pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
รางวัลสตาร์พิคส์ ครั้งที่ 12 ประจำปี พ.ศ. 2557

===ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม===
Concrete Clouds ภวังค์รัก
ตุ๊กแกรักแป้งมาก
คิดถึงวิทยา
วังพิกุล
สายน้ำติดเชื้อ
===ผู้กำกับยอดเยี่ยม===
นนทวัฒน์ นำเบญจพล - สายน้ำติดเชื้อ
นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์ - The Master
บุญส่ง นาคภู่ - วังพิกุล
ยุทธเลิศ สิปปภาค - ตุ๊กแกรักแป้งมาก
ลี ชาตะเมธีกุล - Concrete Clouds ภวังค์รัก
===นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม===
ไกรสร นาคภู่ - วังพิกุล
จิรายุ ละอองมณี - ตุ๊กแกรักแป้งมาก
ธนฉัตร ตุลยฉัตร - ผู้บ่าวไทบ้าน อีสานอินดี้
ปรมะ อิ่มอโนทัย - The Eyes Diary คนเห็นผี
อนันดา เอเวอริ่งแฮม - Concrete Clouds ภวังค์รัก
===นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม===
จรินทร์พร จุนเกียรติ - Timeline จดหมาย ความทรงจำ
เจนสุดา ปานโต - Concrete Clouds ภวังค์รัก
ดาวิกา โฮร์เน่ - แผลเก่า
ปรีชญา พงษ์ธนานิกร - ไอฟาย..แต๊งกิ้ว..เลิฟยู้
สุชาร์ มานะยิ่ง - The Couple รัก ลวง หลอน
===นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม===
ก้องเกียรติ โขมศิริ - ตุ๊กแกรักแป้งมาก
กิตติศักดิ์ ปฐมบูรณา - The Eyes Diary คนเห็นผี
ประวิทย์ฮันสเตน - Concrete Clouds ภวังค์รัก
พิชญะ นิธิไพศาลกุล - ตายโหงตายเฮี้ยน
มรกต วงศ์สวัสดิ์ - ตุ๊กแกรักแป้งมาก
===นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม===
ชนนิกานต์ เนตรจุ้ย - The Eyes Diary คนเห็นผี
ศิริพรรณ รัตนสมโชค - W
สินจัย เปล่งพานิช - แผลเก่า
หทัยชัช เอื้อกิตติโรจน์ - ตีสาม คืน 3
อภิญญา สกุลเจริญสุข - Concrete Clouds ภวังค์รัก
===บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม===
Concrete Clouds ภวังค์รัก – ลี ชาตะเมธีกุล
The Eyes Diary คนเห็นผี – ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล
W – ชลสิทธิ์ อุปนิกขิต
ตุ๊กแกรักแป้งมาก – ยุทธเลิศ สิปปภาค
วังพิกุล – บุญส่ง นาคภู่
===ลำดับภาพยอดเยี่ยม===
Concrete Clouds ภวังค์รัก – ลี ชาตะเมธีกุล, กมลธร เอกวัฒนกิจ
The Master – นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์
คิดถึงวิทยา – ธรรมรัตน์ สุเมธศุภโชค, พงศกร ชาญเฉลิมชัย
ตุ๊กแกรักแป้งมาก – ธวัช ศิริพงศ์
สายน้ำติดเชื้อ – วสุนันท์ หุตเวช
===กำกับภาพยอดเยี่ยม===
Concrete Clouds ภวังค์รัก – จรินทร์ เพ็งพานิชย์
The Couple รัก ลวง หลอน – ณัฐวุฒิ กิตติคุณ
คิดถึงวิทยา – นฤพล โชคคณาพิทักษ์
วังพิกุล – ธีระวัฒน์รุจินธรรม
สายน้ำติดเชื้อ – วิทิต จันทามฤต, นนทวัฒน์ นำเบญจพล
===ออกแบบงานสร้างยอดเยี่ยม===
Concrete Clouds ภวังค์รัก – เอกรัฐ หอมละออ
คิดถึงวิทยา – อรรคเดช แก้วโคตร
ตุ๊กแกรักแป้งมาก – ศรายุทธ์ พุมเพรา, คชา เรืองทอง
เพชฌฆาต – พงษ์นรินทร์ จงห่อกลาง, อิทธิพล ทัณหะธร
ห้องหุ่น – สิรนัท รัชชุศานติ
===ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม===
The Eyes Diary คนเห็นผี – ออริจินกัมปะนี
The Master – ชัยบรรฑิต พืชผลทรัพย์
คิดถึงวิทยา – หัวลำโพง ริดดิม, วิชญวัฒนศัพท์
แผลเก่า – ปิติ เกยูรพันธ์
สายน้ำติดเชื้อ – เขตน่าน จันทิมาธร, นักดนตรีกะเหรี่ยง, คณะ Sci-Fi Barber
===ภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยม===
The Master – โสฬส สุขุม, คัทลียา เผ่าศรีเจริญ, ดรสะรณ โกวิทวณิชชา (ทรูวิชั่นส์ ออริจินัล พิคเจอร์ส, ซอง ซาวด์ โปรดักชั่น, 185º ฟิล์ม อีเควเตอร์ โปรเจกต์)
===ภาพยนตร์ยอดนิยม===
ไอฟาย..แต๊งกิ้ว..เลิฟยู้ – จิระ มะลิกุล, เช่นชนนี สุนทรศารทูล, วรรณฤดี พงษ์สิทธิศักดิ์, สุวิมล เตชะสุปินัน (จีทีเอช, จอกว้าง ฟิล์ม)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รางวัลสตาร์พิคส์ ครั้งที่ 12 ประจำปี พ.ศ. 2557
รางวัลสตาร์พิคส์
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2557
รางวัลสตาร์พิคส์ ครั้งที่ 8 ประจำปี พ.ศ. 2553

ผู้ชนะรางวัลผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม]]

== รายชื่อบุคคลและภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล ==
รายชื่อบุคคลและภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล ผู้ชนะรางวัล จะเน้นด้วย ตัวหนา
===ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ===
ชั่วฟ้าดินสลาย (สหมงคลฟิล์ม)
นาคปรก (สหมงคลฟิล์ม และ บาแรมยู)
ลุงบุญมีระลึกชาติ (คิกเดอะแมกชีน)
เจ้านกกระจอก (อิเล้กทรอนิกส์ อิลล์)
สวรรค์บ้านนา (เอ็กตร้าเวอร์จิ้น)
===ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม===
หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล (ชั่วฟ้าดินสลาย)
ภวัต พนังคศิริ (นาคปรก)
อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล(ลุงบุญมีระลึกชาติ)
บรรจง ปิสัญธนะกูล (กวน มึน โฮ)
อโนชา สุวิชากรพงศ์ (เจ้านกกระจอก)
===ผู้แสดงนำชายยอดเยี่ยม===
ธีรพงศ์ เหลียวรักวงศ์ (ชั่วฟ้าดินสลาย)
ชูศักดิ์ เอี่ยมสุข (มือปืนดาวพระเสาร์)
สมชาย เข็มกลัด (นาคปรก)
อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม (ชั่วฟ้าดินสลาย)
ฉันทวิชช์ ธนะเสวี (กวน มึน โฮ)
===ผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม===
เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ (ชั่วฟ้าดินสลาย)
หนึ่งธิดา โสภณ (กวน มึน โฮ)
พิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์ (สิ่งเล็กเล็กที่เรียกว่า...รัก)
อภิญญา สกุลเจริญสุข (สามมิติ)
เจนจิรา พงพัศ (ลุงบุญมีระลึกชาติ)
===ผู้แสดงสมทบชายยอดเยี่ยม===
จตุรงค์ พลบูรณ์ (บ้านฉัน..ตลกไว้ก่อน (พ่อสอนไว้))
ปิติศักดิ์ เยาวนานนท์ (นาคปรก)
ศักราช ฤกษ์ธำรงค์ (ชั่วฟ้าดินสลาย)
ศักดิ์ดา แก้วบัวศรี (ลุงบุญมีระลึกชาติ)
สะอาด เปี่ยมพงศ์สานต์ (นาคปรก)
===ผู้แสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม===
ดารณีนุช โพธิปิติ (ชั่วฟ้าดินสลาย)
สิริวิมล เจริญปุระ (ตายโหง)
ศุภักษร ไชยมงคล (ตายโหง)
ลักขณา วัธนวงส์ศิริ (น้ำตาลแดง)
อินทิรา เจริญปุระ (นาคปรก)
===บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม===
เจ้านกกระจอก (อโนชา สุวิชากรพงศ์)
ชั่วฟ้าดินสลาย (หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล)
นาคปรก (ภวัต พนังคศิริ, ณัฐ นวลแพง, โกเศส ชฤทธิ์พร, พีระภัทร ชูตระกูล, โยธิน สวัสดิ์เรือง)
ลุงบุญมีระลึกชาติ (อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล)
่บ้านฉัน...ตลกไว้ก่อน(พ่อสอนไว้) - เมษ ธราธร
===กำกับภาพยอดเยี่ยม===
เจ้านกกระจอก (เหลียงหมิ่งไค)
ชั่วฟ้าดินสลาย (ธีระวัฒน์ รุจินธรรม)
ลุงบุญมีนะลึกชาติ (สยมภู มุกดี)
เราสองสามคน (ธรรมเจริญ พรหมพันธ์, สมศักดิ์ ศรีสวัสดิ์)
สวรรค์บ้านนา (อุรุพงศ์ รักษาสัตย์)
===ลำดับภาพยอดเยี่ยม===
กวน มึน โฮ (ธรรมรัตน์ สุเมธศุภโชค)
เจ้านกกระจอก (ลี ชาตะเมธีกุล)
ชั่วฟ้าดินสลาย (สุนิตย์ อัศวินิกุล, พรรนิภา กบิลลิกกะวานิชย์)
นาคปรก (ธวัช ศิริพงศ์)
ลุงบุญมีระลึกชาติ (ลี ชาตะเมธีกุล)
===กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม===
เจ้านกกระจอก (ปรินดา มุ่งหมายผล)
ชั่วฟ้าดินสลาย (สิรนัท รัชชุศานติ)
นาคปรก (โสภณ พูลสวัสดิ์)
ลุงบุญมีระลึกชาติ (เอกรัฐ หอมลออ)
อินทรีแดง (พวัสส์ สวัสดิ์ชัยเมธ, วิทยา ชัยมงคล, ไพโรจน์ ศิริวัฒน์, พัลลภ ชมถาวร)
===ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม===
กวน มึน โฮ (ชาติชาย พงษ์ประภาพันธ์, กฤษณศักดิ์ กันตธรรมวงศ์)
ชั่วฟ้าดินสลาย (จำรัส เศวตาภรณ์)
เจ้านกกระจอก (เดอะ โฟโตสติ๊กเกอร์ แมชชีน เฟอร์นิเจอร์)
เราสองสามคน (ไจแอนท์เวฟ, มงคล พงษ์วชิรินทร์, ประวิตร เกษเกษม)
อินทรีแดง (ไวลด์แอทฮาร์ท)
==อ้างอิง==
http://www.thaifilm.com/awardsDetail.asp?id=97 
รางวัลสตาร์พิคส์
ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2553
แมกซ์ ไทเลอร์

แมกซ์ ไทเลอร์ (Max Theiler; 30 มกราคม ค.ศ. 1899 – 11 สิงหาคม ค.ศ. 1972) เป็นนักวิทยาไวรัสชาวแอฟริกาใต้/อเมริกัน เกิดที่กรุงพริทอเรีย สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ (ประเทศแอฟริกาใต้ในปัจจุบัน) เป็นบุตรของเอมม่า เจกก์และเซอร์อาร์โนลด์ ไทเลอร์ นักวิทยาแบคทีเรียและสัตวแพทย์ เรียนจบจากโรงเรียนแพทย์ มหาวิทยาลัยเคปทาวน์ในปี ค.ศ. 1918 ก่อนจะเดินทางไปเรียนต่อที่โรงเรียนแพทย์ โรงพยาบาลเซนต์โทมัส, ราชวิทยาลัยแห่งลอนดอนและโรงเรียนลอนดอนเพื่อสุขศาสตร์และเวชศาสตร์เขตร้อนที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1922 ไทเลอร์ทำงานที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดในเมืองเคมบริดจ์ ประเทศสหรัฐอเมริกา และเป็นผู้ช่วยของแอนดรูว์ เซลลาดส์ ไทเลอร์และเซลลาดส์ได้พิสูจน์ว่าไข้เหลืองเกิดจากการติดเชื้อไวรัส ไม่ใช่เชื้อแบคทีเรีย ต่อมาในปี ค.ศ. 1930 ไทเลอร์ย้ายไปทำงานที่สถาบันร็อกเกอะเฟลเลอร์ในนครนิวยอร์ก ไทเลอร์และเพื่อนร่วมงาน ฮิว สมิธได้ร่วมกันพัฒนาวัคซีนรักษาไข้เหลืองจนสำเร็จในปี ค.ศ. 1937 จากผลงานนี้ทำให้ไทเลอร์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ในปี ค.ศ. 1951 เป็นบุคคลได้รับรางวัลโนเบลคนแรกที่เกิดในทวีปแอฟริกา ต่อมาในปี ค.ศ. 1964 ไทเลอร์ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านระบาดวิทยาและสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยเยล ก่อนจะเกษียณตัวเองในปี ค.ศ. 1967
ไทเลอร์แต่งงานกับลิเลียน เกรแฮม ในปี ค.ศ. 1928 มีบุตรสาวด้วยกัน 1 คน ไทเลอร์เสียชีวิตที่เมืองนิวเฮเวนในปี ค.ศ. 1972
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
including the Nobel Lecture, 11 December 1951 The Development of Vaccines against Yellow Fever
บุคคลจากพริทอเรีย
แพทย์ชาวแอฟริกาใต้
นักวิทยาศาสตร์ชาวแอฟริกาใต้
แพทย์ชาวอเมริกัน
นักวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกัน
ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์
ชาวแอฟริกาใต้ผู้ได้รับรางวัลโนเบล
ชาวอเมริกันผู้ได้รับรางวัลโนเบล
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเคปทาวน์
ศิษย์เก่าจากคิงส์คอลเลจลอนดอน
บุคคลจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
บุคคลจากมหาวิทยาลัยเยล
คริสต์ทศวรรษ 1800

== เหตุการณ์ ==
=== 1801 ===
สหภาพเกรตบริเตนรวมเข้ากับไอร์แลนด์ตามกฎหมายสหภาพ 1800 กลายเป็น สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์
เกิดรัฐประหารที่ประเทศเนเธอร์แลนด์ (สาธารณรัฐบาตาฟียง)
=== 1803 ===
เจมส์ มอนโร ล่องเรือไปยังปารีส และได้ตกลงการจัดซื้อลุยเซียนา (Louisiana Purchase) ซึ่งเป็นการซื้อที่ดินขนาดใหญ่ในสหรัฐอเมริกา และ จัดซื้อลุยเซียนาได้เกิดขึ้นโดยสหรัฐอเมริกาจากฝรั่งเศส
เอดเวิร์ด เดสเพิร์ด และพรรคพวกอีก 6 คน โดนแขวนคอประหารชีวิตด้วยคดีวางแผนลอบสังหาร สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
=== 1804 ===
ฝรั่งเศสกำหนดให้ใช้ ประมวลกฎหมายนโปเลียน เป็นกฎหมายแพ่งของประเทศ
นโปเลียน โบนาปาร์ตได้รับการแต่งตั้งเป็นจักรพรรดิของประเทศฝรั่งเศสโดยสภาสูงของประเทศฝรั่งเศส
=== 1805 ===
สวีเดนประกาศสงครามกับฝรั่งเศส
คริสต์ทศวรรษ 1800
เส้นขนานที่ 36 องศาเหนือ

เส้นขนานที่ 36 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 36 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านทวีปแอฟริกา ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ทวีปอเมริกาเหนือ และมหาสมุทรแอตแลนติก
== รอบโลก ==
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 36° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้
== ดูเพิ่ม ==
เส้นขนานที่ 35 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 37 องศาเหนือ
เส้นละติจูด
เจ้าจอมมารดาแย้ม ในรัชกาลที่ 2

เจ้าจอมมารดาแย้ม เป็นนางละครที่มีชื่อเสียงนางหนึ่งมีสมญาว่า แย้มอิเหนา ภายหลังเรียกกันว่า คุณโตแย้ม ที่รับราชการสนองพระเดชพระคุณเป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
== ประวัติ ==
เจ้าจอมมารดาแย้ม เป็นธิดาของพระยาไกรเพ็ชรรัตนสงคราม (ทองดี) เธอเป็นศิษย์คนหนึ่งของสมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจุ้ย กรมหลวงพิทักษ์มนตรี เจ้าจอมมารดาแย้มจึงเป็นนางละครผู้มีชื่อในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ที่โดดเด่นจากแสดงเป็นอิเหนา จึงรับสมญาว่าแย้มอิเหนา แล้วรับราชการสนองพระเดชพระคุณเป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย มีพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวคือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามารยาตร (ประสูติ: 2 กุมภาพันธ์ 2365 — สิ้นพระชนม์: ในรัชกาลที่ 4)
ด้วยความที่เธอเป็นนางละครผู้มีชื่อเสียง หลังพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยสวรรคต จึงหวนมาเป็นครูละครและถ่ายทอดวิชาแก่ศิษย์จนเป็นนางละครที่มีชื่อเสียงเช่นกันคือ ท้าววรจันทร์ (เจ้าจอมมารดาวาด ในรัชกาลที่ 4) และเจ้าจอมมารดาเขียน ในรัชกาลที่ 4 เจ้าจอมมารดาแย้มมีศิษย์คนหนึ่งที่สามารถจดจำท่าและจังหวะจะโคนได้อย่างแม่นยำ เธอจึงตั้งชื่อให้ศิษย์คนนั้นว่า "แย้ม" เช่นเธอ ซึ่งต่อมาเป็นหม่อมละครของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ซึ่งลูกศิษย์รุ่นหลังที่สืบทอดวิชามาจากท่านก็เป็นผู้วางรากฐานการเรียนการสอนและรูปแบบการแสดงแก่กรมศิลปากรที่ตกทอดมาถึงยุคปัจจุบัน
ในปัจฉิมวัย เจ้าจอมมารดาแย้มได้รับคำเชิญจากท้าววรจันทร์ (เจ้าจอมมารดาวาด) ซึ่งเป็นลูกศิษย์คนหนึ่ง ให้มาพำนักที่วังปากคลองตลาดร่วมกันเมื่อปี พ.ศ. 2420 ซึ่งเป็นช่วงที่เธอเจ็บป่วย ดังนั้นเจ้าจอมมารดาแย้มจึงมอบหน้าที่การปลงศพและทรัพย์สมบัติที่มีอยู่ทั้งหมดให้แก่ท้าววรจันทร์ แต่สิ้นพิธีปลงศพเจ้าจอมมารดาแย้มแล้ว ท้าววรจันทร์ได้มอบทรัพย์สมบัติดังกล่าวให้แก่หลานของเจ้าจอมมารดาแย้ม
== อ้างอิง ==
เจ้าจอมมารดา
พระภรรยาในรัชกาลที่ 2
โปเกมอน X และ Y

โปเกมอน เอกซ์และวาย (; ) เป็นวิดีโอเกมสวมบทบาทที่พัฒนาโดยเกมฟรีก จำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดและนินเท็นโด สำหรับเครื่องเล่นนินเท็นโด 3ดีเอส เกมเป็นเกมลำดับแรกในรุ่นที่หกของเกมชุดโปเกมอน เกมประกาศเปิดตัวครั้งแรกในวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 2013 โดยซะโตะรุ อิวะตะ ผ่านรายการนินเท็นโดไดเรกต์ ทั้งภาคเอกซ์และวายออกจำหน่ายทั่วโลกในวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 2013 ทำให้เป็นเกมแรกที่นินเท็นโดวางจำหน่ายพร้อมกันทั่วโลกในทุกภูมิภาค
เช่นเดียวกับภาคก่อนหน้า แต่ละเกมเป็นการเดินทางของโปเกมอนเทรนเนอร์หนุ่มสาว (และเพื่อน ๆ ของเทรนเนอร์) ขณะที่พวกเขาคอยฝึกฝนโปเกมอนไปด้วย ครั้งนี้ เนื้อเรื่องเกิดขึ้นที่ภูมิภาคคาลอส ยึดตามทางตอนเหนือของประเทศฝรั่งเศส โดยวัตถุประสงค์ของเกมคือกำจัดองค์กรอาชญากรรมชื่อ ทีมแฟลร์ (Team Flare) ขณะที่ต้องพยายามเข้าแข่งขันโปเกมอนลีกแชมเปียน (Pokémon League Champion) ด้วย ภาคเอกซ์และวายนำเสนอโปเกมอนสายพันธุ์ใหม่ 72 ชนิด และมีคุณสมบัติใหม่ เช่น รูปแบบภูติ (Fairy) การแต่งตัวตัวละคร ระบบการต่อสู้และกลไกการฝึกฝนที่ปรับใหม่ และกราฟิก 3 มิติหลายเหลี่ยมที่แก้ไขใหม่ทั้งหมด (แทนที่สไปรต์ที่ใช้ในเจนเนอเรชันเก่า) โปเกมอนร่างใหม่ที่เรียกว่า "เมกาอีโวลูชัน" (Mega Evolution) ให้ผู้เล่นพัฒนาร่างต่อจากร่างสุดท้ายออกไปอีก โดยปัจจุบันมีร่างใหม่ 30 ร่าง เกมทั้งสองภาคเป็นอิสระต่อกัน แต่นำเสนอโครงเรื่องเหมือนกัน และแม้ว่าจะสามารถเล่นแยกกันได้ การแลกเปลี่ยนโปเกมอนระหว่างสองเกมเป็นสิ่งจำเป็นที่จะทำให้ผู้เล่นสะสมโปเกมอนได้ทุกสายพันธุ์
ขณะออกจำหน่าย ภาคเอกซ์และวายได้รับการตอบรับที่ดีจากนักวิจารณ์ที่ยกย่องระบบการเล่นที่ก้าวหน้าไป และนวัตกรรมครั้งใหญ่ที่ผู้พัฒนานำมาสู่แฟรนไชส์ เกมซึ่งได้รับความคาดหวังสูง ประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์ ขายได้ 4 ล้านหน่วยทั่วโลกในสุดสัปดาห์แรก เอาชนะภาคแบล็กและไวต์ และทำให้เป็นเกมที่ขายได้เร็วที่สุดสำหรับเครื่อง 3ดีเอส นับถึงเดือนธันวาคม ค.ศ. 2015 เกมขายได้ 14.46 ล้านหน่วย กลายเป็นเกมที่ขายดีที่สุดในเครื่องเล่นดังกล่าว
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
วิดีโอเกมโปเกมอน
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2556
เกมผลิตโดยเกมฟรีก
เกมโปเกมอนเล่นตามบทบาท
เกมสำหรับนินเท็นโด 3ดีเอส
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
วิดีโอเกมที่มีเนื้อหาดาวน์โหลด
เส้นเมริเดียนที่ 21 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 21 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก กรีนแลนด์ ไอซ์แลนด์ มหาสมุทรแอตแลนติก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 21 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 159 องศาตะวันออก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 20 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 20 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 22 องศาตะวันตก
เส้นลองจิจูด
วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 รอบคัดเลือก โซนอเมริกาใต้

วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกรอบคัดเลือกโซนอเมริกาใต้ (2016 Women's South America Olympic Qualification Tournament) มีกำหนดจัดขึ้นในบาริโลเช, ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6–10 มกราคม ค.ศ. 2016 โดยผู้ชนะจะผ่านเข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ส่วนทีมอันดับที่ 2 จะเข้าแข่งขันในโอลิมปิกรอบคัดเลือกระดับโลก และทีมอันดับที่ 3 จะเข้าแข่งขันในโอลิมปิกรอบคัดเลือกระดับทวีป
== ทีมที่เข้าร่วมแข่งขัน ==
มีทั้งหมด 5 ทีมที่ได้รับการยืนยันจะเข้าร่วมแข่งขัน โดยบราซิลไม่มีส่วนร่วมในการคัดเลือกเนื่องจากได้สิทธิเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 จึงผ่านการคัดเลือกโดยอัตโนมัติ
(เจ้าภาพ)
== การตัดสินลำดับจากผลการแข่งขัน ==
สำหรับการแข่งขันรอบคัดเลือก
จำนวนแมทช์ที่ชนะ
คะแนน
อัตราส่วนเซตที่ชนะต่อแพ้
อัตราส่วนคะแนนที่ทำได้ในแมชท์ต่อคะแนนที่เสีย
ผลการแข่งขันของทีมที่อัตราส่วนคะแนนเท่ากัน
แมทช์ที่แข่งขัน 3–0 หรือ 3–1  ทีมที่ชนะจะได้ 3 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 0 คะแนน
แมทช์ที่แข่งขัน 3–2 ทีมที่ชนะจะได้ 2 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 1 คะแนน
== สนามแข่งขัน ==
Bomberos Voluntarios Stadium  บารีโลเช, ประเทศอาร์เจนตินา
== ผลการแข่งขัน ==
|}
|}
== อันดับการแข่งขัน ==
== รางวัล ==
ผู้เล่นทรงคุณค่า:  ยามิลา นิเซติช
ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม:  อันเกลา เลย์วา /  ยามิลา นิเซติช
ตัวบล็อกยอดเยี่ยม:  เอมิลเซ โซซา /  มีร์ตา อูริเบ
ตัวเซตยอดเยี่ยม:  ยาเอล กัสตีลโยเน
ตัวตบตรงข้ามหัวเสายอดเยี่ยม:  มาเดเลย์เน มอนตาโญ
ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม:  กามีลา โกเมซ
== อ้างอิง ==
วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2559
กีฬาวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
เส้นเมริเดียนที่ 66 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 66 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปยุโรป ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 66 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 114 องศาตะวันตก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 66 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 65 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 67 องศาตะวันออก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 81 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 81 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 81 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 99 องศาตะวันตก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 81 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 80 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 82 องศาตะวันออก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 86 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 86 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 86 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 94 องศาตะวันตก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 86 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 85 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 87 องศาตะวันออก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 87 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 87 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 87 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 93 องศาตะวันตก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 86 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 86 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 88 องศาตะวันออก
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 89 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 89 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 89 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 91 องศาตะวันตก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 89 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 88 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 90 องศาตะวันออก
เส้นลองจิจูด
จันทรุปราคา มีนาคม พ.ศ. 2559

จันทรุปราคาเงามัวเกิดขึ้นในวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2559 ซึ่งเป็นอุปราคาครั้งแรกจากสามครั้งในปี พ.ศ. 2559
==การมองเห็น==
อุปราคาสามารถมองเห็นได้เหนือทวีปเอเชีย ทวีปออสเตรเลีย และส่วนมากของทวีปอเมริกาเหนือ
{|
|320pxมุมมองของโลกจากดวงจันทร์ขณะบดบังลึกที่สุด
|-
|480px
|}
==อุปราคาที่เกี่ยวข้อง==
จันทรุปราคาหนึ่งจากสี่ครั้งในชุดช่วงสั้น ณ จุดโหนดลงในวงโคจรของดวงจันทร์
ในชุดปีจันทรคติ จะวนซ้ำหลังจาก 12 ลูเนชัน หรือ 354 วัน (เคลื่อนกลับประมาณ 10 วันในปีต่อเนื่องกัน) เนื่องจากการเลื่อนวันที่ เงาของโลกจะอยู่ประมาณ 11 องศาทางตะวันตกในเหตุการณ์ต่อเนื่องกัน
==ดูเพิ่ม==
รายการจันทรุปราคา และ รายการจันทรุปราคาในพุทธศตวรรษที่ 25
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Hermit eclipse: 23 Mar 2016 - Penumbral Lunar Eclipse
จันทรุปราคา
จันทรุปราคา ตุลาคม พ.ศ. 2556

จันทรุปราคาเงามัวเกิดขึ้นในวันที่ 18–19 ตุลาคม พ.ศ. 2556 ซึ่งเป็นอุปราคาครั้งสุดท้ายของอุปราคาสามครั้งในปี พ.ศ. 2556
==การมองเห็น==
อุปราคาครั้งนี้สามารถมองเห็นได้จากทวีปอเมริกา (ตอนใกล้จบปรากฏการณ์) ทวีปยุโรป ทวีปแอฟริกา และส่วนมากของทวีปเอเชีย (ตอนเริ่มต้นปรากฏการณ์สามารถมองเห็นได้จากเอเชียตะวันออก) ส่วนตะวันตกของฟิลิปปินส์ (รวมทั้งเวสเทิร์นลูซอนและปาลาวัน) สามารถมองเห็นจันทรุปราคาได้ขณะดวงจันทร์ตก
===แผนที่===
==อุปราคาที่เกี่ยวข้อง==
จันทรุปราคาหนึ่งจากสี่ครั้งในชุดช่วงสั้น ณ จุดโหนดลงในวงโคจรของดวงจันทร์
ในชุดปีจันทรคติ จะวนซ้ำหลังจาก 12 ลูเนชัน หรือ 354 วัน (เคลื่อนกลับประมาณ 10 วันในปีต่อเนื่องกัน) เนื่องจากการเลื่อนวันที่ เงาของโลกจะอยู่ประมาณ 11 องศาทางตะวันตกในเหตุการณ์ต่อเนื่องกัน
==ดูเพิ่ม==
รายการจันทรุปราคา และ รายการจันทรุปราคาในพุทธศตวรรษที่ 25
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Hermit eclipse: 23 Mar 2016 – Penumbral Lunar Eclipse
Eclipse Geeks Penumbra Lunar Eclipse 18/19 October 2013 
จันทรุปราคา
ฟอน

ฟอน (faun; faunus, เฟานุส; φαῦνος, เพาโนส) เป็นสัตว์ในเทพปกรณัมโรมัน ท่อนบนจากศีรษะลงไปถึงเอวเป็นมนุษย์แต่มีเขาและหูของแพะ ท่อนล่างจากเอวถึงเท้าเป็นแพะ อาศัยอยู่ในป่า มีความเกี่ยวข้องกับเซเทอร์ในเทพปกรณัมกรีก
== ที่มา ==
ชาวโรมันเชื่อว่า ฟอนสร้างความกลัวให้แก่มนุษย์ที่กำลังเดินทางในสถานที่ที่เปลี่ยว และห่างไกลจากเมือง แต่สามารถช่วยบอกทางให้แก่มนุษย์ที่กำลังหลง สิ่งนี้พบได้ในนิทานเรื่อง เซเทอร์และนักเดินทาง (The Satyr and the Traveller) ซื่งชื่อเรื่องในภาษาละตินคือ เฟานุส (Faunus; แปลว่า ฟอน ในภาษาละติน) เดิมที ฟอนกับเซเทอร์เป็นสัตว์ที่ต่างกันมาก คือ ฟอนเป็นสัตว์ครึ่งมนุษย์ครึ่งแพะ ส่วนเซเทอร์เป็นคนแคระที่อัปลักษณ์ อ้วนล่ำสัน และมีขนมาก หรือบางทีเชื่อว่าเป็นคนป่ามีหูและหางของม้าหรือลา นอกจากนี้ เคยเชื่อกันว่าเซเทอร์มีเสน่ห์กับมนุษย์เพศหญิงมากกว่าฟอน และฟอนไม่ฉลาดเหมือนเซเทอร์
มากไปกว่านี้ ศาสนาโรมันโบราณมีเทพเจ้าชื่อ เฟานุส (Faunus) ซึ่งมักมีความเกี่ยวข้องกับป่าไม้ปกคลุมด้วยมนต์วิเศษ, เทพเจ้ากรีกชื่อว่า แพน (Pan) , และเทพเจ้าหญิงชื่อว่า เฟานา (Fauna) ซึ่งเป็นมนุษย์แพะ
== ดูเพิ่ม ==
เซเทอร์
== อ้างอิง==
สิ่งมีชีวิตในตำนานโรมัน
เทพเจ้าสัตว์
มนุษย์พันทางในปรัมปรา
จันทรุปราคา มีนาคม พ.ศ. 2549

จันทรุปราคาเงามัวเกิดขึ้นในวันที่ 14–15 มีนาคม พ.ศ. 2549 ซึ่งเป็นอุปราคาครั้งแรกจากสองครั้งในปี พ.ศ. 2549
อุปราคาครั้งนี้เป็นจันทรุปราคาเงามัวทั้งดวงไม่พบบ่อยสัมพัทธ์ ซึ่งดวงจันทร์ผ่านเข้าไปภายในเงามัวและไม่ผ่านเข้าไปในเงามืดของโลก
==การมองเห็น==
อุปราคาครั้งนี้สามารถมองเห็นได้จากทวีปแอฟริกา และทวีปยุโรป มองเห็นขณะดวงจันทร์ขึ้นได้ทางตะวันออกเฉียงเหนือของทวีปอเมริกาเหนือ ทั้งหมดของทวีปอเมริกาใต้ และมองเห็นขณะดวงจันทร์ตกได้เหนือทวีปเอเชียตะวันตก
320pxมุมมองจำลองของโลกจากศูนย์กลางดวงจันทร์ขณะบดบังสูงสุด
===แผนที่===
480px
==อุปราคาที่เกี่ยวข้อง==
===ชุดปีจันทรคติ (354 วัน)===
===ชุดซารอส===
อุปราคานี้เป็นส่วนหนึ่งของชุดซารอสที่ 138 ซึ่งเป็นครั้งที่ 29 จาก 83 ครั้งของจันทรุปราคาในชุดนี้ โดยจันทรุปราคาของชุดซารอส 138 นี้เริ่มต้นจากจันทรุปราคาเงามัวในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2046 (ค.ศ. 1503) เริ่มจันทรุปราคาบางส่วนในวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990) จะเริ่มจันทรุปราคาเต็มดวงในวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2587 (ค.ศ. 2044) และจันทรุปราคาเต็มดวงครั้งสุดท้ายจะเกิดขึ้นในวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 3038 (ค.ศ. 2495) จันทรุปราคาบางส่วนครั้งสุดท้ายจะเกิดขึ้นในวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 3146 (ค.ศ. 2603) และจะสิ้นสุดชุดซารอสด้วยจันทรุปราคาเงามัวในวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 3525 (ค.ศ. 2982)
===วัฏจักรเมตอน (19 ปี)===
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
photo of partial &#91;penumbral&#93; eclipse on March 14th of 2006, Kennebunk, Maine 
จันทรุปราคา
มาตราด็องฌง

มาตราด็องฌงของความสว่างจันทรุปราคา คือ มาตราห้าขั้นที่เป็นประโยชน์สำหรับวัดการปรากฏและความสว่างของดวงจันทร์ ระหว่างจันทรุปราคา มาตรานี้ถูกนำเสนอโดยอ็องเดร-หลุยส์ ด็องฌง (André-Louis Danjon) ในปี ค.ศ. 1921 เมื่อเขาสันนิษฐานว่า ความสว่างของจันทรุปราคานั้นเกี่ยวข้องกับวัฏจักรสุริยะ ระดับของอุปราคาของมาตราด็องฌง โดยแบบดั้งเดิมจะใช้ตัวอักษร L เป็นการแสดงถึง
==มาตรา==
ความหมายของมาตรา:
{| align=center class=wikitable
!ค่า L
!ความหมาย
|-
|0
|อุปราคามืดมาก ดวงจันทร์เกือบจะมองไม่เห็น โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับช่วงบดบังลึกทึ่สุด
|-
|1
|อุปราคามืด เทา หรือ เป็นสีน้ำตาล รายละเอียดซึ่งมองเห็นความแตกต่างได้ด้วยความยากลำบาก
|-
|2
|อุปราคาสีแดงเข้มหรือสีสนิม ศูนย์กลางเงามืดมาก ขณะที่ขอบนอกของเงานั้นสว่างกว่าเมื่อเทียบกัน
|-
|3
|อุปราคาสีแดงอิฐ เงามืดโดยปกติมีความสว่างหรือขอบสีเหลือง
|-
|4
|อุปราคาสีแดงทองแดงสว่างมากหรือสีส้ม เงามืดโดยปกติมีสีค่อนข้างน้ำเงิน และมีขอบที่สว่างมาก
|}
==การกำหนดค่าของ L==
การกำหนดค่าของ L สำหรับอุปราคาจะดีที่สุดในช่วงใกล้กลางอุปราคาเต็มดวงด้วยตาเปล่า มาตรานั้นเป็นความคิดส่วนตัว และแตกต่างกันในแต่ละผู้สังเกตุการณ์ ยิ่งไปกว่านั้น ค่า L อาจแตกต่างกันไปตามส่วนของดวงจันทร์ ขึ้นอยู่กับระยะห่างของผู้สังเกตุการณ์เหล่านั้นจากศูนย์กลางเงามืดของโลก
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
http://sunearth.gsfc.nasa.gov/eclipse/OH/Danjon.html 
จันทรุปราคา
จางเยี่ยต้าหวาง

จางเยี่ยต้าหวาง  อยู่ในวงศ์ Polygonaceae เป็นไม้ล้มลุกขนาดใหญ่ รากและเหง้าอ้วนสั้น ลำต้นอ้วนสั้น กลวง เปลือกต้นเป็นร่องตามยาว มีขนสีขาว ข้อพองออก ดอกช่อ ดอกย่อยขนาดเล็ก สีแดงอมม่วง น้อยมากที่จะเป็นสีขาวอมเหลือง ผลแห้งเมล็ดล่อน เมล็ดรูปไข่กว้าง สีน้ำตาลดำ พบในจีนที่มณฑลกานซู หูเป่ย์ ชิงไห่ ชานซี เสฉวน ยูนนาน ทิเบต และมองโกเลียใน ในจีนและรัสเซียปลูกเพื่อใช้เป็นยา
== อ้างอิง ==
ชยันต์ พิเชียรสุนทร และ วิเชียร จีรวงศ์. คู่มือเภสัชกรรมแผนไทยเล่ม 5 คณาเภสัช. พิมพ์ครั้งที่ 2. กทม. อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง. 2548.หน้า 126 - 127
วงศ์ผักไผ่
สมุนไพรจีน
วิลลี เนลสัน

วิลลี ฮักห์ เนลสัน (Willie Hugh Nelson) (เกิด 29 เมษายน 1933 -)  เป็นศิลปินนักร้องคันทรี นักแสดง นักดนตรี นักประพันธ์ กวี นักกิจกรรมชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงจากอัลบั้ม "ช็อตกันวิลลี" (Shotgun Willie) (1973) ตามมาด้วยอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จอย่างมากอย่าง "เรดเฮดสเตรงเจอร์" (Red Headed Stranger) (1975) และ "สตาร์ดัสท์" (Stardust) (1978) จากอัลบั้มนี้เองทำให้ชื่อวิลลี เนลสัน ได้รับการจดจำในฐานะศิลปินแนวคันทรีที่มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่ง เขายังถือเป็นศิลปินคนสำคัญของแนวย่อยคันทรีในช่วงปลายยุค 60 ที่เรียกว่า "
เค็ตสึเมชิ

เค็ตสึเมชิ  เป็นวงดนตรีแนวป็อปและฮิปฮอปชาวญี่ปุ่น วงก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2536 มีสมาชิกทั้งหมดสี่คน ซึ่งมีลักษณะการร้องสลับกับแร็ป หนึ่งในผลงานที่มีชื่อเสียงคือเพลง ซากูระ ที่ขึ้นอันดับที่สองของออริคอนเมื่อปี พ.ศ. 2548 และเพลงดังกล่าวถูกใส่ไว้ในเกมไทโกะโนะทัตสึจิง
ชื่อวง "เค็ตสึเมชิ" เป็นคำญี่ปุ่นที่ใช้เรียกยาชนิดหนึ่งที่ทำมาจากเมล็ดชุมเห็ดจีน (Senna obtusifolia) สมุนไพรที่ใช้ในการแพทย์แผนจีน
== สมาชิก ==
เรียว ทานากะ  – เอ็มซี
เรียวจิ โอสึกะ  – ร้องนำ
ไดโซ โยชิดะ  – เอ็มซี
เค็นตะ โคโนะ  – ดีเจ
== ผลงาน ==
=== อัลบั้ม ===
=== ซิงเกิล ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
กลุ่มดนตรีสัญชาติญี่ปุ่น
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2536