pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สตอรีไลน์

สตอรีไลน์ (Storyline) หมายถึง การใช้เรื่องราวที่สร้างขึ้นมาดำเนินเรื่องโดยอาศัยเส้นทางการดำเนินเรื่อง เพื่อกระตุ้นให้ผู้เรียนเกิดจินตนาการ ความคิดสร้างสรรค์และมโนทัศน์ต่างๆ โดยผู้เรียนและผู้สอนร่วมกันกำหนดฉาก ตัวละคร แนวทางการดำเนินเรื่องอย่างเป็นลำดับขั้นตอน เป็นรูปแบบการจัดการเรียนการสอนที่คิดค้นขึ้นโดย สตีฟ เบลล์และแซลเลอร์ ฮาร์กเนส ซึ่งเป็นนักการศึกษาชาวสกอตแลนด์ โดยเริ่มต้นจากการนำไปใช้ในระดับชั้นประถมศึกษาเป็นระดับชั้นแรก สำหรับวิธีการนี้เข้ามาในประเทศไทยเมื่อคราวสตีฟ เบลล์เดินทางมาถ่ายทอดแนวคิดนี้ ณ คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หลักสำคัญในการจัดการเรียนการสอนในรูปแบบสตอรีไลน์คือต้องมีคำถามสำคัญ และองค์ประกอบหลักของสตอรีไลน์ 4 ประการ คือ ฉาก ตัวละคร วิถีชีวิตและเหตุการณ์สำคัญ ซึ่งวิธีการสอนนี้เปิดโอกาสให้ผู้เรียนเกิดจินตนาการ ได้ลงมือปฏิบัติจริงและมีความคิดสร้างสรรค์ และเป็นการเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญอีกด้วย ในปัจจุบันนี้รูปแบบการสอนสตอรีไลน์แพร่หลายอยู่ในสกอตแลนด์ สหรัฐอเมริกา กลุ่มประเทศสแกนดิเนเวีย เนเธอร์แลนด์ ฮ่องกง สิงคโปร์ ลิทัวเนีย กรีซ ตุรกี โปรตุเกสและประเทศไทย
== รายการอ้างอิง ==
รูปแบบการสอน
จิตวิทยาการศึกษา
นิวต์จระเข้

นิวต์จระเข้ หรือ นิวต์ตะปุ่มตะป่ำ (Crocodile newts,  Knobby newts) เป็นสกุลของสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกจำพวกซาลาแมนเดอร์สกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Tylototriton
จัดเป็นนิวต์หรือซาลาแมนเดอร์ขนาดเล็ก ปัจจุบันพบทั้งหมด 14 ชนิด โดยเชื่อว่ายังมีอีกหลายชนิดที่ยังไม่ได้มีการค้นพบ และในบางชนิดก็อาจเป็นชนิดเดียวกัน พบกระจายพันธุ์ตามแนวเทือกเขาหิมาลัย ตั้งแต่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดียและพม่า ไปจนถึงพม่าสู่ภาคเหนือของไทย, ลาว, เวียดนาม และทางตอนใต้ของจีน
==การจำแนก==
นิวต์ตะปุ่มตะป่ำดำ (Tylototriton asperrimus)
Tylototriton broadoridgus
Tylototriton dabienicus
นิวต์ตะปุ่มตะป่ำไหหลำ (Tylototriton hainanensis)
นิวต์ตะปุ่มตะป่ำหางแดง (Tylototriton kweichowensis)
นิวต์ตะปุ่มตะป่ำลาว (Tylototriton notialis)
นิวต์จระเข้เสฉวนใต้ (Tylototriton pseudoverrucosus)
นิวต์จักรพรรดิ (Tylototriton shanjing) — เป็นไปได้อาจเป็นชื่อพ้องของ T. verrucosus
นิวต์ตะปุ่มตะป่ำต้าเหลียง (Tylototriton taliangensis)
กะท่าง (Tylototriton verrucosus)
นิวต์จระเข้เวียดนาม (Tylototriton vietnamensis)
นิวต์ตะปุ่มตะป่ำเหวียนเสียน (Tylototriton wenxianensis)
นิวต์ตะปุ่มตะป่ำเทียนหนาน (Tylototriton yangi)
นิวต์ตะปุ่มตะป่ำซิกเลอร์ (Tylotriton ziegleri)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นิวต์
สหกิจคริสเตียนแห่งประเทศไทย

สหกิจคริสเตียนแห่งประเทศไทย (The Evangelical Fellowship of Thailand) เป็นองค์การทางศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ในประเทศไทย ได้ถูกต่อตั้งขึ้นเพื่อดูแลคริสตจักรโปรเตสแตนต์และทำหน้าที่เป็น “สภา” ให้กับมิชชันนารี คริสตจักรอิสระ และคริสตจักรกลุ่มต่าง ๆ  สหกิจคริสเตียนแห่งประเทศไทย ได้รับการรับรองจากกรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2512 (ค.ศ. 1969) ให้เป็นองค์การทางศาสนาคริสต์ที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศไทย โดยมีศาสนาจารย์สุข พงศ์น้อย เป็นประธานสหกิจคริสเตียนแห่งประเทศไทยคนแรก ซึ่งมีองค์การต่าง ๆ ในสังกัดดังนี้
1. องค์การพระกิตติคุณสมบูรณ์ในประเทศไทย (พสท.)
2. องค์กรคริสตจักรสัมพันธ์ในประเทศไทย (คจส.)
== วัตถุประสงค์หลัก ==
เพื่อส่งเสริมการประสานงานและความร่วมมือกัน
ส่งเสริมการเผยแพร่ข่าวประเสริฐของพระเยซูคริสต์
ส่งเสริมการเจริญฝ่ายจิตวิญญาณของคริสเตียน
ส่งเสริมการผลิตและการใช้สื่อสารมวลชนของคริสเตียน
ส่งเสริมการสังคมสงเคราะห์และสาธารณประโยชน์
==  แหล่งข้อมูลอื่น ==
สหกิจคริสเตียนแห่งประเทศไทย
ข้อมูลคริสตจักรโปรเตสแตนต์ทั้งหมดในประเทศไทย (ภาษาไทย)
ข้อมูลคริสตจักรโปรเตสแตนต์ทั้งหมดในประเทศไทย (ภาษาอังกฤษ)
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2512
องค์การโปรเตสแตนต์ในประเทศไทย
ปปัญจสูทนี

ปปัญจสูทนี คือ คัมภีร์อรรถกถาที่อธิบายความในมัชฌิมนิกายแห่งพระสุตตันตปิฎก พระพุทธโฆสะเป็นผู้เรียบเรียงขึ้นจากอรรถกถาภาษาสิงหฬ เมื่อราว พ.ศ. 1,000  โดยอาศัยอรรกถาเก่าภาษาสิงหลที่แปลมาจากภาษมคธหรือภาษาบาลีมาแต่เดิม แต่ต่อมาต้นฉบับสูญหายไปพระพุทธโฆษาจารย์จึงเดินทางไปยังลังกาทวีปเพื่อแปลอรรกถาเหล่านี้กลับคืนเป็นภาษาบาลีอีกครั้ง ทั้งนี้ ชื่อคัมภีร์ "ปปัญจสูทนี" มีหมายความว่า การไขความกระจ่างแก่อุปสรรคแก่ความก้าวหน้าทางจิต  
== ที่มา ==
พระพุทธโฆษาจารย์ หรือพระพุทธโฆสะ ได้รจนาคัมภีร์นี้ขึ้นตามคำอาราธนาของพระพุทธมิตตะเถระ  เริ่มต้นคัมภีร์ พระพุทธโฆษาจารย์ได้เกริ่นถึงที่มาที่ไปของการรจนาปปัญจสูทนี กล่าวคือ เป็นการแปลจากอรรถกาเดิมที่พระอรหันต์ผู้เชี่ยวชาญ 500 องค์สังคายนาเป็นภาษามคธ หรือภาษาบาลีไว้ตอนปฐมสังคายนา รวมถึงที่พระสังคีติกาจารย์ทั้งหลายสังคายนาเพิ่มเติมในเวลาต่อมา เพื่อเนื้อความแห่งพระสูตร มัชฌิมนิกาย ต่อมาพระมหินทเถระได้นำอรรถกถาเหล่านี้มาเผยแผ่ที่ลังกาทวีป แล้วแปลเป็นภาษาสิงหล เพื่อยังประโยชน์แก่ชาวลังกา ในเวลาต่อมาอรรถกาเดิมในภาษามคธสูญหายไป พระพุทธโฆษาจารย์จึงเดินทางมาลังกาเพื่อแปลอรรถกาต่างๆ รวมถึงอรรถกถาที่อธิบายมัชฌิมนิกาย กลับเป็นภาษาบาลีอีกครั้ง นอกจากนี้ ในการแปลครั้งนี้ พระพุทธโฆษาจารย์ยังประกาศว่า อรรถกาเนื้อความมีความสอดคล้องกับคำสอนของพระเถระคณะวัดมหาวิหาร ซึ่งรักษาคำสอนตามแนวทางพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาทไว้อย่างครบถ้วน 
== เนื้อหา ==
ปปัญจสูทนี มีลักษณะเดียวกับคัมภีร์อรรถกถาอื่นๆ กล่าวคือ ผู้รจนา จะกล่าวถึงเบื้องหลังที่มีการแสดงพระสูตรนั้น มีการอธิบายคำศัพท์สำคัญในพระสูตร และมีการอธิบายเพิ่มเติม ซึ่งรายละเอียดของข้อธรรมซึ่งองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงในพระสูตรนั้น ๆ  โดยในที่นี้จะมีการแบ่งเนื้อหาโดยสรุปของปปัญจสูทนี ตามลักษณะการแบ่งหมวดหมู่ของมัชฌิมนิกาย ดังนี้
ปปัญจสูทนี อรรถกามัชฌิมนิกาย หมวดมูลปัณณาสก์
อรรถกถามูลปริยายวรรค (10 สูตร)
อรรถกถาสีหนาทวรรค (10 สูตร)
อรรถกถาโอปัมมวรรค (10 สูตร)
อรรถกถามหายมกวรรค (10 สูตร)
อรรถกถาจูฬยมกวรรค (10 สูตร)
ปปัญจสูทนี อรรถกามัชฌิมนิกาย หมวดมัชฌิมปัณณาสก์
อรรถกถาคหปติวรรค (10 สูตร)
อรรถกถาภิกขุวรรค (10 สูตร)
อรรถกถาปริพพาชกวรรค (10 สูตร)
อรรถกถาราชวรรค (10 สูตร)
อรรถกถาพราหมณวรรค (10 สูตร)
ปปัญจสูทนี อรรถกามัชฌิมนิกาย หมวดอุปริปัณณาสก์
อรรถกถาเทวทหวรรค (10 สูตร)
อรรถกถาอนุปทวรรค (10 สูตร)
อรรถกถาสุญญตวรรค (10 สูตร)
อรรถกถาวิภังควรรค (10 สูตร)
อรรถกถาสฬายตนวรรค (10 สูตร)
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
พระพรหมคุณาภรณ์ (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2550). พจนานุกรมพุทธศาสน์ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพมหานคร.
Jayarava Attwood. (2012). Proliferation : An exploration of the concept of  papanca in the Pali Suttas with translations of relevant texts.
พระไตรปิฎกมหามกุฏราชวิทยาลัย. ปปัญจสูทนี. อรรถกถา พระสุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย
สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2550). พระไตรปิฎกฉบับประชาชน. กรุงเทพมหานคร. กรมการศาสนา กระทรวงวัฒนธรรม.
พระศรีปริยัติโมลี. (2542). เก็บเพชรจากคัมภีร์พระไตรปิฎก. กรุงเทพมหานคร. โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย หน้า 129 - 144
Bimala Charan Law. (1923). The Life and Work of Buddhaghosa. Calcutta : Thacker, Spink & Co.
== ตัวบทคัมภีร์ ==
ปปญจสูทนี (บาลี)
ปปญจสูทนี ๑
ปปญจสูทนี ๒
ปปญจสูทนี ๓
อรรถกถา
วรรณกรรมศาสนาพุทธ
กีฬาฮอกกี้ในซีเกมส์ 2013

ฮอกกี้ในซีเกมส์ 2013 ได้รับการจัดขึ้นเป็นระยะเวลากว่าเก้าวันเริ่มต้นในวันที่ 13 ธันวาคม และสิ้นสุดในการชิงเหรียญในวันที่ 20 และ 21 ธันวาคม 2013  โดยการแข่งขันทั้งหมดจัดขึ้นที่ สนามฮอกกี้เต็งพยู ย่างกุ้ง
==สรุปเหรียญการแข่งขัน==
===ตารางเหรียญ===
{| 
|-
|1||align=left| มาเลเซีย|| 2 || 0 || 0 || 2
|-
|2||align=left| ไทย|| 0 || 1 || 0 || 1
|-
|2||align=left| สิงคโปร์|| 0 || 1 || 0 || 1
|-
|4||align=left| พม่า|| 0 || 0 || 2 || 2
|-
!colspan=2| สรุปเหรียญรวม || 2 || 2 || 2 || 2
|}
==ทีมที่เข้าร่วม==
{|class=wikitable
|-
!width=50%|ชาย !!width=50%|หญิง
|-
|
 สิงคโปร์
 มาเลเซีย
 พม่า
 ไทย
 เวียดนาม
|
 อินโดนีเซีย
 มาเลเซีย
 พม่า
 ไทย
 สิงคโปร์
 กัมพูชา
|}
==ประเภททีมชาย==
เวลาทั้งหมดเป็น เวลาพม่า – UTC+6:30.
===รอบแบ่งกลุ่ม===
====ตารางคะแนนทีมชาย====
{|
|-
|
====สรุปตารางเหรียญหลังจบรอบสุดท้าย====
{|class=wikitable style="text-align:center;"
|-
!width=40|อันดับ
!width=180|ทีม
|-
|
|align=left| มาเลเซีย
|-
|
|align=left| สิงคโปร์
|-
|
|align=left| พม่า
|-
|4
|align=left| ไทย
|-
|5
|align=left| เวียดนาม
|}
==ประเภททีมหญิง==
เวลาทั้งหมดเป็น เวลาพม่า – UTC+6:30.
===รอบแบ่งกลุ่ม===
====ตารางคะแนนทีมหญิง====
{|
|-
|
====สรุปตารางเหรียญหลังจบรอบสุดท้าย====
{|class=wikitable style="text-align:center;"
|-
!width=40|อันดับ
!width=180|ทีม
|-
|
| มาเลเซีย
|-
|
| ไทย
|-
|
| พม่า
|-
|4
| สิงคโปร์
|-
|5
| อินโดนีเซีย
|-
|6
| กัมพูชา
|}
==อ้างอิง==
ซีเกมส์ 2013
Bauhinia tarapotensis

Bauhinia tarapotensis  เป็นพืชในสกุลชงโค วงศ์ถั่ว กระจายพันธุ์ในประเทศบราซิล เปรู โคลัมเบีย เอกวาดอร์ และโบลิเวีย เป็นพืชสมุนไพรที่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ ใช้รักษาอาการอักเสบในประเทศเอกวาดอร์ มีฤทธิ์ลดอาการบวมน้ำในหูของหนูทดลองที่ถูกชักนำด้วยน้ำมันจากพืชสกุลเปล้า
== อ้างอิง ==
สกุลชงโค
สมุนไพร
พืชที่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ
วิลาศ น้อมเจริญ

พันจ่าอากาศตรี วิลาศ น้อมเจริญ (ชื่อเล่น: ลาศ; 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 – 7 มกราคม พ.ศ. 2557) เป็นอดีตผู้รักษาประตูฟุตบอลทีมชาติไทย และเคยเป็นผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูให้แก่ สโมสรราชประชา, สโมสรฟุตบอลจังหวัดตราด และ ฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย รวมถึงเคยทำหน้าที่เป็นผู้รักษาประตูให้แก่ สโมสรฟุตบอลการท่าเรือไทย อยู่หลายทศวรรษ
== ประวัติ ==
วิลาศ น้อมเจริญ เป็นชาวจังหวัดฉะเชิงเทรา เกิดวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 ซึ่งก่อนจะมาเล่นฟุตบอลนั้น วิลาศเคยเป็นนักวอลเลย์บอลมาก่อน เริ่มมีชื่อเสียงเมื่อครั้งที่แข่งกีฬาแห่งชาติให้แก่จังหวัดตราด กระทั่งได้ติดทีมชาติชุดใหญ่ และในช่วงประมาณ พ.ศ. 2531 ได้ร่วมทำหน้าที่ให้แก่สโมสรฟุตบอลการท่าเรือไทย
วิลาศ เคยร่วมกับฟุตซอลทีมชาติไทยเข้าแข่งฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2000 ที่ประเทศกัวเตมาลา ตลอดจนเคยร่วมสร้างผลงานให้แก่ฟุตบอลชายหาดทีมชาติไทยในการคว้าอันดับ 4 ของการแข่งขันฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์โลก 2002 ที่ริโอเดอจาเนโร ประเทศบราซิล
วันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2557 วิลาศเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง ที่โรงพยาบาลศิริราช
ด้านชีวิตส่วนตัว วิลาศมีภรรยาชื่อ สุภาวดี วิเชียรสรรค์ และมีลูกชาย 1 คน
== เกียรติประวัติ ==
บุคคล: รางวัลผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมของโลก - ฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์โลก 2002 ที่ริโอเดอจาเนโร ประเทศบราซิล
ทีม: อันดับ 4 - ฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์โลก 2002 ที่ริโอเดอจาเนโร ประเทศบราซิล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พ.อ.ต. วิลาศ น้อมเจริญ - สโมสรกีฬาราชประชา 
ผู้รักษาประตูฟุตซอล
นักฟุตบอลทีมชาติไทย
ผู้รักษาประตูฟุตบอลชาวไทย
ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูฟุตบอล
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลการท่าเรือ
นักฟุตซอลชายชาวไทย
นักฟุตบอลชายหาดชาวไทย
บุคคลจากจังหวัดฉะเชิงเทรา
ทหารอากาศชาวไทย
เสียชีวิตจากมะเร็ง
นักวอลเลย์บอลชายชาวไทย‎
ศิริจันทร์ ทองประเสริฐ

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ศิริจันทร์ ทองประเสริฐ หรือ ดร.ศิริจันทร์ ทองประเสริฐ เกิด 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2493 ถึงแก่อนิจกรรม 27 ธันวาคม พ.ศ. 2556 เป็นผู้ทรงคุณวุฒิด้านวิศวกรรมอุตสาหการ สำเร็จการศึกษาดุษฐีบัณฑิต สาขาวิศวกรรมอุตสาหการ จาก Texus Tech University ประเทศสหรัฐอเมริกา  เป็นอาจารย์ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีผลงานการแต่งและเรียบเรียงตำราที่เป็นประโยชน์อย่างมากต่อวงการ วิศวกรรมอุตสาหการ
== ผลงาน ==
ได้รับรางวัลผลงานวิจัยดีเด่นเงินทุนวิจัยรัชดาภิเษกสมโภช พ.ศ. 2527
ได้รับรางวัลวิศวกรดีเด่นสาขาวิศวกรรมอุตสาหการ จากวิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2546
ได้รับเลือกให้เป็นศิษย์เก่าดีเด่นของโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์
== ประวัติการทำงาน ==
อาจารย์ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เลขาธิการข่ายงานวิศวกรรมอุตสหการ
อนุกรรมการวิชาการสาขาอุตสาหกรรมเกษตร กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
กรรมการบริหารสำนักรับรองคุณภาพ สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย
อนุกรรมการสนับสนุนงานวิจัยร่วมภาครัฐและเอกชนในเชิงพาณิชย์ สำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษา
กรรมการสภาสถาบันเทคโนโลยีไทย-ญี่ปุ่น
ที่ปรึกษาสถาบันส่งเสริมขีดความสามารถของมนุษย์ สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
ศาสตราจารย์เกียรติคุณ
บุคคลจากโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
บุคคลจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
กาแฟใบใหญ่

กาแฟใบใหญ่ หรือ กาแฟไลเบอริกา  อินโดนีเซียเรียกโกปีนังกา ฟิลิปปินส์เรียกโกเปบาราโก เป็นพืชในสกุลกาแฟ วงศ์ Rubiaceae เป็นไม้พุ่มหรือไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ กิ่งเกลี้ยง ใบออกตรงข้าม มีหูใบระหว่างก้านใบ ออกดอกเป็นกลุ่มตามซอกใบ กลีบเลี้ยงเป็นหลอด กลีบดอกบิดเวียนไปทางซ้าย สีขาว ผลมีเมล็ดเดียว แข็ง สีเหลืองหรือสีแดง
กาแฟใบใหญ่เป็นพืชพื้นเมืองในแอฟริกา ปลูกเป็นการค้าที่อเมริกาใต้ และแอฟริกา นำมาปลูกที่อินเดียเมื่อ พ.ศ. 2415 และที่อินโดนีเซียเมื่อ พ.ศ. 2418 แต่ต่อมาเปลี่ยนไปปลูกกาแฟโรบัสตามากขึ้น ในเอเชีย ยังปลูกอยู่ที่ศรีลังกา อินเดีย ไทย เวียดนาม ไต้หวันและติมอร์เป็นบางพื้นที่ ปลูกมากในมาเลเซียและฟิลิปปินส์ เมล็ดเมื่อนำมาชงเป็นกาแฟจะขมมากกว่ากาแฟอะแรบิกาและกาแฟโรบัสตา ซึ่งเป็นที่นิยมในซาบะฮ์ (มาเลเซีย) และแอฟริกา ผลผลิตของกาแฟชนิดนี้คิดเป็นร้อยละ 1 ของกาแฟทั้งโลก แต่เป็นผลผลิตที่สำคัญของมาเลเซีย โดยปลูกมากที่เซอลาโงร์ ยะโฮร์ มะละกา เปรัก และซาบะฮ์ เมล็ดกาแฟพันธุ์นี้มีกาเฟอีนประมาณร้อยละ 0.5–1.8
== อ้างอิง ==
พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 16: พืชให้สารกระตุ้น. พิมพ์ครั้งที่ 2. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า 95 - 96
==แหล่งข้อมูลอื่น==
World Checklist of Rubiaceae
Coffea liberica , United Nations' Food and Agriculture Organization website
สกุลกาแฟ
พืชเสพติด
พืชที่รับประทานได้
กีฬาเปตองในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 42

กีฬาเปตอง ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์
มีการชิงชัย 9 เหรียญทอง ประกอบด้วย
{|
| valign = top|
*Shooting บุคคลชาย
*Shooting บุคคลหญิง
*ชายเดี่ยว
*หญิงเดี่ยว
| valign = top|
*ชายคู่
*หญิงคู่
*คู่ผสม
*ทีมชาย 3 คน
*ทีมหญิง 3 คน
|}
เริ่มแข่งขันวันที่ 10-12 มกราคม 2557
สนามที่ใช้ในการแข่งขัน : ปั้มโมบิล อำเภอเมืองสุพรรณบุรี
== สรุปเหรียญรางวัล เปตอง ==
{| 
|-
| 1 || align=left| ร้อยเอ็ด || 1 || 0 || 0||1
|-
|  || align=left| สมุทรปราการ || 1 || 0 || 0||1
|-
|  || align=left| สุพรรณบุรี || 1 || 0 || 0||1
|-
|  || align=left| ภูเก็ต || 1 || 0 || 0||1
|-
|  || align=left| ราชบุรี || 1 || 0 || 0||1
|-
| 6 || align=left| บุรีรัมย์ || 0 || 1 || 0||1
|-
|  || align=left| พิจิตร || 0 || 1 || 0||1
|-
|  || align=left| อุทัยธานี || 0 || 1 || 0||1
|-
|  || align=left| สมุทรสงคราม || 0 || 1 || 0||1
|-
|  || align=left| สงขลา || 0 || 1 || 0||1
|-
| 11 || align=left| กรุงเทพมหานคร || 0 || 0 || 2||2
|-
| 12 || align=left| กาญจนบุรี || 0 || 0 || 1||1
|-
|  || align=left| จันทบุรี || 0 || 0 || 1||1
|-
|  || align=left| นราธิวาส || 0 || 0 || 1||1
|-
|  || align=left| ปทุมธานี || 0 || 0 || 1||1
|-
|  || align=left| หนองคาย || 0 || 0 || 1||1
|-
|  || align=left| นครสวรรค์ || 0 || 0 || 1||1
|-
|  || align=left| ระยอง || 0 || 0 || 1||1
|-
|  || align=left| นครราชสีมา || 0 || 0 || 1||1
|-bgcolor="ccccff"
|  || align=left| รวม || 5 || 5 || 10 || 20
|}
== สรุปผลการแข่งขัน ==
{| 
|-
| rowspan = 2| Shooting บุคคลชาย
| rowspan = 2|
| rowspan = 2|
|
|-
|
|-
| rowspan = 2| Shooting บุคคลหญิง
| rowspan = 2|
| rowspan = 2| อ่างทองสุจิตรา  เชื้อมั่ง
|
|-
|
|-
| rowspan = 2| ชายเดี่ยว
| rowspan = 2| สมุทรปราการเฉลิม  ปิ่นทอง
| rowspan = 2| บุรีรัมย์อภิสิทธิ์  แสงดาว
|กาญจนบุรีสิทธิชัย  กลิ่นเจริญ
|-
|ปทุมธานีสุรวุฒิ  ชะลอย
|-
| rowspan = 2| หญิงเดี่ยว
| rowspan = 2| ร้อยเอ็ดรสสุคนธ์  ทองถนอม
| rowspan = 2| อุทัยธานีวรรนิดา  รู้อยู่
|จันทบุรีวนิดา  เทสพิทักษ์
|-
|นราธิวาสนอรียะ  อาแว
|-
| rowspan = 2| ชายคู่
| rowspan = 2| ภูเก็ตธนากร  สังข์แก้วปริญญา  พัฒน์ทองธำรง  คุ้มเพชร
| rowspan = 2| สมุทรสงครามศุภฤทธิ์  นามพรมพัฒนะ  คำจันทร์ภานุกร  ฤกษ์สนิท
|นครสวรรค์พงศกร  ขำประถมเกียรติก้อง  ทนงค์อภิบาล  ธุระ
|-
|กรุงเทพมหานครนาย ฟร้อง นักเลงป้ายแดงวิรุฬห์  ต้อยสำราญเอกสิทธิ์  ผดุงสรรพ
|-
| rowspan = 2| หญิงคู่
| rowspan = 2| ราชบุรีธิดา  บัวเบาวิไลรัตน์  ทรงแสงจันทร์กุลธิดา  อินทร์คง
| rowspan = 2| สงขลากัตติกา  อร่ามโชติจุฑารัตน์  ขุนเพ็ชรอรชร  อินทะสะโร
|ระยองนิรารัตน์  สำเร็จกิจอัมพวัน  สุวรรณพฤกษ์ทองสี  มะตะโคตร
|-
|นครราชสีมาจันทร์จิรา  หาญสุวรรณ์พัชริดา  ยศสานิตยา  ชุ่มใจ
|-
| rowspan = 2| คู่ผสม
| rowspan = 2| สุพรรณบุรีพรทิพย์  บุญเพชรศราวุฒิ  ศรีบุญเพ็ง
| rowspan = 2| พิจิตรวิไลวรรณ  สาเลือกสิรวิชญ์  ยืนยงค์
|หนองคายวิสุดา  ถาราชจักรพงษ์  พันธ์เมือง
|-
|กรุงเทพมหานครมนต์  เกิดเจริญอัจฉรา  เราประเสริฐสุข
|-
| rowspan = 2| ทีมชาย 3 คน
| rowspan = 2|
| rowspan = 2|
|
|-
|
|-
| rowspan = 2| ทีมหญิง 3 คน
| rowspan = 2|
| rowspan = 2|
|
|-
|
|}
== อ้างอิง ==
[http://www.suphanburigames42.com//  กีฬาแห่งชาติครั้งที่42 สุพรรณบุรีเกมส์
สมาคมเปตอง แห่งประเทศไทย
42
โกงกางหูช้าง

โกงกางหูช้าง  เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Rubiaceae เป็นไม้ผลัดใบ ต้นแก่มีรอยแยกเป็นรอยตื้นๆ ตามความยาวของลำต้น เปลือกของกิ่งอ่อนล่อนออกได้ ใบเดี่ยว รูปใบเกือบกลม ใบเรียบ สีเขียวเข้ม ด้านหลังใบสีจางกว่า และมีขนเล็กน้อย ดอกช่อแบบกระจุก กลีบดอกสีขาวเชื่อมกันเป็นหลอด ผลเดี่ยว ทรงกลม ผลแห้ง เนื้อเป็นเส้นใยมีหลายเมล็ด ผลอ่อนสีเขียวมีจุดเข้มกระจายทั่วไป เป็นพืชทนเค็ม ใช้เป็นไม้ประดับได้
== อ้างอิง ==
มัณฑนา นวลเจริญ. พรรณไม้ป่าชายหาด. ปทุมธานี. สำนักพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ 2552 หน้า 17
วงศ์เข็ม
ไม้ประดับ
หน่วยงานเพื่อการพัฒนาระหว่างประเทศสหรัฐ

หน่วยงานเพื่อการพัฒนาระหว่างประเทศสหรัฐ หรือยูเอสเอด (United States Agency for International Development, ย่อ: USAID) เป็นหน่วยงานอิสระของรัฐบาลกลางสหรัฐ ซึ่งรับผิดชอบต่อการให้การสนับสนุนระหว่างประเทศพลเรือนและความช่วยเหลือด้านการพัฒนาเป็นหลัก ยูเอสเอดเป็นหน่วยงานช่วยเหลืออย่างเป็นทางการที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก โดยมีงบประมาณกว่า 27,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และคิดเป็นกว่ากึ่งหนึ่งของความช่วยเหลือระหว่างประเทศของสหรัฐทั้งหมด ซึ่งสูงสุดในโลกในแง่ดอลลาร์สัมบูรณ์
รัฐสภาผ่านรัฐบัญญัติความช่วยเหลือต่างประเทศเมื่อวันที่ 4 กันยายน 1961 ซึ่งจัดระเบียบโครงการช่วยเหลือต่างประเทศของสหรัฐใหม่และกำหนดให้ตั้งหน่วยงานเพื่อให้ความช่วยเหลือทางเศรษฐกิจ ต่อมามีการก่อตั้งยูเอสเอดตามคำสั่งฝ่ายบริหารของประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดี ซึ่งมุ่งรวมองค์การและโครงการความช่วยเหลือต่างประเทศที่มีอยู่จำนวนมากให้รวมอยู่ภายในหน่วยงานเดียว ยูเอสเอดเป็นองค์การความช่วยเหลือต่างประเทศแห่งแรกของสหรัฐซึ่งมีความมุ่งหมายหลักเพื่อการพัฒนาสังคมและเศรษฐกิจระยะยาว
โครงการของยูเอสเอดได้รับอนุมัติจากรัฐสภาในรัฐบัญญัติความช่วยเหลือต่างประเทศ ซึ่งรัฐสภาส่งเพิ่มเติมผ่านคำสั่งในรัฐบัญญัติจัดสรรงบประมาณประจำปีและกฎหมายอื่น ยูเอสเอดเป็นองค์ประกอบอย่างเป็นทางการอย่างหนึ่งของนโยบายต่างประเทศของสหรัฐ จึงดำเนินการภายใต้การชี้แนะของประธานาธิบดี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศและสภาความมั่นคงแห่งชาติ ยูเอสเอดมีพันธกิจในกว่า 100 ประเทศ ซึ่งส่วนใหญ่ในทวีปแอฟริกา เอเชีย ละตินอเมริกา ตะวันออกกลางและยุโรปตะวันออก
== อ้างอิง ==
==  แหล่งข้อมูลอื่น ==
หน่วยงานเพื่อการพัฒนาระหว่างประเทศสหรัฐ
หน่วยงานพัฒนาระหว่างประเทศ
หน่วยงานอิสระของรัฐบาลสหรัฐ
ความช่วยเหลือระหว่างประเทศของสหรัฐ
สัพพาสวสังวรสูตร

สัพพาสวสังวรสูตร เป็นพระสูตรใน พระสุตตันตปิฎก หมวดมัชฌิมนิกาย หมวดย่อยมูลปัณณาสก์ และอยู่ในวรรคที่ชื่อ มูลปริยายวรรค สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงพระสูตรนี้  ณ พระวิหารเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี โดยทรงแสดงต่อภิกษุทั้งหลายว่าด้วยการสำรวมระวังอาสวะทุกชนิด โดยมี 7 หลักการใหญ่ คืออาสวะที่พึงละได้ด้วย 1. การเห็น 2. การสำรวมระวัง 3. การส้องเสพ 4. การอดทน 5. การงดเว้น 6. การบรรเทา และ 7. การอบรม 
== เนื้อหา ==
โดยสังเขป สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสว่า ทรงแสดงหนทางแห่งการขจัดสิ้นไปแห่งอาสวะ แก่ภิกษุผู้รู้วิธีโยนิโสมนสิการและอโยนิโสมนสิการ หรือการพิจารณาโดยแยบคาย และไม่แยบคาย เพราะทรงตรัสว่า หากภิกษุใดมนสิการ หรือพิจารณาโดยไม่แยบคายแล้ว  อาสวะทั้งหลายที่ยังไม่เกิด  ย่อมเกิดขึ้น และที่เกิดขึ้นแล้วย่อมเจริญขึ้นๆ ไปอีก 
จากนั้น ทรงตรัสว่า เหตุเพราะไม่ได้เห็นพระอริยะ และไม่ได้รับการแนะนำทำให้ไม่รู้สิ่งควร และสิ่งไม่ควรมนสิการ (พิจารณา) ปุถุชนจึงยังมีทิฏฐิในความเป็นเรา เป็นของเรา ย่อมไม่พ้นจากชาติ ชรา มรณะ ย่อมไม่พ้นจากทุกข์  แล้วทรงพรรณนาถึงแนวทางแห่งการละอาสวะนั้น โดย 7 อย่าง โดยสังเขปดังนี้
อาสวะที่ละได้ด้วยทัสสนะ หรือการเห็น คือการเห็นพระอริยเจ้าทั้งหลาย และได้รับการแนะนำ ทำให้รู้สิ่งควร และสิ่งไม่ควรมนสิการ ครั้นอริยสาวกได้ทำมนสิการ หรือพิจารณาโดยแยบคายแล้ว ย่อมละสังโยชน์ 3 คือ สักกายทิฏฐิ  วิจิกิจฉา  และสีลัพพตปรามาสได้ 
อาสวะที่ละได้เพราะสังวร หรือการสำรวมระวัง คือเมื่อภิกษุพิจารณาโดยแยบคายแล้ว สำรวมในอินทรีย์ 6 มีตา เป็นต้น อาสวะ และความเร่าร้อน ที่ยังให้เกิดความคับแค้น ย่อมไม่มีแก่ภิกษุนั้นผู้สำรวมอยู่ อย่างนี้ 
อาสวะที่ละได้เพราะการพิจารณาการส้องเสพ กลาาวคือ เมื่อภิกษุพิจารณาโดยแยบคายแล้ว เสพปัจจัย 4 อาสวะและความเร่าร้อนอัน กระทำความคับแค้น ย่อมไม่มีแก่ภิกษุนั้น ผู้พิจารณาแล้วเสพอยู่อย่างนี้ 
อาสวะที่ละได้ด้วยความอดกลั้น หรือการอดทน กล่าวคือ ภิกษุพิจารณาโดยแยบคายแล้ว จะเป็นผู้อดทนต่อหนาว ร้อน หิว กระหาย สัมผัสแห่งเหลือบ ยุง ลมแดด และสัตว์เลื้อยคลาน อดกลั้นต่อคำที่ผู้อื่น กล่าวชั่ว ต่อเวทนาอันอาจพร่าชีวิตได้ อาสวะและความเร่าร้อนอันกระทำ ความคับแค้น ย่อมไม่มีแก่ภิกษุนั้นผู้อดกลั้นอยู่อย่างนี้ 
อาสวะที่ละได้เพราะการเว้น คือ ภิกษุพิจารณาโดยแยบคายแล้ว หลีกหนีอันตราย มีช้าง ม้า งู มิตรชั่ว และสถานที่มิใช่โคจร อาสวะ และความเร่าร้อน อันกระทำความคับแค้น ย่อมไม่มีแก่ภิกษุผู้เว้นรอบอยู่อย่างนี้ 
อาสวะที่ละได้เพราะการบรรเทา กล่าวคือ ภิกษุพิจารณาโดยแยบคายแล้ว อดกลั้น ละบรรเทาซึ่งกามวิตก พยาบาท วิตก วิหิงสาวิตก (ความคิดในความเบียดเบียน ) ธรรมที่บาปอกุศลที่เกิดขึ้นแล้ว ทำให้สิ้นสูญให้ถึงความไม่มี อาสวะ และความเร่าร้อน อันกระทำความคับแค้น ย่อมไม่มี แก่ภิกษุนั้นผู้บรรเทาอยู่อย่างนี้ 
อาสวะที่ละได้เพราะการอบรม กล่าวคือ เมื่อภิกษุพิจารณาโดยแยบคายแล้ว เจริญโพชฌงค์ 7 (องค์ธรรมเป็นเครื่องตรัสรู้) อันอาศัยความสงัด ความปราศจากราคะ ความดับ อาสวะ และความเร่าร้อน อันกระทำความคับแค้น ย่อมไม่มี แก่ภิกษุนั้น ผู้อบรมอยู่อย่างนี้ 
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
พระไตรปิฎกมหามกุฏราชวิทยาลัย. พระสุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ เล่ม 1 ภาค 1, สัพพาสวสังวรสูตร
สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2550). พระไตรปิฎกฉบับประชาชน. กรุงเทพมหานคร. กรมการศาสนา กระทรวงวัฒนธรรม.
== ตัวบท ==
สัพพาสวสังวรสูตร (ภาษาไทย)
http://www.84000.org/tipitaka/pitaka2/v.php?B=12&A=238&Z=384
Sabbasava Sutta: All the Fermentations (ภาษาอังกฤษ)
http://www.accesstoinsight.org/tipitaka/mn/mn.002.than.html
พระสุตตันตปิฎก
เบงคลูรู

เบงคลูรู [เบง-คะ-ลู-รู] หรือ บังคาลอร์ (ಬೆಂಗಳೂರು, ) เป็นเมืองเอกและเมืองใหญ่สุดในรัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย บริเวณที่ราบสูงแดกกัน ระดับความสูง  เหนือระดับน้ำทะเล  เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 3 ของประเทศ เบงคลูรูเป็นเมืองที่สะอาดและใส่ใจสิ่งแวดล้อมเป็นอย่างดี ตามท้องถนนหรือสวนสาธารณะเต็มไปด้วยต้นไม้ขนาดใหญ่นานาชนิดที่ให้ความร่มรื่น แม้แต่ในช่วงฤดูร้อน ผู้คนที่เดินตามท้องถนนแทบไม่ต้องกางร่ม เนื่องจากได้ร่มเงาจากต้นไม้   เป็นเมืองที่เจริญก้าวหน้าเมืองหนึ่งของอินเดียหรือในระดับเอเชียใต้ เมืองนี้รู้จักกันในชื่อ หุบเขาซิลิคอนแห่งอินเดีย เนื่องจากเป็นเมืองส่งออกเทคโนโลยี ติด 1 ใน 10 อันดับเมืองที่มีผู้ประกอบการมากที่สุดในโลก
== ภูมิอากาศ ==
== เมืองพี่น้อง ==
เบงคลูรู ได้สถาปนาความสัมพันธ์กับเมืองพี่น้องทั้ง 4 เมือง ดังต่อไปนี้:
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
Hasan, Fazlul. Bangalore Through The Centuries. Bangalore: Historical Publications, 1970.
Plunkett, Richard. South India. Lonely Planet, 2001. ISBN 1-86450-161-8
Vagale, Uday Kumar. . Digital Libraries and Archives. 2006. Virginia Tech. 27 April 2004.
Hunter, Cotton, Burn, Meyer. "The Imperial Gazetteer of India", 2006. Oxford, Clarendon Press. 1909.
"Bangalore." Encyclopædia Britannica. 1911 ed.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Bruhat Bengaluru Mahanagara Palike&nbsp;– (Municipal government) 
Official website of Bangalore Development Authority
 
เมืองในรัฐกรณาฏกะ
เมืองหลวงของรัฐและดินแดนสหภาพในประเทศอินเดีย
วัดบรมนิวาสราชวรวิหาร

วัดบรมนิวาสราชวรวิหาร พระอารามหลวงชั้นโท ชนิดราชวรวิหาร ตั้งอยู่ที่แขวงรองเมือง เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
== ประวัติ ==
วัดบรมนิวาส เป็นวัดที่พระวชิรญาณเถระโปรดให้เริ่มสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2377 ประกอบด้วยพระอุโบสถ พระเจดีย์ และกุฏิ 14 หลัง การก่อสร้างดังดำเนินมาจนกระทั่งพระวชิรญาณเถระลาผนวชและขึ้นครองราชย์เป็นพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระอารามได้รับการปฏิสังขรณ์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่อีกครั้งในสมัยที่พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (จันทร์ สิริจนฺโท) เป็นเจ้าอาวาส โดยเจ้าจอมมารดาทับทิม ในรัชกาลที่ 5 และพระราชโอรสธิดา เป็นผู้สนับสนุนทุนทรัพย์
พระอารามยังมีเสนาสนะสร้างเพิ่มเติมและได้รับปฏิสังขรณ์ในสมัยเจ้าอาวาสรุ่นต่อ ๆ มาจวบจนปัจจุบัน
== ลำดับเจ้าอาวาส ==
นับตั้งแต่ก่อตั้งมา วัดบรมนิวาสมีเจ้าอาวาสตามลำดับ ดังนี้
{|class="wikitable" align="center" style="text-align:center"
|- style="background:#cccccc"
| ลำดับที่ || รายนาม || width=20%|เริ่มวาระ || width=20%|สิ้นสุดวาระ
|-
| 1 || พระญาณรักขิต (สุข) || พ.ศ. 2377 || พ.ศ. 2394
|-
| 2 || พระอมราภิรักขิต (เกิด อมโร) || พ.ศ. 2395 || พ.ศ. 2412
|-
| 3 || พระพรหมมุนี (เหมือน สุมิตฺโต) || พ.ศ. 2413 || พ.ศ. 2444
|-
| 4 || พระวินัยรักขิต (จันทร์) || พ.ศ. 2445 || พ.ศ. 2446
|-
| 5 || พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (จันทร์ สิริจนฺโท) || พ.ศ. 2447 || พ.ศ. 2475
|-
| 6 || สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส) || พ.ศ. 2475 || พ.ศ. 2499
|-
| 7 || พระธรรมดิลก (ทองดำ จนฺทูปโม) || พ.ศ. 2500 || พ.ศ. 2515
|-
| 8 || พระเทพวรคุณ (สิงห์ ชาคโร) || พ.ศ. 2516 || พ.ศ. 2517
|-
| 9 || พระพรหมมุนี (บู่ สุจิณฺโณ) || พ.ศ. 2518 || พ.ศ. 2543
|-
| 10 || พระเทพสุเมธี (สนอง เขมี) || พ.ศ. 2544 || พ.ศ. 2546
|-
| 11 || พระเทพวรคุณ (ประศาสน์ ปญฺญาธโร) || พ.ศ. 2547 || ปัจจุบัน
|}
== อ้างอิง ==
สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2377
บรมนิวาสราชวรวิหาร
บรมนิวาสราชวรวิหาร
บรมนิวาสราชวรวิหาร
โบราณสถานในเขตปทุมวัน