pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เลโอนอร์แห่งอารากอน สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส

เลโอนอร์แห่งอารากอน (Leonor de Aragón, Elionor d'Aragó; 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1402 – 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1445) เป็นเจ้าหญิงอารากอนและพระราชินีแห่งโปรตุเกสจากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าดูวาร์ตึ และเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์พระเจ้าอาฟงซูที่ 5 แห่งโปรตุเกส พระราชโอรสขณะทรงพระเยาว์
== พระราชประวัติ ==
เลโอนอร์แห่งอารากอนเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1402 เป็นพระราชธิดาของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 1 แห่งอารากอน กับเลโอนอร์แห่งอัลบูร์เกร์เก ทรงสูญเสียพระบิดาขณะพระชนมายุ 14 พรรษา พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 4 พระเชษฐาของพระองค์ได้สืบราชสมบัติ พระราชมารดาของพระองค์ได้จัดแจงให้พระองค์อภิเษกสมรสกับพระเจ้าดูวาร์ตึแห่งโปรตุเกส การอภิเษกสมรสเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1428 ทั้งคู่มีพระราชโอรสธิดาด้วยกัน 9 พระองค์ แต่มี 4 พระองค์สิ้นพระชนม์ในวัยเยาว์
วันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1433 พระสวามีของพระองค์ได้สืบทอดตำแหน่งเป็นกษัตริย์แห่งโปรตุเกสและในวันเดียวกันนั้น ฌูเอา พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ของทั้งคู่ได้สิ้นพระชนม์ เลโอนอร์เป็นพระราชินีที่ไม่มีบทบาททางการเมืองทำให้พระองค์ไม่ค่อยเป็นที่นิยม เป็นพระราชินีได้เพียง 5 ปีพระสวามีก็สวรรคตด้วยกาฬโรคในวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1438 ขณะที่เลโอนอร์กำลังตั้งครรภ์ ในพินัยกรรมพระองค์ได้แต่งตั้งพระนางเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ราชสำนักโปรตุเกสได้ทำตามพระประสงค์ของพระองค์ ทว่าด้วยความอ่อนประสบการณ์ สุขภาพที่ไม่สู้ดี และการเป็นชาวอารากอนทำให้พระองค์ไม่เป็นที่นิยม การรับรองตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์จึงก่อให้เกิดจลาจลในลิสบอน ประชาชนต้องการให้อิงฟังตึเปดรู ดยุคแห่งกูอิงบรา พระอนุชาของพระเจ้าดูวาร์ตึเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน การเจรจาต่อรองยืดเยื้ออยู่หลายเดือน ในช่วงนั้นพระองค์ได้ให้กำเนิดเจ้าหญิงจัวนาแห่งโปรตุเกสและได้สูญเสียฟีลีปาพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ที่ประชวรพระวัณโรค
ท้ายที่สุดราชสำนักได้แต่งตั้งอิงฟังตึเปดรูเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินเพียงหนึ่งเดียว เลโอนอร์ถูกเนรเทศไปอยู่ที่กัสติยาในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1440 พระองค์ประชวรหนักและสวรรคตด้วยโรคทางเดินหายใจในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1445
== พระโอรสธิดา ==
เลโอนอร์มีพระราชโอรสธิดาทั้งสิ้น 9 คน คือ
อิงฟังตึฌูเอา สิ้นพระชนม์ในวัยเด็ก
อิงฟังตาฟีลีปา สิ้นพระชนม์ในวัยเด็ก
พระเจ้าอาฟงซูที่ 5 แห่งโปรตุเกส สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระเจ้าดูวาร์ตึเป็นกษัตริย์ลำดับที่สิบสองของโปรตุเกส
อิงฟังตามารีอา สิ้นพระชนม์ในวัยเด็ก
อิงฟังตึฟือร์นังดู ดยุคแห่งวีเซว พระบิดาของพระเจ้ามานูเอลที่ 1 แห่งโปรตุเกส
อิงฟังตาลียูโนร์ อภิเษกสมรสกับจักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
อิงฟังตึดูวาร์ตึ สิ้นพระชนม์ในวัยเด็ก
อิงฟังตากาตารีนา แม่ชี
อิงฟังตาจัวนาแห่งโปรตุเกส อภิเษกสมรสกับพระเจ้าเอนริเกที่ 4 แห่งกัสติยา
== อ้างอิง ==
Queens Regent: Eleanor of Aragon: History of Royal Women
ราชวงศ์ตรัสตามารา
ราชินีแห่งโปรตุเกส
ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ที่เป็นสตรี
บริเตน

บริเตน อาจหมายถึง
บริเตนใหญ่ (Great Britain) เกาะขนาดใหญ่ในภูมิภาคยุโรปตะวันตก
สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ รัฐเอกราชตั้งอยู่ในภูมิภาคยุโรปตะวันตก
* ราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ รัฐเอกราชในภูมิภาคยุโรปตะวันตกช่วงปี ค.ศ. 1707 ถึง 1801
โรมันบริเตน มณฑลหนึ่งภายใต้การปกครองของจักรวรรดิโรมัน
เจเจโปรเจกต์

เจเจ โปรเจกต์ (JJ Project) เป็นศิลปินดูโอ้จากประเทศเกาหลีใต้ ประกอบด้วยสมาชิก 2 คน ได้แก่ เจบี (JB) และ จินยอง (ในขณะนั้นใช้ชื่อว่า จูเนียร์ หรือ Jr.) ภายใต้สังกัด เจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ ทั้งคู่เปิดตัวเมื่อเดือนพฤษภาคม 2012 ด้วยเพลงไตเติ้ล Bounce 
== ประวัติ ==
=== ก่อนการเปิดตัวและการเปิดตัวครั้งแรกอย่างเป็นทางการ : 2012 ===
ในปี 2012 ก่อนหน้าที่จะมีการเปิดตัวอย่างเป็นทางการ ทั้งเจบีและ จูเนียร์ (จินยอง) ได้รับบทเป็นส่วนหนึ่งของนักแสดงนำในเรื่อง Dream High 2 โดยเจบีรับบทเป็น JB และจูเนียร์ (จินยอง) รับบทเป็น จอง อุยบง
หลังจากนั้น เจเจโปรเจกต์ก็ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ.2012 ด้วยซิงเกิล Bounce
=== เข้าร่วม GOT7 : 2014 ===
ในเดือนตุลาคมปี 2013 ต้นสังกัด ได้ออกมาประกาศว่า สมาชิกเจเจโปรเจกต์ทั้งสองคนจะไปเป็นส่วนหนึ่งของวงบอยกรุ๊ปที่กำลังจะเปิดตัวใหม่เพิ่มอีกวงหนึ่ง
พร้อมกับสมาชิกอีก 5 คน โดยใช้ชื่อว่า ก็อตเซเว่น (GOT7) ซึ่งจะมีเจบีเป็นหัวหน้าวง และ
เครื่องอิสริยาภรณ์อิตาลี

ตารางข้างล่างนี้แสดงเครื่องอิสริยาภรณ์อิตาลี ในสมัยราชอาณาจักรอิตาลี, สาธารณรัฐสังคมอิตาลี และ สาธารณรัฐอิตาลี ตามลำดับ
== อิสริยาภรณ์ ==
=== ปัจจุบัน ===
=== ราชอิสริยาภรณ์ ===
== เหรียญอิสริยาภรณ์ ==
=== ปัจจุบัน ===
==== เหรียญกล้าหาญ ====
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แมรี ซีมอร์

แมรี ซีมอร์ (Mary Seymour; 30 สิงหาคม ค.ศ. 1548 – ราว ค.ศ. 1550?) เป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของทอมัส ซีมอร์ บารอนซีมอร์แห่งซูดลีย์ กับแคเทอริน พาร์ อดีตพระอัครมเหสีในพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ และเป็นลูกสาวเพียงคนเดียวจากการสมรสสี่ครั้งของมารดา แคเทอรินเสียชีวิตเมื่อวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 1548 ด้วยภาวะแทรกซ้อนหลังให้กำเนิดแมรี และอีกประมาณหนึ่งปีต่อมาทอมัสผู้บิดาก็ถูกประหารชีวิตด้วยข้อหากบฏต่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6
หลังการมรณกรรมของมารดา และบิดาถูกประหารพร้อมถูกริบราชบาต แมรีกลายเป็นทั้งเด็กกำพร้าและยากจน เธอตกอยู่ในการอุปถัมภ์ของแคเทอริน วิลลอฟบี ดัชเชสซัฟฟอล์ก หลัง ค.ศ. 1550 เป็นต้นมา แมรีก็หายไปจากหน้าประวัติศาสตร์ ไม่ปรากฏการอ้างสิทธิเหนือทรัพย์สินของบิดา และอาจสรุปว่าเธออาจสิ้นชีวิตไปแล้วขณะอายุสองขวบ
อักเนส สทริกแลนด์ (Agnes Strickland) นักเขียนยุควิกตอเรีย ได้อ้างถึงแมรีในหนังสือพระราชประวัติแคเทอริน พาร์ซึ่งเป็นงานเขียนของเธอ ว่าแมรี ซีมอร์ยังมีชีวิตอยู่จนโต แล้วสมรสกับเซอร์เอ็ดเวิร์ด บูเชล (Sir Edward Bushel) เจ้าหน้าที่ในพระราชสำนักของแอนน์แห่งเดนมาร์กในพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ แล้วยังกล่าวอีกว่าแคเทอริน วิลลอฟบี ดัชเชสซัฟฟอล์กซึ่งตกพุ่มม่ายได้สมรสใหม่กับริชาร์ด เบอร์ตีใน ค.ศ. 1553 และหนีออกจากอังกฤษช่วงการลงโทษแมรี (Marian Persecutions) ในหรือหลัง ค.ศ. 1555 อันเป็นปีที่แมรี ซีมอร์กับบูเชลสมรสกัน แต่ปัญหาด้านความน่าเชื่อถือของทฤษฎีดังกล่าว คือในเวลานั้น แมรีมีอายุเพียงหกขวบเท่านั้น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
History Today: Lady Mary Seymour, an Unfit Traveller by Linda Porter.
บุคคลสมัยทิวเดอร์
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 16
สกุลซีมอร์
หลุยส์-เฌโรม กอเย

หลุยส์-เฌโรม กอเย (Louis-Jérôme Gohier) เป็นนักการเมืองในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส ดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรียุติธรรมระหว่างปีค.ศ. 1793 ถึง 1794 มีส่วนในการสอดส่องและจับกุมพวกฌีรงแด็ง ตลอดจนการควบคุมตัวสมาชิกสภาห้าร้อย เขาได้เป็นหนึ่งในสมาชิกคณะดีแร็กตัวร์ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1799 ดำรงตำแหน่งได้ไม่ถึงปีก็พ้นจากตำแหน่งจากเหตุรัฐประหาร 18 บรูว์แมร์
บุคคลในการปฏิวัติฝรั่งเศส
อับดุลกะรีม กอซิม

อับดุลกะรีม กอซิม (عبد الكريم قاسم‎; 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1914 – 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1963) เป็นพลจัตวากองทัพอิรักซึ่งครองอำนาจตั้งแต่ราชวงศ์อิรักล่มสลายลงระหว่างการปฏิวัติ 14 กรกฎาคม เขาเป็นนายกรัฐมนตรีอิรักคนที่ 24 จนถึงการปฏิวัติเราะมะฎอน
ในระหว่างที่กอซิมดำรงตำแหน่ง ประชาชนมักเรียกกอซิมว่า อัซซะอีม (الزعيم) หรือ "ท่านผู้นำ"
==เชิงอรรถ==
==อ้างอิง==
นายกรัฐมนตรีอิรัก
ผู้นำสูงสุด
บุคคลจากแบกแดด
ชิฟต์จิส

ชิฟต์จิส (Shift JIS; Shift Japanese Industrial Standards) เป็นรหัสอักขระที่ใช้สำหรับภาษาญี่ปุ่น พัฒนาโดยบริษัทแอสกีคอร์ปอเรชันของญี่ปุ่นร่วมกับไมโครซอฟท์ โดยมีอักขระทั้งแบบหนึ่งไบต์และสองไบต์อยู่ด้วยกัน
รหัสอักขระ
อิเนส เด กัสโตร

อิเนส เด กัสโตร (Inés de Castro; ค.ศ. 1325 – 7 มกราคม ค.ศ. 1355) เป็นธิดาขุนนางกัสติยาซึ่งเป็นคนรักของพระเจ้าเปดรูที่ 1 แห่งโปรตุเกสตั้งแต่ก่อนที่พระองค์จะขึ้นครองราชย์ การสิ้นพระชนม์ของพระองค์เป็นโศกนาฏกรรมอันโด่งดัง และหลังการสิ้นพระชนม์ พระองค์ได้รับการสวมมงกุฎเป็นพระราชินีแห่งโปรตุเกส
==  ประวัติ ==
อิเนสเป็นธิดานอกสมรสของเปโดร เฟร์นันเดซ เด กัสโตร ขุนนางกาลิเซีย กับอัลดงซา โลเรงซู ดึ วาลาดารึช ครอบครัวของพระนางมีเชื้อสายขุนนางกาลิเซียและโปรตุเกส มีหลักฐานว่าพระนางอาศัยอยู่กับกอนส์ตันซา มานูเอล ลูกพี่ลูกน้องซึ่งเป็นธิดาของดอนฆวน มานูเอล ดยุคแห่งเปญญาฟิเอลและมาร์ควิสแห่งบิเยนา
ปี ค.ศ. 1340 กอนส์ตันซาตัดสินใจสมรสกับเปดรู พระโอรสคนโตและทายาทของพระเจ้าอาฟงซูที่ 4 แห่งโปรตุเกส อิเนสได้ติดตามเธอออกจากราชสำนักเปญญาฟิเอลไปพำนักที่กูอิงบรา แต่หลังการสมรสได้ไม่นานเปดรูกลับตกหลุมรักพระนางและเริ่มละเลยพระชายา ทั้งคู่หลงใหลกันและกันอย่างหัวปักหัวปำ อีกทั้งพี่น้องชายของอิเนสยังกลายเป็นเพื่อนและที่ปรึกษาที่เจ้าชายไว้ใจ หลังกอนส์ตันซาเสียชีวิตจากการให้กำเนิดฟือร์นังดู บุตรชายของเปดรูในวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1345 พระเจ้าอาฟงซูพยายามจะจับพระโอรสสมรสใหม่ แต่เปดรูไม่ยอมสมรสกับคนอื่นนอกจากอิเนส ทั้งคู่ก็อยู่กินกันฉันสามีภรรยาโดยไม่สนใจพระเจ้าอาฟงซูที่ 4 ที่ต่อต้านอย่างหัวชนฝา ราชสำนักกับประชาชนเองก็ไม่ยอมรับการกระทำนี้
เปดรูกับอิเนสอยู่กินกันที่ปราสาทซังตากลาราในกูอิงบรา ทั้งคู่มีบุตรธิดาด้วยกันสี่คน คือ
อาฟงซู (เกิดในปี ค.ศ. 1346) เสียชีวิตหลังคลอด
บียาตริช (เกิดในปี ค.ศ. 1347) สมรสกับอินฟันเตซันโชแห่งกัสติยา เคานต์แห่งอัลบูร์เกร์เกและอาโร พระโอรสของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 11 แห่งกัสติยา
ฌูเอาแห่งโปรตุเกส (เกิดในปี ค.ศ. 1349) ดยุคแห่งบาเลนเซียเดกัมโปส ผู้อ้างสิทธิ์ในบัลลังก์ในช่วงวิกฤตปี ค.ศ. 1383–1385
ดีนิช (เกิดในปี ค.ศ. 1354)
== การเสียชีวิต ==

อิทธิพลของอิเนสกับพี่น้องชายอีกสองคนที่มีต่อพระเจ้าเปดรูได้สร้างศัตรูในราชสำนัก หลังพยายามแยกทั้งคู่ออกจากกันหลายครั้งในที่สุดพระเจ้าอาฟงซูที่ 4 ก็ตัดสินใจมอบความตายให้แก่อิเนส วันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1355 พระองค์ได้ส่งนักฆ่าไปที่อารามซังตากลาราในกูอิงบราเพื่อสังหารอิเนสด้วยการตัดคอต่อหน้าลูกน้อย เปดรูที่เจ็บปวดจนแทบเป็นบ้าก่อจลาจลต่อพระบิดาและไม่ยกโทษให้พระบิดาที่สังหารคนรักของพระองค์

หลังได้รับการสวมมงกุฎเป็นกษัตริย์แห่งโปรตุเกสในปี ค.ศ. 1357 พระเจ้าเปดรูสั่งให้จับกุมตัวและประหารชีวิตผู้ที่ลงมือฆาตกรรมอิเนสด้วยการแหวกอกเอาหัวใจออกมา การกระทำดังกล่าวทำให้พระองค์ได้รับฉายาว่า "ผู้โหดเหี้ยม" ทั้งพระองค์ยังอ้างว่าได้เคยสมรสอย่างลับ ๆ กับอิเนสและขอให้ยอมรับพระนางเป็นพระราชินีแห่งโปรตุเกส ตำนานเล่าว่ากษัตริย์ทำการสวมมงกุฎให้ศพและให้ข้าราชสำนักจุมพิตมือของอิเนสที่ไร้วิญญาณ เดือนเมษายน ค.ศ. 1360 พระองค์สั่งให้ย้ายร่างของอิเนสจากกูอิงบรามาที่อารามหลวงอัลกูบาซา หลุมฝังศพอันวิจิตรงดงามสองหลุมถูกสร้างขึ้นมาเพื่อให้พระองค์ได้หลับใหลเคียงข้างหญิงผู้เป็นที่รักของพระองค์ตลอดกาล
== อ้างอิง ==
Inês de Castro MISTRESS OF PETER I OF PORTUGAL: Britannica
The Tale of Peter and Inês: Centro 
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1868
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 1898
ราชินีแห่งโปรตุเกส
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 14
ชาวสเปน
เสียชีวิตจากการตัดศีรษะ
เอธิโอเปียนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 302

เอธิโอเปียแอร์ไลน์ส เที่ยวบินที่ 302 เป็นเที่ยวบินผู้โดยสารระหว่างประเทศซึ่งมีกำหนดบินจากท่าอากาศยานนานาชาติโบเล ประเทศเอธิโอเปีย ไปยังท่าอากาศยานนานาชาติโจโมเคนยัตตา กรุงไนโรบี ประเทศเคนยา เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2562 โดยอากาศยานโบอิง 737 แมกซ์ 8 เกิดเหตุกหลังจากที่ขึ้นบินได้แล้วประมาณ 6 นาทีในบริเวณเมืองบิชอฟตู โดยในอุบัติเหตุครั้งนี้มีผู้เสียชีวิตทั้งหมด 157 คน โดยเป็นผู้โดยสาร 149 คนและลูกเรืออีก 8 คน ส่วนสาเหตุของการเกิดอุบัติเหตุในครั้งนี้ยังอยู่ในระหว่างการสืบสวน โดยอุบัติเหตุในครั้งนี้เป็นอุบัติเหตุการบินที่ร้ายแรงที่สุดของสายการบินเอธิโอเปียแอร์ไลน์เท่าที่เคยมีมา
จากเหตุการณ์ในครั้งนี้ ส่งผลให้อากาศยานโบอิง 737 แมกซ์ ทุกรุ่น (แมกซ์ 7, 8, 9) ถูกห้ามใช้โดยสายการบินหลายสายและรัฐบาลในหลายประเทศทั่วโลก
==ผู้โดยสารและลูกเรือ==
==อ้างอิง==
อุบัติเหตุทางการบินในปี พ.ศ. 2562
อุบัติเหตุทางการบินในประเทศเอธิโอเปีย
อุบัติเหตุของเครื่องบินโบอิง 737
อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับเอธิโอเปียนแอร์ไลน์
ท่าอากาศยานนานาชาติโบเล

ท่าอากาศยานนานาชาติโบเลอาดดิสอาบาบา เป็นท่าอากาศยานในกรุงอาดดิสอาบาบา ประเทศเอธิโอเปีย ตั้งอยู่ห่างจากใจกลางกรุงประมาณ 6 กิโลเมตร โดยเป็นศูนย์กลางหลักของสายการบินเอธิโอเปียแอร์ไลน์ซึ่งเป็นสายการบินประจำชาติของเอธิโอเปีย
== อ้างอิง ==
ท่าอากาศยานในประเทศเอธิโอเปีย
ท่าอากาศยานนานาชาติโจโมเคนยัตตา

ท่าอากาศยานนานาชาติโจโมเคนยัตตา เป็นทาอากาศยานในกรุงไนโรบี ประเทศเคนยา
== อ้างอิง ==
ท่าอากาศยานในทวีปแอฟริกา
อากาศยานต่อสู้ไร้คนขับ

อากาศยานต่อสู้ไร้คนขับ (unmanned combat aerial vehicle; อักษรย่อ: UCAV) ยังเป็นที่รู้จักกันในนาม โดรนต่อสู้ หรือ โดรน เป็นอากาศยานไร้คนขับ (UAV) ที่มักจะมีอาวุธยุทโธปกรณ์อากาศยาน เช่น ขีปนาวุธ และใช้สำหรับโดรนโจมตี เครื่องบินประเภทนี้ไม่มีนักบินมนุษย์อยู่บนเครื่อง โดรนเหล่านี้มักอยู่ภายใต้การควบคุมของมนุษย์แบบเรียลไทม์ โดยมีระดับควบคุมตนเองแตกต่างกันไป
อุปกรณ์ที่จำเป็นสำหรับนักบินมนุษย์ (เช่น ห้องนักบิน, เกราะ, เก้าอี้ดีดตัว, การควบคุมการบิน, การควบคุมสิ่งแวดล้อมสำหรับการควบคุมอุณหภูมิ, ความดัน และออกซิเจน) ไม่จำเป็น เนื่องจากผู้ปฏิบัติงานควบคุมยานพาหนะจากสถานีปลายทางระยะไกล ส่งผลให้น้ำหนักลดลงและมีขนาดเล็กกว่าเครื่องบินบรรจุคน
สหรัฐ, จีน และอิสราเอล ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นผู้นำอุตสาหกรรมในเทคโนโลยีอากาศยานต่อสู้ไร้คนขับ อีกหลายประเทศมีการดำเนินงานอากาศยานต่อสู้ไร้คนขับในประเทศ อีกหลายประเทศมีการนำเข้าโดรนติดอาวุธหรือมีโครงการพัฒนาอยู่ระหว่างดำเนินการ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
*
*
วันวี

วอนวี (อังกฤษ:Onewe;ฮันกึล:원위) เป็นกลุ่มดนตรีบอยแบนด์จากประเทศเกาหลีใต้ สังกัดค่าย RBW Entertainment เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน 2018  ปัจจุบันวันวีประกอบไปด้วยสมาชิกจำนวน 5 คน คือ ยงฮุน, ฮาริน, คังฮย็อน, ดงมยอง และ คีอา
==ประวัติ==
==สมาชิก==
==ผลงาน==
==อ้างอิง==
บอยแบนด์เกาหลีใต้
กลุ่มดนตรีเคป็อป
ชาวเครุสกี

เครุสกี (Cherusci) เป็นชนเยอรมันเผ่าหนึ่งซึ่งเคยตั้งถิ่นฐานอยู่บนส่วนที่เป็นที่ราบและป่าทางตะวันตกเฉียงเหนือของเยอรมนี คาดการณ์ว่าพื้นที่ดังกล่าวน่าจะตั้งอยู่ใกล้กับเมืองฮันโนเฟอร์ในปัจจุบัน ซึ่งในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 1 พวกเขาเป็นผู้นำของชาวเยอรมันหลายเผ่าในการทำสงครามต่อต้านจักรวรรดิโรมันและปลดแอกตัวเองได้สำเร็จ นักประวัติศาสตร์บางส่วนตั้งสมมติฐานว่า บางทีพวกเขาอาจจะเป็นบรรพบุรุษของกลุ่มชาติพันธุ์ใหญ่อย่างเช่นชาวแฟรงก์ (Franks) และชนอลามันน์ (Alemanni)
ที่มาของเผ่าเครุสกีไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่ในมุมมองของนักโหราศาสตร์แล้ว ชื่อเผ่าเครุสกีอาจมีรากมาจากภาษาเยอรมันโบราณว่า เฮรุท (herut) ที่แปลว่ากวาง เนื่องจากชนเผ่านี้อาจยึดถือกวางเป็นสัตว์สัญลักษณ์ประจำเผ่า อย่างไรก็ตาม มีการเสนอสมมติฐานที่แตกต่างออกไปในคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยยาค็อพ กริม (Jacob Grimm) และอีกหลายคนว่า เครุสกีอาจมีรากศัพท์มาจาก เฮรู- (heru-) ที่มีความหมายว่าดาบ
==อ้างอิง==
กลุ่มชนเจอร์แมนิก
รอเฌ ดูว์โก

ปีแยร์ รอเฌ ดูว์โก (Pierre Roger Ducos) เป็นนักการเมืองในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศสและในช่วงจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง เขาเป็นสมาชิกที่ประชุมใหญ่แห่งชาติและสมาชิกคณะรัฐบาลที่เรียกว่าคณะดีแร็กตัวร์
ดูว์โกเกิดที่มงฟอร์ในแคว้นอากีแตน ได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาจากจังหวัดล็องด์ เขาเป็นหนึ่งในผู้ลงมติเห็นชอบให้ประหารชีวิตพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ในทันทีและไม่มีการอุทธรณ์ ต่อมาเขาได้เป็นสมาชิกสภาห้าร้อย ตามด้วยผู้พิพากษาศาลแขวง แต่ภายหลังการรัฐประหาร 18 มิถุนายน ค.ศ. 1799 เขาถูกเสนอชื่อเป็นหนึ่งในฝ่ายบริหารที่เรียกว่าคณะดีแร็กตัวร์จากการอุ้มชูโดยปอล บารัส
ในวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1799 ดูว์โกในฐานะสมาชิกคณะดีแร็กตัวร์ยอมรับการรัฐประหารของนโปเลียนและลาออก เขาได้ดำรงตำแหน่งเป็นหนึ่งในสามกงสุลเฉพาะกาลในรัฐบาลที่เรียกว่าคณะกงสุลฝรั่งเศส และได้ดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานวุฒิสภา เขามีบทบาทสำคัญภายใต้การปกครองของนโปเลียน จนกระทั่งหันหลังให้นโปเลียนในปีค.ศ. 1814
บุคคลในการปฏิวัติฝรั่งเศส
ผู้สมรู้ร่วมคิดการประหารพระเจ้าหลุยส์ที่ 16
เอ็ม1941 ไรเฟิลจอห์นสัน

เอ็ม1941 ไรเฟิลจอหน์สัน เป็นปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติแบบโดยหลักการของแรงถีบสะท้อนกลับแบบสั้นผ่านทางลำกล้องปืนเป็นหลัก(Short recoil operate) ที่ถูกออกแบบโดยเมลวิน จอหน์สัน ในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง เอ็ม1941 ได้เข้าชิงประกวดแข่งขันที่ไม่ประสบความสำเร็จกับปืนไรเฟิลเอ็ม1
ปืนเล็กยาว
วอลเลย์บอลชายไทยเดนมาร์คซูเปอร์ลีก 2019

วอลเลย์บอลชายไทยเดนมาร์คซูเปอร์ลีก 2019 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลประเภททีมชาย จำนวน 6 ทีม โดยการแข่งขันครั้งนี้จัดขึ้นเป็นครั้งที่ 6 ณ เอ็มซีซีฮอลล์ เดอะมอลล์บางกะปิ กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
== ทีมที่เข้าร่วม ==
แอร์ฟอร์ซ (1)
ไดมอนด์ ฟู้ด สระบุรี (2)
วิสาขา (3)
นครราชสีมา เดอะมอลล์ (4)
ราชมงคลล้านนา พิษณุโลก (5)
เอ็นเค ฟิตเนส สมุทรสาคร (6)
== การแบ่งกลุ่ม ==
การจับฉลากแบ่งกลุ่มทีมชนะเลิศไทยแลนด์ลีกและทีมรองชนะเลิศไทยแลนด์ลีกจะได้รับให้เป็นทีมวางของแต่ละกลุ่ม และอีก 4 ทีมที่เหลือได้ทำการจับฉลากเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2562 ณ เอ็มซีซีฮอลล์ เดอะมอลล์บางกะปิ กรุงเทพมหานคร
== รอบแรก ==
=== กลุ่มเอ ===
|}
|}
=== กลุ่มบี ===
|}
|}
== รอบสุดท้าย ==
===รอบรองชนะเลิศ===
|}
===รอบชิงชนะเลิศ===
|}
== อันดับการแข่งขัน ==
== ดูเพิ่ม ==
วอลเลย์บอลหญิงไทยเดนมาร์คซูเปอร์ลีก 2019
วอลเลย์บอลชายไทยแลนด์ลีก 2018-19
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูล==
สมาคมกีฬาวอลเลย์บอลแห่งประเทศไทย – เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
วอลเลย์บอลในประเทศไทย
วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2562
กีฬาในประเทศไทยปี พ.ศ. 2562
มอริส ลาครัวซ์

มอริส ลาครัวซ์ (Maurice Lacroix) เป็นเครื่องหมายการค้าระดับหรูของนาฬิกาข้อมือสัญชาติสวิส ที่อยู่ในรัฐชูรา ซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงซูริก
== ประวัติ ==
มอริส ลาครัวซ์ ได้รับการก่อตั้งในฐานะเป็นส่วนหนึ่งของเดสโค ฟอน ชุลเทส โดยก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1889 เดสโค ฟอน ชุลเทส (เดสโค) เป็นบริษัทเก่าแก่ที่มีรากฐานมาจากการค้าผ้าไหม ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1946 เดสโคยังเป็นตัวแทนของนาฬิกาหรู เช่น โอเดอมาร์ ปิเกต์, ฮอยเออร์, อีเทอร์นา และเจเกอร์-เลอคูลทร์ นานนับปี ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เดสโคเริ่มสนใจธุรกิจนาฬิกามากขึ้น และในปี ค.ศ. 1961 เดสโคได้ซื้อโรงงานผลิตที่ชื่อเทียรา ณ แซงแญแลฌีเยร์ ในรัฐฌูว์รา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งมีการผลิตนาฬิกาตราสินค้าเฉพาะสำหรับบุคคลภายนอก ในปี ค.ศ. 1975 เดสโคเริ่มทำการตลาดนาฬิกาภายใต้แบรนด์มอริส ลาครัวซ์ โดยมีสมาชิกคณะกรรมการของเดสโค ฟอน ชุลเทส, บริษัทแม่และผู้ก่อตั้งของมอริส ลาครัวซ์ ซึ่งมีชื่อว่า มร.ลาครัวซ์
ส่วนในปี ค.ศ. 1980 มอริส ลาครัวซ์ ประสบความสำเร็จอย่างมากจนโรงงานในแซงแญแลฌีเยร์หยุดการผลิตสำหรับบุคคลภายนอก ในปี 1989 มอริส ลาครัวซ์ ได้รับตำแหน่งผู้จัดทำกล่องใส่ของเควโลส เอส.เอ. ซึ่งตั้งอยู่ในแซงแญแลฌีเยร์เช่นกัน ความสามารถในการสร้างกล่องใส่นาฬิกาภายในองค์กรทำให้มอริส ลาครัวซ์ ฉีกแนวเมื่อเทียบกับบริษัทนาฬิกาหรูอื่น ๆ
ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 มอริส ลาครัวซ์ มีประสบการณ์ "ทะยานขึ้นเหมือนจรวด" ด้วยการเปิดตัวกลุ่มผลิตภัณฑ์ "เลอเมกานีค" ระดับไฮเอนด์ ซึ่งภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นกลุ่มผลิตภัณฑ์ "มาสเตอร์พีซ" ในช่วงเวลานี้ บริษัทได้ยกระดับตนเองสู่ระดับสูงของผู้ผลิตนาฬิกาสวิส โดยทั้งการยึด 'ศิลปะการทำนาฬิกาสวิส' แบบดั้งเดิม และโดยการสร้างขบวนการของตัวเองสำหรับคอลเลกชันชิ้นเอก
ในปี ค.ศ. 2010 มอริส ลาครัวซ์ มีพนักงานประมาณ 220 คนทั่วโลก และมีตัวแทนอยู่ในร้านค้าประมาณ 4,000 แห่งในกว่า 60 ประเทศทั่วโลก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ยี่ห้อนาฬิกาข้อมือ
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2544
ตราสินค้าหรูหรา
สโมสรวอลเลย์บอลชายขอนแก่น

สโมสรวอลเลย์บอลชายขอนแก่น เป็นสโมสรวอลเลย์บอลอาชีพในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่จังหวัดขอนแก่น โดยทีมนี้เข้าแข่งขันในวอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก
== ชื่อก่อนหน้า ==
สโมสรวอลเลย์บอลเทศบาลนครขอนแก่น (พ.ศ. 2560)
สโมสรวอลเลย์บอลขอนแก่น (พ.ศ. 2560–ปัจจุบัน)
== เกียรติประวัติและผลงาน ==
=== การแข่งขันในประเทศ ===
วอลเลย์บอลโปรชาเลนจ์
16px ชนะเลิศ (1): 2017
Med 2.png รองชนะเลิศ (1): 2018
== ผลการแข่งขันลีก ==
{|class="wikitable" style="text-align:center;font-size:smaller;"
|- style= "; font-weight:bold;"
|colspan="2" style="width:14em;"|ลีก
|style="width:6em;"|อันดับที่
|style="width:6em;"|จำนวนทีม
|style="width:4em;"|แมตช์
|style="width:4em;"|ชนะ
|style="width:4em;"|แพ้
|-
| align=center rowspan=2|ไทยแลนด์ลีก||ฤดูกาล 2017–18|| 7 ||align=center| 8 || 14 || 2 || 14
|-
|ฤดูกาล 2018–19||8||8||14||1||13
|}
== รายชื่อผู้เล่นปัจจุบัน ==
ข้อมูล ณ เดือนมกราคม พ.ศ. 2562
== อดีตผู้เล่น ==
อมร คงบุญ
สิทธิชัย โพชะกะ
ปิยวัฒน์ ศรีสมบูรณ์
ชินกฤต พัชรกีรติ
ปัญญาวุฒิ โคตรไชย
อรรถพล บุญจวง
ภานุวัฒน์ จันตะ
สายธาร ชูกันหอม
อนุชัย ทองสิทธิ์
ธนพล จากุญชร
อำนาจ พักตร์สวัสดิ์
กิตติพันธ์ ใจตรง
พงศกร จันทะดี
ภานุพงศ์ บัวรันต์
อัมรินทร์ พรหมมหาราช
อนุรักษ์ จันทองอ่อน
ชินกรณ์ อิทรเพ็ชร
เกรียงศักดิ์ นารินทร์
อภินันท์ เกตุมาตย์
ปริญญา พิชรญนวกะ
 สะแหม็ด น้อบ (2017–2018)
จันนาโร ซุน (2017–2018)
== อ้างอิง ==
ขอนแก่น
อีซาแบลแห่งกูอิงบรา สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส

อีซาแบลแห่งกูอิงบรา (Isabel de Coimbra) เป็นพระราชินีแห่งโปรตุเกส ทรงเป็นธิดาของอิงฟังตึเปดรูแห่งโปรตุเกส ดยุคแห่งกูอิงบรา ผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งโปรตุเกสกับอะลิซาแบ็ตแห่งอูร์เฌ็ลย์ ธิดาของเฌามาที่ 2 เคานต์แห่งอูร์เฌ็ลย์
วันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1447 อีซาแบลได้สมรสกับพระเจ้าอาฟงซูที่ 5 แห่งโปรตุเกสซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของพระองค์
== พระราชประวัติ ==
อิซาเบลแห่งกูอิงบราประสูติเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1432 ทรงเป็นธิดาของอิงฟังตึเปดรู ดยุคแห่งกูอิงบรากับอะลิซาแบ็ต เคาน์เตสแห่งอูร์เฌ็ลย์ พระอัยกาฝั่งบิดาของพระองค์คือพระเจ้าฌูเอาที่ 1 แห่งโปรตุเกส ส่วนพระอัยกาฝั่งมารดาคือเฌามาที่ 2 เคานต์แห่งอูร์เฌ็ลย์
บิดาของพระองค์ทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินให้พระเจ้าอาฟงซูที่ 5 แห่งโปรตุเกส หลานชาย (ลูกของพี่น้อง) ที่อยู๋ในช่วงวัยเยาว์ มีบันทึกว่าพระองค์กับอาฟงซูได้มีความรักต่อกัน ทั้งคู่หมั้นหมายกันในปี ค.ศ. 1445 สร้างความโกรธเกรี้ยวแก่อาฟงซูที่ 1 ดยุคแห่งบรากังซาที่ต้องการให้กษัตริย์สมรสกับหลานสาวคนใดคนหนึ่งของตน (คือ อิซาเบลแห่งโปรตุเกสที่ต่อมาเป็นมารดาของสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 1 แห่งกัสติยา กับเบียตริซแห่งโปรตุเกสที่ต่อมาสมรสกับอิงฟังตึฟือร์นังดู ดยุคแห่งวีเซวและเป็นมารดาของพระเจ้ามานูเอลที่ 1 แห่งโปรตุเกส) ในการสมรสอิซาเบลได้รับรายได้จากซังตาไร, อัลวายาซือรือ, ซิงตรา และโตรึชแวดรัช
อิซาเบลกับอาฟงซูสมรสกันเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1447 ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันสามคน คือ
อิงฟังตึฌูเอาแห่งโปรตุเกส (ประสูติ 29 มกราคม ค.ศ. 1451) ที่สิ้นพระชนม์ในวัยเยาว์
อิงฟังตาจัวนาแห่งโปรตุเกส (หรือเจ้าหญิงนักบุญ) (ประสูติ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1452) ได้รับการประกาศให้เป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 12
พระเจ้าฌูเอาที่ 2 แห่งโปรตุเกส  (ประสูติ 3 มีนาคม ค.ศ. 1455) สืบทอดตำแหน่งต่อจากบิดาเป็นกษัตริย์ลำดับที่ 13 ของโปรตุเกส
อาฟงซูรับดยุคแห่งบรากังซามาเป็นที่ปรึกษาส่วนพระองค์ในปี ค.ศ. 1448 บิดาของอิซาเบลถึงแก่กรรมอย่างน่าสงสัยในช่วงที่พี่ชายของพระองค์ถูกขับไล่ออกจากกูอิงบรา อย่างไรก็ดีอิซาเบลยังคงเป็นที่โปรดปรานของพระสวามี พระองค์ได้ทำหน้าที่ดูแลดัชชีกูอิงบราจนกระทั่งพี่ชายของพระองค์กลับมาในปี ค.ศ. 1454 ปี ค.ศ. 1455 อิซาเบลได้จัดพิธีอันยิ่งใหญ่ที่ราชสำนักเพื่อฉลองการพ้นผิดของพระบิดาและได้ฝังร่างของเขาใหม่อย่างยิ่งใหญ่ ไม่นานนักพระองค์ก็สิ้นพระชนม์ด้วยวัย 23 พรรษาอย่างเป็นปริศนา เป็นไปได้ว่าพระองค์อาจถูกวางยาพิษ ร่างของพระองค์ถูกฝังที่อารามบาตัลยา
== อ้างอิง ==
Isabella of Coimbra – Mother of the Princess Saint: History of Royal Women
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1975
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 1998
ราชวงศ์อาวิช
เจ้าหญิงโปรตุเกส
พระราชินีคู่สมรสแห่งโปรตุเกส
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 15
พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพระจักรพรรดิพงศ์ (จาด)

พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพระจักรพรรดิพงศ์ (จาด) เป็นพงศาวดารสยามสมัยอาณาจักรอยุธยา เนื้อหาเริ่มตั้งแต่แรกสถาปนากรุงศรีอยุธยาจนถึงปลายรัชสมัยพระเจ้าท้ายสระ ต้นฉบับเป็นใบลานรวม 17 ผูก เนื้อหาส่วนใหญ่คล้ายกับพระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยาฉบับอื่น ๆ ที่ชำระในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น แต่เนื้อหาตั้งแต่รัชกาลสมเด็จพระนารายณ์มหาราชเป็นต้นไปแตกต่างจากพงศาวดารฉบับอื่น ๆ มาก สันนิษฐานว่าส่วนนี้เขียนขึ้นตั้งแต่สมัยราชวงศ์บ้านพลูหลวง
== ประวัติ ==
ปี พ.ศ. 2451 นายจิตรได้มอบพระราชพงศาวดารฉบับนี้ให้หอพระสมุดวชิรญาณ โดยอุทิศในนามของพระจักรพรรดิพงศ์ (จาด) เจ้ากรมในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ ผู้เป็นบิดา ระยะแรกสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ สภานายกหอพระสมุดวชิรญาณในขณะนั้น ทรงเข้าพระทัยว่าเป็นฉบับเดียวกับพระราชพงศาวดาร ฉบับหมอบรัดเล เพราะเนื้อหาตอนต้นตรงกัน ภายหลังทรงตรวจสอบอีกครั้งจึงพบว่าเนื้อความตั้งแต่รัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชต่างกับฉบับอื่น ๆ มาก ความแตกต่างนี้ทรงสันนิษฐานว่าไม่ใช่โดยแทรกเพิ่มเติมหรือแก้ไขในภายหลัง แต่ต่างมาตั้งแต่เมื่อแต่งเนื้อเรื่อง จึงโปรดให้พิมพ์เฉพาะส่วนที่ไม่ตรงกันนั้นออกเผยแพรในชื่อ พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับพระจักรพรรดิพงษ์ (จาด) เป็นส่วนหนึ่งของ ประชุมพงษาวดาร ภาคที่ 8 พระยาศรีภูริปรีชา (กมล สาลักษณ) เป็นเจ้าภาพพิมพ์ครั้งแรกเพื่อแจกในงานศพคุณหญิงศรีภูริปรีชา (พึ่ง) ในปี พ.ศ. 2460
ต่อมากรมศิลปากรจึงได้จัดพิมพ์พระราชพงศาวดารฉบับนี้อีกครั้ง เป็นฉบับสมบูรณ์ครั้งแรกในชื่อ พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพระจักรพรรดิพงศ์ (จาด) โดยสอบเทียบพระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐอักษรนิติ์ พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) และพระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา และทำเชิงอรรถกำกับส่วนที่ต่างกัน พิมพ์เป็นอนุสรณ์ในงานพระราชทานเพลิงศพ พลโท พระยากลาโหมราชเสนา (เล็ก ปาณิกบุตร) ในปี พ.ศ. 2502 ถึงปี พ.ศ. 2507 กรมศิลปากรจึงนำมาพิมพ์อีกครั้ง โดยนำพระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) เฉพาะตอนที่เกี่ยวกับสมัยกรุงศรีอยุธยามาพิมพ์รวมด้วย มีชื่อว่า พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) กับพระจักรพรรดิพงศ์ (จาด)
ต่อมาองค์การค้าของคุรุสภาได้รับอนุญาตจากกรมศิลปากรให้พิมพ์พระราชพงศาวดารฉบับนี้จำหน่ายในปี พ.ศ. 2533 โดยแยกเป็น 2 เล่มจบ โดยเล่ม 1 จบความที่สมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราชเสด็จสวรรคต ส่วนเล่ม 2 ดำเนินความที่เหลือต่อจนจบพระราชพงศาวดาร
==อ้างอิง==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
[พิมพ์แจกในงานศพคุณหญิงศรีภูริปรีชา]
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พงศาวดารกรุงศรีอยุธยา
วรรณกรรมสมัยกรุงศรีอยุธยา
อีเซอร์โลน

อีเซอร์โลน (Iserlohn) เป็นเมืองในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน ประเทศเยอรมนี ถือเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคเซาเออร์ลันท์ (Sauerland)
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ฆอร์เฆ อากิโน

ฆอร์เฆ ดานิเอล อากิโน เกร์เรโร (Jorge Daniel Aquino Guerrero; เกิดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1987 เกิดที่ซิวดัดเดลเอสเต ประเทศปารากวัย) เป็นนักฟุตบอลชาวปารากวัย ตำแหน่งกองหลัง และปัจจุบันอยู่กับสโมสรซานเตียโกมอร์นิง
== สโมสร ==
 Curicó Unido 2007–2008
 Rangers 2009
 Deportes Naval 2009
 Sol de América 2010
 Deportes Naval 2011
 Deportes Concepción 2013–2014
 Curicó Unido 2014–2016
 Deportes La Serena 2016–2017
 Deportes Puerto Montt 2018–present
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Profile at BDFA (สเปน)
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2530
กองหลังฟุตบอล
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักฟุตบอลชาวปารากวัย
ไมเคิล แอมเบิร์ก

ไมเคิล แอมเบิร์ก (25 เมษายน ค.ศ. 1926 &#x2013; กรกฎาคม ค.ศ. 2001) เคยเป็นนักกีฬาฟันดาบชาวอังกฤษ เคยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1960ซึ่งจัดขึ้นที่โรม ประเทศอิตาลี
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2469
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2544
นักฟันดาบสากลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
นักกีฬาจากลอนดอน