pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ตราแผ่นดินของชิลี

ตราแผ่นดินของชิลี เริ่มใช้เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2377 มีส่วนประกอบดังนี้
ยอด เป็นรูป ขนนก 3 ขน สีน้ำเงิน สีขาว และสีแดง
โล่ แบ่งโล่เป็น ข้างบนสีน้ำเงิน ข้างล่างสีแดง ดาวหกแฉกสีขาว
ประคองข้าง เป็นรูป กวางแอนเดียนใต้ และ นกแร้ง สวมมงกุฏนาวัล
ฐานรองข้าง เป็นรูป แท่นสีทองและริบบินสีขาว
มีคำขวัญในริบบินสีขาว เขียนว่า (Por la razón o la fuerza)
== ประวัติ ==
=== ปิตุภูมิเก่า ===
ตราแผ่นดินสมัยปิตุภูมิเก่า ประกาศใช้โดยประธานาธิบดี โฮเซ่ มิเกล คาร์เรรา (José Miguel Carrera) เมื่อ ค.ศ. 1812 ออกแบบเป็นรูปวงรี ภายในมีรูปเสาหินรองรับลูกโลก หมายถึง ต้นไม้แห่งอิสรภาพ ที่ยอดบนมีรูปคทา และ กิ่งปาล์มไขว้กัน อยู่ภายใต้ดาวห้าแฉกสีขาว
มีรูปชนพื้นเมืองชายถือถือหอกกับหญิงยืนอยู่ด้านข้างของเสาหินทั้งสองข้าง เหนือรูปทั้งหมดมีคำขวัญเป็นภาษาลาตินว่า "Post Tenebras Lux" ("แสงสว่างภายหลังความมืดมน") และ ใต้ภาพ "Aut Consiliis Aut Ense" ("โดยสภาหรือโดยดาบ")
ไฟล์:Coat of Arms of Chile (1812-1814).svg |ตราแผ่นดินของปิตุภูมิเก่า (สาธารณรัฐที่ 1) ค.ศ. 1812 - 1814
=== การเปลี่ยนผ่าน ===
ในปี ค.ศ. 1817 ได้มีการแก้ไขแบบตราแผ่นดินให้เหลือเพียงรูปเสาหินรองรับลูกโลก ซึ่งตราแบบดังกล่าวใช้ในช่วงการเปลี่ยนผ่านเพียงระยะเวลาสั้น.
=== ปิตุภูมิใหม่ ===
ไฟล์:Coat of Arms of Chile (1819-1834).svg |ตราแผ่นดินแห่งอิสรภาพ ค.ศ. 1814 - 1819
ไฟล์:Coat of arms of Chile (1819).jpg |ตราแผ่นดินแห่งอิสรภาพ ค.ศ. 1819 - 1821
==ดูเพิ่ม==
ธงชาติชิลี
เพลงชาติชิลี
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Sobre los verdaderos simbolos patrios de Chile simbolospatrios.cl
ชิลี
สัญลักษณ์ของประเทศชิลี
ลิงกา (มาเลเซีย)

ลิงกา (Lingga; 龙呀) เป็นเมืองประมงขนาดเล็กแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในเขตซรีอามัน รัฐซาราวัก ประเทศมาเลเซีย ใกล้กับแม่น้ำลูปาร์ที่ไหลออกสู่ทะเลจีนใต้ ที่นี่การค้าพาณิชย์ส่วนใหญ่มักเป็นกิจการของกลุ่มชนเชื้อสายจีน และมีชื่อเสียงว่าเป็นเมืองแห่งจระเข้ซึ่งมีจำนวนมากและสามารถพบได้ตามลำน้ำทั่วไป
== อ้างอิง ==
เมืองในรัฐซาราวัก
สุลต่านอับดุล เมจิดที่ 1

สุลต่านอัลดุล เมจิดที่ 1 (Abdul Mejid I; ภาษาตุรกีออตโตมัน: عبد المجيد اول ‘Abdü’l-Mecīd-i evvel) เป็นสุลต่านของจักรวรรดิออตโตมัน ประสูติเมื่อ 25 เมษายน พ.ศ. 2366 ทรงขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2382 – 25  มิถุนายน พ.ศ. 2404 ซึ่งเป็นช่วงที่จักรวรรดิออตโตมันอ่อนแอมาก
พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์เมื่อพระชนม์เพียง 16 พรรษา ตลอดรัชสมัยของพระองค์ มหาอำนาจตะวันตก ได้แก่ อังกฤษ รัสเซีย  ออสเตรีย ปรัสเซีย และฝรั่งเศสต่างขยายอำนาจเข้ามาในจักรวรรดิออตโตมัน ทั้งในด้านอิทธิพลทางการเมืองและทางศาสนา ในการเข้ามาคุ้มครองผู้นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกและกรีกออร์ทอดอกซ์ จนในที่สุดเกิดความขัดแย้งกับรัสเซียจนกลายเป็นสงครามไครเมีย ทั้งนี้ ฝรั่งเศส ออสเตรีย และอังกฤษเข้าช่วยจักรวรรดิออตโตมัน สงครามสิ้นสุดลงโดยฝ่ายจักรวรรดิออตโตมันเป็นฝ่ายชนะ มีการลงนามในสนธิสัญญาปารีส พ.ศ. 2389  โดยมหาอำนาจจะประกันความเป็นเอกราชของออตโตมัน ให้ทะเลดำเป็นน่านน้ำที่เป็นกลาง แต่จักรวรรดิออตโตมันก็ต้องเผชิญกับปัญหาหนี้สินตามมา แม้จะเป็นผู้ชนะ ทำให้มหาอำนาจตะวันตกเข้ามาแทรกแซงได้มากขึ้น
ในสมัยของพระองค์มีการปรับปรุงประเทศหลายอย่าง ส่งเสริมให้เกิดความยุติธรรมทางด้านศาล กฎหมาย การเก็บภาษีและการเกณฑ์ทหารโดยไม่คำนึงถึงเชื้อชาติ และศาสนา ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำได้จริงยากและก่อให้เกิดความแตกแยกในจักรวรรดิตามมา พระองค์พยายามปฏิรูปการศึกษา โดยทรงต้องการให้การศึกษาภาคบังคับเป็นแบบให้เปล่าจนถึงระดับมัธยมศึกษาแต่ก็ต้องล้มเลิกเพราะไม่มีเงินทุน ใน พ.ศ. 2389 ได้จัดตั้งสถาบันอุดมศึกษาขึ้นคือมหาวิทยาลัยอิสตันบูล โดยรวมสถาบันอุดมศึกษาเดิมเข้าด้วยกัน แต่ก็ประสบปัญหามากมาย
รัชสมัยของพระองค์สิ้นสุดลงใน พ.ศ. 2404 พระองค์ประชวรด้วยโรควัณโรคจนสิ้นพระชนม์เมื่อ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2404 โดยที่สภาพของประเทศยังไม่ดีขึ้น สุลต่านอับดุล อะซีซผู้เป็นพระอนุชาผู้ครองราชย์ต่อมาก็ต้องประสบปัญหาเช่นเดียวกันจนถูกถอดออกจากราชบัลลังก์ในที่สุด
== อ้างอิง ==
สาคร ช่วยประสิทธิ์. สุลต่านอัลดุล เมจิดที่ 1 ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539. หน้า 15 - 18
สุลต่านออตโตมัน
ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
ผู้อารักขามัสยิดศักดิ์สิทธิ์ทั้งสอง
วรกมล ชาเตอร์

วรกมล ซาเตอร์ (เกิด 6 มีนาคม พ.ศ. 2538) ชื่อเล่น เจฟ หรือที่รู้จักกันในชื่อ เจฟ ซาเตอร์ เป็นนักร้องชาวไทยเชื้อสายอังกฤษและจีน
== ที่เรียนจบมา ==
โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยรังสิต (ศิลป์-ภาษาญี่ปุ่น)
จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยรังสิต
== ผลงานเพลง ==
=== อัลบั้มปกติ ===
=== ผลงานเพลงอื่นๆ ===
==== ผลงานเพลงประกอบละคร / ซีรีส์ / ภาพยนตร์ ====
=== มิวสิควีดีโอ ===
== คอนเสิร์ต ==
== ผลงานการแสดง ==
== รางวัล ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชาวไทยเชื้อสายสหราชอาณาจักร
ชาวไทยเชื้อสายอังกฤษ
นักร้องชายชาวไทย
นักร้องเด็กชาวไทย
ศิลปินสังกัดอาร์เอส
ศิลปินค่ายกามิกาเซ่
นักร้องเพลงภาษาอังกฤษชาวไทย
สุลต่านอัรเราะชีดแห่งโมร็อกโก

อัรเราะชีด อิบน์ อะลี อัชชะรีฟ (الرَّشيدُ بْن عَلِيُّ الشَّرِيفِ)  รู้จักกันในพระนาม มูลัย อัรเราะชีด (مولاي الرشيد; ค.ศ. 1631 – 9 เมษายน ค.ศ. 1672) ทรงเป็นสุลต่านแห่งโมร็อกโกตั้งแต่ ค.ศ. 1666 ถึง 1672 ทรงเป็นโอรสของชะรีฟ อิบน์ อะลี ผู้ก่อตั้งราชวงศ์อะละวี ที่มีอำนาจในทาฟีลัลต์ในช่วงรอบ ๆ ค.ศ. 1630
ด้วยกองทัพที่มีขนาดเล็ก อัรเราะชีดเคลื่อนพลไปทางตะวันออกของโมร็อกโก พระองค์สามารถขยายอำนาจและยึดครองตาซะฮ์ได้ ในค.ศ. 1666 พระองค์นำทัพไปที่แฟ็สและกลายเป็นผู้ปกครองเซาเอียแห่งดีลา หลังจากพิชิตบริเวณชายฝั่งตอนเหนือของโมร็อกโกแล้ว พระองค์สามารถครอบครองมาร์ราคิชได้สำเร็จใน ค.ศ. 1669 พระองค์ครอบครองซูสและลิตเติลแอตลาส ซึ่งทำให้ราชวงศ์อะละวีควบคุมทั้งโมร็อกโกได้สำเร็จ
พระองค์สวรรคตที่มาร์ราคิชในค.ศ. 1672 หลังจากตกจากหลังม้า และสืบทอดต่อโดยอิสมาอีล อิบน์ ชะรีฟ
==ดูเพิ่ม==
รายพระนามพระมหากษัตริย์โมร็อกโก
ประวัติศาสตร์โมร็อกโก
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2174
เสียชีวิตจากอุบัติเหตุขี่ม้า
อัล ราซิด แห่งโมร็อกโก
การเลือกตั้งทั่วไปในกัมพูชา พ.ศ. 2505

การเลือกตั้งสมาชิกสมัชชาแห่งชาติเป็นการทั่วไปในกัมพูชา พ.ศ. 2505 จัดในกัมพูชาเมื่อ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2505 พรรคสังคม เป็นพรรคการเมืองเดียวที่เข้าร่วมการเลือกตั้ง แลได้รับเลือกไปทั้งหมด 77 ที่นั่ง
==ผล==
==อ้างอิง==
การเลือกตั้งในกัมพูชา
พ.ศ. 2505
การเลือกตั้งทั่วไปในกัมพูชา พ.ศ. 2509

การเลือกตั้งสมาชิกสมัชชาแห่งชาติเป็นการทั่วไปในกัมพูชา พ.ศ. 2509 จัดขึ้นในกัมพูชาเมื่อ 11 กันยายน พ.ศ. 2509 พรรคสังคม เป็นเพียงพรรคกรเมืองเดียวที่เข้าร่วม และได้รับเลือกไปทั้งหมด  82 ที่นั่ง
==ผล==
==อ้างอิง==
การเลือกตั้งในกัมพูชา
พ.ศ. 2509
สมเด็จพระราชินีคาลามาแห่งฮาวาย

สมเด็จพระราชินีคาลามา ฮากาเลเลโปนิ คาปาคุไฮลิแห่งฮาวาย (Queen Consort Kalama Hakaleleponi Kapakuhaili of Hawaiʻi) หรือ สมเด็จพระราชินีคาลามาแห่งฮาวาย (Queen Kalama of Hawaiʻi) (17 มีนาคม 1817 - 20 กันยายน 1870) เป็นพระอัครมเหสีในพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 3 แห่งฮาวาย และเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งราชอาณาจักรฮาวาย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1837 ไปสู่การสวรรคตของพระราชสวามีใน ค.ศ. 1854
สมเด็จพระราชินีคาลามาแห่งฮาวาย เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1817 พระองค์ทรงเป็นพระราชธิดาในนาอิเฮคูคูอิกับอิอาฮูลูลา พระบิดาของพระองค์เป็นผู้บัญชาการกองทัพเรือของชาวพื้นเมืองฮาวาย
พระองค์ทรงมีความใกล้ชิดกับพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 2 ซึ่งมีศักดิ์เป็นพระปิตุลาของพระองค์ ทำให้พระองค์ได้พบกับพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 3 ในที่สุดพระองค์และพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 3 ก็ได้อภิเษกสมรสกันเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 1837
เมื่อครั้งพระองค์ยังทรงดำรงพระราชอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฮาวายพระองค์ก็ไม่ทรงมีบทบาททางการเมืองมากนัก เนื่องจากอำนาจส่วนใหญ่อยู่ที่สมเด็จพระราชินีคาอาฮูมานู ในฐานะผู้สำเร็จราชการแห่งฮาวาย เนื่องจากว่าพระราชสวามีของพระองค์ครองราชย์ในขณะที่มีพระชนมพรรษาได้เพียง 12 พรรษา จึงต้องให้สมเด็จพระราชินีคาอาฮูมานูเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในการปกครองฮาวาย
สมเด็จพระราชินีคาลามาแห่งฮาวายเสด็จสวรรคตเมื่อ 20 กันยายน 1870 ขณะมีพระชนมายุได้ 53 พรรษา พระบรมศพของพระองค์ได้รับการฝังเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม 1870 ที่สุสานพระราชวงศ์ฮาวาย พระองค์สวรรคตได้เพียงสองปีก่อนถึงจุดสิ้นสุดของราชวงศ์คาเมฮาเมฮา
==อ้างอิง==
คู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์ฮาวาย
ค
ภาษาชินบอน

ภาษาชินบอน (Chinbon language) หรือภาษาชินด์วิน มีผู้พูดในพม่าทั้งสิ้น 19,600 คน (พ.ศ. 2526) ในเขตเมืองกานแปะและและปะและวะ รัฐชีน จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ภาษากลุ่มทิเบต-พม่า สาขากูกี-ชีน-นาคา สาขาย่อยกูกี-ชีน เขียนด้วยอักษรละติน รากศัพท์ใกล้เคียงกับภาษาอาโซถึง 50%
== อ้างอิง ==
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
ชินบอน
กรีนบีนส์

กรีนบีนส์ หรือก่อนหน้านั้นใช้ชื่อ กลิทซ์ อำนวยการค่ายเพลงย่อยในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ป้อนผลงานในแนวเพลงป็อปออกสู่ตลาดเป็นหลัก มีบุษบา ดาวเรืองเป็นกรรมการผู้จัดการค่าย นอกจากนี้กรีนบีนส์ยังมีค่ายเพลงย่อยที่แยกออกมาในภายหลังอีกอย่าง ใบตอง เรคคอร์ด,แกรมมี่ จี , อังกอร์ และมิวสิคครีม
==ศิลปินที่เคยมีผลงานร่วมกับค่ายกรีนบีนส์==
ธงไชย แมคอินไตย์
ปฏิภาณ ปฐวีกานต์ (อัลบั้ม Mr. Mos Happy Trip สลัด...สะบัด, Special 11)
ทาทา ยัง (อัลบั้ม Amazing Tata ชุด กระเป๋ามหัศจรรย์)
คริสติน่า อากีล่าร์ (อัลบั้ม Paradise)
กัลยกร นาคสมภพ (อัลบั้ม Kanyakorn)
เจฟฟรี่ มาร์ควาร์คเสน
ธิติมา ประทุมทิพย์
ศตวรรษ เศรษฐกร
สมพล ปิยะพงศ์สิริ (อัลบั้ม เหล่าเจ็กหงี)
สุนิสา สุขบุญสังข์ (อัลบั้ม เพลงของเรา)
ทีน & คิม
ภัทรพล ศิลปาจารย์
สริตา วอลช หรือ ลิตา
ลีโอ พุฒ
ขันเงิน เนื้อนวล (อัลบั้ม อารมณ์ขัน...หวาน)
ลีน่า คริสเตนเซ่น
นภัส จิวะกิดาการ
อิสราภรณ์ จันทรโสภาคย์
Dragon 5 (อัลบั้ม Dragon 5, White Album)
Dos
Freeplay
Jamp
Na Na Cha
Peacemaker
Teen 8 Grade A
Zaza
น้องโอที
==โปรเจ็กต์พิเศษ==
เพลงประกอบละคร ฉลุย
CJL ละคร เพื่อน (กัปตัน,เจสัน,ลีโอ)
Pop Angels (บัวชมพู,พิม Zaza,มด ทรีจี)
==อ้างอิง==
ค่ายเพลงไทย
จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
สุลต่านอิสมาอีล อิบน์ ชะรีฟ แห่งโมร็อกโก

มูลาย อิสมาอีล อิบน์ ชะรีฟ (مولاي إسماعيل بن الشريف ابن النصر) พระราชสมภพประมาณ ค.ศ. 1645 ที่ซิญิลมาซะฮ์และสวรรคตในวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1727 ที่แม็กแน็ส ทรงเป็นสุลต่านแห่งโมร็อกโกตั้งแต่ ค.ศ. 1672–1727 เป็นกษัตริย์องค์ที่สองจากราชวงศ์อะละวี พระองค์เป็นโอรสองค์ที่เจ็ดของมูลายชะรีฟ และเป็นผู้ว่าแห่งราชอาณาจักรแฟ็สและโมร็อกโกตอนเหนือจาก ค.ศ. 1667 จนกระทั่งสุลต่านอัรเราะชีดแห่งโมร็อกโก กึ่ง-พระอนุชาสวรรคตใน ค.ศ. 1672 พระองค์กลายเป็นสุลต่านที่แฟ็ส แต่ใช้เวลาบางปีที่มีข้อขัดแย้งกับมูลาย อะฮ์เหม็ด อิบน์ เมฮ์เรซ พระนัดดาของพระองค์ที่อ้างสิทธิ์ในการครองราชย์ จนกระทั่งคนที่สองสวรรคตใน ค.ศ. 1687 การปกครองของมูลาย อิสมาอีล มีระยะเวลา 55 ปี ถือเป็นสุลต่านแห่งโมร็อกโกที่ครองราชย์เป็นระยะเวลานานที่สุด
==ดูเพิ่ม==
รายพระนามพระมหากษัตริย์โมร็อกโก
== อ้างอิง ==
==สารานุกรม==
Blunt, Wilfrid. (1951). Black Sunrise: The Life and Times of Mulai Ismail, Emperor of Morocco 1646-1727.
Abum-Nasr, Jamil M. (1987). A History of the Maghrib in the Islamic Period.
Pennell, C.R. (2000). Morocco Since 1830.
Bakari Kamian. (2001). Des Tranchés de Verdun à l'église Saint Bernard.
Vitkus, Matar, Daniel J., Nabil I. (2001). Piracy, Slavery, and Redemption: Barbary Captivity Narratives from Early Modern England
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Muslim rulers at hukam.net
บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1630
บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1640
อิส มาส์ บิน ชาลิฟ แห่งโมร็อกโก
เซ็พเพอลีน

เซ็พเพอลีน (Zeppelin) เป็นเรือเหาะมีโครง (rigid airship) ประเภทหนึ่ง บุกเบิกโดยกราฟแฟร์ดีนันท์ ฟ็อน เซ็พเพอลีน วิศวกรชาวเยอรมัน ในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 แนวคิดของเซ็พเพอลีนร่างไว้ครั้งแรกใน ค.ศ. 1874 และสรุปรายละเอียดใน ค.ศ. 1893 จดสิทธิบัตรในเยอรมนีใน ค.ศ. 1895 และในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1899 หลังแบบเซ็พเพอลีนประสบความสำเร็จอย่างโดดเด่น คำว่า เซ็พเพอลีน ก็ได้ถูกใช้หมายถึงเรือเหาะมีโครงทุกประเภทอย่างไม่เป็นทางการ เซ็พเพอลีนบินเชิงพาณิชย์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1910 โดยบริษัทเรือเดินอากาศเยอรมัน (DELAG) สายการบินเชิงพาณิชย์แรกของโลก จนถึงกลาง ค.ศ. 1914 DELAG รับส่งผู้โดยสารกว่า 34,000 คน ในกว่า 1,500 เที่ยวบิน หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งปะทุ กองทัพเยอรมันใช้เซ็พเพอลีนอย่างกว้างขวางเพื่อทิ้งระเบิดและสอดแนม
เมื่อเยอรมนีพ่ายสงครามใน ค.ศ. 1918 ธุรกิจเรือเหาะหยุดชะงักชั่วคราว แต่ภายใต้การนำของฮูโก เอ็คเคินเนอร์ ผู้สืบเชื้อสายของกราฟเซ็พเพอลีนผู้ล่วงลับ เซ็พเพอลีนพลเรือนกลับมาได้รับความนิยมอีกครั้ง ใน ค.ศ. 1919 DELAG ตั้งบริการรายวันที่มีกำหนดการระหว่างกรุงเบอร์ลิน มิวนิก และฟรีดริชชาเฟน สมัยรุ่งเรืองที่สุด คือ ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1930 เมื่อเรือเหาะ เอ็ลเซ็ท 127 เซ็พเพอลีน และเอ็ลเซ็ท 129 ฮินเดินบวร์ค ดำเนินการเที่ยวบินข้ามแอตแลนติกจากเยอรมนีสู่ทวีปอเมริกาเหนือและบราซิล ยอดอลังการศิลป์ของตึกเอ็มไพร์สเตทเดิมได้รับออกแบบให้ใช้เป็นเสาผูกยึดสำหรับเซ็พเพอลีนและเรือเหาะอื่นเพื่อจอด แต่ปฏิบัติไม่ได้จริง วินาศภัยฮินเดินบวร์คใน ค.ศ. 1937 ร่วมกับปัญหาทางการเมืองและเศรษฐกิจ เร่งให้เซ็พเพอลีนถึงคราวสิ้นสุด
การขนส่งสินค้าเชิงพาณิชย์และการจัดจำหน่าย
เรือเหาะ
สิ่งประดิษฐ์ของประเทศเยอรมนี
แฟร์ดีนันท์ ฟ็อน เซ็พเพอลีน
ซานนิโกลัสเดโลสอาร์โรโยส

ซานนิโกลัสเดโลสอาร์โรโยส (San Nicolás de los Arroyos) หรืออาจเรียกสั้น ๆ ว่า ซานนิโกลัส เป็นเมืองในรัฐบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา บนชายฝั่งทิศตะวันตกของแม่น้ำปารานา อยู่ห่างจากเมืองโรซาริโอ 61 กม. มีประชากร 138,000 คน (ค.ศ. 2001)
เมืองในประเทศอาร์เจนตินา
ซันลูการ์เดบาร์ราเมดา

ซันลูการ์เดบาร์ราเมดา (Sanlúcar de Barrameda) เป็นเมืองทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดกาดิซ ในแคว้นอันดาลูซิอา ทางตอนใต้ของประเทศสเปน ซานลูการ์ต้งอยู่บนฝั่งซ้ายของปากแม่น้ำกัวดัลกิบีร์  ตรงข้ามกับอุทยานแห่งชาติดอญญานา อยู่ห่างจากเมืองกาดิซ 52 กม. และห่างจากเซบิยา 119 กม. เมืองมีประชากร 65,805 คน (ค.ศ. 2009) เมืองมีการตั้งถิ่นฐานตั้งแต่ยุคโบราณ ประกาศตั้งเป็นเมืองในปี ค.ศ. 1297 โดยอาลอนโซ เปเรซ เด กุซมัน
เนื่องจากมีที่ตั้งเป็นจุดยุทธศาสตร์ เมืองจึงเป็นจุดเริ่มต้นในการเดินทาง ในยุคล่าอาณานิคมและบุกเบิกอเมริการะหว่างศตวรรษที่ 15-17 เป็นเมืองจุดเริ่มต้นของการเดินทางสำรวจทางเรือครั้งที่ 3 ของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัสในปี ค.ศ. 1498 และการเดินทางรอบโลกของเฟอร์ดินันด์ มาเจลลัน นักเดินเรือชาวโปรตุเกสในปี ค.ศ. 1519 เมืองถูกลดความสำคัญหลังจากปี ค.ศ. 1645 หลังเกิดเรื่องน่าอับอายของดยุกเมดีนาซีโดเนีย
ในศตวรรษที่ 19 เศรษฐกิจของเมืองขึ้นอยู่กับการปลูกองุ่นและการท่องเที่ยวในฤดูร้อน ในศตวรรษที่ 20 ถูกทำลายเนื่องจากสงครามกลางเมืองสเปน เช่นเดียวกับเมืองอื่น ปัจจุบัน เป็นจุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยวที่สำคัญ ในด้านอาหาร โดยเฉพาะไวน์มันซานิยา และกุ้ง มีชายหาดที่มีชื่อเสียง มีการแข่งม้าและดนตรีฟลาเมงโก มีพระราชวังของดยุกเมดีนาซีโดเนีย
เมืองในแคว้นอันดาลูซิอา
เจ้าชายอัลมุห์ตาดี บิลละห์ มกุฎราชกุมารแห่งบรูไน

เจ้าชายอัลมุห์ตาดี บิลละห์ มกุฎราชกุมารแห่งบรูไน (Al-Muhtadee Billah) มกุฎราชกุมารแห่งบรูไนดารุสลาม พระองค์ทรงเป็นราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีฮัจญี ฮัสซานัล โบลเกียห์ กับสมเด็จพระราชินีสเลฮาแห่งบรูไน เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517
เจ้าชายอัลมุห์ตาดี บิลละห์ ทรงอภิเษกสมรสกับ เปงงีรัน อานะก์ ซาระห์ เมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2004 ทั้งสองพระองค์ทรงมีพระราชโอรส-พระราชธิดาด้วยกัน 2 พระองค์ ได้แก่
เจ้าชายอับดุล มุนตากิม (ประสูติ 17 มีนาคม ค.ศ. 2007)
เจ้าหญิงมูนีระห์ มาดุล (ประสูติ 2 มกราคม ค.ศ. 2010)
เจ้าชายมุฮัมมัด ไอมัน
เจ้าหญิงฟาทีมะฮ์ อัซซารา ไรฮานุล
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Pictures from 2004 wedding
ราชวงศ์บรูไน
รัชทายาท
เจ้าชายบรูไน
มกุฎราชกุมาร
ประธานและนักลงทุนฟุตบอล
ทอเลมีที่ 3

ทอเลมีที่ 3 ยูเออร์เกดตีส (Πτολεμαῖος Εὐεργέτης) หรือชื่อในอียิปต์โบราณว่า อิวาเอนเนตเจอร์วีเซนวี เซเคมอังค์เร เซเทปอามุน ทรงเป็นกษัตริย์องค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์ทอเลมี แห่งอียิปต์ ทรงครองราชย์ในช่วงระหว่าง 246 ปีก่อนคริสตกาล จนถึง 222 ปีก่อนคริสตกาล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Ptolemy Euergetes&nbsp;I at LacusCurtius — (Chapter&nbsp;VI of E.&nbsp;R&nbsp;Bevan's House of Ptolemy, 1923)
Ptolemy III  — (Royal Egyptian Genealogy)
Ptolemy III Euergetes entry in historical sourcebook by Mahlon H. Smith
บุคคลที่เกิด 246 ปีก่อนคริสตกาล
บุคคลที่เสียชีวิต 222 ปีก่อนคริสตกาล
ราชวงศ์ทอเลมี
โพรมีเทียส (ดาวบริวาร)

โพรมีเทียส (Prometheus) เป็นดาวบริวารของดาวเสาร์ ค้นพบในปี ค.ศ. 1980 (พ.ศ. 2523) ด้วยการถ่ายภาพจากยานวอยเอจเจอร์ 1 และถูกกำหนดให้เป็นชื่อชั่วคราว คือ 
ในช่วงปลายปี 1985 ได้ตั้งชื่ออย่างเป็นทางการมาจากเทพโพรมีเทียส ยักษ์ในเทพปกรณัมกรีก และถูกกำหนดชื่อเล่นว่า Saturn XVI (16)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Prometheus Profile  at NASA's Solar System Exploration site
The Planetary Society: Prometheus 
3-D anaglyph view of Prometheus
ดาวบริวารของดาวเสาร์
วัตถุทางดาราศาสตร์ที่ค้นพบในปี พ.ศ. 2523
รายพระนามพระมหากษัตริย์ราอีอาเตอา

==พระมหากษัตริย์ราอีอาเตอาและตาฮาอา==
{|class="wikitable"
|--
! #
! พระรูป
! พระนาม
! ประสูติ-สวรรคต
! เริ่มรัชกาล
! สิ้นสุด
|--
| 1 ||  ||  ตามาโตอาที่ 3 || 1757 – 10 กรกฎาคม 1831  || 1820 || 10 กรกฎาคม 1831
|--
| 2 || 120px || ตามาโตอาที่ 4 || 1797 – 1857 || 1831 || 1857
|--
| 3 || 100px || ตามาโตอาที่ 5 ||23 กันยายน 1842 – 30 กันยายน 1881 ||19 สิงหาคม 1857 || 1871
|--
| 4 || || ตาฮีโตเอ|| 1808 – 1881 || 1871 || 1881
|--
| 5 || || เตเฮาโรอา|| 1830 – 18 มีนาคม 1884 || 1881 || 1884
|--
| 6 || 100px || ตามาโตอาที่ 6|| 1853 – 15	กันยายน 1905 || 25 มกราคม 1885 || 18 มีนาคม 1888
|--
|}
==อ้างอิง==
==ดูเพิ่ม==
ราชอาณาจักรราอีอาเตอา
รายพระนามพระมหากษัตริย์บอราบอรา
รายพระนามพระมหากษัตริย์ตาฮีตี
ร
สายลับ เลิศรัตนชัย

สายลับ เลิศรัตนชัย (12 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 – ) เป็นนักกีฬาขี่ม้าทีมชาติไทย เธอเป็นลูกสาวของวินิจ เลิศรัตนชัย กับเพ็ญ พิสุทธิ์ และมีน้องสาวเป็นนักกีฬาขี่ม้าทีมชาติชื่อ เสียงซอ เลิศรัตนชัย โดยสายลับเป็นผู้มอบม้า "วิกตอรี่" ให้แก่น้องสาวของเธอในเวลาต่อมา
== ประวัติ ==
สายลับใช้ม้าชื่อ "วิกตอรี่ บีบี" เข้าแข่งขันรายการ เอฟอีไอเวิลด์ชาเลนจ์ 2010 ที่จังหวัดระยอง เพื่อคัดตัวนักกีฬาเข้าแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 ซึ่งเธอทำคะแนนขึ้นนำนักกีฬาทีมชาติไทยที่เข้าแข่งทั้งสิ้น 4 คน อย่างไรก็ตาม จากจำนวนโควตาที่กำหนดไว้สำหรับโซนอาเซียนในครั้งนี้ที่มีอยู่ 5 ประเทศ จะเหลือเพียง 4 ประเทศ เนื่องจากนักกีฬาจากประเทศสิงคโปร์ได้รับสิทธิในฐานะเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน และมีประเทศอื่นทำคะแนนได้ดีกว่า เธอจึงพลาดโอกาสเข้าร่วมแข่งในครั้งดังกล่าว
ทั้งนี้ สายลับสามารถคว้าแชมป์รายการเพรซิเดนท์คัพในประเภทจัมปิ้งโชว์ และในภายหลัง วินิจ เลิศรัตนชัย ผู้เป็นบิดาได้ส่งเธอไปศึกษาต่อที่ประเทศเนเธอร์แลนด์เพื่อทำการฝึกซ้อมกับแชมป์โอลิมปิก
พ.ศ. 2557 สายลับได้เป็นหนึ่งในตัวแทนนักกีฬาทีมชาติไทย ในการแข่งขันกีฬาขี่ม้าในเอเชียนเกมส์ 2014 ที่จัดขึ้น ณ อินช็อน ประเทศเกาหลีใต้ ซึ่งเธอทำการฝึกซ้อมอย่างต่อเนื่องก่อนเข้าร่วมการแข่งขันนี้มาเป็นเวลากว่า 1 ปี จากการแข่งขันครั้งดังกล่าว เธอได้อันดับที่ 15 ในประเภทโชว์จัมปิง
== อ้างอิง ==
นักกีฬาขี่ม้าหญิงชาวไทย
นักกีฬาทีมชาติไทย
เกาะสอง

เกาะสอง (, ) หรือ ปูโลดัว  (Pulodua, ڤولودوا) มีชื่อเดิมว่า วิกตอเรียพ็อยนต์ (Victoria Point) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของภาคตะนาวศรี ประเทศพม่า
==ประวัติ==
ในปี ค.ศ. 1859 กลุ่มประชาชนชาวจีนและชาวไทย เดิมตั้งถิ่นฐานที่เมืองมะลิวัลย์ ซึ่งตั้งห่างจากเกาะสองไปทางเหนือประมาณ 24 กิโลเมตร จนต่อมาในปี ค.ศ. 1865 นายูดา อะเหม็ด ได้นำกลุ่มชาวมลายู-อาหรับ ที่เดินทางค้าขายในแถบหมู่เกาะมะริด ได้ลงหลักปักฐานกันหน้าอ่าววิกตอเรียพ็อยนต์
ในปี ค.ศ. 1872 เซอร์แอชลีย์ ดีน นายกเทศมนตรีคนที่สามที่ปกครองมะริด ได้มอบหมายให้ตำรวจคนแรกเข้ามาประจำการที่เมืองมะลิวัลย์ แต่เนื่องจากมะลิวัลย์ตั้งอยู่ใกล้กับแม่น้ำที่ตื้นมีขนาดเล็กไม่สามารถนำเรือขนาดใหญ่เข้าไปได้ ในปี ค.ศ. 1891 หน่วยงานของภาครัฐได้ย้ายออกจากมะลิวัลย์มาตั้งในที่ใหม่คือเกาะสอง และได้ตั้งนามเมืองแห่งใหม่นี้ว่า วิกตอเรียพ็อยนต์ เพื่อเทิดพระเกียรติสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร จนถึงปี ค.ศ. 1948 จึงได้เปลี่ยนชื่อกลับมาเรียกว่าเกาะสองตามเดิม
ประชากรเขตเกาะสองมีกลุ่มชาติพันธุ์หลักคือชาวพม่า และกลุ่มชาติพันธุ์อื่น ๆ เช่น ชาวไทย ไทใหญ่ กะเหรี่ยง มอญ จีน มลายู และอินเดียเข้ามาตั้งถิ่นฐาน เกาะสองกับจังหวัดระนองมีการติดต่อกันในด้านเศรษฐกิจ และการท่องเที่ยว โดยดินแดนทั้งสองมีแม่น้ำกระบุรีที่ไหลออกไปสู่ทะเลอันดามันกั้นเอาไว้
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
แผนที่เกาะสองจากกูเกิลเอิร์ธ
เมืองในภาคตะนาวศรี
ฮุนได ทีบูรอน

ฮุนได ทีบูรอน (Hyundai Tiburon) เป็นรถสปอร์ตขนาดเล็ก (Sport Compact) รุ่นที่ 2 ของฮุนไดต่อจากฮุนได สคูป (Hyundai Scoupe) เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2539 และเลิกผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2551 โดยมีฮุนได เวลอสเตอร์ (Hyundai Veloster) มาทดแทน คำว่า Tiburon มาจากภาษาสเปนที่แปลว่า ฉลาม นอกจากนี้ ทีบูรอนยังมีการใช้ชื่ออื่น เช่น Tuscani Turbulence Coupe เป็นต้น
== รุ่นที่ 1 (พ.ศ. 2539-2544) ==

ฮุนได ทีบูรอน รุ่นที่ 1 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2539 รหัสประจำตัวรถคือ RD แต่เมื่อมีการไมเนอร์เชนจ์แล้วเมื่อปี พ.ศ. 2542 ได้มีการเปลี่ยนรหัสใหม่คือ RD2 พร้อมกับเติมคำว่า Turbulence ที่ด้านหลังชื่อทีบูรอน ใช้ชิ้นส่วนร่วมกับฮุนได เอลันตร้า รถขนาดเล็กของฮุนไดในสมัยนั้น เครื่องยนต์ของทีบูรอนเป็นเครื่องยนต์ 1.6 ,1.8 และ 2.0 ลิตรของฮุนได ตระกูล Beta และใช้เกียร์ธรรมดา 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด มีฐานการประกอบที่ประเทศเกาหลีใต้ ในเมืองอุลซัน ซึ่งเป็นโรงงานขนาดใหญ่ที่สุดของฮุนได
ในประเทศไทย United Auto Sales Thailand ซึ่งเป็นผู้นำเข้ารถยนต์ฮุนไดอย่างเป็นทางการในสมัยนั้น ได้นำทีบูรอนมาเปิดตัวในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2539 โดยใช้ชื่อทีบูรอนเหมือนในต่างประเทศ และได้รับความนิยมมากขึ้นจากเดิมพอสมควร ด้วยรูปทรงที่สวยดุจปลาฉลาม มีเครื่องยนต์แบบ 4 สูบ DOHC 16 วาล์ว 1,975 ซีซี หัวฉีด ECFI Direct Ignition System 138 แรงม้าที่ 6,000 รอบต่อนาที แรงบิด 18.4 กก.-ม.ที่ 4,800 รอบต่อนาที มีทั้งเกียร์ธรรมดา 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด เป็นรุ่นก่อน Minorchange และลากขายมาเรื่อยๆ จนรุ่น Minorchange ได้ถูกสั่งนำเข้ามาจำหน่ายในจำนวนไม่มากนัก เพราะอยู่ในช่วงปลายสัญญาการทำตลาดของ UAS จนกระทั่ง UAS ได้หมดสัญญาการทำตลาดรถยนต์ฮุนไดเมื่อปี พ.ศ. 2545
== รุ่นที่ 2 (พ.ศ. 2545-2551) ==



ฮุนได ทีบูรอน รุ่นที่ 2 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2544 และเริ่มทำตลาดเมื่อปี พ.ศ. 2545 รหัสประจำตัวรถคือ GK ใช้ชิ้นส่วนร่วมกับรถรุ่นอื่นๆ ของฮุนไดและเกีย โดยฮุนไดจะเป็นรุ่น Elantra Matrix (Lavita) และ Tucson และเกียรุ่น Spectra (Cerato) และ Sportage เครื่องยนต์จะเป็นเครื่องยนต์ 1.6 ,2.0 และ 2.7 ลิตร เป็น V6 ในรุ่น 2.7 ลิตร เครื่องยนต์ทั้งหมดพัฒนาเองโดยฮุนได ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 และ 6 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด ของ Mitsubishi INVECS 2 มีฐานการประกอบที่ประเทศเกาหลีใต้และตุรกี มีการไมเนอร์เชนจ์แล้ว 2 ครั้ง โดยรุ่นที่เข้ามาขายในไทยจะเป็นรุ่นที่ไมเนอร์เชนจ์ครั้งที่ 2 มีการประกอบที่โรงงานธนบุรีประกอบรถยนต์ จังหวัดสมุทรปราการ ประเทศไทย จ้าวเดียวกับ Mercedes-Benz โดยเปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2550 พร้อมกับการแนะนำรถยนต์ Hyundai อีกครั้งในปีเดียวกัน และเข้ามาพร้อมกับรุ่น Sonata Santa Fe และ H-1 โดยขายออกไปได้ไม่มากนัก ไม่กี่สิบคันเท่านั้น และเพิ่งจะเลิกขายไปได้ไม่นานนัก
ทีบูรอน
ยานพาหนะที่ได้รับการแนะนำในปี พ.ศ. 2539
รายพระนามพระมหากษัตริย์ฮูอาฮีเน

==พระมหากษัตริย์แห่งฮูอาฮีเน (1760-1895)==
{|class="wikitable"
|--
! พระบรมฉายาลักษณ์
! พระนาม
! พระบรมราชสมภพ-สวรรคต
! เริ่มรัชกาล
! สิ้นสุดรัชกาล
! หมายเหตุ
|--
|120px ||เตฮาอาปาปาที่ 1 || 1735–1790 || 1760||1790 || First reign. De facto paramount ruler from 1760 to 1790. First as ari'i rahi.
|--
|120px ||เตรีอีตารีอาที่ 1 || 1769–1793 || 1790 || 1793 || รับราชสมบัติจากพระชนนีเทฮาอาปาปาที่ 1 ในค.ศ. 1790. ถูกถอดจากราชสมบัติค.ศ. 1793 โดยพระอนุชา
|--
|120px ||เตนานีอา ตามาโตอา || 1770–1814 || 1793 || 1810 || รับราชสมบัติจากพระเชษฐา
|--
|120px ||มาฮีเน ตามาโตอา || 1761–1838 || 1810 || 1815 || พระอนุชาในเทนานีอา สละราชสมบัติให้พระภาติกา เทริอิอิทาเรีย เทริอิทาเรียแห่งราอีอาเตอา
|--
|120px ||เตรีอีตารีอาที่ 2 || 1790–1858 || 1815 || 18 มีนาคม 1852||
ถูกถอดจากราชสมบัติระหว่างสงครามกลางเมือง
|--
|120px ||อารีอีมาเต || 1824–1874 || 18 มีนาคม 1852 || กันยายน 1868 || ถูกถอดจากราชสมบัติในกันยายน 1868 ในช่วงสงครามกลางเมือง พระชายาสืบราชสมบัติต่อ
|--
|120px ||เตฮาอาปาปาที่ 2 || 1824–1893 || กันยายน 1868 ||28 พฤษภาคม 1893 || รัชทายาทโดยสันนิษฐานในพระเจ้าทามาโทอาที่ 4 แห่งราอีอาตาและทาฮาอา ครองราชย์นานสุดในฮูอาฮีเน (1868–1893), ปกครองภายใต้รัฐอารักขาของฝรั่งเศสตั้งแต่ 1885-1890
|--
|120px ||ผู้สำเร็จราชการมารามา || 1851–1909 || 1884 || 15 กันยายน 1895 || โอรสองค์แรกแห่งประมุขฮูอาฮีเน, สำเร็จราชการแทนพระชนนีและพระธิดาตั้งแต่ค.ศ. 1884-1895.
|--
|120px ||เตอูเฮ || 1848–1891 || 22 มีนาคม 1888 || 22 กรกฎาคม 1890 || เสด็จขึ้นครองราชย์ 1888 พระนางครองราชย์ท่ามกลางการก่อกบฏต่อพระชนนี สมเด็จพระราชินีนาถเทฮาอาปาที่ 2 ถูกถอดจากราชสมบัติ 1890 โดยพระเชษฐา เจ้าชายมารามาและต้องลี้ภัยตาฮีติ ที่ซึ่งพระนางสิ้นพระชนม์หลังจากนั้น
|--
|120px ||เตฮาอาปาปาที่ 3  || 1879–1917 || 28 พฤษภาคม 1893 || 15 กันยายน 1895 || พระราชินีนาถพระองค์สุดท้ายแห่งฮูอาฮีเนและไมอาโอ ฝรั่งเศส ผนวกฮูอาฮีเนและไมอาโอในวันที่ 15 กันยายน 1895
|--
|}
==ดูเพิ่ม==
ราชอาณาจักรฮูอาฮีเน
รายพระนามพระมหากษัตริย์ตาฮีตี
รายพระนามพระมหากษัตริย์ราอีอาเตอา
รายพระนามพระมหากษัตริย์บอราบอรา
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ฮ
ฮูอาฮีเน