pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
นครบรัสเซลส์

นครบรัสเซลส์ (ฝรั่งเศส: Bruxelles-Ville  หรือ Ville de Bruxelles , ดัตช์: Stad Brussel ) คือเขตเทศบาลที่มีขนาดที่ใหญ่ที่สุดในเขตเมืองหลวงบรัสเซลส์ และยังถือเป็นเมืองหลวงของประเทศเบลเยียมตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรเบลเยียม
คล้ายคลึงกับในกรณีของนครลอนดอน ซึ่งต่างจากกรุงลอนดอน นครบรัสเซลส์ก็ต่างจากกรุงบรัสเซลส์เช่นกัน แต่อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการขยายตัวของเขตตัวเมืองออกไปจากนครบรัสเซลส์นั้นได้หยุดลงในภายหลังโดยกินอาณาเขตถึงปริมณฑลคือ ฮาเริน, ลาเคิน และเนเดอร์-โอเวอร์-เฮมเบกทางทิศเหนือ และจรดเขตถนนหลุยส์ และสวนสาธารณะ บัว เดอ ลา คอมบร์ ทางทิศใต้
นครบรัสเซลส์มีจำนวนประชากรประมาณ 144,784 คน โดยมีบริเวณพื้นที่ทั้งหมด 32.61 ตารางกิโลเมตร คิดเป็นสัดส่วนความหนาแน่นของประชากรได้ถึง 4,400 คน ต่อ ตารางกิโลเมตร นอกจากนี้ จากการสำรวจพบว่าประชากรกว่า 50,000 คนที่อาศัยอยู่ในนครบรัสเซลส์นั้นเป็นผู้ที่ถือสัญชาติอื่น
==ประวัติศาสตร์==

ในตอนแรก นครบรัสเซลส์นั้นใช้เรียกอาณาเขตภายในกำแพงรอบเมืองชั้นที่สองของบรัสเซลส์ ซึ่งในปัจจุบันนั้นเรียกว่า "วงแหวนเล็ก" (Small Ring) และเมื่อเมืองขยายมากขึ้นเรื่อยๆ ทำให้หมู่บ้านบริเวณรายรอบนอกกำแพงเมืองก็ขยายขนาดตามจนกลายเป็นนครขนาดย่อมๆ
ในปีค.ศ. 1847 ได้มีการเตรียมการตัดถนนใหญ่สายสำคัญของบรัสเซลส์มีขื่อว่า ถนนหลุยส์ (อเวอนิว หลุยส์) โดยรายรอบด้วยต้นเกาลัด โดยมีจุดประสงค์เพื่อใช้เป็นถนนเพื่อตัดเข้าสู่สวนสาธารณสำคัญ "บัว เดอ ลา คอมบร์" แต่อย่างไรก็ตาม ขณะนั้นได้มีการแสการต่อต้านอย่างรุนแรงของเมืองอิแซลส์ (Ixelles) ซึ่งในขณะนั้นยังเป็นคนละเมืองกับบรัสเซลส์ โดยถนนสายนี้จะต้องตัดผ่านพื้นที่ของเมืองนี้ และหลังจากการเจรจาต่อเนื่องอันเป็นเวลานาน ในที่สุดนครบรัสเซลส์ก็ได้นับรวมพื้นที่ของถนนและสวนสาธารณะ "บัว เดอ ลา คอมบร์" อันเป็นผลให้เมืองอิแซลส์นั้นถูกแบ่งเป็นสองฝั่ง
เทศบาลต่างๆที่ตั้งอยู่ในเขตเมืองหลวงบรัสเซลส์นั้นรอดพ้นจากการควบรวมกันของเทศบาลหลายครั้งครา โดยเฉพาะการควบรวมครั้งสำคัญในปีค.ศ. 1964, 1970 และ 1975 แต่ก็ยังมีบางเทศบาลที่ถูกผนวกรวมเข้ากับเทศบาลนครบรัสเซลส์ อาทิเช่น ลาเคิน, ลาเคิน และเนเดอร์-โอเวอร์-เฮมเบก ซึ่งถูกผนวกเข้ากันในปีค.ศ. 1921
==เมืองหลวง==
ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักร มาตราที่ 194 ระบุว่าเมืองหลวงของเบลเยียมนั้นคือเขตเทศบาลนครบรัสเซลส์ แต่อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าจะเป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการ แต่งบประมาณที่จัดสรรให้โดยรัฐบาลและเขตฯในฐานะแห่งความเป็นเมืองหลวงนั้น ครอบคลุมกินอาณาเขตทั้ง 19 เทศบาล และในทางปฏิบัติแล้ว สถานที่ราชการสำคัญต่างๆของเบลเยียม ก็มิได้ล้วนแต่ตั้งอยู่ในเขตนครบรัสเซลส์เพียงที่เดียว แต่ยังตั้งอยู่ในเขตเทศบาลอื่นๆอีกทั้ง 18 เขตในเขตเมืองหลวงด้วย ดังนั้นจึงสรุปว่า โดยพฤตินัยแล้วทั้งเขตเมืองหลวงบรัสเซลส์นั้นถือเป็นเมืองหลวงของประเทศ แต่โดยนิตินัยนั้น เมืองหลวงของเบลเยียมคือ "นครบรัสเซลส์"
==อ้างอิง==
บรัสเซลส์
Municipalities of the Brussels-Capital Region
Government of Brussels
ดาเบา

นครดาเบา (เซบัวโน: Dakbayan sa Dabaw; Lungsod ng Dabaw) เป็นเมืองในมินดาเนา ประเทศฟิลิปปินส์ ศูนย์กลางของเมืองเรียกว่าเมโทรดาเบา, ดาเบาเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับสอง และเขตเมืองของดาเบาหรือเมโทรดาเบา เป็นเขตเมืองที่ประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสาม ของประเทศ เมืองที่ทำหน้าที่เป็นค้าการพาณิชย์และอุตสาหกรรมเป็นศูนย์กลางในมินดาเนาและศูนย์ภูมิภาคสำหรับเขตดาเบา เมืองดาเบาเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศฟิลิปปินส์ดูจากขนาดของพื้นที่
==อ้างอิง==
เมืองในประเทศฟิลิปปินส์
ดาเบา
ยางกราด

ยางกราด สะแบง กราด เหียงกราด หรือ ตะแบง  เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Dipterocarpaceae ลำต้นแตกเป็นร่องลึกยาวหรือเป็นสะเก็ดตามขวาง สีน้ำตาลปนเทา ใบเดี่ยว ผิวใบด้านบนมีขนหยาบและสาก ด้านล่างมีขนรูปดาว ดอกช่อ กลีบดอกบิดเป็นรูปกังหัน สีขาวหรือแซมสีแดงเป็นแนวตรงกลางกลีบ ผลกลมเป็นจีบพับ มีปีก 5 ปีก เนื้อไม้ใช้ทำเครื่องเรือน ยางใช้ทำยางชัน ใช้เป็นส่วนผสมของยารักษาอหิวาตกโรค เป็นไม้ประจำโรงเรียนตราษตระการคุณ จังหวัดตราด
== อ้างอิง ==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
สถาบันวิจัยวลัยรุกขเวช มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. พรรณไม้พื้นบ้านอีสาน เล่ม 1. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 2544 หน้า 109
สกุลยางนา
พืชที่ใช้ทำของใช้
สมุนไพร
อันดับชบา

อันดับชบาหรือ Malvales เป็นอันดับของพืชมีดอกในระบบ APG ประกอบด้วย 6000 สปีชีส์จาก 9 วงศ์ จัดอยู่ในกลุ่มโรสิดแท้ ของพืชใบเลี้ยงคู่แท้
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น==
Tree of Life Malvales
วงศ์ผักไผ่

วงศ์ผักไผ่ หรือ Polygonaceae เป็นวงศ์ของพืชมีดอก ชื่อวงศ์ตั้งตามชื่อสกุล Polygonum ใช้เป็นครั้งแรกโดย Antoine Laurent de Jussieu เมื่อปี  1789 ใน Genera Plantarum. พืชในวงศ์นี้มีข้อบวมพอง มีสมาชิก 1200 สปีชีส์
== สกุล ==
รายชื่อสกุลของวงศ์ผักไผ่มีดังนี้
{| border = "0"
| valign = "top" |
Antigonon
Aristocapsa
Atraphaxis
Brunnichia
Calligonum
Centrostegia
Chorizanthe
Coccoloba
Dedeckera
Dodecahema&nbsp;&nbsp;&nbsp;
Emex
Eriogonum
Fagopyrum
Fallopia
Gilmania
| valign = "top" |
Goodmania
Gymnopodium
Harfordia
Hollisteria
Koenigia
Lastarriaea
Leptogonum
Mucronea
Muehlenbeckia
Nemacaulis
Neomillspaughia&nbsp;&nbsp;&nbsp;
Oxygonum
Oxyria
Oxytheca
| valign = "top" |
Persicaria
Podopterus
Polygonella
Polygonum
Pteropyrum
Pterostegia
Reynoutria
Rheum
Rumex
Ruprechtia
Stenogonum
Symmeria
Systenotheca&nbsp;&nbsp;&nbsp;
Triplaris
| valign = "top" |
Acanthoscyphus
Aconogonon
Afrobrunnichia
Bistorta
Homalocladium
Johanneshowellia
Knorringia
Parapteropyrum
Pteroxygonum
Rubrivena
Sidotheca
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น==
Polygonaceae In: FNA volume 5 In: Family List In: Flora of North America At: eFloras
Polygonaceae In: Genera Plantarum (Jussieu) At: Genera Plantarum At: Search At: Botanicus.org
List of Genera in Polygonaceae At: Polygonaceae At: Caryophyllales At: Angiosperm Phylogeny Website At: Missoure Botanical Garden Website
List of genera in family Polygonaceae At: Dicotyledons  At: List Genera within a Family  At: Vascular Plant Families and Genera  At: About the Checklist At: World Checklist of Selected Plant Families At: Data Sources  At: ePIC  At: Scientific Databases At: Kew Gardens
List of genera At: Polygonaceae  At: List of families  At: Families and Genera in GRIN  At: Queries At: GRIN taxonomy for plants 
non-core Caryophyllales At: Caryophyllales  At: Root of the Tree (Life on Earth)  At: Tree of Life web project
Polygonaceae In: Flowering Plants (Takhtajan)
Polygonaceae  in L. Watson and M.J. Dallwitz (1992 onwards). The families of flowering plants: descriptions, illustrations, identification, information retrieval.  http://delta-intkey.com 
Family Polygonaceae  Flowers in Israel
Polygonaceae of Mongolia in FloraGREIF
เทเรซ่า เฮมเฮาเซอร์

เทเรซ่า เฮมเฮาเซอร์ (อังกฤษ: Teresa Hemhauser)  เป็นศิลปินในนาม บับเบิ้ล เกิร์ลส สังกัดเมกเกอร์เฮด ในเครือแกรมมี่ "ลิซ่า" เธอเป็นหนึ่งในสมาชิกของ Bubble Girls เธอมีเสน่ห์ที่เสียง เสียงของเธอคล้ายกับผู้ชายมาก และเธอยังมีเสน่ห์อีกมากมาย ที่ทำให้ใครหลายคนหลงรักเธอ
== ประวัติ ==
เทเรซ่า เฮมเฮาเซอร์  หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ลิซ่าบับเบิ้ล เกิร์ลส เกิดที่รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527 เชื้อชาติเยอรมัน-ไต้หวัน จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนนานาชาติ เทร็ลล์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
ลิซ่าเป็นหนึ่งในศิลปินเกิร์ลกรุป สังกัดเมกเกอร์เฮด ในเครือแกรมมี่ ในนามบับเบิ้ล เกิร์ล ประกอบสมาชิก 3 คน ซาแมนต้า แสงสิงแก้ว ไฮด์ (แซม), แพร เอมเมอรี่ และ เทเรซ่า เฮมเฮาเซอร์ (ลิซ่า) มีผลงานอัลบั้ม 2 ชุดด้วยกัน อัลบั้มชุดแรกชื่อว่า Bubble Girls ออกประมาณกลางปี พ.ศ. 2541 เปิดตัวด้วยเพลง "ตัวเล็ก...ใจใหญ่" ต่อด้วยเพลง "อยากฟังเหตุผล" ส่วนอัลบั้มชุดที่ 2 ชื่อว่า "Hey Boy! (เฮ บอย!)" ออกประมาณต้นปี พ.ศ. 2544 เปิดตัวด้วยเพลง "Hey Boy!" ต่อด้วยเพลง "ไม่ต้องมาอีกใช่ไหม" และเพลง "หลีกทาง" เป็นต้น
ส่วนผลงานอัลบั้มพิเศษ เคยทำโปรเจกต์พิเศษร่วมกับเกิร์ลกรุปอีกหนึ่งวงของค่ายแกรมมี่ ชื่อวง ซาซ่า เมื่อปี พ.ศ. 2542 ภายใต้ชื่อ "ซาซ่า แอนด์ บับเบิ้ล เกิร์ล" (Zaza & Bubble Girls) อัลบั้ม Surprise มีเพลงดังอย่าง Surprise และ อยู่ได้ไหม
นอกจากนี้ลิซ่ายังได้ร่วมโปรเจกต์กับศิลปินแกรมมี่อีกหลายอัลบั้ม ถือว่าเธอมีผลงานเพลงอย่างต่อเนื่องจนถึงปีพ.ศ. 2549 ปัจจุบันเธอเป็นนางแบบที่ประเทศไต้หวัน โดยใช้ชื่อ ปารีส เฮมเฮาเซอร์
== ผลงาน ==
=== ผลงานอัลบั้ม ===
=== ผลงานอัลบั้มอื่นๆ  ===

=== มิวสิควิดีโอ ===
เพลง หลบหน่อย (พระเอกมา) ศิลปิน เจอาร์-วอย (ปี 2540)
เพลง พูดเล่นเล่น ศิลปิน เบิร์ด ธงไชย (ปี 2541)
=== โฆษณา ===
2541 โฆษณา เลย์ คู่กับ ปฏิภาณ ปฐวีกานต์ (มอส)
2543 โฆษณา ทเวลฟ์พลัสโลชั่น
2548 โฆษณา โรลออน นีเวีย
== อ้างอิง ==
นักร้องหญิงชาวไทย
นักแสดงหญิงชาวไทย
นางแบบไทย
ศิลปินสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ชาวไทยเชื้อสายเยอรมัน
บุคคลจากรัฐแคลิฟอร์เนีย
บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
ชาวไทยเชื้อสายไต้หวัน
การขนส่งระบบรางในกรุงเทพมหานคร

การขนส่งระบบรางในกรุงเทพมหานคร เริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2436 โดยเปิดทางรถไฟสายปากน้ำ จากกรุงเทพไปยังสมุทรปราการ ซึ่งต่อมาได้พัฒนาเป็นรถไฟหลวง และเริ่มดำเนินการเมื่อ พ.ศ. 2439 โดยเปิดเดินรถจากกรุงเทพ-นครราชสีมา เป็นสายแรก และเส้นทางต่อขยายไปยังเชียงใหม่ หนองคาย อุบลราชธานี สุไหงโก-ลก ส่วนรถไฟฟ้าสายแรก คือ รถไฟฟ้าบีทีเอส ได้เปิดใช้งานในปี พ.ศ. 2542 ตามด้วยรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ในปี พ.ศ. 2547 และรถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์ ในปี พ.ศ. 2553
==รถไฟทางไกลและรถไฟชานเมือง==
กรุงเทพมหานคร เป็นที่ตั้งของสถานีรถไฟกรุงเทพ ซึ่งเป็นสถานีรถไฟหลัก ดำเนินการโดยการรถไฟแห่งประเทศไทย มีเส้นทาง เดินรถทั้งหมด 5 สาย
สายเหนือ ต้นทางสถานีรถไฟกรุงเทพ ปลายทางสถานีรถไฟเชียงใหม่
สายตะวันออกเฉียงเหนือ ต้นทางสถานีรถไฟกรุงเทพ เมื่อถึงสถานีรถไฟชุมทางถนนจิระจะแยกออกเป็น 2 สาย คือ
# ปลายทางสถานีรถไฟหนองคาย
# ปลายทางสถานีรถไฟอุบลราชธานี
สายตะวันออก ต้นทางสถานีรถไฟกรุงเทพ เมื่อถึงสถานีรถไฟชุมทางฉะเชิงเทราจะแยกออกเป็น 2 สาย คือ
# ปลายทางสถานีรถไฟอรัญประเทศ
# ปลายทางสถานีรถไฟบ้านพลูตาหลวง
สายใต้ ต้นทางสถานีรถไฟกรุงเทพและสถานีรถไฟธนบุรี เมื่อถึงสถานีรถไฟชุมทางหาดใหญ่จะแยกออกเป็น 2 สาย คือ
# ปลายทางสถานีรถไฟบัตเตอร์เวอร์ธ ประเทศมาเลเซีย
# ปลายทางสถานีรถไฟสุไหงโก-ลก
สายแม่กลอง ต้นทางสถานีรถไฟวงเวียนใหญ่ ปลายทางสถานีรถไฟมหาชัย และจากต้นทางสถานีรถไฟบ้านแหลม ปลายทางสถานีรถไฟแม่กลอง
==รถไฟฟ้า==
รถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล อยู่ภายใต้ โครงข่ายระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนในกรุงเทพมหานครและพื้นที่ต่อเนื่อง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ โครงการแผนแม่บท การขนส่งมวลชนระบบรางในเขตกรุงเทพมหานคร และพื้นที่ต่อเนื่อง ซึ่งสำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร (สนข.) ได้รับมอบหมายจากคณะรัฐมนตรีในปี พ.ศ. 2541 ให้เร่งดำเนินงาน โดยร่วมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอันได้แก่ การรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.), การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย (รฟม.), กรุงเทพมหานคร (กทม.) และ สำนักงานบริหารหนี้สาธารณะ กระทรวงการคลัง (สบน.) ปรับแผนแม่บทระบบขนส่งมวลชนในกรุงเทพมหานครเดิม ให้สอดคล้องกับสถานการณ์ จากความล้มเหลวของโครงการโฮปเวลล์และวิกฤตเศรษฐกิจในปี พ.ศ. 2540
=== สายที่ให้บริการในปัจจุบัน ===
== แผนที่ ==
== ดูเพิ่ม ==
การขนส่งระบบรางในประเทศไทย
รถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
* รายชื่อสถานีรถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
== อ้างอิง ==
การขนส่งระบบรางในประเทศเกาหลีเหนือ

การขนส่งระบบรางในประเทศเกาหลีเหนือ ดำเนินการโดยการรถไฟเกาหลีเหนือ (조선 민주주의 인민 공화국 철도성, Chosŏn Minjujuŭi Inmin Konghwaguk Ch'ŏldosŏng)ซึ่งเป็นบริษัทรถไฟแห่งเดียวในประเทศเกาหลีเหนือ มีโครงข่ายรางมากกว่า 6,000 กิโลเมตร
== เส้นทาง ==
สายฮัมบุก: ช็องจิน - ราจิน, 331.1 กิโลเมตร
สายคังว็อน: โคว็อน - พย็องกัง, 145.8 กิโลเมตร
สายมันโป: ชุนช็อน - มันโป, 299.9 กิโลเมตร
สายแพ็กตูซานช็องย็อน: คินชู - ฮเยซัน, 141.7 กิโลเมตร
สายพย็องบู: เปียงยาง - แคซ็อง (-> โดราซาน, เกาหลีใต้), 187.3 กิโลเมตร
สายพย็องดก: เปียงยาง - คูซ็อง, 192.3 กิโลเมตร
สายพย็องนัม: เปียงยาง - นัมโพ, 55.2 กิโลเมตร
สายพย็องกรา: เปียงยาง - ราจิน (-> คาซาน, รัสเซีย), 819.0 กิโลเมตร
สายพย็องอึย: เปียงยาง - ชินอึยจู (-> ตานตง, จีน), 225.1 กิโลเมตร
== สถานีรถไฟ ==
== รถไฟใต้ดินเปียงยาง ==
==รถไฟพิเศษสำหรับผู้นำประเทศ==
รถไฟ มีไว้เพื่อชนชั้นลำดับที่หนึ่งของประเทศ ซึ่งมีแค่สองคน คือ คิม อิล-ซ็อง และ คิม จ็อง-อิล โดยที่รอบ ๆ สถานีรถไฟจะกั้นด้วยกำแพงหนา หลังคาสถานีรถไฟจะถูกพรางเป็นสีเขียว เพื่อให้ยากต่อการกำหนดตำแหน่งจากภาพถ่ายดาวเทียม ,ส่วนตู้ขบวนรถไฟ ด้านข้างตู้ขบวนรถไฟจะถูกทาเป็นสีเขียว หลังคาจะถูกทาเป็นสีขาว
== การเชื่อมต่อกับประเทศเพื่อนบ้าน ==
=== จีน ===
มีขบวนรถไฟเข้าไปยังประเทศจีน โดยผ่านสะพานมิตรภาพจีน–เกาหลีเหนือ มีเมืองตานตง ซึ่งดำเนินการโดยการรถไฟแห่งชาติจีน
=== รัสเซีย ===
ราจิน มีขบวนรถไฟเข้าไปยังประเทศรัสเซีย โดยข้ามแม่น้ำทูเม็น มีด่านพรมแดนสำหรับผู้โดยสารจากกรุงเปียงยางเข้าไปยังกรุงมอสโก
=== เกาหลีใต้ ===
ในปี ค.ศ. 2000  มีการเปิดเดินขบวนรถสินค้าจากเกาหลีใต้เข้าไปยังเมืองแคซ็อง
== หัวรถจักร ==
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:DPRK train.JPG|หัวรถจักรของเกาหลีเหนือ
ไฟล์:Pyongyang Metro.JPG|รถไฟใต้ดินเปียงยาง
ไฟล์:Yalu River Bridge.JPG|ขบวนรถไฟข้ามสะพานมิตรภาพจีน–เกาหลีเหนือ
ไฟล์:Dandong, Liaoning Province.jpg|สะพานมิตรภาพจีน–เกาหลีเหนือ
ไฟล์:DPRK rail electrification.jpg|การส่งระบบการจ่ายไฟฟ้าแก่ทางรถไฟ
ไฟล์:DPRK railway works.jpg|ช่างบำรุงทาง
ไฟล์:Sinanju Chongnyon Station.jpg|สถานีรถไฟชินอันจู
ไฟล์:Pyongyang central station.JPG|สถานีรถไฟเปียงยางยามค่ำคืน
== ดูเพิ่ม ==
การขนส่งระบบรางในประเทศเกาหลีใต้
การคมนาคมในประเทศเกาหลีเหนือ
== อ้างอิง ==
เตเฌเว ลีรียา

เตเฌเว ลีรียา (TGV Lyria) เป็นรถไฟความเร็วสูงที่ให้บริการระหว่างฝรั่งเศสกับสวิตเซอร์แลนด์ โดยใช้รถไฟของเตเฌเวให้บริการในสายต่าง ๆ มีสถานีต้นทางอยู่ที่สถานีรถไฟลียงในกรุงปารีส สู่จุดหมายใน 5 เมืองหลักของสวิตเซอร์แลนด์ มีผู้ให้บริการคือ SNCF ซึ่งถือหุ้นอยู่ร้อยละ 74 และ SBB-CFF-FFS ซึ่งถือหุ้นอยู่ร้อยละ 26 โดยอาศัยเครือข่ายรถไฟความเร็วสูงในฝรั่งเศสและเครือข่ายรถไฟในสวิตเซอร์แลนด์
== ประวัติ ==

ในช่วงกลางปี 1961 นั้นเส้นทางรถไฟสาย ปารีส - โลซาน ได้ดำเนินการโดยทรานซ์ยุโรปเอกเพรซ(Trans Europ Express) ซึ่งในช่วงนั้นได้ทำการเดินรถไปถึงมิลานด้วย ในวันที่ 22 มกราคม 1984 ได้นำเตเฌเวระบบไฟฟ้า 3 เฟส มาทำการเดินรถแทนแต่ได้ตัดทอนเส้นทางโดยสิ้นสุดที่เมืองโลซานเท่านั้น ส่วนเส้นทางที่ไปยังเบิร์น สมัยนั้นดำเนินการโดยยูโรซิตี้
ในปี 1993 GIE(Groupement d'intérêt économique) ได้ก่อตั้งขึ้นในนาม "GIE TGV France Suisse" ซึ่งเป็นความร่วมมือระหว่าง SNCF และ SBB ในการทำการเดินรถไฟในเส้นทาง ปารีสไปยังเมืองโลซานและเบิร์น หลังจากนั้นในช่วงปี 1995 - 1996 ได้ทำการขยายเส้นทางจากโลซานเพื่อไปยังบรีกซึ่งเป็นเมืองที่มีรีสอร์ตสำหรับเล่นสกีในช่วงฤดูหนาว ในช่วงปี 1996 ได้เปิดเส้นทาง ปารีส-ซูริค โดยทำการเดินรถทุกวัน
ในปี 2002 ลีรียาถูกนำมาใช้เป็นครั้งแรก หลังจากนั้นปี 2007 เมื่อทางรถไฟสาย LGV Est เปิดดำเนินการได้ทำการย้ายเส้นทาง ปารีส-บาเซิน/ซูริค ไปอยู่ที่สถานี Paris-Est แทนสถานีลียง โดยช่วงนี้ได้นำ TGV POS มาให้บริการด้วย หลังจากนั้นปี 2011 ได้ย้ายเส้นทางเดินรถสองเส้นทางนี้กลับไปยังสถานีลียงหลังสร้างเส้นทางรถไฟสาย LGV Rhin-Rhône เสร็จ ซึ่งสามารถลดระยะเวลาการเดินทางได้ 30 นาที และในปีเดียวกันได้มี TGV POS ให้บริการทั้งหมด 19 ขบวน
== จุดหมายปลายทาง ==
เตเฌเว ลีรียา มีจุดหมายปลายทางจากฝรั่งเศสไปสวิตเซอร์แลนด์ โดยมีเส้นทางดังนี้
ปารีส - มูว์ลูซ - บาเซิล - ซูริก ใช้เวลา 4 ชั่วโมง 3 นาที
ปารีส - มูว์ลูซ - บาเซิล ใช้เวลา 3 ชั่วโมง 3 นาที
ปารีส - เนอชาแตล - เบิร์น - อินเทอร์ลาเคิน ใช้เวลา 5 ชั่วโมง 46 นาที (ช่วงวันปกติมีเฉพาะเที่ยวไปเท่านั้นส่วนเที่ยวกลับต้องขึ้นที่เบิร์น ส่วนเสาร์และอาทิตย์บริการเที่ยวกลับจากอินเทอร์ลาเคิน)
ปารีส - เนอชาแตล - เบิร์น ใช้เวลา 4 ชั่วโมง 38 นาที
ปารีส - โลซาน (- มาร์ตีญี - ฟิสพ์ - บรีก) ใช้เวลา 3 ชั่วโมง 39 นาที (เส้นทางจากปารีสไปบรีก จะใช้บริการช่วงฤดูหนาว ในวันศุกร์และเสาร์ โดยใช้เวลา 5 ชั่วโมง 49 นาที
ปารีส - เจนีวา ใช้เวลา 3 ชั่วโมง 5 นาที
เจนีวา - นิส ใช้เวลา 6 ชั่วโมง 23 นาที
เจนีวา - มงเปอลีเย - Saint-Roch ใช้เวลา 3 ชั่วโมง 48 นาที
นอกจากนั้นยังมีบริการรถไฟในช่วงฤดูหนาว โดยบริการร่วมกับยูโรสตาร์ จากสถานีเซนต์แพงครัส (St. Pancras) ในกรุงลอนดอน สู่รัฐวาเลในสวิตเซอร์แลนด์
==รถไฟที่ให้บริการ==
===รถไฟที่ให้บริการในปัจจุบัน===
เตเฌเว ลีรียา ใช้ขบวนรถไฟเตเฌเวของอาลสตอม (Alstom)
หมายเหตุ กระแสไฟฟ้า Tri-current คือ
25 กิโลโวลต์ 50 เฮิรตซ์ กระแสสลับ(LGV ในฝรั่งเศส)
15 กิโลโวลต์ 16.7 เฮิรตซ์ กระแสสลับ(สวิตเซอร์แลนด์)
1.5 กิโลโวลต์ กระแสตรง(ฝรั่งเศส)
===รถไฟที่ให้บริการในอดีต===
== การให้บริการบนรถไฟ ==
=== การนำจักรยานขึ้นรถไฟ ===
เตเฌเว ลีรียา อนุญาตให้นำจักรยานขึ้นไปโดยไม่ต้องถอดประกอบ โดยมีที่จัดเก็บไว้ให้
=== ตู้เสบียง ===
ในเตเฌเว และเตเฌเว ลีรียา จะมีตู้เสบียงทุกขบวนอยู่บริเวณกลางขบวนรถไฟ โดยบริการทั้งขนม อาหาร รวมไปถึงสื่อต่าง ๆ เช่น หนังสือ ดีวีดี เป็นต้น
== อ้างอิง ==
รถไฟความเร็วสูง
เตเฌเว
มาร์ก ฮัดสัน (นักฟุตบอลเกิดปี พ.ศ. 2525)

มาร์ก อเล็กซานเดอร์ ฮัดสัน (Mark Alexander Hudson; เกิดวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2525) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษในตำแหน่งกองหลัง ปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนรักษาการของฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ในแชมเปียนชิป
== สถิติอาชีพ ==
=== สโมสร ===
== เกียรติประวัติ ==
คาร์ดิฟฟ์ซิตี
ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป: 2012–13
ฟุตบอลลีกคัพ รองชนะเลิศ: 2011–12
ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์
EFL Championship play-offs: 2017
รางวัลส่วนตัว
PFA Team of the Year: 2012–13 Championship
Cardiff City Player of the Year: 2012–13
Cardiff City Goal of the Season: 2011–12
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Mark Hudson player profile  at cpfc.co.uk
นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
กองหลังฟุตบอล
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฟูลัม
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลคริสตัลพาเลซ
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลคาร์ดิฟฟ์ซิตี
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวอังกฤษ
บุคคลจากกิลด์ฟอร์ด
ราชดัด

ราชดัด  (L.) Merr. เป็นพืชในวงศ์ Simaroubaceae ชื่ออื่น ๆ คือ ดีคน (อุบลราชธานีและภาคกลาง) กะดัด ฉะดัด (ใต้) กาจับหลัก ยาแก้ฮากขม (เชียงใหม่) พญาดาบหัก (ตราด) เพี้ยฟาน  (นครราชสีมา ขอนแก่น) เพียะฟาน (นครศรีธรรมราช) มะลาคา (ปัตตานี) สอยดาว (จันทบุรี) เท้ายายม่อมน้อย มะขี้เหา มะดีควาย
เติบโตตามธรรมชาติในศรีลังกา, อินเดีย ไปจนถึงจีน, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และออสเตรเลีย
==ลักษณะ==
เป็นไม้พุ่มหรือไม้ยืนต้นขนาดเล็ก เปลือกลำต้นเรียบ สีขาวปนเทา มีขนสีเหลืองปกคลุมหนาแน่น ใบประกอบแบบขนนกปลายคี่ เรียงสลับเวียนรอบกิ่ง แผ่นใบย่อยรูปขอบขนานแกมรูปไข่ถึงรูปหอกแกมรูปไข่ ขอบใบหยักมนเป็นฟันเลื่อยตลอดทั้งขอบใบ ปลายในแหลม โคนใบมน ผิวใบมีขนนุ่มทั้งสองด้าน เนื้อใบบาง นิ่ม ดอกช่อ เป็นดอกแยกเพศ ดอกย่อยมีขนาดเล็ก กลีบเลี้ยงมีขนาดเล็กมาก มี 4 แฉก กลีบดอกรูปช้อนใหญ่กว่ากลีบเลี้ยงเล็กน้อย สีขาวอมเขียวถึงสีแดงอมเขียวหรือสีม่วง ออกเป็นช่อตามซอกใบและที่ปลายยอด สีอมม่วงหรือสีน้ำตาลแดง กลีบดอกมี 4 กลีบ มีขน เกสรตัวผู้มี 4 อัน ฐานอับเรณูทรงกลมใหญ่ ก้านชูเกสรเป็น 4 พู ผลเป็นผลสด กลมเป็นพวง มีเนื้อ รูปกลม ผิวเรียบเป็นมัน ขนาดเล็ก ออกรวมกลุ่มกัน 1-4 ผล เปลือกผลแข็ง เมื่อผลอ่อนสีเขียว เมื่อสุกมีสีดำ คล้ายเมล็ดมะละกอแห้ง มีเมล็ดเดียว ผิวเรียบ สีน้ำตาล
==สรรพคุณ==
ราชดัดเป็นพืชสมุนไพรใช้กันอย่างแพร่หลายในหลายประเทศ ในไทย ใช้ผลแก่จัด แก้กระษัย บำรุงน้ำดี บำรุงน้ำเหลือง แก้ท้องอืดเฟ้อ แก้ลมวิงเวียน แก้อาเจียน แก้เจ็บอก แก้อาเจียนเป็นเลือด เป็นยาบำรุงธาตุ ทำให้เจริญอาหาร ขับพยาธิ แก้โรคบิดไม่มีตัว ท้องร่วง และแก้ไข้มาลาเรีย เมล็ดแห้ง ใช้รักษาโรคผิวหนังจำพวกเกลื้อน ใช้รักษาโรคเกี่ยวกับลำไส้ ใช้เตรียมเป็นยาคุมธาตุ บำรุงธาตุ รักษาโรคบิดไม่มีตัว โรคพยาธิ แก้ท้องร่วง ราก  มีรสขม ต้มน้ำดื่ม เป็นยาแก้ไข้ แก้บิด แก้เสียดท้อง แก้ปวดกล้ามเนื้อ ใช้เคี้ยวกับหมากแก้ไอ ใบ ใช้ตำกับปูนแดงพอกแก้ฝี แก้กลากเกลื้อน ถอนพิษตะขาบ แมงป่อง แก้ตับม้ามโต ต้น รสขม แก้ไข้ แก้ไข้มาลาเรีย ทางจังหวัดอุบลราชธานี ใช้ ราก เข้ายากับนางแซงแดง ฝนกับน้ำดื่ม แก้พิษไข้ ผิดสำแดง ทั้งต้น ต้มน้ำดื่ม แก้ตัวเหลือง ตาเหลือง ในเกาะชวา ใช้ เมล็ดราชดัดเป็นยารักษาโรคลำไส้ ในฟิลิปปินส์ใช้ ผลสดแก้อาการปวดท้อง ในจีนใช้ เป็นยาขับพยาธิในท้อง และยาแก้บิด
== อ้างอิง ==
วงศ์ปลาไหลเผือก
สมุนไพร
อันดับเงาะ

อันดับเงาะหรือ Sapindales  เป็นอันดับของพืชมีดอกที่มีสมาชิกที่สำคัญคือเมเปิล เงาะ ลิ้นจี่ สะเดา มะม่วง ระบบ APG II ได้จัดให้อันดับนี้อยู่ในกลุ่มโรสิดแท้ ในกลุ่มใหญ่โรสิด และในพืชใบเลี้ยงคู่แท้ มี  9 วงศ์:
Anacardiaceae
Biebersteiniaceae
Burseraceae
Kirkiaceae
Meliaceae
Nitrariaceae (+ Peganaceae and Tetradiclidaceae)
Rutaceae
Sapindaceae
Simaroubaceae
== อ้างอิง ==
จักรพรรดินีเซี่ยวคังจิง

สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวคังจิง  (孝成敬皇后; 1471 - 28 สิงหาคม 1541) สกุลจาง เป็นจักรพรรดินีแห่งราชวงศ์หมิง อภิเษกกับ จักรพรรดิหงจื้อ และพระราชมารดาของ จักรพรรดิเจิ้งเต๋อ
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2014
จักรพรรดินีราชวงศ์หมิง
จักรพรรดินีเซี่ยวจิงอี้

สมเด็จพระจักรพรรดินี้เสี้ยวจิงยี่  (,ค.ศ. 1492-ค.ศ. 1535 ) เป็นพระอัครมเหสีใน จักรพรรดิเจิ้งเต๋อ จักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์หมิง
จักรพรรดินีราชวงศ์หมิง
ชูวิทย์ จิตรสกุล

นายชูวิทย์ จิตรสกุล (22 ตุลาคม พ.ศ. 2480 - 22 กันยายน พ.ศ. 2562) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่ 2 สมัย
== ประวัติ ==
ชูวิทย์ จิตรสกุล เกิดเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2480 ที่จังหวัดแพร่ จบการศึกษาชั้นมัธยมปลายที่โรงเรียนปรินซ์รอแยลวิทยาลัย เชียงใหม่ และสำเร็จการศึกษา บัญชีบัณฑิต จาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ชูวิทย์ ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2562 สิริอายุรวมประมาณ 81 ปี
== การทำงาน ==
ชูวิทย์ ได้ประกอบธุรกิจตัวแทนจำหน่ายรถยนต์โตโยต้าที่จังหวัดแพร่
== การเมือง ==
ชูวิทย์ ได้รับการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2531 โดยเป็นการเลือกตั้งซ่อม สังกัดพรรครวมไทย และได้รับเลือกเรื่อยมา รวม 2 ครั้ง
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
ชูวิทย์ จิตรสกุล ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ
การเลือกตั้งซ่อมสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่ แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2531 สังกัดพรรครวมไทย (พ.ศ. 2529)
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จังหวัดแพร่ สังกัดพรรครวมไทย (พ.ศ. 2529) → พรรคเอกภาพ
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดแพร่
นักธุรกิจชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่
พรรคพลังใหม่
พรรคเอกภาพ
นิสิตเก่าคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ม.
กมล จิระพันธุ์วาณิช

กมล จิระพันธุ์วาณิช (เกิด 14 มีนาคม พ.ศ. 2475) อดีตนักการเมืองชาวไทย และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี 8 สมัย
== ประวัติ ==
กมล จิระพันธุ์วาณิช เกิดเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2475ที่ตำบลตะลุง อำเภอเมือง จังหวัดลพบุรี เป็นบุตรของนายสุวรรณ กับนางช้อย จิระพันธุ์วาณิช สำเร็จการศึกษา เศรษฐศาสตร์บัณฑิต จากไต้หวัน สมรสกับ นางพยงค์ จิระพันธุ์วาณิช มีบุตร คือ นายสุบรรณ จิระพันธุ์วาณิช อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลพบุรี และ นางสาวมัลลิกา จิระพันธุ์วาณิช สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี เขต 2 พรรคภูมิใจไทย
== การทำงาน ==
กมล จิระพันธุ์วาณิช อดีตเป็นนักธุรกิจเกี่ยวกับการตีเหล็ก และ ศูนย์การค้าในจังหวัดลพบุรี และยังประกอบกิจการค้าข้าว ในชื่อ "ท่าข้าวจิระพันธุ์วาณิช"
== งานการเมือง ==
กมลลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2526 จากการชักชวนโดย พลตรีประมาณ อดิเรกสาร ซึ่งได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก และได้รับเลือกเรื่อยมา รวม 8 ครั้ง
ปี พ.ศ. 2551 ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคชาติไทย
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
กมล จิระพันธุ์วาณิช ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 8 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดลพบุรี สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดลพบุรี สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จังหวัดลพบุรี สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 จังหวัดลพบุรี สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 จังหวัดลพบุรี สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดลพบุรี สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดลพบุรี สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดลพบุรี สังกัดพรรคชาติไทย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอเมืองลพบุรี
ชาวไทยเชื้อสายจีน
นักธุรกิจชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี
พรรคชาติไทย
พรรคภูมิใจไทย
บุคคลจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
รถไฟระหว่างเมือง

รถไฟระหว่างเมือง (inter-city rail) เป็นขบวนรถไฟด่วนที่มีระยะทางวิ่งยาวกว่าขบวนรถไฟฟ้าชานเมืองและรถไฟภูมิภาค ระยะทางของรถไฟระหว่างเมืองนั้นไม่จำกัดและแตกต่างกันไปตามประเทศต่าง ๆ
== อ้างอิง ==
Overseas Timetable: Independent Traveller's Edition, Winter 2008/9; Thomas Cook Publishing
European Rail Timetable: Independent Traveller's Edition, Winter 2008/9; Thomas Cook Publishing
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Man in Seat 61 Information on train travel worldwide
รถไฟ
การขนส่งผู้โดยสารระบบราง