pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
นัตโต

นัตโต  เป็นอาหารพื้นเมืองของประเทศญี่ปุ่น ทำจากถั่วเหลือง หมักด้วยเชื้อแบคทีเรีย Bacillus subtilis สายพันธุ์ natto นิยมรับประทานเป็นอาหารเช้า นัตโตอุดมไปด้วยโปรตีน  เช่นเดียวกับมิโซะ ทำให้เป็นแหล่งโภชนาการที่สำคัญของญี่ปุ่นมาช้านานและคุณค่าทางโปรตีนที่สูงทำให้สามารถใช้แทนเนื้อสัตว์ได้ แต่เนื่องจากนัตโตมีกลิ่นแรงและมีลักษณะเป็นเมือกซึ่งเกิดจากการย่อยโปรตีนระหว่างการหมัก ดังนั้นจึงทำให้มีทั้งผู้ที่ชอบและไม่ชอบ ในญี่ปุ่นนิยมรับประทานกันในแถบภาคตะวันออก เช่น คันโต โทโฮะกุและฮกไกโด
== ขั้นตอนการทำ ==
นำถั่วเหลืองไปแช่น้ำค้างคืนแล้วเอาเปลือกออก จากนั้นนำไปนึ่งแล้วใส่เชื้อ Bacillus sp. หมักที่อุณหภูมิ 40 องศาเซลเซียส ใช้เวลา 20 ชั่วโมง จากนั้นทำให้เย็นจนถึงอุณหภูมิปกติ การใส่เชื้อที่อุณหภูมิ 40 องศาเซลเซียส จะช่วยลดการปนเปื้อนของจุลินทรีย์ชนิดอื่น ๆ  ขั้นตอนสุดท้ายคือการนำไปใส่ภาชนะหรือฟางข้าวห่อ จากนั้นนำไปบ่ม
== การรับประทาน ==
การรับประทานนัตโตนั้นจะแตกต่างกันในแต่ละคน โดยส่วนใหญ่แล้วจะรับประทานร่วมกับการผสมกับโชยุ (ซีอิ๊วญี่ปุ่น)  ต้นหอมซอย หัวไชเท้าฝอย ไข่ดิบ หรืออาจจะนำไปประกอบอาหาร เช่น ข้าวผัดนัตโต ราเม็งนัตโต ซูชินัตโต แซนวิชนัตโต เป็นต้น
== ประโยชน์และคุณค่าทางสารอาหาร ==
นัตโตเป็นอาหารที่อุดมไปด้วยโปรตีน โปรไบโอติกส์ วิตามินบี 12   และสารต้านอนุมูลอิสระ มีคุณสมบัติช่วยลดระดับคอเลสเตอรอล ป้องกันโรคหัวใจ และลดโอกาสเส้นเลือดในสมองแตกได้
ถั่วเหลืองหมักรวมทั้งนัตโตมี vitamin PQQ ซึ่งจำเป็นสำหรับผิวหนัง โดย PQQ ในเนื้อเยื่อของมนุษย์ส่วนใหญ่ได้มาจากอาหาร นอกจากนั้นยังมี polyamine ซึ่งกดปฏิกิริยาของภูมิคุ้มกันที่มากเกินไป  โดยนัตโตมีมากกว่าอาหารอื่น ๆ
นัตโตมีสารเคมีที่มีฤทธิ์ป้องกันมะเร็งหลายชนิด เช่น daidzein, genistein, isoflavone, phytoestrogen และธาตุอาหาร เช่น ซีลีเนียม ซึ่ง ส่วนใหญ่สารเหล่านี้ พบในผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลืองหมักอื่นๆด้วย และการออกฤทธิ์ยังไม่ชัดเจน มีรายงานว่านัตโตมีผลทำให้คอเลสเทอรอลลดระดับลงเช่นกัน
ในกองทัพเรือญี่ปุ่น ใช้นัตโตเป็นยาป้องกันโรคบิคในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 บางครั้งใช้เป็นอาหารสัตว์เลี้ยงด้วย
== คลังภาพ ==
ไฟล์:Natto types.jpg|คำอธิบายขนาดถั่วที่ใช้ทำนัตโตก่อนหมักในซูเปอร์มาร์เก็ต
ไฟล์:Natto mixed.jpg|นัตโตถูกคนด้วยตะเกียบ
ไฟล์:Natto gunkan maki by LWY in Fukuoka.jpg|นัตโตกุงคังมากิ (ซูชินัตโต)
ไฟล์:Natto wrapped in straw.jpg|นัตโตห่ออยู่ในฟางข้าว เป็นบรรจุภัณฑ์ของนัตโตแบบเก่าแก่
ไฟล์:Rice seasoned with Natto.jpg|ข้าวขาวในชามมีนัตโตราดหน้าด้านบน
ไฟล์:Natto, with welsh onion and karashi by yoppy.jpg|นัตโต โรยหน้าด้วยต้นหอมและมัสตาร์ดคาราชิ
ไฟล์:Natto boxed.jpg|นัตโตจำหน่ายในบรรจุภัณฑ์ขนาดเล็กพร้อมกับถุงใส่ซอสถั่วเหลืองและมัสตาร์ด
== อ้างอิง ==
ผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลือง
คีโตนบอดีส์

คีโตนบอดีส์ (ketone bodies) เป็นสารประกอบที่ละลายน้ำได้สามชนิด เป็นผลผลิตพลอยได้เมื่อมีการสลายกรดไขมันให้พลังงานในตับ คีโตนบอดีส์สองในสามชนิดถูกใช้เป็นแหล่งพลังงานในหัวใจและสมอง ขณะที่สารตัวที่เหลือเป็นผลิตภัณฑ์ของเสียที่ถูกขับออกจากร่างกาย ในสมอง คีโตนบอดีส์เป็นแหล่งพลังงานสำคัญขณะอดอาหาร
คีโตนบอดีส์ที่เกิดในสิ่งมีชีวิตทั้งสาม ได้แก่ อะซีโตน กรดอะซีโตอะซีติก และกรดเบตาไฮดรอกซีบิวทีริก แม้ว่ากรดเบตา-ไฮดรอกซีบิวทีริกจะเป็นกรดคาร์บอกซิลิก มิใช่คีโตน ในทางเทคนิคก็ตาม คีโตนบอดีส์อื่น เช่น เบตา-คีโตเพนทาโนเอต และบาตา-ไฮดรอกซีเพนทาโนเอตอาจถูกสร้างขึ้นเป็นผลของเมแทบอลิซึมของไตรกลีเซอไรด์ที่เกิดจากการสังเคราะห์ เช่น ไตรเฮปทาโนอิน
== อ้างอิง ==
เมแทบอลิซึม
วงศ์ปลาตั๊กแตนหิน

วงศ์ปลาตั๊กแตนหิน หรือ วงศ์ปลาตุ๊ดตู่ (Combtooth blennies, Scaleless blennies) เป็นวงศ์ของปลาทะเลขนาดเล็กวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลาตั๊กแตนหิน (Blenniiformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Blenniidae (/เบลน-นิ-อิ-ดี้/) จัดเป็นปลาจำพวกปลาเบลนนี่ หรือปลาตั๊กแตนหิน
มีรูปร่างเรียวยาวคล้ายปลาไหลหรือปลาบู่ขนาดเล็ก มีหัวทู่ขนาดใหญ่ ดวงตากลมโตอยู่ด้านหน้าของส่วนหัว เป็นปลาที่ไม่มีเกล็ด มีก้านครีบแข็งจะฝังอยู่ที่ครีบท้อง มีก้านครีบอ่อน 2-4 อัน ครีบท้องเป็นเส้นขนาดเล็ก 2 เส้นแตกต่างจากปลาบู่ อยู่ด้านหน้าครีบอกหรือครีบหู มีก้านครีบแข็งขนาดเล็กที่ครีบหลัง 3-17 อัน มีก้านครีบอ่อน 9-119 อัน มีก้านครีบแข็งที่ครีบก้น 2 อัน ครีบหางเป็นวงกลม ปากอยู่ด้านล่างของส่วนหัว จัดเป็นปลาขนาดเล็ก มีความยาวน้อยกว่า 15 เซนติเมตร ชนิดที่ใหญ่ที่สุดยาวถึง 52 เซนติเมตร มีลักษณะเด่นอีกประการ คือ มีฟันแหลมคมคล้ายหวีติดแน่น หรือขยับกรามที่ขากรรไกรได้ บางชนิดเป็นฟันเขี้ยว สามารถที่จะกัดสัตว์ที่มีขนาดใหญ่กว่ามากได้ เช่น ปลาอื่น หรือแม้แต่นักดำน้ำ ขณะที่บางสกุลจะมีต่อมพิษที่ฟันเขี้ยวนี้ ส่วนมากมีสีสันที่สวยงาม โดยเฉพาะในตัวผู้ 
เป็นปลาทะเลส่วนมาก กระจายพันธุ์ทั้งในมหาสมุทรแปซิฟิก, แอตแลนติก และอินเดีย จะอาศัยอยู่ตามพื้นทะเลในระดับความลึกตั้งแต่ 2-21 เมตร โดยหลบซ่อนอยู่ในซอกรูหินใต้น้ำ เป็นปลาที่มักไม่ค่อยอยู่นิ่ง จะว่ายเข้าว่ายออกรูที่อาศัยอยู่บ่อย ๆ หรือบางครั้งโผล่มาแต่หัวเพื่อสังเกตการณ์ มีพฤติกรรมวางไข่โดยตัวเมียวางไข่ในเปลือกหอยที่ว่างเปล่า ทั้งตัวผู้และตัวเมียจะช่วยกันดูแลไข่ มีเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้นที่พบได้ในน้ำกร่อยหรือน้ำจืด 
หากินโดยกินตะไคร่น้ำเป็นหลัก แต่หลายชนิดก็สามารถที่จะกินเนื้อหรือสัตว์น้ำตัวเล็ก ๆ หรือแม้แต่เศษอาหารที่ปลาใหญ่กินเหลือได้ โดยหากินใกล้ ๆ รูที่อาศัยอยู่
ถือเป็นวงศ์ที่ใหญ่ ปัจจุบันพบแล้วมากกว่า 300 ชนิด ใน 57 สกุล นับว่ามากที่สุดในบรรดาปลาเบลนนี่ทั้งหมด
ปลาในวงศ์นี้ มีความสำคัญในแง่ของการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยมักที่จะนำมาเลี้ยงเพื่อทำความสะอาดตู้เลี้ยงเพื่อให้กำจัดตะไคร่น้ำ
== สกุล ==
Aidablennius
Alloblennius
Alticus
Andamia
Antennablennius
Aspidontus
Atrosalarias
Bathyblennius
Blenniella
Blennius
Chalaroderma
Chasmodes
Cirripectes
Cirrisalarias
Coryphoblennius
Crossosalarias
Dodekablennos
Ecsenius
Enchelyurus
Entomacrodus
Exallias
Glyptoparus
Haptogenys
Hirculops
Hypleurochilus
Hypsoblennius
Istiblennius
Laiphognathus
Lipophrys
Litobranchus
Lupinoblennius
Meiacanthus
Microlipophrys
Mimoblennius
Nannosalarias
Oman
Omobranchus
Omox
Ophioblennius
Parablennius
Parahypsos
Paralipophrys
Paralticus
Parenchelyurus
Pereulixia
Petroscirtes
Phenablennius
Plagiotremus
Praealticus
Rhabdoblennius
Salaria
Salarias
Scartella
Scartichthys
Spaniblennius
Stanulus
Xiphasia
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อันดับย่อยปลาเบลนนี่
ปลาตั๊กแตนหินแปลงสีส้ม

ปลาตั๊กแตนหินแปลงสีส้ม (Midas blenny, Persian blenny; ) ปลาทะเลขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตั๊กแตนหิน (Blenniidae) เป็นปลาจำพวกปลาตั๊กแตนหิน หรือปลาเบลนนี่
มีลักษณะคล้ายปลาบู่ แต่ปากมีขนาดเล็ก เหนือตามีเส้นเป็นติ่งสั้น ๆ ไม่มีเกล็ด ครีบท้องเป็นเส้น ครีบหลังตอนเดียว ครีบหางมีลักษณะเหมือนพระจันทร์ครึ่งเสี้ยว ตามีสีน้ำเงินอมฟ้า ครีบหลังเป็นสีเหลืองทองขอบฟ้า ตอนหลังสีเหลืองทอง ส่วนท้องสีชมพู
มีขนาดความยาวโดยเฉลี่ย 12 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแนวปะการัง อาศัยอยู่ตามซอกหิน กินอาหารจำพวกแพลงก์ตอนสัตว์ และสัตว์น้ำขนาดเล็ก
กระจายพันธุ์ในแถบอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่ทะเลแดงจนถึงโพลีนีเซีย ในน่านน้ำไทยเป็นปลาที่พบได้ไม่บ่อย พบได้เฉพาะฝั่งทะเลอันดามัน
เป็นปลาอีกชนิดหนึ่ง ที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูลเพิ่มเติม 
แปลงสีส้ม
ปลาตู้
ปลาตั๊กแตนหินสองสี

ปลาตั๊กแตนหินสองสี หรือ ปลาตุ๊ดตู่สองสี (Bicolor blenny; ) ปลาทะเลขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตั๊กแตนหิน (Blenniidae)
มีรูปร่างคล้ายกับปลาบู่ แต่ตัวป้อมสั้นกว่าและแบนข้าง ริมฝีปากหนา เหนือตามีติ่งสั้น ๆ เป็นเส้น ครีบหลังเว้าเป็นสองตอน ครีบอกใหญ่ ครีบท้องเป็นเส้นเล็ก ลำตัวแบ่งเป็นสีสองสีชัดเจน คือ ลำตัวช่วงแรกเป็นสีเทา ขณะที่ด้านหลังเป็นสีส้ม
มีขนาดความยาวโดยเฉลี่ย 10-12 เซนติเมตร อาศัยอยู่ในโพรงหินหรือซอกหินในแนวปะการัง ในความลึกระดับ 1-21 เมตร กินอาหารจำพวก แพลงก์ตอนสัตว์และสัตว์น้ำหน้าดินขนาดเล็ก
พบกระจายพันธุ์ในทะเลแถบฟิจิ, อินโดนีเซีย และศรีลังกา ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน จัดเป็นปลาที่พบได้บ่อย นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกชนิดหนึ่ง 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
http://www.encyclopediathai.org/nakornthai/book6/cover/0021.htm
สองสี
ปลาตู้
1 E+15 m²

1 E+15 m² เป็นอันดับของขนาดของสิ่งที่มีพื้นที่ระหว่าง 1,000 ถึง 10,000 ล้านตารางกิโลเมตร
----
พื้นที่ขนาดน้อยกว่า 1 พันล้านตารางกิโลเมตร
----


1,000 ล้านตารางกิโลเมตร เทียบเท่ากับ
* 1 E+15 m² หรือ 1 E15 m² หรือ 1×1015 ตร.ม. ในรูป สัญกรณ์วิทยาศาสตร์
* 1,000 ตารางเมกะเมตร
* ประมาณ 386 ล้านตารางไมล์
* วงกลมที่มีรัศมีประมาณ 17,841 กิโลเมตร
* สี่เหลี่ยมจัตุรัสที่มีความยาวด้านประมาณ 31,622 กิโลเมตร
* พื้นผิวของลูกบาศก์ที่มีขอบยาวประมาณ 12,909 กิโลเมตร
* พื้นผิวของทรงกลมที่มีรัศมี 8920.6 กิโลเมตร
== ตัวอย่าง ==
7,700 ล้าน ตร.กม. — พื้นผิวของดาวเนปจูน
8,100 ล้าน ตร.กม. — พื้นผิวของดาวยูเรนัส
----
พื้นที่ขนาดมากกว่า 1 หมื่นล้านตารางกิโลเมตร
----
== อ้างอิง ==
อันดับของขนาด (พื้นที่)
แป้งสาลี

แป้งสาลี เป็นผงที่มนุษย์ใช้บริโภค ทำจากการบดข้าวสาลี แป้งสาลีเป็นแป้งประกอบอาหารที่ผลิตมากที่สุด ข้าวสาลีมีหลายประเภทตามปริมาณกลูเตน ข้าวสาลีแข็งหรือข้าวสาลีขนมปัง มีปริมาณกลูเตนสูง ระหว่าง 12% ถึง 14% และมีความเหนียวยืดหยุ่นที่รักษารูปทรงได้ดีเมื่ออบ แป้งอ่อนมีกลูเตนค่อนข้างต่ำ จึงให้เนื้อที่ละเอียดหรือร่วนกว่า แป้งอ่อนตามปกติแบ่งได้เป็นแป้งเค้ก ซึ่งมีปริมาณกลูเตนต่ำสุด และแป้งพาสต้า ซึ่งมีกลูเตนมากกว่าแป้งเค้กเล็กน้อย
ในศัพท์ส่วนประกอบของธัญพืชที่ใช้ในแป้ง เอนโดสเปิร์ม หรือส่วนโปรตีน/แป้ง จมูก (germ) หรือส่วนที่อุดมด้วยโปรตีน/ไขมัน/วิตามิน และส่วนรำข้าวหรือเส้นใย เป็นแป้งสามประเภททั่วไป แป้งขาวผลิตจากเอนโดสเปิร์มอย่างเดียว ธัญพืชเต็มเมล็ดผลิตจากธัญพืชทั้งเมล็ด ทั้งรำข้าว เอนโดสเปิร์ม และจมูก แป้งเมล็ดผลิตจากเอนโดสเปิร์มและจมูก
== อ้างอิง ==
แป้ง
ข้าวสาลี
Mjöl#Vetemjöl
ตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 2

ในการศึกษาเกี่ยวกับสภาพนำยวดยิ่ง ตัวนำยวดยิ่งชนิดที่  2 (Type-II superconductor) คือลักษณะของการก่อตัวของกระแสหมุนวนของแม่เหล็ก (magnetic vortices) ในสนามแม่เหล็กที่นำมาใช้ สิ่งนี้เกิดขึ้นนอกเหนือไปจากบางค่าของความเข้มของสนามวิกฤติ Hc1 ความหนาแน่นของกระแสหมุนวนเพิ่มขึ้นด้วยความเข้มของสนามที่เพิ่มขึ้น ที่สนามวิกฤติที่สูงขึ้น Hc2 สภาพนำไฟฟ้ายวดยิ่งจะถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิงและตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 2 จะไม่เกิดปรากฏการณ์ไมส์เนอร์(Meissner effect)ขึ้นอย่างสมบูรณ์เหมือนกับตัวนำยวดยิ่งประเภทที่ 1 
==ประวัติ==
แนวคิดของ ตัวนำยวดยิ่งทั้งสองชนิด ถูกเสนอโดยเลฟ แลนเดา  (Lev Landau)  และวิแทลลี จินซ์เบิร์ก (Vitaly Ginzburg) ในรายงานวิจัยของพวกเขาเกี่ยวกับทฤษฎีจินซ์เบิร์ก-แลนเดา  (Ginzburg-Landau theory)  ในการถกเถียงกันของพวกเขานั้น ตัวนำไฟฟ้าชนิดที่ 1 มีพลังงานอิสระเชิงบวกของตัวนำไฟฟ้าขอบเขตโลหะปกติ  ในปี ค.ศ. 1935  จูบินิน (Rjabinin), เลฟ เชฟนิคอฟ (Lev Shubnikov)   ได้ทำการทดลองและค้นพบตัวนำยวดยิ่งประเภทที่ 2 ในห้องทดลองความเย็นยิ่งยวด หรือ ไครโอเจนิค (cryogenic laboratory) ที่ศูนย์วิทยาศาสตร์แห่งชาติสถาบันฟิสิกส์และเทคโนโลยีแห่งคาร์คิฟในเมืองคาร์คอฟ (the National Scientific Center Kharkiv Institute of Physics and Technology in Kharkov) ในยูเครน ได้ให้คำอธิบายไว้อย่างครอบคลุมไว้ในหนังสือที่มีชื่อว่า "ความไม่เป็นเชิงเส้นในสภาพนำยวดยิ่งของคลื่นไมโครเวฟ" (Nonlinearities in Microwave Superconductivity), ที่ร่วมเขียนโดย  ดิมิทรี โอ เลเดนเยฟ (Dimitri O. Ledenyov) และ วิคเตอร์ โอ เลเดนเยฟ (Viktor O. Ledenyov)  
==ดูเพิ่ม==
ตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 1
==อ้างอิง==
สภาพนำยวดยิ่ง
กรกฎาคม พ.ศ. 2555

กรกฎาคม พ.ศ. 2555 เป็นเดือนที่ 7 ของปี พ.ศ. 2555 วันแรกของเดือนเป็นวันอาทิตย์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันอังคาร
== เหตุการณ์ปัจจุบัน ==
กรกฎาคม
*2555-07
เอเลี่ยน 2 ฝูงมฤตยูนอกโลก

เอเลี่ยน 2 ฝูงมฤตยูนอกโลก (Aliens) เป็นภาพยนตร์แนวไซไฟโลดโผน ฉายเมื่อปี ค.ศ. 1986 เขียนบทและกำกับโดย เจมส์ แคเมรอน เป็นภาคต่อของภาพยนตร์แนวไซไฟสยองขวัญเรื่อง เอเลี่ยน ที่ฉายเมื่อปี ค.ศ. 1979 และเป็นภาพยนตร์เรื่องที่สองในแฟรนไชส์ เอเลี่ยน ภาพยนตร์ดำเนินเรื่องในอนาคตอันไกล แสดงนำโดย ซิกัวร์นีย์ วีเวอร์ เป็น ร้อยโท เอลเลน ริปลีย์ ผู้รอดชีวิตหนึ่งเดียวจากการโจมตีของเอเลี่ยนบนยานของเธอ เมื่อการสื่อสารของอาณานิคมมนุษย์บนดวงจันทร์ซึ่งลูกเรือของเธอได้พบกับเอเลี่ยนเป็นครั้งแรกขาดหายไป ริปลีย์ตกลงที่จะกลับไปที่นั่นพร้อมกับกองทหารนาวิกโยธินเพื่อตรวจสอบ ภาพยนตร์ยังประกอบด้วย ไมเคิล บีห์น, พอล ไรเซอร์, เลนซ์ เฮนริกเซนและแคร์รี เฮนน์ ในบทบาทสมทบ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2529
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
ภาพยนตร์โดยทเวนตีธ์เซนจูรีฟอกซ์
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย เจมส์ คาเมรอน
ภาพยนตร์ที่มีฉากในอนาคต
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในสหราชอาณาจักร
ภาพยนตร์เทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
ภาพยนตร์หุ่นยนต์
ภาพยนตร์ภาคต่อ
ภาพยนตร์ผจญภัยในอวกาศ
ภาพยนตร์ผจญภัยบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์โลดโผนบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ระทึกขวัญบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในไพน์วูดสตูดิโอส์
ประเทศเดนมาร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

ประเทศเดนมาร์ก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม ถึง 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ทีมนักกีฬาจากเดนมาร์กมีทั้งสิ้น 115 คน เข้าแข่งขันกีฬา 17 ชนิด
==นักกีฬาที่ได้เหรียญรางวัล==
=== สรุปเหรียญรางวัลแยกตามชนิดกีฬา ===
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Denmark — เดนมาร์ก , จากเว็บไซด์อย่างเป็นทางการ London2012.com 
ดเนมาร์ก
สเตฟาโน คูกูรา

อาเลสซานดรู สเตฟาโน คูกูรา โรดิเกวซ (หรือรู้จักการในชื่อ สเตฟาโน คูกูรา) เกิดเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1974 ในเมือง รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ในอดีตเคยเป็น นักฟุตบอล ชาว บราซิล ที่เล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลโรมา และ สโมสรฟุตบอลซัมป์โดเรีย เขาเคยเป็น ผู้ฝึกสอน ให้กับ สโมสรฟุตบอลเชียงราย ยูไนเต็ด ใน ไทยพรีเมียร์ลีก
==เกียรติประวัติในการคุมทีม==
เปอร์ซีจาจาการ์ตา
ลีกาซาตู: 2018
บาหลี ยูไนเต็ด
ลีกาซาตู: 2019, 2021–22
2003 อินโดนีเซียน เฟิร์ส ดิวิชัน ชนะเลิศ
2004 อินโดนีเซียน เฟิร์ส ดิวิชัน ชนะเลิศ
2006 อินโดนีเซียน เซคัน ดิวิชัน - ชนะเลิศ
2006 อินโดนีเซีย กูเบอเนอร์ คัพ - ชนะเลิศ
สโมสรในไทย
2010 - 2012 ไทยลีกดิวิชั่น 1 เชียงราย ยูไนเต็ด - เลื่อนชั้นสู่ ไทยพรีเมียร์ลีก
2013 ไทยลีกดิวิชั่น 1 ภูเก็ต เอฟซี - อันดับ 13
2014 ไทยลีก โอสถสภา เอ็ม-150 สระบุรี
2015 ไทยลีก สโมสรฟุตบอลราชนาวี - อันดับ 15
==อ้างอิง==
Alessandro Stefano Cugurra Rodrigues's Biodata 
นักฟุตบอลชาวบราซิล
ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวบราซิล
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2517
บุคคลจากรีโอเดจาเนโร
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลเชียงราย ยูไนเต็ด
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลภูเก็ต
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลโอสถสภา
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลราชนาวี
ผู้จัดการทีมเปอร์ซีจาจาการ์ตา
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลบาหลี ยูไนเต็ด
ปลากะมงพร้าว

ปลากะมงพร้าว หรือ ปลากะมงยักษ์ หรือ ปลาตะคองยักษ์ (Giant trevally, Lowly trevally, Giant kingfish;  ชื่อย่อ: GT; ) ปลาทะเลขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae)
มีส่วนหัวโค้งลาด ปากกว้าง ลำตัวแบนข้าง ครีบหางเว้าลึก ข้างลำตัวและโคนหางมีเส้นแข็งสีคล้ำ ลำตัวสีเทาเงินหรืออมเหลือง ครีบอกสีเหลือง ครีบหลังยาวและมีแต้มสีขาวที่ตอนปลาย ครีบอื่นสีคล้ำ ในปลาขนาดใหญ่อาจมีจุดประสีคล้ำที่ข้างลำตัว
มีความยาวเมื่อโตเต็มที่ได้ถึง 170 เซนติเมตร น้ำหนัก 80 กิโลกรัม
ปลาขนาดเล็กจะอยู่รวมเป็นฝูง อาจรวมฝูงปะปนกับปลากะมงชนิดอื่น เช่น ปลากะมงตาโต (C. sexfasciatus) หรือมักว่ายคู่กับปลาขนาดใหญ่ เช่น ปลาฉลามวาฬ หรือ ปลากระเบนแมนตา เมื่อโตขึ้นจะแยกตัวอยู่ตามลำพังเพียงตัวเดียว หรือเป็นฝูงเล็ก ๆ แค่ 2 หรือ 3 ตัว เป็นปลาที่กินเนื้อเป็นอาหาร โดยไล่ล่าปลาขนาดเล็กต่าง ๆ เช่น ปลากะตัก รวมทั้ง หมึก, กุ้ง และปู รวมถึงปลากะมงด้วยกันเป็นอาหาร บ่อยครั้งที่พบเห็นออกล่าเหยื่อแถบน้ำตื้นด้านข้างของเกาะหรือใกล้หาดทราย และยังมีรายงานว่าที่เกาะห่างไกลแห่งหนึ่งในเซเชลส์เคยไล่โฉบนกทะเลที่บริเวณผิวน้ำอีกด้วย
ในปลาขนาดเล็กอาจพบได้ในแหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำจืด เช่น ท่าเรือ, ชายฝั่ง และปากแม่น้ำ ปลาขนาดใหญ่อยู่นอกแนวปะการังหรือกองหินใต้น้ำ ในทะเลเปิด ที่แอฟริกาตะวันออก ปลากะมงพร้าวขนาดโตเต็มวัยจะว่ายเป็นฝูงเข้ามาในแม่น้ำที่เป็นน้ำจืด อย่างช้า ๆ และว่ายเป็นวงกลมรอบ ๆ ไปมา โดยที่ยังไม่ทราบสาเหตุถึงพฤติกรรมเช่นนี้
เป็นปลาที่แพร่กระจายไปในมหาสมุทรแปซิฟิก และมหาสมุทรอินเดีย ตั้งแต่ฮาวาย, ญี่ปุ่น, ชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก จนถึงออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยสามารถพบได้ทั้ง 2 ฟากฝั่งทะเล จัดเป็นปลาที่พบได้บ่อย
เป็นปลาขนาดใหญ่ที่นิยมตกกันเป็นเกมกีฬา โดยถือเป็นปลาเกมที่เป็นปลาทะเล 1 ใน 3 ชนิดที่นิยมตกกัน โดยเฉพาะที่คิริบาสหรือหมู่เกาะเซเชลส์ มีชาวตะวันตกที่ชื่นชอบการตกปลายินดีที่จ่ายเงินคนละสามแสนบาท เพื่อที่ล่องเรือไปในทะเลเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ เข้าพักในรีสอร์ตที่สามารถพักได้เพียง 20 คน เพียงเพื่อที่จะตกปลาชนิดนี้ โดยเมื่อตกได้ จะไม่ทำอันตรายใด ๆ ต่อปลา จะเพียงแค่ถ่ายรูปหรือบันทึกสถิติ จากนั้นจึงจะปล่อยลงทะเลไป  นอกจากนี้แล้วยังนิยมเลี้ยงกันในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำต่าง ๆ ทั่วโลก   ซึ่งปลากะมงพร้าวมีพฤติกรรมพุ่งเข้าอาหารด้วยความรุนแรง ทำให้หลายครั้งสร้างความบาดเจ็บแก่ผู้ให้อาหารแบบที่สวมชุดประดาน้ำลงไปให้ถึงในที่เลี้ยง
อีกทั้ง ยังมีผู้ที่นิยมเลี้ยงปลาสวยงามประเภทปลาใหญ่ หรือปลากินเนื้อ เลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย เช่นเดียวกับปลากะมงตาโต โดยจะนำมาเลี้ยงในน้ำจืดตั้งแต่ยังเล็ก ๆ ทั้งนี้มีรายงานระบุอย่างไม่เป็นทางการว่า ในหลายพื้นที่ได้พบปลากะมงพร้าวขนาดกลางหรือค่อนไปทางใหญ่ในแหล่งน้ำจืด เช่น ในเหมืองร้างแห่งหนึ่ง ในอำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา และที่จังหวัดชุมพร สันนิษฐานว่าคงเป็นปลาที่ผลัดหลงมาจากเหตุการณ์สึนามิในปี ค.ศ. 2004 ซึ่งปลามีน้ำหนักประมาณ 2-10 กิโลกรัม นอกจากนี้แล้วที่ประเทศอินโดนีเซีย ยังมีผู้เลี้ยงปลากะมงพร้าวในน้ำจืดได้ในบ่อปลาคาร์ป จนมีขนาดใหญ่ราว 60 เซนติเมตรได้ โดยเลี้ยงมาตั้งแต่ตัวประมาณ 5 เซนติเมตร ซึ่งการจะเลี้ยงปลาให้เติบโตและแข็งแรงจนโตได้ ต้องเลี้ยงในสถานที่ ๆ มีความกว้างขวางพอสมควร และต้องผสมเกลือลงไปในน้ำในปริมาณที่มากพอควร แม้จะมีปริมาณความเค็มไม่เท่ากับน้ำทะเลก็ตาม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://www.giant-trevally.com/ 
พร้าว
ปลาตู้
ปลาเกม
ปลาเศรษฐกิจ
ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย

เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย (; ) เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ญี่ปุ่นที่สถาปนาขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1875 โดยจักรพรรดิเมจิ เครื่องราชอิสริยาภรณ์เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์แรกที่มอบโดยรัฐบาลญี่ปุ่น และสถาปนาขึ้นในวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1875 โดยกฤษฎีกาของสภาแห่งรัฐ ดวงตราเป็นแสงอาทิตย์อุทัยฉายรัศมี การออกแบบของเครื่องราชเป็นสัญลักษณ์ของพลังที่ทรงพลังดั่งอาทิตย์อุทัย
== ลำดับชั้น ==
{|class="wikitable" width="55%"
|-
! width="2%" | แพรแถบ ||  width="5%"| ชั้น || width="20%"| ชื่อ || width="28%" | ภาษาอังกฤษ
!ภาษาไทย
|-
|  || ชั้นที่ 1 || เคียวกุจิสึ ไดจูโช  旭日大綬章 || Grand Cordon
|มงกุฎแสงแห่งอาทิตย์อุทัย
|-
|  || ชั้นที่ 2 || เคียวกุจิสึ จูโกโช  旭日重光章 || Gold and Silver Star
|มงกุฎแสงแห่งอาทิตย์
|-
|  || ชั้นที่ 3 || เคียวกุจิสึ ชูจุโช  旭日中綬章  || Gold Rays with Neck Ribbon
|มงกุฎแสงสีทอง
|-
|   || ชั้นที่ 4 || เคียวกุจิสึ โชจุโช 旭日小綬章  || Gold Rays with Rosette
|มงกุฎแสงอ่อน
|-
|  || ชั้นที่ 5 || เคียวกุจิสึ โซโกโช 旭日双光章|| Gold and Silver Rays
|มงกุฎแสงคู่
|-
|  || ชั้นที่ 6 || เคียวกุจิสึ ทันโกโช 旭日単光章|| Silver Rays
|มงกุฏแสงส่อง
|-
|  || ชั้นที่ 7 || เซโชะกุ โทโยโช  青色桐葉章|| Blue Paulownia Leaves Medal
|เหรียญดอกพอโลเนียฟ้า
|-
|  || ชั้นที่ 8 || ฮากุโชะกุ โทโยโช  白色桐葉章 || White Paulownia Leaves Medal
|เหรียญดอกพอโลเนียขาว
|}
== บุคคลของไทยที่ได้พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
====== ชั้นที่ 1 ======

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดา
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศรวรฤทธิ์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม
พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอดิศรอุดมศักดิ์
พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเทววงศวโรทัย
พระวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวัฒนา
พลตรี หลวงวิจิตรวาทการ (วิจิตร วิจิตรวาทการ)
จอมพล ถนอม กิตติขจร
จอมพล ประภาส จารุเสถียร
จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์
พลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์
พลตำรวจเอก เภา สารสิน
พลตำรวจเอก ประมาณ อดิเรกสาร
พลโท หม่อมเจ้าชิดชนก กฤดากร
พันเอก (พิเศษ) ดร. ถนัด คอมันตร์
ศาสตราจารย์ ปรีดี พนมยงค์
ศาสตราจารย์ นายแพทย์กระแส ชนะวงศ์
ศาสตราจารย์ สัญญา ธรรมศักดิ์
กษิต ภิรมย์
อานันท์ ปันยารชุน
สมัคร สุนทรเวช
ศาสตราจารย์ ดิเรก ชัยนาม
====== ชั้นที่ 2 ======
80x80px
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิภาวดีรังสิต
พลอากาศเอก จอม รุ่งสว่าง
เตช บุนนาค
====== ชั้นที่ 3 ======

เจ้าพระยาสุรวงษ์วัฒนศักดิ์
ท่านผู้หญิง เลอศักดิ์ สมบัติศิริ
ประทีป อึ้งทรงธรรม ฮาตะ
จรัลธาดา กรรณสูต
ปรีดา กรรณสูต
=== รูปภาพ ===
ไฟล์:Badge of the Order of the Rising Sun with pulownia flowers.jpg|เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย ชั้นสูงสุด คุนอิตโต เคียวกุจิสึ โทกะ ไดจูโช
ไฟล์:Order of the Rising Sun.jpg|เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย ชั้นที่ 1 เคียวกุจิสึ ไดจูโช
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Japan, Cabinet Office: Decorations and Medals 
* Decoration Bureau: Order of the Paulownia Flowers 
* Decoration Bureau: Order of the Rising Sun 
Japan Mint: Production Process 
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ญี่ปุ่น
ความตกลงเอลีเซ

ความตกลงเอลีเซ ค.ศ. 1949 (Elysée Agreement 1949) เป็นข้อตกลงระหว่างรัฐบาลฝรั่งเศสกับสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ในวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2492 เนื้อหาโดยสรุปของข้อตกลงคือ ฝรั่งเศสรับรองเอกราชของรัฐภาคีแห่งเวียดนาม (Associated state of Vietnam) ในฐานะส่วนหนึ่งของสหภาพฝรั่งเศส และรวมเข้ากับดินแดนที่เรียกว่าสาธารณรัฐโคชินไชนา ที่ก่อนหน้านี้ถูกกำหนดให้มีรัฐธรรมนูญต่างหากใน พ.ศ. 2489
ข้อตกลงเอลีเซมีผลบังคับใช้และมีการเฉลิมฉลองในไซ่ง่อนเมื่อ 14 มิถุนายน และมีการจัดตั้งรัฐภาคีแห่งเวียดนามเมื่อ 1 กรกฎาคม สมัชชาแห่งชาติฝรั่งเศสให้สัตยาบันเมื่อ 29 มกราคม พ.ศ. 2493 และทำให้สมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ทรงเปลี่ยนสถานะจากผู้ลี้ภัยมาเป็นประมุขรัฐ หลังจากนั้นไม่นาน สหรัฐให้การรับรองทางการทูตแก่รัฐภาคีแห่งเวียดนามเมื่อ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2493 การที่สหรัฐให้การรับรองนี้ รวมทั้งการให้ความช่วยเหลือทางทหารแก่ฝรั่งเศส ทำให้กลายเป็นพันธะผูกพันที่ดึงสหรัฐเข้าสู่สงครามเวียดนาม
== อ้างอิง ==
ไมเคิล ลีเฟอร์. พจนานุกรมการเมืองสมัยใหม่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กทม. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 2548. หน้า 184-185
ประเทศเวียดนาม
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4
มังตาน

มังตาน เป็นชื่อไม้ต้นชนิด Schima wallichii (DC.) Korth. ในวงศ์ Theaceae เปลือกชั้นในทำให้ระคายผิวหนังทำให้เป็นเม็ดผื่นคัน ใช้เบื่อปลาได้ ชื่ออื่น ๆ เช่น ทะโล้, ส่วนปักษ์ใต้เรียก พันตัน, พายัพเรียก มังกะตาน สารภีดอย คายโซ่ หรือกะโซ้, กะเหรี่ยงเชียงใหม่เรียก เต่อครื่อยสะ, กะเหรี่ยงแม่ฮ่องสอนเรียก เส่ยือสะ, ละโว้เรียก ลำโคระ ลำพิโย๊วะ หรือลำคิโยะ, และขมุเรียก ตุ๊ดตรุ ปัจจุบัน มังตานมีจำนวนลดลงเนื่องจากพื้นที่ป่าถูกรุกราน
== ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ==
มังตานเป็นไม้ต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ ลำต้นตรงสูงประมาณ 15-25 เมตร วัดรอบลำต้นได้ถึง 1.5 เมตร เปลือกด้านนอกขรุขระและแตกเป็นร่องลึกตามยาว มีสีเทาปนน้ำตาลอ่อน เปลือกด้านในมีสีน้ำตาลอมแดง มีเสี้ยนละเอียดสีขาวซึ่งมีความเป็นพิษต่อผิวหนัง
ใบ เป็นใบเดี่ยวรูปหอก ออกตามปลายกิ่งสลับกันไปมักติดเป็นกระจุกตามปลายกิ่ง โคนและปลายใบเรียว ขอบใบเรียบหรือหยักตื้น ๆ ตามขอบ หลังใบมักมีสีเขียวเข้ม ท้องใบและเส้นกลางใบมีขน
ดอก คล้ายไข่ดาว ดอกสีขาวหรือขาวนวล ออกดอกเป็นดอกเดี่ยวตามง่ามใบ ก้านดอกยาว มีกลิ่นหอม กลีบดอกและกลีบรองกลีบดอกมี 5 กลีบ มีเกสรตัวผู้จำนวนมาก สีเหลือง อยู่กลางดอก แต่มีเกสรตัวเมียเพียงอันเดียว
ผล ค่อนข้างกลม เปลือกแข็ง มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 2.5-3 ซม. ผลแก่สีน้ำตาลเข้ม และแตกออกตามรอยประสานเป็น 4-5 ส่วน แต่ละส่วนมีเมล็ด 4-5 เมล็ด
== การกระจายพันธุ์ ==
พบมีการกระจายพันธุ์ค่อนข้างกว้างในป่า กระจัดกระจายทั่วประเทศไทย พบมากในป่าดิบชื้น ป่าดิบแล้งหรือป่าดิบเขาที่ระดับความสูง 2,000 เมตร และป่าเบญจพรรณทั่วไปตามเขาที่ระดับความสูงประมาณ 600 เมตร พบมากทางภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคใต้ของประเทศไทย  มีการขยายพันธุ์
โดยเมล็ด
== ประโยชน์ ==
เปลือก มีสีเทาใช้เป็นสีผสมอาหาร เปลือกต้นมีพิษทำให้คัน ชาวกะเหรี่ยงใช้เนื้อไม้ทำฟืน ทำรั้ว เนื้อไม้ ใช้ทำฟืนสำหรับนึ่งเมี่ยง มีสีน้ำตาลอมแดง มีเสี้ยนละเอียดสีขาว ใช้ในการก่อสร้างบ้านเรือนทำพื้นบ้าน ฝาและกระดานได้ดี เปลือกต้นใช่แต่งกลิ่นธูป เบือปลา
=== สรรพคุณทางยา ===
ต้นและราก ต้มน้ำดื่มรักษาโรคนิ่ว ใบสด ใช้แก้ท้องร่วง ดอก แก้ขัดเบา, ลมบ้าหมู, ลมชัก
== อ้างอิง ==
ไม้ยืนต้น
วงศ์ชา
ไม้ที่ใช้ในการก่อสร้าง
พืชมีพิษ
สมุนไพร
ทางแยกต่างระดับนครราชสีมา

ทางแยกต่างระดับนครราชสีมา (Nakhon Ratchasima Interchange) เป็นชุมทางต่างระดับแห่งหนึ่งบริเวณถนนมิตรภาพ ถนนสืบศิริ และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา
== รูปแบบของทางแยกต่างระดับ ==
สะพานข้ามถนนของถนนสืบศิริ ช่วงอำเภอปักธงชัย-ตำบลจอหอ มุ่งสู่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 204 และมีทางเลี้ยวไปยังถนนมิตรภาพ
ถนนระดับดินของถนนมิตรภาพ มุ่งสู่อำเภอเมืองนครราชสีมาและมีทางเลี้ยวไปยังถนนสืบศิริและทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 204
จุดกลับรถใต้สะพานบริเวณถนนสืบศิริและทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304
ถนนระดับดินผ่านตลอดของถนนทุกสายเมื่อเลี้ยวซ้ายเข้าถนนที่อยู่ติดกัน
ทุกเส้นทางมีสะพานข้ามแยกเข้าหาถนนโดยตรง
นครราชสีมา
นครราชสีมา
นิกเกอร์บอกเกอส์

นิกเกอร์บอกเกอส์ (Knickerbockers) เป็นกางเกงผู้ชายสำหรับขี่ม้าหรือกางเกงทรงหลวมยาวถึงเข่า เคยได้รับความนิยมช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ในสหรัฐอเมริกา กางเกงเล่นกอล์ฟพลัสทูส์แและพลัสโฟส์ก็เป็นกางเกงประเภทนี้เช่นกัน ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง นักเล่นสกีก็มักสวมกางเกงนิกเกอร์บอกเกอส์ โดยมากจะมีความยาวถึงข้อเท้า
จนกระทั่งหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง หลายประเทศที่พูดภาษาอังกฤษ ชายส่วนใหญ่จะสวมกางเกงขาสั้นในฤดูร้อนและใส่นิกเกอร์บอกเกอส์ หรือ นิกเกอส์ (หรือกางเกงยาวถึงเข่า) ในฤดูหนาว
ชุดชั้นใน
กางเกง
สนับแข้ง

สนับแข้ง (shin guard หรือ shin pad) เป็นอุปกรณ์ที่ใช้สวมใส่ป้องกันแข้งของนักกีฬา โดยปกติใช้ในกีฬาฟุตบอล เบสบอล ฮอกกีน้ำแข็ง ฮอกกีสนาม ลาคลอสส์ รักบี้ คริกเกต และอื่น ๆ มีอยู่ในข้อบังคับให้สวมใส่ในกติการกีฬาหลายชนิดหรือสวมโดยสมัครใจโดยผู้มีส่วนร่วมเพื่อป้องกันการบาดเจ็บ
อุปกรณ์ฟุตบอล
อุปกรณ์อเมริกันฟุตบอล
อุปกรณ์เบสบอล
อุปกรณ์ฮอกกีน้ำแข็ง
อุปกรณ์รักบี้