pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เรื่องของเรา

"เรื่องของเรา" เป็นซิงเกิลในปี พ.ศ. 2554 ของนักร้อง ดา เอ็นโดรฟิน จากอัลบั้มในปี พ.ศ. 2554 "ดอกไม้ไฟ" ประพันธ์เนื้อร้องโดย เผ่าพันธุ์ อมตะ  แต่งทำนองและเรียบเรียงโดย สุวัธชัย สุทธิรัตน์ ออกจำหน่ายในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2554 สังกัดค่ายไวท์มิวสิค ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
==การตอบรับ==
เพลง "รู้ทั้งรู้" ติดอันดับสูงสุด 1 จากการจัดอันดับของ ซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ต ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2554 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
===ชาร์ต===
{|class="wikitable"
!align="left"|ชาร์ต (พ.ศ. 2554)
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
| align = "left"| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20
| align = "center"| 1
|-
|}
==อ้างอิง==
เพลงไทยสากล
เพลงป็อปร็อกไทย
เพลงอาร์แอนด์บีไทย
เพลงของดา เอ็นโดรฟิน
เพลงในปี พ.ศ. 2554
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2554
ซิงเกิลในสังกัดไวท์มิวสิค
ซิงเกิลในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยเผ่าพันธุ์ อมตะ
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1987

วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1987 (1987 Men's South American Volleyball Championship) เป็นครั้งที่ 17 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองมอนเตวิเดโอ,  ในปี 1985 (พ.ศ. 2530)
== อันดับการแข่งขัน ==
== อ้างอิง ==
1987
วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2530
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1989

วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1989 (1989 Men's South American Volleyball Championship) เป็นครั้งที่ 18 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองกูรีตีบา,  ในปี 1989 (พ.ศ. 2532)
== อันดับการแข่งขัน ==
== อ้างอิง ==
1989
วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2532
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1991

วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1991 (1991 Men's South American Volleyball Championship) เป็นครั้งที่ 19 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองเซาเปาลู,  ในปี 1991 (พ.ศ. 2534)
== อันดับการแข่งขัน ==
== อ้างอิง ==
1991
วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2534
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1993

วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1993 (1993 Men's South American Volleyball Championship) เป็นครั้งที่ 20 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองกอร์โดบา,  ในปี 1993 (พ.ศ. 2536)
== อันดับการแข่งขัน ==
== อ้างอิง ==
1993
วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2536
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1995

วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1995 (1995 Men's South American Volleyball Championship) เป็นครั้งที่ 21 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองปอร์ตูอาเลเกร,  ในปี 1995 (พ.ศ. 2538)
== อันดับการแข่งขัน ==
== อ้างอิง ==
1995
วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2538
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1997

วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1997 (1997 Men's South American Volleyball Championship) เป็นครั้งที่ 22 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองการากัส,  ในปี 1997 (พ.ศ. 2540)
== อันดับการแข่งขัน ==
== อ้างอิง ==
1997
วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2540
รุ่งรัฐ ภูมิจันทึก

ส.ต.ต.รุ่งรัฐ ภูมิจันทึก (ชื่อเล่น:ปรินซ์ เกิด 5 มกราคม 2535) เป็นนักฟุตบอลชาวไทย จากจังหวัดนครราชสีมา ปัจจุบันสังกัดสโมสรฟุตบอลทรูแบงค็อก ยูไนเต็ด โดยรุ่งรัฐมีชื่อติดทีมชาติไทยชุดใหญ่ครั้งแรกในนัดกระชับมิตรกับทีมชาติสิงคโปร์ เมื่อเดือนมีนาคม 2558 และเป็นหนึ่งในนักฟุตบอลทีมชาติไทยชุดอายุไม่เกิน 23 ปี ที่ได้เหรียญทอง ในกีฬาซีเกมส์ 2015 ที่ประเทศสิงคโปร์
==ประวัติ==
รุ่งรัฐ ภูมิจันทึก เป็นชาวอำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา มีชื่อเล่นว่าปรินซ์ เกิดวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2535 เรียนจบชั้นมัธยมจากโรงเรียนปากช่อง
==การเล่นฟุตบอล==
รุ่งรัฐ เริ่มเล่นฟุตบอลอาชีพจากการเป็นนักฟุตบอลระดับเยาวชนของสโมสรฟุตบอลเพื่อนตำรวจ และเซ็นสัญญาอาชีพฉบับแรกกับ เชียงใหม่ เอฟซี ในปี 2012 หลังจากนั้นย้ายไปสโมสรลำพูน วอร์ริเออร์ในระดับลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ก่อนที่จะย้ายกลับมาเล่นในระดับไทยลีก ดิวิชัน 1 ในเลกที่สองของฤดูกาล 2556 กับสโมสรเชียงใหม่ เอฟซี และสามารถโชว์ฟอร์มได้อย่างโดดเด่น
โดยในการแข่งขันไทยคม เอฟเอคัพ 2557 รอบสอง เมื่อวันที่ 9 เมษายน 2557 ที่สนามเทศบาลนครเชียงใหม่ รุ่งรัฐ ภูมิจันทึก สามารถยิงแฮตทริกได้ในนัดที่ชนะสโมสรพนักงานไดชิน กรุ๊ป ไปถึง 11-1 
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
R. POOMCHANTUEK 
ฐานข้อมูล 
นักฟุตบอลชาวไทย
บุคคลจากอำเภอปากช่อง
กองหน้าฟุตบอล
ผู้เล่นในไทยลีก
ปีกฟุตบอล
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลราชบุรี
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแบงค็อก ยูไนเต็ด
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเชียงใหม่
เกอร์ทรูด เวียเวอร์

เกอร์ทรูด เวียเวอร์ (Gertrude Weaver; 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2441 – 6 เมษายน พ.ศ. 2558) เป็นชาวอเมริกันที่มีอายุมากกว่า 110 ปี เธอเกิดในรัฐอาร์คันซอ ใกล้กับเขตแดนของรัฐเท็กซัส ด้วยอายุ  เธอกลายเป็นบุคคลที่อายุมากที่สุดในโลกที่ได้รับการยืนยันแล้ว เธอกลายเป็นบุคคลที่อายุมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา หลังจากการเสียชีวิตของดีนา แมนเฟรดนี เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2555 และกลายเป็นบุคคลที่มีอายุมากที่สุดในโลกหลักการเสียชีวิตของมิซะโอะ โอกะวะ เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2558 เธอยังเป็นบุคคลที่อายุมากที่สุดตลอดกาลที่ได้รับการยืนยันแล้วอันดับที่ 7  และเป็นบุคคลที่มีอายุมากที่สุดตลอดกาลในสหรัฐอเมริกาอันดับ 3 รองจากซาราห์ นอสส์ และลูซี ฮันนาห์
==  ประวัติ ==
เวียเวอร์เกิดทางตอนใต้ของรัฐอาร์คันซอ โดยมีบิดาชื่อ ชาร์ล เกนส์ เวียเวอร์ (เกิด เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2404) และมารดาชื่อ โอฟีเลีย เจฟฟรีย์ (เกิด เดือนธันวาคม พ.ศ. 2409) ทั้งคู่ทำงานเป็นชาวนา เวียเวอร์แต่งงานในวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2458 และมีลูก 4 คน ในวันเกิดครบรอบ 116 ปี ของเธอ โจ เวียเวอร์ซึ่งเป็นลูกชายของเธอยังคงมีชีวิตอยู่ด้วยอายุ 93 ปี 
เมือ่เธออายุ 104 ปี เธอย้ายไปอยู่ในสถานพยาบาลแคมเดน หลังจากที่สะโพกของเธอหัก ด้วยการพักฟื้น เธอหายจากอาการเจ็บจากสะโพกของเธอ และสามารถกลับไปอยู่ที่บ้านได้ โดยความช่วยเหลือของหลานสาวของเธอ เมื่อเธออายุ 109 ปี เธอกลับมาที่สถานพยาบาลอีกครั้ง เนื่องด้วยอาการป่วยและพักฟื้นในเมืองแคมเดน รัฐอาร์คันซอ
สุขภาพของเธอค่อยๆแย่ลงตั้งแต่วันเกิดครบรอบอายุ 115 ปีของเธอ แต่เธอก็ยังสามารถออกจากห้องเพื่อไปทำกิจกรรมต่างๆได้ เวียเวอร์ไม่ได้มีปัญหาสุขภาพใดๆ ซึ่งเป็นปัญหาใหญ่ของคนอื่นๆ ที่อายุเท่ากับเธอ เนื่องจากเธอนอนหลับอย่างเพียงพอ และไม่ดื่มหรือสูบบุหรี่เลย
ในวันเกิดครบรอบอายุ 116 ปีของเธอ กลุ่มวิจัยผู้สูงอายุ (จีอาร์จี) ได้ออกมาประกาศว่าพวกเขายืนยันได้แล้วว่า เกอร์ทรูด เวียเวอร์ เป็นบุคคลที่มีอายุมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา และพวกเขาก็ส่งของขวัญวันเกิดมาเป็นแผ่นโลหะที่จารึกไว้ชื่อเธอไว้ว่าเป็นบุคคลที่มีอายุมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา  (ทั้งจีอาร์อี และบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ ก็เชื่อกันว่าเธอมีอายุมากกว่าเจราลีน แทลลีย์ ผู้ที่เชื่อกันว่าจะมีอายุมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา) เธอยังได้รับจดหมายจากประธานาธิบดีบารัค โอบามา และนายกเทศมนตรีเมืองแคมเดน ว่าได้ประกาศในวันเกิดของเธอเป็น "วันเกอร์ทรูด"
ในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2558 เวียเวอร์เสียชีวิตที่สถานพยาบาลซิลเวอร์โอ๊ก ในวัย 116 ปีด้วยโรคปอดบวม 
==รายการอ้างอิง==
ชาวอเมริกันที่มีอายุเกิน 110 ปี
ผู้หญิงที่มีอายุเกิน 110 ปี
ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกาที่มีอายุเกิน 110 ปี
บุคคลจากรัฐอาร์คันซอ
เสียชีวิตด้วยโรคปอดบวม
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 27 ในรัฐฟลอริดา

ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 27 (U.S. Route 27) ในรัฐฟลอริดา มีเส้นทางจากทิศใต้สู่ทิศเหนือ จากเขตมหานครไมแอมีไปถึงเขตมหานครแทลลาแฮซี
ถนนในไมแอมี
27
บูรณ์ ฐาปนดุลย์

บูรณ์ ฐาปนดุลย์ (28 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 -) เป็นอดีตผู้ตรวจการแผ่นดินของประเทศไทย และเป็นผู้พิพากษาอาวุโสในศาลฎีกา อดีตประธานศาลอุทธรณ์ ภาค 9 อดีตประธานศาลอุทธรณ์ ภาค 3 และอดีตผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลฎีกา
== ประวัติ ==
บูรณ์ ฐาปนดุลย์ เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 เป็นชาวอำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต จบการศึกษาชั้นมัธยมต้น จากโรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย ชั้นมัธยมปลายจากโรงเรียนอำนวยศิลป์ ปริญาตรีนิติศาสตรบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และผ่านการอบรมเนติบัณฑิตไทย สำนักอบรมและศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา รวมทั้งรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต (MPA) สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
== การทำงาน ==
บูรณ์ ฐาปนดุลย์ เริ่มรับราชการในปี 2523 เป็นผู้ช่วยผู้พิพากษากระทรวงยุติธรรม จนกระทั่งได้เป็นผู้พิพากษาหัวหน้าศาลจังหวัดนราธิวาส ในปี 2536 จนกระทั่งปี 2551 ได้เป็นอธิบดีผู้พิพากษาศาลแรงงานกลาง เคยเป็นอธิบดีผู้พิพากษาศาลอาญา ประธานศาลอุทธรณ์ภาค ๙ ประธานศาลอุทธรณ์ภาค ๓ ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลฎีกา ผู้พิพากษาอาวุโสในศาลฎีกา
==ผู้ตรวจการแผ่นดิน==
บูรณ์ ฐาปนดุลย์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ตรวจการแผ่นดินของประเทศไทย แทนผาณิต นิติทัณฑ์ประภาศ ที่พ้นจากตำแหน่งตามมาตรา 50 แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยผู้ตรวจการแผ่นดิน พ.ศ. 2552
โดยที่ประชุมสภานิติบัญญัติแห่งชาติได้ลงมติเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2558 ใช้วิธีลงคะแนนลับก่อนมีมติเห็นชอบให้ นายบูรณ์ ฐาปนดุลย์ ดำรงตำแหน่งผู้ตรวจการแผ่นดิน ตามมาตร 6 วรรค 2 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2557  ประกอบประกาศของ คสช.ฉบับที่ 48/2557 เรื่องการสรรหาบุคคลเพื่อดำรงตำแหน่งแทนตำแหน่งที่ว่าง ด้วยเสียง 143 เสียง ไม่เห็นด้วย 30 เสียง งดออกเสียง 18 เสียง หลังสภานิติบัญญัติแห่งชาติประชุมลับเพื่อพิจารณารายงานของคณะกรรมาธิการสามัญเพื่อทำหน้าที่ตรวจสอบประวัติ ความประพฤติ และพฤติกรรมทางจริยธรรมของบุคคลผู้ได้รับการเสนอชื่อให้ดำรงตำแหน่งผู้ตรวจการแผ่นดินที่มี พลเอก อู๊ด เบื้องบน เป็นประธาน ซึ่งได้ดำเนินการรวบรวมข้อเท็จจริงและพบว่า นายบูรณ์ ไม่มีคุณลักษณะต้องห้ามตามมาตรา 8 แห่ง พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยผู้ตรวจการแผ่นดิน พ.ศ. 2552 รวมถึงไม่พบข้อมูลเกี่ยวกับประวัติ ความประพฤติ และพฤติกรรมทางจริยธรรมที่เป็นผลเสีย
กระทั่งพ้นจากตำแหน่งเมื่ออายุครบ 70 ปี และมีการแต่งตั้งคนใหม่มาดำรงตำแหน่งแทน
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
==อ้างอิง==
บุคคลจากอำเภอกะทู้
บุคคลจากโรงเรียนอำนวยศิลป์
นิสิตเก่าคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากคณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
ผู้ตรวจการแผ่นดินของประเทศไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 229

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 229 สายบ้านไผ่–ช่องสามหมอ เป็นทางหลวงแผ่นดินเริ่มจากแยกถนนมิตรภาพ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2 ใน อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น ผ่าน
อำเภอชนบท อำเภอมัญจาคีรี อำเภอโคกโพธิ์ไชย และสิ้นสุดโดยบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201 ที่แยกช่องสามหมอ ใน อำเภอคอนสวรรค์ จังหวัดชัยภูมิ มีจำนวนระยะทางทั้งสิ้น 54.885 กิโลเมตร
โดยถนนเส้นนี้อยู่ในส่วนหนึ่งของแผนงานการก่อสร้างทางสายหลักเป็น 4 ช่องจราจร ระยะที่ 2 (โครงข่ายที่ 6 สาย นครสวรรค์-ชัยภูมิ-อ.บ้านไผ่-มหาสารคาม-ร้อยเอ็ด-ยโสธร-อุบลราชธานี-ช่องเม็ก) รวมระยะทาง 672 กม. ของกรมทางหลวง 
อย่างไรก็ตาม เส้นทางบางส่วนที่มีความสำคัญสูงมาก เนื่องจากอยู่ใกล้ตัวเมืองใหญ่ หรือเป็นเส้นทางหลักของประเทศ ได้มีการเสนอของบประมาณ และดำเนินการไปบ้างแล้ว
==อ้างอิง==
229
3-229
ถนนในจังหวัดขอนแก่น
ถนนในจังหวัดชัยภูมิ
เมืองกะลึม

กะเลิม เป็นอำเภอ (เมือง) ของแขวงเซกองในทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศลาว
== เมืองและหมู่บ้าน ==
== อ้างอิง ==
กะลึม
แขวงเซกอง
เมืองดักจึง

ดักเจิง เป็นอำเภอ (เมือง) ของแขวงเซกองในทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศลาว
== เมืองและหมู่บ้านไกโล ==
== อ้างอิง ==
ดักจึง
แขวงเซกอง
เมืองท่าแตง

ท่าแตง เป็นอำเภอ (เมือง) ของแขวงเซกองในทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศลาว
== เมืองและหมู่บ้าน ==
== อ้างอิง ==
ท่าแตง
แขวงเซกอง
สงครามปีโจกีว

สงครามปีโจกีว  มีอีกชื่อว่า การก่อกำเริบโจกีว หรือ การกบฏโจกีว เป็นสงครามครั้งสำคัญในยุคคามากูระที่เกิดขึ้นเมื่อปีโจคิวที่ 3 อันตรงกับ ค.ศ. 1221 จึงเป็นที่มาของชื่อเหตุการณ์
โดยเป็นการต่อสู้กันของกองทัพราชสำนักที่นำโดยอดีต จักรพรรดิโกะ-โทบะ และกองทัพของ รัฐบาลโชกุนคามากูระ ที่นำโดย โฮโจ โยชิโตกิ ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่ง ชิกเก็ง หรือผู้สำเร็จราชการแทนโชกุน
== สาเหตุ ==
== ผลสรุป ==
==อ้างอิง==
==อ่านเพิ่ม==
Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1962).  Sovereign and Subject. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. 
ยุคคะมะกุระ
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1999

วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1999 (1999 Men's South American Volleyball Championship) เป็นครั้งที่ 23 ของการแข่งขัน ได้รับการบริหารโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาใต้ รอบชิงชนะเลิศจะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 7–11 กันยายน ค.ศ. 1999 (พ.ศ. 2542) ที่เมืองกอร์โดบา, ประเทศอาร์เจนตินา
== ประเทศที่เข้าร่วม ==
== รอบสุดท้าย ==
|}
|}
== รอบชิงชนะเลิศ ==
ชิงอันดับ 3
|}
ชิงชนะเลิศ
|}
== อันดับการแข่งขัน ==
{|class="wikitable" style="text-align:left;"
!style="width:3em"|อันดับ!!style="width:14em"|ทีม
|-
| style="text-align:center; background-color:gold;"|1||
|-
| style="text-align:center; background-color:silver;"|2||
|-
| style="text-align:center; background-color:#CC9966;"|3||
|-
| style="text-align:center;"|4||
|-
| style="text-align:center;"|5||
|-
| style="text-align:center;"|6||
|-
| style="text-align:center;"|7||
|-
| style="text-align:center;"|8||
|-
| style="text-align:center;"|9||
|-
| style="text-align:center;"|10||
|}
== อ้างอิง ==
Men Volleyball South America 1999 Cordoba (ARG)
1999
วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2542
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 2001

วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 2001 (2001 Men's South American Volleyball Championship) เป็นครั้งที่ 24 ของการแข่งขัน ได้รับการบริหารโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาใต้ รอบชิงชนะเลิศจะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 6–8 กันยายน ค.ศ. 2001 (พ.ศ. 2544) ที่เมืองกาลี, ประเทศโคลอมเบีย
== ประเทศที่เข้าร่วม ==
== รอบสุดท้าย ==
|}
|}
== อันดับการแข่งขัน ==
{|class="wikitable" style="text-align:left;"
!style="width:3em"|อันดับ!!style="width:14em"|ทีม
|-
| style="text-align:center; background-color:gold;"|1||
|-
| style="text-align:center; background-color:silver;"|2||
|-
| style="text-align:center; background-color:#CC9966;"|3||
|-
| style="text-align:center;"|4||
|-
| style="text-align:center;"|5||
|-
| style="text-align:center;"|6||
|-
| style="text-align:center;"|7||
|}
== อ้างอิง ==
Men Volleyball South America 2001 Cali (COL)
2001
วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2544
เดสตา ดัมตู

เดสตา คัมตู  (Desta Damtew; ภาษาอัมหาริก: ደስታ ዳምጠው)  เป็นทหารบกชาวเอธิโอเปีย เป็นหลานเขยของจักรพรรดิเฮลี เซลาสซี โดยสมรสกับเจ้าหญิงเตนักเนวอร์ก (Tenagnework)  เขาเกิดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2435 และเสียชีวิตเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479 ที่เมืองเชวา
ใน พ.ศ. 2478 ดัมตูได้เป็นผู้บัญชาการทหารตามแนวชายแดนด้านใต้ของเอธิโอเปียในสงครามอิตาลี-อบิสซิเนียครั้งที่สอง กองทัพของเขาพ่ายแพ้กองทัพอิตาลีเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2478 ทำให้เขาต้องล่าทัพไป หลังจากที่อิตาลีเป็นฝ่ายรุกหนักหลังฤดูฝน ดัมตูถูกจับตัวได้ที่ทะเลสาบชาลา ดัมตูพยายามหลบหนี จึงถูกประหารชีวิตในที่สุด
หลังจากที่เอธิโอเปียได้รับเอกราชจากอิตาลีใน พ.ศ. 2484 ร่างที่เหลือของดัมตู ถูกเคลื่อนย้ายจากบริเวณที่ถูกชาวอิตาลีฝังไว้ มาฝังยัง Holy Trinity Cathedral
== อ้างอิง ==
ทหารชาวเอธิโอเปีย
ข้อมูลที่เครื่องอ่านออก

ข้อมูลที่เครื่องอ่านออกคือข้อมูลหรือเมทาดาทาที่อยู่ในรูปแบบซึ่งสามารถเข้าใจได้โดยคอมพิวเตอร์ ซึ่งมีอยู่ 2 ชนิด ได้แก่ ข้อมูลที่มนุษย์อ่านออกที่ถูกภาษามาร์กอัปข้อมูลดังนั้นจึงสามารถอ่านออกโดยเครื่องด้วย (เช่น ไมโครฟอร์แมทและอาร์ดีเอฟเอ) หรือข้อมูลที่อยู่ในรูปแบบที่ตั้งใจให้ใช้สำหรับให้เครื่องประมวลผลผลเป็นหลัก (อาร์ดีเอฟ เอกซ์เอ็มแอลและเจซัน)
การอ่านออกด้วยเครื่องไม่ได้มีความหมายเหมือนกันกับการเข้าถึงได้แบบดิจิทัล เอกสารที่เข้าถึงได้แบบดิจิทัลอาจจะเข้าถึงได้ทางอินเทอร์เน็ต ทำให้ง่ายมนุษย์จะเข้าถึงโดยคอมพิวเตอร์ เว้นแต่ว่าข้อมูลสำคัญมีอยู่ในรูปแบบที่เครื่องอ่านออก ก็จะเป็นการยากมากที่จะใช้คอมพิวเตอร์สกัด แปลง และประมวลผลข้อมูล
== อ้างอิง ==
การจัดการข้อมูล
ไม่ขอก็จะให้

"ไม่ขอก็จะให้" เป็นซิงเกิลแรกในปี พ.ศ. 2554 ของนักร้อง ดา เอ็นโดรฟิน จากอัลบั้มในปี พ.ศ. 2554 "ดอกไม้ไฟ" ประพันธ์เนื้อร้องโดย เผ่าพันธุ์ อมตะ  แต่งทำนองและเรียบเรียงโดย สุวัธชัย สุทธิรัตน์ ออกจำหน่ายในวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2554 สังกัดค่ายไวท์มิวสิค ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
เนื้อหาของเพลงพูดถึงคนที่มีใจเด็ดเดี่ยว เสียสละ และเป็นผู้ให้ แม้จะต้องหัวใจแตกสลาย ก็ยอมได้เพื่อคนที่เรารัก ไม่ต้องขอ ถ้าเธอมีความสุขฉัน ก็จะให้เธอไป
==มิวสิกวีดิโอ==
มิวสิกวีดิโอนี้ เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2554 โดยมีพระเอก ไนท์-นิธิดล  ป้อมสุวรรณ กับนางเอกโอซา แวง และหยก-ณัฐปภัสร์  ธนาธนมหารัตน์ ถ่ายทำกันที่บ้านเก่า แถวลาดหลุมแก้ว เปิดกองด้วยการถ่ายซีนจบก่อนเพื่อจะได้ให้ทั้ง 3 คนรู้เรื่องและอารมณ์ของหนังเรื่องนี้ เพราะเป็นซีนที่ ไนท์ กับ โอซา แวง นั่งรถเพื่อจะกลับบ้านด้วยกัน แต่ ไนท์ กลับกระวนกระวายใจคิดถึง หยก ๆ เองก็วิ่งตามรถของพระเอก โอซา แวง เห็นในรักแท้ของทั้งคู่ จึงต้องปล่อยพระเอกไป
จากนั้นก็เป็นคิวของ ดา เอ็นโดรฟิน นั่งร้องซิงค์เพลง ไม่ขอก็จะให้ ในรถ ด้วยชุดสีเขียว อย่างเท่ทั้งเสื้อผ้าหน้าผม เดินมาขึ้นรถร้องซิงค์แบบมืออาชีพ แป๊บเดียวเสร็จ ถ่ายต่อทันทีกับซีนที่ทั้ง 3 คนเจอกันครั้งแรก โดย โอซา มาหา ไนท์ ที่บ้าน จึงโผเข้ากอดด้วยความคิดถึง แต่ ไนท์ กลับกังวลใจ และ หยก เองก็เศร้า โอซา จึงรู้ว่าทุกอย่างเริ่มเปลี่ยนไป
ย้ายไปเซ็ตข้างในบ้านให้ ดา ร้องซิงค์ คราวนี้ ดา ก็มาในชุดสีดำสุดเก๋ เท่มาก ยืนร้องซิงค์อย่างเท่ ทำเอา ไนท์ กับ หยก อึ้งทึ่งไปเลย พอจบซิงค์เพลง ดู โอซา กับ หยก จะเครียดเป็นพิเศษ เพราะทั้งสองต้องเข้าฉากเล่นซีนอารมณ์ล้วน ๆ ไม่มีพูดคุยแต่ทั้งคู่ต้องใช้อารมณ์แสดงให้เห็นว่ารู้และเข้าใจความรู้สึกของกันและกันดี
==ชาร์ต==
{|class="wikitable"
!align="left"|ชาร์ต (พ.ศ. 2554)
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
| align = "left"| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20
| align = "center"| 14
|-
|}
==อ้างอิง==
เพลงไทยสากล
เพลงป็อปไทย
เพลงของดา เอ็นโดรฟิน
เพลงในปี พ.ศ. 2554
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2554
ซิงเกิลในสังกัดไวท์มิวสิค
ซิงเกิลในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยเผ่าพันธุ์ อมตะ
ความหลากหลายทางชีวภาพในประเทศบอตสวานา

ความหลากหลายทางชีวภาพในประเทศบอตสวานา อิงถึงพืชและสัตว์ของประเทศบอตสวานา โดยประเทศบอตสวานา 90 เปอร์เซ็นต์ถูกครอบคลุมโดยนิเวศน์แบบสะวันนา ที่แตกต่างจากไม้พุ่มหญ้าสะวันนาในทิศตะวันตกเฉียงใต้ ในพื้นที่แห้งแล้งไปจนถึงต้นไม้สะวันนา ซึ่งประกอบด้วยต้นไม้และทุ่งหญ้าในพื้นที่เปียก แม้ภายใต้สภาพอากาศร้อนของทะเลทรายคาลาฮารี ก็ยังมีสิ่งมีชีวิตหลากสายพันธุ์เอาตัวรอดอยู่ โดยประเทศนี้มีมากกว่า 2,500 สายพันธุ์ของพืช และ 650 สายพันธุ์ของต้นไม้ พืชผักและผลไม้ป่าของที่นี่ยังมีความสำคัญอย่างมากกับประชากรในชนบทที่อาศัยอยู่ในทะเลทราย และเป็นแหล่งที่มาหลักของอาหาร, เชื้อเพลิง และยาสำหรับคนที่อาศัยอยู่จำนวนมาก
มีอุทยานแห่งชาติสามแห่งและอุทยานเจ็ดแห่งซึ่งเป็นที่พักอาศัยของสัตว์ป่าครอบครองพื้นที่ถึง 17 เปอร์เซ็นต์ของประเทศบอตสวานา โดยมีอุทยานแห่งชาติสามแห่งดังกล่าว คือ อุทยานแห่งชาติโชบ, เอ็นไซแพนกับอุทยานแห่งชาติแมคเกดิคเกดี และวนอุทยานกาลากาดีทรานสฟรอนเทียร์ ส่วนอุทยานเจ็ดแห่ง ประกอบด้วย อุทยานคาลาฮารีกลาง, อุทยานกาโบโรเน, อุทยานคัตเซ, อุทยานแมนนีเยลานอง, อุทยานมอน และอุทยานโมเรมี นอกจากนี้ ยังมีเขตสงวนพันธุ์ขนาดเล็กของเอกชนอยู่อีกแห่งหนึ่ง
== ภูมิศาสตร์ ==
มีทะเลทรายคาลาฮารี ซึ่งทอดตัวชายแดนตะวันตกของมันเข้าไปในประเทศแอฟริกาใต้, นามิเบีย และแองโกลา ที่มีลักษณะภูมิประเทศแบบแบน ซึ่งครอบคลุมประมาณ 84 เปอร์เซ็นต์ของประเทศบอตสวานา ที่รู้จักกันในฉายา "ดินแดนแห่งความหิวกระหาย" ซึ่งแท้จริงแล้ว มันถูกปกคลุมด้วยพันธุ์ไม้พุ่มเตี้ย, ทุ่งหญ้า, ไม้แคระ และพุ่มไม้หนาม นอกเหนือจากเนินเขากระจัดกระจายและหุบเขา ระบบเนินทรายทางภาคใต้ส่วนหนึ่งมีลักษณะเป็นกระทะที่เต็มไปด้วยน้ำในช่วงฤดูฝน ที่หล่อเลี้ยงสัตว์ป่าและพรรณพืชด้วยสารอาหารและหญ้าที่มีอยู่
== อ้างอิง ==
สิ่งมีชีวิตที่พบในประเทศบอตสวานา
บอตสวานา
แอนดรอยด์ ทีวี

แอนดรอยด์ ทีวี เป็นสมาร์ตทีวีแพลตฟอร์มของกูเกิล แสดงผลโทรทัศน์เชิงโต้ตอบ แสดงข้อมูลรายการทีวีที่มีอยู่ในโทรทัศน์อินเทอร์เน็ต และเว็บทีวี เว็บไซต์เพื่อเพิ่มส่วนติดต่อผู้ใช้ 10 ฟุต โดยถูกเปิดตัวในวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2557 ณ งานกูเกิล ไอโอ ในฐานะที่เป็นรุ่นต่อไปของกูเกิล ทีวี
แอนดรอยด์ ทีวีสามารถติดตั้งได้สองรูปแบบ ทั้งติดตั้งในตัว และแบบกล่องเซ็ตท็อปบอกซ์ ผู้ใช้สามารถเข้าใช้งานกูเกิล เพลย์เพื่อติดตั้งแอพแอนดรอยด์ที่กูเกิลอณุญาติให้ใช้บนทีวี โดยมีทั้งเกม และแอพมีเดยต่างๆเช่น ยูทูบ  โดยระบบปฏิบัติการมีระบบค้นหาด้วยเสียงเพื่อค้นหาสื่อต่างๆ เช่น วิดีโอ ภาพยนตร์ รายการทีวีโดยเฉพาะ แต่ก็ยังสามารถค้นหาเว็ป และามคำถามด้วยกูเกิล นาวได้ตามปรกติ โดยหน้าจอหลักได้ถูกจักเรียงเป็นสามแถว ได้แก่ รายการแนะนำ ซึ่งนำมาจากประวัติการรับชมของผู้ใช้ แอพส์ เกม และมีการตั้งค่าเป็นแถวสุดท้าย
ผู้ใช้สามารถควบคุมทีวีได้ผ่านรีโมต จอยสติ๊ค และ แอพรีโมต พร้อมทั้งสามารถส่งเนื้อหาจากสมารต์โฟน และพีซี ได้ผ่านกูเกิล แคสต์ แทน โครมแคสต์ได้อีกด้วย
== อ้างอิง ==
กูเกิล
โทรทัศน์เชิงโต้ตอบ
อุปกรณ์แอนดรอยด์
สมาร์ททีวี
รายชื่อตัวละครในมิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล

บทความนี้เกี่ยวกับรายชื่อตัวละครหลักในภาพยนตร์ชุด มิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล ตั้งแต่ภาค 1-7
== ตัวละครหลัก ==
== ตัวร้ายหลัก ==
== ตัวร้ายรอง ==
== อ้างอิง ==
ภาพยนตร์
รายชื่อตัวละครในดาย ฮาร์ด

บทความนี้เกี่ยวกับรายชื่อตัวละครหลักในภาพยนตร์ชุด ดาย ฮาร์ด ตั้งแต่ภาค 1-5
== ครอบครัวแมคเคลน ==
== ตัวร้ายหลัก ==
== ตัวร้ายรอง ==
== อ้างอิง ==
แม่แบบ
ภาพยนตร์
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 2003

วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 2003 (2003 Men's South American Volleyball Championship) เป็นครั้งที่ 25 ของการแข่งขัน ได้รับการบริหารโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาใต้ จัดขึ้นระหว่างวันที่ 2–6 กันยายน ค.ศ. 2003 (พ.ศ. 2546) ที่เมืองรีโอเดจาเนโร, ประเทศบราซิล
== ประเทศที่เข้าร่วม ==
== ผลการแข่งขัน ==
|}
|}
== อันดับการแข่งขัน ==
== อ้างอิง ==
Men Volleyball South America 2003 Rio de Janeiro (BRA)
2003
วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2546
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี แบทเทิลกราวด์

ดับเบิลยูดับเบิลยูอี แบทเทิลกราวด์ เป็นศึกใหญ่ของ WWE ที่จัดขึ้นครั้งแรกในวันที่ 6 ตุลาคม ปี ค.ศ. 2013 และได้เปลี่ยนมาจัดแทนรายการดับเบิลยูดับเบิลยูอี โอเวอร์เดอะลิมิต ตามปฏิทินรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี ,ในปี ค.ศ. 2014 ได้ย้ายมาจัดในเดือนกรกฎาคมตามปฏิทินรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
==วันที่และสถานที่ของแบทเทิลกราวด์==
==ดูเพิ่ม==
รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
*
รายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
จู ถิง (นักวอลเลย์บอล)

จู ถิง (朱婷; Zhu Ting; เกิด  29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1994 —) เธอเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงชาวจีน ในตำแหน่งตัวตบหัวเสา
== ประวัติ ==
จูถิงเกิดในมณฑณเหอหนานปี ค.ศ. 1994 เมื่ออายุ 13 ปี สูง 178 ซม. เธอจึงได้รับโอกาสเข้าร่วมกับโรงเรียนกีฬาประจำจังหวัดในปี ค.ศ. 2007 เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537
จนกระทั่งปี ค.ศ. 2010 ได้รับการคัดเลือกเข้าร่วมทีมวอลเลย์บอลยุวชนแห่งชาติ และเนื่องจากเป็นผู้เล่นที่มีพรสวรรค์ เล่นได้อย่างโดดเด่น จึงได้เข้าร่วมแคมป์ทีมชาติเมื่อปี 2013 ในขณะที่มีอายุเพียง 18 ปี และได้กลายเป็นเอสหลักของทีมวอลเลย์บอลหญิงในปัจจุบัน ทำผลงานได้อย่างน่าพึงพอใจในรายการ วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2014 ได้รับรางวัลบุคคลควบ 2 รางวัล
== ผลงานในระดับอาชีพ ==
ถิง เข้าแข่งขันชิงแชมป์สโมสรโลก 2013 ให้แก่ทีมกวางตุ้งเอเวอร์แกรนด์ โดยได้รับรางวัลเหรียญทองแดงหลังจากเป็นฝ่ายชนะทีมโฟเลโรซือริช ที่ 3-1 เซต
== สังกัดสโมสร ==
สโมสรวอลเลย์บอลหญิงกวางตุ้งเอเวอร์แกรนด์ (2012-2013)
สโมสรวอลเลย์บอลหญิงเหอหนานหัวเว่ย (2013-2016)
สโมสรวอลเลย์บอลหญิงวาคึฟบังค์ (2016-2019)
สโมสรวอลเลย์บอลหญิงเทียนจิน โปไฮ่แบงก์ (2019-2020)
== รางวัลที่ได้รับ ==
=== ทีมชาติ ===
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2013 - เหรียญเงิน
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2014 - เหรียญเงิน
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเซีย 2015 - เหรียญทอง
วอลเลย์บอลหญิงเวิร์ลคัฟ 2015 - เหรียญทอง
วอลเลย์บอลหญิงโอลิมปิกเกมส์โลก 2016 - เหรียญทอง
วอลเลย์บอลหญิงเวิร์ดแกรนด์แชมเปี้ยนคัฟ 2017 - เหรียญทอง
=== บุคคล ===
วอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2012 "ผู้เล่นทรงคุณค่า"
วอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2012 "ตบยอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์โลก 2013 "ผู้เล่นทรงคุณค่า"
วอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์โลก 2013 "ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม"
มอนเทร็กซ์วอลเลย์มาสเตอร์ 2013 "ทำคะแนนสูงสุด"
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2013 "ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2013 "ตบยอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2014 "ทำคะแนนยอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2014 "ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2015 "ผู้เล่นทรงคุณค่า"
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2015 "ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลหญิงโอลิมปิกเกมส์ 2016 "ผู้เล่นทรงคุณค่า"
วอลเลย์บอลหญิงโอลิมปิกเกมส์ 2016 "ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลหญิงสโมสรโลก 2016 "ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลหญิงสโมสรโลก 2017 "ผู้เล่นทรงคุณค่า"
วอลเลย์บอลหญิงสโมสรโลก 2017 "ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2017 "ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม"
2017 FIVB World Grand Champions Cup "ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม"
2017 FIVB World Grand Champions Cup "ผู้เล่นทรงคุณค่า"
=== สโมสร ===
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2013 - Med 3.png เหรียญทองแดง, ร่วมกับทีมสโมสรวอลเลย์บอลหญิงกวางตุ้งเอเวอร์แกรนด์
== อ้างอิง ==
นักวอลเลย์บอลหญิงชาวจีน
บุคคลจากมณฑลเหอหนาน
นักวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
นักวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
จักรพรรดิคาเมยามะ

จักรพรรดิคาเมยามะ  จักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 90 อันเนื่องมาจากการสืบราชสันตติวงศ์ตามโบราณราชประเพณีครองราชย์ในช่วงปี 1803-1817
ต่อมาพระนามของพระองค์ได้ถูกนำไปใช้เป็นพระนามของ จักรพรรดิโกะ-คะเมะยะมะ จักรพรรดิองค์ที่ 99 ที่ปกครองในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 14
== พระราชวงศ์ ==
ก่อนที่จักรพรรดิจะขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายสึเนะฮิโตะ (恒仁親王) เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 7 ใน จักรพรรดิโกะ-ซะงะ โดยมีพระเชษฐาร่วมพระราชมารดาเดียวกันคือ จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ
โคโง : ฟุจิวะระ โนะ ซะเนะโกะ
* พระราชโอรสองค์ที่ 2 : เจ้าชายโยะฮิโตะ (จักรพรรดิโกะ-อุดะ)
ชูงู''' : ฟุจิวะระ โนะ คิชิ
′
บุคคลในยุคคะมะกุระ
จักรพรรดิญี่ปุ่น
ภิกษุชาวญี่ปุ่น
ภิกษุที่เป็นพระราชวงศ์
โคไตชิ
จักรพรรดิญี่ปุ่นผู้ทรงสละราชสมบัติ