หมู่เกาะริวกิว และนิวแคลิโดเนีย
แมลงดามีลักษณะเด่น คือ ตานูนแข็งขนาดใหญ่ 1 คู่ มีลำตัวแบนเป็นรูปไข่ มีขาคู่แรกเป็นอวัยวะจับอาหาร ส่วนขาคู่ที่ 2 และ 3 เป็นขาว่ายน้ำ ขอบปีกมีลายสีเหลืองทองยาวไม่ถึงหาง โดยเฉพาะขาคู่หลังสุดจะมีลักษณะคล้ายใบพาย ทั้งนี้เนื่องจากแมลงดาเป็นแมลงสะเทินน้ำสะเทินบก อวัยวะส่วนนี้จึงมีความจำเป็นมากในการดำรงชีพ เพราะเป็นแมลงที่หากินในน้ำเป็นหลัก โดยใช้ขาคู่หน้าที่เป็นเสมือนคีมจับอาหารจำพวกสัตว์น้ำขนาดเล็กกว่าดูดกิน เช่น ลูกปลา, ลูกกุ้ง, ลูกอ๊อด หรือแม้แต่แมลงน้ำชนิดอื่นหรือกบที่มีขนาดเล็กกว่า โดยที่มีส่วนปากแบบเจาะดูด ลักษณะเป็นท่อยาวออกมาจากด้านหน้าของส่วนหัว และเก็บซ่อนไว้ด้านล่างของหัว ปลายปากมีลักษณะคล้ายหนามแหลมเรียวใช้แทงเข้าไปในร่างกายเหยื่อแล้วดูดกินน้ำเหลว ๆ ในตัวเหยื่อ
== ลักษณะ ==
ลักษณะสำคัญของแมลงดาจะอยู่ที่หางยาวแหลมคล้ายเดือย ลักษณะเป็นเส้นเรียวยาว 2 เส้นคู่กัน ประกอบด้วยขนที่ละเอียดและไม่เปียกน้ำ ทำหน้าที่ในการหายใจโดยใช้รยางค์ที่โผล่ขึ้นมาจากผิวน้ำเพื่อดูดออกซิเจนสำหรับหายใจ แล้วนำไปเก็บในลำตัวทางปลายท่อ อวัยวะส่วนนี้จะมีต่อมกลิ่นหอมฉุนซึ่งจะมีเฉพาะในตัวผู้เท่านั้น ต่อมกลิ่นที่มีกลิ่นหอมนี้เป็นเอกลักษณ์ที่สำคัญของแมลงดาที่ดึงดูดให้ผู้คนบริโภค ตามธรรมชาติแล้ว ตัวผู้จะเป็นฝ่ายปล่อยกลิ่นนี้เพื่อดึงดูดตัวเมียและป้องกันตัว ขนาดลำตัวทั้งตัวผู้และตัวเมียจะมีขนาดใกล้เคียงกันคือ ลักษณะลำตัวยาวรีเหมือนใบไม้ ออกสีน้ำตาล ยาวประมาณ 2–4 นิ้ว แต่มีความแตกต่างกันคือ ตัวผู้มีลำตัวกลมป้อม และเล็กกว่าตัวเมียนิดหน่อย ส่วนตัวเมียมีลำตัวออกแบน ๆ ส่วนท้องใหญ่
== พฤติกรรม ==
แมลงดามีพฤติกรรมออกหาอาหารในเวลากลางวัน ส่วนในเวลากลางคืนเมื่ออากาศเย็นลง ในน้ำมีออกซิเจนอยู่น้อย ซึ่งไม่เพียงพอต่อความต้องการ แมลงดาจะบินออกจากแหล่งน้ำ บินวนเวียนอยู่ใกล้ ๆ ที่อาศัยอยู่ มีพฤติกรรมเล่นกับแสงสว่างเหมือนแมลงทั่วไป จึงสามารถจับได้ด้วยวิธีนี้ โดยคืนหนึ่ง แมลงดาอาจจะบินไปเล่นไฟได้ไกลถึงหลายกิโลเมตร  และในภูมิภาคเอเชียตะวันออก เมื่อถึงฤดูหนาว แมลงดาจะหลบซ่อนตัวเองใต้กองใบไม้ในป่าเพื่อความอบอุ่น
== การแพร่พันธุ์ ==
แมลงดาแพร่กระจายพันธุ์ด้วยการวางไข่ โดยที่ตัวผู้เป็นฝ่ายดูแลไข่ โดยวางไข่เป็นกลุ่ม กลุ่มละ 100–200 ฟอง ตามพืชน้ำหรือพืชที่ขึ้นตามริมน้ำ ไข่ใช้เวลา 6–7 วันจึงจะฟักเป็นตัว ฤดูการผสมพันธุ์และวางไข่อยู่ในฤดูฝน เมื่อไข่ฟักเป็นตัว ลูกแมลงดาจะหล่นลงน้ำ ตัวจะยังมีสีเหลืองอ่อน เห็นลูกตาสีดำชัดเจน แล้วจึงจะค่อย ๆ เปลี่ยนตัวเองเป็นสีเข้มขึ้น โดยแมลงดาตัวผู้จะยังดูแลลูกแมลงดาต่อไปอีกราว 2–3 วัน เนื่องจากยังไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองให้รอดจากศัตรูตามธรรมชาติได้ แมลงดาจะใช้การลอกคราบประมาณ 4 ครั้ง ก่อนจะโตเป็นตัวเต็มวัยภายในเวลาประมาณ 1 เดือน
== การนำมาประกอบอาหาร ==
แมลงดาเป็นแมลงที่นิยมบริโภคกันในหลายวัฒนธรรมของชนชาติในแถบเอเชียอาคเนย์ ในอาหารไทยสามารถนำไปย่างและปรุงเป็นน้ำพริกได้ (โดยเฉพาะตัวผู้ที่มีกลิ่นหอม) เรียก "น้ำพริกแมลงดา" หรือ "น้ำพริกแมงดา" ปัจจุบันเป็นแมลงที่มีการส่งเสริมให้เลี้ยงกันเป็นสัตว์เศรษฐกิจ
{|
|- valign="top"
|
|
|
|}
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
แมลงที่รับประทานได้
ปศุสัตว์
แมลงดา
ภาคใต้ของประเทศไทย

Redirectภาคใต้ (ประเทศไทย)