pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
คณิน บุญสุวรรณ

คณิน บุญสุวรรณ อดีตสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักร พุทธศักราช 2540 อดีตรองหัวหน้าพรรคเอกภาพ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี พรรคกิจสังคม พรรคเอกภาพ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร พรรคประชาธิปัตย์
== ประวัติ ==
คณิน บุญสุวรรณ เดิมชื่อ บุญเลิศ เป็นบุตรของอำมาตย์ตรีแปลก กับยาใจ บุญสุวรรณ มีพี่น้อง 7 คน สมรสกับนางกรประภา (ชื่อเดิม: เพ็ญศิริ) บุญสุวรรณ มีบุตร 2 คน สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ปริญญาโท คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยฮุสตัน สหรัฐอเมริกา
== ประวัติทางการทำงาน ==
วิทยากรโท สำนักนโยบายและแผนกรุงเทพมหานคร
ช่วยราชการ สำนักงานเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา
หัวหน้าฝ่ายต่างประเทศ สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด
2522 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชลบุรีสมัยแรกในการเลือกตั้งซ่อม พรรคกิจสังคม
2526 ไม่ได้ลงสมัครรับเลือก
2528 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กทม. เขต 1 พรรคประชาธิปัตย์
16 ตุลาคม 2529 ผู้อำนวยการองค์การตลาดเพื่อเกษตรกร (ลาออก 19 พฤษภาคม 2531)
22 มีนาคม 2535 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร(สอบตก) บุรีรัมย์ พรรคสามัคคีธรรม
13 กันยายน 2535 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ชลบุรี เขต 1 พรรคเอกภาพ (ยุบสภา 19 พฤษภาคม 2538)
15 ตุลาคม 2535 กรรมาธิการการคลัง การธนาคาร และสถาบันการเงิน
2535 กรรมการประสานงานสภาผู้แทนราษฎร
19 ตุลาคม 2535 กรรมาธิการวิสามัญเพื่อพิจารณาศึกษาแนวทางแก้ไขรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
2 กรกฎาคม 2538 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร(สอบตก) จังหวัดชลบุรี เขต 1 พรรคเอกภาพ
29 สิงหาคม 2538 รองหัวหน้าพรรคเอกภาพ
26 ธันวาคม 2539 สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ จังหวัดชลบุรี (สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ จังหวัดชลบุรี) (พ้นตำแหน่ง 11 ตุลาคม 2540)
15 มกราคม 2540 กรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ
15 มกราคม 2540 กรรมาธิการประชาสัมพันธ์
14 มิถุนายน 2543 หัวหน้าพรรคไทยมหารัฐ (ลาออก 13 ก.ย.2544)
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดชลบุรี
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
พรรคกิจสังคม
พรรคประชาธิปัตย์
พรรคสามัคคีธรรม
พรรคเอกภาพ
พรรคเพื่อไทย
แนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ
บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
บุคคลในประวัติศาสตร์ไทย หลัง พ.ศ. 2544
คณะการแพทย์แผนไทย มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

คณะการแพทย์แผนไทย มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (Faculty of Traditional Thai Medicine, Prince of Songkla University) เป็นคณะหนึ่งในมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ โดยเป็นคณะวิชาที่จัดตั้งขึ้นเป็นอันดับ 14 ของมหาวิทยาลัย โดยรองศาสตราจารย์ ดร.ประเสริฐ  ชิตพงศ์ ซึ่งดำรงตำแหน่งอธิการบดีในขณะนั้นได้บรรจุหลักสูตรการแพทย์แผนไทยไว้ในช่วงเวลาของแผนฯ 9 (พ.ศ. 2545 - 2549) ของมหาวิทยาลัยฯ หลังจากที่ได้รับการเสนอให้มีการจัดการเรียนการสอนด้านการแพทย์แผนไทยจากรองศาสตราจารย์ ดร. สนั่น ศุภธีรสกุล จึงเป็นจุดเริ่มต้นของการจัดทำหลักสูตรทางด้านการแพทย์แผนไทยในมหาวิทยาลัยฯ
== ประวัติ ==
ในปี พ.ศ. 2543 มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ได้มีแนวคิดในการจัดการศึกษาด้านการแพทย์แผนไทย ในระดับปริญญาตรี เพื่อเป็นการอนุรักษ์ สืบทอด และพัฒนาภูมิปัญญาด้านการแพทย์แผนไทย ให้เกิดประโยชน์ต่อการดูแลสุขภาพของคนไทย เป็นส่วนหนึ่งของการสร้างความเข้มแข็งในการพึ่งพาตนเองด้านการดูแลสุขภาพของประชาชน กระทั่งในปี พ.ศ. 2547 มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ได้จัดตั้ง “โครงการจัดตั้งคณะการแพทย์แผนไทย” เพื่อรองรับการเปิดสอนหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการแพทย์แผนไทย โดยได้เปิดรับนักศึกษาในปีการศึกษา 2548 เป็นปีการศึกษาแรก “โครงการจัดตั้งคณะการแพทย์แผนไทย” ได้รับอนุมัติให้จัดตั้งเป็น “คณะการแพทย์แผนไทย” ในปี พ.ศ. 2550 (ตามมติที่ประชุมสภามหาวิทยาลัย ในคราวประชุม ครั้งที่ 302 (9/2550) เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม 2550)
และในปี พ.ศ. 2552 คณะการแพทย์แผนไทยได้ปรับปรุงหลักสูตรเป็น “หลักสูตรการแพทย์แผนไทยบัณฑิต” ได้ใช้หลักสูตรปรับปรุง ตั้งแต่ปีการศึกษา 2553 ถึงปีการศึกษา 2554 และเนื่องจากได้มีประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง กรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2552 ในปี พ.ศ. 2554 จึงได้ปรับปรุงหลักสูตรอีกครั้งเพื่อให้เป็นไปตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิที่กำหนด โดยยังคงใช้ชื่อ “หลักสูตรการแพทย์แผนไทยบัณฑิต” และใช้หลักสูตรปรับปรุงใหม่นี้ ตั้งแต่ปีการศึกษา 2555 เป็นต้นมา ในการจัดการเรียนการสอน จะสอนและฝึกให้ผู้เรียนสามารถออกไปประกอบวิชาชีพด้านการแพทย์แผนไทยได้เป็นอย่างดี ทั้งในด้านการวินิจฉัยโรค การใช้ยารักษาโรค การปรุงยาแผนไทย การนวดไทย และการผดุงครรภ์ไทย ตามหลักการของการแพทย์แผนไทย
== หลักสูตรที่เปิดสอน ==
{| class = "wikitable" width = 100%
|-
! colspan = "4" style = "background: darkblue; color:white; " | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะการแพทย์แผนไทย มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
|-
! style = "background: gold; color:darkred; "| กลุ่มวิชา/ภาควิชา/สาขาวิชา
! style = "background: gold; color:darkred; "| ระดับปริญญาตรี
! style = "background: gold; color:darkred; "| ระดับปริญญาโท
! style = "background: gold; color:darkred; "| ระดับปริญญาเอก
|-
| valign = "top" |
กลุ่มงานวิชาการ
| valign = "top" |
หลักสูตรการแพทย์แผนไทยบัณฑิต
สาขาวิชาการแพทย์แผนไทย
| valign = "top" |
หลักสูตรการแพทย์แผนไทยมหาบัณฑิต (พท.ม.)
สาขาวิชาการแพทย์แผนไทย
| valign = "top" |
หลักสูตรการแพทย์แผนไทยดุษฎีบัณฑิต (พท.ด.)
'''สาขาวิชาการแพทย์แผนไทย
|-
|}
== ทำเนียบคณบดี==
รายนามคณบดีคณะการแพทย์แผนไทย มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบันมีดังนี้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ประกาศมหาวิทยาลัย เรื่อง การจัดตั้งหน่วยงานภายในมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์[https://drive.google.com/drive/u/2/folders/1oS6aK1JdU7HWwLyX2-GDMnK3tUChRocW]
== ดูเพิ่ม ==
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
วาราส ซามูเอเลียน

วาราสดาต ซามูเอล "วาราส" ซามูเอเลียน (Վարազդատ Սամվելի "Վարազ" Սամվելյան; Varazdat Samuel "Varaz" Samuelian; ค.ศ. 1917 – 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995) เป็นทั้งนักเขียน, จิตรกร และประติมากรชาวอเมริกันเชื้อสายอาร์มีเนียที่มีชื่อเสียง
== ชีวิตและผลงาน ==
ด้วยเชื้อสายชาวอาร์มีเนีย วาราส ซามูเอเลียน เกิดที่เยเรวาน อาร์มีเนีย พ่อแม่ของเขาเป็นผู้รอดชีวิตจากการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวอาร์มีเนีย
ครั้นแล้ว ซามูเอเลียนก็ตั้งรกรากอยู่ในประเทศฝรั่งเศส โดยช่วงเวลาของเขาในกรุงปารีส ซามูเอเลียนได้ศึกษากับจิตรกรชื่อดังอย่างอูตง ฟรีส, อ็องเดร โลท และแฟร์น็อง เลเฌ ครั้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาตกเป็นเชลยศึกเยอรมัน
แล้วในที่สุด ซามูเอเลียนก็ได้ตั้งรกรากอยู่ในรัฐแคลิฟอร์เนียในปี ค.ศ. 1946 เมื่อเดินทางมาถึงรัฐแคลิฟอร์เนีย เขาก็ได้ย้ายไปเบอร์ลิงเกมเพื่อมาใกล้ชิดกับพี่ชายของเขา ในช่วงเวลาชีวิตนี้ เขาได้เริ่มวาดภาพ ครั้นแล้ว เขาหันเหจากงานอดิเรกภาพวาด เข้าสู่ธุรกิจด้วยการเป็นช่างทาสีเครื่องหมาย เนื่องจากความสำเร็จของเขาในฐานะช่างทาสีเครื่องหมาย เขาก็ย้ายไปที่เบลมอนต์ รัฐแคลิฟอร์เนีย แล้วเขาก็ได้พบกับแอนน์ผู้เป็นภรรยาที่นั่น
วาราส ซามูเอเลียน ได้รับการประเมินในอาชีพของเขาว่า เป็นผู้สร้างผลงานศิลปะนับพันรายการ รวมทั้งอนุสาวรีย์รูปปั้นวีรบุรุษชาวอาร์มีเนียในตำนานพื้นบ้านอย่างเดวิดแห่งซัสซูน ที่ด้านหน้าของตึกศาลเขตเฟรสโน เขายังมีชื่อเสียงสำหรับรูปปั้นครึ่งตัวทองสัมฤทธ์ของวิลเลียม ซาโรยาน ที่ทางเข้าของศูนย์การประชุมเฟรสโน
วาราส ซามูเอเลียน ยังเป็นผู้เขียนหนังสือหลายเล่ม รวมถึงความสัมพันธ์กับวิลเลียม ซาโรยาน ที่ให้ชื่อว่าวิลลีแอนด์มี (Willie and Me)
เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995 สิริอายุได้ 78 ปี
== สิ่งสืบทอด ==
ในปี ค.ศ. 1965 วิลเลียม ซาโรยาน ได้เขียนนวนิยายขนาดสั้นที่อุทิศให้แก่วาราส ซามูเอเลียน โดยใช้ชื่อฮูอีสวาลาส ? (Who is Varaz?)
ในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2010 ศูนย์วัฒนธรรมวาราส ซามูเอเลียน ได้รับการสร้างขึ้นในหมู่บ้านอาร์ติกของจังหวัดชีรัค ในประเทศอาร์มีเนีย เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา อาคารนี้มีเนื้อที่ 6,000 ตารางฟุต และทำหน้าที่เป็นศูนย์ทรัพยากรวัฒนธรรมสำหรับหมู่บ้าน
== บรรณานุกรม ==
Willie and Varaz: memories of my friend William Saroyan (ค.ศ. 1985)
A history of Armenia and my life: writing and drawing (ค.ศ. 1978)
Circus: 96 water colors (ค.ศ. 1980)
Neutron bomb and what is art (ค.ศ. 1978)
== อ้างอิง ==
บุคคลจากเฟรสโน
บุคคลจากเยเรวาน
เชลยศึกสงครามโลกครั้งที่สองที่ถูกจับโดยเยอรมนี
นักเขียนชาวอาร์มีเนีย
ประติมากรชาวอาร์มีเนีย
ประติมากรในคริสต์ศตวรรษที่ 20
หน่วยบัญชาการทหารสหรัฐภาคอินโดแปซิฟิก

หน่วยบัญชาการทหารสหรัฐภาคอินโดแปซิฟิก (United States Indo-Pacific Command) คือหนึ่งในสิบเอ็ดหน่วยบัญชาการรบรวมสังกัดกระทรวงกลาโหมสหรัฐ พื้นที่รับผิดชอบคือในภูมิภาคอินโดแปซิฟิก
หน่วยนี้มีชื่อแรกก่อตั้งว่า หน่วยบัญชาการทหารสหรัฐภาคแปซิฟิก (United States Pacific Command) แต่เปลี่ยนมาเป็นชื่อปัจจุบันเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 เพื่อเป็นการให้ความสำคัญกับความเชื่อมโยงที่เพิ่มขึ้นระหว่างมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก
หน่วยบัญชาการทหารสหรัฐภาคอินโดแปซิฟิกนี้เป็นกองกำลังที่มีขนาดใหญ่และเก่าแก่ที่สุดในบรรดาหน่วยบัญชาการรบรวม ซึ่งมีพื้นที่รับผิดชอบครอบคลุม 260 ล้านตารางกิโลเมตร ตั้งแต่ชายฝั่งตะวันตกของสหรัฐจนถึงแนวพรมแดนทางทะเลฝั่งตะวันออกของประเทศปากีสถาน เส้นเมริเดียน 66° ลองจิจูดทางตะวันออกของกรีนิช และจากอาร์กติกไปยังแอนตาร์กติกา
==โครงสร้าง==
===หน่วยบัญชาการย่อย===
ทัพบกภาคแปซิฟิก (U.S. Army Pacific)
ทัพนาวิกโยธินภาคแปซิฟิก (U.S. Marine Corps Forces Pacific)
ทัพเรือแปซิฟิก (U.S. Pacific Fleet)
ทัพอากาศแปซิฟิก (U.S. Pacific Air Forces)
ทัพอวกาศภาคอินโดแปซิฟิก (U.S. Space Forces Indo-Pacific)
===หน่วยบัญชาการรวมในสังกัด===
ทัพสหรัฐภาคญี่ปุ่น (U.S. Forces Japan)
ทัพสหรัฐภาคเกาหลี (U.S. Forces Korea)
หน่วยบัญชาการยุทธการพิเศษภาคแปซิฟิก (Special Operations Command Pacific)
===หน่วยขึ้นตรง===
ศูนย์ปฏิบัติการข่าวกรองร่วมภาคแปซิฟิก (Joint Intelligence Operations Center Pacific)
ศูนย์ความเป็นเลิศในการจัดการภัยพิบัติและความช่วยเหลือทางมนุษยธรรม (Center for Excellence in Disaster Management and Humanitarian Assistance)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หน่วยบัญชาการรบรวมของกระทรวงกลาโหมสหรัฐ
กระทรวงสถานการณ์ฉุกเฉิน (ประเทศรัสเซีย)

กระทรวงกิจการอาสารักษาดินแดน ป้องกันพลเรือน กรณีฉุกเฉิน และ การจัดการผลกระทบจากภัยพิบัติธรรมชาติแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย (รัสเซีย: Министерство России по делам гражданской обороны, чрезвычайным ситуациям и ликвидации последствий стихийных бедствий) หรือเป็นที่รู้จักกันในนาม กระทรวงสถานการณ์ฉุกเฉิน, MChS (รัสเซีย: Министерство по чрезвычайным ситуациям – МЧС России) หรือในระดับสากลคือ EMERCOM (ย่อมาจาก "Emergency Control Ministry") เป็นหน่วยงานของรัฐที่ดูแลบริการฉุกเฉินของพลเรือนในประเทศรัสเซีย
ประธานาธิบดีบอริส เยลต์ซิน ได้ก่อตั้งกระทรวงสถานการณ์ฉุกเฉินในวันที่ 10 มกราคม 1994 แม้ว่าประวัติการจัดตั้งกระทรวงจะสามารถสืบย้อนไปถึงวันที่ 27 ธันวาคม 1990 เมื่อสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซียได้จัดตั้งหน่วยกู้ภัยรัสเซีย และมอบหมายภารกิจนี้ในการตอบสนองอย่างรวดเร็วในกรณีฉุกเฉิน
ในปี ค.ศ. 2018 หน่วยงานนี้ได้ประสานงาน สำหรับการส่งเจ้าหน้าที่กู้ชีพในปฏิบัติการค้นหาและกู้ภัยถ้ำหลวง ที่ประเทศไทย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สิ่งก่อสร้างในมอสโก
รัฐบาลรัสเซีย
กระทรวงในประเทศรัสเซีย
จีน ฮาร์โลว์

จีน ฮาร์โลว์ (Jean Harlow) ชื่อเกิดฮาร์ลีน ฮาร์โลว์ คาร์เพนเตอร์ (Harlean Harlow Carpenter; 3 มีนาคม 1911 – 7 มิถุนายน 1937) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชาวอเมริกัน เป็นเซ็กซ์ซิมโบลแห่งคริสต์ทศวรรษ 1930
ฮาร์โลว์เซ็นสัญญากับผู้กำกับฮาเวิร์ด ฮิวส์มีผลงานสำคัญเรื่องแรกคือ Hell's Angels (1930) แต่ก็ตามมาด้วยผลงานที่ไม่ประสบความสำเร็จอีกหลายเรื่อง ก่อนที่เธอจะเซ็นสัญญากับเมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์ ในปี 1932 ฮาร์โลว์ยังเป็นสตรีคนสำคัญของเอ็มจีเอ็ม แสดงในหนังดังอย่าง Red Dust (1932), Dinner at Eight (1933), Reckless (1935) และ Suzy (1936) ด้วยความนิยมในตัวเธอทำให้เธอมีผลงานแซงเพื่อนร่วมงานในเอ็มจีเอ็มอย่าง โจน ครอว์ฟอร์ดและนอร์มา เชียเรอร์ เธอกลายเป็นหนึ่งในดาราหนังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลกในปลายคริสต์ทศวรรษ 1930 มักได้ฉายาว่า "Blonde Bombshell" และ "Platinum Blonde" เธอยังมีชื่อเสียงจาก "หัวเราะลวงเสน่ห์" ในผลงานภาพยนตร์
ฮาร์โลว์เสียชีวิตด้วยวัย 26 ปี ระหว่างการถ่ายทำหนังเรื่อง Saratoga ผลงานถ่ายทำเสร็จด้วยการใช้ตัวแสดงแทนเธอ และออกฉายใน 1 เดือนหลังจากฮาร์โลว์เสียชีวิต สถาบันภาพยนตร์อเมริกันให้เธออยู่อันดับ 22 ของดาราหญิงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของภาพยนตร์คลาสสิกฮอลลีวูด
==อ้างอิง==
นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวอเมริกัน
เสียชีวิตจากภาวะไตล้มเหลว
เฟสติวัลโอเวอร์เชอร์ (ชอสตโกวิช)

เฟสติวัลโอเวอร์เชอร์ ในบันไดเสียง เอไมเนอร์ โอปุสที่ 96 (Festive Overture in A major, Op. 96) ประพันธ์โดย ดมีตรี ชอสตโกวิช ออกแสดงครั้งแรกในปี 1954  ในงานคอนเสิร์ตที่จัดขึ้นที่โรงละครบอลชอย ในกรุงมอสโกเพื่อรำลึกถึงการครบรอบ 37 ปีการปฏิวัติเดือนตุลาคม ซึ่งเกิดขึ้นในปี 1917
วาทยากรวงดุริยางค์โรงละครบอลชอย Vassily Nebolsin พบว่าตัวเองไม่มีงานใหม่ที่เหมาะสมในการเปิดคอนเสิร์ต และติดต่อชอสตโกวิช เมื่อไม่กี่วันก่อน คีตกวีทำงานแต่งโอเวอร์เชอร์ด้วยความเร็วที่ยอดเยี่ยมและเสร็จในเวลา 3 วัน เห็นได้ชัดว่าเขาได้พื้นฐานจากโอเวอร์เชอร์รุสลันกับลุดมิลาของมีคาอิล กลิงคา ในปี 1842 และมีจังหวะที่มีชีวิตชีวาและสไตล์เพลงที่เหมือนกัน ขณะที่สไตล์สะท้อนชอสตโกวิช ชิ้นส่วนทั้งหมดใช้อุปกรณ์คลาสสิกแบบเดิม ๆ ของรูปแบบและความกลมกลืน
ผลงานชิ้นนี้ถือเป็นเพลงมาตรฐานของวงดุริยางค์ การถอดความเป็นวงดนตรีจัดทำขึ้นโดย Donald Hunsberger ในปี 1965 และมีการเล่นโดยวงดนตรีหลายวงทั่วโลก
โอเวอร์เชอร์ยังถูกเล่นในพิธีเปิดกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ในกรุงมอสโก และงานคอนเสิร์ตรางวัลโนเบลในปี 2009
== อ้างอิง ==
ผลงานของ ดมีตรี ชอสตโกวิช
โอเวอร์เชอร์
อะนอนิมัส (กลุ่ม)

แอนอนิมัส (Anonymous) เป็นกลุ่มแฮกเกอร์ที่โด่งดังโดยการโจมตีโดยปฏิเสธการให้บริการต่อรัฐบาล, สถาบันของรัฐ, เจ้าหน้าที่รัฐบาล, บรรษัท และโบสถ์แห่งไซแอนโทโลจี
กลุ่มแอนอนิมัสก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 2003 บนโฟร์แชน สมาชิกแอนอนิมัส (รู้จักกันในชื่อ "แอนอน") สามารถพรางตัวในที่สาธารณะโดยการใส่หน้ากากกาย ฟอกส์ อย่างไรก็ตาม มีบางคนอาจจะใช้หน้ากากอื่นพรางตนเอง
มีหลายคนที่ถูกจับในฐานะโจมตีข้อมูลทางเทคโนโลยีในหลายประเทศ เช่นสหรัฐอเมริกา, สหราชอาณาจักร, ออสเตรเลีย, เนเธอร์แลนด์, สเปน, อินเดีย และตุรกี ผู้สนับสนุนจะถูกเรียกว่า "นักสู้เพื่ออิสรภาพ" และโรบินฮูดแบบดิจิตัล ในขณะที่สื่อเรียกพวกเขาว่า "ผู้ก่อจลาจลทางไซเบอร์" หรือ "ผู้ก่อการร้ายในโลกไซเบอร์". ในปี 2012 วารสารไทม์ได้จัดให้แอนอนิมัสเป็นหนึ่งใน "100 คนมีอิทธิพลมากที่สุด" ในโลก
== ปรัชญา ==
ภายในกลุ่มเองมักมีการไม่เห็นพ้องต้องกันเป็นลักษณะปรกติ เว็บไซต์หนึ่งซึ่งมีความสัมพันธ์กับกลุ่มได้อธิบายไว้ว่าเป็น "การจับกลุ่มกันบนอินเตอร์เน็ต" (an internet gathering) ซึ่งมีโครงสร้างการสั่งการแบบกระจายศูนย์และหลวมมาก โดยทำงานบนมโนคติมากกว่าตามคำสั่ง กาเบรียลลา (Gabriella Coleman) เขียนถึงกลุ่มว่า "ในบางแง่ อาจเป็นไปไม่ได้เลยที่จะประเมินเจตนารมณ์และเหตุจูงใจของผู้มีส่วนร่วมนับพันคนได้ ซึ่งหลายคนเองก็ไม่ได้พยายามแม้แต่ที่จะทิ้งไว้ซึ่งร่องรอยของความคิด แรงจูงใจ และปฏิกิริยาของตัวเองไว้เลย และท่ามกลางคนพวกที่ได้ทิ้งไว้นั้น ความคิดเห็นก็ต่างกันไปเป็นอันมาก"
พูดโดยกว้างแล้ว พวกอะนอน (Anon ชื่อเรียกสมาชิก) ต่อต้านการควบคุมและการเซ็นเซอร์อินเทอร์เน็ต และการกระทำส่วนใหญ่ของพวกเขามักมีเป้าหมายเป็นรัฐบาล องค์กรณ์ และบรรษัทต่าง ๆ ที่พวกเขากล่าวหาว่าได้ใช้การเซ็นเซอร์ อะนอนเป็นผู้สนับสนุนกลุ่มแรก ๆ ของขบวนการออคคิวพาย (Occupy movement) ทั่วโลกและอาหรับสปริง ตั้งแต่ พ.ศ. 2551 เป็นค้นมา ประเด็นที่มักก่อให้เกิดความไม่ลงรอยกันภายในอะนอนิมัสมักเกี่ยวกับว่า สมาชิกควรให้ความสนใจกับการแกล้งคน (Practical joke) และการบันเทิง หรือกับการดำเนินกิจกรรม (Activism) ในประเด็นที่จริงจังกว่านี้ (ในบางกรณีเป็นเรื่องการเมือง)
เพราะแอนอนิมัสไม่มีผู้นำ ไม่กระทำโดยไม่มีการยอมรับในสมาชิก พาร์มี โอลซอน ได้เขียนว่า "พวกเขาไม่มีผู้นำ แต่มีองค์กรทางจิตใจที่สามารถทำให้พวกเราทึ่งได้"  แคโรล แคดวาลลาดร์ นักข่าวชาวอังกฤษของดิออบเซิร์ฟเวอร์ได้กล่าวถึงการเตรียมตัวของกลุ่มเพื่อต่อสู้กับอัลกออิดะฮ์ว่า: "ถ้าคุณเชื่อแอนอนิมัสและเรียกตนเองว่าแอนอนิมัส คุณก็คือแอนอนิมัส" โอลซอนได้อธิบายว่า: "ทุกคนสามารถมีส่วนกันได้ นี่คือกลุ่มคน และเป็นกลุ่มคนที่ดูลึกลับที่ทำงานร่วมกัน"
ในกลุ่มมีกฎบางข้อเช่น ไม่เปิดเผยตัวตน, ไม่คุยเกี่ยวกับกลุ่ม และไม่โจมตีสื่อ สมาชิกมักจะใช้วลีสำคัญอันนี้ "เราคือแอนอนิมัส เราเป็นกองทัพ เราจะไม่อภัย เราจะไม่ลืม จงหวังเรา (We are Anonymous. We are Legion. We do not forgive. We do not forget. Expect us.)"

== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บที่ใช้โดยแอนอนิมัส
Why We Protest.net
Anonews.co
ข่าว
Anonymous ข่าวของ Wired
สังคมสารสนเทศ
วัฒนธรรมอินเทอร์เน็ต
อินเทอร์เน็ตมีม
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2546
ซันโฮเซ (จังหวัดคาปูลูอังดีนากัต)

ซานโฮเซ (San Jose) เป็นเมืองศูนย์กลางประจำจังหวัดคาปูลูอังดีนากัต ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 27,487 คน เมืองนี้เป็นที่ตั้งของสมาคมมิชชานารีแห่งฟิลิปปินส์ (PBMA)
ชื่อเมืองตั้งชื่อตามโฮเซ เอเกลโอ ผู้บุกเบิกเมืองและเป็นบิดาของรูเบน เอเกลโอ การแบ่งเขตการปกครอง แบ่งออกเป็น 12 บารังไก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Philippine Standard Geographic Code 
จังหวัดคาปูลูอังดีนากัต
เมืองในประเทศฟิลิปปินส์
จังหวัดบาซีลัน

จังหวัดบาซีลัน (ชาบากาโน: Provincia de Basilan; เตาซุก: Wilaya sin Basilan; เซบัวโน: Lalawigan sa Basilan) เป็นจังหวัดเกาะในเขตปกครองตนเองในมินดาเนามุสลิม ประเทศฟิลิปปินส์ โดยมีเกาะบาซีลันเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของหมู่เกาะซูลู อยู่ใกล้กับชายฝั่งด้านทิศใต้ของคาบสมุทรซัมบวงกา
เมืองอีซาเบลาอยู่ภายใต้การปกครองของจังหวัดบาซีลัน แต่ถูกจัดให้อยู่ในเขตตังไวนางซัมบวงกา ส่วนเมืองศูนย์กลางของจังหวัดคือลามีตัน
บาซีลันเป็นถิ่นฐานของกลุ่มชาติพันธ์ดั้งเดิม 3 กลุ่ม ได้แก่ ชาวยากัน, เตาซุก และซัมบวงเกโน โดยชาวยากันและเตาซุกนับถือศาสนาอิสลาม ส่วนชาวซัมบวงเกโนนับถือศาสนาคริสต์
== ภูมิอากาศ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
จังหวัดบาซีลัน
บ
เขตปกครองตนเองในมินดาเนามุสลิม
อะบูซัยยาฟ
ลอร์ดเฟรเดอริก วินด์เซอร์

ลอร์ดเฟรเดอริก วินด์เซอร์ (Lord Frederick Windsor)
== ประวัติ ==
ลอร์ดเฟรเดอริก วินด์เซอร์ เกิดเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2522 ณ โรงพยาบาลเซนต์แมรี กรุงลอนดอน เป็นพระโอรสคนใหญ่ในเจ้าชายและเจ้าหญิงไมเคิลแห่งเคนต์ เป็นพระนัดดาในเจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ และพระราชปนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร โดยปัจจุบันอยู่ในลำดับที่ 53 ในการสืบราชบัลลังก์ โดยเขาเป็นประธานในมูลนิธิ โซดิเออรฺ ออร์ และเป็นประธานโครงการการฝึกอบรมพัฒนาอาชีพแห่งสหราชอาณาจักร
== สมรส ==
ลอร์ดเฟรเดอริกพบกับชายาในอนาคตคือโซฟี วิลเคลแมน ในวันวาเลนไทน์เมื่อ พ.ศ. 2552 ต่อมา สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักรทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้สมรสกันในวันที่ 12 กันยายน ปีเดียวกัน โดยทั้งคู่มีบุตรดังนี้
ม็อด เอลิซาเบธ ดาฟเน มารีนา ผู้สืบราชบัลลังก์สหราชอาณาจักรลำดับที่ 49 ซึ่งในการนี้ เจ้าหญิงยูเชนีแห่งยอร์ก ทรงรับเป็นมารดาทูลหัวให้
อิซาเบลลา อเล็กซานดรา ผู้สืบราชบัลลังก์สหราชอาณาจักรลำดับที่ 50 มีบิดาทูลหัวคือ เจมี ออลิเวอร์ ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของมารดา
ใน พ.ศ. 2559 ลอร์ดเฟรเดอริกได้รับแต่งตั้งจากสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้ากองกำลังทหารแห่งสหราชอาณาจักร
ราชวงศ์วินด์เซอร์
ราชสำนักอังกฤษ
เลดีกาเบรียลลา คิงส์ตัน

เลดีกาเบรียลลา คิงส์ตัน (Lady Gabriella Kingston)
== ประวัติ ==
เลดีกาเบรียลลา คิงส์ตัน (นามเดิม: เลดีกาเบียลลา วินด์เซอร์) เกิดเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2524 ณ โรงพยาบาลเซนต์แมรี กรุงลอนดอน เป็นพระธิดาคนเล็กในเจ้าชาย และ เจ้าหญิงไมเคิลแห่งเคนต์ เป็นพระนัดดาในเจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ และพระราชปนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร โดยปัจจุบันอยู่ในลำดับที่ 56 ในการสืบราชบัลลังก์ โดยเธอได้รับการศึกษาที่ โรงเรียนดาวน์เฮาส์ และเมื่อ พ.ศ. 2547 เธอจบการศึกษาระดับปริญญาโทรจาก มหาวิทยาลัยบราวน์
เลดีกาเบรียลลาได้หมั้นหมายกับโทมัส คิงส์ตัน เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2561 ก่อนจะสมรสกันในวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 ที่จะถึงนี้ ซึ่งทั้งสองเลือกเชิญเฉพาะสมาชิกในราชวงศ์และยังไม่มีการเปิดเผยรายชื่อแขกทั่วไป ซึ่งงานจะจัดขึ้นที่โบสถ์เซนต์จอร์จ ภายในพระราชวังวินด์เซอร์ และหลังจากพิธีภายในโบสถ์ ทั้งคู่จะมีเพียงงานฉลองเล็ก ๆ ร่วมกับสมาชิกในครอบครัว ณ กระท่อมฟร็อกมอร์ ในพระราชวังวินด์เซอร์ โดยหลังจากสมรสแล้ว เลดีกาเบรียลลาได้เปลี่ยนมาใช้นามสกุลของสามี
ราชวงศ์วินด์เซอร์
ราชสำนักอังกฤษ
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยบราวน์
รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 9

รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 9 ประจำปี พ.ศ. 2560 เป็นงานประกาศผลรางวัลยอดเยี่ยมด้านวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ จัดโดยสมาพันธ์สมาคมวิชาชีพวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ กำหนดประกาศผลในวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2561 ณ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย กรุงเทพมหานคร สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 (ช่อง 3 HD) เป็นเจ้าภาพถ่ายทอดสด โดยในปีนี้ได้มีการเพิ่มรางวัลใหม่มาอีก 2 รางวัล คือ รางวัลนักแสดงดาวรุ่งชายยอดเยี่ยม และ รางวัลนักแสดงดาวรุ่งหญิงยอดเยี่ยม
== รายชื่อผลงานและบุคคลที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงและได้รับรางวัล ==
รางวัลนาฏราชครั้งที่ 9 มีรางวัลทั้งสิ้น 39 รางวัล มีรายชื่อผู้เข้าชิงในแต่ละรางวัลดังต่อไปนี้
=== ประเภทรายการวิทยุ ===
=== ประเภทรายการโทรทัศน์ ===
=== ประเภทละครโทรทัศน์ ===
==รางวัลเกียรติยศ==
===รางวัลเกียรติยศทางด้านวิทยุ===
จันทรา ชัยนาม
===รางวัลเกียรติยศทางด้านโทรทัศน์===
สุรางค์ เปรมปรีดิ์'
== สรุปรายชื่อผู้เข้าชิงและผู้ชนะ (เฉพาะสาขาละครโทรทัศน์) ==
===รายชื่อผู้เข้าชิง===
ละครทั้ง 28 เรื่องต่อไปนี้ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนาฏราช ครั้งที่ 9
===รายชื่อผู้ชนะ===
ละครทั้ง 7 เรื่องต่อไปนี้ ได้รับการลงคะแนนเสียงให้เป็นผู้ชนะรางวัลนาฏราช ครั้งที่ 9
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รางวัลนาฏราช 
เปิดโผผู้เข้าชิงรางวัลนาฏราชครั้งที่ 9 ดีเดย์ประกาศ 5 ส.ค.
‘ใหญ่-เขมทัตต์’ เปิดโผชิงนาฎราช ครั้งที่ 9 ดีเดย์ 5 ส.ค. ‘อั้ม-แต้ว-เจนี่’ นำทีมชิงรางวัล
เปิดโผผู้เข้าชิงรางวัลนาฏราชครั้งที่ 9 ดีเดย์ประกาศ 5 ส.ค นี้
รางวัลโทรทัศน์
รางวัลนาฏราช
ฟุตบอลทีมชาติกาตาร์รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี

ฟุตบอลทีมชาติกาตาร์รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของประเทศกาตาร์ในการแข่งขันฟุตบอลโอลิมปิกและฟุตบอลรายการอื่น ๆ ที่จำกัดอายุไม่เกิน 23 ปี
== สถิติการแข่งขัน ==
=== โอลิมปิกฤดูร้อน ===
=== ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี ===
=== เอเชียนเกมส์ ===
== ดูเพิ่ม ==
ฟุตบอลทีมชาติกาตาร์
ฟุตบอลทีมชาติกาตาร์รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี
ฟุตบอลทีมชาติกาตาร์รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี
ฟุตบอลในประเทศกาตาร์
ยอห์น รอกเนส

ยอห์น อินเงบริกท์ รอกเนส (John Ingebrigt Rognes; 18 มิถุนายน ค.ศ. 1902 – 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1949) เป็นนายทหารชาวนอร์เวย์ และผู้บุกเบิกมีลอร์ก ในช่วงการยึดครองนอร์เวย์โดยนาซีเยอรมนีเขาได้จัดให้มีการต่อต้านทางทหารในช่วงต้น พร้อมด้วยโอลาฟ เฮลเซท และปอล ฟรีสโฟลด์ ส่วนในปี ค.ศ. 1941 เขาได้หนีไปสหราชอาณาจักร ที่เขาถือว่าเป็นตำแหน่งกลางร่วมกับกองทัพนอร์เวย์พลัดถิ่นในสหราชอาณาจักร
== อ้างอิง ==
เชลยศึกสงครามโลกครั้งที่สองชาวนอร์เวย์
เชลยศึกสงครามโลกครั้งที่สองที่ถูกจับโดยเยอรมนี
แบคเทอริโอเฟจ

แบคเทอริโอเฟจ (bacteriophage หรือเรียกสั้น ๆ ว่า phage) เป็นไวรัสที่ได้ทำการติดต่อและดำรงพันธุ์เฉพาะในแบคทีเรียและอาร์เคีย ในโลกมีแบคเทอริโอเฟจจำนวน 1031แบคเทอริโอเฟจในโลก  ทำให้แบคเทอริโอเฟจเป็นสิ่งที่มากที่สุดในชีวมณฑล และมีมากกว่าสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในโลกรวมแบคทีเรียรวมกัน
ชื่อของแบคเทอริโอเฟจมาจาก "แบคทีเรีย" และคำภาษากรีก "φαγεῖν" (phagein) แปลว่ากลืนกิน
== อ้างอิง ==
ฟุตบอลทีมชาติอุซเบกิสถานรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี

ฟุตบอลทีมชาติอุซเบกิสถานรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของประเทศอุซเบกิสถาน แข่งขันในรายการฟุตบอลอายุไม่เกิน 23 ปี อยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ฟุตบอลอุซเบกิสถาน  และเป็นหนึ่งในสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย
== สถิติการแข่งขัน ==
=== เอเชียนเกมส์ ===
Since 2002 Asian Games age limit for men teams is under-23 plus up to three over aged players for each squad.
=== ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี ===
== ดูเพิ่ม ==
ฟุตบอลทีมชาติอุซเบกิสถานรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี
ฟุตบอลทีมชาติอุซเบกิสถานรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี
ฟุตบอลทีมชาติอุซเบกิสถาน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สหพันธ์ฟุตบอลอุซเบกิสถาน 
ฟุตบอลในประเทศอุซเบกิสถาน
รัตน์ ศรีไกรวิน

รัตน์ ศรีไกรวิน เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ในรัฐบาลของพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ และเป็นอดีตรองประธานศาลฎีกา
== ประวัติ ==
รัตน์ ศรีไกรวิน เกิดเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2460 เป็นบุตรของนายวัลลภ กับนางมลรัฐ ศรีไกรวิน มีพี่น้อง 8 คน จบการศึกษาจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับนางบุณฑริกา ศรีไกรวิน
รัตน์ ศรีไกรวิน ถึงแก่อนิจกรรมในวันที่ 15 กันยายน  พ.ศ. 2550 และมีงานพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส กรุงเทพมหานคร เมื่อวันจันทร์ที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2551
== การทำงาน ==
รัตน์ ศรีไกรวิน เคยรับราชการเป็นผู้พิพากษา เป็นอธิบดีผู้พิพากษาภาค 5 และเป็นอดีตรองประธานศาลฎีกา ต่อมาในปี พ.ศ. 2520 ได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (พลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์) และเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ กระทั่งได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ในรัฐบาลของพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ แทนนายสุธรรม ภัทราคม ซึ่งลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 และได้เข้าถวายสัตย์ปฏิญาณก่อนเข้ารับหน้าที่ เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ของปีเดียวกัน ณ พระตำหนักภูพิงคราชนิเวศน์ จังหวัดเชียงใหม่ ต่อมาก็พ้นจากตำแหน่งเนื่องจากพลเอก เกรียงศักดิ์ ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523
รัตน์ ศรีไกรวิน เป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนสาธิตบางนา เมื่อปี พ.ศ. 2537
== ประสบการณ์ ==
ผู้ก่อตั้งและประธานกรรมการบริษัท อโซน่า (ประเทศไทย) จำกัด
ประธานกรรมการบริหารบริษัท โรต้าแผ่นเสียง-เทป จำกัด
กรรมการธนาคารนครหลวงไทย
กรรมการธนาคารออมสิน
กรรมการองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย (ทศท.)
กรรมการการสื่อสารแห่งประเทศไทย (กสท.)
กรรมการการท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย (ทอท.)
กรรมการธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน)
กรรมการบริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน)
กรรมการเอไอเอ
กรรมการสมาคมสร้างสรรค์ไทย
ผู้ก่อตั้งและนายกสมาคมสมาคมสร้างคุณค่าในประเทศไทย
กรรมการธนาคารเอเชีย
รองประธานกรรมการทุนธนชาต (12 กรกฎาคม พ.ศ. 2534-23 ธันวาคม พ.ศ. 2537)
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมไทย
นักกฎหมายชาวไทย
ข้าราชการฝ่ายตุลาการชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนวัดราชบพิธ
บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.