pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อารักษ์ ชลธาร์นนท์

อารักษ์ ชลธาร์นนท์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร (ครม.ยิ่งลักษณ์ 2) และอดีตประธานเจ้าหน้าที่บริหารบริษัท ไทยคม จำกัด (มหาชน)
== ประวัติ ==
อารักษ์ ชลธาร์นนท์ เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 เป็นบุตรของนายอรุณ กับนางสมร ชลธาร์นนท์ จบการศึกษาจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เพื่อนร่วมรุ่นกับ บุญคลี ปลั่งศิริ
อารักษ์ สมรสกับเบญจา ชลธาร์นนท์ (สกุลเดิม อรรฆยาณกุล) มีบุตร 2 คน
== การทำงาน ==
อารักษ์ เป็นนักธุรกิจด้านโทรคมนาคม เคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการบริษัท แอดวานซ์ อินโฟร์ เซอร์วิส จำกัด (มหาชน) ในระหว่างปี พ.ศ. 2534-2535 เป็นผู้อำนวยการบริษัทชินวัตรอินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน) ต่อมาในปี พ.ศ. 2543 ได้รับตำแหน่งกรรมการบริหารบริษัท เอไอเอส และเป็นกรรมการบริหารบริษัท ชินคอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544 ถึงปี พ.ศ. 2554
อารักษ์ ได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร (ครม.ยิ่งลักษณ์ 2) ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2555 สืบแทนนายพิชัย นริพทะพันธุ์ แต่จากการสำรวจความพึงพอใจของประชาชน โดยสำนักเอแบคโพล เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2555 เขาเป็นรัฐมนตรีที่ประชาชนไม่รู้จัก เป็นลำดับที่ 3 ต่อมาถูกปรับออกในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2555 โดยมีนายพงษ์ศักดิ์ รักตพงศ์ไพศาล เข้ามาทำหน้าที่แทน
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
นักธุรกิจชาวไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงานไทย
นิสิตเก่าคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ปราสาทโคจิ

}
ปราสาทโคจิ เป็นปราสาทที่ตั้งอยู่ในเมืองโคจิ จังหวัดโคจิ สร้างขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1601-1611 ตรงกับสมัยของยามาอูจิ คาซูโตโยะ ไดเมียวคนแรกของแคว้นศักดินาโทซะ และยามาอูจิ ทาดาโยชิ ไดเมียวคนที่ 2 เมื่อปราสาทแห่งนี้สร้างเสร็จก็ได้กลายเป็นที่อยู่ของไดเมียวตระกูลยามาอูจิ ซึ่งปกครองแคว้นศักดินาโทซะมาอีก 257 ปีก่อนที่จะเข้าสู่ยุคเมจิ ใน ค.ศ. 1868
ซึ่งสาเหตุที่ท่านคาซูโตโยะได้คิดสร้างปราสาทแห่งนี้ขึ้นมาเพราะปราสาทแห่งแรกที่ท่านและยามาอูจิ ชิโยะ ภรรยาคู่ชีวิตพร้อมครอบครัวอาศัยอยู่นั้นอยู่ไกลจากทะเลและค่อนข้างคับแคบ ท่านคาซูโตโยะจึงคิดสร้างปราสาทโคจิขึ้นมาแต่ยังไม่ทันสร้างเสร็จท่านก็ถึงแก่อสัญกรรมในปี 1605 ท่านทาดาโยชิจึงให้สร้างต่อจนสำเร็จในปี 1611
ปัจจุบันนี้ปราสาทโคจิได้กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของจังหวัดโคจิ โดยตัวปราสาทได้เปิดเป็นพิพิธภัณฑ์ให้นักท่องเที่ยวเข้าชม
โคจิ
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดโคจิ
ตระกูลยามาอูจิ
ทากามัตสึ ทาโร

ทากามัตสึ ทาโร ( ค.ศ. 1842-1898) เป็นหลานชายและลูกบุญธรรมของซากาโมโตะ เรียวมะ ซามูไรผู้พยายามเปลี่ยนแปลงประเทศ
ทากามัตสึ ทาโรเกิดเมื่อปี 1842 ที่บ้านในแคว้นโทซะ (จังหวัดโคจิในปัจจุบัน) เป็นลูกชายคนเดียวของซากาโมโตะ ชิซุ พี่สาวคนโตของเรียวมะ ต่อมาชิซุได้ยกให้เป็นลูกบุญธรรมของเรียวมะกับนาราซากิ เรียว ภรรยา
ทาโรถึงแก่กรรมเมื่อ ค.ศ. 1898 ขณะอายุเพียง 56 ปี
บุคคลจากแคว้นโทซะ
อิวาซากิ คิเซะ

อิวาซากิ คิเซะ (,1845-1923) เป็นภรรยาของอิวาซากิ ยาตาโร อดีตซามูไรและผู้ก่อตั้งบริษัท มิตซูบิชิ คิเซะ เกิดเมื่อ ค.ศ. 1845 ที่แคว้นโทซะ แต่งงานกับยาตาโรเมื่อราวปี ค.ศ. 1862 และเธอก็คือแม่ของ อิวาซากิ ฮิซายะ ประธานคนที่ 3 ของมิตซูบิชิ คิเซะ เสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 1923 ขณะอายุได้ 88 ปี
บุคคลจากแคว้นโทซะ
ทาสก์บาร์

ทาสก์บาร์ (Taskbar) เป็นส่วนประกอบหนึ่งของ GUI ของ Windows ซึ่งมีลักษณะเป็นแถบที่มักอยู่ด้านล่างของจอ มีหน้าที่แสดงโปรแกรมที่เปิดไว้
== องค์ประกอบของทาสก์บาร์ ==
บนทาสก์บาร์ประกอบด้วย
ปุ่มStart เป็น ปุ่มที่ใช้เป็นฟังก์ชันและโปรแกรมต่างๆ
ส่วนประกอบของวินโดวส์
วินโดวส์ 95
เจ้าชายท็อกฮึง

องค์ชายท็อกฮึง (, ค.ศ. 1530-1559) เป็นพระราชโอรสใน พระเจ้าจุงจง ที่ประสูติแต่ พระสนมชางบิน ตระกูลอัน และเป็นพระราชบิดาใน พระเจ้าซ็อนโจ
องค์ชายท็อกฮึง ประสูติเมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1530 เนื่องจากพระมารดาของพระองค์เป็นพระสนมที่ไม่มีขุนนางสนับสนุนจึงทำให้พระองค์เป็นองค์ชายที่ไม่ค่อยมีใครสนใจและห่างไกลจากราชสมบัติต่อมาทรงอภิเษกและออกไปใช้พระชนม์ชีพนอกวังหลวงจนมีโอรสธิดาซึ่งหนึ่งในนั้นคือองค์ชายฮาชองซึ่งในเวลาต่อมาคือ พระเจ้าซ็อนโจ
องค์ชายท็อกฮึง สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1559 ขณะพระชนม์เพียง 29 พรรษา
ชาวโชซ็อน
อึ่งน้ำเต้า

อึ่งน้ำเต้า (Ornate Narrow-mouthed Frog) เป็นอึ่งชนิดหนึ่ง ในสกุล Microhyla พบในเอเชียใต้
== ลักษณะ ==
เป็นอึ่งขนาดเล็ก ยาว 23 - 28 มิลลิเมตร หัวเล็ก หน้าสั้น ลำตัวด้านบนสีน้ำตาลเทา น้ำตาลเข้ม น้ำตาลเหลือง หรือสีน้ำตาลแดง มีลายรูปน้ำเต้าสีน้ำตาลเข้ม มีเส้นสีดำข้างจมูกผ่านตาต่อเนื่องไปตามสีข้าง ขามีลายพาดขวางสีน้ำตาลเข้มหรือเหลือง ตัวผู้คางสีดำ ท้องสีขาวออกเหลือง ปลายนิ้วเรียว เท้าหลังมีพังผืดเต็มความยาวนิ้ว
== การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย ==
มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่ตอนเหนือของประเทศอินเดีย ถึงศรีลังกา ตอนใต้ของจีน ไต้หวัน ฮ่องกง อินโดจีนจนถึงคาบสมุทรมาลายู พบตามพื้นใต้ใบไม้ และตามกอพืช ในป่าทุกประเภท และในสวนตามบ้าน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Species account 
อึ่งน้ำเต้า สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย
อึ่งน้ำเต้า โครงการอุทยานธรรมชาติวิทยาอันเนื่องมาจากพระราชดำริ
วงศ์อึ่งอ่าง
ยามาอูจิ ทาดาโตโยะ

ยามาอูจิ ทาดาโตโยะ (,1609-1669) เป็นไดเมียวคนที่ 3 แห่งแคว้นโทซะ
ยามาอูจิ ทาดาโตโยะ เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1609 เป็นบุตรชายของยามาอูจิ ทาดาโยชิ ไดเมียวคนที่ 2 กับลูกสาวบุญธรรมของโทกูงาวะ อิเอยาซุ เมื่อไดเมียวทาดาโยชิถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1655 ท่านทาดาโตโยะในวัย 46 ปีจึงได้ขึ้นเป็นไดเมียวสืบต่อมา
ยามาอูจิ ทาดาโตโยะ ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อปี ค.ศ. 1669 ขณะอายุได้ 60 ปีดำรงตำแหน่งได้ 14 ปี
ไดเมียว
ตระกูลยามาอูจิ
บุคคลจากแคว้นโทซะ
เจ้าชายอิมแฮ

องค์ชายอิมแฮ (,1574-1609) เป็นพระราชโอรสใน พระเจ้าซอนโจ ที่ประสูติแต่ พระสนมกงบิน และเป็นพระเชษฐาร่วมอุทรกับ องค์ชายควางแฮ พระราชาองค์ต่อมา
องค์ชายอิมแฮประสูติเมื่อปี ค.ศ. 1574 แต่เพราะพระอุปนิสัยที่หุนหันพลันแล่นและขี้เมาจึงทำให้องค์ชายอิมแฮถูกตัดออกจากการคัดเลือกรัชทายาทและพระอนุชาคือองค์ชายควางแฮจึงได้เป็นรัชทายาทแทน
องค์ชายอิมแฮ สิ้นพระชนม์เมื่อปี ค.ศ. 1609 ขณะพระชนม์เพียง 35 พรรษาเพราะปลิดชีพพระองค์เนื่องจากคดี กบฏยูกองเกียง
บุคคลในยุคราชวงศ์โชซ็อน
ตัวละครในตำราลักษณ์ ลิขิตบัลลังก์
อองโตนี กรัสตู

อองโตนี กรัสตู (Anthony Crastus; 7 เมษายน ค.ศ. 1985 — ) เป็นจ๊อกกี้ชาวฝรั่งเศส ในสังกัดฟรานซ์แกลลอป และเป็นตัวแทนจากสโมสรจ๊อกกี้ฮ่องกง โดยใช้ชื่อภาษาจีนคือ 郭達成 ในการแข่ง
== ประวัติ ==
อองโตนีเกิดในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เขาเกิดในครอบครัวนักแข่งความเร็ว โดยมีบิดาเป็นนักแข่งรถเทียม ซึ่งเขาเองก็ปรารถนาที่จะเป็นนักแข่งเฉกเช่นเดียวกับพ่อของเขา แล้วเขาก็ได้รับการสนับสนุนเป็นจ๊อกกี้ในเวลาต่อมา
ค.ศ. 2001 เขาได้รับใบอนุญาตจ๊อกกี้ โดยอ้างถึงการเป็นเจ้าของม้าที่พ่อของเขาได้รับชัยชนะเป็นครั้งแรก เพียงไม่กี่ปีหลังจากนั้นเขาก็สร้างสถิติที่โดดเด่น โดยใน ค.ศ. 2007 ได้รับชัยชนะ 31 ครั้ง จากการแข่งขัน 609 ครั้ง และเป็นผู้นำของฝรั่งเศสในอันดับที่ 30 และใน ค.ศ. 2008 จากการแข่งขัน 744 ครั้ง เขาได้รับชัยชนะ 70 ครั้ง โดยได้รับการจัดให้อยู่ในอันดับที่ 9 ซึ่งถือเป็นปีที่ประสบความสำเร็จครั้งใหญ่สำหรับเขา
ค.ศ. 2009 เขาได้รับชัยชนะ 84 ครั้ง และขึ้นมาอยู่ในอันดับที่ 8 ในปีเดียวกันนี้ เขายังได้รับการสนับสนุนจาก อีลี ลีลูค์ซึ่งเป็นครูฝึกม้า โดยได้รับใบอนุญาตในระยะสั้นจากสมาคมแข่งความเร็วแห่งประเทศญี่ปุ่น (เจอาร์เอ) สำหรับช่วงเวลาระหว่างวันที่ 31 ตุลาคม ถึง 30 ธันวาคม ที่ประเทศญี่ปุ่น นับเป็นการแข่งขันครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่น ตลอดจนได้รับคำแนะนำจาก โยชิดะ เทรุยะ ในการเข้ารับการสนับสนุนรวมถึงการฝึกฝนจากคาซูโอะ ฟูจิซาวะ และในวันที่ 8 พฤศจิกายน เขาได้ชนะการแข่งขันลาเมียร์ควีน ที่สนามแข่งม้าฟุกุชิมะในอันดับที่ 8 ซึ่งนับเป็นชัยชนะครั้งแรกที่ได้รับการบันทึกรายการในประเทศญี่ปุ่น
เขาได้รับใบอนุญาตในระยะสั้นจากเจอาร์เออีกครั้ง สำหรับวันที่ 1 มกราคม ถึง 31 มกราคม ค.ศ. 2010  จากการขี่ม้าในช่วงปลายปีที่ประเทศญี่ปุ่นอย่างต่อเนื่อง
วันที่ 1 มกราคม ถึง 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 ได้รับใบอนุญาตในระยะสั้นจากเจอาร์เออีกเช่นเคย โดยในวันที่ 10 มกราคม เขาใช้ม้าแดนซ์แฟนตาเซียเข้าแข่งขัน และได้รับชัยชนะในแฟร์รี่สแตค ซึ่งถือเป็นชัยชนะในรายการเดิมพันระดับสูงครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น
==== ผลงานในประเทศญี่ปุ่น ====
== ม้าแข่งหลัก ==
พลองเตเออร์
แดนซ์แฟนตาเซีย
โคซูโมเมโด
== อ้างอิง ==
Jockey Anthony Crastus - Records - Statistics - Horses (Racing Post)  
Les Evènements de l'Association - Association des jockeys de galop  
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Ａ．クラストゥス騎手、Ｆ．ベリー騎手に短期騎手免許交付  2011-02-07閲覧 
Anthony Crastus - Fiche jockey - Geny 
Anthony Crastus - Jockey detail 
จ๊อกกี้ชาวฝรั่งเศส
นักกีฬาจากปารีส
จตุรวิทย์ คชน่วม

พันตำรวจเอก จตุรวิทย์ คชน่วม (เกิด 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519) ชื่อเล่น เทน อดีตรองผู้บังคับการตำรวจรถไฟ เป็นนักแสดงและนายตำรวจชาวไทย มีน้องชาย 1 คน ซึ่งมีอาชีพรับราชการตำรวจเช่นกัน เดิมมีชื่อว่า อุเทน คชน่วม
==การศึกษา==
โรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 37 (ตท.37)
โรงเรียนนายร้อยตำรวจ รุ่นที่ 53 (นรต.53) (โดยมีพิธีพระราชทานกระบี่เมื่อวันที่ 08 มิถุนายน พ.ศ. 2543)
ปริญญาโทจาก ภาควิชารัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 
==ประวัติ==
เริ่มต้นชีวิตราชการด้วยการเป็นนายตำรวจติดตาม พลตำรวจเอกวิสุทธิ์ กิตติวัฒน์ อดีตรองอธิบดีกรมตำรวจ พร้อมกับได้มีผลงานในวงการบันเทิงด้วยการเป็นพรีเซ็นเตอร์ผลิตภัณฑ์บำรุงผิวยี่ห้อหนึ่ง ตั้งแต่ยังเรียนอยู่ในโรงเรียนนายร้อยตำรวจ จึงได้ย้ายเข้าสู่กองบัญชาการตำรวจปราบปรามยาเสพติด (บช.ปส.)  เพื่อเสริมสร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้แก่ตำรวจไทย
มีผลงานในแวดวงการแสดงด้วยการรับบทตัวประกอบและนักแสดงสมทบในละครโทรทัศน์และภาพยนตร์หลายๆเรื่อง อาทิ เจ้าชายหัวใจเกินร้อย (พ.ศ. 2545), ศิลามณี (พ.ศ. 2551), รักในม่านเมฆ (พ.ศ. 2553), ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๓ ยุทธนาวี (พ.ศ. 2554) เป็นต้น และยังเคยแสดงมิวสิควีดีโอเพลงลูกทุ่งอีกด้วย
ชีวิตส่วนตัว สถานภาพโสด มีกิจกรรมยามว่างคือ การปลูกเลี้ยงกล้วยไม้ และสุนัขพันธุ์โกลเดินริทรีฟเวอร์
ได้รับพระราชทานยศ พันตำรวจเอก เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2560 เป็นลำดับที่ ๗๐๒๕
== ยศและตำแหน่ง ==
– รองผู้กำกับการ 3 กองบังคับการตำรวจท่องเที่ยว
– พันตำรวจโท
4 มิถุนายน 2560 – ผู้กำกับการ 9 กองบังคับการตำรวจน้ำ
7 มิถุนายน 2560 – พันตำรวจเอก
– รองผู้บังคับการอำนวยการ กองบัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง และรองโฆษกกองบัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง
1 กุมภาพันธ์ 2566 – รองผู้บังคับการตำรวจรถไฟ และโฆษกกองบังคับการตำรวจรถไฟ
== ผลงาน ==
=== ละครโทรทัศน์ ===
=== ละครชุด ===
=== ละครสั้น ===
ฟ้ามีตา ตอน นกน้อยในกรงทอง (ช่อง 7) (2562)
ฟ้ามีตา ตอน 18 ปีที่หายไป (ช่อง 7) (13-02-2564)
ฟ้ามีตา ตอน ลูกพ่อลูกแม่ (ช่อง 7) (19-02-2565)
ฟ้ามีตา ตอน หยุดได้หรือยัง (ช่อง 7) (19-11-2565)
=== มิวสิควีดีโอ ===
เพลง ลูกสาวผู้การ (สายัณห์ สัญญา)
เพลง อกหักจากปักษ์ใต้ (เอกชัย ศรีวิชัย) พ.ศ.2540
เพลง เปลี่ยนรักเปลี่ยนรถ (ยอดรัก สลักใจ)
เพลง จดหมายฉบับสุดท้าย (เกษม คมสันต์)
เพลง เบี้ยวเป็นเบี้ยว (ไวพจน์ เพชรสุพรรณ)
เพลง เมาจนนึกไม่ออก (ศรเพชร ศรสุพรรณ)
ดื่มเหล้าเผากลุ้ม - (สนธิ สมมาตร)
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลจากจังหวัดจันทบุรี
พุทธศาสนิกชนชาวไทย
นักแสดงชาวไทย
นักแสดงละครโทรทัศน์ชาวไทย
ตำรวจชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนนายร้อยตำรวจ
บุคคลจากคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
อิกิเรียว

อิกิเรียว  คือ วิญญาณที่ออกจากร่างมนุษย์ทั้งที่ยังเป็นอยู่ ตามเทพปกรณัมญี่ปุ่น
ชนญี่ปุ่นเชื่อกันว่า เมื่อบุคคลหนึ่งถูกอีกบุคคลหนึ่งกระทำให้คับข้องหมองใจถึงขนาด วิญญาณทั้งหมดหรือบางส่วนของผู้ถูกข่มเหงนั้นอาจละจากร่างเป็นการชั่วคราว เพื่อไปประทุษร้ายด้วยประการต่าง ๆ ต่อผู้ข่มเหง ทำนองเดียวกับดวงตาปีศาจ 
การที่วิญญาณพ้นร่างไปนี้ แม้ชั่วคราว ก็มักก่อให้เจ้าของวิญญาณล้มป่วย แต่ถ้าถาวร ผู้นั้นก็จะถึงแก่ความตายในที่สุด นอกจากนี้ วิญญาณดังกล่าวอาจสิงสู่ร่างของบุคคลอื่น โดยที่เจ้าของวิญญาณไม่ทราบเลยก็ได้
วรรณกรรมทางพุทธศาสนาของญี่ปุ่นว่า อิกิเรียวสยบยากมิใช่น้อย
== อ้างอิง ==
โยไก
การประท้วงร่างรัฐบัญญัติโซปาและพีปา

การปิดวิกิพีเดียภาษาอังกฤษเป็นการประท้วงออนไลน์ 24 ชั่วโมงซึ่งเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2555 เวลาเที่ยงคืน ตามเวลามาตรฐานตะวันออกสหรัฐ เว็บไซต์วิกิพีเดียแสดงเพียงข้อความต่อต้านร่างรัฐบัญญัติหยุดยั้งการละเมิดลิขสิทธิ์ออนไลน์ (SOPA) และร่างรัฐบัญญัติคุ้มครองไอพี (PIPA) ซึ่งเป็นร่างกฎหมายที่กำลังมีการเสนอในรัฐสภาสหรัฐอเมริกา โดยไม่แสดงบทความตามปกติ
วันที่ 16 มกราคม ผู้ก่อตั้งวิกิมีเดีย จิมมี เวลส์ และกรรมการบริหารมูลนิธิวิกิมีเดีย ซู การ์เนอร์ ประกาศการปิดหลังดำเนินการหยั่งความเห็น 72 ชั่วโมงของชุมชนผู้เขียน การหยั่งเสียงทั่วไปมีขึ้นหลังการอภิปรายนานหลายสัปดาห์ในฟอรัมวิกิพีเดียขนาดเล็กกว่า วันที่นั้นถูกเลือกให้ตรงกับการปฏิบัติคล้ายกันในเว็บไซต์อื่น เช่น เรดดิต (Reddit) และดำเนินไป 24 ชั่วโมงเริ่มตั้งแต่เวลา 05:00 UTC (หรือเที่ยงคืนตามเวลามาตรฐานตะวันออก) ของวันที่ 18 มกราคม
== ปฏิกิริยา ==
มูลนิธิวิกิมีเดียรายงานว่า มีการเข้าชมวิกิพีเดียรุ่นที่ถูกปิดกว่า 162 ล้านครั้งในช่วงที่ปิด 24 ชั่วโมง โดยมีการใช้หน้าแรกของเว็บไซต์อย่างน้อย 4 ล้านครั้งเพื่อค้นหาข้อมูลติดต่อผู้แทนรัฐสภาสหรัฐของพวกตน การใช้หน้าแรกของวิกิพีเดียเพิ่มขึ้นมหาศาลระหว่างการปิดโดยมีบันทึกการเข้าชมหน้า 17,535,733 ครั้ง เทียบกับ 4,873,388 ครั้งเมื่อวันก่อนหน้า คำร้องซึ่งสร้างและเชื่อมโยงไปถึงโดยกูเกิลมีการบันทึกกว่า 4.5 ล้านครั้ง โดยมูลนิธิอิเล็กทรอนิกส์ฟรอนเทียร์รายงานว่ามีข้อความอีเมลมากกว่า 1 ล้านฉบับถูกส่งไปยังสมาชิกรัฐสภาผ่านเว็บไซต์ของพวกเขาระหว่างการปิด MSNBC รายงานว่ามีข้อความทวิตเตอร์เกิน 2.4 ล้านข้อความเกี่ยวกับ SOPA, PIPA และการปิด ระหว่างช่วง 16 ชั่วโมงของวันที่ 18 มกราคม ซึ่งรวมไปถึงผู้ก่อตั้งเฟซบุ๊ก มาร์ก ซักเคอร์เบิร์ก ผู้ซึ่งมิได้ใช้บริการดังกล่าวนับแต่ พ.ศ. 2552 เพื่อกระตุ้นให้ผู้ติดตาม (follower) ของเขาติดต่อสมาชิกรัฐสภาของพวกตน
ในวันเดียวกัน มีวุฒิสมาชิกหกคนผู้สนับสนุนร่างรัฐบัญญัติทั้งสอง ประกาศว่าจะถอนการสนับสนุนร่างรัฐบัญญัติดังกล่าว สมาชิกรัฐสภาอื่นอีกหลายคนออกแถลงการณ์วิจารณ์รุ่นปัจจุบันของร่างรัฐบัญญัติทั้งสอง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แถลงการณ์อย่างเป็นทางการของมูลนิธิวิกิมีเดียและแถลงการณ์ของประธานกรรมการวิกิมีเดีย
SOPA Strike - รายการเว็บไซต์ทั้งหมดที่เข้าร่วมการปิดอินเทอร์เน็ต
การประท้วง
ประวัติวิกิพีเดีย
ประวัติอินเทอร์เน็ต
การเคลื่อนไหว
การตรวจพิจารณาอินเทอร์เน็ต
ปัญหาชาวยิว

ปัญหาชาวยิว (Jewish question) ครอบคลุมปัญหาและการแก้ปัญหาแวดล้อมสถานะพลเมือง กฎหมายและสัญชาติอันไม่เท่าเทียมทางประวัติศาสตร์ระหว่างชนกลุ่มน้อยชาวยิวอัชเคนาซิและผู้ที่มิใช่ยิว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในทวีปยุโรป ปัญหาแรกอภิปรายและถกเถียงกันในหมู่ชนชั้นสูง นักการเมืองและนักเขียนในยุโรปตะวันตกและยุโรปกลางระหว่างยุคภูมิธรรมและการปฏิวัติฝรั่งเศส ซึ่งปัญหานี้รวมไปถึงการขาดคุณสมบัติทางพลเมืองทางเศรษฐกิจและกฎหมายของยิว ความเท่าเทียม การปลดปล่อยชาวยิวให้เป็นอิสระและภูมิธรรมยิว (Jewish Enlightenment) ปัญหา ซึ่งรวมไปถึงการผสมกลมกลืนในการพลัดถิ่นและลัทธิไซออนิสต์ ยังคงดำเนินต่อไปถึงคริสต์ศตวรรษที่ยี่สิบ คำดังกล่าวเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับช่วงที่การต่อต้านยิวเพิ่มขึ้นเมื่อคริสต์ทศวรรษ 1880 เช่นเดียวกับความพยายามในการสถาปนารัฐยิว
== ประวัติ ==
คำว่า "ปัญหาชาวยิว" ใช้ครั้งแรกในบริเตนใหญ่นับแต่ประมาณ ค.ศ. 1750 ตามข้อมูลนักวิชาการการล้างชาติโดยนาซี ลูซี ดาวีโดวิกซ์ (Lucy Dawidowicz) คำว่า "ปัญหาชาวยิว" ดังที่เริ่มปรากฏใช้ในยุโรปตะวันตกนี้ เป็นการแสดงออกอย่างเป็นกลางถึงทัศนะในแง่ลบต่อลักษณะเฉพาะภายนอกและติดตาของยิวในฐานะผู้คนต่อเบื้องหลังของชาตินิยมทางการเมืองและรัฐชาติใหม่ที่กำลังรุ่งเรืองขึ้น ดาวีโดวิกซ์เขียนว่า "ประวัติศาสตร์การปลดปล่อยชาวยิวและการต่อต้านยิวยุโรปนั้นเต็มด้วย 'หนทางแก้ไขปัญหาชาวยิว' ที่มีการเสนอ" ปัญหานั้นอภิปรายกันต่อไปในฝรั่งเศส (เรียกว่า "la question juive") หลังการปฏิวัติฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1789 ก่อนขยายไปยังเยอรมนีผ่านบทความ "Die Judenfrage" (ดี ยูเดนฟราเกอ) ของบรูโน เบาเออร์
นับแต่จุดนั้น บทความ จุลสาร บทความหนังสือพิมพ์และหนังสืออื่นอีกนับร้อยถูกเขียนขึ้นว่าด้วยหัวข้อดังกล่าว โดยมีการเสนอ "ทางแก้" หลากหลาย รวมทั้งการโยกย้ายถิ่นฐาน การเนรเทศ และการดูดกลืนประชากรยิว คล้ายกัน งานวรรณกรรมอีกนับร้อยชิ้นเขียนขึ้นเพื่อคัดค้าน "ทางแก้" เหล่านี้ และเสนอทางแก้เช่น บูรณาการใหม่ และการศึกษา
อย่างไรก็ดี การถกเถียงนี้ไม่อาจตัดสินได้ว่าปัญหาชาวยิวข้องเกี่ยวกับปัญหาที่คู่ปรับของชาวยิวเยอรมันก่อขึ้นมากกว่าหรือกลับกัน อันเป็นปัญหาซึ่งเกิดขึ้นจากการมีชาวยิวเยอรมันต่อคู่ปรับของพวกเขา
นับแต่ราว ค.ศ. 1860 เป็นต้นมา แนวคิดนี้ได้มีแนวโน้มต่อต้านยิวเพิ่มขึ้น ชาวยิวได้รับการอธิบายภายใต้ชื่อนี้ว่าเป็นอุปสรรคกีดขวางต่ออัตลักษณ์และความเชื่อมแน่นของชาติเยอรมันและในฐานะศัตรูภายในประเทศของชาวเยอรมันเอง ผู้ต่อต้านชาวยิวเช่น วิลเฮล์ม มาร์, คาร์ล ออยเกน ดือริง, เธโอดอร์ ฟริทช์, ฮิวสตัน สจวร์ต เชมเบอร์เลน, พอล เดอ ลาการ์ด เป็นต้น ประกาศว่า ปัญหาชาวยิวเป็นปัญหาทางเชื้อชาติซึ่งไม่อาจแก้ไขได้ด้วยการผสานกลืน เพื่อที่จะเสนอข้อเรียกร้องสำหรับ "การนำยิวออกจาก" สื่อ การศึกษา รัฐและเศรษฐกิจ ความเข้าทีทางวัฒนธรรม ร่วมกับข้อเรียกร้องให้บังคับมิให้มีการแต่งงานระหว่างยิวกับผู้ที่ไม่ใช่ยิว พวกเขายังใช้นิยามนี้ขับยิวออกจากตำแหน่งครอบงำทางสังคมที่มากกว่าของพวกเขา
การใช้สำนวนนี้อย่างไม่เป็นทางการมากที่สุดใช้โดยนาซีในช่วงต้นและกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 ซึ่งลงเอยด้วยการนำ "ทางแก้ปัญหาชาวยิวสุดท้าย" ไปปฏิบัติระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
== อ้างอิง ==
ประวัติศาสตร์ยิว
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
กลุ่มอาการแอสเปอร์เจอร์

กลุ่มอาการแอสเปอร์เจอร์ หรือ แอสเพอร์เกอร์ (Asperger syndrome (AS) หรือ Asperger's) เป็นโรคในกลุ่มออทิซึมสเปกตรัมโรคหนึ่ง ผู้ป่วยจะมีความบกพร่องในการเข้าสังคม และมีแบบแผนของพฤติกรรมและความสนใจที่เป็นรูปแบบเฉพาะและซ้ำ ๆ โรคนี้ต่างจากโรคในกลุ่มออทิซึมสเปกตรัมโรคอื่นตรงที่ผู้ป่วยจะมีความสามารถทางภาษาและสติปัญญาค่อนข้างเป็นปกติ เมื่อเทียบกับโรคอื่น ๆ ในกลุ่มออทิซึมสเปกตรัมด้วยกัน
== อ้างอิง ==
ความผิดปกติทางประสาทวิทยา
ออทิซึม
กลุ่มอาการ
ค่างแว่นโฮส

ค่างแว่นโฮส (Miller's grizzled langur, Hose's langur, Gray leaf monkey) เป็นค่างชนิด Presbytis hosei มีขนบริเวนใบหน้าสีดำและมีขนปุกปุยสีขาวคล้ายสวมเสื้อคลุมตั้งแต่คางลงไปตลอดหน้าท้อง จมูกและริมฝีปากสีชมพู มีสีขาวเป็นวงรอบดวงตาคล้ายสวมแว่นตา มีหางยาว มีอุปนิสัยอยู่รวมกันเป็นฝูง
ค่างแว่นโฮสเป็นสัตว์ที่ตกอยู่ในสภาวะใกล้สูญพันธุ์ เนื่องจากถิ่นที่อยู่อาศัยในธรรมชาติถูกทำลายลงจากการบุกรุกตัดไม้ทำลายป่าของมนุษย์และไฟป่า รวมทั้งฆ่าเพื่อเอาหินบีซอร์ที่อยู่ในกระเพาะเพื่อใช้ในทำพิธีกรรมทางเวทมนตร์ตามความเชื่อ อันเนื่องจากค่างจะกินหินบีซอร์ลงไปเพื่อช่วยในการย่อยอาหาร โดยจะพบได้เฉพาะทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะบอร์เนียว เกาะสุมาตรา เกาะชวา และคาบสมุทรมลายูเท่านั้น
ในต้นปี ค.ศ. 2012 ได้มีการค้นพบค่างชนิดนี้โดยบังเอิญผ่านทางกล้องวงจรปิดขณะที่พาฝูงลงมากินดินโป่งในพื้นที่ป่าดิบทางตะวันออกสุดของเกาะบอร์เนียว โดยคณะนักวิจัยชาวตะวันตกจากมหาวิทยาลัยไซมอนเฟรเซอร์ของแคนาดาที่เจตนาตั้งกล้องเพื่อบันทึกภาพของลิงอุรังอุตังและเสือดาว สร้างความตื่นตะลึงและยินดีเป็นอย่างมาก เนื่องจากไม่ได้มีรายงานพบค่างชนิดนี้ในธรรมชาติมานานมากจนเชื่อว่าสูญพันธุ์ไปแล้ว 
== อ้างอิง ==
ค่าง
สัตว์ที่พบบนเกาะบอร์เนียว
สัตว์ที่พบในประเทศอินโดนีเซีย
สัตว์ที่พบในประเทศมาเลเซีย
ภาษาใกล้สูญ

ภาษาใกล้สูญ (endangered language) หรือ ภาษาวิกฤต เป็นภาษาซึ่งเสี่ยงต่อการเลิกใช้ หากภาษานั้นไม่มีผู้พูดเป็นภาษาแม่ ภาษานั้นก็จะเป็นภาษาที่ตายแล้ว หากไม่มีผู้ใดพูดภาษานั้นเลย จะเป็น "ภาษาสูญ" จำนวนภาษาทั้งหมดในโลกไม่เป็นที่ทราบ มีการประเมินกันหลากหลายขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย Michael E. Krauss ประเมินว่ามีภาษาใช้กันอยู่ในปัจจุบันราว 6,000 ภาษา จนถึง พ.ศ. 2550 ยูเนสโกใช้ตัวเลขนี้ Krauss นิยามภาษาว่า "ปลอดภัย" หากเด็ก ๆ จะมีโอกาสพูดในอีก 100 ปีข้างหน้า "ใกล้สูญ" หากเด็กไม่อาจพูดได้ในอีก 100 ปีข้างหน้า (ประมาณ 60-80% ของภาษาทั้งหมดอยู่ในหมวดหมู่นี้) และ "ใกล้ตาย" (moribund) หากเด็กไม่อาจพูดได้ในปัจจุบัน
== การบ่ง ==
แม้ไม่มีนิยามชัดเจนในการบ่งภาษาว่าใกล้สูญ แต่มีการใช้สามเกณฑ์หลักเป็นแนวปฏิบัติดังนี้
จำนวนผู้พูดในปัจจุบันที่ยังมีชีวิตอยู่
อายุเฉลี่ยของผู้พูดเป็นภาษาแม่ และ/หรือ พูดได้คล่อง
ร้อยละของรุ่นอายุน้อยสุดที่มีความคล่องในภาษาที่กำลังกล่าวถึง
บางภาษา เช่น ภาษาในอินโดนีเซีย อาจมีผู้พูดนับหลายหมื่นคน แต่อาจเป็นภาษาใกล้สูญได้ เพราะเด็กไม่ได้เรียนรู้ภาษาอีกต่อไป และผู้พูดกำลังอยู่ระหว่างเปลี่ยนไปใช้ภาษาอินโดนีเซียซึ่งเป็นภาษาราชการแทนภาษาท้องถิ่น
ในทางกลับกัน ภาษาที่มีผู้พูดเพียง 100 คน อาจถูกพิจารณาให้เป็นภาษามีชีวิตอยู่อย่างยิ่งก็ได้ หากภาษานั้นเป็นภาษาหลักของชุมชน และเป็นภาษาแรก (หรือภาษาเดียว) ที่เด็กในชุมชนนั้นใช้พูดจริง
การประเมินว่า "ความหลากหลายทางภาษานั้นสำคัญต่อมรดกของมนุษย์" คณะผู้เชี่ยวชาญภาษาใกล้สูญเฉพาะกิจของยูเนสโกเสนอนิยามภาษาใกล้สูญไว้ว่า "... เมื่อผู้พูดเลิกใช้ภาษานี้, ใช้ภาษาในอาณาเขตสื่อสารจำนวนลดลงอย่างมาก และหยุดส่งต่อจากรุ่นหนึ่งไปสู่รุ่นต่อไป นั่นคือ ไม่มีผู้พูดใหม่ ไม่ว่าผู้ใหญ่หรือเด็ก"
แผนที่ชุดภาษาที่ตกอยู่ในอันตรายของโลก (Atlas of the World's Languages in Danger) ออนไลน์ของยูเนสโกจัด 2,500 ภาษาออกเป็นห้าระดับความเสี่ยงอันตราย: ไม่ปลอดภัย ใกล้สูญแน่นอน ใกล้สูญอย่างรุนแรง ใกล้สูญวิกฤต และสูญ มากกว่า 200 ภาษาทั่วโลกจะสูญในช่วงสามชั่วอายุคน
== บรรณานุกรม ==
Zuckermann, Ghil'ad (กิลอัด สุขเคอร์แมน) & Walsh, Michael, 2011. Stop, Revive, Survive: Lessons from the Hebrew Revival Applicable to the Reclamation, Maintenance and Empowerment of Aboriginal Languages and Cultures, Australian Journal of Linguistics 31: 111–127.
== อ้างอิง ==
ภาษา
ชาวแคนาดา

ชาวแคนาดา (Canadians; Canadiens) หมายถึงบุคคลจากประเทศแคนาดา โดยความหมายนี้อาจสื่อถึงทางพันธุกรรม, ที่อยู่อาศัย, กฎหมาย, ประวัติศาสตร์, วัฒนธรรม หรือชาติพันธุ์ สำหรับชาวแคนาดาส่วนใหญ่ บ่อยครั้งมักจะสื่อถึงการดำรงอยู่และแหล่งที่มาของพวกเขาเพื่อการพิจารณาว่าเป็น ชาวแคนาดา
นอกเหนือจากชาวอะบอริจินอล ที่ปรากฏตามสำรวจสำมะโนประชากรใน ค.ศ. 2006 ที่มีอยู่ 1,172,790 คน ซึ่งถือเป็น 3.8% ของประชากรทั้งประเทศ ซึ่งเป็นประชากรส่วนใหญ่ที่อพยพมาจากโลกเก่ารวมถึงลูกหลานของพวกเขา หลังจากการเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอาณานิคมฝรั่งเศสในช่วงแรก และจักรวรรดิบริติชในช่วงต่อมา คลื่นฝูงชนที่อพยพและตั้งถิ่นฐานจึงไม่ใช่ชาวอะบอริจินอลเป็นหลัก และเป็นเช่นนี้มาเกือบสองศตวรรษจนถึงปัจจุบัน องค์ประกอบของชาวอะบอริจินอล ชาวฝรั่งเศส และชาวอังกฤษ, รูปแบบการย้ายถิ่นฐาน, ภาษา และศาสนาได้หล่อหลอมรวมเป็นรูปแบบวัฒนธรรมแคนาดา และก่อให้เกิดเอกลักษณ์ของแคนาดา แคนาดายังได้รับอิทธิพลอย่างมากในด้านภาษาและเศรษฐกิจจากประเทศเพื่อนบ้านอย่างสหรัฐ
ความเป็นเอกราชของแคนาดาเติบโตขึ้นมากกว่าแนวความคิดเดิม ภายหลังจากการก่อตัวของสมาพันธ์ชาวแคนาดา ในปี ค.ศ. 1867 จากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และสงครามโลกครั้งที่สอง ได้ก่อให้เกิดความปรารถนาที่จะให้ชาวแคนาดามีประเทศเป็นของพวกเขาในการได้รับการยอมรับในฐานะเป็นรัฐอธิปไตยเต็มรูปแบบด้วยความเป็นพลเมืองอย่างชัดเจน ด้วยการนี้ได้มีการก่อตั้งร่างพระราชบัญญัติการเป็นพลเมืองของแคนาดาในปี ค.ศ. 1946 ซึ่งมีผลเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1947 ชาวแคนาดายังคงสถานะความเป็นชาวอังกฤษอยู่จนพระราชบัญญัติพลเมืองใหม่มีผล ณ วันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1977 กฎหมายสัญชาติแคนาดาเปรียบเสมือนกระจกส่องอย่างใกล้ชิดของสหราชอาณาจักร โดยกฎหมายตั้งแต่กลางศตวรรษที่ 20 ได้แสดงถึงพันธกิจของชาวแคนาดาในรูปแบบพหุภาคีนิยม รวมถึงการพัฒนาทางเศรษฐกิจและสังคม
== อ้างอิง ==
== หนังสืออ่านเพิ่ม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Canada Year Book 2010 - Statistics Canada
Canada: A People's History - Teacher Resources - Canadian Broadcasting Corporation
Multicultural Canada - Department of Canadian Heritage
The Canadian Immigrant Experience - Library and Archives Canada
The Dictionary of Canadian Biography – Library and Archives Canada
Canadiana: The National Bibliography of Canada – Library and Archives Canada
ปวีณ แซ่จึง

นายปวีณ แซ่จึง อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ สังกัดพรรคเพื่อไทย และอดีตประธานคณะกรรมาธิการการปกครองส่วนท้องถิ่น สภาผู้แทนราษฎร ปัจจุบันย้ายมาสังกัด พรรคภูมิใจไทย อดีตสภาผู้แทนราษฎร พรรคเพื่อไทย
== ประวัติ ==
ปวีณ แซ่จึง เกิดเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2492  เป็นบุตรของนายเป่งยู กับนางหมุ่ย แซ่จึง สมรสกับนางผ่องศรี แซ่จึง (สกุลเดิม เย็นใจ) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดศรีสะเกษ มีธิดา 4 คน
ปวีณ แซ่จึง สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเบ็ญจมะมหาราช จังหวัดอุบลราชธานี ระดับปริญญาตรีสาขาวิชาวิทยาการจัดการจากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และสาขาศิลปศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ และได้รับปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
== การทำงาน ==
ปวีณ แซ่จึง เป็นสมาชิกสภาจังหวัด (สจ.) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 เคยดำรงตำแหน่งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดศรีสะเกษ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2548 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดศรีสะเกษ ในสังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกตั้ง ในพื้นที่เดิมของนางผ่องศรี แซ่จึง ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 ได้รับเลือกตั้งในสังกัดพรรคพลังประชาชน และพรรคเพื่อไทย รวมถึงในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ด้วย
ปวีณ แซ่จึง ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งประธานกรรมาธิการการปกครองส่วนท้องถิ่น สภาผู้แทนราษฎร ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 26 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคเพื่อไทยมีจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากกว่าจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพึงมีตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ
ในปี 2565 เขาเปิดตัวย้ายไปร่วมงานกับพรรคภูมิใจไทย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สภาผู้แทนราษฎร 
บุคคลจากจังหวัดศรีสะเกษ
ชาวไทยเชื้อสายจีน
พุทธศาสนิกชนชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ
นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดของประเทศไทย
พรรคไทยรักไทย
พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
พรรคเพื่อไทย
พรรคภูมิใจไทย
บุคคลจากโรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราช
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์
บุคคลจากสาขาวิชาวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
อิซมิท

อิซมิท (İzmit) เป็นเมืองในประเทศตุรกี ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศส่วนที่อยู่ในทวีปเอเชีย บนชายฝั่งของอ่าวอิซมิท ในทะเลมาร์มะรา ห่างจากเมืองอิสตันบูลไปทางตะวันออก 100 กิโลเมตร ศูนย์กลางของเมืองมีประชากร 293,339 คน (ค.ศ. 2010) เมืองมีโรงงานกระดาษ เคมีภัณฑ์ กลั่นน้ำมัน ผลิตรถยนต์ เป็นเมืองศูนย์กลางการเดินทาง
==แหล่งข้อมูลอื่น==
izmit / Kocaeli 
Official website of İzmit Metropolitan Municipality  
Informative site
Municipality Guide 
เมืองในประเทศตุรกี