pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เลดีเฮเลน เทย์เลอร์

เลดีเฮเลน เทย์เลอร์ (Lady Helen Taylor)
== ประวัติ ==
เลดีเฮเลน เทย์เลอร์ (นามเดิม: เลดีเฮเลน วินด์เซอร์) เกิดเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2507 ณ บักกิงแฮมเชอร์ เป็นพระธิดาคนที่ 2 และคนเดียวในเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ และแคทเธอรีน ดัชเชสแห่งเคนต์ เป็นพระนัดดาในเจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ เป็นพระราชปนัดดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร โดยอยู่ในลำดับที่ 47 ในการสืบราชบัลลังก์
== สมรส ==
เลดีเฮเลน วินด์เซอร์ สมรสกับทีโมนมี เทย์เลอร์ เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 และได้เปลี่ยนนามสกุลเป็น เทย์เลอร์ ตามสามี โดยมีบุตรดังนี้
โคลัมบัส จอร์จ ดอนอล เทย์เลอร์
กาอิอุส เอ็ดเวิร์ด เทย์เลอร์
อิโลอีส โอลิเวีย แคทเธอรีน เทย์เลอร์
เอสแตลล์ โอลกา เอลิซาเบธ เทย์เลอร์
== งานในพระราชวงศ์ ==
ถึงแม้เธอจะสมรสและเปลี่ยนนามสกุลไปแล้ว แต่เธอยังคงทำงานในฐานะสมาชิกราชวงศ์ โดยเธอทำงานดังนี้
เป็นประธานสมาคมมะเร็งแห่งสหราชอาณาจักร
ดูแลทรัยพ์สินมูลนิธิในพระอุปถัมภ์ของแคทเธอรีน ดัชเชสแห่งเคนต์ พระมารดา
ดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการโอเปราแห่งสหราชอาณาจักร
ราชวงศ์วินด์เซอร์
ราชสำนักอังกฤษ
กอร์แซร์เดอเดิงแกร์ก

กอร์แซร์เดอเดิงแกร์ก (Corsaires de Dunkerque) เป็นทีมฮอกกี้น้ำแข็งในเดิงแกร์ก ประเทศฝรั่งเศส ทีมนี้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1979 และแข่งขันในศึกแอ็ฟแอ็ฟอัชเฌ ดิวิชัน 1 ซึ่งเป็นลีกระดับสองของฮ็อกกี้น้ำแข็งฝรั่งเศส และทีมกอร์แซร์เคยเข้าแข่งขันในลีกมากนุส
== ประวัติ ==
กอร์แซร์เดอเดิงแกร์กได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1979 หลังจากแข่งขันในศึกแอ็ฟแอ็ฟอัชเฌ ดิวิชัน 1 ทีมได้รับการเลื่อนชั้นสู่ลีกมากนุสสำหรับการเริ่มต้นของฤดูกาล 2002–03 หลังจากความพยายามเอาตัวรอดในฤดูกาล 2003–04 ทีมกอร์แซร์ก็ถูกผลักไสให้กลับไปที่ดิวิชัน 1 เนื่องจากเหตุผลด้านการเงิน ในปี ค.ศ. 2007 ทีมถูกลดชั้นสู่ดิวิชัน 1 และถูกลดชั้นสู่แอ็ฟแอ็ฟอัชเฌ ดิวิชัน 2 สำหรับฤดูกาล 2007–08 ส่วนในฤดูกาลที่สี่ของทีม ในดิวิชัน 2 ทีมกอร์แซร์ชนะรอบตัดเชือก 2011 และได้รับการเลื่อนชั้นกลับไปดิวิชัน 2
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Club profile on eurohockey.com
เดิงแกร์ก
ทีมฮอกกี้น้ำแข็งในประเทศฝรั่งเศส
กีฬาในแคว้นโอดฟร็องส์
โคเด็กซ์ เซราฟินีอานุส

โคเด็กซ์ เซราฟินีอานุส (Codex Seraphinianus) เป็นหนังสือที่เผยแพร่เมื่อปี ค.ศ. 1981 เป็นหนังสือสารานุกรมของสิ่งมีชีวิตในจินตนาการ สร้างโดยลุยจิ เซอราฟินีเป็นเวลา 30 เดือนในช่วงปี ค.ศ. 1976 ถึง ค.ศ. 1978 หนังสือมี 360 หน้า (ขึ้นอยู่กับรุ่นที่ผลิต) และเขียนแบบภาษาประดิษฐ์
หนังสือนี้ได้เผยแพร่ในอิตาลีและบางประเทศ
== สิ่งที่มีในหนังสือ ==
หนังสือนี้เป็นข้อเขียนแนวสารานุกรมที่มีภาพวาดกับมือ ดินสอสี สิ่งมีชีวิตที่แปลกประหลาดที่เป็นทั้งพฤกษา สัตว์ป่า กายวิภาค แฟชั่น และอาหาร มีส่วนเหมือนกันกับข้อเขียนวอยนิช เรื่องทโลน อุคบาร์ ออร์บิส เทอร์ทิอุส ของฆอร์เฆ ลุยส์ บอร์เฆส และผลงานของเมาริตส์ กอร์เนลิส แอ็ชเชอร์ กับฮีเยโรนีมึส โบส
ข้อมูลในหนังสือมักจะดูเหนือจริง ล้อเลียนสิ่งที่มีในโลกแห่งความจริง เช่น: ผลไม้ออกเลือด ต้นไม้ที่เจริญเติบโตเป็นเก้าอี้ คู่รักที่มีเพศสัมพันธ์จนกลายเป็นอัลลิเกเตอร์ ฯลฯ
== รายละเอียด ==
หนังสือนี้แบ่งเป็น 11 ตอน 2 ส่วน โดยส่วนแรกมีรายละเอียดเกี่ยวกับธรรมชาติ วิธีจัดการกับพฤกษา สัตว์ป่า และฟิสิกส์ ส่วนที่สองเกี่ยวกับวิธีจัดการมนุษย์ มนุษย์หลายแบบ สิ่งที่มนุษย์ใช้: เสื้อ, ประวัติศาสตร์, อาหาร, สิ่งก่อสร้าง และอื่นๆ. โดยแบ่งตอนดังนี้:
ตอนที่ 1 เกี่ยวกับประเภทของต้นไม้: ดอกไม้ประหลาด, ต้นไม้ที่ถอนรากเองและสืบพันธุ์ ฯลฯ
ตอนที่ 2 เกี่ยวกับสัตว์ป่า และรูปร่างอันแปลกประหลาดของม้า, ฮิปโปโปเตมัส, แรด, สัตว์ปีก ฯลฯ
ตอนที่ 3 เกี่ยวกับการแบ่งอาณาจักรของสัตว์สองขา
ตอนที่ 4 เกี่ยวกับฟิสิกส์และเคมีที่ดูแปลกประหลาดและลึกลับ
ตอนที่ 5 เกี่ยวกับเครื่องจักรและเครื่องยนต์ประหลาด
ตอนที่ 6 เกี่ยวกับมนุษย์ แบ่งได้เป็น: ชีววิทยา, เพศสภาพ, คนพื้นเมืองหลายสัญชาติ และตัวอย่างของพืชและอุปกรณ์ (เช่นปากกาและนาฬิกาข้อมือ) ที่เป็นมนุษย์
ตอนที่ 7 เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของผู้คน (มักจะเป็นคนประหลาด)โดยให้เวลาเกิดและตาย และฉากในประวัติศาสตร์ ซึ่งรวมถึงวิธีการฝังศพ
ตอนที่ 8 เกี่ยวกับประวัติการเขียนภาษาโคเด็กซ์
ตอนที่ 9 เกี่ยวกับอาหาร การจัดอาหาร และเสื้อผ้า
ตอนที่ 10 เกี่ยวกับเกมประหลาด (รวมถึงเกมไพ่และเกมกระดาน) และกีฬากรีฑา
ตอนที่ 11 เกี่ยวกับสถาปัตยกรรม
หลังจากตอนสุดท้ายจะมีรายละเอียดย่อยๆ ที่เขียนได้ไม่ดี
== ดูเพิ่ม ==
โคเด็กซ์ เมนโดซ่า
ข้อเขียนวอยนิช
หนังสือจากท้องฟ้า
อาฟเตอร์แมน และ แมนอาฟเตอร์แมน โดยดอลกาล ดิกซอน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Another Green World: The Codex Seraphinianus , by John Coulthart
Peter Schwenger's Codex Seraphinianus, Hallucinatory Encyclopedia
"The Worlds of Luigi Serafini" by Jordan Hurder
Curiosities - Codex Seraphinianus by Bud Webster at F&SF
"Codex Seraphinianus Resource and Analysis Site" by Kane X. Faucher
"Codex Seraphinianus: A New Edition of the Strangest Book In the World" on Dangerous Minds
Look Inside the Extremely Rare Codex Seraphinianus, the Weirdest Encyclopedia Ever. Wired
ผลงานในปี พ.ศ. 2524
สารานุกรม
จินตนิมิต
วัดสิงห์ (เขตจอมทอง)

วัดสิงห์ เป็นวัดโบราณ ตั้งอยู่ริมคลองสนามชัย (คลองด่าน) ด้านหลังสถานีรถไฟวัดสิงห์ เขตจอมทอง ทางวัดเปิดสอนพระปริยัติธรรมแผนกนักธรรมเริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2480 เป็นต้นมา สำหรับการศึกษาทางโลก มีโรงเรียนมัธยมวัดสิงห์ซึ่งทางวัดให้การสนับสนุนตั้งอยู่ในที่ธรณีสงฆ์ของวัดด้วย
==ประวัติ==
เนื่องจากบริเวณใกล้เคียงกับวัดเป็นชุมชนหนาแน่น จึงมีการบูรณะและสร้างเสริมถาวรวัตถุภายในวัดจนกลายเป็นวัดขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในย่านนี้ แต่เดิมคงเป็นวัดขนาดเล็ก ตั้งอยู่ริมคลองสนามชัยที่เป็นเส้นทางคมนาคมติดต่อระหว่างแม่น้ำเจ้าพระยากับแม่น้ำท่าจีน มีหลักฐานพบว่า วัดสิงห์มีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา หากจะกำหนดอายุถือจากใบเสมาเป็นหลัก เข้าใจว่า สร้างมาแต่สมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ด้วยเป็นเสมาของยุคนั้นแท้ ๆ อีกประการหนึ่ง ลวดลายปูนปั้นกระจกมีรูปปั้นเทพนมติดตั้งตรงช่อฟ้าและหางหงส์ แบบเดียวกับวัดท่าหลวง อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง จึงคาดว่าเป็นวัดรุ่นเดียวกัน
==ศิลปกรรมและสถาปัตยกรรม==
โบสถ์หลังเก่าก่อผนังหนาทรงวิลันดาสมัยอยุธยา หน้าบรรณปั้นปูนรูปลายพะเนียงประดับถ้วยชาม ตอนล่างหน้าบรรณปั้นลักษณะจำลอง เขามอ คันทวยสลักไม้สวยงาม หน้าอุโบสถต่อเพิงยื่นออกมา เสารับเพิงเป็นเสาเหลี่ยมย่อมมุม 12 คาดว่าต่อภายหลังในอยุธยาตอนปลาย (เหตุเพราะอยุธยาตอนต้นไม่มี) ในปัจจุบันทางวัดสร้างโบสถ์หลังใหม่และใช้เสมาเก่าเฉพาะที่สมบูรณ์ดีเท่านั้น
ส่วนพระประธานในโบสถ์เก่า ทำด้วยก่ออิฐฉาบปูน ลงรักปิดทองและมีพระพุทธรูปอีกองค์หนึ่ง ได้อัญเชิญย้ายมาวิหารหลังใหม่ มาทราบภายหลังว่า พระพุทธรูปองค์นี้เป็นเนื้อหินทรายแดง (ศิลาแลง) คาดว่าเป็นพระพุทธรูปสมัยสุโขทัยหรืออยุธยาตอนต้น เป็นพระพุทธรูปปาง อู่ทอง นั่งขัดสมาธิ ชาวบ้านเรียกว่า หลวงพ่อดำ
นอกจากนี้ยังมีชิ้นส่วนพระพุทธรูปหินทรายแดงสมัยอยุธยาอยู่บริเวณโคนต้นโพธิ์และต้นมะขามหน้าวิหารหลวงพ่อดำอีกมาก คาดว่ามีอายุไม่ต่ำกว่า 300–400 ปี
==อ้างอิง==
สิงห์
โบราณสถานในเขตจอมทอง
เขตทามะ

เขตทามะ  เป็นหนึ่งในเจ็ดเขตของนครคาวาซากิ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 20.50 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2023 ประมาณ 224,005 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 10,927 คนต่อตารางกิโลเมตร
== ภูมิศาสตร์ ==
เขตทามะตั้งอยู่ในพื้นที่ทางตะวันออกของจังหวัดคานางาวะ ตั้งอยู่ทางเหนือสุดของนครคาวาซากิ ติดกับมหานครโตเกียวทางทิศเหนือโดยมีแม่น้ำทามะเป็นเส้นแบ่งอาณาเขต
=== อาณาเขตติดต่อ ===
ทิศเหนือ: นครโชฟุ และนครโคมาเอะ มหานครโตเกียว
ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ: เขตเซตางายะ มหานครโตเกียว
ทิศตะวันออก: เขตทากัตสึ นครคาวาซากิ
ทิศตะวันออกเฉียงใต้: เขตมิยามาเอะ นครคาวาซากิ
ทิศตะวันตกเฉียงใต้: เขตอาซาโอะ นครคาวาซากิ
ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ: นครอินางิ มหานครโตเกียว
== ประวัติศาสตร์ ==
ในสมัยหลังจากการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่ที่เป็นเขตทามะในปัจจุบันนั้นเดิมประกอบด้วยหลาย ๆ หมู่บ้านภายในอำเภอทาจิบานะ และอำเภอสึซูกิ จังหวัดคานางาวะ ซึ่งหมู่บ้านดังกล่าวก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ต่อมาหมู่บ้านเหล่านี้ได้ทยอยรวมเข้ากับนครคาวาซากิที่อยู่ใกล้เคียงระหว่าง ค.ศ. 1938–1939 และเมื่อมีการแบ่งนครคาวาซากิออกเป็นเขตต่าง ๆ เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1972 ทำให้พื้นที่แห่งนี้กลายเป็นเขตหนึ่งที่ชื่อว่าเขตทามะ และเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1982 ได้มีการจัดตั้้งเขตอาซาโอะโดยแยกออกมาจากเขตทามะ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์สำนักงานเขตทามะ 
ทามะ
อาร์ม็องเดอบรีญัก

อาร์ม็องเดอบรีญัก (Armand de Brignac) หรือที่นิยมเรียกว่า แชมเปญหนึ่งโพดำ เป็นชื่อของแชมเปญแต็ตเดอกูว์เว (tête de cuvée) ซึ่งเป็นแชมเปญชั้นหรูของประเทศฝรั่งเศส ผลิตโดยโรงแชมเปญกาตีเย (Cattier) และวางจำหน่ายในขวดโลหะ แชมเปญอาร์ม็องเดอบรีญักสามารถแบ่งออกเป็น 5 ระดับ ได้แก่ Brut Gold, Rosé, Demi Sec, Blanc de Blancs และ Blanc de Noirs
แชมเปญ
ยูโรเปียนคัพ นัดชิงชนะเลิศ 1982

ยูโรเปียนคัพ รอบชิงชนะเลิศ 1982  แข่งขันเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1982 ผู้ชนะ ฟุตบอลลีก แอสตัน วิลลา เอาชนะ บาเยิร์น มิวนิค ผู้ชนะ บุนเดิสลีกา 1-0 ที่ De Kuip ใน เมือง รอตเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ คว้าแชมป์ถ้วยยุโรปเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวของสโมสรและสานต่อความสำเร็จทีมจากอังกฤษที่คว้าแชมป์รายการนี้เป็นครั้งที่ 6 ติดต่อกันและเป็นทีมสุดท้ายของฝั่งอังกฤษ
== เส้นทางสู่รอบชิงชนะเลิศ ==
== การแข่งขัน ==
=== ข้อมูล ===
มันแสดงถึงความสำเร็จอย่างมากในฤดูกาลแรกของเขาในฐานะผู้จัดการทีมสำหรับ โทนี่ บาร์ตัน เขาเข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมวิลล่าก่อนรอบก่อนรองชนะเลิศหลังจากการลาออกของอดีตผู้จัดการทีมวิลล่าซึ่งพาทีมคว้าแชมป์ ฟุตบอลลีก ในฤดูกาล 1980-81, รอน ซอนเดอร์ส
หลังจากผ่านไปสิบนาที ผู้รักษาประตู จิมมี่ ริมเมอร์ ได้รับบาดเจ็บซ้ำที่ไหล่ ผู้รักษาประตูสำรอง ไนเจล สปิงก์ ลงเล่นนัดที่ 2 ให้กับทีมชุดใหญ่ ผลงานของเขาในการช่วยป้องกันไม่ให้บาเยิร์น มิวนิคทำประตูได้ตลอดทั้งเกมได้รับการยกย่องอย่างสูงในเวลาต่อมา และหลายคนมองว่าเป็นการสร้างผู้เล่นที่จะเป็นผู้รักษาประตูตัวเลือกแรกของวิลลาในช่วงสิบฤดูกาลถัดมา
=== รายละเอียด ===
{| width=92%
|-
|
|
|}
{| width="100%"
| valign="top" width="50%"|
|valign= "top" | 300px
|valign="top" width="50%"|
|}
== อ้างอิง ==
1982
เจงล็อต

เจงล็อต (Jenglot) เป็นเครื่องรางตามความเชื่อในเรื่องไสยศาสตร์ของอินโดนีเซีย คล้ายกับกุมารทองของไทย  เจงล็อต มีลักษณะคล้ายมนุษย์ แต่มีรูปร่างที่เล็กมาก และผอมแห้ง แต่มีเขี้ยวที่ยาวแหลม และเล็บมือที่ยาวแหลม มีผมยาว กล่าวกันว่าเจงล็อตมีที่มาจากเกาะชวา และได้แพร่กระจายไปทั่วอินโดนีเซียตามเมืองใหญ่ ๆ เช่น สุราบายา, บาหลี หรือทางตะวันออกของเกาะชวา หรือเมืองหลวงของประเทศ คือ จาการ์ตา ผู้ที่ครอบครองอาจได้ความร่ำรวย หรือกระทำการล้างแค้นต่อศัตรู หรือแม้แต่ทำเสน่ห์ใส่เพศตรงข้ามได้ แต่ผู้ที่ครอบครองเจงล็อตต้องเลี้ยงมันด้วยเลือด ทั้งเลือดของมนุษย์ หรือเลือดสัตว์
เจงล็อต มีขายทั่วไปหรือแม้แต่ให้เช่าชั่วคราวตามตลาดหรือตามที่ต่าง ๆ ในอินโดนีเซีย จนถึงขึ้นมีการขายกันในอินเทอร์เน็ต หรือจัดเป็นนิทรรศการขึ้นมา จนมีการสร้างเป็นเจงล็อตปลอมหลอกขายกันทั่วไป ว่ากันว่า สามารถพบเจงล็อตได้แม้แต่บนหลังคาบ้าน หรือบนต้นไม้ใหญ่ ๆ
มีความเชื่อกันว่า เจงล็อตมาจากผู้ที่เล่นไสยเวทย์จนบรรลุญาณถึงขั้นหนึ่ง เขาต้องการชีวิตนิรันดร์  เมื่อทำพิธีกรรมด้วยโชคชะตาทำให้ร่างกายของเขาได้หดเล็กลงและกลายสภาพเป็นเจงล็อตไปในที่สุด รวมถึงคนทรงเจ้าหรือผู้มีญาณก็สามารถกลายร่างเป็นเจงล็อตได้ด้วย
ผู้ที่มีครอบครองเจงล็อตและผู้ขายผู้หนึ่ง กล่าวว่า เจงล็อตยังมีทั้งเจงล็อตที่ดี และเจงล็อตร้าย เจงล็อตที่ดีจะกินธัญพืชจำพวกยาสูบหรือหมาก หรือดอกไม้ เป็นอาหาร ขณะที่เจงล็อตร้ายจะกินเลือดเป็นอาหาร ผู้ที่ครอบครองต้องเลี้ยงมันด้วยเลือดให้เหมาะสม มิเช่นนั้นมันอาจกลับมาทำร้ายผู้ที่ครอบครองได้จนถึงแก่ชีวิต
อีกทั้งยังแบ่งเจงล็อตออกได้เป็น 3 ประเภท คือ
เบโทโรเครัง (Bethoro Karang) เจงล็อตเพศชาย
ด็อกโทโรมาตัน (Bethoro Waton)  เจงล็อตเพศหญิง
เบเทวานกาปีโวโร (Begawan Kapiworo) เจงล็อตไม่มีเพศ
เชื่อกันว่า เจงล็อตสามารถปกป้องทรัพย์สินหรือบ้านเรือนหรือภัยอันตรายของผู้ครอบครองได้ และสามารถเคลื่อนไหวได้ เจงล็อตจะเป็นฝ่ายเลือกผู้ที่จะเป็นเจ้าของมัน และสามารถสื่อสารหรือทักทายกับเจ้าของหรือบุคคลทั่วไปได้ 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Jenglot, "Monster Kecil" yang Misterius (in Indonesian Language) 
Jenglot Jive – Tiny Entities Discovered In Southeast Asia 
เครื่องราง
เทพปกรณัมอินโดนีเซีย
ทาเกดะ คัตสึโยริ

ทาเคดะ คัตสึโยริ เป็นบุตรชายคนที่ 4 ของ ทาเคดะ ชินเก็น เขามีชีวิตอยู่ในช่วงยุคเซ็นโกคุและยุคอะซุจิ-โมโมยามะ
เขาได้ออกรบเป็นครั้งแรกในยุทธการคาวานากาจิมะ และต่อมาเขาได้เป็นเจ้าของปราสาททากาโตะ
ในปี ค.ศ.1565 เขาได้แต่งงานกับนางริวโชอิน ซึ่งเป็นบุตรีของโทยามะ นาโอะคาโดะ
ในปี ค.ศ.1570 เขาได้โจมตีปราสาทฮานาซาวะ และในปี ค.ศ.1571 เขาได้ถูกเรียกตัวไปที่โคฟุ ในส่วนปราสาททากาโตะ ได้ถูกดูแลและรับผิดชอบโดยทาเคดะ โนบุคาโดะ ซึ่งเป็นอาของเขา ในวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ.1571 นางริวโชอิน ซึ่งเป็นภรรยาคนแรกของเขาได้เสียชีวิต คัตสึโยริจึงได้ส่งตัว อินามุระ เซอุเอมง โนะ โจ (稲村 清右衛門尉) และ โทมิซาวะ เฮโซ (富沢 平三) เดินทางไปเคารพของนางริวโชอิน
ในช่วงปี ค.ศ.1572 โชกุนอะชิกางะ โยชิอากิ ได้ส่งจดหมายเชื้อเชิญเหล่าไดเมียวให้มาร่วมกันต่อต้านตระกูลโอดะ คัคสึโยริจึงได้เดินทางพร้อมกับชินเก็นผู้เป็นบิดา เพื่อหวังจะพิชิตตระกูลโอดะ โดยที่พวกเขาได้รบชนะตระกูลโทกุงาวะในยุทธการมิกาตะงาฮาระ แต่หลังจากนั้น ชินเก็นก็เสียชีวิตในเดือนพฤษภาคม ค.ศ.1573 ทำให้คัตสึโยริได้เป็นผู้นำตระกูล ในปี ค.ศ.1574 คัตสึโยริได้นำกองทัพเข้าบุกดินแดนของโทกุงาวะอีกครั้งหนึ่ง แต่แล้วคัตสึโยริก็ได้พ่ายแพ้อย่างราบคาบในยุทธการนากาชิโนะ
ในปี ค.ศ.1578 คัตสึโยริได้ให้การสนับสนุนอุเอสึงิ คาเงะคัตสึ ในการทำศึกกับอุเอสึงิ คาเงะโทระ จากการที่คัตสึโยริไปสนับสนุนคาเงะคัตสึ ได้สร้างความโกรธให้แก่ตระกูลโฮโจ เพราะคาเงะโทระมีศักดิ์เป็นน้องชายของโฮโจ อุจิมาสะ ถึงแม้ว่าจะถูกรับอุปการะโดยอุเอสึงิ เคนชิน ทางโฮโจจึงได้ส่งกองทัพไปโจมตีกองทัพทาเคดะที่อยู่บริเวณอ่าวซุรุงะจนแตกพ่าย
เขาได้เสียปราสาททากะเท็นจินในปี ค.ศ.1581 และเขาได้พ่ายแพ้ต่อกองทัพของโอดะ โนบุทาดะในการยุทธ์โคชู จากการที่เขาพ่ายแพ้ต่อตระกูลโอดะ ทำให้มีขุนพลบางส่วนของตระกูลทาเคดะ ได้แก่ อะนายามะ โนบุคิมิ, คิโซ โยชิมาสะ และ โอยามาดะ โนบุชิเงะ ทำการแปรพักตร์ คัตสึโยริไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องหนีไปที่ภูเขาเท็นโมกุ (天目山) แล้วทำการเซ็ปปุกุที่นั่น
== อ้างอิง ==
『甲陽軍鑑』に記されている他、文書上からも確認できる。
a b c 丸島ほか 2015, p. 450, 丸島和洋「武田勝頼室」
Takeda Katsuyori no Saiki (in Japanese)
ไดเมียว
ตระกูลทาเกดะ
เจ้าหญิงฟร็องซวซแห่งออร์เลอ็อง (ค.ศ. 1902–1953)

เจ้าหญิงฟร็องซวซแห่งออร์เลอ็อง (Françoise d'Orléans)
== พระประวัติ ==
เจ้าหญิงฟร็องซวซแห่งออร์เลอ็อง ประสูติเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2445 ณ ปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็นพระธิดาพระองค์ที่ 2 ใน เจ้าชายจีนส์ ดยุกแห่งกุสซี และ เจ้าหญิงอิซาเบลแห่งออร์เลอ็อง (2421-2504) โดยทรงเป็นปิตุจฉา(ป้าฝ่ายพ่อ)ใน เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส
== เสกสมรส ==
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายคริสโตเฟอร์แห่งกรีซและเดนมาร์ก เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 โดยเป็นพระชายาพระองค์ที่ 2 โดยรับพระราชทานพระอิสริยยศที่ เฮอร์รอยัลไฮเนส เจ้าหญิงคริสโตเฟอร์แห่งกรีซและเดนมาร์ก โดยมีพระโอรส 1 พระองค์คือ
เจ้าชายไมเคิลแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงกรีก
เจ้าหญิงเดนมาร์ก
ราชวงศ์ออร์เลอ็อง
เลนินวปอลเช

เลนินวปอลเช (Ленин в Польше) เป็นภาพยนตร์แนวชีวิตเรื่องยาวจากสหภาพโซเวียตในปี 1966 กำกับโดย Sergei Yutkevich ภาพยนตร์เรื่องนี้เล่าชีวประวัติของวลาดีมีร์ เลนินขณะอยู่ในโปแลนด์ในปี 1914 Yutkevich ได้รับรางวัลผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยมในงานเทศกาลภาพยนตร์กานในปี 1966
== นักแสดง ==
Maksim Shtraukh รับบท วลาดีมีร์ อิลลิช เลนิน
Anna Lisyanskaya รับบท Nadezhda Krupskaya
Antonina Pavlycheva รับบท แม่ของ Krupskaya
Ilona Kusmierska รับบท Ulka
Edmund Fetting รับบท Honecki
Krzysztof Kalczynski รับบท Andrzej
Tadeusz Fijewski รับบท Secretary of the Prison
Gustaw Lutkiewicz รับบท พนักงานสืบสวน
Kazimierz Rudzki รับบท Priest
Zbigniew Skowronski รับบท Matyszezuk
Jarema Stepowski รับบท นักถ่ายภาพ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์โซเวียต
ภาพยนตร์รัสเซีย
เจ้าชายจีนส์ ดยุกแห่งกีซ

เจ้าชายจีนส์ ดยุกแห่งกุสซี (Prince Jean, Duke of Guise)
== พระประวัติ ==
เจ้าชายจีนส์ ดยุกแห่งกุสซี ประสูติเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2417 ณ ปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็นพระโอรสใน  เจ้าชายโรเบิร์ต ดยุกแห่งชาทร์ และ เจ้าหญิงฟรานคอซิสแห่งออร์เลอ็อง (2387-2468) โดยขณะพระองค์สิ้นพระชนม์นั้น ทรงได้รับความนิยมจากประชาชนในฐานะผู้ออ้างสิทธิราชบัลลังก์ฝรั่งเศส
== เสกสมรส ==
เจ้าชายจีนส์ ดยุกแห่งกุสซี ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงอิซาเบลแห่งออร์เลอ็อง (2421-2504) ในปี พ.ศ. 2442 มีพระโอรส-ธิดาดังนี้
เจ้าหญิงอิซาเบลแห่งออร์เลอ็อง (2443-2526)
เจ้าหญิงฟรานคอซิสแห่งออร์เลอ็อง
เจ้าหญิงแอนน์แห่งออร์เลอ็อง
เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส (2451-2542)
เจ้าชายฝรั่งเศส
ราชวงศ์ออร์เลอ็อง
ราชวงศ์ฝรั่งเศส
ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์
ฟุตบอลทีมชาติบังกลาเทศรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี

ฟุตบอลทีมชาติบังกลาเทศรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี เป็นทีมฟุตบอลเยาวชนภายใต้การควบคุมของสหพันธ์ฟุตบอลบังกลาเทศ และเป็นตัวแทนของบังกลาเทศในการแข่งขันโอลิมปิก, ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี และเอเชียนเกมส์
ในเอเชียนเกมส์ 2018 บังกลาเทศอยู่ในกลุ่มบี ร่วมกับไทย, อุซเบกิสถาน และกาตาร์ ปรากฏว่าทีมได้สร้างประวัติศาสตร์ด้วยการผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออกเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เข้าร่วมการแข่งขัน
== สถิติการแข่งขัน ==
=== เอเชียนเกมส์ ===
=== กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ ===
== ดูเพิ่ม ==
สหพันธ์ฟุตบอลบังกลาเทศ
ฟุตบอลทีมชาติบังกลาเทศ
== อ้างอิง ==
ฟุตบอลในประเทศบังกลาเทศ
ซูรีเกา

ซูรีเกา (Surigao) เป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดฮีลากังซูรีเกา ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 154,137 คน ตั้งอยู่ปลายสุดทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะมินดาเนา เมืองมีพื้นที่ 245.34 ตารางกิโลเมตร คิดเป็น 1.4% ของพื้นที่ภูมิภาคคารากา
ซูรีเกาเป็นศูนย์กลางทางการเมือง พาณิชยกรรม การเงิน อุตสาหกรรม และการศึกษาของจังหวัดฮีลากังซูรีเกาและคาปูลูอังดีนากัต รวมไปถึงบางส่วนของจังหวัดข้างเคียงอย่างตีโมกซูรีเกา, ฮีลากังอากูซัน และตีโมกเลเต ซูรีเกาแบ่งการปกครองออกเป็น 54 บารังไก แบ่งเป็น 33 แห่งบนแผ่นดิน และอีก 21 แห่งที่เป็นเกาะ
== ภูมิอากาศ ==
== ประชากร ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
Philippine Standard Geographic Code 
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System 
เมืองในประเทศฟิลิปปินส์
เมืองท่าในประเทศฟิลิปปินส์
จังหวัดซูรีเกาเดลนอร์เต
จังหวัดมากินดาเนา

มากินดาเนา (Maguindanao; Magindanaw / ماڬينداناو) เป็นอดีตจังหวัดในเขตปกครองตนเองบังซาโมโรในมินดาเนามุสลิม ทางภาคใต้ของประเทศฟิลิปปินส์ มีเมืองศูนย์กลางชื่อว่าบูลูอัน ส่วนเมืองศูนย์กลางทางกฎหมายนั้น มีชื่อว่าซุลตันคูดารัต จังหวัดมีพื้นที่ติดกับจังหวัดลาเนาเดลซูร์ทางทิศเหนือ ติดกับจังหวัดโคตาบาโตทางทิศตะวันออก ติดกับจังหวัดซุลตันคูดารัตทางทิศใต้ และติดกับอ่าวอิลลานาทางทิศตะวันตก
มากินดาเนาประกอบด้วยเทศบาล 36 แห่ง ซึ่งแบ่งบารังไกได้อีก 508 แห่ง สำหรับเมืองอิสระโคตาบาโตนั้น แม้ว่าจะถูกรวมในจังหวัดในเชิงภูมิศาสตร์ แต่เชิงการปกครองถือว่าเป็นอิสระจากตัวจังหวัดและเขตปกครองตนเองในมินดาเนามุสลิม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
COMELEC Resolution No. 8169
COMELEC Plebiscite Results for 3 new Maguindanao municipalities
Local Governance Performance Management System 
 
มากินดาเนา
เขตปกครองตนเองในมินดาเนามุสลิม
ทากาฟูมิ อากาโฮชิ

ทากาฟูมิ อากาโฮชิ  เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น และเป็นอดีตผู้เล่นตำแหน่งกองกลางของราชบุรีมิตรผลและสุพรรณบุรีในไทยลีก
== สโมสรอาชีพ ==
อากาโฮชิเคยเล่นให้กับสโมสรในลัตเวียอย่างลีปาญาสเมตาเลอร์กส์ ซึ่งเขาทำผลงานได้ดี ด้วยการลงเล่น 15 นัดในลีก ทำได้ 6 ประตู และติดทีมยอดเยี่ยมของลัตเวียนไฮเออร์ลีกในฤดูกาล 2010 ต่อมาในเดือนมกราคม ค.ศ. 2011 เขาย้ายไปร่วมทีมโปกอนเชสชิน และในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2014 อากาโฮชิได้ย้ายไปเล่นให้กับอูฟาในรัสเซียนพรีเมียร์ลีกด้วยสัญญา 3 ปี เขาลงเล่นนัดแรกในฐานะตัวสำรองในนัดที่พบกับเซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์กเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 2014 อย่างไรก็ตาม เขาได้ลงเล่นให้กับอูฟาเพียง 3 นัด จึงถูกปล่อยยืมตัวให้กับโปกอนเชสชินจนจบฤดูกาล 2014-15 และวันที่ 8 มิถุนายน ค.ซ. 2015 อากาโฮชิแยกทางกับอูฟาด้วยความยินยอมร่วมกัน เขาจึงย้ายกลับไปโปกอนเชสชินอีกครั้ง

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2017 อากาโฮชิได้ย้ายไปเล่นให้กับราชบุรี มิตรผลในไทยลีก เขาทำประตูแรกให้กับสโมสรในนัดที่ราชบุรีบุกไปแพ้บางกอกกล๊าส 3-2 เมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 2017 จบฤดูกาล เขาทำได้ 3 ประตู และในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2017 เขาย้ายไปร่วมทีมสุพรรณบุรี เขาทำประตูแรกให้กับสโมสรในนัดที่สุพรรณบุรีเปิดบ้านเอาชนะแอร์ฟอร์ซ เซ็นทรัล 3-0 เมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2018
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ทากาฟูมิ อากาโฮชิ — ซอกเกอร์เวย์
บุคคลจากฟูจิ
นักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
ผู้เล่นในเจลีก ดิวิชัน 1
ผู้เล่นในเจลีก ดิวิชัน 2
ผู้เล่นอูราวะ เรดไดมอนส์
ผู้เล่นในรัสเซียนพรีเมียร์ลีก
ผู้เล่นในไทยลีก
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลราชบุรี
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสุพรรณบุรี
กองกลางฟุตบอล
ผู้เล่นในลีกาซาตู
ชิมาซุ โยชิฮิโระ

ชิมาสุ โยชิฮิโระ เป็นบุตรชายของชิมาสุ ทากาฮิสะ และเป็นหลานของชิมาสุ ทาดาโยชิ โดยที่มารดามีศักดิ์เป็นลูกสาวของ อิริกิน ชิเงะซาโตะ (ญี่ปุ่น : 入来院 重聡)
หลังจากที่บิดาเสียชีวิตไปใน ค.ศ.1571 โยชิฮิสะซึ่งเป็นบุตรคนโตได้เป็นผู้นำตระกูล โยชิฮิโระได้คอยช่วยเหลือพี่ชายในการขยายอำนาจในเกาะคิวชู
ในวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ.1572 โยชิฮิโระได้ใช้ทหารแค่ 300 นาย เอาชนะตระกูลอิโตะที่นำทัพมาโดยอิโตะ ซุเกยาสุ ในการรบที่คิซากิ
ปี ค.ศ.1578 เขาได้รับชัยชนะเหนือตระกูลโอโตโมะได้ในการรบที่มิมิงาวะ และคอยช่วยเหลือชิมาสุ อิเอฮิสะ ซึ่งเป็นน้องชายคนที่สี่ ในการเอาชนะซาการะ โยชิฮิ ผู้นำของตระกูลซาการะ
เมื่อโทโยโตมิ ฮิเดโยชิเข้าช่วยเหลือโอโตโมะ โซริน และส่งทหารหลายแสนนายเข้าบุกชิมาสุ กองทัพชิมาสุรบแพ้อย่างต่อเนื่องจนโยชิฮิสะยอมออกบวชเพื่อรักษาตระกูล ทำให้โยชิฮิโระขึ้นเป็นผู้นำแทน
หลังจากที่ฮิเดโยชิรวมญี่ปุ่นสำเร็จใน ค.ศ.1590 ก็วางแผนรุกรานเกาหลี โยชิฮิโระและชิมาสุ โทชิฮิสะซึ่งเป็นน้องชายคนที่สาม ได้รับคำสั่งให้ไปบุกเกาหลี แต่เนื่องจากโทชิฮิสะเสียชีวิตก่อน ทำให้โยชิฮิโระต้องทำหน้าที่เพียงคนเดียว

ครั้นสงครามอิมจินสิ้นสุด โยชิฮิโระได้เปลี่ยนชื่อเป็น อิชินไซ (ญี่ปุ่น : 惟新斎,อังกฤษ : Ishinsai) ก่อนที่จะเกิดศึกเซกิงาฮาระ ในตอนแรกโยชิฮิโระคิดจะสวามิภักดิ์ต่อตระกูลโทกุงาวะ เขาจึงเดินทัพไปยังปราสาทฟุชิมิ แต่เนื่องจากโทริอิ โมโตทาดะ ซึ่งเป็นนายทหารของโทกุงาวะ อิเอยาสุ ไม่ให้เข้าปราสาท ทำให้โยชิฮิโระต้องจำใจเข้าร่วมกับอิชิดะ มิตสึนาริ
ในช่วงศึกเซกิงาฮาระ มีเรื่องเล่าว่า โยชิฮิโระพยายามเสนอแผนต่อมิตสึนาริ แต่ถูกปฏิเสธ และเมื่อกองทัพฝ่ายตะวันตกพ่ายแพ้ เขาจึงตัดสินใจใช้ทหารที่มีเพียงแค่ 1,500 นาย ตีฝ่าวงล้อมของกองทัพโทกุงาวะ แต่ถูกกองทัพโทกุงาวะไล่ตามกระชั้นชิด ผลลัพธ์คือ ชิมาสุ โทโยฮิสะ ผู้เป็นหลาน และ โจจูอิน โมริอัตสึ ผู้เป็นทหารคนสนิท เสียชีวิตในสนามรบ ส่วนโยชิฮิโระนั้นสามารถกลับแคว้นซัตสึมะได้อย่างปลอดภัย
จากนั้นโยชิฮิโระก็ย้ายไปอยู่ที่ซากุราจิมะ และใช้ชีวิตที่เหลือดูแลลูกหลาน เขาเสียชีวิตในอายุ 84 ปี ลูกชายของเขาคือ ชิมาสุ ทาดาสึเนะ ได้ครองแคว้นซัตสึมะสืบต่อมา
== อ้างอิง ==
"国史跡　伊作城 " (in Japanese). 南さつま観光. Retrieved 25 July 2019.
"国史跡　飯野城" (in Japanese). 攻城団. Retrieved 25 July 2019.
Sengokuishin Shimazutoeden : 荒川佳夫 『戦国維新 島津東征伝』全3巻（学研歴史群像新書、2004〜2006） Vol.1 ISBN 4054026761, Vol.2 ISBN 4054028640 Vol.3 ISBN 4054030572
ไดเมียว
เจ้าหญิงอีซาแบลแห่งออร์เลอ็อง (ค.ศ. 1878–1961)

เจ้าหญิงอีซาแบลแห่งออร์เลอ็อง (Princess Isabelle of Orléans)
== พระประวัติ ==
เจ้าหญิงอีซาแบลแห่งออร์เลอ็อง ประสูติเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2421 เป็นพระธิดาใน เจ้าชายฟิลิป เคานต์แห่งปารีส และ อินฟันตามารี อีซาแบลแห่งออร์เลอ็อง โดยทรงเป็นพระราชปนัดดาใน พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 7 แห่งสเปน ผ่านทางสายพระมารดา
== เสกสมรส ==
พรองค์ทรงเสกสมรสกับ  เจ้าชายจีนส์ ดยุกแห่งกุสซี ในปี พ.ศ. 2442 ซึ่งพระสวามีของพระองค์นั้นเป็นผู้อ้างสิทธิราชบัลลังก์แห่งฝรั่งเศส ซึ่งหลังจากเสกสมรสแล้ว พระองค์ได้รับพระอิสริยยศเป็น ดัชเชสแห่งกุสซี มีพระบุตรดังนี้
เจ้าหญิงอีซาแบลแห่งออร์เลอ็อง (2443-2526)
เจ้าหญิงฟร็องซวซแห่งออร์เลอ็อง
เจ้าหญิงอานแห่งออร์เลอ็อง
เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส (2451-2542)
อนึ่ง พระองค์ทรงมีศักดิ์เป็นพระอัยยิกาใน เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส และ เจ้าชายไมเคิลแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงฝรั่งเศส
ราชวงศ์ออร์เลอ็อง
ราชวงศ์ฝรั่งเศส
แม่น้ำวัลตาวา

แม่น้ำวัลตาวา เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในเช็กเกีย ไหลไปทางตะวันออกเฉียงเหนือตามป่าโบฮีเมีย และทางเหนือผ่านโบฮีเมีย ผ่านเชสกีกรุมลอฟ, เชสเกบุดเยยอวีตเซ และเมืองหลวงของเช็กเกีย ปราก และจบด้วยการรวมกันที่แม่น้ำเอ็ลเบอที่ Mělník แม่น้ำสายนี้มักถูกเรียกว่าแม่น้ำประจำชาติเช็กเกีย
== รากศัพท์ ==
ชื่อของแม่น้ำแม่น้ำวัลตาวาในภาษาเช็ก Vltava และเยอรมัน Moldau เชื่อว่ามาจากภาษาเจอร์แมนิกดั้งเดิม *wilt ahwa ("น้ำป่า" เทียบกับภาษาละติน aqua) ใน Annales Fuldenses (ค.ศ. 872) แม่น้ำนี้ถูกเรียกว่า Fuldaha ใน ค.ศ. 1113 ถูกเรียกว่า Wultha ใน Chronica Boemorum (ค.ศ. 1125) มีการเรียงครั้งแรกในภาษาโบฮีเมีย (ภาษาเช็ก) ว่า Wlitaua
== อ้างอิง ==
ถนนกรุงธนบุรี

ถนนกรุงธนบุรี (Thanon Krung Thon Buri) เป็นถนนที่สร้างขึ้นพร้อมกับการก่อสร้างสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชในช่วงปี พ.ศ. 2522 - 2525 โดยสร้างเชื่อมต่อกับสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชโดยตรง จุดเริ่มต้นอยู่ที่แยกตากสิน ตัดกับถนนสมเด็จพระเจ้าตากสินและถนนราชพฤกษ์ ในพื้นที่เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร จากนั้นตรงไปทางทิศตะวันออก ข้ามคลองบางไส้ไก่ เข้าสู่พื้นที่เขตคลองสาน มีขนาด 8–12 ช่องจราจร โดยมีทางคู่ขนานตลอด 2 ฝั่งของถนน ช่องทางหลักเชื่อมต่อกับถนนสาทรในพื้นที่เขตบางรักและเขตสาทรโดยสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ส่วนทางคู่ขนานทั้ง 2 ฝั่งไปสิ้นสุดที่ถนนเจริญนครซึ่งลอดใต้สะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ในลักษณะทางต่างระดับ ซึ่งสามารถเปลี่ยนเส้นทางจากถนนเจริญนครไปใช้ถนนกรุงธนบุรีและสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชได้
ถนนสายนี้เป็นที่ตั้งของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม สถานีกรุงธนบุรี และสถานีวงเวียนใหญ่ และมีสถานีของรถไฟฟ้าสายสีทอง สถานีกรุงธนบุรี โดยสามารถเชื่อมต่อกับสถานีกรุงธนบุรีของรถไฟฟ้าบีทีเอสได้โดยตรง
กรุงธนบุรี
กรุงธนบุรี
กรุงธนบุรี
หมู่เกาะโอกินาวะ

หมู่เกาะโอกินาวะ  เป็นหมู่เกาะและกลุ่มเกาะหลักของจังหวัดโอกินาวะในประเทศญี่ปุ่น หมู่เกาะโอกินาวะเป็นหนึ่งในหมู่เกาะรีวกีว ตั้งอยู่ระหว่างเกาะอามามิของจังหวัดคาโงชิมะทางตะวันออกเฉียงเหนือ และเกาะซากิชิมะทางตะวันตกเฉียงใต้
== อ้างอิง ==
 
โอกินาวะ
โอกินาวะ
หมู่เกาะรีวกีว