pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สมองขาดเลือดเฉพาะที่

สมองขาดเลือดเฉพาะที่ (brain ischemia) หรือสมองใหญ่ขาดเลือดเฉพาะที่ (cerebral ischemia) หรือหลอดเลือดสมองขาดเลือดเฉพาะที่ (cerebrovascular ischemia) เป็นภาวะซึ่งมีเลือดไหลไปสมองไม่เพียงพอต่อความต้องการทางเมแทบอลิซึม ทำให้มีปริมาณออกซิเจนลดลงหรือภาวะสมองใหญ่มีออกซิเจนน้อย แล้วทำให้เนื้อเยื่อสมองตายหรือเนื้อสมองใหญ่ตายเหตุขาดเลือด / โรคหลอดเลือดสมองขาดเลือดเฉพาะที่ เป็นชนิดย่อยของโรคหลอดเลือดสมองร่วมกับอาการเลือดออกใต้อะแร็กนอยด์ (subarachnoid hemorrhage) และอาการเลือดออกในสมองใหญ่
การขาดเลือดเฉพาะที่ทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงต่อเมแทบอลิซึมของสมอง ลดอัตราเมแทบอลิซึมและวิกฤตพลังงาน
มีการขาดเลือดเฉพาะที่สองชนิด คือ การขาดเลือดเฉพาะที่จุดรวม (focal ischemia) ซึ่งจำกัดอยู่บริเวณหนึ่งของสมอง กับการขาดเลือดเฉพาะที่ทั่วไป (global ischemia) ซึ่งครอบคลุมเนื้อเยื่อสมองบริเวณกว้าง
อาการหลักเกี่ยวข้องกับการมองเห็น การขยับกายและการพูดบกพร่อง สาเหตุหลักของสมองขาดเลือดเฉพาะที่มีตั้งแต่ภาวะโลหิตจางเซลล์รูปเคียว (sickle cell anemia) ไปจนถึงความบกพร่องแต่กำเนิดของหัวใจ อาการของสมองขาดเลือดเฉพาะที่อาจมีหมดสติ ตาบอด มีปัญหาการประสานงาน และความอ่อนเปลี้ยในกาย ผลอื่นที่อาจเกิดจากสมองขาดเลือดเฉพาะที่ คือ โรคหลอดเลือดสมอง หัวใจหยุดเต้น และความเสียหายต่อสมองแบบผันกลับไม่ได้
การขัดขวางการไหลของเลือดไปสมองเกิน 10 วินาทีทำให้หมดสติ และการขัดขวางการไหลเกินสองสามนาทีโดยทั่วไปทำให้สมองเสียหายแบบผันกลับไม่ได้ ใน ค.ศ. 1974 ฮอสมันน์และซิมเมอร์มันน์แสดงว่าการขาดเลือดเฉพาะที่ที่ชักนำในสมองสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงสามารถแก้ไขได้อย่างน้อยบางส่วน การค้นพบนี้ทำให้เกิดความเป็นไปได้ในการรักษาหลังสมองขาดเลือดก่อนความเสียหายนั้นผันกลับไม่ได้
== อ้างอิง ==
โรคหลอดเลือดสมอง
การขาดเลือดเฉพาะที่
วัคซีนอหิวาตกโรค

วัคซีนป้องกันอหิวาตกโรค เป็นวัคซีนที่มีประสิทธิภาพในการป้องกันอหิวาตกโรค ในช่วงหกเดือนแรกวัคซีนจะให้ผลในการป้องกันโรคประมาณ 85% และในช่วงปีแรกจะให้ผลในการป้องกันโรคประมาณ 50 หรือ 62% หลังจากเวลาสองปีความมีประสิทธิภาพจะลดลงเหลือไม่ถึง 50% แต่ทั้งนี้หากกลุ่มประชากรใดก็ตามมีสัดส่วนของผู้ที่มีภูมิคุ้มกันโรคจำนวนสูง ประชากรในกลุ่มดังกล่าวที่ไม่มีภูมิคุ้มกันโรคก็จะได้รับประโยชน์จากภูมิคุ้มกันหมู่
องค์การอนามัยโลกได้แนะนำให้ใช้มาตรการขององค์การฯ ร่วมกับมาตรการอื่น ๆ  สำหรับกลุ่มประชากรที่มีความเสี่ยงในการติดโรคสูง  โดยทั่วไปแนะนำให้ใช้วัคซีนชนิดรับประทานตามขนาดที่กำหนดจำนวนสองหรือสามครั้ง ระยะเวลาป้องกันในวัยผู้ใหญ่คือสองปี และในเด็กวัย 2–5 ขวบที่หกเดือน วัคซีนแบบฉีดหนึ่งโดสมีให้บริการในพื้นที่ที่พบอหิวาตกโรคบ่อย ใน ค.ศ. 2010 วัคซีนแบบฉีดซึ่งมีจำนวนน้อยกว่านั้นมีอยู่ในพื้นที่บางแห่งของโลกเท่านั้น
โดยทั่วไปวัคซีนชนิดรับประทานทั้งสองประเภทนั้นมีความปลอดภัย แต่อาจมีอาการปวดท้องหรือการการท้องร่วงเกิดขึ้นได้ วัคซีนนี้ปลอดภัยสำหรับผู้ที่อยู่ในระหว่างการตั้งครรภ์ และผู้ที่มีภูมิคุ้มกันบกพร่อง วัคซีนเหล่านี้ได้รับได้รับอนุมัติให้ใช้ป้องกันโรคในกว่า 60 ประเทศ และมีการใช้ในประเทศที่มักเกิดโรคเป็นประจำ ซึ่งมีความคุ้มค่าของค่ารักษา
วัคซีนตัวแรกที่ใช้ในการป้องกันอหิวาตกโรคนั้นถูกผลิตขึ้นเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 และเป็นวัคซีนที่มีการใช้อย่างแพร่หลายตัวแรกที่ถูกผลิตขึ้นในห้องทดลอง ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 ได้มีการเปิดตัววัคซีนชนิดรับประทานเป็นครั้งแรก  วัคซีนนี้อยู่ในทะเบียนยาที่จำเป็นขององค์การอนามัยโลก (World Health Organization's List of Essential Medicines) โดยเป็นยารักษาโรคที่มีความสำคัญมากที่สุดในระบบสุขภาพขั้นพื้นฐาน
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่ม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วัคซีน
เจิร์จ แกโด

เจิร์จ แกโด (György Gedó) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวฮังการี เกิดเมื่อ 23 เมษายน พ.ศ. 2492 ที่บูดาเปสต์ ประเทศฮังการี ติดทีมชาติฮังการีเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกในรุ่นไลต์ฟลายเวตถึง 4 ครั้ง คือ พ.ศ. 2511 ที่เม็กซิโก พ.ศ. 2515 ที่เยอรมนีตะวันตก พ.ศ. 2519 ที่แคนาดา และ พ.ศ. 2523 ที่มอสโก
ในพ.ศ. 2511 แกโดตกรอบแรก แพ้โจเซฟ ดอโนวัน จากออสเตรเลียตกรอบแรก เมื่อ 13 ตุลาคม ส่วนใน พ.ศ. 2515 แกโดประสบความสำเร็จมากที่สุด รอบแรก ชนะอาร์เอสซี สุรพงษ์ ศรีภิรมย์ จากไทย เมื่อ 28 สิงหาคม รอบสอง ชนะเดนนิส ทอลบอต จากออสเตรเลีย เมื่อ 4 กันยายน รอบ 8 คนสุดท้าย ชนะวลาดีมีร์ อีวานอฟ จากสหภาพโซเวียต เมื่อ 7 กันยายน รอบรองชนะเลิศ ชนะแรล์ฟ เอฟวันส์ จากสหราชอาณาจักร เมื่อ 8 กันยายน และในรอบชิงชนะเลิศ ชนะคิม อู-กิล จากเกาหลีเหนือ เมื่อ 10 กันยายน ได้เหรียญทอง
ใน พ.ศ. 2519 แกโดขึ้นชกในรอบแรก ชนะอาร์เอสซี ซาเยด บาชีรี จากอิหร่าน ยก 2 เมื่อ 19 กรกฎาคม รอบสอง ชนะคะแนน เซอร์ดัมเบียน บัตซึก จากมองโกเลีย เมื่อ 23 กรกฎาคม รอบ 8 คนสุดท้าย แพ้พเยาว์ พูลธรัตน์ จากไทย เมื่อ 27 กรกฎาคม ตกรอบ ส่วนใน พ.ศ. 2523 แกโดได้บายในรอบแรก รอบสอง ชนะชาลส์ ลูบุลวา จากยูกันดา เมื่อ 25 กรกฎาคม รอบสาม แพ้อิโปลิโต ราโมส จากคิวบาเมื่อ 29 กรกฎาคม ไม่ได้เหรียญรางวัลอีกเช่นกัน
== อ้างอิง ==
http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ge/gyorgy-gedo-1.html 
นักมวยสากลสมัครเล่นชาวฮังการี
นักกีฬาเหรียญทองโอลิมปิก
เสือกระดาษ

เสือกระดาษ เป็นคำแปลจากวลีภาษาจีน 紙老虎 (จื่อเหลาหู่) คำนี้หมายถึง สิ่งที่ดูน่าเกรงขามแต่ไร้อำนาจและไม่อาจทนการต่อต้านได้ คำนี้เป็นที่รู้จักกันดีในโลกตะวันตกว่าเป็นคำขวัญที่รัฐคอมมิวนิสต์จีนของเหมา เจ๋อตุงใช้กับศัตรู โดยเฉพาะรัฐบาลสหรัฐ
ในการให้สัมภาษณ์แก่แอนนา หลุยส์ สตรอง นักหนังสือพิมพ์ชาวอเมริกันในปี 2489 เหมา เจ๋อตุงใช้วลี "เสือกระดาษ" อธิบายจักรวรรดินิยมอเมริกา เขากล่าวว่า "โดยลักษณะภายนอกแล้วทรงพลัง แต่ที่จริงแล้วไม่มีอะไรต้องกลัว มันเป็นเสือกระดาษ ภายนอกเป็นเสือ แต่ทำจากกระดาษ ไม่สามารถทนลมฝน ผมเชื่อว่ามันหาใช่อื่นใดนอกจากเสือกระดาษ" ในมุมมองของเหมา พวกปฏิกิริยาทั้งหมดเป็นเสือกระดาษ ดูผิวเผินแล้วทรงพลังแต่มีแนวโน้มเหยียดเกินซึ่งนำไปสู่การล่มสลายฉับพลัน เมื่อเหมาวิจารณ์การจำยอมสละของโซเวียตต่อสหรัฐระหว่างการแตกจีน-โซเวียต มีรายงานว่านายกรัฐมนตรีโซเวียต นิกิตา ครุสชอฟ กล่าวว่า "เสือกระดาษมีฟันนิวเคลียร์"
== อ้างอิง ==
คำขวัญการเมือง
อุปลักษณ์การเมือง
เหมา เจ๋อตง
เส้นขนานที่ 50 องศาเหนือ

เส้นขนานที่ 50 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 50 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านทวีปยุโรป ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ทวีปอเมริกาเหนือ และมหาสมุทรแอตแลนติก
ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์จะมองเห็นได้เป็นเวลา 16 ชั่วโมง 22 นาที ในระหว่างครีษมายัน และ 8 ชั่วโมง 4 นาที ในระหว่างเหมายัน โดยดวงอาทิตย์จะมีมุมเงยสูงสุดในครีษมายันที่ 63.5 องศา และเหมายันที่ 16.5 องศา
ที่ละติจูดนี้ อุณหภูมิพื้นผิวน้ำทะเลโดยเฉลี่ยระหว่าง พ.ศ. 2525 ถึง 2554 อยู่ที่ 8.5°ซ (47.3°ฟ)
== รอบโลก ==


เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 50° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นขนานที่ 49 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 51 องศาเหนือ
== อ้างอิง ==
เส้นละติจูด
วัคซีนโรคคอตีบ

วัคซีนป้องกันโรคคอตีบ (Diphtheria) เป็นวัคซีนที่ใช้เพื่อต่อต้านเชื้อ Corynebacterium diphtheriae ซึ่งเป็นแบคทีเรียที่เป็นสาเหตุของโรคคอตีบ การใช้วัคซีนนี้ในผู้ป่วยทั่วโลกมีจำนวนลดลงกว่า 90% ในช่วงปี 2523 ถึง 2543 การแนะนำสำหรับการให้วัคซีนครั้งแรกคือสามครั้งตามขนาดที่กำหนด โดยวัคซีนจะมีประสิทธิภาพในการป้องกันโรคได้ประมาณ 95% ทั้งนี้วัคซีนจะสามารถป้องกันโรคได้นานประมาณ 10 ปีซึ่งหลังจากเวลาดังกล่าวก็จำเป็นต้องมีการฉีดวัคซีนกระตุ้น การสร้างภูมิคุมกันโรคอาจเริ่มตั้งแต่เมื่อทารกอายุหกเดือนและการให้วัคซีนครั้งต่อ ๆ ไปทุกสี่สัปดาห์
วัคซีนโรคคอตีบนี้มีความปลอดภัยมาก ผลข้างเคียงสำคัญนั้นพบได้น้อยมาก แต่ทั้งนี้อาจมีความเจ็บปวดที่ตำแหน่งการฉีดวัคซีนได้ รอยบวมที่ตำแหน่งการฉีดจะเกิดขึ้นนานราวสองสามสัปดาห์ วัคซีนนี้ปลอดภัยต่อผู้ที่ตั้งครรภ์และผู้ที่มีภูมิคุ้มกันบกพร่อง 
การให้วัคซีนร่วมที่ใช้เพื่อป้องกันโรคมีหลายวิธี ซึ่งได้แก่ การให้ร่วมกับชีวพิษเชื่องบาดทะยัก (tetanus toxoid) (หรือที่เรียกว่า วัคซีน dT หรือ DT) และวัคซีนโรคบาดทะยักและวัคซีนโรคไอกรน หรือที่เรียกว่า วัคซีน DPT ซึ่งองค์การอนามัยโลกได้แนะนำให้ใช้นับตั้งแต่ปี 2517 ประชากรโลกที่ได้รับวัคซีนมีจำนวนประมาณ 84% โดยเป็นการให้วัคซีนโดยการฉีดยาเข้าทางกล้ามเนื้อ วัคซีนนี้ต้องเก็บในที่เย็นแต่ห้ามแช่แข็ง
วัคซีนโรคคอตีบผลิตขึ้นในปี 2466 วัคซีนนี้อยู่ในทะเบียนยาที่จำเป็นขององค์การอนามัยโลก (World Health Organization's List of Essential Medicines) โดยเป็นยารักษาโรคที่มีความสำคัญมากที่สุดในระบบสุขภาพขั้นพื้นฐาน ตั้งแต่ปี 2557 ราคาขายส่งของวัคซีนที่มี tetanus toxoid อยู่ในราว 0.12 ถึง 0.99 เหรียญสหรัฐฯ ในสหรัฐอเมริกามีราคาต่ำกว่า 25 เหรียญสหรัฐฯ
== ประสิทธิภาพ ==
ประมาณ 95% ของผู้ที่ได้รับวัคซีนจะมีการสร้างภูมิคุ้มกัน การฉีดวัคซีนป้องกันโรคคอตีบส่งผลให้จำนวนผู้ป่วยทั่วโลกลดลงมากกว่า 90% ระหว่างปี 2523 ถึง 2543 ประมาณ 86% ของประชากรโลกได้รับการฉีดวัคซีนในปี 2559
== ผลข้างเคียง ==
ผลข้างเคียงที่รุนแรงจากชีวพิษเชื่องโรคคอตีบ (diphtheria toxoid) มีน้อยมาก ความเจ็บปวดอาจเกิดขึ้นที่บริเวณที่ฉีด อาจเกิดตุ่มขึ้นบริเวณที่ฉีดซึ่งกินเวลาไม่กี่สัปดาห์ วัคซีนมีความปลอดภัยเมื่อใช้ในระหว่างการตั้งครรภ์และในหมู่ผู้ที่มีภูมิคุ้มกันต่ำ วัคซีน DTP อาจทำให้เกิดอาการข้างเคียงอื่น ๆ เช่น มีไข้, หงุดหงิดง่าย, ง่วงซึม, เบื่ออาหาร และอาเจียนในผู้รับวัคซีนได้ 6–13% ผลข้างเคียงที่รุนแรงของวัคซีน DTP ได้แก่ ไข้มากกว่า 40.5 °C/104.9 °F (1 ใน 333 โดส), ภาวะชักจากไข้ (1 ใน 12,500 โดส) และภาวะตัวอ่อนปวกเปียกและไม่ตอบสนอง (hypotonic-hyporesponsive episodes) (1 ใน 1,750 โดส) ผลข้างเคียงของวัคซีน DTaP มีความคล้ายคลึงกันแต่พบน้อยครั้งกว่า วัคซีนที่ประกอบด้วยชีวพิษเชื่องบาดทะยัก (Td, DT, DTP และ DTaP) อาจทำให้เกิดโรคประสาทแขนอักเสบในอัตรา 0.5 ถึง 1 รายต่อผู้รับชีวพิษเชื่อง 100,000 ราย
== ข้อแนะนำ ==
องค์การอนามัยโลกได้แนะนำให้ฉีดวัคซีนป้องกันโรคคอตีบตั้งแต่ปี 2517 แนะนำให้ฉีดครั้งแรกเมื่ออายุ 6 สัปดาห์ โดยเพิ่มอีก 2 ครั้งห่างกัน 4 สัปดาห์ หลังจากได้รับยา 3 โดสนี้ ประมาณ 95% ของคนไข้จะมีภูมิคุ้มกัน แนะนำให้ฉีดอีกสามโดสในช่วงวัยเด็ก ไม่แนะนำให้ฉีดโดสกระตุ้นทุก ๆ สิบปีอีกต่อไป หากทำตามแผนการฉีดวัคซีน 3 โดส + 3 โดสกระตุ้น การฉีด 3 โดส + 1 โดสกระตุ้น ให้ภูมิคุ้มกันเป็นเวลา 25 ปีหลังจากการฉีดครั้งสุดท้าย หากให้ยาเริ่มแรกเพียง 3 โดส จำเป็นต้องให้โดสกระตุ้นเพื่อให้แน่ใจว่าได้รับการปกป้องอย่างต่อเนื่อง
== ดูเพิ่ม ==
วัคซีน DTP-HepB
==  อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่มเติม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วัคซีน
ยาหลักขององค์การอนามัยโลก
เส้นขนานที่ 40 องศาเหนือ

เส้นขนานที่ 40 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 40 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านทวีปยุโรป ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ทวีปอเมริกาเหนือ และมหาสมุทรแอตแลนติก
ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์จะมองเห็นได้เป็นเวลา 15 ชั่วโมง 1 นาที ในระหว่างครีษมายัน และ 9 ชั่วโมง 20 นาที ในระหว่างเหมายัน
== รอบโลก ==
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 40° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นขนานที่ 39 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 41 องศาเหนือ
== อ้างอิง ==
เส้นละติจูด
ด่งสว่าย

ด่งสว่าย (Đồng Xoài) เป็นเมืองระดับอำเภอ (thị xã) และเมืองหลักของจังหวัดบิ่ญเฟื้อกในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศเวียดนาม มีเนื้อที่ 168 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 88,380 คน ณ ปี พ.ศ. 2552 เมืองนี้เป็นพื้นที่สู้รบในยุทธการที่ด่งสว่าย (พ.ศ. 2508) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสงครามเวียดนาม
== อ้างอิง ==
นครในประเทศเวียดนาม
ถูเสิ่วหมต

ถูเสิ่วหมต (Thủ Dầu Một) เป็นนครประจำจังหวัดและเมืองหลักของจังหวัดบิ่ญเซือง ประเทศเวียดนาม มีเนื้อที่ทั้งหมด 118.66 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 244,277 คน ณ ปี พ.ศ. 2555 เมืองนี้ตั้งอยู่บนฝั่งซ้ายของแม่น้ำไซ่ง่อน ห่างจากย่านกลางนครโฮจิมินห์ไปทางทิศเหนือประมาณ 20 กิโลเมตร แม้ว่าถูเสิ่วหมตจะเป็นนครที่มีการบริหารแยกเป็นเอกเทศ แต่ก็ถือว่าเป็นเมืองบริวารเมืองหนึ่งในเขตมหานครโฮจิมินห์
== อ้างอิง ==
นครในประเทศเวียดนาม
ฟานซาง-ท้าปจ่าม

ฟานซาง-ท้าปจ่าม (Phan Rang - Tháp Chàm) เป็นนครแห่งหนึ่งในประเทศเวียดนามและเป็นเมืองหลักของจังหวัดนิญถ่วน ณ ปี พ.ศ. 2547 เขตเมืองทั้งหมดมีประชากรประมาณ 161,000 คน โดย 91,000 คนในจำนวนนี้อาศัยอยู่ในตัวเมืองหลัก
บริเวณเมืองฟานซางเคยเป็นที่ตั้งของเมือง ปัณฑุรังคะ (Panduranga) ในสมัยอาณาจักรจามปา จากนั้นในช่วงสงครามเวียดนาม ฟานซางกลายเป็นที่ตั้งฐานทัพอากาศแห่งหนึ่งของกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา โดยญี่ปุ่นเป็นผู้สร้างสนามบินไว้ก่อนแล้วในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และฝรั่งเศสได้เข้ามาใช้ต่อมา
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นครในประเทศเวียดนาม
เจิวด๊ก

เจิวด๊ก หรือที่เอกสารเก่าของไทยเรียกว่า โชฎก (Châu Đốc) เป็นนครประจำจังหวัดแห่งหนึ่งในจังหวัดอานซาง ติดชายแดนประเทศกัมพูชา ในภูมิภาคดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงของประเทศเวียดนาม ณ ปี พ.ศ. 2556 เมืองนี้มีประชากร 157,298 คน บนเนื้อที่ 105.29 ตารางกิโลเมตร (40.65 ตารางไมล์)
เจิวด๊กตั้งอยู่ติดกับแม่น้ำเหิ่ว (ลำน้ำสาขาของแม่น้ำโขงซึ่งไหลเข้าสู่ดินแดนเวียดนาม) และคลองหวิญเต๊ (Vĩnh Tế) ห่างจากนครโฮจิมินห์ไปทางทิศตะวันตก  การเดินทางด้วยรถบัสจากนครโฮจิมินห์มายังเมืองนี้ใช้เวลาประมาณ 6 ชั่วโมง
== อ้างอิง ==
นครในประเทศเวียดนาม
ตวีฮหว่า

ตวีฮหว่า (Tuy Hòa) เป็นนครประจำจังหวัดและเมืองหลักของจังหวัดฟู้เอียนซึ่งตั้งอยู่ในภูมิภาคชายฝั่งตอนกลางใต้ของประเทศเวียดนาม มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 107 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 202,030 คน (ณ ปี พ.ศ. 2555)
บริเวณที่ตั้งเมืองตวีฮหว่าก่อตัวขึ้นจากการทับถมของดินตะกอนที่แม่น้ำด่าสั่ง (Đà Rằng) พัดพามา มีภูเขาสองลูกใกล้กับใจกลางเมือง ได้แก่ เขาจ๊อปจ่าย (Chóp Chài) และเขาหญั่น (Nhạn) แม่น้ำด่าสั่งและเขาหญั่นก่อให้เกิดภูมิทัศน์ที่งดงาม บนยอดเขาหญั่นมีปราสาทจามหลังหนึ่งตั้งอยู่ เมื่อยืนตรงจุดนี้ นักท่องเที่ยวจะสามารถมองเห็นทิวทัศน์โดยรวมของเมืองได้อย่างง่ายดาย นอกจากนี้ ตวีฮหว่ายังมีหาดทรายขาวละเอียดซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมแห่งหนึ่งอีกด้วย
นครในประเทศเวียดนาม
ซาเหงีย

ซาเหงีย (Gia Nghĩa) เป็นเมืองระดับอำเภอ (thị xã) และเมืองหลักของจังหวัดดั๊กนงในภูมิภาคที่สูงตอนกลางของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่บนทางหลวงสายหลักที่จะมุ่งขึ้นเหนือไปยังเมืองบวนมาถ็วต
== อ้างอิง ==
นครในประเทศเวียดนาม
เปล็ยกู

เปล็ยกู (Pleiku, Plây Ku, Plây Cu) เป็นเมืองใหญ่แห่งหนึ่งในภาคกลางของประเทศเวียดนาม โดยมีฐานะเป็นนครประจำจังหวัดและเมืองหลักของจังหวัดซาลาย เมืองนี้ตั้งอยู่ในภูมิภาคที่สูงตอนกลาง บริเวณจุดตัดระหว่างทางหลวงแห่งชาติหลายสาย เช่น ทางหลวงแห่งชาติหมายเลข 14 ซึ่งมุ่งไปยังเมืองกอนตูมทางทิศเหนือและเมืองบวนมาถ็วตทางทิศใต้, ทางหลวงแห่งชาติหมายเลข 19 ซึ่งมุ่งไปยังเมืองสตึงแตรงในประเทศกัมพูชาทางทิศตะวันตก (ผ่านจังหวัดรัตนคีรี) และจังหวัดบิ่ญดิ่ญทางทิศตะวันออก เป็นต้น ตัวเมืองเปล็ยกูเป็นศูนย์กลางของเขตเมืองซึ่งมีเนื้อที่ทั้งหมด 261 ตารางกิโลเมตร
ณ ปี พ.ศ. 2546 เขตเมืองเปล็ยกูมีประชากร 186,763 คน เมื่อหลายปีมาแล้ว ประชากรที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มชาติพันธุ์บาห์นาร์ (Bahnar) และจาไร (Jarai) ซึงบางครั้งถูกเรียกว่า "ชาวเขา" (Montagnards) หรือเดการ์ (Degar) แต่ทุกวันนี้ประชากรส่วนใหญ่เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ญวน
เปล็ยกูเป็นที่ตั้งของสโมสรฟุตบอลฮหว่างอัญซาลาย และมีท่าอากาศยานเปล็ยกูซึ่งตั้งอยู่บริเวณชานเมืองรองรับการคมนาคมส่วนหนึ่ง
== อ้างอิง ==
 
นครในประเทศเวียดนาม
กอนตูม

กอนตูม (Kon Tum) เป็นนครประจำจังหวัดและเมืองหลักของจังหวัดกอนตูมในภูมิภาคที่สูงตอนกลางของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่ใกล้กับชายแดนประเทศลาวและกัมพูชา
นครในประเทศเวียดนาม
มิไรกัง

พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และนวัตกรรมสมัยใหม่แห่งชาติ  หรือเรียกสั้นๆว่า มิไรคัง  เป็นพิพิธภัณฑ์ที่จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2544 โดยสำนักงานวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศญี่ปุ่น (JST)
เป็นสถานที่ๆท่านสามารถเรียนรู้สิ่งหลายๆอย่างที่เกิดขึ้นกับโลกจากมุมมองของทางวิทยาศาสตร์และท่านจะได้มีโอกาสที่จะพูดคุยถกปัญหา ครุ่นคิดถึงอนาคตที่รออยู่ภายหน้า โดยท่านจะได้สัมผัสกับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีล่าสุด ได้ประสบการณ์ต่างๆมากมาย
มิไรคังมีการนำเสนอข้อมูลเชิงนิทรรศการ โดยนิทรรศการประจำนั้นแบ่งเป็น 3 โซน แต่ละโซนจะมีคอนเซ็ปต่างกัน
โลกธรรมชาติและเรา    (ชั้น 1 ) ชีวิตบนโลกและสิ่งแวดล้อมเชื่อมต่อเกี่ยวข้องกับเราอย่างไร
สร้างอนาคต   (ชั้น 3 )  สังคมหรือการใช้ชีวิตที่เราอยากให้มีขึ้น ทำความคิดไอเดียต่างๆให้เป็นจริงได้หรือไม่
สำรวจโลก   (ชั้น 5 )   สำรวจเกี่ยวกับจักรวาล โลก สิ่งแวดล้อม
นอกจากนิทรรศการประจำแล้ว ยังมีนิทรรศการพิเศษจัดขึ้นแล้วแต่ช่วงเวลานั้นๆ ซึ่งติดตามรายละเอียดได้ที่เว็บไซต์
นิทรรศการพิเศษที่น่าสนใจ ที่จัดขึ้นในปี 2017
- ข้าวและอนาคตอันยั่งยืน   "Beautiful Rice - For a Sustainable Future"
- ไม่มีปลาให้ทานอีกแล้ว    "No choice? The earth - sold out! ～SDGs×Backward from the future～"
ที่มิไรคังท่านสามารถเข้าร่วมกิจกรรมต่างๆได้ เช่น ทดลองนั่ง UNI-CUB   ชมหุ่นยนต์ ทำการทดลอง เป็นต้น
ยังมีการเอื้ออำนวยการเรียนรู้สำหรับครอบครัว(สำหรับผู้ปกครองและเด็กเล็ก) เช่น ลานโอยักโกะฮิโรบะ  ที่ชั้น 3
นอกจากนี้ท่านสามารถสนุกกับการเรียนรู้เพิ่มขึ้นโดยดาวน์โหลดแอพลิเคชั่นที่ทางมิไรคังเตรียมไว้
สถานที่ตั้ง
โอะไดบะ ในโตเกียว สามารถเดินทางไปโดยขึ้นรถไฟฟ้าจากสถานีชิมบาชิ  (Shimbashi ) ไปเส้นยุริกะโมะเมะราว 15 นาที  ลงที่สถานี Telecom center หรือ Funeno kagaku kan (ใช้เวลาเดินประมาณ 5 นาที ถึงมิไรคัง)
สิ่งอำนวยความสะดวก
ตู้ล็อกเกอร์  อำนวยความสะดวกด้านภาษาอังกฤษ (วิทยากรสามารถอธิบายภาษาอังกฤษได้)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Miraikan website in Japanese
Miraikan website in English
พิพิธภัณฑ์ในโตเกียว
สิ่งก่อสร้างในเขตมินาโตะ (โตเกียว)
สโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเลพัทยา

สโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเลพัทยา (Internazionale Pattaya Football Club) หรือเรียกย่อว่า อินเตอร์พัทยา สโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยจากเมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี ปัจจุบันลงเล่นในลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 โซนภาคกลางและตะวันออก
==ประวัติสโมสร==
สโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเลพัทยาก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2558 โดยนายพรรณธฤต เนื่องจำนงค์ อดีตประธานสโมสรพัทยา ยูไนเต็ด ภายหลังจากที่นพรรณธฤตได้คืนสิทธิ์ในการบริหารทีมพัทยา ยูไนเต็ดให้กับชลบุรี
ฤดูกาล 2559 ได้ซื้อสิทธิในการลงเล่นดิวิชัน 2 จากสโมสรฟุตบอลเจ ดับบลิว โปลิศ เอฟซี
==สถิติต่อฤดูกาล==
==ผู้เล่น==
===ผู้เล่นชุดปัจจุบัน===
==ผู้ฝึกสอน==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
อินแตร์
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2558
อ
ริกุงิเอ็ง

สวนริกุงิ  เป็นสวนสาธารณะตั้งอยู่ในเขตบุงเกียว ของกรุงโตเกียว ชื่อริกุงิเอ็งมีความหมายว่า "สวนโคลงหกบท" สวนแห่งนี้เกิดขึ้นราวปี ค.ศ. 1695 ถึง 1702 โดยการกำกับของ ยะนะงิซะวะ โยะชิยะซุ เจ้าเมืองคะวะโงะเอะ โดยบัญชาของ โทะกุงะวะ สึนะโยะชิ โชกุนคนที่ห้าแห่งเอะโดะ แต่ภายหลังที่ยะนะงิซะวะเสียชีวิตไป สวนแห่งนี้ก็ไม่ได้รับการดูแลรักษา ต่อมาในปี 1878 นายอิวะซะกิ ยะตะโร ผู้ก่อตั้งมิตซูบิชิก็ได้ซื้อสวนแห่งนี้ไปและบูรณะฟื้นฟูเสียใหม่ ซึ่งภายหลังในปี 1938 สวนแห่งนี้ก็ได้ถูกบริจาคให้แก่เทศบาลนครโตเกียว ทั้งนี้ในปี 1953 สวนแห่งนี้ได้รับการรับรองจากรัฐบาลญี่ปุ่นว่าเป็น โทะกุเบะสึ เมโช (特別名勝 ''สถานที่วิเศษอันมีทัศนียภาพงดงาม")
เปิดทำการตั้งแต่ 9 โมงเช้าถึง 3 ทุ่ม สามารถเดินทางมายังสวนแห่งนี้ได้ โดยลงที่สถานีโคะมะโกะเมะของรถไฟสายยะมะโนะเตะและโตเกียวเมโทรสายนัมโบะกุ มีค่าเข้าสำหรับบุคคลธรรมดา 300 เยน และผู้สูงอายุ 150 เยน และนักเรียนต่ำกว่ามัธยมลงไปเข้าฟรี
== อ้างอิง==
สวนสาธารณะในประเทศญี่ปุ่น
เส้นขนานที่ 30 องศาเหนือ

เส้นขนานที่ 30 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 30 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก โดยมีระยะทางเป็นหนึ่งในสามระหว่างเส้นศูนย์สูตรและขั้วโลกเหนือ เส้นนี้ลากผ่านทวีปแอฟริกา ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ทวีปอเมริกาเหนือ และมหาสมุทรแอตแลนติก
โดยเส้นนี้เป็นเส้นแบ่งเขตโดยประมาณทางด้านใต้ของละติจูดม้าในซีกโลกเหนือ หมายถึง พื้นที่แผ่นดินส่วนมากที่เส้นขนานที่ 30 องศาเหนือสัมผัส เป็นพื้นที่แห้งแล้งหรือมีภูมิอากาศกึ่งแห้งแล้ง หากมีลมพัดจากแหล่งน้ำพื้นที่นั้นก็มีโอกาสเป็นพื้นที่กึ่งเขตร้อน
ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์จะมองเห็นได้เป็นเวลา 14 ชั่วโมง 5 นาที ในระหว่างครีษมายัน และ 10 ชั่วโมง 13 นาที ในระหว่างเหมายัน
ที่ละติจูดนี้:
หนึ่งองศาของลองจิจูด มีค่าเท่ากับ 96.49 กม. หรือ 59.95 ไมล์
หนึ่งลิปดาของละติจูด มีค่าเท่ากับ 1.61 กม. หรือ 1.00 ไมล์
หนึ่งฟิลิปดาของละติจูด มีค่าเท่ากับ 26.80 เมตร หรือ 87.93 ฟุต
== รอบโลก ==
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 30° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นขนานที่ 29 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 31 องศาเหนือ
== อ้างอิง ==
เส้นละติจูด
ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรม

ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรม (suicide pact) เป็นแผนที่ตกลงกันระหว่างปัจเจกบุคคลตั้งแต่สองคนขึ้นไปว่าจะกระทำอัตวินิบาตกรรม แผนนั้นอาจให้เสียชีวิตพร้อมกัน หรือแยกกันและเวลาใกล้เคียงกัน ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมเป็นมโนทัศน์ที่สำคัญในการศึกษาอัตวินิบาตกรรม และเกิดขึ้นตลอดประวัติศาสตร์ เช่นเดียวกับในบันเทิงคดี
โดยทั่วไปข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมต่างจากการฆ่าตัวตายหมู่ เพราะการฆ่าตัวตายหมู่หมายถึงเหตุการณ์ซึ่งคนจำนวนมากกว่าฆ่าตัวตายด้วยกันด้วยเหตุผลทางอุดมการณ์เดียวกัน มักในบริบททางศาสนา การเมือง การทหารหรือกึ่งทหารเดียวกัน ในทางกลับกัน ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมปกติเกี่ยวข้องกับคนกลุ่มเล็ก (เช่น คู่สมรสหรือคู่รัก สมาชิกครอบครัวหรือเพื่อน) ซึ่งแรงจูงใจตรงแบบมักไม่เกี่ยวข้องกับอุดมการณ์
ส่วนข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมที่มีการเจรจาบนอินเทอร์เน็ตระหว่างคนแปลกหน้าที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน เรียก ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมอินเทอร์เน็ต
== อ้างอิง ==
"UK records first online suicide pact", The Age, September 30, 2005
"Brad Delp: Details Emerge About His Tragic Suicide", Guitar World, April 27, 2007
การฆ่าตัวตาย
การร่วมมือ
เบาะนั่งนิรภัยเด็ก

เบาะนั่งนิรภัยเด็ก (child safety seat, infant safety seat, หรือใช้แบบกำกวมว่า car seat) หรือระบบยึดเหนี่ยวเด็กในรถ (child restraint system, restraining car seat) เป็นเบาะนั่งซึ่งออกแบบมาโดยเฉพาะเพื่อปกป้องเด็กจากการบาดเจ็บหรือเสียชีวิตระหว่างการชน ผู้ผลิตรถยนต์อาจรวมเบาะนั่งนิรภัยเด็กอยู่ในการออกแบบยานพาหนะของตนโดยตรง แต่ส่วนใหญ่ผู้บริโภคเป็นผู้ซื้อและติดตั้งเบาะนั่งเหล่านี้เอง หลายภูมิภาคกำหนดให้เด็กที่นิยามโดยอายุ น้ำหนัก และ/หรือส่วนสูงให้ใช้ที่นั่งนิรภัยเด็กที่รัฐบาลรับรองเมื่อโดยสารในยานพาหนะ ที่นั่งนิรภัยเด็กนี้เป็นการยึดเหนี่ยวแบบทำให้ (passive restraint) และต้องใช้อย่างเหมาะสมจึงจะมีประสิทธิภาพ ทว่า การยึดเหนี่ยวนิรภัยเด็กหลายอย่างในประเทศอย่างแคนาดาและสหรัฐใช้อย่างไม่เหมาะสม เพื่อรับมือกับแนวโน้มนี้ เจ้าหน้าที่สาธารณสุขและผู้เชี่ยวชาญความปลอดภัยเด็กจึงผลิตวิดีทัศน์ความปลอดภัยเด็กเพื่อสอนการติดตั้งเบาะนั่งนิรภัยเด็กอยางเหมาะสมแก่ผู้ปกครองและผู้ให้การดูแล (caregiver)
กฎหมายในหลายประเทศกำหนดให้มีเบาะนั่งรถยนต์ทารก รวมทั้งสหรัฐ เพื่อขนส่งเด็กอายุถึง 2 ปีหรือกว่านั้นในรถยนต์และยานพาหนะอื่นอย่างปลอดภัย ส่วนเบาะนั่งรถยนต์อื่น ที่เรียก "เบาะนั่งเสริม" (booster seat) นั้น กฎหมายกำหนดให้มีจนเด็กโตพอจะใช้เข็มขัดนิรภัยผู้ใหญ่ ซึ่งปกติคือเมื่อเด็กสูง 1.45 เมตรขึ้นไป เด็กต้องครบห้าเกณฑ์ก่อนจึงย้ายเบาะนั่งเสริมออก ได้แก่ ตำแหน่งเบาะนั่งของเด็ก ตำแหน่งเข็มขัดหัวไหล่ ตำแหน่งเข็มขัดเอว ตำแหน่งเข่าและความสามารถที่นั่งได้อย่างเหมาะสมตลอดการเดินทาง
โดยทั่วไป ประเทศซึ่งวางระบบความปลอดภัยของผู้โดยสารมีกฎหมายความปลอดภัยเด็กซึ่งกำหนดให้เด็กถูกยึดเหนี่ยวอย่างเหมาะสมขึ้นอยู่กับอายุและน้ำหนัก การวางระเบียบและมาตรฐานเหล่านี้มักเป็นขั้นต่ำ บางประเทศ เช่น ออสเตรเลียและสหรัฐ ห้ามเบาะนั่งเด็กหันหลังในเบาะนั่งหน้าซึ่งมีถุงลมนิรภัย การยึดเหนี่ยวทารกหันหลังที่วางในเบาะนั่งหน้าของยานพาหนะจะทำให้ศีรษะของทารกใกล้กับถุงลมนิรภัยซึ่งสามารถทำให้เกิดการบาดเจ็บศีรษะรุนแรงหรือเสียชีวิตได้หากถุงลมนิรภัยกาง รถยนต์สมัยใหม่บางส่วนมีสวิตช์ปิดใช้งานถุงลมนิรภัยผู้โดยสารด้านหน้าสำหรับการใช้เบาะนั่งเสริมสำหรับเด็ก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Safercar.gov For information on child restraint use in the U.S.
ความปลอดภัยเด็ก
เส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 1 องศาตะวันตก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 180 องศา
เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก นิวซีแลนด์ มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 2 องศาตะวันตก
== จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก ==
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
== ดูเพิ่ม ==
เส้นเมริเดียนที่ 177 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันออก
เส้นลองจิจูด
การรุกตรุษญวน

การรุกตรุษญวน (Tet Offensive; Sự kiện Tết Mậu Thân 1968, หรือ Tổng tiến công và nổi dậy Tết Mậu Thân) เป็นการทัพทางทหารครั้งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งในสงครามเวียดนาม เปิดฉากเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2511 โดยกำลังเวียดกงและกองทัพเวียดนามเหนือต่อกำลังเวียดนามใต้ สหรัฐและพันธมิตร เป็นการทัพการโจมตีอย่างจู่โจมต่อกองบัญชาการทหารและพลเรือนและศูนย์ควบคุมทั่วประเทศเวียดนามใต้ การรุกนี้ได้ชื่อจากวันหยุดตรุษญวน (เต๊ต, Tết) เมื่อเกิดการโจมตีใหญ่ครั้งแรก
ฝ่ายคอมมิวนิสต์ดำเนินการโจมตีเป็นระลอกในกลางดึกของวันที่ 30 มกราคมในเขตยุทธวิธีเหล่าที่ 1 และที่ 2 ของเวียดนามใต้ การโจมตีช่วงแรกนี้ไม่นำไปสู่มาตรการป้องกันอย่างกว้างขวาง เมื่อปฏิบัติการหลักของคอมมิวนิสต์เริ่มในเช้าวันรุ่งขึ้น การรุกก็ลามไปทั่วประเทศและมีการประสานงานอย่างดี จนสุดท้ายมีกำลังคอมมิวนิสต์กว่า 80,000 นายโจมตีเมืองและนครกว่า 100 แห่ง ซึ่งรวมเมืองหลักของ 36 จาก 44 จังหวัด นครปกครองตนเอง 5 จาก 6 แห่ง เมืองเขต 72 จาก 245 แห่ง และกรุงไซ่ง่อน เมืองหลวงของเวียดนามใต้ การรุกนี้เป็นปฏิบัติการทางทหารใหญ่ที่สุดของทั้งสองฝ่ายจนถึงเวลานั้น
การโจมตีขั้นต้นทำให้กองทัพสหรัฐและเวียดนามใต้สับสนและทำให้เสียการควบคุมหลายนครเป็นการชั่วคราว แต่ก็สามารถจัดกลุ่มใหม่เพื่อขับการโจมตีกลับไป ทำให้กำลังคอมมิวนิสต์มีกำลังพลสูญเสียมหาศาล ระหว่างยุทธการที่เว้ การสู้รบอย่างดุเดือดกินเวลาหนึ่งเดือน ทำให้กำลังสหรัฐทำลายนคร ระหว่างการยึดครอง คอมมิวนิสต์ประหารชีวิตประชาชนหลายพันคนในเหตุการณ์การสังหารหมู่ที่เว้ การสู้รบดำเนินไปรอบ ๆ ฐานทัพสหรัฐที่เคซานเป็นเวลาอีกสองเดือน แม้การรุกจะเป็นความพ่ายแพ้ทางทหารสำหรับฝ่ายคอมมิวนิสต์ แต่มีผลลัพธ์ใหญ่หลวงต่อรัฐบาลสหรัฐและทำให้สาธารณชนสหรัฐตะลึง ซึ่งถูกผู้นำทางการเมืองและทหารเชื่อว่าฝ่ายคอมมิวนิสต์กำลังปราชัยและไม่สามารถดำเนินความพยายามมโหฬารเช่นนี้ได้ การสนับสนุนสงครามของสาธารณชนสหรัฐเสื่อมลงและสหรัฐแสวงการเจรจาเพื่อยุติสงคราม
คำว่า "การรุกตรุษญวน" ปกติหมายถึงการรุกในเดือนมกราคม – กุมภาพันธ์ 2511 แต่อาจรวมการรุกที่เรียก "ตรุษญวนเล็ก" ซึ่งเกิดในเดือนพฤษภาคมถึงสิงหาคมด้วย
== อ้างอิง ==
การรุก
ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามเวียดนาม
ยุทธการในสงครามเวียดนามเกี่ยวข้องกับไทย
ยุทธการเกี่ยวข้องกับไทย
ประวัติศาสตร์เวียดนามใต้
ตรุษญวน
พ.ศ. 2511