pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เสน่หา Diary

เสน่หา Diary เป็นละครชุดที่นำเสนอความรักความเสน่หาที่เกิดขึ้นในหลากหลายรูปแบบที่แตกต่างกัน โดยเป็นอีกหนึ่งในโครงการละครของช่องวัน โดย ถกลเกียรติ วีรวรรณ ละครชุดดังกล่าวมีจำนวนสามตอน ได้แก่ กับดักเสน่หา นำแสดงโดย พิยดา จุฑารัตนกุล และ ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์ บ่วงเสน่หา นำแสดงโดย ภูธเนศ หงษ์มานพ ศิรพันธ์ วัฒนจินดา และ แสบเสน่หา นำแสดงโดย ธนทัต ชัยอรรถ และ หนึ่งธิดา โสภณ
ก่อนหน้านี้ ละครชุดดังกล่าวเคยใช้ชื่อโครงการอย่างไม่เป็นทางการว่า พิศวาสเดอะซีรีส์ โดยห้อยคำว่า "พิศวาส" ท้ายชื่อตอน ก่อนปรับเปลี่ยนเป็น พิศวาส Diary และ เสน่หา Diary ที่เป็นชื่อสุดท้ายตามลำดับ
== ละครโทรทัศน์ ==
ละครชุด เสน่หา Diary ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ช่องวัน ทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20:30 - 21:50 น. และตั้งแต่วันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2560 ออกอากาศในเวลา 20:30 - 22:00 น.และตั้งแต่วันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2560 ออกอากาศในเวลา 20:15 - 21:45 น.
ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 29 พฤษภาคม ถึง วันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2560
== เพลงประกอบ ==
เพลง รักแท้หรือแพ้ใจ (เป็นเพลงเปิดเรื่องของซีรีส์ทั้งสามเรื่อง) - ขับร้องโดย ธนทัต ชัยอรรถ / เรียบเรียงโดย STAYGOLD
เพลง เสน่หา (กับดักเสน่หา) - ขับร้องโดย รวิสรารัตน์ พิบูลภานุวัธน
เพลง เสน่หา (กับดักเสน่หา) - ขับร้องโดย นันทิดา แก้วบัวสาย (อยู่ในอัลบั้ม ดาวล้อมเดือน 1)
เพลง แพ้เธอ (แสบเสน่หา) - ขับร้องโดย ธนทัต ชัยอรรถ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มาแล้ว !!! ตัวอย่าง "เสน่หา DIARY" ตอน 'กับดักเสน่หา' แซ่บมากกกกกกกก มีความทริลเลอร์มากๆ น่าดูมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ (Pantip)
== ลำดับรายการโทรทัศน์ ==
ละครโทรทัศน์ไทย
ละครชุด
ละครที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2560
เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์
รายการโทรทัศน์ช่องวัน
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2560
ละครโทรทัศน์ไทยที่ออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2560
แบล็คโคลเวอร์

แบล็คโคลเวอร์ (; Black Clover) เป็นมังงะชุดสัญชาติญี่ปุ่นประเภทผจญภัยแฟนตาซีที่เขียนเรื่องและวาดภาพประกอบโดยทาบาตะ ยูกิ เริ่มตีพิมพ์ลงนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ ตั้งแต่วันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 และได้รับการจัดพิมพ์เป็นหนังสือรวมเล่มในปัจจุบันจำนวน 35 เล่ม ส่วนที่ประเทศไทยได้มีการเผยแพร่เป็นหนังสือรวมเล่มโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ เนื้อเรื่องจะติดตามเรื่องราวของเด็กหนุ่มที่ชื่ออัสตา ผู้มีเป้าหมายที่จะเป็นจักรพรรดิเวทมนตร์
มังงะได้รับการดัดแปลงอนิเมะในรูปแบบออริจินอลวิดีโอแอนิเมชันที่ผลิตโดยซีเบก ได้ออกฉายที่งานจัมป์เฟสต้าเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 ซึ่งต่อมาได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะโทรทัศน์ที่ผลิตโดยปิเอโร เริ่มออกอากาศทางทีวีโตเกียวเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2560 ในประเทศไทย ลิขสิทธิ์เป็นของการ์ตูนคลับมีเดีย โดยเผยแพร่ผ่านทางทรูไอดี, WeTV, ไลน์ทูเดย์, MONO Max และออกอากาศทางช่องทีวีดิจิทัล ช่อง 9 กด 30
==เนื้อเรื่อง==
ซีรีส์นี้มุ่งเน้นไปที่ อัสตา เด็กหนุ่มกำพร้าที่ถูกทิ้งไว้ให้ได้รับการเลี้ยงดูในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าร่วมกับ ยูโน เพื่อนเด็กกำพร้าของเขา ในขณะที่ทุกคนเกิดมาพร้อมกับความสามารถในการใช้มานาในรูปแบบของพลังเวทมนตร์ อัสตาที่ไม่มีเวทมนตร์จะเน้นไปที่ความแข็งแกร่งทางกายภาพแทน ในทางกลับกัน ยูโนเกิดมาเป็นอัจฉริยะที่มีพลังเวทย์มนตร์มหาศาลและมีความสามารถในการควบคุมเวทมนตร์แห่งลม
ด้วยความปรารถนาที่หวังจะเป็นจักรพรรดิเวทมนตร์คนต่อไป ซึ่งเป็นผู้มีอำนาจรองจากราชาแห่งอาณาจักรโคลเวอร์ เด็กหนุ่มทั้งสองจึงพัฒนาตัวเองเป็นคู่แข่งที่เป็นมิตร ยูโนได้รับคัมภีร์โคลเวอร์สี่แฉกในตำนานที่ถือครองโดยจักรพรรดิเวทมนตร์คนแรกของอาณาจักร คัมภีร์โคลเวอร์สี่แฉกเป็นคัมภีร์หายากที่มอบให้กับนักเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่เท่านั้น ส่วน อัสตา แม้ว่าเขาจะขาดพลังเวทมนตร์ แต่เขาก็ได้รับคัมภีร์โคลเวอร์ห้าแฉกซึ่งมีดาบเอลฟ์ลึกลับและปีศาจไร้ร่างที่ใช้ในการสลายเวทมนตร์ หลังจากนั้นเขาและยูโนผ่านการทดสอบเพื่อเข้าร่วมหน่วยอัศวินเวทมนตร์ซึ่งเป็นก้าวแรกในการเติมเต็มความทะเยอทะยานของพวกเขา
อัสตาเข้าร่วมหน่วยกระทิงดำภายใต้การดูแลของยามิ ซูเกฮิโระ พร้อมกับโนแอล ซิลวา ในขณะที่ยูโนกลายเป็นสมาชิกของทีมรุ่งอรุณสีทองภายใต้การดูแลของวิลเลียม เวนเจียนซ์ พวกเขาเริ่มต้นการผจญภัยตามที่ต่าง ๆ ในขณะที่ต้องต่อกรกับกลุ่มหัวรุนแรงที่เรียกว่า เนตรมารแห่งพระอาทิตย์เที่ยงคืน ซึ่งผู้นำเป็นปีศาจต้องการล้างแค้นอาณาจักรโคลเวอร์ที่สังหารหมู่พวกเอลฟ์
==สื่อ==
===มังงะ===
ฟาโรห์เซเมนคาเร เนบนูนิ

เซเมนคาเร เนบนูนิ (หรือ เนบนูน และ เนบเนนนู) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณที่มีไม่ค่อยพบหลักฐานรับรอง ซึ่งทรงขึ้นครองราชย์ในช่วงต้นของราชวงศ์ที่สิบสามแห่งอียิปต์ในสมัยช่วงระหว่างกลางที่สอง โดยอ้างอิงจากนักไอยคุปต์วิทยาอย่างดาร์เรล เบเกอร์ และคิม รีฮอล์ต ฟาโรห์เนบนูนิทรงเป็นผู้ปกครองลำดับที่เก้าของราชวงศ์สิบสาม ส่วนเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราทและเดตเลฟ ฟรานเคอ ได้เสนอความเห็นว่า พระองค์ทรงเป็นฟาโรห์พระองค์ที่แปดของราชวงศ์ที่สิบสามแทน
== หลักฐานรับรอง ==
พระนามของฟาโรห์เนบนูนิปรากฎของในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินในคอลัมน์ที่ 7 บรรทัดที่ 11 หรือ คอลัมน์ที่ 6 บรรทัดที่ 11 ในการอ่านบันทึกพระนามแบบการ์ดิเนอร์ และในส่วนที่บันทึกระยะเวลาของการครองราชย์ของพระองค์ได้สูญหายไปจากส่วนที่เสียหายของบันทึก โดยหลงเหลือเพียงช่วงท้ายที่บันทึกไว้ว่า  "[...] และ 22 วัน" ส่วนการรับรองการมีอยู่ของพระองค์มาจากหลักฐานชั้นต้นร่วมสมัยเพียงชิ้นเดียว คือ จารึกดินเผาที่แสดงภาพที่พระองค์กำลังทรงยืนต่อหน้าเทพพทาห์ "ทางใต้กำแพงของพระองค์" ซึ่งเป็นคำเรียกของเทพเจ้าประจำเมืองเมมฟิส และอีกด้านหนึ่งทรงยืนต่อหน้าเทพฮอรัส ซึ่งเป็น "เจ้าแห่งต่างแดน" จารึกดังกล่าวถูกจารึกด้วยพระนามประสูติและพระนามครองราชย์ของฟาโรห์เนบนูนิ และจารึกดังกล่าวได้ถูกค้นพบที่ญะบัล อัล-เซอิต บนชายฝั่งทะเลแดงในคาบสมุทรไซนาย ซึ่งเป็นที่ตั้งของเหมืองกาเลนา
== รัชสมัย ==
คิม รีฮอล์ต นักไอยคุปต์วิทยาได้ระบุให้ให้ฟาโรห์เนบนูนิทรงครองราชย์เป็นระยะเวลาสองปีในช่วงระหว่าง 1785 ถึง 1783 ปีก่อนคริสตกาล ส่วนอีกทางหนึ่ง นักอียิปต์วิทยาอย่างรอล์ฟ เคราสส์, เดตเลฟ ฟรานเคอ และธอมัส ชไนเดอร์ได้ระบุให้พระองค์ทรงครองราชย์เพียงแค่หนึ่งปีในช่วง 1739 ปีก่อนคริสตกาล ถึงแม้จะไม่ค่อยทราเหตุการณ์ภายในรัชสมัยของฟาโรห์เนบนูนิมากนัก แต่การมีอยู่ของจารึกของพระอค์แสดงให้เห็นว่าในช่วงเวลาดังกล่าว ผู้ปกครองของราชวงศ์ที่สิบสามยังคงมีอำนาจเพียงพอในการจัดการสำรวจเหมืองแร่ในคาบสมุทรไซนายเพื่อจัดหาวัสดุก่อสร้างและการผลิตสินค้าฟุ่มเฟือย และท้ายที่สุด รีฮอล์ตได้ชี้ให้เห็นถึงการขาดความเชื่อมโยงระหว่างระหว่างรัชสมัยของฟาโรห์เนบนูนิกับผู้ปกครองก่อนหน้าของพระองค์ เขาจึงสรุปว่าฟาโรห์เนบนูนิอาจจะทรงแย่งชิงพระราชบัลลังก์มา
== อ้างอิง ==
ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบสาม
ฟาโรห์เซวัดจ์คาเร

เซวัดจ์คาเร เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบสามในสมัยช่วงระหว่างกลางที่สอง ตามที่นักไอยคุปต์วิทยา คิม รีฮอล์ต และดาร์เรล เบเกอร์ พระองค์เป็นผู้ปกครองพระองค์ที่สิบเอ็ดของราชวงศ์ โดยทรงครองราชย์เป็นระยะเวลาอันสั้นในช่วง 1781 ปีก่อนคริสตกาล ส่วนนักวิชาการคนอื่นอย่างธอมัส ชไนเดอร์, เดตเลฟ ฟรานเคอ และเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราท ได้มองว่าพระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สิบแห่งราชวงศ์ที่สิบสาม และชไนเดอร์ได้ระบุช่วงรัชสมัยของพระองค์ไว้ที่ 1737 ปีก่อนคริสตกาล
== หลักฐาน ==
ไม่ปรากฏหลักฐานรับรองชั้นร่วมสมัยของฟาโรห์เซวัดจ์คาเรที่หลงเหลือมาได้จนถึงปัจจุบันนี้และฟาโรห์องค์นี้เป็นที่ทราบจากเพียงบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินเท่านั้น ซึ่งเป็นบันทึกที่เขียนขึ้นในช่วงต้นสมัยรามเสสโดยคัดลอกจากเอกสารที่เก่ากว่า และยังถือว่าเป็นแหล่งหลักฐานหลักของฟาโรห์ในสมัยช่วงระหว่างกลางที่สอง โดยพระนามของฟาโรห์เซสัดจ์คาเรปรากฏอยู่ในคอลัมน์ที่ 7 บรรทัดที่ 13 บันทึกพระนาม
== รัชสมัย ==
บันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินมักจะบันทึกระยะเวลาในการครองราชย์ของแต่ฟาโรห์ที่ปรากฏพระนามมาด้วย อย่างไรก็ตาม ระยะเวลาในรัชสมัยของฟาโรห์เซวัดจ์คาเรได้สูญหายไปในส่วนที่เสียหาย โดยมีเพียงจำนวนวันเท่านั้นที่หลงเหลือไว้เพียงบางส่วนและถูกอ่านโดยรีฮอล์ต โดยระบุจำนวนวันอยู่ที่สิบเอ็ดถึงสิบสี่วัน ซึ่งเห็นได้ชัดว่าพื้นที่ที่ใช้ในการบันทึกระยะเวลารวมของรัชกาลในบันทึกพระนามนั้น ทำให้รีฮอล์ตเสนอความเห็นที่ว่า พระองค์ทรงครองราชย์อย่างน้อยที่สุดเพียงครึ่งเดือน เนื่องจากไม่ปรากฏหลักฐานการรับรองร่วมสมัยของฟาโรห์เซวัดจ์คาเร จึงส่งผลให้ดูเหมือนว่าพระองค์จะเป็นผู้ปกครองเพียงระยะเวลาอันสั้น
== การระบุตัวตน ==
ไม่ควรสับสนระหว่างฟาโรห์เซสัดจ์คาเรกับฟาโรห์อีกสองพระองค์ที่ทรงพระองค์เดียวกันและฟาโรห์พระองค์ก็ตามก็ตามที่ทรงครองราชย์ในสมัยช่วงระหว่างกลางที่สอง โดยฟาโรห์ทั้งสองพระองค์ที่กล่าวไว้ข้างต้นคือ ฟาโรห์เซวัดจ์คาเร ฮอริที่ 2 หรือที่เรียกว่า ฮอริที่ 2 ซึ่งทรงครองราชย์ในช่วงปลายของราชวงศ์ที่สิบสามตั้งแต่ 1669 ถึง 1664 ปีก่อนคริสตกาล และผู้ปกครองอีกพระองค์หนึ่งที่ทรงมีพระนามครองราชย์เดียวกันคือฟาโรห์เซวัดจ์คาเรที่ 3 จากราชวงศ์ที่สิบสี่แห่งอียิปต์ ซึ่งเป็นที่ทราบดีจากบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูริน โดยฟาโรห์เซวัดจ์คาเรที่ 3 ทรงครองราชย์ในช่วงระยะเวลาอันสั้นในช่วงระหว่าง 1699 ปีก่อนคริสตกาล และ 1694 ปีก่อนคริสตกาล
== อ้างอิง ==
ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบสาม
ฟาโรห์เนเจมอิบเร

เนเจมอิบเร เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณที่ทรงครองราชย์เป็นระยะเวลาอันสั้นจากราชวงศ์ที่สิบสามแห่งอียิปต์ในสมัยช่วงรหว่างกลางที่สอง โดยทรงครองราชย์ในระยะเวลาหนึ่งในช่วง 1780 หรือ 1736 ปีก่อนคริสตกาล
ตามที่นักไอยคุปต์วิทยา คิม รีฮอล์ต และดาร์เรล เบเกอร์พระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สิบสองของราชวงศ์ ในขณะที่เดตเลฟ ฟรานเคอ และเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราท ได้เห็นว่า พระองค์เป็นผู้ปกครองพระองค์ที่สิบเอ็ดของราชวงศ์ที่สิบสาม
ฟาโรห์เนเจมอิบเรทรงเป็นที่ทราบเพียงจากบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินอย่างเดียว ซึ่งเป็นบันทึกพระนามที่รวบรวมไว้ในช่วงต้นสมัยรามเสส พระนามของพระองค์ปรากฏอยู่ในคอลัมน์ที่ 7 บรรทัดที่ 14 (การอ่านแบบการ์ดิเนอร์จะอยู่ในคอลัมน์ที่ 6 บรรทัดที่ 14) และบันทึกระยะเวลาในการครองราชย์ของพระองค์อยู่ที่  "7 เดือนและ [วันที่หายไป]" ฟาโรห์คาอังค์เร โซเบคโฮเทป ผู้ที่ขึ้นครองพระราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์ ซึ่งได้รับการพิสูจน์อย่างดีและไม่เคยกล่าวถึงพระราชบุพการีของพระองค์เลย ส่งผลให้รีฮอล์ตให้เสนอความเห็นที่ว่า ฟาโรห์คาอังค์เร โซเบคโฮเทป ไม่ได้มีเชื้อสายของพระราชวงศ์และอาจจะแย่งชิงพระราชบัลลังก์มาจากฟาโรห์เนเจมอิบเรด้วยการสละพระราชบัลลังก์
== อ้างอิง ==
ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบสาม
ฮายุน

ฮา รยุน (, 22 มกราคม พ.ศ. 1890 – 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 1959) มีนามปากกาว่า โฮจอง และมีชื่อรองว่า แทริม เป็นขุนนางของโชซ็อน เป็นนักปราชญ์ ลัทธิขงจื๊อใหม่ นักการศึกษา และนักเขียน เขาดำรงตำแหน่ง อัครมหาเสนาบดี ในรัชสมัยของ พระเจ้าแทจง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1408 ถึง ค.ศ. 1409 จาก ค.ศ. 1409 ถึง ค.ศ. 1412 และอีกครั้งระหว่าง ค.ศ. 1414 ถึง ค.ศ. 1415

ฮายุนเป็นหนึ่งในศิษย์เอกของ ลีแซะ ขุนนางและนักปราชญ์คนสำคัญในช่วงปลายยุคราชวงศ์โครยอโดยศิษย์ร่วมสำนักของฮายุนที่มีชื่อเสียงได้แก่ ช็อง โด-จ็อน อัครมหาเสนาบดีคนแรกแห่งโชซ็อนและ จอง มงจู อัครมหาเสนาบดีในช่วงปลายยุคราชวงศ์โครยอ
ฮายุนถึงแก่อสัญกรรมในปีที่ 16 รัชสมัยพระเจ้าแทจงเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 1959 ขณะอายุได้ 69 ปี
== อ้างอิง ==
ขุนนางเกาหลี
บุคคลในยุคราชวงศ์โครยอ
บุคคลในยุคราชวงศ์โชซ็อน
ตัวละครใน 6 มังกรกำเนิดโชซอน
ฟาโรห์คาอังค์เร โซเบคโฮเทป

คาอังค์เร โซเบคโฮเทป (ปัจจุบันเชื่อกันว่าเป็น โซเบคโฮเทปที่ 2 หรือ โซเบคโฮเทปที่ 4 หรือที่รู้จักในพระนาม โซเบคโฮเทปที่ 1 ในการศึกษาเก่า) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบสามในสมัยช่วงระหว่างกลางที่สอง
== หลักฐานรับรอง ==
ฟาโรห์โซเบคโฮเทปปรากฏอยู่บนบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งคาร์นักในพระนาม คาอังค์คาเร ส่วนพระนาม โซเบค[โฮเท]ปเร ปรากฏอยู่ในคอลัมน์ที่ 6 บรรทัดที่ 15 ของบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูริน ซึ่งอาจจะเป็นฟาโรห์โซเบคโฮเทปที่ 1 อย่างไรก็ตาม การระบุตัวตนนี้ไม่แน่นอน และตำแหน่งตามลำดับเวลาของฟาโรห์โซเบคที่ 1 ภายในราชวงศ์ที่สิบสามก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ หลักฐานชั้นต้นรับรองร่วมสมัยของฟาโรห์โซเบคโฮเทป ประกอบด้วยภาพสลักที่มาจากวิหาร ซึ่งครั้งหนึ่งเคยตั้งอยู่ในอไบดอส และชิ้นส่วนของเสาที่จารึกไว้ นอกจากนี้ พระนาม คาอังค์เร โซเบคโฮเทป ยังปรากฏในจารึกบนแท่นหินแกรนิต ซึ่งครั้งหนึ่งชุดสะสมของเอมเฮิร์ตส์ และปัจจุบันอยู่พิพิธภัณฑ์บริติชตั้งแต่ ปี ค.ศ. 1982 (BM 69497) รัชสมัยของพระองค์น่าจะสั้นที่สุด โดยเป็นระยะเวลา 3 ถึง 4 ปีครึ่ง
== ข้อสันนิษฐาน ==
ตามที่นักไอยคุปต์วิทยา คิม รีฮอล์ต และดาร์เรล เบเกอร์ กล่าวว่า คาอังค์เร โซเบคโฮเทป เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สิบสามของราชวงศ์และมีรัชกาลสั้น ๆ ในช่วง 1735 ปีก่อนคริสตกาล หรืออีกความเห็นหนึ่งโดย เยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราท ที่มองว่า พระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สิบหกของราชวงศ์
คิม รีฮอล์ตได้กล่าวว่า ฟาโรห์โซเบคโฮเทปที่ 1 อาจจะเป็นฟาโรห์พระองค์เดียวกันกับฟาโรห์โซเบคโฮเทปที่ 2 ผู้ซึ่งปรากฎเพียงพระนาม โซเบคโฮเทป บนบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินเท่านั้น นักวิชาการคนอื่นๆ เช่น ดอดสัน เชื่อว่า ฟาโรห์คาอังค์เร โซเบคโฮเทปที่ 2 และฟาโรห์เซเคมเร คูทาวี โซเบคโฮเทป ไม่ใช่ฟาโรห์พระองค์เดียวกันจากราชวงศ์ที่สิบสาม ในขณะที่ เบียร์บริเออร์ เสนอความเห็นที่ว่า ให้พระองค์เป็นฟาโรห์คาอังค์เร โซเบคโฮเทปที่ 1 และส่วนฟาโรห์เซเคมเร คูทาวี โซเบคโฮเทปที่ 2 แทน เมื่อเร็ว ๆ นี้ ไซมอน คอนเนอร์และจูเลียน ซิเอสเซ ได้ตรวจสอบรูปแบบของอนุสาวรีย์ของพระองค์และโต้แย้งว่า พระองค์น่าจะปกครองในระยะเวลาภายหลังนานกว่าที่เคยคิดไว้มาก (หลังจากรัชสมัยฟาโรห์โซเบคโฮเทปที่ 4 – ผู้ซึ่งจะกลายเป็นฟาโรห์โซเบคโฮเทปที่ 3 แทน)
== ดูเพิ่มเติม ==
รายพระนามฟาโรห์
== อ้างอิง ==
ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบสาม
ฟาโรห์เรนเซเนบ

เรนเซเนบ (หรือที่เรียกว่า รานิโซนบ์) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบสามแห่งอียิปต์ในช่วงระหว่างกลางที่สอง อ้างอิงจากนักไอยคุปต์วิทยา คิม รีฮอล์ต พระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สิบสี่แห่งราชวงศ์ที่สิบสาม ในขณะที่เดตเลฟ ฟรานเคอได้เห็นว่าพระองค์เป็นผู้ปกครองพระองค์ที่สิบสาม และเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราทได้สันนิษฐานว่าพระองค์จะเป็นฟาโรห์พระองค์ที่สิบหก และพระองค์ยังเป็นฟาโรห์ที่มีหลักฐานรับรองการมีอยู่ของพระองค์ที่มีเพียงน้อยและยังคงไม่ทราบพระนามครองราชย์ของพระองค์
== หลักฐานรับรอง ==
ฟาโรห์เรนเซเนบเป็นที่ทราบเพียงเบื้องต้นจากบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูริน ซึ่งพระนามของพระองค์ปรากฏอยู่ในคอลัมน์ที่ 7 บรรทัดที่ 16 (การอ่านแบบการ์ดิเนอร์อยู่ในคอลัมน์ที่ 6 บรรทัดที่ 6) และพระองค์ทรงครองพระราชบัลลังก์เป็นระยะเวลาเพียงสี่เดือน
ฟาโรห์เรนเซเนบยังเป็นที่ทราบจากวัตถุโบราณชั้นต้นร่วมสมัยเพียงชิ้นเดียวคือ ลูกปัดหินสบู่เคลือบ ซึ่งเพอร์ซี นิวเบอร์รี ได้เห็นครั้งสุดท้ายในร้านจำหน่ายของเก่าในกรุงไคโรในปี ค.ศ. 1929 ลูกปัดดังกล่าวอ่านว่า "รานิโซนบ์ อเมนเอมฮัต ผู้ให้ชีวิต" และคิม รีฮอล์ต นักอียิปต์วิทยาชาวเดนมาร์กได้ตีความพระนามคู่นี้ว่าหมายถึง "รานิโซนบ์ [พระราชโอรสแห่ง]อเมนเอมฮัต" ซึ่งแสดงว่า พระองค์เป็นพระราชโอรสของฟาโรห์อเมนเอมฮัต ผู้ปกครองก่อนหน้าที่ทรงมีพระนาม "อเมนเอมฮัต" และมีรัชสมัยใกล้เคียงกับรัชสมัยของฟาโรห์เรนเซเนบก็คือ ฟาโรห์เซอังค์อิบเร อเมนิ อันเตฟ อเมนเอมฮัตที่ 6 ซึ่งทรงขึ้นครองราชย์ประมาณสิบปีก่อนหน้ารัชสมัยของพระองค์ อย่างไรก็ตาม การเสนอพระนามของฟาโรห์จำนวนสามพระองค์ที่ปกครองราชย์ระหว่างรัชสมัยของทั้งสองพระองค์คือ ฟาโรห์เซเฮเทปอิบเร, ฟาโรห์เซวัดจ์คาเร และฟาโรห์เนดจ์เอมอิบเร ซึ่งไม่เป็นที่ทราบและอาจเป็นฟาโรห์พระนาม "อเมนเอมฮัต" และหนึ่งในนั้นอาจจะเป็นพระราชบิดาของฟาโรห์เรนเซเนบ หรือเป็นพระบรมเชษฐาธิราช (ที่มีพระชนม์ชีพมากกว่า) ตามลำดับ
นักวิชาการคนอื่นๆ เช่น สเตเฟน เควิร์ก ไม่ได้เห็นด้วยกับการตีความนี้
ฟาโรห์ฮอร์ ผู้ซึ่งขึ้นมาครองพระราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์ อาจไม่ได้มีเชื้อสายจากพระราชวงศ์ เนื่องจากพระองค์ไม่เคยกล่าวถึงพระราชบุพการีของพระองค์เลย ดังนั้น รีฮอล์ตจึงได้เสนอความเห็นว่า ฟาโรห์ฮอร์ทรงแย่งชิงพระราชบัลลังก์มา ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม การครองราชย์เป็นระยะเวลาอันสั้นของผู้ปกครองหลายพระองค์ในช่วงต้นของราชวงศ์สิบสามแห่งอียิปต์ชี้ให้เห็นถึงความไม่มั่นคงทางการเมืองโดยทั่วไปของช่วงเวลาดังกล่าว
== อ้างอิง ==
ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบสาม
สกุลอี

สกุลอี (House of Yi), ราชวงศ์อี (Yi Dynasty), ราชสกุลเกาหลี (Korean Imperial Household), หรือเรียก สกุลอีแห่งช็อนจู (Yi clan of Jeonju) เพราะมีศูนย์กลางอยู่ ณ ช็อนจู เป็นวงศ์ตระกูลแห่งราชอาณาจักรโชซ็อนและจักรวรรดิเกาหลี ประกอบด้วยเชื้อสายของอี ซ็อง-กเย ผู้สถาปนาราชอาณาจักรโชซ็อน และขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าแทโจ
หลังจากมีสนธิสัญญาญี่ปุ่น–เกาหลี ค.ศ. 1910 ซึ่งให้จักรวรรดิญี่ปุ่นผนวกคาบสมุทรเกาหลีเข้ากับตนได้นั้น สมาชิกบางคนของสกุลอีก็ถูกรัฐบาลญี่ปุ่นผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของราชวงศ์ญี่ปุ่นและตระกูลขุนนางญี่ปุ่น จนถึง ค.ศ. 1947 หนึ่งปีก่อนที่จะมีการตรารัฐธรรมนูญญี่ปุ่น
ตามรัฐธรรมนูญเกาหลีใต้ มาตรา 11 รัฐบาลเกาหลีไม่ยอมรับชนชั้นวรรณะใด ๆ ที่มีอภิสิทธิ์เหนือผู้อื่น แต่ปัจจุบันราชวงศ์ก็ยังมีอยู่ในฐานะสัญลักษณ์ซึ่งมีสิทธิพิเศษบางประการ และเป็นที่สนใจของสื่อมวลชนเกาหลีใต้อยู่เป็นระยะ ๆ ดังเช่นกรณีงานศพของอี กู หัวหน้าสกุลอี ที่จัดขึ้นเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2005 หรือการปรากฏตัวของอี ซ็อก ในงานฉลองการประกาศเอกราชครบ 100 ปีเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2019
นับแต่อี กู ถึงแก่ชีวิตใน ค.ศ. 2005 สมาคมหลานหลวง (Imperial Grandsons Association) ซึ่งมีสมาชิกของสกุลอีและรัฐบาลนครช็อนจูเป็นผู้ดำเนินการนั้น ถือเอาอี ซ็อก เป็นหัวหน้าคนใหม่ของสกุลอี
==ลำดับเชื้อสาย==
– – – – – – - เส้นประ หมายถึง การรับเป็นบุตรบุญธรรม
==อ้างอิง==
ราชวงศ์โชซ็อน
จักรวรรดิเกาหลี
เดอะเฟซ

เดอะเฟซ (The Face) เป็นรายการเรียลลิตีเพื่อค้นหาสุดยอดนางแบบ โดยมีเมนเทอร์ที่เป็นซุปเปอร์โมเดลสามคน เริ่มออกอากาศเป็นครั้งแรกในรอบปฐมทัศน์บนออนไลน์ วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013&nbsp;และรอบปฐมทัศน์บนโทรทัศน์ วันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 ทางช่องออกซิเจน โดยมีรูปแบบรายการที่สร้างขึ้นโดยไซน์อเมริกา และเผยแพร่จำหน่ายโดยบริษัทไซน์กรุ๊ป รายการนี้เป็นรายการแฟรนไชส์ระดับนานาชาติที่มีเจ้าของการดัดแปลงทั่วโลก เนโอมี แคมป์เบลล์ยังทำหน้าที่เป็นเมนเทอร์ซุปเปอร์โมเดล ผู้อำนวยการผลิต และที่ปรึกษาด้านเมนเทอร์สำหรับการดัดแปลงทั้งหมด
== รูปแบบของรายการ ==
เมนเทอร์ทั้งสามคนจะเลือกนางแบบมาเป็นหนึ่งในผู้เข้าแข่งขันในทีมของตน ในแต่ละสัปดาห์จะมีโจทย์ท้าทายให้ผู้เข้าแข่งขันได้ทำ โดยมีชาแลนจ์หรือมาสเตอร์คลาสที่มีโจทย์ตัดสินผู้ชนะเป็นรายบุคคล ละเว้นการแบ่งทีม และใครก็ตามที่ชนะก็จะได้รับสิทธิพิเศษในการตัดสินในแคมเปญ ในส่วนของแคมเปญหรือไคลเอ็นต์นั้น จะมีโจทย์ที่ท้าทายขึ้น อาทิ การเดินแบบบนรันเวย์ การถ่ายแบบ และการโฆษณา ผู้เข้าแข่งขันจะต้องทำโจทย์เป็นทีม และมีเมนเทอร์ของทีมคอยให้คำปรึกษา โดยทีมที่ชนะจะมาจากคำตัดสินของลูกค้า ว่าทีมไหนทำดีที่สุด และทีมที่ชนะจะไม่สามารถเอาลูกทีมออกจากรายการได้
โดยทีมที่แพ้อีกสองทีม เมนเทอร์จะต้องคัดลูกทีมหนึ่งคนเพื่อเข้าห้องคัดออก และมีเมนเทอร์จากทีมที่ชนะมาเป็นผู้ตัดสินว่าใครควรจะกลับเข้าไปในการแข่งขัน และใครควรจะถูกคัดออก ผู้เข้าแข่งขันที่เข้ามาในห้องนี้มีโอกาสที่จะอธิบายเหตุผลที่เธอควรได้รับโอกาสเป็นครั้งที่สองในการแข่งขัน
ในกรณีที่เมนเทอร์สูญเสียผู้เข้าแข่งขันในทีมทั้งหมด การแข่งขันจะคงดำเนินต่อในทีมที่เหลืออีกสองทีม ทีมที่ชนะจะไม่ถูกคัดผู้เข้าแข่งขันออกจากรายการได้ แต่ทีมที่แพ้จะถูกบังคับให้ส่งลูกทีมสองคนเข้าไปในห้องคัดออก ในบางกรณีอาจมีการคัดผู้เข้าแข่งขันออกโดยไม่ต้องส่งเข้าห้องคัดออก ผู้เข้าแข่งขันอาจถูกตัดออกโดยเมนเทอร์ของตัวเองได้ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเป้าหมายของเมนเทอร์คือการเอาชนะซึ่งกันและกัน จึงอาจมีการตัดผู้เข้าแข่งขันที่แข็งแกร่งกว่าออกไป
ขั้นตอนการคัดผู้เข้าแข่งขันออกจะทำซ้ำในทุกสัปดาห์ จนกว่าจะถึงตอนนจบของรายการ ซึ่งจะมีการถ่ายแบบ การเดินแบบ หรือการแสดงเป็นครั้งสุดท้าย โดยลูกค้ารายสุดท้าย (ปกติจะเป็นลูกค้าจากเครื่องสำอาง หรือแบรนด์เครื่องสำอาง) จะเป็นผู้ตัดสินผู้ชนะจากผู้เข้าแข่งขันที่เหลืออยู่ (โดยปกติจะเป็นหนึ่งทีมต่อหนึ่งทีม) นางแบบที่ชนะจะได้เป็นเดอะเฟซ
== เดอะเฟซทั่วโลก ==
ออกอากาศในปัจจุบัน
ฤดูกาลที่กำลังจะมาถึง
สิ้นสุดการออกอากาศ
==  ผู้ชนะในช่วงเวลา ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official website of The Face Australia
Official website of The Face (UK)
Official website of The Face (U.S.)
Official website  of The Face Thailand
Official website  of The Face Vietnam
เดอะเฟซ
 
เรียลลิตีโชว์
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2556
อาแล็กซ็องดร์ ดูว์มา

อาแล็กซ็องดร์ ดูว์มา (Alexandre Dumas; 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1802 – 5 ธันวาคม ค.ศ. 1870) หรือ อาแล็กซ็องดร์ ดูว์มา ผู้พ่อ (Alexandre Dumas, père) เป็นนักเขียนชาวฝรั่งเศส มีผลงานที่เป็นที่รู้จักคือ สามทหารเสือ (ค.ศ. 1844) และ เดอะเคานต์ออฟมอนตีคริสโต (ค.ศ. 1844-1845)
== ประวัติ ==
อาแล็กซ็องดร์ ดูว์มาเกิดในปี ค.ศ. 1802 ที่เมืองวีแลร์-กอเตอแร มีชื่อเกิดว่า ดูว์มา ดาวี เดอ ลา ปาแย็ตรี (Dumas Davy de la Pailleterie) เป็นบุตรของตอมา-อาแล็กซ็องดร์ ดูว์มา และมารี-หลุยส์ เอลีซาแบ็ต ลาบูเรต์ ตอมา-อาแล็กซ็องดร์ ดูว์มา บิดาของเขา เป็นนายพลในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศสและเป็นบุคคลเชื้อสายแอฟริกาที่มียศสูงสุดในกองทัพยุโรปสมัยนั้น ดูว์มามีพี่สาว 2 คนคือ มารี อาแล็กซ็องดรีน (เกิด ค.ศ. 1794) และหลุยส์-อาแล็กซ็องดรีน (ค.ศ. 1796–1797) ในวัยเด็ก ครอบครัวของดูว์มามีฐานะยากจนและตัวเขาเองไม่ได้รับการศึกษามากนัก ในปี ค.ศ. 1822 เมื่ออายุได้ 20 ปี ดูว์มาย้ายไปอยู่ที่กรุงปารีสเพื่อทำงานที่พระราชวังหลวงของหลุยส์-ฟีลิป ดยุกแห่งออร์เลอ็อง และเริ่มต้นเขียนบทความลงนิตยสาร บทละครสองเรื่องแรกของเขา Henry III and His Courts และ Christine ได้รับการตอบรับที่ดี ทำให้ดูว์มาหันมาทำงานเป็นนักเขียนเต็มเวลา ในปี ค.ศ. 1830 เขาเข้าร่วมการปฏิวัติเดือนกรกฎาคมเพื่อขับไล่พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส โดยหลุยส์-ฟีลิป ดยุกแห่งออร์เลอ็อง นายจ้างของเขาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส
หลังประสบความสำเร็จกับการเขียนบทละคร ดูว์มาหันมาเขียนนวนิยาย ในปี ค.ศ. 1844 เขาตีพิมพ์นิยายเรื่อง สามทหารเสือ และ เดอะเคานต์ออฟมอนตีคริสโต ซึ่งได้รับความนิยมและแปลในหลายภาษา แม้จะมีชื่อเสียงเงินทองมากมาย แต่ดูว์มามักใช้ชีวิตอย่างฟุ่มเฟือยและติดพันกับสตรีหลายคน ในปี ค.ศ. 1851 หลังพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 ถูกขับออกจากราชสมบัติและหลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต ขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี ดูว์มาย้ายไปอยู่ที่เบลเยียมและย้ายต่อไปยังรัสเซีย ที่นั่น เขาออกผลงานเป็นภาษาฝรั่งเศสและได้รับการตอบรับที่ดี ต่อมาในปี ค.ศ. 1861 เมื่อพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 ขึ้นปกครองราชอาณาจักรอิตาลี ดูว์มาเดินทางไปที่นั่นเพื่อเข้าร่วมขบวนการรวมชาติอิตาลี ก่อนจะกลับมาที่กรุงปารีสในปี ค.ศ. 1864
ด้านชีวิตส่วนตัว ดูว์มาแต่งงานกับอีดา แฟรีเยในปี ค.ศ. 1840 เขายังมีบุตรอย่างน้อย 4 คนกับสตรีคนอื่น ๆ ได้แก่
อาแล็กซ็องดร์ ดูว์มา (ผู้ลูก) (ค.ศ. 1824–1895) ต่อมาเป็นนักเขียนเช่นเดียวกับบิดา
มารี-อาแล็กซ็องดรีน ดูว์มา (ค.ศ. 1831–1878)
มีกาแอลา-เกลลี-โฌเซฟา-เอลีซาแบ็ต กอร์ดีเย (เกิด ค.ศ. 1860)
อ็องรี เบาเออร์
อาแล็กซ็องดร์ ดูว์มา เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1870 ร่างของเขาได้รับการฝังที่บ้านเกิดที่เมืองวีแลร์-กอเตอแร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักเขียนชาวฝรั่งเศส
บุคคลจากจังหวัดแอน
ภาษาเชจู

ภาษาเชจู (เชจู: 제줏말, ; 제주어,  หรือ 제주말, ) หรือ สำเนียงเชจู (, ) เป็นภาษาที่จัดอยู่ในตระกูลภาษาเกาหลีที่ใช้พูดกันในจังหวัดเชจู ประเทศเกาหลีใต้ ถือเป็นสำเนียงถิ่นที่มีความแตกต่างกับภาษาเกาหลีในแผ่นดินใหญ่
ภาษาเชจูเป็นที่แพร่หลายในกลุ่มคนรุ่นเก่าบนเกาะเชจู จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2557 สถาบันภาษาต่างประเทศ มหาวิทยาลัยแห่งชาติเชจูได้มีความพยายามที่จะอนุรักษ์ภาษาดังกล่าวเนื่องจากมีผู้ใช้ลดน้อยลง ปัจจุบันเหลือผู้ใช้ภาษาเชจูเพียงน้อยนิด ซึ่งใช้สื่อสารกันเฉพาะกลุ่มน้อย ๆ และคาดว่ามีผู้ใช้ภาษานี้อย่างเป็นกิจจะลักษณะไม่ถึงหนึ่งหมื่นคน
== การจำแนก ==
ชาวเกาหลีใต้จำนวนมากหรือแม้แต่ผู้ใช้ภาษาเชจูเองมักจะเข้าใจว่าภาษาเชจูเป็นสำเนียงถิ่นหนึ่งของภาษาเกาหลี แต่จริง ๆ แล้วภาษาเชจูกับภาษาเกาหลีถูกแยกเป็นคนละภาษาอย่างสิ้นเชิง เพราะทั้งสองภาษาไม่สามารถสื่อสารเข้าใจกันได้ โดยภาษาเชจูได้รับอิทธิพลจากภาษาญี่ปุ่นกับมองโกเลียมากกว่าสำเนียงมาตรฐาน คำส่วนใหญ่ของภาษาเชจูส่วนใหญ่จะเป็นคำไม่เป็นทางการหรือเป็นคำสแลงของสำเนียงมาตรฐานแทน ยูเนสโกได้ให้การยอมรับว่าภาษาเชจูและเกาหลีเป็นคนละภาษา ส่วนกลอตโตล็อก (Glottolog) จัดให้ทั้งสองภาษาอยู่ต่างตระกูลภาษากัน ซึ่งรัฐบาลได้ให้การสนับสนุนภาษาเชจูผ่านรัฐมนตรีกระทรวงศึกษาธิการ และให้การสนับสนุนองค์กรต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง เป็นต้นว่า สมาคมอนุรักษ์เชจู (Jeju Preservation Society)
== ประชากร ==
ปัจจุบันมีผู้ใช้ภาษาเชจูเป็นภาษาแม่ราว 5,000–10,000 คน นอกจากนี้ยังเคยมีผู้ใช้ภาษาเชจูบนหมู่เกาะชูจา (Chuja islands) ในอดีตเทศมณฑลเชจูเหนือ  และมีภาษาถิ่นเรียกว่าสำเนียงชูจาอันเป็นสำเนียงหนึ่งของสำเนียงช็อลลา ที่ยังอยู่รอดอย่างโดดเดี่ยวกลางวงล้อมของประเทศญี่ปุ่น
มีความพยายามในการฟื้นฟูภาษาเชจูของรัฐบาลเกาหลีใต้ อาทิ การตีพิมพ์พจนานุกรมเชจู-เกาหลี หรือแม้แต่การก่อตั้งสถาบันสันติภาพเชจู (Jeju Peace Institute) แต่การฟื้นฟูกระทำได้อย่างยากลำบากเนื่องจากช่องว่างทางวัฒนธรรมและยุคสมัยที่ห่างออกไป
เดือนมกราคม พ.ศ. 2554 ยูเนสโกได้ประกาศว่าภาษาเชจูเป็นภาษาใกล้สูญวิกฤต
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
jejueo.com: The official Korean-language website of the Jeju Language Preservation Society, the leading language revival organization.
Jejueo: The Language of Jeju Island: An English-language website maintained by Yang Changyong, Yang Sejung, and William O'Grady, authors of the only English-language monograph on the language. The site includes an audio sample (found in the section "Jejueo Intelligibility Test") and a short Jeju-English dictionary.
"A multi-modal documentation of Jejuan conversations": An annotated audio-video corpus of spoken Jeju, maintained by the Endangered Languages Archive at SOAS University of London
ภาษาเกาหลี
ภาษาในประเทศเกาหลีใต้
ภาษาประธาน–กรรม–กริยา