pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เบียทริซแห่งฟาลเกนบวร์ก

เบียทริซแห่งฟาลเกนบวร์ก (Beatrice of Falkenburg; ค.ศ. 1254 – 17 ตุลาคม ค.ศ. 1277) เป็นคู่สมรสคนที่สามของริชาร์ดแห่งคอร์นวอลล์และราชินีของชาวโรมันแต่ในนาม พระองค์มีพระชันษา 15 ปีในตอนที่เสกสมรสกับเจ้าชายอังกฤษวัย 60 ปีที่ได้พิสูจน์แล้วว่าเป็นพระสวามีที่ซื่อสัตย์ต่อพระองค์เป็นอย่างมาก แม้อายุจะต่างกัน แต่เบียทริซสิ้นพระชนม์หลังพระองค์เพียง 5 ปี ในอังกฤษ ตอนมีพระชันษา 23 ปี
== ภูมิหลัง ==
หนึ่งในบุตรหลายคนของเคานต์เธโอดอริคที่ 2 แห่งฟาลเกนบวร์ก (Dirk II van Valkenburg) กับแบร์ทาแห่งลิมบวร์ก เบียทริซเกิดในตระกูลชนชั้นสูงมูซ-ไรน์ลันท์ บิดาของพระองค์เป็นผู้สนับสนุนการอ้างสิทธิ์ในบัลลังก์จักรวรรดิแห่งเยอรมนีของริชาร์ดแห่งคอร์นวอลล์หลังการราชาภิเษกของริชาร์ดในอาเคน อาของพระองค์ แองเกิลเบิร์ตที่ 2 แห่งฟาลเกนบวร์ก อาร์ชบิชอป-ผู้คัดเลือกแห่งโคโลญ ไม่ได้ภักดีหรือสนใจในตัวริชาร์ดแม้แต่น้อย แต่เมื่อเขาถูกจำคุกในช่วงโกลาหล ในตอนที่การเสนอตัวของริชาร์ดถูกคัดค้านโดยอัลฟองโซที่ 10 แห่งคาสตีล ที่ได้รับเลือกจากแซ็กโซนี, บรันเดนบวร์ก และเทรียร์ ริชาร์ดตัดสินใจที่จะคืนอิสรภาพให้กับเขา ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1268 กษัตริย์พร้อมกับเคานต์แห่งฟาลเกนบวร์กบุกโคโลญ เพื่อที่จะกำราบให้ราบคาบ บิดาของเบียทริซถูกฆ่าในการสู้รบ ส่วนอาของพระองค์งคงถูกจำคุก
== การแต่งงานและการเป็นราชินี ==
ในช่วงของการขัดแย้ง ริชาร์ดหลงใหลได้ปลื้มเบียทริซที่ตอนนั้นมีพระชันษา 15 ปีและเป็นที่เลื่องลือด้านความงาม ด้วยความกังวลในความปลอดภัยของเบียทริซ ริชาร์ดพาเบียทริซไปหาอาทางฝั่งของบิดา ฟิลิปแห่งโบลานเดน-โฮเฮนเฟล์ส และเริ่มการเจรจาเรื่องการแต่งงานกับเบียทริซ เบียทริซกลายเป็นพระชายาคนที่สามของพระองค์และราชินีของชาวโรมันในไกเซอร์สเลาเทิร์นเมื่อ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1269 การตายของบิดาและการถูกจำคุกอย่างไร้ความหวังของอาผู้ทรงอำนาจทำให้เบียทริซไม่ใช่หมากทางการเมือง ริชาร์ดแต่งงานกับพระองค์เพียงเพราะหลงเสน่ห์พระองค์และไม่สามารถแยกจากพระองค์ได้แม้แต่ค่ำคืนเดียว แต่อย่างไรก็ดี นักเขียนพงศาวดาร โธมัส ไวก์ส ย้ำชัดถึงความสำคัญทางการเมืองของการแต่งงาน: เบียทริซเป็นชาวเยอรมัน ซึ่งจะช่วยให้กษัตริย์อังกฤษของเยอรมันใกล้ชิดกับไพร่ฟ้าข้าแผ่นดินและอาณาจักรของพระองค์มากขึ้น
การไม่ได้รับเชิญให้ไปโรมเพื่อรับการราชาภิเษกเป็นจักรพรรดิและจักรพรรดินีแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ของสามีภรรยาทำให้ริชาร์ดประกาศว่าพระองค์อยากให้เบียทริซได้เห็นดินแดนของพระองค์ในอังกฤษที่ยิ่งใหญ่ไพศาลและเดินทางออกจากเยอรมนี ทั้งคู่ไปถึงโดเวอร์เมื่อ 3 สิงหาคม ค.ศ. 1269 แต่ไม่ได้กลับไปที่เยอรมนีอีก
== การเป็นม่าย ==
พระราชินีเบียทริซกลายเป็นม่ายในปี ค.ศ. 1272 สองสามีภรรยาไม่มีพระโอรสธิดา พระสวามีของพระองค์ถูกฝังเคียงข้างพระชายาคนที่สอง ซ็องเจียแห่งโพรว็องซ์ แต่เบียทริซอาจจัดแจงให้ฝังหัวใจของริชาร์ดที่โบสถ์นิกายฟรานซิสกันที่เกรย์ไฟรอาร์ส อ็อกฟอร์ด พระองค์ใช้ชีวิตแบบเปิดเผยตัวตน แทบไม่ปรากฏตัวในบันทึกทางประวัติศาสตร์ พระเชษฐาของพระสวามีของพระองค์ พระเจ้าเฮนรี่ที่ 3 แห่งอังกฤษ ส่งของขวัญมาให้พระองค์ใน ค.ศ. 1272 เช่นเดียวกับพระนัดดา พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ใน ค.ศ. 1276 พระองค์ผิดใจกับพระโอรสเลี้ยง เอ็ดมุนด์ เอิร์ลแห่งคอร์นวอลล์คนที่ 2 เรื่องส่วนแบ่งในสินสมรสของมารดา ซ็องเจีย แต่ก็ได้รับข้อยุติในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1276 พระองค์สิ้นพระชนม์ตอนมีพระชันษา 23 ปี เมื่อ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1277 ถูกฝังที่เกรย์ไฟรอาร์ส อ็อฟอร์ด ในฐานะราชินีแห่งเยอรมนี
== อ้างอิง ==
เจ้าหญิงอังกฤษ
ชนชั้นขุนนางชาวดัตช์
พระราชินีคู่สมรสเยอรมัน
สังคมไร้เงินสด

สังคมไร้เงินสด (cashless society) เป็นคำอธิบายภาวะทางเศรษฐกิจที่ธุรกรรมทางการเงินมิได้ดำเนินการด้วยเงินในรูปธนบัตรหรือเหรียญที่จับต้องได้ แต่เป็นการโอนสารสนเทศดิจิทัล (ปกติเป็นตัวแทนอิเล็กทรอนิกส์ของเงิน) ระหว่างภาคีผู้ทำธุรกรรม ธุรกรรมไร้เงินสดสามารถเกิดขึ้นได้โดยใช้เงินตราดิจิทัลอย่างบิตคอยน์
มโนทัศน์ดังกล่าวมีการอภิปรายการกว้างขวาง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเนื่องจากโลกกำลังเผชิญการใช้วิธีการดิจิทัลบันทึก จัดการ และแลกเปลี่ยนเงินในการค้า การลงทุนและชีวิตประจำวันอย่างรวดเร็วเพิ่มขึ้นในหลายส่วนของโลก และธุรกรรมซึ่งเดิมต้องใช้เงินสดปัจจุบันใช้วิธีอิเล็กทรอนิกส์แทน ปัจจุบันบางประเทศตั้งข้อจำกัดธุรกรรมและค่าธุรกรรมขั้นสูงที่สามารถชำระด้วยวิธีนอกเหนือจากอิเล็กทรอนิกส์ได้ตามกฎหมาย
== ดูเพิ่ม ==
เศรษฐกิจดิจิทัล
สกุลเงินดิจิทัล (cryptocurrency)
== อ้างอิง ==
 
การเงินระหว่างประเทศ
ดูวาร์ตึ ฟือร์นังดึช

ดูวาร์ตึ ฟือร์นังดึช (Duarte Fernandes; คริสต์ศตวรรษที่ 16) เป็นนักการทูตและนักสำรวจชาวโปรตุเกส และเป็นชาวยุโรปคนแรกที่เข้ามาเจริญสัมพันธไมตรีในสยามเมื่อ ค.ศ. 1511 เขาเดินทางเข้ามาเพื่อปฏิบัติภารกิจทางการทูตที่อาณาจักรอยุธยา (ราชอาณาจักรสยาม) หลังจากที่โปรตุเกสเข้าพิชิตมะละกา
== ประวัติ ==
ดูวาร์ตึ ฟือร์นังดึช เป็นกะลาสีชาวโปรตุเกส เกิดในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 ฟือร์นังดึชเป็นคริสเตียนใหม่ซึ่งเป็นคำเรียกบุคคลที่สืบเชื้อสายมัวร์หรือยิวในสมัยนั้น ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1500 ฟือร์นังดึชเดินทางไปมะละกาในฐานะส่วนหนึ่งของการเดินเรือครั้งแรกของดีโยกู ลอปึช ดึ ซึไกรา ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1509 เมื่อเหล่ากะลาสีเริ่มกังวลว่าการเดินทางครั้งนี้จะทำให้กลับโปรตุเกสช้าลง กะลาสีหลายคนจึงพยายามบังคับดึ ซึไกรา ให้นำเรือกลับบ้าน หลังแผนการทำลายการสำรวจล้มเหลว ฟือร์นังดึชเป็นหนึ่งในชาวโปรตุเกสสิบเก้าคนที่ถูกจับที่มะละกา ด้วยอุปนิสัยที่เป็นมิตรทำให้เขารอดพ้นจากชะตากรรมของผู้สมรู้ร่วมคิดคนอื่น ๆ เขาร่วมกับรุย ดึ อาราอูฌู รวบรวมความรู้เกี่ยวกับวัฒนธรรมของภูมิภาค และกลายเป็นทูตของอาฟงซู ดึ อัลบูแกร์กึ ในช่วงนั้นเขาได้เรียนรู้ภาษามลายูอยู่บ้าง
ใน ค.ศ. 1511 ชาวโปรตุเกสพิชิตมะละกา เมื่อรู้ว่าราชอาณาจักรสยามก็อ้างสิทธิ์ดินแดนในมะละกา อัลบูแกร์กึจึงส่งฟือร์นังดึชพร้อมคณะผู้แทนทางทูตไปยังราชสำนักของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 เพื่ออธิบายว่าเหตุใดโปรตุเกสถึงยึดมะละกา เพื่อแสดงอำนาจของจักรวรรดิโปรตุเกส และเพื่อเริ่มความสัมพันธ์ทางการค้าระหว่างโปรตุเกสกับอยุธยา เขาถูกส่งไปพร้อมกับกัปตันชาวจีนสองคนและกลายเป็นชาวยุโรปคนแรกที่เดินทางมาถึงสยาม โดยเขาประสบความสำเร็จในการสถาปนาความสัมพันธ์ฉันมิตรระหว่างราชอาณาจักรโปรตุเกสกับราชอาณาจักรสยาม แล้วกลับมาพร้อมทูตสยามซึ่งนำของขวัญและจดหมายมาให้แก่อัลบูแกร์กึและถวายแด่พระมหากษัตริย์โปรตุเกส ห้าปีหลังจากการติดต่อครั้งแรกนั้น อยุธยาและโปรตุเกสบรรลุข้อตกลงทำสนธิสัญญาที่อนุญาตให้โปรตุเกสเข้ามาค้าขายในอาณาจักรได้
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
Donald Frederick Lach, Edwin J. Van Kley, "Asia in the making of Europe", p.&nbsp;520-521, University of Chicago Press, 1994, 
ทูตโปรตุเกส
เอกอัครราชทูตโปรตุเกสประจำประเทศไทย
นักสำรวจเอเชีย
ไม่ทราบปีเกิด
ไม่ทราบปีเสียชีวิต
นักสำรวจชาวโปรตุเกส
โบอัก

โบอัก มีชื่อทางการว่า เทศบาลโบอัก (Bayan ng Boac) เป็นเทศบาลระดับที่หนึ่ง และเป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดมารินดูเก ประเทศฟิลิปปินส์ โดยในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 54,730 คน โดยมีย่านธุรกิจที่สำคัญในเขตบารังไกย์ซันมีเกล, มูรัลโลน และเมอร์คาโด เป็นที่ตั้งของสำนักงานและสถานศึกษาหลายแห่ง
== การขนส่ง ==

รถโดยสารประจำทาง เชื่อมต่อระหว่างโบอักกับเกซอนซิตีและมากาตี ผ่านทางเรือข้ามฟาก
รถจี๊ปนีย์ เชื่อมต่อกับเทศบาลใกล้เคียง
รถสามล้อ
สะพานบิกลัง-อาวา เป็นสะพานที่ยาวที่สุดในจังหวัด เชื่อมต่อระหว่างบารังไกย์ตัมปุส และบารังไกย์บันตัด
== เมืองฝาแฝด ==
ตายาบัส, จังหวัดเกซอน, ประเทศฟิลิปปินส์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
[ Philippine Standard Geographic Code]
2000 Philippine Census Information
Total Population by Province, City, Municipality and Barangay as of August 1, 2007
Local Governance Performance Management System
จังหวัดมารินดูเก
เมืองในเขตมีมาโรปา
ฟุตบอลทีมชาติบูร์กินาฟาโซ

ฟุตบอลทีมชาติบูร์กินาฟาโซ เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของประเทศบูร์กินาฟาโซ อยู่ภายใต้การควบคุมสหพันธ์ฟุตบอลบูร์กินาบี ก่อนหน้านั้นเคยรู้จักกันในชื่อ ฟุตบอลทีมชาติอัปเปอร์วอลตา และเปลี่ยนชื่อมาเป็นบูร์กินาฟาโซในปี ค.ศ. 1984 ตามการเปลี่ยนชื่อประเทศ บูร์กินาฟาโซจบอันดับที่สี่ในการแข่งขันแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 1998 ในฐานะเจ้าภาพ ส่วนผลงานที่ดีที่สุดคือการจบอันดับรองชนะเลิศในปี 2013
== สถิติการแข่งขัน ==
=== ฟุตบอลโลก ===
{| width=60% class="wikitable" style="text-align: center;"
|-
!colspan=9|ฟุตบอลโลก
|-
!colspan=9|เข้าแข่งขัน: 0 ครั้ง
|-
!ปี
!รอบ
!อันดับ
!
!
!
!
!
!
|-
|colspan=9|
|-
| 1930 –  1966||colspan="8"|ไม่ได้เข้าร่วม
|-
| 1970 –  1978||rowspan="1" colspan="8"|ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
|-
| 1982||colspan="8"|ไม่ได้เข้าร่วม
|-
|colspan=9|
|-
| 1986||colspan="8"|ไม่ได้เข้าร่วม
|-
| 1990||rowspan="1" colspan="8"|ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
|-
| 1994||rowspan="1" colspan="8"|ถอนตัวระหว่างรอบคัดเลือก
|-
| 1998 –  2022||colspan="8"|ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
|-
|ทั้งหมด||||0/23|| || || || || ||
|}
=== แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ ===
{| width=60% class="wikitable" style="text-align: center;"
|-
!colspan=9|แอฟริกาคัพออฟเนชันส์
|-
!ปี
!รอบ
!อันดับ
!
!
!
!
!
!
|-
|colspan=9|
|-
| 1962||colspan=8 rowspan=3|ไม่ได้เข้าร่วม
|-
| 1963
|-
| 1965
|-
| 1968||colspan="8"|ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
|-
| 1970||colspan=8 rowspan=2|ถอนตัว
|-
| 1972
|-
| 1974||colspan="8"|ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
|-
| 1976||colspan="8"|ไม่ได้เข้าร่วม
|-
| 1978||รอบแบ่งกลุ่ม||อันดับที่ 8||3||0||0||3||2||9
|-
| 1980||colspan="8"|ไม่ได้เข้าร่วม
|-
| 1982||colspan="8"|ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
|-
|colspan=9|
|-
| 1984||colspan=8 rowspan=3|ไม่ได้เข้าร่วม
|-
| 1986
|-
| 1988
|-
| 1990||colspan=8 rowspan=2|ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
|-
| 1992
|-
| 1994||colspan="8"|ถอนตัว
|-
| 1996||รอบแบ่งกลุ่ม||อันดับที่ 15||3||0||0||3||3||9
|- style="background:#9acdff;"
|style="border: 3px solid red"| 1998||อันดับที่ 4||อันดับที่ 4||6||2||2||2||8||9
|-
|  2000||รอบแบ่งกลุ่ม||อันดับที่ 15||3||0||1||2||4||8
|-
| 2002||รอบแบ่งกลุ่ม||อันดับที่ 13||3||0||1||2||2||4
|-
| 2004||รอบแบ่งกลุ่ม||อันดับที่ 14||3||0||1||2||1||6
|-
| 2006||colspan=8 rowspan=2|ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
|-
| 2008
|-
| 2010||รอบแบ่งกลุ่ม||อันดับที่ 15||2||0||1||1||0||1
|-
|  2012||รอบแบ่งกลุ่ม||อันดับที่ 15||3||0||0||3||2||6
|- style="background:silver;"
| 2013||รองชนะเลิศ||อันดับที่ 2||6||2||3||1||7||3
|-
| 2015||รอบแบ่งกลุ่ม||อันดับที่ 16||3||0||1||2||1||4
|-bgcolor="#cc9966"
| 2017||อันดับที่ 3||อันดับที่ 3||6||3||3||0||8||3
|-
| 2019||style="text-align:center;" colspan=8|ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
|-style="background:#9acdff;"
| 2021||อันดับที่ 4||อันดับที่ 4||7||2||3||2||9||10
|-
| 2023||style="text-align:center;" rowspan=2 colspan=8|รอแข่งขัน
|-
| 2025
|-
!ทั้งหมด
!ผลงานที่ดีที่สุด: รองชนะเลิศ
!เข้าร่วม 12/33 ครั้ง
!48
!9
!16
!23
!47
!72
|-
|}
== สถิติผู้เล่น ==
ตัวหนา หมายถึง ผู้เล่นที่ยังเล่นอยู่ในปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
L'actualité du Burkina
ทีมชาติบูร์กินาฟาโซ  ที่ ฟีฟ่า.คอม
บ
 
ฟ
How to Train Your Dragon 2

redirect อภินิหารไวกิ้งพิชิตมังกร 2
How to Train Your Dragon

redirect อภินิหารไวกิ้งพิชิตมังกร
ปล้นมหากาฬ

ปล้นมหากาฬ (Parker) เป็นภาพยนตร์อเมริกันในปี 2013 แนวแอคชั่น กำกับโดย เทย์เลอร์ แฮ็คฟอร์ด นำแสดงโดย เจสัน สเตธัม, เจนนิเฟอร์ โลเปซ, ไมเคิล ชิคลิส, บ็อบบี แคนนาเวล, นิค โนลเต้
==เนื้อเรื่องย่อ==
พาร์คเกอร์ ถือเป็นมือหนึ่งในเรื่องการโจรกรรม เขามีทั้งไหวพริบและฝีมือการต่อสู้ และยังเชี่ยวชาญในเรื่องการวางแผนปล้นที่ไม่มีใครคาดคิด สิ่งเดียวที่เขาต้องการก็คือลูกมือที่เชื่อใจได้ อย่างไรก็ตามการโจรกรรมครั้งล่าสุดของเขากลับไม่เป็นอย่างที่คาด เมื่อ พาร์คเกอร์ ตัดสินใจทำงานร่วมกับ มีแลนเดอร์ หัวหน้าแก๊งค์มาเฟีย ที่ตัดสินใจหักหลังเขาหลังจากจบงาน และปล่อยให้ พาร์คเกอร์ นอนรอความตายอยู่ข้างถนน หลังจากที่ พาร์คเกอร์ เอาตัวรอดจากความตายมาได้อย่างหวุดหวิด เขาก็มีเป้าหมายในการล้างแค้นกลุ่มคนที่หักหลังเขา โดยเขาก็ไล่ตามจนมาถึงปาล์มบีช โดยปลอมตัวเป็นเศรษฐีจากเท็กซัสที่กำลังหาซื้อบ้าน ซึ่งก็ทำให้เขาได้รู้จักกับ เลสลี่ นายหน้าอสังหาริมทรัพย์ที่กำลังมีปัญหาเรื่องหนี้สิน ด้วยความช่วยเหลือของเธอ พาร์คเกอร์ ก็ได้ล่วงรู้ถึงแผนการปล้นเครื่องเพชรมูลค่ากว่า 50 ล้านเหรียญของ มีแลนเดอร์ ซึ่งก็ทำให้เขาตัดสินใจที่จะซ้อนแผนปล้นอีกที เพื่อล้างแค้นในสิ่งที่พวกมันได้ทำกับเขา
== นักแสดง ==
เจสัน สเตธัม รับบท ปาร์คเกอร์/ เดเนียล ปาร์มิตต์
เจนนิเฟอร์ โลเปซ รับบท เลสลี่ ร็อดเจอร์
ไมเคิล ชิคลิส รับบท มีแลนเดอร์
บ็อบบี แคนนาเวล รับบท เจค เฟอร์แนนเดซ
บ็อบบี แคนนาเวล รับบท คาร์ลสัน
นิค โนลเต้ รับบท เฮอร์ลีย์
คลิฟตัน คอลลินส์ จูเนียร์ รับบท รอส
แพตตี ลูโปน รับบท แอสเซนเชียน
การ์โลส คาร์รัสโก รับบท นอร์ท
มิคาห์ เอ. ฮาว์พแมน รับบท ออกัส ฮาร์ดวิค
เอมมา บูธ รับบท แคลร์
Nick Nolte as Hurley
ดาเนียล เบิร์นฮาร์ด รับบท ครูล
แด็กซ์ ริกส์
บิลลี สลัตเทอร์ รับบท เบ็น
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official website
อู๋ซิน จอมขมังเวทย์

อู๋ซิน จอมขมังเวทย์  ( Wu Xin: The Monster Killer) เป็นละครโทรทัศน์ที่ที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2015 นำแสดงโดย เอลวิส ฮัน, จีน่า จิน, เซบริน่า เฉิน, จาง รั่วหยุน, เอียน หวัง, สุย หยงเหลียง และยังมีนักแสดงชาวไทยไปร่วมแสดงด้วยคือ ไมค์ ดิ แองเจลโล่ ออกอากาศทางช่อง 3 แฟมิลี ในไทย
==เนื้อเรื่องย่อ==
อู๋ซิน...ไม่รู้ว่าตนเองมาจากที่ใด  และก็ไม่รู้ว่าจะไปที่ใด โดยพเนจรท่ามกลางเวลาที่ไร้ขอบเขตและไม่มีที่สิ้นสุด  อู๋ซินนั้นด้านหนึ่งต้องเผชิญเหตุการณ์มากมาย ด้านหนึ่งต้องเผชิญกับความรัก เพื่อไขว่คว้าหาความรัก รัชสมัยของถงจื้อฮ่องเต้ อู๋ซินพาหญิงคนรักซ่อนตัวอยู่ในป่า  แต่เมื่อเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นสาธารณรัฐหญิงคนรักก็แก่ตาย  และด้วยความที่ยากจน เพื่อที่มีชีวิตต่อไป อู๋ซินจำเป็นต้องสวมรอยเป็นหลวงจีนอาศัยอยู่ในเมืองแห่งหนึ่ง ดำรงชีวิตอยู่ต่อไป...
==นักแสดงนำ==
===นักแสดงหลัก===
เอลวิส ฮัน รับบท อู๋ ซิน
จีน่า จิน รับบท หลี่ หยูหยา
เซบริน่า เฉิน รับบท หยู ฉีหลัว
จาง รั่วหยุน รับบท จาง เซียนจง
เอียน หวัง รับบท กู่ ซ่วนอู๋
ไมค์ ดิ แองเจลโล่ รับบท ไป๋ หลิวหลี่
สุย หยงเหลียง รับบท ฉู เสินฉี
===นักแสดงรอง===
อี้ หนิง รับบท แม่บ้านของหยู ฉีหลัว/ผีผมยาว
คง เหลียนซุน รับบท มิสเตอร์ซู่
ซื่อ เสี่ยวฉิน รับบท มิสซู่
หวัง ฉุนหยวน รับบท หวง ต้าเซียน
กง ฟางหมิน รับบท มิสเตอร์หยู
ลิลลี่ หยวน รับบท มิสหยู
หม่า เซียงอี้ รับบท ภรรยาคนที่ 8 ของจาง เซียนจง
โป๋ หง รับบท แม่ของต้วน ซานเหลียง
มิกุ จาง รับบท ต้วน ซานเหลียง
อู๋ เหลียนเจิ้ง รับบท พ่อของหลี่ หยูฟา
หวัง ฉวง รับบท อู๋ เซี่ยวซู่
เจ้า เคอ รับบท มิสอู๋
เจียง จงเว่ย รับบท ไป่ เหวินหลิว
== เพลงประกอบ ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Wu Xin The Monster Killer Official Weibo website 
Wu Xin The Monster Killer Official Sohu website 
Wu Xin The Monster Killer Official GTV website  
Wu Xin The Monster Killer Official TVB website 
==ลำดับรายการโทรทัศน์==
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 17

ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 17 (U.S. Route 17 หรือ US 17) หรือที่รู้จักในชื่อ ทางหลวงเลียบชายฝั่ง (Coastal Highway) เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ–ใต้ พาดผ่านพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา และมีระยะทางส่วนใหญ่อยู่ใกล้ชายฝั่งตะวันออกของสหรัฐ ปลายทิศใต้ของทางหลวงสายนี้อยู่ที่เมืองปุนตากอร์ดา รัฐฟลอริดา ที่ทางแยกกับทางหลวงสหรัฐหมายเลข 41 มุ่งหน้าไปทางทิศเหนือ ใช้เส้นทางร่วมกันกับทางหลวงสหรัฐหมายเลข 50 ในเมืองปารีส รัฐเวอร์จิเนีย และมีปลายทิศเหนือที่ดาวน์ทาวน์ของเมืองวินเชสเตอร์ รัฐเวอร์จิเนีย อันเป็นจุดเริ่มต้นของถนนเทิร์นไพก์ตะวันตกเฉียงเหนือ ซึ่งเป็นช่วงหนึ่งของทางหลวงสหรัฐหมายเลข 50
แม้ว่าทางหลวงสหรัฐหมายเลข 1 จะได้รับพิจารณาให้เป็นทางหลวงที่มีเส้นทางคู่ขนานไปกับอินเตอร์สเตต 95 ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 17 ก็มีเส้นทางขนานไปกับอินเตอร์สเตต 95 เช่นกัน และใช้เส้นทางร่วมกันกับอินเตอร์สเตต 95 เป็นระยะสั้น ๆ ในเมืองเฟรดริกส์เบิร์ก และเมืองริดจ์แลนด์ อีกด้วย นอกจากนี้ เส้นทางของทางหลวงสหรัฐหมายเลข 17 นั้นไม่ตรงตามแบบแผนการกำหนดหมายเลขทางหลวงสหรัฐอเมริกา (ถ้ากำหนดตามแบบแผนดังกล่าว ทางหลวงสายนี้ควรจะมีเส้นทางขนานระหว่างทางหลวงสหรัฐหมายเลข 15 และทางหลวงสหรัฐหมายเลข 19 แต่เส้นทางดังกล่าวนั้นได้กำหนดเป็นทางหลวงสหรัฐหมายเลข 219 แทน)
== ภาพ ==
US 17 sign.JPG|ป้ายทางหลวงสหรัฐหมายเลข 17 ในเคาน์ตีแมคอินทอช รัฐจอร์เจีย
Sidney Lanier Bridge from Jekyll.jpg|ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 17 ผ่านสะพานซิดนีย์ลานิเยร์ (Sidney Lanier) ทางใต้ของเมืองบรันสวิก รัฐจอร์เจีย
US 17 canopy of Oaks D7A 1540.jpg|อุโมงค์ต้นโอ๊กในเคาน์ตีแมคอินทอช รัฐจอร์เจีย
C. C. Cambreleng Historical Marker 1.jpg|ป้ายประวัติศาสตร์บนทางหลวงสหรัฐหมายเลข 17
US 17 (FL).svg|ป้ายทางหลวงสหรัฐหมายเลข 17 ที่ใช้ในรัฐฟลอริดาก่อนปี ค.ศ. 1993
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Endpoints of U.S. Highway 17
17
ถนนในรัฐฟลอริดา
ถนนในรัฐจอร์เจีย
ถนนในรัฐเซาท์แคโรไลนา
ถนนในรัฐนอร์ทแคโรไลนา
ถนนในรัฐเวอร์จิเนีย
รายพระนามพระราชบุตรของฟาโรห์แรเมซีสที่ 2

ยังเขียนไม่จบ
ฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 มหาราช มีพระราชโอรส และ พระราชธิดาจำนวนมาก ซึ่งมีพระราชโอรสประมาณ 48 ถึง 50 องค์ และพระราชธิดาประมาณ 40 ถึง 53 พระองค์ ซึ่งพระองค์ก็ได้ให้สลักรายพระนามพระราชบุตรไว้ในอนุสาวรีย์วิหารหลายแห่ง
พระราชโอรสองค์แรกของฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 มักจะปรากฏในลำดับเดียวกันกับคำพรรณนา รายพระนามพระราชบุตรถูกค้นพบใน Ramesseum, Luxor, Wadi es-Sebua และ Abydos พระนามบางพระนามเป็นที่รู้จักจาก ostraka สุสานและที่อื่น ๆ พระราชโอรสของฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 ปรากฏในภาพวาดสงครามและชัยชนะจากสงครามเช่นสงครามแห่งคาเดชและสงครามบุกเมืองซีเรีย ในช่วงรัชกาลของพระองค์ (ปีที่ 5 และ 10 ตามลำดับ) ดังนั้นจึงมีแนวโน้มพระราชบุตรของฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 สิ้นพระชนม์ก่อนที่จะขึ้นครองบัลลังก์ไอยคุปต์ ดังนั้นพระราชบุตรของฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 หลายพระองค์จึงถูกฝังไว้ในหุบเขากษัตริย์ รหัสสุสาน KV5
ฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 มหาราช พยามสลักพระนามพระราชบุตรของพระองค์เอาไว้ในอนุสาวรีย์วิหาร ซึ่งขัดกับประเพณีของอียิปต์มาแต่เดิม ที่คือการสลักชายหนุ่มอยู่เบื้องหลัง จนกว่าจะมีพระนามเป็นทางการที่สำคัญ
นี่อาจเป็นหลักฐานที่ว่าพระวงษ์ของพระองค์ไม่ได้มาจากราชวงศ์
== พระราชโอรส ==
พระนามต่อไปนี้นี้นำมาจากแหล่งข้อมูลอื่น ๆ นอกเหนือจากรายชื่อราชบุตรของ แรมีซีสที่ 2
=== พระราชธิดา ===
ฟาโรห์แรเมซีสที่ 2
ลัทธิบอลเชวิกยิว

ลัทธิยิวบอลเชวิก ยังเรียกอีกอย่างว่า ลัทธิจูเดโอ-บอลเชวิก เป็นเรื่องราวที่ถูกแต่งขึ้นของการต่อต้านยิวและการต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ซึ่งได้มีการเอ่ยอ้างว่าชาวยิวเป็นที่มาของการปฏิวัติรัสเซียและยึดถือหลักในอำนาจท่ามกลางของพวกบอลเชวิก เช่นเดียวกับ, ลัทธิยิวคอมมิวนิสต์ ทฤษฎีนี้ได้แสดงให้เห็นว่าชาวยิวได้รับอำนาจและผลประโยชน์จากขบวนการคอมมิวนิสต์ทั่วโลก คล้ายกับทฤษฏีสมรู้ร่วมคิดของรัฐบาลไซออนนิส ซึ่งได้อ้างว่าชาวยิวได้ควบคุมการเมืองของโลก การแสดงความคิดครั้งนี้ยังได้ถูกใช้เป็นคำพูดติดปากสำหรับการยืนยันว่าลัทธิคอมมิวนิสต์เป็นการสมรู้ร่วมคิดของพวกชาวยิว
ในโปแลนด์ "ลัทธิจูเดโอบอลเชวิก" เป็นที่รู้จักกันคือ Żydokomuna เป็นคำที่ถูกใช้เหมารวมในการต่อต้านยิว
การแสดงความคิดครั้งนี้เป็นชื่อของคำถากถาง ลัทธิยิวบอลเชวิก และได้กลายเป็นกระแส  ภายหลังจากการปฏิวัติเดือนตุลาคม เมื่อปี ค.ศ. 1917 ในประเทศรัสเซีย เนื้อหาที่เด่นชัดและโด่งดังในโฆษณาชวนเชื่อของฝ่ายต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ กองทัพ"ขาว"ในช่วงระหว่างสงครามกลางเมืองรัสเซีย
ทฤษฎีดังกล่าวได้ถูกเผยแพร่โดยพรรคนาซีและผู้เห็นใจชาวอเมริกัน
==อ้างอิง==
การเมืองเรื่องชาติพันธุ์
คำศัพท์การเมือง
คตินิยมเชื้อชาติ
การต่อต้านยิว
ลัทธิ
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 19

ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 19 (U.S. Route 19 หรือ US 19) เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ–ใต้ แม้ว่าส่วนหนึ่งจะมีการใช้เส้นทางของระบบทางหลวงอินเตอร์สเตต แต่ก็มีระยะทางที่ยาวจนเชื่อมต่ออ่าวเม็กซิโกกับทะเลสาบอิรีเข้าด้วยกัน
ทางหลวงเส้นนี้มีปลายทางทิศใต้ที่เมมฟิส ซึ่งอยู่ทางใต้ของเมืองเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก รัฐฟลอริดา ที่ทางแยกกับทางหลวงสหรัฐหมายเลข 41 มีปลายทางทิศใต้อยู่ในเมืองอิรี ที่ทางแยกกับทางหลวงสหรัฐหมายเลข 20 ห่างจากชายฝั่งทะเลสาบอิรีประมาณ 2 ไมล์ (3&nbsp;กิโลเมตร)
ทางหลวงเส้นนี้มีระยะทางทั้งหมด  รวมทั้งทางหลวงสหรัฐหมายเลข 19 อี (หมายถึง ตะวันออก) และทางหลวงสหรัฐหมายเลข 19 ดับเบิลยู (หมายถึง ตะวันตก) ซึ่งอยู่ในช่วงที่ผ่านรัฐนอร์ทแคโรไลนาและรัฐเทนเนสซี
== ภาพ ==
US 19 (FL).svg|ป้ายทางหลวงสหรัฐหมายเลข 19 สีแดงในรัฐฟลอริดา (ค.ศ. 1956–1993)
Highway 19 South in Cherokee, NC IMG 5148.JPG|ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 19 ในเชโรกี รัฐนอร์ทแคโรไลนา
US19-US19W-Cane River.jpg|ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 19, 19 อี และ 19 ดับเบิลยู บรรจบกันที่เคนริเวอร์ รัฐนอร์ทแคโรไลนา
NewRiverBridge West virginia.jpg|สะพานนิวริเวอร์จอร์จ ในรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย
2017-09-08 17 22 13 View south along U.S. Route 19 at Interstate 79 (Jennings Randolph Highway) in Lewis County, West Virginia.jpg|ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 19 เมื่อมองไปทางทิศใต้ ในเทศมณฑลลูอิส รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย
Westover Bridge 2017a.jpg|ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 19 ผ่านสะพานเวสต์โอเวอร์ ข้ามแม่น้ำมอนองกะฮีลา (Monongahela) ในเมืองมอร์แกนทาวน์ รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Endpoints of US highway 19
19
ถนนในรัฐฟลอริดา
ถนนในรัฐจอร์เจีย
ถนนในรัฐนอร์ทแคโรไลนา
ถนนในรัฐเทนเนสซี
ถนนในรัฐเวอร์จิเนีย
ถนนในรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย
ถนนในรัฐเพนซิลเวเนีย
อาฟงซู ดึ อัลบูแกร์กึ

อาฟงซู ดึ อัลบูแกร์กึ (Afonso de Albuquerque, ; ประมาณ ค.ศ. 1453 — 16 ธันวาคม ค.ศ. 1515) เป็นนายพล พลเรือเอก และรัฐบุรุษชาวโปรตุเกส เขารับตำแหน่ง อุปราชของโปรตุเกสประจำอินเดีย จากปี ค.ศ. 1509 ถึงปี ค.ศ. 1515 ระหว่างนั้นเขาได้ขยายอิทธิพลของโปรตุเกสไปทั่ว มหาสมุทรอินเดีย และสร้างชื่อเสียงในฐานะแม่ทัพที่ดุร้ายและเก่งกาจ
== อ้างอิง ==
===บรรณานุกรม===
===ในภาษาอื่น===
Albuquerque, Afonso de, D. Manuel I, António Baião, "Cartas para el-rei d". Manuel I", Editora Livraria Sá de Costa (1957)
===ข้อมูลปฐมภูมิ===
(volume 6, chapter I)
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Paul Lunde, The coming of the Portuguese, 2006, Saudi Aramco World
นักสำรวจชาวโปรตุเกส
มหาราช
บุคคลจากเขตลิสบอน
จบามอน (เมือง)

จบามอน (ក្រុងច្បារមន) เป็นเมืองหลักของ จังหวัดกำปงสปือ อยู่ตอนกลางของประเทศกัมพูชา ชาวเมืองส่วนใหญ่พูดภาษาเขมร แต่ก็มีพูดภาษาจีนกลางอยู่บ้าง เป็นเมืองที่อยู่ห่างจากกรุงพนมเปญไปทางทิศตะวันตก
==อ้างอิง==
เมืองในประเทศกัมพูชา
จังหวัดกำปงสปือ
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 101

ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 101 (U.S. Route 101 หรือ U.S. Highway 101 ย่อเป็น US 101) เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ–ใต้ ที่พาดผ่านรัฐแคลิฟอร์เนีย รัฐออริกอน และรัฐวอชิงตัน บริเวณชายฝั่งตะวันตกของสหรัฐ ทางหลวงเส้นนี้รู้จักในชื่อ เอลกามิโนเรอัล (El Camino Real หรือถนนหลวง) ทางหลวงเส้นนี้ใช้เส้นทางร่วมกันกับทางหลวงรัฐแคลิฟอร์เนียหมายเลข 1 (SR&nbsp;1)
แม้ว่าทางหลวงสหรัฐหมายเลข 101 จะเป็นทางหลวงแนวเหนือ–ใต้สายหลักขนานไปกับชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก ทางเหนือของซานฟรานซิสโก แต่ก็มีการซ้อนทับกับทางหลวงที่สำคัญในรัฐทางชายฝั่งตะวันตก นั่นคือ อินเตอร์สเตต 5 ซึ่งได้รับการออกแบบในส่วนของถนนที่ทันสมัยกว่า ผ่านเมืองใหญ่ที่สำคัญ และกำหนดเส้นทางได้ง่ายเนื่องจากปัจจัยทางภูมิศาสตร์ ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 101 เป็นทางหลวงหรือฟรีเวย์ที่สำคัญในช่วงระหว่างลอสแอนเจลิสกับซานฟรานซิสโก และยังเป็นเส้นทางที่เป็นทางเลือกนอกเหนือจากอินเตอร์สเตต 5 ในปี ค.ศ. 1964 ทางรัฐแคลิฟอร์เนียได้ลดระยะทางที่ปลายทิศใต้ของทางหลวงสหรัฐหมายเลข 101 ในลอสเแอนเจลิส แล้วแทนที่ด้วยอินเตอร์สเตต 5
ทางหลวงเส้นนี้มีระยะทางเกือบ 1,550 ไมล์ (2,500 กิโลเมตร) มีปลายทางทิศเหนือที่เมืองทัมวอเทอร์ รัฐวอชิงตัน และมีเส้นทางลัดเลาะชายฝั่งคาบสมุทรโอลิมปิกทั้งด้านตะวันตก ด้านเหนือ และด้านตะวันออก จุดที่เหนือที่สุดของทางหลวงอยู่ที่เมืองพอร์ตแอนเจลิส รัฐวอชิงตัน ส่วนปลายทิศใต้อยู่ที่ลอสแอนเจลิส ที่ทางแยกต่างระดับลอสแอนเจลิสตะวันออก ซึ่งเป็นทางแยกต่างระดับของฟรีเวย์ที่ยุ่งมากที่สุดในโลก
== ภาพ ==
GoldenGateBridge-001.jpg|ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 101 ผ่านสะพานโกลเดนเกต ข้ามอ่าวซานฟรานซิสโก
Astoria-MeglerBridge.jpg|ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 101 ผ่านสะพานแอสโทเรีย-เมกเลอร์ ข้ามแม่น้ำโคลัมเบีย
"SPOUTING HORN" AT DEPOE BAY - NARA - 520105.jpg|ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 101 สมัยยังเป็นถนนลูกรังในเมืองดีโพเบย์ บริเวณชายฝั่งรัฐออริกอนตอนกลาง ในปี ค.ศ. 1938
101 Solana Beach.jpg|ทางหลวงประวัติศาสตร์หมายเลข 101 ในเมืองโซลานาบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Historic101.com
Endpoints of U.S. Highway 101
01-1
ถนนในรัฐแคลิฟอร์เนีย
ถนนในรัฐออริกอน
ถนนในรัฐวอชิงตัน
ไพรแวง (เมือง)

ไพรแวง หรือ เปร็ยแวง (ព្រៃវែង) เป็นเมืองหลักของจังหวัดไพรแวง ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา เมืองนี้เป็นที่อยู่อาศัยของชาวฝรั่งเศสในยุคอินโดจีน ซึ่งสถานที่หลายแห่งทรุดโทรมแล้ว มีทะเลสาบขนาดใหญ่ทางตะวันตกของเมือง ซึ่งโดยปกติจะแห้งตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงเดือนสิงหาคม
==อ้างอิง==
เมืองในประเทศกัมพูชา
จังหวัดไพรแวง
โพธิสัตว์ (เมือง)

โพธิสัตว์ หรือ โปซัต (ពោធិ៍សាត់) เป็นเมืองหลักของจังหวัดโพธิสัตว์ ชื่อมาจากต้นไม้ชนิดหนึ่ง ตัวเมืองตั้งอยู่ริมแม่น้ำโพธิสัตว์
==อ้างอิง==
เมืองในประเทศกัมพูชา
จังหวัดโพธิสัตว์
จอร์จ แม็คคาร์ทนีย์ เอิร์ลแม็คคาร์ทนีย์ที่ 1

จอร์จ แม็คคาร์ทนีย์, เอิร์ลแม็คคาร์ทนีย์ที่ 1 KB (George Macartney, 1st Earl Macartney, 14 พฤษภาคม 1737 — 31 พฤษภาคม 1806) นักการทูตและรัฐบุรุษชาวอังกฤษเป็นที่รู้จักจากการเป็นทูตชาวอังกฤษคนแรกที่เดินทางมายังจีนในรัชสมัย จักรพรรดิเฉียนหลง
George Macartney ไม่ควรสับสนกับSir George Macartneyซึ่งเป็นรัฐบุรุษของอังกฤษในยุคหลังจอร์จ แม็คคาร์ทนีย์, เอิร์ลแม็คคาร์ทนีย์ที่ 1 ( 14 พฤษภาคมพ.ศ. 2280 – 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2349) สะกดด้วยคำว่าMacartney เป็นรัฐบุรุษชาวแองโกล-ไอริชผู้บริหารอาณานิคม และนักการทูต ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้ว่าการเกรเนดามาดราสและเคปโคโลนีที่อังกฤษยึดครอง เขามักถูกจดจำจากการสังเกตของเขาหลังจากชัยชนะของอังกฤษในสงครามเจ็ดปีและการขยายดินแดน ในเวลาต่อมา ที่สนธิสัญญาปารีสซึ่งปัจจุบันอังกฤษควบคุม " จักรวรรดิอันกว้างใหญ่ที่ดวงอาทิตย์ไม่เคยตกดิน "
== ปีแรก ๆ  ==
เขาเกิดในปี  พ.ศ. 2302 โดยเป็นลูกชายคนเดียวของ George McCartney นายอำเภอระดับสูงแห่ง Antrimและ Elizabeth Winder McCartney สืบเชื้อสายมาจากตระกูลMcCartney สาขาในสกอตแลนด์ ซึ่งบรรพบุรุษมีถิ่นกำเนิดในไอร์แลนด์ และได้รับที่ดินในสกอตแลนด์เพื่อรับใช้ภายใต้การนำของEdward Bruceน้องชายของ Robert the Bruce Macartneys of Auchenleck, Kirkcudbrightshireตั้งถิ่นฐานใน Lissanoure County Antrimประเทศไอร์แลนด์ซึ่งเป็นบ้านเกิดของเขา
หลังจากจบการศึกษาจาก Trinity College Dublinในปี  พ.ศ. 2302 เขาก็เข้าเป็นนักเรียนของ Temple, London ผ่านStephen Foxพี่ชายของCharles James Foxเขาถูกพาตัวไปโดยลอร์ดฮอลแลนด์
ได้รับการแต่งตั้งเป็นทูตพิเศษประจำรัสเซียในปี พ.ศ. 2307 เขาประสบความสำเร็จในการเจรจากับแคทเธอรีนที่ 2เพื่อเป็นพันธมิตรระหว่างบริเตนใหญ่และประเทศนั้น เขาถูกส่งกลับไปยังสภาไอริช ในปี พ.ศ. 2311 ในฐานะ สมาชิกรัฐสภาของเขตอาร์มากห์เพื่อทำหน้าที่หัวหน้าเลขาธิการของไอร์แลนด์ เมื่อลาออกจากตำแหน่งนี้ เขาได้แต่งตั้งให้เป็นอัศวิน
ในปี พ.ศ. 2318 เขากลายเป็น ผู้ ว่าการบริติชเวสต์อินดีสและได้รับแต่งตั้งเป็นบารอนมักคาร์ตนีย์ในขุนนางแห่งไอร์แลนด์ในปี พ.ศ. 2319 เขาได้รับเลือกให้นั่งในรัฐสภาอังกฤษ (เบเร อัลสตัน) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2323 ถึง พ.ศ. 2324
ชาวอังกฤษ