pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สถานีมีนบุรี

สถานีมีนบุรี (Min Buri station; รหัส: PK30) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับ ในเส้นทางสายสีชมพู และเชื่อมต่อกับสายสีส้มในอนาคต ยกระดับบนซอยรามคำแหง 190/4 ถนนรามคำแหง ในพื้นที่เขตมีนบุรี กรุงเทพมหานคร
== ที่ตั้ง==
สถานีตั้งอยู่บนถนนรามคำแหง บริเวณซอยรามคำแหง 190/4 ติดกับอาคารจอดแล้วจร สถานีมีนบุรี ในพื้นที่แขวงมีนบุรี เขตมีนบุรี กรุงเทพมหานคร
สถานีมีนบุรีถือเป็นสถานีปลายทางของรถไฟฟ้ามหานคร สายสีชมพูช่วง Eastbound สถานีแห่งนี้มีความสูงจากชั้นขายบัตรโดยสารถึงชานชาลาเพียง 6 เมตร จำนวน 2 ชั้น เนื่องจากก่อนเข้าสถานีต้องลอดใต้ทางวิ่งของสายสีส้ม และยังเป็นสถานีที่เชื่อมเข้ากับศูนย์ซ่อมบำรุงทางทิศใต้ ซึ่งอยู่ภายในซอยรามคำแหง 190/4 โดยตรง โดยในอนาคตเมื่อมีการก่อสร้างส่วนต่อขยายมีนบุรี-ร่มเกล้า-สุวรรณภูมิ รถไฟฟ้าจะวิ่งไปตามทางเข้าสู่ศูนย์ซ่อมบำรุง ก่อนเบี่ยงออกไปยังถนนร่มเกล้าแทน โดยใช้ประโยชน์จากโครงสร้างที่เอ็นบีเอ็มก่อสร้างเตรียมไว้ให้ภายในศูนย์ซ่อมบำรุงเป็นจุดเริ่มต้นของโครงการ
==แผนผังของสถานี==
{|table border=0 cellspacing=0 cellpadding=3
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" rowspan=5 valign=top|U2ชานชาลา
|-
| style = "border-top:solid 1px gray;border-right:solid 2px black;border-left:solid 2px black;border-bottom:solid 2px black;" colspan=2|ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
|-
| style = "border-bottom:solid 1px gray;"|ชานชาลา 1
| style = "border-bottom:solid 1px gray;"| สถานีปลายทาง, มุ่งหน้าเข้าศูนย์ซ่อมบำรุง
|-
| ชานชาลา 2
|(ป้ายหน้ารถ: ศูนย์ราชการนนทบุรี)  มุ่งหน้า  (ป้ายหน้ารถ: ทะเลสาบเมืองทองธานี)  มุ่งหน้า  
|-
| style = "border-top:solid 2px black;border-right:solid 2px black;border-left:solid 2px black;border-bottom:solid 1px gray;" colspan=2|ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
|-
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" rowspan=1 valign=top|Gชั้นขายบัตรโดยสาร
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|ชั้นขายบัตรโดยสาร
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|ทางออก 1-4, ศูนย์บริการผู้โดยสารห้องขายบัตรโดยสาร, เครื่องขายบัตรโดยสาร, อาคารจอดแล้วจร, ป้ายรถประจำทาง, ถนนรามคำแหง
|}
== รายละเอียดของสถานี ==
=== สีสัญลักษณ์ของสถานี ===
ใช้สีชมพูตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีชมพู
=== รูปแบบของสถานี ===
เป็นสถานียกระดับ เป็นชานชาลาด้านข้าง (Station with Side Platform) ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลา มีประตูกั้นชานชาลาแบบ Half Height Platform Screen Doors ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง
== รถโดยสาร ==
==ทางเข้า-ออก==
ประกอบด้วยทางขึ้น-ลงปกติ ได้แก่
1 อาคารจอดแล้วจรฝั่งเหนือ, ถนนรามคำแหง
2 อาคารจอดแล้วจรฝั่งใต้, ซอยรามคำแหง 190/4, ศูนย์ซ่อมบำรุงโครงการรถไฟฟ้าสายสีชมพู
== สถานที่สำคัญใกล้เคียง ==
ศูนย์ซ่อมบำรุงรถไฟฟ้าสายสีชมพู บริษัท นอร์ทเทิร์น บางกอกโมโนเรล จำกัด
* สำนักงานย่อยบริหารโครงการเอ็มอาร์ที สายสีชมพู บริษัท อัลสตอม ทรานสปอร์ต (ประเทศไทย) จำกัด
* สำนักงานย่อยบริหารโครงการรถไฟฟ้าสายสีชมพู บริษัท ระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพ จำกัด (มหาชน)
บิ๊กซี ร่มเกล้า
ไทวัสดุ สุขาภิบาล 3
โลตัส สุขาภิบาล 3
เคหะรามคำแหง
== อ้างอิง ==
มีนบุรี
สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2566
มีนบุรี
สถานีศิริราช

สถานีศิริราช อาจหมายถึง
สถานีศิริราช (รถไฟฟ้าบีทีเอส) ที่ถูกยกเลิกของ กรุงเทพมหานคร (BMA)
อาคารรักษาพยาบาล และสถานีรถไฟร่วมศิริราช ของ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล
อมพระมาพูด

อมพระมาพูด เป็นซิงเกิลเปิดตัวอัลบั้มของ ธงไชย แมคอินไตย์ และเสกสรรค์ ศุขพิมาย ในอัลบั้ม เบิร์ด-เสก ประพันธ์คำร้อง - ทำนองและเรียบเรียงโดย เสกสรรค์ ศุขพิมาย ออกจำหน่ายในวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 (วันฉัตรมงคล) โดยเป็น 1 ในเพลงของโปรเจ็กต์พิเศษที่ทำขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 20 ปีของ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
== มิวสิกวิดีโอ ==
มิวสิกวิดีโอนี้ได้ถูกเผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 (วันฉัตรมงคล) ในรายการ ฮัลโหลวันหยุด ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 โดยถ่ายทำที่โรงงานน้ำตาลแห่งหนึ่งในอำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี และสตูดิโอ 125 กำกับโดย ณัฐพล มุขขันธ์ โดยมี มาช่า วัฒนพานิช มาร่วมแสดงในบทบาทของสาวงามที่บังเอิญรถเสียและเดินหลงเข้าไปในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง เลยทำให้ชาวบ้านร้านตลาดตกตะลึงในความงามของเธอ ส่วนฉากของ เบิร์ด - ธงไชย แมคอินไตย์ และ เสก โลโซ (เสกสรรค์ ศุขพิมาย) นั้น เป็นการประชันของ เบิร์ด - ธงไชย แมคอินไตย์ ซูเปอร์สตาร์ฝั่งป็อปในชุดสูทผูกเนคไทสุดเนี้ยบโดดขึ้นเวทีกับ เสก โลโซ (เสกสรรค์ ศุขพิมาย) ซูเปอร์สตาร์ฝั่งร็อกในบรรยากาศที่เซ็ตขึ้นมาเหมือนคอนเสิร์ตจริง โดยมีแฟนคลับร้อยกว่าชีวิตมาร่วมบรรยากาศข้าง ๆ เวทีด้วยความมันในอารมณ์ตามเพลงชนิดที่ว่าถ่ายกี่เทคกี่คัตยังไม่หาย
== การตอบรับ ==
=== ชาร์ต ===
{|class="wikitable"
!align="left"|ชาร์ต (พ.ศ. 2547)
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
| align = "left"| ฮอตเวฟ ชาร์ตท็อป 20
| align = "center"| 4
|-
| align = "left"| บันเทิงสยามกีฬา ซองชาร์ตออฟเดอะเยียร์
| align = "center"| 1
|-
|}
{|class="wikitable"
!align="left"|ชาร์ต (พ.ศ. 2556)
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
| align = "left"| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ เอ็มวีชาร์ตท็อป 100
| align = "center"| 22
|-
!align="left"|ชาร์ต (พ.ศ. 2557)
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
| align = "left"| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ เอ็มวีชาร์ตท็อป 100
| align = "center"| 57
|-
|}
==อ้างอิง==
เพลงไทยสากล
เพลงของธงไชย แมคอินไตย์
เพลงในปี พ.ศ. 2547
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2547
ซิงเกิลในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยเสกสรรค์ ศุขพิมาย
เพลงบันทึกเสียงที่ผลิตโดยเสกสรรค์ ศุขพิมาย
เล่าสู่กันฟัง

เล่าสู่กันฟัง เป็นเพลงจากอัลบั้มและซิงเกิลที่ 5 ของ ธงไชย แมคอินไตย์ ในอัลบั้ม สไมล์คลับ (2544) ประพันธ์คำร้องโดย กมลศักดิ์ สุนทานนท์ แต่งทำนองโดย จาตุรนต์ เอมช์บุตร และเรียบเรียงโดย อนุรักษ์ แซ่ลี้
เพลง "เล่าสู่กันฟัง" ได้รับรางวัลสีสันอะวอร์ดส์ ครั้งที่ 14 ประจำปี 2544 สาขาเพลงยอดเยี่ยม ซึ่งจัดโดยนิตยสารสีสัน และรางวัลแชนแนลวีไทยแลนด์มิวสิกวิดีโออวอร์ดส ครั้งที่ 1 ประจำปี 2544 สาขามิวสิควิดีโอศิลปินชายยอดนิยม
==มิวสิกวิดีโอ==
มิวสิกวิดีโอนี้ เผยแพร่ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2544 โดยมี ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง และธัญญาเรศ รามณรงค์ มาร่วมแสดงด้วย โดยเนื้อหาของเพลงสื่อให้ เห็นถึงความรัก ความห่วงใย ที่มีให้กัน ในยามที่เราห่างไกลกัน แม้ตัวเราจะไกล แต่ใจเราไม่ห่างกัน
==ชาร์ต==
{|class="wikitable"
!align="left"|ชาร์ต (พ.ศ. 2556)
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
| align = "left"| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ เอ็มวีชาร์ตท็อป 100
| align = "center"| 28
|-
|}
==รางวัล==
==การสำรวจ จัดอันดับ==
ปี 2559 เป็น 1 ใน 10 เพลงความหมายดี สำหรับใครที่ต้องอยู่ไกลจากคนรัก สรุปโดยเว็บไซต์ สนุก.คอม
ปี 2560 เป็น 1 ใน 7 เพลงที่มากับฝน ที่รับรองฟังแล้วอารมณ์ดีแน่นอน สรุปโดยเว็บไซต์ ดาราเดลี่
ปี 2565 เป็น 1 ใน 5 เพลงที่ถูกขอเข้ามามากที่สุดในวันฝนตก สรุปโดยเว็บไซต์ tnnthailand
ปี 2566 เป็น 1 ใน 10 เพลงงานเกษียณอายุ เปิดทีไรคนฟังอบอุ่นใจทันที สรุปโดยเว็บไซต์ สนุก.คอม
ปี 2566 เป็น 1 ใน 10 เพลงงานเกษียณอายุ แทนคำขอบคุณจากใจ มุทิตาจิตแด่ผู้เกษียณ สรุปโดยเว็บไซต์ thethaiger.com
==อ้างอิง==
เพลงไทยสากล
เพลงของธงไชย แมคอินไตย์
เพลงในปี พ.ศ. 2544
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2544
ซิงเกิลในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยกมลศักดิ์ สุนทานนท์
ก็เลิกกันแล้ว

ก็เลิกกันแล้ว เป็นเพลงจากอัลบั้มและซิงเกิลที่ 3 ของ ธงไชย แมคอินไตย์ ในอัลบั้ม ธงไชย เซอร์วิส ประพันธ์คำร้องโดย บางนา ท่าเรือ แต่งทำนองและเรียบเรียงโดย สุวัธชัย สุทธิรัตน์ ออกจำหน่ายในวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 โดยมิวสิกวิดีโอเพลงนี้มี แอน ทองประสม  และ ศุภวัฒน์ อ่ำประสิทธิ์ มาร่วมแสดงด้วย
==ชาร์ต==
{|class="wikitable"
!align="left"|ชาร์ต (พ.ศ. 2557)
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
| align = "left"| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ เอ็มวีชาร์ตท็อป 100
| align = "center"| 20
|-
|}
==อ้างอิง==
เพลงไทยสากล
เพลงของธงไชย แมคอินไตย์
เพลงในปี พ.ศ. 2541
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2541
ซิงเกิลในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยนิติพงษ์ ห่อนาค
กุหลาบโตเกียว

กุหลาบโตเกียว (Tokyo Rose หรือบ้างสะกดเป็น Tokio Rose) เป็นชื่อทั่วไปที่กำลังฝ่ายสัมพันธมิตรในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ใช้เรียกโฆษกหญิงโฆษณาชวนเชื่อของญี่ปุ่นที่พูดภาษาอังกฤษราวโหลหนึ่ง กุหลาบโตเกียวมีเจตนาเพื่อขัดขวางขวัญกำลังใจของกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรที่ฟังการแพร่สัญญาณ ทหารอเมริกันในแปซิฟิกมักฟังการแพร่สัญญาณโฆษณาชวนเชื่อเพื่อรับทราบถึงผลของการปฏิบัติทางทหารของพวกตน โดยจับความหมายโดยนัย นอกเหนือจากการปฏิบัติแล้ว ยังมีนิยายว่ากุหลาบโตเกียวมีความแม่นตรงอย่างน่ากลัว กล่าวถึงหน่วยและกระทั่งชื่อของทหารปัจเจก แม้นิยายเหล่านี้ไม่เคยมีเอกสารพิสูจน์ เช่น บทและการแพร่สัญญาณที่บันทึกไว้ กุหลาบโตเกียวมักสะท้อนในหนังสือและภาพยนตร์ที่ได้รับความนิยมอย่างสมรภูมิศักดิ์ศรี ปฐพีวีรบุรุษ (Flags of Our Fathers) ข่าวลือเกี่ยวกับผู้ประกาศโฆษณาชวนเชื่อที่คล้ายกันมีลอร์ดฮอ-ฮอ (Lord Haw-Haw) และแอ็กซิสแซลลี (Axis Sally)
== อ้างอิง ==
ชาวญี่ปุ่นในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง
นักโฆษณาชวนเชื่อ
ชาวอเมริกันในประเทศญี่ปุ่น
ความสัมพันธ์ญี่ปุ่น–สหรัฐ
โฆษกหญิง
คิม ดา-ซม

คิม ดา-ซม (Kim Da-som; เกิด 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1993) หรือชื่อในการแสดงว่า ดาซม เป็นนักร้องและพิธีกรชาวเกาหลีใต้รู้จักในสถานะอดีตสมาชิกวงซิสตาร์ และเคยอยู่ใต้สังกัดสตาร์ชิปเอนเตอร์เทนเมนต์ เธอเคยรับบทในภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์หลายรายการ เช่น Family (2012–2013), จังหวะหัวใจต้องใช่เธอ (2013–2014), The Virtual Bride (2015), Sister is Alive (2017) และ He Is Psychometric (2019)
==อาชีพ==
=== ก่อนเปิดตัว ===
คิม ดา-ซมจบการศึกษาที่ Anyang Arts School และระดับอุดมศึกษาที่ Konkuk University Film Major ก่อนเปิดตัวเป็นนักร้อง ดา-ซมเคยเข้าและชนะการประกวดแต่งบทกวีและแต่งเพลงต่าง ๆ
=== ซิสตาร์ ===
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2010 ดา-ซมเปิดตัวเป็นสมาชิกของวงซิสตาร์ในมิวสิกแบงก์ของเคบีเอสด้วนนซิงเกิลเปิดตัว "Push Push"
===อาชีพการแสดง===
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2012 ดา-ซมเปิดตัวในการแสดงด้วยการแสดงเป็นเด็กพังก์ไฮสกูล (high school punk) ในซิตคอม Family ขอเคบีเอส
ดา-ซิมยังปรากฏในมิวสิกวิดีโอของเพลง "Rock Ur Body" ของบอยแบนด์ VIXX ที่เผยแพร่ในวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 2012; และ "Please Don't..." ของวง K.Will ที่เผยแพร่ในวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2012
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2013 ดา-ซมทำหน้าที่เป็นพิธีกรร่วมในโกลเดนดิสก์อะวอดส์ที่จัดขึ้นในประเทศมาเลเซีย ในเดือนเมษายน เธอปรากฏตัวในซิลเกิลมิวสิกวิดีโอ "Love Blossom" ของวง K.Will และในปีเดียวกัน เธอกับแสดงเป็นนักแสดงหญิงหลักในละคร Melody of Love
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2021 ดา-ซมตัดสินใจไม่ต่อสัญญากับ King Kong ของสตาร์ชิป
== ผลงานเพลง ==
=== วงซิสตาร์ ===
===ซิงเกิล===
===ซาวน์แทร็ก===
== ผลงาน ==
=== ภาพยนตร์ ===
=== ซีรีส์โทรทัศน์ ===
=== รายการโทรทัศน์ ===
=== มิวสิควิดีโอ ===
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คิม ดา-ซม ในอินสตาแกรม
บุคคลจากจังหวัดคย็องกี
พิธีกรชาวเกาหลีใต้
นักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้
นักร้องป็อปหญิงชาวเกาหลีใต้
ไอดอลหญิงชาวเกาหลีใต้
ผู้เข้าแข่งขันรายการรันนิ่งแมน
ศิลปินสังกัดสตาร์ชิปเอนเตอร์เทนเมนต์
สมาชิกของซิสตาร์
นักร้องหญิงชาวเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21
เจ้าชายเลโอโปลด์ ดยุกแห่งบราบันต์

เจ้าชายเลโอโปลด์แห่งเบลเยียม ดยุกแห่งบราบันต์ เคานท์แห่งแอโน (Prince Leopold of Belgium, Duke of Brabant, Count of Hainaut) (12 มิถุนายน ค.ศ. 1859 - 12 มิถุนายน ค.ศ. 1859) เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 และรัชทายาทพระองค์เดียวในสมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2 แห่งเบลเยียมกับสมเด็จพระราชินีมารี เฮนรีทเทอแห่งเบลเยียม
เลโอโปลด์เป็นพระนามเดียวกันกับพระอัยกาของพระองค์ และพระญาติของพระราชบิดา เจ้าชายเฟอร์ดินานด์แห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร และเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี
==พระราชประวัติตอนต้น==
เมื่อประสูติ พระองค์ทรงได้รบพระราชทานตำแหน่งเป็น "เคานท์แห่งแอโน" เป็นพระราชโอรสองค์โตและมกุฎราชกุมาร ช่วงเลาประสูติของพระองค์ พระเจ้าเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม พระอัยกาของพระองค์ปกครองเบลเยียม ก่อนหน้าเจ้าชายแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาจะเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเบลเยียม
พระองค์ประสูติหลังพระขนิษฐา เจ้าหญิงหลุยส์แห่งเบลเยียม และมีพระขนิษฐภคินี 2 พระองค์ที่ประสูติหลังพระองค์สิ้นพระชนม์คือ เจ้าหญิงสเตฟานีแห่งเบลเยียมและเจ้าหญิงเคลม็องทีนแห่งเบลเยียม ทำให้พระราชบิดาและพระราชมารดาของพระองค์สิ้นความหวังสุดท้ายที่จะมีพระราชโอรส
==ดยุกแห่งบราบันต์==
หลังจากการสวรรคตของพระอัยกาและการครองราชย์ของพระราชบิดาใน 1865 ทำให้พระองค์ได้รับตำแหน่งดยุกแห่งบราบันต์ ซึ่งเป็นตำแหน่งของทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงในราชบัลลังก์เบลเยียม ในฐานะทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงทำให้พระองค์ได้รับการคาดหลังว่าจะได้ครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาเป็น สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม
==สิ้นพระชนม์==

เจ้าชายเลโอโปลด์สิ้นพระชนม์ที่ ลาเอเกนหรือบรัสเซลส์ เมื่อ 22 มกราคม 1869 จากโรคพระปัปผาสะ (ปอด) บวมหลังจากที่ตกลงไปในบ่อน้ำ ที่งานพระศพของพระราชโอรส เป็นครั้งเดียวที่สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2 ทรงกระทำเพียงครั้งเดียวในชีวิต พระองค์ทรง"ทรุดองค์ลงในที่สาธารณะคุกเข่าอยู่ข้างโลงพระศพและทรงกรรแสงอย่างบ้าคลั่ง" พระศพของเจ้าชายเลโอโปลด์ ถูกฝังที่สุสานหลวงที่ โบสถ์พระแม่แห่งลาเคิน ในกรุงบรัสเซลส์
การสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายเลโอโปลด์ก่อนวัยอันควร ทำให้พระราชบิดาของพระองค์เหลือพระธิดาเพียง 2 พระองค์ คือเจ้าหญิงหลุยส์แห่งเบลเยียมและเจ้าหญิงสเตฟานีแห่งเบลเยียม หลังการสิ้นพระชนม์ของพระราชโอรสสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2 และสมเด็จพระราชินีมารี เฮนเรียต ก็ทรงพยายามที่จะมีพระราชโอรสพระองค์ใหม่ พระองค์ได้ประสูติเจ้าหญิงเคลม็องทีนแห่งเบลเยียมในปี 1872 ทำให้ทั้งสองพระองค์สิ้นความหวังที่จะมีพระราชโอรส
หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2 ก็มีผู้สืบราชสมบัติคือพระภาติยะ สมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม และพระโอรสก็สืบราชสมบัติต่อมาเป็นสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม
==พระอิสริยยศ==
12 มิถุนายน 1859 - 10 ธันวาคม 1865: ฮิสรอยัลไฮเนส เคานท์แห่งแอโน, เจ้าชายแห่งเบลเยียม, เจ้าชายแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา, ดยุกแห่งแซกโซนี
10 ธันวาคม 1865 - 22 มกราคม 1869 : ฮิสรอยัลไฮเนส ดยุกแห่งบราบันต์, เจ้าชายแห่งเบลเยียม, เจ้าชายแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา, ดยุกแห่งแซกโซนี
==พงศาวลี==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Royal House of Belgium
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2402
เจ้าเบลเยียม
เจ้าชายแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
เสียชีวิตจากโรคปอดบวม
สมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2 แห่งเบลเยียม
ปากีสถานตะวันออก

ปากีสถานตะวันออก (East Pakistan; পূর্ব পাকিস্তান Purbo Pākistān; مشرقی پاکستان Mašriqī Pākistān ) เป็นดินแดนที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของประเทศปากีสถาน ซึ่งอยู่ในดินแดนเบงกอล ระหว่าง พ.ศ. 2498 - 2514
ใน พ.ศ. 2490 เบงกอลเป็นส่วนหนึ่งของบริติชอินเดีย ซึ่งแบ่งเป็นเบงกอลตะวันตกและเบงกอลตะวันออกตามศาสนา การแบ่งแยกนี้เป็นผลจากความขัดแย้งทางศาสนาระหว่างฮินดูและมุสลิมในอินเดีย  ใน พ.ศ. 2490 ชาวเบงกอลที่เป็นมุสลิมเข้าร่วมกับขบวนการปากีสถาน หลังการแบ่งแยกอินเดียและกลายเป็นจังหวัดเบงกอลตะวันออกของปากีสถาน   ระหว่าง พ.ศ. 2490 - 2497 เบงกอลตะวันออกมีการบริหารเป็นเอกเทศโดยพันธมิตรมุสลิมปากีสถาน นำโดยนูรุล อามีน ต่อมาใน พ.ศ. 2498 นายกรัฐมนตรีเบงกอล มูฮัมหมัด อาลี โบกรา ได้ประกาศยุบจังหวัดเบงกอลตะวันออก และจัดตั้งปากีสถานตะวันออก โดยมีเมืองหลักคือธากา  ในช่วงนี้พันธมิตรมุสลิมปากีสถานพ่ายแพ้ให้แก่สันนิบาตอวามี สันนิบาตอวามีเข้ามาบริหารปากีสถานตะวันออก หลังจาก ฮุเซน ชะฮีด ชุระวรรดี ได้เป็นนายกรัฐมนตรี ช่วงระหว่าง พ.ศ. 2501 - 2514 เป็นช่วงที่เกิดความขัดแย้งทางการเมือง การสนับสนุนการปกครองตนเองเติบโตขึ้นเมื่อสันนิบาตอวามี จัดตั้งขบวนการหกประการใน พ.ศ. 2509  และเติบโตเต็มที่เมื่อสันนิบาตอวามีชนะการเลือกตั้งทั่วไปใน พ.ศ. 2513 ในปากีสถานตะวันออก
หลังการเลือกตั้งทั่วไป นายกรัฐมนตรีของปากีสถาน นายพลยะห์ยา ข่าน พยายามเจรจากับทั้งพรรคประชาชนปากีสถาน และสันนิบาตอวามีในการแบ่งปันอำนาจจากรัฐบาลกลางแต่ล้มเหลว สันนิบาตอวามีได้ประกาศเอกราชของปากีสถานตะวันออกเมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2514 และเริ่มต้นสงครามปลดปล่อยบังกลาเทศจากปากีสถาน โดยอินเดียเข้ามาสนับสนุนสันนิบาตอวามี สงครามสิ้นสุดลงเมื่อ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2514 ปากีสถานตะวันออกได้รับเอกราชอย่างเป็นทางการในนามบังกลาเทศ
== อ้างอิง ==
 
ประวัติศาสตร์บังกลาเทศ
ประวัติศาสตร์ปากีสถาน
รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2498
อดีตดินแดนส่วนแยก
ดยุกแห่งบราบันต์

ดยุกแห่งบราบันต์ หรือ ดยุกแห่งบราบ็อง (Duke of Brabant) เป็นพระอิสริยยศที่จักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ทรงสถาปนาให้แก่อ็องรีที่ 1 พระราชโอรสของก็อดฟรีที่ 3 เคานต์แห่งลูแวง (ซึ่งเป็นดยุกแห่งโลธารินเจีย อีกบรรดาศักดิ์หนึ่งด้วย) ซึ่งดัชชีบราบันต์ถูกสถาปนาขึ้นราวปี ค.ศ. 1183 โดยยกสถานะจากแลนด์กราฟบราบันต์ (Landgrave of Brabant) ซึ่งมีอยู่เดิมตั้งแต่ปี ค.ศ. 1085
ในปี ค.ศ. 1288 ผู้ถือบรรดาศักดิ์ "ดยุกแห่งบราบันต์" ยังถือเป็น "ดยุกแห่งลิมบูร์ก" อีกด้วย และต่อมาได้ขึ้นเป็นบรรดาศักดิ์ของ "ดยุกแห่งเบอร์กันดี" ในปี ค.ศ. 1430 ซึ่งยังคงใช้อยู่และสืบตระกูลกันต่อมาจนกระทั่งสมัยการปฏิวัติฝรั่งเศส ถึงแม้ว่าดินแดนแถบภาคเหนือของบราบันต์นั้นจะเป็นดินแดนที่ปกครองโดยสาธารณรัฐดัตช์ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17-18 ก็ตาม
== รายพระนามและชื่อ ==
=== ตระกูลรีจีนาริดส์ ===
=== ราชวงศ์วาลัว ===
=== ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค ===
=== ราชวงศ์บูร์บง ===
==== พระมหากษัตริย์แห่งสเปน ====
=== ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา ===
==== รัชทายาทแห่งเบลเยียม ====
==บรรดาศักดิ์ในยุคปัจจุบัน==
===ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา===
ราชอาณาจักรเบลเยียมในยุคปัจจุบันได้นำบรรดาศักดิ์ "ดยุกแห่งบราบันต์" กลับมาใช้อีกครั้งหนึ่ง โดยใช้สำหรับพระราชทานเพื่อประกอบพระอิสริยยศของรัชทายาท (ถึงแม้ว่าจังหวัดนอร์ทบราบันต์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนของดัชชีในอดีต จะตกอยู่ในดินแดนของเนเธอร์แลนด์ตั้งแต่ ค.ศ. 1648 เป็นต้นมา)
รัชทายาทที่เฉลิมพระอิสริยยศเป็นดยุกแห่งบราบันต์ ได้แก่
สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2 (1840-1865)
เจ้าชายเลโอโปลด์ พระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2 (1865-1869)
สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3 (1909-1934)
สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวง (1934-1951)
สมเด็จพระราชาธิบดีฟิลิป (1993-2013)
เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ต (2013-ปัจจุบัน)
พระอิสริยยศของเจ้าหญิงเอลีซาแบ็ตในฐานะรัชทายาทนั้น เรียกว่า "เจ้าหญิงแห่งเบลเยียม" มิใช่ "เจ้าหญิงแห่งชาวเบลเยียม" ซึ่งไม่ถูกต้อง และมักใช้ผิดพลาดอันเนื่องมาจากการเทียบเคียงกับพระอิสริยยศของพระมหากษัตริย์ในฐานะ "พระมหากษัตริย์แห่งชาวเบลเยียม"
เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ต ยังมีพระอิสริยยศเป็น "ดัชเชสแห่งบราบันต์" ซึ่งจะพระราชทานเฉพาะสำหรับองค์รัชทายาท ซึ่งบรรดาศักดิ์นี้ถือว่าสูงกว่าอิสริยยศ "เจ้าหญิง/เจ้าชายแห่งเบลเยียม"
====กฎหมาย====
จากพระราชบัญญัติลงวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1840 มาตรา 1 ย่อหน้าที่ 2 แก้ครั้งสุดท้ายเมื่อปีค.ศ. 2001 ระบุเกี่ยวกันการพระราชทานไว้ว่า :  บรรดาศักดิ์ "ดยุกหรือดัชเชสแห่งบราบันต์" จะพระราชทานให้สำหรับเจ้าชาย หรือเจ้าหญิงซึ่งเป็นพระราชโอรส/ธิดาพระองค์ใหญ่ของพระมหากษัตริย์ โดยหากพระราชโอรส/ธิดาพระองค์หาได้ไม่ ให้บรรดาศักดิ์นี้ตกลงเป็นของพระโอรสหรือพระธิดาพระองค์ใหญ่ของเจ้าชายหรือเจ้าหญิงซึ่งเป็นพระราชโอรส หรือพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ของพระมหากษัตริย์ (พระราชนัดดาพระองค์ใหญ่)
==อ้างอิง==
รัฐบาลชั่วคราวบังกลาเทศ

รัฐบาลเฉพาะกาลสาธารณรัฐประชาชนบังกลาเทศ (Provisional Government of the People's Republic of  Bangladesh; গণপ্রজাতন্ত্রী বাংলাদেশ অস্থায়ী সরকার, Gônoprojatontri Bangladesh Asthayi Shorkar) หรือนิยมเรียก รัฐบาลมูชิบนคร เป็นรัฐบาลที่ตั้งขึ้นหลังการประกาศอิสรภาพปากีสถานตะวันออกเมื่อวันที่ 10 เมษายน 2514 มีตายุดดิน อะห์หมัดเป็นนายกรัฐมนตรี และถือเป็นหัวหน้าสูงสุดในขบวนการปลดปล่อยบังกลาเทศ ซึ่งประกอบด้วยคณะรัฐมนตรี คณะทูตานุทูต สมัชชา กองทัพและราชการวิทยุ
หลังการเลือกตั้งทั่วไปปี 2513 คณะทหารผู้ยึดอำนาจการปกครองปากีสถานไม่ยอมส่งมอบอำนาจให้แก่สมาชิกสภานิติบัญญัติจากการเลือกตั้ง และกองทัพปากีสถานปราบปรามประชาชนปากีสถานตะวันออก บรรดาผู้นำการเมืองจากการเลือกตั้งของปากีสถานตะวันออกจึงประกาศเอกราชและก่อตั้งรัฐบาลชั่วคราวด้วยการสนับสนุนของรัฐบาลอินเดีย คณะรัฐมนตรีสาบานตนเข้ารับตำแหน่งในวันที่ 17 เมษายน 2514 ในเมืองมูชิบนคร รัฐบาลมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในโกลกาตา (เมืองหลวงของรัฐเบงกอลตะวันตกของอินเดีย) ซึ่งเป็นรัฐบาลพลัดถิ่น รัฐบาลนี้ได้ดึงดูดผู้แปรพักตร์จากราชการพลเรือนและทหารของปากีสถาน ตลอดจนปัญญาชนและบุคคลสำคัญทางวัฒนธรรมจากปากีสถานตะวันออกเป็นอันมาก
รัฐบาลนี้ประสานงานกับรัฐบาลอินเดียในการต่อสู้ด้วยอาวุธต่อกองทัพปากีสถาน และจัดการกับวิกฤตผู้ลี้ภัย นอกจากนี้ยังรณรงค์ในระดับนานาชาติเพื่อหาเสียงสนับสนุนสำหรับเอกราชของบังกลาเทศ
== อ้างอิง ==
Mujibnagar Government
Administrator of Mujibnagar Government
Some About Mujibnagar Government
รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
ประวัติศาสตร์บังกลาเทศ
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2514
รัฐบาลชั่วคราว
แซบเซวอร์

แซบเซวอร์  ในอดีตมีชื่อว่า เบแฮฆ (بيهق) เป็นเมืองในจังหวัดโฆรอซอเนแรแซวี ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอิหร่าน อยู่ห่างจากเมืองแมชแฮดไปทางทิศตะวันตกราว 220 กิโลเมตร จากข้อมูลประชากรในปี พ.ศ. 2549 มีประชากร 208,172 คน จาก 57,024 ครอบครัว
แซบเซวอร์เป็นเมืองศูนย์กลางการค้า ศูนย์กลางการผลิตองุ่นและลูกเกด มีอุตสาหกรรมขนาดเล็ก ด้านการผลิตอาหาร มอเตอร์อิเล็กทรอนิกส์ เมืองมีถนนเชื่อมโยงกรุงเตหะรานกับแมชแฮดตัดผ่าน มีสนามบินภายในประเทศ
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศอิหร่าน
เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ต ดัชเชสแห่งบราบันต์

เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ต เตแรซ มารี เอแลน ดัชเชสแห่งบราบันต์  (Élisabeth Thérèse Marie Hélène,  Elisabeth Theresia Maria Helena; 25 ตุลาคม พ.ศ. 2544) เป็นรัชทายาทในราชบัลลังก์เบลเยียม เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียมและสมเด็จพระราชินีมาตีลด์แห่งเบลเยียม มีพระอิสริยยศเป็น "ดัชเชสแห่งบราบันต์" หลังจากที่สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม พระอัยกาธิราชของพระองค์ทรงสละราชสมบัติ โดยมีพระราชบิดาของพระองค์สืบราชสมบัติเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2556
== รัชทายาท ==
รัฐสภาเบลเยียมได้มีการผ่านกฎหมายว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์โดยถือสิทธิของบุตรหัวปีประมาณสิบปีก่อนหน้าวันพระราชสมภพ จึงหมายความว่าแม้กระทั่งพระองค์จะมีพระอนุชาที่ทรงพระเยาว์กว่าอีกสองพระองค์ แต่พระองค์ก็ยังคงอยู่ในลำดับที่หนึ่งในการสืบราชบัลลังก์ในฐานะของพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ และเมื่อนั้นพระองค์จะเสวยราชย์ขึ้นเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งชาวเบลเยียมเป็นพระองค์แรก
โดยปกติแล้วพระราชโอรสขององค์มกุฎราชกุมารนั้นจะได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ "เคานต์แห่งแอโน" ซึ่งได้มีการคาดการณ์ไว้สำหรับก่อนวันประสูติของพระองค์ว่าจะทรงให้เฉลิมพระนามเป็น "เคาน์เตสแห่งแอโน" สำหรับเจ้าหญิงเอลีซาแบ็ต แต่อย่างไรก็ตามได้มีพระบรมราชโองการให้เลิกการพระราชทานบรรดาศักดิ์นี้อีกต่อไป
== พระอิสริยยศ ==
25 ตุลาคม พ.ศ. 2544 – 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 : เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ตแห่งเบลเยียม
21 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 – ปัจจุบัน : เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ตแห่งเบลเยียม ดัชเชสแห่งบราบันต์
== พงศาวลี ==
 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
The official website of the Belgian Royal Family
เจ้าหญิงเบลเยียม
ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
ดัชเชสแห่งบราบันต์
พระราชวงศ์ที่ทรงพระเยาว์
โอกุสต์ เดอ โบอาร์แน

โอกุสต์ เดอ โบอาร์แน (Auguste de Beauharnais; 9 ธันวาคม 1810 - 28 มีนาคม 1835) เป็นเจ้าชายพระราชสวามีพระองค์แรกในสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกส นอกจากนี้พระองค์ยังเป็นดยุกแห่งเลาช์เทนเบิร์ก เจ้าชายแห่งไอ-ชเต็ท และดยุกแห่งซานตาครูซในสิทธิของพระองค์เอง เป็นพระราชนัดดาบุญธรรมของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 เเห่งฝรั่งเศส

โอกุสต์ เดอ โบอาร์แน ประสูติเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1810 ที่เมืองมิลาน แคว้นลอมบาร์เดีย ราชอาณาจักรอิตาลี พระองค์เป็นพระราชโอรสของเออแฌน เดอ โบอาร์แน พระโอรสบุญธรรมของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 กับเจ้าหญิงออกุสตาแห่งบาวาเรีย พระองค์เป็นพระราชนัดดาของสมเด็จพระจักรพรรดินีโฌเซฟีน
หลังจากมีพระชนมายุได้ 24 พรรษา พระองค์ก็ได้อภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกสซึ่งขณะนั้นมีพระชนมายุ 15 พรรษา  ในวันอภิเษกสมรสพระองค์ก็ได้รับการสถาปนาให้เป็นเจ้าชายพระราชสวามีทันที หลังจากนั้นในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2378 ทั้งสองพระองค์ก็เสด็จมายังลิสบอน และโอกุสต์เริ่มประชวรและสิ้นพระชนม์เมื่อสองเดือนต่อมา
เนื่องจากการสิ้นพระชนม์อย่างรวดเร็วของโอกุสต์ เดอ โบอาร์แน ส่งผลให้พระองค์และสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกส ไม่มีพระราชโอรส-พระราชธิดาด้วยกัน
หนึ่งปีต่อมาสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกสทรงอภิเษกสมรสใหม่กับเจ้าชายเฟอร์ดินานด์แห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา เพราะโอกุสต์ เดอ โบอาร์แนเสด็จสิ้นพระชนม์ไปก่อน จึงไม่ได้รับการสถาปนาให้ครองราชย์บัลลังก์ร่วมกับพระมเหสี ซึ่งพระราชสวามีพระองค์ต่อมาของสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 ได้กลายเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์บราแกนซา-แซ็กซ์-โคบูร์ก-ก็อตธา
==แหล่งข้อมูลอื่น==
A listing of the Ducal family of Leuchtenberg
ราชวงศ์โบอาร์แน
ดยุกแห่งเลาช์เทนเบิร์ก
เจ้าชายพระราชสวามี
คู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์โปรตุเกส
บุคคลจากมิลาน
กาฬโรค

กาฬโรค (plague) เป็นโรคติดเชื้อถึงตายที่เกิดจากเอ็นเทอโรแบคทีเรีย Yersinia pestis ซึ่งตั้งตามชื่อนักวิทยาแบคทีเรียชาวฝรั่งเศส-สวิส อเล็กซานเดอร์ เยอร์ซิน กาฬโรคเป็นโรคที่อยู่ในสัตว์ฟันแทะ และหมัดเป็นตัวแพร่สู่มนุษย์ โรคดังกล่าวรู้จักกันตลอดประวัติศาสตร์ เนื่องจากขอบเขตการเสียชีวิตและการทำลายล้างที่โรคอื่นเทียบไม่ได้ กาฬโรคเป็นโรคระบาดหนึ่งในสามโรคที่ต้องรายงานต่อองค์การอนามัยโลก (อีกสองโรค คือ อหิวาตกโรคและไข้เหลือง) กระทั่งเดือนมิถุนายน 2550
กาฬโรคสามารถแพร่ในอากาศ ผ่านการสัมผัสโดยตรง หรือโดยอาหารหรือวัสดุที่ปนเปื้อน ขึ้นอยู่กับการติดเชื้อที่ปอดหรือสภาพสุขาภิบาล อาการของกาฬโรคขึ้นอยู่กับบริเวณที่มีเชื้อมากในแต่ละบุคคล เช่น กาฬโรคที่ต่อมน้ำเหลือง (bubonic plague) กาฬโรคแบบโลหิตเป็นพิษ (septicemic ) ในหลอดเลือด กาฬโรคแบบมีปอดบวม (pneumonic plague) ในปอด ฯลฯ กาฬโรครักษาได้หากตรวจพบเร็ว และยังระบาดอยู่ในบางส่วนของโลก
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
แบล็กเดท เหตุการณ์กาฬโรคระบาดใหญ่ในคริสต์ศตวรรษที่ 14
ห่า
อาวุธชีวภาพ
โรคติดเชื้อแบคทีเรียจากสัตว์
โรคติดเชื้อจากแมลง
โรครับจากสัตว์
กาฬโรค
ยูกิ อังไกรนี คาโต

ยูกิ อังไกรนี คาโต (Yuki Anggraini Kato; 2 เมษายน ค.ศ. 1995) เป็นนักแสดง และนางแบบหญิงชาวอินโดนีเซียลูกครึ่งญี่ปุ่น ใน ค.ศ. 2013 ยูกิได้แสดงในภาพยนตร์ Operation Wedding ของอาดีปาตี ดลเก็น และได้ร้องเพลงในภาพยนตร์นั้นด้วย
==ประวัติ==
ยูกิ คาโต เป็นลูกสาวนแรกของคู่ครองชาวอินโดนีเซียเชื้อสายญี่ปุ่น ตวีนาวาตีกับทาเกชิ คาโต ยูกิมีน้องสาวสองคนชื่อว่า เรนะ เมซีเลีย คาโต (Reina Meisilia Kato) กับซากูระ เดสซีซาร์ คาโต (Sakura Des Caesar Kato) ทั้งหมดอาศัยที่โกตาวีซาตา, จีบูบูร์, จาการ์ตาตะวันออก
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นักแสดงอินโดนีเซีย
ชาวอินโดนีเซียเชื้อสายญี่ปุ่น
ชาวชวา
มุสลิมชาวอินโดนีเซีย
บุคคลจากจังหวัดชวาตะวันออก