pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เทศมณฑลพรอวิเดนซ์

เทศมณฑลพรอวิเดนซ์ (Providence County, Rhode Island) เป็นเทศมณฑลหนึ่งในรัฐโรดไอแลนด์ สหรัฐ ใน ค.ศ. 2010 มีประชากร 626,667 คน โดยศูนย์กลางประชากรของโรดไอแลนด์ตั้งอยู่ในเทศมณฑลพรอวิเดนซ์ ในเมืองแครนส์ตัน (Cranston) ซึ่งเป็นเทศมณฑลที่มีพลเมืองหนาแน่นที่สุดอันดับที่ 97 ของสหรัฐ
==ประวัติ==
เทศมณฑลพรอวิเดนซ์ ถูกก่อตั้งเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1703 หรือที่เรียกว่านิคมพรอวิเดนซ์ (Providence Plantations) ในสมัยเป็นอาณานิคมอังกฤษ เทศมณฑลประกอบด้วย 5 เมือง ได้แก่ พรอวิเดนซ์ (Providence) วอร์วิก (Warwick) เวสเตอร์ลี (Westerly) คิงส์ทาวน์ (Kingstown) และกรีนิช (Greenwich) และล้อมรอบด้วยดินแดนอื่น ๆ ซึ่งปัจจุบัน คือเทศมณฑลเคนต์ และเทศมณฑลวอชิงตัน วอชิงตันเทศมณฑลถูกแยกออกใน ค.ศ. 1729 ในขณะที่เคนต์เทศมณฑลถูกแยกใน ค.ศ. 1750 เมืองพรอวิเดนซ์ตะวันออก (East Providence) และพอตักเคต (Pawtucket) กลายเป็นส่วนหนึ่งของเทศมณฑลพรอวิเดนซ์เมื่อการแบ่งดินแดนครั้งสุดท้ายใน ค.ศ. 1862 การปกครองเทศมณฑลในรัฐโรดไอแลนด์ถูกยุบลงใน ค.ศ. 1842 เทศมณฑลพรอวิเดนซ์จึงเหมือนเทศมณฑลอื่นๆ ที่ไม่มีการปฏิบัติหน้าที่ทางการปกครอง มีเพียงการจัดการทางศาลและนายอำเภอ (Sheriff) ซึ่งเป็นส่วนของการปกครองแบบรัฐ
==เทศมณฑลที่เชื่อมต่อกัน==
ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ - เทศมณฑลนอร์โฟล์ก (Norfolk County) รัฐแมสซาชูเซตส์
ทิศตะวันออก - เทศมณฑลบริสตอล (Bristol County) รัฐแมสซาชูเซตส์
ทิศตะวันออกเฉียงใต้ - เทศมณฑลบริสตอล (Bristol County) รัฐโรดไอแลนด์
ทิศใต้ - เทศมณฑลเคนต์ (Kent County) รัฐโรดไอแลนด์
ทิศตะวันตก - เทศมณฑลวินแดม (Windham County) รัฐคอนเนตทิคัต
ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ - เทศมณฑลวุร์สเตอร์ (Worcester County) รัฐแมสซาชูเซตส์
==ประชากร==
จากการสำรวจจำนวนประชากร ประชากรในเทศมณฑลพรอวิเดนซ์ ประกอบด้วยคนหลายเชื้อชาติ ได้แก่ ชาวผิวขาว 78.38% ชาวผิวดำหรือชาวแอฟริกัน-อเมริกา 6.55%  ชาวอเมริกันพื้นเมือง 0.51% ชาวเอเชีย 2.90% ชาวเกาะแปซิฟิก 0.07% และเชื้อชาติอื่นๆ 8.02% ในเชื้อชาติอื่นๆ ประกอบด้วย ชาวละติน 13.39% ชาวอิตาเลียน 19.0% ชาวไอริช 10.9% ชาวฝรั่งเศส 8.1% ชาวโปรตุเกส 7.7% ชาวแคนาดาเชื้อสายฝรั่งเศส 7.2% ชาวอังกฤษ 5.8% โดยสำรวจจำนวนประชากรใน ค.ศ. 2000 ส่วนภาษา ใช้ภาษาอังกฤษ 72.7% ภาษาสเปน 13.4% ภาษาโปรตุเกส 4.9% ภาษาฝรั่งเศส 2.5% และภาษาอิตาเลียน 1.6% โดยใช้เป็นภาษาแม่ของพวกเขา
==ดูเพิ่ม==
สถานีย่อย : โรดไอแลนด์
รายชื่อเทศมณฑลที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดในสหรัฐ
พรอวิเดนซ์
บทความเกี่ยวกับ ประเทศและเขตการปกครอง ที่ยังไม่สมบูรณ์
บ้านเล็ก

"บ้านเล็ก" เป็นซิงเกิลแรกจากอีพีอัลบั้ม เพลงที่นานมาแล้วไม่ได้ฟัง ขับร้องและประพันธ์โดยอภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข นักร้อง นักแต่งเพลง และสถาปนิกชาวไทย ออกจำหน่ายในรูปแบดิจิตอลดาวโหลดเมื่อวันที 9 เมษายน พ.ศ. 2553 ผ่านทางไอทูนส์ สังกัดค่ายเลิฟอีสในเครือของโซนี่ มิวสิค (ประเทศไทย)
การประพันธ์เพลง "บ้านเล็ก" ได้รับแรงบันดาลใจจากข้อความหนึ่งในหนังสือ ลอนดอนไดอารี่  ของนิ้วกลม ที่ว่า "ของสวยๆงามๆบางทีแค่ได้ยืนดูชื่นชมอมยิ้มกรุ้มกริ่มอยู่ในใจก็รู้สึกดีแล้ว ความรู้สึกดีๆ จะเปลี่ยนไปก็เมื่ออยากมีมันมาไว้ใกล้ๆตัว แต่ต้องปวดหัวเมื่อเห็นเลขราคาแล้วรู้ว่ามิอาจครอบครอง รวมไปถึงของมีค่าบางอย่างที่เมื่อได้เป็นเจ้าของกลับต้องหาวิธีป้องกันไม่ให้สูญหายหรือไม่ให้มีใครมาขโมยไป ไม่เพียงแค่สิ่งของ แต่ยังหมายถึงคนที่น่าหมายปองบางคนด้วย เราอาจไม่จำเป็นต้องเป็นเจ้าของทุกอย่าง แต่ยังชื่นชมความงามได้เสมอบ้านมีพื้นที่จำกัดฝากของสวยๆไว้ที่ตลาดหรือห้างก็ได้มั๊ง" จึงเปรียบเสมือนกับบ้านขนาดเล็ก หากนำผู้หญิงที่หมายปองมาอยู่ด้วย ก็อาจเป็นความทุกข์แก่คนทั้งสอง ส่วนแนวดนตรีเพลงเป็นแบบโฟล์กซองผสมจังหวะการเต้นไว้ด้วย
เพลงนี้ประสบความสำเร็จในชาร์ตเพลงของไทยในหลายคลื่นวิทยุ อาทิ คลื่นซี้ดเอฟเอ็มในชาร์ตทอป 20 ได้อันดับสูงสุดที่ 13 อันดับที่ 86 ของชาร์ตเพลงประจำปี พ.ศ. 2553 ของแชแนลวีไทยแลนด์
== รายการเพลง ==
บ้านเล็ก 3:58
==อ้างอิง==
เพลงไทยสากล
เพลงของอภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยอภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2553
ซิงเกิลในสังกัดเลิฟอีส
นักบุญองค์อุปถัมภ์

นักบุญองค์อุปถัมภ์ (patron saint) คือนักบุญบนสวรรค์ ซึ่งบางคริสตจักร เช่น อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ โรมันคาทอลิก หรือออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ นับถือว่าเป็นผู้ที่ได้ใกล้ชิดพระยาห์เวห์และสามารถอ้อนวอนขอพรจากพระองค์เพื่อพระหรรษทานในสิ่งต่าง ๆ แก่คริสต์ศาสนิกชนบนโลก เช่น สถานที่ อาชีพ กลุ่มบุคคล เป็นต้น
นักบุญต่าง ๆ มักได้รับยกย่องให้เป็นองค์อุปถัมภ์ในดินแดนที่ท่านเกิดหรือปฏิบัติศาสนกิจ ในบางกรณีสถานที่นั้นอาจไม่เกี่ยวข้องกับนักบุญขณะยังมีชีวิต แต่ได้เป็นที่ฝังศพหลังจากมรณกรรมก็ถือว่านักบุญนั้นเป็นองค์อุปถัมภ์เมืองนั้น ในลาตินอเมริกามีหลายเมืองตั้งชื่อตามนักบุญ โดยถือว่านักเดินเรือชาวโปรตุเกสและสเปนมาถึงเมืองตรงกับวันฉลองนักบุญใด ผู้ค้นพบก็จะตั้งชื่อเมืองตามชื่อนักบุญนั้น ทำให้นักบุญนั้นได้กลายเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์เมืองในเวลาต่อมา
นักบุญองค์อุปถัมภ์วิชาชีพมาจากอาชีพที่นักบุญนั้นเคยทำขณะยังมีชีวิตอยู่ หรือเคยแสดงการอัศจรรย์ซึ่งเทียบเทียมได้กับอาชีพนั้น ๆ เช่น นักบุญเวโรนีกาผู้ถวายผ้าคลุมผมของตนให้พระเยซูใช้ซับพระพักตร์ระหว่างเดินทางไปตรึงกางเขน แล้วเกิดปาฏิหาริย์รอยพระพักตร์ปรากฏติดบนผ้าผืนนั้น คริสตจักรจึงยกย่องนักบุญเวโรนีกาเป็นองค์อุปถัมภ์การถ่ายภาพ
นิกายโปรเตสแตนต์บางคณะ เช่น เพรสไบทีเรียน ไม่ยอมรับการนับถือหรือให้ความสำคัญกับนักบุญ เพราะถือว่าเข้าข่ายการบูชาเทวรูป
== อ้างอิง ==
นักบุญ
คำศัพท์ศาสนาคริสต์
พระที่นั่งเทวารัณยสถาน

พระที่นั่งเทวารัณยสถาน เป็นพระที่นั่งที่สร้างขึ้นโดยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เป็นส่วนหนึ่งของหมู่พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท
==ประวัติ==
พระที่นั่งเทวารัณยสถาน เป็นพระที่นั่งทรงปราสาทมีลักษณะคล้ายกับพระที่นั่งอาภรณ์ภิโมกข์ปราสาทในพระบรมมหาราชวัง และพระที่นั่งไอศวรรย์ทิพย์อาสน์ในพระราชวังบางปะอิน สร้างขึ้นบนพระที่นั่งบรมราชสถิตยมโหฬารบริเวณห้องจัดเลี้ยง โดยพระที่นั่งองค์นี้สร้างขึ้นในสมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรเมื่อปี พ.ศ. 2549 โดยสถาปัตยกรรมแบบปราสาททรงไทยโดยมีสระน้ำล้อมรอบเปรียบดังสวนน้ำของเทวดา
== ประวัติ ==
พระที่นั่งเทวารัณยสถาน แต่เดิมเป็นสวนสวรรค์ แต่สวนสวรรค์ถูกรื้อลงแล้ว
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
ราชบัณฑิตยสถาน, พจนานุกรมวิสามานยนามไทย : วัด วัง ถนน สะพาน ป้อม
พระบรมมหาราชวัง
กุ้งมังกร

ระวังสับสนกับ: ล็อบสเตอร์
สำหรับกุ้งมังกรที่พบในน้ำจืด ดูที่: เครย์ฟิช
กุ้งมังกร หรือ กุ้งหัวโขน หรือ กุ้งหนามใหญ่ เป็นครัสเตเชียนทะเลจำพวกหนึ่ง เป็นกุ้งที่อยู่ในวงศ์ Palinuridae 
==ลักษณะและวงจรชีวิต==
มีลักษณะต่างจากกุ้งทั่วไป คือ เป็นกุ้งที่มีขนาดใหญ่ โดยเฉพาะส่วนหัวที่มีขนาดใหญ่ และมีลวดลายและสีสันสวยงาม มีลำตัวรูปทรงกระบอก หนวดคู่ที่ 6 ยาวกว่าความยาวของลำตัวมาก โคนหนวดคู่ที่สองไม่อยู่ติดกัน บนแผ่นกลางหนวดมีหนามขนาดใหญ่อยู่ปลายสุด 9 คู่ อยู่ตรงแนวกลางของโคนหนวดคู่ที่ 5 โคนละ 3หนาม ใช้สำหรับป้องกันดวงตา ไม่มีก้ามเหมือนกุ้งจำพวกอื่น ปล้องท้องเรียบไม่มีร่องขวางกลางปล้อง ขอบท้ายของปล้องท้องมีลายสีครีมขวางทุกปล้อง หางลักษณะแผ่เป็นหางพัด พบทั่วไปตามหาดโคลนบนพื้นทะเล พบกระจายพันธุ์ตามทะเลเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก
กุ้งมังกรเมื่อเทียบกับกุ้งอื่น ๆ จัดเป็นกุ้งที่เติบโตช้ามาก การเจริญเติบโตใช้วิธีการลอกคราบในขณะที่อยู่ในวัยอ่อน จะมีการลอกคราบบ่อยครั้ง คือประมาณปีละ 1–2 ครั้ง กว่าจะโตเต็มที่ต้องใช้เวลาประมาณ 5–7 เดือน การออกไข่แต่ละครั้งจะมีปริมาณไข่ประมาณ 2300,000–9,000,0000 ฟอง ใช้เวลาประมาณ 1 สัปดาห์จึงจะฟักเป็นตัว ในระยะวัยอ่อนจะมีชีวิตแบบแพลงก์ตอนขนาด 1 มิลลิเมตร ล่องลอยอยู่ในกระแสน้ำ จนอายุได้ 8–9 เดือน จึงจะกลายเป็นกุ้งวัยอ่อนขนาด 3–6เซนติเมตร จะเข้ามาอาศัยหลบภัยในกอสาหร่ายทะเล, หญ้าทะเล หรือแนวปะการังนาน4 ปี ถึงจะแข็งแรงพอช่วยตัวเองได้ และเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 7–20 ปี
==การใช้ประโยชน์==
กุ้งมังกร จัดเป็นกุ้งขนาดใหญ่ที่นิยมในการบริโภคอย่างมากเช่นเดียวกับล็อบสเตอร์ ซึ่งเป็นกุ้งต่างวงศ์กัน สามารถบริโภคได้ทั้งสดและผ่านการทำอาหาร จัดว่าเป็นอาหารทะเลที่มีราคาสูง จึงมีการเพาะเลี้ยงในเชิงพาณิชย์ โดยประเทศที่ประสบความสำเร็จเพาะฟักกุ้งมังกรได้แก่ ประเทศญี่ปุ่นและทวีปแอฟริกาเท่านั้น ส่วนในประเทศไทยการเลี้ยงกุ้งมังกรในเชิงพาณิชย์ยังไม่ประสบความสำเร็จเนื่องจากในระยะเวลาในการเป็นวัยอ่อนนาน ไม่คุ้มทุน จึงทำได้แค่เพาะเลี้ยงให้เจริญเติบโตขึ้นจากกุ้งที่จับได้จากธรรมชาติเท่านั้น โดยจะทำการเลี้ยงไว้ในกระชังในทะเล และในน่านน้ำไทยนั้นฝั่งทะเลอันดามันจะพบกุ้งมังกรที่มากกว่าและหลากหลายชนิดมากกว่าอ่าวไทย เนื่องจากความอุดมสมบูรณ์มีมากกว่า
นอกจากในการบริโภคแล้ว กุ้งมังกรยังมีคุณค่าในด้านความสวยงาม โดยสามารถเลี้ยงในตู้ปลา เป็นสัตว์น้ำสวยงามได้ และนิยมสต๊าฟไว้ในกรอบกระจกเพื่อแขวนเป็นเครื่องประดับตกแต่งบ้าน
นอกจากนี้แล้ว กุ้งมังกรยังมีชื่อเรียกบนเกาะหลีเป๊ะว่า "กุ้งซัง"
== การจำแนก ==
แบ่งออกได้เป็น 12 สกุล (บางข้อมูลจัดให้แค่ 8 สกุล) ราว 60 ชนิด 
สกุล
Jasus Parker, 1883
Justitia Holthuis, 1946
Linuparus White, 1847
Nupalirus Kubo, 1955
Palibythus Davie, 1990
Palinurellus De Man, 1881
Palinurus Weber, 1795
Palinustus  Milne-Edwards, 1880
Panulirus White, 1847
Projasus George & Grindley, 1964
Puerulus Ortmann, 1897
Sagmariasus Holthuis, 1991
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กุ้ง
กุ้งมังกร
ครัสเตเชียนเศรษฐกิจ
เล็งกา (หมู่บ้าน)

เล็งกา (Sajólenke) เป็นหมู่บ้านในตำบล Rimavská Sobota แคว้นบันสกาบิสตรีตซา ประเทศสโลวาเกีย
==อ้างอิง==
ล็งกา
หนามโมนา

หนามโมนา  เป็นพืชในสกุลชิงชี่ กระจายพันธุ์ทางตะวันตกเฉียงใต้ของไทย ลักษณะเป็นไม้ต้นขนาดเล็กสูง 5-15 เมตร ลำต้นเดี่ยว เรือนยอดเป็นพุ่มทึบแผ่กว้างและแตกกิ่งต่ำ เปลือกต้นสีน้ำตาลแตกเป็นร่องลึก ใบ เป็นใบเดี่ยวเรียงสลับรูปไข่หรือรูปรี ปลายใบเรียวแหลม โคนใบมนหรือสอบ ดอกออกเป็นดอกเดี่ยวตามซอกใบหรือปลายกิ่ง สีเหลืองปนเขียว กลีบดอกสีเหลือง มีเกสรเพศผู้จำนวนมาก กลีบดอกมี 4 กลีบ ผลเป็นผลสดแบบมีเนื้อหลายเมล็ด รูปทรงรีหรือรูปไข่
== อ้างอิง ==
สกุลชิงชี่
เดอะโรดวอร์ริเออส์

โรดวอร์ริเออร์ส เป็นทีมนักมวยปล้ำที่ประกอบไปด้วย ไมเคิลส์ "ฮอว์ก" เฮคสแตรนด์ และจอห์จ "แอนิมอล" โลรีนายติส เคยปล้ำในสมาคมมาแล้วหลายที่ เช่น AWA ,NWA ,WCW ,WWF/E ,AJPW ,NJPW ,TNA ,SWS ,ZERO1 และWorld Japan เป็นแชมป์แท็กทีมมาแล้วหลายสมาคม ไดแก่ แชมป์แท็กทีม AWA ,แชมป์แท็กทีม WCW, แชมป์แท็กทีม WWF และได้รับการบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2011
==ผลงาน==
===เดอะโรดวอร์ริเออร์ส / เลเจียนออฟดูม===
All Japan Pro Wrestling
*NWA International Tag Team Championship (1 time)
American Wrestling Association
*AWA World Tag Team Championship (1 time)
Fighting World of Japan Pro Wrestling
*World Japan Tag Team Championship (1 time)
Georgia Championship Wrestling
*NWA National Tag Team Championship (4 times)
International Wrestling Superstars
*IWS World Tag Team Championship (1 time)
i-Generation Superstars of Wrestling
*i-Generation Tag Team Championship (3 times)
Independent Pro Wrestling
*IPW Tag Team Championship (1 time)
Jim Crockett Promotions / World Championship Wrestling
*NWA World Six-Man Tag Team Championship (3 times) – with Dusty Rhodes (2) and Genichiro Tenryu (1)
*NWA World Tag Team Championship (Mid-Atlantic version) (1 time)
*Iron Team Tournament (1989)
*Jim Crockett, Sr. Memorial Cup (1986)
National Wrestling Alliance
*NWA Hall of Fame (Class of 2012)
Professional Wrestling Hall of Fame and Museum
*(Class of 2011) (Inducted Members: Road Warrior Animal, Road Warrior Hawk, and Paul Ellering)
Pro Wrestling Illustrated
*PWI Tag Team of the Year (1983–1985, 1988)
*PWI Feud of the Year (1987) with Dusty Rhodes and Nikita Koloff vs. Four Horsemen
*PWI ranked them #1 of the 100 best tag teams during the "PWI Years" in 2003
Quebec Wrestling Hall of Fame
*Class of 2015
Super World of Sports
*One Night Tag Team Tournament (1991)
Tokyo Sports
*Special Foreigner Award (1985)
World Wrestling Federation/Entertainment/WWE
*WWF Tag Team Championship (2 times)
*WWE Hall of Fame (Class of 2011)
Wrestling Observer Newsletter awards
*Rookies of the Year (1983)
*Tag Team of the Year (1984)
*Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame (Class of 1996)
===เดอะเฮลไรเซอส์===
New Japan Pro Wrestling
*IWGP Tag Team Championship (2 times)
Pro Wrestling Illustrated
*PWI ranked them #58 of the 100 best tag teams of the "PWI Years" in 2003
===เลเจียนออฟดูม 2005===
World Wrestling Entertainment'''
*WWE Tag Team Championship (1 time)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
WWE Hall of Fame Profile
Professional Wrestling Hall of Fame Profile 
กลุ่มนักมวยปล้ำของจิมครอกเคทท์โปรโมชั่น
รายชื่อสมาชิกของโรดวอร์ริเออร์
กลุ่มนักมวยปล้ำของเวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง
กลุ่มนักมวยปล้ำของเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์
ผู้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี
หอเกียรติยศและพิพิธภัณฑ์มวยปล้ำอาชีพ
Flash memory

redirect หน่วยความจำแฟลช
ตำบลดงแดง

ตำบลดงแดง เป็นตำบลแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในอาณาเขตอำเภอจตุรพักตรพิมาน จังหวัดร้อยเอ็ด มี 16 หมู่ 7 หมู่บ้านในตำบลประกอบด้วย
บ้านดงแดง
บ้านผือฮี
บ้านเขวา
บ้านกอก
บ้านงูเหลือม
บ้านหนองเพียขันธ์
บ้านเหล่าจั่น
จำนวนประชากรจำนวนหมู่บ้านในเขตองค์การบริหารส่วนตำบล ทั้ง 16 หมู่ จำนวนครัวเรือน 2,275 ครัวเรือน จำนวประชากร 8,827 คน
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
ตำบลดงแดงตั้งอยู่ทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอจตุรพักตรพิมาน ระยะทางห่างจากอำเภอจตุรพักตรพิมาน 7,200 เมตร มีเนื้อที่ประมาณ 26,025 ไร่ มีสภาพพื้นที่เป็นที่เนิน
ทิศเหนือ ต่อกับ ตำบลน้ำใส อำเภอจตุรพักตรพิมาน จังหวัดร้อยเอ็ด
ทิศใต้ ต่อกับ ตำบลดงกลาง  อำเภอจตุรพักตรพิมาน จังหวัดร้อยเอ็ด
ทิศตะวันออก ต่อกับ อำเภอเมืองสรวงและ อำเภออาจสามารถ จังหวัดร้อยเอ็ด
ทิศตะวันตก ต่อกับ ตำบลหัวช้าง  อำเภอจตุรพักตรพิมาน จังหวัดร้อยเอ็ด
== หมู่บ้าน ==
หมู่บ้านดงแดง มี 5 หมู่
หมู่ที่ 1
หมู่ที่ 8
หมู่ที่ 13
หมู่ที่ 14
หมู่ที่ 16
ตั้งอยู่กลางเทศบาลตำบลดงแดง หรือที่ตั้งเทศบาลตำบลดงแดงเนื้อที่โดยประมาณ 2,395 ไร่
หมู่บ้านผือฮี มี 2 หมู่
หมู่ที่ 2
หมู่ที่ 11
ตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเทศบาลตำบลดงแดงระยะห่างจากเทศบาลตำบลประมาณ 3 กิโลเมตร เนื้อที่ 2,311 ไร่
บ้านเขวา มี 2 หมู่
หมู่ที่ 3
หมู่ที่ 10
ตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเทศบาลตำบลดงแดงระยะห่างจากเทศบาลตำบลประมาณ 3.5 กิโลเมตร เนื้อที่ 945 ไร่
บ้านกอก มี 1 หมู่
หมู่ที่ 4
หมู่ที่ 15
ตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันออกของเทศบาลตำบลดงแดงระยะห่างจากเทศบาลตำบลประมาณ 4 กิโลเมตร เนื้อที่ 2,531 ไร่
บ้านงูเหลือม มี 2 หมู่
หมู่ที่ 5
หมู่ที่12
ตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันออกของเทศบาลตำบลดงแดงระยะห่างจากเทศบาลตำบลประมาณ 5 กิโลเมตร เนื้อที่ 2,100 ไร่
บ้านหนองเพียขันธ์ มี 1 หมู่
หมู่ที่ 6
ตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันตกของเทศบาลตำบลดงแดงระยะห่างจากเทศบาลตำบลประมาณ 0.5 กิโลเมตร เนื้อที่ 1,820 ไร่
บ้านเหล่าจั่น มี 2 หมู่
หมู่ที่ 7
หมู่ที่ 9
ตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันออกของเทศบาลตำบลดงแดงระยะห่างจากเทศบาลตำบลประมาณ 2 กิโลเมตร เนื้อที่ 2,905 ไร่
== ประวัติ ==
ตำบลดงแดงเดิมตั้งอยู่ อำเภอศรีภูมิ มณฑลร้อยเอ็ด เนื่องจากสถานที่ตั้งเดิมของหมู่บ้านล้อมรอบไปด้วย
สัตว์ป่าดุร้ายมากมายโดยเฉพาะเสือเหลือง ซึ่งเป็นอันตรายต่อคนและสัตว์เลี้ยงของชาวบ้าน
และเกิดมีความแห้งแล้ง ชาวบ้านขาดน้ำที่จะกินน้ำใช้ ต่อมาประมาณปี 2446 จึงย้ายไปตั้งบ้านหมู่ใหม่
ที่บริเวณเนินทุ่งติดกับป่าแดงที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติ จึงได้ตั้งชื่อว่าบ้าน "ดงแดง"
ต่อมา มณฑลร้อยเอ็ดได้แบ่งแยกเขตการปกครองใหม่ และแต่งตั้งให้บ้านดงแดงเป็นตำบล ชื่อว่า ตำบลดงแดง
อำเภอหัวช้าง จังหวัดร้อยเอ็ด และเมื่อประมาณ ปี พ.ศ. 2456 ต่อมาจนกระทั่งถึงเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2505 ทางราชการ
ได้แบ่งเขตการปกครองใหม่ ได้แบ่งตำบลดงแดงออกเป็น 2 ตำบล คือ ตำบลดงแดง และตำบลน้ำใส
ตำบลดงแดงได้รับการประกาศจัดตั้งจากสภาตำบล เมื่อปี พ.ศ. 2537 ต่อมาได้รับประกาศเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล
เมือปี พ.ศ. 2539 ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอำเภอจตุรพักตรพิมาน ระยะทางประมาณ 7 กิโลเมตร มีจำนวนหมู่บ้านใน
องค์การบริหารส่วนตำบล จำนวน 16 หมู่บ้าน ประชากรจำนวน 9,010 คนมีพื้นที่ 41.64 ตารางกิโลเมตร หรือ 26,025 ไร่
และได้รับประกาศเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลขนาดกลางเมือปี พ.ศ. 2550 และในปัจจุบัน ได้รับการเลื่อนฐานะ
เป็นเทศบาลตำบลดงแดง เมื่อวันที่ 17 เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2551 จนปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูลจำนวนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
เทศบาลตำบลดงแดง
กำเนิดและพัฒนาการองค์การบริหารส่วนตำบล
พรบ.สภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 
ดงแดง
ดงแดง
อำเภอจตุรพักตรพิมาน
หน่วยความจำเข้าถึงโดยสุ่มแบบพลวัต

หน่วยความจำเข้าถึงโดยสุ่มแบบพลวัต (Dynamic random-access memory, DRAM) หรือ ดีแรม เป็นหน่วยความจำชั่วคราวเข้าถึงโดยสุ่ม (หรือ แรม) โดยเก็บข้อมูลแต่ละบิตในแต่ละตัวเก็บประจุซึ่งอยู่ภายในแผงวงจรรวมของหน่วยความจำ การทำงานอาศัยการเก็บประจุและการเสียประจุของแต่ละตัวเก็บประจุซึ่งจะใช้แทนค่า 0 และ 1 ของแต่ละบิตได้ แต่เมื่อหน่วยความจำมีการเสียประจุออกจึงทำให้ข้อมูลที่เก็บไว้นั้นอันตรธานหายไปด้วย ดังนั้นการใช้ดีแรมจึงต้องมีการทวนความจำให้กับดีแรมอย่างสม่ำเสมอตราบเท่าที่ยังต้องการให้มันเก็บข้อมูลได้อยู่ จึงทำให้เรียกแรมชนิดนี้ว่าพลวัต (ซึ่งต่างจากเอสแรม) และทำให้ดีแรมถือเป็นหน่วยความจำชั่วคราวด้วย
ดีแรมยังถูกใช้เป็นหน่วยความจำหลักในระบบคอมพิวเตอร์ เช่น คอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ, โน้ตบุ๊ค และสมาร์ทโฟน กล่าวคือคำว่า "แรม" ที่นิยมเรียกกันนั้นก็เป็นแรมชนิด ดีแรม นั่นเอง (เป็นประเภท DDR SDRAM)
จุดเด่นอย่างหนึ่งของดีแรมก็คือความง่ายของโครงสร้าง กล่าวคือมีเพียงทรานซิสเตอร์หนึ่งตัวประกอบกับตัวเก็บประจุหนึ่งตัวก็เพียงต่อการเก็บข้อมูลหนึ่งบิตแล้ว ต่างกับหน่วยความจำอย่างเอสแรมที่อาจะต้องใช้ 4-6 ทรานซิสเตอร์เพื่อเก็บข้อมูลหนึ่งบิตเท่ากัน ความง่ายนี่เองทำให้ดีแรมมีความจุต่อพื้นที่สูงกว่าเอสแรม และได้รับความนิยมมากกว่า
ประวัติฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์
หน่วยความจำคอมพิวเตอร์
สิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ
Μνήμη τυχαίας προσπέλασης#Τύποι μνήμης RAM
Dynamic random-access memory

redirect หน่วยความจำเข้าถึงโดยสุ่มแบบพลวัต
DRAM

redirect หน่วยความจำเข้าถึงโดยสุ่มแบบพลวัต
ดีแรม

redirect หน่วยความจำเข้าถึงโดยสุ่มแบบพลวัต
ไก่เถื่อน

ไก่เถื่อน หรือ ไก่ป่า เป็นสกุลของสัตว์ปีกที่บินไม่ได้ ในวงศ์ไก่ฟ้าและนกกระทา (Phasianidae) สกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Gallus ซึ่งเป็นภาษาละตินที่หมายถึง "ไก่ตัวผู้" พวกมันเริ่มแยกจากบรรพบุรุษประมาณ 4–6 ล้านปีก่อน
ไก่เถื่อน มีลักษณะสำคัญแตกต่างจากไก่สกุลอื่น ๆ ในวงศ์เดียวกัน คือ บนหัวมีหงอนที่เป็นเนื้อไม่ใช่ขน มีเหนียงทั้ง 2 ข้างห้อยลงมาที่โคนปากและคาง ที่บริเวณใบหน้าและคอเป็นหนังเกลี้ยงไม่มีขน ขนตามลำตัวมีสีสันสวยงาม ขนหางตั้งเรียงกันเป็นสันสูงตรงกลาง มีขนหาง 14-16 เส้น เส้นกลางยาวปลายแหลมและอ่อนโค้ง ที่แข้งมีเดือยแหลมข้างละอันเป็นอาวุธที่ใช้ในการป้องกันตัว มีความแตกต่างระหว่างเพศชัดเจน โดยตัวเมียมีขนาดเล็กกว่าตัวผู้และขนมีสีไม่ฉูดฉาดเท่าตัวผู้ แข้งไม่มีเดือย หงอนและเหนียงมีขนาดเล็กเห็นชัดเจน
พบกระจายพันธุ์ในทวีปเอเชีย ตั้งแต่ทวีปยูเรเชีย จนถึงอนุทวีปอินเดีย, เอเชียอาคเนย์ และภาคใต้ของจีน เช่น มณฑลยูนนาน โดยพบทั้งผืนแผ่นดินใหญ่และส่วนที่เป็นเกาะหรือหมู่เกาะ ถึงแม้ว่าไก่เหล่านี้มีต้นกำเนิดอยู่ในเอเชีย แต่มีผู้พบซากไก่เถื่อนในภูมิภาคของชิลี ซึ่งสืบอายุถึง ค.ศ. 1321–1407 เป็นหลักฐานถึงความเป็นไปได้ในการอพยพของชาวโพลีนีเชียยผ่านมหาสมุทรแปซิฟิก
ไก่ในสกุลนี้ ถือได้ว่าเป็นไก่ที่ผูกพันกับมนุษย์มาอย่างยาวนาน โดยมีหลักฐานว่ามนุษย์ได้นำไก่ในสกุลนี้มาเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงในครัวเรือน เพื่อการบริโภคเป็นเวลานานกว่า 4,000 ปีมาแล้วในยุคเมโสโปเตเมีย หรือในสมัยสุโขทัย ในประวัติศาสตร์ไทย การล่าไก่ป่าถือเป็นวิถีการดำรงชีวิตอย่างหนึ่งของผู้คนในสมัยนั้น ก่อนที่จะมีการพัฒนาสายพันธุ์จนมาเป็นไก่บ้านอย่างในปัจจุบัน และในส่วนการเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสวยงามและความเพลินเพลินก็พัฒนามาเป็นไก่แจ้หรือไก่ชน ที่มีการจิกตีกันเป็นการละเล่นในหลายวัฒนธรรม
== อนุกรมวิธาน ==
===ชนิดขยาย===
ไก่สกุลนี้มี 4 ชนิด
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วงศ์ไก่ฟ้าและนกกระทา
ปูดำ

ปูดำ, ปูแดง, ปูทองแดง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Scylla olivacea) เป็นปูในสกุลปูทะเล มีกระดองกลมรีเป็นรูปไข่ ในประเทศไทยเป็นปูที่พบได้มากที่สุดในสกุลปูทะเล ทำให้ในหลายครั้งปูดำถูกใช้เรียกคลอบคลุมถึงปูทุกชนิดในสกุล
== ลักษณะ ==
ลักษณะโดยทั่วไปเหมือนปูทะเล แตกต่างตรงที่ขอบระหว่างนัยน์ตาปูเขียวมีหนาม 4 อัน มีลักษณะมนปาน ฐานกว้างและชี้ออกด้านข้าง ส่วนด้านข้างนัยน์ตาแต่ละข้างมีหนามข้างละ 8-9 อัน หนามแหลมที่ปล้องกลางของกล้ามไม่ชัดเจนทั้งด้านในและด้านนอก ก้ามไม่มีจุดสี ครึ่งล่างของหน้าก้ามมีสีน้ำตาล น้ำตาลแดง หรือแดง ไม่มีลายร่างแหบนรยางค์
== การกระจายพันธุ์ ==
พบกระจายพันธุ์อยู่ตามแถบชายฝั่งเอเชียใต้ ปากีสถาน ญี่ปุ่น เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไปจนถึงตอนเหนือของออสเตรเลีย โดยอาศัยอยู่ในโคลนตมตามป่าชายเลนหรือปากแม่น้ำที่น้ำท่วมถึง กินอาหารจำพวกสัตว์น้ำขนาดเล็ก ซากสัตว์ต่าง ๆ  สำหรับในประเทศไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและฝั่งอันดามัน
จิ้งจกดิน

จิ้งจกดิน (Leaf-toed gecko, Indochinese leaf-toed gecko) สัตว์เลื้อยคลานสกุลหนึ่ง ในวงศ์จิ้งจกและตุ๊กแก (Gekkonidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Dixonius โดยตั้งชื่อมาจากนาย James R. Dixon (เจมส์ อาร์. ดิกสัน) นักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกแห่งมหาวิทยาลัยเท็กซัสเอแอนด์เอ็ม 
จิ้งจกดินจัดเป็นสัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็ก มักจะหากินอยู่ตามพื้นดิน, กองหิน, โคนต้นไม้, ตอไม้ รวมถึงผาหินในระดับต่ำ หากินในเวลากลางคืน ตอนกลางวันมักจะซ่อนตัวตามซอกหิน, โพรงไม้ หรือกองใบไม้เหนือพื้นดิน วางไข่ครั้งละ 2 ฟอง พบได้ทั้งในป่าและรวมถึงในตัวเมือง เช่น สวนสาธารณะ
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในประเทศไทย และประเทศเพื่อนบ้าน เ่ช่น ลาว, กัมพูชา, เวียดนาม
==การจำแนก==
แบ่งออกเป็นชนิดต่าง ๆ ดังนี้ 
{|cellspacing=0 cellpadding=2 border=1 style="border-collapse: collapse;"
!bgcolor="#f0f0f0"|ชนิด
!bgcolor="#f0f0f0"|ชื่อสามัญ (ภาษาอังกฤษ)
!bgcolor="#f0f0f0"|การกระจายพันธุ์
|-
|Dixonius aaronbaueri
| Bauer’s Leaf-toed Gecko
|เวียดนาม, กัมพูชา และ ภาคเหนือของไทย
|-
|Dixonius hangseesom
| Yellow-tailed Leaf-toed Gecko
|style="width:30%"| จังหวัดกาญจนบุรี ภาคตะวันตกของไทย
|-
|style="width:25%"|Dixonius melanostictus
|Black-spotted Leaf-toed Gecko
|style="width:30%"| ไทย
|-
|จิ้งจกดินสยาม
|Siamese Leaf-toed Gecko
|style="width:30%"| ไทย
|-
|Dixonius vietnamensis
| Vietanamese Leaf-toed Gecko
|style="width:40%"| เวียดนาม
|-
|}
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์จิ้งจกและตุ๊กแก
จุดแมคเบอร์เนย์

จุดแมคเบอร์เนย์ (McBurney's point) เป็นชื่อของตำแหน่งหนึ่งบนหน้าท้องบริเวณด้านขวาล่างของหน้าท้อง อยู่บนตำแหน่ง 1/3 ของเส้นที่ลากจาก ASIS ไปยังสะดือ สัมพันธ์กับตำแหน่งของไส้ติ่งในคนส่วนใหญ่ โดยเป็นจุดของฐานของไส้ติ่งบริเวณที่แยกออกมาจากลำไส้ใหญ่ส่วนต้น
==ความสำคัญทางคลินิก==
อาการกดเจ็บบริเวณจุดแมคเบอร์เนย์หรืออาการแสดงของแมคเบอร์เนย์ (McBerney's sign) เป็นอาการแสดงของโรคไส้ติ่งอักเสบ
อาการแสดง
==References==
==External links==
สิงโตมาไซ

สิงโตมาไซ หรือ สิงโตแอฟริกาตะวันออก (Masai lion, East African lion; ) เป็นชนิดย่อยของสิงโตชนิดหนึ่งในทวีปแอฟริกา
พบกระจายพันธุ์ในแถบแอฟริกาตะวันออก โดยชนิดต้นแบบได้รับการอธิบายว่ามาจาก "นิวเบีย"  รวมถึงชนิดย่อยที่เคยใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า massaica ซึ่งได้รับการอธิบายไว้ในขั้นต้นจากดินแดนแทนกันยีกาในแอฟริกาตะวันออก 
สิงโตมาไซมีช่วงขาที่เรียวยาว แลดูปราดเปรียวและช่วงหลังโค้งน้อยกว่าสิงโตชนิดย่อยอื่น ๆ ตัวผู้มีกระจุกขนปานกลางบนข้อเข่าและขนแผงคอจะขึ้นไม่เต็ม แต่จะมีลักษณะเสยไปด้านหลังเหมือนผมที่ถูกหวี 
ตัวผู้มีขนาดโดยทั่วไป 2.5-3.0 เมตร (8.2-9.8 ฟุต) รวมถึงหาง ตัวที่ยังไม่โตเต็มที่มักจะมีขนาดเล็กเพียง 2.3-2.6 เมตร (7.5-8.5 ฟุต) น้ำหนักตัวผู้อยู่ระหว่าง 145-205 กิโลกรัม (320-452 ปอนด์) และตัวเมียอยู่ที่ 100-165 กิโลกรัม (220-364 ปอนด์) มีความสูงตั้งแต่ปลายตีนถึงช่วงไหล่ของทั้งสองเพศอยู่ที่ 0.9-1.10 เมตร (3.0-3.6 ฟุต)

สิงโตมาไซตัวผู้เป็นที่รู้จักเป็นอย่างดีถึงลักษณะของประเภทแผงคอ การพัฒนาแผงคอสัมพันธ์กับอายุ ตัวที่มีอายุมากกว่ามีแผงคอกว้างขวางมากขึ้นกว่าตัวที่อายุน้อยกว่า และแผงคอยังคงยาวไปได้ถึงอายุ 4-5 ปี ตัวผู้จะกลายเป็นสิงโตตัวเต็มวัยได้จากการผสมพันธุ์ ตัวผู้ที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่สูงกว่า 800 เมตร (2,600 ฟุต) มีแผงคอที่ใหญ่และกว้างกว่าสิงโตที่พบในแถบที่ราบลุ่มและอบอุ่นของทางตะวันออกและทางตอนเหนือของเคนยา ซึ่งพบว่ามีแผงคอที่ไม่สมบูรณ์และมีลักษณะบ่งบอกถึงทางเพศที่ไม่เต็มที่อีกด้วย.
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สิงโต
เกาะตะรุเตา

เกาะตะรุเตา เป็นเกาะหลัก เกาะใหญ่ที่สุดในอุทยานแห่งชาติตะรุเตา ซึ่งประกอบด้วยเกาะน้อยใหญ่จำนวน 51 เกาะ ตั้งอยู่ในทะเลอันดามัน บริเวณช่องแคบมะละกา มหาสมุทรอินเดีย ในท้องที่ตำบลเกาะสาหร่าย อำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล ด้านใต้ของเขตอุทยานแห่งชาติตะรุเตา ห่างจากเกาะลังกาวี ของมาเลเซีย 4.8 กิโลเมตร รวมทั้งพื้นที่บนเกาะและทะเลประมาณ 931,250 ไร่ หรือ 1,490 ตารางกิโลเมตร
== ประวัติศาสตร์ ==
คำว่า "ตะรุเตา" เป็นภาษามลายู เพี้ยนมาจากคำว่า เตอลุกตาวาร์ (Teluk Tawar) แปลว่า "อ่าวจืด" หรือ "อ่าวน้ำจืด" เพราะบนเกาะแห่งนี้เป็นเกาะที่เดียวที่มีธารน้ำจืดอยู่ด้วย
ใน พ.ศ. 2479 มีการประกาศพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นโจรผู้ร้าย กรมราชทัณฑ์จึงหาสถานที่ที่มีภูมิประเทศเหมาะสม ซึ่งในที่สุดได้เลือกเกาะตะรุเตาและจัดตั้งขึ้นเป็นทัณฑสถาน โดยเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2480 กลุ่มบุกเบิกของกรมราชทัณฑ์ ภายใต้การนำของขุนพิธานทัณฑทัย ได้ขึ้นสำรวจเกาะตะรุเตาบริเวณอ่าวตะโละอุดังและอ่าวตะโละวาว เพื่อจัดทำเป็นทัณฑสถาน โดยฟันฝ่าอุปสรรคทางธรรมชาตินานัปการเป็นเวลา 11 เดือน งานบุกเบิกจึงสิ้นสุดลง หลังจากเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2481 เกาะตะรุเตาก็เป็นทัณฑสถานและเป็นนิคมฝึกอาชีพของนักโทษเด็ดขาด และนักโทษผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตหวงห้ามที่ดินบนเกาะนี้ เพื่อประโยชน์แก่การราชทัณฑ์โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 56 หน้า 566 ลงวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2482 ปลาย พ.ศ. 2482 รัฐบาลได้ส่งนักโทษการเมืองจากคดีกบฏบวรเดช (พ.ศ. 2476) และกบฏนายสิบ (พ.ศ. 2478) จำนวน 70 นาย มายังเกาะตะรุเตาซึ่งถูกกักบริเวณไว้ที่อ่าวตะโละอุดัง โดยจำนวนนักโทษทั้งหมดมีราว 4,000 คน
ในช่วงสงครามมหาเอเชียบูรพา (พ.ศ. 2484-2488) เกาะตะรุเตาถูกตัดขาดออกจากแผ่นดินใหญ่ เกิดปัญหาขาดแคลนอาหาร ยา และเครื่องใช้ต่าง ๆ ต้น พ.ศ. 2487 ผู้คุมนักโทษได้ทำตัวเป็นโจรสลัดเข้าปล้นสะดมเรือบรรทุกสินค้าชาวไทยและต่างประเทศที่แล่นแผ่นไปมา ในที่สุดรัฐบาลไทยและทหารอังกฤษได้เข้าปราบโจรสลัดเกาะตะรุเตาสำเร็จเมื่อ พ.ศ. 2489 และอีกสองปีต่อมากรมราชทัณฑ์ จึงได้ยกเลิกนิคมฝึกอาชีพตะรุเตาในที่สุด
ในเกาะมีนักโทษการเมืองรวมกว่า 4,000 คน นักโทษเหล่านี้ถูกทารุณกรรมหลายรูปแบบ ทั้งการเฆี่ยนตี สมอบก การใช้แรงงานอย่างทารุณกรรม รวมถึงการฆาตกรรม เช่นการยิงทิ้ง ทั้งนี้ยังเจอกับนักการเมืองคณะราษฎร ที่ฉ้อราษฎร์บังหลวง กักตุนยารักษาโรค อาหาร เป็นเหตุให้ต้องมีความอดอยาก เจ็บป่วยเหมือนขังลืม นักโทษที่หลงเหลือได้รับการอภัยโทษ ตาม พ.ร.บ.นิรโทษกรรมแก่บรรดานักการเมือง เมื่อ 1 สิงหาคม 2487 โดย นายควง อภัยวงศ์
ต่อมาใน พ.ศ. 2516 จึงได้มีการประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติทางทะเล
==ดูเพิ่ม==
อุทยานแห่งชาติตะรุเตา
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปถ่ายเกาะตะรุเตา 
ตะรุเตา
ตะรุเตา
อุทยานแห่งชาติตะรุเตา