pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ตำบลขอนคลาน

ขอนคลาน เป็นตำบลหนึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอทุ่งหว้า จังหวัดสตูล ติดกับทะเลอันดามัน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ คือ องค์การบริหารส่วนตำบลขอนคลาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขอนคลานทั้งตำบล
== ประวัติ ==
ตำบลขอนคลานเดิมอยู่รวมกับตำบลทุ่งบุหลัง ต่อมาในปี พ.ศ. 2527 ตำบลทุ่งบุงหลัง แยกตัวไปตั้งใหม่ จึงเป็นตำบลขอนคลานในปัจจุบันชื่อบ้านขอนคลานมีนิทานเล่ากันว่าครั้งหนึ่งมีชายเรือพากันมาขึ้นฝั่งและพักบริเวณชายหาดขอนคลาน และขณะนั่งพักชาวเรือคนหนึ่งใช้มีดสับบนขอนไม้ ปรากฏว่าขอนไม้ขยับตัวและเคลื่อนไปข้างหน้า ทุกคนจึงอุทานว่า "ขอนคลาน ขอนคลาน" เมื่อเพ่งพิศดูปรากฏว่าเป็นงูใหญ่ ต่อมาชาวบ้านเรียกชื่อตำบลว่า "ตำบลขอนคลาน"
สภาตำบลขอนคลานจัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 ซึ่งได้ยกระดับจากสภาตำบลเป็นองค์การบริการส่วนตำบล ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง จัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล ประกาศ ณ วันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2542 ลำดับที่ 289 และคณะกรรมการพนักงานส่วนตำบลจังหวัดสตูล (ก.อบต.จังหวัดสตูล) ได้ดำเนินการประเมินการขอปรับขนาดองค์การบริหารส่วนตำบลขอนคลาน เมื่อวันที่ 23 เดือน สิงหาคม พ.ศ. 2554 และได้มีมติเห็นชอบผลการประเมินดังกล่าวฯ ในการประชุมครั้งที่ 8/2554 เมื่อวันที่ 29 เดือน สิงหาคม พ.ศ. 2554 ปรับขนาดองค์การบริหารส่วนตำบลขอนคลาน จากองค์การบริหารส่วนตำบลขนาดเล็กเป็นขนาดกลาง โดยองค์การบริหารส่วนตำบลขอนคลาน ได้ประกาศการปรับขนาดให้มีผลตั้งแต่วันที่ 7 เดือน กันยายน พ.ศ. 2554
== ภูมิศาสตร์ ==
ภูมิประเทศของตำบลขอนคลานส่วนใหญ่เป็นที่ราบชายฝั่งทะเล บางแห่งเป็นป่าชายเลนมีไม้ชายเลนขึ้นหนาแน่น บางแห่งเป็นป่าชายหาดมีทิวสนตลอดแนวชายฝั่ง สภาพพื้นดินเป็นดินร่วนปนทราย ชายฝั่งเป็นชายหาดทรายสีดำส่วนใหญ่
=== อาณาเขต ===
ทิศเหนือ ติดกับตำบลทุ่งบุหลัง อำเภอทุ่งหว้า จังหวัดสตูล
ทิศตะวันออก ติดกับตำบลนาทอน อำเภอทุ่งหว้า จังหวัดสตูล
ทิศใต้ ติดกับ ตำบลแหลมสน อำเภอละงู จังหวัดสตูล
ทิศตะวันตก ติดกับทะเลอันดามัน
== หมู่บ้าน ==
หมู่ที่ 1 บ้านขอนคลานตะวันออก
หมู่ที่ 2 บ้านราไวใต้
หมู่ที่ 3 บ้านขอนคลานตะวันตก
หมู่ที่ 4 บ้านราไวเหนือ
== เศรษฐกิจ ==
เศรษฐกิจหลักของตำบลขอนคลาน คือ การประมง สวนยางพารา และสวนปาล์ม นอกจากนี้ยังมีค้าขาย ทำนา ทำสวนมะพร้าว และปลูกผักหมุนเวียน
== สถานที่สำคัญ ==
โรงเรียนบ้านราไว
โรงเรียนบ้านขอนคลาน
มัสยิดบ้านท่าคลอง (บ้านขอนคลาน)
มัสยิดนูรุดดีน (บ้านราไวใต้)
มัสยิดอัรเราะหมาร (บ้านราไวเหนือ)
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลขอนคลาน
สถานีพัฒนาทรัพยากรป่าชายเลน ที่ 37 (ทุ่งหว้า-สตูล)
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านขอนคลาน
ศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ประจำมัสยิดบ้านราไว
== สถานที่ท่องเที่ยว ==
หาดราไว
ทางเดินท่องเที่ยวชมป่าชายเลน สถานีพัฒนาทรัพยากรป่าชายเลน ที่ 37 (ทุ่งหว้า-สตูล)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลขอนคลาน
ขอนคลาน
ขอนคลาน
อำเภอทุ่งหว้า
มายา (การรับรู้)

redirect การแปลสิ่งเร้าผิด
มายา (การลวงการรับรู้)

redirect การแปลสิ่งเร้าผิด
ไมโครกรัม

redirect กรัม
Probability

redirect ความน่าจะเป็น
Probabilities

redirect ความน่าจะเป็น
โคลิเซียมอนุสรณ์แห่งลอสแอนเจลิส

โคลิเซียมอนุสรณ์แห่งลอสแอนเจลิส (Los Angeles Memorial Coliseum) ตั้งอยู่ภายในอุทยานนิทรรศการ ที่เมืองลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1921 แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1923 ซึ่งเป็นสนามกีฬาขนาดใหญ่อันดับที่ 9 ของสหรัฐอเมริกา
สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของกีฬา โอลิมปิกฤดูร้อน 1932, 1984 และ 2028

== อ้างอิง ==
สนามฟุตบอลในสหรัฐ
สนามกีฬาโอลิมปิก
สนามกีฬาในลอสแอนเจลิส (รัฐแคลิฟอร์เนีย)
สุลต่านอาบูบาการ์แห่งยะโฮร์

สุลต่านอาบูบาการ์แห่งยะโฮร์ (Abu Bakar, Sultan of Johor; Sultan Sir Abu Bakar Al-Khalil ibni Al-Marhum Tun Temenggung Raja Daeng Ibrahim, المرحوم سلطان سير ابو بكر ابن المرحوم تماڠڬوڠ دايڠ إبراهيم سري مهاراج جوهر) พระองค์เป็นผู้สถาปนาราชวงศ์สุลต่านแห่งยะโฮร์ใน พ.ศ. 2428 ซึ่งเป็นต้นราชวงศ์ที่ปกครองยะโฮร์มาจนถึงปัจจุบัน โดยแยกตัวออกมาจากอาณาจักรยะโฮร์-เรียว พระองค์เป็นชาวมลายูหัวสมัยใหม่และสามารถต้านทานการขยายอำนาจของอังกฤษไว้ได้ระยะหนึ่ง พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2438 ด้วยโรคปอดบวมที่ประเทศอังกฤษ
== ประวัติ ==
พระองค์ประสูติในตระกูลขุนนางตำแหน่งเตเมิงกุงแห่งอาณาจักรยะโฮร์-เรียวเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2375 ปู่ของพระองค์คือเตเมิงกุงอับดุลระห์มานซึ่งเป็นผู้ยินยอมให้อังกฤษเข้ามาตั้งศูนย์การค้าที่สิงคโปร์เมื่อ พ.ศ. 2361 และสนับสนุนให้เจ้าชายฮุสเซนขึ้นเป็นสุลต่านแห่งยะโฮร์-เรียว พระองค์ได้ตำแหน่งเตเมิงกุงแห่งยะโฮร์ใน พ.ศ. 2405 ซึ่งเป็นช่วงที่อังกฤษขยายอำนาจเข้ามาในคาบสมุทรมลายูอย่างจริงจัง พระองค์เปิดกว้างให้กับการค้ากับต่างชาติ และเดินทางไปต่างประเทศหลายครั้ง และได้เข้าเฝ้าสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียใน พ.ศ. 2409 พระองค์ได้พยายามที่จะปฏิรูประบบการปกครองและพัฒนาการทางด้านเศรษฐกิจ โดยจัดตั้งสภาที่ปรึกษา แบ่งหน่วยงานเป็นกระทรวง ทบวง กรม สนับสนุนการลงทุนของพ่อค้าชาวจีนและสามารถควบคุมไม่ให้เกิดความขัดแย้งระหว่างชาวมลายูกับชาวจีนที่จะเป็นข้ออ้างให้อังกฤษเข้ามาแทรกแซงได้ ต่อมา พระองค์ได้เป็นมหาราชาแห่งยะโฮร์และได้เป็นที่ปรึกษาของกลุ่มผู้ครองแคว้นชาวมลายูเชื้อสายมีนังกาเบาใน พ.ศ. 2421 แต่บทบาทของพระองค์ก็ถูกลดทอนลงหลังพ.ศ. 2423 เพราะอังกฤษตั้งเป็นรัฐเนอเกอรีเซิมบีลันขึ้นแทน
ใน พ.ศ. 2428 พระองค์ได้สถาปนาราชวงศ์สุลต่านแห่งยะโฮร์ขึ้นหลังจากที่สุลต่านอาลีแห่งอาณาจักรยะโฮร์-เรียวสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2420 โดยสถาปนาเมืองท่าในแคว้นยะโฮร์ขึ้นเป็นเมืองหลวงชื่อโจโฮร์บะฮ์รูแปลว่ายะโฮร์ใหม่ ต่อมา ใน พ.ศ. 2433 อังกฤษสามารถเข้ามาปกครองรัฐเปรัก เซอลาโงร์ เนอเกอรีเซิมบีลัน และปะหังได้ และพยายามบีบให้ยะโฮร์เข้ามาเป็นรัฐในอารักขาเช่นเดียวกับรัฐอื่น ๆ พระองค์ได้พยายามที่จะรักษาสถานภาพของยะโฮร์ และได้เดินทางไปยังลอนดอนใน พ.ศ. 2428 เพื่อทำสนธิสัญญารับประกันความเป็นอิสระของยะโฮร์และยอมรับว่าพระองค์เป็นสุลต่าน ทำให้การขยายตัวของอาณานิคมช่องแคบหยุดชะงักตลอดรัชสมัยของพระองค์
ในช่วงท้ายของพระชนม์ชีพ พระองค์พยายามวางรากฐานให้ยะโฮร์เป็นรัฐอิสระต่อไป โดยตั้งสภาที่ปรึกษาแห่งยะโฮร์ในกรุงลอนดอนโดยมีสมาชิกเป็นชาวอังกฤษที่สนับสนุนยะโฮร์ ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2438 ทรงประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งยะโฮร์ ซึ่งกำหนดให้ยะโฮร์เป็นรัฐเอกราช มีศาสนาอิสลามเป็นศาสนาประจำชาติ ห้ามยกดินแดนของรัฐให้ชาติตะวันตก แต่พระองค์ก็เสด็จสวรรคตหลังประกาศใช้รัฐธรรมนูญได้เพียง 2 เดือน แต่ก็สามารถวางรากฐานให้ยะโฮร์รักษาอำนาจการบริหารภายในไว้ได้จนสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2
== อ้างอิง ==
ชุลีพร พงศ์สุพัฒน์. สุลต่านอาบูบาการ์แห่งยะโฮร์ ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539. หน้า 33-36
สุลต่านรัฐยะโฮร์
พระเจ้าโจวไท่

พระเจ้าโจวไท่ (; แปลว่า มหาราชแห่งโจว) หรือ กู่กงตั่นฟู่ (; แปลว่า พระยาตั่นฟู่ผู้ชรา) เป็นผู้ปกครองและกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งเมืองโจวในช่วงราชวงศ์ชาง ต่อมาพระปนัดดาของพระองค์ผู้มีพระนามว่า ฟา (發) หรือ พระเจ้าโจวอู่ ได้ยกทัพเข้าครอบครองเมืองซางและสถาปนาราชวงศ์โจว
==พระนาม==
พระเจ้าไท่เป็นพระนามที่ได้หลังสวรรคต ผู้สืบสกุลถวายให้เป็นเกียรติ แต่แท้จริงแล้ว พระองค์มิเคยเป็นกษัตริย์แต่อย่างใด ในขณะมีพระชนม์อยู่ ทรงได้รับการขนานนามว่า กู่กงตั่นฟู่ และนักวิชาการบางคนเอ่ยถึงพระองค์ในชื่อ จี ตั่นฟู่ ซึ่งมาจากแซ่ของพระองค์ คือ จี (姬)
==ประวัติ==
คีตปกรณ์ (詩經) ซึ่งเป็นหนังสือรวมลำนำจีนแต่โบราณกาล ว่า ตระกูลจีมีความเป็นมาถอยหลังไปถึงคราวที่โฮ่ว จี้ (后稷) ขุนนางเมืองเซี่ย ถือกำเนิดขึ้นโดยการที่มารดาของเขาย่ำลงบนรอยเท้าของเทวดาชั่งตี้ (上帝) แล้วตั้งครรภ์ ขณะที่ บันทึกประวัติศาสตร์ (史記) ของซือหม่า เชียน (司馬遷) ว่า โฮ่ว จี้ เป็นโอรสของพระเจ้าคู่ (嚳) ทำให้เขาเป็นดองกับจักรพรรดิเหลือง (黃帝) ผู้ซึ่งอาจได้ใช้แซ่โจว
ซือหม่า เชียน กล่าวว่า ต่อมา ปู้จู๋ (不窋) บุตรชายของโฮ่ว จี้ สละศักดินาที่เมืองไถ (邰) ไปใช้ชีวิตเร่ร่อนกับชาวซีหรง (西戎) และชาวตี๋เหนือ (北狄) ซึ่งเป็นชนเผ่าที่อาศัยอยู่รอบบริเวณเมืองเซี่ย หลังจากนั้น จู (鞠) บุตรชายของปู้จู๋ ได้ใช้ชีวิตเช่นนี้สืบต่อมา จนกระทั่งบุคคลหนึ่งชื่อ พระยาหลิว (公劉) ได้รวบรวมคนมาตั้งถิ่นฐานอยู่ ณ เมืองปิน (豳) ภายหลังมีผู้ปกครองเมืองปินสืบพระยาหลิวมาดังนี้ ชิ่งเจี๋ย (慶節) หฺวังพู (皇仆) ช่าฝู (差弗) หุ่ยชู่ (毀隃) กงเฟย์ (公非) เกา-ยฺหวี่ (高圉) ย่า-ยฺหวี่ (亞圉) และกงชู จู่เล่ย์ (公叔祖類)
ความเจริญรุ่งเรืองของเมืองปินทำให้เมืองถูกรุกรานจากชาวซุน-ยฺวี่ (獯鬻) หรือที่เรียก ฮุน-ยฺวี่ (Hunyu) หรือตี๋เหนือ หลังการรุกรานสี่ครั้งล้วนล้มเหลว พระยาหลิวไม่ต้องการนำคนของตนเข้าสู่การรบอีก จึงรวบรวมคนจากเมืองปินไปเชิงเขาฉี (岐山) บริเวณแม่น้ำเว่ย์ (渭河) เพื่อสร้างบ้านเมืองใหม่ที่สมบูรณ์ยิ่งขึ้น มีทั้งพระราชวัง พระอาราม วัดบรรพบุรุษ และแท่นบูชา ชัยภูมิใหม่ประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็ว ชนเผ่ายฺวี่ (Yu) และรุ่ย (芮) ซึ่งอยู่รอบข้าง จึงเข้าสามิภักดิ์ และกลายเป็นเมืองโจวในที่สุด
ภายหลังมีการเอ่ยถึงกู่กงตั่นฟู่ว่า มีส่วนทำให้เมืองโจวรุ่งเรืองขึ้นมาก คีตปกรณ์ ได้บันทึกบทสรรเสริญเขาบทหนึ่ง และเพลงจะเข้เพลงหนึ่งเกี่ยวกับเขา ชื่อ "เพลงภูเขาฉี" (Mount Qi Song) คาดว่า พระยาโจว (周公) แต่งขึ้น บันทึกประวัติศาสตร์จีนแบบดั้งเดิมบางทีถือว่า กู่กงตั่นฟู่เองที่ก่อตั้งเมืองโจวขึ้นบริเวณแม่น้ำเว่ย์ แต่ที่จริง มีกระดูกเสี่ยงทาย (oracle bone) สมัยพระเจ้าอู่ติง (武丁) จารึกถึงเมืองโจวอย่างน้อยหนึ่งศตวรรษก่อนหน้าอยู่แล้ว อนึ่ง เมืองโจวยุคแรกเริ่มน่าจะอยู่ห่างจากที่ตั้งเมืองปินตามความเชื่อดั้งเดิมอยู่พอสมควร นักวิชาการบางคนจึงระบุว่า มีการอพยพไปตั้งเมืองนี้เป็นทางไกลจากเมืองซานซีไปทางตะวันตก
==ทายาท==
กู่กงตั่นฟู่มีลูกสามคนกับภรรยาแซ่เจียง คือ
ไท่ปั๋ว (泰伯)
จ้งยง (仲雍)
จี้ลี่ (季歷)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Thomson, John. "04. Mount Qi Melody".
บุคคลเชื้อสายราชวงศ์โจว
นยายะ

ลัทธินยายะ  (Nyaya; ภาษาสันสกฤต:ny-āyá) เป็นปรัชญาในศาสนาฮินดู คำว่านยายะมาจากภาษาสันสกฤตหมายถึงนำไปสู่ความจริงแท้ ลัทธินี้เริ่มขึ้นหลังพุทธกาลโดยมีฤๅษีโคตมะเป็นผู้แต่งนยายสูตร ต่อมาได้มีผู้แต่งคัมภีร์อธิบายความเพิ่มเติมต่อมาคือวาตสยายนะ แต่งนยายภาษยะ อุททโยตกระ แต่งวารติกะ และ วาจัสปติแต่งตาตปรยฎีกา ทำให้ได้คัมภีร์ในลัทธินยายะที่สมบูรณ์
ลัทธินี้มีความเห็นว่าชีวิตในโลกเต็มไปด้วยความทุกข์ และโมกษะเป็นสภาวะที่ดับทุกข์สิ้นเชิง ความทุกข์ของสัตว์โลกเกิดจากสังโยชน์หรือพันธนะเป็นเครื่องผูกมัดสรรพสัตว์ให้ติดอยู่ในสังสารวัฏ เหตุที่ทำให้เกิดโลกคือปรมาณูของธาตุทั้งสี่คือดินน้ำลมไฟ  ปรมาณูของธาตุทั้งสี่นี้เกิดขึ้นเองไม่มีใครสร้างและทำลายได้ พระเจ้าทรงสร้างโลก โดยนำปรมาณูของธาตุทั้งสี่มารวมกันในสัดส่วนที่เหมาะสม และการทำลายโลกของพระเจ้าคือการที่ทรงแยกปรมาณูเหล่านี้ออกจากกัน ชีวาตมันหรือวิญญาณเป็นสภาวะที่เกิดขึ้นเองและดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์ มนัสหรือจิตรเป็นสื่อในการรับรู้อารมณ์ของชีวาตมัน จนกระทั่งชีวาตมันบรรลุโมกษะจึงแยกออกจากมนัสได้โดยเด็ดขาด การเกิดคือการที่ชีวาตมันมาอาศัยในร่างกายและการตายคือการที่ชีวาตมันแยกออกจากร่างกาย
== อ้างอิง ==
ฟื้น ดอกบัว.ปวงปรัชญาอินเดีย. กทม. ศยาม. 2555
ปรัชญาอินเดีย
มีบันดุงมัวร์

มีบันดุงมัวร์ (mi bandung Muar, mee bandung Muar, อักษรยาวี: مي باندوڠ) หรือ มีบันดุง เป็นอาหารพื้นบ้านที่ทำจากบะหมี่ในมัวร์ รัฐยะโฮร์ มาเลเซีย คำว่าบันดุงนี้เป็นภาษามลายูหมายถึงการผสมเข้าด้วยกัน เครื่องปรุงแต่เดิมประกอบด้วยเส้นบะหมี่และไข่ กินกับซุปที่ทำจากส่วนผสมของพริก หัวหอม เครื่องเทศ กะปิ และกุ้งแห้ง ต่อมาได้ปรับปรุงโดยการเพิ่มเครื่องปรุง เช่น กุ้ง เนื้อวัว ลูกชิ้นปลา และผัก แม้ในขณะนี้มีบันดุงจะแพร่หลายไปทั่วประเทศ แต่ที่มัวร์ถือว่ามีคุณภาพดีที่สุด คำว่าบันดุงในที่นี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับบันดุงที่เป็นชื่อเมืองในอินโดนีเซีย
== อ้างอิง ==
อาหารมลายู
อาหารมาเลเซีย
ก๋วยเตี๋ยว
รัฐยะโฮร์
เจ้าเมืองแพร่

เจ้าเมืองแพร่ (ไม่ปรากฏ - พ.ศ. 2215) เป็นพระเจ้าเชียงใหม่พระองค์ที่ 9 ในยุคที่เป็นประเทศราชของพม่า พระองค์เป็นพระญาเจ้าเมืองแพร่พระองค์เดียวที่มาปกครองแคว้นล้านนา
เจ้าเมืองแพร่มีพระนามเดิมว่าอย่างไรไม่ปรากฏหลักฐาน ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ระบุว่าทรงครองเมืองเชียงใหม่ในปี พ.ศ. 2202 แต่พงศาวดารโยนกระบุว่าเป็นปี พ.ศ. 2206 ส่วนตำนานสิบห้าราชวงศ์กล่าวว่าในจ.ศ. 1021 ซึ่งตรงกับพ.ศ. 2202 ได้"เอาพระญาเจ้าเมืองแพร่ ขึ้นนั่งแท่นแก้วเชียงใหม่ปีนั้น"  ในรัชสมัยของพระองค์กรุงศรีอยุธยาได้ยกทัพมายังล้านนา แม้ยึดเมืองเชียงใหม่ไม่ได้ แต่ได้เมืองเชียงแสนในปี พ.ศ. 2210 พระองค์ถูกปลดจากตำแหน่งพระเจ้าเชียงใหม่ และถูกเนรเทศไปอยู่เมืองยาง ปัจจุบันคือ โมยิน รัฐคะฉิ่น ประทศพม่า ทั้งนี้ เนื่องจากมีรายงานว่าพระองค์เอาใจออกห่างกษัตริย์พม่า และการสอบสวนพบว่ามีมูลความจริง พระองค์ได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดีจากเจ้าฟ้าเมืองยาง ซึ่งยังคงยกย่องว่าพระองค์อยู่ในฐานะพระเจ้าเชียงใหม่
ทั้งตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่และพงศาวดารโยนกระบุตรงกันว่าพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2215 อุปราชอึ้งแซะ (อึ้งแซะ แปลว่าวังหน้า) จากกรุงอังวะจึงเสด็จมาสืบราชสมบัติเมืองเชียงใหม่ในปีนั้น
== อ้างอิง ==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
พระมหากษัตริย์ล้านนา
เจ้าผู้ครองนครแพร่
สะพานแบบคาน

สะพานแบบคาน (beam bridge) คือสะพานรูปหนึ่งที่มีโครงสร้างเรียบง่ายที่สุด ซึ่งพื้นสะพานถูกหนุนโดยเครื่องค้ำและเสาสะพานในแต่ละด้าน ไม่มีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการค้ำตลอดสะพานนี้ ดังนั้นรูปแบบโครงสร้างจึงรู้จักในการค้ำสะพานที่เรียบง่าย สะพานแบบคานที่เรียบง่ายที่สุดอาจเป็นแผ่นหินหนาหรือแผ่นกระดานไม้วางข้ามลำธาร สะพานที่ออกแบบสำหรับโครงสร้างพื้นฐานสมัยใหม่ จะถูกสร้างโดยใช้เหล็กหรือคอนกรีตเสริมแรง หรือรวมทั้งสองอย่าง องค์ประกอบของคอนกรีตอาจเป็นคอนกรีตเสริมแรง หรือคอนกรีตอัดแรง
==ดูเพิ่ม==
สะพาน
สะพานขึง
สะพานแขวน
สะพาน
สะพานแบ่งตามประเภทโครงสร้าง
สะพานโค้งคอนกรีตเสริมเหล็ก

สะพานโค้งคอนกรีตเสริมเหล็ก (tied-arch bridge) คือสะพานโค้งแบบหนึ่งซึ่งที่มีแรงผลักตามแนวนอนของช่องโค้งไปยังด้านนอกโดยตรง สะพานถูกพยุงโดยความตึงมากกว่าฐานสะพานบนพื้นดิน ในหลายกรณีรูปแบบภายนอกนั้นไม่เหมาะหรือไม่สามารถใช้งานได้แต่สะพานสามารถถูกแทนที่โดยสายเคเบิลของช่องโค้งนั้น ๆ เป็นการสร้างโค้งที่ใช้สายเคเบิลพยุงสะพานเอาไว้
==สมุดภาพ==
 perrow="3">
ไฟล์:FortPittBridge.jpg|สะพานฟอร์ตพิตต์ พิตต์สเบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย
ไฟล์:Blue_water_bridge.jpg|สะพานบลูวอเตอร์ รัฐมิชิแกน รัฐออนแทรีโอ
ไฟล์:Lakechamplainbridge.jpeg|สะพานเลกแชมเพน รัฐนิวยอร์ก รัฐเวอร์มอนต์
สะพาน
 
สะพานแบ่งตามประเภทโครงสร้าง
สะพานลอยน้ำ

สะพานลอยน้ำ (pontoon bridge) หรือสะพานเรือ คือสะพานรูปแบบหนึ่งซึ่งลอยอยู่บนน้ำ โดยมีเรือท้องแบนหรือเรือลักษณะเดียวกันพยุงพื้นสะพานเอาไว้และรับน้ำหนักถ่วงของสะพาน สะพานลอยน้ำปกติจะเป็นโครงสร้างชั่วคราว บางสะพานนั้นอาจถูกใช้เป็นเวลายาวนาน ส่วนสะพานลอยน้ำแบบถาวรเป็นประโยชน์สำหรับการข้ามน้ำที่มีที่กำบัง ซึ่งพิจารณาถึงความไม่เหมาะสมในเชิงเศรษฐกิจที่จะสร้างสะพานเป็นท่าเรือถาวร สะพานเหล่านี้อาจสร้างส่วนหนึ่งซึ่งสามารถถูกยกขึ้นหรือเคลื่อนย้ายสะพานเพื่อที่จะให้เรือผ่านได้
สะพานลอยน้ำเป็นประโยชน์อย่างมากโดยเฉพาะใช้ในการข้ามแม่น้ำในช่วงสงคราม โดยปกติจะสร้างเป็นสะพานชั่วคราว และบางครั้งถูกทำลายหลังจากการข้าม (เพื่อที่จะไม่ให้ศัตรูใช้สะพาน) หรือยุบและขนย้าย (ถ้ามีการเดินทางที่ยาวไกล) สะพานถูกใช้ด้วยข้อดีมากมายในหลาย ๆ การสู้รบตลอดจนการรักษาเวลา ได้แก่ การสู้รบ Garigliano การสู้รบ Oudenarde สงครามอาหรับ-อิสราเอล ค.ศ. 1973 และอื่น ๆ อีกหลายสงคราม ซึ่งสะพานลอยน้ำถูกใช้มาตั้งแต่สมัยโบราณแล้ว
==สมุดภาพ==
 perrow="3">
ไฟล์:Aerial_520_Bridge_August_2009.JPG|สะพานผู้ว่าการ อัลเบิร์ต ดี. โรสเซลลินี-เอเวอร์กรีน พอยต์ (Albert D. Rosellini Bridge—Evergreen Point) ซีแอตเทิล รัฐวอชิงตัน สะพานลอยน้ำที่ยาวที่สุดในโลก
ไฟล์:Bradley_off_bridge.jpg|สะพานลอยน้ำสมัยใหม่ ที่ใช้ในการรบ
ไฟล์:The_longest_pontoon_bridge_in_the_world,_spanning_Russellville_and_Dardanelle,_Arkansas._-_NARA_-_516537.tif|อดีตสะพานลอยน้ำที่ยาวที่สุดในโลก รัฐอาร์คันซอ ค.ศ. 1913-1926
ไฟล์:Bridge_II,_Sangkhlaburi,_Thailand.jpg|สะพานอุตตมานุสรณ์ อำเภอสังขละบุรี กาญจนบุรี สร้างสะพานชั่วคราวเป็นสะพานลอยน้ำ
สะพาน
สะพานแบ่งตามประเภทโครงสร้าง
หมูยแน้

หมูยแน้ (Mũi Né) เป็นเมืองตากอากาศชายทะเลในจังหวัดบิ่ญถ่วนทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่ใกล้กับฟานเที้ยต เมืองหลักของจังหวัด การท่องเที่ยวของเวียดนามได้เปลี่ยนหมูยแน้ให้เป็นจุดหมายปลายทางสำหรับการตากอากาศตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 หลังจากที่มีนักท่องเที่ยวจำนวนมากเดินทางมาที่นี่เพื่อชมสุริยุปราคาในวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2538 หมูยแน้มีสถานพักตากอากาศ ร้านอาหาร ร้านเครื่องดื่ม และบาร์จำนวนมากริมชายหาด และเป็นจุดหมายปลายทางยอดนิยมแห่งหนึ่งของนักท่องเที่ยวชาวรัสเซีย ร้านอาหารและบ้านพักตากอากาศหลายแห่งมีเจ้าของเป็นชาวรัสเซีย
ชายหาดของหมูยแน้เป็นหาดเขตร้อนแห่งหนึ่งที่ได้รับความนิยม ลมทะเลที่พัดแรงทำให้ที่นี่เป็นที่นิยมมากในการเล่นไคต์เซิร์ฟ (ว่าวโต้คลื่น) และวินด์เซิร์ฟ ฤดูท่องเที่ยวเริ่มตั้งแต่เดือนธันวาคมไปจนถึงเดือนพฤษภาคม อุณหภูมิเฉลี่ยอยู่ที่ 27 องศาเซลเซียส สภาพภูมิอากาศร้อนและแห้งเกือบตลอดทั้งปี
== ระเบียงภาพ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Mũi Né Tourism
Photos of Mũi Né
เมืองในประเทศเวียดนาม
สะพานชัก

สะพานชัก (drawbridge) คือสะพานประเภทหนึ่งที่สามารถเคลื่อนที่ได้ ซึ่งปกติจะใช้งานร่วมกับทางเข้าของปราสาทที่ล้อมรอบด้วยคูเมือง ในภาษาอังกฤษของบางท้องถิ่นซึ่งรวมถึงภาษาอังกฤษอเมริกัน คำว่า drawbridge จะหมายถึงสะพานทุกรูปแบบที่เคลื่อนที่ได้ เช่น สะพานหก (bascule) สะพานยกแนวตั้ง (vertical-lift) สะพานหมุน (swing) เป็นต้น แต่ในหน้านี้จะกล่าวถึงสะพานดังกล่าวตามความหมายดั้งเดิม
== สะพานชักปราสาท ==
ปราสาทหรือป้อมในสมัยกลาง (คริสต์ศตวรรษที่ 5–15) ปกติแล้วจะมีร่องน้ำหรือคูเมืองล้อมรอบโดยใช้สะพานไม้ทอดข้าม ในปราสาทยุคเริ่มแรก สะพานเหล่านั้นอาจถูกออกแบบให้ถูกทำลายหรือเคลื่อนย้ายได้หากศัตรูเข้าโจมตี แต่สะพานชักก็กลายเป็นสิ่งที่ใช้ทั่วไปในเวลานั้น การสร้างปราสาทตามแบบฉบับจะมีสะพานชักที่ด้านนอกของเรือนเฝ้าประตู ประกอบด้วยพื้นสะพานไม้ซึ่งมีปลายด้านหนึ่งเป็นบานพับหรือมีแกนหมุนตรงธรณีประตู เมื่อชักสะพานขึ้น พื้นสะพานก็จะปิดช่องประตูได้ราบสนิทและกลายเป็นเครื่องกีดขวางทางเข้าเพิ่มเติม นอกจากนี้ สะพานชักยังมีประตูชักหรือซุ้มประตูเหล็กคอยเสริมความแข็งแรงอีกชั้นหนึ่ง และการเข้าถึงตัวสะพานอาจถูกสกัดกั้นจากอาวุธต่าง ๆ ที่ยิงออกไปทางช่องซัดอาวุธหรือช่องธนูในหอคอยด้านข้าง
==สมุดภาพ==
 perrow="3">
ไฟล์:Pont-levis_Ch%C3%A2teau_de_Hautefort_5.jpg|สะพานชักของปราสาทในฝรั่งเศส
ไฟล์:Festung_Minden03.jpg|สะพานชักในเยอรมนี
ไฟล์:Drawbridge.gif|สะพานชักในยุคกลาง
สะพาน
สะพานแบ่งตามประเภทโครงสร้าง
Tornado

redirect ทอร์นาโด
Frame rate

redirect อัตราเฟรม
Lamprey

redirect ปลาแลมป์เพรย์ทะเล
Pineal gland

redirect ต่อมไพเนียล
Venn Diagram

redirect แผนภาพเวนน์
Ophthalmology

redirect จักษุวิทยา
Astronomer

redirect นักดาราศาสตร์
Ovary

redirect รังไข่
Testis

redirect อัณฑะ
Zygote

redirect ไซโกต
ไข่ที่ผสมแล้ว

redirect ไซโกต
Melanin

redirect เมลานิน
Isomer

redirect ไอโซเมอร์
Isomerism

redirect ไอโซเมอร์
Nobel Prize in Physiology or Medicine

redirect รางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์
Bandwidth

redirect แบนด์วิดท์
Retardation

redirect ปัญญาอ่อน
Visual field

redirect ลานสายตา
ขอบเขตภาพ

ขอบเขตภาพ
หรือ ขอบเขตการเห็น
(field of view ตัวย่อ FoV)
เป็นขอบเขตของโลกที่ระบบการเห็นสามารถรับรู้ได้ในขณะใดขณะหนึ่ง
ในกรณีของกล้องหรือตัวรับรู้มันจะเป็นมุมตัน (solid angle) ในช่วงที่เครื่องตรวจจับไวต่อคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า เช่น แสง

การมองเห็น
จักษุวิทยา
ประสาทวิทยา
การถ่ายภาพ
Field of view

redirect ขอบเขตภาพ
การสูญเสียลานสายตา

redirect ลานสายตา#การสูญเสียลานสายตา
Visual field loss

redirect ลานสายตา#การสูญเสียลานสายตา
Fovea

redirect รอยบุ๋มจอตา
Fovea centralis

redirect รอยบุ๋มจอตา
รอยบุ๋ม

redirect รอยบุ๋มจอตา
โฟเวีย

redirect รอยบุ๋มจอตา
แอ่งโฟเวีย

redirect รอยบุ๋มจอตา
ภาวะกะเทยแท้

ภาวะกะเทยแท้ (True hermaphroditism) หมายถึงภาวะที่บุคคลที่เป็นกะเทยมีเนื้อเยื่อทั้งของรังไข่ทั้งของอัณฑะ
คืออาจจะมีรังไข่ข้างหนึ่งและอัณฑะอีกข้างหนึ่ง
แต่โดยทั่วไปแล้วต่อมบ่งเพศข้างหนึ่งหรือทั้งสองข้างจะมีเนื้อเยื่อจากทั้งรังไข่ทั้งอัณฑะที่เรียกว่า  ovotestis
ไม่มีเค้สที่บันทึกไว้พร้อมกับหลักฐานเลยว่า  เนื้อเยื่อทั้งสองของต่อมบ่งเพศนั้นสามารถทำงานได้พร้อมกัน
karyotype
ที่พบก็คือ 47XXY (กลุ่มอาการไคลน์เฟลเตอร์), 46XX/46XY, หรือ 46XX/47XXY โดยมีระดับ mosaicism ที่ต่าง ๆ กัน (โดยมีกรณีที่น่าสนใจหนึ่งที่มี XY ในระดับ 96% แต่สามารถตั้งครรภ์และให้กำเนิดได้)
แม้ว่าภาวะนี้จะคล้ายกับภาวะ mixed gonadal dysgenesis
แต่สามารถแยกออกจากกันได้โดยการตรวจสอบเนื้อเยื่อ  (histology)
แม้ว่าบุคคลผู้มีภาวะกะเทยแท้อาจจะมีลูกได้  (จนกระทั่งถึง ค.ศ. 2010 ได้มีสิ่งตีพิมพ์ทางวิทยาศาสตร์ที่รายงานการมีลูกในมนุษย์ภาวะกะเทยแท้ถึง  11  เค้ส)
แต่ยังไม่มีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ที่แสดงว่าเนื้อเยื่อทั้งของรังไข่ทั้งของอัณฑะสามารถทำงานได้พร้อม ๆ กัน
ดังนั้น  หลักฐานทางวิทยาศาสตร์จึงไม่สนับสนุนคำที่พูดกันว่า  กะเทยแท้สามารถทำให้ตนเองตั้งครรภ์ได้
==ลักษณะปรากฏ==
อวัยวะเพศภายนอกบ่อยครั้งไม่ชัดเจน
โดยขึ้นอยู่กับปริมาณของฮอร์โมนเพศชายที่ผลิดโดยเนื้อเยื่ออัณฑะในช่วงประมาณ 8-16 อาทิตย์ในครรภ์
==เหตุ==
ภาวะกะเทยแท้มีน้อย  และอาจเกิดได้จากเหตุหลายอย่าง
อาจเกิดขึ้นจากการที่ไข่ในมารดาแบ่งเป็นสองใบ  แล้วเกิดการผสมพันธ์ไข่ทั้งสองแต่ละใบมีโครโมโซมชุดเดียว  (haploid) และไข่ที่ผสมแล้วนั้นเกิดการรวมตัวกันในยุคต้น ๆ ของช่วงพัฒนาการ
หรืออีกวิธีหนึ่งคือ  ไข่ใบหนึ่งอาจจะได้รับการผสมพันธ์จากตัวอสุจิสองตัว  แล้วเกิดกระบวนการ trisomic rescue ในเซลล์ลูก  (daughter cell)  ที่แบ่งออกจากกัน
ไข่สองใบที่มีการผสมพันธ์โดยตัวอสุจิสองตัวบางครั้งจะรวมตัวกันเป็น chimera มีเซลล์สืบพันธุ์ 4 ชุด  ถ้าไข่ที่ผสมแล้วใบหนึ่งมีเพศชายอีกใบหนึ่งมีเพศหญิงมารวมตัวกัน  บุคคลนั้นอาจมีภาวะเป็นกะเทย  (แต่ไม่จำเป็น)
อาจเกิดขึ้นเพราะการกลายพันธุ์ของยีน SRY
== อุภโตพยัญชนกในศาสนาพุทธ ==
ในศาสนาพุทธ  คำว่า  อุภโตพยัญชนก  หมายถึง  คนมีทั้งสองเพศ
ไม่เหมือนกับคำว่า  บัณเฑาะก์ ซึ่งหมายถึง คนที่ไม่มีเพศแต่กำเนิด  ชายผู้มีราคะกล้าเสพกามกับชายอื่น หรือชายผู้มีอัณฑะถูกตัดออกไปแล้ว
อุภโตพยัญชนกท่านแบ่งเป็น 2 ประเภทคือ
อุภโตพยัญชนกทั้งสองประเภทนี้  ท่านกล่าวว่าไม่ควรให้บรรพชาหรืออุปสมบท ถ้าบรรพชาอุปสมบทแล้ว  พึงให้สึกออกไปเสีย  ไม่เหมือนกับบัณเฑาะก์บางประเภทซึ่งยังให้บวชได้  ให้สังเกตว่าภาษาไทยใช้คำว่า  กะเทย  สำหรับทั้งอุภโตพยัญชนกทั้งบัณเฑาะก์
ไฟล์:Wax human hermaphrodit genital 1.jpg|รูปขี้ผึ้งของกะเทยผู้มีอวัยวะเพศภายนอกไม่ชัดเจน  (อยู่ที่ Panoptikum house of wax ที่เมืองฮัมบูรก์  ประเทศเยอรมนี)
ไฟล์:Wax human hermaphrodit genital 2.jpg|รูปขี้ผึ้งของกะเทยผู้มีอวัยวะเพศภายนอกไม่ชัดเจน (อยู่ที่ Panoptikum house of wax ที่เมืองฮัมบูรก์  ประเทศเยอรมนี)
ให้สังเกตว่า  ภาวะกะเทยแท้ทางการแพทย์เน้นอวัยวะภายในคือเนื้อเยื่อที่มาจากทั้งรังไข่ทั้งอัณฑะ  แต่สภาวะของความเป็นอุภโตพยัญชนกท่านเน้นทั้งอวัยวะภายนอก  (โดยเห็นเป็นเพศชายและเพศหญิง)  และอวัยวะภายใน  (โดยตั้งครรภ์และให้ตั้งครรภ์ได้)
== รูปอื่น ๆ==
==เชิงอรรถและอ้างอิง==
ความผิดปกติแต่กำเนิดของอวัยวะเพศ
โรคหายาก
กะเทย
กะเทยแท้

redirect ภาวะกะเทยแท้
True hermaphroditism

redirect ภาวะกะเทยแท้
อุภโตพยัญชนก

redirect ภาวะกะเทยแท้
คนสองเพศ

redirect ภาวะกะเทยแท้
ทางสัญญาณด้านบน

redirect สมมุติฐานทางสัญญาณสองทาง#ทางสัญญาณด้านบน
สนามกีฬาโอลิมปิกโซล

สนามกีฬาโอลิมปิก (โซล) หรือที่รู้จักกันในชื่อ สนามกีฬาโอลิมปิกจัมชิล ตั้งอยู่ที่เมืองโซล เกาหลีใต้ เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1977 แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1984 ซึ่งเป็นสนามกีฬาขนาดใหญ่อันดับที่ 1 ของเกาหลี
ในปี ค.ศ. 1988 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของกีฬา โอลิมปิก ครั้งที่ 24 ที่เกาหลีใต้เป็นเจ้าภาพ
==อ้างอิง==
ซ
ซ
สนามกีฬาแห่งชาติ
สิ่งก่อสร้างในเขตซงพา
อีดะ

อีดะ  เป็นนครในจังหวัดนางาโนะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2023 มีจำนวนประชากร 95,636 คน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นครในจังหวัดนางาโนะ
เมือก

มูกหรือเมือก (mucus) ในสัตว์มีกระดูกสันหลัง เป็นสิ่งคัดหลั่งลื่นที่เยื่อเมือกสร้างขึ้นปกคลุม น้ำเมือกตรงแบบผลิตจากเซลล์ที่พบในต่อมมูก เซลล์มูกหลั่งผลิตภัณฑ์ที่มีไกลโคโปรตีนและน้ำสูง น้ำเมือกยังอาจเกิดจากต่อมผสม (mixed gland) ซึ่งมีทั้งเซลล์หลั่งน้ำใสและหลั่งเมือก เมือกเป็นคอลลอยด์หนืดซึ่งมีเอนไซม์ระงับเชื้อ (เช่น ไลโซไซม์) อิมมูโนโกลบูลิน เกลืออนินทรีย์ โปรตีนอย่างแลกโตเฟอร์ริน และไกลโคโปรตีนซึ่งรู้จักกันในชื่อ มิวซิน ซึ่งผลิตโดยเซลล์กลอเบล็ต (goblet cell) ในเยื่อเมือกและต่อมชั้นใต้เยื่อเมือก เมือกนี้ทำหน้าที่ปกป้องเซลล์เนื้อเยื่อบุผิว (บุท่อ) ในระบบทางเดินหายใจ ทางเดินอาหาร ปัสสาวะและเพศ การเห็นและการได้ยินในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ผิวหนังในสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก และเหงือกในปลา การทำหน้าที่หลักของเมือกนี้ คือ ปกป้องต่อสิ่งก่อโรคอย่างเห็ดรา แบคทีเรียและไวรัส ในร่างกายมนุษย์โดยเฉลี่ยผลิตเมือกราวหนึ่งลิตรต่อวัน
==ระบบหายใจ==
ในระบบหายใจของมนุษย์ เมือกเป็นส่วนหนึ่งของสารน้ำเคลือบผิวทางหายใจ (airway surface liquid, ASL) เรียกอีกอย่างว่า สารน้ำเคลือบเยื่อบุ (epithelial lining fluid, ELF) ซึ่งเคลือบอยู่เกือบตลอดทางหายใจ
== อ้างอิง ==
สารน้ำในร่างกาย
ระบบต่อมมีท่อ
การขับถ่าย