pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อาจาด

อาจาด เป็นน้ำจิ้มชนิดหนึ่ง ทำจากน้ำส้มสายชูหรือน้ำกระเทียมดอง เพิ่มน้ำตาลและเกลือเล็กน้อย (บางตำรับใช้น้ำเชื่อม) มาตั้งไฟเคี่ยวจนมีลักษณะเหนียวหรือข้น มีแตงกวา หอมแดง พริกชี้ฟ้า หั่นเป็นชิ้น ๆ อยู่ด้วย รับประทานเคียงอาหารจำพวกสะเต๊ะและแกงกะหรี่เพื่อแก้เลี่ยน
== ศัพทมูล ==
คำว่า อาจาด นี้เป็นคำยืมจากภาษามลายู acar (อาจาร์) แปลว่า ของดอง ซึ่งเป็นคำเดียวกับกลุ่มภาษาในประเทศอินเดีย เช่นภาษาฮินดีว่า अचार (รูป: อจาร; เสียง: อะชาร) ภาษาสันสกฤตว่า आचारः (รูป: อาจารฺห์; เสียง: อาชารห์) และภาษาเปอร์เซียว่า آچار (อาจารฺ) ล้วนมีความหมายเดียวกัน
== ความหลากหลาย ==
===อาจาดในอินโดนีเซีย===


อาจาดในอาหารอินโดนีเซีย จะใส่แตงกวา แคร์รอต หอมแดง พริกขี้หนู บ้างใส่สับปะรดเพื่อเพิ่มความหวานเมื่อดองกับน้ำส้มสายชู บ้างก็ใส่ขิงหรือตะไคร้เพื่อเพิ่มความเผ็ดร้อน และอาจาดแบบอินโดนีเซียได้แพร่หลายไปในอาหารฮอลันดา เรียกว่า "อาจาร์" (atjar) หรือ แตงกวาดอง
===อาจาดในมาเลเซีย===
ในอาหารมาเลเซีย มีหลายรูปแบบ เช่น อาจาดอาวะก์หรือแบบย่าหยา กับแบบมลายู ซึ่งแบบอาวะก์นั้นจะมีการใส่เครื่องเทศที่มีกลิ่มหอมเพิ่มเติมและใส่มะเขือยาวไปด้วย
===อาจาดในไทย===
อาจาดในสำรับอาหารไทย จะใส่แตงกวา พริกสีแดง หอมแดง น้ำส้มสายชู น้ำตาล เกลือ และผักชี บางแห่งใช้น้ำกระเทียมดอง นิยมรับประทานเคียงกับสะเต๊ะ ข้าวหมก ขนมปังหน้าหมู ทอดมัน มะตะบะ ขนมเบื้องญวน หรือแกงกะหรี่
นอกจากนี้ยังมีอาจาดรูปแบบอื่น ๆ ที่มีลักษณะโดดเด่นไปจากอาจาดปกติ ได้แก่
อาจาดอังวะ เป็นอาจาดแบบโบราณชนิดหนึ่ง ใช้ดอกกะหล่ำ ถั่วลันเตา ยอดผักบุ้ง นำไปลวกในน้ำส้มสายชูผสมน้ำตาล ราดด้วยหัวกะทิ นิยมกินกับแกงเผ็ดคาดว่าอาจได้รับอิทธิพลจากมอญ
อาจาดเทศ ทำจากเห็ดหูหนู หน่อไม้ แตงกวา พริกหยวก ผัดกับน้ำมันก่อนนำไปตากแดดให้แห้ง แล้วนำมาดองกับน้ำส้มสายชู เป็นเครื่องเคียงสำหรับรับประทานข้าวหมกหรือแกงรสจัด
อาจาดตะลิงปลิง ทำจากตะลิงปลิงตากแห้ง พบได้ที่จังหวัดสตูล รับประทานเคียงกับข้าวสวย ขนมปัง โรตี และโรตีกาปาย
อาจาดหู เป็นอาจาดที่ทำจากกระเทียม ขิง ขมิ้นชัน พริกชี้ฟ้า นำไปผัดน้ำมัน จากนั้นเติมน้ำเปล่า แล้วแต่งรสด้วยน้ำส้มสายชู เกลือ น้ำตาล เคี่ยวจนน้ำเหนียวข้น ใช้ราดปลากระบอกคลุกขมิ้นทอด เป็นอาจาดที่พบได้เฉพาะชุมชนชาวมลายูไทรบุรีในตำบลกะไหล อำเภอตะกั่วทุ่ง จังหวัดพังงา
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เครื่องจิ้ม
อาหารจากผัก
อาหารไทย
อาหารเปอรานากัน
อาหารมลายู
อาหารมาเลเซีย
อาหารอินโดนีเซีย
ปลาหมอมาคูลิคัวด้า

ปลาหมอมาคูลิคัวด้า หรือ ปลาหมอเวียจา (Spotted cichlid, Blackbalt cichild; ) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)
จัดเป็นปลาหมอสีชนิดหนึ่งที่มีขนาดใหญ่ มีพื้นลำตัวสีน้ำตาลจางแกมเหลือง แต่อาจมีสีม่วงแซมอยู่บ้าง มีจุดเล็ก ๆ สีดำกระจายทั่วไปตั้งแต่กลางลำตัวไปจนถึงบริเวณหาง และมีแถบเส้นสีดำขนาดใหญ่พาดกลางลำตัวในแนวตั้งคล้ายคาดเข็มขัดเป็นจุดเด่น แลเห็นชัดเจน หัวมีลักษณะค่อนข้างกลม ปากใหญ่ ริมฝีปากค่อนข้างหนา แก้มและท้องมีสีแดงเรื่อ ๆ นัยน์ตามีสีเขียว ครีบอกใส ครีบกระโดงหลังแผ่กว้างบริเวณส่วนปลายครีบเรียวแหลม เช่นเดียวกับครีบทวารแต่สั้นกว่า ครีบหางมีขนาดใหญ่ ปลายมนกลม ทุกครีบ ยกเว้นครีบอกมีจุดสีดำกระจายทุกครีบโดยมีพื้นสีม่วงจาง ๆ
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 35-40 เซนติเมตร กระจายพันธุ์ในภาคพื้นอเมริกากลางตั้งแต่ตอนใต้ของเม็กซิโก, นิคารากัว, ปานามา จนถึงทวีปอเมริกาใต้
เป็นปลาหมอสีชนิดหนึ่ง ที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม ซึ่งปลาหมอมาคูลิคัวด้า จัดเป็นปลาหมอสีชนิดหนึ่งที่มีนิสัย ก้าวร้าว หวงถิ่น เมื่อเทียบกับปลาหมอสีขนาดใหญ่ชนิดอื่น ๆ และมีนิสัยชอบขุดคุ้ยกรวดทรายบริเวณพื้นตู้ และสามารถเพาะขยายพันธุ์ในตู้เลี้ยงได้ เมื่อปลาจับคู่ได้แล้ว โดยปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายเลือกมุมหนึ่งของตู้เพื่อสร้างรัง ด้วยการใช้ปากคาบกรวดไปทิ้งรอบ ๆ เป็นวงกลม และเชิญชวนปลาตัวเมียมาวางไข่ โดยที่จะปล่อยไข่ออกมาด้วยการใช้ท้องถูกับวัสดุต่าง ๆ ใต้น้ำ และปลาตัวผู้จะปล่อยน้ำเชื้อเข้าปฏิสนธิ เมื่อปลาตัวเมียปล่อยไข่หมดแล้ว ก็จะเสร็จสิ้นการผสมพันธุ์ จากนั้นปลาทั้งคู่จะช่วยกันดูแลไข่ โดยที่ไข่ใช้เวลาฟักประมาณ 2-3 วัน 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Vieja maculicauda 
วงศ์ย่อยปลาหมอสี
ปลาตู้
ปลาทวีปอเมริกาใต้
โตเกียวซีไลฟ์ปาร์ค

โตเกียวซีไลฟ์ปาร์ค (Tokyo Sea Life Park; ) เป็นพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง ของประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในกรุงโตเกียว ใกล้กับโตเกียวดิสนีย์แลนด์ ริมอ่าวโตเกียว
โตเกียวซีไลฟ์ปาร์ค เปิดให้บริการมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1989 อัตราค่าเข้าชม ผู้ใหญ่ 700 เยน, เด็กอายุต่ำกว่า 11 ปี เข้าฟรี, เด็กอายุ 12-14 ปี 250 เยน, ผู้สูงอายุตั้งแต่ 65 ปีขึ้นไป 350 เยน เปิดให้บริการทุกวันยกเว้นวันพุธ แต่หากวันพุธนั้นตรงกับวันหยุด ก็จะเลื่อนไปหยุดวันอื่นแทน เปิดให้บริการตั้งแต่เวลา 09.30-17.00 น. แต่ห้องจำหน่ายบัตรจะปิดตั้งแต่เวลา 16.00 น.
ทางด้านหน้าเข้าตัวอาคารพิพิธภัณฑ์ เป็นกำแพงน้ำตกที่มีตัวหนังสือและตราสัญลักษณ์ของพิพิธภัณฑ์ขนาดใหญ่ ขณะที่ตัวอาคารจะเป็นโดมแก้วกลางสระน้ำพุ ที่เมื่อขึ้นไปบนชั้น 3 จะมองเห็นทิวทัศน์โดยรอบของอ่าวโตเกียวได้ชัดเจน และหากมองจากระยะไกลกลับมาที่ตัวอาคาร จะเหมือนอาคารลอยเด่นอยู่เหนือผิวน้ำ เป็นสถานที่ ๆ มีอากาศบริสุทธิ์มาก เต็มไปด้วยโอโซน
การจัดแสดงแบ่งออกเป็น 7 ส่วน 2 ชั้น ได้แก่
ชั้นบน
Voyagers of the Sea เป็นส่วนแสดงปลาทะเลชนิดต่าง ๆ ที่เป็นนักเดินทางของท้องทะเล เช่น ปลาฉลามหัวค้อน, ปลาฉลาม, ปลาทูน่า, ปลากระเบน, ปลากระโทงแทง ในตู้ขนาดใหญ่ ความจุน้ำ 2,200 ตัน มีนิทรรศการถาวรให้ความรู้เกี่ยวกับปลาทูน่า
ชั้นล่าง
The Sea of the World เป็นส่วนแสดงส่วนต่าง ๆ ของทะเลของโลก ซึ่งแบ่งออกเป็น 7 ส่วน เป็นตู้ปลาทั้งหมด 24 ตู้ จำลองระบบนิเวศวิทยาใต้ทะเลของส่วนต่าง ๆ รวมถึงขั้วโลกด้วย
Deep Sea Theater เป็นส่วนมีอัฒจันทร์ให้นั่งชมให้อาหารปลา โดย นักประดาน้ำในตู้
The Shorline ส่วนแสดงแนวปะการังของชายฝั่งคันโต คือ ชายฝั่งทะเลรอบ ๆ โตเกียวและจังหวัดใกล้เคียง
Penguins ส่วนแสดงนกเพนกวินชนิดต่าง ๆ อาทิ เพนกวินจักรพรรดิ, เพนกวินฮัมโบลด์ ซึ่งที่นี่นับเป็นแห่งหนึ่งที่มีการเลี้ยงและเพาะขยายพันธุ์นกเพนกวินไว้มากที่สุด
The Kelp Forest เป็นส่วนแสดงสาหร่ายทะเลขนาดใหญ่
The Sea of Tokyo เป็นส่วนแสดงสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ยังอ่าวโตเกียว จนถึงหมู่เกาะโองาซาวาระ และหมู่เกาะอิซุ
Sea Birds ส่วนจำลองชีวิตความเป็นอยู่ของนกทะเลต่าง ๆ เป็นก้อนหินและหน้าผาจำลอง
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
http://www.tokyo-zoo.net/english/kasai/main.html 
พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำในประเทศญี่ปุ่น
พิพิธภัณฑ์ในโตเกียว
สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2532
เขตเอโดงาวะ
ประเทศจีนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

สาธารณรัฐประชาชนจีน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม ถึง 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ทีมนักกีฬาจากประเทศจีนมีทั้งสิ้น 384 คน เข้าแข่งขันกีฬา 23 ชนิด โดยนักกีฬาชุดนี้ได้รับการคัดเลือกโดยคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศจีน (Chinese Olympic Committee)
==เหรียญรางวัล==
| width="25%" align="left" valign="top" |
===แบ่งตามชนิดกีฬา===
| width="25%" align="left" valign="top" |
===แบ่งตามวัน===
| width="25%" align="left" valign="top" |
===ผู้ได้รับเหรียญรางวัลมากกว่าหนึ่งเหรียญ===
| width="22%" align="left" valign="top" |
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
People's Republic of China — สาธารณรัฐประชาชนจีน , จากเว็บไซด์อย่างเป็นทางการ London2012.com 
จีน
สกุลปลาแพะ

สกุลปลาแพะ (Corydorases, Corie, Cory) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาแพะ (Callichthyidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Corydoras (/คอ-รี่-ดอ-เรส/)
เป็นปลาขนาดเล็ก มีความยาวโดยเฉลี่ยประมาณ 5-9 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาใต้ตั้งแต่ เวเนซุเอลา, เปรู, บราซิล, เอกวาดอร์, ตรินิแดดและโตเบโก ไปตลอดจนแนวเทือกเขาแอนดีส
มีจำนวนสมาชิกไม่แน่นอน เนื่องจากค้นพบชนิดใหม่ ๆ เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ทุกปี แต่ ณ ปัจจุบัน มีมากกว่า 100 ชนิดแล้ว นับว่าเป็นสกุลที่มีจำนวนสมาชิกมากที่สุดในวงศ์นี้ นับเป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม หลายชนิดสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ ทั้งง่ายและยาก เป็นปลาที่หากินอยู่กับหน้าดิน และอยู่รวมกันเป็นฝูง กินอาหารได้แก่ ไส้เดือนน้ำ และหนอนแดง อยู่ในน้ำที่มีค่าความเป็นกรดเป็นด่าง (pH) ไม่เกิน 7
โดยชนิดที่นิยมเลี้ยง เช่น ปลาแพะเขียว (C. aeneus), ปลาแพะทรีลิเนียตัส (C. trilineatus), ปลาแพะสเตอร์ไบ (C. sterbai), ปลาแพะแพนด้า (C. panda), ปลาแพะพลิคาเรอัส (C. duplicareus) เป็นต้น
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
การเลี้ยงปลา
วงศ์ปลาแพะ
สกุลปลาแพะ
สงครามเก็มเป

สงครามเก็มเป (; ค.ศ. 1180-1185) เป็นสงครามกลางเมืองระดับชาติระหว่างตระกูลไทระกับตระกูลมินาโมโตะในช่วงยุคเฮอังตอนปลายของญี่ปุ่น จากสงครามครั้งนี้ทำให้ตระกูลไทระพ่ายแพ้และต้องสูญสิ้นอำนาจ และสถาปนารัฐบาลโชกุนคามากูระภายใต้การนำของมินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ ผู้แต่งตั้งตนเองเป็น โชกุน ใน ค.ศ. 1192 ปกครองญี่ปุ่นในฐานะเผด็จการทหารจากนครฝั่งตะวันออกของคามากูระ
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลังการรัฐประหารของไทระใน ค.ศ. 1179 แล้วถอดถอนคู่แข่งจากตำแหน่งรัฐบาลทั้งหมด และภายหลังเนรเทศทั้งหมด ซึ่งผู้ถูกเนรเทศที่นำโดยมินาโมโตะ เตรียมอาวุธต่อต้านไทระใน ค.ศ. 1180 ยุทธการที่อูจิเกิดขึ้นนอกเกียวโต ถือเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามที่ยาวนาน 5 ปี โดยจบลงที่ชัยชนะของมินาโมโตะในยุทธนาวีที่ดันโนะอูระ อย่างไรก็ตาม มีการระบุว่ายุทธการที่โอชูใน ค.ศ. 1189 เป็นสงครามสุดท้ายในช่วงสมัยสงครามกลางเมือง เนื่องจากเป็นการพิชิตทั่วประเทศผ่านการผนวกภาคตะวันออกเฉียงเหนือของญี่ปุ่นโดยมินาโมโตะ
ชื่อ "เก็มเป" มาจากรูปอ่านอีกแบบของอักษรคันจิว่า "มินาโมโตะ" (源 Gen) กับ "ไทระ" (平 Hei, ออกเสียงตามอักษรประกอบลำดับที่สองเป็น -pei) ความขัดแย้งนี้รู้จักกันในภาษาญี่ปุ่นว่า สงครามจิโช-จูเอ  ตามชื่อศักราชที่เกิดสงคราม
==ภูมิหลัง==

สงครามเก็มเปเป็นช่วงสูงสุดของความขัดแย้งหลายทศวรรษระหว่างตระกูลทั้งสองในการปกครองราชสำนักและประเทศญี่ปุ่น ในกบฏปีโฮเง็งและกบฏปีเฮจิช่วงทศวรรษก่อนหน้า มินาโมโตะพยายามกลับมาควบคุมอำนาจจากไทระและล้มเหลว
ใน ค.ศ. 1180 ไทระ โนะ คิโยโมริแต่งตั้งอันโตกุ (เวลานั้นอายุ 2 ขวบ) ผู้เป็นหลานชาย ครองราชย์หลังจักรพรรดิทากากูระสละราชสมบัติ โมชิฮิโตะ พระราชโอรสในจักรพรรดิโกะ-ชิรากาวะรู้สำว่าตนถูกปฏิเสธสิทธิอันชอบธรรม และส่งอาวุธให้กับตระกูลมินาโมโตะและวัดพุทธ ด้วยความช่วยเหลือจากมินาโมโตะ โนะ โยริมาซะในเดือนพฤษภาคม อย่างไรก็ตาม แผนนี้สิ้นสุดลงหลังการเสียชีวิตขงโยริมาซะและโมจิฮิโตะ
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1180 คิโยโมริย้ายที่ตั้งเมืองหลวงไปที่ฟูกูฮาระเกียว โดย "วัตถุประสงค์ทันทีของเขาดูเหมือนจะเป็นการทำให้ราชวงศ์อยู่ภายใต้การดูแลอย่างใกล้ชิดของเขา"
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Genpei War at Ancient History Encyclopedia
Genpei War Map at Samurai Archives
 
ยุคเฮอัง
สงครามเกี่ยวข้องกับญี่ปุ่น
โดโด้ แขนควง

โดโด้ แขนควง หรือชื่อจริง กิจจา มีบำรุง เป็นนักแสดงตลกชาวไทย โดยชื่อในวงการตลกของเขามาจากโดโด้ นอกจากนี้ เขายังเป็นนักเชียร์ระดับประเทศ ที่ได้รับการชักชวนจากถั่วแระ เชิญยิ้ม ซึ่งเขาเองก็มีความสนใจ และเดินทางร่วมเชียร์ครั้งแรกที่เอเชียนเกมส์ 2002
โดโด้ได้เปิดเผยว่า การแต่งกายที่เป็นเอกลักษณ์นั้น เพราะต้องการเพิ่มสีสันการเชียร์ และสร้างความฮึกเหิมให้แก่นักกีฬา เขาออกเดินทางเพื่อร่วมเชียร์นักกีฬาไทยในรายการต่าง ๆ โดยออกค่าใช้จ่ายของตนเองเนื่องด้วยใจรัก และเขาได้กล่าวว่าเป็นความสุขทางใจที่แม้ไม่ได้เป็นนักกีฬา แต่ก็เหมือนได้เป็นตัวแทนให้แก่ประเทศในการทดแทนคุณของแผ่นดิน
แม้ว่าจะเป็นนักเชียร์ระดับชาติ แต่เมื่อครั้งเอเชียนบีชเกมส์ 2008 เขาก็ดิ้นรนหาทุนทรัพย์ออกเดินทางร่วมกับทีมเชียร์ของตน และอาศัยแผนกครัวบีชเกมส์เป็นที่พักพิง นอกจากนี้ เขายังมีส่วนร่วมในการเชียร์นักกีฬาทีมชาติไทยในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ร่วมกับท้าวดักแด้ ด้วยชุดแต่งกายแบบไทยสมัยโบราณที่เป็นเอกลักษณ์ ตลอดจนมีรูปแบบการเชียร์ที่สนุกสนาน ซึ่งมีส่วนช่วยในการให้กำลังใจต่อนักกีฬาทีมชาติไทย ตลอดจนได้รับความสนใจจากชาวต่างชาติ รวมถึงได้รับการเผยแพร่ผ่านทางสถานีโทรทัศน์เพื่อกีฬาโอลิมปิก หรือโอลิมปิกแชนแนล
ด้านกิจกรรมอื่น เขาเคยมีส่วนร่วมในการแนะนำการเชียร์ให้แก่เยาวชนในการแข่งขันไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก 2551 ทั้งนี้ เขาเป็นศิษย์เก่าของโรงเรียนวัดบ้านทวน
== เกียรติประวัติ ==
พ.ศ. 2553 - รางวัลเกียรติยศกองเชียร์ไทย จากสมาคมผู้สื่อข่าวกีฬาแห่งประเทศไทย โดยเป็นครั้งแรกที่มอบให้ในฐานะของการมีส่วนร่วมในการสร้างชื่อเสียงให้แก่ประเทศ
== อ้างอิง ==
นักแสดงตลกไทย
เชียร์ลีดเดอร์
บุคคลจากจังหวัดกาญจนบุรี
ท้าวดักแด้

ท้าวดักแด้ หรือชื่อจริง ไทยแลนด์ คำทอง (ชื่อเดิม: บัญชา คำทอง) เป็นนักแสดงตลก มีชื่อเสียงมาจากโฆษณา ปตท. ชุด มนุษย์ตะกั่ว นอกจากนี้ เขายังเป็นนักเชียร์ระดับประเทศ
ท้าวดักแด้ เป็นผู้นำของกลุ่มกองเชียร์ระดับชาติ ที่เข้าพบนายกรัฐมนตรียิ่งลักษณ์ ชินวัตร เพื่อขอร่วมเดินทางเพื่อเชียร์นักกีฬาทีมชาติไทยในมหกรรมกีฬาโอลิมปิก 2012 ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ และประสบผลสำเร็จในเวลาต่อมา
== ประวัติ ==
ท้าวดักแด้ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
แม้ว่าจะเป็นนักเชียร์ระดับชาติ แต่เมื่อครั้งเอเชียนบีชเกมส์ 2008 ท้าวดักแด้ก็ดิ้นรนหาทุนทรัพย์ออกเดินทางร่วมกับทีมเชียร์ของตน และอาศัยแผนกครัวบีชเกมส์เป็นที่พักพิง ในส่วนของเอเชียนเกมส์ 2010 และเอเชียนพาราเกมส์ 2010 ท้าวดักแด้ได้ออกผลงานอัลบั้มชุด "สีมัคคา สามัคคี" เพื่อหาทุนเดินทางร่วมเชียร์นักกีฬาทีมชาติไทยที่ประเทศจีน
นอกจากนี้ เขายังมีส่วนร่วมในการเชียร์นักกีฬาทีมชาติไทยในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ร่วมกับโดโด้ แขนควง ด้วยชุดแต่งกายแบบไทยสมัยโบราณที่เป็นเอกลักษณ์ ตลอดจนมีรูปแบบการเชียร์ที่สนุกสนาน ซึ่งมีส่วนช่วยในการให้กำลังใจต่อนักกีฬาทีมชาติไทย ตลอดจนได้รับความสนใจจากชาวต่างชาติ รวมถึงได้รับการเผยแพร่ผ่านทางสถานีโทรทัศน์เพื่อกีฬาโอลิมปิก หรือโอลิมปิกแชนแนล
ด้านกิจกรรมการกุศล ท้าวดักแด้มีส่วนร่วมในกิจกรรมของวัดพุทธาราม สวีเดน
ปัจจุบัน เขาได้รับเกียรติเป็นกรรมการสมาคมกีฬาคนพิการทางปัญญาแห่งประเทศไทย, อนุกรรมมาธิการการกีฬาวุฒิสภา
== ชีวิตส่วนตัว ==
พ.ศ. 2557 ท้าวดักแด้เคยทำหน้าที่เชียร์อย่างหักโหม กระทั่งป่วยเป็นปอดอักเสบ ก่อนที่จะได้รับการรักษาตัวในเวลาต่อมา
== เกียรติประวัติ ==
พ.ศ. 2553 - รางวัลเกียรติยศกองเชียร์ไทย จากสมาคมผู้สื่อข่าวกีฬาแห่งประเทศไทย โดยเป็นครั้งแรกที่มอบให้ในฐานะของการมีส่วนร่วมในการสร้างชื่อเสียงให้แก่ประเทศ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ท้าวดักแด้ ที่ ไฮไฟฟ์
งานประจำปีวัดพุทธาราม-วันแม่แห่งชาติ
นักแสดงตลกไทย
นักร้องไทย
เชียร์ลีดเดอร์
บุคคลจากจังหวัดยโสธร
บุคคลจากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
กปกัมติบ

กองบัญชาการปฏิบัติงานเพื่อฟื้นฟูความมั่นคงหรือกฎระเบียบ (Komando pemulihan keamanan dan ketertiban) หรือ กปกัมติบ (KOPKAMTIB) เป็นกองบัญชาการทหารในอินโดนีเซีย ตั้งขึ้นโดยซูฮาร์โตเมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2508 เพื่อกำจัดฝ่ายตรงข้ามที่ก่อการรัฐประหารเมื่อ 10 วันก่อนหน้านี้ ความล้มเหลวของรัฐประหารครั้งนั้น เป็นผลให้ประธานาธิบดีซูการ์โนต้องยอมให้ซูฮาร์โตเป็นหัวหน้าหน่วยงานเพื่อความมั่นคงในกองทัพและได้เป็นผู้บัญชาการทหารบกในวันที่ 16 ตุลาคม จากนั้น ในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 ซูการ์โนประกาศให้กปกัมติบอยู่ภายใต้การควบคุมของซูฮาร์โต
การเข้ามามีบทบาทของซูฮาร์โตได้ทำให้ภารกิจเดิมของกปกัมติบคือการสืบหาและกำจัดผู้สนับสนุนพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซียที่คาดว่าอยู่เบื้องหลังรัฐประหารกลายเป็นเครื่องมือในยุคระเบียบใหม่ของซูฮาร์โต เพื่อปราบปรามฝ่ายตรงข้ามทางการเมือง และควบคุมการเลือกตั้งตั้งแต่ พ.ศ. 2514 กองบัญชาการนี้ถูกยกเลิกไปเมื่อ 5 กันยายน พ.ศ. 2531 โดยจัดตั้งหน่วยงานใหม่ขึ้นแทนคือบาโกร์ซตานัซ
== บาโกร์ซตานัซ ==
บาโกร์ซตานัซ (BAKORSTANAS) เป็นคำย่อในภาษาอินโดนีเซีย หมายถึง หน่วยประสานงานเพื่อส่งเสริมเสรีภาพแห่งชาติ ตั้งขึ้นตามคำสั่งประธานาธิบดีเมื่อ 5 กันยายน พ.ศ. 2531 โดยมีผู้บัญชาการทหารสูงสุดในขณะนั้นคือ พลเอก ตรี ซูตริซโน เป็นผู้บัญชาการ โดยมีประธานาธิบดีซูฮาร์โตอยู่เบื้องหลัง องค์กรนี้ถูกตั้งขึ้นเพื่อเป็นเครื่องมือในการลดทอนอำนาจของพลเอก เอ็ล.เบ. มูร์ดานี ซึ่งมีข้อขัดแย้งกับซูฮาร์โต มูร์ดานีถูกปลดออกจากตำแหน่งทางทหารใน พ.ศ. 2531 แต่ยังเป็นหัวหน้ากปกัมติบที่มีอำนาจมาตั้งแต่ พ.ศ. 2509 ซูฮาร์โตจึงยุบเลิกกปกัมติบและตั้งบาโกร์ซตานัซขึ้นมาแทน องค์กรนี้หมดอำนาจโดยพฤตินัยเมื่อประธานาธิบดีซูฮาร์โตลาออก แต่ถูกยุบอย่างเป็นทางการโดยประธานาธิบดีอับดูร์ระฮ์มัน วาฮิด เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2543
== อ้างอิง ==
ไมเคิล ลีเฟอร์. พจนานุกรมการเมืองสมัยใหม่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2548, หน้า 84-85, 334–335.
การเมืองอินโดนีเซีย
เทศบาลตำบลโพนทอง

เทศบาลตำบลโพนทอง อาจหมายถึง
เทศบาลตำบลโพนทอง อำเภอเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์
เทศบาลตำบลโพนทอง อำเภอเชียงยืน จังหวัดมหาสารคาม
เทศบาลตำบลโพนทอง อำเภอโพนทอง จังหวัดร้อยเอ็ด
โพนทอง
ให้รักมันโตในใจ

"ให้รักมันโตในใจ" เป็นเพลงประกอบละครโทรทัศน์เรื่อง ธรณีนี่นี้ใครครอง ออกอากาศทางไทยทีวีสีช่อง 3 ขับร้องโดย ณเดชน์ คูกิมิยะ ประพันธ์เนื้อร้องโดย ณรงค์วิทย์ เตชะธนะวัฒน์ แต่งทำนองและเรียบเรียงโดย จักรกฤษณ์ มัฆนาโส  นอกจากนี้ในอัลบั้มเพลงประกอบละครยังมี Original Score รูปแบบ Hum Acoustic ของเพลงนี้อีกด้วย
== ที่มาและความหมาย ==
เพลงนี้เป็นเพลงของพระเอก เนื่องจากในเรื่อง อาทิจ มีศักดิ์เป็นญาติของดรุณี ความรักที่เกิดขึ้นเลยเหมือนเป็นเรื่องที่ต้องห้าม ซึ่งเก็บความรู้สึกไว้ในใจ เพลงนี้ถูกแต่งขึ้นให้เชื่อมโยงกับบรรยากาศของละคร จะมีเรื่องราวเกี่ยวกับการทำสวน ทำไร่ เพราะย่าแดงปลูกฟังให้พระเอกกับนางเอกให้รักแผ่นดินเกิด เลยนำเรื่องราวที่เกี่ยวกับเกษตรกรรมมารวมเข้ากับลักษณะของการแอบรักอย่างมีความสุข จากการได้ดูแลคนอื่น โดยผู้ให้มีความสุขมากกว่าการเป็นผู้รับ เป็นที่มาของชื่อเพลง "ให้รักมันโตในใจ"
== การตอบรับ ==
เพลง "ให้รักมันโตในใจ" ได้อันดับ 1 จากการจัดอันดับของ บริษัท ดิจิตอล แอสโซซิเอทส์ จำกัด (ประเทศไทย) ในสัปดาห์ที่ 34-35 ของปี พ.ศ. 2555 ในวันที่ 19 สิงหาคม - 1 กันยายน โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
{|class="wikitable"
!align="left"|ชาร์ต (พ.ศ. 2555)
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
| align = "left"| บิ๊ก เอฟเอ็ม 93.5
| align = "center"|
|-
| align = "left"| ฮอตเวฟ 91.5
| align = "center"|
|-
| align = "left"| ซี้ด เอฟเอ็ม 97.5
| align = "center"|
|
| align = "left"| วีเลิฟ 92.0 (หาดใหญ่)
| align = "center"|
|-
| align = "left"| ดนตรีสีสัน 89.5 (หาดใหญ่)
| align = "center"|
|-
|}
หมายเหตุ รายชื่อสถานีที่ปรากฏในตารางเป็นเพียงข้อมูลตัวอย่างบางส่วน ไม่ใช่การจัดอันดับจากสถานีทั้งหมด
=== รางวัล ===
== อ้างอิง ==
เพลงไทยสากล
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยณรงค์วิทย์ เตชะธนะวัฒน์
เพลงในปี พ.ศ. 2555
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2555
ซิงเกิลในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
จังหวัดท้ายเงวียน

ท้ายเงวียน (Thái Nguyên) เป็นจังหวัดหนึ่งทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่ในเขตภูเขาตอนในของประเทศ มีพื้นที่ 3,534.45 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 1,149,100 คน ณ ปี ค.ศ. 2008 จังหวัดท้ายเงวียนเป็นที่อยู่อาศัยของกลุ่มชาติพันธุ์ 8 กลุ่ม แสดงให้เห็นถึงความหลากหลายทางชาติพันธุ์ของประชากรในจังหวัดนี้
ด้วยภูมิอากาศที่เอื้ออำนวยและความอุดมสมบูรณ์ของทรัพยากรแร่ธาตุ จังหวัดท้ายเงวียนจึงมีศักยภาพที่ดีในการพัฒนาอุตสาหกรรมสำหรับนักลงทุนจากทั้งภายในและภายนอกประเทศ จังหวัดนี้ยังมีชื่อเสียงในฐานะศูนย์กลางการศึกษาที่สำคัญ เนื่องจากเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยและวิทยาลัยต่าง ๆ จำนวน 21 แห่ง มากเป็นอันดับ 3 ของประเทศ นอกจากนี้ยังเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมการผลิตชา โดยมีพื้นที่ปลูกชาประมาณ 16,000 เฮกตาร์ (เป็นรองเพียงจังหวัดเลิมด่ง) ซึ่งให้ผลผลิตประมาณ 100,000 ตันต่อปี และนำไปผลิตใบชาอบแห้งได้ประมาณ 25,000 ตันต่อปี ชาที่ผลิตจากจังหวัดนี้ถือว่าเป็นชาที่ดีที่สุดในเวียดนาม
== อ้างอิง ==
ท้ายเงวียน
ปลาแพะเขียว

ปลาแพะเขียว (Bronze corydoras, Green corydoras; ) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาแพะ (Callichthyidae)
มีลำตัวปกคลุมด้วยเกล็ด เป็นแผ่น ๆ ซ้อนกัน ลำตัวมีลักษณะกลมป้อมเบนข้างทางด้านท้ายมีครีบ 8 ครีบ ที่ครีบอกมีเงี่ยงแข็งข้างละเงี่ยง ปากอยู่ทางด้านใต้มี หนวดเล็ก ๆ 2 คู่ ที่มุมปากสีของลำตัวปกติเป็นสีเหลืองอมน้ำตาล ข้างลำตัวเป็นสีเขียวเงาแวววาว หาง และครีบแต่ละครีบมีสีค่อนข้างโปร่งใส ขนาดตัวยาวประมาณ 6-7 เซนติเมตร
พบกระจายพันธุ์ในแม่น้ำลาพลาตาทางด้านทิศตะวันออกของเทือกเขาแอนดีส มักพบในแหล่งน้ำตื้น ที่เป็นโคลนขุ่น อุณหภูมิประมาณ 17-30 องศาเซลเซียส บางครั้งอาจพบเป็นหมื่น ๆ ตัว โดยมีอวัยวะพิเศษช่วยในการหายใจ โดยปลาสามารถขึ้นมาฮุบอากาศที่เหนือผิวน้ำได้ จึงสามารถปรับตัวให้อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำที่มีปริมาณออกซิเจนต่ำได้ นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะที่คล้ายกัน ความแตกต่างของทั้ง 2 เพศ สังเกตเห็นได้ชัดเมื่อตอนปลาโตได้ขนาด โดยปลาตัวเมียมีรูปร่างที่กลมป้อมหนากว่า และขนาดใหญ่กว่า ส่วนในตัวผู้มีรูปร่างที่เล็กเรียวกว่า  สามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้ นับเป็นปลาแพะชนิดที่เพาะขยายพันธุ์ได้ง่าย โดยตัวผู้เข้าไปสั่นร่างเป็นสัญญาณเชิญชวน หากตัวเมียพร้อมก็มีปฏิกิริยาตอบสนองด้วยการขยับเข้าหา ตัวผู้ปล่อยน้ำเชื้อออกให้ตัวเมียอมไว้ในปาก จากนั้นตัวเมียจะออกไข่มาจำนวนหนึ่งแล้วอุ้มไว้ด้วยครีบท้องที่มีลักษณะกลมกว้างคล้ายตะกร้า วางไข่ที่ใบของไม้น้ำ โดยแม่ปลาพ่นน้ำเชื้อในปากลงบนใบไม้ก่อนเอาไข่ที่อุ้มไว้แปะลงไป หลังจากนั้นก็ทำวิธีการเดียวกันซ้ำอีกเรื่อย ๆ จนกระทั่งไข่หมดท้อง แม่ปลาวางไข่ครั้งละประมาณ 150-300 ฟอง ไข่ปลาฟักออกเป็นตัวประมาณ 3-4 วัน ขึ้นอยู่กับอุณหภูมิของน้ำ ลูกปลาระยะแรกจะยังว่ายน้ำไม่ได้ โดยกินอาหารผ่านทางถุงไข่แดงที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด ใช้เวลา 2-3 วัน ถุงไข่แดงถึงจะยุบลงไป และลูกปลาจะว่ายน้ำหาอาหารกินเองได้ เมื่ออายุได้ 3 วัน ใช้เวลาในการเจริญเติบโตจนเต็มวัยประมาณ 2 ปี
ปลาแพะเขียว นับเป็นปลาแพะชนิดที่แพร่หลายมากที่สุดในวงการปลาสวยงามของประเทศไทย จัดเป็นปลาที่เลี้ยงง่าย ไม่รบกวนหรือทำร้ายปลาอื่น อีกทั้งยังสามารถเพาะขยายพันธุ์จนได้เป็นปลาแพะเผือก ที่มีตาสีแดง ผิวลำตัวเป็นสีขาวอมชมพูอีกด้วย 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Corydoras aeneus (Gill, 1858) 
ปลาตู้
สกุลปลาแพะ
ปลามาเบิลแคทฟิช

ปลามาเบิลแคทฟิช (Leopard catfish; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากดอเมริกาใต้ (Pimelodidae) นับเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นในสกุล Perrunichthys 
โดยที่ชื่อวิทยาศาสตร์นั้นมาจากภาษาสเปนคำว่า "perruno" หมายถึง "สุนัข"  และ "ichthys" เป็นภาษากรีก หมายถึง "ปลา"
มีลักษณะเด่น คือ มีสีพื้นเป็นสีน้ำตาลเข้ม มีสีขาวสลับดำตลอดทั้งตัว ครีบกระโดงหลังเป็นแผ่นยกสูง  หนวดคู่หน้าจะยาวกว่าปลาในวงศ์เดียวกันหลายชนิด คือ ยาวจนเลยครีบหาง
ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 80 เซนติเมตร จัดเป็นปลาขนาดกลางค่อนไปทางใหญ่ในวงศ์นี้ พบกระจายพันธุ์ในประเทศโคลัมเบีย, ประเทศเวเนซุเอลา และทะเลสาบมาราไกโบ
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
http://www.scotcat.com/factsheets/perrunichthys_perruno.htm 
วงศ์ปลากดอเมริกาใต้
ปลาตู้
ปลาทวีปอเมริกาใต้
ปลาชนิดเดียว
โรงเรียนไวท์แมน

โรงเรียนไวท์แมน (Wightman School) เป็นอาคารในสคิวเรลฮิล ซึ่งอยู่ในพื้นที่ใกล้เคียงกับเมืองพิตส์เบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย ที่ได้สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1897 ซึ่งได้รับการระบุไว้ในทะเบียนสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ  ใน ค.ศ. 1986 
โรงเรียนไวท์แมนได้ดำเนินงานในฐานะโรงเรียนประถมศึกษาในโรงเรียนรัฐพิตส์เบิร์ก นับตั้งแต่โรงเรียนได้เปิดใน ค.ศ. 1897 จนถึงมิถุนายน ค.ศ. 1980  รวมถึง ได้มีการสร้างชุมชนกลุ่มหนึ่งขึ้นในปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Wightman School Community Building 
ทะเบียนสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ
โรงเรียนในสหรัฐ
สิ่งก่อสร้างในรัฐเพนซิลเวเนีย
สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2440
ปลาแพะเหลือง

ปลาแพะเหลือง (Sunrise goatfish, Sulphur goatfish; ) ปลาทะเลและปลาน้ำกร่อยชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาแพะ (Mullidae)
มีลำตัวยาวเล็กน้อย คางมีหนวดเรียวยาว 2 เส้น ปากบนและปากล่างมีแถบของฟันซี่เล็ก บนเพดานปากด้านข้างแต่ละข้างมีฟันหนึ่งแถบ และแนวกลางเพดานปากส่วนหน้ามีฟัน 2 หย่อมเล็ก ๆ ช่องระหว่างครีบหลังทั้ง 2 อันมีเกล็ดคั่นกลาง 5 1/2 เกล็ด แนวของคอดหางมีเกล็ด 12-13 เกล็ด ด้านหลังมีสีเขียวออกเงินหรือชมพู และกลายเป็นสีเงินบริเวณด้านข้างและท้อง ด้านข้างลำตัวมีแถบสีเหลืองทองหรือส้ม 2 แถบ พาดตามแนวยาวลำตัว เป็นลักษณะเด่น ขอบปลายสุดของครีบหลังอันแรกเป็นสีดำ ส่วนที่เหลือเป็นสีเหลืองคล้ำ 2 แถบ ขอบท้ายของครีบหางเป็นสีคล้ำ หนวดสีขาว
มีความยาวโดยเฉลี่ย 20 เซนติเมตร ยาวที่สุด 23 เซนติเมตร กระจายพันธุ์ตามแถบชายฝั่งที่เป็นพื้นโคลน และอาจพบได้ในแหล่งน้ำกร่อย ในภูมิภาคมหาสมุทรอินเดียและแปซิฟิคฝั่งตะวันตก มีการประมงบ้าง  
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Upeneus  sulphureus (Cuvier, 1829).pdf ประเมินสภาวะทรัพยากรปลาแพะเหลือง Upeneus sulphureus (Cuvier, 1829) ทางฝั่งทะเลอันดามันของประเทศไทย (เอกสารดาวน์โหลด)
ปลาน้ำกร่อย
ปลาน้ำเค็ม
ปลาเศรษฐกิจ
เหลือง
ปลาแพะลาย

ปลาแพะลาย (Mottled goatfish, Blackstriped goatfish, Freckled goatfish, Bartail goatfish; ) ปลาทะเลและปลาน้ำกร่อยชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาแพะ (Mullidae)
มีลักษณะสำคัญ คือ กลางลำตัวมีแถบหนาสีน้ำตาลเข้มพาดตามยาวลำตัว อันเป็นที่มาของชื่อ ท้องมีลายจุดสีแดง ปลายครีบหลังทั้งสองอันมีสีน้ำตาลเข้ม ครีบหางท่อนบนและท่อนล่างมีแถบสีน้ำตาลเข้ม 4-5 แถบ
ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร ขนาดโดยเฉลี่ย 20 เซนติเมตร
พบกระจายพันธุ์อยู่ในแนวปะการังตลอดทั้งแถบอินโด-แปซิฟิก ไปจนถึงสิงคโปร์และออสเตรเลีย พบทั้งในเขตเขตน้ำตื้นจนถึงระดับลึกมากกว่า 20 เมตร บริเวณพื้นทะเลที่เป็นทรายปนโคลนและมีน้ำขุ่น  ออกหากินในเวลากลางวัน โดยใช้หนวดคุ้ยเขี่ยสัตว์น้ำขนาดเล็กที่หลบอยู่ใต้พื้นเป็นอาหาร  เป็นปลาที่มีการนำมาบริโภคบ้าง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Bartail Goatfish, Upeneus tragula (Richardson, 1846) 
ปลาเศรษฐกิจ
ปลาน้ำกร่อย
ลาย
เทรูมิ อิซูมิ

เทรูมิ อิซูมิ (和泉テルミ; Izumi Terumi; 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 – ) เป็นบุคคลผู้มีชื่อเสียงทางโทรทัศน์ของประเทศญี่ปุ่น, เป็นเรซควีนในสนามแข่งรถ และยังเป็นสมาชิกของกลุ่มไอดอลสาว predia (พรีเดีย)
== ประวัติ ==
เทรูมิ อิซูมิ เกิดที่จังหวัดคานางาวะ และอยู่ในสังกัดแพลตตินัมพาสปอร์ต และมีชื่อเล่นคือ เทรูมิน ใน ค.ศ. 2010 เธอทำหน้าที่เป็นเรซควีนในรายการซูเปอร์จีที อีวานเกเลียนเรซซิง (รับบทเป็น มากินามิ มาริ อิลลัสเทรียส) และใน ค.ศ. 2011 เธอได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกไอดอลกรุ๊ป predia และในปีเดียวกันนี้ เธอได้รับเลือกให้เป็นมิสแฟลช 2012 แต่ก็ไม่ได้รับการตอบสนองในรอบสุดท้าย
== ชีวิตส่วนตัว ==
เธอเป็นสมาชิกชมรมเทนนิสของโรงเรียนระดับชั้นมัธยมต้น และแข่งขันในระดับเมืองได้เป็นอันดับที่ 4 ตลอดจนได้เป็นเชียร์ลีดเดอร์ของมหาวิทยาลัย และเป็นเพื่อนร่วมสถาบันกับ สึโบะกิ ไซกะ ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมทีมเชียร์ด้วยเช่นกัน ทั้งนี้ เธอมีพี่ชายอายุมากกว่าเธอ 4 ปี อีกหนึ่งคน
== การปรากฏตัว ==
==== รายการโทรทัศน์ ====
อะริเค็น (ทีวีโตเกียว มิถุนายน ค.ศ. 2010)
==== มิวสิกวิดีโอ ====
เอรินะ มาโนะ เกนคิโมโนะ เด อิโก! (15 กันยายน ค.ศ. 2010)
==== การแสดงบนเวที ====
ตลาดนักแสดงโตเกียว ฤดูหนาว 2009 คริสต์มาสในรอบ 15 ปี (ธันวาคม ค.ศ. 2009)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
プラチナムプロダクション｜和泉テルミ
プラチナム・パスポート｜和泉テルミ 
和泉テルミオフィシャルブログ
ผู้มีชื่อเสียงทางโทรทัศน์ชาวญี่ปุ่น
นักร้องหญิงญี่ปุ่น‎
เรซควีน
นางแบบญี่ปุ่น
เชียร์ลีดเดอร์
บุคคลจากจังหวัดคานางาวะ